Tarsius tarsier

***Tarsius tarsier*** (Erxleben, 1777), moitas veces citada como *Tarsius spectrum* (Pallas, 1778), é unha especie de mamífero primate haplorrino tarsiiforme e da súa única familia, a dos tarsíidos, que é o tipo do xénero *Tarsius*. Vive na illa indonesias de Selayar, e coñécese na bibliografía internacional como **tarsio fantasma**.

Até hai poucos anos incluíanse nas súas poboacións, ademais de na illa de Selayar, as do suroeste da illa Célebes, pero recentemente separáronse estas últimas nunha nova especie, *Tarsius fuscus*.

## Taxonomía 
### Unha taxonomía complicada 
A clasificación dos tarsios foi, durante moito tempo, confusa. Xa en 1780 o médico e naturalista alemán Storr sinalara as diferenzas entre os lémures e as especies que hoxe coñecemos cono tarsios, e argumentou a necesidade de separar estes dous taxa.

Daquela cuñou o novo xénero *Tarsius*, para reunir os pouco correntes primates que posuían uns excepcionalente longos ósos tasianos, e deulle o nome de *Tarsius spectrum* á especie que definira Pallas dous anos antes, en 1778, como *Lemur spectrum* (de aí é de onde procede o nome binomial actual *Tarsius spectrum*). ou, talvez, de *tarse* co sufixo *-ier* (e *tarse* do grego antigo ταρσός *tarsós*, "fileira dos dedos do extremo do pé", "tarso", que é o máis plausíbel.

O outro nome específico, *spectrum*, co que moitas veces se cita, é unha voz latina que significa "imaxe, aparición, espectro".

## Características 
[miniatura|230px|Lámina de *[Tarsius spectrum* (Geoff.), vulgo "mago ó tarsiro espectro", no *Bosquejo geográfico é histórico-natural del archipiélago Filipino*, do enxeñeiro agrónomo español Ramón Jordana y Morera (1885).]]

Cando se consideran incluídas as poboacións de *Tarsius fuscus* dentro de *T. tarsier*, as femias pesaban entre 102 e 114 g, mentres que o peso dos machos era de entre 118 e 130 g. A lonxitude da cabeza e o tronco é de 9,5 a 14&nbsp;cm, e a cola mide entre 20 e 26&nbsp;cm.

O tarsio fantasma mostra adaptacións extremas para aferrarse verticalmente, gabear e desprazarse saltando no seu hábitat adecuado, o sotobosque dos bosques tropicais, a miúdo a 2 m ou menos do solo, aínda que, aparentemente, menos que outros tarsios, como o tarsio filipino ou o de Horsfield, xa que, por exemplo, carece de dedos adhesivos.

Pénsase que o seu ámbito ou área de vida é de ao redor dunha hectárea ou menor.

## Hábitat e distribución 
A área de dispersión dos tarsios fantasmas circunscríbese a Indonesia, concretamente son endémicos da illa Célebes, das próximas illas Buton, Muna, Kabaena, Selayar e as illas Togian. Nelas están presentes até altitudes de 1 100 a 1500 m sobre o nivel do mar.

De acordo con diversos estudos, este taxon encóntrase en bosques primarios (virxes), secundarios (afectados pola man do home), mangleiros, cultivos e xardíns, así como nunha certa variedade doutros hábitats con diferentes graos de perturbación humana, pero que subministren cobertura arbustiva adecuada.

## Comportamento 
Son primates de hábitos nocturnos, que viven en grupos pequenos de 2 a 6 individuos, de costumes monogámicas ou poligámicas.

A súa dieta componse nun 100 % de presas animais vivas (son carnívoros), fundamentalmente insectos (insectívoros) e, ocasionalmente, algúns pequenos vertebrados, como roedores e réptiles.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Brandon-Jones, D.; A. A. Eudey, T. Geissmann, C. P. Groves, D. J. Melnick, J. C. Morales, M. Shekelle & C. B. Stewart (2004):
"Asian Primates Classification" *International Journal of Primatology* **25** (1): 97-164. Resumo.
* Chiarelli, A. B. (1972): *Taxonomic Atlas of Living Primates*. Londres, UK & Nova York, EEUU: Academic Press. ISBN 0-1217-2550-2.
* Groves, Colin P. (2001): *Primate Taxonomy*. Washington, USA e Londres, Reino Unido: Smithsonian Institution Press. ISBN 1-5609-8872-X.
* Gursky-Doyen, Sharon & Jatna Suprinata, eds. (2010): *Indonesian Primates*. Nova York / Dordrecht / Heidelberg / Londres: Springler. ISBN 978-1-4419-1559-3 / ISBN 978-1-4419-1559-7.
* Kowalski, Kazimierz (1981): "Suborden Tarsioidea", en: *Mamíferos. Manual de teriología*. Madrid: H. Blume Ediciones. ISBN 84-7214-229-9, pp.&nbsp;320–321.
* Nowak, Ronald M. (1999): ''Walker's Primates of the World*. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-6251-5.
* Parker, Sybil P. (1990): *Grzimek's Encyclopedia of Mammals. Volume 2*. Nova York, NY, EEUU: McGraw-Hill Publishing Company. ISBN 0-0790-9508-9.
* Vaughan, T. A. (1986): *Mammalogy*. Third Edition. Fort Worth, Texas, USA: Saunders College Publishing.
* VV. AA. (1968): "Tarsioideos" en: *Enciclopedia Salvat de las ciencias. Tomo 6. Animales vertebrados*. Pamplona: Salvat, S. A. de Ediciones, pp.&nbsp;290–292.
* Walker, Ernest P. (1975): *Mammals of the World*, Third Edition, Volumes I & II. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-1657-2.
* Wilson, D. E. & Reeder, D. M., eds. (2005): *Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference*, 3ª ed. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-8221-4.
* Wright, P. (2003): "Are Tarsiers Silently Leaping into Extinction?". pp.&nbsp;296–308 en P. Wright, E. Simons & S. Gursky, eds. *Tarsiers: The Past, Present, and Future*. New Brunswick, New Jersey, USA: Rutgers University Press.

### Outros artigos 
* Primates
* Haplorrinos
* Tarsiiformes

### Ligazóns externas 
* *Tarsius tarsier* na ADW. Con abundantes informacións e bibliografía .
* *Tarsius tarsier'' na EOL.