open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ácido decanoico

O **ácido decanoico**, tamén chamado **ácido cáprico**, é un ácido graxo saturado de 10 carbonos coa fórmula CH3(CH2)8COOH. Os sales e ésteres do ácido decanoico denomínanse **decanoatos** ou capratos. O termo cáprico deriva de cabra, xa que ten un cheiro parecido ao deses animais, e tamén se encontra no seu leite. É un sólido cristalizado monoclínico, cunha condutividade térmica de 0,372 W/m·K (sólido) ou 0,141 W/m·K (líquido).

## Distribución 
O ácido cáprico encóntrrase de forma natural no aceite de coco (aproximadamente o 10%) e no aceite de palma (un 4%), pero é raro nos aceites de sementes comúns. Encóntrase nas graxas do leite de varios mamíferos e en menor medida noutras graxas animais.

Non se debe confundir con outros dous ácidos graxos que teñen tamén nomes derivados de cabra, que son o ácido caproico (un ácido graxo C6) e o ácido caprílico (un ácido graxo C8). Estes dous ácidos, xunto co ácido decanoico, supoñen o 15% das graxas totais do leite de cabra.

## Produción 
O ácido decanoico pode prepararse a partir da oxidación do alcohol primario decanol usando o oxidante trióxido de cromo (CrO3) en condicións ácidas.

A neutralización do ácido decanoico ou a saponificación dos seus ésteres, normalmente triglicéridos, con hidróxido de sodio dá lugar a decanoato sódico. Este sal (CH3(CH2)8COO−Na+) é un compoñente dalgúns tipos de xabón.

## Uso 
O ácido decanoico utilízase na produción de ésteres para aromas artificiais de froitas e perfumes. Tamén se utiliza como intermediario na síntese química. Úsase en síntese orgánica e industrialmente na fabricación de perfumes, lubricantes, graxas de maquinaria, gomas, tinguiduras, plásticos, aditivos alimentarios e fármacos.

### Fármacos 
Disponse de profármacos de ésteres do decanoato de varios fármacos. Como o ácido decanoico é un ácido graxo, formar con el un sal ou éster dun fármaco incrementa a lipofilia e a afinidade do fármaco polo tecido adiposo. Como a distribución dun fármaco ao tecido adiposo adoita ser lenta, débense desenvolver formas inxectables de acción longa dese fármaco (chamadas inxección de depósito) usando a súa forma con decanoato. Algúns exemplos de fármacos presentados en forma de éster de decanoato son a nandrolona, flufenazina, bromperidol, e haloperidol.

## Notas
Villaluenga del Rosario

**Villaluenga del Rosario** é un concello español da provincia de Cádiz, en Andalucía. Pertence á comarca da Sierra de Cádiz e tiña en 2014 unha poboación de 456 habitantes.

Situado no leste da provincia, está a unha altitude de 858 metros, en pleno Parque Natural da Serra de Grazalema. Atópase aos pés do Navazo Alto (pico pertencente á Serra do Caíllo) e en fronte da Serra de Líbar.

É típico da súa gastronomía o queixo payoyo, producido con leite de cabra payoya, orixinaria da Serra de Grazalema e da Serranía de Ronda.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
Burgelu

**Burgelu** (en éuscaro: *Burgelu* ou *Burgu*, en castelán: *Elburgo*, oficialmente *Elburgo/Burgelu*) é un concello de Áraba, no País Vasco. Pertence á cuadrilla de Agurain e tiña en 2014 unha poboación de 624 habitantes.

O municipio está formado por seis localidades que forman *concejos*: Añua, Arbulo/Arbulu, Argomaiz, Elburgo/Burgelu (capital), Gazeta e Hijona/Ixona. Ademais tamén forma parte do municipio o pequeno núcleo de Azua.

Parte da poboación traballa na próxima Vitoria, situada a 12&nbsp;km, e o resto dedícase á actividade agropecuaria, destacando o cultivo de cereal. Nos últimos anos xurdiu tamén un pequeno núcleo de profesionais que teñen a base da súa actividade no municipio.

Por Burgelu pasaba a calzada romana que ía de Bordeos a Astorga, e logo foi aproveitada polos peregrinos como variante do Camiño de Santiago. O rei castelán Afonso X o Sabio construíu varios camiños reais (antigas estradas) aproveitando tramos da calzada, co fin de unir Castela cos portos do Cantábrico. Os peregrinos xacobeos aproveitaron tamén parte destes camiños reais para dirixirse a Compostela. Daquel entón consérvanse no municipio varias igrexas e ermidas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
61ª edición dos Óscar

A **61ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 29 de marzo de 1989 no Shrine Auditorium dos Ánxeles (Estados Unidos). Nesta edición non houbo mestre de cerimonias.

## Premios 
[miniatura|150px|[Barry Levinson, mellor director]]
[miniatura|150px|[Dustin Hoffman, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Jodie Foster, mellor actriz]]
[150px|miniatura|[Kevin Kline, mellor actor secundario]]
[miniatura|150px|[Geena Davis, mellor actriz secundaria]]
[miniatura|150px|[Christopher Hampton, mellor guión adaptado]]
[miniatura|150px|[John Lasseter, mellor curtametraxe animada]]
[miniatura|150px|[William Reeves, mellor curtametraxe animada]]
[miniatura|150px|[Dave Grusin, mellor banda sonora]]
[miniatura|150px|[Carly Simon, mellor canción]]
[miniatura|150px|[Richard Williams, mellores efectos visuais]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

#### Oscar honorífico 
* National Film Board of Canada 
* Eastman Kodak Company

#### Premio Logro Especial 
* Richard Williams, "pola dirección da animación de *Quen enganou a Roger Rabbit?*".

## Notas
Castelo de Caracena

O **castelo de Caracena** é unha fortaleza de orixe medieval, situada en Caracena (provincia de Soria).

## Historia
Nunha sentenza de 1136 ditada polo cardeal Guido de Boloña, feita no preito iniciado entre as dioceses de Osma e Sigüenza pola pertenza das terras de Caracena xa se fai mención da existencia dun castelo na localidade. Este primitivo castelo estivo activo no século XV durante os enfrontamentos mantidos entre os Reis Católicos e o señor da vila, Juan de Tovar. En nome daqueles, o seu leal don Pedro de Acuña, conde de Buendía, rendeu a fortaleza e confiscouna. O seu propietario e señor de Caracena, Francisco de Tovar, viuse obrigado a demolela.

