open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lois I da Provenza

**Lois I de Anjou**, nado en Vincennes, Francia, 1339 e finado en Bari, Italia, en 1384, foi conde de Anjou (1356 - 1384), elevado a duque en 1360, rei de Nápoles, conde da Provenza e emperador de Constantinopla (1383 - 1384) e rei de Xerusalén. 
## Traxectoria 
### Orixes familiares 
Naceu o 23 de xullo de 1339, sendo o segundo fillo varón do rei Xoán II de Francia e de Xudit de Bohemia. 
### Mocidade 
[esquerda|miniatura| Escudo dos [Condado de Anjou|duques de Anjou ]]
Por petición súa, en xuño de 1374 un exército castelán e francés cercou Baiona, un punto clave de comunicación entre o Reino de Navarra e o Reino de Inglaterra. Os casteláns cercaron por mar e por terra, pero a resistencia da cidade e a falta de colaboración francesa obrigaron a levantar o asedio.  
### Subida ao trono 
Á morte do seu irmán, o rei Carlos V de Francia, en 1380 presidiu o *consello de rexencia*, sendo rexente do seu sobriño, Carlos VI de Francia, ata 1382. Deixou Francia para converterse en rei de Nápoles á morte da raíña Xoana I de Nápoles, que o adoptara en 1380 como sucesor do seu reino.

Esta sucesión *anómala* fixo que Lois I só puidese herdar o condado da Provenza, deixando o Reino de Nápoles en mans do segundo primo da raíña Xoana Carlos III de Nápoles. Pero o 30 de agosto de 1383 Lois I tomou o título de *rei de Sicilia*, sendo *rei de Nápoles e de Xerusalén*, o que supuxo unha dualidade de reis no reino de Nápoles.
### Matrimonio e descendentes 
Casou con María Châtillon-Blois, filla de Carlos de Blois e Xoana de Penthièvre, en 1360. Deste matrimonI naceron tres fillos:
* María de Anjou (1370 - c. 1383).
*Lois II de Anjou (1377 - 1417), conde da Provenza e duque de Anjou.
* Carlos de Anjou ( 1380 - 1404 ), príncipe de Tarento e conde de Étampes.
Sucedeuno o seu segundo fillo Lois II de Anjou, que loitou contra os seus curmáns Anjou-Durazzo polo Reino de Nápoles.

### Devanceiros

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
*
Junípero Serra

**Junípero Serra Ferrer O.F.M.**, nado en Petra (Mallorca) o 24 de novembro de 1713 e finado en Monterey (Alta California) o 28 de agosto de 1784, foi un freire franciscano balear. Foi bautizado como **Miguel José Serra Ferrer**, e é  máis coñecido tradicionalmente como **frei Junípero Serra**. Doutor en Filosofía e Teoloxía, trasladouse a América, onde fundou nove Misións españolas na Alta California, e presidiu outras quince.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Naceu o 24 de novembro de 1713 en Petra, Mallorca, daquela unha poboación de canteiros e labradores, do matrimonio formado por Antonio Serra e Margarita Ferrer. O seu nome de bautismo era Miguel José.

Os seus pais eran analfabetos, pero ingresaron ao seu fillo na escola do convento franciscano de San Bernardino en Petra, e de aí pasou a ampliar estudos no convento de San Francisco de Palma de Mallorca. Aos 16 anos fíxose freire, e cambiou o seu nome polo de **Junípero**. O seu interese pola filosofía viuse alimentado por Ramon Llull. Dedicouse á docencia de filosofía de 1740 a 1743 no Convento de San Francisco, a misión encóntrase dentro do actual concello de San Diego. Estableceu a súa sede central na Misión de San Carlos Borromeo de Carmelo, O 23 de setembro de 2015 foi canonizado polo papa Francisco, na cidade de Washington D. C.. A partir dese momento é tamén coñecido como **San Junípero Serra**.

## Notas
Gordos

***Gordos*** é un filme español de 2009 dirixido por Daniel Sánchez Arévalo e protagonizado por Antonio de la Torre. Conta cinco historias que xiran arredor da obesidade, cunha contorna común: un grupo de terapia, un sitio onde os protagonistas non van adelgazar, senón a atopar os motivos polos cales teñen sobrepeso, a pescudar as causas polas cales están a contragusto co seu corpo. Foi un dos tres filmes candidatos a representar España nos Premios Óscar de 2009.

## Sinopse 
Comedia dramática sobre os excesos e as carencias da vida. Os complexos, as fobias, as obsesións, os traumas, os erros, os medos, a culpa, os desexos, as ilusións, os retos, os compromisos, as metas, as relacións, o amor, o sexo, a saúde, a familia... A supervivencia, no máis amplo sentido da palabra. *Gordos* é unha historia coral que xira arredor dunha terapia de grupo, de xente con problemas relacionados coa obesidade.

## Personaxes 
* Antonio de la Torre como Enrique
* Roberto Enríquez como Abel
* Verónica Sánchez como Paula
* Raúl Arévalo como Álex
* Leticia Herrero como Sofía
* Fernando Albizu como Andrés
* María Morales como Leonor
* Pilar Castro como Pilar
* Adam Jezierski como Luis
* Marta Martín como Nuria
* Teté Delgado como Beatriz
* Roberto Álamo como Párroco
* Seidina Mboup como Cheick
* Miguel Ortiz como Jesús
* José David Pérez como Samuel

## Galardóns e nomeamentos 
### Premios Mestre Mateo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Agallas (filme)

***Agallas*** é un filme español de 2009 dirixido por Samuel Martín Mateos e Andrés Luque Pérez. Está protagonizado por Hugo Silva e Carmelo Gómez.

Estreouse en galego o 12 de marzo de 2015 na TVG.

## Sinopse 
Sebastián, un delincuente acabado de saír do cárcere, decide buscar emprego nunha pequena empresa de Galicia, “Isolina, Productos del Mar”, da cal se di que o seu xefe, Regueira, é traficante. Faise amigo dun encargado, Raúl, e consegue que o contraten.

## Personaxes 
* Hugo Silva como Sebas
* Carmelo Gómez como Regueira
* Celso Bugallo como Raúl
* Carlos Sante como Antonio
* Mabel Rivera como tía Elvira
* Xavier Estévez como Couto
* Rula Blanco como Isolina
* Tomás Lijó como Manu
* Pepo Suevos como Domingo
* Alfonso Agra como Severo
* Yoíma Valdés como Rosa

## Produción 
O filme foi rodado en localizacións de Galicia entre agosto e setembro de 2008.

## Galardóns e nomeamentos 
En 2010, Arturo Vaquero foi nomeado ao Premio Goya á mellor canción orixinal por "Agallas vs escamas", composto para o filme.

