open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Apeadoiro de Osebe

**Osebe** foi unha estación posteriormente convertida en apeadoiro ferroviario de Adif situado en Osebe, no concello de Teo, provincia da Coruña. Ten servizos de Rexional operado por Renfe.

## Situación ferroviaria 
Atópase no punto quilométrico 82 da liña férrea de ancho ibérico que une Redondela con Santiago de Compostela a 118 metros de altitude, entre as estacións da Escravitude e de Santiago de Compostela.

## Historia 
Foi en 1863 cando se creou a sociedade do Ferrocarril Compostelán da Infanta Dona Isabel co propósito de unir Santiago de Compostela co Carril, no concello de Vilagarcía de Arousa. Esta sociedade foi vendida en 1866 a The West Galicia Railway Company Limited, compañía británica que foi quen puxo en marcha o devandito tramo o 15 de setembro de 1873 despois de once anos de traballo.

O 9 de setembro de 1928, MZOV fíxose co control de The West Galicia Railway Company Limited. Con todo esta situación só durou un ano tras ser absorbida a primeira pola Compañía Nacional dos Ferrocarrís do Oeste. En 1941, Oeste foi nacionalizada e integrada na recentemente creada RENFE quen xestionou a estación ata a separación de Renfe en Adif e Renfe Operadora o 31 de decembro de 2004.

## Servizos ferroviarios 
### Media distancia 
*Actualizado a 1 de xaneiro de 2018.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eixe atlántico de alta velocidade
### Ligazóns externas 
*Información sobre saídas e chegadas na web de Adif
Google Trends

**Google Trends** é unha ferramenta de Google Labs que amosa os termos de busca máis populares do pasado recente. As gráficas de Google Trends representan con canta frecuencia se realiza unha busca particular en varias rexións do mundo e en varios idiomas. No eixo horizontal da gráfica representa o tempo (dende algún momento de 2004), e o eixo vertical representa a frecuencia coa que se buscou o termo globalmente. Tamén permite ao usuario comparar o volume de buscas entre dous ou máis termos. Unha característica adicional de Google Trends é a posibilidade de amosar novas relacionadas co termo de busca enriba da gráfica, amosando como afectan os eventos á popularidade.

## Google Music Trends 
Google Music Trends, é o servizo opcional que exhibe a música máis escoitada na rede a través de GTalk de Google, baixo a forma de cancións máis escoitadas na semana. As tendencias pódense tamén filtrar por xénero e por países.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* https://www.google.com/trends/
Google Ads

**Google Ads** (anteriormente **Google AdWords**) é o método que emprega Google para facer publicidade patrocinada. Ten enormes cantidades de clientes con webs de todo tipo e de todas partes do mundo.

## Historia 
miniatura|Logo anterior do servizo
Google lanzou AdWords no ano 2000. Inicialmente, Google montaba e xestionaba as campañas dos anunciantes. Google presentou entón un portal de AdWords de autoservizo para pequenas empresas que querían xestionar as súas propias campañas.

En 2005, Google comezou un servizo de xestión de campañas coñecido como «Jumpstart».

En xaneiro de 2006, Google comprou a empresa de publicidade radiofónica dMarc Broadcasting.

En 2007, Google adquiriu DoubleClick por 3.100 millóns de dólares. A adquisición foi estratexicamente importante para Google, xa que lle proporcionou acceso á tecnoloxía avanzada de publicación de anuncios de DoubleClick e ás relacións establecidas co sector. Este acordo, ao tempo que "transformaba a Google nunha potencia", atraeu o escrutinio antimonopolio, creando dúbidas sobre o seu impacto na competencia do mercado e dominio da publicidade dixital.

En 2008, Google lanzou o Google Online Marketing Challenge, un exercicio académico en clase para estudantes de educación terciaria.

En 2018 Google retirou as marcas DoubleClick e AdWords para simplificar os puntos de entrada para anunciantes e vendedores de anuncios. O produto principal pasou a chamarse Google Ads, proporcionando acceso ao inventario na Busca de Google, ao seu servizo de vídeos YouTube, a súa tenda de aplicacións Google Play e aos socios editores de sitios web de AdSense.

## Características 
É unha ferramenta rápida e sinxela de utilizar que permite adquirir anuncios de custo por clic (CPC) ou custo por impresión (CPM) correctamente orientados, independentemente de cal sexa o seu orzamento. Os anuncios de AdWords publícanse xunto cos resultados das procuras realizadas en Google, así como nos sitios de procura e de contido da crecente rede de Google.

Son anuncios que amosan de forma relevante nos resultados da busca do usuario (por exemplo: se o usuario buscou “coches”, a dereita ou arriba das páxinas indexadas por PageRank aparecerán anuncios referentes a “coches”). Google cobra ao cliente por cada clic feito sobre o seu anuncio. Ads non só aparece no buscador de Google, senón tamén nas páxinas patrocinadas por Google AdSense, se o contido de ditas webs se relaciona co da web do cliente, e en Gmail.

Ads é basicamente o corazón da facturación de Google, ofrecendo un método de publicidade intelixente para o cliente.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* http://www.google.com/adwords/
Vía verde

300px|miniatura|Vía Verde da Jara
300px|miniatura|Vía Verde Serra de Alcaraz

**Vía verde** é o nome que reciben en España os antigos trazados ferroviarios en desuso acondicionados como sendas ciclopeonís para desprazamentos non motorizados.

## Características 
As vías verdes, debido á súa orixe ferroviaria, están dotadas de especiais calidades: máxima accesibilidade, facilidade e seguridade. Son lugares ideais para promover a mobilidade sostible e a práctica do paseo e o cicloturismo, especialmente atractivos para persoas con mobilidade reducida (nenos, anciáns, discapacitados). Estas infraestruturas convertéronse en espazos para o goce e o encontro de todos os cidadáns, onde poden practicar hábitos saudables que melloran o seu benestar e elevan a súa calidade de vida. E todo iso, á vez que proporcionan un beneficio adicional ás comarcas atravesadas: impulsan a cohesión territorial e a dinamización socioeconómica do mundo rural.

En España a lonxitude das liñas férreas existentes cara a 1950 excedía os 18.000&nbsp;km, pero na actualidade sitúase ao redor de 10.000&nbsp;km.

