open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Shin'ichi Sakuraki

'''Shin'ichi Sakuraki'* (en ), nado en 1953, é un numismático xaponés, profesor universitario e autor de diversos estudos sobre a historia da moeda xaponesa e doutros países orientais. 

## Traxectoria 
Sakuraki cursou estudos superiores de Comercio na Universidade de Keiō entre 1973 e 1977, e posteriormente un mestrado en Comercio, entre 1977 e 1979. En 2010 acadou o doutoramento en Historia pola mesma universidade.

Xunto a Nobuhisa Furuta e Lyce Jankowski, Sakuraki catalogou a colección de moedas de Asia oriental no Museo Ashmolean, e tamén doou material ao Museo Fitzwilliam. Ademais, o seu traballo sobre a moeda xaponesa anterior á era Meiji no Museo Británico, en edición bilingüe en inglés e xaponés, foi descrito como de "inconmensurable utilidade para os eruditos e os coleccionistas que non len xaponés". 

Entre 1999 e 2018, Sakuraki foi profesor na Facultade de Economía da Universidade de Shimonoseki, e en 2019 comezou a impartir docencia no departamento de Administración de Empresas da Universidade de Asahi.

Entre 2020 e 2024, Sakuraki participou nun proxecto de elaboración dun inventario de moedas xaponesas antigas a partir dos materiais conservados en museos de Europa.

Sakuraki participou no XVI Congreso Internacional de Numismática celebrado en Varsovia en 2022, cun relatorio acerca das moedas xaponesas do Museo Nacional de Dinamarca.

## Recoñecementos 
* 2023: Medalla da *Royal Numismatic Society*, de Londres.

## Escolma de publicacións 
* (2002). "New Developments in Japanese Numismatic History". En Amandry , M. et al. *A Survey of Numismatic Research 2002-2007*. International Numismatic Commission, Glasgow. Páxinas 578-581.
* (2005). *Kaheinimiru Dynamism: Ou Chu Nichi Hikakuno Shitenkara (Dynamism in Coinage: Europe, China and Japan, Comparative Viewpoints), Dai 12 kai Shutsudosenkakenkyukai Houkokuyoushi in Fukuoka 2005 / Proceedings of the 12th Conference of the Coin Finds Research Group held in Fukuoka 2005*. Ed. Shinichi Sakuraki, Fukuoka (bilingüe en xaponés e inglés)

* (2010). *Catalogue of the Japanese Coin Collection (pre-Meiji) at the British Museum'' (con H. Wang, J. Cribb et al.). British Museum. ISBN 978-0861591749 

## Notas
Khaled Al Khamissi

**Khaled Al Khamissi** ou **Halid Hamisi** (árabe: خالد الخميسى), nado o 27 de setembro do 1962 no Cairo, é un escritor, produtor e director expicio. Na actualidade, vive na súa cidade natal, onde traballa como xornalista. Al Khamissi é autor de dez novelas, traducidas a máis dunha ducia de linguas. Dende o 2015, é director xeral da biblioteca pública do Gran Cairo, en Zamalek.

## Traxectoria 
Khaled Al Khamissi naceu no Cairo o 27 de setembro do 1962, fillo dun escritor que morreu cando Al Khamissi era aínda moi novo. Licenciouse en Ciencias Políticas pola Universidade do Cairo no 1984, e doutorouse en Política Estranxeira na Sorbona no 1987. Neste sentido, varios dos seus libros analizan o fenómeno da Primavera Árabe.

### Traducións 
* *Taxi* (2009). Tradución ao castelán de Alberto Canto García e Khaled Musa Sánchez. Editorial Almuzara. .

## Cinematografía 
### Producións 
* *Zaza w Gargir* ("Zaza e Gargir", 2004-actualidade).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  (IMDb)
* Halid Hamisi (Biblioteca Nacional de España)
Antonia Vila

**Antonia Vila Soneira**, nada en Santiago de Compostela o 11 de outubro de 1815 e finada en Pontevedra o 29 de xaneiro de 1870, foi unha impresora e editora galega.

## Traxectoria 
Filla de Manuel María de Vila e de María de Concepción Soneira Basanta, unha familia de impresores. A súa nai morreu aos poucos anos e o seu pai encargouse da súa educación. Casou con Juan Verea o 20 de abril de 1833, e o seu pai incorporouno ao obradoiro familiar. Por causa da enfermidade do pai, en 1843 Antonia trasladouse a Pontevedra coa familia, onde se instalara o pai para imprimir o *Boletín Oficial de la Provincia de Pontevedra*. Utilizou o seu nome de pía como pé tipográfico. O seu pai moreu o 10 de agosto de 1845 e a imprenta pasou a denominarse Imprenta de los hijos de D. Manuel María de Vila. En 1846 as publicaciones aparecen coa tipografía de Hijos de Vila. Imprimían o periódico *La Distracción*. En 1854 morreu o seu home e Antonia fíxose cargo en solitario do negocio que cambiou a súa denominación a Viuda de Verea Varela ata 1864. Nese ano alquilou a imprenta a J. Buceta, Solla y Compañía que a renovaron e crearon a Imprenta del Siglo, baixo a dirección de Antonio Tíscar, que funcionou entre 1865 e 1872. En 1874 un seu fillo asociouse con Rogelio Quintans formando a imprenta Verea y Quintans.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Mª Xesús López Escudeiro. "Antonia Vila" dogrisaovioleta.gal
Eliane Brum

**Eliane Brum**, nada en Ijuí o 23 de maio de 1966,  é unha xornalista, escritora e documentalista brasileira.

## Traxectoria 
Licenciouse na Universidade Pontificia Católica do Rio Grande do Sul en 1988 e gañou máis de 40 premios nacionais e internacionais de reportaxe. Traballou 11 anos como reporteira do xornal *Zero Hora*, en Porto Alegre, e 10 como reporteira especial da Revista *Época*, en São Paulo. Desde 2010, traballa como autónoma.

É autora dunha novela - *Uma Duas* ( LeYa )- de tres reportaxes: *Coluna Prestes – O Avesso da Lenda* (Artes e Oficios), *A vida que nonbody sees* (Arquipélago Editorial), gañadora do Premio Jabuti de Reportaxe en 2007., e *O Olho da Rua* ( Globo )- e un libro de crónicas : *A Menina Quebrada* (Arquipélago Editorial, Prêmio Açorianos 2013 ), que reúne 64 das súas columnas escritas na web da revista *Época*, ademais de ter participado na recompilación. de reportaxes especiais sobre Médicos Sen Fronteiras *Dignidade!*, na que tamén participaron autores como Mario Vargas Llosa .

