open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Rainier Fog

***Rainier Fog*** é o sexto álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo Alice in Chains, publicado o 24 de agosto de 2018 a través do selo BMG, sendo o seu primeiro coa discográfica. O título está inspirado no monte Rainier, un volcán que domina a área metropolitana de Seattle-Tacoma, e a canción do título é un tributo á escena musical de Seattle. Trátase do terceiro disco do grupo con William DuVall como vocalista, compartindo tarefas de cantante con Jerry Cantrell. Foi parcialmente gravado no Studio X de Seattle (anteriormente Bad Animals Studios), o mesmo onde gravaron o seu álbum de 1995 *Alice in Chains*. *Rainier Fog* tamén é a terceira colaboración de Alice in Chains co produtor Nick Raskulinecz.

Os temas "The One You Know", "So Far Under" e "Never Fade" publicáronse como sinxelos para promover o álbum. Tamén foi número 1 nas listas *Top Rock Albums*, *Alternative Albums* e *Hard Rock Albums*, tamén da Billboard.

## Antecedentes e gravación 
En agosto de 2015 o baixista Mike Inez dixo nunha entrevista que Alice in Chains estivera "tirando riffs para un novo disco". Preguntado sobre se a banda gravara algún material nunha entrevista coa emisora de radio de Detroit WRIF en xuño de 2016, o vocalista William DuVall dixo que aínda era cedo e que o grupo probablemente falaría sobre iso nos seguintes meses, despois de rematar a xira con Guns N' Roses.

En xaneiro de 2017 Mike Inez dixo nunha entrevista que a banda comezara a traballar nun novo álbum. Falando con *Good Celebrity* o 1 de maio de 2017, o guitarrista e vocalista Jerry Cantrell revelou que Alice in Chains regresaría ao Studio X (antes Bad Animals Studios) de Seattle para gravar un novo álbum no seguinte mes.

No mes de xuño de 2017 Mike Inez revelou que a banda aínda non asinara cunha discográfica, tendo rematado o seu anterior contacto por dous discos con Universal Music Group. Inez recordou que o grupo financiara o seu álbum de 2009 *Black Gives Way to Blue*, polo que non estaban demasiado preocupados por non ter aínda selo. As sesións foron dirixidas por Nick Raskulinecz, Durante unha aparición no programa de televisión *Fantasy Live* o 19 de setembro, Cantrell dixo que a banda estivera traballando todo o verán compoñendo música e agardaban que algo puidese aparecer no ano seguinte.

En decembro de 2017 o disco foi cualificado por Ultimate Guitar como o número 2 da súa lista dos 25 álbums máis agardados de 2018.

O 11 de xaneiro de 2018 o producer Nick Raskulinecz anunciou a través de Instagram que o traballo estaba case rematado e que só quedaba un día máis de gravación.

Durante unha entrevista con Guitar World publicada o 11 de abril, Jerry Cantrell dixo que o álbum gravouse en catro estudios.

Cantrell dixo que usou "moito material estándar antigo", as súas guitarras G&L e Les Paul, e o seu amplificador *signature* Dave Friedman ‘Double J’.

Na sala de prensa da cerimonia de inclusión do Salón da Fama do Rock o 14 de abril de 2018 Cantrell revelou que Alice in Chains asinara recentemente con BMG, e que remataran de mesturar o seu novo álbum.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Clasificación Nacional de Actividades Económicas

A **Clasificación Nacional de Actividades Económicas** (**CNAE**) de España é un organismo que permite a clasificación e agrupación das unidades produtoras segundo a actividade que exercen de cara á elaboración de estatísticas.

A última actualización da CNAE entrou en vigor o 1 de xaneiro de 2009, segundo o disposto no Real Decreto 475/2007, de 13 de abril de 2007, polo que se aprobou a Clasificación Nacional de Actividades Económicas 2009 (CNAE-2009) e que se comezou a aplicar, con carácter xeral, a partir do 1 de xaneiro de 2009.

A estrutura da CNAE-2009 está baseada en catro niveis de clasificación: sección, división, grupo e clase, con epígrafes identificativos mediante un código alfanumérico dun, dous, tres e catro díxitos, respectivamente.

## Normativa europea CNAE 
A Clasificación Nacional de Actividades Económicas (CNAE)-2009, resultante do proceso internacional de revisión denominado "Operación 2007", foi elaborada segundo as condicións recollidas no Regulamento CE 1893/2006 de aprobación da Nomenclatura estatística de actividades económicas da Comunidade Europea (NACE) Rev.2.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* CNAE no Instituto Nacional de Estadística.
* CNAE-2009 .
* Empresas dentro do CNAE.
* Introdución á CNAE-2009.
* Correspondencia CNAE-93 Rev.1 con NACE.
* Correspondencia NACE Rev.2 con CNAE-93.
* Localizador de códigos cnae.
Duane G. Carey

'''Duane Gene 'Digger' Carey''' é un astronauta estadounidense que participou na misión STS-109. Pasou un total de 10,92 días no espazo.

## Traxectoria
Cameron naceu o 30 de abril de 1957 en Saint Paul, Minnesota. É graduado en enxeñería aeroespacial e mecánica pola Universidade de Minnesota-Minneapolis en 1981 e 1982. Está casado con Cheryl Ann Tobritzhofer e ten dous fillos. Entre as súas afeccións están viaxar en motocicleta, o motocross, o camping e a lectura de ciencia ficción.

Foi seleccionado como candidato pola NASA en abril de 1996, converténdose oficialmente en astronauta en 1996. Formou parte da tripulación da misións STS-109 como piloto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-109
Matias Varela

**Louis Matias Karl Padin Varela**, nado en Estocolmo o 23 de xuño de 1980, é un actor sueco de pais galegos. Creceu en Södermalm ó sur de Estocolmo, e as súas interpretacións de máis sona son as de Miguel Santos en *Nya tider*, Jorge Chávez na serie *Arne Dahl*, Jorge Salcedo na terceira tempada da serie de televisión *Narcos* e Jorge Salinas nos filmes de *Snabba Cash*.

## Traxectoria 
Fillo de cambadeses, segundo as súas declaracións de pequeno non se consideraba sueco nin eles considerábano sueco, chamábanlle "cabeza negra". Conta igualmente que «ser inmigrante no norte de Europa é unha cousa complicada». Traballou dez anos de albanel e fala con fluidez sueco, galego, español e inglés.

## Filmografía
### Cine 
### Televisión 
## Notas 
## Véxase tamén
Firavitoba

**Firavitoba** é un concello colombiano que se atopa na provincia de Sugamuxi no departamento de Boyacá. Atópase a uns 77 quilómetros da cidade de Tunja, a capital do departamento e a 10&nbsp;km de Sogamoso, a capital da provincia.

