open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Live at Lollapalooza 2007

***Live at Lollapalooza 2007*** é un álbum en directo da banda estadounidense de rock alternativo Pearl Jam edeitado exclusivamente a través de iTunes o día 18 de setembro do 2007.

O álbum contén a actuación de Pearl Jam o día 5 de agosto do 2007 no festival *Lollapalooza* en Chicago, Illinois. Os seus beneficios están destinados á fundación da cadea VH1 Save the Music Foundation.

## Listaxe de cancións 
#"Why Go" (Eddie Vedder, Jeff Ament)&nbsp;– 3:27
#"Corduroy" (Dave Abbruzzese, Ament, Stone Gossard, Mike McCready, Vedder)&nbsp;– 4:29
#"Save You" (Ament, Matt Cameron, Gossard, McCready, Vedder)&nbsp;– 3:24
#"Do the Evolution" (Gossard, Vedder)&nbsp;– 4:25
#"Elderly Woman Behind the Counter in a Small Town" (Abbruzzese, Ament, Gossard, McCready, Vedder)&nbsp;– 3:10
#"Severed Hand" (Vedder)&nbsp;– 3:47
#"Education" (Vedder)&nbsp;– 2:40
#"Even Flow" (Vedder, Gossard)&nbsp;– 9:40
#"Given to Fly" (McCready, Vedder)&nbsp;– 3:27
#"World Wide Suicide" (Vedder)&nbsp;– 7:13
#"Lukin" (Vedder)&nbsp;– 0:50
#"Not for You" (Abbruzzese, Ament, Gossard, McCready, Vedder)&nbsp;– 5:57
#"Daughter" (Abbruzzese, Ament, Gossard, McCready, Vedder)&nbsp;– 5:48
#"State of Love and Trust" (Vedder, McCready, Ament)&nbsp;– 3:22
#"Wasted Reprise" (Gossard, Vedder)&nbsp;– 2:36
#"Alive" (Vedder, Gossard)&nbsp;– 7:58
#"Better Man" (Vedder)&nbsp;– 6:04
#"Crazy Mary" (Victoria Williams)&nbsp;– 9:21
#"Life Wasted" (Gossard, Vedder)&nbsp;– 3:46
#"Rearviewmirror" (Abbruzzese, Ament, Gossard, McCready, Vedder)&nbsp;– 6:54
#"Rockin' in the Free World" (Neil Young) (con Ben Harper)&nbsp;– 8:44
Immortality

"**Immortality**" é un sinxelo da banda estadounidense de rock alternativo Pearl Jam, editado o 6 de xuño de 1995 coma terceiro sinxelo do seu álbum *Vitalogy*. A pesar de estar acreditado a todos os membros de Pearl Jam, foi composta principalmente polo seu vocalista Eddie Vedder. O tema acadou o posto 10 na lista *Billboard Mainstream Rock Tracks* e incluíuse no recompilatorio de grandes éxitos do ano 2004 *rearviewmirror (Greatest Hits 1991-2003)*.

## Listaxeo de cancións 
Todos os temas compostos Dave Abbruzzese, Jeff Ament, Stone Gossard, Mike McCready e Eddie Vedder.
#"Immortality"&nbsp;– 5:18
#"Rearviewmirror"&nbsp;– 5:18
#*Interpretada por The Frogs.
Opiate

***Opiate*** é un EP da banda estadounidense de metal progresivo Tool, editado o 10 de marzo de 1992 a través do selo Zoo Entertainment.

## Listaxe de cancións 
# "Sweat" – 3:46
# "Hush" – 2:48
# "Part of Me" – 3:17
# "Cold and Ugly" (live) – 4:09
# "Jerk-Off" (live) – 4:23
# "Opiate" – 8:28
Victoriano García Martí

**Victoriano García Martí**, nado na Pobra do Caramiñal en 1881 e finado en Santiago de Compostela o 7 de xullo de 1966, foi un sociólogo e escritor galego en lingua castelá.

## Traxectoria 
Descendente de cataláns afincados en Galicia e fillo de médico, fixo prácticas no despacho de Eduardo Dato, licenciándose en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela e doutoradose en Madrid. Obtivo unha pensión para realizar estudos de socioloxía na Universidade da Sorbona con Émile Durkheim e Henri Bergson. En París relacionouse con Izabela Lutoslawska e Sofía Casanova. Dedicouse á actividade xornalística, comezando a publicar as súas obras. Colaborou en *El Liberal* co pseudónimo **El Duque de Él** e noutros xornais como *Noticiero de Vigo*, *Eco de Galicia*, *Ultreya*, *Lar*, *Airiños*, *Galicia en Madrid*, *Mundo Gallego*, *Alfar* e *Boletín da Real Academia Galega*. En 1965 foi nomeado membro correspondente da Real Academia Española e tamén foi correspondente e membro de honra da Real Academia Galega.
220px|dereita
Pouco antes de morrer residiu en Santiago de Compostela e na Pobra do Caramiñal.

## Obra 
Selección:
### Ensaio 
* *Del mundo interior*, 1911.
* *Del vivir heroico*, 1921.
* *Verdades sentimentales*, 1921.
* *Caracteres de la vida social y mundana*, 1921
* *Lugares de devoción y belleza. Impresiones de Galicia*, 1922.
* *De la felicidad*, 1924, con prólogo de Valle-Inclán.
* *Del vivir heroico y del mundo interior*, 1925.
* *Una punta de Europa*, 1927, con prólogo de Ortega y Gasset.
* *De la zona atlántica*, 1934.
* *La voluntad y el destino*, 1942.
* *Don Quijote y su mejor camino*, 1948.
* *Galicia, la esquina verde*, 1954.

### Narrativa 
miniatura|*Don Severo Carballo*, ed. de 1991.
* *La sonrisa de un espíritu*, 1911.
* *Don Severo Carballo*, 1917.
* *La tragedia del caballero de Santiago*, 1930.
* *A través de la vida*, 1936, con prólogo de Gabriel Alomar.
* *Tres narraciones gallegas*, 1950.

### Teatro 
* *La tragedia de todos*, 1928.
* *La voz de los mitos*, 1941.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* "O Museo do Pobo abre unha exposición reivindicando a Victoriano García Martí" CCG, 19/4/2017.
Águas de São Pedro

**Águas de São Pedro** é unha cidade do estado de São Paulo (Brasil), situada a 184&nbsp;km da cidade de São Paulo. Ten como principal atractivo as súas fontes de auga mineral para consumo e tamén para baños medicinais.

## Cidades irmandadas 
* Cubatão (dende 1991)
* Molinaseca (dende 2012)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web Oficial do Municipio de Águas de São Pedro
Cesc Fàbregas

**Francesc "Cesc" Fàbregas i Soler**, nado en Arenys de Mar (Barcelona) o 4 de maio de 1987, é un exfutbolista e adestrador catalán, que xogaba de centrocampista.

