open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mateu Cantacuzeno

**Mateo Cantacuzeno** (en grego: Ματθαίος Ασάνης Καντακουζηνός, *Matthaios Asanēs Kantakouzēnos*), nado cara 1325 e finado en 1383 ou 1391, foi emperador de Bizancio entre 1353 e 1357.

## Traxectoria 
Mateo Asanes Cantacuzeno era fillo do emperador Xoán VI Cantacuzeno e de Irene Asanina. A cambio do apoio que deu ao seu pai durante a loita deste contra Xoán V Paleólogo foille concedido anexar parte da Tracia como seu feudo persoal e en 1353 foi designado coemperador.
A partir do seu señorío na Tracia Mateo conduciu varias guerras contra os serbios. Unha das súas campañas fracasou en 1350 por causa da deserción dos seus auxiliares turcos. En 1357 foi capturado polos seus inimigos, que o entregaron ao emperador concorrente Xoán V Paleólogo. Forzado a abdicar, mudouse para o Despotado de Morea en 1361 e auxiliou o seu irmán Manuel Cantacuzeno a gobernar a rexión.
Despois da morte do seu irmán en 1380, Mateo gobernou a Morea até o nomeamento do novo gobernador Teodoro I Paleólogo en 1381 e a chegada deste en 1382. Antes da transferencia integral do poder na Morea dos Cantacuzeno para os Paleólogo, Mateo abdicou a favor do seu fillo Demetrio I Cantacuzeno.

## Familia 
Coa súa muller Irene Paleoloxina, Mateu Asanes Cantacuzeno tivo varios fillos:
# Xoán Cantacuzeno, *despotes*.
# Demetrio Cantacuzeno, *sebastocrátor*.
# Teodora Cantacuzena.
# Helena Cantacuzena, que casou co conde Luís Fadrique de Salona.
# María Cantacuzena, que casou co Xoán Láscaris Caloferos.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Oxford Dictionary of Byzantium*, 1991.
c
SMS Seydlitz

O '*SMS *Seydlitz'''* foi un cruceiro de batalla da Mariña Imperial alemá construído en Hamburgo. Foi autorizado en 1910 e asignado en maio de 1913, sendo o cuarto cruceiro de batalla construído para a Hochseeflotte. O seu nome débese a Friedrich Wilhelm von Seydlitz, un xeneral prusiano do reinado de Frederico II de Prusia e da Guerra dos Sete Anos.

*Seydlitz* representou a culminación da primeira xeración de cruceiros de batalla alemáns, que se iniciaron co *Von der Tann* en 1906, e continuaron con dous barcos da clase *Moltke* en 1907 e 1908. O *Seydlitz'' contaba con varias melloras con respecto aos modelos anteriores, incluído un redeseñado sistema de propulsión e unha disposición mellorada da blindaxe. O barco tamén era significativamente máis grande que os seus predecesores.
Josep Maria Soler

**Josep Maria Soler Vicens**, nado o 16 de novembro de 1943 en Mataró, Barcelona, e falecido na mesma cidade o 14 de maio de 2006, foi un xogador internacional e adestrador de baloncesto catalán que xogou durante a meirande parte da súa carreira na Primeira División da Liga Española de Baloncesto. Internacional absoluto con España en 9 ocasións, estivo a piques de ser o primeiro xogador profesional do baloncesto español. O seu fillo, Jordi Soler, foi tamén xogador internacional de baloncesto. Cunha altura de 1,73 metros xogaba na posición de base.

## Traxectoria 
Josep Maria Soler comezou a súa carreira no mundo do baloncesto no Colexio Santa Ana do seu Mataró natal. Con quince anos, en idade xuvenil, é fichado pola canteira da UE Mataró. Dous anos despois, con dezasete, é subido ao primeiro equipo por Antoni Serra, famoso adestrador mataronés, xogando alí até o ano 1966, cando que ficha polo Picadero Jockey Club de Barcelona.

O equipo barcelonés, a base de talonario, conseguiu formar un gran cadro de xogadores, plantando cara aos equipos máis importantes da primeira división, como o Real Madrid e o Barcelona. No equipo presidido por Joaquín Rodríguez coincide con José María Soro, Chus Codina, Lorenzo Alocén e Miguel Albanell, entre outros, conseguindo nos cinco anos que estivo unha Copa do Rei en 1968 contra o Joventut, e ademais multitude de subcampionatos.

En 1971 ficha polo FC Barcelona, xogando no equipo culé até os trinta anos. Despois xogaría co CB Breogán, dándose a curiosa circunstancia de que no ano que militou no equipo lucense, el seguía vivindo en Barcelona, desprazándose ata Lugo para xogar os partidos. Os seus últimos anos en activo foron unhas idas e vindas entre o Bàsquet Manresa e a UE Mataró, equipo onde finalizou a súa carreira sendo adestrador-xogador.

* 20px|border UE Mataró (1958-1966)
* 20px|border Picadero JC (1966-1971)
* 20px|border FC Barcelona (1971-1974)
* 20px|border|ACB Breogán Lugo (1974–1975)
* 20px|border Bàsquet Manresa (1975-1976)
* 20px|border UE Mataró (1976-1977)
* 20px|border Bàsquet Manresa (1977-1978)
* 20px|border UE Mataró (Adestrrador-xogador, 1979-1981)

### Profesionalismo 
En 1974, ano no que finalmente xogou no Breogán de Lugo, estivo a piques de converterse no primeiro xogador español en ser profesional, tras recibir unha oferta para xogar no Iberia Superstars, un equipo dunha liga europea profesional creada na época, a EPBL.

### Internacional 
Josep Maria Soler foi 9 veces internacional coa selección de baloncesto de España absoluta. O seu fillo, Jordi Soler, chegou ser tamén internacional en dúas ocasión xogando no mesmo posto que o seu pai.

## Notas
High Energy Astronomy Observatory 3

**HEAO 3** (acrónimo de *High-Energy Astronomy Observatory 3*) foi un observatorio espacial da NASA lanzado o 20 de setembro de 1979 mediante un foguete Atlas-Centaur desde o Centro Espacial de Cabo Cañaveral.

## Características 
HEAO 3 formou parte dunha serie de tres observatorios espaciais adicados á observación no rango dos raios X e raios gamma, continuando o traballo feito por satélites como o ANS, os satélites das series OSO e SAS e os satélites Vela.

