open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Aup d'Ueis

O '''Aup d'Ueis** (**Alpe d'Huez''' en francés) é unha estación de inverno dos Alpes, situada sobre os antigos pasteiros da viliña de Ueis, no departamento de Isère. Desenvolveuse a partir dos anos 1930. Nela instalouse en 1936 a primeira remonta mecánica de tipo telesquí. Entre as particularidades da estación débese destacar a existencia dunha pista, a Sarenne, de 16 km, que desce dos 3300 m aos 1500 m.
O territorio de Aup d'Ueis estivo ocupado dende a Idade Media, e baseaba a súa economía na explotación dunha mina de prata. Tamén foi nesta viliña onde o botánico Gaston Bonnier encetou a súa Flora de Francia en 1871.

## O Aup d'Ueis e o esquí
A estación do Aup d'Ueis forma parte dun dos maiores espazos esquiábeis de Francia. Ten 10.000 hectáreas, das que en 800 se pode practicar o esquí, cun desnivel de 2230 m entre o Cumio do Lago Branco a 3327 m e o Enversin d'Oz, a 1100 m. Ten 84 remontas mecánicas, de diversos tipos. Hai nas súas instalacións 121 pistas sinaladas, das que 38 son verdes, 32 azuis, 34 vermellas e 17 negras (entre as que se atopa a ementada Sarenne). A cobertura da neve garántena 770 canóns, que chegan a 62 km de pista.

## O Aup d'Ueis e o ciclismo
A subida ao Aup d'Ueis é unha das tiradas clásicas do Tour de Francia, moi interesante tanto para os ciclistas de competición como para os espectadores. A suba ten uns 14 quilómetros de lonxitude, cunha pendente media do 8% e que chega ata o 12% nalgunhas partes. A estrada que leva do Bourg d'Oisans ata o Aup d'Ueis está composta por 21 ramplas numeradas para que servisen nun comezo de referencia ás máquinas ripaneves. A suba está preparada para os ciclistas afeccionados, que poden acreditar o seu percorrido clicando unha tarxeta ao comezo e ao final da costa.

A primeira vez que chegou o Tour de Francia ata acó foi no ano 1952, cunha vitoria de Fausto Coppi, pero non foi ata os anos setenta cando a suba se converteu nunha tirada inescusábel do percorrido da rolda gala no seu treito alpino. Estes foron os seus vencedores: 
* 2006 : Franck Scleck (Luxemburgo)
* 2004 : Lance Armstrong (Estados Unidos)
* 2003 : Iban Mayo (Euscadi)
* 2001 : Lance Armstrong (Estados Unidos)
* 1999 : Giuseppe Guerini (Italia)
* 1997 : Marco Pantani (Italia)
* 1995 : Marco Pantani (Italia)
* 1994 : Roberto Conti (Italia)
* 1992 : Andrew Hampsten (Estados Unidos)
* 1991 : Gianni Bugno (Italia)
* 1990 : Gianni Bugno (Italia)
* 1989 : Gert-Jan Theunisse (Países Baixos)
* 1988 : Stephen Rooks (Países Baixos)
* 1987 : Federico Echave (España)
* 1986 : Bernard Hinault (Francia)
*1984 : Luis Herrera (Colombia)
*1983 : Peter Winnen (Países Baixos)
*1982 : Beat Breu (Suíza)
*1981 : Peter Winnen (Países Baixos)
*1979* : Joop Zoetemelk (Países Baixos)
*1979* : Joaquim Agostinho (Portugal)
*1978 : Hennie Kuiper (Países Baixos)
*1977 : Hennie Kuiper (Países Baixos)
*1976 : Joop Zoetemelk (Países Baixos)
*1952 : Fausto Coppi (Italia)

 ''en 1979 chegaron ao cumio dúas tiradas distintas do Tour

## Ligazón externa
Web oficial do Aupe d'Ueis
Filipo o Árabe

**Marcus Iulius Philipus** naceu no 204, en Trachonitide, preto da actual Damasco. Pasou á historia co nome de Filipo I, ou **Filipo o Árabe**. Gobernou o Imperio Romano entre os anos 244 a 249.

## Traxectoria 
### Filipo como soldado 
No ano 230 casou con Marcia Otacilia Severa e tivo un fillo ao que lle deron o nome de Marcus Iulius Severus Filipus. Durante a campaña en Oriente contra os persas do emperador Gordiano III, distinguiuse en parte axudado polo seu irmán Xulio Prisco. Á morte de Temiseteo, e apoiado polo exército, é nomeado prefecto do pretorio polo emperador. Dende aquel intre tenta poñer en dúbida a capaciade do emperador para as operacións militares que se estaban a realizar, e as tropas terminan asasinando a Gordiano III e nomeando emperador a **Marco Xulio Filipo**.

### Filipo como emperador 
[miniatura|esquerda|200px|Busto de **Filipo o Árabe**. no anverso dunha [Moeda da Antiga Roma|moeda do seu tempo (antoniniano)]]
Envía cartas ó Senado, comunicándolles a morte do emperador, e o seu nomeamento por parte das lexións. O Senado despois dalgunhas dúbidas, noméao emperador, a súa muller Marcia augusta e ao seu fillo césar. Tralo pago dun tributo, e da renuncia a Armenia e Mesopotamia, o rei de Persia Sapor I, consegue a paz en Oriente. Nomea o seu irmán Xulio Prisco reitor do Oriente, dálle o nome de Philipopolis á súa cidade natal e volve a Roma.

No 245, os carpios fan incursións no Danubio. Filipo leva a campaña persoalmente e consegue vencelos no 247. Trala vitoria, nomea o seu fillo augustus e o seu sucesor.

Como construtor, Filipo embeleceu Roma con grandes edificios, creou o *lacus* do Trastevere e reparou numerosas calzadas en diversas provincias do Imperio.

Con el celébrase o primeiro milenio da fundación da cidade de Roma, con grandes xogos, entre os que destacaron os do Centenario, ou Ludi Saeculares, que resultaron particularmente fastuosos pola gran cantidade de animais e gladiadores que tomaron parte neles.

Pouco despois comezan a xurdir pretendentes ó trono en diversas provincias do Imperio. No 248, as lexións de Oriente nomean emperador a Pupieno, pero rapidamente son sometidos. No Danubio, as lexión de Panonia e Moesia nomean a Claudio Marino Pacatiano.

