open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Juanra (futbolista, nado en 1995)

**Juan Ramón Gómez-Pimpollo López**, coñecido simplemente como **Juanra**, nado en La Solana o 18 de xaneiro de 1995, é un futbolista castelán-manchego que xoga na posición de defensa central. O seu equipo actual é o Pontevedra Club de Fútbol da Primeira Federación.

## Traxectoria
Tras completar a súa formación deportiva no Albacete Balompié, Juanra realizou o seu debut sénior co Atlético Albacete. A súa estrea co primeiro equipo tivo lugar o 11 de setembro de 2013, cando foi titular nun partido da Copa do Rei 2013/14 contra o Gimnàstic de Tarragona. O 29 de setembro dese ano debutou na Segunda División B nunha vitoria do Albacete por 2-1 perante o Cacereño.

Durante a tempada 2013/14 participou nun total de oito partidos e contribuíu ao regreso do Albacete á Segunda División despois de tres anos. O 1 de novembro de 2014 xogou o seu primeiro partido profesional contra a Unión Deportiva Las Palmas. O 18 de agosto de 2015 foi cedido ao Atlético Astorga por unha tempada.

O 18 de agosto de 2016 anunciouse a súa de Juanra do Albacete. Dous días despois Juanra asinou un novo contrato co Atlético de Madrid B. O 25 de xullo de 2017 fichou polo Real Murcia. En xullo de 2018 pasou a formar parte do Club de Fútbol Talavera de la Reina. No verán de 2020, tras dous anos no equipo castelán-manchego, Juanra foi anunciado como novo xogador da Unión Deportiva San Sebastián de los Reyes.

O 19 de xullo de 2023 asinou contrato co Atlético Baleares. En xullo de 2025 foi fichado polo Pontevedra Club de Fútbol da Primeira Federación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Juanra en LaPreferente.com
Manuel Vázquez Gómez

**Manuel Vázquez Gómez**, nado nas Angustias (San Pedro das Viñas, Betanzos) o 11 de marzo de 1917 e finado en Osedo (Sada) o 22 de setembro de 1936, foi un xornaleiro e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Vázquez Fernández, labrego natural de Aranga, e Antonia Gómez Gándara, de Betanzos. Xornaleiro militante da CNT. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 22 de setembro. Foi paseado ese mesmo día polos fascistas en Osedo (Sada). No Rexistro Civil de Sada aparece a inscrición dun descoñecido de 25 ou 26 anos falecido o 30 de setembro na estrada de Castelo de Taibo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 1936-1939 As vítimas betanceiras da represión
### Ligazóns externas 
* Ficha en Memoria da Coruña
Activismo ciclista

O **activismo ciclista**, **activismo pola bicicleta** ou **cicloactivismo** é o conxunto de actividades destinadas a fomentar o uso da bicicleta e mellorar as condicións das persoas ciclistas. Estas accións buscan aumentar a adopción da bicicleta como medio de transporte, especialmente en contornas urbanas, e facer que desprazarse nela sexa máis seguro, cómodo e accesible.

Entre os seus principais obxectivos atópanse a creación de infraestruturas adecuadas, como vías ciclistas segregadas ou aparcadoiros seguros, así como a promoción de cambios nas políticas públicas, na lexislación e na planificación urbana que teñan en conta as necesidades das persoas ciclistas.

Ademais das melloras físicas nas cidades, a promoción do ciclismo tamén inclúe campañas educativas e de sensibilización sobre os beneficios de utilizar a bicicleta na vida cotiá. Entre estes beneficios destacan a mellora da saúde, a redución da contaminación atmosférica e acústica, a mellora do tráfico, a liberdade de elección do modo de transporte ou a independencia enerxética.

A nivel internacional existen numerosos grupos e movementos dedicados á defensa do ciclismo. Moitas destas organizacións, a miúdo sen ánimo de lucro e apoiadas por persoas voluntarias, traballan para impulsar políticas favorables á bicicleta e aumentar o respaldo social ao ciclismo urbano. Algunhas fano mediante investigación, asesoramento e colaboración coas administracións públicas, mentres que outras recorren a accións colectivas para visibilizar ás persoas ciclistas no espazo público.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Masa crítica
* Cultura ciclista
* Ecosistema ciclista
Ciclonudismo

O **ciclonudismo** é a práctica de andar en bicicleta sen roupa. Trátase dun hábito común en lugares de longa tradición nudista, aínda que a práctica é máis coñecida como forma de manifestación ou activismo.

As manifestacións ciclonudistas adoitan reivindicar diversas causas relacionadas coa mobilidade, o medio ambiente ou a liberdade corporal. En moitas ocasións búscase promover o uso da bicicleta como medio de transporte sostible, denunciar a dependencia dos combustibles fósiles e a contaminación provocada polo tráfico motorizado ou reclamar maior respecto e seguridade para os ciclistas na vía pública.

A nudez utilízase de forma simbólica como protesta para chamar a atención sobre a vulnerabilidade dos ciclistas fronte aos vehículos e para cuestionar os tabús relacionados co corpo humano.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Activismo ciclista
Susana Rodríguez

O nome **Susana Rodríguez** pode referirse a:

* **Susana Rodríguez Barcia**, filóloga hispánica, tradutora e profesora galega (n. 1977);
* **Susana Rodríguez Gacio**, médica e atleta galega, especializada en tríatlon (n. 1988);
* **Susana Rodríguez Rodríguez**, política galega, alcaldesa de Coles dende 2026.
Intel 8086

O **8086** (tamén chamado **iAPX 86**) é un microprocesador de 16 bits lanzado por Intel o 8 de xuño de 1978, despois de que o seu desenvolvemento comezase a principios de 1976. Foi sucedido polo Intel 8088 en 1979, que era un chip lixeiramente modificado cun bus de datos externo de 8 bits (que permitía o uso de circuítos integrados máis baratos e con menos soporte).

O 8086 deu lugar á arquitectura x86, que finalmente se converteu na liña de procesadores máis exitosa de Intel. O 5 de xuño de 2018, Intel lanzou unha CPU de edición limitada para conmemorar o 40 aniversario do Intel 8086, chamada *Intel Core i7-8086K*. Implementou un conxunto de instrucións deseñado por Datapoint Corporation para terminais CRT programables, que tamén demostrou ser bastante versátil. O dispositivo requiría varios circuítos integrados adicionais para producir un ordenador funcional, en parte debido a que estaba encapsulado nun pequeno "paquete de memoria" de 18 pins, o que facía pouco práctico o uso dun bus de enderezos separado (Intel era principalmente un fabricante de DRAM naquel momento).

