open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cidade vella de Gadamés

A **Cidade vella de Ghadames** (en árabe مدينة غدامس القديمة) é a cidade vella da moderna cidade de Ghadames, en Libia, e unha das principais cidades deserto dese país. Chamado a "***Xoia do Deserto***", o sitio está rexistrado como Patrimonio da Humanidade da UNESCO desde 1986.

## Disposición e arquitectura urbana 
thumb|Unha calella cuberta na cidade vella.
A cidade vella de Ghadames é un denso asentamento adxacente a un oasis construído na ribeira alta dun uadi, que proporciona unha defensa natural. O seu deseño é unha sofisticada adaptación ao duro clima sahariano e reflicte a estrutura social dos seus habitantes. A cidade estivo historicamente dividida en sete barrios tribais principais ou *mahallas*: Tesku, Ait Welid, Ait Waziten, Ait Mazigh, Ait Ouligh, Ait Fersan e Ait Darar. O tecido urbano interconectado servía para maximizar a sombra, conservar o espazo e crear unha forte postura defensiva.

### Deseño defensivo 
A cidade estivo historicamente rodeada por unha muralla perimetral fortificada con varias portas, incluíndo as portas principais de Bab al-Burr, Bab al-Fars e Bab al-Atshan. A disposición compacta e labiríntica da cidade, coas súas rúas estreitas e cubertas, era unha característica defensiva clave, deseñada para confundir e frear os potenciais invasores.

### Rede de rúas e estrutura social 
Unha característica definitoria de Ghadames é o seu sistema de rúas de dous niveis, que segregaba o movemento diario por xénero.
**Pasaxes a nivel do chan**: A nivel do chan, unha rede de callejóns cubertos e semiescuros coñecidos como *sabat* servían como vías principais para os homes.
**Terrazas nos tellados**: Por riba destas pasaxes, un extenso sistema de terrazas ao aire libre nos tellados conectaba as casas. Estas terrazas eran dominio exclusivo das mulleres, o que lles permitía moverse libremente pola cidade, visitar os veciños e levar a cabo a vida social lonxe da vista pública dos homes.

center|frameless|350x350px|Vista aérea da cidade vella de Ghadames, que mostra a paisaxe continua dos tellados.

### Arquitectura doméstica 
As casas en Ghadames adoitan ter catro andares de altura, construídas con materiais locais como ladrillo de barro, pedra calcaria e madeira de palmeira para reforzo e cuberta. A disposición vertical das casas organizábase por función:
A **planta baixa** utilizábase para almacenar subministracións.
O **primeiro andar** era a principal vivenda familiar, a miúdo centrada arredor dunha sala ou salón principal coñecido como o *wast ad-dar*. Os niveis superiores e a **terraza do tellado** utilizábanse para a vida cotiá e as actividades sociais, especialmente polas mulleres.
Os grosos muros de ladrillo de barro proporcionaban un excelente illamento contra a calor extrema do deserto, mentres que as aberturas e os pozos de luz estaban colocados estratexicamente para garantir a ventilación e a luz en toda a vivenda.

## Notas 
## Véxase tamén
Kérkennai

**Kérkennai** é un grupo de folk galego formado no ano 1999 na comarca da Baixa Limia por Pepe Quintas e Sindo Otero. O grupo toma o nome do campamento romano Aquis Querquennis.

## Traxectoria 
A súa música procede da tradición galega, mixtura ese legado con estilismos de carácter contemporáneo, achegándoa aos sons da cultura “Atlántica” e á “World Music”.  

En maio de 2001, gravaron unha maqueta nos estudios da Radio Galega en Santiago de Compostela, coa que se dan a coñecer, tanto en medios radiofónicos coma televisivos.  

Pouco despois, xa no ano 2003  gravan o seu primeiro disco de estudio, editado pola compañía ourensá Zouma Records, e titulado Via Nova, en homenaxe á Vía Romana que cruzaba a antiga Gallaecia, atravesando a comarca da Limia. 

Máis tarde, presentaron o seu segundo álbum de estudio chamado *Nas beiras de Lethes*, nome mítico do río Limia (río do esquecemento). En outubro de 2011 emitiuse un concerto en directo gravado para a Radio Galega. 

No ano 2012 o grupo colaborou co Instituto Cervantes en representación da música galega, a través de diversos concertos nas cidades marroquíes de Tánxer, Tetuán e Rabat. Nese mesmo ano, foi un dos cinco grupos invitados ó Festival Interceltique de Lorient. A finais dese mesmo ano 2012, edítase pola compañía "KELTIA MUSIQUE"; un CD recompilatorio do FIL (Lorient) no que participan xunto con outros artistas da cultura celta.

No seu terceiro disco *Un soño cotián de bolboretas* colaboraron artistas tan salientables como Uxía, Pablo Díaz, Pedro Pascual, Pablo Condo, Ariel Ninas e inclúe ademais un texto do escritor ourensán Delfín Caseiro, este álbum foi nomeado no apartado de “mellor disco folk”, nos XIII Premios Opinión (2014).

## Membros ó longo da súa traxectoria 
* Pepe Quintas (Baixo elec., voz)
* Sindo Otero (Guitarras, voz)
* Juan Seara (Frauta, wistles, gaitas, acordeón, voz)
* Pepa Rodríguez (Clarinete, percusións, voz)
* Lucía Rodriguez (Frauta traveseira, voz)
* Carlos Campos (Violín)
* Felipe Rodicio (Violín)
* José M. López “Josele” (Saxo, Clarinete, percusións)
* Pablo Camarero (Violín)
* David Cid (Baixo, Baixo fretless, Contrabaixo)
* Adrián Rodríguez “txitxas” (Batería, percusións)

## Colaboracións 
* Uxía Senlle : en “Un Soño Cotián de Bolboretas”
* Pablo Díaz : en “Un Soño Cotián de Bolboretas”
* Pedro Pascual : en “Un Soño Cotián de Bolboretas”
* Pablo Condo : en “Un Soño Cotián de Bolboretas”
* Ariel Ninas : en “Un Soño Cotián de Bolboretas”
* David Gonzáles Outumuro : en “Nas Beiras de Lethes”

* Sabela Dacal : en “Nas Beiras de Lethes” e “Vía Nova”
* Pablo Dalama : en “Vía Nova”
* Fernando Risco : en “Vía Nova”
* Ivan Salgado : en “Vía Nova

## Discografía 
* *Vía Nova* (Zouma Records, 2003)
* *Nas Beiras de Lethes* (Zouma Records, 2007)
* *42éme Festival Interceltique de Lorient* (Keltia Musique, 2012)
* *Un Soño Cotián de Bolboretas* (Phonos, 2013)

## Colaboracións no audiovisual 
* Esquecidas (2007) 
* O Limia, El río del olvido (2008)
* O Xan das Congostras

## Notas
Richard Sheepshanks

**Richard Sheepshanks**, nado en Leeds o 30 de xullo de 1794 e finado en Reading en 1855, foi un astrónomo británico que desenvolveu a súa carreira científica na Universidade de Cambridge.

