open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Zoe Saldaña

**Zoe Yadira Saldaña Nazario**, tamén coñecida como **Zoë Saldana** ou **Zoe Saldana**, nada o 19 de xuño de 1978 en Passaic, Nova Jersey, é unha actriz e bailarina estadounidense. É principalmente coñecida polas súas actuacións como Anamaria no filme *Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl* (2003), Nyota Uhura en *Star Trek* (2009) e a súa secuela *Star Trek Into Darkness* (2013), Neytiri no filme de James Cameron *Avatar* (2009) e Gamora en *Guardians of the Galaxy* (2014).

## Filmografía 
### Cinema 
### Televisión 
### Videoxogos 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Carlos Baliñas Pérez

**Carlos Baliñas Pérez**, nado en León o 8 de marzo de 1961, é un escritor e historiador galego.

## Traxectoria 
Criouse en Vigo, Santiago de Compostela, Barcelona, Madrid e novamente Santiago de Compostela, seguindo a traxectoria profesional do seu pai Carlos Baliñas Fernández. Estudou na Universidade de Santiago de Compostela, onde se licenciou en Historia Medieval en 1984 e se doutorou en 1990.

Foi bolseiro do Consello da Cultura Galega (1986-87) e bolseiro de investigación da Xunta de Galicia (1987-88). No 1992 exerceu como profesor -bolseiro visitante da *British Academy*. En 1988 comezou a traballar como docente e investigador no campus de Lugo da USC, como profesor axudante de Historia Medieval (1988-93), converténdose en Profesor Asociado (1996-99) e dende 1999 en Profesor Titular. Foi secretario e vicedecano da Facultade de Humanidades de Lugo (2000-2003).

Socio numerario da Sociedad Española de Estudios Medievales e Vocal da Comisión Territorial de Patrimonio de Lugo da Xunta de Galicia.

Casado con Carmen Martí, ten dous fillos.

## Obra 
**Defensores e traditores: un modelo de relación entre poder monárquico e oligarquía nobiliar na Galicia altomedieval (718-1037)*, Santiago de Compostela, 1988.
* 
**Do mito á realidade: a definición social e territorial de Galicia da alta Idade Media*, Santiago de Compostela, 1992.
**Gallegos del año mil*, A Coruña, 1998.

Amais destes libros, ten publicados diversos traballos de investigación sobre a historia social de Galicia (700-1100 d.C.) e sobre a sociedade urbana do Lugo medieval.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Redbone

**Redbone** é un grupo de música rock composto por nativos americanos e mexicano americanos que foi máis activo na década de 1970. Acadaron o Top 5 nos Estados Unidos do Billboard Hot 100 en 1974 co sinxelo "Come and Get Your Love".

## Discografía 
### Álbums de estudio 
**Redbone* (1970) como Epic EGP-501
**Potlatch* (1970) US #99 como Epic E-30109
**Message from a Drum* (1971) US #75 como Epic KE-30815
**Already Here* (1972) como Epic KE-31598
**Wovoka* (1973) US #66 como Epic KE-32462
**Beaded Dreams Through Turquoise Eyes* (1974) US #174 como Epic KE-33053
**Cycles* (1977) como RCA AFL1-2352
**One World* (2005); posteriormente reeditado como *Peace Pipe* (2009)

### Álbums en directo 
**Redbone Live* (gravado en 1977; lanzado en 1994) como Avenue/Rhino 71632

### Álbums recompilatorios 
**Come And Get Your Redbone: The Best Of Redbone* (1975) como Epic PG-33456
**The Best Of Redbone* (1976) como Dominion/K-Tel 833
**The Very Best Of Redbone* (1991) como Sony Music Distribution 4679362 
**Greatest Songs (Come And Get Your Love)* (1995) como Curb 77746
**Golden Classics* (1996) como Collectables 5802 
**To The Bone* (1998) como Sony Music Special Products 28581
*Wet Willie e Redbone: *Take 2* (2002) como Sony Music Special Products 52777 
**The Essential Redbone* (2003) como Epic/Legacy 86072
*''Its Your World: Redbone's Greatest Hits* (2009)
**Peacepipe* (2012)
**Already Here* (2014)
* *Guardians of the Galaxy: Awesome Mix Vol. 1 (Original Motion Picture Soundtrack)'' (2014) [con "Come and Get Your Love"]

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Cangrexo ermitán vermello

O **cangrexo ermitán vermello**, é unha especie de crustáceo decápodo da infraorde dos anomuros, superfamilia dos paguroideos e familia dos dioxénidos.

Como outros cangrexos ermitáns, o seu abdome non está calcificado, polo que usa cunchas de caracol como *casas* portátiles.

Aínda que é unha especie comestíbel, é moi pouco frecuente nas lonxas, estando totalmente ausente nos mercados.

## Taxonomía 
A especie foi descrita en 1796 polo naturalista alemán Johann Friedrich Wilhelm Herbst.

Ao longo do tempo foi denominado polos seguintes sinónimos:

É característica a asociación simbiótica entre a anemone *Calliactis parasitica* e o cangrexo ermitán vermello. A diferenza do cangrexo ermitán propiamente dito, *Pagurus bernhardus*, o vermello pode mostrar un patrón de comportamento activo que axuda á transferencia de *Calliactis* á cuncha na que vive. Extensos ensaios mostraron, porén, unha marcada tendencia destes cangrexos, que se dividen en dous grupos: os 'artistas', que mostran adoito este comportamento, e os 'non-artistas', que case nunca amosan esta actividade. A maioría dos 'artistas' son femias, mentres que os máis dos machos son 'non-artistas'. *Calliactis* transfírese con frecuencia a cunchas ocupadas por *Dardanus* sen axuda do cangrexo. Observacións sobre estes casos e experimentos con cunchas demostran que para a transferencia exitosa é necesaria a cooperación da anemone.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Lahuerta, F. e Vázquez, F. X. (2000): *Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos*. Santiago de Compostela: Xunta de Galicia. ISBN 84-453-2913-8.
* Türkay, M. (2001): "Decapoda" en: Costello, M. J. *et al.* eds. (2001): *European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification*. París: Muséum national d'Histoire naturelle. Collection Patrimoines Naturels, **50**: 284-292. ISBN 2-85653-538-0. 
* McLaughlin, P. A.; Lemaitre, R. & Sorhannus, U. (2007): "Hermit crab phylogeny: a reappraisal and its “fall-out”". *Journal of Crustacean Biology*, **27** (1): 97-115. Resumo

### Outros artigos 
* Anomuros
* Paguroideos
* Cangrexo ermitán

### Ligazóns externas 
* *Dardanus arrosor*  en Encyclopedia of Life . Numerossas informacións, fotografías e mapas de distribución. Consultada o 26 de agosto de 2014.
* *Dardanus arrosor* en Waste Magazine  Información, fotos e videos. Consultada o 26 de agosto de 2014.
Dioxénidos

A dos **dioxénidos** (*Diogenidae*) é unha familia de crustáceos decápodos anomuros, unha das seis que integran a subfamilia dos paguroideos, e unha das dúas de cangrexos ermitáns, xunto á dos pagúridos, dos que se diferencian, entre outras cousas, 
porque a súa pinza esquerda é algo máis longa que a dereita.