Dous anos despois, Intel lanzou o 8080, empregando os novos paquetes DIL de 40 pins orixinalmente desenvolvidos para circuítos integrados de calculadoras, o que permitía un bus de enderezos separado. Tiña un conxunto de instrucións ampliado, código fonte compatible (non binario) co 8008, e tamén algunhas instrucións de 16 bits para facilitar a programación. O dispositivo 8080 foi finalmente substituído polo 8085 (1977), baseado na carga por esgotamento, que utilizaba unha única fonte de alimentación de +5 V en lugar das tres voltaxes de funcionamento diferentes dos chips anteriores. Outros microprocesadores de 8 bits coñecidos que xurdiron durante estes anos son o Motorola 6800 (1974), o General Instruments PIC16X (1975), o MOS Technology 6502 (1975), o Zilog Z80 (1976) e o Motorola 6809 (1978).

## Versións do chip 
A frecuencia de reloxo estaba limitada orixinalmente a 5 MHz, pero as versións posteriores de HMOS especificáronse para 10 MHz. As versións HMOS-III e CMOS fabricáronse durante moito tempo (polo menos ata a década de 1990) para sistemas integrados, aínda que o seu sucesor, o 80186/80188 (que inclúe algúns periféricos no chip), foi máis popular para o seu uso integrado.

O 80C86, a versión CMOS do 8086, utilizouse en moitos ordenadores portátiles e sistemas integrados, incluíndo o *GridPad*, o Toshiba T1200, o HP 110 e, finalmente, o *Lunar Prospector* de 1998–1999.

Para o empaquetado, o Intel 8086 estaba dispoñible en variantes DIP de cerámica e plástico.

File:Intel D8086 CS.jpg|Unha variante cerámica, D8086
File:Intel P8086.jpg|Unha variante plástica, P8086

### Lista de procesadores Intel 8086 
## Notas 
;Referencias:

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Naisten SM-sarja 2008-2009

A **tempada 2008-2009 da Naisten SM-sarja** foi a 27ª edición da máxima categoría do hóckey sobre xeo feminino de Finlandia.
Ao finalizar a tempada as Blues de Espoo gañaron o seu décimo campionato logo de impoñerse nas finais (3-0) ao Ilves de Ilves. Pola súa banda as HPK gañaron a medalla de bronce na tempada do seu debut logo de derrotar na prórroga do partido polo bronce ás Kärpät de Oulu (4-5).

## Equipos participantes 
## Cualificación 
Ao principio da tempada xogouse unha liga de cualificación a dobre volta entre os oito equipos participantes, polo que cada equipo disputou un total de 14&nbsp;partidos. Ao finalizar esta fase os seis mellores equipos clasificáronse para disputar a liga regular que determinaría os equipos que disputarían series polo campionato, mentres que os dous peores equipos disputaron unha liga pola permanencia fronte os catro mellores equipos da segunda categoría.

## Liga regular 
A segunda fase da liga consistiu nunha liga regular a dobre volta entre os seis mellores clasificados da fase cualificatoria, polo que cada equipo xogou dez partidos máis. Os resultados da rolda preliminar contáronse para a clasificación nesta fase da competición. Ao final da liga regular os catro mellores clasificados avanzaron aos *play-offs*.

## Liga pola permanencia 
Nesta tempada, os dous equipos peor clasificados da liga regular (IHK e LoKV) disputaron unha liga pola permanencia a dobre volta contra os catro mellores equipos da segunda categoría, polo que cada equipo disputou dez partidos. Os dous primeiros clasificados disputaron a Naisten SM-sarja 2009-2010, mentres que os outros catro xogaron na segunda categoría na tempada seguinte.

## Notas
Yo no moriré de amor

***Yo no moriré de amor*** (Eu ***non morrerei*** de amor) é unha película de drama familiar de 2026 dirixida por  Marta Matute e  protagonizada por Júlia Mascort e Laura Weissmahr.

O filme estreouse no 29º Festival de Málaga o 11 de marzo de 2026 e gañou a Biznaga de Ouro.

## Trama 
O filme está baseado na experiencia persoal da directora Marta Matute e nel fala da vida de Claudia, de 18 anos, dividida entre converterse en coidadora da súa nai que ten a enfermidade de Alzheimer ou aproveitar ao máximo a súa mocidade.

## Notas
Laura Weissmahr

**María Laura Weissmahr,** nada en Tarifa en 1992, profesionalmente coñecida como **Laura Weissmahr**, é unha actriz española. Gañadora do Premio Goya á Mellor actriz revelación 2025, por *Salve María*. 

## Cine 
* *Júlia ist* (2017)
* *Ama* (2019) 
* *Gang* (2020) 
* *Lucky Strike* (2020) 
* ''L'ofrena* (La ofrenda, 2020)
* *No matarás* (2020)
* *Alopècia androgènica* (2021) 
* *Salve María* (2024)
* *Los aitas* (2025)
* *Yo no moriré de amor'' (2026)

## Notas
Katixa Agirre

**Katixa Agirre Miguélez**, nada en Vitoria, País Vasco, o 27 de outubro de 1981, é unha escritora española en lingua éuscara e castelá.

## Traxectoria 
Agirre é doutora en comunicación audiovisual e compatibilizou o seu traballo académico co literario. Publicou o seu primeiro traballo, a colección de contos Sua falta zaigu en 2007, e alcanzou o éxito en 2018 con Amek ez dute, traducido ao castelán como *Las madres no*. Esta novela foi ademais levada ao cinema en 2024 pola cineasta Mar Coll co título *Salve María*.

## Obras 
### Narrativa 
* *Janire* (Elkar, 2009).
* *Amaia Lapitz eta erregina gorriaren hilobia* (Elkar, 2010).
* *Amaia Lapitz eta Kartagoko ermandade sekretua* (Elkar, 2013).
* *Amaia Lapitz eta Marioren proiektua* (Elkar, 2015).
* *Atertu arte itxaron * (Elkar, 2015).
* *Los turistas desganados* (Pre-textos, 2017). 
**Las madres no* (Editorial Tránsito, 2019).

### Literatura infantil 
* *Paularen seigarren atzamarra* (Elkar, 2007).
* *Ez naiz sirena bat, eta zer?* (Elkar, 2009).
* *Patzikuren problemak* (Elkar, 2010).