De 2009 a 2013 mantivo unha columna na web da Revista *Época*, e desde outubro de 2013 no xornal *El País* .  O 28 de xaneiro de 2010 foi unha das gañadoras do XXVII Premio Internacional de Xornalismo Rei de España, pola reportaxe "O Islam dos Manos", sobre a presenza da relixión islámica nos arredores das cidades brasileiras, artigo publicado en Revista *Época*, en febreiro do ano anterior.   En xullo de 2013, Eliane puxo en marcha unha colección de 64 crónicas e artigos de opinión publicados orixinalmente na web da Revista Época, e obtivo o Premio Açorianos ao Mellor Libro do Ano nese mesmo ano, por "A Menina Quebrada". 

É codirectora de tres documentais: *Uma História Severina*,  *Gretchen Filme Estrada*  e *Laerte-se* 

En setembro de 2022 puxo en marcha o medio xornalístico trilingüe *Sumaúma*, con sede en Altamira, no Estado de Pará, xunto con Jonathan Watts, editor de medio ambiente global de The Guardian; Carla Jimenez, exdirectora de *El País* no Brasil; Talita Bedinelli, ex-editora de *El País Brasil* ; e a xornalista peruana Verônica Goyzueta  O capitalismo destruíu o noso instinto de supervivencia

## Notas
Maurizio Ferraris

**Maurizio Ferraris**, nado en Turín o 7 de febreiro de 1956,  é un filósofo e académico italiano, creador dunha nova corrente na filosofía contemporánea chamada Novo Realismo, que naceu, como outras escolas de pensamento, como resposta ao baleiro metafísico legado polo posmodernismo. 

## Traxectoria 
Licenciouse en Filosofía pola Universidade de Turín en 1979, baixo a dirección de Gianni Vattimo. Os anos que seguiron á súa graduación foron unha mestura entre a docencia, a investigación e o xornalismo cultural. De 1979 a 1988 foi redactor, e logo codirector, de Alfabeta, cuxo consello de administración incluía, entre outros, Antonio Porta, Nanni Balestrini, Maria Corti, Umberto Eco, Francesco Leonetti, Pier Aldo Rovatti e Paolo Volponi .

A principios de 1980 establece unha relación con Jacques Derrida, experiencia que marcou profundamente a súa formación. Despois de dous anos de docencia en Macerata (1982-1983), en 1984 comeza a dar clases en Trieste, intercalando a actividade docente cunha serie de estancias en Heidelberg onde entra en contacto con Hans-Georg Gadamer e inicia o seu camiño na hermenéutica . . En 1995, converteuse en profesor titular de Estética na Universidade de Turín. Dende 1999 imparte clases de Filosofía Teórica

## O Novo Realismo na filosofía galega 
A través de dous artigos, publicados no ano 2016 na páxina web de Euseino? Editores co título de "Catálogo do mundo 1 e 2", introducíase na filosofía galega o pensamento do Novo Realismo. Ao ano seguinte, esta mesma editorial publica *Emerxencia*, libro de Maurizio Ferraris, en tradución galega de Inma Otero Varela. Posteriormente, esta mesma autora publica *O obxecto muller e o xiro ontolóxico*, ensaio filosófico que Ferraris considera continuador da súa obra.

## Notas
Constantino II, príncipe de Armenia

**Constantino II de Armenia** (Կոստանդին Բ, en armenio; transliterado como **Gosdantin** ou **Kostantine**), morto no 1129, foi príncipe armenio de Cilicia durante un breve período de tempo, apenas un ano, dende a morte do seu pai Thoros I até o seu asasinato como consecuencia dunha intriga palaciana. 

## Traxectoria 
Aínda que hai versións que afirman que Thoros I, morrera sen descendencia, o historiador Vahram de Edesa, afirma o seu único fillo, Constantino, aos poucos de asumir o liderado do principado, foi encarcerado e envelenado até morrer. Porén, autores como Jacob G. Ghazarian ou Vahan M. Kurkjian, opinan que Thoros I morreu sen descendencia e foi sucedido por León I, fillo do príncipe Constantino I de Armenia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de monarcas do reino armenio de Cilicia
Metanosulfonato de etilo

O **metanosulfonato de etilo** ou **etil metanosulfonato** (**EMS**) é un composto orgánico que é o éster etílico do ácido metanosulfónico, con propiedades de mutáxeno, teratóxeno e carcinóxeno, coa fórmula C3H8SO3. Produce mutacións ao chou no material xenético por substitución de nucleótidos, especialmente transicións de G:C a A:T inducidas pola alquilación da guanina. O EMS produce tipicamente só mutacións puntuais. Debido á súa potencia e espectro mutacional ben coñecido, o uso máis común do EMS é como mutáxeno químico en xenética experimental. As mutacións inducidas pola exposición ao EMS poden ser estudadas despois en cribados xenéticos ou outros ensaios.

## Uso en investigación biolóxica 
O EMS pode inducir mutacións a unha taxa de 5·10−4 a 5·10−2 por xene sen producir unha mortalidade substancial. A taxa de mutación de 5·10−4 por xene observada nun experimento típico de mutaxénese por EMS do organismo modelo *Caenorhabditis elegans* corresponde a unha taxa de mutación crúa de ~7x10−6 mutacións por par de bases G/C, ou dunhas 250 mutacións nun gameto orixinalmente mutaxenizado (que contén un xenoma haploide de ~100 Mbp e 36% GC). Tales gametos mutaxenizados terían en consecuencia unhas 9 mutación diferentes de perda de función nos xenes, e unha ou dúas destas mutacións estarían en xenes esenciais e, polo tanto, serían mortais. Porén, como é improbable que sufra mutación o mesmo xene esencial en gametos independentes, se a perda do xene esencial non mata o propio gameto, a posterior fusión con outro gameto adoita permitir a supervivencia do cigoto e organismo resultante, xa que o novo heterocigoto cun alelo mutado non funcional pode ser rescatado polo outro alelo de tipo silvestre que o acompaña procedente do outro gameto.

## Reparación de lesións mutaxénicas 
A *O*6-etilguanina pode ser reparada in vivo de maneira estequiométrica ao reaccionar co sitio activo de cisteína da proteína de reparación O-6-metilguanina-ADN metiltransferase. A vida media in vivo da *O*6-etilguanina é duns 9 días no cerebro de rato, mentres que é de aproximadamente 1 día no fígado de rato.

