open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Centro Interdisciplinario de Investigacións Feministas e de Estudos de Xénero da USC

O **Centro Interdisciplinario de Investigacións Feministas e de Estudos de Xénero da USC** é un centro de investigación interdisciplinario da Universidade de Santiago de Compostela que conta co apoio expreso de institucións e organismos extrauniversitarios considerados de interese político social.

## Membros fundadores do CIFEX 
* Prof. Dra. Rita María Radl Philipp (Departamento de Socioloxía)
* Prof. Dra. Mª do Carme García Negro (Departamento de Economía Aplicada)
* Prof. Dr. Jorge García Marín (Departamento de Socioloxía)
* Prof. Dra. Ana Porto Castro (Departamento de MIDE)
* Prof. Dra. Cristina Abeal Pereira (Departamento de MIDE)
* Prof. Dra. Mª José Agra Romero (Departamento de Lóxica e Filosofía Moral)
* Prof. Dra. Carmen Pallares Méndez (Departamento de Historia Medieval e Moderna)
* Prof. Dra. Montserrat Villarino Pérez(Departamento de Xeografía)
* Prof. Dra. Mª José Rodríguez Galdo (Departamento de Historia e Institucións Económicas)
* Prof. Dra. María García Añón (Departamento de Ciencia Política e da Administración)
* Prof. Dra. Milagros Domínguez Juan (Departamento de Socioloxía)
* Prof. Dra. Mar Llinares García (Departamento de Historia I)
* Prof. Dra. Teresa Moure Pereiro (Departamento de Literatura Española, Teoría da Literatura e Lingüística Xeral)
* Prof. Dra. Pilar Torrens Calle (Departamento de Socioloxía)

## Actividades 
Os  cometidos do CIFEX  inclúen a investigación, a docencia e o asesoramento en materia de xénero dentro da USC e ao servizo da sociedade galega. Por iso, desenvolve distintas actividades como as xornadas anuais que levan xa dezaseis edicións, *Resistencia feminista ao colapso*, ou o I Congreso  Internacional sobre Estudos de Xénero na Era Dixital.

## Notas
Silvaescura, Vilar de Lebres, Trasmiras

**Silvaescura** é un lugar da parroquia de Vilar de Lebres, no concello ourensán de Trasmiras. No ano 2022 tiña 6 habitantes, dos cales 3 eran homes e 3 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilar de Lebres 
### Parroquias de Trasmiras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Trasmiras
A Serralleira

O topónimo **A Serralleira** pode referirse a:

;En Galiza
***A Serralleira**, lugar da parroquia de Santa Cristina da Ramallosa, no concello de Baiona;
***A Serralleira**, lugar da parroquia de Vilar de Lebres, no concello de Trasmiras;
***A Serraleira**, lugar da parroquia de Corzáns, no concello de Salvaterra de Miño.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Trasmiras, Trasmiras, Trasmiras

**Trasmiras** é un lugar da parroquia de Trasmiras, no concello ourensán de Trasmiras. No ano 2022 tiña 279 habitantes, dos cales 136 eran homes e 143 mulleres. É o núcleo máis poboado do concello e tamén a súa capital.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Trasmiras 
### Parroquias de Trasmiras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Trasmiras
Stay Homas

**Stay Homas** é un trío musical catalán que xurdiu como consecuencia do confinamento preventivo para reducir os casos de COVID-19. Os seus integrantes son Klaus Stroink (trompetista en Buhos, Nil Moliner e Horny Section, amais de actor de dobraxe), Guillem Boltó (ex-trombón e ex-cantante en Doctor Prats) e Rai Benet (baixista en Buhos e Nil Moliner). Os tres músicos compartían piso no Eixample de Barcelona dende uns meses antes do confinamento. O nome deriva da expresión inglesa *stay home*, é dicir, «queda na casa».

## Traxectoria 
### Orixe e inicios 
A primeira canción, *Confainament I*, publicouse o 14 de marzo de 2020 na canle de Instagram de Benet. O día seguinte subiron *Confainament II* dende a conta de Boltó, e a terceire, *Del confineo III,* dende a de Stroink. A partir de aí, ante o éxito que tiveron, abriron contas co nome do grupo en diferentes redes sociais.

Os membros convidaron decote a outros músicos a colaboraren a través do móbil. Entre eles figuran Judit Neddermann, Sílvia Pérez Cruz, Macaco, Nil Moliner, Manu Chao, Oques Grasses ou Sr. Wilson. As súas cancións foron versionadas en varias partes do mundo. Michael Bublé adaptou «Gotta be patient» xunto co grupo Barenaked Ladies e a cantante mexicana Sofía Reyes.

### Primeiros traballos publicados 
A principios de xuño publicaron a canción XXIX: *Let it out*, a última antes dunha parada que coincidiu coa flexibilización das medidas de confinamento en España. Gravaron cinco das súas pezas con calidade de estudio e publicáronas a principios de xullo no EP *Desconfination*. O grupo anunciou nun vídeo en directo de Instagram que as entradas para o seu primeiro concerto, o 31 de xullo de 2020 na sala Apolo de Barcelona, esgotáronse en só 10 minutos. Ante o éxito, decidiron programar máis concertos.

En decembro de 2020 lanzaron o álbum *Agua* co selo Sony Music.

Para celebraren o seu primeiro aniversario e quentaren motores para a xira estival, o grupo lanzou a partir de mediados de marzo unha segunda quenda de dez cancións. De novo dende a terraza continuaron co seu estilo, esta vez con colaboradores como Rita Payés, Juanito Makandé, Albert Pla ou Rubén Blades.

### A xira de *Agua* 
A xira de presentación levou á banda a realizar concertos desde maio por todo o Estado. Destacando os directos no Vida Festival (Vilanova i la Geltrú) e Canet Rock (Canet de Mar), que causaron certa polémica pola gran afluencia de público malia as preocupantes estatísticas de contaxio. Tamén destacou o concerto do 4 de novembro en Razzmatazz, que marcou a reapertura da sala principal tras o confinamento.

## Discografía 
* *Desconfination* (EP, 2020)
* *Agua* (LP, 2020)

## Premios 
* Premios ARC 2020:
** Grupo ou artista revelación
** Proxecto artístico máis anovador realizado durante o confinamento

* Premios Enderrock 2021:
** Mellor canción pop-rock, «The bright side» (con Oques Grasses)
** Mellor Artista revelación
** Mellor directo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial de Stay Homas
Loita de insectos

A **loita de insectos** é un tipo de espectáculo ou actividade deportiva competitiva, para entreterse e moitas veces asociada con apostas, na cal se utilizan insectos que son enfrontados para que loiten entre si.miniatura|Loita de grilos na China.

