open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vituco Neira

**José Víctor Neira Calzadilla**, máis coñecido como **Vituco Neira**, nado en Aríns (Santiago de Compostela), é un músico galego. 

É coñecido principalmente por ser o líder, vocalista e guitarrista do grupo de rock Ruxe Ruxe. Forma parte tamén das bandas Barbitúricos e Malabesta e traballou durante anos na radio, presentando o programa musical *Planeta furancho*, na Radio Galega, e colaborando noutros programas como *Aberto por reformas*. Nos últimos anos traballa no *Diario Cultural*.

## Traxectoria 
En 1996, xunto a outros amigos do instituto formou a banda Ruxe Ruxe, converténdose no vocalista e guitarrista do grupo. En 1999 sacaron o seu primeiro disco, ao que seguiron outros catorce durante as seguintes dúas décadas, así como concertos por toda a Península e mesmo fóra dela. En 2014 formou un grupo en paralelo a Ruxe Ruxe, chamado Barbitúricos, para o que se xuntou con Xurxo Pinheiro (Xenreira, Malandrómeda) e José Manuel Piedra (Desequilibrio mental, Astarot), e ao que máis tarde se uniu Fidel Vázquez. En abril de 2023 presentouse o grupo Malabesta no que Vituco forma parte como vocalista compartindo proxecto con X.M. Piedra na percusión e os músicos de jazz David Regueiro na guitarra, Ismael Cabaleiro no violín e Diego de Lera no contrabaixo. 

Traballou na radio, colaborando no programa *Aberto por reformas*, presentado por Xurxo Souto na Radio Galega, e en 2009 comezou a presentar o seu propio programa musical, *Planeta furancho*, en Radio Galega Música. En febreiro de 2015 Vituco Neira anunciou que o 29 de maio dese ano, e despois de máis de 1400 programas, estaba prevista a última emisión do programa, o que provocou protestas e mobilizacións do sector musical galego, chegando o tema incluso ao Parlamento de Galicia. Actualmente forma parte do equipo do *Diario Cultural* da Radio Galega e escribe sobre música galega no semanario cultural "Faro da Cultura" do xornal Faro de Vigo.

## Discografía 
miniatura|Entrevista no 2017.
### Con Ruxe Ruxe 
* *Ruxe-Ruxe* (1999)
* *Non temos medo* (2000)
* *A terra dos comentos* (2002)
* *Fervendo* (2004)
* *Comercial* (2006)
* *Xigantes* (2008)
* *Na fura de diante* (2010)
* *Máis cancións sobre toxos, cardos e silveiras* (2012)
* *Némesis* (2014)
* *Un mundo perfecto* (2015)
* *20 segundos* (2016)
*BSO "Alén do Cosmos" de Pedro Pablo Alonso. (2016)
*Petos Furados (EP, 2019)
**Alfaia Punk* (EP, 2020)
* *O estraño falar dun monstro da aldea* (2020)
* Unha noite no interior dunha faísca (2023)
* Xabral (2025)

### Con Barbitúricos 
* *Barbitúricos* (dobre sinxelo, 2016)
### Con Malabesta
**Cabezas de Dragón* (LP, 2024)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ruxe Ruxe
* Xurxo Souto
* Xosé Bocixa
Rafael Balsa

**Rafael Balsa de la Vega** (adoitaba asinar **R. Balsa de la Vega**), nado en Padrón en 1859 e finado en Madrid o 2 de xuño de 1913, foi un pintor, crítico de arte, e tradutor galego.
miniatura|*Artistas y críticos españoles*.
## Traxectoria 
Pintou acuarelas e óleos, retratos de persoeiros como Juan Rodríguez del Padrón ou Emilia Pardo Bazán e outros títulos como *En una aldea de Galicia* (100x60 cm), presentado á Exposición Nacional de Belas Artes de 1884, *Un rato de conversación* (16x23 cm) ou *Devotos de Santa María de los Arcos* (16x26 cm), ámbolos dous incluídos na Exposición Nacional de Belas Artes de 1887. Viaxou por Europa e América. Xa como crítico, colaborou en *La Ilustración Española y Americana*, *Blanco y Negro*, *La Ilustración Artística*, *Galicia. Revista Regional* e o *Boletín de la Real Academia Gallega*.

Pertenceu á redacción de *El Liberal*. Participou no deseño do Pazo de Meirás. Asistiu aos faladoiros cotiás da Cova Céltica e foi membro correspondente da Real Academia Galega.

Cando morreu estaba a traballar, por encarga do Ministerio de Instrución Pública e Belas Artes, na confección dun catálogo artístico e monumental das provincias galegas.

## Obra bibliográfica 
miniatura|*Los bucólicos, la pintura de costumbres rurales en España*
* *Artistas y críticos españoles*, 1891, Barcelona.
* *Los bucólicos, la pintura de costumbres rurales en España*, 1892, Barcelona
* *Eugenio Lucas*, 1911, Madrid.
* *Orfebrería gallega. Notas para su historia*, 1912, Hauser y Menet, Madrid.

### Traducións 
Traduciu ao castelá varias obras, a maioría delas de Emilio Salgari:
* *Sandokan, los tigres de Mompracen*, de Salgari.
* *La mujer del pirata, segunda parte de Sandokan*, de Salgari.
* *El corsario negro*, de Salgari.
* *La venganza de Sandokan*, de Salgari.
* *Los náufragos del Liguria*, de Salgari.
* *Devastaciones de los piratas*, de Salgari.
* *Noruega literaria*, de Jacques de Coussange

## Recoñecementos 
Unha rúa do centro de Padrón leva o seu nome. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* 
* Listaxe de bibliografía sobre Rafael Balsa en pintoresgallegos.com
Kedge Business School

A **Kedge Business School** é unha escola de negocios con vocación internacional, con campus propios en París, Bordeos, Marsella, Toulon, Dakar, Suzhou e Shanghai.

## Descrición 
Foi fundada en 2013. Imparte unha trintena de programas formativos -entre másters, MBA e formación para altos directivos- que contan coa tripla acreditación internacional de EQUIS, AACSB e AMBA. Defínese como a escola de negocios para Europa e está recoñecida como unha das mellores *business school* do mundo en formación de directivos, segundo revela o último ránking de escolas de negocios de Financial Times, que a sitúa no posto 31 entre os centros.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial
Cicely Tyson

**Cicely L. Tyson**, nada en Harlem en 1924 e finada o 28 de xaneiro de 2021, foi unha actriz e ex modelo estadounidense. Nunha carreira que se estendeu por máis de sete décadas, fíxose célebre pola súa interpretación de mulleres fortes afroamericanas. Tyson recibiu tres Primetime Emmy Awards, catro Black Reel Awards, un Screen Actor Guild Award, un premio Tony e un Óscar Honorífico.