Foi 110 veces internacional coa selección española, coa que gañou a Copa do Mundo de 2010 e as Eurocopas de 2008 e 2012, un triplete inédito na historia do fútbol.

## Traxectoria 
Iniciou a súa carreira nas categorías inferiores do FC Barcelona, fichando polo Arsenal en 2003, cando o mediocampista catalán só tiña dezaseis anos. As lesións de varios centrocampistas na tempada 2004-05 abríronlle as portas da titularidade, que Cesc non abandonaría. As espectaculares actuacións que realizou co Arsenal fixeron que estea considerado como un dos centrocampistas máis completos do mundo.

No plano internacional, a carreira de Cesc dentro da selección española comezou aos dezasete anos no mundial sub-17 de 2003, disputado en Finlandia. En 2006 o seleccionador Luis Aragonés convocouno por primeira vez para a selección absoluta, coa que disputou o mundial de 2006 e a eurocopa de 2008, onde o combinado estatal acadou a vitoria.

O 11 de xullo de 2010 proclamouse campión da Copa Mundial de Fútbol coa selección española en Suráfrica.

O 14 de agosto de 2011 confirmouse a súa fichaxe polo FC Barcelona, despois de varios anos de espera.

## Clubs 
*Actualizado o 28 de abril de 2010*

## Estatísticas 
## Palmarés 
### Campionatos nacionais 
### Campionatos internacionais 
### Distincións individuais 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha  na web do Arsenal 
* Estatísticas de Cesc Fabregas 
* Estatísticas en as.com 
* Perfil en premierleague.com 
* Web non oficial  
* Cesc Fabregas fansite  
* Ficha da Selección Española
Lago Winnipegosis

O **lago Winnipegosis** é un extenso lago (5.370&nbsp;km²) localizado no centro de Norteamérica, na provincia  de Manitoba, Canadá, a uns 300&nbsp;km ao noroeste de Winnipeg. É o undécimo maior lago do Canadá.

## Etimoloxía
O topónimo **Winnipegosis** deriva do nome do lago Winnipeg, cun sufixo diminutivo.
## Xeografía
De forma alongada, con 195&nbsp;km de lonxitude, é o segundo lago maior dos tres grandes lagos de Manitoba central, sendo os outros dous o Lago Winnipeg, o maior, e o Lago Manitoba. Os tres sitúanse sobre a base do prehistórico Lago Glacial Agassiz.

A cunca fluvial do lago cobre 49.825&nbsp;km² dos estados de Manitoba e Saskatchewan. Ríos tributarios son Red Deer, Woody e Swan. O lago desauga a través do río Water Hen cara ao kago Manitoba, e así forma parte das bacías do lago Winnipeg, do río Nelson e da baía de Hudson.

Nas marxes do lago están as localidades de Camperville e Winnipegosis.
Phạm Văn Đồng

**Pham Van Dong** ,*Phạm Văn Đồng*, nado en Mo Duc o 1 de marzo de 1906, finado en Hanoi o 29 de abril de 2000, foi un político vietnamita e ex-Primeiro Ministro de Vietnam do Norte e do Vietnam reunificado.

## Traxectoria 
En 1926 viaxa a Guangzhou (no sur da China) para asistir a un curso de adestramento dirixido por Nguyen Ai Quoc (Ho Chi Minh) para logo ser admitido na Asociación Xuvenil Revolucionaria de Vietnam (predecesora do Partido Comunista de Vietnam).

En 1929 traballa para a asociación e é arrestado polos franceses, sendo sentenciado a 10 anos de cadea, que cumpre até 1936, cando se lle dá a amnistía.

En xeral, Pham Van Dong foi considerado como un destacado comunista e líder nacionalista; un dos máis fieis discípulos de Ho Chi Minh e unha das maiores figuras da Guerra de Vietnam. Coñeceuse como un político que tratou de manter unha posición neutral nos diversos conflitos dentro do partido, particularmente despois da unificación de Vietnam en 1975.

Foi Primeiro Ministro de Vietnam do Norte entre 1955 e 1976 e tamén Primeiro Ministro de Vietnam entre 1976 e 1987.

Faleceu o 29 de abril do 2000.

## Notas
Rue McClanahan

**Rue McClanahan**, nada o 21 de febreiro de 1934 en Healdton (Oklahoma) e finada o 3 de xuño de 2010 en Nova York, foi unha actriz estadounidense.

## Traxectoria 
O papel que lle deu fama mundial foi o de *Blanche Devereaux* na serie de televisión *The Golden Girls* (en España *Las chicas de oro*). Xunto con ela protagonizaban a serie as actrices Beatrice Arthur (*Dorothy Zbornak*), Betty White (*Rose Nylund*) e Estelle Getty (*Sophia Petrillo*).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Rue McClanahan advocating for the Humane Society in the early 1990s 
* Rue McClanahan Archive of American Television Interview
Polideuco (lúa)

**Polideuco** (ou en grego *Πολυδεύκης*) pequena lúa de Saturno que é co-orbital con Dione e está situada no punto de Langrage de cola (retagarda) de Dione (L5). O seu diámetro está estimado en 3,5&nbsp;km. a partir de imaxes tomadas o 21 de outubro dese mesmo ano e recibiu a designación temporal de **S/2004&nbsp;S&nbsp;5**. Procuras posteriores en fotografías tomadas con anterioridade pola propia Cassini amosaban a Polideuco en imaxes do 9 de abril do 2004 Na mitoloxía grega, Polideuco ou Póllux, era o irmán xemelgo de Castor, fillo de Zeus e Leda.

## Notas 

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Saturno
* Dione
* Helena, a outra lúa co-orbital de Dione.

### Ligazóns externas 
* Polydeuces Profileby NASA's Solar System Exploration 
* IAU Working Group on Planetary System Nomenclature 
* Cassini news release on ring and moon discoveries, via Spaceflight Now (febreiro 24, 2005)
Recesindes, Carantoña, Vimianzo

**Recesindes** é un lugar da parroquia do Carantoña no concello coruñés de Vimianzo na comarca da Terra de Soneira. Tiña 61 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 27 homes e 34 mulleres.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Carantoña
### Parroquias de Vimianzo
Vordingborg

**Vordingborg** é un municipio de Dinamarca, localizado no sur de Selandia, no condado de Storstrom. Ten unha área de 176&nbsp;km² e unha  poboación de 20.226 habitantes, segundo o censo de 2003.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina web oficial
Cantís de Møn

Os **cantís de Møn** ou **Møns Klint** é un tramo de 6 km de cantís calcarios e xiz que se atopa ao longo da costa leste da illa dinamarquesa de Møn, na rexión de Selandia, con saída ao Mar Báltico. Desde xullo de 2025 é Patrimonio da Humanidade. Algúns dos cantís caen 120 m cara ao mar.

