open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Estación de Puertollano

A **estación de Puertollano** é unha estación de tren de Adif da cidade de Puertollano, na provincia de Cidade Real. Foi inaugurada en 1992 coa posta en marcha da liña de alta velocidade Madrid-Sevilla, substituíndo á histórica estación de 1864. Ten servizos de longa e media distancia operados por Renfe.

## Situación ferroviaria 
A estación que se atopa situada a 711 metros de altitude forma parte dos trazados das seguintes liñas de ferrocarril:
*Liña férrea de ancho ibérico Cidade Real-Badaxoz, punto quilométrico 213,7. 
*Liña férrea de ancho internacional e alta velocidade Madrid-Sevilla punto quilométrico 209,7.

## Historia 
O ferrocarril chegou a Puertollano o 19 de agosto de 1864 coa apertura do tramo Cidade Real-Puertollano da liña que buscaba unir Cidade Real con Badaxoz. A compañía dos Ferrocarrís de Cidade Real a Badaxoz foi a impulsora da liña e a súa xestora ata o 8 de abril de 1880 data na cal foi absorbida por MZA. En 1941, a nacionalización do ferrocarril en España supuxo a desaparación de MZA e a súa integración na recentemente creada Renfe.

En 1991 iniciouse a construción dunha nova estación para dar servizo á primeira liña de alta velocidade construída en España, a Madrid-Sevilla. O recinto foi inaugurado un ano despois integrándose nel o novo trazado e o trazado convencional. Desde o 31 de decembro de 2004 Renfe Operadora explota as liñas existentes mentres que Adif é a titular das instalacións ferroviarias incluíndo a estación.

## A estación 
O edificio levantado en 1992 é un recinto formado por un pavillón central baseado en dous enormes alicerces realizados con ladrillos vistos de gran sobriedade e varios anexos laterais. Conta con puntos de información, venda de billetes, máquinas expendedoras, aseos, e varios locais comerciais entre os que hai unha cafetería, tendas de agasallos e empresas de alugueiro de coches.

O acceso ás plataformas, un lateral e dous centrais, realízase principalmente grazas pasos subterráneos ou ascensores a excepción da plataforma lateral á que se pode acceder directamente. Foi dotada con catro vías de ancho internacional (dous sen acceso a plataforma) e tres vías de ancho ibérico.

No exterior dispón de varias zonas de aparcadoiro habilitadas, así como paradas de taxi e autobuses urbanos.

## Servizos ferroviarios 
### Longa Distancia
*Actualizados a 4 de xullo de 2016.*

### Media distancia 
*Actualizados a 4 de xullo de 2016.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Información na web de Adif
Cados

Como topónimo **Cados** pode referirse a:

;En Galiza
***Cados**, parroquia do concello de Muíños;
****Cados**, lugar de dita parroquia;
***Mouriscados**, parroquia do concello de Mondariz;
***Forcados**, lugar da parroquia de Vilacaíz, no concello do Saviñao;
***Mouriscados**, lugar da parroquia de Abelenda, no concello de Avión;
***Mouriscados**, lugar da parroquia de Arcos, no concello de Chantada;
***Os Rascados**, lugar da parroquia de Santa María de Arzúa, no concello de Arzúa.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Estado de Yap

O **Estado de Yap** é un dos catro estados dos Estados Federados de Micronesia (FSM). Os outros estados son Kosrae, Pohnpei e Chuuk.

Encárgase de administrar tanto as illas Yap (coñecidas localmente como "Waqab", "Waqaab" ou "Wa'ab") e catorce atois, que cobren un espazo de 800&nbsp;km, estes son, **Eauripik**, Elato, **Fais**, Faraulep, **Gaferut**, **Ifalik**, **Lamotrek**, **Ngulu**, Olimarao, Piagailoe (West Fayu), Pikelot, Sorol, **Ulithi**, e o atol **Woleai**, así como a illa de **Satawal** (os municipios están en letra grosa).

## Historia 
O estado era antigamente o Distrito de Yap do Territorio das Illas do Pacífico.

## Xeografía 
Yap Estado é o estado máis occidental da FSM. De leste ao oeste do máis próximo ao máis arredado son Estado de Chuuk, Estado de Pohnpei e Kosrae.

## Idiomas 
O estado de Yap ten cinco idiomas oficiais: Inglés, Ulithian, Woleaian, Satawal ese, e Yapés.

## Demografía 
A poboación no ano 2000 era de 11.241 habitantes.

## Municipios 
O Estado de Yap divídese en municipios.

### Illas principais de Yap 
miniatura|right | 250px | Un mapa detallado de Yap
* Dalipebinaw
* Fanif
* Gagil
* Gilman
* Kanifay
* Maap
* Rull
* Rumung
* Tomil
* Weloy

### Illas veciñas de Yap
* Eauripik
* Elato
* Fais
* Faraulep
* Gaferut
* Ifalik
* Lamotrek
* Ngulu
* Pikelot
* Satawal
* Sorol
* Ulithi
* Woleai

## Referencias 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Moeda de pedra
Jonathan Ive

**Sir** **Jonathan Paul "Jony" Ive**, nado o 27 de febreiro de 1967 en Chingford, Londres, é un deseñador industrial inglés que é Xefe de Deseño (CDO) de Apple Inc. El supervisa o Grupo de Deseño Industrial de Apple e lidera os equipos de Software da compañía. Ive é o deseñador de moitos dos produtos de Apple, incluíndo o MacBook Pro, iMac, MacBook Air, Mac mini, iPod, iPod Touch, iPhone, iPad, iPad Mini, Apple Watch e iOS.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Apple.com/Jony Ive Bio
Luís Davila

[dereita|miniatura|Luís Davila pintando o personaxe de Dora na entrega do [Premio Trasalba.]]
**Luís Davila Malvido**, nado en Pontevedra en 1972 e criado en Bueu, é un deseñador gráfico, pintor, ilustrador e viñetista galego, coñecido polo seu traballo ***O Bichero*** para *Faro de Vigo*.

## Traxectoria 
Estudou na Escola de Arte e Superior de Deseño Pablo Picasso da Coruña. Comezou a traballar en *Faro de Vigo* facendo infografías, portadas de suplementos, deseño de páxinas interiores e ilustracións, para pasar logo a facer unha viñeta diaria.

Ten autoeditado varios volumes nos que se compilan os seus mellores debuxos cómicos.