En 1491, Alfonso Carrillo de Acuña, sobriño do arcebispo de Toledo, obtén o señorío de Caracena e procede á reedificación do castelo seguindo as pautas construtivas dunha época na que se xeneralizara o uso da artillaría, polo que foran concibidas tanto para a mellor defensa fronte ás armas de fogo como para o seu máis eficaz emprego dende o interior. Para ese fin, responden as troneiras que espállanse polos muros castelares.miniatura|Vista Oeste do castelo|centro|400x400pxA ordenación en planta deixa ver un recinto interior en forma de cuadrilátero trapezoidal marcado por cinco cubos, nun de cuxos vértices se alza a robusta Torre da Homenaxe de forma prismática rectangular, mentres que no oposto se abre a porta que o comunica co segundo recinto disposto a xeito de corredor perimetral. O castelo queda pechado por unha segunda muralla paralela á primeira dotada de dez cubos, dous dos cales flanquean a entrada non enfrontada ao interior para dificultar o acceso no caso de asedio.

En marzo de 2016, produncíronse algúns derrubamentos no Castelo. O castelo está inclúido na lista vermella de patrimonio en perigo da asociación de defensa do patrimonio *Hispania Nostra*. Segundo esta asociación, a murralla e a torre da homenaxe son os elementos con maior perigo de derrubamento.

## Notas
Licenza Creative Commons

As **licenzas de Creative Commons** (CC) son licenzas de dereitos de autor que permiten aos autores e autoras establecer os criterios de distribución das súas obras, de maneira que poidan escoller os dereitos de uso que lles dan á súa obra establecer así baixo que condicións a comparten co público.

Hai moitos tipos de licenzas Creative Commons en función dos diferentes termos que se establecen na distribución das obras. Estas licenzas foron creadas no 2002 por Creative Commons, unha asociación sen animo de lucro fundada no 2001.

## Obras ás que se pode aplicar 
Pódese aplicar a calquera obra susceptible de ter dereitos de autor: libros, xogos, filmes, música, artigos, fotografías, blogs, páxinas web. Creative Commons non recomenda o uso de Creative Commons para software.

## Tipos de licenzas 
alt=Icona da licenza cc-by|esquerda|90px
;Atribución CC BY
Esta licenza permítelles a outros distribuír, fusionar, axustar e recrear sobre a súa obra, mesmo comercialmente, mentres que proporcionen o recoñecemento da creación orixinal. Son as licenzas máis comodamente flexíbeis. Creative Commons recoméndaa para materiais de máxima difusión e uso.

alt=icona da licenza CC BY-SA|esquerda|90px
;Atribución-Compartir igual CC BY-SA
Esta licenza permite a outros fusionar, axustar e recrear sobre a súa obra mesmo con fins comerciais, mentres lle ofrezan o seu recoñecemento e as súas novas obras teñan os mesmos termos. É dicir, é similar a anterior, so que explicita que as obras derivadas deben manter a mesma licenza.

esquerda|90px
;Recoñecemento-Sen obra derivada CC BY-ND
Esta licenza permite a redistribución, comercial e non comercial, mentres se faga sen modificar e respectando a integridade, xunto co recoñecemento para vostede.

alt=icona da licenza CC BY-NC|esquerda|90px
;Recoñecemento-Non comercial CC BY-NC
Esta licenza permítelles a outros fusionar, e recrear sobre a súa obra non comercialmente, e malia que as novas obras deben tamén recoñecer e ser non comerciais, non teñen que licenciar as obras derivadas nos mesmos termos.

alt=icona da licenza CC BY-NC-SA|esquerda|90px
;Atribución-Non comercial-Compartir igual CC BY-NC-SA
Esta licenza permítelles a outros fusionar, axustar e recrear sobre a súa obra non comercialmente, mentres que lle ofrecen o seu recoñecemento e licencian as súas novas obras en idénticos termos.

alt=icona da licenza CC BY-NC-ND|esquerda|90px
;Atribución-Non comercial-Sen obra derivada CC BY-NC-ND

Esta licenza é a máis restritiva entre as principais licenzas CC, soamente permite a outros descargar as súas obra e compartilas con outro mentres lle ofreza o seu recoñecemento mais non pode cambialas de ningunha maneira nin utilizalas comercialmente.

## Notas
Castelo de Ampudia

O **castelo de Ampudia** é unha fortaleza do século XV situada na localidade de Ampudia (provincia de Palencia). É de titularidade privada.

## Historia 
Foi construído entre 1461 e 1488 por Don García López de Ayala, señor de Ayala e Salvatierra e fillo de Don Pedro García de Herrera, primeiro titular do Condado de Ampudia. O sucesor de Don García, Don Pedro Ayala y Bermejos, Conde de Salvatierra, enfrontouse coa súa propia nai, Dona María Sarmiento, pola posesión do castelo, resultando el o vencedor. En 1521 o Conde abrazou a causa comuneira, dando lugar ao feito de armas coñecido como a Batalla de Ampudia entre os partidarios do emperador Carlos I de España e as tropas lideradas polo bispo Antonio de Acuña. En 1522, trala derrota comuneira, o emperador confiscou o castelo, pero pouco despois o devolveu á familia, aínda que a cambio de 20.000 ducados. En 1528 o castelo aloxou os fillos do monarca francés Francisco I, trala Batalla de Pavia, en calidade de reféns.

En 1597 asumiu a titularidade do señorío Francisco Gómez de Sandoval y Bermejos, Duque de Lerma e favorito do rei Filipe III, ao que atraeu en distintas ocasións á vila, converténdose o castelo en sede ocasional da Corte española. A partir de entón o castelo entrará nun longo período de abandono, o cal non impidiu á súa declaración como Monumento Histórico-Artístico Nacional en 1931. En 1960 o empresario galleteiro Eugenio Fontaneda, natural de Aguilar de Campoo, adquiriuno para a súa penúltima muller, a Condesa de la Granja, e acondicionouno como museo para a súa colección de obxectos de arte e antigüidades procedentes da conca do río Douro.

## Descrición 
Exemplo temperán de castelo-pazo señorial castelán, é unha xoia da arquitectura civil da rexión e presenta un magnífico estado despois da coidadosa restauración acometida nos anos sesenta por Eugenio Fontaneda. A edificación ten planta trapezoidal, posúe torres grandes nos ángulos, correspondendo o do sueste á torre da Homenaxe, e foso salvado mediante ponte levadiza. Está rodeado por un muro de barbacá con torres cilíndricas. A fachada está decorada con dous escaraguaitas ou garitas ornamentais e na porta principal colga o escudo do Duque de Lerma. O Patio de Armas ten tres pandas porticadas de tres pisos con arco escarzano, sendo o piso superior de proporcións máis pequenas.

