open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Esteban Navarro

**Esteban Navarro Soriano**, nado en Moratalla (Murcia) en 1965, é un escritor español de novela negra e novela policial. Considerado por Random House como un dos grandes nomes da novela negra española. Foi axente de  policía desde o ano 1994 até o 2018.

## Traxectoria 
Navarro impartiu clases de literatura na Escola Canaria de Creación Literaria desde o ano 2011 até o 2013. Fundou e organizou o Concurso literario policía e cultura (España). Colabora na organización do Festival Aragón Negro nas actividades convocadas na cidade de Huesca. Amazon recoñeceuno como un dos autores pioneiros do libro electrónico e considerado o creador do termo Xeración Kindle. En xaneiro do ano 2013, a súa novela *La noche de los peones*, quedou entre o seis finalistas elixidos que optaban ao Premio Nadal. Ese mesmo ano foi distinguido pola Xefatura Superior de Aragón por prestixiar o Corpo Nacional de Policía.

## Obra 
* *La casa de enfrente* (Ediciones B, 2011)
* *La noche de los peones* (Ediciones B, 2012)
* *Los crímenes del abecedario* (Ediciones B, 2013)
* *Los fresones rojos* (Ediciones B, 2013)
* *Diez días de julio* (Ediciones B, 2014)
* *La puerta vacía* (Ediciones B, 2015)
* *La gárgola de Otín* (Autoedición, 2015)
* *Los ojos del escritor* (Ediciones B, 2015)
* *El buen padre* (Ediciones B]], 2015)
* *El reactor de Bering* (Avant Editorial, 2016)
* *Ángeles de granito* (Autoedición, 2016)
* *La marca del pentágono* (Autoedición, 2017)
* *Una historia de policías* (Playa de Ákaba, 2017)
* *El club de la élite* (Menoscuarto, 2017)
* *Penumbra* (Autoedición, 2018)
* *El apagón* (Autoedición, 2018)
* *El cónsul infiltrado* (Doce Robles, 2019)
* *Medianoche* (Autoedición, 2023)
* *Montesblancos* (2024)

## Premios 
*II Certame de Narrativa Breve Jorge Maldonado
*I Certame de Novela A Balsa de Pedra de Saramago
*II Concurso de Relatos de Terror do Festival das Ánimas
*XIII Certame de Relato Curto de Miajadas
*XIII Premio Nacional de Relato Curto Calicanto
*VIII Premio de relato curto Cidade de Caspe 2013
*III Concurso literario policía e cultura de Huesca
*V Concurso de Relatos Curtos Cidade de Huesca.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blog oficial del escritor 
* Esteban Navarro, autor de Random House
* Esteban Navarro nos recomienda algunos libros Fonte: La horda del lector
O xardín

***O xardín*** (en ) é unha novela e obra de teatro de Marguerite Duras publicada o 6 de setembro de 1955 por Gallimard. Como obra de teatro, foi representada cunha versión acurtada o 17 de setembro de 1957 no Studio des Champs-Elysées, a cal foi representada en 1961 no Théâtre des Mathurins.

Foi traducido ó galego por Valentín Arias e foi publicado por Edicións Xerais no ano 1989, na colección *Grandes do noso tempo*.

## Notas
Marina Chiavegatto

**Marina Chiavegatto**, nada no Brasil, é unha xornalista e directora de cinema galego.

## Traxectoria 
Traballou como xornalista en varios medios de comunicación nacionais e internacionais, no audiovisual e na comunicación dixital.

## Obra 
### Codirección 
* *I ante aquel silencio mudo: Rosalía y Cantares Gallegos*, 2015.

### Dirección 
* *Tecido resistente*, 2018.

## Notas
Tympanuchus cupido

***Tympanuchus cupido*** é unha especie de ave da orde dos galiformes, familia dos fasiánidos e subfamilia dos tetraoninos, unha das tres que compoñen o xénero *Tympanuchus*.

Endémica dos Estados Unidos, en tempos foi unha vez abundante, pero hoxe en día volveuse extremadamente rara ou extinta na maior parte da súa área de distribución orixinaria debido á perda do seu hábitat.

## Taxonomía 
### Descrición 
A especie foi descrita en 1758 por Linneo, na 10ª edición do seu *Systema Naturae*, na súa páxina 160, baixo o nome de *Tetrao cupido*.

### Sinónimo 
* *Tetrao cupido* Linnaeus, 1758.

* *Tympanuchus cupido attwateri* Bendire, 1893
* *Tympanuchus cupido cupido* (Linnaeus, 1758)
* *Tympanuchus cupido pinnatus* (Brewster, 1885)

## Distribución e hábitat 
A súa área de distribución encóntrase principalmente nas praderías do Medio Oeste dos Estados Unidos. A distribución desta especie reduciuse enormemente desde a colonización do territorio norteamericano, principalmente debido á conversión do seu hábitat en terras agrícolas.

Os machos permanecen nos seus lugares de cortexo en inverno, e as femias migran cara ao sur.

Hoxe en día sobrevive só nos estados de Nebraska, Oklahoma e Dakota do Sur. Unha poboación moi pequena ocupa o sueste de Texas, pero a supervivencia desta poboación non está asegurada.

## Costumes 
Un dos aspectos máis famosos dos costumes destas aves é o ritual de apareamento de tipo lek,  agrupación de macho adultos que se xuntan para faceren exibicións competitivas con vistas a convenceren ás femias visitantes que están á procura de posíbeis compañeiros para a copulación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* del Hoyo, J.; Collar, N. J.; Christie, D. A.; Elliott, A. & Fishpool, L. D. C. (2014): *HBW and BirdLife International Illustrated Checklist of the Birds of the World. Volume 1: Non-passerines*. Barcelona: Lynx Edicions / Cambridge, UK: BirdLife International. ISBN 978-84-9655-394-1.
* Robb, L. A. & Schroeder, M. A. (2005): "Greater Prairie-chicken *Tympanuchus cupido*: A Technical Conservation Assessmen". USDA  Forest  Service,  Rocky  Mountain  Region.

### Outros artigos 
* Fasiánidos
* Tetraoninos
* *Tympanuchus*

### Ligazóns externas 
* *Tympanuchus cupido* na ADW.
* *Tympanuchus cupido* na EOL.
Ao voso gusto

***Ao voso gusto*** (en ) é unha obra de comedia pastoral de William Shakespeare que foi escrita en 1599 e foi publicada por vez primeira por First Folio en 1623. A primeira representación da obra é incerta, mais suxeriuse como a máis posible a realizada en Wilton House en 1603.

