open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
IES Río Cabe

O **Instituto de Educación Secundaria Río Cabe** é un centro educativo público, situado no concello de Monforte de Lemos. Impártense ensinanzas de Educación Secundaria Obrigatoria (ESO), Bacharelato e ciclos formativos de Formación Profesional.

## Historia 
O terreo no que se localiza, na rúa San Pedro, foi adquirido mediante a contribución realizada polos veciños. O anteriormente denominado Instituto Nacional Mixto foi construído no ano 1965. Ata ese ano os estudantes de Monforte de Lemos remataban o seu bacharelato en institutos de Ourense ou Lugo. O seu primeiro ano de desenvolvemento foi o curso 1964-65. O IES dependeu para o seu funcionamento do Instituto Masculino de Lugo durante os dous primeiros cursos.

En 1967 comezou a funcionar de forma independente. Neste curso contaba con 655 alumnos matriculados oficialmente. Xa que excedían do número de matrículas admitidas, para poder permitir esa cantidade de alumnado, tivéronse que habilitar tres aulas máis. Tamén lles foron cedidos locais no Grupo Nacional Ferroviario e no Grupo Escolar por esta mesma razón. Foi no ano 1972 cando o edificio se ampliou ata ter unha superficie de 8&nbsp;000 m².  

O tamén chamado “Instituto Novo”, no primeiro curso escolar, utilizou os laboratorios rematados como aulas, xa que non contaron con mobiliario nas mesmas ata mediados do curso. A partir deste momento sufriu algúns cambios internos referentes ás estancias do centro.

O edificio ten de dúas entradas que, ao comezar o seu funcionamento, tiñan usos diferentes: a entrada principal era para os profesores e a lateral para o alumnado. Na actualidade uns e outros utilizan a entrada principal.

O contorno do edificio tamén sufriu moitas melloras nos últimos anos. Ao principio estaba situado entre campos de trigo nunha rúa con poucos edificios, localizado preto dunha factoría que no ano 1969 sufriu unha explosión que deixou leves consecuencias no centro. Na actualidade, a rúa na que se sitúa ten un gran conxunto de edificacións e é moi concorrida.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do IES Río Cabe
Beatriz Pino

**Beatriz María Pino Ocampo**, nada en Vigo o 1 de xullo de 1975, é unha xornalista e política galega de Ciudadanos deputada no Congreso dos Deputados, en 2019, durante seis meses.

## Traxectoria 
[miniatura|Papeleta das [Eleccións xerais de España de novembro de 2019|Eleccións xerais de novembro de 2019.]]
Licenciouse en 2004 en xornalismo pola Universidade Carlos III de Madrid. Presentou informativos deportivos e de fin de semana en Telemadrid (2002-2013), tamén traballou en Antena 3 (2012) e na Televisión de Galicia presentou o programa Galicia 112 (2013-2014). Coordinadora de prensa de Ciudadanos en Galicia dende 2016, encabezou as listas ao Congreso dos Deputados pola provincia de Pontevedra desa formación nas Eleccións xerais de abril de 2019, resultando escollida deputada. Nas Eleccións xerais de novembro do mesmo ano repetiu candidatura, mais non obtivo escano. En xaneiro de 2020 foi nomeada voceira do Comité Autonómico de Galicia de Ciudadanos. Nas Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2020 foi cabeza de lista do seu partido pola Provincia de Pontevedra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición
### Ligazóns externas 
* Ficha na páxina web do Congreso dos Deputados
Ledicia Piñeiro

**Ledicia Piñeiro Prada**, nada en Ourense en 1987, é unha actriz e política galega.

## Traxectoria 
Diplomouse en educación social na Universidade de Vigo, e comezou a actuar na Aula de Teatro desa universidade, formándose logo con Sarabela Teatro. Militou na Xuventude Comunista e en Esquerda Unida ata 2014. Foi concelleira por Ourense en Común (2015-2018) e como integrante de Podemos encabezou a candidatura ao Congreso da coalición En Común-Unidas Podemos pola provincia de Ourense nas eleccións xerais de abril de 2019, nas que non obtivo escano.

## Notas
Kuusiokunnat

**Kuusiokunnat** (en finés *Kuusiokuntien seutukunta*) é unha das catro subrexións da rexión de Ostrobotnia do Sur. En 2017 tiña unha poboación de 21&nbsp;457 habitantes.

## Municipios 
## Historia 
* 1 de xaneiro de 2009: Lehtimäki abandonou a subrexión ao unirse á cidade de Alajärvi.
* 1 de xaneiro de 2009: Soini mudouse á subrexión de Järviseutu.
* 1 de xaneiro de 2013: o municipio de Töysä uniuse á cidade de Alavus.

## Poboación 
A seguinte táboa amosa a tendencia demográfica da subrexión cada cinco anos dende 1980.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Alavus 
* Sitio web de Kuortane 
* Sitio web de Ähtäri
Puzo do Lago

O **Puzo do Lago** é unha lagoa situada na parroquia do Lago, no concello de Maside. Está declarado espazo natural de interese local.

## Espazo
O lago está rodeado por unha gran vexetación principalmente piñeiros, carballos e castiñeiros. Entre a fauna que poboa o espazo hai anfibios como ras e aves como garzas e patos. A carón do lago hai un campo de golf e unha pista de terra na que se celebran carreiras de cabalos e partidos de horseball
## Lenda
Eladio Rodríguez González recolleu a seguinte lenda. No camiño a Belén, a Virxe María pasou pola parroquia do Lago. Levaba dous días de camiño e descansando aos poucos sen un anaco de comida que levar a boca, cando chegou de madrugada a unha pequena aldea. Con moito esforzo, a pobre muller petou na porta da primeira casa do lugar. Cando o dono saíu, a pobre da Virxe pediu a aquel home un pouco de pan ou algo que levar a boca, e un pouco de colleito, por caridade, pero este díxolle que no lle daba nada e que fose preguntar a outro veciño. Foi de casa en casa preguntando, pero ninguén quixo axudala, nin sequera o párroco, co cal se cruzara na rúa de camiño a súa igrexa. Saíndo da aldea topou un forno no que traballaban tres humildes mulleres, e decidiu entrar e ver ser elas a axudaban. As panadeiras consternadas co que a pobre Virxe lle contara sobre o que sucedera na vila decidiron prepararlle unha bóla para que puidera comer algo. Ao meter a primeira, esta medrou moitísimo como se fose un milagre de Deus. Entón as tres mulleres decidiron facer máis probas con outras bólas, e todas saían enormes. Ó final optaron por ser avaras e non darlle ningunha bola á pobre Virxe. 

