open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vepsia

[miniatura|dereita|200px|[Bandeira de Vepsia]]
Chámase **Vepsia** (en vepsio: **Vepsänma**) á área na que habita o pobo vepsio. O territorio actual onde habitan os vepsios está entre os lagos Ladoga, Äänisjärv e Valgjärv, onde viven en tres grupos separados. O primeiro, os Äänis- ou grupo do norte está situado en Carelia, preto de Äänisjärv, ao sur de Petroskoi. Estes chámanse así mesmo *lüdinik* ou *lüdilainen*. Os vepsios centrais, o grupo máis numeroso, viven na rexión de San Petersburgo da Federación Rusa, no río Oyat. Os vepsios do sur viven na parte máis oriental da rexión de San Petersburgo, no extremo noroccidental da provincia de Vologda, no río Leedjõgi. Os vepsios centrais e do sur teñen contacto infrecuente, e os vepsios do norte están separados deles polo río Süväri e por asentamentos rusos interpostos.

A división xeográfica e administrativa é a razón pola cal tan só uns poucos vepsios (o 0.7 % deles) teñen algunha idea do número e localización dos seus compatriotas. Dende 1928, algúns vapsios do sur, tentando escapar da colectivización, emigrasen á Siberia, onde viven nun pobo na rexión de Kemerovo (85 familias en total). Hai tamén outros grupos de vepsios dispersos polos países da extinta  Unión Soviética, sendo Ucraína o país no que máis vepsios habitan, logo de Rusia.
Aleksandr Mikhailovich Prokhorov

**Aleksandr Mikhailovich Prokhorov** (en ), nado en Atherton (Australia) o 11 de xullo de 1916 e finado en Moscova 8 de xaneiro de 2002, foi un físico e profesor universitario soviético galardoado co Premio Nobel de Física no ano 1964.

## Traxectoria 
Naceu en Australia, nunha familia de inmigrantes rusos. Os seus pais volveron á Unión Soviética en 1923. En xuño de 1941, empezou o seu servizo no Exército Vermello. Participou na segunda guerra mundial e foi ferido dúas veces. Logo da súa segunda ferida en 1944, foi desmobilizado.

Prokhorov foi físico e profesor na Universidade Estatal de Moscova. En 1964 compartiu o Premio Nobel de Física con Nikolai Basov e Charles Hard Townes, polo seu traballo pioneiro en láseres e máseres. Foi editor en xefe da *Grande Enciclopedia Soviética* desde 1969. Desde 1973 e ata 2001 Prokhorov foi presidente do Instituto de Física e Tecnoloxía de Moscova.

Despois da súa morte a Instituto de Física Xeral a Academia de Ciencias de Rusia foi renomeada por Instituto de Física Xeral A. M. Prokhorov da Academia de Ciencias de Rusia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel de Física 1964
Alfred Kastler

miniatura|dereita|Alfred Kastler
**Alfred Kastler**, nado en Guebwiller (Francia) en 1902 e finado en Bandol en 1984, foi un físico e profesor universitario francés galardoado co Premio Nobel de Física no ano 1966.

## Traxectoria 
Naceu o 3 de maio de 1902 en Guebwiller, cidade sita na rexión da Alsacia e que naqueles momentos formaba parte de Alemaña pero que hoxe en día forma parte de Francia.

Estudou no Instituto de educación secundaria *Lycée Bartholdi* en Colmar, ingresando no ano 1921 na Escola Normal Superior de París por estudar física. En 1926 foi profesor do Liceo de Mulhouse e posteriormente na Universidade de Bordeos, de onde foi profesor universitario ata 1941. Volveu á Escola Normal por ser catedrático de física en 1952. Ademais, foi un poeta en lingua alemá, autor de *Europe ma patrie/Deutsche lieder eines franzosischen europaers* (1971). Kastler morreu o 7 de xaneiro de 1984 na cidade de Bandol, situada na rexión de Provenza-Alpes-Costa Azul.

## Investigacións científicas 
Colaborando con Jean Brossel realizou investigacións ao redor da mecánica cuántica, a interacción entre luz e átomos e a espectroscopia. Traballando coa combinación da resonancia óptica e a resonancia magnética desenvolveu a teoría do láser-máser.

Gañou o Premio Nobel de Física no ano 1966 *polo descubrimento e o desenvolvemento de métodos ópticos polo estudo das resonáncias hertzianas nos átomos*.

Xunto a Jean Brossel e rodeado dun grupo de mozos físicos desenvolveu adiantos significativos ao redor da física atómica en Francia. O Laboratorio Nacional de Espectroscopia Hertziana de Francia foi nomeado desde o ano 1994 Laboratorio Kastler-Brossel.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel de Física 1966
Coro (teatro)

300 px|miniatura|Representación do século XIX do coro, situado na orquestra dun teatro de Atenas.
O **coro** é un elemento fundamental do teatro da Grecia Antiga, probablemente tiña a súa orixe nos ditirambos e nos dramas satíricos. Os coreutas, orixinalmente doce, danzaban ou recitaban ditirambos primeiro improvisadamente e a partir do século VI a.C. organizados nunha forma narrativa baixo a guía do corifeo.

O coro tiña un papel determinante nas primeiras traxedias, nas cales participaba un só actor que interpretaba varios personaxes e que se ausentaba da escena para mudar a súa caracterización e nese intervalos era o coro o que retiña todo o protagonismo da obra. A partir do século V a.C. a importancia do coro decae ao se arredar da acción dramática e con Sófocles permanece como un corpo de comentaristas para reforzar a moral da obra.
Corifeo

O **corifeo** (grego antigo, κορυφαῖος *koryphaîos*, testa) era no teatro da Antiga Grecia o líder do coro e ao intervir nas obras falaba por todo o resto do coro. Na comedia grega antiga mediaba nas loitas dialécticas (ἀγών, *agṓn*), entre o heroe e os seus adversarios.

A súa orixe estaba probablemente nas festas dionisiacas, cando o corifeo respondía ao grito do coro converténdose no protagonista do acto, posteriormente encarnou ao propio Dioniso, dialogando con outros participantes na procesión, converténdose no precedente do actor.
Chaim Herzog

**Chaim Herzog**, militar (xeneral), foi o presidente de Israel entre 1983 e 1993.

miniatura|esquerda|Tumba de Chaim Herzog
García Fernández

**García Fernández** ou *Garci Fernández*, coñecido como *O das Brancas Mans*, nado en Burgos no ano 938 e finado en Córdoba no 995, foi o 2°Conde de Castela do 970 ao 995.

