open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Zoser

[miniatura|esquerda|200px|[Pirámide de Zoser.]]
miniatura|150px|*Estatua de Zoser* 
**Djeser**, **Djoser**, **Zoser**, **Netjerikhet** (2667 - 2648 a.C.) foi o segundo faraón da Terceira Dinastía de Exipto.

Mandou construír ao seu célebre arquitecto Imhotep a Pirámide de chanzos en Saqqara, sendo o primeiro exemplo de construción en pedra feito a grande escala conservado en Exipto, ademais de ser a primeira pirámide.

Coñécese moi pouco do seu reinado, e as fontes son moi posteriores no tempo (principalmente a Estela da Fame). Atopáronse fragmentos de estatuas súas no complexo piramidal, e tres relevos nas galerías subterráneas cara ao leste da cámara sepulcral.

## Titulatura 
## Véxase tamén
Quefrén

[miniatura|150px|A [Grande Esfinxe de Gizeh|Grande Esfinxe e a Pirámide de Quefrén en Gizeh.]]

**Quefrén**, **Khefrén**, **Khafre**, **Rakhaef** (2.558 - 2.532 a.C.) foi o cuarto faraón da IV dinastía, fillo de Queops e construtor da segunda Pirámide de Gizeh. Ocupou o trono trala morte do seu irmán Djedefre. Na súa Titulatura Real (nome) incluíuse como novidade a expresión *sa-Re* (fillo de Re).

Considérase que é o faraón representado na Grande Esfinxe de Gizeh, xa que se relaciona co seu Templo do Val e a calzada que une este coa pirámide. Na escavación do templo Auguste Mariette atopou cara ao 1860 unha magnífica estatua sedente en diorita do faraón co Falcón Horus conservada na actualidade no Museo Exipcio do Cairo.

## Titulatura
Jalandhar

**Jalandhar** (en panxabí: ਜਲੰਧਰ, en ) é unha cidade no distrito de Jalandhar, Panxab, India. O seu nome procede de Jaldhar, un rei demo que vivía na auga. Foi a capital de Trigarttas nos tempos da guerra Mahabharata e do Panxab ata 1953 cando se trasladou a Chandigarh. Localízase a 375&nbsp;km de Delhi e 90 de Amritsar. A poboación é de 701.223 habitantes (censo 2001) aos que hai que engadir os 40.521 habitantes que viven no acuartelamento de Jalandhar que está baixo a administración militar.
## Galería de imaxes 

Ficheiro:Indian Railways Track Maintenance, Dec 2007, in Jalandhar, Punjab, India.jpg|Mantemento ferroviario
Ficheiro:29 Mar 2008 Go Karting Jalandhar Cantt by gopal1035 017.jpg
Ficheiro:31 Mar 2008 300 Years Celebrations Nanded Sahib JLD by gopal1035 011.jpg
Economía de España

A economía da España é hoxe a 15ª no mundo. Despois de case 15 anos de crecemento acima da media, a economía do país comezou a desacelerarse en 2008 tendo entrado en recesión no segundo semestre de 2008. O PIB contraeuse un 3,7% en 2009 e 0,3% en 2010, expandiuse 0,4% en 2011 e contraeuse novamente o 2012 uns 1,4%.[thumb|Zona de actividades terciarias en [Madrid.|centro]]
## Referencias
Capela de San Bieito da Uceira

A **capela de San Bieito da Uceira** é unha construción relixiosa situada na parroquia de Sandiás, dedicada a Bieito de Nursia.

## Romaría
Cada luns de Pascua e os segundos domingos de xullo celébrase unha romaría. Bieito de Nursia é un santo considerado milagreiro, especialmente avogoso para as verrugas, que ten moito predicamento entre os veciños da comarca da Limia e dos arredores. A tradición conta que había unhas muletas na ermida pertencentes a un home que veu con elas ofrecidas ó santo e ó volver xa non as necesitou máis.
A tradición esixe que se pase un pano polas zonas do santo onde se padeza o mal (por exemplo, os ollos), e logo polas zonas equivalentes da persoa. Tamén se entende que os presuntos poderes do santo se reforzan coa compra dun exvoto de cera.
## Notas
João Vaz Corte-Real

miniatura|dereita|João Vaz Corte-Real
**João Vaz Corte-Real**, morto en 1496, foi un mariño portugués do século XV.

## Traxectoria 
En 1474 lle foi doada a capitanía de Angra do Heroismo na illa Terceira e en 1483 a de San Jorge nos Azores por descubir por volta de 1472 a Terra Nova do Bacallau, especúlase con que este territorio fora Terra Nova, de ser certo Corte-Real chegaría a América vinte anos antes de Cristovo Colón, foron dúas as viaxes que realizou, na primeira acompañado polos seus fillos Gaspar e Miguel e na segunda baixo o mando do dinamarqués Johannes Scolvus, nunha expedición conxunta patrocinada polos reis de Portugal e Dinamarca en 1476 que chegaría ata Groenlandia e mesmo se especulou coa posibilidade que Colón soubese desta viaxe antes da súa partida de Palos.
Suur Tõll

**Suur Tõll** é un crebaxeos de vapor estoniano construído en Stettin en 1914 por orde da Vulcan-Werke, ten 4.579 toneladas de rexistro, 74.4 metros de lonxitude, 17.5 de altura e 6.8 de largo, a súa potencia é de 5800 HP. Entre 1914 e 1917 recibiu o nome de **Tsar Mikhail Fiodorovich**. En 1917 cambiou o seu nome a **Volynets** que mantivo ata que en 1918 foi rebautizado en Nainämöinen, nesa época foi capturado polas forzas finlandesas en loita contra o exército vermello, devolto ás autoridades estonianas como consecuencia do Tratado de Paz de Tartu recibiu o nome de **Wäinämöinen** ata 1922, ano no cal recibiu o seu actual nome. En 1941 logo da invasión soviética pasou á frota soviética do Báltico co nome de Volynets.
 
En 1992 tras a recuperación da independencia estoniana o Suur Tõll inscribiuse co número OO1 no Rexistro Naval de Estonia. Na actualidade funciona como museo no porto de Talín.
Campionato do Mundo de Atletismo

O **Campionato do Mundo de Atletismo** é unha competición deportiva de atletismo de carácter internacional organizada pola Federación Internacional de Atletismo (IAAF) dende 1983. Nun principio disputábase cada catro anos, pero debido á grande importancia económica e nos medios que tiña a competición, a partir da terceira edición, en 1991, pasa a se disputar cada dous anos.

