open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Francisco Martelo Villar

**Francisco Martelo Villar**, nado o 3 de marzo de 1945 en Redondela, é un médico cirurxián galego.

## Traxectoria 
Nado en Redondela estudou na Universidade de Santiago de Compostela, na que se licenciou en 1968 e obtivo o título de doutor en 1989. Posteriormente obtivo en 1975 o título de especialista en cirurxía plástica e cirurxía xeral na Universidade Complutense de Madrid. 

En 1969 obtivo, por concurso-oposición a praza de médico interno e residente da Cidade Sanitaria Francisco Franco de Madrid. En 1970 comezou o seu período de formación como médico residente en cirurxía plástica, con formación básica nos servizos de cirurxía xeral e cirurxía plástica na referida cidade sanitaria. A partir do 1 de abril de 1975 foi médico adxunto contratado do Hospital Primero de Octubre de Madrid, praza que de maneira definitiva obtivo por concurso de méritos o 1 de decembro de 1975.

O 16 de decembro de 2021 foi nomeado vogal electivo do órgano directivo da Fundación Barrié. O presidente da fundación, José María Arias Mosquera, explicou que o nomeamento responde á «dilatada experiencia e ao recoñecido prestixio no ámbito da saúde» de Martelo Villar, así como o seu «firme compromiso pola investigación e á contribución ao progreso da medicina».  

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Gravación da entrevista con motivo da súa elección como presidente da RAMCG en *asomega.es*
Alberto Juffé Stein

**Alberto Juffé Stein**, nado o 2 de xaneiro de 1945 en Buenos Aires,  é un médico e cirurxián arxentino-español, especialista no corazón.

## Traxectoria 
### Formación 
Juffé licenciouse en Medicina na Universidade de Buenos Aires en 1969. Foi médico residente de Cirurxía no Hospital General de Agudos Dr. Cosme Argerich (1970-1972). Trasladado a España, foi médico residente de Cirurxía Torácica e Cardiovascular na Clínica Puerta de Hierro (actual Hospital Universitario Puerta de Hierro) de Majadahonda, Madrid (1972-1975).

### Actividade clínica 
*Médico Adxunto de Cirurxía Torácica e Cardiovascular da Clínica Puerta de Hierro, Madrid, 1975 - 1985.
**Fellow* do Servizo de Cirurxía Cardiaca. Children’s Hospital Medical Center. Universidade Harvard. 1979.
**Special Cardiovascular Fellow*. Servizo de Cirurxía Cardiovascular. Universidade de Alabama. Birmingham. 1980.
*Xefe do Servizo do Instituto de Enfermidades Torácicas e Cardiovasculares, en Buenos Aires y Córdoba, Argentina. 1986-1990.
*Xefe do Servizo de Cirurxía Cardíaca. Director do Programa de transplantes de órganos torácicos. Complexo Hospitalario Universitario A Coruña. 1990-2009.
*Xefe do Servizo de Cirurxía Cardíaca. Hospital Modelo. A Coruña. 1994-2015. 

## Publicacións 
*"Leadership and Quality in the Departments of Cardiology and Cardiovascular Surgery". *Revista Argentina de Cardiología* **84** (5): 482-486. (Texto completo en Dialnet)
*"Tratamiento quirúrgico de los aneurismas disecantes de aorta". *CorSalud* *6*' (2): 129-139.
*"Área del corazón del Complejo Hospitalario Juan Canalejo". *Medicine* **8** (60): 3207-3212. (Con Juan Luis Escudero Pereira).
*"Cirugía de revascularización coronaria. ¿Se puede prescindir de la circulación extracorpórea?". *Enfermería en cardiología*. **27**: 24-29. (Con M. Ardá Bravo e José J. Cuenca Castillo).
*"Técnica de cultivo de mioblastos autólogos humanos para transplante clínico". *Trauma*. **19** (1): 62-67. (con María Esther Rendal Vázquez, M. Rodríguez, T. Díaz, N. Domenech, B. Adrio, M. J. Sánchez, Cándido Andión Núñez e F. J. Blanco).
*"Evaluación preoperatoria del riesgo en la cirugía coronaria sin circulación extracorpórea". *Revista española de cardiología*. **58** (11): 1302-1309. (Con José V. Valle, Francisco Javier Vázquez Roque, Rubén Fernández Tarrío, Fernando Rodríguez, Vicente Campos Rubio, Francisco Portela, José J. Cuenca Castillo, José M. Herrera Noreña e Salvador Pita-Fernández).
*"Utilidad de la escala INTERMACS para estratificar el pronóstico tras el trasplante cardiaco urgente". *Revista española de cardiología*. **64** (3): 193-200- (Con Eduardo Barge Caballero, María J. Paniagua Martín, Raquel Marzoa Rivas, R. Campo Pérez, J. A. Rodríguez Fernández, Alberto Pérez Pérez, Lourdes García Bueno, Paula Blanco Canosa, Zulaika Grille Cancela, M. Solla Buceta, José M. Herrera Noreña, José J. Cuenca Castillo, Javier Muñiz, Alfonso Castro Beiras e María Generosa Crespo Leiro).

## Vida familiar 
Casou con Liliana Silvia Bignoli Seward, coa que tivo 3 fillos, Diego José, Valeria e Rocío.

## Notas
Laimonis Šēnbergs

**Laimonis Šēnbergs**, nado en Jaunpiebalga, rexión de Vidzeme, en 1947, é un cartelista e deseñador gráfico letón, coñecido por ser o autor dos anversos nacionais da serie divisionaria circulante de moedas do euro letoas.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
Laimonis Šēnbergs cursou estudos superiores artísticos na Escola de Artes Aplicadas de Riga, onde se graduou en 1967 no departamento de Decoración. Logo levou tamén a cabo estudos de deseño de interiores e moblaxe na escola da Academia de Belas Artes de Letonia, ata 1972.

### Carreira artística 
A partir de 1967, Šēnbergs participou en arredor de 50 exposicións internacionais de cartelaría e deseño, en países como Polonia, Finlandia, Xapón, Alemaña ou a República Checa. Tamén tivo presenza noutras tantas exposicións no seu país, de diferentes especialidades artísticas, tres delas a título individual, en Cēsis (1980 e 2006) e en Riga (1988).]]
Šēnbergs foi nomeado conselleiro artístico do Banco de Letonia a partir de 1993, e a partir de 2003 presidente da Comisión do Estado para a Heráldica da Républica de Letonia.