## Traxectoria 
Fillo de Fernán González, seguía recoñecendo a superioridade xurídica dos monarcas leoneses, aínda que tiña plena autonomía administrativa no seu territorio.

Para facer fronte ao perigo musulmán que ameazaba as súas fronteiras, ampliou a base social do condado promulgando as ordenanzas sobre os cabaleiros viláns de Castrojeriz, equiparando aos cabaleiros viláns cos infanzóns: aqueles campesiños que dispuxesen dun cabalo para a guerra serían equiparados automaticamente cos nobres de segunda clase.

Foi derrotado por Almanzor o ano 981 na batalla de Tarancueña.

### Nupcias e descendentes 
Casado no ano 960 con **Ava de Ribagorza**, filla de Ramón II do Condado de Ribagorza, con Ava tivo os seguintes fillos:

* Sancho García, que será o 3° conde de Castela.
* **Gonzalo García**.
* **Maior García**, casada con Ramón III de Pallars Jussà.
* **Urraca García**.
* **Elvira García**, casada con Bermudo II de León.
* **Toda García**, casada con Sancho Gómez da familia Beni Gómez.
* **Oneca García**.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bardulia - Historia do Condado de Castela
Alexis de Thuris

**Alexis** (grego antigo, Ἄλεξις), nado ca. -375 e finado en -275, foi un comediógrafo nado en Thuris na Magna Grecia pero que viviu desde novo en Atenas, é con Antífanes o máximo representante da comedia media.
## Traxectoria
É pouco o que se coñece da súa vida, segundo Plutarco viviu 106 anos e morreu na escena mentres o estaban coroando e segundo a Suda escribiu 245 comedias, delas coñecemos 130 títulos pero tan só restan 340 fragmentos das súas obras, totalizando uns 1000 versos. A súa obra seguíase apreciando na época romana, Aulo Xelio informa que a súa poesía se utilizaba nas comedias romanas, mesmo inspirando a Plauto.
Graus

**Graus** é unha vila aragonesa, da provincia de Huesca. É a capital administrativa da comarca de Ribagorza. O concello ocupa 300,41&nbsp;km².

## Xeografía
Graus está situado no centro-oeste da provincia oscense, no Pre-Pireneo, polo que a Ribagorza, está arrodeada de serras de altura mediana, como o Turbón, que se achega aos 2.500 m de altura. A cidade érguese nun punto onde se xuntan o río Esera e o Isábena. A súa situación nas ladeiras do Tozal de San Miguel, que baixan até os leitos fluviais orixinou o seu nome, do latín *gradus* "chanzos". A súa altitude media é de 469 msnm. Na zona hai varios encoros: El Grado; Mediano; Barasona.

O clima é mediterráneo continentalizado.

## Historia
Ramiro I, primeiro rei aragonés, achou a morte, en 1064, cando tentaba tomar Graus. Os cristiáns do reino de Aragón apoderáronse da localidade en 1083 con Sancho Ramírez. O rei cedeu Graus ao mosteiro de San Vitorián, para que o reconstruísen e repoboasen, outorgando importantes privilexios a quen fose morar a Graus.

O rei Pedro II concedeulle á vila o título de *moi nobre e moi antiga*, que aínda utiliza.

Durante os séculos XVI e XVII gozou dun grande esplendor económico, que favoreceu o mecenado e  construción de boas casas-pazo como as que se erguen na súa Praza Maior. Nesa época edificouse a basílica da Nosa Señora da Peña.

A inicios do século XVIII, durante a Guerra de Sucesión española, Graus decantouse polo pretendente austríaco.

Durante a Guerra Civil española, dominada pola CNT, converteuse nun centro de colectivización libertaria.

## Patrimonio artístico
* *Igrexa parroquial de San Miguel*, gótica, do século XIII.
* *Praza Maior*, con lindos pazos urbanos, con pinturas nos beiril|beirís e con soportais, dos que salienta o *Pazo de Rodrigo de Mur*.
* *Ermida de San Gregorio*, do século XII.

Xa fóra do casco urbano de Graus:
* *Santuario de Nosa Señora da Peña*, do século XVI, no outeiro da *Peña do Morral*.

## Festas
* As festas maiores celébranse entre o 12 e o 15 de setembro, en honra do Santo Cristo e de san Vicente. No luns da semana maior ten lugar a "feira das trufas", con exposición e venda dese produto.
Figura retórica de pensamento

A **figura retórica de pensamento** (ou figuras de pensamento) constitúe un dos tres tipos das principais figuras retóricas, xunto coas figuras de dicción e as figuras de significación ou tropos.

As figuras de pensamento baséanse sobre todo no significado das palabras dentro dun enunciado, e inclúen as figuras de amplificación, as de acumulación, as lóxicas, as descritivas, as patéticas e dialécticas, e as de ficción.

Esencialmente son as seguintes: adínaton, alusión, anacoluto, anticipación, antítese, apóstrofe ou invocación, argumentación, símil, comunicación, concesión, corrección, cronografía, definición, deprecación, digresión, distinción ou paradiástole, écfrase, énfase, enumeración, epifonema, epífrase, epíteto, etopeia, eufemismo, exclamación, execración, hipérbole, hipotipose, idolopeia, imprecación, interrogación retórica, ironía, atenuación, optación, oxímoro, paradoxo, paráfrase, perífrase, pragmatografía, preterición, prosopografía, prosopopea ou personificación, reticencia, retrato, sentenza, suxeición, suspensión e topografía.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Figura estilística
Parroquia civil

miniatura|Mapa de parroquias de Galicia coa súa densidade de poboación.
A **parroquia** é unha división administrativa ou censual que existe en numerosos países e que teñen a súa orixe nas parroquias eclesiásticas. As parroquias de Galicia están recoñecidas como entidades colectivas de poboación de rango inferior ao concello.

En Galicia, as parroquias adoitan estar formadas por un ou varios lugares.