:*O Bichero I*, 2014. ISBN 978-84-617-1501-5.
:*O Bichero II. Outra ronda!*, 2014. ISBN 978-84-617-1504-6.
:*O Bichero III. Non hai dous sen tres!*, 2014. ISBN 978-84-617-1505-3.
:*O Bichero IV. Menudo día*, 2014. ISBN 978-84-608-1999-8.
:*O Bichero V. Living a vida loca*, 2015. ISBN 978-84-606-7418-4.
:*O Bichero VI. Ti sacha!*, 2016. ISBN 978-84-608-7545-1.
:*O Bichero VII. De punta a chicote*, 2017. ISBN 978-84-697-7050-4.
:*O Bichero VIII. Pasa pa corte!*, 2018. ISBN 978-84-09-06374-1.
:*Faro de Vigo. Ilustrando as historias do noso día a día. O Bichero 20 anos*, 2018.

Canda o actor Carlos Blanco Vila, fixo os espectáculos *Menú do día* e *Menú da noite*.

É autor tamén de abondosas pinturas de gran formato, cuxas láminas e cadros ten presentado en diversas exposicións.

## Recoñecementos 
* Premio San Martiño de normalización lingüística (2014), convocado pola Asociación Cultural O Brado da Estrada.
* Premio Xoán Manuel Pintos ao compromiso coa lingua na 6ª ed. (2016), convocado polo Concello de Pontevedra e a Rede Amiga da Lingua (REAL).
* Varias edicións do Premio Fervenzas Literarias.
*Premio Trasalba (2023)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Banda Deseñada CCG.
Liña de alta velocidade Madrid-Levante

A **Liña de alta velocidade entre Madrid, Castela a Mancha, a Comunidade Valenciana e a Rexión de Murcia**, comunmente chamada **LAV Madrid-Levante**, é unha liña de alta velocidade da rede de ferrocarril en España. A liña, inaugurada parcialmente o 18 de decembro de 2010, esténdese desde a estación de Puerta de Atocha en Madrid cara ao leste con ramais que finalizan nas cidades de Valencia, Alacant, Cartaxena e Almería.

O trazado deseñouse de acordo coas especificacións técnicas de interoperabilidade da Unión Europea para liñas ferroviarias de alta velocidade. Consta de vía dobre de ancho estándar ou internacional (1435&nbsp;mm) e é apta para unha velocidade máxima de 350&nbsp;km/h. A electrificación, como en todas as liñas de alta velocidade españolas é de 25 kV en corrente alterna e a xestión realízase mediante ERTMS con sinalización ETCS de nivel 1 e, proximamente, con nivel 2 de entre Torrejón de Velasco e Valencia, ou soamente o nivel 2: entre a Bifurcación de Albacete e Alacant.

## Tramos 
*Madrid – Cuenca – Motilla del Palancar
*Motilla del Palancar – Valencia
*Valencia – Xàtiva
*Xàtiva – La Encina
*Motilla del Palancar – Albacete
*Albacete – La Encina
*La Encina – Monforte del Cid – Alacant
*Monforte del Cid – Elx – Murcia – Cartaxena
*Murcia – Almería

## Estacións 
*Cuenca-Fernando Zóbel
*Albacete-Los Llanos
*Requena-Utiel
*Valencia-Joaquín Sorolla
*Villena AV
*Alacant-Terminal
*Elx AV
*Orihuela-Miguel Hernández
*Callosa de Segura-Cox AV
*Murcia del Carmen

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Información na web de Adif
La Encina, Villena

[250px|thumb|[Estación de La Encina.]]
**La Encina** é unha pedanía situada no noroeste do termo municipal de Villena, na provincia de Alacant, a 18&nbsp;km de distancia da devandita localidade da comarca do Alto Vinalopó, xunto aos límites das provincias de Alacant, Valencia e Albacete. Atópase a unha altitude de 638 msnm e conta cunha poboación de 147 habitantes (INE 2014).

Está recoñecida pola Fundación de los Ferrocarriles Españoles como un dos 14 poboados ferroviarios puros que existen en España e o único na Comunidade Valenciana. Na estación de La Encina paran actualmente trens rexionais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do concello de Villena
La Encina, Salamanca

**La Encina** é un concello español da provincia de Salamanca, na comunidade autónoma de Castela e León. Intégrase dentro da comarca de Ciudad Rodrigo e a subcomarca do Campo de Robledo. Pertence ao partido xudicial de Ciudad Rodrigo.

O seu termo municipal está formado polas localidades de Cabezal Viejo, La Encina, Valdespinocupa e o despoboado de Robliza. Ocupa unha superficie total de 30,77&nbsp;km² e, segundo o padrón municipal elaborado polo INE no ano 2014, tiña cunha poboación de 121 habitantes.
La Encina

O topónimo castelán **La Encina** (*sobreira* en galego) pode referirse a:

***La Encina**, concello da provincia de Salamanca, Castela e León;
***La Encina**, pedanía ferroviaria do concello de Villena, na provincia de Alacant, Comunidade Valenciana;
***La Encina**, localidade do concello de Santa María de Cayón, en Cantabria.
Estación de Lisboa-Santa Apolónia

A **estación de Lisboa-Santa Apolónia** é a estación central de ferrocarril da cidade de Lisboa, en Portugal. É de carácter terminal e foi inaugurada en 1865. Atópase no centro urbano, á beira do Texo, no barrio de Alfama.

Da estación parten os principais trens internacionais de longa distancia ao estranxeiro (con destinos como París e Madrid), os trens nacionais de alta velocidade ao norte de Portugal, os trens rexionais e os trens de proximidade.

Ten correspondencia cunha estación do metro de Lisboa e tamén ten servizo de autobuses.
Pobo quimbaya

Os **quimbaya** son unha etnia e cultura indíxena colombiana famosa pola súa produción de pezas de ouro de alta calidade e beleza. Cara ao 1530 estaban organizados na chamada **federación quimbaya**, centrada arredor da cidade de Chinchiná. Esta federación opuxo unha forte resistencia armada ós españois, e malia a súa derrota, continuaron existindo até o 1700, cando desapareceron como grupo recoñecible.

## Territorio 
miniatura|250px|esquerda|Territorio histórico do pobo quimbaya.
miniatura|Culturas precolombianas do suroeste colombiano. A cultura Quimbaya é o número 1.

Cando chegaron os españois, o pobo quimbaya vivía no interior e nos arredores do que hoxe se coñece en Colombia como o eixo cafeteiro, nos departamentos de Caldas (sur: Chinchiná, Palestina, Villamaría, Manizales), Risaralda (sur: Pereira, Marsella, Santa Rosa) e Quindío (norte: Armenia, Quimbaya, Montenegro, La Tebaida, Salento, Circasia) nos concellos de Cartago e Obando, ó norte de Valle del Cauca.

