Lionor de Anjou

miniatura|Igrexa de ''San Francesco d'Assisi all'Immacolata*, que mandou construír Lionor e onde está sepultada.
**Lionor de Anjou**, tamén coñecida como **Lionor de Nápoles** e **Lionor de Sicilia**, nada en agosto de 1289 en Nápoles, Reino de Nápoles (*Regnum Siciliae citra farum*), e finada o 9 de agosto de 1341 en Nicolosi, preto de Catania, Reino de Trinacria (*Regnum Siciliae ultra farum*),

## Orixes familiares 
Lionor era a décima filla do rei de Nápoles e rei titular de Sicilia, conde de Anjou e de Maine, conde da Provenza e de Forcalquier, príncipe de Tarento, rei de Albania, príncipe de Acaia e rei titular de Xerusalén, Carlos II de Anjou, e de María de Hungría, filla terceira de Estevo V de Hungría e da súa esposa, a raíña Isabel a Cumana.

Era tamén irmá, entre outros, de Roberto de Anjou, duque de Calabria, e do franciscano conventual San Lois da Tolosa.

## Traxectoria 
Lionor casou en 1299, cando tiña uns dez anos de idade, co nobre siciliano Filipe de Toucy, futuro príncipe titular de Antioquía (título herdado da súa nai, Lucía de Antioquía), e futuro señor de Terza (herdado do seu pai Narjot de Toucy). O seu matrimonio foi anulado o 17 de xaneiro de 1300 por bula do papa Bonifacio VIII, pola pouca idade da noiva (ademais de que estaban emparentados e non pediran dispensa ao papa para casaren).

O pai de Lionor e o seu futuro novo esposo estiveron implicados na guerra polo predominio no Mediterráneo e, especialmente, en Sicilia e no *Mezzogiorno* italiano. O matrimonio foi parte dun esforzo diplomático para estabelecer relacións pacíficas entre aragoneses e anxevinos que levaría á paz de Caltabellotta (19 de agosto de 1302).

Esta paz dividiu o vello Reino de Sicilia nunha porción insular e outra peninsular. A illa, camada Reino de Trinacria (ou *Regnum Siciliae ultra farum*), pasou a Frederico, que xa a estaba gobernándoa, como dote de Lionor, até a morte do rei, despois da cal a illa debería pasar de novo aos Anjou, filla do rei de Sicilia Manfredo (fillo ilexítimo do emperador Frederico II Hohenstaufen).Segundo os continuadores do *Chronicon* de Guillaume de Nangis, o matrimonio teríase celebrado en 1302,

En 1329, para agradecer á Virxe pasar sen perigo unha erupción do Etna, fixo construír en Catania unha grande igrexa dedicada a San Francisco.

No ano 1343, despois  da morte do rei Frederico III, a raíña Lionor de Anjou trasladouse a Messina acompañada polo seu familiar, o cabaleiro Antonino Natoli, ao que lle conferiu os seus feudos. Ela retirouse nos territorios da súa *Camera reginale*, prefirindo sobre todo Belpasso, ao pé do Etna, onde incluso hoxe en día existe a *Cisterna della Regina'', que a tradición di que foi construída por orde dela.

Lionor faleceu o 9 de agosto de 1343 no convento de San Nicola l'Arena, cerca de Nicolosi (Catania). Posteriormente os seus restos foron levados a Catania onde repousan na igrexa de San Francisco, onde unha placa a recorda.

## Descendencia 
Lionor e Frederico III tiveron nove fillos:

* Pedro (1304-1342), seu sucesor como rei de Trinacria.
* Roger (1305-?), morto mozo.
* Costanza (1305-despois do 19 de xuño de 1344), casou con Henrique II de Chipre e, en segundas nupcias, con León V de Armenia; e finalmente, con Xoán de Lusignano.
* Manfredo (1306-1317), duque de Atenas.
* Isabel (1310-1349), casou co duque Estevoo II de Baviera.
* Guilerme (n.1312-1338), príncipe de Taranto, duque de Atenas e de Neopatria.
* Xoán (1317-1348), duque de Atenas e de Neopatria, rexente de Sicilia (1338-1348).
* Catarina (1320-1342), abadesa do convento de Santa Clara de Messina.
* Margarida (1331-1377), casou con Rodolfo II de Baviera.

## Devanceiros de Lionor de Anjou 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Kiesewetter, Andreas (1993): ["Eleonora d'Angiò, regina di Sicilia"](http://www.treccani.it/enciclopedia/eleonora-d-angio-regina-di-sicilia_(Dizionario-Biografico)/) en: *Dizionario Biografico degli Italiani. Volume 42*. Treccani.
* Roman d’Amat, Jean-Charles (1970): "Éléonore d’Anjou" en: *Dictionnaire de biographie française. Volume 12*. París: Letouzey et Ané.

### Outros artigos 
* Reino de Sicilia
* Frederico II de Sicilia  
* Carlos II de Anjou