open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Elisa Herrero Uceda

**Elisa Herrero Uceda**, nada en Ceclavín (provincia de Cáceres) o 7 de novembro de 1957, é unha escritora, rapsodo, bióloga e enxeñeira estremeña.

## Traxectoria 
Destaca principalmente como escritora e rapsodo de poesía nos encontros líricos que ofrece xunto co seu irmán, o tamén escritor e divulgador, Miguel Herrero Uceda. Comprometidos ámbolos dous coa defensa da natureza e a conservación dos saberes tradicionais da cultura estremeña. Froito deste empeño escribiron artigos e libros sobre a cultura rural, ademais de relatos e narracións en lingua estremeña, *Ceborrincho* e *Mamaeña*.

Elisa é doutora en Bioloxía pola Universidade Autónoma de Madrid. O seu posdoutorado fíxoo no *Medical Research Council* de Cambridge (Inglaterra). É tamén enxeñeira en informática pola Universidade Politécnica de Madrid, mais ao mesmo tempo non esqueceu os saberes tradicionais da súa terra, reflectíndoos nos seus escritos.
[miniatura|300px|Encontro de escritores estremeños que tivo lugar en [Ceclavín o 31 de maio de 2014.]]
O 31 de maio de 2014 formou parte do encontro de escritores estremeños, *Tarde de escritores*, que tivo lugar na súa vila natal, Ceclavín. Tamén participa e colabora nas actividades anuais da *Semana Complutense de las Letras* da Universidade Complutense de Madrid.

Elisa é irmá tamén do pintor&nbsp;Antonio José Herrero Uceda, con quen colabora nas súas exposicións.

## Obras 
* *Extremadura en el corazón* (2011)
* *Mi Extremadura*. La Cultura Rural (2012)
* *Ceborrincho, relatos extremeños* (2013)
* *Mamaeña, relatos extremeños* (2015)
* *Vive la Fiesta del árbol* (2017)

## Premios e recoñecementos 
* Segundo premio "Luis Chamizo de prosa en extremeño" (2012)
* Recoñecemento á creación. Ateneo de Arroyo de la Luz (Cáceres) (2013).
* Recoñecemento ao seu traballo por medio da divulgación e defensa da cultura estremeña. Asociación Cultural Pablo Gonzálvez. Miajadas&nbsp;(Cáceres) (2014).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
*"Cachinu e cielu" Poema rapsodo por ela mesma
Rúa Real (A Coruña)

A **rúa Real** é unha rúa da Coruña situada no barrio da Pescaría da cidade.

É unha rúa peonil situada entre a rúa Rego de Auga e o Cantón Grande.

## Historia 
A rúa Real é unha das máis antigas da cidade da Coruña e supuña o camiño principal de acceso á Cidade Vella. En escavacións dos anos 1949 e 2004 atopáronse tumbas dos séculos III ao IV.

Inicialmente comezaba na praza de San Xurxo, situada diante da antiga igrexa e cemiterio de San Xurxo, que estaban situados onde se construíu o Teatro Rosalía de Castro. Dende 1791 ten o trazado actual.

No número 94 fundouse en 1893 o Casino Republicano e en 1916 tivo lugar no número 38 a primeira xuntanza das Irmandades da Fala.

A rúa foi chamada Acevedo en varias ocasións durante o século XIX e entre 1931 e 1936 rúa do Capitán Galán.

## Veciños e comercios 
[miniatura|Casa de [Juana de Vega na rúa Real.]]
No número 56 viviron tanto Juana de Vega como Adelaida Muro e no número 75 viviron e morreron Eusebio da Guarda e Modesta Goicouría. No número 11 naceu Eduardo Dato.

Na rúa estiveron os establecementos do músico Canuto Berea e do fotógrafo Pedro Ferrer e no número 55 tivo a súa sede a Banca Obanza.

Ao principio da rúa Real estivo o Salón París, que foi cine entre 1908 e 1999, e no número 94 o cine Savoy (logo Ya-Voy), edificio desaparecido de estilo *art déco* de Antonio Tenreiro e Peregrín Estellés. No número 20 tivo lugar a primeira exposición de Picasso en 1895.

## Arquitectura 
Na rúa Real consérvanse algúns edificios destacados:
* Nº 11, do século XIX.
* Nº 17, Casa Tizón, de Antonio Tenreiro e Peregrín Estellés (1920).
* Nº 27, Casa de José Frausk, de Fernando Domínguez Romay (1797).
* Nº 55, Casa Obanza, de Faustino Domínguez Coumes-Gay (1884).
* Nº 14 (1860).
* Nº 18, de Faustino Domínguez Domínguez (1869).
* Nº 22, de Julio Galán Carvajal e Antonio de Mesa (1910), con fachada modernista.
* Nº 24, Casa de Vicente Tenreiro, de Gabriel Vitini (1873).
* Nº 86, Café Moderno, de Antonio de Mesa (1919), modernista.

Tamén ten fachada á rúa Real o edificio da antiga Aduana (1779, reformado en 1846 por Faustino Domínguez Domínguez), actual sede da Subdelegación do Goberno.

No número 74 estaba o mural de Urbano Lugrís "Vista de A Coruña 1669" trasladado en 2016 á oficina de Abanca da rúa dos Olmos.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:A Coruña 033.JPG|Número 22
Ficheiro:A Coruña 032.JPG|Número 24
Ficheiro:Café Moderno.JPG|Número 86
Ficheiro:Rúa Real - Revista Alfar.jpg|Inscrición en lembranza da revista *Alfar*
Ficheiro:Picasso praca primeira exposición na coruña.jpg|Placa en lembranza da primeira exposición de Picasso

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Historia de la Zona Obelisco 
*
Morcín

**Morcín** é un concello do Principado de Asturias. En 2014 tiña 2.811 habitantes.

Limita ao norte con La Ribera, ao oeste con Quirós e Santo Adriano, ao leste con Mieres e ao sur con Riosa. Trátase dun concello rural con tradición mineira e gandeira.

Está formado polas parroquias de Argame, La Foz, Peñerúes, La Piñera, San Esteban, San Sebastián e Santolaya. A capital do concello é Santolaya.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Muros, Asturias

**Muros** (en castelán **Muros de Nalón**) é un concello do Principado de Asturias. En 2014 tiña 1880 habitantes.

## Xeografía
Limita ao norte co mar Cantábrico, ao oeste con Cudillero, ao leste con Sotu'l Barcu e ao sur con Pravia. Atópase no curso baixo do río Nalón. Está formado polas parroquias de Muros, capital do concello, e San Esteban.

## Patrimonio
Destacan os pazos de Valdecarzana e Vallehermoso do século XV e a igrexa de Santa María.
## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Nava

**Nava** é un concello do Principado de Asturias. En 2014 tiña 5444 habitantes.

Limita ao norte con Sariegu, Villaviciosa e Cabranes, ao oeste con Bimenes e Siero, ao leste con Piloña e ao sur con Llaviana e Piloña. Está formado polas parroquias de Cecea, Cuenya, Nava, Priandi, Remediu e Tresali.

