open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Aristeo

**Aristeo** pode referirse a:
## Mitoloxía
* **Aristeo** é un deus menor da mitoloxía grega, fillo de Apolo e a cazadora Cirene.
## Personaxes históricos
* **Aristeo** foi un filósofo pitagórico da Antiga Grecia.
* **Aristeas de Corinto**, chamado tamén Aristeo, militar grego do século -V.
* O autor da ***Carta de Aristeas*** ou *Carta a Filócrates*, obra xudeu-helenística do século -III, incluída entre os libros apócrifos da Biblia.
* **Aristeo de Mármora** foi un xudeu alexandrino do século -II ou -III.
* **Aristeo de Cirene**, fundador de Cirene.
* **Aristeo de Crotona**, matemático grego 
* **Aristeo de Esparta**, militar espartano.

## Asteroides
*(2135) Aristaeus é un asteroide Apolo descuberto do 17 de abril de 1977 por Schelte John Bus e Eleanor Francis Helin desde o observatorio de Monte Palomar.
Juan Rial de las Riberas

**Juan Rial de las Riberas**, nado en Vimianzo en 1847 e finado en Cee o 22 de febreiro de 1902, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Pedro Rial Mariño. Secretario municipal de Vimianzo e filántropo dese concello. Liberal, controlaba o distrito electoral de Corcubión. Foi deputado provincial polo distrito de Arzúa (1886). Foi desterrado a Carantoña, onde fundou as escolas e mellorou a localidade.

## Vida persoal 
Casou con Manuela Mouzo, de Vimianzo, que morreu asasinada por un sobriño en xuño de 1898. A súa filla, Manuela Rial Mouzo, casou con Perfecto Castro Canosa, de Cee.

## Notas
Hugo de Champlitte

**Hugo de Champlitte**, finado en 1209, era o sobriño de Guillerme de Champlitte, o primeiro príncipe de Acaia.
## Traxectoria
Hugo e o seu tío viaxaron coa Cuarta Cruzada e estaban na conquista de Constantinopla en 1204. Chegaron ao Peloponeso en 1205. Hugo axudou ao seu tío na conquista de Corinto e as rexións circundantes.

En 1208, Guillerme foi chamado a Borgoña pola noticia da morte do seu irmán máis vello, co fin de reclamar a herdanza. Guillerme deixou as súas conquistas gregas a Hugo como bailío ou vicerrei. Hugo non sobreviviu moito tempo, mentres que Guillerme morreu en Apulia no camiño a Francia. Hugo foi sucedido en Acaia (Morea) por Godofredo I de Villehardouin.

## Véxase tamén
### Bibliografía 
* Finley Jr, John H. "Corinth in the Middle Ages." *Speculum*, Vol. 7, Non. 4. (Oct., 1932), pp. 477–499.
* Tozer, H. F. "The Franks in the Peloponnese." *The Journal of Hellenic Studies*, Vol. 4. (1883), pp. 165–236.
Voo 711 de American Airlines

O **voo 711 de American Airlines** era un servizo regular dende Newark, Nova Jersey ata Tulsa, Oklahoma, con varias escalas no medio, sendo Springfield, Missouri unha delas. O día 20 de marzo de 1955 o avión que operaba a ruta, un Convair CV-240-0 con rexistro N94234, esnafrouse nun campo de lama na aproximación ao aeroporto rexional de Springfield-Branson, preto de Springfield, matando a 13 das 35 persoas a bordo (11 pasaxeiros e 2 tripulantes), e ferindo aos 22 restantes. Dos tres tripulantes só sobreviviu o piloto.

O piloto do voo, Jack Pripesh, sufriu feridas considerables, incluída a perda do ollo dereito, e quedou en coma despois do accidente. Case dúas semanas despois do sinistro, Pripesh díxolle a xornalistas que non podía lembrar nada del. A xunta determinou que non se realizou unha aproximación completamente instrumental a Springfield-Branson, como debería ser en base ás pobres condicións meteorolóxicas do momento. As probas demostraron que a tripulación non parecía ter coñecemento da altitude da aeronave e que estaban descendendo. A xunta creu que foi probable que "os pilotos estaban centrándo a súa atención nas luces do aeroporto en vez de ver para os seus instrumentos".

## Notas
Pyhäjärvi

**Pudasjärvi** é unha cidade de Finlandia situada na rexión de Ostrobotnia do Norte. En 2018 a súa poboación era de 5&nbsp;313&nbsp;habitantes. A superficie do termo municipal é de 1&nbsp;459,46&nbsp;km2, dos cales 148,67&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 1,43&nbsp;hab./km².

Limita cos concellos de Haapajärvi, Kärsämäki, e Pyhäntä, na súa mesma rexión, Kiuruvesi e Pielavesi na rexión de Savonia do Norte, e Pihtipudas, pertencente á rexión veciña de Finlandia Central.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Pudasjärvi
Voo 1866 de Alaska Airlines

O **voo 1866 de Alaska Airlines** era un servizo regular dende Anchorage, Alasca, ata Seattle, Washington, con varias escalas. O 4 de setembro de 1971 o Boeing 727 que operaba a ruta esnafrouse contra unha montaña en Haines Borough, preto de Juneau, Alasca durante a aproximación para aterrar. 111 persoas morreron. Foi o primeiro accidente dun reactor con vítimas mortais de Alaska Airlines, e o peor accidente cun único avión da historia do Estados Unidos ata o día 24 de xuño de 1975, cando se esnafrou o voo 66 de Eastern Airlines. Ata a data é o peor accidente da historia de Alaska Airlines.

## Accidente 
O avión era un Boeing 727-100 con rexistro N2969G fabricado no ano 1966. Acumulaba 11 344 horas de voo antes do accidente. O voo 1866 orixinárase en Anchorage, Alasca, e fixera escalas en Cordova e Yakutat. Por diante tiña outras dúas escalas en Juneau e Sitka antes de rematar o voo en Seattle. O avión aterrou en Yakutat ás 11:07 a.m e engalou ás 11:35 a.m. cara Juneau.

O capitán do voo era Richard C. Adams, de 41 anos. Pilotando o avión estaba o primeiro oficial Leonard D. Beach, de 32. James J. Carson era o segundo oficial. Beach e Carson levaban en Alaska Airlines dende 1966. Adams fora contratado pola aeroliña en 1955.

No avión viaxaban sete membros da tripulación en 104 pasaxeiros.

