open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Odón II do Condado de Borgoña

**Odón I de Andechs e Merania** (e Odón II de Borgoña), nado en 1180 e finado en 1234, foi conde de Andechs, duque de Merania (ou Andechs-Merania e conde de Borgoña por matrimonio coa condesa Beatriz II de Borgoña. O seu irmán Henrique recibiu o goberno das marcas de Istria e de Carniola, que formaban parte do ducado de Merania e polo tanto suxeitas feudalmente a Odón, pero á súa morte en 1228, estes territorios pasaron tamén a seren administrados directamente por Odón.
## Traxectoria 
Odón naceu en 1180, fillo do conde de Andechs e duque de Merania Bertoldo IV de Diessen e de Inés da Baixa Lusacia. Á morte do seu pai en 1204, sucedeuno como conde de Andechs e duque de Andechs-Merania aos 24 anos. En 1208 converteuse en conde de Borgoña por matrimonio coa condesa Beatriz II de Borgoña coa que tivo como fillos a:

*O futuro duque Odón II de Andechs e Merania e conde Odón III de Borgoña (1208-1248).
*Inés de Andechs (m. 1263).
*Beatriz de Andechs (m. 1265).
*Margarida de Andechs (m. 1271).
*Alix ou Adelaida de Merania (m. 1279), futura condesa Adelaida I de Borgoña.
*Isabel de Andechs (m. 1272).

En 1208 o emperador xermánico Filipe de Suabia foi asasinado en Bamberg (a 250 km ao norte de Andechs) polo seu rival, o emperador xermánico Odón IV. Membros da Casa dos Andechs (o seu irmán Henrique II de Istria e I de Carniola e o príncipe bispo de Bamberg, Egnert) estiveron implicados no crime. O castelo de Andechs foi entón completamente destruído e a casa de Andechs perdeu todos os seus títulos e bens por decisión do emperador Odón IV, en 1209 (aínda que parece que conservou o dominio polo menos en parte), e tamén confiscaron as súas terras bávaras, que pasaron aos Wittelsbach. Odón II de Borgoña intentou reconciliarse coa autoridade imperial para recuperar as posesións da familia, cousa que parece ter conseguido, e os Andech foron rehabilitados e Henrique volveu gobernar ata a súa morte sen fillos en 1228, cando Odón II o sucedeu en Istria e Carniola.

En 1231 morreu aos 38 anos a súa muller, a condesa Beatriz II de Borgoña. Odón quedou como conde co nome de Odón II de Borgoña. Morreu en Besançon en 1234 aos 54 anos. Sucedeuno o seu fillo Odón II de Andechs e Merania, que no condado de Borgoña foi Odón III de Borgoña.
Matilde de Artois (1268-1329)

miniatura| Matilde de Artois
**Matilde de Artois** (en francés: ''Mahaut d'Artois* ), nada en 1268 e finada en París o 28 de outubro de 1329, tamén coñecida como *Mathilda'', foi unha nobre francesa, a única filla de Roberto II de Artois, conde de Artois e Amicia de Courtenay.
## Traxectoria 
### Liñaxe 
Os seus avós paternos eran Roberto I, conde de Artois, e Matilde de Brabante. Os seus avós maternos eran Pedro de Courtenay, señor de Courtenay e Petronila de Joigny.
### Irmáns 
# Filipe de Artois (1269 - 1298), casado con Branca de Dreux, filla de Xoán II, duque de Bretaña, de quen tivo cinco fillos.
# Roberto de Artois (n. 1271), que morreu novo.
### Matrimonio e descendencia 
En 1291, Matilde casou con Odón IV, conde de Borgoña, de quen tivo tres fillos, entre eles dúas fillas que casaron cos príncipes de Francia:

* Xoana II (1292-1330), casada con Filipe de Poitiers, máis tarde rei Filipe V.
* Branca (1296? -1326), casada con Carlos IV de Francia.
* Roberto (1300-1315).

Debido á morte prematura do seu irmán Filipe en 1298, herdou o condado de Artois á morte do seu pai en 1302, en lugar do seu sobriño Roberto (a pretensión deste último á herdanza baseábase na proximidade consanguínea). Aínda que el reiteradamente desafiaba esta decisión, os dereitos de Matilda sobre o condado foron constantemente mantidos. Foi unha administradora capaz e conseguiu vencer moitas rebelións perpetradas por membros da nobreza. O seu principal administrador foi o bispo da diocese de Arres, Thierry d'Hérisson. Á súa morte en 1329, o condado foi herdado pola súa filla Xoana, condesa de Borgoña, raíña viúva de Filipe V de Francia.

Tras a morte do recentemente nacido rei Xoán I de Francia, no reino se rumoreaba que Matilde o envelenara, xa que manifestou un sospeitoso interese en presentar o rei aos grandes baróns, tras o cal, esa mesma noite, malia que gozaba de boa saúde, o rei caeu enfermo e morreu na madrugada do día seguinte. Á súa morte, o condado foi herdado pola súa filla Xoana II, condesa de Borgoña.
## Na ficción 
Matilde de Artois é unha das personaxes principais d'*Os reis malditos*, unha serie de novelas históricas escritas por Maurice Druon. Druon descríbea como a envelenadora do rei Lois X e do seu fillo recentemente nado, sendo á súa vez envelenada por unha criada, que orixinalmente a axudou a envelenar aos reis. Foi interpretada por Hélène Duc na miniserie para televisión de 1972 e por Jeanne Moreau no *remake de* 2005.
## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
*
*
*
*
Alessia Rovelli

**Alessia Rovelli**, nada en Roma en 1957, é unha numismática italiana.

## Traxectoria 
Alessia Rovelli, nada en Roma en 1957, licenciouse en Historia Medieval na Universidade de Roma *La Sapienza*, e especializouse na Escola Nacional de Arqueoloxía, adscrita á mesma universidade. Posteriormente doutorouse na Universidade de Florencia.

Rovelli impartiru clases de Numismática Medieval na Universidade de Venecia, de Numismática Antiga na Universidade de Trieste, de Historia Monetaria do Occidente Medieval na Universidade de Roma e de Numismática da Antigüidade Tardía na Escola Italiana de Arqueoloxía de Atenas. Finalmente, accedeu a un posto como profesora asociada de Numismática na Universidade de Tuscia en Viterbo.

