open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gomeru

**Gomeru** é un grupo musical asturiano xurdido en Oviedo no ano 2004. O seu estilo musical achégase ó punk rock, mais tamén teñen influencias doutros estilos como o rock, o ska, o hardcore ou o funk. Caracterízanse por cantar en asturiano e por incluír a gaita asturiana como instrumento tradicional nas súas cancións. É un dos principais grupos musicais impulsores da lingua asturiana na escena musical alternativa asturiana.

## Discografía 
* ***Grieska Na Cai*** - Autoproducido, 2005
# *Tuerques y torniellos*
# *Dos sieglos de llucha*
# *La causa*
# *Oficialidá*

* ***Tributo a la Polla Records Dende Asturies*** 2006
# *La Futbolera*

* ***Bales de Rabia*** - Autoproducido, 2008
# *Independencia*
# *Actúa Ya*
# *Griesca Na Cai*
# *Llucha Armada*
# *Lluna de llobos*
# *I.R.A.*
# ''Ochobre'l 34*
# *Tierra Llibre*
# *Nun son les tos pintes*

* ***Llume*** - Autoproducido, 2009
# *Llume*
# *intifada*
# *La mio llingua*
# *Lluna de llobos* (reeditada)
# *Asturies*
# *Ira* (reeditada)
# *Les cadenes del machismu*
# *Bales de rabia*
# *Frente Polisariu''

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
* Myspace oficial
As Rozas, O Pereiro, Alfoz

**As Rozas** é un lugar da parroquia do Pereiro no concello lugués de Alfoz na comarca da Mariña Central. Segundo o IGE en 2011 tiña seis habitantes (tres homes e tres mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Pereiro 
### Parroquias de Alfoz 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Alfoz
Apocalipse (homónimos)

O termo **Apocalipse** pode facer referencia a:
* **Apocalipse**, derradeiro libro do Novo Testamento.
***Apocalipse Z**, triloxía literaria en castelá de Manel Loureiro.
***Apocalypse Now**, filme sobre a Guerra de Vietnam, de Francis Ford Coppola.
Xune Elipe

**Xulio Andrés Elipe Raposo**, nado no ano 1962 en Avilés é un cantante e produtor discográfico asturiano pertencente ó grupo musical Dixebra.

## Traxectoria 
Dende ben novo comezou a desenvolver un forte interese pola lingua asturiana e con quince anos xa formaba parte de Conceyu Bable. Tamén traballou como xornalista en asturiano en diversos medios de comunicación como Cadena SER ou La Voz de Avilés. Foi membro de organizacións nacionalistas como Ensame Nacionalista Astur e Andecha Astur, rematando por presentarse como candidato independente á alcaldía de Avilés.

En 1987 crea e lidera o grupo musical Dixebra, en cuxa formación aínda segue a traballar na actualidade con oito álbums musicais editados.

En 1992 funda o selo discográfico Discos L'Aguañaz xunto co seu compañeiro en Dixebra, o gaiteiro Fernando Rubio. Hoxe en día compaxina a súa actividade con Dixebra e L'Aguañaz coa labor profesional de graduado social.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina de Dixebra
Trofeo Teresa Herrera 2012

A 67ª edición do **Trofeo Teresa Herrera** celebrouse na Coruña o 11 de agosto de 2012 a partido único. O campión foi o Deportivo da Coruña, derrotou ao Atlético de Madrid, logrando o seu 17º título.

## Participantes 
## Partidos 
### Final 
| width="50%" valign="top" |

|}

## Notas
Contraband

***Contraband*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de hard rock Velvet Revolver, editado o 8 de xuño do 2004 a través do selo RCA Records. Foi un éxito comercial e estreouse no número 1 da lista ''Billboard 200, chegando a ser dúas veces disco de platino nos Estados Unidos.

## Listaxe de cancións 
Todo sos temas foron compostos por Velvet Revolver, agás "Dirty Little Thing", escrito por Velvet Revolver e Keith Nelson.

#"Sucker Train Blues" &ndash; 4:28
#"Do It for the Kids" &ndash; 3:56
#"Big Machine" &ndash; 4:26
#"Illegal i Song" &ndash; 4:18
#"Spectacle" &ndash; 3:42
#"Fall to Pieces" &ndash; 4:30
#"Headspace" &ndash; 3:43
#"Superhuman" &ndash; 4:16
#"Set Me Free" &ndash; 4:08
#"You Got No Right" &ndash; 5:35
#"Slither" &ndash; 4:08
#"Dirty Little Thing" &ndash; 3:58
#"Loving the Alien" &ndash; 5:49
Club Deportivo Tudelano

O **Club Deportivo Tudelano** é un club de fútbol de España, da cidade de Tudela, en Navarra. Foi fundado en 1935 e actualmente xoga na Segunda División B Española.

## Historia 
En 1933, Tudela tiña varios equipos de fútbol de peñas como El Vegetariano, Tudela CF, Ancora Fordín, Arenas, Gazte-tasun ou Muskaria Club. Moitos deses equipos, en 1935, decidiron fusionarse e xorde así a sociedade coñecida como Club Deportivo Tudelano.

En 1955 xogou a liguiña de ascenso a Segunda División, tras acabar o equipo de Tudela campión do seu grupo, aínda que non ascendeu. Na tempada 1976-77 lograría o ascenso a Segunda División B tras unha restructuración de categorías, pero non logrou a permanencia.

Na tempada 1983-84 o Tudelano quedaría campión de Terceira xogando de novo a fase de ascenso, e foi o Marbella quen na promoción eliminou os navarros. Ese mesmo ano foi campión de Copa da Liga de España, derrotando ao Yeclano por 4-2.

En 1991 quedou campión do seu grupo, xogou a promoción de ascenso a Segunda División B e conseguiuno. Disputou a liguiña contra Escobedo, Elgoibar e Sabiñánigo, gañando aos dous primeiros. Militou na categoría do bronce español durante 5 tempadas consecutivas.

Nas tempadas 2009/10 e 2010/11 proclamouse campión de Terceira, pero non logrou o ascenso en ningunha das dúas ocasións.

Finalmente, na tempada 2011/12 o Tudelano logra o ascenso a Segunda División B despois de 16 anos de ausencia. O equipo acabou terceiro na liga e superou na promoción a Azuqueca, Villarrobledo e Catarroja.

## Uniforme 
* **Uniforme titular**: Camiseta branca, pantalón negro, medias brancas.
* **Uniforme alternativo**: Camiseta negra, pantalón negro, medias negras.

## Estadio 
O campo do CD Tudelano é o **Estadio Ciudad de Tudela**, chamado *José Antonio Elola* ata 2012, que substituíu o Campo Municipal de Griseras. Ten capacidade para 11.000 espectadores.