### Morte de Filipo 
Filipo envía ó Danubio a Quinto Trajano Decio, xeneral de orixe panonia e senador, en contra de Pacatiano. Pero as tropas, ó saber da súa chegada, matan a Pacatiano e nomean a Decio Augusto I. Este acepta e leva as tropas cara a Italia. Filipo sae coas súas tropas ó encontro. En Verona ten lugar a loita entre as dúas forzas, na que Filipo o Árabe morre e o seu fillo é capturado e asasinado. Decio é entón proclamado emperador polo Senado.
Absoluto

**Absoluto** pode facer referencia a:
***Absoluto**, un concepo filosófico.
***Réxime absoluto**, un sistema político.
***Cero absoluto**, temperatura equivalente a 0 K, −273.15 °C, ou −459.67 °F.
***Infinito absoluto**, concepto matemático.
***Valor absoluto**, concepto matemático.
Absorción

**Absorción** pódese referir a:
* **Absorción acústica**
* **Absorción electromagnética**
* **Absorción dixestiva**
* **Absorción física**
* **Absorción fonética**
* **Absorción química**
* En matemáticas é un axioma na **álxebra de Boole**.
YouTube

**YouTube** é un espazo web que lles permite aos usuarios publicar, ver e compartir vídeos. Fundouse en febreiro de 2005 por tres antigos empregados de PayPal: Chad Hurley, Steve Chen e Jawed Karim. YouTube é un nome composto de *you* (en inglés ti) e *tube* (en inglés tubo, ou sexa, televisión), que quere dicir algo así como *ti es a televisión*.

## Características 
[miniatura|Os fundadores de YouTube (de esquerda a dereita): [Chad Hurley, Steve Chen e Jawed Karim.]]
Hoxe en 2025, YouTube usa principalmente os codecs VP9 e H.264/MPEG-4 AVC, e emprega o protocolo DASH (Dynamic Adaptive Streaming over HTTP) para axustar a calidade á conexión do usuario.

Desde xaneiro de 2019, empezou a introducir o codec AV1 para contidos populares, que ofrece mellor compresión e eficiencia, aínda que require máis potencia de proceso.

Nos seus comezos, YouTube utilizaba o formato Macromedia Flash, hoxe en día practicamente desaparecido, para servir os seus contidos. Foi sempre moi popular, do mesmo xeito que o é Google Video, debido á posibilidade que ten calquera de abeirar os seus vídeos e, especialmente, porque ao usar un sistema de palabras chave, ao igual ca Flickr ou Technorati, permite localizar contidos de forma sinxela. YouTube contén unha ampla variedade de retrincos de filmes e programas de televisión, vídeos musicais e vídeos caseiros. Malia que as regras do YouTube ditan que non está permitido publicar vídeos con copyright, hai material propietario ás mancheas. As ligazóns a vídeos de YouTube poden ser tamén aloxadas en blogs e webs persoais utilizando APIs.

## Uso e operacións 
En xuño de 2005, 95&nbsp;000 vídeos novos subíanse a YouTube todos os días. O total de vídeos que se descargaban diariamente estimábase en 80 millóns e o número total de vídeos alí abeirados podía situarse nos 100 millóns.

No 2025, estimase que se soben unhas 360 a 720 horas de vídeo por minuto, o que equivale a entre 518.400 e 1.036.800 horas diarias.

Estímase asemade, a data de marzo 2025, que YouTube contén máis de 5.100 millóns de vídeos públicos, case duplicando os ~2.7 mil millóns de 2021.

En canto as visualizacións, os usuarios ven máis de 1.000 millóns de horas de vídeo cada día.

Pódense publicar vídeos mediante un rexistro gratuíto. Para protexer a difusión comercial doutros produtos audiovisuais, o límite do tempo fixado é de 40 minutos por vídeo, cun tamaño máximo de 100 megas.

## A empresa 
YouTube era en 2005 unha empresa pequena, con só 50 empregados e catro persoas máis en prácticas da Universidade Stanford contratados como censores para avaliar vídeos que os usuarios riscaron como "ofensivos". A oficina de YouTube atópase en San Bruno, California.

En outubro de 2006, Google adquiriu YouTube por aproximadamente 1&nbsp;650 millóns de dólares en accións. A operación quedou pechada no cuarto trimestre dese ano, mantendo YouTube como marca independente.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Life in a Day*, un filme documental creado polos usuarios de YouTube de todo o mundo.
### Ligazóns externas 
* Web de YouTube
Teodosio III

**Theodosios III** (Θεοδόσιος Γ') , en galego **Teodosio III** foi un emperador bizantino que reinou aproximadamente entre 715 e 717.
## Traxectoria 
Teodosio era un oficial financeiro e recadador de impostos en Adramyttium antes de que fose aclamado en maio de 715 candidato imperial polas tropas do *thema* (distrito militar) de Opsikion que se revelaron contra o emperador Anastasio II. Dise que Teodosio era unha persoa de extracción moi humilde.

De acordo ao cronista Teófanes, Teodosio non desexaba aceptar o trono, pero se viu imposibilitado de renunciar a el. O futuro emperador e as súas tropas puxéronse inmediatamente a asediar Constantinopla. Seis meses despois, en novembro, capturaron a cidade e depuxeron a Anastasio.

Sábese pouco do curto reinado de Teodosio. Tívose que enfrontar con rebelións en Anatolia, e coa invasión dunha frota árabe. En 716 asinou un tratado co khan búlgaro Tervel que favorecía aos búlgaros e que permitía concentrar os esforzos bizantinos en frear aos árabes.

En 717 León o Isaurio, futuro León III, xeneral do *thema* Anatólico rebelouse contra Teodosio. O fillo de Teodosio foi capturado por León en Nicomedia e ante a eventualidade de que puidese ser executado, Teodosio decidiu renunciar ao trono o 25 de marzo de 717. El e o seu fillo retiráronse da vida política e ingresaron no clero.

Cara a 729 crese que Teodosio converteuse en bispo de Éfeso. Historiadores modernos sospeitan con todo que o bispo elixido era en realidade o fillo do emperador Teodosio, do mesmo nome. En calquera caso, este bispo está rexistrado como participante no Concilio iconoclasta de Hieria.
Anastasio II

O nome de **Anastasio II** pode referirse ás seguintes persoas:

*o papa da Igrexa católica **Anastasio II** (496-498);
*o emperador bizantino **Anastasio II Artemio** (713-715).
Filipo I

Co nome de **Filipo I** coñécense dous reis:
* **Filipo I de Macedonia**.
***Filipo o Árabe**, emperador romano.
Nicea

**Nicea** é unha antiga cidade de Bitinia, en Asia Menor, na beira do lago Iznik, fundada por Antígono Monoftalmo c. 316 a.C. co nome de Antigonia. Na época romana converteuse nun dos principais centros culturais da zona. Foi un próspero enclave comercial emprazado no camiño de Constantinopla. En 1078 foi tomada polos turcos selxúcidas e pasou a ser capital do sultanato do Rum. Volveu a mans dos cristiáns en 1097, converténdose en capital do Imperio Bizantino (1204-1261) durante a ocupación de Constantinopla polos cruzados. Desde 1331 é a actual cidade turca de **Iznik**, provincia de Bursa.