## Notas
Salve María

***Salve María***  é un filme español en lingua catalá de drama psicolóxico e thriller psicolóxico de 2024, dirixido por Mar Coll, quen o coescribiu xunto a Valentina Viso, baseado na novela *Las madres no* da escritora Katixa Agirre na que analiza a maternidade. Esta película está protagonizada por Laura Weissmahr e Oriol Pla.

## Trama 
María (Laura Weissmahr), unha nova escritora que acaba de ser nai, tópase coa noticia dun suceso estremecedor: unha muller francesa afogou aos seus xemelgos de 10 meses na bañeira. María obsesiónase coa infanticida, por que os matou? A partir dese momento, a sombra do infanticidio axexaraa como unha vertixinosa posibilidade.

## Notas
Web escura

A **web escura** (***dark web*** en inglés) é o contido da World Wide Web que existe en redes escuras (redes superpostas) que usan Internet, pero requiren software, configuracións ou autorización específicos para acceder. A través da web escura, as redes informáticas privadas poden comunicarse e realizar negocios de forma anónima sen revelar información identificativa, como a localización dun usuario. A web escura forma unha pequena parte da web profunda, a parte da web que non está indexada polos motores de busca, aínda que ás veces o termo *web profunda* se usa erroneamente para referirse especificamente á web escura.

As redes escuras que constitúen a web escura inclúen redes pequenas de amigo a amigo, así como redes grandes e populares como Tor, Hyphanet, I2P e Riffle operadas por organizacións públicas e particulares. A web escura ou *onionland* de Tor, usa a técnica de anonimización do tráfico do encamiñamento cebola baixo o sufixo de dominio de nivel superior da rede .onion.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tor
### Ligazóns externas 
*
¡Desastre!

**¡Desastre!** é un grupo musical de hardcore punk de Santiago de Compostela, formado por Mario, Michele, Miñoka e Javi.

## Obra 
* *-DEMO-* (2025)
* *Hot wheels*
* *Buscapiso*

## Notas
Embaixada de Colombia en España

A **embaixada** de **Colombia** en Madrid é a misión diplomática da República de Colombia ante o Reino de España; está encabezada polo embaixador de Colombia ante España. Atópase no barrio de Salamanca de Madrid, preto da Igrexa de San Fermín de los Navarros, o Museo Sorolla, o IE Business School, e o Palacio de Bermejillo, precisamente no Paseo General Martínez Campos, 48 no cruzamento da rúa Fortuny, e conta co servizo da estación Rubén Darío.

A embaixada tamén está acreditada ante o Principado de Andorra, o Reino de Marrocos e a República de Tunisia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Relacións Colombia-España
Usuario, usuaria (informática)

Un **usuario** é unha persoa que emprega un ordenador ou un servizo de rede. Un usuario normalmente ten unha **conta de usuario** e o sistema recoñéceo a través dun **nome de usuario**. Algúns produtos de software prestan servizos a outros sistemas e non teñen usuarios finais directos.

## Usuario final 
Os usuarios finais son os usuarios humanos definitivos (tamén coñecidos como operadores) dun produto de software. O usuario final contrasta cos usuarios que dan soporte ou manteñen o produto, como os administradores de sistemas, os administradores de bases de datos e os técnicos informáticos. O termo úsase para abstraer e distinguir a aqueles que só usan o software dos desenvolvedores do sistema, que melloran o software para os usuarios finais. No deseño centrado no usuario, tamén se distingue o operador do software do cliente, que paga polo seu desenvolvemento, e doutras partes interesadas que poden non usar o software directamente, pero que axudan a establecer os seus requisitos. Esta abstracción é útil principalmente para deseñar a interface de usuario e refírese a un subconxunto relevante de características que a maioría dos usuarios terían en común.

## Conta de usuario 
A conta dun usuario permítelle autenticarse nun sistema e, potencialmente, recibir autorización para acceder a recursos proporcionados por ese sistema ou conectados a el; non obstante, a autenticación non implica autorización. Para iniciar sesión nunha conta, o usuario normalmente debe autenticarse cun contrasinal ou outras credenciais para fins de contabilidade, seguridade, rexistro e xestión de recursos. Don Norman afirmou que «unha das palabras horribles que usamos é 'usuarios'. Estou nunha cruzada para desfacerme da palabra 'usuarios'. Preferiría chamalos 'xente'».

O termo «usuario» pode implicar a falta dos coñecementos técnicos necesarios para comprender plenamente o funcionamento dos sistemas informáticos e produtos de software. Os usuarios avanzados (*power users*) empregan funcións avanzadas dos programas, aínda que non son necesariamente capaces de programar nin de administrar sistemas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Gándara (ecosistema)

[miniatura|As [gándaras de Budiño, zona de especial conservación.]]
En xeografía, unha **gándara** ou **granda** é un terreo húmido e anegado, formado como resultado da colmatación de antigas lagoas que se converteron en zonas pantanosas. Unha gándara é o estadio intermedio dinámico entre unha lagoa e unha braña.

## Etimoloxía 
A voz *gándara*, así como os seus usos coloquiais non estandarizados *granda* e *gandra*, ten unha orixe probablemente prerromana. Algúns autores sinalan que podería derivar do termo irlandés *ganudaras*, unha fusión das voces gan, que significa negación au ausencia; e *údarás*, que significa "autoridade" ou "xurisdición". Isto é, o termo gándara, en consonancia coa súa natureza baldía e erma, así coma húmida e pouco dada á agricultura, utilizaríase para denominar este tipo de terreos sen dono.

Outros autores consideran que gándara provén da voz prerromana alpina ganda, que significa pedregal ou terreo areoso.

## Toponimia
O hidrónimo gándara é amplamente empregado na toponimia galega.

## Características 
As gándaras son formacións de terreo secundarias á colmatación de cursos fluviais ou de outra natureza hídrica. Así, este tipo de terreos adoitan estar permanentemente asolagados. O solo é normalmente impermeábel, e característicamente formado por arxilas e materiais areosos, o que conforma un sustrato ideal para a proliferación de vexetación baixa, principalmente arbustos coma os breixos. Este ecosistema de augas permantentes, ademais, ten un compoñente estacional claro, xa que no inverno as crecidas dos ríos fan que o terreo anegado sexa moito maior.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Gándaras de Budiño
* Braña
* Zona húmida
* Lagoa

### Ligazóns externas
* Zonas húmidas de Galicia]
Embaixada de España en Colombia

A **embaixada** do **Reino de España** na **República de Colombia** é a máxima representación legal de España en Colombia.

