open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Patri López

**Patricia López Andrés**, máis coñecida como **Patri López**, nada en Melide o 29 de novembro do 2000, é unha deportista galega multidisciplinar. Xogou ao fútbol como lateral dereito no Deportivo da Coruña.

Antes de centrarse no fútbol foi campioa do mundo en idade escolar de kick boxing en dúas modalidades (*semi contact* e *light contact*), campioa de España infantil en loita olímpica e campioa de España infantil de esgrima.

## Traxectoria 
### Inicios no deporte (2000-2016) 
Comezou a practicar varias modalidades de loita e esgrima na Escuela Ayude da súa vila natal, Melide. Despois de varios éxitos a nivel nacional, en novembro de 2013 en Carrara, Italia, proclamouse campioa do mundo en idade escolar de kick boxing en dúas modalidades (*semi contact* e *light contact*). En 2014 disputou o Open Internacional de kick boxing celebrado en Mirandela, Portugal, obtendo a medalla de ouro.

Competiu tamén en loita olímpica, proclamándose campioa de España infantil en 2014.

En 2015 proclamouse campioa de España de esgrima en Sabadell, na categoría de menos de 15 anos. En febreiro de 2016 participou en Burgos na Copa do Mundo júnior de esgrima, sendo a a máis nova das 169 participantes. Pasou a primeira rolda pero caeu na segunda, fronte á número 3 do mundo, a italiana Roberta Marzani. En maio quedou quinta no Campionato de España cadete.

Ademais de todos estes deportes xogou ao fútbol cos rapaces dende os 6 anos no CF Cire de Melide e dende os 14 no Club Melide Fútbol Sala Feminino, equipo de nova creación. 

### Deportivo da Coruña (2016-presente) 
En 2016 creouse o Deportivo da Coruña Feminino e foi unha das fichaxes do club branquiazul. Xogou o primeiro partido do novo equipo fronte ao Portonovo e compaxinou o Deportivo co Melide de fútbol sala, no que continuou ata 2018. Era a xogadora máis nova do Deportivo na súa primeira tempada de existencia, pois contaba con só 15 anos cando comezou a liga. Neste momento abandonou o resto de deportes para centrarse no fútbol.

Na tempada 2017/18 xogou cedida no PM Friol, tamén na Segunda División. Volveu ao Deportivo na tempada seguinte, con ficha do filial, que militaba na Primeira División Galega. Xogou tamén co primeiro equipo durante a tempada e foi autora dun dos cinco goles do partido fronte ao Sárdoma, que converteron ao equipo en campión de liga e o meteron na histórica fase de ascenso na que conseguirían subir a Primeira División.

Na tempada 2019/20 continuou con ficha do filial e disputou tres partidos co primeiro equipo na Primeira División, fronte ao FC Barcelona, Real Sociedad e Sporting de Huelva. Continuou no Deportivo ata o verán de 2023, cando deixou a disciplina deportivista despois de sete anos no club.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos da xogadora no sitio web oficial do Deportivo da Coruña.
* Datos da xogadora en lapreferente.com -
Marsilea angustifolia

***Marsilea minuta*** é unha especie de pteridófita da clase das polipodiópsidas, orde das salviniais, e   familia das marsileáceas, unha das integradas no xénero *Marsilea*.

## Taxonomía 
### Descrición 
A especie foi descrita en 1810  polo médico e botánico escocés Robert Brown, nun traballo publicado en *Prodr. Fl. Nov. Holl*. **167**.

### Sinónimos 
Ademais de polo seu protónimo creado por Brown, e actualmente válido, a especie coñeceuse tamén polos sinónimos:
 
Pode alcanzar de 5 a 10 cm de altura, e de 2 a 5 cm de ancho.

Este fento, aínda que non moi frecuentemente, cultívase como ornamental en acuarios. As frondes mergulladas son algo máis longas que as aéreas. O seu pequeno tamaño faina axeitada para pequenos recipientes.

Nos acuarios neceista auga a unha temperatura de entre os 20 e os 28 °C, e cun pH de 6 a 7,5.

## Notas
Diane Lane

**Diane Colleen Lane**, nada en Nova York o 22 de xaneiro de 1965, é unha actriz estadounidense. Foi candidata aos Óscar, Globos de Ouro, Premios do Sindicato de Actores e Emmy.

## Traxectoria 
Diane Lane naceu en 1965 en Nova York, filla de Colleen Farrington, cantante de discotecas e moza Playboy en de outubro de 1957, e de Burton Lane Eugene, dramaturgo que tamén traballou como guionista. A avoa materna de Lane, Agnes Scott, foi predicadora e a teatralidade dos seus sermóns influíu a Diane para converterse en actriz. Os seus pais divorciáronse cando aínda era un bebé, e foi criada polo seu pai. A continuación aparecu no filme de ficción científica *Xuíz Dredd* (1995), xunto con Sylvester Stallone, *Jack* (1996), xunto a Robin Williams, *Asasinato na Casa Branca* (1997) en que compartiu cartel con Wesley Snipes ou *A Walk on the Moon* (1999), con Viggo Mortensen.
[miniatura|Diane Lane e [Robert Duvall na entrega dos premios Emmy de 1989]]
Despois chegaron filme como *A tormenta perfecta* (2000) en que apareceu xunto a George Clooney e Mark Wahlberg e que recadou máis de 320 millóns de dólares en todo o mundo. Protagonizou con Keanu Reeves o drama deportivo *Hardball* (2001) que entrou como número un nos Estados Unidos, aínda que non foi ben acollida pola maioría dos críticos. O ano seguinte, compartiu pantalla con Richard Gere en *Unfaithful* (2002), dirixida por Adrian Lyne, o que a levou a ser candidata ao Óscar á mellor actriz, ao GGlobo de Ouro á mellor actriz dramática e o Actors Guild Award á mellor actriz protagonista pola súa interpretación dunha muller que cometía adulterio cun home máis novo que ela, interpretado por Olivier Martínez. Despois desta actuación, participou na comedia romántica *Under the Tuscan Sun* (2003), xunto con Raoul Bova, que lle valeu unha nova candidatura aos Globos de Ouro, na categoría de mellor actriz nunha comedia ou musical. e o suspense *Untraceable* (2008). Este último non funcionou comercialmente. En 2008 tamén apareceu brevemente en *Jumper* (2008) en que interpretou a nai de Hayden Christensen e no drama *Nights in Rodanthe* (2008) onde volveu coincidir con Richard Gere. O filme baseouse nunha novela de Nicholas Sparks, mais recibiu pouco apoio da prensa e do público.