## Traxectoria
Richard Sheepshanks naceu o 30 de xullo de 1794 na cidade de Leeds, nunha familia dedicada á industria téxtil. O seu irmán John traballou co pai na empresa familiar e foi tamén coleccionista de arte. A súa irmá Anne desenvolveu accións de filantropía relacionadas co campo da astronomía. 

Richard estudou astronomía no Trinity College (Cambridge) e obtivo o seu graduado en 1816. Desenvolveu toda a súa carreira científica nesta universidade e realizou importantes labores como editor da revista *Monthly Notices of the Royal Astronomical Society*. En 1830 foi elixido membro da Royal Society.

En 1832, Sheepshanks estivo involucrado nun proceso xudicial relevante entre Edward Troughton e James South. Troughton construíu unha montura ecuatorial para South, quen non considerou que o instrumento tivese a calidade suficiente, o cal provocou que Troughton presentase unha demanda co asesoramento de Sheepshanks. Pola súa parte, South contou co apoio legal de John Elliot Drinkwater Bethune. Finalmente, a demanda prosperou e Troughton recibiu unha indemnización.

Sheepshanks tamén tivo un papel significativo na edición de *A Catalogue of Circumpolar Stars*, un catálogo estelar de Stephen Groombridge. No ano 1833, cando se ía publicar unha primeira versión do libro de Groombridge a título póstumo, Sheepshanks detectou unha serie de erros e recomendou a súa revisión. O proceso alongouse até 1838, cando foi finalmente publicado baixo a supervisión de George Biddell Airy.

Na esfera pública, Sheepshanks mantivo unha disputa notable con Charles Babbage. Os dous científicos intercambiaron cartas públicas con críticas cruzadas.

O día 29 de xullo de 1855, Richard sufriu un accidente cerebrovascular que provocaría o seu falecemento o 4 de agosto dese mesmo ano na cidade de Reading. Foi soterrado no Trinity College (Cambridge).

## Legado
Hai unha placa conmemorativa de Richard Sheepshanks nunha igrexa de Harrogate, a terra natal da súa familia.

Levou o seu nome o Sheepshanks Equatorial Telescope, un instrumento científico doado por Richard en 1838 ao Observatorio Real de Greenwich. O telescopio funcionou ata finais do século XX. 

Outros dous telescopios foron denominados na honra de Richard Sheepshanks.

## Notas 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
*MNRAS **16** (1856) 90, obituary
*More on South Versus Sheepshanks Authors: Hoskin, M. Journal: JOURN. HISTORY OF ASTRONOMY V.22, NO. 68/MAY, P.174, 1991
Citroën Xsara

O **Citroën Xsara** é un coche familiar compacto do segmento C, producido polo fabricante de automóbiles francés PSA Peugeot Citroën, baixo a súa marca Citroën, de 1997 a 2006. O Xsara foi unha evolución do Citroën ZX e do Peugeot 306, que compartían plataforma e tren de rodaxe.

Viña en carrozaría hatchback de tres e cinco portas (notchback) e familiar de cinco portas; o familiar comercializouse como *Break* e o de tres portas como *Coupé* . O estilo compartía características co Xantia, de maior tamaño, deseñado por Bertone, pero a prensa automobilística considerouno insípido.

O Xsara competiu no Campionato do Mundo de Rally. Sébastien Loeb conduciuno cando foi campión de pilotos entre 2004 e 2006, e Citroën Sport foi campión de construtores entre 2003 e 2005 co Xsara.

## Galería 

Ficheiro:2003 Acropolis Rally 14.jpg|Versión de rally en 2003

## Notas
Dwight Trible

**Dwight Trible** nado en Cincinnati, o 29 de marzo de 1950, é un recoñecido vocalista e poeta da nova vaga de jazz americano afincado nos Ánxeles. Vocalista do Cuarteto Pharoah Sanders e colaborador cunha gran variedade de artistas desde Kamasi Washington (cantando en 'The Epic' e 'Heaven and Earth'), J Dilla, Life Force Trio, Carlos Niño, John Beasley, Bobby Hutcherson ou até Charles Lloyd. É tamén o director vocal da Horace Tapscott Pan Afrikan Peoples Arkestra - unha institución californiana cunha historia que se estende ao longo de corenta anos cun compromiso activo coa comunidade negra da cidade dende o Levantamento de Watts.

## Traxectoria 
Trible trasladouse a Os Ánxeles dende Cincinnati en 1971. Con pouca formación formal como cantante, inspirouse en artistas de soul e jazz como Aretha Franklin, Linda Jones, Betty Carter e Mahalia Jackson— así como na súa propia nai.  

Na súa vasta traxectoria artística –ademais dos seus recoñecidos labores humanitarios a favor da integración racial– foi vocalista do cuarteto de Pharoah Sanders e colaborador principal en proxectos encabezados polos experimentados Billy Childs, Kenny Burrell, Kenny Garrett, Steve Turre, Kahlil El'Zabar, Patrice Rushen, Babatunde Lea, Harry Belafonte, D.J. Rogers e Ernie Watts. 

Trible está categorizado pola crítica como un barítono de voz chea que pode ascender a un falsete de soul que pode manter a moi diversos tempos ou volumes.

