open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Iniciativa Cidadá de Mugardos

**Iniciativa Cidadá de Mugardos** (ICM) é un movemento cidadán político creado no Concello de Mugardos que se presentou ás eleccións municipais de maio do 2015 como agrupación de electores.

Javier García Dieste foi o candidato de ICM nas eleccións municipais do 25 de maio de 2015, nas que obtivo 540 votos (un 18,25%) e o foi a terceira candidatura máis votada, tras do Partido Popular e Esquerda Unida, superando ás dúas últimas formacións en ostentar a Alcaldía (BNG e PSdeG-PSOE) e á candidatura independente Gañemos Mugardos.

Nas eleccións xerais do 2015 e 2016 a organización apoiou a candidatura de En Marea ao congreso e o senado, e en setembro do 2016 á Xunta de Galicia.

## Historia e características
O primeiro tramo da candidatura da Iniciativa Cidadá de Mugardos formouse mediante primarias abertas, con dereito a voto para a cidadanía maior de 16 anos residente ou traballando en Mugardos. Votaron 126 persoas, o que en termos porcentuais supuxo a maior participación en procesos de primarias abertas das mareas cidadás galegas no 2015. O segundo tramo da candidatura definiuse mediante asembleas abertas.
Os membros da candidatura que obtiveron acta de concelleiro/a, ademais de Javier García Dieste, foron Miguel Ángel Bastida Martínez e Paula Morgade Carnero.

Tras os resultados das eleccións municipais ICM someteu a unha consulta popular o seu voto na sesión de constitución da nova corporación. O resultado desta consulta fixo que os 3 votos de ICM fosen para o seu propio candidato, mentres EU (3), BNG (2) e PSdeG-PSOE (1) votaban pola candidata de EU tras as negociacións previas entre as catro formacións de centro-esquerda. Isto fixo que ningunha candidatura acadase a maioría plenaria de 7 votos, polo que foi nomeado alcalde Juan Domingo Deus Fonticoba, do PP, con catro votos.

En decembro do 2015 dimitía como concelleiro Javier García Dieste, sendo substituído por César Pena Leira en xaneiro do 2016. O 12 de agosto de 2016 o grupo municipal de ICM realizaba, xunto con EU e BNG, unha moción de censura que retiraba da alcaldía ao Partido Popular para concederlla a Pilar Díaz Otero (EU). Miguel Ángel Bastida Martínez e César Pena Leira serían 1º e 4º tenentes de alcalde, respectivamente. En novembro do 2017 ICM abandonaba o goberno municipal, xunto co BNG.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos 
*Ames Novo
*Marea Atlántica
*Compostela Aberta
*Lugonovo
*Marea Pontevedra

### Ligazóns externas 
* Páxina web
Hap Sharp

**James **"**Hap**"** Sharp** nado en Tulsa (Oklahoma) o 1 de xaneiro de 1928 e finado en San Martín de Los Andes (Arxentina) o 7 de maio de 1993, foi un piloto estadounidense de automóbiles de carreiras.

## Traxectoria
Pilotou en seis Grandes Premios de Fórmula Un. Foi o máis famoso no momento, por ser un copropietario e piloto dos revolucionarios coches deportivos Chaparral construídos por Jim Hall e Sharp en Midland, Texas. En 1962, Jim Hall e Hap Sharp fundaron Chaparral Cars, Inc. e inmediatamente comezaron o deseño e construción do Chaparral 2, un automóbil de motor central cun chasis semimonocasco de fibra de vidro de inspiración aeroespacial.

## Rexistro de carreiras 
Rexistro de carreiras de Sharp pilotando para Chaparral:

### 1962 
* Road America 500, Hall e Sharp 1º - Chaparral 1

### 1964 
* USRRC Kent, Sharp 2º - Chaparral 2
* USRRC Greenwood, Sharp volta máis rápida - Chaparral 2
* USRRC Mid-Ohio, Sharp 1º - Chaparral 2
* Nassau Speed Week, Sharp/Penske 1º. - Chaparral 2

### 1965 
* Sebring, Hall/Sharp volta rápida e 1ª. Chaparral 2
* USRRC Riverside, Sharp volta rápida e 2ª - Chaparral 2
* Bridgehampton, Sharp 2º - Chaparral 2
* USRRC Watkins Glen, Sharp 2º - Chaparral 2
* FIA Sr. Tremblant, Canadá, Sharp 3º - Chaparral 2
* USRRC Kent, Sharp volta rápida e 2º - Chaparral 2
* USRRC Continental Divide, CO, Sharp 1º - Chaparral 2
* USRRC Mid-Ohio, Sharp 1º - Chaparral 2
* Road America 500, Hall/Sharp/Hissom 1º, Hall/Sharp/Jennigs 2º - Chaparral 2
* Bridgehampton, Sharp volta rápida e 1º. Chaparral 2
* Kent WA, Sharp 2º - Chaparral 2C
* Laguna Seca, Sharp volta rápida e 2º - Chaparral 2
* Riverside, Sharp 1º - Chaparral 2
* Las Vegas, Sharp 1º - Chaparral 2
* Nassau, Sharp 1º - Chaparral 2 (equipado con dous spoiler tipo alerón de posición por Chaparral 2C)

Sharp retirouse da condución logo da tempada de 1965, con dúas excepcións. Sharp pilotou un Chaparral 2E na carreira Nassau Trophy de 1967 e substituíu a Mike Spence (compromiso coa F1) pilotando o Chaparral 2F na Targa Florio de 1967.

## Vida persoal 
O seu apelido "Hap" ven de "Happy New Year" ("Feliz Ano Novo"), en conexión coa súa data de nacemento. Suicidouse en 1993 logo de ser diagnosticado con cancro.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Chaparral Cars website
* Chaparral Racing Cars on Pinterest
Aeroporto de Palm Beach

O **aeroporto internacional de Palm Beach**  é un aeroporto público estadounidense situado a tres millas ao oeste de Palm Beach, Florida que serve a área metropolitana de Miami. Está operado polo Departamento de Aeroportos do condado de Palm Beach.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Hieronymus Duquesnoy o Vello

::*Non confundir con **Hieronymus Duquesnoy o Novo** fillo de **Hieronymus Duquesnoy o Vello**.*
::*Para outros personaxes co mesmo apelido, ver a páxina de homónimos **Duquesnoy**.*

**Hieronymus Duquesnoy o Vello** (coñecido tamén polo seu nome de pía en francés: **Jérôme**), nado na localidade actualmente francesa de Le Quesnoy cara a 1570 e finado en Bruxelas arredor do ano 1641, foi un escultor brabantino da corte de Alberte e Isabel.

