open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Andreas Klöden

[260px|miniatura|dereita|Andreas Klöden no [Tour de Francia de 2004.]]

**Andreas Klöden**, nado o 22 de xuño de 1975 en Mittweida, é un ciclista alemán. Fíxose profesional en 1998, e ten gañado probas ciclistas pretixiosas como o Tour de Romandía, a París-Niza e a Tirreno-Adriático, entre outras. Nos anos 2004 e 2006 acadou o segundo posto final na clasificación xeral do Tour de Francia.

## Participacións nas Grandes Voltas 
-: non participou
Ab.: abandono

## Equipos 
* **Telekom/T-Mobile Team** (1998-2006)
** *Team Deutsche Telekom* (1998-2001)
** *Team Telekom* (2002-2003)
** *T-Mobile Team* (2004-2006)
* **Astana** (2007-2009)
* **Team RadioShack** (2010-2011)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tour de Francia 2006
* Tour de Francia 2004
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do club de fans de Andreas Klöden
L'Antiga Esquerra de l'Eixample

'''L'Antiga Esquerra de l'Eixample''' é un dos seis barrios do distrito de l'Eixample da cidade de Barcelona. Este barrio, xuntamente con la Nova Esquerra de l'Eixample, forma l'Esquerra de l'Eixample aínda que este foi dividido administrativamente en dous barrios. O nome de *antiga* é porque foi a parte de l'Esquerra de l'Eixample onde se empezou a urbanizar antes.

Neste barrio hai o Hospital Clínico de Barcelona fundado en 1906, a basílica de Sant Josep Oriol construída entre 1915 e 1930, e o Mercado do Ninot. No extremo sur do barrio hai o Seminario Conciliar de Barcelona e o edificio histórico da Universidade de Barcelona, na Plaça de la Universitat.

File:Basílica de Sant Josep Oriol.jpg|Igrexa Sant Josep Oriol
File:PlacaUniversitat.jpg|Edificio histórico da Universidade de Barcelona
File:Facultat Filosofia URL.JPG|Seminario Conciliar
Vincenzo Nibali

**Vincenzo Nibali**, nado o 14 de novembro de 1984 en Mesina, é un ciclista italiano. Fíxose profesional en 2005, e as súas características son axeitadas para as carreiras de 3 semanas. Acadou a vitoria na Vuelta a España 2010, no Giro de Italia 2013 e no Tour de Francia 2014, converténdose no sexto ciclista que gaña a tres Grandes Voltas en toda a historia.

## Participacións nas Grandes Voltas 
-: non participou 

[300px|miniatura|dereita|Vincenzo Nibali na [Vuelta a España 2010.]]

## Equipos 
* **Fassa Bortolo** (2005)
* **Liquigas** (2006-2010)
** *Liquigas* (2006-2009)
** *Liquigas-Doimo* (2010)
** *Liquigas-Cannondale* (2011-2012)
* **Astana Pro Team** (2013-2016)
* **Bahrain Merida Pro Cycling Team** (2017-2019)
* **Trek-Segafredo**​ (2020-)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Giro de Italia 2010
* Vuelta a España 2010
* Giro de Italia 2011
* Tour de Francia 2012
* Giro de Italia 2013
* Tour de Francia 2014

### Ligazóns externas 
* Vincenzo Nibali en CycleBase 
* Vincenzo Nibali en SitioDeCiclismo
La Barceloneta

**La Barceloneta** é un barrio mariñeiro do distrito de Ciutat Vella de Barcelona construído durante o século XVIII e proxectado polo enxeñeiro Pròsper de Verboom a fin de dar cabida aos habitantes do barrio da Ribera que perderan as súas vivendas, mandadas demoler por Filipe V para construír a Ciutadella. A súa poboación é de 22.428 habitantes no censo feito durante o 2008.

O barrio da Barceloneta debe a súa existencia aos terreos que se gañaron ao mar ao absorber a Illa de Maians.

O barrio ten forma triangular e limita coas praias do barrio e o mar, co Peirao de España do Port Vell e co barrio da Ribera, a estación de França e o novo Port Olímpic da cidade. A estrutura urbanística do barrio é un bo exemplo do tipo de urbanismo do período da Ilustración, con rúas de trazado rectilíneo e illas de casas regulares. A tipoloxía de vivenda en orixe era o de viviendes unifamiliares de planta e piso con acceso a dúas rúas para que tivesen unha ventilación óptima. Co paso dos anos e a especulación, esta estrutura desapareceu e atopamos edificios con alturas moi superiores ás que se estableceron en orixe, ademais da partición das vivendas orixinais en metades e cuartos de piso.

Durante o século XIX tivo un importante desenvolvemento industrial con grandes fábricas hoxe desaparecidas como La Maquinista Terrestre y Marítima, convertidas na actualidade en pavillóns deportivos ou institucións educativas.

No centro do barrio atópase a igrexa de Sant Miquel del Port na praza da Barceloneta. En 1950 inaugurouse a Igrexa Evanxélica Bautista da Barceloneta, unha das máis importantes de Cataluña.

Desde xaneiro de 2008 atópase situada a sede central de Gas Natural, un edificio singular chamado Torre Marenostrum, obra dos arquitectos Benedetta Tagliabue e Enric Miralles.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Barrio de la Barceloneta.jpg|O barrio desde a Torre de Sant Sebastià

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*La Barceloneta, na web do Concello de Barcelona
Fort Pienc

**Fort Pienc** é un barrio da cidade de Barcelona do distrito do Eixample. Abarca a área delimitada por un perímetro que discorre pola avinguda Diagonal (desde a rúa de Nàpols ata a Plaça de les Glòries), avinguda Meridiana, rúa dos Almogàvers, rúa de Roger de Flor (só unha illa), avenida de Vilanova (só unha illa), Passeig de Sant Joan, Gran Via e rúa Nàpols ata a Diagonal. O barrio conta con 29.098 habitantes (segundo o censo do ano 2002) e ten o índice de poboación nova máis elevado do Eixample.

O barrio está situado ao redor de onde había o antigo forte militar denominado Fort Pius situado preto de onde agora hai o instituto IES Fort Pius, e que foi construído polo primeiro rei borbón, Filipe V, dentro do plan de instalacións militares que mandou levantar co obxectivo de manter sometida a cidade que se rebelou na guerra de 1714. Estas edificacións fortificadas incluían a Ciutadella e un forte adiantado (Fort Pius ou Fort Pienc), situado ao redor do lugar onde hoxe se levanta a antiga estación do Norte.
La Nova Esquerra de l'Eixample

'''La Nova Esquerra de l'Eixample''' é un barrio do distrito de l'Eixample da cidade de Barcelona. Antigamente formaba unha soa unidade con L'Antiga Esquerra de l'Eixample formando un só barrio que se denominaba ''l'Esquerra de l'Eixample''.