## Discografía 
A discografía en solitario de Dwight Trible inclúe os álbums Horace do 2002 (onde rendiu tributo ao seu mentor Horace Tapscott, secundado polo percusionista Derf Reklaw, o batería Billy Higgins e os saxofonistas Charles Owen e George Harper), Living Water no 2004 (xunto a Donnell Lambert e Trevor Ware en baixos, Daniel Bejerano en batería, John Rangel en piano e Bobby West en teclados), Love is the Answer do 2005 (alí á fronte do The Life Force Trio, entregando unha singular aproximación ao Hip-Hop), Cosmic no 2011 (con John Beasley en piano, Trevor Ware en baixo, Dexter Story en batería, Munyungo Jackson en percusión, George Harper e Justo Almario en saxos, Kenneth Crouch en órgano e Djamel Laroussi en guitarra, entre outros) e o álbum a dúo co pianista John Beasley, Duality do 2011.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Tomorrow Never Knows - canción do 2019 onde Trible actúa como vocalista, en youtube
Sekitō Shigeo

**Sekitō Shigeo ** (en ), é un músico xaponés de electone (órgano electrónico) do que se lle coñece escasa información pública, cunha páxina oficial en inglés e unha canle de YouTube co seu nome de profesor de piano **Ken Akishino**, pechada en 2021. O primeiro traballo profesional de Shigeo foi unha serie de álbums chamada "Special Sound Series". A colección publicouse a mediados e finais dos anos setenta. Estes traballos foron moi ben recibidos pola non moi ampla comunidade de Electone no seu tempo e considerada como unha obra de culto para a comunidade contemporánea. Debido ao éxito da Image Sound Series, pedíronlle a Shigeo que formase parte dun festival musical en Malaisia que tivo lugar en 1997, Sekitō comezou o concerto interpretando a súa propia versión do Concerto de Aranjuez de Joaquín Rodrigo. Un reporteiro local achegouse para falar con Shigeo, o que deu lugar a que aparecese máis información sobre el. A comunidade de fans alega o rumor que na súa canle de YouTube un veciño de Shigeo recoñeceu o seu falecemento en 2021, sen confirmación oficial.

## Discografía
Artistas coma Mac DeMarco ou djs de vaporwave coma Vektroid empregan samples de Shigeo na actualidade. O pianista enmárcase dentro dun estilo ambient con cancións de curta duración. Un órgano nasal e agudo lidera a melodía, descendendo rapidamente a tons reberberantes. 

Nos case 50 anos desde o seu lanzamento, "The Word II" foi sampleado ducias de veces. Máis recentemente, a melodía foi mesturada directamente no ritmo de "How You Feel" da colaboración de 2018 entre Travis Scott e Quavo, Huncho Jack e Jack Huncho. O rapeiro de Brooklyn AKTHESAVIOR tamén a empregou en loop na súa canción de 2017 "Melting Amethyst".

### Albumes de Estudio
*エレクトーン・ファンタスティック！! EX-21のすべて (196X)
**Special Sound Series Vol. 1* (1975)
**Special Sound Series Vol. 2* (1975)
**Special Sound Series Vol. 3* (1976)
**Special Sound Series Vol. 4* (1977)
*エレクトーンの魅力 - 青い影 / 天使のささやき (1979)
*アーティスティック・エレクトーン *Artistic Electone* (1985)

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Páxina do artista
* Sekitō Shigeo - The Word 2, de 1975, en youtube
Julien Guey

**Julien Guey**, nado en Mende (Lozère), o 26 de xullo de 1910 e finado en Marly-le-Roi (Yvelines), o 16 de xuño de 1993, foi un historiador e numismático francés, que ocupou a presidencia da Sociedade Francesa de Numismática entre 1971 e 1973. 

## Traxectoria 
Julien Edouard Leon Felix Guey naceu na localidade occitana de Mende o 26 de xullo de 1910. 

Guey cursou os seus estudos universitarios na Escola Normal Superior, onde se graduou en 1930. 

Foi membro da Escola Francesa en Roma entre 1935 e 1938; profesor nun instituto de ensino secundario en Tolosa e despois profesor na Facultade de Letras da antiga Universidade de Lión, entre 1945 e 1947. 

A partir de 1960 foi investigador na *École Pratique des Hautes Études*, 

Guey realizou varios estudos sobre numismática, especializados na moeda romana. Foi membro da Sociedade Francesa de Numismática, institución que presidiu entre 1971 e 1973. 

Guey finou en Marly-le-Roi, Yvelines, o 16 de xuño de 1993, aos 82 anos.

## Publicacións 
Esta é unha escolma dos traballos monográficos publicados por Julien Guey ao longo da súa traxectoria:

* (1952). "Les dates de l'avènement de Trajan et de la Victoria Parthica Maxima". En *Bulletin de la Société nationale des Antiquaires de France* *1948-1949.* 1952. Páxinas 116-118.
* (1959). "La Numismatique en croix". En *Annales*. 14-3. Páxinas 545-550.
* (1961). "À propos de la fondation de Lyon : Dion Cassius et le sénatus-consulte d'avril 48 av. J.-C.". *En Bulletin de la Société nationale des Antiquaires de France 1959.* Páxinas 128-173.
* (1961). "Exploration spectrographique d'un antoninianus de Caracalla". En *Revue Numismatique*. 3. Páxinas 51-73.
* (1967). "Métallurgie des monnaies antiques". En *Revue Numismatique*. 9. Páxinas 265-268.
* (1976). "Monnaie et crime de lèse-majesté : correction à Dion Cassius". En Bulletin *de la Société nationale des Antiquaires de France* *1974.* Páxinas  98-108.
* (1978). "Propos de statistique : quelques échantillons monétaires". En Publications ''de l'École Française de Rome*.&nbsp;37-1. Páxinas 55-78.
* (1982). "A propos du poids de la livre romaine". En Bulletin *de la Société nationale des Antiquaires de France.'' 1978-1979. Páxinas 148-149.

## Notas
Rede de estradas da Coruña

A **rede provincial de estradas da Coruña** é o conxunto de estradas das que é titular a Deputación de Coruña. Está composta por 2.060,47 km de estradas convencionais e non inclúe ningunha vía da alta capacidade.

As estradas e vías das que é titular a deputación transcorren unicamente polo seu territorio e atópanse recollidas no catálogo de estradas aprobado polo pleno da deputación no ano 2021. Segundo a normativa vixente, difírense tres categorías: estruturante, complementaria e local.

## Catálogo de estradas 
## Notas
Eurímaco de Tebas

**Eurímaco** (en grego Εὐρύμαχος, en latín *Eurimachus*), fillo de Leontíades e neto de Eurímaco. 
## Traxectoria 
O seu pai foi un comandante tebano na batalla das Termópilas (-480) e pasouse aos persas. Heródoto di que Eurímaco intentou ocupar Platea con cen homes e morreu no asalto. Tucídides di que este evento foi o comezo da Guerra do Peloponeso no -432, pero non nomea a Eurímaco como o comandante dos atacantes (que eran pouco menos de 300). Considerábase que Eurímaco procedía dunha familia con gran poder en Tebas.
## Notas
Eurímaco

**Eurímaco** é un antropónimo de orixe grega que levaron distintas persoas mitolóxicas e reais:

* **Eurímaco**, personaxe mitolóxico.
* **Eurímaco (Odisea)**, pretendente de Penélope.
* **Eurímaco de Tebas**, militar tebano.
Onomacles

**Onomacles** (latín: Onomacles, grego antigo Ονομακλη̂ς) foi un comandante ateniense que, xunto con Frínico e Escirónides, liderou os atenienses e arxivos contra Mileto no ano -412, unha cidade que contaba co apoio do xeneral espartano Calcideo e do sátrapa persa Tisafernes.

