open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Estixia (homónimos)

Co nome **Estixia** pódese identificar a:

* **Estixia**, unha das Oceánides, fillas de Océano e Tetis

* **Estixia**, un dos ríos que circundaban o Hades

* **Estixia**, un satélite natural de Plutón
Grace (adorno musical)

miniatura|500x500px|Exemplos de adornos con notas grace.
Unha **nota grace** é un tipo de notación musical que representa diversos tipos de adornos musicais. Polo xeral imprímese en tipografía máis pequena para indicar que non é un elemento esencial desde un punto de vista melódico e harmónico. Cando se expresa en forma illada, polo xeral, representa unha *acciaccatura*. Cando se escriben en grupos, as notas grace poden ser interpretadas como indicando diversas clases diferentes de ornamentos, dependendo da interpretación.

## Notación 
En notación musical, unha nota grace distínguese dunha nota estándar polo tamaño da tipografía. Unha nota grace represéntase mediante a impresión nun tamaño moito máis pequeno ao utilizado para imprimir unha nota estándar, ás veces cunha barra oblicua atravesando o vástago da nota (se hai dúas ou máis notas grace, pode escribirse unha barra oblicua sobre o vástago da primeira nota pero non das notas grace subsecuentes). A presenza ou ausencia dunha barra oblicua no vástago dunha nota a miúdo interprétase como indicando a intención dunha *acciaccatura* ou *appoggiatura*, respectivamente.

As obras dalgúns compositores, especialmente Frédéric Chopin, ás veces conteñen longos grupos de notas impresas co tamaño máis pequeno que se reserva para as notas grace simplemente para indicar que o lapso de tempo requirido para executar estas notas como unha unidade é un aspecto subxectivo que debe decidir o músico que executa a peza. Estes grupos de notas escritas en tipografía pequena poden estar ou non acompañadas por unha nota principal, e por tanto poden ou non ser consideradas como notas grace na súa análise.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Nota pantasma
* Adorno (música)
* *Appoggiatura*
José Darriba Puente

**José María Darriba Puente**, nado en San Clodio (Ribas de Sil) o 13 de xullo de 1917 e finado en Lugo o 11 de maio de 1937, foi un político galego.

## Traxectoria 
miniatura|José Darriba Puente coas súas irmás Luisa e Carmen.
Fillo natural de Alicia Puente Fernández, **A Licha**, o seu pai, o militar José Darriba Suárez casou en 1920 con Alicia e recoñeceu o fillo. Recibiu unha educación relixiosa nos Maristas. O seu pai ascendeu e chegou a sarxento, e monárquico e tradicionalista coa Segunda República solicitou o seu pase á “situación de retirado” que lle foi concedido en decembro de 1931. A familia volveu a San Clodio e José, con 14 anos, rematou os estudos e púxose a traballar como caldeireiro para Pío López Ojea, industrial da localidade. Participou na vida cultural do concello como membro do grupo de teatro da Sociedad Cultural y Recreativa Artesana. Afiliouse á UGT e a Agrupación Socialista Obrera de Oficios Varios Fraternidad y Trabajo, presidida por Marcelino Fernández Prada.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 José Darriba aliñouse co alcalde para defender a democracia. Acusado de portador de armas, encargado de fornecer de municións os compañeiros na ponte de ferro, cortar os fíos do teléfono público e presentarse na farmacia cuns vales para comprar produtos susceptíbeis de converterse en explosivos, foi encarcerado. Ingresou no cárcere de Monforte de Lemos o 22 de novembro procesado na causa 1.312. Dous meses despois, foi reclamado polo xuíz Mariano Pérez Hickman Hickman, a quen se lle encomendara a instrución do sumario 636/36, ao que se lle engade a causa 1.312. O 21 de xaneiro de 1937 José Darriba e outros 21 presos foron trasladados ao Cárcere Provincial de Lugo. O 11 de abril, os acusados escoitaron os cargos e solicitaron a comparecencia de testemuñas.

O 12 de abril tivo lugar o consello de guerra na Deputación Provincial de Lugo, actuando como fiscal José López Ardá. Dos 33 acusados, Ardá solicitou a pena de morte para 10 deles. Só un procesado obtivo a absolución; 19 son condenados a reclusión con penas que oscilan entre a cadea perpetua e os 12 anos e 1 día; os outros 12, Jose Darriba, Manuel Díaz López, Bienvenido Bao Fernández, Toribio Rodríguez Torres, Bautista Martínez Fernández, Dionisio García Fraga, Rogelio Padín París, Albino Núñez Rodríguez, Nemesio Prieto Ferreiro, Enrique Martínez Franco e Manuel Álvarez Martínez, foron condenados a pena de morte. Pasadas as 12 da noite do 11 de maio de 1937, os once presos foron levados perante o xuíz. Minutos antes das seis da mañá foron levados fronte ás tapias do cuartel da Garda Civil e executados. Foron soterrados no cemiterio de Magoi, en Lugo.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo
* Garrido, Alicia (22/1/2021). "José Darriba Puente, o fillo da Licha" *Nós Diario*.
A sociedade literaria e do pastel de pel de pataca de Guernsey

***A sociedade literaria e do pastel de pel de pataca de Guernsey*** (en ) é unha novela histórica de Mary Ann Shaffer e Annie Barrows publicada en 2008. En 2016 foi traducida ao galego pola editorial Rinoceronte. O libro está ambientado en 1946 e é unha novela epistolar, composta de cartas que os personaxes escriben uns aos outros.

En 2018 fíxose unha adaptación cinematográfica na que Lily James fixo o papel protagonista de Juliet Ashton.