## Taxonomía 
Esta familia foi descrita en 1862 polo naturalista estadounidense de orixe prusiana Arnold Edward Ortmann.
 
Comprende 429 especies viventes,, ás que hai que engadir 46 extintas,

### Xéneros 
Segundo o World Register of Marine Species, a familia comprende os seguintes xéneros:(Consultado o 26 de agosto de 2014)

* *Allodardanus* Haig & Provenzano, 1965
* *Aniculus* Dana, 1852
* *Areopaguristes* Rahayu & McLaughlin, 2010
* *Bathynarius* Forest, 1989
* *Calcinus* Dana, 1851
* *Cancellus* H. Milne-Edwards, 1836
* *Ciliopagurus* Forest, 1995
* *Clibanarius* Dana, 1852
* *Dardanus* Paul’son, 1875
* *Diogenes* Dana, 1851
* *Isocheles* Stimpson, 1858
* *Loxopagurus* Forest, 1964
* *Paguristes* Dana, 1851
* *Paguropsis* Henderson, 1888
* *Petrochirus* Stimpson, 1858
* *Pseudopaguristes* McLaughlin, 2002
* *Pseudopagurus* Forest, 1952
* *Strigopagurus* Forest, 1995
* *Tisea* Morgan & Forest, 1991
* *Trizopagurus* Forest, 1952

## Galería 

File:Aniculus ursus.JPG|*Aniculus ursus*
File:Calcinus elegans Réunion.jpg|*Calcinus elegans*
File:Ciliopagurus strigatus.jpg|*Ciliopagurus strigatus*
File:Clibanarius.jpg|*Clibanarius erythropus*
File:Dardanus megistos Réunion.jpg|*Dardanus megistos*
File:Black sea fauna hermit crab 01.jpg|*Diogenes pugilator*
File:Paguristes cadenati.jpg|*Paguristes cadenati*
File:Petrochirus diogenes 1.jpg|*Petrochirus diogenes*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Türkay, M. (2001): "Decapoda" en: Costello, M. J. *et al.* eds. (2001): *European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification*. París: Muséum national d'Histoire naturelle. Collection Patrimoines Naturels, **50**: 284-292. ISBN 2-85653-538-0. 
* McLaughlin, P. A.; Lemaitre, R. & Sorhannus, U. (2007): "Hermit crab phylogeny: a reappraisal and its “fall-out”". *Journal of Crustacean Biology*, **27** (1): 97-115. Resume

### Outros artigos 
* Paguroideos
* Pagúridos
* Cangrexo ermitán
* Cangrexo ermitán vermello

### Ligazóns externas 
* *Diogenidae* Ortmann, 1892 en Crustacea.net  Consultada o 26 de agosto de 2014.
* Family *Diogenidae* Ortmann 1892 (hermit crab)  en Paleobiology Database  Consultada o 26 de agosto de 2014.
* *Diogenidae* no NCBI. Consultada o 26 de agosto de 2014.
Campo de Fútbol Municipal Baltasar Pujales

O **Campo de Fútbol Municipal Baltasar Pujales** é un estadio de fútbol de propiedade municipal, situado en Bouzas, Vigo. Serve de localía ao Club Rápido de Bouzas. O estadio inaugurouse en marzo de 2001.

O seu terreo de xogo é de céspede artificial. A súa capacidade total rolda os 1.500 espectadores, aínda que só posúe unha bancada con capacidade para 600 persoas. O complexo deportivo conta con catro vestiarios, un local para oficinas, dous aseos para uso público e un equipo de calefacción que garante unha permanente subministración de auga quente, ademais dun peche perimetral de todo o campo. Tamén incorpora un local para servizo de cafetaría.

Leva o nome de Baltasar Pujales, quen foi presidente do Rápido de Bouzas durante máis de 30 anos, e que foi o presidente na data de inauguración do estadio. Anteriormente á construción deste campo de fútbol, o Rápido de Bouzas xogaba no campo de fútbol das Gaivotas, un campo de terra que ocupou a área onde agora se ergue o pavillón polideportivo, anexo ao campo actual.
Carlos Baliñas

O nome de **Carlos Baliñas** pode referirse a:

***Carlos Baliñas Fernández**, filósofo e profesor galego (n. 1930);
***Carlos Baliñas Pérez**, historiador e profesor galego, fillo do anterior (n. 1961).
Segmentación

O termo **segmentación** pode facer referencia a:

* **Segmentación de mercado**, proceso de dividir un mercado en grupos máis pequenos que teñan características semellantes.
* **Segmentación de memoria**, división da memoria principal dun sistema informático en partes nomeadas segmentos.
* **Segmentación de imaxe**, proceso polo que se divide unha imaxe en diferentes rexións.
* **Segmentación en bioloxía**, división dalgúns corpos de animais e vexetais nunha serie de segmentos semirepetitivos.
* **Segmentación en embrioloxía**, primeiras divisións celulares do embrión que dan lugar á mórula.
* **Segmentación de texto**, proceso de división dun enunciado en unidades discretas.
Clan Nesbitt

O **Clan Nesbit** ou **Clan Nisbet** é un clan escocés da fronteira angloescocesa, recoñecido polo Lord Lyon King of Arms.

## Tartán do clan 
150px|esquerda|miniatura|Tartán Nesbett.
Segundo a Scottish Tartans Society o tartán *Nesbett* é idéntico ó dos *Mackintosh*, e semellante ó dos *Dunbar*, aparecendo ámbolos dous no *Vestiarium Scoticum*. Porén, non existe unha relación histórica entre os Nisbetts e o Clan Mackintosh que permita explicar porqué o tartán está baseado no Mackintoshes. O *Vestiarium* foi unha falsificación da época vitoriana, publicado en 1842 polos Sobieski Stuarts. Malia que foi probado como unha falsificación, o *Vestiarium* é aínda a base de moitos dos tartáns de clans actuais.

## Notas
House at the End of the Street

***House at the End of the Street*** é un filme estadounidense dirixido por Mark Tonderai que se estreou no 2012. Está protagonizado por Jennifer Lawrence, Max Thieriot, Gil Bellows e Elisabeth Shue. Malia a negativa resposta da crítica, foi un éxito de recadación e acadou o número 1 na primeira semana da estrea.

