Factor I do complemento

O **factor I do complemento**, tamén chamado **factor I** ou **inactivador C3b/C4b**, é unha proteína que nos humanos está codificada polo xene ***CFI*** do cromosoma 4.  O factor I é unha proteína do sistema do complemento, illada en 1966 no soro sanguíneo de cobaia, que regula a activación do complemento ao cortar os compoñentes C3b e C4b unidos a células ou en fase fluída. É unha glicoproteína soluble que circula no sangue humano cunha concentración media de 35 μg/mL.

## Síntese 
O xene que codifica o factor I en humanos está localizado no cromosoma 4. O factor I sintetízase principalmente no fígado, pero tamén nos monocitos, fibroblastos, queratinocitos e células endoteliais. Cando se sintetiza, é unha cadea polipeptídica de 66 kDa con glicanos enlazados a N en seis posicións. Despois, o factor I é clivado pola furina para render a proteína factor I madura, que é un dímero unido por ponte disulfuro formado polas cadeas pesada (residuos 19-335, 51 kDalton) e lixeira (residuos 340-583, 37 kDalton). Só a proteína madura é activa.

## Estrutura 
O factor I é unha glicoproteína heterodímera que consta dunha cadea pesada unida por ponte disulfuro a unha cadea lixeira.

A cadea pesada do factor I en catro dominios: un dominio de complexo de ataque á membrana FI (FIMAC), un dominio CD5, e dominios de receptor de proteína de baixa densidade 1 e 2 (LDLr1 e LDLr2). a cadea pesada xoga un papel inhibitorio no mantemento do encima inactivo ata que este se encontra co complexo formado polo substrato (que pode ser C3b ou C4b) e unha proteína cofactor (o factor H, a proteína que se une a C4b, o receptor do complemento 1, e a proteína cofactor de membrana). Despois da unión do encima ao complexo substrato:cofactor, altérase a interface cadea pesada:cadea lixeira, e o encima é activado por alostería. pero poden facelo se o encima é preincubado co seu substrato: isto apoia o rearranxo proposto da molécula despois de unirse ao substrato.

Tanto a cadea pesada coma a lixeira levan glicanos unidos a asparaxina, en tres sitios de glicosilación distintos cada unha.

A estrutura cristalina do factor I humano foi depositada en PDB: 2XRC.

## Importancia clínica 
A actividade desregulada do factor I ten consecuencias clínicas. As mutacións de perda de función no xene do factor I do complemento orixinan baixos niveis do factor I do que resulta un incremento da actividade do complemento. A deficiencia en factor I á súa vez causa baixos niveis sanguíneos do compoñente do complemento 3 (C3), o factor B, o factor H e a properdina, debido á activación non regulada da convertase de C3, e baixos niveis de IgG, debido á perda da produción de iC3b e C3dg. Ademais das doenzas que se indican despois, os baixos niveis de factor I están asociados con infeccións bacterianas recorrentes en nenos.

### Dexeneración macular relacionada coa idade 
As investigacións realizadas suxiren que as mutacións no xene *CFI* contribúen ao desenvolvemento de dexeneración macular relacionada coa idade. Esta contribución pénsase que se debe á desregulación da vía alternativa do complemento, que causa un incremento da inflamación no ollo.

### Síndrome hemolítica urémica atípica 
A síndrome hemolítica urémica atípica é causada pola sobreactivación do complemento.  As mutacións heterocigotas no dominio de serina protease do xene *CFI* explican o 5-10 % dos casos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* entrada de GeneReviews/NCBI/NIH/UW sobre a síndrome hemolítica urémica atípica
* entrada de OMIM sobre a síndrome hemolñitica urémica atípica
* A base de datos on line MEROPS para peptidases e os seus inhibidores: S01.199