open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ortigueira (homónimos)

Como topónimo **Ortigueira** é un fitónimo que indica a presenza de ortigas. Pode referirse a:

;En Galiza
***Ortigueira**, concello da comarca de Ortegal;
****Ortigueira**, parroquia de dito concello;
*****Ortigueira**, lugar de dita parroquia;
***Ortigueira**, lugar da parroquia de Valiñas, no concello de Barro;
***Ortigueira**, lugar da parroquia de Santa Cruz de Ribadulla, no concello de Vedra;
***A Ortigueira**, lugar da parroquia da A Pedra, no concello de Cariño.

;Fóra de Galiza

;No Brasil
***Ortigueira**, municipio do estado do Paraná.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Portigueiro**, lugar da parroquia de Gaibor, no concello de Begonte.
Neda (homónimos)

O topónimo **Neda** pode facer referencia a:

;En Galiza
***Neda**, concello da comarca de Ferrol;
****Neda**, parroquia de dito concello;
*****Neda**, lugar de dita parroquia;
****Santa María de Neda**, parroquia de dito concello;
***Manzaneda**, concello da comarca da Terra de Trives;
****Manzaneda**, parroquia de dito concello;
*****Manzaneda**, lugar de dita parroquia;
****San Martiño de Manzaneda**, parroquia de dito concello;
***Caneda**, parroquia do concello de Monforte de Lemos;
***Cerneda**, parroquia do concello de Abegondo;
***Corneda**, parroquia do concello de Boimorto;
***Corneda**, parroquia do concello do Irixo;
***Dorneda**, parroquia do concello de Oleiros;
***Luneda**, parroquia do concello da Cañiza;
****Luneda**, lugar de dita parroquia;
***Neda**, lugar da parroquia de Arxemil, no concello do Corgo;
***Vilariño de Neda**, lugar da parroquia de Augasantas, no concello de Rois;
***Caneda**, lugar da parroquia de Loureda, no concello de Boqueixón;
***Caneda**, lugar da parroquia de Morillas, no concello de Campo Lameiro;
***Corneda**, lugar da parroquia de Taboexa, no concello das Neves;
***Corneda**, lugar da parroquia de Vilarrubín, no concello da Peroxa;
***Corneda**, lugar da parroquia de Prevediños, no concello de Touro;
***Luneda**, lugar da parroquia de Barrantes, no concello de Tomiño;
***Cabeza de Manzaneda**, lugar da parroquia de Cova, no concello da Pobra de Trives;
***A Peneda**, lugar da parroquia de Abegondo, no concello de Abegondo;
***A Peneda**, lugar da parroquia de Lapío, no concello do Corgo.

;Forá de Galiza

;En Grecia
***Río Neda**, no Peloponeso.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Neta**, lugar da parroquia de Coucieiro, no concello de Paderne de Allariz.
Antonio M. Fraga

**Antonio Manuel Fraga Allegue**, nado en Nogueirosa (Pontedeume) en 1976, é un enxeñeiro técnico industrial e escritor galego.
## Traxectoria 
Estudou Enxeñaría Técnica Industrial en Ferrol. Ao regreso da emigración comezou a escribir. 

## Obra 
### Literatura infanto-xuvenil 
* *O castañeiro de abril *(2013, Xerais). Premio Merlín.
* *Xildas* (2013, Sushi Books).
* *O grilo máxico* (2015, Galaxia - Asociación de Iniciativa Social Berce).
* *Tártarus* (2016, Xerais). Foi traducida ao inglés.
* *O capitán Maimiño* (2016, Tambre-Edelvives)
* *Escaquis e Romeu* (2018, Xerais)
* *No corazón da balea* (2018, Tambre-Edelvives)
* *O bestiario científico de Anxos Nogueirosa* (2018, Urco Editora). Premio María Victoria Moreno de Literatura Xuvenil. Premio da Gala do Libro Galego 2019. En Xerais (2025). ISBN 978-84-1110-612-2.
* *santoamaro* (2021). Xerais, Fóra de Xogo. 128 páxs. ISBN 978-84-9121-847-0. ePub: ISBN 978-84-9121-851-7.
* *Papá caníbal* (2021). Xerais, Merlin. 144 páxs. Ilustracións de Santy Gutiérrez. ISBN 978-84-9121-987-3. ePub: ISBN 978-84-9121-995-8.
* *Como escorrentar un lobo* (2024). Cuarto de Inverno. 138 páxs. ISBN 978-84-124586-4-0.
* *Criaturiña* (2026). Vigo: Xerais. Ilustracións de Santy Gutiérrez. 152 páxs. ISBN 978-84-1110-803-4. ePub: ISBN 978-84-1110-808-9.

### Narrativa 
* *Querido H.P. Lovecraft* (2016). Urco Editora. Premio Antón Risco de Literatura Fantástica. Premio da Crítica de Galicia de Creación Literaria.
* *A virxe das areas* (2017). Edicións Embora.
* *Askja* (2025). Vigo: Xerais. 264 páxs. ISBN 978-84-1110-695-5. ePub: ISBN 978-84-1110-706-8.

## Premios 
* 2013: X Certame de microrrelatos da Lonxa Literaria de Moaña.
* 2013: Premio Merlín coa obra *O Castañeiro de Abril*. 
* 2015: I Premio Antón Risco de Literatura Fantástica coa novela *Querido H.P. Lovecraft.*
* 2017: Premio da Crítica Galicia de Creación Literaria con *Querido H.P. Lovecraft*. 
* 2018: I Premio María Victoria Moreno de Literatura Xuvenil por *O bestiario científico de Anxos Nogueirosa.*
* 2019: Premio da Gala do Libro Galego 2019 á mellor obra xuvenil con *O bestiario científico de Anxos Nogueirosa.*
* 2020:  Premio Jules Verne de literatura xuvenil con *santoamaro*
* 2021: Premio Follas Novas do Libro Galego ao Mellor Libro Xuvenil do ano con *santoamaro.*
* 2021: *santoamaro* foi a novela seleccionada na lista White Ravens de 2021 elaborada pola *Internationale Jugendbibliothek* de Múnic.
* 2022: *O bestiario científico de Anxos Nogueirosa* foi incluída da Lista de Honra IBBY.
* 2024: IV Premio Pinto e Maragota con *Askja*, unha novela destinada ao público adulto que combina romance, mitoloxía e reflexións sobre a diversidade sexual e afectiva.
* 2025: Premio Follas Novas do Libro Galego na modalidade de infantil por *Como escorrentar un lobo.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista en lermos.gal.
* Web do autor.
* Blog do escritor,
Elche Club de Fútbol Ilicitano

O **Elche Club de Fútbol Ilicitano** (en valenciano: *Elx Club de Futbol Il·licità*) é un equipo de fútbol, filial do Elche Club de Fútbol, da cidade de Elx (Alacant). Foi fundado en 1932 e actualmente xoga na Segunda División B, logo de ascender na tempada 2012/13.

