open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Putrescina

miniatura|dereita|Estrutura química da putrescina.

A **putrescina** (ou butano-1,4-diamina) é unha substancia orgánica fedorenta  do grupo das poliaminas coa fórmula NH2CH2)4NH2. Esta relacionada coa cadaverina, xa que ambas as dúas se orixinan pola degradación dos aminoácidos nos organismos vivos e nos cadáveres, e ambas son tóxicas a doses altas. Estas dúas poliaminas son as responsables en grande medida do cheiro da carne en putrefacción, pero tamén contribúen ao cheiro do mal alento e da vaxinose bacteriana. Tamén se atopan no seme e nalgunhas microalgas, acompañando a moléculas relacionadas como a espermina e espermidina.

## Historia
A putrescina  e cadaverina  foron descritas por primeira vez en 1885 polo médico alamán Ludwig Brieger (1849–1919). O seu descubridor dixo: "Chameille a este [composto] "putrescina" da palabra latina *putresco*, que significa podre, decaído".

## Produción
A putrescina prodúcese a escala industrial por hidroxenación do succinonitrilo, o cal se obtén por adición de cianuro de hidróxeno ao acrilonitrilo. A putrescina faise reaccionar co ácido adípico rendendo a poliamida Nailon-4,6, que se comercializa como *Stanyl*.

A produción biotecnolóxica de putrescina a partir de materia prima renovable é unha alternativa prometedora que se está a ensaiar para a síntese química. Recentemente anunciouse a obtención dunha estirpe de bacterias *Escherichia coli* alteradas por enxeñaría xenética, que produce putrescina con bo rendemento en medios salinos minerais de glicosa.

## Bioquímica
A putrescina ataca á S-adenosil metionina descarboxilada e convértese en espermidina. A reacción está catalizada polo encima espermidina sintase.

A putrescina sintetízase en pequenas cantidades nas células en bo estado a partir da arxinina. Unha posibilidade é que a arxinina se converta en ornitina, e esta en putrescina pola acción da ornitina descarboxilase. Outra vía de síntese alternativa é: a arxinina convértese en agmatina, nunha reacción catalizada polo encima arxinina descarboxilase (ADC); despois agmatina transfórmase en carbamilputrescina pola agmatina imino hidroxilase (AIH), e, finalmente, a carbamilputrescina convértese en putrescina.

As poliaminas, entre as cales a putrescina é unha das máis simples, son factores de crecemento necesarios para a división celular.

## Toxicidade
A putrescina é tóxica a doses altas. Nas ratas ten unha toxicidade oral aguda de 2000&nbsp;mg/kg de peso corporal.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Poliamina
* Cadaverina
Espermidina

A **espermidina** é unha poliamina implicada no metabolismo celular e atopada en case todos os tecidos asociada aos ácidos nucleicos. Trátase dunha poliamina lineal con tres grupos amínicos coa fórmula H2N-((CH2)4-NH-)2-H. A pH fisiolóxico a espermidina está ionizada en forma policatiónica. A espermidina sintetízase a partir da putrescina por reacción coa S-adenosil metionina descarboxilada en reacción catalizada pola espermidina sintase. A partir da espermidina pode sintetizarse a espermina .

## Funcións e aplicacións 
Entre as funcións coñecidas da espermidina están as seguintes:
* Axuda a estabilizar os ácidos nucleicos.
* Inhibición da óxido nítrico sintase neuronal (nNOS ou NOS1)
* Axuda no proceso in vitro de transcrición do ARN por estimulación da actividade da polinucleótido quinase do bacteriófago T4 e a ARN polimerase T7 .
* Únese e fai precipitar o ADN e utilízase na purificación de proteínas de unión ao ADN 
* Regulación e promoción do crecemento das plantas, xa que as poliaminas reguladoras do crecemento das plantas funcionan tamén como hormonas vexetais que promoven a embrioxénese somática.
* Tamén se encontrou que a espermidina reduce o envellecemento dos lévedos, moscas, vermes, e células inmunitarias humanas ao inducir a autofaxia.
* A espermidina pode utilizarse en electroporación durante a transferencia de ADN ao interior da célula con impulsos eléctricos .
* Estimulación da autofaxia. Recentemente Tirupathi Pichiah et.al., suxeriron que a espermina podía ser útil para tratar a diabetes tipo 2 .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Norespermidina
* Espermina
* Poliamina

### Ligazóns externas 
* Safety Data Sheet
Acelular

[miniatura|250px|Un [virus non é unha célula.]]
O substantivo **acelular** significa literalmente *sen células*, e se aplica principalmente aos virus, pero tamén aos provirus, viroides, e prións, que son entidades biolóxicas non formadas por células, a diferenza das bacterias e as cianobacterias, organismos compostos por células procariotas, e dos fungos, vexetais e animais, formados por células eucariotas.

## Características 
Como adxectivo, acelular úsase para cualificar os tecidos que só posúen matriz extracelular e que carecen de células, como a mesoglea dalgúns invertebrados ou a cutícula dos artrópodos.

O dos *acelulares* (ou Acytota) é un dos tres superreinos en que algunhas clasificacións da bioloxía moderna dividen os seres vivos. Os membros deste superreino son organismos que se reúnen nun único reino: o reino Virus. O seu clado oposto é Cytota, que reúne a todos os organismos celulares, os dominios Bacteria, Archaea e Eukarya.

Os virus están considerados como parasitos intracelulares obrigatorios, pois por si sós non son capaces de reproducirse. Poden ter ADN ou ARN, envolvidos por unha membrana proteica.

Este tema aínda é moi discutido e posto en dúbida, dado que non se sabe aínda se os virus poden ser considerados como seres vivos. Non se reproducen por conta propia, non se alimentan, non teñen orgánulos, nin metabolismo etc. O concepto de "vida" sen estrutura celular volveu emerxer con forza na comunidade científica en 2003 como consecuencia do descubrimento dos mimivirus..

## Taxonomía 
Os que consideran que os virus son seres vivos establecen para eles un novo dominio da vida, os Aphanobionta.
* Serie **Acytota**
** Dominio Aphanobionta
*** Reino Virus

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mimivirus, Mamavirus
* Prión
* Viroide
* Virusoide
Juan Carlos Piris

**Juan Carlos Piris Marrone**, nado en Buenos Aires o 9 de decembro de 1948, é un exfutbolista arxentino. Xogaba de defensa central.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
José María Gil Robles

**José María Gil Robles y Quiñones de León**, nado en Salamanca o 22 de novembro de 1898 e finado en Madrid o 14 de setembro de 1980, foi un avogado e político español.

