open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
María Docampo

**María Docampo Ramos**, nada en Nova York cara a 1918 e finada en Arillo (Oleiros) o 23 de setembro de 1948, foi unha intérprete galega.

## Traxectoria 
Filla de pais emigrados nos Estados Unidos de América: o mariñeiro Francisco Docampo Pérez, de Bergondo, maquinista e fogueiro en Nova York, nacionalizado estadounidense en 1935, e María Ramos Díaz, de Cabreira (Oleiros). Acompañou a Castelao como secretaria e intérprete durante a súa estadía nos Estados Unidos de América en 1938. Traballou como intérprete de español e portugués no Banco de Londres en Wall Street.

En maio de 1947 casou en México co mexicano José García Nieto, alcumado en Galicia **Jalisco**. En abril de 1948 os pais de María trasladáronse a La Brava, unha casa que mercaran en Arillo (Oleiros), coa súa irmá Encarnación. O 25 de xullo dese ano chegou a Arillo María Docampo, e despois apareceu o seu home. Días despois da súa chegada asasinou a María de 17 coiteladas, de 15 a súa sogra e de dúas a súa cuñada; despois de queimar documentos intentou queimar a casa sen éxito. Detido, intentou suicidarse. Foi xulgado na Coruña en maio de 1950 e trasladárono á prisión de Maspalomas nas Canarias, onde a CIA tiña un campo de adestramento militar. Logo duns anos de cárcere quedou libre e volveu casar. En 1976 asasinou a súa segunda muller e a súa filla. No avión no que fuxía das Canarias a Madrid queimou papeis no baño e foi detido e internado nun psiquiátrico no que se suicidou en 1979.

Emilio González López sostén que un colega seu estadounidense lle dixera en 1941 que María Docampo fora a súa secretaria nos Servizos especiais de información militar (a actual CIA). Outras fontes viron no asasinato de María Docampo un xeito de calala e a man da CIA. A queima compulsiva de documentos despois dos asasinatos fixeron sospeitar da información que María e Jalisco tiñan no seu poder.

Manuel Guede recreou a súa historia na obra *A función do tequila* (2011).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Los crímenes de “El Jalisco”  cronicanegrahome.wordpress.com
* 
*
Guillerme de Mortain

**Guillerme de Mortain**, nado antes de 1084, e finado despois de 1140, foi un nobre inglés, que foi conde de Cornualla (1090 - 1104) e conde de Mortain (1090 - 1106) 

## Traxectoria 
Guillerme era fillo de Roberto de Mortain, medio irmán de Guillerme o Conquistador, e de Maud de Montgomery, filla de Roxerio II de Montgomery, primeiro conde de Shrewsbury e Mabel de Bellême. e do seu tío Odo de Bayeux. A crónica de Hyde cualifícao de "incorrixible e turbulento" e a de Guillerme de Malmesbury descríbeo como posuidor dunha "arrogancia desvergonzada". O rei rexeitou as demandas de Guillerme sobre o condado de Kent, ofrecéndolle a cambio a man de María de Escocia, irmá da raíña Matilde, que Guillerme rexeitou. Henrique concertou entón o matrimonio entre María e Eustaquio III, conde de Boulogne. Henrique continuou rexeitando as peticións de Guillerme até que tivo que tratar cos Montgomerys, tíos de Guillerme, e os exiliou de Inglaterra. Henrique entón desposeeu a Guillerme das terras de Cornualla, que supostamente se apropiara de maneira ilícita, tras o que Guillerme partiu para Normandía, onde se uniu a Roberto Curthose. En Normandía Guillerme atacou moitas das posesións de Henrique, o quefixo que o rei desposeera a Guillerme de todos os seus honores ingleses.

Guillerme foi capturado xunto a Roberto Curthose na Batalla de Tinchebrai (1106) e despoxado de Mortain. Permanecru encarcerado durante varios anos na Torre de Londres, profesando como monxe cluniacense en 1140 na abadía de Bermondsey.

## Notas
Eremburga de Mortain

**Eremburga de Mortain**, nada en 1057 e finada en Mileto en 1087, foi unha nobre que foi condesa de Sicilia por ser a segunda esposa do conde Roxerio I de Sicilia.

## Traxectoria 
Eremburga era filla do conde Guillerme de Mortain e da súa esposa Matilde de Escocia (tamén colecida como Matilde de Montgomery). 

En 1080 casou co conde Roxerio I de Sicilia.

Eremburga morreu na Abadía da Santísima Trindade de Mileto en 1087, pouco despois de que Roxerio I conquistara Butera. 

## Descendencia 
Do seu matrimonio con Roxerio I tivo os seguintes fillos:​
* Mauguer (c. 1080 - 1100), conde de Troina.
* Muriella, que casou con Guiosberto de Lucia.
* Constanza (morta c. 1101), casou en 1095 con Conrado II de Italia, rei de romanos.
* Felicia (c. 1078 - 1102), casou co rei Colomán de Hungría.
* Xudite (morta en 1136), casou con Roberto I de Bassunvilla.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Malaterra, Goffredo (2005): *The deeds of count Roger of Calabria and Sicily and of his brother duke Robert Guiscard*. Ann Arbor, Míchigan, USA: The University of Michigan Press. ISBN 0-4721-1459-X.
* Norwich, John Julius (2004): *The Normans in Sicily. The Normans in the South 1016-1130 and the Kingdom in the Sun 1130-1194*. Londres, RU: Penguin Books. ISBN 978-0-1401-5212-8. 

### Outros artigos 
* Condado de Sicilia
* Roxerio I de Sicilia
Eustaquio III de Boulogne

**Eustaquio III de Boulogne**, en francés *Eustache III de Boulogne*, nado contra 1056 no Ducado de Lorena, e finado en Rumilly, contra 1125, foi un nobre francés que foi conde de Boulogne desde 1087 até o seu pasamento, contra 1125.

Sucesor de seu pai, Eustaquio II de Boulogne, era irmán de Godofredo de Bouillon e de Balduíno I de Xerusalén, e foi un dos participantes na Primeira Cruzada.

## Traxectoria 
As primeiras informacións acerca da vida de Eustaquio sitúano na batalla de Hastings de 1066, como aliado de Guillerme I de Inglaterra, e aparece como un dos posíbeis causantes da morte do rei Haroldo II de Inglaterra. Crese tamén que lle deu a Guillerme o seu propio cabalo despois de que perdera o seu a mans de Gyrth Godwinson, irmán de Haroldo.

Sucedeu ao seu pai como conde de Boulogne en 1087.

Eustaquio partiu a loitar na Primeira Cruzada en 1096, xunto cos seus irmáns Godofredo e Balduíno. Eustaquio, porén, volvería pronto para retomar a administración dos seus dominios. 