## Sinopse 
Cando unha moza adolescente se muda xunto coa súa nai a unha nova cidade, descobre que a súa casa está a carón doutra na que tivo lugar un dobre asasinato. As cousas comezarán a complicarse cando a moza se fai amiga dun rapaz que sobreviviu ao masacre.

## Personaxes 
* Jennifer Lawrence como Elissa Cassidy
* Max Thieriot como Ryan Jacobson
** Bobby Osborne como Ryan de neno
* Elisabeth Shue como Sarah Cassidy
* Gil Bellows como Oficial Bill Weaver
* Eva Link como Carrie Anne
* Nolan Gerard Funk como Tyler Reynolds
* Allie MacDonald como Jillian
* Jordan Hayes como Peggy Jones
* Krista Bridges como Mary Jacobson
* John Healy como John Jacobson
* Grace Tucker-Duguay como Carrie Anne Jacobson

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Patexo

O termo **patexo** pódese referir a:

***Patexo** (*Polybius henslowii*), un cangrexo pequeno de cuncha arredonda, pateiro.
***Patexo**, persoa que ten os pés planos, pateño. Tamén quen ten as pernas tortas, canchés, zambro.
Patelo

O termo **Patelo** refírese a algo que é de forma plana e baixa:

***Patelo** (*Polybius henslowii*), especie de cangrexo, pateiro;
***Patelo** (*Ranunculus repens*), planta vivaz da familia das ranunculáceas de flores amarelas, herba belida.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Escudo de Venezuela

miniatura|330x330px|Xornal venezolano El Nacional, 12/03/2006.
O **escudo de armas de Venezuela** é un dos símbolos nacionais do país, xunto coa bandeira e o himno, e foi aprobado por primeira vez polo Congreso o 18 de abril de 1836, con pequenas modificacións a través da historia ata a versión actual. O escudo de armas foi estabelecido polo presidente Marcos Pérez Jiménez de acordo coa lei do 17 de febreiro de 1954, que estabelecía tamén a bandeira e o escudo. O 12 de marzo de 2006 o goberno do presidente Hugo Chávez, por medio da Asemblea Nacional Venezolana, reformou parcialmente a Lei da Bandeira, o Escudo e o Himno Nacinoais, publicada no número 38.394 da *Gaceta Oficial*.

O heraldista Fabio Cassani Pironti, encargado pola Asemblea Nacional, asumiu a reforma do escudo de armas nacional.

Leva as cores da bandeira nacional nos tres cuarteis nos que se divide: o primeiro, de goles, contén un feixe de trigo de ouro como símbolo da unión e da riquesa da Nación; ten tantas espigas como estados hai na República. No segundo cuartel, de ouro, como emblema do triunfo nas guerras, hai un conxunto de armas (unha espada, un sabre e tres lanzas; ultimamente engadiuse un machete, un arco e unha frecha) e dúas bandeiras nacionais entrelazadas por unha coroa de loureiro. No terceiro cuartel, de azur, hai un cabalo indómito en prata, emblema da independencia e da liberdade; no escudo actual o cabalo galopa cara á esquerda e mira cara a adiante, a diferenza do escudo precedente, no que galopaba cara á dereita e tiña a testa mirando cara a atrás.

Enriba do escudo hai dúas cornucopias ou cornos da abundancia atravesadas, que evocan a súa riqueza. Franqueando o escudo, unha póla de loureiro e unha palma, ligadas cunha cinta que representa a bandeira tricolor venezolana, enriba da franxa azul central aparecen as seguintes inscricións en letras maiúscules douradas:
* *19 de abril de 1810* / *Independencia*
* *20 de febrero de 1859* / *Federación*
* *República Bolivariana de Venezuela* (antes, *República de Venezuela*)

## Escudos históricos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bandeira de Venezuela
### Ligazóns externas 
* Ley de Bandera, Escudo e Himno Nacionales - Lei da Bandeira, o Escudo e o Himno Nacionais. 
* La octava estrella de Bolívar - As oito estrelas de Bolívar.
Xabier Maceiras

**Xabier Maceiras Rodríguez**, nado en Arteixo o 20 de maio de 1970, é un escritor, guionista e documentalista galego.

## Traxectoria 
Colaborador de diversas asociacións culturais vinculadas especialmente a Arteixo, ten traballado na recuperación da historia da súa poboación natal e de municipios como A Laracha ou Carballo. Participa con artigos na revista *O Dez* e nos xornais coruñeses *El Ideal Gallego* e *La Opinión*. Entre 2011 e 2015 foi concelleiro na oposición no municipio de Arteixo polo BNG.

## Obras 
### Ensaio
**O mar de Arteixo e os seus naufráxios* (Arteixo: A. C. Monte da Estrela, 2013)
**Crónicas de Arteixo* (Embora, 2017)
**Contos mariños de Carballo* (Concello de Carballo, 2017)
**Antoloxía das Confidencias de Picadillo* (autoedición, 2018)
**Sabón* (autoedición, 2019)
**Crónicas de Arteixo II* (autoedición, 2020)
**100 anos de fútbol en Arteixo e A Laracha* (autoedición, 2021).
**Crónicas de Arteixo III* (autoedición, 2022) 
* *Os bailes dos avós. Música e salóns da Laracha de antano* (autoedición, 2023)
* *As telleiras da Laracha e os cabaqueiros do Baixo Miño,* 2025.

### Obras colectivas
**De Liverpool ás Sisargas. A derradeira travesía do Priam*, 2014, con Fernando Patricio Cortizo, Edicións Embora.

### Teatro
* Coordinador dos proxectos teatrais *Porlier en Pastoriza* e *Rodríguez, o loro de Picadillo*.

### Audiovisual
*"Pastoriza na lembranza", documental realizado con Fran Naveira. 
*"Campanal de Loureda. Paixón por un sentimento", documental realizado con Fran Naveira.
**Un raio chamado Catuxa*, documental realizado con Fran Naveira.
**Porlier 2.0*, documental realizado con Fran Naveira. 
**12 Leiras*, documental realizado con Xosé Antón Bocixa.

## Notas
Fernando Patricio Cortizo

**Fernando Patricio Cortizo**, nado na Coruña o 24 de abril de 1972, é un historiador galego.

## Traxectoria
Técnico especialista en cultivos mariños. Historiador naval e investigador de naufraxios. Ten participado en numerosas publicacións, conferencias, e en diversos medios de comunicación, especialmente no referido á historia dos naufraxios marítimos na costa galega.