## Traxectoria 
miniatura|175px|Mitin de José María Gil Robles, 1935.
Fillo de Enrique Gil Robles. Licenciouse en Dereito na Universidade de Salamanca con 21 anos. Doutorouse na Universidade Central de Madrid e obtivo a cátedra de Dereito Político da Universidade de La Laguna en 1922. Volveu a Madrid e formou parte da redacción do xornal católico *El Debate*, dirixido por Ángel Herrera Oria. Secretario da Confederación Nacional Católico-Agraria, en 1922 integrouse no Partido Social Popular, liderado por Ángel Ossorio y Gallardo. Na ditadura de Primo de Rivera colaborou con José Calvo Sotelo na redacción do Estatuto Municipal.

Nas primeiras eleccións da II República presentouse nas candidaturas do Bloque Agrario e foi elixido deputado por Salamanca. En 1931 pasou a militar en Acción Nacional, creada por Ángel Herrera Oria e rebautizada en 1932 como Acción Popular, cando Gil Robles xa era un dos seus principais dirixentes.

A finais de febreiro e principios de marzo de 1933 participou na creación da Confederación Española de Derechas Autónomas (CEDA), ao integrar nela a Acción Popular. O seu novo partido obtivo a vitoria nas eleccións de novembro de 1933, pero cunha escasa maioría (115 escanos de 450), o cal o imposibilitaba para formar goberno en solitario. Apoiou ao novo gabinete presidido por Alejandro Lerroux desde ese mesmo mes, así como aos seguintes, encabezados tamén por outras figuras do Partido Republicano Radical de Lerroux.

O 6 de maio de 1935 foi nomeado ministro da Guerra por Lerroux.

Despois da vitoria do Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936 converteuse no xefe da oposición parlamentaria. A súa figura viuse cada vez máis eclipsada polos postulados máis radicais de José Calvo Sotelo. Gil Robles abandonou España e dirixiuse a Francia. Expulsado polo goberno de Léon Blum, pasou a Portugal.

Trala fin da guerra civil española apoiou a causa monárquica. Regresou a España en 1953 pero foi desterrado en 1962. Xa en 1972 foi un dos avogados do caso Reace.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Congreso dos Deputados
Fátima Peón

**Fátima Peón Torres**, nada en Lourizán (Pontevedra) o 7 de xuño de 1985, é unha escritora, compositora e directora de teatro galega.

## Traxectoria 
Estudou o bacharelato en Pontevedra. Desde os 17 anos vive entre Pedre e Madrid. Alí iniciou estudos de xornalismo na Universidade Complutense. É licenciada en Arte Dramática na especialidade de Dirección de Escena e Dramaturxia pola Real Escola de Arte Dramática de Madrid e MBA pola Universidade Antonio de Nebrija.

De nova gañou o certame Ben Veñas, Maio nas modalidades de relato e poesía, amais do Premio Manolo Lado, dous Premios Minerva e o XV Premio Rúa Nova de Narracións Xuvenís. Colaborou na prensa no *Faro de Vigo* e na radio en Cadena SER. Dirixiu a compañía de teatro Yo/lapeordetodas. Dirixiu as curtametraxes *Age of Blindness*, *Orquestra* (2009) e *Síndrome Rosalía* (2011, premio Curtas para Rosalía). Dende 2018 lidera a banda de música electrónica Chlorine Dreams.

Nas eleccións municipais de 2011 concorreu como candidata independente e cabeza de lista do BNG polo concello de Cerdedo.

## Obra 
* *Sempre nos quedará París* (teatro, 2002)
* *Trinta de Novembro* (narración, 2002)
* *Camposanto* (novela, 2003). XV Premio Rúa Nova de Narracións Xuvenís.
* *Salmo por la escuela número 1* (teatro, 2007)
* *Miserere* (narración curta, 2008). II Premio de Relatos Mulleres Progresistas. 
* *Glosario de Resistencia* (poesía, 2012)
* *O Desexo de Ser Fouciño* (poesía, 2024)

## Como directora de teatro 
* *Notas de Cocina* de Rodrigo García (2006)
* *El Montacargas* de Harold Pinter (2007)
* *Mariposas Nocturnas* de Laura Rubio Galletero (2008)
* *La Enfermedad de la Juventud* de Ferdinand Bruckner (2009)
* *Proyecto Bruckner o De Ratas y Artistas* de Laura Rubio Galletero (2010), obra gañadora da Bolsa Primeira Obra Fundación CaixaGalicia.

## Con Chlorine Dreams 
* *Polar Star*, single (2018)
* *Terraforming,* single (2019)
* *In the Air Tonight,* single (2019)
* *A Fucking Stupid Love Song,* single (2020)
* *Get Ready*, single (2020)

## Notas
Primeiro ministro de Eswatini

miniatura|Brasón de Eswatini.
O **primeiro ministro de Eswatini** é o **xefe de goberno de Eswatini**. Esta é a lista de primeiros ministros país, dende o 1967 ata hoxe.
Euroliga 2000-01

A **Euroliga 2000-01** foi a primeira edición da Euroliga, a máxima competición de clubs de baloncesto de Europa dende a súa organización pola Unión de Ligas Europeas de Baloncesto (ULEB). Incluíndo as edición desta competición organizadas por FIBA Europa é a 44ª edición. Nesta edición competiron 24 equipos de 14 países distintos.

O campión foi o Kinder Bologna, que venceu na final ao TAU Cerámica. O iugoslavo Dejan Tomašević foi elixido MVP da liga regular e o arxentino Manu Ginóbili MVP da fase final.

## Participantes 
## Primeira fase 
Os catro primeiros de cada grupo acadaron o Top 16.

### Grupo A 
|

|}

### Grupo B 
|

|}

### Grupo C 
|

|}

### Grupo D 
|

|}

## Playoffs 
### Oitavos de final 

### Cuartos de final 

### Semifinais 

### Final 

## Premios 
;MVP da Euroliga 2000-01
*  Dejan Tomašević ( Budućnost)

;Equipo da Tempada 2000-01

### Xogadores da semana 
#### Fase regular 
#### Playoffs 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Euroleague Basketball

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial Euroleague.net
* Eurobasket.com
* Páxina oficial ULEB.net
O Tremo, Os Ánxeles, Brión

**O Tremo** é un lugar da parroquia dos Ánxeles no concello coruñés de Brión na comarca de Santiago. Tiña 234 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 107 eran homes e 127 eran mulleres.