Os máis antigos ocupantes da rexión *Quimbaya* desapareceron contra o século X e coñécese moi pouco sobre eles. A ourivaría finamente desenvolvida que se atopou dos quimbayas sinala que dende unha época moi antiga posuíron un alto grao de desenvolvemento cultural.

## Conquista 
A conquista española do territorio quimbaya comezou en 1539 e someteu ós indíxenas ó servizo dos encomenderos. En 1542, produciuse a primeira rebelión quimbaya e en 1577 a segunda, que chegou a adquirir maiores dimensións. Derrotadas ámbalas rebelións, se produciuse unha continuada diminución da poboación quimbaya, de xeito que no 1559 xa desapareceran o 55% dos cacicados. Os traballos forzados, a desnutrición, as enfermidades e finalmente a guerra dos pijaos contra os españois, da que foron vítimas, acabaron con eles, de xeito que o último censo dos quimbayas, en 1628, rexistrou só 69 tributarios, nunha zona onde en 1539 se rexistraran 20 mil.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Historia precolombiana de Colombia
### Ligazóns externas 
* Quimbaya. La gente y el oro en el Cauca Medio 
* Milenios de historia en el Cauca medio  
* Artigo sobre a Historia da conquista española dos Quimbayas
Monsieur Periné

**Monsieur Periné ** é un grupo de música colombiano formado no 2008 en Cali. A súa proposta musical mestura xéneros de música latina con elementos europeos. Está formado por Catalina García na voz; David González no contrabaixo, Nicolás Junca na guitarra, Santiago Prieto toca o charango, o violín e a guitarra, Camilo Parra dos ventos (frauta, clarinete, melódica), Miguel Guerra na percusión e Daniel Chebaír na batería. 

Por mor de desacordos internos da banda, Chebair deixou o grupo no 2013. No 2014, Camilo Parra tamén deixou a banda para ensamblar o seu novo proxecto Astrolabio. No 2015, o batería Alejandro Giuliani deixa o proxecto tamén por desacordos coa banda.

## Membros 
* Catalina García na Voz
* Santiago Prieto en Cordas varias
* Nicolás Junca na Guitarra

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Luca della Robbia

[miniatura|200px|Retrato idealizado de Luca della Robbia na edición de [1568 de ''Le vite de' più eccellenti pittori, scultori e architettori* de Giorgio Vasari.]]
**Luca della Robbia**, nado en Florencia en 1400 e finado na mesma cidade no ano 1482, foi un escultor e ceramista italiano, famoso polas súas obras en terracota.

Desenvolveu un esmalte cerámico que facía que as súas obras tivesen unha maior durabilidade no ar libre, facendo así posíbel o uso de cerámica na decoración exterior de edificios. A súa obra caracterízase polo seu feitizo, fronte ao dramatismo tan frecuente nos seus contemporáneos. Dúas das súas obras máis famosas son *A Natividade* (c. 1460) e a *Virxe co Neno* (c. 1475). Foi o primeiro dunha dinastía de importantes ceramistas: Andrea della Robbia (sobriño seu) e Giovanni della Robbia (resobriño seu, fillo de Andrea).

Della Robbia foi gabado polo seu compatriota Leon Battista Alberti como un xenio comparábel aos escultores Donatello e Lorenzo Ghiberti, ao arquitecto Filippo Brunelleschi e ao pintor Masaccio. Para xustificar este emparellamento de della Robbia con artistas contemporáneos desta categoría, Alberti reivindicaba o interese e a forza das súas obras en mármore e bronce, así como as súas obras en terracota, sempre asociadas ao seu nome.

## Galería 

Ficheiro:Cappellapazzi-portico.jpg|Cúpula interior en cerámica esmaltada da Capela Pazzi.
Ficheiro:Cantoria luca della robbia22.jpg|Outro panel da Cantoría.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* THAIS 
* Web Gallery of Art
* Biografía ilustrada (baseada en *Le vite de' più eccellenti pittori, scultori e architettori'' de Giorgio Vasari)
Gaivota das pradarías

A **gaivota das pradarías,** ás veces **gaivota de Franklin** (*Leucophaeus pipixcan*) é unha ave pertencente á familia dos láridos.

## Características 
Os individuos desta especie tardan dous anos en acadar a plumaxe de adultos. Ten tamaño semellante á gaivota chorona. Dende os grandes lagos ata a costa do pacífico. Migra polo centro dos Estados Unidos e o norte de México ata a costa pacífica de Suramérica. Inverna entre Panamá e o sur de Chile. É a divagante máis rara en Europa, sobre todo atópase nas Illas Británicas. As citas da Península Ibérica redúcesen a algún avistamento puntual e en anos concretos.

## Notas
La Pola, Ḷḷena

**La Pola** (en castelán: *Pola de Lena*) é a parroquia máis grande do concello de Ḷḷena, no Principado de Asturias, e unha vila da devandita parroquia. A vila é a capital do concello de Ḷḷena. Segundo o INE en 2014 tiña cunha poboación é de 8682 habitantes, polo que é duodécima poboación de Asturias.

A vila foi fundada en 1266 por Afonso X o Sabio, como lugar de paso entre Oviedo e León, e na actualidade posúe, grazas ás súas boas comunicacións con outros núcleos de poboación asturianos, un claro carácter de cidade residencial.

## Notas
La Pola Llaviana

**La Pola Llaviana** (en castelán e cooficialmente: *Pola de Laviana*) é a parroquia máis poboada do concello de Llaviana, en Asturias, e un lugar da devandita parroquia, situada no val do Nalón.

O lugar de La Pola Llaviana é a capital do concello, está situado a unha altitude de 290 m e atópase unha distancia de 33&nbsp;km de Oviedo, a capital do Principado.

A extensión da parroquia é de 9,8&nbsp;km² e a súa poboación era de 9.106 habitantes en 2011.
Calle Uría

250px|miniatura|Vista da rúa dende a praza da Escandalera.

250px|miniatura|Edificios da rúa
A **Calle Uría** é a principal arteria comercial da cidade de Oviedo, en Asturias. Toma o seu nome do político José Francisco Uría y Riego.