Casou con María de Escocia, filla do rei Malcolm III de Escocia e de Santa Margarida de Escocia, sobriña de Eduardo o Confesor. Eustaquio e María tiveron unha filla, Matilde de Boulogne.

Cando seu irmán máis novo Balduíno morreu en 1118 a Eustaqui ofrecéuselle o trono do Reino de Xerusalén. Nun principio Eustaquio non estaba interesado, pero convencérono para aceptalo e partiu en dirección a Xerusalén até chegar a Puglia. Aí recibiu a información de que un familiar afastado, Balduíno de Bourcq fora xa coroado, polo que Eustaquio retornou a Boulogne. 

Morreu ao redor de 1125.

Á súa morte o Condado de Boulogne foi herdado pola súa filla Matilde e o seu marido, Estevo de Blois, conde de Mortain e que chegaría a ser tamén rei de Inglaterra. 

Á morte de Matilde en 1151 o condado pasou ao seu fillo, Eustaquio IV de Boulogne, e logo ao seu segundo fillo Guillerme e, finalmente, á súa filla María de Boulogne, posto que os seus dous irmáns morreron sen descendencia.

## Descendencia 
Eustaquio III tivo tres fillos:
* Matilde, lexítima
* Rodolfo
* Eustaquio
* Godofredo, os tres foron ilexítimos 

## Notas 
## Véxase tamén  
### Bibliografía 
* Howarth, David (1981): *1066. The Year of the Conquest*. ‎Londres, RU: Penguin Books. ISBN 978-0-1400-5850-5.
* Payne, Robert (2000): *The Dream and the Tomb. A History of the Crusades*. Lanham, Maryland: Cooper Square Press. ISBN ‎ 978-0-8154-1086-7.
Xudite de Évreux

**Xudite de Évreux**, nada en Évreux en 1050 e finada en Palermo en 1080, foi a primeira condesa de Sicilia polo seu matrimonio con Roxerio I de Sicilia.

## Traxectoria 
Xudite era filla de Guillerme de Évreux e Heloise de Nevers. A lenda di que o nobre normando Roxerio de Hauteville, o futuro primeiro conde de Sicilia Roxerio I, namorouse dela cando a viu na Abadía de Saint-Wandrille de Fontenelle, do mosteiro beneditino a onde fora enviada canda a súa irmá Emma. 

A voda tivo lugar en San Martino di Taurianova en 1061.

Hai pouca información acerca da primeira condesa de Sicilia, un país atormentado polas invasións musulmás. A miúdo aparece xunto ao seu marido, destacando pola súa valentía.

En 1080, pouco despois de que Roxerio partise de Sicilia para axudar o seu irmán Roberto Guiscardo, Xudite morreu.

## Descendencia 
Do seu matrimonio co conde Roxerio de Sicilia naceron catro fillas:
* Flandina (morta c. 1094), que casou dúas veces: primeiro con Hugo de Circea, primeiro conde de Paternò, e despois con Henrique del Vasto, fillo de Manfredo del Vasto, e irmán de Adelaida del Vasto.
* Matilde (c. 1062 - 1094), casou en 1080 con Raimundo IV de Tolosa.
* Adelisa (morta c. 1096), casou en 1083 con Henrique, conde de Monte Sant'Angelo.
* Emma (c. 1070 - 1120), pedida en matrimonio por Filipe I de Francia, casou primeiro con Guillerme (ou Roberto), conde de Clermont e, en segundas nupcias con Rodolfo Macabeo, conde de Montescaglioso.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Malaterra, Goffredo (2005): *The deeds of count Roger of Calabria and Sicily and of his brother duke Robert Guiscard*. Ann Arbor, Míchigan, USA: The University of Michigan Press. ISBN 0-4721-1459-X.
* Norwich, John Julius (2004): *The Normans in Sicily. The Normans in the South 1016-1130 and the Kingdom in the Sun 1130-1194*. Londres, RU: Penguin Books. ISBN 978-0-1401-5212-8. 

### Outros artigos 
* Condado de Sicilia
* Roxerio I de Sicilia

### Ligazóns externas 
* Family: Comte Guillaume d' Évreux / Heloise de Nevers en Geneagraphie - Families all over the world.
Valdesaz de los Oteros

**Valdesaz de los Oteros** (antigamente **Almonacid de los Oteros**) é unha vila pertencente ao concello de Pajares de los Oteros, na provincia de León e a comarca de Los Oteros, na comunidade autónoma de Castela e León. 

## Situación 
Atópase na marxe esquerda do río Esla. As terras de Valdesaz de los Oteros limitan coas de Fuentes de los Oteros ao norte, San Pedro de los Oteros e Santa María de los Oteros ao noroeste, Matadeón de los Oteros ao oeste, Quintanilla de los Oteros ao sur e Pajares de los Oteros ao leste.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Igrexa de Valdesaz de los Oteros
Trofeo Joan Gamper 2021

O **Trofeo Joan Gamper 2021** foi a quincuaxésima sexta edición do torneo amigable. O encontro disputouse o 8 de agosto de 2021 no Estadio Johan Cruyff. Nesta ocasión o F. C. Barcelona enfrontouse á Juventus F. C., sendo esta a segunda participación dos italianos no trofeo.

Adicionalmente, o primeiro equipo do fútbol feminino disputou un encontro ante a Juventus Women na previa ao partido principal, sendo a primeira edición do Trofeo Joan Gamper Feminino e a segunda vez na historia do club que o equipo feminino xoga un encontro no Camp Nou. Debido ás condicións sanitarias derivadas da pandemia de COVID-19, só se permitiu a entrada a un 20% da capacidade total do estadio para ambos os dous encontros.

Malia o anuncio, o 29 de xullo a Generalitat de Cataluña informou que os eventos deportivos en Barcelona non podían superar as 3.000 persoas debido á quinta onda de COVID-19 que estaba a azoutar a cidade. Debido a estes motivos, houbo un cambio de plans e a xunta azulgrana decidiu que o novo escenario do torneo sería o novo campo deportivo do equipo feminino, o Estadio Johan Cruyff, que acolleu por primeira vez o evento.

## Partido 
|valign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Estatísticas 
## Notas 
### Referencias 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Trofeo Joan Gamper
* Liga Santander
* FC Barcelona
Limecola balthica

***Limecola balthica*** é unha especie de molusco bivalvo. Foi descrita por primeira vez por Carl von Linné en 1758.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
* *Guía ecolóxica das cunchas e moluscos de Galicia*, Emilio Rolán, Edicións Xerais de Galicia, 1993.
* *Guía dos moluscos de Galicia*, Emilio Rolán e Jorge Otero-Schmitt, Editorial Galaxia, 1996. (Previsualización en Google Books)
### Outros artigos 
* Lista de bivalvos de Galicia
José Manuel Bermúdez

''Non confundir con José Manuel Bermúdez García (Cangas do Morrazo, 1912), futbolista.

