open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Carmen Sarille Lanceiro

**Carmen Sarille Lanceiro**, nada en Montecubeiro (Castroverde) cara a 1913 e finada no mesmo lugar o 23 de agosto de 1937, foi unha política galega.

## Traxectoria 
[miniatura|Monólito en lembranza dos 14 asasinados en [Montecubeiro, Castroverde|Montecubeiro.]]

Irmá de Bonifacio Sarille Tellado, líder da Unión de Labradores de Montecubeiro. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 o seu irmán Bonifacio fuxiu ao monte con dous compañeiros. O 20 de agosto de 1937 houbo un enfrontamento en Maceda entre os fuxidos do grupo de Manuel Castro Tellado e a Garda Civil, que rematou coa morte do brigada Florencio Martín Moreno e do garda Ramiro González Rodríguez. Isto orixinou unha matanza coñecida como os sucesos de Montecubeiro: Carmen foi unha das 14 veciñas de Castroverde que foron asasinadas o 23 de agosto de 1937, xunto con Virginia Meilán Varela e Manuela Graña Rico. A súa morte foi rexistrada a causa de "órdenes militares".
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo.
* Castroverde lembrará este domingo os 15 veciños asasinados polos franquistas en 1937
* "Vermellas. Chamábanlle rojas"
Alternativa por Padrón

**Alternativa por Padrón** (**AxP**) foi un partido político galego de ámbito local de Padrón creado en 2015.

## Historia
Xurdiu a partir da iniciativa do empresario Cesáreo González Pardal, quen presentou no ano 2015 a súa candidatura á alcaldía de Padrón coa vontade de comparecer nos seguintes comicios municipais á fronte dunha nova formación política. Nas eleccións municipais de 2015 obtivo un concelleiro, pasando a formar parte da oposición, gobernando o PP en minoría. No ano 2017 os partidos da oposición PGD, PSdeG-PSOE, Veciños e AxP acadaron un acordo de goberno que non contou co respaldo necesario para presentar unha moción de censura contra o goberno do PP ó mostrarse os representantes da CIPa e o BNG desconformes coa proposta. Non compareceu ás eleccións municipais de 2019, abandonando Cesáreo González Pardal a política tras ser elixido presidente do Clúster Turismo de Galicia.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Padrón
Mosteiro de San Salvador

**Mosteiro de San Salvador** é un nome compartido entre varios mosteiros:

En Galicia:

* **Mosteiro de San Salvador de Albeos**, en Albeos (Crecente);
* **Mosteiro de San Salvador de Armeses**, en Armeses (Maside);
* **Mosteiro de San Salvador da Arnoia**, na Arnoia;
* **Mosteiro de San Salvador de Asma**, en San Salvador de Asma (Chantada);
* **Mosteiro de San Salvador de Barrantes**, en Barrantes (Tomiño);
* **Mosteiro de San Salvador de Bergondo**, en Bergondo;
* **Mosteiro de San Salvador de Budiño**, no Porriño;
* **Mosteiro de San Salvador de Castelo de Pallares**, en Guntín;
* **Mosteiro de San Salvador de Celanova**, en Celanova;
* **Mosteiro de San Salvador de Coruxo**, en Coruxo (Vigo);
* **Mosteiro de San Salvador de Ferreira de Pantón**, en Ferreira de Pantón (Pantón);
* **Mosteiro de San Salvador de Lérez**, en Lérez (Pontevedra);
* **Mosteiro de San Salvador de Lourenzá**, en Vilanova (Lourenzá);
* **Mosteiro de San Salvador de Pedroso**, en Narón (derruído no s. XVIII);
* **Mosteiro de San Salvador de Sobrado de Trives**, en Sobrado (A Pobra de Trives);
* **Mosteiro de San Salvador de Soutomerille**, en Soutomerille (Castroverde);
* **Mosteiro de San Salvador de Trasanquelos**, en Trasanquelos (Oza-Cesuras).
* **Mosteiro de San Salvador de Vilafrío**, en San Xoán de Barredo (Castroverde);
* **Mosteiro de San Salvador de Vilaza**, en Vilaza (Monterrei);

En Castela e León:

* **Mosteiro de San Salvador de Oña**
* **Mosteiro de San Salvador de Tábara**
* **Mosteiro de San Salvador de Palacios de Benaver**
* **Mosteiro de San Salvador de Rabanal del Camino**
En Cataluña:

* **Mosteiro de San Salvador de Breda**

En Asturias:

* **Mosteiro de San Salvador de Celorio**
* **Mosteiro de San Salvador de Cornellana**
* **Mosteiro de San Salvador de Valdediós**
* **Mosteiro de San Salvador de Deva**
Na Rioxa:

* **Mosteiro de San Salvador de Cañas**
Shock Treatment

***Shock Treatment*** é un filme británico-estadounidense de 1981 dirixido por Jim Sharman, e coescrito por Sharman e Richard O'Brien. É unha continuación do filme de 1975 *The Rocky Horror Picture Show*. Aínda que non é unha secuela completa, *Shock Treatment* presenta personaxes do filme anterior, a maioría interpretados por diferentes actores, así como varios actores de *Rocky Horror* en novos papeis.

## Personaxes 
*Jessica Harper como Janet Majors
*Cliff DeYoung como Farley Flavors
*Richard O'Brien como Dr. Cosmo McKinley
*Patricia Quinn como Dr. Nation McKinley
*Ruby Wax como Betty Hapschatt
*Charles Gray como Xuíz Oliver Wright
*Barry Humphries como Bert Schnick
*Manning Redwood como Harry Weiss
*Darlene Johnson como Emily Weiss
*Jeremy Newson como Ralph Hapschatt
*Wendy Raebeck como Macy Struthers
*Betsy Brantley como Neely Pritt
*Christopher Malcolm como Vance Parker
*Little Nell como enfermeira Ansalong
*Rik Mayall as "Rest Home" Ricky
*Eugene Lipinski as Kirk
*Barry Dennen as Irwin Lapsey
*Gary Shail as Oscar Drill
*Sinitta Renet como Frankie
*Claire Toeman as Brenda Drill
*Donald Waugh as Glish Davidson
*David John como batería
*Gary Martin como guitarrista
*Sal Piro como Guy on Pay Phone (sen acreditar)

## Notas
Daniel Graña Rico

**Daniel Graña Rico**, nado en Castroverde, é un político galego do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria 
Nas eleccións municipais de 1983 encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE á alcaldía de Castroverde e foi elixido alcalde grazas ao apoio dos catro concelleiros de Coalición Galega. Non se presentou ás municipais de 1987.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Castroverde
La infiltrada

***La infiltrada*** é un filme español de suspense de 2024 dirixido por Arantxa Echevarría e protagonizada por Carolina Yuste e Luís Tosar.