## Vida privada 
miniatura|Lane con Josh Brolin en decembro de 2009
Diane Lane foi a parella da estrela de rock Jon Bon Jovi, que lle dedicou a canción "You Give Love to Bad Name" nos anos oitenta.

Tamén estivo casada co actor Christopher Lambert ao que coñeceu en París. Casaron en outubro de 1988 en Santa Fe, Novo México.

O 22 de febreiro de 2013 coñeceuse a ruptura do matrimonio entre Lane e Josh Brolin.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
*Diane Lane at Film Reference
*Diane Lane at Emmys.com
Peneo (mitoloxía)

miniatura|300px|Dafne pide axuda ó deus do río, Peneo, para escapar de Apolo, e Peneo transfórmaa nun loureiro. 

Na mitoloxía grega, **Peneo** era un deus fluvial de Tesalia, un dos tres mil ríos de Grecia. Era fillo de Océano e Tetis. 

Casou coa ninfa Creúsa (ou Filira), coa que tivo catro fillos, entre os que se cita a Hipseo, rei dos lapitas, e tres fillas, Cirene (nai de Aristeo), Dafne e Estilbe, aínda que algunhas fontes consideran a Cirene unha das súas esposas. Estilbe tivo do deus sol, Apolo, dous fillos xemelgos, Centauro e Lapites, epónimo do pobo do mesmo nome e antecesor de Auxías e Pirítoo, entre outros personaxes mitolóxicos coñecidos; algúns tamén a fan nai de Eneo.

A máis famosa das súas fillas foi Dafne que, perseguida por Apolo, implorou a axuda do seu pai para escapar do acoso do deus, e Peneo converteuna en loureiro . Apolo tivo que consolarse con cortar unhas pólas e coroarse con elas, e esa coroa de loureiro converteuse en símbolo de vitoria na cabeza de heroes, xenerais e emperadores romanos.

## Galería de arte 

Ficheiro:River gods consoling Peneus for the Loss of his Daughter, Daphne from 'The Story of Apollo and Daphne' MET DP824397.jpg|Os deuses fluviais consolan a Peneo pola perda da filla
Ficheiro:Jean-Étienne Liotard - Apollo en Daphne, naar het beeld van Gianlorenzo Bernini in de Borghese verzameling te Rome.jpg|Apolo e Dafne, e Peneo ós pés de ambos (Jean-Étienne Liotard)
Ficheiro:Nicolas Poussin - Apollo and Daphne - WGA18261.jpg|Apolo e Dafne, con Peneo ós pés (Nicolás Poussin) 
Ficheiro:Apollo & Daphne September 2a.jpg|Apolo e Dafne (Bernini)
Ficheiro:Apollo and Daphne (Placido Costanzi) - Nationalmuseum - 19050.tif|Apolo e Dafne (Placido Costanzi)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  
*  
*  
*
Akelarre (filme de 2020)

***Akelarre*** é un filme de 2020 dirixido por Pablo Agüero e protagonizado por Amaia Aberasturi e Alex Brendemühl. É unha coprodución internacional entre España, Francia e a Arxentina.

## Sinopse 
A historia está ambientada no País Vasco en 1609. Mentres os homes da rexión están no mar, Ana xúntase con outras rapazas da vila para danzas nas fragas. O xuíz Rostegui, encargado da tarefa de purificar a rexión, arresta as mulleres e acúsaas de bruxería. O xuíz decide facer o que sexa preciso para que confesen o que saben sobre o "akelarre", unha cerimonia con connotacións máxicas, durante a cal se di que o Diaño inicia as súas servas e se aparea con elas.

## Personaxes 
* Amaia Aberasturi como Ana
* Alex Brendemühl como Rostegui
* Daniel Fanego como conselleiro
* Garazi Urkola como Katalin
* Yune Nogueiras como María
* Jone Laspiur como Maider
* Irati Saez de Urabain como Olaia
* Lorea Ibarra como Oneka
* Asier Oruesagasti como Padre Cristóbal
* Elena Uriz como Lara
* Daniel Chamorro como cirurxián
* Iñigo de la Iglesi como sarxento

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Nacionalismo árabe

[miniatura|dereita|A bandeira da [rebelión árabe contra o Imperio Otomán é un símbolo destacado do nacionalismo árabe. O seu deseño e cores son a base de moitas das bandeiras do estados árabes.]]
[miniatura|dereita|A bandeira da rebelión árabe en Aqaba, [Xordania. O mastro de bandeira de Aqaba é o sexto máis alto do mundo.]]

O **nacionalismo árabe** (en ) é unha ideoloxía nacionalista que defende a identidade dos árabes como unha nación e promove a unidade do pobo árabe. O nacionalismo árabe salienta as glorias da civilización árabe, a súa lingua e literatura, promovendo a unión política do mundo árabe. Un dos principais obxectivos do nacionalismo árabe é rematar coa influencia de Occidente, identificado como a "némese" do nacinoalismo árabe, e a caída dos gobernos árabes considerados como dependentes do poder occidental. Xurdiu durante a caída do Imperio Otomán a comezos do século XX e esmoreceu logo da derrota dos exércitos árabes na guerra dos Seis Días.

As personalidades e grupos asociados co nacionalismo árabe inclúen o rei Faisal I de Iraq, o presidente de Exipto Gamal Abdel Nasser, o Movemento Nacionalista Árabe, o líder libio Muamar al-Qadafi, a Organización para a Liberación de Palestina, o Partido Árabe Socialista Baaz, que estivo no poder en Iraq durante algúns anos e aínda está no poder en Siria, e o seu fundador Michel Aflaq. O panarabismo é un concepto relacionado é chama pola colaboración supranacional dos estados árabes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Karsh, Efraim.  ''Arafat's War: The Man and His Battle for Israeli Conquest*.  Nova York: Grove Press, 2003.
*Karsh, Efraim. *Islamic Imperialism: A History*.  New Haven: Yale University Press, 2006.
*Sela, Avraham.  "Arab Nationalism."  *The Continuum Political Encyclopedia of the Middle East''. Ed. Sela. Nova York: Continuum, 2002.  pp.&nbsp;151–155
Shenzhou 2

**Shenzhou 2** foi a segunda misión non tripulada dunha cápsula Shenzhou. Foi lanzada o 9 de xaneiro de 2001 mediante un foguete CZ-2F desde o Centro de Lanzamento de Satélites de Jiuquan.