## Historia 
Fundado en 1932 como Club Deportivo Ilicitano. Chegou a xogar dúas tempadas na Segunda División a finais dos anos 60. Mentres o primeiro equipo triunfaba en Primeira División, o filial tamén o facía en Segunda.

O 16 de xuño de 2012 consegue regresar a Terceira División. Tras gañar na ida 3-0 e perder na volta 0-2 fronte ao filial do Hércules CF.

Na tempada seguinte, proclámase campión do grupo 6 de Terceira División e xoga a promoción de ascenso, na que vence a dobre eliminatoria ao UE Olot por un global de 3-2, ascendendo a Segunda B por primeira vez na historia.

## Datos do club 
* **Tempadas en 2ª**: 2 
* **Tempadas en 2ªB**: 1 (Incluída a 2013/14)
* **Tempadas en 3ª**: 32
* **Mellor posto histórico**: 16º (2ª División, tempadas 1968-69 e 69-70)
* **Posto na clasificación histórica de filiais**: 9º

### Historial na liga 
## Palmarés 
### Torneos nacionais 
* **Terceira División Española (3):** 1967-68, 1998-99, 2012-13
* Subcampión da Copa RFEF: 1999-00

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Rafael Sarandeses Pérez

**Rafael Sarandeses Pérez**, nado en Lugo en 1912 e finado en Madrid o 25 de outubro de 1965, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo do médico Rafael Sarandeses Álvarez. Licenciado en Dereito. Na guerra civil foi subxefe da Bandeira Regional de Falange de Lugo coa que actuou en varias frontes. Inspector técnico fiscal do Estado. Foi Delegado provincial do Propaganda de FET y de las JONS de Ourense en 1940, e secretario provincial do Movemento de Ourense. Foi presidente da Deputación de Lugo entre 1951 e outubro de 1955. Foi procurador en Cortes. Despois foi Inspector do Timbre.

## Vida persoal 
Casou con María Luisa Astray-Caneda Casar e foi pai de Rafael, Santiago, Luis e María José Sarandeses Astray-Caneda.

## Notas
Úbeda Club de Fútbol

O **Úbeda Club de Fútbol** foi un club de fútbol español, da cidade de Úbeda, na provincia de Xaén. Foi fundado en 1947 como sucesor do antigo Úbeda FC e desapareceu en 2007.

## Datos do club 
* **Tempadas en 1ª**: 0
* **Tempadas en 2ª**: 0
* **Tempadas en 2ªB**: 0
* **Tempadas en 3ª**: 40

## Xogadores destacados 
* Juan Antonio Anquela
* Luis Aragonés
* Ángel María Arregui
* Francisco Gil Gamero
* Óscar Sánchez Fuentes
* Mario Saralegui
* Jesús Manuel Sola Olivares
* Francisco Sutil Tirado
* Edu Villegas

## Palmarés 
### Torneos nacionais 
* **Copa Federación (1)**: 1948
* **Copa da Liga de Terceira División (1):** 1985

### Torneos amigables 
* **Trofeo del Olivo (1)**: 1988
José Pardo Pardo-Montenegro

**José María Pardo Pardo-Montenegro**, finado en Lugo o 2 de marzo de 1941, foi un militar e político galego. 

## Traxectoria 
Fillo de Manuel Pardo de la Vega. Tenente Coronel de Infantaría. En 1929 foi nomeado representante da Deputación de Lugo na Asemblea Nacional. Durante o franquismo presidiu varios consellos de guerra en Lugo e foi presidente de Deputación de Lugo.

## Vida persoal 
Casou con Enriqueta González-Rico de la Grana.

## Notas
Cadros de Leonardo da Vinci

[135px|miniatura|''[Autorretrato (Leonardo)|Autorretrato de Leonardo da Vinci.]]

Esta é unha **lista de cadros atribuídos a Leonardo da Vinci**, (15 de abril de 1452 - 2 de maio de 1519), un dos grandes artistas do Renacemento. En xeral, quince obras atribúense a Leonardo, ou na súa totalidade ou en gran parte; a maioría son pinturas sobre táboa, pero tamén hai un mural, un gran debuxo en papel e dous esbozos de preparación de obra. Están en discusión seis pinturas máis, hai cinco obras que ultimamente lle foron atribuídas, e dúas son copias de traballos perdidos. Ningunha das pinturas de Leonardo está asinada, e esta lista recolle as opinións de varios estudosos.

O número pequeno de pinturas que sobreviviron é, seguramente, debido á constante experimentación con técnicas novas por parte de Leonardo. Aínda así, estes poucos traballos, xunto cos seus cadernos de notas, que conteñen debuxos, diagramas científicos e os seus pensamentos sobre a natureza da pintura, constitúen unha contribución ás xeracións posteriores de artistas igualado, salvando as distancias, só polo legado do seu contemporáneo, Michelangelo.

## Lista de cadros 
### Pinturas atribuídas a Leonardo 
### Atribucións máis recentes 
### Obras perdidas 
## Notas
Anunciación (Leonardo, Uffizi)

A ***Anunciación*** (***Annunciazione***, en italiano) é un óleo sobre panel de Leonardo da Vinci, pintado entre 1472 e 1475, cunhas medidas de 98,4 × 217&nbsp;cm.

Representa o arcanxo Gabriel no momento que anunciaba a María que fora escollida polo Señor para ser a nai de Xesús, de acordo co evanxeo de Lucas 1:26.

A obra permaneceu oculta até 1867, cando foi transferida desde un convento próximo a Florencia á Galería Uffizi, tamén en Florencia.

Desde entón, algúns investigadores mostraron a pintura como o primeiro traballo de Leonardo da Vinci, pero outros atribúena a outros pintores, como Ghirlandaio ou Verrocchio.

As ás do anxo foron pintadas con precisión naturalista, un exemplo da curiosidade científica típica da carreira de Leonardo. Usou o seu coñecemento sobre as ás dos paxaros para facer as do anxo. No primeiro plano, o pintor representa un tipo de tapete en flor no que todas as flores foron pintadas con precisión. 
 
## Préstamo 
O 13 de marzo de 2007 foi prestado ao Museo Nacional do Xapón, onde ficou até o 17 de xuño de 2007.

## Véxase tamén 
* *A Anunciación* (Segunda versión, pintada por Leonardo da Vinci e Lorenzo di Credi)
* Cadros de Leonardo da Vinci
Ulawa

A **Illa Ulawa** é unha illa das Illas Salomón. Está situada preto de Malaita e pertence á Provincia Makira-Ulawa.
A illa ten unha superficie de 65´92&nbsp;km² e unha poboación de 4.429 habitantes. Foi avistada por Álvaro de Mendaña de Neira en 1568.

É unha illa montañosa, o seu punto máis alto ten 181 m. sobre o nivel do mar. A temperatura media rolda os 27&nbsp;°C durante todo o ano, e a illa recibe unha precipitación media anual duns 2.800&nbsp;mm.