Cando esta deixaba o lugar xa sen forzas e véndose morrer, apareceu unha nena, a cal vendo a pobre muller tan desvalida decidiu darlle un pouco da comida que tiña. A Virxe preguntoulle á neniña quen era e a nena contoulle que era orfa e que se adicaba a coidar o gando da xente do pobo para poder sobrevivir. Ante a avaricia mostrada polo pobo, preguntoulle á nena o nome daquel lugar. A nena respondeulle que se chamaba O Lago. Entón a Virxe díxolle: "*Atenta neniña: “Se eres Lago te asolajo con el de arriba para abajo”*". E como por arte de maxia aquel pobo comezou a inundarse ata quedar completamente inundado ata hoxe. Dise que nas noites de San Xoán, se un se acerca ao lago pode ouvir as campás da igrexa daquela parroquia.

## Notas
Iris Malvido

**Iris Malvido Lago**, nada en Vigo en 1989, é unha política galega.

## Traxectoria 
miniatura|
Filla e neta de sindicalistas da CIG. Licenciouse en psicoloxía na Universidade de Santiago de Compostela. Militou en Anova e Cerna, formou parte da candidatura de Manifesto Miñor de Gondomar nas eleccións municipais de 2015 e forma parte do Consello das Mareas. Nas Eleccións Xerais de abril de 2019 en España encabezou a candidatura de En Marea ao congreso dos deputados pola provincia de Pontevedra.

## Notas
Atacama Pathfinder Experiment

O **Atacama Pathfinder Experiment** (**APEX**) é un radiotelescopio situado a 5100 m sobre o nivel do mar en Atacama, Chile.

No 2019 participou na realización da primeira fotro dun burato negro.

## Información xeral 
Forma parte de ALMA. Atópase dentro do Observatorio Llano de Chajnantor no Deserto de Atacama, ó norte de Chile, a 50 km ó leste de San Pedro de Atacama. É unha colaboración de 3 institucións europeas de investigación: Max Planck Institute for Radio Astronomy (MPIfR, 55%), Onsala Space Observatory (OSO, 13%) e ESO (32%). Está operado por ESO.

O disco maior ten un diámetro de 12 m, consistente en 264 paneis de aluminio cunha precisión media na súa superficie de 15 micrómetros. Foi inaugurado de xeito oficial o 25 de setembro de 2005.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web de APEX.
Xoán Manuel Bastida

**Xoán Manuel Rodríguez Bastida**, nado en Sillobre o 20 de xullo de 1954, é un doutor, sindicalista e político galego. 
## Traxectoria 
En 1969 comezou a traballar en Astano. Sindicalista de Comisións Obreiras militou no PCG ata 1977 ao se incorporar ao Partido Obreiro Galego. Cunha bolsa de estudos da empresa licenciouse en medicina pola Universidade de Santiago de Compostela en 1980 e nese ano deixou CCOO para participar na creación da Confederación Sindical Galega, militando asemade en Esquerda Galega ata 1984. Foi médico de diferentes equipos ciclistas de Portugal e España e do Xacobeo Galicia dende a súa creación en 2007 ata o seu despedimento en 2009 para contratar un doutor colombiano acusado de realizar prácticas de dopaxe. Tras a formación de Anova pasou a se integrar na nova formación. En 2015 entrou na corporación municipal de Fene como membro da candidatura de Somos Fene-Participación Democrática Directa. En 2017 apoiou unha moción de censura do PP contra do alcalde do BNG o que supuxo a retirada legal da participación PDD da candidatura de Somos Fene e a imposibilidade legal por defecto de forma de saír adiante ao pasar os concelleiros de Somos Fene a ser non adscritos. Finalmente a moción saíu adiante en abril de 2018, converténdose Bastida en segundo tenente de alcalde. Nas eleccións xerais de 2019 encabeza a candidatura ao Congreso pola provincia da Coruña de Compromiso por Galicia.

## Notas
Portocavado, Cumbraos, Sobrado

**Portocavado** é un lugar da parroquia de Cumbraos, no concello coruñés de Sobrado na comarca da Terra de Melide. Segundo o IGE, en 2018 tiña 7 habitantes (4 homes e 3 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cumbraos 
### Parroquias de Sobrado 
## Notas
Telescopio de Horizonte de Eventos

O **Event Horizon Telescope** (**EHT**) é un gran conxunto de telescopios encadrados nuynha rede global de radiotelescopios e combinando datos de varios sistemas de estacións de interferómetros en liña de gran base (Very-Long-Baseline Interferometry, VLBI) situadas arredor da Terra. O obxectivo do proxecto EHT é observar a contorna inmediata de buratos negros supermasivos, cunha resolución angular abonda como para resolver estruturas a escala de do horizonte de sucesos do burato negro. Entre as dianas previstas para o proxecto están os dous buratos negros co maior tamaño angular aparente: M87* no centro da galaxia elíptica superxigante Messier 87, e Sagittarius A* no centro galáctico da Vía Láctea.

A idea foi concibida polo radioastrónomo alemán Heino Falcke no 1993, e foron desenvoltos aspectos teóricos clave noproxecto Black Hole Cam, financiado pola UE e liderado por Falcke, Michael Kramer e Luciano Rezzolla.

No 2019 proporcionou a primeira foto dun burato negro.
## Notas
Candice DeLong

**Candice DeLong**, nada o 16 de xullo de 1950, é unha exaxente e criminóloga do FBI. DeLong foi a xefa de perfís crimimais en San Francisco, California, e traballou no caso Unabomber. DeLong declarou que o seu pai lle recomendou escoller unha carreira que fose práctica. Antes de entrar no eido criminal, DeLong traballou como enfermeira psiquiátrica no hospital da Universidade do Noroeste en Chicago, Illinois. Porén, cando tiña 28 anos divorciouse cun neno pequeno. Na busca dunha nova carreira, DeLong foi a Quantico, Virxinia en 1980 para asitir á academia de adestramento do FBI. Foi unha das únicas sete mulleres que foron recrutadas. DeLong traballou na oficina de Chicago do FBI despois de graduarse de Quantico. DeLong declarou que os seus tres obxectivos profesionais eran: "involucrarse nun caso criminal nacional de alto perfil, atrapar un asasino en serie e rescatar unha vítima de secuestro con vida".

## Notas
The Godfather Part III

***O padriño (III parte)*** é un filme estadounidense de 1990 dirixido por Francis Ford Coppola, e escrito por Coppola e Mario Puzo. Trátase dunha secuela de *O padriño* (1972) e *O padriño (II parte)* (1974), e completa a historia de Michael Corleone, un capo da mafia que tenta lexitimar o seu imperio criminal. O filme tamén inclúe relatos ficticios de eventos reais: a morte do papa Xoán Paulo I en 1978 e o escándalo bancario papal de 1981–82, ámbolos dous ligados no filme ós negocios de Michael Corleone. O filme está protagonizado por Al Pacino, Diane Keaton, Talia Shire e Andy García.