O avión golpeu a vertente oriental dun canón na cordilleira Chilkat do Bosque Nacional Tongass a 2 500 pés, a 35&nbsp;km ao oeste de Juneau. O avión desintegrouse no impacto ás 12:15 p.m. Non houbo superviventes.

## Notas
Pedro Calvo Camina

**Pedro Calvo Camina**, nado en Meneses de Campos o 7 de xuño de 1855 e finado en Madrid o 11 de abril de 1937, foi un xuíz español.

## Traxectoria
Naceu na rúa de En Medio, que actualmente leva o seu nome. Fillo de Gregorio Calvo Herrera (natural de Villerías de Campos) e de Tomasa Camina Andrés, de Meneses. Foi bautizado na igrexa parroquial da Nosa Señora do Tovar, sendo apadriñado polo seu tío Joaquín Camina e a súa irmá Dionisia Calvo. O tío, sacerdote, fíxose cargo del ao quedar orfo.

En 1877 licenciouse en Dereito Civil e Canónico na Universidade de Valladolid. En 1879 abriu despacho en Peñaranda de Bracamonte (provincia de Salamanca), onde exerceu de xuíz municipal de 1881 a 1883, e pasou a ser xuíz de primeira instancia e instrución. En 1885 aprobou oposicións como maxistrado. O 7 de outubro dese ano foi nomeado vicesecretario da Audiencia de Bilbao, e en xuño de 1886 tomou posesión do xulgado de primeira instancia de Castropol. Dous meses despois foi destinado a Luarca. En 1889 conseguiu praza como titular no xulgado de primeira instancia e instrución de Lucena (provincia de Córdoba), e ese mesmo ano foille asignado o xulgado de Tui.

En 1897 pediu o traslado a Avilés, mais foi destinado a León. O 12 de xaneiro de 1900 foi destinado á Coruña, onde en 1901 instruíu unha orde de busca e captura contra Marcela Gracia Ibeas e Elisa Sánchez Loriga. Entre 1909 e 1913 foi Maxistrado da Audiencia de Zaragoza. O 13 de xaneiro de 1913 foi nomeado presidente do Tribunal Industrial de Madrid, e en 1917 Presidente da Sala de Audiencia de Sevilla, se ben nese mesmo ano foi nomeado Fiscal do contencioso do Tribunal Supremo de España. En 1924 foi designado presidente da Audiencia Provincial de Madrid. Xubilouse o 10 de xuño de 1925.
En 1924 foi nomeado fillo predilecto da súa vila natal.

## Obra
**La instancia única en lo civil y en la organización de los tribunales*.
**Comentario a la ley de Tribunales industriales de 22 de julio de 1912 con las disposiciones de carácter sustantivo y adjetivo que la complementan* (Madrid, Librería V. Suárez, 1917)

## Vida persoal
Casou o 29 de xaneiro de 1887 con Elisa Sotelo Lafuente, de Ribadeo. Foron pais de José (1893-1936), Leopoldo (1894-1933) e Joaquín Calvo Sotelo (1905-1993).

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
Andrés Díaz de Rábago

**Andrés Díaz de Rábago Pérez**, nado na Pobra do Caramiñal o 3 de outubro de 1917 e finado en Xinzhuang (Nova Taipei, Taiwán) o 15 de xuño de 2022, foi un médico, frade xesuíta e misioneiro galego.

## Traxectoria 
Fillo dun armador e empresario da Pobra, Andrés Díaz de Rábago Aguiar, e neto de Joaquín Díaz de Rábago, estudou no colexio dos Xesuítas de Vigo e rematou o bacharelato en Portugal. En 1933 accedeu a estudar Medicina na Universidade de Santiago de Compostela, pero interrompeu os estudos á chegada da Guerra Civil para participar como soldado. Nos tempos de estudante en Santiago acompañou a Valle-Inclán, que era amigo e compadre do seu pai, nos seus últimos días.

Loitou na Guerra no bando nacional, e a súa familia foi unha importante contribuínte económica ao soporte do exército franquista, como testemuña por exemplo *El Eco de Santiago* do 1 de agosto de 1936. Ao remate da contenda acabou a súa licenciatura e ingresou na Compañía de Xesús (1940). A súa formación relixiosa fíxoa en Salamanca, e trasladouse a Santander para rematar a súa tese.

Como misioneiro católico chegou á China en novembro de 1947, logo de facer escala en Filipinas.

## Vida persoal 
Foi curmán de Carmela Arias Díaz de Rábago, empresaria.

## Notas
José Bazarra Fernández

**José Bazarra Fernández**, nado na Pobra do Caramiñal e finado na Coruña o 16 de xuño de 1937, foi un sindicalista galego.

## Traxectoria 
Camareiro na Coruña. Foi presidente do Sindicato de Camareiros Terrestres da CNT e socio de Germinal. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en consello de guerra por rebelión militar, foi condenado á pena de morte. Foi fusilado o 16 de xuño de 1937.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Copyright Term Extension Act

A ***Copyright Term Extension Act*** (**CTEA**) de 1998 – tamén coñecida como **Sonny Bono Copyright Term Extension Act** ou **Sonny Bono Act** e, pexorativamente, como a «**Mickey Mouse Protection Act**»,  é unha lei do Congreso dos Estados Unidos que estendeu os prazos de *copyright* nos Estados Unidos por 20 anos adicionais. Antes desta lei (baixo a Copyright Act of 1976), o *copyright* duraba toda a vida do autor máis 50 anos, ou 75 anos para unha obra de «autoría corporativa»; a lei estendeu estes prazos durante a vida do autor máis 70 anos e para obras de «autoría corporativa» durante 120 anos tras a creación ou 95 anos tras a publicación, independentemente da anterioridade do punto final creativo. A lei tamén afectou aos prazos de copyright para obras con copyright anteriores ao 1 de xaneiro de 1978, incrementando tamén o seu prazo de protección durante 20 anos, ata un total de 95 anos desde a publicación.