## Características 
Shenzhou 2 foi o segundo voo dunha cápsula Shenzhou. A cápsula non ía tripulada e foi un voo de probas para comprobar o deseño e as características de voo da cápsula e do foguete lanzador. A diferenza de Shenzhou 1, Shenzhou 2 deixou o seu módulo orbital funcionando arredor da Terra durante un tempo despois de que a cápsula de retorno da nave reentrara na atmosfera o 16 de xaneiro de 2001.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 

*CZ-2F
*Shenzhou 1
*Shenzhou 3
*Shenzhou 4
*Shenzhou 5
*Shenzhou 6
*Shenzhou 7
*Shenzhou 8
*Shenzhou 9
*Shenzhou 10
*Shenzhou 11
*Shenzhou 12
*Shenzhou 13
*Shenzhou 14
*Shenzhou 15
*Shenzhou 16
Estación de Tampere

A **estación de Tampere** (en finés **Tampereen rautatieasema**) é a principal estación de ferrocarril da cidade de Tampere.
Cleopatra Kambugu Kentaro

**Cleopatra Kambugu Kentaro** é unha activista de Uganda que loita polos dereitos humanos e muller trans. Apareceu no documental galardoado en 2016 *The Pearl of Africa*.''''

## Traxectoria 
Kentaro medrou con 11 irmáns, e dálle crédito ó seu pai por criar ós seus fillos coa capacidade de "expresarse sen medo e con albedrío".

Kentaro obtivo unha licenciatura en Agricultura (patoloxía de cultivos, biotecnoloxía, e xenética) na Facultade de Ciencias Agrícolas e Medioambientais de Kampala da Universidade de Makerere. Aboga por unha discusión aberta sobre xénero e sexualidade en África, a pesar da incomodidade que nota con respecto ó sexo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Cleopatra Kambugu Kentaro at the OkayAfrica 100 Women campaign 
* The Pearl of Africa (webseries), Episode 1: A Ugandan Transgender Girl Fight for her Right to Love
Tanzila Khan

**Tanzila Khan** é unha activista paquistaní polos dereitos das persoas con discapacidade, autora e fundadora de Girlythings, unha aplicación móbil que distribúe toallas sanitarias a mulleres con discapacidades. Khan céntrase en aumentar a conciencia e o acceso á saúde e educación reprodutiva, especialmente para as persoas con discapacidades. Escribiu varios libros sobre o tema e deu conferencias públicas e seminarios.

## Traxectoria 
Tanzila naceu e medrou en Paquistán. Está discapacitada desde o seu nacemento polo que emprega unha cadeira de rodas. Khan obtivo a súa licenciatura en Dereito Internacional na Universidade de Londres. No 2022, rematou un mestrado en Emprendemento pola Universidade de Uppsala (Suecia).

## Traballos 
Khan publicou o seu primeiro libro con 16 anos, e utilizou as ganancias para financiar proxectos comunitarios na súa área. Escribiu as seguintes obras:

* *A Story of Mexico*
* 

## Premios 
Khan gañou os seguintes premios polo seu activismo:

* Conector mozo do futuro (Swedish Institute)
* Líder xove (Women Deliver)
* Premio Khadija tul Kubra (premio nacional)
* Campioa xuvenil en Rise Up (Packard Fundation)
* Six-two Changemaker de 2018

## Notas
Filmes propostos ó mellor filme internacional na 83ª edición dos Óscar

[200px|miniatura|[Susanne Bier, directora do filme gañador]]
Esta é unha lista dos filmes propostos na 83ª edición dos Óscar para o **mellor filme en lingua non inglesa**. A Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas (AMPAS) convidou as industrias cinematográficas de varios países a presentar un filme para o Óscar ó mellor filme internacional cada ano dende que o premio foi creado na edición de 1956. O premio é presentado anualmente pola Academia para un filme producido fóra dos Estados Unidos cun diálogo maioritariamente en lingua non inglesa. O Comité do Premio Internacional de Longametraxes supervisa o proceso e revisa todos os filmes enviados.

A lista curta de nove candidatos anunciouse o 19 de xaneiro de 2011 e os cinco candidatos (Alxeria, o Canadá, Dinamarca, Grecia e México) anunciáronse seis días despois. O filme dinamarqués *Hævnen* de Susanne Bier gañou o premio.

## Propostas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Official website of the Academy Awards
Fatou Jallow

**Fatou "Toufah" Jallow** (**Fatou A. Jallow)**,'''''' nada en Soma o 19 de abril de 1996 

## Traxectoria 
Jallow pertence á etnia Fula. Asistiu á Escola Secundaria Superior de Nusrat ata o 12.º grao. Nese momento tiña 18 anos. Alí completou unha terapia e estudou traballo social. No de 2019 traballou como representante de servizo ao cliente para unha empresa de telecomunicacións e participou nun refuxio de mulleres.

### Acusacións de violación 
A finais de xuño de 2019, denunciou diante das organizacións de dereitos humanos Human Rights Watch e  TRIAL que Jammeh a violara. O nome de Jallow foi mencionado a petición súa para animar a outras mulleres a informar sobre tales experiencias.

Despois de gañar o concurso de beleza, o 6 de decembro de 2014, dixo que a invitaron a visitar a Jammeh varias veces nos meses seguintes. Segundo a súa declaración, recibiu 50,000 Dalasi, e máis tarde outros 200,000 Dalasi del. Un condutor nese momento tamén negou as acusacións de violación de Jallow.

O Ministro de Xustiza e Fiscal Xeral de Gambia, Abubacarr Tambadou, e Salieu Taal, Presidente do Colexio de Avogados de Gambia (GBA), eloxiaron a Jallow pola súa valentía ó romper o seu silencio e alentaron a outras vítimas de violación a falar, coa esperanza de que proporcionarían a base para que se presenten máis cargos contra Jammeh. A organización de dereitos das mulleres Asociación de Avogadas de Gambia (FLAG) uniuse a eles nesta opinión. Nos días seguintes informouse de novas acusacións contra políticos de alto rango.

En setembro de 2019, o líder interino do APRC, Fabakary Jatta, cualificou as acusacións de mentira, dicindo que Jallow "incluso debería estar agradecida ó expresidente Jammeh polo apoio monetario", e denunciou as acusacións como intentos de empañar a imaxe de Jammeh. Jallow rexeitou esta declaración por considerala unha busca de atención infundada, e sinalou que ela non acusara á APRC como partido, senón a Jammeh persoalmente, e que a APRC non debería de falar no seu nome.

O 31 de outubro de 2019, Jallow testificou ante a Comisión da Verdade, a Reconciliación e Reparación para chegar a un acordo co reinado de Jammeh, e repetiu e aclarou as súas acusacións.

