open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
The Upsetters

**The Upsetters** foi un grupo musical do produtor xamaicano de reggae Lee "Scratch" Perry. O nome provén do alcume de Perry, pola súa canción "I Am The Upsetter", unha despedida musical do seu ex-xefe Coxsone Dodd.

## Historia 
The Upsetters eran orixinalmente Gladdy's All-Stars, liderados polo pianista Gladstone Anderson, e foron estes os que gravaron os éxitos internacionais "Live Injection" e "Return of Django". O dobre cara A lanzado de "Return of Django" / "Dollar in the Teeth", acadou o #5 na UK Singles Chart en novembro de 1969. Cando outros compromisos impediron que All Stars participase na xira polo Reino Unido, outra banda chamada The Hippy Boys foi recrutada para facela. Esta aliñación que quedou é a que máis se asocia co nome do grupo, que logo formou The Wailers, que acompañou a Bob Marley.

O banda incluía o guitarrista Alva Lewis, o organista Glen Adams e os irmáns Aston "Family Man" Barrett e Carlton Barrett, no baixo e batería respectivamente.

En 1972 os irmáns Barrett uníronse a The Wailers e Scratch trouxo outros músicos no seu lugar. Os principais dos Upsetters de Black Ark foron Boris Gardiner (baixo), Mikey Richards, Sly Dunbar, Benbow Creary (batería), Earl "Chinna" Smith (guitarra), Winston Wright (teclados) e Keith Sterling (teclados).

## Discografía 
;Álbums
* *Return of Django* (1969)
* *Clint Eastwood* (1970)
* *Many Moods of the Upsetters* (1970)
* *Scratch the Upsetter Again* (1970)
* *The Good, the Bad and the Upsetters* (1970)
* *Eastwood Rides Again* (1970)
* *Upsetters 14 Dub Blackboard Jungle* (1973)
* *Double Seven* (1974)
* *Musical Bones* (1975)
* *Return of Wax* (1975)
* *Revolution Dub* (1975) [acreditado como de "Lee Perry & the Upsetters"]
* *Super Ape* (1976)
* *Return of the Super Ape* (1978)
* *Battle of Armagideon (Millionaire Liquidator)* (1986) [acreditado como de "Mr. Lee 'Scratch' Perry and the Upsetters"]

;Contribucións
* *The Rough Guide to Dub* (2005, World Music Network)
* Junior Murvin: *Police and Thieves* (1977)
* Max Romeo & The Upsetters: *War ina Babylon* (1976)
* The Heptones: *Party Time* (1977)
* Dave Barker con The Upsetters: *Prisoner of Love* (1970)
* Full Experience: *Full Experience* (1990)

## Notas 
## Véxase tamén 
*
Alla

**Alla** pódese referir a:

***Alla**, allo que consta dun só dente.
***Alla**, variante do nome feminino galego Baia, Oalla, Eulalia. Tamén un nome noruegués.

## Toponimia 
* **Ara Gaya**, tamén chamada de **Alla**(안라), cidade-estado reino na parte de Gay, Corea.
***Alla, Bután**, vila de Bután.
***Alla, California**, vila de California.
***Alla, Irán**, unha vila da provincia de Semnan, Irán.

## Outros 
* ***Alla (canción)***, unha canción da cantante sueca Sofia
* **Allá**, banda de rock de Chicago
***ALLA**, siglas de **Academia de la Llingua Asturiana.**

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Alla, termo maltés para "Deus".
*Allah (الله), termo árabe para "Deus".
Vattenfall Cyclassics 2015

A **20ª edición da Vattenfall Cyclassics** disputouse o 23 de agosto de 2015 entre Kiel e Hamburgo cun percorrido de 221 quilómetros. Esta foi a décimo novena proba do UCI WorldTour 2015.

O gañador foi o alemán André Greipel, que venceu nun disputado sprint final. No segundo caixón do podio, finalizou o noruegués Alexander Kristoff e en terceira posición quedou o italiano Giacomo Nizzolo.

## Equipos 
Na disputa participaron 20 equipos ciclistas diferentes: os 17 do UCI WorldTour (con participación obrigatoria) e 3 equipos de categoría Profesional Continental invitados.

## Premios 
### Diñeiro 
Aos vinte primeiros da carreira, atribúeselles un premio en diñeiro segundo o baremo da Unión Ciclista internacional. Repártese un total de 39.100 € en premios.

Polo tanto, André Greipel gañou 16.000 €, Alexander Kristoff 8.000 €, Giacomo Nizzolo 4.000 €, Tom Boonen 2.000 €, Greg Van Avermaet 1.600 €, Arnaud Démare 1.200 €, Matti Breschel 1.100 €, Ramon Sinkeldam 800 € e Niccolo Bonifazio, Rasmus Guldhammer, Davide Cimolai, Ruslan Tleubayev, Reinardt Janse van Rensburg, Elia Viviani, Aman Kamishev, Ralf Matzka, Luka Pibernik, Lasse Norman Hansen, Rick Zabel e Sondre Holst Enger 400 €.

### Puntos 
A Vattenfall Cyclassics outorgou puntos aos corredores de equipos UCI WorldTour para o respectivo ránking.

André Greipel logrou 80 puntos, Alexander Kristoff 60, Giacomo Nizzolo 50, Tom Boonen 40, Greg Van Avermaet 30, Arnaud Démare 22, Matti Breschel 14, Ramon Sinkeldam 10 €, Niccolo Bonifazio 6 e Rasmus Guldhammer 2.

## Clasificación 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Vattenfall Cyclassics

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Marigot

miniatura|270px|Marigot
**Marigot** é a cidade principal e capital da parte Francesa da illa caribeña de San Martiño.

## Poboación 
En 2006 tiña 5.700 habitantes.

## Xeografía 
Marigot atópase na costa oeste da illa de San Martiño. Esténdese desde a costa cara ao oeste, ao longo da baía de Marigot e os outeiros do interior da illa cara ao leste. No suroeste limita coa Baía Simpson.

### Clima 
Esta área ten unha estación seca pronunciada. De acordo co sistema Clasificación Climática de Köppen, Marigot ten un clima tropical seco, abreviado "Aw" nos mapas climáticos.

## Transporte 
A cidade está servida polo Aeroporto Internacional Princesa Xuliana, así como por L'Espérance Airport. Hai un transbordador a Blowing Point, Anguila.

## Historia e características 
Orixinalmente era unha vila de pescadores nun pantano que deulle nome, Marigot fíxose capital durante o reinado do rei Lois XVI de Francia, que construíu Fort St. Louis nun outeiro preto de Marigot Bay. Hoxe en día, ese edificio é o máis importante en Marigot.