[miniatura|352x352px|Loita do hemíptero *[Coreus marginatus* cunha formiga.]]

## Características 
Formas de loitas de insectos como deporte para espectadores practícanse en rexións da China, Xapón, Vietnam e Tailandia. Algúns tipos teñen unha longa historia; por exemplo, a loita de grilos é un pasatempo tradicional chinés que se remonta á dinastía Tang (618–907). Orixinalmente era unha indulxencia dos enmperadores, e despois converteuse nu espectáculo popular entre o pobo. A loita de escaravellos, na que se utilizaban os escaravellos *Allomyrina dichotoma*, *Xylotrupes socrates*, *Dorcus titanus*, *Goliathus* e os Dynastinae era popular no Xapón e aínda se practica. Hai tamén unha comunidade on line de fans, que ven esas loitas en vídeos en diferentes plataformas. son unha serie de vídeos na que interveñen distintos tipos de insectos, arácnidos e outras criaturas que loitan a morte nunha arena de plástico. Só participan dous insectos á vez e a maioría das loitas acaban coa morte dun dos contendentes, pero nalgúns casos acaban nun empate se ningún dos insecto é quen de matar o outro.

O Campionato chinñes de grilos é unha competición anual de loita de grilos que se realiza en Beijing. Dura dous días e xeralmente ten lugar durante o outono, cando se di que os grilos están na súa mellor idade. Faise un investimento importante para que os grilos estean nas mellores condicións. Dise que aos grilos se lles dá unha dieta de pasta de feixóns e auga para axudar ao seu adestramento e preparación. Os grilos divídense en oito clases, de xeito parecido ás categorías ou pesos en que se dividen os deportes do boxeo e as artes marciais mixtas.

## Notas
Lois de Nevers

**Lois de Nevers**, nado en 1272 e finado o 22 de xullo de 1322, foi conde de Nevers *suo iure* e conde de Rethel *iure uxoris*.

## Traxectoria 
Lois era fillo de Roberto de Dampierre, conde de Flandres e de Iolanda de Borgoña, condesa de Nevers. Sucedeu aos seus pais como conde de Nevers. En decembro de 1290, casou con Xoana, condesa de Rethel, e así se converteu en cogobernante no condado de Rethel. Tiveron dous fillos:

* Xoana de Flandres (1295–1375), casada con Xoán IV da Bretaña.
* Lois I, conde de Flandres, Nevers e Rethel.

Faleceu en París pouco antes que o seu pai, e desta maneira nunca o sucedeu como conde de Flandres.

## Devanceiros 
## Notas
Gran Premio de Bahrain de 2023

O **Gran Premio de Bahrain de 2023** (oficialmente **Formula 1 Gulf Air Bahrain Grand Prix 2023**) foi unha carreira de Fórmula 1 que se celebrou o 5 de marzo de 2023. Disputouse no Circuíto Internacional de Bahrain  en Sakhir, Bahrain. A carreira foi a primeira rolda da tempada  de Fórmula Un e marca a décimo novena vez que se celebra o Gran Premio de Bahrain como parte do Campionato Mundial de Fórmula Un.

## Antecedentes 
O evento celebrouse durante a fin de semana do 3 ao 5 de marzo. Foi a primeira rolda do Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2023. Tres pilotos fan o seu debut absoluto na "máxima categoría", Oscar Piastri con McLaren, Nyck de Vries con AlphaTauri e Logan Sargeant con Williams. Ademais dos debuts de Pierre Gasly con Alpine e Fernando Alonso con Aston Martin. O alemán Nico Hülkenberg regresa á serie con Haas despois de ser piloto de substitución en  e .

## Pneus dispoñibles 
O provedor de pneumáticos Pirelli levou os compostos de pneumáticos C1, C2 e C3 (designados como duro, medio e brando, respectivamente) para que os equipos os utilicen no evento.

### Cambios na pista 
O terceiro punto de activación do DRS moveuse máis adiante, situándose 250 m despois da curva 15.

## Clasificación 
A cualificación celebrouse o 4 de marzo de 2023 ás 18:00 hora local (UTC+3).

## Carreira 
A carreira celebrouse o 5 de marzo de 2023 ás 18:00 hora local (UTC+3).

### Informe da carreira 
Max Verstappen liderou con comodidade desde o principio, só perdendo a vantaxe durante a primeira rolda de paradas en boxes. Sergio Pérez foi lento ao comezo e perdeu o segundo posto ante un rápido inicio Charles Leclerc. Fernando Alonso e Lewis Hamilton loitaron na entrada da curva 4, Alonso foi golpeado polo seu compañeiro de equipo Lance Stroll, causando que os dous Aston Martin perdesen posicións. Alonso saíu a cabeza nunha batalla roda a roda con George Russell na volta 13, ambos pilotos perderon nas paradas en boxes ante Valtteri Bottas no Alfa Romeo.

Oscar Piastri retirouse despois de 13 voltas no seu debut na Fórmula Un cunha falla eléctrica. Mentres tanto, o seu compañeiro de equipo Lando Norris tamén tivo problemas co motor, esta vez co sistema hidráulico, que requiriu seis paradas en boxes para xestionar o problema. Esteban Ocon recibiu unha penalización de cinco segundos por aliñarse incorrectamente no seu lugar da grella. Non cumpriu os cinco segundos completos no box, e foi sancionado posteriormente con dez segundos de penalización, e despois con cinco segundos máis por exceso de velocidade no carril de boxes mentres cumpría a segunda penalización.

## Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén
Patrimonio da Humanidade en Bélxica

[miniatura|180px|
[Ficheiro:Welterbe.svg|55px 70px]]
O Patrimonio da Humanidade da Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura (UNESCO) componse de lugares de importancia para o patrimonio cultural ou natural descritos na Convención do Patrimonio Mundial da UNESCO, estabelecida en 1972. O patrimonio cultural está formado por monumentos (como obras arquitectónicas, esculturas monumentais ou inscricións), grupos de edificios e ruínas (incluíndo sitios arqueolóxicos). As paisaxes naturais (constituídas por formacións físicas e biolóxicas), as formacións xeolóxicas e fisiográficas (incluíndo os hábitats de especies de animais e plantas ameazadas) e os lugares naturais que son importantes dende o punto de vista da ciencia, a conservación ou a beleza natural, defínense como patrimonio natural. Esta é unha lista do **Patrimonio da Humanidade en Bélxica**, especificamente clasificada pola UNESCO e elaborada de acordo con dez criterios principais, cuxos puntos son xulgados por especialistas na área. O Reino de Bélxica ratificou a convención o 24 de xullo de 1996, polo que os seus sitios históricos poden ser incluídos na lista.

en 2021, había 15 sitios en Bélxica inscritos na lista. Os primeiros sitios de Bélxica que se engadiron á lista foron os *Béguinaxes* flamengos, a Grand-Place en Bruxelas e os elevadores no Canal du Centre, na 22ª sesión da UNESCO en 1998.. As inscricións máis recentes foron as Colonias de Benevolence, un sitio transnacional compartido cos Países Baixos, e os Grandes Balnearios de Europa, compartido con outros seis países. O Bosque de Sonia, parte do sitio de 18 países dos Faiais primarios dos Cárpatos e outras rexións de Europa, é o único sitio natural de Bélxica, os outros son sitios culturais, tal e como determinan os criterios de selección da UNESCO. Os cinco sitios transnacionais de Bélxica tamén inclúen os Campanarios municipais de Bélxica e Francia, compartidos con Francia, e a Obra arquitectónica de Le Corbusier, compartida con outros seis países. Ademais, Bélxica ten 16 sitios na súa lista provisional.

## Lista provisional 
Ademais dos sitios inscritos na lista do Patrimonio Mundial, os estados membros poden manter unha lista de sitios provisionais que poden considerarse para ser nomeados. As candidaturas á Lista do Patrimonio Mundial só se aceptan se o sitio figuraba anteriormente na lista provisional. en 2019, Bélxica enumera 18 sitios na súa lista provisional.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* World Heritage List
* UNESCO's official list of sites in Belgium
Carlos de Calabria

miniatura|left|Escudo de Carlos de Calabria
**Carlos de Calabria**, nado en Nápoles en 1298 e finado na mesma cidade en 1328, foi príncipe de Nápoles e duque de Calabria.

## Traxectoria 
### Orixes familiares 
Fillo de Roberto I de Nápoles e da súa primeira esposa Violante de Aragón, era neto por liña paterna de Carlos II de Nápoles e María de Hungría, e por liña materna do conde-rei Pedro III de Aragón e Costanza de Sicilia.

Ao nacer foi nomeado duque de Calabria e príncipe de Florencia, títulos que o recoñecían como herdeiro do seu pai.

### Matrimonios e descendentes 
En 1316 casou con Catarina de Habsburgo, filla do rei Alberte I de Austria. Desta unión naceu:
* A infanta María de Nápoles (1322 - 1328).
O 11 de xaneiro de 1324 casou, nun segundo matrimonio, con María de Valois, filla de Carlos I de Valois e irmá do rei Filipe VI de Francia e naceron:
* A infanta Xoana I de Nápoles (1326 - 1382), raíña de Nápoles.
* o infante Carlos Martiño de Nápoles (1327)
* a infanta María de Nápoles (1328 - 1366), casada en 1343 co seu curmán Carlos Durazzo e en 1355 con Filipe II de Tarento, Emperador titular de Constantinopla.

A súa morte prematura o 10 de novembro de 1328 significou que os seus dereitos dinásticos fosen transferidos automaticamente á súa única filla sobrevivente, Xoana I de Nápoles.

## Véxase tamén
Gauradas

**Gauradas**, en latín *Gauradas*, en grego antigo Γαυράδας, foi un poeta grego autor dun epigrama incluído na Antoloxía grega escrito en dialecto dórico. Non se sabe nada do autor nin da súa época. As dúas primeiras liñas das seis que ten o epigrama din "Ἀχὼ φίλα μοι συγκαταίνεδόν τι.--τί"; "Ἐρῶ κορίσκας: ἁ δέ μ᾽ οὐ φιλεῖ.--φιλεῖ", onde a última palabra da liña se repite coma se dese unha resposta.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Albiani, Maria Grazia (Boloña). "Gauradas". Brill's New Pauly. Volumes de antigüidade editados por: Hubert Cancik e Helmuth Schneider. Brill Online, 2012. referencia 6 de maio de 2012
Lucio Cornificio

**Lucio Cornificio** (en latín: *Lucius Cornificius)* foi un político e militar romano, membro da plebea gens *Cornificia*, que ocupou o consulado no ano 35&nbsp;a.C.

## Traxectoria 
### Familia 
Polo seu praenomen, probablemente era fillo do acusador de Tito Annio Milón. 

### Carreira política 
No 43&nbsp;a.C., Cornificio, como tribuno da plebe exerceu a acusación fronte a Marco Xunio Bruto perante o tribunal que xulgou os asasinos de Xulio César, no marco da aplicación da *Lex Pedia*. No 38&nbsp;a.C., Augusto deulle o mando sobre a frota que se enfrontou a Sexto Pompeio, e distinguiuse militarmente nas batallas que tiveron lugar ao redor das costas de Sicilia, chegando a capturar o barco de Demócares, o almirante da frota pompeiana.

No 36&nbsp;a.C. tivo o mando de parte dun exército que desembarcou en Sicilia e logrou liquidar unha difícil situación ao levar ás súas tropas, compostas por tres lexións, sas e salvas desde Tauromenio até Mylae, onde se atopaba o exército de Marco Vipsanio Agripa. Por todos estes servizos recibiría a honra do consulado no 35&nbsp;a.C. cargo que exerceu até o 32&nbsp;a.C., celebrando un triunfo *ex Africa* o 3 de decembro dese ano. Dise de Cornificio que, por salvar a vida dos seus soldados, se consideraba co dereito de viaxar á súa casa en Roma nun elefante cada vez que ceaba fóra.

Como outros xenerais de Augusto, tivo que investir parte do seu patrimonio para embelecer a cidade e construíu o templo de Diana no Aventino.

Atribúeselle a obra *Rhetorica ad Herennium*, pero tamén podería corresponder a Quinto Cornificio o Mozo ou a outra persoa da mesma *gens*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Cónsules romanos na República

### Ligazóns externas 
*
Principais sitios mineiros de Valonia

Os **Principais xacementos mineiros de Valonia** son un Patrimonio da Humanidade da UNESCO que comprende catro sitios en Valonia no sur de Bélxica asociados coa industria da minería do carbón belga dos séculos XIX e XX. Os catro sitios da agrupación, situados na Provincia de Hainaut de fala francesa e a Provincia de Liexa, comprenden Grand-Hornu, o Bois-du-Luc, o Bois du Cazier e Blegny-Mine.