## Datos do club 
* **Tempadas en 1ª**: 0 
* **Tempadas en 2ª**: 0 
* **Tempadas en 2ªB**: 6
* **Tempadas en 3ª**: 55

## Xogadores destacados 
*  Mariano Azcona
*  Chema
*  Óscar Engonga
*  Jesús Glaría
*  Xabier Zubieta
*  Oussama Souaidy

## Palmarés 
* **Terceira División Española (5)**: 1954-55, 1983-84, 1990-91, 2009-10, 2010-11
* Subcampión da Terceira División (1): 1989-90
* **Copa da Liga de Terceira División (1)**: 1984

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Exedra

[thumb|Exedra proxectada por [Leo von Klenze, no Ermitage, San Petersburgo.]]
En arquitectura, unha **exedra** é xeralmente unha construción descuberta, de planta circular, con asentos e respaldos fixos na parte interior da curva. As exedras colócanse normalmente na fachada dun palacio, pero usada como abertura na parede interna.

O significado grego orixinal, un asento no exterior da porta, foi aplicado a unha habitación que se abre e é circundada por bancos de pedra altos e curvos: un ambiente aberto destinado a servir de lugar de encontro e conversación filosófica. Unha exedra pode tamén destacar dun espazo baleiro e curvo dentro dunha columnata quizais cun asento semicircular.

A exedra foi adoptada polos romanos para consolidarse en épocas históricas posteriores (a partir da arquitectura románica e da bizantina)
Impulso específico

thumb|Intervalos de impulso específico para diferentes tipos de motores: 1 - Motores de pistóns ; 2 -  Motores turbojet ; 3 - Motores ramjet ; 4 - Motores foguete.
O **impulso específico** (abreviado a miúdo como *ISP*) é unha magnitude que describe a eficiencia dos motores foguete e os motores de reacción. Representa a derivada do impulso con respecto da cantidade de propelente usado, é dicir, o pulo dividido pol cantidade de propelente usado por unidade de tempo. Se a cantidade de propelente se da en termos de masa (como quilogramos), o ISP terá unidades de velocidade. Se se da en termos de peso (como Newtons), o impulso específico terá unidades de tempo. A constante de conversión entre as dúas maneiras de expresa-lo impulso específico é a constante da gravidade estándar, **g**, que ten un valor de aproximadamente 9,8&nbsp;m/s². Canto maior sexa o impulso específico, menor será o fluxo de propelente necesario para obter determinado pulo, e no caso dos foguetes menor propelente será necesario para alcanzar unha mesma velocidade.

## Notas
Leo von Klenze

miniatura|200px|right|Ruhmeshalle
**Leo von Klenze**, nado en Schladen, Krs Goslar o 29 de febreiro de 1784 e finado en Múnic o 27 de xaneiro de 1864, foi un arquitecto, pintor e escritor alemán do neoclasicismo. 
## Traxectoria 
Destacou como arquitecto da corte de Baviera baixo o reinado de Lois I. A súa obra máis destacada é o conxunto da *Königsplatz* e os edificios que a arrodean, como a Gliptoteca de Múnic (1816 - 1834), para a cal se inspirou na tipoloxía de galería creada por Durand. Tamén en Múnic deseñou a *Ruhmeshalle* na *Theresienwiese*, onde se ergue a estatua colosal de *Bavaria* e a Residencia Real (*Residenz*). Noutras cidades alemás construíu o castelo de *Wilhelmshöhe* en Kassel, o *Walhalla* en Ratisbona e a *Befreiungshalle* en Kelheim, entre outros edificios.

O tsar Nicolao I de Rusia, na súa visita a Baviera, entusiasmouse coa súa obra e encargoulle a construción do novo Ermitage en San Petersburgo, que se concretou entre 1839 e 1852.

Von Klenze foi un prominente representante da corrente que reviviu o estilo grego en Europa. A tal punto, que se lle encomendou unha renovación da propia cidade de Atenas, con motivo da chegada da monarquía de Otto de Grecia.

Ficheiro:Leo von Klenze 002.jpg|*Napoleón Bonaparte en Portoferraio*, 1839
Ficheiro:Leo von Klenze 001.jpg|Gliptoteca de Múnic, 1816–1834
Ficheiro:Leo von Klenze 1.JPG|Monumento a Leo von Klenze na Gärtnerplatz de Múnic
Ficheiro:Bavarian War Ministry (cropped).jpg|Ministerio de Guerra bávaro en Múnic, 1832

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Hubert Glaser (editor): *König Ludwig I. von Bayern und Leo von Klenze. Der Briefwechsel. Teil I: Kronprinzenzeit König Ludwigs I.* (= Fuentes de historia de Baviera V), 3 tomos, Múnic, 2004.
* Rudolf Wiegmann: *Der Ritter Leo von Klenze und unsere Kunst.* 1836.
* *Ein griechischer Traum. Leo von Klenze der Archäologe*. Catálogo de exposición da Gliptoteca de Múnic, 1985/86.
Juan Carlos Rodríguez Belencoso

**Juan Carlos Rodríguez Belencoso**, coñecido como **Belencoso**, nado en Albacete (España) o 1 de setembro de 1981, é un futbolista español que actualmente xoga de dianteiro no Kitchee.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en Soccerway.com
Xosé Manuel Maceira

**Xosé Manuel Maceira Fernández**, nado en Orazo (A Estrada) o 4 de xaneiro de 1964, é un escritor e crítico literario galego.

## Traxectoria
Fixo a educación primaria en Covelo e a secundaria en Ponteareas e na Estrada. Licenciouse en Filoloxía Hispánica, especialidade de Galego-portugués, na Universidade de Santiago de Compostela, sendo bolseiro do Instituto da Lingua Galega. Traballa como docente no ensino medio, exercendo como profesor de Lingua Galega e Literatura.
Ten colaborado con artigos en *O Correo Galego* e *La Voz de Galicia*.

## Obras
### Ensaio
**A literatura galega no exilio. Consciencia e continuidade cultural*, 1995, Edicións do Cumio.
**O nacionalismo cívico: interpretación do contributo da Irmandade da Fala da Coruña*, 2007, Laiovento.
**Leandro Carré. Un século de cultura e compromiso*, 2014, Alvarellos.

### Edicións
**Literatura na diáspora bonaerense. Antoloxía*, 1997, AS-PG/A Nosa Terra.
**Polos camiños do pobo*, de Emilio Pita, 1999, Ediciós do Castro.
**Poemas e cantigas. Retesía*, 2004, Espiral Maior.
**Vieiros de brétema*, 2005, Espiral Maior.
**Obra inédita e esquecida: teatro, contos, ensaios e lendas, 1915-1972*, de Leandro Carré Alvarellos, 2006, Alvarellos.