## Notas
## Lugares e parroquias
### Lugares dos Ánxeles
### Parroquias de Brión
Orchestre de la Suisse Romande

A **Orchestre de la Suisse Romande** ou **OSR** (en galego **Orquestra da Suíza Francófona**) é unha orquestra sinfónica da cidade de Genève (Suíza). Amais de concertos de música sinfónica, que teñen lugar no Victoria Hall, a OSR actúa nas producións operísticas e de ballet do Grand Théâtre de Genève. A súa actividade concertística esténdese ata a cidade de Lausana, onde ofrece concertos no Palais de Beaulieu. Ten realizado xiras por Europa, América do Norte e o Extremo Oriente. Actualmente está rexida por unha fundación privada.

## Historia 
A Orchestre de la Suisse Romande foi fundada o 30 de novembro de 1918 por Ernest Ansermet, e inicialmente contaba cun equipo de 48 intérpretes e unha tempada de seis meses de duración. Aemais de músicos suízos, a OSR acolleu inicialmente músicos doutros países como Austria, Francia, Alemaña ou Italia. Ansermet incrementou gradualmente o número de músicos suízos na orquestra, acadando un 80% en 1946. Ansermet permaneceu como director musical da orquestra durante 49 anos, de 1918 a 1967.

En 1938, a orquestra fusionouse con outra orquestra de radio con base en Lausana. A continuación, a OSR comezou a transmitir regularmente os seus concertos pola radio suíza. A OSR estreou moitas obras de compositores suízos, como Arthur Honegger, Frank Martin ou Heinz Holliger. Durante o mandato de Armin Jordan (1985-1997), a OSR continuou gravando para o selo Erato. Durante a segunda guerra mundial, moitos directores alemáns trasladaron a súa residencia a Suíza. Wilhelm Furtwängler converteuse nun director convidado frecuente pola orquestra, dirixindo o seu repertorio predilecto de compositores como Beethoven, Brahms e Richard Strauss. Mesmo Carl Schuricht foi director convidado dirixindo a música de Bruckner e Mahler.

Dende o 2005, o seu director artístico e musical é Marek Janowski, que realizou coa orquestra distintas gravacións para o selo Pentatone. En setembro do 2008, Janowski extendeu o seu contrato ata o ano 2015, aínda que posteriormente, en xaneiro do 2010, o director e a orquestra acordaron concluír a súa relación logo da tempada 2011-12. Tralo anuncio da saída de Janowski no 2012, os intentos da OSR por asegurar a Bertrand de Billy e Kazuki Yamada como futoros directores artísticos da formación non chegaron a bo termo. Porén, en setembro do 2010, a OSR nomeou a Neeme Järvi como o seu noveno director artístico, con efecto dende xaneiro do 2011, e como director musical a partir da fin do contrato de Janowsky. Paralelamente, Yamada foi nomeado principal director convidado, cun contrato inicial de tres anos (ao igual que Järvi).

## Directores musicais 
* Ernest Ansermet (1918-1967)
* Paul Kletzki (1967-1970)
* Wolfgang Sawallisch (1972-1980)
* Horst Stein (1980-1985)
* Armin Jordan (1985-1997)
* Fabio Luisi (1997-2002)
* Pinchas Steinberg (2002-2005)
* Marek Janowski (2005-2012)
* Neeme Järvi (2012-)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da Orchestre de la Suisse Romande
Sudario de Turín

miniatura|dereita|A saba santa en dúas versións.
O **Sudario de Turín** —tamén coñecido como **Saba Santa** ou o **Santo Sudario**— é unha tea de liño que mostra a imaxe dun home que presenta marcas e traumas físicos propios dunha crucifixión. Atópase situado na capela real da Catedral de San Xoán Bautista, en Turín (Italia). É obxecto de controversia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O Sudario de Turín
Charlotte Gainsbourg

miniatura|dereita|Gainsbourg en 2007.

**Charlotte Gainsbourg**, nada en Londres o 21 de xullo de 1971, é unha actriz e cantante francesa, filla de Serge Gainsbourg e Jane Birkin.

Comezou a súa carreira cinematográfica moi cedo impulsada pola súa nai. Vive xunto a Yvan Attal, actor e director con quen ten dous fillos, Ben e Alice. Participou en distintas producións en inglés e francés.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Charlotte Gainsbourg na páxina *A Tribute to Gainsbourg*
Dirk Bogarde

miniatura|dereita|Bogarde, en 1990.
**Derek Jules Gaspard Ulric Niven van den Bogaerde**, mellor coñecido polo nome artístico de **Dirk Bogarde**, nado en West Hampstead o 28 de marzo de 1921 e finado en Chelsea (Londres) o 8 de maio de 1999, foi un prolífico actor e escritor británico.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Dirk Bogarde  artigo do Fyne Times.
John Hawkins

**John Hawkins**, nado en Plymouth en 1532 e finado en Porto Rico o 12 de novembro de 1595, foi un pirata, mercador, navegante e comerciante de escravos inglés. O seu pai, William Hawkins, era un confidente de Henrique VIII de Inglaterra.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* An exhibit in the National Archives of the United Kingdom
Nancy Reagan

**Anne Frances Robbins**, coñecida máis tarde como **Nancy Davis Reagan**, nada en Queens (cidade de Nova York) o 6 de xullo de 1921 e finada en Bel Air, California o 6 de marzo de 2016, foi unha actriz estadounidense. Casada con Ronald Reagan, foi Primeira dama dos Estados Unidos de América dende 1981 até 1989.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Arquivo da Casa Branca
Joe Frazier

miniatura|dereita|Frazier en 2010.
'''Joseph William "Smokin' Joe" Frazier'*, nado o 12 de xaneiro de 1944 en Beaufort (Carolina do Sur) e finado en Filadelfia (Pensilvania) o 7 de novembro de 2011, foi un ex-campión mundial de boxeo na categoría de peso pesado. Tamén conquistou unha medalla de ouro nos Xogos Olímpicos de Toquio de 1964.

## Traxectoria 
En 1968 Frazier foi recoñecido como campión mundial pola Comisión de Boxeo de Nova York, entidade que pactou un combate entre Frazier e Buster Mathis para designar o substituto de Muhammad Ali, ao que se lle retirara o título por negarse a ingresar no exército e ir á guerra de Vietnam. Frazer gañou por KO, pero o título non tiña recoñecemento a nivel mundial, polo que Frazier tivo que derrotar a Jimmy Ellis en 1971 para converterse no campión da categoría, adxudicándose os cetros do Consello Mundial de Boxeo e a Asociación Mundial de Boxeo. Perdeu o cetro ante George Foreman en Kingston (Xamaica) o 22 de xaneiro de 1973.

