open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Papuxa do deserto

A **papuxa do deserto** (***Curruca deserti***, antes *Sylvia deserti*) é unha papuxa típica da familia Sylviidae que vive en zonas desérticas do norte de África.

## Taxonomía 
Ata recentemente era considerada conespecífica coa papuxa anana (*Curruca nana*) de Asia, pero agora dáselle status de especie propia. Ambas as aves son entre si os parentes máis próximos vivos que teñen, e as súas relacións con outros sílvidos típicos non está clara; poden estar bastante próximas á papuxa común. Porén, parece que estes tres taxons son membros bastante basais do xénero.

## Distribución e hábitat 
Reprodúcese nos desertos do noroeste de África ao sur da Cordilleira do Atlas desde o sur de Marrocos cara ao leste ata Libia e máis ao sur ata Mali e Níxer. Pasa o inverno na mesma área, e só migra a curtas distancias.

## Descrición 
É unha ave pequena, a menor do seu xénero, de 11–12&nbsp;cm de longo e 7–10 g de peso. Os sexos son de cores case idénticas, de cor area marrón amarelada clara na parte dorsal e abrancazada na ventral; o peteiro e patas son amarelados, e os ollos teñen iris amarelos. Difire da papuxa anana pola súa coloración en conxunta máis amarelada.

## Comportamento 
[miniatura|Postas de 2 a 5 son as típicas na ''Curruca deserti' - [MHNT]]
Como os seus parentes, é unha ave insectívora, pero tamén come pequenas bagas; a diferenza da maioría dos sílvidos, adoita alimentarse no chan. A súa canción é unha distintiva chamada que fai en voo de anuncio, con notas claras (a diferenza da papuxa anana que canta con notas máis ásperas). Reprodúcese en ambientes desérticos e semidesérticos, con tal de que teñan algúns arbustos espallados para poder nidificar. Constrúen o niño nun arbusto e poñen de 2 a 5 ovos.

## Notas
Papuxa anana

[miniatura|Papuxa anana en [Kutch]]
A **papuxa anana** (***Curruca nana***) é unha papuxa típica da familia Sylviidae que se reproduce nos desertos de Asia central e occidental e no extremo leste de Europa (do leste do delta do Volga ata o oeste de Mongolia Interior na China), e migra a hábitats similares no suroeste de Asia (Península Arábiga ata o noroeste da India) e o extremo noroeste de África (costas do mar Vermello) en inverno. Ata recentemente era considerada da mesma especie que a papuxa do deserto de África, pero agora están en especies separadas. Ambas especies son parentes próximos e as súas relacións con outros sílvidos típicos non están claras. Poden estar bastante próximos á papuxa común; e, en concreto, as femias da papuxa común teñen unha aparencia moi similar á dunha papuxa anana máis ricamente coloreada. Parece ser que os tres taxons son membros bastante  basais do seu xénero.

É un paxaro pequeno (a segunda papuxa do seu xénero máis pequena despois da papuxa do deserto), de 11,5–12,5&nbsp;cm de longo. Os sexos son de cores case idénticas, de dorso marrón gris con ás e cola máis marróns, e partes ventrais abrancazadas; o bico e patas son amareladas, e o ollo ten o iris amarelo. Igual que os seus parentes, son insectívoros, pero tamén comen pequenas bagas, e a diferenza da maioría dos sílvidos, adoita alimentarse no chan. A canción cántaa en voo cunha mestura de notas claras e ásperas. Reprodúcese en hábitats esteparios secos semidesérticos que teñan polo menos algúns arbustos para nidificar neles. Fan os niños nun arbusto baixo e poñen de 4 a 6 ovos.

O nome específico *nana* vén do latín e significa 'anano', á súa vez do  grego antigo *nanos*.

## Notas
Surena

**Surena** ou **Suren**, tamén coñecido como **Rustaham Suren**, morto no 53 ou 52 a. C., foi un *spahbed* ("xeral" ou "comandante") parto durante o século I a. C.

## Traxectoria
Foi o líder da Casa de Suren, coñecido por derrotar os romanos na batalla de Carrhae. Baixo o seu mando, os partos derrotaron decisivamente unha forza de invasión romana numericamente superior baixo o mando de Marco Licinio Craso. É vista como unha das batallas máis antigas e importantes entre os imperios romano e parto e unha das derrotas máis esmagadoras da historia romana.
Segundo Plutarco, Surena era un home moi distinguido grazas á súa riqueza e ao seu nacemento nunha nobre familia armenia. Home de gran coraxe e habilidade militar, non tiña igual dentro das fronteiras do Imperio Parto e, en altura e beleza, era inigualable entre os seus contemporáneos. Segundo Plutarco, Surena posuía un gran número de escravos no seu exército, o que dá unha idea da gran riqueza do xeneral parto.

## Notas
Ageratina boyacensis

***Ageratina boyacensis*** é un especie de plantas, descrita por primeira vez por R. King e Harold Ernest Robinson. *Ageratina boyacensis* pertence ao xénero *Ageratina*, e á familia *Asteraceae*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista da flora e fauna que leva o nome dos muiscas
Aphelandra boyacensis

***Aphelandra boyacensis*** é unha especie de planta que foi descrita por primeira vez por Emery Clarence Leonard. *Aphelandra boyacensis* pertence ao xénero *Aphelandra*, e á familia *Acanthaceae*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista da flora e fauna que leva o nome dos muiscas
Guerras romano-partas

As **guerras romano-partas** (54 a. C. - 217 d. C.) foron unha serie de conflitos entre o Imperio Parto e a República e o Imperio Romano. Foi a primeira serie de conflitos no que serían 682 anos de guerras romano-persas.

As batallas entre o Imperio Parto e a República Romana comezaron no 54 a. C.  Esta primeira incursión contra Partia foi rexeitada, especialmente na batalla de Carrhae (53 a. C.). Durante a guerra civil dos Liberadores do século I a. C., os partos apoiaron activamente a Bruto e Casio, invadindo Siria e conquistando territorios no Levante. Porén, a conclusión da segunda guerra civil romana trouxo un reforzo da intención romana en Asia Occidental.

En 113 d. C., o emperador romano Traxano fixo das conquistas orientais e da derrota de Partia unha prioridade estratéxica, e invadiu con éxito a capital de los partos, Ctesifonte, instalando a Partamaspates de Partia como un gobernante cliente. Porén, despois foi rexeitado da rexión polas rebelións. Hadriano, sucesor de Traxano, inverteu a política do seu predecesor, coa intención de restablecer o Éufrates como límite do control romano. Porén, no século II, a guerra por Armenia estalou de novo en 161, cando Vologases IV derrotou alí aos romanos. Un contraataque romano dirixido por Marco Estacio Prisco derrotou aos partos en Armenia e instalou un candidato favorito no trono armenio, e unha invasión de Mesopotamia culminou co saqueo de Ctesifonte en 165.