## Traxectoria 
Tras aparecer en pequenos papeis no cinema e na televisión no principio da súa carreira, Tyson recibiu atención polo público e a crítica pola súa interpretación de Rebecca Morgan en *Sounder* (1972), pola que foi candidata ao Óscar e ao Globo de Ouro. O seu traballo como protagonista no telefilme de 1974 *The Autobiography of Miss Jane Pittman* valeulle eloxios e premios, como dous Emmy e unha candidatura ao premio da BAFTA.

Tyson continuou a actuar no cinema e na televisión no século XXI. En 2011, interpretou o papel de Constantine Jefferson no filme *The Help* e tamén realizou o papel de Ophelia Harkness no drama legal da ABC *How to Get Away With Murder* dende o comezo da serie.

Ademais da súa carreira na pantalla, Tyson apareceu en varias producións teatrais. Recibiu un Drama Desk Award en 1962 polo seu traballo no Off-Broadway en *Moon on a Rainbow Shawl*. Tamén apareceu como Carrie Watts na obra de Broadway *The Trip to Bountiful*, pola que gañou o Tony, o Outer Critics Award e o Drama Desk Award á mellor actriz en 2013.

Tyson foi honrada polo Kennedy Center en 2015 e en novembro de 2016 recibu a Medalla Presidencial da Liberdade, o máis alto honor para un civil nos Estados Unidos.

## Vida persoal 
miniatura|Davis e Tyson, 1982
Tyson saíu por primeira vez co trompetista de jazz Miles Davis na década de 1960, mentres el estaba a divorciarse da bailarina Frances Davis. Davis empregou unha fotografía de Tyson para o seu álbum de 1967, *Sorcerer*. Davis dixo a prensa en 1967 que intentou casar con Tyson en marzo de 1968 despois de que o seu divorcio finalizase, mais casou coa cantante Betty Davis ese mesmo setembro. Tyson e Davis retomaron a súa relación en 1978 e casaron o 26 de novembro de 1981 nunha cerimonia presidida polo alcalde de Atlanta Andrew Young na casa do actor Bill Cosby. O matrimonio foi tumultuoso polo temperamento volátil de Davis e as súas infidelidades. Davis conta que Tyson salvou a súa vida e axudouno a superar a súa adicción á cocaína. O proceso de divorcio finalizou en 1989, dous anos antes da morte de Davis.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Cicely Tyson at the Internet Off-Broadway Database 
* Cicely Tyson at the TCM Movie Database
Thích Nhất Hạnh

**Thích Nhất Hạnh** (|tʰǐk̟ ɲə̌t hâjŋ̟ˀ|), nado como **Nguyễn Xuân Bảo** en Huế o 11 de outubro de 1926, e finado na mesma cidade o 22 de xaneiro de 2022, foi un monxe budista e activista vietnamita, fundador da Plum Village Tradition.

Thích Nhất Hạnh pasou a maoir parte da súa vida residindo no Plum Village Monastery no suroeste de Francia, viaxando internacionalmente para realizar retiros espirituais e conferencias. Acuñou a expresión "budismo comprometido" no seu libro *Vietnam: Lotus in a Sea of Fire*. Tralo seu longo exilio, recibiu permiso para realizar a súa primeira viaxe a Vietnam en 2005. En novembro de 2018, regresou a Vietnam para pasar os seus último días no seu "templo raíz", o templo Từ Hiếu preto de Huế.

Nhất Hạnh publicou máis de cen libros, incluídos máis de setenta en inglés. Estivo comprometido co movemento pola paz, promovendo solucións non violentas aos conflitos. Tamén rexeitou o consumo de produtos animais (veganismo) como forma de actuar coa non violencia cara aos animais.

## Recoñecementos 
Martin Luther King, Jr. nomeou a Thích Nhất Hạnh para o Premio Nobel da Paz en 1967. Porén, ese ano non se entregou o premio a ninguén. Nhất Hạnh recibiu o premio Courage of Conscience en 1991.

Foi retratado en varios filmes, incluído *The Power of Forgiveness* estreado no Dawn Breakers International Film Festival e no documental de 2017 *Walk with Me* de Max Pugh e Marc James Francis.

Nhất Hạnh, xunto con Alfred Hassler e a irmá Chân Không, foi o tema da novela gráfica *The Secret of the 5 Powers* en 2013.

Nhất Hạnh foi escollido para recibir o premio Pacem in Terris en 2005.

En novembro de 2017, a Universidade de Educación de Hong Kong concedeulle un doutoramento honorífico polas súas "longas contribucións á promoción do *mindfulness*, a paz e a felicidade en todo o mundo". Como Nhất Hạnh non podía asistir ao acto en Hong Kong, realizouse unha sinxela cerimonia o 29 de agosto de 2017 en Tailandia, onde John Lee Chi-kin, vicepresidente académico da EdUHK, presentou o grao e o título a Nhất Hạnh de parte da universidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Parallax Press – publishing house founded by Thich Nhat Hanh
* Sangha Directory – List of communities (Mindfulness Practice Groups) practicing in Thich Nhat Hanh's tradition
* Plum Village – Thich Nhat Hanh's main monastery and practice center, located about 85&nbsp;km east of Bordeaux, France
* Vietnamese website of Plum Village
* French website of Plum Village 
* Deer Park Monastery – located in Escondido, California
* Magnolia Grove Monastery – practice center, located near Memphis, TN
* Order of Interbeing
* I Am Home – Community of Mindful Living; home of the "Mindfulness Bell" magazine with news, articles, and talks by Thich Nhat Hanh and other Order of Interbeing members
* Thích Nhất Hạnh's Five Mindfulness Trainings & the Fourteen Precepts
Louder Than Live

***Louder Than Live*** é un a vídeo da banda estadounidense de grunge Soundgarden con cancións interpretadas ao vivo no Whisky a Go Go nos Ánxeles, California os días 7 e 10 de decembro do ano 1989. O vídeo foi publicado o 22 de maio de 1990 a través do selo A&M Records.