A partir de 2014 foi o artista escollido polo Banco de Letonia para o deseño dos anversos nacionais das moedas divisionarias letoas do sistema do euro, desde a dun céntimo ata as de 50 céntimos, caracterizados pola representación do gran brasón de Letonia. Tamén se lle encomendou o deseño de varias moedas conmemorativas de dous euros e outras de diferentes valores destinadas exclusivamente ao coleccionismo e ao investimento.
Ficheiro:Latvia-Riga-800 20 (obverse).gif|10 latu (1998). 800 anos de Riga.
Ficheiro:LV-2014-5euro-Barocco-a.png|5 euros (2014). Barroco.
Ficheiro:Latgale 2e.png|[2 euros ([2017).
Ficheiro:Latvia 2 euro Zemgale 2018.png|[2 euros ([2018).
Ficheiro:LV 50 centi.png|50 cents de euro (2014).
Ficheiro:LV 5 centi.png|5 cent de euro (2014).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deseñadores das moedas de euro
### Ligazóns externas 
* Vídeo en YouTube: Kolekcijas monēta "Ģerboņu monēta". *Latvijas Banka*.
Drahomír Zobek

**Drahomír Zobek**, nado en Nová Baňa, na rexión de Banská Bystrica, o 20 de xullo de 1952, é un escultor, medallista e deseñador de moeda eslovaco.

## Traxectoria 
Drahomír Zobek cursou entre 1967 e 1971 estudos profesionais artísticos na Escola de Artes Aplicadas SUPŠ, de Kremnica, na especialidade de gravado gráfico, en placa metálica e en plástico.

Nas súas creacións utiliza a modo de sinatura as súas iniciais DZ ou ben simplemente o Z do seu apelido.

### Medallas 
Aínda que a súa obra abrangue tamén condecoracións, insignias, fichas, imáns e outros obxectos de pequeno tamaño, o máis salientable das súas creacións está na medallística. Algunhas das súas medallas están dedicadas a personaxes como Xoán Paulo II (1990) e outras, máis comunmente, a conmemoracións como 50 aniversario da Organización Numismática de Bratislava (1984) ou os 150 anos do ferrocarril en Eslovaquia (1998).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deseñadores das moedas de euro
Gran Premio de México de 2022

O **Gran Premio da Cidade de México de 2022** (oficialmente coñecido como **Formula 1 Gran Premio de la Ciudad de México 2022**) foi unha carreira de motor de Fórmula Un que se disputou o 30 de outubro de 2022 no Autódromo Hermanos Rodríguez na Cidade de México. A carreira foi a vixésima carreira do Gran Premio de México, e a vixésima segunda vez que a carreira disputouse como un evento do Campionato Mundial desde a tempada inaugural en , é a segunda carreira nomeada como Gran Premio da Cidade de México.

## Pneumáticos dispoñibles 
## Cualificación 
### Clasificación da cualificación 
## Carreira 
### Clasificación da carreira 
### Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

;**Clasificación do campionato de construtores**

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas
## Véxase tamén
Manuel Gómez Fernández

**Manuel Gómez Fernández**, alcumado **Varillas**,nado en Santander en 1944, é un exfutbolista español que xogaba como extremo e interior.

## Traxectoria 
Formou parte do Atlético de Madrid, que o cedeu durante as tempadas 1965/66 e 1966/67 ao Valladolid, de Segunda División. En xuño de 1967 reforzou xunto aos seus compañeiros Ocaña e Bernal o Racing de Ferrol para a disputa da 22ª edición do Trofeo Teresa Herrera, e marcou un gol nas semifinais contra o Deportivo da Coruña e outro na final diante do Celta de Vigo, contribuíndo así á conquista do título.

Ao seu regreso de Galicia, e a pesar do interese do Racing en quedar con el no equipo, saíu cedido ao Europa, tamén de Segunda División. Posteriormente xogou no Alcoyano e no Gimnástica de Torrelavega.

## Notas
Antonio de Yepes

**Antonio de Yepes Torres**, nado en Valladolid en 1554 e finado na mesma cidade o 30 de outubro de 1618, foi un monxe beneditino, abade, predicador, historiador e cronista monástico castelán.
## Traxectoria
É autor da importante crónica xeral da orde de San Bieito de sete tomos que se estenden ata o século XII. Era fillo único de ​​Francisco de Yepes e Ana de Torres e tomou o hábito beneditino no Mosteiro de San Benito el Real en Valladolid o 19 de xaneiro de 1570.

## Notas
Luigi Broglio

**Luigi Broglio**, nado o 11 de novembro de 1911 en Mestre e finado o 14 de xaneiro de 2001, foi un enxeñeiro aeroespacial italiano.

## Traxectoria 
Brogilo graduouse en enxeñaría civil en 1934. Foi presidente do Comité Nacional Italiano de Investigación do Espazo, concibindo e dirixindo o programa San Marco, un proxecto conxunto entre Italia e os Estados Unidos para o lanzamento dunha serie de satélites artificiais que serían os primeiro en ser desenvolvidos por Italia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*San Marco (satélites artificiais)
Henry Molaison

**Henry Gustav Molaison** nado o 26 de febreiro de 1926 e finado o 2 de decembro de 2008 en Windsor Locks, tamén coñecido como **HM**, foi un estadounidense cun raro trastorno da memoria e o seu caso e cerebro foron estudados amplamente polos investigadores. 

O paciente de amnesia máis estudado na historia da medicina era portador de *amnesia anterógrada*, é dicir, podía lembrar perfectamente a súa vida antes dun momento determinado, pero era totalmente incapaz de formar recordos permanentes despois diso e foi estudado amplamente desde finais de 1957 até a súa morte e o seu cerebro foi mapeado en 3D despois da súa morte.

Molaison foi operado de epilepsia o 25 de agosto de 1953, cando lle extirparon os dous lados do hipocampo. Despois da cirurxía, que tivo éxito no seu propósito principal, HM sufriu unha amnesia anterógrada severa (aquela que mantén intacta a memoria de traballo e a memoria previa á operación, pero o seu cerebro non podía absorber novos eventos na súa memoria explícita) e o paciente continuou a vivir o resto da súa vida coma se espertase ao día seguinte da operación.

Até 2002, HM foi voluntario para estudos de neurociencia e, en 1992, asinou un prazo para doar o seu cerebro ao MIT (Massachusetts Institute of Technology) despois de morrer. Coa súa morte en 2008, os estudos continuaron co seu cerebro, sendo cortado en capas moi finas e cada unha destas capas foi escaneada para formar un mapa 3D e facilitar os estudos actuais e futuros.

## Na cultura popular 
Nun capítulo da serie *Explained* de Netflix adicado á formación da memoria aparece a voz de HM nunhas gravacións.

