Coxiella burnetii

[miniatura|dereita|*C. burnetii*, o axente causante da [febre Q.]]
***Coxiella burnetii*** é unha especie de bacteria patóxena intracelular obrigada, que é o axente causante da febre Q, que afecta ao ser humano e outros animais. É a única especie do xénero ***Coxiella***, o cal é morfoloxicamente similar a *Rickettsia*, pero con varias diferenzas xenéticas e fisiolóxicas. *C. burnetii* é unha pequena bacteria gramnegativa que é moi resistente aos estreses ambientais como as altas temperaturas, presión osmótica, e luz ultravioleta. Estas características de grande resistencia atribúense a unha forma variante de célula pequena do organismo que é parte dun ciclo de dúas fases, no que tamén hai unha forma variante de célula grande máis activa metabólica e replicativamente. *Coxiella* pode sobrevivir aos desinfectantes normais, e é resistente a moitos outros cambios ambientais, como os que se dan dentro dos fagolisosomas.

## Historia e nome 
En investigacións realizadas nas décadas de 1920 e 1930 identificouse o que parecía ser un novo tipo de *Rickettsia*, illado de carrachas, que podía atravesar os filtros. A primeira descrición do que probablemente era *Coxiella burnetii* publicouna en 1925 Hideyo Noguchi, pero, como as súas mostras non sobreviviron, non está claro se se trataba deste organismo. As descricións definitivas publicáronse a finais da década de 1930 como parte dunhas investigacións sobre a causa da febre Q, feitas por Edward Holbrook Derrick e Macfarlane Burnet en Australia, e Herald Rea Cox e Gordon Davis no Laboratorio das Montañas Rochosas (RML, *Rocky Mountain Laboratory*) dos Estados Unidos.

O equipo do RML propuxo para ela o nome *Rickettsia diaporica*, facendo referencia (*diaporica*) a que podía atravesar os poros dos filtros, e evitaron darlle o nome de Cox ou Davis por se a descrición de Noguchi tiña prioridade. Aproximadamente por aquel tempo, Derrick propuxo o nome *Rickettsia burneti* (acabado en i)

## Patoxénese 
[miniatura|esquerda|200px|Detección inmunoquímica de *Coxiella burnetii* nunha válvula cardíaca reseccionada dun home de 60 anos con endocardite por febre Q, Cayena, Guaiana francesa. Na tinguidura utilizouse un [anticorpo monoclonal contra *C. burnetii* e hematoxilina. Aumento orixinal de 50×.]]
O ID50 (a dose necesaria para infectar o 50% dos suxeitos experimentais) é 1 vía inhalación; é dicir, a inhalación dun organismo producirá enfermidade no 50% da poboación estudada. Esta é unha dose infecciosa extremadamente baixa (só cómpren de 1 a 10 organismos), o que fai a *C. burnetii* un dos organismos máis infecciosos coñecidos. A enfermidade aparece en dúas fases: unha fase aguda que se presenta con dores de cabeza, calafríos e síntomas respiratorios, e unha fase crónica insidiosa.

Aínda que a maioría das infeccións pasan espontaneamente, o tratamento con tetraciclina ou doxiciclina parece reducir a duración sintomática e reducir a probabilidade de infección crónica. Unha combinación de eritromicina e rifampicina é moi efectiva para curar a doenza, e a vacinación coa vacina Q-vax (Q-VAX® CSL) é efectiva para a prevención, pero pode ter algúns efectos secundarios en individuos preexpostos.

A bacteria utiliza un sistema de secreción de tipo IVB chamado Icm/Dot para inxectar proteínas efectoras chamadas proteínas Ank no seu hóspede. Estes efectores incrementan a capacidade da bacteria de sobrevivir dentro da célula hóspede. En *Legionella pneumophila*, que usa o mesmo sistema de secreción e tamén inxecta proteínas Ank, a supervivencia aumenta porque ditas proteínas interfiren coa fusión do vacúolo que contén a bacteria cos endosomas degradativos do hóspede.

## Arma biolóxica 
*C. burnetii* era un dos sete axentes preparados para a guerra biolóxica nos Estados Unidos, cando este país acabou oficialmente o seu programa de guerra biolóxica en 1969.

## Xenómica 
Actualmente hai polo menos 5 xenomas completamente secuenciados de *Coxiella burnetti*, cada un dos cales contén uns 2,1 Mbp de ADN e codifica uns 2.100 marcos abertos de lectura. Destes xenes , non se coñece a función de 746 (aproximadamente o 35%).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Xenomas e información relacionada sobre Coxiella burnetiien PATRIC, un centro de recursos bioinformáticos do NIAID