En 195, outra invasión romana de Mesopotamia comezou baixo o emperador Septimio Severo, quen ocupou Seleucia e Babilonia, pero non puido tomar Hatra. Partia foi finalmente tomada por unha rebelión persa liderada por Ardashir I, que entrou en Ctesifonte en 226. Baixo Ardashir e os seus sucesores, o conflito persa-romano continuou entre o Imperio Sasánida e Roma.

## Notas
Papuxa de Moltoni

A **papuxa de Moltoni** (***Curruca subalpina***) é unha pequena especie de papuxa da familia Sylviidae. Recibe o seu nome en lembranza do ornitólogo italiano Edgardo Moltoni.

Reprodúcese en Córsega, Sardeña, áreas costeiras do mar de Liguria e nas illas Baleares.

É unha ave que vive en campos abertos e secos, a miúdo en ladeiras de cuíñas con arbustos para poder nidificar. Constrúen o niño nun arbusto baixo ou toxo, e poñen de 3 a 5 ovos. Como a maioría dos sílvidos, é insectívoro, pero come tamén bagas. Pasa o inverno en Alxeria e a África subsahariana occidental.

Ata hai pouco era considerada unha subespecie da antiga especie *Sylvia cantillans*, da cal difire por ter un trilo máis curto na súa canción e unha parte ventral máis rosada en vez de laranxa. Posteriormente, *Sylvia cantillans* foi pasada ao xénero *Curruca* e subdividida en *Curruca cantillans* propiamente dita (papuxa balcánica), *Curruca iberiae* (papuxa carrasqueira) e *Curruca subalpina* (papuxa de Moltoni).

O adxectivo específico *subalpina* é a palabra latina que signiica "baixo as montañas".

## Notas
Fraga sagrada

[miniatura|Soldados romanos asasinando [druídas e queimando as súas fragas sagradas en Ynys Môn, segundo o describiu Tácito.]]
As **fragas sagradas** ou **bosques sagrados** son arboredos que teñen unha importancia relixiosa especial dentro dunha cultura particular. As fragas sagradas están presentes en varias culturas arredor do mundo. Estes arboredos, na súa maioría, están protexidos polas comunidades locais, e a miúdo xogan unha función crítica en protexer fontes de auga e biodiversidade, incluíndo recursos esenciais para os grupos que as protexen.

Estas fragas eran características importantes da paisaxe mitolóxica e do culto do politeísmo celta, estoniano, báltico, xermánico, grego antigo, do Oriente Próximo, romano e eslavo. Tamén se atopan en lugares como a India (Maharashtra, Karnataka, Kerala e Tamil Nadu), o Xapón (jinja), a China (bosque fengshui), o oeste de África e Etiopía. Exemplos de fragas sagradas inclúen o grecorromano *témenos*, varias palabras xermánicas para os soutos sagrados e o céltico *nemeton*, que estaba asociado en gran parte pero non exclusivamente coa práctica druídica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Taylor, Isaac (1864). *Words and places: or, etymological illustrations of history, ethnology, and geography*.  New York: Macmillan. .

### Outros artigos 
* As árbores na cultura popular galega
* Bosque encantado
* Árbores na mitoloxía
* Nemeton
* Lucus
A Veiga, San Miguel de Tabagón, O Rosal

**A Veiga** é un lugar da parroquia de San Miguel de Tabagón, no concello pontevedrés do Rosal, na comarca do Baixo Miño.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Miguel de Tabagón 
### Parroquias do Rosal 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Rosal
A Veiga de Logares

Como topónimo **A Veiga de Logares** pode referirse a:

;En Galiza
***A Veiga de Logares**, parroquia do concello da Fonsagrada;
****A Veiga de Logares**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Martín Tonalmeyotl

**Martín Jacinto Meza**, máis coñecido como **Martín Tonalmeyotl**, nado en Atzacoaloya (Chilapa de Álvarez, Guerrero) en 1983, é un campesiño, escritor, poeta, tradutor, locutor de radio, profesor e promotor da lingua náhuatl. Escribiu os libros *Tlalkatsajtsilistle/Ritual de los olvidados* (2016), *Nosentlalilxochitlajtol/Antología personal* (2017) e *Istitsin ueyeatsintle/Uña mar* (2019).

## Traxectoria 
Martín Tonalmeyotl estudou a licenciatura en Literatura Hispanoamericana pola Universidade Autónoma de Guerrero, así como un mestrado en Lingüística Indoamericana polo Centro de Investigacións e Estudos Superiores en Antropoloxía Social (CIESAS). Na actualidade, é profesor de náhuatl na Universidade Intercultural do Estado de Puebla. Tamén foi bolseiro do programa de Estímulos á Creación e ao Desenvolvemento Artístico de Guerrero (2015/2016) e do Fondo Nacional para a Cultura e as Artes (2016/2017).

## Obra 
Tonalmeyotl recoñécese primeiramente como campesiño, como parte dunha comunidade náhuatl. Así, a súa poesía e narrativa están imbuídas cunha fonda relación coa súa cultura e coa defensa da súa lingua. Perante a violencia que sufre o seu país e, en especial, o seu estado de Guerrero, Tonalmeyotl atopou na poesía unha forma de denunciar os problemas do seu pobo.

Por outra banda, sinala que a literatura dos pobos indíxenas debe ser tratada como calquera outra. Nas súas propias palabras:

Tonalmeyotl traballou diferentes xéneros. É articulista do suplemento *Ojarasca*, unha sección do xornal *La Jornada*. Tamén escribiu contos e poesías para varios diarios e revistas. Algúns dos seus textos foron traducidos ao inglés, ao italiano, ao portugués e ao alemán. Publicou nas revistas *Círculo de poesía*, *Periódico de poesía de la UNAM*, *Tierra adentro*, *Letralia* ou *Circe*, entre outros.

É autor dos libros *Tlalkatsajtsilistle/Ritual de los olvidados* (2016), *Nosentlalilxochitlajtol/Antología personal* (2017) e *Istitsin ueyeatsintle/Uña mar* (2019).

Coordinou tres escolmas de poesía: *Xochitlajtoli/ Poesía contemporánea en lenguas originarias de México* (2019), *Flor de siete pétalos* (2019) e *24 poetas contemporáneos en lengua náhuatl* (2020). Tamén é editor de 'Xochiltlajtoli*, unha serie de poesía en linguas indíxenas.