### Obras colectivas
**Actas do Congreso Castelao*, 1989, Universidade de Santiago.
**Novo do trinque*, 1997, BNG.
**Guerra Civil e Literatura Galega (1936-1939)*, 2006, Xerais.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*
Estadio Antonio Domínguez Alfonso

O **Estadio Antonio Domínguez Alfonso** é un estadio multiúsos español da localidade de Playa de las Américas, no concello de Arona, ao sur da illa de Tenerife (Canarias).

Ten capacidade para 7.500 espectadores en bancada e de máis de 27.000 en concertos. É propiedade do Concello de Arona e nel disputa os seus encontros como local o Club Deportivo Marino da localidade veciña de Los Cristianos, que ademais ten as súas oficinas neste recinto. Tamén acolle competicións de atletismo.

Este recinto deportivo, que foi inaugurado o 7 de setembro de 1969 cun triangular entre o Atlético Granadilla, Atlético Alcalá e o Marino, leva este nome en honra a Antonio Domínguez Alfonso. Este era o propietario dos terreos e cedeullos ao Marino para que, neles, construísese o seu estadio. Conta cun campo anexo, inaugurado o 24 de novembro de 1998.

## Notas
O Barral, San Pedro de Mor, Alfoz

**O Barral** é un lugar da parroquia do San Pedro de Mor no concello lugués de Alfoz na comarca da Mariña Central. Segundo o IGE, en 2011 tiña 26 habitantes (13 homes e 13 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Pedro de Mor 
### Parroquias de Alfoz 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Alfoz
Gerry Adams

**Gerard "Gerry" Adams** (en ), nado en Belfast o 6 de outubro de 1948, é un político republicano e escritor irlandés, presidente do Sinn Féin dende 1983.

## Traxectoria 
Foi deputado abstencionista no Parlamento do Reino Unido, membro do Parlamento de Irlanda do Norte e actualmente ocupa un escano no Dáil Éireann, o parlamento da República de Irlanda. Desempeñou un papel fundamental nas negociacións dos católicos de Irlanda do Norte durante o proceso de paz iniciado a principios dos anos noventa co goberno de Gran Bretaña. É un recoñecido escritor e polemista no seu país.

## Obras 
* *Falls Memories*, 1982
* *The Politics of Irish Freedom*, 1986
* *A Pathway to Peace*, 1988
* *An Irish Voice*
* *Cage Eleven*, 1990, Brandon Books.
* *The Street and Other Stories*, 1993, Brandon Books. Traducido ao galego por Eva Veiga e Ana Gabín, *A rúa e outros relatos*, 2000, Baía Edicións.
* *Free Ireland: Towards a Lasting Peace*, 1995
* *Before the Dawn*, 1996, Brandon Books.
* *Selected Writings*
* *Who Fears to Speak...?*, 2001, Beyond the Pale Publications.
* *An Irish Journal*, 2001.
* *Hope and History*, 2003.
* *A Farther Shore*, 2005, Random House.
* *The New Ireland: A Vision For The Futur*e, 2005, Brandon Books.
* *An Irish Eye*, 2007, Brandon Books.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blog de Gerry Adams
Premio Nacional de Literatura de Cataluña

O **Premio Nacional de Literatura da Generalitat de Cataluña** (en catalán, *Premi Nacional de Literatura de la Generalitat de Catalunya*) é un galardón literario que, desde 1995, concede a Generalitat de Cataluña aos escritores que máis destacaran pola súa traxectoria na literatura catalá.

O xurado que outorga os premios está presidido polo conselleiro de Cultura da Generalitat. A entrega do premio lévase a cabo nunha cerimonia que se celebra en calquera punto da xeografía catalá, e é presidida polo Presidente da Generalitat.

Este premio forma parte do conxunto dos Premios Nacionais da Generalitat de Cataluña, que se conceden en nove categorías máis: cine, danza, fomento do catalán, xornalismo, patrimonio cultural, música, teatro, artes plásticas e cultura popular.

O premio está dotado con 18.000 euros.

## Autores premiados 
* 1995 - Joan Perucho
* 1996 - Josep Palau i Fabre
* 1997 - Pere Gimferrer
* 1998 - Miquel Martí i Pol
* 1999 - Jordi Pere Cerdà
* 2000 - Quim Monzó
* 2001 - Carme Riera
* 2002 - Baltasar Porcel
* 2003 - Màrius Sampere
* 2004 - Emili Teixidor
* 2005 - Toni Sala
* 2006 - Biel Mesquida
* 2007 - Francesc Serés
* 2008 - Joan Margarit
* 2009 - Jaume Pòrtulas
* 2010 - Miquel de Palol
* 2011 - Marta Pessarrodona

## Notas
Híbrido (bioloxía)

[miniatura|dereita|300px|Parella de [Ligres (híbridos de león e tigre).]]
[miniatura|Hércules, un [ligre.]]
Un **híbrido** é un organismo vivo animal ou vexetal procedente do cruzamento de dous organismos de especies ou subespecies distintas.

## Características 
Moitos dos híbridos xerados entre especies diferentes nacen estériles. A utilidade para o home deste tipo de híbridos radica en que son máis fortes ou produtivos pola combinación das cualidades combinadas dos seus pais e, polo tanto, máis idóneos que estes na súa explotación específica (alimenticia, de transporte etc).

Xeneticamente, os híbridos son organismos heterocigotos por posuíren xenes para trazo distintos, que poden ser tanto recesivos como dominantes, herdados dos seus pais. Cando hai falta de xenes dominantes entre os seus alelos, maniféstanse neles os caracteres recesivos.

## Formación de híbridos 
Fálase de **hibridación** de especies, subespecies ou variedades xeográficas e de razas obtidas artificialmente producidas por dous métodos:

* **Hibridación natural:** cando o híbrido se cruza en ambientes naturais, sen intervención humana.
* **Hibridación artificial:** cando o híbrido se logra por un mecanismo como pode ser un inseminador artificial, ou simplemente porque en estado de catividade o home aparea á forza ós animais. No caso dos vexetais emprégase o procedemento da polinización artificial.
## Véxase tamén
Satsang

**Satsanga**, **Satsangam** ou **Satsang** (Sánskrito सत्सङ्ग sat = presenza, verdade; sanga = comunidade, grupo) significa, no contexto filosófico hinduísta:

(1) a presenza da verdade

(2) a compaña dun *Guru*

(3) a compaña de xente que se reúne para falar e asimilar a verdade.

