open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Antímaco de Heliópole

**Antímaco de Heliópole** (en latín: *Antimachus*, en grego antigo: Ἀντίμαχος) foi un poeta grecoexipcio nado en Heliópole.

## Traxectoria 
Escribiu un poema chamado *Κοσμοποιΐα*, sobre a creación do universo, que consta de 3.780 versos hexámetros.

Xoán Tzetzes, un escritor romano de Oriente, cita tres versos dun Antímaco, pero non se sabe con certeza se eran deste autor ou doutros tamén chamados Antímaco.

## Notas
Domingo Delgado Pino

**Domingo Delgado Pino**, nado en Sevilla o 5 de febreiro de 1987, é un político e policía español do Partido Popular.

## Traxectoria 
Traballou como policía ata o ano 2000 na Brigada de Seguridade Cidadá de Sevilla.

Foi concelleiro no Concello de Burguillos de 2007 a 2011 e, de novo, de 2015 a 2019. Foi alcalde de 2011 a 2015 e, de novo, desde 2019. Foi presidente e portavoz do Partido Popular de Burguillos. É membro do grupo do Partido Popular na Deputación Provincial de Sevilla, onde exerce como deputado provincial desde o 15 de xuño de 2011.

## Vida persoal 
Está casado e ten dous fillos.

## Notas
Antímaco de Claros

**Antímaco de Claros** (en grego antigo: Ἀντίμαχος, en latín *Antimachus*) foi un poeta épico e elexíaco grego, fillo de Hiparco, segundo Cicerón.

## Traxectoria 
A miúdo chamábano *o Colofonense* porque Claros pertencía a Colofón. Floreceu durante o último período da Guerra do Peloponeso, arredor do século -V. A Suídas di que foi discípulo de Paníasis de Halicarnaso e de Estesímbroto, cousa que o faría pertencer a unha data anterior, pero que está emparentado con Lisandro e Platón especifica o período no que viviu, segundo Plutarco e Proclo.

Escribiu un poema épico titulado *Tebaida* (Θηβαίς), que relataba a expedición dos Sete contra Tebas e a guerra dos Epígonos, unha obra que se incluía no Ciclo Tebano. Outro dos seus poemas foi *Lida*, un poema de amor dedicado á súa amante ou esposa, que morreu moi nova. Antímaco regresou a Colofón buscando consolo por esa morte e escribiu este poema, que foi moi celebrado na antigüidade, segundo Ateneo de Náucratis. Era un poema moi longo, no que facía unha lista de todos os heroes míticos que, como o poeta, viran a morte prematura das súas amantes. Plutarco fala deste poema, que contiña unha gran cantidade de información procedente de mitos e historias e lendas antigas. Por este contido, e non polo seu valor poético, Agatárquides fixo un epítome, como se sabe por Focio.

Foi un dos precursores dos poetas da escola de Alexandría, que escribían para a elite culta en lugar de para o público en xeral. O emperador Hadriano prefería as súas obras ás de Homero, segundo Dión Casio. Atribúenselle outras obras, como unha *Artemisa*, unha segunda chamada *Delta* e outra titulada *Iacine* (Ἰαχίνη), e quizais unha *Centauromaquia*, pero en todos estes casos menciónase un Antímaco sen ningún epíteto descritivo, e sábese que polo menos outros dous Antímacos foron escritores. A Suídas di que Antímaco de Claros tamén foi gramático, e parece que preparou unha edición crítica das obras de Homero.

## Notas
José Solano Caballero

**José “Pepe” Solano Caballero**, nado en Las Cabezas de San Juan, Sevilla, en 1995, é un político español do partido Izquierda Unida.

É alcalde de Las Cabezas de San Juan desde o 28 de maio de 2023. Tamén é o novo secretario de ADELQUIVIR. Pepe Solano foi concelleiro no Concello de Las Cabezas de San Juan e portavoz do grupo municipal. É licenciado en Ciencias Políticas e Administración pública pola Universidade Pablo de Olavide e ten un máster en Sociedade, Administración e Política pola mesma universidade.

## Vida persoal 
O seu avó é Gumersindo Caballero, alcumado “o da lata”. É curmán de Nieves Hernández Caballero. Os seus tíos son Domingo Hernández Carrillo, que foi alcalde da vila (1995 e 2005), e Juana Caballero Gómez.

## Notas
Coming Up

***Coming Up*** é o terceiro álbum da banda inglesa de rock alternativo Suede, publicado o 2 de setembro de 1996 a través de Nude Records. Foi o primeiro álbum do grupo dende a marcha do guitarrista Bernard Butler, que foi substituído por Richard Oakes. Tamén se incorporou á banda o teclista (e curmán de Simon Gilbert) Neil Codling. O álbum foi nomeado ao Mercury Prize de 1997. Un éxito comercial e de crítica, *Coming Up* foi o segundo da banda en alcanzar o número 1 na lista de álbums do Reino Unido, producindo cinco sinxelos entre o *top 10* e recibindo unha acollida favorable no país e nos Estados Unidos. *Coming Up* foi o álbum que presentou a Suede a un público mundial, en lugares como Europa, Canadá e Asia.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Loyat

**Loyat** (en ) é un concello do departamento de Morbihan, na rexión administrativa da Bretaña, no noroeste de Francia.

## Demografía 
## Notas
The Penguin (serie de televisión)

***The Penguin*** é unha miniserie de televisión desenvolvida por Lauren LeFranc para HBO. Baséase no personaxe de DC Comics, e serve como un spin-off do filme de 2022 *The Batman*. Producida por DC Studios en asociación con Warner Bros. Television, a serie segue a ascensión de Oz Cobb ao poder no submundo criminal de Gotham City. LeFranc tamén é o showrunner da serie.

Colin Farrell interpreta o personaxe principal, retomando o seu papel de "The Batman", xunto a Cristin Milioti, Rhenzy Feliz, Deirdre O'Connell, Clancy Brown, Carmen Ejogo, Michael Zegen, Berto Colón, Scott Cohen, Shohreh Aghdashloo, Theo Rossi, James Madio, Nadine Malouf, Joshua Bitton, David H. Holmes, Daniel J. Watts, Jared Abrahamson, Ben Cook, Jayme Lawson, Aleska Palladino, Craig Walker, Tess Soltau, Marié Botha, Michael Kelly e Mark Strong.

## Notas
Necrópole de Kerkouane

dereita|miniatura|250px|Vista da costa de Kerkouane.
A **Necrópole de Kerkouane** é un antigo cemiterio situado aproximadamente 1,5 km ao noroeste da cidade púnica de Kerkouane, no nordés de Tunisia. A necrópole consiste nunha serie de bóvedas situadas nun outeiro costeiro, catro cámaras principais-tumbas e unha zona de enterramento circundante. En 1985, a UNESCO declarou Kerkouane e a súa necrópole Patrimonio da Humanidade, porque "[os] restos constitúen o único exemplo dunha cidade fenicio-púnica que sobreviviu".

