open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Rusty trombone

thumb|150px|Ilustración sinxela dun rusty trombone
O **Rusty trombone** (trombón enferruxado ou trombón sucio) é un acto sexual no que un home queda de pé cos xeonllos e as costas lixeiramente torsionados cos pés separados polo menos ao ancho dos ombreiros para deixar ao descuberto o seu ano. Unha persoa normalmente axeonllase detrás do home e realiza un anilingus mentres pasa unha man por debaixo dos testículos ou arredor do corpo para realizar manualmente movementos rápidos cara a arriba e abaixo do pene, imitando os movementos dun músico de trombón. O acto defínese principalmente pola orientación física da parella, a combinación de anilingus con estimulación sexual manual e a semellanza do esfínter anal cunha boquilla de trombón, non obstante, son posibles outras posicións e variacións.

## Historia de uso
En 2003, o programa de radio de Detroit, Míchigan Deminski & Doyle comezou unha hora de discusión educativa sobre actos sexuais urbanos-lendarios coa afirmación: "Intente describir con coidado o que é un 'Cleveland steamer' sería..." e despois entrou en detalles do blumpkin e do trombón sucio. Quince meses despois, a Comisión Federal de Comunicacións propuxo unha multa de 27.500 dólares ao propietario da estación, Infinity Broadcasting, mediante un Aviso de Responsabilidade Aparente (NAL) que facía referencia especificamente ao trombón enferruxado. En aparente recoñecemento de que a frase forma parte da linguaxe máis sucia, fontes de noticias como The Daily Telegraph, New Statesman, e *The Globe and Mail* destacaron o trombón sucio na súa crítica de *The Aristocrats*. Ademais, na película de 2005 *The 40-Year-Old Virgin*. o personaxe Mooj declarou: "Non se trata destes trombóns sucios, e estes Sánchez sucio." Na película * Tenacious D in The Pick of Destiny*, o actor Jack Black é visto paseando polo paseo marítimo de Venice Beach, California cunha Camiseta rusty trombone. No *Late Late Show with Craig Ferguson*, o anfitrión Craig Ferguson gardaba un trombón enferruxado debaixo da súa mesa, que ocasionalmente mencionaba e revelaba para efectos cómicos. 

Rusty trombone forma parte do xogo de festa PervArtistry de 2006, onde os individuos debuxan imaxes sexuais nun taboleiro e outros xogadores intentan adiviñar o sinónimo sexual desa imaxe.

En 2007, o activista de Salt Lake City, Utah, David Nelson, iniciou unha petición en liña pedindo a derogación da lei de sodomía existente en Utah. Segundo se informa, a lei de sodomía existente en Utah prohibe o sexo oral, o sexo anal e o rusty trombone.

Ademais, en 2007, o rusty trombone catalogouse como unha das 76 entradas en *The Contemporary Dictionary of Sexual Eufemisms* (2007), coa súa definición literal e corolario sexual.

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Posicións sexuais
Ochromonas

***Ochromonas*** é un xénero de algas pertencentes á familia Chromulinaceae.

É un xénero de distribución cosmopolita.

## Especies 
Especies aceptadas:

**Ochromonas bourrellyi* 
**Ochromonas carolina*
**Ochromonas cosmopoliticus*  (?)
**Ochromonas crenata*  (?)
**Ochromonas danica* 
**Ochromonas elegans* 
**Ochromonas globosa* 
**Ochromonas granularis* 
**Ochromonas lubibunda* 
**Ochromonas malhamensis* (?)
**Ochromonas minima* 
**Ochromonas minuta* 
**Ochromonas marina*  (?)
**Ochromonas mutabilis* 
**Ochromonas nana* 
**Ochromonas oblonga* 
**Ochromonas ostreaeformis* 
**Ochromonas ovalis* 
**Ochromonas pyriformis* 
**Ochromonas sociata* 
**Ochromonas sparseverrucosa* 
**Ochromonas stellaris* 
**Ochromonas triangulata* 
**Ochromonas tuberculata* 
**Ochromonas vallesiaca* 
**Ochromonas variabilis* 
**Ochromonas verrucosa* 
**Ochromonas viridis* 

(?) non aceptada polo GBIF en agosto de 2022.

## Notas
Clorosulfolípido

Os **clorosulfolípidos** son unha clase de compostos naturais que se caracterizan por ser estereoquimicamente complexos.  Estes estruturas policloradas foron illadas das algas de augas doces *Ochromonas danica* e propúxose que desempeñan un papel estrutural nas membranas de dita especie. O alto grao de cloración deses produtos naturais sospéitase que está influenciado pola concentración de ión  cloro no ambiente circundante. Ademais de seren compoñentes integrais de membranas de algas, os clorosulfolípidos son tamén inhibidores de proteína quinases. Ademais, algunhas destas complexas moléculas que foron illadas de mexillóns que estaban tóxicos están asociados co envelenamento diarreico do marisco. O lípido malhamensilipina A, illado polos grupos de Slate e Gerwick en 1994, mostrou ter tanto actividade antimicrobiana coma inhibitoria da proteína tirosina quinase pp60.

## Biosíntese da danicalipina A 
[miniatura|upright|[3'-Fosfoadenosina-5'-fosfosulfato]]
Inicialmente, constrúese o ácido docosanoico (ácido behénico) (2 no esquema) pola vía da síntese de ácidos graxos.  Elovson demostrou que o grupo hidroxilo secundario C-14 da molécula 3 se incorporaba por oxidación do ácido graxo con  oxíxeno molecular, como oposto da hidratación de alquenos con auga. O seguinte paso implica a transferencia mediada por encima do grupo sulfato desde o 3’-fosfoadenosina 5’-fosfosulfato (PAPS) ao diol para formar a molécula 4. Walsh demostrou que a haloxenación de grupos metilo inactivados pode ser catalizada por unha nova clase descuberta de α-cetoglutarato-dependentes non-hemo ferro haloxenases, o que suxire que unha familia encimática similar podería intervir na cloración dos clorosulfolípidos. A cloración paso a paso ocorre por un mecanismo de radical independente de orde.