## Edicións dos Campionatos 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web da Federación Internacional de Atletismo
Centro PEN Galicia

O **Centro PEN Galicia**, inicialmente denominado **PEN Clube de Galicia**, é a sección galega do PEN Internacional composto por escritores en lingua galega. Foi admitido no 53º Congreso que se celebrou en Maastricht en maio de 1989 e foi o organizador, co apoio da Xunta de Galicia, do seu 60º Congreso celebrado en Santiago de Compostela do 6 ao 12 de setembro de 1993. O PEN Centro PEN Galicia entrega os premios Rosalía de Castro a autores en portugués, castelán, catalán e éuscaro.
[miniatura|dereita|[Alfredo Conde, presidente entre 1990-1991]]
[miniatura|dereita|[Úrsula Heinze, presidenta entre 1991-1996]]
## Presidentes
*Alfredo Conde (1990-1991)
*Úrsula Heinze (1991-1996)
*Carlos Casares (1996-1999)
*Luís González Tosar (dende 1999)

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Premios Rosalía de Castro
### Ligazóns externas 
* Centro PEN Galicia
San Martín de Elines

**San Martín de Elines** é unha aldea de 71 habitantes (2004) localizado no leste do concello de Valderredible en Cantabria data da Alta Idade Media pero será a partir do século XI grazas ao Camiño de Santiago e á Colexiata cando comezará a desenvolverse.
Premio Modesto R. Figueiredo

O **Premio Modesto R. Figueiredo** foi un certame de narración breve convocado pola Fundación do Padroado Pedrón de Ouro desde 1975 para textos en lingua galega. En 2021, ano da súa última convocatoria, tivo unha dotación de 1000 euros. No ano 2020, tamén se uniu o concello de Silleda á organización.

## Historia
Outorgouse pola vez primeira en 1975 co nome de **Concurso de Narracións Curtas Pedrón de Ouro** pero a morte do seu patrocinador, Modesto Rodríguez Figueiredo vicepresidente do Pedrón de Ouro motivou que o premio adoptase o seu nome desde a terceira edición en 1977.

Premiou destacados escritores como Xoán Ignacio Taibo, Xavier Alcalá, Xosé Luís Méndez Ferrín, Xavier Rodríguez Barrio, Xosé Manuel Martínez Oca e Carlos Durán, e deu a coñecer a autores que contribuíron á renovación da literatura galega como Suso de Toro, Tucho Calvo, Carlos G. Reigosa, Antón Cortizas ou Ramiro Fonte.

## Gañadores
## Notas
Asociación de Escritores de Galicia

A **Asociación de Escritores de Galicia** foi unha asociación constituída en 1936 que representaba aos escritores galegos e que apenas tivo actividade.
## Historia e características 
Tras diversos chamamentos de Antón Vilar Ponte aparecidos na prensa, e logo da súa morte en febreiro de 1936 a iniciativa de Álvaro das Casas constituíuse o 29 de marzo de 1936 en Santiago de Compostela, elixíndose unha xunta directiva con Gonzalo López Abente de presidente e Álvaro das Casas de secretario xeral e establecendo a sede provisional nos locais da Editorial Nós, en total á AEG pertencían 72 escritores. A Guerra Civil española coutou as actividades que tiña en proxecto, e na práctica tan só puido organizar unha das conferencias dun ciclo previsto en Radio Vigo, concretamente a de Eugenio López Aydillo o 16 de xullo de 1936. A AEG foi o primeiro intento de crear un organismo que representase os intereses dos escritores galegos, aínda que houbo un precedente, a Asociación de Escritores Gallegos constituída en xullo de 1930 por iniciativa de Álvaro das Casas en Ourense pero que esmoreceu sen chegar a realizar actividade ningunha.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Asociación de Escritores Gallegos
* Asociación de Escritores en Lingua Galega
Colexiata de San Martín de Elines

miniatura|250px|Colexiata de San Martín de Elines.

A **Colexiata de San Martín de Elines** é un templo relixioso, situado a 1&nbsp;km do centro do casarío de San Martín de Elines, no concello de Valderredible (Cantabria).

## Historia
Construíuse sobre un mosteiro da época visigoda do cal quedan algúns restos no muro norte do claustro. A construción da colexiata está en torno ao 1060 no reinado de Fernando I, de estilo románico a igrexa ten 30 metros de lonxitude, excluído o claustro, é esvelta, con ábsida semicircular, con restos de pinturas románicas, con dúas arcadas superpostas e unha cúpula central con tellado a catro augas sostida por catro columnas anexas ao muro de cruceiro. Ten unha soa nave, rectangular e sen bóveda, á que está anexa unha torre cilíndrica que lle serve de campanario. A porta orixinal, que estaba no lateral sur, foi tapiada na Idade Media polo que hai que acceder desde o claustro, de planta irregular e con xardín central.

Os motivos das pinturas románicas eran Cristo partindo o pan e a representación dun apóstolo. Unha característica notable da colexiata é que ten arredor dun cento de canzorros  de temática fundamentalmente relixiosa de notable factura aínda que en desigual estado de conservación.
Cadalso, Cantabria

**Cadalso** é un casarío do concello de Valderredible en Cantabria conta cunha soa casa e 3 habitantes (2004), a súa igrexa é rupestre, unha ermida dedicada á Virxe do Carme instalada nunha cova de 12 metros cadrados que recibe luz a través da porta de por unha fiestra aberta na rocha. O culto iniciouse durante a época visigoda e o culto cristián mantívose durante a etapa musulmá.
Arroyuelos

**Arroyuelos** é unha aldea de 23 habitantes (2004) do concello de Valderredible, en Cantabria. A ermida de San Acisclo e Santa Victoria está nun outeiro sobre aldea, é rupestre como tantas outras deste concello e data do século VII ou VIII aproveitando un oco natural, destaca un arco visigodo tallado na rocha que dá acceso á ábsida, o gran piar central que se abre na súa zona superior para soster a bóveda e formar un rústico dobre arco.
Quita e pon

***Quita e pon*** (orixinal: ***Nip/Tuck***) é unha serie de televisión creada por Ryan Murphy e estreada o 22 de xullo de 2003. Trata da vida de dous cirurxiáns plásticos de Miami, Sean MacNamara (Dylan Walsh) e Christian Troy (Julian MacMahon), mentres as súas vidas comezan a desmoronarse baixo o estrés, a envexa, a luxuria e o crime.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* "Quita e pon" na Televisión de Galicia
The Rugby Championship

O **The Rugby Championship** (en galego ***O Campionato de Rugby***) é un torneo internacional de rugby que se disputa cada ano entre as catro seleccións que compoñen o SANZAAR, é dicir, Arxentina, Australia, Nova Zelandia e Suráfrica. Este torneo é continuador do **Tri Nations** que disputaron a seleccións de Nova Zelandia, Suráfrica e Australia entre 1996 e 2011. No ano 2012 incorporouse Arxentina. A edición 2020 recuperou a antiga denominación *Tri Nations* debido á renuncia obrigada dun dos catro equipos, Suráfrica, por mor da pandemia de COVID-19. A edición 2021 volveu a contar cos seus catro participantes.

