open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
1557

## Acontecementos 
### América 
* 6 de novembro, Chile, batalla de Lagunillas, primeira que as tropas do vicerraíña Andrés Hurtado de Mendoza libraron contra os mapuches do cacique Caupolicán.

### Asia 
* Os portugueses obteñen unha pequena concesión territorial, a península de Macau, na China, por parte do mandarín de Cantón.

## Nacementos 
* 24 de febreiro - Matías de Habsburgo, emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico.
* 28 de xuño - Philip Howard, nobre inglés e santo da Igrexa Católica.
* Xosé de Calasanz, fundador dos Escolapios.

## Mortes 
* 29 de abril, Lautaro, caudillo mapuche, heroe nacional chileno na loita contra a conquista española.
* 16 de xullo, Ana de Cleves, cuarta esposa de Henrique VIII de Inglaterra.
* 13 de decembro - Niccolò Fontana, chamado Tartaglia, matemático italiano (n. 1499).
* Gonzalo Fernández de Oviedo y Valdés, escritor, cronista e colonizador español.

## Outros 
Historia ano a ano
1556

## Acontecementos 
### América 
* Fundación da cidade de Trujillo en Venezuela por Diego García de Paredes

### Europa 
* 16 de xaneiro, abdicación de Carlos I de España.

## Arte e cultura 
* O relixioso español frei Luís de Granada publica a "*Guía de pecadores*".

### Ciencia e tecnoloxía 
* Publicación póstuma da obra de Georg Bauer, dito Agricola, "*De re metallica*" (*Sobre os metais*).

## Nacementos 
* Carlo Maderno, arquitecto italiano (m. 1629).
*27 de decembro, Xoana de Lestonnac, relixiosa católica.

## Mortes 
* 22 de febreiro, Humayun, segundo emperador mogol.

## Outros 
Historia ano a ano
Auroville

**Auroville** é unha cidade internacional preto de Pondicherry, no sur da India, construída co propósito de plasmar a unidade dentro da diversidade humana. Ten 1780 habitantes (2005) deles 736 son indios, 262 franceses, 226 alemáns, 85 italianos, 77 holandeses, 61 norteamericanos, 50 británicos e os demais orixinarios de 33 países do mundo.
Foi fundada dentro dos principios do ioga integral, desenvolvida por Sri Aurobindo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial de Auroville
1555

**1555** (**MDLV**) foi un ano común comezado en martes segundo o calendario xuliano.

## Acontecementos 
* Impresión de *Meshari* de Gjon Buzuku, o primeiro libro en lingua albanesa.
* Rusia rompe a tregua de 60 anos con Suecia atacando Finlandia.
* Fundación da cidade de Nova Valencia do Rei en Venezuela por Alonso Díaz Moreno. Alonso Arias de Villasinda.
* 23 de maio, Paulo IV nomeado Papa.
* O Imperio de Carlos V chegou o seu fin e quedou totalmente dividido trala sinatura o 24 de setembro de 1555 da paz de Augsburgo, onde se produce a división total da cristiandade.
* 25 de outubro: Carlos V abdica no seu fillo Filipe II.

## Nacementos 
* 21 de abril - Ludovico Carracci, pintor italiano († 1619)
* François de Malherbe, literato francés.

## Mortes 
* 8 de febreiro, Laurence Saunders mártir.
* 25 de maio, Henrique II de Navarra.
* 16 de outubro, Nicholas Ridley mártir.
* 16 de outubro, Hugh Latimer mártir.
* 12 de abril, falecía dona Xoana a Tola en Tordesillas (n. 1479).

## Outros 
Historia ano a ano
Llorenç Villalonga

**Llorenç Villalonga i Pons**, nado en Palma en 1897 e finado en 1980, foi un escritor mallorquín en lingua catalá.

## Traxectoria 
Fillo dun militar que procedía da oligarquía local, viviu en diferentes cidades seguindo os destinos dos seus pais, residindo en 1903 na Coruña. Estudou medicina en Barcelona e Zaragoza, facendo a especialidade de psiquiatría en París, onde coñeceu as obras de Marcel Proust. De volta a Mallorca instalouse como psiquiatra e foi subdirector do psiquiátrico provincial ata 1967, colaborando con publicacións literarias da illa e sendo director da revista literaria *Brisas* entre 1934 e 1936.

Trala guerra civil trasladouse a vivir a Binissalem e dedicouse a escribir. Redactou a primeira versión de *Bearn o La sala de les nines* en 1945, presentada ao Premio Nadal de 1955. Ao ano seguinte editouse por primeira vez, na súa versión en castelán, e ata 1961 non se publicou a versión catalá.

Boa parte das súas obras céntranse, nun ton pesimista, no conflito entre o mundo antigo e o da posguerra.

## Obras 
### Novela 
* *Mort de dama*, 1931
* *Bearn o La sala de les nines)*, 1956, a versión orixinal en catalán editouse en 1961 
* *La novel·la de Palmira*, 1952
* *La gran batuda*, 1968
* *Desenllaç a Montlleó*, , 1963
* ''L'hereva de Donya Obdúlia*, 1964 (a primeira versión apareceu como *Mme Dillon* en *Brisas*,1937)
* *Les fures*, 1967
* *El misantrop*, 1972

### Teatro 
* *Fedra*, 1932 
* *Faust*, 1956
* *Aquil·les o l'impossible*, 1964
* *Els desbarats*, 1965
* *Un estiu a Mallorca*, 1975
A súa peza breve *A Tuta e a Ramoneta'' foi representada en 1983 polo grupo Sarabela Teatro, traducida por Xosé Luís Grande Grande en 1984, nos Cadernos da Escola Dramática Galega.
1552

## Acontecementos 
* Fundación da cidade de Barquisimeto en Venezuela por Juan de Villegas.
* Fundación da cidade de Valdivia en Chile, polo capitán Pedro de Valdivia.
* Bartolomé de las Casas, brevísima relación da destrución das Indias.

## Nacementos 
* Boris Godunov, tsar de Rusia (m. 1605). 
* Edmund Spenser, poeta inglés.

## Mortes 
* 3 de decembro, San Francisco Xabier, misioneiro xesuíta e patrón de Navarra, na illa Shang Chuang, fronte ás costas da China.
* Pedro de Gamboa, mestre de obras e arquitecto español.
* Antonio de Nebrija, creador da primeira gramática do español.