## Obra en galego
### Ensaio
**Manual do alumno de mergullo con tubo*, 1999, Edicións Lea.
**Historia da Costa galega e dos seus naufraxios S. I - S. XIX*, 2000, Edicións Lea.
**Historia da Costa galega e os seus naufraxios S. XX*, 2004, Xerais.

### Obras colectivas
**De Liverpool ás Sisargas. A derradeira travesía do Priam*, 2014, con Xabier Maceiras, Edicións Embora.

## Obra en castelán
### Ensaio
**Escarnio: La tragedia gallega del Prestige*, 2005, Fene.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Ficha do autor en *Galegos*
Dardania (Europa)

:*Para a antiga cidade grega de Anatolia, en Asia Menor, véxase Dardania (Anatolia).*

**Dardania** (en albanés: *Dardania*; en serbio e macedonio: Дарданија, *Dardanija*, en grego antigo: Δαρδανία, *Dardania*) foi un antigo país que abarcaba o que hoxe é o sur de Serbia (incluído Kosovo), o norte de Macedonia do Norte, incluída a súa capital, Skopje, e o nordeste de Albania.

Leva o seu nome polo pobo que habitaba a rexión na antigüidade, os dárdanos, unha antiga tribo indoeuropea.

## Galería 

Ficheiro:Dardanian Kingdom (English).svg|Os reinos de Dardania
Ficheiro:Illyria and Dardania Kingdoms.png|Os reinos de Iliria e Dardania no século -III
Ficheiro:Dardania kingdom.png|O reino de Dardania entre os séculos -III e -I
Ficheiro:Ancient balkans 4thcentury.png|Os Balcáns no Imperio romano (século IV)
Ficheiro:Dardania and kosovo.png|Dardania no Imperio bizantino (século VI)

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Macurdy, Grace H. (1915): "The Wanderings of Dardanus and the Dardani", en *Transactions and Proceedings of the American Philological Association*, vol. 46, pp.&nbsp;119–128.

### Outros artigos 
* Dárdano
* Tracios
Clan Wallace

O **Clan Wallace** (en ) é un clan escocés e está oficialmente recoñecido como Lord Lyon. O máis famoso membro do clan foi o patriota escocés William Wallace de finais de século XIII e comezos do XIV.

## Historia 
### Orixe do clan 
A familia Wallace chegou a Escocia cunha familia de normandos no século XI. David I de Escocia estaba ansioso por estender os beneficios da influencia normanda e concedeu doazóns ós nobres do sur. Entre eles atopábase Walter Fitzallan, a quen o rei escocés fixo o seu senescal en 1136. Un dos seguidores de Fitzallan era Richard Wallace de Oswestry, que foi ó norte para tratar de mellorar a súa riqueza. Oswestry localízase na fronteira galesa polo que é posible que o nome Wallace sexa unha variante de Le Waleis, que significa "galés". Porén, mentres que é posible que os Wallace fosen orixinalmente bretóns de Gales, que foron ó norte con David I de Escocia no século XI, outra teoría di que son bretóns que se asentaron en Strathclyde no século X.

Lord Fitzallan recibiu do rei David terras en Ayrshire polo que foi alí onde se asentou o seu seguidor Richard Wallace. A Richard Wallace concedéuselle o seu propio asentamento en Kyle. Richard Wallace (Walensis) tivo terras en propiedade en Kilmarnock e foi un vasalo do Gran Senescal de Escocia polo 1160. O seu neto foi Adam Walays, quen tivo dous fillos, e o maior deles sucedeuno como xefe de familia en Ayrshire. O fillo máis novo de Adam foi Malcolm Wallace, que recibiu terras de Auchinbothie e Elderslie en Renfrewshire.

### Guerras de independencia de Escocia 
[esquerda|miniatura|200px|Estatua de [William Wallace, Dryburgh.]]

Durante as Guerras de independencia de Escocia, William Wallace e Andrew de Moray comezaron unha exitosa campaña contra os invasores ingleses. En 1297, conseguiu unha gran e determinante vitoria sobre os ingleses na batalla da ponte de Stirling, despois do cal Wallace foi nomeado *Gardían de Escocia*. Wallace tamén estivo ó mando na batalla de Falkirk en 1298, mais foi derrotado pola superioridade numérica inglesa. Wallace foi capturado en Robroyston, preto de Glasgow, e entregado a Eduardo I de Inglaterra polo señor escocés Sir John Mentieth. Wallace foi sometido a xuízo no cal foi atopado culpable de traizón e foi colgado, afogado e despezado en Smithfield, Londres, en 1305.

[miniatura|esquerda|200px|[Tartán *Wallas*, segundo o publicado en 1842 polo *Vestiarium Scoticum*.]]

## Notas
Ramón Canoura Fernández

**Ramón Canoura Fernández**, nado na Laxe (O Valadouro) o 24 de xaneiro de 1899 e finado en Ferreira do Valadouro o 28 de xaneiro de 1969, foi un banqueiro e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Andrés Canoura Palmeiro. Foi elixido secretario da Sociedad de Instrucción, Recreo y Protección El Valle de Oro en 1922 e presidente en 1925. En 1922 foi un dos principais impulsores da sociedade católica España Integral, que editaba unha revista co mesmo nome. Ao seu retorno foi concelleiro do Valadouro en marzo de 1936. Fundou a sociedade Formación de Jóvenes de Alaje que publicou a revista *Juventud de Alaje* (1945-1962). Foi alcalde do Valadouro.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Hijos del Valle de Oro
Rafael Cuadrado Sierra

**Rafael Cuadrado Sierra** foi un industrial, xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Industrial de Ferreira do Valadouro, foi correspondente de *El Pueblo Gallego* no Valadouro dende 1924. Na República foi presidente do Comité Republicano do Valadouro e Alfoz constituído no Valadouro en maio de 1931. En 1933 foi nomeado pola Deputación de Lugo recacador de cédulas do Valadouro. Foi elixido alcalde do Valadouro como presidente da Comisión Xestora o 21 de marzo de 1936. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi destituído e abríronlle expediente de responsabilidades políticas en 1942.

## Vida persoal 
Casou na Laxe con Tarsilia Freire Iglesias en maio de 1930.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo
Himno nacional de Kirguizistán

O **Himno Nacional da República de Kirguizistán** foi posta o 18 de decembro de 1992 pola resolución do Consello Supremo de Kirguizistán (Jogorku Kenesh). A música foi composta por Nasyr Davlesov e Kalyi Moldobasanov, e a letra foi escrita por Djamil Sadykov e Eshmambet Kuluev.

## Letras
[miniatura|235px|Himno nacional nun selo de [Kirguizistán en 2003]]
### En kirguiz
### Tradución ao galego
:Altas montañas, vales e campos
:Son a nosa nativa, terra santa.
:Os nosos pais vivían no medio do Ala-Too,
:Sempre salvando a súa patria.