## Descrición
O sitio foi recoñecido pola comisión da UNESCO en 2012 e descríbese oficialmente:

## Historia
Durante a Revolución Industrial no século XIX, a minería e a industria pesada que dependía do carbón formaron unha parte importante da economía de Bélxica. A maior parte desta minería e industria tivo lugar no *sillon industriel* ("val industrial" en francés), unha franxa de terra que atravesa o país onde se atopan moitas das cidades máis grandes de Valonia. Os lugares nomeados deste Patrimonio da Humanidade están todos situados dentro ou preto da zona do *sillon industriel*.

O sector mineiro en Bélxica declinou durante o século XX durante a desindustrialización e hoxe as catro minas listadas xa non están operativas. Hoxe en día están abertos aos visitantes como museos e son unha parte importante do patrimonio industrial.

## Sitios
## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Bibliografía
*
### Outros artigos
* Patrimonio da Humanidade en Bélxica
Obra de Victor Horta en Bruxelas

As **principais casas acaroadas de Victor Horta** son catro casas acaroadas en Bruxelas, Bélxica, que foron catalogadas como Patrimonio da Humanidade da UNESCO desde 2000. As catro casas foron deseñadas e construídas polo arquitecto belga Victor Horta (1861–1947), que foi pioneiro no estilo Art Nouveau a mediados da década de 1890.

## Historia
Victor Horta naceu en Gante, Bélxica, en 1861 e viviu varios anos en París antes de regresar a Bélxica para traballar como arquitecto en 1880. Alcanzou un rápido éxito, traballando en varios edificios de prestixio e recibindo unha serie de postos oficiais, incluíndo un posto na Universidade Libre de Bruxelas. A partir de 1892, Horta comezou a traballar no novo estilo Art Nouveau. En 1893, deseñou o Hôtel Tassel, que se considera o primeiro exemplo de arquitectura Art Nouveau. Aplicou o mesmo estilo a moitos edificios posteriores, incluíndo o Hôtel Solvay (construído entre 1895–1900), Hôtel van Eetvelde (1895–1898) e a súa propia casa e taller (1898). Entre os arquitectos que se inspiraron nas obras de Horta da época están Antoni Gaudí e Hector Guimard.

Durante a primeira guerra mundial, Horta exiliouse no Reino Unido e nos Estados Unidos. Ao regresar a Bélxica, Horta modificou os seus estilos en edificios posteriores, afastándose do Art Nouveau cara aos estilos Art Déco ou Modernista para ter en conta os gustos populares cambiantes. Morreu en 1947.

## Lista
Catro casas están incluídas na lista da UNESCO.

Entre os notables exemplos superviventes da arquitectura Art Nouveau de Horta en Bélxica que non están incluídos na lista da UNESCO. destacan o Hôtel Max Hallet (1902) e o Magasins Waucquez (1908).

## Recoñecemento
A comisión da UNESCO recoñeceunos en 2000:

As catro casas foron seleccionadas en función da súa importancia arquitectónica pero tamén polo seu estado de conservación.

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Bibliografía
### Outros artigos
* Patrimonio da Humanidade en Bélxica
### Ligazóns externas
* Official listing page at UNESCO
Elaine de Kooning

**Elaine Marie Catherine Fried**, coñecida como **Elaine de Kooning**, nada en Brooklyn o 12 marzo de 1918 e finada en Southampton o 1 de febreiro de 1989, foi unha pintora e escultora estadounidense, expoñente do expresionismo e expresionismo abstracto.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Foi a maior de catro fillos de Charles Frank Fried e Marie Ellen O'Brien, creceu no barrio de Sheepshead Bay en Brooklyn.  A súa sensibilidade artística foi fomentada pola súa nai, que a levaba ao Metropolitan Museum of Art e aos espectáculos de Broadway.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Grace Glueck; *Elaine de Kooning, Artist and Teacher, Dies at 68*, *New York Times* obituary, 2 de febreiro de 1989
* Paul Schimmel; Judith E Stein; Newport Harbor Art Museum, *The Figurative Fifties: New York Figurative Expressionism* (Newport Beach, California: Newport Harbor Art Museum; Nova York: Rizzoli, 1988); ISBN 0-8478-0942-0, ISBN 978-0-8478-0942-4, ISBN 0-917493-12-5, ISBN 978-0-917493-12-6
* Lee Hall, *Elaine and Bill, Portrait of a Marriage : The Lives of Willem and Elaine de Kooning,* (Nova York, HarperCollins Pub.,1993.) ISBN 0-06-018305-5
* Marika Herskovic, *American Abstract and Figurative Expressionism: Style Is Timely Art Is Timeless* (New York School Press, 2009); ISBN 978-0-9677994-2-1 pp.&nbsp;72–75
* Marika Herskovic, *American Abstract Expressionism of the 1950s An Illustrated Survey,*  (New York School Press, 2003); ISBN 0-9677994-1-4; pp.&nbsp;90–93
* Marika Herskovic, *New York School Abstract Expressionists Artists Choice by Artists,*  (New York School Press, 2000); ISBN 0-9677994-0-6; p.&nbsp; 8, 16, 25, 36, 102-105
* *The Spirit of Abstract Expressionism Selected Writings*; ISBN 0-8076-1337-1
* Edvard Lieber, *Willem de Kooning: Reflections in the Studio*, 2000, Harry N. Abrams, Inc.; ISBN 0-8109-4560-6
Rita Maria Radl Philipp

**Rita Maria Radl Philipp**, nada en Alemaña o 24 de xuño de 1952 é unha socióloga e investigadora. 

## Traxectoria 
Doutora en Filosofía e Ciencias da Educación pola Universidade de Santiago de Compostela, é catedrática do Departamento Ciencia Política e Socioloxía desta universidade. Tamén é profesora con nomeamento oficial (Lehrbeauftragte) da Johann Wolfgang Goethe Universität Frankfurt onde imparte materias de Socioloxía de Xénero e da Universidade Estadual do Suroeste dá Bahia-UESB de Vitoria dá Conquista no Brasil, do *programa de* doutoramento: Programa de Pós-Graduação em Memória: Linguagem e Sociedade.