No barrio hai os tres edificios de Can Batlló (actual Escola Industrial), a prisión Modelo, o Matadoiro (actual Parque Joan Miró), a praza de touros de les Arenes e a Casa Golferichs.

File:Dona i Ocell.JPG|Escultura Dona i ocell no Parc Joan Miró
File:Las Arenas 2010 b.jpg|Praza de touros de les Arenes durante a súa remodelación (2010)
File:Presó Model.jpg|Prisión Model
File:RiB-CasaGolferichs-1889sh.jpg|Casa Golferichs
Barrio de Sagrada Família

[200px|miniatura|A [Templo expiatorio da Sagrada Familia|Sagrada Família]]**Sagrada Família** é un barrio do distrito do Eixample da cidade de Barcelona, ao redor do templo que lle dá nome, a Sagrada Família. O barrio está delimitado polo paseo de Sant Joan, a Gran Via de les Corts Catalanes e as rúas Dos de Maig e de Sant Antoni María Claret. Limita cos barrios de Dreta de l'Eixample e Fort Pienc, e os distritos de Gràcia, Horta-Guinardó, e Sant Martí.

É un barrio de tipo residencial, comercial e de negocios pero ata a segunda metade do século XX houbo unha importante presenza industrial, un exemplo é a antiga Fábrica Damm. O antigo mercado da Sagrada Familia foi antes de 1936 a fábrica de General Motors en Barcelona. E onde agora está o polideportivo municipal, estaba a fábrica téxtil SAFA, onde a nave principal dispuña dun teito de dobre bóveda catalá, lamentablemente perdido na súa derriba.

Os eixos comerciais máis importantes sitúanse na contorna do templo, coas prazas da Sagrada Família e a de Gaudí, na avenida Gaudí, e o mercado da Sagrada Família entre as rúas Provença, Padilla e Mallorca. En xullo de 2007 inaugurouse a Biblioteca Pública Sagrada Família da Deputación de Barcelona nun novo edificio anexo ao mercado da Sagrada Família.

Antes da guerra civil española, a zona central do barrio (Marina / València) era chamada coma "Poblet", dada a concentración de vivendas e casas, no medio dunha zona máis ben agrícola.
Esmalte

**Esmalte** pode significar:

* Esmalte (heráldica), termo usado para designar unha cor en brasóns.
* Esmalte (revestimento), unha mestura aplicada a unha superficie que dá orixe a unha capa dura e brillante.
* Esmalte dentario, a capa máis externa das dúas capas calcificadas dos dentes.
* Esmalte de uñas, líquido que se aplica ás uñas, para decoralas.
Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1997

[dereita|miniatura|[Jacques Villeneuve (foto de 2008), gañou ocampionato no seu segundo ano de participación na F1.]]
[miniatura|200px|O compañeiro de Villeneuve, [Heinz-Harald Frentzen (foto de 2006), foi subcampión despois da descualificación de Michael Schumacher ao final da tempada.]]
[miniatura|200px|[David Coulthard (foto de 2007), rematou terceiro.]]

O **Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1997** foi a 48ª tempada de Fórmula 1 organizada pola Fédération Internationale de l'Automobile (FIA), e a 40ª Copa Internacional de Construtores de F1. O campionato contou con dezasete Grandes Premios que se iniciaron o 9 de marzo e finalizaron o 26 de outubro.

## Resumo 
Michael Schumacher foi descualificado do campionato tras a última carreira, o Gran Premio de Europa. Polo tanto, os seus 78 puntos non computaron na clasificación de pilotos, aínda que si para o mundial de construtores.

Tres novos equipos entraron na Fórmula Un en 1997: Prost, que substituíu a Ligier, Stewart e Lola, este último so participou no Gran Premio de Australia de 1997, logo da pésima actuación do equipo neste Gran Premio se produciu unha falta de patrocinio para o seguinte Gran Premio en Brasil. Footwork cambiou o seu nome polo de "Arrows" e pasaron dos motores Hart, utilizados o ano anterior á Yamaha. Tyrrell cambiou os seus motores, de Yamaha aos motores Ford.

Bridgestone entrou na F1 e forneceu de pneumáticos a cinco equipos: Arrows, Prost, Minardi, Stewart e Lola.

## Pilotos e construtores 
## Calendario de Carreiras de Fórmula Un de 1997 
### Grandes Premios 
### Pilotos 
|valign="top"|

**Negra** – Pole
*Cursiva* – Volta rápida
† Condutores que non terminaron o Gran Premio, pero se clasificaron ao completar máis do 90% da distancia de carreira.
|}

### Construtores 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* formula1.com – clasificación oficial de pilotos de 1997
* formula1.com – clasificación oficial de construtores de 1997
Barrio de Sant Antoni

**Sant Antoni** é un barrio na cidade de Barcelona do distrito do Eixample. Está limitado pola Gran Via de les Corts Catalanes (no seu tramo comprendido desde a Plaça Espanya ata Plaça Universitat), Rolda de Sant Antoni, Rolda de Sant Pau e a avinguda Paral·lel. A súa poboación era de 37&nbsp;878 habitantes no ano 2005.

O centro neurálxico do barrio constitúeo o mercado de Sant Antoni, que ocupa o quinteiro delimitado polas rúas Comte Borrell, Manso, Comte d'Urgell e Tamarit. Foi construído a finais do século XIX e é moi popular debido á súa feira semanal de libros vellos e material de coleccionismo que se celebra cada domingo pola mañá. Os comercios da Rolda de Sant Antoni e das rúas Sepúlveda e Floridablanca inclúen un gran número de establecementos de venda de material informático.

A avenida Mistral, que a partir de 1995 converteuse nun espazo exclusivo para viandantes, é a arteria máis viva e dinámica do barrio. Existen nela dous cines: o "Renoir Floridablanca" (con sete salas especializadas en películas de autor e en versión orixinal) e o "Cinema Urgell" (o de maior aforamento de Barcelona).

O barrio conta tamén co gran Centro de Atención Primaria Manso, xestionado polo Institut Català da Salut (ICS) e situado na confluencia das rúas Manso e Calàbria, o cal proporciona cobertura asistencial médica a todo o barrio e tamén á poboación dos barrios veciños do Raval e da Esquerra de l'Eixample.

Polo que fai referencia ao ensino, dispón de dous centros educativos concertados: o *Col.legi Salesià Sant Josep* (Rocafort-Floridablanca) e o *Maria Auxiliadora* (Calàbria-Sepúlveda).