## Notas
Tony Gwynn

**Anthony Keith Gwynn Sr.**, máis coñecido como **Tony Gwynn** e alcumado **Mr. Padre**, nado nos Ánxeles, California, o 9 de maio de 1960 e finado en 16 de xuño de 2014, foi un xogador profesional de béisbol estadounidense. Disputou un total de 20 temporadas na Major League Baseball, todas elas cos San Diego Padres, equipo que retirou o seu dorsal 19 na súa honra. Foi incluído no Salón da Fama do Béisbol en 2007.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Tony Gwynn na web do Salón da Fama do Béisbol
Lingua macuna

O **macuna**, tamén coñecido como **buhagana** ou **wahana**, é unha lingua tucana falada pobo macuna que habita en Colombia e no Brasil. Segundo datos de 2011 tiña 1&nbsp;032 falantes. O macuna está clasificado como "vulnerable" polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Notas
Jacqueline Mutere

**Jacqueline Mutere** é unha activista dos dereitos das mulleres kenyanas, cofundadora de Grace Agenda, unha fundación que proporciona asistencia e asesoramento ás vítimas de violación en Kenya. Mutere tamén é membro de National Victims and Survivors Network (en galego, Rede Nacional de Vítimas e Sobreviventes), unha organización que procura dar seguimento á axenda de reparacións da Comisión da Verdade, Xustiza e Reconciliación (TJRC).

## Traxectoria 
Mutere fundou orixinalmente Grace Agenda en 2010 para apoiar ós fillos de vítimas de violación durante a violencia postelectoral de 2007-2008 en Kenya, despois de que ela mesma experimentara violencia sexual durante os disturbios. Pouco despois de crear a fundación, Mutere decatouse de que moitas nais destes nenos tamén precisaban un lugar seguro para falar sobre o seu trauma, e ​​que ó proporcionar esa saída, menos nais transmitirían o seu trauma ós seus fillos.

Mutere tamén se centra en meter presión ó goberno de Kenya para que cumpra a súa promesa de distribuír máis de 100 millóns de dólares en reparacións ás sobreviventes de violación durante os disturbios de 2007-2008. Estes esforzos incluíron unha marcha pacífica para entregar unha petición ó senado de Kenya para lembrar ós seus membros as promesas que fixeron ás sobreviventes de violación.

## Notas
Pobo macuna

Os **macuna** son un pobo indíxena do grupo lingüístico tucano que habita na conca do Amazonas, na confluencia dos ríos Pira Paraná e Apaporis, no departamento colombiano de Vaupés e no estado brasileiro do Amazonas. A súa poboación estimouse en 600 individuos en 1991 (comparado con 400 en 1973), dos cales 450 vivían en Colombia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pobos indíxenas de Colombia
### Bibliografía 
*
Pyynikin kesäteatteri

O **Pyynikin kesäteatteri** (en galego **Teatro de Verán de Pyynikki**) é un teatro ao aire libre situado no barrio de Pyynikki da cidade de Tampere, Finlandia. Especialmente coñecido polo seu auditorio xiratorio, é un dos teatros ao aire libre máis grandes de Finlandia e o que máis tempo leva en funcionamento do país.

Foi fundado polos actores Yrjö Kostermaa e Toivo Mäkelä, entrando en fncionamento en 1948 baixo o nome de Tampereen Kesäteatterin (en galego "Teatro de verán de Tampere") en Joselininniemi á beira do lago Pyhäjärven, onde aínda se celebran as representacións na actualidade. En 1955 o Club de Teatro de Tampere converteuse no seu responsable, mudando nese momento o seu nome pola súa denominación actual.

En 1959 completouse o auditorio xiratorio de 792 localidades obra de Reijo Ojanen. Se ben na segunda metade da década de 1950 o teatro experimentara un notable crecemento, foi na década seguinte cando se produciu un auténtico avance logo de que a adaptación teatral do libro de Väinö Linna *Tuntematon sotilas* gañara unha gran popularidade que a levou a permanecer en cartel durante unha década. A partir de 1972 o Pyynikin kesäteatteri pasou a representar unha soa obra durante o verán.

Entre as décadas de 1980 e 1990 o teatro experimentou un período de transición logo das mortes de Olavi Veistäjä e Veli Sandelli, que tiveron unha grande influencia no Club de Teatro de Tampere. A institución liderada inicialmente por Rauli Lehtonen, a quen sucederon o profesor Panu Rajala.

A mediados da década de 1990 reformouse o auditorio xiratorio, aumentando a súa capacidade ata os 836 asentos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do Pyynikin kesäteatteri
Úrsula Céspedes

**Úrsula Céspedes Orellano**, nada en Bayamo en 1832 e finada en Lajas o 2 de novembro de 1874, foi unha mestra e poeta cubana, unha das poucas mulleres que cultivaron poesía nativista e crioula, normalmente asociada aos homes.

## Traxectoria 
Naceu en Bayamo (provincia de Granma) en 1832. Era filla de Manuel Céspedes Barrero, gandeiro de profesión e bastante próspero, e de Bárbara Orellano. Tivo a súa instrución formal na súa localidade natal e en 1858 obtivo o título de mestra de ensino primario. O mesmo ano fundou, xunto co seu esposo, o poeta Ginés Escanaverino,

Durante a guerra de independencia de Cuba foi perseguida por mor do seu apelido, xa que era parenta do líder independentista da revolta, Carlos Manuel de Céspedes. Durante este período perdeu catro irmáns, Manuel, Leonardo e Miguel, e os bens da súa familia foron destruídos ou ben confiscados por parte do goberno español, chegando a poñer ós Céspedes na ruína total; o seu pai morreu en 1868, afectado pola morte dos seus fillos e a perda dos seus bens. No ano 1948, Juan J. Remos publicou unha antoloxía da súa obra.

## Obra 
### Poemarios 
* *Ecos de la Selva* (1861)
* *Cantos postreros* (1875)

### Antoloxías 
* *Poesías* (1948). Edición de Juan J. Remos.

## Notas
Fikile Ntshangase

**Fikile Ntshangase**, finada o 22 de outubro de 2020, foi unha activista medioambiental de Suráfrica.
## Traxectoria
Ntshangase opúxose á ampliación dunha mina de carbón xestionada pola empresa Tendele Coal preto de Somkhele, na provincia de KwaZulu-Natal, preto da súa casa en Ophondweni. Foi membro destacado de Mfolozi Community Environmental Justice Organisation, MCEJO, a cal loitou contra a ampliación da mina preto da Reserva de Caza Hluhluwe-Imfolozi.

Algúns membros da comunidade, que tradicionalmente dependeran do pastoreo e a agricultura, estiveran facendo campaña para preservar a vida salvaxe da área, pero outros membros da comunidade necesitaban traballar na mina e apoiaron a ampliación, o que provocou un aumento das tensións. En abril, disparáronse 19 balas contra a casa doutro activista en contra da mina, Tholakele Mthethwa.