## Recuperación 
A recuperación dos antigos ferrocarrís para o seu uso como vías verdes estase realizando por parte de deputacións provinciais, concellos e outras entidades públicas, ás que se sumaron tamén algunhas iniciativas privadas. A coordinación de todas estas accións realízaa a Fundación dos Ferrocarrís Españois (FFE) mediante o seu Programa de Vías Verdes. Os percorridos que estean homologados de acordo con devandito programa poden exhibir un logotipo (rexistrado e patentado) como indicativo de calidade. A FFE foi encargada de devandita tarefa en 1993 polo Ministerio de Obras Públicas, Transportes e Medio Ambiente (MOPTMA), RENFE e FEVE.

Dos case 8.000&nbsp;km de trazados en desuso en España acondicionáronse 64 vías verdes, que totalizan 1.550&nbsp;km. En Galicia hai dúas Vías Verdes: a Vía Verde do Eo, inaugurada en 2013, que segue o trazado dun antigo ferrocarril mineiro xunto ao río Eo, de 12&nbsp;km desde A Pontenova ata Santiso de Abres, en Asturias; e a Vía Verde do Salnés, inaugurada en 2020 e de 9,2 km de lonxitude, desde Rubiáns (en Vilagarcía de Arousa) ata a antiga fábrica azucreira de Portas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Vía ciclista

### Ligazóns externas 
* Vias verdes.com Fundación dos Ferrocarrís Españois
Froián

O topónimo **Froián** pode referirse a:

;En Galiza
***San Pedro de Froián**, parroquia do concello de Sarria;
***San Sadurniño de Froián**, parroquia do concello de Sarria;
***San Vicenzo de Froián**, parroquia do concello de Sarria;
***Froián**, lugar da parroquia de San Mamede do Couto, no concello de Samos.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Froiás**, lugar da parroquia de San Martiño de Berredo, no concello da Bola.
Aborym

**Aborym** é un grupo musical italiano de Black metal con influencias da música industrial, fundado en Roma en 1992 por iniciativa de Malfeitor Fabban.

## Membros actuais 
*Prime Evil - vocais (desde 2005)
*Malfeitor Fabban - guitarra, baixo e teclados
*Hell-I0-Kabbalus - guitarra (desde 2008)
*Eithun Bard "Faust" - batería (desde 2005)

## Membros antigos 
*Yorga SM - vocais (1998-1999)
*Attila Csihar - vocais (1999-2004)
*Alex N. - guitarra (1991-1998)
*D. Belvedere - batería (1991-1998)
*Nysrok S. Sathanas - guitarra, programación (2001-2007)

## Discografía 
* (1993) *Live In Studio (Demo)*
* (1993) *Worshipping Damned Souls (Demo)*	
* (1997) *Antichristian Nuclear Sabbath (Demo)*	
* (1999) *Kali Yuga Bizarre (LP)*	
* (2001) *Fire Walk With Us (LP)*
* (2003) *With No Human Intervention (LP)*
* (2006) *Generator (LP)*
Aldarete, Valdoviño, Valdoviño

**Aldarete** é un lugar da parroquia de Valdoviño no concello coruñés de Valdoviño na comarca de Ferrol. Tiña 53 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 24 homes e 29 mulleres. O que supón un aumento de 9 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 44 habitantes (21 homes e 23 mulleres) e 8 máis que en 2000.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Valdoviño
### Parroquias de Valdoviño
## Notas
Aviño, Valdoviño, Valdoviño

**Aviño** é un lugar da parroquia de Valdoviño no concello coruñés de Valdoviño, na comarca de Ferrol. Segundo o IGE en 2007 tiña 51 habitantes (28 homes e 23 mulleres), 2 menos que no ano 2000.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Valdoviño 
### Parroquias de Valdoviño
Baladás, Valdoviño, Valdoviño

**Baladás** é un lugar da parroquia de Valdoviño no concello coruñés de Valdoviño na comarca de Ferrol. Tiña 18 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 9 homes e 9 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 2000 cando tiña 25 habitantes.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Valdoviño
### Parroquias de Valdoviño
Arxemil

Como topónimo **Arxemil** pode referirse a:

;En Galiza
***Arxemil**, parroquia do concello do Corgo;
****Arxemil**, lugar de dita parroquia;
***Santalla de Arxemil**, parroquia do concello de Sarria;
****Arxemil**, lugar de dita parroquia;
***Arxemil**, lugar da parroquia da Cova, no concello de Carballedo;
***Arxemil**, lugar da parroquia de Teixeiro, no concello de Lugo;
***Arxemil**, lugar da parroquia de Mourelos, no concello do Saviñao;
***Arxemil**, lugar da parroquia de San Martiño de Anllo, no concello de Sober.
O cidadán do mes

***O cidadán do mes*** é unha novela negra de Diego Ameixeiras, publicada por Edicións Xerais en xaneiro de 2006. É a segunda da saga protagonizada polo detective Horacio Dopico.

## Argumento 
Sonia Bouzas solicita ao detective que atope ao seu marido, vixilante desaparecido, trala súa desaparición, a cambio de 6.000 €. Porén, tirando do fío, descobre que está sendo utilizado. Unha escura trama onde de novo aparece o terrorismo do GIA (Grupo Independentista Armado), desta volta relacionado coa corrupción política e a recualificación urbanística.

## Estilo 
Ambientada de novo en Ourense, o detective segue a enfrontarse ao recordo da súa muller, ademais de sufrir a dor de que a súa parella o deixe polo seu mellor amigo. Porén, decide afrontar a realidade e, malia a dura calor de agosto, tirar para adiante.

Desta volta é axudado polo seu novo veciño: Porter, un xornalista de sucesos que escoita a Nick Cave e The Homens. Malia a compañía da súa Smith & Wesson, recibe de novo algunha boa malleira. De novo, é frecuente a compañía do whisky, o licor café e a cocaína.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha de xerais
Estación de Caldelas de Tui

**Caldelas de Tui** ou **Caldelas** é un apeadoiro ferroviario de Adif situado en Caldelas de Tui, no concello de Tui, provincia de Pontevedra. Ten servizos de media distancia operados por Renfe.

## Situación ferroviaria 
A estación atópase no punto quilométrico 135,4 da liña férrea de ancho ibérico que une Monforte de Lemos con Redondela a 17 metros de altitude, entre as estacións de Salvaterra e Guillarei. O tramo é de vía única e está electrificado.

## Historia 
A estación foi inaugurada o 13 de xuño de 1878 coa aperta do tramo Caldelas de Tui-Guillarei da liña que pretendía unir Vigo con Monforte de Lemos. A súa explotación inicial quedou a cargo da Compañía do Ferrocarril de Medina a Zamora e de Ourense a Vigo. Dita xestión mantívose ata 1928 cando foi absorbida pola Compañía Nacional dos Ferrocarrís do Oeste de España, compañía pública creada para xestionar varios trazados, en xeral deficitarios, do oeste do país. En 1941, Oeste foi unha das empresas que se integrou na recentemente creada Renfe.

