open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Herminio Masantonio

**Herminio Masantonio**, nado o 5 de agosto de 1910 en Ensenada (Provincia de Buenos Aires) e finado en Buenos Aires o 11 de setembro de 1956, foi un xogador e adestrador de fútbol arxentino que xogaba na demarcación de dianteiro.

Ostenta a mellor media anotadora da selección de fútbol da Arxentina con 1,10 goles por encontro, tamén é o terceiro máximo anotador da historia do fútbol arxentino, o primeiro da historia do CA Huracán e o 92º do mundo.

## Traxectoria 
Comezou a súa carreira futbolística co comezo do profesionalismo na Arxentina en 1931 no CA Huracán, equipo no que xogou doce anos. Tamén xogou no Uruguai no Defensor Sporting e no CA Banfield de novo na Arxentina, onde compartiu dianteira con Armando Farro e Jorge Alcalde.

Retirouse en 1945 despois de 259 goles en 367 encontros na máxima categoría arxentina.

## Palmarés 
* Máximo goleador da Copa América (2): 1939 e 1942.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Artigo 
* Ficha en bdfa.com.ar
At Crystal Palace

***At Crystal Palace*** é o segundo álbum da banda estadounidense de rock alternativo Erase Errata, publicado o 28 de outubro de 2003 a través do selo Troubleman Unlimited no Reino Unido e de Blast First nos Estados Unidos.

## Listaxe de cancións 
#"Driving Test – 1:39
#"Ca. Viewing" – 2:53
#"Go to Sleep" – 1:56
#"Retreat! The Most Familiar" – 2:25
#"Surprise, It's Easter" – 1:33
#"Let's Be Active C/O Club Hott" – 2:52
#"Flippy Flop" – :56
#"Owls" – 2:20
#"Ease on Over" – 1:52
#"The White Horse Is Bucking" – 1:20
#"A Thief Detests the Criminal, Elements of the Ruling Class" – 2:11
#"Harvester" – 1:22
#"Matter No Medley" – 4:07
Cryptograms

***Cryptograms*** é o segundo álbum da banda estadounidense de indie rock Deerhunter, publicado o 29 de xaneiro de 2007 a través do selo Kranky Records. Tras o lanzamento en 2005 do seu álbum de estrea *Turn It Up Faggot*, Deerhunter comezou a gravar material para o seu seguinte traballo no estudio Rare Book Room de Nova York. Estas sesións de gravación iniciais non saíron adiante debido ao estado físico e mental do cantante Bradford Cox, ademais de problemas co funcionamento do equipamento do estudio. A banda regresou a Atlanta, realizando un segundo intento só tras ser animados polos membros de Liars. A versión final de *Cryptograms* gravouse en dous días separados por meses, dando como resultado dúas partes musicalmente distintas (a primeira máis ambiental e a segunda con máis elementos pop). *Cryptograms* foi polo xeral ben recibido pola crítica, e varias publicacións situárono nas súas listas dos mellores álbums de 2007.

## Listaxe de cancións 
Música composta por Moses Archuleta, Bradford Cox, Josh Fauver, Colin Mee e Lockett Pundt, agás onde se indique.
# "Intro"&nbsp; – 2:50
# "Cryptograms"&nbsp; – 4:17
# "White Ink"&nbsp; – 4:59
# "Lake Somerset"&nbsp; – 3:49
# "Providence"&nbsp; – 4:08
# "Octet"&nbsp; – 7:50
# "Red Ink"&nbsp; – 3:40
# "Spring Hall Convert"&nbsp; – 4:29
# "Strange Lights"&nbsp; – 3:38 (música de Lockett Pundt)
# "Hazel St."&nbsp; – 3:48
# "Tape Hiss Orchid"&nbsp; – 1:12
# "Heatherwood"&nbsp; – 3:37
Noz de cola

[miniatura|200px|Sementes e froitos de [Cola (xénero)|Cola.]]
A **noz de cola** ou **cola** é o froito das plantas pertencentes ao xénero *Cola* da subfamilia *Sterculioideae* (*Malvaceae*). As especies máis comúns atópanse en África Occidental e en Indonesia. Cultívase tamén nas Américas dende a época da escravitude negra. O grupo contén un total de 125 especies. Da noz de cola obtíñase o extracto de cola co que se aromatizaban as bebidas de cola.

## Usos 
Posuíndo un gusto amargo e gran cantidade de cafeína, a noz de cola úsase por moitas culturas do oeste africano, tanto individualmente coma en grupo. Moitas veces úsase cerimonialmente ou dada a convidados.

Con ela faise o xarope de cola, utilizado coma ingrediente dalgunhas poucas refrescos de cola. A noz era utilizada orixinalmente para producir coñecidos refrescos de cola, mais foi substituída por aromatizantes artificiais co obxectivo de diminuír custos na produción en masa. Algunhas excepcións inclúen a Red Kola da A.G. Barr plc, Harboe Original Taste Cola e Cricket Cola, esta última feita de noz de cola e té verde.

## Propiedades 
As sementes teñen acción estimulante, regularizadora da circulación. Actúan como un tónico revigorizante, excitante do sistema nervioso e muscular. É tamén antidiarreica e usada nos casos de anemia, convalecencia de doenzas graves, problemas estomacais e certas xaquecas, e sobre todo nas perturbacións funcionais do corazón. As sementes conteñen teobromina e cafeína, e úsanse coma sucedáneo do cacao e do café.

O extracto prodúcese principalmente a partir de dúas especies, *Cola nitida* (Vent.) Schott et Endl. ou *Cola acuminata* (Beauv.) Schott et Endl., principalmente a partir das súas sementes. Delas extráese quer cafeínaquer teobromina. Os estudos suxesirenue as propiedades do extracto ten efectos semellantes, en termos de dose, ao da cafeína.

## Historia 
A noz de cola medra espontaneamente na África Occidental e Central en climas quentes e húmidos. Xa dende a antigüidade empregouse mastigada coma estimulante. Levábase ao sur de África a través do comercio transahariano con camelos. O uso das súas améndoas espallouse na rexión norte da América Latina por medio dos escravos negros que mascaban colas para soportar traballos penosos. Despois foi levada a outros países con finalidades agroindustriais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* ***Cola (xénero)***.
* **Bebida de cola**.