## Publicacións 
Esta é unha escolma das abundantes referencias bibliográficas producidas por Alessia Rovelli ao longo da súa carreira:

* (1995). ''l denaro carolingio nel Meridione  d'Italia. Una discussione da riaprire*. Annali dell’Istituto Italiano di Numismatica 42. Páxinas 255-262.
* (2000). "Some considerations on the coinage of Lombard and Carolingian Italy" (con I. L. Hansen  e C. Wickham)  *The  long eighth century.* Brill, Leiden. Páxinas 195-223.
* (2003). "I denari di Carlo Magno con la  legenda +CARLVS REX FR ET LANGACPATROM e il monogramma in greco". En *Annali dell’Istituto Italiano di Numismatica* 50. Páxinas 217-225.
* (2009). "Patrimonium beati Petri : emissione e  circolazione *monetaria nel Lazio settentrionale (XI-XIV secolo) ". En Annali'' dell'Istituto Italiano di Numismatica 55. Páxinas 171-194.
* (2009). "Emission  monétaire et administration dans le royaume d'Italie, a propos  des analyses des deniers carolingiens du Cabinet des Médailles. En *Revue  Numismatique*, 165. Páxinas 187-201.
* (2010). "Nuove zecche e  circolazione monetaria tra X e XIII secolo : l'esempio del Lazio e  della Toscana ". En *Archeologia  Medievale* 37. Páxinas 163-170.
* (2011). "Le zecche nell’Italia carolingia e ottoniana. Un quadro d’insieme". En Travaini, L.; e Bazzini, M. ''Le  zecche italiane fino all'Unità*. Istituto poligrafico e Zecca  dello Stato, Roma.
* (2011). "Archeologia Medievale 37". En *Archeologia  Medievale'' 37. Páxinas.163-170.Notas

## Notas
Mancomunidade de Polonia e Lituania

A **Mancomunidade de Polonia e Lituania** ou a **República das Dúas Nacións**, coñecida formalmente como **Reino de Polonia e Gran Ducado de Lituania**, e, despois de 1791, **Mancomunidade de Polonia**, foi un estado e federación  de Polonia e Lituania gobernadas por un monarca común en unión real, que era tanto rei de Polonia como gran duque de Lituania. Foi un dos países máis grandes e máis poboados da Europa dos séculos XVI ao XVII. Na súa maior extensión territorial, a principios do século XVII, a mancomunidade cubría case un millón de quilómetros cadrados e a partir de 1618 tiña unha poboación multiétnica de case doce millóns de persoas. O polaco e o latín eran as dúas linguas cooficiais.

A mancomunidade estableceuse mediante a Unión de Lublin en xullo de 1569, mais a Coroa do Reino de Polonia e o Gran Ducado de Lituania estiveron nunha unión persoal de facto desde 1386 co matrimonio da raíña polaca Heduvixes e o Gran Duque de Lituania Ladislau, que foi coroado rei *iure uxoris* Ladislau II Jagiełło de Polonia. A Primeira Partición en 1772 e a Segunda Partición en 1793 reduciron moito o tamaño do estado e a mancomunidade foi separada coa Terceira Partición en 1795.

A unión posuía moitas características únicas entre os estados contemporáneos. O seu sistema político caracterizábase por estritos controis ao poder monárquico. Estes controis foron promulgados por unha lexislatura (*sejm*) controlada pola nobreza (*szlachta*). Este sistema idiosincrático foi un precursor dos conceptos modernos de democracia, a partir de 1791 de monarquía constitucional e de federación. Aínda que os dous estados compoñentes da mancomunidade eran formalmente iguais, Polonia era o socio dominante na unión.

A República das Dúas Nacións estivo marcada por altos niveis de diversidade étnica e pola relativa tolerancia relixiosa, garantida pola Lei da Confederación de Varsovia de 1573; con todo, o grao de liberdade relixiosa variou co paso do tempo. A Constitución de 1791 recoñeceu o catolicismo como a "relixión dominante", a diferenza da Confederación de Varsovia, mais a liberdade de relixión aínda se concedeu con ela. entrou nun período prolongado de declive político, militar e económico. A súa crecente debilidade levouna á súa repartición entre os seus veciños (Austria, Prusia e Rusia) a finais do século XVIII. Pouco antes da súa desaparición, a mancomunidade adoptou un esforzo de reforma masivo e promulgou a Constitución do 3 de maio, que foi a primeira constitución codificada na historia moderna de Europa e a segunda na historia do mundo moderno despois da Constitución dos Estados Unidos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Commonwealth of Diverse Cultures: Poland's Heritage 
* Knowledge passage 
* The Polish–Lithuanian Commonwealth–Maps, history of cities in Poland, Ukraine, Belarus and Lithuania 
* The Polish-Lithuanian Commonwealth on BBC's "In Our Time" 14 Oct. 2021 with the participation of Robert Frost from the Burnett Fletcher Chair of History; Katarzyna Kosior, Lecturer in Early Modern History and Professor Norman Davies
María José Pérez Pena

**María José Pérez Pena**, nada en Sada , é unha maxistrada galega.

## Traxectoria 
Empezou a traballar en Amurrio en 1978 e despois trasladouse a Corcubión, sendo a primeira xuíza en Galicia.  Posteriormente, exerceu como maxistrada en Lugo e logo como maxistrada da Audiencia Provincial da Coruña.

## Notas 
´
Gota chinesa

[miniatura|Unha reprodución do sistema de tortura coñecido como gota chinesa no [Memorial Berlín Hohenschönhausen.]]
A **gota chinesa**  ou **tortura da gota de auga** é un método de tortura psicolóxica. Non debe ser confundida coa bota malaia, outro método de tortura que pola súa homofonía ás veces se confunde incorrectamente como "gota malaia".

## Descrición 
Consistía en inmobilizar un reo en decúbito supino —tombado boca arriba—, de modo que caese sobre a súa fronte unha gota de auga fría cada cinco segundos. Despois dalgunhas horas, o goteo continuo provocaba dano físico na súa pel, similar ao que sofren as xemas dos dedos despois dun baño de inmersión.

Pero a verdadeira tortura para a vítima era a tolemia que lle provocaría o non poder durmir, debido á constante interrupción das gotas, nin tampouco poder beber esa auga cando a sede atacase, co cal aos poucos días sobreviña a morte por paro cardíaco.

É por ese motivo que se lle coñece tamén como tortura chinesa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Tortura por auga
Mario Gila Fuentes

**Mario Gila Fuentes**, nado en Barcelona o 29 de agosto de 2000, é un futbolista español que xoga na posición de defensa no Real Madrid Castilla Club de Fútbol da Primeira Federación, terceira categoría do fútbol de España.

## Traxectoria 
Gila iniciouse aos nove anos no club Santa Perpetua de Moguda en 2009, e onde permaneceu até 2013. De alí fixo un periplo por diferentes clubs cataláns até recalar nas formativas do Real Club Deportivo Espanyol en 2017. Na disciplina «perica» formou parte do equipo na categoría xuvenil na tempada 2017-18.