Desde o 31 de decembro de 2004 Renfe Operadora explota a liña mentres que Adif é a titular das instalacións ferroviarias.

## A estación 
Aínda que conserva o seu edificio para viaxeiros orixinal formado por un corpo central de dúas plantas e dous anexos de planta baixa este permanece totalmente pechado aos viaxeiros. A cambio habilitouse unha pequena marquesiña que se sitúa na plataforma lateral da estación. A ela accede a vía principal.

## Servizos ferroviarios 
### Media distancia 
*Actualizado a 23 de xuño de 2016.*

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos 
*Estación de Guillarei
*Estación de Tui

### Ligazóns externas
*Información sobre saídas e chegadas na web de Adif
Estación da Frieira

**Frieira** é unha estación de tren de Adif situada no lugar da Frieira, no concello de Crecente, na provincia de Pontevedra, ao lado do río Miño. Ten servizos de media distancia operados por Renfe.

## Situación ferroviaria 
Está situada no punto quilométrico 95,5 da liña de ancho ibérico que une Monforte de Lemos con Redondela, a 74 metros de altitude, entre as estacións de Filgueira e A Pousa-Crecente. O tramo é de vía única e está electrificado.

## Historia 
A estación foi inaugurada o 18 de xuño de 1881 coa apertura do tramo Ourense-Arbo da liña entre Vigo e Monforte de Lemos. A explotación quedou a cargo da Compañía do Ferrocarril de Medina a Zamora e de Ourense a Vigo, e en 1928 foi absorbida pola Compañía Nacional dos Ferrocarrís do Oeste de España. En 1941 esta foi unha das empresas que se integrou en Renfe. Desde o 31 de decembro de 2004 Renfe Operadora explota a liña, mentres que Adif é a titular das instalacións ferroviarias.

## Servizos ferroviarios 
### Media distancia 
*Actualizado a 23 de xuño de 2016.*

## Galería de imaxes

Estación da Frieira 2.jpg|Estación de ferrocarril
Estación da Frieira 4.jpg|Estación de ferrocarril
Estación da Frieira 3.jpg|Vista da aldea desde a estación
Paso a nivel A Frieira.jpg|Paso a nivel

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*Información sobre saídas e chegadas na web de Adif
Ad kalendas graecas

[miniatura|Augusto. Estatua de César Augusto no [Museos Vaticanos#Museo Chiaramonti|Museo Chiaramonti da Cidade do Vaticano.]]

***Ad kalendas graecas*** é unha locución latina de uso actual que significa literalmente "até as quendas gregas". Indícase con ela que unha cousa non se vai realizar xamais, xa que en Grecia non existían as quendas (ou calendas, división do mes romano). Conta Suetonio que a empregaba moito Augusto nas conversas familiares para dar a entender que alguén non pagaría nunca as súas débedas, os préstamos, as apostas etc. Unha expresión galega de significado semellante é: "Cando os peixes boten a voar" ou "Cando mexen as galiñas".
Estación de Tui

**Tui** é unha estación de tren de Adif, situada na cidade de Tui, provincia de Pontevedra. Está situada na liña Vigo-Porto.

## Situación ferroviaria 
Atópase no punto quilométrico 2,714 da liña férrea de largo ibérico que une o ramal internacional de Valença a Guillarei, a 26 metros de altitude.

A partir do ano 2020, coincidindo co restablecemento do servizo de pasaxeiros trala interrupción motivada pola pandemia, os trens de pasaxeiros deixan de facer parada na estación. A estación de Tui pasou a ser unha estación exclusivamente de mercancías pola que os trens de pasaxeiros pasan sen facer parada.

## Trens
### Media Distancia/Rexionais
## Véxase tamén 
*Lista de estacións de tren de Galicia
*Estación de Caldelas de Tui
*Estación de Guillarei
*Renfe
*Administrador de Infraestruturas Ferroviarias
Estación de Verdía

**Verdía** é un apeadoiro de Adif, situado en Verdía, no concello de Santiago de Compostela, provincia da Coruña. Está situada na liña A Coruña-Vigo e actualmente non presta servizos de pasaxeiros.

## Véxase tamén 
* Lista de estacións de tren de Galicia
* Renfe
Apeadoiro de Gorgullos-Tordoia

**Gorgullos-Tordoia** foi un apeadoiro de Adif, situado en Gorgullos, no concello de Tordoia, provincia da Coruña. Estaba situado na liña A Coruña-Vigo e actualmente non presta servizos de pasaxeiros.

## Véxase tamén
*Lista de estacións de tren de Galicia
*Renfe
Apeadoiro de Oroso-Vilacide

**Oroso-Vilacide** era un apeadoiro de Adif, situado en Vilacide de Abaixo, no concello de Oroso. Estaba situado na Liña Zamora - A Coruña e actualmente non presta servizos de pasaxeiros.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de estacións de tren de Galicia
*Renfe
Joanot Martorell

miniatura|Ilustración do Tirant.

**Joanot Martorell**, nado en Valencia entre os anos 1405 e 1410 e finado na mesma cidade en 1465, foi un escritor medieval valenciano en lingua catalá. *Tirant lo Blanc* é a súa obra máis coñecida, xa que é considerada a primeira novela moderna de Europa.

## Traxectoria 
Segundo o historiador Jaume Chiner, naceu en Valencia, no seo da liñaxe dos Martorell, unha familia da media nobreza orixinaria de Gandia, mais estabelecida en Valencia dende 1400. O seu avó foi conselleiro real e o seu pai, camareiro do rei Martín o Humano.

De Joanot Martorell, que foi cuñado de Ausiàs March, coñécense bastantes elementos biográficos que nolo mostran coma un cabaleiro vigoroso de vida axitada. Fixo longas estadías en Inglaterra, Portugal e Italia como consecuencia de diversas loitas cabaleirescas ás cales era afeccionado.

En 1433 dátase como o primeiro nomeamento de Joanot como cabaleiro. O escritor valenciano era dos que buscaban pelexas xa que lle gustaban moito as xustas entre cabaleiros, xa fose por razóns de honra ou por intereses máis materiais, e ademais, como é o que facían tódolos cabaleiros sentíase a gusto. De tódalas súas batallas entre cabaleiros temos información a partir de letras de batallas que Martorell escribiu durante toda a súa vida.

O 2 de xaneiro de 1460 comezou a escribir *Tirant lo Blanc*, morrendo sen descendencia.

