Mazarico de bico fino

O **mazarico de bico fino** (***Numenius tenuirostris***) é unha especie recentemente extinta de mazarico nativo de Eurasia e norte de África. As análises isotópicas realizadas indican que a maioría da antiga poboación reproducíase na estepa de Kazakhstán malia que hai rexistros nos pantanos de Siberia, e era unha ave migratoria, que antes pasaba o inverno en hábitats de auga doce pouco profundos arredor do Mediterráneo. Esta especie aparecía como ave vagante no oeste de Europa, as illas Canarias, os Azores, Omán, o Canadá e o Xapón. 

En novembro de 2024, a especie foi declarada globalmente extinta, e o último avistamento irrefutable produciuse en Marrocos en febreiro de 1995. En novembro de 2024, o seu status na Lista Vermella da IUCN non fora aínda actualizado, e permanecía co seu status anterior de "en perigo crítico".

### Vocalizacións 
A chamada soaba como *cur-li*, similar á do mazarico real, pero máis aguda, máis melódica e máis curta. A chamada de alarma era un rápido *cu-i*.

## Distribución 
Os únicos rexistros confirmados do mazarico de bico fino foron nunha pequena rexión de pantanos altos no norte de Omsk, Rusia no período entre 1909 e 1925. As análises isotópicas de mostras de plumas indican que a principal zona de reprodución da especie era unha estreita faixa en Kazakhstán centrada arredor do paralelo 50° norte. Esta área é predominantemente esteparia, con algunhas áreas de estepa boscosa.

Na historia recente migraba principalmente ao Mediterráneo e ao sur de Arabia, con algúns informes nas partes do norte do Golfo Pérsico en Kuwait e Iraq. Houbo rexistros históricos desta ave noutras partes, como indica un dicionario ornitolóxico de Xibraltar, escrito en 1895, que indica indirectamente que este mazarico fora rexistrado como migrante de paso en Málaga, España.

## Comportamento 
[miniatura|Un mazarico de bico fino (no centro) entre [mazarico chiador|mazaricos chiadores. ]]
Sábese pouco sobre a súa bioloxía reprodutora, pero como media os poucos niños observados tiñan catro ovos.

Alimentábanse usando os bicos para sondar a lama branda na procura de pequenos invertebrados, pero tamén capturaban outros pequenos bocados na superficie cando se presentaba a oportunidade. Adoitaba ser moi gregario fóra da estación reprodutora, asociándose con especies relacionadas, especialmente con mazaricos reais.

## Declive e extinción 
Despois dun longo período de declive constante, o mazarico de bico fino fíxose extremadamente raro a finais do século XX, despois pensábase que había menos de 50 exemplares adultos, e a última vez que se albiscou foi en Marrocos en 1995.
Os seus lugares de nidificación desde entón son descoñecidos, malia varias investigacións intensivas realizadas (o que non sorprende, ao haber máis de 100.000 km2 que investigar). O seu grao de declive tamén se reflicte pola ausencia de aves invernantes en sitios antes habituais en Marrocos.

As causas do declive desta especie son inseguras, propuxéronse como causas tanto a caza coma a perda de hábitat. Hai rexistros de caza desta especie desde a década de 1980 nas zonas húmidas de Merja Zerga de Marrocos, un dos últimos terreos de invernada da especie. A medida que a ave se fixo máis rara, iso puido exacerbar a presión da caza da ave. O hábitat predito da ave nas estepas de Kazakhstán foi intensamente transformado en granxas para o cultivo de trigo como parte de campaña de terras virxes soviética da década de 1950, que resultou nunha diminución de moitas especies de aves nativas nesa área, e probablemente tamén afectou o mazarico de bico fino, aínda que o declive da poboación da especie parece que empezou décadas antes da campaña de creación de granxas. pero foi retirada dela en 2013 despois de que se revisou a súa identificación.

Informouse da presenza de mazaricos de bico fino en varias localizacións do Paleártico occidental en varias ocasións desde a ave de Druridge, incluídos avistamentos non verificados de aves solitarias en Italia e Grecia; ningún dos cales foi documentado con fotografías conclusivas e polo menos un dos exemplares sospeitosos, en RSPB Minsmere, Suffolk, Inglaterra, en 2004, pénsase agora que era un mazarico real.
miniatura|Ilustración de 
En 2007 publicáronse informes máis documentados da especie na revista *British Birds*;

Un avistamento realizouno en Albania en 2006 un equipo que incluía ornitólogos da organización ambiental EuroNatur.

O mazarico de bico fino estivo incluído tradicionalmente na lista das aves ibéricas, pero xa non houbo avistamentos recentes desde hai anos. 

A especie foi oficialmente declarada extinta en 2024, aínda que a as listas da IUCN aínda non foron actualizadas. Este estudo non considera que houbese ningún avistamento crible posterior despois do último confirmado en 1995 en Marrocos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía xeral 
* 
* 
* 

### Bibliogrfía para a identificación 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
*ARKive: Photographs of Slender-billed Curlew (*Numenius tenuirostris*). Consultado o 6 de abril de 2007.
* BirdLife International: Species factsheet. Consultdo o 6 de abril de 2007.
* BirdLife International: Additional data. Consultdo o 6 de abril de 2007.
* British Ornithologists' Union Records Committee: Slender-billed Curlew at Druridge Pools accepted as first for Britain (with photo). Consultado o 6 de abril de 2007.
*Fotos en Marrocos. Consultado o 6 de abril de 2007.
* O proxecto RSPB: Slender-billed Curlew .
* Surfbirds.com: The Slender-billed Curlew in Northumberland, 1998 – 'plate 164'  – response by the British Birds Rarities Committee and more photos of the "Druridge Bay curlew". Consultdo o 6 de abril de 2007.
* Convention on Migratory Species: Slender-billed Curlew Memorandum of Understanding 
* CIC – International Council for Game and Wildlife Conservation: CIC Species Conservation: Slender-billed Curlew