## Outros 
* Historia ano a ano

## Notas
1551

## Acontecementos 
* Fundación da Universidade Nacional Maior de San Marcos.
* Expulsión dos xudeus de Baviera.

## Nacementos 
* 19 de setembro - Henrique III, rei de Francia (m. 1589).

## Mortes 
## Outros 
O Conde de Salinas vende as Terras de Ribadeo entre o Eo e o Navia.

Historia ano a ano
1549

## Acontecementos 
* Misioneiros xesuítas chegan a Nagasaki.

## Nacementos 
* Gonzalo Argote de Molina, militar, poeta e historiador español (m. 1590).

## Mortes 
## Outros 
Historia ano a ano
1550

## Acontecementos 
### América 
* Fundación da cidade de Concepción, en Chile.

### Ciencia e tecnoloxía 
* Gerolamo Cardano estuda unha lente converxente, orixe do obxectivo.

## Nacementos 
* John Napier, matemático escocés.
* Francisco Sánchez, *o Escéptico*, filósofo hispano (m. 1623).
* Ishikawa Akimitsu - xeneral xaponés (m. 1622).
* 17 de setembro - Papa Paulo V.

## Mortes 
* Tabinshwehti, rei de Birmania, asasinado (n. 1512).

## Outros 
* Publícase en Mondoñedo a obra do licenciado Molina "*Descripcion del Reyno de Galizia y de las cosas notables del*".

Historia ano a ano
1548

## Acontecementos 
### América 
* 20 de outubro - O capitán español Alonso de Mendoza funda a cidade da Paz, capital de Bolivia.

### Asia 
* Tabinshwehti (1512-1535), monarca de Birmania (actual Myanmar) emprende unha campaña militar contra o reino de Siam, pondo asedio á capital Ayutthaya. O intento acaba en desastre.

### Arte e cultura 
* Tiziano pinta *Carlos V en Mühlberg* (hoxe no Museo do Prado, Madrid).

## Nacementos 
* Giordano Bruno, teólogo italiano.
* Karel van Mander, pintor, poeta e biógrafo flamengo.

## Mortes 
* 7 de setembro, Catalina Parr, raíña de Inglaterra
* Antonio de Guevara, eclesiástico e escritor español (n. ca. 1480).

## Outros 
Historia ano a ano
1547

## Acontecementos 
* **16 de xaneiro** - O Gran Duque Iván IV de Moscovia convértese no primeiro Tsar de Rusia.
* **28 de xaneiro** - Eduardo VI de Inglaterra sucede ao seu pai Henrique VIII.

## Nacementos 
* Miguel de Cervantes, Escritor español.

## Mortes 
* 2 de decembro - Hernán Cortés, conquistador español (1485).
* Henrique VIII de Inglaterra.

## Outros 
Historia ano a ano
1546

## Acontecementos 
## Nacementos 
* 21 de marzo - Bartholomäus Spranger, pintor e gravador flamengo (m. 1611).
* 14 de decembro - Tycho Brahe, astrónomo dinamarqués (m. 1601).

## Mortes 
* Francisco de Vitoria, Dominico, pai do moderno Dereito internacional.
* 18 de febreiro - Martiño Lutero, teólogo alemán e pai da reforma protestante.
* Mira Bai, princesa, poetisa e mística india (n. ca. 1498).

## Outros 
Historia ano a ano
1545

## Acontecementos 
### América 
* 8 de xaneiro - É fundada a diocese católica de San Francisco de Quito, no actual Ecuador, por bula do papa Paulo III.

### Europa 
* Agosto - O papa Paulo III institúe o ducado de Parma e Piacenza, con carácter herdábel, para un seu fillo natural Pier Luigi Farnese.
* 13 de decembro, inicio oficial do Concilio de Trento.
* Calvino, Antídoto contra o Concilio de Trento.

## Nacementos 
* Abén Humeya nobre mourisco, de nome cristián **Fernando de Válor y Córdoba** e de nome musulmán **Muhammad ibn Umayya** (c. 1545-1569).

## Mortes 
* 7 de xullo - Pernette du Guillet, poetisa francesa.
* [setembro] - Hans Baldung, artista alsaciano (n. 1484 ou 1485).

## Outros 
Historia ano a ano
1542

## Acontecementos 
### América 
* 14 de febreiro, cuarto asentamento (e fundación definitiva) en Nova España da Nova Galicia por Nuño de Guzmán, hoxe coñecida como Guadalajara Jalisco, no Val de Atemajac.
* 21 de maio - Real lei que prohibe a escravización de indios, inclusive nos casos de até entón considerada guerra xusta. 
* Frei Xoán de San Miguel, funda a cidade de San Miguel de Allende (Guanajuato).
* A expedición de Francisco Vázquez de Coronado volta á cidade de México, de onde saíran dous anos antes, desde o Norte (actuais Grandes Chairas dos Estados Unidos).

### Asia 
* Tabinshwehti (1512-1535), rei de Toungoo (actual Myanmar) toma a cidade de Prome, acabando co reino Mon. Domina toda a Baixa Birmania.

### Europa 
* Inicio da cuarta guerra de España contra Francia.

## Nacementos 
* 15 de outubro, Akbar o Grande, emperador mogol da India.
* 8 de decembro, María Estuardo, raíña de Escocia

## Mortes 
* 13 de febreiro - Catarina Howard, quinta esposa de Henrique VIII de Inglaterra degolada na Torre de Londres.

## Outros 
Historia ano a ano
1553

## Acontecementos 
* Sublevación dos mapuches en Chile.
** 25 de xullo - Fundación de Santiago del Estero.
** 25 de decembro - Batalla de Tucapel: Caupolicán derrota a Pedro de Valdivia, que é apresado, e logo morto.

### Ciencia e tecnoloxía 
* Miguel Servet, *Christianismi restitutio*, obra na que describe a circulación pulmonar do sangue.
** 27 de outubro, Servet é queimado vivo na fogueira, en Xenebra.

## Nacementos 
* Henrique IV de Francia.
* Prudencio de Sandoval, clérigo, bispo de Tui e historiador español (m. 1620).

## Mortes 
* 9 de abril, François Rabelais, intelectual francés do Renacemento.
* 27 de outubro, Miguel Servet, intelectual español do Renacemento.
* decembro, Pedro de Valdivia, militar e descubridor español, primeiro Capitán Xeneral de Chile.
* Lucas Cranach o Vello, pintor alemán (n. 1472).
* Mateo Flecha, compositor español (m. 1553).

## Outros 
Historia ano a ano
Paul Barras

**Paul François Jean Nicolas**, vizconde de Barras, nado en Fox-Amphoux en 1755 e finado en 1829, foi un político revolucionario francés.

## Traxectoria 
Naceu no seo dunha familia da pequena nobreza provenzal. Aos dezaseis anos entrou como cadete no rexemento de Languedoc, destinado á India. En 1776 participou na defensa de Pondicherry diante os británicos, ata a capitulación francesa o 18 de outubro de 1778, cando co resto da gornición volveu a Francia. En 1782 participou nunha expedición ao sueste asiático, e tras o Tratado de París (1783) deixou o exército.