**José Manuel Bermúdez García**, nado en Vigo o 22 de febreiro de 1958, é un remeiro e adestrador galego. Competiu en catro Xogos Olímpicos (Moscova 1980, Os Ánxeles 1984, Seúl 1988 e Barcelona 1992), conseguindo dous diplomas olímpicos e un cuarto posto como mellor resultado.

## Traxectoria 
Comezou a practicar remo aos 13 anos no Real Club Náutico de Vigo, co adestrador Arturo Abruñedo, e en 1973 proclamouse campión de España de skiff na categoría cadete, revalidando o título ao ano seguinte. Posteriormente fichou polo Club Natació Banyoles e en 1976 entrou na historia do remo español ao conseguir no Campionato do Mundo de Remo Xuvenil celebrado na cidade austríaca de Villach, a primeira medalla dun remeiro español nun campionato mundial, europeo ou olímpico. Fíxoo no dobre scull, xunto ao catalán Salvador Vergés, obtendo a medalla de bronce por detrás dos equipos da Alemaña Oriental e da Alemaña Occidental.

En 1977 proclamouse campión de España de dous con temoneiro, facendo parella con Vergés, e campión tamén en oito con temoneiro. Ese mesmo ano disputou en Ámsterdam o seu primeiro Campionato do Mundo absoluto, no cúadruplo scull xunto a Vergés, Juan Solano e José Luis Corta, quedando ás portas das medallas ao obter a cuarta praza na final, por detrás das embaracións da RDA, Checoslovaquia e Bulgaria.
miniatura|A cidade de Vigo ós seus atletas.
Durante a seguinte década e media continuou sumando éxitos nacionais ata acadar a cifra de 19 títulos de campión de España (catro veces campión de dous con temoneiro, nove veces campión de oito con temoneiro, dúas veces campión de catro con temoneiro, dúas veces campión de cuádruplo scull, unha vez campión de dobre scull e unha vez campión de dous sen temoneiro). Na seguinte cita olímpica, Os Ánxeles 1984, participou na modalidade de dous con temoneiro, con Vergés e Sabriá, pero non conseguiu meterse na final, quedando no 10º posto.

Nos Xogos Olímpicos de 1988 en Seúl, remou xunto ao sevillano Manuel Vera no dobre scull, chegando ata semfiinais. Non conseguiu o pase á final principal, pero si á final B, onde logrou a vitoria e con ela o sétimo posto e o seu segundo diploma olímpico. Catro anos despois competiu nos seus cuartos Xogos Olímpicos, en Barcelona 1992, esta vez no cuádruplo scull xunto a José Antonio Rodríguez, Melquíades Verduras e Bruno López, acadando de novo a final B, e o décimo posto total.

Posteriormente acudiu como adestrador do equipo español de remo a dous Xogos Olímpicos máis. sendo condenado en 2016 a catro anos de cárcere.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Datos do remeiro no sitio web oficial do Comité Olímpico Internacional .
* Datos do remeiro no sitio web oficial da Federación Internacional de Sociedades de Remo .
USC Heidelberg

O **Universitäts-Sport-Club Heidelberg**, abreviado **USC Heidelberg** e coñecido por motivos de patrocinio como **MLP Academics Heidelberg**, é un equipo profesional de baloncesto alemán con sede na cidade de Heidelberg, Baden-Württemberg. Fundado en 1951, desde 2021 compite na Basketball Bundesliga, máxima categoría do baloncesto xermano. O club posúe nas súas vitrinas nove títulos de liga e dúas copas de Alemaña. O equipo xoga os seus partidos como local no SNP Dome, pavillón con capacidade para 5&nbsp;000 espectadores.

## Historia 
O Heidelberg foi fundado como club en 1899 pola Universidade de Heidelberg, aínda que a sección de baloncesto non se creou até o ano 1952. O club foi un dos equipos dominantes do baloncesto alemán nas décadas de 1950 e 1960, gañando un total de nove títulos de liga, seis deles consecutivos entre 1956 e 1962, así como dous títulos de copa. A nivel europeo, o club competiu na máxima competición continental, actual Euroliga, nas temporadas 1960, 1961, 1962, 1967 e 1974. Porén, nunca superaron os oitavos de final. Após desapareceren da elite, o Heidelberg regresou á Basketball Bundesliga, máxima categoría do baloncesto xermano, na temporada 2021−22 tras gañar en 2021 a ProA.

## Títulos 
**Liga**
* **Campións (9)**: 1956–57, 1957–58, 1958–59, 1959–60, 1960–61, 1961–62, 1965–66, 1972–73, 1976–77
**Copa**
* **Campións (2)**: 1977, 1978

## Xogadores 
### Destacados 
*  Christian Ast
*  Danilo Barthel
*  Paul Zipser
*  Hrvoje Kovačević
*  Gregory Alvin Baker
*  Eric Palm
*  Jaleen Smith
*  Bernard Thompson

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial 
* Páxina do equipo en Eurobasket.com
I May Destroy You

***I May Destroy You*** é unha serie de televisión británica creada, escrita e dirixida por Michaela Coel para BBC One e HBO. A serie localízase en Londres e ten un elenco principalmente afrobritánico. Coel protagoniza o papel de Arabella, unha escritora na vintena que intenta reconstruír a súa vida após ser violada. A serie estreouse o 8 de xuño de 2020 en BBC One e o 7 de xuño de 2020 en HBO.

De acordo con Metacritic é a serie de televisión máis valorada pola crítica de 2020, e foi descrita polo The New York Times como "a serie perfecta para un mundo ansioso". Gañou os BAFTA á mellor miniserie, á mellor dirección de serie dramática, ao mellor guión de serie dramática e á mellor actriz.

Tamén é candidata a nove Premios Primetime Emmy.

## Sinopse 
Arabella (Michaela Coel) é unha novelista coñecida a través de Twitter que acada a fama coa súa primeira obra *Chronicles of a Fed-Up Millennial*. Considerada unha icona para o público milenial, non consegue avanzar no seu segundo libro. Na véspera da data de entrega dun adianto da obra, decide tomar un descanso para quedar pola noite cuns amigos en Londres. Á mañá seguinte, non é quen de lembrar o que lle pasou, pero vaino esclarecendo aos poucos coa axuda dos seus amigos Terry (Weruche Opia) e Kwame (Paapa Essiedu).

## Elenco e personaxes 
### Principais 
* Michaela Coel como Arabella Essiedu, escritora.
* Weruche Opia como Terry Pratchard, a mellor amiga de Arabella.
* Paapa Essiedu como Kwame, o mellor amigo de Arabella.

