Talbot-Lago

**Talbot-Lago** foi un fabricante de automóbiles francés con sede en Suresnes (Hauts-de-Seine), nos arredores de París.

## Orixe 
[miniatura|right|230px|1938 Talbot-Lago T-150 CSS. carrozaría de [Carrosserie Pourtout|Carrosserie Marcel Pourtout, deseño Georges Paulin]]
[right|miniatura|230px|1937 Talbot Lago T150 SS. Teardrop Cupé carrozaría de [Figoni & Falaschi]]
[miniatura|right|230px|Presentado en 1937 no [Salón do automóbil de París, o 13 CV **Talbot Minor** ampliou a gama, entrando Talbot no territorio dos catro cilindros onde o 2323cc Minor competía cos modelos equivalentes de Hotchkiss e Salmson.]]
miniatura|right|230px|1948 Talbot-Lago T26C
miniatura|right|230px|1950 Talbot-Lago T26 Grand Sport, carrozado por Jacques Saoutchik, París
miniatura|right|230px|Talbot-Lago T26 "Record" 1948

A compañía anglo francesa STD (Sunbeam-Talbot-Darracq) quebrou en 1935. A compañía francesa Talbot foi adquirida e reorganizada polo enxeñeiro veneciano Antonio Lago (1893-1960) pasándose a utilizar a nivel internacional o nome "Talbot-Lago". No mercado interno os coches aínda levaban a insignia de Talbot que realizaran en 1922 que foi cando, en Francia, o nome "Talbot- Darracq" dera paso a "Talbot".

Ao mesmo tempo, o grupo Rootes fíxose cargo dos intereses británicos de Talbot, rematando o uso paralelo da marca Talbot en Francia e o Reino Unido. Os coches Talbot-Lago vendidos en Gran Bretaña foron vendidos como Darracqs.

## Reorganización de Tony Lago 
En 1935, a gama existente continuou en produción, pero a partir de 1936 foron substituídos polos coches deseñados por Walter Becchia. Estes incluían o Tipo Talbot T4 "Menor" de 4 cilindros e 2323cc (13CV), unha presentación sorpresa no Salón do Automóbil de París de 1937 e o Talbot "Cadette - 15" de 6 cilindros e 2696 cc (15CV), xunto co Talbot "Major" de 6 cilindros de 2996 cc ou 3996 cc (17 ó 23CV) e a súa versión de batalla longa, o Talbot "Master", estes foron clasificados como turismos (*voitures de tourisme*). A carrozaría máis frecuente para o Lago-SS foi construída por Figoni e Falaschi e contaba cunha rechamantecarrozaría aerodinámica.

Lago era un enxeñeiro excelente, que desenvolveu o motor seis cilindros existente para conseguir un motor de catro litros de desprazamento con cámaras de combustión hemisféricas (que daba 160 CV), malia ter a árbore de levas no bloque. Así mesmo desenvolveu unha a caixa de cambios preselectiva tipo Wilson de catro marchas adiante e marcha atrás. Con este motor case sen preparar e montados sobre unhas carrozarías monoprazas, conseguiron gañar (1º, 2º e 3º) no Gran Premio de Francia de 1937, gañando tamén os Grandes Premios de Marsella e Tunisia, e o Tourist-Trophy dese mesmo ano.

As carrozarías dos *T150 cupé* fixéronse por excelentes carroceiros como Figoni e Falaschi ou Saoutchik.

### Talbot-Lago modelos 1935-1940 
Malia a proliferación de tipos de coches e nomes de modelos que seguiron á adquisición do negocio por Lago era a primeira vista desconcertante, en realidade só eran catro lonxitudes de chasis estándar do seguinte xeito:

: Chasis curto 2950 mm de distancia entre eixes:
:: Minor T4 (4 cilindros, 2323cc)
:: Júnior 11
:: Baby - 15 (6 cilindros, 2696cc)
:: Baby 3 litros (6 cilindros, 2996cc)
:: T150 3 litros (6 cilindros, 2996cc)
:: Baby 4 litros (6 cilindros, 3996cc)
:: Lago Especial (6 cilindros, 3996cc con carburadores dobres ou triplos)
: Chasis extra curto 2650 mm de distancia entre eixes:
:: Lago SS (6 cilindros, 3996cc con carburadores triplos)
: Chasis Normal 3200 mm de distancia entre eixes:
:: Cadette - 15 (6 cilindros, 2696cc)
:: Major 3 litros (6 cilindros, 2996cc)
:: Major 4 litros (6 cilindros, 3996cc)
: Chasis Longo (7 prazas) 3450 mm de distancia entre eixes:
:: Master 3 litros (6 cilindros, 2996cc)
:: Master 4 litros (6 cilindros, 3996cc)

