open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Toni Nakić

**Toni Nakić**, nado o 1 de xuño de 1999 en Šibenik, é un xogador croata de baloncesto profesional internacional. Formado nas categorías inferiores do GKK Šibenka, actualmente xoga para o Río Breogán da Liga ACB. Cunha altura de 2,00 m, xoga nas posicións de ala e ala-pivote. Na temporada 2021−22 foi o MVP das Finais da HT Premijer liga, máxima categoría do baloncesto croata.

## Traxectoria 
Nado en Šibenik, Nakić comezou a xogar desde os 14 anos no principal equipo da súa cidade natal, o GKK Šibenka. a xogar ao baloncesto. No Šibenka destacou nas temporadas 2018−19 e 2019−20, onde promediou preto de 16 puntos, 5 rebotes e 3 asistencias por encontro. O seu rendemento levouno a asinar en 2020 polo Cibona Zagreb, equipo onde xogou tanto na liga doméstica como na Liga ABA. Co equipo da capital croata conseguiu o título de liga en 2022, onde achegou 8 puntos e 3 rebotes por encontro cunha porcentaxe en lanzamentos de tres do 43,5%, sendo ademais nomeado mellor xogador das finais da liga. A nivel internacional xogou tanto para todas as categorías inferiores como para a selección absoluta de Croacia.

### Clubs 
Ao longo da súa carreira, Nakić ten xogado para os seguintes equipos profesionais:
*  GKK Šibenka (HTPL, 2014–2020)
*  Cibona Zagreb (ABA / HTPL, 2020−2022)
*  CB Breogán (ACB, 2022− )

## Palmarés 
* **Campión da Liga de Croacia (1)**: 2022
* **Campión da Copa de Croacia (1)**: 2022
* **MVP das Finais da Liga de Croacia (1)**: 2022
* **Medalla de Prata no Eurobasket 2018**

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ABA Liga 
* Perfil en Proballers 
* Perfil en Draft Express
Eva Iglesias

**Eva Iglesias Miguéns**, nada o 1 de novembro de 1987 en Rianxo, é unha cantante e actriz galega.

## Traxectoria 
Estudou no IES Félix Muriel de Rianxo. Foi cantante de varias orquestras.

Máis coñecida pola súa participación no *Land Rober* da TVG, tamén participou en varios programas especiais da TVG, como as badaladas de fin de ano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Cantando *Sementeira* con Lucía Pérez en 2022
Axencia Europea de Produtos Químicos

A **Axencia Europea de Sustancias Químicas** (acrónimo: AESQ e ECHA, do inglés *European Chemicals Agency*) é unha organización da Unión Europea.

A súa sede está situada en Helsinqui, Finlandia.

## Actividade 
Ten como principal obxectivo xestionar os aspectos técnicos, científicos e administrativos do REACH, o Sistema de Rexistro de Produtos Químicos da UE. 

Segundo o sitio web oficial, a Axencia pretende ser "o centro de coñecemento sobre a xestión sostible de produtos químicos, ao servizo dunha ampla gama de políticas e iniciativas globais da UE, en beneficio dos cidadáns e do medio ambiente".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *"Como funciona a Unión Europea - Guía das institucións da Unión Europea"* - Publicacións Oficiais das Comunidades Europeas, 2008, páxina 44. ISBN 978927903664-5

### Ligazóns externas 
* 
* LinkedIn: https://www.linkedin.com/company/european-chemicals-agency
** REACH 2018:https://www.linkedin.com/company/reach-2018
** https://www.linkedin.com/company/users-of-chemicals
* Twitter: https://twitter.com/eu_echa
* Facebook: https://www.facebook.com/EUECHA
Cabo de vara

O **cabo da vara** era un condenado que en España se encargaba de manter a disciplina entre o resto dos presos dun cárcere, brandindo unha vara, o instrumento de castigo que lle daba nome. 

Aínda que en 1885 foron substituídas legalmente por "gardas", seguiron utilizándose. Os cabos recorreron á violencia e aos malos tratos, e mesmo á tortura, para manter a orde e reforzar a súa autoridade delegada. Sobre os seus actos presentáronse denuncias. A súa figura foi asimilada á dos *kapos* dos campos de concentración nazis. Na inmediata posguerra da Guerra civil de 1936-1939 reapareceron coa represión franquista nos cárceres, campos de concentración e outros centros de internamento ateigados de presos políticos  Así lembrou un preso a súa experiencia coas puntas da vara nos cárceres franquistas: 

Outro preso viviu unha experiencia similar:
En 1965 publicouse a novela de Tomás Salvador *Cabo de vara*, reeditada en 1970. Oito anos despois converteuse nunha película co mesmo título do director Raúl Artigot

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Axencia Europea de Seguridade Marítima

A **Axencia Europea de Seguridade Marítima** (**AESM** ou **EMSA**, do inglés: *European Maritime Safety Agency*) é unha axencia da Unión Europea encargada de reducir o risco de accidentes marítimos e a contaminación mariña dos buques e a perda de vidas humanas no mar contribuíndo a aplicar a lexislación comunitaria pertinente. Ten a súa sede en Lisboa, Portugal.

## Misión 
A AESM ten a seguinte misión:

* asistir á Comisión Europea na creación de lexislación no ámbito da seguridade marítima e na prevención da contaminación dos buques .
* asistir á Comisión na aplicación efectiva da lexislación comunitaria en materia de seguridade marítima, en particular no seguimento do funcionamento do réxime portuario comunitario.
* organizar exercicios, desenvolver solucións técnicas e prestar asistencia técnica relacionada coa aplicación da lexislación comunitaria
* axudar a desenvolver unha metodoloxía común para a investigación de accidentes marítimos
* proporcionar datos sobre seguridade marítima e contaminación dos buques, e axudar na identificación e persecución de buques que realicen verteduras ilegais.

Como tal, a AESM traballa en estreita colaboración cos servizos marítimos dos estados membros.

## Historia e estrutura 
[miniatura| Axencia Europea de Seguridade Marítima, Cais do Sodré, [Lisboa|esquerda|225x225px]]
A AESM foi fundada en 2002, despois de que as Comunidades Europeas adoptasen importantes paquetes de lexislación sobre seguridade marítima após grandes catástrofes marítimas en augas europeas, como os accidentes no *ferry* *Estonia* e os petroleiros *Erika* e *Prestige*. Sentiuse a necesidade de contar cunha axencia especializada nos ámbitos da lexislación marítima, a aplicación e a execución.