En 2004 fundouse o Centro Interdisciplinario de Investigacións Feministas e de Estudos de Xénero (CIFEX) da Universidade de Santiago, do cal foi directora. O CIFEX está dedicado á investigación sobre as relacións e roles sociais das mulleres e os homes no contexto de Galicia.

Como investigadora Radl centrouse nos procesos de construción dos roles da muller no ámbito educativo, familiar e nos medios de comunicación.

## Premios 
* Premio 8 Mulleres Pioneiras, Concello de Santiago de Compostela (2009).
* Segundo premio, na modalidade de investigación nos II Premios á Introdución na Perspectiva de Xénero na Docencia e na Investigación, da Universidade de Santiago de Compostela (2011).

## Notas
Eva Cernadas

**Eva Cernadas García**, nada na Coruña en 1969, é unha científica galega.
## Traxectoria 
Eva Cernadas é Profesora titular da área de Ciencias da Computación e Intelixencia artificial e investigadora vinculada ó Centro Singular de Investigación en Tecnoloxías Intelixentes (CiTIUS) na Universidade de Santiago de Compostela . Investiga no deseño de novas técnicas de visión por computador e aprendizaxe automática para resolver problemas nos ámbitos da bioloxía, tecnoloxía dos alimentos ou medicina. Foi pioneira na utilización da intelixencia artificial para a predición da calidade de lombos e xamóns.

Gañadora do segundo premio á introdución da perspectiva de xénero na docencia en intelixencia artificial. Participa na promoción da igualdade deseñando obradoiros no programa Unha enxeñeira ou científica en cada cole ou promovendo o concurso Informatízate para estudantes.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Portal de investigación da USC
Canle du Centre

Os **elevadores do Canle du Centre** son unha serie de catro elevadores de barcos hidráulicos preto da cidade de La Louvière en Bélxica que están clasificados como Patrimonio da Humanidade pola UNESCO. Os catro están situados no Canle du Centre no histórico cinto industrial do sillon industriel de Bélxica.

## Historia e estado actual
Ao longo dun tramo particular de 7 km. da canle du Centre, que une as concas fluviais do río Mosa e o Scheldt, o nivel da auga sobe 66,2 m.. Para superar esta diferenza, o remonte de 15,4 m. de Houdeng-Goegnies abriuse en 1888. Os outros tres remontes, cada un cunha subida de 16,93 m., abriron en 1917.

Os elevadores son dobres, formados por dous depósitos ou caixóns móbiles verticalmente, apoiados cada un no centro por unha columna de ferro. As dúas columnas están unidas hidráulicamente de tal xeito que un caixón sobe mentres o outro baixa, o peso dunha contrapesa o peso do outro.

Estes elevadores deseñounos Edwin Clark da compañía británica Clark, Stansfield & Clark. Os elevadores foron parte da inspiración detrás dos Peterborough e Kirkfield Lift Locks no Canadá. A finais do século XIX Richard Birdsall Rogers visitou as esclusas para comprender e estudar posibles ideas para un sistema de bloqueo do elevador.

Estes monumentos industriais foron designados pola UNESCO como Patrimonio da Humanidade en 1998. O conxunto combina os catro elevadores cunha variedade de edificios auxiliares asociados. Das oito esclusas de elevadores hidráulicos construídas a finais do século XIX e principios do XX, as catro da canle du Centre son as únicas que seguen funcionando na súa forma orixinal.

Desde 2002, o funcionamento dos elevadores limitouse ao uso recreativo. O tráfico comercial pasa agora por alto os antigos elevadores e é xestionado polo enorme barco elevador Strépy-Thieu, cuxa altitude de 73 m foi a máis alta do mundo ao finalizar.

Tras un accidente en xaneiro de 2002, no que un elevador avariado comezou a subir ao saír unha barcaza a motor, o elevador núm. 1 eliminouse do servizo. Durante os traballos de reparación, que comezaron en 2005, levouse a cabo unha restauración completa.

## Elevadores
[thumb|upright=1.2|Mapa que mostra a localización dos elevadores para barcos numerados 1-4; "A" denota o novo [elevador de barcos Strépy-Thieu]]

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Bibliografía
### Outros artigos
* Patrimonio da Humanidade en Bélxica
### Ligazóns externas
* Description from UNESCO
* Maps and photographs of canal lifts
Naisten SM-sarja 1982-1983

A **tempada 1982-1983 da Naisten SM-sarja** foi a primeira tempada da máxima categoría do hóckey sobre xeo feminino finlandés. Un total de dez equipos divididos en dous grupos tomaron parte na competición.

Ao final da tempada o HJK de Helsinqui converteuse no primeiro campión oficial de Finlandia en categoría feminina.

## Estrutura da tempada 
A competición constou de dúas partes. Na primeira parte os dez equipos dividíronse en dous grupos de cinco equipos cada un, xogando unha liga a dobre volta, co cal cada equipo xogou un total de oito partidos. Os dous mellores clasificados de cada grupo disputaron o torneo final, no que os catro partidos disputaron unha liga a unha soa volta.

O sistema de puntuación outorgou dous puntos pola vitoria, un punto polo empate, e o equipo perdedor non recibía ningún punto.

O torneo final celebrouse en Tampere entre os días 12 e 13 de marzo de 1983.

## Equipos participantes 
;Grupo A

;Grupo B

## Liga regular 
### Grupo A 
No grupo A o Ilves de Tampere finalizou a liga regular na primeira posición logo de gañar todos os seus partidos con ampla marxe. O Ilves conseguiu anotar dez goles ou máis en sete dos seus oito encontros, e en tres deles sumou máis de vinte. Ilves foi o equipo máis goleador e o menos goleado. A segunda posición foi para as Tiikerit de Hämeenlinna, que tan só cederon nos seus dous partidos fronte ao Ilves e unha fronte a Ässät, que sumaron os mesmos puntos que as de Hämeenlinna (10), pero que conseguiron peor rexistro nos enfrontamentos directos con estas. Pola súa banda, tanto SaiPa como Haukat conseguiron sumar dous puntos ao gañar un partido cada un.

