open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Joan Crawford

**Lucille Fay Le Sueur**, máis coñecida como **Joan Crawford**, nada en San Antonio, Texas, o 23 de marzo de 1904 e finada en Nova York o 10 de maio de 1977, foi unha actriz de cine e televisión estadounidense, considerada como un dos mitos do cinema clásico. En 1999 o American Filme Institute situouna como a 10ª estrela feminina da historia do cine de todos os tempos.

Crawford casou catro veces, o seu derradeiro marido foi Alfred Steele (casaron o 10 de maio de 1955 en Las Vegas), director executivo (CEO) de Pepsi-Cola. Despois da morte de Steele, o novo director (escollido por Steele), nomeou a Crawford membro do Consello de Administración, onde permaneceu até a súa xubilación forzosa en 1973. A actriz colaborou na promoción da bebida en varios filmes, como *Strait-Jacket* (1964) ou *Berserk!* (1967), e xestionou o patrocinio dun pabillón de animatrónicos na Feira Mundial de Nova York de 1964 con Walt Disney en favor de UNICEF.

Tanto Alfred Steele como Joan Crawford están soterrados no cemiterio de Ferncliff en Nova York.

## Filmografía 
### Filmes mudos 
### Filmes sonoros 
miniatura|Joan Crawford no *trailer* da película *The Last of Mrs. Cheyney trailer* de 1937.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Joan Crawford, divasthesite.com 
* Biografía de Joan Crawford 
* Joan Crawford en todocine.com  
* Información e fotos de Joan Crawford
Radio Galega Música

**Radio Galega Música** é unha emisora pública galega integrada na Corporación de Radio-Televisión de Galicia que comezou a emitir o 3 de marzo de 2004 por FM, DAB e Internet. 

## Características 
Emite en formato radiofórmula, aínda que na súa programación tamén teñen cabida as clases para adultos e de galego, así como programas de divulgación musical, como o clásico *Lume na palleira*.

Desde a mudanza da súa dirección en 2009, a presenza na emisora de grupos e cantantes en lingua galega foise reducindo, ocupando en 2021 menos dun terzo do tempo emitido. Este feito envolveu a emisora na polémica, ao considerar algúns grupos políticos que non se están a cumprir o artigo terceiro dos propios estatutos da CRTVG.

## Imaxe corporativa 

Ficheiro:Logo Radio Galega Música CRTVG (2004 2006).png|Logo dende 2004 ata 2006
Ficheiro:Logo Radio Galega Música CRTVG 2006 2019.png|Logo dende 2006 ata 2019
Ficheiro:Radio Galega Música (CRTVG).png|Logo dende 2019

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Radio Galega
### Ligazóns externas
*Url de emisión
Alaska (cantante)

**Alaska**, nome artístico de **María Olvido Gara Jova**, nada na Cidade de México o 13 de xuño de 1963, é unha cantante, actriz e empresaria hispano-mexicana e unha das figuras da movida madrileña.

## Traxectoria 
Está considerada unha icona do movemento homosexual en España. Empezou a súa carreira musical en 1978 e despois de tres décadas aínda segue obtendo éxitos, sendo considerada unha das cantantes de maiores vendas e máis recoñecidas no seu país.

## Discografía 
miniatura|Durante un concerto en Madrid
### Con Kaka de Luxe 
* 1978: *Kaka de Luxe* (EP)
* 1983: *Canciones malditas*

### Con Alaska y los Pegamoides 
* 1982: *Grandes éxitos*, Hispavox.
* 1982: *Alaska y los Pegamoides*, Hispavox.
* 1982: *Llegando hasta el final*, Subterfuge Records. 
* 1998: *Mundo indómito*, Subterfuge Records.

### Con Alaska y Dinarama 
* 1983: *Canciones profanas*, Hispavox.
* 1984: *Deseo carnal*, Hispavox. 
* 1986: *No es pecado*, Hispavox.
* 1988: *Diez*, Hispavox.
* 1989: *Fan fatal*, Hispavox.

### Con Fangoria 
* 1991: *Salto mortal*
* 1992: *Un día cualquiera en Vulcano. S.E.P. Vol. 1.0* 
* 1993: *Un día cualquiera en Vulcano. S.E.P. Vol. 2.0*
* 1995: *Un día cualquiera en Vulcano. S.E.P. Vol. 3.0*
* 1998: *Interferencias*
* 1999: *Una temporada en el infierno*
* 2000: *El infierno son los demás*
* 2001: *Naturaleza muerta*
* 2004: *Arquitectura efímera*
* 2005: *Naturaleza muerta remixes*
* 2005: *Arquitectura efímera deconstruída*
* 2006: *El extraño viaje*
* 2007: *El extraño viaje revisitado* 
* 2009: *Absolutamente*
* 2012: El paso trascendental del vodevil a la astracanada
* 2013: Cuatricromía
* 2015: Policromía
* 2016: Canciones para robots románticos
* 2017: Miscelánea de canciones para robótica avanzada
*2018: Extrapolaciones y dos preguntas 1989-2000

### Editado en México 
* 1994: *Grandes éxitos*
* 1995: *Lo mejor de los mejores*

### Alaska en solitario 
* 1994: *Abracadabra*. Tema do programa de televisión La bola de cristal.
* 1996: *Delirios de grandeza*.
* *Dancing Queen*. Inclúe temas de Alaska y Dinarama, Tino Casal, Eartha Kitt, Viola Willis, RuPaul, Divine, Amanda Lear, Dead or Alive ou Sylvester.

## Libros 
* "*Transgresoras*". Ediciones Martínez Roca, S.A., 2003. ISBN 84-270-2977-2

## Bibliografía 
* "*Alaska - La Máscara*", de Mario Vaquerizo. 2001. ISBN 84-7974-455-3
* "*Alaska y otras historias de La Movida*", de Rafa Cervera. Plaza & Janés, 2002. ISBN 84-01-37808-7

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blog de Alaska e Mario 
* Páxina web oficial de Fangoria
Keyon Dooling

**Keyon Latwae Dooling**, nado o 8 de maio de 1980 en Fort Lauderdale, Florida, é un ex xogador profesional de baloncesto estadounidense. Xogou profesionalmente cos Los Angeles Clippers, Miami Heat, Orlando Magic, New Jersey Nets, Milwaukee Bucks e Boston Celtics.

## Traxectoria 
### Universidade 
Dooling disputou dúas tempadas na Universidade de Missouri, onde fixo 12,1 puntos, 3,4 asistencias, 2,4 rebotes de media en 28.1 minutos por partido cun 41,1% en tiros de campo, 33,8% en triplas e 73,3% en tiros libres, nun total de 59 partidos. Na súa tempada *sophomore* liderou aos Tigers en anotación (15.3 puntos), asistencias (3.6) e tapóns, ademais de ser elixido no segundo mellor quinteto da Big 12 Conference e no primeiro quinteto da NABC District 12. Na súa primeira tempada na NCAA foi nomeado no mellor quinteto de freshman da súa conferencia e seleccionado en dúas ocasións mellor xogador da semana da Big 12.