En 2018 incorporouse ás categorías inferiores do Real Madrid Club de Fútbol. Formou parte do equipo xuvenil, antes de incorporarse ao equipo filial en 2019. As súas boas actuacións valéronlle para ser convocado como internacional sub-19 con España. Un dos seus principais logros foi a súa participación na Liga de Campións Xuvenil (Youth League) no curso 2018-19, onde xogou tres encontros como titular, nos que anotou un tanto, o seu primeiro en competición internacional UEFA.

Pouco a pouco foi progresando ata converterse no piar da defensa do Real Madrid adestrada por Raúl González Blanco, e espertou o interese de varios clubs europeos, chegando incluso a rexeitar unha oferta da Unione Sportiva Sassuolo Calcio da Serie A de Italia.

## Estatísticas 
### Clubs 
## Notas 
;Referencias
José Valle Armesto

**José Valle Armesto**, nado en Vilaseca (Negueira de Muñiz) en 1870 e finado en Xixón o 1 de marzo de 1960, foi un inventor galego.
## Traxectoria 
Marchou novo traballar como camioneiro en Xixón. Estivo en Cuba durante un tempo, serviu no exército e despois comezou a traballar como viaxante. Inventou o abrelatas de peto en 1910.

## Notas
Hans-Ulrich Geiger

:*Para o físico alemán, véxase **Hans Geiger***.

**Hans-Ulrich Geiger**, nado en Biel en 1937, é un numismático suízo.

## Traxectoria 
Hans-Ulrich Geiger naceu en 1937 na cidade de Biel (ou Bienne) e pasou a súa infancia en Ligerz, ao pé do Lago de Biel.

En 1959 acadou a súa titulación como bibliotecario e traballou no Gabinete de Medallas do cantón de Vaud, en Losana, así como na biblioteca municipal e universitaria de Berna.

Despois do seu doutoramento ingresou como consrvador no gabinete numismático do Banco Nacional Suízo en Zürich, no que permaneceu ata 1990. Así mesmo, desde 1988 forma parte da Sociedade Numismática Austríaca, a partir de 2008 como membro honorario. Desde 2009 é tamén membro honorario do Consello Internacional de Numismática.

## Publicacións 
Esta é unha escolma dalgúns dos traballos monográficos de Geiger publicados ao longo da súa traxectoria:

* (1968). *Der Beginn der Gold- und Dickmünzenprägung in Bern* [tese de doutoramento]. Historischen Vereins des Kantons Bern, Berna.
* (1969). ''Münzen und Medaillen aus dem Bernischen Historischen Museum / Monnaies et médailles du Musée d'histoire de Berne* (con B. Kapossy). Stämpfli, Berna.
* (1969). *Monnaies et médailles du Musée d'histoire de Berne ( Münzen und Medaillen aus dem Bernischen historischen Museum*. Stämpfli, Berna.
* (1969). *Das Schweizerische Landesmuseum: Hauptstücke aus seinen Sammlungen / Le Musée national suisse: oeuvres maîtresses de ses collections* (con C. Lapaire). Stämpfli, Berna.
* (1973). *Schweizerische Münzen des Mittelalters*. Haupt, Berna.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Fotografía de Geiger, Hans-Ulrich*(www.numis-online.ch)''
Isabel Hardwich

**Isabel Helen Hardwich,** de solteira Cox, nada en Streatham  (Londres) o 19 de setembro de 1919 e finada en Trafford o19 de febreiro de 1987, foi unha enxeñeira eléctrica inglesa, experta en fotometría e membro e presidenta da Women's Engineering Society .

## Traxectoria 
Isabel Helen Cox   asistiu á Furzedown Primary School e á Streatham Secondary School (ambas escolas do London County Council).  Foi aceptada no Newnham College, Cambridge, para estudar Ciencias Naturais, onde estudou de 1938 a 1941 e especializouse en física.  En 1941, uniuse á *Metropolitan - Vickers Electrical Company Ltd* (Metropolitan - Vickers), en Stretford, Manchester,  completando unha aprendizaxe universitaria inicial de dous anos en enxeñería.  Ese mesmo ano casou con John Norman Hardwich, que naquel momento traballaba como enxeñeiro no High Voltage Research Laboratory de Metropolitan - Vickers. Foi asociado e partidario da Women's Engineering Society, compartindo a xestión do fogar para que Isabel puidese seguir traballando en Metropolitan - Vickers. 

En 1959, Hardwich estaba a traballar co berilio para atopar o método óptimo de refinar, fundir e soldalo, para o seu uso en latas con uranio enriquecido dentro de reactores nucleares .  Foi a única enxeñeira delegada na conferencia IEE celebrada en Belfast en maio de 1963. Ela xogou un papel fundamental nas primeiras seis conferencias internacionais de mulleres enxeñeiras e científicas, especialmente na organización da segunda conferencia celebrada en Cambridge en 1967.  Ela uniuse en 1941 e axudou a establecer a súa filial de Manchester o ano despois, xunto coa súa amiga íntima, a enxeñeira de motores Elsie Eleanor Verity e Dorothy Smith, unha colega de Metropolitan - Vickers. Máis tarde, foi presidenta da sesión de 1947 a 1948. Como presidenta, pronunciou a primeira charla organizada pola filial de Manchester nese ano, un discurso titulado "Light Up Our Darkness", que presentou a teoría da relatividade .  Foi entón vicepresidenta da sociedade de 1956 a 1960 e presidenta de 1961 a 1962, 

## Notas
Cicely Thompson

**Cicely Thompson,** nada o 9 de xuño de 1919 en Great Ouseburn (Inglaterra) e finada o 3 de febreiro de 2008, foi unha enxeñeira nuclear. 

## Biografía 
Jane Cecily Thompson era fila de James Osbert Thompson e Jane Harrision Highmoor. O seu pai era arquitecto-aparellador.  Adicouse á enxeñería  cando se uniu ao servizo de electricidade de Leicester, comezando unha carreira no deseño e desenvolvemento de centrais eléctricas. 

## Carreira 
En 1956, Thompson uniuse ao John Thompson Group of Associated Electrical Industries (AEIJTG) e foi a única muller dos equipos que deseñaron dúas centrais nucleares para a Central Electricity Authority, incluíndo a planta Hinckley Point B e máis tarde a central Dungeness Electric. 

En 1958, uniuse á Institución de Enxeñeiros Eléctricos e fíxose membro en 1986. 

En 1980, traballou como enxeñeira de proxectos en Nuclear Power Co (Risley). Recibiu un MBE en 1980 polo seu traballo na industria nuclear. 

## Apoio ás mulleres na enxeñaría 
Thompson uniuse á Women's Engineering Society (WES) en 1947. En 1972, Thompson fixo unha xira por Gran Bretaña dando conferencias "Verena Holmes", deseñadas para animar a máis nenas a estudar enxeñería. 