## Publicacións 
### Libros 
* *Tlalkatsajtsilistle / Ritual de los olvidados* (2016)
* *Nosentlalilxochitlajtol / Antología personal* (2017)
* *Istitsin ueyeatsintle / Uña mar* (2019)

### Escolmas coordinadas 
* *Xochitlajtoli/ Poesía contemporánea en lenguas originarias de México* (2019)
* *Flor de siete pétalos* (2020)
* *In xochitl in kuikatl: 24 poetas contemporáneos en lengua náhuatl'' (2020)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
*
A Susana

O termo **A Susana** pode referirse a:

***Susana**, nome femenino.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***A Susana**, lugar da parroquia de Marrozos, no concello de Santiago de Compostela;
***A Susana**, lugar da parroquia do Viveiró, no concello de Muras.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Pude

Como topónimo **Pude** pode referirse a:

;En Galiza
***Pude**, lugar da parroquia de San Simón da Costa, no concello de Vilalba;
***A Veiga de Pude**, lugar da parroquia de San Simón da Costa, no concello de Vilalba;
***Pudenza**, lugar da parroquia de Brandomil, no concello de Zas.
San Benito

O topónimo **San Benito** pode referirse a:

;En Galiza
***San Benito**, lugar da parroquia de Pezobrés, no concello de Santiso;
***San Benito da Veiga**, lugar da parroquia de Sabadelle, no concello do Pereiro de Aguiar.

;En Colombia
***San Benito**, concello do departamento de Santander.
Verea (homónimos)

Como topónimo **Verea** pode referirse a:

;En Galiza
***Verea**, concello da comarca da Terra de Celanova;
****Verea**, parroquia de dito concello;
***A Verea**, lugar da parroquia dos Ánxeles, no concello de Boimorto;
***San Pedro de Trasverea**, lugar da parroquia de Trasestrada, no concello de Riós.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Casa Loma

A **Casa Loma** é unha mansión tipo castelo neogótico e xardín que se atopa no centro de Toronto, Ontario, no Canadá. Na actualidade é unha casa museo e un atractivo turístico da cidade. Foi construído entre 1911 e 1914 como residencia de Sir Henry Pellatt. O arquitecto foi E. J. Lennox, quen deseñou outros edificios senlleiros da cidade. A Casa Loma atópase a unha altura de 140 metros sobre o nivel do mar, 66 metros sobre o lago Ontario.

Debido ao seu carácter arquitectónico único en Toronto, a Casa Loma foi un lugar de rodaxe popular para filmes e televisión. Tamén é un lugar popular para a celebración de vodas, e pódese alugar despois de que o museo peche ao público.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Bea Campos

**Beatriz Campos,** máis coñecida como **Bea Campos**, nada en Cerdedo en 1984, é unha actriz, presentadora e conta-contos galega.

## Traxectoria 
É Licenciada en Arte Dramática pola ESAD de Galicia. Dende moi nova comezou a contar contos en múltiples participando en festivais de artes escénicas en Latinoamérica. Forma parte da compañía "Migallas Teatro" con diferentes espectáculos para público infantil. É cofundadora na compañía Inventi Teatro (con Carlos Alonso) e traballou como actriz profesional en Inversa Teatro, Avento Produccións, Triatreros, Arelas das Artes etc. É formadora de expresión dramática, da narración oral e da literatura infantil. Traballou na TVG e en Kalandraka na canle de vídeos. 

É filla de María Campos e Carlos Yus, os fundadores de Migallas Teatro.

## Espectáculos 
* Con Migallas Teatro: *Entre arrolos e contiños, Contos nas orellas, Orella Pendella, A procura do tesouro* e *Contos da mesa de noite*.
* *Marcho que teño que marchar*
* *Chejar e encher*

### TVG 
* *Por algo será!*

## Premios 
* Premio de interpretación Marta Sieiro na ESAD.

## Notas
Dionisio Ático

**Dionisio Ático** (en grego antigo Διονύσιος Ἀττικός) foi un retórico natural de Pérgamo que viviu no século -I. Foi razoablemente alcumado *Ático* porque tería estudado en Atenas. Parece que foi un sofista capaz, e dise que escribiu obras de historia e oratoria. Hai autores que consideran que Dionisio sería o autor da obra , habitualmente atribuída a Dionisio Casio Lonxino, pero os argumentos a favor desta autoría son moi febles. Segundo outros, Dioniso podería ser o mesmo personaxe que Vipsanio Ático.

## Notas
Produto de Hadamard

miniatura| O produto de Hadamard opera sobre matrices de forma idéntica e produce unha terceira matriz das mesmas dimensións.
En matemáticas, o **produto de Hadamard** (tamén coñecido como **produto elemento a elemento** ou **produto de Schur**) é unha operación binaria que toma dúas matrices das mesmas dimensións e devolve unha matriz dos elementos correspondentes multiplicados. Esta operación pódese pensar como unha "multiplicación matricial inxenua" e é diferente do produto matricial. Atribúese e recibe o nome do matemático francés Jacques Hadamard ou do matemático ruso-alemán Issai Schur.

O produto de Hadamard é asociativo e distributivo. A diferenza do produto matricial, tamén é conmutativo.

## Definición 
Para dúas matrices  e  da mesma dimensión , o produto de Hadamard A \odot B (ás veces A \circ B) é unha matriz da mesma dimensión que os operandos, con elementos dados por 

: (A \odot B)_{ij} = (A)_{ij} (B)_{ij}.

Para matrices de diferentes dimensións (  e , onde  ou  ), o produto de Hadamard non está definido.

Por exemplo, o produto Hadamard para dúas matrices arbitrarias de 2&nbsp;×&nbsp;3  sería:

:  
 \begin{bmatrix}
  2 & 3 & 1 \\
  0 & 8 & -2
 \end{bmatrix} \circ \begin{bmatrix}
  3 & 1 & 4 \\
  7 & 9 & 5
 \end{bmatrix} = \begin{bmatrix}
  2 \times 3 & 3 \times 1 & 1 \times 4 \\
  0 \times 7 & 8 \times 9 & -2 \times 5
 \end{bmatrix} = \begin{bmatrix}
  6 & 3 & 4 \\
  0 & 72 & -10
 \end{bmatrix}

## Teorema do produto de Schur 
O produto de Hadamard de dúas matrices positivas-semidefinidas é positiva-semidefinida.  Isto coñécese como o teorema do produto de Schur. Para dúas matrices positivas-semidefinidas  e , tamén se sabe que o determinante do seu produto de Hadamard é maior ou igual ao produto dos seus respectivos determinantes: 
:\det({A} \odot {B}) \ge \det({A}) \det({B}).