Marigot é a típica vila do Caribe, con tendas de xenxibre e restaurantes nas beirarrúa. Os días de mercado son todos os mércores e sábados pola mañá, onde se pode atopar de todo, desde cocos, aguacates, patacas doces e unha chea doutras froitas e verduras tropicais, todo tipo de especias e peixe fresco, arte local, artesanía e pintura.
En 1998, a escena final de Speed 2 rodouse aquí onde o Seabourn Legend embarranca na illa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* San Martín, Francia
### Ligazóns externas 
* Achega Saint Martin Guía Turística
* www.geographia.com, St Martin
Carbonio

En química, un **ión carbonio** é un catión que ten un átomo de carbono pentavalente. O nome **carbonio** pode tamén usarse para designar ao membro máis simple desta clase de substancias, máis propiamente chamado metanio (), no cal as cinco valencias están completadas con átomos de hidróxeno.

Os ións carbonio máis simples despois do metanio teñen dous carbonos. O etanio ou acetileno protonado C2H3+ e o etenio C2H5+ son compostos similares. O ión etanio C2H7+ foi estudado como un gas extremadamente rarificado por espectroscoía infravermella.

En textos vellos da literatura química o nome "ión carbonio" era utilizado para designar o que hoxe se chama ión carbenio. As definicións actuais foron propostas polo químico George Andrew Olah en 1972. Industrialmente, fórmanse no refinado do petróleo durante o cracking térmico primario.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Máis ións carbonio chamdaos ións non clásicoss encóntranse en certos sistemas norbornil
*Composotos onio
*Carbenio
* Carbanión
Vattenfall Cyclassics 2013

A **18ª edición da Vattenfall Cyclassics** disputouse o 25 de agosto de 2013 en Hamburgo cun percorrido de 246 quilómetros. Esta foi a vixésimo terceira proba do UCI WorldTour 2013.

O gañador foi o xermano John Degenkolb, que venceu ao sprint. Na segunda posición, quedou o tamén local André Greipel e na terceira quedou o noruegés Alexander Kristoff.

## Equipos 
Na carreira correrron 21 equipos ciclistas diferentes: os 19 do UCI WorldTour (con participación obrigatoria) e 2 equipos invitados da categoría Profesional Continental.

### UCI WorldTour 
### Profesional Continental 
## Clasificación 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Vattenfall Cyclassics

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
The Golden Age (álbum de Woodkid)

***The Golden Age*** é o primeiro álbum de estudio do cantautor francés Woodkid. Foi lanzado o 18 de marzo de 2013 a través do selo independente Green United Music. Lemoine lanzou o cover oficial do álbum a través dun vídeo creado por el mesmo o 14 de decembro de 2012 e publicou a correspondente listaxe de cancións unha semana despois, o 21 de decembro de 2012, na súa páxina oficial de Facebook.

Durante unha entrevista con NBHAP, Lemoine que a súa nenez é "The Golden Age" para el.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Junts pel Sí

**Junts pel Sí** (**JxSí**, en galego: *Xuntos polo Sí*) é unha coalición electoral independentista formada para concorrer ás eleccións ao Parlamento de Cataluña de 2015. Está formada principalmente por Convergència Democràtica de Catalunya (CDC) e Esquerra Republicana de Catalunya (ERC) e o seu obxectivo é a independencia de Cataluña.

Tamén conta coa participación de Demòcrates de Catalunya, Moviment d'Esquerres, Avancem e Reagrupament Independentista, e o apoio de Catalunya Sí, Solidaritat Catalana per la Independència e Estat Català.

## Historia e características 
Contou co apoio de Catalunya Sí, Solidaritat Catalana per la Independència, Els Verds - Alternativa Verda (que forma parte de Candidatura d'Unitat Popular - Crida Constituent) e Estat Català. Outras agrupacións da sociedade civil, como a Assemblea Nacional Catalana (ANC), Òmnium Cultural e Súmate, e partidos políticos coma o Partit Socialista d'Alliberament Nacional (PSAN), apoian esta candidatura e tamén Candidatura d'Unitat Popular - Crida Constituent, por ter as dúas como obxectivo a independencia de Cataluñaa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Independentismo catalán
Columba (xénero)

***Columba*** é un xénero de aves columbiformes da familia Columbidae que comprende numerosas especies de pombos medianos ou grandes, e de corpo robusto. Por ser o xénero tipo da familia adoita denominarse ao seus membros **pombos típicos**. O nome do xénero é de etimoloxía latina, *Columba* é a palabra que significa «pomba / comba» en latín.

As especies deste xénero esténdese por Eurasia, África e Oceanía, mais algunhas especies téñense introducido, como a pomba brava, fóra da súa área natural.

Anteriormente clasificábanse en *Columba* varias especies de pombas americanas que actualmente compoñen o xénero *Patagioenas*.

## Especies 
Recoñécense 34 especies no xénero:

## Notas
Artigo enciclopédico

Un **artigo enciclopédico** é un texto escrito, de carácter informativo, destinado a explicar un concepto segundo patróns descritivos sistemáticos, determinados pola obra de referencia da cal fai parte: como nun dicionario ou unha enciclopedia. O artigo está esencialmente destinado á consulta e aborda conceptos ben estabelecidos nalgún paradigma académico ou científico, no canto de entrar en polémicas referentes a categorías teóricas discutíbeis.
Rúa de Ferrol (A Coruña)

miniatura|Rúa Ferrol, na Coruña.
A **rúa de Ferrol** é unha rúa coruñesa situada no Ensanche da cidade. Nun dos seus laterais está a praza de Galicia co Pazo de Xustiza.

## Historia 
A rúa de Ferrol deseñouse no plan do Primeiro Ensanche (1885) proxectado por Juan de Ciórraga.

## Arquitectura 
miniatura|esquerda|Chalé Escudero.
Na rúa de Ferrol encóntranse algúns edificios destacados, que fan da beirarrúa dos pares unha das máis coñecidas da cidade:
* Nº 8: edificio modernista de Julio Galán Carvajal (1904). É un edificio de fachada simétrica de 18 metros de fronte, cun patio de nove metros no fondo e tres pequenos patios centrais no centro. A inscrición da fachada indica que se rematou en 1905.
* Nº 10: edificio modernista de Julio Galán Carvajal (1906). O propietario do terreo, José María Rivera, escolleu este proxecto en lugar do que realizara Ricardo Boán en 1904.
* Nº 12: edificio modernista de Eduardo Rodríguez-Losada Rebellón (1913).
* Nº 18 ("Chalé Escudero"): edificio de Eduardo Rodríguez-Losada Rebellón (1913), que mestura arquitectura francesa con ornamentacións de estilo vienés.

Na outra beirarrúa atópase un lateral do Pazo de Xustiza, sede do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia, obra de Julio Galán Carvajal e Antonio Palacios e a "Casa Balas", edificio racionalista de 1933 de Antonio Tenreiro e Peregrín Estellés, que ten a súa fachada principal na rúa do Arcebispo Lago.

