Ralo africano

O **ralo africano** (***Crecopsis egregia***) é unha ave de tamaño pequeno a medio que vive no chan da familia dos rálidos, atopado na maioría do sur de África. É común estacionalmente na maioría da súa área de distribución excepto nas selvas e nas áreas que teñen unha precipitación anual baixa. Este ralo é parcialmente migrador, partindo da zona ecuatorial en canto as chuvias proporcionan suficiente cobertura de herba que lle permita vivir noutra parte. Houbo algúns rexistros de exemplares vagantes que chegaron ás illas atlánticas, mesmlo a Tenerife. Esta especie nidifica nunha ampla variedade de tipos de pradeiras e tamén pode utilizar terreos agrícolas con cultivos de talo alto.

O ralo africano é un ralo máis ben pequeno con dorso anegrado con manchas marróns, parte ventral gris azulada e manchas negras e brancas nos flancos e ventre. Ten un bico vermello máis ben gordo, ollos vermellos e unha liña branca que vai desde o bico ata a zona por riba do ollo. É máis pequeno que o rei dos paspallás, o cal é tamén de plumaxe máis claro e ten unha liña no ollo. O ralo africano fai diversas vocalizacións, a máis característica é unha serie de rápidos sons renxentes *krrr*. É activo durante o día e é territorial tanto nas áreas de reprodución coma fóra delas; o macho fai unha exhibición de ameaza, e pode loitar nos límites do seu territorio. O niño é unha copa pouco profunda de follas de herba construída nunha depresión baixo unha mata de herba ou pequeno arbusto. Os seus de 3 a 11 ovos empezan a facer eclosión despois duns 14 días, e as crías negras, cubertas de penuxe e precoces empluman en catro ou cinco semanas.

O ralo africano aliméntase dunha ampla variedade de invertebrados, xunto con algunhas pequenas ras e peixes, e tamén de materia vexetal, especialmente sementes de herbas. É depredado por aves de presa grandes, serpes ou mamíferos, includíndo os humanos, e pode albergar parasitos. Aínda que pode desprazarse temporalmente por causa de lumes nas pradeiras, ou permanentemente por culpa da agricultura, a drenaxe de zonas húmidas ou a urbanización, a súa ampla área de distribución e poboación fan que non sexa considerado unha especie ameazada.

## Taxonomía 
Os rálidos son unha familia de aves que comprende case 150 especies. Aínda que as orixes do grupo pérdense no tempo, o máior número de especies e as formas máis primitivas atópanse no Vello Mundo, o que suxire que esta familia se orixinou alí. A taxonomía dos ralos pequnos é complicada, mais durante moito tempo se pensou que o parente máis próximo do ralo africano era o rei dos paspallás (*Crex crex*), que se reproduce en Europa e Asia, pero pasa o inverno en África. O ralo africano foi descrito por primeira vez co nome *Ortygometra egregia* por Wilhelm Peters en 1854 a partir dun espécime recollido en Mozambique, mais despois pasárono ao xénero *Crex*, creado para esta especie polo naturalista e ornitólogo alemán Johann Matthäus Bechstein en 1803.

Richard Bowdler Sharpe considerou que esta ave africana difería suficientemente do rei dos paspallás como para ter o seu propio xénero *Crecopsis*, e autores posteriores situárono ás veces en *Porzana*, baseándose en semellanzas con *P. albicollis* (hoxe *Mustelirallus albicollis*). Diferenzas estruturais descartaron  *Porzana*, e a súa colocación dentro de *Crex* pasou a ser o tratamento máis común e máis apoiado, ata que a Comité Ornitolóxico Internacional (IOC) na súa lista mundial de aves d 2020 volveu a situar este ralo no xénero *Crecopsis*. Esta decisión debeuse ás investigacións que mostraban que o ralo africano estaba máis estreitamente relacionado con *Rougetius rougetii*, que co rei dos paspallás.

O nome do xénero *Crecopsis* deriva de *Crex* e do grego antigo *opsis*, 'aparencia', e o nome da especie *egregia* deriva do latín *egregius*, 'salientable, prominente'.

## Descrición 
miniatura|esquerda|En Suráfrica. 
É un ralo máis ben pequeno, de 20–23 cm de longo cunha envergadura alar de 40–42 cm. O macho ten a parte dorsal de cor anegrada e con manchas marróns oliváceas, excepto a caluga e parte posterior do pescozo, que son marróns claras; ten unha liña branca que vai da base do bico á zona por riba do ollo. As partes laterais da cabeza, parte anterior do pescozo, gorxa e peito son de cor gris-azulada, as plumas de voo son marróns escuras, e os flancos e laterais da barriga teñen raias negras e brancas. O ollo é vermello, o bico avermelado e as patas e pés son marróns claras ou grises. Os sexos son de aspecto similar, aínda que a femia é lixeiramene máis pequena e clara que o macho, cun padrón da cabeza menos contrastado. Os exemplares inmaturos teñen partes ventrais máis escuras e apagadas que os adultos, un bico negro, ollo gris e menos liñas no ventre. Non hai variacións subespecíficas ou xeográficas na plumaxe. Este ralo experimenta unha muda completa despois da reprodución, principalmente antes da migración.