## Notas 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Historia de Henry Gustav Molaison - Jot Down Cultural Magazine (*en castelán*)
Albaret-Sainte-Marie

**Albaret-Sainte-Marie** é unha vila e comuna francesa, na rexión de Occitania, departamento de Lozère.

## Xeografía 
Situada a unha alitude media de	970 msnm, o municipio ocupa unha superficie de 15,98 km².

A súa poboación, segundo o censo de 2005 era de 540 habitantes, polo que a súa densidade de poboación, nese ano, era de 35,11 hab./km².

A vila albergaba un dos campus da Universidade de Montpellier I, hoxe integrada na actual Universidade de Montpellier.

## Notas
Marinho Chagas

**Francisco das Chagas Marinho**, máis coñecido como **Marinho Chagas**, nado en Natal o 8 de febreiro de 1952 e finado en João Pessoa o 31 de maio de 2014, foi un futbolista brasileiro. Irreverente e polémico, está considerado un dos mellores laterais esquerdos da súa época e un dos maiores ídolos da historia do Botafogo, club co que disputou 183 partidos, marcando 39 goles. Tamén destacou noutros clubs como o Fluminense ou o São Paulo, e foi internacional coa selección brasileira, coa que tivo unha destacada actuación no Mundial de 1974, no que Brasil quedou cuarto. 

## Traxectoria 
Naceu na cidade de Natal, no estado brasileiro de Río Grande do Norte. Comezou a súa carreira como futbolista no Riachuelo, pasando logo polo ABC, co que gañou o Campionato Potiguar de 1971, e polo Náutico do Recife.

En 1972 fichou polo Botafogo, no que militou durante os seguintes cinco anos. Lateral esquerdo hábil e innovador, foi considerado un dos mellores xogadores do mundo na súa posición, e foi un dos primeiros laterais que subían de xeito habitual ao ataque, en vez de limitarse só ás tarefas defensivas. Converteuse nun ídolo do Botafogo, sendo galardoado en dúas ocasións coa Bola de Prata, e xogando co club carioca recibiu as súas primeiras convocatorias para a selección brasileira. Disputou un total de 183 partidos co club, marcando 39 goles, moitos deles de falta.

Entre 1977 e 1978 xogou no Fluminense, co que marcou outros 39 goles, en só 93 partidos.

### Selección brasileira 
Foi internacional coa selección brasileira en 24 partidos oficiais (ademais doutros 8 non oficiais) e marcou catro goles. Debutou nunha derrota nun amigable ante Suecia en xuño de 1973. Foi convocado por Zagallo para o Mundial de 1974, onde disputou todos os partidos como titular, formando xunto a Luís Pereira, Marinho Peres e Nelinho (substituído por Zé Maria nos partidos finais) unha defensa moi sólida que só encaixou catro goles en sete partidos. O equipo brasileiro acabou cuarto. 

Xogou o seu último partido co Brasil en xuño de 1977 ante Iugoslavia.

## Vida persoal e morte 
Despois de anos batallando contra o alcoholismo, o que lle provocou varias doenzas, faleceu o 31 de maio de 2014 en Coronel João Pessoa, por unha hemorraxia dixestiva.  No momento da súa morte, traballaba como comentarista deportivo nunha emisora de Natal. Tiña 62 anos de idade.

Foi pai de tres fillos, dous homes e unha muller.

## Palmarés 
**São Paulo**

* **Campionato Paulista (1):** 1981.

**ABC**

* **Campionato Potiguar (1):** 1971.

**Brasil**

* **Copa Roca (1):** 1976.
* **Copa Rio Branco (1):** 1976.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Marinho Chagas: Ex-lateral do Botafogo, Fluminense e São Paulo*, por Rogério Micheletti:  en Terceiro Tempo: Que fim levou? .
* Datos do xogador na North American Soccer League .
Donbass (filme)

***Donbass*** (en ) é un filme de 2018 coproducido internacionalmente e dirixido por Sergei Loznitsa. Foi seleccionado como filme de apertura da sección *Un Certain Regard* no Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2018. En Cannes, Loznitsa gañou o premio ao mellor director de *Un Certain Regard*, ademais da Pirámide de Prata do Festival Internacional de Cinema do Cairo. Foi escollido como candidato de Ucraína para o Óscar ó mellor filme internacional na 91ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. Foi rodado en Kryvy Rih, 300&nbsp;km ao oeste de Donetsk.

## Sinopse 
Os trece episodios do filme exploran o conflito de mediados da década de 2010 entre Ucraína e a República Popular de Donetsk, apoiada por Rusia, na rexión do Donbás.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Ucraína propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 91ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Ignacio Arroyo Lambarri

**Ignacio Arroyo Lambarri**, nado en Muskiz o 2 de xullo de 1942, é un exfutbolista español, que xogaba como centrocampista.

## Traxectoria 
Comezou a súa carreira como futbolista no Somorrostro e no Sestao River, fichando en 1963 polo Athletic de Bilbao. A continuación saíu cedido ao Indautxu, co que debutou na Segunda División na primeira xornada da tempada 1963/64, contra Osasuna. Xogou un total de 25 partidos oficiais co club do barrio bilbaíno de Indautxu, marcando dous goles. En 1964 trasladouse a Ferrol para realizar o servizo militar, e mentres tanto foi cedido ao Racing de Ferrol, de Terceira División,

Tralo ascenso co equipo galego regresou ao Athletic, co que debutou na Primeira División o 11 de setembro de 1966, na primeira xornada da tempada 1966/67 contra o Atlético de Madrid en San Mamés. Formou na dianteira xunto a Koldo Aguirre, Arieta II, Argoitia e Txetxu Rojo. Xogou 16 partidos esa tempada, na que marcou o seu único gol na máxima categoría, nun partido ante o Sevilla no Ramón Sánchez Pizjuán. No verán volveu vestir a camiseta do Racing de Ferrol para reforzar o club departamental na 22ª edición do Trofeo Teresa Herrera. Marcou un gol na vitoria por 3-0 da final contra o Celta de Vigo, contribuíndo á conquista do título.

Comezou a tempada seguinte como titular, pero sufriu unha lesión na primeira rolda da Copa de Feiras contra o Frem dinamarqués, despois de marcar o único gol do encontro. Non volveu a vestir a camiseta do Athletic ata cinco meses despois, cando reapareceu nun encontro ante o Pontevedra. Ao remate da campaña quedou desvencellado do club vasco e asinou polo Racing de Ferrol.