A AESM tiña orixinalmente a súa sede na parte leste de Lisboa, onde tivo lugar a exposición mundial de 1998 (Expo 98), tendo sido trasladada desde entón a novas instalacións, construídas para o efecto preto do Cais do Sodré, no centro de Lisboa. Conta cun cadro de persoal duns 120 traballadores e opera unha pequena frota de buques contratados ao sector comercial para complementar os recursos de cada estado membro. O director executivo é Willem de Ruiter.

A EMSA conta cun orzamento de 17.500.000 euros, máis 17.800.000 euros para atender casos de contaminación.

### Gardacostas Europea 
En maio de 2006, The Daily Telegraph (xornal británico) informou de que a Comisión supostamente considerara propoñer a transformación da EMSA nunha Garda Costeira Europea, aínda que non se informaron detalles. O xornal citou a algúns críticos que se mostraban receosos ante a posibilidade de constituír á escondida unha mariña europea, poñendo en perigo a soberanía dos Estados membros en materia de defensa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Salvador Quishpe

**Salvador Quishpe Lozano**, nado en Zamora, 15 de marzo de 1971, é un político ecuatoriano, militante de Pachakutik que foi prefecto de Zamora Chinchipe; durante a súa xestión converteuse nunha figura do movemento indíxena pola súa forte oposición ás políticas da presidencia de Rafael Correa, chegando a ser precandidato do seu partido para as eleccións presidenciais de 2017.

## Traxectoria 
Naceu o 15 de marzo de 1971 no sector de Piuntza da parroquia Guadalupe, cantón Zamora, provincia de Zamora Chinchipe. Os seus pais son Manuel Asunción Quishpe e María Francisca Lozano Gualán, ambos de orixe saraguro.

É militante do Movemento de Unidade Plurinacional Pachakutik. Desempeñou diversos cargos como dirixente da Federación de Saraguros de Zamora Chinchipe. Foi presidente da Ecuarunari, asesor do Consello Provincial de Cotopaxi, dirixente da coordinación política da CONAIE. Representou á provincia de Zamora Chinchipe en dúas ocasións como deputado no ano 2003 e 2007. Durante ese tempo foi acusado de nepotismo e peculado, tendo 19 procesos xudiciais na súa contra.

Entre 2009 e 2019 ocupou o cargo de prefecto de Zamora Chinchipe, durante a súa dministración sostivo unha posición crítica ao goberno de Rafael Correa, formando e dirixindo protestas contra o réxime, nas que se inclúe a marcha indíxena cara a Quito contra a minería do 2012.

En 2021 encabezou a lista de asembleístas nacionais do Movemento de Unidade Plurinacional Pachakutik, resultando elixido nas eleccións lexislativas do 7 de febreiro de 2021, volvendo ocupar un escano despois de 14 anos do seu paso polo antigo Congreso Nacional.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* El Comercio: *Salvador Quishpe: "Me tuvieron en la esquina de la Presidencia de la República"*. Quito - Ecuador, 13 de agosto de 2015.
José Garabal Louzao

**José María Garabal Louzao**, nado en Santiago de Compostela en 1835 e finado ibídem o 18 de xuño de 1907, foi un pintor, decorador, copista e restaurador galego.

## Traxectoria 
Formouse con Juan José Cancela del Río. Os pais enviárono a Madrid, onde tivo por mestre a Federico Madrazo na Real Academia de Belas Artes de San Fernando. De volta a Santiago opositou á praza de Debuxo da Real Sociedade Económica de Amigos do País, sen éxito, pois gañoulla Modesto Brocos. Practicou unha pintura romántica e costumista en retratos, paisaxes e pintura relixiosa. Con motivo de senllas visitas reais a Compostela, en 1859 regaloulle unha acuarela do Pórtico da Gloria a Isabel II e en 1887 dúas obras de tipos galegos a Afonso XII. Foi nomeado pintor e decorador da Casa Real.

Destaca o seu traballo na decoración do patio do arcebispo Malvar en San Martiño de Salcedo, a restauración do altar maior da Catedral de Santiago de Compostela e a restauración e decoración do Recreo Artístico e dos cafés "Suízo" e "España" de Santiago de Compostela. Restaurou parte dos cadros do palacio arcebispal a petición do cardeal Herrera.

## Galería de imaxes 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Ramón Parada Justel
* Manuel López Garabal
### Ligazóns externas 
* Listaxe de bibliografía sobre o autor en pintoresgallegos.com
* Museo Virtual Universidade de Santiago de Compostela.
Al-Irshad 'ila Qawati' al-Adilla fi Usul al-I'tiqad

**Unha guía para probas concluíntes nos principios de crenza** (árabe: الإرشاد إلى قواطع الأدلة في أصول الاعتقاد, romanizado: ''Al-Irshad 'ila Qawati' al-Adilla fi Usul al-I'tiqad* simplemente coñecido como *Al-Irshad*, "A Guía"), é un gran clásico da teoloxía islámica. O seu autor, Al-Juwayni, foi o principal teólogo da súa época; era máis famoso polos seus numerosos tratados importantes sobre os principios do dereito e por ter sido o mestre do gran Al-Ghazali.

Os seus escritos no campo da teoloxía, especialmente *Al-Irshad*, representan un punto álxido do desenvolvemento da teoloxía no entón mundo islámico contemporáneo. En *Al-Irshad,'' Al-Juwayni estableceu sistematicamente o que o autor consideraba probas seguras para os principios de calquera discurso sobre Deus, os seus atributos, sobre o que se debe dicir sobre el e como o ser humano debería entender o que é posible con respecto a Deus.
Observatorio Europeo das Drogas e das Drogodependencias

O **Centro Europeo de Control das Drogas e da Drogadicción** ou **Observatorio Europeo das Drogas e das Drogodependencias** (**OEDT**), en inglés **EMCDDA***, European Monitoring Centre for Drugs and Drug Addiction*) é unha axencia da Unión Europea. Foi creado en 1993 e ten a súa sede en Lisboa, Portugal. Aínda que o EMCDDA serve principalmente a Europa, tamén traballa con outros socios, científicos e responsables políticos de todo o mundo.

## Misión e papel 
O EMCDDA fundouse co principio de que a investigación científica independente é un "recurso vital para axudar a Europa a comprender a natureza dos seus problemas de drogas e responder mellor a eles".[miniatura|250x250px|Un dos dous edificios da axencia do OEDT en [Lisboa]]
### Agradecementos 
En 2013, The American Library Association recoñeceu tres publicacións do OEDT entre os documentos gobernamentais notables de 2012.

## Instalacións 
Desde 2008, o OEDT comparte novas instalacións coa Axencia Europea de Seguridade Marítima (aberta en 2002 en Bruxelas, onde comezou provisionalmente as súas actividades) e o Centro Europeo de Información Jaques Delors, preto da estación de tren de Cais do Sodré en Lisboa. O proxecto de construción do edificio, aprobado pola Autoridade Marítima do Porto de Lisboa, foi obxecto de certa polémica por parte de colectivos cidadáns da zona.