::Imos, pobo kirguiz,
::Imos cara a liberdade!
::Levante-se e a florecer!
::Faga a súa fortuna!

:Os soños da xente fanse realidade,
:E a bandeira da liberdade está sobre nos.
:A herdanza dos nosos pais,
:As imos pasar para os nosos fillos para o beneficio do pobo.
 
::Imos, pobo kirguiz,
::Imos cara a liberdade!
::Levante-se e a florecer!
::Faga a súa fortuna!

## Notas
Juan R. Álvarez

**Juan Ramón Álvarez**, nado en San Tomé de Recaré (O Valadouro) o 9 de xaneiro de 1880 e finado na Habana en marzo de 1932, foi un xornalista e filántropo galego.

## Traxectoria 
Fillo de Manuela Álvarez Río, dunha familia de labregos acomodados. Estudou Latín e Humanidades na Preceptoría de Ferreira do Valadouro. Ingresou no Seminario de Mondoñedo en 1893, pero non chegou a rematar a carreira sacerdotal. Marchou a Madrid comezou a traballar nunha xoiería da Carrera de San Jerónimo, da que chegou a ser socio. Foi membro do Centro Gallego de Madrid. En Ferreira foi cofundador do periódico *El Valle de Oro*. En 1906 marchou a Cuba. Dedicouse ao comercio, foi importador dos reloxos "Lohengrin". Traballou para Santos y Álvarez e despois estabeleceuse pola súa conta. No Centro Gallego de La Habana foi vocal da sección de instrución e da sección de recreo e adorno e vicepresidente da sección de sanidade. Foi secretario da xunta directiva de 1912 a 1914. En 1917 foi vicepresidente da comisión executiva do Centro Gallego.

Foi un dos fundadores da Sociedad de Instrucción, Recreo y Protección El Valle de Oro, na que ocupou o cargo de vicesecretario da primeira xunta directiva e en 1915 foi elixido presidente. Foi tamén secretario fundador do Comité Representativo de las Sociedades Gallegas de Instrucción, membro da Asociación Iniciadora y Protectora de la Real Academia Gallega e da Sociedad de Beneficencia de Naturales de Galicia. En 1922 foi elixido conselleiro da Caja de Ahorros y Banco Gallego do Centro Gallego da Habana.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Let It Go (canción de Frozen)

**"Let It Go"** é unha canción de Disney para o filme *Frozen*. Composta por Kristen Anderson-Loepz e Robert Lopez, a canción foi gravada en 43 idiomas e dialectos. Na versión orixinal do filme foi cantada pola actriz e cantante estadounidense Idina Menzel en inglés.

A canción expresa o primeiro momento de liberdade de Elsa despois de ter pasado a súa vida escondendo o seu poder.

## Premios
## Versións
### Versións oficiais
### Versións en galego
Dende a saída da canción saíron moitas versións en galego de "Let It Go" con diversas traducións como: "Déixao ir", "Xa pasou, libre son", ou "Sóltao" en Youtube.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* *Frozen*
Talleres Hereter

**Talleres Hereter S.A.** foi unha desas empresas que xurdiron no momento da explosión das preocupacións tecnolóxicas, que sufriu a sociedade catalá a principios do século XX.

## Historia 
miniatura|esquerda|Aeronave Caudron G.3 fabricada polos Talleres Hereter S.A co nome TH E.3|200x200px 
Todo comezou cando Laureà Hereter fundou a compañía 'Fábrica Española de Automóviles y Aeroplanos Talleres Hereter', que comezou como un taller de coches e que a principios do ano 1915, presentou o "ciclecar" 'Ideal', tamén coñecido como *TH* en 1917, a empresa absorbeu *Pujol Comabella y Cia*, foi a primeira empresa española dedicada á aviación, e incorporou ao enxeñeiro *Jorge Loring Martínez*, que se encargou desta sección aeronáutica. Lembrar que Pujol Comabella y Cia, tiña unha fábrica en Sant Martí de Provençals, e a escola *Volateria* (nome dado ao actual Aeroporto de Barcelona-El Prat).

Máis centrado na aeronáutica, convivía aínda coa automoción, debido, sobre todo, ao espírito inquedo do seu enxeñeiro xefe de aeronáutica, lanzouse a facer o *TH E.3* (copia da aeronave francesa 'Caudron G.3'), dos cales 11 avións foron utilizados pola Forza Aérea Española. Outra tentativa de servir ao exército foi a fabricación do 'Barron España', copia do *SPAD S.XIII* francés. A Forza Aérea ordenou seis dispositivos. 
 
Así, co fin da primeira guerra, as trabas burocráticas, xunto coa dificultade de adquirir materiais importados, máis o resultado doutras "aventuras" con malos resultados, como a fabricación de motores de aeronaves, levou á liquidación da empresa en 1921.

miniatura|SPAD S.XIII do as *Eddie Rickenbacker*, similar ao "Barron España' feito por Talleres Hereter.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* El Motor de Aviación de la A a la Z, Ricardo Miguel Vidal, l'Aeroteca, Barcelona 2008-9 ISBN 978-84-612-7902-9
* El Motor de Aviación de la A a la Z, Ricardo Miguel Vidal, l'Aeroteca, Barcelona 2010 ISBN 978-84-612-7903-6

### Ligazóns externas 
* Historia da marca Ideal .
* Vídeo onde se aprecia a implantación dun Caudron G.3, e o seu motor xiratorio. Visitada o 04/08/2011.
Cocorico (serie de televisión)

***Cocorico*** é unha serie de televisión galega que é emitida a través do espazo xuvenil Xabarín Club da TVG. A serie está dirixida por Zé Carlos Pinto, con guión de Luís L. Alonso. Está baseada no libro infantil *Cocorico* de Marisa Núñez e Helga Bansch, que é unha adaptación libre dun conto tradicional birmano que trata sobre a necesidade de escoitar os bos consellos, a importancia de cumprir as promesas e a dificultade que supón aprender a compartir. Cada episodio ten unha duración de 13 minutos.

## Sinopse 
Cocorico é un pitiño curioso, rebuldeiro, inocente e bo; algo testán e con ganas de aprender e probalo todo. Na compaña da súa panda: o porco Comechón, a ovella Vellocina, o rato Mus, o pato Cuá... vai vivir numerosas aventuras nas que non sempre será doado atopar o camiño axeitado a seguir; pero para iso, tamén vai contar coa axuda adulta de Mamá Galiña, Don Cadelo, o galo Crechas e a carteira Tartaruga, que tratarán de que Cocorico aprenda o que é a vida e estea seguro fronte as trampas, perigos e estrataxemas que os malvados Gato Pelado, raposa Vulpa e o gabián Voraz, crearán para poder papalo.

