open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Báscones de Ojeda

**Báscones de Ojeda** é un concello español da provincia de Palencia (Castela e León). A súa poboación é de 165 habitantes (INE 2012).

## Xeografía
O concello pertence á comarca de Boedo-Ojeda e está situado na parte alta do río Boedo, que divide a vila en dous barrios. Ten unha poboación de 174 habitantes (en 2009).

## Demografía
## Historia
A orixe da vila está relacionada coa primeira das repoboacións destas terras na Alta Idade Media por xente do norte, probablemente navarros ou guipuzcoanos (vascones), de onde ven o nome. A vila pertenceu ao Mosteiro de San Andrés de Arroyo e ao duque de Frías.

## Patrimonio
***Igrexa de San Bartolomé**: Templo dunha soa nave destacando no seu interior unha pila bautismal do século XVI.
***Muíños de Linaza**: De estrutura tradicional, a súa orixe remóntase ao século X. Reformados recentemente.
***Museo da madeira**
***Museo de instrumentos antigos**

## Festividades
As festas patronais son as de San Bartolomé, o 24 e 25 de agosto. Tamén se conmemora á Virxe do Boedo a terceira fin de semana de agosto, realizándose un mercado artesanal, medio maratón, maratón e máis carreiras (de bici e para os máis pequenos).

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina oficial do concello 
* Asociación Cultural Los Molinos de Báscones de Ojeda
Andorra (homónimos)

**Andorra** pódese referir a:
* **Andorra**, un país en Europa.
** **Andorra la Vella**, a capital de Andorra.
* **Andorra**, unha cidade da provincia de Teruel, Aragón, España.
* **Andorra-Sierra de Arcos**, unha comarca da provincia de Teruel, Aragón, España.
* **Andorra**, un barrio do noroeste de Filadelfia.
***Andorra CF**, un equipo de fútbol Andorra, Teruel, España.
***FC Andorra**, un equipo de fútbol e fútbol sala de Andorra la Vella, Andorra.
***Bàsquet Club Andorra**, un equipo de baloncesto de Andorra la Vella, Andorra.

## Véxase tamén
* Andora, unha cidade de Liguria, Italia.
Escudo de Andorra

O **escudo de Andorra** existe dende hai séculos. Na parte inferior ten escrito a lema do país en latín: Virtus Unita Fortior.

Componse de catro cuarteis: O primeiro son a mitra e o báculo do bispado da Sé de Urgell, o segundo son as armas do Condado de Foix ou "tres paus de goles", no terceiro están as armas de Cataluña ou "catro paus de goles", e no cuarto aparecen as armas do Vizcondado de Bearn. A primeira referencia documental deste emblema procede do selo de Ramón Berenguer IV en 1150, sendo o símbolo heráldico máis antigo do mundo en uso e anterior en tres séculos á bandeira de Dinamarca.

## Notas
El gran Carlemany

**El Gran Carlemany** (do catalán: *O Gran Carlomagno*) é o himno nacional de Andorra. Foi escrito por Joan Benlloch i Vivó (1864 - 1926) e composto por Enric Marfany Bons (1871 - 1942). Foi adoptado como himno nacional de maneira oficial en 1921.
## Letra en catalán 
El gran Carlemany mon Pare, 
dels àrabs em deslliurà. 
I del cel vida em donà, 
de Meritxell la gran Mare,

Princesa nasquí i Pubilla,
entre dues nacions, neutral.
Sols resto l'única filla,
de l'imperi Carlemany.

Creient i lliure onze segles,
creient i lliure vull ser.
Siguin els furs mos tutors,
i mos Prínceps defensors! 
I mos Prínceps defensors!
## Tradución ao galego 
O gran Carlomagno meu pai,
dos árabes ceiboume. 
E do ceo vida deume,
de Meritxell, a gran Nai,

Princesa nacín e virxe,
entre dúas nacións, neutral.
Só ficou a única filla,
do Imperio Carolinxio.

Crente e ceibe once séculos,
crente e ceibe quero ser.
Sexan os foros os meus titores,
e os meus Príncipes defensores! 
E os meus Príncipes defensores!
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Son
* Letra e son do himno
Bandeira de Andorra

A **bandeira de Andorra** (en catalán: ''Bandera d'Andorra'') foi adoptada en 1866 e oficialmente o 27 de agosto de 1971. Está composta por tres franxas verticais de cores azul, amarela e vermella (en razón 8:9:8). No centro sitúase o escudo de Andorra.

## Descrición 
Aínda que a versión oficial inclúe o escudo, existe a versión civil sen este, a cal é idéntica ás bandeiras de Moldova, Chad e Romanía. O deseño oficial do escudo e a bandeira foron aprobados polo Consello Xeral de Andorra o 5 de maio de 1999.

A bandeira pode considerarse como unha fusión entre as bandeiras de España (franxas amarela e vermella) e Francia (franxas azul e vermella), países que actúan de protectores do Principado. Esta bandeira foi instituída en 1866 agregando a franxa azul á preexistente bicolor creada en 1806 en base ás cores do condado de Foix. Durante o intento de Borís Skósyrev de instaurar unha monarquía persoal en Andorra en 1934, a bandeira foi investida e na franxa central instaurou unha coroa de ouro.

centro|Contrución da bandeira

## Outras bandeiras 

Ficheiro:Flag of Andorra (civil).svg|20px Bandeira civil
Ficheiro:Flag of Andorra (1806–1866).svg|23px|Bandeira histórica 1806 a 1866
Ficheiro:Flag of Andorra (end of the 19th century-c. 1930s).svg|23px|Bandeira histórica xullo de 1934
Ficheiro:Hypothetical flag of Andorra la Vella.svg|Bandeira de Andorra la Vella

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Llibre de normes gràfiques per a la reproducció i aplicació dels signes d'Estat per als quals el Govern és autoritat competent
Carlow

**Carlow** (en irlandés **Ceatharlach**) é unha pequena cidade de 20.000 habitantes do Condado de Carlow, en Irlanda. Está situada a 84&nbsp;km ao suroeste de Dublín, á beira do río Barrow.

## Nome 
A orixe do nome en irlandés da cidade é aínda motivo de controversia. A pesar de que a meirande parte pensa que significa *Catro Lagos*, algúns din que se trata da unión das palabras *ceatrha* (gando bovino) e *mulclach* (lugar para porcos).