## Notas 

## Véxase tamén 
* Decisións do Consello Europeo sobre medicamentos de deseño
* Oficina das Nacións Unidas contra a Droga e o Delito UNODC
### Ligazóns externas 
* Observatorio Europeo das Drogas e das Drogodependencias
* Health-EU Portal o portal oficial de saúde pública da Unión Europea
Marlon Santi

**Marlon René Santi Gualinga**, nado en Sarayacu, na provincia de Pastaza en 1976, como o líder máis novo na súa historia. Pouco despois de tomar posesión no cargo, a súa muller Miriam Cisneros foi secuestrada e torturada por autores descoñecidos. Humberto Cholango, daquela presidente de ECUARUNARI, recoñeceuno polas súas capacidades organizativas.

Como presidente da CONAIE, Marlon Santi demandou a inmediata desmilitarización dos territorios indíxenas e expresou a súa solidariedade coa vila de Dayuma, onde se violaron os dereitos humanos e onde se quixo impedir o dereito a protesta. Tamén se opuxo ás políticas do goberno de Rafael Correa e á Asemblea Constituínte para impedir o saqueo da auga, o petróleo, os minerais e a biodiversidade nas terras e territorios dos pobos indíxenas.

## Notas
IES Santiago Basanta Silva

O **Instituto de Ensino Secundario Santiago Basanta Silva** é un centro educativo público situado en Vilalba (Lugo) que imparte ensino de Educación Secundaria Obrigatoria (ESO) e Bacharelato. Depende da Consellería de Educación da Xunta de Galicia. Foi nomeado na honra do avogado e político vilalbés Santiago Basanta Silva.

## Galería de imaxes 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* IES Lois Peña Novo
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
César Umajinga

**César Umajinga Guamán**, nado en Pujilí en 1969,

Iniciou a súa vida política ao ser elixido prefecto provincial de Cotopaxi nas eleccións seccionais de 2000 polo movemento Pachakutik, converténdose no primeiro indíxena en ser elixido para dito cargo na provincia. Foi reelixido nas eleccións de 2004 e de 2009.

Dende o seu papel de líder indíxena promoveu protestas contra os gobernos de Jamil Mahuad e Lucio Gutiérrez. O bloque lexislativo do movemento Pachakutik reaccionou ante o ditame e aseverou nunha rolda de prensa que se trataba dunha persecución política contra os dirixentes indíxenas que se mostraron contrarios ao goberno. En xuño do mesmo ano o consello provincial acatou o ditame e retirou do cargo a Umajinga, nomeando no seu lugar a Blanca Guamangate.

Nas eleccións lexislativas de 2013 foi elixido asembleísta nacional en representación da provincia de Cotopaxi polo movemento Pachakutik.

## Notas
Erika (petroleiro)

O ***Erika*** foi un petroleiro maltés de bandeira de conveniencia construído no Xapón en 1975, propiedade da empresa Tevere Shipping e xestionado por Panship Management and Services Srl. O 12 de decembro de 1999 o petroleiro afundiuse nunha tormenta, partindo en dous e provocando unha marea negra nas costas da Bretaña. No momento do incidente foi fretado por TTC (Total Transport Corporation)

## Historia 
[esquerda|miniatura|Mapa do rumbo que levou o *Erika* até o seu afundimento e a posterior contaminación da costa no [golfo de Biscaia.]]
En decembro de 1999 transportaba 30&nbsp;000 toneladas de fueloil pesado desde Dunkerque a Livorno (Italia), adquirido pola empresa eléctrica italiana Enel a Total Bermuda, que á súa vez o comprara a Total-Fina-Elf. En plena travesía do Cantábrico e cunha forza de mar de 8 a 10, o barco (que tiña todos os permisos en regra) rompeu en dous por un defecto estrutural e o desgaste normal nun barco da súa antigüidade (25 anos), provocando unha catástrofe ecolóxica en forma de marea negra na costa bretoa.

En xaneiro de 2007 o tribunal correccional de París ditou unha sentenza condenando a Total, o armador, o xerente do petroleiro e a empresa de certificación italiana Rina (responsable das inspeccións técnicas do buque) a pagar colectivamente 192 millóns de euros de indemnización ás vítimas da marea negra. A mesma sentenza absolve ao capitán, e aos axentes do servizo de salvamento que foron acusados de neglixencia.

A sentenza é histórica porque establece en Francia por primeira vez o concepto de "dano ecolóxico". Finalmente non houbo sentenza para o capitán indio das cortes francesas.

O desastre levou á adopción de medidas na Unión Europea para mellorar a seguridade dos buques e a protección ambiental, incluíndo a prohibición de petroleiros monocasco e buques en mal estado. O naufraxio do *Prestige* provocou a aceleración da aplicación da normativa chamada *paquete Erika.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Marea negra
* Contaminación
* Prestige
* Axencia Europea de Seguridade Marítima

### Ligazóns externas 
* Sitio web do goberno francés sobre o desastre do Erika
* Xuízo Erika Paris 2007 
* Apelo : xuízo ERIKA, París outubro-novembro 2009 
* Artigo, escrito por un mariñeiro, sobre o caso
* Fotos tomadas pola tripulación horas antes do afundimento 
*Erika: Sentenza (en francés), París, 5 de outubro de 2009
Lino Tieles Blanco

**Lino Tieles Blanco**, coñecido como **Boxeador**, nado en Muros o 25 de marzo de 1914 e finado en Ares o 3 de xullo de 2011, foi un boxeador e político galego.

## Traxectoria 
Boxeador, veciño de Serres. En 1936 foi campión galego do peso galo de boxeo. Foi elixido polos seus compañeiros delegado de pesca de Muros. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 interveu na requisa dos bous Santa Eulalia e Santa Rosa nos que fuxiron os republicanos de Noia e Muros na madrugada do 26 de xullo. Agochouse na casa "Dios Divon" propiedade de Dolores Barreiro Díaz. Descuberto en decembro de 1936, foi detido o día 17. Foi procesado e xulgado por rebelión en Santiago de Compostela con Manuel Lago Ramos, Isidro Caramés Tajes e Peregrino Lestón González o 15 de febreiro de 1937. Defendidos por Gonzalo Romero Osende, Lino foi condenado a pena de morte, que foi conmutada por cadea perpetua. Pasou sete anos en prisión. Ao saír da cadea volveu a Esteiro. Volveu ser detido en abril de 1943 e ingresou na Prisión da Coruña, de onde saíu en liberdade en maio dese ano. Foi sancionado con mil pesetas pola Fiscalía provincial de Taxas en 1943.