## Personaxes 
O director de dobraxe é Monti Castiñeiras, con produción de Raquel Rodríguez Salamanca.

## Episodios 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Cocorico na CRTVG
Preferente Autonómica de Galicia 2014/15

A tempada **2014–15** foi a 75ª edición da Preferente Autonómica de Galicia. Empezou o 30 de agosto de 2014 e finalizou o 24 de maio de 2015.

## Equipos e estadios
### Preferente Norte
### Preferente Sur
## Clasificación
### Grupo Norte
|}

**O Noia&nbsp;viuse beneficiado pola aparición dunha vacante en Terceira División.*

### Grupo Sur
|}

## Eliminatorias
### Campións
|}

### Terceiros
|}

### Cuartos
|}

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina da Federación Galega de Fútbol
Cangrexo ermitán

O **cangrexo ermitán** propiamente dito, tamén denominado simplemente **ermitán**  e **carlou**, baixo o nome de *Cancer bernhardus*. desde o Ártico (Svalbard, Islandia e norte de Rusia) até, polo sur, ás meridionais de Portugal, internándose así mesmo polas do mar Mediterráneo. Tamén se encontra nas illas Azores.

Pode verse en pozas na zona intermareal, na baixamar, e en augas de até unha profundidade de aproximadamente 140 m. Os exemplares máis pequenos son os que adoitan verse nas pozas, mentres que os máis grandes habitan en zonas profundas.

## Características e bioloxía 
Trátase dun pequeno cangrexo duns 3,5&nbsp;cm de lonxitude, que, debido á desprotección do seu abdome non calcificado (como en todos os paguroideos), utiliza como protección ou *casa* ambulante cunchas baleiras de gran número de moluscos gasterópodos, como as de *Littorina littorea*, *Littorina obtusata*, *Nassarius reticulatus*, *Gibbula umbilicalis*, *Nucela lapillus* e de varias especies de cornos do xénero *Buccinum*.

Nas zonas de augas máis quentes da súa área de distribución, a anemone de mar *Calliactis parasitica* adoita encontrarse adherida á cuncha ocupada por *Pagurus bernhardus*. Nas augas máis frías, este papel desempéñao *Hormathia digitata*. aproveitando as oportunidades que lle ofrecen as preas que encontra, comendo tamén as algas que están mesturadas con elas, pero tamén pode filtrar alimento do plancto cando é necesario.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Lahuerta, F. e Vázquez, F. X. (2000): *Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos*. Santiago de Compostela: Xunta de Galicia. ISBN 84-453-2913-8.
* Türkay, M. (2001): "Decapoda" en: Costello, M. J. *et al.* eds. (2001): *European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification*. París: Muséum national d'Histoire naturelle. Collection Patrimoines Naturels, **50**: 284-292. ISBN 2-85653-538-0. 
* McLaughlin, P. A.; Lemaitre, R. & Sorhannus, U. (2007): "Hermit crab phylogeny: a reappraisal and its “fall-out”". *Journal of Crustacean Biology*, **27** (1): 97-115. Resumo

### Outros artigos 
* Anomuros
* Paguroideos

### Ligazóns externas 
* Common hermit crab (*Pagurus bernhardus*) en ARKive  Ampla información e imaxes. Consultada o 25 de agosto de 2014.
* Le bernard l'ermite (*Pagurus bernhardus*) en Centre de découverte de la pêche . Consultada o 25 de agosto de 2014. 
* Some Crabs Crabbier Than Others . Consultada o 25 de agosto de 2014.
* *Pagurus bernhardus* no SIIT. Consultada o 25 de agosto de 2014.
Liocarcinus

miniatura|240px|*Liocarcinus corrugatus*
miniatura|240px|*Liocarcinus marmoreus*
**Liocarcinus** é un xénero de crustáceos decápodos braquiúros da familia dos portúnidos.

## Características 
Son cangrexos pequenos, cun cacho de entre 2 e 5&nbsp;cm de ancho. Aínda que se parecen a un pequeno cangrexo común, é fácil diferencialos debido ao seu último par de patas, esmagadas, adaptadas para a natación. En efecto, poden nadar rápido; a súa natación require unha salinidade relativamente alta, polo que adoitan vivir en zonas máis profundas que o común, a miúdo até os 35 m de profundidade; porén, no mar de Wadden encóntranse tamén en augas superficiais, xa que alí hai alimento en abundancia.

Estes cangrexos nadadores son depredadores, alimentándose de todos os pequenos animais que viven no fondo.

## Especies 
O xénero foi descrito en 1858 polo naturalista estadounidense William Stimpson, e comprende 12 species:

* *Liocarcinus bolivari* (Zariquiey Alvarez, 1948)
* *Liocarcinus corrugatus* (Pennant, 1777) 
* *Liocarcinus depurator* (Linnaeus, 1758) 
* *Liocarcinus holsatus* (Fabricius, 1798) 
* *Liocarcinus maculatus* (Risso, 1827)
* *Liocarcinus marmoreus* (Leach, 1814) 
* *Liocarcinus navigator* (Herbst, 1794)
* *Liocarcinus pusillus* (Leach, 1815) 
* *Liocarcinus rondeletii* (Risso, 1816)
* *Liocarcinus subcorrugatus* (A. Milne-Edwards, 1861)
* *Liocarcinus vernalis* (Risso, 1816) 
* *Liocarcinus zariquieyi* Gordon, 1968

Durante algún tempo estiveron icluídas nel varias especies, como: das que hai que destacar a *Liocarcinus depurator* e *L. navigator* xa que, desde a instalación das bateas mexilloeiras nas rías Baixas nos anos 1950, e debido á modificación dos ecosistemas bentónicos, a dicir de Gurriarán e outros, constitúén dous dos principais braquiúros nas nosas augas.

## Galería 

Ficheiro:Liocarcinus holsatus.jpg|*Liocarcinus holsatus*
Ficheiro:Liocarcinus navigator.jpg|*Liocarcinus navigator*
Ficheiro:Liocarcinus pusillus.jpg|*Liocarcinus pusillus*
Ficheiro:Liocarcinus vernalis.jpg|*Liocarcinus vernalis*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* González Gurriarán, Eduardo e Matilde Méndez G. (1985): *Crustáceos decápodos das costas de Galicia. I. Brachyura*. Publicacións do Seminario de Estudos Galegos. Sada (A Coruña): Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-242-9.
* McLaughlin, P. A.; Lemaitre, R. & Sorhannus, U. (2007): "Hermit crab phylogeny: a reappraisal and its “fall-out”". *Journal of Crustacean Biology*, **27** (1): 97-115. Resumo
* Türkay, M. (2001): "Decapoda" en: Costello, M. J. *et al.* eds. (2001): *European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification*. París: Muséum national d'Histoire naturelle. Collection Patrimoines Naturels, **50**: 284-292. ISBN 2-85653-538-0.

