Fernando Carazo

**Fernando Carazo Castro**, nado na Coruña o 6 de abril de 1904 e finado en Belo Horizonte o 18 de xullo de 1986, foi un futbolista e carpinteiro galego que destacou no Brasil. 

Foi un dos primeiros ídolos do Cruzeiro, cando este aínda se chamaba Palestra Itália, así como o segundo estranxeiro en xogar no equipo. Con 44 goles anotados mantívose durante máis de 70 anos como o máximo goleador estranxeiro do club, ata que foi superado en 2014 polo boliviano Marcelo Moreno. Gañou en catro ocasións o Campionato Mineiro co Cruzeiro, e outra co Villa Nova, aos que sumou catro Campionatos Paulistas co Palmeiras.

Foi tamén o único español en todo o século XX en xogar no São Paulo, aínda que o fixo só en partidos amigables.

## Traxectoria 
Emigrou ao Brasil en 1907, xunto a seus pais e tres irmáns, instalándose en São Paulo. 

### Carreira no fútbol 
A súa carreira futbolística comezou no Tapira, un club afeccionado en São Paulo, pasando logo por outros pequenos equipos, como o Antártida e o Linhagens.

En 1926 fichouno o Palestra Itália paulista, que anos máis tarde se convertería no Palmeiras. Alí o seu apelido foi en ocasións italianizado e escrito como *Carazzo*. Con este equipo gañou dous Campionatos Paulistas: o campionato extra de 1926, no que superaron na final ao Sírio cun gol de Amílcar Barbuy, e o de 1927.

A continuación marchou para o outro Palestra Itália, o de Minas Xerais, que anos despois cambiaría o seu nome a Cruzeiro. No equipo mineiro, o mozo galego formou parte do equipo coñecido como "Equipo Poesía", con Nininho, Piorra, Ninão e Bengala, gañando o Campionato Mineiro tres veces seguidas, entre 1928 e 1930. O equipo acadou ese ano o 4º posto final na liga paulista.

A finais de 1935 decidiu deixar o Hespanha e regresar á cidade de São Paulo. Alí incorporouse ao São Paulo FC, que se tiña disolto uns meses antes e que se acababa de recuperar. Foi o primeiro español en xogar no equipo Tricolor e o único ata case 85 anos despois, coa chegada en 2019 de Juanfran. Con todo, o xogador non recibiu o pase por parte do Hespanha, tendo que regresar ao club a comezos de febreiro. Xogou co Hespanha fronte ao Clube Atlético Paulista e a continuación volveu disputar outro partido co São Paulo FC, fronte á Portuguesa Santista. Continuou o resto da tempada no Hespanha, acadando o 7º posto final no campionato. 

Ao remate do seu contrato en 1936 volveu ao Palestra Itália de Minas Xerais, onde xogou ata o ano seguinte, cando volveu ao Villa Nova. Con este club quedou subcampión mineiro de 1937, despois de perder a final a tres partidos contra Siderúrgica. Entre 1940 e 1942 viviu a súa terceira e derradeira etapa no Cruzeiro,gañando outro Campionato Mineiro e elevando a súa cifra de goles ata 44. Foi durante máis de 70 anos o máximo goleador estranxeiro da historia do club, ata que foi superado en 2014 polo boliviano Marcelo Moreno.

A continuación pasou polo Sport Club Aeroporto e pechou a súa carreira no Metalusina, en Barão de Cocais. Ademais formou parte das seleccións de Belo Horizonte, e Minas Xerais.

### Fóra do fútbol 
Debido a que na súa época o fútbol non era un deporte profesional, compaxinou a súa práctica coa súa profesión, carpinteiro, a mesma que tiñan os seus compañeiros do Cruzeiro Bengala e Piorra. Exerceu a profesión ata os 80 anos de idade, e morreu pouco despois, o 18 de xullo de 1986.

## Palmarés 
### Palmeiras 
* **Campionato Paulista (4)**: 1926, 1927, 1933 e 1934.
***Torneo Río-São Paulo (1)**: 1933.

### Cruzeiro 
* **Campionato Mineiro (4)**: 1928, 1929, 1930 e 1940.

### Villa Nova 
* **Campionato Mineiro (1)**: 1932.

## Notas