[thumb|Unha vista panorámica do interior dunha das tumbas púnicas de Kerkouane decorada con murais que inclúen o [signo de Tanit.]]

A necrópole descubríuse en 1929 por un mestre de escola islámica local. Este mestre atopou unha gran cantidade de posesións enterradas nas tumbas, das cales as máis valiosas procedeu a vender a cazadores de tesouros e coleccionistas. O botín vendido incluía xoias, cerámica e xemas de escaravello.

Desde entón, historiadores e arqueólogos realizaron máis escavacións. Moitos dos obxectos recuperados foron artigos diversos con pouco valor, sobrantes do saqueo do mestre e dos saqueos dos ladróns de tumbas tras el: ósos, ovos, altares, amuletos, moedas de bronce, navallas, artigos de aseo, reliquias de obsidiana e basalto e pendentes, entre outros.

O achado máis valioso ata a data é un sarcófago pintado de vermello cunha tapa en forma de muller identificada como a deusa Astarté (Ishtar), protectora dos mortos ou unha das súas adoradoras. A muller está vestida cunha túnica e leva unha coroa sagrada coñecida como *polos*. Está cuberta de xeso vermello, azul e amarelo, e está, coa excepción dos pés, perfectamente intacta. O sarcófago é apreciado como unha das únicas tallas de madeira púnicas coñecidas que aínda existen. Por este motivo, foi levado a Zúric, Suíza para recibir tratamento pouco despois do seu descubrimento. Cando se soubo a noticia do achado, a muller tallada foi alcumada "a princesa de Kerkouane" pola prensa tunisiana. O sarcófago repousa agora no museo do sitio de Kerkouane.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Kerkouane

### Ligazóns externas 
* Guía de Kerkounane
Corn Chips

***Corn Chips*** é unha curtametraxe animada creada por Walt Disney Animation Studios que protagonizan o Pato Donald e Chip e Chop. Estreouse o 23 de marzo de 1951.

## Personaxes 
* Clarence Nash como Pato Donald
* Jimmy MacDonald como Chip
* Dessie Flynn como Dale

## Notas
Adventure (álbum)

***Adventure é*** o segundo álbum de estudio da banda de rock estadounidense Television, publicado en abril de 1978 por Elektra Records.

## Recepción 
Ken Emerson, de *Rolling Stone*, escribiu: "Ao atreverse a ser diferente, *Adventure* fai honra ao seu título, pero tamén resulta ser unha especie de decepción porque carece da tensión irregular e do drama misterioso que imbuíron *Marquee Moon* do ano pasado cun poder tan escuro pero lúcido". Robert Christgau, de *The Village Voice*, foi favorable, escribindo: "Concordo en que non é tan urxente nin tan satisfactorio, pero iso só para dicir que *Marquee Moon* foi un gran álbum mentres que *Adventure* é moi bo. A diferenza débese máis ao material que ao ambiente relativamente limpo, tranquilo e reflexivo do novo álbum. As letras de *Marquee Moon* estaban cheas de sorpresas visionarias que nunca cesaban. Estas son comparativamente como cancións, coas súas ideas concentradas en retrousos pegadizos que están rodeadas de cousas máis cotiás".

## Listaxe de cancións 
## Notas
Microsegundo

Un **microsegundo** é unha unidade de tempo no Sistema Internacional de Unidades (SI) igual a unha millonésima parte dun segundo (0,000001 ou 10−6 ou ). O seu símbolo é **μs**, ás veces simplificado como **us** cando Unicode non está dispoñible.

Un microsegundo é a un segundo, como un segundo é a aproximadamente 11,57 días.

Un microsegundo é igual a 1000 nanosegundos ou  dun milisegundo. Dado que o seguinte prefixo SI é 1000 veces maior, as medidas de 10−5 e 10−4 segundos exprésanse normalmente como decenas ou centos de microsegundos.

## Exemplos 
* 1 microsegundo (1 μs) – tempo de ciclo para unha frecuencia de 1×106&nbsp;hertz (1&nbsp;MHz), a unidade inversa. Isto corresponde á lonxitude de onda de radio de 300 m (banda de onda media AM), como se pode calcular multiplicando 1&nbsp;μs pola velocidade da luz (aproximadamente 3,00×108&nbsp;m/s).
* 1 microsegundo – a duración dun flash comercial de alta velocidade.
* 1 microsegundo – o pregamento de proteínas ten lugar na orde de microsegundos (polo tanto, esta é a velocidade da vida baseada no carbono).
* 1,8 microsegundos – a cantidade de tempo restada ao día terrestre como resultado do terremoto do Xapón de 2011.
* 2 microsegundos – a vida útil dunha partícula de muonio.
* 2,68 microsegundos – a cantidade de tempo restada ao día terrestre como resultado do terremoto do océano Índico de 2004.
* 3,33564095 microsegundos – o tempo que tarda a luz en percorrer un quilómetro no baleiro.
* 5,4 microsegundos – o tempo que tarda a luz en percorrer unha milla no baleiro (ou as ondas de radio punto a punto nun baleiro case perfecto).
* 8 microsegundos – o tempo que tarda a luz en percorrer unha milla nun cable de fibra óptica monomodo típico.
* 10 microsegundos (μs) – tempo de ciclo para unha frecuencia de 100 kHz e unha lonxitude de onda de radio de 3&nbsp;km.
* 18 microsegundos – cantidade neta por ano que se alonga a duración do día, en gran parte debido á aceleración das mareas.
* 20,8 microsegundos – intervalo de mostraxe para audio dixital con 48.000 mostras/s.
* 22,7 microsegundos – intervalo de mostraxe para CD de audio (44.100 mostras/s).
* 38 microsegundos – discrepancia na hora do satélite GPS por día (compensada pola velocidade do reloxo) debido á relatividade.
* 50 microsegundos – tempo de ciclo para o ton máis alto audible para humanos (20&nbsp;kHz).
* 50 microsegundos – para ler a latencia de acceso dunha unidade de estado sólido moderna que contén datos informáticos non volátiles.
* 100 microsegundos (0,1 ms) – tempo de ciclo para unha frecuencia de 10&nbsp;kHz.
* 125 microsegundos – intervalo de mostraxe común para o audio telefónico (8000 mostras/s).
* 164 microsegundos – semivida do polonio-214.
* 240 microsegundos – semivida do copernicio-277.
* 277,8 microsegundos – un cuarto (unha sexagésima parte dunha sexagésima parte dun segundo), empregado en cálculos astronómicos por Al Biruni e Roger Bacon nos anos 1000 e 1267 d.C., respectivamente.