O 29 de maio de 2007, preto dos cantís, a raíña Margarida inaugurou o GeoCenter Møns Klint. O museo deseñárono PLH Architects, os gañadores dun concurso de deseño.

O 13 de xullo de 2025, Møns Klint foi un dos sitios aceptados para a súa inclusión na Lista do Patrimonio Mundial da UNESCO.

## Características
O cantíl máis alto é o Dronningestolen que atópase a 128 m sobre o nivel do mar. A contorna de Møns Klint está formada por bosques, pastos, lagoas e outeiros empinados, incluíndo *Aborrebjerg* que, cunha altura de 142 m, é un dos puntos máis altos de Dinamarca. Os cantís e o parque adxacente están agora protexidos como reserva natural. Møns Klint é un destino turístico bastante popular en toda Europa, recibe uns 250.000 visitantes ao ano. Hai camiños claramente sinalizados para camiñantes, ciclistas e xinetes. O camiño ao longo dos cantís leva a escaleiras que baixan á costa en varios lugares. A praia desta zona non é de area senón de pedra.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Møns Klint from the Insula Moenia site 
* Guide to Møns Klint from the National Forest and Nature Agency
Forraje

**Forraje** é unha banda de rock galego procedente da Pobra do Caramiñal.
Ten un estilo semellante ao de Extremoduro ou Marea.

## Historia 
Formouse no decembro de 1998 co nome de *Arrebato*, e tocaban en locais e festas da súa vila e contorna, até que catro anos máis tarde, por motivos legais, mudaron o nome polo de Forraje, nome co que se coñece actualmente, pasando brevemente polo nome de *Redada*.

Foi no ano 2003 cando gravaron o seu primeiro álbum, *Estoy Que Muerdo*, co contou coa axuda do cantante e o guitarrista de Marea. Tamén tiveron outras colaboracións destacables como a do vocalista de Barricada, El Drogas, entre outras. Tres anos máis tarde, no 2006, sae o que sería o seu segundo traballo, *Diario de un Alma Rota*. O seu terceiro disco chámase *Retales de vino y luna*, posto á venda o 17 de febreiro de 2009.

## Membros 
* Antonio Suárez *"Lulu"*: Guitarra e voz
* Juancho Pérez *"Juancho"*: Baixo e voz
* Perfecto Mariño *"Kuervo"*: Guitarra e coros
* Gerardo Pouso *"Jerry"*: Batería

## Discografía 
* *Estoy Que Muerdo*, 2003
* *Diario de un Alma Rota*, 2006
* *Retales de vino y luna*, 2009

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
David Monteagudo

**David Monteagudo**, nado en Viveiro en 1962, é un escritor galego en lingua castelá.

## Traxectoria 
Fillo dunha mestra de Paradela, viviu durante cinco anos en aldeas galegas e asturianas preto de Galicia, trasladándose despois a Cataluña.

A súa primeira novela *Fin* converteuse nun éxito en 2009.

## Obra 
* *Fin*, 2009.
Cree (homónimos)

**Cree** pódese referir a:

* Pobo cree, pobo indio de Norteamérica
* Lingua cree, idioma dos anteriores
* Cree (apelido), propio de países con fala inglesa

## Persoas
* Cree Summer, actriz canadense

## Xeografía
* Cree, Irlanda, unha vila irlandesa
* Río Cree, río escocés
Pobo cree

Os **cree** forman un grupo nativo norteamericano de máis de 200.000 individuos, o que o converte nun dos maiores grupos do Canadá. Viven no Quebec, Ontario, Manitoba, Saskatchewan e Alberta. A maioría dos cree eran indios dos bosques orientais, mentres que os que viven en Saskatchewan e o sur de Alberta, eran indios das pradeiras.

## Historia 
miniatura|251x251px|Rapaza cree (1928).|esquerdaA banda do Grande Oso, en Saskatchewan, foi a última banda dos indios das chairas en entrar nunha reserva e o único grupo en manter un conflito violento coas autoridades canadenses. Moitos dos actuais caudillos canadenses nativos, como Ovide Mercredi, xefe da Asemblea das Primeiras Nacións do Canadá, son *cree*.180x180px|esquerda|miniatura|Indio cree, Old Nemaska 2006 (Foto:André Perron).No Quebec, tras unha longa loita contra os gobernos provinciais e federais, os cree que viven na área da baía de James aceptaron unha compensación financeira pola confiscación da parte da illa que quedou inundada polo magno proxecto hidroeléctrico do norte do Quebec. Utilizaron parte dos fondos para mercar unha compañía aérea, sendo os cree o único pobo indio que posúe liñas aéreas propias. En 1980 opuxéronse con éxito á construción da segunda fase do proxecto hidroeléctrico da baía de James.

Debido ao gran número de falantes da lingua cree, esta ten actualmente un certo uso. En cree publícanse revistas, libros e xornais e incluso utilízase en programas informáticos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pobos indíxenas de América
* Lingua cree
Domus Aurea

[miniatura|300px|A Domus Aurea permanece aínda debaixo das ruínas dos [Baños de Traxano (aquí visible)]]
A **Domus Aurea** (literalmente, en latín, *Casa de Ouro*), era un grandioso palacio construído polo emperador Nerón en Roma tras o grande incendio do ano 64. Ocupaba, segundo se calculou, ao redor de 50 hectáreas entre os outeiros do Palatino e o Esquilino.

## Historia e características 
Os seus luxos incluían incrustacións de ouro, pedras preciosas e marfil, e cóntase que os teitos dalgúns salóns tiñan comportas por onde se guindaban flores e perfumes durante as festas ofrecidas por Nerón.

Inacabada á morte de Nerón e danada polo incendio do 104, a *Domus Aurea* foi cuberta con cascallos por orde do emperador Traxano, unha medida que a longo prazo asegurou a súa conservación ao evitar a habitual pillaxe de materiais valiosos que afectou a outros edificios como o Coliseo. Polo menos unha parte das estancias do palacio permaneceu descoñecida até o século XV, cando se achou casualmente o acceso a unha das bóvedas soterradas baixo terra. As decoracións murais descubertas entón foron a inspiración do motivo de grutescos que se fixo habitual no Renacemento. A palabra *grutesco* deriva de *gruta*, en alusión ás ruínas subterráneas da *Domus*.

Os restos atopados nas posteriores escavacións amosan un bo estado de conservación, e as súas pinturas son particularmente fermosas. Con todo, limitacións orzamentarias impediron durante décadas a conservación axeitada do conxunto, que sufriu fendas e humidades que facían perigar a súa sustentación e que desaconsellaban o acceso do público.
Por causa das devanditas fendas e a filtración de auga, o 30 de marzo de 2010 parte do teito, ao redor de 60 metros cadrados, dunha das galerías do complexo afundiuse, inda que no intre do colapso non había turistas no sitio.