## Sinopse 
A trama baséase na historia real dunha axente encuberta que se infiltrou en ETA baixo o nome de Aranzazu Berradre Marín e logrou desmantelar a célula 'Donosti'.

## Personaxes 
* Carolina Yuste como Mónica / Arantxa
* Luís Tosar como Ángel Salcedo, "El Inhumano"
* Pepe Ocio

## Notas
3-Metilhistidina

A **3-metilhistidina** (**3-MH**) é un derivado dun aminoácido producido por modificación postraducional que se excreta na urina humana. A concentración urinaria de 3-metilhistidina é un biomarcador da degradación de proteínas no músculo esquelético humano que sufriu unha lesión. A 3-metilhistidina urinaria está tamén elevada cando se consomen produtos baseados na soia ou na carne, especialmente a de polo.

## Bioquímica 
A 3-metilhistidina é un produto metabólico que se produce no corpo pola metilación encimática da histidina durante a formación de enlaces peptídicos e a metilación da actina e miosina.

### Detección en fluídos corporais 
A concentración normal de 3-metilhistidina na urina de persoas adultas foi detactada e cuantificada entre 3,63 e 69,27&nbsp;micromoles por milimol (μmol/mmol) de creatinina, e a maioría dos estudos informan dunha concentración media urinaria de 15 e 20&nbsp;μmol/mmol de creatinina. A concentración media de 3-metilhistidina no plasma sanguíneo humano cuantificouse en 2,85&nbsp;micromolar (μM) cun intervalo de 0,0 a 5,9&nbsp;μM. A concentración media de 3-metilhistidina no líquido cefalorraquídeo humano cuantificouse en 3,82&nbsp;μM cun intervalo de 1,39 a 6,25&nbsp;μM.

## Notas
Imagining Argentina

***Imagining Argentina*** é un filme histórico e dramático de 2003 escrito e dirixido polo dramaturgo británico Christopher Hampton e protagonizado por Antonio Banderas, Emma Thompson, Leticia Dolera e Rubén Blades. Baséase na galardoada novela homónima de 1987 do escritor estadounidense Lawrence Thornton. Foi nomeado ao León de Ouro no Festival Internacional de Cinema de Venecia de 2003.

A historia céntrase nunha parella que viviu a opresiva ditadura militar na Arxentina (1976-1983) e a guerra sucia que levou a cabo. Preséntanse imaxes gráficas do sufrimento, como a violación e a tortura. O epígrafe de peche afirma que un total de case 30.000 arxentinos foron "desaparecidos" durante este período. O filme foi unha coprodución dos Estados Unidos, a Arxentina, España e o Reino Unido.

## Personaxes 
* Antonio Banderas como Carlos Rueda
* Emma Thompson como Cecilia Rueda
* Leticia Dolera como Teresa Rueda
* Maria Canals como Esme Palomares
* Rubén Blades como Silvio Ayala
* Mariana Seligmann como Guzman Tochter
* Irene Escolar como Eurydice
* Andreas Tang como el mesmo
* Kuno Becker como Gustavo Santos
* Anton Lesser como Xeneral Guzmán
* Marzenka Novak como Sasha

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Guerra sucia na Arxentina na cultura
Apagón (serie de televisión)

***Apagón*** é unha serie de televisión española baseada no podcast apocalíptico *El gran apagón*. A serie componse de 5 partes e rastrexa 5 historias independentes de persoas que lidan cunha situación apocalíptica por mor dunha tormenta solar. Orixinal de Movistar Plus+, está dirixido por Rodrigo Sorogoyen, Raúl Arévalo, Isa Campo, Alberto Rodríguez e Isaki Lacuesta.

## Sinopse 
Centrada en España, a trama dos contratempos de diferentes personaxes por mor dunha tormenta solar, adaptándose a un planeta que carece de gran parte da tecnoloxía que estaba dispoñible anteriormente.

## Personaxes 
* Luis Callejo como Ernesto ( 1)
* Melina Matthews ( 2)
* Mourad Ouani ( 5)
* Sofía El Bouanani  ( 5)

## Notas
Rexión Leste, Uganda

A **Rexión Leste** é unha das catro rexións de Uganda. Segundo o censo de Uganda de 2014, a poboación da rexión era de 9&nbsp;042&nbsp;422 habitantes. Conta cunha superficie de 39&nbsp;478,8 km² e en 2010 estaba dividida en 32 distritos.

## Notas
Baía Xeorxiana

A **baía Xeorxiana** (en , en , en ojibwa: ''Manidoowi-zaaga'igan* ou *Waasaagamaa'') é unha gran baía do lago Huron, enteiramente dentro do estado canadense de Ontario. 

## Historia 
A costa e as vías fluviais da baía Xeorxiana son dominio tradicional das Primeiras Nacións ojibwa ao norte e dos hurón-petun ao sur. Samuel de Champlain foi o primeiro europeo en explorar e cartografar a zona entre 1615 e 1616, e chamouna "La Mer douce" (o mar en calma). Foi chamada "Georgian Bay" (en honor ao rei Xurxo IV do Reino Unido) polo tenente Henry Wolsey Bayfield, da Royal Navy, en 1822.

## Xeografía 
A baía Xeorxiana ten uns 220 km de longo e 100 km de ancho. Abarca uns 15.000 km². A parte oriental desta baía forma parte do Escudo Canadense, a parte occidental da baía desde Collingwood cara ao norte, e incluíndo a illa Manitoulin, Drummond, Cockburn e a illa de St. Joseph, limita coa escarpa do Niágara.

Hai ducias de illas na baía Xeorxiana. A maioría están na parte oriental e coñécense colectivamente como as "Trinta Mil Illas", incluíndo a máis grande, a illa Parry. En 2004, a súa costa foi declarada Reserva da biosfera pola UNESCO.