## Etimoloxía 
Existen tres versións sobre a orixe do nome de Firavitoba. A primeira indica que a expresión se deriva das palabras muiscas *fiva* (vento) e *obta* (cume), e segundo iso, significa *vento do cume*; a segunda afirma que Firavitoba provén do nome dun cacique chamado Covcha Viraba.. A terceira que o seu nome se xerou dos termos muiscas Fiba (aire) e Faoa (nubes), que ó ser mal pronunciados polos españois á súa chegada terminou soando como Firavitoba.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Senado da República de Colombia (1989), *Municipios colombianos*. Bogotá: Pama Editores Ltda. 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Tunja

**Tunja** é un concello colombiano, capital do departamento de Boyacá, que se atopa sobre a cordilleira oriental dos Andes, a 130&nbsp;km ó nordés de Bogotá. É a cidade capital máis alta do país. Tunja foi construída sobre Hunza, unha das capitais da confederación muisca  o 6 de agosto de 1539. Co seu título de cidade outorgado pola coroa española, Tunja chegou a converterse nun fortín para colonos emigrantes de Castela, Estremadura e Andalucía, e un dos maiores centros administrativos, xudiciais, políticos e culturais do país. Durante o axitado período da independencia, constituíuse como capital da República de Tunja o 9 de decembro de 1811.

Tunja alberga un conxunto monumental protexido no seu Centro Histórico e declarado patrimonio da Nación en 1959. Ó longo da súa historia, Tunja foi recoñecida como un importante centro literario, científico,  cultural e histórico. É considerada como a cidade Universitaria de Colombia,  e é a sede de eventos de carácter internacional como o Festival Internacional da Cultura de Boyacá e do Aguinaldo Boyacense.

Tunja é igualmente a cidade máis segura de Colombia segundo o informe presentado polo Centro Internacional para a Prevención da Criminalidade. En canto á economía segundo o DANE, o desenvolvemento recente de infraestrutura e da industria da construción contribuíron a un aumento do PIB de 4.0% en 2014.

## Etimoloxía 
O seu nome actual derívase do termo Hunza, ou tamén *Junza* ou *Tchunza*. Nunca se lle deu oficialmente o nome de Santiago de Tunja. Esta denominación xorde da primeira división en parroquias que tivo a cidade, que a organizou na parroquia da nosa Señora das Neves, ó norte; Santa Bárbara, ó sur, e Santiago de Tunja, no centro. O patrón da cidade de Tunja e da Catedral é o Apóstolo Santiago o Maior. Por iso adquire o nome de Parroquia de Santiago de Tunja.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Senado da República de Colombia (1989), *Municipios colombianos*. Bogotá: Pama Editores Ltda. 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Istifan Bilu

**Istifan Bilu** (en ), nado en Alqux (Iraq) o 5 de setembro de 1910 e finado en Roma o 26 de novembro de 1989, foi un eclesiástico católico caldeo, bispo de Alepo dende 1959 até o seu pasamento.
## Traxectoria 
Naceu en Alqux, unha vila de maioría cristiá e asiria do norte de Iraq (entón baixo soberanía otomá, na provincia de Mosul), o 5 de setembro de 1910. Entrou na Orde Antoniana de Santo Hormisdas dos Caldeos, e o 14 de outubro de 1934 foi ordenado sacerdote.

En 1948 foi elixido superior da súa orde, cargo que ostentou até 1958. O 23 de outubro de 1959 foi elixido bispo de Alepo.

Finou en Roma o 26 de novembro de 1989, e o seu corpo foi enterrado nun mosteiro preto de Alqux.

## Obra 
*
## Notas
Cefprozil

**Cefprozil** é un antibiótico beta-lactámico pertencente á segunda xeración das cefalosporinas. Foi comercializado baixo o nome de *Cefzil*.

## Espectro de acción 
Cefprozil posúe actividade fronte a bacterias grampositivas (Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae e Streptococcus pyogenes) e gramnegativas (Haemophilus influenzae e Moraxella catarrhalis). Tamén ten actividade in-vitro (pero non foi avaliada a efectividade clínica) fronte a Enterococcus durans, Enterococcus faecalis, Listeria monocytogenes, Staphylococcus epidermidis, Staphylococcus saprophyticus, Staphylococcus warneri, Streptococcus agalactiae, Streptococcus grupo viridans, Citrobacter diversus, Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Neisseria gonorrhoeae, Proteus mirabilis, Salmonella spp., Shigella spp., Vibrio spp., Prevotella melaninogenicus, Clostridium difficile, Clostridium perfringens, Fusobacterium spp., Peptostreptococcus spp. e Propionibacterium spp.. En cambio, a maioría das cepas de Bacteroides fragilis son resistentes.

## Dosificación 
A dose depende da indicación clínica pero oscila entre 250 e 500 miligramos cada 12 ou 24 horas, soamente por vía oral. A dose debe ser reducida en insuficiencia renal con filtrado menor de 30.

## Indicacións clínicas 
Cefprozil non está comercializado en España. En Estados Unidos, está aprobada para a farinxite, otite media, sinusite aguda, infección respiratoria e a infección de pel e partes brandas non complicada1.

## Embarazo e lactación 
Cefprozil pertence á categoría B da FDA. Excrétase en pequenas cantidades no leite materno e descoñécese o seu efecto sobre o lactante, polo que se recomenda precaución no seu uso1.

## Notas
Eparquía católica caldea de Alepo

A **eparquía de Alepo dos Caldeos** é unha diocese da Igrexa católica caldea inmediatamente suxeita ao Patriarcado de Babilonia. En 2015 tiña arredor de 10.000 bautizados. O seu bispo dende 1992 é Antuan Audu.

## Territorio 
A eparquía ten xurisdición sobre todos os fieis da Igrexa católica caldea en Siria. A sé episcopal é a cidade de Alepo, onde está a catedral de San Xosé. O territorio está organizado en 10 parroquias.

## Historia 
Unha comunidade caldea estaba xa presente a comezos do século XVI. En 1723 o patriarca caldeo Xosé III obtivo do goberno otomán un firmán que recoñecía a súa xurisdición sobre os fieis caldeos da cidade. O número de fieis, porén, foi sempre moi reducido, e a comezos do século XX a comunidade tan só chegaba ás 250 persoas. En 1901 o papa León XIII autorizou a creación dunha vigairía patriarcal, directamente dependente do patriarca.