### Premios Mestre Mateo 
Na 8ª edición dos Premios Mestre Mateo estivo nomeado a oito premios, entre eles mellor filme, mellor actor secundario e mellor música orixinal, mais finalmente non gañou ningún dos galardóns.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en CulturaGalega.gal
Das Spinnennetz

***Das Spinnennetz*** é un filme alemán de 1989 dirixido por Bernhard Wicki. Foi candidato da República Federal Alemá para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 62ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Ulrich Mühe como Theodor Lohse
* Klaus Maria Brandauer como Benjamin Lenz
* Armin Mueller-Stahl como Baron von Rastchuk
* Andrea Jonasson como Rahel Efrussi
* Corinna Kirchhoff como Else von Schlieffen
* Elisabeth Endriss como Anna
* Ullrich Haupt como Baron von Köckwitz
* Agnes Fink como Mutter Lohse
* András Fricsay Kali Son como Klitsche
* Ernst Stötzner como Günter
* Peter Roggisch como Príncipe Heinrich
* Rolf Henniger como Aaron Efrussi
* Hans Korte como Geheimrat Hugenberg
* Kyra Mladeck como Frau von Köckwitz
* Hark Bohm como Dada-artista

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Alemaña propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 62ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Premio Mestre Mateo ó mellor filme

O **Premio Mestre Mateo ó mellor filme** é un dos premios entregados anualmente pola Academia Galega do Audiovisual ós produtores cinematográficos da industria galega.

En cada cerimonia, entregouse un Premio Mestre Mateo ó mellor filme, agás na 2ª edición dos premios, cando recaeu sobre dous filmes, *Trece badaladas*, dirixido por Xavier Villaverde, e *O lapis do carpinteiro*, dirixido por Antón Reixa.

## Gañadores e nomeados 
### Década de 2000 
### Década de 2010 
### Década de 2020
Illa Santa Bárbara, Brasil

A **illa Santa Bárbara** é unha pequena illa con arrecifes coralinos situada no océano Atlántico, preto da costa do Brasil, sendo a maior do arquipélago dos Abrolhos, que administrativamente forma parte do estado de Baía.

## Características político-xeográficas 
### Xeografía 
Cunha lonxitude de 1,5 km e un largo de 0,3 km, é a maior illa do arquipélago dos Abrolhos, sendo a súa altitude máxima de 35 msnm. Dista 65 km da costa do estado de Baía, do que administrativamente forma parte. É a única habitada, xa que posúe infraestruturas pertencentes á Mariña do Brasil. O arquipélago constitúe o Parque Nacional Mariño dos Abrolhos (aínda que a zona militar está excluída nos límites do Parque).

### Construcións e equipamento 
Na illa foi constrída unha capela erguida en homenaxe a Santa Bárbara, santa padroa dos navegantes, e tamén ten unha pequena sala de aulas que serve aos nenos, fillos dos militares que alí viven coa súa familia. Existen así mesmo outras construcións, como un pequeno porto para barcos, un heliporto e un vistoso faro, de fabricación francesa, encravado no punto máis alto da illa, e que foi inaugurado en 1861 durante o reinado de Pedro II.

Como a introdución de animais e vexetais non está permitida, por mor do Parque Nacional, practicamente todos os alimentos consumidos é levado desde o continente, tamén tendo en conta que a pesca tampouco está permitida nos límites do Parque.

## Fauna e flora 
### Fauna 
O Parque Nacional é de enorme importancia no ecosistema brasileiro, xa que alberga a maior biodiversidade mariña de todo o Atlántico Sur, pois as formacións coralinas acollen unha gran diversidade de fauna mariña e, en terra, hai numerosas aves nidificantes nas formacións rochosas, principalmente os mascatos; outros tipos de aves circundantes pola zona son especies de carráns, proceláridos, fragatas e outras da orde dos faetóntidos. 

En canto á fauna mariña, hai numrosas especies de peixes, moluscos, corais, esponxas e tartarugas mariñas.

Entre os mamíferos mariños destaca a balea xibardo (*Megaptera novaeangliae*). O arquipélago dos Abrolhos é a máis importante área de reprodución desta especie no Atlántico suroccidental. Todos os anos, entre os meses de xullo a novembro, o xibardos teñen nesta rexión o seu refuxio de reprodución e aleitamento das crías. 

## Notas
Marem Ladson

**Marem Isabel Ladson Bugallo**, nada o 18 de outubro de 1997 en Ourense, é unha cantante e compositora galega-estadounidense máis coñecida como **Marem Ladson**.

## Traxectoria 
É filla dunha xornalista e profesora ourensá e do xogador de baloncesto neoiorquino Willie Ladson, que xogou no Club Ourense Baloncesto. Comezou a escribir cancións e a tocar a guitarra con 9 anos e con 15 mudouse de Ourense para vivir en Houston, en Texas. Posteriormente regresou a Ourense e marchou a Madrid para estudar Relacións Internacionais. En maio de 2018 lanzou o seu primeiro álbum de estudio titulado *Marem Ladson*.

## Notas
San Martiño, Arroxo, Sober

**San Martiño** é un lugar da parroquia de Arroxo, no concello de Sober. En 2019 tiña once habitantes (seis homes e cinco mulleres).
## Xeografía
O lugar sitúase a 387 m de altitude, ao nordés da capital municipal, xunto á estrada que a une con Monforte de Lemos.
## Toponimia
O topónimo **San Martiño** é un haxiotopónimo referido a Martiño de Tours e débese á presenza no lugar da igrexa parroquial.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Arroxo
### Parroquias de Sober
A noite que deixou de chover

***A noite que deixou de chover*** (en ) é un filme galego de 2008 dirixido por Alfonso Zarauza.

## Sinopse 
A historia desenvólvese durante unha noite na cidade de Santiago de Compostela, cando os camiños de Spleen (Luís Tosar) e a Rusa (Nora Tschirner) se cruzan.

## Personaxes 
* Luís Tosar como Spleen
* Nora Tschirner como a rusa
* Chete Lera como Luna
* Mercedes Sampietro como Gabeiras
* Macarena Gómez 
* Miguel de Lira como Nécora

## Galardóns e nomeamentos 
* Premio ó mellor guión en Festival de Cinema Latino dos Ánxeles.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Secuestrados (filme de 2010)

***Secuestrados*** é un filme español de terror de 2010 dirixido por Miguel Ángel Vivas e escrito por Javier García. Está protagonizado por Fernando Cayo, Manuela Vellés e Ana Wagener.

## Personaxes 
* Fernando Cayo como Jaime
* Manuela Vellés como Isa
* Ana Wagener como Marta
* Guillermo Barrientos como asaltante novo
* Dritan Biba como asaltante xefe
* Martijn Kuiper como asaltante forte
* Xoel Yáñez como César
* Luís Iglesia como Javier 
* Pepo Suevos como garda de seguridade
* Eduardo Torroja como condutor
* César Díaz como encargado

## Galardóns e nomeamentos 
### Premios Mestre Mateo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Vilela, Arroxo, Sober

**Vilela** é un lugar da parroquia de Arroxo, no concello de Sober. En 2019 tiña unha poboación de 9 habitantes, 4 homes e 5 mulleres.