### NBA 
Foi seleccionado no Draft da NBA do ano 2000 na 10ª posición por Orlando Magic, sendo traspasado inmediatamente a Los Angeles Clippers xunto con Corey Maggette, Derek Strong e diñeiro por unha futura primeira rolda do draft. Na súa primeira tempada na NBA promediou 5.9 puntos e 2.3 asistencias en 76 partidos xogados, un deles de titular. Nos Clippers pasou catro campañas coma base suplente sen pasar dos 20 minutos por partido, polo que en 2004 fichou por Miami Heat. En 74 partidos cos Heat, os seus números foron 5.2 puntos, 1.8 rebotes e 1.2 asistencias. Tras non xogar demasiado, asinou con Orlando Magic en verán de 2005, onde cumpriu a súa segunda tempada cun rol similar ao que leva cumprindo ao longo da súa traxectoria na liga.

A súa mellor tempada foi a súa primeira nos Magic, onde asinou 9.4 puntos e 2.2 asistencias en 50 partidos disputados, 7 deles coma titular. O 21 de xullo de 2008 fichou polos New Jersey Nets e o 19 de xullo de 2010 por Milwaukee Bucks.

O 9 de decembro de 2011, Dooling asinou cos Boston Celtics.

O 20 de setembro de 2012, Dooling foi cortado polos Celtics, e posteriormente retirouse do baloncesto profesional.

O 3 de abril de 2013, volveu do seu retiro e asinou cos Memphis Grizzlies.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com de Keyon Dooling 
* Estatísticas de Keyon Dooling
Corey Maggette

**Corey Antoine Maggette**, nado o 12 de novembro de 1979 en Melrose Park, Illinois, é un xogador profesional de baloncesto que actualmente é axente libre e xoga na posición de aleiro.

## Traxectoria 
### Universidade 
Procedente do Insituto Fenwick en Oak Park, Illinois, Maggette asistiu á Universidade de Duke, onde estivo unha tempada na que fixo 10,6 puntos e 3,9 rebotes por partido. Esa tempada, os Blue Devils chegaron á final da NCAA liderados por Elton Brand, actual compañeiro de equipo de Maggette, aínda que perderon ante UConn Huskies.

### NBA 
Maggette foi seleccionado na posición 13ª polos Seattle SuperSonics no Draft da NBA de 1999, sendo inmediatamente traspasado a Orlando Magic. Nos Magic só pasou unha tempada, facendo 8,4 puntos e 3,9 rebotes por partido, antes de fichar por Los Angeles Clippers, o seu actual equipo.

Nos Clippers converteuse nun xogador moi respectado na liga, chegando a superar os 20 puntos de media en dúas tempadas consecutivas e liderando ao seu equipo en varios apartados estatísticos. A súa mellor campaña foi a de 2004-05, na que tivo unha media de 22,2 puntos, 6 rebotes e 3,4 asistencias en 36,9 minutos de xogo. Coñecido polas súas excelentes condicións atléticas e o seu excelente salto, participou no concurso de mates de 2001. O 10 de xullo de 2008 fichou polos Golden State Warriors coma axente libre. O 22 de xuño de 2010, Maggette foi traspasado aos Milwaukee Bucks a cambio de Charlie Bell e Dan Gadzuric.

O 26 de xuño de 2012, Maggette foi traspasado aos Detroit Pistons a cambio de Ben Gordon e unha futura elección de primeira rolda do Draft.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial  
* Correy Maggette Online Website 
* Perfil en nba.com 
* Fotos de Corey Maggette  
* Estatísticas de Corey Maggette
Pierre Fournier

**Pierre Fournier**, nado en París o 24 de xuño de 1906 e finado en Xenebra o 8 de xaneiro de 1986, foi un cellista francés, coñecido coma o "aristócrata dos cellistas" pola súa elegante musicalidade e o seu son.

## Traxectoria 
Fillo dun xeneral da armada francesa. A súa nai aprendeulle a tocar o piano, mais tivo un polio sendo un neno e perdeu parte da destreza dos pés e pernas. Tendo dificultades cos pedais do piano, cambiouse ao cello.

Graduouse no Conservatorio de París, onde estudou cos mestres Paul Bazelaire e André Hekking aos 17 anos, en 1923. Foi proclamado como "o cellista do futuro" e gañou loanzas polo seu virtuosismo e pola súa técnica do arco.

Acadou fama cando tocou coa Orquestra de Edouard Colonne en 1925, e andou de xira por toda Europa. Tocou con moitos dos máis prestixiosos e aclamados músicos do seu tempo, e gravou completas as pezas de música de cámara de Brahms e Schubert para a BBC en acetatos. Mais, as mesmas se deterioraron antes de que puideran ser transferidas a un medio máis duradeiro.

Fournier deu clases na École Normale de Musique en París e no Conservatorio de París dende 1937 a 1949. Fixo a súa primeira xira nos Estados Unidos en 1948 e tocou, con grande aclamación, en Nova York e Boston.

A partir de 1956 residiu en Suíza, aínda que sempre mantivo a súa cidadanía francesa. En 1963, nomeárono membro da Lexión de Honor.

Continuou tocando ata os 79 anos. Tamén seguiu dando clases particulares na súa casa en Xenebra: o cellista británico Julian Lloyd Webber está entre os seus discípulos.

O seu fillo Jean-Pierre chegou a ser pianista baixo o nome de Jean Fonda.

## Premios e recoñecementos 
**Premio Grammy á Mellor Interpretación de Música de Cámara**:
* Pierre Fournier, Arthur Rubinstein e Henryk Szeryng por *Schubert: Trios No. 1 in B Flat, Op. 99 and No. 2 in E Flat, Op. 100* (Premios Grammy de 1976-1976) 
* Pierre Fournier, Arthur Rubinstein & Henryk Szeryng for *Brahms: Trios (Complete)/Schumann: Trio No. 1 in D Minor* (1975)
Kanzaki

**Kanzaki** (神埼市, かんざきし, *Kanzaki-shi*) é un concello xaponés da prefectura de Saga. Está situado ó norte da rexión de Kyūshū e ó leste da prefectura, na illa homónima. A súa superficie é de 125,01&nbsp;km², a poboación é de 33.222 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 266 hab./km².

O concello de Kanzaki limita pola terra cos concellos de Saga, Yoshinogari, Miyaki (da prefectura de Saga); Fukuoka, Kurume e Ōkawa (da prefectura de Fukuoka).

