Hellas Planitia

**Hellas Planitia**, tamén coñecida coma a **Cunca de Impacto de Hellas**, é unha profunda e case circular cunca de impacto situada no hemisferio sur de Marte. Con case 2.300 de diámetro medio é un dos cráteres de impacto máis grandes do Sistema Solar, ademais de ser dos máis profundos, con máis de 7&nbsp;km de profundidade respecto do *datum* marciano.

## Descrición 
Cun diámetro medio de 2.300&nbsp;km, é a estrutura de impacto máis grande do planeta, xa que outras *planitiae* e a gran cunca polar de Vastitas Borealis aínda están pendentes de que se confirme a súa orixe a través dun impacto. Pénsase que esta cunca se formou durante o período coñecido coma *bombardeo intenso tardío* do Sistema Solar, fai aproximadamente entre 4.100 a 3.800 millóns de anos, cando un grande asteroide impactou coa superficie.

esquerda|miniatura|Chans rizados en Hellas, foto tomada pola HiRISE.
[esquerda|miniatura|Chans rizados en Hellas Planitia, dentro do [cuadrángulo de Noachis.]]
miniatura|Mapa topográfico de Hellas Planitia rodeado das terras altas do hemisferio sur.
A diferenza de altitude entre a crista anular que rodea a *planitia* é o chan desta é do redor dos 9&nbsp;km. A profundidade do cráter (7152-metros por debaixo do datum marciano) explica a presión atmosférica: 1,155 Pa

Algunhas canles que discorren a baixa altitude ó longo de Hellas proceden do complexo do *Hadriacus Mons* que está situado ó nordés da planitia, en imaxes obtidas pola Mars Orbiter Camera pódense aprecia-los leitos de varias canles, entre elas as do Dao Vallis e do Reull Vallis. Estes leitos discorren á suficiente baixa altitude coma para que flúa a auga líquida ó redor do mediodía marciano, se a temperatura é capaz de subir de 0&nbsp;°Celsius.

Hellas Planitia está nas antípodas de Alba Patera, e Isidis Planitia está nas antípodas da rexión Tharsis, que posúe os maiores volcáns do planeta, mentres que Argyre Planitia está case nas antípodas de Elysium Planitia, a outra rexión do planeta que posúe grandes volcáns de escudo. Descoñecese se é unha mera coincidencia que existan estes grandes volcáns de escudo nas antípodas das grandes cuncas orixinadas por impacto ou se pola contra existe unha relación.

## Descubrimento e nome 
Debido ó seu tamaño e á súa cor, a cal contrasta co resto do planeta, Hellas Planitia foi o primeiro accidente xeolóxico descuberto en Marte dende a Terra cun telescopio. Antes de que Giovanni Schiaparelli lle outorgase o nome de Hellas (que significa Grecia en grego), era coñecida coma 'Lockyer Land', nome que lle puxo Richard Anthony Proctor no ano 1867 en honra a Sir Joseph Norman Lockyer, un astrónomo inglés que grazas ao uso dun telescopio refractor de 16&nbsp;cm, fixo *a primeira representación realista do planeta" (na opinión de E. M. Antoniadi).

## Posibles glaciares 
miniatura|left|Un vista de preto do glaciar cun metro de resolución. Pénsase que o patrón do chan está causado pola presenza de xeo.
dereita|miniatura|250px|Este mapa de altitude amosa a elevación do anel de cascallos e material expulsado.
miniatura|Glaciar con forma de lingua en Hellas Planitia. Podería existir unha capa de xeo baixo a capa illante de sucidade.
As imaxes de radar da sonda Mars Reconnaissance Orbiter amosaron unhas estruturas xeolóxicas chamadas en inglés *lobate debris aprons* (placas de cascallos lobulares) en tres cráteres da rexión este de Hellas Planitia, que actualmente son considerados glaciares de xeo de auga cubertos por capas de po, refugallos e cascallos. Este xeo *soterrado* destes tres cráteres ten, segundo as estimacións, uns 250 m. de grosor nas partes altas dos glaciares e de 300 a 450 m. de grosor no curso intermedio e final dos glaciares. Os científicos pensan que o xeo e a neve se acumula nas partes altas dos cráteres e que flúen costa abaixo, as capas de po e cascallos protexerían ós glaciares da sublimación. Os sucos e as fendas das superficie serían causadas pola deformación do xeo.

Tamén as formas e contornos doutros accidentes xeolóxicos de Hellas Planitia e doutras partes de Marte, asemellasen a glaciares. A superficie semella moverse coma o faría un glaciar.

## Notas 
* J. N. Lockyer, *Observations on the Planet Mars* (Abstract), Novas mensuais da Royal Astronomical Society, Vol. 23, p.&nbsp;246
* E. M. Antoniadi, *The Hourglass Sea on Mars'', Knowledge, 1 de xullo de 1897, pp.&nbsp;169–172.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Arabia Terra
### Ligazóns externas 
* The Hellas Of Catastroph, Peter Ravenscroft, 2000-08-16, Space Daily
* Google Mars scrollable map - centered on Hellas
* Mapa coas fronteiras das rexións de Marte
* Mapa topográfico de Marte, con nomenclatura detallada das rexións de Marte 
* Mapa detallado do cuadrante MC-27 Noachis
* Mapa detallado do cuadrante MC-28 Hellas