## Galería 
## Notas 
## Véxase tamén
Sinagoga Vella de Erfurt

O Patrimonio Xudeu-Medieval de Erfurt é unha serie de edificios na parte da Cidade Vella de Erfurt, Alemaña, recoñecidos como un elemento do patrimonio cultural xudeu. Inscribiuse no Patrimonio da Humanidade en Alemaña da UNESCO en 2023. Inclúe a **Sinagoga Vella de Erfurt**, a sinagoga máis antiga de Europa, a Mikveh de Erfurt, unha *mikve* que foi redescuberta en 2007, e a Casa de Pedra (Steinernes Haus), un edificio residencial do século XIII que foi propiedade xudea ata a actualidade.
## Lista de edificios 
Os 3 bens arquitectónicos incluídos na lista.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén
Antonio Pereira Calderón

**Antonio Pereira Calderón**, nado en Castroverde cara a 1897 e finado no mesmo lugar o 23 de agosto de 1937, foi un labrego e político galego.

## Traxectoria 
[miniatura|Monólito en lembranza dos 14 asasinados en [Montecubeiro, Castroverde|Montecubeiro.]]

Dirixente da Unión de Labradores de Montecubeiro. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, o 20 de agosto de 1937 houbo un enfrontamento en Maceda entre os fuxidos do grupo de Manuel Castro Tellado e a Garda Civil, que rematou coa morte do brigada Florencio Martín Moreno e do garda Ramiro González Rodríguez. Isto orixinou unha matanza coñecida como os sucesos de Montecubeiro: Antonio foi un dos 14 veciños de Castroverde que foron asasinadas o 23 de agosto de 1937, xunto con Carmen Sarille Lanceiro, Virginia Meilán Varela e Manuela Graña Rico. A súa morte foi rexistrada a causa de "órdenes militares". A defunción foi inscrita no Rexistro Civil o 14 de outubro sen consignar a data da morte.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo.
* Castroverde lembrará este domingo os 15 veciños asasinados polos franquistas en 1937
Yauco, Porto Rico

**Yauco** é un municipio do suroeste de Porto Rico, coñecido pola súa conexión histórica co cultivo do café e o seu papel no desenvolvemento agrícola da illa. A vila ten un centro urbano tradicional con arquitectura colonial, rodeado de montañas e comunidades rurais. Yauco contribuíu á historia cultural de Porto Rico a través da literatura, a música e as tradicións locais. Hoxe en día funciona como un centro rexional, mantendo fortes lazos coas súas raíces históricas e agrícolas.
## Historia 
O asentamento que se converteu en Yauco obtivo o status oficial de cidade o 29 de febreiro de 1756, cando os colonos liderados por Fernando Pacheco de Matos recibiron a aprobación da Coroa española despois de establecer unha capela e cumprir os requisitos coloniais. Antes da colonización española, a rexión formaba parte do territorio taíno e estaba asociada co xefe Agüeybana, o que reflicte a súa presenza indíxena precolonial.

## Cultura 
No século XIX Yauco converteuse nun importante centro de cultivo de café en Porto Rico, especialmente despois de que inmigrantes europeos (notablemente corsos) se asentasen na zona e impulsasen a industria; isto valeulle á vila o alcume de *El Pueblo del Café* ("Cidade do Café"). Un dos eventos anuais máis destacados é o Festival Nacional do Café de Yauco.

## Notas
Ciudad de la Paz

**Ciudad de la Paz**, anteriormente coñecida coma **Oyala**, é a capital de Guinea Ecuatorial dende o 2 de xaneiro de 2026, cando substituíu a Malabo.  É tamén a sede administrativa de **Djibloho**, a provincia máis nova de Guinea Ecuatorial creada en 2017, e atópase preto da cidade de Mengomeyén. 

A localización da cidade planificada foi elixida polo seu fácil acceso, clima máis suave e propósitos de seguridade nacional, xa que o intento de golpe de estado de Guinea Ecuatorial en 2004 xerou paranoia sobre o acceso marítimo á capital. O goberno de Guinea Ecuatorial comezou a trasladarse á cidade a principios de 2017.

## Xeografía 
Ciudad de la Paz atópase cerca do centro de Río Muni, a parte continental de Guinea Ecuatorial. Atópase entre as cidades de Bata e Mongomo, a uns 20 km do aeroporto de Mengomeyén. Atópase a uns 70 km da fronteira con Gabón e a 100 km da fronteira con Camerún por estrada.

## Plan e construción 
No medio do bosque subdesenvolvido, o goberno planeaba construír unha nova cidade como futura sede do goberno. Sería a sede do presidente, o goberno, a administración, a policía e o liderado militar e substituiría a entón capital Malabo. A cidade deseñouse para albergar 200.000 persoas.

En Ciudad de la Paz hai un campo de golf, unha universidade, un hotel de luxo e unha estrada de seis carrís, rematados en 2013. Outros edificios previstos inclúen edificios gobernamentais, un distrito financeiro e zonas residenciais. Termináronse ou se están construíndo tres pontes e estradas. Construíuse unha conexión entre a cidade e o novo aeroporto de Mengomeyen.

A cidade construíuse nunha área de 81,5 km2 e foi deseñada pola arquitectura urbana portuguesa *FAT –* Future Architecture Thinking. Os fondos para a construción proporcionáronse a través de AICEP Portugal Global. 

A cidade foi declarada oficialmente a capital do país o 2 de xaneiro de 2026. O presidente deu un prazo dun ano para transferir os servizos públicos á cidade.

## Notas
Zou (serie de televisión)

***Zou*** é unha serie de televisión infantil de animación inspirada nos libros homónimos do autor francés Michel Gay. O programa foi producido pola compañía francesa Cyber Group Studios para Disney EMEA. Estreouse en Disney Junior en maio de 2012.

## Sinopse 
*Zou* trata da vida cotiá e as aventuras dun poldro de cebra antropomórfico, Zou (Bizou), o seu compañeiro Poc o periquito, e a súa familia e amigos. A maioría dos episodios conteñen o nome de Zou no título e adoitan ter lugar na casa de Zou ou no seu xardín traseiro. Zou vive coa súa nai, o seu pai, os seus avós e a súa bisavoa. Cada episodio presenta algún problema ou cuestión sinxela coa que Zou debe lidar, xeralmente coa axuda da súa familia e amigos.

## Notas
Llama Llama

***Llama Llama*** é unha serie de televisión animada para nenos que se estreou o 26 de xaneiro de 2018 en Netflix. Coproducida por Genius Brands e Telegael Teoranta, baséase nos libros de Anna Dewdney. A serie conta a historia dunha llama antropomórfica chamada Llama (coa voz de Shayle Simons) que vive coa súa Mama Llama (coa voz de Jennifer Garner) nunha cidade dirixida por animais antropomórficos onde aprende sobre diversión, amizade e cousas novas. A serie foi producida por Reed Duncan, socio de Dewdney dende hai moito tempo, facéndoo en homenaxe a ela. A segunda tempada estreouse o 15 de novembro de 2019.