Volveu participar nas competicións de boxeo en 1945. Foi procesado na causa 49/46 por roubo a man armada xunto con Isidro Caramés Tajes e Peregrino Lestón González. O xulgado militar de Santiago de Compostela publicou unha requisitoria reclamando a súa presentación en setembro de 1946. En 1947 colleu un barco en Esteiro e fuxiu a Francia. Instado en Arcachon, onde casou, prestou axuda aos pesqueiros españois apresados en Francia. Finou en Arcachon o 3 de xullo de 2011 con 97 anos.

## Recoñecementos 
* Gran Cruz de Cabaleiro da Orde ao Mérito Civil en 1987.
* Homenaxe do Concello de Muros en 2005.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O verán de 1936 en Muros.
* "Ustedes digan lo que quieran, que nosotros escribiremos lo que queramos"
Ann Tsukamoto

**Ann Tsukamoto,** nada o 6 de xullo de 1952, é unha inventora e  investigadora estadounidense en células nai.

## Traxectoria 
Ann é coñecida sobre todo por copatentar un proceso para illar a célula nai humana, patente que lle foi concedida en 1991. O traballo e as contribucións de Ann Tsukamoto deron lugar a avances revolucionarios no campo da investigación con células nai e "na comprensión dos sistemas sanguíneos dos pacientes con cancro", levando á ciencia e á industria da investigación a novas cotas e descubrimentos de vangarda. En resumo, a investigación de Ann e os seus posteriores inventos seguen sendo vitais para conseguir algún día a cura do cancro e dos tumores malignos/invasivos no corpo humano.

## Notas
Autoridade Europea de Seguridade Alimentaria

A **Autoridade Europea de Seguridade** **Alimentaria** (**AESA**, polas súas siglas en inglés **EFSA**, *European Food Safety Authority*) é unha axencia europea que vela pola seguridade dos alimentos na UE, Islandia, Liechtenstein, Suíza e Noruega

## Historia 
Entrou en funcionamento en 2002. A súa sede permanente está situada en Parma, Italia. 

### Obxectivos 
O seu principal obxectivo é a responsabilidade de proporcionar métodos científicos para alertar e detectar todos aqueles problemas que afectan á seguridade alimentaria, esta autoridade avalía os riscos que poden afectar aos estados membros da UE .

## Críticas 
A axencia foi reiteradamente criticada pola prensa por non controlar os conflitos de intereses entre os seus membros, que en máis dun caso foron acusados de ter vínculos con empresas que producen precisamente as substancias que a Autoridade debe analizar ou están vinculadas a grupos de presión. O Defensor do Pobo Europeo pediu reiteradamente que a Autoridade sexa máis transparente nos seus procedementos. 

## Notas 
## Véxase tamén 
*Comisario Europeo de Sanidade e Política do Consumidor
* Comisión Europea

### Ligazóns externas 
* Sitio oficial
Ioannis Bourousis

**Giannis Bourousis** (en grego: Γιάννης Μπουρούσης), nado o 17 de novembro de 1983 en Karditsa, Tesalia, é un ex xogador profesional de baloncesto internacional grego. Ocupaba a pocisión de pivote cunha altura de 2,15 m.

## Traxectoria 
### Clubs 
*  AEK Atenas (A1, 2001−2006)
*  Winterthur FC Barcelona (ACB, 2006)
*  Olympiacos (A1, 2006−2011)
*  EA7 Emporio Armani (Serie A, 2011−2013)
*  Real Madrid (ACB, 2013−2015)
*  Laboral Kutxa Baskonia (ACB, 2015−2016)
*  Panathinaikos Superfoods (A1, 2016−2017)
*  Zhejiang Lions (CBA, 2017−2019)
*  Herbalife Gran Canaria (ACB, 2019−2020)
*  Peristeri (A1, 2020−2021)
*  Karditsas (A2, 2021−2022)

## Palmarés 
### Colectivo 
* **Campión da Euroliga (1)**: 2015
* **Campión da Liga de Grecia (2)**: 2002, 2017
* **Campión da Copa de Grecia (3)**: 2010, 2011, 2017
* **Campión da Segunda División de Grecia: 2022
* **Campión da Liga de España (1)**: 2015
* **Campión da Copa de España (2)**: 2014, 2015
* **Campión da Supercopa de España (2)**: 2013, 2014

### Individual 
* **Quinteto ideal da Euroliga (2)**: 2009, 2016
* **Máximo reboteador da Euroliga (2)**: 2009, 2016
* **Quinteto ideal da Liga de Grecia (3)**: 2008, 2009, 2011
* **Segundo Quinteto ideal da Liga de Grecia (1)**: 2017
* **Máximo reboteador da Liga de Grecia (1)**: 2007
* **MVP da Liga de España (1)**: 2016
* **Quinteto ideal da Liga de España (1)''': 2016

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB
* Perfil en Euroliga
* Perfil en Proballers
* Perfil en Basketball Reference
Pedro Priegue Priegue

**Pedro Priegue Priegue**, nado en Muros cara a 1868 e finado en Lapido (Ames) o 22 de agosto de 1936, foi un político galego.

## Traxectoria 
Ex emigrante en América. Veciño do lugar de Riomao na parroquia de Torea. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 15 de agosto acusado de dispoñer de emblemas comunistas e de agachar na súa casa ao garda municipal republicano Manuel Lago Ramos "Outeiro". Estivo preso no depósito municipal de Muros ata que o 22 de agosto co pretexto dun trasladado a prisión de Santiago de Compostela foi asasinado na Estibada de Lapido Ortoño e abandonado á beira da cuneta. Inscrito inicialmente coma un cadáver descoñecido, foi identificado o 31 de xullo de 1939.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O verán de 1936 en Muros.
Alejandro Puccio

**Alejandro Rafael Puccio**, nado en Buenos Aires en 1958 e finado en Avellaneda o 27 de xuño de 2008, foi un xogador de rugby arxentino. Internacional coa selección arxentina, paralelamente á súa carreira deportiva era secuestrador e membro dunha banda criminal (xunto con varios membros da súa familia) que se dedicaba a secuestrar, torturar e asasinar persoas adiñeiradas.

## Traxectoria 
Era fillo de Arquímedes Puccio, contable, avogado e membro da Secretaría de Intelixencia do Estado (SIDE) da Arxentina durante a ditadura militar e de Epifanía Ángeles Calvo, profesora de contabilidade e matemáticas. Tiña catro irmáns: Silvia, Daniel (Maguila), Guillermo e Adriana.

