open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mad Max, salvaxes de autoestrada

***Mad Max, salvaxes de autoestrada*** (en ) é un filme australiano dirixido por George Miller que se estreou en 1979. Estreouse en galego na TVG o 6 de setembro de 2001.

## Sinopse 
Nun futuro post nuclear, Max Rockatansky, un policía encargado da vixilancia da rede de estradas, terá que enfrontarse cuns criminais que actúan como salvaxes, sementando o terror aló por onde van. Cando durante unha persecución, Max acaba con Nightrider, o líder do violento grupo, o resto da banda xura vingar a súa morte.

## Personaxes 
* Mel Gibson como Max Rockatansky
* Joanne Samuel como Jessie Rockatansky
* Hugh Keays-Byrne como Toecutter
* Steve Bisley como Jim "Goose" 
* Tim Burns como Johnny the Boy
* Geoff Parry como Bubba Zanetti
* Roger Ward como "Fifi" Macaffee
* David Bracks como Mudguts
* Bertrand Cadart como Clunk
* Stephen Clark como Sarse
* Brendan Heath como Sprog Rockatansky
* Mathew Constantine como Toddler
* Jerry Day como Ziggy
* Howard Eynon como Diabando
* Max Fairchild como Benno
* John Farndale como Grinner
* Sheila Florance como May Swaisey
* Nic Gazzana como Starbuck
* Paul Johnstone como Cundalini
* Vincent Gil como Nightrider
* Steve Millichamp como "Roop"
* John Ley como "Charlie"
* George Novak como "Scuttle"
* Reg Evans como Xefe da estación
* Nico Lathouris como Mecánico

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Sergio Llull

**Sergio Llull Melià**, nado o 15 de novembro de 1987 en Maó, é un xogador de baloncesto profesional español que xoga para o Real Madrid da Liga ACB. Mide 1,92 metros, pesa 95 kg e pode xogar nas posicións de base e escolta.

## Traxectoria 
Llull comezou xogando nas canteiras do La Salle Mahón e do CB i Unió Manresana. Fixo o seu debut na Liga ACB co Bàsquet Manresa na tempada 2005-06, o 8 de xaneiro de 2006. Esa mesma tempada xogou 11 partidos coma cedido no Finques Olesa. Á seguinte tempada estivo de volta no Manresa, e en maio de 2007 fichou polo Real Madrid. En 2010, Llull estendeu o seu contrato co Real Madrid ata o ano 2014.

Foi elixido polos Denver Nuggets na 34ª posición do Draft da NBA de 2009. Os Houston Rockets mercaron os seus dereitos por unha cantidade preto dos 2.25 millóns de dólares.

### Clubs 
* La Salle Mahón (categorías inferiores)
* 2005 - 2006: Finques Olesa
* 2005 - 2007: Bàsquet Manresa 
* Dende 2007: Real Madrid

## Palmarés 
### Selección 
* 15px Medalla de ouro no Campionato de Europa Sub-18 2004.
* 15px Medalla de prata no Campionato de Europa Sub-20 2007.
* 15px Medalla de ouro no Eurobasket 2009 en Polonia.
* 15px Medalla de ouro no Eurobasket 2011 en Lituania.
* 15px Medalla de prata nos Xogos Olímpicos de 2012 en Londres.

### Club 
;Real Madrid
* **3 Liga ACB**: 2006–07, 2012–13, 2014–15
* **3 Copa do Rei**: 2012, 2014, 2015
* **3 Supercopa de España**: 2012, 2013, 2014
* **1 Euroliga**: 2014–15

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha ACB de Sergio Llull
* Perfil en RealMadrid.com
* Perfil en Euroleague.net
Saint-Simon

**Saint-Simon** é a forma francesa de **San Simón**. Pode referirse a:

Como topónimo:
***Saint-Simon**, cidade do departamento francés do Aisne;
***Saint-Simon**, cidade do departamento do Cantal;
***Saint-Simon**, cidade do departamento do Charente;

Como Apelido:
***Claude de Rouvroy de Saint-Simon**, favorito do rei Lois XIII de Francia (1607-1693);
***Louis de Rouvroy de Saint-Simon**, memorialista na corte do rei Lois XIV de Francia, fillo do anterior (1675-1755);
***Claude de Saint-Simon**, bispo de Noyon e logo de Metz (1695-1760);
***Charles-François de Saint-Simon Sandricourt**, bispo e conde de Agde (1727-1794);
***Antoine-Charles de Saint-Simon**, oficial da mariña de Francia (1734-1785);
***Henri de Saint-Simon**, filósofo francés, fundador do Saint-simonismo (1760-1825).
Electrificación

miniatura|dereita|250px|Tendido eléctrico nunha paisaxe urbana
A **electrificacion** é un sistema de alimentación de tracción polo cal a enerxía eléctrica procedente dunha liña exterior de alta tensión pasa pola subestación, circula polo elemento condutor instalado ao longo da liña e, sustentado por determinados dispositivos, penetra na locomotora a través do captador de corrente, alimenta os motores e retorna pechando o circuíto polos carriis e feeders negativos, se os houbese, e accidentalmente por terra.

## Historia 
A primeira electrificación española -en ancho ibérico e única nas súas características- foi a do tramo Gergal-Santa Fe (Almería), realizada pola Compañía do Sur de España o 1 de xuño de 1911. A liña aérea era de tipo tranviario e estaba constituída por dous fíos de contacto de cobre a 6000 V en corrente alterna trifásica.

## Véxase tamén 
* Efecto triboeléctrico
Coming to America

***Coming to America*** é un filme estadounidense dirixido por John Landis que se estreou en 1988. En 2021 estreouse unha segunda parte, titulada *Coming 2 America*.

## Sinopse 
É o vixésimo primeiro aniversario do príncipe Akeem, do reino africano de Zamunda, e debe casar cunha muller á que non viu xamais, como fixo o seu pai antes ca el. Como non está de acordo en que lle impoñan a muller coa que ten que pasar o resto da súa vida, Akeem decide viaxar a Nova York, onde ninguén o coñece, e así poder buscar unha moza guapa e intelixente que o ame realmente pola súa persoa e non pola súa riqueza. Así, instálase en Nova York cun amigo e, a pesar de contar cunha inmensa fortuna, decide vivir modestamente.

## Personaxes 
## Galardóns e nomeamentos 
* 1988: 2 nomeamentos ó Oscar: Mellor vestiario e maquillaxe.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb
John DiMaggio

**John William DiMaggio**, nado o 4 de setembro de 1968 en North Plainfield, Nova Jersey, é un actor de voz e humorista estadounidense.