Entre 1977 e 1981, Thompson foi membro do comité da rama de Manchester da Women's Engineering Society. Foi elixida presidenta de WES en 1963 e 1965, sucedendo a Isabel Hardwich no cargo en 1963.  Thompson non puido cumprir os dous anos completos no cargo debido ao seu traballo en Italia, e foi substituída por Dorothy Cridlan, pero retomou a presidencia en 1965.  e asistiu á segunda conferencia ICWES en Cambridge en 1967 .

En 1989 publicou unha historia da Women's Engineering Society e en 1990 recibiu a Medalla Isabel Hardwich. 

Tamén foi elixida membro da Society of Women Engineers. 

## Notas
Anthony Wong Chau-sang

**Anthony Wong Chau-sang**, nado como **Anthony William Perry** en Hong Kong o 2 de setembro de 1961, coñecido como **Anthony Wong**, é un actor británico de Hong Kong célebre polos seus papeis en filmes como *Hard Boiled* (1992), *Mou gaan dou* (2002) e *The Mummy: Tomb of the Dragon Emperor* (2008).

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Anthony William Perry naceu o 2 de setembro de 1961 dunha nai etnicamente de Hong Kong, Wong Juen Yee, da que adoptou o seu nome artístico, e Frederick William Perry (1914-1988) inglés de nacemento, que serviu na RAF durante a segunda guerra mundial e máis tarde como oficial colonial. Frederick Perry abandonou a familia cando Wong tiña catro anos, polo que viviu coa súa nai "na escaleira dun edificio de antes da guerra en Wan Chai" ata que foi enviado a vivir con varios parentes durante dous anos mentres a súa nai "mantiña tres traballos". Declarou nunha entrevista que a súa etnia mixta inicialmente provocou que fose tipificado como un malvado, debido ao racismo institucionalizado na cinema de Hong Kong|industria cinematográfica de Hong Kong]] durante este período. Con todo, gañou un premio de cinema de Hong Kong pola súa actuación como un asasino en serie real que facía baozis coa carne das súas vítimas, en *The Untold Story* en 1993.

Nos anos seguintes, Wong apareceu nunha ampla gama de filmes de xénero, incluíndo ''Rock n' Roll Cop*, *Hard Boiled*, *The Heroic Trio*, *Mou gaan dou*, *The Mission* e *The Medallion*. Tamén tivo varias aparicións na popular serie de filmes *Young and Dangerous* como Tai Fei; un gánster da tríade rival da da personaxe de Ekin Cheng, Chan Ho-nam, un ambicioso gánster do que Tai Fei finalmente se fai amigo.

Wong tamén apareceu en varias filmes internacionais en inglés, como *The Painted Veil* e *The Mummy: Tomb of the Dragon Emperor*. En 1995, Wong fixo o seu debut como director con *The New Tenant''.

## Vida persoal 
Wong casou con Jane Ng Wai Zing en 1996 e tiveron dous fillos, Wong Yat Yat (nado en 1996) e Ulysses Wong (nado en 1998). Wong dedicouse a coidar a súa nai, que tiña demencia, mentres que os seus fillos vivían fóra de Hong Kong. En xuño de 2018, revelouse que tiña un fillo chamado William (nado 1998), cunha muller só coñecida como "Joyce", sobriña do veterano actor e produtor John Shum.

En marzo de 2018, Wong coñeceu os seus medio irmáns, os xemelgos John William e David Frederick Perry, despois de que a BBC publicase unha historia sobre a busca de Wong da súa familia. Tamén ten unha medio irmá, Vera Ann. O seu pai faleceu en 1988 en Australia, onde el e a súa primeira familia se estableceran tras deixar Hong Kong. Os seus medio irmáns non souberon da existencia de Wong ata que se publicou a historia na BBC. o que segundo dixo fixo que se reducisen as súas oportunidades de actuar na China continental. Tamén mostrou o seu apoio ás protestas de Hong Kong de 2019–20.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Anthony Wong bio
* Anthony Wong (sound & video) 
* 13 Stupid Questions for Anthony Wong
Gian Guido Belloni

**Gian Guido Belloni**, nado en Milán o 21 de setembro de 1919 e finado na mesma cidade o 21 de agosto de 1996, foi un historiador e numismático italiano especializado na Antigüidade romana e grega.

## Traxectoria 
Gian Guido Belloni naceu o 21 de setembro de 1919 en Milán.

A súa carreira estivo moi vinculada ao ámbito museal. No Museo das Arte Decorativas de Milán ocupou os postos de conservador, vicedirector e, finalmente, director. Do mesmo xeito, entre 1968 e 1972 dirixiu o Museo Arqueolóxico e o Gabinete Numismático de Milán.

A partir de 1972, a súa actividade centrouse exclusivamente no ensino universitario, logo de que en 1962 acadara a súa habilitación para a docencia de Numismática. Na Universidade de Xénova foi profesor de Numismática Antiga (1971-1980) e de Historia Romana (1980-1982). En 1982 pasou definitivamente á Universidade Católica do Sagrado Corazón, en Milán, onde xa se encargaba da materia de Numismática xa desde 1968, dado que nese ano acadou a cátedra de Antigüidade romana, que ocupou ata a súa xubilación en marzo de 1995.

## Recoñecementos 
En recoñecemento ás súas achegas á historia e á numismática, Gian Guido Belloni foi nomeado Cabaleiro Oficial da República e Comendador da Orde de Chipre.

## Publicacións 
Esta é unha escolma dos traballos monográficos máis salientables dos publicados por Gian Guido Belloni ao longo da súa traxectoria:

* (1956). *Avori tardo-classici e altomedioevali*. A. Martello, Milán.
* (1958). *I capitelli romani di Milano*. Centro nazionale di Studi per la Storia dell' Architettura, Roma.
* (1960). ''Le monete romane dell'età repubblicana*. Comune di Milano, Milán.
* (1966). *monete greche e romane del Museo teatrale alla Scala*. Nuove edizioni, Milán.
* (1974). *Significati storico-politici delle figurazioni e delle scritte delle monete da Augusto a Traiano (Zecche di Roma e 'imperatorie')*. De Gruyter, Berlín / Nova York.
* (1977). *Gabinetto Numismatico* (2 tomos). Electa, Milán.
* (1993). *La moneta romana: società, politica, cultura*. NIS, Roma.
* (1996). *L'uomo romano: affermazione del dominio e fermenti dello spirito*. Capelli, Boloña.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Airoldi, F. et al. (2019). *ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ. Gian Guido Belloni (1919-1996) *. Educatt, Milán. ISBN 978-88-9335-552-0
* Pera, R. et al. (ed.) (1996). *Gian Guido Belloni. Scritti di Archeologia, Storia e Numismatica*. Ed. Vita e Pensiero, Milán. ISBN 9788834324554
* Pera, R. (1997). "Ricordo di Gian Guido Belloni". En *Rassegna di Studi del Civico Museo Archeologico e del Civico Gabinetto Numismatico di Milano*. Nº 59-60. Páxina 213. ISSN 1120-0243
* Perassi, C. (1997). "Gian Guido Belloni". En *Rivista Italiana di Numismatica*. 98. Páxinas 323-325.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Gorini, G. (1988). "Cento anni della Rivista italiana di numismatica". En *Rivista italiana di numismatica''. XC.
Johann Friedrich Naumann

**Johann Friedrich Naumann**, nado o 14 de febreiro de 1780 en Prosigk, Reino de Prusia, e finado na mesma localidade o 15 de agosto de 1857, foi un naturalista, ornitólogo e gravador alemán.

