open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Nogueira, Domés, Verea

**Nogueira** é un lugar da parroquia de Domés, no concello ourensán de Verea, na comarca da Terra de Celanova. Segundo o IGE, en 2023 tiña 4 habitantes (2 homes e 2 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Domés
### Parroquias de Verea
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Verea
Lingua hän

A **lingua hän** (tamén soletreada como **haen**, e coñecida cos nomes alternativos *dawson*, *han-kutchin* e *moosehide*) é unha lingua atapascana falada polo pobo hän (hän hwëch'in; traducible como o *pobo que vive ao longo do río*, ás veces anglicizado como *hankutchin*). Fálase na aldea de Eagle, Alasca nos Estados Unidos e na cidade de Dawson City no Canadá, aínda que tamén hai falantes de Hän na cidade próxima de Fairbanks, Alasca. Ademais, houbo un descenso dos falantes en Dawson City como resultado da afluencia de mineiros de ouro a mediados do século XIX.

O hän clasifícase no subgrupo das linguas atapascanas setentrionais da familia de linguas na-dené. Está estreitamente relacionado coas linguas gwichʼin e tanana superior. aínda que hai unha crecente comunidade de falantes como segunda lingua.

Os Tr'ondëk Hwëch'in (anteriormente coñecidos como Primeira Nación de Dawson) no territorio de Yukón apoian a revitalización do hän, e hai esforzos actuais para revivir a lingua localmente. Faise un esforzo para promover as habilidades tradicionais e atopar un equilibrio entre o camiño dos acabados de chegar que promova aínda máis o desenvolvemento e a revitalización da lingua.

Dende 1991, o Robert Service School en Dawson City acolle o programa "Hän Language", e o Tr'ondëk Hwëch'in apoia clases da lingua para adultos e fai encontros culturais bianuais.

Hai moitos outros recursos utilizados para aprender hän, especialmente en liña, como FirstVoices e Yukon Native Learning Center. Estas ferramentas de aprendizaxe de idiomas en liña ensinan a tradición, a cultura, a historia e a lingua dos hän.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Alaska Native Language Center. Alaska Native Language Center (consultado o 24 de xullo de 2005).
* Manker, Jonathan e Tsuu T’ina Nation (2013). *The Syntax of Sluicing in Hän*. Dene Languages Conference, Calgary, Alberta.
* Manker, Jonathan (2014). *Tone Specification and the Tone-Bearing Unit (TBU) in Hän Athabascan*. WSLCA 19 St. John's, Newfoundland.
* Mithun, Marianne. (1999). *The Languages of Native North America*. Cambridge: Cambridge University Press.  (hbk); .
* O’Leary, M. (2017) *The Interaction of Wh-movement and Topicalization in Hän*. *2016 Dene Language Conference Proceedings,* 81–88.
* Lehman, S. B. & O’Leary, M. (2019). *Unexpected Athabaskan Pronouns*. In Margit Bowler, Philip T. Duncan, Travis Major, Harold Torrence (eds.), *UCLA Working Papers: Schuhschrift: Papers in Honor of Russell Schuh*, 122–137.
LU-213

A **LU-213** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia, que une as localidades de Chantada e O Alto do Faro (Rodeiro); atravesa os concellos de Chantada e Rodeiro. Ten unha lonxitude de 14,27 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa LU-533 en Chantada e finaliza nun cruzamento coa CG-2.1 no Alto do Faro (Rodeiro).

## Notas
CB Dorna

O **Club de Baloncesto Dorna** ou **CB Dorna** é un club deportivo de baloncesto base e sénior, fundado na década de 1980. É unha sección da Asociación Cultural e Deportiva Dorna, e un dos referentes deportivos na Illa de Arousa. 

## Historia 
#### Anos 80 
A historia do club comezou en 1985, no mesmo ano en que se inaugurou a ponte da illa de Arousa. A mediados desa década dos 80, os partidos xogábanse ao aire libre, incluso nos meses de inverno, nunha pista situada na praza do Regueiro arousá. A primeira participación oficial nun campionato comezou na tempada 1986-1987. 

#### Anos 1990 
Na década de 1990, o club trasladouse ao Pavillón do Pombal, permitindo un contorno máis estábel para adestrar e competir. O equipo cadete logrou por primeira vez a clasificación para a Liga Galega en 1992. Durante este período, o equipo sénior gañou renome e foi alcumado "a Cibona da Arousa", con figuras destacadas como Manel Vázquez e o adestrador Ramón Suárez, médico e antigo xogador do CB Zaragoza. 

#### Década de 2000 
Despois dunha caída no número de xogadores en todas as categorías desde o ano 1998, o número de federados volveu medrar a partir do 2004. Durante a década de 2000, o club continuou consolidando a súa participación no baloncesto galego con máis de cen xogadores e xogadoras nas distintas categorías.

Entre os xogadores da historia do club destacan entre outros Eloy Poza, que gañou co CB Dorna a Copa Deputación e participou tanto nas categorías base da Selección Galega como na Selección Española de xogadores con discapacidade auditiva. Eloy é fillo de Víctor Poza, un dos referentes do Dorna nos anos 90 e anos 2000, década na que tamén foi directivo do club.

### Década de 2020 
Desde mediados da década de 2010, o Dorna comparte o pavillón e a categoría co C.B. Illa de Arousa, outro equipo arousán que foi formado por algúns xogadores locais, pero con maioría de xogadores de fóra da illa. Durante a tempada 2020-2021, o club decidiu non participar nas competicións oficiais debido á pandemia de Covid. Na tempada 2021-2022, comezaron xogando con máscaras.

O club organiza tamén distintos  campus, encontros e convivencias con outros equipos, e unha 'training week' no verán.

## Notas 
## Véxase tamén 
* ACD Dorna

### Ligazóns externas 
* Paxina do club en Facebook
Alberto Blanco

**Alberto Blanco Vila** coñecido como **Alberto Blanco**, nado en Vilagarcía de Arousa o 8 de xaneiro de 1970, é un adestrador galego de baloncesto. É o fundador do recoñecido torneo de baloncesto base Vilagarcía Basket Cup.