Nel atópase o Museo da Sidra. Dende 1969 celébrase o Festival da Sidra de Nava que deu moita popularidade ao concello.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Onís

**Onís** é un concello do Principado de Asturias. En 2014 tiña 764 habitantes.

Limita ao norte con Llanes, ao oeste con Cangas de Onís, ao leste con Cabrales e ao sur coa provincia de León. O sur do municipio atópase nos Picos de Europa.

Está formado polas parroquias de Bovia, Onís e La Robellada.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Les Regueres

**Les Regueres** (en castelán: *Las Regueras*) é un concello do Principado de Asturias. En 2014 tiña unha poboación de 1.916 habitantes.

Limita ao norte con Illas e Llanera, ao oeste con Candamu, ao leste con Oviedo e Llanera e ao sur con Grau.

Está formado polas parroquias de Biedes, Santuyanu, Sotu Les Regueres, Tresmonte, Valdunu e Valsera. A capital é Santuyanu.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
La Ribera

**La Ribera** (en lingua castelá **Ribera de Arriba**) é un concello do Principado de Asturias. En 2006 tiña unha poboación de 2009 habitantes.

Limita ao norte e leste con Oviedo, ao oeste con Santo Adriano e ao sur con Mieres e Morcín.

Está formado polas parroquias de Ferreros, Palombar, Perera, Soto Ribera e Teyego. A capital é Soto Ribera.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Riosa

**Riosa** é un concello do Principado de Asturias. En 2006 tiña 2307 habitantes.

Limita ao norte con Morcín, ao oeste con Quirós, ao leste con Mieres e ao sur con Ḷḷena e Quirós. Está en plena serra do Aramo e nel atópase o alto de L'Angliru, habitual no percorrido da Volta Ciclista a España.

Está formado unicamente por unha parroquia, Riosa. A capital é La Vega.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Luis Pernas

**Luis Pernas Novo**, nado na Solaina (Narón) en 1975, é un culturista galego.

## Traxectoria 
Luis Pernas comezou a competir en culturismo en 1995 e proclamouse campión galego en 1999, así como campión de España dos pesos pesados en 2003, 2006 e 2008. Tamén gañou distintos torneos abertos e en 2010 no Arnold Classic, o campionato mundial da Federación Internacional de Culturistas (IFBB). En 2014 proclamouse Mister Universo e Mister Universo Talle Medio nos campionatos do mundo da IFBA, unha das federacións internacionais deste deporte, que ten sede en Italia.

## Vida persoal 
É dono de ximnasios e tendas de alimentación deportiva, e traballa como técnico informático da Universidade da Coruña.

## Notas
Salas, Asturias

**Salas** é un concello do Principado de Asturias. En 2009 tiña unha poboación de 5.962 habitantes.

Limita ao norte con Valdés, Cudillero e Pravia, ao oeste con Tinéu e Valdés, ao leste con Pravia, Candamu e Grau e ao sur con Miranda. Situado na zona centro-occidental da comunidade, é coñecida como a "porta do occidente de Asturias".

Está formado por 28 parroquias: Aciana, Alava, Ardesaldu, Boudenaya, Camuñu, Cermoñu, Curniana, La Espina, Godán, Idarga, Llaniu, Ḷḷaviu, Llinares, Maecina, Maeza, Miera, Prieiru, Salas, San Antolín de las Dorigas, San Esteba de las Dorigas e Santiagu la Barca. A capital é Salas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Tinéu

**Tinéu** (en castelán: *Tineo*) é un concello do Principado de Asturias. En 2011 tiña unha poboación de 10.829 habitantes.

Limita ao norte con Valdés, ao oeste con Villaión e Allande, ao leste con Salas, Miranda e Somiedo e ao sur con Cangas del Narcea. Situado na zona prelitoral da comunidade, é un dos maiores produtores de leite de vaca de Asturias.

## Parroquias 
Está formado por 44 parroquias: Arganza, Bárzana, Bourres, Brañaḷḷonga, Bustieḷḷu, Caeras, Campucaldera, Cezures, Coḷḷada, Fastias, Francos, Meriás, Muñalén, Naraval, Navelgas, Nieres, Oubona, El Pedregal, Porciles, El Pozón, La Preda, Reḷḷanos, El Rodical, Samartín de Semproniana, San Esteban de Reḷḷamiegu, San Fagondu, San Fliz, San Frichosu, Sangoñéu, Santianes, Santiáu, Santolaya, Santolaya de Miñu, Santuyanu, Sobráu, Soutu, Sorriba, Tabláu, Tinéu, Troncéu, Tuña, Viḷḷatresmil, Xinestaza e Zardaín. A capital é Tinéu.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Carmen Echegaray

**María del Carmen de la Rosa Osende**, coñecida como **Carmen Echegaray** ou **Carmen de Echegaray**, nada en Santiago de Compostela en 1919, foi unha escritora galega en lingua castelá.

## Traxectoria 
Filla de Miguel de la Rosa Echegaray, capitán do rexemento de Zaragoza finado en Melilla en 1923, e María del Socorro Osende Fernández. No "Suplemento de los Sábados" do diario santiagués *La Noche* do  31 de decembro de 1949, nunha compilación da literatura publicada naquel ano, no campo da novela e da narración, dáse conta dunha novela súa intitulada *El hombre que supo esperar*. Tamén é autora de *El amor que lleva a la muerte*.

## Vida persoal 
Casou con Juan Teijeiro Flores en 1938 e tivo tres fillos: Juan Miguel, Miguel Ángel e Luis Teijeiro de la Rosa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Rosario Dúrcal

**María del Rosario Sanz Ruíz**, coñecida como **Rosario Dúrcal**, nada en Lugo o 1 de marzo de 1927 e finada en México en 1993, foi unha actriz, cantante e vedete galega.

## Traxectoria 
Era filla de Tilka Rey, pianista, e de Luis Sanz Rey, militar.

Dúrcal desenvolveu a súa carreira profesional como actriz de cinema en México. A primeira vez que logrou un papel protagonista foi no filme *En la hacienda de la flor* (1948). Outras películas nas que participou foron, por orde cronolóxica, *La miel se fue de la luna* (1951), *Las medias de seda* (1955), *La sangre de Nostradamus* (1959) ou *Las leandras* (1960).

É a nai do actor mexicano Luis Xavier Cavazos.