## Historia 
A rúa foi proxectada coa intención de unir o centro urbano coa estación do Norte. Foi deseñada polo enxeñeiro Salustio González Regueral, cuxo proxecto foi aprobado polo concello o 12 de novembro de 1868. Construíuse en dous tramos, o primeiro terminouse en 1874 entre a estación e o campo de San Francisco e o segundo entre este parque e rúa Rosal terminouse en 1880. Para terminar este último tramo foi necesario derrubar en 1879, e tras unha feroz polémica, o soado Carbayón de Oviedo, situado preto da Escandalera, onde hoxe lémbrao unha placa.

En 1918, concluíndo a primeira guerra mundial, o concello considerou oportuno cambiar o nome da rúa polo de **Avenida de Francia** para render homenaxe ás potencias gañadoras da guerra. Con todo, todas as forzas da cidade opuxéronse a este cambio e o propio concello rectificou da súa decisión unha semana despois.

En 1957 realizouse un ensanche da vía co que se perderon innumerables edificios que foran construídos nese período.

## Percorrido 
A rúa esténdese desde Fruela ata a Estación do Norte. Ata o cruzamento coa rúa Jovellanos, linda coa praza da Escandalera, polo seu costado dereito. Na parte esquerda, a beirarrúa confúndese co Paseo dos Álamos ata a esquina coa rúa Toreno.

Entre os seus edificios destacan:
*A Casa Blanca
*As Casas del Cuit
*O antigo cine Aramo

## Bibliografía 
*José Tolivar Faes, *Nombres y cosas de las calles de Oviedo*. Ayuntamiento de Oviedo&nbsp;(ed.), Oviedo, 1992. Páxinas 636-638.
*
Sangría (homónimos)

O termo **sangría** pode referirse a:
* a **sangría**, práctica médica usada até finais do século XIX;
* a **extracción de sangue**;
* a **transfusión de sangue**;
* a **sangría**, unha bebida típica española feita a base de viño tinto e zumes de froitas;
* a **sangría en metalurxia**, o paso do metal líquido desde o forno até a caldeira;
* o **sangrado**, un espazo que se deixa ao principio dun parágrafo;
* a cor chamado **sangría**; ou
* a fosa cubital, parte da articulación do brazo oposta ao cóbado.
O Caldeirón

O topónimo **O Caldeirón** pode referirse a:

;En Galiza
***O Caldeirón**, lugar da parroquia de Malpica de Bergantiños, no concello de Malpica de Bergantiños;
***O Caldeirón**, lugar da parroquia de Codesido, no concello de Vilalba.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Cal de Mourelle

dereita|miniatura

O topónimo **Cal de Mourelle** pode referirse a:

;En Galiza
***Cal de Mourelle**, lugar da parroquia de Ansar, no concello de Taboada;
***Cal de Mourelle**, lugar da parroquia de Cerdeda, no concello de Taboada.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Calmourel**, lugar da parroquia dos Casás, no concello de Cerdido.
A Caldigüela

O topónimo **A Caldigüela** pode referirse a:

;En Galiza
***A Caldigüela**, lugar da parroquia de Arealonga, no concello de Vilagarcía de Arousa;
***A Caldigüela**, lugar da parroquia do O Carril, no concello de Vilagarcía de Arousa.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Caldesiños

Como topónimo **Caldesiños** pode referirse a:

;En Galiza
***Caldesiños**, parroquia do concello de Viana do Bolo;
****Caldesiños**, lugar de dita parroquia.
Caldoval

Como topónimo **Caldoval** pode referirse a:

;En Galiza
***Caldoval**, lugar da parroquia de Fontarón, no concello de Becerreá.

;Xacemento de Galiza
***Xacemento romano de Caldoval**, en Mugardos.
Buenos Aires (homónimos)

O topónimo castelán **Buenos Aires** pode referirse, entre outros lugares, a:

* **Buenos Aires**, cidade da Arxentina capital do país;
* O **Gran Buenos Aires**, a megacidade que comprende a cidade autónoma de Buenos Aires e a súa conurbación;
* A **Provincia de Buenos Aires**;
* O **Lago Buenos Aires**, na Patagonia, entre a Arxentina e Chile;
* **Buenos Aires**, concello brasileiro do estado de Pernambuco;
* **Buenos Aires**, concello colombiano do departamento de Cauca;
* O **Cantón de Buenos Aires**, en Costa Rica;
* **Concepción de Buenos Aires**, concello mexicano, no estado de Xalisco;

## Véxase tamén
### Outros artigos
* **Universidade de Buenos Aires**
*
Estación de Alfaro

A **estación de Alfaro** é unha estación de tren de Adif situada na localidade de Alfaro, na Rioxa. Ten servizos de longa e media Distancia operados por Renfe.

## Situación ferroviaria 
A estación atópase no punto quilométrico 5,2 da liña férrea de ancho ibérico que une Castejón con Bilbao por Logroño e Miranda de Ebro a 261 metros de altitude.

## Historia 
A estación foi inaugurada o 30 de agosto de 1863 coa apertura do tramo Castejón-Orduña da liña férrea que pretendía unir Castejón con Bilbao. As obras correron a cargo da Compañía do Ferrocarril de Tudela a Bilbao creada en 1857. En 1865 a compañía declarouse en suspensión de pagos por non poder superar as dificultades económicas derivadas do investimento realizado na construción da liña e foi intervida polo Banco de Bilbao. En 1878, foi absorbida por Norte que mantivo a titularidade da estación ata a nacionalización do ferrocarril en España en 1941 e a creación de Renfe.

Dende o 31 de decembro de 2004 Renfe explota a liña mentres que Adif é a titular das instalacións ferroviarias.

## A estación 
Sitúase ao norte do núcleo urbano ao final da avenida da Vía. Como moitas das estacións deste tramo non conserva o seu edificio orixinal xa que foi substituído por un de corte funcional de planta rectangular e dúas alturas usado como vivenda no seu parte superior. Dispón de dúas vías principais (vías 1 e 2) e unha derivada (vía 4). Todas dispoñen de acceso a plataforma, ben a través da plataforma lateral ben a través da plataforma central a cal dispón dunha marquesiña metálica para protexer aos viaxeiros. Os cambios dun a outro se realizan a nivel. No exterior existe un aparcadoiro habilitado.

## Servizos ferroviarios 
### Longa distancia 
*Actualizado a 6 de xullo de 2016.*

### Media distancia 
*Actualizados a 6 de xullo de 2016.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Información na web de Adif
O Outeiriño, Soutolobre, Salvaterra de Miño

**O Outeiriño** é un lugar da parroquia de Soutolobre, no concello pontevedrés de Salvaterra de Miño, na comarca do Condado. Segundo o IGE, en 2022 tiña 34 habitantes (18 homes e 16 mulleres).