Suetonio conta que Nerón ao entrar por primeira vez na súa Domus Áurea, exclamou:

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ball, Larry F. *The Domus Aurea and the Roman architectural revolution*. Cambridge University Press, 2003.
* Iacopi, I. *Domus Aurea.* Milán: Electa, 1999.
* Alasdair Palmer, "Nero's pleasure dome," en *London Sunday Times*, 11 de xullo de 1999.
* Segala, Elisabetta. *Domus Aurea*. Milán: Electa, 1999.

### Ligazóns externas 
* Great Buildings on-line: Domus Aurea
* University of Texas: Domus Aurea
* Rome ? Domus Aurea
* Golden House of Nero for Kids
* A *Domus Aurea* en *Romeguide*  (en italiano)
* Imaxes da *Domus Aurea*
* Texto orixinal da *Vida de Nerón* de Suetonio (en latín)
Distrito de Toledo

dereita
O **Distrito de Toledo** (en inglés, **Toledo District**) é un dos seis distritos nos que se divide o territorio de Belize. Toledo é o máis meridional de todos os distritos. Limita polo norte cos distritos de Cayo e Stann Creek; polo poñente, co departamento guatemalteco de Petén; polo oriente, co mar Caribe; e polo sur, co departamento guatemalteco de Izabal.

A capital de Toledo é Punta Gorda, unha pequena poboación localizada na costa do mar Caribe. O distrito de Toledo ten unha superficie de 4.649&nbsp;km² e unha poboación de aproximadamente 28.000 habitantes.

A segunda maior cidade do distrito é Silver Creek.

## Historia 
esquerda|miniatura|200px|Un edificio de Lubaantún.

Toledo foi o escenario no que se desenvolveron varias cidades maias importantes no Período Clásico de Mesoamérica. Entre elas hai que citar a Nim Li Punit, Lubaantún e Uxbenká. Ao concluír o período clásico da cultura maia, varias das cidades desa civilización foron abandonadas no medio de desordes, como parecen demostrar as estelas inconclusas atopadas na zona arqueolóxica de Nim Li Punit. Cando foron abandonadas, as poboacións maias foron cubertas pola espesa selva do sur de Belize, e non se soubo moito máis delas até despois do século XX, cando se desenvolveron proxectos arqueolóxicos co propósito de coñecer o pasado precolombiano da rexión. Durante os séculos posteriores e antes da chegada dos españois, o territorio foi ocupado polo grupo maiense manche ch'ol.

miniatura|200px|Punta Gorda, capital do distrito de Toledo.

Os españois ocuparon a rexión durante os séculos XVI e XVII, combatendo contra os indíxenas, que presentaran grande resistencia. A partir do século XVIII, os británicos colonizaron Belize, ao que despois se coñeceu co nome de Honduras Británica. Até a chegada dos garífunas —grupo mestizo produto da mestura de indíxenas caribes con escravos africanos, deportados das Antillas Menores baixo o control do Reino Unido—, Toledo permaneceu practicamente despoboado, posto que os ingleses expulsaran os indios ch'ol cara a Petén.

No século XX a inmigración de indíxenas guatemaltecos a Toledo —pertencentes as etnias kekchí e mopán— foi un factor que contribuíu a que, actualmente, unha significativa parte da poboación toledana sexa de orixe maia.
A Casiña, Carnés, Vimianzo

**A Casiña** é un lugar da parroquia do Carnés no concello coruñés de Vimianzo na comarca da Terra de Soneira. Tiña 28 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 12 homes e 16 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Carnés 
### Parroquias de Vimianzo
A Casiña

O topónimo **A Casiña** pode referirse a:

;En Galiza
***A Casiña**, lugar da parroquia do Couto, no concello da Cañiza;
***A Casiña**, lugar da parroquia de Amoroce, no concello de Celanova;
***A Casiña**, lugar da parroquia de Pino, no concello de Cospeito;
***A Casiña**, lugar da parroquia de Arcos, no concello de Cuntis;
***A Casiña**, lugar da parroquia de Carnés, no concello de Vimianzo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Lavandeira, Castrelo, Vimianzo

**Lavandeira** é un lugar da parroquia de Castrelo no concello coruñés de Vimianzo na comarca da Terra de Soneira. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2018 tiña 64 habitantes  (33 homes e 31 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Castrelo 
### Parroquias de Vimianzo
Frederick Reines

**Frederick Reines**, nado en Nova Jersey o 16 de marzo de 1918 e finado o 26 de agosto de 1998, foi un físico estadounidense.

## Traxectoria 
Gañou, canda Clyde Cowan, o Premio Nobel de Física en 1995 pola codetección do antineutrino no experimento do neutrino. É considerado o único científico na historia intimamente asociado co descubrimento e a subseguinte investigación dunha partícula elemental.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía e recursos bibliográficos 
* Lectura de recepción do Nobel
Oricon

**Oricon** (*株式会社オリコン*, *Kabushiki-gaisha Orikon*), estabelecida en 1999, é a empresa de participación á cabeza dun grupo corporativo xaponés que fornece estatística e información sobre a música e a industria da música no Xapón.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Oricon
Lago Manitoba

O **Lago Manitoba** é un extenso lago (4.624&nbsp;km²) da zona central de Norteamérica, na provincia canadense de Manitoba. Está a uns 75&nbsp;km ao noroeste da capital da provincia, Winnipeg.

O lago, de forma irregular, ten arredor de 200&nbsp;km de lonxitude, e é o máis pequeno dun grupo de tres lagos -os outros dous son o Lago Winnipeg (o de maior tamaño) e o Lago Winnipegosis-, os cales son restos do que antigamente foi o Lago Glacial Agassiz. Contén unha illa de certo tamaño e outras tantas menores.

Recibe achegas do Lago Winnipegosis polo noroeste a través do río Waterhen, e drena polo seu nordeste para o Lago Winnipeg a través do Río Dauphin. É parte da cunca hidrográfica do Río Nelson e da Baía de Hudson.

O extremo sur do lago, 24&nbsp;km ao norte da localidade de Portage la Prairie, acaba no Delta Marsh, unha zona importante para as aves migratorias.

Algunhas das comunidades nas beiras do lago son Fairford, Steep Rock, St. Laurent, e Amaranth.