A asociación de veciños do barrio ten a súa sede na Avenida Mistral, 30, entre Calàbria e Rocafort.
Asparaxina

miniatura|dereita|100px|Fórmula da asparaxina ionizada.
A **asparaxina** (abreviadamente **Asn** ou **N**) é un α-aminoácido que forma parte das proteínas .

Ten unha cadea lateral formada por -CH2-CO-NH2, que presenta un grupo amino polar, e considérase un aminoácido polar. Pode considerarse que é a amida do ácido aspártico, polo que o seu grupo lateral sería unha carboxiamida.

Non é un aminoácido esencial, xa que o noso metabolismo pode sintetizalo a partir de precursores sinxelos. Está codificado polos codóns AAU e AAC.

Foi illada por primeira vez en forma cristalina en 1806, polos químicos franceses Louis Nicolas Vauquelin e Pierre Jean Robiquet a partir do zume de espárrago (*Asparagus officinalis*), e de aí lle vén o nome. Foi o primeiro aminoácido en ser illado. O cheiro característico na urina das persoas que comeron espárragos atribúese a varios produtos metabólicos derivados da asparaxina.
[miniatura|esquerda|350px|(*S*)-Asparaxina (á esquerda) e (*R*)-asparaxina (á dereita) en forma [zwitteriónica a pH neutro.]]

Cando a asparaxina dos alimentos reacciona cun azucre redutor ou un carbonilo reactivo a suficiente tempertura produce acrilamidas. Estas substancias aparecen en produtos cociñados como patacas fritas ou café torrado.

## Funcións 
A asparaxina forma parte das proteínas. Como a súa cadea lateral pode formar facilmente pontes de hidróxeno co esqueleto do péptido, os residuos de asparaxina atópanse preto do final ou do principio das alfa-hélices e asas das follas beta, onde pode limitar a formación de pontes de hidróxeno co péptido. A glutamina, que ten un grupo metileno extra na cadea lateral, ten máis entropía conformacional e é menos útil neste cometido.

A asparaxina tamén proporciona sitios chave para establecer enlaces N-glicosídicos con residuos de azucre, o que transformará a proteína nunha glicoproteína.

O sistema nervioso require asparaxina.

A asparaxina é tamén importante na síntese de amoníaco.

## Fontes alimenticias 
Non é un aminoácido esencial, polo que non se require na dieta, pero é abundante en alimentos como: lácteos, soro lácteo, carne de vaca, aves, ovos, peixe, lactalbumina, alimentos mariños, espárragos, patacas, legumes, noces, sementes, soia, cereais integrais.

## Biosíntese 
O precursor da asparaxina é o oxalacetato. O oxalacetato convértese en aspartato por acción dunha transaminase. O encima transfire o grupo amino do glutamato ao oxalacetato producindo α-cetoglutarato e aspartato. O encima asparaxina sintetase produce asparaxina, AMP, glutamato, e pirofosfato a partir de aspartato, glutamina, e ATP. Na reacción da asparaxina sintetase úsase o ATP para activar o aspartato, formando β-aspartil-AMP. A glutamina doa o grupo amonio, o cal reacciona co β-aspartil-AMP para formar asparaxina e AMP libre.

## Degradación 
A asparaxina é un aminoácido glicoxénico. A L-asparaxinase hidroliza o grupo amida para formar aspartato e amoníaco. Unha transaminase converte o aspartato en oxalacetato, o cal pode despois ser metabolizado no ciclo do ácido cítrico ou entrar na gliconeoxénese.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Asparagus Makes Your Pee Stink
Marcelo Bielsa

**Marcelo Alberto Bielsa Caldera**, nado en Rosario (Sante Fe) o 21 de xullo de 1955, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol arxentino. Actualmente adestra o Leeds United.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do adestrador en bdfutbol.com
Palau de la Música Catalana

200px|miniatura|Fachada do Palau de la Música
O **Palau de la Música Catalana** é un auditorio de música situado na rúa Sant Pere més Alt no barrio da Ribera de Barcelona, España. Foi proxectado polo arquitecto barcelonés Lluís Domènech i Montaner, un dos máximos representantes do modernismo catalán. A construción levou a cabo entre os anos 1905 e 1908, con solucións na estrutura moi avanzadas coa aplicación de grandes muros de cristal e a integración de todas as artes, escultura, mosaicos, vitrais e forxa. O edificio, sede central do "Orfeón Catalán", fundado en 1891 por Lluís Millet e Amadeu Vives, foi sufragado por industriais e financeiros cataláns, ilustrados e amantes da música, estamento que sesenta anos antes xa financiara o teatro de ópera e ballet Gran Teatro do Liceo.

En 1997 a Unesco incluíu o edificio na súa relación do Patrimonio da Humanidade.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Domènech.i.Montaner.Palau.Musica.Catalana.8.Barcelona.JPG|Detalle da fachada
Ficheiro:Palau de la Musica Catalana - foyer.jpg|Vestíbulo da antiga entrada
Ficheiro:Vitrall del sostre del Palau de la Música Catalana.jpg|Vitral do teito da platea
Ficheiro:Escenario Palau de la Música Catalana.jpg|Escenario da sala de concertos

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Visita virtual 
* Páxina web do Palau de la Música Catalana
Plaça de Sant Jaume

A **Plaça de Sant Jaume** (en galego: *Praza de San Xaime*) é unha das principais e máis antigas e representativas prazas de Barcelona. Situada no centro da mesma, onde era o centro da antiga Barcino; nela atópanse o Palau de la Generalitat de Catalunya e a Casa de la Ciutat, sede do Concello de Barcelona.
Esta praza ten un gran valor histórico pero é relativamente recente xa que a súa orixe é de principios do século XIX, cando foi construída a nova fachada do Concello e derrubouse a antiga igrexa de Sant Jaume. É moi coñecida pola xente e ao ano van moitísimos turistas a visitala.

## Véxase tamén
Plaça Reial

A **Plaça Reial** (*Praza Real*) da cidade de Barcelona é unha praza pública de forma trapezoidal que linda con La Rambla e está situada no Barrio Gótico da cidade. Foi obra do arquitecto Daniel Molina.
Concibida como neoclasicista a mediados do século XIX sobre un tecido destruído da cidade, conta coa particularidade de que o seu ritmo clásico é subvertido, cambiando minimamente os espazos entre pilastras, para dar a impresión de que a praza é cuadrada. O arquitecto tamén tivo a sutileza de permitir a creación de pasaxes para conectar as rúas do tecido medieval que quedaran cortadas pola praza. 

Antoni Gaudí deseñou uns farois para colocalos no medio da praza.

## Véxase tamén
Catedral de Barcelona

A **Catedral da Santa Cruz e Santa Baia** (en catalán: *Catedral de la Santa Creu i Santa Eulàlia*) é a catedral gótica de Barcelona, sede do Arcebispado de Barcelona, en Cataluña, España.