## Notas 
## Véxase tamén 
* 

### Ligazóns externas 
* Entrevista de Santiago Castelo en *ABC*, 24 de xuño de 1973.
Henri Jacob Victor Sody

**Heri Jacob Victor Sody**, chamado *Han* polos seus amigos e colegas, nado na Haia o 31 de agosto de 1892 e finado en Ámsterdam o 16 de xaneiro de 1959, foi un zoólogo neerladés que traballou durante moitos anos nas Indias Orientais Neerlandesas, e despois en Indonesia, especializándose no estudo dos mamíferos daquelas illas (rinocerontes, roedores e primates, sobre todo), describindo por primeira vez para a ciencia diversas especies, entre elas o tarsio de Peleng (*Tarsius pelengensis*).

## Abreviatura 
A abreviatura **Sody** emprégase para recoñecer a  como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Bibliografía 
* Becking, J. H. (1987): *Hernri Jacob Victor Sody (1892-1959). His Life and Work. A Biographical and Bibliographical Study*.
Tarsius sangirensis

***Tarsius sangirensis*** é unha especie de mamífero primate haplorrino tarsiiforme da familia dos tarsíidos e xénero *Tarsius*,  coñecido na bibliografía internacional como **tarsio de Sangir**, endémica das selvas da illa Sangir, Indonesia, situada a uns 200&nbsp;km ao nordeste da illa de Célebes.

No ano 2008 unha poboación do tarsio de Sangir foi determinada como unha especie distinta, o tarsio da illa Siau (*Tarsius tumpara*).

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* Groves, Colin P. (2001): *Primate Taxonomy*. Washington, USA e Londres, Reino Unido: Smithsonian Institution Press. ISBN 1-5609-8872-X.
* Gursky-Doyen, Sharon & Jatna Suprinata, eds. (2010): *Indonesian Primates*. Nova York / Dordrecht / Heidelberg / Londres: Springler. ISBN 978-1-4419-1559-3 / ISBN 978-1-4419-1559-7.
* Nowak, Ronald M. (1999): ''Walker's Primates of the World*. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-6251-5.
* Parker, Sybil P. (1990): *Grzimek's Encyclopedia of Mammals. Volume 2*. Nova York, NY, USA: McGraw-Hill Publishing Company. ISBN 0-0790-9508-9.
* Vaughan, T. A. (1986): *Mammalogy*. Third Edition. Fort Worth, Texas, USA: Saunders College Publishing.
* Walker, Ernest P. (1975): *Mammals of the World*, Third Edition, Volumes I & II. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-1657-2. 
* Wilson, D. E. & Reeder, D. M., eds. (2005): *Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference*, 3ª ed. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-8221-4.
* Wright, P. (2003): "Are Tarsiers Silently Leaping into Extinction?". pp.&nbsp;296–308 en P. Wright, E. Simons & S. Gursky, eds. *Tarsiers: The Past, Present, and Future''. New Brunswick, New Jersey, USA: Rutgers University Press.

### Outros artigos 
* Primates
* Haplorrinos
* Tarsiiformes
Santo Adriano

**Santo Adriano** é un concello do Principado de Asturias. En 2010 tiña 248 habitantes.

Limita ao norte con Oviedo, ao leste con Ribera de Arriba e Morcín, ao sur con Quirós e Proaza e ao oeste con Proaza e con Grau. Atópase no centro da comunidade, xunto ao curso do río Trubia.

Está formado polas parroquias de Castañeo'l Monte, Llavares, Tuñón e Villanueva. A capital é Villanueva.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Terèsa Pambrun-Lavit

**Terèsa Pambrun-Lavit**, nada o 17 de marzo de 1954 en Lourdes, é unha escritora francesa en lingua occitana.

## Traxectoria 
A súa obra máis coñecida é *Sho!*, editada polo Institut d'Estudis Ilerdencs en 2006 e gañadora do premio de narración curta en occitano. Tamén escribiu materiais pedagóxicos como *Grimpa-mandrilha*, *Palhassa* ou (en colaboración) *Allisades*. Outras obras súas son *Arcolin; seguit de Cèu bleu*, *Memòrias de peira* e *Passejada als quatre vents*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Pambrun-Lavit, Terèsa. "Era lenha ta doman"  La Clau D'Òc.
Picu Horru

**Picu Horru**, tamén coñecido como **Peña Manteca**, é o cumio máis alto da Serra da Manteiga, no oeste da Cordilleira Cantábrica. Ten unha altitude de 1522 msnm e pertence ao concello asturiano de Miranda. Atópase entre as concas dos ríos Pigüeña e Narcea e forma parte do Lugar de importancia comunitaria Peña Manteca-Genestaza.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Picu Horru na páxina de montesdeasturias.com
Sariegu

**Sariegu** (en castelán: *Sariego*) é un concello do Principado de Asturias. En 2015 tiña 1295 habitantes.

Limita ao norte con Xixón, ao nordés con Villaviciosa, ao leste con Cabranes, ao sueste con Nava e ao sur e oeste con Siero. Atópase nun val rodeado de montañas non moi altas, e nel nace o río Nora.

Está formado polas parroquias de Narzana, San Román e Santiago. A capital é Vega.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
La Tribuna (1898)

***La Tribuna*** foi unha revista editada en Santiago de Compostela de 1898 a 1899.

## Historia e características 
Subtitulada *Revista de Jurisprudencia, Política y Administración*, apareceu en novembro de 1898. Revista quincenal, saia os días 15 e 30 de cada mes. Entre os seus colaboradores figuraron Joaquín Díaz de Rábago, Alfredo Brañas e Ángel Pintos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Somiedo

**Somiedo** é un concello do Principado de Asturias. En 2006 tiña 1544 habitantes.

Limita ao norte con Miranda, ao leste con Teberga, ao oeste con Tinéu e Cangas del Narcea e ao sur coa provincia de León. Atópase en plena Cordilleira Cantábrica e forma parte do Parque Natural de Somiedo, declarado Reserva da Biosfera.

Está formado polas parroquias de Aguinu, Clavichas, Corés, El Coutu, Éndriga, Gúa, Las Morteras, Pigüeces, Pigüeña, La Pola Somiedo, Santa María del Puertu, La Riera, El Vaḷḷe, Veigas e Viḷḷar de Vildas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello

## Referencias
Caridad Castedo Díaz

**María Caridad Castedo Díaz de Mourelo**, nada en Arcos (Outeiro de Rei) en 1900 e finada en Lugo o 16 de decembro de 1941, foi unha mestra e escritora galega en lingua castelá.

## Traxectoria 
Filla de Francisco Castedo Novo. Foi mestra nacional de Rubiás. É autora de *Pensamientos morales y patrióticos* (1936).