*Ao voso gusto* conta a historia da heroina Rosalinda e a súa fuxida no xuízo do seu tío, acompañada pola súa curmá Celia, para atopar seguridade e o amor no bosque de Arden. No bosque, atópanse con gran variedade de personaxes, destacando o melancólico viaxeiro Jaques, quen sabe moitos dos famosos discursos de Shakespeare (como "All the world's a stage", "too much of a good thing" e "A fool! A fool! I met a fool in the forest"). Jaques achega un marcado contraste respecto dos outros personaxes da obra, sempre observando e sorteando as dificultades da vida no país.

Historicamente, a resposta da crítica foi variada, considerando a obra algúns críticos como un traballo de gran mérito aínda que de menos calidade que outros traballos de Shakespeare. A obra segue sendo unha das favoritas entre o público e foi adaptada para a radio, o cinema e o teatro musical. A peza é considerada a favorita de famosos actores e actrices anglosaxóns de teatro de cinema, como Vanessa Redgrave, Juliet Stevenson, Maggie Smith, Rebecca Hall, Helen Mirren e Patti LuPone no papel de Rosalinda e Alan Rickman, Stephen Spinella, Kevin Kline, Stephen Dillane e Ellen Burstyn no papel de Jaques.

Foi traducido ó galego por Miguel Pérez Romero e foi publicado por Edicións Laiovento no ano 2019.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* MaximumEdge.com – scene-indexed, searchable version of the play 
* Lesson plans for *As You Like It*  at Web English Teacher
O rei Lear

***O rei Lear*** (en ) é unha obra escrita por William Shakespeare. Amosa o gradual descenso á tolemia da personaxe do título, despois de que decidise dividir o seu reino entre as súas fillas e os seus esposos, o cal supón tráxicas consecuencias para todos. Derivada da lenda de Leir da Bretaña, un rei celta mitolóxico da Bretaña prerromana, a obra foi amplamente adaptada ó teatro e ó cinema.

Foi traducido ó galego por Cándido Pazó González e Eduardo Alonso en 1998 baixo o título *Rei Lear*, sendo publicado por Edicións Xerais. No 2003, foi traducido por Miguel Pérez Romero co título *O rei Lear* e foi publicado pola Editorial Galaxia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
**King Lear* en Project Gutenberg 
* "Modern Translation of *King Lear*" - Modern version of the play 
**King Lear* – Searchable, online version of the text
Nuria Varela

Nuria Varela pode referirse a:
*Nuria Varela, xornalista e escritoria asturiana.
*Nuria Varela, empresaria galega.
O mercador de Venecia

***O mercador de Venecia*** (en ) é unha obra de teatro do século XVI escrita por William Shakespeare. Conta a historia dun mercador veneciano (Antonio) que debe incumprir un préstamo concedido polo xudeu Shylock. Pénsase que puido ser escrito entre 1596 e 1599. Malia que inicialmente foi clasificada como unha comedia no First Folio e comparte certos trazos coas outras comedias románticas de Shakespeare, a obra é lembrada polas súas escenas dramáticas, e é recoñecida por Shylock e o seu famoso discurso "Hath not a Jew eyes?" sobre a humanidade. Tamén salienta o discurso de Portia sobre "the quality of mercy". O crítico Harold Bloom considerou a obra unha das grandes comedias de Shakespeare.

Foi traducida ó galego por Miguel Pérez Romero e foi publicada pola Consellería da Presidencia e Administración Pública no ano 1989. En 2024, Edicións Laiovento publicou unha versión revisada do mesmo autor.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Abend-David, Dror, *"Scorned My Nation": A Comparison of Translations of The Merchant of Venice into German, Hebrew, and Yiddish*, Nova York: Peter-Lang, 2003. .
*Adler, Jacob, *A Life on the Stage: A Memoir*, traducido e con comentarios de Lulla Rosenfeld, Nova York: Knopf, 1999. .
*
*Caldecott, Henry Stratford: *Our English Homer; or, the Bacon-Shakespeare Controversy* (*Johannesburg Times*, 1895).
*
*Gross, John, *Shylock: A Legend and Its Legacy*, US: Touchstone, 2001. ; .
*
*Smith, Rob: *Cambridge Student Guide to The Merchant of Venice*. .
*Yaffe, Martin D.: *Shylock and the Jewish Question*.
### Outros artigos 
* Clásicos en Galego
Aloïss Heiss

**Aloïss Mathieu Heiss**, nado en París o 8 de xaneiro de 1820 e finado en Aulnay, no departamento de Sena-San Denis o 20 de maio de 1893, foi un numismático francés especializado nas moedas do Renacemento e na moeda antiga e medieval de España.

Heiss é o autor de tres obras fundamentais para o estudo da numismática antiga e medieval española: a primeira delas é *Descripción general de las monedas hispano-cristianas desde la invasión de los Arabes*, publicada en castelán en Madrid en tres volumes entre 1865 e 1869 e que mereceu o recoñecemento do Instituto de Francia en 1867; a segunda, publicada en París en 1870, leva por título ''Description générale des monnaies antiques de l'Espagne*; e a terceira é *Description générale des monnaies des rois wisigoths d'Espagne*, publicada tamén en París en 1872. Outra das súas obras de referencia, sobre a medallística renacentista, é *Les Medailleurs de la Renaissance*, publicada en París en nove volumes entre 1881 e 1892.

Heiss era membro da Sociedade Francesa de Numismática e Arqueoloxía, da que foi secretario xeral e vicepresidente (elixido en xaneiro de 1870), e tamén da Sociedade da Historia de París e da Illa de Francia, desde 1874 ata a súa morte, ademais de membro estranxeiro da Real Academia da Historia, de Madrid.

## Publicacións 
Estas son as obras numismáticas de Aloïs Heiss.

* (1865-1869): *Descripción general de las monedas hispano-cristianas desde la invasión de los Árabes.* R. N. Milagro. Madrid. Volume I (1865); volume II (1867); volume III (1869).
* (1867): *Une monnaie inédite de Montpellier''. Société française de numismatique et d'archéologie. París.
* (1870): ''Description générale des monnaies antiques de l'Espagne*. Imprimerie nationale. París.
* (1872): *Description générale des monnaies des rois wisigoths d'Espagne*. Imprimerie nationale. París.
* (1879): *Notice sur une médaille inédite de François Laurana représentant Jeanne de Laval, seconde femme de René d'Anjou, roi de Sicile*. Société, bibliothèque et cercle de numismatique. París.
* (1881-1892): *Les Médailleurs de la Renaissance.* J. Rothschild. París. Nove volumes.
* (1884): *Médailles de personnages français exécutées à Lyon en 1494 par Niccolò Spinelli de Florence*. Protat. Mâcon.
* (1888): *Plat celtibérien en terre cuite découvert à Ségovie*. A. Lévy. París.
* (1890): *Note sur l'authenticité des portraits de Gonzalve de Cordoue et sur la date encore discutée de sa naissance.* C. Rollin et Feu-ardent. París
* (1891): *À propos des médailles et des portraits de Don Carlos, fils de Philippe II, roi d'Espagne*. Société française de numismatique. París.
* (1892): *Étude sur la démence de la reine Jeanne de Castille et sur la mort de son mari Philippe le Beau, accompagnée de notes numismatiques et iconographiques.'' Société française de numismatique. París.