## Personaxes 
* Shayle Simons como Llama Llama
* Jennifer Garner como Mama Llama
* Alistair Abell como Billy Goat
* Austin Abell como Gilroy Goat
* Vania Gill como Luna Giraffe
* Islie Hirvonen como Nelly Gnu
* Evans Johnson como Zelda Zebra
* Grady Ainscough como Roland Rhino
* Grady Ainscough como Harold Hackney
* Kathleen Barr como Grandma Llama
* David Orth/David Poole como Grandpa Llama
* Brenden Sunderland como Euclid Sheep

## Notas
Luis Castro Lois

**Luis Castro Lois**, nado en Ribadumia o 6 de abril de 2002, é un futbolista galego que xoga na posición de lateral esquerdo. O seu equipo actual é o Arousa da Terceira Federación.

## Traxectoria
Tras formarse na Escola Deportiva de Arousa SD e na base do Pontevedra Club de Fútbol, en 2019 incorporouse ás categorías inferiores do Club Deportivo Lugo. O 30 de decembro de 2020, antes mesmo de xogar co filial lucense, debutou co primeiro equipo como titular nunha vitoria ante o CA Pulpileño na Copa do Rei 2020/21. O 21 de xaneiro de 2021 xogou a seguinte rolda do mesmo torneo, entrando como substituto de Gerard Valentín nun partido contra o Girona FC que finalizou cunha derrota para o Lugo por 1-2. 

O 1 de abril de 2021, Luis Castro debutou na Segunda División como substituto de Hugo Rama nun encontro do Lugo ante a UD Las Palmas. Posteriormente foi xogador habitual no Polvorín FC, sendo parte do equipo que alcanzou o ascenso histórico á Segunda Federación en abril de 2022. O 12 de xullo de 2023 anunciouse a súa fichaxe polo Racing Vilalbés.

En xuño de 2024, Luis Castro asinou polo Arousa da Terceira Federación. No verán de 2025 renovou o seu contrato co club arousán para xogar a seguinte tempada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Luis Castro en LaPreferente.com
José Antonio Quiroga y Piñeyro

**José Antonio Quiroga y Piñeyro**, nado na Coruña o 2 de outubro de 1931, e finado ibídem o 28 de xuño de 2020, foi un empresario galego. Foi presidente da Cámara de Comercio da Coruña, así como vicepresidente do Consello Superior de Cámaras de Comercio de España.

## Traxectoria 
### Infancia e formación universitaria 
Procedente dunha familia de políticos, fillo de Benigno Quiroga López-Vázquez e de Carmen Piñeyro Caramés, filla dos condes de Canillas (rama segundoxénita do marquesado de Bendaña); tanto o seu bisavó Benigno Quiroga Ballesteros como o avó deste Luís López Ballesteros foron ministros. O seu pai foi enxeñeiro e ocupouse por refacer a fortuna familiar que minguara na xeración anterior.

José Antonio era o máis vello de tres irmáns. Un dos seus irmáns finou nun accidente automobilístico. Recibiu a súa educación da Compañía de Xesús, primeiro durante oito anos no internado dos xesuítas en Vigo, e despois nas Universidades de Deusto A súa formación foi marcadamente francesa.

### Actividade empresarial 
En 1957 coa colaboración do grupo Pechiney España creou a empresa Grafitos Eléctricos do Noroeste (GENOSA), da que foi director xerente. Genosa foi a primeira fábrica de España de eléctrodos de grafito para fornos eléctricos. Tamén presidiu durante máis de trinta anos a empresa SGL Carbón.

## Premios e recoñecementos 
En novembro de 2010, recibiu unha homenaxe en recoñecemento ás súas achegas ao progreso da Coruña. Ademais, recibiu entre outros, os seguintes premios e distincións:

* Cabaleiro da Lexión de Honra.
* Cabaleiro da Orde do Santo Sepulcro de Xerusalén.
* Áncora de Prata da Real Liga Naval Española.
* Medalla de Ouro da Asociación Española contra o Cancro.
* Medalla de Ouro da Cámara de Comercio Francesa en España.
* Premio Chelo Liñeira ao Coruñesismo.

## Notas
Poor Things (filme)

***Poor Things*** é un filme de 2023 dirixido por Yorgos Lanthimos e escrito por Tony McNamara. Baséase na novela homónima de 1992 de Alasdair Gray. É unha coprodución entre Irlanda, o Reino Unido e os Estados Unidos de América, e está protagonizado por Emma Stone, Mark Ruffalo, Willem Dafoe, Ramy Youssef, Christopher Abbott e Jerrod Carmichael. Conta a historia de Bella Baxter, unha moza do Londres vitoriano que volve á vida logo dun transplante de cerebro.

## Personaxes 
* Emma Stone como Bella Baxter/Victoria Blessington
* Mark Ruffalo como Duncan Wedderburn
* Willem Dafoe como Dr. Godwin Baxter
* Ramy Youssef como Max McCandles
* Christopher Abbott como Alfie Blessington
* Suzy Bemba como Toinette
* Jerrod Carmichael como Harry Astley
* Kathryn Hunter como Madame Swiney
* Vicki Pepperdine como Mrs. Prim
* Margaret Qualley como Felicity
* Hanna Schygulla como Martha von Kurtzroc
* Keeley Forsyth como Allison the maid
* John Locke como David the butler
* Kate Handford como Kitty
* Owen Good como Gerald
* Damien Bonnard como Father
* Tom Stourton como Steward
* Raphaël Thiéry como Saveur the butcher
* Wayne Brett como Priest
* Carminho como cantante de fado
* Jerskin Fendrix como músico do restaurante en Lisboa

## Notas
Torre della Ghirlandina

A **Torre della Ghirlandina** ou simplemente **Ghirlandina** (Emiliano Ghirlandèina) é o campanario da Catedral de Módena, na Emilia-Romaña, Italia.

Con 86,12 metros de altura, a torre é o símbolo tradicional de Módena, sendo visible desde todas as direccións fóra da cidade.

A estrutura construíuse en 1179 en cinco plantas, inicialmente chamada *Torre di San Geminiano*. Para competir coas torres de Boloña, o Comune engadiu a característica cúspide octogonal, deseñada por Arrigo da Campione, un dos numerosos mestres de Campione que participaron na renovación da catedral nos séculos XIII-XV. A parte superior da torre está decorada con dúas "ghirlande" (dúas varandas de mármore), de aí o nome.