Esta lei "conxelou" de feito o aumento da data do dominio público nos Estados Unidos para as obras cubertas polas regras fixadas máis antigas de prazos de *copyright*. Baixo esta lei, as obras adicionais feitas en 1923 ou máis tarde que estivesen aínda baixo copyright en 1998 non entrarían no dominio público ata 2019 ou máis tarde (dependendo da data do produto) a menos que o propietario do *copyright* a sitúase no dominio público antes desa data ou se o *copyright* fose estendido de novo. A diferenza da lexislación sobre extensión do *copyright* na Unión Europea, a *Sonny Bono Act* non reactivou os dereitos de autor que xa expiraran. A lei estendeu os prazos do sistema de protección para obras que xa estaban baixo *copyright*, e tivo carácter retroactivo neste sentido. Porén, as obras creadas antes do 1 de xaneiro de 1978 pero non publicadas ou rexistradas para o *copyright* ata hai pouco están sometidas a unha sección especial (17 U.S.C. § 303) e poden permanecer protexidas ata 2047. O texto lexislativo converteuse en lei o 27 de outubro de 1998 ao asinalo o presidente dos Estados Unidos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Dereito de autor
* Propiedade intelectual
* Sonny Bono
Voo 607-E de KLM

O **voo 607-E de KLM** era un servizo internacional operado por un Lockheed Super Constellation bautizado *Hugo de Groot* e con rexistro PH-LKM. O día 14 de agosto de 1958 o avión esnafrouse a 180 quilómetros ao oeste de Shannon, Irlanda. Os 91 pasaxeiros e 8 tripulantes morreron no accidente, incluídos seis membros do equipo exipcio de esgrima. O "E" no número de voo representaba a designación de ser un voo de clase extra económica para satisfacer o aumento da demanda estacional de turistas.

O voo 607-E engalou de Shannon ás 3:05 UTC na segunda parte dunha viaxe transatlántica dende Ámsterdam at Nova York con escalas en Shannon e Gander. O contacto de radio co avión perdeuse sobre as 3:40 UTC; iniciouse unha operación de rescate que atopou algúns restos na superficie do océano a uns 180 quilómetros ao oeste de Shannon. Recuperáronse tamén os restos de 34 dos ocupantes do avión.

Debido á falta de probas, os investigadores irlandeses e neerlandeses non puideron indentificar a causa probable do accidente. Examinaron a posibilidade dunha bomba, fallo eléctrico ou erro do piloto, pero creron que foi máis probable un fallo mecánico catastrófico. A causa do accidente crese que foi o mal funcionamento da hélice con exceso de velocidade provocada por partículas metálicas que obstruían as válvulas reguladoras da liña de alimentación de combustible. As partículas puideron formarse por unha engrenaxe que se dañou cando se acelerou o sobrealimentador do motor correspondente. Os fallos de funcionamento no paso da hélice puido provocar unha perturbación de voo e, como consecuencia, a hélice puido terse cortado.

## Notas
Voo 871 de Scandinavian Airlines System

O **voo 871 de Scandinavian Airlines System** era un servizo regular entre Copenhague e O Cairo, con varias escalas polo medio. O 19 de xaneiro de 1960 o Sud Aviation Caravelle que realizaba a ruta esnafrouse mentres voaba entre o aeroporto Yesilköy e o aeroporto de Ankara Esenboğa en Turquía. O voo estaba na aproximación pero caeu a seis millas do aeroporto, matando os 42 ocupantes do aparello. Foi o primeiro accidente fatal dun Caravelle.

## Causas 
Non se puido determinar con certeza a causa do accidente, pero hai sospeitas de que os tripulantes non leron correctamente os seus altímetros. O avión estaba equipado con catro altímetros, tres deles con tres agullas, pero o capitán tamén tiña un altímetro moderno con dúas agullas que se le dun xeito diferente. Isto puido provocar que o capitán voase uns 1 100 pés demasiado baixo, esnafrándose así contra o terreo.

## Notas
Voo 610 de United Airlines

O **voo 610 de United Airlines** era un servizo transcontinental entre San Francisco e Chicago con escalas en Oakland, Salt Lake City e Denver. O día 30 de xuño de 1951 o Douglas DC-6 *Mainliner Overland Trail*, con rexistro N37543, que operaba a ruta esnafrouse no condado de Larimer, ao noroeste de Denver. As 50 persoas a bordo, 45 pasaxeiros e 5 tripulantes, morreron.

## Accidente 
Tras completar os dous primeiros segmentos, o voo 610 engalou de Salt Lake City ás 12:11 a.m. cara Denver. Ao redor das 1:47 a.m. o voo 610 informou ao control de tráfico que pasara a estación de radio de Cheyenne e solicitou unha altitude menor, autorizándoselle os 8 500 pés.

Nese momento, o voo 610 tiña programado un xiro á dereita para interceptar a liña de curso de 168 graos do rango de baixa frecuencia DEN, e despois procedeu á intersección WONT, que era o seu seguinte límite de autorización. Para interceptar ese curso o avión virou para unha dirección duns 210 graos, que era un ángulo de interceptación axeitado de case 45 graos. Se o piloto tivese configurado the pilot had configured os interruptores do selector de son correctamente, sería capaz de escoitar o o identificador de código Morse auditivo de "A", para o lado norte do rango de baixa frecuencia, e despois cando se achegou á liña do curso, comezaría a escoitar o indicador "N". Ese sería o sinal de que chegara o momento de xirar á esquerda de novo e seguir a liña de curso de 168 graos á intersección WONT. Pero o avión non chegou a virar cara a esquerda novamente. No seu lugar permaneceu na dirección de interceptación de 210 graos ata o impacto.

Mentres o avión descendía á súa altitude autorizada continuou a súa dirección cara terreo alto. Ás 2:00 a.m. o DC-6 esnafrouse contra a montaña Crystal, a unhas 50 millas ao norte de Denver, esvarando 690 pés ata parar cando estoupou e incendiouse.

## Notas
Alavieska

**Alavieska** é un municipio de Finlandia situada na rexión de Ostrobotnia do Norte. En 2018 a súa poboación era de 2&nbsp;610&nbsp;habitantes. A superficie do termo municipal é de 253,02&nbsp;km2, dos cales 1,61&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 10,38&nbsp;hab./km².

Limita cos concellos de Kalajoki, Merijärvi, Oulainen e Ylivieska, todos eles na súa mesma rexión.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Alavieska
Quiroga Fútbol Club

O **Quiroga Fútbol Club** é un club de fútbol galego de Quiroga, na provincia de Lugo. Fundado en 2011, na tempada 2021/22 xoga na Segunda Galicia.

