Illa Soidade

A **Illa Soidade** (en ) é a illa de maior superficie nas Illas Malvinas. Situada no sur do océano Atlántico, a Illa Soidade ten unha superficie de 6.605&nbsp;km² o 54% da superficie total das Malvinas, e unha poboación de 2.000 habitantes, a maioría da poboación total do arquipélago.

É administrada polo Reino Unido como parte do territorio de ultramar das Illas Malvinas. É reclamada pola Arxentina, formando parte do Departamento Illas do Atlántico Sur dentro da provincia de Terra do Fogo, Antártida e Illas do Atlántico Sur.

## Xeografía 
Illa Soidade ten unha superficie de 6.605&nbsp;km², un pouco máis da metade da superficie total das illas consta de dúas masas de terra de aproximadamente o mesmo tamaño, a máis ao sur coñécese como Lafonia. A illa está case dividida por dous profundos fiordes, Choiseul Sound e Brenton Loch-Grantham Sound, que están separados por 2´2&nbsp;km., o ancho do estreito istmo que conecta Lafonia, a parte sur, coa parte norte da illa Soidade e que foi o escenario da Batalla da Pradeira do Ganso durante a Guerra das Malvinas. A costa da illa de 1.668´7&nbsp;km ten moitas baías, enseadas e cabos. A cadea de outeiros principal, de 600 m Wickham Heights corre de leste a oeste. O punto máis alto da cadea (tamén o punto máis alto das Malvinas), é o Monte Usborne que ten unha altura de 705 m. As zonas máis afastadas da cadea de outeiros compóñense principalmente de terreo baixo ondulante, unha mestura de pasteiro e marisma, con moitas lagoas de auga doce pouco profundas, e pequenos regatos que corren nos vales. Dúas enseadas, Berkeley Sound e Port William, pentran profundamente á terra na extremidade norés da illa e proporcionan un ancoraxe para as embarcacións.

Polo contrario, Lafonia esta sustentada por rocas mesozoicas, unha roca máis nova que as rocas do Paleozoico do norte, dando unha paisaxe máis plana da que se ve na outra parte da illa., empinadas, con outeiros espidos cruzados por barrancos, estes outeiros sen unha árbore e as nubes baixas, dábanlles exactamente a aparencia dos Cheviots ou un páramo de Escocia un día de inverno e considerando que estabamos en maio nestas latitudes, a primeira impresión do clima non era favorable, o tempo con todo, non era frío, o termómetro marcaba 17º que é a temperatura de Howick, Northumberland a mediados de verán.

En 1845, Samuel Fisher Lafone, un rico comerciante de gando e pel de Montevideo, obtivo unha subvención da parte sur da illa Soidade do goberno británico. Comprou a extensión da península (2.400 km²), xunto con todo o gando salvaxe da illa soidade, por un período de seis anos, pola suma de 10.000 £, e £ 20,000 en dez anos a partir do 1 de xaneiro de 1852. En 1851 a Compañía das Illas Falkland, que fora incorporada pola carta no mesmo ano, pagou 30.000 £ polos dereitos de Lafone en Lafonia, como chegou a ser chamada a península. Lafone nunca visitara as illas. Os únicos signos que quedan desta empresa son as ruínas de Hope Place e o curral de pedra de Darwin.

En 1859, fundouse a cidade de Darwin.

Aínda que se usou para a cría de ovellas desde principios do século XIX, illa Soidade estivo dominada pola gandería ata a década de 1850.

En 1925 construíuse a ponte Bodie Creek Suspension Bridge a través dunha cala en Lafonia, e reclama ser o máis meridional do mundo. Aínda está en uso peonil hoxe.

### Invasión de 1982 e Guerra das Malvinas 
dereita|120px
En abril de 1982, Illa Soidade foi invadido pola Arxentina. O gobernador Sir Rex Hunt foi informado polo Goberno británico dunha posible invasión arxentina o mércores 31 de marzo. O gobernador Hunt convocou aos dous oficiais superiores dos Royal Marines do Partido Naval 8901 á casa do goberno en Stanley para discutir como defender as Malvinas. O comandante Mike Norman recibiu o mando xeral dos marines debido á súa antigüidade, mentres que o maior Gary Noott converteuse en asesor militar de Hunt. A forza total era de só 68 marines e 11 mariñeiros, o que con todo era máis do que normalmente estaría dispoñible, xa que a gornición estaba en proceso de cambiar. Os seus membros foron reforzados por 25 membros da Forza de Defensa das Illas Malvinas (FIDF). O comandante da FIDF, o maior Phil Sommers, encargou aos milicianos voluntarios que custodiasen puntos clave, como a central telefónica, a estación de radio e a central eléctrica. Jack Solís, comandando o barco costeiro civil *Forrest*, operou o seu barco como unha improvisada estación de radar de Stanley.
[dereita |miniatura| 300px | [Pradera del Ganso]]

Illa Soidade foi tamén a localización da maior parte da acción terrestre na Guerra das Malvinas. Como resultado, algunhas áreas dos campos da illa Soidade aínda están moi minadas. As áreas que consideraron de combate intensivo incluíron Pradera del Ganso, San Carlos, Mount Longdon e a crista Ddúas Irmás.

#### Lista das batallas de illa Soidade 
* Batalla de Pradera del Ganso
* Batalla do Monte Harriet
* Batalla do monte Dos Hermanas
* Batalla do Monte Longdon
* Batalla de Monte Tumbledown
* Batalla de Wireless Ridge

## Notas 
## Véxase tamén