Durante os primeiros anos da guerra, Walter Becchia deixou Talbot para traballar en Citroën, pero en 1942 a Lago uniuse outro enxeñeiro excepcional, Carlo Machetti.

## Logo da segunda guerra mundial 
Logo da guerra, a compañía continuou sendo coñecida tanto polo éxito dos coches de carreiras de alto rendemento como polos grandes turismos de luxo, compartindo gran cantidade dos compoñentes do chasis e o motor entre os dous. Con todo, o período foi de estancamento económico e austeridade financeira. A compañía tivo dificultades para atopar clientes, e as súas finanzas eran xustas.

En 1946, a compañía comezou a produción dun novo deseño de motor, baseado en unidades anteriores, pero cunha nova culata cunha árbore de levas dobre. Este motor, deseñado baixo a dirección de Carlo Marchetti, foi en moitos aspectos un motor novo. O seis cilindros en liña de 4.483 cc desenvolveuse para o *Talbot Lago Record* (1946-1952) e para o *Talbot Grand Sport 26CV* (1947-1954). Estes coches tiñan un prezo razoable comparado cos grandes coches de luxo do talle de Delahaye, Delage, Hotchkiss e Salmson. Talbot manterase no negocio da fabricación de automóbiles máis tempo que calquera destes outros, e o nome Talbot ten a dubidosa distinción da resurrección na década de 1980.

### Talbot Lago T26 Record 
O **Talbot Lago Record T26** era un coche grande, cunha potencia fiscal de 26 CV e unha potencia real de 170 cabalos de forza, entregada ás rodas traseiras a través dunha caixa de cambios manual de catro velocidades, coa opción a un custo adicional dunha caixa de cambios Wilson, e unha velocidade máxima de 170&nbsp;km/h. O coche vendíase como un estilo sedán de catro portas, pero tamén se ofrecía como un convertible de dúas portas. Tamén houbo coches construídos con carrozarías de empresas tradicionais como Graber.

### Talbot Lago Grand Sport T26 
O **T26 Grand Sport (GS)** foi presentado por primeira vez en público en outubro de 1947 como un chasis acurtado, e só fabricáronse 12 durante 1948, que foi o primeiro ano completo de produción. O coche destacaba pola súa velocidade. O motor que producía 170 cabalos de forza no Lago Record foi adaptado para proporcionar 190 CV, máis tarde, 195 CV no GS, e unha velocidade máxima duns 200&nbsp;km/h, segundo a carrozaría na que fora instalado. O coche foi construído, para competir ou como coche de luxo e beneficiouse directamente do éxito do coche de Gran Premio Talbot T26C. Como tal, era caro, raro e axudou a Louis Rosier co seu fillo a gañar as 24 Horas de Le Mans en 1950. O GS substituíu o chasis do Lago-Record, que foi nomeado así pola súa notable velocidade. Tiña un 4´5 litros 6 cilindros en liña culata de aluminio e o triplo carburador dos coches T26 de Grand Prix, o GS foi un dos coches de produción máis potentes do mundo. Detalles do chasis eran similares aos coches de Grand Prix, pero era máis longo e ancho.

Case todos os Talbot vendidos durante a década de 1940 con carrozaría Talbot, construíronse nos amplos talleres do fabricante. O **T26 Grand Sport (GS)** foi a excepción, o coche era entregado só co chasis espido, que requiría aos clientes elixir a carrozaría a medida a partir dun carroceiro especializado. O GS foi unha estrela nun mundo aburrido e carroceiros como Saoutchik, Franay e Figoni et Falaschi competiron cos propios deseñadores de Talbot elaborando elegantes carrozarías.