A súa segunda etapa en Ferrol durou algo máis de catro anos, nos que foi titular indiscutible, disputando máis de 150 partidos oficiais. Militou catro tempadas co club na Segunda División, descendendo ao remate da 1971/72. Comezou a seguinte campaña nas filas do club verde en Terceira, pero a finais de outubro de 1972 foi traspasado ao Cádiz, co que xogou durante os dous seguintes anos en Segunda. A continuación disputou unha última campaña co Racing Portuense antes da súa retirada.

## Palmarés 
;Racing de Ferrol
* **Terceira División (1):** 1965/66.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador no sitio web do Athletic Club .
Robert Cochet

**Robert Cochet**, nado en París o 6 de maio de 1903 e finado en Moulins, Allier, o 26 de xullo de 1988, foi un escultor, medallista e deseñador e gravador de moedas francés. 

## Traxectoria 
Robert CochetIl cursou estudos superiores de artísticos na Escola de Belas Artes de París, da man do seu tío Auguste Carli, escultor e profesor nesa escola.

Perfeccionou a escultura no estudio privado do seu tío ata o falecemento deste en 1930 e logo especializouse na creación de medallas, moedas e pequenas pezas de bronce, e converteuse en colaborador de Lucien Bazor, gravador xeral de moedas de Francia.

Pódense atopar medallas súas nas coleccións do Museo de Arte da Universidade de Harvard, do Museo Británico e do Museo Chrysler.

### Moeda 
A Robert Cochet débeselle tamén o deseño de diversas moedas, como a francesa de 100 francos de cuproníquel que se cuñou entre 1954 e 1959, ou a dun franco de Mónaco cuñada a nome de Rainiero III entre 1960 e 1995. Así mesmo, actuou como gravador a partir de deseños doutros artistas en moedas doutros países, como é o caso da serie circulante dos Estados da África Central, e outras de Laos, Vietnam, Iemen, Comores, África Occidental, Bolivia ou Grecia.

Ficheiro:100 French francs 1955 (1).jpg|Francia: 100 francos (1955).
Ficheiro:1FrancMonaco1978pile.png|Mónaco: 1 franco (1978).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deseñadores das moedas de euro
Eduardo Teus

**Eduardo Teus López-Navarro**, coñecido simplemente como **Teus**, nado en Manila o 6 de novembro de 1896 e finado en Bilbao o 8 de outubro de 1958, foi un futbolista hispano-filipino, que xogou como porteiro no Real Madrid. Máis tarde foi xornalista deportivo e en 1941 Francisco Franco encargoulle a dirección da selección española de fútbol como adestrador. Dirixiu a selección nacional ata 1942.

Morreu dun infarto mentres cubría como xornalista un Athletic - Real Madrid no palco de prensa do estadio San Mamés de Bilbao.

## Palmarés 
;Real Madrid
* **Copa do Rei (1):** 1917.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do adestrador en BDFutbol .
Janez Boljka

**Janez Boljka**, nado en Subotica o 21 de xuño de 1931 e finado en Liubliana o 20 de agosto de 2013, foi un pintor, escultor, medallista e deseñador gráfico esloveno, responsable do gravado da primeira serie de euros circulantes no seu país.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
Janez Boljka trasladouse coa súa familia desde Subotica a Liubliana ao finalizar a segunda guerra mundial. Alí cursou estudos superiores artísticos e de deseño, na Academia de Belas Artes da Universidade de Liubliana, dos que se graduou en 1956.

Despois realizou estudos de posgrao co escultor Karl Putrih e en 1961 co artista gráfico Riku Debenjak. Logo de numerosas viaxes por Europa, Boljka estableceuse novamente en Liubliana e desenvolveu alí o seu traballo. De feito, a maioría das súas obras en espazos públicos está nesta cidade.

Ficheiro:1 tolar (1993-2007).jpg|1 tolar (1992-2006).
Ficheiro:2 tolarja (1993-2007).jpg|2 tolarja (1992-2006).
Ficheiro:5 tolarjev (1993-2007).jpg|5 tolarjev (1992-2006).
Ficheiro:10 tolarjev (1993-2007).jpg|10 tolarjev (1992-2006).
Ficheiro:20 tolarjev (1993-2007).jpg|20 tolarjev (1992-2006).

## Recoñecementos 
* 1966: Premio da Fundación Prešeren, polos seus logros no deseño gráfico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deseñadores das moedas de euro
Mira Kuisma

**Mira Kuisma** nada o 6 de maio de 1987 en Kuopio (Finlandia) é unha xogadora de hóckey sobre xeo retirada, actualmente adestradora da selección feminina sub-18 de Finlandia, así como do equipo Team Kuortane da Naisten Liiga. Durante a súa carreira como porteira defendeu a camisola de KalPa e Kärpät, ademais foi seleccionada pola selección finlandesa absoluta, coa que gañou un bronce olímpico (2010) e outro mundial (2009).

## Traxectoria 
Kuisma comezou a xogar en KalPa, o equipo da súa cidade natal, xogando as tempadas 2002-03 e 2003-04 na I-divisioona antes de fichar por Kärpät en 2004. Co equipo de Oulu gañou varias medallas no campionato finlandés antes de deixar a súa carreira como xogadora na primavera de 2011. En marzo de 2019, logo de catro tempadas á cabeza do banco de Kärpät, Kuisma asinou como adestradora xefa de Team Kuortane, tamén da máxima categoría do hóckey feminino finlandés.

## Selección finlandesa 
Kuisma foi membro do equipo nacional dende 2006, aínda que non chegou xogar en ningún torneo importante. No Campionato do Mundo de 2009 foi a terceira porteira do equipo que conquistou o bronce. Tamén gañou o bronce no torneo olímpico feminino de 2010 en Vancouver, aínda que non chegou xogar.

En agosto de 2018 Kuisma foi nomeada seleccionadora da selección feminina sub-18 de Finlandia, substituíndo a Jari Risku,  que se mudou a Hungría.

## Notas
Metritiski Areena

O **Metritiski Areena** é un estadio de hóckey sobre xeo da cidade de Hämeenlinna (Finlandia). O estadio ten capacidade para 700 persoas nas bancadas e nel xoga os seus partidos como local o equipo feminino de HPK, ademais de ser empregado para a práctica de patinaxe artística sobre xeo. Está situada ao carón do Pohjantähti Areena, ao cal está conectado. Foi construído en 1992.

En 2009 foi escenario do Campionato do Mundo Feminino de hóckey sobre xeo, no que participaron nove países.

En maio de 2019 detectáronse problemas estruturais no teito do estadio que motivaron a súa clausura temporal para a súa revisión ao longo dese mesmo verán, reabrindo en setembro de acordo coa normativa.

