Ricardo Blanco-Cicerón

**Ricardo Blanco-Cicerón Núñez**, nado en Tui o 27 de outubro de 1844 e finado en Santiago de Compostela o 31 de xullo de 1926, foi un avogado, arqueólogo, numismático e político galego.
miniatura|Mosaico romano de Panxón.
## Traxectoria 
Naceu no seo dunha importante familia tudense, que vivía na Casa Negra da rúa dos Alfolíes (actual rúa Tide), cos escudos familiares dos Cicerón e os Centeno. Logo de estudar Dereito na Universidade de Santiago de Compostela, foi tenente de alcalde da súa vila natal entre 1877 e 1879. Despois regresou a Santiago para exercer de avogado.

En 1884 ingresou na Sociedade Económica de Amigos do País. Foi vicepresidente da sección arqueolóxica da Exposición Rexional de 1909 e membro non numerario da Real Academia Galega e da sociedade pro-monte de Santa Trega.
miniatura|De esquerda a dereita, de pé: Mercedes, Concha, Tomás, María e Carmen Blanco-Cicerón García. Sentados: Domingo de la Riva, Herminia García de la Riva (esposa de Ricardo), Simeón Blanco-Cicerón García, Ana Núnez (nai de Ricardo) e Ricardo Blanco-Cicerón.
Home de fondas crenzas relixiosas, era devoto de San Telmo e contribuíu con 125 pesetas á construción no monte Aloia da Cruz Xubilar en homenaxe a Cristo Redentor, inaugurada o 27 de maio de 1901. De ideas carlistas, defendeu os dereitos dos labregos e da clase obreira, colaborando na creación da Sociedad Unión Obrera Benéfica e Instructiva Regional de Santiago. Foi membro do Banco Simeón (fundado polo seu cuñado, Simeón García) entre 1918 e 1921 e tesoureiro da xunta da Caixa de Aforros e Monte de Piedade de Santiago.

Reuniu unha gran colección de diversos obxectos artísticos e antigüidades, amais dun grande arquivo e biblioteca especializados no carlismo (con cuxa causa simpatizaba) e un notable arquivo fotográfico. A súa desmedida afección polo coleccionismo levouno a ter apuros económicos, dos que o salvou o seu cuñado.

As pezas da súa colección consérvanse en diversos museos galegos, agás o mosaico romano de Panxón que foi vendido nunha poxa pública. A colección de ourivaría, en boa parte castrexa, foi mercada por Álvaro Gil Varela e consérvase no Museo Provincial de Lugo. As pezas de mobiliario pasaron ao Museo de Belas Artes da Coruña, a colección de glíptica está no Museo Arqueolóxico e Histórico do Castelo de Santo Antón e o fondo numismático e medallístico (de máis de cinco mil pezas) está no Museo de Pontevedra. A colección de acibeches e outras pezas de temática xacobea está no Museo das Peregrinacións, e algunhas pezas de pedra que formaban parte da Catedral de Santiago de Compostela están no Museo Catedralicio. O arquivo documental consérvase no Museo do Pobo Galego, e a documentación referida ao carlismo está no Arquivo Histórico Universitario de Santiago de Compostela.

Foi soterrado no camposanto de Bonaval.

## Vida persoal 
Casou en Santiago de Compostela con Herminia García de la Riba e foi pai de Simeón Blanco-Cicerón García.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Fernando Acuña Castroviejo, Raquel Casal et al. (2011). "La Exposición Regional Gallega de 1909: Ricardo Blanco-Cicerón y la plástica galaico-romana". pp. 127-129. *VII Reunión de Escultura Romana en Hispania: Preactas : Santiago de Compostela y Lugo, 4-6 julio 2011*. USC .

### Ligazóns externas 
* Sánchez Bargiela, Rafael (21/12/2009). "Ricardo Blanco Cicerón" tudensia.blogspot.com.
* "Continúa a dixitalización do Fondo Ricardo Blanco-Cicerón" Museo do Pobo Galego.