## Vida persoal 
Casou con Julio Mourelo Santacruz e foi nai de Rosario, Julia, María Caridad e María Teresa Mourelo Castedo.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
Isabel Calvo de Aguilar

**Isabel Calvo de Aguilar**, nada en Caldas de Reis en 1916, foi unha escritora galega en lingua castelá.

## Traxectoria 
Na década de 1950 fundou e presidiu a Asociación de Escritoras españolas. Foi daquela cando publicou a que, fóra da ficción, está considerada a súa meirande obra: *Antología bibliográfica de escritoras españolas* (1954).
No campo da novela, no cal chegou a ser cualificada como a *Agatha Christie española*, é autora de obras como *Doce sarcófagos de oro* (1951), *El palacio chino* (1952), *La isla de los siete pecados* (1953), *La danzarina inmóvil* (1954), *El monje de los Balkanes* ou *El numismático*.

Colaborou en *ABC*. Foi distinguida co Premio de Periodismo Costa del Sol.

Dirixiu en Madrid a colección *Júpiter y Danae* de ediciones Rumbo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*

### Ligazóns externas 
* *Recensión dunha obra da autora no diario *ABC'' o 14 de marzo de 1956.
Álvaro de la Iglesia

**Álvaro de la Iglesia Santos**, nado na Coruña o 5 de abril de 1859 e finado na Habana en 1940, foi un escritor e xornalista galego residente en Cuba. Foi fillo de Francisco María de la Iglesia e sobriño de Antonio María de la Iglesia.

## Traxectoria 
Marchou a Cuba en 1874, establecéndose en Matanzas e despois na Habana. Despois da guerra da independencia da illa, nacionalizouse cubano e colaborou en varios periódicos. Asinou as súas obras cos pseudónimos **Pedro Madruga**, **Eligio Aldao y Varela**, **Artemio**, **A. L. Baró** e **Vetusto**. El 1898 publicou o folleto *Cuba para los cubanos*.

Alcanzou unha grande notoriedade grazas ao seus relatos curtos, publicados en periódicos como *La Familia Cristiana* (1891) (do que foi director), *La Región* (fundado por el en Matanzas en 1892), *La Época*, *La Discusión*, *El Mundo*, *Letras* (1899) (dirixida e integramente redactada por el), *El Fígaro* (onde colaboró entre os anos 1900 e 1913), *Chic* e *El Heraldo de Cuba*.

Foi membro da Academia de la Historia de Cuba e membro correspondente da Real Academia Galega.

## Obras 
Iniciou a súa produción narrativa con *Una vocación (Síntesis de una novela)* (1887). A súa novela *Adoración* (1884) é considerada como a súa obra mestra. Nela combina elementos típicamente modernistas e románticos coa cultura do Caribe. Outras obras son: *Pepe Antonio* (1903), *La alondra* (publicada por entregas en *Follas Novas*), *Tradiciones cubanas* (1911), *Cuadros viejos* (1915) e *Cosas de antaño* (1916), de tipo costumista.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Biografía en Prosa Modernista 
* Ruiza, Fernández e Tamaro (2004). "Biografia de Álvaro de Iglesia Santos" *Biografías y Vidas. La enciclopedia biográfica en línea*. Barcelona .
María Castro Lago

**María Castro Lago** foi unha mestra galega de ideoloxía conservadora.

## Traxectoria 
En 1919 exercía como mestra en Redondela.

É autora do libro de carácter didáctico *La mujer educadora y el progreso social* (1919).

Consideraba a igualdade de xénero como contranatural e contraria ao benestar e concordia das forzas sociais. Na mesma liña, cualificaba de "altamente detestable" a defensa dos dereitos das mulleres.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
María del Carmen Deus Feal

**María del Carmen Deus Feal**, nada na Coruña en 1936 e finada na mesma cidade o 29 de outubro de 2013, foi unha locutora e actriz galega.

## Traxectoria 
Como membro do grupo de teatro da Agrupación Cultural O Facho, participou na obra *O señor Bonhome e os incendiarios* (1966). Co grupo Tespis, en *A noite vai como un río* (1973). Co grupo de teatro Breogania en *A tía Lambida* (1975) e coa Compañía Mili Porta en *A represa e o río* (1983).

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
Open Season: Scared Silly

***Open Season: Scared Silly*** é unha película de animación xerada por computadora de Sony Pictures Animation. Estreouse nos Estados Unidos o 18 de decembro de 2015.
Mercedes González López

**Mercedes González López**, nada en Sarria o 18 de xaneiro de 1900 e finada en Riga en 1969, foi unha política galega.

## Traxectoria 
Filla de Jesús González Díaz e Carmen López. Pasou a súa xuventude en Gernika-Lumo como sobriña do carcereiro da prisión. Alí coñeceu a José Cenitagoya Echeandía, preso que viñera fuxindo da Primeira guerra mundial en Francia. Casaron e foron vivir a Muros (Asturias) cando José conseguiu un traballo no ferrocarril. Aos poucos anos instaláronse en San Esteban de Pravia. Como consecuencia da revolución de Asturias de 1934 o seu home, militante do PCE, fuxiu a Francia e o seu fillo máis vello foi detido e torturado. Mercedes quedou soa con sete fillos ao seu cargo. Iniciou a súa militancia no Partido Comunista de España nesas datas. 

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 permaneceu en San Esteban ata que as tropas rebeldes tomaron a vila o 7 de setembro; foi evacuada xunto cos seus fillos nun tren con destino ás concas mineiras. Instalouse en Avilés, onde formou parte do Comité Antifascista e foi secretaria do Socorro Vermello Internacional. En setembro de 1937 os seus fillos Adolfo, Francisco, Carmen, Manuel e Mercedes foron evacuados desde El Musel con dirección a Saint-Eser (Francia), para rematar en Leningrado.

Cando caeu a fronte de Asturias en outubro de 1937, volveu a San Esteban de Pravia co seu fillo Gregorio. Ao ser recoñecidos por falanxistas, foron detidos. Librou de ser fusilada no piñeiral de Salinas in extremis e foi recluída en San Esteban, nos almacéns de Gurín. Foi trasladada ao cárcere de Pravia estando embarazada de xemelgos. Foi condenada a vinte anos polas súas actividades políticas republicanas e estivo nas prisións de Oviedo (onde naceron os seus fillos José Luis e Juan) e Bilbao. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en outubro de 1938, e un segundo expediente en decembro de 1943. Logrou pasar a Francia onde estaban exiliados o seu home e o seu fillo. Viaxou á Unión Soviética co seu home en 1954 para reunirse cos seus fillos. Permaneceu na URSS como pensionista instalándose en Riga, onde morreu en 1969.

## Vida persoal 
Casou con José Cenitagoya Echeandía e foi nai de once fillos, entre eles Gregorio Cenitagoya González.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Fuentes históricas para el estudio de la emigración española a la U.R.S.S (1936-2007)

### Ligazóns externas 
* Ficha de Mercedes González López no Centro Documental de la Memoria Histórica.
* El guerrillero vuelve a jugar a San Esteban 

* 20px Gregorio Cenitagoya González. Conversaciones con un guerrillero republicano
Villa Baviera

[miniatura|dereita|250px|Villa Baviera en febreiro de [2014.]]
**Villa Baviera**, coñecida anteriormente como **Colonia Dignidad** (antes **Sociedad Benefactora y Educacional Dignidad**), é unha localidade chilena que se atopa nunha zona illada do centro do país e pertence á comuna de Parral, na provincia de Linares, rexión do Maule. Está 35&nbsp;km ao sueste de Parral, que tamén é a cidade máis achegada. Segundo o censo de 2002 contaba con 198 habitantes.