## Indución da recombinación 
o EMS induce a recombinación mitótica en *Saccharomyces cerevisiae*. Sinalouse que os danos no ADN xerados polo EMS poden causar un proceso de reparación que conduce a un cambio xenético. Este descubrimento suxire que se emprega un proceso de recombinación catalizado polas proteínas codificadas por estes xenes na reparación de lesións mortais no ADN causadas polo EMS. Por tanto, o EMS debe ser especificamente degradado antes de tiralo como refugallo. Os protocolos sinalan que hai que facer a degradación do EMS nun volume igual de "solución inactivante" de NaOH 0.1M e 20 % m/v de tiosulfato de sodio, durante polo menos seis vidas medias (>24 horas). A vida media do EMS en NaOH 1M é de 6 horas á temperatura dunha habitación, mentres que nunha solución ao 10% m/v de tiosulfato de sodio ten unha vida media de 1,4 horas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mutaxénese (técnica de bioloxía molecular)
* MMS
* DMS
* ENU
Mary Midgley

**Mary Beatrice Scrutton**, (coñecida como **Mary Midgley**) nada en Londres o 13 de setembro de 1919 e finada en Newcastle upon Tyne o 10 de outubro de 2018, foi unha filósofa e ética inglesa.

## Traxectoria 
Foi profesora de filosofía na Universidade de Newcastle, coñecida polo seu traballo sobre ciencia, ética e dereitos dos animais. Escribiu o seu primeiro libro, *Beast and Man* (1978), cando tiña case 60 anos, e escribiu outros 15 máis tarde. Foi doutora *honoris causa* pola Universidade de Durham e pola Universidade de Newcastle. Publicou a súa autobiografía, *The Owl of Minerva (A curuxa de Minerva)*, en 2005.

### Pensamento 
Midgley opúxose claramente ao reducionismo e ao cientificismo, e loitou contra calquera intento de facer da ciencia un substituto do humanismo. Escribiu sobre o que ela cría que os filósofos podían aprender da natureza, e especialmente dos animais. Midgley insistiu en que os seres humanos deben ser considerados sobre todo como unha especie animal. 

Moitos dos seus libros e artigos tratan sobre as ideas filosóficas que aparecen nos libros de ciencia, como os de Richard Dawkins. Tamén escribiu a favor da interpretación moral da Hipótese de Gaia. *The Guardian* describiuna como unha filósofa ferozmente combativa e a "principal lacra da "pretensión científica" do Reino Unido".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ludwig Wittgenstein
* Philippa Foot
* Elizabeth Anscombe
* Iris Murdoch
Iturmendi

**Iturmendi** é un concello de Navarra, na comarca de Sakana, dentro do meiriñado de Pamplona. Limita ao norte con Ataun (Guipúscoa), ao leste con Bakaiku, ao sur coa serra de Urbasa e ao oeste con Urdiain.

## Demografía 
No ano 2023 contaba cunha poboación de 418 habitantes.

## Notas
Philippa Foot

**Philippa Ruth Foot**, nada co apelido **Bosanquet** en Lincolnshire o 3 de outubro de 1920 e finada en Londres, 3 de outubro de 2010, foi unha filósofa británica, coñecida especialmente por ser unha das fundadoras da ética da virtude contemporánea, inspirada na ética aristotélica desde un punto de vista da filosofía analítica e unha forte influencia de Wittgenstein. O seu traballo foi fundamental para o rexurdir da ética normativa, competindo con outras teorías éticas máis populares como a deontolóxica ou o utilitarista.

## Traxectoria 
Era neta do presidente estadounidense Stephen Grover Cleveland, polo que a súa nai nacera na Casa Branca, como filla do presidente. Foi educada nunha familia acomodada xunto coa súa irmá Marion, coa que compartía o amor pola caza, que máis tarde serviría para construír metáforas para ilustrar as súas discusións filosóficas.

Estudou Filosofía, Política e Economía ('PPE') no Somerville College de Oxford entre 1939 e 1942. A súa estancia en Somerville foi interrompida de 1942 a 1947 durante a Segunda Guerra Mundial, prestando os seus servizos como economista ao goberno. Durante o resto da súa vida, foi profesora de Filosofía (1947–1950), Bolseira e titora (1950–1969), Investigadora principal (1969–1988) e Fellow Honorario (1988–2010). Alí pasou moitas horas debatendo con G. E. M. Anscombe e aprendendo dela sobre a filosofía analítica de Wittgenstein e unha nova perspectiva moral chegando a afirmar: "Aprendín todo dela".

A súa obra cambiou de rumbo, con respecto ás súas posicións ocupadas nos anos 50 e 60, ao tentar modernizar a teoría aristotélica, adaptándoa ao mundo contemporáneo e compatibilizándoa con outras teorías modernas como a deontolóxica e a ética utilitarista. Cuestionou "a ortodoxia do pensamento" de Alfred Jules Ayer e Richard Hare e foi unha das pioneiras da ética da virtude. Algúns dos seus traballos foron cruciais para o rexurdimento da ética normativa dentro da filosofía analítica, especialmente a súa crítica ao consecuencialismo (un exemplo familiar diso é a súa discusión continuada sobre o chamado "dilema do carro").

Os seus traballos xiran arredor da ética, e cuestiona temas como o aborto, a eutanasia, a liberdade de vontade, a obxectividade e racionalidade da moral, a virtude e os vicios, a crítica ao utilitarismo e varios dilemas morais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ludwig Wittgenstein
* Elizabeth Anscombe
* Mary Midgley
* Iris Murdoch
Vertedura de granulado de plástico na costa de Galicia

dereita|miniatura|O buque *Toconao* en Fremantle en 2020.

A **vertedura de granulado de plástico na costa de Galicia** tivo lugar logo de que o 8 de decembro de 2023 o buque *Toconao*, de bandeira de Liberia, perdese varios contedores fronte á costa de Portugal. Un deles contiña granulado, pequenas bólas de plástico utilizadas como materia prima para a fabricación de produtos plásticos, que chegaron á costa galega desde as Rías Baixas ata a Mariña de Lugo. A situación agravouse pola dificultade para retirar estes residuos debido ao seu pequeno tamaño e lixeireza, o que complicou enormemente os labores de limpeza.

A resposta das autoridades a esta crise foi obxecto de críticas. Organizacións locais como Noia Limpa e grupos ecoloxistas como ADEGA Ademais dos problemas medioambientais, esta contaminación representa unha ameaza significativa para a economía local, que depende en gran medida da pesca e a acuicultura. O granulado, polo seu tamaño, pode ser inxerido pola fauna mariña, o que aumenta o risco dunha maior contaminación biolóxica e pon en perigo a biodiversidade e os recursos mariños da rexión.