## Colección Eugenio Fontaneda 
O interior acubilla a Colección Eugenio Fontaneda, distribuída en seis salas: Arqueoloxía (destacando unha colección de útiles de guerra da Idade de Bronce e outra de ronseis funerarios e miliarios da época romana); Arte Sacra (incluíndo talles dos séculos XIII a XV, mobiliario litúrxico e pinturas dos séculos XV a XVIII); Xoguetes; Armas e Aparatos Musicais; Farmacia; e Etnografía e Artes Populares. Abeirados nos flancos porticados do patio móstranse escudos nobiliarios, elementos arquitectónicos, pilas bautismais etc.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Colección Eugenio Fontaneda, Castelo de Ampudia
* Web non oficial
* Concello de Ampudia 
* Castelo de Ampudia Aparecido no Libro *Castilla, este canto es tu canto* (ISBN 978-84-15537-54-0) de Juan Pablo Mañueco Martínez
Pandas

**Pandas** é unha biblioteca Python de manipulación e análise de datos. En concreto, achega estruturas para manipulación e análise de series de tempos e táboas numéricas. Pandas é software libre liberado baixo licenza BSD de tres cláusulas.
## Notas 
### Ligazóns externas 
* Pandas website 
* Pandas GitHub Repository 
* Python for Data Analysis 
* Pandas and Python: Top 10
60ª edición dos Óscar

A **60ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 11 de abril de 1988 no Shrine Auditorium dos Ánxeles (Estados Unidos). O mestre de cerimonias foi Chevy Chase.

## Premios 
[miniatura|150px|[Jeremy Thomas, mellor filme]]
[miniatura|150px|[Bernardo Bertolucci, mellor director]]
[miniatura|150px|[Michael Douglas, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Cher (cantante)|Cher, mellor actriz]]
[miniatura|150px|[Sean Connery, mellor actor secundario]]
[miniatura|150px|[Olympia Dukakis, mellor actriz secundaria]]
[miniatura|150px|[John Patrick Shanley, mellor guión orixinal]]
[miniatura|150px|[David Byrne, mellor banda sonora]]
[miniatura|150px|[Ryuichi Sakamoto, mellor banda sonora]]
[miniatura|150px|[Vittorio Storaro, mellor fotografía]]
[miniatura|150px|[Rick Baker, mellor maquillaxe]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

### Irving G. Thalberg Memorial Award 
* Billy Wilder

### Premio Logro Especial (Edición de efectos de son) 
* *RoboCop* – Stephen Flick e John Pospisil
58ª edición dos Óscar

A **58ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 24 de marzo de 1986 no Dorothy Chandler Pavilion dos Ánxeles (Estados Unidos). Os mestres de cerimonias foron Alan Alda, Jane Fonda e Robin Williams.

## Premios 
[miniatura|150px|[Sydney Pollack, mellor filme e mellor director]]
[miniatura|150px|[William Hurt, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Geraldine Page, mellor actriz]]
[miniatura|150px|[Don Ameche, mellor actor secundario]]
[miniatura|150px|[Anjelica Huston, mellor actriz secundaria]]
[miniatura|150px|[John Barry, mellor banda sonora]]
[miniatura|150px|[Lionel Richie, mellor canción]]
[miniatura|150px|[Ralph McQuarrie, mellores efectos visuais]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

### Oscar honorífico 
* Paul Newman
* Alex North
* John H. Whitney, Sr.

### Jean Hersholt Humanitarian Award 
* Buddy Rogers
56ª edición dos Óscar

A **56ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 9 de abril de 1984 no Dorothy Chandler Pavilion dos Ánxeles (Estados Unidos). O mestre de cerimonias foi Johnny Carson.

## Premios 
[miniatura|150px|[James L. Brooks, mellor filme, mellor director e mellor guión adaptado]]
[miniatura|150px|[Robert Duvall, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Shirley MacLaine, mellor actriz]]
[miniatura|150px|[Jack Nicholson, mellor actor secundario]]
[miniatura|150px|[Linda Hunt, mellor actriz secundaria]]
[miniatura|150px|[Bill Conti, mellor banda sonora]]
[miniatura|150px|[Michel Legrand, mellor canción]]
[miniatura|150px|[Giorgio Moroder, mellor canción]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

### Oscar honorífico 
* Hal Roach

### Jean Hersholt Humanitarian Award 
* M. J. Frankovich

### Premio Logro Especial 
* *O retorno do Jedi* – Richard Edlund, Dennis Muren, Ken Ralston e Phil Tippett
55ª edición dos Óscar

A **55ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 11 de abril de 1983 no Dorothy Chandler Pavilion dos Ánxeles (Estados Unidos). Os mestres de cerimonias foron Liza Minnelli, Dudley Moore, Richard Pryor e Walter Matthau.

## Premios 
[miniatura|150px|[Ben Kingsley, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Meryl Streep, mellor actriz]]
[miniatura|150px|[Louis Gossett Jr., mellor actor secundario]]
[miniatura|150px|[Jessica Lange, mellor actriz secundaria]]
[miniatura|150px|[Costa-Gavras, mellor guión adaptado]]
[miniatura|150px|[John Williams, mellor banda sonora]]
[miniatura|150px|[Ben Burtt, mellores efectos sonoros]]
[miniatura|150px|[Carlo Rambaldi, mellores efectos visuais]]
[miniatura|150px|[Dennis Muren, mellores efectos visuais]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

### Oscar honorífico 
* Mickey Rooney

### Jean Hersholt Humanitarian Award 
* Walter Mirisch
54ª edición dos Óscar

A **54ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 29 de marzo de 1982 no Dorothy Chandler Pavilion dos Ánxeles (Estados Unidos). O mestre de cerimonias foi Johnny Carson.

## Premios 
[miniatura|150px|[David Puttnam, mellor filme]]
[miniatura|150px|[Warren Beatty, mellor director]]
[miniatura|150px|[Henry Fonda, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Katharine Hepburn, mellor actriz]]
[miniatura|150px|[John Gielgud, mellor actor secundario]]
[miniatura|150px|[Maureen Stapleton (esquerda), mellor actriz secundaria]]
[miniatura|150px|[Ernest Thompson, mellor guión adaptado]]
[miniatura|150px|[Burt Bacharach, mellor canción]]
[miniatura|150px|[Vittorio Storaro, mellor fotografía]]
[miniatura|150px|[Rick Baker, mellor maquillaxe]]
[miniatura|150px|[Milena Canonero, mellor vestiario]]
[miniatura|150px|[Richard Edlund, mellores efectos visuais]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

### Oscar honorífico 
* Barbara Stanwyck

### Jean Hersholt Humanitarian Award 
* Danny Kaye

### Irving G. Thalberg Memorial Award 
* Albert R. Broccoli

### Gordon E. Sawyer Award 
* Joseph Walker

### Premio Logro Especial 
* Ben Burtt e Richard L. Anderson por *Na busca da arca perdida*
53ª edición dos Óscar

A **53ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 31 de marzo de 1981 no Dorothy Chandler Pavilion dos Ánxeles (Estados Unidos). O mestre de cerimonias foi Johnny Carson. A cerimonia ía realizarse o día anterior, pero foi posposta polo intento de asasinato do presidente Ronald Reagan.