Tras a Revolución Francesa inscríbese na francmasonería e no club dos xacobinos. Entrou como delegado na Convención Nacional polo departamento de Var. Únese aos deputados da Montagne e votou a favor da pena de morte para Lois XVI (1793). A Convención envíao aos departamentos do sueste, fai fronte ás insurreccións que se organizan en Toulon e Marsella e confía a un descoñecido capitán de artillaría, Napoleón Bonaparte, a defensa das costas da Provenza.

Barras foi un dos principais responsables, con Jean-Lambert Tallien e Joseph Fouché, da caída de Robespierre o 9 de termidor (27 de xullo de 1794). 

O 3 de novembro de 1975, pasou ao formar parte do Directorio que se encargou do poder executivo. O nomeamento de Bonaparte como xefe do exército de Italia posibilitou o mantemento do Directorio.

Foi amante de Xosefina de Beauharnais con anterioridade ao Napoleón e conseguiu que o Directorio noméase a Napoleón xefe do exército de Italia. 

Tras o golpe de estado do 18-19 de Brumario, Barras dimitiu e marchou ao exilio en Bruxelas e Roma.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Monte Hood

O **Monte Hood**, situado no norte do estado americano de Oregón, é un estratovolcán dormente. Sitúase preto de 100 Km da cidade de Portland. É a montaña máis alta de Oregón.
Panadaría

[miniatura|230px|Panadaría nas [Illas Feroe no Nadal.]]

Unha **panadaría** ou **panadería** é o local onde se confeccionan e comercializan pans e tamén pasteis.

## Aspectos comerciais
Sendo considerada unha actividade comercial, as panadarías actualmente buscan promover a venda de varios produtos. Alén dos pans e bolos, tamén se poden encontrar bebidas, doces, xeados e os produtos máis vendidos nos supermercados. Así, nunha panadaría moderna non se vende só pan, senón unha mestura de produtos.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Panadaría Teatro
James Matthew Barrie

**James Matthew Barrie**, nado en Kirriemuir (Angus) o 9 de maio de 1860 e finado en Londres o 19 de xuño de 1937, foi un escritor escocés, coñecido por crear o personaxe de Peter Pan.

## Traxectoria 
Foi o máis novo de nove irmáns. Estudou en Dumfries e en Edimburgo. Traballou como xornalista en Nottingham e Londres (1885). En 1887 publicou a súa primeira novela, *Better Dead*, unha historia de misterio e en 1888 obtén o seu primeiro éxito con *Auld Licht Idylls*.

A produción máis coñecida de Barrie foron as súas obras teatrais, *Richard Savage* (1891) foi a súa primeira obra de éxito e o personaxe de Peter Pan aparece en ''Peter Pan, or The Boy Who Wouldn't* representada pola primeira vez o 26 de decembro de 1904, aínda que xa falara del en *The Little White Bird'' (1902), onde fala das súas relacións cos nenos da familia Llewellyn Davies, nos que se basea a personaxe.

## Véxase tamén
Théodore Barrière

**Théodore Barrière**, nado en París en 1823 e finado en 1877, foi un dramaturgo francés.

## Traxectoria 
Pertencía a unha familia de gravadores de mapas que traballaban para o ministerio da guerra, e Théodore vai traballar niso durante nove anos, pero o éxito dun vodevil que entrou no repertorio do Palacio Real, fixo que se dedicase a escribir arredor dun cento de obras teatrais con grande éxito.

## Obras 
* *La Vie de bohème* (1849)
* *Manon Lescaut* (1851)
* *Les Filles de marbre* (1853)
* *L’Héritage de Monsieur Plumet* (1858)
* *Les Faux Bonshommes* (1856) 
* *Malheureux vaincus* (1865), prohibida pola censura
* *Le Gascon* (1878).
Isaac Barrow

**Isaac Barrow**, nado en Londres en 1630 e finado en 1677, foi un teólogo e matemático inglés, cuxo papel no desenvolvemento do cálculo moderno historicamente recibiu un mérito secundario, en concreto, no seu traballo respecto da tanxente.  Barrow é famoso por ser o primeiro en calcular as  tanxentes da *curva  kappa*. 

Isaac Newton foi discípulo de  Barrow.
## Traxectoria 
Estudou no Trinity College de Cambridge, destacou en matemáticas e no estudo dos clásicos, graduouse en 1648 e conseguiu un posto de investigación en 1649. En 1655 optou a un posto de grego en Cambridge, pero as súas posturas políticas (realista) e relixiosas (anglicano), impedíronlle acceder ao posto. Pasou os seguintes catro anos viaxando por Francia, Italia e mesmo chegou a Constantinopla. Regresou a Inglaterra en 1659 e ao ano seguinte ordenouse ministro e accedeu ao posto de profesor de grego de Cambridge. En 1662 nomeárono profesor de xeometría no Gresham College e en 1663 accedeu á cátedra lucasiana de matemáticas, á que renunciou en 1669 en favor do seu discípulo Isaac Newton, nomeado capelán de Carlos II e vicerreitor do Trinity College deixou o estudo das matemáticas.
A súa primeira obra foi unha edición completa dos Elementos de Euclides, que apareceu en 1655 en latín e en 1660 en inglés. Editou as súas clases maxistrais de 1664, 1665 e 1666 no volume *Lectiones Mathematicae*. En 1669 sae do prelo *Lectiones Opticae et Geometricae*, revisada por Isaac Newton. Barrow foi un dos que prepararon a aplicación do cálculo diferencial á xeometría e foi o primeiro en recoñecer que a integración e a diferenciación son operacións inversas.
## Notas
## Véxase tamén
Philip Barry

**Philip Barry**, nado en 1896 e finado en 1949, foi un dramaturgo norteamericano.

## Traxectoria 
Naceu en Rochester, Nova York e estudou en Yale, rexeitado para o servizo militar durante a primeira guerra mundial, traballa para o Departamento de Estado, tras a fin da guerra volta a Yale e escribe a súa primeira obra teatral, *Automony* (1919) para o club de teatro universitario, o que posibilitou que estudase en Harvard con George Pierce Baker. Escribiu comedias satíricas sobre a alta sociedade norteamericana de entreguerras como *Holiday* (1928), *The Animal Kingdom* (1932) e *The Philadelphia Story* (1939), das que se fixeron varias versións cinematográficas. Tamén escribiu dramas serios como *Tomorrow and Tomorrow* (1931) e experimentais como *Hotel Universe* (1930).
Barrymore

Co apelido **Barrymore** coñécese, entre outros, a unha familia de actores norteamericanos:

Maurice Barrymore: **Herbert Arthur Chamberlayne Blyth** (1849-1905).
*Lionel Barrymore (1878-1954)
*Ethel Barrymore (1879-1959)
*John Barrymore (1882-1942)
**Diana Blanche Barrymore (1921-1960)
**John Drew Barrymore (1924-2004)
***John Blyth Barrymore (1954)
***Drew Barrymore (1975)
Maurice Barrymore

**Herbert Arthur Chamberlayne Blyth**, nado en Agra (India) o 21 de setembro de 1849 e finado en Amityville (Nova York) o 25 de marzo de 1905, foi un actor estadounidense, máis coñecido como **Maurice Barrymore**. Foi o fundador da coñecida familia de actores, os Barrymore.