O *satsang* adoita constar dun diálogo, reflexión e meditación na fonte da que parten as propias verbas, para levar o seu significado á vida cotiá. A idea do *satsangam* foi difundida en principio por *Rishis* coma *Vedavyasa* e *Valmiki* que definen os seus beneficios de diferentes xeitos.

Durante un satsang cun mestre os estudantes probablemente presentarán preguntas. Os satsangs tamén poden conter discursos, meditacións ou lecturas. Primordialmente, o propósito dun satsang non é a transmisión dunha ensinanza entendida no pano intelectual, senón que debe ser a experiencia da presenza dun ser "esperto" ou "iluminado", por medio da cal se supón que os estudantes se achegan ao mesmo nivel de comprensión a través do efecto producido polo "intercambio enerxético".

Aínda que provén da tradición hinduísta, hoxe en día o termo *satsang* aplícase en distintas tradicións, tanto orientais coma occidentais, como son o budismo mahayana, o zen, o neoadvaita etc...

## Notas
Arca da Alianza

miniatura|200px|A Arca introducíndose no Templo.

Segundo a tradición xudía e cristiá, a Arca coñecida como **Arca da Alianza**, **Arca do Pacto**, ou **Arca do Convenio** (en ), nomeada tamén como a **Arca de Yahveh** ou **Arca do Testemuño**, era un obxecto sagrado que gardaba as táboas de pedra que contiñan os Dez Mandamentos. De acordo con algunhas interpretacións tradicionais do Libro do Éxodo, dos Números, e da Carta aos Hebreos a Arca tamén contiña a vara de Aharón, un frasco de maná e o primeiro rolo da Torah escrito por Moisés; porén, o primeiro dos Libros dos Reis di que nos tempos do rei Salomón, a Arca contiña só as dúas Táboas da Lei. Segundo o Libro do Éxodo, a Arca foi creada por orde de Deus, seguindo as instrucións dadas a Moisés no Monte Sinaí. A Arca simboliza a unión de Deus co seu pobo. Crese que desapareceu coa destrución do templo de Xerusalén polo rei Nabucodonosor II.

## Descrición 
A Arca estaba feita de madeira de acacia negra, revestida por dentro e por fóra con láminas de ouro puro. Medía 1,31 m de longo por 0,78 m de alto e ancho. Unha grilanda de ouro rodeábaa na súa parte superior. A ambos lados levaba fixos catro aneis de ouro, a través dos cales se introducían dúas pértegas de acacia recubertas tamén de ouro. Sobre a tapa da arca ou propiciatorio descansaban dous querubíns, igualmente dourados.

A Arca estaba situada no *sancta sanctorum*, o lugar máis sagrado do Templo. A súa utilidade foi variada, pois non só estaba destinada a conter elementos sagrados, senón que ademais tiña sona de ser unha arma capaz de protexer ó pobo elixido, sendo brazo executor dos castigos de Yaveh.

O seu transporte e coidado estaba reservado á tribo dos levitas. Ela abría a marcha durante os anos de expedición polo deserto e estaba sempre á cabeza do pobo.

## Notas
Sparklehorse

**Sparklehorse** foi unha banda de indie rock estadounidense que foi liderada polo cantante e multi-instrumentalista Mark Linkous até a súa morte por suicidio o 6 de marzo de 2010 . O batería e multi-instrumentalista Scott Minor era un colaborador frecuente.

## Discografía 
### Álbums 
### Sinxelos e EPs 
* ''Chords I've Known EP'' (1995)
* "Spirit Ditch" / "Waiting for Nothing" (1995)
* "Hammering the Cramps" / "Too Late" (1995)
* "Someday I Will Treat You Good" / "Rainmaker" (1996)
* "Someday I Will Treat You Good" / "London" (1996)
* "Hammering the Cramps" / "Spirit Ditch" (1996)
* "Rainmaker" / "I Almost Lost My Mind" (1996)
* "Come On In" / "Blind Rabbit Choir" (1998)
* "Painbirds" / "Maria's Little Elbows" (1998)
* "Sick of Goodbyes" / "Good Morning Spider (session version)" (1998)
* *Distorted Ghost EP* (2000)
* ''Chest Full of Dying Hawks ('95-'01)'' (2001)
* "Gold Day" / "Heloise" / "Devil's New" / Maxine" (2001)
* "Ghost in the Sky" 7" (2006)
* "Don't Take My Sunshine Away" 7" (2006)
* "Knives of Summertime" 7" (2006)
Helí Rolando Tella Cantos

**Helí Rolando Tella Cantos**, nado en Gomeán (O Corgo) o 14 de setembro de 1888 e finado en Adai (O Corgo) o 9 de outubro de 1967, foi un militar galego. Fora axudante persoal do infante Carlos de Borbón-Dos Sicilias.

## Traxectoria 
miniatura|250px|Pazo de Adai.
Fillo de Policarpo Tella Uz, labrego acomodado, e Mercedes Cantos Camacho, mestra, que finou en 1901. Ingresou na Academia de Infantaría de Toledo en 1907, en 1910 obtivo o despacho de 2º tenente e foi destinado a Marrocos. Participou na Guerra do Rif onde conseguiu varias condecoracións: Medalla Militar Individual (1923) e Cruz Laureada de San Fernando (1925). Ascendido a Tenente Coronel, pertencía ao grupo dos militares africanistas.

Coa instauración da Segunda República Española, mostrou unha aberta hostilidade cara ao réxime. En 1932 secundou a Sanjurjada e foi desterrado a Villa Cisneros no Sáhara Español, de onde fuxiu. Amnistiado polo goberno Lerroux, mandou o primeiro terzo da Legión. Tivo que refuxiarse no Marrocos francés logo de pronunciar un discurso contra a República nun acto oficial. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi xefe dunha das agrupacións da columna Madrid ás ordes de Juan Yagüe. Participou na Batalla de Madrid, liderando os avances na fronte de Usera a as posteriores loitas na Cidade Universitaria. Nestes combates resultou ferido, quedando convalecente durante varios meses. O 17 de abril de 1938 foi ascendido a xeneral de brigada. Mandou unha brigada navarra e participou coa 63 División na campaña de Aragón e Cataluña.

Ao remate da Guerra Civil era xeneral de brigada e o 12 de xullo de 1940 foi nomeado comandante da 81 División. En 1941 foi nomeado gobernador militar de Burgos, cesando o 23 de xaneiro de 1942. Despois foi nomeado gobernador militar de Lugo. Involucrouse en intrigas monárquicas contra Francisco Franco e no ano 1943 foi separado do exército acusado de empregar soldados e prisioneiros de guerra nas obras do seu pazo de Adai e na súa fábrica de fariña. Foi confinado en Albacete e despois en Palencia. De volta en Lugo foi vítima dun atentado que non conseguiu acabar coa súa vida, aínda que dúas persoas resultaron mortas. Conseguiu a representación dunha casa norteamericana e facía continuas viaxes a Madrid. Finou no pazo de Aldai.

