Antonio Buero Vallejo

**Antonio Buero Vallejo**, nado en Guadalaxara o 29 de setembro de 1916 e finado en Madrid o 29 de abril de 2000, foi un dramaturgo español.

## Traxectoria 
Nado no seo dunha familia de clase media, estudou na súa cidade natal ata que a súa familia marcha a Madrid en 1934 e Buero matricúlase na Academia de Belas Artes de San Fernando. Na guerra civil española loitou nun batallón de infantaría e tras ela foi condenado a morte, conmutada logo de oito meses. En 1946 obtén a liberdade e retoma a súa carreira pictórica, que queda definitivamente interrompida tras conseguir o Premio Lope de Vega por *Historia de una escalera*, obra clave do teatro de posguerra en España polo que supuxo de renovación. Adaptou ao castelán a Shakespeare, Henrik Ibsen e Bertolt Brecht. En 1959 casou coa actriz Victoria Rodríguez. En 1963 recibe autorización para saír ao estranxeiro e dará unha serie de conferencias en diversas cidades nos anos seguintes. Elixido membro da Real Academia Española en 1971. Premio Cervantes en 1986.

## Personaxes 
Os personaxes das obras de Buero Vallejo adoitan coincidir coas seguintes características:

* Presentan algunha tara física ou psíquica.
* Non se reducen a sinxelos esquemas ou símbolos.
* Son personaxes complexos que experimentan un proceso de transformación ao longo da obra.
* A crítica distíngueos entre personaxes activos e contemplativos. Os primeiros carecen de escrúpulos e actúan movidos polo egoísmo ou polos seus baixos instintos. Chegado o caso, non dubidan en ser crueis ou violentos se dese xeito conseguen os seus obxectivos. Non son personaxes malos; a distinción entre bos e malos non ten oco no teatro de Buero. Os contemplativos séntense angustiados. O mundo no que viven é demasiado pequeno. Móvense nun universo pechado á esperanza. Aínda sendo conscientes das súas limitacións, soñan cun imposible, e atópanse irremediablemente destinados ao fracaso. Nunca ven materializados os seus desexos.

## Obras 
miniatura|
As obras de Vallejo caracterízanse pola súa capacidade para construír unha historia con valor existencial á vez que social, grazas ó espazo simbólico que as abrangue. Deste modo, permítese efectuar unha lectura universal a partir dunha situación en particular. Nalgunhas obras, como *Las Meninas*, o dramaturgo inspírase en motivos históricos para facer unha crítica á situación actual. Noutras, como *La Fundación*, empréganse técnicas de inmersión para abordar a trama dende a perspectiva dos personaxes. Finalmente, *La tejedora de sueños*, inspirada na Odisea, emprega a mitoloxía cun valor metafórico respecto aos conflitos entre humanos. Tódalas obras de Vallejo conteñen elementos procedentes do sainete. É o caso da recreación de ambientes populares, ou a mestura de humor e drama.

* *Historia de una escalera* (1949) 
* *En la ardiente oscuridad* (1950)
* *La tejedora de sueños* (1952)
* *La señal que se espera* (1952)
* *Casi un cuento de hadas* (1953)
* *Irene o el tesoro* (1954)
* *Las cartas boca abajo* (1957)
* *Hoy es fiesta* (1955)
* *Un soñador para un pueblo* (1958) 
* *Las Meninas* (1960)
* *El concierto de San Ovidio* (1962)
* *El tragaluz* (1967)
* *La doble historia del doctor Valmy* (1968)
* *El sueño de la razón* (1970)
* *La detonación* (1977)
* *En La llegada de los dioses* (1971),
* *La Fundación* (1974)
* *Jueces en la noche* (1979)
* *Caimán* (1981)
* *Diálogo secreto* (1984)
* *Lázaro en el laberinto* (1986)
* *Música cercana* (1989)
* *Las trampas del azar* (1994)
* *Misión al pueblo desierto* (1999)

## Filmografía 
**Películas baseadas nas obras:**

* *Historia de una escalera*, dirixida por Ignacio F. Iquino (1950)
* *En la ardiente oscuridad*, dirixida na Arxentina por Daniel Tinayre (1959)
* *Esquilache*, dirixida en España por Josefina Molina (1989)

## Notas