Aula Magna da Universidade Central de Venezuela

A **Aula Magna da UCV** é un auditorio, Aula Magna da Universidade Central de Venezuela. Está situada dentro da Cidade Universitaria de Caracas, xunto ao edificio principal da biblioteca da Universidade. A actual directora do salón é Trina Medina, coa axudante de dirección Rosario Silva Prieto.

## Historia 
O salón foi deseñado polo arquitecto venezolano Carlos Raúl Villanueva na década de 1940 e construído pola empresa danesa Christiani & Nielsen entre 1952 e 1953.

### Importancia 
Foi declarada Patrimonio da Humanidade pola UNESCO en novembro de 2000 por ser artística e arquitectonicamente significativa. A característica máis destacada do salón son as súas "nubes" acústicas, que cumpren funcións tanto estéticas como prácticas. Son un elemento do deseño que contribuíu á ciencia da acústica do espazo interior, aínda que o exterior do edificio tamén é significativo.

A Aula Magna foi nomeada como o "auditorio máis importante" da universidade. Isto débese en parte á practicidade: é o de maior capacidade, 2.700 prazas con asentos desmontables. Porén, tamén é importante polos acontecementos académicos, artísticos e políticos que tiveron lugar no seu interior. Algúns deles foron de fundamentais para o país e formaron parte de movementos históricos.

## Construción 
Cando se encargou a Cidade Universitaria en 1943, formouse un comité para analizar as opcións proxectuais. Ademais de escoller a localización preto do centro da cidade, tamén recomendou basear o plan do campus en modelos similares, incluíndo o urbanismo de Leopold Rother na recentemente inaugurada Universidade Nacional de Colombia en Bogotá.

Os deseños do cámpus central comezaron en 1944, co arquitecto Carlos Raúl Villanueva elaborando os primeiros estudos. Nos seguintes anos, construíuse o complexo médico da universidade, o que provocou que o deseño sufrise "cambios substanciais" en 1949. O deseño final completouse en 1952. A capacidade de facer cambios nos plans debeuse en parte á prosperidade económica de Venezuela nesa época, e en parte ao carácter flexíbel do arquitecto Villanueva. Das súas obras durante este período, a *Aula Magna* considérase rompedora. En consonancia coa temática, os deseños inclúen características pouco convencionais que reflicten o carácter artístico, como describir os edificios non como obxectos senón como "movementos" (do que a Aula Magna é IV).

A *Aula Magna* e a *Praza Cubierta* situáronse no centro do proxecto do campus, como culminación do resto dos seus elementos., é dicir, a obra tiña que estar rematada en só 4 meses. O salón rematou a tempo, tal e como demandaba o ditador militar Marcos Pérez Jiménez.

Nun acto apócrifo, cando Villanueva entrou por primeira vez no salón rematado e viu as nubes acústicas acabadas de pintar, levantou os brazos e gritou que era tremendo. A colaboración de Villanueva con Alexander Calder, o artista e enxeñeiro norteamericano que deseñou as famosas "Nubes flotantes", iniciou unha longa relación de traballo entre a parella, aínda que Calder só viu a sala completada unha vez, en 1955.

## Especificacións 
### Acústica 
#### Nubes de Calder 
[miniatura| Interior do salón, que presenta a obra de arte dos paneis acústicos *Floating Clouds* de 1953 de [Alexander Calder]]
Na década de 1980, o enxeñeiro de acústica Leo Beranek, que contribuíu ao proxecto, clasificou a sala entre as cinco mellores salas de concertos do mundo pola súa acústica. Está así clasificado grazas á obra de arte de 1953 *Flying Saucers* ou *Floating Clouds* desenvolvida por Alexander Calder, un sistema que combina tecnoloxía e arte. As nubes son o exemplo máis destacado da filosofía do proxecto para combinar arte e pensamento ademais de función.

As nubes non estaban destinadas orixinalmente ao interior do salón. Calder estaba a traballar nunha estrutura para exterior na *Plaza Cubierta*; cando se decatou do complexo que era o proxecto, propúxolle integrar os seus paneis no espazo da sala con "unha finalidade artística, decorativa e acústica". O deseño deu a súa inspiración a outros lugares, incluíndo unha sala de ópera na China. A función de resolución de problemas dos paneles tamén influíu no desenvolvemento da acústica do espazo interior. Os paneis serven para unha variedade de propósitos, con algúns absorbentes de son, outros proxectándoo e outros aumentándoo.

Cada panel, ou nube, comprende un marco de aceiro que contén dúas pezas de 13 mm de madeira laminada espesa unidas entre si;

Segundo a crítica de arte Phyllis Tuchman, a pesar de seren deseñadas por un dos poucos non latinoamericanos que traballaron no proxecto, expresan "o lirismo da rexión" e afirmou que Calder nomeou as nubes como a súa obra favorita, aínda que son menos lembradas que moitas das súas outras obras. 