## Premios 
[miniatura|150px|[Robert Redford, mellor director]]
[miniatura|150px|[Robert De Niro, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Sissy Spacek, mellor actriz]]
[miniatura|150px|[Timothy Hutton, mellor actor secundario]]
[miniatura|150px|[Mary Steenburgen, mellor actriz secundaria]]
[miniatura|150px|[Bo Goldman, mellor guión orixinal]]
[miniatura|150px|[Thelma Schoonmaker, mellor montaxe]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

### Oscar honorífico 
* Henry Fonda

### Premio Logro Especial 
* *O imperio contraataca* (Brian Johnson, Richard Edlund, Dennis Muren e Bruce Nicholson)

## Notas
57ª edición dos Óscar

A **57ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 25 de marzo de 1985 no Dorothy Chandler Pavilion dos Ánxeles (Estados Unidos). O mestre de cerimonias foi Jack Lemmon.

## Premios 
[miniatura|150px|[Miloš Forman, mellor director]]
[miniatura|150px|[F. Murray Abraham, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Peggy Ashcroft, mellor actriz secundaria]]
[miniatura|150px|[Prince, mellor banda sonora orixinal]]
[miniatura|150px|[Stevie Wonder, mellor canción]]
[miniatura|150px|[Theodor Pištěk, mellor deseño de vestiario]]
[miniatura|150px|[Dennis Muren, mellores efectos visuais]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

### Oscar honorífico 
* James Stewart
* National Endowment for the Arts

### Jean Hersholt Humanitarian Award 
* David L. Wolper

### Premio Logro Especial 
* The River
Gran Premio do Brasil de 1983

O **Gran Premio do Brasil de 1983** foi unha carreira de automobilismo de Fórmula 1, celebrada o 13 de marzo de 1983 no circuíto de Jacarepaguá de Río de Xaneiro. Foi a primeira carreira da tempada de  e tamén foi o décimo segundo Gran Premio do Brasil.

## Clasificación 
### Cualificación 
* † — tempo anulado, piloto excluído.

### Carreira 
## Notas 
* A diferenza da carreira de 1982, Nelson Piquet mantivo a súa primeira posición logo de ser descualificado o ano anterior.
* Keke Rosberg foi descualificado por arrancar empuxado polos seus mecánicos nos pits, despois de que o seu coche sufrise un pequeno incendio durante o abastecemento. Foi o segundo Gran Premio do Brasil consecutivo no que Rosberg foi descualificado do segundo lugar logo de sufrir a mesma sorte en 1982. A FIA non adxudicou os puntos do segundo lugar a ninguén.
* A Pole de Rosberg foi a última para o motor V8 Cosworth, e a última vez que un coche de aspiración natural lograba a pole para o Gran Premio ata o Gran Premio do Brasil de 1989 no mesmo circuíto. E ata a carreira de 1988 para outro 'atmo' cualificara na primeira fila da grella.
* Elio de Angelis foi descualificado por cambiar o seu Lotus Renault turbo (co que cualificara) polo coche de reposto do equipo que estaba equipado co motor de aspiración natural Ford. Logo de que o seu coche fallara na volta de quecemento. 
* Andrea de Cesaris foi excluído da cualificación e descualificado da carreira logo de saltarse un control de peso durante a cualificación.

## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Referencias 
''A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de ``

### Ligazóns externas
Igrexa evanxélica luterana española

A **Igrexa Evanxélica Luterana Española** é unha comunidade cristiá de tradición luterana asentada en España, como Misión dende o ano 2000 e como Igrexa dende 2004. Trátase dunha igrexa luterana de tipo confesional, pois se adhire ao Libro de Concordia (1580) como unha fiel exposición das ensinanzas da Biblia.

## Afiliación 
Pertence ao Concilio Luterano Internacional, unha organización internacional de igrexas luteranas que non ten acordos de comuñón coa Federación Luterana Mundial e do Consello Mundial de Igrexas. Esta Igrexa ten sólidos vínculos coa Igrexa Evanxélica Luterana Arxentina (IElA) e coa Igrexa Luterana-Sínodo de Missouri (LCMS).

## Ligazóns externas 
*Igrexa Evanxélica Luterana Española
Schneider Electric

**Schneider Electric** é un grupo industrial europeo adicado principalmente ao sector eléctrico. Produción, transformación, distribución e consumo eléctrico. A empresa vende en 190 países e ten máis de 200 fábricas.

## Historia
A empresa foi fundada polos irmáns Eugène I e Adolphe Schneider en Le Creusot, Francia. Nos inicios a empresa era unha empresa metalúrxica pesada, pioneira no sector. Nos anos 1905 comezaron a traballar na nova industria eléctrica fabricando locomotoras. Ampliando o negocio á fabricación de compoñentes de automóbiles e posteriormente armamento. En  1950 xa baixo a dirección de Charles Schneider comezou a medrar mercando outras empresas do sector eléctrico: Merlin Gerin (1992), Telemecanique (1988), Square D (1991), posteriormente mercaría Modicon.

## En España
A empresa chega a España nos anos 1950 que marca Telemecanique ca empresa Manufacturas Metálicas Madrileñas. A filial da empresa créase nos anos 1960 en 1969 crearíase a fábrica de Xetafe. Nos anos 1980, nace Merlin Gerin España despois de mercar Gardy. Posteriormente a empresa mercou: Cabimetal, Mesa, MGE UPS, Himel, Eunea, Cevelsa, SquareD e Semat entre outras. Schneider Electric España ten a súa sede corporativa en Barcelona.

## Notas
59ª edición dos Óscar

A **59ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 30 de marzo de 1987 no Dorothy Chandler Pavilion dos Ánxeles (Estados Unidos). Os mestres de cerimonias foron Chevy Chase, Goldie Hawn e Paul Hogan.