No tramo máis próximo á praza de Lugo atópanse un lateral da igrexa de Santa Lucía e unha das fachadas da Casa Cortés, de Eduardo Rodríguez-Losada Rebellón (1918).

## Galería 

Ficheiro: Rúa Ferrol, A Coruña, Gañiza. 1906.jpg|Detalle do edificio número 12
Ficheiro:Casa Balas.jpg|Casa Balas
Ficheiro:Pazo de Xustiza - A Coruña - xardins.jpg|Tribunal Superior visto dende a rúa de Ferrol
Ficheiro:Casa Cortés.JPG|Casa Cortés

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
*
Panagiotis Lafazanis

**Panagiotis Lafazanis** (en grego:Παναγιώτης Λαφαζάνης), nado en Elefsina o 19 de novembro de 1951, é un político grego, dirixente do partido político Unidade Popular.

## Traxectoria 
Lafazanis estudou matemáticas na Universidade de Atenas mais non chegou a graduarse, Entrou por vez primeira no parlamento no ano 2000, reelixido en 2004 e como membro de Syriza en 2009, reelixido en 2012 e 2015. Foi o voceiro de Syriza no parlamento entre 2012 e 2014. Trala vitoria de Syriza en 2016 foi ministro de Reconstrución Produtiva, Medio Ambiente e Enerxía no goberno de Alexis Tsipras entre o 27 de xaneiro e o 17 de xullo de 2015.

Lafazanis foi dirixente da corrente esquerda de Syriza, distanciándose da liña máis moderada do líder do partido Alexis Tsipras, opoñéndose á Troika, ao neoliberalismo e ao mesmo capitalismo, así como á continuidade de Grecia no euro, describindo á Unión Europea como totalitaria. O 11 de xullo de 2015 mostrou a súa discnformidade co goberno de coalición de Syriza e Gregos Independentes, absténdose na votación sobre as novas medidas de austeridade para un novo rescate financeiro da Eurozona. Pouco despois cesou no goberno e algo despois a corrente esquerda pasou a converterse nun novo partido, Unidade Popular

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Mandatos de Panagiotis Lafazanis no Parlamento Helénico (inglés)
Carlos Méixome

**Carlos Méixome Quinteiro**, nado en Lalín o 18 de setembro de 1954, é un historiador e escritor galego.

## Traxectoria 
Naceu en Lalín pero pronto foi para O Carballiño. Estudou Filosofía e Ciencias da Educación na Universidade de Santiago de Compostela. Foi profesor de Xeografía e Historia en centros da comarca de Vigo e o Val Miñor. En 1999 participou na fundación do Instituto de Estudos Miñoranos, do que foi director ata o 2015. Colaborou co Instituto Galego de Análise e Documentación (IGADI) publicando sobre a Iugoslavia, Cuba e Rusia. Desde o 2005 leva unha boa actividade memorialística sobre a persecución franquista no Val Miñor e no sur da provincia de Pontevedra.

En 2015 publicou unha recompilación dos seus artigos xornalísticos co título *Daquí e dacolá. Follas voadeiras*. Desde 2014 mantén o blog *Pé do Galiñeiro.* Tamén colabora con *A Nova Peneira.*

## Obras 
* *Textos e documentos para a historia contemporánea de Galicia (século XX)* (1999). Edicións do Cumio. ISBN 84-8289-090-5.
* *Castelao. Unha historia do nacionalismo galego* (2000). Edicións do Cumio. 192 páxs. ISBN 9788482890951.

* *Daquí e dacolá. Follas voadeiras, 2001-2014* (2014). Autoedición. A primeira parte está dedicada a Luís Tobío.
* *Catas na memoria. A persecución franquista no Val de Miñor* (2021). Laiovento. 232  páxs. ISBN 978-84-8487-505-5.

* *O terror nas tebras e outras catas na memoria* (2022). Laiovento. 416 páxs. ISBN  978-84-8487-563-5.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Blog *Pé do Galiñeiro*.
Baia de Barcelona

**Baia** **de Barcelona** (chamada Santa Baia

## Historicidade 
Existen serias dúbidas sobre a historicidade da vida e martirio de Baia de Barcelona, podendo se tratar dunha versión local da Historia de Baia de Mérida.
Como histórica patroa de Barcelona, a capital catalá conserva múltiples referencias a Santa Baia.

### Tradicións culturais 
Anualmente, coincidindo coa semana do 12 de febreiro, Barcelona celebra as Festas de Santa Eulàlia. Aos actos litúrxicos e institucionais, cuxa celebración se remonta ao século XVIII, engadíronse, desde os anos 1980, múltiples festexos populares nas rúas, que converteron esta celebración en festa maior de inverno na vila.

Ademais de "correfocs" e bailes de sardanas, ten lugar a Procesión das Laias, un desfile polas rúas do barrio no que participan Xigantes e cabezudos da cidade. Entre elas, as bautizadas en honra á patroa, como a *Eulàlia*, dos Gegantons Vells del Pi, cuxa orixe remóntase a 1780, ou a *Gegantona Laia*, que reproduce a iconografía da mártir.

Así mesmo, co gallo desta festividade, ízase no balcón principal da Casa da Cidade de Barcelona a histórica Bandeira de Santa Eulalia de Barcelona

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Barcelona Cathedral Interior - Crypt of Santa Eulalia.jpg |Sepulcro de Santa Baia (Eulàlia) na cripta da Catedral de Barcelona.
Ficheiro:Baixada de Santa Eulàlia.jpg|Fornela e versos de Verdaguer na Baixada de Santa Eulàlia.
Ficheiro:Font de Santa Eulàlia.JPG|Fonte de Santa Eulalia, Praza de El Pedró.
Ficheiro:Santa Eulalia.jpg|Estatua de Eduard Alentorn en La Boqueria, onde a lenda sitúa a súa crucifixión.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Baia
### Ligazóns externas 
* TV3 a la carta - 'La que parla bé', Reportaxe emitida poloprograma *Taller.doc* sobre Santa Baia de Barcelona 
* La història de santa Eulàlia a la patrologia tardoantiga - Narcís Amich Raurich, ''Les seus episcopals de Girona i Empúries i les terres del nord-est de Catalunya a les fonts escrites d'època tardoantiga (segles IV-VII)* (en catalán)
* Transmissió de la història de santa Eulàlia a la Baixa Edat Mitjana - Pere Quer i Aiguadé, *L'adaptació catalana de la Historia de Rebus Hispaniae de Rodrigo Jiménez de Rada: textos i transmissió (segle XIII-XV)'' (en catalán)
Baceiro

O topónimo **Baceiro** pode referirse a:

;En Galiza
***Baceiro**, lugar da parroquia de Lantaño, no concello de Portas;
***Baceiro**, lugar da parroquia de Amorín, no concello de Tomiño.
Guía de Galicia

dereita|miniatura|*Guía de Galicia* de Rivera e Vázquez, 1883.