### Ligazóns externas 
*
José Ramón Alonso Álvarez

**José Ramón Alonso Álvarez**, finado en Salvaterra de Miño o 22 de febreiro de 1939, foi un político galego.

## Traxectoria 
Secretario do Concello de Salvaterra de Miño, era un dos caciques de Gabino Bugallal. O 2 de setembro de 1911 disparou sobre Pancho Rodríguez, fundador da Sociedad Agraria de Lourido. O asasinato foi considerado un crime político polos agraristas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Hulk (futbolista)

**Givanildo Vieira de Souza**, máis coñecido como ***Hulk***, nado en Campina Grande, Paraíba, o 25 de xullo de 1986, é un futbolista internacional brasileiro que xoga como dianteiro, aínda que comezou a carreira como lateral, para o Atlético Mineiro. Cunha forte complexión física para un futbolista, recibe o seu alcume de *Hulk*, non polo seu parecido á personaxe de banda deseñada de Marvel creada por Stan Lee e Jack Kirby, senón polo seu parecido a Lou Ferrigno, quen interpretou o personaxe na serie televisiva dos anos 1970.

Sen ter destacado no Brasil, Hulk deixou o Vitória con só 18 anos para facer carreira no Xapón, no Kawasaki Frontale, Tokyo Verdy e Consadole Sapporo, estabelecendo unha destacable media de goles (74 en 111 partidos). Finalmente acabou asinando polo FC Porto en 2008, onde desde entón, chamou a atención doutros grandes clubs europeos, principalmente grazas á tempada 2010-11 que fixo no club portugués, tendo marcado 36 goles en todas as competicións e sendo o máximo goleador da Primeira Liga con 23 goles, alén de 21 asistencias. Ese ano foi elixido como futbolista do ano no país. Finalmente no ano 2012 marchou á liga rusa asinando co Zenit de San Petersburgo.
Hulk

**Hulk** pode referirse a:

***Hulk**, personaxe de banda deseñada creado por Stan Lee e Jack Kirby en 1962.
****Hulk***, filme de 2003 dirixido por Ang Lee.
***Hulk Hogan**, alcume de Terrence Gene Bollea, actor e loitador profesional estadounidense (n. 1953).
***Hulk**, alcume de Givanildo Vieira de Souza, futbolista internacional brasileiro (n. 1986).
Cala Montgó

250px|miniatura|Vista da Cala Montgó desde punta Ventosa.
A **cala Montgó** é unha enseada que se atopa no municipio de Torroella de Montgrí, na provincia de Xirona, aínda que está máis preto do núcleo de l'Escala.

## Características 
Xeoloxicamente corresponde aos contrafortes máis setentrionais do macizo do Montgrí, sendo a cala máis accesible e grande das que se poden encontrar neste tramo forestal da Costa Brava. Orientada ao levante e polo norte culmínaa a punta Montgó (96 msnm), coroada por unha torre de vixía fortificada da idade moderna. Ao sur, pecha a cala a punta Milà a 1,1&nbsp;km da praia.

A maior parte da costa está rodeada por escarpados acantilados calcarios, a praia é de area fina. As augas son transparentes e tranquilas, xa que se encontran resgardadas dos temporais de tramontana, tan habituais no Empordà.

## Accesos 
Dende o paseo marítimo de L'Escala, pódese acceder a pé por un camiño de rolda. Tamén se pode acceder en coche, a un quilómetro do porto deportivo de L'Escala. Segundo se vai chegando pola estrada de acceso, encóntranse varios cámpings.

Por esta praia pasa o camiño de rolda, actualmente denominado GR 92, que percorre o litoral catalán dende Portbou, xunto á fronteira francesa, ata Ulldecona, no sur, pasando polo delta do Ebro.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web turística e de información de Cala Montgó
Júlio César Soares Espíndola

**Júlio César Soares de Espíndola**, máis coñecido como **Júlio César**, nado en Duque de Caxias, Estado do Río de Xaneiro, o 3 de setembro de 1979, é un futbolista internacinoal brasileiro que xoga como gardameta para o SL Benfica.

En 2009, a Federación Internacional da Historia e Estatística de Fútbol (IFFHS) nomeouno como o terceiro mellor gardameta do mundo, atrás só de Iker Casillas e Gianluigi Buffon, sendo tamén premiado como o mellor gardameta do campionato italiano en 2009 e 2010. No ano 2009 foi nomeado para o Balón de Ouro, rematando finalmente como vixésimo primeiro nas votacións, sendo o segundo mellor gardameta da lista só detrás de Iker Casillas, que rematou décimo sexto.

Despois de ser moi criticado no Brasil e nos seus clubs por algunhas actuacións desafortunadas, o 28 de xuño de 2014 foi o heroe do partido de oitavas de final entre Brasil e Chile da Copa do Mundo de 2014, tras salvar ao seu equipo de caer eliminado nos penaltis.

## Notas
La República (1873)

***La República*** foi un periódico editado en Pontevedra en 1873.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico semanal*, apareceu en febreiro de 1873 como substituto de *La Crónica*. Dirixido por Indalecio Armesto, entre os seus redactores estaba Antonio Guntín Rodríguez. Imprimiuse nos obradoiros tipográficos de Andrés Landín.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
El Fénix

***El Fénix*** foi un periódico editado en Pontevedra de 1862 a 1864.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico quincenal de primera enseñanza*, apareceu o 1 de xaneiro de 1862. Emilio Álvarez Giménez era o seu director e redactor.

Imprimiuse nos obradoiros tipográficos de Núñez Pazos. Cesou a súa publicación o 1 de abril de 1864.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
El Urco

***El Urco*** foi un periódico editado en Pontevedra entre 1876 e 1877.

## Historia e características 
Publicación xocosa que apareceu no Entroido de 1876, para recompilar coplas, cantigas, pezas teatrais e outros documentos propios desta celebración. De periodicidade ocasional, o seu responsable era Andrés Muruais. En decembro pasou a dirixilo Renato Ulloa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
La Paz (Pontevedra)

***La Paz*** foi un periódico editado en Pontevedra entre 1875 e 1876.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico político y literario*, apareceu o 2 de decembro de 1875. Estaba dirixido por Emilio Álvarez Giménez e entre os seus colaboradores figurou Andrés Muruais. Suspendeu a súa publicación en xuño de 1876.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Rinaldo Fioramonte Martino

**Rinaldo Fioramonte Martino** tamén coñecido como '''*Mamucho* Martino'*, nado o 6 de outubro de 1921 en Rosario (Provincia de Santa Fe e finado o 15 de novembro de 2000 en Buenos Aires foi un futbolista arxentino que xogaba na demarcación de centrocampista.