## Filmografía 
### Televisión 
## Véxase tamén
Gargoyles

***Gargoyles*** (coñecida como ***Gargoyles: The Goliath Chronicles*** na terceira tempada) é unha serie de animación estadounidense creada por Greg Weisman e producida por Greg Weisman e Frank Paur, que se emitiu orixinalmente en televisión dende o 24 de outubro de 1994 ata o 15 de febreiro de 1997. *Gargoyles* é coñecido pola súa complexa historia arco e o drama escuro. O videoxogo baseado na serie e a serie de banda deseñada foron creados no ano 1995. A historia continuou alén da serie de televisión nunha serie de libros de banda deseñada, tamén chamada Gargoyles, que se publicaron entre os anos 2006 e 2009, e que foron escritos polo propio Weisman e producidos por Slave Labor Graphics.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha na IMDb
Manuel Castro López

**Manuel Castro López**, nado en Lugo o 22 de xullo de 1860 e finado en Bos Aires o 25 de xuño de 1926, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
[miniatura|esquerda|Retrato en *[Vida Gallega*, 1910.]]
Traballou nos Xulgados de Lugo e formou parte da redacción da revista *La Juventud Galaica*. Militou no Partido Republicano Democrático Federal de Pi i Margall e actuou como secretario na súa Asemblea de Lugo (1887). Fundou o semanario *El Ciudadano* (1889) e a Asociación de Escritores e Artistas (1891). En 1892 emigrou a Bos Aires onde colaborou e dirixiu *El Eco de Galicia* e fundou en 1898 *Almanaque Gallego*. Publicou algúns poemas en galego. Foi nomeado socio de mérito da Liga Gallega (1899) polo seu labor a prol da causa galeguista.

## Obras 
[miniatura|150px|*[Almanaque Gallego*. Ano I, 1898, en pdf.]]
* *Los jesuitas al desnudo*, 1887.
* *Hijos distinguidos de la provincia de Lugo*, 1890.
* *Efemérides galaicas*, 1891.
* *La Asociación de Escritores y Artistas de Lugo*, 1891.
* *Una expedición de La Coruña al Plata en 1526*, 1907
* *Un nuevo hijo ilustre de Galicia: Don Juan Alsina*, 1908.
* *La ascendencia de Ribadavia*, 1919.
* *De mi firma*, 1921.
## Vida persoal 
Casou en Lugo con Ramona de la Peña Salvador en xullo de 1885.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Amébidos

Os **amébidos** ou ***Amoebidae*** son unha familia de microorgnismos eucarióticos do grupo dos amebozoos, nos que se inclúen as amebas que producen moitos pseudópodos de lonxitude indeterminada. Os seus pseudópodos son case cilíndricos con endoplasma granular e sen subpseudópodos como os que se encontran noutros membros da clase Tubulinea. Durante a locomoción un pseudópodo é xeralmente o dominante e os outros retráense a mediada que o corpo se despraza. Nalgúns casos a célula móvese como se "camiñase", utilizando pseudópodos relativamente permanentes que lle serven como unha especie de "patas".

Os xéneros máis importantes na familia son *Amoeba* e *Chaos*, que se diferencian dos demais por teren cristas lonxitudinais.

Algunhas fontes inclúen neste grupo a *Dictyostelium discoideum*.

## Notas
Samuel Galindo

**Samuel Galindo Suheiro**, nado en Santa Cruz de la Sierra o 6 de xuño de 1981, é un futbolista profesional internacional boliviano que xoga como centrocampista no Arsenal da Premier League.

## Traxectoria 
Samuel Galindo debutou na tempada 2008 na segunda división boliviana, xogando no Club Real América, onde permaneceu até a tempada 2009-10, sendo o xogador máis destacado do equipo, e converténdose na gran promesa do seu país, e nunha das maiores de Suramérica, chamando a atención do grandes equipo europeos, entre outros o Real Madrid ou a Fiorentina.

En decembro de 2009 decide marchar a probar en equipos europeos, entre os cales estaban o Everton e o Arsenal, clubs que militan na Premier League inglesa. Convenceu a ambos equipos, mais finalmente é o equipo londiniense o que se fai cos seus servizos, pagando algo máis de 500.000 de libras.

Debido á lexislación inglesa Galindo non podía xogar en Inglaterra debido á súa mocidade, polo que o Arsenal decide ceder ao xogador, polo que peleán equipos como o Osasuna e o Racing de Santander de Primeira División española, e o galego Celta de Vigo da Segunda División, pero é finalmente a UD Salamanca, que tamén xoga na Segunda, quen consegue a súa cesión, posteriormente sería ao Gimnàstic. A seguinte tempada comeza a adestrar co Club Deportivo Lugo, da mesma categoría, finalmente pasando a formar parte do cadro de xogadores do club. O xogador, despois de non ter moitas oportunidades de xogo, deixa o club o 31 de xaneiro de 2013, última día de mercado de fichaxes de inverno.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Amoeba

:*Este artigo trata das amebas do xénero *Amoeba*, para as células con forma de ameba en xeral ver ameboide.*

***Amoeba*** (**ameba**) é un xénero de protozoos sen forma definida formadores de pseudópodos e uninucleados da familia Amoebidae. Actualmente comprende a especie *Amoeba proteus* (antes chamada *Chaos diffluens* e *Amoeba diffluens*) e outras tres especies.

Outra especie que antes se clasificaba neste xénero é *Amoeba dubia*, que actualmente se clasifica como *Polychaos dubium*.

O xénero *Amoeba* está moi relacionado co xénero *Chaos*, pero este é multinucleado.

## Historia 
As amebas foron descubertas por August Johann Rösel von Rosenhof en 1757. Os primeiros naturalistas denominaban ás amebas *animálculos de Proteo* polo deus grego Proteo, que podía cambiar de forma, igual que estes microorganismos. O nome "amiba" foille dado por Bory de Saint-Vincent, procedente do grego *amoibè* (αμοιβή), que significa cambio.

## Características 
miniatura|250px|left|Anatomía dunha ameba.
O citoplasma divídese en ectoplasma e endoplasma. Son células heterótrofas que capturan o alimento cos seus pseudópodos por fagocitose, e almacenan a comida nun vacúolo dixestivo. As *Amoeba* teñen un só pseudópodo grande en posición anterior (no sentido do avance), e varios secundarios nos lados. Cando se move a masa celular flúe cara ao pseudópodo anterior e retráese dos outros, o que se chama movemento ameboide. A especie *Amoeba proteus* en movemento ten un tamaño entre 220 e 740 μm, o que a converte nunha das células ameboideas máis grandes.
 