### Outros artigos 
* Braquiúros
* Portunoideos

### Ligazóns externas 
* *Liocarcinus* Stimpson 1871 (crab)  en Paleobiology Database  Consultada o 27 de agosto de 20174.
* *Liocarcinus* no NCBI  Consultada o 27 de agosto de 20174.
La Zarza

***La Zarza, Badaxoz**, un concello da provincia de Badaxoz, Estremadura. 
***La Zarza, Valladolid**, un concello da provincia de Valladolid, Castela e León.
***La Zarza de Pumareda**, un concello da provincia de Salamanca, Castela e León.
***Santa Cruz de la Zarza**, un concello da provincia de Toledo, Castela-A Mancha.
Seavella, Visma, A Coruña

**Seavella** é un lugar da parroquia de Visma, no concello coruñés da Coruña, na comarca da Coruña.
## Historia
Aparece recollido no Nomenclátor de Galicia dende 2003. Até entón aparecía conxuntamente co Portiño. 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Visma 
### Parroquias da Coruña 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Coruña
Mexillóns tigre

Os **mexillóns** **tigres**, tamén chamados **mexillóns recheos** ou **mexillóns rabiosos**, son un prato servido coma tapa ou petisco orixinario de Galicia, mais é popular en moitas zonas do norte de España, e tamén como tapa en Madrid. Consiste nunhas cunchas de mexillóns enchidas, rebozadas e fritidas. Adóitanse servir fríos ou quentes coma tapa, xeralmente acompañando unha bebida: viño (xeralmente viño branco: un albariño) que rechea a cuncha do mexillón. Rebózase con pan relado (empánase) e frítese en aceite a ferver até que collan unha cor dourada. Ás veces chámaselle *tigre* á croqueta elaborada coa mesma masa, mais sen a carapaza.

## Notas
Justas Tamulis

**Justas Tamulis**, nado o 12 de xullo de 1994 en Kėdainiai, é un xogador profesional de baloncesto lituano que xoga para o Nevėžis na Lietuvos krepšinio lyga. Cunha altura de 1,94 metros, xoga na posición de aleiro.

## Traxectoria 
### Clubs 
*  Lietuvos Rytas Junior (2009-2010)
*  Zalgiris Kaunas Junior (2010-2011)
*  Zalgiris Kaunas II (NKL, 2011-2014)
*  CB Breogán (LEB, 2014)
*  Nevėžis (LKL, desde 2014)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Nova da súa contratacións polo CB Breogán
Diocese episcopal estadounidense de Taiwán

A  é unha diocese na Provincia VIII da Igrexa Episcopal nos Estados Unidos, que abrangue a illa de Taiwán. A diocese foi estabelecida pola Igrexa Episcopal en 1954.

## Historia
A diocese de Taiwán ten a súa orixe en 1949, cando varios episcopalianos trasladáronse a Taiwán dende a China continental xunto cos nacionalistas chineses. Foi estabelecida formalmente en 1954, pasando a pertencer á Provincia VIII da Igrexa Episcopal.

## Episcopoloxio
* Harry Kennedy (1954 - 1960)
* Charles P. Gilson (1961 - 1964)
* James C.L. Wong (1965 - 1970)
* James T.M. Pong (1971 - 1979)
* P.Y. Chang (1980 - 1987)
* John C.T. Chien (1988 - 2001)
* David J.H. Lai (2001 - actualidade)

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina web oficial
Kevin van Wijk

**Kevin van Wijk**, nado en Hoofddorp o 17 de abril de 1989, é un xogador profesional neerlandés de baloncesto. Actualmente xoga para o Club Ourense Baloncesto da Liga LEB Prata, no que xoga na posición de ala-pivote cunha alzada de 2,03 metros.

## Traxectoria 
### Equipos 
*  Valparaiso (NCAA, 2010-2013)
*  Oviedo CB (LEB, 2013-2014) 
*  CB Breogán (LEB, 2014-2015)
*  Oviedo CB (LEB, 2015-2016)
*  Club Melilla Baloncesto (LEB,2016-2017)
*  CB Peñas Huesca (LEB, 2017-2018)
*  Club Ourense Baloncesto (LEB, desde 2018)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en feb.es
Oviedo CB

O **Oviedo Club Baloncesto**, tamén coñecido por motivos de patrocinio como **Alimerka Oviedo Baloncesto**, é un club de baloncesto profesional español con sede na cidade de Oviedo. Xoga na Primeira FEB, segunda categoría do baloncesto español.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Chardonnay

*Este artigo trata sobre o tipo de uva, para a poboación francesa véxase Chardonnay, Saona e Loira*.
180px|miniatura|Cor dourada característica dun viño elaborado con uva *Chardonnay*.
miniatura|180px|Botella de viño *Chardonnay*.
[miniatura|180px|Bagos de chardonnay logo da [vendima.]]
***Chardonnay*** (pronunciado en galego coma: *xardoné*) é unha caste de uva branca da especie *Vitis vinifera* (a videira) a partir da que se fabrica viño de alta calidade. Orixinalmente producida na rexión de Borgoña. Investigadores da universidade peruana de *San Ignacio de Loyola* analizaron a súa pegada xenética, concluíndo que ten a súa orixe nas cepas *Gouais Blanc* e *Pinoccio*.

## Orixe e etimoloxía 
A cepa *Chardonnay* é orixinaria do viñedo de Borgoña, e máis precisamente dos arredores da vila de Chardonnay onde xa se menciona o cultivo da vide no século X. Se o nome romano da vila era Cardonacum (un lugar onde mendran cardos, *chardon* en francés), este evolucionou a Chardonay e a cepa coñecíase coma Chardenet, Chaudenet ou Chardenay até que o Congreso de Ampelografía de Chalon-sur-Saône de 1896 fixou o nome actual. Uns estudos científicos recentes permitiron establecer a xenética do Chardonnay como o resultado do cruzamento por polinización entre o Pinot noir e o xa desaparecido *Gouais blanc*, unhas cepas máis antigas que existían en Borgoña antes do Chardonnay.

Outra versión da orixe deste viño di que este veu de Xerusalén, de rexións de solos calcarios e arxilosos. O nome viría pois do hebraico e non do francés. Os primeiros en levar o viño branco a Francia foron os cruzados de Palestina, que levaron tanto viño coma sementes da variedade cuxo nome orixinal en francés é "Porte de Dieu", que significa "Porta de Deus", tradución do nome hebraico "Shaar-adonay", que simboliza a cidade Santa de Xerusalén, arrodeada de portas cara Deus.

