Pica das árbores

A **pica das árbores**, *Anthus trivialis*, é unha especie de ave da orde dos paseriformes e familia dos motacílidos, unha das numerosas comprendidas no xénero *Anthus*.

É un paxaro típico dos bosques, que cría en Eurasia e hiberna en África.

## Taxonomía 
### Descrición 
A especie foi descrita en 1758 por Linneo na páxina 166 do volume 1º do seu *Systema Naturae*, baixo o nome de *Alauda trivialis*.

## Hábitat 
Durante a época reprodutora precisan zonas nas que haxa a un tempo árbores altas ou mato e zonas soleadas con herba mesta. Non teñen, como se pensou noutro tempo, preferencia polas especies caducifolias. Ademais de en bosques raros, viven tamén en uzais, viñedos e pantanos que lles ofrezan árbores dabondo. Prefiran zonas expostas ó sol. As zonas de máis abundancia da especie coinciden de herba e vexetación baixa mestas. Nos Alpes cría ata os 2300 metros de altura e téñense detectado casos de exemplares que criaron a alturas de 4.200 metros sobre o nivel do mar.

Durante a viaxe de migración aparecen con máis frecuencia en terras de cultivo que teñan vexetación na que agacharse. Nas restrebas buscan as zonas preto do mato.

No inverno busca tamén áreas abertas ou semiabertas que teñan árbores preto, polo que pode atoparse nas beiras dos bosques ou nos claros do bosque tropical chuvioso.

## Alimentación 
Comen case exclusivamente os insectos, en especial escaravellos. En menor cantidade comen pulgóns, larvas de bolboretas, saltóns e arácnidos. Estas preferencias poden modificarse en caso dunha grande abundancia dunha especie. Nos cuarteis de inverno a dieta non varía, aínda que a complementan con térmites. Beben, en xeral, aproveitando as pingas de auga que atopan nas plantas. É raro velas en zonas de augas abertas.Capturan as presas tanto nas árbores coma entre a vexetación baixa. Aínda que non hai estudos definitivos, crese que máis das súas capturas as fai no chan.

Cando procura comida camiña coa cola en liña co corpo a cabeza e o colo vanse inclinando a ritmo cos seus pasos. Pilla as presas do chan ou das plantas. Nas árbores camiña ó longo das pólas, en xeral dende o tronco cara a fora. Caza non só dentro do seu territorio, senón tamén en áreas veciñas, que son decote usadas por máis dun exemplar.

## Reprodución 
### Área de cría 
A área de cría esténdese desde Galicia e Inglaterra até o Himalaia e a conca media do río Lena.
 
### Territorialidade 
Entre as primeiras aves en regresar das áreas de invernada predominan os machos adultos (volven sempre os sitios nos que naceron) que comezan inmediatamente a buscar un territorio de cría. O tamaño deste depende da abundancia de alimentos e pode ocupar entre 0,3 e 2,5 hectáreas. Os machos que chegan primeiro ocupan territorios grandes que se ven reducidos pola presión dos que van chegando máis tarde.

[miniatura|250px|Ovos de *[Cuculus canorus* (esquerda) e *Anthus trivialis* (dereita)]]
miniatura|*Anthus trivialis trivialis*

O canto serve para marca-los límites territoriais. Macho e femia defenden o territorio de cría dos intrusos. As parellas veciñas evitan a confrontación e se teñen que atravesar territorios doutros, fano voando. Cando un macho entra nun territorio xa ocupado e recibido cun canto de ameaza e se persiste cun voo de aproximación, os enfrontamentos directos son moi raros. Neses casos golpéanse coas ás o bico e as garras. Os machos expulsan do territorio de cría mesmo as femias alleas, aínda que actuando con menor intensidade. As femias axudan ocasionalmente ó macho e defenden o territorio cando este non está. Ó contrario que estes, non deixan oír ningún canto.