miniatura|centro|500px|Esquema biosintético da danicalipina A

## Notas
Pityogenes

***Pityogenes*** é un xénero de escaravellos da familia Curculionidae. Describíronse máis de 30 especies neste xénero.

## Especies 
Estas 39 especies pertencen ao xénero *Pityogenes*:

* *Pityogenes aizawai* Kono, 1938b
* *Pityogenes albanicus* Apfelbeck, 1896
* *Pityogenes baicalicus* Eggers
* *Pityogenes bialowiezensis* Karpinski, 1931
* *Pityogenes bidentatus* Wood & Bright, 1992 (two-toothed pine beetle)
* *Pityogenes bistridentatus* Wood & Bright, 1992
* *Pityogenes calcaratus* Eichhoff, 1878
* *Pityogenes carinulatus* Wood & Bright, 1992
* *Pityogenes carniolica* Fuchs, 1911a
* *Pityogenes chalcographus* (Linnaeus & C., 1760)
* *Pityogenes conjunctus* Reitter, 1887b
* *Pityogenes fossifrons* Wood & Bright, 1992
* *Pityogenes foveolatus* Eggers, 1926b
* *Pityogenes herbellae* Strohmeyer & H., 1929b
* *Pityogenes hopkinsi* Swaine, 1915 (chestnut-brown bark beetle)
* *Pityogenes irkutensis* Eggers
* *Pityogenes japonicus* Nobuchi, 1974
* *Pityogenes knechteli* Swaine, 1918
* *Pityogenes lecontei* Swaine & J.M., 1915a
* *Pityogenes lepidus* Wichmann & H.E., 1914c
* *Pityogenes meridianus* Blackman, 1921
* *Pityogenes mexicanus* Wood, 1980b
* *Pityogenes monacensis* Fuchs, 1911a
* *Pityogenes niger* Sokanovskii & B.V., 1960
* *Pityogenes nitidus* Eggers, 1941b
* *Pityogenes obtusus* Eggers
* *Pityogenes opacifrons* Reitter, 1913a
* *Pityogenes pennidens* Wood & Bright, 1992
* *Pityogenes perfossus* Beeson, 1961
* *Pityogenes pilidens* Reitter, 1894a
* *Pityogenes plagiatus* Bright, 1976d
* *Pityogenes porifrons* Eggers
* *Pityogenes quadridens* Hartig, 1834
* *Pityogenes rudnevi* Sokanovskii & B.V., 1959a
* *Pityogenes saalasi* Eggers, 1914
* *Pityogenes scitus* Blandford, 1893b
* *Pityogenes seirindensis* Murayama, 1929c
* *Pityogenes spessivtsevi* Lebedev, 1926
* *Pityogenes trepanatus* Wood & Bright, 1992

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas
Os Casares, Lougares, Mondariz

**Os Casares** é un lugar da parroquia de Lougares, no concello pontevedrés de Mondariz, na comarca do Condado.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Lougares 
### Parroquias de Mondariz 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Mondariz
Piñeira Seca, Piñeira Seca, Xinzo de Limia

**Piñeira Seca** é un lugar da parroquia de Piñeira Seca no concello ourensán de Xinzo de Limia na comarca da Limia. Segundo o IGE, en 2023 tiña 104 habitantes (59 homes e 45 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Piñeira Seca 
### Parroquias de Xinzo de Limia 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Xinzo de Limia
Suspiria (filme de 2018)

***Suspiria*** é un filme italo-estadounidense de 2018 dirixido por Luca Guadagnino e cun guión de David Kajganich, inspirado polo filme homónimo de 1977 de Dario Argento. Está protagonizado por Dakota Johnson no papel dunha muller estadounidense que se matricula nunha prestixiosa academia de danza de Berlín dirixida por un aquelarre de bruxas. Tilda Swinton coprotagoniza tres papeis, como a coreógrafa principal da compañía, como un psicoterapeuta masculino implicado na academia e como a líder do aquelarre das bruxas. Mia Goth, Elena Fokina e Chloë Grace Moretz aparecen nos papeis secundarios como estudantes, mentres que Angela Winkler, Ingrid Caven, Sylvie Testud, Renée Soutendijk e Christine LeBoutte interpretan algúns membros da academia. Jessica Harper, que foi a protagonista no filme orixinal, fai un cameo no filme.

Estreouse en galego o 22 de febreiro de 2023 a través da TVG.

## Personaxes 
* Dakota Johnson como Susanna "Susie" Bannion / Mother Suspiriorum
* Tilda Swinton como Madame Blanc /  Mother Helena Markos / Dr. Josef Klemperer (acreditado como Lutz Ebersdorf)
* Mia Goth como Sara Simms 
* Angela Winkler como Miss Tanner
* Ingrid Caven como Miss Vendegast
* Elena Fokina como Olga Ivanova
* Sylvie Testud como Miss Griffith
* Renée Soutendijk como Miss Huller
* Christine LeBoutte como Miss Balfour
* Małgosia Bela como Mrs. Bannion / Death
* Fabrizia Sacchi como Pavla
* Jessica Harper como Anke Meier
* Chloë Grace Moretz como Patricia "Pat" Hingle
* Jessica Batut como Miss Mandel
* Alek Wek como Miss Millius
* Vincenza Modica como Miss Marks
* Vanda Capriolo como Alberta
* Brigitte Cuvelier como Miss Kaplitt
* Gala Moody como Caroline
* Anne-Lise Brevers como Sonia
* Sara Sguotti como Doll
* Halla Thordardottir como Mascia
* Olivia Ancona como Marketa
* Clementine Houdart como Miss Boutaher
* Doris Hick como Frau Sesame
* Mikael Olsson como Axente Glockner
* Fred Kelemen como Axente Albrecht

## Notas
Juan Trallero

**Juan Apóstol Trallero Palmer** nado en Santa Eulalia la Mayor (provincia de Huesca), o 27 de decembro de 1817 e finado en Santiago de Compostela o 13 de decembro de 1891, foi mestre de capela, organista e cantor.

## Traxectoria 
En 1864 tomou posesión do cargo de mestre de capela da catedral de Santiago de Compostela, que ocupou ata a súa morte.

## Obras 
* Misas
* Misas e oficios de defuntos
* Salmos
* Magnificats e Benedictus
* Lamentacións de Semana Santa
* Himnos e secuencias
* Motetes e formas afins
* Al Nacimiento (en español)
* Al Santísimo (en español)
* Oh admirables
* Trisaxios
* A la Santísima Virgen (en español)
* Al Apóstol Santiago (en español)

## Véxase tamén 
* 
*
Filgueiras, Lamas, San Sadurniño

**Filgueiras** ou **As Filgueiras** é un lugar da parroquia de Lamas no concello coruñés de San Sadurniño, na comarca de Ferrol. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 9 habitantes (4 homes e 5 mulleres) e refírese a un lugar abondoso en fentos.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Lamas 
### Parroquias de San Sadurniño 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de San Sadurniño
As Filgueiras, A Viña, Irixoa

**As Filgueiras** é un lugar da parroquia da Viña, no concello coruñés de Irixoa, na comarca de Betanzos.

## Toponimia 
O fitónimo galego *Filgueiras* provén do latín *filicariam*, derivado de *filicem*, e refírese a un lugar abondoso en fentos.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Viña 
### Parroquias de Irixoa 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Irixoa
Muniadona Díaz

**Muniadona Díaz**, ou **Mumadona Dias** (morta en 968), foi unha nobre galega e condesa do Condado portucalense, que gobernou o condado conxuntamente co seu marido, Hermenexildo González, cara ao 920 e logo pola súa conta, despois da morte do seu marido, arredor do 950 ata a súa morte en 968. Celebrada, rica e a muller máis poderosa do noroeste da Península Ibérica, foi conmemorada por varias cidades portuguesas.