## Galería de imaxes

Operario limpando granulado na praia de Ladeira, Corrubedo.jpg|Operario limpando na praia de Lardeira (Corrubedo, Ribeira).
Granulado na praia de Ladeira, Corrubedo 2.jpg|Granulado na praia de Lardeira, Corrubedo.

Granulado de plástico recollido na praia de Baldaio.jpg|Granulado recollido na praia de Baldaio, Carballo.

Operarios retirando granulado na praia de Baldaio.jpg|Operarios retirando granulado na praia de Baldaio.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Granulado plástico
*Contaminación por gránulos de plástico
*Microplásticos
*Toconao
Aldara Cidrás Fuentes

**Aldara Cidrás Fuentes**, nada en Vigo en 1994, é unha historiadora galega.

## Traxectoria 
Graduada en Historia pola Universidade de Santiago de Compostela en 2016. Máster en Historia Contemporánea USC (2017) e doutora en historia contemporánea coa tese *A xudicialización da violencia golpista. Unha mirada transversal á administración de xustiza entre 1930 e 1942* (2023). Forma parte do grupo de investigación Histagra dende 2016.

## Obras 
### Obras colectivas 
* "A construción da culpabilidade colectiva na cidade de Pontevedra (1936-1939)" en *Golpistas e verdugos de 1936*, 2018.

* "A situación da muller na universidade pública española (2013 – 2018): teito de cristal, precariedade e invisibilización" en *(Re)construíndo o coñecemento*, 2019.

* "La mujer como sujeto de violencia y transmisora de memorias en la guerra civil española. El caso de Pontevedra (1936–1939)" en *Trobada Internacional Investigadorxs del Franquisme*, 2019.

* "Las violencias contra las mujeres en la guerra civil española según sus supervivientes. La provincia de Pontevedra (1936 - 1939)" en *Investigaciones sobre terrorismo de estado y estados de excepción*, 2021.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Histagra
* Unha ollada diferente á rotulación picheleira en Santiago de Compostela
Metanosulfonato de metilo

O **metanosulfonato de metilo** ou **metil metanosulfonato** (MMS), é un éster que actúa como axente alquilante e é un carcinóxeno. Ten efectos tóxicos hepáticos e gastrointestinais en humanos e efectos prexudiciais para a reprodución e desenvolvemento en ratos. Utilízase no tratamento do cancro.

## Reaccións químicas co ADN 
O metanosulfonato de metilo (MMS)  metila o ADN predominantemente no N7 da desoxiguanosina e no N3 da desoxiadenosina, e en moita menor medida metila outros átomos de oxíxeno e nitróxeno en bases do ADN, e pode metilar tamén un dos átomos de oxíxeno non unidos a carbono do enlace fosfodiéster. Orixinalmente, pensábase que esta acción causaba directamente roturas de dobre febra no ADN, porque as células deficientes na recombinación homóloga son especialmente vulnerables aos efectos do MMS. Porén, agora crese que o MMS causa a detención da forquita de replicación, e as células que son deficientes na recombinación homóloga teñen dificultade en reparar as forquitas de replicación danadas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Dimetil sulfito, un composto coa mesma fórmula molecular do MMS, pero con diferente colocación
* Metanosulfonato de etilo (EMS)
Mar López Sotelo

**María del Mar López Sotelo**, nada en Monforte de Lemos o 31 de maio de 1961, é unha escritora, investigadora, comisaria de exposicións e fotógrafa galega.

## Traxectoria 
É Diplomada en Educación Social pola UNED, Máster de Doutoramento en Tratamento Educativo da Diversidade pola UNED e Posgrao Teoría e Práctica para profesores de Formación e Orientación Laboral (FOL) pola Universidade das Palmas de Gran Canaria. 

Foi Educadora Social nas Palmas de Gran Canaria e en 2024 tamén xestora Cultural da Biblioteca Pública Municipal do Concello de Pantón. Ten participado en cursos e palestras sobre educación e diversidade. É Directora da Área de Historia e Antropoloxía no Instituto Europeo Campus Stellae de Santiago desde 2021.

É Directora do programa cultural “Charlas con Mar” de *Radio Monforte*, colaboradora de *EnComún*, do *Xornal de Lemos*, da revista *Aturuxo* (Casa Galicia das Palmas de Gran Canaria) e da revista *Anduriña* (Lar Gallego de Sevilla).

É a creadora do termo "Esgrafiado Estilo Galego", investigadora, estudosa e fotógrafa dos Esgrafiados (decoración das fachadas con deseños feitos a base de cal) na Ribeira Sacra e no Camiño de Santiago. Traballou para a inclusión dos termos "Esgrafiado" e "Esgrafiar" no DIGALEGO e o recoñecemento como "arte propia" pola Real Academia Galega de Belas Artes.   Leva fotografados preto de mil esgrafiados. É comisaria de exposicións e ten unha fixa no Museo Etnográfico Liste de Vigo desde 2017.

En 2024 colaborou activamente na Primeira Xornada Antropolóxica do Esgrafiado Galego no CIMAR do Xeoparque Montañas do Courel Unesco.

## Obra 
* *Esgrafiados en la Ribeira Sacra y el Camino de Santiago. Obras de Arte y Simbolismo en las Paredes* (2021). Lugo: Agrasar Editores. ISBN 9788494717864. Introdución de Rafael Ruiz Alonso relacionando co Esgrafiado Segoviano.
* *Esgrafiado Galego. Un Museo ao Aire Libre* (2023). Pontevedra: Teófilo Edicións. ISBN 978-84-126077-5-8. Coa colaboración da Xunta de Galicia. Edición en galego, castelán e inglés. Prólogo de Román Rodríguez, Manuel Quintana Martelo e Manuel González.

### Libros colectivos 
* Sampil Sánchez, E. at Col. (2022) "Circulando polo Saviñao IV. En busca de esgrafiados por o Saviñao" pp 225-238. Lugo: Colectivo Egeria. ISBN 978-84-09-44388-8.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Canle de YouTube de Mar López
* Blog da Ribeira Sacra
* Charlas con Mar, *Radio Monforte*
Naufraxio do Prestige

miniatura|Buque *MV Prestige.*
O '*naufraxio do petroleiro *Prestige'''* e a posterior marea negra foi un dos maiores accidentes e catástrofes naturais da historia do transporte marítimo mundial. O accidente ocorreu o 13 de novembro de 2002, a 250 quilómetros da costa da Morte en Galiza, cando, após unha forte tormenta, o petroleiro afundiuse liberando 77.000 toneladas de fuel ao océano Atlántico. A vertedura do *Prestige*, que se estendeu ás costas de Portugal, norte de España e Francia, está considerada como o terceiro accidente máis custoso da historia xa que custou 12.000 millóns de dólares para limpar e selar o barco.

