Óscar I de Suecia

**Óscar I**, nado o 4 de xullo de 1799 en París, no número 291 da *Rue Cisalpina* (hoxe: 32, *Rue de Monceau*), na Primeira República Francesa, e finado o 8 de xullo de 1859, en Estocolmo, Suecia, foi rei de Suecia e de Noruega desde 1844 a 1859.

Óscar promoveu a prosperidade económica dos seus dous reinos mellor que os seus antecesores. Buscou a paz e as reformas sociais que permitiran avanzar cara a un estado de dereito e de maiores liberdades, e pretendeu a integración política dos tres reinos nórdicos.

## Infancia e xuventude 
Óscar naceu na cidade de París o 4 de xullo de 1799. Era fillo do ministro da guerra francés Jean-Baptiste Jules Bernadotte e de Desideria Clary.

Dado o seu importante lugar na liña sucesoria, Óscar aprendeu rapidamente a lingua sueca, o que lle permitiu desempeñar o posto de intérprete de seu pai.

En 1812 foi nomeado tenente coronel do exército, en 1815 foi ascendido a coronel e, en 1817, a xeneral.

Durante a década de 1810 aprendeu o idioma noruegués e instruiuse nas diversas áreas do coñecemento humano, como administración pública, dereito, ciencia e arte. Tamén estudou alemán e a relixión protestante luterana, na cal foi confirmado en 1815.]]

Foi director da Real Academia Sueca das Artes e da Universidade de Lund en 1824. Cultivou tamén a litografía e a composición musical. Neste último campo, o príncipe herdeiro Óscar compuxo unha marcha fúnebre que se interpretou no funeral de do rei Carlos XIII; este foi o seu primeiro traballo público de alto nivel. A fama desta composición foi amplamente difundida, e Ludwig van Beethoven escribiulle ao seu pai, Carlos Xoán, ofrecéndose para contribuír ao desenvolvemento do talento musical do príncipe herdeiro. Había unha vella amizade entre Beethoven e Carlos Xoán, establecida no período en que Bernadotte residiu en 1798 como ministro francés en Viena. 
 
En 1840 publicou un escrito acerca do sistema penitenciario sueco, onde expuso as súas propostas de reforma do mesmo, impugnando a pena de morte, a tortura e a deportación, e favorecendo a mellora das condicións carcerarias e dos dereitos humanos nas prisións. A súa obra foi traducida a varios idiomas europeos (noruegués, alemán, francés, holandés, inglés, italiano) e fíxoo merecedor da gran prestixio internacional.

## Rei de Suecia e de Noruega 
[200px|miniatura|[Xosefina de Leuchtenberg, esposa de Óscar I, nun retrato de 1835.]]
Óscar tomou as rendas do goberno o 8 de marzo de 1844 e foi coroado en Estocolmo o 28 de setembro do mesmo ano (nunca foi coroado en Noruega). Desde un principio o seu goberno estivo restrinxido pola pugna no parlamento entre liberais e conservadores, así como polo seu consello de ministros bastante plural e pola súa propia irresolución.

O rei mostraba certas tendencias liberais moderadas, posición que resultou incómoda tanto para a ala conservadora como para a liberal, o que supuxo o rexeitamento continuo das propostas enviadas polo monarca. A presión exercida desde o parlamento foi fundamental para os constantes cambios no seu consello de ministros. Concedeu especial interese á política social e pronunciouse en reiteradas ocasións por reformar o sistema xurídico e penal sueco.

Entre as reformas que puido levar a cabo houbo algunhas importantes destinadas a mellorar a economía do país, como foron a simplificación fiscal e a lexislación aduaneira para o libre comercio. No aspecto social logrou a liberdade de prensa —que foi aproveitada para criticar o rei—, o gravame sobre as bebidas alcohólicas, o establecemento da maioría de idade para as mulleres solteiras aos 25 anos, e o impulso a unha maior liberdade relixiosa.

Para calmar a desconformidade dos noruegueses, estableceu a igualdade dos dous reinos no seo da unión e dotou esta dun emblema que foi incorporado á bandeira de ambos os reinos. Buscou sen éxito a integración social dos dous pobos, o que botou por terra unha asociación duradeira no futuro.

