open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Táboas de Vipasca

**Táboas de Vipasca** (Época romana; ano 117-138), tamén coñecidas como ***Lex metalli Vipascensis*** son dúas placas de bronce atopadas no sitio arqueolóxico de Vipasca, antigo centro mineiro romano atopado preto de Aljustrel, distrito de Beja, Portugal. As táboas foron descubertas por primeira (Vipasca I) en 1876 nun vertedoiro de entullos, o segundo (Vipasca II) en 1906.

A primeira, denominada Vipasca I, ten nove capítulos gravados en letra latina que recompilan a organización e os dereitos dos inquilinos dos distintos servizos, refiriéndose a unha lei xeral, *lex metallis dicta*, a partir da cal descende. A segunda consta de 46 liñas dunha *lex metallis dicta* que di respecto á lexislación que regula a exploración no territorio mineiro (*Metallum Vipascense*), con indicacións moi precisas en relación ás obrigacións fiscais, aos deberes do propietario e as sancións a aplicar a todos os escravos e homes libres que ousassem infrinxir as regras establecidas na provincia da Lusitania.

As dúas táboas aparentemente datan do reinado de Hadriano. A segunda placa presenta cinco buratos para fixación e encóntrase parcialmente dobrada. Os textos están redactados formalmente en forma de carta enderezada a Úpio Eliano, procurador do distrito mineiro de Vipasca. Ten 55&nbsp;cm de largo, 76,5&nbsp;cm de longo e 1,2&nbsp;cm de groso.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía
* Claude Domergue, ''La Mine antique d'Aljustrel (Portugal) et les tables de bronze de Vipasca*, Bordeaux, 1983.
* Sergio Lazzarini, Lex metallis dicta. *Studi sulla tavola di Vipasca'', Roma, 2001 (só di respecto á táboa 2).
Stanisław Padewski

**Stanisław Padewski**, nado o 18 de setembro de 1932 en Nova Huta (RSS de Ucraína) e finado o 29 de xaneiro de 2017 en Sędziszów Małopolski (Polonia), foi un relixioso capuchino polaco, bispo de Khárkiv-Zaporizhia entre 2002 e 2009.

## Traxectoria 
Stanisław Padewski naceu o 18 de setembro de 1932 en Nova Huta, entón parte da RSS de Ucraína e hoxe na rexión de Ternopil de Ucraína. O 28 de agosto de 1950 ingresou na Orde dos Freires Menores Capuchinos, facendo a profesión solemne o 19 de setembro de 1953, con 21 anos. O 24 de febreiro de 1957 foi ordenado sacerdote por Stanisław Rospond, bispo auxiliar de Cracovia.

O 13 de abril de 1995 foi nomeado bispo auxiliar de Kamianets-Podilskyi e bispo titular de *Tigias*. Recibiu a consagración episcopal o 10 de xuño de 1995 de mans do arcebispo Antonio Franco, nuncio. O 10 de outubro de 1998 foi nomeado bispo auxiliar de Lviv.

O 4 de maio de 2002 o papa Xoán Paulo II nomeouno bispo da nova diocese de Khárkiv-Zaporizhia. Permaneceu no cargo até o seu retiramento por razóns de idade o 19 de marzo de 2009. Finou en Sędziszów Małopolski o 29 de xaneiro de 2017, con 84 anos.
Linguas turcas

As **linguas turcas** son unha familia de linguas composto polo menos por 35 linguas, faladas polos pobos turcos dende o suroeste de Europa e o Mediterráneo até Siberia e o oeste da China. As linguas turcas xurdiron na rexión do leste de Asia e espalláronse cara ó oeste da China e de Mongolia, onde se cre que se falou o prototurco hai 2&nbsp;500 anos, dende onde se expandiu cara a Asia central e mais ó oeste no primeiro milenio.

As lingua turcas son faladas como lingua nativa por preto de 170 millóns de persoas, e o número total de falantes turcos, incluíndo os falantes como segunda lingua, é de máis de 200 millóns. A lingua con maior número de falantes da familia é o turco, falado principalmente en Anatolia e os Balcáns, representando o 40% de tódolos falantes de linguas turcas.

## Notas
Lingua rajasthani

O **rajasthani** (en devanágari: राजस्थानी) é un conxunto de variedades indoarias faladas nos estados de Rajasthan, Haryana, Panxab, Gujarat e Madhya Pradesh, na India. Tamén hai falantes de rajasthani nas provincias de Sind e Panxab, en Paquistán. As linguas rajasthani son diferentes doutras linguas veciñas como o panxabí e o hindi, malia que por razóns políticas e semellanzas aparentes, son incluídas dentro destas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* linguas indoeuropeas
* linguas indoiranias
Petro Poniatyshyn

**Petro Poniatyshyn** (en ), nado o 15 de xullo de 1877 e finado en Skokie (Estados Unidos) o 4 de febreiro de 1960, foi un sacerdote grecocatólico ucraíno, administrador apostólico do exarcado dos Estados Unidos entre 1916 e 1924.
## Traxectoria 
Naceu en 1880. Estudou no *Collegium Canisianum* de Innsbruck a partir de 1901, e o 11 de xullo de 1902 foi ordenado sacerdote polo metropolita Andrei Sheptytskyi. Rematou os seus estudos en 1903 no Instituto Patrístico Augustinianum.

Coa morte de Soter Stefan Ortynskyi en 1916, foi nomeado en marzo administrador apostólico do exarcado dos Estados Unidos, cargo no que permaneceu até 1924. Finou en Skokie o 4 de febreiro de 1960.

## Notas
Alicate

dereita|miniatura|250x250px|Alicates universais con resorte helicoidal.
O **alicate** (do árabe *ao-laqqat*, que significa «tenaces») é unha ferramenta manual cuxos usos van dende suxeitar pezas ó corte ou moldeado de distintos materiais.

Son comúns en todo equipo de ferramentas manuais, xa que é un útil básico para a bricolaxe. Esta especie de tenaces metálica provista de dous brazos, son ferramentas imprescindibles para o traballo de montaxes electrónicas.

## Historia 
miniatura|Tenaces medievais atopadas en Hamburg-Harburg (séculos XV e XVI).
O alicate foi inventado en Europa cara ó ano 2.000 a.C. para coller obxectos quentes (principalmente o ferro que se forxaba sobre unha bigornia). Entre as máis antigas ilustracións de alicates figuran as do deus grego Hefesto na súa ferrería. Os diferentes tipos de alicate xurdiron a medida que se inventaban os diferentes obxectos onde utilizalos: ferraduras, ferrollos, cables, tubos, compoñentes eléctricos e electrónicos.

