open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Stemma codicum

[right|thumb|260px|*Stemma codicum* da [tradición (filoloxía)|tradición das obras de Plauto segundo o filólogo clásico Cesare Questa.]]
En filoloxía un ***stemma codicum*** (*árbore xenealóxica dos códices*) é a representación gráfica, en forma normalmente arborescente (forma ramificada), do percorrido que desde o arquetipo leva ao testemuño dun texto. A doutrina das relacións de dependencia dos manuscritos denomínase, precisamente, **stemmática**.

É o froito dunha atenta investigación sobre a tradición dun texto antigo. Poderíase dicir que o stemma é a árbore xenealóxica do texto conservado, un esquema piramidal en cuxo vértice está o arquetipo (ao que non sempre se dá accedido) do que proveñen por copias sucesivas as varias familias de textos coñecidas, cuxos testemuños ocupan as bases desta pirámide.

Trátase, noutras palabras, da representación gráfica das relacións mantidas entre os diversos testemuños dunha obra que se transmitiu por medio deles.
O testemuño é unha copia que precisamente testemuña o contido da obra orixinal.
Un orixinal é o que os testemuños transmiten, ás veces alterando a súa forma nalgunhas pasaxes.
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Arquetipo.
Gunnar Nilsson

**Gunnar Nilsson**, nado en Helsingborg o 20 de novembro de 1948 e finado en Londres o 20 de outubro de 1978, foi un piloto Sueco.

## Traxectoria 
Antes de entrar na Fórmula 1, gañou o Campionato Británico de Fórmula Tres de 1975. Nilsson participou en 32 carreiras de Fórmula Un, clasificándose para todos eles. Gañou unha carreira, o Gran Premio de Bélxica de 1977, batendo a Niki Lauda e a Peterson, pero, a partir de entón, a súa condución perdeu garra a enfermidade comezara a atenazarlle. Ao detectar as súas cefaleas, o seu compañeiro de equipo en Lotus Mario Andretti aconselloulle unha urxente revisión médica, aínda que xa era tarde. Sen resignarse a un final sen esperanza, Nilsson fichou en , por Arrows, pero nunca estivo o suficientemente ben como para pilotar o coche. Competiu en tres carreiras International Race of Champions (IROC) en 1978. Acadou dous sextos lugares e un quinto posto.

Caeu en coma en outubro e morreu un mes antes de cumprir os 30 anos. Ronnie Peterson avantaxoulle en 39 días en cruzar a meta final. Nilsson quixo contribuír a portar o ataúde do seu antigo heroe, pero o seu estado xa non llo permitía e, cariñosamente, James Hunt e Emerson Fittipaldi tiveron que disuadilo.

Nos últimos meses, Nilsson perdera 30&nbsp;kg de peso e todo o pelo, a causa do tratamento de quimioterapia, pero conservou o ánimo, traballou persoalmente nunha fundación contra o cancro (para a que recadou preto dun millón de dólares) e anunciou que se reintegraría ao Gran Circo da fórmula 1 en 1979. Nos seus últimos días negouse a ser drogado e afrontou o final con completa lucidez.

Morreu de cancro testicular en Londres en 1978. Logo da súa morte, a súa nai, Elisabeth Nilsson, creou o Fundación Gunnar Nilsson contra o cancro.

Gunnar Nilsson está enterrado no cemiterio Pålsjö en Helsingborg, Suecia, preto dos seus pais Arvid e Elisabeth Nilsson.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas 
### Ligazóns externas 
* Gunnar Nilsson article on The Speed Blog
* The Gunnar Nilsson Cancer Foundation
Mamut laúdo

O **mamut laúdo** ou **mamut da tundra** (*Mammuthus primigenius*) é unha especie de mamíferos proboscídeos da familia dos elefántidos. Coa súa cuberta de longo pelo enmarañado, era unha especie adaptada ao clima extremo da idade do xeo. O mamut laúdo tiña un tamaño similar ao do elefante medio actual. Atopáronse moitos ósos e cairos curvados, así como corpos enteiros conxelados, de exemplares desta especie de mamut, en Siberia, as illas do Ártico e en Norteamérica. O primeiro espécime completo deste animal descubriuse en 1806, preto da desembocadura do río Lena, en Siberia.
Mammutidae

**Mammutidae** é unha familia extinta de mamíferos proboscídeos non deben confundirse cos mamuts.

## Historia evolutiva 
A familia está lixeiramente emparentada coa dos elefántidos, onde se clasifican os elefantes actuais. Apareceu en Eurasia, no Oligoceno, hai uns 20 millóns de anos, e desde alí estendeuse tanto a África, como ás Américas, onde a familia persistiu ata o Plistoceno e ata o Holoceno (época actual). Admítese como probable que a extinción, fai só 10.000 a 8.000 anos, da última especie, *Mammut americanum*, cuxos fósiles foron atopados tanto en Norteamérica, como en Suramérica, fóra acelerada pola caza practicada polos primeiros poboadores humanos de América.
PewDiePie

**Felix Arvid Ulf Kjellberg**, nado o 24 de outubro de 1989 en Gotemburgo, é un youtuber sueco coñecido polo alcume de **PewDiePie**.

## Traxectoria
PewDiePie é un xogador de videoxogos dos xéneros de terror e acción. A súa canle é unha das que máis rápido medra en YouTube, pasando de 3,5 millóns a 19 millóns no 2013. Dende o 15 de agosto de 2013, a canle de PewDiePie converteuse na que máis subscritores ten en YouTube, sendo superado brevemente en novembro e decembro de 2013 por YouTube's Spotlight. Mantendo a posición de xeito ininterrompido dende o 23 de decembro de 2013, a canle superou 30 millóns de subscritores en agosto de 2014. O 19 de xullo de 2014, superou a RihannaVEVO para converterse na canle máis vista de tódolos tempos.
## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *PewDiePie: Legend of the Brofist*
* Lista das canles de YouTube máis subscritas
### Bibliografía 
*
*
Teca (botánica)

En botánica, **teca** é cada unha das dúas metades nas que polo xeral se divide a antera. Cada teca adoita presentar cadanseus dous sacos polínicos.[thumb|Diagrama dunha antera en sección transversal. 1: [Filamento; 2: Teca; 3: Conectivo (os vasos condutores en vermello); 4: Saco polínico (tamén chamado esporanxio).|centro]]
## Bibliografía 
*Gola, G., Negri, G. e Cappeletti, C.  1965. *Tratado de Botánica*. 2da. edición. Editorial Labor S.A., Barcelona, 1110 p.
*Font Quer, P. 1953. *Diccionario de Botánica*. Barcelona, Labor.
*Strassburger, E. 1994. *Tratado de Botánica*. 8va. edición. Omega, Barcelona, 1088 p.
Bargo, Toxos Outos, Lousame

**Bargo** é un lugar da parroquia de Toxos Outos no concello coruñés de Lousame, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 15 habitantes (7 homes e 8 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Toxos Outos 
### Parroquias de Lousame
Manuel Espiña Gamallo

**Manuel Espiña Gamallo**, nado en Folgoso (Cerdedo-Cotobade) o 25 de xullo de 1933 e finado en Pontevedra o 28 de febreiro de 2010, foi un sacerdote, teólogo, pedagogo, escritor e promotor e defensor do uso da lingua galega no seo da Igrexa e do achegamento e compromiso do catolicismo coa realidade galega.