## Impactos do naufraxio 
*Para unha cronoloxía exhaustiva do afundimento, datos sobre a composición da carga e unha análise dos impactos máis pormenorizada, véxase o artigo principal Prestige.*
[miniatura|[Crustáceos|Crustáceo afectado polo chapapote.]]

### Impacto ambiental 
A marea negra afectou gravemente a vida mariña, incluíndo moluscos, equinodermos, peixes, aves e mamíferos mariños, e danou ecosistemas costeiros en Galiza, Portugal e Francia. Máis de 200.000 aves foron afectadas, e restos de fuel foron atopados até nove anos despois nas praias de Nemiña e O Rostro.

### Impacto económico e social 
O derramo provocou un duro golpe á economía local, en boa parte baseada na pesca, marisqueo e acuicultura e no turismo. A prohibición da pesca afectou a 913 dos 1.121 quilómetros da costa galega, mentres que a contaminación reduciu significativamente o turismo no país.
[miniatura|Marea negra que arrasou as praias tras o afundimento do petroleiro *[Erika (petroleiro)|Erika*, ocorrido o 12 de decembro de 1999 nas costas da Bretaña.]]

### Reformas 
O desastre levou á adopción de medidas para mellorar a seguridade dos buques e a protección do medio ambiente, incluíndo a prohibición de buques en mal estado e a aceleración da aplicación do *paquete Erika,* normativa creada a raíz do desastre do petroleiro *Erika**.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nunca Máis 
* Xuízo do *Prestige''
Anaxándrides I de Esparta

**Anaxándrides I** (en latín *Anaxandrides*, en grego antigo Ἀναξανδρίδης) foi fillo de Teopompo, que foi o noveno rei euripóntida de Esparta. Parece que foi rei entre o -675 e o -645.
## Traxectoria 
Pausanias di que nunca foi rei, e de Teopompo o trono pasou a Zeuxídamo pero Heródoto noméao como o antepasado do rei Leotíquidas cando menciona aos seus predecesores: Menares, Hexesilao, Hipócratides, Leotíquidas, Anaxilaos, Arquídeos, Anaxandrídes, Teopompo, Nicandro, Carilao, Eunomo de Esparta, Polidectes, Prítanis, Euripo, Procles, Aristódemo, Aristómaco, Cleodeo, Hilo e Heracles, todos reis de Esparta, excepto os sete primeiros "despois de Leotíquides", pero semella que Herodoto cometeu un erro e eran os sete Leotíquides "incluído".

## notas
Alissa Pili

**Alissa Katelina Pili**, nada en Anchorage o 8 de xuño de 2001, é unha xogadora de baloncesto estadounidense para as Utah Utes da Pac-12 Conference. Anteriormente xogou para as USC Trojans.

## Traxectoria 
Pili naceu en Anchorage, Alasca, filla de Heather e Billy Pili, e ten ascendencia samoana e nativa americana.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Biografía en USC Trojans 
*Biografía en Utah Utes
Pilar Quintana

**Pilar Quintana**, nada en Cali en 1972, é unha escritora colombiana. Foi a gañadora do Premio Alfaguara de Novela do ano 2021.

## Traxectoria 
Pilar Quintana naceu en Cali, Colombia en 1972. Estudou no colexio Liceo Benalcázar de Cali e posteriormente comunicación social na Universidade Xaveriana de Bogotá. Logo de graduarse traballou como libretista de televisión e redactora de textos para publicidade. Viaxou tres anos polo mundo e ao seu regreso a Colombia radicouse no Pacífico colombiano. 

En 2007 foi elixida como unha das 39 escritoras menores de 39 anos máis destacados de América Latina polo Hay Festival. En 2010 a súa novela *Coleccionistas de polvos raros* recibiu o premio La Mar de Letras, outorgado polo festival La Mar de Músicas de Cartaxena, en España. En 2011 representou a Colombia no International Writing Program da Universidade de Iowa.

En 2018 a súa novela *La perra* recibiu o IV Premio Biblioteca de Narrativa Colombiana. Na acta do xurado lida por Alonso Cueto, escribiuse sobre a novela: “ante todo, a grande economía e calidade literaria da prosa; a súa capacidade de amosar unha extraordinaria opresión no medio dunha grande apertura e inmensidade xeográfica. O libro lese sen pausa e a súa historia conflúe cara á descrición sen estridencias retóricas dun pequeno drama que se relata de maneira serena, firme e luminosa”.

En 2021 gañou o XXIV Premio Alfaguara de Novela coa obra titulada "Los abismos", un libro no que trata as relacións familiares dende a perspectiva dunha nena. Nesta edición presentáronse máis de 2400 obras nas que o xurado formado por Héctor Abad Faciolince como presidente, xunto a Irene Vallejo, Cristina Fuentes La Roche, Ana Merino, Xavi Ayén, Xavier Vidal e Pilar Reyes seleccionou a obra de Quintana. con *Los abismos*

## Notas
La sociedad de la nieve

***La sociedad de la nieve*** é un filme de 2023 dirixido por Juan Antonio Bayona. Conta a historia do accidente aéreo dos Andes de 1972. É unha adaptación do libro homónimo de Pablo Vierci, o cal documenta os acontecementos que viviron os 16 superviventes do accidente, moitos dos cales Vierci coñecía dende a infancia. O elenco está composto por actores uruguaios e arxentinos, a maioría deles facendo o seu debut no cinema.

O filme pechou a 80ª edición do Festival Internacional de Cinema de Venecia fóra da competición. Estreouse nos cinemas do Uruguai o 13 de decembro de 2023 e nos de España o 15 de decembro de 2023, antes da súa estrea en Netflix o 4 de xaneiro de 2024. 

*La sociedad de la nieve* recibiu a aclamación da crítica, moitos deles considerándoa a mellor obra de Bayona. O filme foi escollido como candidato de España para o Óscar ó mellor filme internacional na 96ª edición dos premios, sendo finalmente nomeado nesta categoría e na de mellor maquillaxe.