## Historia
A cidade foi fundada en 1180 por Guillerme o Mariscal, Conde de Pembroke e Rei de Leinster coa finalidade de fortificar un camiño frecuentado á beira do río Barrow. Guillerme o Mariscal fixo construír o impoñente Carlow Castle.

O mosteiro de St. Mullins estaba situado na mesma rexión dende o século VII.

En 1650, durante a Conquista da Irlanda, tida en Carlow foi cercada polas forzas dos parlamentares ingleses, a fin de axilizaren o Cerco de Waterford e a capitulación da cidade.

Durante a Rebelión Irlandesa de 1798 Carlow viviu un masacre de 600 rebeldes e civís nun ataque á cidade vencido polos irlandeses Unidos, coñecida como Batalla de Carlow. *A Liberty Tree escultura* en Carlow, deseñada por John Behan, conmemora os acontecementos de 1798. Os rebeldes mortos da cidade de Carlow están enterrados no *Croppies Grave*, en Graiguecullen, Condado de Carlow.

No século XIV construíronse máis castelos na cidade, coma: Ballyloughan Castle, Ballymoon Castle, Leighlinbridge Castle e Tower House. O Colexio de St. Patrick foi creado en 1793.
## Lugares de interesse
* Un dos marcos máis notables da Carlow é o Brownshill Dolmen, situado en Hacketstown Road.
* A Carlow Courthouse situada no final de Dublin Street. Foi deseñado por William Morrison Vitruvius en 1830 e concluído en 1834.
* O Carlow Castle probablemente foi construído entre 1207 e 1213 por Guillaume de Maréchal. Apenas se conserva o muro occidental e dúas torres. Está localizado ás marxes do río Barrow próximo ao centro de Carlow.
* O Carlow Town Hall está situado no lado norte da Haymarket, e foi o centro comercial de Carlow. Unha serie doutros mercados estaban localizados ao redor da cidade, incluíndo o mercado de pataca e o mercado de manteiga. A Cámara Municipal foi proxectada polo arquitecto William Hague en 1884.
## Cidades irmás
*  Tempe, Arizona (Estados Unidos).
## Ligazóns externas
Carlow RFC
Gonzalo Vilas

**Gonzalo Vilas**, nado en Prevediños (Touro) en 1964, é un crítico de cine, ilustrador e humorista gráfico galego.

## Traxectoria 
Habitualmente (2010) asina as súas colaboracións só como "Gonzalo", e entre as súas referencias actuais no humor gráfico ten sinalado a Xosé Lois, Xaquín Marín e Suso Sanmartin.

Publicou a súa primeira viñeta para *A Nosa Terra*, semanario no que colaborou e para o cal coordinou o suplemento infantil *Bule-Bule*, entre outras tarefas. Habitualmente colabora tamén con viñetas de humor gráfico nas publicacións  GZnación e *Novas da Galiza*.

Anteriormente colaborou con outras publicacións como *Can Sen Dono*, *El Correo Gallego*, *O Pasquim* (suplemento do *Novas da Galiza* entre 2007 e 2008) ou *La Voz de Galicia*. Colabora en elDiario.es

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*GZnación celebra as 100 viñetas de Gonzalo Vilas  (consultado o 20/01/2010)
*Entrevista en *Vieiros* (consultado o 20/01/2010)
Diocese católica latina de Urgell

A **diocese de Urgell** (en latín: *Dioecesis Urgellensis*) é un bispado da Igrexa Católica, sufragáneo da arquidiocese de Tarragona. En 2004 contaba con 178.295 bautizados sobre unha poboación de 184.395 habitantes. O actual bispo da diocese é Joan Enric Vives i Sicília.

## Territorio 
A diocese comprende parte da provincia de Lleida (Cataluña) e o principado de Andorra. A sé episcopal está en La Seu d'Urgell. O territorio está dividido en nove arciprestados e 363 parroquias.
## Historia 
A diocese erixiuse no século IV. O primeiro bispo do que se teñen noticias, San Xusto, participou no concilio de Toledo (531) e no de Lleida e València (546). A sucesión episcopal non se interrompeu durante a invasión árabe (714). O bispo Félix (783-792) foi acusado de adopcionismo polos teólogos carolinxios e foi deposto e exiliado a Lión. En 1010 na localidade de Ivorra ocorreu un famoso milagre: mentres o párroco Bernat Oliver, que dubidaba sobre a transubstanciación, estaba a celebrar a consagración, o viño se transmutou en sangue vivo. O bispo San Ermengol informou inmediatamente do milagre ao papa Serxio IV. Recolléronse reliquias do milagre nun relicario en 1426 e en 1663 construíuse un santuario.

A partir do século X e até o século XIII os bispos de Urgell acumularon un importante patrimonio de señorío, comportándose plenamente como señores feudais da época. Dende o 8 de setembro de 1278 os bispos de Urgell son tamén Copríncipes de Andorra xunto cos sucesivos condes de Foix primeiro e, por sucesión, cos reis de Navarra, sucedidos polos reis de Francia e, actualmente, polos Presidentes da República Francesa.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Andorra.
* La Seu d'Urgell.
Chamilo

**Chamilo**  é unha solución de software libre, con licenza baixo a GNU/GPLv3, de xestión do E-learning ou aprendizaxe electrónico desenvolvido co obxectivo de mellorar o acceso á educación e ó coñecemento global e que nace como directo sucesor do LMS Dokeos 1.8.6. É sostido pola Asociación Chamilo (asociación sen fin de lucro), que ten como obxectivo a promoción do software  para a educación (e particularmente Chamilo), o mantemento dunha canle de comunicación clara e a construción dunha rede de fornecedores de servizos e contribuíntes ó software.

O proxecto Chamilo pretende asegurar a dispoñibilidade e calidade da educación a un custo reducido a través da distribución libre e gratuíta do seu software, da adaptación da súa interface para dispositivos do Terceiro Mundo e da provisión dun campus e-learning de acceso libre.

Actualmente Chamilo conta con dúas vertentes:
*A asociación Chamilo: xunta a institucións, empresas e particulares co obxectivo de garantir que Chamilo sexa sempre un proxecto de código libre. Entre os seus cometidos atópase tamén o ser propietaria da marca Chamilo para que esta nunca estea en mans de particulares.
*Chamilo, o software: nace como continuación do proxecto Dokeos. A maior parte dos desenvolvedores desta comunidade, continúan o seu labor neste novo proxecto.