## Traxectoria 
Despois de realizar os seus primeiros estudos en Folgoso (Cerdedo) e Presqueiras (Forcarei) cun profesor particular, ingresou en 1945 no Seminario de San Martiño Pinario de Santiago de Compostela, onde estudou Humanidades.

A partir de 1951 cursou as licenciaturas en Filosofía e Teoloxía na Universidade Pontificia Comillas (Santander), ordenándose alí sacerdote en marzo de 1959.

O seu primeiro destino foi como coadxutor-vigairo en Santa María do Azougue (Betanzos), cargo que desempeñou desde 1959 a 1962, cando foi nomeado polo cardeal Quiroga Palacios director espiritual do Seminario Menor de Belvís, onde o seu labor máis innovador foi ser o galeguizador ao atoparse cuns rapaces que se avergoñaban da lingua dos seus pais ou que eran castigados cando falaban entre eles en galego (Espiña conseguiu que se suprimisen estes castigos). Alí comezou a traducir os Evanxeos ao galego, no medio da incomprensión dos seus compañeiros.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Manuel Espiña Gamallo. *In memoriam* Religión Digital .
*A morte dun patriota: Manuel Espiña Gamallo  *Terra e Tempo*.
* 'In memoriam' de D. Manuel Espiña Galicia Digital.
*
Emilio Canda Adán

**Emilio Canda Adán**, nado na Lama e finado en Ribadavia en abril de 1938, foi un xornalista, escritor e empresario galego.

## Traxectoria 
Estudou nos Seminarios de Tui e Ourense. Foi fundador e director do Colexio Balmes de Vigo e despois creou outros en Fornelos de Montes e Ribadavia (1907). Como xornalista formou parte da redacción de *El Criterio Gallego* e *El Independiente* e colaborou en *La Revista Popular* e *El Áncora* de Pontevedra, *La Integridad*, *El Lucense*, *Diario de Galicia* e ''Aires d'a miña terra* de Buenos Aires. Instalado en Ribadavia fundou e dirixiu *Noticiero del Avia* entre 1910 e 1937, onde, segundo Carballo Calero, asinaba unha sección de contido satírico titulada "Paliques". Finou en Ribadavia en abril de 1938.

## Obras 
Publicou en castelán as novelas *Argentina* (1895) e *Luz y sombra (Cuentos y novelitas)* (1901). En galego é autor de dous relatos que apareceron na *Revista Gallega'': "¡Olla...!" (1888) e "O señor Pedro" (1898).

## Vida persoal 
Casou en Ribadavia con Sofía Pérez en 1898 e foi pai de Emilio e Mario Canda Pérez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

*
Emilio Canda

Co nome de **Emilio Canda** podemos referirnos a:

***Emilio Canda Adán**, xornalista e escritor galego (m. 1938).
***Emilio Canda Pérez**, fillo do anterior, xornalista e escritor galego (1910-1998).
Argote, Argalo, Noia

**Argote** é un lugar da parroquia de Argalo no concello coruñés de Noia, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 38 habitantes (19 homes e 19 mulleres). Sitúase xunto a Argote (Noia).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Argalo 
### Parroquias de Noia
Alvariza, Barro, Noia

**Alvariza** é un lugar da parroquia de Barro no concello coruñés de Noia, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 71 habitantes (31 homes e 40 mulleres).
## Xeografía
O núcleo de poboación atópase ás beiras dunha zona chá situada no centro dun pequeno val encravado entre os montes do Coto, Brandía e de San Marcos; val no que se xuntan os ríos Soñora e San Xusto, unión que dá vida ao río Traba, o cal desemboca no centro vila de Noia.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Barro 
### Parroquias de Noia
Campo de Lamas, Barro, Noia

**Campo de Lamas** é un lugar da parroquia de Barro no concello coruñés de Noia, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 16 habitantes (6 homes e 10 mulleres), constando na parroquia de Noia a efectos estatísticos.

## Toponimia 
O orónimo provén do latín , e indica un lugar con lama ou lodo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Barro 
### Parroquias de Noia 
## Notas
A Igrexa, Barro, Noia

**A Igrexa** é un lugar da parroquia de Barro no concello coruñés de Noia, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 94 habitantes (37 homes e 57 mulleres).

## Toponimia 
O topónimo **A Igrexa** (do latín , o lugar da igrexa) débese á presenza no lugar da igrexa de Santa Cristina de Barro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Barro 
### Parroquias de Noia 
## Notas
Haemophilus ducreyi

***Haemophilus ducreyi*** é unha especie de bacterias gramnegativas con forma de cocobacilo, que causa a enfermidade de transmisión sexual chamada chancroide ou chancro brando, que é unha das principais causas de ulceración xenital nos países subdesenvolvidos caracterizada pola aparición de chagas (chancros) dolorosas sangrantes con base necrótica e beiras desgarradas nos xenitais, que comezan como unha lesión papular eritematosa. A doenza trátase con macrólidos como a azitromicina e cefalosporinas de terceira xeración como o ceftriaxone.

*H. ducreyi* é esixente no seu cultivo, pero pode cultivarse en placas de ágar chocolate. Con tinguidura de Gram ten o aspecto dun "banco de peixes".

A bacteria recibe o seu nome por Augusto Ducrey, o científico que primeiro a describiu na década de 1890.

## Patoxénese 
*Haemophilus ducreyi* é un microorganismo oportunista que infecta aos seus hóspedes a través de roturas na pel ou só na epiderme. Seguidamente ten lugar unha inflamación, xa que a área de infección é inundada por linfocitos, macrófagos, e granulocitos. Esta inflamación piroxénica causa unha linfadenite rexional no chancroide transmitido sexualmente.