A misión de HEAO 3 era facer unha exploración de todo o ceo en raios gamma e raios cósmicos. Foi lanzado cunha inclinación orbital máis alta que HEAO 1 e HEAO 2 debido a que estaba máis enfocado ó estudo dos raios cósmicos, que penetran mellor na magnetosfera terrestre cerca dos polos. Os obxectivos principais eran determinar a composición isotópica dos raios cósmicos con masas atómicas entre 7 e 56, buscar raios cósmicos formados por núcleos superpesados, de masas de ata 120, e estudar a intensidade, espectro e evolución temporal de fontes de raios gamma e X con enerxías entre 0,06 e 10 MeV.

HEAO 3 foi inxectado nunha órbita inicial de 504&nbsp;km de apoxeo e 485&nbsp;km de perixeo, cunha inclinación orbital de 43,6 graos e un período de 94,5 minutos. Reentrou na atmosfera o 7 de decembro de 1981.

## Experimentos 
HEAO 3 levaba a bordo catro experimentos:

* Espectrómetro linear de raios gamma.
* Detector de núcleos pesados.
* Espectrómetro de escudo para raios gamma.
* Medidor de composición isotópica de raios cósmicos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* HEAO 1
* HEAO 2

### Ligazóns externas 
* Páxina de HEAO 3 en HEASARC (NASA)
El Baluarte de Galicia

***El Baluarte de Galicia*** foi un periódico editado en Mondoñedo en 1893.

## Historia e características 
Apareceu o 27 de febreiro de 1893. Saía á rúa bisemanalmente, os luns e os xoves nun principio, e despois os mércores e sábados. Periódico político de Viveiro e Mondoñedo ao servizo do deputado liberal Servando Fernández Victorio. Estaba dirixido por Alfredo García Dóriga, Antonio Ibáñez Conde era redactor, e entre os seus colaboradores figuraban Antonio Noriega Varela e José María Riguera Montero. Mantivo polémicas con *El Diario de Mondoñedo*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
Courage League 1991-1992

A **tempada 1991-1992 da Courage League** foi a quinta edición da liga inglesa de rugby, creada pola RFU en 1987. A liga tomaba o nome *Courage* do seu principal patrocinador, unha antiga empresa cervexeira.

## Formato da competición 
O torneo estivo composto por 13 equipos, e tivo un formato segundo o cal os equipos tiñan que disputar unha volta completa, de xeito que cada equipo se enfrontase ós outros 12 conxuntos unha vez.

O sistema de puntuación foi o seguinte:
* 2 puntos pola vitoria.
* 1 puntos polo empate.
* 0 punto pola derrota.

A liga comezou o 16 de novembro de 1991, tralo remate da Copa do Mundo de Rugby 1991 na que Inglaterra foi finalista, e rematou o 25 de abril de 1992.

## Táboa 
|-
!bgcolor="#efefef" width="20"|Posto
!bgcolor="#efefef" width="180"|Equipo
!bgcolor="#efefef" width="20"|Puntos
!bgcolor="#efefef" width="20"|Xogados
!bgcolor="#efefef" width="20"|Gañ.
!bgcolor="#efefef" width="20"|Emp.
!bgcolor="#efefef" width="20"|Per.

|- bgcolor=#C1E8F7 align=center
| 1º ||align=left| 20px **Bath                               
|bgcolor=#ffffa5|**21**|| 12 || 10 || 1 || 1

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 2º ||align=left| 20px Orrell 
|bgcolor=#ffffa5|**20**|| 12 || 10 || 0 || 2

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 3º ||align=left| 20px Northampton           
|bgcolor=#ffffa5|**19**|| 12 || 9 || 1 || 2

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 4º ||align=left| 20px Gloucester                  
|bgcolor=#ffffa5|**15**|| 12 || 7 || 1 || 4

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 5º ||align=left| 20px Saracens           
|bgcolor=#ffffa5|**15**|| 12 || 7 || 1 || 4

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 6º ||align=left| 20px Leicester  
|bgcolor=#ffffa5|**13**|| 12 || 6 || 1 || 5

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 7º ||align=left| 20px Wasps                              
|bgcolor=#ffffa5|**12**|| 12 || 6 || 0 || 6

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 8º ||align=left| 20px Harlequins 
|bgcolor=#ffffa5|**11**|| 12 || 5 || 1 || 6

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 9º ||align=left| 20px Irish 
|bgcolor=#ffffa5| **9**|| 12 || 3 || 3 || 6

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 10º ||align=left| 20px Bristol           
|bgcolor=#ffffa5| **8**|| 12 || 4 || 0 || 8

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 11º ||align=left| 20px Rugby 
|bgcolor=#ffffa5| **7**|| 12 || 2 || 3 || 7

|- bgcolor=#FFC0E0 align=center
| 12º ||align=left| 20px Notthingham           
|bgcolor=#ffffa5| **5**|| 12 || 2 || 1 || 9

|- bgcolor=#FFC0E0 align=center
| 13º ||align=left| 20px Rosslyn Park 
|bgcolor=#ffffa5| **1**|| 12 || 0 || 1 || 11

|- bgcolor=#ffffff align=center
|colspan="15"|
>>>
----
En **azul**  o campión (1º).  En **rosa'''  os equipos descendidos (12º e 13º).
|}

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Premiership
José María Riguera Montero

**José María Riguera Montero**, nado en Nogueira (Ourol) o 19 de setembro de 1845 e finado en Viveiro o 15 de outubro de 1922, foi un escritor e xornalista galego.

## Traxectoria 
Fillo de Tomás Benito Riguera Losada e Francisca Montero Fernández, naturais de Xermade e Ourol. Estudou Latín e Humanidades en Viveiro e cursou tres anos de Filosofía e Letras e outros tres de Teoloxía no Seminario de Mondoñedo. Abandonou o semanario e emigrou a Montevideo en 1870. Alí fundou o Instituto Oriental, establecemento de ensinanza superior. Catedrático de Latinidad, estudou seis anos na Facultade de Dereito e Ciencias Sociais da Universidade de Montevideo, e alcanzou o grao de Doutor. Foi presidente e asesor da primeira Asociación de Socorros Mutuos establecida no Uruguai. Colaborou na prensa americana.

Por motivos de saúde, viuse obrigado a regresar a Galicia. Estableceuse na Coruña, onde promoveu unha delegación da sociedade Vivero y su Comarca e financiou diversos actos culturais. En 1903 foi elixido primeiro presidente da Liga de Amigos da Coruña.

Foi vicepresidente do consello de administración de *La Voz de Galicia* e colaborou en *Vida Gallega* e outras publicacións utilizando os pseudónimos **Ramón Erotiguer** e **Bernardo Miranda**, filósofo mindoniense.