A eparquía actual foi erixida coa supresión da eparquía da Alta Mesopotamia o 3 de xullo de 1957 coa bula *Quasi pastor* de Pío XII, atendendo á petición feita polo Sínodo da Igrexa caldea; na mesma bula facíaa sufragánea do patriarcado de Babilonia, igualaba os seus límites aos de Siria, estabelecía a sé en Alepo, e designaba a Paolo Pappalardo para ocuparse do estabelecemento da nova xurisdición.

## Episcopoloxio 
;Bispos de Alepo dos Caldeos
*Bulus Xaikhu (28 de xuño de 1957 - 13 de marzo de 1959, confirmado como patriarca de Babilonia).
*Istifan Bilu, O.A.O.C. (23 de outubro de 1959 - 26 de novembro de 1989, finado).
*Antuan Audu, S.I. (18 de xaneiro de 1992 - actualidade)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org
* Perfil en GCatholic.org
Cogua

**Cogua** é un concello do departamento de Cundinamarca (Colombia) que se atopa na provincia de Sabana Centro, a 34 quilómetros de Bogotá. Cogua é coñecido principalmente polo Encoro do Neusa, lugar frecuentado para acampar e practicar deportes acuáticos.

## Toponimia 
O topónimo «Cogua», en lingua muisca significa «apoio do cerro»,  segundo o dicionario de Acosta Ortegón.

## Historia 
Cando o oidor Luis Enríquez fundou Zipaquirá por auto de 17 de xullo de 1600, agregou e poboou en devandita poboación ós indios de Cogua, Némeza e Peza. O traslado ó novo Zipaquirá non se cumpriu, pois en agosto de 1604 foi a visitalos no seu asentamento orixinario o oidor Lorencio de Terrones, quen reuniu en Cogua ós de Némeza e Peza formando unha soa vila, na cal mandou facer igrexa por comisión da Real Audiencia, sendo por conseguinte esta data a de fundación do actual concello.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Cefixima

**Cefixima** é un antibiótico beta-lactámico pertencente á terceira xeración de cefalosporinas. Foi comercializada baixo os nomes de *Suprax* e *Denvar*.

## Espectro de acción 
Cefixima é activa fronte a bacterias grampositivas: Streptococcus pneumoniae e Streptococcus pyogenes. Tamén é activa fronte a gramnegativos: Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Escherichia coli, Proteus mirabilis e Neisseria gonorrhoeae. 
Presenta actividade in-vitro, pero non avaliada a eficacia clínica, fronte a Streptococcus agalactiae, Haemophilus parainfluenzae, Proteus vulgaris, Klebsiella pneumoniae, Klebsiella oxytoca, Pasteurella multocida, Providencia spp, Salmonella spp, Shigella spp, Citrobacter amalonaticus, Citrobacter diversus e Serratia marcescens.

## Indicacións clínicas 
Cefixima está aprobada para as seguintes indicacións clínicas:
* Infección urinaria non complicada
* Otite media
* Farinxite por Streptococcus pyogenes
* Bronquite aguda ou exacerbación aguda de bronquite crónica.
* Gonorrea

## Dosificación 
Unicamente existe formulación oral. A dose estándar é de 200 a 400 miligramos cada 12 ou 24 horas. A dose debe ser axustada en insuficiencia renal grave (filtrado menor de 10) e en poboación pediátrica.

## Embarazo e lactación 
Cefixima atópase na categoría B da FDA de fármacos durante o embarazo. Descoñécese se se excreta no leite materno, polo que se recomenda suspender a lactación mentres se tome cefixima.

## Efectos secundarios 
Semellantes ao resto de cefalosporinas, destacan as molestias gastrointestinais e a diarrea.

## Notas
Encoro do Neusa

O **encoro do Neusa** é unha fonte de abastecemento para consumo humano nos acuedutos de Cogua e Zipaquirá. Cumpre a función de controlar as inundacións na sabana de Bogotá mediante o control dos caudais máximos na conca do río Neusa e regulalos durante a tempada seca.  O encoro é coñecido polo servizo que presta a Cundinamarca  e tamén polo turismo que xera o parque.

O parque do encoro do Neusa atópase a unha altura de 3000 msnm con temperaturas medias de 10&nbsp;°C, esta área presenta dous períodos de inverno, a primeira nos meses de abril, maio e xuño e a segunda nos meses de outubro e novembro .

Dentro da área do parque desenvólvense ambientes especiais para o hábitat de diferentes especies de fauna entre as que se poden atopar borgo, e diferentes especies de animais silvestres, ademais do gran cultivo de troitas que se poden pescar.

## Historia 
miniatura|Torre medidora do Neusa.
A construción do encoro comezou como un proxecto de xeración de enerxía eléctrica para os concellos de Zipaquirá, Tocancipá, Gachancipá, Cogua e as salinas de Zipaquirá. Posteriormente, a Concesión Salinas do Banco da República decidiu adiantar un proxecto de aproveitamento múltiple, que comprendía o abastecemento de auga para Bogotá, Zipaquirá e concellos veciños; regulación do río Bogotá e a xeración de enerxía, propósito que foi posteriormente desbotado.

Os estudos do encoro comezaron en agosto de 1948 e a construción das obras comezou en 1949 e rematou nos primeiros meses de 1952. Tanto os estudos como a construción foron executados pola firma norteamericana Winston Brothers & Company. En 1962 o lote foi entregado a CAR para o seu manexo e administración.
Villa de Leyva

**Villa de Leyva** é un concello colombiano que se atopa na provincia de Ricaurte do departamento de Boyacá. Está situado a 40 km ó oeste de Tunja, capital do departamento. Foi fundado en 1572 co nome de Villa de Santa María de Leyva e recoñecida como monumento nacional en 1954. Caracterízase por conservar a súa arquitectura de estilo colonial, e polas súas variadas paisaxes rurais que van dende a zona de páramo cos seus nacementos e reservorios de auga até a zona desértica. Salienta tamén a súa enorme praza principal, empedrada (área de 1,4 ha) que se atopa arrodeada por vellos edificios coloniais. É considerada unha das vilas máis fermosas de Colombia, sendo o vila e os seus arredores un dos destinos turísticos máis importante no país. A Villa de Leyva chégase por vía terrestre a través de estradas que a comunican con Tunja (capital do departamento de Boyacá), con Chiquinquirá, Arcabuco e Santa Sofía (Boyacá).