A catedral actual construíuse durante os séculos XIII a XV sobre a antiga catedral románica, edificada á súa vez sobre unha igrexa da época visigoda á que precedeu unha basílica paleocristiá, cuxos restos poden verse no subsolo, no Museo de Historia da Cidade. A finalización da impoñente fachada no mesmo estilo, con todo, é moito máis moderna (século XIX). O edificio é Ben de Interese Cultural e, desde o 2 de novembro de 1929, Monumento Histórico-Artístico Nacional.

Está dedicada á Santa Cruz (*Santa Creu*) e a Santa Baia (*Santa Eulàlia*), patroa da cidade de Barcelona (actualmente é máis celebrada como tal a Virxe da Mercé que, estritamente, é patroa da diocese de Barcelona, pero non da cidade), unha nova doncela que, de acordo coa tradición católica, sufriu o martirio durante a época romana. Unha de tales historias conta que foi exposta espida no foro da cidade e que milagrosamente, a metade de primavera, caeu unha nevada que cubriu a súa nudez. As autoridades romanas metérona nun barril con vidros rotos, cravos e coitelos cravados nel e lanzaron costa abaixo o barril (de acordo coa tradición, trataríase da rúa *Baixada de Santa Eulàlia*). E así, ata trece martirios diferentes, un por cada ano de idade da santa. Finalmente, foi crucificada nunha cruz en forma de aspa, que é o emblema da catedral e a diocese, así como o atributo iconográfico da santa.

A catedral conta cun claustro gótico no que viven trece gansos brancos (cóntase que Eulalia tiña trece anos cando foi executada e que pastoreaba gansos no seu predio de Sarrià, preto da cidade).

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Cathedral of Santa Eulalia Barcelona.JPG|Interior da catedral
Barcelona Cathedral Interior - Ark of Santa Eulalia.jpg|Cripta de Santa Eulalia
Ficheiro:Porta claustre catedral de Barcelona.jpg|A porta do claustro

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da catedral
Gran Via de les Corts Catalanes

A **Gran Via de les Corts Catalanes** (en galego: *Gran Vía das Cortes Catalás*), coñecida popularmente como **Gran Via**, é unha das vías máis importantes da cidade de Barcelona, que a cruza lonxitudinalmente cun percorrido de máis de 13 quilómetros, sendo a rúa máis longa e con máis portais de España. A numeración chega do 21 ata o 1.198.

## Trazado 
A Gran Via arrinca do límite con L'Hospitalet de Llobregat, preto da praza de Ildefons Cerdà, e acaba ao outro extremo de Barcelona, no límite con Sant Adrià de Besòs.

No seu percorrido atravesa varias prazas: a Plaça d'Espanya, a Plaça de la Universitat, a Plaça de Tetuan e a Plaça de les Glòries Catalanes.

O tramo que segue ao norte cara a Sant Adrià de Besòs coincide co primeiro tramo da Autoestrada do Maresme, e por el circulan as vías da liña T5 do Trambesòs. A liña 1 do metro discorre polo seu subsolo entre as estacións de Espanya e Universitat e a liña 2 entre a anterior e o cruzamento con Marina.

## Historia 
No plan Cerdà chamouse a esta vía *Letra N, Número 11*, pero en 1900 este nome foi substituído por *Cortes*, que permaneceu ata o 1931, ano en que pasa a denominarse *Avinguda de les Corts Catalanes*, aínda que durante a ditadura franquista foi oficialmente denominada *Avenida de José Antonio Primo de Rivera*.

No tramo que vai entre a rúa Balmes e a Rambla de Catalunya caeron varias bombas lanzadas pola aviación italiana en 1938 durante a guerra civil. No ano 2001 levantouse un monumento conmemorativo que se pode ver xusto diante do cine Coliseum.

En 2007 inaugurouse a reforma integral da Gran Via ao seu paso polo Distrito de Sant Martí, entre o termo municipal de Sant Adrià de Besòs e a praza de Glòries. Unha custosa obra na que se realizou a semicobertura da autoestrada ao seu paso por este distrito, que gañou en calidade de vida, diminuíndo considerablemente a contaminación acústica que sufría. Revisáronse ademais os usos das novas zonas en superficie, enlazando rúas en sentido mar-montaña que quedaban anteriormente cortadas pola autoestrada, incluíndo novas zonas verdes e permitindo o paso da nova liña de tranvía subterráneo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Jesús Aguilar Rodríguez

**Jesús Aguilar Rodríguez**, nado en Monzón de Campos (Palencia) o 15 de setembro de 1942 é un exfutbolista español. Xogaba de porteiro.

## Traxectoria 
Pasou a maior parte da súa carreira xogando en Segunda División. Na tempada 1963–64 xogou un partido co Real Valladolid, que descendeu a Segunda esa campaña. Na tempada 1971–72 foi contratado polo Deportivo da Coruña en Primeira División, sendo o porteiro suplente tras o coruñés Eduardo Seoane, a quen lle arrebataría o posto na portería na tempada seguinte, que o Dépor descendeu a Segunda División. Continuou a campaña seguinte no Deportivo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Fórmula (lóxica)

En Lóxica matemática, unha **fórmula** é unha representación dunha proposición dentro dunha certa linguaxe formal.

*Grosso modo*, unha *fórmula* é unha frase construída segundo as regras gramaticais dunha determinada linguaxe formal, con respecto de obxectos do universo de discurso.

## Fórmula en lóxica clásica de primeira orde
A definición exacta dunha fórmula depende do tipo particular da lóxica formal que se considere, pero unha definición bastante típica (específica da lóxica de primeira orde) é a seguinte: as fórmulas se definen en relación a unha linguaxe matemática particular, é dicir, unha colección de variábeis, constantes, símbolos lóxicos, símbolos de función e símbolos de relación particulares, e poden ser:
*	*R*(*t*0, …, *t**n*), onde *R* é un símbolo de relacióno *n*-ario (co *n* >= 0) e *t*0, …, *t**n* son termos, ou
*	⊤ , ou
*	⊥, ou
*	(¬φ), onde φ é unha fórmula, ou
*	(φ∧ψ), onde φ e ψ son fórmulas, ou
*	(φ∨ψ), onde φ e ψ son fórmulas, ou
*	(φ → ψ), onde φ e ψ son fórmulas, ou
*	(φ ↔ ψ), onde φ e ψ son fórmulas, ou
*	(∀x)(φ), onde x é unha variábel e φ é unha fórmula, ou
*	(∃x)(φ), onde x é unha variábel e φ é uma fórmula.
O primeiro caso chámase fórmula atómica.