### Recorrentes 
* Marouane Zotti como Biagio, mozo de Arabella en Ostia, Italia.
* Stephen Wight como Ben, compañeiro de piso de Arabella.
* Adam James como Julian, axente literario de Arabella.
* Natalie Walter como Francine, axente financeiro de Arabella.
* Aml Ameen como Simon, amigo de Arabella.
* Lara Rossi como Kat, moza de Simon.
* Ann Akin como Alissa, amante de Simon.
* Chin Nyenwe como Tariq, amigo de David.
* Lewis Reeves como David, de Ego Death.
* Sarah Niles como oficial Funmi.
* Mariah Gale como oficial Beth.
* Rebecca Calder como Shirley, vítima de violación.
* Andi Osho como Carrie, terapeuta de Arabella.
* Fehinti Balogun como Damon, ligue de Kwame.
* Karan Gill como Zain Tareen, escritor de Henny publishing.
* Tobi King Bakare como Nicholas, irmán de Arabella'.
* Ellie James como Sion, asistente de Susy.
* Franc Ashman como Susy Henny, editora de Arabella.
* Harriet Webb como Theodora, compañeira de clase de Arabella e Terry.
* Shalisha James-Davis como Loretta, membro do grupo de apoio de Theodora. 
* Gaby French como Theodora (adolescente).
* Danielle Vitalis como Arabella (adolescente).
* Lauren-Joy Williams como Terry (adolescente).
* Pearl Chanda como Nilufer, ligue de Kwame.
* Gershwyn Eustache Jnr como Tyrone, ligue de Kwame.
* Tyler Luke Cunningham como Kai, ligue de Terry.

### Convidados 
* Katherine Jakeways como Jacki
* Juno Dawson como Scarlett
* Kadiff Kirwan como Tom
* Antonia Clarke como Emily
* Vivian Oparah como Bisola
* Jonathan Slinger como doutor

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* I May Destroy You na páxina da BBC.
Florence Pugh

**Florence Pugh** (|pjuː|), nada en Oxford o 3 de xaneiro de 1996, é unha actriz británica. Debutou como actriz en *The Falling* (2014) e recibiu recoñecemento a partir do seu papel protagonista en *Lady Macbeth* (2016). A súa interpretación como unha muller casada infeliz valeulle un British Independent Film Award á mellor actriz. Pugh interpretou a Isabel de Burgh no filme histórico *Outlaw King* (2018).

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Pugh naceu e creceu en Oxfordshire. O seu pai, Clinton Pugh, é un restaurador en Oxford e a súa nai, Deborah, é bailarina e profesora de danza. Pugh ten tres irmáns, entre eles o actor e músico Toby Sebastian e a actriz Arabella Gibbins.

O seu amor polos acentos e a actuación chegoulle precisamente aos seis anos, cando fixo parte dunha obra escolar de Nadal como a Virxe María e decidiu facer dela coma se tivese interpretala coma se tivese acento de Yorkshire. Outros papeis protagonistas seguírona na Wychwood School (2007–2009) e na St. Edward's School, en Oxford.

### Carreira 
Pugh debutou no cinema no filme de 2014 *The Falling*, en que interpreta unha adolescente precoz, actuando xunto con Maisie Williams. Pugh foi candidata ao premio á mellor actriz debutante británica no BFI London Film Festival de 2015 e á mellor interpretación nos premios do London Film Critics' Circle.

En 2015, Pugh obtivo o papel principal na fita *Studio City*, xunto a Eric McCormack. Pola súa actuación na serie recibiu un British Independent Film Award, entre outros galardóns.

En 2018, Pugh interpretou a Isabel de Burgh no filme histórico *Outlaw King* (2018), protagonizado por Chris Pine como Roberto I de Escocia. O ano seguinte interpretou a loitadora profesional Paige en *Fighting with My Family*, un drama deportivo sobre a relación de Paige coa súa familia. Ademais protagonizou o filme de terror de Ari Aster *Midsommar*, e apareceu en *Little Women*, xunto a Saoirse Ronan, Timothée Chalamet e Meryl Streep, filme baseado na novela homónima de Louisa May Alcott, e nunha miniserie baseada na novela de espías de John le Carré *The Little Drummer Girl*.

## Filmografía 
## Notas
Nathalie Poza

**Nathalie Poza Maupain**, nada en Madrid o 7 de marzo de 1972, é unha actriz española.

## Traxectoria 
[miniatura|Nathalie Poza nos [XXXIII edición dos Premios Goya|Premios Goya 2019]]
Poza naceu en Madrid, filla de nai francesa e pai español. Estudou en St. Anne's School, un colexio británico de Madrid, e desde pequena aprendeu a tocar o piano e practicou ballet.

## Filmografía 
## Notas
Igrexa de Valdesaz de los Oteros

A **igrexa da Asunción** atópase na localidade leonesa de Valdesaz de los Oteros, pertencente ao concello de Pajares de los Oteros, en Castela e León.

## Historia 
Formou parte do desaparecido mosteiro de San Cibrán. Ten como elemento principal a capela maior da igrexa, construída en ladrillo e cuberta con rica armadura octogonal mourisca. As naves son de perpiaño, ben trazadas, con decoración exterior de orde toscana, tres arcos por banda, de medio punto e cubierta a nave maior cunha armadura gornecida con lazo, todo iso da segunda metade do século XVI.

## Status patrimonial 
O 15 de xaneiro de 1982 foi declarada monumento histórico-artístico, mediante un real decreto publicado o 24 de marzo dese mesmo ano no  *Boletín Oficial del Estado*, coa rúbrica de Xoán Carlos I e da daquela ministra de Cultura Soledad Becerril. Na actualidade está considerada Ben de Interese Cultural.

## Notas
ProA

**ProA**, é a segunda máxima categoría do baloncesto profesional de Alemaña. Está por debaixo da Basketball Bundesliga e por riba da ProB no sistema de baloncesto xermano. A ProA e a ProB forman entre as dúas a 2. Basketball Bundesliga. Actualmente consiste en dezasete equipos, dos cales ascenden dous final da temporada.

## Equipos 
Os seguintes son os equipos que compiten na temporada 2022−23 da ProA.

## Palmarés 
* 2007−2008 20px Giants Nördlingen
* 2008−2009 20px Mitteldeutscher
* 2009−2010 20px Bayreuth
* 2010−2011 20px Bayern München
* 2011−2012 20px Mitteldeutscher
* 2012−2013 20px Rasta Vechta
* 2013−2014 20px Göttingen
* 2014−2015 20px Gießen 46ers
* 2015−2016 20px Science City Jena
* 2016−2017 20px Mitteldeutscher
* 2017−2018 20px Rasta Vechta
* 2018−2019 20px Hamburg Towers
* 2019−2020 *Cancelada*
* 2020−2021 20px Heidelberg
* 2021−2022 20px Rostock Seawolves

## Resultados 
Os campións da ProA ascenden á Basketball Bundesliga xunto cos perdedores das finais.

### Resultados por equipo 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Basketball Bundesliga
* 2. Basketball Bundesliga
* ProB

### Ligazóns externas 
* Web Oficial da 2. Basketball Bundesliga
José Manuel Crespo

**José Manuel Crespo Villanueva**, nado en Marín o 4 de abril de 1972, é un ex-piraguista galego, que competía na modalidade de augas tranquilas. Foi varias veces campión de España e participou en dous Xogos Olímpicos: Atlanta 1996 e Sydney 2000.