## Notas
Lappi-areena

**Lappi-areena** é un pavillón multipropósito da cidade de Rovaniemi (Finlandia). A súa sala principal ten capacidade para 3&nbsp;500 persoas sentadas. a casa dos equipos de hóckey sobre xeo de RoKi e RoKi Naiset.

## Notas
FC Spartak Trnava

O **FC Spartak Trnava** é un club de fútbol eslovaco con sede en Trnava. Historicamente é un dos clubs de máis éxito do país, xa que gañou cinco veces a Primeira Liga de Checoslovaquia e catro veces a Copa de Checoslovaquia, ademais de acadar unha vez as semifinais da Copa de Europa e dúas veces os cuartos de final. Trala disolución de Checoslovaquia, o club gañou unha liga eslovaca en 2018 e tres Copas de Eslovaquia en 1998, 2019 e 2022.

## Palmarés 
* **Superliga de Eslovaquia (1):** 2017/18.
* **Copa de Eslovaquia (4):** 1997/98, 2018/19, 2021/22, 2022/23.
* **Primeira Liga de Checoslovaquia (5):** 1967/68, 1968/69, 1970/71, 1971/72, 1972/73.
* **Copa de Checoslovaquia (4):** 1967, 1971, 1975, 1986.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial .
* Estatísticas do Spartak Trnava
Luis Ferrer i Balsebre

**Luis Ferrer i Balsebre**, nado o 8 de xaneiro de 1957 en Madrid, é un  médico psiquiatra español, residente  en Galicia.

É académico numerario da Real Academia de Medicina e Cirurxía de Galicia.

Acreditouse como Psicodramatista e Director de Grupo pola Escola oficial de Psiquiatría da Universidade Complutense de Madrid e o Instituto de Técnicas Grupais e Psicodrama de Madrid, como Psicoterapeuta de Familia e Docente Supervisor pola Federación Española de Asociaciones de Terapia Familiar, a Asociación Española de Psicoterapeutas e a Asociación Europea de Psicoterapia, e diplomado en Terapia Familiar Sistémica pola Universidade de Massachusetts.

### Actividades profesionais 
Ferrer y Balsebre dirixiu os Servizos de Saúde Mental na Coruña (1997-2008) e en Santiago de Compostela (2008-2013). Foi profesor asociado á cátedra de Psiquiatría da Universidade de Santiago de Compostela (1989-1999), e profesor asociado ao Departamento de Medicina da Universidade da Coruña (2000-2009). Foi Xefe do Servizo de Psiquiatría do Complexo Hospitalario "Juan Canalejo-Marítimo de Oza", coordinador responsábel de Saúde Mental da Área Sanitaria da Coruña e Xefe do Servizo de Psiquiatría do Complexo Hospitalario de Santiago de Compostela, así como coordinador responsábel de Saúde Mental da Área Sanitaria de Santiago de Compostela.

## Notas
Universidade de Massachusetts

A **Universidade de Massachusetts** é un sistema universitario público dos Estados Unidos con cinco campus e un único sistema público de investigación, na Commonwealth de Massachusetts. 

## Sistema universitario 
O sistema universitario inclúe cinco campus (Amherst, Boston, Dartmouth, Lowell e unha Escola de Medicina en Worcester), un campus satélite en Springfield. Conta tamén con 25 campus en California e Washington, D.C. confomado a Universidade de Massachusetts Global. Nos seus campus estudaban en 2019, 75 065 alumnos.

A administración do sistema está en Boston e Shrewsbury, e está acreditada pola Asociación de Escolas e Facultades de Nova Inglaterra. 

## Algúns datos 
O sistema universitario inclúe cinco universidades:
miniatura|270px|Cumnock Hall. Campus de Lowell
*Universidade de Massachusetts Amherst, tamén coñecida como *Massachusetts*, *UMass*, ou *UMass Amherst*.
*Universidade de Massachusetts Lowell, tamén coñecida como ''UMass Lowell'.
*Universidade de Massachusetts Dartmouth, tamén coñecida como *UMass Dartmouth*, *UMassD*, ou *UMD*.
*Universidade de Massachusetts Boston.
*Escola Médica da Universidade de Massachusetts.

Conta cun alumnado global de máis de 75 000 estudantes.​

Segundo a clasificación académica de universidades do THE, en 2010 foi catalogada como a 56ª mellor universidade do mundo. Tamén foi catalogada como a 19ª mellor universidade do mundo na clasificación de reputación mundial do xornal *The Times* no ano 2011.

En 2012, o estado de Massachusetts achegou 607 millóns de dólares para favorecer a posta en marcha de proxectos de educación e investigación de alto nivel a través do Sistema de universidades públicas de Massachusetts. 

## Notas
TJ Klune

**Travis John Klune**, nado o 20 de maio de 1982 en Roseburg, Oregón, máis coñecido baixo o nome de **TJ Klune**, é un escritor estadounidense de ficción fantástica e romántica con personaxes LGBTQ+. A súa novela de fantasía, *The House in the Cerulean Sea*, foi  un éxito de vendas do New York Times e obtivo o Premio de Fantasía Mitopoeica 2021. TJ Klune falou de como a súa asexualidade inflúe na súa escritura. A súa novela, *Into This River I Drown*, gañou o Premio Literario Lambda ao Mellor Romance Homosexual en 2014.

## Obras
Asociación Galega de Saúde Mental

1
A **Asociación Galega de Saúde Mental**, tamén coñecida como **Asociación Galega de Saúde Mental-Asociación Española de Neuropsiquiatría** (AGSM-AEN), é unha asociación multidisciplinar que agrupa aos profesionais da saúde mental en Galicia que, na actualidade, está constituída como unha sección territorial da Asociación Española de Neuropsiquiatría.
Conta cunha historia ampla na defensa da saúde mental, na xeración dun discurso comunitario na atención ao sufrimento mental e ten participado en distintos procesos, tanto institucionais como sociais, dirixidos ao desenvolvemento dunha rede asistencial digna e normalizada.

## Xunta directiva 
No 2022, a xunta directiva da asociación está formada por:
*Presidente: Ramón Area Carracedo
*Vicepresidenta: Irene Martínez Montero
*Tesoureiro: Raimundo Mateos Álvarez
*Secretaria: Carmen Armas Barbazán
*Vogais:
**María Alcira Cibeira Vázquez
**Federico Menéndez Osorio
**José Antón Casais Lestón
**Ramón Ramos Ríos
*Vogal da AEN:
**María José Ramil Fraga
*Vogal-Directora Publicacións:
**María Jesús Gómez Rodríguez.