## Historia 
A cidade de Kanzaki foi fundada pola fusión de 2 concellos de vilas (*Kanzaki-machi* e *Chiyoda-cho*u) e o concello da aldea *Sefuri-mura* (do distrito de Kanzaki) no ano 2006.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial da cidade de Kanzaki
Nisshin, Aichi

**Nisshin** (日進市, にっしんし, *Nisshin-shi*) é un concello da prefectura de Aichi no Xapón. Está situado na parte de Tōkai da rexión de Chūbu, e no centro da prefectura, na zona da provincia histórica de Owari, no centro da illa de Honshu. A súa superficie é de 34,90&nbsp;km², a poboación é de 82.948 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 2.380 hab./km².

O concello de Nisshin limita cos concellos de Nagoia, Nagakute,  Toyota, Miyoshi e Tōgō.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Nisshin .
* Sitio web oficial da cidade de Nisshin  .
ProLingua

**ProLingua** é unha plataforma a prol da lingua galega, estabelecida a nivel fiscal en calidade de asociación cultural. Celebrou a súa primeira asemblea o 3 de outubro de 2009 en Santiago de Compostela.

## Traxectoria 
### Características e organización
Defínese como apartidaria, plural e non xerárquica. Así mesmo no seu manifesto fundacional recóllese un único requisito para poder formar parte dela:

Outro dos sinais de identidade da plataforma ten que ver co financiamento, pois este ten que ser unicamente en base ás achegas dos socios, non estando admitidas nin a vía das subvencións públicas nin das contribucións privadas.

Cómpre sinalar que ProLingua aposta pola súa socialización a través de Internet, tanto para o debate interno como para a organización de accións ou distribución de contidos. Así, amais dun dominio de seu, dispón tamén de contas abertas e públicas en redes sociais coma Facebook ou Twitter.

### Membros
A comezos de maio de 2010 contaba con máis de 2.000 membros tanto de Galiza coma de fóra, exercendo estes máis dun cento de profesións distintas, amais de teren unhas tendencias ideolóxicas do máis diverso, como demostra o feito de figuraren entre os seus socios militantes dos tres partidos políticos con representación parlamentaria e gran parte dos que non a teñen. Entre estes máis de mil membros figuran persoeiros da Real Academia Galega como Francisco Fernández Rei ou Margarita Ledo; das letras, como Xabier P. DoCampo, Ana Romaní, Xavier Rodríguez Barrio,  Paco Martín, Antonio Reigosa ou Rosa Aneiros; da política, como Marisol López, Camilo Nogueira, Xosé Manuel Beiras, Xabier Cordal, Primitivo Iglesias ou Rafael Cuíña; do ensino, como Fermín Bouza Álvarez, Craig Patterson, Mercedes Queixas, Xavier Senín ou Xosé-Henrique Costas, e doutros tantos ámbitos tal que a avogacía, o xornalismo, a hostalaría, a música, a empresa ou a investigación científica.

### Obxectivos
[miniatura|200px|Asemblea fundacional de ProLingua, o [3 de outubro de 2009 na Facultade de Filoloxía da USC.]]
A plataforma declara como obxectivos únicos a defensa e promoción da lingua propia de Galiza, e para tal efecto considera irrenunciábel a totalidade dos contidos da Lei de normalización lingüística de 1983 e o Plan Xeral de Normalización da Lingua Galega de 2004.

## Publicacións
* *55 mentiras sobre a lingua galega*. Editorial Laiovento. 1ª edición, novembro de 2009.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lingua galega
*Cultura de Galicia

### Ligazóns externas 
* Entrevista na TVG co filólogo Xosé Henrique Costas e o empresario Rafael Cuiña a propósito de ProLingua
Ambulancia (novela)

***Ambulancia*** é unha novela negra de Suso de Toro publicada en 1990 inicialmente na serie Negra de Xerais, e reeditada posteriormente na serie Narrativa.

## Trama 
A obra narra as vivencias polo Ensanche de Santiago de Compostela de Petete e Pequeno, dous delincuentes de pouca monta, ao día seguinte de saíren do cárcere de Monterroso.

A acción comeza *in medias res*, cos personaxes fuxindo logo de atracaren unha gasolineira e deixar malferido ao empregado da mesma. Ao amencer, aparcan na rúa da Rosa tras roubaren uns croissants e unha bolsa de leite, e logo de almorzaren, quedan durmidos.

Petete vai a unha farmacia próxima a por analxésicos, pois ten unha forte dor nun pé. Ao volver ao coche ve ao que cre un policía falando con Pequeno, polo que decide escapar. Xa noutra rúa, cando a policía vai falar con el, foxe nunha moto. Na praza Roxa pide axuda a un contrabandista de tabaco co que traballara, pero este intenta enganalo para que o colla a policía. Petete escapa de novo e atópase con Pequeno, e cando os dous van escapar, teñen un altercado coa policía e son detidos de novo.

## Narración 
A acción principal altérnase en prolepses e analepses con accións secundarias, como Petete traballando nunha barra americana (onde se atopa co policía que mancara) e o propio policía matando a ex-amante do contrabandista.

Ambientado en Santiago de Compostela, amosa a cultura urbana da mocidade galega desa época, onde a necesidade de adquirir heroína era motivo de delincuencia.

A narración é maioritariamente en terceira persoa, alternando coa narración en primeira persoa do dono da barra americana que lle deu traballo.

## Traducións 
*Ao castelán polo propio autor co título de *Ambulancia* publicado en 2002 por Ediciones B, Col. Ficcionario.

*Ao grego por Konstantinos Palaiologos co título de *Asthenoforo* publicado en 2003 por Ekdoseis tou Eikostou Prōtou.

*Ao checo por Petr Pomezny co título de *Když se tahá revolver* publicado en 2004 por Baronet.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha de Xerais
Wexford

**Wexford** (en irlandés: **Loch Garman**, en Nórdico antigo: *Veisafjǫrðr*) é unha localidade de Irlanda, capital do Condado de Wexford. Atópase no extremo suroriental da Illa, cerca do Europorto de Rosslare. A cidade está conectada coa capital do país, Dublín por estrada e ferrocarril.

O autor literario John Banville, naceu en Wexford.

## Historia
Wexford atópase no lado Sur da Wexford Harbour, o estuario do río Slaney. Segundo unha lenda local, a cidade obtivo o seu nome irlandés, Loch Garman, dun xove chamado Garman Garbh que foi afogado nas marismas na desembocadura do río Slaney, polas augas liberadas por unha encantadora. O lago resultante foi chamado así, o lago de Garman. A cidade foi fundada polos viquingos contra o ano 800. Chamárona *Veisafjörðr*, entrada das marismas e o nome foi cambiado moi pouco na súa forma actual.

