Oso pardo

O **oso pardo**  (*Ursus arctos*) é unha especie de mamífero da orde dos carnívoros (aínda que o seu réxime alimenticio é omnívoro) da familia dos úrsidos propio de Eurasia e Norteamérica.

## Distribución 
O oso pardo é un habitante característico dos bosques de montaña, praderías e matogueiras de Europa, Asia temperada e Norteamérica.
miniatura|200px|"Grizzly" (*Ursus arctos horribilis*).

* ***Ursus arctos*** Linnaeus, 17548
** *Ursus arctos alascensis* Merriam, 1896 
** *Ursus arctos arctos* Linnaeus, 1758 – oso pardo europeo 
** *Ursus arctos beringianus* Middendorff, 1851 – oso pardo de Siberia 
** *Ursus arctos californicus* Merriam, 1896
** *Ursus arctos collaris* F. G. Cuvier, 1824
** *Ursus arctos crowtheri* Schinz, 1844
** *Ursus arctos dalli* Merriam, 1896
** *Ursus arctos gyas* Merriam, 1902 
** *Ursus arctos horribilis* Ord, 1815 – oso *grizzly*
** *Ursus arctos isabellinus* Horsfield, 1826
** *Ursus arctos lasiotus* Gray, 1867
** *Ursus arctos middendorffi* Merriam, 1896 – oso das Kodiak
** *Ursus arctos pruinosus* Blyth, 1854
** *Ursus arctos sitkensis* Merriam, 1896
** *Ursus arctos stikeenensis* Merriam, 1914
** *Ursus arctos syriacus* Hemprich & Ehrenberg, 1828 

## Estado de conservación 
miniatura|200px|*Ursus arctos syriacus*.

Segundo a UICN a área de dispersión do oso pardo reduciuse progresivamente nos últimos tempos en Norteamérica (en México a especie extinguiuse en época histórica), Europa (extinguido en Alemaña, Suíza, Liechtenstein, Hungría, Moldova e Portugal), e desaparecida xa en todo o norte de África e Oriente Medio (Marrocos, Alxeria, Exipto, Palestina, Israel, Líbano e Siria).

## En Galicia 
miniatura|200px|Distribución do oso pardo no Cantábrico.
Aínda que na antigüidade o oso pardo se estendía por boa parte de Galicia, e de que no século XIX era relativamente frecuente na serra dos Ancares e no Courel (como o testemuñan as numerosas alvarizas abandonadas, e topónimos como "Oseira") a súa presenza hoxe en Galicia é esporádica nesas rexións montañosas orientais,, Serra do Courelou na comarca da Fonsagrada.

Pero estas visitas son cada vez máis frecuentes como consecuencia das accións proteccionistas. A Fundación Oso Pardo (FOP) informa que, desde o 2007, o límite xeográfico entre Lugo e León considérase xa un espazo reprodutor para a especie, e están rexistradas xa dúas femias paridas nun mesmo ano, o que constata o importante crecemento que está experimentando a poboación de osos no alto Sil e no alto Narcea. Non se descarta que, de seguir coa política de restauración dos seus hábitats naturais, cheguen a reproducirse outra vez en Galicia. No censo de 2023, constatouse a existencia de 11 exemplares de oso en Galicia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Díaz d'a Silva e Carrtelle, Y. (2007): *Guía dos mamíferos de Galicia*. A Coruña: Baía Edicións. ISBN 978-84-96883-20-7.
* Kowalski, K. (1981): *Mamíferos. Manual de teriología*, pp.&nbsp;464–472. Madrid: H. Blume Ediciones. ISBN 84-7214-229-9.

### Outros artigos 
* Catálogo galego de especies ameazadas
* Carnívoros
* Úrsidos

### Ligazóns externas 
* Oso pardo ibérico. *Ursus arctos pyrenaicus* en Fauna Ibérica 
* Fundación Oso Pardo , 
* Fondo para a protección dos animais salvaxes (FAPAS)