## Política exterior 
Óscar simpatizou co movemento escandinavista xurdido nos grupos estudantís de Copenhague a metade do século XIX e tivo varias reunións co rei de Dinamarca Cristián VIII que propiciaron o acercamento entre ambos os Estados. Cando pouco despois de iniciado o reinado de Frederico VII estalou a guerra dos Ducados entre Dinamarca e a Confederación Xermánica e Prusia, Óscar I decidiu intervir do lado danés e enviar tropas sueco-norueguesas a Fionia e Xutlandia e, posteriormente, ao norte de Schleswig. As tropas non tiveron unha participación bélica, senón máis ben actuaron como un factor de presión política. A paz asinouse en 1852, manténdose a integridade do reino de Dinamarca.

Óscar terminou coa política condescendente do seu pai cara a Rusia. Durante a guerra de Crimea decidiu declarar a neutralidade de Suecia-Noruega en decembro de 1853. Porén foi coaccionado por Francia e Gran Bretaña en 1855 para participar na coalición contra o tsar. Óscar pretendía nas negociacións coas potencias occidentais arrincar Finlandia (perdida por Suecia) do dominio ruso. Pese a todo, Suecia-Noruega non puido entrar na guerra, pois o conflito terminou pouco despois (abril de 1856). Óscar participou nas negociacións de paz, pero só puido obter a desmilitarización das illas Åland e, en contrapartida, a inimizade con Rusia.

En 1856, Óscar retomou a súa política escandinavista e entrou en contacto, por medio de emisarios, cos daneses proclives a esta política, o mesmo que con Frederico VII. Pero Francia e Gran Bretaña pronunciáronse en contra dunha posíbel unión nórdica, e o rei danés finalmente desistiu.

## Últimos anos 
A saúde de Óscar I, sempre débil, comezou a agravarse a principios da década de 1850 e, en 1857, empeorou drasticamente. Ante a imposibilidade de gobernar, o seu fillo Carlos foi nomeado rexente por acordo do parlamento de ambos os reinos o 25 de setembro dese mesmo ano. Despois dunha longa agonía, falecieu en Estocolmo o 8 de xullo de 1859. Os seus restos mortais repousan na Igrexa de Riddarholmen desa cidade.

## Familia 
Casado con Xosefina de Leuchtenberg o 22 de maio de 1823, no palacio de Leuchtenberg, en Múnic, e o 19 de xuño do mesmo ano celebrouse unha cerimonia en Estocolmo.
* Hjalmar Högqvist (1839-1874).
* Max Högqvist (1840-1872).

### Filla con Jaquette Löwenhielm (nada Gyldenstolpe) 
* Oscara Meijergeer (1817–1880) (de casada Hilder).
**As amantes de Óscar I**

Ficheiro:Emilie_Hogqvist.jpg|Emilie Högqvist
Ficheiro:Jacquette_Löwenhielm_1824.jpg|Jaquette Löwenhielm

## Escudos de armas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Edholm, Erik af (1944): *Svunna dagar: ur förste hovmarskalken Erik af Edholms dagböcker. Upplevelser under Karl XIV Johans och Oskar I:s tid*. Stockholm: Norstedt & Söner. .
* Ernby, Birgitta; Martin Gellerstam, Sven-Göran Malmgren, Per Axelsson & Thomas Fehrm (2001): *Oskar I. Norstedts första svenska ordbok*.  Stockholm: Norstedts ordbok. ISBN 91-7227-186-8. .
* McNaughton, Arnold (1973): *The book of kings: A royal genealogy*. Volume 1. Londres: Garnstone Press. ISBN 978-0-9003-9119-4 .
* Sandberg, Thorsten (1999): "Reformprinsen". Lund: *Populär historia*. ISSN 1102-0822. Libris 2819517 .
* Söderhjelm, Alma & Palmstierna, Carl-Fredrik (1944): *Oscar I*. Stockholm: Bonnier. Libris 22887 .
* Ulvros, Eva Helen (2007): *Oscar I: en biografi*. Stockholm: Historiska media. ISBN 978-91-85507-10-8. Libris 10266195 .

### Outros artigos 
* Casa de Bernadotte
* Xosefina de Leuchtenberg

### Ligazóns externas 
* 1. Oscar I:s regering. Oscar före konungadömet, 1799-1844 .