Mário Domingues

**Mário José Domingues**, nado na Illa do Príncipe (a máis pequena das dúas illas principais de San Tomé e Príncipe), o 3 de xullo de 1899, e finado na Costa da Caparica, Portugal, o 24 de marzo de 1977, foi un escritor, publicista, xornalista, tradutor e historiador, considerado un dos máis fecundos do panorama literario portugués. Colaborou en varias publicacións periódicas anarcosindicalistas. Con numerosos pseudónimos estranxeiros, algúns dos cales chegaron a ser moi populares, escribiu uns centos de novelas policiais, "rosas" e de aventuras, que en xeral foron vendidas con grande éxito. Foi pai do artista António Pimentel Domingues e amigo de Fernando Pessoa.

## Traxectoria 
Naceu na illa de Príncipe, na herdade Infante D. Henrique, propiedade da firma *Casa Lima & Gama*, con sede e oficinas en Lisboa, fillo dunha nai angolana, nada en Malanje, chamada Kongola ou Munga, que marchara a Príncipe como contratada (pola forza) con quince anos de idade, e de António Alexandre José Domingues, oriundo de familias liberais lisboetas. e colaborou na organización do congreso anarquista da Unión Anarquista Portuguesa (UAP).

Publicou varias obras de ficción, entre elas *Hugo, o pintor* (1922), *Delicioso pecado* (1923), *A audácia de um tímido* (1923), *Entre Vinhedos e Pomares* (1926) e *O preto de Charleston* (1930). Despois da *Revolução  do 28 de maio de 1926* dedicouse ao xornalismo e converteuse en escritor profesional, publicando máis dunha ducia de volumes de narrativa.

Tamén se dedicou ás novelas policiais, novelas de aventuras e literatura rosa, utilizando pseudónimos supostamente estranxeiros: as novelas policiais e de aventuras asinábaas cos nomes de Henry Dalton e Philip Gray (con este pseudónimo escribiu noventa e dous volumes), Marcel Durand, W. Joelson, Fernand d'Almiro, Fred Criswell, F. Hopkins, Henry Jackson, James Black, James W. Sleary, James Strong, JW Powell, Mackinson, Max Fergukay Water, JW. rion, William Brown, Thomas Birch, Guida de Montebelo, Marcelle de Sérizy, C. de La Touraine, Clau Weber, Repórter Mistério e André Chevalier, entre moitos outros.

O 10 de xullo de 1970 outórgaselle o grao de Oficial da Orde Militar de Sant'Iago da Espada.

Malia terse distanciado do movemento anarquista, cando aparece *Voz Anarquista* en 1975, escribiu unha carta ao director, na que declaraba: *Agora, máis que nunca, hai que proclamar ben alto que o anarquismo non é desorde, violencia e crime, como quixeron cualificalo as forzas reaccionarias.* *Urxe desfacer esta escura lenda e demostrar ao gran público, enganado por estas viles mentiras, que o anarquista ama e defende o ideal supremo de orde, exercido nunha Sociedade construída sobre a Liberdade, a Fraternidade e a Xustiza Social.* *A* *Voz Anarchista encádrase nesta tarefa sublime, lembrando o exemplo de homes superiormente lúcidos como Proudhon, Eliseu Reclus, Sébastien Faure, Bakunine, Kropotkine, Neno Vasco, Pinto Quartin, Campos Lima, Cristiano Lima, Aurélio Quintanilha e outros adrede esquecidos, que abriron aos homes da Liberdade esquecidos.*

## Obra escrita 
Entre outras obras, é autor de:

* *Hugo, o Pintor*, 1922
* *Audácia de um Tímido*, 1923
* *Anastácio José*, 1928
* *O Preto do Charleston*, 1930
* *O Cavaleiro, o Monge e o Outro*, 1948
* *A Vida Grandiosa do Condestável*, 1951
* *O Drama e a Glória do Padre António Vieira*, 1952
* *O Marquês de Pombal, o Homem e a sua Época*, 1955
* *Fernão Mendes Pinto*, 1958
* *O menino entre gigantes*, 1960

## Notas 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*