## Traxectoria 
Estudou dereito en Oxford (Inglaterra). En 1872 gañou o campionato de boxeo de peso medio de Inglaterra. En 1873 renunciou á súa carreira polo teatro, en 1874 marchou aos Estados Unidos, e ao ano seguinte entrou na compañía de August Daly e debutou con *Under the Gaslight* (1867). En 1876 casou coa actriz Georgianna "Georgie" Emma Drew (1856-1893), filla do actor irlandés John Drew.

Os seus fillos foron os actores John, Lionel e Ethel Barrymore.
Jan Bart

**Jan Bart** (ou Jean Bart), nado en Dunkerque, foi un mariño flamengo ao servizo da mariña francesa.

## Traxectoria 
Naceu en Dunkerque no seo dunha familia de pescadores. En 1662, Bart nesa época era súbdito británico, entra ao servizo dun navío dedicado ao contrabando. En 1666 enrólase na mariña holandesa, pero cando en 1672 comezaron as hostilidades entre Lois XIV e as Provincias Unidas entrou ao servizo de Francia, en 1674 captura o seu primeiro barco inimigo, en 1676 captura 28 navíos e en 1677 está ao mando dunha pequena frota de seis navíos. A pesar da súa orixe humilde, polas súas fazañas en 1679 ascendeu ao grao de tenente, capitán en 1686 e en 1697 almirante. A paz de Ryswick puxo fin ao seu servizo activo, pero por causa da súa coraxe e fazañas arriscadas converteuse nun heroe popular.

## Véxase tamén
Leopoldo Calvo-Sotelo Bustelo

[dereita|miniatura|Tumba no [cemiterio de Ribadeo.]]
**Leopoldo Calvo-Sotelo y Bustelo**, nado en Madrid o 14 de abril de 1926 e finado en Pozuelo de Alarcón, Madrid, o 3 de maio de 2008, foi un enxeñeiro e político español, Marqués da Ría de Ribadeo.

## Traxectoria 
Fillo de Leopoldo Calvo Sotelo. Rematou os seus estudos de enxeñeiro de camiños en 1951, pasando a ocupar cargos de directivo en RENFE (chegou a ser presidente desta empresa). Máis tarde foi nomeado conselleiro delegado de Unión de Explosivos Riotinto S.A. Posteriormente foi elixido procurador en Cortes como representante dos empresarios de industrias químicas, posto que ocuparía durante catro anos, até que en 1975 foi nomeado Ministro de Comercio durante a presidencia de Adolfo Suárez. Durante o goberno deste, desempeñou diversos cargos: Ministro de Obras Públicas, Ministro de Relacións coas Comunidades Europeas e Vicepresidente Segundo para asuntos económicos. En febreiro de 1981 foi investido Presidente do Goberno, tras a dimisión de Adolfo Suárez.

Durante a votación da súa candidatura para Presidente do Goberno (23 de febreiro de 1981), entraron no Parlamento varios gardas civís, que baixo o mando do tenente coronel Antonio Tejero pretendían dar un golpe de Estado militar. Este golpe foi abortado. O goberno de Calvo Sotelo nacía nunhas datas nas que as manifestacións populares contra a involución política, o paro e a debilidade da coalición política permanente protagonizaban a actividade pública española.

Durante o seu mandato, España uniuse á OTAN, que foi moi criticada polo PSOE.

Era tío de Mercedes Cabrera Calvo-Sotelo (exministra de Educación), e sobriño de José Calvo Sotelo, quen fora Ministro de Facenda durante a ditadura de Miguel Primo de Rivera.

## Relacións con Galicia 
Aínda que nado en Madrid, os seus tíos naceron en Galicia (Joaquín na Coruña e José en Tui como o seu pai), polo que Leopoldo Calvo-Sotelo conservaba un forte vencello coa vila de Ribadeo. Alí pasou parte da súa infancia, alí estudou o bacharelato e alí acudía tamén nos veráns. O rei Xoán Carlos I, o 24 de xuño de 2002, concedeulle o título de Marqués da Ría de Ribadeo con grandeza de España, creado a pé feito para el.

Os seus restos mortais descansan no camposanto de Ribadeo.

## Obras 
* 1990, Memoria viva de la transición. Madrid: Plaza & Janés/Cambio 16 ISBN 9788478630103
* 1999, Papeles de un cesante desde la barrera. Madrid: Galaxia Guttemberg. ISBN 9788481092349
* 2003, Pláticas de familia, 1878-2003. Madrid: La Esfera de los libros. ISBN 9788497341479

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* José Calvo Sotelo (tío)
* Joaquín Calvo Sotelo (tío)
Ponte dos Santos

A **ponte dos Santos**, inaugurada o 29 de xullo de 1987, cruza a ría de Ribadeo, unindo Asturias e Galicia pola costa. Inicialmente foi construída para soportar a amplitude dunha estrada normal, pero no 2008 foi inaugurada (1 de outubro de 2008) a ampliación que consistiu en adecuala para un desdobramento de calzada para soportar o paso dunha autovía (A-8).[miniatura|Secuencia de luces en dous faros da [ría de Ribadeo: un na ponte dos Santos, á nosa esquerda e máis próximo, e outro ó comezo da enseada de Arnao (Asturias), ó fondo, a nosa dereita.]]

Recibe o nome polas dúas capelas que ten a ría a cada beira, a de San Román nas Figueiras (Castropol) e a de San Miguel en Ribadeo.

A actividade marítima viuse variada pola construción da ponte dos Santos, afectando á reconversión das lanchas de pasaxe para paseos turísticos ou limitando a altura dos navíos construídos nos estaleiros.