## Argumento 
Entre o 8 de xaneiro e o 17 de setembro de 1946 hai un denso intercambio de cartas entre numerosos personaxes, entre os que van xurdindo gradualmente os principais: Juliet Ashton, unha nova escritora de certo éxito e un pequeno grupo de habitantes da illa de Guernsey. A historia que se desenvolve refírese á experiencia vivida polos habitantes da illa durante a Segunda guerra mundial, cando os alemáns ocuparon a illa como posible ponte para a invasión de Inglaterra. Os habitantes tiveron que sufrir unha grave privación material e moral. Evitouse todo contacto con Gran Bretaña, onde todos os nenos foran transportados para estaren a salvo antes da chegada dos alemáns. A pesar da pobreza e tristeza das súas vidas, con todo, aos insulares non lles faltaron momentos de alivio e ledicia, grazas sobre todo á imaxinación e xenerosidade de Elizabeth McKenna, que creou a Sociedade Literaria como pretexto para explicar por que ela e outros tres amigos estaban fóra das súas casas despois do toque de queda.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do libro na páxina de Rinoceronte Editora  
* O libro na páxina oficial de Annie Barrows 
* *A sociedade literaria e do pastel de pel de pataca de Guernsey* no sitio web da BITRAGA.
* A Sociedade Literaria e do Pastel de Pel de Pataca de Guernsey na plataforma de préstamo de obras de GaliciaLe.
Heinrich Schenker

**Heinrich Schenker**, nado o 19 de xuño de 1868 en Wisniowczyki, Polonia, e finado o 13 de xaneiro de 1935 en Viena, foi un teórico da música, máis coñecido pola súa aproximación á análise musical, agora chamado análise schenkeriano.

## Traxectoria 
Schenker naceu en Wisniowczyki, en Galitzia, Polonia. Trasladouse a Viena, onde estudou con Anton Bruckner e deuse a coñecer como pianista, acompañando a cantantes de lieder e tocando música de cámara. Impartiu clases particulares de piano e teoría da música, estando Wilhelm Furtwängler, Anthony van Hoboken e Felix Salzer entre os seus alumnos.

As ideas de Schenker sobre a análise foron exploradas primeiro no seu *Harmonielehre* (*Tratado de harmonía*), 1906, e *Kontrapunkt* (*Contrapunto*) (2 vols., 1910 e 1922), e foron desenvolvidas nos dous xornais que publicou, *Der Tonwille* (1921-24) e *Dás Meisterwerk in der Musik* (1925-30), incluíndo ambos os contidos exclusivos de Schenker. O seu desexo de que as súas análises fosen ferramentas usadas polos intérpretes para un coñecemento máis profundo das obras que estivesen a interpretar móstrase no feito de que a súa edición das últimas sonatas para piano de Ludwig van Beethoven incluísen tamén a análise das obras.

En 1932, Schenker publicou *Fünf Urlinie-Tafeln (Cinco Análises Musicais Gráficas*), análises de cinco obras utilizando a técnica analítica de mostrar capas de maior e menor detalle musical, que agora leva o seu nome. Trala morte de Schenker, publicouse a súa obra teórica incompleta *Der freie Satz*, (*Composición libre* 1935) (primeiro traducida ao inglés por T. H. Kreuger en 1960 como unha disertación na Universidade de Iowa; unha segunda e mellor tradución, por Ernst Oster, publicouse en 1979). Algunhas traducións ao inglés desta obra eliminaron pasaxes consideradas politicamente incorrectas e irrelevantes co tema tratado. Por exemplo, no prefacio de *Contrapunto*, Schenker escribe que «o home é superior á muller, o produtor é superior ao comerciante ou ao peón, a cabeza prevalece sobre os pés» etc.

Outros teóricos musicais, por exemplo, Felix Salzer e Carl Schachter, engadiron e expandiron as ideas de Schenker: na década de 1960, a análise schenkeriana comezara a atraer un renovado interese, e na década de 1980 chegou a ser un dos métodos analíticos principais usados por certos teóricos de América do Norte. Mentres as súas teorías foron criticadas desde metade de século pola súa rixidez e a súa ideoloxía organicista, a ampla tradición analítica que forxaron permaneceu como unha das principais no estudo e análise da música tonal.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Análise Schenkeriano
* Sistema tonal
Saint-Amé

**Saint-Amé** é unha poboación e comuna francesa do departamento dos Vosgos, na rexión do Gran Leste.

## Xeografía 
Situada a unha altitude entre os 773 e os 385 msnm, o concello ocupa unha superficie de 8,07 km².

Segundo o censo de 1999 ccontaba cunha poboación de	2 012 habitantes, polo que a súa densidade de poboación nese ano era de 266,91 hab./km².

### Demografía
## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Páxina web oficial do concello
Gelidium sesquipedale

***Gelidium sesquipedale***, actualmente clasificada como ***Gelidium corneum***, é unha especie das rodófitas (algas vermellas) da familia das xelidiáceas (*Gelidiaceae*), unha das numerosas comprendidas no xénero *Gelidium*.

## Taxonomía 
### Descrición 
A especie foi descrita en 1728 polo farmacéutico e botánico inglés William Hudson, na páxina 474 da súa obra *Flora Anglica* baixo o nome *Fucus corneus*. 

### Sinónimos 
Ademais de por *Gelidium sesquipedale*  e *Gelidium corneum*, a especie coñeceuse tamén polos sinónimos:

Fíxase ao substrato por filamentos rastreiros dos que saen os eixes principais.

## Distribución 
Vive canda as algas calcarias, como *Litophyllum* e *Corallina*, xa que prefire substatos calcarios, sobre as rochas máis inclinadas na zona litoral, permanentemente somerxida, ou ben nos niveis máis baixos das áreas descubertas polas mareas.

Tamén pode encontarse como epífita sobre as *Laminarias*, nos niveis mesolitoral inferior e infralitoral.

Distribúese pola costa Atlántica e a Mediterránea occidental. É frecuente na costa Cantábrica, onde desenvolve as súas mellores poboacións nos lugares máis expostos ás ondas.

Trátase dunha alga formadora de copas que crea auténticas praderías, especialmente no Cantábrico occidental.

## Usos 
Esta alga tan común nas costas citadas é moi importante desde o punto de vista industrial, pois dela extráese o ágar-ágar.

O ágar-ágar é unha mestura de polisacáridos, composta por moléculas neutras (agarosas) e outras cargadas electricamente (agaropectinas). Algunhas das propiedades do ágar-ágar son: a súa disolución en auga fervendo, formando, cando arrefría, un xel que non volve a fundir até superados os 85 °C (dependendo do tipo de ágar-ágar); non necesita adición de ningún produto químico para xelificar; ten maior consistencia de xel que ningún outro hidrocoloide, e pódese utilizar nunha ampla marxe de pH e mesturado con outras gomas, carbohidratos e proteínas.

Este polisacárido utilízase como soporte de crecemento de bacterias en microbioloxía, adicionándolle distintos tipos de nutrientes segundo o tipo de bacteria que se quere cultivar.

Como aditivo na industria alimentaria utilízase en moitos produtos, sobre todo de repostaría (aparece como E-406). 

Tamén se utiliza na industria farmacéutica como excipiente, e en odontoloxía.

