Karl Schlechta

**Karl Anna Schlechta **, nado en Viena o 23 de xaneiro de 1904 e finado no distrito de Ober-Ramstadt en Alemaña o 19 de febreiro de 1985, foi un filósofo austríaco-alemán e soldado nazi. Foi escritor, profesor universitario e investigador de Nietzsche.

## Traxectoria 
Schlechta traballou de administrativo no arquivo de Nietzsche en Weimar desde principios da década de 1930 onde chegou a coñecer persoalmente á súa fundadora e directora, Elisabeth Förster-Nietzsche, irmá de Nietzsche, investigada por académicos posteriores, como Walter Kaufmann no 1950, por falsificacións do traballo orixinal de Nietzsche para destacar temas racistas e euxenistas, aínda en debate no estado da arte académico. Entre 1931 e 1933, foi empregado da Asociación Internacional de Vivenda. Ingresou no Partido Nazi o 1 de maio de 1933 (número de socio 2.292.735) Entre o 10 de xaneiro de 1941 e o 2 de maio de 1944 exerceu como soldado das SS no corpo de comunicacións por Radio (Korps-Nachrichten-Abteilung 476) Posteriormente traballou temporalmente como líder de bloque para o NSDAP. A oficina do distrito de Weimar sinala: “El [Schlechta] afirma o Estado naz.-soc. e pódese cualificar de politicamente impecable” (Arquivo persoal de Karl Schlechta (UAJ D 2528)). En 1938 fíxose cidadán alemán. Despois de completar a súa habilitación no mesmo ano con Goethe na súa relación con Aristóteles. Durante o nazismo traballou como conferenciante privado en Jena, logo como asesor cultural para a cidade de Frankfurt am Main, e foi nomeado profesor asociado na súa Universidade. En 1940 publicou un libro sobre Erasmo de Rotterdam con pensamentos sobre o ben e o mal e a vida nas tensións dunha realidade bélica. Ao final da guerra en 1945 foi despedido da oficina de Cultura de Frankfurt por ser militante do NSDAP. 

Karl Schlechta deixou o arquivo de Nietzsche en 1939. Durante o seu tempo no arquivo, recoñeceu coñecer as falsificacións de Förster-Nietzsche, que morreu en 1935, especialmente das cartas do seu irmán.

Despois da segunda guerra mundial, Schlechta viviu en Hesse e inicialmente foi profesor en Maguncia desde 1946. En 1949 foi nomeado para o TH Darmstadt como sucesor de Matthias Meier. En 1951 converteuse en profesor titular e director do Instituto de Filosofía, Pedagoxía e Psicoloxía da Universidade Técnica de Darmstadt. Durante o seu traballo en Darmstadt, Schlechta foi unha inspiración para as "Conversas de Darmstadt" na década de 1960, sobre temas como "ciencia", "medo" e "futuro". 

A súa edición de Nietzsche, compilada na década de 1950, substituíu inicialmente en gran parte as edicións do arquivo. O "informe de seguimento filolóxico" do terceiro volume desta edición e os informes sobre el (incluíndo a portada en Der Spiegel) deron a coñecer por primeira vez a un amplo público as actividades de falsificación do arquivo de Nietzsche e provocaron unha discusión máis ampla. Karl Löwith criticou a edición pola excesiva exactitude filolóxica, que disolve as conexións no pensamento de Nietzsche; Pola contra, Erich F. Podach, por exemplo, atacou a edición polas súas continuas deficiencias filolóxicas e acusou a Schlechta de querer absolverse da súa propia responsabilidade. De feito, a edición de Schlechta só contén unha selección do arquivo, a diferenza do afirmado, non está ordenada cronoloxicamente. Só Mazzino Montinari e Giorgio Colli publicaron a propiedade na súa totalidade.

Karl Schlechta publicou memorias da época posterior á primeira guerra mundial baixo o pseudónimo de Franz Zöchbauer.

## Notas