En Ulawa fálase un dialecto da Lingua sa'a.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
### Outros artigos
### Ligazóns externas
UEFA Europa League 2014-15

A **UEFA Europa League 2014–15** foi a 44ª edición da segunda competición continental de fútbol a nivel de clubs en Europa, organizada pola UEFA. A final xogouse no Stadion Narodowy de Varsovia, en Polonia. O campión foi o Sevilla FC, que logrou o seu 4.º título.

## Fase de grupos 
### Grupo A 
### Grupo B 
### Grupo C 
### Grupo D 
### Grupo E 
### Grupo F 
### Grupo G 
### Grupo H 
### Grupo I 
### Grupo J 
### Grupo K 
### Grupo L 
## Fase final 
[miniatura|O [Stadion Narodowy albergou a final.]]
### Dezaseisavos de final 
Os partidos de ida disputáronse o 20 de febreiro, e os de volta o 27 de febreiro de 2014.

|}

### Oitavos de final 
Os partidos de ida disputáronse o 12 de marzo, e os de volta o 19 de marzo de 2015.

|}

### Cuartos de final 
Os partidos de ida xogáronse o 16 de abril, e os de volta o 23 de abril de 2015.

|}

### Semifinais 
Os partidos de ida xogáronse o 7 de maio, e os de volta o 14 de maio de 2015.

|}

### Final 
|
|vhalign="top"|300px
|valign="top" width="50%"|

|}

## Goleadores 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* UEFA Europa League
Copa do Rei de fútbol 2013/14

A **Copa do Rei 2013–14** foi a 111ª edición da Copa do Rei en España. O campión obtivo unha praza na fase de grupos da UEFA Europa League 2014–15. O campión do título foi o Real Madrid.

## Equipos clasificados 
Os seguintes equipos compitiron na Copa do Rei 2013–14:

20 equipos da Primeira División 2012–13:

* Athletic Club
* Atlético de Madrid
* Barcelona
* Betis
* Celta de Vigo
* Deportivo da Coruña
* Espanyol
* Getafe
* Granada
* Levante

* Málaga
* Mallorca
* Osasuna
* Rayo Vallecano
* Real Madrid
* Real Sociedad
* Sevilla
* Valencia
* Valladolid
* Zaragoza

20 equipos da Segunda División 2012–13 (Barcelona B e Real Madrid Castilla están excluídos por seren equipos filiais):

* Alcorcón
* Almería
* Córdoba
* Elche
* Girona
* Guadalajara
* Hércules
* Huesca
* Las Palmas
* Lugo

* Mirandés
* Murcia
* Numancia
* Ponferradina
* Racing de Santander
* Recreativo
* Sabadell
* Sporting de Gijón
* Villarreal
* Xerez

22 equipos da Segunda División B 2012–13. Os equipos clasificados son os cinco primeiros de cada un dos 4 grupos (excluíndo equipos filiais) e os dous con maior número de puntos logo dos restantes non filiais (*):

* Alavés
* Albacete
* Alcoyano
* Amorebieta
* Balompédica Linense
* Barakaldo
* Cartagena
* Caudal de Mieres
* Eibar
* Fuenlabrada
* Gimnàstic de Tarragona

* Huracán Valencia
* Jaén
* Leganés
* L'Hospitalet
* Lleida Esportiu
* Lucena
* Olímpic de Xàtiva
* Real Oviedo
* San Fernando*
* Sant Andreu*
* Tenerife

18 equipos da Terceira División 2012–13. Os equipos clasificados son os campións de cada un dos 18 grupos (ou polo menos os que teñen maior número de puntos do seu grupo sen ser equipo filial):

* Algeciras
* Atlético Granadilla
* Burgos
* El Palo
* Extremadura UD
* Haro Deportivo
* La Hoya Lorca
* Laudio
* Novelda

* Olot
* Puerta Bonita
* Racing de Ferrol
* San Juan
* Santa Eulàlia
* Sariñena
* Toledo
* Tropezón
* Tuilla

## Segunda rolda 
### Partidos 
## Terceira rolda 
### Partidos 
## Fase final 
## Dezaseisavos de final 
### Partidos de ida 
### Partidos de volta 
## Notas 
## Véxase tamén 
* Primeira División 2013–14
* Segunda División 2013–14
* Segunda División B 2013–14
* Terceira División 2013–14

### Ligazóns externas 
* Páxina da LFP 
* Páxina da Real Federación Española de Fútbol
Antonio Macia Valado

**Antonio Macia Valado**, finado en Lugo o 13 de xuño de 1951, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito pola Universidade de Deusto. Militante do maurismo, formou parte da directiva da Unión Patriótica de Lugo e despois integrouse en Renovación Española. Foi deputado provincial, presidente do Círculo das Artes de Lugo, e alcalde de Lugo de 7 de febreiro de 1938 a 1941.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Juan Yáñez Alonso

**Juan Yáñez Alonso**, finado en Lugo o 8 de maio de 1954, foi un militar e político galego.

## Traxectoria 
Comandante de Infantaría retirado, cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado alcalde de Lugo. Ao ser cesado pasou á xefatura da Caixa de Recrutas de Oviedo.

## Vida persoal 
Casou con Adela Gómez Romasanta e foi pai de Adela, Carmen, María Concepción, Juan, Rita, María Luisa, María Lourdes e Luís Yáñez Gómez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Gamelsa

**Gamelsa** ( *Gallega de Mecanizados Electrónicos Sociedad Anónima* ) é unha empresa galega do sector das transformacións metálicas e mecánicas con sede en Santiago de Compostela, filial do Grupo Televés.

## Produtos 
miniatura|180px|esquerda|Máquina expendedora de flores de Gamelsa na estación de autobuses de Oviedo.
* Máquinas expendedoras de flores
* Mobiliario clínico
* Mobiliario naval
* Puntos de información interactivos
* Paradas de bus
* Barbacoas
* Sinais e rótulos
* Interiorismo estrutural
* Peches e valados
* Caixas do correo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web de Gamelsa
FK Dynamo Kyiv

O **Futbolnyi Klub Dynamo Kyiv** (en ), coñecido coma **Dinamo de Kíiv**, é un club de fútbol ucraíno da cidade de Kíiv. Foi fundado en 1927 e compite na Premier Liha, da que é o máximo campión. O seu campo é o NSC Olimpiyskiy, con capacidade para 70.050 espectadores.

## Palmarés 
240px|dereita|miniatura|**Mircea Lucescu**, adestrador do Dynamo de Kíiv dende o 2020

### Torneos ucraínos 
***Premier Liha**
:**Campións (17):** 1992–93, 1993–94, 1994–95, 1995–96, 1996–97, 1997–98, 1998–99, 1999–00, 2000–01, 2002–03, 2003–04, 2006–07, 2008–09, 2014–15, 2015-16, 2020-21, 2024-25.