## Nomes vulgares galegos 
Segundo Concepción González *el al*., a especie coñécese en Galicia cos nomes vulgares de **carrumeiro** e **marullo**.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* González, Concepción, Óscar García Álavarez e Luís Míguez Rodríguez (1998): *Algas mariñas de Galicia*. Vigo: Edicións Xerais de Galicia. ISBN 84-8302-263-X.
* Guiry, M. D. & Guiry, G. M. (2017): *Gelidium corneum*, en AlgaeBase. World-wide electronic publication, National University of Ireland, Galway. Consultada o 12 de febreiro de 2021.
* Lamouroux, J. V. F. (1813): "Essai sur les genres de la famille des thalassiophytes non articulées". ''Annales du Muséum d'Histoire Naturelle*, París *Gelidium corneurm'', páxina 129.

### Ligazóns externas 
*
Eleccións ao Parlamento de Cataluña de 2021

[miniatura|Persoa que vota en [Riudoms.]]
As **eleccións ao Parlamento de Cataluña de 2021** celebráronse o 14 de febreiro de 2021, para elixir o 13ª lexislatura do Parlamento da comunidade autónoma de Cataluña. Nelas elixiranse os 135 asentos do Parlamento. As eleccións foron convocadas para o 14 de febreiro cando se esgotou o termo legal no que o Parlamento de Cataluña tiña que nomear un novo presidente da Generalitat despois da inhabilitación de Quim Torra. O 15 de xaneiro de 2021, por mor da crise sanitaria provocada pola COVID-19 quedou sen efecto a convocatoria e propúxose o 30 de maio de 2021, mais unha resolución do Tribunal Superior de Xustiza de Cataluña mantivo en vigor a data do 14 de febreiro.

## Convocatoria 
O presidente da Generalitat Quim Torra anunciou a súa intención de disolver anticipadamente o parlamento despois da crise aberta entre Junts per Catalunya e Esquerra Republicana de Catalunya logo da inhabilitación como deputado de Torra o 27 de xaneiro de 2020. Quim Torra anunciou que convocaría eleccións despois que se aprovasen os orzamentos da Generalitat de Cataluña, mais a pandemia de COVID-19 obrigou a adialas. O 28 de setembro, o Tribunal Supremo ratificou a sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Cataluña na cal inhabilitaba Quim Torra por un ano e medio por ter desobedecido a orde da xunta electorial e non despendurar a tempo a pancarta do balcón da Generalitat cun lazo amarelo e a mensaxe “Llibertat presos polítics i exiliats” durante a campaña electoral das eleccións xerais do 28-A.

A falta dun candidato cos apoios suficientes, o presidente do Parlamento, Roger Torrent, propuxo o 14 de febreiro de 2021 como posible data das eleccións. Para iso, pasaron catro días entre a rolda de consultas cos grupos parlamentarios, dende o 1 até o 15 de outubro, e a comunicación formal do seu resultado ao pleno do Parlamento, que foi o 21 de outubro, xa que a lei estabelece dous meses máis de marxe para unha posible investidura con éxito. O termo levou automaticamente, o 22 de decembro, á sinatura e publicación do decreto de disolución do Parlamento e de convocatoria de eleccións que, segundo a normativa, serían ao cabo de 54 días, é dicir, o 14 de febreiro.

## Campaña electoral 
A campaña electoral durou 15 días, dende o 29 de xaneiro até o 12 de febreiro, e malia que o dereito de manifestación e de participación política permite a mobilidade rompendo os confinamentos decretados para facer fronte a pandemia de COVID-19, os partidos do goberno pediron aos cidadáns que só asistisen a aqueles actos realizados no seu concello.

### Lemas de campaña 
A continuación móstranse os lemas de campaña empregados polas candidaturas, tanto na súa versión en galego coma en catalán:

## Notas
William Hudson

**William Hudson**, nado en Kendal, Cumbria, Inglaterra en 1730, e finado o 23 de maio de 1793 en Londres, foi un farmacéutico e botánico inglés.

## Traxectoria 
Hudson traballou como aprendiz de farmacéutico en Londres antes de converterse en bibliotecario adxunto do British Museum en 1757. 

Coa súa *Flora Anglica* (Ler en líña), participou na popularización da taxonomía linneana. 

Publicou *A Praefectus Horte* (1765 a 1771). Aplicou, en particular, a clasificación linneana, ás plantas descritas por John Ray (1627-1705).

Foi un dos fundadores da Sociedade linneana de Londres.

## Obra 
* 2008. *Flora Anglica: Exhibens Plantas Per Regnum Britanniae Sponte Crescentes... (1798)*. Reimpresa por Lightning Source Inc. 726 pp. ISBN 1-4372-8192-3.

## Honores 
* En 1761 foi elixido membro da Royal Society.

### Epónimos 
;Xéneros:
* (Cistaceae) *Hudsonia* L.
* (Combretaceae) *Hudsonia* A.Rob. ex Lunan

## Abreviaturas 
As abreviaturas **Hudson** e **Huds.**  empréganse para recoñecer a William Hudson como autoridade na descrición e clasificación científica en botánica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Allen G. Debus (dir.) (1968). *World Who’s Who in Science. A Biographical Dictionary of Notable Scientists from Antiquity to the Present*. Marquis-Who’s Who (Chicago).

### Ligazóns externas 
* Hudson, William (1730-1793) no IPNI.
Hoqueto

O **hoqueto** é unha técnica rítmica lineal que consiste na alternancia da mesma nota, altura ou acorde. Na Idade Media, era unha melodía que se compartía de forma alternativa entre as diferentes voces dunha obra, normalmente dúas, de maneira que cando unha voz cantaba as súas notas, o resto permanecían caladas ata que algunha delas recollía a liña melódica e a anterior permanecía en silencio. 
[centro|miniatura|600x600px|Exemplo de hoqueto (''In seculum d'Amiens longum*, [Francia, finais do século XIII). Pódese observar a rápida alternancia das notas cantadas e silencios entre a parte superior e as outras dúas voces.]]
Esta técnica foi característica da música dos séculos XIII e XIV e deuse por primeira vez nalgúns *conducti* e motetes. Foi predominante na música sacra da Escola de Notre Dame, durante o *Ars antiqua*. Posteriormente, esta técnica foise abandonando aínda que algúns compositores de clásicos continuaron usándoo. Co paso do tempo, esta técnica derivou no contratempo, aínda que dita técnica xa non seguía estritamente a estrutura inicial do hoqueto. Son poucos os exemplos que se conservan e practicamente todos eles son obras instrumentais ou vocais escritas a tres voces.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* "Hoquetus" *Enciclopedia Encarta Online''. 2008. Microsoft .
Kendal

**Kendal** é unha antiga cidade e unha parroquia civil situada no sur do condado de Cumbria, en Inglaterra.

## Xeografía 
Kendal encóntrase nas beiras do río Kent do cal toma en parte o seu nome (*Kent-Dale* significa val do río Kent). Respecto ao nome, outros autores din que ten unha orixe celta cuxo significado sería o de "val brillante".