## Historia 
Fundado en 2011 é herdeiro do Club Deportivo Quiroga, que competiu entre 1980 e 2006.

## Estadio
O equipo xoga os seus partidos como local no Campo Municipal de Quiroga.

## Uniforme 
***1º uniforme**: Camiseta verde, pantalón branco e medias verdes.
***2º uniforme**: Camiseta negra, pantalón negro e medias negras.
***3º uniforme**: Camista verde escuro, pantalón branco e medias brancas.

## Datos do club 
***Tempadas en 1ª Galicia**: 0
***Tempadas en 2ª Galicia**: 2
***Tempadas en 3ª Galicia**: 8
***Mellor posto en liga**: 13º (2ª Galicia, tempada 2019/20)

### Historial 
|valign="top" width=0%|

|}

## Palmarés 
*Subcampión da Terceira Galicia (1): 2018/19

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do club
Pica (homónimos)

O termo **Pica** pode referirse a:

***Pica**, cada unha das especies de mamíferos lagomorfos pertencentes á familia dos ocotónidos;
***Pica**, cada unha das aves da familia dos motacílidos pertencentes ao xénero *Anthus*;
***Pica**, un  dos nomes cos que se coñecen as follas dos piñeiros;
****Pica***, un xénero de aves da familia dos córvidos.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***A Pica**, lugar da parroquia de Parada de Amoeiro, no concello de Amoeiro;
***A Pica**, lugar da parroquia de Moreira, no concello da Estrada;
***A Pica**, lugar da parroquia de Beseño, no concello de Touro;
***Picacheiro**, lugar da parroquia de Leiro, no concello de Abegondo;
***Os Picadeiros**, lugar da parroquia de Ribadeume, no concello das Pontes de García Rodríguez;
***Picadizo**, lugar da parroquia de Buxán, no concello de Rois;
***Picais**, lugar da parroquia de Veiga, no concello da Pobra do Brollón;
***A Picañeira**, lugar da parroquia de Roás, no concello de Cospeito;
***Picaños**, lugar da parroquia de Sar, no concello de Santiago de Compostela;
***Picardel**, lugar da parroquia de Meirama, no concello de Cerceda;
***Os Picardos**, lugar da parroquia de Anceis, no concello de Cambre;
***Picatelos**, lugar da parroquia de Ansemar, no concello de Castro de Rei.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***As Picas**, lugar da parroquia de Magalofes, no concello de Fene.
Sociedad Deportiva Rubián

A **Sociedad Deportiva Rubián** é un club de fútbol galego de Rubián, no concello de Bóveda, provincia de Lugo. Foi fundado en 1989 e na tempada 2024/25 xoga na Segunda Galicia.

## Estadio
O equipo xoga os seus partidos como local no Campo Municipal do Poste.

## Datos do club 
***Tempadas en 1ª Galicia**: 3
***Tempadas en 2ª Galicia**: 21
***Tempadas en 3ª Galicia**: 11
***Mellor posto en liga**: 13º (1ª Galicia, tempada 1993-94)

### Historial 
|valign="top" width=0%|

|valign="top" width=0%|

|}

## Palmarés 
***2ª Rexional (1)**: 2003/04
*Subcampión da 2ª Rexional (1): 1992/93
*Subcampión da 3ª Galicia (2): 2013/14 e 2023/24

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha do equipo en futbol-regional.es
Club Deportivo Río Sil

O **Club Deportivo Río Sil** é un club de fútbol galego do concello de Sober, na provincia de Lugo. Foi fundado en 1991 e na tempada 2021/22 xoga na Segunda Galicia.

## Estadio
O equipo xoga os seus partidos como local no Campo da Carqueixa.

## Datos do club 
***Tempadas en 1ª Galicia**: 0
***Tempadas en 2ª Galicia**: 15
***Tempadas en 3ª Galicia**: 15
***Mellor posto en liga**: 3º (2ª Galicia, tempadas 1995/96 e 2000/01)

### Historial 
|valign="top" width=0%|

|}

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha do equipo en futbol-regional.es
Club Deportivo Sober

O **Club Deportivo Sober** é un club de fútbol galego do concello de Sober, na provincia de Lugo. Na tempada 2018/19 xoga no grupo 9 da Terceira Autonómica de Galicia.

## Datos do club
### Historial na liga
|}
Luis Blanco López

**Luis Blanco López**, nado en Xixón en 1918 e finado en Pontevedra o 3 de setembro de 1946, foi un guerrilleiro antifranquista.

## Traxectoria 
Membro do grupo de Rogelio García Morales O Maletas na zona nororiental da provincia de Pontevedra. Participou en varios asaltos na comarca de Deza. O 14 de xuño de 1944 produciuse a morte do garda civil José Salgueiro Rey nun enfrontamento no lugar de Ponte Retorta (Manduas), paso obrigado entre A Bandeira e as Minas da Brea. Como consecuencia foi detido con Diego Valero González, Juan Rodríguez Alén e Manuel Rodríguez Díaz. Xulgados en Pontevedra en consello de guerra o 21 de maio de 1946, Luis e Diego foron condenados a morte e executados no cárcere da Parda o 3 de setembro de 1946.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Voo 256 de Fly Jamaica Airways

O **voo 256 de Fly Jamaica Airways** foi un Boeing 757, con rexistro N524AT, que o día 9 de novembro de 2018 tivo que regresar ao aeroporto Cheddi Jagan na Güiana para unha aterraxe de emerxencia, despois de 45 minutos voando cara Toronto. Durante a aterraxe o avión pasouse da pista. O incidente ocorreu ao redor das 2:53 am. Había 118 pasaxeiros e 8 tripulantes a bordo do aparello. Todos os ocupantes sobreviviron inicialmente, pero unha muller de 86 anos morreu unha semana despois do accidente polas feridas sufridas. O avión quedou seriamente danado. Antes deste evento, pasaran 17 anos dende a última vez na que o accidente dun Boeing 757 de pasaxeiros tivera vítimas mortais, dende os accidentes do voo 77 de American Airlines e do voo 93 de United Airlines.

## Avión 
O aparello implicado no accidente era un Boeing 757-23N, con rexistro N524AT, equipado con dous motores Rolls-Royce RB211. Fora construído no ano 1999 e voou por vez primeira con ATA Airlines e despois con outra aeroliña antes de ser mercado por Fly Jamaica en 2012.