Só escribiu esta obra, rica e complexa, insólita e diferente e é por iso que o seu nome está entre os mellores autores da literatura catalá i universal. Mais ao ser escrita en catalán non tivo unha magnitude tan grande como Cervantes porque o catalán era bastante minoritario. A obra ten 487 capítulos e máis de 800 páxinas onde se explica a historia dun cabaleiro chamado Tirant. Os manuscritos da obra foron herdados por Martí Joan de Galva que levou a novel·la á imprenta. Martí Joan morreu seis meses antes da publicación da obra no 1490.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mosteiro de San Xerónimo de Cotalba
Vilachá, Pereira, O Pino

**Vilachá** é unha aldea de parroquia de Pereira, no concello do Pino, a menos de 200 m ao sur da estrada nacional N-547, que vai de Lugo a Santiago, a uns 700 m ao sur do Camiño de Santiago e a uns sete quilómetros ao leste do aeroporto internacional de Lavacolla. Segundo o IGE, en 2019 tiña 76 habitantes (38 homes e 38 mulleres).

Trátase dunha zona rural de pouca pendente, numerosos regatos e unha vexetación conformada principalmente por eucaliptos, piñeiros e, aínda que en menor medida, carballos. Ao igual que no resto de parroquias do concello do Pino, son frecuentes en Vilachá os agros de millo e verza. Apenas a 600 m ao sur discorre o río Brandelos, que nesta parte acaba por adentrarse no concello de Touro.

Outros topónimos desta área próxima a Vilachá son, ao norte, Cotera (que estriba o Castro de Amenal), ao leste a Fonte Peña de Arca (a 170 m da rúa da Casilla, no Pedrouzo) e a Corredoira do Monte, e, por fin, ao sueste, en dirección ás terras do concello de Touro, os topónimos de Debaixo das Quenllas e As Fontiñas (en dirección á ermida de San Cidre ou Sidro, en Bama).

No lugar hai varios exemplos de hórreos tipo O Pino.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Vilachá.jpg|Paisaxe típica das terras de Vilachá
Ficheiro:Horreo en Vilachá, O Pino.jpg|Hórreo tipo O Pino en Vilachá
Ficheiro:Pereira, Vilachá casa do centro.jpg|Casa de cachotaría reconstruída con ladrillo (feísmo de fagocito con *paries nudum*)
Ficheiro:Pereira, Vilachá rúa do centro.jpg|Corredoira con muros de cachotería no centro
Ficheiro:Pereira, Vilachá lugar polo oeste 1.jpg|Entrada en Vilachá polo oeste

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pereira 
### Parroquias do Pino 
## Notas
A Mourela, Valdoviño, Valdoviño

**A Mourela** é un lugar da parroquia de Valdoviño no concello coruñés de Valdoviño na comarca de Ferrol. Tiña 9 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 5 homes e 4 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 2000 cando tiña 15 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Valdoviño 
### Parroquias de Valdoviño
Soldado sen fortuna

***Soldado sen fortuna*** é unha curtametraxe de Roque Cameselle, estreada en 2001 e gravada en Betacam.

Enrique Fouce é un soldado que loitou co exército nacional na guerra civil española. En abril de 1939 regresa á súa vila natal na procura da súa muller, detida a carón do seu pai, e do seu fillo, acabado de nacer.

Logo de preguntar a Amancio Landín, xefe local da Falange, é informado de que a súa muller morreu tirada no mar, en Oia, logo de ser vexada e violada. Enrique é enviado ó cárcere.

En setembro de 1950 sae de prisión, e vai ó domicilio de don Amancio, que ocupa o posto de xuíz. Coñece ao seu fillo, da mesma idade que debería ter o seu, e descobre que é o seu propio fillo, secuestrado.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Cine Galego
Ponte de Oresund

A **ponte de Oresund**, (oficialmente **Øresundsbron**, nome híbrido dinamarqués/sueco), *Øresundsbroen* e *Öresundsbron* respectivamente nesas dúas linguas, liga ambas as dúas áreas metropolitanas da rexión de Oresund: a capital dinamarquesa, Copenhaguen, e mais a vila sueca de Malmö.

## Historia e características 
Foi inaugurada en 1999. A ponte posúe un dos meirandes vans centrais para pontes atirantadas do mundo, con 490 m. O piar máis alto mide 204 m. A lonxitude total da ponte é de 7.845 m, que vén sendo arredor da metade da distancia entre as ribeiras de Suecia e Dinamarca; o seu peso é de 82.000 toneladas. O resto da distancia cóbrese coa illa artificial de Peberholm (literalmente, illote da pementa) (4.055 m), chamado así en contraposición ao xa existente Saltholm (illote do sal) e despois un túnel (3.510 m) na ribeira dinamarquesa. A ponte ten unha altura libre de 57 metros para o paso de embarcacións. Porén, a maior parte dos paquebotes que circulan por Oresund fano a través do estreito de Drogden (onde se atopa o túnel).

### Aproveitamento 
Dispón de dúas liñas ferroviarias e sobre eles seis carrís de autoestrada. É a ponte combinada tren-estrada máis longa de Europa. A ruta internacional europea E20 pasa por ela. O transporte ferroviario é operado de xeito conxunto pola empresa sueca Statens Järnvägar (SJ) e a compañía dinamarquesa Danske Statsbaner (DSB). A frecuencia dos trens Malmö-Copenhaguen é de intervalos de 20 minutos, e o prezo é moito máis baixo cá peaxe cando se trata dun único viaxeiro, o que propicia que a xente que viaxa por negocios se decanten polo tren, que cruza o Oresund en 25 minutos.

### Tráfico 
No primeiro semestre de 2007, a media de tráfico roldou os 17.000 vehículos por xornada, o cal supuxo un incremento do 19% ao se comparar co ano anterior, 2006. O número de pasaxeiros de trens medrou neste mesmo período até nun 25%, e acadou os 4.3 millóns de usuarios.