O lugar sitúase a 347 m de altitude, ao norte da capital municipal.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Arroxo
### Parroquias de Sober
Rally Cidade de Narón de 2019

O **Rally Cidade de Narón de 2019** foi a 32ª edición de dito rally e a cuarta proba da tempada 2019 do Campionato de Galicia de Rally. Celebrouse o 15 e o 16 de xuño de 2019 e o vencedor foi Iago Caamaño.

## Itinerario 
Constou de dez tramos que sumaron 101,5 km, estando situado o parque pechado a carón do Centro Comercial Odeón. O venres 16 realizouse unha superespecial de pouco máis dun quilómetro nas inmediacións do Pazo da Cultura de Narón, mentres que o sábado corréronse os treitos de Cerdido, A Queiroga e Ferreira, con tres pasadas por cada un deles.

## Inscritos 
Inscribíronse 130 pilotos, entre eles o líder do campionato, Víctor Senra, así como os seus máximos rivais, Alberto Meira e Iago Caamaño. Finalmente foron 128 os pilotos autorizados a tomar a saída.

## Resumo 
Víctor Senra foi o máis rápido no tramo especial do venres, por diante de Jorge Cagiao e Iago Caamaño, con Alberto Meira cuarto. Con todo, os problemas mecánicos de Senra e unha roda picada de Meira, fixeron que Iago Caamaño se colocase líder e que tras a primeira pasada aos tres treitos do sábado, xa lle sacase case 9 segundos a Meira e 11 a Senra. A vantaxe aumentou aínda máis na segunda pasada e, aínda que Meira conseguiu recortar algo na terceira, non foi suficiente para impedir a vitoria de Caamaño. O triunfo do piloto de Culleredo produciuse 30 anos despois do logrado por seu pai, José Caamaño, que venceu na segunda edición do rally, en 1989.

## Clasificación 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Clasificación completa do rally 
* Sitio web oficial
* Rally Cidade de Narón 2019 en ewrc.com .
Irmgard Flügge-Lotz

**Irmgard Flügge-Lotz**, nada en Hamelin  (Alemaña) o 16 de xullo de 1903 e finada en Stanford o 22 de maio de 1974, foi unha matemática e enxeñeira alemá, coñecida polo seu traballo en matemática da aerodinámica, e por ser a primeira muller enxeñeira profesora na Universidade Stanford.

## Traxectoria 
Irmgard Lotz naceu en Alemaña. Despois de que o seu pai, Osark, xornalista, fose recrutado para servizo militar na Primeira Guerra mundial, a moza Irmgard axudou á familia exercendo de profesora. Durante algún tempo, practicamente foi ela o soporte da familia. Estudou matemáticas aplicadas na Universidade Técnica de Hannover, diplomándose en 1927. Na universidade era a miúdo a única muller da súa clase. En 1929 obtivo  o doutoramento en enxeñaría cunha tese sobre teoría matemática da condución de calor en cilindros circulares.

Lotz traballou no Instituto de Aerodinámica de Göttingen, xunto con Ludwig Prandlt e Albert Betz. Foi entón cando desenvolveu o "Método Lotz"  para calcular a distribución da carga nas ás dun avión, técnica estándar utilizada aínda hoxe en día. En 1938,  casou con Wilhelm Flügge, un enxeñeiro civil, e a parella trasladouse a Berlín, onde Flügge-Lotz traballou como consultora sobre Aerodinámica e Dinámica de voos. En 1947, a parella traballou en ONERA (Oficina Nacional de Estudos e Investigación Aeronáutica), en París, onde Imrgard dirixiu  un equipo de investigación aerodinámica até o ano 1948, en que Irmgard publicou a súa teoría do control automático, a aerodinámica e os problemas derivados da velocidade dos avións.

En 1948 trasladáronse á Universidade de Stanford, onde en 1961 Irmgard Flügge-Lotz converteuse na primeira profesora de enxeñaría a tempo completo da universidade.

En 1970, foi galardoada co "Premio ao logro" da Asociación de Mulleres Enxeñeiras. Tamén foi a primeira muller membro do Instituto Americano de Aeronáutica e Astronáutica, e en 1971 foi a primeira muller en ser seleccionada para dar a prestixiosa conferencia Von Karman. Aínda que se retirou en 1968, continuou a súa investigación en control por satélites, transferencia de calor e arrastre de vehículos a grandes velocidades.
* *Discontinuous and Optimal Control, McGraw Hill 1968*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*

### Ligazóns externas 
*Biografía de Irmgard Flügge-Lotz pola Universitat Rovira i Virgili  (*en catalán*)
* "Imrgard Flugge-Lotz", Biografías de Mulleres Matemáticas, Agnes Scott College.
* Biografía de Flugge-Lotz de IEEE
* *Este artigo incorpora material de* ''* en *PlanetMath'', o cal está autorizado baixo o Creative Commons Participación/de Atribución-Licenza Parecida.
In the Morse Code of Brake Lights

***In the Morse Code of Brake Lights*** é o oitavo álbum de estudio da banda canadense de indie rock The New Pornographers, publicado o 27 de setembro de 2019 a través do selo Concord Music Group. O disco foi precedido en agosto polo seu principal sinxelo, "Falling Down the Stairs of Your Smile".

Tras non participar no anterior álbum do grupo, *Whiteout Conditions* (2017), a marcha indefinida de Dan Bejar da banda foi confirmada durante o anuncio deste disco. Porén, aparece listado como co-compositor do tema “Need Some Giants”.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Whiteout Conditions

***Whiteout Conditions*** é o sétimo álbum de estudio da banda canadense de indie rock The New Pornographers, publicado o 7 de abril de 2017 a través do selo Concord Music Group. É o primeiro disco do grupo que non conta co batería Kurt Dahle e o vocalista e compositor Dan Bejar. A banda publicou o primeiro sinxelo do álbum, "High Ticket Attractions", o día 27 de xaneiro de 2017.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Luis Solano

**Luis Solano Novo**, nado en Santiago de Compostela en 1972, é un editor galego en lingua castelá.

## Traxectoria 
Licenciouse en Dereito e fixo un mestrado en Administración e Dirección de Empresas. Traballou como consultor e foi directivo no Grupo Planeta.

En 2004 fundou Libros del Asteroide, editorial que en 2008 recibiu o Premio Nacional ao Mellor Labor Editorial Cultural.