## Notas
A tempestade

***A tempestade*** (en ) é unha obra de teatro de William Shakespeare, probablemente escrita arredor dos anos 1610 ou 1611, e crese que foi unha das últimas obras que Shakespeare escribiu só.

## Trama
Logo da primeira escena, que ten lugar nun barco no medio do mar durante unha tempestade, o resto da historia está ambientada nunha illa remota, onde o bruxo Prospero, unha personaxe complexa e contraditoria, vive coa súa filla Miranda, e os seus dous servos: Caliban, unha figura salvaxe e monstruosa, e Ariel, un espírito. A obra contén música e cancións que evocan o espírito de encantamento da illa. Explora temas como a maxia,a traizón, a vinganza e a familia. No acto catro, unha voda enmascarada serve para facer unha obra dentro da obra, e contribúe no espectáculo, na alegoría e nunha linguaxe elevada.

Malia que *A tempestade* é clasificada en First Folio como a primeira das comedias de Shakespeare, contén á vez temas tráxicos e cómicos, e a crítica moderna creou unha categoría de romance para esta e outras das últimas obras de Shakespeare. *A tempestade* foi suxeito de diversas interpretacións, entre as cales están os que a consideran unha fábula da arte e da creación, con Prospero representando a Shakespeare, e a renuncia de Prospero á maxia como a despedida de Shakespeare dos escenarios. Tamén hai quen interpreta que é unha alegoría do colonizador europeo na conquista de terras estranxeiras.

## Edicións
En 2003 Editorial Galaxia publicou a tradución ó galego de Miguel Pérez Romero.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
Joroinen

**Joroinen** (en sueco *Jorois*) é un municipio de Finlandia situado na rexión de Savonia do Sur. En 2018 a súa poboación era de 4&nbsp;820&nbsp;habitantes. A superficie do termo municipal é de 711,76&nbsp;km2, dos cales 136,64&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha densidade de poboación de 8,38&nbsp;hab./km².

Heinävesi limita cos municipios de Juva, Pieksämäki, Rantasalmi, Leppävirta e Varkaus, estes dous últimos pertencentes á rexión veciña de Savonia do Norte.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Joroinen
Medida por medida

***Medida por medida*** (en ) é unha obra de teatro de William Shakespeare, que se cre foi escrita en 1603 ou 1604. Orixinalmente publicada en *First Folio* de 1623, onde foi clasificada como unha comedia, a primeira representación da obra produciuse en 1604. Os principais temas da obra son a xustiza, a "mortalidad e a misericordia en Viena", e a dicotomía entre a corrupción e a pureza: "algúns álzanse polo pecado, e outros caen pola virtude". A misericordia e a virtude prevalecen, xa que a obra non remata traxicamente, coa compaixón e o perdón exercidos no remate da produción. Aínda que a obra se centra na xustiza en termos xerais, a escena final ilustra o que Shakespeare esperaba da xustiza moral respecto dunha xustiza civil estrita: algúns dos personaxes reciben comprensión e clemencia no canto dun castigo severo ó que, segundo a lei, poderían ter sido sentenciados. *Medida por medida* é chamada unha das "obras de problemas" de Shakespeare. Comtinúa a ser clasificada como unha comedia, aínda que unha escura, xa que o seu ton pode desafiar estas expectativas.

Foi traducido ó galego por Miguel Pérez Romero e foi publicado por Edicións Laiovento no ano 2019.

## Notas
Noite de reis

***Noite de reis*** (en  ou *What You Will*) é unha obra de comedia de William Shakespeare, que puido ser escrita arredor dos anos 1601 1602 como un entretemento para a tempada de Nadal. A obra céntrase nos xemelgos Viola e Sebastian, que son separados por mor dun naufraxio. Viola (que se disfraza de Cesario) namórase do duque Orsino, que á súa vez está namorado da Condesa Olivia. Despois de coñecer a Viola, a condesa Olivia namórase dela ó pensar que é un home.

A obra conta con interludios musicais que foron creados para a ocasión, con elementos da trama extraídos da historia curta "Of Apollonius and Silla" de Barnabe Rich, baseada na historia de Matteo Bandello. A primeira representación rexistrada foi a do 2 de febreiro de 1602, no día da Candeloria, o remate formal do ano segundo o calendario cristián. A obra non foi publicada até a súa inclusión en First Folio en 1623.

Foi traducido ó galego por Miguel Pérez Romero e foi publicado por Editorial Galaxia no ano 2003.

## Notas
Retrato do artista como cadelo

***Retrato do artista como cadelo*** (en ) é unha colección de historias de prosa curta escritas polo poeta galés Dylan Thomas, publicada por Dent o 4 de abril de 1940. A primeira versión en formato de tapas brandas apareceu en 1948, sendo publicada por British Publishers Guild.

Foi traducido ó galego por Manuel Anxo Laxe Freire e foi publicado por Edicións Xerais no ano 1992, na colección *Grandes do noso tempo*.

## Notas
Pobo waimiri-atroari

Os **uaimiri-atroari** ou **waimiri-atroari** son un pobo indíxena que habita no sueste do estado brasileiro de Roraima e no nordeste do Amazonas, especificamente no Territorio Indíxena Waimiri Atroari. Eles chámanse a si mesmos **kinja**.

## Lingua 
A súa lingua, o waimiri-atroari, pertence á familia lingüística caribe. Eles chámana *Iara kinja*, "a lingua da xente". O portugués é empregado pouco, só para as relacións interétnicas (só o 20% da poboación fala portugués).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* waimiriatroari.org
Lingua waimiri-atroari

O **waimiri-atroari** é a lingua falada polo pobo waimiri-atroari, un pobo indíxena do Brasil. O pobo chámase a si mesmo *kinja* e chaman á súa lingua "kinja iara" (que quere dicir “lingua da xente”). A lingua recibe moitos outros nomes, como atroahy, atroahí, atroarí, atroaí, atrowari, atruahi, atruahí, ki'nya, krishaná, waimirí, waimirí-atroarí ou yawaperí. A lingua ten unha alta taxa de transmisión, xa que é falada por tódolos membros da comunidade e tamén é empregada na escrita e na lectura.

## Notas
Samuel Umtiti

**Samuel Yves Umtiti**, nado o 14 de novembro de 1993 en Yaoundé, é un futbolista francés. Xoga de defensa para o FC Barcelona da Liga Santander. Ademais, é internacional coa selección francesa.