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , que é unha parte alta ou elevación do terreo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Soutolobre 
### Parroquias de Salvaterra de Miño 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Salvaterra de Miño
Agricultura urbana

A **agricultura urbana** é a práctica dun tipo de agricultura con cultivos (horticultura, forestación), dentro ou nos arredores da área urbana. A terra empregada pode ser privada, pública ou residencial, balcóns, paredes ou teitos de edificios, rúas públicas ou marxes e antigos soutos deforestados dos ríos.

A agricultura urbana realízase para actividades de produción de alimentos. Contribúe á soberanía alimentaria e a alimentos seguros de dous xeitos: fai medrar a cantidade de alimentos dispoñibles para os habitantes de cidades, e por outra banda achega verduras e froitas frescas para os consumidores urbanos.

Debido a que promove o aforro de enerxía, a produción local de alimentos, a agricultura urbana e periurbana son actividades de sostibilidade. Tamén supón outro tipo de problemas e conflitos sociais, derivados por da utilización de terreos privados abandonados para o aproveitamento de "hortas familiares" clandestinas. Estas actuacións incontroladas poden supoñer problemas derivados da mala calidade das augas utilizadas para o rego, a miúdo augas residuais. Require ademais dun tipo de xestión que vai máis aló dos agronómico ou sociais, pois pasa a ser un aspecto da ordenación urbanística.[miniatura|Agricultura urbana en [Chicago|centro]]
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Como facer unha horta urbana
* A.Baigorri e M.Gaviria: Agricultura Periurbana, COPLACO, Madrid, 1986.
Basílica da Santa Cruz

A **basílica da Santa Cruz** (en italiano, *Basilica di Santa Croce*) é un sobresaínte igrexa medieval católica italiana erguida na cidade de Florencia. Comezouse a construír o 3 de maio de 1294 sobre as ruínas dunha pequena igrexa erixida cara a 1222 polos franciscanos, en vida de San Francisco de Asís. O mestre de obras (hoxe diriamos arquitecto) foi Arnolfo di Cambio, quen recibido a encarga de substituír a pequena igrexa anterior por unha máis grande, que superase a basílica de Santa Maria Novella, iniciada 50 anos antes polos dominicos.

Foi consagrado o 6 de xaneiro de 1443, segundo o calendario florentino; 1444, segundo o actual. Foi declarada basílica menor o 20 de decembro de 1933.
Gran Premio de Hungría de 2016

O **Gran Premio de Hungría de 2016**, oficialmente o **Formula 1 Magyar Nagydíj 2016** foi unha carreira de Fórmula Un que se disputou o 24 de xullo de 2016, no circuíto de Hungaroring preto de Mogyoród, Hungría. Foi a undécima carreira da tempada de 2016 e a trixésima primeira carreira do Gran Premio de Hungría.

O piloto de Mercedes Nico Rosberg empezou a carreira cun punto de vantaxe sobre o seu compañeiro de equipo Lewis Hamilton no campionato de pilotos, mentres que Mercedes lideraba o Campionato de Construtores por diante de Ferrari. A carreira foi gañada por Hamilton, seguido de Rosberg e con Daniel Ricciardo completando o podio, o que significou que Hamilton tomou a dianteira no campionato de pilotos logo da carreira.

## Informe 
Na semana antes da carreira, o FIA revisou as normas que rexen as comunicacións a ceo-a-coche logo das críticas por parte dos equipos á luz da sanción dada a Nico Rosberg no Gran Premio do Reino Unido por recibir asistencia externa non permitida pola normativa; e nas consecuencias de Sergio Pérez polo fallo dos freos e a posterior retirada do Gran Premio de Austria, Force India foi particularmente crítico polas implicacións de seguridade derivada do accidente de Pérez. As regras, introducidas por primeira vez durante a tempada , tiñan a intención de acabar coa asistencia aos pilotos, declarando que un competidor debe conducir o coche "só e sen axuda" pero permitindo aos equipos alertar aos pilotos dos fallos inminentes de compoñentes. En virtude das modificacións introducidas no Gran Premio de Hungría, un coche ten que entrar en boxes ou ser retirado de inmediato se presentase un problema que se considera o suficientemente grave como para xustificar a intervención por parte do equipo. Os regulamentos revisados foron mal recibidos, co piloto de Ferrari Sebastian Vettel definiunos como "unha merda".

Logo da introdución dos bordos "baguette" no Gran Premio de Austria como medio de limitar a pista e evitar que os pilotos a rebasen deliberadamente para obter unha vantaxe, o Gran Premio de Hungría viu a introdución da vixilancia electrónica nas curvas seleccionadas, con placas sensibles á presión colocadas en virtude de bordos para detectar os coches que que rabasan o límite.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira
### Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
## Ligazóns externas
Manuel Álvarez

Co nome de **Manuel Álvarez** podemos referirnos a:

***Manuel Álvarez Uzal**, xornalista galego (m. 1910).
***Manuel Álvarez Vicente**, xornalista, escritor e político galego (1857-1936).
***Manuel Álvarez Arias**, O Bailarín, guerrilleiro antifranquista galego (m. 1943).
***Manuel Álvarez Novoa**, guerrilleiro antifranquista galego (m. 1946).
***Manuel Álvarez Silva**, guerrilleiro antifranquista galego (1905-1946).
***Manuel Álvarez Díaz**, guerrilleiro antifranquista (n. 1912).
***Manuel Álvarez Torneiro**, xornalista e poeta galego (n. 1932).
***Manuel Álvarez Fuentes**, poeta cubano-galego (n. 1939).
***Manuel Álvarez Tardío**, historiador español (n. 1972).
Praia de Gulpiyuri

A **praia de Gulpiyuri** é unha pequena praia situada no concello de Llanes, en Asturias. Atópase ao norte da aldea de Naves, a metade de camiño entre as localidades de Ribeseya e Llanes. Foi declarada monumento natural o 26 de decembro de 2001, ademais de formar parte da Paisaxe Protexida da Costa Oriental de Asturias.

Trátase dunha pequena praia de mar pero situada terra dentro, entre verdes prados agrícolas. Nunha costa acantilada de roca calcaria o mar foi creando unha cova cara ao interior e o fondo da cova afundiuse (un fenómeno kárstico coñecido como dolina), deixando un pequeno oco circular duns 50 m de diámetro a 100 m da costa. Este afundimento segue conectado coa costa e entra a auga de mar, notándose tamén as mareas e dispoñendo dunha praia de fina area.