Debido á presenza de fitocromos, *Amoeba proteus* pode ter diversas cores (xeralmente, amarelo, verde, púrpura) vista ao microscopio.

Reprodúcense asexualmente por mitose e citocinese. En ambientes desfavorables as amebas poden segregar unha membrana protectora e formar quistes nos que están en estado dormente agardando a que melloren as condicións.

A *Amoeba proteus* ten un xenoma de gran tamaño de 290.000 Mb (100 veces maior que o humano).

### Osmorregulación 
*Amoeba proteus* é unha especie de vida libre de auga doce, que se osmorregula mediante vacúolos contráctiles. Ten un só vacúolo contráctil que expulsa auga para manter o equilibrio osmótico. O exceso de auga do citoplasma entra no vacúolo, e este ao fusionarse coa membrana plasmática, contráese rapidamente liberando a auga no exterior. O vacúolo está rodeado de pequenas vesículas, van aumentando de tamaño e parece que son as que traen a auga. Cando se baleira queda enrugada e pouco despois aparecen as pequenas vesículas arredor, que se suxeriu que proceden da propia membrana do vacúolo contráctil. As membranas do vacúolo e das pequenas vesículas teñen a proteína acuaporina,

## Vídeos 
## Notas 
## Véxase tamén
De rerum natura

[miniatura|Apertura de *De rerum natura*, copia de 1483 de Girolamo di Matteo de Tauris para o papa [Sixto IV.]]

***De rerum natura*** (*Sobre a natureza das cousas*) é un extenso poema de Lucrecio (Tito Lucrecio Caro), escrito no século I a. C. Foi composto en 7 400 hexámetros dactílicos distribuídos en seis libros. O libro, a maior obra da poesía da Roma antiga, divulga a filosofía e a física atomista de Epicuro de Samos e a física atomista de Demócrito de Abdera.

## Historia 
A única versión do texto que chegou á actualidade transmitiuse grazas a Marco Tulio Cicerón, quen preparou a súa edición á morte do poeta, e ao humanista Poggio Bracciolini, quen o copiou en 1418 do único códice conservado.

A obra, materialista e irrelixiosa, foi traducida polo español José Marchena a principios do século XIX en hendecasílabos brancos coa intención de combater o catolicismo dos seus compatriotas. Moi importantes polos seus méritos filolóxicos e polas súas abundantes notas foron:
* A versión bilingüe do humanista inglés John Mason Good, (Londres, 1805, 2 vols.)
* A edición filoloxicamente impecábel de Karl Lachmann (Berlín, 1850)

## Estrutura 
miniatura|*De rerum natura*, 1570
*O primeiro libro comenza cunha invocación a Venus como forza xerme da natureza e trata de como todo está composto de átomos e de baleiro. 
* O libro segundo trata do movemento e as agrupacións dos átomos. 
* O terceiro libro fala sobre a alma que, segundo el, é mortal. 
* O cuarto, sobre a teoría da sensación.
* O quinto, sobre o mundo.
* O sexto, sobre diversos fenómenos atmosféricos e as enfermidades. Termina cun sombrío panorama sobre os estragos da peste en Atenas, en deliberado contraste co inicio.

A intención de Lucrecio, como xa sinalara Virxilio, é liberar o home do medo aos deuses e á morte, causas, segundo el, da infelicidade humana. ("Está ben ver ao navegante distante loitar contra a treboada e naufragar, non porque nos alegremos do mal alleo, senón porque é bo acharse libre de tormentos").

Representa o cosmos como un conxunto fortuíto de átomos que se moven no baleiro ("Nada nace da nada, nada volve á nada"). A alma é material e non sobrevive ao corpo. Os fenómenos teñen todos causa natural. Se existen os deuses, estes non interveñen nos asuntos dos mortais. Por outra parte, ofrece unha triste visión do amor humano que intrigou aos especialistas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lucrecio.
* Epicureísmo.

### Ligazóns externas 
* *De la naturaleza de las cosas*. Texto completo na biblioteca virtual Cervantes .
*[*De rerum natura* (Titus Lucretius Carus).](https://la.wikisource.org/wiki/De_rerum_natura_(Titus_Lucretius_Carus)) Texto latino en Wikisource.
Brüno

***Brüno*** é un filme británico-estadounidense dirixido por Larry Charles estreado no 2009. Está protagonizado por Sacha Baron Cohen, quen produciu, co-escribiu e interpretou o personaxe principal, un excéntrico xornalista de moda austríaco. O filme é o terceiro en basearse nos personaxes de Baron Cohen, seguindo a *Ali G Indahouse* e *Borat: Cultural Learnings of America for Make Benefit Glorious Nation of Kazakhstan*.

## Sinopse 
Sacha Baron Cohen interpreta a un reporteiro gay, con certa obsesión pola moda e polo culto ó corpo. Isto levarao a parodiar os deseñadores de alta costura e os modelos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Aeroporto de Burgos

O **Aeroporto de Burgos** é un aeroporto xestionado por Aena, que está localizado nunha ampla chaira na zona leste da cidade de Burgos.

En 2011, segundo datos de Aena, deu servizo a 35&nbsp;447 pasaxeiros (o que supón un incremento do 5,5% con respecto a 2010) con 3&nbsp;960 operacións de voo, un 11,2% máis que no 2010.

A pesar da súa recente inauguración, en 2011 superou en número de pasaxeiros comerciais anuais a outros aeroportos da contorna, como os de Vitoria ou Logroño, e outros da península, como o de Albacete, Córdoba ou Huesca.

En 2012, propúxose á cidade de Burgos como plataforma multimodal europea, combinando mercancías por estrada, ferrocarril e aviación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial do Aeroporto de Burgos  
* Sitio oficial do Real Aeroclub de Burgos
Lucy Liu

**Lucy Alexis Liu**, nada o 2 de decembro de 1968 en Queens (Nova York), é unha actriz, produtora de cinema e cantante estadounidense de ascendencia taiwanesa.

## Filmografía 
### Cinema 
### Televisión 
### Videoxogos 
### Directora 
## Notas 
## Véxase tamén
Claudio González Zúñiga

**Claudio González Zúñiga**, nado en Pontevedra o 3 de agosto de 1784 e finado na mesma vila o 3 de novembro de 1857, foi un médico, historiador e político galego.

## Traxectoria 
miniatura|Placa na rúa que leva o seu nome en Pontevedra.
Combateu durante a Guerra da Independencia española, sendo distinguido co Foro Militar e cunha pensión vitalicia. En 1815 fíxose frade da orde de San Xoán de Deus, pero trala desamortización desapareceu a orde e marchou do hospital.