## Variedades 
Dependendo do país (especialmente do seu tamaño) varía a relevancia administrativa:
*Andorra: son as subdivisións principais do Estado, ver Andorra#Organización político-administrativa.
*Antiga e Barbuda: son as subdivisións principais do Estado, ver Antiga e Barbuda#Organización político-administrativa.
*Australia (*parish*): son divisións catastrais en Queensland, Nova Gales do Sur, Vitoria e Tasmania, ver divisións catastrais de Australia.
*Barbados: son as subdivisións principais do Estado, ver Barbados#Organización político-administrativa.
*Canadá (*parish*):
** Novo Brunswick (*parish*): son divisións censuais, ver Parroquias de Novo Brunswick.
** Quebec (*municipalité de paroisse*): son concellos rurais, ver Municipios Quebec#Rexións administrativas.
*Dominica: son as subdivisións principais do Estado, ver Dominica#Organización político-administrativa.
*España:
** Asturias: unha forma tradicional de organización administrativa, relixiosa e agraria dos concellos, ver Asturias#Organización territorial.
** Galicia: entidade local inferior ao concello, ver Parroquias de Galicia.
*Ecuador: subdivisión dos concellos, ver Ecuador#Subdivisións.
*Estonia (*vallad*): son os concellos rurais, ver Estonia#Divisións administrativas e Condados de Estonia
*Estados Unidos (*parish*):
** Luisiana: equivalente ao condado dos outros estados, ver Luisiana#Subdivisións
*Irlanda (*parish*): son subdivisións dos condados que só se usan en contadas ocasións (como venda de terras), ver Irlanda#Divisións administrativas e Condados de Irlanda.
*Granada: son as subdivisións principais do Estado, ver Granada, Caribe#Organización político-administrativa.
*Portugal (*freguesias*): son subdivisións dos concellos, ver Freguesía.
*Reino Unido
** Escocia: son divisións censuais sen ningún tipo de entidade nin comunitaria nin política. Véxase tamén Escocia#Divisións administrativas e Subdivisións de Escocia.
** Inglaterra (*parish*): son unidades de goberno local inferiores, ver Inglaterra#Subdivisións e Gobernos locais e Condados de Inglaterra.
*Saint Kitts e Nevis: son as subdivisións principais do Estado, ver Saint Kitts e Nevis#Subdivisións.
*San Vicente e as Granadinas: son as subdivisións principais do Estado, ver subdivisións de San Vicente e as Granadinas.
*Suecia (*socken*): son as subdivisións dos concellos, ver Suecia#Subdivisións administrativas e Condados de Suecia.
*Venezuela: subdivisións dos concellos, ver Venezuela#Entidades Federais de Venezuela.
*Xamaica: son as subdivisións administrativas principais do Estado, ver Subdivisións de Xamaica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Municipio
* Provincia
Cova de Santimamiñe

miniatura|Entrada da cova
**Santimamiñe** é unha caverna de Kortezubi, en Biscaia, na que se atoparan restos e máis pinturas rupestres, datadas no período magdaleniano, entre 14.000 e 9.000 anos a.C., comprendido no Paleolítico Superior. Desde xullo de 2008 é un dos santuarios prehistóricos incluídos na lista do Patrimonio da Humanidade da UNESCO, como «Cova de Altamira e arte rupestre paleolítica do Norte de España» (en inglés, *Cave of Altamira and Paleolithic Cave Art of Northern Spain*).

## Situación
A cova está situada no barrio de Basondo, nun canto da montaña Ereñozar (448 m),  a uns 150 m.s.n.m., preto da ermida de san Mamede (en vasco: *Santimamiñe*), na conca do Oka e do pantano de Urdaibai.

## Partes da caverna
A cova poe dividirse para os efectos de estudo, consonte o método de André Leroi-Gourhan, en catro partes: *entrada*, *antecámara*, *cámara* e *parte profunda*.

## Natureza das figuras
Predominan os cabalos e bisontes, aínda que hai tamén unha figura dun oso e unha cabra. Existen tamén representacións xeométricas, pouco claras. Bastantes figuras son borrosas e/ou están deterioradas.

A maioría das figuras aparecen na antecámara e na cámara.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Magdaleniano.
* Pintura rupestre.
Bisonte

**Bisonte** é o nome dos mammiferos artiodáctilos da familia dos bóvidos pertencentes ao xénero *Bison*. O xénero comprende seis especies, das que só dúas sobreviven actualmente, o **bisonte americano** (*Bison bison*) e o **bisonte europeo** (*Bison bonasus*).

Os bisontes son, con frecuencia, denominados erradamente "búfalos", O termo búfalo designa a outros bóvidos, os que integran o xénero *Bubalus* (o búfalo eurasiático) e ao búfalo africano ou **búfalo cafre** (especie *Syncerus caffer*). 

## Nutrición 
## Especies 
* *Bison latifrons* † 
* *Bison antiquus* †
* *Bison occidentalis* †
* *Bison priscus* (bisonte das estepas) †
* *Bison bison* - Bisonte americano
** *Bison bison bison*
** *Bison bison athabascae*
* *Bison bonasus* - Bisonte europeo
** *Bison bonasus bonasus*
** *Bison bonasus caucasicus* - †
** *Bison bonasus hungarorum* - †

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Cave of Altamira and Paleolithic Cave Art of Northern Spain-110113.jpg|Bisontes debuxados no teito da cova de Altamira.
Ficheiro:American bison k5680-1.jpg|Bisonte americano
Ficheiro:Muybridge Buffalo galloping.gif|Bisonte americano ao galope
File:Bison bonasus (Linnaeus 1758).jpg|Bisonte europeo no parque *Wisentgehege Springe* (Alemaña)
File:Barcelona.Zoologico.Bison.Bonasus.jpg|Becerro de bisonte europeo no zoolóxico de Barcelona (ao fondo, un adulto)

## Notas 
## Véxase tamén
Giorgio Napolitano

**Giorgio Napolitano**, nado en 1925 en Nápoles e finado en Roma o 22 de setembro de 2023, foi presidente de Italia entre 2006 e 2015. Foi o primeiro presidente reelixido e o primeiro comunista nomeado presidente do país.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito. Despois do seu primeiro mandato de sete anos, en 2013 foi reelixido como presidente polo conxunto dos senadores, deputados e membros dos consellos rexionais italianos. Foi escollido na quinta votación, logo de que outros candidatos, como Franco Marini ou Romano Prodi, non acadasen o apoio necesario.
Oscar Luigi Scalfaro

**Oscar Luigi Scalfaro** ['skalfaro], nado o 9 de setembro de 1918 en Novara e finado o 29 de xaneiro de 2012, foi un político italiano, piemóntés, presidente da República Italiana entre 1992 e 1999. Posteriormente foi senador vitalicio.