Nela celebráronse dous concilios: Concilio de Nicea I e Concilio de Nicea II
## Véxase tamén
Movemento Cidadán polo Cambio (Bélxica)

O **Movemento Cidadán polo Cambio**, en francés *Mouvement des Citoyens pour le Changement* ou *MCC*, é un partido político demócrata cristián na comunidade francófona de Bélxica fundado por Gérard Deprez. É compoñente do Movemento Reformista. Nas Eleccións ó Parlamento Europeo do 2004 (Bélxica) conseguiu un escano no Parlamento Europeo ocupado por Gérard Deprez.
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Partidos Políticos de Bélxica

### Ligazóns externas 
* Web oficial
Anastasio II (emperador)

**Anastasios II Artemios** (Αναστάσιος Β' Αρτέμιος), en galego **Anastasio II Artemio** ou **Anastasio II** (morto en 721), foi un emperador bizantino que gobernou o imperio uns poucos anos a principios do século VIII (713-715).

O seu nome orixinal era **Artemios** e tomou o de Anastasio cando accedeu ao trono. Foi nomeado emperador polo Senado de Constantinopla e polo pobo en 713, despois de que unha revolta do *thema* (distrito militar) de Opsikion derrocará ao seu predecesor Filípico, ao que servira como secretario.

Naquel momento o imperio estaba seriamente ameazado polos sarracenos tanto por mar como por terra. Anastasio II foi un emperador activo e resolutivo que tomou numerosas medidas. Enviou un exército baixo o mando do futuro emperador León o Isáurico para defender Siria, adoptou medidas resolutivas e intelixentes para defender a súa capital; intentou reorganizar a disciplina do seu exército e equipou e enviou unha formidábel forza naval a Rodas para evitar a caída da illa en mans do inimigo.

As súas medidas disciplinarias fixeron que as resentidas tropas do *thema* de Opsikion se amotinasen de novo contra o emperador en 715 e proclamasen como novo emperador a Teodosio III, un escuro oficial fiscal de extracción humilde. Logo dun asedio que durou seis meses, Constantinopla foi tomada por Teodosio. Anastasio derrocado, fuxiu a Nicea, onde finalmente se rendeu en 716 e recoñeceu a Teodosio como novo emperador. Anastasio retirouse a un mosteiro en Salónica.

Anos despois, en 721, Anastasio volveu á vida pública encabezando unha revolta contra León III, o sucesor de Teodosio. Anastasio recibiu un considerábel apoio e puxo Constantinopla baixo asedio; pero o asedio fracasou e Anastasio, que caeu preso en mans de León foi finalmente executado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Tiberio III

**Tiberios III Apsimaros** (Τιβέριος Γ' ο Αψίμαρος), en galego **Tiberio III Apsimar** (? - 705) foi un emperador bizantino que reinou entre 698 e 705.

Tiberio era realmente un comandante do exército chamado Apsimar, do que algunhas fontes din que era de orixe xermana. Durante o reinado do seu predecesor o emperador Leoncio, que tamén era un antigo militar; encabezou unha revolta da frota que fora derrotada polos árabes en Cartago, foi proclamado emperador polos seus soldados e realizou un asedio contra Constantinopla, onde oficiais leais a el abríronlle as portas da cidade e elevárono ao cargo de emperador.
Mutilou e mandou encerrar nun convento ao anterior emperador, Leoncio.

Apsimar reinou entre 698 e 705 baixo o nome de Tiberio III. Durante o seu reinado, o Imperio Bizantino renunciou a África que se considerou unha provincia perdida, pero loitou contra os árabes no leste onde obtivo algunhas pequenas vitorias e obtivo algunhas derrotas, perdendo distritos fronteirizos de Asia Menor.

En 705, o antigo emperador Xustiniano II, que fora derrocado por Leoncio, escapou do seu exilio en Querson, Crimea. Tiberio tratou de eliminalo, pero fallou e Xustiniano II foi quen de obter o apoio dos búlgaros para intentar recuperar o trono. En 705 Xustiniano cun exército de xinetes búlgaros plantouse nas murallas de Constantinopla, onde foi capaz de infiltrarse con axuda dalgúns partidarios para derrocar a Tiberio III mediante un golpe de estado. Tiberio III foi capturado e executado, xunto co seu predecesor Leoncio.
Europa dos Pobos

**Europa dos Pobos** (**EdP**) é unha coalición de partidos políticos nacionalistas de esquerda de diversas rexións de España, formada inicialmente para participar nas Eleccións ó Parlamento Europeo de xuño do 2004, nas cales acadaron un escano que ocupou Mikel Irujo.
A coalición reivindica, entre outros, a constitución das institucións europeas nunha estrutura bicameral; o recoñecemento oficial a nivel europeo de tódalas linguas do continente; o desenvolvemento de eurorrexións; e unha maior transparencia e apertura na xestión da Unión Europea.

## Partidos membros 
Os partidos que compoñen Europa dos Pobos son:
* : Esquerra Republicana de Catalunya (ERC)
* : Eusko Alkartasuna (EA)
* : Chunta Aragonesista (CHA)
* : Partido Socialista de Andalucía (PSA)
* : Andecha Astur (AA)
* : Conceju Nacionaliegu Cántabru (CNC)
* : Iniciativa Ciudadana (ICLR)
Alternativa Popular Canaria non formou parte da coalición, se ben pediu o voto para a mesma.
Filípico

**Philippikos Bardanes** (Φιλιππικός Βαρδάνης), en galego **Filípico Bardanes** ou **Fílipico** foi un emperador bizantino que reinou a principios do século VIII durante uns poucos anos e tratou de restaurar o monotelismo.

Bardanes era fillo do patricio Nicéforo e converteuse nun distinguido soldado baixo o reinado de Xustiniano II. O seu nome indica unha orixe armenia. Co apoio dos monotelistas tivo algún tipo de pretensión ao trono na primeira gran revolta que derrocou a Xustiniano; o emperador Tiberio III desterrouno a Cefalonia e posteriormente Xustiniano, cando recuperou o poder, deportouno a Querson, en Crimea. Aquí Bardanes, tomou o nome de Filípico e incitou con éxito aos habitantes desta colonia á rebelión. Os rebeldes tomaron Constantinopla e executaron tanto a Xustiniano II como ao seu fillo e herdeiro Tiberio. Filípico foi coroado emperador en 711.