## Listaxe de cancións 
*Filmadas en concerto:*

# "Get on the Snake"
# "Gun"
# "I Awake"
# "Big Dumb Sex"
# Medley: "Big Bottom"/"Earache My Eye"

*Clips de etudio:*

# "Loud Love"
# "Hands All Over"

## CD/LP promocional
Bienvenido Lago Alonso

**Bienvenido Lago Alonso**, nado en Vilagarcía de Arousa cara a 1892, foi un policía e político galego.

## Traxectoria 
Na II República foi elixido vogal primeiro da directiva do Partido Republicano Gallego de Vilagarcía, presidida por Emiliano Porto Rial, en setembro de 1932. Foi nomeado xefe da Policia Municipal de Vilagarcía de Arousa en abril de 1933.  Cando aconteceu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 31 de xullo e ingresou no cuartel da Garda Civil. Trasladado á Escola Normal de Pontevedra, habilitada como prisión, foi nomeado ordenanza da inspección da prisión o 17 de agosto; despois internárono no campo de concentración da illa de San Simón. Escribiu un diario de xullo de 1936 a marzo de 1937 no que relata o acontecido nas prisións de Pontevedra e San Simón. Dende 1941 traballou como recadeiro entre Vilagarcía e Santiago de Compostela. En 1953 a Dirección Xeral de Administración Local rexeitou o seu recurso para recuperar o posto.

## Vida persoal 
Foi pai de Bienvenido e Enrique Lago Cid.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
George Armitage Miller

**George Armitage Miller**, nado en Charleston o 3 de febreiro de 1920 e finado en Plainsboro o 22 de xullo de 2012, foi un psicólogo estadounidense, un dos fundadores da psicoloxía cognitiva, e en xeral da ciencia cognitiva. Tamén contribuíu ao nacemento da psicolingüística. Miller escribiu varios libros e dirixiu o desenvolvemento de WordNet, base de datos mundial en liña que poden emprgar os computadores. Escribiu o artigo "The Magical Number Seven, Plus or Minus Two" en que relata como observou que moitas achegas experimentais consideradas en conxunto revelan a presenza dun límite medio de sete para a capacidade humana da memoria a curto prazo. Este artigo é citado con frecuencia por psicólogos e na cultura xeral. Miller gañou numerosos premios, como a National Medal of Science.

Miller comezou a súa carreira cando a teoría que reinaba na psicoloxía era o condutismo, que rexeitaba o estudo dos procesos mentais e se centraba no comportamento observábel. Contrarioi a esta investigación, Miller desenvolveu técnicas experimentais e métodos matemáticos para analizar os procesos mentais, centrándose no discurso e na linguaxe. Traballou principalmente na Universidade Harvard no MIT e na Universidade Princeton e acabou por converterse nun dos fundadores da psicolingüística e unha figura primordial na fundación do novo campo da ciencia cognitiva arredor de 1978. Colaborou e co escribiu con outras figuras deses campos como Noam Chomsky. Por mover a psicoloxía ao campo dos procesos mentais e aliñar ese movemento coa teoría da información, a teoría da computación e a lingüística, está considerado un dos grandes psicólogos do século XX. Un estudo do *Review of General Psychology*, publicado en 2002, recoñeceu a Miller como o vixésimo psicólogo máis citado desa época.

## Obras 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*2007 discussion on the cognitive revolution, with Chomsky, Bruner, Pinker and others: Part I
*2007 discussion on the cognitive revolution, with Chomsky, Bruner, Pinker and others: Part II
*2007 discussion on the cognitive revolution, with Chomsky, Bruner, Pinker and others: Part III
*2007 discussion on the cognitive revolution, with Chomsky, Bruner, Pinker and others: Part IV
*Classics in the history of psychology: The seven plus/minus two paper
*Bio on Kurtzweil.net
*Old faculty page
*Communication, Language, and Meaning (edited by Miller) 
*A blog with links to discussions on the seven-plus-minus-two paper
*Neurotree: Miller's academic genealogy
Pendant

[miniatura| Estatuas de [Isidoro de Sevilla|san Isidoro e Afonso X o Sabio, de José Alcoverro; *pendant* na entrada da Biblioteca Nacional de España. |alt=]]
***Pendant*** é un termo empregado na bibliografía da arte, especialmente na expresión *"forma pendant"*, para designar un par de pezas (de pinturas, esculturas ou mesmo de obras de arte decorativas, como reloxos ou candelabros) que están feitas expresamente para se mostraren xuntas nun espazo axeitado (por exemplo, flanqueando unha porta ou formando simetría nun cuarto ou sobre un aparador). Adoitan ter iguais dimensións e proporcións e referirse ao mesmo tema artístico.

Non se debe confundir o *pendant* co termo *pinxante* (traducible en inglés e francés como *colgante* ou *pendente* ).

En ocasións, se lles pide aos pintores como un encargo especial. Por exemplo, en 1887 M Knoedler & Co, da cidade de Nova York, encargou ao artista Jules Breton que pintara dúas obras: *Le Matin* e *Le Soir.* Neste caso concreto, pedíraselle a Breton que desenvolvera máis o personaxe principal que aparecía en *A travers champs*, obra exposta no Salon de 1887

## Etimoloxía 
O significado da palabra francesa *pendant* é tanto "pendurado"como "semellante" ou "igual"; mentres que a expresión *être le pendant* vén sendo "se-lo compañeiro de" ou "ser comparable con"; e a expresión *faire pendant á* significa "facer parella con".

## Exemplos 

Ficheiro:Vista del jardín de la Villa Medici en Roma, por Diego Velázquez.jpg|*Vista do xardín de Villa Medici en Roma* en Roma, de Diego Velázquez
Ficheiro:Vista del jardín de la Villa Medici de Roma con la estatua de Ariadna, por Diego Velázquez.jpg|O mesmo título, *pendent* do anterior
Ficheiro:Le Repos pendant la fuite en Egypte - Poussin - Metropolitan.jpg|*Descansa no voo a*, de Poussin
Ficheiro:Le Retour d'Egypte - Poussin - Dulwich PG.jpg|*Regresa ao voo a Exipto*, *pendent* co anterior, de Poussin
Ficheiro:Albrecht Dürer - Adam and Eve (Prado) 2.jpg|*Adam e Eva*, táboa de Durero. Os dous paneis amósanse como *pendent* no Museo do Prado ( Madrid )   

## Retratos *pendants* 
Os retratos emparellados (ou *pendants*) estiveron de moda a mediados do século XVIII en Rusia, mentres que en Europa occidental apareceran moito antes. Normalmente, representaban unha parella casada. Aínda que se podían facer antes da voda, os noivos adoitábanse retratar cando chegaban a unha idade madura. Os retratos na vellez eran menos comúns. En xeral, pintábaos o mesmo artista mais, ás veces, o segundo retrato era pintado por outro artista anos máis tarde.