Cunha poboación de 28 586 habitantes en 2011, Kendal foi elixida como o mellor lugar para vivir de Inglaterra tras un longo estudo de oito anos emprendido pola Universidade de Strathclyde.

Hoxe en día, Kendal é coñecida principalmente como centro de turismo e como a cidade de orixe do "*Kendal mint cake*" (torta mint). 

Os seus edificios construídos principalmente coa pedra calcaria gris da comarca déronlle o sobrenome de "*the Auld Grey Town*".

## Véxase tamén 
### Lihazóns externas 
*Kendal en *visitcumbria.com* .
*Kendal en *english-lakes.com* .
Columbus Clippers

Os **Columbus Clippers** son un equipo de béisbol estadounidense das Ligas Menores (Minor League Baseball) con sede en Columbus, Ohio. O club, de clase Triple-A, compite na International League como membro da Midwest Division. A franquía é propiedade do Condado de Franklin e está afiliado aos Cleveland Indians da Major League Baseball. Desde 2009, o equipo xoga os seus xogos como local no Huntington Park, un estadio con capacidade para 10.100 espectadores e cun custo de construción de 70 millóns de dólares.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Rodimeniofícidas

A das **rodimeniofícidas** (*Rhodymeniophycidae*) é unha subclase de rodófitas (algas vermellas) da clase das florideofíceas.

## Taxonomía 
### Descrición 
A subclase foi descrita en 2004 por G. W. Saunders & Hommersand.

### Clasificación 
A sublclase comprende as seguintes ordes:
* *Acrosymphytales*
* *Atractophorales*
* *Bonnemaisoniales*
* *Ceramiales*
* *Gelidiales*
* *Gigartinales*
* *Gracilariales*
* *Halymeniales*
* *Nemastomatales*
* *Peyssonneliales*
* *Plocamiales*
* *Rhodymeniales*
* *Sebdeniales*
 	
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Saunders, G. W. & Hommersand, M. H. (2004): "Assessing red algal supraordinal diversity and taxonomy in the context of contemporary systematic data" . *American Journal of Botany* **91** (10): 1494–1507.
* Kamiya, M., Lindstrom, S. C., Nakayama, T., Yokoyama, A., Lin, S.-M., Guiry, M. D., Gurgel, F. D. G., Huisman, J. M., Kitayama, T., Suzuki, M., Cho, T. O. & Frey, W. (2017): "Rhodophyta". En: Frey, W., ed. *Syllabus of Plant Families, 13th ed. Part 2/2: Photoautotrophic eukaryotic Algae*. Stuttgart: Borntraeger Science Publishers. ISBN 978-3-4430-1094-2. 
* Guiry, M.D. & Guiry, G.M. (2017): Subclass Rhodymeniophycidae en AlgaeBase. World-wide electronic publication, National University of Ireland, Galway. Consultada o 12 de febreiro de 2021.

### Ligazóns externas 
* Rhodymeniophycidae na EOL.
* Subclass Rhodymeniophycidae en BioLib. 
* Rhodymeniophycidae no ITIS.
Nomenclátor

dereita|miniatura|Parroquias de Galicia.
[dereita|miniatura|Estados Unidos: [Santa Fe Railway, mapa de ruta das concesionarias de 1891, *Grain Dealers and Shippers Gazetteer*.]]
Un **nomenclátor** ou **índice de topónimos** é un catálogo de nomes xeográficos, o cal, en conxunto cun mapa, constitúe unha importante referencia sobre lugares e os seus nomes.
## Nomenclátor en España 
Este termo en España refírese á relación de todas as unidades de poboación de cada un dos municipios. Esta listaxe detallada contén as entidades de poboación (tanto singulares como colectivas), núcleos e superficie de cada un dos municipios, permitindo coñecer de que xeito se asenta a poboación nos mesmos. Contén, para cada unha destas unidades, tanto a poboación como datos de carácter xeográfico.

### En Galiza 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Toponimia

* Nomenclátor de Galicia
### Ligazóns externas 
* Nomenclátor de Galicia
* 
* Datos descargables para Portugal (formatos SHP/DBF, KML e XLS comprimidos en RAR)
* Datos actualizados ata 2016 para Portugal (formatos SHP/DBF comprimidos en RAR)
* Orixe dos topónimos asturianos
* Toponimia de Castela e León
* Nomenclátor de España, polo Instituto Nacional de Estadística
* Nomenclátor General Básico de España e Nomenclátor Geográfico de Municipios y Entidades de Población (s.v. *Información Geográfica de Referencia*) (formatos ACCDB e ODB/MDB)
* Geonames.org estruturado ontoloxicamente e baixo licenza CC, con wiki e bases de datos descargables
Florideofíceas

A das **florideofíceas** (*Florideophyceae*) é unha clase de rodófitas (algas vermellas) do subfilo das eurorrodofitinas.

## Taxonomía 
### Descrición 
A clase foi descrita en 1960 polo botánico estadounidense Arthur John Cronquist, no seu traballo "The divisions and classes of plants", publicado en *The Botanical Review*.

### Clasificación 
A clase comprende as seguintes subclases:
**Ahnfeltiophycidae*  	 
**Corallinophycidae*  	 
**Hildenbrandiophycidae* 	 
**Nemaliophycidae*  	 
**Rhodymeniophycidae*  

Ademais, incúe tamén dúas xéneros *incertae sedis*:
**Gracilariocolax* Weber-van Bosse, 1928
**Herpophyllum* J.Agardh, 1894
**Lobocolax* M.A.Howe, 1914 (*nomen dubium*) 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Kamiya, M., Lindstrom, S C., Nakayama, T., Yokoyama, A., Lin, S.-M., Guiry, M. D., Gurgel, F .D. G., Huisman, J. M., Kitayama, T., Suzuki, M., Cho, T. O. & Frey, W. (2017): "Rhodophyta". En: Frey, W. ed., *Syllabus of Plant Families, 13th ed. Part 2/2: Photoautotrophic eukaryotic Algae*. Stuttgart: Borntraeger Science Publishers. ISBN 978-3-4430-1094-2. 
* Guiry, M. D. & Guiry, G. M. (2017): Florideophyceae. AlgaeBase. World-wide electronic publication, National University of Ireland, Galway. Consultada o 12 de febreiro de 2021.

