Pactos da Moncloa

miniatura|Fachada do edificio Semillas no complexo do Palacio da Moncloa.
Os **Pactos da Moncloa** foron uns acordos asinados no Palacio da Moncloa o 25 de outubro de 1977 durante a transición española entre o Goberno de España da lexislatura constituínte, presidido por Adolfo Suárez e outros asinantes entre os estaban os principais partidos políticos con representación parlamentaria no Congreso dos Deputados. 

Os Pactos soamente foron asinaron exclusivamente polos partidos aínda que os empresarios (que viñan de crear a CEOE) e os principais sindicatos UGT e CCOO tamén os apoiaron pero sen asinalo. O principal obxectivo que se buscaba era o de estabilizar o proceso de transición cara ao sistema democrático, así como adoptar unha política económica que contivese a elevada inflación que case chegaba a un 24% anual e máis dun 26 interanual. 

## Coxuntura económica 
A situación económica era grave por mor da crise do petróleo de 1973 que afectara a España -aínda que a onda chegou máis tarde que ao resto dos países europeos, considerados pola OPEP como aliados de Israel-, provocando un forte incremento do paro -que durante o franquismo estaba escondido pola emigración a Europa, e nese momento, non eran aceptados favorecendo o retorno dos migrantes-, e máis da inflación que pasara dun 19% no 1976 mantivera conversas con Felipe González e Santiago Carrillo,  como dirixentes dos principais partidos da oposición, para analizar unha posible vía de saída da crise económica e coa fin de sondar a posibilidade dun acordo de estabilidade política, dado que a gabinete carecía de maioría absoluta. Por outra banda, as Cortes non se presentaban como constituíntes, e esta era a intención da oposición e dunha parte importante de membros da Unión do Centro Democrático, o partido gobernante.  

Ao mesmo tempo, Suárez encargoulle ao ministro de Economía e Facenda, Enrique Fuentes Quintana, considerado o artífice real dos pactos, 

No **acordo político** acordouse modificar as restricións da liberdade de prensa, prohibíndose a censura previa e deixando ao poder xudicial as decisións sobre esta; modificouse a lexislación sobre segredos oficiais para permitir á oposición o acceso á información necesaria para cumprir as súas obrigas parlamentarias; aprobáronse os dereitos de reunión, asociación política e o de liberdade de expresión mediante propaganda. Modificouse o Código penal, especialmente no referido á muller e as liberdades públicas e a modificación das idades da muller tomadas en consideración para a tipificación do rapto e do estupro. Tamén se modificaron a Lei de Procesamento Criminal, o Código de Xustiza Militar e a Lei de Orde Pública e reorganizáronse os corpos e forzas policiais. 

En **materia económica,** recoñeceuse o despedimento gratuíto para un máximo do 5 por cento da forza de traballo das empresas, o dereito a asociación sindical, limitouse o aumento salarial ao 22% (esa era a previsión de inflación para 1978), estableceuse unha contención da masa monetaria e a desvalorización da peseta (fixándose o seu valor real do mercado financeiro) para conter inflación; reforma da administración tributaria fronte ao déficit público (creación do Imposto da Renda das Persoas Físicas),, Joan Reventós (pola Convergència Socialista de Cataluña, despois PSC), Juan Ajuriaguerra (polo Partido Nacionalista Vasco) e Miquel Roca (por Convergència e Unió). 

Finalmente, Manuel Fraga non asinou o acordo político, mais si o económico. Os acordos foron posteriormente ratificados no Congreso e no Senado. 

## Relevancia 
Máis aló dos cambios económicos e políticos, varios autores atribúen a que o axuste e as reformas económicas propiciadas polos Pactos da Moncloa foron determinantes para a posterior aprobación da Constitución que era o obxectivo último. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* Juliá, Santos . *Los socialistas en la política española, 1879-1982* . Ediciones Taurus. Madrid, 1999.

### Ligazóns externas 
* Texto íntegro do acordo