## Aplicacións 
O produto Hadamard aparece en algoritmos de compresión con perdas como JPEG. O paso de decodificación implica un produto de elemento por elemento, noutras palabras, o produto Hadamard.

Tamén se usa para estudar as propiedades estatísticas de vectores aleatorios e matrices.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Punto a punto

### Ligazóns externas 
* [Hadamard Products of Linear Spaces (ArXiv(https://gl.wikipedia.org/wiki/ArXiv))].
Festuca boyacensis

***Festuca boyacensis*** é unha especie de planta gramínea. Foi descrita por primeira vez por Stancík. *Festuca boyacensis* pertence ao xénero *Festuca*, e á familia das gramíneas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista da flora e fauna que leva o nome dos muiscas
Balī

***Bali*** (en ) é un filme de suspense de 2023 de Bangladesh. Producido por Piplu Khan baixo o selo de Applebox Films, foi dirixido por Iqbal Hossain Chowdhury. Recibiu unha subvención do goberno de Bangladesh no ano fiscal 2020-21. Nasir Uddin Khan interpreta o papel principal, e AKM Itmam, Angel Noor e Priyam Archie os papeis secundarios.

Estreouse no Festival Internacional de Cinema de Busan o 7 de outubro de 2023 e gañou un premio na categoría "New Currents" o día de clausura do festival. Foi escollido como candidato de Bangladesh para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 97ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Nasir Uddin Khan como Moju
* AKM Itmam
* Angel Noor
* Querido Archie

## Estrea 
Proxectouse no Festival Internacional de Cinema de Busan o 7 de outubro de 2023. Estreouse nos cinemas de Bangladesh o 7 de febreiro de 2025.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bangladesh propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 97ª edición dos Óscar
Papuxa de Rüppell

[miniatura|Ovos de *Curruca ruppeli* - [MHNT]]

A **papuxa de Rüppell** (***Curruca ruppeli***) é unha papuxa da familia Sylviidae. Reprodúcese en Grecia, Turquía e illas veciñas. É unha ave migratoria, que pasa o inverno no nordés de África. É un vagante raro no oeste de Europa.

## Taxonomía e etimoloxía 
Xunto coa *Curruca melanothorax* forma unha superespecie de papuxas con gorxas escuras, liñas malares brancas e bordos das rémixes claros. Ademais, está reacionada coas especies do Mediterráneo e Próximo Oriente de *Sylvia* (ou *Curruca*)  con anel ocular espido, concretamente a *Curruca cantillans* (papuxa balcánica), *Curruca melanocephala* (papuxa de cabeza negra) e *Curruca mystacea*. Ambos os grupos teñen unha área malar branca, pero esta pode non formar unha liña clara no último dos grupos; por riba do branco, as cabezas dos machos son uniformemente escuras.

O nome galego *de Rüppell* e o epíteto do nome científico honra a memoria do zoólogo alemán e explorador Eduard Rüppell (1794–1884).

É unha especie monotípica, é dicir, carece de subespecies recoñecidas.

## Descrición 
É unha *Curruca* típica, similar en tamaño pero máis delgada que a papuxa de cabeza negra. Os adultos teñen un dorso gris e partes ventrais grises máis claras. O bico é fino e agudo, con patas marróns e ollos vermellos. O rechamante macho ten cabeza negra e, xeralmente, unha gorxa negra, separada por unha liña malar branca ("bigote"). As femia ten gorxa clara e a cabeza é gris en lugar de negra. O dorso gris ten tons marróns. A canción é un repenico máis profundo e máis lento que a da pauxa de cabeza negra.

## Ecoloxía 
### Hábitat 
Reprodúcese en ambientes cálidos e secos, incluíndo áreas rochosas, ladeiras cubertas de arbustos e mato e desde o nivel do mar ata altitudes de aproximadamente 800–1000 metros. Nalgunhas rexións, como o sueste de Turquía, foi observada a maiores altitudes ata os 1500 metros, e en Creta, ata os 1600 metros. Esta especie ocupa unha ampla variedade de hábitats mediteráneos secos, desde áreas boscosas con suficiente sotobosque a áreas de mato con escasa cuberta de arbórea. Prefire os bosques espesos abertos de carballos e cipreses, así como terreos herbosos e rochosos con diversas densidades de cuberta arbustiva. Comparado coa papuxa de cabeza negra estreitamene emparentada, a pauxa de Rüppell depende menos da vexetación densa e alta. Durante a estación non reprodutora, frecuenta zonas áridas arbustivas, e tamén xardíns, zonas de canaveiras, e sebes. Durante a migración, pode observarse en ladeiras de outeiros espesas, ladeiras montañosas e uadis de desertos con árbores *Acacia*. En Grecia, a posta de ovos adoita ocorrer desde a metade de abril á metade de maio. A posta normalmente consta de 4 ou 5 ovos.

A poboación europea estimouse en de 206.000 a 1.030.000 individuos maduros. Isto representa aproximaamente o 95 % da poboación global, que se estimou preliminariamente en de 217.000 a 1.080.000 individuos maduros.

## Notas
Triumph (filme de 2024)

***Triumph*** (en ) é un filme búlgaro-grego de 2024 dirixido por Kristina Grozeva e Petar Valchanov. É o terceiro e derradeiro título da triloxía destes directores, logo de *Urok* (2014) e *Slava* (2016), e está protagonizado por Maria Bakalova, Julian Kostov, Julian Vergov e Margita Gosheva.

Foi escollido como candidato de Bulgaria para o Óscar ó mellor filme internacional na 97ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Maria Bakalova como Slava Platnikova
* Julian Kostov como soldado Georgi
* Julian Vergov como Coronel Platnikov
* Margita Gosheva como Pirina Nyagolova
* Stanislav Ganchev como Comandante Chernev
* Ivan Savov como Xeneral Zlatev
* Ivan Barnev como Ministro de Defensa

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bulgaria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 97ª edición dos Óscar
Lucus

Na relixión da Roma antiga, un ***lucus*** ([ˈɫ̪uː.kʊs], en plural *lucī*) é unha fraga sagrada.  é unha das catro palabras en latín que significan en xeral "bosque, fraga ou arboredo" (xunto con ,  e ), pero a diferenza dos demais utilizábase principalmente como designación relixiosa, que significa "fraga sagrada". Servio define o *lucus* como "un conxunto de árbores cun significado relixioso", a diferenza da *silva*, un bosque natural, e un *nemus*, un arboredo que non está consagrado. Un  normalmente implicaba unha zona salvaxe con características topográficas variadas.