A Asociación do Fútbol Arxentino (AFA) incluíuno entre os 24 futbolistas arxentinos que integran o Salón da Fama.

## Traxectoria 
Comezou xogando en equipos do seu Rosario natal, primeiro o Club Peñarol e despois o Club Belgrano. En 1941 fichou polo San Lorenzo de Almagro. Pese a non xogar como home máis adiantado tiña unha gran capacidade goleadora, sendo o máximo anotador do campionato arxentino de 1942.

Co equipo de Almagro gañou o título de liga en 1946 e realizou unha xira por Europa ese mesmo ano.

A finais dos anos 40 fichou polo Juventus FC italiano, co que acadou o título da Serie A, e incluso chegou a xogar coa Selección de fútbol de Italia. De volta en América xogou no Club Nacional de Football, co que tamén gañou o título. Tras un breve paso por Boca Juniors volveu a Nacional para ser campión outra vez.

En 1953 fichou polo CA Cerro, onde se retirou.

Formou parte da Selección de fútbol da Arxentina entre 1942 e 1947 sendo campión da Copa América en dúas ocasións, 1945 e 1946. Na primeira delas anotou un gol histórico ante o Uruguai ante o porteiro Roque Máspoli, que se considera como un dos máis notábeis da historia do fútbol suramericano, e que foi bautizado no seu momento coma o *gol de América''.

## Palmarés 
### Campionatos nacionais 
### Copas internacionais 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estísticas ca Juventus FC 
* Artigo
Trono

O termo **Trono** pode referirse a:

***Trono**, fenómeno meteorolóxico consistente no ruído que fan os raios cando atravesan o ar;
***Trono**, asento elevado onde se senta un soberano ou unha persoa de alta dignidade en certos actos solemnes e, por extensión, representación do poder do soberano;
***Trono**, cada un dos oito integrantes da categoría anxelical denominada **Tronos**, encargados de soster o trono de Deus.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Tronos**, lugar da parroquia de San Pedro de Viveiro, no concello de Viveiro;
***Trono do Crisantemo**;
***Trono Ludovisi**, trono senón un bloque de mármore branco, oco na parte posterior e esculpido en baixorrelevo nos seu tres lados.
El Dictamen

***El Dictámen*** foi un semanario editado en Pontevedra entre 1872 e 1873.

## Historia e características 
Subtitulado *Órgano del Partido Constitucional*, apareceu o 1 de decembro de 1872. Saía os domingos e imprimíase nos obradoiros do hospicio. Dirixido por Emilio Álvarez Giménez, foi órgano do Partido Constitucional. Contiña as seccións "Lecturas de prensa nacional e internacional", "Sección oficial", "Gacetillas", "Anuncios" e "Última hora".

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Trono (monarquía)

[180px|miniatura|O trono de [Napoleón.]]
O **trono** é unha cadeira elevada na que se senta un soberano ou unha persoa de alta dignidade en certos actos solemnes.

Por extensión, é un símbolo da forma monárquica de goberno.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Monarquía
* Monarca
Oscar dos Santos Emboaba Júnior

**Oscar dos Santos Emboaba Júnior**, máis coñecido como **Oscar**, nado en Santa Bárbara d'Oeste, São Paulo, o 9 de setembro de 1991, é un futbolista  brasileiro que xoga como mediapunta ou extremo para o Chelsea da Premier League.

## Traxectoria 
Iniciou a súa carreira no São Paulo, ​​onde conquistou o Campionato Brasileiro de 2008. En 2009, foi ao tribunal contra o club debido a irregularidades no seu contrato. Após unha serie de controversias, deixou o club e foi para o Internacional, onde pasou os seguintes tres anos da súa carreira. Olladores do Chelsea levárono para o club inglés en 2012. O seu estilo de xogo e habilidade fan que teña sido comparado co seu compañeiro de selección Kaká e o alemán Mesut Özil.

A nivel internacional actuou coa selección olímpica do Brasil, nas Olimpíadas de Londres de 2012 ademais de na . O 20 de agosto de 2011, marcou tres goles na final da Copa do Mundo sub-20 contra , na vitoria con remontada por 3 a 2, converténdose no primeiro xogador en marcar un *hat-trick* na final desta competición. Máis tarde, describiría as súas actuacións no torneo como unha *porta de entrada para o equipo senior*. Foi convocado por primeira vez para equipo absoluto contra . O seu primeiro gol tamén foi contra a , nunha derrota por 4 a 3 en xuño de 2012. Ese mesmo ano foi elixido no posto 37º dos 100 mellores futbolistas do mundo polo xornal *The Guardian*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil no sitio web oficial do Chelsea
* Estatísticas no sitio web oficial da FIFA
David Luiz

**David Luiz Moreira Marinho**, máis coñecido como **David Luiz**, nado en Diadema, São Paulo, o 22 de abril de 1987, é un futbolista  brasileiro que xoga como defensa ou mediocentro defensivo para o Arsenal da Premier League inglesa.

David Luiz comezou xogar profesionalmente no Esporte Clube Vitória, club no que pasou seis anos seis anos incluíndo as categorías de base. Após só un ano no equipo profesional, foi cedido e, meses despois, vendido, ao Sport Lisboa e Benfica, onde rapidamente se volveu un dos xogadores máis queridos polos seareiros. Permaneceu no club portugués até 2011, cando foi contratado polo Chelsea da Premier League inglesa. Un ano antes xogara por primeira vez cos .

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Transfermarkt 
* Perfil no sitio web oficial do Chelsea
Fernando Luiz Roza

**Fernando Luiz Roza**, máis coñecido como **Fernandinho**, nado en Londrina, Paraná, o 4 de maio de 1985, é un futbolista  brasileiro que xoga como centrocampista para o Athletico Paranaense do Campionato Brasileiro de Série A.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
* Perfil no sitio web oficial do Shakhtar
José Sanfilippo

**José Francisco Sanfilippo** tamén coñecido como ***El nene***, nado o 4 de maio de 1935 en Buenos Aires é un ex xogador e adestrador de fútbol arxentino que xogaba na demarcación de dianteiro.

Ostenta o título de máximo goleador da historia de San Lorenzo de Almagro.