## Obras 
* *Escuela y patria o la preparación al servicio militar*, 1910.
* *Evolución de las ideas sobre el empleo táctico y la organización del terreno para el combate*, 1928.

## Vida persoal 
Casou en segundas nupcias con María de la Concepción Cabrera Benito, condesa de Amayuelas, e foi pai de María Cristina Tella Cabrera que casou con Pedro Manuel Díez Ponce de León, IX marqués de Casinas.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 
* 
* Isabel Sánchez, José Luis. *Diccionario biográfico electrónico* Real Academia da Historia.

### Ligazóns externas 
* Soto, Juan (20/1/2008). "Se alquila pazo", *El Progreso*,  .
Balearica

[miniatura|right|250px|División provincial de [Diocleciano en 298, con seis provincias ás que se engade a *Tingitana* para constituír a *Diocesis Hispaniarum* (diocese de Hispania).]]
A **Balearica** foi unha provincia romana constituída no Baixo Imperio ao separar da provincia Tarraconense as illas Baleares, a mediados do século IV, en época de Constancio I e Constantino II. O seu rango era pretorio, dependendo do *vicarius* da Diocese de Hispania.

A provincia desapareceu cando os vándalos de Xenserico ocupárona en 455.
Agüela, Agüela, Antas de Ulla

**Agüela** (á espera da oficialización da forma **A Agüela** en 2011 tiña 20 habitantes (7 homes e 13 mulleres).
## Toponimia
O topónimo **Agüela** podería proceder do termo "auga" co diminutivo -*ella*, referido a un manancial ou un regato pequeno.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Agüela
### Parroquias de Antas de Ulla
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Antas de Ulla
Campo do Chao, Agüela, Antas de Ulla

**Campo do Chao** (á espera da oficialización da forma **Campo de Chao**, en 2011 estaba deshabitado.

## Toponimia
O topónimo **Campo de Chao** ten dous elementos: **Campo**, do latín , é un orónimo referido a un terreo extenso fóra do núcleo poboado, mentres que **Chao**, do latín , indica a planicie do lugar.
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Agüela 
### Parroquias de Antas de Ulla 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Antas de Ulla
A Parrocha, Agüela, Antas de Ulla

**A Parrocha** é un lugar da parroquia de Agüela no concello lugués de Antas de Ulla na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 estaba deshabitado, o que supón unha diminución con respecto a 2011, cando tiña 1 habitante.

## Toponimia
O topónimo **A Parrocha** podería ter relación co termo *parra*, "vide coas pólas suxeitas sobre un soporte horizontal elevado", termo que en orixe puidera facer referencia a un "cercado" ou "cuberto".

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Agüela 
### Parroquias de Antas de Ulla 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Antas de Ulla
Fira de Barcelona

**Fira de Barcelona** é a institución feiral de Barcelona e unha dunha das máis importantes de Europa. Cada ano organiza numerosos salóns e congresos onde se reúnen destacadas a empresas de diferentes sectores económicos para expor as súas novidades, intercambiar experiencias, coñecementos e promover negocios.

## Historia 
[250px|miniatura|O recinto de [Montjuïc, Barcelona|Montjuïc durante a celebración da feira Construmat 2005.|esquerda]]
A Fira ten as súas orixes na Exposición Universal de 1888, primeira feira de mostras de Barcelona, con motivo da que se construíu o recinto feiral do Parque da Ciutadella. Con motivo da inauguración da Exposición Internacional de 1929, a celebración de acontecementos feirais trasladouse ás novas instalacións creadas en Montjuïc, espazo onde se desenvolveu este acontecemento mundial. Na actualidade, hai tamén un novo recinto feiral, inaugurado en 2007, preto da avenida da Granvia de L'Hospitalet que, conxuntamente co recinto de Montjuïc, impulsan a proxección internacional de Barcelona, converténdoa na segunda cidade de Europa co maior recinto feiral, logo da urbe de Milán.

En 1932 foi constituída oficialmente a sociedade Fira Internacional de Barcelona, declarada de utilidade pública, e en 2000 a Generalitat de Cataluña incorporouse aos órganos de goberno, xunto co Concello de Barcelona e a Cámara de comercio de Barcelona.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Fira de Barcelona
Amoexa, Amoexa, Antas de Ulla

**Amoexa** é un lugar da parroquia de Amoexa no concello lugués de Antas de Ulla na comarca da Ulloa. Segundo o IGE, en 2011 tiña 31 habitantes (15 homes e 16 mulleres).
## Toponimia
O topónimo **Amoexa**, tamén pronunciado **Amonxa**, é un hidrónimo con base na raíz indoeuropea **am*-.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Amoexa
### Parroquias de Antas de Ulla
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Antas de Ulla
Cerbère

**Cerbère** (en catalán: *Cervera de la Marenda*) é unha comuna francesa situada no departamento dos Pireneos Orientais, na rexión do Languedoc-Rosellón. Pertence ao distrito de Céret e ao cantón de Côte Vermeille e contaba con 1.573 habitantes en 2008.

Cerbère é o municipio francés máis oriental que é limítrofe con España. Limita concretamente con Portbou, na provincia de Xirona.

## Xeografía 
Limita con Banyuls-sur-Mer e con Portbou (España). A súa altitude oscila desde os 0 m ao nivel do Mediterráneo ata os 643 m nas Albères.

Forma parte da Costa Vermella.

## Historia 
No lugar que hoxe ocupa a comuna de Cerbère atopáronse numerosos restos prehistóricos, e tamén é citada en documentos tanto da Idade Antiga como da Idade Media, pero será no século XIX cando a historia de Cerbère dará un tombo radical.

O 1864 asinouse un acordo entre España e Francia para facer pasar polo Col des Belitres o ferrocarril entre os dous estados e de construír as estacións fronteirizas de Portbou e de Cerbère, que foi inaugurada en 1878. O tránsito rapidamente logrou unha grande importancia e dado a diferenza de anchura das vías españolas e francesas foi necesaria a construción de grandes instalacións para facilitar o transbordo de mercancías.

Creceu considerablemente a poboación e en 1889 creouse a comuna de Cerbère que non parou de crecer ata moi pasada a metade do século XX cando a mecanización de moitas tarefas, a competencia doutros medios de transporte e máis adiante a supresión das barreiras aduaneiras supuxo unha certa redución dos postos de traballo.