Un *lucus* era un lugar cultivado, máis parecido a un parque arbolado ca a un bosque, e podía conter un *aedes*, un edificio que albergaba a imaxe dun deus ou outras características paisaxísticas que facilitaban ou orixinaban o ritual. Teorizouse, por exemplo, que o Lupercal, denominado "cova", era un pequeno *lucus* cunha gruta artificial, xa que a arqueoloxía non descubriu ningunha cova natural na zona.

Apuleio rexistra que "cando os viaxeiros piadosos pasan polo seu camiño por un bosque sagrado (*lucus*) ou un lugar de culto, úsano para facer un voto (*votum*), ou unha ofrenda de froitas, ou para sentar un tempo".

## Bosques sagrados do Imperio Romano 
Un *lucus* podía converterse nun foco de actividade tal que ao seu redor medraba unha comunidade, como foi o caso do Lucus Augusti que hoxe é Lugo en Galicia e do *Lucus Feroniae* preto de Capena. *Lucus* é, polo tanto, parte do nome latino de varios lugares antigos diferentes do Imperio Romano do que deriva o nome moderno, incluíndo:

*Lucus Angitiae ("bosque sagrado de Anxitia"), hoxe Luco dei Marsi, unha vila en Italia.
*Lucus Pisaurensis, o bosque sagrado de Pésaro, Italia; descuberto por Annibale degli Abati Olivieri, un aristócrata italiano do século XVIII.

*Lucus Augusti é o nome de varios lugares como:
**Lucus Augusti, a actual Lugo, en Galicia.
**Luc-en-Diois, en Francia
*Lucus Feroniae ("bosque sagrado de Feronia") ou Feronia, unha cidade desaparecida de Etruria, Italia; véxase Torre di Terracina, Italia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nemeton
Juan de Callejón Villegas

**Juan Bartolomé de Callejón Villegas**, nado en Berja en 1816 e finado en Madrid o 12 de xullo de 1890, foi un militar, diplomático e político español.

## Traxectoria 
Ingresou na Academia Militar de Toledo. En 1835 foi destinado a Cataluña para loitar contra as partidas carlistas. En 1841 foi destinado ao rexemento da costa de Almería. Retirouse do Exército en 1845. En 1858 foi nomeado vicecónsul de España en Nova Orleáns e coa morte do cónsul ocupou o seu posto durante a Guerra civil estadounidense. Despois foi cónsul en Alxer. No Sexenio Democrático foi elixido deputado polo distrito da Fonsagrada nas eleccións de agosto de 1872. Era un dos propietarios dos terreos do dique de Vigo. Finou en Madrid en xullo de 1890.

## Recoñecementos 
* Cabaleiro da Real Orde de Carlos II e Isabel a Católica.
* Cruz Laureada de San Fernando.

## Vida persoal 
Casou con Marie Héloïse Kennedy Massicot, e foi pai de Ventura, Juana e Gabriela de Callejón Kennedy.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Juan Bartolomé de Callejón Villegas
* Eduardo Propper de Callejón
Priscila Retamozo Ramos

**Priscila Retamozo Ramos**, nada o 24 de maio de 1993 en Buenos Aires, Arxentina, é unha politicóloga, especializada en igualdade de xénero. Coordinadora do proxecto coeducativo “Comando Igualdade” e presentadora e directora de contidos do videopodcast “Histérikas Histórikas”. Publicou xunto a Chis Oliveira “Comando Igualdade. *A mocidade facendo a revolución feminista nas aulas* (Catro ventos) e *A revolución feminista nas aulas* (Catarata). Activista feminista, foi galardoada cos Premios Emilia Pardo Bazán no País das Rías na categoría de Feminismos.

## Traxectoria 
Nada en Buenos Aires, pero fincada en Vigo desde 2003, graduouse en Ciencias Políticas na Universidade de Santiago de Compostela. Posteriormente realizou o Mestrado en Igualdade de Xénero da Universidade de Málaga. En 2018 iniciou unha estadía como asistente técnica en ONU Mulleres Ecuador. Coordina o proxecto coeducativo Comando Igualdade impulsado por Chis Olivera.

En 2021 publicou xunto a Chis Oliveira o libro *Comando Igualdade. A mocidade facendo a revolución feminista nas aulas* (Catro Ventos) e en 2022  *A revolución feminista nas aulas. Comando Igualdade* (Catarata).

Como activista, presenta e dirixe os contidos do videopodcast “Histérikas Histórikas”, premiado na categoría de programa revelación dos Premios Youtubeiras. Este programa gravado con público en directo e emitido en diversas plataformas consiste en abordar diversas temáticas de actualidade baixo a perspectiva feminista, entrevistando figuras relevantes como Amelia Tiganus, Sara Hebe, Ángela Rodríguez Pam etc.

Traballa tamén como consultora e formadora especialista en igualdade de xénero con infancia, adolescencia, profesorado, familias e empresas. Coordina o programa “Canteira dá Igualdade” pertencente á Escola Maria Vinyals da Deputación de Pontevedra. Tamén publica artigos de opinión no Faro de Vigo e foi galardoada en 2022 co Premio Emilia Pardo Bazán no País das Rías na categoría de Feminismo.

## Obra 
* *A revolución feminista nas aulas. Comando Igualdade* (2022). Catarata. ISBN 978-8413525341
* *Comando Igualdade. A mocidade facendo a revolución feminista nas aulas* (2021). Catro Ventos. ISBN 978-84-122499-7-2
* *As benfaladas* (2024) de María Xosé Porteiro: Prólogo escrito por Priscila Retamozo. Editorial Galaxia. ISBN 978-84-1176-356-1
* *Las trampas de la pornografía. La sexualidad que deseamos* (2025). Catarata. ISBN 978-84-1067-406-6. Con Amada Traba Díaz e Chis Oliveira.

## Premios e recoñecementos 
* Premio Emilia Pardo Bazán no País das Rías na categoría de Feminismo (2022)

## Notas
Chás

Como topónimo **Chás** pode referirse a:

;En Galiza
***As Chás**, parroquia eclesiástica do arciprestado dos Milagres da diocese de Ourense;
***As Chás**, parroquia do concello de Maceda;
***As Chás**, parroquia do concello de Montederramo,
****As Chás**, lugar de dita parroquia;
***As Chás**, parroquia do concello de Oímbra;
****As Chás**, lugar de dita parroquia;
***As Chás**, lugar da parroquia de San Simón da Costa, no concello de Vilalba;
***Os Chás**, lugar da parroquia de Paleo, no concello de Carral;
***Os Chás**, lugar da parroquia de Coirós, no concello de Coirós;
***Bouzas Chás**, lugar da parroquia de Rúa, no concello de Cervo;
***Bouzachás**, lugar da parroquia de Velle, no concello de Ourense;
***Bouzachás**, lugar da parroquia de Augas Santas, no concello de Palas de Rei;
***Os Manchás**, lugar da parroquia dos Vilares, no concello de Guitiriz;
***As Marchás**, lugar da parroquia de Vilamaior, no concello de Ordes.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Santos (homónimos)

O topónimo **Santos** pode referirse a:

;En Galiza
***Vilar de Santos**, concello da comarca da Limia;
****Vilar de Santos**, parroquia de dito concello;
*****Vilar de Santos**, lugar de dita parroquia;
***A Cruz de Santos**, lugar da parroquia de Ser, no concello de Santa Comba.