O seu reinado (711-713) deu comezo a unha serie de breves reinados nos que uns xenerais foron substituíndo a outros á fronte do Imperio, uns reinados que deron lugar a confusión política, a perda de territorios e a un desprestixio da figura imperial.

Entre os seus primeiros actos, atopouse o de depoñer a Ciro, o patriarca ortodoxo de Constantinopla, en favor de Xoán, un membro da seita monotelista. Filípico destacouse no campo relixioso como defensor do monotelismo, doutrina que predicaba que Cristo tiña unha única vontade e que deixaba de lado a cuestión da súa natureza e da súa enerxía. O monotelismo trataba de ser unha solución de compromiso entre a ortodoxia cristiá e o monofisitismo. A aposta de Filípico polo monotelismo entraba en contradición coa política dos seus predecesores que se distanciaron desta doutrina e apostara pola ortodoxia como forma de congraciarse co cristianismo occidental e o Papado. Crese que a aposta de Filípico polo monotelismo foi un intento de atraerse á poboación armenia, maioritariamente monofisita, á órbita do Imperio.

No plano militar Filípico tívose que enfrontar, por unha banda, á perda do control bizantino sobre a rexión de Cilicia que caeu en mans dos árabes, mentres que nos Balcáns, os búlgaros atacaron ao Imperio e chegaron case ata as portas de Constantinopla. Cando Filípico trataba de reorganizar as súas forzas para repeler eses ataques; foi deposto por un motín protagonizado polos soldados da *thema* (distrito militar) de Opsikion (rexión de Constantinopla), que o deixaron cego.. Sucedeuno ao mando do estado Artemio, un oficial do palacio que tomou o nome de Anastasio II e que derrogou todos os edictos favorecedores do monotelismo que aprobara o seu predecesor.
PCE

As siglas **PCE** poden referirse a&nbsp;:
* **Partido Comunista de España**, partido integrado en Esquerda Unida.
* **Partido Comunista Español,** formado por terceristas, predecesor do anteriormente descrito.
* **Partido Comunista de España (marxista-leninista)**, derivado do Partido Comunista de España e principal impulsor da Fronte Revolucionaria Antifascista e Patriota.
* **Partido Comunista de España (reconstituido)**, partido formado por ex-militantes anti-revisionistas do Partido Comunista de España e brazo político dos Grupos de Resistencia Antifascista Primeiro de Outubro.
* **PC Engine,** consola de NEC lanzada en 1987 no Xapón e en 1989 nos Estados Unidos.
* **Probas de Competencias Específicas** (PCE), exames que, na maioría dos casos, teñen que superar os estudantes procedentes de centros estranxeiros para poder estudar nunha universidade española ou mellorar a súa nota de admisión.
Praza da Quintana

miniatura|Vista da Praza: ó fondo a escalinata.
A **praza da Quintana** é unha praza simbólica de Santiago de Compostela, formada pola confluencia da fachada sur da catedral de Santiago, a casa da Parra, o Convento de San Paio de Antealtares e a casa da Conga.

## Historia e características 
Está dividida por unhas escalinatas, que separan a chamada Quintana de Vivos -a un nivel superior- da Quintana de Mortos. Foi construída no século XVI trala decisión do cabido compostelán de converter o cemiterio medieval da Quintana de Mortos en praza pública, cara 1611, polo mestre Francisco Fernández de Araújo e por encargo co cóengo fabriqueiro da Catedral José Vega y Verdugo. Nas mesmas obras aproveitouse para pechar a fachada oriental da catedral cun muro corrido, a modo de pantalla, que cubría a cabeceira e as capelas absidais.

É moi utilizada en eventos públicos de carácter reivindicativo (manifestacións do día das letras galegas, día da Patria, manifestacións ou conmemoracións de Nunca Máis etc) ou lúdico, especialmente grandes concertos populares.
miniatura|Placa na praza da Quintana.
Nos canzorros do alto da Casa da Parra hai unha cámara web da CRTVG, que renova a imaxe cada dous segundos e abrangue aproximadamente un ángulo de visión de 90º.

Nela unha placa lembra a xesta do Batallón Literario durante a Guerra da Independencia Española co seguinte texto:

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Praza de Cervantes
* Praza do Paraíso
* Porta Santa
### Ligazóns externas 
* Páxina que alberga a cámara web
Tel Hai

miniatura|350px|O león de pedra de **Tel Hai**.

**Tel Jai**, en hebreo תל חי, *Outeiro da Vida*) é un antigo asentamento fortificado xudeu en Israel, situado na Alta Galilea, preto da fronteira libanesa, entre as cidades de Kiryat Shemona e Metulla.

## Fundación 
Foi un dos primeiros asentamentos xudeus na zona setentrional de Palestina en época moderna, erixido en 1905, e poboado intermitentemente ata 1918, en que foi ocupado coma posto fronteirizo e de control do val de Xule.

## Tratado Sykes-Picot 
Trala primeira guerra mundial e a caída do Imperio Otomán, o Reino Unido e Francia delimitaron no tratado Sykes-Picot as zonas otomás ocupadas por ámbalas potencias, asignando a zona meridional do levante mediterráneo ao Reino Unido (Palestina e Xordania) xunta con Iraq, e a zona setentrional (Siria e Líbano) a Francia.

## Perda 
Con todo, a delimitación non foi aceptada polos franceses en canto a zona da Alta Galilea (que incluía **Tel Hai**, Metulla, Kfar Giladi e Hamrah), polo que esporearon a comandos árabes para ocupar tódalas áreas que puidesen antes da aplicación definitiva do tratado, para así integralas no mandato francés. En marzo de 1920, os comandos árabes topáronse cunha forte resistencia por parte dos defensores xudeus, liderados por Joseph Trumpeldor, o cal defendeu Tel Hai, caendo finalmente xunta aos seus últimos sete homes na súa defensa. Con todo, o seu sacrificio conseguiu retardar o avance árabe, acabando así coas aspiracións francesas sobre a Alta Galilea.

## Recuperación 
Reocupado en 1921, Tel Jai acabou integrado dentro do *kibutz* Kfar Giladi no ano 1926; na actualidade este antigo asentamento está declarado monumento nacional de Israel.