#### Tradución (do galego ao castelán) 
* *Cosas* (orixinal: *Cousas*), de Alfonso Daniel Rodríguez Castelao, en tándem con Domingo Villar (Libros del Asteoride, 2021)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista en *El Mundo*, 6 de setembro de 2019 .
* *Luis Solano: “Libros del Asteroide publica, sobre todo, buena literatura”*, Babelia, *El País*, 3 de xullo de 2017 .
Paradise (álbum)

***Paradise*** é o cuarto álbum de estudio da banda canadense de punk rock White Lung, publicado o 6 de maio de 2016 a través do selo Domino Records. O disco foi producido por Lars Stalfors, que tamén traballou con bandas como HEALTH e the Cold War Kids.

## Listaxe de cancións 
## Notas
City of Daughters

***City of Daughters*** é o segundo álbum de estudio da banda canadense de indie rock Destroyer, publicado o 1 de xuño de 1998 a través dos selos Endearing Records e Triple Crown Audio. Pitchfork Media listou a *City of Daughters* no número 86 da súa lista dos mellores álbums dos 90.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Marem Ladson (álbum)

***Marem Ladson*** é o primeiro álbum de estudio da cantante ourensá Marem Ladson, publicado en 2018 a través do selo Mount Ventoux.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Calvos, Sacardebois, Parada de Sil

**Calvos** é un lugar da parroquia de Sacardebois, no concello ourensán de Parada de Sil, na comarca da Terra de Caldelas. Segundo o IGE, en 2023 tiña 4 habitantes (2 homes e 2 mulleres).

Ten un núcleo formado por unha ducia de casas. Situada nunha outeiro dende o cal se poden observar ambas as ladeiras do Sil.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Sacardebois 
### Parroquias de Parada de Sil 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Parada de Sil
It's the Evil

'''''It's the Evil''''' é o primeiro álbum de estudio da banda canadense de punk rock White Lung, publicado o 15 de xuño de 2010 a través do selo Deranged Records.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Medalla Gunnar Holst

A **Medalla Gunnar Holst** é un recoñecemento numismático outorgado con periodicidade anual pola Fundación Numismática Gunnar Holst (*Gunnar Holst Stiftelse för Numismatik*), de Gotemburgo, Suecia, para premiar a numismáticos distinguidos desde o punto de vista académico. Tomou o nome de Gunnar Holst, un numismático especializado en moeda do mundo islámico.

## Galardoados 
Estes son os numismáticos recoñecidos coa mellalla desde a súa institución en 1991:
* 1991: Gert Rispling.
* 1992: Patrick Bruun.
* 1993: Philip Grierson.
* 1994: Martin Price.
* 1995: Kolbjørn Skaare.
* 1996: Christian J. Simensen.
* 1997: Ulla Westermark.
* 1998: Kenneth Jonsson.
* 1999: Bertel Tingström.
* 2000: Lars O. Lagerqvist.
* 2001: Rune Ekre e Ioannis Touratsoglou.
* 2002: Brita Malmer.
* 2003: Peter Robert Franke.
* 2004: Henrik Klackenberg.
* 2005: Peter Spufford.
* 2006: Ian Wiséhn.
* 2007: Vera Hatz e Gert Hatz.
* 2008: Lucia Travaini.
* 2009: Michael Metcalf.
* 2010: Gert Rispling.
* 2011: Mark Blackburn.
* 2012: Carmen Arnold-Biucchi.
* 2013: David Hendin e Rolf Sandström.
* 2014: Cécile Morrisson.
* 2015: Ernst Nordin.
* 2016: Bengt Holmén.
* 2017: Michel Amandry.
* 2018: Tuukka Talvio.
* 2020: Jens Christian Moesgaard.

## Notas
Pedro Fernández de Castro (homónimos)

O nome **Pedro Fernández de Castro** pódese referir a:

* **Pedro Fernández de Castro**, primeiro mestre da Orde de Santiago (c. 1115-1184);
* **Pedro Fernández de Castro**, mordomo mor de Afonso VIII de Galiza e León (finado en 1214);
* **Pedro Fernández de Castro**, señor da casa de Lemos e adiantado mor de Galiza (finado en 1343);
* **Pedro Fernández de Castro**, V conde de Lemos (1524-1590);
* **Pedro Fernández de Castro**, VII conde de Lemos ―coñecido coma o Gran Conde de Lemos― e vicerrei de Nápoles (1576-1622);
* **Pedro Antonio Fernández de Castro**, X conde de Lemos e vicerrei do Perú (1632-1672).

## Véxase tamén
Lin Dan

**Lin Dan**, nado en Longyan (Fujian) o 14 de outubro de 1983, é un xogador de bádminton chinés, dúas veces campión olímpico, cinco veces campión do mundo e seis veces campión do All England.

Amplamente considerado o mellor xogador de bádminton de todos os tempos, aos 28 anos completou o "Super Grand Slam", tras gañar os nove títulos principais do mundo do bádminton: Xogos Olímpicos, Campionato de Mundo, Copa do Mundo, Thomas Cup, Sudirman Cup, Super Series Masters Finals, All England Open, Xogos Asiáticos e Campionatos de Asia, converténdose no primeiro xogador en conseguilo. Tamén foi o primeiro xogador individual masculino en gañar dúas medallas de ouro consecutivas. A súa vitoria do Aberto de Malaisia en 2017 marcou o éxito de Lin ao lograr todos os grandes títulos mundiais.

En 2004, foi chamado "Super Dan" polo seu rival Peter Gade tras gañar a final do All England Open, e o alcume foi empregado dende entón polos seus seguidores e polos medios de comunicación recoñecendo os seus méritos.

## Traxectoria 
Lin naceu nunha familia hakka no condado de Shanghang, Longyan, Fujian. De novo, foi animado polos seus pais a aprender a tocar o piano e converterse en pianista. Non obstante, escolleu xogar ao bádminton. Tras comezar o seu adestramento con cinco anos, foi recrutado polo Equipo Deportivo do Exército de Liberación Popular tras gañar o campionato nacional júnior con doce anos, e alistado na selección nacional chinesa en 2001, con dezaoito anos.

Lin ten unha relación coa tamén campioa do mundo de bádminton Xie Xingfang dende 2003. Comprometéronse de xeito privado o 13 de decembro de 2010 en Haizhu, Guangzhou. Xie inicialmente negou a relación, mais posteriormente recoñceuna, ao que Lin reacción enfadao pola exposición pública da parella, citando razóns de privacidade persoal. Casaron o 23 de setembro de 2012 nunha cerimonia na Universidade de Tecnoloxía de Beijing.

O 17 de outubro de 2012, converteuse no primeiro xogador de bádminton chinés en activo que aceptou un mestrado, presentado na Universidade Huaqiao. A súa autobiografía, *Until the End of the World*, foi publicada tras defender con éxito o seu título olímpico nos Xogos Olímpicos de Londres 2012.