## Traxectoria 
Umtiti chegou ás categorías inferiores do Olympique Lyonnais con nove anos. Debutou profesionalmente co primeiro equipo o 8 de xaneiro de 2012, na vitoria do Lyon por 3-1 contra o Lyon-Duchère na Copa de Francia.

O 30 de xuño de 2016, Umtiti fichou polo FC Barcelona a cambio de 25 millóns de euros.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil na Federación Francesa  
* Perfil en BDFutbol.com
Arcanxo Uriel

**Uriel** (; ; ; «Deus é a miña luz» ou «lume de Deus»), é, nas tradicións xudía e cristiá, un arcanxo que serve como mensaxeiro de Deus. Aparece nas mencións no libro *Zohar*, *2 Esdras*, *Libro de Enoc* e outra literatura esotérica.

## No cristianismo 
A Igrexa católica só recoñece a tres arcanxos mencionados na Biblia: Miguel, Gabriel e Rafael. Pero, segundo algunhas tradicións xudías e cristiás, hai catro ou sete arcanxos, Uriel é xeralmente o cuarto. É venerado como un santo arcanxo na Comuñón anglicana, Igrexas católicas orientais, Igrexa ortodoxa, Igrexa ortodoxa copta, Igrexa etíope tewahedo, Igrexa eritrea tewahedo e no Cristianismo esotérico.

## Galería 

Ficheiro:Archangel Uriel, St James' Church, Grimsby.jpg|Vidreira na igrexa , Grimsby
Ficheiro:Archangel Uriel, Holy Trinity Church, Kingston upon Hull.jpg|Vidreira na igrexa , Hull
Ficheiro:Saint Uriel, St Michael & All Angels, Howick.jpg|«San Uriel, intérprete de profecías», , Howick, Northumberland
Ficheiro:Image of Uriel the Archangel, Cairo.jpg|Fresco na Igrexa ortodoxa copta de Santa Virxe María, O Cairo
Ficheiro:Leonardo da Vinci - Virgin of the Rocks (detail) - WGA12696.jpg|Uriel con Neno Xesús, detalle da pintura *A Virxe das rochas* de Leonardo da Vinci
Ficheiro:LOC Painting 07.jpg|Pintura de Henry Oliver Walker, Biblioteca do Congreso dos Estados Unidos de América
Ficheiro:Vitral de la Catedral de Puebla.JPG|Vidreira na Catedral de Puebla, México
Ficheiro:Monumento a la familia Stirling - Argois.JPG|Estatua no antigo cemiterio de Paysandú

## Notas 
## Véxase tamén
Tympanuchus pallidicinctus

***Tympanuchus pallidicinctus*** é unha especie de ave da orde dos galiformes, familia dos fasiánidos e subfamilia dos tetraoninos, unha das tres que compoñen o xénero *Tympanuchus*.

Endémica dos Estados Unidos, como a súa estreitamente relaciona especie, de maior tamaño, *Tympanuchus cupido*, en tempos foi unha vez abundante, pero hoxe en día volveuse extremadamente rara ou extinta na maior parte da súa área de distribución orixinaria debido á perda do seu hábitat.

## Taxonomía 
### Descrición 
A especie foi descrita en 1973 polo naturalista e ornitólogo estadounidense Robert Ridgway.
   
### Etimoloxía 
Para a do xénero, véxase *Tympanuchus*.

O epíteto específico, *pallidicinctus*, está formado polos elementos do latín científico *pallidi-* e 
*-cinctus*. O primeiro é a raíz do xenitivo do adxectivo latino *pallidus, -a, -um*, 'palido', e o segundo o nominativo singular do substantivo *cinctus, -us*, 'cinto'. Literalmente, 'o de cinto pálido'.

### Sinónimo 
* *Tympanuchus cupido pallidicinctus*.

### Subespecies 
Non se recoñecen subespecies. Hoxe é máis común en zonas con vexetación de gramíneas ananas e arbustos así mesmo ananos, ás veces intercalada con pastos curtos.

Ao redor da metade da súa poboación actual vive no oeste de Kansas, coa outra metade nas dunas e praderías do oeste de Oklahoma, o norte de Texas, o leste de Novo México e o sueste de Colorado.

## Status 
A Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais cualifica o status desta especie como *VU* (vulnerábel) debido a que á súa área de distribución é restrinxida e desigual, e á vulnerabilidade da destrución do seu hábitat.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* del Hoyo, J.; Collar, N. J.; Christie, D. A.; Elliott, A. & Fishpool, L. D. C. (2014): *HBW and BirdLife International Illustrated Checklist of the Birds of the World. Volume 1: Non-passerines*. Barcelona: Lynx Edicions / Cambridge, UK: BirdLife International. ISBN 978-84-9655-394-1.
* North American Grouse Partnership (2015): Lesser Prairie-Chicken Conservation Assessment. Program Review and Recommendations for Improved Success.

### Outros artigos 
* Fasiánidos
* Tetraoninos
* *Tympanuchus*

### Ligazóns externas 
* *Tympanuchus pallidicinctus* na ADW. Con abundante información.
* *Tympanuchus pallidicinctus* na EOL.
Dirty John (serie de televisión)

***Dirty John*** é unha serie de televisión estadounidense baseado no podcast homónimo de Christopher Goffard. Estreouse o 25 de novembro de 2018 a través da canle Bravo nos Estados Unidos, e a través de Netflix internacionalmente o 14 de febreiro de 2019. A serie foi creada por Alexandra Cunningham, quen tamén foi a produtora executiva xunto con Richard Suckle, Charles Roven, Mark Herzog, Christopher G. Cowen e Chris Argentieri.

## Personaxes 
### Principais 
* Connie Britton como Debra Newell
* Eric Bana como John Meehan
* Juno Temple como Veronica Newell
* Julia Garner como Terra Newell

### Recorrentes 
* Jean Smart como Arlane Hart
* Keiko Agena como Nancy
* Jake Abel como Trey
* Kevin Zegers como Toby Sellers
* Jeff Perry como Michael O'Neil
* Julie Dretzin
* Vanessa Martínez como Celia
* Judy Reyes como Verga
* Joe Tippett como Bobby
* Sprague Grayden como Tonia
* Lindsey Kraft como Ruth
* John Getz
* Joelle Carter como Denise Meehan-Shepard

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Yu-Gi-Oh!

é un manga xaponés escrito e ilustrado por Kazuki Takahashi. Foi publicado pola revista *Weekly Shōnen Jump* de Shueisha entre o 30 de setembro de 1996 e o 8 de marzo de 2004. Conta a historia dun rapaz chamado Yugi Mutou, quen resolve o antigo Millennium Puzzle. Yugi esperta un alter-ego no seu corpo que lle axuda a resolver conflitos nos duelos de cartas.