## Notas
Gérard Buquoy

**Gérard Buquoy**, nado en Vaupillon, Eure e Loir, o 20 de xuño de 1944, é un escultor e medallista e deseñador e gravador de moedas francés. 

## Traxectoria 
Gérard Buquoy é un gravador da *Monnaie de Paris*, que exerceu o cargo de xefe do Servizo de Gravado do 1 de marzo ao 31 de decembro de 2001, cando foi substituído por Serge Levet. 

O sinal distintivo utilizado por Buquoy durante o exercicio do seu cargo foi unha ferradura, que aparece inscrito en todas as moedas cuñadas nese período pola ceca pública parisiense.

Ficheiro:France - P - 20 - Franc - 1993 - Jeux Méditerranéens - B.png|20 francos Xogos Mediterráneos (1992).
Ficheiro:France - P - 20 - Franc - 1993 - Jeux Méditerranéens - A.png|Reverso da anterior.

Ademais dalgunhas medallas, Buquoy foi tamén o creador de dúas moedas conmemorativas francesas, a moeda de 20 francos dos Xogos Mediterráneos (1993) e a de 500 francos dos Xogos Olímpicos de 1992 (1991) co busto de Pierre de Coubertin, ambas en asociación con Daniel Ponce.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Gravador xeral de moedas de Francia
A Place to Bury Strangers (álbum)

***A Place to Bury Strangers*** é o álbum de estudio de estrea da banda estadounidense de shoegazing A Place to Bury Strangers, publicado o 17 de setembro de 2007.

## Lista de cancións 
## Notas
Aegagropila linnaei

***Aegagropila linnaei*** é unha especie de alga verde filamentosa de auga doce que se presenta en tres formas de crecemento: como céspede, como penacho ou como bóla flotante. Aparece en lagos que se conxelan no inverno en todo o hemisferio norte. Coñécense casos naturais en Austria, Islandia, Estonia, Ucraína e o Xapón. Sábese que se forman colonias no Xapón e en Islandia, pero a súa poboación foi diminuíndo.

A forma esférica desta alga tamén se coñece como **marimo** ou **bóla de algas**. Nesta forma é unha popular planta de acuario. Os seus sinónimos son *Cladophora aegagropila*, *Conferva aegagropila* segundo Linné, *Cladophora linnaei* segundo Kützing ou *Cladophora sauteri* segundo Nees.

## Nomes 
A forma esférica de *Aegagropila linnaei* tamén se coñece como “bóla de brión”, “bóla de algas” e “bóla de masa mariña”. No Xapón chámaselle “Marimo” (en xaponés: 毬藻).

En Islandia, os pescadores do lago Mývatn deron ás bólas o nome de *kúluskítur* (*kúla* = bóla. skítur = calquera tipo de alga que queda atrapada nas redes de pesca).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* Nagasawa, S., Wakana, I. and Nagao, M. 1994. Mathematical characterization of photosynthetic and respiratory property regarding the size of Marimo's aggregation. Marimo Research 3:16–25.
* Yoshida, T., Nagao, M., Wakana, I. and Yokohama, Y. 1994. Photosynthetic and respiratory property in the large size spherical aggregations of "Marimo". Marimo Research 3:1–11.
* Yoshida, T., Horiguchi, T., Nagao, M., Wakana, I. and Yokohama, Y. 1998. Ultrastructural study of chloroplasts of inner layer cells of a spherical aggregation of "Marimo" (Chlorophyta) and structural changes seen in organelles after exposing to light. Marimo Research 7:1–13.
* Wakana, I. 1992. A bibliography relating to "Marimo" and their habitats. Marimo Research 1:1–12.
Mauron

**Mauron** (en ) é un concello do departamento de Morbihan, na rexión administrativa da Bretaña, no noroeste de Francia.

## Demografía 
## Notas
Luis Romero Acedo

**Luis Romero Acedo**, nado en Alcalá de los Gazules en 1938, é un político español do PSOE.

## Traxectoria 
Foi alcalde de Alcalá de los Gazules de 1987 a 2003, un total de 16 anos no cargo. Exerceu o cargo de presidente da Mancomunidade La Janda de 1999 a 2007, tras a destitución de Francisco Tamayo Bernal, o antigo alcalde de Barbate. Tamén foi presidente do Grupo de Desenvolvemento Rural (GDR) Los Alcornocales e é un antigo empregado da tenda de tecidos propiedade dos seus curmáns, a familia Perales Pizarro, na localidade. Foi membro do consello de administración da Empresa Municipal de Desenvolvemento de Alcalá de los Gazules de 2009 a 2018, onde tamén exerce como presidente. 

## Vida persoal 
Está casado e ten dúas fillas: Olga Romero e Raquel Romero Fuentes.

## Notas
Dragon Around

***Dragon Around*** é unha curtametraxe animada estadounidense de 1954 dirixida por Jack Hannah e producida por Walt Disney. Está protagonizada polo Pato Donald e Chip e Chop.

## Personaxes 
* Clarence Nash como Pato Donald
* Jimmy MacDonald como Chip
* Dessie Flynn como Dale

## Notas
Serge Levet

**Serge Levet**, nado en 1942, é un medallista e deseñador e gravador de moedas francés. 

## Traxectoria 
Serge Levet naceu en 1942. Cursou a súa educación artística na *École Boulle* de París, onde se graduou en gravado en aceiro en 1958. Posteriormente completou a súa formación en gravado con Eugène Cannée.

Logo traballou nun taller privado de gravado especializado en traballos industriais, ata o seu ingreso como gravador na Casa da Moeda de París en 1968. Na ceca pública parisiense ocupou o posto de xefe do Servizo de Gravado entre 2002 e 2003, en substitución de Gérard Buquoy.

[miniatura|[Moeda de 10 francos Montesquieu|10 francos Montesquieu (1989), deseñados por Levet.]]

Ademais dalgunhas medallas, Buquoy foi tamén o creador de diversas moedas conmemorativas francesas, entre as que destaca a moeda de 10 francos Montesquieu, de 1989.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Gravador xeral de moedas de Francia
Caso Rubiales

O **caso Rubiales** é a polémica relacionada co expresidente da Real Federación Española de Fútbol (RFEF) Luís Rubiales tras unha serie de actos que protagonizou durante o partido da final da Copa Mundial Feminina de Fútbol, celebrado en Stadium Australia o 20 de agosto de 2023. 