## Xeografía 
O concello de Villa de Leyva conta con 128&nbsp;km², atópase sobre a cadea montañosa chamada cordilleira oriental que forma parte dos Andes, na rexión central do departamento de Boyacá, nunha zona montañosa que rodea un val coñecido dende épocas precolombianas chamado inicialmente polo indíxenas val de Zaquencipá, logo val de Monquirá e que ocupa a provincia de Ricaurte. A vila áchase a 2.143 msnm.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Senado da República de Colombia (1989), *Municipios colombianos*. Bogotá: Pama Editores Ltda. 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Scott Carpenter

**Malcolm Scott Carpenter** foi un astronauta estadounidense que pilotou unha cápsula Mercury durante a misión Mercury-Atlas 7. Pasou un total de 4 horas e 56 minutos no espazo.

## Traxectoria
Carpenter naceu o 1 de maio de 1925 en Boulder, Colorado, e faleceu o 10 de outubro de 2013 aos 88 anos. Era graduado en enxeñería aeronáutica pola Universidade de Colorado en 1949, o mesmo ano no que entrou na Armada dos Estados Unidos. Participou na Guerra de Corea como piloto no Escuadrón Seis. Posteriormente estudou na Escola Naval de Pilotos de Proba de Patuxent River, Maryland, en 1954, e fixo voos de proba de diversas aeronaves.

Foi seleccionado pola NASA como un dos sete astronautas Mercury orixinais o 9 de abril de 1959. Tras un adestramento intensivo foi, en primeiro lugar, o astronauta substituto de John Glenn para a misión Mercury-Atlas 6, e logo foi o elixido para a seguinte misión, o segundo voo orbital dun astronauta americano. A engalaxe tivo lugar o 24 de maio de 1962, e tras pilotar a súa cápsula Aurora 7 durante tres voltas á Terra, amarou no océano Atlántico. O voo durou un total de 4 horas e 46 minutos.

Carpenter non volvería ao espazo, pero participou no programa SEALAB II da Armada e foi nomeado pola NASA Asistente Executivo do Director do Centro de Voos Espaciais Tripulados. Tamén tivo parte no adestramento dos astronautas do proxecto Apollo. En 1967 foi asignado como Director de Operacións de Acuanautas durante o experimento SEALAB III. Retirouse da Armada en 1969, fundando Sear Sciences, Inc., unha firma para o desenvolvemento de programas dirixidos a un mellor uso dos recursos mariños e a mellorar a saúde do planeta, chegando a traballar intimamente con Jacques-Yves Cousteau e os membros do Calypso. Axudou no deseño de equipamento para mergullo e natación. Escribiu dúas novelas, ambas ambientadas en contornas mariñas. Faleceu o 10 de outubro de 2013.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Mercury-Atlas 7
Xamuil Xauris

**Xamuil Xauris** (en ), nado en Tesqopa (Iraq) o 25 de xaneiro de 1909 e finado o 14 de xuño de 1981, foi un eclesiástico católico caldeo, arcebispo de Urmia dende 1974 até o seu pasamento.
## Traxectoria 
Naceu en Tesqopa, unha vila de maioría cristiá e asiria do norte de Iraq (entón baixo soberanía otomá, na provincia de Mosul), e pertencente á eparquía de Alqosh, o 25 de xaneiro de 1909. Entrou na Orde Antoniana de Santo Hormisdas dos Caldeos, e o 28 de outubro de 1951 foi ordenado sacerdote.

## Notas
Música alternativa

A **música alternativa** engloba todos os tipos de música que se afastan da tendencia dominante ou dos modelos oficiais comunmente aceptados. Este tipo de música non ten trazos diferenciadores que a convertan nun estilo musical único e recoñeocíbel, senón que agrupa un amplo número de xéneros musicais que se afastan da música comercial ou industrial e que teñen cada un as súas características propias.
Este termo abrangue un gran número de subxéneros, entre os que destacan o rock alternativo, o grunge, o indie, a world music, a New Wave ou a música folk, Rap alternativo, entre outros. No entanto, os artistas representativos da música alternativa non sempre se encadran dentro do mesmo subxénero, senón que cada unha das súas composicións pode corresponder a un tipo distinto de música alternativa.

A principal matización que realizan, tanto o público como os críticos, ao uso desta denominación é que o alternativo, en canto é asumido polo sistema, convértese nun produto de masas, polo que deixa de oporse ao comercial e por iso deixa de ser alternativo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Gran Premio de Francia de 1998

O **Gran Premio de Francia de 1998** de Fórmula 1 celebrouse no Circuíto de Nevers Magny-Cours en Francia o 28 de xuño de 1998. Foi a oitava proba da tempada de Fórmula Un de , o 76º Gran Premio de Francia, ou o 84º Gran Prix de l'ACF. A carreira de 71 voltas gañouna o piloto alemán Michael Schumacher, pilotando un Ferrari. Foi a segunda vitoria de Schumacher da tempada. O seu compañeiro de equipo de Irlanda do Norte, Eddie Irvine, terminou en segundo lugar, co finés Mika Häkkinen terceiro nun McLaren - Mercedes, desde a pole position.

## Informes 
### Antecedentes 
A carreira foi inicialmente reducida debido a unha disputa sobre os dereitos de transmisión televisiva en Francia. Aínda que TF1 tiña os dereitos, a canle rival France 3 obtivo unha sentenza dun tribunal francés para permitir que todas as canles operasen no circuíto.

Jos Verstappen substituíu a Jan Magnussen no equipo de Stewart durante o resto da tempada.

### Clasificación 
Mika Häkkinen de McLaren - Mercedes logrou a pole position, superando a Michael Schumacher por 0,2 segundos. David Coulthard terceiro cualificado, e Eddie Irvine quedou cuarto. Durante a sesión de clasificación, Schumacher e Häkkinen intercambiaron o primeiro lugar, ata que Häkkinen finalmente tomou a pole.

### Carreira 
Ao comezo da carreira, Verstappen calou o seu Stewart, o que significou que houbo que reiniciar a carreira. No segundo inicio, Häkkinen foi superado por Michael Schumacher e Irvine. Schumacher entón comezou a afastarse, un segundo por volta, con Irvine sostendo os dous McLarens detrás de el. Na volta 20, Häkkinen intentou un movemento ambicioso con Irvine. O seu intento fracasou, e trompeou na trampa de grava. Non obstante, conseguiu manter o seu coche en marcha, entrando en boxes para poñer pneumáticos novos e reincorporouse en cuarto lugar. Con todo, recuperou o terceiro lugar cando Coulthard tivo problemas co seu pit stop. Coulthard entrou nos boxes, pero debido a un problema de abastecemento de combustible, tivo que facer outra volta, e despois entrar de novo aos boxes. Despois desta segunda parada en boxes, Häkkinen estaba detrás de Irvine, e Schumacher estaba na fronte. Na última volta, na curva final, Häkkinen fixo un intento de superar a Irvine, despois de que Irvine pasase moi lenta pola chicane antes da curva final. Irvine mantivo a raia a Häkkinen para ser segundo, pero só por unha décima de segundo. Con todo, ambos pilotos estaban 19 segundos por detrás de Schumacher. Despois da desgraza de Coulthard no pitlane, terminou sexto, anotando un punto para o campionato mundial. Foi o primeiro dobrete de Ferrari en 8 anos, o anterior foi no Gran Premio de España de 1990, Alain Prost e Nigel Mansell fixeran o dobrete.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira
## Posicións logo da carreira
;Clasificación do campionato de pilotos

;Clasificación no campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos na clasificación.