;Fóra de Galiza

;No Brasil
***Santos**, cidade do litoral do estado de São Paulo;
****Santos Futebol Clube**, club deportivo de dita cidade.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Batalla de Carrhae

A **batalla de Carrhae** ou **Carras**, foi librada no 53 a. C. entre a República Romana e o Imperio Parto preto da antiga cidade de *Carrhae* (actual Harran, Turquía). Unha forza invasora de sete lexións de infantería pesada romana ao mando de Marco Licinio Craso foi atraída ao deserto e derrotada de forma decisiva por un exército de cabalería mixto de catafractos pesados ​​e arqueiros a cabalo lixeiro dirixidos polo xeneral parto Surena. Nun terreo tan plano, as lexións demostraron non ter tácticas viables contra os móbiles cabaleiros partos, e as lentas e vulnerables formacións romanas foron rodeadas, esgotadas por ataques constantes e, finalmente, esmagadas. Craso foi asasinado xunto coa maioría do seu exército. É vista como unha das batallas máis antigas e importantes entre os imperios romano e parto e unha das derrotas máis esmagadoras da historia romana. Segundo o poeta Ovidio no libro 6 do seu poema *Fasti*, a batalla ocorreu o 9 de xuño.

Craso, membro do Primeiro Triunvirato e o home máis rico de Roma, viuse atraído pola perspectiva da gloria e riquezas militares e decidiu invadir Partia sen o consentimento oficial do senado. Rexeitando unha oferta do rei armenio Artavasdes II para permitir que Craso invadise Partia a través de Armenia, Craso marchou o seu exército directamente polos desertos de Mesopotamia. As súas forzas enfrontáronse coas tropas de Surena preto de *Carrhae*. A cabalería de Surena matou ou capturou a maioría dos soldados romanos. O propio Craso foi asasinado cando as negociacións de tregua se volveron violentas.
Santa Mariña da Ponte

Como topónimo **Santa Mariña da Ponte** pode referirse a:

;En Galiza
***Santa Mariña da Ponte**, parroquia do concello de Viana do Bolo;
****Santa Mariña da Ponte**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Occidental

O termo **Occidental** pode referirse a:

***Occidental**, relativo a occidental.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Comarca da Mariña Occidental**, comarca da provincia de Lugo.

;Fóra de Galiza

;En Cataluña
***Vallès Occidental**, comarca da provincia de Barcelona.

;Nas Illas Salomón
***Occidental**, unha das nove provincias das Illas Salomón.

;En Papúa-Nova Guinea
***Occidental**, unha das provincias de Papúa-Nova Guinea.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Encarna Alonso

**Encarna Alonso**, nada en La Ercina (provincia de León) en 1955, é unha continuísta e actriz galega. Ten máis de sesenta traballos como continuísta, máis de vinte longametraxes, numerosas curtametraxes e preto de cincocentos episodios de televisión.

## Traxectoria 
Naceu na provincia de León mais desde a década de 1970 vive na Coruña. Estudou Maxisterio e comezou a traballar no mundo audiovisual en 1987. Comezou con *Sempre Xonxa*, de Chano Piñeiro, e traballou en longametraxes dirixidas por Carlos Amil, Xavier Villaverde, Patricia Ferreira, Alfonso Zarauza, Jorge Coira, Daniel Calparsoro, Ramón Costafreda, Ángel de la Cruz, Gerardo Herrero ou Héctor Carré: *A lenda da doncela*, *Dáme lume*, *Trece badaladas*, *Blanca Madison*, *O agasallo de Silvia*, *Cota Roja*, *La promesa*, *Para que no me olvides*, *Heroína*, *Más que hermanos*, *La Atlántida*, *Días azules*, *Abrígate*, *Mà morta truca a la porta*, *La noche que dejó de llover*, *Os mortos van á présa*, *Os fenómenos*, *Invasor*, *A casa da Luz*, *Blockbuster*, *Encallados*. Tamén en curtametraxes como *Café Bremen*, *Macana de dote*, *Atlántico Express*, *Angelitos*, *Mátame unos cuantos*, *O matachín*, *Grande de Cuba* ou *O cambio*. En televisión participou na serie *Lendas*, dirixida por Carlos Amil para Voz TV e emitida pola TVG, e mais en *Mareas vivas*,  *Nada es para siempre* e *Pratos combinados*.

Ademais do seu traballo no mundo audiovisual tamén se dedicou á docencia: cursos e charlas sobre o oficio de *script* e foi responsable de organización de cursos sobre audiovisual e educación nos Congresos Internacionais de Pedagoxía da Imaxe ”Pé de Imaxe”, organizados por Nova Escola Galega, Escola de Imaxe e Son da Coruña, UNED, Curso Lectura de la Imagen (Madrid) e Gabinete de Reforma Educativa da Xunta de Galicia. Durante varios anos impartiu o curso *O oficio de script: teoría e práctica* na EIS.

## Obra 
* *O oficio de script* dentro da Colección *Cadernos*, da Escola de Imaxe e Son da Coruña.
## Recoñecementos
En 2025 foi galardoada pola Academia Galega do Audiovisual co Premio de Honra Fernando Rey.

## Vida persoal
É parella do cineasta Carlos Amil.

## Notas
Jansen Šťovíček

**Saraṇa Bhikkhu** (en , en ; nome secular: **Jan Šťovíček**; nado en 1987, é un monxe *theravāda* e instrutor de meditación checo.

## Traxectoria 
Šťovíček naceu e medrou en Plzeň. Nun principio interesouse no cristianismo católico, a relixión histórica dos checos, mais adquiriu un interese máis profundo no budismo. Na súa adolescencia, decidiu que se ordenaría como monxe cando fose adulto. Despois de rematar o ensino secundario na República Checa, traballou como representante comercial para United Philips Cable (UPC). Declinando a oportunidade de recibir un ensino universitario no Reino Unido financiada polo seu pai, mudouse a Sri Lanka en 2008. O 5 de maio do mesmo ano, ingresou no noviciado. Matriculouse despois na Universidade Budista e Pali de Sri Lanka.