Graduouse en Dereito pola Universidade Católica do Sagrado Corazón, en Milán o 1942. Tornouse maxistrado o 21 de outubro de 1942. Despois da segunda guerra mundial tornouse promotor de xustiza.
Ewa Sowińska

**Ewa Barbara Sowińska**, nada o 5 de marzo de 1944 en Bydgoszcz, é unha política e médica polaca. Deputada no Sejm (2001-2007) pola Liga de Familias Polacas, foi elixida Valedora do Dereitos do Menor o 7 de abril de 2006.

## Traxectoria
De ideas ultraconservadoras, declarou que aos homosexuais deberíanlle prohibir exercer certas profesións pero foi a decisión de abrir unha investigación oficial sobre a suposta homosexualidade de Tinky Winky por portar un bolso de muller  polo que se fixo coñecida internacionalmente, finalmente recuou nos seus plans.

O 22 de abril de 2008 anunciou que deixaba o seu posto, e fíxose efectiva a renuncia o 30 de xuño.

## Notas
Resistencia non violenta

[miniatura|250px|dereita|A [Marcha do sal o 12 de marzo de 1930.]]
**Resistencia non violenta** (ou **acción non violenta**) é a práctica de exercer unha forza para atinxir unha meta socio-política a través dun protesto simbólico, de non cooperación económica ou política, desobediencia civil e outros métodos, sen recorrer ao uso da violencia.

A **Resistencia pasiva** é unha variedade de resistencia non violenta, e é un termo usado ás veces de forma imprecisa como un sinónimo da mesma. Isto consiste na resistencia por inercia ou de conformidade non enérxica, como oposición á resistencia por antagonismo. **Satyagraha** é unha refinada variedade de resistencia non violenta desenvolvida por Mohandas Gandhi.

Como outras estratexias de mudanza social, as accións de non violencia poden xurdir de diversos modos e en diversos graos. Poden incluír, por exemplo, unha variedade de formas como a guerra de informacións, o protesto artístico, a actuación de grupos de presión, a resistencia a impostos, boicots ou sancións, combate legal ou diplomático ou o sabotaxe de materiais ou equipamentos.
Luis Alvarez

**Luis Walter Alvarez**, nado en San Francisco en 1911 e finado o 11 de setembro de 1988 en Berkeley, California en 1988, foi un físico e profesor universitario norteamericano galardoado co Premio Nobel de Física no ano 1968.

## Traxectoria 
Naceu o 13 de xuño de 1911 na cidade de San Francisco, en California neto do médico asturiano Luís F. Álvarez. Licenciouse en física pola Universidade de Chicago e conseguiu o doutoramento en 1936.

Aínda que foi profesor da Universidade de Berkeley durante toda a súa carreira traballou tamén no Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts entre os anos 1940 e 1943, así como no laboratorio de Metalurxia da Universidade de Chicago entre 1943 e 1944, e colaborou con Robert Oppenheimer no Proxecto Manhattan para a fabricación da bomba atómica.

## Investigacións científicas 
Dirixiu a construción do primeiro acelerador de partículas lineal de protóns entre 1946 e 1947 e inventou a cámara de burbullas de hidróxeno líquido, coa cal identificou moitos estados de resonancia de partículas xa coñecidas. Ao longo da súa carreira tocou un amplo abanico de temas físicos, como os raios cósmicos (é o codescobridor do *efecto Leste-Oeste*), física nuclear, tema en que estudou a captura de electróns K, a produción de neutróns lentos e descubriu a radioactividade do tricio e varios temas de física de altas enerxías.

En 1968 foi galardoado co Premio Nobel de Física *polas súas contribucións na clasificación de partículas elementais grazas ao acelerador de partículas lineal*.

Xunto ao seu fillo, o xeólogo Walter Alvarez, propuxo a teoría da extinción dos dinosauros por efecto da caída dun gran meteorito na península do Iucatán, México. No campo da arqueoloxía tamén se fixo famoso polo seu sistema para observar o interior das pirámides de Exipto a través dos raios X.

## Recoñecementos 
No seu nome bautizouse o asteroide (3581) Alvarez descuberto o 25 de abril de 1985 por Carolyn S. Shoemaker.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel de Física 1968
Cabra, Córdoba

**Cabra** é un concello español da provincia de Córdoba, en Andalucía. Abrangue 227,5&nbsp;km², e no ano 2007 alcanzaba unha poboación de 21.087 habitantes. O xentilicio que designa os seus moradores é *egabrense, -a*.

## Situación xeográfica 
O concello de Cabra está sito no sur da provincia cordobesa, nun punto que se considera o centro mesmo da Andalucía. A cidade de Cabra dista 72&nbsp;km da capital provincial, Córdoba.

Cabra está localizada entre os contrafortes setentrionais das serras subbéticas, e a cidade mesma érguese a unha altura media de 448 m.s.n.m., entre dous outeiros, ás beiras do río homónimo, afluente do Genil. A paisaxe é de tipo cárstico, con abundancia de accidentes xeográficos asociados, tipo simas e cavernas.

O clima da cidade é mediterráneo, pero un tanto continentalizado.

## Economía 
A base económica do concello é a agricultura, especialmente, a oliveira, e en segundo lugar a vide. A industria está asociada á transformación dos seus produtos.

## Historia 
Nas proximidades existen restos paleolíticos. Porén a ligazón histórica directa comeza durante o dominio romano, identificándose Cabra coa cidade de Egabrum, citada por Plinio o Vello. Durante o período Visigodosvisigodo, sábese que foi sede episcopal.

Logo da invasión musulmá de Hispania, a cidade ficou incorporada ao Al-Ándalus. Foi tomada aos mouros polo rei Fernando III de Castela, en 1240. Pasou durante un tempo a estar controlada pola Orde de Calatrava, pero Sancho o Bravo rescatouna para a xurisdición real, en 1288. A mediados do século XV, o rei Henrique IV de Castela doouna a D. Diego Fernández de Córdoba.

Durante a guerra civil española o municipio foi bombardeado polas forzas da segunda república, provocando 109 mortos e máis de 200 feridos.