## Traxectoria 
Comezou a practicar piragüismo no Club Piragüismo Tambo de Marín, pasando logo á Escola de Piragüismo Cidade de Pontevedra. En 1990 conseguiu cinco medallas no Campionato Europeo de Piragüismo Júnior celebrado en Nottingham, catro delas de ouro. 

En 1993, con 21 anos, foi seleccionado pola Federación Española para participar no Campionato Mundial absoluto pero declinou a invitación ao non poder deixar o seu traballo como estibador no porto de Marín. Si participou no Mundial do ano seguinte en México, nas probas de C1 200m e C1 500m, pero non conseguiu o pase ás finais. Repetiu participación no Mundial de 1996 en Duisburgo, nas mesmas probas, clasificándose esta vez para a final de ambas, e logrando un oitavo posto nos 500m e un quinto nos 200. Ese mesmo ano proclamouse campión de España nas tres distancias do C1, nas tres veces por diante de Alfredo Bea e David Mascato.

Estes bos resultados permitíronlle participar nos Xogos Olímpicos de 1996 en Atlanta, onde competiu en dúas distancias diferentes (C1 500 e C1 1000), aínda que non conseguiu meterse na final en ningunha das dúas. Nos seguintes anos debutou no renacido Campionato Europeo e continuou disputando o Mundial, tendo como mellor resultado un quinto posto no Mundial de 1999 en Szeged, no C1 1000m. No ano 2000 participou en Sydney nos seus segundos Xogos Olímpicos, de novo nas distancias de 500 e 1000 metros, obtendo a 11ª e 15ª prazas respectivamente.

Tralos Xogos Olímpicos de Sydney comezou a competir tamén no C4 e en xullo de 2001 disputou en Milán o Campionato Europeo formando equipo con David Cal, Alfredo Bea e David Mascato. Lograron o sexto posto no C4 500 metros e o sétimo no C4 1000 metros, mentres que Crespo quedou tamén sexto no C1 1000 metros. No Mundial celebrado en Poznan ese mesmo ano, quedou sétimo no C1 1000 e sétimo tamén no C4 1000, xunto a David Cal, Rafael Menéndez e Marcel Glăvan. Tamén en 2001 foi campión de España en C2 500 e C2 1000, xunto a Óscar Graña. No ano 2002 en Sevilla, disputou o seu último Campionato do Mundo.

## Vida persoal 
Casou coa tamén piragüista Ana María Penas, que participou en tres Xogos Olímpicos. O seu fillo Pablo é tamén piragüista, especializado na modalidade de maratón.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do piragüista no sitio web oficial do Comité Olímpico Internacional .
*Datos do piragüistaen sports-reference.com. Arquivado dende o orixinal .
Morruncho

O **morruncho**, murruncho ou *ostra borda*  (*Ostrea stentina*) é unha especie de molusco bivalvo. Foi descrita por primeira vez por Charles Payraudeau en 1826.

Ten unha cuncha oval ou arredondada, duns 40-60 mm de diámetro, e de bordo irregular, sendo, como na ostra común, a valva inferior plana e a superior lixeiramente convexa. A superficie de ámbalas valvas e irregular, escamosa.

A cor é abrancazada ou tirando a verde, observándose bandas radiais de ton rosada. O interior é branco anacarado.

Vive fixada ás rochas en zonas pouco profundas.

Segundo o gastrónomo Víctor Sueiro, o morruncho é *moi apreciado polo seu sabor exquisito* (xuízo que toma de Eladio Rodríguez González), o que non impide que o cualifique o *irmán pequeno e desherdado da ostra* . En realidade, non é obxecto de explotación comercial e esta especie non aparece rexistrada nas estatísticas de Pescadegalicia.gal (plataforma dependente da Consellería do Mar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
* *Manual del marisco*, Jorge-Víctor Sueiro, ed. Penthalon, Madrid 1981.
* *Guía dos mariscos de Galicia*, Rosa Ramonell, Galaxia, Vigo 1985.
* *Guía ecolóxica das cunchas e moluscos de Galicia*, Emilio Rolán, Edicións Xerais de Galicia, 1993.
* *Guía dos moluscos de Galicia*, Emilio Rolán e Jorge Otero-Schmitt, Editorial Galaxia, 1996. (Previsualización en Google Books)
### Outros artigos 
* Lista de bivalvos de Galicia
ProB

**ProB**, é a terceira categoría do baloncesto profesional de Alemaña. Está por debaixo da Basketball Bundesliga e por riba da propia ProB no sistema de baloncesto xermano. A ProA e a ProB forman entre as dúas a 2. Basketball Bundesliga. Actualmente consiste en vinte e seis equipos divididos en dous grupos, o ProB Nord e o ProB Süd.

## Equipos 
Os seguintes son os equipos que compiten na temporada 2022−23 da ProB.
### ProB Nord 
### ProB Süd 
## Palmarés 
* 2007−2008 20px ETB Schwarz-Weiß
* 2008−2009 20px Crailsheim Merlins
* 2009−2010 20px Dragons Rhöndorf
* 2010−2011 20px Ehingen Urspring
* 2011−2012 20px Oettinger Rockets Gotha
* 2012−2013 20px Bayer Giants Leverkusen 
* 2013−2014 20px Oldenburger TB
* 2014−2015 20px Oldenburger TB
* 2015−2016 20px Ehingen Urspring
* 2016−2017 20px Weißenhorn Youngstars
* 2017−2018 20px Elchingen
* 2018−2019 20px Bayer Giants Leverkusen 
* 2019−2020 *Cancelada*
* 2020−2021 20px SparkassenStars Bochum
* 2021−2022 20px Dresden Titans

## Resultados 
### Resultados por equipo 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Basketball Bundesliga
* 2. Basketball Bundesliga
* ProA

### Ligazóns externas 
* Web Oficial da 2. Basketball Bundesliga
Taurianova

miniatura|340px|Catedral de Taurianova

**Taurianova** é unha cidade e comuna da área metropolitana de Reggio di Calabria, en Calabria, Italia.

## Xeografía 
[miniatura|230px|Situación da comuna de Taurianova a cidade metropolitana de [Reggio di Calabria]]
miniatura|230px|Praza de Italia
miniatura|230px|Rúa Roma

Con 14 993 habitantes (censo do 31-1-2021), Taurianova é o quinto municipio máis grande da cidade metropolitana de Reggio di Calabria por número de habitantes.