As máximas puntuadoras foron Anne Bäckman (Ässät) e Jaana Rautavuoma (Ilves), que rexistraron 42 puntos cada unha. Bäckman foi a máxima goleadora do grupo con 33 goles, menores que Rautavuoma, con 13 asistencias, foi a mellor neste aspecto do xogo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da Naisten Liiga
Castle Talk

***Castle Talk*** é o cuarto álbum de estudio da banda estadounidense de punk rock Screaming Females, publicado o 14 de febreiro de 2010 a través do selo Don Giovanni Records.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Elas, levarónnos ao espazo

***Elas, levarónnos ao espazo*** é un libro ilustrado de Nieves Lorenzo González, Encina Calvo Iglesias e Inés Álvarez Fernández, con deseños de MeliMolita, que dá a coñecer as biografías de doce mulleres enxeñeiras ou científicas. O volume, publicado en 2022, ten a súa orixe na exposición *As mulleres que nos levaron á Lúa*, organizada pola Universidade de Vigo. 

Recentemente, publicaronse unha serie de pílulas divulgativas que, a través de vídeos de animación de entre dous e tres minutos, contan a historia dalgunhas destas mulleres relevantes na exploración espacial.  

## Obxectivo
Tanto a exposición coma o libro naceron co fin de promover as vocacións científicas e tecnolóxicas entre o alumnado feminino. Entre as mulleres biografadas están as que contribuíron a facer posible a misión Apollo 11 e galegas como Begoña Vila, astrofísica da NASA e supervisora de instrumentos do telescopio espacial James Webb.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Elas, levarónnos ao espazo no blog Mujeres con ciencia
* Ligazón para descargar o libro
* Presentación do Libro
Praia do Mende

A **Praia do Mende** ou **Praia de Mende** ou **Praia da Rotea**, Conta con dúas duchas.

Está moi próxima a un porto deportivo e a carón ten unha estación depuradora de augas residuais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Praias da provincia de Pontevedra

### Ligazóns externas 
* Mende en turismo.gal. Xunta de Galicia.
* Localización da  no SIXPAC.
Aulo Xelio

**Aulo Xelio**  (en latín *Aulus Gellius*), nado *circa* 115 e finado en 180, foi un escritor romano en latín. Era natural de Roma e viaxou moito por Europa, especialmente en Grecia, e residiu durante un certo período en Atenas. A súa única obra que se conserva é *As noites áticas*, que escribiu en Atenas con extractos de escritores romanos e gregos e que contén información sobre historia, filosofía e filoloxía, nun total de 20 libros.

## Traxectoria 
A única fonte documental sobre a vida de Xelio son detalles que menciona nos seus escritos. Procedía dunha familia acomodada, probabelmente de orixe africana, aínda que debeu de nacer en Roma e alí pasou a súa infancia. Estudou retórica con Tito Castricio e Sulpicio Apolinar, e filosofía con Calvisio Taure e Peregrino Proteo. Era amigo de Favorino, Herodes Ático e Marco Cornelio Frontón.

Regresou a Roma, onde foi pretor e dedicouse á xustiza, actuando en causas civís, mentres que no tempo libre prefería a literatura.

Non hai datos precisos sobre a data do seu nacemento nin do seu falecemento, pero puidemos localizalo a partir dos seus profesores e compañeiros. Polo tanto, pénsase que debeu ser contemporáneo dos emperadores Hadriano, Antonino Pío e Marco Aurelio.

### Obra 
A súa única obra coñecida son as *Noites áticas* (***Noctes Atticae*** en latín), así titulada porque comezou a escribilas durante as noites dun inverno que pasou na Ática e que rematou en Roma. Nesta obra, dividida en vinte libros, o autor recolle información sobre diferentes temas que chaman a súa atención: pódense atopar fábulas como a de Androcles, historia de Roma e Grecia, anécdotas e cuestións de gramática, xeometría e filosofía. . .  O valor das Noites áticas reside na descrición da sociedade e dos intereses do seu tempo, e nas citas de obras perdidas de autores antigos.

A obra xa era moi valorada na Idade Media. A editio princeps publicouse en Roma en 1469 e publicouse amplamente en diferentes países durante o Renacemento. A primeira edición que comenta as Noites áticas é a do escritor Jakob Gronovius, publicada en Leiden en 1706.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* *Noites áticas*, en Soño .
Algernon Cadwallader

**Algernon Cadwallader** é unha banda estadounidense de emo e math rock procedente de Yardley, Pennsylvania. O grupo estivo activo entre 2005 e 2012 e no ano 2022 reuniuse e comezou a xirar novamente. Stereogum rreferíuse a eles como os "heroes do emo revival".

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Don Giovanni Records

**Don Giovanni Records** é un selo discográfico independente especializado orixinalmente no punk rock da escena musical de New Brunswick, Nova Jersey, aínda que no presente traballa con artistas de distintos xéneros. 

A discográfica é coñecida por desenvolver as carreiras de artistas como Screaming Females, Mitski, Waxahatchee, Laura Stevenson, e Moor Mother, así como por fomentar unha comunidade xeograficamente diversa de artistas, como Mal Blum, o músico nativo americano Keith Secola, o fundador de Holy Modal Rounders Peter Stampfel, Lavender Country, Swamp Dogg, Alice Bag, e o cómico Chris Gethard.

## Historia 
Don Giovanni Records foi fundado por Joe Steinhardt e Zach Gajewski no ano 2004 mentres vivían en Boston. Steinhardt e Gajewski iniciaron o selo mentres tocaban en bandas e estudaban na Universidade de Boston onde se coñeceron. Tras graduarse trasladáronse a New Brunswick, de onde era Steinhardt, para poder dedicarse a tempo completo á empresa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do selo
O Carregal, Valadares, Vigo

**O Carregal** é un lugar da parroquia de Valadares, no concello pontevedrés de Vigo, na comarca homónima.

## Toponimia 
O topónimo Carregal é un fitónimo que fai referencia, tanto en galego como en portugués, a un terreo pantanoso no cal abunda a «cárrega» ou «carrega», planta gramínea tamén denominada carriza, propia dese tipo de lugares húmidos ou brañas. Procede do latín  (de raíz *) co sufixo derivativo .

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Valadares 
### Parroquias de Vigo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vigo
A Sobreira, Alcabre, Vigo

**A Sobreira** é un lugar da parroquia de Alcabre, no concello pontevedrés de Vigo, na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2022 tiña 185 habitantes (64 homes e 121 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Alcabre 
### Parroquias de Vigo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vigo
Carles Pérez

**Carles Pérez Sayol**, nado en Granollers (Barcelona) o 16 de febreiro de 1998, é un futbolista catalán que xogou como dianteiro no Real Club Celta de Vigo e agora (2025-26) xoga no Aris Salónica, da Super Liga de Grecia.