## Obra 
* *Humilde tributo de amor*, dedicada á súa nai, Francisca Montero. Montevideo, 1881
* *Vindicación de la Gramática Castellana*, Montevideo, 1887, que lle valeu o acceso á Academia Española do Uruguai.
* *Carta abierta a Tomás Riguera Losada*. Montevideo, 1890.
* *El matrimonio. Disertación sobre el derecho de sucesión*.
* *Estudios acerca de la verdadera cuna y oriundez de Miguel Cervantes Saavedra*, A Coruña, 1905.
* In Memoriam, homenaje a la memoria de la Ilustrísima señora Doña Regina López Domínguez en el primer aniversario de su fallecimiento. A Coruña, 1911. 
* *Cuestiones filológicas*, A Coruña, 1917.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* "Ourol, A Nosa historia", Verónica Prieto Prieto, Concello de Ourol, 2011
* "Ourol. Anacos da nosa historia". Verónica Prieto Prieto, Concello de Ourol, 2015.
* José Manuel López Chao e Guillermo Jorge Riguera, "José María e Manuel Riguera Montero. Dous emigrantes das montañas de Ourol e Muras", 2019,  ISBN 978-84-949308-3-6
* 
* 
* Libro 5 de Bautizados de Sª Mª de Ourol (1830-1851), folio 156 reverso. Arquivo Diocesán de Mondoñedo: "Nogueyra José Mª Juan  En veinte de septiembre de cuarenta y cinco, yo el infraescripto, Cura propio de ésta de Sta. Mª de Orol, bauticé solemnemente un niño, que nació ayer tarde, hijo legítimo de Thomás Rigueyra y Losada y su segunda mujer Francisca Fernández de Nogueyra en ésta, abuelos paternos Francisco Rigueyra y [Lda.] Y su mujer Mª Martínez, de Sta. Mª de Jermade, maternos Juan Montero y su mujer Vicenta Fernández, del dicho Nogueyra, púsele nombre José Mª Juan, padrinos avisados, el expresado abuelo materno, y Mª Vicenta Ángela Cao Rodríguez, soltera, hija del padre del niño y su primera mujer Francisca Cao Rodríguez, difunta, del dicho Nogueyra. Firmo ut supra =                     Firmado: Manuel José Villar"
Courage League 1995-1996

A **tempada 1995-1996 da Courage League** foi a novena edición da liga inglesa de rugby, creada pola RFU en 1987. A liga tomaba o nome *Courage* do seu principal patrocinador, unha antiga empresa cervexeira. Foi a derradeira edición desta competición cun sistema non profesional, e a primeira cuxos mellores equipos acadaron prazas para participar nas novas competicións europeas (Heineken Cup e Challenge Cup).

## Formato da competición 
O torneo estivo composto por 10 equipos, e tivo un formato segundo o cal os equipos tiñan que disputar dúas voltas completas, de xeito que cada equipo se enfrontase ós outros 9 conxuntos dúas veces, unha como local e outra como visitante.

O sistema de puntuación foi o seguinte:
* 2 puntos pola vitoria.
* 1 puntos polo empate.
* 0 punto pola derrota.

A liga comezou o 9 de setembro de 1995, e rematou o 27 de abril de 1996.

## Táboa 
|-
!bgcolor="#efefef" width="20"|Posto
!bgcolor="#efefef" width="180"|Equipo
!bgcolor="#efefef" width="20"|Puntos
!bgcolor="#efefef" width="20"|Xogados
!bgcolor="#efefef" width="20"|Gañ.
!bgcolor="#efefef" width="20"|Emp.
!bgcolor="#efefef" width="20"|Per.

|- bgcolor=#C1E8F7 align=center
| 1º ||align=left| 20px **Bath                               
|bgcolor=#ffffa5|**31**|| 18 || 15 || 1 || 2

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 2º ||align=left| 20px Leicester  
|bgcolor=#ffffa5|**30**|| 18 || 15 || 0 || 3

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 3º ||align=left| 20px Harlequins 
|bgcolor=#ffffa5|**26**|| 18 || 13 || 0 || 5

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 4º ||align=left| 20px Wasps                              
|bgcolor=#ffffa5|**22**|| 18 || 11 || 0 || 7

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 5º ||align=left| 20px Sale           
|bgcolor=#ffffa5|**19**|| 18 || 9 || 1 || 8

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 6º ||align=left| 20px Bristol           
|bgcolor=#ffffa5|**16**|| 18 || 8 || 0 || 10

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 7º ||align=left| 20px Orrell 
|bgcolor=#ffffa5|**14**|| 18 || 7 || 0 || 11

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 8º ||align=left| 20px Gloucester                  
|bgcolor=#ffffa5|**12**|| 18 || 6 || 0 || 12

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 9º ||align=left| 20px Saracens           
|bgcolor=#ffffa5|**10**|| 18 || 5 || 0 || 13

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 10º ||align=left| 20px West Hartlepool 
|bgcolor=#ffffa5| **0**|| 18 || 0 || 0 || 18

|- bgcolor=#ffffff align=center
|colspan="15"|
>>>
----
En **azul'''  o campión (1º).  Nesta tempada non houbo equipos descendidos.
|}

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Premiership
Hermes (avión espacial)

[miniatura|Modelo do transbordador Hermes na [Exposición Universal de Sevilla de 1992.]] 
**Hermes** foi o nome dun proxecto de avión espacial europeo tripulado que foi finalmente cancelado en 1992.

## Características 
Hermes foi inicialmente proposto polo CNES francés para logo ser adoptado pola Axencia Espacial Europea. Sería capaz de poñer tres astronautas en órbitas de ata 800&nbsp;km de altitude en misións de ata 90 días de duración e sería lanzado mediante os Ariane 5. A data inicial de inicio de operacións coa lanzadeira debería ter sido 1998, pero o disparo dos custos de desenvolvemento (estimados en 12 mil millóns de marcos alemáns do momento) levou a cancelar o proxecto en 1992.

O avión espacial levaría acoplado un módulo desechable onde irían algúns dos experimentos e que sería exectado antes da reentrada atmosférica. Tralo accidente do transbordador espacial Challenger, Hermes foi redeseñado para incluír medidas de seguridade adicionais, o que fixo aumentar os custos de desenvolvemento.

## Notas
Sinfonía núm. 1 (Sibelius)

A **Sinfonía Nº1 en Mi menor** Op. 39 de Jean Sibelius foi composta entre 1898 e 1899, cando o compositor contaba con 33 anos de idade. Foi estreada o 26 de abril de 1899 pola Helsingin kaupunginorkesteri baixo a batuta do propio compositor, nunha versión orixinal que non sobreviviu. Logo da estrea, Sibelius realizou diversas revisións da obra que deron como resultado a versión definitiva que se interpreta na actualidade. A versión revisada foi finalizada entre a primavera e o verán de 1900, e foi estreada en Helsinqui pola Helsingin kaupunginorkesteri baixo a batuta de Robert Kajanus o 1 de xullo de 1900, e pouco despois, o 18 de xullo, foi interpretada en Berlín cos mesmos protagonistas.