### Ligazóns externas 
* Florideophyceae en BioLib.
* Florideophycidae Cronquist 1960 na EOL.
Samos (satélites artificiais)

[miniatura|250px|Lanzamento de Samos 10 a bordo dun [Atlas Agena B.]]
**Samos**, acrónimo de *Satellite and Missile Observation System* e orixinalmente denominados como **Sentry** e **Programa 101**, foi unha familia de satélites de recoñecemento da Forza Aérea dos Estados Unidos de América lanzados a principios dos anos 1960.

## Características
Os satélites Samos foron satélites de recoñecemento fotográfico que usaban o método de retorno da película fotográfica mediante unha cápsula que era recollida en terra. Tiveron unha alta taxa de fallas.

## Samos-E2
Só se intentou lanzar un satélite Samos-E2, o 9 de setembro de 1961, mediante un Atlas LV3 Agena B que explotou na rampla de lanzamento.

## Samos-E4
Non se chegou a lanzar ningún satélite Samos-E4. Construíronse catro unidades, cada unha cunha cámara de 15,2 cm de distancia focal e unha lente f/5.6. A resolución das fotografías sería de 45 m, pero o programa cancelouse antes de ser lanzados.

## Samos-E5
Lanzáronse tres Samos-E5, con dous chegando a órbita e outro fallando por un problema do foguete lanzador. Levaban unha cámara de 1,67 m de distancia focal e unha resolución de 1,5 m.

## Samos-E6
Cincos satélies Samos-E6 chegaron a órbita a bordo de foguetes Atlas LV3 Agena B. Foron os últimos membros da familia Samos e levaban unha cámara de 0,7 m de distancia focal cunha resolución de 2,4 m. Dos cinco, só un conseguiu devolver a película fotográfica a terra con éxito. Outros catro Samos-E6 foron construídos pero non lanzados.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Atlas-Agena
Museo do Correo (Finlandia)

O **Museo do Correo** (en finés **Postimuseo**) é un museo situado na cidade de Tampere (Finlandia), e integrado dentro do Museokeskus Vapriikki (en galego *Centro Museístico Vapriikki)*. O museo está centrado na  especializado en historia postal de Finlandia. Fundado en Helsinqui en 1927, en 2014 foi trasladado á cidade de Tampere.

## Historia 
O museo abriu as súas portas en 1927 na rúa Yrjönkatu de Helsinqui.

Durante a Guerra de Continuación, en 1941 o museo perdeu a súa casa e permaneceu almacenado. A situación non mellorou ao finalizar a contenda e todo o seu material mantívose almacenado ao non atoparse un espazo para acollelo ata que en maio de 1954 abriu de novo as súas portas na oficina de correo de Vaasa, un espazo de 250 m² no que permanecería ata 1958.

En febreiro de 1962 inaugurouse en Helsinqui como Museo Postal e Telegráfico na rúa Tehtaankatu nun espazo con dous andares e 600 m² na que se combinaron as coleccións de telégrafo, teléfono e radio coa de historia postal. O nome do museo mudou a *Posti- ja telemuseoksi* (en galego *Museo do Correo e as Telecomunicacións*) o 1 de marzo de 1971.

Na década de 1980 houbo unha procura activa de novos locais para acoller o museo, presentándose ademais de Helsinqui outras cidades como Turku, Hämeenlinna, Espoo ou Tampere, sendo esta última a opción que máis avanzou e plantexouse a posibilidade de establecer o museo na antiga oficina de correos e telégrafos da cidade, un edificio finalizado na década de 1920, con todo este plano para trasladar o museo a Tampere non chegou materializarse e finalmente o museo dividiuse en dous: o museo postal e o de telecomunicacións. O museo foi trasladado en 1992 dende Tehtaankat ata o Postitalo, tamén na capital, e en 2003 e 2008 foi renovado.

Os elevados custos do museo postal no Postitalo motivaron a procura de novos espazos en 2010. Finalmente atopáronse novas instalacións axeitadas duns 650 m² no Museokeskus Vapriikki, a onde se trasladou en 2014.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do Museo do Correo
Bilifitas

A das **bilifitas** (*Biliphyta*) é un subreino de plantas do grupo das algas.

## Taxonomía 
### Descrición 
O subreino foi descrito en 1981 polo biólogo anglo-canadense Thomas Cavalier-Smith.

### Clasificación 
O subrerino subdivídese en dous filos:
**Glaucophyta* – glaucófitas (microalgas verdes biflaxeladas). 
**Rhodophyta* – rodófitas (algas vermellas).

### Notas taxonómicas 
Inicialmente, Cavalier-Smith suxiriu en 1981 que este grupo se trataría dun **reino**​, pero logo consideraríao un subreino dentro da clasificación das plantas.

A unidade deste grupo foi confirmada posteriormente sobre a base de estudos filoxenómicos sobre as proteínas transferidas desde os cloroplastos ao núcleo celular e as secuencias de xenes dos cloroplastos, polo que o seu nivel taxonómico podería estar validado.  

Porén, diversas análises filoxenéticas denotan que a monofilia deste grupo non está consensuada. Neste sentido cómpre destacar que o WoRMS só admite, dentro do subreino, o filo das rodófitas.

## Características 
Estas algas caracterízanse por teren ficobilisomas, complexos proteicos (formados por até 600 polipéptidos) ancorados ás membranas dos tilacoides.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Guiry, M.D. & Guiry, G.M. (2017): Subkingdom Biliphyta en AlgaeBase. World-wide electronic publication, National University of Ireland, Galway. Consultada o 12 de febreiro de 2021.
Phoneutria nigriventer

***Phoneutria nigriventer*** é unha especie de araña da familia *Ctenidae*, orixinaria de América do Sur (o Brasil, o Uruguai, Paraguai e a Arxentina).

A súa trabada pode causar un erección do pene (priapismo) que pode durar varias horas.