Co título de ***Guía de Galicia*** escribíronse diversas obras relativas á xeografía e historia de Galicia:

****Guía de Galicia***, de Cesáreo Rivera Abraldes e Víctor María Vázquez Rodríguez (Madrid, 1883);
****Guía de Galicia***, de Jacinto del Prado (Lalín, 1909);
****Guía de Galicia***, de Ramón Otero Pedrayo (Madrid, 1926);
****Guía de Galicia***, de Xavier Costa Clavell (Barcelona, 1984);
****Guía de Galicia***, de Luis Varasa Sobrino (Santiago de Compostela, 1990);
****Guía de Galicia do A ó Z***, de Xosé Luís Laredo Verdejo e Efrén Vázquez Vázquez (Vilaboa, 1991).
Ilya Ilyin

**Ilya Aleksandrovich Ilyin** (:Ильин Илья Александрович; en kazako Ильин Илья Александрұлы), nado en Kyzylorda o 24 de maio de 1988, é un levantador de pesos kazako, gañador de dous campionatos olímpicos e catro campionatos mundiais de halterofilia e posuidor das marcas mundiais e olímpicas da clase de 94&nbsp;kg tanto en arrancada (233&nbsp;kg) como en dous tempos (418&nbsp;kg).

### Olimpíadas de 2008 de Beijing 
### Olimpíadas de 2012 de Londres 
### Marcas persoais 
## Mellores resultados 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ilya Ilyin  perfil nas Olimpíadas de Beijing
* Ilya Ilyin  perfil nas Olimpíadas de Londres
* Profile IWRP
Uxía de Alexandría

dereita|200px|miniatura|Santa Uxía

**Santa Uxía****,** coñecida por veces coma **Santa Euxenia** En Galicia é patroa de numerosas parroquias (Véxase: Parroquias de Galicia baixo a advocación de Santa Uxía).

## Haxiografía 
Uxía era filla dun nobre romano, Filippo, que foi nomeado prefecto de Exipto polo emperador Galieno, polo que se trasladou a Alexandría coa súa familia, a súa dona Claudia, Uxía e mailos seus irmáns Serxio e Avito. Aló Uxía converteuse ao cristianismo cos seus escravos Proto e Xacinto. Como consagrara secretamente a súa virxindade a Deus, fuxiu da súa casa vestida de home para evitar o seu casamento concertado co mozo Aquilino, fillo do cónsul, e baixo falsa identidade ingresou nun mosteiro masculino.

Siguiu finxindo ser home e co tempo chegou a ser abade e a súa sona estendeuse dentro e fóra do convento. Daquela, unha nobre romana chamada de Melanzia intentou seducilo, mais ao ser rexeitada por despecho acusouno de intentar abusar dela. No xuízo, presidido polo seu propio pai, para demostrar a súa inocencia tivo que revelar a súa verdadeira identidade. Tras reencontrar á súa filla perdida o seu pai se convertería tamén ao cristianismo.

Foi mandada decapitar polo prefecto de Alexandría Nicezio un 25 de decembro. e foi sepultada na vía Latina.

## Influencias modernas 
É recoñecida pola moderna comunidade LGBT coma un exemplo de santo transxénero, particularmente reflectida na obra de 1996 de Lorae Parry, *Eugenia*, sobre unha inmigrante italiana para a Nova Zelandia no século XX que vive como un home.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Jacques Paul Migne, *Patrologia Latina* (218 voll.), 1844-1855.
* Giovanni Battista de Rossi, *La Roma Sotterranea Cristiana descritta ed illustrata* (6 voll.), Roma 1864-1877.
* *Monumenta Germaniae Historica, Auctores Antiquissimi* (15 voll.), Berlín 1877-1916.
* ''Liber Pontificalis. Texte, introduction et commentaire par l'abbé L. Duchesne* (2 voll.), Parigi-Turín 1886-1892.
* *Bibliotheca Hagiographica Latina, antiquae et mediae aetatis*, ediderunt Socii Bollandiani, Bruxelas 1900-1901.
* *Bibliotheca Sanctorum'' (12 voll.), Istituto Giovanni XXIII della Pontificia Università Lateranense, Città nuova, Roma 1961-1971.

### Outros artigos 
* Parroquias de Galicia baixo a advocación de santa Uxía.
* Parroquias de Galicia baixo a advocación de santa Euxenia.
* Parroquias de Galicia baixo a advocación de santa Ouxea.
Bacurín

Como topónimo **Bacurín** pode referirse a:

;En Galiza
***Bacurín**, parroquia do concello de Lugo;
****Bacurín**, lugar de dita parroquia;
***Bacurín**, lugar da parroquia de Bóveda de Amoeiro, no concello de Amoeiro.
Nosa Señora de Valvanera

A **Virxe de Valvanera** é unha advocación mariana da serra da Demanda, A Rioxa (España), da cal é patroa e é unha das sete patroas das comunidades autónomas de España. A imaxe actual é unha talla considerada dun románico primitivo, de finais do século XI ou comezos do século XII.

## O achado 
A aparición da imaxe está relatada na *Historia Latina*, escrita en 1419 por Rodrigo de Castroviejo, Abade de Valvanera, como tradución dun texto en latín do século XII escrito probablemente por Gonzalo de Berceo. Conta que o ladrón *Nuño Oñez*, ouvindo o rezo da que ía ser a súa vítima, arrepentiuse dos seus crimes, encomendándose á Virxe María para que lle axude a cambiar a súa vida. Un día durante as súas oracións aparecéuselle un anxo, indicándolle que fose a Valvanera en busca dun carballo que sobresaíse dos demais, de cuxo pé brotaba unha fonte e que contiña varios enxames de abellas, onde atoparía unha imaxe da Virxe María. Acudiu a devandito lugar co crego Domingo atopando a imaxe. Nese lugar comezarían a edificar un lugar de culto á Virxe, no último terzo do Século IX.

Con este achado daríase orixe ao Mosteiro de Valvanera, onde actualmente venérase a esta imaxe, custodiada por monxes beneditinos.

A coroación canónica da imaxe tivo lugar no Espolón de Logroño o 15 de outubro de 1954.

## Himno 
Nas parroquias da Rioxa e o mosteiro, o himno anterior non é coñecido, o que se canta habitualmente é estoutro;

*PUES BRILLÁIS EN VALVANERA*

*COMO SOL DE ESTA REGIÓN,*

*MIRADNOS, MADRE AMOROSA,*

*CON TIERNA PREDILECCIÓN.*

1.- *Virgendita adorada de Valvanera; Serranilla graciosa, bien de esta tierra.*

2.- *Dios te salve, María Madre de gracia de La Rioja y Cameros reina adorada.*

3.- *De nuestros padres fuiste dulzura y vida; hoy, de nuestra esperanza prenda querida.*

4.- *Vuelve, Madre, a nosotros tus ojos bellos; que su luz hará dulce nuestro destierro.*

5.- *y en el Cielo por siempre danos contigo a Jesús, de tu vientre fruto bendito.*

## Véxase tamén 
* Patroas das comunidades autónomas de España
Sancristán

Un **sancristán** ou **sancristá** é a persoa (laica ou relixiosa) que asiste ao sacerdote nos labores de coidado e limpeza da igrexa, a sancristía e dos obxectos sacros que conteñen. É ademais o encargado de preparar todo o necesario para a celebración da misa.