## Historia 
O 30 de xaneiro de 1881, en París, Colombia e España asinaron o tratado de paz e amizade que supuña o recoñecemento completo de Colombia por parte de España e unha nova era nas relacións bilaterais.

## Embaixador 
O actual embaixador é Joaquín María de Arístegui Laborde, quen foi nomeado polo goberno de Pedro Sánchez o 2 de novembro de 2021.

## A Embaixada de España 
O edificio de representación do Reino de España é a embaixada española en Bogotá. 

A chancelería de España atópase en Rúa 92, #12-68, Bogotá. Dentro das instalacións da embaixada atópanse as oficinas de Defensa, a Consellería de Interior e Oficial de Seguridade.

## Outras propiedades da Embaixada de España 
Por outra banda, España ten as seguintes propiedades fóra das instalacións da embaixada:

* Residencia da Embaixada (Rúa 78, #01, Bogotá)
* Consulado Xeral de España en Bogotá (Rúa 94A, #11A-70, Bogotá)
* Oficina Económica e Comercial (Carreira 9A, # 99-07, Oficina 901, Torre A Equidad, Bogotá)
* Agregaduría de Educación (Rúa 94A, #11A-70, Terceira Planta, Bogotá)
* Oficina Técnica de Cooperación - AECID (Carreira 11A, #93-67, piso 3, Bogotá)
* Centro de Formación en Cartaxena de Indias (Cl. 36 #2-74, O Centro, Cartaxena de Indias)

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Embajada_españa_bogota_colombia_sede_entrada.jpg|ligazón=Archivo:Embajada_españa_bogota_colombia_sede_entrada.jpg|Embaixada de España en Bogotá.
Ficheiro:Embajada_españa_bogota_colombia_sede_interior_(2).jpg|ligazón=Archivo:Embajada_españa_bogota_colombia_sede_interior_(2).jpg|O interior da embaixada de España.
Ficheiro:Claustro_Convento_Santo_Domingo_CTG_11_2019_2424.jpg|ligazón=Archivo:Claustro_Convento_Santo_Domingo_CTG_11_2019_2424.jpg|Centro de Formación en Cartaxena de Indias.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Relacións Colombia-España
Sergio Tejera

**Sergio Tejera Rodríguez**, nado en Barcelona o 28 de maio de 1990, é un futbolista catalán que xoga na posición de centrocampista. O seu equipo actual é o Racing de Ferrol da Primeira Federación.

## Traxectoria en clubs
### Primeiro anos
Tras iniciar a súa formación no Club de Fútbol Damm, con 10 anos Tejera ingresou nas categorías inferiores do RCD Espanyol. En 2006 foi identificado polo Frank Arnesen, observador técnico do Chelsea FC, durante un partido da selección española sub-15. En marzo dese ano foi fichado polo club inglés e contribuíu con 22 partidos e un gol no equipo filial, o Chelsea F.C. Development Squad and Academy.

### RCD Mallorca
En xaneiro de 2009 Tejera foi cedido ao RCD Mallorca. O club balear activou a opción de compra de Tejera o 24 de xullo dese ano e fichouno cun contrato de catro anos. Nas seguintes tempadas xogou principalmente no RCD Mallorca B da Segunda División B. O debut de Tejera na Primeira División tivo lugar o 7 de novembro de 2010, cando foi substituto de Jonathan de Guzmán nun partido do Mallorca contra o Real Zaragoza. 

### RCD Espanyol
Tejera regresou ao Espanyol no verán de 2014, cando participou nunha operación de intercambio polo xogador Javi Márquez.  Tejera anotou o seu primeiro gol profesional na Primeira División o 2 de setembro de 2014, cando anotou o segundo tanto nunha derrota do Espanyol por 3-2 ante o Levante Unión Deportiva. 

#### Cesión ao Alavés
O 29 de xaneiro de 2014, sen ter xogado no Espanyol durante a tempada 2013/14, Tejera foi cedido ao Deportivo Alavés até xuño de 2014. O 4 de agosto dese ano renovou o contrato temporal por outro ano. 

### Tarragona e Oviedo
O 8 de xullo de 2015 finalizou a súa vinculación co Espanyol e fichou polo Gimnàstic de Tarragona.  O 11 de xuño de 2018 asinou un contrato de dous anos co Real Oviedo da Segunda División. 

### Cartagena
O 2 de xullo de 2021, xa como axente libre, Tejera asinou un contrato de dous anos co Fútbol Club Cartagena da Segunda División.

### Etapa en Chipre
En xaneiro de 2023 pasou a formar parte do Anorthosis Famagusta FC da Primeira División de Chipre. O 24 de maio de 2024 fichou por outro equipo da máxima categoría chipriota, o APOEL FC.

### Racing de Ferrol
En setembro de 2025 anunciouse a fichaxe de Tejera polo Racing de Ferrol da Primeira Federación.

## Traxectoria internacional
Tejera foi internacional coa selección de fútbol sub-15 de España e coa selección sub-17. Co conxunto sub-17 participou na Copa Mundial de Fútbol Sub-17 de 2007 e alcanzou a final do torneo.

Tejera tamén foi internacional coa selección de fútbol de Cataluña. O seu debut tivo lugar no Estadi Cornellà-El Prat o 3 de xaneiro de 2013, cando participou nun partido de Cataluña contra Nixeria que finalizou cun empate 1-1.

## Palmarés
**España sub-17**
*Copa Mundial de Fútbol Sub-17 (subcampionato): 2007

**APOEL**
*Supercopa de Chipre: 2024

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sergio Tejera en LaPreferente.com
TestDisk

**TestDisk** é unha utilidade gratuíta e de código aberto de recuperación de datos que axuda aos usuarios a recuperar particións perdidas ou reparar sistemas de ficheiros danados. TestDisk pode recoller información detallada sobre unha unidade danada, que despois se pode enviar a un técnico para unha análise posterior. TestDisk admite DOS, Microsoft Windows (por exemplo, NT 4.0, 2000, XP, Server 2003, Server 2008, Vista, Windows 7, Windows 8.1, Windows 10), Linux, FreeBSD, NetBSD, OpenBSD, SunOS e MacOS. TestDisk xestiona medios non particionados e particionados. En particular, recoñece a táboa de particións GUID (GPT), o mapa de particións de Apple, as táboas de particións da BIOS de PC/Intel, o segmento Sun Solaris e o esquema de partición fixo de Xbox. TestDisk usa unha interface de usuario de liña de comandos. TestDisk pode recuperar ficheiros eliminados cunha precisión do 97%.