Velaquí unha táboa explicativa cos datos entre 2001 e 2014:

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Oeresundbruecke.jpg
Ficheiro:Carte-Danemark-Suède-Øresundsbron.png
Ficheiro:Oresund.ASTER.20040410.jpg
Ficheiro:Oresund-tunnel exp.svg

## Notas
Karthala

**Karthala** é un volcán africano considerado activo, cunha altitude de 2.361 metros. Está localizado na illa de Gran Comora, preto de Madagascar, no océano Índico. Malia que a illa non ten sufrido grandes desfeitas nin destrucións, as frecuentes erupcións orixinaron a creación dunha caldeira de 3x4 quilómetros. Varias erupcións acontecidas no mes de abril de 2005 e en maio de 2006 puxeron fin a un longo período de calma.
Belmonte

O topónimo **Belmonte** pode referirse a:

;En Galicia:
***Belmonte**, lugar da parroquia de Pazos de San Clodio, no concello de San Cibrao das Viñas;

;En España:
***Belmonte**, concello manchego da provincia de Cuenca;
***Belmonte de Campos**, concello castelán da provincia de Palencia;
***Belmonte de Gracián**, concello aragonés da provincia de Zaragoza;
***Belmonte de Tajo**, concello da Comunidade de Madrid;
***Belmonte de San José**, concello aragonés da provincia de Teruel;

;En Portugal:
***Belmonte**, concello do distrito de Castelo Branco;

; No Brasil:
***Belmonte**, concello do estado de Santa Catarina;
***Belmonte**, concello do estado de Bahia;

;En Italia:
***Belmonte Calabro**, concello da provincia de Cosenza, na rexión de Calabria;
***Belmonte Castello**, concello da provincia de Frosinone, na rexión do Lacio;
***Belmonte del Sannio**, concello da provincia de Isernia, na rexión de Molise;
***Belmonte in Sabina**, concello da provincia de Rieti, na rexión do Lacio;
***Belmonte Mezzagno**, concello da provincia de Palermo, na rexión de Sicilia;
***Belmonte Piceno**, concello da provincia de Fermo, na rexión das Marcas;
***San Colombano Belmonte**, concello da provincia de Torino, na rexión de Piemonte;

Amais, como apelido pode referirse a:
***Juan Belmonte** toureiro sevillano (1892 - 1962), sobre quen se fixo a película *Belmonte*;
***Jaime Belmonte Magdaleno**, futbolista mexicano (1934 - 2009);
***Tiago Belmonte**, futbolista brasileiro (n. 1981);
***Mireia Belmonte García**, nadadora española (n. 1990);

## Véxase tamén
*Princesado de Belmonte
Aurora Jolie

**Aurora Jolie**, nada o 25 de xaneiro de 1988 en Nápoles, é unha actriz porno estadounidense, ao se ter criado en Virxinia, Estados Unidos.

## Traxectoria 
E filla de pais relixiosos e membros do exército dos Estados Unidos. Ao repecto das súas medidas, estas son 85-65-90. No tocante ás súas tendencias sexuais, defínese como bisexual.

Fixo o seu debut no 2006. Caracterízanse as súas escenas por trataren sempre unha mesma faceta, a do sexo anal, até o punto de que non se lle coñecen gravacións de penetracións vaxinais.

## Premios e designacións 
* 2008 - AVN Awards - Mellor escena de sexo anal, Vídeo con Brian Pumper - Cum in My Booty (designada)
* 2008 - F.A.M.E. Awards - Anal de actriz debutante (designada)
* 2007 - NightMoves Magazine's Award - Mellor debutante (designada) 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web Oficial  
* Filmografía
* Aurora Jolie en Babepedia
República Socialista de Eslovenia

A **República Socialista de Eslovenia** (en esloveno: *Socialisticna republika Slovenija*) foi unha nación constituínte da extinta República Federal Socialista de Iugoslavia. Nacida en 1944 e disolta en 1990, até 1963 foi coñecida como República Popular de Eslovenia (*Ljudska republika Slovenija*). Trátase da República predecesora da actual Eslovenia.
Instituto Camões

miniatura|Sede do Instituto Camões en Vigo, a única de Galicia.
O **Instituto Camões** é unha entidade con base en Portugal e que se encarga da promoción da lingua portuguesa e da cultura portuguesa no exterior. A súa Lei Orgánica defíneo como persoa colectiva de dereito público, dotada de autonomía administrativa e patrimonial, baixo a superintendencia do Ministerio de Asuntos Estranxeiros.

Ten unha única sede en Galicia, na Casa de Arines de Vigo.

## Historia 
O Instituto Camões foi creado en 1992 como sucesor do Instituto da Cultura e Língua Portuguesa baixo a supervisión do Ministerio de Asuntos Estranxeiros de Portugal, e hoxe en día ten unha autonomía tanto administrativa como patrimonial. Está presente en máis de 30 países, creando neles tanto *Centros de Língua Portuguesa* coma *Centros culturais portugueses* (nos primeiros ensínase a lingua e nos segundos a cultura e tradicións de Portugal).

É equivalente ao Instituto Cervantes español, a Società Dante Alighieri italiana, a Alliance Française francesa, o British Council británico ou o Goethe-Institut alemán. Todos eles traballan para divulgar as súas respectivas culturas polo mundo, favorecendo así o coñecemento dalgunhas das principais linguas europeas, feito polo cal se lles outorgou o Premio Príncipe de Asturias de Comunicación e Humanidades do ano 2005.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Instituto Camões 
* Centro Virtual Camões
Asociación folclórica cultural Asubío

A **Asociación folclórica cultural Asubío** de Vigo é unha entidade cultural, sen ánimo de lucro que reúne a persoas co propósito de colaborar na actividade de recuperación dá cultura galega, contribuíndo así a súa difusión.
Malde, Valdoviño, Valdoviño

**Malde** é un lugar da parroquia de Valdoviño no concello coruñés de Valdoviño na comarca de Ferrol. Tiña 21 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 11 homes e 10 mulleres, o que non supón ningún cambio con relación ao ano 2000 cando contaba cos mesmos habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Valdoviño 
### Parroquias de Valdoviño
Alicia no país das marabillas

***Alicia no país das marabillas***  ou *As aventuras de Alicia no País das Marabillas* é unha obra literaria creada en 1865 polo matemático, diácono anglicano e escritor británico Charles Lutwidge Dodgson, baixo o pseudónimo Lewis Carroll. O conto explica a historia dunha rapaza chamada Alicia que cae por un buraco e atópase nun mundo de fantasía poblado por criaturas peculiares e antropomorfas.

Foi publicada en tradución á lingua galega na Colección Xabarín de Edicións Xerais de Galicia.

## Características 
[miniatura|180px|[Facsímile da obra, cunha ilustración do propio Lewis Carroll.]]
O conto vén ateigado de alusións satíricas aos amigos do propio Carroll, á educación inglesa e a temas políticos de xacando. *O País das marabillas* descrito na historia está fundamentalmente creado a través do emprego lúdico da lóxica. Tanto foi así que a obra acadou popularidade nos máis variados ambientes, xa fose o dos cativos xa o dos matemáticos ou os intelectuais. Moitas veces se fala desta obra e do seu autor como referentes do posterior surrealismo así como das vangardas históricas do século XX.