Na lista de Patrimonio Mundial da UNESCO do campus, as Nubes reciben un nome específico.

#### Outros elementos 
miniatura| Unha cerimonia de graduación debaixo do teito de madeira dobrado
As 'Nubes flotantes' non son o único elemento que contribúe a proporcionar a calidade de son característica á Aula Magna. Dentro do auditorio a maioría dos elementos e materiais están deseñados en favor da acústica e da durabilidade.

O deseño orixinal do salón incluía alfombras do corredor feitas de lan de Caxemira, que tamén axudaban á acústica. Porén, durante as reformas da década de 1990, as alfombras foron substituídas por outras de material sintético.  Tocando diferentes combinacións das teclas do órgano, pódese crear todo un espectáculo de luces. Dezasete deles foron feitos por solicitude de salas en todo o mundo, aínda que algúns xornalistas de Caracas afirman que só había dous. A pesar da nova incorporación, a tecnoloxía orixinal do órgano aínda funcionaba en 2017. Tamén inclúe deseños innovadores para a época, como o balcón suspendido, o foso da orquestra e o proscenio grande e aberto. Ademais, non é só un edificio senón *"un espazo interior dentro dun espazo interior-exterior maior, situándoo inseparablemente dentro dos seus límites no complexo central, e insubstituíble"

O nivel do parterre do salón ten sete entradas principais, xunto con dúas saídas de emerxencia, así como 1722 asentos divididos en 6 bloques. A planta superior divídese en 3 balcóns, sendo o balcón lateral esquerdo de 391 prazas, o balcón lateral dereito de 390 prazas e o balcón central con 193 (dos cales 13 asentos pertencen á Caixa de Honra e están restrinxidos). Ademais, o salón conta con numerosos asentos extraíbles para maior comodidade. Pola contra, na súa primeira visita a Venezuela, en 1959 tras o éxito da Revolución comunista cubana, tamén interveu no salón Fidel Castro. Unha das producións da compañía de *Jesus Christ Superstar* no salón, o 7 de marzo de 2010, foi atacada por asaltantes enmascarados con gases lacrimóxenos antes do espectáculo, prexudicando aos actores.

En febreiro de 2019, a entón presidente estudantil da UCV Rafaela Requesens utilizou o salón para reunir aos estudantes e participar nas protestas durante a crise presidencial venezolana de 2019. Ela abriu a súa intervención describindo o salón, dicindo: *"Este é un espazo de ideas, de coñecemento, de pluralidade de pensamento, de liberdade, de democracia, de xustiza.* *Os mozos sempre dan unha mensaxe de esperanza, hoxe de reflexión"* .

## Conservación 
miniatura| Os corredores e o vestíbulo pecharon por limpeza tras a violencia en xaneiro de 2009
Case cincuenta anos despois da súa construción, a Aula Magna foi designada como Patrimonio da Humanidade da UNESCO no ano 2000, como parte da zona do campus central, pero tamén con especial consideración ao interior do salón, que individualmente ten estado protexido.

Os medos da UNESCO renováronse durante unha protesta en xullo de 2013, cando un autobús foi incendiado na praza exterior do salón e danou un dos murais adxacentes, unha peza emblemática do venezolano Oswaldo Vigas. Estudantes e Copred abriron unha campaña, «*UCV SOS»'', e conseguiron recadar cartos para restaurala, con doantes como Banco Mercantil e Telefónica. Copred realiza regularmente visitas guiadas polo salón co fin de recadar cartos para a súa conservación.

En 2015, estimouse que só o custo da restauración da Aula Magna era, en dólares estadounidenses, de 392.919 dólares ao tipo oficial da época, ou 2.943 dólares no mercado negro. Cecilia García Arocha, a reitora da UCV, asegurou que dende que foi Patrimonio da Humanidade non se deron fondos á universidade para mantelo. Só o 6% dos fondos da universidade destínase ao mantemento dos terreos, baixo o que se divide o sitio. A finais de 2014, Copred reacondicionou unha lousa da cuberta da Praza Cuberta xunto ao auditorio, que quedara deteriorada o 11 de agosto dese ano, e ao mesmo tempo impermeabilizouna. Tamén acometeron obras nunha rampla do salón en decembro de 2014. A organización informou a finais de 2017 de reacondicionar as canalizacións da Aula Magna nas obras que estaba a supervisar, xa que non foran destapadas antes e provocaron inundacións no salón.

A universidade tamén pretende preservar a tradición do salón, fontes aseguran que a súa "continuada razón de ser" é ver que as novas xeracións de estudantes se gradúan cada ano.

## Notas 

## Véxase tamén 
* Universidade Central de Venezuela
* Cidade Universitaria de Caracas
* Complexo Cultural Teresa Carreño — sede doutro teatro en Caracas con paneis acústicos artísticos
* Alexander Calder
* Carlos Raúl Villanueva
* Arte cinética
* Racionalismo arquitectónico