## Composición 
Sibelius comezou a planear a súa primeira sinfonía na primavera de 1898 en Berlín durante unha viaxe que realizou coa súa muller Aino. Ao igual que Johannes Brahms, Sibelius esperou moitos anos ata enfrontarse ao esixente reto de compoñer unha sinfonía, se ben anteriormente xa escribira un poema sinfónico para orquestra, solistas e coro, á que se adoita denominar *Sinfonía Kullervo*.

## Características 
A Sinfonía nº 1 de Sibelius é cada vez máis recoñecida como unha obra menos romántica e máis moderna, malia teren pasado máis de 100 anos dende o seu nacemento, aínda que o seu ton aínda é moi "romántico" en virtude dos seus sentimentos abertos.

## Movementos 
Como a meirande parte das sinfonías, está estruturada en catro movementos:

#Andante, ma non troppo - Allegro energico
#Andante (ma non troppo lento)
#Scherzo: Allegro
#Finale: Andante - Allegro molto - Andante assai - Allegro molto come prima - Andante (ma non troppo)

A primeira gravación foi realizada por Robert Kajanus coa London Symphony Orchestra para o selo HMV en maio de 1930.

## Orquestración 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de composicións de Jean Sibelius

### Ligazóns externas 
* Artigo sobre a *Sinfonía Nº 1 de Sibelius*
Ácido xasmónico

O **ácido xasmónico** é un derivado do ácido graxo ácido α-linolénico, que pertence á clase de hormonas de plantas chamadas xasmonatos. Biosintetízase a partir do ácido linolénico pola vía octadecanoide. O seu nome deriva da planta da especie *Jasminum grandiflorum* (un xasmín) da cal se illaron os xasmonatos.

A principal función do ácido xasmónico e os seus varios metabolitos é regular as respostas da planta aos estreses bióticos e abióticos e o crecemento e desenvolvemento da planta. Os procesos de crecemento e desenvolvemento da planta regulados inclúen a inhibición do crecemento, senescencia, enroscamento dos gabiáns, desenvolvemento das flores e abscisión (caída) das follas. O ácido xasmónico é tamén responsable da formación de tubérculos e bulbos na planta da pataca, iñame e cebolas. Ten un importante papel na resposta ás feridas das plantas e na resistencia adquirida sistémica. Cando as plantas son atacadas por insectos, responden liberando ácido xasmónico, que activa a expresión de inhibidores da protease, entre outros moitos compostos defensivos antiherbívoros. Estes inhibidores de proteases impiden a actividade proteolítica das proteases dixestivas dos insectos ou as súas "proteínas salivares".

O ácido xasmónico tamén se converte nunha variedade de derivados incluíndo ésteres como o metilxasmonato, e pode tamén conxugarse con aminoácidos.

Este composto pode ter un papel no control de pragas, e empezou a utilizarse en forma de spray para aplicalo ás sementes antes da súa plantación, xa que isto estimula as defensas naturais contra as pragas.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
Vaso (homónimos)

***Vaso**, un recipiente destinado a conter líquidos e do cal se bebe directamente.
***Vaso Highball** ou **vaso alto**, un vaso de vidro, contén de 240 a 350 ml.
***Vaso Old Fashioned**, **vaso baixo**, ou **vaso on the rocks**, un vaso curto utilizado para servir bebidas con alcohol, como whisky con cubiños de xeo.
***Vaso de cóctel**, un vaso que ten un recipiente en forma de cono colocado sobre un tallo sobre unha base plana.
***Vaso de tubo**,  un vaso de cristal de forma cilíndrica e máis estreito que un vaso alto.
***Vaso sanguíneo**, unha estrutura oca e tubular que conduce o sangue impulsada pola acción do corazón.
***Vasos comunicantes**,  son recipientes unidos por un conduto.
HILAT

**HILAT** (acrónimo de *High Latitude Research Satellite*), tamén coñecido como **P83-1**, foi un satélite artificial da NASA lanzado o 27 de xuño de 1983 mediante un foguete Scout G1 desde a Base Vandenberg da Forza Aérea.

## Características 
HILAT era un satélite Transit modificado para facer experimentos relacionados coa ionosfera a altas latitudes. Os obxectivos de HILAT eran obter máis datos sobre as irregularidades da intensidade de ionosfera e a súa forma tridimensional, probar diferentes hipóteses sobre o desenvolvemento, o transporte e o decaemento das irregularidades, estudar o papel das inestabilidades convectivas a altas latitudes e estudar as diversas influencias na ionosfera a altas latitudes, como a precipitación de partículas e o acoplamento entre a ionosfera e a magnetosfera.

O satélite estabilizábase nos tres eixos mediante o sistema de gradente gravitatorio grazas a unha pértega e ademais mediante un volante de inercia. A inclinación orbital foi elixida para facer pases sobre o meridiano xeomagnético nas zonas de recepción de datos. A órbita precesionaba 24 horas nuns seis meses, polo que podíanse facer observacións diúrnas e nocturnas durante toda unha estación.

Dos instrumentos que levaba a bordo, a sonda Langmuir deixou de funcionar nada máis chegar o satélite a órbita, e a cámara auroral perdeuse o 23 de xullo de 1983. O resto de instrumentos funcionaron ata o 5 de xuño de 1989, en que HILAT deixou de funcionar tras o fallo do sistema de enerxía.

OS experimentos de HILAT foron continuados polo satélite Polar Bear.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wideband (satélite)
* Polar Bear (satélite)
Universidade de Strathclyde

A **Universidade de Strathclyde** é unha universidade situada na cidade de Glasgow (Escocia, Reino Unido).  É a segunda universidade máis antiga da cidade, tras a Universidade de Glasgow. Foi fundada no ano 1796 polo profesor John Anderson, quen fora profesor na Universidade de Glasgow. O desexo do profesor era crear unha universidade especializada en materias prácticas para lograr unha “Aprendizaxe Útil”.

Na actualidade, a universidade conta cun único campus, o Campus John Anderson (nomeado así na honra do fundador da institución), que se encontra situado no centro da cidade.