O torneo lévase a cabo durante os meses do inverno austral, polo xeral entre xullo e setembro, malia que pode adiantarse ou atrasarse un mes cando no mesmo ano se disputan eventos cuadrienais da máxima categoría como Copas do Mundo ou Xiras dos Lions.

Trátase dun torneo de gran prestixio, con menos historia que o Torneo das Seis Nacións pero con seleccións que son consideradas as máis potentes do planeta. Das nove edicións da Copa do Mundo de Rugby disputadas entre 1987 e 2019 Nova Zelandia gañou tres, Suráfrica gañou outras tres e Australia gañou dúas.

= Participantes =

* 20px Arxentina
** Alcume: Pumas
** Cores : Camisola albiceleste, pantalóns brancos e medias celestes.
** Símbolo : o Xaguar
** Himno : Himno Nacional Argentino

* 20px Australia
** Alcume: Wallabies
** Cores : Camisola amarela e pantalóns e medias verdes.
** Símbolo : o ualabí
** Himno : Advance Australia Fair

* 20px Nova Zelandia 
** Alcume: All Blacks
** Cores : Camisola, pantalóns e medias negras.
** Símbolo : o Fieito de Prata
** Himno : God Defend New Zealand

* 20px Suráfrica 
** Alcume: Springboks
** Cores : Camisola verde, pantalón branco e medias verdes.
** Símbolo : o Antílope
** Himno : Nkosi Sikelel' iAfrika

= Historia =

= Estatísticas =
## Anotadores 
;Máximos anotadores de puntos

;Máximos anotadores de ensaios

* Datos actualizados o 16 de agosto de 2021
= Véxase tamén =
## Outros artigos 
* Copa do Mundo de Rugby
* Torneo das Seis Nacións
* Super Rugby

## Ligazóns externas 
* Páxina oficial do SANZAR
Eva Perón

**Eva María Ibarguren**, máis coñecida como **Eva Perón**, nada en Los Toldos o 7 de maio de 1919 e finada o o 26 de xullo de 1952, foi unha actriz e política arxentina.

## Traxectoria 
Filla non recoñecida do estancieiro Juan Duarte e Juana Ibarguren, desde os 11 anos a súa infancia transcorreu en Junín. En 1935 marchou a Buenos Aires para traballar como actriz, debutou o 28 de marzo de 1935 no Teatro Comedias nun papel secundario en *La Señora de los Pérez*, foi unha época na que viviu con poucos recursos ata que en 1937 comezou a actuar en radionovelas, en especial comezou a adquirir fama *Los jazmines del ochenta*. En 1939 e apareceu nalgúns filmes pero foi en 1942 cando adquiriu fama ao facerse sumamente popular a radionovela *Grandes mujeres de la historia* na que tiña un papel protagonista. Unha das promotoras da Asociación Radial Arxentina, foi elixida a súa presidenta en 1944, o ano que coñecera a Juan Domingo Perón, casando o 21 de outubro de 1945.

Eva participou activamente na campaña presidencial de 1945 do seu esposo que foi un éxito e Eva colaborou na organización de cooperativas obreiras e na implantación de diversos beneficios sociais. En 1947 visitou diversos países europeos, entre eles a España de Francisco Franco, e plantou unha árbore na Alameda de Santiago de Compostela. Creou e converteu á Fundación Eva Perón, de carácter privado pero financiada con fondos públicos nunha especie de ministerio oficioso para mellorar as condicións das clases máis desfavorecidas pero entrou en conflito coa Sociedad de Beneficencia, unha entidade paraestatal dirixida por mulleres da clase alta que tradicionalmente se encargana na Arxentina da axuda social, o que fixo por extensión se enfrontase coa oligarquía arxentina e coas forzas armadas. Pero tamén é certo que o modo de vida de Eva, con ostentación de riqueza e casos de corrupción como o de seu irmán Juan non a axudaron.

Partidaria da igualdade de dereitos da muller, fundou en 1949 o Partido Peronista Feminino que tiña garantido un terzo dos cargos electos do peronismo e consegue o recoñecemento do voto feminino. Proclamada candidata á vicepresidencia da República o 22 de agosto de 1951 pero renuncia ante a oposición dos militares.

Morreu por mor dun cancro.

## Notas 
## Véxase tamén
Eva Amaral

**Eva María Amaral Lallana**, nada en Zaragoza o 4 de agosto de 1972, é unha cantante de música pop, integrante do grupo Amaral.

## Traxectoria 
Dende nova, sempre estivo interesada pola música. Comeza os seus estudos de escultura na Escola de Artes de Zaragoza. Ao mesmo tempo, formaba parte dunha agrupación chamada "Bandera blanca", na que Eva tocaba a batería. Un día, no ano 1993, Eva coincidiu no estudo de gravación, ao cal foi gravar unha maqueta co seu grupo, co guitarrista Juan Aguirre, quen pertencía ao grupo "Días de vino y Rosas". Juan quedou tan impresionado coa asombrosa voz de Eva, que inmediatamente conxeniaron en canto a ideas musicais.

Tempo despois, Eva e Juan decidiron facer a súa propia música. Crear un grupo cun novo estilo de música, que mesturara pop con rock e flamenco. Así foi como xurdiu o dúo Amaral. O nome do grupo foi idea de Juan, quen tomou o apelido de Eva, a pesar de que ela nun principio non o aceptaba. Comezaron tocando en bares e garitos da súa natal Zaragoza e unha vez conquistada a súa terra, xuntaron un grupo de músicos e decidiron probar sorte trasladándose a Madrid en 1997.

Ese mesmo ano, Eva e Juan asinan con Virgin Records para gravar o seu primeiro material discográfico. Así, desde 1998 e até a actualidade, Eva Amaral, xunto a Juan Aguirre, dedicáronse a realizar música. Gravaron 4 discos con grande éxito e un total dun millón e medio de copias vendidas en todo o mundo. Convertéronse nun dos grupos españois de maior éxito dentro e fóra das nosas fronteiras.

En 2002 Lenny Kravitz escolleunos como abreconcertos para varias das súas actuacións. O mesmo ano colaboraron coa causa do Prestige, incluíndo o seu tema *Rosa de la Paz* nun disco para recadar fondos e interpretándoa nunha multitudinaria manifestación de Nunca Máis en Madrid.

## Discografía
* *Amaral* (1998) 
* *Una pequeña parte del mundo* (2000): 
* *Estrella de mar* (2002)
* *Pájaros en la cabeza* (2005) 
* *Gato Negro-Dragón Rojo* (2008)
* *Hacia lo salvaje* (2011)
Ulano

miniatura|166px|dereita|Os ulanos polacos.
Un **ulano** era orixinariamente un soldado polaco de cabalaría lixeira armado con lanza. A consideración deses soldados fixo que no século XIX gran parte dos exércitos europeos creara unidades militares semellantes que na súa maior parte foron denominadas lanceiros aínda que nos exércitos alemáns, austríacos e rusos mantiveron a designación orixinal.