Nesta obra aparecen algúns dos personaxes de máis sona de Carroll, coma o Coello Branco, o Sombreireiro, o Gato de Cheshire ou a Raíña de Corazóns, quen co tempo se farían coñecidos máis aló do mundo propiamente literario.

Consérvanse unicamente 23 copias da primeira edición de 1865, das que 17 pertencen a distintas bibliotecas e as restantes fican en mans privadas. O libro ten unha segunda parte, moito menos coñecida, que leva por título *Alicia do outro lado do espello* (*Through the looking-glass, and what Alice found there*, de 1871).

A obra foi traducida a numerosas linguas, entre elas o galego: a tradución fixérona Teresa Barro e Fernando Pérez-Barreiro Nolla, e publicouna Edicións Xerais en 1984. En 1998, un exemplar da primeira edición foi vendido en poxa por un millón e medio de dólares, converténdose así no libro infantil máis caro até o momento.

## Adaptacións cinematográficas 
A *Alicia no País das Marabillas* de Carroll ten inspirado filmes e adaptacións televisivas diversas. Nesta listaxe soamente se recollen as adaptacións directas da novela orixinal, non de traballos derivados desta. Aparecen co título orixinal.

* *Alice in Wonderland* (1903, 1910, 1915) Filmes mudos.
* *Alice in Wonderland* (1931, 1933, 1941)
* *Alice in Wonderland* (1951) longametraxe de debuxos animados da Disney
* *Alice in Wonderland* (1966) Filme televisivo
* ''Alice's Adventures in Wonderland* (1972, 1976, 1981) Musical
* *Alisa v Zazerkale* (1981) Debuxos animados
* *Alice in Wonderland* (1983) Filme televisivo baseado no musical de Broadway
* *Fushigi no Kuni no Alice* (1983) Anime
* *Alice in Wonderland* (1999) Filme televisivo 
* *Abby in Wonderland* (2008), Especial para *Sesame Street*. 
* *Alice in Wonderland* (2010), Filme de Tim Burton.

## Notas 
## Véxase tamén 
* *The Annotated Alice''

### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Síndrome de Alicia no país das marabillas
Juan Calzadilla

**Juan Calzadilla**, nado en Altagracia de Orituco o 16 de maio de 1930 e finado o 15 de xuño de 2025, foi un poeta, pintor e crítico de arte venezolano.

Estudou na Universidade Central de Venezuela e no Instituto Pedagógico Nacional. É cofundador do grupo El techo de la ballena (1961) e da revista *Imagen* en l984.

## Obra
**Dictado por la jauría* (1962)
**Malos modales* (1968)
**Oh smog* (1978)
**Antología paralela* (1988)
**Minimales* (1993)
**Principios de Urbanidad* (1997)
**Corpolario* (1998)
**Diario sin sujeto* (1999)
**Aforemas* (2004)
* *Vela de armas* (2008)
* *Noticias del alud* (2009)

## Premios
*Premio Nacional de Artes Plásticas de Venezuela, 1997

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*El poder de la palabra .
*Poemas .
Alexandre-François Caminade

miniatura|Retrato de Louise-Anne de Bourbon-Condé por A-F. Caminade (1840)
**Alexandre-François Caminade** nado en París o 14 de decembro de 1783 e finado en Versalles o 27 de maio de 1862 era un pintor francés.

Pintaba principalmente cadros de temática relixiosa e retratos e foi alumno de Jacques Louis David.

## Obras principais 
### Retratos 
* *Louise-Anne de Bourbon-Condé*, s.XIX, Concello de Nozières e Château de Versailles.

## Poxadas 
* Álbum de 64 debuxos, 34,5 par 28&nbsp;cm, de diversa temática, na Piasa, Hotel Drouot, 16 de xuño de 2004, lot 191, non vendido. 
* 27 debuxos en tres lotes, n° 171-173, diversidade temática, en Tajan, 15 de novembro de 2004, non vendidos.
Museo Vasa

miniatura|dereita|300px|Fachada exterior do museo
O **Museo Vasa**,  chamado **Vasamuseet** en sueco, atópase na illa de Djurgården, en Estocolmo, Suecia. Inaugurado en 1990, é o museo que máis visitantes recibe de toda Escandinavia, con arredor de 800.000 ao ano.

Garda un dos poucos buques do século XVII que se conservan en perfecto estado malia que foi afundido na súa viaxe inaugural en 1628. O buque, amais, é quen dá nome ao museo, o *Vasa*, e ao seu redor sitúanse diversas exposicións que informan acerca da súa historia e dos obxectos que se atopan a bordo.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Enderezo Web Oficial do Museo *(en castelán)*
*Fotografías varias do Museo Vasa
*Oficina Sueca de Turismo e Viaxes
Tehuacán

**Tehuacán** (do náhuatl "teo" = Deus, "hua" = posesivo, "can" = lugar, é dicir "lugar de deuses") é unha cidade localizada ao sueste do Estado mexicano de Puebla, a 130 quilómetros da Cidade de Puebla, a 257 quilómetros da Cidade de México e a 321 quilómetros da Cidade de Oaxaca. Ten unha altitude de 1.676 m; o seu clima é semicálido e semiseco. Conta cunha poboación (segundo estimacións de 2002) de 331.526 habitantes, que se dividen fundamentalmente en tres grupos étnicos: Náhuatl, Ngiwa (popoloca), Ha shuta enima (mazatecas) e Ñuu Siva (mixtecos).

## Relixión 
Predomina o cristianismo, conformado principalmente pola Igrexa católica, e por dúas Igrexas minoritarias: a protestante e a mormona.
Tamén ao respecto da arquitectura, a relixión ten deixado unha pegada significativa. Así, Tehuacán posúe gran cantidade de monumentos espallados por toda a cidade, sendo os tres máis importantes a *Catedral*, a *Igrexa do Carmen* e o *Ex-Convento de San Francisco*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Tehuacán municipal government  Enderezo Web Oficial
* Tehuacán, Puebla Information Información sobre Tehuacán, Puebla.
Currículum vítae

miniatura|dereita|220px|Exemplo de Curriculum vitae en inglés.
O termo latino ***curriculum vitae***, que pasou ao galego como **currículum vítae** e tamén, na forma abreviada, como **currículo**, significa literalmente "carreira da vida", por analoxía e contraposición ao *cursus honorum*, a carreira profesional dos maxistrados romanos. Emprégase para referirse ao conxunto de méritos, estudos, cursos e experiencia laboral precisos para solicitar un emprego, que normalmente se recollen por escrito nun documento. Utilízase a miúdo na súa forma abreviada *curriculum,* aínda que en ocasións se pode atopar tamén a forma máis completa *curriculum vitae et studiorum* ("carreira da vida e dos estudos"). Tamén é habitual atopalo mencionado coa abreviatura **CV**.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Recompilación de usos na prensa escrita.
The Magilla Gorilla Show