Frazier é coñecido principalmente polos tres combates que disputou contra Muhammad Ali. O primeiro deles tivo lugar en Nova York o 8 de marzo de 1971, denominado "A pelexa do século" e gañado por Frazier por decisión unánime. Volveron enfrontarse en dúas ocasións: outra volta en Nova York o 28 de xaneiro de 1974, con vitoria de Ali por decisión unánime, e en Manila (Filipinas) o 1 de outubro de 1975, evento publicitado como *The Thrilla in Manila'' e considerado por parte da crítica como o mellor combate de boxeo da historia, que rematou con triunfo de Ali ao retirarse Frazier despois do décimo cuarto asalto. Os dous púxiles mantiveron un resentimento mutuo tanto dentro como fóra do cuadrilátero durante moito tempo..

En 1980 ingresou no Salón Internacional da Fama do Boxeo. A pesar dos seus logros, Frazier perdeu case toda a súa fortuna. Terminou vivindo nun apartamento modesto en Filadelfia, e adestraba a boxeadores novos.

En outubro de 2011 fíxose público que tiña cancro de fígado, e morreu ao mes seguinte.

## Combates profesionais 
Lenda:  TKO = KO técnico, UD = Decisión unánime dos xuíces por puntos, MD = Decisión dos médicos, SD = Decisión non unánime dos xuíces por puntos. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Official Website
O Pobo da Liberdade

miniatura|dereita|Berlusconi, quen en 2011 era o máximo responsábel da organización.

**Il Popolo della Libertà** ou **PdL** é unha formación pólitica de dereita liberal italiana presidida por Silvio Berlusconi e fundada o 18 de novembro de 2007 en Milán, na Piazza San Babila. Esta formación presentouse por primeira vez a unhas eleccións na primavera de 2008, gañando as eleccións e ascendendo outra vez ao poder Silvio Berlusconi.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Christian von Maltzahn

**Gerd Christian von Maltzahn**, nado en Buenos Aires o 28 de xaneiro de 1956 e finado en Berlín o 3 de abril de 1997 foi un dos principais activistas LGBT do movemento de liberación LGBT de Alemaña na década de 1970.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bruno Gmünder, Christian von Maltzahn: *Berlin von hinten . Lese- und Reisebuch für Schwule, Gays und andere Freunde.* Gmünder, Berlín 1981, ISBN 3-9800578-0-1
* Charles Silverstein, Edmund White: *Die Freuden der Schwulen.* Übersetzt und überarbeitet von Gerd-Christian von Maltzahn. Gmünder, Berlín 1984., ISBN 3-924163-02-2. Originaltitel: *The Joy of Gay Sex*
* Andrew Holleran: *Tänzer der Nacht.* Übersetzt von Gerd-Christian von Maltzahn. Gmünder, Berlín 1985, ISBN 3-924163-06-5. Originaltitel: *Dancer from the dance.*
* Christian Pierrejouan: *MS.* Übersetzt von Gerd-Christian von Maltzahn. Gmünder, Berlín 1983, ISBN 3-9800578-6-0 
* Andrew Holleran: *Nächte auf Aruba.* Übersetzt von Gerd-Christian von Maltzahn. Droemersche Verlagsanstalt Knaur, München 1986, ISBN 3-426-01363-0 
* Denis Smadja: *Positiv leben. Ratgeber für HIV-Positive, ihre Freunde und Familie.* Übersetzt von Gerd-Christian von Maltzahn. Gmünder, Berlín 1993, ISBN 3-86187-003-7
Divorcio

O **divorcio** é a disolución efectiva do matrimonio, mentres que nun sentido amplo, refírese ao proceso que ten como intención dar termo a unha unión conxugal. En termos legais modernos o divorcio foi asentado por primeira vez no Código Civil francés de 1804, seguindo os postulados que vían o matrimonio como unha verdadeira unión libre (para contraelo basta o acordo libre dos esposos), e ao divorcio como unha necesidade natural. Neste sentido, o divorcio moderno nace como unha dexeneración dun matrimonio vincular cristián, seguindo a lóxica da secularización deste, tendo por certas raíces provenientes do Dereito romano.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Divorce
Joe Pesci

**Joseph Frank Pesci**, coñecido como **Joe Pesci**, nado o 9 de febreiro de 1943, é un actor e cantante estadounidense.

## Traxectoria
É coñecido por interpretar gánsteres violentos ou de mal xenio. Pesci actuou en películas como *Un dos nosos*, *Casino*, *Era unha vez en América*, *JFK* ou *Só na casa*. En 1990 gañou un premio Óscar como mellor actor secundario pola súa interpretación do mafioso Tommy DeVito en *Un dos nosos*.
Veronica Lario

**Miriam Raffaella Bartolini**, coñecida como **Veronica Lario**, nada o 19 de xullo de 1956, é unha actriz italiana.

## Vida persoal
Estivo casada co empresario e político italiano Silvio Berlusconi.
## Notas
George Foreman

**George Foreman**, nado o 10 de xaneiro de 1949 en Marshall (Texas) e finado o 21 de marzo de 2025 en Houston (tamén Texas), foi un boxeador dos pesos pesados, ouro nos Xogos Olímpicos de 1968, campión do mundo entre 1973 e 1974, e de novo entre 1994 e 1995. 
## Carreira profesional 
Lenda:  TKO = KO técnico, UD = Decisión unánime dos xuíces por puntos, MD = Decisión dos médicos, SD = Decisión non unánime dos xuíces por puntos.  

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xogos Olímpicos de 1968
* Muhammad Ali
* Joe Frazier
Primeira dama

miniatura|dereita|Primeiras damas de Armenia (Bella Kocharian), Estados Unidos (Laura Bush), Rusia (Lyudmila Putina) e Bulgaria (Zorka Parvanova) en 2003.
A **primeira dama** é, en determinados estados, a muller ou cónxuxe do presidente ou primeiro mandatario dese estado, ou na súa falta, alguén que cumpre esa función en cerimonias oficiais. Coñecidas primeiras damas foron por exemplo Nancy Reagan, Laura Bush ou Hillary Clinton, por citar tres casos dos EUA.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Current First Ladies (biographies and photo profiles)
Mariano Iglesias

**Mariano Iglesias Castro**, nado en Ledoira (Frades) en 1963, é un político galego do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria 
Enxeñeiro industrial. Presentouse ás eleccións municipais de 2003 en Mesía na lista independente Agrupación Electoral Mesía Nova e foi concelleiro de Obras durante a lexislatura. Nas municipais de 2007 encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE e foi elixido alcalde por maioría absoluta. Continuou como alcalde nas sucesivas eleccións, sempre con maioría absoluta. Nas eleccións municipais de 2019 acadou de novo a alcaldía con maioría absoluta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Mesía
Trandeiras, A Pena, Xinzo de Limia

dereita|miniatura|Mosteiro do Bon Xesús de Trandeiras.
**Trandeiras** é un lugar da parroquia da Pena no concello ourensán de Xinzo de Limia na comarca da Limia. No ano 2022 tiña 40 habitantes, dos cales 21 eran homes e 19 mulleres.