O 19 de maio de 2012, o novizo Šťovíček mudouse a Myanmar. Alí o 1 de xullo recibiu a ordenación plena como *bhikkhu* ou monxe. Tamén en Myanmar recibiu o título de *a.hrang* ("señor", အရှင် na escrita birmana; a miúdo *ashin* en transliteracións inglesas).

## Obras 
Escribiu dous dicionarios trilingües: un dicionario cingalés–inglés–checo e un dicionario birmano–inglés–checo.

## Notas
Invariante

En matemáticas, a palabra **invariante** ten diferentes significados segundo o contexto. Por exemplo, o único número igual ao seu triplo é cero, o único **elemento invariante** dunha función que triplica calquera número, real ou enteiro. As nocións de **invarianza** interveñen tanto en xeometría e topoloxía como en análise e álxebra.

## Invariante dunha transformación 
[miniatura| Un [cadrado é globalmente invariante baixo unha rotación dun cuarto de volta dende o centro do cadrado;este centro é un punto invariante por rotación.]]
Se *g*: *E* → *E* é unha aplicación, unha invariante de *g* é un **punto fixo**, é dicir un elemento *x* de *E* que é a súa propia imaxe por *g*:

: g(x)=x.

Para tal aplicación *g*, dise que un subconxunto *P* de *E é*:

* **invariante punto a punto** se todos os seus elementos son puntos fixos;
* **globalmente invariante** baixo *g*, ou *estábel* baixo *g*, se g(P)\subset P, é dicir: \forall x\in P : g(x) \in P (esta propiedade é menos forte que a anterior).

Estas nocións adoitan intervir en sistemas dinámicos, para transformacións xeométricas e para accións de grupo. De feito, as invariantes dunha aplicación poden proporcionar información sobre ela.

* Na xeometría euclidiana, o único punto invariante dunha semellanza directa (que non é unha translación) do plano euclidiano será o seu centro.
* Na redución do endomorfismo, dise que un subespazo vectorial *F* de *E* é invariante baixo unha aplicación linear *g* cando é globalmente invariante baixo *g*.
* Para unha acción (pola esquerda) dun grupo *G* nun conxunto *X*, dise que un punto *x* é invariante cando para calquera elemento *g* de *G* temos: .

## Propiedade invariante 
Dise que unha propiedade é invariante cando un proceso non a modifica. Unha propiedade refírese a un determinado obxecto ou conxunto de obxectos. Pódense realizar diferentes construcións para construír obxectos de natureza semellante: parte, complemento, suma, produtos, cociente, pegado, extensión...

A invarianza dunha propiedade caracteriza a súa estabilidade baixo estas construcións.

## No sentido de teoría de categorías 
Para unha determinada categoría, unha invariante é unha cantidade ou obxecto asociado a cada obxecto da categoría, e que depende só da clase de isomorfismo do obxecto, posíbelmente ata isomorfismo.

A linguaxe das invariantes é particularmente adecuada para a topoloxía alxébrica.

## En teoría de grafos 
Dise que un número asociado a un grafo  é unha invariante de grafo, se non é modificado por un isomorfismo de grafo. Por exemplo, o número cromático é unha invariante de grafo.

## Xeneralización 
Na resolución de problemas, o principio de invariante pódese xeneralizar ao de variante. Saber como varía unha determinada cantidade pode axudar a progresar nunha demostración.

Un caso especial dunha variante é a monovariante, que varía monotonamente en cada paso. Esta nova restrición pode, por exemplo, mostrar que un algoritmo sempre termina.

As invariantes son casos especiais de variantes e monovariantes.
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xeometría.
### Ligazóns externas 
*
*Invariant (Encyclopedia of math)]
Conxunto completo de invariantes

En matemáticas, un conxunto completo de invariantes para un problema de clasificación é unha colección de mapas

: f_i : X \to Y_i 

(onde X é a colección de obxectos que se clasifican, ata algunha relación de equivalencia \sim, e os Y_i son algúns conxuntos), tal que x \sim x' se e só se f_i(x) = f_i(x') para todos os i. En palabras, tal que dous obxectos son equivalentes se e só se todas as invariantes son iguais.

Simbólicamente, un conxunto completo de invariantes é unha colección de mapas tal que

: \left( \prod f_i \right) : (X/\sim) \to \left( \prod Y_i \right)

é inxectiva.

Como as invariantes son, por definición, iguais en obxectos equivalentes, a igualdade de invariantes é unha condición *necesaria* para a equivalencia; un conxunto *completo* de invariantes é un conxunto tal que a igualdade destes tamén é *suficiente* para a equivalencia. No contexto dunha acción de grupo, isto pódese afirmar como: as invariantes son funcións das coinvariantes (clases de equivalencia, órbitas) e un conxunto completo de invariantes caracteriza as coinvariantes (é un conxunto de ecuacións que definen as coinvariantes).

## Exemplos 
* Na superficie|clasificación das variedades pechadas bidimensionais, a característica de Euler (ou genus) e a orientabilidade son un conxunto completo de invariantes.
* A forma normal dunha matriz de Jordan é unha invariante completa para as matrices ata a conxugación, pero eigenvalores (con multiplicidades) non o son.

## Realizabilidade de invariantes 
Un conxunto completo de invariantes non produce inmediatamente un teorema de clasificación: non todas as combinacións de invariantes poden realizarse. Simbólicamente, tamén hai que determinar a imaxe de

: \prod f_i : X \to \prod Y_i.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Invariante.
* Función inxectiva
* Até (matemáticas)
Cabanelas (apelido)

**Cabanelas** é un apelido galego. En orixe facía referencia ao lugar de residencia ou procedencia da persoa, coincidente co topónimo Cabanelas.

En xaneiro de 2023 existían 877 persoas en Galicia co apelido Cabanelas, ben sexa como primeiro ou segundo apelido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de apelidos galegos
### Ligazóns externas 
* Os apelidos en galego. Orientacións para a súa normalización da Real Academia Galega, 2016.
O Terrado

Como topónimo **O Terrado** pode referirse a:

;En Galiza
***O Terrado**, lugar da parroquia de Acevedo do Río, no concello de Celanova;
***O Terrado**, lugar da parroquia de Mosteiro, no concello de Ramirás.