## Personaxes 
* Al Pacino como Michael Corleone
* Andy García como Vincent Corleone
* Diane Keaton como Kay Adams-Corleone
* Talia Shire como Connie Corleone
* Sofia Coppola como Mary Corleone
* Eli Wallach como Don Altobello
* George Hamilton como B. J. Harrison
* Joe Mantegna como Joey Zasa
* Richard Bright como Al Neri
* Bridget Fonda como Grace Hamilton
* Raf Vallone como Cardeal Lamberto
* Franc D'Ambrosio como Anthony Corleone
* Donal Donnelly como Arcebispo Gilday
* Helmut Berger como Frederick Keinszig
* Don Novello como Dominic Abbandando
* John Savage como Andrew Hagen
* Mario Donatone como Mosca
* Vittorio Duse como Don Tommasino
* Enzo Robutti como Don Licio Lucchesi
* Al Martino como Johnny Fontane
* Franco Citti como Calò

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  Incluído en *The Godfather DVD Collection*.
* 
* 

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Brianza

miniatura|220px|Paisaxe da Brianza: o lago Annone dividido en dous sectores pola península de Isella.
**Brianza**, ou **Briansa** en dialecto brianzolo, é unha rexión histórica italiana na Lombardía, situada ao norte da cidade de Milán e ao sur do lago de Como.  

## Etimoloxía 
O nome Brianza probabelmente deriva do termo celta *brig* (montaña, altura) que permanece co mesmo significado aínda hoxe en día —principalmente na forma *bricch*— en moitos dialectos galoitálicos, incluíndo o brianzolo.

## Xeografía 
miniatura|280px|Localización da Brianza na rexión da Lombardía.

A Brianza histórica non se corresponde cunha entidade político-administrativa, e durante moitos séculos a expresión máis común para chama-la Brianza foi "montes de Brianza" ou "outeiros de Brianza", no sentido de "rexión montañosa chamada Brianza", onde "de Brianza" é un complemento do nome. 

Como límites xerais da rexión pódense sinalar a Canle de Villoresi ao sur, o río Adda ao leste, os vales prealpinos do Triángulo de Lariano até o lugar onde o Lambro sobe cara ao norte e o río Seveso ao oeste. 

A pesar da falta dunha institución territorial, o sentimento de pertenza a esta zona está fortemente marcado entre os seus habitantes. Ademais, as distintas áreas de Brianza presentan numerosos trazos que os unen e os diferencian do resto da Lombardía, de natureza xeográfica, demográfica, económica, social, cultural e lingüística.

Hoxe en día a Brianza engloba municipios pertencentes a catro provincias lombardas: a case totalidade de Monza e Brianza, a parte meridional de Como, a parte suroriental de Lecco e unha pequena parte da cidade metropolitana de Milán.

A súa superficie é de 879,8 km², na que vivían en 2016 1 483 336 habitantes, polo que a densidade de poboación nese ano era de 1 685,8 ab./km² 

### Principais municipios 
miniatura|250px|Mapa dos dialectos lombardos.**A**, lombardo alpino; **B**, lombardo occidental; **C**, lombardo oriental; **D**, trentino occidental; **E**, dialectos mixtos.O brianzolo, como se ve no mapa, pertence ao occidental.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Mauri, Michele & Domenico F. Ronzoni (2003): *Ville della Brianza. Ediz. italiana e inglese. Vol. 1*. Missaglia, Lecco, Italia: Bellavite. ISBN 978-88-7511-005-5.
* Mauri, Michele & Domenico F. Ronzoni (2004): *Ville della Brianza. Ediz. italiana e inglese. Vol. 1*. Missaglia, Lecco, Italia: Bellavite. ISBN 978-88-7511-031-4.
Cidade metropolitana de Milán

miniatura|270px|A *Grande Milano*.
A **Cidade metropolitana de Milán** (en italiano: *Città metropolitana di Milano*) é un ente local italiano pertencente á Lombardía, no norte do país. A súa capital é a cidade de Milán. 

Desde o 1 de xaneiro de 2015 substituíu a provincia de Milán.

## Xeografía 
O seu territorio, que ocupa 1575,65 km², encóntrase na parte da chaira padana comprendida entre os ríos Tesino e Adda. Limita ao norte coas provincias de Varese, Monza e Brianza; ao leste coa provincia de Bérgamo; ao sueste coas provincias de Cremona e Lodi; ao suroeste coa provincia de Pavia e ao oeste coa provincia de Novara, situada na rexión de Piemonte.

## Demografía 
En 2014 contaba cunha poboación de 3 196 825 habitantes, polo que a súa densidade de poboación nese ano era de 2 028,89 hab/km². 

A cidade metropolitana comprende 134 municipios:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial .
Inés Iglesias

**Inés Celia Iglesias Canle**, nada en Santiago de Compostela o 15 de setembro de 1969, é unha profesora de dereito e política galega.

## Traxectoria 
Licenciouse en dereito en 1992 pola Universidade de Santiago de Compostela e comezou a dar clases na Universidade de Vigo en 1996. Autora de diversas monografías xurídicas, foi decana da Facultade de Dereito da Universidade de Vigo (2006-2009). Nas eleccións xerais de 2019 encabezou a lista ao Congreso pola provincia de Ourense de Ciudadanos.

## Obra xurídica 
* *El recurso de casación contencioso-administrativo*. Tirant Lo Blanch, Valencia (2000)
* *Investigación penal sobre el cuerpo humano y prueba científica*. Colex, Madrid (2003)
* *Los recursos contencioso-administrativos*. Tirant Lo Blanch, Valencia (2005, en colaboración con Ángel Ardura e Javier Fernández-Corredor)
* *Intervenciones corporales y prueba científica*. San Salvador (2007)
* *Los procesos sobre la capacidad de las personas. Especial referencia a las personas dependientes*. Tirant Lo Blanch (2009)
* *Los recursos contencioso-administrativos. Doctrina, jurisprudencia y formularios*. Tirant Lo Blanch (2014, en colaboración con Ángel Ardura e Javier Fernández-Corredor)
* *Recursos en el proceso contencioso-administrativo*. Tirant Lo Blanch (2016)
* *Situación actual de la justicia en España e Italia desde una perspectiva constitucional*. Tirant Lo Blanch (2018)
## Notas
Subrexión de Seinäjoki

A **subrexión de Seinäjoki** (en finés *Seinäjoen seutukunta*) é unha das catro subrexións da rexión de Ostrobotnia do Sur. En 2017 tiña unha poboación de 126&nbsp;957 habitantes.

