Inmunotolerancia no embarazo

A **inmunotolerancia no embarazo**, **inmmunotolerancia xestacional** ou **inmunotolerancia materna** é a ausencia de resposta inmunitaria materna contra o feto e a placenta, os cales poderían considerarse como aloenxertos infrecuentemente exitosos, xa que difiren xeneticamente da nai, pero son tolerados. Da mesma maneira, moitos casos de abortos espontáneos poderían describirse tamén como similares a un rexeitamento de transplantes materno.
* Presenza de pequenos linfocitos supresores no feto que inhiben as células T citotóxicas maternas ao inhibiren a resposta á interleucina-2. Porén, as células trofoblásticas expresan o HLA-C, que é bastante típico. O comportamento normal orixinal das proteínas virais era unha acción inmunoevasiva para así aproveitarse para o espallamento do virus a outras células simplemente fusionándose coa célula infectada. Crese que os devanceiros dos modernos mamíferos vivíparos evolucionaron grazas a infeccións por estes virus, que permitiron que o feto resistise mellor ao sistema inmunitario da nai.

Porén, a placenta permite o paso de anticorpos IgG maternos ao feto para protexelo de infeccións, aínda que estes anticorpos non teñen como diana as células fetais, a non ser que algún material fetal escape a través da placenta e se poña en contacto con células B maternas e iso faga que esas células empecen a producir anticorpos contra as dianas fetais. A nai produce anticorpos contra os tipos sanguíneos AB0 alleos, e as células sanguíneas fetais serían posibles obxectivos, pero estes anticorpos preformados son xeralmente do tipo IgM, que normalmente non poden cruzar a placenta. Porén, en casos raros, pode orixinarse unha incompatibilidade AB0 aos anticorpos IgG que cruzan a placenta, e que son orixinados pola sensibilización da nai (xeralmente de tipo 0) a antíxenos presentes na comida ou en bacterias.

### Outros mecanismos 
A barreira placentaria non é o único mecanismo para evitar a acción do sistema inmunitario, xa que as células fetais alleas tamén se encontran na circulación materna, ao outro lado da barreira placentaria, e como xa se dixo, a placenta non bloquea a entrada de IgGs maternas no feto.

Un modelo para a indución de tolerancia durante as primeiras fases do embarazo é a hipótese do sistema de defensa fetoembriónico de euterios (eu-FEDS). A premisa básica da hipótese eu-FEDS é que as glicoproteínas solubles e asociadas á superficie das células presentes no aparato reprodutor e expresados nos gametos, suprimen calquera resposta inmunitaria potencial, e inhiben o rexeitamento do feto.

Ademais, crese que ocorre un cambio desde unha inmunidade mediada por células cara a unha inmunidade humoral.

## Tolerancia insuficiente 
Moitos casos de aborto espontáneo poden describirse do mesmo modo que un rexeitamento de transplantes,

Os embarazos que resultan da doazón de óvulos, no que a portadora do feto é menos similar xeneticamente ao feto do que a súa nai biolóxica (doante), están asociados cunha maior incidencia de hipertensión inducida polo embarazo e patoloxía placentaria.

### Infertilidade e abortos espontáneos 
As respostas inmunolóxicas poderían en moitos casos ser a causa da infertilidade e de abortos espontáneos. Algunhas razóns inmunolóxicas que contribúen á infertilidade son a síndrome de fallo autoinmune reprodutivo, a presenza de anticorpos antifosfolípidos, e anticorpos antinucleares.

Os anticorpos antifosfolípidos diríxense contra os fosfolípidos da membrana plasmática. Algúns estudos atoparon que eses anticorpos contra a fosfatidilserina, fosfatidilcolina, fosfatidilglicerol, fosfatidilinositol e fosfatidiletanolamina atacan ao preembrión. Os anticorpos contra a fosfatidilserina e fosfatidiletanolamina atacan ao trrofoblasto. Estes fosfolípidos son esenciais para axudar ás células do feto a permaneceren unidas ás células do útero no que houbo implantación. Se unha femia ten anticorpos contra eses fosfolípidos, estes serán destruídos durante a resposta inmune e finalmente o feto non poderá permanecer unido ao útero. Estes anticorpos tamén poñen en risco a saúde do propio útero ao alteraren o fluxo sanguíneo no útero.

## Incremento da susceptibilidade ás infeccións 
Os cambios inmunolóxicos no embarazo alteran a susceptibilidade e a severidade de enfermidades infecciosas. Por exemplo, o embarazo pode incrementar a susceptibilidade á toxoplasmose e listeriose e pode aumentar a gravidade de moitas doenzas e as súas taxas de mortalidade, como na gripe e varicela.

## Notas