## Traxectoria 
Formouse futbolisticamente nas categorías inferiores de San Lorenzo de Almagro, debutando co primeiro equipo en novembro de 1953 contra Newell's Old Boys. En 1955 conseguiu afianzarse no equipo titular anotando 15 goles esa tempada.

En 1959 acadou o título do Campionato Arxentino sendo ademais o máximo goleador do torneo por segunda vez consecutiva.

En 1963 foi fichado polo CA Boca Juniors, equipo co que chegou á final da Copa Libertadores ante o FC Santos de Pelé. Porén a final de tempada foi traspasado ao Club Nacional de Football por problemas coa directiva. No Uruguai anotou 16 goles en 17 encontros ata que nun encontro ante Vasco da Gama sufriu unha fractura de tibia e peroné.

En 1966 fichou polo CA Banfield, onde xogou dous anos antes de ser traspasado ao Bangú do Río de Xaneiro, e ao pouco tempo ao EC Bahía co que gañou o Campionato Baiano en 1970 e 1971.

En 1972 volveu a San Lorenzo, onde gañou os títulos do Torneo Metropolitano e Torneo Nacional. A final de tempada retirouse do fútbol.

Porén non sería definitivo e anos despois, en 1978 volvería a xogar outro ano no CA San Miguel, chamado polo adestrador do equipo, un antigo compañeiro de San Lorenzo.

Formou parte da selección arxentina entre os anos 1957 e 1962, integrando o equipo, como suplente de Omar Sívori, que conquistou a Copa América de 1957. Tamén participou nos Mundiais de Suecia 1958 e Chile 1962, no que Arxentina fixo moi mal papel non pasando da primeira fase en ningún dos dous. Actualmente atópase entre os dez máximos goleadores da historia da selección.

En 1976 debutou como adestrador no CA Vélez Sársfield.

No ano 2010 asumiu o posto de adestrador de dianteiros en San Lorenzo, e pouco despois foi contratado como adestrador do Deportivo La Punta da Provincia de San Luis.

## Palmarés 
### Con San Lorenzo 
* Campión da Liga Arxentina (1): 1959.
* Campionato Metropolitano (1): 1972.
* Campionato Nacional (1): 1972.

### Co EC Bahía 
* Campionato Baiano (2): 1970 e 1971.

### Coa Selección da Arxentina 
* Campionato suramericano (1): 1957.

### Títulos individuais 
* Máximo goleador da Liga Arxentina (4): 1958, 1959, 1960 e 1961.
* Máximo goleador da Copa de Campións de América: 1963.
* Máximo goleador da historia de San Lorenzo de Almagro.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Artigo nun blog de seareiros de San Lorenzo 
* Estatísticas
Frederico Chaves Guedes

**Frederico Chaves Guedes**, máis coñecido como **Fred**, nado en Teófilo Otoni, Minas Xerais, o 3 de outubro de 1983, é un futbolista  brasileiro que xoga como dianteiro para o Fluminense do Brasileirão.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
* Perfil no sitio web oficial da FIFA
Luiz Gustavo

**Luiz Gustavo Dias**, máis coñecido como **Luiz Gustavo**, nado en Pindamonhangaba, São Paulo, o 23 de xullo de 1987, é un futbolista profesional  brasileiro que xoga como mediocentro defensivo para o Fenerbahçe SK turco.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil no sitio web oficial da FIFA
Ángel Rubido

**Ángel Rubido Prieto**, finado en Santiago de Compostela o 25 de febreiro de 1899, foi un mestre e escritor galego.

## Traxectoria 
Mestre. Foi secretario da Comisión regia para el arreglo de las escuelas de Madrid. En 1853 foi nomeado director da Escola Normal de Pontevedra e despois foi inspector provincial de Instrución Primaria. Dirixiu o periódico *El Iris*. É autor de *Galicia, geografía descriptiva: con una reseña de sus poblaciones más importantes y noticia de sus balnearios y aguas minerales más notables*, editado en 1891.

## Notas
Paul Pogba

**Paul Labile Pogba**, nado en Lagny-sur-Marne (Sena e Marne, Illa de Francia) o 15 de marzo de 1993, é un futbolista profesional  francés que xoga como centrocampista para a Manchester United FC da Premier League. Pogba foi descrito polo Manchester United, como un xogador "potente, hábil, e creativo" que ten "olfacto de gol e predilección polo espectáculo". Despois do seu traspaso á Juventus, gañouse o alcume de *Il Polpo Paul* ("O polbo Paul") polas súas longas pernas que semellan tentáculos ao correr. Recibiu o premio Golden Boy de 2013 como mellor xogador europeo sub-21. No ano 2018 gañou o mundial con Francia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Transfermarkt 
* Perfil no sitio web oficial do Chelsea
Pedro Pablo Hernández

**Pedro Pablo Hernández**, nado o 24 de outubro de 1986 en San Miguel de Tucumán (Provincia de Tucumán) é un futbolista arxentino nacionalizado chileno que xoga na demarcación de centrocampista para o Club Atlético Independiente.

## Traxectoria 
Comezou a xogar no Atlético Tucumán, de aí foi traspasado a Uruguai, primeiro ao Racing Club de Montevideo e despois ao Defensor Sporting, este último cedeuno ao DC United estadounidense, porén deixou a MLS aos poucos meses.

De volta no cono sur fichou polo Argentinos Juniors, equipo co que debutou en febreiro de 2011. En agosto de 2013 foi traspasado ao CD O'Higgins. En decembro dese ano anotou o gol ante Universidad Católica que lle deu o título do Torneo Apertura ao O'Higgins.

Recentemente nacionalizado chileno o 22 de xaneiro de 2014 foi convocado pola Selección de fútbol de Chile, anotando dous goles no seu debut ante Costa Rica. Porén non puido disputar o Mundial de Fútbol Brasil 2014 a causa dunha lesión.

O 24 de xuño de 2014 fichou polo Celta de Vigo, a petición expresa do novo adestrador celeste Eduardo Berizzo, que o tivera ás súas ordes o ano anterior en O'Higgins.

## Palmarés 
## Notas
Antoine Griezmann

**Antoine Griezmann**, nado o 21 de marzo de 1991 en Mâcon, é un futbolista francés. Xoga de extremo no Atlético de Madrid. Ademais, é internacional coa selección francesa.