## Traxectoria 
Despois dunha traxectoria como xogador no baloncesto base e sénior, en equipos como o Liceo Marítimo e o CB Dorna, Blanco comezou a súa andaina no banco en 1998 como adestrador do equipo cadete do Liceo e logo adestraría a distintos equipos galegos como o Club Baloncesto Peixefresco Marín (EBA), o Club Xuventude Baloncesto (1ª Div. Autonómica) e o Arranz Burgos (Liga Feminina). En 2006 e 2007 foi o adestrador da selección de baloncesto de Mozambique; coa selección feminina gañou o ouro nos Xogos da Lusofonía de Macau 2006. Posteriormente, formou parte do equipo técnico do Unicaja de Málaga.

No verán de 2009 foi nomeado director deportivo do Obradoiro CAB da ACB, con Curro Segura como adestrador. 

No verán de 2015 incorporouse á disciplina do BC Rytas da Lietuvos Krepšinio Lyga como asistente do técnico arxentino Marcelo Nicola. Na tempada 2017-2018 asinou un novo contrato co club lituano para ser asistente de Rimas Kurtinaitis, compaxinando ese posto co de captador de talentos no organigrama do Lietuvos Rytas baixo a dirección do ex xogador da NBA Linas Kleiza. Na tempada 2018-2019 continuou no club lituano.

Na tempada 2019-20, fichou como axudante de Carles Marco no Chocolates Trapa Palencia da LEB Ouro, ademais de ser adestrador axudante de Zan Tabak na selección de Eslovaquia.

Na tempada 2020-21 ficha como adestrador no BK Inter Bratislava e director técnico das seleccións de formación eslovacas.

Na tempada 2021-22 dirixiu o filial do Lokomotiv Kuban.

Na tempada 2022-23 fichou como director xeral do Cáceres Ciudad del Baloncesto da LEB Ouro, renovando o cargo na tempada 2023-2024 e permanecendo no posto até o 22 de xaneiro, data na que se anunciou a rescisión do seu contrato.

## Clubs 
* Categorías inferiores do Liceo Marítimo
* Club Baloncesto Peixefresco Marín. Liga EBA
* Club Baloncesto Xuventude. Primeira Nacional
* Arranz Burgos (Liga Feminina)
* **2006-2007** Adestrador da selección de baloncesto de Mozambique
* **2007-2009** Unicaja de Málaga. adestrador asistente
* **2009-2010** Obradoiro Clube de Amigos do Baloncesto . director deportivo
* **2015-2019** Lietuvos Rytas. Adestrador axudante de Marcelo Nicola e Rimas Kurtinaitis
* Baloncesto Palencia **2019-2020**. Liga Ouro LEB. Adestrador axudante de Carles Marco
* Selección de Eslovaquia **2019-2021**. Adestrador asistente de Zan Tabak
* **2020-2021** BK Inter Bratislava. Slovenská Basketbalová Liga. Adestrador
* **2021-2022** Lokomotiv Kuban II. Adestrador
* **2022-2024** Cáceres Cidade do Baloncesto. Liga Ouro LEB. director deportivo

## Familia 
É irmán do actor Carlos Blanco Vila, e tío do ex xogador da Liga LEB Nacho Rebollo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Chechu Mulero e Alberto Blanco, primeiros relatores no 'clinic' do IES Bouza Brey (LVG)
* O español Alberto Blanco adestrará a Mozambique  (*Diario de León, en castelán*)
*
LU-622

A **LU-622** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia, que une as localidades de Corvelle (Sarria) e Láncara; atravesa os concellos de Sarria e Láncara. Ten unha lonxitude de 8,01 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa LU-636 en Corvelle (Sarria) e finaliza nun cruzamento coa LU-621 en Láncara.

## Notas
LU-623

A **LU-623** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia, que une as localidades de Quiroga e Revide; ambas no concello de Quiroga. Ten unha lonxitude de 4,49 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa LU-933 en Quiroga e finaliza en Revide (Quiroga).

## Notas
LU-621

A **LU-621** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia, que une as localidades da Pobra de San Xiao (Láncara) e Baralla; atravesa os concellos de Láncara e Baralla. Ten unha lonxitude de 21,66 quilómetros e iníciase na Pobra de San Xiao (Láncara) e finaliza nun cruzamento coa N-6 en Baralla.

## Notas
LU-631

A **LU-631** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia, que une as localidades de Vilouta de Abaixo e Guilfrei; ambas no concello de Becerreá. Ten unha lonxitude de 3,88 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa LU-636 en Vilouta de Abaixo (Becerreá) e finaliza nun cruzamento coa LU-P-0706 en Guilfrei (Becerreá).

## Notas
Fontechide, Santa María de Cexo, Verea

**Fontechide** é un lugar da parroquia de Santa María de Cexo, no concello ourensán de Verea, na comarca da Terra de Celanova. Segundo o IGE, en 2023 tiña 6 habitantes (2 homes e 4 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa María de Cexo 
### Parroquias de Verea 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Verea
LU-632

A **LU-632** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia, que une as localidades de Becerreá e Vilar de Ousón; ambas no concello de Becerreá. Ten unha lonxitude de 3,6 quilómetros e iníciase en Becerreá e finaliza en Vilar de Ousón (Becerreá).

## Notas
O Salgueiro, Vilamaior do Val, Verín

**O Salgueiro** é unha aldea da parroquia de Vilamaior do Val no concello ourensán de Verín, na comarca de Verín. Segundo o IGE, en 2023 tiña 97 habitantes (47 homes e 50 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Vilamaior do Val 
### Parroquias de Verín
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Verín
Alba Gonzalo

**Alba Gonzalo**, nada o 21 de abril de 1997 en Barcelona, é unha xogadora de hóckey sobre xeo española. Xoga na posición de porteira e na tempada 2024-25 o seu equipo é o Rögle BK da Division 1 sueca.

## Traxectoria 
Alba Gonzalo comezou xogando ao hóckey liña, e aos 17 anos pasouse ao hóckey xobre xeo.

Durante a tempada 2016-17, con tan só 19 anos, Alba Gonzalo xogou na máxima categoría do hóckey sobre xeo feminino de Finlandia, Naisten SM-sarja nas filas do KJT de Kerava.