En Galicia, o CESGA, (Centro de Supercomputación de Galicia), utiliza Chamilo para a súa plataforma de e-learning, Aula Cesga. En decembro de 2011, esta plataforma contaba con máis de 20.000 usuarios.. En marzo de 2013 a plataforma conta con máis de 35.000 usuarios.

## Notas 
## Véxase tamén
* Moodle
* LMS
* CMS

### Ligazóns externas
*Chamilo.org
*Aula Cesga
Teodoro II de Rusia

**Teodoro II Borisovich Godunov** (en ruso: Фёдор II Борисович), nado en Moscova o 10 de xuño de 1589 e finado na mesma cidade o 20 de xuño de 1605, foi tsar de Rusia. A súa morte deu comezo ao Período Tumultoso.

## Traxectoria
esquerda|200px|miniatura|O mapa de Rusia, editado por Hessel Gerritsz.
Foi o fillo e sucesor do tsar Boris Godunov. A súa nai, María Grigorievna Skuratova-Beslskaya, foi unha das fillas de Malyuta Skuratov, a favorita de Iván o Terrible.

Fisicamente robusto e moi querido polo seu pai, recibiu a mellor educación posible para os seus días, e desde a infancia foi iniciado en todas as minucias do goberno, asistindo regularmente á Duma e recibindo a diplomáticos estranxeiros. Tamén parece que tiña unha boa intelixencia, creando el só un mapa de Rusia, que aínda se conserva.. Este mapa foi editado con algunhas adicións por Hessel Gerritsz en Ámsterdam, no ano 1613 e reeditado ata 1665.

Trala repentina morte do seu pai Boris Godunov, foi proclamado tsar con 16 anos o 13 de abril de 1605. Mentres que o seu pai tomou as precaucións de rodearse de poderosos amigos, Teodoro viviu desde o primeiro momento do seu reinado nunha atmosfera de traizón. O 11 de xuño de 1605, os enviados de Demetrio o Falso chegaron a Moscova para reclamar a súa retirada, e as cartas lidas na Praza Roxa decidiron o seu destino. Un grupo de boiardos fixéronse co control do Kremlin e arrestaron o tsar.

Entre o 10 e o 20 de xuño, Teodoro foi esganado coa súa nai no seu apartamento. Oficialmente, díxose que foi envelenado, pero o diplomático sueco Peter Petreius, decatouse de que os corpos mostraban sinais dun esganamento violento..

## Notas
Jaume Bartumeu

**Jaume Bartumeu Cassany**, nado en Andorra la Vella o 10 de novembro de 1954, é un avogado e político andorrano. Está inscrito no Colexio de Avogados de Andorra dende o ano 1982, e é o Presidente do Goberno de Andorra dende 2009.

É membro fundador do Partido Socialdemócrata de Andorra, do cal foi primeiro secretario do 2000 ao 2004. Actualmente é o presidente do grupo parlamentario socialdemócrata no Consello Xeral de Andorra. Durante maio de 2008 foi proclamado polo Partido Socialdemócrata de Andorra candidato a presidente de goberno de Andorra, para as eleccións xerais do 26 de abril do 2009. Gañounas con 14 escanos de 28 totais.

Durante o seu goberno, Bartumeu tentou facer unha reforma do IVE que non conseguiu os apoios da cámara, e posteriormente, en 2010, tampouco recadou apoios abondos para aprobar os orzamentos, co que convocou eleccións xerais. Nos comicios do 4 de abril de 2011 sufriu unha severa derrota, e o seu partido pasou de 14 a 6 deputados, e foi substituído á fronte do goberno andorrano por Antoni Martí, á cabeza dunha coalición de liberais e conservadores.

En 2013 abandonou o Partido Socialdemócrata para formar Socialdemocracia e Progreso, co que concorreu ás eleccións andorrás do 1 de marzo de 2015.

## Notas
Miguel I de Rusia

**Miguel I de Rusia** ou **Miguel III de Rusia** (en ruso:Михаи́л Фёдорович Рома́нов, Mikhail Fiodorovich Romanov), nado en Moscova o 21 de xullo de 1596 e finado na mesma cidade o 13 de xullo de 1645, foi un nobre ruso, o primeiro tsar de Rusia da dinastía Romanov. O seu reinado marcou o final do Período Tumultoso.

## Vida e reinado 
Miguel foi elixido tsar de Rusia de xeito unánime por unha asemblea nacional o 21 de febreiro de 1613, pero os delegados desta non atoparon ó novo tsar e a súa nai ata o 24 de marzo no Mosteiro Ipatiev preto de Kostroma. A nai do novo tsar protestou, argumentando que o seu fillo era demasiado novo para ostentar ese cargo en tempos tan problemáticos. Os boiardos declararon que se continuaba rechazando o posto, acusarano ante Deus de ser o responsable da destrución de Rusia. Finalmente, Miguel aceptou o trono.

A situación na capital era tan estrepitosa naqueles momentos que Miguel tivo que esperar varias semanas no mosteiro de Troitsa, a 121&nbsp;km, antes de que lle puideran proporcionar unha boa acomodación en Moscova. Foi coroado o 22 de xullo de 1613. Comezou o seu reinado nun país devastado polas invasións suecas e polacas, ás que puxo fin mediante a '*Paz de Stolbovo* con Suecia e a *Tregua de Deulino* con Polonia. O resultado máis importante da *Tregua de Deulino* foi o retorno do exilio do seu pai, quen asume o control do goberno ata a súa morte en outubro de 1633, quedando Miguel relegado a unha posición totalmente subordinada.

Casou dúas veces, a primeira delas con María Vladimirovna Dolgorukova (1624), quen finou catro meses despois da voda. O seu segundo matrimonio foi con Eudoxia Streshneva (1608-1645), coa que tivo dez fillos. Miguel non puido casar a súa filla Irene co príncipe Waldemar de Dinamarca, pois este negouse a aceptar a ortodoxia. Tal evento aflixíuno e contribuíu á súa morte o 12 de xullo de 1645.
## Descendencia 
Miguel foi pai de dez nenos no seu matrimonio con Eudoxia Streshneva:

 
## Antepasados
Zannone

**Zannone** é unha illa no Mar Tirreno na costa oeste da Italia, forma parte das Illas Ponziane, administrativamente pertence á *comuna* de Ponza. Toda a illa ten aproximadamente 1 quilómetro cadrado e está a 10 quilómetros da illa de Ponza.