Historicamente as ribeiras do lago foron habitadas polos Assiniboine Cree, unha tribo algónquica. Foi dado a coñecer para os europeos aproximadamente a mediados da década de 1730 por Pierre Gaultier de Varennes. El, canda seus fillos, viaxaron desde Fort La Reine e exploraron a zona, o río Saskatchewan e as súas proximidades. Establecéronse diversos fortes tanto en Saskatchewan como no lago Cedar. Tamén foi parte da ruta de comercio de peles cara a Baía de Hudson

A verba provén da palabra da lingua cree *manitou-wapow*, ou da lingua anishinaabe *manitou-bah*, significando ambas "estreitos de Manitou", un topónimo referente ao que hoxe se lle chama The Narrows, no centro do lago. Os primeiros exploradores franceses denominaron o corpo de auga como "*Lac des Prairies*".

Existe a lenda de que no lago existiu o monstro Manipogo.

O lago é un dos principais lugares de Manitoba para a industria pesqueira.

## Notas
Carlo Rubbia

miniatura|dereita|Rubbia
**Carlo Rubbia**, nado o 31 de marzo de 1934 en Gorizia, é un físico de partículas italiano e inventor.
## Traxectoria 
Gañou o Premio Nobel de Física en 1984 polo seu liderado da CERN no tocante ao descubrimento das partículas W e Z.
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina sobre Rubbia 
* Entrevista con Rubbia no diario *Repubblica*, en 2004.
Ernst Ruska

**Ernst August Friedrich Ruska**, nado en Heidelberg o 25 de decembro de 1906 e finado en Berlín o 25 de maio de 1988, foi un físico alemán.

## Traxectoria 
miniatura|O microscopio electrónico de Ernst Ruska.

En 1931 construíu o primeiro microscopio electrónico e en 1986 gañou o Premio Nobel de Física precisamente por aquela achega, sendo o premio compartido con Gerd Binnig e Heinrich Rohrer, polo deseño do microscopio de efecto túnel.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ernst Ruska's official Nobel autobiography 
* Website containing memorial information published by the Ruska family
Herbert Kroemer

**Herbert Kroemer**, nado en Weimar o 25 de agosto de 1928, é un físico alemán nacionalizado estadounidense.

## Traxectoria 
Recibiu o Premio Nobel de Física no ano 2000, co gallo do desenvolvemento heteroestrutural de semicondutores usando optoelectrónica de alta velocidade.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil no sitio oficial do Nobel de Física
Premio Don Balón

O **Premio "Don Balón"** foi un premio futbolístico individual que desde 1976 ata 2010 concedeu cada ano a revista deportiva española "Don Balón" aos mellores da Liga española de fútbol. Os premios concedíanse cada verán, en función das puntuacións xornalísticas dadas aos futbolistas, adestradores e árbitros ao longo de cada un dos partidos da última tempada futbolística, de setembro a xuño.

## Historial 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Don Balón
* Premios LFP

### Ligazóns externas 
* Sitio oficial de Don Balón
Euxenita

A **euxenita** ou **euxenita-(Y)** —o seu correcto nome mineralóxico— é a forma mineral dun óxido múltiple de fórmula química **(Y,Ca,Ce,U,Th)(Nb,Ta,Ti)2O6**. O seu nome provén do grego εὔξενος ("hospitalario"), en alusión ao gran número de elementos raros que contén.

## Propiedades 
De cor variable, que vai da negro á verde oliva, a euxenita é un mineral de brillo graxo ou aceitoso que cristaliza no sistema ortorrómbico. Ten dureza 6,5 na escala de Mohs, comparable á da pirita.

Na súa composición son elementos esenciais, ademais do osíxeno, o itrio e o niobio; o contido deste último é do 33,16 %. A euxenita tamén inclúe elementos como calcio, tántalo, cerio e titanio, sendo a súa fórmula empírica Y0.7Ca0.2Ce0.12(Ta0.2)2(Nb0.7)2(Ti0.1)O6. En menor medida pode conter uranio e torio, sendo un mineral altamente radioactivo.

É soluble en ácido fluorhídrico e ácido sulfúrico e disólvese facilmente en hidróxido potásico. Cando se quenta non funde, pero crepita e brilla.

## Morfoloxía e formación 
A euxenita pode presentar morfoloxía granular ou masiva; neste último caso, os cristais, uniformemente indistinguibles, forman grandes masas.
Pode sufrir o proceso de metamictización, coa que se destruiría a estrutura cristalina como consecuencia do dano producido por radiación.
Atópase en pegmatitas graníticas e en areas negras detríticas.

## Depósitos 
Os depósitos son escasos, localizándose o tipo nomenclatural en Jølster (Sogn og Fjordane, Noruega).
Neste mesmo país existen depósitos en Kragerø (Telemark), na illa de Hidra (Vest-Agder) e en Evje og Horness e Iveland (Aust-Agder). Fóra de Europa caben destacar os depósitos que hai en Madagascar —en Ankazobe (Atananarivo)— así como nos Estados Unidos —en Arizona, Colorado, Idaho e Wyoming—.

## Outros óxidos 
Outros óxidos importantes son a casiterita e a magnetita.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de minerais

### Ligazóns externas 
* Euxenite-(Y) (Mindat.org)
* [Euxenite-(Y) Mineral Data (Webmineral)](http://www.webmineral.com/data/Euxenite-(Y).shtml)
Josquin des Prés

**Josquin Des Prés**, derivado do flamengo "*Josken*", diminutivo de "*Xosé*", latinizado **Josquinus Pratensis**, nado entre os anos 1450 e 1455 e finado o 27 de agosto de 1521, foi un compositor franco-flamengo do Renacemento, considerado o máis famoso compositor europeo entre Guillaume Dufai e Giovanni Pierluigi da Palestrina. Trátase da figura central da escola musical flamenga.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Fallows, David. *Josquin*. Turnhout: Brepols Publishers, 2009, ISBN 978-2-503-53065-9
* Gustave Reese, *Music in the Renaissance*. Nova York, W.W. Norton & Co., 1954. ISBN 0-393-09530-4
* Artigo "Josquin Desprez," en *The New Grove Dictionary of Music and Musicians*, ed. Stanley Sadie. 20 vol. Londres, Macmillan Publishers Ltd., 1980. ISBN 1-56159-174-2
* Harold Gleason e Warren Becker, *Music in the Middle Ages and Renaissance* (Music Literature Outlines Series I). Bloomington, Indiana. Frangipani Press, 1986. ISBN 0-89917-034-X
* Ross W. Duffin (editor), *A Josquin Anthology*. Oxford University Press, 1999. ISBN 0-19-353218-2

### Ligazóns externas 
* Josquin biography and discography 
* Música e partituras *The Kyrie* de Josquin des Prés. *Missa Pange Lingua*.
Torneiros, Pol

**San Lourenzo de Torneiros** é unha parroquia do concello de Pol na comarca de Meira, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 97 habitantes (47 homes e 50 mulleres), os mesmos ca no ano anterior.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Torneiros 
### Parroquias de Pol 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Pol
San Tomé de Nogueira, Meis

**San Tomé de Nogueira** é unha parroquia que se localiza no concello pontevedrés de Meis na comarca do Salnés. Segundo o INE en 2016 tiña 655 habitantes (326 homes e 329 mulleres), o mesmo número ca en 2008.
## Transporte
A parroquia está atravesada pola PO-531 (Pontevedra-Vilagarcía de Arousa), e nela nace a PO-300, que segue cara a Cambados.