## Títulos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Lin Dan en BWF.tournamentsoftware.com
* Lin Dan en BWFbadminton.com
Abrolhos

O topónimo portugués  **Abrolhos** pode referirse a:
* **Abrolhos**, arquipélago situado no océano Atlántico, que forma parte do estado de Baía, Brasil.
* **Rexión dos Abrolhos**, conxunto de ecosistemas mariños e costeiros localizados no sur do estado da Baía e no norte do estado do Espírito Santo, na costa do Brasil.
* **Abrolhos**, Parque Nacional do Brasil constituído polas illas dos Abrolhos e a área mariña circundante.
* **Abrolhos**, arquipélago situado no océano Índico, que forma parte do estado de Australia Occidental, Australia.

## Véxase tamén 
* Abrollo
Parque Nacional Mariño dos Abrolhos

[miniatura|250px|[Xibardo no P. N. dos Abrolhos]]
O **Parque Nacional Mariño dos Abrolhos** é un parque nacional do Brasil que está localizado no sur do litoral do estado de Baía, no arquipélago dos Abrolhos.

## Características 
Foi o primeiro parque do Brasil que recibiu o título de "Parque Nacional Mariño", polo decreto n° 88.218, de 6 de abril de 1983. Está administrado polo Instituto Chico Mendes de Conservação da Biodiversidade (ICMBio). O parque é de extraordinaria importancia para o ecosistema brasileiro, xá que abriga a maior biodiversidade mariña de todo o océano Atlántico sur.

Nesta rexión sucede a famosa temporada das baleas xibado, que escollen as augas quentes do mar baiano para a súa reprodución e aleitamento das crías, e propician a práctica do *whale watching* ou turismo de observación de baleas, sendo un dps máis importantes destinos turísticos deste tipo no mundo. Considérase o lugar reprodutivo máis grande desta especie en todo o Atlántico suroccidental. 

Por outra parte, un pequeno número de baleas francas austrais tamén comezaron a volver a Abrolhos despois de moitos anos de perigo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Arquipélago dos Abrolhos

### Ligazóns externas 
* Ilhas de Abrolhos .
Base Edwards da Forza Aérea

A **Base Edwards da Forza Aérea**, orixinalmente denominada **campo Muroc**, é o principal campo de probas aéreo da Forza Aérea dos Estados Unidos de América. Vén sendo usada desde principios dos anos 1940 para voos de proba e para as probas de novos tipos de aeronaves. Foi usado tamén durante o programa dos transbordadores espaciais da NASA e para a proba de distintos tipos de foguetes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Transbordador espacial
Joe F. Edwards

**Joe Frank Edwards Jr.**, nado en Richmond (Virxinia) o 3 de febreiro de 1958, é un astronauta estadounidense retirado que formou parte da misión STS-89. Pasou un total de 8,83 días no espazo.

## Traxectoria
Edwards graduouse en ciencias e enxeñería aeroespacial pola Academia Naval dos Estados Unidos en 1980. É máster en sistemas de aviación pola Universidade de Tennessee (Knoxville) en 1994.

Foi seleccionado pola NASA como astronauta en decembro de 1994, participando na misión STS-89 e pasando un total de 8,83 días no espazo. Retirouse da NASA o 30 de abril de 2000.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-89
Experimental Geodetic Satellite

**Experimental Geodetic Satellite**, coñecido tamén polo seu acrónimo **EGS** e denominado ás veces **EGP** (*Experimental Geodetic Payload*), rebautizado como **Ajisai** ao chegar a órbita, é un satélite artificial da axencia espacial xaponesa NASDA lanzado o 12 de agosto de 1986 mediante un foguete H-I desde o Centro Espacial de Tanegashima. Foi o primeiro satélite en ser lanzado mediante este foguete.

## Características 
EGS tivo dúas misións:

*Comprobar e estudar o comportamento da segunda etapa do foguete H-I que o lanzou ao espazo no seu voo inaugural.
*Determinar de maneira precisa a posición de varias pequenas illas do arquipélago do Xapón. A superficie cuberta con 318 espellos e 1436 cubos retrorreflectores do satélite tamén permitía medicións fotométricas e direccionais para estudos xeodésicos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*H-I
Time Out of Mind

***Time Out of Mind*** é o trixésimo álbum de estudio do músico estadounidense Bob Dylan, publicado o 30 de setembro de 1997 a través do selo Columbia Records. Foi o seu primeiro disco de estudio dobre (en vinilo) dende *Self Portrait*, editado en 1970. O disco tamén foi lanzado como un único CD.

Para moitos fans e críticos, o álbum marcou o regreso artístico de Dylan despois de que pareceu unha loita coa súa identidade musical ao longo dos anos 80; non editara ningún material orixinal en sete anos, dende o *Under the Red Sky* de 1990. *Time Out of Mind* é aclamado como un dos mellores álbums de Dylan, e gañou tres premios Grammy, incluído o de álbum do ano, en 1998. Tamén ocupou o posto número 410 na lista da *Rolling Stone* dos 500 mellores álbums de todos os tempos en 2012.

O álbum ten un son atmosférico grazas ao traballo innovador do produtor Daniel Lanois, que colocou os micrófonos coidadosamente e realizou unha estratéxica mestura detallada por Dylan nas súas memorias, *Chronicles: Volume One*. Aínda que Dylan falou positivamente do estilo de produción de Lanois, non quedou satisfeito co son de *Time Out of Mind*. 

## Listaxe de cancións 
## Notas
Heaven or Las Vegas

***Heaven or Las Vegas*** é o sexto álbum de estudio da banda escocesa de rock alternativo Cocteau Twins, publicado o 17 de setembro de 1990 a través do selo 4AD. A pesar de que o presidente do selo, Ivo Watts-Russell, dixera que era un dos mellores lanzamentos da compañía, a finais de 1990 liberou o grupo do seu contrato con 4AD porque a súa relación coa banda deteriorárase.

*Heaven or Las Vegas* chegou ao número 7 da lista británica de álbums e ao 99 da *Billboard 200* estadounidense, converténdose no lanzamento máis exitoso do grupo. O álbum levaba vendidas 235 000 copias en 1996, segundo *Billboard*. O disco foi incluído no libro *1001 Albums You Must Hear Before You Die*, e foi votado número 218 na terceira edición de *All Time Top 1000 Albums* de Colin Larkin. En 2020, *Rolling Stone* colocouno no número 245 da súa lista dos *500 mellores álbums de todos os tempos*.