É parte do Parque Nacional do Circeo debido á súa beleza e varias raras biomas. A illa está deshabitada, pero supervisada polo Servizo Forestal, que mantén unha estación e unha pequena exposición educativa na parte superior do Monte Pellegrino, o punto máis alto da illa. Tamén hai ruínas dun convento beneditino que data do século XIII. Con todo, non hai instalacións turísticas e o cámping ou estancias dunha noite están prohibidas, aínda que non se require permiso especial para visitar a illa.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
### Outros artigos
* Illas Ponziane

### Ligazóns externas
*Circeo National Park
Palmarola

**Palmarola** é unha rochosa illa do Mar Tirreno na costa oeste de Italia. É a terceira illa máis grande das Illas Ponziane logo de Ponza e Ventotene e está situada a uns 10 quilómetros ao oeste de Ponza.  Tamén chamado "*la Forcina*" (forcada) debido á súa forma, en realidade, toma o seu nome da palma anana, a única palmeira nativa de Europa, que crece salvaxe na súa superficie.
A illa era coñecida na antigüidade polo nome de *Palmaria*.

## Datos 
A illa é principalmente unha reserva natural, grazas ao seu aspecto prístino e unha costa moi rochosa salpicada de grutas naturais, baías, cantís e rochas. Habitada só durante o verán, convértese nun lugar de retiro para os ponzesi que toman refuxio nas casas cova, vivendas típicas talladas na rocha de Palmarola, hai un puñado de portos onde os barcos poden atracar e varios restaurantes atenden os turistas durante a tempada de verán. As poucas praias que existen son pequenas.

O hábito de refuxiarse nas vivendas cova é moi antigo e ten as súas raíces na necesidade de escapar dos piratas, durante o século XVIII.
Nun texto da Academia Pontaniana relata: "Giovanni Tagliamonte de Ponza, morreu aos cento tres anos, iba a miúdo de Ponza e Palmarola contoume moitas confrontacións cos piratas que lle sucederon, similares a outros Ponzesi ao redor desta illa. Tiña como casa unha antiga cova cortada no cantil preto do pequeno porto de Palmarola (agora cova Tagliamonte), pero por medo aos piratas pasou moitos das súas noites na montaña nunha cueva sen encender lume para evitar ser descuberto polo fume "

O Papa Silverio exiliouse e morreu en Palmarola, o santo patrón da cidade de Ponza celébrase o 20 de xuño. A rocha de San Silverio alberga na súa parte superior unha pequena capela que a tradición popular di que se construíu sobre os restos da residencia forzosa do Santo.

Un punto de interese é Cava Mazzella, unha cova natural.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* 
* Saggio di amor paterno e Cristiano, di A. Eichholzer, socio onorario dell’ accademia Ercolanese e dell’ accademia Pontaniana , editore stabilimento tipografico di G. Nobile in Napoli, 1855.

### Outros artigos
* Illas Ponziane

### Ligazóns externas
* Palmarola
Gavi

A **Illa de Gavi** é unha pequena illa incluída no arquipélago das Illas Ponziane (ou Pontiane) xunto con Ponza , Ventotene, Palmarola, Santo Estefano e Zannone. Situada a tan só a 120 metros de Ponza, ten unha lonxitude duns 700 metros e 350 de ancho , o punto máis alto é duns 101 metros sobre o nivel do mar.

A illa ten só dous accesos ao mar, a norte agora agora en desuso ao abrigo dos ventos e os mares dos cuadrantes II e III (Sueste, Sur e Oeste) e o sur, a principal que se utiliza actualmente protexida do vento e mares do I e IV cuadrante (Oeste, Noroeste e Norte). A illa de Gavi desde 1956 é propiedade privada, é forma parte do municipio de Ponza.

A illa Gavi non ten praias, só se presenta afloramentos rochosos ao longo da costa escarpada e unha cova chamada a cova de Gavi. Só hai animais típicos da illa, como o Lagarto di Gavi, que vive só na illa. Xunto con isto tamén hai ratos, coellos e escorpións. Gavi é unha sede habitual dos niños de gaivota e do Falcón peregrino.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Ponza
* Illas Ponziane

### Ligazóns externas
Diner andorrano

O **diner andorrano** é unha divisa conmemorativa, emitida no Principado de Andorra en forma de moedas para coleccionistas. O "diner" está dividido en 100 "cèntims". O nome diner (moeda en catalán ou diñeiro en galego) derívase da divisa romana denario.

O Servizo de Emisións da Vigairía Episcopal emitiu, dende 1977, unhas series de moedas sen valor legal cun valor facial de diñeiro, aínda que anteriormente se realizaron algunhas emisións privadas. O seu valor de referencia, sen valor de troco, era de 100 pesetas ou 5 francos franceses. En 1998 é o Consello Xeral quen emite por primeira vez unha serie de diñeiro para conmemorar o 250 aniversario do Manual Digest.

O seu valor é principalmente para coleccionistas, dada a escasa tiraxe das emisións. Emitiuse en moedas de prata, ouro e bimetálicas. O motivo máis reproducido é a figura de Carlomagno.
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Worldwide Bi-Metallic Collectors Club: Andorran diner
Alexander Mackenzie (político)

**Alexander Mackenzie**, nado en Logierait (Escocia) o 28 de xaneiro de 1822 e finado en Toronto (Ontario) o 17 de abril de 1892, foi un enxeñeiro, arquitecto, escritor e político, primeiro ministro do Canadá entre 1873 e 1878.
John Alexander Macdonald

**John Alexander Macdonald**, nado en Glasgow o 11 de xaneiro de 1815 e finado en Ottawa o 6 de xuño de 1891, foi un avogado e político canadense de orixe escocesa.

## Traxectoria 
A súa familia emigrou ao Canadá en 1820, deputado polo Partido Conservador do Canadá dende 1844. Foi o Primeiro ministro do Canadá en dúas ocasións: despois da independencia, entre o entre o 1 de xullo de 1867 e o 5 de novembro de 1873 e de novo entre o 17 de outubro de 1878 ata súa morte, o 6 de xuño de 1891.
Foxo de lobo

[miniatura|Foxo de lobo en [Corredoira, Cerdedo-Cotobade|Corredoira (Cerdedo-Cotobade).]]
Un **couso**, **lobeira** ou **foxo de lobo** (do latín *fossum*, escavado) é unha construción tradicional empregada no medio rural para a caza do lobo ou de calquera outro animal considerado daniño e perigoso.