## Traxectoria 
[miniatura|esquerda|Estatua de Duquesnoy na igrexa de [Martiño de Tours|San Martiño de Aalst]]
Foi un escultor moi influído polas obras do manierismo francés e italiano. Ademais das obras civís para o palacio e os xardíns da corte, logo da eclosión dos iconoclastas protestantes de mediados do século XVI nos Países Baixos, Duquesnoy dedicouse particularmente á elaboración de moblaxe e composicións escultóricas para igrexas, e tamén á súa reconstrución, logo da destrución orixinada polos conflitos relixiosos de finais do século XVI. Entre as súas obras desta orde cómpre salientar a torre do Santo Sacramento da igrexa de San Martiño, de Aalst, na provincia de Flandres Oriental, ergueita por el no corredor do coro, aproximadamente a nivel do altar.

Duquesnoy é tamén o autor dunha alegoría de *Xustiza e Verdade*, para o municipio flamengo de Halle, e dunha María Madalena feita para o parque do palacio do Coudenberg, en Bruxelas, que foi substituída máis tarde por unha copia e o orixinal pasou a formar parte da colección do museo municipal da antiga casa do Sindicato de Panadeiros, hoxe coñecida como Maison du Roi d'Espagne ("Casa do Rei de España"; en neerlandés: *Den Coninck van Spaignien*), na Grand-Place de Bruxelas.

Na igrexa gótica de Nosa Señora da Boa Esperanza de Vilvoorde tamén hai un epitafio de mármore, na honra de Henricus van Bronchorst (finado en 1629) cuxa autoría se lle atribúe a Duquesnoy.

No entanto, a súa obra máis famosa non é de carácter relixioso, senón profano: o Manneken Pis, unha popular estatua-fonte de bronce de 1619 que reproduce un neno ouriñando, cuxa copia está situada no centro da vila de Bruxelas e cuxo orixinal se conserva no Museo da Cidade de Bruxelas.

Casou arredor do ano 1595 e foi pai do tamén escultor e arquitecto Hieronymus Duquesnoy o Novo e de François Duquesnoy, que foi tamén un afamado escultor da corte de Alberte VII de Austria.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* De Busscher, E. "Les sculpteurs De Quesnoy, Delvaux, Calloigne". En *Annales de la Société Royale des Beaux Arts*. Gante, 1877 *(en francés)*
* Philippot, P. et al. ''L'architecture religieuse et la sculpture baroques dans les Pays-Bas méridionaux et la principauté de Liège 1600-1770*. Éditions Mardaga. Wavre, 2003. Páxinas 769-771 [] *(en francés)''

### Outros artigos 
*  Hieronymus Duquesnoy o Novo
*  François Duquesnoy
*  Manneken Pis
Castro de Mugardos

**Castro de Mugardos** é un castro de cumio fortificado de Mugardos. Ten forma case circular duns cen metros de diámetro. Atópase moi danado por construción de infraestruturas, estradas, vivendas e ata un instituto hai na croa.

## Notas
Manzalvos, Manzalvos, A Mezquita

**Manzalvos** é un lugar da parroquia de Manzalvos no concello ourensán da Mezquita, na comarca de Viana. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 85 habitantes (40 homes e 45 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Manzalvos 
### Parroquias da Mezquita 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Mezquita
Manzalvos

Como topónimo **Manzalvos** pode referirse a:

;En Galiza
***Manzalvos**, parroquia do concello da Mezquita;
****Manzalvos**, lugar de dita parroquia.
Manzoi

O topónimo **Manzoi** pode referirse a:

;En Galiza
***Manzoi**, lugar da parroquia de Carballido, no concello de Lugo;
***Manzoi**, lugar da parroquia do Viveiró, no concello de Muras.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Manzós**, lugar da parroquia de Louredo, no concello de Maside.
Mantelle

O topónimo **Mantelle** pode referirse a:

;En Galiza
***Mantelle**, lugar da parroquia de Nodar, no concello de Friol;
***Mantelle**, lugar da parroquia de San Salvador de Budiño, no concello do Porriño.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Manselle**, lugar da parroquia de Laíño, no concello de Dodro.
Manle

O topónimo **Manle** pode referirse a:

;En Galiza
***Manle**, lugar da parroquia da Riba, no concello da Baña;
***Manle**, lugar da parroquia de Barro, no concello de Noia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Mane

O topónimo **Mane** pode referirse a:

;En Galiza
***Mane**, lugar da parroquia de Barro, no concello de Barro;
***Mane**, lugar da parroquia de Cornado, no concello de Touro;
***Manedo**, lugar da parroquia de Oíns, no concello de Arzúa.
Maques

O topónimo **Maques** pode referirse a:

;En Galiza
***Maques**, lugar da parroquia de Aranga, no concello de Aranga;
***Maques de Abaixo**, lugar da parroquia de Curtis, no concello de Curtis;
***Maques de Arriba**, lugar da parroquia de Curtis, no concello de Curtis.
Ève Curie

**Ève Denise Julie Curie-Labouisse**, nada en París o 6 de decembro de 1904 e finada en Nova York o 22 de outubro de 2007, foi unha escritora francesa. Foi a segunda filla de Marie e Pierre Curie, e en 1937 publicou unha aclamada biografía da súa nai. A súa vida estivo ligada aos premios Nobel: tanto os seus pais como a súa irmá, Irène Curie, foron galardoados co premio Nobel en ciencias, e o seu marido, Henry Richardson Labouisse, Jr. recibiu o Premio Nobel da Paz concedido a UNICEF, organización da que foi director.

Foi doutora *honoris causa* polo Mills College (California), o Colexio Russell Sage e a Universidade de Rochester.

## Traxectoria
Creceu na casa familiar en Sceaux. Despois da morte do seu pai en 1906 e do matrimonio da súa irmá Irène co científico Frédéric Joliot, trasladouse a vivir a París coa súa nai. Estudou Ciencias e Filosofía no Collège Sévigné, graduándose en 1925. Foi concertista de piano, e realizou o seu primeiro concerto en París en 1925. Actuou en Francia e Bélxica até o estoupido da segunda guerra mundial.

Despois do falecemento da súa nai en 1934 escribiu a súa biografía, *Madame Curie*, que se converteu en supervendas mundial en 1938.

En 1940, caída Francia, instalouse no Reino Unido, onde se uniu á Francia Libre traballando para os Aliados até a fin da guerra. Escribiu *Journey among Warriors*, crónica das súas viaxes sobre as frontes da segunda guerra mundial. En 1944 fundou, xunto con Philippe Barrès, o periódico *Paris-Presse*, que codirixiu até 1949.