Producíronse dúas adaptacións de anime; unha realizada por Toei Animation, que se estreou dende o 4 de abril de 1998 até o 10 de outubro de 1998, e outra producida por NAS e animada por Studio Gallop título *Yu-Gi-Oh! Duel Monsters*, que se estreou entre abril de 2000 e setembro de 2004. A serie manga ampliouse en numerosos manga spin-off e serie de anime, un xogo de cartas e varios videoxogos. A maioría das recreacións da franquía implican un xogo de intercambio e duelo de cartas coñecido como *Duel Monsters*, onde cada xogador emprega as súas cartas para loitar en batallas de "monstros" de fantasía. Isto é a base do xogo real *Yu-Gi-Oh! Trading Card Game*. No ano 2018, *Yu-Gi-Oh* era unha das franquías de maior recadación de tódolos tempos.

## Notas
Vratsa

**Vratsa** (en ) é unha cidade situada no noroeste de Bulgaria, nunha zona de outeiros nos montes Balcáns. É a capital administrativa da provincia de Vratsa.

A cidade de Vratsa é un centro de comercio e artesanía e un nó ferroviario. Nela estabeleceuse a industria téxtil, metalúrxica, química e cerámica. Durante o dominio otomán (séculos XV ó XIX) foi un centro administrativo e unha gornición. A área municipal está habitada por un total de 80.040 persoas, segundo o censo de 2004.

## Xeografía 
É unha das cidades máis "pintorescas" do país. Atópase nos outeiros situados ós pés de "Vrachanski Balkan" (montañas Vratsa), co río Leva cruzando a cidade. Vratsa atópase a aproximadamente 116 km da capital búlgara, Sofía.

A área rural do concello ofrece diversos atractivos, que lle outorga o encanto da zona oriental do noroeste búlgaro. Nos terreos de bosques do estado de Vratsa, localízanse numerosos parques naturais protexidos, así como monumentos históricos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Cova Devetashka

miniatura|250px|Cova Devetashka.

A **cova Devetàshka** (en ) é unha gran cova cárstica a uns 7&nbsp;km ó leste de Letnitsa e a 15&nbsp;km ó nordeste de Lovech, preto da vila de Devetaki, na beira leste do río Osam, en Bulgaria. O sitio foi ocupado de xeito continuo por paleohumanos durante milleiros de anos, serviu como refuxio para varias especies de animais e no presente é o fogar de 30&nbsp;000 morcegos.

## Fauna 
miniatura|240px|Vista cara á entrada da cova.
Ademais de importantes descubrimentos arqueolóxicos, a cova Devetashka é o hábitat dunha ampla faunal local. Durante a estación de cría das especies mamíferas, entre comezos de xuño e finais de xullo, a cova está completamente pechada ós visitantes. Na cova habitan doce especies protexidas de anfibios e réptiles, incluíndo o *Zamenis longissimus*, o *Triturus cristatus*, a ra de Santo Antón (*Hyla arborea*), a tartaruga mediterránea (*Testudo hermanni*), oitenta e dúas especies de paxaros, trece das cales están incluídas na Lista Vermella da IUCN. Trinta e catro especies de mamíferos, catro delas na Lista Vermella e quince especies de morcegos poden ser vistos na cova.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Cova Devetashka
Libraría Andel

**Andel** foi unha libraría da cidade de Vigo, aberta en decembro de 1999 e que anunciou o seu peche o 21 de febreiro do ano 2019. Estivo considerada emblemática da cultura galega.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*Páxina web de Andel
Fervenzas de Krushuna

As **fervenzas de Krushuna** (en ) son unha serie de fervenzas no norte de Bulgaria, preto da aldea de Krushuna, no concello de Letnitsa, a 34&nbsp;km da cidade de Lovech. Son famosas pola súa paisaxe pintoresca e están formadas por moitos travertinos.

É un espazo turístico cun camiño que leva á cova onde nace o río. Existen outras dúas fervenzas máis cativas na área, unha delas chamadas Malkata Maara. Algunhas outras covas atópanse nas zonas dos arredores - Urushka Maara, Gornik, cova de Devetashka.

Os resto do mosteiro de Hesychast, do século XIII-XIV, que se atopan na área, pertence á época do Segundo Imperio Búlgaro.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Krushuna waterfalls 003.jpg
Ficheiro:Krushuna waterfalls 013.jpg
Ficheiro:Krushuna waterfalls 017.jpg
Ficheiro:Krushuna waterfalls 036.jpg
Ficheiro:Krushuna waterfalls 044.jpg
Ficheiro:Krushuna watterfall E1.jpg
Ficheiro:Krushuna waterfalls 051.jpg
Ficheiro:Krushuna waterfalls 054.jpg
Ficheiro:Krushuna waterfalls 059.jpg
Ficheiro:Krushuna waterfalls 060.jpg
Ficheiro:Krushuna waterfalls 061.jpg
Ficheiro:Krushuna waterfalls 081.jpg
Ficheiro:Krushuna waterfalls 094.jpg

## Notas
Raysko Praskalo

miniatura|250px|Fervenza de Raysko Praskalo.

**Raysko Praskalo** (en ) é unha fervenza de 124,5 m de altura, sendo a máis alta de Bulgaria e da península dos Balcáns. Atópase baixo o pico Botev (2&nbsp;376 m) na sección central da cordilleira dos Balcáns, e forma parte da reserva Dzhendema do Parque Nacional dos Balcáns Centrais. A vila máis achegada é Kalofer, a 11 quilómetros cara ó sur.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Heaven spray snow (Raysko Praskalo).jpg|Raysko Praskalo
Ficheiro:Staraplanina-krassiu.jpg|Área de Raysko Praskalo
Ficheiro:Heaven spray winter (Raysko Praskalo).jpg|Raysko Praskalo durante o inverno

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Dream Wife (grupo musical)

**Dream Wife** é unha banda baseada en Londres cun son que mestura punk rock, pop e indie rock. O grupo está composto por Rakel Mjöll (voz principal), Alice Go (guitarra e voces) e Bella Podpadec (baixo e voces).

En 2018 a banda foi incluída na lista da revista *Rolling Stone* das "13 mellores cousas que vimos" nese ano no festival Lollapalooza. Kev Geoghegan e Paul Glynn de BBC Music dixeron que Dream Wife "era unha banda asombrosa e unha das novas bandas máis comentadas de a 2018". Joe Lynch de Billboard escribiu "Dream Wife é indiscutibelmente unha das bandas de rock en vivo máis emocionantes que xurdiron nos últimos anos". Tivo formación en jazz e ópera na súa adolescencia en Reiquiavik. A baixista Bella Podpadec, criada en Somerset, coñeceu á guitarrista Alice Go na Mid-Somerset Battle of the Bands. As tres mulleres asistiron á Universidade de Brighton e no ano 2014 formaron a banda como un proxecto da escola de arte. A película foi rodada como un mockumentary inspirado por *This Is Spinal Tap*.