## Traxectoria 
### Comezo deportivo 
Comezou a xogar ao fútbol desde os cinco anos, no campo de Vilanova do Vallès, próximo ao seu fogar. Tres anos despois mudpu ao Damm, e finalmente ao R. C. D. Espanyol en 2008. Na súa última etapa como infantil explotara como xogador, polo que o Fútbol Club Barcelona fíchao para incorporalo á Masía, ao Cadete "B" de Franc Artiga.

### FC Barcelona 
Co devenir dos anos, Carles Pérez foi medrando e progresando nas categorías inferiores do Barça. Así, o 3 de outubro de 2015 debutou co filial azulgrana de mans de Gerard López nun encontro fronte ao Atlético Levante como visitante. O partido rematou cun empate sen goles, Carles entrou no minuto 62' en substitución de Maxi Rolón.

O 19 de maio de 2019 debutou en partido oficial co primeiro equipo na última xornada de Liga no empate a 2 perante a S. D. Eibar en Ipurúa. O 25 de agosto anotou o seu primeiro gol en partido oficial co primeiro equipo na vitoria por 5 a 2 fronte ao Real Betis Balompé na 2.ª xornada de Liga.

O 27 de setembro de 2019 o club azulgrana anunciou a súa renovación ata o 30 de xuño de 2022.

O 10 de decembro de 2019 debutou na Liga de Campións anotando un dos goles de vitoria do conxunto azulgrana ante o Inter de Milán por 1 a 2 e garantiu ter ficha do primeiro equipo tras xogar un mínimo de 30 minutos en sete partidos.

### AS Roma 
O 30 de xaneiro de 2020 o Fútbol Club Barcelona anunciou a súa cesión á A. S. Roma até o final da tempada a cambio dun millón de euros cunha opción de compra obrigatoria de 11 millóns máis 3,5 en variables.1 Debutou dous días despois na derrota por 4-2 fronte ao U. S. Sassuolo na Serie A e o 20 de febreiro anotou o seu primeiro gol co equipo na vitoria pola mínima (1-0) perante o K. A. A. Gante na ida dos dezaseisavos de final da Liga Europa da UEFA.

### Celta de Vigo 
O 8 de agosto de 2022 o R. C. Celta de Vigo anunciou que chegara a un principio de acordo coa entidade romanista para a súa cesión a falta da pertinente revisión médica. Ao día seguinte asinou por unha tempada, tendo o conxunto vigués unha opción de compra ao seu remate.

## Estatísticas 
### Clubs 
20px *Actualizado co último partido disputado o .*

## Notas 
## Véxase tamén
Mariám Mariño Costales

**Mariám Mariño Costales**, nada en Vigo en 1965, é unha antropóloga galega.

## Traxectoria 
Licenciouse en Filosofía na Universidade de Santiago de Compostela en 1993 especializándose na investigación en Antropoloxía feminista.

Traballa en exclusión e discriminación social, sexualidade, espazo, sexo/xénero, feminismos, redes sociais e construción de identidades. 

Investigou e publicou sobre a relación das mulleres e os museos, a presenza de mulleres nos rueiros urbanos, as organizacións de lesbianas e sobre o movemento feminista en Galicia.

Desde 2005 traballa nas liñas de igualdade do Consello da Cultura Galega, coordina o Álbum de Mulleres e a coordinación e edición d'*A* *Saia*. É coautora do informe *Recuperación da documentación e memoria do Movemento Feminista Organizado en Galicia*.
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Álbum de mulleres
### Ligazóns externas 
* [http://consellodacultura.gal/persoa.php?id=2426 ] no sitio web do Consello da Cultura Galega.
* A Saia. Publicacións periódicas feministas e LGBTIQ+.
* Álbum de Galicia.
Amorodo (rapeiro)

**Xavi Simón**, nado en Vigo cara ao ano 2000, é un rapeiro galego, coñecido como **Amorodo**. Reside en Arbo.

## Traxectoria
Gañador do premio Xuventude Crea no 2020, ten colaboracións con artistas como TIAM Gz, Peter Petrowski (Ezetaerre) ou Nerea Vázquez.

É cofundador do grupo Verso Libre.

## Discografía
**O clube das moitas* (2019)

**Pancentrismo* (2021)

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*
*
Samsara (filme de 2023)

***Samsara*** é un filme galego dirixido por Lois Patiño que se estreou no ano 2023. O filme foi o gañador do Premio Especial do Xurado da sección Encounters no Festival Internacional de Cinema de Berlín.

## Sinopse 
Nos templos budistas de Luang Prabang, en Laos, os monxes adolescentes guían as almas en tránsito dun corpo a outro a través dun texto, o Bardo Thödol. A alma dunha anciá reencarna no corpo dunha cabra nas praias de Zanzíbar, onde traballan grupos de mulleres en granxas de algas.

## Personaxes 
* Amid Keomany como Amid
* Toumor Xiong como Be Ann
* Simone Milavanh como Mon
* Mariam Vuaa Mtego como Mariam
* Juwairiya Idrisa Uwesu como Juwairiya

## Produción 
O filme está ambientado e foi rodado en Laos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
GOG.com

**GOG.com** (anteriormente **Good Old Games**) é unha plataforma de distribuición dixital para videoxogos e películas. É operado por GOG sp. z o.o., unha subsidiaria propiedade de CD Projekt con sede en Varsovia, Polonia. GOG.com ofrece videoxogos libres DRM a través da súa plataforma dixital, dispoñible para Microsoft Windows, macOS e Linux.

## Características 
Os bens dixitais (videoxogos e filmes) poden ser comprados, descargados en liña e distribuídos sen xestión de dereitos dixitais. Os produtos dixitais de GOG.com entregarse a outras persoas a través de certificados de regalo canxeables.

O usuario non ten que instalar un cliente de software especial para descargar ou executar os xogos, aínda que esta dispoñible un xestor de descargas, que se eliminará gradualmente, e GOG Galaxy. Despois da descarga, o consumidor é libre de usar o software para calquera uso persoal como instalalo en múltiples dispositivos, gardalo en calquera medio de almacenamento persoal por tempo ilimitado, modificalo e parchéalo; coa restrición de que non se pode revendelo nin compartilo. O modelo "con licenza, non vendido" frecuentemente expón dúbidas sobre a propiedade dos bens dixitais. Na Unión Europea, o Tribunal Europeo de Xustiza sostivo que un titular dos dereitos de copyright non pode opoñerse a revenda de software dixital, de acordo coa regra de esgotamento dos dereitos de autor na primeira venda cando se transfire a propiedade, polo tanto cuestiona o EULA "con licenza, non vendido".