No interior, a sala "Sala della Secchia" (con frescos do século XV) alberga unha copia da representación da "Secchia rapita", unha lembranza do antigo papel da torre como tesoureiría da Comuna Modenesa. Tamén son notables os capiteis esculpidos da sala "Sala dei Torresani", no quinto andar.

As cinco campás están afinadas en Do maior, fundidas durante o período do Renacemento. Tamén ten un soporte para o balde de carballo da Guerra do Balde.

## Restauración 
A torre someteuse a unha restauración que comezou en decembro de 2007. Ao principio díxose que estaría rematada no ano 2010, pero os traballos de restauración duraron ata setembro de 2011. Durante os traballos, o andamiaxe estivo oculto detrás dun biombo artístico pintado polo escultor italiano Mimmo Paladino. Esta elección causou perplexidade na vila, dado o alto custo da operación e a propia idea da mesma.

thumb|none|A Torre della Ghirlandina en febreiro de 2008.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Catedral de Módena

### Ligazóns externas 
* Torre Ghirlandina, vol. 1: un progetto per la conservazione
* Torre Ghirlandina, vol. 2: storia e restauro
Elsa Martinelli

**Elsa Martinelli**, nada como **Elisa Tia** o 30 de xaneiro de 1935, e finada o 8 de xullo de 2017, foi unha actriz e modelo italiana. Descrita por The Guardian como unha "versátil estrela dos anos internacionais de Hollywood cuxo traballo abarcou comedias románticas, épicas da época e spaghetti westerns", pasou a protagonizar xunto a Kirk Douglas, John Wayne, Robert Mitchum, Charlton Heston e Anthony Quinn, sendo dirixida por André De Toth, Vittorio De Sica, Howard Hawks e Orson Welles a ambos os dous lados do Atlántico.

No seu apoxeo dende finais da década de 1950 até finais da década de 1960 achegouse á popularidade e o estado da principal rival "Hollywood Italian imports" Sophia Loren, Gina Lollobrigida e Claudia Cardinale. A súa figura delgada e o seu aspecto de elfa xeraron a idea de que era unha "especie de Audrey Hepburn con atractivo sexual". Fóra da súa ocupada carreira cinematográfica, Martinelli foi membro da glitterati, casada cun conde italiano e fíxose amiga de celebridades internacionais como Maria Callas, Aristóteles Onassis e Jackie Kennedy.

Martinelli realizou máis de 50 aparicións cinematográficas entre 1954 e 1992.

## Notas
Pedro Rodríguez Rodríguez (Paradela)

**Pedro Rodríguez Rodríguez**, coñecido como **Xenro de Pedro grande de Castro**, nado en Monforte de Lemos cara a 1897 e finado en Lugo o 11 de outubro de 1937, foi un labrego e político galego.

## Traxectoria 
Veciño de Paradela. Foi detido por tenencia de armas en xaneiro de 1934, e condenado en febreiro polo tribunal de urxencia de Lugo a cinco meses de arresto. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en Lugo por rebelión militar o 31 de xullo de 1937 xunto con Manuel López Rodríguez, Benigno López López, Orencio López López, Ramiro Rodríguez Gutiérrez, Valentín López García, José López Yáñez, Manuel Pérez González e Ramón Díaz Díaz, foron condenados a pena de morte. Foron executados en Lugo o 11 de outubro de 1937 xunto con Alfredo Díaz Monteserín. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en novembro de 1937.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Expediente de responsabilidade política nº 8/1937 de Pablo Díaz López; Francisco López López e outros
Monster (serie de televisión)

***Monster*** é unha serie de televisión estadounidense creada por Ryan Murphy e Ian Brennan para Netflix. Murphy e Brennan serven como showrunners. A serie céntrase nas vidas de "figuras monstruosas", con cada tempada centrada nos asasinos infames e os seus crimes de alto perfil na historia dos Estados Unidos.

A primeira tempada, *The Jeffrey Dahmer Story*, céntrase no asasino en serie Jeffrey Dahmer (Evan Peters) e estreouse en Netflix o 21 de setembro de 2022. Inicialmente concibida como unha serie limitada, renovouse para unha segunda e terceira tempadas en novembro de 2022. A segunda tempada, *Monsters: The Lyle and Erik Menendez Story*, céntrase no caso de asasinato dos irmáns Menendez (Nicholas Alexander Chavez como Lyle Menendez e Cooper Koch como Erik Menendez) e estreouse o 19 de setembro de 2024. A terceira tempada, *Monster: The Ed Gein Story*, céntrase no asasino Ed Gein (Charlie Hunnam) e estreouse o 3 de outubro de 2025. A cuarta tempada, protagonizada por Ella Beatty como Lizzie Borden, está en fase de produción.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Dahmer – Monster: The Jeffrey Dahmer Story*
* *Monsters: The Lyle and Erik Menendez Story*
* *Monster: The Ed Gein Story*
Monster: The Ed Gein Story

***Monster: The Ed Gein Story*** é a terceira tempada da serie de televisión estadounidense *Monster*, creada por Ian Brennan para Netflix. A tempada céntrase no asasino en serie Ed Gein, interpretado por Charlie Hunnam. O resto do elenco está composto por Suzanna Son, Vicky Krieps, Laurie Metcalf e Tom Hollander. A tempada inclúe metacomentarios sobre a obsesión cultural cos crimes reais, explorando a influencia de Gein en Hollywood e na cultura popular.

É a terceira tempada da serie antolóxica *Monster*, logo de *Monster: The Jeffrey Dahmer Story* (2022) e *Monsters: The Lyle and Erik Menendez Story* (2024). Anunciouse que unha tempada baseada en Ed Gein estaría en desenvolvemento o 14 de setembro de 2024. É a primeira tempada que non está dirixida por Murphy, con Brennan como a única creadora e guionista.

## Sinopse 
A serie explora a vida do asasino e ladrón de cadáveres convicto Ed Gein a través de alusións a obras culturais ficticias inspiradas nos seus crimes, como *Piscose* (1960), *The Texas Chain Saw Massacre* (1974) e *O silencio dos cordeiros* (1991)..

## Notas
Academia Galega de Gastronomía

A **Academia Galega de Gastronomía** é unha institución gastronómica galega sen ánimo de lucro creada co obxectivo de investigar, promover, protexer e difundir a gastronomía galega como parte esencial do patrimonio cultural de Galicia.

Dende o ano 2008 a súa sede é a Casa do Consulado da Coruña, edificio que comparte coa Biblioteca do Consulado e outras academias galegas: as de Belas Artes (desde 1898), Xurisprudencia (desde 1966), e a Audiovisual (desde 2002).