A banda colleu o seu nome da comedia romántica de 1953 *Dream Wife*, protagonizada por Cary Grant e Deborah Kerr. Os membros da banda citaron como infliencias a artistas como Be Your Own Pet, Sleigh Bells, Le Tigre, Debbie Harry, Grimes, David Bowie e Madonna. Ese mesmo ano xiraron polo Canadá e tamén tocaron en festivais como o Iceland Airwaves en Reiquiavik e o South by Southwest en Austin, Texas.

A banda continuou o lanzamento do seu disco cunha extensa xira por Europa e Norteamérica, abrindo para The Vaccines e Sunflower Bean nalgúns dos seus concertos nos Estados Unidos e o Canadá, para The Kills noutras datas nos Estados Unidos e para Garbage no Reino Unido, Alemaña e Francia.

Orixinalmente a banda saía de xira cunha caixa de ritmos, pero agora está acompañada polo batería Alex Paveley.

En 2020 a banda lanzou o seu segundo álbum de estudio, *So When You Gonna...*, con críticas xeralmente positivas. O son do disco comparouse co de varias bandas lideradas por mulleres, como Yeah Yeah Yeahs. 

O 9 de xuño de 2023 Dream Wife publicou o seu terceiro álbum de estudio, *Social Lubrication*.

## Discografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Río Minho

O **Minho** é o río de maior lonxitude de Xamaica con 92,8 quilómetros de percorrido.

Elévase preto do centro xeográfico da illa, flúe xeralmente cara ao sur-suroeste e alcanza o mar Caribe en Carlisle Bay, na costa sur central, ao oeste do punto máis meridional da illa, Portland Point.

A cidade de May Pen, da Parroquia de Clarendon, atópase á beira deste río.

## Notas
Cristo parou en Éboli

***Cristo parou en Éboli*** (en italiano, *Cristo si è fermato a Eboli*) é unha novela autobiográfica do escritor Carlo Levi, escrita entre decembro de 1943 e xullo de 1944 en Florencia e publicada en Italia en 1945.

Foi traducido ó galego por Silvia Gaspar e foi publicado por Edicións Xerais no ano 1990, na colección *Grandes do noso tempo*.

## Contexto 
Baixo o réxime fascista, nos anos 1935 e 1936, o escritor foi condenado ó desterro en Lucania polas súas actividades antifascistas. Nesa rexión, actualmente chamada Basilicata, pasou unha longa tempada en Aliano (vila chamada Gagliano na novela para imitar a pronuncia local), onde tivo a oportunidade de coñecer a realidade desa terra e das súas xentes. Ó regreso do seu desterro, tras pasar unha longa tempada en Francia, Levi escribe a novela na que evoca a súa estancia primeiro en Grassano e posteriormente en Gagliano. O propio Levi, escribe no seu prefacio: “Coma se dunha viaxe ó comezo dos tempos se tratase, *Cristo parou en Éboli* relata o descubrimento dunha “civilización” diferente, a dos campesiños do *Mezzogiorno*, unha civilización allea á historia e á razón progresiva, unha civilización de sabedoría antiga e paciente dor. Porén, o libro non se pode considerar un diario xa que foi escrito moitos anos despois da experiencia que o inspira, cando as impresións reais deixaran de ter a necesidade prosaica do documento”. Segundo o escritor italiano Rocco Scotellaro, “Cristo parou en Éboli constitúe a evocación máis apaixonante e cruel dos nosos pobos”.

## Notas
A sinfonía pastoral

***A sinfonía pastoral*** (en ) é unha novela francesa escrita por André Gide. A obra foi adaptada nun filme de 1946 por Jean Delannoy, con Michèle Morgan no papel principal como Gertrude. Outra versión foi producida para a televisión australiana en 1958.

Foi traducida ó galego por Leandro García Bugarín e foi publicado por Edicións Xerais no ano 1990, na colección *Grandes do noso tempo*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Biblioteca Galega de Clásicos Universais
Juva

**Juva** é un municipio de Finlandia situado na rexión de Savonia do Sur. En 2018 a súa poboación era de 6&nbsp;227&nbsp;habitantes. A superficie do termo municipal é de 1&nbsp;345,69&nbsp;km2, dos cales 182,51&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha densidade de poboación de 5,35&nbsp;hab./km².

Heinävesi limita cos municipios de Joroinen, Mikkeli, Pieksämäki, Puumala, Rantasalmi e Sulkava, todos eles pertencentes á súa mesma rexión.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Juva
Linguas tupí-guaranís

As **linguas tupí–guaranís** son a subfamilia máis amplamente distribuída de linguas tupís de América do Sur. Inclúe unhas cincuenta linguas, incluíndo as máis coñecidas da familia, o guaraní e o tupí clásico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pobos tupís
### Bibliografía 
* Cheryl Jensen: "Tupí-Guaraní languages" en *The Amazonian languages* Dixon & Alexandra Y. Aikhenvald (eds.). Cambridge: Cambridge University Press, 1999, pp.&nbsp;125–161.
* Matthias Brenzinger (2007). *Language Diversity Endangered*. Berlín: Walter de Gruyter. ISBN 978-3-11-017049-8.
* Michael, Lev, Natalia Chousou-Polydouri, Keith Bartolomei, Erin Donnelly, Vivian Wauters, Sérgio Meira, Zachary O'Hagan. 2015. A Bayesian Phylogenetic Classification of Tupí-Guaraní. LIAMES 15(2):193-221.
* William J. Frawley (2003) [1997]. *International Encyclopedia of Linguistics: 4-Volume Set*. Tomo I. Nova York: Oxford University Press. ISBN 0-19-516783-X.
* Anatole V. Lyovin (1997). *An Introduction to the Languages of the World*. Oxford: Oxford University Press. ISBN 0-19-508116-1.
Muselina

[miniatura|[María Antonieta de Austria|María Antonieta en traxe de muselina (retrato de 1793).]]
A **muselina** é unha tea fina de algodón orixinaria de Mosul (Iraq). Este termo utilízase tamén en cociña, por extensión, referíndose a unha salsa de patacas, chocolate ou outros ingredientes, convertidos nun puré moi fino e suave.

## Historia 
Procedente da India, apareceu en Europa no século XIII, primeiro en seda e máis tarde en algodón. A pesar das prohibicións de importación e ás facilidades dadas á industria para a súa fabricación, será necesario esperar ao século XIX para que a confección da muselina se desenvolva en Europa.