O ralo africano é máis pequeno que o rei dos paspallás, o cal ten tamén partes ventrais máis escuras, cara gris e diferentes padróns de liñas nas partes ventrais. En voo, a especie africana ten ás máis curtas e romas cun bordo de ataque branco menos prominente e dá batidos de ás máis profundos que os seus parentes. Outros ralos simpátricos son máis pequenos e con marcas brancas ventrais, padróns diferentes nas partes inferiores e un bico máis curto. O ralo africano ten partes inferiores marróns escuras, un bico vermello longo e patas e pés vermellos. O rei do paspallás é silencioso en África.

## Distribución e hábitat 
miniatura|Pradeira africana, hábitat ideal para o ralo africano.
O ralo africano vive na África subsahariana desde Senegal ata Kenya polo leste, e ata KwaZulu-Natal, Suráfria polo sur, excepto nas áreas áridas do sur e suroeste de África onde as precipitacións estivais anuais son de menos de 300 mm. Está moi espallado e é localmente común na maior parte da súa área, agás nas selvas e nas rexións máis secas. Case toda a poboación surafricana duns 8.000 exemplares vive en KwaZulu-Natal e a antiga Provincia de Transvaal, e hai moito hábitat bo para el protexido dentro do Parque Nacional Kruger e o Parque de Zona Húmida de iSimangaliso. Este ralo só pode verse como ave vagante ata o sur de Mauritania, soroeste de Níxer, Lesoto, norte de Suráfrica e leste da Provincia do Cabo e Provincia Noroeste e sur de Botsuana. Máis lonxe, é raro na illa de Bioko (Guinea Ecuatorial), e houbo dous rexistros da súa presenza en São Tomé e outros dous en Tenerife, e estas aves vistas nas Canarias son o seu primeiro rexistro no Paleártico occidental. Os restos do Holoceno atopados no norte de África suxiren que a especie estaba máis espallada cando o clima era máis húmido na zona onde agora está o deserto do  Sáhara.

Este ralo é unha ave parcialmente migradora, pero, aínda que é menos vagabundo e axexante que moitos dos seus parentes, os seus movementos son complexos e pouco estudados; o mapa de distribución é, polo tanto, bastante hipotético. É principalmente un reprodutor da estación húmida, e moitos exemplares vanse da zona do ecuador en canto as chuvias permiten o crecemento de suficiente cobertura herbácea para que poida repoducirse noutra parte. O movemento cara ao sur é pincipalmene de novembro a abril, o retorno ao norte empeza cando os incendios ou a seca reducen a cobertura de herba de novo. Esta especie está presente todo o ano nalgúns países de África Occidental e nas rexións ecuatoriais, pero mesmo nesas zonas a súa cantidade varía estacionalmente debido aos movementos locais; detectouse unha migración norte-sur en países como Nixeria, Senegal, Gambia, Costa do Marfil e Camerún. As maiores densidades ocorren en pradeiras húmidas ou vizosas como as do delta do Okavango. o primeiro adoitan poñelo cando o niño é pouco máis que un coxín de herbas, e poñen outro en cada día sucesivo. Ambos os sexos incuban, e os ovos empezan a facer eclosión pasados uns 14&nbsp;días; todos fan eclosión nun período de 48&nbsp;horas a pesar do amplo que é o período de posta. As crías, precoces, penuxentas e negras, axiña abandonan o niño pero son alimentadas e protexidas polos seus proxenitores. O emplumado ocorre en catro a cinco semanas e as crías poden voar antes de creceren totalmente. Non se sabe se crían unha segunda posta. Busca a comida en solitario, en parellas ou en grupos familiares, ás veces en asociación con outras aves de pradeira como a arceúcha real, a *Excalfactoria adansonii* e o rei dos paspallás.

## Predadores e parasitos 
Entre os seus predadores están o leopardo, o serval, gatos, a garza *Ardea melanocephala*, o falcón *Melierax metabates*, as aguias *Aquila spilogaster* e *Hieraaetus wahlbergi*. En Suráfrica, hai rexistros de crías acabadas de eclosionar que foron comidas por unha cobra *Dispholidus typus*. Se son sorprendidos, os ralos africanos choutan verticalmente no aire antes de fuxiren correndo, unha táctica que se cre axuda a evadirse de serpes e mamíferos terestres.

Parasitos destas especies son as carrachas da familia Ixodidae, e un ácaro das plumas, *Metanalges elongatus*, da subespecie *M. e. curtus*. A forma nomeada do ácaro vive miles de quilómetros desta subespecie en Nova Caledonia.

## Estado de conservación 
O ralo africano ten unha área de reprodución enorme estmada en 11.700.000&nbsp;km2. A súa poboación é descoñecida, pero é común na maioría da súa área, e a súa cantidade parece ser estable. Polo tanto, clasifícase como en Preocupación menor (pouco preocupante) na Lista Vermella da IUCN.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Videos, photos and sound recordings at the Internet Bird Collection
*African Crake. *The Atlas of Southern African Birds*.
*BirdLife International 2012. *Crex egregia*. The IUCN Red List of Threatened Species. Version 2014.3. Descargado o 9 de abril de 2015.