## Diagnose 
Aínda que no diagnóstico das infeccións por *H. ducreyi* ás veces se usan a detección de antíxenos, seroloxía e métodos de amplificación xenética, e as probas xenéticas teñen maior sensibilidade, non sempre se pode dispoñer deles, polo que o cultivo da bacteria considérase actualmente o método estándar de diagnóstico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Enfermidade de transmisión sexual
A Torriña, Barro, Noia

**A Torriña** é un lugar da parroquia de Barro no concello coruñés de Noia, na comarca de Noia. Estaba despoboado no ano 2020, aínda que en 2024 xa tiña 2 habitantes (1 home e 1 muller).

## Notas 

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Barro 
### Parroquias de Noia
Robert Donat

**Friedrich Robert Donat**, nado en Manchester o 18 de marzo de 1905 e finado en Londres o 9 de xuño de 1958, foi unha actor inglés.

## Traxectoria 
Subiu a un escenario por primeira vez aos dezaseis anos e en 1924 uniuse á compañía de Sir Frank Benson. Debutou no cinema en 1932.

Traballou ao longo da súa vida tanto no teatro coma no cinema, gañando en 1939 o Oscar ao mellor actor por *Goodbye, Mr. Chips*.

Finou en 1958.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Lightning Bolt (álbum)

***Lightning Bolt*** é o décimo álbum da banda estadounidense de rock alternativo Pearl Jam, publicado o 11 de outubro de 2013. O seu principa sinxelo, "Mind Your Manners", foi editado o 11 de xullo de 2013.

*Lightning Bolt* é a continuación de *Backspacer*, lanzado en setembro de 2009. O álbum foi producido polo colaborador habitua do grupo Brendan O'Brien e foi publicado por Monkeywrench Records/Republic Records a través de Universal Music.

## Listaxe de cancións
O Couto de Abaixo, Noia, Noia

**O Couto de Abaixo** é un lugar da parroquia de Noia no concello coruñés de Noia, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 17 habitantes (8 homes e 9 mulleres).

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , que é un "(lugar) cercado", para poder defendelo mellor.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Noia 
### Parroquias de Noia 
## Notas
Coffee & TV

"**Coffee & TV**" é unha canción da banda inglesa de rock alternativo Blur, editada como segundo sinxelo do seu álbum *13* o 28 de xuño de 1999. As estrofas do tema están cantadas polo guitarrista Graham Coxon, que tamén escribiu a letra. A música está acreditada a Damon Albarn, encargado de cantar o retrouso. A pesar de acadar só o número 11 da lista británica de sinxelos, o tema converteuse nun dos éxitos de radio máis populares de Blur.

## Listaxe de cancións 
***CD1**
#"Coffee & TV"
#"Trade Stylee (Alex's Bugman remix)"
#"Metal Hip Slop (Graham's Bugman remix)"

***CD2**
#"Coffee & TV"
#"X-Offender (Damon / Control Freak's Bugman remix)"
#"Coyote (Dave's Bugman remix)"

***Casete**
#"Coffee & TV"
#"X-Offender (Damon / Control Freak's Bugman remix)"

***12"**
#"Coffee & TV"
#"Trade Stylee (Alex's Bugman remix)"
#"Metal Hip Slop (Graham's Bugman remix)"
#"X-Offender (Damon / Control Freak's Bugman remix)"
#"Coyote (Dave's Bugman remix)"

***CD en Europa e Australia**
#"Coffee & TV"
#"Trade Stylee (Alex's Bugman remix)"
#"Metal Hip Slop (Graham's Bugman remix)"
#"Coyote (Dave's Bugman remix)"
#"X-Offender (Damon / Control Freak's Bugman remix)"

***CD no Xapón**
#"Coffee & TV"
#"Tender (Cornelius remix)"
#"Bugman"
#"Trade Stylee (Alex's Bugman remix)"
#"Metal Hip Slop (Graham's Bugman remix)"
#"Coyote (Dave's Bugman remix)"
#"X-Offender (Damon / Control Freak's Bugman remix)"

## Notas
Noia, Noia, Noia

**Noia** é un lugar da parroquia de Noia no concello coruñés de Noia, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 8.404 habitantes (4.018 homes e 4.386 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Noia 
### Parroquias de Noia
O Chan de Maroñas, O Obre, Noia

**O Chan de Maroñas** é un lugar da parroquia do Obre no concello coruñés de Noia, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 29 habitantes (14 homes e 15 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Obre 
### Parroquias de Noia
O Curraliño, O Caramiñal, A Pobra do Caramiñal

**O Curraliño** é un lugar da parroquia do Caramiñal no concello coruñés da Pobra do Caramiñal, na comarca da Barbanza.

## Lugares e parroquias
### Lugares do Caramiñal
### Parroquias da Pobra do Caramiñal
José Barral Campos

**José Barral Campos**, nado cara a 1869 e finado en Vigo o 3 de maio de 1904, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Fillo dun tenente do corpo de carabineiros. En 1891 asinou en Tui, como X. Barral, dous relatos para a revista *A Tía Catuxa*: "O amigo de San Pedro" e "Sabe máis o portugués". Dirixiu *La Voz de Morrazo* de Marín (1897), foi redactor de *La Unión Republicana* e *Faro de Vigo* e correspondente de *El Imparcial* de Madrid. Finou de tuberculose en o Vigo o 3 de maio de 1904 con 34 anos.

## Vida persoal 
Casou en Vigo con Concepción López Abad en 1899.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Shallow Be Thy Game

"**Shallow Be Thy Game**" é unha canción da banda estadounidense de funk rock Red Hot Chili Peppers, publicada como cuarto sinxelo do seu álbum *One Hot Minute* en maio de 1996. Foi editado só como sinxelo promocional en Australia only e tamén foi o único sinxelo do disco que non tivo un vídeo musical.

## Listaxe de cancións 
# "Shallow Be Thy Game" (Álbum)
# "Walkabout" (Álbum)
# "Suck My Kiss" (Live in Rotterdam)
My Iron Lung

***My Iron Lung*** é o terceiro EP da banda inglesa de rock alternativo Radiohead, publicado o día 24 de outubro de 1994. A canción do título aparece no segundo álbum de estudio do grupo, *The Bends* (1995). O EP tamén contén descartes das sesións dese disco, compilando temas que foran caras b dos sinxelos de "My Iron Lung" en distintos mercados. *My Iron Lung* foi orixinalmente editado só en Australia, pero na actualidade está dispoñible en todo o mundo.