## Personaxes 
* Enzo Vogrincic Roldán como Numa Turcatti
* Matías Recalt como Roberto Canessa
* Agustín Pardella como Nando Parrado
* Tomas Wolf como Gustavo Zerbino
* Diego Vegezzi como Marcelo Pérez del Castillo
* Esteban Kukuriczka como Adolfo "Fito" Strauch
* Francisco Romero como Daniel Fernández Strauch
* Rafael Federman como Eduardo Strauch
* Felipe González Otaño como Carlitos Páez
* Agustín Della Corte como Antonio "Tintín" Vizintín
* Valentino Alonso como Alfredo "Pancho" Delgado
* Simón Hempe como José Luis "Coche" Inciarte
* Fernando Contigiani García como Arturo Nogueira
* Benjamín Segura como Rafael "el Vasco" Echavarren
* Rocco Posca como Ramón "Moncho" Sabella
* Luciano Chatton como Pedro Algorta
* Agustín Berruti como Bobby François
* Juan Caruso como Álvaro Mangino
* Andy Pruss como Roy Harley
* Santiago Vaca Narvaja como Daniel Maspons
* Esteban Bigliardi como Javier Methol
* Paula Baldini como Liliana Methol
* Federico Aznarez como Enrique Platero
* Alfonsina Carrocio como Susana Parrado
* Silvia Giselle Pereyra como Eugenia Parrado
* Virginia Kaufmann como Esther Nicola
* Felipe Ramusio como Diego Storm
* Blas Polidori como Gustavo Nicolich
* Emanuel Parga como Carlos Roque
* Iair Said como Julio César Ferradas
* Louta como Gastón Costemalle
* Carlos "Carlitos" Páez como o seu pai, Carlos Páez Vilaró
* Maximiliano de la Cruz como Dante Lagurara

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de España propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 96ª edición dos Óscar
Uncharted (filme)

***Uncharted*** é un filme estadounidense de 2022 dirixido por Ruben Fleischer a partir dun guión de Rafe Lee Judkins, Art Marcum e Matt Holloway. Baséase na franquía de videoxogos desenvolvida por Naughty Dog e publicada por Sony Interactive Entertainment. Está protagonizado por Tom Holland como Nathan Drake e Mark Wahlberg como Victor Sullivan, xunto con Sophia Ali, Tati Gabrielle e Antonio Banderas.

## Personaxes 
* Tom Holland como Nathan "Nate" Drake
** Tiernan Jones como Nate de mozo
* Mark Wahlberg como Victor "Sully" Sullivan
* Antonio Banderas como Santiago Moncada
* Rudy Pankow como Samuel "Sam" Drake

## Notas
Under the Hanging Tree

***Under the Hanging Tree*** é un filme namibiano de 2023 dirixido e escrito por Perivi Katjavivi. Foi escollido como o candidato de Namibia para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 96ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. Foi o primeiro filme presentado por Namibia aos Óscar na súa historia.

## Personaxes 
* Girley Jazama como Christina Mureti
* Dawie Engelbrecht como Hosea Boois
* Roya Diehl como Eva Fischer
* David Ndjavera como Cornelius Karung
* Petrina Ndjavera como Ndjambi
* Christian Siebahl como Gustav Fischer

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Namibia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 96ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Domingo Serantes Sequeiro

**Domingo Serantes Sequeiro**, coñecido como **Casanova**, nado en Doniños (concello de Serantes) cara a 1900, foi un político galego.

## Traxectoria 
Modelista da Construtora Naval. Membro da UGT e militante do PSOE. Concelleiro de Serantes na Segunda República. Coa folga xeral revolucionaria de 1934 foi detido e encarcerado na prisión da Escollera. Foi cesado como concelleiro en novembro. Xulgado en Ferrol en consello de guerra na causa 310/34 o 12 de febreiro de 1936, foi condenado a seis anos de prisión menor. Saíu en liberdade días despois pola amnistía logo do triunfo da Fronte Popular nas eleccións de febreiro.

Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu. En xullo de 1939 foi un dos participantes na evasión do bou *Ramón*, co que chegaron a Brest e desde alí foi conducido ao campo de concentración de Barcarés. Viviu en Alemaña de onde foi extraditado en 1945. Xulgado en Ferrol por rebelión militar foi condenado a 12 anos de prisión.
## Notas
Uharte Arakil

**Uharte Arakil** é un concello de Navarra, na comarca de Sakana, dentro do meiriñado de Pamplona. 

## Demografía 
No ano 2023 contaba cunha poboación de 806 habitantes.

## Notas
Sira (filme)

***Sira*** é un filme de 2023 escrito e dirixido por Apolline Traoré. Está protagonizado por Nafissatou Cissé, Mike Danon, Lazare Minoungou, Nathalie Vairac e Ruth Werner. O filme narra a historia dunha moza nómade chamada Sira, que tras un brutal ataque rexeita entregarse ao seu destino sen loitar e, no seu canto, adopta unha posición contra o terror islamista. É unha coprodución entre Burkina Faso, o Senegal, Francia e Alemaña.

Estreouse internacionalmente o 21 de febreiro de 2023 na 73ª edición do Festival Internacional de Cinema de Berlín, onde gañou o premio Panorama Audience ao mellor filme. Foi escollido como candidato de Burkina Faso para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 96ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. É o primeiro filme que presenta Burkina Faso dende 1989.

## Personaxes 
* Nafissatou Cissé como Sira
* Mike Danon como Moustapha
* Lazare Minoungou como Yere
* Nathalie Vairac como Aissatou
* Ruth Werner como Kemi
* Abdramane Barry como Jean Sidi
* Ildevert Meda como Karim
* Oumou Ba como Djamila
* Seydou Diallo como Tidiane
* Moïse Tiemtore como Faysal

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Burkina Faso propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 96ª edición dos Óscar
Jon Gorrotxategi

**Jon Gorrotxategi Etxaniz**, nado en Éibar o 2 de setembro de 2002, é un futbolista vasco, que xoga como centrocampista na Real Sociedad B, da Primeira División RFEF.

## Traxectoria 
Formado na canteira da Real Sociedad, na tempada 2020/21 debutou co segundo filial do club, a Real Sociedad C, na Terceira División. Na campaña 2022/23 subiu á Real Sociedad B, da Primeira División RFEF, onde a pesar de contar coa competencia de Urko González de Zárate, disputou 36 partidos, 26 deles como titular.

## Notas
Luken Beitia

**Luken Beitia Aguirregomezcorta**, nado en Elgoibar o 30 de xuño de 2004, é un futbolista vasco, que xoga como defensa central na Real Sociedad B, da Primeira División RFEF.

## Traxectoria 
Comezou a xogar ao fútbol no CD Elgoibar da súa localidade natal, pasando en 2016 á canteira da Real Sociedad. Na tempada 2021/22 debutou co segundo filial do club, a Real Sociedad C, na Segunda División RFEF e dous anos despois fixo a súa estrea coa Real Sociedad B, da Primeira División RFEF, nun encontro ante o Barça Atlètic.