En 1952 foi nomeada conselleira especial da Secretaría Xeral da OTAN. En 1954 casou con Henry Labouisse,  presidente de UNICEF durante 15 anos, e en 1958 adquiriu a nacionalidade estadounidense. Foi administradora da Fundación Curie de 1957 a 1967, a título de representante de Marie Curie, creadora da fundación.

En 1939 foi nomeada membro da Lexión de Honor e da Orde Polonia Restituta.
En 1944 concédenlle a Cruz de guerra. O 13 de xullo de 2005 foi nomeada Oficial da Lexión de Honor polas súas achegas á causa humanitaria.

## Obras 
### Ensaio 
* *Madame Curie* (Gallimard, 1938)
* *They speak for a nation, letters from France* (Doubleday, 1941)
* *Journey among Warriors* (W. Heinemann, 1943)
* *Voyage parmi les guerriers* (Flammarion, 1946)

### Teatro 
* Tradución ao francés da obra de teatro *145, Wall Street* (1933)

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* *Gale Encyclopedia of Biography*: Eve Curie

### Ligazóns externas
Maquieira

O topónimo **Maquieira** pode referirse a:

;En Galiza
***A Maquieira**, lugar da parroquia de Barro, no concello de Barro;
***A Maquieira**, lugar da parroquia de Briallos, no concello de Portas.

Amais, o apelido **Maquieira** pode referirse a:

***Joaquín Maquieira Fernández**, farmacéutico e político galego;
***Eloy Maquieira**, arquitecto galego (1901-1944);
***Enzo Maqueira**, xornalista arxentino (n. 1977).
Raúl Campos Martínez

**Raúl Campos Martínez**, nado en 1929 e finado en Vilaronte (Foz) o 16 de xaneiro de 1989, foi un político galego.
## Traxectoria 
Nas primeiras eleccións municipais democráticas foi o número dous da candidatura de UCD á alcaldía de Foz encabezada por Luís Cordeiro, e logo da dimisión deste foi elixido alcalde co apoio de Coalición Popular. Nas municipais de 1987 presentouse polo CDS e só obtiveron dous concelleiros. Finou en 1989 con 59 anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Foz
José Reimunde Acevedo

**José Reimunde Acevedo**, finado en Foz o 16 de maio de 1933, foi un político galego.

## Traxectoria 
Afiliado ao Partido Liberal, foi alcalde de Foz até a ditadura de Primo de Rivera.

## Vida persoal 
Casou con Dolores Basanta Santomé.

## Notas
A Maquía

O topónimo **A Maquía** pode referirse a:

;En Galiza
***A Maquía**, lugar da parroquia de Vilamaior, no concello de Ordes;
***A Maquía**, lugar da parroquia de Marzoa, no concello de Oroso.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Maquián**, lugar da parroquia de Maceira, no concello de Covelo.
Dolores Lombardero

**Dolores Lombardero Martínez**, nada no Bizarro (Sante, Trabada) o 12 de novembro de 1912 e finada en Mondoñedo o 30 de maio de 2009, foi unha farmacéutica galega.

## Traxectoria 
Seu pai foi Manuel Lombardero Castro, do Bizarro e a súa nai, Enriqueta Martínez Rodríguez, era da Pontenova. Tivo tres irmáns: Felisa, José e Ramona. Filla de pais labregos, viviu na vila de Mondoñedo desde nena, ao trasladarse a ela para vivir canda uns seus tíos. Era sobriña do capitán de infantaría Secundino Martínez Lavandeira.

Ingresou no Instituto Nacional de 2ª Enseñanza de Lugo en xuño de 1925 e en 1926 trasladou o seu expediente a Santiago de Compostela, onde acada o título de Bacharelato en 1928. Estudou Farmacia na Universidade de Santiago de Compostela entre 1928 e 1932, e acadou o seu título de licenciada o 25 de outubro de 1932. En 1933 mercou unha farmacia en Mondoñedo, pero para poder tomar posesión dela tivo que contar cun permiso paterno, ao ser menor de idade segundo a lexislación da época. Estivo á fronte dela (xa bautizada como Farmacia Lombardero) ata a súa xubilación.
Foi secretaria da asociación mindoniense Mujeres al Servicio de España, organización creada durante a guerra civil española para atender os feridos de guerra, realizar traballos de costura e bordado e a recadación das chamadas subscricións patrióticas.

Ata a súa xubilación ocupou tamén o posto de inspectora farmacéutica municipal, desde o cal se encargaba das análises das bebidas alcohólicas producidas no municipio (especialmente do control do alcohol metílico), así como da análise de augas e comestibles elaborados (pan, doces, embutidos...). Foi tamén analista da Seguridade Social en Mondoñedo.

## Vida persoal
Casou co médico Jesús Rivas Arias, co que  tivo seis fillos que seguiron as carreiras dos pais : Jesús, María Dolores, Pedro, María Remedios e María Enriqueta exerceron a Medicina, mentres que María Jesús e María Dolores foron tamén farmacéuticas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Fernández García, Isabel (2021). Pioneiras de Ciencias de Lugo . Editorial: Asociación Colectivo Egeria ISBN: 978-84-09-31713-4
* 
*Pintos Barral, Xoana (2021). *Tiven a chave, a bicicleta e os catro libros*. Editorial Galaxia.
### Ligazóns externas 
* "Obituario" en *El Progreso*, 3 de xuño de 2009 .
Aeroporto de Providenciales

O **aeroporto internacional de Providenciales** , é un aeroporto que serve á illa de Providenciales, sendo o máis grande que opera en Turks e Caicos, un territorio de ultramar dependente do Reino Unido. Está operado por Turks and Caicos Islands Airports Authority (TCIAA). O outro aeroporto internacional do territorio é o JAGS McCartney na illa Gran Turca.

## Aeroliñas e destinos 
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Lagartera

**Lagartera** é un concello de Castela-A Mancha, ao oeste da provincia de Toledo, agrícola e gandeiro, situado ao norte do río Texo, que pertence á comarca da Campana de Oropesa. O seu xentilicio é  ou .

## Xeografía 
Situado a 115&nbsp;km da capital toledana, moi próximo ao límite da provincia de Cáceres e limítrofe coa provincia de Ávila, «*á la falda N. de un cerrito o berrocal bastante pendiente, escabroso, muy extendido y desigual.*», limita ó norte co concello de Candeleda, ó sur con Torrico e Oropesa, ó leste con Oropesa, e ó oeste con Herreruela de Oropesa, La Calzada de Oropesa e Oropesa, e está bañado polo río Tiétar.

