Desintegrina

As **desintegrinas** son unha familia de pequenas proteínas (de 45–84 aminoácidos de lonxitude) presentes no veleno de víbora que funcionan como inhibidores potentes da agregación das plaquetas e da adhesión celular dependente de integrinas.

## Funcionamento 
As desintegrinas funcionan contrarrestando os pasos necesarios para a coagulación do sangue, inhibindo a agregación das plaquetas. Interaccionan coas familias beta-1 e beta-3 de receptores de tipo integrina. As integrinas son receptores celulares implicados en interaccións célula-célula e célula–matriz extracelular, servindo como a vía común final que leva á agregaión por medio da formación de pontes entre as plaquetas, que son esenciais na trombose e a hemostase. As desintegrinas conteñen un motivo de secuencia RGD (Arg-Gly-Asp) ou KGD (Lys-Gly-Asp) que se une especificamente a receptores integrinas IIb-IIIa da superficie das plaquetas, bloqueando dese xeito a unión do fibrinóxeno ao complexo receptor–glicoproteína de plaquetas activadas. As desintegrinas actúan como antagonistas de receptores, inhibindo a agregación inducida polo ADP, a trombina, o factor activador das plaquetas e o coláxeno. O papel da desintegrina na prevención da coagulación do sangue fai que teña interese médico, especialmente no seu uso como anticoagulante.

## Tipos de desintegrinas 
Caracterizáronse as desintegrinas de diferentes especies de serpes: albolabrina, applaxina, barbourina, batroxostatina, bitistatina, obtustatina, schistatina, echistatina (*Echis carinatus*), elegantina, eristicofina, flavoridina, halysina, kistrina, mojastina (*Crotalus scutulatus*), rubistatina (*Crotalus ruber*), tergeminina, salmosina, tzabcanina (*Crotalus simus tzabcan*) e triflavina.

As desintegrinas divídense en 5 clases: pequenas, medias, grandes, dímeras, e metaloproteinases do veleno de serpe.

* Desintegrinas pequenas: de 49-51 aminoácidos, con 4 pontes disulfuro
* Desintegrinas medias: de 70 aminoácidos, con 6 pontes disulfuro
* Desintegrinas grandes: de 84 aminoácidos, con 7 pontes disulfuro
* Desintegrinas dímeras: de 67 aminoácidos, con 4 pontes disulfuro intracatenarios
* Metaloproteinases do veleno de serpe: de 100 aminoácidos, con 8 pontes disulfuro.

## Evolución da familia da desintegrina 
As desintegrinas evolucionaron por medio da duplicación xénica dunha familia de proteínas ancestral, a familia ADAM. As desintegrinas pequenas, medias, grandes e dímeras atópanse só na familia Viperidae (víboras), suxerindo unha posible duplicación e diversificación hai uns 12-20 millóns de anos. As metaloproteinases do veleno de serpe atópanse nos ofidios de toda a superfamilia Colubroidea, o que indica que evolucionaron antes de que os Colubroidea se diversificasen hai uns 60 millóns de anos.

## Outras fontes de proteínas desintegrinas 
As proteínas similares a desintegrinas atópanse en varias especies que van desde os balores mucosos aos humanos. Algunhas outras proteínas que se sabe que conteñen un dominio de desintegrina son:

* Algunhas metaloproteinases de cinc do veleno de serpes constan dun dominio catalítico N-terminal fusionado cun dominio de integrina. Tal é o caso da trimerelisina I (HR1B), atrolisina E (Ht-e) e trigramina. Suxeriuse que estas proteinases poden escindirse por si mesmas dos dominios de desintegrina e que isto se pode orixinar a partir dun procesamento postraducional.
*As familias proteicas ADAM e ADAMTS, que comprenden importantes encimas proteases. 
** A protease segregada ADAMTS13, atopada no soro sanguíneo, corta o factor de Von Willebrand e actúa como un inhibidor natural endóxeno da adhesión e agregación das plaquetas.
** A ADAM2 (beta-fertilina, a subunidade beta da proteína PH30 do espermatozoide do coello de Indias). A PH30 é unha proteína implicada na fusión espermatozoide-óvulo. A subunidade beta contén unha desintegrina no extremo N-terminal.
** A ADAM7 (proteína apical do epidídimo de mamíferos 1, EAP I). A ADAM7 está asociada coa membrana do espermatozoide e pode exercer un papel na maduración do espermatozoide. Estruturalmente, a ADAM7 consta dun dominio N-terminal, seguido dun dominio de metaloproteinase de cinc, un dominio de desintegrina e un gran dominio C-terminal que contén unha rexión transmembrana.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Proteína ADAM
* Evolución do veleno de serpe

### Ligazóns externas 
*