## Historia 
Creouse na cidade da Coruña en 1991 cando José Antonio Quiroga y Piñeyro encabezou un grupo de amigos e inscribiron a entidade no Rexistro Oficial de Asociacións sen ánimo de lucro. Fausto Galdo Fernández tamén foi socio fundador da academia e actuou como secretario.

En 2008, foi recoñecida pola Xunta de Galicia como Corporación de Dereito Público logo da aprobación dos seus estatutos.

## Notas
Cristian Fojón Caruncho

**Cristian Fojón Caruncho**, nado en Ortigueira en 1997, é un autor galego de banda deseñada. 

## Traxectoria
Profesor de debuxo e banda deseñada. Nas súas historietas maniféstanse tanto as súas preocupacións ecolóxicas e ambientais coma o seu coñecemento do rural galego, sen relegar a problemática social e cun estilo depurado. Ten obra exposta no Museo Ortegalia e no Museo Provincial de Ourense.

## Obras 
**Historias de Regho Torto* (2010)
**Grandarroiba * (2019; ISBN 9788494893162)
**Saínza a Punkeireteira* (María Canosa, 2022; ilustración. ISBN 9788412612202)
**O día de San Martiño* (2025; Premio Castelao)

## Recoñecementos
*Concurso de banda deseñada da Mariña 2011, convocado pola Asociación Cultural Os Matos - Biblioteca IES Perdouro (Burela), coa primeira parte de *O home que liberou a fraga*.

*Concurso Curuxa Nova 2016, convocado polo Museo do Humor de Fene.

## Notas
Vopisco Xulio Xulo

**Vopisco Xulio Xulo** (en Vopiscus Iulius C. F. L. N. Iullus) foi un maxistrado romano do século -V. Formaba parte da gens Xulia e era fillo do cónsul do -489 Gaio Xulio Xulo e irmán do cónsul do -482 Gaio Xulio Xulo.
## Traxectoria 
Chegou ao consulado no -473 xunto con Lucio Emilio Mamerco. Tito Livio dá a Opiter Virxinio Tricosto como cónsul dese ano, pero di que nalgúns anais atopara o nome *Vopisco Xulio* en lugar de *Verxino*. Ese ano houbo conflitos graves: o asasinato do tribuno Xenucio e os disturbios que seguiron. Os cónsules procederon ao recrutamento forzoso ata que se intentou obrigar a Volerón Publilio a servir como soldado, cando anteriormente fora centurión, e entón estalou unha revolta xeral que derrocou aos cónsules.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de cónsules romanos da República
CryptoLocker

**CryptoLocker** é un troiano que xurdiu a finais de 2013 e foi perfeccionado en maio de 2017. Este malware é unha forma de ransomware que infecta sistemas Windows e cifra os datos da vítima, esixindo o pago polo descifrado.

Nunha enquisa realizada por investigadores da Universidade de Kent, o 41% dos que afirmaron ser vítimas dixeron que decidiran pagar o rescate, unha proporción moito maior do esperado; Symantec estimara que o 3% das vítimas pagaran e Dell SecureWorks estimara que o 0,4 % das vítimas pagaran. Tras o peche da *botnet* que se empregara para distribuír CryptoLocker, calculouse que arredor do 1,3% dos infectados pagaran o rescate; moitos puideron recuperar ficheiros dos que se fixera unha copia de seguridade e crese que outros perderon enormes cantidades de datos. Non obstante, crese que os operadores extorsionaron un total duns 3 millóns de dólares.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* WannaCry

### Ligazóns externas 
*
Sibila de Anjou

**Sibila de Anjou**, nada en 1112 e finada en 1165, foi condesa consorte de Flandres. 
## Traxectoria 
Filla de Fulco V de Anjou e Ermengarda de Maine, casou con Guillerme Clitón e, máis tarde, con Teodorico de Alsacia. Foi rexente de Flandres entre 1147 e 1149.

En 1123, Sibila casou con Guillerme Clitón, fillo do duque normando Robert Courthose e futuro conde de Flandres. Sibila levou consigo o condado de Maine a este matrimonio, que foi anulado en 1124 por motivos de consanguinidade. A anulación foi concedida polo papa Honorio II a petición de Henrique I de Inglaterra, tío de Guillerme. O pai de Sibila, Fulco, opúxose a esta anulación e non deu o seu consentimento ata que Honorio o excomungou e puxo en interdito o condado de Anjou. Sibila acompañou entón ao seu pai ao reino cruzado de Xerusalén, onde Fulco, viúvo, casou con Melisenda, herdeira do reino, e converteuse en rei en 1131. En 1139, Sibila casou con Teodorico, conde de Flandres, que estaba a facer a súa primeira peregrinación a Terra Santa.

Volveu a Flandres co seu novo marido, e cando el emprendeu a Segunda Cruzada, Sibila, que estaba embarazada, actuou como rexente do país. Balduíno V, conde de Hainaut, aproveitou esta oportunidade para atacar Flandres, pero Sibila contraatacou saqueando o condado de Hainaut. En resposta, Balduíno saqueou Artois. O arcebispo de Reims interveu na disputa e conseguiu que se asinase unha tregua, pero Teodorico vingouse de Balduíno ao seu regreso en 1149.

En 1157 viaxou con Teodorico na súa terceira peregrinación, pero despois de chegar a Xerusalén separouse do seu marido e negouse a regresar a Flandres con el. Fíxose monxa no convento de Santa Marta e Santa María de Betania, onde a irmá da súa madrasta, Ioveta de Betania, era abadesa. Ioveta e Sibila apoiaron á raíña Melisenda e tiveron certa influencia na Igrexa. Tamén apoiaron a elección de Amalarico de Nesle como Patriarca Latino de Xerusalén. Sibila morreu en Betania en 1165.