Con todo, en 1169 Wexford foi cercada por Dermot MacMurrough Kavanagh, rei de Leinster e os seus aliado normando, Robert Fitz-Stephen. Os habitantes nórdicos resistiron con fereza, ata que o bispo de Ferns persuadiu a aceptar un acordo con Dermot. esquerda|miniatura|280px|Ruínas da Selskar Abbey, Wexford.
Wexford, na Idade Media foi un asentamento de inglés vello. Un dialecto antigo do Inglés, coñecido como Yola, falouse unicamente en Wexford, ata o século XIX.

O Condado de Wexford foi un apoio da Irlanda confederada, durante a década de 1640. Unha frota da Confederación corsario s se asentou na localidade de Wexford, composto por mariñeiros de Flandres e España, así como homes da localidade, que atacarían Inglaterra. Como resultado, a cidade foi saqueada e moitos dos seus habitantes foron asasinados e boa parte da cidade foi incendiada.

O condado de Wexford foi o centro da rebelión irlandesa de 1798 contra o goberno Inglés. Alí tivo lugar un masacre de leais, que foron executados na ponte da cidade polos membros da Sociedade de Irlandeses Unidos.
Dislalia

A **dislalia** (de *dis*, "dificultade", "anomalía", e do grego λαλεῖν, "falar") é un trastorno da articulación dos fonemas, consistente na incapacidade de pronunciar correctamente certos fonemas ou grupos de fonemas debido a problemas nos órganos do aparello fono-articulatorio, non aos problemas do sistema nervioso central.

É un problema común e leve, habendo moita variedade segundo o fonema afectado. Os nomes concretos segundo o fonema problemático proveñen do alfabeto grego (sigmatismo, rotacismo, deltacismo...).

## Tipos
* A dislalia evolutiva (ou fisiolóxica, ou do desenvolvemento) dáse a consecuencia dunha falta de desenvolvemento do aparello fonador. Non é patolóxica, xa que responde a unha maduración lenta.
* A dislalia auditiva (ou audióxena) débese a unha hipoacusia (non a unha xordeira) que impide discriminar ben os sons.
* A dislalia orgánica (ou disglosia) débese a unha alteración ou malformación anatómica dos órganos periféricos do aparello fonador.
* A dislalia funcional débese a un mal uso dos órganos, sen lesión o malformación destes. Adoita afectar a fonemas coma o /r/, /k/, /l/, /s/, /z/, ou /ch/, derivando en substitucións, omisións e insercións.

En ocasións o neno é consciente do problema e intenta evitalo, pero non é quen de facer o movemento muscular desexado.

## Etioloxía
Pódese deber á predisposición xenética, á deprivación psicosocial (afectiva, social, cultural, educativa ou económica), ou ao atraso mental.
Hai catro causas:
* A permanencia de esquemas de articulación infantil. Afecta ao plano semántico, e pode deberse á hiperprotección (causa funcional).
* O déficit de percepción auditiva ou hipoacusia (causa orgánica).
* A mobilidade deficiente dos músculos da lingua (causa funcional ou orgánica).
* Os hábitos incorrectos de deglutición (causa funcional).

## Idade de detección
As dislalias deben ser estudadas en función da idade e do proceso de adquisición da linguaxe. A partir dos 48 meses xa se pode falar de dislalia, pois a maioría de nenos xa teñen unha correcta articulación dos fonemas.

## Erros de articulación máis comúns
* A **substitución** dáse ante a dificultade de pronunciar un son, sendo mudado por outro. Pode darse ao principio, no medio ou a final de palabra. Ex.: *rato* → *tato*.
* A **omisión** ten lugar cando non se emite o fonema que dá problemas. Ex.: *rato* → *ato*.
* A **inserción** consiste na inclusión dunha vogal no medio dun grupo consonántico. Ex.: *prato* → *parato*, *tres* → *terés*.
* A **distorsión** é unha pronunciación similar á correcta, pero non exacta.
* A **inversión** implica un cambio na orde das sílabas dunha palabra. Ex.: *cocholate*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Chico Novarro

**Chico Novarro**, aculme de **Bernardo Mitnik**, nado en Santa Fe (Arxentina), o 4 de setembro de 1933 e finado na mesma cidade o 18 de agosto de 2023, foi un compositor e cantante arxentino.

## Traxectoria 
Cultivou estilos variados, especialmente o bolero, a balada romántica e o tango propio do seu país. Efectou así mesmo notábeis actuacións nos xéneros do jazz, o rock, a cumbia e mesmo o pop. Neste último campo da música pop integrou o elenco do Club del Clan, entre 1962 e 1964. Escribiu case seiscentas cancións, obras de teatro e música para espectáculos e cinema.

## Discografía 
* 1961: *Los Novarro y el Combo Tumbáh*, Largo e Chico Novarro, RCA Vik.
* 1963: *Zoológicamente el primero*, RCA Vik.
* 1964: *Un sombrero de paja*, RCA Vik.
* *Chico Novarro*, Philips.
* *El conde*, Philips.
* 1968: *La chispa de Chico*, CBS Columbia.
* 1969: *Música para mirar a Chico*, CBS Columbia.
* 1969: *Punto y aparte*, Trova.
* 1970: *No le vengo a vender*, Trova.
* 1974: *Para chicos de 5 a 50*, Microfón.
* 1976: *Que salga el autor*, Microfón.
* 1976: *Algo contigo*, Microfón.
* 1978: *El amor continúa*, Microfón.
* 1978: *Por fin al tango*, Microfón.
* *Es cosa mía* (semi-recompilación).
* *Mi mejor amante* (semi-recompilación).
* 1994: *Arráncame la vida*, con Andrea Tenuta-
* 1994: *Arráncame la vida*, con Silvana Di Lorenzo.
* *El Club del Clan: Chico Novarro*, BMG.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Chico Novarro*, Sitio dedicado ao cantante  
* *Chico Novarro*, Todo Tango
Elizabeth von Arnim

**Elizabeth von Arnim**, de solteira **Mary Annette Beauchamp**, nada en Sidney o 31 de agosto de 1866 (Australia) e finada o 9 de febreiro de 1941 en Charleston (Carolina do Sur), foi unha escritora inglesa.

## Traxectoria 
Foi criada en Inglaterra e aos 24 anos contraeu matrimonio co conde Henning August von Arnim, un aristócrata prusiano. Tras esta unión mudou o seu nome e trasladouse á rexión de Pomerania (Alemaña), onde o seu marido posuía propiedades familiares.

Escribiu un total de vinte e un libros, a maioría dos cales son novelas. A escritura converteuse para a autora nun refuxio do seu matrimonio. O seu marido tiña numerosas débedas e foi encarcerado por fraude. Foi entón cando adoptou o nome de *"Elizabeth"* e iniciou a súa carreira literaria publicando de xeito anónimo *Elizabeth and her German Garden* (1898), obra parcialmente autobiográfica. Asemade, editou posteriormente outras obras con matiz autobiográfico, coma *The Solitary Summer* (1899) e *The Benefactress* (1902), así coma obras relacionadas con reivindicacións feministas, coma ''The Princess Priscilla's Fortnight* (1905) e *Fräulein Schmidt and Mr Anstruther* (1907).