## Usos 
Os vestidos da muselina, postos de moda, crearon unha nova industria. A muselina é un tecido fino, transparente e vaporoso. Técese con fíos finos e retortos, non moi tupidos, empregando algodón, seda, la viscosa ou fíos sintéticos. Utilízase xeralmente para o vestiario teatral e para a decoración das xanelas.

## Notas 
## Véxase tamén
Val da Lúa (Chile)

O **val da Lúa** é unha paraxe desértica e punto de atracción turística,  situada no deserto de Atacama, a 13&nbsp;km ao oeste de San Pedro de Atacama e a 110&nbsp;km ao SE de Calama, pertencente á Rexión de Antofagasta. En 1982, foi declarado santuario da natureza e é parte da reserva nacional Los Flamencos, o seu ingreso está administrado pola Conaf e é accesible desde San Pedro de Atacama.

Xunto co chamado Val da Morte, este lugar é único dentro da contorna que rodea a serra Orbate a 2 500 msnm. Trátase dunha depresión de tamaño relativo de 440&nbsp;km² da chamada Cordilleira do Sal no Salgar de Atacama circundado por cristas de 500 m de elevación. A súa extensión abarca desde o oeste pola cordilleira de Domeyko, polo leste por Toconao e Peine polo sur.

## Xénese xeolóxica 
Estudos xeolóxicos recentes indican que existiu un gran lago ou mar interior perimetral no sector de El Tambo entre Toconao e Peite a finais da Era Terciaria formada pola cunca hidrográfica do volcán Licancabur cuxos arrastres aluvionais e depósitos de detritos formaron a base da cordilleira do Sal os cales se depositaron a partir dunha falla tectónica da Cordilleira de Domeyko, que é a base de tan peculiar paisaxe.  miniatura|240x240px|Vista do val da Lúa.|esquerda
Está conformado por unha serie de vales transversais e  afloramentos elevados en sentido noroeste en forma de cristas de capas de limolita, xeso, e sal (cloruro de sodio), arxila e area conformando rochas sedimentarias de orixe paleozoica.

## Características 
Foi modelado ao longo de milenios pola erosión fluvial e eólica, as que talaron o seu solo en formas tales como: cristas con puntas, hondonadas, montículos de cores grises e ocres, que lle dan esa aparencia lunar tan característica.

O val da Lúa é un sitio que se caracteriza polas formas abruptas, a beleza escénica das cores das súas terras, o silenzo absoluto e a escaseza de humidade, flora e fauna, atopándose só algúns exemplares de lagartija de Fabián.

## Clima 
O clima é desértico de altura, cunha gran oscilación térmica entre o día e a noite, de aproximadamente uns 18&nbsp;°C.

## Galería 

Ficheiro:Anfiteatro, Valle de la Luna, San Pedro de Atacama, Chile, 2016-02-01, DD 165.JPG|O Anfiteatro no Val da Lúa.
Ficheiro:Duna Mayor, Valle de la Luna, San Pedro de Atacama, Chile, 2016-02-01, DD 173-175 HDR.JPG|Duna Maior.
Ficheiro:Las Tres Marías, Valle de la Luna, San Pedro de Atacama, Chile, 2016-02-01, DD 155.JPG|As Tres Marías.
Ficheiro:Valle de la Luna, San Pedro de Atacama, Chile, 2016-02-01, DD 182-184 HDR.JPG|Anoitecer no Val da Lúa.
Ficheiro:Anfiteatro, Valle de la Luna, San Pedro de Atacama, Chile, 2016-02-01, DD 149.JPG|Paisaxe no Val da Lúa.
Ficheiro:Tournage dans la vallée de la lune au Chili.JPG|Val da Lúa - Rodaxe da película *Los astros errantes*.
Ficheiro:Liolaemus fabiani.jpg|Lagartija de Fabián.
Ficheiro:DuneValléeDeLaLunep8.jpg|Panoramique sur la dune.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*El Tatio
*San Pedro de Atacama
Burgas

**Burgas** (en ) é unha cidade de Bulgaria, a segunda en tamaño en toda a costa do mar Negro. É tamén a cuarta en poboación do país, despois de Sofía, Plovdiv e Varna. É a capital da provincia de Burgas e do concello de Burgas e un centro turístico e industrial. Os lagos de Burgas atópanse arredor da cidade. Atópase no leste de Bulgaria e é a capital da provincia máis grande do país, cos seus 7.748'1&nbsp;km².

## Historia 
[esquerda|miniatura|Moeda de [Alexandre Severo.]]
Burgas é a sucesora da cidade grega de *Pirgos* (Πύργος), fundada por colonos de Apolonia como un posto militar e de observación contra Mesembria, o outro establecemento importante na rexión.Ademais de Pirgos, a cidade actual esténdese sobre a área doutro tres antigos establecementos: *Kastiacion*, *Skafida* e *Rossokastron.* Os primeiros habitantes da cidade eran tracios. Os arqueólogos atoparon máis de 250 obxectos relacionados coa agricultura e a obtención de sal. Son os artefactos máis antigos xamais atopados en toda a costa do mar Negro, ademais de Turquía e o Cáucaso. A 15&nbsp;km ó suroeste de Burgas está a antiga cidade romana Deultum que fora unha colonia militar. Aquí construíuse un centro clínico preto das moitas augas termais da zona.

miniatura|200x200px|Arquitectura de Burgas
Na Idade Media, unha pequena fortaleza chamada *Pirgos* (sendo Πύργος "torre" en grego) foi erixida no lugar e utilizada moi posiblemente como atalaia. Recentemente no século XVII un establecemento chamado *Ahelo-Pirgas* creceu na área moderna da cidade. Máis adiante foi renomeado como *Bourgas.* Tiña soamente uns 3.000 habitantes, a maioría deles gregos no momento da Liberación. A cidade empeza a crecer grazas ó comercio e á exportación de fariña. É no século XVII cando recibe o seu actual nome.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Kazanlak

**Kazanlak** (en , *Kazanlǎk*, en tracio e grego: Σευθόπολις (*Seuthopolis*) é unha vila de Bulgaria que se atopa na provincia de Stara Zagora, no medio da chaira homónima e ós pés dos Balcáns, ó leste do val das Rosas. É o centro administrativo do concello de Kazanlak.

A vila é o décimo quinto centro industrial máis grande de Bulgaria, cunha poboación de 44&nbsp;760 persoas en decembro de 2017.

É o centro de extracción de aceite de rosas de Bulgaria e o centro de produción de rosas de aceite de Kazanlak é un dos seus símbolos nacionais máis recoñecibles.