## Listaxe de cancións 
# "My Iron Lung" – 4:36
# "The Trickster" – 4:40
# "Lewis (Mistreated)" – 3:19
# "Punchdrunk Lovesick Singalong" – 4:40
# "Permanent Daylight" – 2:48
# "Lozenge of Love" – 2:16
# "You Never Wash Up After Yourself" – 1:44
# "Creep" (Acoustic) – 4:19
Justo Areal Barros

**Justo Eliseo Areal Barros**, nado en Tui o 14 de xuño de 1862 e finado en Vigo o 8 de xullo de 1902 foi un militar, xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Exerceu a profesión de militar e dedicouse á literatura, sendo poeta eventual en lingua galega, como mostra o *Na morte de Alberte García Ferreiro*. Tamén editou o volume *Poesías inéditas del P. Feijóo* (1901). Colaborou en diversos periódicos da época, como *Follas Novas* da Habana, *Revista Gallega* e *La Integridad* co pseudónimo **Prisco** e que se reproduciron posteriormente en *Casas solariegas de Galicia. Apuntes genealógicos* (1889). Elaborou o estudo *Fragmentos de historia de Galicia* (1900), cun prólogo de Galo Salinas e que recolle textos xa publicados en *La Integridad* co título de Efemérides. Con motivo da súa morte compuxéronse na súa honra varios poemas e textos en prosa, tanto en galego coma en castelán, que se publicaron en Buenos Aires baixo o título *Corona fúnebre a la memoria de D. Justo E. Areal* (1903).

Publicou en galego os relatos "O dito d´un parvo" (1898, *El Eco de Galicia* da Habana) e "Derrepica" (1900, *El Eco de Galicia* de Bos Aires).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Xulio Alonso Sánchez

**Xulio Antonio Alonso Sánchez**, nado en Lugo o 27 de maio de 1859 e finado en Cangas o 20 de xaneiro de 1916, foi un avogado, notario e escritor galego.

## Traxectoria 
Fillo de José María Alonso Álvarez e María Sánchez Cobas. Realizou os estudos en Lugo ata alcanzar o grao de Bacharel. Ingresou na Universidade de Santiago de Compostela en setembro de 1879, matriculándose na Facultade de Dereito con vinte anos. Rematada a carreira, ingresou no corpo de notarios e foi destinado a Cangas do Morrazo. Colaborou nas periódicos lucenses *A Monteira* e *O Labrego* con artigos sobre ás cuestións agrarias. En *A Monteira* tamén apareceu un artigo sobre o músico Xan Diz. En 1908 participou na enquisa realizada por *Faro de Vigo* sobre a redención dos foros, e en marzo de 1914 circulou pola prensa radical-lerrouxista a súa *Memoria sobre foros y subforos y medios de proceder equitativamente a su desaparición*, que apareceu en *La Libertad* de Pontevedra e *El Radical* de Madrid. Doou á Deputación de Lugo dous violíns de extraordinario valor.

Como narrador en galego, é autor de dous relatos costumistas publicados en *A Monteira*: "O chufón" (1889) e "Unha voda" (1890).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Contra naturam

***Contra naturam*** é unha locución latina que significa literalmente “contra a natureza”.  Esta locución latina, que propiamente serve para denunciar o que é contrario ás leis da natureza, utilízase, sobre todo, nun contexto moral para denunciar aquelas relacións sexuais afastadas dos bos costumes, que se estigmatizan desde determinadas posicións ideolóxicas como contrarias ao que é natural. Nesta consideración estarían desde a homosexualidade ata a zoofilia, pasando polo incesto, sadismo, e un longo etcétera de prácticas supostamente desviadas.

Como ocorre con outras expresións latinas, adoita utilizarse incorrectamente en numerosas ocasións. Na fala corrente é habitual suprimir o [m] do acusativo latino, de modo que o máis normal é escoitar falar de comportamentos ou accións *contra* *natura*, sendo esta unha forma incorrecta, xa que a preposición *contra *rexe en latín o caso acusativo.

Este latinismo tamén se utiliza en contextos filosóficos, científicos ou xurídicos con sentido propio, afastados de valoracións morais.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Latinismos na prensa
Lectio difficilior potior

O principio*** lectio difficilior potior *** (que en latín significa literalmente *a lectura máis difícil é a máis forte*) é un principio de crítica textual.

Cando manuscritos diferentes dun mesmo texto están en conflito sobre unha determinada palabra, o termo máis insólito é tamén, probabelmente, o máis fiel ao orixinal. O presuposto é que para os textos que chegaron a través da tradición manuscrita, os copistas substituíron moi a miúdo as palabras difíciles e os ditos infrecuentes cos máis correntes e comúns. O fenómeno contrario, segundo este principio, considérase menos probábel.

É un principio interno á filoloxía, independente dos criterios de valoración no que unha *lectio* particular foi atopada.

Tal principio forma parte dun corpo de criterios establecidos no século XVIII, no contexto da batalla cultural iluminista, orientada a fornecer unha base neutra para o descuberta do *Urtext*, superando o peso da autoridade e das tradicións. O principio foi elaborado por primeira vez por Johann Albrecht Bengel, no seu *Prodromus Novi Testamenti Graeci Rectè Cautèque Adornandi* (1725) e empregado concretamente no seu *Novum Testamentum Graecum* (1734). Foi despois divulgado por Johann Jakob Wettstein, a quen se lle atribúe a miúdo.
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Difracción (filoloxía).
*Lectura (filoloxía).
*Método de Lachmann.
Get Your Wings

***Get Your Wings*** é o segundo álbum da banda estadounidense de hard rock Aerosmith, publicado o 1 de marzo de 1974. O disco é o primeiro en contar coa produción de Jack Douglas, que produciría os seguintes catro álbums do grupo. Publicáronse tres sinxelos deste traballo, pero ningún deles entrou nas listas de pop. O álbum sería certificado triplo platino pola RIAA.

## Listaxe de cancións 
### Cara 1 
### Cara 2
Suede (álbum)

***Suede*** é o álbum de estrea da banda inglesa de rock alternativo Suede, publicado o 29 de marzo de 1993 a través do selo Nude Records. No seu tempo foi o disco de estrea con vendas máis rápidas do Reino Unido, e estreouse no número 1 da lista británica de álbums. Gañou o Mercury Music Prize en 1993 e adoita a ser considerado o inicio do movemento britpop. A súa música e contido lírico foi comparado con The Smiths e a primeira época de David Bowie.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Brett Anderson e Bernard Butler.
Go Right Ahead

"**Go Right Ahead**" é unha canción da banda sueca de garage rock The Hives, publicada como primeiro sinxelo do seu álbum *Lex Hives* o 3 de abril de 2012. Foi editado como descarga dixital a través de distintas plataformas como iTunes e Spotify. Tamén foi lanzado nunha edición limitada en vinilo de 7" para o Record Store Day o 21 de abril.