## Homenaxes
O 4 de maio de 2013 Correos emitiu un selo cun valor facial de dous euros coa imaxe da ponte.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Ría de Ribadeo1.jpg|Localización
Ficheiro:Ponte dos Santos, Ribadeo.jpg|A ponte, cos apoios laterais tras o desdobramento
Ficheiro:PonteSantospeq.JPG|Antes da ampliación.
Ficheiro:Ribdesdecastropol.jpg|Dende Castropol.
Ficheiro:Ribadeo.jpg|Ribadeo dende pasarela peonil sur da ponte.
Ficheiro:Antigo cargadoiro de mineral e Ponte dos Santos, Ribadeo.jpg|Antigo cargadoiro de mineral e a ponte ao fondo.
Ficheiro:Ponte de Ribadeo, Galiza.jpg|A ponte, á noite

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Puente de los Santos - Structurae
Trópico de Capricornio

*Para o artigo referido á novela de Henry Miller ver: Trópico de Capricornio (novela)*

miniatura|dereita|300px|Mapa do Mundo mostrando o Trópico de Capricornio

O **Trópico de Capricornio** é o paralelo situado ó sur do ecuador terrestre, delimita a zona tropical sur. Correspondendo á declinación máis meridional da elíptica do Sol sobre o ecuador celeste. É unha liña xeográfica imaxinaria que fica localizada abaixo do Ecuador e indica a latitude 23,5º S. Atravesa 3 continentes e 11 países:

## Países 
[miniatura|dereita|300px|Sinal en [Australia.]]

### África 
* Suráfrica
* Namibia
* Botswana
* Mozambique
* Madagascar

### América 
* Chile
* Arxentina
* Paraguai
* Brasil
### Oceanía 
* Australia
* Polinesia Francesa
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Trópico de Cáncer
Trópico de Cáncer

miniatura|dereita|300px|Mapa do Mundo mostrando o Trópico de Cáncer.
O **trópico de Cáncer** é o paralelo situado ó norte do ecuador terrestre, delimita a zona tropical norte. Correspondendo á declinación máis setentrional da elíptica solar para o ecuador celeste. É unha liña xeográfica imaxinaria que pasa encima do Ecuador e que indica a latitude 23,5̊ N. Atravesa 3 continentes e 17 países.

## Países 
### África 
* Mauritania
* Malí
* Alxeria
* Níxer
* Libia
* Chad
* Exipto
*Sáhara occidental

### América 
* México
* Bahamas

### Asia 
* Arabia Saudita
* Emiratos Árabes Unidos
* Omán
* India
* Bangladesh
* Myanmar
* China
* Taiwán

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Trópico de Capricornio
Liña xeográfica imaxinaria

As **liñas xeográficas imaxinarias** foron creadas para a división cartográfica.

### Liñas de Latitude 
* Trópico de Cáncer (23°30'N)
* Paralelo 20° N (20°N)
* Paralelo 10° N (10°N)
* Ecuador (0°)
* Paralelo 10° S (10°S)
* Paralelo 20° S (20°S)
* Trópico de Capricornio (23°30'S)

### Liñas de Lonxitude 
* Meridiano de Greenwich (0º)
Paralelo 20° N

O **Paralelo 20̊ N** é unha liña xeográfica imaxinaria que fica localizada encima do Ecuador e abaixo do Trópico de Cáncer e que indica a latitude 20̊ N. Atravesa 3 continentes e 19 países:
## Países
### África 
* Mauritania
* Malí
* Alxeria
* Níxer
* Chad
* Libia
* Sudán

### América
* México
* Cuba
* Bahamas
* República Dominicana

### Asia
* Arabia Saudita
* Omán
* India
* Myanmar
* Tailandia
* Laos
* Vietnam
* China
Paralelo 10° N

O **Paralelo 10° N** é unha liña xeográfica imaxinaria localizada enriba do Ecuador e debaixo do Trópico de Cáncer e que indica a latitude 10 °N.
Atravesa 3 continentes e 22 países: Guinea, Serra Leoa, Costa do Marfil, Burkina Faso, Ghana, Togo, Benín, Nixeria, Chad, República Centroafricana, Sudán do Sur, Etiopía e Somalia (África); Costa Rica, Colombia e Venezuela, (América);India, Myanmar, Malaisia,  Vietnam e Filipinas (Asia).
Paralelo 10° S

O **Paralelo 10º S** é unha liña xeográfica imaxinaria localizada debaixo do Ecuador e enriba do Trópico de Capricornio e que indica a latitude 10º S. Atravesa 3 continentes e 12 países:
## Países
### África 
* Angola
* República Democrática do Congo
* Zambia
* Malawi
* Tanzania

### América
* Perú
* Brasil
* Bolivia

### Asia
* Indonesia

### Oceanía
* Papúa-Nova Guinea
* Illas Salomón
* Tuvalu
Río Negro, río Amazonas

260px|miniatura 
O río **Negro** é un río que baña o Estado brasileiro do Amazonas.

Únese preto de Manaus co río Solimões no Encontro das Augas para forma-lo río Amazonas, sendo un dos afluentes deste.

A súa lonxitude é de 2250 km, cunca cunca de 691 000 km2.

## Notas 
alt=Encontro das águas|miniatura|Encontro das águas

## Véxase tamén
Río Negro

**Río Negro** ou **Rio Negro** pode referirse a:

;Fóra de España

;En Asturias
***Río Negro**, río asturiano que desemboca en Luarca.

;En Castela e León
***Río Negro**, curso fluvial da provincia de Zamora, afluente do río Tera.

;Na Arxentina
***Provincia de Río Negro**, provincia arxentina;
***Río Negro, Arxentina**, o río máis importante da Patagonia arxentina, que percorre a provincia homónima;

;No Brasil
***Rio Negro**, municipio de Mato Grosso do Sul;
***Rio Negro**, municipio do Paraná;
***Río Negro**, afluente do río Amazonas;
***Río Negro**, río do Paraná;
***Río Negro**, río do Mato Grosso do Sul;
***Rio Negro**, río que nace no Río Grande do Sul, Brasil e desauga no río Uruguai após atravesar Uruguai;
***Río Negro**, antiga colonia Friedenau, no Río Grande do Sul, hoxe Trigolândia, municipio de Hulha Negra.

;No Uruguai
***Departamento de Río Negro**, departamento uruguaio.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Meridiano de Greenwich

miniatura|dereita|O Primeiro Meridiano, Greenwich
O **meridiano de Greenwich** é o semicírculo imaxinario que une os polos e pasa por Greenwich, máis precisamente polo antigo observatorio astronómico deste suburbio de Londres.

O meridiano de Greenwich serve de meridiano de orixe: é a partir do que se miden as lonxitudes, en graos, é dicir que corresponde á lonxitude cero, polo que tamén se chama **meridiano cero** e **primeiro meridiano**.

Adoptouse como referencia nunha conferencia internacional celebrada en 1884 en Washington, D.C. auspiciada polo presidente dos Estados Unidos, á que asistiron delegados de 25 países. En dita conferencia adoptáronse os seguintes acordos:

# É desexable adoptar un único meridiano de referencia que substitúa os numerosos existentes.
# O meridiano que atravesa o Observatorio de Greenwich será o *meridiano inicial*.
# As lonxitudes ó redor do globo ó leste e oeste tomaranse ata os 180º desde o meridiano inicial.
# Tódolos países adoptarán o día universal.
# O día universal comeza á medianoite, hora solar, en Greenwich e terá unha duración de 24 horas.
# Os días náuticos e astronómicos comezarán tamén á medianoite.
# Promoveranse tódolos estudos técnicos para a regulación e difusión da aplicación do sistema métrico decimal á división do tempo e o espazo.