## Características 
TestDisk pode recuperar particións eliminadas, reconstruír táboas de particións ou reescribir o rexistro de arranque mestre (MBR).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
### Ligazóns externas 
*
Chineses en España

A **inmigración chinesa en España** (en ) é o movemento migratorio de cidadáns da República Popular da China, no Extremo Oriente (Asia), cara ao Reino de España, na Península Ibérica (Europa). Constitúe a cuarta comunidade máis numerosa de chineses residentes no continente europeo e unha das máis grandes que se diseminaron por todo o territorio nacional. Cómpre salientar que arredor do 70% de todos os inmigrantes chineses que viven en España proveñen da rexión chinesa de Zhejiang, particularmente do condado Qingtian como resultado da diáspora qingtianesa.

## Demografía 
Segundo o censo de 2003, só o 1,8&nbsp;% dos chineses residentes en España tiña máis de 65 anos, unha cifra moi baixa comparada co 7&nbsp;% da poboación da República Popular da China e o 17,5&nbsp;% de España; o 17&nbsp;% tiña menos de 15 anos. Como resultado da baixa proporción de persoas maiores, ademais das longas xornadas de traballo e o estado ilegal dalgúns, os chineses usan os servizos médicos moito menos ca outros grupos étnicos en España.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Beltrán Antolín, Joaquín (1 de febreiro de 2003), "Diáspora y comunidades asiáticas en España", Revista electrónica de geografía y ciencias sociales (Universidade de Barcelona).
* Nieto, Gladys (2003), "Overseas Chinese associations building up a national identity: specific cases in Spain", in Fernández-Stembridge, * Leila, China Today: Economic Reforms, Social Cohesion, and Collective Identities, United Kingdom: Routledge, pp. 173–195, ISBN 0-415-31267-1
* Nieto, Gladys. "The Chinese in Spain." International Migration 41, no. 3 (2003): 215–37.

### Outros artigos 
* Relacións China-España
Sylvie de Turckheim-Pey

**Sylvie de Turckheim-Pey**, nada en Tours o 25 de agosto de 1936, é unha numismática e conservadora de museo francesa.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
Sylvie de Turckheim-Pey naceu o 25 de agosto de 1936 en Tours, Centro-Val de Loira, filla de Marie-Henriette Courtois de Malevill (1909-1991) e de Pierre de Turckheim (1903-1983).

A súa formación transcorreu entre a Escola do Louvre (1966-1969), a Escola Nacional Superior de Bibliotecas (1973) e a Escola Práctica de Altos Estudos (1967-1973).

Entre outras entidades asociativas e sociedades eruditas, Sylvie de Turckheim-Pey é membro da Sociedade Francesa de Numismática, entidade na que exerceu como tesoureira (1982-1989) e secretaria (1990-1992), e que finalmente presidiu entre 1993 e 1995. Así mesmo, foi membro do comité consultivo da Federación Internacional da Medalla de Arte (FIDEM), e membro da Sociedade Británica da Medalla de Arte, e en 1997 foi elixida membro correspondente da Academia de Ciencias, Letras e Artes de Montauban e da Academia de Letras, Ciencias e Artes de La Rochelle. Tamén foi membro da Sociedade Real de Numismática de Bélxica e membro honorario da Sociedade de Amigos das Coleccións Minerais.

## Notas
Zoilo de Anfípolis

**Zoilos de Anfípolis**  ( ; ) foi un gramático grego natural de Anfípolis.
## Traxectoria 
Pode que vivise na época de Tolomeo II Filadelfo. Vitruvio di que foi a Alexandría buscando o patrocinio do rei, pero non foi ben tratado, xa que Tolomeo non estaba de acordo coa opinión de Zoilo sobre os poemas de Homero; esta versión é probabelmente errónea e viviu algo antes, na época de Demóstenes, a mediados do século -IV. Algúns relatos din que morreu violentamente. Heráclito Póntico di que era de orixe tracia e escravo. Claudio Eliano faino discípulo de Polícrates de Atenas. Chamábano  *Látego de Homero* e *Can retórico*).
Non se conserva ningunha das súas obras, pero coñecemos os seguintes títulos:
*  *Sobre Anfípolis (tres libros)*.
* * Historia desde o nacemento dos deuses ata a morte de Filipo*.
*  *Contra Isócrates o rétor*.
*  *Sobre a poesía de Homero (nove libros)*.
*  *Censura de Homero*.
*  *Contra Platón*.
*  *Encomio dos de Ténedos*.
* Unha obra sobre as figuras do discurso.
## Notas
Palantir

**Palantir Technologies Inc.** é unha empresa estadounidense que cotiza en bolsa e que desenvolve plataformas de integración e análise de datos que permiten ás axencias gobernamentais, aos exércitos e ás corporacións combinar e analizar datos de múltiples fontes. Os seus produtos insignia, Gotham (para intelixencia e defensa) e Foundry (para uso comercial e civil), conectan bases de datos previamente illadas para dar soporte a operacións de intelixencia, análises antiterroristas, aplicación da lei e análise empresarial. Con sede en Miami, Florida, foi fundada en 2003 por Peter Thiel, Stephen Cohen, Joe Lonsdale, Alex Karp e Nathan Gettings.

A base de clientes de Palantir inclúe axencias federais, gobernos estatais e locais, organizacións internacionais e tamén empresas privadas. A empresa ten catro sistemas operativos principais: Palantir Gotham, Palantir Foundry, Palantir Apollo e Palantir AIP. Palantir Gotham é unha ferramenta de intelixencia empregada por militares e analistas antiterroristas, incluíndo a Comunidade de Intelixencia dos Estados Unidos (IC) e o Departamento de Defensa dos Estados Unidos. Varios departamentos de policía utilizaron Gotham para a análise da delincuencia. Organizacións de liberdades civís, incluída a Unión Estadounidense polas Liberdades Civís, criticaron este uso como policía preditiva. O CEO Alex Karp discutiu esta caracterización, argumentando que o sistema é unha ferramenta analítica que require xuízo humano en lugar dun sistema preditivo autónomo que predí de forma independente a actividade criminal.

O seu software como servizo ( *software as a service*, SaaS ) é unha das cinco ofertas que o Departamento de Defensa dos Estados Unidos autorizou para os *Mission Critical National Security Systems* (IL5). Palantir foi empregado para a integración e análise de datos por clientes corporativos como Morgan Stanley, Merck KGaA, Airbus, Wejo, Lilium, PG&E e Fiat Chrysler Automobiles.