## Listaxe de cancións 
# "Go Right Ahead" - 3:06
# "1000 Answers" - 2:07
We Have the Facts and We're Voting Yes

'''''We Have the Facts and We're Voting Yes''''' é o segundo álbum da banda estadounidense de rock alternativo Death Cab for Cutie, publicado o 21 de marzo do 2000 a través do selo Barsuk Records. Trátase dun álbum conceptual que fala sobre unha relación arruinada. Foi escollido 14 mellor álbum de indie rock de todos os tempos pod Amazon.com.

## Listaxe de cancións
Biblical

"**Biblical**" é unha canción da banda escocesa de rock alternativo Biffy Clyro, publicada como segundo sinxelo do seu álbum *Opposites* o 29 de marzo de 2013. O tema acadou o número 70 da lista británica de sinxelos.

## Listaxe de cancións
Leopoldo Basa Villadefrancos

**Leopoldo Basa Villadefrancos**, nado na Coruña o 29 de maio de 1866 e finado en Donostia o 19 de decembro de 1947, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Pasou a infancia, adolescencia e parte da mocidade na Coruña, onde estudou o Bacharelato e a carreira de Peritaxe Mercantil. Trasladouse a Madrid onde coñeceu a Miguel Cané, embaixador da República Arxentina en España, que lle recomendou a partida para ese país. En Bos Aires traballou como secretario da Inspección General de la Municipalidad e colaborou frecuentemente con medios de comunicación porteños como: *El País*, *La Nación*, *Almanaque Gallego* ou *El Eco de Galicia*. Entrou en contacto coa colonia galega e chegou a ler o discurso de apertura da velada literario-musical que se celebrou o 21 de novembro de 1908 a cargo do Orfeón Gallego para homenaxear a Manuel Curros Enríquez. Ademais da súa actividade profesional, tamén se dedicou á pintura e á crítica de arte. Regresou a España en 1910 e estableceuse en Donostia, cidade na que morreu en 1947.

Foi un polifacético escritor en castelán, pero en galego só publicou o relato "¿Fixo ben?" no *Almanaque Gallego* de 1900.

## Obras 
### Teatro 
* *Don Marcelo*, 1902.
* *La leña de la vida*.
* *Los nervios*, 1908.
* *La Peregrina*.

### Novelas 
* *Flores del Pantano*.
* *Espigas sueltas*, 1903.
* *El Premio*.
* *Don Juan en América*.

### Ensaio 
* *El mundo de habla española*.
* *Dionisio Fierros y el Arte en Galicia*, 1908.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* "Leopoldo Basa Villadefrancos. Na elite intelectual galega de Bos Aires"  *Álbum da Emigración*.
O Foxo, Posmarcos, A Pobra do Caramiñal

**O Foxo** é un lugar da parroquia de Posmarcos no concello coruñés da Pobra do Caramiñal, na comarca da Barbanza. Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 9 habitantes (4 homes e 5 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Posmarcos 
### Parroquias da Pobra do Caramiñal 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Pobra do Caramiñal
Rex Harrison

**Reginald Carey Harrison**, nado en Huyton, Merseyside o 5 de marzo de 1908 e finado en Nova York o 2 de xuño de 1990, foi un actor inglés.

## Traxectoria 
Debutou no teatro en 1924 en Liverpool e no cinema en 1930, pero a súa carreira foi interrompida pola segunda guerra mundial, na que serviu na RAF.

Desenvolveu a súa carreira interpretativa tanto en Europa coma nos Estados Unidos. En 1964 gañou Oscar ao mellor actor por *My Fair Lady*, adaptación da obra coa que xa gañara o premio Tony.

Retirouse do cinema en 1982, pero seguiu actuando en Broadway e no West End ata pouco antes da súa morte, ocorrida en 1990 a causa dun cancro.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Rod Steiger

**Rodney Stephen Steiger**, nado en Westhampton (Estado de Nova York) o 14 de abril de 1925 e finado nos Ánxeles (California) o 9 de xullo de 2002, foi un actor estadounidense.

## Traxectoria 
Nado en Nova York, nunca coñeceu ao seu pai, un artista de vodevil que formaba parte da mesma compañía que a súa nai. Steiger creceu coa súa nai, alcohólica e que deixou o mundo do espectáculo, ata que se alistou no exército con dezaseis anos para participar na segunda guerra mundial.

Comezou a traballar como actor no teatro e na televisión a primeiros dos anos cincuenta.

Tras participar en filmes como *A lei do silencio* ou *Doutor Zhivago*, gañou Oscar ao mellor actor en 1967 por *Na calor da noite*.

Finou de pneumonía en 2002.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Ng Yi-Sheng

**Ng Yi-Sheng**, nado en Singapur o 25 de novembro de 1980, é un poeta e editor singapurés.

## Traxectoria 
Despois de vivir en Hong Kong e Singapur licenciouse na Universidade de Columbia en Literatura comparada e escrita creativa. Á volta a Singapur traballou para o Instituto das Artes de Singapur e en 2013 cursou un mestrado en escrita creativa na Universidade de East Anglia (Norwich, Reino Unido).

## Obra 
Ademais de colaboracións en revistas, entre as súas publicacións cóntanse:
* *Last Boy* (2006), poesía.
* *A Gay Anthology of Singapore Poetry and Prose *(2010), coeditor da antoloxía.
* *SQ21: Singapore queers in the 21st century* (2006), ensaio sobre a comunidade LGTB en Singapur.
* *Serve* (obra de teatro)
* *Snake* (obra de teatro)
* *Redhill Blues* (obra de teatro)
* *Hungry*(obra de teatro)
* *251* (2007), unha obra de teatro sobre a vida da actriz porno singapuresa Annabel Chong
* *Georgette* (2007), drama musical sobre a vida de Georgette Chen.

## Notas
Ecdótica

**Ecdótica** en filoloxía é a crítica do texto cuxa finalidade é a de aproximar de novo un texto o máis posíbel á súa forma orixinaria, é dicir, á que quixo o autor. Deriva do grego ἔκδοτος *ékdotos editado*: *ecdótica* é o termo usado polo filólogo francés Dom Henri Quentin (1872-1935).

A crítica textual abrangue todo tipo de texto, do literario ao musical.