## Traxectoria 
Despois dunha batalla, Onomacles preparouse para cercar Mileto cando chegou a frota lacedemonia e despois navegou cara a Samos. Alí recibiu reforzos e cos xenerais Estrombíquides e Euctemón dirixiuse a Quíos.

Probabelmente era o mesmo Onomacles que aparece na lista dos Trinta Tiranos no ano -404, segundo Xenofonte.
## Notas
Cleomedes

O antropónimo **Cleomedes** levárono as seguintes persoas da Antigüidade:
* **Cleomedes**, astrónomo de data incerta (séculos I a IV).
* **Cleomedes de Atenas**, militar do século -V.
* **Cleomedes de Astipalea**, atleta do século -V.
Editorial Montaner y Simón

A **Editorial Montaner y Simón** foi unha das editoriais españolas máis importantes do seu tempo, tanto polo número e relevancia das obras publicadas como pola súa rápida expansión internacional por Hispanoamérica. Os apelidos dos socios, Ramon de Montaner i Vila e Francesc Simon i Font, deron nome á compañía, fundada en Barcelona en 1868. En 1886 a empresa e os talleres trasladáronse a un novo edificio deseñado polo arquitecto modernista Lluís Domènech i Montaner.

A pesar dunha traxectoria máis que centenaria, varios trazos permiten caracterizar o conxunto do labor editorial de Montaner e Simon: a predilección polas obras de gran envergadura, formadas por un número considerable de volumes, e un afán de excelencia tanto na redacción dos contidos e na ilustración dos libros como na calidade dos soportes físicos e da impresión. Con Ramon de Montaner como responsable da imprenta (que a finais do XIX daba traballo a 250 operarios) e Francesc Simon na dirección editorial, e con esta filosofía de ofrecer á burguesía acomodada produtos primorosos (tan caros que se podían pagar a prazos ou por entregas), Montaner y Simón converteuse en pouco tempo nunha das principais editoriais españolas e na que máis exportaba a América Latina: en 1884 xa abrira sucursais en trece países.  miniatura|Primeiro volume do *Diccionario Enciclopédico Hispano-Americano* (1887)|alt=Primeiro volume do Diccionario Enciclopédico Hispano-Americano (1887)|esquerda|279x279pxA preferencia pola historia, a xeografía e a literatura é unha constante identificable nos seus catálogos; no de 1902, que contén uns corenta títulos, atopamos a *Historia General de España* (en 25 volumes), a *Historia Universal* (16 volumes), a *Geografía Universal* (22 volumes) e coidadosas edicións de obras mestras da literatura universal, como *Don Quixote da Mancha* de Miguel de Cervantes, *O paraíso perdido* de John Milton ou *A divina comedia* de Dante Alighieri. Desta etapa data o proxecto máis ambicioso da casa: o *Diccionario Enciclopédico Hispano-Americano de Literatura, Ciencias y Artes* (1887-1910), en 24 volumes e 5 apéndices. 
A partir de 1923, tras o falecemento dos fundadores, a sociedade pasou a mans dos herdeiros e novos accionistas, e con todo mantívose na mesma liña: edicións luxosas de obras monumentais.  Na década de 1940, a firma entrou no negocio da edición de libros de bibliófilo, que requiría fortes investimentos; problemas de falta de pagamento en Latinoamérica provocaron a quebra e a adquisición da empresa polo editor hispanoamericano José María González Porto en 1952. González Porto tamén mantivo a liña editorial, publicando, entre outras obras, o *Diccionario Literario* de obras e personaxes (12 volumes), adaptación do *Dizionario Letterario Bompiani*. Despois da morte en 1975 de González Porto, a editorial cesou as súas actividades en 1981. 

## Notas
Franck Fomeyem

**Franck Ferry Fomeyem Sob**, nado en Yaoundé o 17 de outubro de 1999, é un futbolista camerunés que xoga de defensa central no Córdoba, da Segunda División.

## Traxectoria 
Formouse como futbolista na canteira da APEJES Academy da súa Yaoundé natal e debutou co primeiro equipo en 2017. Ese mesmo ano disputou a Copa Confederación da CAF, caendo na primeira rolda ante o Mimosas de Costa do Marfil. 

En novembro de 2018 instalouse en España, onde fichou polo Alcoyano, da Segunda División B. Debutou no fútbol español nun partido ante o Olot e no seu segundo encontro xa se fixo coa titularidade, na que permaneceu durante a maior parte do que restaba de tempada. Con todo, a súa progresión viuse cortada por varias lesións musculares, polo que pechou a campaña con 16 partidos disputados, 13 deles saíndo dende o once inicial.

O 8 de setembro de 2019 fichou polo Intercity, da Terceira División, onde foi un habitual nas aliñacións do adestrador José Vicente Lledó. En outubro de 2020 pasou ao Sebastián de los Reyes, no que militou durante tres anos, o primeiro deles na Segunda División B e os dous seguintes na nova Primeira Federación.

En xullo de 2023, tras descender co Sanse na tempada anterior, asinou polo Antequera CF, que viña de ascender a Primeira RFEF. Militou as seguintes dúas campañas na terceira categoría do fútbol español, sendo un dos piares do equipo andaluz, co que sumou 73 partidos oficiais, todos agás dous saíndo dende o inicio.

O 19 de xuño de 2025, o Córdoba anunciou oficialmente a súa fichaxe, despois de meses de negociacións co Antequera.

## Notas
Sy, Ardenas

**Sy** (pronunciación francesa: [si]) é unha comuna francesa situada no departamento das Ardenas.

## Hidrografía
O concello está situado na conca do río Mosa, dentro da conca do Rin-Mosa. Está drenado polo regato Armoises, o regato Ecogne e o regato Uchon.

## Xeografía
A comuna de Sy está situada na parte sur do departamento das Ardenas, na rexión de Grand Est (sector Champagne-Ardennes). Segundo as divisións territoriais das Ardenas, está situada no distrito de Vouziers e atópase dentro do Establecemento Público Intercomunal (EPCI) de Argonne Ardennaise ao norte.

