Vibo Valentia

miniatura|310px|Vista da cidade
**Vibo Valentia** é un municipio italiano da rexión de Calabria, capital da provincia de Vibo Valentia. En 2016, segundo o  censo dese ano, tiña unha poboación de 33.839 habitantes. Comprende unha extensión de 46,3&nbsp;km², e ten unha altitude de 476 m sobre o nivel do mar.

Foi unha importante cidade da costa oeste da *Brucia*, ás beiras dunha baía chamada na Antigüidade, *Sinus Hipponiates* (actual Golfo de Santa Euxemia).

É o concello máis poboado da denominada *Costa degli Dei* ou *Costa bella*. A súa área urbana, que consta de varios municipios, ten 87.245 habitantes.

A cidade de Vibo Valentia ten unha longa historia de máis de 8.000 anos. Foi, de 1582 a 1593, e de 1806 a 1816, a capital da *Calabria Ulterior*, rexión establecida pola Constitución de Melfi do Reino de Sicilia establecida en 1231 e vixente neste reino, así como no de Nápoles e no das Dúas Sicilias até finais de 1816, e da tesouraría (facenda pública) da *Calabria Ulterior* e mais da *Calabria Citerior*.

En Vibo Valentia hai dous museos, un arqueolóxico chamado "Vito Capialbi", e outro de arte sacra. Ademais, ten un xardín botánico.

## Historia 
No principio da súa historia foi unha localidade da tribo dos brucios, Augusto serviuse dela como base naval na súa loita contra Sexto Pompeio. Despois declarou o territorio de Valentia exento de ser distribuído entre os soldados para asegurar a lealdade da cidade. Máis tarde recibiu unha colonia, mencionada no *Liber Coloniarum*.

Durante todo o Imperio romano foi un *municipium*, mencionado por moitos autores latinos. Aparece nos *Itinerarios* do século IV. Na inscrición da Vía Popilia aparece unicamente como *Valentia*. Na época imperial, cando as dúas comunidades (*Hippo* e *Valentia*) xa estaban unidas, pasou a chamarse *Vibo Valentia*. Estrabón chamouna *Vibona Valentia*, pero probabelmente é un erro.

A deusa Proserpina tiña un templo dedicado en Valentia, cuxas ruínas aínda se mencionan no século XI, cando Roxerio I de Sicilia levou as súas columnas para adornar a catedral de Mileto.

O historiador Duris de Samos dixo que cerca da cidade había unha cova e unhas fontes onde estaba o corno de Amaltea, que foi adornado e colocado alí por Gelón de Siracusa.
  
Os bizantinos fortificaron a cidade pero os sarracenos destruíron a fortificación no século X. Frederico II Hohenstaufen reconstruíuna e cambiou o seu nome polo de Monteleone. Frederico foi o artífice da cidade moderna. En 1070, os normandos construíron un castelo no sitio da antiga acrópole.

Unhas pequenas ruínas poden aínda verse na actual poboación de Bivona, a uns 5&nbsp;km de Monteleone, que corresponden probabelmente á cidade grega, mentres que a cidade romana estaba no mesmo lugar que Monteleone, pero non quedan restos.

Monteleone foi declarada capital da *Calabria Ulterior* polos franceses no século XIX.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Michele Furci (1994): *Monteleone: Provincia del Regno di Napoli (1806-1816)*. Vivo Valentia: Edizioni Mapograf.
* Romano Michele A. (2006): ''L'archeologia di Paolo Orsi a Monteleone Calabro (1912-1925)*. Vivo Valentia: Soc.coop. Nuova Qualecultura A R.l. ISBN 978-88-9527-000-2.
* Francesco Albanese (1974): *Vibo Valentia nella sua storia*. 2 Volumes. Vibo Valentia: Ed. Grafica Calabrese.
* Fulvio Mazza (1995): *Vibo Valentia. Storia, cultura, economia''. Soverìa Mannelli, Catanzaro, Calabria: Rubbettino Editore. ISBN 978-88-7284-419-9.