E un **termo** pode ser definido, tamén recursivamente, por:
*	Unha variábel.
*	Un símbolo de constante, ou
*	*f*(*t*0, …, *t**n*), onde *f* é un símbolo de función *n*-aria(con *n* >= 0) aplicada a termos.

É necesario observar que cando unha FBF non é unha fórmula pechada, xa que nese caso non pode ser clasificada como unha fórmula proposicional. Ora ben, dada a fórmula pechada \exists \mathrm{x} \forall \mathrm{y}(\mathrm{R}(\mathrm{x} , \mathrm{y})) onde *R* é unha relación binaria e *x* e *y* son termos, podemos interpretala, por exemplo, por: para todo número natural hai un número menor ou igual a el, e sabemos que iso é verdadeiro, pero se tomamos a fórmula ben formada: \exists \mathrm{x} (\mathrm{P}(\mathrm{x} , \mathrm{y})), onde *P* é un símbolo de relación binaria e *x* e *y* son termos, a máxima interpretación que podemos dar a esa fórmula é: existe un número *x* menor que ___, por exemplo, e non hai maneira de verificar se esa fórmula é ou non verdadeira.

## Exemplos
Un exemplo de fórmula proposicional para lóxica clásica de primeira orde pode ser:

* \exists \mathrm{z} \forall \mathrm{x}(\mathrm{P}(\mathrm{z} , \mathrm{x})) , onde P é u símbolo de relación binaria e *x* e *z* son termos.
* \exists \mathrm{y} \forall \mathrm{x}(\mathrm{P}(\mathrm{x} , \mathrm{y}) \land (\mathrm{R}(\mathrm{x})))  , onde *x* e *y* son variábeis e *P* e *R* son símbolos de relacións binaria e unaria respectivamente.
	
Un non-exemplo sería:
* \exists \mathrm{z}(\mathrm{P}(\mathrm{z} , \mathrm{x})) , onde *x* e *z* son termos, e *P* é un símbolo de función.

## Véxase tamén
### Bibliografía
* Bedregal, Benjamín R. Callejas & Acióly, Benedito Melo (2002): *Lógica para a Ciência da Computação*. (Versión preliminar).
* Hinman, P. (2005): *Fundamentals of Mathematical Logic*. A. K. Peters. ISBN 1-568-81262-0

### Outros artigos
* Fórmula ben formada.
* Fórmula atómica.

### Ligazóns externas
*"Sentential Formula". WolframMathWorld.
Jeff Green

**Jeffrey Lynn Green**, nado o 28 de agosto de 1986 en Cheverly, Maryland, é un xogador americano de baloncesto profesional que xoga nos Houston Rockets da National Basketball Association (NBA).

## Traxectoria profesional 
Green foi elixido na 5ª posición do Draft da NBA de 2007 polos Boston Celtics. Máis tarde foi traspasado aos Seattle Supersonics xunto a Wally Szczerbiak, Delonte West e unha futura elección de segunda rolda, a cambio de Ray Allen e Glen Davis.

Green foi elixido no primeiro equipo de Rookies da NBA de 2008 xunto co seu compañeiro Kevin Durant. Green ademais xogou no partido de Rookies contra Sophomores do All-Star Weekend da NBA de 2009, onde anotou 13 puntos e fixo 2 roubos de balón na vitoria dos Sophomores.

O 24 de febreiro de 2011, Green foi traspasado xunto con Nenad Krstić e a elección de primeira rolda do Draft de 2012 dos Los Angeles Clippers aos Celtics, a cambio de Kendrick Perkins e Nate Robinson. O 22 de agosto de 2012, Green asinou un novo contrato cos Celtics.

O 12 de xaneiro de 2015, Green foi traspasado ós Memphis Grizzlies nun traspaso entre os Celtics, os Grizzlies e os New Orleans Pelicans.

O 18 de febreiro de 2016 foi traspasado ós Los Angeles Clippers a cambio de Lance Stephenson e unha futura elección protexida da primeira rolda do Draft.

O 7 de xullo de 2016, Green asinou cos Orlando Magic.

O 11 de xullo de 2017, asinou cos Cleveland Cavaliers.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Estrella Galicia Xacobeo

A **Estrella Galicia edición especial Xacobeo** foi unha edición especial lanzada por Estrella Galicia en maio do 2010 co gallo do Ano Santo.

Estrella Galicia, empresa socia do Xacobeo 2010, decidiu acompañar a celebración do ano Santo co lanzamento dunha cervexa especificamente deseñada para o ano 2010, a **Estrella Galicia edición especial Xacobeo**. Dende a compañía, o lanzamento deste produto supón unha homenaxe a un ano moi especial para Galiza, creando unha edición limitada con botellas serigrafiadas de 33cl en caixas de seis unidades.

Esta cervexa foi presentada o 22 de marzo do 2010 en *Alimentaria 2010*, o maior encontro do sector da alimentación e de bebidas do Estado español, onde foi presentada pola empresa Hijos de Rivera xunto con outras novidades do ano nun stand de máis de 200 metros cadrados.
 
Esta cervexa estaba elaborada con 100% malte e con lúpulo cultivado en Galiza. A produción desta edición especial limitouse a 300 000 litros.

## Notas
E'Twaun Moore

'''E'Twaun Donte Moore''', nado o 25 de febreiro de 1989 en East Chicago, Indiana, é un xogador americano de baloncesto profesional.

## Traxectoria profesional 
Moore foi elixido na 55ª posición do Draft da NBA de 2011 polos Boston Celtics. Debido ao lockout na NBA na tempada 2011-12, Moore asinou un contrato co Benetton Treviso italiano cunha cláusula que lle permitía volver aos Celtics cando rematara o lockout. Asinou o seu contrato cos Celtics o 9 de decembro de 2011.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basktball-Reference.com
Museo do Futbol Club Barcelona

O **Museu del Futbol Club Barcelona** ou **Museu President Núñez** é o museo do Futbol Club Barcelona situado nas instalacións do Camp Nou, en Barcelona. Exhibe todos os trofeos conseguidos por todas as seccións deportivas do club catalán ao longo da historia, e todo tipo de obxectos relacionados cos seus equipos, xogadores e masa social. Inaugurado o 24 de setembro de 1957, actualmente é un dos museos máis visitados de Cataluña cunha media anual de visitantes nos últimos anos superior ás 1.200.000 visitas.

## Historia 
A idea de facer un Museo do Barça, foi unha idea que xa tivo entre os anos vinte e trinta, Joan Gamper, fundador do club. Finalmente con todo, non foi ata as Festas da Mercè de 1957, cando se inaugurou. O museo ocupa unha superficie de 3.500 metros cadrados. Ademais dos trofeos, o museo ofrece audiovisuais en varios idiomas que explican a historia do club, e todo tipo de obxectos relacionados co equipo, xogadores e a masa social.