Situada a unha altitude de 210 msnm, o concello ocupa unha superficie de 48,55 km², polo que a súa densidade de poboación é de 308,82 hab./km².

### Fraccións 
A comuna de Taurianova comprende as fraccións de: 

*Amato
*Donna Livia
*Pegara
*San Martino di Taurianova

## Demografía 

## Economía 
Taurianova é un importante centro agrícola e comercial, con actividades industriais e turísticas ben desenvolvidas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web da oficina de turismo de Calabria  .
* Comune di Taurianova .
San Martino di Taurianova

**San Martiño de Taurianova** é unha fracción (*frazione*) da comuna de Taurianova, na rexión  de Calabria, provincia de Reggio Calabria,  área metropolitana de Reggio di Calabria, en Italia.

Conta cuns 2 000 habitantes.

## Xeografía 
San Martiño dista uns 60 km de Reggio di Calabria e 110 km da capital rexional Catanzaro.

A vila está situada nunha das poucas zonas planas de Calabria, a *Piana di Gioia Tauro*. Esta posición é moi favorábel porque permite chegar rapidamente ao mar (a 15 km) e ás montañas (a 7 km). O clima é abafante no verán e húmido no inverno.

## Historia 
A orixe de San Martiño remóntase a mediados do século X, polos refuxiados da antiga cidade de Tauriana, destruída polas invasións musulmás.

Durante a dominación normanda, un dos acontecementos máis importantes do Reino de Sicilia tivo lugar no seu castelo, polo que primeiro foi elevada a condado e máis tarde á sede dos tribunais ou estados xerais para que a actual *Piana di Gioia Tauro* fose entón chamada "Piana di Saint Martino".

Durante a revolta de 1059 foi escollida por Roberto Guiscardo e o seu irmán Roxerio de Altavilla como base para a reconquista do territorio e foi na *Piana di San Martino* onde se produciu a batalla decisiva a raíz da cal os normandos recuperaron o control de Calabria chegando á final derrota dos bizantinos e no control de Reggio Calabria. A vitoria celebrouse co matrimonio de Roxerio de Altavilla con Xudite de Évreux no castelo de San Martiño (1062).

En 1255, baixo os Hohenstaufen, o capitán Gervasio colocou o seu cuartel xeral no castelo de San Martiño. Corrado di Truichio derrotou á xente de Messina no *Piano della Corona*.

Durante as *Vésperas sicilianas*, San Martiño foi o lugar de enfrontamentos entre os anxevinos e os aragoneses. En 1283 Carlos II de Anjou (daquela príncipe de Salerno) converteu o castelo na base para a defensa dos territorios circundantes e, o 30 de marzo dese mesmo ano convocou un solemne Parlamento de prelados, baróns, deputados e bos homes do Reino, no que se propuxéron, se discutiron e se aprobaron as novas Constitucións da Monarquía.

Pedro III de Aragón regresou a San Martiño como rei en 1285 para establecer un acordo co papa Honorio V, o seu protector, contra a República de Venecia.

Durante o terremoto de 1783 a cidade quedou completamente arrasada, favorecendo así o crecemento dos pobos veciños. Foi reconstruída noutra localidade, e máis tarde converteuse nunha fracción do municipio de Taurianova.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web sobre San Martiño de Taurinova  en  *nuke.sanmartinoditaurianova.it* .
* S. Martino: un paese e un Santo  en *brutium.info* .
The Book of Henry

***The Book of Henry*** é un filme estadounidense de 2017 dirixido por Colin Trevorrow e escrito por Gregg Hurwitz. O filme está protagonizado por Naomi Watts, Jaeden Martell (daquela coñecido como Jaeden Lieberher), Jacob Tremblay, Sarah Silverman, Lee Pace, Maddie Ziegler e Dean Norris.

## Personaxes 
* Naomi Watts como Susan Carpenter
* Jaeden Martell como Henry Carpenter
* Jacob Tremblay como Peter Carpenter
* Sarah Silverman como Sheila
* Dean Norris como Glenn Sickleman
* Lee Pace como David Daniels
* Maddie Ziegler como Christina Sickleman
* Tonya Pinkins como Janice Wilder
* Bobby Moynihan como John
* Geraldine Hughes como Mrs. Evans
* Jackson Nicoll como Morris

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Aurora Artiaga

**María Aurora Artiaga Rego**, nada en Mondoñedo en 1960, é unha historiadora galega.

## Traxectoria 
Doutora en Historia Contemporánea pola Universidade de Santiago de Compostela en 1989 coa tese *A desamortización da provincia de Pontevedra, 1855-1900*. É profesora titular do Departamento de Historia da USC dende 1991. Foi profesora visitante no Departamento de Lingua e civilización españolas da Universidade de Rennes 2 (Haute-Bretagne) (1988-1989). Foi vicedecana de Asuntos Académicos da USC. As súas liñas de investigación son a historia agraria, a historia contemporánea, a historia de Galicia, a Historia do medio ambiente, o mundo rural, o nacemento e consolidación do réxime franquista e a violencia desenvolvida nos primeiros anos da guerra civil e ditadura.

## Obras 
* *A desamortización na provincia de Pontevedra (1855-1900)*, 1991.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha en histagra
Abadía de Saint-Wandrille de Fontenelle

miniatura|300px|Abadía de Saint-Wandrille

A **abadía de Saint-Wandrille**, antigamente chamada abadía de Fontenelle, é unha abadía beneditina situada no departamento de Seine-Maritime, na rexión de Normandía (Francia).

Instaurada no século VII, aínda hoxe está parcialmente en pé. Desde 1862 está baixo protección como monumento histórico.

## Historia 
miniatura|300px|Ruínas da abadía

San Wandrille fundou en 649 a abadía de Fontenelle, sobre unha propiedade concedida por Erquinoaldo, mordomo de palacio de Neustria. En 787, por orde de Carlomagno, Landry, abade de Jumièges e Ricardo, conde de Ruan estableceron un políptico, hoxe perdido. Foi a terceira abadía da provincia de Ruan, despois de Saint-Ouen e de Saint-Evrault.

Nunha carta de Carlos o Calvo datada o 21 de marzo de 854, pódese ler que os relixiosos de Fontenelle posuían bens en Le Pecq (Yvelines), en Chaussy-en-Vexin (Val-d'Oise), en Pierrepont, na comuna de Grandcourt (Somme), Bution (lugar aínda sen localizar, pero probabelmente cerca de Arpajon) e Marcoussis en Essonne. 

A abadía contaba con 4 264 leiras e 28 muíños, ademais doutras propiedades, que, porén, se perderon practicamente por mala xestión.

Contra 858 foi saqueada polos normandos e abandonada.