## Patrimonio cultural 
* Murallas da cidade, restos que proceden do século XIV.
* Castelo dos condes de Cabra (ou duques de Sessa), do século XIV. Consérvanse dúas torres e parte do pazo, hoxe colexio das Escolapias.
* Igrexa do convento das Madres Escolapias, de estilo barroco, con varios cadros de Juan de Valdés Leal.
* Igrexa de Nosa Señora dos Remedios, datada en 1729; posúe unha talla da *Virxe da Soedade*, de autoría de Pedro de Mesa.
* Igrexa de San Xoán Bautista, tamén barroca; conserva unha inscrición visigótico, que demostra a ligazón da cidade coa antiga *Egabrum*.
* Igrexa de Nosa Señora da Asunción e Anxos, barroca do XVII.
* Casa de D. Juan Valera.
* Museo Arqueolóxico Municipal, con restos egabrenses de diversas épocas.
* Museo de Historia Natural.
* Museo do Aceite, adicado a ese produto.

## Festas 
* Semana Santa.
* Santísima Señora da Serra, padroeira de Cabra, entre o 3 e o 8 de setembro.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Cabra la Cordobesa. Páxina oficial de turismo. Mancomunidade da Subbética
* Cabra, Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía.
* Patrimonio cultural de Cabra na Guía Dixital de Patrimonio Cultural de Andalucía. Instituto Andaluz de Patrimonio Histórico
Yitzhak Navon

**Isaac Navon** (en inglés **Yitzhak Navon**; en hebreo **יצחק נבון**), dramaturgo e político nado o 21 de abril de 1921 e finado o 6 de novembro de 2015, foi o presidente de Israel entre 1978 e 1983.

Navon estudou literatura hebrea e cultura islámica na Universidade Hebrea de Xerusalén. Despois foi diplomático na Arxentina e no Uruguai. Foi membro do Knéset (Parlamento) e colaborou cos gobernos de David Ben-Gurion e Moshe Sharet.

Como dramaturgo foi autor de *Romancero sefardí* (1968), un espectáculo musical baseado nas cancións populares e litúrxicas sefardís, e da comedia musical *Bustan sefardi* (1969)

## Notas
Parroquia

**Parroquia** ou **freguesía** pódese referir á:

* **Parroquia** é, na Igrexa católica e en moitas outras, o territorio que administra un párroco (ou cura párroco).
** Para Galicia ver Parroquia eclesiástica galega
* **Parroquia** ou freguesía é unha división administrativa que existe en numerosos países. 
** En Galicia están recoñecidas como entidades colectivas de poboación inferiores ao concello, ver Parroquias de Galicia
** Parroquia rural de Asturias, entidade territorial inferior ao municipio no Principado de Asturias, ver parroquias rurais de Asturias
* Tamén se chama **parroquia** ao conxunto de parroquianos ou clientes habituais dunha tenda ou outro establecemento público (café, bar, taberna).
Río Bernesga

260px|miniatura| O río Bernesga o seu paso pola cidade de León
O **Bernesga** é un río que corre exclusivamente na provincia de León, no noroeste de España. É un afluente do río Esla, pola súa beira dereita, que á súa vez o é do río Douro.

## Percorrido
O Bernesga nace no porto de Payares, case nos límites con Asturias. Corre logo en direccións sur, atravesando varias localidades leonesas como a Pola de Gordón, La Robla e a mesma capital provincial, León, onde se lle xunta o río Torío.

Logo de 76,8&nbsp;km de percorrido rende as súas augas ao Esla, pola dereita deste, na localidade de Vega de Infanzones.

### Afluentes
Os principais tributarios do Bernesga son:
* Pola dereita: 
** Rodiezmo, 
** Casares, 
** Río de Los Barrios. 
* Pola esquerda: 
** Camplongo, 
** Fontún, 
** Torío.

A conca do Bernesga abrangue 1.162&nbsp;km².

## Réxime
O Bernesga é un río de réxime nivo-pluvial. A baixa de caudal na estiaxe é bastante acusada.
Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2008

O **campionato Mundial de Fórmula 1 de 2008** é o campionato anual número 59 de Fórmula 1 organizado pola Fédération Internationale de l'Automobile (FIA). Con 18 Grandes Premios no calendario, deu comezo o 16 de marzo, estando prevista a finalización para o 2 de novembro.

## Escuderías e pilotos 
* Tódalas escuderías empregan pneumáticos Bridgestone. 
* O equipo Super Aguri F1 abandona o campionato por razóns económicas o día 6 de maio de 2008. A noticia é difundida a través dun comunicado oficial na súa páxina web, na que, ademais, agradece o traballo feito polos pilotos, o equipo e a colaboración dos patrocinadores.

## Calendario 2008 
† Novos circuítos

## Resultados 
### Grandes Premios 
### Pilotos 
|valign="top"|

* **Pole position**
* Volta rápida
* [Posición de saída]
|}
† O piloto non rematou o gran premio, pero clasificou ó completar máis do 90% da distancia da carreira.

* *Posición e puntos obtidos polos pilotos e escuderías ó remataren os grandes premios: 1º = 10 puntos, 2º = 8 puntos, 3º = 6 puntos, 4º = 5 puntos, 5º = 4 puntos, 6º = 3 puntos, 7º = 2 puntos, 8º = 1 punto.*

### Construtores 
| valign="top"|
|}

† O piloto non rematou o gran premio, pero clasificou ó completar máis do 90% da distancia da carreira.

## Véxase tamén
Gas nobre

Os **gases nobres** son elementos químicos situados no grupo VIII A da táboa periódica dos elementos. Concretamente os gases nobres son os seguintes:

O nome de *gas nobre* provén do feito de que non tenden a reaccionar como outros elementos. Debido a isto, tamén son denominados ás veces *gases inertes*, aínda que realmente si participan nalgunhas reaccións químicas. O xenon reacciona espontaneamente co flúor e a partir dos compostos resultantes alcanzáronse outros. Tamén se illaron algúns compostos con cripton.

Teñen oito electróns no seu último nivel de enerxía o que ás veces lles impide formar compostos facilmente; ás súas moléculas son moi estables. Todos teñen o seu último nivel de enerxía máis externo totalmente cheo (dous electróns no helio e oito nos demais).

Como curiosidade indicar que a discusión científica sobre a posibilidade de licuar estes gases deu lugar ao descubrimento da supercondutividade polo físico holandés Heike Kamerlingh Onnes.