## Patrimonio 
O exterior da igrexa non presenta nada de interese, pero no interior posúe unhas pinturas góticas (do século XVI) que representan a Anunciación, no centro da ábsida; a Adoración dos Reis Magos, no lado da Epístola (aínda que a imaxe de Melchor foi destruída para abrir un arco); e o Nacemento de Xesús, no lado do Evanxeo. Na bóveda represéntase o sol e a lúa.

Ficheiro:Meis, San Tomé de Nogueira 03-01a.jpg
Ficheiro:Meis, San Tomé de Nogueira 03-04a.jpg
Ficheiro:Meis, San Tomé de Nogueira 03-06c.jpg
Ficheiro:Meis, San Tomé de Nogueira 03-10b.jpg

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Tomé de Nogueira 
### Parroquias de Meis 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Meis
Val Sagrado dos Incas

miniatura|300px|O Val Sagrado dos Incas
O **Val Sagrado dos Incas**, nos Andes peruanos, está composto por numerosos ríos que descenden por pequenos vales; posúe numerosos monumentos arqueolóxicos e poboados indíxenas. O principal río é o Urubamba.

Este val foi moi apreciado polos Incas debido ás súas especiais cualidades xeográficas e climáticas. Foi un dos principais puntos de produción pola riqueza das súas terras e o lugar onde se produce o mellor gran de millo no Perú.

## Situación xeográfica 
O Val Sagrado dos Incas está comprendido entre os poboados de Písac e Ollantaytambo, paralelo ao río Vilcanota ou Wilcamayu ('río sagrado'). Pódese acceder a el a partir da cidade de Cuzco.

Compoñen este val os seguintes lugares:

* Sacsayhuaman
* Kenko
* Tambomachay
* Písac
* Machay
* Maras
* Ollantaytambo
* Chinchero
* Urubamba

## Fotos 

Ficheiro:Urubamba.jpg|Vista aérea
Ficheiro:UrubambaMarket.jpg|Mercado
Ficheiro:Urubamba01.JPG|Vista desde un miradoiro natural na beira da estrada.
Ficheiro:Urubamba02.JPG|Vista desde un miradoiro na beira da estrada para o Val Sagrado.

## Véxase tamén 
* Imperio Inca
* Cuzco
* Machu Picchu
Lista de músculos do corpo humano

Esta é unha **lista de músculos da anatomía humana**. Existen aproximadamente 650 músculos esqueléticos nun ser humano. O número exacto é difícil de determinar porque as diferentes fontes (libros especializados) agrupan os músculos de maneira diferente.

## Fontes 
* https://web.archive.org/web/20061027222851/http://www.meddean.luc.edu/lumen/MedEd/GrossAnatomy/dissector/muscles/muscles.html
* https://web.archive.org/web/20090930203009/http://www.ptcentral.com/muscles/
* https://web.archive.org/web/20061006060904/http://www.rad.washington.edu/atlas2/

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Músculo
* Sistema muscular
Trofeo Zarra

O **Trofeo Zarra** é un premio outorgado anualmente polo xornal deportivo español *Marca* aos máximos goleadores españois de Primeira e Segunda División da Liga española de fútbol. O premio instaurouse a tempada 2005/06 en honra ao goleador do Athletic Club de Bilbao e da selección española Telmo Zarra, falecido ese mesmo ano.

Do mesmo xeito que o Trofeo Pichichi, non ten en conta as actas arbitrais, senón as apreciacións propias do diario *Marca*.

## Primeira División 
[300px|miniatura|[Iago Aspas, gañador do galardón en Primeira División en catro ocasións.]]
En **negra** os xogadores que gañaron o Trofeo Pichichi o mesmo ano.

## Segunda División 
En letra grosa os xogadores que gañaron o Trofeo Pichichi o mesmo ano.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Trofeo Pichichi
* Trofeo Zamora
Albariza

O topónimo **Albariza** pode referirse a:

;En Galiza
***Albariza**, lugar da parroquia de Santa Cruz de Moeche, no concello de Moeche;
***Albariza**, lugar da parroquia da Broza, no concello do Saviñao;
***A Albariza**, lugar da parroquia da Viña, no concello de Irixoa;
***A Albariza**, lugar da parroquia da Porta, no concello de Sobrado;
***A Albariza**, lugar da parroquia de Cereixa, no concello da Pobra do Brollón.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Organización Hidrográfica Internacional

[370px|miniatura|    Datos de [2006.]]
A **Organización Hidrográfica Internacional** (en inglés *International Hydrographic Organization*, en francés *Organisation hydrographique internationale*) é unha organización intergobernamental consultiva e técnica de hidrografía, establecida por un acordo asinado en Mónaco o 3 de maio de 1967 que entrou en vigor en 1970.

A **OHI** concreta unha cooperación iniciada a comezos do século XX entre os Estados que dispoñían de capacidade para realizar levantamentos hidrográficos e de publicar as súas propias cartas mariñas. No 2006, a Organización Hidrográfica Internacional con sede central en Mónaco, estaba composta por 77 membros.

### Obxectivos 
É o organismo coordinador dos Servizos Hidrográficos, oficialmente acreditados polos seus respectivos gobernos e os seus obxectivos son:
* Coordinar as actividades das Oficinas Hidrográficas Estatais.
* Lograr estandarización nas publicacións cartográficas e náuticas en xeral.
* Adoptar métodos fiables e eficientes para o procedemento de levantamentos hidrográficos.
* Promover o desenvolvemento das ciencias no eido da hidrografía e das técnicas usadas na oceanografía física.

## Notas
## Véxase tamén
*Océanos e mares do mundo segundo a OHI
### Ligazóns externas
* International Hydrographic Organization
Aquelabanda

Como topónimo **Aquelabanda** pode referirse a:

;En Galiza
***Aquelabanda**, lugar da parroquia de Sarandós, no concello de Abegondo;
***Aquelabanda**, lugar da parroquia de Santa Cruz de Moeche, no concello de Moeche;
***Aquela Banda**, lugar da parroquia de Rúa, no concello de Cervo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Roalo, Castrelo, Vimianzo

**Roalo** é un lugar da parroquia de Castrelo no concello coruñés de Vimianzo na comarca da Terra de Soneira. Tiña 67 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 32 homes e 35 mulleres.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Castrelo
### Parroquias de Vimianzo
Cardal

O topónimo **Cardal** pode referirse a:

;En Galiza
***Cardal**, lugar da parroquia de Santa Cruz de Moeche, no concello de Moeche;
***Cardal**, lugar da parroquia de Santa Eufemia do Monte, no concello de Toques;
***Cardal**, lugar da parroquia de Valdoviño, no concello de Valdoviño;
***O Cardal**, lugar da parroquia de Ordoeste, no concello da Baña;
***Cardalda**, lugar da parroquia de Deiro, no concello de Vilanova de Arousa.
Río Tormes

miniatura|dereita|260px|O Tormes identifícase co río que pasa por Salamanca.
260px|miniatura| O Tormes á altura de Alba de Tormes
[miniatura|260px|Río Tormes en [Salamanca.]]