A Universidade de Strathclyde organízase en catro facultades:
*Humanidades e Ciencias Sociais
*Enxeñaría
*Ciencias
*Escola de Negocios de Strathclyde (Strathclyde Business School)
Xaquín Xesteira Losada

**Xaquín Xesteira**, nado en Cambados o 29 de agosto de 1971, é un músico galego. A súa especialidade é a gaita e o tamboril. 
## Traxectoria 
Naceu en Cambados en 1971 nunha familia con tradición musical (o seu avó fundou unha orquestra, e súa nai foi profesora de solfexo e piano de varias xeracións de cambadeses), e comezou a interesarse pola música tradicional galega desde os tres anos. Aos catro anos participou na súa primeira actuación.

Comezou os seus estudos musicais na Sociedade Cultural de Cambados, tocando o tambor. No grupo de música tradicional de Vilariño (Cambados) comezou coa gaita. No Conservatorio Superior de Música de Vigo recibiu os estudos relacionados con este instrumento. Entre outros, tivo como mestres a Nando Casal (Milladoiro) e a Carlos Núñez. É membro dos grupos *Os Faíscas de Solobeira*, da banda de música de Castrelo e de Treixadura. Ademais, colaborou con Fuxan os Ventos, Na Lúa, ou Milladoiro.

Foi produtor artístico dos traballos discográficos da Agrupación Abertal da Rúa, Pedraquetiña (Toutón, Mondariz) e Cantigas e Agarimos (Santiago de Compostela). Compoñente e cofundador do grupo Treixadura con quen ten editado 8 traballos discográficos; e tamén é compoñente do grupo Os Faíscas de Solobeira.

Presidente da Fundación SonDeSeu, director artístico e coordinador das seccións de contrabaixo, canto, gaita e percusión da orquestra folk SonDeSeu. Dendo xuño de 2015 é director do coro Cantigas e Agarimos de Santiago de Compostela, con quen editou o traballo discográfico *O corazón aberto* (2018).

Gaiteiro no grupo Os Xesteira xunto coa súa familia.

Na actualidade, é profesor de gaita e percusión na Escola Municipal de Música Folk e Tradicional de Vigo. Ten publicado un *Método de Gaita Galega* publicado en dous volumes por Edicións do Cumio (anos 2004 e 2007).

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Fragmento dunha charla de Xaquín Xesteira, no IES Asorey de Cambados.
*"Muiñeira de Cambados", creada e interpretada por Xaquín Xesteira.
Teodoro Pródromo

*Teodoro Pródromo (canonista), escritor bizantino de leis canónicas.
*Teodoro Pródromo (monxe), escritor bizantino.
Teodoro Pródromo (monxe)

**Teodoro Pródromo** (en latín *Theodorus Prodromus*, en grego Θεόδωρος) foi un escritor bizantino da primeira metade do século XII. Colleu o nome de **Hilarón** cando entrou no mosteiro. Tivo gran reputación no seu tempo como erudito e filósofo e recibiu o alcuño de Κυρός ou κύριος. Escribiu sobre moitos temas, como filosofía, gramática, teoloxía, historia e astronomía, e en especial poesía.
## Obras 
Obras que se conservan:
* Un poema sobre os amores de *Rhodanthe* e *Dosicles* en metro iámbico.
* *Galeomyomachia*, en verso iámbico.
* Ἡ ἀπόδημος φιλία, outro poema iámbico.
* Poema de 1000 liñas en dous libros dirixido a Manuel I Comneno (emperador 1143-1180).
* Ἀμάραντος, ἢ γέροντος ἔρωτες.
* Unha invectiva contra o dito: ἡ πενίη σοφίην ἔλαχεν.
* *Epigrammata*, Τετράστιχα ἰαμβεῖα καὶ ἡρῶα εἰς τὰ κεφαλαιωδῶς ῥηθέντα ἐν τῇ γραφῇ.
* Τετράστιχα ἰαμβεῖα καὶ ἡρῶα εἰς τὰ κεφαλαιωδῶς ρηθέντα ἐν τῷ βὶῳ Γρηγορίου τοῦ θεολόγου, τοῦ μεγάλου Βασιλείου καὶ τοῦ ἁγίου Χρυσοστόμου.
* Προσφωνητικοί.
* Ἰάμβοι σχετλιαστικοὶ εἰς τὴν πρόνοιαν.
* Un poema iámbico contra os homes que levan o nome Baris.
* Εἰς εἰκονισμένον τῷ βίῳ, *In imaginem vitae*.
* Νουθετικοὶ κατὰ φθονούντων, *ad Invidos*.
* Poema iámbico sen título (*in hortum*).
* Epístolas.
* κατὰ φιλοπόρνου γραός.
* Ἐξήγησις.
* Epítome dos comentarios de Teodoreto aos salmos.
* *De Processione Spiritus sancti*.
* Lexicón.
* Poema astronómico para a sebastocratorissa Irene.
* Poema de 128 hexámetros para o emperador Xoán II Comneno.
* 118 hexámetros en favor de Anna Comnena.
* Κατὰ μακρογενείου δοκοῦντος εἶναι διὰ τοῦτο σοφοῦ.
* Descrición da entrada de Xoán II Comneno en Constantinopla despois da conquista de Kastamon.
* Poema de 296 hexámetros para Xoán Comneno tras a conquista de Gangra.
* 50 hexámetros en queixa por non ver agradecido o seu traballo.
* *In posteriora Analytica Aristotelis*, Περὶ ἐπιδεικτικῶν.
* *De pauco et multo, magno et parvo, quod non sint relativa sed contraria*.
* Diversos ensaios teolóxicos.
Periplo do Mar Eritreo

miniatura|500x500px|Nomes, rutas e localizacións do *Periplo do Mar Eritreo*.
O ***Periplo do Mar Eritreo*** ou ***Periplo do Mar Vermello*** (en grego Περίπλους τὴς Ἐρυθράς Θαλάσσης, en latín Periplus Maris Erythraei) é un periplo grecorromano, escrito en grego e que describe a navegación e comercio dos portos romano-exipcios como Berenice ao longo da costa do Mar Vermello, e outros ao longo do nordeste de África e India.
## Datación
O texto ten sido datado entre o século I e século III, pero a data que esperta maior consenso é a de mediados do século I. De autor anónimo, é claramente unha descrición persoal de alguén familiarizado coa rexión e é practicamente único na descrición precisa do que era o mundo antigo nesa rexión.
## Contido
Malia que *Mar Eritreo* (en grego Ἐρυθρά Θάλασσα) literalmente signifique "Mar Vermello", para os gregos incluía tamén o océano Índico e o golfo Pérsico. A obra consiste en 66 capítulos, a maioría deles cun parágrafo apenas.
En moitos casos a descrición dos lugares é suficientemente precisa para identificar inequivocamente as localizacións actuais. Noutros non: por exemplo menciónase Rhapta como o mercado máis importante da costa africana de Azania, pero hai polo menos cinco localidades que se axustan á descrición, do sur de Tanga ata o delta do río Rufiji. A descrición da costa india menciona explicitamente o río Ganxes, pero China é confusamente descrita como a grande cidade interior Thina, produtora de seda. Outra característica interesante do periplo é que algunhas palabras que describen mercadorías obxecto de comercio non son vistas en ningunha outra obra literaria, polo que o seu significado real é misterioso. O periplo describe tamén como Hípalo foi o primeiro en descubrir a ruta directa entre o mar Vermello e o sur da India.
## Tradición manuscrita
O texto que chegou ata hoxe deriva dun manuscrito bizantino do século X en letra minúscula, gardado nas coleccións da Universidade de Heidelberg, e dunha copia deste, dos séculos XIV ou XV, hoxe no Museo Británico. No primeiro, o texto é atribuído a Flavio Arriano, probabelmente polo único motivo da súa proximidade temporal co *Periplus Ponti Euxini*, escrito por el. A primeira edición moderna do texto foi publicada en 1553 por Sigismund Gelenius.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* Hjalmar Frisk, *Le Périple de la Mer Erythrée* (Göteborg, 1927)
Eustacio Macrembolita