## Municipios 
## Historia 
* 1 de xaneiro de 1994: créase a subrexión de Pohjoisten seinänaapurien cos municipios de Seinäjoki, Ilmajoki, Nurmo, Peräseinäjoki e Ylistaro.
* 1 de xaneiro de 2004: o nome da subrexión muda de Pohjoisten seinänaapurien a Seinäjoki.
* 1 de xaneiro de 2005: Peräseinäjoki e Seinäjoki fusionáronse na cidade de Seinäjoki.
* 1 de xaneiro de 2007: Lapua trasladouse da subrexión de Härmänmaa á de Seinäjoki.
* 1 de xaneiro de 2009: Kauhava mudouse da subrexión de Härmänmaa á de Seinäjoki. Ao mesmo tempo Kortesjärvi fusionouse con Kauhava e pasou a formar parte da subrexión. 
* 1 de xaneiro de 2009: Seinäjoki fusionouse cos municipios de Nurmo e Ylistaro formando a nova cidade de Seinäjoki. 
* 1 de xaneiro de 2009: Jalasjärvi e Kurikka trasladáronse da subrexión de Eteläiset seinänaapurit á subrexión de Seinäjoki. Ao mesmo tempo Jurva (pertencente á subrexión de Suupohja), que se uniu a Kurikka, pasou a integrarse na subrexión.
* 1 de xaneiro de 2016: Jalasjärvi uniuse á cidade de Kurikka.

## Poboación 
A seguinte táboa amosa a tendencia demográfica da subrexión cada cinco anos dende 1980.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Ilmajoki  
* Sitio web de Kauhava   
* Sitio web de Kurikka 
* Sitio web de Lapua     
* Sitio web de Seinäjoki
Song Sun

**Song Sun** é un matemático chinés que investiga nos campos da xeometría e topoloxía.

En 2019, recibiu o prestixioso Premio Veblen. Obtivo o seu doutoramento en xeometría diferencial baixo a supervisión de Xiu-Xiong Chen en 2010.

Era un Sloan Fellow. Foi relator convidado no Congreso Internacional de Matemáticos de 2018, en Río de Xaneiro.

## Notas
Defende a Galega

**Defende a Galega** é o lema dunha mobilización de traballadoras e traballadores do medios públicos galegos que comezou en maio de 2018. Recibiu o Premio José Couso de Liberdade de Prensa en 2019.
## Traxectoria 
Estruturouse como unha mobilización semanal, os *venres negros*, na que as traballadoras e traballadores que a secundan pasaron a se vestir con camisolas de cor negra.

Tamén organizaron paros parciais, unha manifestación o 8 de setembro de 2018 e unha folga de 24 horas o 19 de decembro de 2018. 
En 2019 a cantante Sés acudiu ao programa Zig Zag cunha camisola de Defende a Galega.

Con ocasión da entrega do Premio José Couso de Liberdade de Prensa denunciaron ostracismo.

## Notas
Joan Wallach Scott

**Joan Wallach Scott** ou **Joan Scott**, nada o 18 de decembro de 1941 en Brooklyn, é unha historiadora estadounidense, cuxo traballo, inicialmente dedicado á historia francesa (movemento obreiro e historia intelectual) foi dirixido na década de 1980 para a historia das mulleres a partir da perspectiva de xénero. En 2018 ocupaba a cadeira Harold F. Linder no Instituto de Estudos Avanzados de Princeton.

Entre súas publicacións máis notábeis está o artigo ""Xénero: unha categoría útil de análise histórica"", publicado en 1986 no American Historical Review. Este artigo, "sen dúbida, un dos artigos máis lidos e citados na historia da revista", foi esencial na formación dun campo de historia de xénero dentro dos estudos históricos angloamericanos.

## Traxectoria 
Graduouse na Universidade Brandeis, en 1962. En 1969, obtivo o seu Ph.D. pola Universidade de Wisconsin. Ensinou na Universidade de Illinois en Chicago, na Universidade Northwestern, na Universidade de Carolina do Norte en Chapel Hill, na Universidade de Rutgers e na Universidade Johns Hopkins. Tras ocupar brevemente o cargo de directora de estudos asociados á École des Hautes Études en Sciences Sociales (en 1984), obtivo en 1985 a cadeira Harold F. Linder do Instituto de Estudos Avanzados. En xaneiro de 2006, entrou a formar parte do consello editorial de The Journal of Modern History .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns 
* Joan Scott CVhttp://www.sss.ias.edu/files/pdfs/scottcv.pdf
* MELO, Érica. Feminismo: velhos e novos dilemas uma contribuição de Joan Scott. **Cadernos Pagu**, Campinas, n. 31, Dec. 2008 . Dispoñíbel en http://www.scielo.br/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0104-83332008000200024&lng=en&nrm=iso(http://www.scielo.br/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0104-83332008000200024&lng=en&nrm=iso). Consultado o 21/03/2013.
Jean Laplace

**Jean Laplace**, nado en Annecy, Francia en 1934 e finado no mesmo lugar o 10 de setembro de 2018, foi un debuxante francés.

## Traxectoria 
Fillo dunha comerciante e dun funcionario, formouse como deseñador industrial pero dedicouse á ilustración, afección que cultivou dende neno. Publicou o seu primeiro debuxo humorístico en *Le Progrès de Lyon* en 1952 Adaptou as súas ilustracións humorísticas converténdoas en crebacabezas ó crear o "*jeu des huit erreurs*" (o "*xogo dos oito enganos*" en galego), inspirado nos xogos tradicionais de 7 diferenzas consistentes en detectar pequenas variacións entre dúas imaxes. O xornal suízo ''Feuille d'avis de Lausanne'' foi o primeiro en publicar o seu xogo en 1966, Fixo cerca de 19&nbsp;000 láminas diferentes ó longo da súa carreira.

## Recoñecemento 
Na 49ª edición dos premios de deseño e comunicación visual da AGD-FAD celebrados no ano 2019 rendéuselle homenaxe a Jean Laplace, baseando a campaña de presentación dos Premios Laus 2019 na concepción artística do autor.

* 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Linda Alcoff

**Linda Martín Alcoff**, nada o 25 de xullo de 1955, en Panamá, é unha filósofa na Universidade da Cidade de Nova York, especialista en epistemoloxía, feminismo, razas e existencialismo.