## Traxectoria 
Era unha das tres fillas do conde Diego Fredenandiz e da condesa Onega que foran titores do futuro rei Ramiro II. A súa nai Onega puido ser membro da casa real de Pamplona pola orixe vasco-navarra do seu nome e o do seu fillo Ximeno e outros descendentes. Tense proposto que podería ser a filla de Leodegundia, unha probable filla do rei Ordoño I, casada cun infante ou un membro da aristocracia do Reino de Pamplona. En 928, ela aparece no Mosteiro de Lorvão cos seus catro fillos, todos mencionados, Munia, Leodegundia, Ximeno e Muniadona facendo unha doazón pola alma de *Veremudo dive memorie*, referíndose ao infante Bermudo Ordóñez, fillo de Ordoño I, que sería irmán de Leodegundia, e polo tanto, tío de Onega. Esta carta foi confirmada tamén por Hermenexildo, marido de Muniadona, e por Rodrigo Tedoniz, que probablemente estaba casado coa filla de Onega, Leodegundia. 

Entre 915 e 920 e, con toda seguridade, polo 926, casou co conde Hermenexildo González, o ano no que aparecen xuntos por primeira vez cando o rei Ramiro II cedeu á parella a vila de Creximir preto de Guimarães.

Hermenexildo morreu entre 943 e 950, e Muniadona gobernou o condado en solitario despois da morte do seu marido. Ela deixou o condado en propiedade de innumerables dominios, nunha zona que coincidía razoablemente con zonas que integrarían os condados posteriores de Portugal e de Coímbra.
[miniatura|[Castelo de Guimarães, construído por Muniadona.]]
Eses dominios foron divididos en xullo de 950 entre os seus seis fillos, dándolle a Gonzalo Menendiz o condado de Portugal. No 950 ou 951, con inspiración divina, fundou, na súa propiedade de *Vimaranes*, un mosteiro baixo a advocación de San Mamede (Mosteiro de São Mamede ou Mosteiro de Guimarães). Máis tarde ela profesou alí os seus votos. Para protexer este mosteiro e os seus pobos das incursións viquingas, iniciou a construción do Castelo de Guimarães, á sombra do cal se desenvolveu o burgo de Guimarães, e debido ás constantes incursións, en 968 cedeu este castelo ao mosteiro para a súa protección. Finalmente esta converteuse na sede da corte dos condes de Portugal.

O documento testamentario no que Muniadona *ex regio sanguine orta* (de sangue real, quizais a descendencia do Reino de Pamplona), fai unha doazón ao Mosteiro de Guimarães dos seus dominios, gando, rendas, obxectos relixiosos e libros, no 26 de xaneiro de 959, foi importante para comprobar a existencia naquela época de varios castelos e aldeas na comarca.

## Notas
O Apedrado, Amil, Moraña

**O Apedrado** é un lugar da parroquia de Amil no concello pontevedrés de Moraña, na comarca de Caldas. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 16 habitantes (5 homes e 11 mulleres).

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Amil 
### Parroquias de Moraña 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Moraña
FØ Records

**FØ Records** é un colectivo musical de trap, drill e hip hop en galego de Negreira. Fundado en 2019 está formado polos rapeiros Puto Rumeinian (Bogdan Anestiadi), Camel B. (Álvaro Alvite), goodboy.Xd (Raúl Rey) e og coulomb (Jesús Suárez). O grupo adica especial atención ao audiovisual, con numerosos videoclips de produción e dirección propia.

## Discografía 
### Álbums 
### EPs 
* *Plăcinte* (2021)

### Singles 
* *A Porrallada* (2019)
* *Pimp* (2019)
* *Meu 2* (2019)
* *Chicane* (2020)
* *Lume* (2020)
* *Espumoso* (2020)
* *Móveo (Remix)* (2021)
* *Noites de Verán* (2021)
* *Uh, lah!* (2021)
* *Skr Enjoyer* (2022)
* *Novo Testamento* (2022) 
* *Benfica* (2023)

## Notas
Midea

**Midea** ou **Mideia**, en , é un antigo municipio de Grecia na periferia do Peloponeso de 6.724 habitantes segundo os datos do censo de 2001.

esquerda|miniatura|Porta Leste de Midea

## Prehistoria 
esquerda|miniatura| Tumba de Tholos en Dendra
No territorio do municipio existen dous importantes sitios arqueolóxicos da Idade do Bronce, a fortaleza de Midea (segundo o mito foi fundada por Perseo e alí creceu Atreo, pai de Agamenón e Menelao e o seu irmán Tiestes) o outeiro domina a cidade 2 km ao sur, e Dendra, unha aldea micénica cunha gran necrópole nobre.
miniatura|Achados de cerámica micénica
A cidadela de Midea era máis pequena que as de Micenas e Tirinto, e foi construída no século XV a. C. ou un pouco antes (o lugar estivo habitado, de forma descontinua, desde finais do Neolítico), sitúase aproximadamente a medio camiño entre ambos (3 horas de camiñada desde Micenas, a pouco menos de 2 horas e media de Tirinto), pero aínda é relativamente grande e ben conservada. Foi escavado pola misión arqueolóxica sueca en Grecia a partir de 1939 (despois dunha exploración sumaria da escola alemá en 1907), as escavacións non están rematadas (sempre por esta escola, á que se suma o goberno grego desde 1963), mesmo se xa non se realizan campañas sistemáticas de escavación. Parece que a cidadela foi parcialmente destruída por un terremoto no século XIII a. C., sen ser totalmente reconstruída.

## Historia 
A zona habitada foi escasamente frecuentada até a idade bizantina, augas abaixo da acrópole a partir da idade moderna xurdiu o centro habitado moderno.

O municipio foi suprimido tras a reforma administrativa coñecida como Programa Calícrates en vigor desde xaneiro de 2011 e agora está incluído no concello de Nauplia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Micenas
* Tirinto
* Cerámica grega
Os Castros, Dornelas, Mos

**Os Castros** é un lugar da parroquia de Dornelas, no concello pontevedrés de Mos, na comarca de Vigo. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 204 habitantes (93 homes e 111 mulleres).