Contra 960, Ricardo I de Normandía propiciou o restablecemento dos monxes levados por Gérard de Brogne. Roberto o Magnífico emitiu cartas para a devolución das propiedades usurpadas.

A lenda di que o cabaleiro normando Roxerio de Hautreville, futuro primeiro conde de Sicilia, namorou de Xudite de Évreux cando a viu na abadía, onde a enviaran xunto coa súa irmá Emma. A parella casaría en 1061 na cidade calabresa de San Martino di Taurianova. 

Durante as Guerras de relixión de Francia, en maio de 1562, os protestantes e os seus seguidores saquearon a abadía. 

A Revolución francesa suprimiu a institución e a pedra dos edificios góticos reutilizouse noutras construcións.

Desde 1862 está baixo protección como monumento histórico.

## Edificios 
* Único claustro gótico completo na Alta Normandía 
* Gran refectorio 
* Patio de honor 
* Ruínas da abadía gótica 
* Granxa medieval

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Abadía de Saint-Wandrille .
Paula Cousillas Pena

**Paula Cousillas Pena**, nada en Ponteceso en 1992, é unha filóloga e profesora galega.

## Traxectoria 
Graduada en Lingua e Literatura Galegas pola Universidade de Santiago de Compostela. Investigou no eido da Sociolingüística e a Análise do Discurso en relación coa lexislación educativa sobre a lingua galega e tamén a Literatura Medieval sobre o trobador Fernand´ Esquio. É lectora de lingua galega na Universidade Complutense de Madrid e cosecretaria da revista *Madrygal*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía en casadosespellos.wordpress.com
2. Basketball Bundesliga

A **2. Basketball Bundesliga** é a segunda categoría do baloncesto profesional de Alemaña. Antes da temporada 2007–08, a 2. Basketball Bundesliga consistía en dúas divisións xeográficas (Norte e Sur). Desde o ano 2007, a competición consiste en ligas xerárquicas, a **ProA** e a **ProB**. Ao final de cada temporada, os dous mellores equipos da ProA ascenden á máxima categoría, a Basketball Bundesliga, mentres que os dous últimos descnden á ProB.

## Campións 
Para ver os campións a partir do ano 2007, véxase ProA.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Basketball Bundesliga
* ProA
* ProB

### Ligazóns externas 
* Web Oficial da 2. Basketball Bundesliga
Xerardo Rodríguez

O nome **Xerardo Rodríguez** pode referirse a:

***Gerardo Rodríguez García**, mestre e pedagogo galego (n. 1873);

***Xerardo Rodríguez Rodríguez**, xornalista radiofónico galego (n. 1943).
Cider no Yō ni Kotoba ga Wakiagaru

é un filme xaponés de 2020 producido por Sublimation e Signal.MD e dirixido por Kyōhei Ishiguro. Estreouse o 25 de xullo de 2020 no Festival Internacional de Cinema de Shanghai. Estreouse nos cinemas do Xapón o 22 de xullo de 2021 e en Netflix ese mesmo día.

## Personaxes 
* Ichikawa Somegorō VIII como Cherry
* Hana Sugisaki como Smile
* Megumi Han como Bieber
* Natsuki Hanae como Japan
* Yūichirō Umehara como Toughboy
* Megumi Nakajima como Julie
* Sumire Morohoshi como Marie
* Hiroshi Kamiya como Kōichi
* Maaya Sakamoto como Maria
* Kōichi Yamadera como Mr. Fujiyama
* Kikuko Inoue como Tsubasa Fujiyama

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Simonetta Agnello Hornby

**Simonetta Gloria Agnello**, de casada **Hornby**, nada en Palermo en 1945, é unha avogada e novelista italiana, residente no Reino Unido, cuxa nacionalidade tamén ostenta. Varias das súas novelas, escritas sempre en italiano, foron traducidas a numerosos idiomas e foron best-séllers internacionais.

## Traxectoria 
Simonetta Agnello naceu en Palermo no seo dunha familia aristocrática e criouse en Sicilia, ata que en 1965 obtivo unha bolsa Fulbright, coa que iniciou estudos de Dereito na Universidade de Kansas, concluíndoos no Reino Unido, onde se especializou como avogada en materia de menores e violencia doméstica. 

Desde 1972 reside en Londres, onde  fundou en 1979 un bufete de avogados no barrio de Brixton, especializado en defender as comunidades musulmá e africana, que foi tamén o primeiro despacho en ter unha sección especializada en violencia intrafamiliar. Foi profesora de Dereito de menores na Universidade de Leicester e durante oito anos presidiu a tempo parcial o *Special Educational Needs and Disability Tribunal*, un tribunal que leva as apelacións contra as decisións administrativas das autoridades educativas locais sobre mozos con necesidades educativas especiais.

## Vida persoal 
Simonetta Agnello está casada co cidadán británico Martin Hornby e ten dous fillos. Un deles, George, sofre esclerose múltiple. Con el protagonizou en 2013 o docu-reality *Io & George*, emitido en seis capítulos por Rai 3, que representa unha viaxe de Londres a Sicilia, co obxectivo de sensibilizar sobre as persoas con discapacidades.

## Obra 
* *La Mennulara*, Collana I Narratori, Milán, Feltrinelli, 2002, ; Nova edición revisada e ampliada, Collana I Narratori, Milán, Feltrinelli, 2019, . Traducida ao galego como *A Mennulara* por Eva Almazán e Carlos Acevedo.
* *La zia marchesa*, Collana I Narratori, Milán, Feltrinelli, 2004. .
* *Boccamurata*, Collana I Narratori, Milán, Feltrinelli, 2007. .
* *Vento scomposto*, Collana I Narratori, Milán, Feltrinelli, 2009. .
* *Camera oscura*, Collana Art Stories, Milán, Skira, 2010. .
* *La monaca*, Collana I Narratori, Milán, Feltrinelli, 2010. .
* ''Un filo d'olio*, Collana La memoria, Palermo, Sellerio, 2011. .
* *La cucina del buon gusto*, Simonetta Agnello Hornby e Maria Rosario Lazzati, Collana Varia, Milán, Feltrinelli, 2012. .
* *La pecora di Pasqua*, Simonetta Agnello Hornby e Chiara Agnello, Bra, Slow Food, 2012. .
* *Il veleno dell'oleandro*, Collana I Narratori, Milán, Feltrinelli, 2013. .
* *Il male che si deve raccontare per cancellare la violenza domestica*, Simonetta Agnello Hornby e Marina Calloni, Milán, Feltrinelli, 2013. .
* *Via XX Settembre*, Collana I Narratori, Milán, Feltrinelli, 2013. .
* *La mia Londra*, Collana Scrittori, Firenze, Giunti, 2014. .
* *Il pranzo di Mosè*, Collana Scrittori, Firenze, Giunti, 2014. .
* *Caffè amaro*, Collana I Narratori, Milán, Feltrinelli, 2016. .
* *Nessuno può volare*, Collana I Narratori, Milán, Feltrinelli, 2017. .
* AAVV., un relato en *Un anno in giallo'', Palermo, Sellerio, 2017, .
* Piano nobile, Collana I Narratori, Milán, Feltrinelli, 2020, 

## Notas
BBL-Pokal

A **BBL-Pokal** é competición de copa do baloncesto profesional masculino en Alemaña. Organizada pola Deutschen Basketball Bund (DBB), a súa primeira edición foi na temporada 1966−67. Os equipos máis laureados da competición, con dez títulos cada un, son o Bayer Giants Leverkusen e o Alba Berlín.

