Mielinización

[miniatura|500px|Mielinización dun nervio periférico por unha [célula de Schwann.]]

A **mielinización** ou **mielinoxénese** é a formación e desenvolvemento das vaíñas de mielina nos nervios do sistema nervioso, normalmente iniciada durante o neurodesenvolvemento prenatal tardío e continuada durante todo o desenvolvemento posnatal. O termo *mielinoxénese* tamén se usa ás veces para diferenciar os estadios moi iniciais de mielinización no embrión.

A mielina fórmana os oligodendrocitos no sistema nervioso central e as células de Schwann no sistema nervioso periférico. A mielinización continúa durante toda a vida para manter a aprendizaxe e a memoria por medio da plasticidade dos circuítos neurais así como a remielinización despois dunha lesión. A correcta mielinización dos axóns incrementa a velocidade do potencial de acción ao permitir a condución saltatoria do impulso nervioso, a cal é esencial para a condución do sinal no seu debido tempo entre rexións do cerebro separadas espacialmente, e para proporcionar soporte metabólico ás neuronas.

## Estadios 
A mielina fórmana os oligodendrocitos no sistema nervioso central e as células de Scwhann no sistema nervioso periférico. Por tanto, o primeiro estadio da mielinoxénese adoita definirse como a diferenciación das células proxenitoras dos oligodendrocitos ou células proxenitoras das células de Schwann nas súas células maduras, seguida da formación de mielina arredor dos axóns.

A liñaxe dos oligodendrocitos pode clasificarse en catro estadios baseándose na súa relación co comezo da mielinización:

# **Diferenciación:** as células proxenitoras dos oligodendrocitos saen do seu estado proliferativo autorrenovante e empezan a expresar xenes e proteínas asociadas co destino funcional que lle corresponde aos oligodendrocitos.
# **Preoligodendrocito:** estas células expresan o antíxeno O4 e desenvolven múltiples procesos que se estenden radialmente sen teren unha organización concreta.
# **Oligodendrocito inmaturo:** ás veces denominados oligodendrocitos premielinizantes, estas células emiten unhas prolongacións chamadas "procesos pioneiros" que contactan con axóns e ancoran os oligodendrocitos premielinizantes a neuronas de maneira que están preparados para comezar a mielinoxénese en resposta a sinais axonais. Estes procesos pioneiros crecen lonxitudinalmente ao longo dos seus axóns. En sintonía coa formación de nodos de Ranvier axonais, os bordos da vaíña de mielina forman bucles paranodais.

## Mecanismo 
[miniatura|esquerda|Imaxe de [microscopio electrónico de transmisión dun axón mielinizado.]]
[miniatura|Neurona con oligodendrocitos e vaíña de mielina mostrando estuturas citoesqueléticas nun [nodo de Ranvier]]
O factor de transcrición OLIG1 de estrutura de hélice básica-bucle-hélice exerce un papel fundamental no proceso de mielinoxénese do oligodendrocito ao regular a expresión de xenes relacionados coa mielina. OLIG1 cómpre para iniciar a mielinización realizada polos oligodendrocitos no cerebro, pero é algo prescindible na medula espiñal.

Sinais derivados do axón regulan o comezo da mielinoxénese. Nun experimento estudáronse axóns do sistema nervioso periférico en rexeneración durante 28 semanas para investigar se os axóns periféricos estimulaban ou non os oligodendrocitos para empezar a mielinización. A indución experimental da mielinización feita por axóns periféricos en rexeneración demostrou que as células de Schwann e os oligodendrocitos teñen un memsmo mecanismo para estimular a mielinización. Un estudo similar que buscaba probas da regulación neuronal da mielinoxénese suxeriu que a formación da mielina debíase ás células de Schwann que eran controladas por unha propiedade non definida dun axón asociado.

### Mielinoxénese periférica 
miniatura|1. Axón 2. Núcleo da célula de Schwann 3. Célula de Schwann 4. Vaíña de mielina 5. Neurilema.
A mielinoxénese periférica está controlada pola síntese das protéinas P1, P2 e P0. Usando SDS-PAGE, as proteínas aparecían en distintas bandas con tamaños de bandas de 27.000 daltons (P1), 19.000 daltons (P2) e 14.000 daltons (P0). Tamén se atopou que P1 e P2 están activas antes que P0, xa que esta proteína procede do sistema nervioso periférico. 	

Un estudo inicial mostrou que no desenvolvemento dos nervios ópticos, a formación de oligodendrocitos e a subseguinte mielinización ocorre no período posnatal. No nervio óptico, as células dos oligodendrocitos divídense por última vez aos cinco días, e o comezo da formación da mielina prodúcese arredor dos días 6 ou 7. Porén, o proceso exacto polo cal os oligodendrocitos eran estimulados a producir mielina non se coñecía completamente, pero a mielinización inicial no nervio óptico foi ligada a un aumento na produción de varios lípidos, como colesterol, cerebrósidos e sulfátidos. En resumo, o estudo do nervio óptico da rata foi moi importante no campo da mielinoxénese.

### Papel dos sulfátidos 
Os estudos do desenvolvemento do nervio óptico revelaron que os galactocerebrósidos (que forman sulfátidos) aparecían no 9º día despois do nacemento e chegaban ao seu máximo no 15º día. Utilizáronse diversas estratexias para a protección de oligodendrocitos e a promoción da remielinización, e outras para examinar o papel do sistema inmunitario na desmielinización na esclerose múltiple.

No cerebro envellecido a acumulación de fibrilas amiloides na amiloidose crónica ten un efecto tóxico sobre a vaíña de mielina e os axóns, o que orixina trastorno cognitivo leve e demencia.

## Historia 
[miniatura|400px|right|O [córtex somatosensorial primario (CP: posterior central) e o córtex motor primario (CA: anterior central) dun feto humano de 7 meses. Corte parasaxital con tinguidura de Nissl (Flechsig 1921).]]

Paul Flechsig dedicou a maior parte da súa carreira a estudar e publicar detalles dos procesos do córtex cerebral humano. Eses estudos realizounos principalmente entre o período que vai desde dous meses antes e dous meses despois do nacemento. Identificou 45 áreas corticais e, de feito, mapeou o córtex cerebral segundo o seu padrón de mielinización. A primeira rexión cortical que se mieliniza é o córtex motor (parte da área 4 de Brodmann), a segunda é o córtex olfactivo e a terceira forma parte do córtex somatosensorial (BA 3,1,2).

As últimas áreas en mielinizarse son o córtex cingulado anterior (F#43), o córtex temporal inferior (F#44) e o córtex prefrontal dorsolateral (F#45).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Atlas da mielinización