Tal crítica necesita o coñecemento doutros campos do saber, entre os cales están a historia, a literatura, a lingua e a filosofía subxacentes ao texto. No caso dun texto literario, a finalidade da ecdótica é establecer a edición do texto mesmo, posibelmente unha edición crítica.
## Historia 
Nada no período helenístico co obxectivo da restauración dos textos, a crítica textual adornouse durante o humanismo coa contribución de varias disciplinas, das históricas ás xurídicas.

A finais do século XVIII, grazas aos progresos da filoloxía, da técnica formal e da elaboración de referencias e modelos racionais, asumiu, aínda máis conscientemente, a función de historiador da tradición do libro que se estaba a examinar.

## Fases 
Habitualmente, a ecdótica segue as fases seguintes:
* Recoñecemento da tradición, ou sexa, a recuperación de todos os materiais aptos para a reconstrución do texto. a tradición subdivídese en *directa*, no caso de textos impresos, manuscritos, esbozos, e no tipo *indirecto*, en presenza de comentarios, citacións, imitacións e traducións.
* Colocación da tradición *directa*.
* Eliminación das copias das que dispoñamos do orixinal.
* Definición do chamado *stemma codicum* ou árbore xenealóxica, é dicir, a representación dos varos estadios de modificación do texto sucedidos durante a transmisión.
* Conxectura. Onde intervén a tradición *indirecta*, por medio de operacións de tipo intuitivo e interpretativo.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* Giorgio Pasquali, *Storia della tradizione e critica del testo*, Firenze, 1954. 
* Gianfranco Contini, *Breviario di ecdotica* [1986], Torino, Einaudi, 1990. 
* Cesare Segre, *Due lezioni di ecdotica*, Pisa, Scuola normale superiore, 1991. 
* Giorgio Inglese, ''Come si legge un'edizione critica. Elementi di filologia italiana*, Roma, Carocci, 2003. 
### Outros artigos
* Filoloxía
* Edición
* Método de Lachmann
* *Lectio difficilior potior''

### Ligazóns externas 
* https://web.archive.org/web/20100111052204/http://w3.uniroma1.it/cogfil/ecdotica.html
* The European Society for Textual Scholarship.
* Society for Textual Scholarship.
La Estrella Galaica

***La Estrella Galaica*** foi un semanario editado en Santiago de Compostela en 1896.

## Historia e características 
Subtitulada *Revista de modas y literatura*, apareceu en marzo de 1896. Estaba dirixida por Luís Bouza Trillo baixo o pseudónimo de **Magdalena de Monteblanco**. Orientada ao público feminino, incluía información sobre música, moda e debuxo. Tamén publicou algunhas composicións poéticas. Insería debuxos e patróns de moda realizados por Enrique Aguilera.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Máximo Leyes Posse

**Máximo Leyes Posse**, nado na Torre, Sarces (Laxe) en 1855 e finado na Estrada o 29 de setembro de 1899, foi un político, xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Estudou na Universidade de Santiago de Compostela onde comezou a súa carreira literaria na revista estudantil *El Tricornio* da que foi director interino. Licenciouse en Dereito e Filosofía e Letras, e foi profesor de inglés e despois catedrático do Instituto de Santiago de Compostela. En 1882 publicou a *Acta general de los trabajos realizados por el Ateneo Escolar Gallego, desde la iniciación hasta el día de la apertura solemne*. Foi Secretario da Asociación Central Regionalista (1893). Foi redactor xefe de *La Cítara*, director de *El País Gallego* e colaborou en *El Eco de Galicia*, *O Novo Galiciano* e *Galicia Humorística*. Publicou por entregas en 1888 a novela curta *Sacar o aire* en ''O Tio Marcos d'a Portela''. Instalouse na Estrada onde exerceu como avogado e foi director dun colexio de primeira e segunda ensinanza.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Lectura (filoloxía)

**Lectura**, en filoloxía, é o termo co que se indica unha das diferentes variantes formais que se produciron na conservación dun documento escrito, ou de parte del, a través dos testemuño que o conservaron.

O termo refírese en xeral a unha pasaxe ou treito dun texto; pode tamén referirse a unha frase ou mesmo a un só termo.
## Véxase tamén
### Outros artigos
* *Lectio difficilior potior*.
* Método de Lachmann.
* Tradición (filoloxía).
* Testemuño (filoloxía).
*Erro (filoloxía).
Juventudes leonesistas

miniatura|Logotipo da organización.

**Juventudes leonesistas** (*Xuventudes llionesistas* en leonés e *Xuventudes leonesistas* en galego)  é unha organización política xuvenil leonesista xurdida en 2010 ligada ao partido político Unión del Pueblo Leonés. Malia a súa curta vida, conta xa con sete comités, radicados cinco deles na provincia de León e outros dous na provincia de Zamora.

## Programa político 
Promove a creación dunha Autonomía do País Leonés, dereito garantido polo Artigo 2 da vixente Constitución Española de 1978, facendo fincapé no carácter rexionalista da organización e non nacionalista, avogando pola creación da autonomía dentro de España, diferenza fundamental coa antiga organización xuvenil da UPL, Conceyu Xoven. Os territorios do país leonés son as provincias de León, Zamora e Salamanca.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Unión del Pueblo Leonés
*País Leonés

### Ligazóns externas 
*Juventudes Leonesistas (nova web).
*Juventudes Leonesistas
*Blog del comité de La Bañeza
Tradición (filoloxía)

En filoloxía, ou crítica textual, enténdese por **tradición **o conxunto dos tes testemuños que transmiten unha obra. Pode ser:
***Directa **cando ten intención de transmitir un texto dado.
***Indirecta **cando un texto ou parte del se transmite grazas ás citas que del fai outro autor.
## Véxase tamén
* Lectio difficilior potior.
* Método de Lachmann.
* Testemuño (filoloxía).
Baldomero Lois Pérez

**Baldomero Lois Pérez**, nado en Santiago de Compostela o 18 de abril de 1877 e finado en 1939, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Lois Otero e Josefa Pérez. Fixo o bacharelato no Instituto de Santiago (1880-1885). En 1885 comezou a carreira de Dereito na Universidade de Santiago de Compostela que continuou na Universidade Central de Madrid (1887-1888), regresou de novo á Universidade compostelá en 1889 a examinarse dalgunhas materias. Traballou como oficial do Ministerio de Estado e como xornalista, participando na organización da Asamblea de la Prensa de Provincias, que tivo lugar en Madrid en 1909. Foi redactor de *Gaceta de Galicia*, colaborou en *El Derecho* de Ourense e foi correspondente e axente de *La Voz de Galicia* en Madrid (1913-1922). Asinou moitos dos seus artigos co pseudónimo **Silo** (anagrama do seu primeiro apelido). Tamén participou na *Enciclopedia Jurídica* e tratou de ferrocarrís estratéxicos de Galicia en *El Ejército Español* (1888) e *El Correo Militar* (1902). Elaborou a memoria presentada na inauguración do Centro Galego de Madrid, do que foi secretario. Foi funcionario do Ministerio de Estado e secretario de Manuel García Prieto.