* Mellor media de goles en contra na SDHL (1,36): 2019-20
* Máis *shutouts* na SDHL (7): 2019-20
* 1 medalla de bronce do Campionato do Mundo Division IIB: 2014-15
* 2 medallas de prata do Campionato do Mundo Division IIB: 2015-16 e 2016-17
* 1 medalla de ouro do Campionato do Mundo Division IIB: 2017-18
* 2 medallas de bronce do Campionato do Mundo Division IIA: 2018-19 e 2021-22
* 2 medallas de prata do Campionato do Mundo Division IIA: 2022-23 e 2023-24
* Mellor porteira do Campionato do Mundo Division IIB: 2015-16 e 2017-18
* Mellor porteira do Campionato do Mundo Division IIA: 2021-22

## Notas
Embraer Phenom 300

O **Embraer EMB-505 Phenom 300** é un avión executivo lixeiro deseñado e producido pola construtora aeronáutica brasileira Embraer. Certificado para operacións cun único piloto, pode levar ata 11 ocupantes. 

O traballo no Phenom 300 comezou en resposta a demandas de clientes para un reactor privado máis grande que o Phenom 100. Aínda que o equipo de deseño orixinalmente pretendía que a aeronave fose un derivado directo do Phenom 100, máis tarde adoptouse un enfoque de folla limpa. O Phenom 300 ten motores máis potentes, engadíronselle spoiler e winglets, xunto cunha cabina alongada para acomodar máis pasaxeiros. Varias características, dende a súa cabina e deseño interior ata o seu tren de aterraxe e estrutura, proceden do Phenom 100.

O prototipo do Phenom 300 realizou o seu voo de estrea o 29 de abril de 2008. O avión recibiu a súa certificación de tipo o 3 de decembro de 2009, permitindo a súa entrada en servizo ese mesmo mes. Dende 2013 ata 2016 o Phenom 300 foi o avión executivo máis entregado, acumulando 266 entregas nese período. Durante o mes de marzo de 2019, Embraer entregou o seu 500º Phenom 300, reclamando máis da metade da cota de mercado de reactores lixeiros desde 2012. O 31 de xaneiro de 2020 Embraer anunciou que estaba a implementar un paquete de actualizacións para o Phenom 300. A certificación do Phenom 300E mellorado recibiuse en marzo de 2020.

## Notas
Focke-Wulf S 24 Kiebitz

miniatura|Fotografía para un anuario aeronáutico (1931)
O **Focke-Wulf S 24 Kiebitz** foi un avión deportivo fabricado en Alemaña a finais da década de 1920. Era un biplano de baía sinxela con deseño convencional, con ás da mesma envergadura sen graduar, reforzadas con puntais interplanos en N. O piloto e un único pasaxeiro sentábanse en tándem en cabinas abertas, e tiña un tren de aterraxe fixo cun patín na cola. As ás podían ser plegadas para o transporte ou o almacenamento, e o avión foi deseñado para ser remolcado por un coche.

En 1929, o S 24 estableceu un récord de distancia na súa clase de 1 601 km, e en 1931 foi usado por Gerd Achgelis para gañar o campionato de acrobacias de Alemaña.

## Especificacións 
Datos de ''Jane's all the World's Aircraft 1928''

### **Características xerais** 
* **Tripulación:** 2
* **Lonxitude:** 6,25 m
* **Envergadura:** 8,9 m
* **Altura:** 2,25 m
* **Superficie alar:** 19,5 m2
* **Peso baleiro:** 350 kg
* **Peso bruto:** 570 kg
* **Motor:** 1 motor de pistóns radial de 5 cilindros refrixerado por aire Siemens-Halske Sh 4 de 60 cabalos
* **Hélices:** hélice de paso fixo de 2 pas

### **Rendemento** 
* **Velocidade máxima:** 140 km/h
* **Velocidade de aterraxe:** 65 km/h
* **Teito de servizo:** 4 300 m
* **Velocidade de subida:** 21,1 m/s
* **Tempo a altitude:** 1 000 m en 7 minutos

## Notas
LU-635

A **LU-635** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia, que une as localidades de Vilar de Sarria e Sarria; ambas no concello de Sarria. Ten unha lonxitude de 1,05 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa LU-636 en Vilar de Sarria (Sarria) e finaliza nun cruzamento coa LU-633 en Sarria.

## Notas
LU-641

A **LU-641** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia, que une as localidades de Castroncán (Samos) e Sirgueiros (O Incio); atravesa os concellos de Samos e O Incio. Ten unha lonxitude de 12,75 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa LU-633 en Castroncán (Samos) e finaliza nun cruzamento coa LU-642 en Sirgueiros (O Incio).

## Notas
LU-661

A **LU-661** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia, que está na localidade de Monforte de Lemos desde o centro ata o sur desta mesma localidade; situada no concello de Monforte de Lemos. Ten unha lonxitude de 1,44 quilómetros e iníciase no centro de Monforte de Lemos e finaliza nun cruzamento coa LU-903 no sur de Monforte de Lemos.

## Notas
LU-624

A **LU-624** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia, que está na localidade de Becerreá desde o sur ata o centro desta mesma localidade; situada no concello de Becerreá. Ten unha lonxitude de 0,6 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa LU-636 no sur de Becerreá e finaliza nun cruzamento coa N-6 no centro de Becerreá.

## Notas
Estadio de Pinilla

O **Estadio de Pinilla** é un estadio de fútbol de propiedade municipal da cidade de Teruel. Situado na rúa San Juan Bosco, xoga nel como local o CD Teruel, da Primeira División RFEF.

## Historia 
Foi inaugurado o 27 de xullo de 1930, aínda que non comezou a utilizarse ata 1934 co nome de El Ensanche Foi un campo de terra ata a década de 1970 cando pasou a ser de herba natural.

En 1944 xogouse por primeira vez no estadio un partido da Copa do Xeneralísimo, enfrontándose a UD Teruel e o Español Arrabal e gañando o equipo local por 2-0. Na tempada 1986/87 o estadio acolleu por primeira vez partidos da Segunda División B.

## Localización e acceso 
O estadio está situado entre a rúa San Juan Bosco e a avenida de Aragón e pódese chegar a el en autobús urbano coa Liña B.

## Notas
Douglas Y1B-7

O **Douglas Y1B-7** foi un bombardeiro estadounidense da década de 1930. Foi o primeiro monoplano dos Estados Unidos que recibiu a designación *B-* de "bomber". O monoplano era máis práctico e menos caro que o biplano, e o Corpo Aéreo do Exército dos Estados Unidos optou por experimentar con monoplanos por este motivo. No momento no que se ordenou o XB-7, Douglas Aircraft estaba a probalo como avión de observación.