Foi moi admirada na súa época e púxose de actualidade en 1993 cando Mike Newell levou ao cine a súa novela *The Enchanted April*, da que xa se fixera unha adaptación en 1935 (dirixida por Harry Beaumont). Outra obra súa, *Mr. Skeffington*, serviu de argumento ao filme homónimo dirixido por Vincent Sherman en 1944, con Bette Davis e Claude Rains como protagonistas.

## Obra 
* *Elizabeth and Her German Garden* (1898)
* *The Solitary Summer* (1899)
* *April Baby's Book of Tunes* (1900)
* *The Benefactress* (1901)
* *The Adventures of Elizabeth in Rugen* (1904)
* *Princess Priscilla's Fortnight* (1905)
* *Fräulein Schmidt and Mr Anstruther* (1907) (novela epistolar)
* *Os caravanistas* (*The Caravaners*, 1909). Tradución de Celia Recarey Rendo (Irmás Cartoné, 2024).
* *The Pastor's Wife* (1914)
* *Christine* (1917) (escrita co pseudónimo de Alice Cholmondeley)
* *Christopher and Columbus* (1919)
* *In the Mountains* (1920)
* *Vera* (1921)
* *The Enchanted April* (1922) 
* *Love* (1925)
* *Introduction to Sally* (1926)
* *Expiation* (1929)
* *Father* (1931)
* *The Jasmine Farm* (1934)
* *All the Dogs of My Life* (autobiográfica) (1936)
* *Mr. Skeffington* (1940)

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* De Charms, Leslie (pseudónimo da filla de Elizabeth von Arnim, Liebet). *Elizabeth of the German Garden*. Londres: Heinemann, 1958. 
* Jüngling, Kirsten. *Elizabeth von Arnim*. Frankfurt/M.: Fischer, 1996. ISBN 3-458-33540-4
* Usborne, Karen. *Elizabeth von Arnim*: eine Biographie. Frankfurt/M.: Fischer, 2003. ISBN 3-89561-600-1
* Roiphe, Katie. *Uncommon Arrangements, Seven Portraits of Married Life in London Literary Circles 1910-1939''. The Dial Press, 2007. ISBN 0-385-33937-2
Cortaderia jubata

**Cortaderia jubata** é unha especie de planta da familia das gramíneas. Recibe tamén os nomes comúns da cortadeira, como por exemplo **herba da pampa**, pero cómpre non con confundila coa especie: *Cortaderia selloana*, que tamén recibe estes nomes comúns.

## Descrición 
**Cortaderia jubata** é similar ao seu parente máis extenso, á herba de pampa (*Cortaderia selloana*), mais pode acadar un tamaño máis alto podendo chegar a sete metros de altura como máximo. Esta herba é nativa dos Andes setentrionais, aínda que no resto de lugares onde habita é coñecida como unha especie invasora nociva, como por exemplo en California, onde foi probablemente introducida como unha atractiva planta ornamental. Todos os individuos son femininos. Reprodúcese por apomixia, na cal os embrións se converten sen fertilización. As follas cortan como coitelos e a inflorescencia é grande e rechamante. Estas son rosadas ou purpúreas cando son novas e co tempo vanse volvendo brancas.

## Reprodución 
Cada planta produce millóns de sementes por ano que se dispersan de xeito doado por varios métodos, incluíndo o vento, a auga, e a través do chan. A planta medra ben nas condicións proporcionadas polas costas frescas e húmidas, como por exemplo ocorre en California.

## *Cortaderia jubata* como especie invasora 
Ao igual que a herba da pampa, *Cortaderia jubata* é fóra dos Andes unha especie invasora que compite coa vexetación nativa, interfere coa paisaxe natural de ecosistemas únicos, e produce grandes cantidades de follaxe seco que poden dar lugar a incendios.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* USDA perfil de plantas 
* Manual de tratamento da herba 
* http://www.nps.gov/archive/redw/pampas.htm 
* Ecoloxía  
* Galería de fotos
Han Duck-soo

**Han Duck-soo**, nado en Jeonju o 18 de xuño de 1949, é un economista, diplomático e político surcoreano, que foi primeiro ministro de Corea do Sur entre 2007 e 2008.
Jean-Jacques Beineix

**Jean-Jacques Beineix**, nado en París o 8 de outubro de 1946 e finado na mesma cidade o 13 de xaneiro de 2022, foi un director, guionista e produtor francés de cinema.

## Traxectoria 
En 1964, Jean-Jacques Beineix debuta como asistente realizador de Jean Becker na serie televisiva *Les saintes chéries* até 1967. Máis tarde, en 1970 con Claude Berri, e en 1971 con Claude Zid. En 1977 realiza a súa primeira curtametraxe *Le Chien de M. Michel* que gañou o premio do festival de Trouville. En 1980, Jean-Jacques Beineix realiza a súa primeira longametraxe titulada *Diva*, que gañou catro premios César. Moi premiado tamén foi o seu filme *37°2 le matin*, con Béatrice Dalle e Jean-Hugues Anglade, filme que foi nomeado ao mellor de fala non inglesa nos Oscars.

## Filmografía 
* 1977 - *Le Chien de M. Michel*
* 1980 - *Diva* con Wilhelmenia Wiggins Fernández, Frédéric Andrei
* 1983 - *La Lune dans le caniveau* con Gérard Depardieu, Nastassja Kinski
* 1985 - *37°2 le matin* con Jean-Hugues Anglade, Béatrice Dalle
* 1989 - *Roselyne et les Lions* con Isabelle Pasco, Philippe Clévenot
* 1991 - ''IP5 (L'Ile aux pachydermes)* con Yves Montand, Olivier Martínez
* 2000 - *Mortel transfert'' con Jean-Hugues Anglade, Hélène De Fougerolles

## Notas
Orlando Contreras

**Orlando Contreras Soto**, nado na Habana o 22 de maio de 1930 e finado en Medellín o 9 de febreiro de 1994, foi un cantante cubano de boleros.

## Traxectoria 
Foi un dos máis coñecidos cantantes de boleros, especialmente os de despeito, sendo chamado polos seus fanáticos "*La Voz Romántica de Cuba*". Iniciouse cantando en varios grupos musicais da Habana, entre eles o Trío de Arty Valdés. Máis tarde, de 1952 a 1956 actuou na orquestra de Neno González. Nesa orquestra acadou certa popularidade, até o punto de gravar un disco dun certo éxito. Ao tempo que traballaba na orquestra de Neno, tamén colaborou co Conjunto Casino. Logo converteuse en solista.
Tito Gómez

**Tito Gómez**, nado en Juana Díaz o 9 de abril de 1948 e finado en Cali o 12 de xuño de 2007, foi un cantante de salsa portorriqueño.