## Patrimonio 
Destaca a estatua dun león de pedra xunto ás tumbas dos heroes. Nas súas proximidades atópase a actual cidade de Kiryat Shemona, que co seu nome (*Cidade dos Oito*) rende homenaxe aos defensores de Tel Jai.
Leoncio II

**Leontios** (Λεόντιος), en galego **Leoncio,** nado en 660 e finado en 705, foi un emperador bizantino que reinou durante uns poucos anos a finais do século VII. Durante o seu breve reinado (695-698) os bizantinos perderon a súa provincia do norte de África (Cartago), que caeu en mans dos árabes.
## Traxectoria 
Leoncio fora un xeneral que servira aos emperadores Constantino IV e Xustiniano II. Xustiniano II mandouno encarcerar tras ser derrotado polos árabes en Sebastopolis. Foi liberado en 695 e inmediatamente organizou un golpe de estado que depuxo a Xustiniano II; un emperador que era odiado pola poboación debido á súa dura política fiscal. Leoncio ordenou amputar o nariz a Xustiniano II e desterralo á colonia de Querson situada en Crimea.

O reinado de Leoncio durou escasamente tres anos e foi bastante impopular. O acontecemento máis importante do seu reinado foi a perda do Norte de África que foi conquistada polos árabes entre 697 e 698. Unha frota bizantina enviada a defender a provincia e que foi derrotada, proclamou como emperador ao seu comandante Apsimar. Ao seu regreso a frota depuxo a un Leoncio, que fora incapaz de asentar o seu poder e Apsimar, que tomou o nome de Tiberio III substituíuno como emperador.

Leoncio foi mutilado e encerrado nun convento polo seu sucesor, onde viviu ata 705, cando Xustiniano II recuperou o trono e como vinganza polos sucesos de 695 mandou executalo.

## Notas 
## Véxase tamén
Heracleonas

**Heracleonas** ou **Heraclonas** (626 - 641?), foi un emperador bizantino de breve reinado a mediados do século VII.

Era fillo do emperador Heraclio, fundador da dinastía Heráclida e da súa segunda esposa Martina. Tiña un medio irmán máis vello, Constantino Heraclio, froito do primeiro matrimonio do seu pai. Por influencia de Martina ambos fillos foron considerados como descendentes da mesma nai e asociados ao trono bizantino en igualdade de condicións por Heraclio.

Heraclonas obtivo o título de Augusto en 638 e foi proclamado coemperador á morte do seu pai, xunto co seu medio irmán máis vello Constantino III Heraclio, que pola súa idade quedou con certa preeminencia. O auténtico nome de Heraclonas era Heraclius (Heraclio) como o seu pai polo que accedeu ao trono como Heraclio II, pero nunca puido desprenderse do seu alcumo Heraclonas, *pequeno Heracles*, que sería o recordado para a posteridade. Isto debeuse á súa curta idade cando accedeu ao trono, era un adolescente; así como a un certo recordo desprezativo xerado polo seu suposto fratricidio.

A prematura morte de Constantino III en maio de 641, probabelmente por unha tuberculose, deixou a Heraclonas como único soberano do imperio. Pero a sospeita de que el e a súa nai Martina envelenaran a Constantino lastrou o seu reinado, xa que conduciu a unha revolta que terminou co derrocamento do emperador, que xunto coa súa nai foi sometido a un castigo de mutilación. Esta foi a primeira vez que un emperador reinante foi sometido a esta práctica, probabelmente adoptada dos persas. A Martina cortáronlle a lingua e ao seu fillo Heraclonas o nariz. Nada máis se sabe do acaecido con Heraclonas tralo seu derrocamento. Crese que morreu algo máis tarde ese mesmo ano.

Constante II, fillo de Constantino III Heraclio foi proclamado novo emperador poñendo fin ás loitas familiares pola sucesión á morte de Heraclio.
Constantino III Heraclio

**Heraclius Constantinus**, coñecido como **Constantino III Heraclio** ou **Constantino III**, nado o 3 de maio de 612 e finado cara ao 641, foi un emperador Romano de breve reinado a mediados do século VII.

## Traxectoria 
Heraclio Constantino era o fillo máis vello do emperador Romano Heraclio, fundador da dinastía Heráclida, e da súa primeira esposa Eudocia. tamén era o medio irmán máis vello de Heraclonas, fillo de Martina, a segunda esposa do emperador Heraclio. Por razóns políticas, Heraclio considerou a Martina como nai de ambos fillos, que quedaron asociados ao trono en paridade de dereitos.

Constantino Heraclio converteuse en emperador á morte do seu pai en 641 como Constantino III. O seu acceso ao trono estivo marcado polas disputas familiares pola sucesión. O feito máis destacado acaecido durante o seu breve reinado foi a perda de Exipto, que foi conquistada polos árabes. Cando levaba catro meses de reinado, Constantino Heraclio morreu de tuberculose. Foi sucedido polo seu medio irmán Heraclonas no trono. O rumor de que Martina envelenara ao seu fillastro causou problemas políticos durante o reinado de Heraclonas.
Cloruro de litio

O **cloruro de litio** compórtase como un composto iónico bastante típico, aínda que o ión Li+ é moi pequeno. O sal é higroscópico, altamente soluble en auga e de elevada polaridade. É máis soluble en disolventes orgánicos polares, metanol e acetona por exemplo, do que o son o cloruro de sodio ou o cloruro de potasio.

## Características químicas 
O cloruro de litio pode reaccionar como fonte do ión cloruro. Como calquera outro cloruro iónico soluble, precipitarán cloruros insolubles cando se engadan a unha disolución dun sal apropiado, por exemplo nitrato de chumbo (II):

:2 LiCl (aq) + Pb (NO3) 2 (aq) → PbCl2 (s) + 2 LiNO3 (aq)

O ión Li+ actúa como ácido de Lewis débil baixo certas circunstancias; por exemplo un mol de cloruro de litio é capaz de absorber ata catro moles de amoníaco.

## Preparación 
O cloruro de litio pode prepararse da maneira máis simple posible pola reacción do hidróxido de litio ou do carbonato de litio con ácido clorhídrico. 

Pode prepararse tamén pola reacción, altamente exotérmica, entre o litio metal con calquera cloruro ou con cloruro de hidróxeno, o gas anhidro.

O LiCl anhidro prepárase a partir do hidratado, quentándoo suavemente baixo atmosfera de cloruro de hidróxeno, usada para previr a hidrólise.