## Notas
Cleomedes de Atenas

**Cleomedes** (grego antigo  Κλεομήδης, latín *Cleomedes*), fillo de Licomedes, foi un militar ateniense que viviu no século -V.
## Traxectoria 
Foi un dos comandantes da expedición contra a illa de Melos no ano -416. Xenofonte di que foi un dos Trinta Tiranos, un goberno oligárquico proespartano que sucedeu á democracia ateniense ao final da Guerra do Peloponeso, nomeado no ano -404.
## Notas
Conclave de 1513

O **conclave papal de 1513**, ocasionado pola morte do papa Xulio II o 21 de febreiro de 1513, comezou o 4 de marzo con vinte e cinco cardeais presentes, dun total de trinta e un. O conclave foi presidido polo cardeal Raffaele Sansoni Riario.

A maioría dos cardeais xa estaban en Roma no momento da morte do papa Xulio II, o 21 de febreiro de 1513. Participaran no V Concilio de Letrán, convocado polo Papa para tratar os problemas máis urxentes aos que se enfrontaba a Igrexa. Xulio II estaba tan enfermo que non puido asistir á Quinta Sesión o 16 de febreiro e, pola súa ausencia, foi presidido polo cardeal Riario. 

Foi nesa sesión que Xulio republicou solemnemente a súa famosa bula *Cum tam divino*, que prohibía a compra e venda de cousas sagradas (simonía) e, moi especialmente, o cargo papal. A bula foi aprobada polo Concilio, que logo se suspendeu ata o 11 de abril.

## Notas
Dani Requena

**Daniel "Dani" Requena Sánchez**, nado en Cenes de la Vega o 12 de febreiro de 2004, é un futbolista español que xoga de centrocampista no Córdoba, da Segunda División, cedido polo Villarreal.

## Traxectoria 
Formouse como futbolista nas canteiras de Sierra Nevada Cenes, Granada e Villarreal. Tras pasar polo Villarreal C e o Villarreal B, debutou co primeiro equipo na Primeira División o 25 de maio de 2025, na última xornada da tempada 2024/25 contra o Sevilla, substituíndo ao galego  Denis Suárez no minuto 81.

Para a tempada 2025/26 foi cedido ao Córdoba, da Segunda División.

## Notas
Jacobo González

**Jacobo González Rodrigáñez**, nado en Madrid o 25 de marzo de 1997, é un futbolista español que xoga de extremo dereito ou lateral dereito no Córdoba, da Segunda División.

## Traxectoria 
Formouse como futbolista nas canteiras do Las Rozas CF, o Boadilla e o Real Madrid, no que ingresou aos 12 anos. En xullo de 2016 pasou ao Alcorcón B, da Terceira División.

O 20 de agosto de 2016 debutou co primeiro equipo do Alcorcón na Segunda División, nun partido ante o Huesca. En decembro do mesmo ano saíu ao Rayo Majadahonda, da Segunda División B.

Despois dunha campaña no Villanovense, en xuño de 2018 fichou polo Celta de Vigo B. O 27 de xuño de 2020 debutou co primeiro equipo na Primeira División, saíndo como titular nun empate 2-2 na casa contra o FC Barcelona. O 7 de agosto seguinte, asinou por tres anos co Tenerife, da Segunda División, e nos seguintes anos pasou polas filas do Sabadell, o Andorra, o Alcorcón e o Córdoba.

## Notas
Portland Daily Bulletin

O **Portland Daily Bulletin** foi un xornal lanzado en 1870 en Portland, Oregón, nos Estados Unidos. O promotor ferroviario Ben Holladay lanzou o xornal, un dos varios esforzos para desafiar a posición de *The Oregonian* como o xornal dominante de Portland, como parte do seu esforzo por promover os seus intereses ferroviarios. O xornal durou pouco máis de cinco anos e foi considerado un fracaso.

Holladay nomeou a James O'Meara como editor. Harvey W. Scott, recoñecido editor de The Oregonian durante moito tempo, converteuse en editor do Bulletin en 1873. A Scott sucedeuno T. B. Odeneal. Holladay deixou de publicarse en 1875, alegando que perdera case 200.000 dólares con el.

## Notas
Álvaro Moreno Aragón

**Álvaro Moreno Aragón**, nado en Granada o 19 de setembro de 1990, é un árbitro de fútbol español que milita na Segunda División.

## Traxectoria 
Arbitrou durante cinco anos na Segunda División B, ata que conseguiu o ascenso a Segunda en 2017.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do árbitro en BDFutbol .
Álex Martín

**José Alejandro "Álex" Martín Valerón**, nado nas Palmas de Gran Canaria o 25 de xaneiro de 1998, é un futbolista español que xoga como defensa central no Córdoba, da Segunda División.

## Traxectoria 
Formouse como futbolista nas canteiras da UD Las Palmas, o Betis e o Real Madrid. En 2017 debutou co Real Madrid Castilla e nos seguintes anos pasou brevemente por diferentes clubs, a maioría deles da Segunda División: FC Cartagena, Cádiz B, Celta B, Mirandés, Elche, Racing de Ferrol e Córdoba.

## Notas
Jorge Freitas Branco

**Jorge** **Costa de Freitas Branco**, nado en Portugal en 1952, é un profesor, antropólogo e escritor portugués. 

## Traxectoria 
Licenciado en Ciencias Antropolóxicas e Etnológxicas pola Universiadade de Lisboa. Doutorouse pola Johannes Gutenberg-Universität de Mainz, Alemaña, ensinou na Universidade de La Laguna, Tenerife (1992) e na Universidade Complutense de Madrid (2010), foi profesor visitante nas universidades de Leipzig (1996-97), Marburg (2000) e Universidade Federal de Pernambuco (2010), en Recife, Brasil. É un Professor catedrático xubilado  de antropoloxía social no Iscte Instituto Universitário de Lisboa. Investigador Integrado CRIA-Iscte - Centro em Rede de Investigação em Antropologia (ECSH) [Grupo Práticas e Políticas da Cultura].