150px|miniatura|Hotel Belvédère du Rayon Vert
O papel económico da estación de Cerbère continúa sendo bastante importante, a pesar de todo, como o testemuñan os 2,5 millóns de toneladas de mercancías (1998) ou os 15.000 trens anuais que transitan.

Hai que destacar tamén o incremento das actividades turísticas.

## Lugares de interese 
*Igrexa parroquial de San Salvador de Cerbère, construída nos anos 1880.
*Pedra Dreta, monumento megalítico.
*Estación internacional, edificada en 1878.
*Hotel Belvédère du Rayon Vert, construción de 1932.
*Faro do Fin do Mundo.
*Cantís e praia de Bou Fallut.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Cerbère no sitio web do Institut géographique national 
* Cerbère no sitio web do Insee
Antas de Ulla, Antas de Ulla, Antas de Ulla

**Antas de Ulla** é un lugar da parroquia de Antas de Ulla no concello lugués de Antas de Ulla na comarca da Ulloa. Segundo o IGE, en 2011 tiña 654 habitantes (322 homes e 332 mulleres). É a capital do concello.

## Toponimia
A vila era coñecida como **Seoane** ou **Soane**, pero no século XX, tras o cambio de nome do concello de **Antas** a **Antas de Ulla**, pasou a nomearse así tamén a vila. O topónimo **Antas de Ulla** ten dous elementos: **Antas** do nome común *anta* (dolmen ou menhir), e **Ulla** polo río Ulla.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Antas de Ulla
### Parroquias de Antas de Ulla
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Antas de Ulla
O Carballo, Antas de Ulla, Antas de Ulla

**O Carballo** é un lugar da parroquia de Antas de Ulla no concello lugués de Antas de Ulla na comarca da Ulloa. Segundo o IGE en 2011 tiña 27 habitantes (13 homes e 14 mulleres).
## Toponimia
O topónimo **O Carballo** é un fitónimo que fai referencia á presenza da árbore carballo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Antas de Ulla 
### Parroquias de Antas de Ulla 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Antas de Ulla
Mallacán

**Mallacán** é un grupo musical aragonés xurdido en Zaragoza no ano 1992. A primeira gravación que fixeron foi unha maqueta en casete chamada "Entalto a reboluzión!" no ano 1995 e dende entón teñen publicados catro álbums: "Luen d'o paradiso" (1999), "Chera chera!" (2002), "País zierzo" (2005) e "Mar de suenios" (2009). Empregan o aragonés na meirande parte das súas cancións, aínda que tamén teñen gravado algunhas en catalán e castelán.

A súa música é unha fusión de rock, ska, reggae e folk.

## Compoñentes do grupo 
Actualmente, o grupo está formado por sete compoñentes, pero houbo moito cambios de formación durante a historia do grupo:

* Fernando: voz e guitarra
* Arturo: batería
* Sito: guitarra
* Mario: baixo
* Eduardo: trompeta e percusión
* Alex: trombón, percusión e voz
* Jandro: gaita aragonesa, teclados, acordeón e dulzaina aragonesa

Destacan por empregar instrumentos tradicionais de Aragón como a gaita de boto e a dulzaina aragonesa.

## Discografía 
* *Entalto a reboluzión!* (1995)
* ''Luen d'o paradiso* (1999)
* *Chera, chera!* (2002)
* *País Zierzo* (2005)
* *Mar de suenios* (2009)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
* Mallacán en MySpace
* Vídeo en YouTube *Canta trista d'Irina''
Asturies nun escaez

[miniatura|300px|[Obrint Pas na V edición en La Felguera o 7 de outubro de 2006.]]‎
**Asturies nun escaez** (*Asturias non esquece* en lingua asturiana) é o lema empregado  nos concertos conmemorativos da Revolución de Asturias de 1934 promovidos por organizacións xuvenís vinculadas ó partido Andecha Astur, que comezaron no ano 2000 e que tiveron lugar en oito ocasións.

## Lista de grupos participantes 
**Asturianos**:
*Dixebra
*Escuela de Odio
*Skama la Rede
*Mala Reputación
*La Tarrancha
*Skontra
*K-NalóN
*Avientu
*N'arba
*Intolerance
*Oi! N'Ast
*Sendero Luminoso
*Testimoniu la Viztima
*FalaNonCaduca
*Adizión Etílika
*Gomeru

**Non Asturianos:**
*Betagarri
*Etsaiak
*Soziedad Alkoholika
*Habeas Corpus
*Skalariak
*Obrint Pas
*Koma
*Lendakaris Muertos
*Kaotico

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial de Andecha Astur 
*Páxina oficial de Darréu
Xuventú Asturianista

**Xuventú Asturianista** é a organización xuvenil do Partíu Asturianista. Defínese como *"asturianista, interclasista e de progreso"* e quere manter a personalidade histórica do pobo asturiano (cos seus sinais de identidade como a lingua asturiana). Tamén pretende mudar a sociedade asturiana facéndoa máis próspera e socialmente máis xusta sen caer en populismo. Por todo isto, colabora para fomentar a ideoloxía asturianista e o coñecemento da cultura asturiana coa Fundación Nova Asturias e outras organizacións culturais.
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Partíu Asturianista
*Unión Asturianista

### Ligazóns externas 
*Páxina oficial do Partíu Asturianista
Frieiresa

A **frieiresa** é unha raza de vacún autóctona de Galicia. Actualmente a poboación é moi reducida, con 947 exemplares (2022) distribuídos en 22 ganderías. É unha raza típica da provincia de Ourense.

## Morfoloxía e datos produtivos 
Agrupa animais de tamaño medio a grande, de perfil subcóncavo a cóncavo. O peso medio é de 600&nbsp;kg para as femias e de 860&nbsp;kg para os machos e a alzada media á cruz é de 131&nbsp;cm para as femias e de 141&nbsp;cm para os machos. A cabeza é pequena e curta, con testa saínte e fronte e morro anchos. Os cornos son longos, orientados cara a adiante e cara a abaixo. Ten pescozo delgado, tronco longo e harmónico, dorso e lombo anchos, peito amplo, tórax profundo, costelares arqueados e ventre de gran capacidade. As extremidades son de lonxitude media, asentadas, ben verticais. Os ubres teñen bo tamaño, con tetos de implantación correcta. A súa capa é castaña lavada, con pelo longo e abundante na rexión frontal, formando unha guedella loira característica. Outra característica a destacar é o pelo longo da rexión frontal. Este trazo que dá orixe a un floco dourado de carácter dominante que aparece en todos os cruces.