A segunda resolución aprobouse coa oposición de San Domingo e a abstención de Francia e o Brasil.

Un fuso horario esténdese sobre 15 graos de lonxitude (porque 360 graos corresponden a 24 horas e 360/24 = 15)).

A liña oposta ó meridiano de Greenwich, é dicir o semicírculo que o completa (para formar un círculo) corresponde á **liña internacional de cambio de data**, que atravesa o océano Pacífico. Por razóns prácticas, concretamente para non ter varios fusos horarios nalgúns arquipélagos, adaptouse esta liña á xeografía (xa que non é recta), ó igual que outras que limitan fusos horarios, polo que non coinciden cos meridianos.

Antigamente a maioría das mariñas de Europa continental usaban o meridiano da illa canaria de El Hierro. Así a todo, existiron moitas outras referencias.
## Véxase tamén
Meridiano

Un **meridiano** é un conxunto de círculos máximos sobre a Esfera celeste que pasan por ámbolos dous polos: Polo Norte e Polo Sur. Os puntos situados sobre un mesmo meridiano son de igual lonxitude. O meridiano de Greenwich é o que determina en xeral na actualidade a orixe das lonxitudes.

En España, en épocas anteriores, téñense usado como referencia ou meridiano 0 o meridiano de París, o mediriano de Cádiz, o de Madrid (Real Observatorio Astronómico) e mesmo houb un intento, por parte de Frei Martín Sarmiento, de tomar como referencia o meridiano de Finisterre.[miniatura|Indicador do meridiano que pasa pola [A Coruña|Coruña, no chan da Praza de María Pita|centro]]
## Notas
Liña internacional de cambio de data

250px|miniatura|Liña internacional de cambio de data.

A **liña internacional de cambio de data** é unha liña irregular imaxinaria na superficie da Terra trazada sobre o océano Pacífico, próxima ó meridiano 180, que cando se cruza supón o cambio de data (exactamente un día). Pasar a liña de leste a oeste fai que a data cambie ó día seguinte (perda dun día). Ó revés fai gañar un día. A súa necesidade radica na forma de variar a hora, cara ó Leste (máis temperán), ó Oeste máis tarde (en relación ó meridiano de Greenwich). Esta liña pasa polo estreito de Bering entre Alasca e Siberia, polo que ambas teñen diferentes datas, pero a maioría do percorrido transcorre en medio do océano e non dificulta o mantemento de ningunha hora local.

## Cambio de data en Samoa e Tokelau 
O 30 de decembro do ano 2011 tivo lugar un cambio da devandita liña internacional de cambio de data, tendo lugar un salto dun día en Samoa e en Tokelau (arquipélago dependente de Nova Zelandia): ó rematar o día 29 de decembro, Samoa e Tokelau pasaron directamente ó día 31 de decembro.

A razón destes cambios vén do comercio con Australia e Nova Zelandia. Anteriormente, estes dous países atopábanse ó outro lado do meridiano de cambio de hora, o cal dificultaba os negocios entre eles e os samoanos (había 21 horas de diferenza entre ámbalas dúas partes). Co cambio de data, ponse solución a este problema, sendo agora a data igual entre Australia, Nova Zelandia, Samoa e a dependencia neozelandesa de Tokelau.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Fuso horario.
* Tempo Universal Coordinado.
Lago Vostok

O **lago Vostok** é unha masa de auga subglacial localizada na Antártida, por baixo da Estación Vostok, un centro de investigación dirixido por Rusia. Este lago permaneceu descoñecido durante moito tempo, grazas ó seu peculiar encadramento xeográfico e permanece como unha das últimas zonas por explorar do planeta Terra. Só en 1996 se descubriu a súa verdadeira extensión. O lago Vostok ten unha forma elíptica con 250&nbsp;km de longo e 40&nbsp;km de ancho cubrindo unha área de 14.000&nbsp;km². O seu fondo é irregular e divídese en dúas bacias, a máis profunda con cerca de 800 m e a outra con 200 m. Calcúlase que o lago conteña un volume de 5.400&nbsp;km³ de auga doce. Está totalmente protexido da atmosfera e outros contactos co exterior por unha espesura de 4&nbsp;km de xeo antártico.

O tempo de residencia da auga no lago Vostok é de cerca de 1 millón de anos (no lago Ontario (de dimensións semellantes) este valor é de seis anos). Este feito leva a que o ambiente químico do lago sexa extremadamente oxidante, con concentracións de osíxeno 50 veces superiores a lagos normais. O xeo que se encontra na zona superior crese que deriva da conxelación da auga do propio lago. Esta característica fai desta zona unha potencial zona de mostraxe. A espesura de xeo aumenta de Sur para Norte, de acordo co fluxo do xeo no sentido do océano Índico.

A orixe do lago Vostok é, segundo a opinión da maioría dos científicos, a dun lago normal que foi cuberto por xeo, a medida que se desenvolveron os glaciares da Antártida. Isto debeu ocorrer hai 30 millóns de anos e terminou hai 15 millóns de anos. Desde entón o lago e as súas eventuais formas de vida encóntranse illados, un dos motivos polos que ten interese científico.

Dadas as condicións do lago, os únicos organismos, se hai algún presente, deben ser microbios ou bacterias, posiblemente de estirpes totalmente novas para a Ciencia. As formas de vida existentes hai 15 millóns de anos eran diferentes das actuais e pénsase que este período de tempo de illamento poida ter conducido á evolución de novas especies. As características destes micro-organismos permanecen descoñecidas e poden ter implicacións importantes, especialmente se fosen axentes patoxénicos con capacidade de provocar novas doenzas. Mais a cuestión da presenza ou non de vida no lago Vostok aínda non foi resolvida e é obxecto de debate na comunidade científica. Un grupo de científicos rusos nega a existencia de vida no lago debido ás concicións oxidantes da súa auga e clasifica as descubertas doutros investigadores como resultado de contaminación. Por outro lado, os defensores da idea de vida argumentan que hai outros lagos antárticos extremadamente oxidantes que son ricos en micro-organismos. As zonas máis profundas do lago deben polo contrario ter características anaerobias e poden ser o local ideal para procurar vida. Se fose probada a inexistencia de vida no lago Vostok, esta vai ser a primeira masa de auga totalmente estéril encontrada no planeta.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Hidrografía
Gastronomía

[miniatura|[Polbo á feira]]
[miniatura|[Sargo ó forno]]
[miniatura|[Cocido galego]]

**Gastronomía** é o estudo da relación entre cultura e alimento. A miúdo pénsase erroneamente que o termo gastronomía unicamente ten relación coa arte de cociñar e os pratos en torno a unha mesa. Isto é só unha pequena parte do campo de estudo desta disciplina e non sempre se pode afirmar que un cociñeiro sexa un gastrónomo.

