Estevo Nemanja

**Estevo Nemanja** (en eslavo eclesiástico, *Стѣфань Неманя*; en serbio cirílico, *Стефан Немања*; en latino, *Stefan Nemanja*; pronunciación AFI,ˈstɛfaːn 'nɛmaɲa) nado contra 1113, e finado o 13 de febreiro de 1199

Venerado pola Igrexa ortodoxa, a súa festividade é o 26 de febreiro (polo calendario gregoriano), 13 de febreiro (polo calendario xuliano).

## Orixe e xuventude 
Estevo Nemanja foi o cuarto e último fillo de Zavida, un nobre serbio emparentado coas dinastías que daquela gobernaban Raška (casa Vukanović por parte do pai), e o Reino de Zeta (casa Vojisavljević por parte da nai).

A parte de Nemanja, Zavida tivo tres fillos, todos eles maiores ca el:
* Tihomir, que gobernou Raška como gran župan entre os anos 1163  e 1166 ou 1168. Non se sabe exactamente o día do seu navemento, pero si que morreu en 1169.)
* Miroslav, que gobernou en Zahumlje (1163-(1166), 1168, 1169-?), e do que tampouco temos a súa data de nacemento, pero que morreu en 1196 ou en 1199.

A maioría dos bizantinos afogaron no río Sitnica. Tihomir tivo o mesmo destino, mentres que Stracimir e Miroslav foron capturados polos soldados de Nemanja, que lles perdoou a vida e todo o mal lle fixeran, e puideron volver ás súas terras para gobernar; el, converteuse no gobernador indiscutíbel de Raška.

Xusto despois da batalla de Pantin, Nemanja atacou o knez de Zeta, incorporando a Raška gran parte do territorio do actual Montenegro, así como a rexión do río Neretva.

No outono de 1191, o exército bizantino, ben preparado e baixo o mando do propio emperador Isaac II Angelus , enfrontouse con Nemanja e as súas forzas en Moravia do Sur (*Južna Morava*). Stefan Nemanja sufriu unha derrota terríbel, que fixo que tivera que retirarse ás montañas. Os bizantinos irromperon en todas as terras ao redor das beiras do río e queimaron incluso a Corte de Stefan en Kuršumlija. Pero Nemanja tiña vantaxe táctica e comezou o asalto dos exércitos bizantinos, polo que o emperador Isaac decidiu negociar un tratado de paz definitivo. Stefan Nemanja tivo que renunciar a gran parte das súas conquistas, ao leste do río Velika Morava e recoñecer o dominio supremo do emperador bizantino, mentres que o emperador recoñeceu como o lexítimo gran župan. Para simbolizar a paz definitiva, Estevo, fillo de Nemanja, casou coa princesa bizantina Eudoxia Angelina e recibiu o título de *Sebastokrator*, un dos máis altos títulos bizantinos, só concedido a membros da familia do emperador. O emperador, que só buscaba separar aos serbios dos búlgaros, retivo Niš e Ravno; mentres que as terras de Zeta, Kosovo, Metohija e algunhas zonas de Albania pasaron a Estevo Nemanja.

## Abdicación e vida monástica 
O 25 de marzo de 1196, Nemanja convocou un Consello en Ras, e abdicou en favor do seu segundo fillo, Estevo, a quen legou todas as súas posesións. Esta decisión non estaba de acordo co tradicional dereito de primoxenitura, conforme ao cal Vukan, o seu primeiro fillo, debería herdar o trono. O que non foi aceptado por Vukan.

Nemanja fixo votos monásticos coa súa esposa Ana na Igrexa de San Pedro e San Paulo de Ras e adoptou o nome monástico de *Simeón* (Simón). A súa esposa tomou o de * Anastasia*. Simeón retirouse posteriormente ao seu Mosteiro de Studenica e Anastasia ao da Nai de Cristo en Kuršumlija.

Tras numerosos rogos do seu fillo Sava (orixinalmente Rastko), Simeón deixou o Monte Athos e reuniuse con el en 1197 no Mosteiro de Vatopediou. En 1199, os dous xuntos reconstruíron as ruínas do mosteiro de Chelandariou entregado ao pobo serbio polo emperador bizantino, que se converteu na cerna da cultura espiritual serbia.

Simeón morreu neste mosteiro, asistido polo seu fillo Sava, o 13 de febreiro de 1199, diante da icona da Virxe Hodegetria, aos 86 anos. Foi enterrado nos terrnos do mosteiro. As súas derradeiras palabras foron pedir que Sava levara os seus restos a Serbia, *"cando Deus o permita, despois dun certo período de tempo"*. Sava escribiu a *Liturxia de San Simeón* na honra de Nemanja.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Fine, John V. A. (1991): *The early Medieval Balkans: A Critical Survey from the 6th to the Late 12th Century*. The University of Michigan Press. ISBN 0-472-08149-7
* Fine, John V. A. (1994): *The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest*. The University of Michigan Press. ISBN 0-472-08260-4
* Judah, Tim (1997): *The Serbs: History, Myth & the Destruction of Yugoslavia*. Yale University Press.
* Mandic, O. Dominic (1970): *Croats and Serbs: Two old and different Nations*. Dispoñíbel en www.magma.ca/~rendic.
* Pavlowitch, Stevan K. (2002): *Serbia: the History behind the Name*, Hurst & Company.

### Outros artigos 
* Historia dos eslavos do sur#Os reinos dos eslavos do sur na Idade Media

### Ligazóns externas 
* Serbia. Enciclopedia Católica  Consultada o 15/1/2012.
* Historia de Montenegro. A Sacrosanta Dinastía Nemanjic  Consultada o 15/1/2012.
* fmc.ac. Historia medieval de Serbia  Consultada o 15/1/2012.