En devandito evento, celebrou o único gol da selección española agarrándose os xenitais no palco de honra que compartía coa raíña Letizia, a infanta Sofía e o presidente da FIFA Gianni Infantino. Tras a finalización do partido, cargou sobre un dos seus ombreiros á futbolista española Athenea do Castelo, agarrándoa da coxa. Durante a entrega de trofeos á selección gañadora, Rubiales bicou na boca á centrocampista Jenni Hermoso. Hermoso denunciouno ante a Fiscalía por acoso sexual, coaccións e agresión sexual. A Fiscalía presentou unha demanda contra Rubiales ante a Audiencia Nacional en Madrid. Cando Hermoso renunciou á Selección de España, o resto das xogadoras renunciaron tamén no seu apoio manifestando *o seu firme e rotunda condena ante condutas que atentaron contra a dignidade das mulleres*. Como consecuencia de todo isto a FIFA primeiro suspendeuno e logo inhabilitouno por tres anos.
## Notas
Francisco Aído Arroyo

**Francisco Aído Arroyo**, nado en Alcalá de los Gazules en 1952, é un profesor e político español do Partido Socialista Obrero Español.

## Traxectoria 
Foi alcalde de Alcalá de los Gazules de 1979 a 1983, sendo o primeiro alcalde elixido democraticamente tras a morte de Francisco Franco. En 2008, converteuse en xefe de gabinete da Consellería de Medio Ambiente, cargo que ocupou ata 2000. Tamén foi membro da sección gaditana do PSOE e da súa Comisión de Auditoría. Foi asesor de Francisco González Cabañas durante a súa presidencia da Deputación Provincial de Cádiz de 2003 a xuño de 2011, poucos días antes de que José Loaiza García fose nomeado presidente desa institución.

## Vida persoal 
Está casado con Pepa Almagro e é pai de Bibiana Aído Almagro, que foi ministra de Igualdade.

## Notas
Brett Anderson

**Brett Anderson**, nado o 29 de setembro de 1967, é un cantante inglés coñecido sobre todo por ser o vocalista e letrista principal da banda de rock Suede. Despois da disolución de Suede en 2003, liderou The Tears xunto co ex guitarrista de Suede, Bernard Butler, entre 2004 e 2006, e lanzou catro álbums en solitario nos que tamén tocou a guitarra e os teclados. Suede reformouse en 2010; continúan gravando e facendo xiras.

## Notas
Ponce

O apelido **Ponce** pode estar referido a:
***Alfonso Ponce de León Cabello** (1906-1936), pintor español de vangardas;
***Benita Moreno y Ponce de León** (1792-1872), soprano española;
***Daniel Ponce** (1933-2017), medallista e deseñador e gravador de moedas francés:
***Enrique Ponce** (nado en 1971), toureiro español;
***Jesús Pérez Bustos Ponce de León** (1902-1948), político español
***Jorge Ponce** (nado en 1982), cómico e guionista español;
***José Luis Gerardo Ponce de León** (nado en 1961), bispo católico latino arxentino;
***José Luis Ponce Alcázar** (1942-2021), futbolista español;
***Juan Ponce de León** (1460-1521),  conquistador castelán;
***Luis Ponce de León Cabello** (1899-1986), enxeñeiro e político galego;
***María Ponce** (1924-1977), activista social arxentina;

## Véxase tamén 
* **Leones de Ponce**, equipo de baloncesto profesional de Porto Rico
Arcesilao I

**Arcesilao I** (en latín: *Archesilaus*, en grego antigo: Ἀρκεσίλαος, *Arkesílaos*) foi rei de Cirene (na actual Libia) dende o ano -590 ata o -574.

## Traxectoria 
Era fillo do primeiro rei, Bato I, o fundador da dinastía Batíada, segundo Heródoto, e só se sabe que o seu reinado foi pacífico e durou aproximadamente dezaseis anos.

Morreu quizais no ano -574 e foi sucedido polo seu fillo Bato II Eudamón (*o Próspero*).

## Notas
Lingua gala cisalpina

O **galo cisalpino** é unha lingua celta continental falada na Galia Cisalpina. É coñecida polas inscricións, frecuentemente combinadas co lepóntico. Aínda que é posible que os lepónticos fosen autóctonos do norte de Italia dende finais do II milenio a. C., sábese por fontes antigas que os galos invadiron as rexións ao norte do río Po en varias ondas dende o século V a. C. Ao parecer, tomaron a arte da escritura dos lepónticos, incluíndo algunhas das peculiaridades ortográficas. Hai 20 inscricións galas cisalpinas, cinco delas máis longas ca unha ou dúas palabras. As inscricións proceden en gran parte da zona ao sur dos lepónticos.

Existe un debate aberto sobre se o galo cisalpino é un dialecto do galo (por exemplo, Schumacher 2004), ou unha continuación histórica ou dialectal do lepóntico (por exemplo, Eska 2010). Neste último caso, o termo celta cisalpino refírese aos dous xuntos, en contraste co celta transalpino (tradicionalmente galo transalpino) para a lingua celta do outro lado dos Alpes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lingua lepóntica
* Lingua gala
### Bibliografía 
* Stifter, D. 2020. *Cisalpine Celtic. Language, Writing, Epigraphy*. Aelaw Booklet 8. Zaragoza: Prensas da Universidade de Zaragoza.
* Stifter, D. 2020. «Cisalpine Celtic», Palaeohispanica 20: 335-365.
Arcesilao

* **Arcesilao o beocio**, líder beocio en Troia.
* **Arcesilao** foi o nome de catro reis de Cirene da dinastía dos batíadas.
** **Arcesilao I** de sobre -590 a sobre -574.
** **Arcesilao II o cruel** de sobre -554 a sobre -544.
** **Arcesilao III** de sobre -530 a sobre -515 (vasalo de Persia sobre -515).
** **Arcesilao IV** de 465 a -450.
* **Arcesilao de Siracusa**, militar siracusano.
* **Arcesilao** foi un embaixador enviado a Roma polos exiliados lacedemonios sobre o -183. No camiño foi interceptado polos piratas e asasinado.
* **Arcesilao de Megalópole**, político aqueo.
* **Arcesilao de Pitana**, filósofo grego.
* **Arcesilao (poeta)** foi un poeta ateniense cómico da comedia antiga.
* **Arcesilao (escultor -500)** foi un escultor que floreceu sobre o -500. Fixo unha estatua de Diana.
* **Arcesilao de Paros** foi un pintor citado per Plinio o Vello, contemporáneo de Polignoto (sobre -460).
* **Arcesilao (pintor)** foi un pintor, fillo do escultor Tisícrates que floreceu sobre o -280 ou -270.
* **Arcesilao**, escultor grego.
Libros del zorro rojo

**Libros del zorro rojo** é unha editorial barcelonesa especializada na edición de libros ilustrados.

## Traxectoria 
A editorial foi fundada en 2004 por dous arxentinos establecidos en Barcelona: o editor Fernando Diego García e o ilustrador Sebastián García Schnetzer, tamén autor do logotipo. Pronto viron recoñecida a súa dedicación: en 2011, Libros del zorro rojo foi galardoada polo Ministerio de Cultura co Premio Nacional ao Mellor Labor Editorial, e en 2015 recibiu na Feira do Libro de Bolonia o Premio á Mellor Editorial Europea de Literatura Infantil e Xuvenil. Varios autores e libros da editorial tamén mereceron distincións individuais. 