## Premios 
[miniatura|150px|[Oliver Stone, mellor director]]
[miniatura|150px|[Marlee Matlin, mellor actriz]]
[miniatura|150px|[Michael Caine, mellor actor secundario]]
[miniatura|150px|[Dianne Wiest, mellor actriz secundaria]]
[miniatura|150px|[Woody Allen, mellor guión orixinal]]
[miniatura|150px|[Fons Rademakers, director do mellor filme en lingua non inglesa]]
[miniatura|150px|[Herbie Hancock, mellor banda sonora]]
[miniatura|150px|[Giorgio Moroder, mellor canción]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

### Oscar honorífico 
* Ralph Bellamy

### Irving G. Thalberg Memorial Award 
* Steven Spielberg
Igrexa Evanxélica Presbiteriana de España

A **Igrexa Evanxélica Presbiteriana de España** é unha igrexa protestante establecida en España. Adopta a Biblia como única e suficiente fonte de fe e práctica, totalmente inspirada por Deus e infalible, e forma parte da Federación de Entidades Relixiosas Evanxélicas de España.

Segue a interpretación reformada da Biblia, organízase institucionalmente seguindo o modelo do Presbiterianismo e identifícase como igrexa evanxélica. Rexeita a teoloxía liberal.

Empezou a través do traballo de misioneiros da APMT (misión da Igrexa Presbiteriana do Brasil) a finais da década de 1980 na cidade de Huelva. Ao longo dos anos espallouse por outras cidades do territorio español nas dúas décadas seguintes.

Conta con igrexas nas cidades de Don Benito, Sevilla, Xetafe, Torrelodones, Madrid, A Coruña e Málaga, ademais da pioneira en Huelva, e con grupos pequenos noutras localidades máis.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Páxina en Facebook
* Igrexa en Huelva
* Igrexa en Don Benito
* Igrexa en Xetafe
* Igrexa en Torrelodones
* Igrexa en Málaga
CMS

Un **CMS** (*content management system*, sistema de xestión de contidos) é unha aplicación que permite publicar, editar e modificar contidos, organizalos ou borralos así como mantelos dende unha interface central. Tales sistemas de xestión de contido subministran procedementos para manexar o fluxo de datos nunha contorna colaborativa. Estes procedementos poden ser realizados de xeito manual ou de xeito automático. Os CMS están dispoñibles dende finais dos anos 1990.

Os CMS son usados a miúdo para xestionar sitios web que conteñen blogs, novas e vendas. Moitos sitios corporativos e de mercadotecnia usan CMS. Os CMS en xeral tentan evitar o manexo de código, pero poden soportar o seu uso en elementos específicos ou mesmo páxinas enteiras. Os máis usados son WordPress, Shopify, Wix, Squarespace e Joomla!.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Xestor de arquivos
Campionato Mancomunado Galaico-Ástur

O **Campionato Superrexional Grupo 1º (Galicia-Asturias)**, tamén chamado popularmente **Campionato Mancomunado Galaico-Ástur**, foi un torneo interterritorial de fútbol de carácter oficial xogado por clubs galegos e asturianos durante as tempadas 1934/35 e 1935/36. Estaba situado xerarquicamente por riba do Campionato de Galicia e do Campionato de Asturias, de xeito que os clubs que tomaban parte no mancomunado non participaban no campionato galego nin no asturiano.

## Historia
En 1934 a asemblea da Federación Española de Fútbol aprobou unha reestruturación das competicións futbolísticas, mediante a cal se crearon unha serie de Campionatos Superrexionais situados xerarquicamente por riba dos campionatos rexionais organizados pola federacións territoriais que se tiñan disputado tradicionalmente ata aquel momento. Galicia e Asturias foron incluídas no Grupo 1º, aportando tres equipos cada unha, formando así un campionato de seis equipos.

A edición de 1934/35 viuse interrompida por causa da Folga xeral revolucionaria de 1934, dividíndose a competición en dous grupos: o asturiano e o galego, nos que resultaron gañadores o Oviedo F.C. e o Celta de Vigo respectivamente.

Ao ano seguinte volveuse disputar, desta volta sen os problemas do ano anterior, proclamándose campión o Oviedo F.C. e subcampión o Unión Sporting Club de Lavadores. Esta sería a derradeira vez que se disputou. O 29 de maio de 1936, galegos e asturianos solicitaron a división do grupo superrexional perante a Asemblea anual da Federación Española de Fútbol, séndolles concedida.

Pouco despois comezaría a guerra civil española. Os Campionatos Superrexionais non serían recuperados trala fin da contenda.

## Campións 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Campionato de Galicia de fútbol
Oxytricha

***Oxytricha*** é un xénero de protozoos ciliados da familia Oxytrichidae.

## Xenómica 
O borrador do xenoma macronuclear de *Oxytricha trifallax* publicouse en 2013. Esta especie ten a particularidade de que ten miles de pequenos pequenos cromosomas (nanocromosomas), que codifican unha soa ou moi pooucas proteínas cada un.

## Especies 
* *Oxytricha aeruginosa*
* *Oxytricha bifaria*
* *Oxytricha chlorelligera*
* *Oxytricha discifera*
* *Oxytricha elegans*
* *Oxytricha fallax*
* *Oxytricha ferruginea*
* *Oxytricha furcata*
* *Oxytricha gibba*
* *Oxytricha granulifera*
* *Oxytricha halophila*
* *Oxytricha hymenostoma*
* *Oxytricha kahlovata*
* *Oxytricha lanceolata*
* *Oxytricha longa*
* *Oxytricha longigranulosa*
* *Oxytricha ludibunda*
* *Oxytricha marina*
* *Oxytricha minor*
* *Oxytricha ottowi*
* *Oxytricha ovalis*
* *Oxytricha oxymarina*
* *Oxytricha parallelis*
* *Oxytricha pellionella*
* *Oxytricha rubra*
* *Oxytricha saltans*
* *Oxytricha setigera*
* *Oxytricha susheelum*
* *Oxytricha tricornis*
* *Oxytricha trifallax*
* *Oxytricha velox*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Arquidiocese católica latina de Nouméa

A **arquidiocese de Nouméa** (en ) é unha sé metropolitana da Igrexa Católica Latina. En 2013 tiña 141.204 bautizados sobre unha poboación total de 260.166 habitantes. O seu arcebispo é Michel-Marie-Bernard Calvet.

## Territorio 
A arquidiocese abrangue o arquipélago de Nova Caledonia. A sé arcebispal é a cidade de Nouméa, onde está a catedral de San Xosé. O territorio está dividido en 20 parroquias.

## Historia 
A misión católica na Nova Caledonia comezou coa chegada ás illas de cinco misioneiros maristas en 1843. Os comezos modestos da misión foron agravados pola persecución dun xefe local, que obrigou aos misioneiros a refuxiarse en Futuna.

O 23 de xullo de 1847 foi erixida a vigairía apostólica da Nova Caledonia, en territorios da vigairía apostólica de Oceanía central, mais non foi até o ano seguinte que os misioneiros puideron volver a Nova Caledonia para retomar a evanxelización das illas.