Está considerado como o fundador da ornitoloxía na Europa central.

## Traxectoria 
Johann Friedrich Naumann era fillo de Johann Andreas Naumann, un coñecido ornitólogo. Despois de asistir á escola en Dessau, regresou á súa casa e dedicouse ao estudo da agricultura, a botánica, a xeoloxía e a ornitoloxía. 

Máis tarde dirixiu a súa atención especialmente á ornitoloxía, estudando as aves de Alemaña. Froito disto é a súa monumental obra *Naturgeschichte der Vögel Deutschlands* en 13 volumes, publicada en Leipzig en 1822, adornada con placas dun gran número de aves que el mesmo gravou.

Ademis desta obra foi o autor de numerosos traballos ornitolóxicos.

## Algunhas obras 
* *Taxidermie oder die Lehre, Thiere aller Klassen am einfachsten und zweckmäßigsten für Kabinette auszustopfen und aufzubewahren.* Hemmerde & Schwetschke, Halle, 1815.
* Johann Andreas Naumann u. Johann Friedrich Naumann: *Naturgeschichte der Vögel Deutschlands. Nach eigenen Erfahrungen entworfen*. Fleischer, Leipzig, 1822-1866, vols. 1-13 (Grundlagenwerk der modernen Ornithologie).
* *Die Naturgeschichte der Vögel Mitteleuropas*. Eds. 1897-1905.
* *Die Vögel Mitteleuropas* - eine Auswahl, hrsg. und mit einem Essay von Arnulf Conradi, Frankfurt am Main 2009, ISBN 978-3-8218-6223-1.

## Honores 
### Eponimia 
* A Sociedade ornitolóxica alemá chamou á súa revista *Naumannia*. 
* O lagarteiro das torres (*Falco naumanni*) foi nomeado en honor a J. F. Naumann.

## Galería 

Johann Friedrich Naumann - Baldie.JPG|Gravado de *Naturgeschichte der Vögel Mitteleuropas*
Accipiter gentilis, Naumann 1899.jpg|*Accipiter gentilis*. Gravado de Naumann
Bartramia longicauda.jpg|*Bartramia longicauda*. Gravado de Naumann
Falco eleonorae NAUMANN.jpg| *Falco eleonorae*. Gravado de Naumann
Johann Friedrich Naumann Koethen 29-03-2009 08946.jpg|Monumento a J. F. Naumann en Köthen (Anhalt)
Grabstätte Naumann in Prosigk.jpg|Tumba de J. F. Naumann en Prosigk 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Paul Gottschalk (1926): "Johann Friedrich Naumann", en: *Mitteldeutsche Lebensbilder, 1. Band Lebensbilder des 19. Jahrhunderts*, Magdeburg, 1926, pp. 65–70.
Prosigk

**Prosigk** é unha aldea e un antigo municipio do distrito de Anhalt-Bitterfeld, no Land de Saxonia-Anhalt, Alemaña. 

Situada a unha altitude de 81 msnm, ocupa unha superficie de 15,08 km2. Segundo o censo de 2006 contaba cunha poboación de 752 habitantes, polo que a densidade de poboación nese ano era de 50 hab./km2.

Encóntrase a 58,6 km da cidade de Leipzig, e a 152 km de Berlín. Desde o 1 de xaneiro de 2010, incorporouse á cidade de Südliches Anhalt.

A vila ten unha economía baseada na industria e na agricultura.
Ander Barrenetxea Muguruza

**Ander Barrenetxea Muguruza**, nado en Donostia (Guipúscoa) o 27 de decembro de 2001, é un futbolista español que xoga como dianteiro na Real Sociedad de Fútbol da Primeira División de España.

## Traxectoria 
Formouse nas categorías inferiores da Real Sociedad de Fútbol. Na tempada 2018-19 sendo xuvenil de segundo ano, empezou o curso na División de Honra de Jon Mikel Arrieta e daría o salto ao equipo sénior de Terceira División, a Real Sociedad de Fútbol C.

En setembro de 2018, Asier Garitano chamouno para adestrar co primeiro equipo no parón ligueiro ante a escaseza de efectivos pola marcha dos internacionais e as lesións. O dianteiro tivo a oportunidade de debutar en Tarbes nun amigable contra o Toulouse francés e comezaría a adestrar con asiduidade co primeiro equipo. É considerado dos grandes valores de Zubieta, así que o club donostiarra decidiu blindar o contrato do xogador o 7 de decembro de 2018 até o 30 de xuño de 2025.

O 21 de decembro de 2018 debutou en Anoeta en Primeira División nunha derrota fronte ao Deportivo Alavés por 0:1, sendo o primeiro xogador nado no século XXI en disputar un partido de LaLiga. Foi o segundo xogador máis novo en debutar coa elástica txuriurdin nun partido de Liga e o 26.º máis novo na historia de liga, ao debutar con 16 anos e 359 días.

Ao comezo da tempada 2019-20 a Real Sociedad anunciou que Barrenetxea tería dorsal do primeiro equipo.

## Estatísticas 
20x20px Actualizado ao último partido disputado o 1 de decembro de 2021.

## Palmarés 
### Campionatos nacionais 
### Campionatos internacionais 
(*) Incluíndo a selección.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Transfermarkt 
* Ander Barrenetxea, segundo xogador máis novo da historia en debutar coa Real Sociedad
Donde caben dos

***Donde caben dos*** é un filme español de comedia estreado en 2021. Está dirixido por Paco Caballero e protagonizado por un elenco que trata sobre as relacións de parella, as súas oscilacións e as dificultades de separar o amor do sexo.

## Sinopse 
Unha parella atrapada na rutina, un mozo desenganado da súa última relación amorosa, unha noiva desesperada, dous curmáns separados dende o seu último verán na vila, un grupo de amigos con ganas de experimentar... Durante unha noite, todos eles vivirán situacións que xamais imaxinaron enfrontar, para acabar, á mañá seguinte, da mellor maneira posíbel.