Os libros infantís distribúense en diferentes coleccións: *Álbumes ilustrados* (a máis numerosa), *Aprender y descubrir*, *Clásicos ilustrados*, *Libros de arte*, *Libros troquelados* e *Libros de Cordel*. Debemos de destacar creadores multipremiados como o alemán Einar Turkowski, autor de álbums como *Estaba oscuro y sospechosamente tranquilo* (2007), ou a estadounidense Lizi Boyd, autora de *Linterna mágica* (2015).  A maioría dos títulos do catálogo infantil publícanse simultaneamente en castelán e catalán. 

## Notas
Enoíl-ACP redutase

A **enoíl-ACP-redutase** ou **enoíl-[proteína transportadora de acilos]-redutase (NADH)**, é un encima oxidorredutase que cataliza a reacción:
:*trans*-2,3-deshidroacil-ACP + NADH+H+ ←→ acilo-ACP + NAD+.

Aquí, ACP significa proteína transportadora (/portadora/carexadora) de acilos, do inglés *acyl carrier protein*.

É un dos encimas do complexo da ácido graxo sintase da biosíntese de ácidos graxos.  Cataliza a redución do dobre enlace 2,3 en derivados enoíl-acil-[proteína transportadora de acilos] do resto de ácido graxo en elongación. En *Escherichia coli* ese encima acepta substratos con cadeas carbonadas de 4 a 18 C, e o de *Mycobacterium tuberculosis*, de 12 a 24 C.

O encima tamén se chama ENR (xene FabI) e é unha interesante diana de fármacos antibacterianos de espectro estreito debido ao seu papel esencial no metabolismo e a súa conservación de secuencia en moitas especies bacterianas. Ademais, a secuencia do encima bacteriano e a súa organización estrutural son claramente diferentes dos encimas que fan a biosíntese de ácidos graxos en mamíferos.

A baixas concentracións, os desinfectantes triclosán e triclocarbán proporcionan un efecto bacteriostático ao unirse a este encima. A atromentina e a leucomelona posúen actividade antibacteriana ao inhibiren este encima na bacteria *Streptococcus pneumoniae*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Enoíl-(proteína transportadora de acilos) redutase (NADPH, A-específica)
* Enoíl-(proteína transportadora de acilos) redutase (NADPH, B-específica)
* Cis-2-enoíl-CoA redutase (NADPH)

### Ligazóns externas 
* 
*
Edrofonio

O **edrofonio** (Edrophonium ou *N*-etil-3-hidroxi-*N*,*N*-dimetilbencenaminio), antes vendido co nome de marca **Tensilon** entre outros, é un inhibidor da acetilcolinesterase doadamente reversible. Prevén a degradación do neurotransmisor acetilcolina e actúa inhibindo competitivamente o encima acetilcolinesterase, principalmente nas unións neuromusculares.

## Usos médicos 
O edrofonio (por medio do chamado test do Tensilon) úsase para diferenciar a miastenia grave da crise colinérxica e a síndrome miasténica de Lambert-Eaton. Na miastenia grave o corpo produce autoanticorpos que bloquean, inhiben ou destrúen os receptores de acetilcolina nicotínicos nas unións neuromusculares. O edrofonio —un efectivo inhibidor da acetilcolineserase— reduce a debilidade muscular bloqueando o efecto encimático do encima acetilcolinesterase, prolongando a presenza da acetilcolina na fenda sináptica. Únese ao sitio alostérico da serina-103, mentres que a piridostigmina e a neostigmina únense ao sitio activo da acetilcolinesterase polos seus efectos inhibitorios. Na crise colinérxica, na cal unha persoa ten demasiada estimulación neuromuscular, o edrofonio fai que a debilidade muscular vaia a peor ao inducir un bloqueo despolarizante. Porén, o edrofonio  e os tests de paquete de xeo xa non se recomendan como test de primeira liña debido aos resultados falsos positivos que se poden presentar. Na práctica, os tests do edrofonio foron substituídos para testar os autoanticorpos, incluíndo os autoanticorpos para o receptor de acetilcolina e os anticorpos para a tirosina quinase específica do músculo.

O test do Tensilon pode usarse tamén para predicir se a parálise neurotóxica causada pola inxección de velenos de serpes é presináptico ou postsináptico. Se é postsináptico, entón a parálise será revertida temporalmente, indicando que se pode reverter por medio dunha terapia antiveleno axeitada. Se a neurotoxicidade é presináptica, entón o test do Tensilon non mostrará resposta e o antiveleno non reverterá a parálise. Neste caso, a reversión da parálise non se producirá ata que os axóns terminais danados nas unións neuromusculares se recuperen, isto pode tardar días ou semanas.

O fármaco pode tamén usarse para reverter o bloqueo neuromuscular ao final dun procedemento cirúrxico.

## Química 
O edrofonio en forma de cloruro (cloruro de etil-(3-hidroxifenil)dimetilamonio) prodúcese ao facer reaccionar o 3-dimetilaminofenol con bromuro de etilo, o cal forma bromuro de etil(3-hidroxifenil)dimetilamonio, cuxo átomo de bromo é substituído por un átomo de cloro ao reaccionar con cloruro de prata, dando edrofonio en forma de cloruro.

400px|miniatura|Síntese do edrofonio.

## Farmacocinética 
O fármaco ten unha breve duración da acción, de só uns 10–30 minutos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Moeda de 10 francos Montesquieu

A **moeda de 10 francos Montesquieu** é unha moeda co valor facial de 10 francos franceses emitida en 1989, caracterizada por amosar no seu anverso un busto do célebre erudito francés Montesquieu, emitida en conmemoración do tricentenario do seu nacemento en 1689.

Comparte a súa métrica coa moeda de 10 francos Xenio da Liberdade, producida entre 1988 e 2021 para a circulación ordinaria.[miniatura|esquerda|238x238px|[Retrato de Montesquieu por Benoît Louis Henriquez, no que se basea o anverso da moeda.]]O motivo principal do anverso é un retrato do erudito e pensador político Charles Louis de Secondat, barón de La Brède e marqués de Montesquieu, ollando cara á dereita e ataviado ao estilo clásico, baseado nun gravado do artista Benoît-Louis Henriquez (1732-1806).