En Trandeiras está situado o mosteiro do Bon Xesús de Trandeiras.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Pena 
### Parroquias de Xinzo de Limia 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Lugares de Xinzo de Limia
Estado de Kano

**Kano** é un dos estados da República Federal de Nixeria, na zona central do norte. Creado o 27 de maio de 1967 de parte da antiga Rexión Setentrional, limita co estado de Katsina polo noroeste, co de Jigawa polo nordeste, co de Bauchi polo sueste e co de Kaduna polo suroeste. Na súa orixe incluía tamén o estado de Jigawa, separado en 1991. A súa capital é Kano.

A lingua oficial do estado é o inglés, aínda que a lingua hausa tamén é amplamente falada.

## Áreas de goberno local 
No estado atópanse 44 áreas de goberno local:
Manuel Jorge Velo Reinoso

**Manuel Jorge Velo Reinoso**, nado en 1957, é un político galego do PPdeG.

## Traxectoria
Funcionario de Correos. Presentouse ás eleccións municipais de 2003 na Merca encabezando a candidatura do PPdeG e foi elixido alcalde por maioría absoluta. Continuou como alcalde nas sucesivas eleccións, sempre con maioría absoluta.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais na Merca

### Ligazóns externas
*Entrevista en *Faro de Vigo*
Depresión

O termo **depresión** (do latín depressio, «opresión», «encollemento» ou «abatemento») pode referirse a:

* **Depresión**, en xeoloxía, unha zona do relevo situada a un nivel inferior cá superficie veciña.
* **Depresión**, en psicoloxía, un trastorno psíquico caracterizado por un estado de tristeza e desánimo, por veces con ansiedade.
* **Depresión**, en economía, un descenso significativo da actividade económica.
** A **Gran Depresión** foi un período de grave recesión económica que comezou en 1929 e rematou coa segunda guerra mundial.
KK Zadar

O **Košarkaški klub Zadar** é un club profesional de baloncesto da cidade de Zadar, Croacia. Actualmente compite na A1 Liga, a máxima competición do baloncesto croata, e eventualmente na Liga do Adriático. Disputa os seus partidos como local no Dvorana Krešimira Ćosića, que recibe o seu na honra do falecido xogador de baloncesto Krešimir Ćosić, cunha capacidade para 10.000 espectadores.

## Palmarés 
### Local 
* **Liga de Croacia**: **2**
** 2005 e 2008.
* **Copa de Croacia**: **6**
** 1998, 2000, 2003, 2005, 2006, 2007.
* **Liga de Iugoslavia**: **2**
** 1965, 1967, 1968, 1974, 1975 e 1986.
* **Copa de Iugoslavia**: **1**
** 1970.

### Europeo 
* **Liga do Adriático**: **1**
** 2003.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Babenzo, Bastavales, Brión

**Babenzo** é un lugar da parroquia dos Bastavales no concello coruñés de Brión na comarca de Santiago. Tiña 79 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 35 eran homes e 44 eran mulleres.

## Notas
## Lugares e parroquias
### Lugares de Bastavales
### Parroquias de Brión
Kano

**Kano** é unha cidade africana, situada ao norte de Nixeria e capital do estado homónimo.

## Historia
Berce do pobo hausa do Sahel, a *Crónica de Kano* relata a súa longa e rica historia. Os achados arqueolóxicos permiten asegurar a presenza dun asentamento que traballaba o ferro no outeiro Dala da cidade dende o século VII.

No 999 comeza a cronoloxía dos reis de Kano, que axiña arrodearon a vila cunha gran muralla (case 20&nbsp;km na súa máxima expansión). A islamización progresiva tivo o seu cénit co goberno de Muhammad Rumfa (1463-1499) quen reformou a cidade ampliando o Pazo do Emir. No século XIX o emirato de Kano pasou a seres tributario do califato fulani de Sokoto. En 1903 Kano caeu no poder colonial británico.

Hoxe a urbe creceu ata se converter na segunda metrópole máis importante do país tras Lagos, centro comercial da súa rexión agrícola e gandeira e foco do islamismo nixeriano (fonte de periódicos estalidos de violencia relixiosa). A poboación, que o goberno central cifra en máis de dous millóns de habitantes (censo de 2006), seica podería mesmo duplicar esa cantidade.
Sistema de dous imperios

O **sistema de dous imperios** foi un dos máis aceptados e o máis alto sistema de clasificación de uso xeral antes do establecemento do Sistema de tres dominios. Todo o que existe clasifícase en "sen vida" (*Mineralia*), e "vida" (Biota ou *Vitae*), que se subdividía nos imperios Cytota  ou vida celular, e *Acytota* ou *Aphanobionta*, ou vida non celular. O imperio Cytota subdividíase nos superdominios Prokaryota (procariotas) e Eukaryota (eucariotas).

Cando o sistema de tres dominios se introduciu, algúns biólogos preferiron o *sistema de dous imperios*, alegando que o sistema de tres dominios exaxera a división entre as archaeas e as bacterias. Porén, dado o estado actual dos coñecementos e o rápido progreso científico biolóxico, sobre todo debido ás análises xenéticas, este sistema desapareceu totalmente.
 