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Dornelas 
### Parroquias de Mos 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Mos
O Eido de Abaixo, Cerdeira, As Neves

**O Eido de Abaixo** é un lugar da parroquia de Cerdeira, no concello pontevedrés das Neves, na comarca do Condado.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cerdeira 
### Parroquias das Neves 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares das Neves
Julia Donaldson

**Julia Donaldson**  MBE , nada en Hampstead, Londres, o 16 de setembro de 1948 é unha autora inglesa de libros infantís coñecida polo personaxe do Gruffalo (en galego Grúfalo). Foi recoñecida co Premio Infantil 2011–2013  e coa Orde do Imperio Británico. 

## Traxectoria 
Donaldson estudou literatura e francés na Universidade de Bristol entre 1967 e 1970, e traballou como profesora, xornalista e outros oficios, antes de vivir profesionalmente da escritura de libros.

Comezou a crear cancións para programas de televisión infantil, e neste contexto coñeceu ao ilustrador Axel Scheffler (na imaxe) que quería ilustrar a canción "A Squash and a Squeeze": en 1993 publicou o seu primeiro libro conxunto. Desde entón escribiron moitos, *The Gruffalo* (1999) converteuse nun éxito de vendas e foi traducido a moitos idiomas (máis de 30), entre eles o galego: *O Grúfalo*. O libro recibiu numerosos premios (entre eles o *Smarties Prize*, o *Blue Peter Award* ou o *Experian Big Three Award* ). Tamén se converteu nunha película de animación por ordenador, de produción anglo-alemá, en 2009, que foi estreada no CGAI.

A *The Gruffalo* seguiron moitos libros, algúns derivados desta obra, como ''The Gruffalo's child*, (tamén convertida en filme animado en 2011). Moitos dos libros de Donaldson están escritos en verso.

A autora levou a cabo varias accións para fomentar a lectura entre os máis pequenos, especialmente animando a representar libros e cantar. E tamén creou obras de teatro para nenos; tamén recolleu un libro de poemas para ser interpretado (*Poems to perform*).

Algúns dos seus libros foron adaptados a unha versión cinematográfica, como *The Gruffal*, unha curtametraxe de 2009 baseada no libro homónimo de 1999, *The Snail and the Whale*, unha curtametraxe de 2019 baseada no libro homónimo de 2003.

**Julia Donaldson** recibiu dous doutoramentos honoris causa: pola Universidade de Bristol (2011) e pola Universidade de Glasgow (2012).

## Publicacións 
miniatura| **Julia Donalson** con Axel Scheffler en Berlín en 2011
Os libros máis coñecidos de Donaldson inclúen:

* *A Squash and a Squeeze* con Axel Scheffler (1993,  )
* *The Gruffalo* con Axel Scheffler (1999,  ) (gal. *O Grúfalo*)
* *Room on the Broom* con Axel Scheffler (2002,  )
* *The Smartest Giant in Town*con Axel Scheffler (2002,  )
* *The Gruffalo's Child* con Axel Scheffler (2004,  ) 
* *One Ted Falls Out of Bed* con Anna Currey (2004,  ) 
* *Cave Baby* con Emily Gravett (2010, 978-0-3305-2276-2)
* *Zog* (2010, )  

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial de Julia Donaldson; en inglés
* *The Gruffalo'' : páxina oficial, en inglés, de Macmillan Publishers
Moeda de Belgioioso

[miniatura|[Escultura do busto de Antonio Barbiano di Belgioioso.]]
A **moeda de Belgioioso** foi a emitida por Antonio Barbiano di Belgioioso en 1769 e cuñada na Casa da Moeda de Viena. Os dous valores faciais que a compoñen, que é probable que nunca entrasen en circulación, son o tálero e o *ongaro*.

## Historia 
Antonio Barbiano di Belgioioso (1693-1779), alto funcionario imperial, logo de participar, xunto cos seus fillos Alberico e Luís, na Guerra dos Sete Anos, foi elevado pola emperatriz María Tareixa, o 5 de agosto de 1769, ao rango de príncipe do Sacro Imperio Romano Xermánico, co título de príncipe de Belgioioso. O título, transmisible aos seus primoxénitos varóns, levaba consigo varios privilexios, entre eles o de poder abrir unha casa de moeda en Belgioioso e emitir alí moeda de ouro e de prata coa súa propia efixie. No entanto, o príncipe non chegou a instalar ningún obradoiro para a cuñaxe de moeda, senón que se limitou a encargar á ceca vienesa a produción dunha cantidade limitada de *zecchini* ou ducados de ouro —tamén chamados *ongari*— e táleros ou escudos (*scudo*) de prata coa súa propia imaxe e as armas da familia, que é probable que se distribuísen principalmente entre parentes, amigos e cortesáns.

Malia seren estas moedas, consonte a disposición imperial, de curso legal, polo menos dentro do Imperio, non se ten constancia da súa circulación efectiva. Ningún dos herdeiros do príncipe Antonio fixo cuñar posteriormente outras moedas.

## Moedas 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Migliavacca, G. (1973) . "Le monete di Belgiogioso ". En *Programma Ufficiale Xa Mostra Filatelica e Numismatica, Pavia, Castello Visconteo, 10-12 Novembre 1973*. Páxina 15.
A Barxa, Nigrán, Nigrán

**A Barxa** é un lugar da parroquia de Nigrán, no concello pontevedrés de Nigrán, na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2022 tiña 84 habitantes (42 homes e 42 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Nigrán 
### Parroquias de Nigrán 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Nigrán
Moeda de 20 francos Monte Saint-Michel

A **moeda de 20 francos Monte Saint-Michel** é unha moeda co valor facial de 20 francos franceses emitida entre 1992 e 2001, caracterizada por amosar no seu anverso unha imaxe do Monte Saint-Michel, en Normandía.

|

|}

## Emisións especiais 
Á parte da súa emisión ordinaria, destinada á súa posta en circulación, existen tamén dúas versións de presentación con idéntico deseño e dimensións que os da moeda circvulante, cuñadas exclusivamente en 1992, o primeiro ano de emisión da moeda. A primeira destas versións, cunha tiraxe de 155.000 exemplares, componse dun aro exterior e un centro de ouro de 750‰, e un aro intermedio de prata de 950 ‰. O seu peso é de 12,66 gramos.