O álbum foi votado como 18º dos 100 mellores álbums de rock e pop de Escocia en 2003 e foi o foco dun programa da BBC Scotland, *Classic Scottish Albums* en 2007. A pesar de que o presidente de 4AD, Ivo Watts-Russell, o proclamou como un dos mellores lanzamentos do seu selo, liberou ao grupo do seu contrato a finais de 1990 porque a súa relación coa banda se deteriorara.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Carolina García Tenreiro

**Carolina García Tenreiro**, nada en Neda, foi unha mestra e política galega.

## Traxectoria 
Estudou Maxisterio na Escola Normal de Pontevedra. En 1907 foi nomeada mestra interina da escola mixta de Aranza (Soutomaior), praza á que renunciou en outubro de 1909 por problemas de saúde. En 1912 foi mestra substituta nesa escola, presentando novamente renuncia en abril de 1914, para ir á escola de nenas de Marín. Despois foi substituta en Codeseda (A Estrada) e Salceda de Caselas. A finais de 1916 foi nomeada mestra de Guláns (Ponteareas), alí enemistouse co párroco que a levou aos tribunais. Condenada, a sentenza non foi cumprida por presións de arriba, pero o cura e o deputado Manuel Fernández Barrón conseguiron o seu traslado de Guláns. En agosto de 1918 foi nomeada mestra substituta en Vilaboa. Entre maio de 1921 e xuño de 1926 exerceu en Chaín (A Insua, Ponte Caldelas), e nese ano foi nomeada mestra de Santo Paio de Arriba (Reboreda).

Militante do Partido Republicano Radical, en 1934 foi nomeada concelleira de Redondela, tomando posesión o 13 de novembro como membro da corporación presidida por Buenhijo Pérez Sobrino. Foi a primeira concelleira de Redondela. Presentou a dimisión como concelleira en decembro de 1935. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi suspendida de emprego e soldo o 1 de setembro. Foi reposta en abril de 1938, e continuou ensinando en Reboreda ata a súa xubilación en 1943.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Carolina García Tenreiro. A primeira concelleira

* A muller en Redondela
Laughing Stock

***Laughing Stock*** é o quinto e derradeiro álbum de estudio da banda británica de art rock Talk Talk, publicado o 16 de setembro de 1991 a través do selo Verve Records. Despois do seu anterior lanzamento, *Spirit of Eden* (1988), o baixista Paul Webb deixou o grupo, quedando reducido Talk Talk ao dúo formado polo vocalista e multiintrumentista Mark Hollis e o batería Lee Harris. Talk Talk deixou entón EMI de forma pouco amigable, fichou por Verve Records, e gravou *Laughing Stock* nos Wessex Sound Studios de Londres Wessex Sound Studios co produtor Tim Friese-Greene dende setembro de 1990 ata abril de 1991.

O álbum foi loubado por parte da crítica. Pitchfork situouno no número 11 da súa lisda dos mellores álbums dos 90 dicindo que "crea o seu propio contorno e convírtese nalgo máis que a suma dos seus sons". Nunha lista do ano 2007 Stylus Magazine elixíuno o mellor álbum de post-rock.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Donn Eisele

**Donn Fulton Eisele**, nado en Columbus (Ohio) o 23 de xuño de 1930, foi un astronauta estadounidense que participou na misión Apollo 7. Pasou un total de 10,84 días no espazo.

## Traxectoria
Eisele graduouse en ciencias pola Academia Naval dos Estados Unidos en 1952. Foi máster en astronáutica polo Instituto de Tecnoloxía da Forza Aérea da Base Wright-Patterson da Forza Aérea en 1960.

Durante a súa carreira na Forza Aérea foi enxeñeiro de proxecto e piloto de probas no Centro de Armas Especiais da Forza Aérea na Base Kirtlan da Forza Aérea en Novo México, acumulando máis de 4200 horas de voo.

Eisele formou parte do terceiro grupo de astronautas da NASA, constituído en outubro de 1963. O 11 de outubro de 1968 formou parte da misión Apollo 7 como piloto do módulo de mando, xunto con Walter M. Schirra (comandante) e Walter Cunningham (piloto do módulo lunar). Apollo 7 foi a primeira misión orbital tripulada dunha nave Apollo e foi lanzada para probar sistemas e técnicas a usar máis adiante. Eisele tamén foi reserva para o piloto do módulo de mando da misión Apollo 10. Pasou un total de 10,84 días no espazo. En xullo de 1972 retirouse tanto da Forza Aérea como da NASA e pasou a ser director dos Corpos de Paz dos Estados Unidos en Tailandia. Faleceu o 2 de decembro de 1987 durante unha viaxe de negocios a Tokyo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Apollo 7
*Apollo 10
Abra aequalis

***Abra aequalis*** é unha especie de bivalvo descrito por primeira vez por Thomas Say en 1822. *Abra aequalis* forma parte do xénero *Abra* e da familia Semelidae. Non hai ningunha subespecie listada no Catálogo da vida .  

## Notas 
## Véxase tamén
Abra californica

***Abra californica*** é unha especie de bivalvo descrito por Jørgen Knudsen en 1970. *Abra californica* forma parte do xénero *Abra* e da familia Semelidae . Non hai ningunha subespecie listada no Catalogue of life .  

## Notas
Premio Samir Shamma

O **Premio** **Samir Shamma** de numismática do mundo islámico é un premio de periodicidade bianual concedido pola *Royal Numismatic Society*, de Londres, ao mellor libro ou artigo, preferentemente escritos en inglés, que aborden ese aspecto da numismática. As obras premiadas deben ter sido publicadas durante os tres anos anteriores á concesión do premio e o criterio para a súa escolla é o de que sexan consideradas as máis útiles para os estudosos da numismática dos países islámicos. 

O premio estableceuse en 1992 e toma o seu nome de Samir Shamma, membro honorífico da *Royal Numismatic Society*, que á súa morte deixou un importante legado para o mantemento do premio. En 2017 estaba dotado con 2.000 libras esterlinas.
* 2012: Giulio Bernardi [*Arabic Gold Coins. Corpus I*. Trieste, 2010. ISBN 978-8883033711].
* 2013: Norman ‘Doug’ Nicol (*Sylloge of Islamic Coins in the Ashmolean. Vol. 3: Early ‘Abbasid Precious Metal Coinage (to 218 AH)*, ISBN 978-1854442468; *Vol. 4: Later ‘Abbasid precious metal coinage (from 219 AH), ISBN 9781854442567*. Ashmolean Museum, 2012].
* 2014: Yahya Jafar [*The Seljuq Period in Baghdad 447-552 AH. A Numismatic and Historical Study*. Spink & Son. Londres, 2011. ISBN  978-1907427121] e Luke Treadwell [*Craftsmen and Coins: Signed Dies in the Iranian World (3rd to 5th Centuries, AH)*. Austrian Academy of Sciences. Viena, 2011. ISBN 978-3700169598]
*2018: Hassan al-Akra [*L’histoire de Baalbek à l’époque médiévale d’après les monnaies (636-1516).* Beirut/Damasco: Institut français du Proche-Orient, 2016] e Arianna d’Ottone Rambach [*La collezione di Vittorio Emanuele III – Monete arabe.* Bollettino di Numismatica 35, 2015].
*2020: Dorota Malarczyk [polas súas contribucións ás seccións islámicas do *Inventory of Early* *Medieval Coin Hoards].*