Só se pode acceder camiñando desde a praia de San Antolín ou desde Naves e o seu illamento permitiu a relativamente boa conservación desta pequena praia. A profundidade e o tamaño da zona de auga non permite máis que poder remollarse tombado, pero está ben protexida do vento.
Bélxica no Festival de Eurovisión

[miniatura|Fud Leclerc en Hilversun ([1958)]]
[miniatura|Xandee en Istambul ([2004)]]
[miniatura|Ishtar en Belgrado ([2008)]]
[miniatura|Roberto Bellarosa en [Malmö (2013)]]
[miniatura|[Axel Hirsoux en Copenhague (2014)]]
[miniatura|[Loïc Nottet en Viena (2015)]]
[miniatura|Laura Tesouro en [Estocolmo (2016)]]
**Bélxica** participa no **Festival da Canción de Eurovisión** desde 1956, e debido a que é unha nación que ten dous entes de radiodifusión públicos para as dúas principais comunidades lingüísticas do país, RTBF (en francés), e VRT (en flamengo), a responsabilidade da elección do representante belga altérnase cada ano entre as dúas radiodifusoras, para alternar así mesmo o idioma da canción. Incluso agora, coa norma de liberdade de idioma da UER, cando Bélxica adoita a presentar temas en inglés por ambas as partes, a RTBF encárgase da representación os anos impares e a VRT os anos pares.

Bélxica obtivo unha única vitoria en 1986 con Sandra Kim, quen é tamén a gañadora máis nova da historia de Eurovisión, xa que por aquel entón tiña só trece anos.

A seguinte mellor posición alcanzada por Bélxica é o segundo posto conseguido en dúas ocasións, en 1978 e 2003. En 2003, concretamente, Bélxica foi representada por Urban Trad, unha banda folk que cantou nun idioma inventado e que acabou en segundo lugar. O último mellor resultado de Bélxica obtívoo en 2015 co cantante Loïc Nottet. Superou a semifinal e nada menos que en segundo lugar. Na final cultivou un 4º posto.

Doutra banda, Bélxica ocupou o último lugar en oito ocasións. Debido ao baixo resultado recollido en 1993, Bélxica foi relegado de participar no festival de 1994. O mesmo aconteceu en 1997 e en 2001.

Un total de 22 veces estivo este país no TOP 10 nunha final.

## Participacións
Praia de Bolonia

A **praia de Bolonia** está situada no termo municipal de Tarifa, na comarca do Campo de Xibraltar, Andalucía, fronte á cidade marroquí de Tánxer. Está limitada ao oeste pola punta Camarinal e ao leste por punta Paloma; no interior está bordeada pola serra de La Plata, a serra da Higuera e a lomba San Bartolomé.

Conta cunha lonxitude de 3800 metros e unha anchura media de 70 metros, e está considerada unha das últimas praias virxes do sur da Península Ibérica. A escasa ocupación humana da área circundante propiciou a súa conservación, a diferenza doutras próximas.

No sector oeste da praia atópase a duna de Bolonia, monumento natural declarado en 2001 e de grande importancia ecolóxica. Xunto á praia atópanse as ruínas da antiga cidade romana de Baelo Claudia, en excelente estado de conservación.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Basílica_Baelo_002.jpg|Baelo Claudia
Ficheiro:Beach_of_Bolonia_-_005_-_beach.jpg|Praia

## Notas
Praia de La Malagueta

**La Malagueta** é unha praia do distrito Leste da cidade de Málaga, en Andalucía. Trátase dunha praia urbana de area escura situada no litoral oriental da cidade, entre o porto de Málaga e a praia de La Caleta. Ten uns 1.200 metros de lonxitude e uns 45 metros de anchura media. É unha praia popular e frecuentada debido á súa céntrica situación, no barrio homónimo. Conta con toda clase de servizos.

## Notas
Manuel Álvarez Vicente

**Manuel Álvarez Vicente**, nado na Guarda o 24 de agosto de 1857 e finado na mesma vila o 2 de marzo de 1936, foi un xornalista, escritor e político galego.

## Traxectoria 
Emigrou a Porto Rico con catorce anos, onde completou a súa formación. Retornou a Galicia con vinte e nove anos, cunha boa posición económica e realizou importantes investimentos. Escribiu obras de teatro (*¡Mientras haya flores!*, *La tertulia de Rolán*, *Siempre huérfana*), colaborou en *La Integridad*, *El Pueblo*, *Vida Gallega*, *Heraldo Guardés* e *Nuevo Heraldo*. Foi alcalde da Guarda na ditadura de Primo de Rivera, membro da Asemblea Nacional Consultiva como representante dos concellos da provincia de Pontevedra e volveu ser alcalde na Segunda República, dimitindo en decembro de 1932. Foi socio fundador e presidente do Recreo Artístico Guardés e promotor da Sociedad Pro-Monte de Santa Tecla.

## Obras 
miniatura|150px|Manuel Álvarez Vicente, 1909.
* *O Tecla*.
* *Publicaciones del escritor y poeta Manuel Álvarez Vicente*, 2002.

## Recoñecementos 
En 1982 dedicóuselle unha rúa na Guarda.
## Vida persoal 
Casou con María Sánchez Montalvo, que finou en 1921, e foi pai de Manuel María de Jesús, Luís, Benigno, Margarita, José Benito, Nemesio e Rafael Álvarez Sánchez.
## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*Ficha en galegos.info
*Presentación na Guarda do libro "O Tecla" de Manuel Álvarez Vicente
Antolín Silva Vicente

**Antolín Silva Vicente**, nado na Guarda en 1872 e finado na mesma vila en 1943, foi un empresario e político galego.

## Traxectoria 
Foi emigrante a Porto Rico seguindo os pasos do seu irmán máis vello Primitivo Silva Vicente. En Porto Rico traballou nos negocios de tabaco do tamén guardés Luciano Lomba Vicente. Retornou a Galicia e montou unha cetaria de lagostas. Foi elixido como vogal da Sociedad Pro-Monte de Santa Tecla entre 1912 e 1919. Na Segunda República foi elixido concelleiro da Guarda en 1931 e foi síndico. Ocupou a alcaldía entre maio de 1933 e marzo de 1936. Despois do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi perseguido. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas.

## Vida persoal 
Casou en 1898 con Antonia Raimunda Giestal González.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Antolín Silva Vicente
Tesouro de Algara

O **tesouro de Algara** é un conxunto de 1500 moedas romanas atopadas no lugar de Algara, xunto a Bermaño (Perbes, Miño) o 18 de marzo de 1916. Son pezas datadas entre os anos 215 e 268 da era actual. As pezas foron vendidas a coleccionistas.

