Cotovía pequena

miniatura|*Lullula arborea*.
A **cotovía pequena** (*Lullula arborea*) é a única especie existente do xénero *Lullula*. Encóntrase na maior parte de Europa, Oriente Próximo, oeste de Asia e as montañas do norte de África. En Galicia é unha ave sedentaria pero escasa. Este nome binomial é idéntico ao nome latino usado en 1676 polo ornitólogo inglés Francis Willughby na súa obra *Ornithologiae libri tres*. A cotovía pequena está agora situada no xénero *Lullula*, que foi introducido polo naturalista alemán Johann Jakob Kaup en 1829. O actual nome do xénero é onomatopéico a partir do francés “lulu”, o nome que lle deu á ave Georges-Louis Leclerc, conde de Buffon. O nome francés *alouette lulu*, e o binomial científico, *Lullula arborea*, deriva do son da canción do animal.

### Subespecies 
Hai dúas subespecies de cotovía pequena: 
* *L. a. arborea* (do norte) - (Linnaeus, 1758): encóntrase no norte, oeste e centro de Europa ata o oeste de Rusia e Ucraína.
* *L. a. pallida* (do sur) - Zarudny, 1902: encóntrase no sur de Europa e noroeste de África e a través de Oriente Próximo ata Irán e Turkmenistán.

## Descrición 
[miniatura|Litografía coloreada feita por [Magnus von Wright]]
É unha ave de 13,5 a 15&nbsp;cm de longo, lixeiramente menor que a laverca común, un 20% máis curta que esta última.  A cotovía pequena é principalmente marrón pola parte superior e clara pola inferior, pero cunha distintiva banda superciliar branca que chega á caluga. Ten unha crista bastante pequena e a maior parte do tempo pouco visible. En voo mostra unha curta cola e unhas ás curtas e anchas. A cola ten as puntas brancas, pero a diferenza da laverca, os laterais da cola e o bordo posterior das ás non están abeirados de branco.

É unha ave canora, que ten unha canción melodiosa, trilante a miúdo descrita onomatopeicamente como un *lu-lu-lu-* No mesmo ano, as densidades en Alemaña Oriental eran de 0,29 a 5,0 parellas por km2 e de entre 0,1 e 0,25 parellas por km2 no sur de Inglaterra, e os hábitats máis óptimos eran os máis densamente habitados. Porén, as poboacións flutuaron en Europa nas décadas de 1990 e 2000 e non se dispón de datos de densidades máis actualizados. A amplitude da área de distribución da cotovía pequena vai desde Inglaterra no oeste, partes do norte de Exipto no sur, Irán e Turkmenistán no leste a Escandinavia no norte. Prefire os claros en bosques de piñeiros e páramos e plantacións de piñeiros novos. Esta ave pode tamén encontrarse máis raramente en áreas urbanas. A perda de hábitat é o principal factor que contribuíu a isto, e moitas pradeiras secas, terras en barbeito, páramos de terras baixas e pastos perdéronse debido á agricultura, ao abandono ou ao desenvolvemento, especialmente no norte de Europa.

## Status 
En Europa en 2004, a poboación reprodutora de cotovías pequenas estimouse en de 1,3 a 3,3 millóns de parellas reprodutoras. En Europa vive entre o 75 e o 94% da poboación global, o que significa que hai entre 4,15 e 13,2 millóns de individuos na súa área de distribución mundial. As poboacións flutuaron por toda Europa, por exemplo, había unhas 400 parellas reprodutoras en Inglaterra en 1981,

A cotovía pequena foi categorizada pola IUCN como especie en estado "pouco preocupante", o que quere dicir que actualmente non está ameazada de extinción.

## Notas