O **río Tormes** é un curso fluvial de Castela e León, que verte as súas augas na marxe esquerda do río Douro, logo dun percorrido de 247,1&nbsp;km.

## Percorrido
O Tormes nace na Fuente Tormella, na serra de Gredos, mo concello de Navarredonda de Gredos, provincia de Ávila, a uns 1.500 msnm. No seu curso alto é un típico río de montaña que atravesa un terreo abrupto formado por rochas graníticas. Atravesa primeiramente a provincia de Ávila, para entrar a continuación na de Salamanca, onde baña a capital. No seu tramo final o Tormes serve de límite entre a provincia de Salamanca e a de Zamora, para desaugar finalmente no  río Douro, entre Villarino e Fermoselle, e xusto en fronte da localidade portuguesa de Bemposta.

### Afluentes
* Marxe dereita: o regacho Caballeruelo; Corneja (40&nbsp;km); Almar (32&nbsp;km), e o subafluente Alaraz; Alhándiga (27&nbsp;km).
*Marxe esquerda: Garganta de Barbellido e Garganta de Gredos, no curso alto (*garganta* é a denominación local dos pequenos regatos da serra de Gredos, que corren sobre leitos de orixe glaciar).

### Conca e réxime
A conca do Tormes abrangue unha área de 7.096&nbsp;km². O réxime do río é de tipo Réxime pluvio-nival|pluvio-nival, como todos os afluentes maiores do Douro. O caudal medio do Tormes é de 28,36 m³/s, na estación de capacidade de Salamanca.

## Encoros
Comoquer que as características hídricas do Tormes non aseguraban o abastecemento de auga para as poboacións da conca na época estival, a fins da década de 1960, ergueuse o encoro de Santa Teresa, cerca de Guijuelo, cunha capacidade de 496 millóns de m³, que regulaban a provisión de auga no verán e controlaba a grandes cheas invernais. Preto da unión co Douro, levantouse o encoro de Almendra con 2.648 hm³ de capacidade.

## Localidades que atravesa
Desde a fonte até a súa desembocadura o Tormes, pasa polas seguintes localidades de importancia, como Hoyos del Espino, El Barco de Ávila, Guijuelo, Alba de Tormes, Santa Marta de Tormes, Salamanca e Ledesma.

## Datos medioambientais
No seu curso alto presenta unha flora de tipo atlántico (*Quercus pyrenaica*, *Alnus glutinosa*) e a persistencia de bosques galería, esta vexetación transfórmase en mediterránea unha vez abandona a serra, xunto coa súa degradación (garriga). Dentro da propia fauna fluvial, na que destacaron tradicionalmente as troitas, cómpre indicar a introdución do salmón do Danubio (*Hucho hucho*), augas abaixo do encoro de Santa Teresa, nos anos da décado de 1960. Porén a especie necesita actuacións de repoboamento cada certo tempo. Entre as aves adventicias que apareceron nas últimas décadas adoita salientarse a presenza de diversos tipos de gaivotas, que se alimentan de residuos orgánicos das poboacións das beiras.

No seu tramo inferior o Tormes discorre por parte do Parque Nacional dos Arribes do Douro.

## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Río Douro
Porto de Cereixo, Cereixo, Vimianzo

**Porto de Cereixo** é un lugar da parroquia de Cereixo no concello coruñés de Vimianzo na comarca da Terra de Soneira. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2018 tiña 56 habitantes (33 homes e 23 mulleres).

## Xeografía
Sitúase xunto ao río do Porto.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cereixo 
### Parroquias de Vimianzo
A Esquipa

O topónimo **A Esquipa** pódese referir a:

;En Galiza
***A Esquipa**, lugar da parroquia de Monteagudo, no concello de Arteixo;
***A Esquipa**, lugar da parroquia da Ponte do Porto, no concello de Camariñas;
***A Esquipa**, lugar da parroquia de Tenorio, no concello de Cerdedo-Cotobade;
***A Esquipa**, lugar da parroquia de Lendo, no concello da Laracha;
***A Esquipa**, lugar da parroquia de Trasmonte, no concello de Oroso;
***A Esquipa**, lugar da parroquia de Sabugueira, no concello de Santiago de Compostela;
***A Esquipa**, lugar da parroquia de Cereixo, no concello de Vimianzo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Esquiza**, lugar da parroquia de Valiñas, no concello de Barro.
Membro

A palabra **membro** pode referirse a calquera persoa, animal ou vexetal pertencente a un grupo ou comunidade (grupo de persoas que teñen algún tipo de vínculo, no caso das persoas, ou biocenose, no caso dos animais e vexetais). 
Ademais, pode referirse:
* en bioloxía, 
** a cada unha das **extremidades** de numerosos animais, con cuxo tronco están articuladas,
** a cada un dos compoñentes dun grupo taxonómico (filo, clase, orde, familia, xénero),
* en anatomía humana, 
** a cada unha das extremidades (brazos e pernas) que se articulan co tronco,
** ao *membro viril* ou **pene**, órgano sexual masculino do home,
* en matemáticas, 
** a cada unha das **expresións** a ambos os lados dun signo de igualdade ou desigualdade nunha ecuación ou inecuación.
** un sinónimo de **elemento**, na teoría dos conxuntos.
Kampala

**Kampala** é a capital de Uganda, en África central e cunha poboación de 1&nbsp;208&nbsp;544 habitantes, segundo o censo de 2002, é a maior aglomeración urbana do país. Está situada no distrito homónimo, a unha altura de 1.189 metros sobre o nivel do mar. A cidade goza dun clima amornado pola súa altitude, a pesar da súa proximidade ao ecuador terrestre.

As súas actividades económicas máis destacables son a industria, en especial a mobiliaria e a maquinaria, así como a exportación de produtos agrícolas como café, algodón, té e azucre.

Existe un aeroporto internacional en Entebbe, a uns 35 quilómetros de distancia, así como un porto sobre a beira do Lago Vitoria a 10 quilómetros, Port Bell.