## Notas
Voo 112 de Peruvian Airlines

O **voo 112 de Peruvian Airlines** era un servizo regular doméstico de pasaxeirosentre Lima e Jauja no Perú. O día 28 de marzo de 2017 o avión que operaba a ruta, un Boeing 737-3M8, sufriu o colapso do tren de aterraxe despois de aterrar, incendiándose. Aínda que non houbo vítimas mortais no accidente, 39 das 150 persoas a bordo resultaron feridas.

## Avión 
O aparello accidentado era un Boeing 737-3M8, con número de serie 25071 e rexistro OB-2036-P. O avión voara por vez primeira en maio de 1991 con Trans European Airways, e despois de operar con varias aeroliñas foi arrendado a Peruvian Airlines en 2013.

## Accidente 
O avión aterrou en Jauja ás 16:40 hora local (21:40 UTC). Os pasaxeiros informados de "dous fortes impactos" na aterraxe. As tres patas do tren de aterraxe colapsaron e avión esvarou ao longo da pista cara a dereita, chocando a á de estribor contra o valado perimetral do aeroporto. Comezou entón un incendio que esnaquizou o avión. Os 141 pasaxeiros e 9 tripulantes escaparon, dos cales 39 resultaron feridos e foron levados ao hospital. Dúas persoas tiveron ósos rotos, e tres tiveron conmocións cerebrais.

## Notas
Manuel Blanco Bueno

[dereita|miniatura|O *Stanbrook* atracado en [Orán, Alxeria|Orán.]]
**Manuel Blanco Bueno**, coñecido como **Diego Romero**, nado en Ferrol cara a 1914, foi un guerrilleiro antifranquista galego.
## Traxectoria 
Mariñeiro-armeiro do destrutor Sánchez Barcáiztegui cando aconteceu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936. Foi un dos soldados amotinados contra os mandos alzados. Militante do PCE dende 1937. Logrou embarcar no *Stanbrook*, cargueiro británico que saíu do porto de Alacant o 28 de marzo de 1939. Despois de 22 horas de travesía chegou ao porto de Mazalquivir, preto de Orán. Logo de pasar un período de corentena no barco, foi internado como todos os homes nun campo de concentración, de onde pasou a Francia, recibindo cursos de formación e loita guerrilleira.

Foi enviado a Galicia a finais de 1945 xunto a José Gómez Gayoso, Antonio Seoane e Manuel Fernández Soto para reactivar o partido e a guerrilla. Axudado por Tomás Jiménez Esquivias, comezou o seu traballo de organización na zona sur, Pontevedra e Ourense, onde o PCE fora desmantelado. Foi o responsable de axitación e propaganda. Foi detido en Vigo na primavera de 1947. Xulgado en consello de guerra na Coruña o 9 de xaneiro de 1948, foi condenado a cadea perpetua. Cumpriu 15 anos no penal de Burgos. Saíu en liberdade condicional en 1963 e instalouse en Madrid, onde casou e instalou unha xoiería.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Blanco Bueno, Manuel "Diego Romero"
Voo 661 de Pakistan International Airlines

O **voo 661 de Pakistan International Airlines** era un servizo doméstico de pasaxeiros dende Chitral ata Islamabad, en Paquistán. O día 7 de decembro de 2016 o ATR 42-500 que operaba a ruta esnafrouse preto de Havelian. As 47 persoas a bordo morreron, entre as que estaban o cantante, predicador e empresario Junaid Jamshed, e o Comisionado Adxunto do Distrito de Chitral.

## Avión 
O avión implicado no accidente era un ATR 42-500, con número de serie 663 e rexistro AP-BHO, entregado a Pakistan International Airlines (PIA) en 2007. En 2009 o aparello resultou danado durante un intento de aterraxe en Lahore, pero posteriormente foi reparado e regresou ao servizo. En 2014 tivo un fallo dun motor, que foi substituído sen que se informase de novos problemas. No momento do accidente o aparello tiña máis de 18 700 horas de voo dende que se unise á frota de PIA e realizóuselle a última certificación en outubro de 2016. O avión esnafrouse ao redor das 4:15 quedando os restos en chamas na ladeira dun outeiro entre as vilas de Saddha Batolni e Gug, preto das fábricas de armas de Paquistán en Havelian, na provincia Khyber Pakhtunkhwa, a uns 90&nbsp;km do aeroporto. Os restos quedaron espallados nunha área duns 2 quilómetros. Segundo unha testemuña, Mohammad Haroon, o avión voaba a moi baixa altura e fixo un ruído agudo, voando de forma errática, de arriba a abaixo, antes de esnafrarse contra o outeiro. "Houbo un gran bang despois de que o avión golpease o lado da montaña e se incendiase".

Foron transmitidos avisos por mesquitas locais para mobilizar a habitantes das vilas, que se apresuraron ao lugar para buscar sobreviventes pero non puideron achegarse debido á calor do incendio.

## Notas
Auguste Nicolas Pomel

**Auguste Nicolas Pomel**, nado en Issoire (Puy-de-Dôme) o 20 de setembro de 1821 e finado en Draâ El Mizan (Tizi Ouzou, Alxeria) en agosto de 1898, foi un naturalista, xeólogo, paleontólogo e político francés.

## Traxectoria 
Formado como enxeñeiro de minas, traballou como "garda de minas" durante 23 anos, dos cales 20 en Alxeria, especializándose á vez no estudo dos en vertebrados fósiles do Norte de África.

Pomel obtivo o título de doutor en Ciencias na Universidade de París en 1883, con dúas teses, *Classification méthodique et "genera" des échinidés vivants et fossiles* e *Contribution à la classification méthodique des crucifères*.

Realizou numerosos traballos sobre a xeoloxía de Alxeria, e foi profesor durante máis de sete anos, desta disciplina e máis de mineraloxía na Escola Superior de Ciencias de Alxer, escola que dirixiu desde 1883 até 1888.

Foi nomeado Oficial da Instrución Pública o 15 de abril de 1882.

Recibiu a medalla de prata no congreso da Sorbona de 1868, polos seus traballos xeolóxicos, e a medalla de ouro no de 1873 polo sseu estudo sobre o Sáhara.