## Descrición 
*Phoneutria nigriventer* é unha araña grande. A lonxitude máxima do seu corpo é de arredor de 5&nbsp;cm e as súas patas poden estirarse ata os 15&nbsp;cm nos individuos máis grandes. O seu corpo está cuberto dun groso pelo marrón.

## Notas
Saúde (videoxogos)

alt=A light red bar, 39% of which is filled with a darker shade of red|miniatura|Unha barra de saúde, unha posíbel representación da saúde dun personaxe.
**Saúde** ou **puntos de dano** (xeralmente abreviado como **HP**, do inglés **hit points**) é un atributo dos xogos de rol e dos videoxogos que determina a cantidade máxima de dano que un personaxe ou obxecto poden ter. Se a cantidade de saúde chega a cero, o personaxe morre ou perde a consciencia. Tal personaxe pode ser o personaxe xogador, un mob ou un xefe. A saúde tamén pode ser atribuíble a elementos destruíbles do universo do xogo ou obxectos inanimados como vehículos e as partes inanimadas. Nos videoxogos, a saúde é representada a miúdo por elementos visuais como fraccións numerais, unha barra de saúde ou unha serie de pequenas iconas, aínda que tamén pode ser representada acusticamente, como cos latexos do corazón do personaxe.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
*
*
Fineo (homónimos)

O nome de **Fineo** designa diversos personaxes da mitoloxía grega:

* **Fineo**, o irmán de Cefeo, namorado de Andrómeda.
* **Fineo**, rei de Tracia, un adiviño que prefiriu ser cego se así gozaba dunha longa vida.
* **Fineo**, o fillo de Licaón, rei da Arcadia.
Punto de experiencia

Nos xogos de rol e nos videoxogos, a **experiencia** é un valor que os personaxes xogadores van acumulando a medida que participan en partidas e sesións de xogo, e representan o seu progreso no xogo. A razón de ser da representación da experiencia nos xogos de rol é bastante sinxela: cantas máis partidas xoga un xogador cun personaxe determinado, máis experiencia suponse que acumula ese personaxe. O personaxe adquire entón habilidades novas ou perfecciona as que xa posúe. Cada sistema de xogo ten diferentes maneiras de representar o aumento de experiencia dos personaxes. Os dous métodos máis habituais son:

* O director de xogo distribúe puntos de experiencia que incrementan as capacidades do personaxe.
* As tiradas de experiencia, consiste nunha aventura gráfica o personaxe pode, por exemplo, ir colleitando obxectos ou informacións transmitidas por outros personaxes do xogo.

## Notas
Cartucho (informática)

miniatura|IBM PCjr; conta con dúas rañuras para cartucho ROM baixo as rañuras para disquete.
[miniatura|Cartucho aberto para [Game Boy con memoria volátil para gardar xogos.]]
Un **cartucho ROM**, ás veces denominado simplemente como **cartucho**, é unha carcasa extraíble que contén dispositivos de memoria de só lectura destinados a ser conectados a un dispositivo de electrónica de consumo, tales como un computador persoal ou unha consola de videoxogos. Os cartuchos ROM pódense utilizar para cargar *software*, tales como videoxogos, ou outros programas de aplicación.

A rañura do cartucho podería ser utilizada para engadidos de *hardware*, por exemplo sínteses de fala. Algúns cartuchos tiñan memoria estática de acceso aleatorio apoiada por batería permitindo ao usuario gardar información, como as puntuacións de xogos cada vez que se usaban.

## Uso 
Un cartucho é un recipiente que normalmente aloxa un tipo de memoria externa ríxida, que se conecta a un dispositivo electrónico como: un teléfono móbil, unha PDA, un computador, unha vídeo consola, unha cámara dixital, etc.  A diferenza do formato disco óptico, o formato cartucho non ten partes móbiles.

Nun principio cada fabricante creaba un cartucho para o seu produto, até o nacemento dos estándares como EEPROM, memoria flash ou memory card. Existen varios estándares de encapsulados que conteñen tarxetas de memoria, promovidos e fabricados pola maioría das multinacionais dedicadas á produción de hardware.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Poké Ball

[miniatura|Poké Ball clásica, empregada como icona principal da franquía [Pokémon.]]
A **Poké Ball**, coñecida no Xapón como  no mundo ficticio de anime e videoxogos RPG de Pokémon, é un aparello especial para capturar e transportar Pokémon.

Estes son mantidos no seu interior "descansando" (pero non recuperándose) mentres non están en batalla. Hai diferentes clases de Poké Balls, sendo a Master Ball, a máis poderosa de todas as balls, capturando un Pokémon salvaxe o 100% das veces.

Da serie de anime, pódese describir a Poké Ball como un aparello pequeno (cabe no puño dun neno de dez anos, o cal fai estimar o seu tamaño nuns 4 ou 5 centímetros de diámetro). A pesar diso, pode conter no seu interior un Pokémon de gran tamaño (como Snorlax ou Wailord).

## Notas
Bulbasaur

**Bulbasaur** (/ˈbʌLbəˌsɔːr/), coñecido como  no Xapón, é o primeiro Pokémon da franquía de Nintendo e Game Freak, o número 1 da enciclopedia electrónica ficticia chamada *PokéDex*. Deseñado por Atsuko Nishida, Bulbasaur debutou en *Pokémon Red e Blue* como un dos Pokémon iniciais. Dende entón, reapareceu nas seguintes edicións dos xogos, en xogos spin-off, na mercadotecnia, nas adaptacións animadas e nos materiais impresos da franquía.

Coñecido como o Pokémon semente, Bulbasaur pode sobrevivir durante días só con luz solar. É un personaxe central no anime, sendo un dos Pokémon principais de Ash durante a primeira tempada, e posteriormente é obtido outro exemplar por May. Aparece en varios mangas, e é compañeiro do protagonista Red no manga *Pokémon Adventures*. Bulbasaur apareceu en innumerables pezas de mercadotecnia, incluídos xoguetes, chaveiros e bonecas de felpa.

Bulbasaur pode evolucionar en Ivysaur cando acada o nivel 16, e pode converterse en Venusaur no nivel 32. Venusaur tamén pode evolucionar en Mega Venusaur se o xogador o equipa con Venusaurite, mais esta función só se engadiu nos xogos de Pokémon en *Pokémon X e Y*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de pokémons
### Ligazóns externas 
* Bulbasaur en Pokemon.com
Eurrodofitinas

A das **Eurrodofitinas** (*Eurhodophytina*) é un subfilo das rodófitas (algas vermellas).