## Traxectoria 
En 1968 incursionó na salsa. A súa voz destacouse en varias agrupacións como La Sonora Ponceña, o Conxunto de Ray Barreto, La Terrífica, o Grupo Niche e o grupo de Charlie Palmieri, entre outras. Tamén colaborou nos coros para artistas como Frankie Ruiz, en cancións como *La cura* e *La rueda*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Artigo sobre a morte de Tito Gómez
Herta Müller

**Herta Müller**, nada en Nițchidorf (Timișoara, Romanía) o 17 de agosto de 1953, é unha escritora alemá de orixe romanesa.

## Traxectoria 
Herta Müller é filla de granxeiros suabos de fala alemá. Estudou xermanística e literatura romanesa na Universidade do Oeste de Timișoara. Formou parte do Aktionsgruppe Banat, un parladoiro de escritores idealistas romanés-alemáns. En 1976 empezou a traballar como tradutora para unha compañía de enxeñería, pero deixou o emprego en 1979 para non cooperar coa Securitatea Statului, a policía secreta do réxime comunista romanés. Estivo empregada nun xardín de infancia e impartindo clases de alemán. O seu primeiro libro foi publicado en 1982 en Romanía e apareceu só en versión censurada, como moitas outras obras dese tempo. Pouco despois prohibíronlle seguir publicando no seu país, aínda que os seus libros triunfaban en Alemaña e Austria.

En 1987 marchou a Alemaña co seu home, o novelista Richard Wagner. Fixo algúns lectorados en universidades alemás nos anos seguintes e fixou a súa residencia en Berlín.

Destaca polos seus relatos acerca das durísimas condicións de vida en Romanía baixo o réxime de Nicolae Ceaușescu. Foi galardoada co Premio Nobel de Literatura en 2009 pola súa capacidade para describir "a paisaxe dos desposuídos".

## Obras 
* *Niederungen*, 1982.
* *Drückender Tango*, 1984.
* *O home é un grande faisán no mundo*, 1986 (*Der Mensch ist ein großer Fasan auf der Welt*, traducido ao galego por Frank Meyer en 2001).
* *Barfüßiger Februar*, 1987.
* *Reisende auf einem Bein*, 1989.
* *Wie Wahrnehmung sich erfindet*, 1990.
* *Der Teufel sitzt im Spiegel*, 1991.
* *Der Fuchs war damals schon der Jäger*, 1992.
* *Eine warme Kartoffel ist ein warmes Bett*, 1992.
* *Der Wächter nimmt seinen Kamm*, 1993.
* *Angekommen wie nicht da*, Lichtenfels (1994)
* *Herztier*, Reinbek bei Hamburg (1994)
* *Hunger und Seide*, 1995.
* *In der Falle*, 1996.
* *Heute wär ich mir lieber nicht begegnet*, 1997.
* *Der fremde Blick oder Das Leben ist ein Furz in der Laterne*, 1999.
* *Im Haarknoten wohnt eine Dame*, 2000.
* *Heimat ist das, was gesprochen wird*, 2001.
* *Der König verneigt sich und tötet*, 2003.
* *Die blassen Herren mit den Mokkatassen*, 2005.
* *Este sau nu este Ion*, 2005.
* *Randea do alento*, 2009 (*Atemschaukel*, traducido ao galego por Marga do Val en 2010).

## Notas 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil na web do Premio Nobel de Literatura
Economía de Bahrain

[thumb|left|250px|Edificios no [Bahrain.]]
O petróleo é responsábel por 60% das exportacións, 70% das rendas do goberno e 11% do produto interno bruto do Bahrain. O aluminio é o segundo produto de exportación. Outros segmentos importantes son o financeiro e a construción civil.

O país ten buscado diversificar e privatizar a súa economía para tornarse menos dependente do petróleo. Como parte deste esforzo, o país asinou un acordo de libre comercio cós Estados Unidos, o primeiro dos Estados Unidos cun país do Golfo Pérsico.

## Notas
Bambuco

O **bambuco** é un xénero musical propio de Colombia. Está considerado un dos máis representativos dese país, tanto é así que chegou a ser recoñecido entre os emblemas nacionais e como parte do folclore desta nación caribeña.

## Características
O seu ritmo, na partitura, básase nun compás binario con subdivisión ternaria (6/8), aínda que pode ser interpretado en compás ternario con subdivisión binaria o 3/4. O bambuco é unha composición baseada na co­pla e na toada cun certo aire mestizo. Trátase dun xénero moi descritivo, romántico e nostálxico, utilizado amplamente para expresar o orgullo e a altivez pola terra e a raza, tal como figura na letra da composición "*Son colombiano*" de Rafael Godoy.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bambuco, a música de Colombia 
* Tras a pegada do Bambuco
Carmen Prieto

**Carmen Prieto Rouco**, nada en Vilalba o 13 de xaneiro de 1901 e finada na mesma localidade o 11 de maio de 1977, foi unha poeta e dramaturga galega.
miniatura|Placa e casa da escritora na rúa Porta de Cima, de Vilalba
## Traxectoria 
Epígono de Rosalía de Castro, comezou a escribir moi nova. Algúns poemas publicados en *Horas de frebe* datan de cando tiña trece anos. A súa poesía, costumista e dun lirismo subxectivo, céntrase no mundo rural, frecuentemente cun ton anticaciquil. Formalmente, os seus versos amosan defectos no ritmo Colaborou en *Ideal Gallego*, e moitos dos seus poemas apareceron en *Faro Villalbés*. Está considerada unha das precursoras da escrita teatral galega canda Herminia Fariña. 

De ideoloxía católica conservadora, durante a Guerra Civil Española cantou as glorias de Francisco Franco. Deixou de publicar en galego ata 1956, cando editou o poemario bilingüe *Lluvia menuda*.

## Obra 
### Poemarios 
* *Horas de frebe* (1926)
* *Lluvia menuda* (1956, bilingüe)
* *A virxe viuda. Hestoria dun amor* (1964)
* *O derradeiro* (1977, póstumo)

### Obra teatral 
* *A loita* (1923, monólogo anticaciquil e de propaganda das Irmandades da Fala)
* *O lexionareo* (1925, monólogo patriota español con motivo da guerra de África)
* *O embargo* (traxedia)
* *Treidores celos* (zarzuela)
* *A boda do afillado* (monólogo)
* *O secreto da bruxa* (sainete)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
*
Emanuel Feuermann

**Emanuel Feuermann**, nado en Kolomyia o 22 de novembro de 1902 e finado en Nova York o 25 de maio de 1942, foi un violonchelista austríaco.