***Copa de Ucraína**
:**Campións (13):** 1992–93, 1995–96, 1997–98, 1998–99, 1999–2000, 2002–03, 2004–05, 2005–06, 2006–07, 2013–14, 2014–15, 2019–20, 2020–21

***Supercopa de Ucraína**
:**Campións (9):** 2004, 2006, 2007, 2009, 2011, 2016, 2018, 2019, 2020

### Torneos soviéticos 
***Liga da Unión Soviética**
:**Campións (13):** 1961, 1966, 1967, 1968, 1971, 1974, 1975, 1977, 1980, 1981, 1985, 1986, 1990

***Copa da Unión Soviética** 
:**Campións (9):** 1954, 1964, 1966, 1974, 1978, 1982, 1985, 1987, 1990

***Supercopa da Unión Soviética**
:**Campións (3):** 1981, 1986, 1987

***Copa da RSS de Ucraína**
:**Campións (7):** 1936, 1937, 1938, 1944, 1946, 1947, 1948

### Torneos europeos 
***Recopa de Europa** 
:**Campións (2):** 1974–75, 1985–86

***Supercopa de Europa** 
:**Campións (1):** 1975

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do club
Antonio Eiras Roel

**Antonio Eiras Roel**, nado en Buenos Aires o 10 de marzo de 1931 e finado o 20 de abril de 2017, foi un historiador galego, catedrático de Historia Moderna da Universidade de Santiago de Compostela durante corenta anos e Cronista Xeral de Galicia.

## Traxectoria 
Nado na Arxentina, fillo de emigrantes galegos, licenciouse en Filosofía e Letras pola Universidade de Santiago de Compostela (1954) e foi doutor pola Universidade Complutense de Madrid (1957). Foi profesor (1960) e catedrático (1965-2000) de Historia Moderna na USC e xestor da creación do Arquivo Histórico desta universidade (1969). Dedicouse ao estudo da historia política do século XIX, da historia social, rural e económica, da demografía histórica e da historia institucional.

Dende 1999 foi Cronista Xeral de Galicia e organizou diversos congresos e reunións, como os *Coloquios Internacionais de Metodoloxía Histórica Aplicada* (Universidade de Santiago, 1973, 1982, 1984 e 1989). Foi membro da Société d’Histoire Moderne de París, da Association Française des Historiens Economistes (1974-2000), da Société de Démographie Historique de París (1975-2000), da Real Academia da Historia e membro fundador da Asociación Española de Historia Moderna, que presidiu entre 1988 e 1991.

## Obras 
* *El partido demócrata español*, RIALP, 1961
* *Estudios sobre agricultura y población en la España Moderna*, Tórculo Edicións, 1990. ISBN 84-86728-56-8
* *Los gallegos y América*, xunto con Ofelia Rey Castelao, Fundación MAPFRE, 1992. ISBN 84-7100-540-9
* *I Conferencia Europea de la Comisión Internacional de Demografía Histórica*, xunto con Ofelia Rey Castelao (dir. congr.), Xunta de Galicia, Consellería de Educación e Ordenación Universitaria, 1994. ISBN 84-605-3434-0
* *La población de Galicia, 1700-1860: crecimiento, distribución espacial y estructura de la población de Galicia en los siglos XVIII y XIX*, Santiago de Compostela: Fundación CaixaGalicia, D.L. 1996. ISBN 84-89231-30-3
### Como director ou coordinador 
* *Metodología de la historia moderna: economía y demografía*, 1975.
* *La historia social de Galicia en sus fuentes de protocolos*, 1981.
* *Actas de las Juntas del Reino de Galicia* (2 vol.), 1995-1999.
* *El reino de Galicia en la monarquía de Felipe II*, 1998.
* *El Reino de Galicia en la época del Emperador Carlos V*, 2000.

## Premios 
* Premio Antonio López Ferreiro de Investigación (2000).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Obradoiro de historia moderna: homenaje al profesor Antonio Eiras Roel en el XXV aniversario de su cátedra*, Baudilio Barreiro Mallón, USC, 1990, 323 páx.
* Artigo *EIRAS ROEL, Antonio* na Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada.
* Artigo *EIRAS ROEL, Antonio* na Enciclopedia Galega Universal de Ir Indo.

### Ligazóns externas 
* [http://www.edu.xunta.es/eduga/72/foro/antonio-eiras-roel ] na EDUGA, Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria.
Vicente Borge

**Vicente Borge González**, nado o 23 de outubro de 1968 en Mieres, é un exfutbolista e adestrador profesional de fútbol asturiano. En 2011 comezou a dirixir o Hércules B.

## Véxease tamén 
### Ligazóns externas 
* Vicente Borge en Historias Racinguistas 
* Perfil de Vicente Borge en bdfutbol.com
Rodrigo de la Peña García

**Rodrigo de la Peña García**, nado cara a 1871 e finado en Lugo o 6 de outubro de 1962, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Militou no Partido Liberal e amigo de Benigno Quiroga Ballesteros. Foi alcalde de Lugo (1906-1909), deputado provincial (1913-1918, 1934), vicepresidente da Unión Patriótica de Lugo (1926), Vicepresidente da Deputación de Lugo (1925-1927). Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 volveu ser alcalde de Lugo do 6 de decembro de 1937 ao 7 de febreiro de 1938. Finou en Lugo o 6 de outubro de 1962.

## Vida persoal 
Casou con Aurora Álvarez Rodríguez e foi pai de Rodrigo de la Peña Álvarez.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

*
Pablo Lago

**Pablo Ballesteros Lago**, nado o 31 de agosto de 1974 na Veiga, Asturias, é un exfutbolista e adestrador profesional de fútbol español. Actualmente dirixe ao Real Avilés.

## Véxease tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil de Pablo Lago en bdfutbol.com
Fariña Busto

Os apelidos **Fariña Busto** poden referirse a:

***Luciano Fariña Busto**, avogado e auditor galego, conselleiro maior do Consello de Contas (n. 1945).
***Francisco Fariña Busto**, arqueólogo galego, director do Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense  (n. 1949).
Felipe Arias

**Felipe Arias Vilas**, nado en Lugo o 5 de xullo de 1949, é un arqueólogo galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Filosofía e Letras (sección Xeografía e Historia) pola Universidade de Santiago de Compostela (1971). Foi Premio Extraordinario de Licenciatura coa Tese sobre a Muralla Romana de Lugo. Foi profesor de Historia e Arqueoloxía e bolseiro de investigación na USC (1971-1974). Participou e dirixiu proxectos relacionados coa Prehistoria e a romanización en Galicia, centrando a súa investigación no Castro de Viladonga e no Lugo romano. Participou nas campañas realizadas nas Torres de Oeste, en Catoira, e nos castros de Punta Neixón, en Boiro; Penarrubia, en Lugo; Castillós, en Pantón; ou Santa Eulalia de Bóveda. 