## Notas
Arame

miniatura|Arame de espiño.
Chámase **arame** a todo tipo de fío delgado que se obtén por estiramento dos diferentes metais de acordo coa propiedade de ductilidade que posúen os mesmos. Os principais metais para a produción de arame son: ferro, cobre, latón, prata, aluminio, entre outros. Porén, antigamente chamábase arame ó cobre e as súas aliaxes de bronce e latón. Caracterízase por ser un bo condutor da electricidade, ademais de ser un bo condutor da calor.

O arame de cobre emprégase para fabricar cables eléctricos, así que o arame máis usado industrialmente é o que se fai de aceiro e de aceiro inoxidable.

O arame normal de aceiro adoita ter un tratamento superficial de galvanizado para protexelo da oxidación e corrosión e tamén hai arame endurecido con proceso de revenimento.

## Notas
Saiga

O **saiga**, *Saiga tatarica*, é unha especie de mamífero artiodáctilo da familia dos bóvidos, subfamilia dos antilopinos.

Para a maioría dos autores é unha especie monotípica, isto é, a única do seu xénero, na que se recoñecen dúas subespecies. 

### Etimoloxía 
O nome *Saiga* procede do ruso сайгá *saĭga*, que a tomou do kazako *saigak* (unha subespecie dun cordeiro da especie *Ovis ammon*).

### Sinónimos 
Ademais do nome actualmente válido, e o que usou Linneo para describila, a especie coñeceuse tamén polos seguintes sinónimos:
* *Antilope saiga* Pallas, 1766
* *Antilope scythica* Pallas, 1766
* *Capra tatarica* Linnaeus, 1766 (basónimo)
* *Capra sayga* Forster, 1768
* *Cemas colus* Oken, 1816
* *Ibex imberbis* Gmelin, 1760

### Subespecies 
Como quedou dito, a maioría dos autores recoñecen unha única especie dos xénero *Saiga*, subdividida en dúas subespecies:
* *Saiga tatarica mongolica* Bannikov, 1946.
* *Saiga tatarica tatarica* (Linnaeus, 1766).

### Controversia taxonómica 
Porén, os autores de *Mammal Species of the Word* consideran a subespecie mongólica como especie separada, denominada *Saiga borealis*, con dúas subespecies, clasificando por tanto o xénero *Saiga* deste xeito:
* *Saiga*
** *Saiga borealis*
*** *Saiga borealis borealis*
*** *Saiga borealis mongolica*
** *Saiga tatarica*

Cómpre dicir que a xeneralidade dos autores consideran *Saiga borealis* como sinónimo de *Saiga tartárica*.

## Historia 
É unha especie de antílope gravemente ameazada que orixinalmente habitaba amplas zonas da estepa euro-asiática, dende os Montes Cárpatos e o Cáucaso até Zungaria (ou Dzungaria) e Mongolia.

Tamén vivían en América do Norte durante o Plistoceno. Hoxe, a subespecie dominante (*S. t. tatarica*) só se atopa nun lugar en Rusia (na República dos Calmucos) e en tres áreas de Kazakhstán (os Urais, Ustiurt e Betpak-Dala). Unha parte da poboación de Ustiurt migra cara ao sur até Uzbekistán e en ocasións até Turkmenistán no inverno. Está extinta na República Popular da China e no suroeste de Mongolia. Foi cazada masivamente en Romanía e Moldova até que se extinguiu nesas rexións a finais do século XVIII. A subespecia mongol (*S. t. mongolica*) só se atopa no oeste de Mongolia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Groves, C. & Grubb, P. (2011): *Ungulate Taxonomy*. Baltimore, Maryland, USA: Johns Hopkins University Press. ISBN  978-1-4214-0093-8.
* Groves, C. P. *et al*. (2011): "Family Bovidae (Hollow-horned rumiants)". In: Wilson, D. E. & Mittermeier, R. A. eds (2011): *Handbook of the Mammals of the World*. Volume II. Hoofed Mammals. Barcelona: Lynx edicions. ISBN 978-84-96553-77-4.
* VV.AA. (1986): *Natura. Enciclopedia de los animales. Tomo II. Los primates. Los ungulados*. Barcelona: Ediciones Orbis, S.A.ISBN 84-7634-752-9.
* Wilson, D. E., & Reeder, D. M., editors (2005): *Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference* (3rd ed.). Baltimore, Maryland, USA: Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-8221-0.

### Outros artigos 
* Bóvidos
* Antílopes
* Antilopinos

### Ligazóns externas 
* *Saiga tatarica* na ADW.
* Saiga. *Saiga tatarica* (Linnaeus 1766) na EOL.
* Ultimate Ungulate
Tenaces

miniatura|279x279px|Tenaces.
As **tenaces** son unha ferramenta moi antiga que se emprega para extraer cravos, cortar arame ou para castrar animais. É unha ferramenta indispensable en carpintaría. Á parte do seu uso clásico para quitar os cravos tamén se empregan para outros propósitos no campo do procesamiento do ferro e en carpintaría.

As tenaces empréganse principalmente para retirar os obxectos dun material no que se aplicou anteriormente. As tenaces, a miúdo a lume vivo, utilizáronse como un instrumento de tortura dende a Antiga Roma ou mesmo máis temperán.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Alicate
Latón

O **latón** é unha aliaxe de cobre e cinc. As proporcións de cobre e cinc poden variar para crear unha variedade de latóns con propiedades diversas. Nos latóns industriais a porcentaxe de cinc mantense sempre inferior ó 50%. A súa composición inflúe nas características mecánicas, a fusibilidade e a capacidade de conformación por fundición, forxa, troquelado e mecanizado. En frío, os lingotes obtidos poden transformarse en laxes de diferentes espesores, varelas ou cortarse en tiras susceptibles de estirárense para fabricar arames. A súa densidade tamén depende da súa composición. En xeral, a densidade do latón rolda entre 8,4 g/cm³ e 8,7 g/cm³. O seu punto de fusión está entre os 900 e os 940&nbsp;°C, dependendo da composición.

No presente, case o 90% do latón é reciclado. Aínda que o bronce é unha aliaxe de cobre con estaño, algúns tipos de latóns denomínanse 'bronces'. O latón é unha aliaxe que se utiliza para decoración debido a que o seu brillo dá un aspecto similar ó do ouro, para aplicacións en que se require baixa fricción, como fechaduras e válvulas, para fontanaría e aplicacións eléctricas, e, cumpridamente, en instrumentos musicais como trompetas e campás, ademais de pratos de baixo custo polas súas propiedades acústicas.[miniatura|Produto fabricado con latón, [ferrollo de HerBron.|centro]]
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Metais e aliaxes de cuñaxe
Táboa

O termo **táboa** pódese referir a:

O uso máis común:
* **táboa**, en carpintaría, unha peza de madeira chá e pouco grosa, polo xeral de forma rectangular e máis longa ca larga. Por extensión, peza chá e pouco grosa de certos materiais ríxidos.