## Historia 
[esquerda|miniatura|Fresco do [século -IV da Tumba tracia de Kazanlak, Patrimonio da Humanidade da UNESCO.]]
O asentamento máis antigo da área da actual cidade data do Neolítico (milenios -VI e -V). Durante os séculos -IV e -III, as terras do alto río Tundzha estaban baixo o domonio do rei tracio Seutes III e tivo un importante papel no desenvolvemento histórico de Tracia durante a era helenística. A cidade tracia de Seutópole (Σευθόπολις) foi descuberta preto de Kazanlak e amplamente estudada durante a época da construción do encoro de Koprinka. No século -IV, preto da antiga capital tracia de Seutópole e preto da cidade actual, foi construída unha magnífica tumba tracia. A tumba é unha "colmea" (*tholos*) de ladrillos abovedados, e contén, entre outras cousas, pinturas murais que representan unha parella tracia nunha festa funeraria ritual. A tumba foi declarada Patrimonio da Humanidade pola UNESCO en 1979.

Na Idade Media, o val converteuse nun centro administrativo da rexión de Krun, onde gobernou o boiardo búlgaro Aldimir (Eltimir). Despois de 1370, Kazanlak estivo baixo o dominio otomán. O nome moderno deriva do turco *Kazanlık*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Belogradchik

**Belogradchik** (en ) é unha vila da provincia de Vidin, no noroeste de Bulgaria, sendo o centro administrativo do concello de Belogradchik. A vila, cuxo nome quere dicir literalmente "pequena vila branca", atópase ó pé dos Balcáns, ó leste da fronteira serbia e a uns 50&nbsp;km ó sur do río Danubio. A vila está preto das rochas de Belogradchik, que abrangue unha área de 90 quilómetros cadrados e acada os 200 metros de altitude. En decembro de 2009, tiña unha poboación de 5&nbsp;334 habitantes.

## Galería 

Ficheiro:Belogradchik rocks galleryfull.jpg|Rochas de Belogradchik
Ficheiro:Belogradchik-fortress-svik.JPG|Fortaleza de Belogradchik
Ficheiro:Belogradchik-svik.JPG|Vista da vila

## Notas
Tumba tracia de Kazanlak

A **tumba tracia de Kazanlak** (en , *Kazanlǎška grobnica*) é unha tumba tracia con forma de colmea (tholos) preto da cidade de Kazanlak, no centro de Bulgaria.

A tumba forma parte dunha necrópole tracia no val dos gobernantes tracios preto da antiga cidade de Seutópole, nunha rexión onde poden atoparse máis dun milleiro de tumbas de reis e membros da aristocracia tracia.

## Galería 

Ficheiro:Thracian Tomb of Kazanlak.jpg|Unha escena que amosa a despedida do noivo e a noiva.
Ficheiro:Reproduction of Thracian tomb 1.jpg|Rei e raíña tracios nunha reprodución da tumba.
Ficheiro:Reproduction of Thracian tomb 2.jpg|Carreira de carros nunha reprodución da tumba.
Ficheiro:Kazanlak-tomb 2.jpg
Ficheiro:Kazanlak-tomb-fresco-1.jpg
Ficheiro:Kazanlak-tomb-fresco-2.jpg
Ficheiro:Kazanlak-tomb-fresco-3.jpg
Ficheiro:Kazanlak-tomb 1.jpg
Ficheiro:Kazanlak-tomb 4.jpg
Ficheiro:Kazanlak-tomb 6.jpg
Ficheiro:Kazanlak-tomb 8.jpg
Ficheiro:Kazanlak-tomb 9.jpg

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *"The Thracian Tomb in Kazanluk“*, libro de Dafina Vasileva.
Kamenné huby

[miniatura|dereita|230px|Os cogomelos de pedra preto da aldea de [Beli plast.]]

Os **cogomelos de pedra** (en ) é un fenómeno de formación rochosa preto de Beli plast, unha aldea en Bulgaria, na estrada entre Haskovo e Kardzhali. Miden uns 2,5 metros de alto. A área, de 3 hectáreas, foi declarada espazo natural o 13 de maio de 1974. Algunhas especies de aves poden ser observadas nesta zona, como a aguia albela, o voitre branco, a andoriña dáurica e o pedreiro rubio.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Bulgaria-The Stone Mushrooms-01.jpg
Ficheiro:Bulgaria-The Stone Mushrooms-02.jpg
Ficheiro:Bulgaria-The Stone Mushrooms-03.jpg
Ficheiro:Bulgaria-The Stone Mushrooms-04.jpg

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Kamenné huby
Pobiti Kamani

miniatura|300x300px|Pobiti Kamani.

**Pobiti Kamani** (en ; traducido á galego como *Bosque de pedra*) é un conxunto de formacións rochosas situadas na Provincia de Varna, en Bulgaria.

O conxunto comprende unha serie de grupos de formacións de pedra natural que abranguen unha superficie de 70&nbsp;km². Estas formacións son columnas de diferentes alturas, podendo chegar até os 5 e 7 metros e cun espesor de entre 0,3 e 3 metros.

En 1937 foi declarado monumento natural.

## Orixe 
Existen unha serie de teorías que tentan explicar a orixe do fenómeno, pero estas teorías pódense dividir en dous grupos, a orixe mineral ou a orixe orgánica. Segundo a primeira, as formacións son o resultado da actividade da coral, mentres que a segunda explica o fenómeno de erosión das rocas prismáticas, a formación da area e as concrecións de pedra calcaria

Baseándose en observacións de campo e un estudo petrográfico e xeoquímica de isótopos estables, existen evidencias de que estas estruturas representan un excepcional exemplo de sistema de filtración de paleo-hidrocarburos (moi reducido de firmas de isótopos de carbono baixo o cemento de magnesio de calcita).

## Galería de imaxes 

Bosque de Piedra, provincia de Varna, Bulgaria, 2016-05-27, DD 100.jpg
Bosque de Piedra, provincia de Varna, Bulgaria, 2016-05-27, DD 67.jpg
Bosque de Piedra, provincia de Varna, Bulgaria, 2016-05-27, DD 71.jpg
Bosque de Piedra, provincia de Varna, Bulgaria, 2016-05-27, DD 74.jpg
Bosque de Piedra, provincia de Varna, Bulgaria, 2016-05-27, DD 68-70 PAN.jpg
Bosque de Piedra, provincia de Varna, Bulgaria, 2016-05-27, DD 75.jpg
Bosque de Piedra, provincia de Varna, Bulgaria, 2016-05-27, DD 78.jpg

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* de Boever E., Birgel D., Thiel V., Muchez P., Peckmann J., Dimitrov L., Swennen R. 2009. The formation of giant tubular concretions triggered by anaerobic oxidation of methane as revealed by archaeal molecular fossils (Lower Eocene, Varna, Bulgaria. *Palaeogeography, Palaeoclimatology, Palaeoecology* 280, 23-36.