open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Queixo fresco

miniatura|Queixo fresco
O **queixo fresco** é un queixo de pasta branda, cor branca e sabor suave,que retén gran parte do soro e que non se someteu a refinado nin maduración.

A fabricación deste queixo é moi sinxela. O callado é esencialmente láctico e dura normalmente 24 horas, aínda que ás veces máis. A desoradura, cando é estimulada por ruptura da callada seguida de presión, non é nunca excesiva e ademais os queixos frescos son sempre húmidos (60-80% de auga), o que causa que sexan moi pouco conservábeis e que o seu transporte en longas distancias sexa moi difícil.

No consumo pódeselle engadir azucre, sal, allo, cebola etc. para tonificar o seu sabor amargo. Precisan da pasteurización do leite e da nata porque os xermes patoxenos fican intactos por mor da inexistencia de proceso madurativo.

Podemos distinguir os queixos frescos segundo o seu xeito de desoradura: desoradura en moldes (queixs de pé, de réxime), en sacos ou en teas (procedemento Berge); a pasta que se obtén véndese a granel (callada magra ou graxa) e tamén moldeada e con forma (Neuschâtel, Gournay, Suisse etc.).
## Notas 
## Véxase tamén 
* Queixo de Burgos
* Queixo crema
Pontifícia Universidade Católica de Minas Gerais

**Pontifícia Universidade Católica de Minas Gerais** (**PUC-MG**) é unha institución de ensino superior, privada e católica brasileira situada en Belo Horizonte, capital do estado de Minas Gerais. Fundada en 1958  co nome de Universidade Católica de Galicia e o mando de Don Juan Resende Costa, a PUC Minas é a Universidade Católica máis extensa do mundo e unha das máis recoñecidas Institucións de Ensino Superior brasileiras
right|thumb|250px|entrada do museo de ciencias naturais da PUC Minas.

A universidade sitúase en Belo Horizonte, Minas Gerais.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Centro Federal de Educação Tecnológica de Minas Gerais
* Universidade Federal de Minas Gerais
### Ligazóns externas 
* Pontifícia Universidade Católica de Minas Gerais  .
Brownie

miniatura|Brownies
Un **brownie** (literalmente ‘marronciño’), é unha porción cadrada ou rectangular de biscoito de chocolate, orixinario dos Estados Unidos, elaborado sen lévedo e que pode levar froitos secos. Hoxe é común atopalo en restaurantes americanos en Galicia, tamén elaborado de forma caseira.

## Descrición 
É un pastel de chocolate pequeno típico da gastronomía dos Estados Unidos de América. Chámase así pola súa cor marrón escura, ou *brown* en inglés. Faise con cacao, unha pouca fariña triga, ovos, azucre e moita manteiga. Mestúranse todos os ingredientes e enfórnase. Ás veces cóbrese con xarope mesto de chocolate e pode levar anaquiños de noces, chocolate, butterscotch (unha especie de toffee crocante), manteiga de cacahuete. Crese que a primeira mención a un *brownie* é en 1896, aínda que esta receita non contiña chocolate, senón unha melaza.

## Orixe 
Hai tres mitos principais sobre a creación do brownie. O primeiro, que un xefe de cociña engadiu accidentalmente o chocolate derretido á masa de galleta. O segundo, que un cociñeiro esqueceuse de engadir fariña á masa. E en terceiro lugar, a crenza máis popular, que unha ama de casa non tiña lévedo e improvisou con este novo tratamento; disque estaba a enfornar para os hóspedes e decidiu servirlles estas tortas chatas.

## Presentación e variedades 
Os brownies adoitan servirse quentes cunha bóla xeado de vainilla, ás veces nata batida, especialmente coma sobremesa. Hai moitas receitas e variantes deste doce, incluída, entre outras, a vegana.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Brownie de Alice B. Toklas (con cánnabis (marihuana), tamén coñecido coma *bud brownie*).
* Vídeo de receitas de brownies en Youtube
* Receitas de brownies
Fexdega

A **Fundación Feiras e Exposicións para o Desenvolvemento de Galicia** (**FEXDEGA**) é unha fundación sen actividade actual que organizaba feiras de todo tipo no concello de Vilagarcía de Arousa. O recinto no que se desenvolvían ditas actividades está no lugar da Maroma, e aínda que a actividade de FEXDEGA é practicamente nula por mor da crise económica de 2008, o recinto segue a albergar eventos e os vilagarciáns seguen a coñecelo co nome da fundación. Tal recinto conta con 40&nbsp;000 metros cadrados, 11&nbsp;000 deles cubertos.

## Fundación 
A representación no Padroado de FEXDEGA e o seu financiamento, corre a cargo da Xunta de Galicia (a través da Consellería de Economía e Industria), o Concello de Vilagarcía, a Cámara de Comercio de Vilagarcía e Novacaixagalicia.

## Historia 
En 1967 uns mozos ligados ao mundo agrario, tentaron facer en Vilagarcía de Arousa un lugar de encontro para agricultores onde decidir estratexias económicas, converténdose no primeiro salón de toda Galiza. No ano 1980 o Ministerio de Comercio recoñece o seu carácter de promotor do desenvolvemento de Galiza. En 1993 danse os primeiros pasos para a construción dun novo recinto que se inaugura no ano 2001. No ano 2008 chegou a organizar catorce eventos feriais. No verán de 2011 cesou a organización de actividades feirais, no medio dunha gran polémica local co despedimento dos traballadores do recinto e a acusación destes ao último xerente de incompetencia e dilapidación.

## Feiras organizadas 
A feira máis grande organizada por FEXDEGA era a Feira Multisectorial no mes de setembro. Outras importantes eran Acui e Galinfancia no Nadal. Albergou tamén durante moitos anos o Festival do Norte, aínda que organización era externa.

## Actividade 
A actividade da fundación en setembro de 2014 era practicamente inexistente, a pesar das promesas do alcalde de manter a actividade co persoal do concello. Non obstante, o recinto segue a alugarse para actividades moi variadas. En febreiro de 2014 converteuse en macrodiscoteca. En marzo albergou unha feira do automóbil.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial
* Concello de Vilagarcía de Arousa
Clara de ovo

miniatura|Clara de ovo circundando a xema
[miniatura|Claras a punto de neve, co que se fai o [merengue (doce)|merengue.]]
A **clara de ovo**, **branco do ovo** ou **albume** é a parte transparente da célula de ovo, que circunda a xema e está formada predominantemente por auga e pola proteína albumina. Coa calor, a albumina sofre desnaturalización e coagula.