Áreas de investigación: materialidades, representaciónss da técnica, historia das antropoloxias marxinais, folclorización, culturas da laicidade. Investigou na Alemaña (1995-96, 2000), Portugal (Madeira 1978-80), Brasil (Recife urbano 2010), Amazonia colombiana (Vaupès, 1986, 1987, 1990) Guiné-Bissau (Bijagós 1992). Ten colaborado en revistas especializadas como: *Disparidades. Revista de Antropología, Revista portuguesa de musicologia, Trans : Transcultural Music Review = Revista Transcultural de Música, Revista de antropología social.*

## Obras 
* *Bauernarbeit im mediterranen Alltag: Agrikultur und Umweltgestaltung auf der Inselgruppe Madeira* (1750-1900). ISBN 978-3496008071.
* [miniatura|[Doris Wieser, Sara Jona Laisse, Jorge Freitas Branco, Helena González Doval, Margarida Calafate Ribeiro, Nazir Ahmed Can, Elías Torres na USC, presentación da tese de doutoramento *Moçambique depois da Independência. Narrativas, informantes e ideias em jogo na elaboarção sociopolítica e identitária do País (1975-1992)*. Autora: Helena González Doval. Director: Elías Torres. Novembro 2025.]]*Camponeses da Madeira: as bases materiais do quotidiano no arquipélago* (1750-1900) (2019). Madeira.

### Obras colectivas 
* *Retóricas sem fronteiras* (2003).
* *En-clave ibérica: vecinos, caminos y mudanzas culturales* (2007)
* *El futuro de los museos etnológicos: consideraciones introductorias para un debate* (2008).
* *Los lindes del patrimonio: consumo y valores del pasado* (2010).
* *Olhares e ofícios de antropólogos em Espanha e Portugal* (2015).
* *Artes da Fala: Colóquio de Portel* (2018).
* *Vozes do Povo: A folclorização em Portugal* (2018).
* *A Colecção* (2019).
* *Outros celtas: celtismo, modernidade e música global em Portugal e Espanha* (2022)

## Notas
Julien Bailhache

**Julien Bailhache**, nado en Cotentín, Normandía, en 1882 e finado o 7 de outubro de 1949, foi un médico e numismático francés.

## Traxectoria 
Julien Bailhache naceu en 1882 na península normanda de Cotentín.

Médico de profesión, afeccionouse á numismática na súa xuventude e converteuse nun importante coleccionista, estudoso e investigador da moeda francesa, sobre a base de fontes orixinais,

A maior parte dos seus artigos foron publicados polas revistas *Revue numismatique* e *Courrier numismatique*.

Estivo máis de catro décadas vinculado á Sociedade Francesa de Numismática, unha entidade na que ingresou o 1 de decembro de 1906 e que presidiu durante dous períodos, de 1924 a 1926 e de 1932 a 1933. Logo da súa presidencia, foi nomeado membro honorario en 1935 e, finalmente, presidente honorario en 1946. Igualmente, foi membro do comité editorial da revista oficial da Sociedade, a *Revue numismatique*, a partir de 1928.

Julien Bailhache finou o 7 de outubro de 1949.

## Recoñecementos 
* 1926: Premio Duchalais, da *Académie des Inscriptions et Belles-Lettres*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Prieur, P. (1949). "Nécrologie: Le Dr. Julien Bailhache". En *Revue numismatique*. Tomo XI. Páxinas 197-201.
Marcos Nogueiras

**Marcos Nogueiras Rodríguez**, nado en Vilela (Bande) en 1984, é un enxeñeiro industrial, gandeiro e político galego, alcalde de Vilar de Santos.

## Traxectoria
Estudou enxeñería industrial na Universidade de Vigo, e fixo un mestrado en Tecnoloxías e procesos avanzados en Vilar de Santos. É responsable comarcal do BNG na Limia-Arnoia. Concelleiro nacionalista en Vilar de Santos desde 2023, en outubro de 2025 sucedeu a Rubén Colmenero na alcaldía, logo da dimisión deste por motivos persoais; primeiro foi alcalde en funcións, e desde mediados de novembro foino de pleno dereito ao ser elixido pola maioría dos concelleiros da corporación.

## Notas
Mucho asco (casi) todo

***Mucho asco (casi) todo*** é o oitavo álbum de estudio do grupo navarro de punk Lendakaris Muertos. Foi publicado o 19 de xaneiro de 2024, baixo o selo  1984, baixo o selo Qué mala patria.

## Lista de cancións 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do grupo 
* *Mucho asco (casi) todo* en Spotify
Campionato de España de Rallys de Asfalto

O **Campionato de España de Rallys de Asfalto**, oficialmente **CERA-Recalvi** e anteriormente coñecido como **Copa de España de Rallys de Asfalto**, é unha competición de rally que se disputa anualmente en España desde 2021, estando organizada pola Real Federación Española de Automobilismo. Nacida como unha competición de segundo nivel trala consolidación do S-CER como máximo certame nacional, dispútase sobre asfalto con probas que na súa maioría foron anteriormente puntuables para o desaparecido Campionato de España de Rally.

## Historia 
Coa desaparición en 2020 do Campionato de España de Rally e a consolidación a partir de 2021 do Súper Campionato de España de Rallys como principal certame de rallys en España, a Real Federación Española de Automobilismo decidiu a creación da **Copa de España de Rallys de Asfalto**, como un campionato de segundo nivel para pilotos que preferisen centrarse só en probas de asfalto (a diferenza do S-CER que mestura asfalto e terra). Deste xeito, e co patrocinio da empresa galega Recalvi, en 2021 disputouse a primeira edición do **CERA-Recalvi**, que constaba inicialmente de nove probas, pero que quedou en oito trala cancelación por motivos económicos do Rally Botafumeiro. Catro das probas puntuaban simultaneamente para o CERA e para o S-CER.

Na segunda tempada comezou o dominio dos pilotos galegos, proclamándose campión o Škoda Fabia Rally2 evo do dumbriés Víctor Senra por diante do piloto de Salceda de Caselas Jorge Pérez Oliveira, mentres que na seguinte campaña o título foi para o coruñés Álvaro Muñiz, tamén sobre un Škoda Fabia. O naronés Jorge Cagiao converteuse no primeiro piloto en repetir título, coas súas dúas coroas consecutivas conseguidas nas tempadas 2024 e 2025, ambas conducindo un Alpine A110. Para a edición de 2025 o certame mudou o seu nome, recuperando a histórica denominación de **Campionato de España de Rallys de Asfalto**.