O 9 de febreiro de 1901 cedeu parte do seu territorio para erixir a prefectura apostólica das Novas Hébridas.

O 21 de xuño de 1966, coa bula *Prophetarum voces* do papa Paulo VI a vigairía apostólica foi elevada a arquidiocese e tomou o nome actual.

## Episcopoloxio 
* Guillaume Douarre (13 de xullo de 1847 - 27 de abril de 1853, finado)
* Pierre Rougeyron (1855 - 1873, renuncia)
* Pierre-Ferdinand Vitte (4 de abril de 1873 - 15 de xaneiro de 1880, renuncia)
* Alphonse-Hilarion Fraysse (14 de marzo de 1880 - 1 de setembro de 1905, finado)
* Claude-Marie Chanrion (1 de setembro de 1905 - 3 de febreiro de 1937, renuncia)
* Edoardo Bresson (1 de xullo de 1937 - 9 de novembro de 1956, renuncia)
* Pierre-Paul-Émile Martin (9 de novembro de 1956 - 7 de abril de 1972, renuncia)
* Eugène Klein (7 de abril de 1972 - 19 de xuño de 1981, renuncia)
* Michel-Marie-Bernard Calvet (19 de xuño de 1981 - actualidade)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org 
* Perfil en GCatholic.org
Castelo de Grajal de Campos

O **castelo de Grajal de Campos** é unha construción militar do XVI situada en Grajal de Campos (provincia de León), sobre os restos doutro castelo anterior do século X. Considéraselle o primeiro castelo artilleiro de España. É un impresionante edificio deseñado polo arquitecto Lorenzo de Aldonza, levada a cabo entre os anos 1517 e 1521, por orde de Hernando de Vega, e finalizado polo seu fillo, Juan de Vega, sexto señor de Grajal de Campos. Ten planta cuadrangular con 4 torres grandes onde se emprazaban os canóns de maior calibre. Está construído sobre un pronunciado noiro. Foi declarado Monumento Nacional o 3 de xuño de 1931.

O castelo foi recheado de terra, e a pesar do seu excelente estado de conservación non foi restaurado.

## Historia 
Nun documento do ano 967 xa se menciona a existencia do *castello de Graliare*. A actual edificación é unha obra gótica tardía de comezos do século XVI, encargada polo poderoso señor de Grajal, Hernando de Vega Comendador Maior de Castela, Presidente do Consello de Ordes Militares e Conselleiro do Consello da India, cuxo fillo Juan sería Presidente do Consello de Castela e primeiro conde de Grajal. Hernando, temendo a inminente revolta de Castela e de León contra Carlos V, non esperou a aprobación real para levantar a defensa. Cando esta chegou en 1521, o castelo xa estaba concluído.

O castelo seguiu gornecido e artillado nos século XVI e XVII. Cando os condes deixaron de habitar en Grajal a comezos do século XVIII, comezou o declive do edificio.

Entre 1833 e 1900 instalouse un cemiterio ao carón do adarve setentrional.

## Características 
Trátase dun cadrado de 73 metros de lado (88 varas) con catro torres nas esquinas e tres plantas. Antano estaba illado por un foso con ponte levadiza e porterna de entrada, todo iso está actualmente enterrado, sen que se atope onde se achaba exactamente. Segundo un manuscrito do século XVIII, achábase no lado meridional do complexo.

A entrada realízase a través dun portelo que dá acceso a unha escaleira de caracol. O interior da fortaleza áchase enteiramente recheo de terra e está inutilizado. As escaleiras das outras tres torres tamén están inutilizadas.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* MARTÍNEZ ENCINAS, Vicente (2010): "El Castillo de Grajal en 1750", en *Tierra Camala* 40, pp.&nbsp;4–7.

### Ligazóns externas 
*Turismo de León. Castillo de Grajal
*Vista del castillo del Conde de Grajal
*Vídeo en YouTube
*El consistorio presenta a la Junta su plan para restaurar el castillo
Patelisio Punou-Ki-Hihifo Finau

**Patelisio Punou-Ki-Hihifo Finau**, nado en Maʻufanga (Tonga) o 15 de marzo de 1934 e finado o 4 de outubro de 1993, foi un eclesiástico católico latino, bispo de Tonga dende 1972 até o seu pasamento.
## Traxectoria 
Patelisio Punou-Ki-Hihifo Finau naceu en Maʻufanga, no leste de Nukuʻalofa, na illa de Tongatapu (Tonga). Foi ordenado sacerdote da Sociedade de María o 21 de xullo de 1959.

O 15 de outubro de 1971 foi nomeado bispo coadxutor de Tonga e bispo titular de Aurusualiana. Recibiu a consagración episcopal de mans do papa Paulo VI o 13 de febreiro de 1972, e tivo como co-consagradores principais ao arcebispo de Utrecht Bernard Jan Alfrink e ao arcebispo de Armagh William John Conway.

O 7 de abril de 1972 pasou a ser o bispo de Tonga. Finou no cargo, o 4 de outubro de 1993.

## Notas 
### Ligazóns externas 
*Perfil en Catholic-Hierarchy.org
Castelo de Tiedra

O **castelo de Tiedra** atópase na poboación de Tiedra, provincia de Valladolid (Castela e León, España). O castelo actual é un cubo sobrevivente da demolición da muralla orixinal, protexido polo foxo en dous dos seus lados e por dous panos de muralla de factura posterior.

Dende o ano 2011 realizouse un proceso de restauración. O interior da torre da homenaxe é un museo. É un espectacular miradoiro pola súa situación estratéxica.

## Historia 
miniatura|Vista do castelo
No ano 1060 Tiedra é xa unha importante poboación, como o demostra o feito de que un pagamento ao carón do núcleo da poboación se denomina *mercato*. A primeira mención histórica sobre o castelo é de pouco despois, cando Sancho II envía ao Cid a unha entrevista coa súa irmá Urraca de Zamora no Castelo de Tiedra:

No século XVI perde a súa utilidade guerreira e remata convertido en pombal.

O seu estado ruinoso provocou alarma en xullo de 2010, cando a Xunta de Castela e León se viu obrigada a acometer obras de urxencia, para evitar a súa derruba parcial ou completa, xunto co Castelo de Mota del Marqués. En maio de 2013 o castelo volveu abrirse tralo proceso de restauración, pero a obra non foi integral e o 24-25 de decembro do mesmo ano o cubo sueste derrubouse parcialmente a causa dun temporal de chuvia e vento.

Actualmente o concello de Tiedra está realizando un plan de rehabilitación para convertelo nun Centro de Interpretación da Auga, cunha rota polas fontes.