## Palmarés 
* 1966–67 20px Vfl Osnabrück
* 1967–68 20px Bayern München
* 1968–69 20px Gießen 46ers
* 1969–70 20px Bayer Leverkusen
* 1970–71 20px Bayer Leverkusen
* 1971–72 20px Wolfenbüttel
* 1972–73 20px Gießen 46ers
* 1973–74 20px Bayer Leverkusen
* 1974–75 20px SSV Hagen
* 1975–76 20px Bayer Leverkusen
* 1976–77 20px USC Heidelberg
* 1977–78 20px USC Heidelberg
* 1978–79 20px Gießen 46ers
* 1979–80 20px Saturn Köln
* 1980–81 20px Saturn Köln
* 1981–82 20px Wolfenbüttel
* 1982–83 20px Saturn Köln
* 1983–84 20px ASC 1846 Göttingen
* 1984–85 20px ASC 1846 Göttingen
* 1985–86 20px Bayer Leverkusen
* 1986–87 20px Bayer Leverkusen
* 1987–88 20px Medi Bayreuth
* 1988–89 20px Medi Bayreuth
* 1989–90 20px Bayer Leverkusen
* 1990–91 20px Bayer Leverkusen
* 1991–92 20px Brose Bamberg
* 1992–93 20px Bayer Leverkusen
* 1993–94 20px SSV Hagen
* 1994–95 20px Bayer Leverkusen
* 1995–96 20px Ratiopharm Ulm
* 1996–97 20px Alba Berlin
* 1997–98 20px TBB Trier
* 1998–99 20px Alba Berlin
* 1999–00 20px Skyliners Frankfurt
* 2000–01 20px TBB Trier
* 2001–02 20px Alba Berlin
* 2002–03 20px Alba Berlin
* 2003–04 20px RheinEnergie Köln
* 2004–05 20px RheinEnergie Köln
* 2005–06 20px Alba Berlin
* 2006–07 20px RheinEnergie Köln
* 2007–08 20px Artland Dragons
* 2008–09 20px Alba Berlin
* 2009–10 20px Brose Bamberg
* 2010–11 20px Brose Bamberg
* 2011–12 20px Brose Bamberg
* 2012–13 20px Alba Berlin
* 2013–14 20px Alba Berlin
* 2014–15 20px Baskets Oldenburg
* 2015–16 20px Alba Berlin
* 2016–17 20px Brose Bamberg
* 2017–18 20px Bayern München
* 2018–19 20px Brose Bamberg
* 2019–20 20px Alba Berlin
* 2020–21 20px Bayern München

### Por equipo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Basketball Bundesliga

### Ligazóns externas 
* Sección da BBL-Pokal na páxina web oficial da BBL
Arola xigante

A **arola xigante** (*Panopea glycimeris*) é unha especie de molusco bivalvo. Foi descrita por primeira vez por Born en 1778.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
* *Guía ecolóxica das cunchas e moluscos de Galicia*, Emilio Rolán, Edicións Xerais de Galicia, 1993.
* *Guía dos moluscos de Galicia*, Emilio Rolán e Jorge Otero-Schmitt, Editorial Galaxia, 1996. (Previsualización en Google Books)
### Outros artigos 
* Lista de bivalvos de Galicia
Jesús Varela Martínez

**Jesús Varela Martínez**, nado en Cuíña (Ortigueira) o 14 de maio de 1940 e finado no mesmo concello o 26 de decembro de 2020, foi un empresario e político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Concelleiro de Ortigueira da Candidatura Independiente Ortegana encabezada por José Antonio Franco Cerdeira nas eleccións municipais de 1983, foi primeiro tenente de alcalde. Logo da dimisión de José Antonio Franco, foi elixido alcalde de Ortigueira o 12 de decembro en 1985. Nas municipais de 1987 encabezou a candidatura da Coalición Progresista Galega e foi elixido alcalde. Nas municipais de 1991 encabezou a candidatura do PPdeG e foi elixido alcalde por maioría absoluta. Volveu repetir a maioría absoluta nas municipais de 1995. Finou en Ortigueira o 26 de decembro de 2020.

## Vida persoal 
Casou con Josefa Sansegundo Rodríguez e foi pai de Guillermo, Jesús e Carlos Varela Sansegundo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Ortigueira
Ricardo de Évreux

**Ricardo de Évreux**, nado contra 1011 e finado o 13 de decembro de 1067, foi un nobre normando que foi o primeiro conde de Évreux, e de Herleva de Rouen.

Aparece na bibliografía en 1026, despois que seu pai lle doara o dominio de Douvrend, separado impropiamente dos bens da arquidiocese de Rouen.

O duque de Normandia Roberto I de Normandía morrera pouco antes, e a súa desaparición provocou unha polémica neste ducado a causa da súa sucesión, xa que algúns señores rexeitaron recoñcer a Guillerme o Bastardo (máis tarde *o Conquistador*), fillo ilexítimo do duque Robrto e da súa concubina Arlette de Falaise como duque.

En 1040, Raúl de Gacé, irmán de Ricardo, foi o instigador da morte de seu primo, Xilberto de Brionne, titor do xove duque, e tomou o seu lugar como titor. Os dous irmáns aproveitaron a súa posición dominante co duque para incrementar os seus bens, desfacerse da casa Tosny e repartir os despoxos dos seus inimigos vencidos. Ricardo casou coa viúva de Roxerio I de Tosny.

Cando o duque Guillerme asumiu os destinos do ducado, Ricardo, que parecía ter un papel modesto nas lotias polo poder, conservou os favores do duque. Fundou a continuación a abadía de San Salvador de Évreux, e foi presentado á asemblea de baróns normandos que decidiron a conquista de Inglaterra. 

Xa moi maior, non participou na expedición para a conquista, pero financiou unha parte, e enviou oitenta navíos, así como ao seu fillo Guillerme, que participou na batalla de Hastings.

Ricardo morreu o 13 de decembro de 1067 e foi enterrado na Abadía de Saint-Wandrille de Fontenelle.

## Notas