A xente que vive preto da mina foron obxecto de intimidación e ameazas de violencia nos meses anteriores ó asasinato de Ntshangase. Segundo os informes, as familias que rexeitaron ser trasladadas das súas terras ancestrais recibiron disparos. Ao redor das 6:30pm do 22 de outubro de 2020, segundo a policía local, catro homes entraron na casa de Ntshangase e matárona a tiros. Tiña 65 anos.

A súa morte foi parte dunha tendencia crecente de asasinatos de activistas medioambientais, xa que houbo un número récord de asasinatos ao redor do mundo en 2019, segundo un informe de Global Witness de xullo de 2020.

## Notas
Age of Samurai: Battle for Japan

***Age of Samurai: Battle for Japan*** é unha serie documental estadounidense distribuída por Netflix e estreada o 24 de febreiro de 2021. A serie está ambientada no Xapón durante o período Azuchi–Momoyama e o Sengoku durante o século XVI. O documental recrea os eventos históricos comentados polos historiadores Hiro Kanagawa, Stephen Turnbull, David Spafford, Tomoko Kitagawa, Isaac Meyer, entre outros. A historia conta as loitas dos daimyo que guerrean entre eles para converterse no Shogun (gobernador absoluto) do Xapón.

## Personaxes 
* Hiro Kanagawa como narrador
* Stephen Turnbull como narrador
* David Spafford como narrador
* Tomoko Kitagawa como narradora
* Masami Kosaka como Toyotomi Hideyoshi
* Hayate Masao como Ieyasu Tokugawa
* Masayoshi Haneda como Nobunaga Oda
* Hideaki Itô como Masamune Date
* Wilfred Lee como Shibata Katsuie
* Michael Wert como Self
* Umi Bielmann como rebelde iga
* Seiji Hino como Ishida Mitsunari
* Elina Miyake Jackson como Lady Nene
* Ryota Kaneko como Katsuyori Takeda
* Chika Kitney como Lady Chacha
* Simon Fletcher Li como Torii Mototada
* Timothy Mak como Sakuma Morimasa
* Kelly Seo como Lady Tsukiyama
* Frank Yim como xeneral Oda

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Wafa Mustafa

**Wafa Mustafa**, nada en Masyaf o 4 de agosto de 1990, é unha xornalista e activista siria que fai campaña pola liberación dos detidos sirios. Como membro de Families for Freedom, meteu presión ó Consello de Seguridade das Nacións Unidas para pedir a liberación dos nomes e as localizacións de todos aqueles ós que as autoridades sirias teñen en cativerio. Mustafa citou que a motivación do seu activismo foi a desaparición do seu pai, Ali Mustafa, un activista dos dereitos humanos, que foi detido en xullo de 2013. Acosado xa en 2011 pola Seguridade do Estado, Ali foi arrestado co seu colega Hussam al-Dhafri por homes armados vestidos de civil ó comezo das protestas contra o réxime. Hoxe, Wafa Mustafa traballa para obter calquera información sobre o seu pai e outros refuxiados detidos.

## Traxectoria
En 2011, foi arrestada por protestas en Siria. Porén, pronto foi liberada. Despois do seu arresto, non puido regresar á escola para continuar os seus estudos, xa que as escolas comezaron a rexeitar ós estudantes que participaron nas manifestacións.

O 30 de maio de 2020, realizou unha manifestación fronte a un xulgado en Koblenz (Alemaña), onde publicó 61 fotografías de persoas desaparecidas en Siria, incluída unha fotografía do seu pai.

## Notas
&nbsp;
El sendero de la anaconda

***El sendero de la anaconda*** é un filme documental colombiano de 2019 dirixido e escrito por Alessandro Angulo e producido por Caracol Televisión. Estreouse nas salas de cinema o 27 de xuño de 2019.

## Sinopse 
O filme ocumenta a viaxe de Wade Davis, un afamado escritor canadense, quen viaxa a Colombia na compaña do antropólogo Martin von Hildebrand para percorrer o río Apaporis a carón das comunidades indíxenas da selva amazónica colombiana. Wade desexa seguir as pegadas do seu profesor Richard Evans Schultes e explorar xunto a Martín zonas de incrible beleza da selva amazónica e ollar o futuro das comunidades que viven nela.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Domitila García de Coronado

**Domitila García Doménico de Coronado**, nada en Camagüey o 7 de maio de 1847 e finada na Habana en 1938, foi unha escritora, xornalista, editora e profesora cubana, considerada a primeira muller que practicou xornalismo no seu país.

O 17 de maio de 1891 fundou a Academia de Mulleres Tipógrafas. Fundou e redactou en diversas publicacións, entre elas os xornais *La Antorcha* e *El Céfiro* a carón de Sofía Estévez (1848-1901). Ademais, foi redactora de *La Mujer*, xunto con Aída Peláez de Villa Urrutia e Isabel Margarita Ordetx. Por outra banda, publicou a primeira antoloxía de escritoras cubanas no ano 1868 que se titulou *Álbum poético fotográfico de escritoras cubanas*.

## Notas
Pokémon Rumble U

é un videoxogo xaponés de 2013 que forma parte da franquía *Pokémon* e foi lanzado para Wii U a través de eShop. É o sucesor do xogo de 2011 para 3DS *Pokémon Rumble Blast*. Contén todos os Pokémon das cinco primeiras xeracións. É posible xogar con 100 Pokémon e 4 xogadores ó mesmo tempo. É o primeiro xogo de Wii U game en empregar a función NFC. Estreouse no Xapón o 24 de abril de 2013, en Europa o 15 de agosto de 2013 e en América do Norte o 29 de agosto de 2013.

## Notas
Pokémon Rumble World

é un videoxogo xaponés freemium que forma parte da serie *Pokémon.* Desenvolvido por Ambrella, foi publicado por The Pokémon Company e distribuído por Nintendo para a consola Nintendo 3DS. É o cuarto títuo da subserie *Pokémon Rumble* e conta coas 719 criatures das primeiras seis xeracións. O xogo estreouse orixinalmente en todo o mundo como unha descarga de balde en Nintendo eShop o 8 de abril de 2015, con vendas en retallista no Xapón o seguinte mes de novembro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Pokémon Rumble Rush

é un xogo móbil free-to-play desenvolvido por Ambrella e publicado por The Pokémon Company. É o quinto título da serie *Pokémon Rumble*. Estivo dispoñible dende a primavera de 2019 ata o 22 de xullo de 2020. Foi anunciado o 15 de maio de 2019, e estreouse primeiro en Google Play Store australiano. Posteriormente estreouse en todo o mundo o 22 de maio de 2019 para Android e o 23 de xullo de 2019 para iOS. O 15 de abril de 2020 anunciouse o peche do xogo para o 22 de xullo de 2020.