### Demografía 
Segundo o Instituto Nacional de Estadística, no ano 2017 tiña 1&nbsp;422 habitantes (1&nbsp;595 no 2010 e 1&nbsp;839 no 2000) o que supón un continuo descenso dende o ano 2008.

## Historia 
A orixe estivo no barrio de "Toledillo" que se une co resto do casarío por unha ponte. Pertenceu ao condado de Oropesa ata que en 1620 se declarou vila, co que tivo administración propia.

## Cultura 
[miniatura|*Novia lagarterana* (1912), [Joaquín Sorolla|Sorolla, Museo Sorolla.]]
### Patrimonio 
* Ermida dos Santos Mártires.
* Igrexa parroquial de El Salvador, gótica do século XVI, con elementos barrocos dos s. XVII e XVIII, de tres naves con cruceiro, ábsida plana e coro.
* Museo Municipal Marcial Moreno Pascual, que alberga valiosas pezas bordadas e obras pictóricas do autor que dá nome ao espazo, nado en Lagartera en 1911 e finado en 1983.

### Festas e celebracións 
* Corpus Christi, en xuño. Móntanse altares nas rúas e prazas para recibir á eucaristía coas mellores e máis antigas pezas de *deshilados lagarteranos*.
* El Salvador, festa patronal, a primeira fin de semana de agosto.
* El Rosario, o primeiro domingo de outubro.

## Economía 
A comercialización dos seus bordados artesanais empezou a comezos do século XX. A maior parte da economía da vila baséase nesa actividade.

## Política e goberno 
O alcalde é, dende o ano 2011, o popular José Vicente Amor Jiménez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Páxina web do concello .
* Deputación de Toledo .
Aeroporto de Nadi

O **aeroporto internacional de Nadi**  é o principal aeroporto de Fiji, ademais de ser o centro de conexións rexional máis importante das illas do Pacífico Sur. Está situado na costa da parte occidental de Viti Levu, a principal illa do país. É o centro de conexións máis importante para Fiji Airways e a súa subsidiaria Fiji Link. O aeroporto atópase a 10 quilómetros da cidade de Nadi e a 20 de Lautoka. No ano 2014 o aeroporto foi usado por un total de 1 984 898 pasaxeiros. A pesar de ser o principal aeroporto de Fiji, está bastante afastado de Suva, a súa capital, que se atopa a 192 quilómetros ao noroeste.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Josefa Ron Noya

**Josefa Ron Noya**, nada en Santiago de Compostela o 1 de maio de 1910 e finada no mesmo concello o 9 de agosto de 1996, foi unha farmacéutica galega.

## Traxectoria 
Era filla de Francisco Ron Mato e Josefa Noya Gamallo. Iniciou os seus estudos de farmacia na Universidade de Santiago de Compostela en 1928 e obtivo o grao de licenciada o 28 de xuño de 1932, coa cualificación de sobresaínte. Posteriormente, en 1948, obtivo o grao de doutora en Farmacia coa tese *La Refractometría de las leches de vaca en Galicia y su valor en la investigación del aguado de las mismas*, dirixida por Aniceto Charro Arias.

Entre 1936 e 1939 colaborou no Laboratorio de Farmacia Militar de Santiago. En 1940 foi nomeada auxiliar de clases prácticas de Química Inorgánica da Facultade de Farmacia, sendo a primeira muller profesora auxiliar dunha cátedra de farmacia en Santiago.

Traballou como axudante de Análise na Facultade de Farmacia entre 1949 e 1954 e como profesora adxunta de Análise química entre 1954 e 1955.

Tamén formou parte do persoal de laboratorio de investigación da Clínica Universitaria de Pediatría de Santiago, que estivo situada ata 1953 no edificio do Hospital Real (hoxe Hostal dos Reis Católicos)

## Obra 
* CHARRO ARIAS, A. e RON NOYA, J. (1948). "Crioscopia de las leches de vaca en Galicia y su valor en la investigación del aguado de las mismas. *Boletín de la Universidad de Santiago de Compostela,* n. 51-52, p. 173-188.
* *La refractometría de leches de vaca de Galicia y su aplicación a la investigación del aguado de las mismas*
* RON NOYA, J. "Determinación del índice de refracción de los aceites comestibles y medicinales mediante el microscopio” (1952), *Anales de Bromatología*
* RON NOYA, J. "Nueva aportación a la determinación del índice de refracción de los aceites, mediante el microscopio” (1952), C*ongreso Hispano Portugués de Farmacia*
* RON NOYA, J. "Determinación de la creatinina en la leche de vaca y sus aplicaciones a la investigación de orina en la misma" (1954), *Anales de Bromatología*

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* : 
* 
* :
María de la Concepción Carnero Valenzuela

**María de la Concepción Carnero Valenzuela**, nada en Santiago de Compostela o 6 de decembro de 1909, foi unha química galega.

## Traxectoria 
Realizou estudos superiores na Facultade de Química da Universidade de Santiago de Compostela entre 1927 e 1932. Foi unha das primeiras docentes de Ciencias na Universidade de Santiago de Compostela, xa que foi profesora axudante na materia de Química Orgánica en 1933 e de Complementos de Química en 1934. Ademais foi profesora axudante de clases prácticas no curso 1935-1936.

Tamén deu clases de Química, Física, Ciencias Naturais e Matemáticas no Colexio Nosa Señora dos Remedios, en Santiago., co que publicou os seguintes artigos:
*
* 
Logo do contacto coas relixiosas do Colexio Nosa Señora dos Remedios, rematou por entrar na orde da Compañía das Fillas da Caridade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*Pintos, Xoana (2016): "". Tese de doutoramento. Universidade de Santiago de Compostela
*
*Pintos Barral, Xoana (2021). *Tiven a chave, a bicicleta e os catro libros*. Editorial Galaxia.
### Ligazóns externas 
* María de la Concepción Carnero Valenzuela, química en Mujeres con ciencia
Irene Álvarez Veras

**Irene Lucía Álvarez Veras**, nada en Ourense o 13 de decembro de 1898 e finada en maio de 1971, foi unha odontóloga galega.