## Características 
[miniatura|Foxo de lobo de [Gargamala, Mondariz|Gargamala (Mondariz).]]
Un foxo de lobos consta dunha serie de elementos empregados para conduciren o lobo ata un lugar onde se lle poida dar caza. Habitualmente os seus elementos constitutivos son un par de muros ou valados e un pozo ou foxo propiamente dito. Os valados teñen altura suficiente para impediren o paso dos lobos, e forman no terreo os dous lados dun triángulo. No seu vértice hai unha rede entre eles ou un furado escavado no chan, o foxo, no que os lobos eran capturados ou mortos. Os muros podían ser de pedra ou madeira, ás veces de cachotería e outras de chantos. Adoitaban ter unha lonxitude total de varios centos de metros.

Outra variedade consiste nun recinto murado pechado situado en terreo elevado nun lugar de paso obrigado. Nel é doado entrar pero imposible saír. Tamén fai posible capturar ao animal con vida.

## Uso 
[miniatura|Foxo de lobo en [Parada de Sil.]]
As cacerías organízanse de xeito comunitario. En Galicia a participación nas cacerías estaba tradicionalmente regulada polos concellos das parroquias. As épocas preferidas para a caza eran a primavera e máis o verán. Os cazadores saían bater ao monte provistos de todo tipo de obxectos que facían ruído e encamiñábanse na súa fuxida cara ao espazo entre os valados.

O uso das lobeiras está espallado por todo o noroeste da Península Ibérica, especialmente nas zonas máis montañosas ou nas menos humanizadas. A pouquidade crecente de lobos e osos fai que o seu uso estea diminuíndo. Con frecuencia a toponimia indica a existencia de foxos ou dispositivos semellantes , que recibían o nome de *calello*, *caneyo*, *calecho*, *xorco*, *jorco* ou *caón* en Asturias; *chorco* en León. A variedade de recinto pechado era chamada *couso* en Asturias, *corral* en León e *cortello* en Zamora.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Foxo de lobo das Brañeiras en Viascón, Cotobade.jpg|Foxo de lobo das Brañeiras en Viascón, Cotobade.
Ficheiro:Foxo de lobo nas Brañeiras, Viascón, Cotobade.jpg|Foxo de lobo das Brañeiras.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* O lobo na cultura popular galega
### Bibliografía
*
*
Bernhard von Bülow

**Bernhard Heinrich Karl Martin von Bülow**, nobre e político, foi chanceler da Alemaña entre 1900 e 1909.
Codominio

dereita|miniatura|250px|Imaxe dunha función **f** de dominio X e codominio Y. O óvalo pequeno dentro do codominio sería o rango de **f**.

Nas matemáticas, o **codominio** ou **contradominio** é o conxunto final ou conxunto de chegada dunha función f \colon X \to Y \,; é o conxunto Y\, que participa na función, e anótase como Cod_f\, ,  C_f\, ou \rm{codom}(f)\,.

Sexa Im_f\, a imaxe dunha función f\,, entón Im_f\subseteq C_f.
## Exemplos 
*Para unha función
:f\colon \mathbb{R}\rightarrow\mathbb{R}
definida por
: f\colon\,x\mapsto x^2, ou de xeito equivalente f(x)\ =\ x^2,
o codominio de  é \textstyle \mathbb R, mais  non se asigna a ningún número negativo.
Así, a imaxe de  é o conxunto \textstyle \mathbb{R}^+_0; é dicir, o intervalo [0, \infty).

* Se definimos a función   de forma similar modificando o codominio:
: g\colon\mathbb{R}\rightarrow\mathbb{R}^+_0
: g\colon\,x\mapsto x^2.

Aínda que  e  asignan un determinado  ao mesmo número, deste xeito non son a mesma función porque teñen codominios diferentes. 
* Definimos unha terceira función  que mostra o motivo do codominio anterior:
: h\colon\,x\mapsto \sqrt x.

: O dominio de  non pode ser \textstyle \mathbb{R} (porque as reaíces de números negativos non teñen resultado nos números reais) mais pódese definir como \textstyle \mathbb{R}^+_0:
: h\colon\mathbb{R}^+_0\rightarrow\mathbb{R}.

* Indícanse as composicións.
: h \circ f,
: h \circ g.

:Analizando con estas composicións os exemplos anteriores vemos que  non é útil. É posíbel que , cando se compón con , poida recibir un argumento para o cal non se define ningunha saída: os números negativos non son elementos do dominio de , que é a función da raíz cadrada.

: A composición de funcións, polo tanto, é unha noción útil só cando o *codominio* da función no lado dereito dunha composición (non a súa *imaxe*, que é unha consecuencia da función e podería ser descoñecida no nivel da composición) é un subconxunto do dominio da función no lado esquerdo.

: A maiores, o codominio afecta se unha función é unha sobrexección, xa que a función é sobrexectiva se e só se o seu codominio é igual á súa imaxe. No exemplo,  é unha sobrexección mentres que  non. O codominio non afecta a se unha función é unha inxección.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Dominio
* Imaxe
Galería de imaxes da Casa do Home

**Imaxes da Casa do Home** (*DOMUS*), museo da cidade da Coruña.

Ficheiro:Casa do Home, A Coruña. Domus. Luces e sombras.jpg
Ficheiro:Domus2.jpg|Fachada que dá á Enseada do Orzán
Ficheiro:Cabeza do vixilante da entrada da Domus, Botero.jpg|Cabeza do vixilante da entrada da Domus, Botero
Ficheiro:Obra de Botero, Exterior da Domus, A Coruña.jpg|Obra de Botero
Ficheiro:Escultura de Botero na Domus.jpg|Escultura de Botero
Ficheiro:Domus.jpg|Fachada que dá á Enseada do Orzán.
Ficheiro:Domus logo.jpg|Logotipo da Domus.
Ficheiro:Entrando na Domus, A Coruña.jpg
Ficheiro:Silueta na Domus, A Coruña.jpg
Ficheiro:Sentados na Domus, A Coruña.jpg

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Galería de imaxes da Coruña
Jean-Pierre Blanc

**Jean-Pierre Blanc** pódese referir a:
* Jean-Pierre Blanc (1920-2004) foi un político francés.
* Jean-Pierre Blanc (1942-2004) foi un director de cine francés.
Dorothy Malone

**Dorothy Eloise Malone**, nada en Chicago (Illinois) o 30 de xaneiro de 1925 e finada en Dallas (Texas) o 19 de xaneiro de 2018 foi unha actriz norteamericana.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Dorothy Malone en alohacriticon.com .
Jean-Pierre Blanc (director de cine)

**Jean-Pierre Blanc**, nado en Charenton-le-Pont o 23 de abril de 1942 e finado en Saint-Cloud o 21 de maio de 2004, foi un director de cine francés.