## Notas
Ander Zoilo

**Ander Zoilo Cerdeira**, nado en Beasain o 14 de febreiro de 2000, é un futbolista vasco, que xoga como lateral esquerdo na Real Sociedad B, da Primeira División RFEF.

## Traxectoria 
Formouse na canteira da Real Sociedad, na que ingresou aos 12 anos. Entre 2019 e 2021 militou no segundo filial do club, a Real Sociedad C, na Terceira División, subindo para a tempada 2021/22 á Real Sociedad B, da Primeira División RFEF. Na segunda parte da campaña saíu cedido ao Calahorra na busca de máis minutos, regresando a continuación ao filial realista.

## Notas
Academia Platónica de Florencia

A  **Academia Platónica de Florencia** (en italiano, *Accademia Platonica di Firenze*) foi un grupo de discusión informal que se formou, en 1462, ao redor de Marsilio Ficino na Florencia no Renacemento do século XVI, baixo o patronado de Cosme de Médici. Nos primeiros momentos, ocupouse a *Villa le Fontanelle* e, posteriormente, ampliouse á máis coñecida *Vila Médici* de Careggi.

No seus comezos, non era máis que un xeito de tertulia de amigos e eruditos reunidos pola familia Médici que debatían de temas literarios e traducían textos clásicos mais, posteriormente, foi imitada por moitas cidades de Italia e por diversas nacións europeas.

## Historia 
En 1432, Cosme de Medici, un comerciante que encabezada a familia máis importante de Florencia renacentista accedeu ao poder da República. A seguir, estableceu un mecenado nas artes que foi fundamental no establecemento do Renacemento. Contra o 1462, Cosme de Medici, pouco antes de morrer estableceu a un mozo Marsilio Ficino en Montevecchio e despois, en 1463, lle cedeu a súa propia Villa de Careggi na campiña florentina  para que Ficino establecese a súa Academia en honor da Academia establecida por Platon no 387 a. C.  

Alí Ficino, quen era un ardente neoplatónico, adicouse a estudar a Grecia antiga e a traballar traducindo os libros de Platón ó latín . ou, mesmo, na propia Florencia. Porén, nunca foi un grupo organizado, nin tiveron estatutos nin se gardaron rexistros de pertenza 

Segundo algúns relatos, o grupo continuou reuníndose, despois da morte de Ficino en 1499, manténdose ao redor de Francesco Cattani da Diacceto. As reunións xa non tiñan lugar en Careggi, senón nos *Orti Oricellari*, os xardíns do Palazzo Rucellai, postos a súa disposición por Bernardo Rucellai. 
[miniatura|[Giovanni Pico della Mirandola|Pico della Mirandola, o máis novo dos integrantes.]]

### Integrantes 
Arnaldo della Torre identificou a unhas cen persoas como participantes do grupo, entre elas:

* Marsilio Ficino: Tradutor das obras completas de Platón e doutros eruditos gregos.

* Pletón: de orixe bizantina, foi mestre de Cosme de Médicis e do resto dos participantes, e planificador da Academia.
* Cosme de Medici: O gran mecenas florentino, fundador da Academia.
* Alessandro Braccesi.
* Angelo Poliziano, humanista, profesor e poeta renacentista italiano.
* Benedetto Varchi: Humanista e historiador, autor da *Storia fioretina*.
* Lourenzo de Medici, neto do mecenas fundador, herdou a súa afección pola cultura e o mecenado.

Entre os que Ficino declarou especificamente que nunca estiveran entre os seus *auditores* («oíntes») están Benedetto Accolti, Leon Battista Alberti (o grandioso arquitecto renacentista), Cristoforo Landino (o máis vello do grupo, profesor universitario de retórica; foi o tradutor de Plinio o Vello), Angelo Poliziano (humanista, profesor e poeta renacentista italiano), Pierleone da Spoleto e Pico della Mirandola, que estaba a xermolar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

### Outros artigos 
* Humanismo
* Renacemento
* Neoplatonismo
Half Heaven

***Half Heaven*** é un filme camerunés de 2022 dirixido por Enah Johnscott. Foi escollido como candidato do Camerún para o Óscar ó mellor filme internacional na 96ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Syndy Emade como Bisona
* N.R. Seehofer como Kisito
* Chidi Mokeme como Tita
* Lilian Mbeng como Asheri
* Malvis Ann como Bella
* Ralph Obi Tambe como Epie
* Lysongo Robinson como Exodus
* Steve Fonkam como Pastor Luma

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Camerún propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 96ª edición dos Óscar
Los colonos

***Los colonos*** é un filme de 2023 dirixido por Felipe Gálvez Haberle (no seu debut como director), quen escribiu o guión xunto con Antonia Girardi e Mariano Llinás. Está protagonizado por Mark Stanley, Camilo Arancibia, Benjamin Westfall, Alfredo Castro, Mishell Guaña, Sam Spruell, Marcelo Alonso e Adriana Stuven. É unha coprodución entre Chile, a Arxentina, o Reino Unido, Taiwán, Francia, Dinamarca, Suecia e Alemaña.

*Los colonos* estreouse internacionalmente no Festival Internacional de Cinema de Cannes o 17 de maio de 2023. Competiu na categoría Un Certain Regard e Caméra d'Or, e conseguiu o Premio FIPRESCI, converténdose no primeiro filme chileno en conseguilo. Foi escollido como candidato de Chile para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 96ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
En 1893, Segundo, un mestizo chileno, MacLennan, un soldado británico, e Bill, un mercenario estadounidense, emprenden unha expedición a cabalo para delimitar e recuperar as terras que o estado concedeu a José Menéndez. O que parece ser unha expedición administrativa convértese nunha caza violenta contra os selk'nam, os nativos do arquipélago da Terra do Fogo. O xenocidio selk'nam é o núcleo do filme.

## Personaxes 
* Camilo Arancibia como Segundo
* Benjamin Westfall como Bill
* Mark Stanley como Alexander MacLennan
* Alfredo Castro como José Menéndez
* Mishell Guaña como Kiepja
* Sam Spruell como Coronel Martin
* Marcelo Alonso como Vicuña
* Adriana Stuven como Josefina Menéndez
* Mariano Llinás como Francisco Moreno
* Agustín Rittano como Capitán Ambrosio
* Emily Orueta como neta
* Luis Machín como Monseñor

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Chile propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 96ª edición dos Óscar
The Angel (filme de 2018)

***The Angel*** é un filme de 2018 dirixido por Ariel Vromen. É unha coprodución entre Israel, Exipto e o Reino Unido. Está protagonizado por Marwan Kenzari e Toby Kebbell. É unha adaptación do libro de non ficción *The Angel: The Egyptian Spy Who Saved Israel* escrito por Uri Bar-Joseph. É un filme ficticio sobre a vida de Ashraf Marwan, un diplomático exipcio de alto rango que se converteu en axente dobre para Exipto e Israel e axudou a acadar a paz entre os dous países.