### Actividades criminais 
Xunto a outros membros da súa familia formaba unha banda criminal dedicada ao secuestro e á extorsión. Liderados polo seu pai, Arquímedes Puccio, secuestraron e asasinaron polo menos a tres empresarios arxentinos entre 1982 e 1985. Tamén secuestraron a unha muller que conseguiu salvar a súa vida cando os membros da familia foron detidos pola policía.

Ricardo Manoukian, de 24 anos e amigo de Alejandro, foi a primeira vítima coñecida do clan criminal, que o secuestrou o 22 de xullo de 1982 en San Isidro, Buenos Aires. O 5 de maio de 1983 secuestraron a Eduardo Aulet, outro xogador de rugby. Aínda que as familias das vítimas pagaron os rescates, os dous mozos foron asasinados por membros da organización criminal.

O seu pai, Arquímedes Puccio, foi detido pola División de Fraudes e Estafas da Policía Federal Arxentina o 23 de agosto de 1985 nunha estación de servizo, mentres extorsionaba por teléfono á familia de Nélida Bollini de Prado, que naquel momento estaba secuestrada no soto da súa casa. Alejandro foi detido o mesmo día cando se atopaba na casa coa súa moza, Mónica Sörvik, mestra de Educación Infantil. No momento da súa detención, negou formar parte do clan e non creron na súa culpabilidade nin parte dos seus amigos nin a súa moza, que sempre o defenderon.

O 8 de novembro dese mesmo ano, cando se dirixía a declarar no Palacio de Tribunais, intentou suicidarse saltando dende o quinto piso do interior do edificio. Nunca recoñeceu a súa responsabilidade nos feitos delituosos polos que foi condenado.

Permaneceu no cárcere ata o 7 de abril de 1997 cando quedou en liberdade segundo a lei 2x1, baixo unha fianza de medio millón de pesos. Foi detido de novo o 28 de setembro de 1999.

## Na cultura popular 
En 2015 o xornalista Rodolfo Palacios publicou o seu libro "*El Clan Puccio"* que recolle longos testemuños do propio Arquímedes Puccio.

Ademais, en setembro de 2015 estreouse en Telefe a miniserie *Historia de un clan*, dirixida por Luis Ortega e protagonizada por Alejandro Awada no papel de Arquímedes Puccio e Chino Darín como Alejandro.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *El Clan*

## Notas
Pirkkalan Pingviinit

Os **Pirkkalan Pingviinit** son un equipo de hóckey sobre xeo do municipio de Pirkkala, Pirkanmaa (Finlandia). Foi fundado en 1987 e actualmente compite na II-divisioona, a cuarta categoría do hóckey sobre xeo finés. Xoga os seus partidos como local no Pirkkalan jäähalli, un pavillón construído no ano 2000 e con capacidade para 1&nbsp;000 persoas.

## Historia 
Os Pingviinit naceron en 1987, cando un grupo de entusiastas do hóckey sobre xeo decidieron crear un equipo na localidade de Pirkkala. O día 4 de agosto dese mesmo ano celebrouse a reunión fundacional, á que asistiron 15 persoas e na que se elixiu o nome "Pingviinit" para o equipo, como o equipo dos Pittsburgh Penguins da National Hockey League (NHL).

O maior logro do equipo ata 2022 tivo lugar en 2010, cando o equipo conseguiu o ascenso ao terceiro nivel do hóckey sobre xeo finlandés, a Suomi-sarja, onde permaneceu ata o seu descenso á II-divisioona en 2012.

## Personalidades 
### Xogadores 
#### Capitáns do equipo 
#### Xogadores destacados 
Varios xogadores formados no club chegaron ao máis alto nivel do hóckey sobre xeo finlandés.

*Topias Haapanen
*Patrik Puistola (primeiro equipo en Finlandia)
*Mikko Sivonen

### Adestradores 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
José Pedreira Burés

**José Pedreira Burés**, nado cara a 1910 en Avellaneda (Arxentina), foi un mecánico e político galego.

## Traxectoria 
Logo da vitoria da Fronte Popular en febreiro de 1936 foi nomeado concelleiro e tenente de alcalde de Noia. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu dende Muros nos bous *Santa Eulalia* e *Santa Rosa* cara a Bilbao. Combateu no exército republicano. Prisioneiro de guerra, foi enviado a un batallón de traballadores en Cádiz. Xulgado na Coruña por rebelión militar foi condenado á pena de morte, conmutada por cadea perpetua. Instruíronlle expediente de responsabilidades políticas en 1942.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "Ustedes digan lo que quieran, que nosotros escribiremos lo que queramos"
Arianna d'Ottone

'''Arianna d'Ottone Rambach''', nada en Roma en 1977, é unha numismática e historiadora italiana, experta en papiros, manuscritos e moedas árabes.

## Traxectoria 
Arianna d'Ottone naceu en 1977 en Roma e entre 1996 e 2000 estudou Linguas e Civilización Orientais na Universidade La Sapienza, da súa cidade natal. En 2005 acadou, na mesma universidade, o seu doutoramento na área de Civilización Islámica: Historia e Filoloxía, cunha tese titulada "Manuscritos árabes do Iemen: unha investigación codicolóxica cuantitativa".

En 2006 acadou o diploma de conservadora de manuscritos expedido pola Escola Especial para Arquiveiros e Bibliotecarios.

No ámbito editorial, d'Ottone forma *parte do* consello de redacción das revistas *Arabian Humanities* e *Islamic* *Archaeological Studies*, e é membro do comité científico da revista numismática *OMNI*, entre outras publicacións.

## Publicacións 
D'Ottone publicou un bo número de artigos en diversas revistas especializadas. Esta é unha escolma dos seus traballos monográficos máis salientables:

* (2006). *I manoscritti arabi dello Yemen: una ricerca codicologica*. Sapienza Orientale, Roma. ISBN 9788889362877
* (2010). *The 2nd Simone Assemani Symposium on Islamic coins* (con B. Callegher). Edizione Università di Trieste (EUT), Trieste. ISBN 9788883032844
* (2012). *3rd Simone Assemani Symposium on islamic coins* (con B. Callegher). Edizione Università di Trieste (EUT), Trieste. ISBN 9788883034596
* (2013). *La storia di Bayāḍ e Riyāḍ (Vat. ar. 368). Una nuova edizione e traduzione*. Biblioteca Apostolica Vaticana, Vaticano.
* (2015). 4*rd Simone Assemani Symposium on islamic coins* (con B. Callegher). Edizione Università di Trieste (EUT), Trieste. ISBN 9788883036835
* (2015). *La collezione di Vittorio Emanuele III. Monete arabe*. Istituto poligrafico e Zecca dello Stato, Roma.
* (2017). ''Leggere e scrivere nell'Islam medievale* (con K. Hirschler). Carocci, Roma. ISBN 9788843086269
* (2018). *5th Simone Assemani Symposium on Islamic coins*. (con B. Callegher). Edizione Università di Trieste (EUT), Trieste. ISBN 9788883039669
* (2018). *Palaeography between East & West. Proceedings of the seminars on Arabic palaeography at Sapienza University of Rome*. Fabrizio Serra, Roma. ISBN 9788833151328
* (2020). *The Damascus Fragments. Towards a History of the Qubbat al-khazna Corpus of Manuscripts and Documents'' (con K. Hirschler e R. Vollandt). Nomos, Baden-Baden. ISBN 9783956507564
* (2020). Dal Medio all'Estremo Oriente 2 (con R. Torella e M. Casari). Carocci, Roma. ISBN 9788829000081

