Till Lindemann

**Till Lindemann**, nado o 4 de xaneiro de 1963 en Leipzig, antiga República Democrática Alemá, é un cantante, compositor, músico, actor, poeta e pirotécnico alemán. É moi coñecido por ser o vocalista principal e líder da banda alemá de Neue Deutsche Härte Rammstein. Destaca pola súa complexión física, actuacións escénicas únicas (incluíndo o uso da pirotecnia e un movemento específico coñecido como "The Till Hammer"), e a súa voz de baixo. Tamén é coñecido polas súas letras, algunhas das cales causaron polémica. En todo o mundo, Rammstein vendeu máis de 45 millóns de discos, con cinco dos seus álbums recibindo o disco de platino.

Lindemann foi incluído entre os "50 mellores homes do metal de todos os tempos" por Roadrunner Records. As súas inquedanzas artísticas motiváronno a aparecer nalgunhas películas en papeis menores, e en escribir e publicar dous libros publicados de poesía, un titulado "Messer" (2002) e o outro "In stillen Nächten" (2013). Do mesmo xeito, ten presentados algúns dos seus poemas e guións orixinais en galerías.

## Primeiros anos 
Lindemann naceu en Leipzig entón Alemaña Oriental e creceu na aldea de  Wendisch-Rambow, en Mechlemburgo-Antepomerania; Lindemann ten unha irmá máis nova chamada Saskia.

A partir dos 11 anos de idade, foi a unha escola de deportes, a Empor Rostock Sport Club, Viviu co seu pai por un curto tempo, pero a relación era malsá. No libro *Mike Oldfield im Schaukelstuhl*, o pai de Lindemann escribiu sobre os seus propios problemas co alcoholismo e as dificultades de ser pai dun adolescente Lindemann.

En 1978, Lindemann participou no Campionato Europeo Júnior de Natación en Florencia, terminando 11º nos 1 500 m estilo libre e sétimo nos 400 m estilo libre, nadando nun tempo de 4'17"58, e foi preseleccionado para ir aos Xogos Olímpicos de 1980 en Moscova. e daquela afirmou que "nunca me gustou a escola deportiva, era moi intensa, pero como neno non me opuxen".

Máis tarde traballou como aprendiz de carpinteiro, técnico de galería, cortador de turba e cesteiro.

## Carreira 
### Música 
miniatura|250px|right|Lindemann nunha actuación de Rammstein durante a canción "Engel"

Lindemann comezou a tocar a batería para First Arsch, que lanzou un álbum titulado *Saddle Up* en 1992 e tocou unha canción ("Lied von der unruhevollen Jugend") cunha banda punk chamada Feeling B (a antiga banda dos membros de Rammstein Paul H. Landers, Christoph "Doom" Schneider e Christian "Flake" Lorenz). dixo que viu imaxes do incidente na televisión, e que el e os compañeiros de banda querían facer un recordo musical. Durante os primeiros anos de Rammstein, debido ao uso de excesiva pirotecnia, Lindemann queimouse as orellas, o cabelo e os brazos. Christoph Schneider, compañeiro de banda, comentou: "Till quéimase todo o tempo, pero gústalle a dor".

Durante a xira de Rammstein en Estados Unidos con Korn en 1998, Till e o seu compañeiro de banda, Christian "Flake" Lorenz foron arrestados en Worcester, Massachusetts, por conduta obscena realizada durante a súa canción "Bück Dich", que consistía en que Lindemann simulaba sexo anal con Lorenz. Este incidente non impediu que Lindemann actuase do mesmo xeito en futuros espectáculos fóra dos Estados Unidos, particularmente en Australia, cando se presentaron no 2011 no Big Day Out, Pero as súas actuacións nos Estados Unidos cambiaron. En 1999, a banda foi culpada polo masacre de Columbine de 1999, aínda que negaron que a súa música fose un factor relevante no suceso.

En novembro de 2002, publicou o seu primeiro libro de poemas "Messer", que se compón de 54 poemas compilados por Gert Hof, o autor do libro "Rammstein" e o pirodeseñador da banda durante os últimos sete anos.

miniatura|250px|left|Till Lindemann cun lanzachamas durante un concerto

Till non é novato nas lesións pois, como se mencionou nos inicios de Rammstein, queimárase varias veces coa pirotecnia manexada sen profesionalidade. Esta lesión causou a cancelación de varias actuacións da xira en Asia. Durante a rodaxe do vídeo musical da banda para "Ich tu dir weh", Lindemann quería unha luz posta na súa boca para crear un efecto visualmente impresionante.