## Traxectoria 
Comezou a estudar filosofía na Georgia State University, obtendo o bacharelato con honras, en 1980, e o mestrado en 1983. Fixo o seu traballo de doutoramento na Universidade Brown, so a dirección de Ernest Sosa, Martha Nussbaum, e concluíuno en 1987. Pasou un ano como profesora asistente de filosofía en Kalamazoo College. Mudouse para a Universidade de Syracuse, onde ensinou dez anos. Foi nomeada e promovida ao posto de profesora adxunta en 1995 e foi profesora titular en 1999. En 2009, pasou a ser profesora de Filosofía na Hunter College e na CUNY Graduate Center.

De 2012 a 2013, actuou como presidenta da American Philosophical Association (APA). Alcoff ten clamado por unha maior inclusión de grupos historicamente subrepresentados na filosofía. Para iso con Paul Taylor e William Wilkerson, comezou *The Pluralist’s Guide to Philosophy*. Doutorouse en Filosofía pola Brown University. Recibiu o Premio de Muller de Destaque na Filosofía, en 2005, pola Sociedade de Mulleres na Filosofía e na APA. Comezou a ensinar na Hunter College e na City University de Nova York no inicio de 2009, despois de ensinar moitos anos na Universidade de Syracuse.

Alcoff recibiu unha serie de homenaxes e premios, incluíndo o doutoramento *honoris causa* pola Universidade de Oslo en setembro de 2011 e o premio Frantz Fanon en 2009 polo seu libro *Visible Identities: Race, Gender and the Self*. 

## Áreas de pescuda e publicacións 
Alcoff ten escrito extensamente sobre asuntos tales como a obra de Foucault, a violencia sexual, a política da epistemoloxía, xénero e raza. É autora de dous libros: *Real Knowing* : *New Versions of Coherence Theory* (1996) e *Visible Identities: Race, Gender and the Self* (2006). Editou dez volumes e escribiu un gran número de artigos revisados por pares.

### Outras publicacións 
* 
* 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filosofía
* Feminismo
* Epistemoloxía
* Existencialismo
José Manuel Blanco

**José Manuel Blanco López**, nado en Folgoso do Courel, é un enxeñeiro de montes e político galego.
miniatura|Papeleta electoral.
## Traxectoria 
Foi xefe de servizo de verteduras no Ministerio de Agricultura, subdirector xeral de espazos naturais e biodiversidade e é o xefe provincial de Lugo da Confederación Hidrográfica do Miño-Sil. Nas Eleccións Xerais de abril de 2019 en España encabezou a candidatura de Cidadáns-Partido da Cidadanía pola provincia de Lugo.

## Notas
O Pereiro de Abaixo, Cumbraos, Sobrado

**O Pereiro de Abaixo** é un lugar da parroquia de Cumbraos, no concello coruñés de Sobrado na comarca da Terra de Melide. Segundo o IGE, en 2018 tiña 4 habitantes (2 homes e 2 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cumbraos 
### Parroquias de Sobrado 
## Notas
Nebulosa do Ovo

alt=Foto do Telescopio Espacial Hubble|miniatura|Foto do Telescopio Espacial Hubble
A Nebulosa do Ovo (tamén coñecida como RAFGL 2688 e como CRL 2688) é unha nebulosa protoplanetaria bipolar situada a uns 3000 anos luz de distancia da Terra. As súas propiedades peculiares foron descritas por primeira vez en 1975 usando datos da lonxitude de onda de 11 µm obtidos por unha sonda do Air Force Geophysical Laboratory (AFGL) en 1971 a 1974. (Anteriormente, o obxecto fora catalogado por Fritz Zwicky como un par de galaxias). Foi a primeira protoplanetaria descuberta. aínda non se confirmou un disco ao redor da nebulosa do ovo.

Os arcos que poden observarse son equivalentes a aneis nun tronco de árbore, revelando a súa idade: manifestan cambios entre 100 e 500 anos nunha historia total duns 10 000 anos. O gas está a expandirse a uns 20 km/s, e a materia detéctase até uns 0,6 anos luz, proporcionando asemade un medio para medir a cantidade de materia na nebulosa. que tamén pode ser detectada visualmente cun telescopio de tamaño medio.

## Notas
O gozo das damas

***O gozo das damas*** (en ) é a a undécima novela do ciclo Les Rougon-Macquart, de Émile Zola. Foi serializada por vez primeira no xornal *Gil Blas* e publicada con forma de novela por Charpentier en 1883. *O gozo das damas* é unha secuela de *Pot-Bouille*. Como o seu predecesor, céntrase en Octave Mouret, que ó final da novela anterior casara con Caroline Hédouin, a dona dunha pequena tenda de seda.

## Traducións 
* *O gozo das damas* (2015). Tradución directa ao galego de Celia Recarey. Irmás Cartoné.

## Notas
Anel vaxinal

[miniatura|250x250px|Anel vaxinal, un dos [Contracepción|métodos anticonceptivos máis empregado.]]
O **anel vaxinal** (tamén coñecido como **anel intravaxinal** ou **sistema de liberación vaxinal**), cuxa denominación comercial é *NuvaRing*, é un método anticonceptivo hormonal de longa duración consiste nun anel de plástico flexible (copolímero Etilvinilacetato) duns 5 centímetros de diámetro que, colocado na vaxina, libera hormonas femininas idénticas á pílula anticonceptiva (etonoxestrel e etinilestradiol) en doses baixas e constantes e que, absorbidas pola mucosa da vaxina, impiden a ovulación. A súa eficacia, semellante á pílula anticonceptiva, é do 99,7%.

## Método de uso 
O anel vaxinal é de uso mensual acompañado ó ciclo sexual feminino ou ciclo menstrual. Introdúcese na vaxina, no primeiro día do ciclo; déixase inserido durante tres semanas (21 días) tras as cales se retira e refuga co obxecto de descansar durante unha semana (7 días) deixando para que a menstruación teña lugar. Despois debe introducirse outro novo.

O anel non se move nin cae grazas ás paredes vaxinais, aínda que pode producirse nalgúns casos. O anel vaxinal permanece na vaxina durante as relacións sexuais, agás durante a semana de descanso. A maioría de parellas non o perciben durante as súas relacións sexuais. Antes de comezar o seu uso pode ser conveniente a consulta médica. Dependendo dos países pode requirirse a prescrición médica.
[miniatura|200x200px|Un anel anticonceptivo *NuvaRing* na palma dunha [man permite apreciar o seu tamaño.]]

## Notas
Chan pegañento

**Chan pegañento** é unha metáfora empregada para explicar factores de suxeición das persoas á base da pirámide económica. É usada con frecuencia para explicar os factores que lastran as mulleres.