Palantir foi criticada pola súa implicación na expansión da vixilancia gobernamental a través da intelixencia artificial e as tecnoloxías de recoñecemento facial. Os críticos expresaron a súa preocupación polos seus contratos coa administración Trump, que permiten as deportacións de inmigrantes indocumentados e a agregación de datos confidenciais sobre os estadounidenses. Pola contra, partidarios dixeron que Palantir non recompila, almacena nin vende datos en si, senón que proporciona software que axuda aos clientes a analizar os datos aos que xa teñen acceso, mentres que os clientes conservan o control e os dereitos sobre a súa propia información.

## Notas
Raf van Laere

**Ralf van Laere**, nado en 1952, é un numismático belga.

## Traxectoria 
Ralf van Laere, nado en 1952, estudou Historia e Asirioloxía na Universidade de Gante e na Universidade de París-Sorbona. 

Logo da súa etapa formativa traballou no sector da xestión do patrimonio cultural en varios departamentos da provincia belga de Limburgo. e foi membro do consello editorial da ''Revue belge d'Archéologie et d'Histoire de l'Art*, publicada por esta academia.

* (1977). “Note sur les larins du Cabinet des Médailles de Paris”. En *Revue* *numismatique*. Vol. 18. Páxinas 142-146.
* (1978). “Le monnayage des îles Maldives”. En *Revue belge de numismatique et de sigillographie*. Vol. CXXIV.
* (1979). “A coin of the Sultanate of Sambak?”. En *ONS Newsletter*. Vol. 62. Oriental Numismatic Society. Páxinas 5-7.
* (1984). “Non-destructive analysis”. En *ONS Newsletter*. Vol. 89. Oriental Numismatic Society. Páxina 2.
* (1986). “Vervalsingen van Kessenich (14de-15de eeuw)” (con L. Maes). En *Revue belge de numismatique et de sigillographie*. Vol. CXXXII. Páxinas 83-90.
* (1991). “L’atelier monétaire mérovingien d’Asenappio”. En *Revue belge de numismatique et de sigillographie* (con J. A. Huisman). Vol. CXXXVII. Páxinas 95-99.
* (2010). “Medieval Flemish Cloth Seals from Saray al-Djadid (Russia)” (con O. Trostyanski). En *Revue belge de numismatique et de sigillographie*. Vol. CLVI. Páxinas 103-128.
* (2021). “Mittelalterliche Arenberger Münzen”. En *Numismatisches NachrichtenBlatt''. Nº 1. Páxinas 23-26.

## Notas 
## Véxase tamén
José Vázquez González

**José Vázquez González**, nado en Barroso (Barroso, Avión) o 13 de xaneiro de 1918, e finado no campo de concentración de Sachsenhausen o 24 de febreiro de 1944, foi un refuxiado galego deportado aos campos de concentración nazis.

## Traxectoria 
Nos campos de concentración estaba rexistrado con residencia na rúa Ventura de la Vega de Madrid, a onde puido emigrar antes do inicio da guerra civil española. Como amigo de José Vázquez figura Josef Cortis, tamén recluído nun lager. Como profesión consta *maurer* (albanel).

Pasou por varios campos. O primeiro do que hai constancia é o de Natzweiler, en Alsacia, a onde chegou o 21 de abril de 1943, asignándolle o número de prisioneiro 3&nbsp;298. O 13 de maio do mesmo ano saíu cara a Bergen-Belsen, preto de Hannover.

O 2 de novembro de 1943 ingresou no campo de concentración de Flossenbürg, en Baviera, co número de prisioneiro 5&nbsp;119, onde só permaneceu un mes e medio, pois foi transferido a Sachsenhausen, ao norte de Berlín, o 21 de decembro co número 74&nbsp;527. Morreu dous meses despois.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Muxicas

**Muxicas** foi un grupo galego de música tradicional fundado en Vigo en 1978, no seo da agrupación folclórica Lembranzas Galegas. Fundado por Xosé Manuel Fernández e Nazario González *Moxenas*.

## Historia 
Muxicas formouse en 1978 en Vigo, xurdiu a partir de Lembranzas Galegas cando o seu grupo instrumental comezou a desenvolver unha identidade propia máis alá do simple acompañamento ó baile. Dende o principio compaxinou esta tarefa con alboradas, concertos e festas como formación instrumental autónoma.

Trala marcha de *Moxenas*, o grupo incorporou novos músicos e ampliou o seu repertorio dentro da música tradicional galega.
## Recoñecementos
En 2017 recibiu o Premio Andaina Senlleira dos Premios Opinión de Música Folk, concedido en recoñecemento á súa traxectoria.

## Membros 
* Xosé Manuel Fernández (1978-2000)
* Nazario González Iglesias (*Moxenas*) (1978-1986)
* Manuel Vázquez (*Rin-Rin*) (1978-1986 e 1991-2000)
* Emilio Sotelino (Ata 1986)
* Xoán Somoza (???-1982)
* Xosé A. Rey (Ata 1982)
* Xosé Anxo Faílde (Ata 1986)
* Liño Figueroa (1985-2000)
* María Xosé López (1987-1997)
* Xurxo Cabaleiro (1990-2000)
* Magoia Bodega (1991-2000)
* Emilio Pichel (1991-2000)
* Diego García Rodríguez (1997-2000)

## Discografía 
* *Parolada* (1981)
* *Muxicas* (1986)
* *O Demo Fungón* (1988)
* *Desafinaturum* (1990)
* *Escoitando medra-la herba* (1992)
* *No Colo do Vento* (1996)
* *Naturalmente* (1998)
* *20 anos de camiño* (1999) Álbum recompilatorio

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Pierre Petit

**Pierre Petit**, nado en Namur, Valonia, o 1 de febreiro de 1966, é un antropólogo, etnólogo, historiador da arte e numismático belga, especializado nas culturas africanas. 

Petit é profesor da Universidade Libre de Bruxelas. 

## Traxectoria  
### Primeiros anos e formación 
Pierre Petit, nado na vila valoa de Namur en 1966, cursou estudos superiores na Universidade Libre de Bruxelas, onde en 1989 acadou a dobre licenciatura de Ciencias Sociais, coa especialidade de Antropoloxía Social, e de Historia da Arte e Arqueoloxía, coa especialidade de Civilizacións non Europeas. Finalmente, en 1993 acadou o seu doutoramento en Ciencias Sociais nesa mesma universidade, cunha tese titulada Ritos familiares, ritos reais. Estudo do sistema cerimonial dos luba de shaba (Zaire).