* 2022: Hodge Mehdi Malek [*Arab-Sasanian Numismatics and History during the Early Islamic Period in Iran and Iraq: The Johnson Collection of Arab-Sasanian Coins.* Royal Numismatic Society Special Publication Nº 55, 2019. ISBN 978-0901405944] e Thomas Sinclair [*Eastern Trade and the Mediterranean in the Middle Ages, Pegolotti’s Ayas-Tabriz Itinerary and its Commercial Context*. Routledge, 2021. ISBN 978-0754665168].
* 2024 Sebastian Hanstein [*Die imperiale Ordnung des letzten Großselguqen*. Franz Steiner, Stuttgart, 2023. ISBN 978-3515131476]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Royal Numismatic Society

### Ligazóns externas 
* Sitio web da *Royal Numismatic Society*
Palinúridos

[miniatura|260px|Exemplar xuvenil de *[Panulirus cygnus*, a lagosta australiana.]]
[miniatura|260px|*[Jasus edwardsii*, especie do sur de Australia e de Nova Zelandia.]]

A dos **palinúrios** (*Palinuridae*) é unha familia de crustáceos	malacostráceos da orde dos decápodos, suborde dos pleociemados e infraorde dos 	aquelados (que non teñen quelas ou pinzas), que comprede unhas 60 especies, coñecidas vulgarmente como **lagostas**.

## Taxonomía 
### Descrición 
A familia foi desrita en 1802 polo zoólogo francés Pierre André Latreille.

### Etimoloxía 
O nome científico da familia, *Palinuidae*, está formado sobre a raíz do nome do seu xénero tipo, *Palinurus*, coa adición do sufixo do latín científico -*idae*, propio dos nomes das familias de animais.

### Sinónimo 
Ademais de polo protónimo que lle impuxo Latreillr, a familia coñeceuse tamén polo sinónimo:

* *Synaxidae* Spence Bate, 1881

### Clasificación 
Na actualidade (2020) na familia coñécense os seguintes 11 xéneros:
* Corpo co cacho sen rostro, ou cun moi rudimentario.
* Patas sen pinzas verdadeiras, co primeiro par non moi desenvolvido (agás en *Justitia* sp).
* Antenas alongadas, cilíndricas, máis longas que o corpo.

## Rexistro fósil 
O rexistro fósil das langostas ampliouse notabelmente co achado en 1995 dun fósil de 110 millóns de anos preto de El Espiñal, en Chiapas, México. Os investigadores da Universidade Nacional Autónoma de México nomearon este fósil como *Palinurus palaecosi* e informaronn que é o máis achegado aos membros do xénero *Palinurus* que actualmente viven nas costas de África.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Martin, J. W. & Davis, G. E. (2001): An updated classification of the recent Crustacea. Science Series, 39. Natural History Museum of Los Angeles County. Los Angeles, CA, USA. 
* Chan, T. Y. (2010): "Annotated Checklist of the World's Marine Lobsters (Crustacea: Decapoda: Astacidea, Glypheidea, Achelata, Polychelida)". *The Raffles Bulletin of Zoology*. **Supplement Nº 23**: 153–181.
Abra nitida

***Abra nitida***  é unha especie de bivalvo descrita por O. F. Müller en 1776. *Abra nitida* forma parte do xénero *Abra* e da familia Semelidae. Non hai ningunha subespecie listada no Catalogue of Life.  

## Características
A cuncha ten forma de ovo, normalmente aplanada, ten unha lonxitude de ata 13 milímetros de longo. 

A cuncha é branca e brillante de nácar, e é de parede fina e fráxil. A superficie está ornada con liñas concéntricas finas. O perióstraco é só un revestimento moi fino. O bordo interior da cuncha é liso.

## Distribución xeográfica e hábitat 
A área de distribución esténdese dende o sur de Islandia, Norte de Noruega, ó longo das costas do Atlántico oriental ata Marrocos. Tamén se atopa no mar Mediterráneo e no mar do Norte.

Vive en solos lamacentos entre uns metros e 4600 metros de profundidade, normalmente ata uns 200 metros de profundidade.

## Taxonomía 
O taxon foi introducido na literatura por Otto Friedrich Müller en 1776 como *Mya nitida*. Hoxe en xeral sitúase no xénero *Abra* (Lamarck, 1818). A especie tamén aparece na literatura máis antiga baixo o sinónimo *Abra intermedia* (Thompson, 1845).

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía
* Fritz Gosselck, Alexander Darr, Jürgen H. J. Jungbluth, Michael Zettler: *Trivialnamen für Mollusken des Meeres und Brackwassers in Deutschland.* Mollusca, 27(1): 3–32, 2009 PDF 
* Fritz Nordsieck: *Die europäischen Meeresmuscheln (Bivalvia). Vom Eismeer bis Kapverden, Mittelmeer und Schwarzes Meer.* 256 S., Gustav Fischer Verlag, Stuttgart 1969
* Guido Poppe. Yoshihiro Goto: *European Seashells Volume 2 (Scaphopoda, Bivalvia, Cephalopoda)*. 221 S., Verlag Christa Hemmen, Wiesbaden 1993 (2000 unv. Nachdruck), ISBN 3925919104 (S. 116)
* Rainer Willmann: *Muscheln der Nord- und Ostsee.* 310 S., Neumann-Neudamm, Melsungen 1989, ISBN 3-7888-0555-2 (S. 156)

### Ligazóns externas 
* Marine Bivalve Shells of the British Isles: *Abra nitida* (Müller, 1776) (Sitio web do Museo Nacional de Gales, Departmento de Ciencias Naturais, Cardiff)
Palinurus

***Palinurus*** é un xénero de crustáceos malacostráceos da orde dos decápodos, suborde dos pleociemados, infraorde dos aquelados, que é o tipo da familia dos palinúridos.

## Taxonomía 
O xénero foi descrito en 1795 polo médico, naturalista e carcinólogo alemán Weber, na súa obra [ *Nomenclator entomologicus secundum Entomologiam systematicum ill. Fabricii adjectis speciebus recens detectis et varietatibus. i-viii, 1-171. Chilonii et Hamburgii*. 

## Especies 
Segundo o WoRMS, o xénero conta coas seguintes especies: 

* *Palinurus barbarae* Groeneveld, Griffiths & Van Dalsen, 2006
* *Palinurus charlestoni* Forest & Postel, 1964
* *Palinurus delagoae Barnard, 1926
* *Palinurus elephas* (Fabricius, 1787)
* *Palinurus gilchristi* Stebbing, 1900
* *Palinurus mauritanicus'' Gruvel, 1911

## Notas
Premio Sanford Saltus de Medalla

:*Non confundir coa **Medalla Sanford Saltus** da British Numismatic Society.*

O **Premio Sanford Saltus de Medalla** da *American Numismatic Society* (formalmente: *J. Sanford Saltus Award for Outstanding Achievement in the Art of the Medal*) toma o seu nome de J. Sanford Saltus (1853-1922), quen inaugurou este galardón en 1913. 