## Obras 
* *Las murallas romanas de Lugo*, 1972.
* *Museo Provincial de Lugo*, 1981.
* *Castro de Viladonga*, 1985.
* *Museo do Castro de Viladonga*, 1996
* *Dicionario de termos de arqueoloxía e prehistoria* (1995). Ccon Ana Romero Masiá. Ir Indo. ISBN 84-7680-168-8.
* *Até o confín do mundo: diálogos entre Santiago e o mar: do 27 de xullo ao 30 de settembro, Museo do Mar de Galicia, Alcabre, Vigo* (2024). Museo do Mar de Galicia. ISBN 84-933373-4-X. Versión en castelán.

### Obras colectivas 
* *La romanización de Galicia*, 1972, Cadernos do Seminario de Sargadelos.
* *Inscriptions romaines de la province de Lugo (*1979). Diffusion de Boccard.
* *Museo del Castro de Viladonga* (1990). Ministerio de Cultura, Subdirección General de Museos Estatales.
* *Galicia: da romanidade á xermanización. Problemas históricos e culturais*, 1993, Museo do Pobo Galego.
* *Museo do Castro de Viladonga: Castro de Rei-Lugo* (1990). Xunta de Galicia, Dirección Xeral de Patrimonio Cultural.
* *Historia de Lugo* (2001). Vía Láctea.

## Vida persoal 
Fillo de Felipe Segundo Arias Varo e Alicia Vilas Diaz.

## Premios 
* 2013: Premio da Cultura Galega no ámbito do patrimonio cultural

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Ficha en galegos.info
* Entrevista
Augusto Pérez Alberti

**Augusto Pérez Alberti**, nado en Tortosa o 18 de novembro de 1947, é un xeógrafo galego.

## Traxectoria
[miniatura|*A Xeografía*, [Biblioteca Básica da Cultura Galega|BBdCG.]]
Fillo de galegos, é catedrático de Xeografía da Universidade de Santiago de Compostela. Investiga sobre a xeomorfoloxía glacial e periglacial, a xeomorfoloxía costeira, a climatoloxía, a paleoclimatoloxía e a cartografía dixital. É membro da Asociación de Geógrafos Españoles e da Sociedad Española de Geomorfología, e foi fundador e primeiro presidente da Sociedade Galega de Xeografía. Foi premio Trasalba en 2002.

## Obras
Selección:
* *Testimonios de climas semiáridos en el Cuaternario gallego*, 1979.
* *Xeografía de Galicia* (director). Edicións Sálvora, 1982. ISBN 84-85779-12-6.
* *Nuevas observaciones sobre el glaciarismo y periglaciarismo del NO de la Península Ibérica: La Galicia Suroriental*, 1982.
* *A xeografía*, Biblioteca Básica da Cultura Galega, 1986.
* .
* *Atlas climático de Galicia*, 1999 (coord.)
* *Teceláns. Viaxes* (2002)

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externa
* *Galicia Letra a Letra* 2012, Televisión de Galicia, en YouTube.
Cee (homónimos)

Como topónimo **Cee** pode referirse a:

;En Galiza
***Cee**, concello da comarca de Fisterra;
****Cee**, parroquia de dito concello;
*****Cee**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***CEE O Pedroso**, colexio de Educación Especial situado en Santiago de Compostela;
***CEE** siglas da **Comunidade Económica Europea**, foi unha organización internacional;
***CEE** siglas da **Conferencia Episcopal Española**.
Francisco Fariña Busto

**Francisco L. Fariña Busto** nado en Ourense o 22 de xuño de 1949, é un arqueólogo e numismático galego.

## Traxectoria
Director do Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense e membro do Instituto Padre Sarmiento de Estudos Galegos.
## Obra
**Estudios de numismática romana* (Universidade de valladolid, 1973)
**Monedas de un tesorillo del siglo IV d.C. hallado en Lugo* (Universidade de Valladolid, 1974; con Felipe Arias)
**Panorámica general sobre la cultura castrexa* (Universidade de Santiago de Compostela, 1983; con Felipe Arias e Ana Romero Masiá)
**Pazos, torres e curral do Bispo de Ourense* (Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense, 1994). ISBN 9788488522023
**Xesús Ferro Couselo: ensinante, galeguista, arqueólogo, erudito, investigador, o protector do noso patrimonio cultural* (Ir Indo, 1996). ISBN 9788476802281

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*"Fariña Busto, Francisco" na *Enciclopedia Galega Universal*.
*"Fariña Busto, Francisco L." na *Gran Enciclopedia Galega*.
### Outros artigos
*Grupo Marcelo Macías
Tempada 2012/13 do Club Deportivo Lugo

Durante a tempada **2012–13** o Club Deportivo Lugo competiu na Segunda División, logrando manter a categoría por segunda vez na súa historia, acadando o 11º posto ao remate do campionato.

## Material deportivo 
O equipamento do Lugo foi proporcionado por Umbro e o patrocinador foi Estrella Galicia. En principio o Lugo ía ser vestido pola compañía italiana Kappa. Con todo, un incuprimento de contrato no prezo das camisolas levou ao equipo, a poucos días de comezar a competición, a cambiar o provedor de equipamento.

**Deseño dos equipamentos do CD Lugo antes de romper con Kappa. Tempada 2012-13**

## Xogadores 
[miniatura|[Óscar Díaz González|Óscar Díaz.]]
[miniatura|[Yoel Rodríguez Oterino|Yoel.]]
:*Xogadores ao remate da campaña.*

### Deixaron o club durante a tempada 
### Xuvenís 
## Fichaxes 
### Mercado de verán 
[miniatura|[Pablo Álvarez Núñez|Pablo Álvarez.]]
[miniatura|[José Manuel Rodríguez Morgade|Manu.]]
[miniatura|[Héctor Font.]]
[miniatura|[Diego Tonetto.]]
[miniatura|[Iván Pérez.]]

### Mercado de inverno 

## Clasificación 
||rowspan=11 style="background-color:#F9F9F9;"|

||rowspan=1 style="background-color:#F9F9F9;"|

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Club Deportivo Lugo
* Segunda División 2012/13
Blanca García Montenegro

**Blanca García Montenegro**, nada en Lugo en 1960, é unha empresaria galega, presidenta do grupo de comunicación El Progreso.

## Traxectoria 
Estudou Secretariado Internacional en Madrid e Oxford. Viúva de Purificación de Cora Paradela, ao falecer o seu marido en abril de 1993, fíxose cargo da presidencia do grupo.

Amais diso é vicepresidenta da Confederación de Empresarios de Lugo, presidenta da Axencia Galega de Noticias, membro do Consello Social da Universidade de Santiago de Compostela e membro do comité executivo da Cámara de Comercio de Lugo.

O seu fillo, Antonio de Cora García, é o presidente do Diario de Pontevedra.