En 1823 foi elixido alcalde de Pontevedra. Trala fin do Trienio liberal foi perseguido polas sociedades secretas Estrella e El Ángel Exterminador. Refuxiouse nun barco contrabandista en Beluso (Bueu), pero caeu en mans inimigas. Foi desterrado por un tribunal eclesiástico a Seixido (A Lama), e despois foi condenado a catro meses de reclusión no convento de Herbón. A pesar da amnistía xeral do 1 de maio de 1824, aínda pasou ano e medio recluído en Chamadoira (Cerdedo-Cotobade). Ao regreso a Pontevedra defendeu a capitalidade provincial na división territorial de España en 1833, fronte á corrente liderada por Francisco Javier Martínez Enríquez Sarmiento de Valladares, marqués de Valadares, que defendía que fose Vigo. Foi deputado pola provincia de Pontevedra na lexislatura 1840-1841.

Licenciado en medicina e cirurxía, axudou a combater a vaga de cólera que asolou a comarca no inverno de 1833.

Foi director do Instituto de Ensino Secundario Provincial. Leva o seu nome unha rúa de Pontevedra, trala capela da Virxe Peregrina.

## Obra 
miniatura|Capa de *Historia de Pontevedra*.
* *Historia de la medicina y cirujía* (1822)
* *Descripción Económica de la provincia de Pontevedra* (1834)
* *Historia de Pontevedra* (1846)
* *Descripción geográfica, estadística, económica e histórica de la ciudad capital de Pontevedra y sus hombres célebres* (1848)
* *Diccionario de los jeroglíficos que contienen las medallas antiguas romanas* (1854)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados
La flor

***La flor*** é o primeiro poemario publicado por Rosalía de Castro, editado na Imprenta de M. González de Madrid en 1857. É tamén o primeiro poemario da autora, publicado en lingua castelá.

A temática é intimista e lírica, desde a perspectiva feminina, propio da obra rosaliana.

## Contido 
O libro consta de seis poemas:
* "Un desengaño"
* "Dos palomas"
* "Un recuerdo"
* "Fragmentos"
* "El otoño de la vida"
* "La rosa del campo santo"

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *La flor* na Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes.
Touch of Evil

***Touch of Evil*** é un filme estadounidense dirixido por Orson Welles que se estreou en 1958. Baséase na novela de Whit Masterson *Badge of Evil*.

## Sinopse 
Un axente da policía de narcóticos (Charlton Heston) chega á fronteira mexicana coa súa esposa xusto no intre no que estoura unha bomba. Inmediatamente faise cargo da investigación contando coa colaboración de Quinlan (Orson Welles), o xefe da policía local, moi coñecido na zona polos seus métodos expeditivos e pouco ortodoxos. Unha loita feroz desátase entre os dous homes, pois cada un deles ten probas contra o outro.

## Personaxes 
* Charlton Heston como Ramon Miguel Vargas
* Janet Leigh como Susan Vargas
* Orson Welles como Hank Quinlan
* Joseph Calleia como Pete Menzies
* Akim Tamiroff como Tío Joe Grandi
* Joanna Cook Moore como Marcia Linnekar
* Ray Collins como District Attorney Adair
* Dennis Weaver como Night Manager
* Val de Vargas como Pancho
* Mort Mills como Al Schwartz
* Victor Millan como Manolo Sanchez
* Lalo Rios como Risto
* Phil Harvey como Blaine
* Joi Lansing como Blonde
* Harry Shannon como Gould
* Rusty Wescoatt como Casey
* Wayne Taylor como Membro da banda gánster
* Ken Miller como Membro da banda gánster
* Raymond Rodriguez como Membro da banda gánster
* Arlene McQuade como Ginnie
* Zsa Zsa Gabor como Propietaria do Strip-club
* Marlene Dietrich como Tana
* Mercedes McCambridge como Hoodlum
* Keenan Wynn como Home
* Joseph Cotten como Detective

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha na IMDb 
*Ficha en Filmaffinity
Raza (filme)

***Raza*** é un filme franquista dirixido por José Luis Sáenz de Heredia que se estreou en 1942. O filme baséase na novela homónima escrita por Francisco Franco co pseudónimo de Jaime de Andrade.

## Sinopse 
O mariño Pedro Churruca morre en Cuba durante a Guerra Hispano-Estadounidense (1898). A súa viúva, Isabel Acuña, educa os seus fillos, que seguen camiños moi diferentes: Isabel casa cun militar, Jaime entra nun convento, Pedro comeza unha carreira política e José, a militar. A Guerra Civil provocará a desintegración da familia.

## Personaxes 
* Alfredo Mayo como José Churruca
* Ana Mariscal como Marisol Mendoza
* José Nieto como Pedro Churruca
* Blanca de Silos como Isabel Churruca
* Rosina Mendía como Isabel Acuña de Churruca
* Pilar Soler como Espía francés
* Julio Rey de las Heras como Pai de Pedro Churruca
* Luis Arroyo como Jaime Churruca
* Raúl Cancio como Luis Echevarría
* Manuel Arbó como Señor Echevarría
* Juan Calvo como Campesiño
* Vicente Soler como Dr. Vera
* Fernando Fresno como Padre Palomeque
* Antonio Armet como Xeneral Vicente Rojo
* Pablo Álvarez Rubio Comandante francés
* Fulgencio Nogueras como Adm. Cervera
* Domingo Rivas como Coronel
* Manuel Soto como Almirante da base
* Pablo Hidalgo como Don Luis
* Ignacio Mateo como Coronel Pardo
* Antonio Zaballos como Sacerdote
* Santiago Rivero como Capitán de enxeñería
* Luis Latorre como Dr. Gómez Ulloa
* Horacio Socías como Padre prior
* Erasmo Pascual como Miliciano #1
* Joaquín Regúlez como Voluntario
* Raza Zarnad como Voluntario

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
David X. Cohen

**David Samuel Cohen**, nado o 13 de xullo de 1966 en Nova York, e máis coñecido como **David X. Cohen**, é un escritor, guionista e produtor estadounidense.

## Traxectoria 
É principalmente coñecido por traballar de guionista e produtor nas series de televisión *Futurama* e *The Simpsons*. Tamén ten participado na serie de animación *Beavis and Butt-head*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha na IMDb
The Mask

***The Mask*** é un filme estadounidense dirixido por Chuck Russell que se estreou en 1994. Baséase na serie de banda deseñada ''The Mask de Dark Horse Comics.