## Taxonomía 
### Descrición 
O subfilo foi descrito en 2004 por G. W.Saunders & Hommersand, no seu traballo "Assessing red algal supraordinal diversity and taxonomy in the context of contemporary systematic data".

### Clasificación 
O subfilo subdivídese nas dúas clases seguintes:
* *Bangiophyceae*
* *Florideophyceae*

### Etimoloxía 
O nome científico *Eurhodophytina* está formado pola unión dos elementos *eu-*, *Rhodophyta* e‎ *-ina*. Literalmente, "as verdadeiras rodófitas".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Guiry, M. D. & Guiry, G. M. (2021): AlgaeBase. World-wide electronic publication, National University of Ireland, Galway. Consultada o 12 de febreiro de 2021.
* Saunders, G. W. & Hommersand, M .H. (2004): "Assessing red algal supraordinal diversity and taxonomy in the context of contemporary systematic data" . *American Journal of Botany* **91** (10): 1494–1507.

### Outros artigos 
* Bilifitas
Fineo (fillo de Licaón)

[miniatura|300px|Licaón transformado en lobo por Zeus (atribuído a Hendrick Goltzius, para As *[Metamorfoses* de Ovidio, 1589)]]

Na mitoloxía grega, **Fineo** foi un dos numerosos fillos de Licaón, o rei de Arcadia. 

Licaón excedeuse na súa adoración a Zeus e comezou a facer sacrificios humanos en honor ó deus. Co tempo, chegou a sacrificar a tódolos estranxeiros que accedían a Arcadia, quebrantando así o sagrado deber de hospitalidade. Cando Zeus se decatou quixo comprobalo, e foi onda a corte de Licaón disfrazado de peregrino. Licaón estaba disposto a matalo, pero observou certos sinais e prefiriu asegurarse de que non se trataba de ningún deus, así que mandou preparar a carne dunha das súas vítimas e serviulla á mesa de Zeus. Ou ben foron os fillos de Licaón, entre os que se encontraba Fineo, os que lle tenderon esa trampa dándolle a comer a Zeus un meniño dun dos seus colonos.

Zeus decatouse enseguida e, totalmente anoxado, converteuno en lobo, matou a tódolos seus fillos cos seus raios divinos, e incendiou o palacio.

Pseudo-Apolodoro, que dá os nomes dos 50 fillos de Licaón, inclúe o de Fineo . Non menciona a conversión en lobo senón que remata dicindo que Zeus fulminou a Licaón e ós seus fillos, excepto a Níctimo, o máis novo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
Filmes propostos ó mellor filme internacional na 91ª edición dos Óscar

[miniatura|[Alfonso Cuarón director do filme gañador]]
Os **seguintes 87 filmes**, todos eles de países diferentes, foron propostos na 91ª edición dos Óscar para o premio de mellor filme en lingua non inglesa. Os títulos salientados en azul e verde son os cinco filmes nomeados, en representación de Alemaña, o Líbano, México, Polonia e o Xapón. *Roma* de Alfonso Cuarón gañou o premio, primeiro filme mexicano en conseguilo.

Malawi e Níxer presentaron filmes por primeira vez.

## Propostas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Official website of the Academy Awards
Penthouse (serie de televisión)

***Penthouse*** (en ) é unha serie de televisión surcoreana de 2020 protagonizada por Lee Ji-ah, Kim So-yeon, Eugene, Um Ki-joon, Park Eun-seok e Yoon Jong-hoon. Foi estreada en SBS o 26 de outubro de 2020.

## Personaxes 
* Lee Ji-ah como Shim Su-ryeon
* Kim So-yeon como Cheon Seo-jin
* Eugene como Oh Yoon-hee
* Um Ki-joon como Joo Dan-tae
* Park Eun-seok como Gu Ho-dong/Logan Lee
* Yoon Jong-hoon como Ha Yoon-cheol

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Provo (homónimos)

**Provo** pode referisrse a:
***Provo**, movemento anarquista que se desenvolveu nos Países Baixos na década de 1960.
***Provo**, cidade estadounidense do estado de Utah.
Provo, Utah

**Provo** é unha cidade do condado de Utah, da que é a súa capital, no estado de Utah dos Estados Unidos.

Encóntrase a uns 80 km ao sur de Salt Lake City. Forma parte da conurbación coñecida como *Wasatch Front*. É coñecida por ter o campus principal da Universidade Brigham Young (BYU).

## Xeografía 
thumb|esquerda|280px|Vista do miradoiro dos bosques.
A cidade encóntrase no val de Utah, cunha elevación de 1 397 m. Segundo a Oficina do Censo dos Estados Unidos, a cidade ocupa unha superficie de 108,2 km². Deles,  102,7 km² son de terra e 5,6 km² on de auga (o 5,14 % da total).

As montañas Range teñen moitos picos dentro do condado de Utah, ao longo da cara leste do Wasatch Front. Un destes picos, coñecido como a Montaña Y, ten unha enorme "Y" hecha de formigón branqueado a metade do camiño cara ao cumio. Foi construída a principios do século XX para conmemorar á Universidade Brigham Young (o proxecto orixinal incluía a construción das tres letras: BYU).

Os cervos e, con menos frecuencia os pumas e os alces, aínda vagan polas montañas (e de cando en vez polas rúas da cidade). 

A paisaxe é considerada xeralmente agradábel e invita a excursións, a practicar o esquí, a pesca e outras actividades ao aire libre.

## Historia 
Provo chamouse nun principio **Fort Utah**, cando en 1849 se asentaron 33 familias mormonas procedentes de Salt Lake City, pero foi renomeado como Provo en 1850 en memoria de Étienne Provost, un trampeiro francocanadense que operou na rexión en 1825. 

Anterioremente, en 1776, o padre Silvestre Vélez de Escalante, un misioneiro e explorador franciscano español, foi o primeiro occidental que visitou a zona, na expedición de Domínguez e Escalante. Escalante escribiu unha crónica sobre esta primeira exploración europea ao longo do deserto da Gran Conca.

En 1851 a Lexislatura do Territorio outorgoulle a Provo a Acta Constitutiva, que lle deu os límites á cidade, os dereitos específicos dos funcionarios electos e describe os deberes dos residentes, formando o consello municipal formado polo alcalde, catro rexedores e nove concelleiros. 