Os retratos *pendants* eran do mesmo tamaño e coincidían nas cores, no modelo, nas cores, fondo e outras características. Os modelos adoitan enfrontarse e os dous retratos colgaban xuntos. 
Ficheiro:Carl Ludwig Christinec 012.jpg| Retrato de Samuila Greyga de Carl Ludwig Christinec 
Ficheiro:Carl Ludwig Christinec 013.jpg| Retrato de Sarah Greig, a súa muller, de Carl Ludwig Christinec, á espera do anterior 
Ficheiro:De Graeff Bicker.jpg| Pieter de Graeff e a súa muller Jacoba Bicker, pintadas en 1663 por Caspar Netscher, Rijksmuseum Amsterdam  

## Notas
Toá, Cardeiro, Boimorto

**Toá** é un lugar da parroquia de Cardeiro no concello coruñés de Boimorto na comarca de Arzúa. Na base de datos do INE non se recolle poboación.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cardeiro 
### Parroquias de Boimorto 
## Notas
Escribidor de coroa branca

O **escribidor de coroa branca** (***Emberiza leucocephalos***) é unha especie de ave paseriforme da familia Emberizidae, propia de Asia, aínda que pode ser un visitante accidental en Galicia pero o dicionario da Academia non acepta a palabra escribenta para os paxaros emberícidos, senón escribente (feminino) ou escribidora. No dicionario DiGalego só se acepta escribente (masculino).

O nome do xénero *Emberiza* vén da palabra do alemán antigo *Embritz*, que era o nome que se lle daba alí a estas aves. As manchas brancas no píleo e meixelas do macho fan que se lle dese o nome de *leucocephala*, 'de cabeza branca'.

## Descrición 
miniatura|esquerda|Femia.
[miniatura|esquerda|Caracterízase pola mancha branca no seu [píleo (ornitoloxía)|píleo.]]
É un paxaro robusto, de 16-17,5&nbsp;cm, cun peteiro groso. O macho ten as meixelas e a parte superior do píleo brancas, a fronte e a gorxa pardas. A parte superior é castaña cun denso veado escuro, mentres que as inferiores son abrancazadas con veado castaño no peito. A femia é moito máis discreta e está máis raiada pola súa parte inferior. A plumaxe dos inmaturos é similar á de *Emberiza citrinella*, mais con todo a cor amarela deste é substituída pola branca. Os cantos e chamadas de ambas as especies son similares. Existen híbridos documentados entre *E. leucocephalos* e *E. citrinella*, que mostran unha mestura de caracteres.

Describíronse dúas subespecies:
- *E. leucocephalos leucocephalos*. 
- *E. leucocephalos fronto*.
miniatura|Ovos de *Emberiza leucocephalos*.

## Ecoloxía 
Esta ave cría en gran parte das zonas temperadas de Asia (Afganistán, a China, Iraq, Kazakhstán, Kirguizistán e Mongolia) e migra ao sur de Asia central, norte da India e o sur da China en inverno. É común en todo tipo de espazos abertos con arbustos ou árbores dispersas, incluíndo cultivos, mais ten unha maior preferencia polos bosques abertos, en xeral de piñeiros. É raro atopala en Europa, pero ás veces aparece en inverno no nordeste de Italia e na Toscana e noutras zonas, e mesmo está rexistrada como ave accidental en Galicia. Cando alimentan os polos cazan insectos, pero a base da súa alimentación o resto do ano son as sementes. O niño constrúeno no chan onde poñen de catro a seis ovos, que mostran as marcas características do grupo.

## Notas 
## Véxase tamén
Manuel Oubiña López

**Manuel Oubiña López**, nado en Vilagarcía de Arousa cara a 1901 e finado na Caeira (Poio) o 4 de decembro de 1936, foi un sindicalista e político galego.

## Traxectoria 
Carpinteiro. En maio de 1924 foi elixido presidente da sociedade Agraria de Cornazo. Coa proclamación da República foi nomeado membro da Junta provisional Republicana de Vilagarcía. Na II República foi concelleiro de Vilagarcía e directivo da Federación Local de Vilagarcía da CNT. Procesado polo xuíz de Cambados acusado de falsidade en documento público, foi destituído polo Gobernador civil en agosto de 1934. Absolto polo xulgado de Cambados, foi reposto no cargo o 19 de xaneiro de 1936.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en Pontevedra en consello de guerra por rebelión militar o 21 de novembro con Luis Pando Rivero, Valentín Briones Rey, Jesús Villaverde Rey, José Otero Lago, Román Mondragón Cores, Ángel Navia Cores e Román Torrado Torrado, foi condenado á pena de morte. Foi executado o 4 de decembro na Caeira.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Escribidor pequeno

O **escribidor pequeno** (***Emberiza pusilla***) é unha ave paseriforme que pertence á familia Emberizidae. É asiática e algunhas aves errantes poden chegar a Europa, incluída Galicia. e escribenta anana, pero o dicionario da Academia non acepta a palabra escribenta para os paxaros emberícidos, senón escribente (feminino) ou escribidora. No dicionario DiGalego só se acepta escribente (masculino).

O nome do xénero *Emberiza* vén da palabra do alemán antigo *Embritz*, que era o nome que se lle daba alí a estas aves. O nome específico *pusilla* en latín significa 'moi pequeno'.

## Taxonomía 
Foi descrita inicialmente por Peter Simon Pallas en 1776 e é unha especie monotípica, sen variacións ao longo da súa extensa área de distribución eurasiática.

## Descrición 
É un pequeno emberícido, que mide só de 12 a 14&nbsp;cm de lonxitude. Ten un dorso marrón moi veado e partes inferiores brancas cun fino veado negro. Pola súa face castaña e banda malar branca, lembra unha pequena femia de escribente das canaveiras, pero diferénciano as bandas negras do píleo, o anel ocular branco e a beira fina negra da parte posterior das meixelas castañas. Os sexos son similares.

A chamada é un distintivo *zik*, e a canción é un vibrante *siru-sir-sir-siru*.

