Agatías de Mírina

**Agatías Escolástico** (en grego bizantino: Ἀγαθίας Σχολαστικός, en latín: *Agathias Scholasticus*), nado en Mírina cara ao 536 e finado en Constantinopla cara ao 582, foi un poeta e historiador bizantino, fonte principal para parte do reinado de Xustiniano I (527-565).

## Traxectoria 
Naceu nunha cidade eolia da Asia Menor occidental. Estudou dereito en Alexandría, para volver despois a Constantinopla no 554 para rematar a súa instrución e practicar como avogado (*scholasticus*) nos tribunais. Malia isto a súa ambición era a literatura.

Escribiu un gran número de poemas breves de amor en metro épico, titulados Δαφνιακά *Daphniaca*, e algunhas notas marxinais ao da *Periéxese* de Pausanias. Ocupouse da reedición da Antoloxía Palatina, na que se conteñen un cento dos seus epigramas, e recolleu unha antoloxía de poetas anteriores e contemporáneos, entre eles os seus, co nome de Κύκλος τῶν νέων ἐπιγραμμάτων *Ciclo de novos epigramas*.

Tras a morte de Xustiniano I en 565, algúns dos amigos de Agatías convencérono para escribir unha historia dos seus tempos. Esta obra en cinco libros, Περί τῆς Ἰουστινιανοῦ βασιλείας *Sobre o reinado de Xustiniano*, continúa a historia de Procopio de Cesarea, do que imita o estilo, e constitúe a principal fonte para o período 552-558. Os argumentos centrais da obra son as guerras nas que combateu o exército bizantino, ás ordes de Narsés, contra godos, vándalos, francos e sasánidas.
Agatías é a única fonte que fala do peche da Academia neoplatónica de Atenas, ordenada por Xustiniano en 529, feito que a miúdo se usa como fin da Antigüidade. Os estudosos dispersos levaron con eles cantos volumes da biblioteca puideron e dirixíronse á capital sasánida de Ctesifonte, para despois volveren, tras un tratado que garantía a súa seguridade e que é un dos fitos da historia da liberdade de pensamento, a Edesa, onde un século máis tarde as forzas do islam se atoparon coa cultura grega.

A súa obra constitúe tamén unha fonte importante sobre a historia do Irán preislámico, servindo de base para o *Shahnameh* de Ferdowsi e para a *Historia* de Tabari.

## Edicións da súa obra 
* Bonaventura Vulcanius (1594).
* Barthold G. Niebuhr, *Corpus Scriptorum Historiae Byzantinae*, Bonn, 1828.
* Jacques Paul Migne, *Patrologia Graeca*, vol. 88, París, 1860, col. 1248-1608 (baseado na edición de Niebuhr).
* Dindorf, *Historici Graeci Minores*, vol. II, Leipzig, (1871), pp.&nbsp;132–453.
* Rudolf Keydell, *Agathiae Myrinaei Historiarum libri quinque* in *Corpus Fontium Historiae Byzantinae*, vol. 2, Series Berolinensis, Walter de Gruyter, 1967.
* Salvatore Costanza, *Agathiae Myrinaei Historiarum libri quinque*, Università degli Studi, Messina, 1969.
* Joseph D. Frendo, *Agathias: The Histories* in *Corpus Fontium Historiae Byzantinae* (traduzione con introduzione e breve testo esplicativo), vol. 2A, Series Berolinensis, Walter de Gruyter, 1975.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Averil Cameron, "Agathias on the Sasanians" in *Dumbarton Oaks Papers*, 23 (1969) pp 67–183.
* Averil Cameron, *Agathias* Oxford: Clarendon Press, 1970. ISBN 0-19-814352-4.
* Anthony Kaldellis, "Things are not what they are: Agathias Mythistoricus and the last laugh of Classical " in *Classical Quarterly*, 53 (2003) pp 295–300.
* Kaldellis, "The Historical and Religious Views of Agathias: A Reinterpretation," in ''*, 69 (1999) pp 206–252.
* Kaldellis, "Agathias on history and poetry," in *Greek, Roman and Byzantine Studies*, 38 (1997), pp 295–306
* W. S. Teuffel, "Agathias von Myrine", *Philologus* (1846)
* K. Krumbacher, *Geschichte der byzantinischen Litteratur* (2ª ed. 1897).

### Outros artigos 
* Os sete neoplatónicos emigrados a Persia
* Macedonio de Tesalónica

### Ligazóns externas 
* *Encyclopædia Britannica* 1911: Agathias. 
* Agatías na Catholic Encyclopedia 
* Agatías sui Persiani: brani dalle *Storie* 
* Gerald Bechtle, Bryn Mawr Classical Review of Rainer Thiel, *Simplikios und das Ende der neuplatonischen Schule in Athen,'' Stuttgart, 1999 
* "Encyclopedia of Past Events"
* O ciclo dos novos epigramas na Bibliotheca Augustana.