## Descendentes 
Sibila tivo seis fillos con Teodorico:

* Filipe de Alsacia, conde de Flandres.
* Mateo de Alsacia, conde de Boulogne, por matrimonio con María de Boulogne.
* Margarida de Alsacia, condesa de Flandres e Hainaut, casada con Balduíno V de Hainaut.
* Xertrudis de Alsacia, condesa de Savoia, casada con Humberto III de Savoia e máis tarde con Hugo III de Oisy.
* Matilde, abadesa de Fontevraud.
* Pedro de Flandres, bispo de Cambrai.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* N. Huyghebaert, *Une comtesse de Flandre à Béthanie*, en "Les cahiers de Saint-André", 1964, n° 2, p. 15
* Steven Runciman, *A Historiy os the Crusades*, vol. II: *The Kingdom of Jerusalem*. Cambridge University Press, 1952.
* Guillerme de Tiro, *A History of Deeds Done Beyond the Sea*. EA Babcock e AC Krey, trad. Columbia University Press, 1943.
PWHL 2025–26

A **tempada 2025–26 da PWHL** é a terceira tempada da Professional Women's Hockey League. A liga comezou o 21 de novembro de 2025 e está integrada por oito equipos, catro do Canadá e outros catro dos Estados Unidos, o que supón dous equipos máis respecto da tempada precedente logo da expansión da liga ás cidades de Vancouver (Goldeneyes) e Seattle (Torrent). A tempada finalizará coa disputa dos *play-offs* nun formato de semifinais e final ao mellor de cinco encontros entre os catro mellores equipos da liga regular para determinar o equipo campión.

## Equipos 
## Liga regular 
### Asistencia 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Paisaxe vitícola do Piemonte: Langhe-Roero e Monferrato

**Paisaxe vitícola do Piemonte: Langhe-Roero e Monferrato** é o nome oficial dun sitio Patrimonio da Humanidade da UNESCO que comprende "cinco zonas vinícolas distintas con paisaxes excepcionais" máis o Castelo de Grinzane Cavour na rexión de Piemonte, Italia.

O sitio, que se estende por zonas montañosas de Langhe e Montferrato, é unha das zonas produtoras de viño máis importantes de Italia.

Situado no centro da rexión do Piemonte (noroeste de Italia), o sitio está inscrito como "paisaxe cultural", xa que é o resultado do traballo conxunto da natureza e o home. O sitio está inscrito na Lista do Patrimonio Mundial da UNESCO grazas ao valor excepcional da súa cultura do viño, que configurou a paisaxe ao longo dos séculos.

## Descrición
O sitio inclúe cinco zonas vinícolas distintas con paisaxes excepcionais e o Castelo de Grinzane Cavour, un nome emblemático no desenvolvemento dos viñedos e na historia italiana. Está situado na parte sur do Piemonte, entre o río Po e os Apeninos ligures. Inclúe unha ampla gama de procesos técnicos e económicos relacionados coa viticultura e a elaboración do viño que caracterizaron a rexión durante séculos. Tamén atoparon na zona pole que data do século V a. C., cando o Piemonte era un lugar de contacto e intercambio entre os etruscos e os celtas: de feito, as palabras etruscas e celtas, en particular as relacionadas co viño, aínda se usan no dialecto local. Durante o Imperio Romano, Plinio o Vello mencionou a rexión como unha das máis favorables para o cultivo de viñedos na antiga Italia e Estrabón escribiu sobre os seus barrís.

thumbnail|none|Castelo de Grinzane Cavour

## Sitios
## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castelo de Grinzane Cavour

### Ligazóns externas 
* Association for the Heritage of the Vineyard Landscape of Langhe-Roero and Monferrato
Premio Castelao de Banda Deseñada

O **Premio Castelao de Banda Deseñada** é un premio establecido pola Deputación Provincial da Coruña, "*Tendo en conta a significación do colectivo que traballa na creación en banda deseñada en Galicia, que é considerado o máis importante do panorama estatal*"

No 2026 a dotación total son 13000 €, podendo presentarse obras rematadas ou proxectos. O premio inclúe a edición das obras premiadas. 

## Premiados e obras propostas 
## Notas
Ramiro Rodríguez Gutiérrez

**Ramiro Rodríguez Gutiérrez**, coñecido como **Maestro de la música de Castro**, nado en Paradela cara a 1891 e finado en Lugo o 11 de outubro de 1937, foi un músico e político galego.

## Traxectoria 
Músico veciño de Castro. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido  e ingresou co Cárcere de Lugo o 13 de decembro. Xulgado en Lugo por rebelión militar na causa 168/36 o 31 de xullo de 1937 xunto con Manuel López Rodríguez, Benigno López López, Orencio López López, Pedro Rodríguez Rodríguez, Valentín López García, José López Yáñez, Manuel Pérez González e Ramón Díaz Díaz, foron condenados a pena de morte. Foron executados en Lugo o 11 de outubro de 1937 xunto con Alfredo Díaz Monteserín. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en novembro de 1937.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo
* Expediente de responsabilidade política nº 8/1937 de Pablo Díaz López; Francisco López López e outros
Castelo de Grinzane Cavour

O **Castelo de Grinzane Cavour** (en ) é unha fortificación en Grinzane Cavour, Piemonte, norte de Italia.

O 22 de xuño de 2014, inscribíuse na lista do Patrimonio Mundial da UNESCO.

## Historia
As mencións da historia temperá do castelo son extremadamente escasas, e as súas orixes foron asignadas de diversas maneiras ao século XIII ou a arredor de 1350. O castelo inclúe unha gran torre, que se cre que é a parte máis antiga da construción; O resto do corpo ten características semellantes, polo que é probable que fose construído na mesma época.

No século XV, o castelo e os arredores eran propiedade do marqués de Busca, cuxos símbolos heráldicos se atoparon nalgunhas habitacións, baixo revocos posteriores. Máis tarde, estivo baixo o dominio de varios señores, o máis famoso dos cales foi, a mediados do século XIX, Camillo Benso, Conde di Cavour, que residiu aquí a partir de 1830. Cavour restaurou a construción e mellorou os cultivos de vide na zona. En 1832 converteuse en alcalde de Grinzane, cargo que ocupou ata 1849. Cavour tamén coñecese como o arquitecto da Unificación de Italia.

O castelo alberga actualmente un museo etnolóxico con mobles orixinais do século XIX e salas dedicadas á estadía de Cavour e á produción de viño italiano. O castelo tamén contén a enoteca rexional de Cavour, creada en 1967 para exhibir os viños da famosa rexión de Langhe do Piemonte, en particular os viños Barbaresco e Barolo, así como o restaurante con estrela Michelin, Marc Lanteri Al Castello.

## Descrición
O castelo ten unha planta rectangular e un aspecto macizo, cunha gran Torre da homenaxe, que ocupa toda unha á, e unha estrutura en forma de U cunha serie de torres: dúas cadradas e dúas redondas, estas últimas, engadidas no século XVI, son pensiles.

Hai unha serie de salas, unha das cales, chamada *Sala delle Maschere* ("Salón das Máscaras"), ten un teito decorado con 157 paneis con escudos de armas, animais e imaxes alegóricas que celebran o matrimonio de Pietrino Falletti, propietario do castelo en 1517.