## Algunhas publicacións 
* ''Catalogue méthodique et descriptif des vertébrés fossiles découverts dans le bassin hydrographique supérieur de la Loire et surtout dans la vallée de son affluent principal l'Allier*. J.-B. Baillière, París, 1853.
* *Sur les Alcyonaires fossiles Miocenes de l'Algerie*. 1868.
* *Nouveau guide de géologie, minéralogie et paléontologie*. Deyrolle hijos, París, 1869.
* *Des races indigènes de l'Algérie et du rôle que leur reservent leurs aptitudes*. 1871.
* *Le Sahara: observations de géologie et de géographie physique et biologique, avec des aperçus sur l'Atlas et le Soudan et discussion de l'hypothèse de la mer saharienne à l'époque préhistorique*. Asociación Obreira V. Aillaud, Alxer, 1872.
* *Paléontologie, ou Description des animaux fossiles de la province d'Oran*. A. Perrier, Orán, 1872.
* *Description et carte géologique du massif de Milianah*. Savy, París, 1873.
* *Paléontologie, ou Description des animaux fossiles de l'Algérie*. 2 vols., A. Jourdan, Alxer, 1885-1887.
* *Carte géologique de l'Algérie... Description stratigraphique générale de l'Algérie*, 1890.

## Honores 
### Epónimos 
;Xénero:
* (Apiaceae) *Pomelia* Durando ex Pomel
;Especies:
* (Apiaceae) *Ferula pomelii* M.Hiroe
* (Asteraceae) *Filago pomelii* Batt.
* (Caryophyllaceae) *Arenaria pomelii* Munby
* (Cistaceae) *Cistus pomelii* Sennen & Mauricio
* (Crassulaceae) *Sempervivum pomelii* Lamotte
* (Hyacinthaceae) *Bellevalia pomelii* Maire
* (Lamiaceae) *Satureja pomelii* Briq.
* (Leguminosae) *Genista pomelii* Mares & Vigin.
* (Rosaceae) *Rubus pomelii'' Batt. ex Focke

## Abreviatura 
A abreviatura **Pomel** emprégase para recoñecer a  como autoridade na descrición e taxonomía en botánica e zooloxía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Eladio Dieste

O nome **Eladio Dieste** pode referirse a:

***Eladio Dieste Muriel**, empresario galego (1845-1919);
***Eladio Dieste Gonçalves**, uruguaio, fillo do anterior (irmán de Eduardo e Rafael Dieste, 1880-1972);
***Eladio Dieste Saint Martin**, enxeñeiro uruguaio, fillo do anterior (1917-2000).
Eladio Dieste Saint Martin

**Eladio Dieste Saint Martin**, nado en Artigas o 1 de decembro de 1917 e finado en Montevideo o 19 de xullo de 2000, foi un enxeñeiro uruguaio.

## Traxectoria
Fillo de Eladio Dieste Gonçalves (irmán de Eduardo e Rafael Dieste, nado xa no Uruguai) e da brasileira Elisa Saint-Martín Lamarque, de pai francés e nai arxentina. Foi o segundo de tres irmáns, xunto con Ariel e Saúl.

Entre 1936 e 1943 estudou na facultade de enxeñaría da Universidade da República. Nesa época residiu na casa do avogado Antonio Grompone, amigo da familia materna. Despois de graduarse continuou na facultade como profesor de Mecánica teórica e Pontes e grandes estruturas. Foi docente até 1973.

Xa antes de rematar os estudos comezou a traballar na Dirección de Vialidade do Ministerio de Obras Públicas do Uruguai, realizando proxectos de pontes. Traballou aló até 1947, e chegou a ser enxeñeiro xefe da oficina técnica. Entre 1945 e 1948 foi enxeñeiro de proxectos na empresa Christiani & Nielsen.

En 1947, en colaboración nun proxecto do arquitecto catalán Antoni Bonet Castellana en Punta Ballena (Maldonado), realizou os primeiros ensaios co sistema de cerámica armada nas bóvedas da casa Berlingieri. Entre 1949 e 1958 dirixiu a empresa Viermond SA. Fundaciones – Pilotajes. Traballou tamén cos arquitectos Clemot e Sierralta, alumnos de Le Corbusier. Alí comezou a colaborar con Eugenio R. Montáñez, que estudara na súa mesma facultade, co que en 1956 fundou a empresa Dieste y Montáñez S. A.

Foi consultor do proxecto do encoro de Salto Grande sobre o río Uruguai, e membro da comisión asesora para avaliar a construción do encoro de Palmar en Río Negro, cos enxeñeiros Arocena e De Anda. Tamén foi consultor para proxectos de peiraos e emisarios subacuáticos.

Foi membro da Academia de Ciencias Exactas, Físicas e Naturais e da Academia Nacional de Belas Artes da República Arxentina, así como académico *Ad Honorem* da Academia Nacional de Enxeñaría do Uruguai. En 1993 foi nomeado profesor *honoris causa* da Universidade da República, e tempo despois recibiu o doutoramento *honoris causa* da mesma institución.

## Vida persoal
Casou con Elizabeth Friedheim Utke o 9 de decembro de 1944, e tiveron once fillos.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Proytecto Dieste .
Preparacionismo

O  **preparacionismo**, tamén chamado  supervivencialismo ou  survivalismo é o movemento de persoas que toman medidas para sobrevivir a un posible caos social xeneralizado, tanto a nivel local, nacional ou internacional. Os  preparacionistas tenden acumular alimentos, coñecementos, armas e estratexias que lles permitan superar calquera situación.
## Historia
O movemento  preparacionista (ou *prepper* en lingua inglesa), naceu nos Estados Unidos de América na década de 1930, polo temor a que un novo crack económico como o da crise de 1929 acabase de esnaquizar a economía mundial; o fenómeno disparouse coa guerra fría entre os EUA e a Unión Soviética cando se dispararía o fenómeno.

Autores como John Wesley Rawles conseguiron fama mundial como impulsores deste movemento cos seus manuais e as súas novelas ambientadas en contornas apocalípticas onde só os que se prepararon facendo provisión de víveres, sobreviven.

## Tipos de  preparacionistas 
Os  preparacionistas divídense en categorías segundo o temor contra o que se preparan, podendo existir caso nos que tomen medidas para varios escenarios posibles sen sentirse identificados co resto.

Entre os diversos temores están a escaseza de combustibles, a crise económica, un desastre natural como un supervolcán como o que se atopa baixo o parque estadounidense de Yellowstone, o cambio climático, a guerra nuclear, a invasión zombie, unha pandemia mundial, o Xuízo Final ou unha invasión extraterrestre.