Á parte da súa versión estándar, existen tamén outras de presentación e investimento, con idéntico deseño que o da moeda estándar e igualmente datadas en 1989. A primeira delas, cunha tiraxe limitada a 5.000 exemplares, cuñouse cun aro exterior de ouro de 920‰ (aliado con prata e cobre) e un centro de ouro de 750 ‰ (aliado con prata e paladio), e cun peso total de 12,00 gramos.

Ademais, cuñáronse tres versións *piéfort*, é dicir cos mesmos deseños mais cuñadas en discos co dobre de grosor, con tiraxes moi curtas; unha versión en prata de 950‰ (300 exemplares), outra en ouro aliado con prata e paladio (25 exemplares) e outra en platino de 999‰ (10 exemplares). Estas moedas amosan a palabra PIEDFORT gravada no campo do reverso, á esquerda do valor facial.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Demougin, J. (2003). *Histoire du franc.* Editions du Layeur. ISBN 978-2915118094

### Outros artigos 
* *Monnaie de Paris*
* Franco francés
* Moeda de 10 francos Mathieu
* Moeda de 10 francos Conquista do Espazo
* Moeda de 10 francos Victor Hugo
* Moeda de 10 francos Léon Gambetta
* moeda de 10 francos Xenio da Liberdade

### Ligazóns externas 
* Cotización da moeda no mercado numismático
Moeda de 2 francos Sementadora (1979-2001)

A moeda de **2 francos Sementadora** (en francés: *deux francs Semeuse*) é unha moeda de níquel con valor facial de dous francos franceses (franco novo) cuñada entre 1979 e 2001, cando foi substituída polo euro como unidade monetaria da República Francesa. que pola súa vez tretomaba os deseños propios das moedas de prata de finais do século XIX e principios do século XX (franco vello), caracterizados pola figura da "Sementadora", creada en 1897 polo escultor e medallista francés Oscar Roty (1846-1911), que chegou a se converter nun símbolo de Francia e que foi utilizado en varias moedas francesas, tanto do franco como do euro.

### Probas e versión definitiva 
[miniatura|166x166px|esquerda|Deseño da "Sementadora" de [Oscar Roty (1897).]]
A versión circulante da moeda de 2 francos Sementadora foi cuñada en níquel pola *Monnaie de Paris* a partir de 1979, cuns deseños baseados nos creados por Roty en 1897, mais modificados polos gravadores do taller de gravado da ceca pública parisiense. Isto exprésase no exergo do anverso da moeda, baixo os pés da sementadora, coa expresión D'APRÈS O. ROTY ("Baseado en O. ROTY"). Do mesmo xeito, cuñouse tamén unha serie de probas en 1978, desta volta cuña tiraxe de 6.000 exemplares, do modelo definitivo en níquel da nova moeda, que amosa a palabra ESSAI á dereita da sementadora, debaixo do Sol nacente.

### Emisións especiais 
Ademais da emisión ordinaria para a circulación, a partir de 1991 comezaron a emitirse tamén versións cun acabamento especial *proof* —fondo espello e relevo mate—, que se distribuíron en estoxos e presentacións especiais para coleccionistas.

Outras variantes da moeda de 2 francos Sementadora son as coñecidas como *Piéfort*, é dicir, cuñadas co mesmo deseño mais en discos cun grosor moito maior que o da serie ordinaria e cuñadas en metais nobres con tiraxes moi reducidas. Produciuse unha versión en prata de 925 ‰ (17 gramos), outra en ouro de 920‰ (30,9 gramos) e outra en platino puro (36,6 gramos).

## Tiraxes 
Nesta listaxe inclúense as tiraxes anuais da emisión estándar para a circulación e da emisión *proof* para coleccionistas:

|

|

|

|}

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Demougin, J. (2003). *Histoire du franc.* Editions du Layeur. ISBN 978-2915118094

### Outros artigos 
* *Monnaie de Paris*
* Franco francés
* Moeda dun franco Sementadora (1960-2001)
* Oscar Roty

### Ligazóns externas 
* Cotización da moeda no mercado numismático
Arsenio Cordero Domínguez

**Arsenio Jesús Cordero Domínguez**, nado en Alcalá de los Gazules en 1965, é un político español do Partido Socialista Obrero Español.

## Traxectoria 
Licenciado en Xeografía e Historia pola Universidade de Cádiz, é concelleiro dende 1999 e foi alcalde de Alcalá de los Gazules, cargo que ocupou dende 2003 ata 2011. Casado e pai de dous fillos, é membro do consello de administración da Empresa Municipal de Desenvolvemento de Alcalá de los Gazules.

Foi candidato ao Parlamento de Andalucía nas eleccións parlamentarias de 2022.

## Notas
Balu Brigada

**Balu Brigada** é un grupo musical de Nova Zelandia de indie rock orixinario de Auckland. O grupo, formado en 2016 con catro membros, é liderado polos irmáns Henry e Pierre Beasley. Publicaron dous EP *I Should Be Home* (2022) e *Find a Way* (2023), e o recompilatorio *Balu* (2024). O seu primeiro álbum, *Portal*, foi lanzado o 29 de agosto de 2025.

## Álbums 
## Eps 
## Notas
Julio Toscano Gómez

**Julio Rafael Toscano Gómez**, nado en Alcalá de los Gazules en 1978, é un médico e político español do Partido Popular.

## Traxectoria 
É licenciado en Medicina e Cirurxía pola Universidade de Cádiz. Traballou no Hospital Virgen del Rocío de Sevilla. A súa carreira política comezou en 2009, cando se converteu en presidente do Partido Popular na súa cidade natal. Un ano despois, en xaneiro de 2010, incorporouse ao Concello de Alcalá de los Gazules, exercendo tamén como portavoz do grupo do PP. En 2011, foi elixido alcalde, cargo que ocupou ata 2015. 

Desde 2015, é membro da Xunta Electoral de San Fernando e membro do consello da Empresa Municipal de Desenvolvemento de Alcalá de los Gazules.

## Notas
Paula Currás

**María Paula Currás Prada**, nada en Cambre en 1996, é unha profesora e escritora galega. 

## Traxectoria 
É graduada en inglés pola Universidade da Coruña e a Universidade de Gales do Sur, con estadías no University College Dublin e Cornell University. Doutorouse pola UDC coa tese *Lyric Texture: Subjectivity and Textual Embodiment in Contemporary Feminist Experimental Poetry* (2024).

En 2025 exerce como profesora substituta na Universidade da Coruña, área de Filoloxía Inglesa, integrada no Grupo de investigación Culturas e Literaturas dos Estados Unidos de América (CLEU). As súas liñas de investigación abranguen a poesía contemporánea, a poesía de mulleres, os estudos de xénero e os estudos da materialidade. 