**Eustacio** (*Eusthatius*, Εὐστάθιος) foi un escritor ou novelista erótico bizantino que tamén aparece citado como **Eumacio** (*Eumathius*).
## Traxectoria
Non se sabe se naceu en Μακρεμβολίτης (que xeralmente se refire a Constantinopla) ou en Παρεμβολίτης, (a cidade exipcia de Parémbolis), pero a primeira é a máis probábel. Parece que era un home de alto rango e exercía algún oficio destacado na administración (πρωτονωβελέσιμος e μέγας χαρτοφύλαξ, ou xefe dos arquivos). A súa época é descoñecida pero parece que non viviu antes do século XII. A novela que escribiu titúlase Τὸ καθ'Ὑσμίνην καὶ Ὑσμινίαν δρᾶμα, e está formada por once libros e é unha historia de amor entre Ismine e Isminia, personaxes predispostos á sensualidade.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*Edición de Gilbert Gaulmin, París (1617).
*Edición de Isidor Hilberg, Viena (1876);.
*Edición de Miroslav Marcovich, Munic/Leipzig (2001).
Manuel Guerrero Falcón

**Jorge García Santos**, nado en El Viso del Alcor (Sevilla) o 20 de febreiro de 1952, é un exfutbolista español. Xogaba de porteiro.

## Traxectoria 
Entre 1972 e 1978 estivo no Sevilla FC, xogando tan só 2 encontros en 6 tempadas.

Na tempada 1978–79 fichou polo Deportivo da Coruña, en Segunda División, que procuraba un porteiro logo da marcha de Francisco Buyo. Esa campaña xogou 13 partidos, sendo o segundo porteiro detrás de Jorge García Santos.

Na tempada 1980–81 firmou polo Linares CF, onde estivo 3 campañas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Inositol pentaquisfosfato

O **inositol pentaquisfosfato** (ou inositol pentafosfato, abreviado como **IP5** ou **IP5**) é unha molécula derivada metabolicamente do inositol tetraquisfosfato por adición dun grupo fosfato pola acción do encima inositol polifosfato multiquinase (IPMK). Crese que é un dos moitos segundos mensaxeiros que pertencen á familia do inositol fosfato. Está implicado en moitas respostas biolóxicas e patofisiolóxicas, como a tumoroxénese, invasión tumoral e metástase, polo que os inhibidores específicos da quinase poderían ser útiles na terapia contra o cancro.

O IP5 xoga tamén un papel na sinalización celular nas respostas de defensa das plantas. Potencia a interacción da hormona vexetal JA-Ile do grupo dos xasmonatos co seu receptor.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Inositol
* Fosfoinosítidos
Galicia Ilustrada

***Galicia Ilustrada*** foi o nome de dúas publicacións:

****Galicia Ilustrada***, periódico publicado na Habana en 1891.
****Galicia Ilustrada***, semanario publicado en Ourense en 1911.
Galicia Ilustrada (A Habana)

***Galicia Ilustrada*** foi unha revista galega editada na Habana en 1891.

## Historia e características 
Subtitulada *Revista científica, literaria, artística y humorística*, apareceu o 19 de setembro de 1891. De periodicidade quincenal, estaba dirixida por José Romero Hiáñez de Freire, Julio de la Cuesta era o redactor xefe e Miguel A. Matamoros e Marcelino Vidales foron os administradores. Incluíu artigos sobre actualidade e cuestións literarias e filosóficas, ademais de citas e poemas.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 

### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
### Ligazóns externas 
* Xornais e revistas de Cuba enciclopediadaemigraciongalega.com
Gran Premio de Bahrain de 2013

O **Gran Premio de Bahrain de 2013** (formalmente coñecido como o **Gulf Air Gran Premio de Fórmula 1 de Bahrain de 2013**) é unha carreira de Fórmula Un que se celebrará o 212 de abril de 2013 no Circuíto Internacional de Bahrain de Bahrain.

## Clasificación 
### Cualificación 
## Carreira 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só os cinco primeiros postos están incluídos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
La Lealtad Gallega

***La Lealtad Gallega*** foi un periódico editado en Pontevedra en 1895.

## Historia e características 
Subtitulado *Diario tradicionalista de Pontevedra. Órgano del Partido Carlista de la Provincia*, apareceu o 1 de xaneiro de 1895. Constaba de catro páxinas e editábase na imprenta de José Eiras García. Publicación deficiente no plano informativo, con predominio das noticias de carácter relixioso. A súa ideoloxía concretase no programa que inseriu nos primeiros números:

Desapareceu en xullo de 1895. Foi substituído por *La Actualidad*. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
O Labrego

***O Labrego*** foi un periódico editado en Lugo entre 1891 e 1893.

## Historia e características 
Subtitulado ''Somanario d'intreses rexionales e literatura*, apareceu o 8 de xaneiro de 1891. Foi o continuador de *A Monteira*. Era unha publicación semanal, escrita enteiramente en galego, de intereses rexionais e literatura. Interrompeu a súa publicación a principios de febreiro, pero volveu aparecer en marzo. Entre os seus colaboradores figuraron Alberto García Ferreiro, Enrique Labarta Pose, Juan Barcia Caballero e Benito Losada Astray. Desapareceu en 1893.

Nos prólogos á edición facsimilar d*'A Monteira* (Xunta de Galicia, 1989), Xesús Alonso Montero escribe:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
* *O Voceiro Labrego''
Antonio Benlloch

**Antonio Benlloch García**, coñecido como **Bellod**, nado en Orihuela (Alacant) o 1 de decembro de 1946, é un exfutbolista español. Xogaba de defensa.