Este concepto de “chan pegañento” (sticky floor), emprégase para tentar explicar a realidade laboral de gran parte da man de obra feminina. Este lema faise eco dos factores que describen a baixa calidade do emprego feminino, así como o maior índice de rotación laboral que afecta ás peor situadas. Son as mulleres quen protagoniza o tempo parcial e a temporalidade e adoitan concentrarse en sectores de actividade e ocupacións vinculadas a tarefas de limpeza e coidados e atencións persoais. Empregos onde se dan as peores condicións laborais e os máis baixos salarios, e nos que o “teito de cristal” non adoita constituír dificultade algunha.

A persistencia dos estereotipos de xénero, a pesar da transformación do mundo do traballo, mantén separados a homes e mulleres en espazos paralelos, que asignan mellor remuneración e status en función da pertenza aos chanzos máis altos da economía produtiva e castigan ás responsabilizadas do ámbito doméstico. O mercado de traballo como elemento emancipador segue sendo un espazo maioritariamente vedado a millóns de mulleres activas do país, que seguen confinadas en sectores de menor cualificación, remuneración e escaso valor engadido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*

### Outros artigos 
*Teito de cristal
### Ligazóns 
*[Charla It's Not a Glass Ceiling, It's a Sticky Floor de Rebecca Shambaugh(https://gl.wikipedia.org/wiki/Rebecca_Shambaugh) rn TEDxRockCreekPark]
Laplace

Laplace pode referirse a:

***Pierre Simon Laplace**, astrónomo, físico e matemático francés.
****Demo de Laplace**, na historia da ciencia, é a primeira articulación publicada de determinismo causal ou científico por Pierre-Simon Laplace en 1814.
****Distribución de Laplace** ou **distribución doble exponencial**, en estatística e en teoría da probabilidade, é unha densidade de probabilidade continua.
****Ecuación de Laplace**, en cálculo vectorial, é unha ecuación en derivadas parciais de segunda orde de tipo elíptico.
****Número de Laplace (La)** ou **Número de Suratman (Su)**, en mecánica de fluídos, é un número adimensional.
****Operador de Laplace**, en cálculo vectorial, é un operador diferencial elíptico de segunda orde, denotado como Δ.
****Regra de Laplace** ou **regra de sucesión**, en teoría da probabilidade, é unha fórmula desenvolvida por Pierre-Simon Laplace ó analizar o problema do amencer.
****Resonancia de Laplace**, en mecánica celeste, é un caso particular de resonancia orbital.
****Transformada de Laplace**, en Matemática, é un tipo de transformada integral frecuentemente usada para a resolución de ecuacións diferenciais ordinarias.

***Jean Laplace**, debuxante francés.
Cidade metropolitana de Roma Capital

miniatura|280px|*Palazzo Valentini*, sede institucional.

A **Cidade metropolitana de Roma Capital** (en italiano *Città metropolitana di Roma Capitale*) é un ente local italiano da rexión do Lacio, no centro do país. Foi instituída o 8 de abril de 2014.

A súa capital é a cidade de Roma que, ademais, é a capital da república.

É operativa desde o 1 de xaneiro de 2015, data en que substituíu a provincia de Roma.

A súa alcaldesa metropolitana, desde o 20 de xuño de 2016, é Virginia Raggi (M5S).

## Xeografía 
Ocupa unha superficie de 5 352&nbsp;km² e, no ano 2018, contaba cunha poboación de 4 352 359 habitantes, polo que a súa densidade de poboación nese ano era de 813,22 hab./km².

É a cidade metropolitana máis poboada de Italia.

A área metropoliata de Roma Capital congraga a 121 municipios.

Provincia di Roma-Stemma.svg|Escudo de armas
Roma in Italy.svg|Localización da cidade metropolitana
The Spanish steps - panoramio.jpg|Praza de España de Roma
Theater Marcellus - panoramio (2).jpg|Anfiteatro Marcelo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cidades metropolitanas de Italia
* Provincia de Roma

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial .
Julijans Vaivods

**Julijans Vaivods**, nado o 18 de agosto de 1895 en Vārkava (gobernación de Vitebsk, Imperio Ruso; hoxe Letonia) e finado o 24 de maio de 1990 en Riga (R.S.S. de Letonia, Unión Soviética), foi un eclesiástico católico latino, cardeal e administrador apostólico de Riga dende 1964 até o seu pasamento.

## Traxectoria 
Foi ordenado sacerdote o 7 de abril de 1918 por Jan Feliks Cieplak. O 10 de novembro de 1964 foi nomeado administrador apostólico de Riga e bispo titular de *Macriana Maior*, e o 18 de novembro seguinte recibiu a consagración episcopal de mans do cardeal Marella, tendo como co-consagrantes a Jazeps Rancans e a Boļeslavs Sloskāns. O 2 de febreiro de 1983 o papa Xoán Paulo II creouno cardeal. Finou no cargo o 24 de maio de 1990.
Ethan Frome

***Ethan Frome*** é un relato escrito pola autora estadounidense Edith Wharton que foi publicado orixinalmente en 1911. Está ambientado na vila ficticia de Starkfield, en Massachusetts.

## Adaptacións 
A novela foi adaptada a un filme, *Ethan Frome*, estreado en 1993.

## Traducións 
* *Ethan Frome* (2015). Tradución directa ao galego por Celia Recarey. Irmás Cartoné.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* '''' (IMDb)
Antonio Budiño

**Antonio Budiño Carballo**, nado en Pontevedra en 1955, é un militar e político galego.  
## Traxectoria 
Fillo de militar, viviu dende que tiña dous anos en León e con oito anos volveu de novo a Galicia ao se aveciñar a súa familia en Vigo, instalándose en 1973 en Madrid para preparar o ingreso na Academia General Militar, graduándose como tenente en 1976 e ingresando no corpo de intendencia. Diplomado de Estado Maior, deu clases na Academia de Intendencia e mais na Escola de Estado Maior. Participou en misións internacionais en Croacia, Albania e Iraq e foi membro da comisión de servizo no departamento de misións para o mantemento da paz da Organización das Nacións Unidas en Nova York. Ascendeu a xeneral de brigada en 2011 e foi xefe de intendencia da Rexión Militar Centro. En 2013 ascendeu a xeneral de división, facéndose cargo da dirección de asuntos económicos do Exército de Terra ata o seu paso á reserva en 2018. 

Malia residir en Ávila dende hai ben anos, nas eleccións xerais de España de abril de 2019 e nas xerais de novembro do mesmo ano encabezou a lista de Vox ao Congreso dos Deputados pola provincia de Pontevedra. En 2025, xunto a outras figuras da extrema dereita, foi un dos asinantes dun manifesto en defensa da figura do ditador Francisco Franco.