## Deseño e desenvolvemento 
En 1929-1930 a  Douglas Aircraft Company deseñou un novo monoplano bimotor de observación para competir co Fokker XO-27, do cal o Corpo Aéreo do Exército dos Estados Unidos pedira dous prototipos en xullo de 1929, xa que a compañía temía que o avanzado Fokker ameazaría o rol de Douglas como principal subministrador de avións de observación para o Corpo Aéreo. As propostas de Douglas fixeron que o Corpo Aéreo realizase un pedido por dous prototipos, o **XO-35** e o **XO-36**, o 26 de marzo de 1930. Os dous avións diferenciábanse só nos motores, co XO-35 equipado con Curtiss V-1570-29 Conqueror, mentres que o XO-36 usaba V-1570-23 de tracción directa, producindo 600 cabalos cada un deles.

O deseño de Douglas tiña ás de gaivota montadas na parte superior da fuselaxe, estando os motores suspendidos en góndolas aerodinámicas baixo as ás mediante puntais. Instalouse un tren de aterraxe de cola retráctil, coas rodas principais reatraíndose nas góndolas do motor. A fuselaxe era unha estrutura semi-monocasco con recubrimento de duraluminio ondulado, albergando aos seus catro tripulantes: artilleiro de morro/observador, un piloto que tiña a cabina por diante do bordo de ataque da á, un artillero superior que estaba sentado nunha cabina na popa da á, e un operador de radio dentro da fuselaxe. O seu armamento eran dúas metralladoras de calibre .30.

O XO-36 realizou o seu primeiro voo na fábrica de Douglas en Santa Monica, California, na primavera de 1931. O 22 de agosto de 1931 o Corpo Aéreo realizou un pedido por un pequeno lote de avións de proba en servizo, formado por sete bombardeiros Y1B-7 e cinco avións de observación Y1O-35. Estes diferenciábanse dos prototipos ao ter un recubrimento da fuselaxe máis suave, en vez de levar o recubrimento ondulado, e ao ser esta 280 mm máis longa para axustar o centro de gravidade do avión. Instalouse un sistema de combustible revisado, con máis combustible transportado para conseguir a autonomía de dúas horas especificada polo Corpo Aéreo. Instaláronse motores Conqueror máis potentes, e todas as aeronaves usaban motores con engrenaxes como se usaban no XO-35.

## Notas 
## Bibliografía 
* Francillon, René J. *McDonnell Douglas Aircraft since 1920.* Londres: Putnam, 1979. .
Borja Martínez Giner

**Borja Martínez Giner**, coñecido simplemente como **Borja**, nado en Alacant o 2 de marzo de 1994, é un futbolista español que xoga como extremo esquerdo no Teruel, da Primeira División RFEF.

## Traxectoria 
Con 10 anos ingresou na canteira do Hércules CF e foi subindo polas diferentes categorías do club ata debutar co primeiro equipo o 20 de xaneiro de 2013, nun partido da Segunda División ante o Lugo. Disputou seis partidos co Hércules e no verán de 2013 fichou polo Espanyol B, da Segunda División B. Xogou nesa categoría durante cinco anos, vestindo tamén as camisetas da Cultural Leonesa, o Lorca e o Ebro, conseguindo un ascenso co club murciano.En xuño de 2018 asinou contrato co Elche, da Segunda División. Militou unha soa campaña no club, disputando un total de 23 encontros nos que marcou un gol. A continuación regresou ao Hércules e xogou tamén no Ibiza, o San Sebastián de los Reyes e o Teruel.

## Notas
Gontán, Gontán, Verea

**Gontán** é un lugar da parroquia de Gontán, no concello ourensán de Verea, na comarca da Terra de Celanova. Segundo o IGE, en 2023 tiña 31 habitantes (15 homes e 16 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Gontán
### Parroquias de Verea
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Verea
LU-620

A **LU-620** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia, que une as localidades da Reboleira e o antigo aeródromo de Sarria; ambas no concello de Láncara. Ten unha lonxitude de 1,23 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa LU-636 na Reboleira (Láncara) e finaliza no aeródromo de Sarria.

## Notas
O Souto, Boimorto, Vilamarín

**O Souto** é un lugar da parroquia de Boimorto, no concello ourensán de Vilamarín, na comarca de Ourense. Segundo o IGE, en 2023 tiña 19 habitantes (9 homes e 10 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Boimorto 
### Parroquias de Vilamarín
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilamarín
Jorge Alastuey

**Jorge Alastuey Aperte**, nado en Zaragoza o 14 de maio de 2003, é un futbolista español que xoga como centrocampista no Teruel, da Primeira División RFEF.

## Traxectoria 
Formouse como futbolista nas canteiras do Zaragoza e do Barcelona. O 30 de setembro de 2022 fíxose oficial a súa fichaxe polo Napoli para xogar no seu equipo Primavera.

En xullo de 2023 regresou ao seu Aragón natal e fichou polo Teruel, da Primeira División RFEF.

## Notas
Fran Tena

**Francisco Manuel Tena Jaramillo**, nado en La Rinconada o 28 de xuño de 1993, é un futbolista español que xoga como centrocampista no Teruel, da Primeira División RFEF.

## Traxectoria 
Formado como futbolista nas canteiras do Sevilla e do Betis, debutou na Terceira División durante a tempada 2012/13, vestindo a camiseta do CD Ronda. Posteriormente xogou no CD Alcalá, o Sevilla Atlético, o Real Madrid Castilla, o Istra 1961, o San Sebastián de los Reyes, o Ejea, o El Ejido e o Teruel.

## Notas
LU-701

A **LU-701** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia, que une as localidades da Fonsagrada e O Acevo; ambas no concello da Fonsagrada. Ten unha lonxitude de 12,17 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa LU-530 na Fonsagrada e finaliza nun cruzamento coa AS-12 no Acevo (A Fonsagrada) co limítrofe provincial de Lugo e Asturias.

## Notas
LU-702

A **LU-702** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia, que une as localidades de Ouviaño e A Lavandeira; ambas no concello de Negueira de Muñiz. Ten unha lonxitude de 4,02 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa LU-P-3602 en Ouviaño (Negueira de Muñiz) e finaliza nun cruzamento coa AS-210 na Lavandeira (Negueira de Muñiz) co limítrofe provincial de Lugo e Asturias.