## Información 
Cadro de números ordenados conforme a un método para facilitar a obtención duns determinados valores;
* **táboa de multiplicar** ou táboa de Pitágoras;
* **táboa de logaritmos**;
* **táboa**, base de datos con características semellantes;
* **táboa**, cadro onde aparecen representados e clasificados por columnas e fileiras os elementos químicos, naturais e artificiais, por medio dun símbolo e seguindo unha escala crecente dos seus números atómicos;
* **táboa de valores de verdade**, combinación de valores de verdade que se poidan asignar ás súas compoñentes;
* **táboa de transición de estados**;
* **táboa optométrica**, táboa de medición da agudeza visual;
* **conxunto de datos**, tamén coñecido como táboa de datos;
Lista, relación ordenada e sistemática de determinadas materias, que permite consultalas ou localizalas rapidamente: táboa de prezos;
* **táboa de contido**, táboa de materias dun libro ou documento.

## Deportes 
* **táboas** (xadrez), situación no xogo do xadrez ou das damas na que ningún dos xogadores pode gañar a partida.

Prancha alongada de material flotante sobre a que se practican deportes acuáticos e de neve.
* **táboa de esquí**;
* **táboa de snowboard** de snowboard;
* **táboa de surf**;
* **táboa de natación**, obxecto flotante utilizado para o ensino da natación;

## Gastronomía 
Fonte de alimentos da mesma clase:
* **táboa de queixos**, preparación de diferentes queixos prontos para comer.
* **táboa xiratoria**, base que se coloca sobre a mesa para que xiren os alimentos

## Textos 
* ***Táboas da Lei***, pedras en que está escrito o decálogo que Deus entregou a Moisés no monte Sinaí segundo a Biblia (Ex 20, 1-17; Dt 5, 6-21).

## Miscelánea 
* **táboa redonda**, táboa mística de Camelot onde Artur e os seus cabaleiros sentaban a matinar sobre asuntos cruciais para a seguridade do reino.
* **táboa**, pintura que se fai sobre unha madeira plana.
* **táboa de lavar**, ferramenta deseñada para lavar a roupa a man;
* '''táboas, escenario dun teatro.
Frutos Burgos Ramos

**Frutos Burgos Ramos**, nado en Casla (Segovia) o 29 de decembro de 1899 e finado en Higüey (La Altagracia, República Dominicana) o 29 de marzo de 1976, foi un mestre e político español.

## Traxectoria 
Fillo de mestra, con 17 anos fíxose mestre. Seguidor da Institución Libre de Enseñanza. Foi mestre interino en San Ildefonso e noutras escolas da provincia de Segovia. En 1927 conseguiu praza en Paraños (Covelo), onde casou con Luisa Costa Sampedro. Coa proclamación da Segunda República foi presidente da Comisión Xestora do concello de Covelo. En agosto de 1931 foi destinado a Gáldar (Illas Canarias). Foi o primeiro presidente da FTE-UGT das Palmas en 1932, presidente da directiva da Federación Obreira de Gáldar e participou no II Congreso da FTE en abril de 1933. Colaborou en *La Prensa* de Santa Cruz de Tenerife. En agosto de 1933 foi destinado a Pantín (Valdoviño). En febreiro de 1936 foi elixido alcalde de Valdoviño. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 agochouse un tempo en Pontevedra e despois fuxiu a Portugal. Foi xulgado en Ferrol por rebelión e declarado en rebeldía. A súa muller e fillos maltratados fóronse a Covelo. O seu pai foi ingresado nun campo de concentración en Segovia. Foi separado do servizo e dado de baixa na escala en 1940. Desde Francia exiliouse na República Dominicana arribando a Puerto Plata o 16 de maio de 1940.

## Recoñecementos 
O 25 de xuño de 2005 os veciños de Pantín colocaron na escola unitaria unha placa de homenaxe aos mestres represaliados en 1936 Frutos Burgos Ramos, Reinaldo Sarria Delgado, José Ambrós Gordillo, Manuel López González e Joaquín Pérez Garre.
## Vida persoal 
Casou en Covelo con Luisa Costa Sampedro en 1927, e foi pai de Frutos, Juan, Libertad e Hortensia Burgos Costa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Memoria de un hombre bueno
* Alcaldes de Valdoviño
Linguas helénicas

As **linguas helénicas** son unha póla da familia de linguas indoeuropeas cuxo principal membro é o grego. Na maioría das clasificacións, o helénico está composto só polo grego, pero outros lingüistas empregan o termo helénico para facer referencia a un grupo de variedades achegadas ó grego e outras falas diferentes dabondo para seren consideradas linguas, así como outras linguas antigas veciñas ou os dialectos modernos do grego.

## Árbore lingüística 
## Notas
Joaquín Cousillas Collazo

**Joaquín Cousillas Collazo**, nado en Pazo de Cores (Ponteceso) o 17 de xaneiro de 1891 e finado en Cores o 2 de marzo de 1983, foi un político galego.

## Traxectoria 
Membro da Sociedade Agrícola de Cores. Na II República foi elixido alcalde de Ponteceso en 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e exiliouse na Arxentina.

## Notas
Henry John Heinz

**Henry John Heinz**, nado en Pittsburgh (Pensilvania) o11 de outubro de 1844, e finado na mesma cidade o 14 de maio de 1919, foi un empresario estadounidense, fundador da H. J. Heinz Company.

## Traxectoria
Fillo de inmigrantes alemáns de Baviera que chegaron ós Estados Unidos a comezos da década de 1840. Heinz desenvolveu o seu negocio nunha compañía nacional que fixo máis de 60 produtos alimenticios. Un dos seus primeiros foi o ketchup de tomate.
Foi influente para a introdución de altos estándares sanitarios para a fabricación de alimentos. É recoñecido porque exerceu unha relación paternal cos seus traballadores, proporcionando beneficios de saúde, instalacións recreativas e servizos culturais. Os seus descendentes continuaron co negocio até hai pouco, vendendo as súas accións restantes á compañía predecesora do que agora é Kraft Heinz. Heinz foi o bisavó do ex senador estadounidense H. John Heinz III de Pensilvania.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Dafne Keen

**Dafne María Keen Fernández**, nada en Madrid no ano 2005, é unha actriz infantil británica-española coñecida por interpretar a Ana "Ani" Cruz Oliver na serie de televisión *The Refugees* e a mutante Laura Howlett (X-23) no filme de 2017 *Logan*.

