Hime

miniatura|dereita|Órganos xenitais externos da muller cos labios menores separados para que se vexa a abertura vaxinal, onde está o hime.
miniatura|dereita|Debuxo moi esquemático da vulva cos labios separados para que se vexa o vestíbulo vaxinal. **H = hime**. V = Orificio vaxinal. C = Clítoris. U = Orificio da uretra. A = Ano. LM = Labios maiores. Lm = Labios menores. VV = Vestíbulo vaxinal.

O **hime** é un delgado pregamento cutáneo membranoso que se encontra no orificio vaxinal, rodeándoo e cubríndoo parcialmente. O hime xeralmente está perforado por diante da súa parte central, o que permite a saída dos fluídos menstruais, pero o tamaño e tipo de perforación é variable e hai casos en que está imperforado. O tamaño da abertura do hime aumenta coa idade. Xeralmente o orificio do hime estirado dálle a este unha forma semilunar. O hime é bastante elástico. Ás veces o hime pode ser moi fibroso, o que dificulta a penetración e causa dor nas relacións e pode requirir cirurxía.

## Rotura do hime 
O hime adoita romper durante a primeira relación sexual con penetración. Porén, aínda que é unha crenza tradicional, o estado do hime non serve para asegurar se unha muller é virxe ou non. Isto é así por varias razóns: hai mulleres que nacen sen hime (axenesia), o hime pode romper por facer certos exercicios físicos, ou por introducir na vaxina obxectos como tampóns, e ás veces é tan elástico e aberto que non rompe nunha penetración. Ademais, hai tipos de relacións sexuais que non implican a penetración vaxinal.

A rotura do hime pode producir un sangrado, pero o grao deste é moi variable. Ás veces só son unhas poucas pingas de sangue ou, en porcentaxes moi significativas dos casos, non sangra nada en absoluto,

## Etimoloxía 
A palabra hime procede do grego ὑμήν *hymén*, "membrana", a través do latín *hymen*. A raíz tamén aparece no nome do deus grego protector das vodas Hime ou Himeneo (en grego antigo Ὑμέναιος *Hyménaios*), nos insectos de ás membranosas himenópteros e probablemente na palabra himno (orixinalmente canto de vodas).

## Anomalías anatómicas 
miniatura|300px|Varios tipos de hime (as áreas escuras representan a abertura vaxinal).
Aínda que a maior parte dos himes teñen forma semilunar, poden ter unha gran variedade de formas e nalgúns casos a súa abertura é tan pequena ou mesmo inexistente, que pode orixinar diversos problemas. As anomalías que se observan no aparato reprodutor feminino poden orixinarse por axénese (non se forman partes) ou hipoplasia, defectos de canalización, fusións laterais e fallos de reabsorción, orixinando diversas complicacións.

Algúns tipos especiais de hime que se poden presentar son:
* Imperforado: a abertura himenal non existe, polo que o orificio vaxinal está totalmente tapado. Se persiste así na puberdade pode requirir cirurxía menor para así permitir que os fluídos menstruais poidan saír.
* Cribriforme, ou microperforado: aparentemente non hai abertura himenal, pero cun exame detallado, vese que ten varias pequenas perforacións.
* Septado: a abertura himenal ten unha ou varias bandas de tecido que se estenden a través do orificio vaxinal.

## Desenvolvemento 
O tracto xenital desenvólvese durante a embrioxénese, desde a terceira semana de xestación ao segundo trimestre, e o hime fórmase xunto coa vaxina.

Na sétima semana, fórmase o septo urorrectal e sepárase do recto a partir do seo uroxenital.

Na novena semana, os condutos de Müller móvense cara a atrás e chegan ao seo uroxenital, formando o canal uterovaxinal e insírense no seo uroxenital.

Na semana 12, fusiónanse os condutos de Müller e crean o canal uterovaxinal primitivo.

No quinto mes, a canalización vaxinal está completa e o hime fetal fórmase a partir da proliferación dos bulbos sinovaxinais (onde os condutos de Müller se unen ao seo uroxenital), e perfórase antes ou pouco despois do nacemento.

En neonatos, aínda baixo a influencia de hormonas recibidas da nai, o hime é groso, rosa pálido e redundante (é dicir, dóbrase sobre si mesmo e pode facer protrusión). Nos primeiros 2-4 anos de vida, a nena produce hormonas que continúan exercendo este efecto. A súa abertura himenal tende a ser anular (circular).

No momento en que unha rapaza chega á idade escolar, o hime faise delgado, suave, delicado, e case translúcido. É tamén moi sensible ao tacto.

Outro modo de aparentar virxindade relacionado co anterior é o chamado hime artificial. Consiste nunha pequena bolsa artificial translúcida que contén un líquido vermello composto de albumina natural inofensiva, que a muller coloca na vaxina 15 ou 20 minutos antes da relación sexual e simula a perda de sangue que se produce de forma natural (aínda que non sempre) durante a rotura do hime.

## En animais 
Como moitos mamíferos teñen un desenvolvemento do aparato reprodutor similar, moitas especies de mamíferos teñen hime, entre os cales están chimpancés, elefantes, manatís, baleas e cabalos, entre outros.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Hymen gallery — Ilustracións de tipos de hime.
* Tipos de hime 
* Magical Cups and Bloody Brides— O contexto histórico da virxindade.
* 20 Questions About Virginity—Entrevista con Hanne Blank, autora de *Virgin: The Untouched History*. Analiza a relación entre o hime e o concepto de virxindade.
* MedPix Teaching Case Radioloxía e ultrasóns.
* My Corona: The Anatomy Formerly Known as the Hymen & the Myths That Surround It  A "coroa vaxinal" é en realidade a estrutura anatómica antes chamada hime.