***The Magilla Gorilla Show*** é o nome dun show de debuxos animados producido por Hanna-Barbera entre 1964 e 1967 cun protagonista do mesmo nome. Os personaxes da serie eran animais debuxados por Hanna-Barbera. No caso concreto do protagonista, o Gorila Maguila, ía ataviado cun pantalóns curtos, un sombreiro pequecho e máis algúns accesorios. Maguila gañou popularidade no público infantil, chegando a aparecer en *O clan de Yogui* así como na nova serie de Adult Swim, *Harvey Birdman, avogado*.

## Resumo 
O Gorila Maguila, pasa o tempo refocilando, comendo bananas e descansando na vitrina frontal da tenda de mascotas do señor Peebles, quen malia ter baixado considerabelmente o prezo de venda do Gorila, soamente consegue empaquetarllo aos distintos ladróns que botan man del para atracar bancos ou ás axencias que precisan, por estraños motivos, dunha mascota para os seus produtos. De calquera maneira, os compradores sempre terminan por devolver a Maguila, forzando ao pobre señor Peebles a lles devolver os cartos, que xa de por si non son gran cousa. No entanto, existe unha clienta que mostra o máximo interese na adquisición do gorila: a súa mellor amiga, *Ogee*, unha rapariga que lamentabelmente nunca ten diñeiro abondo para se facer con el.

## Maguila Gorila noutras linguas 
* Inglés: *Magilla Gorilla* 
* Portugués (brasileiro): *Maguila, o Gorila* 
* Xaponés: *ゴリラのゴンちゃん* (*Gorira no Gon-chan*) 
* Finés: *Magilla Gorilla* 
* Polaco: *Goryl Magilla*
Presidente de Serra Leoa

O presidente é o xefe de estado e o xefe de goberno de Serra Leoa. Esta é unha lista dos presidentes de Serra Leoa despois de 1971.
Alejo Carpentier

**Alejo Carpentier Valmont**, nado o 26 de decembro de 1904 e finado o 24 de abril de 1980, foi un novelista e narrador cubano que influíu notablemente na Literatura latinoamericana desde mediados do século XX en adiante. Foi o criador do concepto literario real-marabilloso na súa novela "El reino de este mundo" precursor do realismo fantástico.  

## Traxectoria 
Está considerado un dos artífices da renovación da literatura latinoamericana, particularmente a través do seu estilo, incorporando todas as dimensións posibles da imaxinación (soños, mitos, maxia e relixión) na súa concepción da realidade literaria. Foi proposto para o Premio Nobel de Literatura.

Foi amais xornalista, profesor da universidade, diplomático e musicólogo sendo esta, a música, a súa meirande paixón; a pesar de ter sido a literatura a que le deu sona a nivel mundial.

## Obra 
Carpentier deixou unha obra que principalmente se desenvolve no relato, o ensaio e a novela, sendo esta última se cadra a máis cultivada. Ten o seu cumio na obra que leva por título *El Siglo de las Luces*, traducida a diversas linguas e considerada pola crítica coma unha obra mestra.

### Títulos en castelán 
* *¡Écue-Yamba-O!* (1933).
* *El reino de este mundo* (1949).
* *Los pasos perdidos* (1953).
* *Guerra del tiempo* (1956).
* *El acoso* (1958).
* *El Siglo de las Luces* (1962).
* *El recurso del método* (1974).
* *Concierto barroco* (1974).
* *El arpa y la sombra* (1978).
* *La consagración de la primavera* (1978).
* *Visión de América*.
* *Los advertidos* (relato).
* *Semejante la noche* (relato).
* *Viaje a la semilla* (relato).
* *Los fugitivos* (relato).

### Libreto de Ópera 
* *Manita en el suelo*, música de Alejandro García Caturla.

## Filmografía 
* *Cortázar: Apuntes para un documental*, dirección de Eduardo Montes-Bradley, Arxentina, 2001 (Participación mínima).

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial de Alejo Carpentier en Cuba Literaria 
* Biografía de Carpentier
Alea iacta est

miniatura|A locución latina *Alea iacta est* atribúese a Xulio César.
***Alea iacta est*** é unha locución latina de uso actual que significa literalmente *” botouse o dado”, ” o dado foi botado” ou “a sorte foi botada”*. Emprégase para explicar que se deu un paso irrevogable, xeralmente de risco ou confrontación, algo do que non se pode volver atrás. Na actualidade é  moi usado, por exemplo, polos comentaristas deportivos.

## Historia 
Esta expresión, coa forma ***iacta alea est***, atribuíulla o historiador Suetonio a Xulio César cando, no ano 49 a.C. cruzou o río Rubicón, que sinalaba o límite entre Italia e a Gallia Cisalpina, provincia que lle fora asignada polo Senado romano. Con esta acción César rebelouse contra o Senado, e comezou a guerra civil contra Pompeio e os Optimates.

Segundo Plutarco, a frase puido pronunciarse en grego (**ἁνερρίφθω κύβος**) aludindo a un verso de Menandro co sentido de "*os dados están botados, esperemos agora a sorte*", xa que este era un dos autores favoritos de César. A fonte que usou Plutarco para emitir esa declaración foi o prólogo do libro de Historias de Asinio Polión, o cal comentou esta anécdota ao escoitalo pola súa proximidade a César no momento de dicila. A frase en grego de Menandro aparece en *Ἀρρηφόρος* (Arrephoros) (posiblemente "A rapaza flautista"), e así é citada en **Deipnosophistae**.

Plutarco cóntanos que esas palabras foron pronunciadas en grego.

:*"Ἑλληνιστὶ πρὸς τοὺς παρόντας ἐκβοήσας, «Ἀνερρίφθω κύβος»,*** [anerriphtho kybos***] διεβίβαζε τὸν στρατόν".*'
:
:"El (César) declarou en grego en voz alta a todos os que estaban presentes "A sorte está botada", e fixo cruzar ao exército".

A oración implica que se acadou un risco e se pasou o *punto de non retorno*. Como o xogador que aposta nunha tirada de dados, non pode volver atrás. Hoxe en día a frase significa dar un paso irrevogable.