### O niño 
Fan o niño, de pallas e musgo, no chan, agochado entre a herba ou entre arbustos. Poñen uns cinco ovos de cor e manchas moi variables, en xeral branco agrisados con manchas acastañadas. Crían dúas niñadas. Os ovos chócaos a femia uns 10 ou 11 días. Ámbolos dous pais alimentan os pitos 12 ou 14 días. Os polos marcha do niño antes de poderen voar e agáchanse nas herbas dos arredores.

## Ameazas 
Os declives locais nas súas poboacións atribuíronse á natureza cambiante dos seus hábitats, como no norte e centro de Europa, onde as plantacións envellecidas son cada vez máis inadecuadas para a especie, pero recoloniza rapidamente cando se talan as masas maduras.  Non hai ameazas aparentes nas áreas de invernada africanas.

## Estado de conservación 
A Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais (UICN), tendo en conta que esta especie ten unha área de distribución extraordinariamente grande e que, polo tanto, non se aproxima aos limiares de vulnerábel segundo o criterio de tamaño da área de distribución, e a extensión e calidade do seu hábitat, a pesar de que a tendencia da poboación parece ser decrecente, non se cre que o descenso sexa o suficientemente rápido como para achegarse aos limiares de vulnerábel baixo o criterio de tendencia da poboación. O tamaño da poboación é extremadamente grande e, polo tanto, non se aproxima aos limiares de vulnerábel segundo o criterio de tamaño da poboación, polo que a especie é avaliada como *LC* (pouco preocupante).

## En Galicia 
*Anthus trivialis* ocupa gran parte do territerio galego, faltando nunha ampla área central, probabelmente debido a deficiencias na prospección. Con todo, faise máis escaso cara ao sur, onde se atopa o límite meridional da súa área de distribución. Encóntrase nos lindes arbóreos de pastos e cultivos. O paso prenupcial, pouco notorio, prodúcese desde finais de xaneiro ou principios de febreiro, e o postnupcial entre primeiros de setembro e finais de outubro. As súas principais amezas en Galicia son a deforestación por incendios, as tallas e a concentración parcelaria.

## Galería de imaxes 

File:Oriental Tree Pipit.jpg|Na India
File:Tree Pipit (Anthus trivialis)-1.jpg|En voo
File:Tree Pipit (Anthus trivialis)at Sindhrot near Vadodara, Gujrat Pix 243.jpg|En Gujarat, India
File:Baumpieper (Anthus trivialis), Kappertzvenn bei Mürringen, Ostbelgien (3939066668).jpg|En Bélxica
File:Tree Pipit Grönvold.jpg|Ilustración histórica de 1907-1908 de Henrik Grönvold

## Nome común noutras linguas 
* Alemán: Baumpieper
* Búlgaro: Gorska bibritsa
* Galés: Corhedydd y Coed
* Inglés: Tree Pipit
* Finlandés: Metsäkirvinen
* Francés: Pipit des arbres
* Húngaro: Erdei pityer
* Italiano: Prispolone 
* Neerlandés: Boompieper
* Noruegués: Trepiplerke
* Polaco: Świergotek drzewny
* Sueco: Trädpiplärka

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bruun, Bertel e Arthur Singer (1971): Guía de las aves de Europa. Barcelona: Ediciones Omega, S. A.
* Penas Patiño, Xosé M., Carlos Pedreira López e Carlos Silvar (2004): *Guía das aves de Galicia*, 2ª edición. A Coruña: Baía Edicións. ISBN 84-9612-869-5.
* Peterson, Rogen; Mountfort, Guy e Hollom, P. A. D. (1987): *Guía de campo de las aves de España y de Europa*. 4ª edición.  Barcelona: Omega S. A. ISBN 978-84-2820-812-3,
* Svensson, Lars e Grant, Peter J. (2001): *Guía de aves. La guía de campo de aves de España y Europa más completa*. Barcelona: Ediciones Omega, S. A. ISBN 84-2821-218-X.
* VV.AA. (1995): *Atlas de vertebrados de Galicia. Tomo II. Aves*. Santiago de Compostela: Consello da Cultura Galega / Sociedade Galega de Historia Natural. ISBN 84-8717-289-X.

### Ligazóns externas 
* bei www.reuber-norwegen.de