## Traxectoria 
É filla do actor inglés Will Keen e da directora de teatro e actriz galega María Fernández Ache. Comezou a actuar xunto co seu pai na serie de televisión *The Refugees*. En 2017 deu o salto ao cinema e coprotagonizou con Hugh Jackman o filme *Logan*, no que interpreta a Laura, filla xenética de Lobeto.

## Filmografía 
### Cinema 
### Televisión 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Concertino

Nunha orquestra sinfónica, o **concertino** é o solista da sección de violíns primeiros.

## Etimoloxía 
O nome xorde do *concerto grosso*, xénero empregado sobre todo na música barroca en Italia.

## O concertino na orquestra sinfónica 
Na actualidade o termo concertino úsase moi comunmente para a música sinfónica. Nunha orquestra siunfónica, a primacía dos violíns é moi habitual. Así, na orquestra, o concertino é a persoa de maior xerarquía despois do director da orquestra, o que executa os solos de violín en caso de que os haxa, coa excepción dos concertos de violín, nos que é probábel que interveña un violinista convidado.

Na orquestra o concertino ocupa o primeiro lugar da primeira fila de executantes, á esquerda do mestre. Antes da entrada do mestre, é o último instrumentista que entra no escenario.

O concertino toma decisións respecto á técnica de execución dos violíns e, en ocasións, de todos os instrumentos de corda, e pode encargarse da afinación de toda a orquestra (só corda) antes dos ensaios e das actuacións cara ao público, e doutras cuestións técnicas. En ocasións axuda ao director da orquestra con pequenos xestos que marcan tempos que non poden ser indicados soamente pola batuta do director.

## Outros usos do termo 
De forma máis xeral, o concertino é o instrumento ou grupo de instrumentos solistas, por contraposición co *ripieno*, que é o conxunto de instrumentos que serven de acompañamento e base para o concerto. Entre ambos adoita darse un intercambio de material musical.

Utilízanse ambos os termos para calquera agrupación de músicos que cumpran as súas características; pode fabarse, por exemplo, do concertino e o ripieno dunha Big Band de jazz, xénero que comparte moitas características formais co *concerto grosso* (incluíndo a liberdade interpretativa e de improvisación, que era típica da música anterior ao clasicismo).

## Notas
Inespal

**Inespal**, *Industria Española del Aluminio*, foi unha industria de participación pública, filial do INI, adicada á fabricación de aluminio, fundada en 1958. Foi vendida a Alcoa, converténdose en Alcoa-Inespal.

En Galicia tivo instalacións na Coruña e San Cibrao. A planta de San Cibrao situouse en terreos de dous concellos, Cervo e Xove, arrincando as súas 512 cubas de electrólise o 3 de xuño de 1977.

## Notas
Solar Dynamics Observatory

**Solar Dynamics Observatory** (*Observatorio da dinámica solar*), tamén coñecido polo seu acrónimo **SDO**, é un observatorio espacial da NASA lanzado o 11 de febreiro de 2010 mediante un foguete Atlas V desde o Centro Espacial de Cabo Cañaveral, en Florida.

## Características 
A misión de SDO pertence a un conxunto de misións encadradas co programa *Living With a Star* da NASA. A nave estabilízase nos tres eixos apuntando ao Sol. Foi inxectada nunha órbita xeosincrónica de 28 graos de inclinación orbital. O obxectivo da misión é estudar, comprender e predicir os mecanismos de variación solar que afectan á vida na Terra e á tecnoloxía humana.

SDO pode enviar datos á Terra a 130 Mbit/s, xerando sobre 1,5 terabytes de datos diarios.

## Instrumentos 
SDO leva tres instrumentos a bordo:

*Atmospheric Imaging Assembly (AIA): toma imaxes da atmosfera solar en varias lonxitudes de onda para relacionar cambios no exterior do Sol con cambios no seu interior.
*Extreme Ultraviolet Variability Experiment (EVE): mide as variacións na irradiancia no ultravioleta extremo do Sol segundo as variacións magnéticas solares para comprender o papel do Sol nas variacións da atmosfera da Terra.
*Helioseismic and Magnetic Imager (HMI): o instrumento estuda a orixe da variabilidade solar mediante a análise heliosísmica do interior do Sol e magnetogramas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Atlas V

## Notas
Tenda de campaña

Unha **tenda de campaña** ou **casa de campaña** é unha pequena casa portátil de orixe árabe, que está destinada a ser colocada no campo para albergar unha ou máis persoas.

O nome deriva de *campiña*, que se refire ás extensións de terra para labranza. Por extensión empréganse en diversos medios naturais non acuáticos, mesmo grandes paredes rochosas. A principios do século XXI xa se achaban amplamente diseminadas no excursionismo.
[miniatura|Tendas de campaña preto da [praia.]]
As tendas de campaña utilízanse tamén como albergues provisionais para os exércitos nas súas incursións militares, moito máis comúns na antigüidade.

Ao acto de montar unha tenda de campaña, co fin de quedar nela un tempo, chámase *acampar.* Xeralmente acámpase cun ou varios fins: pasar a noite, descansar, alimentarse, refuxiarse das inclemencias da natureza, como punto de reunión, entre outros menos comúns.

Un campamento é o lugar onde se instalan varias tendas de campaña, ademais doutras posibles instalacións, que permitan albergar persoas.

Á afección por acampar chámaselle acampada, campismo ou *cámping*.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Campamento
* Cámping
Ágatha Ruiz de la Prada

**Ágatha Ruiz de la Prada y Sentmenat**, XII marquesa de Castelldosrius, XXIX baronesa de Santa Pau e Grande de España, nada en Madrid o 22 de xullo de 1960, é unha deseñadora de roupa española.

Estudou na Escola de Artes e Técnicas da Moda de Barcelona.

Comezou a súa carreira como deseñadora en 1981, cando presentou a súa primeira colección en Local, un Centro de Deseño. Os seus deseños salientan pola súa modernidade (vestidos con caixas, acompañado con estrelas, soles, lúas, corazóns, con cores brillantes) cun ton decididamente *naïf*.

Ademais de roupa, trasladou os seus deseños a mobles, cadeiras, mesas, sofás, enxoval, alfombras, lámpadas, material escolar (cadernos, lapis, bolígrafos, perfumes, toallas, etc).