## Aplicacións 
O cloruro de litio utilízase para a produción de litio metal, mediante a electrólise dunha mestura LiCl/KCl fundida, a uns 450° C.
O LiCl tamén se utiliza como flux para soldar aluminio principalmente na industria do automóbil.

## Precaucións 
É un irritante polo que debe evitarse a súa inxestión.

Para máis detalles ver a folla MSDS correspondente.
Flux

O **flux** ou **decapante** é un material que ten por misión facilitar o proceso de soldadura de metais.

Algúns dos materiais empregados como *fluxes* son o cloruro de amonio, o ácido clorhídrico, o cloruro de zinc e o cloruro de litio.

Nos procesos de soldadura o *flux* realiza principalmente dúas funcións: remover o óxido das superficies que van ser soldadas e facilitar a amalgamación, co que mellora as características de mollado da soldadura líquida.
Ólvega

**Ólvega** é un concello español da provincia de Soria (Castela e León). A súa poboación é de 3.861 habitantes (INE 2012) e ocupa unha superficie de 98,77 km².

## Xeografía 
O municipio está localizado no oeste da provincia. Está bañado, en parte, polo río Queiles, afluente do Ebro.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial do concello
Fuentearmegil

**Fuentearmegil** é un concello español&nbsp;da provincia de Soria. A súa poboación é de 219 habitantes (INE 2012) e ocupa unha superficie de 60,54 km².

Está situada ao oeste da provincia. Fuentearmegil é a cabeza de municipio e o seu termo está formado por Fuencaliente del Burgo, Santervás e Zayuelas.

Polo termo desta vila discorren os ríos Cejos e Perales, afluentes do Douro pola súa marxe dereita.

## Historia
Fuentearmegil sufriu avatares coa intervención directa dos nobres. Urraca de Avellaneda fundou un mosteiro no seu agregado Fuencaliente del Burgo.

Séculos máis tarde, as localidades que agora forman o termo pasaron a mans do conde de Adanero e marqués de Castro Serna, ao parecer de forma fraudulenta, xa que o seu administrador rexistrou terras, casas e ata edificios relixiosos a nome do conde, a finais do século XIX; hai que dicir que cando esta anotación se levou a cabo na notaría do Burgo en 1886, os colonos tomaron cartas no asunto denuciando o feito. En 1924, logo de formar un sindicato, os veciños compraron aos nobres todas as terras e as súas casas.

A igrexa parroquial está dedicada a Santo André e pódense ver restos de arquitectura árabe e románica. Na praza da igrexa e á fronte colocaron a picota ou rolo, símbolo da vila e de poder xurisdicional; ao redor dela poden verse enroladas unhas longas cadeas.

Existe unha ermida, dedicada a San Roque, e outra no despoboado de San Juan de Cañicera, dedicada a San Xoán Bautista; este despoboado reparte a súa terra entre Fuentearmegil, Guijosa e Alcubilla de Avellaneda.

Durante as festas principais, en honor de Santa Isabel, todas as casas aparecen enramadas, costume que se conserva e que dá ao pobo un aspecto florido e radiante durante as súas festas.

Un bo chopo, recto e alto, serve para pingar o maio, a noite do último día de abril e o primeiro de maio.

## Núcleos de poboación
*Fuencaliente del Burgo
*Fuentearmegil
*Santervás del Burgo
*Zayuelas

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial do concello
Abstinencia

A palabra **abstinencia** (do latín abstinentia, "temperzanza", "desinterese", "integridade", "xexún", "continencia") pode rerferirse a:

* **Abstinencia**, unha actitude humana de decisión caracterizada por absterse dalgunha cousa, como unha bebida, un alimento ou até mesmo unha necesidade, ou privarse de facer unha determinada accións.
* **Abstinencia sexual**, privación voluntaria de relacións sexuais.
* **Abstinencia**, privación de comer carne ou determinados alimentos durante os días sinalados por un precepto relixioso.
* **Síndrome de abstinencia**, síntomas producidos pola privación dunha droga.
África (homónimos)

**África** pódese referir a:
*África, un dos continentes da Terra;
*África, provincia do Imperio Romano;
*África, un antropónimo difundido en Galicia durante o primeiro franquismo;
**África*, unha composición poema épico de Petrarca;
*África do Suroeste, a actual Namibia;
*África Occidental Española, denominación que recibiron entre 1946 e 1960 os territorios de Ifni e Sáhara Occidental;
*África Occidental Francesa, federación de 8 territorios franceses en África;
*África Oriental Alemá, antiga colonia alemá que se corresponde coas actuais Ruanda, Burundi e a parte continental de Tanzania;
*King África, un cantante de música dance latina.
Land of the Free

***Land of the Free*** é o himno nacional de Belize. Samuel Alfred Haynes escribiu a letra e a música é de Selwyn Walford Young en 1963. Adoptouse oficialmente en 1981.
Arón (nome)

**Arón** (en ) é un nome propio masculino galego. Provén do hebreo, de probable orixe exipcia. Descoñécese o seu significado, que posiblemente sexa plenitude ou arca. En galego tamén ten as variantes **Aarón** e **Aharón**. 2.213 co nome Aarón, cunha media de idade de 19,3 anos e 15 co nome Aharón, cunha media de idade de 15,8 anos.

## Arón noutras linguas 
* Alemán: Aaron
* Árabe: Harún
* Castelán: Aarón
* Catalán: Aaron
* Éuscaro: Aaron
* Francés: Aaron
* Inglés: Aaron
* Italiano: Aronne
* Portugués: Aarão

## Personaxes
*Arón, irmán de Moisés.
*Harún, emperador nas mil e unha noites.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de nomes masculinos en galego
*Lista de nomes masculinos galegos máis comúns
### Ligazóns externas 
* Guía de nomes galegos. Nomes masculinos Real Academia Galega
Abstracción

A **abstracción** é o proceso de xeneralizar regras e conceptos a partir de exemplos específicos, significantes literais (reais ou concretos), primeiros principios ou outros métodos. O resultado do proceso, unha abstracción, é un concepto que actúa coma un nome propio para todos os conceptos subordinados e conecta todo concepto relacionado nun grupo, campo ou categoría.