### Talbot Lago Baby 
O **Talbot Lago Baby** (1948-1951) marcou o retorno dos modelos Talbot previos a guerra, foi o terceiro modelo presentado pola empresa durante a década de 1940. O coche vendeuse como un sedán de catro portas, pero tamén ofrecíase como convertible de dúas portas. O seu motor só tiña catro cilindros e 2.690 cc, a cilindrada equiparábase a uns 15 CV fiscais que eran suficientes para ser penalizado polos altos niveis punitivos do imposto de matriculación aplicado polo goberno francés para coches grandes. A potencia era inicialmente de 110 CV, que en 1949 incrementouse a 120 CV. Aínda que o sedán baby de despois da guerra parecíase moito aos potentes Record, os 2.950&nbsp;mm de distancia entre eixes do baby eran lixeiramente máis curtos que a distancia entre eixes 3.130&nbsp;mm do Record, e a lonxitude total era 200&nbsp;mm máis curta. Ademais, o coche máis barato montaba unha suspensión simplificada. Os clientes do baby podían especificar como opción unha caixa de cambios con preselector Wilson.

Talbot Lago fabricou tres coches presidenciais especiais de sete prazas, un para o Presidente de Francia, outro para o Presidente de Tunisia e un para a familia real de Arabia.

### Novas carrozarías para 1952 
En 1951, segundo os rumores as dificultades financeiras da empresa intensificáronse, apareceron unhas novas carrozarías formato Ponton para o Talbot Baby e Record. O primeiro coche tiña carrozaría de aluminio, pero máis tarde foi substituído por aceiro. Foron construídos 54 destes cupés, pero resultaron difíciles de vender, a elegante carrozaría non podía ocultar os fundamentos dos anos trinta, e o basto motor ofrecía pouca elasticidade e lonxevidade. En 1957, Talbot -Lago tivo que instalar motores de BMW no seu lugar.

### Motor Maserati 
Un modelo máis tarde, o Lago *Sport* (1954-1957), utilizaría un motor Maserati.

### Lago America 
Os modelos finais do *Talbot-Lago America* (1957-1959) utilizaron motores BMW V8 de 2.476 cc, ou, para os últimos coches, os motores menos sofisticados e menos potentes Simca 2351 cc ohc do Vedette.

Malia os seus automóbiles de alta calidade, Talbot-Lago loitaba pola supervivencia logo da guerra, xunto con outras marcas antes da guerra, como Hotchkiss e Delahaye, a produción cesou en 1959 coa compra de Talbot-Lago por parte da entón prospera Simca. (Simca foi posteriormente adquirida por Chrysler en 1963, e pasou a ser coñecida como Chrysler Francia en 1970).

## Comercial 
Os datos de vendas por modelo mantivéronse confidenciais, posiblemente en relación coas dificultades financeiras da empresa, pero os totais xerais de principios de 1950 contan unha historia terrible. A fabrica de Suresnes produciu 155 vehículos en 1947, unha produción que aumentou en 23 en 1948. outro por 3.905.000 dólares na poxa Internacional de Palm Beach Concours d' Elegance da Gooding & Company o 22 de xaneiro de 2006, onde se votou por unanimidade "O mellor do salón", e outro por 4´62 millóns dólares na poxa da Pebble Beach Concours d' Elegance RM Auctions Sports e Clásicos de Monterrey o 14 de agosto de 2010.,. Un T150 C SS cunha carrozaría Pourtout Aerocoupe, deseñado por Georges Paulin, vendeuse por 4.847.000 dólares en 2008 na venda de Bonhams & Butterfield de Exceptional Motorcars and Automobilia en Quail Lodge.

Ata os Talbot-Lagos cas carrozarías da fábrica, en lugar de carrocerías de deseño, son moi apreciados. Un T150 C SS con carrozaría de fábrica de 1939 foi vendido en 2013 por 418.000 $ na poxa de Gooding & Company en Scottsdale.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

### Equipo oficial 
:* Indica unidade compartida con Charles Pozzi no seu equipo privado T26C

n.b. Anteriormente a  non existía o Campionato Mundial de Construtores, polo tanto os equipos non recibían puntos.

### Resultados doutros coches Talbot-Lago 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

:* Indican unidades compartidas

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Talbot-Lago Flickr Group
* 1951 Talbot Lago T26 GS Coupé (by Saoutchik)