## Gramática 
A expresión está formada polo nominativo de singular do substantivo feminino da 1ª declinación **alea,-ae** "*dado, xogo de dados, xogada de dado*s" e por extensión “*azar*”, “*casualidade*” ou “*sorte*”, e polo pretérito perfecto pasivo do verbo** iacio, ieci, iactum **"*guindar, bota*r". Normalmente tradúcese como “*a sorte está botada*” para evitar unha construción de voz pasiva que en galego non é de uso común e dá un aspecto forzado á tradución.
 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Recompilación de usos na prensa escrita
Relación de aspecto

[miniatura|250px|Comparación das tres relacións de aspecto máis comúns. A azul (2,39:1) e a verde (1,85:1) son as máis empregadas para o [cinema. Por outra banda, o recadro vermello é 4:3, que vén sendo a relación máis habitual para o formato televisivo, malia que desde hai un tempo colle forza a emisión de programas en formato «panorámico» (16:9).]]

A **Relación de aspecto** (tradución directa do inglés *aspect ratio*) dunha imaxe é a proporción entre a largura e a altura e calcúlase dividindo a primeira pola segunda, considerando esta última como a imaxe visíbel na pantalla. Polo xeral, exprésase como «X:Y».

Así, por exemplo, a relación de aspecto dunha pantalla de televisión tradicional é de **4:3**, que tamén se pode expresar como **1,33:1**, ou ben o formato panorámico dos **16:9** (ou **1,77:1**). Ao respecto da fotografía, en troques, as proporcións máis usuais son **4:3** e **3:2** aínda que pode haber **5:4**, **7:5** e **1:1** (cadrado perfecto).

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Relación de aspecto nas pantallas de televisión 
* Comprensión da Relación de Aspecto coa Resolución da Pantalla
Círculo megalítico de Drombeg

O **Círculo Megalítico de Drombeg** (tamén denominado *O altar do Druida*), é unha das zonas megalíticas de Irlanda que máis visitantes recibe, atópase ao oeste de Glandore, condado de Cork.

## Historia e características 
Compúñase inicialmente de dezasete menhires de nove metros de diámetro, que datan de arredor do ano 150 a.C. e dos cales a día de hoxe quedan en pé trece. O círculo posúe un par de pedras sendo a máis occidental de 1.9 metros de altura. Así estando esta pedra situada en dirección suroeste a orientación propicia que durante o solsticio de inverno as raiolas do sol sexan proxectadas directamente no altar. Así e todo, malia que o aliñamento das pedras é sen dúbida bo, fáltalle precisión.

Durante uns traballos de campo no ano 1958 co gallo da restauración do monumento, atopouse unha vaixela que contiña os restos incinerados dun mozo. Estudos de mostras con carbono indican que houbo actividade no Sitio arqueolóxico entre os anos 945 e 830 a.C.

A uns corenta metros do círculo poden observarse aínda hoxe os cascallos de pedra do que deberon ser unhas cabanas contiguas de planta circular correspondentes á Idade de Ferro e que posibelmente estiveron en uso até o século V da nosa era.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Noonan, Damien (2001). *Castles & Ancient Monuments of Ireland*, Arum Press. ISBN 1-85410-752-6

### Outros artigos 
* Megalitismo

### Ligazóns externas 
* Ficha en megalithicireland.com 
* Megalithomania - Plano do lugar e fotografías de Drombeg
Incendiario

[250px|miniatura|O *Skyline Parkway Motel* após dun incendio provocado o [9 de xuño de 2004 en Waynesboro (Virginia).]]
**Incendiario** é o termo habitualmente empregado para se referir á persoa que deliberadamente provoca un incendio. A diferenza do pirómano, o incendiario actúa con premeditación e planificación, ben por afán de lucro ou simplemente por intención de causar dano a terceiros. A piromanía, porén, é considerada como unha doenza mental encaixada no grupo de trastornos denominado trastornos do control dos impulsos. O individuo pirómano padece unha sensación de ansiedade e malestar previa ao impulso pirómano, que só calma coa acción de provocar, observar ou ter coñecemento da provocación de lume.

Mentres que o termo pirómano refírese a unha patoloxía, o termo incendiario non diferenza os motivos polo que se provoca o lume, sendo unha definición máis ampla que engloba aos primeiros.

A conduta incendiaria característicamente adoita ser máis frecuente en homes que en mulleres, a razón de 4 a 1. A idade típica abrangue a idade media da vida.

## Ferramentas básicas do incendiario 
Os incendiarios válense de diversas ferramentas para prender o lume, que van desde as diferentes bombas ou preparacións caseiras (un exemplo sería o cóctel molotov) até armas máis complexas como son os lanzachamas, os proxectís, os explosivos, os foguetes, as granadas, as minas e numerosas substancias químicas. Ás veces, as preparacións levan engadidos certos aceites a fin de facilitar a explosión.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Piromanía
* Autoinmolación "ao Bonzo".
### Ligazóns externas 
* Perfil do incendiario .
The Centre of the Heart (Is a Suburb to the Brain)

**"The Centre of the Heart"** é unha canción do dúo de pop sueco Roxette do seu álbum do ano 2001, *Room Service*. O sinxelo foi lanzado comercialmente unicamente en Europa, excepto no Reino Unido. Foi o terceiro número un en Suecia do grupo, posición onde se mantivo durante catro semanas. Tamén tivo un éxito relativo noutros países europeos.

A compañía discográfica EMI non quería lanzar *The Centre Of The Heart* como sinxelo principal, quería lanzar *Milk and Toast and Honey* como primeiro sinxelo, debido a que Roxette eran máis coñecidos polas súas baladas, cousa na que o dúo estaba en desacordo. Así que o final EMI non apoiou nin promoveu o álbum. Isto explica porque o álbum non o fixo tan ben como se esperaba.

A canción fora orixinalmente prantexada como o primeiro sinxelo do álbum *Have a Nice Day* do grupo, pero en última instancia converteuse nunha canción sen álbum. O 23 de febreiro de 2001, Roxette interpretou “The Centre Of The Heart” durante o descanso do Melodifestivalen Sueco dese ano. Lanzouse un CD de remesturas para promover o sinxelo, como cos sinxelos *Wish I Could Fly* e *Stars*

## Lista de temas 
### CD 
### CD Remix 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Roxette , páxina oficial de Roxette.
* Marie Fredriksson, páxina oficial de Marie Fredriksson.
* Gessle, páxina oficial de Per Gessle.
* Run to Roxette, comunidade on-line de fans.
* The Daily Roxette, comunidade on-line de fans.