## Sinopse 
Stanley Ipkiss é un empregado de banca extremadamente amable, pero desgraciadamente é un pusilánime cando ten que enfrontarse a alguén. Tras un dos peores días da súa vida, Stanley atopa unha máscara que representa a Loki, un deus da mitoloxía nórdica da malicia e a troula. Cando coloca a máscara convértese nunha persoa completamente diferente.

## Personaxes 
* Jim Carrey como A Máscara / Stanley Ipkiss
* Cameron Diaz como Tina Carlyle
* Peter Greene como Dorian Tyrell
* Peter Riegert como Tenente Mitch Kellaway
* Orestes Matacena como Niko
* Jim Doughan como Detective Doyle
* Richard Jeni como Charlie Schumaker
* Amy Yasbeck como Peggy Brandt
* Jeremy Roberts como Bobby
* Ben Stein como Dr. Arthur Neuman
* Ivory Ocean como Mitchell Tilton
* Reginald E. Cathey como Freeze
* William Daniel Mielcarek como Doc
* Denis Forest como Sweet Eddy
* Eamonn Roche como Mr. Dickey
* Nancy Fish como Mrs. Peenman
* Joely Fisher como Julie
* Nils Allen Stewart como Orlando
* Blake Clark como Murray
* Garret T. Sato como Esbirro de Tyrell

## Galardóns e nomeamentos 
* 1994: Nomeado ó Oscar: Mellores efectos visuais.
* 1994: Nomeado ó Globo de Ouro ó mellor actor - Comedia ou musical (Jim Carrey).
* 1994: 3 nomeamentos ós BAFTA: Mellores efectos visuais, maquillaxe e montaxe.
* 1994: Festival de Sitges: Mellores efectos visuais. 2 nomeamentos.
* 1994: Nomeado ós Premios Razzie: Peor nova estrela (Jim Carrey).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* A máscara
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Aeroporto de Eivisa

O **Aeroporto de Eivisa**  é un aeroporto xestionado por Aena, que está localizado no concello de Sant Josep de sa Talaia, a 7,5 quilómetros do centro da cidade de Eivisa, na illa homónima.

Situado a 6 metros sobre o nivel do mar, caracterízase pola estacionalidade da súa demanda e polo seu carácter eminentemente turístico. Tamén mantén un tráfico regular interinsular e peninsular moi importante, con viaxes concentradas en polos de xestión ou de negocio como Barcelona–El Prat, Madrid–Barajas e Palma e de características constantes na súa distribución ao longo do ano.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial do aeroporto de Eivisa  
* Vista aérea do aeroporto (airliners.net)
Liar Liar

***Liar Liar*** é un filme estadounidense dirixido por Tom Shadyac que se estreou en 1997.

## Sinopse 
Fletcher Reede é un avogado ambicioso e sen escrúpulos, que utiliza a mentira como medio habitual de traballo. O seu fillo de cinco anos, farto de promesas incumpridas, pide un desexo o día do seu aniversario, que o seu pai non poida mentir durante vinte catro horas.

## Personaxes 
* Jim Carrey como Fletcher Reede
* Maura Tierney como Audrey Reede
* Justin Cooper como Max Reede
* Cary Elwes como Jerry
* Anne Haney como Greta
* Jennifer Tilly como Samantha Cole
* Amanda Donohoe como Miranda
* Jason Bernard como Xuíz Marshall Stevens
* Swoosie Kurtz como Dana Appleton
* Mitchell Ryan como Mr. Allan
* Christopher Mayer como Kenneth Falk
* Eric Pierpoint como Richard Cole
* Randall "Tex" Cobb como Skull
* Cheri Oteri como Jane
* SW Fisher como Pete
* Eric Sharp como Sharpo o pallaso
* Krista Allen como Muller do ascensor
* Don Keefer como Ben Develing
* Michael Kostroff como Tom o procurador

## Galardóns e nomeamentos 
* 1997: Globos de Ouro: Nomeado a Globo de Ouro ó mellor actor - Comedia ou musical (Jim Carrey).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Dous parvos moi parvos

***Dous parvos moi parvos*** (en ) é un filme estadounidense dirixido por Peter Farrelly e Bobby Farrelly que se estreou en 1994. Emitiuse na TVG o 24 de xaneiro de 2018.

## Sinopse 
A vida de Lloyd e Harry, dous amigos dunha estupidez supina, é un auténtico desastre. O primeiro traballa como chofer dunha limusina, e o segundo adícase a transportar cans. Cando Lloyd se namora dunha rapaza de boa posición, que deixa esquecido un maletín no coche, os dous amigos emprenden unha viaxe por todo o país para devolverllo.

## Personaxes 
* Jim Carrey como Lloyd Christmas
* Jeff Daniels como Harry Dunne
* Lauren Holly como Mary Swanson
* Charles Rocket como Nicholas Andre
* Mike Starr como Joe "Mental/Gas-Man" Mentalino
* Karen Duffy como J.P. Shay
* Victoria Rowell como Beth Jordan
* Cam Neely como Sea Bass
* Joe Baker como Barnard 
* Brad Lockerman como Bobby Swanson
* Lin Shaye como Mrs. Neugeboren
* Teri Garr como Helen Swanson
* Hank Brandt como Karl Swanson
* Harland Williams como Soldado do Estado de Pennsylvania
* Brady Bluhm como Billy Enforcy, o neno cego
* Rob Moran como Camareiro
* Lisa Stothard como Beleza austríaca da parada de austobús
* Connie Sawyer como Muller vella
* Fred Stoller como Home ansioso ó teléfono

## Galardóns e nomeamentos 
* 1994: Nomeado ós Premios Razzie: Peor nova estrela (Jim Carrey).

## Notas
Antonio Concheiro Coello

**Antonio Concheiro Coello**, nado en Ordes o 23 de xullo de 1962, é un farmacéutico e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Antonio Concheiro Carro e neto de Antonio Concheiro Iglesias. Licenciado en Farmacia pola Universidade de Santiago de Compostela. Militante do Partido Popular de Galicia, foi concelleiro de Ordes (1987-1989) e parlamentario galego na III, IV e V lexislaturas (1991, 1995-2004) pola provincia da Coruña.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Rain (artista)

**Jung Ji-Hoon** (mellor coñecido polo seu nome artístico **Rain**), nado en Seúl o 25 de xuño de 1982, é un cantautor, compositor, produtor, actor, modelo, coreógrafo, bailarín e deseñador surcoreano.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha na IMDb
Carlos Pajares

**Carlos Pajares Vales**, nado en Madrid o 23 de xullo de 1945, é un físico español.

## Traxectoria 
Catedrático de Física Teórica, formado en inicio nos EUA, e con estadías en Francia, Inglaterra ou Suíza, investigou no campo da física teórica e, comezando polos quark no campo das partículas elementais. Foi recoñecido de xeito internacional polo valor das súas achegas no campo das interaccións partícula-núcleo e materia a alta densidade, a partir da investigación da orixe do universo e o xeito de reproducir experimentalmente o dito fenómeno mediante aceleradores de partículas. Algúns resultados concretos foron o teorema self-shadowing, a absorción da partícula J en núcleos e as interaccións de campos de cor correspondentes a diversas fontes formando a percolación de cordas.
 