### Probas actuais (2025) 
*  Rally Cidade de Narón (2021-)
*  Rally Villa de Adeje (2023-)
*  Rally La Llana (2024-)
*  Rally de la Vendimia (2023-)
*  Rally Mudéjar Ciudad de Teruel (2024-)
*  Rally Ciudad de Valencia (2023-)

### Probas pasadas 
*  Rally Sierra Morena (2021)
*  Rally Rías Baixas (2021-2023)
*  Rally Cristian López Herrero (2021-2023)
*  Rally Princesa de Asturias (2021)
*  Rally Villa de Llanes (2021)
*  Rally do Cocido (2021-2023)
*  Rally de La Nucía-Mediterráneo (2021, 2024)
*  Rally de Ferrol (2022)
*  Rally Norte de Extremadura (2022)

## Palmarés 
### Pilotos 
### Copilotos 
### Escudarías 
## Notas
Félix Moloua

**Félix Moloua**, nado en Bangui o 1 de xuño de 1957, é un político e matemático centroafricano que exerce como primeiro ministro da República Centroafricana desde o 7 de febreiro de 2022. Anteriormente ocupou o cargo de Ministro de Planificación, Economía e Cooperación da República Centroafricana.

Ten formación como matemático, físico e demógrafo e deu clases na Universidade de Bangui, ademais de ser autor de tres libros sobre infancia e adolescencia na República Centroafricana.

## Notas
Saša Jovanović (1991)

**Saša Jovanović** (en serbio cirílico: **Саша Јовановић**), nado en Lazarevac (Belgrado) o 15 de decembro de 1991, é un futbolista serbio que xoga de dianteiro no TSC, da Superliga de Serbia.

## Traxectoria 
### Comezos en Serbia 
Nado en Lazarevac, na cidade de Belgrado, comezou a xogar ao fútbol na canteira do Kolubara da súa cidade natal. Debutou co primeiro equipo na Prva Liga en 2009 e militou no club ata 2013, disputando 73 partidos nos que marcou dous goles. Na tempada 2013/14 xogou no Smederevo, da mesma categoría, co que sumou catro goles en 26 encontros. 

Entre 2014 e 2017, militou no Mladost Lučani, da Superliga de Serbia. Con 23 goles en 96 partidos, contribuíu á clasificación do equipo para a Europa League 2017/18. 

### Córdoba 
En agosto de 2017, foi traspasado ao Córdoba, da Segunda división española. Militou unha campaña e media no club andaluz e disputou 50 partidos oficiais, nos que marcou 6 goles.

### Al Fateh 
O 22 de xaneiro de 2019, o club saudita Al Fateh SC chegou a un acordo co Córdoba para o traspaso do xogador. Disputou 13 partidos na liga saudita, marcando dous goles. 

### Deportivo da Coruña 
O 2 de setembro de 2019 regresou á Segunda División española, ao ser cedido polo club saudita ao Deportivo da Coruña. Debutou co club galego na cuarta xornada ante o Albacete en Riazor, substituíndo na segunda parte a Borja Galán. Con todo, apenas entrou nos plans do adestrador Anquela, nin nos do seu sucesor, Luis César, e disputou menos de 400 minutos en liga, logrando marcar un gol ante o Racing de Santander. O seu escaso rendemento fixo que en xaneiro de 2020 o club rescindise o seu contrato para poder incorporar a Uche Agbo.

### Regreso a Serbia 
De regreso en Arabia Saudita, disputou oito partidos máis co Al Fateh, ata que en 2021 volveu ao  Mladost Lučani serbio, onde recuperou regularidade. Xogou 54 encontros no club de Lučani, contabilizando 11 goles e 10 asistencias. En 2022 fichou polo TSC, tamén da Superliga de Serbia.

### Selección nacional 
Foi dúas veces internacional coa selección serbia en 2016 e 2017, en senllos amigables contra Qatar e os Estados Unidos.

## Notas
Rúa Galera

A **rúa Galera** é unha rúa da Coruña situada no barrio da Pescaría.

## Historia 
Coñecida anteriormente como rúa Medeiro, tomou o seu actual nome por causa dun cárcere de mulleres que había na zona.

## Notas
Pie de la Cuesta, Oaxaca

**Pie de la Cuesta** é unha vila situada na rexión da Costa do Estado de Oaxaca, México, no sueste do país, a 300 km ao sur da capital, Cidade de México. Pie de la Cuesta forma parte do Municipio de San Juan Cacahuatepec, o municipio número 185 dos 570 do estado de Oaxaca. Ten unha poboación de 717 habitantes. A lingua falada nesta localidade é o castelán.

O terreo arredor de Pie de la Cuesta é montañoso. O punto máis alto próximo está a 729 metros sobre o nivel do mar, a 2,0 km ao norte de Pie de la Cuesta. A zona arredor de Pie de la Cuesta está pouco poboada, con 35 habitantes por quilómetro cadrado. A comunidade máis próxima é San Juan Cacahuatepec, situada a 3,1 km ao oeste de Pie de la Cuesta.
centro|miniatura

## Demografía 
Pie de la Cuesta ten 717 habitantes, dos cales 376 son mulleres e 341 homes. Un total de 431 persoas da localidade son adultas e 92 teñen máis de 60 anos. Hai un total de 171 vivendas de carácter particular.
centro|miniatura

## Cultura 
A poboación de Pie de la Cuesta é maioritariamente cristiá católica. Celébranse o Nadal, o Día de Defuntos, a Semana Santa, entre outras festividades.
centro|miniatura
centro|miniatura

## Notas
Proxecto NÓS

O **Proxecto NÓS** é unha iniciativa galega da Universidade de Santiago de Compostela e a Xunta de Galicia orientada á creación de recursos dixitais e lingüísticos que permitan o desenvolvemento de aplicacións baseadas en intelixencia artificial (IA) e tecnoloxías da linguaxe (TL) en lingua galega. O proxecto ten como finalidade reforzar a presenza do galego no ámbito tecnolóxico e garantir a súa incorporación aos novos servizos e produtos dixitais. O equipo de traballo está integrado por investigadores do CiTIUS e do ILG.
* A distribución libre e gratuíta dos recursos xerados a institucións, organizacións e empresas que desexen incorporar o galego aos seus produtos.