## Notas
Microvariability and Oscillations of Stars

**MOST**, acrónimo de *Microvariability and Oscillations of Stars*, é un observatorio espacial da Axencia Espacial Canadense usado para facer medicións da variabilidade das estrelas. Foi lanzado o 30 de xuño de 2003 desde o cosmódromo de Plesetsk mediante un foguete Rokot.

## Características 
MOST ten forma de caixa de 65 x 65 x 30&nbsp;cm e unha masa de 51&nbsp;kg. Leva como único instrumento un telescopio reflector de 15&nbsp;cm de apertura para estudar as variacións no brillo das estrelas causadas polas ondas de son na súa superficie e polo tránsito de posibles planetas.

Os obxectivos científicos de MOST son:

* Estudar a astrosismoloxía das oscilacións dos modos acústicos e gravitatorios en varios tipos de estrelas.
* Estudar os tránsitos e eclipses de exoplanetas arredor de estrelas de tipo solar e ananas roxas.
* Medir as variacións turbulentas en estrelas masivas e evolucionadas (estrelas Wolf Rayet).
* Medir a estrutura e variabilidade dos discos de gas e po arredor de estrelas da secuencia preprincipal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de MOST
Diocese católica latina de Taiohae o Tefenuaenata

A **diocese de Taiohae o Tefenuaenata** (en ) é unha sé da Igrexa Católica Latina sufragánea da arquidiocese de Papeete. En 2010 tiña 8.310 bautizados sobre unha poboación total de 9.220 habitantes. O seu bispo actual é Guy André Dominique Marie Chevalier.

## Territorio 
A diocese abrangue as illas Marquesas, na Polinesia Francesa. A sé episcopal é a cidade de Taiohae, na illa de Nuku Hiva, onde está a catedral da Nosa Señora.

O territorio está dividido en 26 parroquias.

## Historia 
O 9 de maio de 1848, coa bula *Apostolicae servitutis* do papa Pío IX, foi erixida a vigairía apostólica das illas Marquesas, en territorios da vigairía apostólica de Oceanía oriental.

O 21 de xuño de 1966 a vigairía apostólica foi elevada a diocese coa bula *Prophetarum voces* do papa Paulo VI, e tomou o nome de *diocese de Taiohae*.

O 31 de maio de 1974 a diocese tomou o nome actual co decreto *Summus Pontifex* da Congregación para a Evanxelización dos Pobos.
## Episcopoloxio 
* François Baudichon (9 de maio de 1848 - 1855, renuncia)
* Ildefonse-René Dordillon (7 de decembro de 1855 - 11 de xaneiro de 1888, finado)
* Rogatien-Joseph Martin (3 de xuño de 1892 - 27 de maio de 1912, finado)
* Pierre-Marie-David Le Cadre (30 de decembro de 1920 - 21 de novembro de 1952, finado)
* Louis-Bertrand Tirilly (16 de novembro de 1953 - 17 de marzo de 1970, renuncia)
* Hervé-Maria Le Cléac'h (1 de marzo de 1973 - 31 de maio de 1986, renuncia)
* Guy André Dominique Marie Chevalier (31 de maio de 1986 - 5 de setembro de 2015, retirado)
* Pascal Chang-Soi (5 de setembro de 2015 - actualidade)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org 
* Perfil en GCatholic.org
Coprosma repens

***Coprosma repens*** é unha especie de arbusto con flor ou árbore pequena do xénero *Coprosma*, na familia *Rubiaceae*, nativa de Nova Zelandia. O seu nome común en maorí é *taupata*  e en inglés ademais do nome maorí tamén se coñece como *mirror bush* e *looking-glass bush*  e en Australia, onde se naturalizou, tamén como *New Zealand laurel* .
## Descrición 
A especie varía grandemente dependendo da súa situación, os exemplares que medran en hábitats expostos aos elementos, como rochas ou cantís, quedan prostrados, a pouca altura da rocha base, pola contra en zonas máis gorecidas poden converterse en pequenas árbores de ata 8 metros de altura. As súas follas son grosas e moi relucentes variando considerablemente en tamaño, cos bordos recurvados, ata o punto que ocasionalmente a folla pode ser cilíndrica.. Rosea na primavera e no inverno, aparecendo as flores macho en cachos compostos e densos mentres as femias fano en cachos máis pequenos. As plantas femia producen drupas ovadas de cor laranxa-vermella de duns 8&nbsp;mm de diámetro e 10&nbsp;mm de longo.

## Distribución 
A especie é nativa da Illa Norte, Illa Sur, Illas Kermadec e as Illas dos Tres Reis en Nova Zelandia. En Australia naturalizouse en zonas costeiras dos estados de Victoria, Nova Gales do Sur, Australia Meridional e Tasmania. Existen varios cultivares da planta en uso sobre todo en xardíns costeiros.

miniatura|'Picturata', cultivar de xardín.

## Notas
Javier Coronas

**Javier Coronas Aguilar**, nado o 27 de xuño de 1969 en Barcelona, é un humorista, presentador de televisión e escritor catalán.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Electronicore

O **Electronicore**, tamén coñecido coma **synthcore** ou **trancecore**, é un xénero musical que fusiona elementos do post-hardcore e metalcore coa música electrónica. Os artistas máis recoñecidos deste xénero teñen a súa orixe en países coma Inglaterra, Canadá, Francia, Hong Kong e o Xapón.

## Características 
As cancións deste xénero inclúen a instrumentación típica do post-hardcore, pausas instrumentais típicas do metalcore, abundante uso de secuenciadores e sintetizadores, voces modificadas por medio de auto-tune e gritos vocais. dubstep, electro, e dance.

## Lista de artistas 
[miniatura|225x225px|[Enter Shikari en 2009]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Rock electrónico
* Dance-punk
* Metal industrial
* Synthpunk
* Metalstep
52ª edición dos Óscar

A **52ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 14 de abril de 1980 no Dorothy Chandler Pavilion dos Ánxeles (Estados Unidos). O mestre de cerimonias foi Johnny Carson.

## Premios 
[miniatura|150px|[Dustin Hoffman, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Melvyn Douglas, mellor actor secundario]]
[miniatura|150px|[Meryl Streep, mellor actriz secundaria]]
[miniatura|150px|[Vittorio Storaro, mellor fotografía]]
[miniatura|150px|[H. R. Giger, mellores efectos visuais]]
[miniatura|150px|[Carlo Rambaldi, mellores efectos visuais]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

### Oscar honorífico 
* Hal Elias
* Alec Guinness

### Jean Hersholt Humanitarian Award 
* Robert Benjamin

### Irving G. Thalberg Memorial Award 
* Ray Stark
51ª edición dos Óscar

A **51ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 9 de abril de 1979 no Dorothy Chandler Pavilion dos Ánxeles (Estados Unidos). O mestre de cerimonias foi Johnny Carson.