## Filmografía 
* *La Vieille Fille* (1972)
* *Un ange au paradis* (1973)
* ''D'amour et d'eau fraîche* (1976)
* *Le Devoir de français* (1978; TV)
* *L'Esprit de famille* (1979)
* *Joseph Conrad'' (TV) (1991)
Crusade

***Crusade*** foi unha serie de televisión spin-off de Babylon 5, creada tamén por J. Michael Straczynski.

## Argumento 
A serie arranca da película de Babylon 5 *Babylon 5: A Call to Arms*, coa Terra infectada pola Praga Drakh e posta en corentena. A nave Excalibur transformouse nun laboratorio itinerante que vai de mundo en mundo seguindo as pistas que lles proporcionan os rangers, buscando avances para curar a Praga antes de que transcorran 5 anos, prazo calculado que durará a raza humana.

## Episodios 
### Orde TNT 
A orde na que se emitiron os episodios por primeira vez na cadea TNT foi a seguinte:
*1. "War Zone"
*2. "The Long Road"
*3. "The Well of Forever"
*4. "The Path of Sorrows"
*5. "Patterns of the Soul"
*6. "Ruling from the Tomb"
*7. "The Rules of the Game"
*8. "Appearances and other Deceits"
*9. "Racing the Night"
*10. "The Needs of Earth"
*11. "The Memory of War"
*12. "Visitors from Down the Street"
*13. "Each Night I Dream of Home"

Non obstante, debido ás continuas interferencias da cadea na produción dos episodios, esta orde está cheas de erros de continuidade e os personaxes sofren incoherencias na súa evolución.

### Orde JMS 
Cando a serie se reemitiu no Sci-Fi Channel, Straczynski escolleu a seguinte orde:
*1.(9) "Racing the night" 
*2.(10) "The Needs of Earth"
*3.(11) "The Memory of War"
*4.(2) "The Long Road"
*5.(12) "Visitors from Down the Street"
*6.(3) "The Well of Forever"
*7.(13) "Each Night I Dream of Home"
*8.(5) "Patterns of the Soul"
*9.(4) "The Path of Sorrows" 
*10.(6) "Ruling from the Tomb"
*11.(7) "The Rules of the Game"
*12.(1) "War Zone"
*13.(8) "Appearances and other Deceits"

Esta orde mostra maior coherencia na evolución dos personaxes e o descubrimento do seu pasado, aínda que non está ceibe de incoherencias. As máis rechamantes son 2:

Por un lado, os uniformes cambian constantemente de gris a negro, e aínda que os personaxes teñan senso, as rúas roupas non.

Por outro, está a posición do episodio *War Zone*, no que se mostra como se reúne a tripulación da nave e empeza a misión. A razón de que estea no número 12 é que é un episodio escrito por encargo do que Straczynski renega na súa maioría, e púxoo aí por poñelo nalgún sitio.

### Terceira Orde 
Esta orde resolve os problema dos uniformes, e diversos problemas de situar nos últimos lugares os primeiros episodios gravados.

*1. "War Zone"
*2. "The Long Road"
*3. "Appearances and Other Deceits"
*4. "The Memory of War"
*5. "The Needs of Earth"
*6. "Racing the Night"
*7. "Visitors From Down the Street"
*8. "Each Night I Dream of Home"
*9. "The Path of Sorrows" 
*10. "Patterns of the Soul" 
*11. "Ruling From the Tomb" 
*12. "The Well of Forever" 
*13. "The Rules of the Game"
Babylon 5

***Babylon 5*** é unha serie televisiva de ciencia ficción creada, producida e en gran parte escrita por J. Michael Straczynski. O episodio piloto foi emitido por primeira vez o 22 de febreiro de 1993 e case un ano despois, o 26 de xaneiro de 1994, iniciouse a emisión da primeira temporada. O 25 de novembro de 1998 emitiuse o último dos capítulos da serie.

Desde a súa finalización producíronse diversas películas e unha serie chamada *Crusade*, que foi cancelada, e que consta de trece episodios.

A música da serie e das películas está composta por Christopher Franke.
Obama (homónimos)

**Obama** pode referirse a:

***Barack Obama**, cuadraxésimo cuarto presidente dos Estados Unidos.
***Michelle Obama**, muller de Barack Obama e Primeira Dama dos Estados Unidos durante o goberno de Barack Obama.
***Obama**, un concello da Prefectura de Fukui, no Xapón.
Associação Internacional de Lusitanistas

A **Associação Internacional de Lusitanistas**, coñecida tamén polo acrónimo **AIL**, fundada en Poitiers (Francia) en 1984, é unha asociación creada co obxectivo de fomentar os estudos de lingua, literatura e cultura dos países de lingua portuguesa, para o cal realizan diferentes eventos, establecen contactos internacionais e editan unha revista, entre outras accións.

## Organigrama
Actualmente conta con 850 membros en 32 países  Para ser membro da AIL é requisito imprescindíbel ser profesor, investigador ou estudoso, e posteriormente ter a aceptación do Consello Directivo da asociación e posteriormente da Asemblea Xeral.

Desde o ano 2008 a AIL está presidida polo profesor galego Elias J. Torres Feijó. Na Secretaría está a tamén profesora galega Carmen Villarino Pardo. Entre 2011 e 2014 foi secretario xeral Roberto López-Iglésias Samartim.

## Notas
Stéphane Grappelli

**Stéphane Grappelli**, nado en París o 26 de xaneiro de 1908 e finado na mesma cidade o 1 de decembro de 1997, foi un violinista francés de jazz que fundou canda o guitarrista Django Reinhardt o Quintette du Hot Club de France.

## Traxectoria 
De pai italiano e nai francesa, á idade de 4 anos ficou orfo de nai. Aos 12 anos comezou a tocar o violín nas rúas para levar diñeiro á súa casa. En 1923 -aos 15 anos- comezou a súa carreira profesional como violinista e pianista nos cines acompañando as películas mudas.