## Ecoloxía 
Esta ave cría na taiga do extremo norte de Europa e norte de Asia. É unha ave migratoria, que inverna nos subtrópicos no norte da India, sur da China e parte norte do sueste asiático. As aves permanecen nos seus cuarteis de inverno durante moito tempo; recolléronse exemplares en Yunnan a finais de marzo. Aparece como ave errante rara no oeste de Europa, e en Galicia está considerada como unha ave accidental rara. Esta especie é adaptable; nas montañas de Bután por exemplo, onde inverna un pequeno número delas, atópase normalmente en hábitats agrícolas, maiormente entre os 1000 e 2000&nbsp;m de altura.

Reprodúcese en bosques de coníferas abertos, a miúdo con algúns bidueiros ou salgueiros. Poñen de catro a seis ovos nun niño feito nas árbores. A súa comida natural consiste en sementes ou, cando están alimentando as crías, insectos.
thumb|*E. pusilla*.
A especie é común e ten unha ampla área de distribución, polo que non é considerada especie ameazada na Lista Vermella da IUCN.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliogaría 
* 

### Ligazóns externas 
*OBC  29 fotografías (ver menú ao final da páxina)
Abra longicallus

***Abra longicallus*** é unha especie de bivalvo descrita por Arcangelo Scacchi en 1835. *Abra longicallus* forma parte do xénero *Abra* e da familia Semelidae. 

## Subespecies 
A especie divídese nas seguintes subespecies: 
* *A. l. americana*

## Notas
Lindsay Davenport

**Lindsay Ann Davenport Leach**, nada en Laguna Beach o 8 de xuño de 1976, é unha tenista retirada estadounidense. Foi a número un do mundo en oito ocasións diferentes, por un total de 98 semanas. Davenport é unha das cinco mulleres que foron número un ao final do ano polo menos catro veces (1998, 2001, 2004 e 2005) dende 1975; as outras son Chris Evert, Steffi Graf, Martina Navratilova e Serena Williams. Tamén logrou o número un en dobres.

Destacada polos seus poderosos e consistentes *groundstrokes*, Davenport gañou un total de 55 títulos individuais do WTA Tour, incluíndos tres títulos de Grand Slam, a medalla de ouro nos Xogos Olímpicos de 1996 e o WTA Championships. Tamén gañou 38 títulos de dobres da WTA Tour, entre eles tres títulos de Grand Slam e tres campionatos da WTA.

Obtivo uns ingresos durante a súa carriera de 22&nbsp;166&nbsp;338 dólares, a oitava maior da historia entre as tenistas femininas, e a maior da súa época ata que foi superada por Serena Williams en xaneiro de 2009.

Davenport foi adestrada durante a maior parte da súa carreira por Robert Van't Hof. En 2005, *TENNIS Magazine* nomeouna como a 29.ª mellor xogadora (home ou muller) dos anteriores corenta anos. Davenport foi incluída no International Tennis Hall of Fame en 2014.

## Finais de Grand Slam 
### Individuais: 7 finais (3 títulos) 
### Dobres: 13 finais (3 títulos) 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Copa Federación
Segundo Abal Padín

**Segundo Abal Padín**, nado en Padrenda (Meaño) en 1913 e finado en Pontevedra o 13 de maio de 1938, foi un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Foi mestre de Puerto de la Cruz en 1932. Mestre da escola de Castro de Agudín (Cea, Vilagarcía de Arousa) dende outubro de 1934. Afiliado á Federación de Trabajadores de la Enseñanza da UGT e a Agrupación Socialista de Vilagarcía de Arousa. Interveu en varios mitins na campaña da Fronte Popular, e na do Estatuto de Autonomía. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 1 de agosto. Foi suspendido de emprego e soldo a principios de setembro. Estivo preso na Normal de Pontevedra e no campo de concentración da illa de San Simón. Xulgado en consello de guerra en Pontevedra por rebelión militar o 9 de febreiro de 1938, foi condenado a pena de morte. Foi executado en Pontevedra, ás 17:30 do 13 de maio, no quilómetro 1 da Avenida de Uruguai. En abril de 1940 abríronlle expediente de responsabilidades políticas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* , Fernando (26/1/2012) "Dentro de dos o tres horas moriré"
* A derradeira carta do mestre.
Cristina Rodríguez Iglesias

**Cristina Rodríguez Iglesias**, tamén coñecida como **Cristina Iglesias** ou **Cris Iglesias**, nada na Coruña o 27 de xaneiro de 1993, é unha actriz, bailarina e percusionista galega.

## Traxectoria 
Titulada superior en Arte Dramática e Interpretación Textual pola Escola Superior de Arte Dramática de Galicia en 2015. Realizou diferentes cursos e actividades de formación en danza e interpretación.

## Traballos 
### Teatro 
* 2009: Concertos en familia. Orquestra Sinfónica de Galicia. Dir.: J.Miguel Castro.
* 2012: *A tempestade*, Compañía escénica da ESAD de Galicia. Dir.: D. Salgado.
* 2013: *Bailadela da morte ditosa*, ESAD de Galicia. Dir.: Toni Salgado.  
* 2014: *Castelao Verbo e Terra,* Museo de Arte Contemporánea de Pontevedra. Dir.: Óscar Codesido.
* 2014: *O mercado é um barrio assim*. ESMAE Oporto. Dir.: Carlos Silva.  
* 2014: *Vincent. Os Farsantes*, teatro xestual. Dir.: Alfonso Rivera.
* 2016: XX Gala Premios María Casares, Grupo Chévere. Dir.: Xesús Ron.
* 2018: Gala Premios Mestre Mateo XVI, Voadora compañía. Dir.: Marta Pazos.
* 2019 *Fariña*. Dir.: Tito Asorey. Ainé Producciones.
* 2019 *Liberto*. Dir.: Tamara Canosa.
* 2019 *16 Eroski Paraíso*, Grupo Chévere. Dir.: Xesús Ron.

### Cine 
* 2019: *Eroski Paraíso*. Dir.: Jorge Coira e Xesús Ron.
* 2019: *16 de decembro*. Dir. Álvaro Gago. Curta.
* 2025: *Antes de Nós*. Dir. Ángeles Huerta.

