National Bureau of Economic Research

O **National Bureau of Economic Research** (**NBER**) é unha organización estadounidense privada de investigación sen ánimo de lucro «comprometida en realizar e difundir investigación económica imparcial entre os responsables de políticas públicas, profesionais do sector empresarial e a comunidade académica». O NBER é coñecido por propoñer as datas de inicio e fin das recesións nos Estados Unidos.

Moitos presidentes do Council of Economic Advisers foron anteriormente investigadores asociados do NBER, incluído o antigo presidente do NBER e profesor da Universidade de Harvard Martin Feldstein. O actual presidente e director executivo do NBER é James M. Poterba, do MIT.

## Historia 
### Fundación 
O NBER foi creado en 1920, tras os debates da Era Progresista sobre a distribución da renda. Fundado por Malcolm Rorty e Nachum Stone, o NBER tiña como obxectivo cubrir a falta de información sobre datos económicos. A investigación da organización está restrinxida a presentar datos e conclusións, sen facer recomendacións de política económica.

Como primeiro director de investigación, recrutouse ao profesor da Universidade Columbia Wesley Clair Mitchell, un destacado especialista en flutuacións económicas. Mitchell dirixiu o programa de investigación da organización durante 25 anos.

### Primeiros anos 
O NBER recibiu inicialmente apoio da Fundación Carnegie, da Fundación Laura Spelman Rockefeller e de varias empresas. O profesor da Universidade Columbia Wesley Clair Mitchell foi o primeiro director de investigación, cargo no que guiou o traballo da organización durante 25 anos. Os primeiros proxectos do NBER incluíron medir a porcentaxe da renda nacional que correspondía ao traballo e estudar o desemprego e as flutuacións dos ciclos económicos.

### Simon Kuznets 
En 1927, Mitchell incorporou a Simon Kuznets, quen máis tarde desempeñou un papel clave no desenvolvemento das contas nacionais dos Estados Unidos. O seu traballo sentou as bases para o premio Nobel que recibiría en 1971.

### Expansión despois da guerra 
Tras a Segunda Guerra Mundial, o NBER ampliou o seu ámbito de investigación. Arthur Burns sucedeu a Mitchell como director de investigación. Nas décadas de 1950 e 1960, destacaron os traballos de Milton Friedman e Anna Schwartz sobre o impacto da política monetaria nos ciclos económicos. Neste período tamén floreceu a investigación en economía laboral.

### Liderado presidencial 
Arthur Burns converteuse en presidente do NBER en 1956, e foi sucedido por John R. Meyer en 1967. Meyer introduciu varias iniciativas, incluíndo dúas revistas do NBER e a apertura de oficinas en varias cidades.

### Etapa de Martin Feldstein 
En 1977, Martin S. Feldstein pasou a ser presidente do NBER, transformando a organización. Ampliou a rede de afiliados universitarios, trasladou a sede a Cambridge, Massachusetts e creou a serie *NBER Working Paper*. Feldstein tamén estableceu programas de investigación centrados en áreas específicas e iniciou o *NBER Summer Institute*.

### Anos recentes 
James Poterba sucedeu a Feldstein en 2008, continuando coa expansión do NBER. O número de investigadores afiliados aumentou significativamente e introducíronse novos programas e grupos de traballo. Actualmente, o NBER distribúe máis de 1.200 novos estudos de investigación ao ano e organiza arredor de 125 reunións anuais sobre diversos temas económicos.

En setembro de 2010, tras unha chamada da súa *Business Cycle Dating Committee*, o NBER declarou que a Gran Recesión nos Estados Unidos rematara oficialmente en 2009, cunha duración de decembro de 2007 a xuño de 2009. A decisión xerou reaccións na prensa, que recolleu que a maioría dos estadounidenses non crían que a recesión rematara, principalmente porque seguían afrontando dificultades e o país mantiña unha elevada taxa de desemprego.

## Membros notables
### Gañadores do Premio Nobel de Economía 
* Daron Acemoglu, 2024
* Simon Johnson, 2024
* James A. Robinson, 2024
* Claudia Goldin, 2023
* Ben Bernanke, 2022
* Joshua Angrist, 2021
* David Card, 2021
* Guido Imbens, 2021
* Abhijit Banerjee, 2019
* Esther Duflo, 2019
* Michael Kremer, 2019
* William Nordhaus, 2018
* Paul Romer, 2018
* Richard Thaler, 2017
* Oliver Hart, 2016
* Bengt Holmström, 2016
* Angus Deaton, 2015
* Lars Peter Hansen, 2013
* Robert J. Shiller, 2013
* Alvin E. Roth, 2012
* Thomas J. Sargent, 2011
* Christopher A. Sims, 2011
* Peter Diamond, 2010
* Dale T. Mortensen, 2010
* Paul Krugman, 2008
* Finn E. Kydland, 2004
* Edward C. Prescott, 2004
* Robert F. Engle, 2003
* George Akerlof, 2001
* Joseph Stiglitz, 2001
* James Heckman, 2000
* Daniel McFadden, 2000
* Robert C. Merton, 1997
* Myron Scholes, 1997
* Robert Lucas Jr., 1995
* Robert Fogel, 1993
* Gary Becker, 1992
* George Stigler, 1982
* Theodore Schultz, 1979
* Milton Friedman, 1976
* Wassily Leontief, 1973
* Simon Kuznets, 1971

### Presidentes do Council of Economic Advisers (CEA)
* Cecilia Rouse, 2021–2023
* Alan Krueger, 2011–2013
* Austan Goolsbee, 2010–2011
* Christina Romer, 2009–2010
* Edward Lazear, 2006–2009
* Ben Bernanke, 2005–2006
* Harvey S. Rosen, 2005
* Greg Mankiw, 2003–2005
* Glenn Hubbard, 2001–2003
* Janet Yellen, 1997–1999
* Joseph Stiglitz, 1995–1997
* Michael Boskin, 1989–1993
* Martin Feldstein, 1982–1984
* Arthur F. Burns, 1953–1956

### Outros membros notables
* Alberto Alesina
* Susan Athey
* Robert Barro
* Olivier Blanchard
* John H. Cochrane
* Aaron Edlin
* John Lipsky
* Francis Longstaff
* Alan Marcus
* Richard N. Rosett
* Anna Schwartz
* Eduardo Schwartz
* Andrei Shleifer
* Richard Zeckhauser

## Impacto nas políticas 
Nun informe de 2010 da Universidade de Pensilvania, o NBER foi clasificado como o segundo centro de pensamento en política económica nacional máis influente, despois da Institución Brookings.

## Financiamento 
O NBER finánciase mediante subvencións de axencias gobernamentais, fundacións privadas, achegas corporativas e individuais, así como cos ingresos da carteira de investimentos da propia organización. Os principais doadores son os National Institutes of Health, a National Science Foundation, a Social Security Administration e a Alfred P. Sloan Foundation.

## Notas