No segundo caso, o aro exterior e o centro son de ouro de 920 ‰, e o aro intermedio é de ouro branco de 720 ‰. O peso desta versión é de 16,46 gramos e emitíronse unicamente 5.000 exemplares.     

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Demougin, J. (2003). *Histoire du franc.* Editions du Layeur. ISBN 978-2915118094

### Outros artigos 
* Le Mont-Saint-Michel
* *Monnaie de Paris*
* Franco francés
Bólido de Cheliábinsk

alt=Traza deixada polo meteoro|miniatura|Traza deixada polo meteoro.

O **bólido de Chéliábinsk** foi un bólido que o 15 de febreiro de 2013 petou contra a Terra nas inmediacións da cidade rusa de Cheliabinsk ás 3:15 UTC.
## Características
Estímase que foi o maior dos asteroides que golpeou a Terra no último século. As súas medidas estimadas son dun diámetro duns 20 m e unha masa de 13 000 toneladas, que chocaron a unha velocidade de máis de 18 km·s-1 sobre os montes Urais. A fricción de entrada na atmosfera aumentou a temperatura e fixo que estalase a unha altura duns 30 km liberando medio megatón de enerxía (é dicir, unha enerxía equivalente a medio millón de toneladas de trinitrotolueno, unhas 35 bombas atómicas coma a de Hiroshima). O estoupido tardou dous minutos en chegar á superficie, causando diversos danos, en particular nos vidros dos edificios, o que causou feridas a unhas 1500 persoas.

## Notas
San Pedro, A Ramallosa, Nigrán

**San Pedro** é un lugar da parroquia da Ramallosa, no concello pontevedrés de Nigrán, na comarca de Vigo.
## Toponimia
O topónimo **San Pedro** é un haxiotopónimo referido ao apóstolo Pedro, e débese á presenza no lugar da igrexa parroquial de San Pedro da Ramallosa.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Ramallosa 
### Parroquias de Nigrán 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Nigrán
Cima de Ribeira, Cima de Ribeira, Xinzo de Limia

**Cima de Ribeira** é un lugar da parroquia de Cima de Ribeira, no concello ourensán de Xinzo de Limia. No ano 2022 tiña 24 habitantes, dos cales 10 eran homes e 14 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ganade 
### Parroquias de Xinzo de Limia 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Xinzo de Limia
Antón Masa Vázquez

**Antón Masa Vázquez**, nado o 18 de agosto de 1950 en Santiago de Compostela, é un ecoloxista e biólogo, presidente da Asociación Pola Defensa da Ría. 

## Traxectoria 
Nado en Santiago nunha familia numerosa, oito irmáns, realizou alí todos os seus estudos. Na universidade desta cidade iniciou a carreira de Bioloxía en 1967. Viviu as mobilizacións estudantís daqueles anos, iniciándose na militancia política e no activismo social. Militou na Mocidade Galega Revolucionaria e en movementos antimilitaristas. Finalizados os estudos foi a vivir a Pontevedra, onde comezou a traballar na Misión Biolóxica de Galicia. No ano 1987 participou na fundación da Asociación Pola Defensa da Ría, organización que pasou a presidir en 1997.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* A playlist de...#59 Antón Masa. - Pontevedra Viva Radio (17/06/2017).
Xogos Curruncheiros de Sada

Os **Xogos Curruncheiros** é un evento festivo celebrado en Sada con xogos populares, xincanas, concursos de castelos de area, artísticos ou gastronómicos. Celébranse desde 2014 e adoitan ter lugar o sábado após a fin das festas de Sada, normalmente a cuarta fin de semana de agosto, e lévanse a cabo na zona do Curruncho, na praia das Delicias.
## Historia 
O 3 de xullo de 2014 nun grupo de Facebook propúxose retomar diversas xuntanzas populares que se facían no pasado. A primeira levouse a cabo o 9 de agosto de 2014, co nome de I Xuntanza de veciñ@s “Eres de Sada si…”. Ese encontro foi a semente dos Xogos Curruncheiros, ao improvisarse alí a competición entre dous equipos.

No 2015 non houbo encontro, pero retomouse no 2016, seguindo en certa medida o modelo da Festa da Dorna. Desde entón o evento tivo continuidade.
Nana Alexandria

**Nana Alexandria** (, *Nana Giorgis asuli Aleksandria*), nada en Poti (RSS de Xeorxia, URSS) o 13 de outubro de 1949, é unha xadrecista xeorxiana. Amais de ser tres veces vencedora do Campionato Soviético Feminino de Xadrez, competiu en dúas ocasións no Mundial Feminino de Xadrez.

## Traxectoria 
[esquerda|miniatura|[Elena Donaldson-Akhmilovskaia|Akhmilovskaia, Gaprindashvili, e Alexandria na Olimpíada de Xadrez de Dubai 1986]]
Alexandria foi campioa feminina da URSS en 1966, 1968 (compartido) e 1969. Competiu no Mundial Feminino de Xadrez en 1975 e 1981. En 1975 perdeu ante Nona Gaprindashvili (+3 =1 −8) e en 1981 empatou con Maia Chiburdanidze (+4 =8 −4), quen retivo o título de campioa. Alexandria xogou co equipo nacional soviético nas Olimpíadas Femininas de Xadrez de Lublin 1969, Medellín 1974, Buenos Aires 1978, A Valeta 1980, Lucerna 1982 e Dubai 1986. Xunto con outras xogadoras contribuíu á hexemonía da URSS nas Olimpíadas Femininas de Xadrez da década de 1980.

A FIDE outorgoulle o título de Mestra Internacional Feminina en 1966 e o de Gran Mestra Feminina en 1976. En 1995 recibiu o título de Árbitra Internacional. Foi a presidenta da comisión feminina da FIDE entre 1986 e 2001.

## Vida persoal 
É a nai do político xeorxiano Giga Bokeria.

En 2021 Alexandria apareceu no documental *Glory to the Queen* xunto con Nona Gaprindashvili, Maia Chiburdanidze e Nana Ioseliani.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Nana Alexandria – a Pillar of Women's Chess (*en inglés*)
Moeda de 20 francos Galo

A **moeda de 20 francos Galo** é unha moeda de ouro co valor facial de 20 francos franceses emitida entre 1899 e 1914 pola *Monnaie de Paris*, caracterizada por amosar a cabeza de Marianne no anverso e o símbolo nacional francés do galo no reverso.

A operación de 1921 está mal documentada, aínda que parece que só acadou 202.359 unidades. Levouse a cabo cando o franco "xerminal" aínda era oficialmente a unidade de conta do país, pero o ouro e a prata atesouráronse e a cotización do franco fundiuse fronte ao dólar, que chegou a quintuplicar o seu valor anterior a 1914. 