É a parella sentimental do xornalista Pedro J. Ramírez.

Tamén dá o seu nome a unha marca de perfume, fabricado pola empresa catalá de produtos de perfumaría e moda Puig.

## Notas
David Delfín

**Diego David Domínguez González**, máis coñecido como **David Delfín**, nado en Ronda, Málaga o 2 de novembro de 1970, e finado en Madrid o 3 de xuño de 2017, foi un deseñador e artista español.

## Traxectoria 
Comezou desfilando no Circuit de Barcelona coa colección *Openin Nite* (primavera / verán 2001). Creou a marca Davidelfin en 2001 xunto aos 3 irmáns Postigo, Deborah Postigo, Diego Postigo e Gorka Postigo, e a modelo Bimba Bosé.

O seu salto á fama chegou no 2002, cando desfilou coa colección *Cour des miracles* na Pasarela Cibeles de Madrid. Devandita colección, inspirada no pintor Magritte e no director de cine Luis Buñuel, presentaba as modelos coa cara tapada con capuchas a modo de burkas e sogas de forca no pescozo, o que desatou unha enorme polémica pola coincidencia coa guerra en Afganistán contra o réxime dos talibán.

Porén, toda esta polémica non impediu que fose galardoado na Pasarela Cibeles de 2003 co premio á *mellor colección dun novo deseñador* por *In loving memory.* Dende entón, continuou desfilando regularmente en Cibeles con outras coleccións como *Mi manchi* ou *Corpo estraño*, nos que a modelo Bimba Bosé se converteu na súa musa.

No ano 2016 foi galardoado co Premio Nacional de Deseño de Moda por parte do Ministerio de Cultura "pola audacia, valentía e compromiso social da súa obra, cunha sinalada identidade española".

## Vida persoal 
Viviu até os 18 anos en Marbella, Málaga.

En abril de 2016 foi intervido de tres tumores cerebrais. Faleceu o 3 de xuño de 2017 en Madrid ós 46 anos logo dunha intensa loita contra un cancro cerebral que lle detectaron o ano anterior.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
*Espazo de David Delfínen MySpace
Manuel Sendón

**Manuel Sendón Trillo**, nado na Coruña o 11 de xuño de 1951, é un profesor, fotohistoriador e fotógrafo galego, residente en Vigo.

## Traxectoria 
É licenciado en Matemáticas, doutor en Belas Artes e profesor da Facultade de Belas Artes de Pontevedra da Universidade de Vigo.

En 1984 creou con Xosé Luis Suárez Canal o Centro de Estudos Fotográficos (CEF), entidade que dirixiu a Fotobienal de Vigo dende 1984 ata o 2000. Sendón e Canal son autores de varios libros sobre fotógrafos históricos galegos, como: Ramón Caamaño, Arquivo Pacheco, Ksado, Luis Rueda, José Suárez, Arquivo Sarabia, Raniero Fernández, Virxilio Viéitez e Arquivo José María Massó.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
### Outros artigos 
* Fotobienal de Vigo
### Ligazóns externas 
*manuelsendon.wordpress.com
*Compilación de bibliografía relativa a Sendón
Oswald de Anglia Oriental

**Oswald** foi rei de Anglia Oriental na década de 870 tras a morte de Edmund o Mártir. Non se coñece evidencia textual ningunha do seu reinado, pero coñécense algunhas das súas moedas deste período.

## Traxectoria 
A evidencia suxire que durante o período entre a morte de Edmund o Mártir e o regreso de Guthrum en 880, Oswald e Æthelred gobernaron os anglos orientais como reis clientes. É posíbel que a nobreza angla oriental fose case, pero non enteiramente, extinguida polos ataques viquingos que remataron coa morte de Edmund, e que nos anos nos que Oswald, Æthelred e Guthrum sucesivamente gobernaron o reino, houbo  un período de oposición ou desafío contra o liderado danés. Os viquingos gobernaron os anglos orientais desde o acceso de Oswald, até 920, cando Anglia Oriental foi incorporada ao reino de Inglaterra tras a derrota do daneses por Edward o Vello.

## Moedas 
A existencia de Oswald só se coñece polas súas moedas.

Durante o período dos ataques viquingos en Anglia Oriental usáronse moedas e lingotes de prata e os viquingos continuaron a tradición anglosaxoa de producir peniques de prata, aínda que de maneira reducida. Coñécense oito moedas dos reinados de Æthelred e Oswald, mentres que se sabe que os moedeiros de Edmund, o predecesor de Oswald fixeron sobre duascentas .

Atopáronse unhas poucas moedas que portaban o nome de Oswald no Cuerdale Hoard. As moedas poden ser datadas desde o 870 ao 900, seguindo a morte de Edmund o Mártir. Unha das moedas, producido por un moedeiro cuxo nome empeza por Beor..., é do tipo de templo: outra ten unha *alfa*, un deseño común en Anglia Oriental.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
*
*
A Laxa, Cartelos, Carballedo

**A Laxa** é un lugar da parroquia de Cartelos, no concello lugués de Carballedo, na comarca de Chantada. Segundo o INE en 2018 o lugar tiña dez habitantes (cinco homes e cinco mulleres), mentres que en 2017 estaban censados seis homes e catro mulleres. En 2020 11, 6 homes e 5 mulleres

## Toponimia
O topónimo **Laxa** vén de , que ten orixe nunha voz hispano-latina  (pena ou pedra aplanada e delgada) de probable ascendencia céltica.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cartelos 
### Parroquias de Carballedo 
## Notas
En beneficio de todos

***En beneficio de todos*** é o sétimo álbum da banda viguesa de punk rock Siniestro Total, publicado en abril de 1990 a través do selo DRO. Foi gravado nos estudios Trak de Madrid coa produción de Eugenio Muñoz no ano 1990 e foi o seu derradeiro traballo con DRO. Para a súa gravación empregouse unha sección de ventos que incluía trompeta, saxo e trombón, ademais dun violonchelo e da voz de dúas sopranos. Contou con colaboracións como a do Maestro Reverendo con acordeón e piano.

## Listaxe de cancións 
### Edición orixinal 
### Cancións extra da edición remasterizada 
## Notas
Saludos Amigos

***Saludos Amigos*** é un filme de animación de Disney que se estreou en 1942. Foi producido por Walt Disney e estreado por RKO Radio Pictures. Foi estreado na cidade de Río de Janeiro o 24 de agosto de 1942, e nos Estados Unidos o 6 de febreiro de 1943. É sexto filme de animación de Disney, e o seu argumento xira arredor dunha viaxe por América Latina, mesturando imaxe real con animación tradicional. Tivo unha secuela, titulada *The Three Caballeros* (1944).