## Recoñecementos 
* Premio Galicia en Feminino 2003 pola difusión da imaxe non discriminatoria das mulleres.
* Outorgóuselle a Medalla Castelao no ano 2004.
* Premio Diego Bernal 2007 da Asociación de Xornalistas de Galicia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Margarita Ledo Andión e Margarida Maria Krohling Kunsch, *Comunicación Audiovisual: Investigación e formación universitarias*, USC, 1999, 487 páx.
* Xosé López García, *A Comunicación en Galicia 2002* Consello da Cultura Galega, 2002, 211 páx.

### Ligazóns externas 
*
Owariki

**Owariki** ou **Owa Riki** (antes Santa Catalina) é unha illa das Illas Salomón, que se atopa na provincia de Makira-Ulawa.

## Descrición 
Esta pequena illa de coral ten 2´8&nbsp;km de longo e 2&nbsp;km de largo. Está situada no extremo oriental de Makira (San Cristóbal), separada dela por un amplo estreito de 7´5 quilómetros, e ao sur da pouco máis grande Owaraha (Santa Ana). A distancia entre Owaraha e Owariki é de só 2´5&nbsp;km de ancho.

Os habitantes de Owariki falan a lingua owa. Comparten a mesma cultura coa xente de Owaraha e co extremo oriental de Makira.

Owariki foi visitado, xunto coa veciña Owaraha, polo antropólogo e fotógrafo austríaco Hugo Bernatzik en 1932. Bernatzik documentou coidadosamente a vida cotiá dos habitantes da illa e publicou unha etnografía uns anos máis tarde.

## Notas
Lørenskog IK

O **Lørenskog Ishockeyklubb** ou **Lørenskog IK** é un equipo de hóckey sobre xeo da cidade de Lørenskog, Noruega. Actualmente xoga na máxima categoría do hóckey sobre xeo noruegués, a GET-ligaen. Xoga os seus partidos como local no Lørenskog Ishall, un pavillón con capacidade para 1.350 espectadores.

## Historia 
O Lørenskog IK foi fundado en 1963. No seguinte período competiu con regularidade na segunda categoría do hóckey sobre xeo noruegués, a 1. divisjon, e na GET-ligaen (máxima categoría). Na tempada 2007-08 o club ascendeu novamente á máxima categoría, onde compite ininterrompidamente dende aquela. O maior logro do equipo chegou na tempada 2011-12, cando alcanzou rematou a liga regular na segunda posición a final nos *play-offs*, perdendo fronte ao Stavanger Oilers (primeiro na liga regular) por 4 a 2.

## Xogadores destacados 
*  Marco Charpentier
*  Andrew Martin
*  Dominic Noël
*  Dan LaCouture
*  Tommy Jakobsen

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Antonio Rodríguez

O nome de **Antonio Rodríguez** pode referirse a:

***Antonio Rodríguez Pérez**, alcalde de Lugo a finais do século XIX;
***Antonio Rodríguez Pérez**, avogado e político galego de comezos do século XX;
***Antonio Rodríguez Darriba**, médico e profesor galego (1899-1995);
***Antonio Rodríguez del Busto**, escritor e xornalista galego (1848 - 1928);
***Antonio Rodríguez Fraiz**, sacerdote e escritor galego (1912 - 1995);
***José Antonio Rodríguez Fernández**, político galego, exalcalde de Valdoviño (n. 1937);
***Antonio Rodríguez Rodríguez**, político galego (n. 1944);
***Antonio Rodríguez Álvarez**, político galego, alcalde de Montederramo (n. 1953);
***Antonio Xavier Euloxio Rodríguez Reixa**, artista galego máis coñecido como **Antón Reixa** (n. 1957).
***José Antonio Rodríguez Vega**, asasino en serie cántabro (1957 - 2002);
***Antonio Rodríguez Salvador**, escritor cubano (n. 1960);
***Antonio Rodríguez Miranda**, político galego (n. 1967);
***Antonio Rodríguez**, poeta nado en Monforte de Lemos (n. 1961);
***Antonio Rodríguez Dovale**, futbolista galego (n. 1990);
***Antonio Rodríguez Vázquez**, político galego;

## Véxase tamén
*Antonio Rodríguez Pérez
David Bellos

**David Bellos** é un tradutor e biógrafo inglés.

## Traxectoria 
Dá clases de literatura francesa e literatura comparada na Universidade de Princeton. Nesa mesma universidade dirixe o programa universitario de Tradución e Comunicación Intercultural.

Traduciu obras de Honoré de Balzac, Georges Ifrah, Hélène Berr, Romain Gary, Fred Vargas e Georges Perec, incluída a súa novela ''La Vie mode d'emploi*. Malia non falar lingua albanesa, gañou o primeiro Premio Internacional Man Booker de tradución en 2005 pola súa versión das obras do autor albanés Ismail Kadare, feita a partir das edicións previas francesas.

Bellos escribiu varias biografías literarias e unha introdución aos estudos da tradución, *Is That a Fish in Your Ear? Translation and The Meaning of Everything* (2011).

Aparece no filme *The Magnificent Tati*, un documental sobre o director Jacques Tati.

## Obra 
* *Balzac Criticism in France, 1850–1900. The Making of a Reputation*. Oxford, 1976
* *Honoré de Balzac: Old Goriot (Landmarks of World Literature)*. Cambridge: Cambridge University Press, 1987. ISBN 0-521-31634-0.
* *Georges Perec. A Life in Words*, 1993. (Prix Goncourt de la biographie).
* *Jacques Tati. His Life and Art*, 1999.
* *Romain Gary. A Tall Story*, Harvill Secker, 2010
* *Is That a Fish in Your Ear? Translation and the Meaning of Everything*, 2011.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "I, Translator" artigo en *The New York Times'', 20 de marzo de 2010.
Bernardo Madriñán

**Bernardo Madriñán González**, nado en Donramiro  (Lalín) en 1883, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria
Concelleiro en Lalín dende 1911, foi un dos líderes mauristas locais. En 1916 dirixiu o periódico *La Lucha*. Ao rematar a ditadura de Primo de Rivera foi nomeado concelleiro e elixido alcalde o 15 de abril de 1930, permanecendo no cargo ata a Segunda República. Presentouse ás eleccións do 12 de abril, pero foi derrotado. Durante a República encadrouse primeiro no Partido Liberal Demócrata, e en 1935 no Bloque Nacional de Calvo Sotelo. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 volveu ser nomeado alcalde de Lalín, permanecendo no cargo ata o ano seguinte.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* La Lucha, periódico maurista de Lalín artigo de Manuel Igrexas.
Mario González Zaera

**Mario Benito Nicolás González Zaera**, nado en Sarria o 17 de decembro de 1900 e finado no mesmo concello o 3 de outubro de 1980, foi un falanxista galego.