## Traxectoria 
Griezmann comezou nas categorías inferiores dos equipos da súa cidade natal, Mâcon. Comezou a formarse no EC Mâcon e o UF Mâcon, sendo rexeitado sistematicamente por equipos máis importantes pola súa altura e fraxilidade. Precisamente foi durante as probas nun destes equipos franceses, o Montpellier HSC cando os scouters da Real Sociedad fixáronse nel. Despois dunhas semanas de proba no equipo vasco, e despois de superar a reticencia familiar a viaxar a Euskadi, finalmente foi contratado polo equipo donostiarra cun contrato xuvenil cando só tiña 13 anos.

### Real Sociedad 
A adaptación do francés foi lenta, xa que compaxinaba as clases en Baiona co adestramento en Donostia. Pasou catro anos nas categorías inferiores da Real Sociedad. Finalmente na tempada 2009/10, con Martín Lasarte como adestrador, pasou a formar parte do primeiro equipo.

O seu debut oficial produciuse o 2 de setembro de 2009 nun partido da Copa do Rei contra o Rayo Vallecano. Catro días máis tarde debutaba en Segunda División contra o Real Murcia. O 27 de setembro do mesmo ano marcaba o seu primeiro gol contra a SD Huesca. O seu papel no retorno da Real Sociedad a Primeira División foi moi destacado.

O 8 de abril de 2010 asinou o seu primeiro contrato profesional, un contrato que unía ao xogador durante cinco anos ao club donostiarra e cunha cláusula de rescisión de 30 millóns de euros.

Despois do ascenso a Primeira, o 29 de agosto de 2010 debutou na máxima categoría. O seu primeiro gol na competición foi o 25 de outubro do mesmo ano contra o Deportivo da Coruña.

### Atlético de Madrid 
O 28 de xullo de 2014 o Atlético de Madrid pecha o traspaso de Antoine Griezmann a cambio de 30 millóns de euros.

Debutou o 10 de agosto nun partido amigable contra o VfL Wolfsburg no que xogou como suplente. Xogou o seu primeiro partido oficial o 19 de agosto no partido de ida da Supercopa de España contra o Real Madrid no Estadio Santiago Bernabéu, entrando no minuto 57. No partido de volta xogou como titular e asistiu de cabeza a Mario Mandžukić para que marcara o único gol do partido. O Atleti proclamouse campión da Supercopa.

O Atlético terminou a tempada terceiro e Griezmann realizou a súa mellor tempada goleadora terminando as competicións con 25 goles, 22 en liga Debido a estas actuacións, unha vez finalizada a tempada, foi incluído no equipo ideal da Liga e galardoado co Onze d'Or ao mello futbolista francés de 2015.

## Selección nacional 
O 13 de maio de 2014, o adestrador da selección francesa Didier Deschamps incluíuno na lista final de 23 xogadores para representar a Francia na Copa do Mundo de Fútbol de 2014. Debutou no torneo como titular no primeiro partido da fase de grupos contra Honduras. Xogou os cinco partidos que disputou Francia antes de ser eliminada por Alemaña pero non marcou ningún gol.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil no sitio web oficial da Real Sociedad
* Perfil en FIFA.com  
* Perfil en UEFA.com
Raphaël Varane

**Raphaël Varane**, nado o 25 de abril de 1993 en Lille, é un futbolista francés. Xoga de defensa central no Manchester United FC da Premier League. Ademais, é internacional coa selección francesa.

## Traxectoria 
Varane comezou nas categorías inferiores do RC Lens, e comezou a adestrar co primeiro equipo na tempada 2010-11, sendo suplente en varios partidos. O 7 de novembro de 2010, fixo o seu debut coma profesional nun partido de liga contra o Montpellier HSC.

O 27 de xuño de 2011, fíxose oficial o traspaso de Varane ó Real Madrid CF. Asinou un contrato de seis anos, e o custo do traspaso foi de 10 millóns de euros.

## Palmarés 
### Club 
;Real Madrid
* Primeira División (1): 2011–12
* Copa do Rei (1): 2013–14
* Supercopa de España (1): 2012
* Liga de Campións da UEFA (1): 2013–14

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil no sitio web oficial do Real Madrid
* Perfil en UEFA.com
El Iris (Pontevedra)

***El Iris*** foi un periódico editado en Pontevedra en 1861.
## Historia e características 
Boletín de ensinanza primaria, apareceu en xaneiro de 1861. Dirixido por Ángel Rubido, foi un intento de continuar o labor de *La Constancia* logo do falecemento do seu director. Entre os seus colaboradores figurou Emilio Álvarez Giménez. Gran parte do maxisterio pontevedrés opúxose á pretensión de Ángel Rubido, pois pretendían auxiliar á familia do finado director de *La Constancia* cos beneficios que podía darlles o periódico. A raíña Isabel II expediu unha real orde en abril na que aconsellaba aos mestres que mercasen a publicación para axudar á familia do fundador e director. Como consecuencia *El Iris*, falto de subscritores, deixou de publicarse en xuño.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Thermofilum

***Thermofilum*** é un xénero de microorganismos do dominio das arqueas pertencente á familia das Thermofilaceae. O xénero está moi emparentado con *Thermoproteus*. Son organismos hipertermófilos anaerobios estritos moi sensibles ao oxíxeno. Viven en fontes termais a temperaturas moi altas e pHs ácidos, en hábitat volcánicos submarinos. Son bacilos moi longos, como fíos, de só 0,17-0,35 μm de diámetro pero de ata 100 μm de longo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
;Revistas científicas

* 
* 

;Bases de datos científicas

### Ligazóns externas
O Carballal, Santa María de Melide, Melide

**O Carballal** é un lugar da parroquia de Santa María de Melide, no concello coruñes de Melide, na comarca da Terra de Melide. Segundo o IGE, en 2018 tiña 16 habitantes (8 homes e 8 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa María de Melide 
### Parroquias de Melide 
## Notas
Parabispo, O Barreiro, Melide

**Parabispo** é un lugar da parroquia do Barreiro, no concello coruñés de Melide, na comarca da Terra de Melide. Segundo o IGE, en 2018 tiña 2 habitantes (un home e unha muller).