## Traxectoria 
Con 12 anos, en 1917, ingresa no Instituto provincial de Ourense e acada o título de Bacharel no ano 1922. Inicia os estudos de Medicina na Universidade de Santiago de Compostelae, en 1923, e trasládase á Universidade Central de Madrid en 1926 para especializarse en Odontoloxía na Escuela de Odontología de Madrid. Para cursar estes estudos previamente había que realizar un curso selectivo máis dous anos de Medicina e outros dous anos do que constaba a especialidade. Era unha apaixonada da súa profesión, pero ademais tiña o título de Mestra Nacional, feito que, como ela mesma dicía "coa adquisición deste título compracín os desexos de meu pai, que é un apaixonado do Maxisterio".

Foi axudante do doutor Landete en Madrid, asistíndoo tanto na súa clínica como na casa de socorro do distrito de palacio. Puido asistir as operacións maxilofaciais que este médico realizaba no Insituto Rubio, Hospital del niño Jesús. Ademais foi alumna oficial da Escola de puericultura, asistindo ás clases do médico ortodocista Mañes.. Tamén foi un dous primeiros membros da Sociedad Española de Cirugía Oral y Maxilofacial.

Tiña a súa consulta en Ourense na rúa San Miguel 18, no primeiro andar, que se anunciába como "Gabinete montado con todos os adiantos modernos". As referencias profesionais que incluía nos anuncios indicaban: Facía descontos especiais para obreiros, como indicaban os seus anuncios en *La Zarpa*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*Pintos Barral, Xoana (2021). *Tiven a chave, a bicicleta e os catro libros*. Editorial Galaxia.

### Outros artigos 
* Ruth Selbmann Kummer
* Josefina Areses
* Alicia Fernández Calvete
* María Coro Clavero
Aeroporto de Rostock-Laage

O **aeroporto de Rostock-Laage** , coñecido tamén só como **aeroporto de Rostock**, é o aeroporto de Rostock, a cidade máis grande do estado alemán de Mecklemburgo-Antepomerania, e tamén recibe o seu nome da vila de Laage, no distrito de Rostock. Opera voos ás principais cidades de Alemaña e a algúns destinos de vacacións. Ademais da súa actividade civil, a Jagdgeschwader 73 da Luftwaffe está estacionada na parte militar do aeroporto.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Ramona Vaamonde

**Ramona Vaamonde Fernández**, nada en Santiago de Compostela, o 28 de abril de 1907 e finada na mesma vila o 8 de agosto de 1997, foi unha doutora en Farmacia que destacou no eido da microbioloxía.

## Traxectoria 
### Formación 
Era filla do doutor Joaquín Vaamonde Rodríguez, médico compostelán pioneiro da Radioloxía en Galicia. Licenciouse en Farmacia pola Universidade de Santiago de Compostela en 1930 con premio extraordinario de Licenciatura e 12 sobresaíntes e matrículas de honra. En 1937 durante a guerra civil, e na súa etapa no Laboratorio de Farmacia Militar de Santiago, obtivo o título de enfermeira. Xubilouse en 1977.

## Obras 
Vencellada sempre á cátedra de Microbioloxía da Universidade de Santiago de Compostela, Ramona participou en varias publicacións:

## Recoñecemento 
*En 2023 a revista Gciencia considerouna unha das 20 mulleres de ciencia en Galicia que había que coñecer.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Blanco, Isabel (2021). *Galegas na ciencia*. Editorial Belagua. Ilustracións de María Lapido. ISBN 978-84-12-14336-2
* 
*
*
*Pintos Barral, Xoana (2021). *Tiven a chave, a bicicleta e os catro libros*. Editorial Galaxia.
Áurea María Victoria Álvarez Varela

**Áurea Álvarez Varela**, nada o 13 de xullo de 1915 en Monterroso e finada no ano 2008, foi unha científica galega, pioneira das estudantes de ciencias na Universidade de Santiago de Compostela.

## Traxectoria 
Foi filla de José Álvarez Cabana, avogado de Monterroso, e Sofía Varela Cabana, de Palas de Rei. Cursou estudos de Ciencias na Universidade de Santiago de Compostela entre 1931 e 1936. Foi profesora e deu clases en Vilalba. que coñeceu cando eran estudantes. Tivo 7 fillos: Áurea, Gerardo, Javier, José Manuel, Rafael, Lourdes e Mª Jesús.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Pintos, Xoana (2016): "". Tese de doutoramento. Universidade de Santiago de Compostela.
Dolores Lorenzo Salgado

**Dolores Lorenzo Salgado**, nada en Lugo o 10 de novembro de 1905, foi unha química galega. Foi a primeira docente na Facultade de  Ciencias da Universidade de Santiago de Compostela, xa que foi nomeada como profesora auxiliar o 15 de setembro de 1930 para a materia de Química técnica a proposta do profesor Zurimendi.

## Traxectoria 
Filla de Manuel Lorenzo Gil e de Luísa Salgado, naturais de Ourense e veciños de Lugo, fixo o exame de ingreso na Escola Normal de Mestras de Lugo en 1921 onde cursou o bacharelato dende 1921 a 1925, examinándose de varias materias en Lugo e outras no Instituto de Santiago.

Estudou na Facultade de Ciencias de Santiago (sección Química) dende 1925 a 1930 cun expediente salientable. Simultaneou os estudos de Química e Farmacia. Realizou o exercicio de reválida para obter o grao de licenciada o 6 de maio de 1931, obtendo a cualificación de sobresaínte.

No ano 1939 solicitou traslado de expediente á Facultade de Farmacia de Madrid. Foi unha das cinco primeiras mulleres galegas que publicaron na revista *Anales de la Sociedad Española de Física y Química* nun momento no que o número de publicacións por parte de mulleres na revista procedía fundamentalmente da Universidade Central e so outras cinco mulleres publicaban dende as universidades periféricas.

Publicou en *Anales de la SEFQ*, xunto con Isidro Parga Pondal, en 1930, un traballo titulado *Sobre la presencia de la Magnetita y de la Ilmenita en las arenas de las playas gallegas*, enviado dende o Laboratorio de Química Analítica da Facultade de Ciencias de Santiago e co que ingresou no Seminario de Estudos Galegos.

A pesar de publicar en *Anales*, Dolores Lorenzo non chegou a ser socia da SEFQ.
  
O traballo citado anteriormente foi tamén publicado no *Boletín de la Universidad de Santiago de Compostela* e relacionado no *Chemical Abstract*  baixo o título *Magnetite and ilmenite on The northwest coast of Spain*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Leonardo Docanto, Francisco J.(2013): Isidro Parga Pondal, Doutor en Ciencias. Itinerario investigador. Recuperado de http://hdl.handle.net/10347/9330
* Pintos Barral, Xoana (2016): As mulleres nos estudos experimentais na Universidade de Santiago: 1910-1960. Recuperado de http://hdl.handle.net/10347/14763
*Marco, Aurora (2020). *Irmandiñas*. Laiovento. pp. 216. ISBN 978-84-8487-466-9
*Pintos Barral, Xoana (2021). *Tiven a chave, a bicicleta e os catro libros*. Editorial Galaxia.