## Personaxes 
* Lee Blair como El mesmo
* Mary Blair como Ela mesma
* Pinto Colvig como Goofy
* Walt Disney como El mesmo
* Norman Ferguson como El mesmo
* Frank Graham como El mesmo
* Clarence Nash como Donald Duck
* José Oliveira como José Carioca
* Fred Shields como Narrador
* Frank Thomas como El mesmo
* Stuart Buchanan como asistente de voo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Ixcanul

***Ixcanul*** (en galego: *Volcán*) é un filme guatemalteco escrito e dirixido por Jayro Bustamante que se estreou no 2015. Foi estreado na 65 edición do Festival Internacional de Cinema de Berlín, no cal gañou o Premio Alfred Bauer. O filme foi escollido como o candidato de Guatemala na 88ª edición dos Óscar, na categoría de mellor filme en lingua non inglesa, pero finalmente non foi nomeado. É o primeiro filme rodado na lingua kaqchikel da familia maia.

## Personaxes 
* María Mercedes Coroy como María
* María Telón como Juana
* Marvin Coroy como El Pepe
* Manuel Manuel Antún como Manuel
* Justo Lorenzo como Ignacio

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Guatemala propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 88ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Jayro Bustamante

**Jayro Bustamante** é un director de cine e guionista guatemalteco. No 2015 dirixido o filme *Ixcanul*, que foi escollido como candidato guatemalteco para a 88ª edición dos Oscar. Foi escollido polo xurado para o Premio ó mellor debut de cine no 67º Festival Internacional de Cine de Berlín.

## Filmografía 
* *Ixcanul* - 2015
* *Temblores* - 2019
* *La Llorona* - 2019
* *Rita* - 2024

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Emelie (filme)

***Emelie*** é un filme estadounidense de suspense dirixido por Michael Thelin e escrito por Richard Raymond e Harry Herbeck. O filme está protagonizado por Sarah Bolger, Joshua Rush, Carly Adams, Thomas Bair, Susan Pourfar e Chris Beetem. Foi estreado o 4 de marzo de 2016 por Dark Sky Films.

## Personaxes 
* Sarah Bolger como Emelie
* Joshua Rush como Jacob 
* Carly Adams como Sally
* Thomas Bair como Christopher
* Susan Pourfar como Joyce Thompson
* Chris Beetem como Dan
* Carl Bailey como Oficial Morton
* Annette Christian como nai de Howie
* Dante Hoagland como Howie
* Elizabeth Jayne como Maggie
* Randi Langdon como Anna
* Ryan Monolopolus como Young Dan
* Brian Mysliwy como Oficial Serinos
* Frank Rossi como Joe

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Chambray

**Chambray** é unha localidade e comuna francesa situada na antiga rexión da Alta Normandía, no departamento de Eure, no distrito de Évreux e no cantón de Vernon-Nord.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Situación de Chambray nun mapa de Francia e das comunas limítrofes
Henge de Roda

O '''*henge* de Roda,** coñecido como **A roda de Barreiros,'* é unha estrutura megalítica situada na aldea de Roda (San Pedro de Benquerencia, Barreiros). Foi a primeira estrutura henge, localizada na península ibérica e foi descuberta en 2006 durante a construción da A-8, que tivo que variar o seu trazado para salvagardalo.

## Descrición
miniatura|dereita|Imaxe dunha das pedras do muroexterior.

A Roda é un círculo lítico (*henge*) duns 50 metros de diámetro, duns 3 700 anos de antigüidade. Os restos do *henge* están situados nunha chaira na baixada do monte, unha zona que controla visualmente a zona. Esta construción consta dun foxo exterior de entre tres e catro metros de diámetro e un metro de profundidade. O círculo está formado por dous muros de pedra, entre os cales se depositou terra do foxo, formando así o parapeto. Tería no punto máis alto probablemente os tres metros. Consérvase a zona de entrada, de entre metro e medio e dous metros, orientada ao noroeste. Xunto á entrada hai unha pedra que podería ser un dos menhires que delimitaban o acceso. O círculo exterior son pedras de menos dun metro de lonxitude cunha das caras planas. O círculo interior son pedras sen traballar que formarían un muro. Dentro do círculo hai varias pedras de algo máis dun metro de longo que poderían ter formado outro círculo.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Henge''
* Megalitismo en Galicia
A Graña, A Graña, Ferrol

**A Graña** é un lugar da parroquia da Graña no concello de Ferrol na provincia da Coruña.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Graña 
### Parroquias de Ferrol
As espigadoras

***As espigadoras*** (*en* francés, *Des glaneuses*), tamén coñecido como ***As colleitadoras***, é un cadro do pintor *francés* Jean-François Millet. Pintado ao óleo en 1857, é unha representación realista de mulleres recollendo espigas. A pintura é famosa por mostrar dunha maneira moi humanista a realidade da sociedade rural do século XIX, o que foi mal recibido pola clase alta francesa. Cando foi exposto no Salón de París de 1857, foi considerado como «perigoso». Posteriormente, converteuse en símbolo do patriotismo francés, utilizándose para estimular o alistamento durante a primeira guerra mundial.

## Notas
El Kardeciano

***El Kardeciano*** foi unha revista editada en Ferrol entre 1934 e 1936.

## Historia e características 
Subtitulada *Revista espírita ferrolana*, estaba ligada á Federación Española de Espiritismo. Apareceu en agosto de 1934 como órgano informativo do grupo espiritista “Amor y Caridad”. Estaba dirixido por Rodrigo Sanz e o administrador era Elías López. Na presentación indicaban que o periódico tería periodicidade mensual, aínda que a súa intención era convertelo en quincenal ou semanal. No primeiro número dirixen un saúdo á prensa espiritista. Cesou a súa publicación en 1936.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Espiritismo
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* Exemplares de *El Kardeciano* da Biblioteca-Hemeroteca do Ateneo Ferrolán, en Internet Archive.
* Grupo Espírita de La Palma
La Cuña

***La Cuña*** foi un periódico publicado na Coruña en 1908, de tendencia anarcosindicalista.

## Historia e características 
Subtitulado *Trabajo, solidaridad, federación. Periódico defensor de los obreros del ramo de elaborar madera de España*, apareceu o 1 de maio de 1908.