## Historia e características 
A gastronomía estuda varios compoñentes culturais tomando como eixo central a comida. Desta forma vincúlanse Belas Artes, ciencias sociais, ciencias naturais e incluso ciencias exactas ó redor do sistema alimenticio do ser humano.

Dende o punto de vista etimolóxico a palabra "gastronomía" non ten un significado de todo válido pois deriva do grego "gaster" ou "gastros" que quere dicir estómago e "gnomos", coñecemento ou lei.

Son propias dun gastrónomo actividades tales como degustar, transformar, historiar, narrar, descubrir, vincular, entender, coñecer, contextualizar, experimentar e investiga-los alimentos. Así pois, a gastronomía débese entender como unha actividade interdisciplinaria. Se se observa descubrirase que ó redor dos alimentos existe danza, teatro, pintura, escultura, literatura, arquitectura, música, en resumo Belas Artes. Pero tamén hai física, matemáticas, química, bioloxía, xeoloxía, agronomía, é dicir, ciencias exactas e naturais. E ademais hai antropoloxía, historia, letras, filosofía, psicoloxía, socioloxía, por parte das ciencias sociais.

O primeiro estudo de gastronomía probablemente sexa *Fisiología del gusto* de Jean Anthelme Brillat-Savarin de finais do século XIX. Diferenciábase dos tradicionais recetarios, consistentes nunha sucesión de técnicas de cociña e receitas escritas dende tempos remotos, en canto ó estudo que presentaba acerca dos sentidos, en especial o do gusto, e a súa relación coa comida.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Rapante ao forno, Bueu.jpg|Rapante ao forno, Bueu
Ficheiro:Octopus and fish lunch. A Coruña, Galicia.jpg|Polbo e peixe
Ficheiro:LACÓN-CON-GRELOS-2.jpg|Lacón con grelos
Ficheiro:Pementos de Padrón, pan e viño galegos.jpg|Pementos de Padrón servidos con pan e viño
Ficheiro:Luras na súa tinta, Galicia (Spain).jpg|Luras na súa tinta con arroz en branco

## Véxase tamén 
### Bibliografía
*Fernández Arenas, José, *et al*. (1988): *Arte efímero y espacio estético*. Barcelona: Anthropos. ISBN 978-84-7658-078-3.

### Outros artigos 
* Vexetarianismo.
* Cociña vexetariana.
* Gastronomía de Colombia.
* Gastronomía de Galicia.
* Gastronomía de Italia.
* Gastronomía de Corea.
* Alimentación na Grecia antiga.
* Alimentación na Roma antiga.
Heinrich Barth

miniatura|Heinrich Barth.
**Heinrich Barth**, nado en Hamburgo en 1821 e finado en Berlín en 1865, foi un explorador e lingüista alemán.

## Traxectoria 
Estudou na Universidade de Berlín, logo de se graduar en 1844 viaxou por Italia e o Reino das Dúas Sicilias. Interesado en viaxar polo mar Mediterráneo estudou árabe en Londres.

En 1845 estaba en Tánxer e dende alí partiu para coñecer o norte de África, proseguiu por Exipto, ascendeu o río Nilo ata Wadi Halfa e cruzou o deserto ata Berenice. Cruzou a península do Sinaí e atravesou Palestina, Siria, Turquía e Grecia, ao tempo que examinaba os restos arquelóxicos. En 1847 volveu a Berlin e exerceu como profesor asociado á universidade e escribía *Wanderungen durch die Küstenländer des Mittelmeeres* (*Viaxes polos países costeiros do Mediterráneo*), que publicou en 1849.

A instancias de Robert Wilhelm Bunsen e outros científicos, Barth uniuse con Adolf Overweg, astrónomo, á expedición organizada polo goberno británico e dirixida por James Richardson para abrir rotas comerciais cos países de África central. A expedición partiu de Tripoli a comezos de 1850, pero as mortes de Richardson (marzo 1851) e Overweg (setembro 1852) deixaron a Barth á fronte da misión, e foi el o primeiro europeo en visitar Adamawa. Volveu a Europa en setembro de 1855.

A historia desa viaxe - que o levou a cruzar o Sáhara ata chegar ao lago Chad e Bagirmi e ir logo cara a Timbuktu polo oeste e o Camerún polo sur- con valiosos estudos sobre topografía, historia e costumes dos países que visitou apareceu simultaneamente en inglés e alemán co título inglés de *Travels and Discoveries in North and Central Africa* (1857-1858, 5 vols.), considerado o mellor traballo na súa clase ata a aparición das *Bibliographies* de Darwin.

Xa en Alemaña preparou unha colección de vocabularios de linguas de África central, que apareceron entre 1862 e 1866, e seguiu a viaxar, en 1858 viaxou polo Oriente Medio e en 1862 viaxou polo Imperio Otomán. En 1863 aceptou o posto de profesor de xeografía na Universidade de Berlín e elixírono presidente da Sociedade Xeográfica.
Tines, Vimianzo

**Santa Baia de Tines** é unha parroquia do concello de Vimianzo, na provincia da Coruña, arciprestado de Soneira e arquidiocese de Santiago de Compostela. En 2018 tiña 179 habitantes (79 homes e 100 mulleres), 61 menos ca en 1999.

## Situación xeográfica
Está delimitada polas parroquias de Salto, Bamiro, Treos e Vilar no concello de Zas, distando só 8,5&nbsp;km da capital do concello.

## Historia
En Tines atopáronse restos de diferentes épocas históricas.
A igrexa parroquial era representación de Rui Pérez da Costa e, o subsolo do seu adro é un dos enclaves máis interesantes para a historia de Galicia nunha pronta Idade Media. Debaixo atópase unha necrópole romano-sueva con enterramentos que datan dende o século I ata o século VIII. Atopáronse vestixios romanos nas escavacións feitas en 1954, se ben algúns dos vestixios foron destruídos.

Apareceu material da construción principalmente, ó que apunta á posible existencia dunha "vila romana" segundo Manuel Núñez. Tamén apareceron sarcófagos pétreos de dous formas distinguidas: unha máis primitiva e escasa de forma oval (datado da dominación sueva) e outra máis elaborada cun oco antropoide. A tapa dos sarcófagos antropoides están gravados con letras, trazos e debuxos cun estilo que presumiblemente date do século VI. Tamén se descubriron vestixios de enterramentos con tégulas, moi propios da dominación romana.

Xunto aos sarcófagos pétreos apareceu a estela romana de Vitorino ou estela de Tines. Nela distínguese un rostro humano, gravado toscamente e con inscricións. Segundo Díaz y Díaz é o primeiro testemuño epigráfico cristián de Galicia do século IV, pola aparición da fórmula "". Consérvase no Museo Arqueolóxico da Coruña.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Tines
### Parroquias de Vimianzo
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* ARMADA PITA, Xosé Lois: "*El culto a Santa Eulalia y la cristianización de "Gallaecia", Algunos testimonios arqueológicos*", 2003, ISSN 0210-7694 .