## Historia 
Na antigüidade moitas das funcións do sancristán foron realizadas polos *ostiarii*, posteriormente polos *mansionarii* e os tesoureiros. Os Decretos de Gregorio IX falan do sancristán coma se tivese unha oficina adxunta á honorable, e afirman que a súa deber era o de coidar os vasos, ornamentos e luces sacras. Hoxe en día o sancristán pode ser elixido ou designado directamente. O *Cæremoniale Episcoporum* prescribiu que en catedrais e colexiatas.

## Notas
Bacelares

O topónimo **Bacelares** pode referirse a:

;En Galiza
***Bacelares**, lugar da parroquia de Oleiros no concello de Carballedo;
***Bacelares**, lugar da parroquia de Santiago de Arriba no concello de Chantada;
***Bacelares**, lugar da parroquia de Moreda no concello de Monforte de Lemos.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Saint-Pierre

**Saint-Pierre** é a capital da colectividade de ultramar francesa de Saint-Pierre-et-Miquelon, fronte á costa de Terra Nova no Canadá. Saint-Pierre é a máis poboada das dúas comunas (municipios) que compoñen Saint-Pierre-et-Miquelon.

## Xeografía 
A comuna de Saint-Pierre componse da propia illa de Saint-Pierre e varias illas próximas máis pequenas, como L'Île-aux-Marins. Aínda que contén cerca do 90% dos habitantes de Saint-Pierre-et-Miquelon, a comuna de Saint-Pierre é considerablemente menor que a comuna de Miquelon-Langlade, que se atopa ao noroeste.

O asentamento principal e sede comunal atópase no lado norte do porto chamado *Barachois*, que se enfronta ao océano Atlántico, na costa leste da illa de Saint-Pierre. A boca do porto está custodiada por unha pequena cadea de illas.

## Historia 
A comuna de Saint-Pierre créase, coa de Miquelon (hoxe Miquelon-Langlade), polo decreto do 13 de maio de 1872. En 1892, Île-aux-Chiens, hoxe Île-aux-Marins, sepárase e convértese en comuna. O decreto-lei do 3 de xaneiro de 1936 elimina as tres comunas.

A comuna de Saint-Pierre é restaurada, como Miquelon-Langlade, polo decreto nº 45-2811 do 13 de novembro de 1945. A comuna de l'Île-aux-Marins non se  restablece, xa que é absorvida pola de Saint-Pierre.

## Demografía 
A poboación de Saint-Pierre no censo local de 2016 era de 5.8417 habitantes, moitos dos cales son descendentes de vascos, bretóns, normandos ou acadios. Todos os habitantes da comuna (municipio) viven na propia illa de Saint-Pierre.

## Goberno 
A comuna está dirixida por un alcalde e un consello.

thumb|Saint-Pierre baixo a neve.
thumb|Saint-Pierre nun día nubrado.

## Monumentos históricos 
Preto do centro á beira do porto atópase a oficina de correos e aduanas, detrás da cal está a praza do xeneral Charles de Gaulle, no centro da cidade.

Outros fitos destacados en Saint-Pierre inclúen a catedral, ao norte da praza, reconstruída no século XX logo dun grande incendio, e o Faro Pointe aux Cánones, na boca do porto. Máis ao norte, preto de antigo hospital da cidade, está o Frontón Zazpiak Bat, un espazo para o deporte tradicional vasco da pelota.

Ficheiro:Place du General de Gaulle square, St Pierre.JPG|Praza xeneral Charles de Gaulle
Ficheiro:Cathedral in St Pierre.JPG|A Catedral de Saint-Pierre
Ficheiro:Cannons that Defended the Harbour Against The English.JPG|Faro Pointe aux Canons en Saint Pierre
Ficheiro:Arena For That Basque Game St Pierre.JPG|Frontón Zazpiak Bat arena en Saint-Pierre

## Transporte 
Saint-Pierre Aeroport, o aeroporto internacional de Saint-Pierre-et-Miquelon, atópase ao sur do asentamento de San Pedro e sérvese por Air Saint-Pierre con voos tanto ao aeroporto de Miquelon Aeroport e cinco aeroportos canadenses.

## Radio e televisión 
* Radio France Outremer - Radio e televisión
* Radio Atlántico

## Cidades irmás 
* 20px|Francia Port-en-Bessin-Huppain, (Francia), desde 1976.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Official website 
* Encyclopédie de Saint-Pierre et Miquelon
* St Pierre & Miquelon
* Local Airline Air Saint-Pierre
* Ferry service for Saint-Pierre, Miquelon and Fortune Newfoundland
Philipsburg

**Philipsburg** é a cidade principal e Capital do país de Sint Maarten. A cidade está situada nunha estreita franxa de terra entre Great Bay e Great Salt Pond. Funciona como o centro comercial da illa de San Martiño, da cal, Sint Maarten abarca a metade sur. En 2011 tiña ten 1.327 habitantes.

A illa foi avistada por primeira vez por Cristovo Colón o 11 de novembro de 1493, pero xa era un asentamento arauaco antes do seu descubrimento. Philipsburg foi fundada en 1763 por John Philips, un capitán escocés na mariña holandesa; o asentamento pronto converteuse nun centro bulicioso de comercio internacional. Dous fortes históricos dan testemuño da importancia estratéxica de Philipsburg na historia de San Martiño: Fort Amsterdam e Fort Willem.

A principal zona comercial, a rúa Front, está no corazón da cidade. Philipsburg tamén ten un porto que é visitado por moitos cruceiros, barcos como *Celebrity Solstice*, * Princesa*, *Disney Magic*, e desde 2010, *Oasis of the Seas*.

## Princess Juliana International Aeroport 
[left|miniatura| [Boeing 747-300 de Corsairfly na cabeceira da pista]]
Mundialmente famoso polas súas fotografías coas aeronaves aterrando xusto encima da praia, o Aeroporto Internacional Princesa Xuliana (IATA: SXM, OACI: TNCM), ao oeste de Philipsburg, converteuse para moitos nunha razón en si mesma para visitar Sint Maarten.

Debido á súa curta pista (2.180 metros), os avións en aproximación á pista teñen que voar a altitudes infrecuentemente baixas, sobrevoando a menos de 10-20 metros sobre a veciña Maho Beach.