Editada en diversas localidades de España (Sabadell, Barcelona, Badalona, A Coruña, outra vez Badalona, San Martí de Provençals, Reus, Zaragoza e Xixón) entre 1898 e os anos da Primeira guerra mundial, imprentouse na Coruña entre o 1 de maio de 1908 e finais de 1909, tempo no que a Federación estivo domiciliada alí.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Cesáreo Durán Álvarez

**Cesáreo Durán Álvarez**, nado en Mos (Saiáns, Moraña) en 1887 e finado en 1973,  foi un empresario, agrarista e político galego.

## Traxectoria 
Emigrou novo a Buenos Aires. Ao retornar foi contratista de obras. Agrarista, foi elixido alcalde de Moraña o 1 de abril de 1920. Colaborou no periódico *El Bólido*. En 1924 foi elixido secretario da Sociedad de Oficos Varios de Moraña. Foi multado con 250 pesetas polo gobernador civil de Pontevedra por "hablar mal del gobierno" en xuño de 1926. Foi nomeado alcalde por Real Orde en abril de 1930. Volveu ser elixido alcalde polo artigo 29 en 1931. Permaneceu no cargo ata 1932, e despois continuou como concelleiro. Espiritista, acudiu coa delegación galega ao V Congreso Espiritista Internacional de Barcelona en 1934. Co triunfo da Fronte Popular en febreiro de 1936 volveu ser alcalde de Moraña. Tras o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 houbo de agocharse e sufriu persecucións.

## Notas
Antonio Bello Paz

**Antonio Bello Paz**, nado cara a 1863 e finado en Ferrol a principios de marzo de 1935, foi un político socialista galego.

## Traxectoria 
Masón e socialista, impulsou o nacimento de *El Obrero*, *La Voz del Obrero* e *El Bien del Obrero*. Foi concelleiro de Ferrol na Restauración. Nas eleccións municipais do 12 de abril de 1931 foi elixido concelleiro de Ferrol. Dimitiu como concelleiro en novembro de 1934. Finou a principios de marzo de 1935 aos 71 anos.

## Notas
Palacio do Elisio

O **Palacio do Elisio** (en ) é a sede da Presidencia da República francesa. O edificio está situado no VIII Distrito de París, na rúa de Faubourg Saint-Honoré, e a súa construción remóntase ao século XVIII.

## Historia 
Foi propiedade inicial do conde Louis Henri de La Tour d'Auvergne que mandou construílo entre 1718 e 1722. Tras a morte do conde de la Tour d'Auvergne en 1753, a marquesa de Pompadour comprou o palacio para que fose a súa residencia parisiense, e legado a Lois XV á súa morte en 1764. Logo foi comprado en 1773 polo rico banqueiro Nicolás Beaujon, que o cedeu en 1786 a Lois XVI reservándose o usufruto. O rei vendeuno en 1787 a súa curmá Batilde de Orleans, duquesa de Borbón, que o ocupou excepto durante o seu arresto entre 1793 e 1795, baixo a Revolución Francesa.

O goberno revolucionario deu ao palacio diversos destinos ata o regreso da duquesa en 1797. Esta alugou a planta baixa a un negociante chamado Hovyn, que organizaba festas e bailes nos salóns e no xardín, pero acabou poxado o edificio cando decidiu emigrar a España. Hovyn adquiriuno pero tivo que vendelo en 1805 para pagar as súas débedas. Comprouno o mariscal Joachim Murat, quen, ao ser nomeado rei de Nápoles en 1808 cedeu a Napoleón Bonaparte todas as súas propiedades en Francia. En xuño de 1815 o palacio foi escenario da abdicación final de Bonaparte antes de ser desterrado, e coa Restauración borbónica pasou a ser parte dos bens da Coroa en 1816.

Desde 1848, por decisión da Asemblea Nacional da Segunda República, o palacio do Elisio ten sido a residencia oficial do Presidente da República en Francia, pero ao proclamarse o Segundo Imperio Francés en 1852, Napoleón III escolleu residir no palacio das Tullerías, tradicional residencia parisiense dos monarcas franceses. Á caída do Imperio en 1870, o novo goberno da Terceira República dispuxo que o palacio do Elisio fose a residencia oficial do presidente de Francia.

O Elisio mantívose como residencial oficial dos presidentes de Francia ata xuño de 1940, cando foi pechado e abandonado cando as tropas da Alemaña nazi tomaron París no final da batalla de Francia. Tras a derrota Alemaña, volveu ser residencia presidencial en 1946 e continúa sendo no século XXI.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* El palacio del Elíseo y su historia. É unha páxina do arquivo da web oficial da Presidencia da República francesa.
Dani Escriche

**Daniel Escriche Romero**, coñecido como **Dani Escriche**, nado en Burriana (Castelló) o 24 de marzo de 1998, é un futbolista español das canteiras do Castellón e Lugo que actualmente xoga de extremo no Huesca.

## Traxectoria 
Nado en Burriana, Castelló, Escriche formou parte das categrías inferiores do CD Castellón tras chegar en 2015 desde o Club Burriana FB, equipo da súa cidade natal. Despois de ser asignado ao equipo xuvenil, debuta en categoría aboluta co filial do Castellón en rexional, marcando o seu primeiro gol o 22 de novembro na vitoria por 6-1 ante o Vinaròs CF. Co primeiro equipo, da Terceira División, debuta o 3 de xaneiro de 2016 con 17 anos e 284 días. Tras acabar a temporada, o 9 de agosto, asina co Lugo, da Segunda División, volvendo á categoría xuvenil. O 27 de maio de 2017 debuta no fútbol profesional na derrota dos lucenses por 1-0 contra o Numancia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil do xogador en bdfutbol.com
* Datos do xogador en lapreferente.com
Antonio Bello

Co nome de **Antonio Bello** podemos referirnos a:

***Antonio Bello Paz**, político socialista de Ferrol (m. 1935).
***Antonio Bello Varela**, avogado e xornalista galego (n. 1876).
Seasat

**Seasat**, tamén coñecido como **Seasat 1**, foi un satélite artificial da NASA lanzado o 27 de xuño de 1978 mediante un foguete Atlas F/Agena D desde a Base Vandenberg da Forza Aérea, en California.

## Características 
Seasat foi o primeiro satélite que usou radar de apertura sintética (*SAR*) para estudar os océanos terrestres. A súa misión foi medir os ventos de superficie, a altura das ondas, as ondas internas, o contido de auga líquida na atmosfera, as características do xeo, a topografía oceánica e o xeoide mariño. O satélite proporcionaba unha cobertura do 95% dos océanos cada 36 horas.