## Historia 
Foi fundada en Chile en 1961 por inmigrantes alemáns liderados por Paul Schäfer, un fuxitivo con cargos de abusos sexuais a menores na República Federal Alemá. Na súa etapa de maior apoxeo chegou a acoller a uns 300 residentes tanto alemáns como chilenos e abranguía unha superficie de 137&nbsp;km². A principal actividade económica da colonia era a agricultura, pero tamén tiña unha escola, un hospital, dúas pistas de aterraxe, un restaurante e mesmo un central eléctrica. Porén, a colonia era moi hermética e secreta de cara ao exterior, xa que estaba arrodeada por arame con pugas, focos e torres de vixilancia. Tamén contiña depósitos secretos de armas (entre as que se incluía un carro de combate coñecido como a "eiruga"). Nas últimas décadas realizáronse varias investigacións que descubriron un longo historial de actividades criminais no enclave, incluíndo abusos sexuais a menores e o seu funcionamento como centro de detención e tortura en tempos da ditadura de Augusto Pinochet.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
**Colonia*
### Bibliografía 
* Álvaro Rojas. *El secreto de Colonia Dignidad*
* Infield, Glenn. *Secrets of the SS*. Stein and Day, 1981. ISBN 0-8128-2790-2.
* Levenda, Peter (1st ed., 1995). *Unholy Alliance: History of the Nazi Involvement With the Occult*. 406 pp. Avon Books. ISBN 0-380-77722-3 (2nd ed., 2002, Continuum International Publishing Group. ISBN 0-8264-1409-5)
* Klaus Schnellenkamp. *Geboren im Schatten der Angst, Ich überlebte die Colonia Dignidad*. München: Herbig Verlagsbuchhandlung, 2007, 238 S., ISBN 978-3-7766-2505-9
* Gero Gemballa: *Colonia Dignidad. Ein Reporter auf den Spuren eines deutschen Skandals*. Frankfurt/New York: Campus-Verlag, 1998, 213 S., ISBN 3-593-35922-7
* Friedrich Paul Heller. *Colonia Dignidad. Von der Psychosekte zum Folterlager*. Stuttgart: Schmetterling Verlag, 1993, ISBN 3-926369-99-X
* Gero Gemballa. *Colonia Dignidad: ein deutsches Lager in Chile*. Reinbek bei Hamburg: Rowohlt, 1988. 173 S., ISBN 3-499-12415-7
* Efrain Vedder; Ingo Lenz. *Weg vom Leben*. Berlin: Ullstein, 2005, ISBN 3-550-07613-4
* Friedrich Paul Heller. *Lederhosen, Dutt und Giftgas: Die Hintergründe der Colonia Dignidad*. Stuttgart: Schmetterling Verlag, 2005. ISBN 3-89657-093-5
* Douglas Marcela. *Hopes and Horror. A German community in Chile*. UiT The Arctic University of Norway, 2014. ISBN 978-82-8244-114-8
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial de Villa Baviera
Daniel González Fernández

**Daniel González Fernández**, finado na Coruña o 10 de outubro de 1899, foi un xornalista galego.

## Traxectoria 
Foi administrador de *El Telegrama*. Foi director de *El Fígaro* e o último propietario e director de *El Telegrama*.

## Notas
Sobrescobiu

**Sobrescobiu** (en castelán: *Sobrescobio*) é un concello do Principado de Asturias. En 2006 tiña 1544 habitantes.

Limita ao norte con Piloña e Casu, ao leste con Casu, ao oeste con Llaviana e ao sur con Ayer. Atópase na zona montañosa suroriental da rexión, no curso do río Nalón.

Está formado polas parroquias de Llaíñes, Oviñana e Soto. A capital é Rusecu.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
El Fígaro (A Coruña)

***El Fígaro*** foi un periódico editado na Coruña en 1897.

## Historia e características 
Periódico satírico, político e festivo, apareceu o 3 de agosto de 1897. Dirixido por Daniel González Fernández.

## Notas
Sotu'l Barcu

'''Sotu'l Barcu'* (en castelán: *Soto del Barco'') é un concello do Principado de Asturias. En 2019 tiña unha poboación de 3.866 habitantes.

## Xeografía 
Limita ao norte co mar Cantábrico, ao leste con Castrillón, ao oeste co río Nalón que fai de fronteira con Pravia e Muros, e ao sur con Candamu e Pravia. Atópase xunto á desembocadura do río Nalón e a súa costa está ocupada pola extensa praia dos Quebrantos.
250px|thumb|Praia dos Quebrantos.

## Demografía 

Colors=
  id:lightgrey value:gray(0.9)
  id:darkgrey  value:gray(0.7)
  id:sfondo value:rgb(1,1,1)
  id:barra value:rgb(0.6,0.7,0.9)
ImageSize  = width:580 height:300
PlotArea   = left: 60 bottom: 30 top: 20 right: 20
DateFormat = x.y
Period     = from:0 till:7000
TimeAxis   = orientation:vertical
AlignBars  = late
ScaleMajor = gridcolor:darkgrey increment:1000 start:0
ScaleMinor = gridcolor:lightgrey increment:500 start:0
BackgroundColors = canvas:sfondo
BarData=
  bar: 1877 text: 1877
  bar: 1887 text: 1887
  bar: 1900 text: 1900
  bar: 1910 text: 1910
  bar: 1920 text: 1920
  bar: 1930 text: 1930
  bar: 1940 text: 1940
  bar: 1950 text: 1950
  bar: 1960 text: 1960
  bar: 1970 text: 1970
  bar: 1980 text: 1980
  bar: 1990 text: 1990
  bar: 2000 text: 2000
  bar: 2010 text: 2010
  bar: 2020 text: 2020
PlotData=
  color:barra width:20 align:center
  bar: 1877 from:4097 till: 0
  bar: 1887 from:3918 till: 0
  bar: 1900 from:4334 till: 0
  bar: 1910 from:4683 till: 0
  bar: 1920 from:5044 till: 0
  bar: 1930 from:5757 till: 0
  bar: 1940 from:5763 till: 0
  bar: 1950 from:5934 till: 0
  bar: 1960 from:6087 till: 0
  bar: 1970 from:5489 till: 0
  bar: 1980 from:5213 till: 0
  bar: 1990 from:4675 till: 0
  bar: 2000 from:4174 till: 0
  bar: 2010 from:4041 till: 0
  bar: 2020 from:3800 till: 0
PlotData=
  bar: 1877 at: 4097 fontsize:S text: 4.097 shift:(0,5)
  bar: 1887 at: 3918 fontsize:S text: 3.918 shift:(0,5)
  bar: 1900 at: 4334 fontsize:S text: 4.334 shift:(0,5)
  bar: 1910 at: 4683 fontsize:S text: 4.683 shift:(0,5)
  bar: 1920 at: 5044 fontsize:S text: 5.044 shift:(0,5)
  bar: 1930 at: 5757 fontsize:S text: 5.757 shift:(0,5)
  bar: 1940 at: 5763 fontsize:S text: 5.763 shift:(0,5)
  bar: 1950 at: 5934 fontsize:S text: 5.934 shift:(0,5)
  bar: 1960 at: 6087 fontsize:S text: 6.087 shift:(0,5)
  bar: 1970 at: 5489 fontsize:S text: 5.489 shift:(0,5)
  bar: 1980 at: 5213 fontsize:S text: 5.213 shift:(0,5)
  bar: 1990 at: 4675 fontsize:S text: 4.675 shift:(0,5)
  bar: 2000 at: 4174 fontsize:S text: 4.174 shift:(0,5)
  bar: 2010 at: 4041 fontsize:S text: 4.041 shift:(0,5)
  bar: 2020 at: 3800 fontsize:S text: 3.800 shift:(0,5)
Fonte: INE Arquivo

