Columba de Iona

**Columba** ou **Comba**, nado en Galtán no condado de Donegal (Irlanda) o 7 de decembro de 521 e finado en Iona (Escocia) o 9 de xuño de 597

## *Vita Columbae* 
[miniatura|San Columba convertendo ao cristianismo ao rei [Bridei I] e os pictos (pintura de William B. Hole,1899)]]
A principal fonte de información sobre a vida de Columba é a *Vita Columbae*, escrita por Adomnán, noveno abade de Iona, que finou en 704. Tanto a *Vita Columbae* como Beda o Venerable refiren a visita de Columba a Bridei. Mentres que Adomnan só explica que Columba visitou a Bridei, Beda relata unha tradición máis tardía, quizais de orixe picta, segundo a que o santo chegou a converter ao rei dos pictos. Outra fonte temperá é un poema en loanza de Columba, probabelmente composto tamén no século VII, que ten 25 estrofas de catro versos de sete sílabas cada un.

O exemplo máis antigo rexistrado do nome Artur nun documento británico atópase na *Vita Columbae* escrita por Adomnan, onde aparece coma Arturius. Refírese a un príncipe escocés, fillo de Áedán mac Gabráin, rei de Dál Riata desde 574, bastante lonxe do lugar no que adoita situarse o lendario Rei Artur, no suroeste da Gran Bretaña.

A *Vita Columbae* adoita aducirse así mesmo como a primeira referencia coñecida do monstro do lago Ness. Segundo Adomnan, Columba atopou un grupo de pictos que estaban a soterrar un home que matara o mostro, e salvou un nadador facendo o signo da Cruz e coa imprecación «*Non has ir máis lonxe*», que aterrorizou á besta, para abraio dos pictos reunidos, que glorificaron o Deus de Columba. Independentemente da veracidade que queira concederse a este incidente, o texto de Adomnan afirma especificamente que o monstro moraba no río Ness (que desemboca no lago), máis que no lago propiamente dito.

Grazas á reputación do seu fundador, e á súa importancia como centro de ensino, Iona converteuse nun lugar de peregrinación. Unha rede de cruces célticas marca a ruta que conduce ao seu sepulcro en Iona.

San Columba foi, como Santiago, historicamente reverenciado como santo guerreiro, e a miúdo era invocado para pedir a vitoria na batalla. En 849, as súas reliquias dividíronse entre os reinos de Alba e Irlanda. Os exércitos escoceses levaban ante si algunhas delas, nun relicario confeccionado en Iona a mediados do século VIII, chamado o *Brecbennoch*. Segundo a lenda, o *Brecbennoch* foi levado a Bannockburn por un exército escocés moito menor en número ca os seus inimigos, e a intercesión do santo axudou á vitoria. Adoita identificarse este obxecto co Relicario Monymusk. «*O Columba spes Scotorum...*» («O Columba, esperanza dos escoceses»), comeza unha pregaria do século XIII no Antifonario de Inchcolm, coñecido como a «Iona do leste».

A festividade de San Columba celébrase o 9 de xuño

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Adomnan of Iona, *Life of St Columba* (tr. & ed. Richard Sharpe) (Penguin, 1995) ISBN 0-14-044462-9 http://www.ucc.ie/celt/published/T201040/index.html
* Dauvid Broun & Thomas Owen Clancy (eds.) *Spes Scotorum: Hope of Scots. Saint Columba, Iona and Scotland* (T & T Clark, 1999) ISBN 0-567-08682-8
* *Cambridge Biographical Dictionary.* Cambridge, England: Cambridge University Press, 1990.

### Ligazóns externas 
* CELT: *On the Life of Saint Columba (Betha Choluim Chille)* (tr. W. Stokes)
* CELT: *The Life of Columba, written by Adamnan* (tr. W. Reeves)
* *Catholic Encyclopedia*: San Columba
* BBC: San Columba
* Columba of Kells and Iona
* Catholic Encyclopedia: St Columba
* The Church of St Michael and All Angels website: St Columba of Iona, Apostle to the Picts
* St Columba on SaintsAlive
* A History of St. Columba at St. Columba's Episcopal Church