## Notas
## Véxase tamén
Medios Digitales de Galicia

**Medios Digitales de Galicia** é unha sociedade anónima do Grupo Voz que, canda Radio Voz Galicia e Voz Audiovisual, pasou a formar parte da sociedade limitada Medios Audiovisuales Gallegos, constituída na Coruña o día 28 de decembro de 2008. A compañía Medios Digitales de Galicia é titular dunha licenza para desenvover unha canle de televisión dixital terrestre de ámbito autonómico.

A súa sede está na rúa Gambrinus, nº 97, no Polígono industrial A Grela - Bens, A Coruña.

No ano 2006 o equipo municipal de goberno de Santiago de Compostela adxudicou dúas parcelas no solo industrial de Amio (no Polígono industrial do Tambre) a Medios Digitales de Galicia S.A. para a creación dun centro de produción de televisión dixital terrestre. O Concello santiagués valorou aspectos como as novas tecnoloxías e a creación de emprego á hora de adxudicar estes terreos.

A canle de TDT creada foi V Televisión, que comezou a emitir en probas o 9 de marzo de 2010, e deixou de funcionar o 1 de xaneiro de 2018, xusto despois das badaladas, cando a canle pasou a negro e deixou de emitir, sen mira de axuste,
 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Medios Audiovisuales Gallegos
* Grupo Voz
* V Televisión
ESSM Le Portel

O '''Étoile Sportive Saint-Michel Le Portel Côte d'Opale**, xeralmente abreviado **ESSM** ou **Le Portel''', é un club profesional de baloncesto francés con sede na cidade de Le Portel, situada na rexión da Alta Francia. Actualmente xoga na Ligue Nationale de Basket Pro A (LNB), a máxima categoría do baloncesto galo. O seu pavillón é Le Chaudron, recinto con capacidade para 3&nbsp;500 espectadores.

## Historia 
A sociedade deportiva Étoile Sportive Saint-Michel foi fundada no ano 1928, sendo o baloncesto unha das súas seccións. Durante a maior parte da súa historia competiu en categorías inferiores do baloncesto francés. Na temporada 2006−07 o equipo finaliza na segunda posición da Nationale 1, o que lle serve para ascender á LNB Pro B, segunda categoría profesional gala. Na temporada 2014−15 o ESSM consegue chegar á final da Copa de Francia tras vencer a equipos de Pro A como Le Mans, Le Havre, ASVEL Lyon-Villeurbanne e Limoges CSP, actuais campións. Na final, porén, perden por 74−87 ante o SIG Strasbourg. Na temporada 2015−16, o Le Portel consegue un fito ao ascender por vez primeira á Pro A. Na súa primeira temporada na máxima categoría o equipo consegue xogar os play-offs polo título tras finalizar sétimos en liga regular. Porén, nas eliminatorias perden en primeira rolda ante o Élan Chalon, equipo que posteriormente gaña a competición. Isto serve para que na temporada 2017–18 o equipo debute en competicións europeas, xogando a FIBA Europe Cup, na que chegan até cuartos de final, onde perden ante os Bakken Bears dinamarqueses.

### Ano a ano 
## Pavillóns 
Os seguintes son algúns dos pavillóns que ten utilizado o ESSM LE Portel como local:

* Georges Carpentier (2003–2007)
* Salle Damrémont (2007–2013)
* Lycée Giraux-Sannier (2013–2015)
* Le Chaudron (2015–presente)

## Xogadores 
### Destacados 
* Jakim Donaldson
* Shawn Huff

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Antuan Audu

**Antuan Audu** (en ), nado en Alepo (Siria) o 3 de xaneiro de 1946, é un eclesiástico católico caldeo, bispo de Alepo dende 1992.
## Traxectoria 
Naceu en Alepo, cando Siria era un mandato francés, o 3 de xaneiro de 1946. Entrou na Compañía de Xesús en 1969, estudou Literatura árabe na Universidade de Damasco até 1972, e posteriormente doutorouse pola Universidade de París III en 1979, cunha tese sobre Saki al-Arsusi. O 5 de agosto de 1979 foi ordenado sacerdote. Posteriormente completou a súa formación filosófica e teolóxica con estudos bíblicos no Pontificio Instituto Bíblico, e foi profesor de exéxese bíblica na Universidade San Xosé e na Universidade do Espírito Santo de Kaslik.

O 18 de xaneiro de 1992 foi nomeado bispo de Alepo. Recibiu a consagración episcopal de mans do patriarca de Babilonia Rafael I o 11 de outubro do mesmo ano.

## Obra 
*

## Notas
Sad Sirub

**Sad Sirub** (en ), nado en Bagdad (Iraq) o 6 de setembro de 1972, é un eclesiástico católico caldeo, bispo e visitador apostólico para os caldeos de Europa dende 2016.
## Traxectoria 
Logo de rematar os estudos de Enxeñaría aeronáutica en Bagdad, comezou estudos de filosofía no Seminario Patriarcal Caldeo. Posteriormente estudou Teoloxía na Pontificia Universidade Urbaniana, e logo de ser ordenado sacerdote o 13 de outubro de 2001, licenciouse en Filosofía pola Pontificia Universidade Gregoriana. Entre 2005 e 2006 foi párroco de San Xacobe de Bagdad, e en 2008 doutorouse en Teoloxía en Roma, e posteriormente volveu a Bagdad onde foi párroco da catedral de San Xosé de Bagdad.

O 10 de xuño de 2013 foi elixido bispo auxiliar do patriarcado de Babilonia e bispo titular de *Hirta*. Recibiu a consagración episcopal de mans do patriarca Luís Rafael I Saku o 24 de xaneiro de 2014. O 19 de novembro de 2016 substituíu a Ramsi Karmu como visitador apostólico dos caldeos residentes en Europa.