## Traxectoria 
Fillo de Dimas González García, comerciante de Matilla de los Caños (Valladolid), que casou en Sarria con Ascensión Zaera Vázquez. Propietario do Laboratorio de especialidades farmacéuticas Kober en Sarria, foi impulsor de Falange Española en 1933. En 1935 foi nomeado Xefe Provincial de Falange de Lugo, aínda que só do sur da provincia, pois debido aos conflitos internos, Manuel Hedilla dividiu en dous sectores a provincia, adxudicando o norte a José Viador Traseira. O 18 de agosto de 1936 foi nomeado xefe territorial de Falange Española de Galicia. Asociado con Manuel Saco Rivera, realizou unha actividade abusiva no ámbito económico (subscricións que non foron entregadas ás oficinas recadadoras da Subscrición Patriótica e detraemento de importantes cantidades de diñeiro da tesourería de Falange) e extorsións, violencia física e asasinatos tamén contra autoridades militares e relixiosas.

Foi xulgado xunto a Eduardo Gómez Rodríguez, coñecido por Requejo, xefe comarcal de FE-JONS de Sarria. Foi cesado como xefe territorial de Galicia, sendo nomeado Delegado da Xunta de mando para as Illas Canarias durante un mes, transcorrido o cal foi trasladado a Salamanca como encargado de recruta e propaganda. En 1937 xunto con Manuel Hedilla e outros falanxistas que non querían acatar o Decreto de unificación, foi arrestado, acusado de traizón contra Franco e xulgado en consello de guerra con Eduardo Gómez e Luis López López, ex xefe local de Falange de Paradela, na causa 1/38, acusados de actividade conspiradora contra Franco, co obxectivo de minar a autoridade deste e atentar contra a súa persoa para conseguir a hexemonía de Hedilla. Foron condenados a morte, pero as sentenzas foron conmutadas polas de reclusión a perpetuidade. Permaneceu pouco máis de dous anos encarcerado cumprindo a sentenza, pois Franco concedeulle o indulto polo primeiro aniversario da vitoria, en abril de 1940. Foi axente executivo do Concello de Madrid dende 1959, e en 1967 foi procesado por malversación de fondos municipais por uns dez millóns de pesetas; González Zaera depositou duascentas mil pesetas en concepto de fianza, pero non se presentou ao Xulgado cando tiña obriga de facelo, por iso a Audiencia Provincial de Madrid oficiou unha providencia de busca e captura á Dirección Xeral de Seguridade en novembro de 1970.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* "Cobiza de lobos. A falange en Lugo" María Jesús Souto Blanco in *I Congreso da Memoria. A represión franquista en Galicia*.
Domingo Palmaz Brandido

**Domingo Pablo Palmaz Brandido**, nado en Lalín en 1884, foi un político galego.

## Traxectoria
Foi nomeado alcalde de Lalín en xaneiro de 1936, permanecendo no cargo ata o 4 de febreiro, cando foi nomeado gobernador civil de Cáceres polo goberno de Portela Valladares. Foi cesado o 22 dese mes logo do triunfo da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*
Owaraha

**Owaraha** ou **Owa Raha** (antes Santa Ana) é unha illa das Illas Salomón, que se atopa na provincia de Makira-Ulawa.

## Descrición 
## Descrición
Esta pequena illa de coral ten 5´6&nbsp;km de longo e 4´5&nbsp;km de largo. Está situada no extremo oriental de Makira (San Cristóbal), separada dela por un estreito de 7´5&nbsp;km de ancho, e xusto ao norte da pequena Owariki (Santa Catalina). A distancia entre Owaraha e Owariki atopa é de só 2´5&nbsp;km. A illa conta con dúas vilas principais Gupuna (ou Ghupuna) e Nafinotoga. Os habitantes de Owaraha falan a Lingua Owa e comparten a mesma cultura coa xente de Owariki e co extremo oriental da illa de Makira. Os clans Pagewa e Aiga Tatari de Owaraha e outras illas próximas afirman descender dos refuxiados de Teonimanu que foi arrasada.

## Historia
Owaraha foi habitada ao redor do 1280 a.C., de acordo cos achados en dúas covas Rate e Feru. O navegante español Álvaro de Mendaña de Neyra descubriu a illa en 1568.

O primeiro avistamento rexistrado polos europeos foi a expedición española de Álvaro de Mendaña o 4 de xullo de 1568. Máis precisamente, o avistamento e tamén o desembarco en Owahara debeuse a unha viaxe local realizada por un pequeno barco, o bergantín *Santiago*, comandado por Francisco Muñoz Rico e tendo a Hernán Gallego como piloto. Chamárona *Santa Ana*.

Owaraha foi visitado polo antropólogo e fotógrafo austríaco Hugo Bernatzik en 1932. Bernatzik documentou coidadosamente a vida cotiá dos habitantes da illa e publicou unha etnografía un ano máis tarde. Tamén tomou algunhas das primeiras e mellores fotografías dos insulares, que reflicten unha cultura que consideraba moribunda en contacto co mundo moderno.

Durante a súa estadía en Owaraha Bernatzik coñeceu a Heinrich Küper, un aventureiro alemán que vivía na aldea de Gupuna. Küper estaba casado cunha respectable muller local, Kafagamurirongo, e foi o único branco que alcanzou o status de *arafa* (alta personalidade) dentro dunha comunidade de Melanesia. Os netos de Küper aínda viven en Owaraha.

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Bibliografía
### Outros artigos
### Ligazóns externas
Orquestra Olympus

A **Orquetra Olympus** é un conxunto musical de Negreira, considerada unha das mellores orquestras galegas xunto con París de Noia, Filadelfia ou Panorama, entre outras.

Conta cun dos escenarios móbiles máis grandes de Galicia. Ten un repertorio variable con merengue e cumbia. En 2007 tocaron durante 24 horas seguidas, obtendo un récord Guinness. No 2008 actuaron 25 horas seguidas con artistas como Marta Sánchez, Nacha Pop, Pili Pampín ou Sabela.

## Membros 
Mar Robaina, Danni Lamas, Peke Moreira e Maythe Leiva (voces); Cristian Piñeiro, Polito, Freddy, Óscar Rodil, Yanko, Karel, Mero, Roberto, Alfonso e Luis Caldas (músicos).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Comarcas de Biscaia

250px|miniatura|As sete comarcas de Biscaia
As **comarcas de Biscaia** son unha división interna do territorio histórico de Biscaia, no País Vasco, pero que non constitúen unha división administrativa oficial.

Hai sete comarcas constituídas polos catro vales do baixo Nervión e Asua, Butron, Oca e Ibaizabal, as Encartaciones no extremo occidental da provincia, as cuncas dos ríos Lea e Artibai e o restante conxunto de terras en Áraba.

## Áreas funcionais 
[frame|Áreas funcionais de [Biscaia, definidas nas Directrices de Ordenación do Territorio.]] 
Prescindindo igualmente dos límites provinciais, o País Vasco está dividido nas Directrices de Ordenación do Territorio que entraron en vigor o 12 de febreiro de 1997 nas chamadas *Áreas funcionais*. As que se atopan dentro do territorio de Biscaia son:

#Balmaseda-Zalla
#Beasain-Zumarraga
#Bilbao Metropolitano
#Donostia-San Sebastián
#Durango
#Éibar
#Gernika-Markina
#Igorre
#Laguardia
#Laudio/Llodio
#Mondragón-Bergara
#Mungia
#Tolosa
#Álava Central
#Zarautz-Azpeitia

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Deputación Foral de Biscaia
Lea-Artibai

**Lea-Artibai** é unha comarca da provincia de Biscaia, Euskadi (España). Herdeira do antigo Meiriñado de Marquina, atópase no nordés do territorio, limitando con Guipúscoa, con Durangaldea e coa comarca de Busturialdea.