### Outros artigos 
*Lugares de Vimianzo
John Barth

**John Simmons Barth**, nado en Cambridge, Maryland, o 27 de maio de 1930 e finado en Bonita Springs (Florida) o 2 de abril de 2024, foi un escritor posmodernista norteamericano.

## Traxectoria
Estudou na Universidade Johns Hopkins de Baltimore. Logo de se licenciar en 1952 foi profesor nas universidades de Pennsylvania State (1953-1965), SUNY Buffalo (1965-1973), Boston (1972-1973) e Johns Hopkins (1973-1995), antes de se xubilar en 1995.

As novelas curtas *The Floating Opera* (1956) e *The End of the Road* (1958) foron as primeiras obras que publicou, son obras nos que trata temas polémicos, o suicidio e o aborto, respectivamente.

*The Sot-Weed Factor* (1960) é unha densa novela épica de 800 páxinas sobre a colonización de Maryland baseada na nun poema de Ebenezer Cook, en 1967 apareceu unha nova versión con 50 páxinas menos.

Barth faleceu o 2 de abril de 2024 aos 92 anos de idade.

## Obra 
**The Floating Opera* (1956)
**The End of the Road* (1958)
**The Sot-Weed Factor* (1960)
**Giles Goat-Boy* (1966)
**Lost in the Funhouse* (relatos) (1968)
**Chimera* (conxunto de tres novelas curtas) (1972)
**Letters* (1979)
**Sabbatical: A Romance* (1982)
**Tidewater Tales* (1987)
**The Last Voyage of Somebody the Sailor* (1991)
**Once upon a Time* (1994)
**On with the Story* (short stories) (1996)
**Coming Soon!* (2001)
**The Book of Ten Nights and a Night* (relatos) (2004)

## Notas
Karl Barth

**Karl Barth**, nado en Basilea 1886 e finado na mesma cidade en 1968, foi un teólogo suízo, un dos principais pensadores do movemento neoortodoxo, con grande influencia en moitos dos teólogos protestantes posteriores.

Naceu en Basilea, pero pasou a infancia en Berna, entre 1911 e 1921 foi pastor da Igrexa reformada suíza en Safenwil, no cantón de Aargau, máis tarde foi profesor de teoloxía en Bonn, deixou Alemaña en 1935 por rexeitar apoiar a Adolf Hitler e tras ser un dos autores principais da declaración teolóxica de Barmen (1934), na que se opuña aos desexos nazis de controlar o cristianismo alemán e que deu orixe á Igrexa confesante e a compromisos radicais ata o martirio como o de Dietrich Bonhoeffer. De volta en Basilea foi profesor de teoloxía. Deixou unha forte pegada en autores como Oscar Cullmann ou Jürgen Moltmann.

## Pensamento 
Barth comezou como seguidor das teorías do protestantismo liberal alemán de autores como Wilhelm Herrmann, do que foi discípulo, pero á altura da primeira guerra mundial distanciouse desta postura, en parte debido ao apoio que os teólogos protestantes liberais deran á guerra.

En 1919 publica *Der Römerbrief* que reescribiu en 1922, unha esexese da epístola aos romanos, na que dá as claves do seu pensamento teolóxico.

Barth foi un dos fundadores do movemento teolóxico coñecido como a Teoloxía dialéctica, que enfatiza a revelación de Deus por Deus como a fonte da doutrina cristiá e a Biblia é a interpelación que Deus dirixe aos homes.

Inimigo declarado da teoloxía natural, para Barth o Deus que constrúe a razón humana non é máis ca unha proxección do home mesmo (tal como albiscara Ludwig Feuerbach). Trátase dunha perigosa fantasía cosmovisional, un ídolo. A razón humana está escurecida pola soberbia radical do home natural que é absolutamente pecador. Só Deus pode ter a iniciativa por pura Graza. Fronte a Igrexa católica que ve na razón humana unha analoxía do Logos divino, Barth afirma a radical gratuidade da acción salvadora de Deus en Xesucristo sen virtude nin mérito por parte do home.

Logo da segunda guerra mundial opúxose ao rearmamento alemán e apoiou ao movemento pacifista.

## Obras 
* Carta aos Romanos
* Dogmática Eclesiástica
* Humanismo

## Véxase tamén
Oymyakon

**Oymyakon** (, , Öymököön) é unha localidade do Leste de Siberia (Rusia), xunto ó Río Indigirka, na República de Sakha, en 2010 tiña 462 habitantes. É coñecida por ter o marca de temperatura máis baixa nunha localidade permanentemente habitada, con -71,2 °C , rexistrado en xaneiro de 1926.

Sitúase a case 800 quilómetros ó leste de Yakutsk, unha das máis importantes cidades de Siberia.

O seu nome en lingua iacuta significa «auga líquida» ou «auga que non se conxela», debido ás augas termais próximas ao asentamento.​ O inverno dura nove meses e é moi duro, os peixes conxelanse en só trinta segundos despois de ser sacados do río e gárdanse nos sotos das casas ao igual que o leite, que xamais é líquido, e a gasolina dos autobuses solidificase se se apaga o motor. Os habitantes aliméntanse de carne de cabalo e reno. O curto período estival permite obter algúns vexetais, ausentes dos hábitos alimentarios durante todo o resto do ano.

A escola pecha cando as temperaturas se sitúan por baixo dos -52&nbsp;°C. A tinta das estilográficas conxélase habitualmente, e todo o equipamento electrónico presenta un mal comportamento en función das diferentes reaccións de dilatación e contracción dos metais a temperaturas extremadamente baixas.
miniatura|250px|Climograma de Oymyakon.

## Notas
Kaspar von Barth

**Kaspar von Barth**, nado en Küstrin, Brandeburgo, en 1587 e finado en Leipzig o 17 de setembro de 1658, foi un erudito e humanista alemán.

## Traxectoria 
Foi un neno precoz que estudou en Gotha, Eisenach, Wittenberg e Jena e logo de rematar os seus estudos viaxou por case todos os países europeos. Independente de máis para aceptar un posto regular, viviu alternativamente en Halle e na propiedade que tiña en Sellerhausen, preto de Leipzig.

En 1636 o lume queimou os manuscritos que gardaba na súa biblioteca de Sellerhausen e Barth trasladou a súa residencia a Leipzig.

## Obras 
* *Iuvenilia*, Wittenberg 1607 (Versión dixitalizada).
* *Amabilium Libri IV*, Hannover 1612 (Versión dixitalizada).
* *Adversariorum commentariorum* en 60 libros (Frankfurt 1624, reimpreso en 1658), conxunto de comentarios sobre autores clásicos e modernos.
* *Comentarios a Claudiano* (1650).
* *Comentarios a Estacio* (1664).