A clara de ovo posúe un núcleo triploide que moitas veces acumula reservas nutritivas, utilizadas polo embrión durante o seu desenvolvemento. Co desenvolvemento do embrión, os tecidos do óvulo tórnamse deshidratados, e os envoltorios do óvulo, impermeábeis.

A nivel gastronómico é a substancia líquida e transparente que arrodea a xema do ovo, que se torna branca ao fritila ou cocela.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xema (ovo)
* Ovo (alimento)
Cabrero

O topónimo castelán **Cabrero** pode referirse a:

***Cabrero**, concello español da provincia de Cáceres;
***Cabrero**, comuna chilena da provincia de Biobío.
Xema (ovo)

[250px|thumb|Xemas de ovo de [galiña.]]
A **xema** é a porción central do ovo nos vertebrados ovíparos. Nas aves é de cor amarela. Atópase arrodeada pola clara de ovo e suspendida por un conxunto de cadenas proteicas denominado calaza. Atópase separada da clara pola membrana vitelina.

Antes da fecundación, a xema é un único óvulo, unha das poucas células que poden verse a simple vista. Está composta polo disco xerminal e o vitelo. O disco xerminal está constituído polo núcleo celular antes de ser fecundado e é onde comeza a se desenvolver o embrión se se produciu a fecundación. Orixinalmente atópase moi reducido e en posición excéntrica.

O vitelo é unha reserva de nutrientes do citoplasma do óvulo orixinario. As xemas son unha fonte importante de vitaminas e sales minerais. A xema dun ovo de galiña contén case toda a graxa e o colesterol dos ovos e máis da metade das proteínas.

Se as xemas fican intactas nun ovo fritido, forman o característico aspecto (en inglés, *sunny-side up*) deste prato. Cando se mesturan as xemas coas claras forman as tortillas e outras preparacións culinarias.

Os ovos de galiña (*Gallus domesticus*), son os ovos máis amplamente difundidos na gastronomía. O aceite de ovo é un produto derivado da xema de ovo, composto principalmente por triglicéridos con restos de lecitina e xeralmente libre das proteínas do ovo, polo que pode ser usado por persoas alérxicas ao ovo para aplicacións tópicas, como o coidado dos cabelos ou da pel.

## Características nutricionais 
Os ovos son altamente nutritivos. Fornecen unha gran cantidade de proteínas completas como lipovitelina, fosfovitina e lipoproteínas de baixa densidade, vitamina A, riboflavina, ácido fólico, vitamina B6, vitamina B12; ademais de oligoelementos como ferro, calcio, fósforo ou potasio.

[250px|thumb|Xemas batidas cun [garfo.]]
Toda a vitamina A, D e E do ovo están na xema. O ovo é un dos poucos alimentos que contén vitamina D de xeito natural . Unha xema de hovo grande contén aproximadamente 60 kcal, ou 250 kJ; a clara de ovo contén preto de 15 kcal, ou 60 KJ. É común a crenza de que o excesivo consumo de ovo pode conducir a unha hipercolesterolemia: ultimamente rexéitase esta hipótese, dado que o metabolismo do colesterol implicado na regulación da colesterolemia é endóxeno, e non está especialmente influído pola inxesta deste, aínda que si polas graxas saturadas que frecuentemente o acompañan nestes alimentos. A meirande parte dos ácidos graxos que aporta a xema son saturados.

## Outros usos 
A xema de ovo foi o emulsionante preferido dende a antigüidade e até mediados do século XIX para confeccionar as pinturas de témpera, para isto mesturábanse homoxeneamente os pigmentos moídos ou pulverizados que daban as cores (por exemplo, óxido de cobalto para o azul) na xema de ovo até que esta obtiña a coloración arelada, despois tal témpera usábase case inmediatamente na pintura artística.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ovo (bioloxía)
* Ovo (alimento)
* Clara de ovo
Xiráfidos

A dos **xiráfidos** (**Giraffidae**) é unha familia de mamíferos artiodáctilos ruminantes que inclúe dous xéneros con cadansúa especie, distribuídas en África: a xirafa (*Giraffa camelopardalis*) e o ocapi (*Okapia johnstoni*).

## Características 
Constitúen unha familia de ruminantes que se caracterizan por presentaren un revestimento de pel nos cornos, os cales son moi duradeiros.

Non presentan dentes caninos superiores, así como tampouco falsos pezuños laterais.

Outra característica son as súas extremidades posteriores, que son máis curtas que as anteriores.

## Clasificación 
A familia foi descrita en 1821 polo naturalista británico John Edward Gray, e inclúe na actualidade dous xéneros con cadansúa especie.

A estes dous xéneros hai que engadir outros vinte e dous extintos, algúns deles dubidosos.

### Especies e subespecies 
**Orde Artiodactyla**
* **Suborde Ruminantia**
** Infraorde Pecora
*** Familia **Giraffidae**
**** *Giraffa*
****** *Giraffa camelopardalis camelopardalis*
****** *Giraffa camelopardalis angolensis* 
****** *Giraffa camelopardalis antiquorum* 
****** *Giraffa camelopardalis giraffa* 
****** *Giraffa camelopardalis peralta* 
****** *Giraffa camelopardalis reticulata* 
****** *Giraffa camelopardalis rothschildi* 
****** *Giraffa camelopardalis thornicrofti* 
****** *Giraffa camelopardalis tippelskirchi* 
**** *Okapia*
***** *Okapia johnstoni* (okapi)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Dorst, J. & Dandelot, P. (1973): *Guía de campo de los mamíferos salvajes de África*, Barcelona: Ediciones Omega, S. A. 
* Haltenorth, T. & Diller, H. (1986): *A Field Guide of the Mammals of Africa including Madagascar*. Londres: William Collins Sons & Co Ltd. ISBN 0-00-219778-2. 
* Kowalski, Kazimierz (1981): *Mamíferos. Manual de teriología*. Madrid: H. Blume Ediciones. ISBN 84-7214-229-9.
* Wilson, D. E., & Reeder, D. M. (editors) (2005): *Mammal Species of the World — A Taxonomic and Geographic Reference*. Third edition. ISBN 0-8018-8221-4.

### Ligazóns externas 
* *Giraffidae* en ADW. 
* *Giraffidae* en Tree of Life 
* *Giraffidae* no SIIT
Tragúlidos

[miniatura|210px|*[Hyemoschus aquaticus*.]]
[miniatura|210px|*[Tragulus kanchil*.]]

A dos **tragúlidos** (*Tragulidae*) é unha familia de mamíferos artiodáctilos ruminantes, a única da infraorde dos **tragulinos** (*Tragulina*), que son coñecidos vulgarmente como **cervos rato**.

Son criaturas pequenas, misteriosas, que se encontran soamente nas selvas tropicais de África, a India e o sueste asiático.

A familia inclúe tres xéneros e dez especies, os dos machos son mou prominentes e afiados, proxectándose para fóra da mandíbula.

As patas son curtas e finas, que lles permite pouca axilidade, pero en cambio serven para camiñar pola densa follaxe do seu ambiente.

O maior membro da familia é *Hyemoschus aquaticus*, de África, que mide aproximadamente 80&nbsp;cm de lonxitude e un peso duns 10&nbsp;kg.

E o máis pequeno, *Tragulis javanicus*, do sueste asiático, é o menor de todos os ungulados: os adultos miden 45&nbsp;cm de lonxitude e pesan 2&nbsp;kg.

## Taxonomía 
A familia foi descrita en 1864 polo zoólogo francés Henri Milne-Edwards, e comprende os seguintes xéneros e especies:

;Familia *Tragulidae*
* Xénero *Hyemoschus*
** *Hyemoschus aquaticus* 
* Xénero *Moschiola*
** *Moschiola meminna* 
** *Moschiola indica*
** *Moschiola kathygre*
* Xénero *Tragulus*
** *Tragulus javanicus* 
** *Tragulus kanchil*
** *Tragulus napu*
** *Tragulus nigricans*
** *Tragulus versicolor*
** *Tragulus williamsoni*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Kowalski, Kazimierz (1981): *Mamíferos. Manual de teriología*. Madrid: H. Blume Ediciones. ISBN 84-7214-229-9.
* Wilson, D. E. & D. M. Reeder, editors (2005): *Mammal species of the world: a taxonomic and geographic reference*. Third edition. The Johns Hopkins University Press. Baltimore, Maryland, USA. ISBN 0-8018-8221-4.

### Outros artigos 
* Artiodáctilos
* Ruminantes

### Ligazóns externas 
* 1911 Encyclopædia Britannica/Chevrotain
Artemio Precioso

**Artemio Precioso García**, nado en Hellín en 1891 e finado en Madrid en 1945, foi un escritor, editor e político español.

## Traxectoria 
Creou varios periódicos en Hellín, fundou a Editorial Atlántida e dirixiu catro publicacións semanais. Dirixiu a colección "La Novela de Hoy" (1922-1932), que editou 526 novelas curtas. Tamén dirigió a revista de humor *Muchas Gracias*, onde publicaron humoristas gráficos e historietistas. O seu imperio editorial fundiu a consecuencia do conflito que o enfrontou con Miguel Primo de Rivera ao publicar un relato de Ramón María del Valle-Inclán no que satirizaba ao ditador. Este emprendeuna cos decadentistas españois: Artemio Precioso, Antonio de Hoyos Vinent, Álvaro Retana e Ramón María del Valle-Inclán. Os primeiros lograron fuxir a París, Valle-Inclán non. Coa proclamación da Segunda República afiliouse ao Partido Republicano Radical e foi nomeado gobernador civil de Toledo o 11 de febreiro de 1934, permanecendo no cargo até o 28 de xuño que pasou a ser gobernador civil de Lugo, permanecendo no cargo até o 27 de novembro. Foi nomeado novamente gobernador civil de Lugo o 1 de xaneiro de 1936 e cesado o 26 de febreiro.

## Obra 
Escritor republicano, combativo e de pluma fácil e certera, ideólogo volteriano, practicou un tipo de literatura de fácil consumo, polo xeral erótica e decadente. As súas novelas, case sempre superficiais, de reducida extensión, teñen pouco interese e fondura. Entre as novelas curtas que escribiu entre 1922 e 1936 están: *Rosa de carne*, *Vivir dos veces*, *La virgen casada*, *El doctor y su amiga*, *El crimen del otro*, *El hijo legal*, *El juego de la vida*, *Por qué engañan ellas*, *Pasión y muerte*, *Cuando el amor nace*, *El légamo de la tragedia*, *El millonario polígamo*, *El triunfo de Carmela*, *Judías verdes*, *Isabel Clara*, *La doble pasión*, *La muerte de un señorito juerguista*, *La que suiso ser libre*, *La tragedia del gordo*, *La verdadera mujer*, *La vida estéril (Tierra baldía)*, *El crimen de un celoso*, *Memorias de un médico*, *¡Lavó su honra!*, *Evas y manzanas*, *Los nuevos ricos de la moral* etc.

Traduciu do francés obras de Emmanuel Bove, Maurice Constantin Weyer, Joseph Kessel e André Maurois, e do inglés o *Volpone* de Ben Jonson.

## Obras 
* *Españoles en el destierro. La vida en Francia de Santiago Alba, Blasco Ibáñez, Sánchez Guerra, Unamuno, E. Ortega y Gasset, Carlos Espía, López Ochoa y Manteca, con diálogos, anécdotas, cartas y semblanzas de estos ilustres perseguidos*. Madrid: Editorial Vulcano, 1930.
* *Flores de pasión. (Novelas y cuentos)*. Madrid: Editorial Atlántida.

## Vida persoal 
Foi pai de Artemio Precioso Ugarte.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Xukrala Nabil al-Hax

**Xukrala Nabil al-Hax** (en ), nado no Líbano o 26 de febreiro de 1943, é un bispo católico maronita, dende 2003 arcebispo de Tiro.
## Traxectoria 
Xukrala Nabil al-Hax naceu en Al-Hixa, unha vila do distrito de Sidón, na gobernación do Líbano Meridional, o 26 de febreiro de 1943. Entrou no seminario do patriarcado maronita de Rasir en 1957, e alí cursou os seus estudos secundarios até 1962. Posteriormente pasou en 1963 á Universidade San Xosé de Beirut, onde estudou Filosofía e Teoloxía. O 13 de xuño de 1970 foi ordenado sacerdote.

En xuño de 2003, foi elixido polo Sínodo maronita arcebispo de Tiro, sendo confirmado polo papa Xoán Paulo II o 25 de setembro. Recibiu a consagración episcopal o 29 de novembro de mans do patriarca de Antioquía Nasrala Pedro Sufair, sendo os principais co-consagrantes o bispo auxiliar do patriarcado Rulan Abu Xudi e o arcebispo emérito de Tiro Marun Huri Sadir.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org 
* Perfil na páxina do Patriarcado maronita de Antioquía
Benigno Varela Pérez

**Benigno Varela Pérez**, nado en Lugo en 1873 e finado na mesma cidade o 12 de xuño de 1962, foi un avogado, xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Juan Varela Gómez e Juana Pérez da Vila. Foi propietario e director de *El Regional*. Amigo de Manuel Portela Valladares, foi elixido deputado provincial polo distrito de Lugo de 1911 a 1921 e en decembro de 1922 foi nomeado gobernador civil de León. Na República foi presidente da Agrupación provincial de Xurados mixtos de Lugo (1934) e foi nomeado gobernador civil de Ourense o 21 de decembro de 1935, posto no que permaneceu ata o 28 de febreiro de 1936. Membro do Partido del Centro Nacional Republicano, co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 23 de abril de 1937 e trasladado ao día seguinte á Cadea de Cáceres. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas e satisfeita a sanción, recobrou a libre disposición dos bens en 1941. Finou en Lugo o 12 de xuño de 1962.

## Vida persoal 
Casou con Felisa Fernández Varela, filla de José Fernández Carballo, e foi pai de Benigno, Mauro e José Varela Fernández.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo
Agustín Carrascosa Carbonell

**Agustín Carrascosa Carbonell**, nado en Alacant en 1897, foi un comerciante e político español.

## Traxectoria
Na República militou no Partido Republicano Radical Socialista do que foi secretario da Xunta Provincial de Alacant. Despois ingresou en Unión Republicana e foi nomeado gobernador civil de Ourense o 28 de febreiro de 1936, permanecendo no posto até o 7 de xuño; o 14 de xuño foi nomeado gobernador civil de Huesca.

Ante a sublevación do 18 de xullo de 1936 mantivo unha actitude ambigua. O 19 de xullo resignou o mando. Sufriu arresto domiciliario. Marchou a Zaragoza e despois a Burgos onde foi controlado, pero non o molestaron por orde do xeneral con mando na praza. O 22 de xaneiro de 1937 foi detido acusado de dar armas e vehículos en Huesca, e ingresou en prisión ao día seguinte. Foi condenado a trinta anos de cárcere dos que cumpriu pouco máis de tres.

## Vida persoal
Casou con Isabel Moltó Villalobos.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*

### Ligazóns externas
*Sobre a súa actuación como Gobernador civil de Huesca
The Gories

**The Gories** é unha banda estadounidense de garage rock formada en Detroit, Míchigan en 1986. Estivo entre os primeiros grupos do xénero dos 80 en incorporar abertas influencias do blues. A banda está formada por Mick Collins (de The Dirtbombs) e Dan Kroha (de The Demolition Doll Rods) nas guitarras e voces, e Peggy O'Neill na batería.

Aínda que The Gories separouse en 1992, en xullo de 2009 reformouse para unha xira de reunión por Europa, tocando xunto con The Oblivians. O grupo realizaría unha segunda xira no ano seguinte, desta vez tocando por Norteamérica.

## Discografía 
* ''House Rockin'* - 1989 (Fanclub Records/New Rose)
* *I Know You Fine, But How You Doin'* - 1990 (New Rose)
* *Outta Here'' - 1992 (Crypt Records)
Croissant

thumbnail|Croissants
thumbnail|Croissant
Un **croissant** (pronunciado *cruasán*) é un bolo orixinario de Austria, elaborado con masa fermentada ou de follado enrolada en forma de media lúa. A verba *croissant* é francesa e significa *crecente*. O pan está feito de fariña, azucre, sal, leite, fermento, manteiga e ovo para pincelar.

## Etimoloxía 
O termo galego croissant é un galicismo, vén pois do francés *croissant*, AFI: [kʁwa'sɑ̃], “crecente”, aludindo á fase da lúa).

## Historia 
A súa orixe atribúese aos panadeiros de Viena, onde era coñecido polo nome de *Kipferl* desde o século XIII, facéndose de tamaños variados. Segundo a tradición, en 1683 (Batalla de Viena), mentres os panadeiros traballaban á noite, estes ouviron o balbordo que o inimigo otomán facía ao cavar un túnel, e ao dar a alarma sobre o que estaba a acontecer, conseguiron impedir o éxito do ataque. O formato en crecente sería alusivo á bandeira do Imperio Otomán. Os franceses aínda hoxe chaman a este tipo de pan amanteigado *viennoiserie’’.

Algunhas pescudas atribúen a súa invención ao comerciante vienés de orixe polaca Franz Georg Kolchitsky que vivía en Constantinopla, onde coñeceu o café en 1475. Despois da batalla, os turcos abandonaron unhas 500 sacas do produto, que Franz apañou e aproveitou para abrir un "café", e onde comezou a servir a bebida. Para acompañar o café, inventou ese pan en forma de *crecente*.

María Antonieta, orixinaria de Viena, introduciu e popularizou o *croissant'' en Francia, a partir de 1770, onde hoxe é un alimento tradicional do almorzo matinal cunha boa cunca de café con leite. Os nutricionistas recomendan moderación no seu consumo pois contén a metade do seu peso en graxa.

## Características 
O segredo do croissant está na masa, que debe ser semifollada. A masa semifollada posúe menos graxas, menos dobras e leva fermento biolóxico. As dobras son responsábeis da separación da masa e das camadas de graxa que proporcionan a "follaxe" do croissant.

Un bo croissant debe ter un bo aspecto, como unha lúa en cuarto crecente, cunha crosta crocante e unha bela cor dourada. As puntas deben estar separadas do medio, e o miolo debe ser claro, aerado, e mostrar a consistencia certa.

Os defectos máis comúns son ser engraxado, polo uso de manteiga de menor calidade; masa con sabor moi doce por utilizar moito azucre para mascarar ingredientes mediocres; cor sen uniformidade, por defecto do forno.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
The Donnas

**The Donnas** é unha banda estadounidense de hard rock procedente de Palo Alto, California. Está formada por Brett Anderson (voces principais), Allison Robertson (guitarra, coros), Maya Ford (baixo, coros) e Amy Cesari (batería e percusión) , que substituíu a Torry Castellano que deixou o grupo en 2009 debido a unha tendinite. Inspíranse nos Ramones, The Runaways, AC/DC, Bachman–Turner Overdrive e Kiss. Despois de colleitar un feixe de seguidores na escena punk tras o lanzamento en 1993 do seu álbum de estrea, a banda tivo un grande éxito comercial a principios dos 2000 e posteriormente xa que a súa música mesturaba sons punk, metal e do rock clásico.

## Discografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Modey Lemon

**Modey Lemon** é unha banda estadounidense de garage rock procedente de Pittsburgh, Pensilvania. O grupo formouse no barrio de South Oakland en 1999 como un proxecto paralelo informal de Dean Swagger, un trío de rock que pasara o ano anterior actuando en festas universitarias. A formación orixinal estaba composta polo guitarrista Phil Boyd e o batería Paul Quattrone, naquel momento estudantes da Universidade de Pittsburgh. Realizaron os seus primeiros concertos na fin de semana de Halloween de 1999, realizando un concerto na WPTS 92.1 FM, a emisora da Universidade, onde interpretaron temas que pasarían a formar parte do seu álbum demo, *House on the Hill*, que posteriormente serían incluídos no seu disco de estrea en 2002.

## Discografía
The Stills

**The Stills** foi unha banda canadense de indie rock procedente de Montreal, Quebec. O grupo formouse no ano 2000 e separaríase en 2011. Antes de desfacerse The Stills publicou tres álbums de estudio e un EP.

## Discografía
Eduardo Hernández-Sonseca

**Eduardo Hernández-Sonseca Lorenzo**, nado o 21 de xuño de 1983 en Madrid, é un xogador profesional de baloncesto español que desde 2018 xoga no Basket Navarra da Liga LEB Ouro. Cunha estatura de 2,12 metros xoga na posición de pivote.

## Traxectoria 
Hernández-Sonseca comezou coma profesional no segundo equipo do Real Madrid, e xogou no primeiro equipo branco ata o ano 2007, cando o deixou para fichar polo DKV Joventut. Tras varias tempadas en Badalona, xogou para varios equipos da Liga ACB. En xaneiro de 2013, uniuse ó Leyma Básquet Coruña da LEB Ouro para a segunda parte da tempada 2012-13.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Euroleague.net
Xelea

miniatura|Xelea de mazá
**Xelea** (galicismo, de *gelée* 'xelatina', que remite en última instancia ao verbo latino *gelare* 'xear') é unha substancia transparente comestíbel e de consistencia xelatinosa que se obtén de cocer froita con azucre. Máis concretamente, e para diferenciar das marmeladas, confeituras e rapsodias, é unha mestura coa consistencia xelificada apropiada de azucres e zume ou extractos acuosos dunha ou varias especies de froitas, en xeral nunha proporción superior ao 35%.

Pode ser doce ou tamén salgada, e normalmente engádeselle xelatina ou pectina (pela de froitas). Adoitan ter consistencia mesta mais son transparentes. Para extraer o zume, nin se pelan as froitas nin se elimina o carozo e as carabuñas. Só se lavan e trocean cando resulte necesario. Feito isto, cócense, con ou sen auga, para as amolecer e facilitar a extracción do zume. Despois esmáganse e cóanse.

Cando este produto se elabora con zume ou extractos acuosos de froitas nunha proporción superior ao 45% recibe a denominación **xelea extra**.

O termo xelea tamén pode referirse ao caldo que se obtén da cocción de substancias animais, unha vez callado ao arrefriar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xelea real
* Marmelada
* Confeitura
Juanjo Triguero

**Juan José Triguero Estruch**, nado o 23 de decembro de 1983 en Gandia, é un xogador profesional de baloncesto español. Cunha estatura de 2,12 metros xoga na posición de pivote.

## Traxectoria profesional 
O 8 de agosto de 2014, anunciouse a súa fichaxe polo Obradoiro CAB da Liga ACB.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com
Adam Waczyński

**Adam Waczyński**, nado o 15 de outubro de 1989 en Toruń, é un xogador profesional de baloncesto polaco que xoga no Baxi Manresa da Liga ACB. Cunha estatura de 1,99 metros xoga na posición de ala.

## Traxectoria profesional 
O 2 de xullo de 2014, anunciouse a súa fichaxe polo Obradoiro CAB da Liga ACB.

O 9 de setembro de 2021, Waczyński asinou un contrato de tres meses co Basket Zaragoza 2002 da Liga ACB. O 9 de decembro de 2021, o Zaragoza anunciou a continuidade de Waczyński ata final de tempada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com
Emilio Novoa González

**Emilio Novoa González**, nado en Ourense o 10 de febreiro de 1895 e finado en Madrid o 3 de febreiro de 1972, foi un radiotelegrafista e político galego.

## Traxectoria 
Foi alumno da primeira promoción da Escola Xeral de Telegrafía. En marzo de 1916 presentou a súa memoria: "El magnetismo terrestre y el campo electro-magnético del Sol". Tamén realizou estudos de Dereito en Madrid. Radiotelegrafista destinado á Central de Madrid, posteriormente prestou servizos en Cuenca e Toledo. En 1920 estaba na comisión para o estudo da rede telegráfica de Salamanca. En 1921 é Xefe de liña en Portbou. En 1923 realizou un estudo sobre a rede telefónica provisional de Madrid. En 1924 foi nomeado profesor da Escola de Telegrafía, sendo catedrático de Construción, mecánica aplicada e motores térmicos.
miniatura|Aquí viviu Emilio Novoa (rúa do General Díaz Porlier 77, Madrid)
Na República afiliouse ao Partido Republicano Radical e foi nomeado gobernador civil de Áraba o 22 de decembro de 1933, permanecendo no cargo até que o 27 de maio de 1934 foi nomeado gobernador da Coruña, permanecendo no posto até o 21 de decembro de 1935. En decembro de 1934 recibiu a placa da Orde da República. Coa sublevación do 18 de xullo de 1936 refuxiouse nunha legación diplomática para fuxir da zona controlada polo Goberno. En 1942 regresou ao servizo activo como Enxeñeiro-profesor na Escola Oficial de Telecomunicación. En 1946 foi catedrático de Construción de liñas na Escola de Axudantes. O 20 de decembro de 1949 foi nomeado director da Escola Oficial de Telecomunicación. Entre 1955 e 1958 traballou na Xefatura de Servizos Xerais de Telecomunicación, na súa delegación de télex. A partir de xuño de 1960 encárgase da cátedra de Construción de liñas na Escola de Axudantes e de Construción e conservación de redes na Escola Técnica Superior. Xubilouse en 1965.

## Recoñecementos 
* En 1954 o Ministerio de Educación outorgoulle a encomenda e placa da Orde de Afonso X o Sabio e foi nomeado Conselleiro honorario de Educación Nacional.
* O Concello de Madrid colocou en 1996 unha placa conmemorativa na fachada da casa na que viviu na Rúa General Díaz Porlier do Barrio de Salamanca.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Telegrafistas históricos
Charmoille

O topónimo francés **Charmoille** pode referirse a:

***Charmoille**, comuna francesa do departamento de Doubs na rexión de Franco Condado.
***Charmoille**, comuna francesa do departamento de Alto Saona, na rexión de Franco Condado.
***Charmoille**, antiga comuna suíza do cantón de Xura.
Hella

**Hella** é unha banda estadounidense de noise rock procedente de Sacramento (Estados Unidos). Os seus principais membros son o guitarrista Spencer Seim e o batería Zach Hill. En 2005 ampliaron o grupo para tocar ao vivo co vocalista, guitarrista e teclista Dan Elkan, e o baixista Jonathan Hischke para a súa xira Church Gone Wild/Chirpin' Hard. En 2006 reformáronse pasando a ter unha formación de cinco membros composta por Seim, Hill, Carson McWhirter (de The Advantage), Aaron Ross & Josh Hill. En 2009 a banda volvería a estar composta unicamente polos seus membros principais, Hill e Seim.

## Discografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bandcamp da banda
The Telescopes

**The Telescopes** é unha banda inglesa de noise, space rock, dream pop e psicodelia formada en 1987 por Stephen Lawrie, con influencias de artistas como Suicide, The Velvet Underground e The 13th Floor Elevators. Levan editados un total de seis álbums dende a súa estrea con *Taste*, publicado en 1989.

## Discografía
Cher

O topónimo francés **Cher** pode referirse a:

***Departamento de Cher**, departamento francés pertencente á rexión Centre.
***Loir e Cher**, departamento francés pertencente á rexión Centre.
***Río Cher**, curso fluvial francés, afluente do Loira.

Amais, como nome artístico pode referirse a:
***Cher**, cantante, bailarina e actriz estadounidense (n. 1946).
Moss Icon

**Moss Icon** é unha banda estadounidense de post-hardcore formada a finais de 1986 en Annapolis (Maryland).

## Traxectoria
Os seus membros orixinais son o vocalista Jonathan Vance, o guitarrista Tonie Joy, a baixista Monica DiGialleonardo e o batería Mark Laurence. Alex Badertscher uniríase como segundo guitarrista en 1990. Moss Icon é coñecida como unha das primeiras influencias do subxénero do hardcore punk coñecido como post-hardcore, ademais do desenvolvemento eventual do emo, aínda que os propios membros do grupo negaron ter contribuído ao último xénero de ningún xeito.
## Discografía 
## Notas
Penouzos

O topónimo **Penouzos** pode referirse a:

;En Galiza
***Penouzos**, lugar da parroquia de Mariz, no concello de Chantada;
***Penouzos**, lugar da parroquia de Seixalbo, no concello de Ourense;
***Penouzos**, lugar da parroquia de Padreda, no concello de Vilar de Barrio.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Os Penoucos**, lugar da parroquia de Carballido, no concello de Alfoz.
Mancha

***Mancha**, marca de sucidade;
***Mancha solar**, unha das múltiples rexións do Sol;
***Mancha de nacemento**, marca na pel formada antes do nacemento;

Como topónimo pode referirse a:
***Departamento de Mancha**, departamento francés situado na rexión da Baixa Normandía;
***A Mancha**, zona árida e elevada da Península Ibérica, ao sur de Castela;
***Castela-A Mancha**, comunidade autónoma de España;
***Canle da Manga**, que separa a illa de Gran Bretaña e Francia.
Bush Tetras

**Bush Tetras** é unha banda estadounidense de post-punk procedente de Nova York. Foi moi popular na escena de clubs de Manhattan e nas radios universitarias a principios dos 80, pero que nunca acadou o éxito entre o gran público. A súa música combina ritmos funk con disonantes *riffs* de guitarra.

## Historia 
A guitarrista Pat Place e a vocalista Cynthia Sley produciron os aspectos máis distintivos do son de Bush Tetras. As liñas de guitarra de Place eran rítmicas e cheas de distorsión. Place fora a guitarrista orixinal e un dos membros fundadores da banda de no wave The Contortions. Con Bush Tetras Place continuou perseguindo algunhas das ideas musicais que explorara en The Contortions, aínda que o seu distintivo estilo co *slide* está ausente en moitas das cancións de Bush Tetras. As voces de Sley eran medio faladas e medio cantadas. En cancións como "Too Many Creeps" e "Can't Be Funky", repetía frases sinxelas unha e outra vez, creando unha monotonía hipnótica semellante aos ritmos de guitarra de Place.

Place apareceu nalgunha películas de Vivienne Dick, coprotagonizadas con Lydia Lunch e outros músicos da florecente comunidade musical de Nova York de finais dos 70 e principios dos 80. Esas aparicións axudaron a que a banda coseguise unha prominente posición na escena da cidade nos comezos dos 80. O movemento post-punk revival dos anos 2000 en Nova York acompañouse dun rexurdimento do interese por ese período, coa influencia de Bush Tetras presente en moitas bandas desa escena.

O grupo conseguiu dous éxitos *dance* nos Estados Unidos nos primeiros anos 80 ("Too Many Creeps" que chegou ao número 57 en 1981, e "Can't Be Funky/Cowboys in Africa" que acadou o 32 en 1982), antes da súa separación inicial.

Sley uniuse posteriormente con Ivan Julian de Richard Hell and the Voidoids para formar Lovelies. Xuntos editaron un percusivo álbum post-punk en 1988, *Mad Orphan* (109 Records). En 2008 formou Command V con Pat Irwin de The Raybeats e B-52s, e Rachel Dengiz. A banda publicou un álbum auto-titulado no ano 2012 a través de Mush Records. O batería Dee Pop tocou e gravou con distintos grupos de jazz ou de rok despois da separación de Bush Tetras.

A banda reformouse brevemente a mediados dos anos 90 e publicou o álbum *Beauty Lies* en 1997. O ano seguinte gravaron un disco titulado *Happy* co produtor Don Fleming, pero non sería publicado ata 2012. En 2005 engadiron á baixista Julia Murphy e tocaron na cidade de Nova York. No verán do ano 2006 o grupo saíu de xira por Europa.

Laura Kennedy, a baixista orixinal da banda, morreu o 14 de novembro de 2011 tras unha longa enfermidade de fígado.

En febreiro de 2013, Cindy Rickmond (anteriormente en Cheap Perfume, Grayson Hugh, Church of Betty e Unknown Gender) substituíu a Murphy como baixista da banda.

## Discografía 
## Notas
Bocarribeira

***Bocarribeira. Poemas pra ler e queimar*** é un libro de poesía en lingua galega escrito por Ramón Otero Pedrayo, e publicado polo Grupo Brais Pinto en 1958. Conta con ilustracións de Reimundo Patiño.

## Estilo 
A obra vai na liña de *Terra Chá* de Manuel María (1954) e *Os Eidos* de Uxío Novoneyra (1955), redundando a exaltación da paisaxe como reivindicación cultural que viña defendendo desde a época da Xeración Nós, asimilando a nova tendencia con espírito novo, e servindo de ponte entre o grupo Nós e o Brais Pinto. A bocarribeira refírese á zona de transición entre a montaña e o val do Miño, nas desembocaduras do Barbantiño e o Formigueiro. O termo bocarribeira aparece xa en novelas anteriores do autor, como *Devalar*. O subtítulo refírese á idea do autor sobre si mesmo, que non se tiña por poeta.

Ao igual ca *Terra Chá* é unha poesía fortemente nominalizada con abundantes topónimos evocados e nomes propios, algúns deles recoñecibles. Hai neopopularismos (coplas de autor con forma de poesía popular), restos hilozoístas e evocacións de neotrobadorismo. Os versos teñen medidas moi diversas.

## Linguaxe 
Non ten moitos dialectalismos, pero si algúns termos característicos da zona.

## Temática 
Un dos temas recorrentes é o vento (nordesía, cabaleiro mozo que peta nas portas), que recibe importancia como elemento dinamizador e modalizador da paisaxe. Outro elemento clave é o vieiro (o camiño, a rúa, o rueiro), que simboliza o devalar do home pola terra. A morte aparece tamén de forma recorrente, como algo non estraño, quizais como recordo do pai.

## Publicación 
*Bocarribeira* foi escrito entre Nadal de 1955 e Reis de 1956. No ano de xubilación do autor foi publicado polo Grupo Brais Pinto, formado por membros da Xeración das Festas Minervais. Alumnos seus como Ramón Lorenzo pedíronlle o caderno orixinal, actualmente conservado na Fundación Barrié de la Maza logo de pasar por mans de Domingo García Sabell. Logo da morte de Castelao en 1950, Otero adoitaba dicir que se sentía testamenteiro del, e que a súa tarefa era difundir a súa obra, polo que se sentiu obrigado a axudar a estes mozos, o novo nacionalismo.

A edición orixinal foi impresa en Vigo en Gráficas Numen. O libro foi reeditado por Editorial Galaxia en 2005 cun limiar de Anxo Angueira. Tamén en 2005, Producións Culturais Artesa editou unha carpeta de obra gráfica con láminas do pintor ourensán Virxilio Fernández, acompañando o poemario.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* (2005): "Limiar: Do devalar á espiral". En Ramón Otero Pedrayo, *Bocarribeira*. Vigo: Galaxia, 7-18.
Smetana

**Smetana** pódese referir a:

* ***Smetana (lácteo)***, produto lácteo de Europa do leste, tipo crema agre.
* **Bedřich Smetana**, compositor checo do século XIX.
* **Smetana**, asteroide número 2047, nomeado en honra do anterior.
Smetana (lácteo)

[miniatura|*[Blini* con *smetana* e caviar vermello.]]

***Smetana*** é un produto lácteo moi típico nas cociñas da Europa Central e Oriental.

É unha variedade de nata agre moi semellante á crème fraîche da que se distingue pola textura e o sabor. Este alimento recibe nomes semellantes en varias linguas eslavas como a rusa, a ucranína сметана, polonesa *śmietana*, checa *(za)kysaná smetana* (*smetana* é en checo máis ben crema de leite, tamén chamada de *sladká smetana* (doce)), ou eslovaca *smotana*. Por estar achegado tamén existe un termo semellante, "smântână", na lingua romanesa.

## Características 
Obtense mediante fermentación bacteriana e caracterízase polo seu baixo grao de conservación. Cando se comparan diferentes marcas de elaboradores de *smetana*, pódese ver que conteñen unha gran variedade de contido graxo que adoita estar entre o 10% (magro ou lixeiro) até o 70% (gordo), os máis comúns que se poden atopar nos supermercados rusos son 20%, 30% e 42%. Adóitase encontrar a adición de espesantes (por exemplo xelatina) na composición da *smetana*.

## Usos 
É moi frecuente nas cociñas eslavas e se emprega frecuentemente no adubo dalgúns alimentos, un dos máis soados é o caldo *borsch* (de verduras e beterraba) que acostuma servirse cun pequeno 'monte' de *smetana* no prato. Emprégase como recheo, como por exemplo nos *blinis* (filloas rusas). Un dos empregos como adubo pódese comprobar na ensalada Ovoschnoy que se elabora con tomates, cebolas e cogombros con *smetana*.

Adóitase confundir xeralmente co mollo que leva o seu nome: *mollo smetana* que se adoita empregar coma un sucedáneo e que se elabora con iogur (ou nata), e limón para simular a acidez.
Xulio Carballo Arceo

**Luís Xulio Carballo Arceo**, nado en Silleda en 1955, é un arqueólogo galego.

## Traxectoria 
Doutor da Universidade de Santiago de Compostela, onde foi profesor. Dirixiu escavacións arqueolóxicas no Castro de Forca, castros de Trasdeza e Lugo e participou en prospeccións e escavacións en Galicia, País Vasco, Portugal e Francia. Arqueólogo do Servizo de Patrimonio da Xefatura Territorial da Consellería de Cultura, Educación e O.U. de Pontevedra.

## Obras 
* *Povoamento castrexo e romano da Terra de Trasdeza*, 1986.
* *Os castros galegos*, 2000.
* *A cultura castrexa na comarca de Deza*, 2002.
* *Guía de los castros de Galicia*, 2005.
* *Arqueoloxía de Galicia: itinerarios polo pasado*, 2006.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Compota

A **compota** (do francés *compote*, xurdido a partir do verbo latino *componere* ‘compor’) é unha preparación doce elaborada con froitas cocidas nun almibre. Adoita tomarse coma sobremesa caseira, e tradicionalmente se ten feito especialmente de mazá e de pera, mais que se fai igualmente de distintas froitas (pexego, albaricoque, marmelo, ruibarbo, froitas vermellas). É un alimento de consumo habitual en países como Francia e Alemaña, sendo tamén moi tradicional en Galicia. Consiste en cocer pouco tempo a froita enteira ou en anaquiños con azucre.

As compotas de froita esmagada empréganse frecuentemente nas dietas infantís (aínda que neste caso adoitan posuír menor contido de azucre, ademais de seren enriquecidas con vitaminas diversas, en especial a C). Tamén se emprega en caso de gastroenterite, por ser así a froita máis dixestíbel.

## Definición industrial 
Segundo a Regulamentación Técnico-Sanitaria española para a elaboración e venda de conservas vexetais (R.D. 2420/1978), a compota defínese como "a conserva de froitas ou hortalizas, enteiras ou partidas en anacos, aos que se lles incorporou unha solución azucrada, cunha gradación final inferior a 14º Brix".

Por outra banda, segundo o Código Alimentario Español, compota é "a confección preparada con froita enteira ou partida en anacos regulares e con solución azucrada. Non conterá unha riqueza superior ao 15 por 100 de azucres, expresada en sacarosa". Segundo o mesmo Código Alimentario Español, dáse o nome xenérico de confeccións de froita a"os produtos obtidos a partir de froitas frescas ou dos seus zumes sometidos ou non a un proceso de preparación mecánica previo, tratadas, en todo caso, por cocción con ou sen materias azucradas, e que se conservan posteriormente mediante procedementos axeitados".

## A compota en Galicia 
En moitas cidades, vilas e aldeas de Galicia, a compota é unha das sobremesas típicas da Noiteboa. Faise xeralmente de peras ou mazás, con azucre e canela en rama, e adóitaselle engadir viño branco á auga.

Na illa de Ons chámanlle *compota* a unha especie de pan feito con ovos batidos aos que se lles incorpora galleta de pan trigo esmiuzada, fariña, azucre, cravo, comiño, canela, pementa e outras especies; unha cebola picada, pirixel, touciño rustrido e unha pouca nébeda. Posto todo nunha pota, introdúcese no forno, coidando de que este estea ben quente, para que a compota se coza até ficar dura. Despois córtase coma se fose pan, cómese no xantar, e é propia dos días de Entroido e Pascua.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Compota de mazá
* Xelea
* Marmelada
Blini

Un **blini** (en inglés: *blintz*; en ruso: блин, блины (pl.); en ucraíno: блинці, *blyntsi*) é unha torta eslava, elaborada cun amoado semellante ao dunha filloa e que tradicionalmente se serve enrolada e reenchida de crema agre, peixe afumado ou caviar.

Os blini fanse a base de fariña, ovos, leite e lévedo que pode comerse cocida no forno ou fritida, con ou sen recheo algún. É moi común na cociña eslava (rusa, ucraína, belarusa ou polonesa).

Os blini serven como base para diferentes tipos de peixes afumados (salmón, arenque, troita, sollo rei); *smetana* (crema agre) e ovos de peixe, e se acompañan con infusións, compota ou con viño. A bebida depende do tipo de recheo.

thumb|*Draniki*, especie de blini de pataca belarusa.
En Belarús existe unha versión sen fariña de cereais chamada de *draniki*, que se elabora fritindo en aceite de xirasol unha masa composta de pataca cocida e despois relada, cebola finamente picada, ovos, sal, pementa negra e un pouco leite; tradicionalmente cómense con smetana.

Os blini son un alimento moi antigo vencellado aos pobos eslavos dende a época precristiá; pola súa forma circular e a súa cor dourada eran asociados co sol, e por iso constituían un dos pratos principais das festas pagás de *Maslenitsa* -unha festa que celebra a fin do inverno equivalente ao entroido galego- e de *Kupala* -o solsticio de verán, a nosa noite de San Xoán-.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filloa
* Chula
* *Crumpet*
Blancanieves (filme)

***Blancanieves*** é un filme español dirixido por Pablo Berger que se estreou no 2012. Baséase no conto de *Brancaneves* dos Irmáns Grimm, e a historia está ambientada nunha visión romántica da Andalucía da década de 1920. Imita o estilo narrativo do cine mudo, con fotografía en branco e negro e a música como elemento condutor.

Presentada na Sección Oficial do Festival Internacional de Cine de San Sebastián, foi ademais o filme seleccionado para os 85ª edición dos Oscar na categoría de mellor filme en lingua non inglesa e para os Premios Ariel, gañando este último.

## Sinopse 
Blancanieves é Carmen (Macarena García), unha bela rapaza cunha infancia atormentada pola súa terrible madrasta, Encarna (Maribel Verdú). Fuxindo do seu pasado, Carmen comezará unha viaxe acompañada polos seus novos amigos: unha troupe de ananos toureiros. Cun final sorprendente, "Blancanieves" amosa que a vida non é coma nos contos, senón un melodrama gótico.

## Personaxes 
* Maribel Verdú como Encarna / A madrasta
* Daniel Giménez Cacho como Antonio Villalta / O pai
* Ángela Molina como Doña Concha / A avoa
* Inma Cuesta como Carmen de Triana / A nai
* Macarena García como Carmen / Blancanieves
* Sofía Oria como Carmencita / Blancanieves
* Josep Maria Pou como Don Carlos / O Apoderado
* Ramón Barea como Don Martín
* Pere Ponce como Genaro / O Chofer
* Emilio Gavira como Jesusín

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de España propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 85ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Compota de mazá

A **compota de mazá** é unha compota elaborada con mazás xa peladas e adozada con azucre. É frecuente engadir algunha especia coma canela, vainilla etcétera. A facilidade de elaboración convértea nun prato caseiro común que se acostuma tomar como sobremesa. Atópase tamén envasada en supermercados. En Galicia era un prato típico da Noiteboa; ademais de canela adóitaselle engadir viño branco á auga de cocedura.

## Usos 
Ademais do seu uso coma sobremesa, a compota de mazá pode acompañar pratos salgados. Nas cociñas alemá e sueca, adoita atoparse cocida e aromatizada con vinagre suave, xunto con lombarda. O mesmo que en Galicia, é un prato típico de Nadal en Alemaña onde se serve co *Weihnachtsgans* (*ganso de Nadal*). En Francia acompaña tradicionalmente á morcilla de sangue e emprégase frecuentemente coma gornición de pratos de carne de porco, veado e aves de caza. Na cociña inglesa a compota ou puré de mazá sérvese acompañando a pratos de carne, xeralmente de carne de porco, mais non é un mollo malia o que suxestiona o seu nome en inglés, *apple sauce*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Compota
* Empanada de mazá
### Ligazóns externas 
* Paso a paso, como facer compota (Ilustrado)