No sector de Makarere Hill pode acharse o campus principal da Universidade de Makarere, un dos principais centros de estudos superiores de África central e oriental. Kampala é tamén a sede do Banco de Desenvolvemento da África Oriental.

De acordo coa enquisa do bienio 2004-05 realizada polo Ministerio de Saúde, Kampala posúe o maior índice de infección por VIH. O 9´2% dos adultos áchase infectado, taxa que se dispara ao 47% en canto aos traballadores sexuais refírese.

## Orixe do nome 
Antes da chegada dos británicos, o Kabaka ou rei de Buganda elixira a zona que se convertería en Kampala como un dos seus refuxios de caza. A zona está formada de outeiros onduladas e exuberantes zonas húmidas. É unha zona de cría ideal para varios antílopes -particularmente o impala. Cando os británicos chegaron á zona chamárona os Outeiros dos Impala (*Hills of the Impala* en inglés).

A lingua dos baganda, o luganda, adoptou moitas palabras do inglés debido á interacción dos seus falantes cos británicos. Desta forma, os baganda traduciron "os Outeiros dos Impala" como *Kasozi ka Empala* -*"Kasozi"* significa "outeiro", *"ka"* significa "de" e *"empala"* significa "impala". Ao falar en lugandés, as palabras *ka* e *empala* pronúncianse xuntas, como unha soa palabra, *Kaampala*. Pronto, cando o kabaka ía cazar os baganda dicían *Kabaka agenze e "ka Empala"*, que significa, "O kabaka foi a Ka'mpala". O nome Kampala axiña foi adoptado.

## Historia 
Kampala expandiuse ao redor dun forte construído por Frederick Lugard en 1890 para a Compañía Británica da África Oriental. En 1962, Kampala substituíu a Entebbe como capital nacional. Gran parte da cidade foi destruída en 1979 tras o derrocamento do goberno ditatorial de Idi Amin e a subseguinte guerra civil.

## Patrimonio da Humanidade 
As Tumbas dos reis de Buganda en Kasubi localizadas no outeiro de Kasubi da capital, foron incluídas no Patrimonio da Humanidade da Unesco no ano 2001.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da cidade
Cruzeiro Esporte Clube

O **Cruzeiro Esporte Clube** é un club de fútbol brasileiro da cidade de Belo Horizonte, en Minas Xerais. Foi fundado en 1921 e compite no Brasileirão Série B.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do club
Clube Atlético Mineiro

O **Clube Atlético Mineiro** é un club de fútbol brasileiro da cidade de Belo Horizonte, capital do estado de Minas Xerais. Foi fundado en 1908 e compite na Série A e no Campionato Mineiro.

## Palmarés 
### Torneos nacionais 
*  **Campionato Brasileiro (2)**:  1971, 2021
** Subcampión (5):  1977, 1980, 1999, 2012, 2015
* 10px|Campionato Mineiro **Campionato Mineiro (46)**:  1915, 1926, 1927, 1931, 1932, 1936, 1938, 1939, 1941, 1942, 1946, 1947, 1949, 1950, 1952, 1953, 1954, 1955, 1956, 1958, 1962, 1963, 1970, 1976, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1985, 1986, 1988, 1989, 1991, 1995, 1999, 2000, 2007, 2010, 2012, 2013, 2015, 2017, 2020, 2021, 2022, 2023
** Subcampión (34):  1916, 1917, 1918, 1921, 1928, 1929, 1934, 1935, 1940, 1943, 1944, 1948, 1951, 1966, 1967, 1968, 1969, 1972, 1974, 1975, 1977, 1984, 1987, 1990, 1993, 1994, 1996, 1998, 2001, 2003, 2004, 2008, 2009, 2011, 2014, 2016
* Copa do Brasil (1): 2014
**Subcampión (1):  2016,

### Torneos internacionais 
[miniatura|[Ronaldinho xogando do Atlético Mineiro en 2013.]]
* **Copa Libertadores (1)**:  2013
* **Copa CONMEBOL (2)**:  1992, 1997
** Subcampión (1):  1995
* **Recopa Suramericana (1)**:  2014

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do club
Marcelino Salgueiro

**Marcelino Salgueiro Rodríguez**, nado en Santiago de Compostela en 1940, é un médico e escritor galego.

## Traxectoria 
Foi forense e médico na Estrada. Profesionalmente exerce como pneumólogo. A súa tese de doutoramento foi *La Curva "Washin" de helio, su utilidad en el estudio de la distribución ventilatoria en sujetos normales no fumadores y fumadores*. Como escritor, entre outros traballos, publicou a novela *O escrutador* en 1995.

## Obras 
* *O escrutador*, 1995.
* *Volframio, música e profecías*, 2015.

* *El ataud vacante*, 2016.

## Notas
Falanxe (ósos)

[miniatura|300px|Ilustración das falanxes da man [ser humano|humana]]
[miniatura|300px|Ilustración das falanxes do pé humano. (Os nomes de todos os ósos veñen co  [nome científico latino)]]

As **falanxes** son os ósos que forman os dedos das mans e pés dos vertebrados tetrápodes.

No ser humano, cada dedo ten tres falanxes, excepto o polgar e o *hallux* (o "dedo gordo do pé"), que teñen só dous. 

As falanxes teñen nomes diferentes, conforme a súa posición:
* Falanxe proximal, articulan cos metacarpianos ou metatarsianos,
* Falanxe media e
* Falanxe distal, nas extremidades dos dedos.

Nos outros vertebrados, principalmente nos ungulados, o número de falanxes pode estar reducido, ou algunhas falanxes fundidas.
Waldo A. Insua

**Waldo A. Insua** (bautizado **Ubaldo Modesto Álvarez e Insua**), nado na Estrada o 10 de xuño de 1856

## Obras 
miniatura|195px|''M. Curros Enríquez. Aires d'a miña terra. Juício crítico por Waldo Álvarez Insua*.
* *M. Curros Enríquez. Aires d'a miña terra. Juício crítico*, 1883.
* *Galicia contemporánea (páginas de viaje)*, 1889.
* *Ecos de mi patria*, 1891.
* *El problema cubano*, 1897.
* *La pena de muerte*, 1902.
* *La prueba de testigos*, 1902.
* *La emigración*, 1902.
* *Finis. Últimos días de España en Cuba*, 1902.
* *Alma nueva*, 1907.
* *Deseada*, 1908.
* *Vida truncada*, 1910.
* *Cinematógrafo nacional*, 1910.
* *La boca de la Esfinge*, 1910.
* *El Milagro*, 1912.

## Vida persoal 
miniatura|Waldo Álvarez Insua con fillos.
Casou en Cuba con Sara Escobar de Cisneros, adoptou o fillo desta Alberto Insúa e foi pai de seis fillos, entre eles Sara Insúa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* *El Eco de Galicia''
### Ligazóns externas 
* 
*