Foi o primeiro decano da Facultade de Física da Universidade de Santiago de Compostela, e tamén o responsable de formar o Departamento de Física de Partículas Elementais. Con posterioridade foi reitor da USC (1984-1990), na que introduciu diversos cambios, incluída a redacción dos estatutos. Propiciou a expansión da universidade e fomentou a normalización lingüística do galego.

Recibiu o Premio da Divulgación Científica da Xunta de Galicia (1994) e o Premio Antonio Casares y Rodrigo de Investigación Científico-Técnica (2008). Foi nomeado doutor honoris causa pola Universidade Técnica de Lisboa (2011) e Cabaleiro da Orde das Palmas Académicas polo Goberno francés, e recibiu a Medalla de Ouro da Real Sociedade Española de Física en 2000.

Foi vicepresidente da Real Sociedade Española de Física, asesor da Unión Europea sobre plans de estudo de Física e membro do comité científico Outreach do Centro Europeo de Partículas Elementais. Formou parte dos consellos asesores da Enciclopedia Galega, da Revista Galega do Ensino e da Revista Española de Física, así como da sección de Ciencia e Sociedade do Consello da Cultura de Galicia. Publicou máis de 130 artigos de investigación.

En 2008 foi nomeado delegado científico de España no Consello do CERN, onde ten relación co LHC e participa no consello de administración, formando parte do comité de política científica, do comité de finanzas e do comité de estratexia de física de partículas, ostentando outras representacións deste organismo.

## Outras informacións 
Carlos Pajares estivo identificado politicamente pola súa militancia no PSOE, asentándose na súa esquerda.

En 2024 foi Premio Lois Peña Novo.

## Obras 
* *La nueva física*, 1975.
* *Introdución a las interacciones fuertes*, 1977.
* *De lo más pequeño a lo más grande del universo*, 1996.
* *Introducción a la Física*, 2001.
* ''Relativistic Nuclear Interactions (Moscú, 2007)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* El Premio Galicia de Investigación reconoce la trayectoria del físico Carlos Pajares en el estudio del origen y de la composición del universo
Billy West

**William Richard "Billy" West**, nado o 16 de abril de 1950 en Detroit, Míchigan, é un actor de voz, músico e humorista estadounidense.

## Traxectoria 
É principalmente coñecido polo seu traballo de dobraxe de voces en series como *Futurama*, *Doug* e *Ren e Stimpy*. En 1996 protagonizou as voces dos personaxes de Bugs Bunny e Elmer Fudd no filme *Space Jam*.

## Véxase tamén
Katey Sagal

**Catherine Louise "Katey" Sagal**, nada o 19 de xaneiro de 1954 no barrio de Hollywood, na cidade dos Ánxeles (California), é unha actriz de voz e cantautora estadounidense.

## Traxectoria 
É principalmente coñecida por interpretar o papel de Peggy Bundy na comedia de situación da Fox *Married... with Children*. Tamén dá voz a Leela na serie de animación *Futurama*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha na IMDb
Xosé Manuel Fernández Castro

**Xosé Manuel Fernández Castro**, nado en Santiago de Compostela en 1963, é un profesor e escritor galego.

## Traxectoria 
É docente de lingua e literatura galega e de latín no IES Maruxa Mallo de Ordes.

## Obra 
### Teatro 
* *Misterio en Guernica* (2007), Baía Edicións, gañador do III Premio Barriga Verde de textos para teatro de monicreques (modalidade adultos) no 2005. ISBN 978-84-96526-99-0

### Ensaio 
* *A obra dramática de Roberto Vidal Bolaño* (2011), Edicións Laiovento e Xunta de Galicia. ISBN 978-84-453-5008-9

[miniatura|240px|Fernández Castro (Pepes, "o rouco") nunha curtametraxe de [Marisa Otero]]
### Obras colectivas 
* *Ámbitos de tradución*. V Encontro de Escritores Galegos, 2008, Deputación da Coruña. Con Luciano Rodríguez Gómez.
* *Literatura e proxección exterior*. VI Encontro de Escritores Galegos, 2012, Deputación da Coruña. Con Luciano Rodríguez Gómez.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do autor en Baía Edicións
* "Recoñecer a Vidal Bolaño é recoñecer a importancia do teatro na normalización cultural do país", entrevista en Praza Pública, 8 de xuño de 2012.
Ken Keeler

**Kenneth "Ken" Keeler**, nado no ano 1961, é un guionista e produtor de televisión estadounidense.

## Traxectoria 
Aínda que ten traballado como guionista en varias series de televisión, destaca o seu traballo en *The Simpsons* e *Futurama*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha na IMDb
Phil LaMarr

**Phillip "Phil" LaMarr**, nado nos Ánxeles (California) o 24 de xaneiro de 1967, é un actor, actor de voz e humorista estadounidense.

## Filmografía 
## Véxase tamén
Gran Premio de Hungría de 2012

O **Gran Premio de Hungría de 2012**, oficialmente o **XXVIII Eni Magyar Nagydij 2012,** foi unha carreira de Fórmula Un que se disputou o 29 de xullo de 2012, no circuíto de Hungaroring preto de Mogyoród, Hungría. Foi a undécima carreira da tempada de 2012.

## Informe 
### Antecedentes 
;Cambios na normativa
Red Bull Racing foi denunciado polos comisarios da carreira de Alemaña e logo polo Delegado Técnico da FIA Jo Bauer de que os mapas do motor tiñan o potencial para violar os regulamentos técnicos. Red Bull foi acusado de manipular a relación entre o par producido polo Red Bull RB8 e o grao en que o acelerador estaba aberto, sobre todo no medio de curvas rápidas, permitindo así que pase máis aire a través do escape e o difusor, o que xera máis carga aerodinámica. Red Bull foi absolto de malas prácticas, en palabras dos comisarios, non romperon ningunha regra técnica, pero a FIA anunciou plans para reformular as normas que rexen os mapas do acelerador co fin de prohibir totalmente esta práctica antes do Gran Premio de Hungría.
 