## Traxectoria 
### Hércules 
Na tempada 1965–66 estreouse co Hércules CF en Segunda División, da man do adestrador murciano Luis Belló. Ese ano o equipo ascendeu a Primeira, participando Bellod tan só nun partido.

Na tempada 1966–67 debutou en Primeira División, participando en 16 encontros esa campaña. Ao fina do campionato o equipo descendeu a Segunda División.

### Deportivo 
Na tempada 1968–69 fichou polo Deportivo da Coruña, participando na súa primeira campaña en 20 encontros no equipo dirixido por Cheché Martín. Foi unha habitual da defensa coruñesa, xunto con José Domínguez, Luis García Mosquera e José Manuel Sertucha. Na campaña seguinte o equipo descendeu a Segunda División, volvendo a elita na tempada seguinte. 

Na tempada 1971–72 continuou sendo un habitual da defensa do equipo adestrado por Arsenio Iglesias, esta vez acompañadao por Luis María Zugazaga, Cholo e Benito Rubiñán. Ese ano Bellod firmou 34 partidos, todos como titular. 

Na tempada 1972–73 o equipo descendeu a Segunda División novamente, e na 1973–74 un novo descenso a Terceira División, subindo ese mesmo ano. Na terceira categoría tan só disputou dous partidos.

No retorno a Segunda, na tempada 1975–76, Bellod participou en 36 partidos, continuando como un habitual da defensa, acompañado desta volta por Julio Pardo e Manuel Gallego. 

Na tempada 1976–77, a súa derradeira como deportivista, disputou tan só 6 partidos.

## Palmarés 
;Deportivo
* Terceira División: 1974–75

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Liga ASOBAL 1990/91

A **Liga ASOBAL 1990-91** foi a 40ª edición da liga española de balonmán e a 1ª edición coa denominación ASOBAL. Ao final da competición, o FC Barcelona se proclamou campión da competición por primeira vez (se ben xa gañara 8 títulos da máxima gategoría do balonmán español baixo a denominación de División de Honra).

## Sistema de competición 
A competición disputouse en dúas fases. A primeira contou con 16 equipos repartidos en dous grupos de 8 equipos cada un que se enfrontaron entre si a dúas voltas nun total de 14 xornadas, os cinco mellores equipos de cada grupo se clasificaron para a segunda rolda polo título, mentres que os tres peores clasificados xogaron unha segunda rolda para evitar o descenso. Na segunda rolda polo título, os dous mellores equipos clasificáronse para disputar a Copa de Europa na tempada 1991-92, mentres que o campión da Copa do Rei e o campión da Copa ASOBAL se clasificaron para xogar a Recopa de Europa e a Copa EHF respectívamente. Na segunda rolda pola permanencia os dous equipos peor clasificados descenderon de xeito directo, mentres que o terceiro e cuarto clasificados do grupo xogaron unha promoción a dobre partido contra o terceiro e cuarto clasificados da liga inferior.

## Primeira fase 
### Grupo A 
### Grupo B 
## Segunda fase 
### Grupo I 
### Grupo II 
### Promoción 
#### Partidos de ida 
#### Partidos de volta 
* *Tenerife 3 de Mayo e Michelin Valladolid conseguiron a permanencia na Liga ASOBAL.*

## Máximos goleadores
Andrea Motis

**Andrea Motis**, nada en Barcelona o 9 de maio de 1995, é unha cantante e instrumentista de jazz catalá.

## Biografía 
Formouse musicalmente, a partir dos sete anos, na Escola Municipal de Música de Sant Andreu, un barrio de Barcelona, como trompetista primeiro e saxofonista despois. En 2007, con 12 anos, comezou a colaborar co grupo de jazz Sant Andreu Jazz Band, dirixido polo profesor de música e músico Joan Chamorro. Ten participado en numerosos concertos do circuíto catalán de jazz. Debido á súa precocidade numerosos medios de comunicación téñena entrevistado ou teñen escrito recensións da súa actividade musical. A súa voz compárase coa de Norah Jones.

En 2010, con quince anos, grava como cantante solista un disco de estándares de jazz titulado *Joan Chamorro presenta Andrea Motis*. Ofreceu concertos co denominado "Andrea Motis & Joan Chamorro Group".

## Discografía 
* *Joan Chamorro presenta Andrea Motis* (Temps Record, 2010)
* *Feeling Good* (Temps Record, 2012)
* *Live at Jamboree - Barcelona* (Swit Records, 2013)
* *Motis Chamorro Big Band* (Jazz to Jazz, 2014)
* *Live at Casa Fuster* (Jazz to Jazz, 2014)
* ''Live at Palau de la Música amb l'Orquestra Simfònica del Vallès'' (Jazz to Jazz, 2015)

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Concerto de Andrea Motis e Joan Chamorro Group no 43 Festival Internacional de Jazz de Barcelona.
* Barcelona TV: La galeria dels oficis: Andrea Motis y Joan Chamorro (Músics).
* Blog de Andrea Motis con anuncio de próximas actuacións.
* Bandcamp
Ferran Corominas

**Ferran Corominas Telechea**, nado en Vilobí d'Onyar (Xirona) o 5 de xaneiro de 1983, é un futbolista español. Xoga de dianteiro e o seu actual equipo é o Elche CF.

## Palmarés 
;Espanyol
* Copa do Rei: 2005–06
* UEFA Europa League: Finalista 2006–07

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en futbolme.com
Borja García Freire

**Borja García Freire**, nado en Torremocha de Jarama (Madrid) o 2 de novembro de 1990, é un futbolista español. Xoga de centrocampista e o seu actual equipo é o Girona FC.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en futbolme.com
Manuel Gato

**Manuel Gato Thomason**, nado en Alacant o 28 de xaneiro de 1984, é un futbolista español. Xoga de dianteiro e o seu actual equipo é o Racing CF Benidorm.

## Traxectoria 
Na tempada 2007–08 fichou polo Pontevedra CF, de Segunda División B (Grupo 1), onde permaneceu dúas campañas. Nese primeiro ano, adestrado por Javi Gracia, participou en 36 encontros e anotou 6 goles, sendo o dianteiro titular do equipo e logrando o cuarto posto na liga, clasificándose para a eliminatoria de ascenso a Segunda División (onde caeron no play-off fronte o AD Ceuta). Na tempada 2008–09 xogou 35 partidos e marcou 5 goles, sendo adestrado inicialmente polo galego Rafa Sáez e desde a xornada 21 por José Aurelio Gay. Foi o terceiro goleador do cadro de xogadores, por detrás de Charles e Yuri (9 goles, ambos) e anotando os mesmos tantos que Alejandro Vázquez. Ese ano o conxunto pontevedrés logrou o duodécimo posto na táboa.