## Notas
O monstro mariño

***O monstro mariño*** (en ) é un filme estadounidense de 2022 dirixido por Chris Williams, no seu debut como director en solitario. O filme está protagonizado polas voces de Karl Urban, Zaris-Angel Hator, Jared Harris, Marianne Jean-Baptiste, Dan Stevens e Kathy Burke.

Producido en Netflix Animation, o filme estreouse en cinemas escollidos o 24 de xuño de 2022, antes de estrearse en Netflix o 8 de xullo, onde conta con versión dobrada e subtitulada ao galego, sendo o primeiro filme orixinal desta plataforma en estar en galego, (antes xa estiveran o filme *Ons* e a serie *O sabor das margaridas*, pero non eran produción propia de Netflix). 

*O monstro mariño* foi traducido para dobraxe por María Luísa Lage e para subtitulado por Noelia Bernárdez Alonso.

## Sinopse 
Un cazador de monstros de mar lendario ten unha epifanía cando unha moza polisón se fai amiga do monstro máis perigoso de todos.

## Personaxes 
## Produción 
### Desenvolvemento 
O 5 de novembro de 2018, Netflix anunciou que Chris Williams escribiría e dirixiría un filme animado titulado *Jacob and the Sea Beast*. O 7 de novembro de 2020, o título do filme foi cambiado a *The Sea Beast*.

### Música 
Mark Mancina compuxo a banda sonora do filme.

## Estrea 
En marzo de 2022, Netflix anunciou a data de estrea, o 8 de xullo de 2022.

## Acollida 
No sitio web do agregador de críticas Rotten Tomatoes, o 100% das 23 críticas son positivas, cunha valoración media de 8,1/10. En Metacritic, o filme ten unha puntuación media ponderada de 81 sobre 100 baseada en 9 críticos, o que indica "aclamación universal".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Love Life (serie de televisión)

***Love Life*** é unha serie antolóxica, cómica e romántica creada por Sam Boyd que se estreou no servizo de vídeo en liña HBO Max o 27 de maio de 2020.

## Sinopse 
É unha serie antolóxica que cada tempada segue a unha persoa diferente dende o seu primeiro idilio até o último.

## Personaxes 
*Anna Kendrick como Darby Carter
*Zoë Chao como Sara Yang 
*Sasha Compère como Mallory Moore
*Peter Vack como Jim
*William Jackson Harper como Marcus Watkins
*Jessica Williams como Mia Hines
*Comedian CP como Yogi
*Punkie Johnson como Ida Watkins

## Estrea 
A serie estreouse o 27 de maio de 2020 a través de HBO Max.

## Notas
Uzodinma Iweala

**Uzodinma Iweala**, nado en Washington, D.C. o 5 de novembro de 1982, é un escritor e doutor nixeriano-estadounidense. A súa primeira novela, *Beasts of No Nation*, é o produto da súa tese sobre escrita creativa en Harvard. Conta a historia dun neno soldado nun país africano sen nome. O libro, publicado en 2005 e adaptado no galardoado filme de 2015, tivo recensións en *Time Magazine*, *The New York Times*, *Entertainment Weekly*, *The Times* e *Rolling Stone.* En 2012, lanzou o libro de non ficción *Our Kind of People*, sobre a epidemia de VIH/SIDA en Nixeria. Posteriormente lanzou a novela *Speak No Evil*, publicada en 2018, que fala da vida dun rapaz nixeriano-estadounidense gai chamado Niru.

Iweala é o director de The Africa Center en Harlem, Nova York.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Son: Uzodinma Iweala reading from *Beasts of No Nation* no Seminario Literario Key West, 2008.
* Son: Iweala reads from work-in-progress about people living with HIV/AIDS in Nigeria no Seminario Literario Key West, 2008.
* Entrevista radiofónica en *Bookworm*.
* Andrea Sachs, "Galley Girl Catches Up With Uzodinma Iweala" (interview), *Time* magazine, 29 de novembro de 2005.
Invincible (serie de televisión)

***Invincible*** é unha serie estadounidense-canadense de animación adulta baseada na banda deseñada homónima creada por Robert Kirkman, Cory Walker e Ryan Ottley para Image Comics. A serie estreouse en Amazon Prime Video e conta a historia dun rapaz de 17 anos chamado Mark Grayson e a súa transformación nun superheroe baixo a guía do seu pai, Omni-Man, o máis poderoso ser da Terra. Durante a súa transformación, Mark atópase loitando entre a súa vida persoal e os deberes de superheroe, onde se verá obrigado a demostrar que pode ser o heroe que é o seu pai. A serie está protagonizada polas voces de Steven Yeun, Sandra Oh e J. K. Simmons no papel da familia Grayson.

Logo da súa estrea, a serie recibiu a aclamación da crítica e da audiencia, que eloxiou a súa animación, secuencias de acción, historia, guión, actuación das voces, peso emocional e lealdade ao material orixinal. En abril de 2021, logo do remate da primeira tempada, Amazon renovou a serie por dous tempadas máis. A segunda tempada estrearase o 3 de novembro de 2023. O 21 de xullo de 2023, Amazon estreou un episodio especial a modo de precuela titulado *Invincible: Atom Eve.*

## Notas
Doctor Strange in the Multiverse of Madness

***Doctor Strange in the Multiverse of Madness*** é un filme estadounidense de 2022 dirixido por Sam Raimi e escrito por Michael Waldron. Foi producido por Marvel Studios e distribuído por Walt Disney Studios Motion Pictures, e é a secuela de *Doctor Strange* (2016) e o vixésimo oitavo filme de Marvel Cinematic Universe (MCU). Está protagonizado por Benedict Cumberbatch como Stephen Strange, xunto con Elizabeth Olsen, Chiwetel Ejiofor, Benedict Wong, Xochitl Gomez, Michael Stuhlbarg e Rachel McAdams. No filme, Strange protexe a America Chavez (Gomez), unha adolescente que é quen de viaxar polo multiverso, de Wanda Maximoff (Olsen).