## Véxase tamén 
Czapka
The X-Files

***The X-Files*** é unha serie de televisión estadounidense de ficción científica e misterio creada por Chris Carter. Emitiuse orixinalmente dende o 10 de setembro de 1993 até o 19 de maio de 2002 a través de Fox. A serie componse de nove tempadas, con 202 episodios. Unha décima tempada composta de seis episodios estreouse o 24 de xaneiro de 2016 e concluíu o 22 de febreiro de 2016. Logo dos bos resultados do "revival" da serie, *The X-Files* regresou cunha onceava tempada composta de dez episodios, a cal se estreou o 3 de xaneiro de 2018 e rematou o 21 de marzo de 2018. Ademais da serie de televisión, estreáronse dous filmes, *The X-Files: Fight the Future*, en 1998, cuxo argumento ten continuidade coa serie, e *The X-Files: I Want to Believe*, en 2008, seis anos despois de que a serie deixase de emitirse.

Na serie, David Duchovny e Gillian Anderson interpretan dous axentes do FBI, Fox Mulder e Dana Scully, que teñen a tarefa de investigar os "expedientes X". Estes casos, marxinados polo FBI, comunmente involucran feitos paranormais. Mulder interpreta o rol do "crente", tendo fe da existencia de extraterrestres e de fenómenos paranormais, namentres Scully é a "escéptica", inicialmente designada polos seus superiores para desprestixiar o traballo de Mulder e encontrarlle unha explicación. Mentres a serie avanza, Mulder e Scully vense rodeados polos mesmos conflitos e desenvolven unha estraña e ambigua amizade.

## Personaxes 
* David Duchovny como Fox Mulder
* Gillian Anderson como Dana Scully
* Robert Patrick como John Doggett
* Annabeth Gish como Monica Reyes
* Mitch Pileggi como Walter Skinner
* William B. Davis como Cigarette Smoking Man
* Nicholas Lea como Alex Krycek
* Chris Owens como Jeffrey Spender
* James Pickens Jr. como Alvin Kersh

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *The X-Files*, filme de 1998 baseado na serie.
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial  
*
Grey's Anatomy

'''''Grey's Anatomy'''* é unha serie de televisión estadounidense que se estreou orixinalmente o 27 de marzo de 2005 a través de American Broadcasting Company (ABC). A serie con historia ficticia sobre as vidas de cirurxiáns internos, médicos residentes e asistentes dun hospital que tentan facer carreira como doutores ó tempo que deben manter en equilibrio as súas relacións profesionais e persoais. O título é unha alusión a *Gray's Anatomy'', un libro clásico de anatomía humana que foi publicado orixinalmente en Londres en 1858 e foi escrito por Henry Gray. Shonda Rhimes desenvolveu o piloto e escribiu a serie até o ano 2017. Krista Vernoff, que anteriormente traballara con Rhimes, é agora a principal creadora. Rhimes tamén foi un dos produtores executivos xunto con Betsy Beers, Mark Gordon, Krista Vernoff, Rob Corn, Mark Wilding e Allan Heinberg, e recentemente Ellen Pompeo. Malia que a serie está ambientada na cidade de Seattle, foi rodada principalmente nos Ánxeles, California.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
*
Galería de imaxes de Cenlle

**Galería de imaxes** do concello de Cenlle na provincia de Ourense.

## Parroquias 
### A Pena 

Ficheiro:Igrexa de San Lourenzo da Pena.JPG|Igrexa de San Lourenzo
Ficheiro:Lentille Cenlle.JPG|Vista de Lentille desde a Casa grande
Ficheiro:Casa grande de lentille.JPG|Casa Grande de Lentille
Ficheiro:San Bieito de Cuñas, A Pena, Cenlle.jpg|Igrexa de Cuñas

### Cenlle 

Ficheiro:Peto das Ánimas de Cenlle.JPG|Peto de ánimas en Cenlle
Ficheiro:Cruceiro de Cenlle.jpg|Cruceiro de ánimas no lugar Cenlle
Ficheiro:Názara - Anoitecer.JPG|Atardecer en Názara

### Osmo 
#### Lugar de Osmo 

Ficheiro:Carballaosmo.jpg|Carballa centenaria no lugar de Osmo
Ficheiro:Vistaigrexa.jpg|Vista xeral da Igrexa desde a Carballeira
Ficheiro:Capela de NSra do Socorro Osmo.JPG|Capela da Virxe do Socorro

##### Igrexa de San Miguel de Osmo 

Ficheiro:IgrexaOsmo1.jpg|Fachada principal.
Ficheiro:IgrexaOsmo2.jpg|Vista xeral da Igrexa desde o muro norte.
Ficheiro:Canzorrososmo.jpg|Detalle dos canzorros no lateral da Igrexa.
Ficheiro:Altarsanfranciscoosmo.jpg|Altar de San Francisco.
Ficheiro:Detalle fachada igrexa de Osmo.JPG|Detalle da fachada principal da igrexa.

##### Predela de San Miguel de Osmo 

Ficheiro:Tabla1predelasanmiguelosmo.jpg|Táboa de San Marcos
Ficheiro:Tabla2predela.jpg|Táboa da Natividade
Ficheiro:Táboa3predelasanmiguel.jpg|Táboa de San Lucas
Ficheiro:Taboa4predelasanmiguel.jpg|Táboa da Epifanía
Ficheiro:Táboa5predelasanmiguel.jpg|Táboa da Circuncisión
Ficheiro:Táboa6sanmiguel.jpg|Táboa de San Xoan Evanxelista
Ficheiro:Táboa7predelasanmiguel.jpg|Táboa da Fuxida a Exipto
Ficheiro:Táboa8predelasanmiguel.jpg|Táboa de San Mateo

##### Cruceiro de Osmo 

Ficheiro:Cruceiro de Osmo 1.JPG|Cruceiro de Osmo
Ficheiro:Cruceiroosmo.jpg‎|Detalle do Cruceiro de Osmo - Crucificado  
Ficheiro:Piedadeosmo.jpg|Detalle do Cruceiro de Osmo - Piedade

##### Casa dos Toubes 

Ficheiro:Casa do outeiro cheminea.JPG|Cheminea
Ficheiro:Casa do outeiro escudo.JPG|Escudo

#### Lugar de Riobó 

Ficheiro:Vista de Rioboo.JPG|Vista de Riobó desde a Casa do Outeiro

##### Pazo de Riobó 

Ficheiro:Portalón Pazo de Rioboó.JPG|Portalón do pazo
Ficheiro:Detalle portalón Pazo de Rioboo.JPG|Portada de acceso ao pazo
Ficheiro:Pazo de Rioboó. Planta alta de vivenda.JPG|Planta alta da vivenda
Ficheiro:Entrada da Capela do Pazo de Rioboo.JPG|Fachada da capela do pazo

### Razamonde 

Ficheiro:Cristo romanico de Razamonde.jpg|Cristo románico dos séculos XII ou XIII en cobre esmaltado.