## Obras 
Publicou no periódico *O Galiciano* dous relatos en galego: "Unha romaxe n-a miña terra" (1888) e "Pobre Xuana" (1889). Tamén é autor de *Páginas de actualidad*, que publicou con E. Alonso Orea en 1895.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Fotografía de Baldomero Lois
(I Just) Died In Your Arms

"**(I Just) Died In Your Arms**" é unha canción da banda inglesa Cutting Crew, editada como sinxelo do seu álbum *Broadcast*. A canción foi escrita polo líder Nick Van Eede, producida por Terry Brown, John Jansen e a banda, e mesturada nos Utopia Studios de Londres por Tim Palmer.

Esta *power ballad* é o maior éxito do grupo, chegando ao número 1 nos Estados Unidos, Canadá, Noruega e Finlandia, e acadando o top 5 en Alemaña, Irlanda, Reino Unido, Suráfrica, Suecia e Suíza. acompañada por un novo video musical que foi subido a YouTube a través da conta oficial do seu novo selo, August Day. Tamén apareceu en formato físico, tanto como un CD único como parte da edición de luxo do recompilatorio.

## Notas
Instituto Regional de Castilla y León

**Instituto Regional de Castilla y León** (*Instituto Rexional de Castela e León* en galego), sociedade rexionalista de Castela e León. Naceu legalmente en Paredes de Nava (Palencia) o 16 de xaneiro de 1976, aínda que se constituíra previamente en Lerma. A súa forma legal foi a de Sociedade Anónima, co fin de evitar o control que sobre as asociacións exercía o réxime.
Xurdiu impulsado por persoas da oposición clandestina ao réxime franquista agrupados na denominada "Platajunta". Entre os seus máis de 300 membros predominaban os intelectuais, profesores universitarios, xornalistas, ecoloxistas e membros dos partidos políticos progresistas a título individual.

O Presidente do Instituto Rexional foi José Luis Martín, Catedrático de Historia Medieval da Universidade de Salamanca, e o seu Secretario Xeral Carlos Carrasco, avogado segoviano membro da asociación ecoloxista AEORMA-Cuenca del Duero.

O Instituto Regional de Castilla y León foi o impulsor en 1976 da primeira concentración autonomista de Villalar de los Comuneros e que, malia a prohibición gobernativa, convocou máis de 400 persoas que posteriormente foron disoltas pola Garda Civil. Un ano despois, en 1977, o Instituto Regional de Castilla y León fixo a convocatoria de Villalar conxuntamente coa Alianza Regional de Castilla y León. Ese ano o acto se foi autorizado e participaron preto de 20.000 persoas.

Coa chegada da democracia e a posterior consecución da autonomía de Castela e León, o Instituto Regional deixou a súa actividade. A maioría dos seus membros incorporáronse entón aos distintos partidos políticos, fundamentalmente da esquerda e o centro-esquerda.
Baldomero Lois

Co nome de **Baldomero Lois** podémonos referir a:

***Baldomero Lois Pérez**, xornalista e escritor galego (1877-1939).
***Baldomero Lois Asorey**, psiquiatra galego (1900-1977).
Crónica Carrileña

***Crónica Carrileña*** foi un periódico editado no Carril entre 1893 e 1894.

## Historia e características 
Subtitulado *Defensor de los intereses manteriales de esta Villa*, apareceu antes de xuño de 1893. Publicábase os martes. Dirixido por Ramón López Castromán. Nel empezou a publicarse a novela curta *La Torre de Miadelo* de Luís Bouza Trillo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Los periódicos de Carril
Democracia Regionalista de Castilla y León

**Democracia Regionalista de Castilla y León** (*Democracia Rexionalista de Castela e León* en galego) (DRCL) foi un partido político rexionalista de Castela e León.
Presentouse ás municipais de 1995 conseguindo 4.986 votos (0,36%) e un total de 36 concelleiros.

Este foi un dos partidos que posteriormente deu orixe a Unidad Regionalista de Castilla y León (URCL).

O partido reactivouse en 2013 e presentou listas para as eleccións autonómicas e locais de 2015, logo da desaparición de Unidad Regionalista de Castilla y León (URCL) e integrando tamén outras forzas.

## Notas
Convergencia Democrática de Castilla y León

A **Convergencia Democrática de Castilla y León** (*Converxencia Democrática de Castela e León* en galego) (CDCL), foi un partido rexionalista de Castela e León que defendía a autonomía castelán-leonesa, dentro da unidade de España e en igualdade de condicións e dereitos có resto das demais rexións que compoñen a Nación Española. Fundouse por antigos membros do CDS.
De acordo coa tradición comuneira de Liberdade e xustiza Social, a CDCL, era un partido de masas, democrático, foral, humanista e de centro progresista.

Os membros de CDCL e a antigos membros do CDS se uniron á Unidad Regionalista de Castilla y León (URCL) para formaren unha coalición chamada Democracia Regionalista de Castilla y León, que participa nas elección autonómicas e municipais de 2015 na devandita comunidade autonóma.

## Notas
Manuel Lois Vázquez

**Manuel Nolaso Lois Vázquez**, nado en Maside o 29 de xaneiro de 1868 e finado no mesmo concello o 29 de xuño de 1899, foi un médico, xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Estudou no Colexio-Seminario Menor de Nosa Señora dos Milagres e despois fixo o bacharelato no Instituto de Ourense, rematando en 1883. Cursou a carreira de Medicina na Universidade de Santiago de Compostela e na Universidade de Valladolid, licenciándose na de Compostela en 1896. Desde outubro de 1896 exerceu como médico municipal en Maside. Colaborou en ''O Tio Marcos d'a Portela*, *A Tía Catuxa* *O Galiciano*, *A Monteira*, *Álbum Literario* e *El Eco de Galicia*. Asinou algunhas das súas composicións co pseudónimo **Mefistófeles** e outras cos anagramas **Leunam Siol** e **Nunelasoli**.