## Notas
Asociación de Terapia Familiar e Mediación de Galicia

A **Asociación de Terapia Familiar e Mediación de Galicia** (ATFM de Galicia), ás veces coñecida pola forma abreviada de **Asociación de Terapia Familiar de Galicia**, é unha asociación dedicada a dar formación relacionada coa terapia familiar a profesionais da psicoloxía, do traballo social, da medicina e da educación social.
Forma parte da Federación Española de Asociaciones de Terapia Familiar (FEATF). Na actualidade, o presidente é o psicólogo Roberto Antón Santiago.

## Notas
Ramón Area Carracedo

**Ramón Area Carracedo**, nado en Ourense en 1969, é un médico psiquiatra e escritor galego.

## Traxectoria 
Ramón Area Carracedo estudou medicina na Universidade de Santiago de Compostela. Con posterioridade, fixo a especialidade de psiquiatría na cátedra do antigo Hospital Xeral de Galicia en Santiago, para traballar, máis tarde, no Hospital Calde de Lugo durante un longo período de tempo que o marcaría profundamente, tanto no profesional como no persoal.

Actualmente desenvolve a súa profesión nunha Unidade de Rehabilitación do Hospital Psiquiátrico de Conxo, en Santiago de Compostela.
* *Arquitecturas da infancia* (2010), en colaboración con Luis Vila Pillado. Ames: Laiovento. ISBN 9788484871798

Así mesmo, publicou moitos traballos en monografías colectivas, como:
* *Verbas de outono* (2006)
* *Verbas de outono* (2007)

### Novela 
En decembro de 2015 presentou a súa primeira novela, *Tempo de Pedra*,

## Vida persoal 
É fillo do escritor e profesor de filosofía Ramón Area Míguez e irmán do profesor de matemáticas e xestor da Universidade de Vigo, Iván Area.

## Notas
Xosé Antón Gómez Segade

**Xosé Antón Gómez Segade**, nado en Monterrei o 20 de agosto de 1943, é un avogado e profesor galego.

## Traxectoria 
Licenciado e Doutor en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi profesor Agregado en Donostia (1974), e posteriormente Catedrático de Dereito Mercantil en Valencia (1976). Dende 1981 é catedrático de Dereito Mercantil da USC. Foi un dos primeiros integrantes do Clube Nacionalista Alén Nós. En 2012 foi nomeado Xuíz Honorario do Couto Mixto.

## Recoñecementos 
* Premio Lois Peña Novo, 1998.
* Premio San Martiño de normalización lingüística, 2015.
* Premio Luís Porteiro Garea, 2018.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* José Antonio Gómez Segade
I Carta aos corintios

A **Primeira Carta aos corintios** é unha epístola paulina que forma parte do Novo Testamento da Biblia cristiá. Escrita para atallar as divisións no seo da comunidade cristiá da cidade grega de Corinto, permite coñecer a vida interna das primeiras colectividades cristiás e presenta algunhas das condutas morais do cristianismo. 
[miniatura|Paulo de Tarso nun [mosaico da Catedral de Santa Sofía de Kíiv (Ucraína).]]

## Autor e data 
A I Carta aos corintios é atribuída a Paulo de Tarso, tal e como se recolle na propia misiva. Paulo, que debía contar cuns 45 anos de idade cando a escribe, era xudeu da seita dos fariseos, cidadán romano e formado na cultura helenística. Perseguiu cristiáns ata que, contra o ano 34, tivo un accidente que acabou na súa conversión ao cristianismo. Dende entón foi un dos primeiros grandes predicadores do cristianismo presentándose na propia carta como "*apóstolo de Cristo Xesús pola vontade de Deus*". A I Carta aos corintios está escrita en grego (koiné). 

Paulo de Tarso é considerado o autor de varias cartas que mandaba ás comunidades cristiáns, especialmente ás fundadas por el, como é o caso da de Corinto. Estímase que a I Carta aos corintios foi escrita cara ao ano 56 e que Paulo a redactou en Éfeso, cidade na que estaba predicando e que tiña moita relación comercial con Corinto.  Considérase que mandou unha primeira epístola, chamada "carta precanónica" que, ou ben desapareceu, ou ben forma parte da II Carta aos corintios. Posteriormente, chegáronlle consultas por escrito dos propios corintios sobre diversas cuestións ao tempo que lle chegaban novas dos problemas internos da comunidade, polo que decídese a escribir a actual carta.

## Destinatarios 
Corinto era a cidade grega máis poboada a medidados do século I e dous terzos dos seus habitantes eran escravos.  

Mais, logo de marchar para continuar coa súa viaxe, os cristiáns de Corinto comezaron a ter problemas. Dunha parte, a chegada de Apolo e doutros predicadores deu lugar á formación de bandos enfrontados. Doutra banda, tamén se cuestionaban aspectos da doutrina evanxélica e da moral cristiá. Deste xeito, a editorial SEPT publicou en 1989 unha tradución da Biblia dende as linguas orixinais que foi merecente do Premio Nacional de Tradución de España de 1990. Nesa edición, a I Carta aos corintios foi traducida por Andrés Torres Queiruga.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Paulo de Tarso
* II Carta aos corintios
* Cartas paulinas
* Corinto

### Ligazóns externas 
* I Carta aos corintios (en galego)
* I Carta aos corintios (en latín)
* I Carta aos corintios (en koiné grega)
Roger Bertrand Baron

**Roger Bertrand Baron**, nado en París o 5 de maio de 1907 e finado en Lalizolle, Allier, o 1 de agosto de 1994, foi un escultor, medallista e deseñador e gravador de moedas francés. 

## Traxectoria 
Roger Bertrand Baron foi o maior dos catro fillos de Ernestine Lugagne (1885-1957) e de Bertrand Baron (1878-1968). Aínda que naceu en París, pasou a súa infancia no campo, no departamento de Nièvre, ata despois da primeira guerra mundial.

Desde neno amosou xa unha dobre vocación, que cultivou coas súas lecturas: a arte e a natureza, sinaladamente os animais, unha tendencia que marcará a súa traxectoria como artista.

Participou na segunda guerra mundial, na que foi feito prisioneiro e logo foi membro da Resistencia, e a principios da década de 1940 instalouse no barrio parisiense de Montmartre.

## Vida persoal 
Roger B. Baron casou o 1 de xuño de 1935 con Rose Barlet (1893-1970) e posteriormente en segundas nupcias con Geneviève Berry, con quen tivo un fillo chamado Roger Bertrand Jean.