## Propiedades físicas
Bydgoszcz

**Bydgoszcz** é unha cidade do norte de Polonia, a carón dos ríos Brda e Vístula. O termo municipal abrangue 175&nbsp;km² e a súa poboación é de 359.428 habitantes (2014), chegando a 400.000 no conxunto da área metropolitana o que a converte na 8ª cidade do país. Desde 1999 é a capital do condado de Bydgoszcz. É sede da Universidade Casimiro o Grande, da Universidade de Tecnoloxía e Ciencias da Vida e do Collegium Medicum e nas súas proximidades está o Aeroporto Internacional Ignacy Jan Paderewsk Bydgoszcz.

## Historia 
Orixinalmente un asentamento pesqueiro a cidade medrou por mor das rotas comerciais do Vístula. Os cabaleiros teutónicos ocuparon a cidade entre 1331 e 1337 e máis tarde polo rei Casimiro II de Polonia quen lle outorgou dereitos de cidade o 19 de abril de 1346.

Nos séculos XV e XVI a cidade ocupou un lugar salientable para o comercio do millo. En 1657 Xoán II Casimiro de Polonia e Federico Guillerme de Brandeburgo-Prusia asinaron aquí o Tratado de Bydgoszcz.

Prusia anexionou Bydgoszcz en 1772 na coñecida como Primeira Partición de Polonia, e incorporouna ao distrito de Netze. En 1807 Bydgoszcz converteuse en parte do Ducado de Varsovia e de novo volveu a Prusia en 1815 como parte do Gran Ducado de Poznań. Logo de 1871 a cidade formou parte do Imperio Alemán. En 1919 incorporouse a Polonia de novo. O 3 de setembro de 1939 pouco despois da entrada do exército alemán en Polonia que deu pé á segunda guerra mundial aconteceu nos arredores da cidade o masacre coñecido como Domingo sanguiñolento de Bydgoszcz no que morreron numerosos civís polacos e alemáns. A Alemaña nazi usou este incidente como propaganda contra os polacos despois da ocupación da cidade o 9 de setembro. Segundo a *Nowa encyklopedia powszechna PWN* 37.000 cidadáns da cidade morreron durante a guerra, milleiros deles en campos de concentración. En 1945 Bydgoszcz foi liberada e anexionada outra vez a Polonia.
Dalai Lama

[dereita|miniatura|260px|[Tenzin Gyatso, 14° Dalai Lama.]]

**Dalai Lama**, é un monxe da escola Gelug ou "Sombreiro Amarelo" do budismo tibetano, a máis nova das escolas do budismo tibetano fundada por Je Tsongkhapa. O décimo cuarto e actual Dalai Lama é Tenzin Gyatso.

O Dalai Lama é considerado sucesor dunha liña de tulkus, O nome é unha combinación da palabara mongol *dalai* que significa "océano" e a palabra tibetana བླ་མ་ (''bla-ma) "mestre, mentor". A palabra tibetana "lama" correspóndese coa palabra sánscrita "gurú".

Dende 1642 até a década de 1950 (agás dende 1705 a 1750), o Dalai Lamas ou o seu rexente dirixiu o Goberno Tibetano ou Ganden Phodrang que domina a meseta tibetana dende Lhasa con diversos graos de autonomía. Este goberno foi, polo xeral, suxeito de patronazgo e protección dos reis mongois dos khanatos de Khoshut e Dzungar (1642-1720) e dos emperadores manchús da Dinastía Qing (1720-1912).

Os budistas tibetanos consideran que os Dalai Lama son emanacións do Buddha Avalokiteśvara, aínda que non é un mestre Buddha senón un Bodhisattva, é o patrón do Tíbet e crese que, tras a súa morte, a súa conciencia sutil tarda un intervalo de corenta e nove días, polo menos, para nacer de novo nun neno que xa desde o seu nacemento pode dar sinais do seu carácter especial. Avalokiteśvara é unha deidade importante para o budismo tibetano e é considerado nos ensinos vajrayāna como un buda. En cambio, para os ensinos mahāyāna é visto máis ben como un bodhisattva de elevado nivel.

Tras a morte do Dalai Lama, o Panchen Lama encárgase de recoñecer a súa reencarnación, ou tulku (normalmente un neno) por estes sinais, quen pasará a ser o novo Dalai Lama. Á súa vez, o Dalai Lama debe recoñecer á reencarnación do Panchen Lama tras a morte deste.

### Lista de Dalai Lama 
Ao longo da historia téñense recoñecido 14 reencarnacións do Dalai Lama:

Tamén houbo un Dalai Lama non recoñecido, Ngawang Yeshey Gyatso, declarado o 28 de xuño de 1707, cando contaba con 25 anos de idade, por Lha-bzang Khan como o "verdadeiro" 6º Dalai Lama – porén, nunca foi aceptado como tal pola maior parte da poboación.

## Futuro da posición 
Tradicionalmente, o **Dalai Lama** foi o líder espiritual e temporal do Tíbet; Tenzin Gyatso, actualmente no exilio, tras a ocupación e anexión forzada por parte da China maoísta, abandonou a preeminencia política tradicional, e creou un Ministro presidente do Kashag (gabinete), elixido por sufraxio universal. Tamén indicou que a institución podería ser abolida no futuro e que o próximo Dalai Lama se podería atopar fóra do Tíbet ou ser unha muller. O goberno chinés reclámase como o único autorizado para escoller o vindeiro Dalai Lama.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Tibet.com : Goberno tibetano no Exilio, en inglés.
* Dalailama.com: Páxina oficial do Dalai Lama.
Raúl Alberto Lastiri

**Raúl Alberto Lastiri**, nado en 1915 e finado en 1978, foi administrador público e político arxentino, que foi presidente da Arxentina entre o 13 de xullo e o 12 de outubro de 1973.

## Traxectoria 
Presidiu brevemente a Nación tras a renuncia ao seu cargo de Héctor José Cámpora e do vicepresidente Vicente Solano en 1973. Nese momento, por influencia do ministro López Rega, considerou conveniente interfirir o dispositivo constitucional de sucesión presidencial, para o cal se mandou ao vicepresidente provisional do Senado, Díaz Bialet (segundo na liña sucesoria), a unha viaxe a Europa cun obxectivo incerto. Deste xeito, o terceiro na liña constitucional, é dicir, o presidente da Cámara de Deputados, Raúl Lastiri, puido asumir provisionalmente a presidencia e convocar a novas eleccións, nas que entregou o mando a Juan Domingo Perón, electo para o seu terceiro mandato.