A este sistema precedeuno o sistema de tres reinos de Haeckel: Animalia (animais); Plantae (plantas) e Protista (protistas).
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Reino (bioloxía).
* Dominio (bioloxía).
San Salvador, San Salvador de Bastavales, Brión

**San Salvador** é un lugar da parroquia dos San Salvador de Bastavales no concello coruñés de Brión na comarca de Santiago. Segundo o INE en 2010 tiña 58 habitantes (28 homes e 30 mulleres).
## Toponimia
O topónimo **San Salvador** (do latín ) é un haxiotopónimo referido a Xesús de Nazaret, e débese á presenza no lugar da igrexa de San Salvador de Bastavales.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Salvador de Bastavales 
### Parroquias de Brión
Juan Antonio Maceiras

**Juan Antonio Maceiras Barros**, nado o 21 de xullo de 1954, é un médico e político galego do PPdeG

## Traxectoria 
Chegou a Miño como médico en 1990. Foi director xeral de Saúde Pública (1992-1994). Presentouse ás eleccións municipais de 2003 en Miño encabezando a CIM (Candidatura Independiente Miño) e foi elixido alcalde. En decembro de 2004 ingresou no PPdeG, e nas municipais de 2007 encabezou a candidatura deste partido e foi reelixido alcalde por maioría absoluta. Continuou como alcalde tralas municipais de 2011, tamén con maioría absoluta, até a súa renuncia en xaneiro de 2013.

En 2026 aceptou unha condena de inhabilitación para evitar o cárcere, logo dun proceso de prevaricación por prorrogar incorrectamente contratos.

## Escándalo Fadesa 
Foi durante os seus mandatos primeiro coma independente baixo a CIM e despois reintegrándose no PPdeG cando Maceiras, que estivera en contra da macrourbanización, deu un xiro no seu discurso e defendeu a construción da urbanización Miño Costa Golf (anteriormente coñecida coma Costa Anácara) promovida por Fadesa e, en 2006, adquirida por Martinsa. Sobre este proxecto, que supuña a creación de 1.200 vivendas e un campo de golf máis en 2010, o Tribunal Supremo declarou ilegal a adquisición dos terreos e condenou o concello de Miño a indemnizar con 25 millóns de euros aos veciños afectados pola expropiación.

## Vida persoal 
É xogador de póker online e gañou o Sunday Million de PokerStars dúas veces. A súa filla María Maceiras tamén é xogadora de póker.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Miño
José María Ruiz Gallardón

**José María Ruiz Gallardón**, nado en Madrid o 2 de maio de 1927 e finado na mesma cidade o 17 de novembro de 1986, foi un político, avogado e profesor universitario español.

## Traxectoria 
Foi na última etapa vicepresidente de Alianza Popular, e previamente fora secretario xeral de Acción Regional. É pai do político conservador do Partido Popular Alberto Ruiz-Gallardón.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Nova sobre a súa morte en *El País* o 18 de novembro de 1986.
Elsa Baeza

**Elsa Doris Baeza Pacheco**, nada en Bayamo o 2 de xaneiro de 1947, é unha cantante e actriz cubana radicada en España.

## Filmografía 
* *Nueve cartas a Berta* (1966), de Basilio Martín Patino.
* *¿Por qué pecamos a los cuarenta?* (1969), de Pedro Lazaga.
* *127 millones libres de impuestos* (1980), de Pedro Masó.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía extensa
Spinning Jenny

miniatura|dereita|Spinning Jenny.
A **máquina de fiar** chamada **Spinning Jenny**, é unha máquina de fiar inventada en 1765 por James Hargreaves (aínda que algúns identifican tamén a Thomas Highs como posible inventor) en Stanhill, preto de Blackburn en Lancashire, Inglaterra). Este dispositivo reduciu enormemente o traballo requirido para a produción de fío, dando a un só traballador a capacidade de manexar oito ou máis carretes á vez. Foi unha innovación técnica determinante na industria téxtil e unha das que abriu as portas á Revolución industrial, sendo considerada por iso un símbolo da época.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Spinning Jenny Summary
A Igrexa, Boullón, Brión

**A Igrexa** é un lugar da parroquia de Boullón no concello coruñés de Brión na comarca de Santiago. Non tiña habitantes no ano 2010 segundo datos do IGE.

## Toponimia 
O topónimo **A Igrexa** (do latín , o lugar da igrexa) débese á presenza no lugar da igrexa de San Miguel de Boullón.

## Patrimonio 
A igrexa de San Miguel é de finais do século XVII ou comezos do XVIII. Ten planta rectangular e posúe dous retablos. A sancristía áchase na cabeceira da igrexa.

No adro da igrexa hai un cruceiro e en fronte del un recinto pechado cuxa porta está rematada por unha cruz de pedra flanqueada por dous pináculos.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Boullón 
### Parroquias de Brión 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información da parroquia  na web do Hotel Rosalía.
Rómulo Betancourt

**Rómulo Ernesto Betancourt Bello**, nado en Guatire, Estado Miranda, Venezuela o 22 de febreiro de 1908 e finado en Nova York o 28 de setembro de 1981, foi un político, xornalista, escritor e orador venezolano.

## Biografía 
### Anos de formación e activismo contra a ditadura 
Participou como estudante na Xeración do 28. Estudou na Universidade Central de Venezuela. Como líder estudantil, dirixiu con outros estudantes a primeira manifestación popular en contra da ditadura de Juan Vicente Gómez.

### Vida política 
Foi Presidente de Venezuela de forma provisional entre 1945 e 1948 e constitucional entre 1959 e 1964.

Betancourt chegou ao poder por primeira vez, mediante un golpe de Estado que derrubou o presidente Isaías Medina Angarita en 1945. En 1958, novamente chegou ao poder, mais, desta vez, polo sufraxio popular. En 1960 foi vítima dun atentado.

Os seguintes mandatos despois de Betancourt foron gobernos democráticos e é ás veces chamado o pai da democracia en Venezuela.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista a José Sant Roz, autor de *Rómulo Betancourt, el procónsul.*
Manuel Reimóndez Portela

miniatura|222px|Manuel Reimóndez Portela.
**Manuel Reimóndez Portela**, nado en San Miguel de Castro (A Estrada), o 26 de marzo de 1916 e finado na mesma parroquia o 20 de xuño de 1994, foi un médico, escritor e político galego.

## Traxectoria 
Emigrou de neno a Cuba, onde fixo os estudos primarios e comezou o bacharelato, e retornou en 1932. Estudou Medicina na Universidade de Santiago de Compostela, aínda que non chegou a rematala debido á Guerra Civil. Cando rematou a contenda, regresou á facultade e obtivo a licenciatura en 1960, especializouse no aparato dixestivo. Exerceu a profesión na súa aldea natal. Polo seu trato chamáronlle o Médico dos Pobres.

Na época da transición presidiu a Comisión que elaborou o Estatuto dos dezaseis, o anteproxecto do Estatuto de Autonomía de 1981. Nas eleccións municipais de 1983 encabezou a candidatura da Alianza Popular na Estrada e foi elixido alcalde grazas a un pacto de goberno co PSdeG-PSOE. Estivo á fronte da alcaldía ata o fin do mandato en 1987, cando optou por non presentarse á reelección.