### Sadurnín 
#### Igrexa de San Xoán de Sadurnín 

Ficheiro:Igrexa de Sadurnín.JPG|Canzorros románicos da nave.
Ficheiro:Fachada da igrexa de Sadurn Cenlle.jpg|Fachada románica.

#### Pazo de Saa 

Ficheiro:Pazo de Saa Cenlle 1.JPG|Pazo de Saa.
Ficheiro:Pazo de Saa Cenlle 2.JPG|Pazo de Saa.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Galería de imaxes de Galicia
*Lugares de Cenlle
*Eleccións municipais en Cenlle
*Galería de imaxes da comarca do Ribeiro
Conservatorio

[miniatura|Conservatorio de música de [Culleredo.]]
[miniatura|Conservatorio *[Reveriano Soutullo* de Ponteareas.]]
O **conservatorio** é un centro oficial de educación artística dedicado especialmente a ensinar música, incluíndo a práctica de instrumentos musicais, a composición musical, teoría da música e historia da música.

## Orixe 
De orixe italiana, o termo *conservatorio* deriva do costume, difundido nos séculos XIV e XV polas garderías, orfanatos e hospicios, de iniciar e educar nun oficio (entre os que se atopada o de músico) aos nenos orfos e abandonados coa finalidade de "conservar" a música, pasándoa. En Italia (e especialmente en Nápoles) a actividade dos conservatorios, iniciada como obra de asistencia e caridade a pobres e desamparados, transformouse nunha actividade de ensino musical.

A partir do século XVIII, estes conservatorios foron adquirindo maior importancia dende o punto de vista da educación musical, perdendo a característica asistencial e mantendo o nome de conservatorio para a escola musical.

## Ensino de música 
Os alumnos dos actuais conservatorios de música adoitan elixir ao comezo dos seus estudos unha das seguintes especialidades: acordeón, arpa, bandoneón, canto (só grao profesional e superior), clarinete, clavicémbalo, contrabaixo, fagot, frauta doce, frauta travesa, gaita, guitarra, guitarra flamenca, instrumentos de púa, óboe, percusión, piano, saxofón, trombón, trompa, trompeta, tuba, viola, viola da gamba, violín e violoncello.

En España, o Ministerio de Educación, Cultura e Deporte organiza o ensino de música do seguinte xeito: ensino elemental, ensino profesional (antigo grao medio) e ensino superior. As materias organízanse segundo a especialidade elixida.

* O ensino ou grao elemental estrutúrase en catro cursos. Poderase acceder á idade mínima de oito anos. Nalgúns centros por razóns de demanda realízase unha proba de aptitude. 
* O ensino ou grao profesional estrutúrase en seis cursos. Para acceder, tanto o alumnado que cursou o ensino elemental como o que non, debe realizar unha proba de acceso. 
*O ensino ou grao superior estrutúrase en catro anos e equivale ao título de grao universitario. Aparecen novas especialidades non instrumentais como a composición, dirección de coros e orquestras, musicoloxía, etnomusicoloxía e a educación musical. Para acceder ao grao superior requírese proba de acceso. En Galicia, os únicos conservatorios que ofertan o ensino superior son os de Vigo e da Coruña.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Listaxe dos conservatorios de música de Galicia
Micerinos

[esquerda|miniatura|190px|Restos do templo e a pirámide de Menkaure ([Gizeh) ]]
**Menkaure**, **Micerinos**. (2532 - 2503 a.C.) foi o penúltimo faraón da dinastía IV. Construtor da terceira pirámide do conxunto de Gizeh. Fillo de Quefrén e neto de Queops.

O que sabemos da súa vida son datos de carácter anecdótico que lle debemos a Herodoto, que o define coma un monarca moi piadoso e xusto gobernante. O seu complexo piramidal escavouno George Reisner aínda que a pirámide xa fora asiduamente visitada dende o século XIX, incluído o Coronel Howard Vyse que sacou o sartego da súa situación e tratou de levalo a Inglaterra por mar, pero o barco que o trasladaba o *Beatrice* naufragou en outubro de 1838 fronte ás costas españolas, preto de Cartaxena.

A pirámide, moito menor que as dos seus antecesores, sufriu varios cambios durante a súa construción dende o seu plan orixinal, e posiblemente xamais foi acabada. No complexo piramidal acháronse varias estatuas en diversas formas de representación como as Tríades, algunhas representado xunto coa súa esposa Khamerernebty II. Destaca unha Tríade atopada pola expedición de *Harvard-Boston* no templo do Val do rei en 1908, feita en cuarcita gris e onde aparece representado coa deusa Hator e a personificación do nomo XVII do Alto Exipto.

## Titulatura
Real Chancillería de Granada

miniatura|Sede da Real Chancillería desde 1587, actualmente sede do Tribunal Superior de Xustiza de Andalucía.

A **Real Chancillería de Granada** foi un alto tribunal para a administración de xustiza herdeiro da Chancillería de Cidade Real que se trasladou a Granada en 1505, despois de ser incorporada a Castela. Tiña xurisdición sobre Andalucía, Estremadura, A Mancha, Murcia e as illas Canarias.

## Historia 
Ao longo do século XVI adquiriu maior poder, gobernada polo Real Acuerdo (o presidente e os oidores), estaba composto polo presidente, 16 oidores, 4 alcaldes da Corte, 3 alcaldes de fidalgos, 2 fiscais e un numeroso grupo de oficiais distribuídos en 6 salas de xustiza, 4 do civil, 1 do criminal e 1 de fidalgos. Durante o século XVIII foi perdendo poder e competencias ao crearse a figura do intendente asemade Estremadura e Andalucía occidental quedaron fóra da súa xurisdición.

Por real decreto do 26 de xaneiro de 1834 foi substituída pola Audiencia Territorial de Granada, os seus fondos documentais consérvanse no Arquivo da Real Chancillería de Granada.
Arquivo da Real Chancillería de Granada

O **Arquivo da Real Chancillería de Granada** é un arquivo onde se conservan os fondos documentais da Real Chancillería de Granada. Primeiro estivo nos baixos do Palacio da Chancillería, un lugar pouco axeitado que por un desbordamento do río Darro propiciou a perda un número importante de atados. Ademais durante a Guerra Civil española unha parte dos seus fondos destruíronse para fabricar pasta de papel. En 1963 o arquivo trasladouse á Casa do Padre Suárez, os fondos están nun edificio construído para tal fin no antigo xardín. Son 31.300 atados agrupados en dez seccións ademais de 6.834 libros. Tamén dispón dunha biblioteca especializada e un cadro de persoal de 14 persoas, o número de prazas para investigadores do arquivo é de 40. Ademais dos fondos da Chancillería tamén conserva outros fondos procedentes de xulgados.
Xogos Olímpicos de 1980

Os **Xogos Olímpicos de 1980** foron celebrados en Moscova (Unión Soviética) entre o 19 de xullo e o 3 de agosto. Inaugurounos o presidente Leonid Brezhnev e contaron coa participación de 5.179 atletas de 80 estados, o máis baixo comparecemento ós Xogos dende Melbourne 1956, debido ó maior boicot realizado na historia olímpica, cando a inxerencia da política no deporte chegou a seu punto máis alto e decisivo.