### Ligazóns externas 
* *Sobre la presencia de la Magnetita y de la Ilmenita en las arenas de las playas gallegas*
Río Castro, ría de Ares

O **río Castro**, tamén coñecido como río **Ventín**, **Dana**, dos **Frades** ou **rego de Laraxe**, é un rego localizado no concello de Cabanas (A Coruña), que no seu curso baixo serve de límite entre o devandito concello e o de Fene.  

## Percorrido 
Coa excepción do río Eume e o río Belelle, o río Castro constitúe o curso de auga máis extenso de Cabanas, así coma o único dos citados que transcorre integramente dentro do seu territorio. 

Posee dúas orixes, atopándose a primeira na parroquia do Salto e a segunda no lugar de Relousada, na parroquia de Laraxe, (ambas no municipio de Cabanas), conformando ambas un rego de pequeno tamaño pero de caudal abondo, ao recoller auga de mananciais e brañas dos cumios próximos.

Descende por unha pequena aba na parroquia de Laraxe, e atravesa a N-651, á altura da igrexa de San Mamede, na coñecida coma curva do Gaiteiro e bordea o cemiterio parroquial, para posteriormente formar un pequeno val con fértiles veigas sobre o que transcorre o viaduto da AP-9. Neste intre o río xa formou o seu curso medio, unha vez entrado na parroquia de Porto. O  mencionado val e as veigas que rega o río dan nome aos lugares do Val e A Veiga, estando emplazado neste último lugar unha área recreativa e o campo de fútbol municipal.

No seu percorrido por esta parroquia, é aproveitado por varios muíños (entre os 34 que en total abastece), entre eles atópanse os do Batán, tralo cal o río recibe o nome de río do Ventín, atravesando un muíño homónimo. A continuación prosegue o seu percorrido ata chegar ao antigo muíño sucursal do Priorado de Porto (actualmente coñecido coma Muíño de Cabada), preto da igrexa de San Martiño de Porto​, onde segundo a tradición oral, recibe tamén o nome de río dos Frades. Continúa atravesando a ponte da estrada AC-122, e prosigue o seu percorrido bordeando a ladeira norte do castro das Modias (de onde se cre que procede o torque de San Martiño), que lle da outra das súas denominacións, para finalizar descendendo por un pequeno val ata desembocar nas augas da ría de Ares, na praia de Río Castro, onde daba servizo a un muíño de mareas coñecido como muíño de Maré​, actualmente en estado ruinoso, facendo de fronteira natural entre os termos municipais de Cabanas e Fene.

[miniatura|O río Castro bordeando a ladeira norte do [castro das Modias, no lugar da Costa, en San Martiño de Porto, Cabanas. ]]

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Ríos de Galicia
*Castro das Modias
*Priorato de Porto
Castro das Modias

**Castro das Modias** é un castro de outeiro fortificado situado no concello de Cabanas.

. Actualmente no Museo Arqueolóxico e Histórico Castelo de Santo Antón.]]
Está situado nunha península de forma case oval. O río Castro fai de defensa natural. Polo norte o terraplén chega ata o río. O castro está cortado polo oeste pola trincheira do tren. O recinto central mide uns 80 por 100 metros. Está arrodeado por un terraplén rematado nun muro de terra dun metro de altura no interior e de dous a catro metros no exterior; o muro desaparece case na súa totalidade na cara norte.
A croa está dividida en parcelas empregadas como plantación de eucaliptos e prados.

Nas Modias achouse o torque de Porto que foi adquirido pola Deputación da Coruña en 1868, consérvase actualmente no Museo Arqueolóxico e Histórico Castelo de Santo Antón.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castros de Galicia
* Cultura castrexa
* Arco Ártabro

### Ligazóns externas
María Rosario Aida Méndez Miaja

**María Rosario Aida Méndez Miaja**, nada en Santiago de Compostela o 17 de xuño de 1930, é unha científica galega.

## Traxectoria 
En xuño de 1956 presentou a súa tese de doutoramento *Contribución al estudio de los alcaloides en los Adenocarpus*, dirixida por Ignacio Ribas Marqués, unha das primeiras teses lidas na Facultade de Ciencias da Universidade de Santiago de Compostela.

Traballou no Instituto Nacional de Química y Física (Edificio Rockefeller) en Madrid e no Instituto de Productos Lácteos do CSIC en Arganda del Rey. En 1991 foi nomeada como funcionaria de carreira da escala de Profesores de Investigación do CSIC, no Instituto de Estudos Avanzados das Illas Baleares (Palma).

Destacou polas súas publicacións no ámbito da bibliometría en España.

## Obras 
**Dinámica de la investigación multidisciplinar sobre nuevos materiales en España: un análisis bibliométrico* (CINDOC, 1993). ISBN 8400073452

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* (2015): 
*Pintos Barral, Xoana (2021). *Tiven a chave, a bicicleta e os catro libros*. Editorial Galaxia.
Darius Johnson-Odom

**Darius Earvin Johnson-Odom**, nado o 28 de setembro de 1989 en Raleigh, Carolina do Norte, é un xogador de baloncesto estadounidense que xoga no Orléans Loiret Basket da LNB Pro A.

## Traxectoria profesional 
Johnson-Odom foi elixido na 55ª posición do Draft da NBA de 2012 polos Dallas Mavericks, e foi traspasado inmediatamente ós Los Angeles Lakers. Durante a tempada 2012-13, Johnson-Odom foi asignado varias veces ós Los Angeles D-Fenders, afiliado da NBA D-League dos Lakers. O 7 de xaneiro de 2013, foi cortado polos Lakers.

O 14 de marzo de 2014, asinou un contrato de dez días cos Philadelphia 76ers. O 24 de marzo de 2014, tras expirar o contrato, os Sixers decidiron non ofrecerlle un segundo contrato dez días.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com  
* Estatísticas en BasketballReference.com  
* Perfil en Euroleague.net
Beatriz Gimeno

**Beatriz Gimeno Reinoso**, nada en Madrid o 9 de maio de 1962, é unha política e activista española en favor dos dereitos LGBT. Desde xuño de 2015 é deputada por Podemos da X Lexislatura da Asemblea de Madrid e responsable da área de igualdade de Podemos na Comunidade de Madrid. Foi presidenta da Federación Española de Lesbianas, Gays, Transexuales y Bisexuales entre 2003 e 2007, período no que se aprobou o matrimonio entre persoas do mesmo sexo en España e Madrid foi elixida como sede do Europride 2007.