## Lugares e parroquias
### Lugares do Barreiro
### Parroquias de Melide
## Notas
Corcelles

O topónimo francés **Corcelles** pode referirse a:

##  
* **Corcelles**, concello do departamento de Ain;
* **Corcelles-en-Beaujolais**, concello do departamento de Rhône;
* **Corcelles-Ferrières**, concello do departamento de Doubs;
* **Corcelles-les-Arts**, concello do departamento de Côte-d'Or;
* **Corcelles-lès-Cîteaux**, concello do departamento de Côte-d'Or;
* **Corcelles-les-Monts**, concello do departamento de Côte-d'Or;

##  
* **Corcelles**, concello do cantón de Berna;
* **Corcelles-Cormondrèche**, concello do cantón de Neuchâtel;
* **Corcelles-le-Jorat**, concello do cantón de Vaud;
* **Corcelles-près-Concise**, concello do cantón de Vaud;
* **Corcelles-près-Payerne**, concello do cantón de Vaud;
* **Corcelles-sur-Chavornay**, concello do cantón de Vaud.
Terras da Xeneralidade

[miniatura|300px|**Mapa das Sete Provincias**.En azul pálido, as **terras da Xeneralidade**.En amarelo pálido, os [Países Baixos españois (despois, austríacos).En beixe claro, o Sacro Imperio.]]

As **Terras da Xeneralidade** (*Generaliteitslanden* en neerlandés) eran territorios da República dos Sete Países Baixos Unidos baixo administración directa dos Estados Xerais.

En contraste coas sete provincias que constituían a República (Groninga, Frisia, Overijssel, Güeldres, Utrecht, Holanda e Zelandia), as Terras da Xeneralidade non dispoñían de voto no goberno do país.

Eran antigas rexións católicas que, no curso da guerra dos Oitenta Anos pasaron do poder español ao das Provincias Unidas.

Funcionaban como "territorios ocupados" e servían de zona de contención entre a República e os Países Baixos españois.

As terras da Xeneralidade eran:
* *Staats-Brabant* (Brabante dos Estados), aproximadamente correspondía á actual provincia de Brabante Setentrional.
* *Staats-Vlaanderen* (Flandres dos Estados), o actual Flandres zelandés.
* *Staats-Opper-Gelre* (Gelre dos Estados) (parte do ducado de Gelre, en torno a Venlo. Gran parte do ducado permaneceu en poder dos españois e foi anexionado posteriormente por Prusia en 1702. Outra parte pasou a ser de soberanía austríaca.
* *Staats-Limburg* (Limburgo dos Estados) ou *Staats-Overmaas*, a comarca de Maastricht ademais doutras partes da actual provincia neerladesa de Limburgo.
* *Westerwolde* e *Wedde*, no sueste da actual provincia de Groninga, que formou parte das terras da Xeneralidade entre 1594 e 1619. Posteriormente incorporáronse á citada provincia.

Outras rexións fóra de Europa tamén estaban administradas nominalmente polos Estados Xerais como, por exemplo Staten Island en Nova Ámsterdan (actualmente un dos barrios de Nova York) ou *Stateneiland* (illa dos Estados) na costa meridional da Arxentina.

Outras zonas que, a pesar de non seren Terras da Xeneralidade nin provincias da República, estaban ligadas a ela, eran:

* a Rexión de Drenthe
* o Condado de Frisia Oriental
* o Condado de Lingen
* o Condado de Buren
* o Señorío de Ameland
* o Señorío de Vianen (até 1725)
* o Señorío de Culemborg (até 1720)
* o Condado de Leerdam
* o Señorío de Asperen
* a Baronía de Ijsselstein
* o Condado de Megen
* o Señorío de Bokhoven
* a Parroquia de Oeffelt
* a Baronía de Boxmeer
* o Señorío de Batenburg
* o Señorío de Ravenstein
* a vila de Luyksgestel (Principado de Liexa)
* o Condado de Bergh (Prusia)
* as parroquias de Liemers, Huissen, Wehl e Gennep
* o Mestrado de Gemert (Orde Teutónica)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Estados Xerais dos Países Baixos
Los Maestros de España

***Los Maestros de España*** foi un periódico editado en Pontevedra en 1885.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico quincenal de primera enseñanza*, apareceu o 15 de abril de 1885. Editábase na imprenta de José Millán. Periódico centrado no maxisterio primario e nos profesores españois máis distinguidos, repartiuse cos cadernos dunha obra do mesmo nome. Os seus redactores foron Severiano Regueral, Emilio Álvarez Giménez e Victoriano Encinas Reyes. Cesou a súa publicación no número 13.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
René Pontoni

**René Alejandro Pontoni**, nado o 18 de maio de 1920 en Santa Fe e finado o 14 de maio de 1983 foi un xogador e adestrador de fútbol arxentino.

## Traxectoria 
Pontoni comezou a xogar no Gimnasia y Esgrima de Santa Fe, de aí pasou a Newell's Old Boys en 1940. Tres anos despois Newell's acada o seu primeiro título internacional, a *Copa de Ouro Rioplatense*, torneo amigábel disputado co sistema de *Todos contra todos* entre Nacional, Peñarol, Boca Juniors, San Lorenzo, Racing Club e CA Independiente.

En 1945 fichou polo San Lorenzo de Almagro, deixando o Newell's cuns números que o converten no xogador coa mellor media de goles/encontro da historia do club.

Debutou con San Lorenzo o 22 de abril de 1945, anotando tres goles. Un ano despois o equipo logra o Campionato de Primeira División arxentina, formando unha dianteira histórica, o terceto de ouro con Farro e Martino. Ese ano tamén realizaron unha xira por Europa.

A súa carreira en San Lorenzo truncouse cunha grave lesión en 1948, a fractura da rótula, menisco e ligamentos da perna dereita, despois da cal nunca volveu ser o mesmo xogador.

Unha vez recuperado da lesión fichou polo Independiente de Santa Fe de Colombia, ata 1952 cando fichou polo Portuguesa Desportos brasileira.

En 1954 regresa a San Lorenzo, onde se retirou ese mesmo ano.

Pontoni foi internacional coa Selección de fútbol da Arxentina entre os anos 1942 e 1947, neste tempo disputou tres Copas América (1945, 1946 e 1947) acadando o equipo arxentino o título de campión nas tres ocasións.

Unha vez retirado traballou coma adestrador en diferentes equipos arxentinos, coma San Lorenzo de Almagro.

## Palmarés 
### Campionatos Nacionais 
### Campionatos Internacionais 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Victoriano Encinas Reyes

**Victoriano Encinas Reyes**, nado en Salamanca o 21 de marzo de 1857 e finado en Pontevedra o 29 de decembro de 1896, foi un educador e avogado español.