En 2000, durante a presidencia de Joan Gaspart i Solves, pasouse a chamar **Museu President Núñez**, na honra do expresidente Josep Lluís Núñez, fundador do museo.

Ademais dos obxectos relacionados coa historia do Futbol Club Barcelona, o Museo tamén conta cunha gran cantidade de obras artísticas de temática deportiva dalgúns artistas cataláns, como Salvador Dalí, Joan Miró, Antoni Tàpies, Josep Segrelles ou Josep Maria Subirachs.

Ademais, o museo ten en exposición permanente a Colección Futbolart, propiedade de Pablo Ornaque, e considerada unha das melloras coleccións privadas do mundo sobre o fútbol, con obxectos de todo tipo, algúns dun valor incalculable.

En 2007 o museo alcanzou a súa cifra récord de visitas anuais, chegando a un total de 1.397.574 visitantes.

No ano 2010 o museo realizou cambios moi destacados, adaptándose ao século XXI cun gran número de seccións audiovisuais, no chamado "Camp Nou Experience". A mañá do 9 de setembro do mesmo ano, rexistrou a cifra de 20 millóns de visitas nos 26 anos de existencia do museo. A afortunada recibiu a benvida do presidente Sandro Rosell, unha camiseta conmemorativa, un vale de agasallo de 300 euros por á tenda do Barça, e a posibilidade de pisar o céspede do Camp Nou.

## Servizos 
O Museo ofrece a posibilidade de ter unha visita guiada que, ademais da entrada ao museo, permite visitar espazos normalmente restrinxidos ao público. A visita guiada permite acceder á tribuna presencial, de maneira que calquera visitante pode gozar das espectaculares vistas do estadio do Camp Nou sentado na cadeira de brazos presidencial, os vestiarios, as salas de prensa e o propio céspede do Camp Nou.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:FC Barcelona Museum.jpg|Entrada ao Museo
|Vitrina con varios trofeos
Ficheiro:Koeman FC Barcelona Botes.JPG|Botas de Ronald Koeman que levou na final de Wembley
Ficheiro:Maradona Barcelona shirt.jpg|Camiseta de Maradona

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Museo do FC Barcelona
Estrella de Navidad

**Estrella de Navidad** é unha cervexa especial de edición limitada lanzada ao mercado anualmente por Estrella Galicia co gallo das festas do Nadal. Adoita comercializarse na canle de alimentación dende finais do mes de novembro ata o final das festas do Nadal en caixas de seis botellas de 33 centilitros.

Esta cervexa caracterízase por estar elaborada con 100% malte e lúpulo cultivado en Galiza, na plantación que a compañía xestiona no Centro de Investigacións Agrarias de Mabegondo dende o 2005.

Na edición do 2010, esta cervexa incorporou importantes novidades no seu envase. A novidade máis rechamante foi a aplicación dunha etiqueta transparente autoadhesiva de carácter termosensible que cambia a súa cor cando a cervexa acada a temperatura óptima para o seu consumo. Outra novidade salientable foi o uso dun tapón abre-fácil que permite prescindir dun abridor e facilitar así a súa apertura inmediata.
## Notas
Estrella Galicia Artesana

A **Estrella Galicia Artesana** é unha cervexa especial lanzada ao mercado por Estrella Galicia en maio do 2011. Trátase dunha cervexa de autor asinada polo prestixioso cociñeiro galego Pepe Solla. Segundo a empresa galega, esta cervexa *foi concibida e elaborada co obxectivo de maridar perfectamene cos peixes e mariscos, tan típicos da gastronomía galega*. É a primeira dunha serie de cervexas que a empresa galega lanzará ao mercado nos vindeiros anos. A produción inicial desta cervexa especial foi de 150.000 litros embotellada en botellas de 33 centilitros cun peche abre-fácil que permite prescindir dun abridor e facilitar a súa apertura inmediata.

## Presentación
O 11 de maio do 2011, Estrella Galicia presentou a súa nova **Estrella Galicia Artesana** no marco do evento gastronómico *Santiago (e) Tapas*, onde esta cervexa foi a cervexa oficial e premiou  unha das tapas que optaron ao concurso polo seu maridaxe co produto. Manel Pérez Piñón, responsable de *Trade Marketing* de Estrella Galicia, comentou na presentación do produto que *"foi un luxo traballar man a man con Pepe Solla neste proxecto"*. Pola súa banda, Pepe Solla manifestou sentirse *"como un neno pequeno na noite dos Reis Magos"* e expresou a súa ilusión por ''"combinar a miña profesión no ámbito da gastronomía coa creación dun produto a medida, colaborando cos mestres cervexeiros de Estrella Galicia e involucrándome no proceso dende o principio”.

## Características
É unha cervexa de carácter máis suave e fresco, cunha gradación alcohólica de 4,2 graos. Ten un intenso aroma a cereal e lixeiros toques de mel. No seu sabor, lixeiramente amargo na boca, destaca inicialmente o carácter a malte acompañado de herba de limón equilibrado co amargor do lúpulo empregado na súa elaboración.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Presentación de Estrella Galicia Artesana  na web oficial de Estrella Galicia.
Tirreno-Adriático

A **Tirreno-Adriático** é unha carreira ciclista que se disputa cada ano no mes de marzo en terras italianas. Trátase dunha carreira de sete tiradas, que percorre un traxecto que vai dende as costas do Mar Tirreno ás costas do Mar Adriático, polo que se lle chama "a carreira dos dous mares". Está considerada por moita xente como a segunda carreira por tiradas máis importante de Italia, por detrás do Giro de Italia.
A proba foi creada no ano 1965 e ten moito prestixio, de xeito que está incluída no calendario internacional do UCI ProTour.

É moi habitual que o gañador da Tirreno-Adriático se impoña ós demais corredores por uns poucos segundos de vantaxe, as mais das veces froito das bonificacións que se acadan nas chegadas á meta en cada tirada. Ten pasado mais dunha vez que en tódalas tiradas se chegue ao sprint e polo tanto o gañador da proba sexa o esprinter que gañou mais tiradas, ou sexa, o que acadou mais segundos de bonificación nas chegadas a meta.

A maioría dos anos hai unha tirada que remata na localidade de Macerata, na cal hai unha longa costa cunha inclinación ata do 21%, na que de cando en vez algún ciclista ten acadado a vantaxe definitiva para vencer na proba.

A carreira remata sempre na localidade de San Benedetto del Tronto, na provincia de Ascoli Piceno.

