Crocodylus checchiai

***Crocodylus checchiai*** é unha especie extinta de crocodilo do Mioceno ao Plioceno de Libia e Kenya. Foi nomeado en 1947 baseándose nun cranio da formación Sahabi. Uns restos atopados na formación Nawata inferior na cunca de Turkana de Kenya que foron inicialmente atribuídos ao crocodilo do Nilo foron agora reasignados a *C. checchiai*, o que amplía o seu rango xeográfico. A morfoloxía da especie, en concreto a súa protuberancial rostal pronunciada, indica que pode ser o elo de conexión entre as especies africanas e americanas do xénero *Crocodylus*.

## Historia e nome 
Os restos atopados de *C checchiai* foron descritos orixinalmente pola paleontóloga italiana Angiola Maria Maccagno en 1938. O holotipo, un cranio adulto coa mandíbula asociada, descubriuse na formación Sahabi e posteriormente almacenouse no Instituto de Paleontoloxíia da Universidade de Roma, onde despois se pensaba que se perdera. Nos anos seguintes, atopáronse catro cranios máis en Libia e almacenáronse no Museo de Historia Natural de Trípoli. Aínda que se publicaron fotografías destes espécimes, a maioría do material foi destruído durante a segunda guerra mundial e só un dos cranios sobreviviu e foi conservado en Roma para a súa descrición naquel momento. Este cranio determinouse que representa unha variación diferente do *C. checchiai* de Maccagno, denominada *Crocodylus checchiai* var. *depressa* en 1952. Uns 50 anos máis tarde descubríronse restos adicionais de Libia en forma de material cranial fragmentario descrito en 2008 e en 2012 dous cranios da formación Nawata de Tanzania serían asignados a este taxon por Christopher Brochu e Glen W. Storrs. Os dous cranios tanzanos críase previamente que eran do actual crocodilo do Nilo. Nun intento de botar luz sobre a posición desta especie no xénero *Crocodylus*, que previamente só dera resultados filoxenéticos pouco claros, Delfino e colegas publicaron unha redescrición detallada do taxon en 2020. No proceso redescubriron o sn813/lj, o cranio que se cría perdido usado por Maccagno para describir *Crocodylus checchiai*.

## Descrición 
miniatura|Cranio en vista dorsal.
O espécime sn813/lj representa un cranio mesorrostral cunha lonxitude de 47 cm desde a punta do morro ao final do  supraoccipital. A maioría da superficie do cranio está moi ornamentada por unha densa rede de buratos e cristas, porén malia ter esta moi visible ornamentacón, a maioría dos detalles máis delicados das suturas do cranio están agochados por unha fina capa de codia areosa. Igual que outros crocodilos, *C. checchiai* mostra unha marcada constrición detrás das narinas externas onde se conectan a premaxila e a maxila, deixando espazo para un dente dentario agrandado. Os dous primeiros dentes do dentario están tamén lixeiramente agrandados, perforando a premaxila e creando dous pequenos buratos visibles mesmo cando se ven desde arriba. O quinto dente maxilar está tamén agrandado ata o punto que a maxila ten unha notable protuberancia convexa arredor da súa raíz, visible tanto visto desde arriba coma desde un lado. A mandíbula superior ten un total de 18 dentes, 5 en cada premaxila e 13 en cada maxila, dispostos relativamente en liña. Todos os dentes da mandíbula superior teñen a mesma forma, e son relativamente máis delgados. En contraste, os dentes mostran máis variación con dentes máis delgados cara ao extremo do morro e son máis robustos se están máis atrás. Os lacrimais son máis grandes que os prefrontais e contactan amplamente co óso nasal sen que a maxila se insira entre os dous ósos. As narinas externas están alongadas e rodeadas principalmente pola premaxila, cunha pequena porción da súa beira posterior composta presumiblemente polo óso nasal (porén, esta área está rota no fósil e, por tanto, non se ten a certeza). As órbitas son grandes cunha marxe case circular. As fiestras infratemporais son máis pequenas, pero están danadas por rotura cara á parte de atrás, onde debería estar a lámina cuadratoxugal. Porén, a característica máis notable de *C. checchiai* é a protuberancia rostral inchada que cobre a maior parte dos nasais así como parte dos lacrimais, prefrontais e extremo máis anterior do óso frontal. Este tipo de estrutura é típica da radiación neotropical (americana) de *Crocodylus*, como se observa no *Crocodylus acutus*, e non se ve en ningunha outra especie africana ou indopacífica deste xénero. xunto con información xenética recollida do crocodilo extinto *Voay*, produciu a árbore que se mostra a seguir. Nela, *C. checchiai* difire moito da súa previa situación, formando un clado con *C. falconensis* fóra do clado formado polos actuais taxons africano-americanos.

## Notas