## Premios 
[miniatura|150px|[Michael Cimino, mellor filme e mellor director]]
[miniatura|150px|[Jon Voight, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Jane Fonda, mellor actriz]]
[miniatura|150px|[Christopher Walken, mellor actor secundario]]
[miniatura|150px|[Maggie Smith, mellor actriz secundaria]]
[miniatura|150px|[Oliver Stone, mellor guión adaptado]]
[miniatura|150px|[Taylor Hackford, mellor curtametraxe de acción en vivo]]
[miniatura|150px|[Giorgio Moroder, mellor banda sonora]]
[miniatura|150px|[Paul Jabara, mellor canción]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

### Oscar honorífico 
* Walter Lantz
* King Vidor
* Museum of Modern Art Department of Film

### Jean Hersholt Humanitarian Award 
* Leo Jaffe
Castelo de Montemayor del Río

O **castelo de Montemayor del Río**, tamén coñecido como **Castelo de San Vicente**, encóntrase no alto dun monte agochado nun val xunto á fronteira con Cáceres, na localidade de Montemayor del Río, provincia de Salamanca, Castela e León, España.

## Historia 
Esta vila e o seu castelo tiveron por donos, alá por 1220, o rei Sancho I de Portugal e o seu fillo Afonso "o Gordo". Máis tarde, cara a 1285, foi señor da vila Don Pedro, o fillo máis vello de Afonso X o Sabio. O conxunto actual parece que foi construído nos séculos XIV e XV, probablemente polo infante Don Pedro, ou polo seu fillo Don Sancho. Foi propiedade da familia real ata o ano 1458, cando foi doado polo príncipe Henrique (futuro Henrique IV) a Juan de Silva.

## Descrición 
O recinto principal está reforzado con torres redondas e cadradas, entre as que sobresae a da Homenaxe. O seu perímetro non é excesivo e está rodeado dunha simple muralla que conta con porta cara ao oeste, para a defensa dunha ponte, e por alí, desprendéndose cara a abaixo, espállase o casarío da vila. O interior, onde se atopan a parroquia e casas anexas, esta zona é coñecida coma *El Cortinar*.

Pola parte oriental destaca o verdadeiro castelo e á vez pazo, cun foxo, antemuro no que se abre un pequeno arco semicircular, entre cubos pequenos, e detrás o recinto principal, reforzado por torres cadradas e redondas entre as que sobe, cara ao norte, a torre da homenaxe. A porta, en ángulo dentro dunha torre, ten dous arcos, un agudo e outro escarzano, cunha garita enriba. as xanelas son alinteladas, despois de perder varias delas a decoración que tiñan cara ao exterior, e as ameas están provistas de troneiras redondas e seteiras.

## Estado de conservación 
Foi resturado recentemente.

## Propiedade e uso 
O castelo pertence ao concello de Montemayor, o cal regula as visitas guiadas polo castelo.

## Visitas 
Despois da súa reconstrución, foi aberto ao público o 12 de xuño de 2009, e no seu interior acolle o Centro de Interpretación Medieval. O castelo non pode visitarse de xeito libre, só coas visitas guiadas. Estas visitas poden realizarse de martes a domingo pola mañá ás 10:00, 11:30 e 13:00, e os venres e sabados pola tarde ás 17:00 e 18; 30. O prezo é de 2? entre 6 a 12 anos e maiores de 65, e 3? entre 12 e 65 anos. Grupos de máis de 10 persoas, 2? indistintamente da idade.
50ª edición dos Óscar

A **50ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 3 de abril de 1978 no Dorothy Chandler Pavilion dos Ánxeles (Estados Unidos). O mestre de cerimonias foi por décimo novena e última vez Bob Hope.

## Premios 
[miniatura|150px|[Woody Allen, mellor director e mellor guión orixinal]]
[miniatura|150px|[Richard Dreyfuss, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Diane Keaton, mellor actriz]]
[miniatura|150px|[Jason Robards, mellor actor secundario]]
[miniatura|150px|[Vanessa Redgrave, mellor actriz secundaria]]
[miniatura|150px|[John Williams, mellor banda sonora]]
[miniatura|150px|[Vilmos Zsigmond, mellor fotografía]]
[miniatura|150px|[Richard Chew, mellor montaxe]]
[miniatura|150px|[Richard Edlund, mellores efectos visuais]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

### Oscar honorífico 
* Margaret Booth

### Jean Hersholt Humanitarian Award 
* Charlton Heston

### Irving G. Thalberg Memorial Award 
* Walter Mirisch
48ª edición dos Óscar

A **48ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 29 de marzo de 1976 no Dorothy Chandler Pavilion dos Ánxeles (Estados Unidos). Os mestres de cerimonias foron Walter Matthau, Robert Shaw, George Segal, Goldie Hawn e Gene Kelly.

## Premios 
[miniatura|150px|[Michael Douglas, mellor filme]]
[miniatura|150px|[Miloš Forman, mellor director]]
[miniatura|150px|[Jack Nicholson, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Louise Fletcher, mellor actriz]]
[miniatura|150px|[George Burns, mellor actor secundario]]
[miniatura|150px|[Lee Grant, mellor actriz secundaria]]
[miniatura|150px|[Bo Goldman, mellor guión adaptado]]
[miniatura|150px|[John Williams, mellor banda sonora]]
[miniatura|150px|[Keith Carradine, mellor canción]]
[miniatura|150px|[Milena Canonero, mellor vestiario]]
[miniatura|150px|[Ken Adam, mellor dirección artística]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.
47ª edición dos Óscar

A **47ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 8 de abril de 1975 no Dorothy Chandler Pavilion dos Ánxeles (Estados Unidos). Os mestres de cerimonias foron Sammy Davis, Jr., Bob Hope, Shirley MacLaine e Frank Sinatra.

## Premios 
[miniatura|150px|[Francis Ford Coppola, mellor director, mellor película e mellor guión adaptado]]
[miniatura|150px|[Art Carney, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Ellen Burstyn, mellor actriz]]
[miniatura|150px|[Robert De Niro, mellor actor secundario]]
[miniatura|150px|[Ingrid Bergman, mellor actriz secundaria]]
[miniatura|150px|[Robert Towne, mellor guión orixinal]]
[miniatura|150px|[Will Vinton, mellor curtametraxe de animación]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

### Academy Honorary Award 
* Jean Renoir
* Howard Hawks

### Jean Hersholt Humanitarian Award 
* Arthur B. Krim