### Televisión 
**Urxencia cero* (2015). Voz Audiovisual. Dir.: Óscar Pedraza e M. Espiñeira.
**Serramoura* (2015). Voz Audiovisual. Dir.: J. Saavedra e M. Espiñeira. Como África.
**Pazo de familia* (2017). CTV. Dir.: Giselle Llanio.
**Fariña* (2018). Dir.: Carlos Segres e Jorge Torregrossa. Como Leticia Charlín.
**Valeria* (2019). Plano a Plano Producciones. Netflix.
**Auga seca* (2020). Dir: Toño López, como Gabriela Ferreiro.

## Premios 
* III Premio no cuarto concurso musical Caixanova como integrante do grupo ATTACCA. (2008)
* II Premio no quinto concurso musical Caixanova, como integrante do grupo de percusión Perkusix. (2009)
* I premio Xuventude Crea (Galicia), no de teatro xestual Vincent. (2014)
* Mellor actriz protagonista por *16 de Decembro*. ALCINE (2019)

;Premios Mestre Mateo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Cris Iglesias Vídeobook
*Cris Iglesias no Facebook
*Cris Iglesias no Twitter
*Web persoal de Cris Iglesias
Hors-la-loi

***Hors-la-loi*** (en ) é un filme de 2010 dirixido por Rachid Bouchareb e protagonizado por Jamel Debbouze, Roschdy Zem e Sami Bouajila. A historia están ambientada entre 1945 e 1962, e céntrase nas vidas de tres irmáns alxerianos en Francia, no contexto do movemento de independencia de Alxeria e a guerra de Alxeria. É unha continuación do filme de 2006 de Bouchareb *Indigènes*, que está ambientado na segunda guerra mundial. *Hors-la-loi* foi unha produción maioritariamente francesa co apoio de Alxeria, Tunisia e Bélxica.

Unha representación historicamente pouco ortodoxa do masacre de Sétif e Guelma de 1945 que provocou controversia política en Francia. *Hors-la-loi* representou a Alxeria na 83ª edición dos Óscar, onde foi nomeado na categoría de mellor filme en lingua non inglesa.

## Personaxes 
* Jamel Debbouze como Saïd
* Roschdy Zem como Messaoud
* Sami Bouajila como Abdelkader
* Chafia Boudraa como a nai
* Bernard Blancan como coronel Faivre
* Sabrina Seyvecou como Hélène
* Assaad Bouab como Ali
* Thibault de Montalembert como Morvan
* Samir Guesmi como Otmani
* Jean-Pierre Lorit como Picot
* Ahmed Benaissa como o pai
* Larbi Zekkal como o xefe
* Louiza Nehar como Zohra
* Mourad Khen como Sanjak
* Mohamed Djouhri como o adestrador
* Mustapha Bendou como Brahim
* Abdelkader Secteur como Hamid
* Damien Bonnard como empregado do cabaret

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Filmes de Alxeria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 83ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Cristina Iglesias Fernández

**Cristina Iglesias Fernández Berridi**, nada en Donostia o 8 de novembro de 1956, é unha escultora e gravadora vasca. A súa obra atópase en museos e espazos públicos de varios países.

## Traxectoria 
Cristina Iglesias naceu nunha familia de artistas. Comezou a estudar Ciencias Químicas, carreira que abandonou para ir a Barcelona onde durante un tempo dedicouse ao debuxo e a cerámica. Logo, formouse en Escultura na Chelsea School of Art de Londres. Esta presenza internacional permitiulle comezar a ser recoñecida. Na década de 1990, pasou con éxito por Suíza, participou na Exposición Universal de Sevilla en 1992, na Bienal de Sidney, visitou por segunda vez a Bienal de Venecia e expuxo obras no Reino Unido e nos Estados Unidos, sendo galardoada en 1999 co Premio Nacional de Artes Plásticas en España, polos "novos camiños" abertos.
[esquerda|miniatura|Detalle de *Tres aguas* en [Toledo.]]
[miniatura|Detalle del *Portón-pasaje* na ampliación do [Museo do Prado|Museo del Prado (2007).]]
A primeira obra pública en España

## Premios e honras 
* 1999 - Premio Nacional de Artes Plásticas en España
* 2013 - Premio Tomás Francisco Prieto, da FNMT.
* 2015 - Medalla de Ouro ao Mérito nas Belas Artes (Ministerio de Cultura e Deportes)
* 2016 - Tambor de Oro de San Sebastián.
* 2020 - Premio de Arquitectura 2020 outorgado pola Royal Academy Of Arts de Londres.

## Notas
Kaulak

**Antonio Cánovas del Castillo y Vallejo**, máis coñecido polo pseudónimo **Kâulak**, nado en Madrid o 22 de decembro de 1862 e finado ibídem o 13 de setembro de 1933, foi un fotógrafo español.

## Traxectoria 
Era sobriño do Presidente do Goberno de España Antonio Cánovas del Castillo. En 1901, colaborou cos fotógrafos de orixe suíza, Oscar Hauser Muller e Adolfo Menet Kurstiner, que fundaran en Madrid unha empresa de artes gráficas, a casa Hauser y Menet, moi coñecida polas súas series de postais. Entre os 1904 e 1933 puxo en marcha o estudo Kâulak  no número 4 da rúa Alcalá, converténdose nun dos máis prestixiosos de Madrid. No seu estudo retratou a familia real, a aristocracia e a burguesía. Foi membro fundador da Sociedade Xeral de Fotógrafos de España e en 1918 cofundou a sociedade nacional de empresarios Unión Fotográfica. Ao final da súa vida lograra formar un grande arquivo fotográfico, constituído na actualidade por unhas 58&nbsp;000 imaxes, entre negativos e positivos, que son propiedade do Estado e que se conservan na Biblioteca Nacional de España.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* , Juan Miguel (2016). *Kaulak. Vida y obra del fotógrafo Antonio Cánovas del Castillo Vallejo (1862-1933)* (tese de doutoramento). Cidade Real: Universidade de Castela-A Mancha.
* , Juan Miguel (2018). «Kâulak y el retrato fotográfico. Visualidad y repentismo». *Archivo Español de Arte* 91 (363): 269-284. . .
### Outros artigos 
* Hauser y Menet
### Ligazóns externas 
* ["Antonio Cánovas del Castillo, “Kaulak” 1862-1933"] Concello de Toledo .
Cheb (filme)

***Cheb*** é un filme franco-alxeriano de 1991 dirixido por Rachid Bouchareb. O filme foi escollido como candidato de Alxeria para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 64ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Mourad Bounaas como Merwan
* Nozha Khouadra como Malika
* Pierre-Loup Rajot como Ceccaldi
* Boualem Benani como Le capitaine
* Fawzi B. Saichi como Garçon du hammam
* Mohamed Nacef como L'adjudant
* Nadji Beida como Miloud

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Alxeria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 64ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Retrato de Antonio de Covarrubias

O ***Retrato de Antonio de Covarrubias*** é unha obra do Greco, realizada entre 1595 e 1600 durante o seu último período toledano. Consérvase nunha das salas do Museo Nacional do Louvre en París, onde chegou en 1941 por mor un programa de intercambio de obras cos museos españois.