## Elenco 
* Ernesto Alterio como Alberto
* Raúl Arévalo como Jaime
* Luis Callejo como Paco
* Anna Castillo como Clara
* Pilar Castro como Claudia
* Álvaro Cervantes como Raúl
* Ángela Cervantes como Victoria
* Adrià Collado como Sergio
* Carlos Cuevas como Iván
* Verónica Echegui como Ana
* Miki Esparbé como Pablo
* Ricardo Gómez como Víctor
* María León como Alba
* Melina Matthews como Belén
* Ana Milán como a anfitrioa
* María Morales como Marta
* Melani Olivares como Silvia
* Raúl Prieto como Ricardo
* Jorge Suquet como Miguel
* Aixa Villagrán como Liana

## Estrea 
O filme comezou a súa rodaxe en Barcelona en novembro de 2020. En maio de 2021 anunciouse a data de estrea para o 30 de xullo dese ano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Stevan Jelovac

**Stevan Jelovac**, nado o 8 de xullo de 1989 en Novi Sad e finado o 5 de decembro de 2021 en Novi Sad, foi un xogador serbio de baloncesto profesional.

## Traxectoria profesional 
O 4 de xullo de 2014, Jelovac asinou un contrato dun ano co CAI Zaragoza da Liga ACB. O 13 de xuño de 2015, asinou de novo co Zaragoza por unha tempada máis. En xullo de 2016, uniuse ós Dallas Mavericks para a Liga de Verán da NBA de 2016. O 27 de xullo de 2016, Jelovac renovou o seu contrato co Zaragoza para unha terceira tempada.

O 23 de agosto de 2021, Jelovac asinou co AEK Atenas BC grego. O 14 de novembro de 2021, durante un adestramento, sufriu unha hemorraxia cerebral. Jelovac faleceu o 5 de decembro de 2021 tras complicacións derivadas da hemorraxia cerebral.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estatísticas en Eurobasket.com 
* Estatísticas en Euroleague.net
Romain Sato

**Romain Guessagba-Sato-Lebel**, nado o 2 de marzo de 1981 en Bimbo, é un ex xogador centroafricano de baloncesto profesional. Cunha altura de 1,96 metros xogaba nas posicións de escolta e ala.

## Traxectoria profesional 
Sato foi elixido na 52ª posición do Draft da NBA de 2004 polos San Antonio Spurs. Tras ser drafteado, Sato asinou co Aurora Basket Jesi da Serie A2 Basket, a segunda división italiana.

En xullo de 2010, Sato asinou un contrato de tres anos co Panathinaikos BC grego. No verán de 2012, Sato asinou por dous anos co Fenerbahçe turco.

En agosto de 2012, asinou co Valencia Basket da Liga ACB un contrato por unha tempada. O 1 de xullo de 2014, Sato e o Valencia renovaron o contrato do xogador por dous anos máis.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Euroleague.net
Chaerephon bivittatus

***Chaerephon bivittatus*** é unha especie de morcego da familia Molossidae.

## Distribución xeográfica 
Atópase no Sudán, Eritrea, Etiopía, Uganda, Kenya, Tanzania, Zambia, Mozambique e Zimbabwe.

## Véxase tamén 
### Bibliografía
* 

* Mickleburgh, S.; Hutson, A. M.; Bergmans, W.; Cotterill, F. P. D. (2008). *Tadarida bivittatus*. In: IUCN 2008. 2008 IUCN Red List of Threatened
Sara Vila Alonso

**Sara Vila Alonso**, nada nas Neves o 4 de outubro de 1989, é unha xornalista e escritora galega.

## Traxectoria 
Licenciouse en Xornalismo pola Universidade de Santiago de Compostela. Traballou como xornalista en Pontevedra dende 2012, no *Diario de Pontevedra* e despois pasou a traballar en Edicións Xerais de Galicia.

Na súa primeira novela, *Oito días sen Eva Cortes* (2021), a desaparición dunha rapaza en Pontevella (trasunto de Pontevedra) sacode a cidade mentres a prensa local comeza a furgar na súa vida familiar e nas relacións persoais.

## Obra 
* *Oito días sen Eva Cortes* (2021). Vigo: Galaxia. 191 páxs. ISBN 978-84-9151-765-8.
* *O incendio* (2024). Vigo: Xerais. 200 páxs. ISBN 978-84-1110-514-9. ePub: ISBN 978-84-1110-523-1.
## Premios 
* 2016: Primeiro premio no Certame de Relatos Curtos Os Viadutos de Redondela polo relato *Adeus, María*.
* 2019: Segundo premio Comunicar en Igualdade polo artigo *O noso toque de queda*.
* 2021: Premio de narrativa Illa Nova por *Oito días sen Eva Cortes.*
* 2023: Premio Blanco Amor de Narrativa por *O incendio*.

## Notas
Raquel (homónimos)

**Raquel**, é un nome propio que pode referirse a:

* **Raquel**, un nome de pía feminino galego.
* **Raquel**, personaxe bíblico, muller de Xacob.
* ***Raquel***, novela de Isabel-Clara Simó, editada por Xerais en 1996.

## Notas
Antonio Blanco Conde

**Antonio Blanco Conde**, nado en Montalbán de Córdoba o 23 de xullo de 2000, é un futbolista español que xoga como centrocampista do Real Madrid Castila Club de Fútbol da Primeira Federación, terceira categoría do fútbol de España, o cal compaxina co primeiro equipo. Foi incluído en "Next Generation 2017" por The Guardian.

## Traxectoria 
Debutou na liga co Real Madrid o 18 de abril de 2021, nun empate sen goles contra o Getafe, sendo suplente. Tres días despois foi titular por primeira vez, na vitoria por 3-0 ante o Cádiz.

### Selección española 
Debido ao illamento dalgúns xogadores da selección tras o positivo por COVID-19 de Sergio Busquets, a selección española sub-21 foi convocada para o amigable internacional contra  do 8 de xuño de 2021. Blanco debutou coa absoluta no partido no que España conseguiu a vitoria adiantándose por 4-0.

## Estatísticas 
### Clubs 
20x20px Actualizado ao último partido disputado o 28 de novembro de 2021.

Fontes: UEFA - BDFutbol - Transfermarkt - SoccerWay

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en SEFutbol
César Gelabert

**César Gelabert Piña**, máis coñecido como **César Gelabert**, nado en Palencia o 31 de outubro de 2000, é un futbolista español que xoga de centrocampista no C. D. Mirandés da Segunda División de España.

## Traxectoria 
César é un xogador nado en Palencia e criado en Alacant, comezou a súa formación nas canteiras do Albufereta, Faro Costa Blanca e Hércules C. F., ata que chegou á canteira do Real Madrid en 2015 para incorporarse ao Cadete A. 

Nas tempadas seguintes pasaría polos xuvenís A e B, até xogar algún partido co filial na tempada 2018-19.