## Notas
Marta Lucía Ramírez

**Marta Lucía Ramírez Blanco**, nada en Bogotá o 4 de xullo de 1954, En 2009 renunciou ao Partido da Unidade Nacional manifestando falta de garantías para a súa candidatura ás eleccións presidenciais de 2010. En 2018, trala vitoria nas eleccións presidenciais de 2018 de Iván Duque foi nomeada vicepresidenta de Colombia.

## Traxectoria 
Foi candidata presidencial polo Partido Conservador Colombiano nas Eleccións Presidenciais do 2014, sendo a terceira candidata máis votada na primeira volta electoral co 15,52 % correspondido a 1.998.780 votos, soamente por detrás do candidato Presidente Juan Manuel Santos e do candidato polo Partido Centro Democrático Óscar Iván Zuluaga quen foi o gañador na Primeira Volta co 29 % dos votos. Na Segunda Volta electoral apoiou ó candidato opositor Óscar Iván Zuluaga quen foi derrotado con 6.905.001 votos correspondente ó 44,98 % dos votos.

En setembro de 2017 anunciou novamente que se lanzaría á presidencia, esta vez por sinaturas e renunciando ó partido Conservador debido ós escándalos de corrupción nos que están envoltos algúns dos seus líderes e por non atopar garantías para a súa candidatura. Foi precandidata presidencial apoiada polo movemento cidadán “Por unha Colombia Honesta e Forte-Marta Lucía”, participou na consulta da centrodereita gañada por Iván Duque, de quen será fórmula vicepresidencial por quedar no segundo lugar con máis dun millón cincocentos mil votos .

Marta Lucía Ramírez e o expresidente Andrés Pastrana Arango convertéronse en duros críticos do presidente Juan Manuel Santos, polo manexo dado á economía, as relacións con Venezuela e principalmente polo proceso de paz adiantado coas FARC. No plebiscito refrendatorio dos Acordos da Habana, asumiu a súa postura polo NON, coincidindo co expresidente Álvaro Uribe Vélez. Tras ser derrotada na consulta da Grande Alianza por Colombia converteuse na candidata Vicepresidencial polo Centro Democrático ás Eleccións Presidenciais do 2018.

## Notas
Beasts of No Nation (filme)

***Beasts of No Nation*** é un filme estadounidense de 2015 escrito, producido e dirixido por Cary Joji Fukunaga, que tamén fixo de director de fotografía. Conta a historia dun neno que se converte en soldado cando o seu propio país comeza unha cruenta guerra. Rodado en Ghana e protagonizado por Idris Elba, Abraham Attah, Ama K. Abebrese, Grace Nortey, David Dontoh e Opeyemi Fagbohungbe, o filme baséase na novela homónima de 2005 de Uzodinma Iweala, cuxo título provén dun álbum discográfico de Fela Kuti.

Estreouse na competición oficial do Festival Internacional de Cinema de Venecia, onde gañou o Premio Marcello Mastroianni.

O filme estreouse na sección da Presentación Especial do Festival Internacional de Cinema de Toronto de 2015, e en Netflix globalmente e nunha estrea limitada nos cinemas a través de Bleecker Street o 16 de outubro de 2015.

## Personaxes 
* Abraham Attah como Agu
* Idris Elba como Comandante
* Ama K. Abebrese como Nai
* Kobina Amissa-Sam como Pai
* Teibu Owusu Acheampong como Preacher

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en MetaCritic
Gerald P. Carr

'''Gerald Paul 'Jerry' Carr''' foi un astronauta estadounidense que formou parte da tripulación da misión Skylab 4. Pasou un total de 84,05 días no espazo.

## Traxectoria
Carr naceu o 22 de agosto de 1932 en Denver, Colorado. É graduado en enxeñería mecánica pola Universidade do Sur de California en 1954 e en enxeñería aeronáutica pola Escola Naval de Posgraduados dos Estados Unidos en 1961, e ten un máster en enxeñería aeronáutica pola Universidade de Princeton de 1962. Está casado e ten tres fillas e tres fillos. Entre as súas afeccións atópanse o mergullo, a natación, a caza, a pesca e a carpintería.

Foi seleccionado pola NASA en abril de 1966, xunto con outros 18 candidatos. Formou parte da tripulación de soporte e exerceu de CAPCOM (encargado das comunicacións) nas misións Apollo 8 e Apollo 12. En 1973 comandou a misión Skylab 4, durante a cal unha tripulación de tres homes ocupou a estación espacial Skylab e pasou no espazo un total de 84 días, 1 hora e 15 minutos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Skylab 4
*Skylab
Sonny Carter

'''Manley Lanier Jr. 'Sonny' Carter''' foi un astronauta estadounidense que formou parte da tripulación da misión STS-33. Pasou un total de 5 días no espazo e faleceu o 5 de abril de 1991 durante un accidente aéreo.

## Traxectoria
Carter naceu o 15 de agosto de 1947 en Macon, Xeorxia. Era graduado en química pola Universidade Emory en 1969, e doutorado en medicina pola mesma universidade en 1973. Estaba casado e tiña dúas fillas.

Foi seleccionado pola NASA en maio de 1984, converténdose oficialmente en astronauta en xuño de 1985. Participou na misión STS-33 como especialista de misión e pasou no espazo un total de 5 días.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-33
John Casper

**John Howard Casper** foi un astronauta e piloto de probas estadounidense que formou parte da tripulación das misións STS-36, STS-54, STS-62 e STS-77. Pasou un total de 34,41 días no espazo.

## Traxectoria
Casper naceu o 9 de xullo de 1943 en Greenville, Carolina do Sur. É graduado en enxeñería pola Academia da Forza Aérea dos Estados Unidos e en astronáutica pola Universidade Purdue. Está casado con Beth Taylor Casper e ten catro fillos.

Foi seleccionado pola NASA en maio de 1984, converténdose oficialmente en astronauta en xuño de 1985. Participou nas misións STS-36, STS-54, STS-62 e STS-77 e pasou no espazo un total de 34,41 días.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-36
*STS-54
*STS-62
*STS-77
Christopher Cassidy

'''Christopher John 'Chris' Cassidy''' é un astronauta estadounidense que formou parte da misión STS-127, a Expedición 36, a Expedición 35 e a Soiuz TMA-08M. Pasou un total de 181,96 días no espazo.

## Traxectoria 
Cassidy naceu o 4 de xaneiro de 1970 en Salem, Massachusetts. É graduado en matemáticas pola Academia da Armada dos Estados Unidos en 1993 e máster en enxeñería oceánica polo Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts en 2000. Está casado e ten tres fillos.