### Carreira profesional 
Logo do seu doutoramento, en África estudou tamén as relacións dos luba cos seus veciños bwile en Zambia. En 2000 dirixiu a fundación do Observatorio do Cambio Urbano na Universidade de Lubumbashi, no Congo, centrado na antropoloxía, e a partir de 2003 levou a cabo investigacións etnográficas en Laos, sinaladamente acerca das migracións das zonas rurais ás urbanas.

Paralelamente, Petit interésase pola historia da arte e a numismática relixiosa, e realizou investigacións sobre o movemento misioneiro e as medallas producidas con esta temática, especialmente na China e no Congo. Desde 2016 é membro da Sociedade Real de Numismática de Bélxica, na que en 2020 foi elixido membro titular, e en 2023 presidente da entidade por un período de tres anos.

Petit é profesor de Antropoloxía na Universidade Libre de Bruxelas e director de investigación do Fondo Nacional para a Investigación Científica (FNRS). Tamén dirixe a revista belga *Civilisations*, especializada na antropoloxía.

## Publicacións 
### Escolma de monografías 
* (1995). *Bibliographie sélective des sources sur les populations luba du Shaba**.* Editions Kyoto, Bruxelas.
* (2000) *Les sauniers de la savane orientale. Approche ethnographique de l’industrie du sel chez les Luba, Bemba et populations apparentées (Congo, Zambie)*. Académie Royale des Sciences d’Outre-Mer, Bruxelas. ISBN 9789075652185
* (2003). *Ménages de Lubumbashi entre précarité et recomposition*. Editions L'Harmattan. ISBN 978-2747536172
* (2004). ''Byakula: approche socio-anthropologique de l'alimentation à Lubumbashi''. Académie royale des sciences d'outre-mer, Bruxelas. ISBN 9789075652345
* (2007). *Corps, performance, religion: études anthropologiques offertes à Philippe Jespers* (con J. Noret). Editions Publibook. ISBN 9782748335699
* (2010). ''Société civile et éducation: le partenariat à l'épreuve du terrain*. Academia-Bruylant. ISBN 9782872099672
* (2011). *Mort et dynamiques sociales au Katanga : République démocratique du Congo'' (con J. Noret). Editions L'Harmattan. ISBN 978-2296542525
* (2024). "Notre-Dame du Congo. La propagande par l’image et la médaille". En *Revue belge de numismatique et de sigillographie*. Nº. CLXX. Páxinas 493-518.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Vídeo: "Pierre Petit on ethnic minorities and practices related to modernity in Laos"
Paul Hollis

**Paul Bryan Hollis**, nado en Mandeville, Metairie, Luisiana, o 1 de setembro de 1972, é un político e empresario estadounidense que ocupa o cargo de director da Casa da Moeda dos Estados Unidos desde xaneiro de 2026.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
Paul Hollis naceu o 1 de setembro de 1972 na vila de Mandeville, parroquia de Jefferson, sendo o terceiro fillo do senador estatal de Luisiana Ken Hollis e a súa esposa, Judy.  

Cursou o seu ensino secundario no instituto Grace King de Metairie, onde se graduou en 1990, e logo cursou Ciencias Políticas na Universidade Estatal de Luisiana, onde acadou a súa graduación en 1994. 

### Comerciante numismático 
Hollis comezou a coleccionar moedas en 1978, aos seis anos, e logo comezou a dedicarse ao comercio numismático, 

En 2008, Hollis foi un dos promotores da exposición dun espécime da moeda de 10 dólares de 1844 cuñada na ceca de Nova Orleáns —unha rarísima peza valorada en 2,5 millóns de dólares—, que tivo lugar nas instalacións desa antiga póla da Casa da Moeda dos Estados Unidos, ocupadas agora polo Museo Estatal de Luisiana. 

Como numismático, Hollis publicou en 2011 un libro, titulado *American Numismatist*, Este libro está editado pola *American Numismatic Association*, da que é membro vitalicio e en cuxos seminarios educativos participa adoito como profesor. 

### Política e función pública 
Hollis foi candidato ao Senado dos Estados Unidos en 2008 polo Partido Republicano, aínda que sen éxito. Na súa candidatura figuraban tamén outros numismáticos relevantes, como John Albanese ou Jeff Garrett. O 8 de xaneiro de 2024, Hollis foi sucedido na Cámara por Jack Gallé. 

Desde 2004 é membro do Consello Estatal de Educación Primaria e Secundaria de Luisiana, polo distrito 1. o 18 de decembro dese mesmo ano foi confirmado polo Senado dos Estados Unidos, e o 5 de xaneiro de 2026 tomou posesión do cargo.

## Vida persoal 
Paul Hollis casou con Ashley Taslet, con quen tivo unha filla en 2003, chamada Bree, e un fillo en 2013, chamado Zachary.

No ámbito relixioso, Hollis pertence á Igrexa Metodista Unida de San Timoteo.   

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bivbliografía 
* Smith, P. (2025). "". En *American Numismatic Biographies*. Páxina 214.

### Outros artigos 
* Director da Casa da Moeda dos Estados Unidos
* Casa da Moeda dos Estados Unidos

### Ligazóns externas 
* Sitio web de Paul Hollis
Entrada/saída

En informática, **entrada/saída** (ou **E/S**; ***input/output*** ou **I/O** en inglés) refírese aos dispositivos e interfaces informáticas proporcionados por un sistema operativo para que os programas poidan intercambiar datos ou sinais. Estes son tamén os dous compoñentes fundamentais das operacións que realiza un ordenador: conectados a estas interfaces na interacción co usuario, están os distintos periféricos de entrada/saída.

As **entradas** son os sinais ou datos que recibe o sistema e as **saídas** son os sinais ou datos que se envían desde el. O termo tamén se pode usar como parte dunha acción; «realizar E/S» é realizar unha operación de entrada ou saída.

## Dispositivos de E/S 
Os dispositivos de E/S son as pezas de hardware que emprega un ser humano (ou outro sistema) para comunicarse cun ordenador. Por exemplo, un teclado ou un rato son un dispositivo de entrada para un ordenador, mentres que os monitores e as impresoras son dispositivos de saída. Os dispositivos de comunicación entre ordenadores, como os módems e as tarxetas de rede, adoitan realizar operacións tanto de entrada como de saída.