Na tempada 2019-20, formou parte do Real Madrid Castilla, ás ordes de Raúl González Blanco, no que xogaría durante dúas tempadas na Segunda División B.

O 5 de agosto de 2021, comprometeuse co CD Mirandés da Segunda División de España por dúas tempadas.

## Internacional 
Gelabert foi internacional sub 16, sub 17 e sub 19 con España. No mundial sub17, chegou até a final, anotando 2 goles no torneo e sendo un dos xogadores destacados do mesmo co equipo nacional.

## Clubs 
## Notas
Víctor Chust

**Víctor Chust**, nado en Valencia o 5 de marzo de 2000, é un futbolista español que xoga na posición de defensa no Cádiz Club de Fútbol da Primeira División de España desde a tempada 2021-22, en calidade de cedido polo Real Madrid Club de Fútbol.

## Curso 
Nativo de Valencia, tivo os seus primeiros contactos co fútbol nas categorías formativas do Valencia Club de Fútbol ata que aos doce anos ingresou nas categorías inferiores do Real Madrid Club de Fútbol. Nelas foi ascendendo desde os equipos infantís e cadetes até chegar ao primeiro equipo xuvenil en 2017. Alí mantívose até a tempada 2019-20, baixo as ordes de Raúl González, exjugador histórico do club, e onde formou parte do persoal que gañou a liga Xuvenil da UEFA ao alcanzar a vitoria na final aos xuvenís do Sport Lisboa e Benfica por 2-3. 

As súas estatísticas na competición europea foron 7 partidos, que sumou aos 8 disputados no seu debut na competición o curso anterior. Tras compaxinar o ano do campionato europeo entre o xuvenil e o equipo filial, o Real Madrid Castilla Club de Fútbol —onde debutou o 25 de agosto de 2019—, ingresou definitivamente no filial para a tempada 2020-21.

Durante o novo curso na Segunda División "B", e tamén baixo dirección de Raúl González, consolidouse como o defensa central do equipo á vez que compaxinou as súas actuacións co primeiro equipo, o Real Madrid Club de Fútbol, dirixido por Zinedine Zidane.

O 20 de xaneiro de 2021 fixo o seu debut no primeiro equipo en Copa do Rei, nun encontro disputado no estadio El Collao fronte ao Club Deportivo Alcoyano que acabou con derrota madridista, partindo como titular. Xogou dous partidos máis no que restaba de tempada e en agosto foi cedido sen opción de compra ao Cádiz Club de Fútbol.

## Internacional 
É internacional sub-19 con España.

## Clubs 
## Palmarés 
### Campionatos internacionais 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Real Madrid
Montserrat Paz

**Montserrat Paz Núñez** é unha docente e tradutora galega con residencia en Vigo.

## Tradución 
* *Transportes por terra, estrada e ferrocarril*, Eryl Davis (Xerais, 1993)
**Deportes, xogadores, xogos e espectáculos*, de Norman Barret (Xerais, 1994)
* *Eu e os meus colegas*, de Aidan Macfarlane e Ann Macpherson (Xerais, 1995)
* *Diario dun xove maniático*, de Aidan Macfarlane e Ann Macpherson (Xerais, 1998)
* *Elmer, outra vez*, de David MacKee (Xerais, 1998)
* *Eu tamén son maniática*, de Aidan Macfarlane e Ann Macpherson (Xerais, 1999)
* *O saco de Simon*, de Anne Fine (Xerais, 2000)
* *Guía para xoves maniáticos* de Aidan Macfarlane e Ann Macpherson (Xerais, 2004)
* *O diario da outra maniática*, de Aidan Macfarlane e Ann Macpherson (Xerais, 2005)
* *O novo diario dun xove maniático*, de Aidan Macfarlane e Ann Macpherson (Xerais, 2007)
* *Negros e brancos*, de David MacKee (Xerais, 2008)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Obra, Rede de Bibliotecas de Galicia.
Balón de Ouro Feminino

[miniatura|[Ada Hegerberg, gañadora inaugural do premio.]]
O **Balón de Ouro Feminino** é un premio de fútbol presentado por *France Football* que honra á mellor futbolista. Outorgouse por vez primeira en 2018, e Ada Hegerberg de Noruega converteuse na primeira galardoada.

## Gañadoras 
### Premios gañados por xogadora 
### Premios gañados por país 
### Premios gañados por clubs 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Balón de Ouro Masculino
* FIFA Futbolista do ano
* Bota de Ouro
* Premios World Soccer
Sara Sanz

**Sara Sanz**, nada o 3 de maio de 1991 na Coruña, é unha actriz galega de cinema e televisión. É principalmente coñecida por interpretar o papel de Rosa Solozábal na serie de televisión *El secreto de Puente Viejo* (2019-2020), en Antena 3.

## Filmografía 
### Cinema 
### Televisión 
### Webserie 
## Teatro 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial de Sara Sanz 
*Perfil de Sara Sanz na páxina da  Asociación de Actores e Actrices de Galicia
Eleanor Shelley-Rolls

**Eleanor Georgiana Shelley-Rolls**, nada en Mayfair (Londres) o 9 de outubro de 1872 e finada o 15 de setembro de 1961, foi unha activista británica e unha das asinantes orixinais dos documentos fundacionais da Women's Engineering Society. Ela era afeccionada aos globos aerostáticos.

## Traxectoria 
Eleanor Rolls era filla de John Allan Rolls, primeiro barón Llangattock, e Georgiana Marcia Maclean. Os seus tres irmáns, Charles Rolls, John Maclean Rolls e Henry Allan Rolls faleceron antes que ela, morrendo sen fillos, polo que herdou a propiedade familiar The Hendre, preto de Monmouth.

## Carreira 
Rolls casou con John Courtown Edward Shelley en 1898, ambos cambiaron legalmente o seu apelido a Shelley-Rolls en 1917 cando herdou a propiedade familiar en The Hendre despois da morte do seu irmán John, segundo barón de Llangattock en 1916. Antes da primeira guerra mundial, ela e o seu marido voaban en globos aerostáticos, a miúdo compartindo voo con May Assheton Harbord, a primeira muller en posuír un Certificado de Aeronauta no Reino Unido, nun dos primeiros dirixibles e nun tipo de avión nos primeiros anos da preguerra.

O 23 de xuño de 1919 converteuse nunha das sete asinantes do Memorando de Asociación para a formación da Women's Engineering Society con Rachel Parsons; Lady Katharine Parsons; Janetta Mary Ornsby; Margaret Dorothea Rowbotham; Margaret, Lady Moir e Laura Annie Willson. Con Margaret Partridge, Shelley-Rolls apelou ao apoio á electrificación de Gran Bretaña. Asistiu á primeira reunión estatutaria da Women's Engineering Society en 1920. Permaneceu no Consello Asesor da Women's Engineering Society e formou parte da Conferencia de Mulleres de 1925 da Women's Engineering Society. Ela actuou como representante da Women's Engineering Society na directiva da Electrical Association for Women. Foi membro da Asociación Industrial do Consello, membro da Liga Aérea e da Liga Executiva do Imperio. Tamén foi a presidenta de Women's Pioneer Housing e directora de escola.