## Notas
Coro Cantigas e Agarimos (Fonoteca 92)

A octoxésimo terceira casete da colección Fonoteca 92 é un EP que recolle nove panxoliñas interpretadas polo coro Cantigas e Agarimos, dirixido por Santiago López Blanco, gravado en directo en no Teatro Principal de Santiago de Compostela o 22 de decembro de 1990, foi publicado en 1992 pola Editorial Compostela de *El Correo Gallego*.

## Lista de cancións 
## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do grupo
Heinkel He 49

O **Heinkel He 49** foi un biplano alemán dunha única baía de construción mixta armado con dúas metralladoras. Fixéronse catro variantes, os He 49a, He 49b, He 49c e He 49d.

## Variantes 
*Datos de:*

; HD 49
: Designación orixinal de Heinkel para o He 49, antes da asignación das designacións do *Reichsluftfahrtministerium* (RLM).
; He 49L
: Designación xenérica para calquera das variantes do avión terrestre He 49.
; He 49W
: Designación xenérica para a variante de hidroavión He 49.
; He 49a
: O primeiro prototipo, (orixinalmente HD 49), que foi voado en novembro de 1932.
; He 49b
: O segundo prototipo seguiu en febreiro de 1933, cunha fuselaxe modificada para facelo 400 mm máis longo, impulsado por un motor BMW VI 6.0 V-12.
; He 49bW
: O He 49b convertido en hidroavión.
; He 49c
: O terceiro prototipo.
; He 49d
: Prototipo do posterior Heinkel He 51.

## Especificacións (Heinkel He 49b) 
**Características xerais**

* **Tripulación:** 1
* **Lonxitude:** 8,24 m

* **Envergadura:** 11 m
* **Supercicie alar:** 27,2 m2
* **Peso bruto:** 1 950 kg

* **Motor:** 1 motor de pistóns refrixerado por líquido BMW VI 6.0 V-12 de 510 kW (690 CV)

## Notas
LU-722

A **LU-722** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia, que une as localidades da Becerreá e Embernallas (Navia de Suarna) coa ponte do río Rao; atravesa os concellos de Becerreá, Cervantes e Navia de Suarna. Ten unha lonxitude de 32,49 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa N-6 en Becerreá e finaliza nun cruzamento coa LU-P-3510 en Embernalla (Navia de Suarna).

## Notas
LU-723

A **LU-723** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia, que une as localidades das Pontes de Gatín (Becerreá) e O Portelo (Cervantes); atravesa os concellos de Becerreá e Cervantes. Ten unha lonxitude de 27,83 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa LU-722 nas Pontes de Gatín (Becerreá) e finaliza nun cruzamento coa LE-723 no Portelo (Cervantes) co limíte provincial de Lugo e León (Castela e León).
 
## Notas
O Fontao, O Río, Vilamarín

**O Fontao** é un lugar da parroquia do Río, no concello ourensán de Vilamarín, na comarca de Ourense. Segundo o IGE, en 2023 tiña 8 habitantes (4 homes e 4 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Río 
### Parroquias de Vilamarín
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilamarín
LU-730

A **LU-730** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia, coñecida como a **Ronda da Fonsagrada**, que está na localidade da Fonsagrada desde o sur ata o oeste desta mesma localidade; situada no concello da Fonsagrada. Ten unha lonxitude de 0,55 quilómetros e iníciase no sur da Fonsagrada e finaliza no oeste da Fonsagrada.

## Notas
Sabel Tuñón Ces

**Sabel Tuñón Ces**, nada en Xixón en 1963, é unha escritora asturiana en lingua asturiana.

## Traxectoria 
Sabel Tuñón é activista en asociacións ciudadás, culturais e políticas. Foi cofundadora do Partíu Asturianista e nos anos 80 estivo na asociación Andecha Asturianista. Na actualidade é membro de El Garrapiellu e directiva de Iniciativa pol Asturianu.

É autora de contos para nenos de 0 a 3 anos, ademais doutros traballos, como un libro sobre Andrés Solar ou unha guía sobre a parroquia de Deva e microrrelatos publicados en prensa e antoloxías como *Cuántu carbón saldría* e *Muyeres escritores*. No eido político, formou parte da candidatura do Bloque por Asturies-Unidá Nacionalista Asturiana (UNA) para Xixón en 2011 e no movemento veciñal foi primeiro vicepresidenta e despois presidenta da "Asociación de Vecinos de Vega-La Camocha" de 2002 a 2010. Ademais foi líder do movemento de nais e pais de alumnos do IES Jacinto Benavente por máis de dezaseis anos, un centro que foi pioneiro no emprego do asturiano e na difusión da cultura asturiana.

Xunto con Takeshi Moritaku creou o primeiro dicionario asturiano-xaponés/xaponés-asturiano con 2.800 entradas, cunha transcrición fonética das palabras. Porén, aínda non foi publicado. Sabel Tuñón e Takeshi Moritaku coñecéronse en Xixón en 2002. El foi a Asturias nun intercambio para dar clases de cultura xaponesa nun instituto e, ademais aprender castelán. Aloxouse na casa de Sabel Tuñón, onde tivo contacto co asturiano e acabou facendo a «proba de coñecemento da lingua asturiana».

Tuñón é membro da xunta directiva de Iniciativa pol Asturianu.

## Obras 
* *Animalaes* (Ámbitu, 2007)
* *La primavera* (Ámbitu)
* *Los animales* (Ámbitu)
* *Kiko Perico* (Ámbitu)
* *Animalinos* (Ámbitu)
* ''Deva peles siendes d'Andrés Solar Santurio* (Conceyu de Xixón, 2005)
* *Diccionariu asturianu-xaponés'' (sen publicar)

## Notas
LU-740

A **LU-740** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia, que une as localidades da Fonsagrada e Vilardíaz; ambas no concello da Fonsagrada. Ten unha lonxitude de 17,59 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa LU-530 na Fonsagrada e finaliza nun cruzamento coa LU-P-1905 en Vilardíaz (A Fonsagrada).