## Gañadores 
O ciclista que máis veces gañou a Tirreno-Adriático foi o clasicómano belga Roger De Vlaeminck, quen acadou a vitoria seis anos seguidos entre 1972 e 1977.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Giro de Italia
### Ligazóns externas 
* Información especial sobre a Tirreno-Adriático
Levi Leipheimer

[250px|miniatura|dereita|Levi Leipheimer en [2009.]]‎ 
**Levi Leipheimer**, nado o 24 de outubro de 1973 en Butte, Montana, é un ciclista estadounidense. Fíxose profesional en 1998 e deuse a coñecer na Vuelta a España 2001 na que rematou 3º na clasificación xeral. As súas características son axeitadas para as grandes voltas xa que se defende na montaña e destaca nas contra o reloxo. Ten sido campión nacional de ciclismo tanto en ruta como contra o reloxo, e acadou vitorias de etapa no Tour de Francia 2007 e na Vuelta a España 2008. Nos Xogos Olímpicos de Pequín 2008 foi medalla de bronce na proba de contra o reloxo.

## Participacións nas Grandes Voltas 
A Levi Leipheimer fóronlle retirados tódolos resultados obtidos nas Grandes Voltas entre o 1 de xuño de 1999 e o 29 de xullo de 2007 pola súa relación coa trama de dopaxe existente no equipo US Postal durante o conxunto dos anos de vitorias de Lance Armstrong. Deste xeito, foi despoxado dos podios acadados na Vuelta 2001 e no Tour 2007, entre outros resultados.

*Ab = Abandono*

## Equipos 
* **Comptel Data System** (1997)
* **Saturn Cycling Team** (1998-1999)
* **US Postal Service** (2000-2001)
* **Rabobank** (2002-2004) 
* **Gerolsteiner** (2005-2006) 
* **Discovery Channel Pro Cycling Team** (2007) 
* **Astana** (2008-2009)
* **Team RadioShack** (2010-2011)
* **Omega Pharma-QuickStep** (2012)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tour de Francia 2007

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Levi Leipheimer
Rambla de Catalunya

A **Rambla de Catalunya** é unha das vías máis céntricas de Barcelona que discorre pola dereita do Eixample en dirección mar-montaña entre o Passeig de Gràcia e a rúa de Balmes.

Nace na plaça de Catalunya e acaba na Avinguda Diagonal. É un paseo basicamente comercial onde abundan as tendas de moda. Na actualidade hai dúas salas de cine: o *Club Coliseum* e o *Alexandra*, que integra diversas salas e a pequena sala *Alexis*. No pasado no número 3 atopábase o desaparecido *Teatro Barcelona*, e outros cines foron desaparecendo co tempo, como o Alcázar.

É a continuación das populares Rambles cara ao Eixample e exceptuando o primeiro tramo (pl. Catalunya - Gran Via), onde hai un aparcadoiro subterráneo, o resto ten un magnífico paseo central bordeado de tilos cunha escultura en cada extremo: *O touro sentado* na esquina coa Gran Via e *A xirafa coqueta* xunto á Diagonal. As dúas esculturas son obras de Josep Granyer.

No número 126, xunto á rúa de Córsega, atópase a casa Serra, edificio modernista do arquitecto Josep Puig i Cadafalch, actual sede da Deputación de Barcelona.

No ano 1990 foron ampliadas as beirarrúas laterais e rehabilitado todo o paseo central.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Krista Kosonen

**Krista Kosonen**, nada o 28 de maio de 1983 en Espoo, é unha actriz finesa de cinema, teatro e televisión.

## Traxectoria 
É coñecida polos seus papeis en filmes como *Jadesoturi* (produción chinesa e finesa 2006) e *Suden vuosi* (Finlandia 2007). Tamén ten aparecido en series de televisión do seu país como *Suojelijat* (2007), *Uutishuone* (2009) e *Putous* (2010).

## Filmografía 
**Jadesoturi* (2006) – Ronja
**Suden vuosi* (2007) – Sari
**Sivutyö* (2008)
**Prinsessa* (2010) – Christina von Heyroth
**Syvälle salattu* (2011) – Julia
**Puhdistus* (2012)
* *Tie pohjoiseen* (2012)
* *Big Significant Things* (2014)
* *Kätilö* (2015)
* *Blade Runner 2049* (2017)
* *Miami* (2017)
* *Koirat eivät käytä housuja* (2019)
* *Tove* (2020)
* *Omerta 6/12* (2021)

## Notas 
## Véxase tamén
Tour de Romandía

[miniatura|Percorrido da edición [2011 do Tour de Romandía por territorio suízo, coa chegada en Xenebra.]]

O **Tour de Romandía** é unha carreira ciclista por tiradas que se disputa cada ano no oeste de Suíza a finais de abril e comezos de maio. Trátase dunha carreira composta por un prólogo contra o reloxo e cinco tiradas.

A proba foi creada en 1947 e forma parte do calendario do UCI ProTour.

É a segunda proba por tiradas máis importante de Suíza por detrás da Volta a Suíza.
## Gañadores 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Suíza
### Ligazóns externas 
* Páxina do Tour de Romandía
Clásica

Coñecense como **clásicas** as probas ciclistas dun día de duración. Algúns exemplos son a Milán-San Remo, o Tour de Flandres, a París-Roubaix, a Liexa-Bastogne-Liexa ou o Giro da Lombardía. A estas 5 carreiras se lles denomina os 5 Monumentos do ciclismo, pola súa historia e prestixio. Outras clásicas do calendario internacional son a Amstel Gold Race, a Frecha Valoa, a París-Tours, a Clásica de San Sebastián, a Gante-Wevelgem ou a París-Bruxelas.

Entre os especialistas mais laureados neste tipo de carreiras cabe salientar a ciclistas como Eddie Merchx (que gañou 19 *Monumentos* entre outras clásicas), a Roger De Vlaeminck (que gañou 11 *Monumentos*), ou a Constante Girardengo, Fausto Coppi, Sean Kelly, Rick Van Looy, Gino Bartali etc. Algúns *clasicómanos* mais recentes son Tom Boonen, Paolo Bettini, Fabian Cancellara ou Philippe Gilbert.
FCBotiga

[miniatura|250px|Interior da FC Botiga situada no [Camp Nou]]
miniatura|250px|Vista da FC Botiga situada no Camp Nou
A **FCBotiga** é a tenda oficial do Futbol Club Barcelona. A tenda principal, chamada FCBotiga Megastore, situada na mesma chaira do Camp Nou, foi reinaugurada en xaneiro de 2003 logo dun forte investimento económico para mellorar o aspecto, a funcionalidade e o espazo. Nos seus máis de 2.000 m² pódense atopar máis de 3.000 produtos varios do Futbol Club Barcelona. O récord de visitantes nun día foi o 23 de maio de 2009 con 21.200 visitas. A facturación en 2008 foi de 30 millóns de euros.