Esta medalla de prata, deseñada por Adolph A. Weinman, outórgaselles a escultores e gravadores pola súa distinción no campo da arte da medalla. Inicialmente tratábase dun recoñecemento exclusivo a artistas dos Estados Unidos, aínda que desde 1983 está aberto tamén aos estranxeiros. Por exemplo, o gañador en 2011 foi o portugués João Duarte.

## Galardoados 

* 1919: James Earle Fraser.
* 1920: A. A. Weinman.
* 1921: John F. Flanagan.
* 1922: Victor D. Brenner.
* 1923: Hermon Atkins MacNeil.
* 1925: Paul Manship.
* 1926: Laura Gardin Fraser.
* 1927: Anthony de Francisci.
* 1931: Edward W. Sawyer.
* 1937: Lee Lawrie.
* 1946: Chester Beach.
* 1948: Henry Kreis.
* 1949: Carl Paul Jennewein.
* 1950: Gertrude K. Lathrop.
* 1951: Albert Laessle.
* 1952: Bruce Moore.
* 1953: Walker Hancock.
* 1954: Sidney Waugh.
* 1955: Theodore Spicer-Simson.
* 1956: Thomas G. Lo Medico.
* 1959: Abram Belskie.
* 1960: Bruno Mankowski
* 1964: Robert Weinman.
* 1966: Albino Manca
* 1967: Donald De Lue.
* 1968: Michael Lantz.
* 1969: Stanley F. Martineau.
* 1970: Joseph Kiselewski.
* 1975: Granville Carter.
* 1979: Karen Worth.
* 1980: Agop Agopoff.
* 1983: Guido Veroi.
* 1984: Marcel Jovine.
* 1985: Edward R. Grove.
* 1986: Kauko Räsänen.
* 1987: John Cook.
* 1988: Jiří Harcuba.
* 1990: Keiichi Uryu.
* 1991: Eugene L. Daub.
* 1992: Mico Kaufman.
* 1993: Ewa Olszewska-Borys.
* 1994: Marianne Letterie.
* 1995: Alex Shagin.
* 1996: Nicola Moss.
* 1997: Leonda Finke.
* 1998: Helder Batista.
* 1999: Jeanne Stevens-Sollman.
* 2000: Bernd Göbel.
* 2001: Gustaaf T.M. Hellegers.
* 2002: Toivo Jaatinen.
* 2003: Dora de Pédery-Hunt.
* 2005: Theo van de Vathorst.
* 2009: Ron Dutton.
* 2011: João Duarte.
* 2014: Pawel Leski.
* 2017: Bogomil Nikolov.
* 2018: Geer Steyn.
* 2019: Mashiko Nakashima.
*2020: Anna Franziska Schwarzbach.
*2022: Hanna Jelonek. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *American Numismatic Society*

### Ligazóns externas 
* Sitio web da *American Numismatic Society* 
* Sitio web do Premio de Medalla Saltus
Inevitable

***Inevitable*** é un filme hispano-arxentino de 2013 dirixido por Jorge Algora. O guión foi escrito entre Algora e Héctor Carré, e baséase na obra de teatro *Cita a ciegas* de Mario Diament que se estreou o 20 de marzo de 2014. Está protagonizado por Federico Luppi, Darío Grandinetti,  Mabel Rivera e Antonella Costa.

Estreouse en galego o 24 de outubro de 2017 a través da TVG.

## Personaxes 
*  Federico Luppi como o cego
*  Darío Grandinetti como Fabián Ladner
*  Mabel Rivera como Olga
*  Antonella Costa como Alicia Kusnir
*  Carolina Peleritti como Mariela Monfrini
*  Mighello Blanco como o cego de novo
*  Déborah Vukusic como Olga de nova
*  Raúl Calandra como Posternak
*  Carlos Kaspar como Freire
*  Paula Sartor como Vanina

## Galardóns e nomeamentos 
### Premios Mestre Mateo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Pintura (material)

*Este artigo trata sobre a natureza dos materiais, así como as súas aplicacións en construción e enxeñería. A parte artística de pintura e as súas técnicas descríbense mellor no artigo Pintura.*

A **pintura** é un produto fluído que, aplicado sobre unha superficie en capas relativamente delgadas, transfórmase ao cabo dun tempo nunha capa sólida que se adhire á devandita superficie, de tal forma que recobre, protexe e decora o elemento sobre o que se aplicou.

En tempos antigos a pintura era feita a base de pigmento.

Adóitase aplicar con  implementos tales como brochas, piceis, rodetes, pistolas ou ben directamente por inmersión.

## Tipos de pintura 
Existen diferentes tipos de pinturas, como vernices, esmaltes, lacas, colorantes, entonadores e selladores, entre outros; cada un cunhas propiedades físicas e químicas que deben terse en conta á hora de elixir o produto adecuado, xa sexa polo tipo de superficie a aplicar, o carácter estético ou as inclemencias á que vai estar sometido.

## Galería 

Ficheiro:Pyrrole Red Dab.JPG|Un pouco de pintura vermella.
Ficheiro:Brush and watercolours.jpg|Acuarelas.

## Notas
Ncuti Gatwa

**Ncuti Gatwa** (/ˈʃuːti ˈɡætwɑː/), nado en Kigali o 16 de outubro de 1992, é un actor ruandés-escocés. É coñecido por interpretar o papel de Eric Effiong na serie orixinal de Netflix *Sex Education*, polo cal recibiu a aclamación da crítica pola súa representación dun adolescente negro e homosexual.

## Traxectoria 
Gatwa naceu no distrito de Nyarugenge, en Kigali, Ruanda o 15 de outubro de 1992 O seu pai, Dr. Tharcisse Gatwa, que procede do distrito Karongi, é un xornalista cun PhD en teoloxía. Gatwa criouse en Escocia, principalmente en Edimburgo e Dunfermline. Asistiu ós institutos Boroughmuir e Dunfermline e graduouse no Real Conservatorio de Escocia en Glasgow cun BA en actuación no ano 2013.

### Carreira profesional 
En maio de 2018, anunciouse que Gatwa protagonizaría xunto con Gillian Anderson e Asa Butterfield a serie orixinal de Netflix *Sex Education*, interpretando o papel de Eric. A serie estreouse o 11 de xaneiro de 2019, recibindo a aclamación da crítica.

A interpretación de Gatwa como Eric Effiong en *Sex Education* recibiu moi boas críticas e comentarios culturais, que salientaron que a personaxe non foi relegado ó cliché do personaxe homosexual típico ou o mellor amigo negro.

## Filmografía 
### Cinema 
### Televisión 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*