## Traxectoria
Beatriz Gimeno estudou Filoloxía semítica. Beatriz Gimeno é colaboradora de diversos medios de comunicación, como o diario dixital *El Plural*.

### Traxectoria política 
Nas eleccións autonómicas de Madrid celebradas en 2015 Gimeno concorreu como número 4 nas listas de Podemos, e acadou un escano como deputada ao Parlamento de Madrid. En febreiro de 2017 liderou xunto a Miguel Urbán a lista da corrente Anticapitalistas para as primarias de Podemos.

## Posturas
### Feminista lesbiana 
Gimeno sinalou a existencia dun 'machismo gay' dentro do movemento homosexual, debido ao cal as mulleres serían 'dobremente discriminadas' pola súa condición de lesbianas e mulleres. Publicou diversas obras especializadas sobre o tema do feminismo lésbico e pronunciouse en numerosas ocasións en contra da legalización da prostitución, denunciando a mercantilización e o neoliberalismo sobre os corpos das mulleres.

### Matrimonio entre persoas do mesmo sexo en España 
Durante a tramitación da lei para aprobar en España o matrimonio entre persoas do mesmo sexo, Gimeno, como Presidenta da FELGTB, arremeteu contra a postura do Partido Popular e da igrexa católica, que se opuñan de forma frontal á regularización das parellas homosexuais. A FELGTB convocou unha manifestación multitudinaria, coincidindo coa celebración do día Internacional do Orgullo LGBT, para celebrar a aprobación da nova lei.

## Vida persoal 
Tras unha relación dunha década coa tamén activista FELGTB Boti García Rodrigo, casaron en decembro de 2005. Á voda -oficiada por Inés Sabanés, coa participación do concelleiro do PSOE Pedro Zerolo e do PP Luis Asua- asistiron 110 persoas, entre elas o coordinador xeral de IU Gaspar Llamazares, a secretaria de Estado de Cooperación Internacional Leire Pajín, o Defensor do Poblo (Ararteko) do País Vasco Íñigo Lamarca, a escritora Almudena Grandes e o poeta Luis García Montero. Gimeno ten un fillo nado na década de 1980.

## Obra 
**Primeras caricias: 50 mujeres cuentan su primera experiencia con otra mujer* (Ediciones de la Tempestad, 2002)
**¿Seré lesbiana?* (Cyan, 2004; con Boti García Rodrigo)
**Su cuerpo era su gozo* (Foca, 2005)
**La liberación de una generación: historia y análisis político del lesbianismo* (Gedisa, 2006)
**La luz que más me llama* (Olifante, 2009)
**Deseo, placer* (InÉditor, 2009)
**La prostitución* (Bellaterra, 2012)

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* www.beatrizgimeno.es Web persoal
Kisamor

**María Jansson**, coñecida historicamente como ***Kisamor*** (A Nai de Kisa), nada en Örebro o 30 de xullo de 1788 e finada en Östergötland o 27 de febreiro de 1842, foi unha doutora de medicina natural sueca, unha das máis notables e celebres médicas do século XIX en Suecia. Foi tamén un exemplo prominente de curandeira no seu país. O seu nome é María Jansson, pero foi coñecida como Kisamor ("Nai de Kisa")  polo sitio onde traballou.

## Traxectoria
Nada en Örebro, na parroquia de Hardemo, como a cuarta filla dun matrimonio de labregos: Johan Johansson e Kerstin Nilsdotter. Seu pai era ademais curandeiro, polo que tivo un desexo temperán de seguir na profesión do seu pai. Traballou como curandeira de forma esporádica dende os trece anos ata que o pai forzou o seu casamento co labrador Anders Olsson en decembro de 1807.

Viviu un matrimonio infeliz. En 1810, logo de que súa primeira filla morerra ao pouco de nacer, marchou da casa.

Daquela traballaba como doutora en medicina natural e gañaba a vida visitando e coidando xente. Tiña unha gran reputación no seu traballo e era considerada unha especialista en cancro e tuberculose.

En 1813 acudiu á parroquía de Horn para tratar a Nils Wibjbmsson,  que se dicía que tiña cancro e conseguiu sanalo. Desta maneira coñeceu as irmás Hellwegh, parentes de Wibjbmsson, que a invitaron a asentarse nunha granxa en Flytthem

Non hai moitas fontes primarias sobre a súa biografía, pero a tradición popular atribúelle ter tratado con éxito o rei e o príncipe da Coroa. Segundo unha investigación realizada polo Sundhetskollegium (Consello de médicos)  semella que tiña unha especie de licenza médica. Porén, a licenza nunca foi confirmada e a veracidade desta historia fica aínda en discusión. Se a historia resulta ser certa, faría dela unha personaxe única, xa que a profesión de médica estivo prohibida ao sexo feminino en Suecia ata 1870.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Lovisa Aarberg
* Ingeborg i Mjarhult

### Bibliografía 
*
* Tallmo, Karl Henrik (1972). *Kisamor: Läkarinna där vetenskapen knappt mer hoppas* (Kisamor : Doutora onde a ciencia xa non ousa esperanza) 
* Höjeberg, Pia (1990). *Kisamor*

### Ligazóns externas 
* 
*
Balbina López Somoza

**Balbina López Somoza**, nada en Eiré (Pantón) en 1910 e finada no Saviñao o 16 de xullo de 1985, foi unha farmacéutica galega.

## Traxectoria 
Era filla dun labrego e dunha ama de casa. Foi interna no colexio das Calasancias de Monforte de Lemos, máis tarde pasou a Ourense e, en 1928, principou e culminaría (1934) os seus estudos de Farmacia na Universidade de Santiago, tras a reforma legal de 1910 que lles permitía ás mulleres o acceso libre á Universidade en España e converteuse nunha das primeiras científicas luguesas.

En 1937 comprou a súa primeira farmacia en Ferreira. En 1939 trasladouse a Escairón, onde abriu unha farmacia; de igual maneira, habilitou un local de emerxencias para a poboación da montaña en Currelos.

Marchou a Madrid aprender Análise e, á volta, exerceu como inspectora farmacéutica municipal, analizando a auga da traída de Escairón.

## Vida persoal 
Casou con Manuel Alfonso Núñez, pai de dúas fillas dun matrimonio anterior e co que tería un único fillo (tamén Manuel). Foi unha entusiasta das viaxes, e coñeceu Xapón, o Brasil e diversos países de Europa.