## Traxectoria 
Fillo de Ángel Encinas Martín, xornaleiro e sobrestante de obra, e de Jacinta Reyes Alonso, que alentaron aos seus fillos a seguir o camiño da ensinanza e as letras, destacando tanto Victoriano, como o seu irmán máis novo, Pedro Encinas Reyes. Estudou na Normal Superior de Salamanca e posteriormente, durante o bienio 1877-1878, en Madrid, na Escola Central de Mestres. Na su estadía en Madrid aproveitou para realizar estudos no Colexio Nacional de Sordo-Mudos e Cegos.

Con 21 anos solicitou ao Ministerio de Fomento algunha das vacantes nas Escolas Normais de España, sendo nomeado Terceiro Mestre interino da Escola Normal de Pontevedra en 1878. Ao pouco de chegar a Pontevedra promoveu a fundación da Asociación Pedagógica de Maestros de Pontevedra, da que foi presidente honorario en 1896. Nos primeiros anos da década de 1880 casou con Isabel Dios, e foi pai de Isabel, Victoriano e Ramón Encinas Dios.

En 1885 foi redactor de *Los Maestros de España*, xunto con Severiano Regueral e Emilio Álvarez Giménez. Foi un dos organizadores do Congreso Pedagógico Regional celebrado do 15 ao 21 de agosto de 1887, terceiro que se celebraba en España, e considerado, pola importancia dos temas que nel se trataron, como o continuador dos debates que se iniciaron co primeiro, que se celebrara en Madrid en 1882.

En 1888 ingresou ao bacharelato, e dous anos despois obtivo o título. Ingresou na Facultade de Dereito da Universidade de Santiago de Compostela e licenciouse en 1892. En 1892 era vicepresidente da Sección de Ciencias da Sociedade Económica de Amigos del País de Pontevedra e Secretario da Junta Provincial de Instrución Pública. Nesas datas foi nomeado Fiscal interino da Audiencia do Criminal.

O 25 de xaneiro de 1893 foi nomeado Director interino da Escola Normal de Pontevedra debido á enfermidade do titular, cargo desde o que promoveu a primeira Asemblea Pedagóxica e Exposición Escolar que tivo lugar en Pontevedra en 1894 e de cuxa comisión organizadora foi presidente, aparecendo o seu desenvolvemento en *Crónica de la Asamblea Pedagógica y Exposición Escolar*. Volveu ocupar o cargo de director da Normal en 1896, dedicándose a xestionar a construción da que sería nova sede da Escola Normal e de Artes e Oficios. Obra que no puido ver concluída pola súa prematura morte o 29 de decembro de 1896, con 39 anos.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
João Alves de Assis Silva

**João Alves de Assis Silva**, máis coñecido como **Jô**, nado en São Paulo o 20 de marzo de 1987, é un futbolista  brasileiro que xoga como dianteiro para o Clube Atlético Mineiro do Brasileirão. Xogou anteriormente para Corinthians, CSKA Moscova, Manchester City, Everton, Galatasaray e Internacional. Jô fixo o seu debut internacional coa  en 2007, estando nos equipos que conseguiron o bronce nos Xogos Olímpicos de 2008 en Pequín e a vitoria na Copa das Confederacións 2013.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en soccerbase.com 

‎
Kojima Engineering

**Kojima Engineering** foi un construtor de Fórmula 1 xaponés que participou no Gran Premio do Xapón en  e .

O equipo foi fundado en 1976 por Matsuhisa Kojima. Kojima fixera unha fortuna coa importación de plátanos, Hasemi comezou 10º, e correu magnificamente antes de ter problemas de pneumáticos que o levaron ao 11º lugar final. Concedéuselle a volta rápida, e desde entón non se cuestionou a exactitude desta.

A participación prevista en 1.977 nas carreiras de América do Sur non foi posible, pero o equipo construíu un novo Kojima KE009 para o Gran Premio do Xapón de 1977. Esta vez Bridgestone foi o fornecedor dos pneumáticos, pero non eran satisfactorios, e Noritake Takahara comezou 19º antes de estrelarse evitando desperdicios. Un segundo KE009 foi utilizado por Heros Racing na mesma carreira,, Kazuyoshi Hoshino saíu e chegou 11º.

Kojima continuou como equipo de F2 ata finais de 1980, pero nunca se aventuraron máis aló das carreiras nacionais.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas 
## Ligazóns externas 
* Kojima Formula One Cars
Ramires

**Ramires Santos do Nascimento**, máis coñecido como **Ramires**, nado en Barra do Piraí, Estado do Río de Xaneiro, o 24 de marzo de 1987, é un futbolista profesional  brasileiro que xoga como centrocampista para o Chelsea da Premier League inglesa. Coa  conseguiu o bronce nos Xogos Olímpicos de 2008 en Pequín e a vitoria na Copa das Confederacións 2013.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Soccerbase 
* Perfil no sitio web oficial da FIFA  
* Perfil no sitio web oficial do Chelsea 

‎
‎
Willian Borges da Silva

**Willian Borges da Silva**, máis coñecido como **Willian**, nado en Ribeirão Pires, São Paulo, o 9 de agosto de 1988, é un futbolista profesional internacional brasileiro que xoga como extremo para o Arsenal da Premier League inglesa. Co Shakhtar Donetsk gañou a Copa da UEFA en 2009.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Soccerbase 
* Perfil no sitio web oficial da FIFA 
* Perfil no sitio web oficial do Chelsea
Thermoproteus

***Thermoproteus*** é un xénero de microorganismos do dominio das arqueas pertencente á familia Thermoproteaceae. Estes procariotas son termófilos dependentes do xofre relacionados cos xéneros *Sulfolobus*, *Pyrodictium* e *Desulfurococcus*. Son autótrofos do hidróxeno-xofre, que reducen o xofre, son anaerobios e poden crecer a temperaturas de ata 95&nbsp;°C. Como outros hipertermófilos, *Thermoproteus* representa un exemplo vivo dalgúns dos primeiros organismos que apareceron sobre a Terra, e está situado na base da árbore filoxenética das arqueas.

## Xenoma 
A secuencia xenética de *Thermoproteus* proporcionou moita información sobre o tipo de metabolismo do organismo. A lonxitude total do xenoma de ADN circular bicatenario é de 1,84 Mbp. Os seus xenes están dispostos en grupos cotranscritos chamados operóns. O xenoma de *Thermoproteus tenax* foi secuenciado completamente.