Durante o breve goberno de Lastiri -que fora escolleito deputado polo partido Fronte Xusticialista de Liberación arxentino, pese a pertencer á á conservadora do xusticialismo- produciu un xiro á dereita no goberno peronista; Lastiri era parente e seguidor do célebre ideólogo da Alianza Anticomunista Arxentina José López Rega, a quen Perón seleccionara como ministro do Benestar Social para o goberno de Cámpora.

Alberto Juan Vignes, tamén afín ás ideas de López Rega, emprazou a Juan Carlos Puig en Relacións Exteriores e Benito Llambí a Esteban Righi, considerado afín a Monteneros, como ministro de Interior.

A política exterior seguiu un perfil do terceiro mundo. En agosto de 1973, a Arxentina concedeu a Cuba un préstamo de 200 millóns de dólares para adquirir maquinarias e automóbiles. José Ber Gelbard, tamén confirmado como ministro de Economía, continuou coa súa política anterior, nacionalizando os depósitos bancarios e anunciando un *Plan Trienal* de desenvolvemento.

Lastiri detivo as medidas de amnistía e pacificación dos presos políticos do réxime de Lanusse que tomara Cámpora con amplo apoio popular, co que cara ao final do seu mandato empeoraron as accións de Montoneros e do Exército Revolucionario do Pobo da Arxentina.

O 25 de setembro de 1973, o secretario xeral da CGT, Confederación Xeral do Traballo, José Ignacio Rucci foi asasinado; aínda que na primeira instancia negaron a autoría, finalmente descubriuse a implicación dos membros de Montoneros nos feitos. Ese mesmo mes, o ERP asaltaba o Comando de Sanidade do Exército no barrio de Parque Patricios da Cidade Autónoma de Buenos Aires, cun saldo dun morto, o que se utilizou para xustificar a súa ilegalización e a clausura do diario *El Mundo*.

Acusouse a Lastiri de ter vínculos coa loxa masónica *P2* de Licio Gelli.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista a Lastiri feita por Bernardo Neustadt en 1974
Sesa

**Sesa** é unha localidade e un concello da provincia de Huesca, sito na comarca de Hoya de Huesca. En 2005 a súa poboación era de 241 habitantes, sobre unha área de 30,73&nbsp;km², o que daba unha densidade de poboación de 7,82 hab/km². Sesa é o único núcleo de poboación do municipio.

## Situación
Sesa está a 437 m.s.n.m. ás beiras do río Guatizalema, e a tan só 22&nbsp;km da capital provincial, Huesca. Esta proximidade fai que o municipio perda poboación (en 1940 tiña 660 habitantes).

## Monumentos
* *Igrexa de San Xoán Bautista*, románica.

## Festas
*15 de agosto.

## Véxase tamén
### Véxase tamén 
*Hoya de Huesca
Sesué

**Sesué** é un concello da provincia de Huesca, Aragón, España. En 2005 a súa poboación era de 138 habitantes, sobre unha área superficial de 5,56&nbsp;km², o que lle confería unha densidade de 24,82 hab/km².

## Situación 
Sesué está localizado no nordeste da provincia, na comarca da Ribagorza, a unha altura media de 1.050 m.s.n.m. Dista 133&nbsp;km da capital provincial, Huesca.

## Núcleos de poboación 
O concello ten só dúas entidades: Sesué e máis Sos.

## Festas 
* San Sadurniño, 1 de maio.
* San Xenxo, 25 de agosto.
Langile Abertzaleen Batzordeak

**Langile Abertzaleen Batzordeak** ou **LAB**, (Comisións de Obreiros Patriotas) é un sindicato vasco nacionalista e de clase, integrado na esquerda abertzale, e considerado parte do Movemento de Liberación Nacional Vasco.

## Historia e características
Foi fundado finais de 1974, como unha organización de masas e movemento asembleario para a liberación da crase obreira vasca, tanto desde un punto de vista nacional como social, recollendo neste momento unha tradición obreirista e abertzale que estivera nas primeiras Comisións Obreiras representativas, así como na organización Comisións Obreiras Abertzales (COA). Entre os seus fundadores máis coñecidos figuran o líder abertzale Jon Idigoras, que participou nas súas primeiras asembleas e formou parte da dirección, así como José Luis Cereceda, Martin Auzmendi ou Xabier Elorriaga. En 1977, por decisión da *Asemblea Nacional*, LAB pasa de ser un movemento asembleario a sindicato, procedéndose á súa inscrición e legalización nos rexistros correspondentes.

Na actualidade supera os 45.000 afiliados cotizadores, mantén arredor dun 16% de representatividade nos territorios nos cales actúa e o seu secretario xeral é Rafael Díez Usabiaga. Logo da ilegalización de Batasuna en 2002, o sindicato LAB é a única organización importante do Movemento de Liberación Nacional Vasco que permanece na legalidade. A partir do seu congreso do ano 2000, celebrado en Donostia, estendeu a súa actividade sindical aos territorios de Lapurdi, Zuberoa e Baixa Navarra, en Iparralde.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina oficial de LAB
Bandeira de Finlandia

A **bandeira de Finlandia** (en finés: *Suomen lippu*, en sueco: *Finlands flagga*) componse dunha cruz azul sobre un fondo branco. Foi declarada oficial por unha lei promulgada o 29 de maio de 1918, case seis meses logo da independencia do país nórdico. Unha nova lei que a regula entrou en vigor en 1978. Hai dous modelos, a bandeira nacional (civil) e a bandeira oficial do Estado.

## A bandeira nacional 
[miniatura|dereita|200px|Bandeira de [Finlandia]]
A bandeira nacional ten forma rectangular e as súas dimensións son: 11 de alto por 18 de ancho. A cruz ten un ancho de 3 e cor PMS294C e está situada a unha altura de 4. O longo da área dende o pau ata a cruz é de 5, sendo o resto da superficie ata o final, de 10 unidades. Calquera cidadán finlandés goza do dereito de izar a bandeira nacional. Con certas excepcións, esta loce nos navíos finlandeses como a súa insignia nacional.