## Notas
Kiira Korpi

**Kiira Linda Katriina Korpi-Borges**, nada o 26 de setembro de 1988 en Tampere, é unha patinadora artística sobre xeo finlandesa retirada. Foi cinco veces campioa finlandesa e tres veces medallista no Campionato de Europa. Korpi comezou a estudar psicoloxía en The New School de Nova York no outono de 2018.

## Traxectoria 
Filla de Brita Korpi e do adestrador de hóckey sobre xeo Rauno Korpi, que dirixiu a Tappara na conquista de catro campionatos finlandeses e que en 1998 conseguiu o bronce olímpico coa selección feminina, comezou a súa carreira como patinadora na escola de patinaxe de Tappara en 1993.

## Notas
Campeva

**Campeva** (acrónimo de **Ca**mpolongo **Pé**rez **Va**rela) foi unha marca galega de maquinaria agrícola. Estivo activa entre 1950 e 1996, e tiña a súa sede en Campo Longo (Vilar, Pontedeume).

## Historia
A empresa ten os seus antecedentes no obradoiro de ebanistaría e carpintaría aberto por Robustiano Varela Allegue en 1939. En 1947 xunto con José Juan Pérez Medín inventou unha máquina de mallar e limpar cereal, que comezaron a producir en 1950 co nome de “trilladora-aventadora Campeva”. Comezaron producindo entre seis e oito máquinas ao ano, e despois fixeron adaptación para distintos cereais (avea, centeo e trigo) e para as condicións de humidade dos lugares onde fosen operar.

En 1956 constituíuse a empresa Talleres Breamo SL, da man de Robustiano Varela, José Juan Pérez, Antonio Bouza Ameneiro, Eugenio Coira García e Jerónimo Barro Lage, xerente da empresa. Amais do obradoiro que fundara Robustiano Varela, a sociedade contaba cunha ferraxería, despois segregada e adxudicada a Antonio Bouza Ameneiro, quen foi substituído na compañía por Juan Ares Feal, xefe de vendas.

En 1960 construíron novas naves industriais, e en 1964 asinaron un convenio coa compañía John Deere para a distribución dos seus vehículos. En 1969 acadaron o maior nivel de produción con 150 máquinas. Amais de distribuírse por Galicia e O Bierzo, vendéronse tamén na Mancha e Valencia, e mesmo se exportaron algunhas unidades a Marrocos e a México.

As máquinas malladoras comezaron a quedar obsoletas coa aparición a finais da década de 1970 das máquinas colleitadoras, polo que a empresa comezou a fabricar este tipo de máquinas, e outras adaptadas para ser acopladas a tractores, como remolques autocargadores, segadoras rotativas de dous tambores (con acoplo frontal ou con acoplo traseiro), colleitadoras de forraxe e trilladoras-empacadoras.

A empresa pechou en setembro de 1996, aínda que algúns dos socios e dos traballadores quixeron mantela activa, se ben non foi posible acadar un plan de viabilidade.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*Carmona Badía, J.; Nadal Oller, J. (2005): *El empeño industrial de Galicia. 250 años de historia, 1750-2000*. A Coruña: Fundación Pedro Barrié de la Maza (ISBN 84-95892-38-3).
*Taboada Arceo, A. (1971): *Galicia, estructura y ritmo socio-económicos*. A Coruña: Servicio de Estudios y Publicaciones de las Cámaras Oficiales de Comercio, Industria y Navegación de Galicia (DL C-145-1971).
*Vázquez Vaamonde, M. C. (1995): *La metalurgia en Galicia de los siglos XVIII al XX: ferrerías, fundiciones y forjas*. Santiago de Compostela: Universidade de Santiago.
Tuntematon sotilas

***Tuntematon sotilas*** é unha novela bélica do escritor finlandés Väinö Linna, considerada a súa obra mestra. Publicada o 3 de decembro de 1954, a novela narra a Guerra de Continuación entre Finlandia e a Unión Soviética entre 1941 e 1944 dende o punto de vista dos soldados ordinarios finlandeses. Trátase dun relato ficticio baseado nas propias experiencias de Linna durante a guerra, a novela presenta unha visión máis realista ca a antiga imaxe romantizada do soldado finlandés noble e obediente. O autor deulle ás súas personaxes pensamentos independentes e críticos, e preséntanos con sentimentos humanos como o medo e a rebelión.

Aínda que se publicou con disparidade de opinión da crítica, *Tuntematon sotilas* axiña se converteu nun dos libros máis vendidos de Finlandia e é considerado tanto un clásico da literatura finlandesa como unha parte do legado nacional.
Marsilea drummondii

***Marsilea minuta*** é unha especie de pteridófita da clase das polipodiópsidas, orde das salviniais, e   familia das marsileáceas, unha das integradas no xénero *Marsilea*.

É un fieito orixinario de Australia, onde está moi estendido e é moi común, e se coñece co nome vulgar de *nardoo*.  É unha das seis especies do xénero *Marsilea* endémicas deste país.

## Taxonomía 
### Descrición 
A especie foi descrita en 1852  polo botánico alemán Alexander Braun, nun traballo publicado  en *Linnaea* **25**: 72. 

### Etimoloxía 
Para e do xénero, véxase *Marsilea*.

O epíteto específico, *drummondii*, e unha homenaxe que lle fixo Braun ao botánico escocés James Drumonnd. 

A especie é moi común en Australia, onde crece en abundancia despois das inundacións. Pode formar *alfombras* na superficie da auga, que cobren o chan cando as augas desaparecen. Atópase en moitos tipos de hábitats húmidos. Normalmente a fronde consta de dous pares de folíolos e está ergueita cando non flota.

A planta produce esporocarpos que poden permaneceren viábeis durante 50 anos, e só liberan as esporas despois de estaren ben empapados en auga. Os esporocarpos son dispersados ​​por aves, que os comen pero non poden dixerilos, e pola auga que flúe.

### Unha planta tóxica 
O esporocarpo de *Marsilea drummondii* pode ser tóxico para o ser humano e o gando, debido a aos altos niveis que contén de tiaminase,  (enzima que intervén na degradación da tiamina, ou vitamina B1) e aos glicósidos norsesquiterpénicos.

O consumo de grandes cantidades pode causar beriberi. Sábese que envelena ás ovellas, e tamén aos humanos, incluídos os líderes da expedición de Burke e Wills.

O *nardoo* debe prepararse correctamente usando calor antes do seu consumo para destruír a tiaminase.