### Moedas 
A actividade de Baron como creador de moedas está moi ligada ao Principado de Mónaco. Esta vinculación comezou en 1982 co deseño dunha moeda de 10 francos conmemorativa do falecemento da princesa Grace de Mónaco. Anos máis tarde encargouse tamén do deseño de senllas moedas de curso legal con valores de 10 francos e de 20 francos, emitidas e postas en circulación a partir de 1989.

Con motivo da asunción por parte de Mónaco do euro como moeda oficial do principado, retomouse para as moedas divisionarias de 10, de 20 e de 50 céntimos de euro a figura do cabaleiro con armadura que Baron deseñara para a moeda de 10 francos en 1989. Do mesmo xeito, reutilizouse o seu busto da princesa Grace da moeda de 10 francos de 1982 para o anverso dunha moeda conmemorativa de dous euros de 2007, emitida con motivo do 25 aniversario do seu falecemento.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deseñadores das moedas de euro
### Ligazóns externas 
* Vídeo en YouTube: Entrevista a Roger B. Barón no seu estudio (1988)
Luiz Carlos Tatu

**Luiz Carlos da Silva Lemos**, máis coñecido como **Luiz Carlos Tatu**, nado en Três Irmãos, Río de Xaneiro, o 11 de agosto de 1947, é un exfutbolista brasileiro que xogaba como extremo dereito.

## Traxectoria 
Comezou a xogar ao fútbol na súa localidade natal, Três Irmãos, instalándose máis tarde en Santo Antonio de Pádua, onde xogou no Paduano Esporte Clube. Aos 17 anos ingresou no Flamengo do Río de Xaneiro. Comezou no equipo xuvenil, pasando logo ao primeiro equipo, no que pronto comezou a destacar. En 1968 disputou un partido coa selección brasileira, contra Iugoslavia no Maracanã, saíndo de titular na dianteira xunto a Pelé, Tostão e Edu. 

Militou no *Mengão* ata o Entroido de 1969, cando foi traspasado ao Vasco da Gama. No *Vascão* xogou durante os seguintes oito anos, nos que gañou un Campionato Carioca en 1970. En 1972 saíu cedido ao Cruzeiro, club co que gañou o Campionato Mineiro. Ao seu regreso ao Río, participou da primeira conquista do Campionato Brasileiro na historia do Vasco, na edición de 1974.

A comezos de 1977 foi traspasado ao Fluminense a cambio de Dirceu Guimarães. Xogou dúas campañas no *Flu* e nos seus últimos anos de carreira militou no Bangu, no Olaria e no Campo Grande.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en ceroacero.es .
Miljenko Licul

**Miljenko Licul**, nado en Vodnjan, na Venecia Xulia, o 6 de agosto de 1946 e finado en Liubliana o 16 de marzo de 2009, foi un deseñador gráfico esloveno de orixe croata, responsable do deseño da primeira serie de euros circulantes de Eslovenia xunto coa súa filla, Maja Licul.

## Traxectoria 
Miljenko Licul naceu en 1946, no seu dunha familia croata, na cidade istria de Vodnjan, que daquela formaba parte da zona de ocupación iugoslava da Venecia Xulia, hoxe integrada en Croacia. Na súa xuventude trasladouse a Eslovenia, onde residiu gran parte da súa vida.

Licul foi un dos fundadores do grupo *Znak* e dirixiu os estudios *Zodiak* e *Diptih*. Durante un tempo, foi profesor de Tipografía na Academia de Belas Artes e Deseño da Universidade de Liubliana. A súa obra abrangue un amplo abano de manifestacións artísticas, desde o deseño de publicacións, carteis e portadas de revistas, ata calendarios e selos de correos.

Logo da consecución da independencia de Eslovenia en 1991, Licul foi o encargado de deseñar un bo número de documentos oficiais, como o pasaporte esloveno, o documento de identidade, o permiso de conducir e a tarxeta da seguridade social. Pola súa banda, o deseño das moedas do tólar esloveno compartiuno con Zvone Kosovelj —o gravado correu a cargo de Janez Boljka—, e cuñáronse entre 1992 e 2006.

Coa entrada do país na Eurozona e a asunción do euro como moeda de curso legal, Miljenko Licul foi tamén o encargado do deseño dos anversos nacionais da primeira serie de moedas do euro de Eslovenia, xunto coa súa filla Maja Licul e igualmente gravados por Janez Boljka.

Ficheiro:1 tolar (1993-2007).jpg|1 tolar (1992-2006).
Ficheiro:2 tolarja (1993-2007).jpg|2 tolarja (1992-2006).
Ficheiro:5 tolarjev (1993-2007).jpg|5 tolarjev (1992-2006).
Ficheiro:10 tolarjev (1993-2007).jpg|10 tolarjev (1992-2006).
Ficheiro:20 tolarjev (1993-2007).jpg|20 tolarjev (1992-2006).

## Recoñecementos 
* 1985: Oremio da Fundación Prešeren polos seus logros no deseño gráfico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deseñadores das moedas de euro
Basque (roupa)

alt=illustration of an early Victorian basque|miniatura|Unha lencería basque  moderna
[alt=photo of a modern lingerie basque|miniatura|Un corpiño basque, de [Godey's Lady's Book, xaneiro 1857]]

Un **basque** é unha peza de roupa feminina. O termo, de orixe francesa, referíase orixinalmente a tipos de corpiño ou chaqueta con colas longas, e no seu uso posterior un xustillo longo, caracterizado por un peche, axuste contorneado e que se estende máis aló da cintura sobre as cadeiras. Chámase así porque a moda francesa orixinal das chaquetas longas das mulleres foi adoptada da vestimenta tradicional dos vasco. No uso contemporáneo refírese só a unha peza longa de lencería, en efecto un apertador que continúa cara a abaixo, parando arredor da cintura ou da parte superior das cadeiras, a parte inferior esencialmente decorativa en lugar de proporcionar soporte ou verdadeiramente calor.

Na vitoriana, *basque* refírese a un corpiño ou chaqueta pechada que se estende máis aló da cintura sobre as cadeiras, dependendo da época, pode levarse sobre unha saia de aros (era vitoriana anterior) ou polisón (era vitoriana posterior). Un corpiño basque (é dicir, cando se considera un compoñente de vestido, para levar cunha saia específica) tamén se pode denominar "corsé cintura", debido ao seu axuste estreito.

O uso moderno da lingua francesa é completamente diferente, moito máis próximo ao orixinal histórico e adoita usarse en plural.