## Características 
O gran do bago é pequeno, redondo e colle un ton melón cando fermenta. O resultado da súa maduración produce un mosto suave e aromático, chamado *frutoso* no eido da enoloxía, característica pola que é incluída na elaboración de champaña.

Cando é fermentado ou criado en barricas adquire unhas cualidades de sabor e aroma que o distinguen e fano moi apreciado entre os seus consumidores. Só algunhas variedades moi específicas aceptan a súa garda, polo que xeralmente se recomenda bebelo de produción recente.

## Notas
Patulate

O **patulate** ou **cangrexo de patas azuis**

## Taxonomía 
A especie foi descrita por primeira vez por Linneo en 1758, na 10ª edición da súa obra *Systema Naturae*, adxudicándolle o nome de *Cancer depurator*.

En 1816 foi redescrita por Antoine Risso, que a incluíu no xénero *Portunus* e a denominou *Portunus plicatus*. e pode ser distinguido doutros cangrexos, como o cangrexo común (*Carcinus maenas*, polas fileiras de manchas brancas na casca.

O primeiro par de patas acaba nunha robusta pinza. Os tres seguintes son longos e rematan nun dáctilo agudo. O quinto par presenta o propodio e o dáctilo aplanados a arredondados, adaptados á natación.

O abdome dos machos, de forma treiangular, vai estreitándose gradulamente da base ao ápice, e presenta os segmentols terceiro a quinto fusionados. O da femia ten a forma máis ancha e arredondada, e non ten fusionados ningún dos segmentos.

No Atlántico esténdese desde o norte de Noruega e Suecia até o oeste de África, até as costas do Sáhara Occidental.

De certo interese comercial noutras zonas da península, por exemplo, na rexión pesqueira tramontana (costas de Cataluña e a Comunidade Valenciana), en Galicia péscase ao arrastre para empregar como engado para a pesca da piarda (*Atherina presbyter*) con mediomundo. Así mesmo, Lahuerta e Váquez, no seu *Vocabulario*, dan *patulate* como sinónimo de *cangrexo de patas azuis*, evidente tradución do inglés *blue-leg swimming crab*, ou do francés *étrille pattes bleues*, que estes autores tamén dan (aínda que os nomes ingleses máis citados son *harbour crab*,)
* *jaiba*, en González Gurriarán, e para *Eriphia spinifrons* (hoxe clasificada como *Eriphia verrucosa*), un cangrexo da familia dos erifíidos coñecido maioritariamente en Galicia como *peludo*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* González Gurriarán, Eduardo e Matilde Méndez G. (1985): *Crustáceos decápodos das costas de Galicia. I. Brachyura*. Publicacións do Seminario de Estudos Galegos. Sada (A Coruña): Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-242-9.
* Lahuerta, F. e Vázquez, F. X. (2000): *Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos*. Santiago: Xunta de Galicia. ISBN 84-453-2913-8. 
* McLaughlin, P. A.; Lemaitre, R. & Sorhannus, U. (2007): "Hermit crab phylogeny: a reappraisal and its “fall-out”". *Journal of Crustacean Biology*, **27** (1): 97-115. Resumo
* Türkay, M. (2001): "Decapoda" en: Costello, M. J. *et al.* eds. (2001): *European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification*. París: Muséum national d'Histoire naturelle. Collection Patrimoines Naturels, **50**: 284-292. ISBN 2-85653-538-0.
* Ramonell, R. (1985): *Guía dos mariscos de Galicia*. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-7154-506-3.
* Ríos Panisse, Mª C. (1977): *Nomenclatura de la flora y la fauna marítimas de Galicia. I. Invertebrados y peces*. Verba, Anejo 7. Santiago de Compostela: Universidad de Santiago de Compostela. ISBN 84-7191-008-X.
Igarapé-Miri

**Igarapé-Miri** é un concello do estado do Pará, no Brasil. É coñecido como a "Capital Mundial do Azaí", por ser o concello coa maior produción do mesmo no mundo. A súa poboación estimada no censo do Instituto Brasileiro de Geografía e Estatística de 2010 era de 58.023 habitantes. A cidade limita ao norte co concello de Abaetetuba, ao leste co concello de Moju, ao sur co de Mocajuba, e ao oeste co concello de Cametá.

## Topónimo
"Igarapé-Miri" é unha referencia ao río homónimo que baña á cidade. Traducido do tupi, "Igarapé-Miri" significa "pequeno camiño de canoas", a través da xuntanza dos termos *ygara* (canoa), *apé* (camiño) e *mirim* (pequeno).

## Historia
O orixe da cidade, no século XVIII, está asociada a unha fábrica de madeira de construción, a cal era comercializada en Belém. En 1758, foi creado o distrito de Santana do igarapé-Miri, que formaba parte do concello de Belém. En 1843, foi elevado á categoría de vila, separándose de Belém- En 1896, foi elevado á categoría de cidade, co nome de Igarapé-Miri..

## Xeografía
O clima do concello corresponde ao megatérmico, tipo Ame da clasificación de Köppen. O clima corresponde ao clima da Rexión Norte do Brasil: ecuatorial, quente e húmido.

## Cultura
*Festividade de Sant'Ana: Igarapé-Miri é coñecida pola tradicional ''Festividade de Sant'Ana* (padrón da cidade), que tivo o inicio no ano 1714 e cuxas conmemoracións acontecen no período do 16 ao 26 de xullo.
*Festival do Camarão
*Festival do Açaí: É un evento turístico e cultural do concello que reúne millares de persoas, entre produtores e apreciadores - nativos e visitantes - do froito. Ocorre xeralmente no anexo do *Estádio Municipal* coñecido como *Centro Cultural''.

## Notas
## Véxase tamén
Diego Fernández Gómez

**Diego Fernández Gómez** foi un militar e político español.

## Traxectoria
Foi nomeado Gobernador civil de Pontevedra polo goberno presidido por Alejandro Lerroux en coalición coa CEDA o 28 de maio de 1934 en substitución de Víctor Manuel Becerra Herráiz. Foille concedida a insignia da Orde de la República polo Goberno, pola súa actuación durante a folga xeral revolucionaria de 1934. Permaneceu no cargo até o 17 de decembro de 1935, cando foi substituído por Armando Peñamaría Álvarez.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*
O Mato, Caboi, Outeiro de Rei

**O Mato** é un lugar da parroquia de Caboi no concello lugués de Outeiro de Rei, na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2013 tiña 3 habitantes (1 home e 2 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Caboi 
### Parroquias de Outeiro de Rei 
## Notas