En 1934 naceu o Quinteto do Hot Club de Francia. Ao comezar a segunda guerra mundial atopábase de xira en Inglaterra; Django volveu enseguida a Francia, pero Grappelli decidiu quedar en Londres. Cando se reencontraron en 1946, tocaron e gravaron espontaneamente *A Marsellesa*, rebautizada como *Ecos de Francia* (*Echoes of France*). Esta gravación converteuse nun escándalo e a matriz foi destruída.

Despois de tocar con Reinhardt, Grappelli gravou máis dun centenar de discos con grandes músicos, especialmente con Oscar Peterson, Jean-Luc Ponty, Philip Catherine, o cantante Paul Frederic Simon, David Grisman ou incluso con Yehudi Menuhin ou co violinista indio Lakshminarayana Subramaniam.

Foi tamén o compositor e intérprete de pezas orixinais da banda sonora do filme *Les Valseuses* de Bertrand Blier en 1974, e da música de *Milou en mai*, filme de Louis Malle de 1989.

Foi condecorado como Cabaleiro da Lexión de Honra.

Grappelli está soterrado no Cemiterio do Père-Lachaise en París.
Longford

**Longford** (*An Longfort* en irlandés) é unha vila do Condado de Longford, en Irlanda. É a capital do condado homónimo. Conta cunha poboación próxima aos 13.000 habitantes.

## Nome 
O seu nome vén do irlandés *long* (barco) e *phoirt* (porto).

## Historia 
Construída na veira do Río Camlin (derivado do gaélico "Cam line" - a liña quebrada) que é un afluente do Río Shannon. A vila foi fundada orixinalmente polos viquingos co nome de Long Phoirt. Os habitantes celtas de Éire non construíron ningunha vila, mais a zona estaba controlada por un clan local, que controlaba o Sur e a parte central do Condado de Longford (antigo Reino de Anghaile ou Annaly). A vila é ás veces coñecida tamén polo nome de **Longphort Uí Fhearghail** (Fort de O'Farrell), un priorato Dominicano fundado en 1400.

A catedral de St. Mel é a sé da diocese católica de Ardagh e Clonmacnoise, foi destruída por un incendio no Nadal de 2009.

miniatura|270px|Catedral de Longford.
Iván V de Rusia

**Iván V de Rusia** (en ruso: Ива́н Алексе́евич, Ivan Alekseievich), nado o 6 de setembro de 1666 e finado o 29 de xaneiro de 1696, foi tsar de Rusia xunto co seu medio irmán Pedro I. Xuntos gobernaron Rusia entre 1682 e 1696. Foi o máis novo dos fillos de Alexis I e María Miloslávskaya. O seu reinado foi formal debido ás súas incapacidades físicas e mentais.

## O conflito sucesorio 
Iván foi o segundo fillo do tsar Alexis I e da súa primeira muller María Miloslávskaya. Tras a morte do seu irmán máis vello, Teodoro III, Iván sucédeo no trono. Ó ser física e mentalmente discapacitado, a Duma de Boiardos decide nomear rexente ó medio irmán de Iván, Pedro, o que provoca a disputa polo trono.

Os motivos se deben ós dous matrimonios do pai de Iván e Pedro, xa que a descendencia da súa primeira muller e da segunda, Natalia Naryshkina, combatían por todos os medios para asegurar a sucesión ó trono do seu propio irmán. Xuridicamente, non se podía facer nada para impedir que gobernara Iván, posto que non había ningunha norma que impedira que un discapacitado fose tsar.

## Os Streltsi 
[miniatura|200px|esquerda|A Gran Duquesa [Sofía Alexeiievna Romanova.]]
Arredor do 1540 a fidelidade ó tsar por parte dos Streltsy estaba poñéndose a proba. Eles eran considerados a elite da milicia do tsar, aínda que tiñan fama de ebrios e corruptos.

No conflito pola sucesión, aliáronse con Sofía Alexeiievna, irmá de Iván, e a súa maior defensora, así coma a máis grande inimiga do seu medio irmán Pedro. Comezou así, unha brutal e sanguenta acción de limpeza durante a revolución moscovita de 1682, na que preto de setenta partidarios da familia contraria foron axustizados nun baño de sangue.

## O compromiso pola sucesión 
A continuación da revolta dos parentes de Iván, conducida pola súa irmá, a Duma de Boiardos, definiu a Iván como o Primeiro Tsar, a Pedro como Segundo Tsar, e a Sofía Alexeiievna como Rexente. Iván e Pedro foron coroados ó mesmo tempo o 25 de xullo de 1682.

Iván, a causa da súa condición de saúde tan deteriorada non tivo un papel importante no goberno do país.

## Descendencia 
Iván casou no 1684 con Praskovia Saltykova, coa que tivo cinco fillos: 
* María (24 de marzo de 1689 – 14 de febreiro de 1692)
* Feodosija (4 de xuño de 1690 – 12 de maio de 1691)
* Ekaterina (24 de outubro de 1691 – 14 de xuño de 1733) 
* Ana (28 de xaneiro de 1693 – 17 de outubro de 1740) – Tsarina desde 1730 ata 1740. 
* Praskovia (24 de setembro de 1694 – 8 de outubro de 1731)
Teodoro III de Rusia

**Teodoro III Alekseievich de Rusia** ou **Feodor III** (en , Fiodor Alekseievich Romanov). Nado o 9 de xuño de 1661 e finado o 7 de maio de 1682. Sucedeu ó seu pai o Tsar Alexis I no trono. Durante o seu curto reinado (1676-1682) a influencia cultural no Kremlin alcanzou ó seu cumio. 

## Vida 
Nado en Moscova en 1661, foi o fillo de maior idade vivo do tsar Alexis I de Rusia e da súa muller María Miloslavskaya. Ós quince anos, 1676, subiu ó trono tras a morte do seu pai. 

Dotado dun fino intelecto e unha nobre disposición, recibiu unha excelente educación a mans de Simeón Polotski, o monxe eslavo máis ilustrado do momento. Sabía polaco e mesmo posuía un inusitado coñecemento do latín. 

Quedou inválido, a causa dunha enfermidade, (posiblemente o escorbuto) que o desfigurou e paralizou a metade do seu corpo.

Pasou a meirande parte do seu tempo en compañía de nobres como Yazykov e Likhachov, os que máis tarde introducirían na corte rusa o idioma, vestidos e cerimonias polacas. 

