Rainer Maria Rilke

**Rainer Maria Rilke**, nado en Praga o 4 de decembro de 1875 e finado en Val-Mont (Suíza) o 29 de decembro de 1926, foi un escritor en lingua alemá e francesa, especialmente recoñecido pola súa poesía.
 
## Traxectoria 
René Karl Wilhelm Johann Josef Maria Rilke naceu en Praga, daquela pertencente ao Imperio Austrohúngaro. Nesa cidade pasou a infancia e a adolescencia. Era fillo do oficial ferroviario Josef Rilke (1838-1906) e de Sophie Entz (1851-1931), procedente dunha familia de industriais de Praga de orixe xudía, pero convertida ao cristianismo para eludir o antisemitismo. O matrimonio separouse en 1884 ao marchar Sophie á corte de Viena tratando facer valer as súas pretensións nobiliarias. A relación entre a nai e o seu único fillo foi problemática, pois Sophie non puidera superar a morte prematura da súa primeira filla, e obrigou a René (en francés, "renacido") a vestir con roupas de nena até os cinco anos.

René ingresou en 1886 na Escola Militar secundaria de Sankt Pölten, obrigado polo seu pai, e abandonouna en 1891 por problemas de saúde. Máis tarde denominouna "abecedario de horrores". Entre 1892 e 1895 preparou o exame de ingreso na Universidade. En 1895 e 1896 estudou literatura, historia da arte e filosofía en Praga e despois en Múnic. Tras abandonar Praga, Rilke mudou o seu primeiro nome de René a Rainer.

En 1894 publicou o seu primeiro libro de poemas, *Leben und Lieder*, moi influenciado pola poesía de Heinrich Heine. En 1895 publicou *Larenopfer* e en 1896 *Traumgekrönt*.
[miniatura|[Lou Andreas-Salomé.]]
En 1897 coñeceu en Múnic a Lou Andreas-Salomé (1861-1937), antiga coñecida de Friedrich Nietzsche, casada e catorce anos maior ca el, coa que mantivo unha relación até 1899, e seguiu sendo a súa principal confidente até a súa morte. A través dela, que foi alumna de Sigmund Freud en 1912 e 1913, Rilke coñeceu a psicanálise.

En 1898 Rilke viaxou durante varias semanas por Italia. En 1899 viaxou a Rusia, e en Moscova coñeceu a Lev Tolstoi. Entre maio e agosto de 1900 regresou a Rusia xunto a Lou Andreas-Salomé, visitando Moscova e San Petersburgo. Nesa época escribiu *Das Stundenbuch*, publicado en 1905.

En outono de 1900 Rilke mudouse á colonia de artistas de Worpswede, preto de Bremen, e alí coñeceu á pintora Paula Modersohn-Becker e á escultora Clara Westhoff (1878-1954), coa que casou na primavera seguinte. En decembro de 1901 naceu a súa filla Ruth. No verán de 1902 trasladouse a París coa intención de escribir un ensaio sobre o escultor Auguste Rodin (1840-1917).

miniatura|*Réquiem* de Rilke.
Malia que nun principio non se adaptou á vida en París, o encontro con artistas e intelectuais resultoulle moi estimulante. Quedou entusiasmado coa escultura de Auguste Rodin e a pintura de Paul Cézanne (1839-1906). Nesta época coñeceu tamén ao pintor español Ignacio Zuloaga. Nos anos seguintes París foi a residencia principal do escritor, que seguiu viaxando por Italia, Dinamarca, Suecia, Países Baixos, Bélxica e Francia, así como por varias cidades de Alemaña e o Imperio Austrohúngaro, hospedándose sempre en casas de amigos. Entre 1905 e 1906 foi secretario de Auguste Rodin.

As obras máis importantes do período parisiense foron *Neue Gedichte* (1907), *Der neuen Gedichte anderer Teil* (1908), *Réquiem* (1909) e a novela *Die Aufzeichnungen des Malte Laurids Brigge*, comezada en 1904 e completada en xaneiro de 1910. Esta última obra consiste nunha serie de confesións espirituais escritas por un dinamarqués exiliado en París, cunha carga forte autobiográfica.

miniatura|Castelo de Duino.
Trala publicación desta obra, tivo unha prolongada crise creativa. En 1912 comezou *Duineser Elegien*, que rematou en febreiro de 1922. Este libro de poemas debe o seu nome á estancia de Rilke entre outubro de 1911 e maio de 1912 no castelo de Duino (preto de Trieste), propiedade da súa amiga e protectora a condesa Marie von Thurn und Taxis. Nesta época comezou a tradución dos sonetos de Louise Labé e continuou traballando con lentitude na súa obra poética.