Foi presidente do Centro de Iniciativas e Turismo da Estrada e director do museo municipal, que leva o seu nome.

## Recoñecementos 
En 1994 obtivo o premio San Martiño de nomalización lingüística do Concello da Estrada.

En 1996 a Fundación de Exposicións e Congresos da Estrada creou na súa honra o Premio Xornalístico Manuel Reimóndez Portela, co obxectivo de contribuír ao fomento e difusión da lectura na Comunidade Autónoma Galega.

Déuselle o seu nome ao Museo do Pobo Estradense.

En 2004 o Concello da Estrada réndelle homenaxe adicándolle o seu Ano Cultural.

## Obras 
* *Guía turística de La Estrada*, 1976.
* *Marcas de canteiros de la desaparecida Torre de la Barreira*, 1976.
* *O Estatuto dos 16*, 1978.
* *Cruceiros e cruces do nordeste da provincia de Pontevedra*, 1985.
* *A Estrada rural*, 1990.
* *Un médico na aldea*, 1992.
* *A Estrada*
* *El camino a Santiago por el sudeste: Ourense, Santiago de Compostela*, 1993. En colaboración con José Espiño Matos e Mariano Sinde Lema.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Eleccións municipais na Estrada
* Premio xornalístico Manuel Reimóndez Portela
Jacknife Lee

**Garret "Jacknife" Lee** é un produtor musical irlandés, coñecido por traballar cunha gran variedade de artistas como The Cars, U2, R.E.M., Snow Patrol, Bloc Party, AFI, The Hives, Weezer, Vega4 ou Editors.

## Traxectoria 
Lee comezou a súa carreira dentro da música como guitarrista da banda punk rock Compulsion. Posteriormente, despois da separación do grupo, comezou unha carreira en soliario no campo da música electrónica. O seu primeiro traballo só, o EP *A Dog Named Snuggles*, foi editado co nome de Jacknife Lee en 1998 a través de Pussyfoot Records, un selo fundado por Howie B. Lee lanzou o seu primeiro álbum, *Muy rico*, en 1998; un segundo traballo, *Punk Rock High Roller*, foi publicado no 2001 por Palm Pictures; e o seu terceiro disco, *Jacknife Lee*, aparecería no 2007.

Jacknife Lee remesturos a un feixe de artistas, e entre os seus traballos inclúense versións de "It's Tricky 2003" de Run-DMC, "The Mello Hippo Disco Show" de The Future Sound of London, ou de "Vertigo" de U2, ademais de temas de Christina Aguilera, TLC, Pink, Blur, Radiohead, Missy Elliott, Busta Rhymes, Eminem, The Raveonettes, Dirty Vegas, Kraftwerk, New Order, Aqualung e Kasabian. No ano 2008 produciu o álbum de R.E.M. *Accelerate* e os de Bloc Party *Intimacy* e *Hadouken!*. Crystal Castles traballaron con el unhas semanas no 2009 no seu segundo disco, e no 2010 volveu traballar con R.E.M. para producir o derradeiro álbum de estudio da banda, *Collapse into Now*.
Selyf ap Cynan

**Selyf ap Cynan** (ou **Selyf Sarffgadau**) (morto en 616) aparece na xenealoxías galesas antigas como un antigo rei de Powys no século VII e como fillo de Cynan Garwyn.

## Traxectoria 
O seu nome é a forma galesa de Salomón, e aparece nas antigas xenealoxías como *Selim*. O seu alcume era *Sarffgadau*, que significa *serpente de batalla*.

Segundo os Anais do Ulster e os Anais galeses, en 616 morreu na Batalla de Chester, loitando contra Æthelfrith de Northumbria. Os Anais do Ulster chámano Rei dos britanos, se cadra porque guiaba unha forza combinada de máis dun reino britónico na batalla contra os do reino de Northumbria (o rei de Gwynedd, Iago ap Beli, tamén morreu nela segundo os Anais galeses).

Na tradición das Tríades galesas, aparece Arofan como o seu bardo de corte.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Kari Maund (2000) *The Welsh Kings: The Medieval Rulers of Wales* (Tempus)
Cadwallon ap Cadfan

**Cadwallon ap Cadfan**, finado en 634, foi rei de Gwynedd desde o ano 625, aproximadamente, ata a súa morte en combate.
## Traxectoria 
Fillo e sucesor de Cadfan ap Iago, é lembrado principalmente por ser o rei britano que derrotou ao rei anglo Edwin de Northumbria. Posteriormente loitou e morreu na batalla contra o seu sucesor, Oswald de Bernicia. O historiador Beda, escribindo un século despois da morte de Cadwallon, menciona que o poderoso reino de Edwin se estendía ata as illas de Man e Anglesey. Os *Annales Cambriae* indican que Cadwallon foi cercado en Glannauc (ou Illa Puffin), unha pequena illa o leste de Anglesey, no ano 629. O legado poético galés tamén se refire a Cadwallon como un líder heroico e á súa loita contra Edwin. Relata unha batalla en Digoll (Long Mountain) e que Cadwallon pasou un tempo en Irlanda antes do seu regreso a Britania para derrotar a Edwin.

Segundo Geoffrey de Monmouth, na súa *Historia Regum Britanniae*, Cadwallon foi a Irlanda e posteriormente á illa de Guernsey. Desde aquí conduciu un exército ata Dumnonia, que venceu a Penda de Mercia en Exeter, e o forzou a formar unha alianza. Geoffrey tamén menciona o feito de que Cadwallon casou cunha media irmá de Penda. Desta unión nacería o seu fillo, Cadwalar "Fendigaid" ap Cadwallon.

Penda e Cadwallon loitaron contra Northumbria e na Batalla de Hatfield Chase, o 12 de outubro de 633, venceron e mataron a Edwin e o seu fillo Osfrith. Como resultado, o reino de Northumbria sumiuse no caos, quedando dividido nos reinos de Deira e Bernicia, pero a guerra continuou; de acordo coa Crónica Anglosaxoa, "Cadwallon e Penda marcharon sobre todas as terras de Northumbria". Segundo Beda, Cadwallon foi cercado polo novo rei de Deira, Osric, "nunha cidade forte"; Cadwallon, en cambio, "rompeu o cerco repentinamente e, por sorpresa, logrou vencer e destruír a Osric e o seu exército". Tras iso, de acordo con Beda, Cadwallon gobernou sobre "as provincias de Northumbria" durante un ano, "non como un rei vitorioso, senón como un tirano voraz e sanguinario." Ademais, Beda dinos que Cadwallon, "aínda que se consideraba a si mesmo cristián, foi tan bárbaro nas súas disposicións e comportamento que non respectou nin ás mulleres nin a inocencia dos nenos, aos que someteu cunha crueldade salvaxe a mortes horríbeis, devastou o país durante longo tempo e dispúxose a exterminar a raza dos anglos dentro dos límites de Britania".

