Novos movementos relixiosos

Os **novos movementos relixiosos** son grupos relixiosos, éticos e espirituais de recente creación que non se integraron en ningunha das relixións anteriormente existentes nin tampouco foron recoñecidos coa denominación de Igrexa ou corpo relixioso.

## Definición e controversia 
A expresión inventouna a socióloga británica Eileen Barker entre outras razóns para substituír o termo seita, que era a palabra usada até ese momento para referirse a estes grupos relixiosos, pero que chegara a ter un significado pexorativo tras os debates dos anos 70 do século XX.

Nesta definición, o adxectivo *novo* utilízase tanto no sentido de orixe recente como para expresar a súa diferenza fronte ás relixións preexistentes.

Algúns estudantes, especialmente de socioloxía e teoloxía, utilizan o termo "novos movementos relixiosos" para referirse a calquera relixión non recollida nas principais correntes relixiosas. Porén, outros utilizan este termo para referirse ás relixións de carácter *benigno*, mentres que reservan o termo de "seita" para outro tipo de grupos de carácter relixioso, psicoterapeuta, político e incluso comercial, que consideraban extremadamente manipuladores e explotadores.

A utilización do termo está controvertido por varias razóns. Por unha parte, sobre o carácter "novo" (*de recente orixe*). Xeralmente as denominacións cristiás aparecidas antes do século XIX non están recollidas neste grupo de "novas relixións", pero non sempre, e así o emprego da expresión para designar certos movementos relixiosos minoritarios tales como as Testemuñas de Xehová ou os mormóns é discutíbel, porque existen desde o século XIX ; pola contra, os adversarios da ciencioloxía néganlle a esta calquera carácter relixioso.

Pese a estes defectos, a expresión emprégase pola maior parte dos sociólogos  e universitarios .

Actualmente aínda non rematou o debate académico entre as palabras *seita* e *novo movemento relixioso*.

*Novo* no sentido de "diferente ás demais relixións" non presenta ningún tipo de discordia entre os expertos. Algúns autores tamén consideran a grupos que, se ben pertencen a unha das relixións recoñecidas, se consideran relixións separadas, ou non se integran baixo a mesma denominación.

Segundo os seus detractores, a utilización deste termo é un medio para que as seitas destrutivas adquiran unha imaxe respectábel.

## Exemplos de novas relixións 
As novas relixións son moi diferentes en canto ás súas crenzas, prácticas, formas de organización e aceptación social. Algúns autores, como Irving Hexham e Karla Poewe, propuxeron denominar ás novas relixións como subculturas globais, sobre todo en casos nos que un grupo logrou integrantes de varias nacións.

En xeral, o número de persoas pertencentes ás novas relixións é moi inferior ao dos fieis das grandes relixións. Porén, as novas relixións gañaron moitos adeptos en África, Xapón e a Melanesia.

En África documentouse a aparición dunhas 6000 novas igrexas indíxenas desde os anos 60 do século XX. No Xapón xurdiron novas relixións baseadas no xintoísmo e no budismo, algunhas no século XIX durante o período Meiji, e outras a raíz do final da II Guerra Mundial.

Ao redor do 25 % das relixións do mundo encóntranse na Melanesia, é dicir, en arquipélagos tales como Papúa-Nova Guinea, as Illas Salomón, Vanuatu e Fiji. A isto débese a importancia das novas relixións neste importante foco de diversidade cultural.

Na época da súa creación, as máis das grandes relixións actuais tamén se consideraban "novas relixións. Por exemplo, o cristianismo foi considerado tanto polo Xudaísmo como pola cultura romana como un sacrilexio ás doutrinas existentes. Á súa vez, o protestantismo considerouse unha "nova relixión" escindida do catolicismo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Seita
* Relixión