No comezo de 1980, como protesta contra a invasión soviética de Afganistán, o presidente norteamericano Jimmy Carter anunciou o boicot da súa nación ós Xogos Olímpicos de Moscova no ano seguinte, conclamando ós seus aliados polo mundo a daren o mesmo exemplo; 69 estados seguiron o camiño dos Estados Unidos, levando estes Xogos a un nivel de calidade máis baixo. Mesmo así, producíronse algunhas marcas e desempeños excepcionais e até atletas de países que apoiaron a acción americana acabaron participando individualmente baixo a bandeira olímpica.

Este comezo dos anos 80 representou o pior momento vivido polos Xogos Olímpicos e polo Comité Olímpico Internacional en toda a súa existencia, co, obviamente, xa agardado boicot pola URSS e os seus aliados ós Xogos seguintes nos Ánxeles, facendo que os seus dirixentes temesen pola extinción das Olimpíadas.

## Boicot 
miniatura|Mapa dos boicots olímpicos
Dada a invasión soviética de Afganistán, en 1979, os Estados Unidos de América decidiron boicotear os Xogos Olímpicos de 1980. O presidente americano Jimmy Carter deu un ultimato ós soviéticos, o 20 de febreiro de 1980, para a completa retirada das tropas militares de Afganistán. O boicot foi anunciado o 21 de marzo.

Jimmy Carter premeu a outros países para se adherir ó boicot, no que finalmente se adheriron 69 países, incluíndo Alemaña Occidental, o Canadá e o Xapón. Algúns países occidentais apoiárono, como Francia, Portugal e o Reino Unido, mais deixaron ós seus atletas decidir por eles mesmos se querían ir á Unión Soviética ou non. Porén, eses países mandaron unha delegación de atletas moito menor do que eles normalmente mandan ós Xogos Olímpicos. Por causa diso, Italia foi a principal representante da Europa Occidental nos Xogos de 1980. O boicot afectou severamente moitos eventos.

No total, 80 países competiron nos Xogos de 1980, o número mais baixo dende 1956. Dunha maneira ou outra, os xogos foron ben organizados, e máis marcas olímpicos foron quebradas nos Xogos de 1980 que nos Xogos de 1976, realizados en Montreal.

## Modalidades disputadas 
miniatura|200px|Estados participantes

## Cadro de medallas 
## Notas
103

## Acontecementos 
### Arte e cultura 
* Erguemento do templo de Baal en Palmira, no Oriente Próximo.

## Nacementos 
## Mortes 
* Sexto Xulio Frontino, autor romano de obras de tema militar e enxeñeril (n. ca. 41).

## Outros 
* Historia ano a ano
Alejandro Lerroux

**Alejandro Lerroux García**, nado en La Rambla (Córdoba) o 4 de marzo de 1864 e finado en Madrid o 25 de xuño de 1949), foi un político andaluz, que ocupou a presidencia do goberno de España durante un breve período da Segunda República.

## Traxectoria 
Lerroux García, fillo dun veterinario militar, comezou a carreira das armas, pero abandonouna enseguida. Licenciouse en Dereito, e desde a súa mocidade militou nos partidos republicanos, seguindo a Manuel Ruiz Zorrilla. Dedicouse ao xornalismo, desenvolvendo un estilo agresivo e populista; dirixiría varias publicacións, entre elas *El País*, *El Progreso*, *La Publicidad*, *El Intransigente* e *El Radical*. Varias veces detido e preso, impenitente duelista á usanza romántica, estableceuse en Barcelona, onde foi nomeado director do diario *La Publicidad*. Coas súas campañas, duramente anticlericais e populistas, gañouse ao ambiente obreiro, e chegou a ser chamado *o Emperador do Paralelo*, sector barcelonés de alegre vida nocturna. As campañas do seu xornal produciron disturbios de carácter antimilitarista e anticatalanista, contrarrestados por fortes reaccións doutros sectores opostos, ata que o aire barcelonés empezou a facérselle irrespirable.

Electo deputado por primeira vez en 1901 pola Unión Republicana, entre cuxos fundadores se contara, repetiu en 1903 e 1905, ata que o cofundador Nicolás Salmerón abandonase o partido para incorporarse á coalición Solidariedade Catalá en 1906; Lerroux decidiu entón separarse, descontento co crecente nacionalismo catalán, para o que formou en 1908 o Partido Republicano Radical.

A condena contra un dos seus artigos levouno por primeira vez ao exilio en 1907; volvería abandonar o país escapando das represalias gobernamentais trala Semana Tráxica de Barcelona en 1909. Ao seu regreso ingresou na Conjunción Republicano-Socialista, e recuperou en 1910 o seu escano de deputado; con todo, os escándalos de corrupción que se sucederon o afastaron do seu electorado barcelonés, e en 1914 a falta de apoio levouno a presentarse en Córdoba. Participou en política aínda durante a ditadura de Miguel Primo de Rivera, aínda cando a secesión dos Radical-Socialistas de Marcelino Domingo en 1929 debilitou o seu partido; formou parte do comité revolucionario que preparou o derrocamento de Afonso XIII, e participou na proclamación da Segunda República Española en 1931.

Apoiou as reformas do goberno de Manuel Azaña durante o seu primeiro bienio, e como ministro de Estado formou parte da coalición de esquerda que apoiou a este. Con todo, aproximouse ás posicións da dereita e en 1933 pactou cos conservadores que obtiveron o poder. Entre 1933 e 1935 ocupou tres veces a cabeza do goberno, ademais das carteiras de Estado (1935) e con carácter interino a de Guerra (1934) trala dimisión de Diego Hidalgo Durán. O seu definitivo derrube político viría dado pola súa implicación no escándalo do estraperlo, que motivou o seu afastamento da coalición gobernante. Non obtivo éxito nas eleccións de 1936, e exiliouse en Portugal ao comezo da guerra civil española. Regresou a España en 1947, téndose reconciliado cos líderes do alzamento militar do ano 1936.
104

## Acontecementos 
* Inicio da construción das Termas de Traxano.

## Nacementos 
## Mortes 
* Marco Valerio Marcial, poeta latino (n. 40).

## Outros 
* Historia ano a ano
O lapis do carpinteiro

***O lapis do carpinteiro*** é unha novela do escritor galego Manuel Rivas, publicada en 1998 en galego por Edicións Xerais.