Hai un movemento específico de Lindemann, chamado "The Till Hammer". Neste movemento, dobra os seus xeonllos e golpea a súa coxa co puño nun movemento de martilleo mentres que vira a súa cabeza de lado a lado. En ocasións, viuse a Flake parodiar o movemento no escenario. A diferenza da maioría dos líderes, Lindemann declarou nunha entrevista que non lle gusta que o miren mentres está no escenario, e que levaría lentes de sol para evitar as miradas da audiencia. Afirmou que o obxectivo principal da pirotécnia da banda é, en realidade, ser unha ferramenta para afastar a atención da audiencia de Lindemann, dobrando o espectáculo para a audiencia. Lindemann tamén opta por dar as costas á cabina de mestura, ou fai xestos de man durante os sos de guitarra para distraer á audiencia e evitar que o miren directamente. Debido á súa ansiedade no escenario, Lindemann adoita facer que os seus compañeiros de banda empreguen un bote de goma para surfear durante os espectáculos, xa que obtén a atención dos espectadores fóra do escenario durante varios minutos.

En xullo de 2010, Lindemann, xunto con Flake, foron entrevistados polo antropólogo Sam Dunn para a serie *Metal Evolution* de VH1 Classic, sobre o tema do shock rock e en 2011, Roadrunner Records incluíu a Lindemann no número 50 na lista dos 50 mellores líderes de metal de todos os tempos.

En 2013, publicou o segundo libro de poesía de Lindemann, *In stillen Nächten,* e comentou sobre a poesía que "A gran maioría dos meus poemas podería ter sido escrita uns poucos centos de anos antes." e ese mesmo ano, no mes de xuño, a banda lanzou o seu álbum debut *Skills in Pills*.

## Voz e letras 
[miniatura|Lindemann durante "[Rammstein (canción)|Rammstein", levando un lanzachamas montado nun brazo dobre]]

Lindemann ten unha poderosa presenza en escena. O seu rango vocal é o dun baixo (barítono), ou talvez ata máis baixo. Con todo Lindemann ten o impulso de meter presión na súa voz con forza desde abaixo, Con todo, este acento podería estar conectado aos seus anos de mocidade en Mecklenburgo. En 2005, o New York Times referiuse á voz de Lindemann, dicindo que "ordena un baixo, un potente baixo raramente usado na música pop contemporánea, sen formación pero electrificante."

Respecto das súas letras, o propio Lindemann descríbeas adoita describilas "cancións de amor". Algunhas das cancións escritas por el teñen referencias á literatura do século XIX ou anteriores; como, por exemplo, *Dalai Lama* do álbum *Reise, Reise* que é unha adaptación de *Der Erlkönig* de Goethe. Tamén utilizou máis poemas de Goethe como en  Rosenrot, que contén elementos do poema *Heidenröslein;* Lindemann tamén utilizou elementos de  *Der Struwwelpeter* de Heinrich Hoffmann para a súa oitava pista, *Hilf mir,* no seu álbum *Rosenrot;* e *Mein Herz brennt* ten letras tomadas dunha liña narrativa dun programa infantil alemán, coñecido como Das Sandmännchen.
	
Lindemann tamén utilizou a literatura contemporánea para empregar referencias intertextuales. Por exemplo, o título da canción de Édith Piaf, *Non, je ne regrette rien*, utilizouse como retrouso para a canción *Frühling en Paris*, e a letra da canción *Links 2-3-4* baséanse na canción *Einheitsfrontlied* de Bertolt Brecht. A letra da canción pode incluír á banda na categoría política, colocándoa na esquerda. Tamén utilizou outra canción composta por Brecht, titulada Mack o coitelo, e o coro foi utilizado para a canción *Haifisch*.

## Vida persoal 
A primeira filla de Lindemann, Nele, naceu en 1985 e contou nunha entrevista alemá que pasou sete anos como pai solteiro. Lindemann ten unha segunda filla coa súa ex esposa Anja Köseling, chamada Marie Louise, que naceu en 1993.

Nunha entrevista de 2011, Lindemann declarou que aínda ten fortes conexións coas tradicións da Alemaña Oriental e opina que a "des-tradicionalización" é inquietante, e que tampouco hai autenticidade. e, o mesmo ano, tamén escribiu algunhas letras para o cantante compositor alemán Roland Kaiser para o seu álbum *Soul Tracks*.

Entre as bandas favoritas de Lindemann están Deep Purple, Alice Cooper e Black Sabbath e cantantes Marilyn Manson e Chris Isaak.

## Discografía
miniatura|200px|right|Till Lindemann en Londres, febreiro 2012

### First Arsch
**Saddle Up* (1992)

### Rammstein
* *Herzeleid* (1995)
* *Sehnsucht* (1997)
* *Mutter* (2001)
* *Reise, Reise* (2004)
* *Rosenrot* (2005)
* *Liebe ist für alle da* (2009)

### Lindemann
* *Skills in Pills* (2015)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Herzeleid.com  
* Sitio web oficial de Rammstein