Outro retrato do mesmo personaxe, igualmente pintado polo artista cretense, consérvase no Museo de El Greco de Toledo.

## Análise 
Antonio de Covarrubias y Leiva, nado no 1514 ou 1524 e finado no 1602, era un dos mellores xuristas de Toledo, profesor de Dereito en Salamanca e Conselleiro de Castela, ademais de mestre na Catedral de Santa María e irmán de Diego de Covarrubias.  Era amigo persoal do pintor, a quen introduciu non círculos intelectuais de Toledo, e nesta obra pode apreciarse a súa deterioración física —era xordo— e o seu illamento do mundo exterior. Con todo, todo esa circunstancia contrasta coa aparente serenidade que provoca o cadro que está realizado nunha composición de perfil a tres cuartos.

A asimetría da cara reforza a ancianidade do personaxe, mentres que o cabelo gris aviva o ton melancólico. O fondo é neutro, tal como puxeran de moda Tiziano e a Escola veneciana.

Antonio de Covarrubias é un dos personaxes que aparecen na parte inferior do *Enterro do señor de Orgaz*, obra mestra do pintor.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Pendant
* Retrato de Diego de Covarrubias y Leiva

### Ligazóns externas 
* Web do Ministerio de Cultura de Francia
What Dreams May Come (filme)

***What Dreams May Come*** é un filme estadounidense de 1998 dirixido por Vincent Ward e adaptado por Ronald Bass a partir da novela homónima de 1978 escrita por Richard Matheson. Está protagonizado por Robin Williams e Cuba Gooding, Jr., gañou o Óscar ós mellores efectos visuais na 71ª edición dos premios e o Premio do Gremio de directores de arte para Excelencia en deseño de produción. Tamén estivo nomeado na categoría mellor deseño de produción. O título forma parte do soliloquio de Hamlet "Ser ou non ser".

## Personaxes 
* Robin Williams como Dr. Christopher James "Chris" Nielsen
* Cuba Gooding Jr. como Albert Lewis / Ian Nielsen
* Annabella Sciorra como Annie Collins-Nielsen
* Max von Sydow como The Tracker / Albert Lewis
* Jessica Brooks Grant como Marie Nielsen
* Josh Paddock como Ian Nielsen
* Rosalind Chao como Leona / Marie Nielsen
* Lucinda Jenney como Mrs. Jacobs
* Maggie McCarthy como Stacey Jacobs

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Tallulah (filme)

***Tallulah*** é un filme estadounidense de 2016 escrito e dirixido por Sian Heder e protagonizado por Elliot Page, Allison Janney e Tammy Blanchard. O filme conta a historia dunha muller nova que inesperadamente toma un bebé dunha nai irresponsábel e finxe que o neno é seu. Sen un sitio onde quedar, a muller pide axuda á nai do seu ex-mozo, dicíndolle que o bebé é a súa neta.

## Personaxes 
* Elliot Page como Tallulah
* Allison Janney como Margo Mooney
* Tammy Blanchard como Carolyn Ford
* Evan Jonigkeit como Nico Mooney
* David Zayas como Detective Richards
* John Benjamin Hickey como Stephen Mooney
* Zachary Quinto como Andreas
* Uzo Aduba como Detective Louisa Kinnie
* Fredric Lehne como Russell Ford
* Evangeline e Liliana Ellis como Madison "Maddy" Ford ("Maggie") 
* Felix Solis como Manuel
* Maddie Corman como Vera

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
La Dernière image

***La Dernière image*** (en ) é un filme alxeriano de 1986 dirixido por Mohammed Lakhdar-Hamina. Estreouse no Festival Internacional de Cinema de Cannes de 1986. O filme foi escollido como candidato de Alxeria para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 59ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Véronique Jannot como Claire Boyer
* Merwan Lakhdar-Hamina como Mouloud
* Michel Boujenah como Simon Attal
* Jean Bouise como Langlois
* Jean-François Balmer como Miller
* Hassan El-Hassani como Touhami
* José Artur como Forrestier
* Malik Lakhdar-Hamina como Bachir
* Mustapha El Anka como Kabrane
* Mustapha Preur como Boutaleb
* Geneviève Mnich como Madame Lanier
* Brigitte Catillon como Madame Lenguenel
* Rachid Fares como Omar
* Claude Melki como Jacob
* Mohammed Lakhdar-Hamina como tío Amar

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Alxeria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 59ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Chronique des années de braise

***Chronique des années de braise*** (en ) é un filme alxeriano de 1975 dirixido por Mohammed Lakhdar-Hamina. Describe a guerra de Alxeria pola independencia vista dende os ollos dun labrego. O filme gañou a Palma de Ouro no Festival Internacional de Cinema de Cannes de 1975. Foi escollido como candidato de Alxeria para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 48ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Yorgo Voyagis como Ahmed
* Mohammed Lakhdar-Hamina como Le conteur fou
* Hadj Smaine Mohamed Seghir como Sage du village
* Leila Shenna como La femme
* Cheikh Nourredine como L'ami
* François Maistre como Le contremaître de la carrière

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Alxeria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 48ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Le Bal (filme de 1983)

***Le Bal*** é un filme de 1983 dirixido por Ettore Scola, unha coprodución entre Alxeria, Francia e Italia que non ten diálogo. O filme foi nomeado en representación de Alxeria para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 56ª edición dos premios.

