Igrexa vella de Delft

**Igrexa vella de Delft** (en ) é o nome como se coñece a antiga igrexa gótica dos Países Baixos do século XIII situada no centro da cidade de Delft, na Holanda Meridional. O edificio, construído ao pé da canle Oude Delft, foi declarado monumento nacional dos Países Baixos (*rijksmonument*) en 1967.

Orixinalmente denominouse igrexa de Santo Hipólito e posteriormente pasou a coñecerse como igrexa de San Bertomeu, a partir de mediados do século XIII, para conmemorar o nome do santo patrón do seu fundador, Bartholomeus van der Made.

## Historia 
### Idade Media 
Habitualmente dáse o ano 1246 como o de nacemento da igrexa, aínda que a súa historia é máis antiga. Algúns séculos antes de que o conde Guillerme II lle concedese a Delft os dereitos de cidade, os habitantes do núcleo rural xa asistían á misa no mesmo lugar. Asúmese xeralmente que arredor do ano 1050 existía alí unha igrexa de madeira.

Bartholomeus van der Made emprendeu a mediados do século XIII a primeira reforma e a ampliación da igrexa parroquial, de xeito que á igrexa orixinal se lle engadiron dúas naves de cruceiro. Nos anos seguintes houbo catro novas fases da reconstrución. Durante unha delas (1325-1350) engadíuselle a torre gótica e ergueuse a agulla de ladrillo e as catro torres angulares.

A súa torre, que se pode divisar desde case toda a cidade, ten unha altura de 75 metros e unha inclinación de arredor de dous metros, e alberga a segunda campá máis pesada dos Países Baixos, con 9 toneladas.

### Idade Moderna 
[miniatura|esquerda|Vista xeral da igrexa vella desde a parte superior da [Igrexa nova de Delft|igrexa nova]]
Na primeira metade do século XV renovouse completamente a nave central e a igrexa adoptou a aparencia e as características dunha basílica, xa que a nave central se elevou sobre as laterais. E á súa vez, as naves laterais prolongáronse ata a parte dianteira da torre. No transcurso do século XV ampliouse o edificio con diversas capelas e portais. O portal da fachada norte, que se transformou nunha capela, e o portal da torre son mostras destas modificacións.

A última renovación radical da igrexa tivo lugar a comezos do século XVI. O plan consistiu en transformar o edificio nunha basílica cruciforme de pedra natural. Para poder realizar este proxecto pediuse a colaboración de Anthonis Keldermans, descendente dunha famosa familia flamenga de arquitectos e escultores. En moitas cidades flamengas, zelandeses e holandeses pódense atopar mostras do gótico de varias xeracións de Keldermans.

### Idade Contemporánea 
As vidreiras actuais foron elaboradas en 1972 polo artista da pintura sobre vidro Joep Nicolas.

## Personaxes soterrados na Igrexa Vella 
Numerosas lápidas forman parte hoxe da pavimentación da igrexa. Entre as figuras senlleiras que alí descansan pódense salientar as seguintes:
* Clara van Spaerwoude (ca. 1530-1615), nobre holandesa nada en Delft.
* Abraham Gorlaeus (ca. 1549-1608), anticuario de orixe flamenga.
* Piet Pieterszoon Hein (1577-1629), almirante das Provincias Unidas.
* Johannes Stalpaert van der Wiele (1579-1630), presbítero e poeta holandés.
* Marteen Tromp (1598-1653), almirante holandés.
* Pieter Jansz. van Asch (1603-1678), pintor e ilustrador holandés nado en Delft.
* Hendrick Cornelisz. van Vliet (1611-1675), pintor holandés nado en Delft.
* Anthonie Heinsius (1641-1720), político holandés nado en Delft.
* Regnier de Graaf (1641-1673), físico e anatomista francés.
* Johannes Vermeer (ca. 1632-1675), pintor holandés nado en Delft.
* Antoni van Leeuwenhoek (1632-1723), comerciante e científico nado en Delft.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Delft
* Igrexa nova de Delft
* Capela de Santo Hipólito (Delft)
* María de Xesé

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da *Oude Kerk*