## Parroquias 
Está formado polas parroquias de La Corrada, Ranón, Riberas e Sotu. As principais vilas do concello son a capital Sotu, na parroquia homónima, e L'Arena (en castelán *San Juan de la Arena*), na parroquia de Ranón.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Río Cubia

O **Cubia** é un río do centro de Asturias, afluente do río Nalón pola esquerda. Ten unha lonxitude de 41&nbsp;km.

Nace no Pico La Berza, a uns 1.300 metros sobre o nivel do mar, na serra de Porcabezas. O nacemento atópase na parroquia de Tolinas, no concello de Grau. Pasa polas localidades de Tolinas, Las Villas, Villamarín, Santianes de Molenes, Cubia, Perea. La Mata, Grao e Castañéu. Desemboca no río Nalón na parroquia de Castañéu, no concello de Grau.

Os seus principais afluentes son os ríos Vega e Menéndez.
El Fígaro

***El Fígaro*** foi o nome de varias publicacións:

****El Fígaro***, periódico publicado en Madrid.
****El Fígaro***, periódico publicado na Coruña en 1897.

## Véxase tamén 
****Le Figaro***
Yernes y Tameza

**Yernes y Tameza** é un concello do Principado de Asturias. En 2014 tiña unha poboación de 159 habitantes, sendo o concello menos poboado de Asturias.

Limita ao oeste, norte e nordés con Grau, ao sueste con Proaza e ao sur con Teberga. Atópase na zona centro-occidental da comunidade, encravado entre montañas na zona alta do río Cubia.

## Demografía 
Yernes y Tameza caracterizouse historicamente por ser un dos concellos menos poboados de toda Asturias, pasando de ter 842 habitantes a principios do século xx, a 128 na actualidade, que poñen en perigo a propia existencia do concello. 

Desde que a mediados da década de 1930 o territorio alcanzase a súa cota máxima de poboación con 892 persoas, o descenso producido foi bastante considerable, debido sobre todo das poucas perspectivas que presentaba o concello e que fixo que as persoas máis novas optasen por saír cara ás poboacións con máis oportunidades e industria do centro da rexión, como Xixón, Oviedo e Avilés así como cara ao veciño concello de Grau. Todo isto fai que hoxe en día Yernes y Tameza presente unhas estruturas demográficas realmente desarticuladas, observando que máis do 70% da poboación supera os 55 anos e que un 15% non chega aos 30, sendo irrisoria a cantidade de mozos menores de 15 anos da zona, un 3% do total. Estes datos revélannos unha poboación bastante envellecida.

## Parroquias 
O concello está formado por dúas parroquias e cinco entidades:
*Tameza
**Fuxóu
**Villabre (capital do concello)
**Villuarrí
*Yernes
**Vindías
**Yernes

## Festas 
Entre as súas festas destacan:
*Romería de Acibidiello en Villabre, en xuño.
*Festas de San Antonio en Yernes, en xuño.
*Feira de Cuevavallagar no porto, en agosto.
*Festas do Rosario, tanto en Yernes como en Villabre, en outubro.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Esther Gallo Lamas

**Esther Gallo Lamas**, nada na Pontenova en 1908 e finada en Vigo en 1990, foi unha mestra galega.

## Traxectoria 
Diplomouse en Maxisterio en Lugo en 1929. Entre 1933 e 1946 exerceu a docencia en Euskadi, concretamente en Barakaldo. Casou en 1946 con Eliseo Muruais e dende entón, e até a súa xubilación, dirixiu a escola anexa da Normal feminina na cidade de Lugo.

Hoxe é lembrada pola súa obra infantil *Galicia por la España Nueva* (1937), de corte relixioso e patriótico, escrita en lingua castelá mais na que tamén compila poemas de diversos autores, coma os de corte franquista da autoría de Francisca Herrera Garrido ou outros en lingua galega de Rosalía de Castro ou Valentín Lamas Carvajal.

Foi unha muller de ideoloxía católica e conservadora que entendía España como nación e Galicia como "Patria chica" e "Terra meiga". Así, o estudoso Xesús Alonso Montero destaca un certo galeguismo "sincero e honrado" na súa visión da vida.

Por outra banda, a profesora Carmen Blanco sinala:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
Escómbridos

A dos **escómbridos** (*Scombridae*) é unha familia de peixes osteíctios da orde dos perciformes, que comprende numerosas especies de grande interese pesqueiro, entre elas os atúns, os bonitos e as xardas.

## Taaxonomía
### Descrición
A familia foi descrita en 1815 polo naturalista estadounidense de orixe franco-xermana-italiana Constantine Samuel Rafinesque, na súa obra *Analyse de la nature, ou tableau de l’univers et des corps organisés*.