O chorro do reactor que liberan as aeronaves que saen é tamén outra "atracción", xa que crea ondas artificiais. Con todo, o chorro dun reactor é fisicamente perigoso polo que os espectadores teñen que actuar con cautela. As autoridades locais puxeron un aviso na cerca do aeroporto para alertar á xente sobre os perigos dos chorros dos reactores.

## Clima 
Esta área ten unha estación seca pronunciada. De acordo co sistema de Clasificación climática de Köppen, Philipsburg ten un clima tropical seco, abreviado "Aw" sobre os mapas climáticos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Philipsburg Jubilee Library, Biblioteca Pública de San Martín
Uxía (nome)

[miniatura|[Vidreira de Santa Uxía en Notre-Dame de Clignancourt, París.]]
**Uxía** é un nome propio feminino galego. A súa orixe é grega: εὐγενής (*eugenēs*), "nobre", literalmente "ben nada", de εὖ (*eu*), "ben" e γένος (*genos*), "raza, familia". En galego tamén ten as variantes **Euxenia**, **Ouxea** e **Euxea** e os hipocorísticos **Xenucha** e **Nucha**. Non hai persoas rexistradas coas variantes Euxenia, Ouxea ou Euxea.

## Santoral 
Santa Uxía, 23 de decembro: Santa Uxía foi unha mártir romana do século III, é moi venerada en Galicia .

## Uxía noutras linguas 
* Alemán: Eugenie
* Aragonés: Uchenia
* Asturiano: Uxena
* Castelán: Eugenia
* Catalán: Eugènia
* Éuscaro: Eugenia / Eukene
* Francés: Eugénie
* Inglés: Eugénie / Eugenia
* Italiano: Eugenia
* Lituano: Eugenija
* Portugués: Eugénia
* Romanés: Eugenia
* Ruso: Евгения (*Yevgeniya* ou *Yevgenia*)

## Personaxes 
; Galegas
* Uxía Blanco, actriz galega (n. 1952)
* Uxía Casal, escritora galega (n. 1957);
* Uxía, cantante galega (n. 1962);
* Ugia Pedreira, cantante galega.
; Outras
* Santa Uxía de Alexandría, mártir cristiá romana morta en 258
* Isabel Clara Uxía (1566–1633), filla de Filipe II de España
* Eugenia Martínez de Irujo, Madrid, 1968, aristócrata española
* Vitoria Uxía de Battenberg (1887–1969), consorte do rei Afonso XIII de España
* Uxía de York (nada 1990), nobre da realeza británica
* Eugenia Bonetti, monxa italiana.
* Eugenia Charles (1919–2005), Primeira Ministra de Dominica
* Eugenia Errázuriz (1860–1951), referente das artes chilena
* Eugenia Manolidou (born 1975), compositora grega
* Uxía de Montijo (1826–1920), dona de Napoleón III de Francia
* Eugenia Popa (nada 1973), ximnasta romanesa
* Eugenia Popescu-Județ (1925–2011), bailarina romanesa
* Eugenia Price (1916–1996), autora americana
* Eugenia Volodina (nada 1984), supermodelo rusa
* Eugênia Câmara (1837–1879), actriz portuguesa
* Evgenia Kanaeva (nada 1990), ximnasta olímpica rusa, dúas veces campioa olímpica
* María Eugenia Vaz Ferreira (1875–1924), poeta uruguaia
* Yevgenia Ginzburg (1904–1977), escritora rusa
* Yevgeniya Rudneva (1920–1944), piloto ucraína soviética
* Genė Galinytė (nada 1945), remadora lituana
* Gene Tierney (1920–1991), actriz estadounidense

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Uxío
* Uxía de Alexandría
* Lista de nomes femininos en galego
* Lista de nomes femininos galegos máis comúns
### Ligazóns externas 
* Guía de nomes galegos. Nomes femininos Real Academia Galega
Bacorelle

O topónimo **Bacorelle** pode referirse a:

;En Galiza
***Bacorelle**, lugar da parroquia das Nocedas, no concello de Monforte de Lemos;
***Bacorelle**, lugar da parroquia de Castro de Rei de Lemos, no concello de Paradela;
***Bacorelle**, lugar da parroquia de Valdoviño, no concello de Valdoviño.
FC Grenoble

O **FC Grenoble** é un club de rugby francés da cidade alpina de Grenoble, no departamento de Isère e que actualmete compite no Top 14 2015-2016.

O equipo fundouse no ano 1892, o mesmo ano no que comezou a celebrarse a liga francesa de rugby. Xoga os seus partidos como local no Stade des Alpes, que ten unha capacidade para 20.068 espectadores sentados. As cores do equipo son o azul (cor principal) e máis o vermello.

## Palmarés 
* **Top 14**
** Campión: 1954
** Subcampión: 1993
* **Rugby Pro D2**
** Campión: 1951, 2012
** Subcampión: 2002
* **Challenge Yves du Manoir**
** Campión: 1987
** Finalista: 1969, 1986, 1990

## Tempada actual 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Top 14

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Sigüeiro, Oroso, Oroso

**Sigüeiro** é unha vila da parroquia de Oroso, no concello coruñés de Oroso. Segundo o IGE en 2018 tiña 3.845 habitantes (1.921 homes e 1.924 mulleres). É a capital administrativa do concello.

## Historia 
Ata o ano 2005 existían oficialmente dous lugares co nome de Sigüeiro nos concellos de Oroso e Santiago de Compostela. O Decreto 25/2005 do 3 de febreiro (DOG nº 34 do 18 de febreiro) incorporou o lugar do concello de Santiago ao concello de Oroso xa que, como se recolle en dito decreto, "na actualidade Sigüeiro configúrase como un único núcleo urbano, integrado por Sigüeiro de Oroso e Sigüeiro de Santiago de Compostela". Porén, no Nomenclátor de Galicia seguen a aparecer en 2015 ambos os lugares en cadanseu concello, feito que está en contradición co Decreto anteriormente nomeado.

Sigüeiro pertence á parroquia eclesiástica da Barciela cuxo territorio se reparte entre os concellos de Oroso e Santiago de Compostela.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Sigueiro, Oroso 123.webm|Vídeo cruzando Sigüeiro pola N-550.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Oroso 
### Parroquias de Oroso 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* A Barciela
* Sigüeiro, A Barciela, Santiago de Compostela
Toni Brunner

**Anton «Toni» Brunner**, nado o 23 de agosto de 1974 en Wattwil, é un agricultor e político suízo, presidente do SVP.

## Traxectoria 
Fillo de labregos, Toni Brunner é un granxeiro con terras en Ebnat-Kappel. Entre novembro de 2005 e xaneiro de 2010 xunto con Peter Weigelt operou unha emisora de radio por Internet,*buureradio.ch*.