## Personaxes 
* Benedict Cumberbatch como Dr. Stephen Strange
* Elizabeth Olsen como Wanda Maximoff / Scarlet Witch
* Chiwetel Ejiofor como Karl Mordo
* Benedict Wong como Wong
* Xochitl Gomez como America Chavez
* Michael Stuhlbarg como Nicodemus West
* Rachel McAdams como Christine Palmer

## Notas
Rede Ferroviaria Transeuropea

A **Rede Transeuropea de Ferrocarril** ou **Rede Ferroviaria Transeuropea** está formada pola Rede Ferroviaria Transeuropea de Alta Velocidade e a Rede Ferroviaria Transeuropea Convencional. É unha das redes que conforman a Rede Transeuropea de Transporte da Unión Europea.

## Marco 
De conformidade co artigo 10 da Decisión n.o 1692/96/CE  do Parlamento Europeo e do Consello, do 23 de xullo de 1996, relativa ás directrices comunitarias para o desenvolvemento da Rede Transeuropea de Transporte, a rede ferroviaria deberá incluír as infraestruturas e instalacións que permitan a integración do ferrocarril coas estradas e, se é o caso, cos servizos de transporte marítimo e aéreo. Neste sentido, indícase que se debe prestar especial atención á conexión dos aeroportos rexionais á rede.

## Finalidade 
A rede ha ter as seguintes características:

* Debe desempeñar un papel importante no transporte de pasaxeiros de longa distancia.
* Debe permitir a interconexión cos aeroportos sempre que sexa posible.
* Debe permitir o acceso ás redes ferroviarias rexionais e locais.
* Debe facilitar o transporte de mercadorías identificando e desenvolvendo rutas troncais de mercadorías ou rutas nas que os trens mercantes teñan prioridade.
* Debe desempeñar un papel importante no transporte intermodal
* Debe permitir a interconexión polos portos con tránsito marítimo de curta distancia e con vías navegábeis interiores.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Rede Transeuropea de Estradas.
* Rede Transeuropea de Vías Navegábeis interiores.
* Rede Transeuropea de Portos.
* Rede Transeuropea de Aeroportos.
* Rede Transeuropea de Transporte Combinado.
* Rede Transeuropea de Xestión de Mercadorías.
* Rede Transeuropea de Xestión do Tráfico Aéreo.
Teenage Mutant Ninja Turtles: Fall of the Foot Clan

***Teenage Mutant Ninja Turtles: Fall of the Foot Clan***, lanzado como ***Teenage Mutant Hero Turtles: Fall of the Foot Clan*** en Europa, e  no Xapón, é un videoxogo de Game Boy desenvolvido e distribuído por Konami en agosto de 1990. O xogo baséase na serie de televisión de 1987. É o primeiro xogo de Turtles para Game Boy ten un estilo de plataformas, onde Leonardo, Michaelangelo, Raphael e Donatello deben loitar contra Krang e Shredder e salvar á súa amiga April O'Neil no proceso. O xogo lanzouse de novo no ano 2022 como parte de *TMNT: The Cowabunga Collection* para Nintendo Switch, PlayStation 4, PlayStation 5, Xbox One, Xbox Series X/S e PC.

## Secuelas 
O xogo tivo dúas secuelas, *Teenage Mutant Ninja Turtles II: Back from the Sewers* en 1991, e *Teenage Mutant Ninja Turtles III: Radical Rescue* en 1993.

## Notas
Nightmare Alley (filme de 2021)

***Nightmare Alley*** é un filme estadounidense de 2021 dirixido por Guillermo del Toro. É un filme neo-noir e suspense psicolóxico cun guión de del Toro e Kim Morgan, que se basea na novela homónima de 1946 escrita por William Lindsay Gresham. É a segunda adaptación da novela de Gresham, despois da de 1947. É unha coprodución entre Searchlight Pictures, TSG Entertainment e Double Dare You Productions, e está protagonizado por Bradley Cooper, xunto con Cate Blanchett, Toni Collette, Willem Dafoe, Richard Jenkins, Rooney Mara, Ron Perlman, Mary Steenburgen e David Strathairn.

## Personaxes 
* Bradley Cooper como Stanton "Stan" Carlisle
* Cate Blanchett como Lilith Ritter
* Toni Collette como Zeena Krumbein
* Willem Dafoe como Clement "Clem" Hoatley
* Richard Jenkins como Ezra Grindle
* Rooney Mara como Mary Margaret "Molly" Cahill
* Ron Perlman como Bruno
* Mary Steenburgen como Felicia Kimball
* David Strathairn como Peter "Pete" Krumbein
* Mark Povinelli como Major Mosquito
* Peter MacNeill como Xuíz Charles Kimball
* Holt McCallany como Anderson
* Paul Anderson como Geek #1
* Lara Jean Chorostecki como Louise Hoatley
* Jim Beaver como Sheriff Jedediah Judd
* Clifton Collins Jr. como Funhouse Jack
* Tim Blake Nelson como Carny Boss
* David Hewlett como Dr. Elrood
* Dian Bachar como Fee Fee the Birdgirl
* Stephen McHattie como Hobo #1

## Notas
Evangelion: 1.0 You Are (Not) Alone

é un filme xaponés de 2007 de animación e ciencia ficción escrito e dirixido por Hideaki Anno. É o primeiro título da tetraloxía *Rebuild of Evangelion*, baseada na serie de televisión *Neon Genesis Evangelion*. A historia, que está ambientada na cidade futurista de Tokyo-3 quince anos despois dunha catástrofe planetaria coñecida como o Segundo Impacto, céntrase en Shinji Ikari, un rapaz que é recrutado pola axencia especial Nerv para pilotar un mecha xigante coñecido como Eva, e loitar xunto coa súa compañeira piloto Rei Ayanami contra unha especie de monstros misteriosos coñecidos como Anxos. O filme conta co mesmo elenco de actores de voz da serie orixinal, incluíndo Megumi Ogata como Shinji Ikari, Megumi Hayashibara como Rei Ayanami e Kotono Mitsuishi como Misato Katsuragi.

*Evangelion: 1.0* foi concibido como a primeira entrega dun remake en tres partes de *Neon Genesis Evangelion* cunhas cento cincuenta novas tomas; porén, durante a produción o persoal non puido reutilizar os debuxos orixinais da serie e tivo que comezar a produción dende cero. A medida que avanzaba a produción, o proxecto comezou a desviarse da serie orixinal, introducindo diferenzas na trama e na caracterización dos personaxes. Hideaki Anno uniuse na dirección por Kazuya Tsurumaki e Masayuki, ambos os dous foron axudantes de dirección da serie orixinal. Os guións gráficos foron creados por Shinji Higuchi e Tomoki Kyoda.