## Notas
LU-752

A **LU-752** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia, que une as localidades do Alto do Pousadoiro e O Chao de Pousadoiro; ambas no concello de Ribeira de Piquín. Ten unha lonxitude de 5,56 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa LU-751 no Alto do Pousadoiro (Ribeira de Piquín) e finaliza nun cruzamento coa LU-751 no Chao de Pousadoiro (Ribeira de Piquín).

## Notas
LU-760

A **LU-760** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia, que une as localidades da Mondriz (Castro de Rei) e Rioxoán (Pol); atravesa os concellos de Castro de Rei e Pol. Ten unha lonxitude de 15,1 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa N-640 en Mondriz (Castro de Rei) e finaliza nun cruzamento coa LU-750 en Rioxoán (Pol).

## Notas
Coral Polifónica Trasdeza / Banda de Música de Silleda (Fonoteca 92)

A octoxésimo cuarta casete da colección Fonoteca 92 é un EP que recolle sete temas interpretados pola Banda Municipal de Silleda acompañada pola Coral Polifónica Trasdeza, dirixida por Manuel Molinos Rivas, gravado en Silleda o 7 de xullo de 1992, foi publicado en 1992 pola Editorial Compostela de *El Correo Gallego*.

## Lista de cancións 
## Notas
A Lama, Tamallancos, Vilamarín

**A Lama** é un lugar da parroquia de Tamallancos, no concello ourensán de Vilamarín, na comarca de Ourense.

## Toponimia 
O orónimo provén do latín , e indica un lugar con lama ou lodo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Tamallancos 
### Parroquias de Vilamarín
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilamarín
Liga Nacional de Hockey Hielo Femenina 2008-2009

A **tempada 2008-2009 da Liga Nacional de Hockey Hielo Femenina** foi a primeira edición da máxima categoría do hóckey sobre xeo en categoría feminina en España. A competición disputouse entre os meses de outubro de 2008 e febreiro de 2009 e tomaron parte na mesma un total de cinco equipos.
Ao finalizar a liga o equipo das Valladolid Panteras proclamouse campión logo de gañar todos os partidos.

## Equipos 
Se ben inicialmente o campionato ía contar con catro clubs (Afer Gasteiz, SAD Majadahonda, Aramón Jaca e CG Puigcerdà) que organizarían cada un deles un torneo, logo da terceira xornada uníronse as Panteras de Valladolid, un equipo que procedía do hóckey liña.

Todos os equipos pertencían a distintas comunidades autónomas, estando representadas Aragón, Castela e León, Cataluña, a Comunidade de Madrid e o País Vasco.

## Liga regular 
;Clasificación
O equipo das Valladolid Panteras proclamouse campión logo da liga regular logo de gañar os seus 10 partidos e conseguir un total de 30 puntos. O equipo castelán-leonés foi ademais o equipo máis goleador con 94 goles (29 goles máis que o SAD Majadahonda, segundo máximo goleador) e o menos goleado con tan só sete goles en contra, para unha diferenza de goles de +87.

;Torneos
A primeira xornada disputouse entre os días 18&nbsp;e 19 de outubro de 2008 en Majadahonda cos seguintes catro enfrontamentos:

Entre os días 1&nbsp;e 2 de novembro&nbsp;de 2008 disputouse a segunda xornada en Puigcerdà, no que se disputaron catro novos enfrontamentos:

A terceira xornada disputouse en Vitoria entre os días 29&nbsp;e 30 de novembro de 2008 cos seguintes resultados:

Logo da terceira xornalda as Valladolid Panteras uníronse á competición, disputando catro partidos no mes de xaneiro de 2009:

Jaca&nbsp;acolleu a cuarta xornada os días 7 e 8 de febreiro de 2009. Se ben se disputaron cinco partidos, o enfrontamento entre o equipo local e o Majadahonda durou 33 minutos e 46 segundos en lugar dos 45 minutos previstos a causa da falta de tempo de xeo. Os resultados foron os seguintes:

Logo da cuarta xornada o equipo de Valladolid tivo que xogar dous encontros fronte o Majadahonda os días 14 e 15 de febreiro, e outros dous contra o Jaca o día 21 de febreiro. As castelán-leonesas gañaron os catro encontros:

## Anotadoras 
Ao final da competición Alejandra Rodríguez, das Valladolid Panteras, foi a máxima anotadora da liga con 35 puntos (20+15). A máxima goleadora foi María Guerra, do SAD Majadahonda, mentres que Lucía Ruiz dominou a estatística de asistencias con 17.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da Federación Española de Deportes de Hielo
Shumi no iden

***Shumi no iden*** (xaponés: 趣味の遺傳, lit. "A herdanza do gusto") é unha novela curta de Natsume Sōseki. Foi escrita nun período de oito días en decembro do 1905, e publicada en xaneiro do 1906 na revista *Teikoku bungaku* 帝国文学 ("Literatura imperial"). A historia transcorre durante a guerra ruso-xaponesa, e expresa as opinións do autor sobre a guerra.

## Sinopse 
A obra conta a chegada do narrador a unha estación de tren xunto cos soldados nipóns. O protagonista ve a un soldado moi parecido ao seu amigo Kō-san, asasinado durante o conflito. Máis tarde, no cemiterio, descobre que unha rapaza estivo a visitar o sepulcro do seu amigo. Movido pola curiosidade, viaxa á casa da nai de Kō-san, onde le o seu diario e coñece a historia da moza.

## Traducións 
### En castelán 
* Natsume, S. (2010). *Shumi no iden: La herencia del gusto*. Tradución directa ao castelán de Emilio Masiá e Moe Kuwano. Ediciones Sígueme.

## Notas
Vilamarín, Vilamarín, Vilamarín

**Vilamarín** é un lugar da parroquia de Vilamarín, no concello ourensán de Vilamarín, na comarca de Ourense. Segundo o IGE, en 2023 tiña 239 habitantes (110 homes e 129 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilamarín 
### Parroquias de Vilamarín
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilamarín
OU-100

A **OU-100** (na provincia de Ourense), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia que une a Avenida de Zamora e o Apeadoiro de Ourense-San Francisco, ambas na cidade de Ourense. Ten unha lonxitude de 0,52 quilómetros e iníciase na Avenida de Zamora no sur de Ourense e finaliza no Apeadoiro de Ourense-San Francisco no centro de Ourense.