## Sinopse 
No cárcere de Santiago de Compostela, en plena Guerra Civil, un pintor debuxa o Pórtico da Gloria cun lapis de carpinteiro, reflectindo os rostros e a desesperación dos seus compañeiros de presidio. O gardián Herbal, o seu futuro asasino, obsérvao todo. A partir desta escena, o *Lapis* de Manuel Rivas conta unha historia onde o amor entre o médico republicano Daniel da Barca e Marisa Mallo logra gañar á desesperación.

## Base histórica 
Parte do argumento esta baseado nas historias do debuxante Camilo Díaz Baliño e do médico Francisco Comesaña Rendo e a súa muller Ascensión Concheiro García.

## Adaptacións da novela 
miniatura|250px|O cárcere da Coruña, outro dos lugares onde se desenvolve a trama.
### Ao cine 
A película baseada no libro, dirixida por Antón Reixa e protagonizada por Tristán Ulloa, María Adánez e Luís Tosar foi estreada en 2003 e seleccionada para presentarse nos Premios Goya da Academia Española do Cine. A Película foi gañadora do Premio Mestre Mateo á mellor longametraxe, e algúns dos seus protagonistas como Luís Tosar e María Pujalte recibiron os Premios Mestre Mateo 2003 á mellor interpretación masculina e á mellor actriz secundaria.

### Ao teatro 
Tamén foi adaptada ao teatro polo grupo Sarabela que a estreou en Ourense no ano 2000, e que continuaron cunha exitosa xira por toda Galicia e fóra dela, superando os 25.000 espectadores, e pola que recibiron 8 Premios María Casares.

## Traducións 
*O lapis do carpinteiro* é a obra en galego máis traducida do país.

Ao castelán e ao neerlandés en 1998; ao alemán, francés, italiano e portugués en 2000; ao inglés, finlandés, árabe e turco en 2001; ao brasileiro, polaco e grego en 2002; ao catalán,  noruegués e inglés (para os Estados Unidos en 2003; ao ruso en 2004; ao hebreo en 2005, ao esloveno en 2006; ao búlgaro en 2009 e 2010; ao serbio e ao romanés en 2011; ao coreano en 2013; e ao húngaro en 2021.

## Galardóns e recoñecementos 
A obra foi premiada cos seguinte premios:
* Premio da Crítica Española 1998.
* Premio Arcebispo Xoán de San Clemente 1999.
* Premio da Asociación de Escritores en Lingua galega 1999.
* Premio literario 50 Aniversario da Sección belga de Amnistía Internacional 2001.

Segundo Edicións Xerais, con motivo da publicación neste ano dunha edición especial d' *O Lapis do carpinteiro (Edición XXV aniversario)* 

O DVD ten a opción de ver a película comentada por Antón Reixa e Manolo Rivas. Nunha das escenas, preto da Torre de Hércules, Manolo Rivas fai o papel dun preso que é fusilado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Manuel Rivas
* Sarabela Teatro
* O lapis do carpinteiro (montaxe teatral)

### Ligazóns externas 
* Cadernos de críticas da Editorial Xerais sobre O Lapis do Carpinteiro
* Documento sobre a montaxe de Sarabela Teatro do Lapis do Carpinteiro
105

## Acontecementos 
* O papa Alexandre I sucede ó papa Evaristo.
* Sedeción sucede a Plutarco como bispo de Bizancio.
* O emperador Traxano crea a *Legio II Traiana fortis* e a *Legio XXX Ulpia Victrix*.
* Cai Lun, eunuco da corte da dinastía Han na China, inventa o papel, segundo as crónicas históricas chinesas. Cai Lun dirixiu a mellora das técnicas de elaboración do material empregado para a escritura na corte chinesa. O novo material semellábase xa ó papel actual, e era moi diferente do *papiro*, antecedente exipcio elaborado con follas da planta do mesmo nome.

## Nacementos 
## Mortes 
* Plutarco, bispo de Bizancio.

## Outros 
* Historia ano a ano
Terapia de xogo

A **terapia de xogo** é unha terapia expresiva que usa o xogo para diagnosticar e tratar problemas psicolóxicos, especialmente usada nos nenos xa que para eles o xogo é unha forma de comunicación. O terapeuta observa como o suxeito xoga con xoguetes para determinar a causa dos seus trastornos emocionais, conflitos ou traumas. A orixe da terapia está na escola humanista, utilizado por Melanie Klein nos anos trinta e actualizado polo traballo de Carl Rogers e Virginia Axline.
Un paso adelante

***Un paso adelante*** (UPA) foi unha serie española emitida por Antena 3 entre 2002 e 2005.

## Argumento
*Un paso adelante* narra a historia dun grupo de mozos que comezan os seus estudos na Escola de Artes Escénicas de Carmen Arranz. A partir de aí, as historias céntranse nas relacións entre eles e os seus estudos, sen esquecer as tramas persoais e profesionais protagonizadas polos seus profesores.

## Actores
A serie foi canteira de actores e artistas. Cabe salientar a enorme popularidade acadada por Mónica Cruz (Silvia Jáuregui), irmá da actriz Penélope Cruz, e Miguel Ángel Muñoz (Roberto Arenales), que ademais tiveron un romance na vida real e ocuparon páxinas nas revistas do corazón.

Pablo Puyol (Pedro Salvador) e Beatriz Luengo (Lola Fernández) conseguiron comezar as súas carreiras musicais en solitario despois de formar parte xunto a Múñoz do grupo UPA Dance, que acadou un enorme éxito. Silvia Marty (Ingrid Múñoz) completa o elenco de actores xuvenil principal.

En canto ós profesores estaban interpretados por Lola Herrera (Carmen Arranz), Natalia Millán (Adela Ramos), Jaime Blanch (Gaspar), Beatriz Rico (Diana de Miguel), Alfonso Lara (Juan), Víctor Mosqueira (Cristóbal), Toni Acosta (JJ), Marta Ribera (Eva Ruiz) , Juan Echanove (Mariano), Esther Arroyo (Irene Miró), Fanny Gautier (Alicia Jáuregui), Fabián Mazzei (Horacio), Rocío Calvo (Claudia) e Satur Barrio (Cristina). A maioría deles non estiveron durante toda a serie, senón que algúns deixárona e outros incorporáronse máis tarde.

Dafne Fernández (Marta), Pedro Peña (Antonio), Chiqui Fernández (Puri), Raúl Peña (Jero), Arantxa Valdivia (Luisa), Mario Martín (Román), Alfonso Bassave (Josè), William Miller (Nacho), Erika Sanz (Erika), Patricia Arizmendi (Sonia), Elisabeth Jordán (Tania), Edu del Prado (Cesar), Junior Míguez (Junior), Ricardo Amador (Rafa), Asier Etxeandia (Beni) ou Yotuel Romero (Pavel) son outros actores que pasaron pola serie.