En novembro de 1912 Rilke viaxou a España, visitando Toledo, Córdoba, Sevilla e estando dous meses en Ronda, onde traballou na Sexta das *Duineser Elegien*.

O inicio da primeira guerra mundial sorprendeuno en Alemaña. Non puido regresar a París, onde as súas propiedades foron confiscadas e vendidas nunha poxa por ser súbdito dun país inimigo. Pasou a maior parte da guerra en Múnic. Entre 1914 e 1916 mantivo un turbulento romance coa pintora Lou Albert-Lasard.

A comezos de 1916 foi chamado a filas, e viuse obrigado a incorporarse ao exército austrohúngaro en Viena. Amigos influentes intercederon por el e o 9 de xuño dese mesmo ano foi dispensado do servizo militar. Regresou a Múnic, onde permaneceu até o final do conflito, cunha breve estancia en Bieren (Westfalia) en casa de Hertha König. A traumática experiencia do servizo militar, que lle lembrou a época de formación na Escola Militar de Sankt Pölten, estivo a piques de acabar coa súa carreira como poeta.

[miniatura|Tumba de *Rilke* no camposanto de [Raron (Suíza).]]
O 11 de xuño de 1919 Rilke viaxou desde Múnic a Suíza. En principio tiña unha invitación para dar unha conferencia en Zürich, pero aproveitou para quedar, escapando do caos da posguerra e continuar traballando nas *Duineser Elegien*. Resultoulle difícil encontrar un lugar adecuado onde instalarse, e residiu sucesivamente en varias localidades, como Soglio, Locarno e Berg am Irchel. No verán de 1921 fixou a súa residencia permanente no castelo de Muzot, preto de Sierre, en Valais. En maio de 1922 o seu protector Werner Reinhart (1884-1951), comprou o edificio para evitarlle o pago do alugueiro.

En febreiro de 1922, nun período intensamente creativo completou as *Duineser Elegien* nunhas semanas. Antes e despois diso traballou en *Os sonetos a Orfeu*. A partir de 1923 tivo que afrontar un serio problema de saúde, cunha prolongada estancia nos sanatorios de Schöneck e Val-Mont. Entre xaneiro e agosto de 1925 estivo en París, considerando que un cambio de residencia e de hábitos podería ser beneficioso para a súa saúde. A pesar da doenza, escribiu numerosos poemas entre 1923 e 1926, amais dunha extensa obra lírica en francés. Nesta época tivo unha relación coa artista *Baladine* (Elisabeth Dorothea Spiro), nai do pintor *Balthus* (Balthasar Klossowski).
 
Trala súa morte sóubose que sufrira leucemia. Foi sepultado o 2 de xaneiro de 1927 no camposanto de Raron (Valais). El mesmo escolleu o seu epitafio:

## Obras 
### Poesía 
* *Leben und Lieder* (1894)
* *Larenopfer* (1895)
* *Traumgekrönt* (1897)
* *Advent* (1898)
* *Mir zur Feier* (1909)
* *Das Stunden-Buch*
** *Das Buch vom mönchischen Leben* (1899)
** *Das Buch von der Pilgerschaft* (1901)
** *Das Buch von der Armut und vom Tode* (1903)
* *Das Buch der Bilder* (4 partes, 1902-1906)
* *Neue Gedichte* (1907)
* *Duineser Elegien* (1922)
* *Die Sonette an Orpheus* (1922). Traducido ao galego por Lois Tobío Fernández como *Os sonetos a Orfeu*, publicado en 1980 por Ediciós do Castro.

### Prosa 
* *Geschichten vom Lieben Gott* (relatos, 1900)
* *Auguste Rodin* (1903)
* *Die Weise von Liebe und Tod des Cornets Christoph Rilke* (narración lírica, 1906)
* *Die Aufzeichnungen des Malte Laurids Brigge* (novela, 1910)

### Cartas 
* *Briefe an Auguste Rodin* (1928)
* *Briefwechsel mit Marie von Thurn und Taxis* (1954)
* *Briefwechsel mit Thankmar von Münchhausen 1913 bis 1925* (2004)
* *Briefwechsel mit Rolf von Ungern-Sternberg und weitere Dokumente zur Übertragung der Stances von Jean Moréas* (2002)

#### Cartas completas 
* *Gesammelte Briefe in sechs Bänden* (1936-1939) 
* *Briefe* (1950).
* *Briefe in Zwei Bänden* (1991)

### Obra completa 
* *Sämtliche Werke in 12 Bänden* (1976)
* *Werke* (1996 e 2003)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Obras de Rilke .