## Notas
OU-102

A **OU-102** (na provincia de Ourense), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Rioseco e Cantoña; ambas no concello de Paderne de Allariz. Ten unha lonxitude de 3,14 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa OU-101 en Rioseco (Figueiroá) e finaliza nun cruzamento coa OU-0102 en Cantoña.

## Notas
OU-103

A **OU-103** (na provincia de Ourense), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Maceda e Os Milagres do Medo (Baños de Molgas); atravesa os concellos de Maceda e Baños de Molgas. Ten unha lonxitude de 4,87 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa OU-104 en Maceda e finaliza nun cruzamento coa OU-1103 nos Milagres do Medo (Baños de Molgas).

## Notas
Les Fourmis

***Les Fourmis*** é unha novela de 1991 de ciencia ficción escrita polo francés Bernard Werber. É a primeira entrega da triloxía *La Saga des Fourmis* (tamén coñecida como *La Trilogie des Fourmis*), que continuou con *Le Jour des fourmis* (1992) e *La Révolution des fourmis* (1996). A novela foi adaptado en formato de videoxogo.

## Sinopse 
A trama comeza como dúas historias que se desenvolven en paralelo: unha no mundo dos humanos (en París), a outra no mundo das formigas (nunha colonia de formigas nun parque próximo a París). A época é a comezos do século XXI (o futuro próximo, en relación coa época na que Werber escribiu o libro). O personaxe humano recibe unha casa e unha mensaxe provocadora como herdanza do seu tío recentemente falecido. Comeza a investigar a vida e as misteriosas actividades do seu tío, e decide descender á adega da casa pero non regresa. A súa familia e outras persoas ségueno e desaparecen. O personaxe da formiga é un macho cuxa expedición de alimentación é destruída nun só golpe por unha forza misteriosa que vén de arriba. Sospeita que unha colonia doutra especie de formigas atacounos cunha arma secreta, e intenta reunirse coa raíña e reunir outras formigas para investigar o desastre. Porén, atrae a atención dun grupo secreto de formigas dentro da mesma colonia que parece querer ocultar esta información. A medida que se desenvolve a trama, os humanos e as formigas atopan novos misterios e participan en eventos desafiantes, incluíndo unha guerra entre diferentes especies de formigas.

## Notas
OU-104

A **OU-104** (na provincia de Ourense), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Alto do Couso e Maceda; ambas no concello de Maceda. Ten unha lonxitude de 5,98 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa OU-536 en Alto do Couso (Maceda) e finaliza nun cruzamento coa OU-103 en Maceda.

## Notas
OU-105

A **OU-105** (na provincia de Ourense), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Ourense e A Ponte Noalla (San Cibrao das Viñas); atravesa os concellos de Ourense e San Cibrao das Viñas. Ten unha lonxitude de 5,17 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa OU-0517 no sur de Ourense e finaliza nun cruzamento coa OU-538 na Ponte Noalla (San Cibrao das Viñas).

## Notas
Olga P. Berthelsen

**Olga Poulsen Berthelsen**, nada o 7 de xullo de 1962, é unha política groenlandesa do partido Inuit Ataqatigiit.

## Traxectoria 
Berthelsen é a filla de Ane D. Poulsen. Nos seus anos máis novos traballou como empregada de oficinas e como profesora antes empezar a súa instrución como enfermeira en 1994.

### Carreira política 
Berthelsen presentouse por primeira vez ás eleccións xerais de 1991, mais non saíu elixida para o Inatsisartut. Tampouco foi elixida nas eleccións de 1995. En marzo de 1996, converteuse en membro do concello municipal de Nuuk. Nas eleccións de 1999, foi elixida para o Inatsisartut por vez primeira. Non se presentou ás eleccións de 2002 e tamén deixou o consello municipal.

## Vida persoal 
Berthelsen casou co líder sindicalista groenlandés Jess G. Berthelsen (nado en 1958)

## Notas
As Gralleiras, Córgomo, Vilamartín de Valdeorras

**As Gralleiras** é un lugar da parroquia de Córgomo, no concello ourensán de Vilamartín de Valdeorras, na comarca de Valdeorras.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Córgomo
### Parroquias de Vilamartín de Valdeorras
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilamartín de Valdeorras
OU-113

A **OU-113** (na provincia de Ourense), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Verín e Vilar de Barrio; atravesa os concellos de Verín, Laza, Sarreaus e Vilar de Barrio. Ten unha lonxitude de 38,83 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa N-525 en Verín e finaliza nun cruzamento coa OU-1103 en Vilar de Barrio.

## Notas
OU-114

A **OU-114** (na provincia de Ourense), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Caldeliñas (Verín) e Campobecerros (Castrelo do Val); atravesa os concellos de Verín e Castrelo do Val. Ten unha lonxitude de 21,29 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa OU-113 en Caldeliñas (Verín) e finaliza en Campobecerros (Castrelo do Val).

## Notas
Pavillón de Xeo de Jaca

O **Pavillón de Xeo de Jaca** é un pavillón adicado á práctica de deportes de xeo na cidade de Jaca, na provincia de Huesca (España). O edificio foi deseñado polo estudio de arquitectura Coll-Barreu Arquitectos en 2005 e foi inaugurado en 2007 con motivo do Festival Olímpico da Xuventude Europea que se celebrou na cidade aragonesa.

O pavillón ten dúas pistas de xeo, unha de dimensións olímpicas (60 x 30 metros) e outra de menores dimensións (50 x 20 metros) e destinada a usos lúdicos para uso de menores de 11 anos, tratándose do primeiro edificio de España en contar con dúas pistas de xeo. A pista principal ten bancadas para dar cabida a 1&nbsp;891&nbsp;persoas, se ben a capacidade do recinto se pode ampliar ata as 3&nbsp;579&nbsp;persoas mediante a instalación doutras estruturas de bancadas de carácter provisional, e ata as 6&nbsp;700&nbsp;persoas para espectáculos con público de pé sobre as pistas.