Xunto cos xogos, os compradores tamén poden descargar numerosos materiais extra relacionados co xogo que compraron. Poden incluír neses extras a banda sonora orixinal do xogo (en parte como FLAC), fondos de pantalla, avatares, e manuais. GOG.com tamén ofrece atención ao cliente para todas as compras e garantía de devolución do diñeiro nos primeiros 30 días.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Creixomil

O topónimo portugués **Creixomil** pode refererirse a:

***Creixomil**, frreguesía do concello de Barcelos;
***Creixomil**, frreguesía do concello de Guimarães.
Capela de San Roque de Pontevedra

A **capela de San Roque** é un edificio relixioso de culto católico, coa categoría de capela, situado no barrio da Moureira de Abaixo da cidade de Pontevedra, na rúa San Roque, moi preto do porto de Corvaceiras.

## Historia 
Foi a primeira igrexa dos Dominicos na cidade. Na Idade Media os pontevedreses xa levantaran unha capela no curso baixo do río Gafos para buscar o refuxio e protección de San Roque, moi preto do hospital de San Lázaro que acollía a enfermos infecciosos. 

A capela erixiuse inicialmente na contorna das Corvaceiras, preto do porto, como símbolo de protección contra os afectados pola peste que puidesen chegar de ultramar. Ao longo do tempo a capela sufriu diversos traslados, ata que en 1861 instalouse na súa localización actual. En 1901 a capela reformouse pasando a ter maior amplitude: dunha soa nave pasou a ter forma de cruceiro. En outubro de 1956 proxectouse a ampliación da capela coa construción dun novo volume transversal e esta reforma foi inaugurada o 16 de agosto de 1962.

O 11 de agosto de 2017 a capela de San Roque estreou novas campás, copia exacta das anteriores de 1871.

## Descrición 
É unha capela de estilo neoclásico con engadidos románicos, de planta cadrada e unha soa nave. Parte dos restos románicos, como as columnas unidas de catro en catro formando tres ventás grandes, pertencen á igrexa do antigo mosteiro de Casteláns no municipio de Covelo, cuxas pedras, ao ser demolida, foron repartidas por diferentes lugares da provincia de Pontevedra. á dereita o Sagrado Corazón de Xesús e a Raíña da Paz cunha pomba na súa man dereita, e á esquerda a Virxe do Rosario e San Pedro.

## Galería 

Ficheiro:San Roque.jpg|Fachada principal e campanario
Ficheiro:Pontevedra 63-02b, San Roque.jpg|Canzorros románicos
Ficheiro:Pontevedra-Capilla de San Roque01 (4621489777).jpg|Arcos e columnas románicas da fachada lateral
Ficheiro:Pontevedra 63-01b, San Roque.jpg|Fachada lateral
Ficheiro:Pontevedra 63-03b, San Roque.jpg|Canzorros románicos
Ficheiro:Campanario - panoramio (23).jpg|Campanario da capela

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Neoclasicismo
* Roque de Montpellier

### Ligazóns externas 
* Capela de San Roque na web de Turismo de Galicia
* Capela de San Roque na web Turismo Rías Baixas
Wikipedia en frafra

A **Wikipedia en frafra** é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua frafra. Foi creada o 27 de febreiro de 2023.

Esta versión da enciclopedia contén  artigos e  usuarios, dos cales  son activos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Wikipedia en frafra
* Wikipedia en frafra (móbil)
Bowery Electric

**Bowery Electric** foi unha banda estadounidense de post-rock formada por Lawrence Chandler e Martha Schwendener no ano 1993.

## Historia 
Formada por Lawrence Chandler e Martha Schwendener a finais de 1993, Bowery Electric realizou o seu primeiro concerto en Nova York en xaneiro de 1994. O primeiro lanzamento da banda foi un dobre sinxelo de 7" gravado por Kramer e editado por Hi-Fidelity Recordings en 1994. Tras escoitalo o selo Kranky contactou co grupo.

O seu álbum de estrea, *Bowery Electric*, foi gravado por Michael Deming no Studio .45 en Hartford, Connecticut, e editado por Kranky en 1995. Andrew Earle incluíu o disco no seu libro de 2014 *Gimme Indie Rock: 500 Essential American Underground Rock Albums 1981-1996*. En 2016 *Pitchfork* nomeouno o 35º mellor álbum de shoegaze da historia.

En 1996 a banda publicou o álbum *Beat* que incluía o sinxelo "Fear of Flying". En 2016 *Beat* foi reeditado por Kranky en vinilo polo seu 20 aniversario.

*Vertigo,* un álbum de remesturas de temas de *Beat*, foi editado en 1997. *Vertigo* contaba con distintos artistas como Third Eye Foundation, Robert Hampson, Witchman e outros.

No ano 2000 a banda lanzou o álbum *Lushlife*, que fora gravado en Electric Sound. O disco chegou ao número 14 da lista *Top 200*  e ao 11 da lista *Core Radio* de CMJ. Dende entón o grupo non volveu a editar máis música nin a actuar como Bowery Electric.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas
California (filme de 1977)

***California*** é un filme hispano-italiano de 1977 dirixido por Michele Lupo. O filme foi en xeral ben recibido pola crítica e obtivo un bo éxito comercial nos cinemas italianos.

Estreouse en galego o 26 de febreiro de 2023 a través da TVG.

## Personaxes 
* Giuliano Gemma como Michael 'California' Random
* Miguel Bosé como Willy Preston
* Chris Avram como Nelson
* Paola Dominguín (acreditada como Paola Bose') como Helen Preston
* Robert Hundar como Eric Plummer
* Malisa Longo como Yasmin
* Dana Ghia como Mrs. Preston
* Piero Leri
* Mario Novelli
* Ferdinando Murolo como Brook
* Franco Ressel como Full
* Enzo Fiermonte como Padre
* Piero Morgia
* Andrea Aureli
* Franco Fantasia
* Romano Puppo como Gary Duke
* Alfio Caltabiano
* William Berger como Mr. Preston
* Raimund Harmstorf como Whittaker
* Nazzareno Zamperla como irmán do soldado norteño (sen acreditar)

## Notas