A nave utilizou a etapa superior do seu lanzador Atlas F/Agena D como bus que proporcionaba enerxía, telemetría en banda S, control de actitude e funcións de mando e control. Estabilizábase nos tres eixos usando volantes de inercia e sensores de horizonte. A precisión que acadou nas súas medicións foron de 10&nbsp;cm na medición de alturas, 2&nbsp;m/s na medición da velocidade dos ventos e 1&nbsp;°C na medición da temperatura.

O satélite funcionou sen problemas durante 105 días, ata o 10 de outubro de 1980 en que un curtocircuíto o deixou fóra de servizo.

## Instrumentos 
Seasat levaba cinco instrumentos a bordo:

*Un altímetro radar de pulsos en banda X cunha precisión de 10&nbsp;cm.
*Un radar de apertura sintética (*SAR* polo seu acrónimo en inglés) funcionando en banda L (1,275 GHz cubrindo bandas de 100&nbsp;km de superficie e 25 m de resolución vertical. A antena tiña unhas dimensións de 2,2 x 10,7 m.
*Un dispersómetro para medir a velocidade e dirección do vento funcionando en banda L e cunha precisión de 2&nbsp;m/s.
*Un radiómetro de microondas multicanal para medir o vento en superficie e a temperatura da auga, así como o contido de auga na atmosfera, a taxa de choiva e a cobertura de xeo.
*Un radiómetro para lonxitudes de onda visible e infravermellas para identificar características nubosas, terrestres e acuáticas e producir imaxes térmicas do océano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Atlas-Agena D
*Atlas F/Agena D
Eurocopa de Fútbol ConIFA 2017

A **Eurocopa de Fútbol ConIFA 2017** é a segunda edición da Eurocopa de Fútbol ConIFA, un torneo de fútbol de estados, minorías e rexións non afiliados á FIFA organizado pola ConIFA.

## Torneo
Seguindo coa Eurocopa de Fútbol ConIFA 2015, o seguinte torneo foi anunciado para ter lugar do 4 ao 11 de xuño de 2017 na República Turca do Norte de Chipre nun congreso anual da organización en febreiro de 2017. Un total de oito equipos foron anunciados como competidores.

### Sedes

## Participantes
* (sel.)
*''''* (sel.)
*20px Laponia (sel.) *(abandono)*
** (sel.)
* (sel.) *(abandono)*
**22px|border Transcarpacia (sel.)
*22px|border Condado de Niza (sel.) *(abandono)''
**22px|border Alta Hungría (sel.)
*22px|border Illa de Man (sel.)
*22px|border Padania (sel.)
*22px|border País Sículo (sel.)

As seleccións de Occitania, Condado de Niza e Laponia anunciaron a súa retirada da competición e foron substituídos por Osetia do Sur, Alta Hungría e Transcarpacia.

## Partidos
### Fase de grupos
#### Grupo A

#### Grupo B

### Fase de eliminación

#### Rolda de clasificación
#### Semi-finais
#### Play-Off polo Terceiro posto
#### Final
## Palmarés
## Notas
METZ

**METZ** é unha banda canadense de noise rock formada en Ottawa pero baseada en Toronto. O grupo está composto polo guitarrista e vocalista Alex Edkins, o baixista Chris Slorach e o batería Hayden Menzies.

## Historia 
Fundada no ano 2008, METZ editou o seu autotitulado álbum de estrea a través do selo Sub Pop en 2012. O disco entrou na lista de candidatos ao Polaris Music Prize 2013 o 16 de xullo de 2013.

O 17 de febreiro de 2015 a banda anunciou un novo álbum, *II*, co lanzamento do seu primeiro tema, "Acetate", acompañado dun vídeo musical; o disco sería publicado o 5 de maio dese ano en Norteamérica e o día anterior no resto do mundo. *II* foi un dos candidatos ao Polaris Music Prize 2015.

Para o Record Store Day de 2016 a banda asociouse cos estadounidenses Mission of Burma e xuntos lanzaron un sinxelo compartido, onde os de Toronto versionaban o tema “Good, Not Great", aparecido no álbum *The Obliterati* de Mission of Burma, e estes últimos interpretaban a canción "Get Off" do disco de estrea de METZ.

En maio do ano 2017 METZ anunciou o seu terceiro álbum de estudio, *Strange Peace*, gravado por Steve Albini. O disco publicouse o día 22 de setembro dese ano.

No mes de xullo de 2020 a banda anunciou que o seu cuarto álbum de estudio, *Atlas Vending,* sería editado o 9 de outubro novamente a través de Sub Pop Records.

En febreiro de 2024 anunciouse o quinto álbum de METZ, *Up on Gravity Hill*, así como dous sinxelos e unha xira por América do Norte e Europa entre abril e novembro. O disco apareceu o día 12 de abril a través do selo Sub Pop Records.

O 10 de outubro de 2024 a banda anunciou un hiato indefinido para tomarse un tempo para centrarse noutros proxectos e pasar máis tempo en casa coa familia.

## Membros 
### Actuais 
* Alex Edkins - guitarra, voz (2007-presente)

* Hayden Menzies - batería (2007-presente)

* Chris Slorach - baixo (2008-presente)

### Antigos 
* Chuck Saso - baixo (2007-2008)

## Discografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
* Bandcamp do grupo
Constante Diz Monteagudo

**Constante Diz Monteagudo** foi un agrarista e político galego.
## Traxectoria 
Agrarista, foi directivo da Sociedad de Agricultures de Moraña e colaborou en *El Bólido*. Foi elixido primeiro tenente de alcalde de Moraña en 1918. En 1919 foi elixido alcalde de Moraña.

## Notas
José García Páramos

**José García Páramos**, que asinaba como **José G. Páramos**, nado en Tui, foi un empresario, xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Instalado en Iloilo (Filipinas), fundou en 1904 o diario vespertino *Nuevo Heraldo* con Manuel de la Portilla. Retornou a Tui a finais dos anos vinte. Colaborou en *Vida Gallega*. En 1937 era xefe de servizos do destacamento do Seixo de Falange.

## Obras 
* *Estudio bibliográfico y crítico acerca de la prensa periódica tudense*, 1918.
* *Santiago y España. Estudio histórico*, 1923.
* *La verdadera patria de Cristóbal Colón*, 1925.
* *Raza y patria del Rey Don Pelayo. Estudio histórico*, 1930.

## Notas
José Calviño Cobas

**José Calviño Cobas** foi un agrarista e político galego.
## Traxectoria 
Agrarista, foi directivo da Sociedad de Agricultures de Moraña. Foi elixido alcalde de Moraña o 1 de xaneiro de 1918.

## Vida persoal 
Era tío de José Calviño Domínguez.

## Notas