En 1920, fundou Atlanta Co Ltd, Loughborough, con Katharine Parsons. *Atlanta Co Ltd* só empregaba mulleres, incluída Annette Ashberry. Ela foi a principal beneficiaria do patrimonio de 1,1 millóns de libras do barón Llangattock.

## Notas
Jean Mazard

**Jean Mazard**, nado en Orán, Alxeria, o 20 ou o 29 de xaneiro de 1900 e finado en París o 19 de xuño de 1984, foi un xurista e numismático francés especializado na moeda numidia e mauritana. 

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
Jean Mazard naceu o 20 de xaneiro de 1900 e estudou Dereito na Universidade de Alxer, onde acadou o seu doutoramento en Dereito en 1923, coa tese titulada *Le Régime des Capitulations en Turquie pendant la guerre de 1914*.

### Carreira xurídica 
Aos 27 anos logou un posto como xuíz suplente no xulgado de paz de Bordj Bou Arreridj, en Alxeria. En 1930 trasladouse a Alxer, tamén como xuíz suplente e a partir de 1932 estivo tres anos como xuíz suplente en Bugía.

Na revista *Revue numismatique*, editada pola SFN, publicou numerosos artigos, entre os que cómpre salientar "Monnayage d'or des rois de Numidie et de Maurétanie" (1952), antecedente da súa obra cumio, publicada tres anos máis tarde: *Corpus nummorum numidiae etmaunetaniaeque* (1955).

Así mesmo, formou parte da Comisión Consultiva da Medalla, na *Monnaie de Paris*.

Jean Mazard finou en París o 19 de xuño de 1984.

## Recoñecementos 
Mazard foi merecedor de diversas condecoracións francesas, como a de Comendador da Lexión de Honra (1971),

## Publicacións 
Esta é unha escolma dos artigos e dos traballos monográficos máis representativos dos publicados por Jean Mazard ao longo da súa traxectoria:

### Monografías 
* (1953). ''Histoire monétaire et numismatique des colonies et de l'Union française de 1670 à 1952*. E. Bourgey, París.
* (1955). *Corpus nummorum numidiae etmaunetaniaeque*. Arts et métiers graphiques, París.
* (1965-1969). *Histoire monétaire et numismatique contemporaine. Tome I* (1965)*: 1790-1848. Tome II* (1969)*: 1848-1967*. E. Bourgey, París.

### Artigos 
* (1949). "Emissions coloniales pendant la Guerre 1939-1945". En *Revue Numismatique''. 5ª serie. 11. Páxinas 67-79.
* (1952). "Le monnayage d'or des rois de Numidie et de Maurétanie". En *Revue Numismatique*. 5ª serie. 14. Páxinas 1-20.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Adreani, G. (2012). "Jean Mazard". En Renucci, F. (2012). En *Dictionaire des juristes ultramarins. XVIIIe-XXe s*. Páxinas 203-204.
* Le Roy, M.; Lafolie, P.; Corbin, R. (1984). "In Memoriam Jean Mazard". En *Cahiers Numismatiques*. Société d'Études Numismatiques et Archéologiques. Nº 81. Setembro. Páxinas 68-69.
* Mazard, P. (2011). "Mon  père, Jean Mazard, magistrat en Algérie". En *L’Algérianiste*. N° 136.
Otfried de Weissenburg

**Otfried de Weissenburg**, nado c. 790 e finado c. 870, foi un monxe medieval considerado o primeiro poeta de lingua xermánica.
## Traxectoria 
Alumno da escola monástica da abadía beneditina de Wissembourg, o mozo Otfried completará a súa formación na abadía de Fulda (onde seguirá a ensinanza de Rábano Mauro) e na abadía de Saint-Gall (Suíza).

Convertido en monxe e logo en director da escola monástica de Wissembourg, Otfried compuxo non só poemas en latín senón tamén na lingua vernácula da época.

Así naceu, despois de polo menos vinte anos de traballo, o *Libro dos Evanxeos* en alto alemán antigo, a primeira obra literaria na que se había converter na lingua alemá. Este poema duns 16 000 versos que relatan a vida de Cristo segundo os catro Evanxeos, vai acompañado de iluminacións como a entrada de Cristo en Xerusalén o Domingo de Ramos e a escena da Crucifixión.

Algúns destes debuxos pódense admirar na Biblioteca Nacional de Austria (*Hofbibliothek*) en Viena, Austria.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Johanna Belkin et Juergen Meier, *Bibliographie zu Otfrid von Weissenburg und zur altsächsischen Bibeldichtung: Heliand und Genesis*, E. Schmidt, Berlin, 1975, 137 p. 
* Wolfgang Kleiber (dir.), *Otfrid von Weissenburg*, Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt, 1978, 438 p. 
* Paul Piper, *Otfried und die uebrigen Weissenburger Schreiber des 9. Jahrhunderts*, Francfurt-am-Main, 1899
* Donald Alexander Mackenzie, *Otfrid von Weissenburg: narrator or commentator?*, Stanford University Press, 1946, 82 p.
* Frédéric Théodore Horning, ''Conjectures sur la vie et l'éducation d'Otfrid, moine de Wissembourg*, Université de Strasbourg, 1833 (thèse)
* *Nouveau Dictionnaire de biographie alsacienne'', artigo de Gérard Cames, vol. 29, p. 2923
Three

***Three***, tamén coñecido como ***U2 3***, é un EP da banda irlandesa de rock U2, publicado en Irlanda o 26 de setembro de 1979 a través do selo CBS Ireland. Trátase do primeiro lanzamento realizado polo grupo.

*Three* está formado por tres cancións gravadas nos estudios Windmill Lane de Dublín en agosto de 1979, co A&R do selo Chas de Whalley como produtor. "Out of Control" aparece na cara A, e "Stories for Boys" e "Boy/Girl" na B, e o lanzamento aparece referido tanto como EP como sinxelo. Foi un grande éxito para o grupo, que vendeu as 1 000 copias da edición limitada en vinilo de 12" case inmediatamente. A edición en vinilo de 7" acadou o número 17 da lista de sinxelos irlandesa.

"Out of Control" e "Stories for Boys" regraváronse o ano seguinte e incluíronse no álbum de estrea da banda, *Boy*. *Three* reeditouse para o Record Store Day Black Friday en novembro de 2019 para celebrar o 40 aniversario do seu lanzamento orixinal.

## Listaxe de cancións 
## Notas