## Véxase tamén
### Outros artigos
A Rabadeña

Como topónimo **A Rabadeña** pode referirse a:

;En Galiza
***A Rabadeña**, lugar da parroquia de Sillobre, no concello de Fene;
***A Rabadeña**, lugar da parroquia de Santa María de Neda, no concello de Neda.
Terra Nova (homónimos)

Como topónimo **Terra Nova** pode referirse a:

;En Galiza
***A Terranova**, lugar da parroquia de Albeos, no concello de Crecente.

;Fóra de Galiza

;No Canadá
***Terra Nova**, illa situada na costa nororiental de Norteamérica, e a parte máis poboada da provincia canadense de Terra Nova e Labrador;
***Terra Nova e Labrador**, provincia do Canadá.

## Véxase tamén
### Outros artigos
MHC de clase III

A **MHC de clase III** (complexo maior de histocompatibilidade de clase III ou CMH de clase III) é un grupo de proteínas que pertencen ao complexo maior de histocompatibilidade (MHC polas súas siglas en inglés). A diferenza doutros tipos de MHC, como os MHC de clase I e MHC de clase II, cuxas estruturas e funcións na resposta inmunitaria están ben definidas, as MHC de clase III están pouco definidas estrutural e funcionalmente. Non están implicadas na unión a un antíxeno (proceso chamado presentación de antíxeno, unha función clásica das proteínas MHC). Soamente unhas poucas delas están realmente implicadas na inmunidade, mentres que moitas son moléculas de sinalización noutras comunicacións entre células. Son coñecidas principalmente a partir dos seus xenes porque o seu *cluster* de xenes está situado entre os do clase I e clase II. Este *cluster*  foi descuberto cando se atoparon novos xenes (concretamente os dos compoñentes do complemento C2, C4 e factor B) situados entre os xenes da clase I e II no brazo curto (p) do cromosoma 6 humano. Comprobouse despois que contén moitos xenes que codifican diferentes moléculas de sinalización, como os factores de necrose tumoral (TNFs) e proteínas de choque térmico. Describíronse máis de 60 xenes de MHC de clase III, o que representa un 28 % do total de xenes MHC (224). A rexión previamente considerada dentro do *cluster* de xenes do MHC de clase III que contén os xenes para os TNFs coñécese agora como MHC de clase IV ou rexión inflamatoria.

A diferenza doutras proteínas MHC, as proteínas do MHC de clase III prodúcense nas células do fígado (hepatocitos) e en glóbulos brancos especiais (macrófagos), entre outras.

## Estrutura do xene 
Os xenes do MHC de clase III están localizados no cromosoma 6 (6p21.3) en humanos. O *cluster* comprende 700 kb e contén 61 xenes. Este *cluster* é a rexión máis densa en xenes do xenoma humano. Son basicamente similares aos doutros animais. As funcións de moitos deses xenes é aínda descoñecida. No *cluster* están localizados moitos retroelementos, como os retrovirus endóxenos humanos (HERV) e os elementos Alu. A rexión que contén os xenes *STK19(G11)/C4/Z/CYP21/X/Y*, que varía en tamaño de 142 a 214 kb, considérase como o *cluster* xénico máis complexo do xenoma humano.

### Diversidade 
Os xenes do MHC de clase III son similares en humanos, ratos, anfibios (*Xenopus tropicalis*) e no opóssum  *Monodelphis domestica*, pero non todos os xenes son comúns. Por exemplo, os xenes *NCR3*, *MIC* e *MCCD1* humanos están ausentes en ratos. Os *NCR3* e *LST1* humanos están ausentes nos opóssum. Nos peixes, os xenes están distribuídos en diferentes cromosomas.

## Notas
Igrexa da Nosa Señora do Sablon

A **igrexa da Nosa Señora das Vitorias no Sablon** (en ; en ), tamén coñecida como **igrexa da Nosa Señora do Sablon** (en ; en ), é unha igrexa católica que se atopa no barrio do Sablon/Zavel de Bruxelas, en Bélxica. Está baixo a advocación da Nosa Señora do Sablon. 

Construída no século XV, a igrexa foi financiada pola nobreza e os cidadáns ricos de Bruxelas, e caracterízase polo seu exterior gótico tardío brabantino e unha rica decoración interior que inclúe dúas capelas barrocas. Os seus elementos decorativos neogóticos datan do século XIX. O complexo foi designado monumento histórico en 1936.

A igrexa está situada ao longo da Rue de la Régence/Regentschapsstraat, a medio camiño entre a Place Royale/Koningsplein e o Palacio de Xustiza, non moi lonxe dos Museos Reais de Belas Artes.

## Galería de imaxes 
### Exterior 

Ficheiro:Bruxelles Notre-Dame du Sablon.jpg|Fachada principal e portada.
Ficheiro:Brüssel, Kirche Notre-Dame du Sablon.jpg|Vista lateral.
Ficheiro:Iglesia de Nuestra Señora de Sablon, Bruselas, Bélgica, 2021-12-15, DD 64.jpg|Portada lateral.
Ficheiro:BRUXELLES Eglise Notre-Dame du Sablon (1).jpg|Vista do sacrarium.

### Interior 

Ficheiro:Interior - Église Notre-Dame du Sablon - Brussels, Belgium - DSC08255.jpg|A nave.
Ficheiro:Église Notre-Dame du Sablon de Bruxelles 05.jpg|O teito.
Ficheiro:ND du Sablon 1161.jpg|Púlpito barroco de Marc de Vos (1697).
Ficheiro:Chaire de vérité.JPG|Detalle do púlpito.
Ficheiro:ND du Sablon 906.jpg|Órgano de Jean-Baptiste Goynaut (1763).

## Notas 
## Véxase tamén
Baghdad Messi

***Baghdad Messi*** (en ) é un filme iraquí de 2023 dirixido por Sahim Omar Kalifa, cun guión de Kobe Van Steenberghe a partir dunha historia por Kobe Van Steenberghe e Ruth Mallaerts. Conta a historia dun rapaz iraquí que, despois de perder unha perna nun ataque terrorista, loita pola súa gran paixón, o fútbol. Baséase na curtametraxe homónima de 2012 do mesmo director. É unha coprodución entre Bélxica, os Países Baixos, Alemaña e Iraq.

Foi escollido como candidato de Iraq para o Óscar ó mellor filme internacional na 97ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Ahmed Mohammed Abdullah como Hamoudi
* Christian Renson como John
* Zahraa Ghandour como Salwa
* Atheer Adel
* Errol Trotman-Harewood as Duncan
* Atheer Adel
* Safa Najem
* Adil Abdulrahman
* Hussein Hassan como Bahoz
* Ravand Zaid como soldado 1
* Saman Mustefa como soldado 2
* Bangen Ali como soldado do Check Point

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Iraq propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 97ª edición dos Óscar