## Concellos 
[250px|thumb|Vista de [Ondarroa.]]

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web de Lea-Artibai  *(en éuskaro)*
Parque Natural do Garraf

O **Parque Natural do Garraf** é un parque natural de 12.376 hectáreas situado na provincia de Barcelona, en Cataluña, e xestionado pola Área de Espazos Naturais da Deputación de Barcelona.

O parque abarca unha parte do Macizo do Garraf e está repartido entre os municipios de Avinyonet del Penedès, Begues, Castelldefels, Gavà, Olesa de Bonesvalls, Olivella, Sant Pere de Ribes, Sitges e Vilanova i la Geltrú.

## Xeografía 
No parque atópanse restos de antiga ocupación humana (como o Castelo de Eramprunyà e os pobos abandonados de Campdàsens e Jafre) e masías que aínda se dedican á agricultura de servizos do parque. Xusto na fronteira do parque tamén está a Cruz de San Isidoro, no Puig d'en Boronet, moi apreciada en Sitges.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Castell d'Eramprunyà.jpg|Restos do castelo de Eramprunyà
Ficheiro:Avenc emili sabate.jpg|Cova Emili Sabaté

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Macizo do Garraf

### Ligazóns externas 
* Parque do Garraf
María Jesús Souto Blanco

**María Jesús Souto Blanco**, nada en Lugo o 13 de maio de 1964, é unha historiadora galega.

## Traxectoria 
Licenciada en Xeografía e Historia pola Universidade de Santiago de Compostela (1987) e doutorada en Historia Contemporánea (1997). Foi profesora asociada na Universidade de Angers (1989-1990), profesora no programa de doutoramento Humanidades da Universidade de Santiago de Compostela (1999-2000), bolseira colaboradora do proxecto da Universidade de Santiago (1993-1995). Colaborou no proxecto da USC "As elites políticas na Galicia urbana no primeiro terzo do século XX" (1996-1998) e no proxecto "Elites, representación política e redes clientelares na Galicia do primeiro terzo do século XX" (1999-2001).

## Obras 
**La represión franquista en la provincia de Lugo (1938-1940)*, 1998.
**Los apoyos al régimen franquista en la provincia de Lugo (1936-1940). La corrupción y la lucha por el poder*, 1999.

### Artigos
*"La Universidad de Santiago de Compostela, 1857-1936" en *Revista Galega do Ensino*, número 2, maio, 1996.
*"Proceso Vega Barrera. Consejo de Guerra y antecedentes", en *Unión Libre* nº 2, 1997.
*"Lugo entre 1900 y 1940" en *Libro de Oro de Lugo*, 1998.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha en galegos.info
Martín Berasategi

**Martín Berasategui Olazábal**, nado en Donostia o 27 de abril de 1960, é un recoñecido restaurador vasco.

## Traxectoria 
Estudou no colexio dos Pais Capuchinos de Lekaroz, no Val de Baztan (Navarra). Está inmerso no mundo da cociña desde os trece anos, grazas a súa nai e a súa tía. Iniciouse no negocio familiar, Bodegón Alejandro, do cal se converteu en responsable principal aos 21 anos. Cinco anos despois, recibiu a estrela Michelín. Así mesmo, desde moi novo viaxou con regularidade a Francia, para completar a súa formación.

O 20 de xaneiro de 2005 recibiu o Tambor de Ouro de Donostia no día grande da cidade, o máximo galardón que entrega o Concello de Donostia. Segundo palabras súas ese galardón fíxolle máis ilusión que recibir a terceira estrela Michelín.

O seu restaurante máis coñecido está en Lasarte e dispón dunha cualificación de 3 estrelas na prestixiosa Guía Michelín, sendo considerado un dos máis coñecidos representantes da nova cociña vasca. Tamén dispón doutros restaurantes como o do Kursaal en Donostia cunha estrela Michelín ou o do museo Guggenheim Bilbao.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial de Martín Berasategui
Sequoioideae

As **sequoias** (***Sequoioideae***) forman unha subfamilia pertencente á familia Cupressaceae. Esta subfamilia contén unha das árbores máis altas do mundo. Malia seren enormes no tamaño, as súas sementes resultan ser moi miúdas, non sendo máis grandes cás sementes da tomateira. Estas árbores tamén poden vivir até unha idade moi avanzada. Algúns viven durante centos e incluso milleiros de anos. Esta subfamilia está en perigo de extinción por mor á talla e a perda de hábitat.

## Galiza 
En Galiza plántanse coma ornamental en arboredos e pazos dende hai anos. Algúns exemplares de sequoias figuran no Catálogo de Árbores Senlleiras de Galicia:
* Sequoias do Xardín botánico de Padrón, en Padrón (A Coruña);
* Sequoia do Castelo de Soutomaior, en Soutomaior (Pontevedra);
* Sequoia vermella do Pazo de Lourizán, en Pontevedra.
* Sequoia xigante do Pazo do Casal, en Bergondo (A Coruña).

## Tamaño e peso 
*Sequoia* e *Sequoiadendron* son árbores moi masivas. O máis pequeno da subfamilia é *Metasequoia*. As árbores de Sequoioideae teñen a marca das maiores e máis altas árbores do mundo. A árbore máis alta do mundo, Hyperion, é unha sequoia de California. A árbore máis grande do mundo, a árbore General Sherman,é unha sequoia xigante.

## Rango e conservación 
*Sequoiadendron* só medra nas abas de California nas montañas de Serra Nevada. As sequoias sobreviven no norte de California. *Metasequoia* é tan raro que se pensaba que estaba extinguido até que foi redescuberto por un enxeñeiro forestal da China. *Metasequoias* pódense atopar nalgunhas partes da China e, debido a un grupo de conservación, nunha zona con forma de media lúa nos Estados Unidos. A sequoia xigante é vulnerábel segundo a lista vermella IUCN. Isto fai que toda a subfamilia se encontre en perigo de extinción.

## Notas 
* http://www.nps.gov/archive/redw/trees.html ."About the trees".Olmsted, Fredrick.2009.Dawson, John. consultado 2 Apr 2010)
* Crawford, Marcy."Calaveras Big Trees Association".Goldrush World Access.2010.http://www.bigtrees.org/(1 Apr 2010)
* http://www.dawnredwood.org/."Crescent Ridge Dawn Redwood Preserve".Hanks, Doug.2005.Hanks, Doug. consultado 2 Apr 2010)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas