open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Salustiano de Olózaga

**Salustiano de Olózaga Almandoz**, nado en Oion (Áraba) o 8 de xuño de 1805 e finado en París o 26 de setembro de 1873, foi un militar, escritor, avogado e político español.

## Traxectoria 
Estudou Filosofía en Zaragoza e Madrid e Leis nesta última cidade. Membro da Milicia Nacional, e liberal convencido, participou como oficial custodiado no establecemento das Cortes de Cádiz. Exiliouse a San Xoán da Luz, (Francia), en 1831, fuxindo da política represiva de Fernando VII tras as revoltas de 1831. Con Mendizábal foi Gobernador Civil de Madrid e máis tarde Deputado desta cidade e despois de Logroño dende 1836 até 1873. Participou na elaboración da Constitución española de 1837 tras o *Motín de la Granja de San Ildefonso*, convencido da necesidade de superar os enfrontamentos da Constitución de 1812 e o Estatuto Real de 1834. É por esta época cando se nomea como preceptor da filla máis nova da naquel momento Rexente María Cristina de Borbón, e do defunto Fernando VII, a futura Isabel II.

Oposto á *Lei de Concellos* da Rexente e cun claro apoio ao progresismo de Baldomero Espartero no seu enfrontamento con María Cristina. Ao ascender Espartero ao poder, foi nomeado embaixador en París onde tratou de conciliar as posicións oficiais españolas coas tramas que realizaba María Cristina no exilio. Tras a caída da Espartero e recentemente nomeada Isabel II maior de idade e Raíña de España, foi nomeado Presidente do Consello de Ministros onde tivo que enfrontarse ás falsas acusacións do reacionario Luis González Bravo, nas que sostiña que tratara de disolver as Cortes mediante o uso da violencia e a intimidación da raíña. Esta situación obrigouno outra vez a marchar a Francia o 19 de novembro de 1843. Non volvería a España até 1847. En 1853 ingresou como membro da Real Academia da Historia. Posteriormente foi embaixador en París e de volta á península mantivo duras críticas fronte aos moderados e reacionarios.

En 1871 foi nomeado membro da Real Academia Española. Faleceu sendo embaixador de España en Francia.

En 1866 Rosalía de Castro dedicoulle un poema en castelán publicado no diario madrileño *La Soberanía Nacional*

## Obras 
* *Historia política de Aragón*&nbsp;(1853)
* *De la beneficiencia en Inglaterra y en España*&nbsp;(1864)
* *Estudios sobre elocuencia, política, jurisprudencia, historia y moral*&nbsp;(1864)

## Notas 
## Véxase tamén
A Palmeira, Ove, Ribadeo

**A Palmeira** é un lugar da parroquia de Ove no concello de Ribadeo (provincia de Lugo). Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 57 habitantes (30 homes e 27 mulleres).

Conta cunha ponte romana que atravesa o río da Palmeira, na cal antigamente había sete muíños de auga; tamén houbo un muíño de vento do cal quedan restos conservados polos donos.

## Notas 

## Lugares e parroquias
### Lugares de Ove
### Parroquias de Ribadeo
King Kong (filme de 1933)

***King Kong*** é un filme estadounidense de aventuras de 1933 que trata sobre a aparición dun simio xigante nunha illa perdida. En certa medida o filme é debedor da situación económica e social xerada polo crac da Bolsa en outubro de 1929.

Foi emitido na TVG o 2 de febreiro de 2013.

## Resumo 
Un equipo de cinema levanta áncora rumbo a unha illa ignota (Skull Island) na busca dun misterioso ser chamado Kong. Na illa descobren unha civilización perdida que rapta a atractiva Ann Darrow, a actriz protagonista, para ofrecela en sacrificio ritual a Kong, que resulta ser un xigantesco gorila.

Kong adquire unha estraña atracción por Ann e deféndea do ataque de dinosauros e outros animais prehistóricos antes de ser reducido pola expedición. Inmediatamente decidirase transportar o abraiante simio a Nova York, para ser exhibido publicamente. O contacto de King Kong cun mundo que non é o seu e o amor que sente por Ann son o motor de gran parte do filme.

## Equipo 
Dirixido por Merian C. Cooper e Ernest B. Schoedsack, contou coa inestimable colaboración do experto en efectos especiais Willis O'Brien (mestre e precursor de Ray Harryhausen, o "mago" das animacións nas producións da Hammer británica).

O argumento e de Merian C. Cooper e Edgar Wallace e a dirección artística de Carroll Clark, Alfred Herman

A actriz protagonista foi a canadense Fay Wray, quen alcanzou o éxito en 1928 con *The Wedding March*, dirixida polo austríaco Erich von Stroheim.

## Remakes 
* John Guillermin realizou en 1976 un remake de escaso éxito.
* O cineasta Peter Jackson realizou unha versión de éxito, cun estilo visual moi propio do director e con máis acción e aventuras que a versión de 1933.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* King Kong (Peter Jackson 2005) 
* King Kong (Merian C. Cooper / Ernest B. Schoedsack. 1933)en www.trendesombras.com 
* King Kong (Peter Jackson, 2005)en www.trendesombras.com
Szeged

**Szeged** é, tras Budapest e Debrecen, a terceira cidade en tamaño de Hungría, capital rexional do sueste do país e capital do condado de Csongrád. Ten 161.921 habitantes (2014), o 93.5% etnicamente húngaros, 0.7% xitanos e 0.6% alemáns. Situada preto da fronteira sur de Hungría, a cidade está na ribeira do río Tisza.
Danilov

**Danilov** (Дани́лов) é unha vila do Oblast de Yarolavl, Rusia, cunha poboación de 17.245 habitantes (2002). A vila foi mencionada por vez primeira nunha crónica de 1592. Hai unha planta de produción de queixo e outras pequenas industrias.
## Véxase tamén
Luis González Bravo

**Luis González Bravo y López de Arjona**, nado en Cádiz o 8 de xullo de 1811 e finado en Biarritz o 1 de setembro de 1871, foi un periodista e político español.

## Traxectoria 
Estudou leis en Alcalá de Henares. Militante do Partido Progresista durante a Rexencia de María Cristina de Borbón participou na Milicia Nacional, foi Deputado por Cádiz en 1841, adquirindo máis moderación, o que lle permitiu co apoio de Narváez para ser nomeado Presidente do Consello de Ministros dende o 5 de decembro de 1843 até o 3 de maio de 1844.
 
### Presidencia 
Traballou para Narváez disolvendo a Milicia Nacional, declarou o estado de sitio, disolveu os concellos, impuxo a censura á prensa e acusou Salustiano Olózaga de tratar de intrigar en contra da futura raíña Isabel II cando era Presidente do Consello. Creou a Garda Civil.

A súa caída do goberno levouno como diplomático a Lisboa. Tras o seu regreso a España e ante as súas palabras contra os propios compañeiros que o apoiaran, fuxiu durante a revolución de 1854 temendo pola súa vida. Xa en 1864 foi nomeado Ministro da Gobernación con Narváez cando a política española tiña xa un claro ton reacionario, sendo responsable dos denominados *Sucesos da noite de San Daniel*, debendo dimitir en 1865 para regresar de novo ao ano seguinte como MInistro da Gobernación e en 1868 outra vez Presidente do Consello. A súa actuación *visceral* foi un máis dos elementos que desataron a revolución de 1868 que deu paso ao Sexenio Democrático e a caída de Isabel II. 

Exiliouse a Biarritz e uniuse aos carlistas. Foi membro da Real Academia Española.
Cornado (moeda)

[miniatura|dereita|250px|Cornado de [1452 de Fernando o Católico.]]

O **cornado** foi unha moeda castelá de billón que se cuñou entre os reinados de Sancho IV de Castela e os Reis Católicos. No anverso presenta o rei coroado, e de aí lle procede o nome. No reverso estaba representado un castelo con torre.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O cornado en maravedis.org Consultado o 20-03-2011
* O cornado en Mundimoneda.com Consultado o 20-03-2011
Castelán (moeda)

O **castelán** foi unha moeda castelá de ouro.

## Historia 
Comezou a ser acuñada en Sevilla no ano 1475 durante o reinado de Henrique IV de Castela. Durante o reinado dos Reis Católicos continuou estando en circulación,

## Valor 
Nese momento o seu valor equivalía a 440 marabedís e en 1483 ascendía a 485 marabedís.

## Notas
Cruzado

O termo **cruzado** (etimoloxicamente, *que está disposto en forma de cruz*), pode referirse a:
*un soldado participante nunha cruzada;
*a moeda de billón cruzado castelán, usada en Castela no século XIV;
*a moeda cruzado brasileiro, usada no Brasil entre 1986 e 1989;
*a moeda cruzado novo, substituta da anterior;
*a moeda cruzado portugués, usada en Portugal no século XV.
Cuartillo

**Cuartillo** pode ser:
*Medida de capacidade: Neto
*Medida de superficie: Cuartillo (superficie)
*Moeda castelá: Cuartillo castelán
*Moeda americana:Cuartillo americano
Coroa

O termo **Coroa** pode referirse a:

***Coroa (ornamento)**, ornamento circular que se cingue a cabeza como sinal de dignidade ou de honor, desenvolveu ó longo da historia outros significados:
***Coroa (tonsura)**, distintiva, entre outros dos sacerdotes católicos
***Coroa (astro)**, auréola dun astro
***Coroa (reloxo)**, rodiña que serve para darlle corda a un reloxio
***Coroa dentaria**, parte dos dentes dos vertebrados
***Coroa (selos)**, selos das colonias portuguesas no reinado de Lois I de Portugal
***Coroa de espiñas**, propia da paixón de Cristo.
*Metonimia por **Monarquía**, institución propia dos países que teñen un monarca que exerce como Xefe de Estado
***Coroa solar**, parte máis externa do Sol.

;Numismática
***Coroa (moeda)**, denominación que reciben distintos tipos de moeda de estados europeos:
****Coroa austríaca**, antiga moeda austríaca;
****Coroa austrohúngara**, antiga moeda austrohúngara;
****Coroa británica**, antiga moeda británica;
****Coroa checa**, moeda oficial checa;
****Coroa de Fiume**, antiga moeda do Estado Libre de Fiume;
****Coroa dinamarquesa**, moeda oficial dinamarquesa;
****Coroa feroesa**, moeda oficial feroesa;
****Coroa groenlandesa**, antiga moeda groenlandesa;
****Coroa eslovaca**, antiga moeda eslovaca;
****Coroa estoniana**, antiga moeda estoniana;
****Coroa húngara**, antiga moeda húngara;
****Coroa inglesa**, antiga moeda británica;
****Coroa islandesa**, moeda oficial islandesa;
****Coroa iugoslava**, antiga moeda iugoslava;
****Coroa de Liechtenstein**, antiga moeda de Liechtenstein;
****Coroa norueguesa**, moeda oficial norueguesa;
****Coroa sueca**, moeda oficial sueca.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***As Coroas**, lugar da parroquia de Reigosa, no concello da Pastoriza.
Ramón María Narváez

miniatura|dereita|200px|Ramón María Narváez

**Ramón María Narváez y Campos**, nado en Loja (Granada) o 5 de agosto de 1800 e finado en Madrid o 23 de abril de 1868, foi un político e militar español. Coñecéuselle co nome de *El Espadón de Loja*.

## Traxectoria 
A súa carreira militar comezou no rexemento de Gardas Valoas en 1815, e en 1822 serviu baixo o mando de Francisco Espoz y Mina en Cataluña, onde sería apresado polas tropas dos Cen Mil Fillos de San Luís. Permaneceu en Francia até 1824. Tras rexeitar calquera tipo de cargo durante o Reinado de Fernando VII de España, incorporouse en 1834 ao lado dos isabelinos durante as Guerras Carlistas. En xullo de 1835 participou na Batalla de Mendigorria, e en 1836 tomaría parte na batalla de Arlabán, onde gañaría o ascenso a *brigadier*.

Durante 1837 encárgaselle o mando das reservas andaluzas para expulsar aos carlistas de Castela, e durante esta campaña nace unha forte inimizade co xeneral Espartero. A súa grande habilidade militar e a súa ideoloxía liberal fixeron que tanto progresistas como moderados pretendesen que se incorporara aos seus partidos. A pesar disto tivo que exiliarse despois de presidir xunto co xeneral Córdoba unha xunta de oposición a Espartero. Permanecería en París durante os tres anos que durou a Rexencia.

En 1843 regresaría a Valencia, e o 23 de xullo dese mesmo ano, derrotaría as tropas esparteristas de Seoane en Torrejón de Ardoz, preto de Madrid; por esta vitoria sería ascendido a tenente xeneral. En novembro é vítima dun atentado en Madrid do que consegue sobrevivir.

Ao rematar a Rexencia de Espartero, a maioría de idade de Isabel II en 1844, foi nomeado presidente do goberno e converteuse nun dos impulsores da Constitución de 1845. Trala Revolución de 1846 o 2 de abril contra a súa maneira de gobernar (estivo na Presidencia do Consello de Ministros entre o 3 de maio de 1844 e o 12 de febreiro de 1846 e entre o 16 de marzo e o 5 de abril de 1846, recobrándoa entre o 4 de outubro de 1847 e o 19 de outubro de 1849), o 26 de novembro de 1847 Isabel II premia a súa lealdade concedéndolle o Ducado de Valencia con Grandeza de España. Volve gobernar entre o 20 de outubro de 1849 e o 14 de xaneiro de 1851, cando presentou a súa dimisión, pero tras o golpe de Leopoldo O'Donnell foi chamado de novo para formar goberno entre 12 de outubro de 1856 e o 15 de outubro de 1857. Ata 1868 presidiu dous gabinetes ministeriais máis (16 de setembro de 1864 a 21 de xuño de 1865 e 10 de xullo de 1866 a 23 de abril de 1868) alternándose especialmente con Leopoldo O'Donnell, dende os cales exerceu unha política represiva contra calquera manifestación revolucionaria. Tras a súa morte produciuse a Revolución de 1868, que derrocaría a Isabel II.
Xilin

O **xilin** fai referencia a varias moedas:
*Xilin inglés, antiga moeda inglesa:
*Xilin británico, antiga moeda británica;
*Xilin neozelandés, antiga moeda neozelandesa;
*Xilin australiano, moeda australiana;
*Xilin austríaco, moeda de Austria;
*Xilin kenyano, moeda de Kenya;
*Xilin irlandés, moeda de Irlanda;
*Xilin somalí, moeda de Somalia;
*Xilin tanzano, moeda de Tanzania;
*Xilin ugandés, moeda de Uganda;
*Xilin de África Oriental, moeda de África Oriental Británica;
Excelente

[miniatura|280x280px|Excelente da [Real Casa da Moeda de Sevilla|ceca de Sevilla]]
O **excelente** foi unha moeda castelá de ouro que se emitiu entre 1497 e 1537. Tiña un peso de dous casteláns. Nas primeiras pezas aparecía no anverso o busto dos Reis Católicos e no reverso a aguia de San Xoán. Foi unha das moedas máis apreciadas pola pureza do ouro coa que estaba cuñada.
Dobra (moeda castelá)

:*Este artigo trata sobre a moeda, para a estrutura xeolóxica véxase Pregamento.*

A **dobra** foi unha moeda castelá de ouro.

Ten a súa orixe no dobre dinar almohade, unha moeda de ouro, coñecida en castelán como **dobla**. Bateuse por vez primeira por orde de Fernando III trala conquista de Sevilla para substituír o marabedí de ouro. En Castela desapareceu tras a reforma monetaria de 1497, aínda que perdurou nas Indias.
Noven

[miniatura|250px|Noven castelán, moeda de billón cuñada durante o reinado de [Afonso X o Sabio|Afonso X (1252-1284). Ceca da Coruña.]]
O **noven** foi unha antiga moeda castelá de billón cuñada por Sancho IV. Utilizáronse nos séculos XIII e XIV e XV.

## Historia 
miniatura|Moeda de Sancho IV. Rei de Castela, Toledo, Galiza, León, Córdoba, Murcia, Xaén e Sevilla.
Sancho IV, fillo e sucesor de Afonso IX, cuñou os denominados diñeiros coroados ou "cornados", dez dos cales facían un marabedí, e equivalían a nove diñeiros de conta, de aí a súa denominación como **novenes**. 

Sábese pola documentación do privilexio concedido á vila de Lorca para cuñar moeda no ano 1297, que os diñeiros novenes do tempo de Fernando IV (sucesor do rei Sancho) tiñan un peso de 0.87 gramos e unha lei de 167 milésimas mentres que os coroados de Sancho IV pesaban 0.87 gramos e a súa lei era maior, 250 milésimas.

No ano 1305 fíxase o valor dos "cornados" de Sancho IV en 15 diñeiros de conta, o cal se manterá durante todo o século XIV, polo que deixan de equivaler aos diñeiros novenes. Seis destas novas moedas equivalen a un marabedí.

No século XV continúan aparecendo referencias os diñeiros novenes na documentación, se ben a moeda miúda é xa maioritariamente a chamada branca (con valor de cinco diñeiros novenes ou medio marabedí) e a media branca.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* MacKay, Angus, *Moneda, precios y política en la Castilla del siglo XV*, Granada, 2006.
* Francisco Olmos, José María de, "La moneda de la Castilla bajomedieval. Medio de propaganda e instrumento económico", pp. 277-348.
Manuel Pando Fernández de Pineda

**Manuel Pando Fernández de Pineda**, nado en Madrid en 1792 e finado na mesma cidade o 20 de febreiro de 1872, foi Marqués de Miraflores e de Pontejos, Conde de Villapaterna e da Ventosa, Señor de Villargarcía del Pinar e de Miraflores. Político, diplomático e historiador español.

Foi embaixador de España en Londres en 1834 durante a Regencia de María Cristina de Borbón sendo un dos artífices da Cuádrupla Alianza. En 1838 foi embaixador en París. Foi nomeado durante pouco máis dun mes Presidente do Consello de Ministros en 1846, pero a convulsión dos primeiros días derribaron o seu goberno en favor de Ramón María Narváez. Posteriormente foi Ministro de Estado en 1851, e de novo Presidente do Consello en 1863. Pouco antes da Revolución de 1868 foi Presidente do Senado.

Foi membro da Real Academia da Historia.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de presidentes de España.
* Lista de presidentes do Senado de España.

### Ligazóns externas 
* Expediente do Senado
Antonio Manso Fernández

**Antonio Manso Fernández**, nado en agosto de 1934 en Madrid e finado en 1993, foi un gravador español.

## Traxectoria 
Estudou na Escola Nacional de Artes Gráficas desde 1947 e dous anos despois entrou na Escola de Formación da FNMT, foi xefe do seu departamento de gravado e autor de máis de cen gravados entre selos e billetes.

## Véxase tamén 
### Ligazón externa 
* Encyclopaedia Philatelica
Euclydes Pontes

**Euclydes Pontes** (1908-2003) foi un filatelista brasileiro.

Naceu en Río de Xaneiro, estudou enxeñería civil e militar. En 1965 acadou o grao de xeneral do exército do Brasil. Comezou na filatelia en 1932 facendo unha colección sobre Brasil pero foi sobre todo coñecido pola súa colección de temática relixiosa "María, mediadora de todas as grazas" que recibiu importantes premios da filatelia temática brasileira.

Foi director de trocos do Club Filatélico do Brasil, presidente da Unión Mundial San Gabriel. Foi un dos fundadores da Federación Brasileira de Filatelia e o seu presidente entre 1976 e 1997. Dende 1979 foi xurado internacional da Federación Internacional de Filatelia e organizou os congresos da FIP en 1979 e 1983. Autor de *Os selos do Brasil e o Panamericano* (1946) e *A Filatelia Argentina e o Panamericanismo* (1950).
José Luis López Sánchez-Toda

**José Luis López Sánchez-Toda**, nado en Madrid o 30 de abril de 1901 foi un gravador español.

## Traxectoria 
Sánchez-Toda naceu nunha familia de clase media en Madrid en 1901, ingresou na Escola Superior de Belas Artes de Madrid e tras rematar entrou a traballar na FNMT en 1924 onde permaneceu ata a súa xubilación e onde deseñou e gravou máis de 100 selos e a maioría dos billetes emitidos desde 1937. Estivo á fronte da sección de Gravado da FNMT e foi profesor na Escola Nacional de Artes Gráficas. En 1969 publicou a obra *El arte de grabar el sello*.

miniatura|220px|Moeda deseñada por Sánchez-Toda
Foi tamén o autor da primeira moeda cuñada na zona sublevada da guerra civil, unha moeda de 25 céntimos de peseta de Francisco Franco, que levaba o lema «ESPAÑA, UANA, GRANDE, LIBRE. 1937. II AÑO TRIUNFAL». Está cuñada en cuproníquel e nela poden apreciarse as iniciais ST do gravador.

O 5 de xuño de 1998, Correos realizou unha emisión dedicada aos gravadores españois que incluía unha tiraxe de 2,5 millóns de selos cun valor facial de 70 pesetas e coa efixie de López Sánchez-Toda e un dos seus gravados.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Sánchez-Toda, J. *El arte de grabar el sello*. EMEUVE. 1969.
Eddie George

**Edward Nathan George** (nado o 24 de setembro de 1973 en Filadelfia) é un xogador de fútbol americano retirado, xogou cos Tennessee Titans (1996-2004) en Tennessee e en Houston cando a franquía se coñecía como Houston Oilers, pasou a súa última tempada cos Dallas Cowboys (2004-2005)
Tetrarca

No imperio romano, un **tetrarca** (do grego *tetra* catro e *archon* xefe) era o dirixente dunha das catro partes dun reino como sucedía en Palestina ou do imperio romano desde a reforma de Diocleciano (293) que estableceu a tetrarquía.
Fabricio Coloccini

**Fabricio Tomás Coloccini**, nado en Córdoba o 22 de xaneiro de 1982, é un futbolista internacional arxentino, que actualmente desempeña a posición de central no San Lorenzo de Almagro arxentino. Foi xogador do Deportivo durante tres tempadas e media.

## Traxectoria 
Pasa polas categorías inferiores de Argentinos Juniors antes de fichar en 1998 polo Boca Juniors, club co que debuta na primeira categoría do fútbol arxentino e co que se proclama campión do Torneo Apertura ese mesmo ano. Despois de dúas campañas é traspasado no ano 2000 ao Milán italiano, pero despois de contar con poucas oportunidades no Calcio regresa ao seu país para xogar cedido durante seis meses no San Lorenzo.

Coloccini, que tiña 19 anos, proclámase campión do Torneo Clausura co San Lorenzo e entra na convocatoria para xogar a Copa Mundial de Fútbol Xuvenil Sub-20. A selección arxentina proclámase Campioa do Mundo Sub-20 tras vencer na final de Buenos Aires a Ghana por tres goles a cero. Nese mesmo ano prodúcese a súa chegada ao fútbol español, sendo cedido polo Milán ao Deportivo Alavés para a tempada 2001-2002 e posteriormente ao Atlético e ao Vilarreal nas dúas tempadas seguintes. Precisamente é na súa estancia en España, cando debuta coa selección absoluta do seu país, será o 30 de abril de 2003 nun amigable contra Libia. Un ano despois queda subcampión da Copa América, celebrada no Perú, ao perder na final contra o Brasil na quenda de penaltis. Ese mesmo ano gana a Medalla de ouro nos Xogos Olímpicos de Atenas.

Despois de tres tempadas en España regresa ao Milán do que, despois de contar con poucos minutos, acaba sendo traspasado no mercado de inverno ó Deportivo, naquel momento adestrado por Javier Irureta. Despois de dúas irregulares tempadas ás ordes de Joaquín Caparrós, eríxese na 07-08, agora baixo a dirección técnica do vasco Miguel Ángel Lotina, coma un dos líderes do equipo branquiazul, disputando dende o seu posto natural de defensa central tódolos minutos na Liga e anotando catro goles, o que propiciou o seu traspaso ao Newcastle United da Premier League por preto de 16 millóns de euros. Para cubrir a súa baixa o Deportivo faise cos servizos de Diego Colotto, compañeiro de Coloccini no Mundial Sub-20, ao que el mesmo recomendara.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en soccerbase.com 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Linguas finopérmicas

As **linguas finopérmicas** é un grupo de linguas pertencente á familia lingüística urálica, e dentro destas ao grupo de linguas ugrofinesas, ao cal pertence conxuntamente coas linguas úgricas.

## Linguas
* linguas pérmicas 
** Lingua komi 
** Lingua komi-Permiaca
** Lingua udmurta (votiaco)
* Linguas finovolga 
*** Lingua mari 
** Lingua mordvinica 
*** Erzya
*** Moksha
** Lingua extintas non ben clasificadas
***Lingua merya 
***Lingua meshcheria 
***Lingua muromia 
** Linguas finosaamis 
*** Linguas saamis 
**** Saami occidental 
***** Saami meridional
***** Saami de Ume
***** Saami de Lule
***** Saami de Pite
***** Saami setentrional
**** Saami oriental
***** Saami de Kainuu (extinto)
***** Saami de Kemi (extinto)
***** Saami de Inari
***** Saami de Akkala (extinto)
***** Saami de Kildin
***** Saami de Skolt
***** Saami de Ter
*** Lingua finobálticas
**** Lingua estoniana (inclúe võro e seto)
**** Lingua finesa (inclúe Meänkieli  Kven e ingrio)
**** Lingua ingria 
***** Lingua carelia 
***** Lingua lúdica
***** Lingua olonetsia 
**** Lingua livonia 
**** Lingua vepsia
**** Lingua vótica
Luigi Taveri

**Luigi Taveri**, nado en Horgen o 19 de setembro de 1929 e finado o 1 de marzo de 2018 nun hospital do cantón de Zúric, foi un motociclista suízo.

## Traxectoria 
Debutou no mundo do motociclismo profesional en 1953 en 350cc pilotando unha AJS. En 1962 venceu o mundial de 125cc cunha Honda. Tamén conquistou seis grandes premios: Francia, Irlanda, Bélxica, Ulster, Alemaña Oriental e Holanda totalizando 48 puntos na clasificación xeral. En 1964 conseguiu o seu segundo mundial, tamén en 125cc, cun total de 46 puntos. En 1966 con cinco vitorias conseguiu o segundo posto. Ó remate desa temporada retirouse da alta competición.
Zaphod Beeblebrox

**Zaphod Beeblebrox** é un personaxe de ficción que aparece en *Guía do autostopista galáctico*, novela de ciencia ficción de Douglas Adams, é un familiar distante de Ford Perfect que acaba por se converter en presidente da Galaxia, malia ser altamente incompetente para tal posto. Zaphod é quen rouba o Corazón de Ouro, nave que ten como sistema de propulsión un Xerador de Improbabilidade Infinita, o que posibilita que Ford Perfect e Arthur Den lisquen da morte cando son expulsados da nave Vogon.
Rodolfo Bodipo

**Rodolfo Bodipo Díaz**, nado en Dos Hermanas (Sevilla) o 25 de outubro de 1977, é un exfutbolista hispano-ecuatoguineano. Xogaba de dianteiro e foi internacional coa selección ecuatoguineana.

## Traxectoria 
Xogou no Club Deportivo Isla Cristina ata que en decembro de 1998 e grazas aos problemas económicos do seu club, fichou polo Recreativo de Huelva. Debutou co seu novo club o 20 de decembro de 1998 nun partido contra o Atlético de Madrid B. Na tempada 1999-2000 foi o máximo goleador do club Decano de España, o Recreativo de Huelva con 6 goles.

En 2001 fichou polo Racing de Santander. Esa tempada consegue o ascenso á Primeira División con este equipo. Debutou en Primeira o 31 de agosto de 2002 con resultado de Racing 0 - 1 Valladolid. Na súa última tempada co Racing xogou 20 partidos como titular e marcou 7 goles.

En 2004 fichou polo Deportivo Alavés conseguindo o ascenso a Primeira División esa mesma tempada, disputou 38 partidos como titular e marcou 16 goles.

En 2006 fichou polo Deportivo da Coruña pero por mor dunha lesión non puido xogar a tempada completa. Desde entón xoga no club galego, co que xogou na Copa da UEFA, na que marcou un gol.

O 8 de xullo de 2010 o Deportivo pechou a cesión do xogador ao FC Vaslui romanés por unha tempada, anunciándose o 29 de agosto unha nova cesión, esta vez ao Elche CF, tamén por unha campaña.

O 31 de xaneiro de 2013 rescindiu o seu contrato co Deportivo.

### Selección nacional 
Bodipo foi internacional coa Guinea Ecuatorial en cinco ocasións, nas que marcou tres goles. Isto foi ante Liberia en setembro de 2006 no Estadio Internacional de Malabo e ante a selección nixeriana no mesmo estadio nun partido amigable. El é o capitán da súa selección e trátase dun dos xogadores referencia de dito combinado, xunto con Javier Balboa.

## Palmarés 
;Deportivo
* Segunda División: 2011–12

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en national-football-teams.com
Arnarulunnguaq

**Arnarulunnguaq**, nada en Qaanaaq en 1896 e finada o 3 de outubro de 1933, foi unha exploradora groenlandesa.

## Traxectoria 
Arnarulunnguaq, que significa "pequena muller", naceu en Qaanaaq, unha pequena comunidade inuit de Thule, e era filla de Uumaaq, un cazador groenlandés. Quedou orfa de pai desde os sete anos e era tradición que cando unha muller quedaba viúva con fillos matase o máis pequeno para axudar a que sobrevivisen o resto, pero ela librouse polos choros do seu irmán Ajako, polo que súa nai deixou que vivise. que realizaba o explorador dinamarqués Knud Rasmussen. Cando estaban en Nuuk, pouco antes de principiar a expedición, morreron  o seu home e un irmán por mor da pneumonía, unha enfermidade que traían consigo os europeos. Daquela, Rasmussen pediulle a Arnarulunnguaq que regresase cos seus pero ela non considerou esa posibilidade e respostoulle: "Antes eras ti quen me necesitaba, agora son eu quen te necesita", continuando coa expedición.

Cando, en 1923, rematou a primeira parte da expedición chegando á Baía de Hudson, a maior partes dos expedicionarios regresaron ás súas casas, mais Rasmussen, Arnarulunnguaq e o seu curmán Qaavigarsuaq Miteq decidiron continuar, cunha zorra de cans, a través do Paso do Noroeste até o estreito de Bering, o 31 de agosto de 1924 na que se converteu na máis longa travesía con cans de toda a historia e con só tres superviventes. En varias ocasións, Rasmussen valorou a achega fundamental de Arnarulunnguaq durante os 18.000 km da expedición en zorra máis longa da historia, pois dominaba a zorra, era unha experta cociñeira en condicións extremas e sabía erguer iglús e secar as peles coas que se vestían. 

Durante a expedición, conseguiron visitar todos os grupos inuit no norte do Canadá, moitos en Alasca e, finalmente, e de xeito simbólico, aos grupos da península de Tjukotka, na Unión Soviética.

De Alasca foron ata Washington onde foi recibida cos outros dous membros da expedición polo presidente Calvin Coolidge e partiu rumbo a Dinamarca, onde chegaron a finais de 1924. En Copenhague, enfermou de tuberculose e foi hospitalizada pero non se repuxo de todo e non puido volver a Thule ata o verán de 1925. Alí volveu casar con Karl Peary, un fillo do explorador estadounidense e morreu o 2 de outubro de 1933.

## Recoñecementos 
Cando estaba no hospital, nunha visita de Rasmussen, este deulle a Medalla de Prata ao Mérito, que aceptou con dificultades a pesar dos seus merecementos. 

## Notas
César Aldea

**César Aldea Bernárdez** é un actor galego. Estudou arte dramática na Escola de Teatro de Vigo.

## Traballos
### Cine
**A praia dos afogados* (como policía)
**El club de los incomprendidos* (como profesor)
**A salazón* (como contrabandista) 
**De bares* (como policía)
**Cota roja* (como terrorista)

### Series
**Matalobos*
**O Nordés*
**Rías Baixas*
**Comando Zapping*

### Programas
**Descúbreme* (docu-show, TVG)
**Os favoritos* (magazine, TVG)
**Ven mocear* (magazine xuvenil, Televigo)
**Cucu-Trash* (magazine infantil-xuvenil, Televigo)
**Son TV* (programa musical, Televigo)

### Teatro
**Microvidas* (Arte Pingüe Teatro)
**Mac... Yes We Can!* (Xerpo Teatro)
**Ifigenia en Áulide* (Arela das Artes)
**Elogio de la locura* (Teatro Aforo)
**Olhares de perfil* (Arte Livre)
**Peregrinos da noite* (La Fura dels Baus)
**En alta mar* (Teatro Aforo)
**El cepillo de dientes* (Teatro Aforo)

### Curtametraxes
**O show de...* (como presentador)
**Quero o meu balandro* (como Pepiño)
**A guerra dos avós* (como Fanchuco; documental)
**A canción de Fermelín* (Manuel Pena, 2004; como policía)
Idrissa Seck

**Idrissa Seck**, nado en Thiès o 9 de agosto de 1959, é un político senegalés, primeiro ministro do seu país dende o 4 de novembro de 2002 ata o 21 de abril de 2004.

## Traxectoria 
Estudou en París e na Universidade de Princeton. Seck xa fora ministro de Estado antes de subir ao cargo de primeiro ministro en substitución de Mame Madior Boye.

Estivo moi achegado ao presidente Wade e pensouse que estaba chamado a ser o seu sucesor. Fora director de campaña das presidenciais de Wade, segundo no liderado do liberal Partido Democrático Senegalés e alcalde de Thiès, a súa vila natal e unha das principais do país. Pero o presidente Wade non se fiaba moito das intencións de Seck, e Seck foi encarcerado o 23 de xullo de 2005 en Dakar acusado de corrupción en relación cuns proxectos urbanísticos en Thiès.

Paradoxalmente o seu partido, o Partido Democrático Senegalés, acirraba os cans da xustiza e reclamaba o seu procesamento na cámara lexislativa senegalesa. Mentres, o opositor Partido Socialista Senegalés defendía a Seck e pedía a súa liberdade. Nunca se puido probar nada e Seck foi absolto o 7 de febreiro de 2006, logo de 199 días en prisión. En abril dese ano, Seck anunciou que se presentaría ás eleccións presidenciais senegalesas de febreiro de 2007 encabezando o partido Rewmi, que significa 'a nación' en uolof. As autoridades senegalesas anunciaron que impedirían o seu concurso porque conforme a constitución do país, os partidos que respalden a un presidenciable teñen que ter cando menos catorce meses de vida antes da celebración dos comicios, co que se abriu un clima de grande inestabilidade no país. Finalmente, a tres semanas dos comicios, e despois de reunirse a porta pechada co presidente Wade, Idrissa Seck anunciaba que se reintegraba á disciplina do Partido Democrático Senegalés, co que se desencadearon en Dakar numerosas protestas, duramente reprimidas pola policía.

Porén, teimou na súa idea de presentarse aos comicios presidenciais, contra Wade, e a pesar de pertenceren ao mesmo partido concorreron os dous: Wade obtivo a reelección na primeira volta, con máis do 55% dos votos, mentres que Seck conseguía a segunda posición cun 14,97%, por diante do socialdemócrata Ousmane Tanor Dieng.
Premio Félix Houphouët-Boigny

O **Premio Félix Houphouët-Boigny** da paz estableceuno en 1990 a UNESCO, para honrar aos individuos vivos e ás entidades e institucións activas, tanto públicas como privadas que fixeran unha significativa contribución a promover, buscar, salvagardar ou manter a paz conforme a Carta das Nacións Unidas e a constitución da UNESCO.

O premio leva o nome de Félix Houphouët-Boigny, antigo presidente de Costa do Marfil e concédese con carácter anual. O premio ten unha contía de 100,000 dólares, que debe repartirse equitativamente en caso de múltiples receptores.

## Gañadores 
;1991
* Nelson Mandela, presidente do Congreso Nacional Africano, República de Suráfrica
* Frederik Willem de Klerk, presidente da República de Suráfrica.

;1992
* Academia da Haia de Dereito Internacional

;1993
* Isaac Rabin, primeiro ministro do estado de Israel,
* Shimon Peres, ministro de asuntos exteriores do estado de Israel,
* Iaser Arafat, presidente da Autoridade Nacional Palestina

;1994
* Xoán Carlos I, rei de España
* Jimmy Carter, expresidente dos Estados Unidos

;1995
* Oficina das Nacións Unidas do Alto Comisionado para os Refuxiados
* Sadako Ogata, Alto Comisionado das Nacións Unidas para os Refuxiados

;1996
* Álvaro Enrique Arzú Irigoyen, presidente da república de Guatemala
* Commandante Rolando Morán (alcume de Ricardo Arnoldo Ramirez de León), representante da Unidade Nacional Revolucionaria Guatemalteca

;1997
* Fidel V. Ramos, presidente da república de Filipinas
* Nur Misuari, dirixente do Fronte Moro para a Liberación Nacional, de Filipinas

;1998
* Sheikh Hasina, primeiro ministro da república popular de Bangladesh
* George J. Mitchell, senador estadounidense, conselleiro especial do presidente dos Estados Unidos en iniciativas sobre Irlanda.

;1999
* Comunidade de Sant'Egidio, Italia

;2000
* Mary Robinson, Alto Comisionado das Nacións Unidas para os Dereitos Humanos

;2001
* Non concedido

;2002
* Xanana Gusmão, presidente da república democrática de Timor Leste

;2003
* Cardeal Roger Etchegaray, presidente emérito do Consello Pontificio Xustiza e Paz
* Mustafá Cerić, Gran muftí de Bosnia-Hercegovina

;2004
* Non concedido

;2005
* Abdoulaye Wade, Presidente da República do Senegal

;2006
* Non concedido

## Ligazóns externas 
* Sección da web da UNESCO dedicada ao premio.
Osvaldo Pugliese

**Osvaldo Pedro Pugliese**, nado o 2 de decembro de 1905 e finado o 25 de xullo de 1995, foi un pianista e compositor de tangos arxentino.

## Traxectoria 
Formou o seu propio grupo, un sexteto, en 1936 e para el creou máis de 150 temas, entre eles os máis coñecidos son *Recuerdo*, *La Beba*, *Negracha*, *Malandraca* e *La yumba*, tamén gravou temás doutros autores, máis de 600. Asemade foi militante do Partido Comunista Arxentino, polas súas ideas políticas estivo no cárcere durante o goberno de Juan Domingo Perón.
Ousmane Tanor Dieng

**Ousmane Tanor Dieng**, nado en Nguéniéne (Senegal) o 2 de xaneiro de 1948 e finado en París o 15 de xullo de 2019, foi un avogado e político socialista senegalés.

## Traxectoria 
Licenciouse en Dereito na Universidade de Dakar, especializándose en dereito público e endereito internacional. Tamén foi diplomado na Escola Nacional de Administración, na rama diplomática, e na Escola Superior de Obras Públicas.

En 1976 comezaron os seus servizos no seo da administración senegalesa onde foi ocupando sucesivamente os cargos de conselleiro do Ministerio de Asuntos Exteriores, (1976-1978), conselleiro de asuntos diplomáticos do presidente do país Léopold Sédar Senghor (1978-1981), e logo do seu sucesor, o tamén socialista Abdou Diouf (1981-1988). En 1988, foi nomeado xefe de gabinete e logo ministro-xefe de gabinete polo presidente Diouf, posto que ocupou ata que en 1993 o nomearon ministro de Estado, dos Servizos e da Presidencia.

Dentro do Partido Socialista Senegalés, Ousmane Tanor Dieng foi membro do seu consello político dende 1988. En marzo de 1996 foi nomeado secretario xeral do Partido Socialista e secretario nacional de relacións internacionais. Ademais, dende setembro de 1996 foi un dos vicepresidentes da Internacional Socialista.

Concorreu como candidato ás eleccións presidenciais do 25 de febreiro de 2007 como cabeza da esquerda senegalesa, pero só recolleu un 13,57% dos votos, acadando a terceira posición por detrás do liberal Idrissa Seck e por detrás do tamén liberal Abdoulaye Wade, que saíu reelixido presidente do Senegal por maioría absoluta na primeira volta.

## Notas
Robert Sagna

**Robert Sagna**, nado en Ziguinchor o 17 de abril de 1939, é un político senegalés e alcalde da súa cidade natal.

## Traxectoria 
Político cristián nun país de maioría musulmá, estudou en distintos seminarios do país (Oussouye, Karabane e Ziguinchor) e tivo unha educación moi relixiosa. De feito seu pai era evanxelizador e ten unha irmá máis vella monxa. Estudou un ciclo de formación profesional rural e logo continuou a súa formación estudando Economía en Gembloux (Bélxica) e París.

Logo duns primeiros traballos como axente de desenvolvemento rural, en 1974 entra na administración senegalesa como director dos Estudos de Planificación Agrícola, que dependían do Ministerio de Desenvolvemento Rural e Recursos Hidráulicos. En 1978 noméano secretario de estado de Recursos humanos e entra a formar parte do goberno do presidente Léopold Sédar Senghor. En 1981 ingresa no Partido Socialista Senegalés. Durante 22 anos seguidos foi ministro de distintas carteiras nos gobernos socialdemócratas do Senegal: Desenvolvemento humano; Pesca marítima; Equipamento e Transportes; Turismo; Información; Equipamento, Transportes e Mar; e Agricultura con rango de ministro de Estado. E dende 1985 ata a actualidade é o alcalde da cidade meridional de Ziguinchor, na rexión da Casamance, onde durante longo tempo estivo vixente un movemento separatista violento.

Nos últimos anos, logo da perda do goberno a mans dos liberais, Sagna converteuse nun membro díscolo do Partido Socialista Senegalés e líder da corrente Democracia e Solidariedade. Logo de o seu nome soar como un dos posíbeis candidatos socialistas ás eleccións presidenciais do 25 de febreiro de 2007, presentouse encabezando unha candidatura á parte denominada Takku Defaraat Sénégal, coa que colleitou unicamente un 2,58% dos votos, sufraxios procedentes na súa maior parte da súa rexión natal.

É ademais oficial da Lexión de Honra francesa, oficial da Orde Real de Bélxica, oficial da Orde Marítima francesa e cabaleiro da Orde de Malta.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web persoal do político
Atje Keulen-Deelstra

**Atje Keulen-Deelstra**, nada o 31 de decembro de 1938 e finada o 22 de febreiro de 2013, foi unha atleta neerlandesa, especializada na patinaxe de velocidade.

## Traxectoria 
Competiu na súa mocidade e foi campioa de Frisia e moitos outros títulos holandeses. En 1962 casou e ó ter fillos deixou a práctica activa do deporte ata que en 1967 abriu o Thiaf en Heerenveen e de novo volveu adestrase e conseguiu dúas medallas de bronce e unha de prata nos Xogos Olímpicos de Inverno de 1972 en Sapporo.
Provincia de Vigo

dereita|175px|Selo do goberno político da Provincia de Vigo.

A **provincia de Vigo** foi unha provincia galega que tivo vixencia en dous períodos do século XIX.

## Precedentes 
miniatura|esquerda|Proxecto de división de España en prefecturas, incluíndo a de Miño Baixo.
En 1810, o goberno de Xosé Bonaparte intentou ordenar o territorio español, dividíndoo en 38 prefecturas, ao estilo das establecidas en Francia, e 111 subprefecturas, segundo o proxecto do clérigo Llorente. As prefecturas, coma na Francia actual, recibirían nomes relativos a accidentes xeográficos, fundamentalmente ríos e cabos. Esta división nunca chegou a entrar en vigor.

En Galiza facía unha división, onde aparece a capitalidade da cidade de Vigo nunha prefectura supostamente chamada Miño Baixo. As outras prefecturas galegas serían: Tambre, capital A Coruña; Miño Alto, capital Lugo; e Sil capital Ourense. As de Miño Baixo e Tambre coincidían coas actuais provincias de Pontevedra e da Coruña respectivamente. A de Sil comprendía o sur da actual Provincia de Lugo.

## 1822-1823 
miniatura|Primeiro número do boletín oficial da provincia de Vigo.
Na división territorial de 1822, realizada no trienio liberal no mes de xaneiro, establécese que en Galiza hai catro provincias, A Coruña, Lugo, Ourense e Vigo, ademais da provincia de Vilafranca do Bierzo, á que pertencía a Comarca de Valdeorras, que estaba situada na rexión de León. Vigo foi capital da provincia entre o 13 de xullo de 1821 e o ano 1823.

Esta división deu lugar a problemas polos límites e capitalidades, e en 1823 co retorno do Antigo Réxime, quedou sen validez.

En 1833 co decreto de Javier de Burgos establecíase a actual división de provincias, onde Pontevedra tomaba a capitalidade.

## 1836-1840 
Trala división de Javier de Burgos, a cidade de Vigo reclamou a capitalidade, e foille concedida por unha Real Orde do 26 de maio de 1836, que non foi cumprida.

En setembro de 1840, tivo lugar un levantamento liberal na cidade de Vigo e proclamouse capital. Dende o 21 de outubro dese ano publicouse o *Boletín Oficial de la provincia de Vigo*, do que saíron nove números. Un Real Decreto do 6 de novembro do goberno de Espartero decidiu que mentres non se resolvese outra cousa, a capitalidade da provincia seguise en Pontevedra.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
*Álvarez Blázquez, José M.ª; "Vigo en el siglo XIX" en *Vigo en su historia*, pp.&nbsp;378–389. Caja de Ahorros Municipal de Vigo, 1980. ISBN 84-7231-494-4.
*Cegarra, Basilio; *Vigo na historia*, pp.&nbsp;38–39. Edicións A Nosa Terra, 1998. ISBN 84-89976-42-2.
*Vázquez Xil, Lalo: *Historia de Vigo nos seus documentos*, pp.&nbsp;177–180. Concello de Vigo, 1999, ISBN 84-87637-73-6.
Antonio Serrano Pareja

**Antonio Serrano Pareja**, nado en Madrid en 1902 e finado en 1982, foi un xornalista, filatelista e escritor filatélico español.

## Traxectoria 
Antonio Serrano naceu en Madrid, funcionario da Facenda e crítico cinematográfico das principais publicacións especializadas despois da guerra civil española, foi tamén correspondente en España de diversas revistas cinematográficas latinoamericanas. En 1950 fundou a revista *Noche y Día* que tivo unha vida de catro anos. Levou a sección filatélica da revista *Diez Minutos*. Escribiu a letra de dous chotis que dedicou á filatelia, *El Filatelista* e *Marcha Filatélica*, os cales musicados por José Luis Rico foron gravados en disco en 1977.

## Obras 
* *Los sellos conmemorativos de España, 1969-1970*
* *Los sellos conmemorativos de España, 1971-1972*
* *Los sellos conmemorativos de España, 1973-1974*
* *El arte de coleccionar sellos*, (1973)
* *Las cajas de ahorros en sellos*,(1974)
* *Las hojitas recuerdo y su temática filatélica*, (1976)
* *Medio Siglo de Mercado Filatélico de la Plaza Mayor de Madrid*, (1977)
* *Madrid, Plaza Mayor del Sello*, (1978)
* *Coleccionismo de Sellos*, (1979)
Subxuntivo

O **subxuntivo** é un modo gramatical que manifesta o expresado polo verbo con marcas que indican subxectividade.

É o modo da oración subordinada. O subxuntivo precisa da presenza dun nexo e presenta un verbo que achega un concepto sen actualizar. Dependendo do contido da oración principal ou da clase de nexo, o subxuntivo terá carácter diferente, ben indicará algo posible, probable, hipotético... É, en definitiva, o modo do virtual pois ofrece, como xa foi indicado, a significación do verbo sen actualizar.

É de salientar que o futuro de subxuntivo, presente na fraseoloxía popular e na lingua notarial, desapareceu da fala probablemente a finais do século XIX ou comezos do século XX.
Calipso (mitoloxía)

Na mitoloxía grega **Calipso** era unha ninfa mariña, filla de Atlas que vivía na illa de Ogigia, ela retivo a Odiseo na illa durante sete anos, con quen tivo catro fillos. Por intervención de Zeus, Calipso permitiu a Odiseo marchar nunha balsa para se reunir con Penélope, a súa muller.
[miniatura|250px|*Ulysses e Calypso* de [Arnold Böcklin.|esquerda]]
ISO 3166-2

A **ISO 3166-2** é a segunda parte do estándar da ISO 3166. É un sistema geocode creado para cifrar os nomes de subdivisións dos países (entidades territoriais), así coma tamén as Áreas dependentes. O obxectivo do estándar é estableces unha serie mundial de abreviaturas curtas para os lugares, para o seu uso en etiquetas de paquetes, envases e outros obxectos semellantes. Un código alfanumérico curto pode servir para indicar claramente unha localización dun xeito máis conveniente e menos ambigua có topónimo ao completo.

tamaño
alfa
numérico
alfa-numérico

Constante1 carácter

Libre:
Parcialmente libre:
ISO - Copyright:
Sen clasificar:
AR, BO, CR, EC, FJ, GM, KI, KM, LS, LU, MG, NE, RW, SL, ST, TG, TM, VE

GA, IS, AT

PA

Constante2 car.

Libre: CH, US
Parcialmente libre: AL, ID
ISO - Copyright:
Sen clasificar:
AE, AM, BI, BJ, BN, BR, BS, BW, BY, CA, CD, CF, CL, CM, CV, CZ, DE, DJ, ER, ET, FI, 
GE, GH, GN, GT, GW, GY, HN, HT, HU, IN, IT, IQ, JO, KW, LA, LB, LR, LT, LV, LY, MD, 
MU, MW, NA, NG, NI, NL, NP, OM, PK, PL, QA, SB, SH, SK, SN, SO, SR, SV, SY, SZ, TJ, 
TL, UY, UZ, WS, YE, YU, ZA, ZW

Libre:
Parcialmente libre: TN
ISO - Copyright:
Sen clasificar:
BD, BG, BH, CI, CN, CU, CY, DO, DZ, EE, GR, HR, IR, JM, JP, KR, LK, MM, MY, NO, PT, 
SA, SD, TR, TZ, UA, UM, VN, ZM

Libre: FR 
Sen clasificar: BT

Constante3 car.

Libre:
Parcialmente libre: KP
ISO - Copyright: MA
Sen clasificar:
AO, AF, BA, BE, BF, CS, FM, GB, KZ, MD, MH, MX, NZ, PE, PG, PH, TT, TW

Libre:
Parcialmente libre:
ISO - Copyright:
Sen clasificar:
DK, KE, SI, UG, VU

&nbsp;

Mesturado1,2 car.

Libre: IE
Parcialmente libre:
ISO - Copyright:
Sen clasificar:
no system?: ES, GQ, IL

1 para rexións, 2 para capitais: KG

1 para capitais, 2 para departamentos: RO

1 como regra xeral, 2 para excepcións: SE

Libre:
Parcialmente libre:
ISO - Copyright
Sen clasificar:
KH

Libre:
Parcialmente libre:
ISO - Copyright:
Sen clasificar:
TH

Mesturado2,3 car.

Libre:
Parcialmente libre:
ISO - Copyright: CO
Sen clasificar:
?:AU, BZ, EG, TD

2 para repúblicas, 3 para cidades, rexións, distritos: RU

2 para cidades, 3 para divisións subrexionais: AZ

2 para capitais, 3 outros: ??

&nbsp;

MR, MV

Mesturado1,3 car.

Libre:
Parcialmente libre:
ISO - Copyright:
Sen clasificar:
MZ

Libre:
Parcialmente libre:
ISO - Copyright:
Sen clasificar:
MN

Libre:
Parcialmente libre:
ISO - Copyright:
Sen clasificar:
ML

Mesturado1,2,3 car.

&nbsp;

&nbsp;

Libre:
Parcialmente libre:
ISO - Copyright:
Sen clasificar: CG, PY
Semántica léxica

A **semántica léxica** é a parte da semántica que estuda o significado dos lexemas como unidades significativas léxicas e as relacións que entre eles se establecen, isto é o estudo de como e que denotas as palabras dunha lingua. As súas unidades de traballo son os campos semánticos e os arquisememas, detectados a través da análise en semas.
Semántica gramatical

A **semántica gramatical** é a parte da semántica que estuda o significado dos morfemas gramaticais e as relacións que se establecen entre eles, o significado das categorías gramáticas e o significado dos esquemas sintácticos. Descríbese por medio de regras convencionais, xa que as unidades das que trata son sistemáticas.