## Traxectoria 
Nacido nunha familia xudía. O seu pai tocaba o violín e o violoncello e foi o seu primeiro mestre. Seu irmán Sigmund tamén tiña talento musical, polo que seu pai decidiu trasladar a toda a familia a Viena en 1907. Aos nove anos, recibiu clases de Friedrich Buxbaum, chelo principal da Orquestra Filharmónica de Viena *(Wiener Philharmoniker)*, e estudou con Anton Walter na Universität für Musik und darstellende Kunst Wien en Viena. En febreiro de 1914, con once anos, dou o seu primeiro concerto, tocando o Concerto en Re maior de Joseph Haydn coa Wiener Philharmoniker, dirixida por Felix Weingartner.

En 1917, Feuermann foi a Leipzig onde estudou con Julius Klengel. En 1919 o chelista Friedrich Wilhelm Ludwig Grützmacher (1866-1919), o sobriño Friedrich Wilhelm Grützmacher morreu, e Klengel recomendou a Feuermann para o posto de Grützmacher no Conservatorio de Gürzenich en Colonia.

En 1929, Feuermann convértese no profesor da Universität der Künste Berlin en Berlín.

Colaborou con músicos como os violinistas Carl Flesch, Szymon Goldberg e Joseph Wolfsthal e Paul Hindemith, quen tocou a viola nun trío con Feuermann e Wolfsthal, o tamén violinista Jascha Heifetz e o pianista Artur Rubinstein.

O tres de abril de 1933, o ascenso do nazismo obrigouno a deixar o Conservatorio de Berlín polo feito de ser xudeu, polo que se trasladou a Londres xunto con Goldberg e Hindemith. Bronislaw Huberman axudou a Feuermann e á súa familia a escapar a Israel. Dende Israel se trasladarían aos Estados Unidos en 1937.

Ensinou no Curtis Institute of Music ata a súa morte.

Nos Estados Unidos, fixo moitas gravacións de música de cámara xunto co virtuoso do violín Jascha Heifetz, o gran pianista Arthur Rubinstein, entroutros. A súa relación con Paul Hindemith estropeouse cando Hindemith elixiu a Gregor Piatigorsky para a estrea do seu *Concerto para Violoncello*.

Morreu en 1942 por unha infección resultante dunha operación de almorrás.

Foi neno prodixio, e estaba considerado un virtuoso do seu tempo pola súa musicalidade e técnica. Decote era comparado co violinista Jascha Heifetz, con quen tocou con frecuencia música de cámara. Lémbranse tamén as súas interpretacións xunto ao director Eugene Ormandy.
Matilde Asensi

**Matilde Asensi Carratalá**, nada en Alacant en 1962, é unha xornalista e escritora española, adicada principalmente á novela histórica e de aventuras.

## Traxectoria 
Estudou xornalismo na Universidade Autónoma de Barcelona. Traballou durante tres anos nos informativos da Radio Alicante-SER, logo pasou a Radio Nacional de España como responsable dos informativos locais e provinciais, exercendo simultaneamente como correspondente da axencia EFE, e colaborando nos diarios provinciais *La Verdad* e *Diario Información*.

## Novelas 
* *El salón de ámbar* (1999) 
* *Iacobus* (2000)
* *El último Catón* (2001)
* *El origen perdido* (2003)
* *Peregrinatio* (2004)
* *Todo baijo el cielo* (2006)
* *Tierra firme* (2007)

## Premios literarios 
### Finalista 
* Cidade de San Sebastián (1995).
* Gabriel Miró (1996).

### Primeiro premio 
* Premio de contos no XV Certame Literario Juan Ortiz del Barco (1996), de Cádiz.
* XVI Premio de Novela Curta Felipe Trigo (1997), de Badaxoz.

## Véxase tamén 
### Ligazóns 
* Web Oficial de Matilde Asensi
Erskine Childers

**Robert Erskine Childers**, nado o 25 de xuño de 1870 e asasinado o 24 de novembro de 1922, foi un escritor e activista nacionalista irlandés.

## Traxectoria 
Era o fillo do erudito orientalista británico Robert Caesar Childers, curmán de Hugh Childers e Robert Barton, e pai do cuarto presidente de Irlanda, Erskine Hamilton Childers.

É ben coñecido pola súa novela *The Riddle of the Sands*. A súa condición de nacionalista irlandés levouno a ser executado polo emerxente *Irish Free State* durante a Guerra Civil Irlandesa.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Free ebooks of "Riddle of the Sands" and "In the Ranks of the CIV", optimized for printing, plus selected Childers bibliography 
* Childer's rebuttal to the Dail in 1922 that he had served in the British Secret Service.
Ráfide

**Ráfide** (do grego *rhaphides*, *agulla*), é a designación dada en bioloxía a cristais aciculares (isto é, en forma de agulla) que se forman por deposición de oxalato de calcio ou de carbonato de calcio no protoplasma de células especializadas, designadas por idioblastos, existentes nos tecidos dalgunhas plantas. A presenza dos ráfides é unha defensa contra herbívoros, xa que os cristais inflixen microlesións nas mucosas ou na pel dos animais que esmaguen ou inxiran a planta, potenciando, en conxunto cas substancias irritantes nela contidas, unha reacción en xeral acompañada por un edema.

Unha planta en cuxas follas hai numerosos idioblastos con ráfides de oxalato de calcio é a *Dieffenbachia seguine*,  moi usada como planta ornamental de interior. O efecto irritante das súas follas é debido ás microlesións causadas polos cristais contidos nas células dispersas no seu parénquima.

## Ligazóns externas
*Fotografía de ráfides de *Sanseveria*
*Fotografía de ráfides obtidas por microscopía electrónica de barrido
*Lista de plantas comúns que conteñen ráfides 
*Plantas Tóxicas
Toba, Xapón

**Toba** (鳥羽市, とばし, *Toba-shi*) é un concello da prefectura de Mie no Xapón. Está situado ao leste da prefectura, na parte sur da península de Shima, na zona da provincia histórica de Shima, ao sur da rexión de Chūbu, ao oeste da rexión de Tōkai e ao leste da rexión de Kinki, no centro da illa de Honshu. A súa superficie é de 107,99&nbsp;km², a poboación é de 21.627 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 200 hab./km².

O concello de Toba limita cos concellos de Ise e Shima.

## Historia 
A cidade de Toba foi fundada após a fusión dun concello de vila e 7 concellos de aldeas do distrito de Shima en 1 de novembro de 1954.

## Cidades irmandadas 
*  Santa Barbara (1966).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Toba .
Shibuya

**Shibuya** (渋谷区, しぶやく, *Shibuya-ku*) é un barrio especial da prefectura de Tokyo no Xapón. Está situado no sur da rexión de Kanto e ao leste da prefectura, na parte leste da illa de Honshu. A súa superficie é de 15,11&nbsp;km², a poboación é de 203.569 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 13.470 hab./km².