## Notas 
Véxase tamén
O día da lagosta

***O día da lagosta*** (título orixinal en inglés, *The Day of the Locust*) é unha novela do autor estadounidense Nathanael West, publicada orixinalmente en 1939. Ambientada en Hollywood, California, durante a Gran Depresión, trata da alienación e desesperanza dun amplo grupo de individuos que existen nos límites da industria cinematográfica de Hollywood.

En 1998, a Modern Library clasificou *O día da lagosta* no posto 73 da súa lista de 100 mellores novelas en inglés do século XX. A revista *Time* incluíu a novela na súa lista de 100 mellores novelas en inglés de 1923 a 2005, e o destacado crítico Harold Bloom incluíuna na súa lista de obras canónicas no libro *The Western Canon*.

## Adaptacións 
O libro foi adaptado á película *The Day of the Locust* (1975), dirixida por John Schlesinger.

## Traducións 
* *O día da lagosta* (2016). Tradución directa ao galego por Carlos Valdés García. Irmás Cartoné.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *O día da lagosta* (Bitraga)
Lara Alcázar

**Lara Alcázar Miranda**, nada en El Entrego, Asturias, o 22 de outubro de 1992, é unha fotógrafa e activista feminista asturiana, líder do grupo Femen en España dende maio de 2013.

## Traxectoria 
Cursou os estudos de Historia da arte na Universidade de Oviedo. Considérase feminista dende os 16 anos de idade e participou noutros movementos feministas e estudantís, como o PCA (Partido Comunista de Asturias), a UHP (Unión de Historiadores Progresistas), CSOA La Madreña, e Milenta Muyeres y Moces.

Decidiu unirse a Femen, segundo explicou nas entrevistas, por sentir que o traballo de grupo representaba o que ela desexaba facer como activista.

Para Alcázar Miranda, as mulleres teñen moitas áreas polas cales loitar, como o apoderamento económico, a igualdade de soldo e o fin da violencia de xénero, entre moitos outros. Estabeleceu contacto con Inna Shevchenko, de Femen International, para manifestarlle o seu interese de crear a póla española do grupo, despois de participar no apoio ao caso de Amina Tyler, unha activista de orixe tunisiana que foi secuestrada pola súa propia familia, despois de que ela publicase nunha rede social unha foto na que se mostraba semiespida, cun libro e un cigarro.

É considerada a cara de Femen en España, aínda que a formación da póla española do grupo levouna a cabo xunto a Indira, unha activista animalista orixinaria de Alxeciras, en Cádiz que actualmente non forma parte do grupo.

## Notas
István Seregély

**István Seregély**, nado o 13 de marzo de 1931 en Szombathely (Reino de Hungría) e finado o 31 de decembro de 2018 en Nyíregyháza (Hungría), foi un eclesiástico católico latino, arcebispo de Eger entre 1987 e 2007.
## Traxectoria 
Foi ordenado sacerdote o 19 de xuño de 1955. O 5 de xuño de 1987 foi nomeado arcebispo de Eger, e o 25 de xullo seguinte recibiu a consagración episcopal de mans do arcebispo de Esztergom László Paskai, tendo como co-consagrantes ao bispo de Vác Izidor Marosi e ao bispo auxiliar de Eger Endre Kovács. Reitoruse o 15 de marzo de 2007 logo de presentar a súa renuncia ao chegar aos 75 anos. Finou o 31 de decembro de 2018.
Eneritz Iturriaga

**Eneritz Iturriagaetxebarria Mazaga**, nada en Abadiño, Biscaia, o 16 de setembro de 1980, é unha exciclista profesional vasca. Debido ao seu palmarés é unha das mellores corredoras españolas, acumulando 6 campionatos nacionais e chegando a ser 10ª no Giro de Italia de 2006. Porén, as súas continuas lesións impedíronlle chegar a destacar internacionalmente alén dalgún posto, como o mencionado no Giro, ou algunha vitoria puntual.

Fóra do deporte participou no *reality show* *El conquistador del fin del mundo* a finais do 2008, programa emitido os primeiros meses do 2009.

En 2012, tras disputar o Mundial en Ruta, anunciou a súa retirada.

## Notas
Virginia Raggi

**Virginia Elena Raggi**, máis coñecida como **Virginia Raggi**, nada en Roma o 18 de xullo de 1978 é unha política e avogada italiana. 

Militante do Movemento 5 Estrelas, é a alcadesa da Cidade metropolitana de Roma Capital desde o 22 de xuño de 2016.

## Traxectoria 
### Formación 
Naceu no barrio de San Giovanni-Appio Latino, fixo o bacharelato no liceo científico "Isacco Newton", e licenciouse en dereito na Universidade de Roma III, centrándose en Dereito civil, xudicial e extraxudicial.  

De 2013 a 2015 foi concelleira e voceira do M5E no Concello de Roma, onde se especializou en temas de educación e medio ambiente, na oposición. 

Deixou de selo ao disolverse o consistorio tras o escándalo de corrupción no que se viu implicado o daquela alcalde Ignazio Marino, do Partido Demócrata. 

En 2016 foi candidata do Movemento 5 Estrelas á alcaldía de Roma, tras gañar as primarias vía Internet no seu partido M5E, con 1 360 votos. 

Na primeira volta das eleccións municipais celebradas o día 5 de xuño obtivo o 35,29&nbsp;% dos votos&nbsp;fronte ao 24,80&nbsp;% de Roberto Giachetti, o aspirante do Partido Demócrata (PD) de Matteo Renzi. 

Na segunda volta electoral, celebrada o 19 de xuño, ganou co 67,2 % dos votos fronte ao 32,8 % do seu rival, o candidato do Partido Demócrata.

## Notas 
## Véxase tamén
Nunha pensión alemá

***Nunha pensión alemá*** (en ) é unha colección de historias curtas da escritora Katherine Mansfield, publicada no ano 1911.
## Publicación 
Tódalas historias agás tres foron orixinalmente publicadas en The New Age e editadas por A. R. Orage; a primeira en aparecer foi "A nena que estaba cansa" ("The Child-Who-Was-Tired"). As tres últimas foron publicadas nesta colección, e Alpers coida que dúas ("A oscilación do péndulo" e "Un incendio" ) foron probablemente rexeitadas por Orage para *The New Age.*
## Contidos 
O volume inclúe as seguintes historias:

# "Alemáns na mesa" ("Germans at Meat")
# "O barón" ("The Baron")
# "A irmá da baronesa" ("The sister of the Baroness")
# "Frau Fischer"
# "Frau Fischer asiste a unha voda" ("Frau Brechenmacher Attends a Wedding")
# "A alma moderna" ("The Modern Soul")
# "Na de Lehmann" ("At “Lehmann’s”)
# "O Luft Bad ("The Luft Bad")
# "Un nacemento" ("A Birthday")
# "A nena que estaba cansa" ("The Child-Who-Was-Tired")
# "A señora avanzada" ("The Advanced Lady")
# "A oscilación do péndulo" ("The Swing of the Pendulum")
# "Un incendio" ("A Blaze")
## Traducións 
* *Nunha pensión alemá* (2015). Tradución directa ao galego de Celia Recarey e Carlos Valdés García. Irmás Cartoné.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*   
*
Nokoreach

"**Nokoreach**" (en khmer: បទនគររាជ; "Reino Real" ou "Reino Maxestoso") é o himno nacional de Camboxa; baséase nunha melodía tradicional camboxana e foi escrito por Chuon Nath.