; Cambios de pilotos
Dani Clos substituíu a Narain Karthikeyan, unha vez máis na primeira sesión de adestramentos libres da mañá do venres Jules Bianchi pilotou no lugar de Nico Hülkenberg en Force India, mentres que Valtteri Bottas pilotou o Williams, en substitución de Bruno Senna.

## Clasificación 
### Cualificación 
1000px

### Carreira 
### Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Note**: Only the top five positions are included for both sets of standings.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Gran Premio de Bélxica de 1950

O **Gran Premio de Bélxica de 1950**, foi unha carreira de Fórmula Un que se celebrou o 18 de xuño de 1950, no Circuíto de Spa-Francorchamps en Spa, Bélxica. Foi a quinta carreira do Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1950

## Informe 
No momento de celebrarse o Gran Premio de Bélxica, o ritmo da tempada estaba empezando a decidir, só 14 coches chegaron ao circuíto de Spa. Incluíndo aos dominantes Alfa Romeo de Nino Farina, Juan Manuel Fangio e Luigi Fagioli. A presenza de Ferrari reduciase a dous 125 os de Luigi Villoresi e Alberto Ascari, a pesar de que Ascari tiña un novo motor V12 para probar. A fábrica do equipo Talbot-Lago tiña tres coches para Louis Rosier, Yves Giraud-Cabantous e Felipe Étancelin (convidado en lugar do lesionado Eugène Martin). O resto da grella compúñase de varios Talbot-Lago (en particular, o de Raymond Sommer), un só Alta e o Maserati de Toni Branca. Na cualificación Farina e Fangio foron os máis rápidos, como de costume, con Fagioli incapaz de igualalos. Sommer meteuse entre os Ferrari co seu vello Talbot-Lago. A carreira ía ser unha historia similar. Os Alfas fóronse pola súa conta e Sommer loitou cos dous Ferrari. Cando os Alfa se detiveron a recargar combustible, Sommer atopouse na insólita situación de ser líder da carreira. Desafortunadamente, o seu motor explotou. Ascari tomou a dianteira, pero tivo que parar a recargar combustible e iso significou que os Alfas se adiantaran de novo con Fangio liderando seguido de Farina e Fagioli. Farina sufriu problemas de transmisión nas últimas voltas e caeu ao cuarto lugar detrás do mellor dos Talbot-Lago pilotado por Rosier. Ascari finalizou quinto.

## Equipos 
## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Líderes por volta 
* **Líderes:**
** Juan Manuel Fangio 22 voltas (voltas 1–6, 20–35)
** Nino Farina 7 voltas (voltas 7–11, 18–19)
** Luigi Fagioli 1 volta (volta 12)
** Raymond Sommer 5 voltas (voltas 13–17)

## Posicións logo da carreira 
* **Nota:**Só as cinco primeiras posicións están na lista. Só os 4 mellores resultados contan para o Campionato .

## Notas 
A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de 

### Ligazóns externas
Estádio do Pacaembu

O **Estádio do Pacaembu**, coñecido como **Mercado Livre Arena Pacaembu** por razóns de patrocinio, é un estadio de fútbol de São Paulo, situado no barrio de Pacaembu.

Pacaembu utilízase para albergar partidos de local dos catro grandes clubs de fútbol do estado de São Paulo, dos cales Corinthians, Palmeiras e São Paulo teñen a súa sede na capital, e só o Santos ten a súa sede nunha cidade diferente. Isto ocorre cando os clubs deben ceder os seus propios estadios para concertos ou cando se realizan reformas. No caso do Santos, Pacaembu tamén se utiliza cando o club require un sitio con maior capacidade para un partido en particular, dada a baixa capacidade do seu estadio.

## Características 
O estadio é propiedade da Prefectura Municipal de São Paulo. O estadio inaugurouse o 27 de abril de 1940 coa presenza do presidente Getúlio Vargas do Brasil. Ten capacidade para 37.952 persoas e as súas dimensións son 104 metros de longo por 70 de ancho.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Pacaembu 
* Templos do futebol
Antonio Concheiro Iglesias

**Antonio Concheiro Iglesias**, nado en Ordes o 25 de febreiro de 1904 e finado no mesmo concello  o 2 de marzo de 1991, foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
miniatura|Banda municipal de Ordes coa súa directiva en 1932. Antonio Concheiro é o segundo da segunda fila.

Fillo de Antonio Concheiro Rodríguez. Estudou Medicina na Universidade de Santiago de Compostela. Foi alcalde monárquico de Ordes durante a II República ata a vitoria da Fronte Popular en febreiro de 1936. En 1943 montou o Sanatorio Concheiro onde atendeu ao guerrilleiro Foucellas cando estivo ferido. En agosto de 1950 inaugurou o novo sanatorio. En 1953 fundou a Sociedad Deportiva Club Órdenes, da que foi presidente. Volveu ser alcalde en 1968. Nas primeiras eleccións democráticas presentouse pola UCD e foi elixido alcalde con maioría absoluta.

## Vida persoal 
Casou con Eduvigis Carro Viqueira en 1928, foi o pai de Antonio e Luis Concheiro Carro, médico e académico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Ordes

### Ligazóns externas 
* Antonio Concheiro Iglesias
Manuel Viqueira Verea

**Manuel Viqueira Verea**, nado en Ordes en 1955, é un político galego.

## Traxectoria
Axente de seguros. Nas eleccións municipais de 1983 presentouse á alcaldía de Ordes por Coalición Galega e foi elixido alcalde grazas ao apoio de PSdeG e CDS. Nas municipais de 1987 encabezou a candidatura de Independentes de Ordes quedándose a 33 votos de se-la forza máis votada, por detrás da CPG de Teodosio Martino, polo que perdeu a alcaldía. Nas municipais de 1991 encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE volvendo a quedar na oposición, tras lograr Martino a maioría absoluta á fronte do PPdeG.

É director do Museo Juanjo Liñares e presidente da Federación Galega de Grupos de Danza

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Ordes
Pirolusita

A **pirolusita** é un mineral do grupo dos óxidos. Quimicamente é dióxido de manganeso, que pode presentar unha gran cantidade de hábitos cristalinos, aínda que en xeral preséntase en forma de agregados cristalinos fibrosos.

O nome procede do grego, *piro* é lume e *lousis* é lavadura, xa que na antigüidade usábase para quitar a cor verdosa que lle daba ó vidro a presenza de compoñentes de ferro.