## Historia 
O nome do tesouro vén dado polo topónimo do lugar onde foi atopado, Algara, a carón do castro dos Mouros. Traballando nunha leira apareceu unha ola de barro que contiña as moedas de prata, cobre, estaño e aliaxe de prata de baixo valor.

## Véxase tamén 
### Bibliografía
* 
* 

### Outros artigos
* Tesouro
*Historia da moeda en Galicia
Agustín González Sobrino

**Agustín González Sobrino**, nado na Guarda, foi un político galego.

## Traxectoria 
Emigrou a Porto Rico. Na Segunda República foi elixido concelleiro da Guarda en 1931 e primeiro tenente de alcalde. Foi elixido alcalde logo da dimisión de Manuel Álvarez Vicente en decembro de 1932 e dimitiu por motivos de saúde en abril de 1933.

## Notas
Agustín Sobrino Vicente

**Agustín Sobrino Vicente**, nado na Guarda en 1853 e finado na mesma vila en xaneiro de 1930, foi un empresario e político galego.

## Traxectoria 
Emigrou a Porto Rico, de onde retornou en 1883. Foi o representante na comarca da Guarda de Ezequiel Ordóñez González e a partir de 1903 do seu fillo Mariano Ordóñez García. Foi alcalde da Guarda en tres períodos: 1890-1896, 1902-1905 e 1912-1923.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*Villa Álvarez, Joaquín Miguel. "Las casas indianas de A Guarda. ¿Sabemos lo que tenemos?"
Cales

O topónimo **Cales** pode referirse a:

;En Galiza
***Cales**, lugar da parroquia de Ucelle, no concello de Coles;
***Cales**, lugar da parroquia de Coiras, no concello de Piñor;
***Cales**, lugar da parroquia de Magazos, no concello de Viveiro;
***As Cales**, lugar da parroquia de Adelán, no concello de Alfoz;
***As Cales**, lugar da parroquia de Chenlo, no concello do Porriño.

## Véxase tamén
### Outros artigos
UCI WorldTour 2016

O **UCI WorldTour 2016** é a oitava edición do circuíto de competicións ciclistas que fundou a Unión Ciclista Internacional no ano 2009. O calendario comezou coa primeira etapa do Tour Down Under o 19 de xaneiro e que finalizará co Tour de o 30 de setembro. O campión do circuíto foi o campión mundial que no Campionato do Mundo dese ano reeditou o seu título, o eslovaco Peter Sagan

## Equipos 
O número de equipos do circuíto é de 18, un máis ca na tempada pasada. Estes 18 equipos son os 17 do ano pasado máis o Team Dimension Data que ascendeu da categoría Profesional Continental. Estes equipos están obrigados a participar en todas as probas do WorldTour.

## Eventos 
Todas as carreiras que se celebraron no UCI WorldTour 2015 disputanse no 2016. En verde, as tres Grandes Voltas.

1 Estes corredores non puntúan por pertencer a equipos que non son do UCI WorldTour.

## Clasificacións 
### Individual 
### Equipos 
### Países 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* UCI WorldTour
* Unión Ciclista Internacional

### Ligazóns externas 
* UCI WorldTour 2016
Asunción da Virxe (Donatello)

A ***Asunción da Virxe*** de Donatello é un relevo *stiacciato* de mármore branco que forma parte da tumba Brancacci na igrexa de Sant'Angelo a Nilo, en Nápoles. Data de 1426-1428 e as súas dimesións son de 53,5 x 78 centímetros.

## Historia 
O relevo rectangular atópase no centro da parte frontal da tumba do cardeal Rainaldo Brancacci e é un dos poucos elementos do monumento con certeza atribuído a Donatello, que realizou a encarga da obra xunta Michelozzo e outros axudantes. Para traballar o monumento, Donatello e Michelozzo alugaran un obradoiro en Pisa en 1426, unha vez finalizada a obra enviouse en 1428 por barco a Nápoles.

A elección do tema da Asunción é infrecuente para un monumento funerario. É posíbel que se tratase dunha petición explícita do cardeal que estaba moi vinculado coa basílica de Santa María a Maior en Roma. Nesta igrexa vivíase con intensidade a festividade da Asunción da Virxe.

## Descrición 
O baixorrelevo no centro, amosa unha enerxética e firme Virxe María, que está sentada nun trono cuberto cun pano e, coas mans xuntas en actitude de oración, elevándose aos ceos levada por un grupo de anxos disposttos nun semicírculo arredor dunha nube. Hai referencias á iconografía tradicional, coma na porta da Mandorla da catedral de Florencia, pero Donatello evita a luz dourada arredor da Virxe. Moito máis que no labor de Nanni di Banco realizado vinte anos antes, é fácil percibir o esforzo expresivo dos anxos que participan no transporte. As posicións dos anxos son moi orixinais e diferentes, a pesar da concesión a unha equilibrada simetría entre a dereita e a esquerda. As figuras son tratadas dun xeito orixinal, case gráfico, con algunha nubes en baixísimo relevo, unha verdadeira proba de virtuosismo do artista.

A expresión da Virxe é intensa e emocionalmente expresiva, coma nas mellores obras de Donatello, que se presenta para amosar a composición e a aceptación consciente do seu destino. Non realizou características da Virxe, senón que a mostra coma unha muller de idade avanzada. A súa figura é a maiorrelevo (fálase, porén, que non sobresae máis de 10 milímetros), a creación de sombras escuras en torno aos brazos, a faciana e os ollos nas rañuras, aumenta o contraste da súa expresividade.

## Bibliografía 
*
Tour Down Under 2016

A **18ª edición do Tour Down Under** (oficialmente denominada: *2016 Santos Tour Down Under*) celebrouse nos arredores de Adelaida, Australia entre o 19 e o 24 de xaneiro de 2016.

A carreira comezou en Prospect e tras 781 quilómetros rematou en Adelaida. Nela participaron 140 ciclistas de 20 equipos, un número de 7 por equipo. A etapa raíña foi a quinta, que tivo final no outeiro de Willunga.

Esta proba foi a carreira inaugural do UCI WorldTour 2016. O gañador foi o australiano Simon Gerrans, que empregou un tempo de 17 horas 19 minutos e 9 segundos para percorrer os 781,3 km cunha velocidade media de 40,7 km/h. Ademais, Simon Gerrans tamén logrou o maillot vermello dos sprints. O resto do podio conformárono o tamén australiano Richie Porte (que xa quedara segundo na pasada edición) seguido do colombiano Sergio Henao.