As abstraccións e os seus diferentes niveis xogan un papel importante na teoría da semántica xeral iniciada por Alfred Korzybski. Segundo Anatol Rapoport, "a abstracción é un mecanismo polo cal unha infinda variedade de experiencias pode relacionarse con breves sons (as palabras)". Unha abstracción pode elaborarse filtrando o contido informativo dun concepto ou un fenómeno observable, seleccionando só aqueles aspectos que son relevantes para un propósito particular. Por exemplo, abstraer unha pelota de fútbol cara á idea xeral dunha pelota implica seleccionar unicamente a información dos atributos xerais dunha pelota e o seu comportamento, excluíndo mais non eliminando o resto de características fenoménicas e cognitivas da pelota concreta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Ágape

**Ágape** pode referirse a:

***Ágape**, comida que facían en común os primeiros cristiáns, por extensión pasou a significar tamén banquete;
***Ágape**, nome propio galego de muller
***Ágape**, nobre galega que propagou as doutrinas gnósticas.
Pobeda

O termo eslavo ***Pobeda*** (*победа* en alfabeto cirílico, "vitoria", pódese referir a:

***Pico Pobeda** (7.439 m), na cordilleira de Tian Shan (Kirguizistán);
***Pico Pobeda** (3.003 m), o pico máis alto da cordilleira de Chersky;
***1908 Pobeda**, asteroide descuberto por Nikolai Stepanovich Chernykh en 1972;
***FK Pobeda**, equipo de fútbol de Macedonia do Norte;
***Pobeda**, coche soviético.
***Pobeda**, aeroliña rusa.
Martiño (nome)

miniatura|San Martiño, ó pé dun cruceiro moderno en Ourense.
**Martiño** é un nome propio masculino galego. A súa orixe é o latín *Martinus*, derivado de *Mars*, *Martis*, de Marte, o deus da guerra da mitoloxía romana. Por vir deste deus significa 'home marcial, belicoso, guerreiro'. En galego tamén ten os hipocorísticos **Tiñolo** e **Martiñoco**.

## Santoral 
Celebra a festa o 11 de novembro, por san Martiño de Tours, pero tamén pode facelo o 20 de marzo (Martiño de Dumio), o 13 de abril (san Martiño I) ou o 3 de novembro (Martiño de Porres).

## San Martiño de Tours 
Martiño de Tours (316-397) foi un soldado romano, natural da actual Hungría, que, segundo a lenda, rachou a súa capa en dúas para darlle a metade a un pobre morto de frío . Logo deixou o exército, bautizouse e pasou ó servizo de santo Hilario, en Poitiers, onde o nomearon bispo no 370.

## Martiño noutras linguas 
* Alemán: Martin
* Aragonés: Martín
* Asturiano: Martino, Martín
* Bretón: Marzhin
* Castelán: Martín
* Catalán: Martí
* Éuscaro: Martiñ / Matxin / Matin / Martiko
* Francés: Martin
* Inglés: Martin
* Italiano: Martino
* Neerlandés: Maarten
* Polaco: Marcin
* Portugués: Martim / Martinho
* Romanés: Martin
* Ruso: Martin

## *Martiños* famosos 
* Martín Codax trobador galego do século XIII, ao que foi dedicado o Día das Letras Galegas de 1998 xunta a Johan de Cangas e Mendinho;
* Martiño I o Humano, rei da coroa de Aragón;
* Martin Luther King, activista que defendeu os dereitos dos negros estadounidenses;
* Martiño Lutero, iniciador da Reforma protestante;
* Frei Martín Sarmiento (1695-1772).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de nomes masculinos en galego
* Lista de nomes masculinos galegos máis comúns
### Ligazóns externas 
* Guía de nomes galegos. Nomes masculinos Real Academia Galega
Artabasdo

[miniatura|[Sólido (moeda)|Solidus de Artabasdo.]]
**Artabasdo** foi o chambelán e xenro do emperador bizantino León III o Isaurio, e fíxose brevemente co poder en Constantinopla, pouco despois do ascenso ao trono do fillo de León Constantino V en 741. Contou co apoio da poderosa facción iconódula (partidarios da veneración das imaxes) no clero e o pobo. Constantino, mentres tanto, refuxiouse nas montañas de Isauria, de onde procedía a súa dinastía, e co apoio da sección asiática do exército bizantino, que era claramente iconoclasta, conseguiu derrotar e executar a Artabasdo en 743.
Tiberio II

**Tiberio II Constantino** foi emperador bizantino entre o 578 e o 582, elevado en decembro de 574 á categoría de César durante o reinado de Xustino II grazas á influencia da súa esposa Sofía. Ela exerceu o goberno durante os últimos anos del, que estiveron marcados pola inhabilitación mental do emperador, a guerra persa e a persecución monofisita.
miniatura|esquerda|Interpretación do busto de **Tiberio II**, publicada en *Romanorvm imperatorvm effigies. Elogijs ex diuersis scriptoribus per Thomam Treteru S. Mariae Transtyberim canonicum collectis* (1583)
O emperador foi moi popular. Reducíronse os impostos; detívose o acoso á herexía monofisita; os poderes do senado e o dos partidos Verdes e Azuis aumentaron. Formouse un corpo de elite no exército, formado por quince mil bárbaros que co tempo se converteu na chamada garda varega.

Demasiado liberal co tesouro, pois o utilizou para establecer alianzas cos francos e cos longobardos (579), aínda que non puido impedir que os ávaros penetrasen en Tracia e Tesalia (582). Morreu o 13 de agosto de 582 envelenado, segundo se rumoreou, tras comer un prato de amoras. Unha semana antes de morrer nomeou o seu sucesor, o emperador Mauricio.
George Lucas (homónimos)

**George Lucas** pode facer referencia a:
*George Lucas, un director e produtor cinematográfico estadounidense.
*George Lucas (futbolista), xogador brasileiro do Celta de Vigo.
George Lucas (futbolista)

**George Lucas Coser**, nado en Tapejara o 20 de febreiro de 1984, é un futbolista brasileiro. Xoga de defensa e actualmente atópase sen equipo.

## Traxectoria 
George Lucas chegou ao fútbol galego ao asinar contrato co Celta de Vigo o 19 de xullo de 2006, despois de estar varios meses a proba. Posúe pasaporte comunitario por dobre nacionalidade brasilo-italiana, polo que non conta praza da cota reservada a extracomunitarios. A súa posición é de lateral dereito.

Anteriormente xogara no Grêmio (2004) e no Atlético Mineiro (2005). O contrato asinado vincúlao ao Celta de Vigo por unha tempada, con opción a tres máis.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Iago Bouzón

**Iago Bouzón Amoedo**, nado en Redondela o 16 de xuño de 1983, é un futbolista galego. Xoga de defensa central e o seu equipo actual é o Córdoba.