## Galería 

Marsilea drummondii cropped.jpg
Marsilea drummondii.jpg
Marsilea leaves.jpg
Marsilea prothallus.jpg
MarsileaDrummondii.JPG

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliiografía 
* Novikoff, A. & Barabasz-Krasny, B. (2015): "System of Embryophytes". En: Novikoff A. & Barabasz-Krasny B. Modern Phytomorphology. System of Embryophytes.

### Outros artigos 
* Salviniales
* Marsileáceas
* *Marsilea*

### Ligazóns externas 
*Australasian Virtual Herbarium: Occurrence data for *Marsilea drummondii*
Pēteris Laķis

**Pēteris Laķis**, nado en Riga, Letonia, o 1 de novembro de 1952 e finado o 14 de novembro de 2003, foi un filósofo, sociólogo e político letón.

## Traxectoria 
Estuda na escola secundaria N ° 3 de Riga e na Facultade de Historia e Filosofía da Universidade Estatal de Letonia (LVU). Traballa posteriormente na LVU como profesor (1976-1985), para en 1982 defender a súa disertación "Función pronóstica da teoría dos concentrados naturais" na Universidade Estatal de Leningrado. Ascendendo a profesor adxunto e director do Departamento de Socioloxía Aplicada e Psicoloxía Social da Universidade Estatal de Letonia (1985-1990). 

Foi membro das Xuventudes Comunistas.
Durante o movemento do Espertar, o 4 de outubro de 1989, foi elixido presidente da Sociedade Letoa de Riga. Despois da fundación do Frente do Pobo de Letonia (LTF), participa activamente no consello de redacción do 2º Congreso da LTF (1989) e vota a favor da declaración sobre o restablecemento da independencia ordinaria do país.
En paralelo, funda a Academia da Cultura de Letonia (1990), exercendo como o seu primeiro reitor (1991) e profesor (1992). Tras a independencia ,ao conseguir a validación dos estudos soviéticos no novo país, obtivo un novo doutorado en filosofía polo Consello Científico da República de Letonia (1992). En 1997, fundou o Fondo de Consolidación da Sociedade Letoa e preside a xunta. En 1998 defende un segundo título de doutor en arte coa obra "O tempo e o mundo humano".
No 2000 afíliase ao Partido Demócrata de Letonia e vicepreside o partido. En marzo de 2001, foi elixido deputado do Concello de Riga.
Morre dunha enfermidade de longa duración o 14 de novembro de 2003 en Riga. 

## Libros 
* Socioloģija: Ievads socioloģijā: 2002.
* Vara un sabiedrība : varas maina Latvijā astondesmito un devindesmito gadu mijā: 1997.

## Notas
Filmes propostos ó mellor filme internacional na 82ª edición dos Óscar

[200px|miniatura|[Juan José Campanella, director do filme gañador]]
Esta é unha lista dos filmes propostos na 82ª edición dos Óscar para o **mellor filme en lingua non inglesa**. A Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas (AMPAS) convidou as industrias cinematográficas de varios países a presentar un filme para o Óscar ó mellor filme internacional cada ano dende que o premio foi creado na edición de 1956. O premio é presentado anualmente pola Academia para un filme producido fóra dos Estados Unidos cun diálogo maioritariamente en lingua non inglesa. O Comité do Premio Internacional de Longametraxes supervisa o proceso e revisa todos os filmes enviados. e os cinco candidatos (Alemaña, Arxentina, Francia, Israel e o Perú) anunciáronse o 2 de febreiro de 2010. O filme arxentino *El secreto de sus ojos* de Juan José Campanella gañou o premio, segundo filme arxentino que o conseguiu.

## Propostas 
## Controversias e cambios 
* Os Países Baixos elixiron *Wit Licht* como a súa proposta oficial o 2 de setembro, mais a decisión foi apelada, xa que algúsn produtores neerlandeses consideraban que sería descualificada por ter demasiado diálogo en inglés. O comité neerlandés consultouno ao comité da Academia o 21 de setembro para determinar se o país debería ser representado por outro filme. O comité chegou á conclusión de que o filme cumpría o requirimento de ter menos dun 50% de diálogo en inglés, polo que podería ser a proposta oficial. Porén, a Academia concluíu que *The Silent Army* era de feito inelixíbel porque a versión enviada para os Óscar non era a mesma estreada nos cinemas dos Países Baixos. Finalmente, *Oorlogswinter* foi seleccionado como candidata neerlandesa.
* O comité de selección serbio votou orixinalmente por *Tamo i ovde*, ambientada en Belgrado e Nova York e cun elenco serbio e estadounidense. Tras consultar a Academia, Serbia cambiou a proposta porque o filme contiña máis dun 50% do diálogo en inglés.
* Sri Lanka anunciou que enviaría *Akasa Kusum* como candidata, mais finalmente a proposta oficial foi *Alimankada Sita*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Official website of the Academy Awards
Lingua kalhíphona

A **lingua kalhíphona** (tamén coñecida como **kalinago**, **ingeri**, **iñeri** ou **inyeri**), foi unha lingua arauaca falada historicamente polo pobo caribe nas Antillas Menores do Caribe. O kalinago extinguiuse arredor do ano 1920 por mor do xenocidio colonial, mais unha das súas variedades sobrevive como garífuna, principalmente en América Central.

Malia o seu nome, o kalhíphona non está relacionado coas linguas caribes. Pola contra, evolucionou das linguas arauacas faladas polos habitantes insulares, ou igneri, que os pobos caribes dominaron durante a era precolombiana. Durante o período colonial francés, os caribes tamén falaron un pidgin derivado do caribe.

## Historia 
Durante a época do contacto europeo, os kalinago viviron nas illas de Barlovento das Antillas Menores, dende Guadalupe até Granada. A tradición contemporánea indica que os caribes (ou kaliphuna) conquistaron estas illas ós seus habitantes anteriores, os igneri. Debido ó feito de que os kalinago descenden dos caribes continentais (kalina) de América do Sur, asumiuse durante moito tempo que era unha lingua caribe ou relacionada co caribe. Porén, os estudos realizados no século XX determinaron que a lingua dos caribes antillanos non era caribe, senón arauaca, relacionada co lokono e co taíno das Antillas Maiores.

## Notas
Laura Martínez de Carvajal

**Laura Martínez de Carvajal y del Camino**, nada o 27 de agosto de 1869 e finada o 24 de xaneiro de 1941, foi unha destacada oftalmóloga e a primeira doutora en Cuba.

## Traxectoria 
Primoxénita dunha familia española adiñeirada estabelecidaa en Cuba, cursou o ensino primario na escola de señoritas de Manuela de Concha y Duval, profesora española de piano. Despois trasladouse para cursar o bacharelato no Colexio de Sant Francisco de Paula, onde se graduou ó cumprir trece anos. Con esta idade matricúlase co seu irmán na Universidade da Habana na carreira de Ciencias Físico-Matemáticas e Medicina, onde tivo que gañar o respecto e facer valer os seus dereitos nunha sociedade que non admitía unha muller naquela posición.