Pola contra, a recuñaxe iniciada a partir de xuño de 1951 —coñecida como Pinay, polo apelido do político francés— totalizou 37.483.500 unidades de pezas coas datas entre 1907 e 1914. Esta gran cantidade pesou no mercado internacional. En maio de 1952 emitiuse un bono do Estado ao 3 % indexado ao tipo oficial do "napoleón". Estas recuñaxes dos anos 50 consistiron en millóns de moedas destinadas a deprimir o prezo do ouro en caso de que os investidores e os aforradores as comprasen, coa fin de reducir a taxa de endebedamento público. 

Aínda que se cuñaron cos cuños orixinais, o aspecto das recuñaxes é lixeiramente diferente: ademais de estaren en magníficas condicións de conservación —dado que non circularon—, están cuñadas nun ouro máis avermellado, cunha lei do 900,39 ‰, fronte ao 902,63 ‰, das cuñaxes orixinais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Demougin, J. (2003). *Histoire du franc.* Editions du Layeur. ISBN 978-2915118094
* Schaal, K. (2021). "La fortune critique d’une monnaie d’or : le coq gaulois de Jules-Clément Chaplain à l’épreuve de la presse (1895-1914)". En *Les Cahiers de l’École du Louvre*. Nº 16.

### Outros artigos 
* *Monnaie de Paris*
* Franco francés
* Napoleón (moeda)
* Vreneli
Albeiro, Marcón, Pontevedra

**Albeiro** é un lugar da parroquia de Marcón no concello de Pontevedra, na provincia de Pontevedra. Segundo o IGE, en 2022 tiña 102 habitantes (45 homes e 57 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Marcón 
### Parroquias de Pontevedra 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Pontevedra
De viris illustribus

***De viris illustribus*** ('sobre homes famosos' en latín) é o título de varias obras escritas en latín que recollen a vida de homes notables (e ás veces dalgunhas mulleres). Estas son algunhas, en orde cronolóxica:

* *De viris illustribus* de Corneli Nepote (século&nbsp;I&nbsp;a. C.), unha "historia de grandes homes" en 16 volumes dedicados a Tito Pomponio Ático dos que só se conserva a parte que trata dos xenerais estranxeiros.

* *De viris illustribus* de Suetonio (séculos I e II d.C.), do que só se conservan fragmentos, sobre todo da parte dedicada a gramáticos e retóricos;
* *De viris illustribus urbis Romae*, unha colección anónima do s. IV (anteriormente atribuídoa a Aurelio Víctor) que contén biografías romanas anteriores á era cristiá. Serviu de modelo para o abade Lhomond.
* *De viris illustribus* de Xerome de Estridón (séculos IV e V), que consta de breves notas biográficas e literarias sobre 135 autores cristiáns, desde San Pedro ata o propio Xerome (a fonte principal dos primeiros 78 é a *Historia Eclesiástica* de Eusebio de Cesarea).
* *De viris illustribus* de Xenadio de Marsella (século V), continuación da colección de Xerome.
* *De viris illustribus* de Isidoro de Sevilla (séculos VI e VII).
* *De viris illustribus* de Francesco Petrarca (século XIV).
* *De casibus virorum illustrium*, colección de Giovanni Boccaccio (século XIV).
* *De viris illustribus* de Bartolomeo Fazio, secretario do rei de Nápoles (o manuscrito é de 1456 pero o texto foi impreso por primeira vez en 1745).
* *De viris illustribus catalanis*, colección de Pere Miquel Carbonell i Soler con 15 biografías de estudosos cataláns da súa época (1476).
* O *De viris illustribus* do abade Lhomond, escrito en 1775 baseado no *De viris illustribus urbis Romae*.
A Pedra do Lagarto, Marcón, Pontevedra

**A Pedra do Lagarto** ou **Pedra do Lagarto**. Segundo o IGE, en 2022 tiña 58 habitantes (27 homes e 31 mulleres).

Está situado ao lado da Pedra do Lagarto (A Virxe do Camiño), que tampouco aparece no Nomenclátor de Galicia de 2003.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Marcón 
### Parroquias de Pontevedra 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Pontevedra
Burofax

En España, o **burofax** é un servizo utilizado para o envío urxente de documentos que requiran dunha entrega indiscutible, servindo de proba fronte a terceiros, que se entrega sempre baixo firma do destinatario.

Aínda que é marca rexistrada de Correos de España (M-2929970), o termo emprégase frecuentemente como xenérico.

Este servizo que naceu en España como un envío de fax dende unha oficina de correos, posteriormente foi evolucionando ata ofrecer a posibilidade de que a súa imposición sexa en liña. Basicamente trátase de enviar un documento ou notificación a través dun correo electrónico certificado, o cal emite un certificado dixital con validez legal no que se rexistra todo o relacionado coa comunicación.

As distintas empresas que en España comercializan este servizo, ofrecen como elemento complementario a certificación de texto, algunha delas mesmo testemuño notarial da mesma, na que se certifica o contido do envío así como o resultado do mesmo, polo que constitúe proba plena de que se enviou unha comunicación concreta na data certificada a un destinatario determinado.

O *Burofax Online* ofrece maiores vantaxes que o tradicional xa que é sinxelo e inmediato, reduce custos, elimina trámites e intermediarios e ofrece un seguimento en tempo real das comunicacións, todo iso sen perder validez legal. 

## Notas
Ipomoea carnea

***Ipomoea carnea*** é unha especie de planta convolvulácea que crece como un arbusto. Esta planta anxiosperma ten follas con forma acorazonada que son verdes e de 15–23 cm de longo. É fácil de cultivar a partir das sementes. Estas sementes son tóxicas e poden ser perigosas para o gando; a toxicidade está relacionada co alcaloide swainsonina producido por estas endófitas, e coa bioacumulación de selenio nas follas pero principalmente nas sementes.

O talo de *I. carnea* pode utilizarse para facer papel. Tamén ten valor medicinal.

No Brasil, *I. carnea* (ademais doutros nomes comúns) coñécese como *canudo-de-pita*, literalmente "cana da pipa", xa que os seus talos ocos eran usados para facer os tubos das pipas de tabaco ou cachimbas. Deu lugar tamén ao nome da localidade de Canudos, onde se formou no século XIX unha comunidade relixiosa do sertón de Bahia, considerada antirrepublicana, contra a que se librou a guerra de Canudos en 1893–1897.