No pavillón realiza as súas actividades o Club Hielo Jaca nas súas distintas seccións: curling, hóckey sobre xeo e patinaxe artística sobre xeo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Arruás, A Alberguería, Vilar de Barrio

**Arruás** é un lugar da parroquia da Alberguería, no concello ourensán de Vilar de Barrio, na comarca da Limia. Segundo o IGE, en 2023 tiña 4 habitantes (2 homes e 2 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares da Alberguería
### Parroquias de Vilar de Barrio
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilar de Barrio
Vilar de Barrio, Vilar de Barrio, Vilar de Barrio

**Vilar de Barrio** é un lugar da parroquia de Vilar de Barrio, no concello ourensán de Vilar de Barrio, na comarca da Limia. Segundo o IGE, en 2023 tiña 225 habitantes (120 homes e 105 mulleres). É a capital do concello.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Vilar de Barrio
### Parroquias de Vilar de Barrio
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilar de Barrio
Ilyushin I-21

O **Ilyushin I-21**, tamén coñecido como **TsKB-32**, foi un caza monomotor dun só asento producido na URSS en 1936-37 en resposta a unha especificación do goberno.

## Deseño e desenvolvemento 
O era un monoplano en saínte totalmente metálico de á baixa con tren de aterraxe retráctil e cabina pechada. As ás estaban marcadamente afiadas con bordos de saída rectos, o que introducía un certo grao de frecha no bordo de ataque. Dous motores V-12 refrixerados por líquido Mikulin AM-34RNF (tamén escritos AM-34FRN) modificados especialmente proporcionaban a potencia a través dunha caixa de cambios non redutora, que se usaba só para elevar a liña de pulo e permitir o uso de patas máis curtas do tren de aterraxe.

A refrixeración do motor do primeiro prototipo utilizaba un sistema evaporativo que prescinde de radiadores e usaba condensadores integrados na superficie da sección central da á. O segundo prototipo estaba equipado cun sistema de refrixeración convencional que utilizaba refrixerante de etilenglicol e un radiador retráctil. As probas de voo comezaron pero pronto demostraron que o sistema de refrixeración por evaporación era inadecuado, e tanto o motor como a sección central da á sobrequentábanse. Ilyushin tamén era moi consciente da vulnerabilidade do sistema a danos de combate, pero o GUAP ordenoulle utilizar este sistema. O desenvolvemento detívose en 1939 e a designación I-21 foi reutilizada para o Pashinin I-21.

## Variantes 
*Datos de:*'OKB Ilyushin

; TsKB 32
: (primeiro prototipo do I-21) con refrixeración por evaporación
; TsKB 52
: (segundo prototipo do I-21) cun sistema de refrixeración convencional que utilizaba refrixerante de etilenglicol, non completado debido a problemas coa entrega do motor.

## Notas
OU-111

A **OU-111** (na provincia de Ourense), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia que une as localidades da Alberguería e Prado; ambas no concello de Vilar de Barrio. Ten unha lonxitude de 6,97 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa OU-113 na Alberguería (Vilar de Barrio) e finaliza en Prado (Vilar de Barrio).

## Notas
OU-112

A **OU-112** (na provincia de Ourense), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Laza e a Estación de Laza-Cerdedelo; ambas no concello de Laza. Ten unha lonxitude de 10,87 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa OU-113 en Laza e finaliza na Estación FF.CC. de Laza-Cerdedelo (Laza).

## Notas
Gloster Grouse

O **Gloster Grouse** foi un biplano británico da década de 1920 desenvolvido pola Gloster Aircraft Company. Moitas veces referido como o prototipo do Gloster Grebe, o Grouse construíuse orixinalmente como un avión experimental e despois desenvolveuse como un adestrador. A pesar do seu deseño compacto e manobrabilidade, o Grouse non foi en si un éxito comercial, aínda que formou a base para os cazas Gloster Grebe e Gamecock que foron utilizados pola Royal Air Force británica nos anos 30.

## Deseño e desenvolvemento 
O deseño do Gloster Grouse foi un experimento para combinar as vantaxes do monoplano coas dun biplano. Foi deseñado polo enxeñeiro aeronáutico e deseñador inglés Henry Folland, o deseñador do S.E.5, entre outros modelos. A á superior tiña un perfil aerodinámico groso e de gran sustentación, mentres que a á inferior era máis pequena, cun perfil aerodinámico máis delgado de sustentación media colocado nun ángulo de ataque menor que a á superior. Esta disposición estaba destinada a producir unha elevada sustentación para a engalaxe con baixa resistencia.

Para probar esta disposición equipáronse novas ás á fuselaxe dun Gloster Sparrowhawk modificado para producir o Gloster Grouse. O avión resultante era un pequeno biplano con ás de madeira dun único tramo. demostrando durante as probas que as teorías de Folland eran correctas. Tras ser avaliado pola RAF, realizáronse pedidos por tres derivados de caza, que serían propulsados ​​por motores radiais Armstrong Siddeley Jaguar, denominados Gloster Grebe.

En 1924, Gloster reconstruíu o Grouse como un adestrador de dúas prazas, o Grouse II, impulsado por un motor radial Armstrong Siddeley Lynx para substituír aos obsoletos Avro 504 da RAF, xurdindo desta forma en 1925.

## Historial operativo 
O Grouse II non conseguiu satisfacer as necesidades da RAF, sendo preferida unha nova versión do Avro 504, o 504N, tamén co motor Lynx.

### **Características xerais** 
* **Tripulación:** 2
* **Lonxitude:** 6,20 m
* **Envergadura:** 8,48 m
* **Altura:** 2,87 m
* **Superficie alar:** 19 m2
* **Peso baleiro:** 633 kg
* **Peso bruto:** 961 kg
* **Motor:** 1 motor radial de pistóns Armstrong Siddeley Lynx de 7 cilindros refrixerado por aire con 185 cabalos
* **Hélice:** 2-bladed fixed-pitch propeller

### **Rendemento** 
* **Velocidade máxima:** 190 km/h
* **Autonomía:** 3 horas e 45 minutos
* **Teito de servizo:** 5 500 m
* **Tempo a altitude:** 3 000 m en 17 minutos

## Notas 
## Bibliografía 
* .
* .
San Pedro, As Maus, Vilar de Barrio

**San Pedro** é un lugar da parroquia das Maus, no concello ourensán de Vilar de Barrio, na comarca da Limia.
## Toponimia 
O topónimo **San Pedro** é un haxiotopónimo referido ao apóstolo Pedro, e débese á presenza no lugar da igrexa parroquial de San Pedro das Maus.

## Lugares e parroquias 
### Lugares das Maus 
### Parroquias de Vilar de Barrio 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilar de Barrio