As vacas frieiresas presentan boas cualidades maternais, sobre todo para a produción leiteira e facilidade de parto. os pesos dos xatos ao nacemento son elevados (36 kg en machos e 30 kg en femias). 

Grazas ao seu bo sistema mamario e a correcta implantación dos tetos, os xatos poden alcanzar ata 160 kg/canal á desteta, achegando uns rendementos cárnicos de arredor do 48-49%, uns bos resultados neste tipo de razas autóctonas en perigo de extinción.

A súa carne é magra e con baixos niveis de graxa. Cunha adecuada maduración, a súa textura é óptima en xugosidade e tenrura, ademais do seu excelente sabor. Debido ao seu modo de cría natural en extensivo, presenta unha gran proporción de ácidos graxos saudables (omega 3, omega 6 e CLA).

O seu sistema de produción é de tipo mixto, aproveitando pastos comunais de montes veciñais en man común durante os meses de xuño a novembro, ou ben pastoreo durante o día e estabulación na noite. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha da raza frieiresa en PDF (Consellería de Medio Rural)
Limiá

A **limiá** é unha raza de vacún autóctona de Galicia. Segundo datos do 31 de decembro de 2024 a poboación era de 1&nbsp;931 exemplares, cunha tendencia á alza mantida dende 2014.

Estudos filoxenéticos recentes realizados con marcadores xenéticos corroboran a hipótese filoxenética admitida ata agora pola maioría dos zootecnistas, que relacionan esta raza co *Bos primigenius estrepsiceros*. O feito de estar asentada nun terreo fértil e favorable conferiulle un grande desenvolvemento corporal e certa superioridade produtiva en relación con outras razas locais galegas.

É unha das razas morfoloxicamente máis semellantes ao extinto uro e forma parte do proxecto TaurOs que pretende recrear ao devanceiro das razas domésticas actuais.

Os xatos aliméntanse con leite materno ata os tres meses e a partir desa idade supleméntanse con racións de concentrados, de forma que aos seis meses poden alcanzar pesos medios de 125-230 kg as femias e 185-215 kg os machos.

A carne de Limiá é magra, cun perfil lipídico adecuado e cardiosaudable, próximo ao 1,5%, e cunha adecuada infiltración da graxa, o que lle porporciona unha calidade zumarenta e unha palatibilidade excepcional. A súa carne destaca tamén por ser moi luminosa e vermella. Subministrándolle unha adecuada maduración resulta ser das carnes máis tenras e xugosas. No 2007 había 460 animais, e no 2011, 861. A tendencia da raza é de crecemento rápido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha da raza limiá en PDF (Consellería de Medio Rural)
Írguite

***Írguite*** (*Érguete* en lingua asturiana) foi unha revista que publicaba a organización nacionalista asturiana Darréu (vinculada a Andecha Astur) dende inicios de 2006 e que fixo de "voceru nacional" da mesma. A revista tivo unha tirada nos seus tres únicos números de mil exemplares e estaba integramente en lingua asturiana.

Publicábase de cada catro meses e os seus contidos eran tanto culturais como políticos, contando tamén con entrevistas e artigos de opinión, especialmente sobre as convocatorias do Día da mocedá revolucionario, grupos musicais asturianos, comunicados, manifestacións nacionalistas e revolucionarias en Asturias, historia contemporánea de Asturias e entrevistas a membros doutras organizacións nacionalistas non asturianas como Azarug ou Jaleo!!!.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Darréu 
* Andecha Astur

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Darréu-Mocedá Nacionaliego
* Revista Írguite
Oceania (álbum)

***Oceania*** é o noveno álbum da banda estadounidense de rock alternativo The Smashing Pumpkins, editado o 19 de xuño do 2012 a través dos selos EMI e Martha's Music. Producido por Billy Corgan e Bjorn Thorsrud, o disco é parte do álbum conceptual de 44 temas *Teargarden by Kaleidyscope*.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Billy Corgan.
Iván Zarandona

**Iván Zarandona Esono**, nado en Valladolid (España) o 30 de agosto de 1980, é un exfutbolista ecuatoguineano, que de centrocampista defensivo.

De nai ecuatoguineana, Zarandona foi internacional por Guinea Ecuatorial dende a clasificación para o Mundial de fútbol de Alemaña 2006 en outubro de 2003. É irmán de Benjamín Zarandona, ex xogador do Real Valladolid e do Betis entre outros.

## Traxectoria 
*  Extremadura B (1998–1999)
*  Mallorca B (1999–2000)
*  Ferriolense (2000–2001)
*  Mallorca B (2001–2002)
*  Real Betis B (2002–2003)
*  Caravaca (2003–2004)
*  Real Valladolid (2004–2005)
*  Rayo Vallecano (2005–2006)
*  Zamora (2006)
*  Real Murcia B (2006)
*  Los Palacios (2006–2007)
*  Pájara-Playas de Jandía (2007–2008)
*  CD Leganés (2008–2010)
*  Real Jaén (2010–2011)
*  Club Deportivo Lugo (2011-2012)
*  SD Noja (2012-2013)
*  Happy Valley (desde 2013)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha oficial do xogador na FIFA  
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Randulfe, Árbol, Antas de Ulla

**Randulfe** é un lugar da parroquia de Árbol no concello lugués de Antas de Ulla na comarca da Ulloa. Segundo o IGE en 2011 tiña 11 habitantes (7 homes e 4 mulleres).
## Toponimia
O topónimo **Randulfe** procede do antropónimo medieval de orixe xermánica *Randulfus* a través da forma en xenitivo () .

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Árbol 
### Parroquias de Antas de Ulla 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Antas de Ulla
A Fraga, Arcos, Antas de Ulla

**A Fraga** é un lugar da parroquia de Arcos no concello lugués de Antas de Ulla na comarca da Ulloa. Segundo o IGE, en 2011 tiña seis habitantes (dous homes e catro mulleres).