Na tempada 2009–10 fichou polo Alicante CF, de Segunda División B (Grupo 3). No conxunto alacantino, adestrado polo asturiano Vicente Borge, participou en 17 partidos e anotou 6 goles, foi un dos principais atacantes do equipo, xunto con Sergio Postigo e Jon Uriarte.

En xaneiro de 2010 fichou polo UB Conquense de Segunda División B (Grupo 2). No conxunto manchego, adestrado por Eloy Jiménez, xogou 16 partidos e marcou 4 goles, logrando a final da campaña o décimo posto da clasificación. Debutou con gol nunha vitoria a domicilio fronte o CD Leganés (1–4), na xornada 21.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en futbolme.com
Hiposmia

**Hiposmia** é a capacidade reducida para ulir e detectar olores. Relacionado con ela está a anosmia, que é cando non se pode percibir olor ningún. Algunhas das causas destes problemas de olfacto son as alerxias, pólipos nasais, infeccións víricas ou traumatismo cranial.

A hiposmia pode ser un sinal temperán da enfermidade de Parkinson. Asemade, a hiposmia aparece nos estadíos temperás da enfermidade de Alzheimer. A síndrome de Kallmann pode producir hiposmia de por vida.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Hiperosmia
*Anosmia
*Disosmia
Manuel Bernárdez

**Manuel Bernárdez Filgueira**, nado en Vilagarcía de Arousa en 1867 e finado en Montevideo en 1942, foi un xornalista, diplomático e editor uruguaio de orixe galega.

## Traxectoria 
Fillo de Juan Ramón Bernárdez e Dolores Filgueira. Con seis anos abandonou Vilagarcía de Arousa e trasladouse a Arapey, ao norte do Uruguai. Obtivo a nacionalidade uruguaia pouco despois da maioría de idade.

Non foi á escola, formouse na casa. Na infancia escribiu poesía e prosa, publicou o seu primeiro traballo *Confidencias a una joven amiga* aos dezaoito anos. Nas seguintes tres décadas, traballou en diversas editoriais e periódicos nacionais e internacionais. Casou con Carmen Martínez-Thédy en 1894, con quen tivo catro fillos.

En 1898 converteuse en editor de *El Diario* en Buenos Aires; despois viaxou ao Brasil e escribiu un libro co título *De Buenos Aires al Iguazú*. Entre 1904 e 1905, Bernárdez escribiu sobre Arxentina, comentando o seu desenvolvemento económico: *Viajes por la República Argentina, La nación en marcha*, *Jornadas del progreso argentino, hacia las cumbres*.

En 1910 trasladouse ao Brasil en calidade de cónsul do Uruguai, e foi ministro do seu país en 1916. Morreu en 1942 en Montevideo.

## Obras 
* *Claros de luna*, 1886.
* *Memorias de campo*, 1887.
* *Ave, Maria!*.
* *La muerte de Artigas*, 1891.
* *El Tratado de la Asunción*, 1894.
* *De Buenos Aires al Iguazú*, 1901.
* *El Brasil, su vida su trabajo, su futuro: itinerario periodístico*, 1908.
* *Aspectos ejemplares de la nueva Bélgica : las grandes patrias chicas : páginas de una memoria*, 1928.
* *Política y Moneda*, 1931.
* *Tambos y Rodeos*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Obras de Manuel Bernárdez
Hinode

**Hinode**, previamente coñecido como **SOLAR B**, é un observatorio espacial da axencia xaponesa ISAS (agora reconvertida na JAXA) lanzado o 22 de setembro de 2006 mediante un foguete M-5 desde o Centro Espacial de Uchinoura xunto con outros satélites, como o Hitsat.

## Características 
Hinode é un observatorio espacial xaponés con colaboración internacional e sucesora da misión Yohkoh (SOLAR A). A misión do observatorio é realizar estudos do Sol no rango óptico, ultravioleta e de raios X co obxectivo de desvelar os mecanismos da interacción entre o campo magnético solar e a súa atmosfera ionizada a alta temperatura para facilitar a comprensión da variabilidades solar.

Hinode ten resolución de abondo para medir o vector do campo magnético a escalas dos tubos de fluxo solares, podendo relacionar os cambios de estado magnético cos sucesos coronais e as erupcións solares.

Hinode foi inxectado nunha órbita inicial heliosincrónica de 686&nbsp;km de apoxeo e 280&nbsp;km de perixeo, cunha inclinación orbital de 98,3 graos e un período de 105 minutos.

## Experimentos 
miniatura|A superficie do Sol observada por Hinode.
* Telescopio de raios X: pode observar a coroa (con temperaturas de 500.000 a 10 millóns de Kelvin) cunha resolución de 1 segundo de arco.
* Cámara espectrómetro do ultravioleta extremo: mide a velocidade e outros parámetros do plasma da coroa e da rexión de transición para correlacionar o comportamento dinámico da coroa (medido polo telescopio de raios X) co campo magnético fotosférico (medido polo telescopio óptico).
* Telescopio óptico: mide o campo magnético fotosférico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Yohkoh
* Hinotori

### Ligazóns externas 
* Páxina de Hinode na NASA
* Páxina de Hinode na JAXA
As Filgueiras, Barbeito, Vilasantar

**As Filgueiras** é un lugar da parroquia de Barbeito no concello coruñés de Vilasantar na comarca de Betanzos. Tiña 5 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 2 eran homes e 3 mulleres.

## Toponimia 
O fitónimo galego *Filgueiras* provén do latín *filicariam*, derivado de *filicem*, e refírese a un lugar abondoso en fentos.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Barbeito
### Parroquias de Vilasantar
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilasantar
San Pedro de Visma, Visma, A Coruña

miniatura|Situación de San Pedro de Visma no "barrio-territorio" homónimo.
**San Pedro de Visma** é un lugar da parroquia de Visma no concello da Coruña. Segundo o padrón municipal (INE 2014) ten 1.476 habitantes (689 homes e 787 mulleres), o que supón un aumento en 35 habitantes en relación ao ano anterior.

## Toponimia 
O topónimo **San Pedro de Visma** débese a que neste lugar está a igrexa parroquial, baixo a advocación de san Pedro. O primeiro elemento é un haxiotopónimo, derivado do antropónimo latino **Pedro**, relacionado con  (pedra).

## Patrimonio 
* Igrexa de San Pedro de Visma, do século XIX, obra de Faustino Domínguez Domínguez.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Visma
### Parroquias da Coruña
## Notas 
## Véxase tamén