### Clasificación
Segundo o WoRMS recoñécense dúas subfamilias cos seguintes xéneros:

'*Familia *Scombridae*** Rafinesque, 1815
* **Subfamilia *Gasterochismatinae'''* Lahille, 1903
** Xénero *Gasterochisma* Richardson, 1845
* *'Subfamilia *Scombrinae*'* Bonaparte, 1831
** Xénero *Acanthocybium* Gill, 1862  
** Xénero *Allothunnus* Serventy, 1948
** Xénero *Auxis* Cuvier, 1829 
** Xénero *Cybiosarda* Whitley, 1935 
** Xénero *Euthynnus* Lütken, 1883   
** Xénero *Grammatorcynus* Gill, 1862
** Xénero *Gymnosarda* Gill, 1862 
** Xénero *Katsuwonus* Kishinouye, 1915 
** Xénero *Orcynopsis* Gill, 1862  
** Xénero *Rastrelliger* Jordan & Starks, 1908 
** Xénero *Sarda* Cuvier, 1829   
** Xénero *Scomber* Linnaeus, 1758
** Xénero *Scomberomorus* Lacepède, 1801 
** Xénero *Thunnus* South, 1845

## Galería

Ficheiro:Acsol u0.png|*Acanthocybium solandri*
Ficheiro:Gafal u0.gif|*Allothunnus fallai*
Ficheiro:Auxis thazard thazard.jpg|*Auxis thazard*
Ficheiro:Cyele u0.png|*Cybiosarda elegans*
Ficheiro:Euthynnus affinis.jpg|*Euthynnus affinis*
Ficheiro:Gamel u0.gif|*Gasterochisma melampus*
Ficheiro:Grbil u0.gif|*Grammatorcynus bilineatus*
Ficheiro:Gymnosarda unicolor Maldives.jpg|*Gymnosarda unicolor*
Ficheiro:Katsuwonus pelamis Thailand.jpg|*Katsuwonus pelamis*
Ficheiro:Orcynopsis unicolor Cada.gif|*Orcynopsis unicolor*
Ficheiro:Group of fish near the beach of Sharm El Naga.jpg|*Rastrelliger kanagurta*
Ficheiro:Sarda sarda.jpg|*Sarda sarda*
Ficheiro:Scomber scombrus.jpg|*Scomber scombrus*
Ficheiro:Scomberomorus maculatus in Madagascar Reef 01.jpg|*Scomberomorus maculatus*
Ficheiro:Thunnus thynnus 2.jpg|*Thunnus thynnus*

 
## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.
* Rodríguez Solórzano, Manuel; Sergio Devesa Regueiro e Lidia Soutullo Garrido (1983): *Guía dos peixes de Galicia*. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-7154-433-4.
* Rodríguez Villanueva, X. L. e Xavier Vázquez (1995): *Peixes do mar de Galicia. (III) Peixes óseos (continuación)*. Vigo: Edicións Xerais de Galicia. ISBN 84-7507-870-2.
* Solórzano, Manuel R[odríguez]; José L. Rodríguez, José Iglesias, Francisco X, Pereira e Federico Álvarez (1988): *Inventario dos peixes do litoral galego (Pisces: Cyclostomata, Chondrichthyes, Osteichthyes)*. O Castro-Sada, A Coruña: Cadernos da Área de Ciencias Biolóxicas (Inventarios). Seminario de Estudos Galegos, vol. IV. ISBN 84-7492-370-0

### Outros artigos 
* Perciformes
* Túnidos

### Ligazóns externas 
* *Scombridae'' na ADW .
Sociedade Galega de Contracepción

A **Sociedade Galega de Contracepción** (**SOGAC**) é unha sociedade científica e profesional creada en 1999. Ten como obxectivos o asesoramento, a difusión, a promoción e o estudo dos distintos métodos anticonceptivos, en colaboración coa Sociedad Española de Contracepción (SEC), da que forma parte.
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* http://www.sogac.org/index.htm
Sardinos

A dos **sardinos** (*Sardini*) é unha tribo  de peixes osteíctios da suborde dos escombroideos, dentro da orde dos perciformes.

## Clasificación 
Segundo o ITIS, recoñécense nesta tribo os seguintes xéneros e especies:

'*Tribo *Sardini'''* Jordan & Evermann, 1896
* Xénero *Sarda* (Cuvier, 1832)
** *Sarda australis* (Macleay, 1881)
** *Sarda chiliensis* (Cuvier, 1832)
*** *Sarda chilensis chiliensis* (Cuvier, 1832)
*** *Sarda chilensis lineolata* (Girard, 1858)
**  *Sarda orientalis* (Temminck & Schlegel, 1844)
**  *Sarda sarda* (Bloch, 1793)
* Xénero *Cybiosarda* (Whitley, 1935)
** *Cybiosarda elegans* (Whitley, 1935)
* Xénero *Gymnosarda* Gill, 1862
** *Gymnosarda unicolor* (Rüppell, 1836)
* Xénero *Orcynopsis* Gill, 1862
** *Orcynopsis unicolor* (Geoffroy Saint-Hilaire, 1817)

## Galería

File:Sarda australis (Australian Bonito).gif|*Sarda australis*
File:Saori u0.gif| *Sarda orientalis*
File:Cyele u0.png|*Cybiosarda elegans*
File:Gymnosarda unicolor Maldives.jpg|*Gymnosarda unicolor*
File:Orcynopsis unicolor Cada.gif|*Orcynopsis unicolor*

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.
* van der Land, J.; Costello, M. J.; Zavodnik, D.; Santos, R. S.; Porteiro, F. M.; Bailly, N.; Eschmeyer, W. N. & Froese, R. (2001): "Pisces", in: Costello, M. J. *et al*. Eds. *European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification''. París: Muséum national d'Histoire naturelle. Collection Patrimoines Naturels, **50**. ISBN 2-85653-538-0.

### Outros artigos 
* Perciformes
* Escómbridos
* Bonito

### Ligazóns externas 
* *Sardini*  na EOL.
Aromatum Chaos

**Aromatum Chaos** é unha depresión profunda, no que se considera un terreo caótico. É o nacemento da canle Ravi Vallis, e está situado no extremo oriental de Xanthe Terra, no cuadrángulo de Margaritifer Sinus (MC-19) de Marte, situado sobre as coordenadas . Aromatum Chaos ten unha lonxitude de 91,5&nbsp;km (e 72,8&nbsp;km. segundo a web do USGS), e ten unha anchura media de preto de 30&nbsp;km.

A profundidade máxima do chan de Aromatum Chaos foi estimada nuns 3,45 respecto do seu bordo. A profundidade media dos dous terzos occidentais da depresión de Aromatum Chaos é de preto de 1,64&nbsp;km, e da restante parte oriental, preto dun terzo da superficie, estímase nuns 1,2&nbsp;km de profundidade respecto do bordo da depresión (usando datos topográficos do MOLA). Así pois, a profundidade media é duns 1,49&nbsp;km. e Mangala Valles.

## Galería 

Ficheiro:USGS-Mars-MC-19-MargartiferSinusRegion-mola.png|250px|Context
Ficheiro:USGS-Mars-MC-19-MargartiferSinusRegion-mola-crop.png|250px|Closer
Ficheiro:USGS-Mars-MC-19-MargartiferSinusRegion-mola-crop2.png|475px|Closest
Mapas topográfico feitos co (MOLA) da rexión Margaritifer Sinus de Marte que amosan a localización de numerosos vales e rexións caóticas, incluíndo Aromatum Chaos (a pequena área triangular) e Ravi Vallis, ambos están no interior de Xanthe Terra. Aromatum Chaos é pequeno cando se compara con outros terreos caóticos dos *arredores*; está situado nas esquinas esquerdas superiores () dos dous mapas de primeira ringleira, preto do ecuador. 