## Ambiente de formación 
O máis normal é que a pirolusita teña unha orixe sedimentaria, formada por deposición de manganeso nun ambiente de sedimentación lacustre ou en pantanos.

Tamén noutras ocasións fórmase como produto da oxidación por factores climáticos doutros minerais do manganeso. Por iso, é frecuente atopalo asociado a limonita, hematita, cuarzo, manganita, psilomelana e outros minerais óxidos de ferro e manganeso.

## Localización e extracción 
Moi común en todo o mundo e, xunto coa rodocrosita, son a principal mena do manganeso. A extracción de manganeso da pirolusita lévase a cabo por electrólise.

O manganeso é un metal moi valorado estratexicamente, pois é un compoñente do aceiro e outras aliaxes tales como o bronce-manganeso. Como é un axente oxidante úsase para a fabricación de cloro e desinfectantes (permanganatos). Tamén se usa para a decoloración do vidro, pois cando se mestura co vidro fundido oxídase o ferro ferroso a ferro férrico, co que desaparecen as cores verdosas e marróns que tería o vidro.

Úsase tamén como material colorante na fabricación de pinturas verde e violeta e en tinguiduras para teas, así como para dar cores violeta ou ámbar a azulexos e cerámica.

A variedade polianita adóitase extraer en Centroeuropa. Enormes depósitos de pirolusita están a explotarse en Xeorxia, no Decán (India), Brasil, Ghana e Suráfrica. En España hai importantes xacementos en Asturias e Huelva.
[miniatura|[Pirolusita dendrítica.]]

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web con datos da pirolusita
* Galería de minerais
Kosmos 31

**Kosmos 31** (Космос 31 en ruso), tamén denominado **DS-MT N°2**, foi un satélite artificial soviético lanzado o 6 de xuño de 1964 mediante un foguete Kosmos desde Kapustin Yar.

## Características 
Kosmos 31 foi o segundo satélite da serie DS-MT de tres que se lanzaron, e o primeiro lanzado con éxito. Foi inxectado nunha órbita inicial de 508&nbsp;km de apoxeo e 228&nbsp;km de perixeo, cunha inclinación orbital de 49 graos e un período de 91,7 minutos.

O satélite pesaba 325&nbsp;kg e foi deseñado para facer probas sobre sistemas de orientación eléctrica mediante xirodino no espazo, así como facer observacións sobre raios cósmicos..

Kosmos 31 reentrou na atmosfera o 20 de outubro de 1964.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Kosmos 51
* DS-MT
DS-P1

**DS-P1** foi o nome dun modelo de satélites artificiais soviético que serviron como obxectivos para os radares militares terrestres da Forza Aérea da Unión Soviética e o desenvolvemento dunha metodoloxía de detección de obxectos no espazo próximos á Terra.

Os satélites DS-P1 foron os primeiros satélites deseñados pola oficina de deseño Yuzhnoye en usar células solares, colocadas en forma de dodecaedro arredor do contedor principal que formaba o corpo do satélite. En total lanzáronse catro satélites da serie DS-P1, todos exitosos menos o segundo

## Historial de lanzamentos 
## Notas
Arqueamebas

As **arqueamebas** (***Archamoebae***) é un grupo de microorgnismos ameboides pertencentes aos Amoebozoa  que se caracteriza pola ausencia de mitocondrias . Dous dos xéneros, *Entamoeba* e *Endolimax* son parasitos ou comensais internos dos animais. Algunhas especies son patóxenas para os seres humanos, causando doenzas tales como a disentería amebiana. Os outros xéneros de archamoebae viven en hábitats de auga doce e son infrecuentes entre as amebas polos flaxelos que posúen. A maioría teñen un só núcleo e un flaxelo, mais a ameba xigante *Pelomyxa* é multinucleada e multiflaxelada.

As primeiras árbores moleculares baseadas no ARNr estableceron que os xéneros parasitos ou comensais (entamébidos) e os xéneros flaxelados (pelobiontes) se clasificasen en grupos separados que diverxiron doutros Eukarya moi cedo, o que suxire que a ausencia de mitocondrias era unha característica primitiva. A ausencia de aparato de Golgi en *Pelomyxa* tamén se considerou un caráctrer primitivo, o que a separaría de *Entamoeba*, que ten aparato de Golgi.

O nome de **Archamoebae**, do grego αρχη, primeiro, fai referencia a esta suposta antigüidade. Porén, estudos baseados noutros xenes demostraron que esta colocación é un artefacto da análise filoxenética (que se denomina atracción das ramas longas). Agora considérase que Archamoebae é un grupo de Amoebozoa relacionado con Myxomycota, cuxos membros perderon as mitocondrias. Tamén parece que os pelobiontes e os entamébidos non son grupos separados, é dicir, que *Entamoeba* e *Endolimax* se desenvolveron a partir dun devanceiro común de vida libre.

## Notas
Alessandro Manzoni

**Alessandro Manzoni**, nado en Milán o 7 de marzo de 1785 e finado na mesma cidade o 22 de maio de 1873, foi un escritor, poeta e dramaturgo italiano da época da Romanticismo. É coñecido sobre todo pola súa novela histórica *I promessi sposi* (*Os noivos*), ambientada entre 1628 e 1630 na Lombardía durante o goberno do Rei de España.

Forma parte da primeira xeración da liña lombarda.

## Véxase tamén
Isabel Fresco Otero

**Isabel Fresco Otero**, nada no Freixo (As Pontes de García Rodríguez) o 25 de outubro de 1958, é unha escritora galega en castelán e en galego.

## Traxectoria 
Licenciada en Filoloxía Hispánica pola Universidade Autónoma de Madrid. É profesora de Lingua e Literatura en San Fernando de Henares (Madrid) desde 1985.

Ten colaborado en varias revistas e participado en encontros literarios (*Diálogos con poetas españolas 2001-2004*).

## Obra en galego 
### Poesía 
* *Gardádeme a esperanza*, 2009, Espiral Maior.

### Obras colectivas 
* *Dez anos de poesía nas Pontes*, 2013, Galebook.

## Obra en castelán 
### Poesía 
* *Coloquio de sirenas*, 2006, Renacimiento.
* *Estancia de sombras*, 2018, Huerga Fierro. 
### Obras colectivas 
* *Di yo, di tiempo*, 2005.
* *La audacia de la libertad. Homenaje a Agustín Andreu*, 2009, Universidade Politécnica de Valencia.
* *20 con 20. Diálogos con poetas españolas actuales.*, Rosa Gercía Rayego e Marisol Sánchez Gómez, eds 2016, Huerga y Fierro

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blog da autora