En 2010 inaugurouse un novo edificio. Alberga salas educativas e un salón utilizado para reunións.

Ademais, o castelo contén unha enoteca (adega), unha cafetería e un restaurante.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Paisaxe vitícola do Piemonte: Langhe-Roero e Monferrato

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
* Cavour Regional Enoteca
Platypelis saikamavo

***Platypelis saikamavo*** é unha especie de anfibio anuro da familia *Microhylidae*, endémica de Madagascar. Foi descrita cientificamente no ano 2024 e pertence ao xénero *Platypelis*, composto por ras de pequeno tamaño asociadas principalmente a hábitats forestais húmidos.

## Descrición 
*Platypelis saikamavo* é un anfibio de pequeno tamaño con lonxitude do corpo dende o fociño ata a cloaca de aproximadamente 28–31 mm. Presenta tubérculos superciliares e unha combinación única de caracteres morfolóxicos e cromáticos, incluíndo cores brillantes ao redor das insercións dos membros e na zona posterior do abdome.

## Notas
Luciano Salgado Nieves

**Luciano Salgado Nieves**, **Casildo**, nado en Santa Comba de Baroncelle (Moialde, Vilardevós) cara a 1917 e finado en Ourense o 16 de outubro de 1947, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Muiñeiro e labrego. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, o seu irmán Miguel morreu na guerra e Luciano fuxiu a Portugal en maio de 1937. En Vinhais conseguiu traballo como xornaleiro e despois como criado de labranza. Regresou a Galicia en novembro de 1937 e permaneceu agochado. Integrouse no grupo dos irmáns Guillermo e Mario Morán García. Volveu pasar a Portigal e traballou uns meses en Parada, na freguesía de Castanheira (Chaves) e dedicouse despois ao contrabando de panos e tabaco. No inverno de 1939 volveu a Galicia e na primavera retornou a Portugal. Traballou de criado para un labrador de Sanfins da Castanheira.

Ao ter coñecemento dunha amnistía aos fuxidos á guerra regresou a Vilardevós en xuño de 1939 para facer o servizo militar, quedando preso en Ourense do 15 de xuño ao 19 de setembro. Enviado a Tetuán, regresou en decembro de 1941 a Santa Comba de Baroncelle, e pasou a traballar cos pais. En xaneiro de 1943 marchou ás minas de Turón (Asturias) onde permaneceu tres meses. Volveu a Vilardevós até outubro de 1945 cando encontrou un portugués o puxo en contacto cos refuxiados de Sernande (Antonio, Orozco, García e Elvira) aos que pediu que o levasen para América, cousa que non conseguiu. Empezou a traballar na construción da liña de ferrocarril Ourense-Zamora. Un enfrontamento co seu irmán Fidel determinou a súa marcha a Sernande a finais de abril de 1946. Integróuse no grupo guerrilleiro de Demetrio García Álvarez que operaba desde Cambedo, xunto con Pablo García Álvarez e Alejandro Álvarez Justo. Detido en Portigal o 28 de outubro de 1946, fuxiu da prisión na Rúa do Heroísmo de Porto o 12 de decembro. Recapturado en España, delatou a Pablo García e Alejandro Álvarez implicándoos no asalto a Lamasdeite. Foi procesado con Pablo García, Alejandro Álvarez e Enrique Rivas Rodríguez pola causa 348/46. Xulgado en Ourense e condenado a morte, foi fusilado en Ourense o 16 de outubro de 1947.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
* Batalla de Cambedo
Westar

**Westar** foi unha serie de satélites de comunicacións na órbita xeoestacionaria lanzados entre 1974 e 1984.

## Características
miniatura|Recuperación do Westar 6 durante a STS-51-A.
Os satélites Westar eran propiedade de Western Union, unha das primeiras compañías en obter permiso nos Estados Unidos para operar un sistema de satélites doméstico. En total lanzáronse seis satélites Westar pertencentes a dúas xeracións distintas.

### Westar 1, 2 e 3
Usaban o bus HS-333AS de Hughes Aircraft Company, estabilizado mediante xiro, e eran similares aos Anik A canadenses ou aos Palapa A indonesios. Os satélites retransmitían voz, vídeo e datos aos Estados Unidos continentais, Alasca, Hawai e Porto Rico. A estación terrestre principal estaba en Glenwood, Nova Jersey, preto de Nova York. Había outras estacións en Atlanta, Chicago, Dallas e Os Ánxeles. Cada satélite tiña doce transpondendores en banda C cunha capacidade total de 7000 circuítos de voz en ambos sentidos ou 12 canais de televisión en cor simultáneos. Os tres satélites foron lanzados mediante foguetes Delta 2914 entre 1974 e 1979.

### Westar 4, 5 e 6
A segunda xeración de satélites Westar usaba o bus HS-376, tamén de Hughes Aircraft Company e tamén estabilizados por xiro. Levaban 24 transpondedores en banda C a bordo. Os Westar 4 e 5 foron lanzados mediante foguetes Delta 3910 PAM-D sen problemas, mentres que o Westar 6 foi lanzado na misión STS-41-B, levada a cabo polo transbordador espacial Challenger, pero a etapa PAM-D que debía levalo á órbita xeoestacioanaria fallou, quedando en órbita baixa. O satélite foi traído de volta a terra na misión STS-51-A, na primeira operación desde tipo feita xamais. Hughes preparou o satélite de novo, sendo vendido ao consorcio AsiaSat e sendo renomeado como *AsiaSat 1*, lanzado o 7 de abril de 1990 mediante un foguete CZ-3 sen problemas.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-51-A
*Delta 2914
*Delta 3910 PAM-D
José Díaz Yáñez

**José Díaz Yáñez**, finado en Lugo o 16 de outubro de 1947, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
En maio de 1935 foi secretario de mesa nunha xuntanza do SIP de Cariño. Botouse ao monte e formou parte do grupo guerrilleiro de Roberto Alonso Díaz. Foi capturado en 1946 na provincia de Lugo. Encartado na causa 538/46 como autor de seis roubos a man armada e morte dunha muller, con Rosendo Chao Cal, Ramón Bahamonde Ramudo, Ramón Fraga Iglesias, Bibiano Palmeiro Cortiñas, Guillermo Paz Fraga, Jesús Otero Fernández, Jesús Fernández Picos, José Yáñez García e Roberto Alonso Díaz. Xulgado en Lugo, foi condenado a morte. Foi executado no garrote vil en Lugo o 16 de outubro de 1947.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*