Foi seleccionado pola NASA en maio de 2004, converténdose oficialmente en astronauta en febreiro de 2006. Participou na misión STS-127, a Expedición 36, a Expedición 35 e a Soiuz TMA-08M e pasou no espazo un total de 181,96 días.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-127
*Expedición 36
*Expedición 35
*Soiuz TMA-08M
Gnomes

***Gnomes*** é un grupo de música de Perm, Rusia.

## Obra
*Tschak remixed
*Tschak
*Ngan!
*Roadhouse (edit)
*It's moonbow​-​time, boy

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina web
Fernando Redondo Neira

**Fernando Redondo Neira**, nado en Camporrapado (Boqueixón) en 1971, é un xornalista e investigador galego.

## Traxectoria 
É licenciado en Ciencias da Comunicación pola Universidade do País Vasco e doutor pola Universidade de Santiago de Compostela.

É membro da Asociación Española de Historiadores do Cinema así como da Asociación Galega de Investigadores da Comunicación.

O 1 de abril de 2019 foi nomeado presidente da Fundación Xosé Neira Vilas.

## Obra 
* *Carlos Velo: discurso informativo e didáctico no cine documental da II República* (Servizo de Publicacións e Intercambio Científico da USC, 2002)
* *Carlos Velo: itinerarios do documental nos anos trinta* (Xunta de Galicia, 2004)
* *Paisaxe sonoro e espazo sonoro: construción e funcións expresivas * (Servizo de Publicacións e Intercambio Científico da USC, 2013)
## Recoñecementos
* 2018: Premio Manuel Reimóndez Portela.
* 2024: gañador do Certame Literario do Concello de Ames na modalidade de Narrativa.

## Notas
The Futurist

***The Futurist*** é un álbum da banda estadounidense de noise rock Shellac, publicado en 1997 pola propia banda só para os seus amigos. O álbum foi orixinalmente usado como música para unha actuación do grupo de danza contemporánea La La La Human Steps.

Por razóns descoñecidas, *The Futurist* nunca foi publicado comercialmente. Especulouse que puido ser debido a que Shellac non estaba satisfeito co produto final. Un ano despois a banda editaría o seu segundo álbum, *Terraform*.

## Movementos
A música en *The Futurist* está dividida nun total de dez movementos. Versións compartidas a través de Internet dividiron o álbum en cinco movementos e en dúas caras (o dico foi editado só en vinilo).

## Notas
Linguas valyrias

As **linguas valyrias** son unha familia de linguas ficticias da serie de novelas de fantasía *A Song of Ice and Fire* de George R. R. Martin, e da adaptación á serie de televisión *Game of Thrones*.

Nas novelas, o alto valyrio e as linguas descendentes dela son mencionadas a miúdo, pero non están desenvolvidas alén dunhas poucas palabras. Para a serie de televisión, o lingüista David J. Peterson creou o alto valyrio, así como os seus derivados, o astapori e o valyrio de Meereen, e que están baseados en fragmentos recollidos nas novelas. O valyrio, xunto co dothraki, foron descritos como "as linguas ficticias máis convincentes dende o élfico".

## Alto valyrio 
No mundo de *A Song of Ice and Fire*, o alto valyrio ocupa un espazo cultural semellante ó do latín na Europa medieval. As novelas describen que xa non é unha lingua de uso cotián, senón que é unha lingua de aprendizaxe e educación entre a nobreza de Essos e Westeros, con moita literatura e cancións compostas en valyrio.

## Notas
Re-TROS

**Re-TROS** (abreviatura de (Rebuilding The Rights Of Statues) é un grupo de música electrónica chinés procedente de Beijing. A banda fundouse no ano 2004 en Nanjing. Re-TROS está composto por Hua Dong (voz principal, guitarra e teclados), a súa muller Liu Min (baixo), e Ma Hui (batería).

## Discografía 
### Álbums 
## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Bandcamp do grupo
Pranciškus Būčys

**Pranciškus Petras Būčys**, nado o 20 de agosto de 1872 en Šilgaliai (Lituania) e finado o 25 de outubro de 1951 en Roma (Italia), foi un relixioso greco-católico lituano, bispo e superior da Congregación dos Padres Marianos.
## Traxectoria 
Naceu o 20 de agosto de 1872 en Šilgaliai, unha poboación de Lituania, situada entón na gobernación de Suwałki da Polonia do Congreso e na diocese de Sejny. Cursou os estudos secundarios en Marijampolė, e posteriormente entrou no seminario en Sejny para continualos na Academia Teolóxica de San Petersburgo e na Universidade de Friburgo. O 25 de marzo de 1899 foi ordenado sacerdote da arquidiocese de Mahilioŭ polo bispo auxiliar Karol Antoni Niedziałkowski, e comezou a traballar como profesor de Apoloxética na Academia Teolóxica de San Petersburgo.

En 1908, xunto con Jurgis Matulaitis-Matulevičius, foi un dos inspiradores da renovación da Congregación dos Padres Marianos. O 29 de agosto de 1909, en presenza de Wincenty Sękowski e Kazimierz Ruszkiewicz, foi admitido en segredo ao novizado da congregación, e o 15 de setembro de 1910 profesou como sacerdote da Congregación dos Padres Marianos, facendo os votos perpetuos sete anos máis tarde, o 11 de xuño de 1917.

O 27 de xullo de 1927 foi elixido Superior Xeral da súa congregación. Dedicado ao apostolado entre os cristiáns orientais, colaborou en 1929 co xesuíta Michel d'Herbigny en elaborar unha confesión de fe a ser empregada para a recepción de conversos rusos, da que foron enviadas copias a Pie Eugène Neveu.

O 3 de xullo de 1930 foi nomeado bispo titular de *Olympus*. Recibiu a consagración episcopal o 6 de xullo do mesmo ano, de mans do exarca apostólico de Sofía Kiril Kurtev.

O 21 de xullo de 1933 renunciou como superior da súa orde, sendo sucedido por Andrej Cikota. O 22 de xullo de 1939 foi reelixido superior dos Padres Marianos.

Retirouse o 14 de maio de 1951 e finou meses máis tarde, o 25 de outubro, en Roma.

## Obra 
*
*
*
*

## Notas
Rosa Cal Martínez

**María Rosa Cal Martínez**, nada en Ferrol o 27 de setembro de 1944, é unha mestra e escritora galega.
## Traxectoria 
Traballou de mestra de ensinanza primaria ata o ano 1977. Marchou a Madrid, onde se licenciou en Periodismo e Pedagoxía. Doutorouse en 1987 coa tese *La prensa alternativa en la zona no urbana de Galicia (1975-1984)*, dirixida por José Altabella Hernández. Ten praza na facultade de Ciencias da Comunicación da Información onde é mestra.
## Obras
* *Veinte viajes en el tren expreso*, 1990, autoedición.
* *A mí no me doblega nadie. Vida y obra de Aurora Rodríguez Carballeira*, 1991, Ediciós do Castro.