## Personaxes 
* Étienne Guichard como Le jeune étudiant de province / Le jeune professeur
* Régis Bouquet como Le patron de la salle / Le paysan
* Francesco De Rosa como Toni, le jeune serveur
* Arnault LeCarpentier como Le jeune typographe / L'étudiant
* Liliane Delval como La fille aux cheveux longs / L'alcoolique (as Liliane Léotard)
* Martine Chauvin como La jeune fleuriste / L'étudiante
* Danielle Rochard como La livreuse d'une modiste
* Nani Noël como La fille de joie / La jeune juive / La refugiée / La jeune qui peint ses basses
* Aziz Arbia como Le jeune ouvrier
* Marc Berman como L'aristo / Le planqué / Le collaborationiste
* Geneviève Rey-Penchenat como L'aristo
* Michel van Speybroeck como L'homme qui vient de loin
* Rossana Di Lorenzo como La dame-pipi
* Michel Toty como L'ouvrier spécialisé
* Raymonde Heudeline como L'ouvrière
* Jean-Claude Penchenat como La 'croix de feu'
* Jean-Francois Perrier como le sacristain amoureux / l'officier allemand

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Alxeria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 56ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Kings (filme de 2007)

***Kings*** é un filme irlandés de 2007 escrito e dirixido por Tom Collins. Baséase na obra teatral de Jimmy Murphy *The Kings of the Kilburn High Road*. O filme foi rodado con diálogos en lingua irlandesa e inglesa. Estreouse no Festival de Cinema de Taormina (Italia) en xuño de 2007, e foi escollido como candidato de Irlanda para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 80ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. O filme conta a historia dun grupo de amigos irlandeses, que despois de emigrar a Inglaterra hai trinta anos, reúnense polo funeral dun amigo.

## Personaxes 
* Colm Meaney como Joe Mullan
* Donal O'Kelly como Jap Kavanagh
* Brendan Conroy como Git
* Donncha Crowley como Shay 
* Barry Barnes como Máirtín
* Seán T. Ó Meallaigh como Joe Jnr
* Christopher Greene como Jap Jnr

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Irlanda propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 80ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
An Bronntanas

***An Bronntanas*** é un filme irlandés de 2014 dirixido por Tommy Collins. Foi escollido como candidato de Irlanda para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 87ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Michelle Beamish como Roisin
* Charlotte Bradley como Carmel Mcgill
* Ciarán Charles como Jack
* Dara Devaney como JJ Magill
* John Finn como Sean Og
* Owen McDonnell como Fiachra Greene
* Pól Ó Griofa como Macdara Magill
* Janusz Sheagall como Jakub Soja

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Irlanda propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 87ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Abra pacifica

***Abra pacifica*** é unha especie de bivalvo descrita por Dall 1915. *Abra pacifica* forma parte do xénero *Abra* e da familia Semelidae.

## Notas
As If I Am Not There

***As If I Am Not There*** (en , *Kao da me nema*) é un filme irlandés de 2010 dirixido por Juanita Wilson. O filme está ambientado nos Balcáns e foi rodado en lingua serbocroata. Foi escollido como candidato de Irlanda para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 84ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

O filme conta a historia dunha mestra nova que viaxa até unha vila remota. Despois de que a vila é atacada, ela é encarcerada e violada xunto coas demais mulleres da vila. Baséase na novela homónima de Slavenka Drakulić que trata a violación durante a guerra de Bosnia.

## Personaxes 
* Nataša Petrović como Samira
* Stellan Skarsgård como doutor
* Fedja Stukan como o capitán
* Jelena Jovanova como Jasmina
* Miraj Grbić como comandante
* Jasna Diklić
* Zvezda Angelovska
* Nikolina Kujaca
* Sanja Burić
* Katina Ivanova
* Jana Stojanovska
* Nino Levi
* Irina Apelgren como Alisa
* Jana Mircevska

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Irlanda propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 84ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Rodrigo Beruete Alejandre

**Rodrigo Beruete Alejandre**, coñecido como **Gitano**, nado en Vilagarcía de Arousa cara a 1902 e finado no mesmo concello o 16 de febreiro de 1937, foi un sindicalista e guerrilleiro galego.

## Traxectoria 
Xornaleiro. Pertencía á Federación Local da CNT de Vilagarcía de Arousa. Foi procesado na Audiencia provincial por atentado con Juan Caamaño Tobío en xullo de 1933, acusados de agresión a un axente de vixilancia cando entraron no café American bar de Vilagracía o 24 de xullo de 1932.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu ao monte e organizou un grupo guerrilleiro no monte Xiabre con outros fuxidos: Ángel Buceta Loroño, Ramón Rodríguez Carregal, Francisco Baamonde García, Manuel Martínez Freire, José Torres Eiras, e Serafín Brea Otero, ao que se foron incorporando Urbano Tarrío Montero, Manuel Limeres Ordóñez, Juan Gil Quintela, Antonio Basilio Sayanes González, Pilar Fernández Seijo e Manuel Díaz Hermo. Foi reclamado en agosto polo xuíz militar de Vilagarcía mediante requisitoria xunto con Félix Fernández Prieto, acusados de secuestro. Perseguidos pola Garda Civil, o exército, os carabineiros e as milicias de Falanxe e a Garda Cívica de Vilagarcía, o 13 de febreiro de 1937 cercan a casa de Pilar Fernández en Trabanca Badiña onde estaban refuxiados, pero lograron fuxir. Na persecución morreu Manuel Díaz Hermo e Ángel Buceta entregouse ao día seguinte. O 16 de febreiro foron cercados nunha casa de Loenzo, os franquistas prendéronlle lume ao edificio e morreron carbonizados Rodrigo Beruete, Pilar Fernández, Manuel Limeres e Antonio Sayanes. Os cadáveres foron trasladados ao cemiterio de Vilagarcía e soterrados nunha fosa común sen nome.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Cuatro rayos de luz en Loenzo
* Contra o esquecemento: Ángel Buceta Loroño e Francisco Baamonde García.
Silvio Fernández y Rodríguez-Bastos

**Silvio Fernández y Rodríguez-Bastos**, nado en Ribadavia en 1859 e finado en Ourense o 10 de novembro de 1937, foi un pintor galego.

## Traxectoria 
[miniatura|300px|*A las fieras*, 1887. En depósito en Granada., e en [Roma de 1882 a 1886, cunha bolsa da Deputación de Ourense.
[miniatura|300px|*O xantar*, 1890, [Museo Provincial de Pontevedra|Museo de Pontevedra. Á de 1890 acudiu co lenzo *O xantar*, de temática costumista.

En 1897 casou en Ourense con Antonia Méndez.

Colaborou co movemento agrarista Acción Gallega, intervindo nalgúns mitins. 

Hai obra súa no Museo Provincial de Pontevedra, na Academia de Valladolid, na Colección Caixa Galicia, e en coleccións particulares.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Ramón Parada Justel
### Ligazóns externas 
* Bibliografía sobre o autor en pintoresgallegos.com
*