Token do habitante

Os **tokens do habitante** son unha serie de moedas emitidas en 1837 polos principais bancos comerciais da cidade de Montreal para a súa circulación na provincia do Baixo Canadá, no período colonial británico. 

Esta moeda, caracterizada pola representación dun habitante típico quebequés con roupa de inverno no seu anverso, foi cuñada en cobre cos valores de medio penique ou un soldo, e dun penique ou dous soldos.

Os achados e a documentación testemuñan que estas moedas continuaban en circulación seis décadas despois da súa emisión e que tamén tiveron uso no Alto Canadá. Os numismáticos considéranas emisións oficiais, dado que, malia teren unha orixe privada, foron autorizadas polo Goberno colonial.

## Historia 
En 1837, o *Bank of Montreal* solicitou permiso ao Goberno británico para a importación de moedas de necesidade (*tokens*) de cobre por valor de 5.000 libras esterlinas. As autoridades atenderon positivamente esta solicitude, coa condición de que os demais bancos comerciais de Montreal tamén participasen na operación. 

Os bancos da cidade estiveron de acordo e contactaron coa Ceca de Soho, en Birmingham, dirixida por Boulton e Watt, para realizar un pedido de moedas de cobre con idéntico deseño mais coa expresión do nome do banco emisor gravada nunha cinta do escudo da cidade, nos seus reversos. O *Bank of Montreal* pagou 2.000 libras pola produción destes *tokens*, en tanto que aos outros tres bancos —o *City Bank*, o *Quebec Bank* e a *Banque du Peuple*— lles corresponderon 1.000 libras a cada un. As 5.000 libras totais supuñan o custo total da produción destas pezas con valores faciais en peniques e en medios peniques, por un valor total de 7.000 libras, consonte o padrón utilizado en Halifax, que era o utilizado no Baixo Canadá naquela época. A partir destes datos, estímase que se produciron arredor de 1,8 millóns de pezas de medio penique e algo máis de 900.000 dun penique.

Estas moedas de necesidade mantivéronse en circulación moito tempo despois da súa emisión orixinal. A elas faise alusión nunha Orde do Consello do Ministro de Finanzas de agosto de 1870:

O ano seguinte (1871), recibiu a aprobación real a Lei da Moeda Uniforme (*Uniform Currency Act*), que fixaba os valores faciais da moeda canadense de xeito oficial, baseándose non dólar de carácter decimal como unidade monetaria.

## Deseño 
### Anverso 
[miniatura|331x331px|Detalle do "habitante" nun [Papel moeda|billete dun dólar da *Banque Canadienne* de 1936.]]
O autor do deseño do habitante que caracteriza o anverso destas moedas é James Duncan. Este motivo fora xa utilizado orixinariamente para o reverso do billete dun dólar emitido pola *Banque Canadienne*, gravado pola compañía *Rawdon, Wright and Hatch*, de Nova York. O habitante porta na súa man dereita un látego. No entanto, cómpre considerar que se trata só dunha coincidencia, xa que sería pouco probable que os bancos establecidos en Montreal optasen pola figura dun líder revolucionario para caracterizar as súas emisións. A este respecto, un numismático considerou que "tal conexión é puramente sentimental". Na base do escudo aparece unha cinta na que se menciona o nome do banco emisor. Malia existiren catro variedades principais de cada unha destas moedas —con mención a cada un dos catro bancos emisores—, Bretón asignoulle o número 521 a todas as moedas dun penique e o 522 a todas as de medio penique. Algúns catálogos posteriores, como o de W. J. (Boll) Stanley, engaden unha subdivisión con letras á numeración inicial de bretón —por exemplo: 521, 521a, 521b, 521c—, para catalogar as emisións de cada un dos bancos.

O primeiro estudo verdadeiramente detallado desta serie, tendo en conta as súas variantes, foi o titulado *The Habitant Tokens of Lower Canada (Province of Quebec)*, obra do numismático canadense Eugene Courteau e publicado en 1927. Courteau xa fixera unha aproximación a estas moedas nun primeiro traballo de 1919 sobre as moedas de cobre do Banco de Montreal. No catálogo de 1927 agrúpanse as variedades do medio penique en función de se a serifa dereita da letra "V" de "PROVINCE" está ao mesmo nivel que a da seguinte letra ou se está máis baixa. Canto aos peniques, Courteau agrupounos en dous conxuntos, en función de se a parcela na que o habitante está en pé é máis grande ou máis pequena. Un segundo subgrupo baséase na aparición ou non dun punto despois da palabra CANADA. Courteau describe máis de 60 variedades da moeda de medio penique e máis de 50 da dun penique. No entanto, os catálogos máis modernos adoitan ser máis conservadores á hora de recoñecer as variedades.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Banning, E. B. (1988). *Exploring Canadian Colonial Tokens*. Charlton International Inc. ISBN 0-88968-074-4
* Bell, G. (2015). *Geoffrey Bell Auctions: Presents the Richard Cooper Collection*. Geoffrey Bell Auctions. 1 de outubro de 2015.
* Breton, P. N. (1894). ''*. P. N. Breton & Co.
* Cross, W. K. (2012). *Canadian Colonial Tokens.* 8ª ed. The Charlton Press. ISBN 978-0-88968-351-8
* Courteau, E. (1919). **. St. Jacques, Quebeq.
* Courteau, E. (1927). *The Habitant Tokens of Lower Canada (Province of Quebec)*. St. Jacques, Quebeq.
* Faulkner, C. (2017). *Coins are Like Songs: The Upper Canada Coppers 1815-1841''. Spink. ISBN 978-1907427718
* Grawey, T. (2019). "BMO 'Habitant' halfpenny spawns unique varieties". En *Canadian Coin News*. 56 (23): 12.
* Kleeberg, J. M. (2009). ''*. American Numismatic Society, Nova York. ISBN 978-0-89722-311-9
* Stanley, W. J. (Bill) (2018). *2019 Breton Tokens*. Canadian Wholesale Supply.
* Willey, R. C. (2011). *The Annotated Colonial Coinages of Canada''. PetchNet.

### Outros artigos 
* Token Vexator Canadiensis
* Token Sou Bouquet