Toni Brunner foi un dos fundadores do SVP do Cantón de Sankt Gallen en 1992. Entre 1993 e 1998 dirixiu o partido no distrito de Obertoggenburg. En 1995 entrou no Consello Nacional suízo, reelixido en 1999, 2003, 2007 e 2011. De 1998 a 2008 foi presidente do SVP do Cantón de Sankt Gallen e de 2000 até 2008 vicepresidente do SVP. O 1 de marzo de 2008 substituíu a Ueli Maurer como presidente do SVP.

En 2007 presentouse ao Consello dos Estados sen lograr entrar, e de novo en 2011, sen tampouco conseguir a acta.&nbsp;

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Toni Brunner na web do Bundesversammlung 
* Web de Toni Brunner 
* Perfil político de Toni Brunner 

## Notas
Alphabet Inc.

**Alphabet** Inc. é un *holding* e conglomerado de empresas que posuirá directamente varias compañías pertencentes previamente ou unidas a Google, incluíndo a Google en si mesma.

## Compañías 
Alphabet Inc. é un conglomerado de varías empresas: Google, a principal subsidiaria que desenvolve produtos e servizos como o motor de procura de Google, o sitio web YouTube, servizos como Google Maps ou Gmail entre moitos outros; Calico, compañía biotecnolóxica de investigación sobre lonxevidade; Google Capital; Google Fiber, proxecto de Alphabet Inc. para construír unha infraestrutura de rede de banda larga a Internet experimental, usando comunicación con fibra óptica en Kansas City (Kansas) e Kansas City (Missouri), despois dun proceso de selección; Life Science, división de investigación médica; Nest, empresa de domótica con sede en Pau Alto, California, que deseña e fabrica termóstatos e detectores de fumes impulsados por sensores, habilitados para Wi-Fi, autoaprendientes e programables; Google Ventures; Google X, división de investigación e desenvolvemento de novos produtos; e Sidewalk Labs, que investigará sobre como mellorar cidades para elevar a calidade de vida.

## Notas
Avemaría

A **avemaría** é unha oración que saúda a Virxe María baseada nos episodios da Anunciación e da Visitación (Lucas 1:28-42). Segundo san Lois María Gringnon de Montfort, cada vez que se reza a avemaría, a Virxe María no ceo loa a Deus por nós co seu canto, o magníficat (Lucas 1:46-55).

## Texto da oración 
### Versión galega 
:Deus te salve, María,
:chea es de graza,
:o Señor é contigo,
:bieita ti sexas entre tódalas mulleres,
:e bieito é o froito do teu ventre, Xesús.
:Santa María, nai de Deus,
:prega por nós, pecadores,
:agora e na hora da nosa morte.
:Amén.

### Versión latina 
:Ave, Maria, gratia plena;
:Dominus tecum:
:benedicta tu in mulieribus,
:et benedictus fructus ventris tui Iesus.
:Sancta Maria, Mater Dei,
:ora pro nobis peccatoribus,
:nunc et in hora mortis nostrae.
:Amen.
Santa Matilde

**Santa Matilde** pódese referir a:

* Matilde de Ringelheim (890-968), nai de Otón I de Alemaña; 
* Matilde de Hackeborn (1241-1299), monxa cisterciense do mosteiro de Helfta (Saxonia); 
* Companhia Industrial Santa Matilde, unha marca de coches brasileira.
Fenosa

**Fuerzas Eléctricas del Noroeste, S.A.**, (en galego *Forzas Eléctricas do Noroeste*), máis coñecida polas súas siglas en español **Fenosa**, foi fundada na Coruña en 1943 polo empresario Pedro Barrié de la Maza, co obxectivo de reunir as compañías do sector que posuía a través de varias sociedades: algunhas xestionadas polo Banco Pastor (que era da súa propiedade), como Sociedad General Gallega de Electricidad (que xestionaba a expropiada Electra Popular Coruñesa); e outras baixo o seu mando directo, como Fábrica de Gas y Electricidad.
## Historia
A intervención da ditadura foi decisiva no nacemento e expansión de Fenosa, creada en 1943. A orixe de Fenosa procede dun suceso relacionado co golpe de Estado. A compañía Electra Popular Coruñesa era a máis implantada en Galicia e propiedade de José Miñones Bernárdez, empresario e deputado republicano. Miñones foi fusilado poucos meses despois da sublevación militar e o novo réxime apropiouse das súas empresas, como aconteceu con tantas persoas represaliadas pola ditadura. Electra Popular Coruñesa foi adxudicada polos órganos do franquismo a Barrié de la Maza. Este fusionouna coas sociedades que controlaba para constituír Fenosa.
esquerda|miniatura|Recibo de Fenosa de 1980.

A fidelidade do fundador ao réxime de Franco foi premiado polo xeneral Franco a Barrié, que foi nomeado en 1955 Conde de Fenosa, o único caso dun título dado para homenaxear un empresario.

Concedido o monopolio polo réxime, permitiu o desenvolvemento da empresa en todo o país ao longo de 1960 e 1970, culminando na súa fusión coa Unión Eléctrica Madrileña en 1983 para formar a poderosa Unión Eléctrica Fenosa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Unión Fenosa
* Naturgy
Colectividade de ultramar

As **colectividades francesas de ultramar** ( ou *COM*), como as rexións francesas, son divisións administrativas de Francia de primeira orde. As COMs inclúen algúns ex territorios de ultramar franceses e outras entidades de ultramar francesas cun estatuto particular. Todas se converteron en COMs logo da reforma constitucional do 28 de marzo de 2003.

A 31 de marzo de 2011, había cinco COMs (colectividades de ultramar) :

* **Polinesia Francesa**: converteuse nunha COM en 2003. A súa lei orgánica de 27 de febreiro de 2004 dálle a designación de país estranxeiro dentro da República ( ou POM), pero sen a modificación legal do seu estado. A Polinesia Francesa ten un alto grao de autonomía: dúas manifestacións simbólicas disto son o título do presidente da Polinesia Francesa (*Le président da Polynésie française*) e a súa designación adicional como ''pays d'outre-mer*. Lexislatura: Asemblea da Polinesia Francesa.
* **San Bartolomé**, unha illa das Antillas Menores.
* **Saint Martin**, a parte norte da illa de San Martiño nas Antillas Menores. Saint Martin segue sendo parte da Unión Europea. Tanto el como San Bartolomé foron separados do departamento de ultramar de Guadalupe en 2007 e convertidas nas súas propias colectividades.
* **Saint-Pierre-et-Miquelon**, un grupo de illas no océano Atlántico da costa de Terra Nova, no Canadá. Ten un consello territorial.
* **Wallis e Futuna**, tres pequenas illas no océano Pacífico e a única parte habitada de Francia que non se divide en comunas.

Mayotte foi unha COM desde 1976 ata o 31 de marzo de 2011, cando se converteu nun departamento de ultramar.