A súa produción poética en inglés e galego foi publicada nas revistas *Porridge* e *Dorna*. 

## Premios 
* 2024: Segundo premio de poesía Díaz Jácome para novos creadores
* 2025: XXXI Premio Xoán Díaz de Cambre.
* 2025: XXXVIII Premio de poesía Pérez Parallé.

## Obras 
## Notas
Universidade Iuav de Venecia

A **Universidade Iuav de Venecia**, ou **IUAV**, fundada como **Instituto Universitario de Arquitectura de Venecia** (**Istituto Universitario di Architettura di Venezia**), é unha universidade italiana fundada en 1926 con sede en Venecia. Ocúpase das áreas e disciplinas de arquitectura, deseño, moda, artes visuais, urbanismo e planificación do territorio.

## Historia 
A universidade púxose en marcha en decembro de 1926 grazas a Giovanni Bordiga, que naquela altura era presidente da Academia de Belas Artes de Venecia.

A partir do ano 2001, pasou a denominarse **Universidade IUAV de Venecia**, incorporando á facultade de Arquitectura outras dúas novas facultades: Artes e Deseño e Planificación.

### Organización 
En 2012, as tres facultades foron pechadas para crear tres novos departamentos: 

* o Departamento de Arquitectura, Edificación e Conservación; 
* o Departamento de Deseño e Planificación en Contornos Complexos.
* o Departamento de Cultura do Proxecto;  Posteriormente, a Academia pasou a estar organizada nese único departamento unificado: *Departemento di Culture del Progetto.*

## Alumnado e profesorado 
Algúns dos alumnos e profesores máis destacados da IUAV son Carlo Scarpa, Manfredo Tafuri, Aldo Rossi, Benedetta Tagliabue, Renzo Piano ou Alessandro Mendini, entre outros.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Cotonificio_Veneziano,_sede_dei_corsi_di_architettura_dell'Università_Iuav_di_Venezia.jpg|Cotonificio Veneziano, sede das actividades docentes
Ficheiro:Ca'_Tron,_palazzo_storico_sul_Canal_Grande,_sede_dell'Università_Iuav_di_Venezia.jpg|Ca' Tron, palacio histórico no Gran Canal, sede da Universidade IUAV de Venecia
Ficheiro:Laboratorio_di_Scienza_delle_Costruzioni,_Mestre_(VE).jpg|Laboratorio de Ciencia das Construcións do IUAV en Vía Torino (Mestre)
Ficheiro:Convento_delle_Terese,_Venezia.jpg|Convento das Terese, sede dos estudos do profesorado e das aulas de estudo
Ficheiro:Palazzo_Badoer,_Venezia.tif|Palacio Badoer, Venecia, sede da formación avanzada
Ficheiro:Magazzini_Ligabue,_Venezia.jpg|Magazzini Ligabue, Venecia, sede dos laboratorios e do Arquivo de Proxectos
Ficheiro:Campo_della_Lana.jpg|Campo della Lana, sede de oficinas administrativas e servizos ao estudantado  
Ficheiro:Iuav_Tolentini_Venezia.jpg|Complexo dos Tolentini, sede central da universidade

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Universidade Iuav de Venecia
Aeródromo da Canosa

O **aeródromo da Canosa** foi un aeródromo situado na Illa Canosa no esteiro do Río Miño, pertencente ao concello da Guarda. A primeira aterraxe realizouna Nemesio Álvarez Sánchez, fillo dun alcalde da Guarda, cando decide vir a unha festa na Guarda en aeroplano. Ao estar nunha illa era necesario empregar unha barca para ir a terra firme. Foi o primeiro aeródromo militar de Galicia, e chegou a ser visitado o 18 de agosto de 1934 por 23 aeroplanos procedentes de Xetafe. A comezos da guerra civil un aeroplano procedente deste aeródromo lanzou papeis sobre Vigo instando aos golpistas a renderse ou ser bombardeados, alarmando á cidade. O último uso coñecido foi en 1956.  .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Aeroportos de Galicia
José María Hernansáez

**José María Hernansáez López**, coñecido tamén como **José María Hernansáez Moscoso**, nado en San Javier (Rexión de Murcia) en 1858 e finado en Murcia o 22 de setembro de 1927, foi un profesor e escritor español.

## Traxectoria 
Ingresou no corpo de catedráticos de instituto en 1892. Foi catedrático de Agricultura no Instituto de Palencia. En 1899 permutou a súa praza co catedrático do Instituto de Ensinanza Media da Coruña, Gabriel José Germán Estéban.. Foi director da Escuela de Praticultura y Cultivos de Vega de San Pedro de Nós. Desenvolveu un labor de divulgación no campo agrícola. Foi fundador do Sindicato Agrícola de la Coruña e da Caja Rural e secretario da Cámara Agrícola da provincia da Coruña. Publicou estudos sobre a agricultura moderna no *Boletín de la Granja Agrícola* e na revista *Prácticas Modernas* e o texto escolar *Agricultura. Técnica agrícola e industrial* (1906). En 1923 foi trasladado ao Instituto de Alacant, onde se xubilou en 1927. Foi presidente da Sociedad Española de Amigos del Árbol. Finou en Murcia o 22 de setembro de 1927.

## Obras 
* *Estado actual de la Agricultura en la Huerta de Murcia y progreso de que es susceptible* (1901).
* *Explotación racional de los prados como medio de aumentar la riqueza agrícola y ganadera de Galicia* (1902).

* *Técnica agrícola e industrial* (1906).

* *Los árboles, su utilidad, fomento y protección* (1911).
* *El castaño, instrucciones para su propagación. Árboles interesantes para Galicia* (1917).

## Recoñecementos 
* Cruz de primeira clase do Mérito Militar.
* O concello da Coruña dedicoulle unha rúa no barrio do Castrillón.

## Vida persoal 
Casou con Ángeles Meoro Fontana e foi pai de José María, Pedro e Ángel Hernansáez Meoro.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en galegos
* José María Hernansáez: El devoto del progreso agrícola, artigo en *La Opinión*.
Bettina Kadner

**Bettina Inés Kadner Schilling** nada en Madrid no ano 1946 é unha piloto de aviación española, de orixe alemá. Foi a primeira muller que en 1969 aos 22 anos, pilotou un avión de pasaxeiros en España e en Europa. Foi tamén a primeira muller comandante en 1972. Ambos os fitos coa compañía de voos chárter Spantax. Xubilouse traballando para Iberia en 2006.