En 1883, iniciou a súa preparación clínica no hospital San Felipe I Santiago. Despois trasladouse ó hospital San Francisco de Paula, onde melloran as súas condicións de traballo e cursa as materias de obstetricia e doenzas da muller e do neno. Graduouse na carreira de Ciencias Físico-Matemáticas o 30 de xuño de 1888, e o 15 de xullo de 1889, con 19 anos, acaba a de Medicina, ámbalas dúas con notas excelentes.

Na universdade, Laura coñece ó doutor Enrique López, especialista en oftalmoloxía, con quen casou o 20 de xullo de 1889. Laura comezou a exercer a súa profesión, converténdose na axudante principal do seu esposo e quedando ó cargo dos seus pacientes cando el se vía imposibilitado.

A carón do seu esposo, Laura asistiu a numerosos congresos médicos que se realizaron na época. Tamén colaborou con ell en gran cantidade de publicacións como “*Notas fisiológicas*”, “*Observaciones clínicas*” e “*Ocular leprosy*”, así como nos tres volumes de “*Oftalmología clínica*”.

O seu marido morreu o 10 de febreiro de 1891. Por mor diso, en 1917 constrúe a propiedade “El retiro”, onde instala unha escola de balde para os pobres, da cal se fixo cargo xunto con María, un dos seus 7 fillos. Porén, pouco tempo despois foi diagnosticada con tuberculose, e morreu por mor desta doenza o 24 de xaneiro de 1941.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Julia Pérez Montes de Oca

**Julia Pérez Montes de Oca**, nada en Santiago de Cuba en 1839 e finada en Artemisa o 25 de setembro de 1875, foi unha poetisa cubana, irmá da tamén poetisa Luisa Pérez de Zambrana.

## Traxectoria 
Naceu en Santiago de Cuba, onde foi educada. Era irmá máis nova da tamén poetisa Luisa Pérez de Zambrana, coa cal sempre mantivo unha boa amizade e o seu esposo, o doutor Ramón Zambrana. De feito, o vencello da súa familia con Zamabrana é tal que, cando a súa irmá casou con el, toda a familia se trasladou a vivir á Habana. e abrangue xéneros diferentes, trata temas diversos, e aínda que polo xeral ten trazos románticos, Pérez móvese máis no clasicismo, con referencias constantes ó *locus amoenus*, que lembra a Garcilaso de la Vega. Coa morte do doutor Zambrana, os seus versos vólvense tráxicos, mais outros supóñense a amores non correspondidos. En colaboración con outras poetisas do momento, publicou algúns poemas en *El álbum cubano de lo bueno y lo bello*, fundado e dirixido por Gertrudis Gómez de Avellaneda, en 1860. Non publicou nunca en vida ningún poemario, malia que de maneira póstuma saíu unha única colección de poesías con nome *Poesías*, no ano 1875 en Barcelona. Unha edición supostamente máis completa foi publicada, finalmente, en 1957.

Pérez morreu o 25 de setembro de 1875 por mor de tuberculose, probablemente na casa El Jardín, residencia de Cornelio Souchay e Angélica Zambrana, en Artemisa. Foi enterrada no cemiterio da localidade. Algúns dixeron que se suicidou, de acordo cos derradeiros versos que deixou escritos, mais outros descártano porque no seu certificado de defunción pon que recibiu a extrema unción.

## Notas
Alexander Karl Heinrich Braun

**Alexander Karl Heinrich Braun**, tamén coñecido como **Alexander Braun**, nado en Ratisbona o 10 de maio de 1805 e finado en Berlín o 29 de marzo de 1877 foi un botánico alemán. 

Foi o representante máis destacado da *Naturphilosophie* (morfoloxía idealista) vexetal, instituída por Goethe.

## Traxectoria 
Alexander Braun estudou botánica en Heidelberg, París e Múnic. Foi profesor de botánica nas universidades de Friburgo, Giessen, Karlsruhe, Bonn e na Universidade Humboldt de Berlín, nesta desde 1851; máis tarde foi tamén o director do Xardín botánico de Berlín. 

Os seus traballos máis coñecidos versaron sobre a célula vexetal e a filotaxia en espiral (á disposición das follas, brácteas, flores ou outras estruturas vexetais repetitivas de forma regular, ao redor dun eixe o centro, a miúdo dispostas segundo un ou varios sistemas de espirais ou hélices).

Braun dedicou gran parte da súa obra á reflexión sobre a individualidade orgánica nos vexetais. A partir do paralelismo entre o ciclo vital dun vexetal a á vida dos taxons, Braun establecieu unha distinción entre o "individuo morfolóxico" e o "individuo fisiolóxico", que tería unha grande influencia sobre Ernst Haeckel.

Braun interesouse en numerosos grupos taxonómicos: algas, brións, fieitos e plantas superiores (espermatófitos), así como no estudo de plantas fósiles.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Alexander Braun*. Na Leopoldina.
* August Wilhelm Eichler (1879): *Rede bei der Enthüllung des Denkmals von Alexander Braun*
* Gustav Fischer (1998): *Geschichte der Biologie: Theorien, Methoden, Institutionen, Kurzbiographien*. Jena: Gustav Fischer Verlag. ISBN 978-34-3735-010-8.
* Karl Mägdefrau (1999): *Geschichte der Botanik. Leben und Leistung großer Forscher*. 2. Auflage. Heidelberg: Springer-Verlag GmbH. ISBN 978-3-4372-0489-0.

### Ligazóns externas 
* Braun, Alexander Karl (Carl) Heinrich (1805-1877) en Global Plants.
Host (filme)

***Host*** é un filme británico de 2020 dirixido por Rob Savage e baseado nun guión escrito por Savage, Gemma Hurley e Jed Shepherd. O filme está protagonizado por Haley Bishop, Jemma Moore, Emma Louise Webb, Radina Drandova e Caroline Ward.

## Personaxes 
* Haley Bishop como Haley
* Jemma Moore como Jemma
* Emma Louise Webb como Emma
* Radina Drandova como Radina
* Caroline Ward como Caroline
* Alan Emrys como Alan
* Patrick Ward como pai de Caroline
* Edward Linard como Teddy
* Jinny Lofthouse como Jinny
* Seylan Baxter como Seylan
* Jack Brydon como as pernas
* James Swanton como o espírito

## Estrea 
Host estreouse como filme exclusivo de Shudder o 30 de xullo de 2020.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*