## Toponimia
O topónimo **A Fraga** procede do plural neutro latino-hispánico , que en orixe designaba un lugar pedregoso e escarpado ou con maleza, e despois pasou a nomear un bosque.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Arcos 
### Parroquias de Antas de Ulla 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Antas de Ulla
Arcos, Arcos, Antas de Ulla

**Arcos** é un lugar da parroquia de Arcos no concello lugués de Antas de Ulla na comarca da Ulloa. Segundo o IGE en 2019 tiña cinco habitantes (un home e catro mulleres).
## Toponimia
O topónimo **Arcos** podería ter orixe na raíz prerromana **h2erk* ("gardar") para referirse a un terreo cercado para o gando.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Arcos 
### Parroquias de Antas de Ulla 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Antas de Ulla
Sucasas, Antas de Ulla, Antas de Ulla

**Sucasas** é un lugar da parroquia de Antas de Ulla no concello lugués de Antas de Ulla na comarca da Ulloa.

## Toponimia
O topónimo **Sucasas** procede do sintagma latino , referíndose a un lugar que está por baixo das casas, se ben na actualidade a aldea está integrada no núcleo de Antas de Ulla.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Antas de Ulla 
### Parroquias de Antas de Ulla 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Antas de Ulla
Cú Chulainn

[miniatura|250px|"CúChulain dá morte ó can de Culann", ilustración de [Stephen Reid sacada da obra de Eleanor Hull, ''The Boys' Cuchulain*, 1904.]]
**Cú Chulainn** (), é o heroe mitolóxico irlandés máis famoso do ciclo do Ulster, así como dentro do folclore de Escocia e da Illa de Man. Fillo do deus celta Lugh e Dectera, irmá do rei do Ulster, o seu nome orixinal era **Setanta**, pero tomou o nome polo que é máis coñecido de Cú Chulainn ("o can de Culann", en irlandés) cando de neno, ó ir visitar o seu pai adoptivo na casa do ferreiro Culann, matou a cadela que a gardaba. Nese momento comprometeuse a facer de can gardián do ferreiro ata que a cría da defunta chegara á idade adulta e puidese facer o seu traballo.

A formación como guerreiro de Cú Chulainn, levouna a cabo a druída Skatsha, que lle ensinou a utilizar a súa famosa lanza: Gae Bolg. Ós 17 anos, defendeu o Ulster el só contra os exércitos da raíña Maeb de Connacht na épica *Táin Bó Cúailnge* ("A batalla dos bois de Cualinge"). Coñéceselle pola súa arrepiante febre na batalla ou *ríastrad*, na que se transforma nun monstro irrecoñecible que non distingue entre os amigos e os inimigos. Loita montado no seu carro, conducido polo seu leal auriga Láeg, e do que tiran os seus cabalos, Liath Macha e Dub Sainglend.

Cú Chulainn morreu loitando contra os exércitos das outras tres provincias de Irlanda, unidas pola raíña Maeb. Cóntase que loitou ata o derradeiro intre ata a súa morte, e os exércitos inimigos só se decidiron a atacalo cando viron que un corvo se pousaba no seu ombreiro para beber o seu sangue.
[miniatura|dereita|300px|CúChulainn na batalla, de T. W. Rolleston, *Myths and Legends of the Celtic Race'', 1911; ilustración de [J. C. Leyendecker|Joseph Christian Leyendecker.]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Warpaint (álbum de The Black Crowes)

***Warpaint*** é o sétimo álbum de estudio da banda estadounidense The Black Crowes. Foi editado o 3 de marzo de 2008, e foi o primeiro álbum da banda producido por Silver Arrow Records.

## Listaxe de cancións 
Todas as cancións compostas por Rich Robinson e Chris Robinson, agás as indicadas.
Río, Areas, Antas de Ulla

**Río** é un lugar da parroquia de Areas no concello lugués de Antas de Ulla na comarca da Ulloa. Segundo o IGE en 2011 tiña 3 habitantes (1 home e 2 mulleres).
## Toponimia
O topónimo **Río** é un hidrónimo procedente do latín , referido a un curso fluvial. A aldea sitúase a carón do rego Fadal.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Areas 
### Parroquias de Antas de Ulla 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Antas de Ulla
Nugallás

O topónimo **Nugallás** pode referirse a:

;En Galiza
***Nugallás**, lugar da parroquia de Arcos, no concello de Antas de Ulla;
***Nugallás**, lugar da parroquia de San Fiz de Amarente, no concello de Antas de Ulla.
Ostrobotnia do Sur

**Ostrobotnia do Sur** (en finés **Etelä-Pohjanmaa** e en sueco **Södra Österbotten**) é unha das 19 rexións de Finlandia. Está situada ao oeste do país, na provincia histórica de Ostrobotnia e na actual provincia de Finlandia Occidental. A súa capital e cidade máis poboada é Seinäjoki.

A rexión é a décima máis poboada e máis extensa do país.

Un dos maiores festivais de rock de Finlandia, o Provinssirock, así como o máis antigo festival de tango finés do mundo, o Tangomarkkinat, celébranse na cidade de Seinäjoki.

## Xeografía 
A rexión é a máis cha de Finlandia, en gran parte agrícola. O río máis importante é o Kyrönjoki. Os seus relevos máis significativos están ligados á morena de Suomenselkä, que marca a fronteira sur e leste da rexión.

Ostrobotnia do Sur limita ao norte coa rexión de Ostrobotnia Central, ao leste con Finlandia Central, ao oeste coas de Ostrobotnia e Pirkanmaa, e ao sur coa rexión de Satakunta.

## Historia 
Esta rexión correspóndese á parte meridional densamente poboada da provincia histórica de Ostrobotnia, a continuación, logo da división de 1775 coa provincia de Oulu na franxa sueste do Vaasan Lääni.

A industria tivo na rexión un desenvolvemento marxinal e tardío. A rexión experimentou un importante éxodo rural, mais as terras máis fértiles das provincias orientais que permitían a subsistencia mantiveron unha gran poboación de agricultores ata a actualidade.

## Concellos 
300px|miniatura|right|Localización dos concellos de Ostrobotnia do Sur.
Ostrobotnia do Norte consta de dezasete concellos, dos cales oito son considerados cidades (en letra grosa):

### Antigos concellos 
## Subrexións 
Ostrobotnia do Sur divídese en catro subrexións:

* Subrexión de Järviseutu
* Subrexión de Kuusiokunnat
* Subrexión de Seinäjoki
* Subrexión de Suupohja

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Ismael López

**Ismael López Blanco**, nado en Pamplona o 29 de xaneiro de 1990, é un futbolista español. Xoga de dianteiro e o seu actual equipo é o Racing de Santander.

## Traxectoria 
Tras finalizar a tempada 2011–12 co ascenso do CD Lugo a Segunda División, o 26 de xuño de 2012 anunciouse a súa fichaxe polo Athletic Club.

## Palmarés 
;Racing de Santander
* **Primeira División RFEF (1):** 2021/22.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en resultados-futbol.com
Félix Quero López

**Félix Quero López**, nado en Avilés (España) o 7 de setembro de 1982, é un futbolista profesional que actualmente xoga de dianteiro no Club Jorge Wilstermann boliviano, onde coincidiu xunto con outros ex xogadores do Club Deportivo Lugo como Gerardo Berodia e Samuel Galindo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en resultados-futbol.com