## Letra
Jennifer Serrano

**Jennifer Serrano**, nada en 1984 en Mieres, é unha cantante española máis coñecida como **Jenny**.

## Traxectoria 
Naceu en Mieres, no Principado de Asturias e formouse como estudante de música en Helen Rowson, en Barcelona. Previamente, foi camareira. Sen moita experiencia profesional previa, presentouse a un casting no seu país de residencia, Andorra, para participar no Festival da Canción de Eurovisión 2006. Foi elixida polos telespectadores, interpretando a canción *Sense tu*, escrita por Rafael Artesero. A canción competiu nas semifinais o 20 de maio en Atenas, pero non conseguiu clasificarse para a final.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina de Eurovisión andorrana
* Páxina de RTVA do Eurovision 2006
Raquel Fernández Menéndez

**Raquel Fernández Menéndez**, nada en Salas en 1993, é unha escritora asturiana que escribe en lingua asturiana.

## Traxectoria 
Graduada en lingua española e literatura pola Universidade de Oviedo, en 2013 gañou o III Concurso Literario que convoca a universidade co seu poemario "Libélula" (Ediuno, 2013). Ten poemas incluídos na antoloxía *Poesía, alma del mundu* (Círculo cultural de Valdediós, 2014). En 2016, gañou o décimo primeiro certame de poesía en asturiano "Nené Losada Rico". coa súa obra *El llibru póstumu de Sherezade*.

## Obras 
**El llibru póstumu de Sherezade* (2017)

## Notas
Alicia González Blanco

**Alicia González Branco**, nada en Vielha e Mijaran o 27 de maio de 1995, é unha ciclista profesional española de ciclocrós e ciclismo en ruta. Comezou destacando no ciclocrós e en categoría xuvenil comezou a destacar tamén no ciclismo en ruta -campioa da Copa de España xuvenil 2013. Isto levouna a fichar polo equipo profesional do Lointek en 2014.

En 2017 proclamouse Campioa de España de ciclocrós en Valencia. Porén, nunca foi seleccionada para o Mundial Ciclocrós, ó non haber proba feminina sub-23 e logo -en 2017, tras gañar o campionato nacional- tras a súa fichaxe polo Movistar Team que reestruturou a súa planificación da tempada.

Tras un bo primeiro ano como profesional con só 19 anos -6ª no Campionato de España en Ruta e 11ª no Campionato Europeo en Ruta- en 2015 logrou obter puntos nunha proba da Copa do Mundo ó ser 16ª no Sparkassen Xiro e ademais foi 3ª no Campionato de España de Ciclismo en Ruta. O resultado na proba da Copa do mundo foi o mellor obtido por unha ciclista española dende que Eneritz Iturriaga fose 9ª no Gran Premio de Plouay 2006.

## Notas
Raquel Rodríguez Rodríguez

**Raquel Rodríguez Rodríguez**, nada en Avilés o 28 de xuño de 1992, é unha ex ximnasta rítmica española, campioa de España individual en categoría alevín (2003) e infantil (2004 e 2005), e en conxuntos (2004) co Club Rítmica Galaica. 

Foi ademais campioa de Asturias en diferentes categorías de 2003 a 2009, logrou varias medallas en Campionatos da Mocidade coa selección asturiana, e obtivo varios recoñecementos da Federación Española de Ximnasia, a Federación Asturiana ou o Consello Superior de Deportes, que lle outorgou o Premio Instituto da Muller-CSD polos seus resultados académicos e deportivos xunto a outras sete deportistas españolas. Adestra ó Club Rítmica Galaica dende 2009.
Ponte Kizuna

A ponte **Kizuna** (en ) é unha ponte sobre o río Mekong, que se atopa a carón da cidade de Kampong Cham, no distrito de Kampong Cham.

## Características
Inaugurouse no ano 2001 e foi a primeira ponte en ser construída sobre o río Mekong en Camboxa. A construción da ponte foi financiada por 56 millóns de dólares do goberno xaponés. Con 1500 metros, foi a ponte máis longa de Camboxa até a construción da ponte Koh Kong, unha ponte tai-camboxana de 1900 metros de longo construído na cidade de Koh Kong en 2002. A ponte Kizuna conecta o leste e o oeste do país por estrada por vez primeira na historia. A construción da ponte comezou en 1999 e levou tres anos rematala. Estímase que unhas 10&nbsp;000 persoas asistiron á cerimonia de inauguración.

## Notas
Paloma Gázquez

**Paloma Gázquez Collado**, nada en Málaga en 1969, é unha enxeñeira e política asturiana. 

## Traxectoria 
Entrou no Partido Popular en 1985, estudou enxeñería en Obras Públicas na Universidade Politécnica de Madrid (1995) e traballou como enxeñeira no concello de Oviedo. Foi concelleira de Oviedo entre 2007 e 2011 e foi
a responsable en Asturias da candidatura de Pablo Casado á dirección do PP. Entre 2012 e 2016 foi a Presidenta do Colexio Oficial de Enxeñeiros Técnicos de Obras Publicas e Enxeñeiros Civís de España , e máis tamén foi decana do Colexio de Enxeñeiros Técnicos de Obras Públicas de Asturias de 2011 a 2012. Nas eleccións xerais de 2019 encabezou a candidatura ao Congreso do Partido Popular pola circunscrición do Principado de Asturias .
## Notas
Susana Rey

**Susana Rey Crespo**, é unha guionista e realizadora audiovisual galega.

## Traxectoria 
Estudou na facultade de Belas Artes de Pontevedra, licenciándose pola Universidade de Vigo en 1995 e doutorándose en 2004 pola Universidade Politécnica de Valencia.

Traballou con Fernando León de Aranoa, Isabel Coixet e Gracia Querejeta.

## Obra 
**Cousas do Kulechov* (2007)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns 
*Páxina web
Xurdir Edicións

**Xurdir Edicións** é unha empresa de servizos editoriais e organización de eventos con sede en Santiago de Compostela.
A editora responsable é Carmen Vázquez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da editorial