## Obras 
* *Ensayos literarios. Suspiros del corazón*, 1886.
* *Don Diego López Pindo*, 1886.
* *Brisas gallegas*, 1890.
* *Horas perdidas'', 1899.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Sergi Barjuán

**Sergi Barjuán i Esclusa**, nado en Les Franqueses del Vallès (Barcelona) o 28 de decembro de 1971, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol español. Xogaba de defensa e actualmente adestra o FC Barcelona B.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do adestrador en bdfutbol.com
Fran Cortegoso

**Francisco Cortegoso**, nado en Pontevedra o 17 de agosto de 1985 e finado no Teso (Bora, Pontevedra) o 5 de outubro de 2016, foi un poeta galego.

## Traxectoria 
Estudou Filoloxía Galega na Universidade de Santiago de Compostela. Deuse a coñecer como poeta en 2008 na Revista das Letras de *Galicia Hoxe* con "Ningún home". En 2013 gañou o Premio de poesía Pérez Parallé co poemario *Memorial & danza*. En 2016 apareceu *Suicidas*, o seu segundo poemario, publicado o día do seu falecemento. No 2023 publícase *Nocturno de verán e outros poemas*, poemario que recolle poemas inéditos e outros que só foran editados en publicacións periódicas.

## Obra
### Poesía
**Memorial e danza* (Espiral Maior, 2014)
**Suicidas* (Chan da Pólvora, 2016)
**Nocturno de verán e outros poemas* (Chan da Pólvora, 2023) 

### Obras colectivas
**No seu despregar* (Apiario, 2016).

## Notas
Ursinos

A dos **ursinos** (*Ursinae*) é unha subfamilia de mamíferos da orde dos carnívoros e familia dos úrsidos.

## Clasificación 
A subfamilia foi descrita en 1866 polo naturalista arxentino de orixe alemá Hermann Burmeister, aínda que parece que xa fora citada en 1817 por Johann Fischer von Waldheim.
* '*Subfamilia *Ursinae'''*
** Xénero *Melursus*
*** *Melursus ursinus*
** Xénero *Helarctos*
*** *Helarctos malayanus*
** Xénero *Ursus* 
** *Ursus americanus*
** *Ursus arctos*
** *Ursus maritimus*
** *Ursus thibetanus*

; Observacións
# Esta subfamilia non é admitida por todos os autores, xa que moitos non consideran subfamilias dentro da familia dos úrsidos.
# Os xéneros *Melursus* e *Helarctos* ás veces se inclúen en *Ursus*. 
# Por outra parte, algúns autores clasifican a *Ursus tibetanus* dentro do seu poropio xénero independente, *Selenarctos*, o mesmo que fan outros co oso polar, que clasifican dentro do xénero *Thalarctos*, considerados ambos os dous como subxéneros de *Ursus* pola maioría dos autores.
# Finalmente, encontráronse varios híbridos entre as especies *Ursus americanus*, *U. arctos* e *U. maritimus''.

## Notas
Tremarctinos

A dos **tremarctinos** (*Tremarctinae*) é unha subfamilia de mamíferos da orde dos carnívoros e familia dos úrsidos.

Na actualidade a subfamilia só inclúe un representante vivo *Tremarctos ornatus*, coñecido na bibliografía como oso de anteollos, única especie de oso de América do Sur.

Á parte desta, están rexistradas varias especies extintas de catro xéneros:

* Unha do xénero *Tremarctus*: *Tremarctos floridanus*, da Florida.
* Os chamados "osos de cara curta norteamericanos", dos xéneros *Plionarctos* (*P edensis* e *P. harroldorum*) e *Arctodus* (*A. pristinus* e *A. simus*)
* Os denominados "osos de cara curta suramericanos" do xénero *Arctotherium* (*A. latidens*, *A. brasilense*, *A. angustidens*, *A. vetustum*, *A. bonariense*, *A. tarijense* e *A. wingei*.

## Taxonomía 
A subfamilia *Tremarctinae* foi descrita en 1925 por John Campbell Merriam e Chester Stock.

Os seus xéneros foron incluídos en 1970 por P. E. Bjork na familia dos úrsidos.

Finalmente, na actualidade (a partir de 2008), é recoñecida como unha das tres subfamilias dos úrsidos .

* '*Subfamilia *Tremarctinae'''*
** Xénero *Arctodus* †
** Xénero *Arctotherium* †
** Xénero *Plionarctos* †
** Xénero *Tremarctos''

## Notas
John Campbell Merriam

**John Campbell Merriam**, nado en Hopkinton, Iowa (Estados Unidos de América) o 20 de outubro de 1869 e finado o 30 de outubro de 1945 foi un paleontólogo estadounidense.

Foi un especialista na paleontoloxía de vertebrados, o máis destacado estudos dos fósiles da costa oeste dos Estados Unidos, e moi coñecido pola súa taxonomía dos vertebrados fósiles de La Brea Tar Pits, nos Ánxeles, particularmente do xénero *Smilodon*, o coñecido como "gato dentes de sabre".

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* John C. Merriam (1869-1945) Biografía 
* John Campbell Merriam (1869-1945) Biografía
Ajeossi

***Ajeossi*** é un filme surcoreano dirixido por Lee Jeong-beom que se estreou en 2010. Foi o filme con maior recadación en Corea no 2010, con 6&nbsp;228&nbsp;300 de entradas vendidas e gañando 47,10 billóns de wons.

## Sinopse 
A única conexión do exaxente especial Cha Tae-sik co mundo é unha nena que vive preto da súa casa. A nai da pequena traballa para unha organización mafiosa que se dedica ó tráfico de drogas. A nai róuballes un pouco da mercadoría e confíalla, sen que el o saiba, a Cha Tae-sik. Cando os traficantes se decatan, secuestran á nai e á filla.

## Personaxes 
* Won Bin como Cha Tae-sik
* Kim Sae-ron como So-mi
* Kim Hee-won como Man-seok
* Kim Sung-oh como Jong-seok
* Kim Tae-hoon como Detective Kim Chi-gon
* Thanayong Wongtrakul como Ramrowan
* Kim Hyo-seo como Hyo-jeong
* Lee Jong-yi como Detective No
* Song Young-chang como Oh Myung-gyu
* Baek Soo-ryun como Muller da librería
* Nam Kyeong-eup como Xefe de sección
* Park Sung-taek como Xefe
* Jo Seok-hyuon como Moon Dal-seo
* Jo Jae-yun como Jang Doo-sik
* Hong So-hee como Yeon-soo
* Hwang Min-ho como Nam Sung-Sik
* Jung Min-sung como Despacho de información
* Kwak Byung-Kyu como Detective Kim
* Ryoo Ui-hyun como Neno
* Lee Jae-won como Ddochi

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en KMDb