A designación dun dispositivo como entrada ou saída depende da perspectiva. Os ratos e os teclados toman os movementos físicos que o usuario humano emite e convértenos en sinais de entrada que un ordenador pode entender; a saída destes dispositivos é a entrada do ordenador. Do mesmo xeito, as impresoras e os monitores reciben os sinais que os ordenadores emiten como entrada e convértenos nunha representación que os usuarios humanos poidan comprender. Outra complicación é que un dispositivo tradicionalmente considerado un dispositivo de entrada, por exemplo, un lector de tarxetas ou un teclado, pode aceptar comandos de control para, por exemplo, seleccionar unha pila de tarxetas ou mostrar as luces do teclado, mentres que un dispositivo tradicionalmente considerado como un dispositivo de saída pode proporcionar datos de estado (por exemplo, pouco tóner, sen papel, atasco de papel).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
### Ligazóns externas
Alive at the Fucker Club

***Alive at the Fucker Club*** é un álbum en directo dos Melvins, publicado en 1998 a través do selo Amphetamine Reptile Records. Foi gravado en directo o 23 de agosto de 1997 no Corner Hotel en Richmond, Melbourne, Australia. Os Melvins abriron para os Cosmic Psychos en Richmond os días 22, 23 e 24 de agosto.

A duración dos primeiros catro temas non coincide coas cancións: "Boris" vai de 0:00 (pista 1) a 5:00 (pista 1); "It's Shoved" vai de 5:00 (pista 1) a 2:10 (pista 2); "Bar-X-The Rocking M" vai de 2:10 (pista 2) a 1:26 (pista 3); "Smoke on the Water (Jam)" vai de 1:26 (pista 3) a 1:48 (pista 3); e "Antitoxidote" vai de 1:48 (pista 3) ata o final da pista 4. A improvisación do tema "Smoke on the Water" de Deep Purple non aparece acreditada.

A banda reeditou o disco no ano 2020 en CD e nunha edición limitada en vinilo de 10".

## Listaxe de cancións
Mr. Nobody Against Putin

***Mr. Nobody Against Putin*** é un filme documental de 2025 dirixido por David Borenstein e Pavel Talankin. Segue a Talankin no seu traballo nunha escola en Karabash, unha pobre cidade mineira preto dos Montes Urais. Mentres grava os seus estudantes, Talankin tamén documenta os movementos do goberno de Putin para controlar a percepción pública durante a guerra ruso-ucraína en curso.

Estreouse mundialmente na sección World Cinema Documentary do Festival de Cinema de Sundance de 2025 o 25 de xaneiro, onde gañou o Premio Especial do Xurado. Foi escollido como candidato de Dinamarca para o Óscar ó mellor filme internacional na 98ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Dinamarca propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 98ª edición dos Óscar
Colossus of Destiny

***Colossus of Destiny*** é un álbum en directo dos Melvins, publicado o 16 de abril de 2001 a través do selo Ipecac Recordings. Foi gravado ao vivo o venres 13 de decembro de 1998 no Club Mangler, en Cupertino, California. Trátase de case unha hora de experimentación con sintetizadores e mostras, que remata cunha interpretación da canción "Eye Flys". Informouse de que durante esta actuación había membros do público deitados no chan, tapando os oídos. O álbum estaba pensado inicialmente para ser a terceira parte da triloxía de discos de 1999 da banda (*The Maggot*, *The Bootlicker* e *The Crybaby*), ata que se lles ocorreu a idea de incorporar artistas convidados en *The Crybaby*.

O nome do álbum está tirado do libro de John Fante *The Road to Los Angeles*, no que o protagonista, Arturo Bandini, escribe un libro co título *Colossus of Destiny*.

## Listaxe de cancións
Dominio GHKL

O **dominio GHKL** (siglas do inglés **G**yrase, **H**sp90, Histidine **K**inase, Mut**L**) é un dominio proteico evolutivamente conservado. É un dominio de ATPase atopado en varias protínas que se unen ao ADN, como a histidina quinase, a ADN xirase B, topoisomerases, proteína de choque térmico HSP90, ATPases similares a fitocromos e proteínas de reparación de discordancias no ADN.

## Estrutura 
O pregamento deste dominio consiste en dúas capas, alfa/beta, que contén unha folla beta mixta de 8 febras.

## Subfamilias 
* Proteína de choque térmico Hsp90, N-terminal

* Histidina quinase sensora NatK, C-terminal domain

## Membros 
* BCKDK
* HSP90AA1, HSP90AB1, HSP90B1
* MLH1, MLH3, MORC1, MORC2, MORC3, MORC4
* PDK1, PDK2, PDK3, PDK4
* PMS1, PMS2, PMS2L1, PMS2L11, PMS2L3, PMS4L
* TOP2A, TOP2B
* TRAP1, TRRAP

## Notas
Daniel Nony

**Daniel Nony**, nado en Bugeat, Corrèze, o 28 de setembro de 1937 e finado en Massy, Essonne, o 9 de xuño de 2009, foi un historiador e numismático francés, profesor da Universidade de París.

## Traxectoria 
Daniel Nony acadou a cualificación como profesor de Historia en Bordeos en 1960 e foi residente na Casa de Velázquez en Madrid de 1965 a 1968. 

En 1969 comezou a exercer como profesor auxiliar de Historia Antiga na Universidade de París e, máis tarde, na Universidade de París 1 Panthéon-Sorbonne, onde desenvolveu toda a súa carreira e ascendeu ao posto de profesor titular.

## Publicacións 
Esta é unha escolma das publicacións realizadas por Daniel Nony ao longo da súa traxectoria:

* (1961). “Le trésor d'Escoussans et les trésors de monnaies romaines en Gironde”. En *Revue Numismatique*. Tomo 3. Páxinas 91-107.
* (1967). “Le trésor de « folles » de Margaux (Gironde)” (con J. Cabarrot). En *Revue Numismatique*. Tomo 8. Páxinas 199-240. 
* (1978). “Un Atelier de faux monnayeurs du XVIIe S. a Despeñaperros (Jaén)” (con M. Dhénin). En *Acta Numismàtica*. Vol. 8. Páxinas 207-212.
* (1979). “Le trésor de Néry (Oise), monnaies de bronze sous Postume” (con H. Huvelin). En *Revue Numismatique*. Tome 20. Páxinas 89-107.
* (1983). “Une émission préaugustéenne à Cartenna (Maurétanie)” (con M. Amandry). En *Revue Numismatique*. Tomo 25. Páxinas 57-62.
* (1997). “André Chastagnol (1920-1996)” (con X. Loriot). En *Revue Numismatique*. Vol. 152. Páxinas 5-8.
* (2007). “Hélène Huvelin (1916-2006)” (con C. Brenot e X. Loriot). En *Revue Numismatique*. Vol. 163. Páxinas 5-7 .

## Notas