## Traxectoria 
De familia alemá, o seu avó, aínda que traballou durante a súa vida de arquitecto, foi piloto durante a Primeira Guerra Mundial. Os seus pais abandonaron Alemaña e instaláronse en Madrid tras a guerra. A súa nai, a artista Ute Kadner, tiña unha fábrica de mobles metálicos e importou unha máquina de sinalización de pistas de aterraxe nos aeroportos. Bettina tiña 12 anos cando empezou a acompañala no seu traballo, namorouse dos avións e decidiu ser piloto.

Comezou a prepararse a principios dos 60. Aos 18 anos, tras acabar o bacharelato, estudou nas escolas de aviación de Catro Ventos (Madrid) e de Alcantarilla (Murcia) e examinouse na Escola Nacional de Aeronáutica de Salamanca. Tras máis de cinco anos de estudo en outubro de 1969, con 22 anos, logrou o título de piloto comercial de primeira clase, conseguindo a modificación do regulamento que impedía ás mulleres pilotar avións comerciais. 

Durante unha década foi a única muller nas cabinas de aviación civil españolas. A súa incorporación non foi fácil e en varias ocasións tivo que ouvir como algúns dos seus compañeiros dicíalle por radio  "Betina, á cociña". 

En 1985 Kadner finalmente foi contratada por Iberia, onde empezou como segunda (copiloto). Ascendeu a comandante do modelo Airbus 320 en 1998, a bordo do que efectuou principalmente voos europeos.

O seu último voo profesional foi en novembro de 2006.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Arranz, Pilar (29/11/2014) "Solo mujeres en el vuelo IB 6831" *El Mundo* .
Nanosegundo

Un **nanosegundo** (**ns**) é unha unidade de tempo no Sistema Internacional de Unidades (SI) igual a unha milmillonésima parte dun segundo, é dicir, ⁠ de segundo, ou  segundos.

O termo combina o prefixo SI *nano-*, que indica un submúltiplo 1 mil millonésimo dunha unidade SI (por exemplo, nanogramo, nanómetro, etc.) e *segundo*, a unidade principal de tempo no SI.

Un nanosegundo é a un segundo, como un segundo é a aproximadamente 31,69 anos.

Un nanosegundo é igual a 1000&nbsp;picosegundos ou &nbsp;microsegundos. As unidades de tempo que oscilan entre 10 e 10 segundos exprésanse normalmente como decenas ou centos de nanosegundos.
* 1,016703362164 nanosegundos (por definición) – tempo que tarda a luz en percorrer aproximadamente 30 centímetros no baleiro
* 3,3356409519815 nanosegundos (por definición) – tempo que tarda a luz en percorrer 1 metro no baleiro
* 8 nanosegundos – retardo de propagación típico dos chips lóxicos da serie 74HC baseados na tecnoloxía HCMOS, empregados habitualmente para a electrónica dixital a mediados da década de 1980
* 10 nanosegundos – un *shake*, tempo aproximado dunha xeración dunha reacción nuclear en cadea con neutróns rápidos
* 10 nanosegundos – tempo de ciclo para unha frecuencia de 100&nbsp;MHz (108&nbsp;hertz), lonxitude de onda de radio de 3&nbsp;m (banda VHF, FM)
* 10 nanosegundos – vida media do litio-12
* 12 nanosegundos – tempo de vida medio dun mesón K cargado
* 20–40 nanosegundos – tempo da reacción de fusión nunha bomba de hidróxeno
* 30 nanosegundos – vida media do carbono-21
* 77 nanosegundos – un sexto (unha sexaxésima parte dunha sexaxésima parte dunha sexaxésima parte dunha sexaxésima parte dun segundo)
* 100 nanosegundos – tempo de ciclo para unha frecuencia de 10&nbsp;MHz e unha lonxitude de onda de radio de 30&nbsp;m (onda curta)
* 294,4 nanosegundos – vida media do polonio-212
* 333 nanosegundos – tempo de ciclo da radiofrecuencia de onda media máis alta, 3&nbsp;MHz
* 500 nanosegundos – tempo T1 do cúbit de fase Josephson (véxase tamén *Cúbit*) en maio de 2005
* 1000 nanosegundos – un microsegundo

## Notas 
; Citas
Domingo Prieto García

**Domingo Prieto García**, nado en Trigueros o 30 de xaneiro de 1943, é un político español do Partido Socialista Obrero Español, deputado por Huelva durante a segunda, terceira e cuarta lexislaturas. Foi alcalde de Trigueros de forma ininterrompida de 1987 a 2003. Está casado e ten dous fillos.

## Traxectoria 
Licenciado en Ciencias Políticas pola Universidade Complutense de Madrid. É profesor de dereito e teoría política na Universidade Nacional de Educación a Distancia. Comezou a súa carreira política en 1979 como concelleiro no Concello de Trigueros. En 1982, afiliouse ao Partido Socialista e foi elixido deputado por Huelva, cargo que ocupou ata 1991. En 1987, foi elixido alcalde da súa cidade natal, converténdose no segundo alcalde elixido democraticamente tras a morte de Francisco Franco. 

Renunciou á alcaldía en 2003. De 1991 a 1999, foi presidente da Deputación Provincial de Huelva. É membro da Academia Norteamericana da Lingua Española (Nova York) e da Academia de Ciencias, Artes e Letras de Huelva.

## Premios 
Domingo Prieto recibiu unha medalla polo seu traballo político, entregada por Petronila Guerrero.

## Notas
Molac

**Molac** (en ) é un concello do departamento de Morbihan, na rexión administrativa da Bretaña, no noroeste de Francia.

## Demografía 
## Notas
Weapons (filme de 2025)

***Weapons*** é un filme estadounidense de terror de 2025 dirixido, escrito e producido por Zach Cregger. Está protagonizado por Josh Brolin, Julia Garner, Alden Ehrenreich, Austin Abrams, Cary Christopher, Toby Huss, Benedict Wong e Amy Madigan. A súa trama segue o caso de dezasete nenos da mesma aula que foxen misteriosamente a mesma noite á mesma hora.

*Weapons* estreouse a través de Warner Bros. Pictures nos cinemas dos Estados Unidos o 8 de agosto de 2025. Recibiu críticas positivas e recadou 268 millóns de dólares cun orzamento de 38 millóns de dólares.

## Personaxes 
* Josh Brolin como Archer
* Julia Garner como Justine Gandy
* Alden Ehrenreich como Paul Morgan
* Austin Abrams como James
* Cary Christopher como Alex
* Toby Huss como Ed
* Benedict Wong como Marcus Miller
* Amy Madigan como Gladys
* Sara Paxton como Erica
* Justin Long como Gary
* June Diane Raphael como Donna
* Whitmer Thomas como pai de Alex
* Callie Schuttera como nai de Alex
* Scarlett Sher como o narrador
* Luke Speakman como Matthew
* Clayton Farris como Terry

## Notas