## Estrutura celular e metabolismo 
Investigouse moito o metabolismo de *Thermoproteus* e doutros hipertermófilos. *Thermoproteus* metaboliza autotroficamente por medio da redución do xofre, pero crece máis rápido por respiración do xofre en cultivo. Na especie *T. tenax*, hai varias vías metabólicas que permiten á célula seleccionar un tipo de metabolismo que depende dos requirimentos de enerxía da célula (dependendo, por exemplo, do estado de crecemento ou desenvolvemento da célula). Como todas as arqueas, *Thermoproteus* posúe lípidos de membrana peculiares, que son derivados do glicerol unidos por enlace éter ramificados de 20 ou 40 carbonos, que forman unha monocapa. A insaturación dos lípidos é xeralmente conxugada (a diferenza da falta de conxugación que se atopa en Bacteria e Eukaryota). A parede forma unha capa S

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
;Revistas científicas

* 
* 
* 

;Bases de datos científicas

### Ligazóns externas
Renato Ulloa

**Renato Ulloa Varela**, nado en Pontevedra o 28 de decembro de 1850 e finado na mesma cidade o 29 de abril de 1923, foi un funcionario, escritor e xornalista galego.

## Traxectoria 
Foi presidente do Recreo de Artesanos, da Banda Popular, do Cuadro de declamación e da Sociedad Artística de Pontevedra. Colaborou en *Diario de Pontevedra*, *La Libertad* e outros periódicos pontevedreses e galegos e dirixiu *El Urco*. Publicou tres libros de poemas.

Foi membro correspondente da Real Academia Galega.

## Vida persoal
Foi irmán de Carlos, Darío e Torcuato Ulloa.

## Obras 
miniatura|*De la vida*, 1919.
* *Pluma y alma*, 1913.
* *Ecos de la tragedia*, 1914.
* *De la vida*, 1919.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Ficha en galegos.info
Alejandro Temblás Paz

**Alejandro Temblás Paz**, nado en Ourol cara a 1909 e finado en Balteiro o 20 de abril de 1938, foi un político galego.

## Traxectoria 
Carpinteiro veciño de Merille e militante do PSOE. Na Segunda República foi presidente da Agrupación Socialista Obrero-Campesina de Merille afiliada á UGT e presidente da Casa del Pueblo. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 escapou ao monte e formou parte dunha partida de fuxidos. Foi xulgado en Lugo por auxilio á rebelión.

O 16 de abril de 1938 foi visto entrando por unha das fiestras da vivenda das irmás María Josefa e Felicitas Casabella, residentes na aldea do Candedo,  que lle prestaban axuda. Alguén deu aviso á Garda Civil e os falanxistas e gardas civís cercaron a casa. Despois dun intercambio de disparos, Temblás saltou por unha fiestra, pero quedou ferido nunha perna ao caer sobre unha bancada; aínda así logrou fuxir e escapou polo monte ata Xerdiz. Finalmente foi localizado e asasinado no lugar de Balteiro o 20 de abril.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* As tres rosas vermellas do Candedo
* La fosa perdida de las Casabella 
* Ficha en Represión franquista en Lugo
Pyrobaculum

***Pyrobaculum*** é un xénero de microorgnismos do dominio das arqueas pertencentes á familia Thermoproteaceae. Como suxire o significado do seu nome ("bastón de fogo"), estas arqueas teñen forma de bacilo e foron illados en hábitat onde reinaban altas temperaturas. Son gramnegativas e as súas células están rodeadas por unha capa S composta por subunidades proteicas.

*P. aerophilum* é hipertermófila e metabolicamente moi versátil. A diferenza doutras termófilas pode vivir en presenza de oxíxeno e crece eficientemente en condicións microaeróbicas.

## Xenoma 
A primeira especie de *Pyrobaculum* que foi secuenciada foi *P. aerophilum*. O seu xenoma circular é de 2.222.430 pares de bases de lonxitude e contén 2.605 secuencias codificantes de proteínas.

## Estrutura celular e metabolismo 
En condicións anaeróbicas, estas arqueas reducen o nitrato a nitróxeno molecular por medio dunha vía de desnitrificación. A maioría das especies crecen quimiolitoautotroficamente por redución do xofre ou organotroficamente por respiración do xofre ou por fermentación. As células teñen forma de bacilo con extremos case perfectamente rectangulares e un tamaño de aproximadamente 1,5&ndash;8 x 0,5&ndash;0,6&nbsp;µm. *Pyrobaculum* é móbil con flaxelación peritrica ou politrica bipolar, e as súas colonias son arredondadas e dunha cor de gris a verde branquecha. As especies son aeróbicas facultativas ou aeróbicas estritas. Observouse que crecen con extracto de lévedo, peptona, e extracto de carne, pero non con galactosa, glicosa, maltosa, amidón, glicóxeno, etanol, metanol, formamida, formato, malato, propionato, lactato, acetato, e casaminoácidos (medio de crecemento con aminoácidos e péptidos procedentes de hidrolizados de caseína).

A primeira especie de *Pyrobaculum* secuenciada, *P. aerophilum* (bacilo de, 3&ndash;8 x 0,6&nbsp;µm), ten unha rara característica nunha arquea, xa que pode facer a respiración aerbica (*aerophilum* = "amante do aire"). Crece só en presenza de oxíxeno cando está ausente o nitrato. Produce colonias arredondadas e de cor cincenta. Utiliza tanto compostos orgánicos (as máximas densidades de células obsérvanse crecendo en substratos como complexos orgánicos como o extracto de lévedo, extracto de carne, triptona, e peptona) e inorgánicos durante a respiración aeróbica e anaeróbica. Tamén utiliza o xofre elemental para crecer. Ademais, *P. aerophilum* crece entre os 75 e os 104&nbsp;°C cunha temperatura óptima de crecemento de 100&nbsp;°C.

## Ecoloxía 
Ata o momento, illáronse cepas de *Pyrobaculum* de augas solfatáricas ferventes neutras ou lixeiramente alcalinas e en sistemas hidrotermais mariños pouco profundos. *P. aerophilum* foi illada de pozas de augas mariñas fervendo na praia Maronti, Ischia, Italia. Outros estudos mostraron tamén que *P. aerophilum* pode crecer en condicións estritamente anaeróbicas con nitrato como aceptor de electróns.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
;Revistas científicas
* 
* 
* 

;Bases de datos científicas

### Ligazóns externas