## Preparacionismo en España 
O movemento non chegou a España como tal ata ben entrada a Guerra Fría, na que se estendeu o temor no mundo dunha guerra nuclear, o que levou a moitas institucións e cidadáns a construír refuxios nucleares. A partir de entón, e por influxo norteamericano o movemento foi crecendo e creando unha comunidade, en especial en Internet.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Lista de sitios webs de supervivencia
Mariano Rodríguez

O nome **Mariano Rodríguez** pode referirse a:

***Mariano Rodríguez Dios**, empresario e político galego (f. 1932);
***Mariano Rodríguez Iglesias**, xornalista e político galego;
***Mariano Rodríguez Álvarez**, pintor cubano (1912-1990);
***Mariano Rodríguez Tudela**, escritor e xornalista galego (1925-2001).
Voo 348 de Kolavia

O **voo 348 de Kolavia** era un servizo doméstico regular de pasaxeiros dende o aeroporto de Surgut ata o aeroporto de Moscova-Domodedovo. O día 1 de xaneiro de 2011 o Tupolev Tu-154-B2 que operaba o voo incendiouse mentres rodaba antes da engalaxe de Surgut. Tres persoas morreron, e 43 quedaron feridas, catro de gravidade. O avión quedou esnaquizado polo lume.

## Avión 
O aparello implicado era un Tupolev Tu-154B-2, con rexistro RA-85588 e número de serie 83A/588. O avión voara por vez primeira en 1983. Entrou en servizo con Aeroflot co rexistro CCCP-85588 e despois foi rexistrado RA-85588 en xuño de 1993. Posteriormente operou con Mavial Magadan Airlines entre outubro de 1994 e agosto de 1999, cando comezou a operar con Vladivostok Air. Kogalymavia mercou o avión no ano 2007.

## Accidente 
O voo 348 levaba 8 tripulantes, 116 pasaxeiros e 10 empregados de Kogalymavia fóra de servizo. Cando o avión estaba rodando para a engalaxe dende o aeroporto de Surgut, un lume comezou nun dos motores e solicitouse unha evacuación de emerxencia. Inicialmente informouse que o avión fixera unha aterraxe de emerxencia tras apagarse un motor durante a engalaxe. O accidente ocorreu ás 13:12 hora local (08:12 UTC). e 43 resultaron feridas por inhalación de fume ou queimaduras. O avión estaba operando un servizo doméstico regular dende Surgut ata Moscova. O avión quedou consumido polo incendio, que quedou apagado ás 13:45. Membros do grupo de pop ruso dos 90 Na Na estaban a bordo do avión.

## Notas
Carn-i-xulla

A **carn-i-xulla** (literalmente “carne e touciño”) é un embutido cru e curado elaborado a partir de febra e touciño moído, condimentado con sal e especias diversas. Para o seu embutido, utilízanse tripas de porco.

Posiblemente sexa un dos embutidos máis antigos de Menorca, remontándose á época do Imperio romano, ao cal se lle atribúen xa preparados de diversos alimentos moídos e embutidos en tripas.

O preludio dos embutidos da cultura culinaria menorquina, e en particular da carnixulla, pódese atopar nunhas tripas de porco recheas que preparaban os romanos a partir dunha mestura heteroxénea de diversos tipos de alimentos, convenientemente triturados e  condimentados.

Actualmente estase traballando para conseguir o distintivo de Indicación Xeográfica Protexida para este produto.
Voo 760 de SCAT Airlines

O **voo 760 de SCAT Airlines** era un servizo doméstico regular de pasaxeiros dende Kokshetau ata Almati, en Kazakhstán, que se esnafrou con néboa densa preto de Kyzyltu o día 29 de xaneiro de 2013, matando aos 16 pasaxeiros e 5 tripulantes a bordo.

## Accidente 
O Bombardier CRJ-200ER que operaba o voo estaba na aproximación final ao aeroporto de Almati no medio dunha densa néboa cando se esnafrou a 5 quilómetros da pista, preto da vila de Kyzyltu ás13:13 hora local (07:13 UTC), 14 segundos despois de iniciar un go-around.

## Investigación 
Pouco despois do accidente, o Primeiro Ministro Serik Akhmetov estableceu unha comisión encabezada por Bakytzhan Sagintayev, Viceprimeiro Ministro de Kazakhstán, para investigar a causa do sinistro.

Maulen Mukashev, o tenente de alcalde de Almati, visitou o lugar do accidente e díxolle aos xornalistas que a causa preliminar do accidente era o mal tempo. Mukashev tamén engadiu: "Non quedou intacta ningunha parte do avión despois de que caíse".

O 2 de marzo de 2015 o Comité Interestatal de Aviación publicou o seu informe final dicindo que durante a aproximación final, debido a que as condicións meteorolóxicas estaban por deibaixo dos mínimos, o elevador desviouse para baixar o nariz en vez de subila levando ao aparello a unha caída abrupta e ao impacto contra o chan. A investigación foi incapaz de determinar a causa do movemento do elevador pero non atopou ningunha proba do mal funcionamento de calquera sistema ou de influencias externas.

## Notas
Voo 6437 de Taban Air

O **voo 6437 de Taban Air** era un servizo regular doméstico que se esnafrou en Mashhad, Irán o 24 de xaneiro de 2010. As 170 persoas a bordo escaparon do avión incendiado sen que houbeses vítimas mortais. A meirande parte dos pasaxeiros era peregrinos regresando tras visitar lugares sagrados en Iraq.

## Avión 
O aparello implicado no accidente era un Tupolev Tu-154M. Tiña o rexistro RA-85787 e voara por vez primeira no ano 1993.

## Accidente 
O voo 6437 estaba sendo operado por Kolavia en nome de Taban Air. Saíra de Abadán e foi desviado a Isfahán debido á mala visibilidade en Mashhad. Cando a visibilidade mellorou o avión engalou outra vez, pero deteriorouse antes de que o voo 6437 puidese aterrar. Mantívose ao avión en espera preto do aeroporto de Mashhad cando un pasaxeiro se puxo seriamente enfermo. A tripulación declarou unha emerxencia médica. Os pilotos decidiron aterrar en Mashhad facendo unha aproximación ILS á pista 31R a pesar da pouca visibilidade. Durante a aterraxe a cola golpeou o chan causando que o avión se desviase fóra da pista, o tren do morro colapsou, a á dereita golpeou o chan e o avión incendiouse. Todos os pasaxeiros e tripulantes sobreviviron resultando 47 deles feridos.