Está soterrada no cemiterio municipal do Saviñao.

## Recoñecementos 
Foi nomeada Muller Pioneira Farmacéutica no IV Certame Mulleres de Lemos, organizado polo colectivo Lemos Le. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
* Fernández García, Isabel (2021). Pioneiras de Ciencias de Lugo . Editorial: Asociación Colectivo Egeria ISBN 978-84-09-31713-4.
### Ligazóns externas 
* Núñez Álvarez, Lucía. [https://drive.google.com/file/d/0B3alieqpHILXNG4xTkN0a3I4Wkk/view ].
* *O colectivo Lemos Le homenaxeou á farmacéutica do Saviñao Balbina López Somoza no IV Certame Mulleres de Lemos*, na páxina web Encomún.es.
Elisa Díaz

**Elisa Susana Agustina Díaz Riva**, nada en Santiago de Compostela o 22 de agosto de 1914, foi unha química galega.

## Traxectoria 
Foi filla de Nicolás Díaz López, profesor de Latín e director do Instituto de Santiago (nado en maio de 1871 en Lugo,) e de Sabina Riva Moscoso (nada en 1880 en Ferrol.) Tivo tres irmáns que estudaron na universidade compostelá: Manuel e Nicolás Antonio, que fixeron Medicina, e María Vitoria, que estudou Filosofía e Letras e foi mestra e inspectora de Primeira ensinanza en Oviedo. María Vitoria, ademais, sería unha das pensionistas da JAE.

Elisa estudou o bacharelato no Instituto de Santiago xunto con Natividad Mejuto Larrauri, quen sería unha das súas grandes amigas na facultade. Entre 1930 e 1934 realizou os seus estudos na Facultade de Ciencias (Sección Química), acadando o grao de licenciada, tras o que conseguiu unha bolsa na facultade de Ciencias. Traballou como axudante de clases prácticas da materia Física Experimental durante 1934 e 1935 na Facultade de Ciencias e como axudante interina no Instituto de Santiago.

Unha vez rematada a carreira foi Axudante de Laboratorio de Bioloxía xunto ao profesor Luís Iglesias (1935) e tamén no Laboratorio de Física (1935 e 1936), baixo a dirección de Mariano Zurimendi. Elisa e o seu marido marcharon ao exilio no buque *Ipanema*, chegando ao porto de Veracruz, en México, o 7 de xullo de 1939,, país no que pasaron o resto da súa vida.

Nese país americano Elisa completou a súa preparación estudando na Universidade Feminina a carreira de Técnica en Laboratorios Clínicos. Traballou como profesora de Química xeral, Química inorgánica e Química orgánica en escolas secundarias de México, así como no Instituto Hispano-Mexicano Ruiz de Alarcón, creado polas JARE para os fillos dos exiliados españois. Tamén se dedicou á Filosofía esotérica, formando parte dunha asociación teosófica e escribiu "*Los caminos de la vida y de la muerte*".

## Vida persoal 
Elisa Díaz e Laureano Poza tiveron tres fillos: Joaquín (nado o 23 de abril de 1941) e as xemelgas Elisa Vitoria e Pilar (1945) Poza Díaz.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  
* 
* ,  
*
Castro de Pico do Castro

**Coto do Castro** ou **Castro do Salto**, é un castro de cumio fortificado do concello de Cabanas.

Ten forma ovalada. Cun eixo maior de N-S duns 90 metros e 60 m no eixo L-O, con dobres defensas completas duns 5 metros de alto. O antecastro sitúase ao NL duns 60 metros de ancho e un 30 m de longo onde se sitúa o acceso ao castro. O castro ten vistas á ría de Ares.

## Etimoloxía 
Na documentación do Tombo de Caaveiro rexístrase como Castrum Carivio/Carivi/Carive. Este segundo substantivo, de probable orixe britónica (*kar 'forte' + hivin 'teixo'), foi elidido na Idade Media en favor do xenérico latino. Así, a denominación popular actual é O Castro ou Coto do Castro.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castros de Galicia
* Cultura castrexa
* Arco Ártabro
Rebeca Atencia

**Rebeca Atencia**, nada en Ferrol en 1977, é unha veterinaria e primatóloga galega. É a directora do Centro de Rehabilitación de Chimpancés de Tchimpouga, na República do Congo, dependente do Instituto Jane Goodall.

## Traxectoria 
Pasou a infancia en Serantes. Logo estudou veterinaria na Universidade Complutense de Madrid.

No ano 2005 comezou a colaborar na ONG Help Congo nun proxecto de reintrodución de primates feridos no Parque Nacional de Conkouati Douli, na República do Congo.

Levaba 10 meses nesa reserva cando recibiron a visita da primatóloga Jane Goodall, na altura a maior primatóloga do mundo. Goodall fixóuselle no traballo e propúxolle dirixir o centro de rehabilitación de Tchimpounga, situado non moi lonxe de alí, 50 km ao norte de Pointe-Noire, xa no departamento de Kouilou. Nese centro, fundado en 1992, coidan e protexen uns 150 chimpancés e bonobos procedentes de capturas ilegais, co propósito de volvelos á selva. Ao mesmo tempo desenvolven un labor de educación e sensibilización sobre estes animais dirixida á poboación da zona e realizan estudos zoolóxicos, como o que Atencia dirixiu sobre cardioloxía dos chimpancés, analizando as diferenzas entre os electrocardiogramas de chimpancés e humanos.

## Honras 
* 2019: O Concello de Ferrol concedeulle o **Premio 8 de Marzo** no ano 2018 "en recoñecemento ao seu traballo e impecable traxectoria".
* 2018: A revista Newsweek escolleuna como unha das **20 mulleres do futuro** no ano 2018

## Vida persoal 
A súa parella, o madrileño Fernando Turmo, traballa como director de comunicación para o Instituto Jane Goodall. Ten un fillo que se chama Kutú.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Claramunt, T. (2013): "Científicas españolas por el mundo" 
### Ligazóns externas 
* Entrevista Girl Stem 2020
Castro de Piñeiros

**Castro de Piñeiros** é un castro de cumio fortificado do concello de Cabanas.

É un castro de forma ovalada, co eixo maior orientado ao NL-SO. O eixo maior mide uns 90 metros e o menor 60 metros. Te unha soa liña defensiva monumental con zonas de máis de 10 metros de alto. Ten un só acceso á croa que está elevada respecto á base inferior das defensas.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castros de Galicia
* Cultura castrexa
* Arco Ártabro
### Ligazóns externas