O 28 de xullo de 1680, casou cunha aristócrata ucraína, Agatha Gruszewska, e asumiu o trono. A súa natural enerxía foi reducida pola súa discapacidade. Foi o fundador da Academia de Ciencias no mosteiro Zaikonospassky, onde todo o non prohibido pola Igrexa ortodoxa, incluídas as linguas eslavas, o grego, o latín e o polaco, foron tratadas polos eruditos. 
A principal diferenza entre as reformas de Teodoro e as de Pedro I, foi que mentres que as do primeiro estaban enfocadas, aínda que non exclusivamente, ó beneficio da igrexa, as de Pedro I tiveron como obxecto o estado. 
Porén, a reforma máis notable levada a cabo por Teodoro III, foi a abolición da *praza prioritaria* que marcara a vida administrativa, civil e militar de Moscova. 

Teodoro finou sen descendencia o 7 de maio de 1682. A noticia da súa morte moveu a Insurrección de Moscova dese ano.
Nenagh

**Nenagh** (*An tAonach* en irlandés) é a vila máis grande de Tipperary Norte, en Irlanda, cunha poboación de 7.424 habitantes en 2006. A vila está situada na riveira do Río Nenagh, que colle augas dos lagos Derg e Dromineer, un centro náutico famoso situado a 9&nbsp;km ao Noroeste.
Clonmel

**Clonmel** (**Cluain Meala** en irlandés) é unha cidade de Irlanda, capital e maior cidade de Tipperary Sur, con 16.910 habitantes. Tamén é a maior cidade do interior do Sur de Irlanda. A cidade está bañada polo Río Suir e está cercada por montañas e outeiros. Parte da cidade se encontra no Condado de Waterford (a parte que está despois de cruzar o Río Suir). É centro agropecuario e posúa industrias alimentarias, de calzado e unha importante fábrica de cervexa, a Bulmers (unha das maiores marcas irlandesas de cervexa), que ten sede na propia cidade de Clonmel.
miniatura|esquerda|250px|Clonmel.

## Historia
Clonmel foi construída na Idade Media, e conserva moitos elementos que lembran o seu pasado, tales como parte da muralla que a rodeaba. Oliver Cromwell sitiou a cidade en 1650.

Clonmel foi sempre un centro importante de comercio. O Suir era xa navegable ata Clonmel contra 1760 e a realización dos traballos neste río durante o século XIX permitiu que barcos de maior calado acandaran os peiraos da localidade.

## Ligazóns
* Páxina oficial de Clonmel.
Teorema do valor intermedio

miniatura|dereita|250px|Teorema do Valor Intermediario. Existe un c pertencente a (a,b) tal que f(c)=d
En análise real, o **teorema do valor intermedio** é unha propiedade das funcións continuas reais nun intervalo. O teorema establece que se unha función é continua nun intervalo, a función toma todos os valores intermedios comprendidos entre os valores da función nos extremos do intervalo.

Como consecuencia do teorema de Weierstrass pódese xeneralizar dicindo que a imaxe dun intervalo é outro intervalo, sendo os subconxuntos conexos dos números reais.

## Enunciado 
Sexa f unha función continua nun intervalo [a,b] e supoñamos que f(a). Entón para cada d tal que
f(a), existe un c pertencente a (a,b) tal que f(c)=d . Obtense a mesma conclusión no caso que f(b).

### Demostración 
O teorema pode demostrarse facilmente aplicando o teorema de Bolzano (que se trata dun caso particular do teorema do valor intermedio).

## Notas 
* Bombal, Marin & Vera: *Problemas de Análisis matemático: Cálculo Diferencial*, 1988, ed. AC, ISBN 84-7288-101-6.
* Agudo, F. R. Dias, *Análise Real* (3 volumes), Lisboa: Escolar Editora, 1994
* Ostrowski, A., *Lições de Cálculo Diferencial e Integral* (3 volumes), Lisboa: Fundação Calouste Gulbenkian, 1981
Fasil Ghebi

miniatura|250px|dereita|Castelo de Fasilides.
A cidadela de **Fasil Ghebi** na cidade etíope de Gondar, é un recinto real amurallado do século XVII dende onde os emperadores de Etiopía reinaron o imperio. En 1979, foi declarada Patrimonio da Humanidade pola Unesco xunto con outros monumentos da cidade e proximidades. Fasil Ghebi é un exemplo dun estilo particular de arquitectura, chamado *estilo de Gondar*, no que, sobre unha base local árabe integráronse as influencias do estilo barroco europeo, introducido polos misioneiros portugueses, e as técnicas arquitectónicas indias da cocción do cal, achegadas polos mestres construtores chegados de Goa.

O recinto real de Fasil Ghebi está rodeado por unha muralla de novecentos metros de lonxitude, con doce portas e dúas pontes. No seu interior agrúpanse varios edificios históricos:
* O castelo de Fasilides, edificio de base rectangular flanqueado nas esquinas por catro torreóns redondos rematados por pequenas cúpulas, que constitúe a obra cume do estilo de Gondar
* O castelo do emperador Iyasu, o edificio máis alto de Gondar, construído entre 1682 e 1706
* A chancelaría e a biblioteca de Tzadich Yohannes, dous pavillóns anexos ao castelo de Fasilides
* O salón de banquetes
* A tumba do cabalo do rei Fasilides
* Tres igrexas, entre as que destaca a capela de San Antonio, con pinturas murais
* Cortes

Ademais de Fasil Ghebi, tamén se incluíron no Patrimonio Mundial:
* A abadía de Debre Berhan Selassie, coa súa igrexa circular decorada con pinturas, a 1200 m ao nordeste de Fasil Ghebi
* Os baños de Fasilides, un palacio de varios pisos nun estanque dentro dun extenso terreo de recreo, onde anualmente se celebra a cerimonia de bendición do baño, a 1500 m ao noroeste
* A igrexa de Kuddus Yohannes, a 1500 m ao oeste
* O complexo de Qusquam, construído pola Emperatriz Mentuab no século XVIII, a 3000 m ao noroeste, que inclúe unha igrexa redonda e o palacio de Mentuab, construído entre 1730 e 1755, que recorda ao Renacemento europeo
* O mosteiro de Mariam Ghemb, chamado Socinios
* O palacio de Guzara

A pesar do terremoto de 1704, da guerra civil do século XIX, da decadencia da cidade ao perder a capitalidade do imperio, e dalgunhas desafortunadas reconstrucións realizadas polos italianos durante a segunda guerra mundial, o estado de conservación dos edificios é bastante bo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Galería de imaxes na unesco.org: [Fasil Ghebbi http://whc.unesco.org/en/list/19/gallery/]