## A bandeira oficial do estado 
A bandeira oficial do Estado pode ser rectangular ou ter tres puntas. O escudo de armas de Finlandia está inscrito no cadro que se forma na intersección de ambos os dous brazos da cruz. O cadrado ten un bordo amarelo, o ancho do cal é un corentavo do ancho da cruz. Os Ministerios e institucións oficiais ondean a bandeira oficial do estado con forma rectangular. As Forzas Armadas usan a que ten tres puntas, que é unha unidade máis grande cá bandeira nacional ou a oficial rectangular. O presidente da república emprega a de tres puntas en cuxa esquina superior esquerda aparece unha cruz da liberdade azul e amarela.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Descrición da bandeira ofrecida na web Virtual Finland
Jon Idigoras

**Jon Idigoras Gerrikabeitia**, nado en Amorebieta, Biscaia, o 3 de maio de 1936 e finado en Deusto, Bilbao, en 2005, foi un sindicalista e político vasco e dirixente histórico da coalición Herri Batasuna.

## Traxectoria 
Comezou a traballar como obreiro metalúrxico aos 14 anos na factoría de IZAR de Zornotza. Afeccionado aos touros dende mozo, Idigoras chegou a tourear nalgunhas prazas vascas, e no mundo taurino chegóuselle a coñecer como *Chiquito de Amorebieta*, *Chiquito de Eibar* ou *Morenito del Alto*. Comezou como subalterno na cuadrilla do Duque de Boroa. En 1976 foi un dos fundadores do sindicato abertzale Langile Abertzaleen Batzordeak. Estivo na cadea durante a ditadura de Franco e posteriormente exiliouse.

En 1978 iniciou a súa actividade política pública en Altsasu (Navarra) como fundador de Herri Batasuna. Foi integrante da Mesa Nacional da formación entre 1978 e 1995 e portavoz desta coalición. Como voceiro da esquerda independentista radical na década dos 80 foi denunciado en numerosas ocasións polas súas declaracións, concretamente ante o Tribunal Supremo que chegou a tramitar até catro procesos ao mesmo tempo contra el. Tamén pasou por moitos xulgados a declarar sobre a súa relación con Euskadi Ta Askatasuna. En tódolos casos saíu absolto.

O 20 de novembro de 1989 foi testemuña do atentado perpetrado en Madrid por asasinos a soldo de ultradereita española contra dos deputados de Herri Batasuna no Congreso, no que foi asasinado Josu Muguruza e ferido moi grave Iñaki Esnaola. Idigoras saíu ileso porque a arma que lle apuntaba encalouse. Foi á cadea xunto ao resto de membros da Mesa Nacional de HB, por orde do maxistrado da Audiencia Nacional Baltasar Garzón, acusado de colaboración con ETA. Saíu en liberdade provisional, a causa da doenza que padecía.

En 1999 publicou as súas memorias: *El hijo de Juanita Gerrikabeitia* (Editorial Txalaparta). Nos seus últimos anos, a gravidade do seu estado de saúde fixo que pasase a ser considerado como un histórico dos sucesivos partidos arredor dos cales vai agruparse a esquerda abertzale. A súa presenza viuse limitada a aparecer en manifestacións, artigos en xornais afíns e algunhas roldas de prensa, especialmente logo da ilegalización de Batasuna. A súa derradeira comparecencia importante foi a intervención que realizou no mitin que Batasuna celebrou no velódromo de Anoeta (Donostia) o 14 de novembro de 2004, no cal fíxose pública a Proposta de Anoeta.

### Pasamento 
Idigoras atribuía a súa doenza á gran cantidade de cigarros que fumara durante anos, hábito polo cal se vai arrepentir na súa última época. Jon Idigoras morreu a causa dunha doenza pulmonar crónica ás once e media do 3 de xuño de 2005 na Clínica San Sebastián de Deusto (Bilbao). A súa capela ardente foi instalada no salón de actos da Casa do Concello de Amorebieta grazas a un acordo do goberno municipal (coalición Partido Nacionalista Vasco-Eusko Alkartasuna).
Bandeira de Åland

[200px|dereita|miniatura|Bandeira das [Illas Åland xunto a bandeira de Finlandia]]
A **bandeira das Illas Åland** componse dun fondo azul sobre o cal se superpón unha dobre cruz escandinava en amarelo ouro e vermello. Esta bandeira xorde dunha fusión entre as bandeiras de Suecia e a primitiva bandeira de Finlandia. A bandeira está deseñada por franxas horizontais en razón 16:3:4:3:26 e verticais en 12:3:4:3:12.

## Historia 
[miniatura|esquerda|200px|[Ficheiro:FIAV historical.svg|23px|Bandeira non-oficial das Illas Åland (1921-1954)]]
[miniatura|esquerda|200px|[Ficheiro:FIAV_proposal.pngProposta "finlandesa" de bandeira]]
O territorio das illas Åland foi unha antiga provincia de Suecia ata 1809 cando foi incorporada á Finlandia baixo dominación de Rusia. Coa independencia de Finlandia en 1917, os nativos aproveitaron a situación para tratar de reincoprosarse a Suecia, con todo, esta idea foi rexeitada pola Liga das Nacións que adxudicou o territorio aos fineses, pero baixo un maior grao de autonomía, en 1921.

Nesta época, xorde a primeira idea dunha bandeira que representase aos nativos das Illas Åland. En 1922 xorde unha bandeira bicolor non oficial con tres bandas horizontais, de cor amarela a central e as restantes en azul, baseados na bandeira de Suecia e no escudo da provincia.

Recentemente na década de 1950, propúxose a idea dunha bandeira oficial, abríndose un concurso. Os motivos favoritos eran a cruz Escandinava e as cores da insignia anterior. A primeira proposta elixida (campo azul e dobre cruz escandinava en amarelo e azul central) provocou o rexeitamento gobernamental debido á súa extrema semellanza á bandeira sueca. Outras ideas xurdidas foron a tribanda de 1921 e unha semellante á bandeira de Finlandia cunha cruz central amarela.

Finalmente, a elixida foi a proposta dunha cruz escandinava de cor amarela e vermello (cores do escudo de armas de Finlandia) sobre un campo azul como o pavillón de Suecia, mesturando en forma harmónica a ambos os dous países como signo de unión. Esta bandeira foi izada por primeira vez o 3 de abril de 1954 na cidade de Mariehamn.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Lilkestrom, Lars-Øyvind; Tudeer, Erik Ålands flagga 1994 Mariehamn: Nordens Institut på Åland ISBN 952-90-5534-X

### Ligazóns externas 
* Indicacións Protocolares da Bandeira de Åland *(en sueco)*