## Cidades irmandadas 
Provo ten tres cidades irmandadas:
*  Nanning, China
*  Chengdu, China
*  Meissen, Alemaña

## Galería 

Montanas 3.jpg|Montañas de Provo. Pode observarse a "Y" xigante en homenaxe a Brigham Young. En primro plano, o aparcadoiro da BYU
Provo Library.jpg|Biblioteca de Provo
Condominios.jpg|Condominios próximos ao Campus da BYU. Vista do aparcadoiro
Parque Provo.jpg|Vista outonal de un dos parques que rodean a Universidade
Utah County Administration Building north side, Jul 15.jpg|Sede da administración do condado
Downtown Provo.jpg|Centro da cidade
Utah State Hospital (1896).jpg|Hospital do Estado en Povo (1896)
Mountain Springs Pediatric Center (35081101283).jpg|Centro Pediátrico do Hospital do Estado en Provo
BYU Aerial December.JPG|Vista aéera da BYU

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da cidade
* Páxina web de BYU
Arthur John Cronquist

**Arthur John Cronquist**, nado o 19 de marzo de 1919 en San José, California e finado o 22 de marzo de 1992 en Provo, Utah, foi un botánico estadounidense. 

## Traxectoria 
Foi mundialmnte coñceido pola súa obra máis importante, e a máis influente na botánica de todo o século XX, na que estableceu o sistema de clasificación das plantas con flores (anxiospermas), o Sistema de Cronquist, que desenvolveu nas publicacións:
* *An Integrated System of Classification of Flowering Plants* (1981​),  e 
* *The Evolution and Classification of Flowering Plants* (1988).

Ademais foi un experto en asteráceas.

### Outras publicacións 
* *An Integrated System of Classification of Flowering Plants*. Nova York, CUP, 1992, ISBN 0-2310-3880-1.
* *The Evolution and Classification of Flowering Plants*. Nova York: New Botanical Garden, 1997, ISBN 0-8932-7332-5.
* *Manual of Vascular Plants of Northeastern United States and Adjacent Canada*. Princeton, N.J., Van Nostrand,1991, ISBN 0-8932-7365-1 (con Henry A. Gleason).
* *The Natural Geography of Plants*. 1964 (con Henry A. Gleason).
* *Vascular Plants of the Pacific Northwest*. Seattle, Wash., University of Washington Press, (con Charles L. Hitchcock).
:: 1. *Vascular cryptogams, gymnosperms and monocotyledons*, 1969.
:: 2. *Salicaceae to Saxifragaceae*, 1964.
:: 3. *Saxifragaceae to Ericaceae*, 1961.
:: 4. *Ericaceae to Campanulaceae*, 1959.
:: 5. *Compositae*, 1955.
* *Flora of the Pacific Northwest*. Seattle, Wash., University of Washington Press, 1974 (con Charles L. Hitchcock).

## Epónimos 
;|Xéneros:
* Familia das asteráceas:
::* *Cronquistia* R.M.King (un posíbel sinónimo de *Carphochaete* A.Gray)
::* *Cronquistianthus* R.M.King & H.Rob. (ás veces incluído en *Eupatorium* L.)

;Especies:

## Abreviaturas 
As abreviarturas **Cronquist** e **Cronq.** empréganse para recoñecer a Arthur John Cronquist como autoridade na descrición e clasificación científica en botánica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sistema de Cronquist
Leslie Johnson

**Leslie George Johnson** (Walthamstow, 22 de marzo de 1912 - Withington, 8 de xuño de 1959) foi un piloto británico de rally, carreiras de montaña, coches deportivos  e monoprazas. Correu na primeira carreira da Fórmula 1 (Gran Premio do Reino Unido de 1950). Na volta 2 desa mesma carreira, tivo que abandonar debido a un problema no compresor. Pilotou para o equipo ERA. 

### Resultados completos na Fórmula 1
(Chave) (carreiras en letra grosa indican pole position; carreiras en *itálica* indican volta rápida)

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* ERA history
* ERA G-Type
* Jaguar XK120 Montlhéry endurance record breaker
* Talbot Lago T150C similar to Johnson's
Imitación (música)

[miniatura|Imitación primeiro na oitava e logo no M6 en "Chromatic Invention" (en galego, "Invención cromática") de [Bartók, *Mikrokosmos* (1926-1939), vol. III, núm. 91, mm. 1-4. .]]
En música, a **imitación** é a repetición posterior dun patrón musical nunha forma diferente, pero mantendo o seu carácter orixinal. Un canon é unha forma baseada na imitación.

En contrapunto, dáse unha imitación normalmente pola segunda voz, usualmente nunha altura diferente. Cando unha frase repite exactamente o mesmo que apareceu antes, chámase *imitación estrita*. 

A escritura *imitativa* está presente na maioría das composicións polifónicas do Renacemento e o Barroco.

Na música pop unha forma máis estereotipada de imitación consiste no coro de fondo que repite as últimas notas do cantante principal.

## Notas
Instrumentación (música)

A acepción musical máis comunmente entendida por **instrumentación** é o estudo e a práctica de realizar ou adaptar composicións musicais para un instrumento ou agrupación musical.

Realmente poderíamos distinguir instrumentación de orquestración.

* Instrumentar consiste en coñecer os rudimentos de cada un dos instrumentos musicais, de tal maneira que se poida adaptar para cada un deles unha melodía ou composición dada.
* Orquestrar, pola súa banda, é máis próximo á "composición con timbres". Neste sentido, inclúe un coñecemento máis amplo dos instrumentos, non só das súas características e particularidades individuais, senón tamén información e experiencia acerca das súas combinacións, xa en pequeno ou en gran grupo.

A realización desta para un instrumento específico require a habilidade de tomar en conta as propiedades especiais do instrumento, tales como:
miniatura|Bach Quoniam da *Misa en si menor* - introdución instrumental.
miniatura|center|500px|Bach Quoniam da *Misa en si menor* - compases 1–4.
* O ton, o timbre musical e o rango dinámico do instrumento e os tons dispoñibles neses rangos.
* A aplicación de acordes ou outros tons múltiples.
* Certas clases de execucións que poden ser especialmente fáciles ou difíciles de realizar.
* Técnicas de aplicación como límites de respiración, toque, etc.
* Efectos especiais como os harmónicos, *clicks*, pizzicato, glissando, entre outros.
* Convencións de notación para o instrumento.

## Notas