Ademais, a serie recibiu cameos coma os de Víctor Manuel, Pepón Nieto, Almudena Cid, Pilar Bardem, Amparo Soler Leal, Jorge Sanz, Rafael Amargo, Carlos Larrañaga ou os actores galegos José Ángel Egido e Sonia Castelo entre outros.

## Capítulos
*Un paso adelante* consta dun total de 84 capítulos emitidos en 6 tempadas desde o 8 de xaneiro de 2002 ata o 24 de abril de 2005.

## Música e coreografías
Estando a trama centrada nunha escola de artes escénicas, a música e o baile estiveron sempre moi presentes na serie, aparecendo normalmente máis dunha coreografía en cada episodio.

Da serie xurdiu o grupo UPA Dande, formado por Pablo Puyol, Beatriz Luengo e Miguel Ángel Múñoz. Sacaron un disco e fixeron unha xira de éxito, pero decidiron separarse, xa que Luengo e Puyol querían lanzar as súas carreiras en solitario.

O grupo continuou con Múñoz, Elisabeth Jordán (Ex participante de Popstars) e Edu del Prado, que non puideron revalidar o éxito acadado pola formación anterior.
Economía de Suíza

**Suíza** é unha próspera e estábel economía moderna de mercado cun PIB per cápita maior que o das grandes economías da Europa occidental. Nos últimos anos, os suízos teñen axustado grandemente as súas prácticas económicas coas da Unión Europea para aumentar a súa competitividade internacional. Aínda que o país non estea á procura de ser membro pleno da UE a curto prazo, Berna e Bruxelas asinaran acordos para unha maior liberalización comercial en 1999. Eles continúan a discutir outras áreas de cooperación. Mentres, a Suíza é membro da Asociación Europea de Libre Comercio.

O país segue sendo un porto seguro para investidores, por ter mantido un grao de sixilo bancario e por manter elevado o valor externo de longo prazo do franco. A taxa de crecemento do PIB caeu para o 0,8% en 2001, para 0,2% en 2002, e para -0,3% en 2003. En 2004 e 2005 subiu para 1,8%. Aínda así a súa taxa de desemprego é menos que metade da media da Unión Europea.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outras páxinas 
* Casa da Moeda de Suíza
Xosé Manuel Suárez Martínez

**Xosé Manuel Suárez Martínez**, nado en Cedeira en 1958, é un historiador galego.

## Traxectoria 
Funcionario do corpo de mestres (desde 1983), desempeñou varios destinos nas provincias da Coruña e Lugo. Licenciado en Xeografía e Historia (1992) obtivo o grao de Doutor nesa materia coa tese *Alzamiento y represión en la comarca de Ferrol. 1936-1939*, presentada na Facultade de Xeografía e Historia da UNED (Madrid, decembro de 2000).

Desde hai uns anos compaxina o seu traballo docente coa investigación da historia contemporánea de Galicia, especializándose no período da Segunda República Española e da guerra civil. Nos seus dous libros anteriores xa tratou os acontecementos desta etapa na bisbarra ferrolá.

## Obra
**O alzamento de 1936 no norte da Coruña*, Ediciós do Castro, 1993 (1ª ed.), 1995 (2ªed. ampliada).
**Guerra Civil e represión en Ferrol e Comarca*. Concello de Ferrol-Ed. Galaxia, 2002.
**Armas para a República*, Edicións Embora, 2006.

Ten participado con relatorios ou comunicacións nos Congresos: 
*II Congreso Internacional A Historia a Debate, Santiago de Compostela. 1999. 
*Congreso Internacional de Maia (Portugal) de História Regional e Local. 1999.
*Los campos de concentración y el mundo penitenciario en España durante la guerra civil y el franquismo, Museu d´Història de Catalunya, Barcelona. 2002.
*I Congreso da Memoria A represión franquista en Galicia. Narón, 2003.
*II Congreso da Memoria, A II República e a Guerra Civil en Galicia, Culleredo, 2005.
Xogos Olímpicos de 1984

Os **Xogos Olímpicos de 1984** foron realizados na cidade dos Ánxeles, EUA, entre o 28 de xullo e 12 de agosto de 1984, sen a participación dos países da Europa Oriental, liderados pola URSS, ademais de países comunistas como Cuba, Corea do Norte e Etiopía, en resposta ó boicot liderado polos norteamericanos ós Xogos de Moscova, realizados catro anos antes.

A pesar do boicot, que prexudicou o nivel técnico de varias modalidades dominadas polos europeos do leste e polos cubanos, Os Ánxeles –candidata única á realización destes Xogos, debido ó receo xeral provocado polos grandes prexuízos económicos sufridos por Montreal nos seus Xogos Olímpicos de 1976- recibiu a presenza dun número récord de atletas, 6.829 (1566 mulleres, outro récord) de 140 países e foi cuberto por máis de 9.000 xornalistas de todo mundo.

A rica e suntuosa cerimonia de apertura, oficialmente feita polo presidente Ronald Reagan, un nativo do estado de California, sede dos Xogos, ocorreu no mesmo estadio olímpico, o *Memorial Colyseum* completamente remodelado, onde foron realizados xa os Xogos Olímpicos de 1932 e contou coa emoción da entrada da chama olímpica cargada pola neta de Jesse Owens, o máis emblemático dos heroes olímpicos americanos e gran nome dos Xogos Olímpicos de 1936 de Berlín, alén da inesquecible participación do home-foguete, nunha demostración da tecnoloxía dos anfitrións.

Mais o feito máis importante destes Xogos foi o anuncio, feito polo Presidente do Comité Organizador *Peter Ueberroth* meses após o seu termo, de que deran un beneficio de 200 millóns de dólares, alén do lucro indirecto á propia cidade, o que significaba que os Xogos Olímpicos poderían ser economicamente viables, afastando a sombra dunha extinción provocada pola imposibilidade económica que vagaba sobre eles.
 
## Boicot 
miniatura|Mapa dos boicots olímpicos (en vermello e laranxa os destes Xogos).
Despois dos Xogos Olímpicos de 1980, que foran boicoteados polos Estados Unidos e varios países do bloque capitalista, foi a quenda da Unión Soviética, Cuba, Alemaña Oriental e demais países do Pano de Aceiro e do mundo comunista para boicotearen os Xogos dos Ánxeles. Os soviéticos alegaron falta de seguranza ós seus atletas, e anunciaron súa decisión de non competir nos Xogos o 8 de maio de 1984.

## Modalidades disputadas 
miniatura|Estados participantes

## Cadro de medallas 
## Notas