Nova Caledonia foi clasificada como un territorio de ultramar a partir de 1946, pero como resultado do *Acordo de Nouméa* de 1998, logrou un status especial (*particulier statut* ou *statut original'') en 1999. Estableceuse a cidadanía de Nova Caledonia, e iniciouse unha transferencia gradual do poder do Estado francés á propia Nova Caledonia, que durará de quince a vinte anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Divisións administrativas de Francia
* Outremer
* Departamentos e territorios de ultramar de Francia

### Ligazóns externas 
* COM - comunidades de ultramar nos extremos máis afastados do mundo - Páxina oficial francés 
* Sitio Oficial
* acontecementos pasados e actuais das divisións administrativas de ultramar de Francia como collectivités d'outre-mer
Idade de ouro

[miniatura|*A idade de ouro* segundo [Pietro da Cortona (1640)]]
A **Idade de ouro** (en grego antigo ξρυσόν γένος, en latín *aurea aetas* ou *Saturnia regna* "reino de Saturno") é o nome dado, na Grecia antiga e no mundo romano, ó mito que define o período seguinte á Creación do home e que se asocia coa inocencia e a felicidade, nunha clase de alegoría coa infancia da humanidade. Para os romanos esta idade estaba marcada tamén pola ausencia de tempo (sempre era primavera), que é quen altera e fai dexenerar as cousas. Por extensión aplícase tamén ó termo "idade de ouro" en períodos de auxe cultural de diferentes nacións. É unha das idades do home segundo Hesíodo.

Esta idade asimílase nun estilo de vida bucólico e pastoral (como a Arcadia mitolóxica), recreado en xéneros como a égloga, lonxe da cidade que é símbolo de pecado (esta asociación *campo-virtude* oposta a *urbe-vicio* é recorrente ó longo da historia da cultura); había poucos homes, que vivían sen necesidade de traballar pola abundancia de recursos e nunha igualdade perfecta (unha das metas da utopía política).

## Véxase tamén
Matilda

**Matilda** é unha variante do nome **Matilde**. Pódese tamén referir a:

****Matilda***, novela infantil de Roald Dahl.  
****Matilda***, filme estadounidense de 1996 dirixido por Danny DeVito e baseado na novela.
****Matilda***, filme musical británico-estadounidense de 2022 dirixido por Matthew Warchus e baseado na novela.
***Matilda II**, tanque británico utilizado na segunda guerra mundial.
Tonofibrila

miniatura|dereita|300px|Desmosoma no que se ven filamentos de queratina, que son tonofibrilas.
As **tonofibrilas** son estruturas proteicas citoplasmáticas que se encontran nos tecidos epiteliais, que converxen nos desmosomas e hemidesmosomas. As tonofibrilas están formadas por **tonofilamentos**, os cales son un tipo de filamento intermedio do citoesqueleto.

A proteína filagrina crese que ten un importante papel para manter xuntas as tonofibrilas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Lavanify miolaka

***Lavanify miolaka*** é un mamífero gondwanaterio do Cretáceo superior (posiblemente do Maastrichtiano, hai entre 70,6 e 65,5 millóns de anos) de Madagascar. Este animal foi descrito a partir de dous dentes illados, un dos cales danado. Os dentes foron atopados entre 1995 e 1996 e descritos nun artigo publicado no ano 1997 en *Nature*. *Lavanify* forma parte da familia dos Sudamericidae, dentro da orde dos gondwanateris, e os seus parentes máis achegados son o bharatteri da India e o gondwanateri *Sudamerica* do continente suramericano. Os gondwanaterios alimentábanse probablemente de material vexetal duro.
Comba (nome)

[miniatura|Imaxe de [Comba de Sens no concello de Santa Comba,]]
**Comba** é un nome propio feminino galego. Procede do latín *Columba* que significa de cor pálida (amarela clara ou cinsenta). Tamén fai referencia ás cualidades de suavidade e dozura propia das pombas. 

En xaneiro de 2023 existían 23 mulleres en Galicia co nome Comba, cunha media de idade de 18,7 anos.

## Historia 
Atribúeselle o significado de aquela que é o símbolo de paz propio do Antigo Testamento ou Aquela que é símbolo da reconciliación propio do Espírito Santo.

Santa Comba é unha santa das máis veneradas en Galicia, patroa de multitude de parroquias (Véxase: Parroquias de Galicia baixo a advocación de Santa Comba).

## Comba noutras linguas 
* Aragonés: Paloma
* Asturiano: Colomba / Palomba
* Bretón: Koulmig / Koulm
* Castelán: Columba / Coloma
* Catalán: Coloma
* Éuscaro: Uxue
* Francés: Colombe
* Italiano: Colomba
* Portugués: Columba / Comba

## Persoeiros 
Varios persoeiros levan o nome de Comba, Columba, ou Paloma:

### Figuras relixiosas 
* **Comba de Sens**, mártir cristiá do século III;
* **Comba de Cornualla**, mártir cristiá celta do século VI;
* **Comba de Córdoba**, mártir cristiá do século IX;
* **Columba de Iona** (*Saint Colm Cille*, *Columbkill* ou *Columcille*, monxe misioneiro gaélico do século IV que introduciu o cristianismo en Escocia a comezos da Idade Media, San Columba.
* Columba de Rieti (1467-1501), relixiosa italiana. 
* Columba de Terryglass (finado 553), santo e un dos Doce Apóstolos de Irlanda.
* Columba Cary-Elwes (1903-1994), crego inglés, misioneiro e escritor.
* Columba de Dunbar (c. 1386-1435), Bispo de Moray
* Columba Marmion (1858-1923), monxe beatificado irlandés
* Columba Murphy (fl. 1835), crego irlandés
* Columba Ryan (1916-2009), crego dominicano inglés.

### Outros 
* Comba Campoy (nada en 1979), actriz e xornalista galega.
* Paloma Lago, modelo e presentadora de televisión galega.
* Paloma Calvo Varela, escritora galega.
* Columba Bush (nada 1953), dona do antigo gobernador da Florida Jeb Bush e cuñada do Presidente George W. Bush
* Columba Domínguez (nada 1929), actriz retirada mexicana
* Columba McDyer (1921-2001), xogador de fútbol gaélico
* Paloma Cordero, primeira dama mexicana durante os anos oitenta.
* Paloma Gómez Borrero, xornalista española.
* Paloma Herrera, bailarina arxentina.
* Paloma Hurtado, actriz española.
* Paloma Picasso, deseñadora de moda hispano-francesa.
* Paloma San Basilio, cantante española.
* Paloma Bazterrica, cantante canadense.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Santa Comba
* Lista de nomes femininos en galego
* Lista de nomes femininos galegos máis comúns
### Ligazóns externas 
* Guía de nomes galegos. Nomes femininos Real Academia Galega
Santomé

O termo **Santomé** pode referirse a:

***Santomé**, apelido.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Santomé**, lugar da parroquia de San Román de Vilaestrofe, no concello de Cervo.

## Véxase tamén
### Outros artigos