* *Repertorio bibliográfico sobre a prensa galega*, 1993 (con Carmen Pérez Pais).
* *Los curas contra Franco. Ferrol 1950-1978*, 2012, Embora.

* *Informes diversos de los sucesos de Ferrol. 10 de marzo de 1972*, 2015, Liber Factory.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Capsómero

[miniatura|Neste diagrama dun adenovirus, os capsómeros que forman a [cápside son claramente visibles.]]
Os **capsómeros** (do latín *capsa*, 'caixa' e do grego μερος, *meros*, 'parte') son as subunidades morfolóxicas que forman a cápside dos virus, a cuberta proteica xeralmente icosaédrica ou helicoidal que protexe o material xenético dun virus. Os capsómeros autoensámblanse para formar a cápside durante a replicación vírica. Están formados por grupos de moléculas proteicas idénticas (protómeros) que están unidas por enlaces non covalentes e son visibles con microscopio electrónico. Cada **capsómero** pode estar constituído por unha ou varias proteínas. Algúns capsómeros teñen unha función receptora ou fusoxénica ademais da función de empaquetamento .
miniatura|Cápside icosaédrica

## Capsómeros de cápsides icosaédricas 
Os capsómeros poden clasificarse en función da súa localización na cápside. Por exemplo, nunha cápside icosaédrica, hai 12 vértices. Cada un destes doce vértices está ocupado por un pentámero. O pentámero chámase así porque ten 5 capsómeros veciños. Nos espazos entre os pentámeros son hexámeros, que constitúen a maior parte dunha cápside icosaédrica. Estes teñen cada un seis capsómeros veciños. Nunha cápside icosaédrica, sempre haberá 12 pentámeros, mais o número de hexámeros é variable.

En cápsides icosaédricas os capsómeros (unidades morfolóxicas) son **poliproteínas** constituídas por cinco ou seis proteínas ou **monómeros proteicos** (unidades estruturais). Estes monómeros proteicos tamén se chaman, nalgúns grupos de virus como os *Picornavirus*, **protómeros**. Á súa vez, en certos virus, os protómeros posúen distintos **dominios proteicos** denominados **dominios RVC**. Ás veces as caras dun virus icosaédrico coinciden co número de monómeros ou protómeros, pero non sempre ten que ser así.

## Aplicación 
Os capsómeros úsanse na construción de partículas similares a virus para elaborar vacinas.

## Notas 
* 
*
Carmen López-Cortón

**Carmen López-Cortón** nada en Vixoi (Bergondo) o 9 de xullo de 1866 e finada en Madrid  o 19 de marzo de 1938, foi unha mestra galega.

## Traxectoria 
Filla de José Pascual López Cortón e Julia Viqueira Flores-Calderón, estudou en Madrid na Institución Libre de Enseñanza. Viaxou a Inglaterra para ampliar coñecementos da educación británica, e alí decidiuse cara aos temas pedagóxicos, educativos e sociais.

Publicou no Boletín da Institución Libre de Enseñanza algúns artigos en que expuña como se produciu o acceso das mulleres á educación superior nalgúns países europeos.

## Vida persoal
Casou con Manuel Bartolomé Cossio o 9 de agosto de 1893 no Santuario do Bom Jesus do Monte, en Braga (Portugal). Tiveron dúas fillas: Natalia (1894) e Julia (1900).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Lingua dothraki

A **lingua dothraki** é unha lingua ficticia das novelas de fantasía de George R. R. Martin, *A Song of Ice and Fire *e a súa adaptación á serie de televisión *Game of Thrones*. É falada polo pobo ficticio dothraki, os habitantes nómades do mar dothraki. A lingua foi desenvolvida para a serie de televisión polo lingüista David J. Peterson, a partir de palabras e frases dothrakis presentes nas novelas de Martin.

En setembro de 2011, a lingua abranguía 3163 verbas, que daquela aínda non foran feitas públicas. En 2012, 146 nenas acabadas de nacer nos Estados Unidos foi chamadas  "Khaleesi", o termo dothraki para a muller dun *khal* ou gobernante, que é o título adoptado na serie pola personaxe de Daenerys Targaryen. O dothraki e o valyrio foron descritos como "as linguas ficticias máis convincentes dende o élfico".

## Notas
Se buscan fulmontis

***Búscanse fulmontis*** (en ) é un filme español, ópera prima do director Álex Calvo-Sotelo, que anteriormente fora autor de varias curtametraxes e videoclips, así como dun documental sobre os concertos do grupo musical *Los Enemigos*, autores da banda sonora. É unha versión española de *The Full Monty*. A banda sonora orixinal correu a cargo de Los Enemigos e Raimundo Amador. Foi distribuído por Columbia TriStar Films de España.

## Produción 
### Produtoras principais 
Na produción do filme interviron as seguintes produtoras e entidades:
* Canal Sur Televisión
* Centre Promotor de la Imatge (CPI) S.A. 
* Rioja Films Producciones Cinematográficas S.L. 
* Se Buscan Fulmontis Producciones Cinematográficas S.L.
* Telefábrica Multimedia

## Notas
Fos Provence Basket

O **Fos Provence Basket** é un club de baloncesto profesional francés con sede na cidade de Fos-sur-Mer (Provenza-Alpes-Costa Azul). O equipo compite actualmente na LNB Pro A, a máxima categoría do baloncesto galo. O seu pavillón como local é o Complexe sportif Parsemain, con capacidade para 2&nbsp;000 espectadores.
 
## Historia 
O 13 de xaneiro de 1972, nunha época de grandes construcións na zona industrial portuaria, o club de baloncesto de Fos-sur-Mer nace baixo o nome de Frat Fosséenne. Os dous fundadores do club foron Paul Bruyère e Jean Lovato. Despois de varios anos na segunda categoría do baloncesto francés, a Pro B, o equipo consegue o 14 de xuño de 2018 ascender por vez primeira á máxima categoría. O equipo finalizara cuarto na liga regular da Pro B, e conseguiu eliminar sendo ao cuarto cabeza de serie ao SLUC Nancy en cuartos de final, ao Rouen Métropole en semifinais e ao Chorale Roanne na final. Na temporada 2020−21, o Provence consegiu gañar de novo a Pro B, regresando á Pro A.

### Ano a ano 
## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina web oficial do Provence Basket