O barrio de Shibuya limita cos barrios de Setagaya, Meguro, Shinagawa, Minato, Shinjuku, Nakano e Suginami.

## Embaixadas 
No barrio de Shibuya localízanse as embaixadas de varios países.

## Universidades 
* Universidade de Aoyama-Gakuin (青山学院大学).
* Universidaded de Tōkai (東海大学).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Barrios de Tokyo

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do barrio de Shibuya  .
Noda

**Noda** (野田市, のだし, *Noda-shi*) é un concello xaponés da prefectura de Chiba. Está situado no centro da rexión de Kanto e ao noroeste da prefectura, na zona de provincia histórica de Shimōsa, na parte leste da illa de Honshu. A súa superficie é de 103,54&nbsp;km², a poboación é de 154.693 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 1.490 hab./km².

O concello de Noda limita cos concellos de Kashiwa, Nagareyama (que son da prefectura de Chiba); Yoshikawa, Matsubushi, Kasukabe, Sugito, Satte (que son da prefectura de Saitama); Goka, Sakai, Bandō, Jōsō e Moriya (estes últimos son da prefectura de Ibaraki).

## Véxase tamén 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Noda .
Brook Lopez

**Brook Robert Lopez**, nado no barrio de North Hollywood, nos Ánxeles, o 1 de abril de 1988, é un xogador profesional de baloncesto estadounidense que xoga nos Milwaukee Bucks da National Basketball Association (NBA). Mide 2,13 metros e xoga na posición de pivote.

É irmán xemelgo de Robin Lopez, elixido polos Phoenix Suns no mesmo draft. Ambos os dous son fillos dun emigrante cubano, Heriberto Lopez, e da estadounidense Deborah Ledford, que foi olímpica en natación.

## Traxectoria 
### Universidade 
Xogou durante dúas tempadas xunto co seu irmán cos *Cardinals* da Universidade de Stanford. Na súa primeira tempada fixo 12,6 puntos, 6,0 rebotes e 1,7 tapóns, o que lle valeu para ser incluído no mellor quinteto de novatos da Pacific Ten Conference. Na súa segunda tempada liderou ao seu equipo en puntos (19,3 por partido), e rebotes (8,2), sendo o terceiro da liga en tapóns (2,1). En marzo de 2008, tanto el coma o seu irmán anunciaron a súa intención de presentarse ao Draft da NBA. No total da súa traxectoria universitaria fixo 16,0 puntos e 7,1 rebotes por partido.

### Profesional 
Foi elixido na décima posición da primeira rolda do Draft da NBA de 2008 polos New Jersey Nets, equipo polo que asinou contrato por dúas tempadas, con opción a outras dúas, por 1,7 e 1,8 millóns de dólares respetivamente as dúas primeiras campañas. Na súa primeira campaña na liga disputou o Rookie Challenge e foi incluído no mellor quinteto de rookies da liga tras facer 13 puntos, 8.1 rebotes e 1.9 tapóns, xogando os 82 partidos de liga regular. Rematou terceiro na votación do Rookie do ano da NBA.

O 22 de xuño de 2017, Lopez foi traspasado ós Los Angeles Lakers xunto os dereitos de Kyle Kuzma, a cambio de D'Angelo Russell e Timofey Mozgov.

O 17 de xullo de 2018, Lopez asinou cos Milwaukee Bucks.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Robin Lopez

### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Xunco

miniatura|*Juncus articulatus*
O **xunco** (xénero ***Juncus*** L. 1753) é unha planta da familia das xuncáceas, moi común na conca mediterránea, en América e África, con máis de 225 especies.

## Morfoloxía 
O seu tamaño habitual é de 9 dm de altura. Vive en solos húmidos, en ribeiras e pantanos. A folla é cilíndrica, alargada, recta e flexible. Florece de abril a xullo.

A flor é composta, pequena e de cor parda. O froito é ovalado de cor marrón.

## Uso 
Utilízase o talo, en cestaría, para facer teitumes e sebes naturais.

## Especies seleccionadas 
* *Juncus abortivus* Chapm. 
* *Juncus acuminatus* Salzm. ex Steud. 
* *Juncus acutus* (L.) Torr. ex Retz. 
* *Juncus acutiflorus* Ehrh. ex Hoffm. 
* *Juncus albescens* (Lange) Fernald 
* *Juncus aletaiensis* K.F.Wu 
* *Juncus alexandri* L.A.S.Johnson 
* *Juncus alpestris* Gliem. ex Bab. 
* *Juncus altus* Buchenau 
* *Juncus anatolicus* Snogerup 
* *Juncus anceps* Laharpe 
* *Juncus andreanus* Weath. 
* *Juncus angustifolius* Wulfen 
* *Juncus squarrosus* 
* *Juncus validus* Coville 
* *Juncus vallis-demonis* Lojac. 
* *Juncus viviparus* Conrad 
* *Juncus welwitschii* Hochst. ex Steud. 
* *Juncus woroschilovii* Nechaev

## Os xuncos na cultura popular galega 
Os xuncos serven para diferenciar un posible mal de ollo dunha envexa ou dun feitixo das bruxería. Para isto cómpre tomar tres xuncas dun mesmo pé e cortalas á mesma altura; logo átase a cada unha delas un papeliño onde se escribiron os tres nomes das citadas doenzas. Ó cabo de tres días mírase cal das tres xuncas creceu máis que as outras e o papel indicará a doenza que se sofre.

## Notas 
## Ligazóns externas
Rafelcofer

**Rafelcofer** é un concello da comarca da Safor, provincia de Valencia na Comunidade Valenciana. Ten 2,1&nbsp;km² e 1505 habitantes. Localízase na Horta de Gandia. A igrexa parroquial, dedicada a santo Antonio e do século XIX, é de estilo neoclásico. A corporación municipal componse de 6 concelleiros do PSPV, 2 do PP e 1 do Bloc.
Fridtjof Nansen

**Fridtjof Wedel-Jarlsberg Nansen**, nado en Oslo o 10 de outubro de 1861 e finado en Lysaker, Bærum o 13 de maio de 1930, foi un explorador, científico e diplomático noruegués.

## Traxectoria 
Entre outras actividades, realizou varias viaxe polares patrocinadas polo rei Óscar II de Suecia e Noruega.

Recibiu o premio Nobel da Paz en 1922 polo seu traballo como Alto Comisionado da Sociedade de Nacións. Está considerado unha das maiores personalidades da historia de Noruega.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Pasaporte Nansen

### Ligazóns externas 
* Nevasport - A extraordinaria vida de Fridtjof Nansen 
* Fridtjof Nansen Picture Database