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Xanthe Terra
L'Angliru

'''L'Angliru''' é un porto de montaña do Principado de Asturias, en España. É unha zona de pastos que recibe o nome do lago L'Angliru e que está situada no corazón da serra do Aramo, no concello de Riosa.

Situado a 1.570 msnm de altitude, constitúe unha espazo natural de gran beleza situado entre algunhas das cimas máis importantes desta serra, como son o Gamonal, o Moncuevu e o Barriscal. Ata este enclave chega a estrada local procedente de La Vega de Riosa, o que fai que sexa esta a forma máis directa de acceder ao pico Gamonal (1.712 m).

É un porto habitual no percorrido da Volta Ciclista a España como final de etapa.
Alicia Rodríguez Pérez

**Alicia Rodríguez Pérez**, nada en Moaña en 1943, é unha mariscadora e activista social galega.

## Traxectoria 
Comezou a traballar ós 12 anos nunha fábrica de salgados, despois noutra de conservas, ela sempre quixo adicarse ó marisqueo tal como viña facendo a súa nai e seus irmáns. Naqueles tempos o colectivo de mariscadoras aínda non estaba organizado como tal, polo que decidiron formar a Asociación de Mariscadoras de Moaña na procura da posta en valor da súa profesión e os dereitos laborais, como o recoñecemento das enfermidades profesionais, o acceso á seguridade social e o dereito a unha pensión de xubilación. Alicia Rodríguez chegou a ser presidenta da Asociación de Mariscadoras de Moaña durante 30 anos ata a súa xubilación.

Hoxe en día a actividade mariscadora ten sufrido un grande cambio, tanto na forma na que se exerce a extracción, con vedas para coidar o recurso, control de zonas de sobreexplotación, realización de sementeiras; como o actual recoñecemento do marisqueo como unha profesión.
Casada e con catro fillos tivo que compatibilizar a súa profesión coa súa dedicación ó coidado da súa familia que recaía case que totalmente nas súas costas.

Na actualidade, contratada pola Confraría dedícase ó control de talles e pesos na lonxa, así como a organización dos días de capturas e zonas de traballo en colaboración coa Asociación de Mariscadoras.

## Recoñecementos
Recolleu en nome de tódalas mariscadoras  a medalla concedida pola Xunta de Galicia polo seu traballo e como recoñecemento de tódolos anos de loita polos dereitos da súa profesión.

En 2015 foi condecorada polo rei Filipe VI coa Orde ó Mérito Civil pola súa vida dedicada á profesionalización do traballo das mulleres no marisqueo a pé, destacando como “traballadora infatigable durante toda unha vida na que, con tenacidade, fortaleza e claridade de ideas, contribuíu e continúa contribuíndo decisivamente á dignificación e á consideración profesional da actividade mariscadora. Igualmente, a súa aportación foi indubidable na igualación profesional das mulleres e os homes do mar”.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*http://www.magrama.gob.es/es/pesca/temas/red-mujeres/reconocimientos1.aspx 
*http://www.elcorreogallego.es/galicia/ecg/cuatro-gallegos-condecorados-orden-merito-civil-felipe-vi/idEdicion-2015-06-19/idNoticia-938555/
Serra do Aramo

A **serra do Aramo** é un cordal calcario localizado na parte central do Principado de Asturias, en España. Ten case 20&nbsp;km de lonxitude e 7,0&nbsp;km de largo e avanza en dirección norte desde os primeiros contrafortes da cordilleira Cantábrica, separando ao oeste a conca do Trubia e ao leste a conca do Caudal. O cordal separa os concellos de Quirós, ao oeste, e Riosa e Morcín, ao leste.

As súas alturas principais son: o Gamonal, a Berriscal e o Gamoniteiru, sendo este último a maior elevación, con 1786 m. O ascenso á primeira, a través de L'Angliru, alcanzou notoriedade ao ser o final de etapa en varias edicións da Volta Ciclista a España. A súa forma impoñente configúrao como un dos fitos referenciais da paisaxe do centro de Asturias.

Forma parte dende 1994 da Rede Rexional de Espazos Naturais Protexidos de Asturias.
Faro-Miño

***Faro-Miño*** foi o nome de dúas publicacións:

****Faro-Miño***, periódico publicado en Chantada en 1908.
****Faro-Miño***, periódico publicado en Buenos Aires en 1923.
Faro-Miño (Chantada)

***Faro-Miño*** foi un semanario editado en Chantada en 1908.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario de Chantada*, apareceu o 22 de agosto de 1908. Fundado por José Costa Figueiras, que era o redactor-xefe. Aliñado co bando liberal, a carta programa do periódico estaba asinada por José Costa, Manuel Vázquez Gil (alcalde de Carballedo), Pejerto de Soto (concelleiro de Chantada), Alejandro Baanante (farmacéutico) e Manuel Rodríguez Guerra. Cesou a súa publicación a finais de 1908.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
Las Riberas

***Las Riberas*** foi un periódico editado en Chantada en 1900.

## Historia e características 
Periódico semanal literario e defensor dos intereses de Chantada, apareceu a principios de xaneiro de 1900. Dirixido por Xesús Fernández González. Entre os seus colaboradores figuraron Francisco Camba e José Costa Figueiras. Cesou a súa publicación en xuño de 1900.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
TRS-80

**TRS-80** ou **TRS-80 Micro Computer System** é unha familia de ordenadores que foi fabricada pola compañía Tandy Corporation, sendo unha das pioneiras da computación persoal, polo lanzamento do TRS-80 Modelo I. A sigla TRS é orixinada do nome da compañía Tandy mailo da Radio Shack. A familia era composta de varios modelos de ordenadores, desde o Modelo I ata o Modelo IV e, despois, polos modelos Color, e tivo moito éxito nas vendas, o que incentivou outras empresas a produciren varios clones noutros países e dentro dos Estados Unidos, como o Max-80 (Estados Unidos), Aster CT-80 (Países Baixos) ou CP 500 (Brasil).

A arquitectura do sistema era baseada nunha UCP formada polo microprocesador Zilog Z80, que era mencionado polo número 80, do nome TRS-80. A velocidade de procesamento de datos era de 1,77 MHz e a capacidade de memoria RAM era de 4&nbsp;Kb. Como dispositivos periféricos de entrada e saída había un teclado de 53 teclas, porto serie e porto paralelo, conexión para fita casete e monitor monocromático, funcionando en modo texto de 64 x 16 en simultáneo co modo gráfico, é dicir, semigráfico de 128 x 48.

## Notas