O filme, que repasa a trama dos seis primeiros episodios da serie, tivo unha acollida positiva no Xapón, recadando preto de dous mil millóns de iens e xerando ingresos considerables para o mercado do vídeo de conssumo doméstico. No estranxeiro, *Evangelion: 1.0* tivo unha recepción máis polarizada, aínda que positiva en xeral; os críticos describírono como demasiado derivado da serie clásica e afirmaron que recortou detalles importantes, mentres que outros eloxiaron a súa dirección, banda sonora e trama, con especial atención ao seu uso dos gráficos CGI. A longametraxe tamén gañou recoñecementos, recibindo premios, entre outros, na Animation Kobe e Tokyo International Anime Fair.

## Personaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
* 
* 
*
Rede Ferroviaria Transeuropea Convencional

A **Rede Ferroviaria Transeuropea Convencional**, xunto coa Rede Ferroviaria Transeuropea de Alta Velocidade, conforman a Rede Ferroviaria Transeuropea, que á súa vez é unha das varias redes transeuropeas de transporte da Unión Europea (TEN-T). Foi definido pola Directiva **2001/16/CE** do Consello  do 19 de marzo de 2001.

O obxectivo desta Directiva da UE é conseguir a interoperabilidade da rede ferroviaria convencional europea nas distintas fases do seu deseño, construción e explotación.

A rede defínese como un sistema formado por un conxunto de infraestruturas, instalacións fixas, equipamentos loxísticos e material rodante.

## Subdivisións 
Por definición da decisión da CE, a rede ferroviaria convencional pódese subdividir nas seguintes categorías:

* liñas destinadas a servizos de viaxeiros
* liñas destinadas a tráfico mixto (pasaxeiros e mercadorías)
* liñas especialmente deseñadas ou actualizadas para servizos de carga
* centros de pasaxeiros
* centros de carga, incluíndo terminais intermodais
* liñas que conectan os compoñentes mencionados anteriormente

Esta infraestrutura inclúe sistemas de xestión de tráfico, seguimento e navegación.

O material rodante poderá comprender todo o material que poida circular pola totalidade ou parte da rede ferroviaria transeuropea convencional.

## Corredores 
A UE decidiu nove "corredores da rede central" no marco da RTE-T (TEN-T en inglés), que son: 

# Corredor escandinavo-mediterráneo : Hamina-Helsinqui-Turku, Estocolmo/Oslo-Copenhague/Rostock-Hamburgo/Berlín-Kassel/Leipzig-Núremberg-Regensburg-Múnic-Innsbruck-Verona-Florencia-Roma-Nápoles-Messina/Bari-Palermo/ Tarento-Valeta
# Corredor Mar do Norte-Báltico: Róterdam-Ámsterdam/Bruxelas-Hannover-Berlín-Varsovia-Kaunas-Riga-Tallin
# Corredor Mar do Norte-Mediterráneo: Cork-Dublín-Belfast, Glasgow/Edimburgo/Holyhead-Manchester-Birmingham-Londres-Bruxelas-Luxemburgo-Estrasburgo/Nancy-Lión-Marsella/Montpellier
# Corredor Báltico-Adriático: Gdańsk/Szczecin-Varsovia/Poznań-Łódź/Wrocław-Katowice-Ostrava-Brno/Bratislava-Viena-Ljubljana/Udine-Venecia-Boloña-Rávena
# Corredor Oriente/Mediterráneo Oriental: Hamburgo/Bremen/Rostock-Hannover-Leipzig/Berlín-Dresde-Praga-Viena/Bratislava-Budapest-Timișoara-Sofía-Burgas/Atenas-Patras/Limassol-Nicosia
# Corredor Rin-Alpino: Ámsterdam/Rotterdam/Ostende-Düsseldorf/Bruxelas-Colonia-Frankfurt-Basilea-Berna-Novara/Milán-Xénova
# Corredor Atlántico: Lisboa/Porto/Alxeciras-Salamanca/Madrid-San Sebastián-Bordeos-París-Le Havre/Mannheim/Estrasburgo
# Corredor Rin-Danubio: Estrasburgo-Frankfurt-Praga-Kosice/Estrasburgo-Stuttgart-Múnic-Viena-Bratislava-Budapest-Timișoara-Bucarest-Costanța
# Corredor Mediterráneo: Alxeciras–Sevilla/Málaga–Madrid/Valencia–Barcelona–Montpellier–Lión–Turín–Milán–Venecia–Ljubljana–Zagreb–Budapest

As rutas indicadas son aproximadas e hai ramais en varias delas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Renfe AVE
* Alta velocidade en Europa
* Primeiro paquete ferroviario e segundo paquete ferroviario, lexislación comunitaria relacionada
Axencia Ferroviaria da Unión Europea

A **Axencia Europea dos Camiños de Ferro** ou **Axencia Ferroviaria da Unión Europea** (en inglés: *European Union Agency for Railways,* antes **Axencia Ferroviaria Europea**, *European Railways Agency,* **ERA**), é a axencia da Unión Europea (UE) que establece os requisitos obrigatorios para os ferrocarrís e os fabricantes de ferrocarrís europeos en forma de Especificacións Técnicas de Interoperabilidade (ETI) (en inglés: *Technical Specifications for Interoperability*, TSI), que se aplican á Rede Ferroviaria Transeuropea. A Axencia publica un documento que resume o estado das ETI. A Axencia establece obxectivos de seguridade comúns, métodos de seguridade comúns e indicadores de seguridade comúns de acordo coa Directiva 2004/49/CE e as súas modificacións. A Axencia tamén alberga unha serie de bases de datos, incluíndo un rexistro das restantes normas nacionais aplicables. A súa misión é contribuír ao pleno funcionamento dun espazo ferroviario único europeo, sen fronteiras  .

## Historia 
A Axencia foi creada en 2004 e comezou as súas operacións en 2006 como Axencia Ferroviaria Europea (ERA). Cambiou o seu nome en 2016, pasando a ser a Axencia Ferroviaria da Unión Europea .

## Notas 
## Véxase tamén 
* Rede Ferroviaria Transeuropea
* Rede Ferroviaria Transeuropea Convencional
* Rede Ferroviaria Transeuropea de Alta Velocidade

### Bibliografía 
* "Como funciona a Unión Europea - Guía das institucións da Unión Europea" - Publicacións Oficiais das Comunidades Europeas, 2008, páxina 44. ISBN 9789279036645

### Ligazóns externas 
*