## Notas
Cleomedes (astrónomo)

**Cleomedes** (en grego antigo Κλεομήδης, en latín *Cleomedes*) foi un astrónomo da antiga Grecia autor dun tratado elemental de astronomía titulado *Sobre os movementos circulares dos corpos celestes*.
## Traxectoria 
Non se sabe nada da súa vida. Pode que vivise entre un pouco antes e outro pouco despois de Claudio Tolomeo, cuxas obras certamente coñecía, pero xeralmente sitúase nun período de tempo entre o 186 e o 390, aínda que o seu tratado é de datación imposíbel. Trátase dunha obra sobre astronomía titulada *Os ceos* (en grego Μετέωρα, en latín *Caelestia*) en dous libros, que durante o Renacemento se coñeceu como *De motu circulari corporum celestium* ('Sobre o movemento circular dos corpos celestes'), no que expuxo dun xeito moi elemental o sistema do universo, seguindo as teorías de Posidonio.
## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* 
* 
*
Manuel Álvarez López

**Manuel Álvarez López**, coñecido como **Manolo Álvarez**, nado na Coruña c. 1889 e finado na mesma cidade o 22 de febreiro de 1951, foi un futbolista galego que xogaba de centrocampista. Foi un dos fundadores do Deportivo da Coruña, no que xogou en dúas etapas, a primeira entre 1906 e 1913 e a segunda entre 1919 e 1920, e foi o segundo capitán da historia do club.

## Traxectoria 
Nacido na Coruña, foi alumno da Sala Calvet e comezou a xogar ao fútbol na praza de touros, xunto a outros mozos como Félix de Paz ou Virgilio Rodríguez. En decembro de 1906 disputou o histórico primeiro partido do Deportivo da Coruña contra o Corunna, formando no centro do campo xunto a Ángel Rodríguez e Ángel Boville (ou Daniel Aler segundo outras fontes). O 9 de xaneiro de 1907 participou na reunión da Sala Calvet na que se fundou oficialmente o Deportivo da Coruña, e foi nomeado axudante do capitán Juan Long. 

Militou no club ata 1913, anos nos que disputou diferentes competicións como o Campionato de Galicia e Asturias, a Copa Gabino Bugallal ou a Copa Compostelá. Trala marcha de Juan Long en 1909, converteuse no segundo capitán da historia do club. En 1910 viaxou co equipo a Madrid para o debut do Deportivo na Copa do Rei, e xogou os dous partidos, ante o Español de Madrid e o FC Barcelona, proclamándose subcampión. En setembro de 1912 capitaneou o equipo na conquista do primeiro título da súa historia, o Concurso España, do que se proclamou campión tras derrotar ao Vigo FC no antigo campo de Riazor.

Máis tarde emigrou a Cuba, onde xogou no Deportivo Hispano América da Habana, sendo alcumado "o Gran Capitán". Con este club, no que uns anos despois xogaría tamén o seu irmán Juanito, conquistou o Campionato Cubano en 1915 e 1919. Ese mesmo ano regresou á Coruña e volveu vestir brevemente a camiseta do Deportivo, co que disputou o Campionato de Galicia, logrando facerlle catro goles ao seu máximo rival, o Real Club Coruña. Aínda volveu á Habana, onde xogou nas filas do Fortuna ata 1923. Trala súa retirada como futbolista foi adestrador do Hispano América, onde dirixiu a varios xogadores galegos como Carracha ou Bienvenido. Con este equipo enfrontouse ao Nacional de Montevideo, que contaba entre os seus xogadores con boa parte da selección uruguaia campioa dos Xogos Olímpicos de 1924. Adestrou o Hispano ata decembro de 1927.

## Vida persoal 
Casou o 12 de xullo de 1913 con Antonia Vidal Fernández, coa que tivo un fillo chamado Antonio. A parella divorciouse en 1933, en plena Segunda República. Máis tarde casou con María Duro, coa que foi pai de Luis Manuel e José Manuel. Fóra do fútbol traballou como vixiante de Arbitrios Municipais na Coruña. Faleceu na Coruña en 1951, aos 62 anos de idade.

## Palmarés 
;Deportivo da Coruña
* **Concurso España (1):** 1912.

;Fortuna
* **Campionato Nacional de Cuba (2):** 1915, 1919.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Infectividade

En epidemioloxía, a **infectividade** é a capacidade dun patóxeno de establecer unha infección. Máis especificamente, a infectividade é o grao en que un patóxeno pode entrar, sobrevivir e multiplicarse nun hóspede. Mídese pola proporción do número de persoas que resulta infectada respecto ao número total exposto ao patóxeno.

A infectividade non é o mesmo que a virulencia (capacidade de causar dano do patóxeno), xa que hai patóxenos que establecen infeccións doadamente, pero estas son leves en canto aos danos que producen. Non obstante, en plantas a infectividade correlaciónase positivamente coa virulencia. Isto significa que nas plantas se a capacidade dun patóxeno de infectar un maior número de hóspedes se incrementa, así o fai o nivel de dano que produce no hóspede.

A infectividade dun patóxeno é diferente da súa transmisibilidade, a cal se refire á capacidade dun patóxeno de pasar dun organismo a outro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Número de reprodución básico (taxa reprodutiva básica, razón reprodutiva basica, *R*0, ou *r cero*)
Asociación Internacional de Estatística Computacional

A **Asociación Internacional de Estatística Computacional** é unha organización fundada durante a 41.ª Sesión do Instituto Internacional de Estatística en 1977, como unha sección do ISI.

## Características
Os obxectivos da asociación son fomentar o interese mundial pola informática estatística efectiva e intercambiar coñecementos técnicos a través de contactos internacionais e reunións entre estatísticos, profesionais da informática, organizacións, institucións, gobernos e o público en xeral.

A asociación está afiliada á Federación Internacional de Procesamento de Información (IFIP). Publica a revista chamada *Computational Statistics & Data Analysis* (CSDA) e o *Statistical Software Newsletter* (CSDA SSN).

## Presidencias
* Mervin E. Muller () 1977–1979
* Sir Maurice Kendall () e Wilfried J. Dixon () 1979–1981
* Ramanathan Gnanadesikan () 1981–1983
* Svein Nordbotten () 1983–1985
* Klaus Neumann () 1985–1987
* Masashi Okamoto () 1987–1989
* John M. Chambers () 1989–1991
* Norbert Victor () 1991–1993
* Natale Carlo Lauro () 1993–1995
* Murray A. Cameron () 1995–1997
* Edward J. Wegman () 1997–1999
* Lutz Edler () 1999–2001
* Jae C. Lee () 2001–2003
* Stanley P. Azen () 2003–2005
* Gilbert Saporta () 2005–2007
* Jaromir Antoch () 2007–2009
* Yutaka Tanaka () 2009–2011
* Karen Kafadar () 2011–2013
* Paula Brito () 2013–2015
* Patrick Groenen () 2015–2017
* Wing Kam Fung () 2017–2019
* Jürgen Symanzik () 2019–2021
* Christophe Croux () 2021-2023
* Chun-houh Chen () 2023-2025

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Páxina de inicio da International Association for Statistical Computing
* Computational Statistics & Data Analysis Páxina principal do xornal