## Traxectoria 
Formouse na canteira do Celta de Vigo, xogando no filial as tempadas 2001-02, 2002-03 e 2003-04, cando ascendeu ao primeiro equipo. Co Celta xogou en Primeira División dous encontros nesa mesma tempada: o debut no estadio de Montjuïc e á xornada seguinte en Balaídos contra o Deportivo Alavés. Na seguinte tempada, xa co equipo en Segunda División, disputou sete encontros.

Na tempada 2005-06 xogou cedido no Recreativo de Huelva, onde participou en 24 encontros,en 20 deles como titular. O club onubense demostrou o seu interese por renovar ao xogador e o 19 de agosto de 2006 o Celta e o Recreativo asinaron un acordo de traspaso por catro anos, gardando o Celta a posibilidade de recompra ao segundo.

Permaneceu en Huelva até 2010, cando fichou polo Omonia Nicosia de Chipre.

## Palmarés 
Participou no campionato de Europa de seleccións sub-15 en Israel. Máis tarde obtivo coa selección española a Copa Meridian de seleccións sub-17, disputada en Bari do 27 de xaneiro ao 2 de febreiro de 2001, e que enfrontou seleccións europeas e africanas. Foi subcampión do mundo sub-20 coa selección española, no mundial organizado en Arabia Saudita. Tamén foi internacional sub-21 con España.

O 29 de decembro de 2005 Iago Bouzón disputou o partido Galiza-Uruguai que supuxo a recuperación da selección galega de fútbol.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en futbolme.com 
* Datos do xogador en fifa.com  
* Datos do xogador en transfermarkt.co.uk
Sistema de Información Territorial de Galicia

O **Sistema de Información Territorial de Galicia** (**SITGA**), é un organismo da Xunta de Galicia, dependente da consellería de Política Territorial. Encárgase da creación e xestión de cartografía do país.

## Descrición
O  **SITGA** é un dos departamentos da Sociedade para o Desenvolvemento Comarcal de Galicia, xurdido como resposta ás necesidades de información durante a elaboración do "Plan de Desenvolvemento Comarcal de Galicia" (PDC). Está centrado na recompilación e tratamento de información do territorio galego, así como na produción cartográfica.

Organízase en torno a un sistema de información xeográfica capaz de integrar múltiples tipos de datos, o que converte o SITGA nunha ferramenta moi versátil, responsábel fundamentalmente da xeración de cartografía básica e temática a escala local, comarcal e nacional. A temática comprendida abrangue dende información demográfica e socioeconómica, até a do medio físico e a ambiental, ademais de equipamentos e infraestruturas.

## Sede
Ten a súa sede no lugar de Lamas de Laraño, en Santiago de Compostela.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Xeoportal
*Cartografía de Galicia
Bugui

Un **bugui** é un pequeno vehículo automóbil, normalmente de propulsión eléctrica, que se utiliza no golf para desprazarse polo campo de xogo.

## Características 
É capaz de subir costas pinas, practicamente non estraga o terreo nin contamina e pode cargar con bastante peso. Nalgúns campos de golf poden alugarse e, ás veces, son réplicas de turismos clásicos. Debido a que o golf utiliza unha abundante terminoloxía en inglés en moitos idiomas, as súas formas están moi pouco asentadas e son moi variadas mesmo en ortografía (con *u* ou con *oo*, con *g* ou con *gg*, con *y* ou con *ie*), e este é o caso de bugui:

* portugués: buggy;
* castelán: buggy e máis raramente buggie;
* francés: voiturette, golfette;
* inglés: buggy, boogy, golf cart, cart, golf car;
* alemán: Golfmobil, Clubcar, Golfcar, Cart;
* neerlandés: handicart, golfbuggy;
* polaco: wózek golfowy;

Non debe confundirse con *bogey*, que no golf é a situación que se dá cando se queda a un golpe sobre par (cando se gasta un golpe máis có marcado para ese percorrido).
Casa del-Rei de España

[miniatura|Escudo de armas de [Filipe VI de España|Filipe VI.]]
A **Casa da Súa Maxestade el-Rei** é o organismo que, baixo a dependencia directa do rei de España ten como misión servirlle de apoio en cantas actividades derívense das súas funcións como xefe de Estado. Tamén atende á organización e funcionamento do réxime interior da residencia da Familia Real.

Instaurouse o 22 de novembro de 1975 o mesmo día que Xoán Carlos I foi proclamado rei de España. En virtude do Real decreto 434/1988, de 6 de maio, sobre Reestruturación da Casa de S. M. o Rei, e as Ordes do Xefe da Casa de 17 de abril de 1996 e 21 de decembro de 2006, ditadas ao amparo do artigo 14 do citado Real decreto, a súa estrutura actual é a seguinte:

*Xefe da Casa da súa Maxestade o Rei.
*Secretaría Xeral, cuxo responsable é o segundo xefe da Casa Real e secretario xeral, do que dependen as seguintes unidades:
**Gabinete de Planificación e Coordinación, do que dependen a Secretaría de Despacho e Actividades e Programas. 
**Secretaría de S.M. a Raíña. 
**Secretaría de S.A.R. o Príncipe de Asturias. 
**Servizo de Seguridade, do que depende o Centro de Comunicacións e Informática. 
**Relacións cos Medios de Comunicación. 
**Protocolo. 
**Unidade de Administración, Infraestrutura e Servizos. 
*Cuarto Militar, do que dependen: 
***Os axudantes de campo de S.M. o Rei. 
***Os axudantes de campo de S.A.R. o Príncipe de Asturias. 
***Un Gabinete. 
***A Garda Real.

## Residencia oficial
O Palacio da Zarzuela, localizado no quilómetro 3.4 da Nacional VI é a residencia oficial da Familia real española, é un pequeno palacio que data do século XVIII restaurado en 1959.

## Xefe da casa real
O xefe da casa real dirixe e inspecciona todas as súas seccións e é o encargado de contactar con todos os organismos e institucións que afecten ao funcionamento da casa, propón os orzamentos e contratos e crea as normas de coordinación entre a Garda Real e os servizos de seguridade. O lugués Jaime Alfonsín foi xefe da Casa Real dende 2014 ata 2024. Na actualidade o xefe da Casa del-Rei é o diplomático Camilo Villarino. 

## Secretaría xeral
Á secretaría xeral correspóndelle a tramitación dos asuntos correspondentes á actividade e funcionamento da Casa Real.

## Cuarto Militar
O Cuarto Militar constitúe a representación de honor dos exércitos dentro da Casa, cuxo responsable é un Oficial Xeneral en activo. A Garda Real proporciónalles á Familia Real e os xefes de Estado estranxeiros de visita oficial en España o servizo de garda militar, rendición de honra e escolta en actos solemnes.