Ficheiro:Leaves of Ipomoea carnea plant.JPG|Follas de *Ipomoea carnea*.
Ficheiro:Ipomoea carnea' flowers.JPG|Flores de *Ipomoea carnea*
Ficheiro:Ipomoea carnea, India.jpg|Flores en Ranchi, India

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O cultivar 'Inducer' no USDA Germplasm System
A Gorgoloza, Ganade, Xinzo de Limia

**A Gorgoloza** é un lugar da parroquia de Ganade, no concello ourensán de Xinzo de Limia. No ano 2022 tiña 15 habitantes, dos cales 7 eran homes e 8 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ganade 
### Parroquias de Xinzo de Limia 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Xinzo de Limia
Teresa Villarino

**Teresa Villarino Valdivieso**,   foi a primeira galega enxeñeira de Montes.

## Traxectoria 
En 1964 accedeu aos estudos de Enxeñería de Montes na Universidade Politécnica de Madrid onde ontivo o doutoramento en 1979. 

Traballou na empresa privada e como experta en temas ambientais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Historia das mulleres na enxeñaría

### Ligazóns externas 
* Teresa Villarino Primera Mujer Matriculada en la ETSI de Montes
Amparo Fortuny

**Amparo Fortuny**, nada en Valencia co nome de **Amparo Soria Fortuny**, é unha directora e produtora valenciana de películas e documentais. 

## Traxectoria
Estudou no IES Lluís Vives de Valencia.  Despois estudou guión no NIC e licenciouse na Escuela Superior de Cinematografía y del Audiovisual da Comunidade de Madrid (ECAM). Dirixiu varias curtametraxes e unha longametraxe, *Estudiar en Primavera*. 

Durante anos coordinou traballos televisivos con diferentes proxectos audiovisuais. Debutou como director coa curtametraxe *Quizá Broadway* (2008, estreada en La Enana Marrón), á que seguiu o videoclip "Come on Gym" estreado en MTV en 2010 e codirixiu o falso documental *La Mata*. (2012). *Estudiar a la primavera*  " (2014) foi a súa primeira longametraxe documental, estreada na Cineteca de Matadero Madrid,. Participou en varios festivais internacionais.

## Obra
* *Quizá Broadway* (2008)
* "Come on Gym" (2010)
* *La Mata* (2012)
* *Estudiar en primavera* (2014)

## Notas
Xinzo de Limia, Xinzo de Limia, Xinzo de Limia

**Xinzo de Limia** é un lugar da parroquia de Xinzo de Limia e capital do concello ourensán de Xinzo de Limia. No ano 2022 tiña 7&nbsp;037 habitantes, dos cales 3&nbsp;398 eran homes e 3&nbsp;639 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Xinzo de Limia 
### Parroquias de Xinzo de Limia 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Xinzo de Limia
Nana Ioseliani

**Nana Ioseliani** (), nada en Tbilisi o 12 de febreiro de 1962, é unha xadrecista. A FIDE nomeouna Gran Mestra Feminina en 1980 e Mestra Internacional Feminina en 1993.

En 1978 dábase por feito que formaría parte do equipo feminino soviético na 23ª Olimpíada de Xadrez en Buenos Aires. Con todo, o Kremlin decidiu intervir, pois todos os membros do equipo eran de Xeorxia. Así, Ioseliani, a máis nova do equipo, foi substituída por unha xogadora de orixe rusa unha hora antes de o avión partir cara a capital arxentina. Ioseliani participou co equipo soviético nas 24ª e 25ª Olimpíadas en Valeta e Lucerna, respectivamente. Posteriormente uniuse ao equipo xeorxiano nas 30ª, 31ª e 32ª Olimpíadas en Manila, Moscova e Ereván. O seu equipo obtivo o ouro nas cinco ocasións. Tamén participou nas tres Olimpíadas seguintes en Elista 1998, Istanbul 2000 e Bled 2002. Nestas, Xeorxia obtivo as medallas de bronce e de prata e quedou en 4º lugar, respectivamente. A puntuación individual de Ioseliani foi de 65 puntos en 88 xogos (+49, =32, -7).

En 1979 e en 1980 foi a gañadora feminina do Campionato Europeo Xuvenil de Xadrez. Gañou o Torneo de Candidatas en dúas ocasións para xogar o Mundial Feminino de Xadrez. En 1988 xogou contra a entón campioa Maia Chiburdanidze e perdeu por 8½ a 9½ (+2, =11, -3). En 1993 perdeu ante Xie Jun por 2½ a 8½.

Gañou o Campionato Soviético Feminino de Xadrez en catro ocasións. Ioseliani tamén xogou con Xeorxia no Mundial de Xadrez por Equipos de 1997, no que logrou unha puntuación de 1½/7 no taboleiro 2.

Desde 2003 está inactiva como xadrecista e é empresaria en Praga.

## Filmografía 
En 1978 actuou na curtametraxe de comedia *Shesveneba*. Nela interpretaba a unha xadrecista quen vencía a todos os seus compañeiros homes.

En 2021 apareceu no documental *Glory to the Queen* xunto con Nana Alexandria, Nona Gaprindashvili e Maia Chiburdanidze.

## Notas
Beonna de Anglia Oriental

**Beonna** (tamén coñecido como **Beorna** ) foi rei de Anglia Oriental desde 749. 

## Traxectoria 
Destaca por ser o primeiro rei de Anglia Oriental cuxas moedas incluían o nome e o título do gobernante. Non se coñece a data final do reinado de Beonna, pero puido ser ao redor do 760. Pénsase que compartiu o reino con outro gobernante chamado Alberht e posibelmente un terceiro home chamado Hun. Non todos os expertos coinciden nestas datas de reinado ou na natureza do seu reinado: suxeriuse que puido gobernar só (e libre do dominio de Mercia) ao redor de 758.

Pouco se sabe da vida ou do reinado de Beonna, xa que nada en forma escrita sobrevive deste período da historia de Anglia Oriental. As poucas fontes primarias de Beonna consisten en simples referencias ao seu ascenso ou regra escritas por cronistas tardíos, que ata hai pouco eran imposíbeis de verificar. Desde a década de 1980, atopáronse suficientes moedas para demostrar que realmente era unha figura histórica. Permitiron aos estudosos facer inferencias sobre os vínculos económicos e lingüísticos que existían entre Anglia Oriental e outras partes de Inglaterra e o norte de Europa durante o seu reinado, así como aspectos da súa propia identidade e goberno.

## Contexto 
En contraste cos reinos de Northumbria, Mercia e Wessex, sobrevive pouca evidencia fiábel sobre o reino de Anglia Oriental. A historiadora Barbara Yorke afirmou que isto se debe á destrución dos mosteiros do reino e á desaparición das dúas sés episcopais de Anglia Oriental, que foron causadas polas incursións viquingas e a posterior colonización.