O novo rei de Bernicia, Eanfrith, foi tamén asasinado por Cadwallon cando acudiu ao seu encontro para negociar a paz.

Cadwallon foi finalmente derrotado e asasinado o irmán deste, Oswald de Bernicia, ou de Northumbria, na Batalla de Heavenfeld. Morreu nun lugar chamado "Denis' brook".

Segundo as *Tríades galesas*, o seu bardo tería sido Afan Ferddig.

## Notas
Peña Ubiña

miniatura|Peña Ubiña desde San Emiliano.
**Peña Ubiña** é unha montaña española de 2.417 metros situada na Cordilleira Cantábrica.
thumb|Pena Ubiña desde o pico Fariñentu.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Josu Erkoreka

**Josu Iñaki Erkoreka Gervasio**, nado o 3 de xullo de 1960 en Bermeo, é un político vasco pertencente ao Partido Nacionalista Vasco (PNV-EAJ), deputado no Congreso dos Deputados por este partido dende o ano 2000 e portavoz dende o 2004.

## Traxectoria 
Josu Erkoreka licenciouse en Dereito pola Universidade de Deusto en 1982, e doutorouse na Universidade do País Vasco en 1990. Defendeu así mesmo a tese na Facultade de Dereito da dita universidade.

Exerce como profesor de Dereito Administrativo na Universidade de Deusto e amais é letrado en servizos especiais da Secretaría Xeral do Réxime Xurídico do Goberno Vasco.

## Cargos públicos 
## Outras actividades 
Canda Iñaki Anasagasti, escribiu o libro *Dos familias vascas: Areilza y Aznar*, que conta a historia de Manuel Aznar Zubigaray, avó do político conservador e expresidente do goberno español José María Aznar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados 
* Blog de Josu Erkoreka
Liga ACB 2011-12

A **tempada 2011-12 da Liga ACB** foi a 29ª edición da máxima competición ligueira entre clubs de baloncesto que se xoga en España. A liga comezou o 8 de outubro de 2011, e rematou o 16 de xuño de 2012 co quinto e derradeiro encontro da final.

Composta por 18 conxuntos, a liga tivo unha tempada regular con 34 xornadas, e de seguido os 8 primeiros equipos da táboa comezaron a disputa das eliminatorias polo título. Pola contra, os dous últimos da táboa descenderon de categoría, malia que diversas razóns económicas permitiron que os dous recuperasen a categoría.

## Tempada regular 
A tempada regular rematou o 6 de maio de 2012 despois da disputa de 34 xornadas. O Regal FC Barcelona acadou o primeiro posto da táboa con 29 vitorias, seguido polo Real Madrid Basket que venceu en 26 encontros. Pola parte baixa da táboa o máis salientable foi a clasificación do Asefa Estudiantes en postos do descenso de categoría por vez primeira na súa longa historia, se ben finalmente non se levou a cabo por cuestións administrativas. O Blu:sens Monbus Obradoiro, único representante galego na elite do baloncesto español, levou a cabo a mellor tempada da súa historia, acadando a permanencia na penúltima xornada, e rematou a súa participación con 13 vitorias. Así quedou a táboa clasificatoria ó cabo das 34 xornadas da tempada regular: 

;Lenda:

**Xog** = Encontros xogados; **G** = Encontros gañados; **P** = Encontros perdidos; **P+** = Puntos a prol; **P-** = Puntos en contra; **Dif** = Diferenza de puntos

## Rolda final 
Unha vez rematada a tempada regular, os oito primeiros conxuntos da táboa comezaron a disputa polo campionato. Cada eliminatoria dos cuartos de final decidíase ó mellor de 3 encontros, mentres que as semifinais e a final decidíronse ó mellor de 5 encontros. Así foron os emparellamentos das eliminatorias finais polo título:

O campión definitivo da edición 2011/12 da Liga ACB foi o Regal FC Barcelona, que bateu na final ó MMT Real Madrid por 3 encontros a 2. Esta vitoria supuxo o 14º título de Liga ACB para o club catalán, que así aumentou a súa vantaxe no palmarés desta competición sobre o Real Madrid (8 títulos).

O xogador culé Erazem Lorbek foi elixido MVP da final.

## Estatísticas da tempada regular 
## Premios 
;MVP da Tempada
* Andy Panko - Lagun Aro GBC

;Xogador máis espectacular
* Latavious Williams - FIATC Mutua Joventut

;Xogador revelación
* Micah Downs - Assignia Manresa

;Xogador máis deportivo
* Sergi Vidal - Lagun Aro GBC

;Mellor adestrador
* Xavi Pascual - FC Barcelona Regal

;Quinteto ideal da tempada

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da liga ACB 
### Outros artigos
Caso Schoklender

O **caso Schoklender** é a denominación que recibe o parricidio ocorrido na madrugada do 30 de maio de 1981 en Buenos Aires, cando Sergio e Pablo Schoklender asasinaron os seus pais no seu piso do barrio de Belgrano no que vivían. Este caso foi moi coñecido e conmocionou a opinión pública da Arxentina.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista a Sergio Schoklender, no *Diario perfil*.
Anisocoria

A **anisocoria** é unha condición caracterizada polo tamaño (diámetro) desigual das pupilas. Esta desigualdade pode ser causada por traumas sufridos nun dos hemisferios do cerebro. Ou pode ser observada en alteracións oculares dolorosas unilaterais como as ceratites ulcerativas, que causaron miose nun dos ollos mentres o outro permanece normal, dando a impresión dunha anisocoria.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Anisocoria
Síndrome de Horner

miniatura|dereita|Ollo esquerdo con miose.
A **síndrome de Claude Bernard-Horner** ou **síndrome de Horner** é unha síndrome causada por unha lesión do nervio simpático da faciana e caracterízase por pupilas contraídas (miose), pálpebra caída (ptose), enoftalmos (ollo afundido) e anhidrose (sequidade facial).Pode agregarse ademais inxección conxuntival (ollo vermello).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Anisocoria