## Datos técnicos 
* Superficie: 2000 m²
* Planta 0: Produtos FCB Nike e fútbol
* Planta -1: Calzado e téxtil, estampacións, licenzas FCB, taller de fotografías, taller de vidas e lambetadas.
* Número de caixas: 19
* Empregados: 25
* Visitantes anuais: 1&nbsp;500&nbsp;000
* Localización: Accesos 7 e 9 do Camp Nou
* Teléfono e fax: 93 409 02 71 - 93 490 69 26
* Horarios: 
** De luns a sábado, de 10 a 19 horas.
** Domingos e festivos, de 10.30 a 14.30 horas.

## Tendas oficiais 
Actualmente hai 12 tendas en Cataluña, unha en Gran Canaria e o club está pensando en abrir dúas en Nova York e Pequín.

### Barcelona 
* FCBotiga Sagrada Família
* FCBotiga Centre Comercial Maremàgnum
* FCBotiga Ronda Universitat/Plaça Catalunya
* FCBotiga Jaume I
* FCBotiga Aeroporto de Barcelona
* FCBotiga Estación de Barcelona-Sants

### Cataluña 
* Lloret de Mar (Paseo marítimo)
* Platja d'Aro
* La Jonquera

### Outras 
* As Palmas de Gran Canaria (Centre Comercial Las Arenas)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Tenda Online 
* Páxina oficial da FCBotiga na web do FC Barcelona
Leif Wager

**Leif Wager**, nado o 11 de febreiro de 1922 e finado o 23 de marzo de 2002, foi un actor finés natural de Helsinqui.

## Traxectoria 
Apareceu en preto de 75 filmes e programas de televisión entre os anos 1940 e 2001. Protagonizou o filme ''Kaks' tavallista Lahtista*, que entrou como candidato na 10 edición do Festival Internacional de Cine de Berlín.

## Filmografía 
* *Oss konstnärer emellan* (1952)
* *Sven Tuuva the Hero* (1958)
* *Kaks' tavallista Lahtista* (1960)
* *Den förtrollade vägen* (1986)
* *I lånta skor genom Sahara* (1994)
* *Vita lögner'' (1995)

## Notas 
## Véxase tamén
Gremlins

***Gremlins*** é un filme estadounidense dirixido por Joe Dante que se estreou en 1984.

## Sinopse 
Rand (Hoyt Axton) é un viaxante que un día regala ó seu fillo Billy (Zach Galligan) unha pequena e estraña criatura, un "mogwai". Porén, o inocente regalo será a orixe de toda unha serie de falcatruadas e desfeitas nunha pequena localidade dos Estados Unidos. Todo comeza cando son infrinxidas, unha tras outra, as tres regras básicas que deben seguirse para coidar un mogwai: non darlle de comer despois da media noite, non mollalo e evitar que lle dea a luz do Sol.

## Personaxes 
* Zach Galligan como Billy Peltzer
* Phoebe Cates como Kate Beringer
* Hoyt Axton como Randy Peltzer
* Frances Lee McCain como Lynn Peltzer
* Corey Feldman como Pete Fountaine
* Keye Luke como Sr. Wing
* John Louie como Neto do Sr. Wing
* Dick Miller como Murray Futterman
* Jackie Joseph como Sheila Futterman
* Polly Holiday como Ruby Deagle
* Judge Reinhold como Gerald Hopkins
* Edward Andrews como Roland Corben
* Chuck Jones como Jones
* Robby the Robot como El mesmo

### Voces 
* Howie Mandel — Mogwai 
* Frank Welker — Stripe 
* Marvin Miller — Robby o Robot

Efectos vocais dos gremlins por Michael Winslow.

### Cameos 
* Steven Spielberg como O home da bicicleta reclinada
* Tom Bergeron como Xornalista de televisión
* Jerry Goldsmith como O home da cabina de teléfonos
* William Schallert como Padre Bartlett

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Fossar de les Moreres

[250px|miniatura|Coa basílica de [Santa Maria del Mar ao fondo.]]

O **Fossar de les Moreres** (en galego: *Camposanto das Moreiras*) é unha praza da cidade de Barcelona onde hai un memorial de guerra polos mortos que houbo no Sitio de Barcelona, no marco da Guerra de Sucesión Española. O motivo polo que se atopa o memorial de guerra é que este lugar era, durante o asedio, a fosa común adxacente á basílica de Santa Maria del Mar, onde foron enterrados moitos dos defensores da cidade.

Cataluña, que en virtude do Pacto de Xénova aliñárase, xunto co resto de territorios que formaban a Coroa de Aragón, co arquiduque Carlos de Austria e en contra de Filipe V e Castela, acabou perdendo a guerra e, coa derrota, perdeu tamén todas as súas liberdades políticas. Os subseguintes Decretos de Nova Planta abolían todas as leis e institucións catalás, prohibían o uso da lingua catalá e sometían ao país a pesadas cargas impositivas.

Xa no século XIX, durante o ano 1821, o cemiterio das Moreres e a praza foron pavimentados, obedecendo, xa baixo o reinado do rei Fernando VII de España, o seguido de reais cédulas que o rei Carlos III de España ditara case cen anos antes, no que se ordenaba a urbanización dos cemiterios parroquiais e a construción de necrópoles extramuros, por razóns de saúde pública.

Na actualidade, a praza é un lugar onde cada 11 de setembro conmemórase o Día Nacional de Cataluña e réndese homenaxe aos defensores da cidade, mortos e enterrados neste lugar despois de que a cidade rendésese ante as tropas de Filipe V de España.

Nunha lápida no fondo da praza hai unha placa de mármore posta en 1915 polo *Casal Nacionalista Martinenc i Joventut Nacionalista els Néts dels Almogàvers* onde inscribiu o seguinte texto, fragmento dun poema orixinal de Frederic Soler "Pitarra", en conmemoración da heroica resistencia barcelonesa:
O Acevro, Santo Estevo de Rececende, A Pontenova

**O Acevro** é un lugar da parroquia de Santo Estevo de Rececende, no concello da Pontenova, na comarca da Mariña Oriental. Segundo o IGE en 2010 tiña 59 persoas (32 homes e 27 mulleres). Está situado na estrada CP 48-03 sobre o val do rego de Augaxosa.

## Toponimia
O topónimo **O Acevro** é un fitónimo que fai referencia á presenza de acivro, do latín .

## Patrimonio
Capela de Santo Antón de Padua, con planta rectangular e un retablo de estilo barroco.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Santo Estevo de Rececende
### Parroquias da Pontenova
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Pontenova