Ælfwald de Anglia Oriental morreu en 749 despois de gobernar durante 36 anos. Durante o goberno de Ælfwald, o seu reino gozou de crecemento sustentado e estabilidade, aínda que baixo a autoridade do rei de Mercia Æthelbald, que gobernou o seu reino desde 716 ata que foi asasinado polos seus propios homes en 757. Ælfwald foi o último. da dinastía Wuffingas, que gobernara Anglia Oriental desde o século VI. Un pedigrí da colección Anglian, que enumera a Ælfwald e os seus descendentes, inclúe moitos reis Wuffingas anteriores.
## Notas
Solveira, Solbeira de Limia, Xinzo de Limia

**Solveira** é un lugar da parroquia de Solbeira de Limia, no concello ourensán de Xinzo de Limia. Segundo o IGE, en 2024 tiña 78 habitantes (37 homes e 41 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Solbeira de Limia 
### Parroquias de Xinzo de Limia 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Xinzo de Limia
Zos, Zos, Trasmiras

**Zos** é o único lugar da parroquia de Zos, no concello ourensán de Trasmiras.  Segundo o IGE, en 2023 tiña 51 habitantes (22 homes e 29 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Zos 
### Parroquias de Trasmiras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Trasmiras
Rabal, Escornabois, Trasmiras

dereita|miniatura|Vista da aldea.
**Rabal** é un lugar da parroquia de Escornabois, no concello ourensán de Trasmiras. No ano 2022 tiña 66 habitantes, dos cales 36 eran homes e 30 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Escornabois 
### Parroquias de Trasmiras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Trasmiras
Queirugás, Novás, Xinzo de Limia

**Queirugás** é un lugar da parroquia de Novás, no concello ourensán de Xinzo de Limia. No ano 2022 tiña 27 habitantes, dos cales 12 eran homes e 15 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Novás 
### Parroquias de Xinzo de Limia 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Xinzo de Limia
Janet Sheen

**Janet Elizabeth Estévez**, apelido de nacemento **Templeton**; nada o 8 de xullo de 1944, coñecida profesionalmente como **Janet Sheen** e **Janet Templeton**, é unha actriz e produtora estadounidense.

## Traxectoria 
Estudou arte na New School for Social Research da cidade de Nova York, onde coñeceu ao seu futuro marido Martin Sheen. Casaron en decembro de 1961.  É nai de catro fillos, tres fillos e unha filla, todos eles actores, Emilio Estevez, Renée Estevez, Ramon Estevez e Charlie Sheen. En 1983 interpretou a Elaine de Kooning na miniserie *Kennedy*. Tamén apareceu na película *Rated X* como enfermeira, aínda que non foi mencionada nos créditos finais. En 1989, foi produtora asociada da película *Beverly Hills Brats*, e en 2010, produtora executiva do filme *O camiño* (*The Way*) sobre o Camiño de Santiago, dirixida polo seu fillo Emilio. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Janet Sheen na IMDb *(en inglés)*.
Chamosiños, Chamosiños, Trasmiras

**Chamosiños** é un lugar da parroquia de Chamosiños, no concello ourensán de Trasmiras na comarca da Limia. No ano 2022 tiña 31 habitantes, dos cales 17 eran homes e 14 mulleres.
## Toponimia
O topónimo **Chamosiños** é un xentilicio aplicado a xente procedente de Chamoso.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Chamosiños 
### Parroquias de Trasmiras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Trasmiras
Raquel Domínguez González

**María Raquel Domínguez González** é unha química galega
## Traxectoria 
É doutora en Química pola Universidade de Santiago de Compostela (USC) e  profesora Titular de Universidade no Departamento de Química Analítica, Nutrición e Bromatoloxía da USC. 

O tema principal da súa investigación é a optimización de métodos de determinación e especiación de elementos traza en alimentos, mostras biolóxicas, e medioambientais facendo uso de técnicas atómicas e cromatográficas. tamén investiga na biodispoñibilidade de elementos traza e NPs en alimentos.

Participa no programa "Unha enxeñeira ou científica en cada cole".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na USC
Os Pardieiros, Lobaces, Trasmiras

**Os Pardieiros** é un lugar da parroquia de Lobaces, no concello ourensán de Trasmiras. Segundo o IGE, no ano 2024 tiña 47 habitantes, dos cales 25 eran homes e 22 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Lobaces 
### Parroquias de Trasmiras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Trasmiras
Santo André, Vila de Rei, Trasmiras

**Santo André** é un lugar da parroquia de Vila de Rei, no concello ourensán de Trasmiras. En 2022 tiña cinco habitantes (dous homes e tres mulleres).
## Toponimia 
O topónimo **Santo André** é un haxiotopónimo referido ao apóstolo André, e débese á presenza no lugar dunha capela baixo dita advocación.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vila de Rei 
### Parroquias de Trasmiras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Trasmiras
Ana García Deibe

**Ana García Deibe** é unha química galega
## Traxectoria 
É Catedrática no Departamento de Química Inorgánica da Universidade de Santiago de Compostela.

A súa investigación céntrase na difracción de raios X de monocristal, con liñas relacionadas coa Química de Coordinación e a Supramolecular, orientadas cara ao magnetismo molecular e a luminiscencia de derivados de lantanoides, e na busca de sensores luminiscentes para nanomateriais.

No eido da divulgación participou en varios programas STEM, un deles de carácter europeo (Chemistry in Everyday Life). Participa no programa "Unha enxeñeira ou científica en cada cole".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na USC
Portomarín (homónimos)

Como topónimo **Portomarín** pódese referir a:

;En Galiza
***Portomarín**, concello da comarca de Lugo;
****San Nicolao de Portomarín**, parroquia de dito concello;
*****Portomarín**, lugar de dita parroquia;
****San Pedro de Portomarín**, parroquia de dito concello.

## Véxase tamén
### Outros artigos
O Outeiro, Chamosiños, Trasmiras

**O Outeiro** é un lugar da parroquia de Chamosiños, no concello ourensán de Trasmiras na comarca da Limia. 

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , que é unha parte alta ou elevación do terreo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Chamosiños 
### Parroquias de Trasmiras 
## Notad 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Trasmiras
A Eirexa, Trasmiras, Trasmiras

**A Eirexa** é un lugar da parroquia de Trasmiras, no concello ourensán de Trasmiras.

## Toponimia 
O topónimo **A Eirexa** procede do latín , o lugar da igrexa, e débese á presenza no lugar da igrexa de San Xoán de Trasmiras.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Trasmiras 
### Parroquias de Trasmiras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Trasmiras