## Personaxes 
* Marwan Kenzari como Ashraf Marwan
* Toby Kebbell como Alex
* Sasson Gabai como Anwar Sadat
* Waleed Zuaiter como Gamal Abdel Nasser
* Ori Pfeffer como Zvi Zamir
* Maisa Abd Elhadi como Mona Marwan
* Hannah Ware como Diana Ellis
* Tsahi Halevi como Muammar Gadaffi
* Guy Adler como Gideon Vromen
* Mickey Leon como Judah Hornstein
* Slimane Dazi como Sami Sharaf
* Mounir Margoum como Babak
* Mali Levi como Natalie Ben Aroya

## Estrea 
Estreouse o 14 de setembro de 2018, aínda que a data orixinal era o 15 de xuño de 2018.

## Notas
Janina Hosiasson-Lindenbaum

**Janina Hosiasson-Lindenbaum**, nada en Varsovia o 5 de decembro do 1899 e finada en Vilnius en abril do 1942, foi unha filósofa e lóxica polaca. Publicou cerca de vinte artigos de investigación, ademais de traducir tres libros de Bertrand Russell ao polaco. O seu traballo centrouse principalmente en problemas fundamentais da probabilidade, a indución e a confirmación. Foi a primeira autora en publicar un traballo sobre o paradoxo dos corvos, que ela atribuíu a Carl Hempel. Hosiasson-Lindenbaum foi asasinada pola Gestapo no 1942, do mesmo xeito que moitos outros lóxicos da escola polaca, incluído o seu esposo, Adolf Lindenbaum.

## Traxectoria 
Janina Hosiasson naceu o 6 de decembro do 1899 en Varsovia, filla do comerciante Josef Hosiasson e a súa muller, Sophia Feigenblat. Estudou na Universidade de Varsovia, onde tivo como profesores a Tadeusz Kotarbinski e Jan Łukasiewicz. Posteriormente, traballou como profesora de filosofía na educación secundaria, ao tempo que continuaba as súas investigacións. Cara finais da década dos vinte, era xa unha respectada filósofa da lóxica da escola de Lwów-Varsovia. Hosiasson participou no Segundo Congreso de Filosofía de Polonia en setembro do 1927, así coma no Primeiro Congreso de Matemáticos Eslavos en setembro do 1929.

A finais do 1935, Hosiasson casou co matemático e lóxico Adolf Lindenbaum, cambiando o seu apelido por Hosiasson-Lindenbaum. O matrimonio trasladouse ao distrito de Zoliborz, en Varsovia. Porén, o seu visado foi denegado e non puido coller o barco cara América.
* On confirmation (1940). *Journal of Symbolic Logic*, 5(4), 133-148.
* Induction et analogie: Comparison de leur fondement (1941). *Mind*, 50(200), 351-365.
* Theoretical Aspects of the Advancement of Knowledge (1948/9). *Synthese*, 7(4/5), 253-261.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* The Janina-Project (Bet Debora Podcast)
Gramática castellana

A ***Gramática castellana*** é un libro de Antonio de Nebrija publicado no 1492. Trátase da primeira obra dedicada ao estudo da lingua castelá e as súas regras, así como o primeiro texto impreso que analiza a gramática dunha lingua romance. Neste sentido, serviu de modelo para gramáticas posteriores noutras linguas.

Ao ser presentada á raíña Isabel I en Salamanca, a monarca puxo en dúbida o mérito da obra. En defensa do autor, o frade Hernando de Talavera contestou:

## Importancia 
Con anterioridade á *Gramática* de Nebrija, existían tratados sobre o uso da lingua latina, coma o *Tratado sobre gramática latina* (1471), de Lorenzo Valla. Porén, a de Nebrija é a primeira obra do estilo en analizar unha lingua romance. A partir da súa publicación, a gramática será considerada a disciplina que estuda as regras dunha lingua, até o desenvolvemento da lingüística como disciplina científica no século XIX.

A *Gramática* resultou tamén unha ferramenta para a difusión do castelán coa expansión do Imperio español a partir de 1492. Do mesmo xeito, os autores de novas gramáticas nos anos seguintes tomaron a súa obra como base en materia ortográfica.

## Críticas 
A *Gramática* de Nebrija foi moi criticada por algúns dos seus contemporáneos, entre os que destaca Juan de Valdés. Por exemplo, de Valdés criticou a procedencia andaluza de certos vocablos latinos que el consideraba impuros e incorrectos. Porén, coincidiu con Nebrija en que o principio reitor da ortografía era a fonética.

Outros gramáticos posteriores afastáronse da pronuncia como vía principal para fixar as regras ortográficas. Nesta liña, o frade Miguel de Salinas defendeu a importancia do uso, o costume ampliamente aceptado de escribir dun xeito determinado, como guía para a ortografía.

## Estrutura da obra 
Nebrija dividiu o estudo da lingua en catro áreas, e dedicou un libro a cada unha delas. Son as seguintes: 

# Ortografía. Nebrija coloca a ortografía en primeiro lugar, a imitación dos tratadistas clásicos. Toma como base a correspondencia fonética entre lingua falada e escrita: "*assi tenemos de escrivir como pronunciamos i pronunciar como escrivimos*".
# Prosodia e sílaba.
# Etimoloxía e dicción.
# Sintaxe.

Un quinto libro está dedicado a introducir a lingua castelá a aqueles que a queiran aprender.

Na súa obra, Nebrija establece as seguintes dez partes da oración: nome, pronome, verbo, participio, preposición, adverbio, interxección, conxunción, xerundio e supino.

## Gramáticas posteriores 
Outras importantes gramáticas españolas seguiron á de Nebrija:

* Juan de Valdés (c. 1535). *Diálogo de la lengua*.
* Andrés Flórez (1552). *Arte para bien leer y escribir*.
* Martín Cordero (1556). *La manera de escribir en castellano.*
* Villalón (1558). *Gramática castellana*.
* Gonzalo Correas (1630). *Ortografía kastellana, nueva i perfeta*.
* Real Academia Española (1771). *Gramática de la Lengua Castellana*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Gramática castellana* (Biblioteca Nacional de España)