Nas clasificacións secundarias, o tamén australiano Jay McCarthy gañou o maillot branco dos xoves, o colombiano que finalizou terceiro da xeral Sergio Henao venceu na montaña e o equipo norteamericano do Cannondale-Drapac na clasificación dos equipos.

## Equipos 
No Tour Down Under participaron 20 equipos diferentes: os 18 do UCI WorldTour de participación obrigada, máis o equipo australiano Profesional Continental do Drapac Professional Cycling e unha selección de xoves ciclistas locais que competiu co nome de UniSA-Australia patrocinados pola Universidade do Sur de Australia.

## Carreira de exhibición 
### People's Choice Classic: Adelaida-Adelaida, 50 km 
Dous días antes do comezo do Tour Down Under (o 17 de xaneiro), disputouse unha clásica de exhibición de 50 quilómetros, non oficial, en Adelaida, na que participaron os corredores que posteriormente disputaron a volta.

**Resultados da carreira**

## Etapas 

Ficheiro:Tour Down Under 2015 (A5).jpg|5ª etapa.
Ficheiro:Tour Down Under 2015 (A6).jpg|6ª etapa.

## Clasificación xeral 
A seguinte táboa amosa as dez primeiras posicións da clasificación xeral tralo remate da carreira:

## Outras clasificacións 
### Clasificación dos sprints 
### Clasificación da montaña 
### Clasificación dos xoves 
### Clasificación por equipos 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tour Down Under

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Papilio hospiton

O ***Papilio hospiton*** é unha especie de bolboreta da familia dos Papilionídeos. Atópase só en Córsega e Sardeña.

É unha especie de tamaño medio cunha envergadura de 72-76mm, e é de cor negra e amarela, cunhas marcas azuis e vermellas. Ámbolos sexos son iguais.

*Papilio hospiton* é semellante á *Papilio machaon*, pero as ás son máis arrondeadas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Bolboretas e avelaíñas europeas
Annona x atemoya

A ***Annona x atemoya*** é unha especie de arboriña híbrida obtida do cruzamento da *Annona squamosa* e da chirimoia (*Annona cherimola* Mill.), ambas pertencentes á familia das annonáceas e nativas do neotrópico.

## Historia 
O primeiro cruzamento para crear esta planta fíxoo en 1908 P.J. Wester, un horticultor do Laboratorio Subtropical do Departamento de Agricultura dos Estados Unidos en Miami.

Os froitos resultantes eran dunha calidade superior aos da *Annona squamosa* e déuselles en inglés o nome de "atemoya", unha combinación de "ate", do antigo nome mexicano da *Annona squamosa* e "moya", do castelán "chirimoya".

Posteriormente, en 1917, Edward Simmons na Estación de Introdución de Plantas de Miami conseguiu cultivar con éxito híbridos que sobreviviron a un descenso da temperatura de 26,5&nbsp;°C, mostrando a resistencia da *Annona x atemoya*, que provén dun dos seus proxenitores, a chirimoia.

Atopáronse híbridos naturais en Venezuela e observáronse híbridos fortuítos nas plantacións adxacentes de *Annona squamosa* e chirimoia en Israel durante a década de 1930 e 1940.

## Froito 
O seu froito ten normalmente forma de corazón ou arredondado, cunha casca verde pálido, rugosa e chea de vultos. Preto do caule, a casca é rugosa como na *Annona squamosa*, no entanto, tórnase máis suave na parte inferior, como na chirimoia. A polpa non está segmentada como na *Annona squamosa*, sendo neste aspecto máis similar á chirimoia. É moi zumarenta e suave, sabe lixeiramente doce e un pouco agre, recordando a piña colada. O sabor tamén pode lembrar a vainilla, pola parte que lle vén da *Annona squamosa*. Nesta polpa branca encóntranse moitas sementes negras, que son tóxicas. Cando está madura, pódese sacar o froito da casca e comelo frío

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Chirimoia
* Annona squamosa
Sociedade científica

[miniatura|340px|Sede da [Royal Society, en Carlton House Terrace, 6-9 (Londres).]]
Unha **sociedade científica** é unha asociación de profesionais, investigadores, especialistas ou eruditos dunha rama do coñecemento ou das ciencias en xeral, que lles permite reunirse, expoñer os resultados das súas investigacións, confrontalos cos dos seus colegas ou especialistas dos mesmos dominios do coñecemento e difundir os seus traballos a través de publicacións especializadas.

## Historia 
Algunhas das sociedades científicas máis antigas son a Accademia dei Lincei (1603), a Academia francesa (1635), a Academia alemá das ciencias naturais – Leopoldina (1652), a Royal Society de Londres (1660) e a Academia de Ciencias de Francia (1666). No continente americano a máis antiga é a Sociedad Mexicana de Geografía y Estadística (1833).

## Características 
A estrutura, obxectivos e actividades das sociedades científicas réxense de acordo a uns estatutos propios, regulados segundo as leis nacionais e internacionais. Entre as súas actividades adoitan incluírse as de tipo docente (cursos, talleres, seminarios, congresos, etc.) investigacións (teóricas ou aplicadas) e publicacións (libros, revistas, etc.). Como valor engadido conseguen o prestixio, tanto dos seus membros como o da organización que os vertebra. As sociedades científicas denomínanse, xeralmente, en función do territorio que abarcan (internacional, nacional, rexional ou local) e da rama do saber que estudan (medicina, literatura, etc.); as organizacións pequenas adoitan federarse con outras afíns para crear asociacións de rango superior.

As sociedades científicas adoitan asesorar a gobernos e institucións públicas ou privadas sobre os coñecementos que as fundamentan mediante informes técnicos ou exemes periciais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Comunidade científica
* Revistas científicas
* Royal Society
* Sociedade Linneana de Londres
* Sociedade Max Planck
* Sociedade Galega de Historia Natural
* Sociedade Galega de Otorrinolaringoloxía
* Sociedade Galega de Endocrinoloxía, Metabolismo e Nutrición
* Sociedade Galega de Contracepción

### Ligazóns externas 
* Confederación de Sociedades Científicas de España (COSCE)
* Índice de sociedades científicas-médicas de Chile (Ministerio de Saúde - Goberno de Chile)
* Índice de sociedades científicas de profesionales sanitarios de España  (Ministerio de Sanidade - Goberno de España)