## Notas
Voo 7908 de Caspian Airlines

O **voo 7908 de Caspian Airlines** era un voo regular comercial dende Teherán, Irán, e Iereván, Armenia. O día 15 de xullo de 2009 o Tupolev Tu-154 que operaba a ruta esnafrouse preto da vila de Jannatabad, nas aforas da cidade de Qazvin, Irán. Os 153 pasaxeiros e 15 tripulantes a bordo morreron.

Foi o peor accidente de aviación en Irán dende o accidente en 2003 dun Ilyushin Il-76 militar, no cal morreron 275 persoas (aínda que algunhas fontes falan de 302 mortos). Foi o segundo accidente con máis vítimas en 2009 tras o voo 447 de Air France.

## Notas
Voo 9268 de Metrojet

O **voo 9268 de Metrojet** era un servizo chárter internacional de pasaxeiros, operado pola aeroliña rusa Kogalymavia (comercializada como Metrojet). O día 31 de outubro de 2015 á 06:13 EST (04:13 UTC), o Airbus A321-231 que operaba a ruta quedou esnaquizado por unha bomba na península do Sinaí despois de saír do aeroporto de Sharm El Sheikh, Exipto, en ruta cara ao aeroporto de Pulkovo, San Petersburgo. Os 224 pasaxeiros e tripulantes a bordo morreron. A causa do accidente foi probablemente un dispositivo explosivo a bordo como concluíron os investigadores rusos.

Das 224 persoas a bordo do avión, a meirande parte delas turistas, había 212 rusos, catro ucraínos e un bielorruso. Tamén había 7 tripulantes no avión. Con 224 vítimas mortais, como dentro do territorio exipcio. Tamén é o peor accidente dun Airbus A321, da familia A320 e do ano 2015.

Pouco despois do accidente, a rama do Sinaí do Estado Islámico, anteriormente coñecida como Ansar Bait al-Maqdis, reclamou a autoría do incidente, que ocorreu preto de onde se atopa a insurxencia do Sinaí. O ISIS reclamou a autoría en Twitter, nun vídeo, e nunhas declaracións de Abu Osama al-Masri, o líder dos grupos da rama do Sinaí. O ISIS publicou fotos do que dixo era a bomba en Dabiq, a súa revista en liña.

O 4 de novembro de 2015, autoridades británicas e estadounidenses sospeitaron que unha bomba fora a responsable do accidente. O 8 de novembro un membro anónimo do equipo de investigación exipcio dixo que os investigadores estaban un "90% seguros" de que avión caíra por unha bomba. O principal investigador Ayman al-Muqaddam dixo que outras posibles causas eran un estoupido de combustible, fatiga do metal, e baterías de litio sobrequentadas.

## Notas
Voo 2294 de Southwest Airlines

O **voo 2294 de Southwest Airlines** era un servizo doméstico regular de pasaxeiros que realizou unha aterraxe de emerxencia no aeroporto Yeager en Charleston, Virxinia Occidental, o día 13 de xullo de 2009, tras sufrir unha rápida despresurización da cabina de pasaxeiros. O avión aterrou de forma segura senvítimas mortais ou feridos graves. Unha investigación da NTSB atopou que o incidente fora causado por un fallo na pel da fuselaxe debido a fatiga do metal.

## Notas
William S. Sadler

**William Samuel Sadler**, nado en Spencer, Indiana, o 24 de xuño de 1875 e finado o 26 de abril de 1969, foi un cirurxián, psiquiatra autodidacta e autor que colaborou na publicación de *The Urantia Book*, libro que se considera resultado do tratamento dun home que do que Sadler acabou por crer que varios seres celestiais utilizaban para falar a través del, e que recadou un grupo de seguidores que se adicou a estudar as súas ensinanzas.

## Traxectoria
Sadler trasladouse a Míchigan sendo mozo para traballar alí no Sanatorio de Battle Creek. Alí coñeceu ó médico e promotor de comida saudable John Harvey Kellogg, quen se converteu no seu mentor. Sadler casou coa sobriña de Kellogg, Lena Celestia Kellogg, en 1897. Traballou para varias organizacións cristiás e asistiu a escola de medicina, graduándose en 1906. Practicou a medicina en Chicago xunto coa súa muller, tamén médica de profesión, uniuse a varias asociacións médicas e impartiu clases no Seminario Teolóxico McCormick.

Malia ser membro comprometido da Igrexa adventista do sétimo día durante case vinte anos, renegou da denominación cando esta expulsou a John Harvey Kellogg en 1907. Sadler e a súa muller pasaron a ser oradores no circuíto de educación para adultos Chautauqua en 1907, sendo un orador popular e ben pagado. Eventualmente escribiu máis de 40 libros sobre varios temas médicos e espirituais, promulgando unha visión holistica da saúde. Sadler eloxiaba o valor da relixión e da oración, mais aceptaba o consenso científico sobre a evolución.

En 1910 Sadler mudouse a Europa e estudou psiquiatría durante un ano baixo a tutela de Sigmund Freud. Nalgún momento entre 1906 e 1911 Sadler tratou a un paciente cunha afección do sono pouco común. Mentres este paciente durmía faloulle a Sadler afirmando ser un extraterrestre. Sadler pasou varios anos observando a este home procurando explicar o fenómeno, e eventualmente concluíu que non tiña ningún trastorno mental e que as súas palabras eran xenuínas. A identidade deste home nunca se publicou, mais a especulación histórica sinalou ó cuñado de Sadler, Wilfred Kellogg.

Durante varios anos Sadler e os seus asistentes visitaron o home mentres este durmía, conversando con el sobre espiritualidade, historia e cosmoloxía. Un grupo de xente interesada no tema mantivo varias reunións na casa de Sadler, onde debatían as respostas do home e suxerían novas preguntas para facerlle. As palabras deste home acabaron por publicarse no libro titulado *The Urantia Book*, e creouse a Fundación Urantia para espallar a mensaxe recollida nel. Descoñécese quen escribiu e editou o libro, pero varios historiadores especularon con que Sadler tivo un papel de líder na súa publicación. Aínda que nunca chegou a converterse na base dunha relixión organizada, o libro atraeu a seguidores que se consagraron ó seu estudo, continuando o movemento trala morte de Sadler.

## Obra seleccionada
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

## Véxase tamén
### Bibliografía
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*