## Torsolette
No século XX e na vestimenta contemporánea, o termo utilízase para referirse a certos artigos de lencería, particularmente un tipo de corsé coñecido como *torsolette*, ou alternativamente unha camisola que abraza o torso que se asemella a un corsé (normalmente presenta detalles decorativos de cordón na parte frontal ou traseira), pero de construción máis delicada e que ofrece pouca ou ningunha compresión para moldear a figura. Pola contra, o basque moderno adoita salientar o encanto, con detalles como encaixes con volantes e recortes, deseños "peekaboo" e ás veces ligas para unir ás medias.

A roupa interior é semellante a un corsé da época vitoriana, pero con menos compresión das costelas. O torso moderno ten peche con cordóns ou ganchos e ollos, así como varillas ou costuras verticais para estrutura e soporte. Normalmente, aínda que non sempre, ten copas de apertador e distínguese do bustier pola súa lonxitude. En inglés de Norteamérica, ás veces coñécese como "Corselet" (ou "viúva alegre").

### Variacións e parentes
*Un torsolette suave é como un bandeau alongado
*Un torsolette longo é un corselette

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Bibliografía
### Outros artigos
* Lencería
### Ligazóns externas
*
Carmen Delaco

**Carmen Delaco**, nada na Coruña no 1976, é unha artista galega. O seu traballo pictórico realízase sobre lenzo combinando acrílico e pintura ao óleo, sendo a figura humana, o animal e a natureza as súas principais representacións. A súa arte considérase figurativa, neofigurativa ou expresionista figurativa.

## Traxectoria 
Naceu no 1976 na Coruña onde os seus pais lle impartiron unha educación artística influenciada por Otto Dix ou Pablo Picasso.

No ano 1999 foi vivir ao Reino Unido onde estudou artistas como David Hockney, Lucian Freud e Francis Bacon.

Logo foi vivir a Madrid onde realizou traballos de ilustración, mais finalmente volveu a Galicia.

## Exposicións 
* 2019 *HUMANILMAL* / Exposición Privada - Lisboa
* 2017 *Anima* / Exposición Privada - Roma
* 2013 *Caballos* / Los Monteros - México DF
* 2011 *D Innumerable* / Casa de Galicia - Madrid
* 2009 *Sen título* / Canart Instituto de Arte Contemporánea - Shanghai
* 2009 *Versus Delaco* / Galería Antonio de Barnola - Barcelona
* 2008 *Sen título* / Haven - Melbourne
* 2007 *Estudios* / Galería Tribeca - Madrid
* 2006 *Carmen Delaco* / Galería Antonio de Barnola - Barcelona
* 2004 *Zita* / Centro Cultural Paco Rabal - Madrid
* 2004 *Figures* / Sussex Art Gallery - Brighton
* 2004 *Figures* / White Gallery - Londres

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* carmendelaco.com
* Bibliografía
Bombacha

thumb|170px|Bombachas, 1850
As **Bombachas**, é unha palabra que nalgúns países de fala hispana se aplicou a diversos tipos de roupa feminina para a parte inferior do corpo. Desenvolvéronse no século XIX como unha alternativa saudable e cómoda aos pesados ​​​​e constritivos vestidos que usaban as mulleres. 

## Historia 
As bombachas incorporáronse á roupa das mulleres a comezos da década de 1850 cando a feminista e sufraxista estadounidense Amelia Bloomer as adoptou como parte do seu uniforme. Amelia Bloomer apareceu en público cos bloomers (nome das bombachas en inglés acompañadas dunha túnica curta e un cinto. Era un pantalón axustado na parte inferior da perna e moi ancho dende o xeonllo. Amelia rebelouse contra a moda da saia baleirada por unha crinolina que consideraba incómoda e inmodesta.

Amelia deulle o nome a estes pantalóns en inglés que se coñecen como *Bloomers*.
thumb|Bombacha branca da moda Lolita
## Roupa interior
Os calzóns holgados das mulleres que se abrochan xusto por debaixo ou por riba do xeonllo tamén se coñecen como "bragas". Foron máis populares desde a década de 1910 ata a década de 1930, pero seguiron sendo usadas por mulleres maiores durante varias décadas despois. Moitas veces, o termo *bombachas* utilizouse indistintamente coas pantaletas que usaban mulleres e nenas a mediados do século XIX e a roupa interior de finais do XIX e principios do século XX.

### Galería de bombachas atléticas

Ficheiro:Smith-College-Class-1902-basketball-team.jpg|Un exemplo de baloncesto atlético de finais do século XIX: o equipo de baloncesto da clase do Smith College de 1902
Ficheiro:Bloomer-Club-cigars-satire-p-adv054.JPG|Caricatura de bombachas atléticas da década de 1890
Ficheiro:Damgymnastik. Gymnastiska centralinstitutet, Hamngatan 19, Norrmalm, Stockholm - Nordiska Museet - NMA.0034300.jpg|Ximnastas en Estocolmo, Suecia. Comezos do século XX.

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Bibliografía
### Outros artigos
### Ligazóns externas
Florentino Rodríguez Pico

**Florentino Rodríguez Pico**, coñecido como **Maestro de Villarmeirín** ou **Florentino Pico**, nado en Muñas (Valdés) o 21 de xuño de 1914 e finado en Canedo (Arganza) o 18 de febreiro de 1941, foi un mestre e guerrilleiro antifranquista asturiano.

## Traxectoria 
Estudou Maxisterio na Escola Normal de Oviedo (1928-1932). Mestre en Villarmeirín (Ibias), estaba afiliado á Agrupación Socialista de Villarmeirín. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 formou parte do Comité de Guerra de Muñás. Foi capitán do exército leal no batallón Bárzana. Coa caída de Asturias en outubro de 1937 fuxiu ao monte permanecendo na zona de Oscos. En 1938 era membro do grupo de César Terrón Abad formado por antigos combatentes da fronte asturiana, na súa maioría cenetistas, como Eusebio García García, Ramiro Pérez Granja, José Vázquez Gómez e Antonio Vega Guerrero que actuaba ao norte de Ponferrada. Logo da morte de César Terrón o 21 de xullo de 1940, Florentino tomou o mando do grupo que pasou ao Bierzo. Morreu nun enfrontamento coa Garda Civil nun piñeiral de Canedo o 18 de febreiro de 1941 con outros cinco guerrilleiros: Dalmiro Lamas Cerezales, Gerardo Lamas Mauriz, Luis Martínez Rodríguez, Gerardo González Ochoa e Brindis Mauriz Rodríguez. No enfrontamento tamén resultou morto o garda civil Nicasio González Arias.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*