Mike Parkes

**Michael Johnson Parkes**, nado en Richmond (Surrey)  o 24 de setembro de 1931 e finado preto de Riva presso Chieri (Italia) o 28 de agosto de 1977, foi un piloto de competición inglés. Participou en sete Grandes Premios do Campionato Mundial de Fórmula Un, debutando o 18 de xullo de 1959. Logrou dous podios e anotou un total de 14 puntos de campionato. Tamén logrou unha pole position. Ao non competir cos automóbiles, Parkes traballou como enxeñeiro automotriz, Mentres traballou para o grupo Rootes estaba implicado no proxecto que conduciu á produción de Hillman Imp.

## Traxectoria 
Parkes comezou a súa carreira de carreiras a mediados da década dee 1950 inicialmente cun MG antes de pasar a un Frazer Nash. Parkes terminou a unha simple lonxitude de coche detrás de Graham Hill na 28ª carreira tourist trophy do Royal Automobile Club en agosto de 1963. Umberto Maglioli e Parkes pilotaban un dos Ferraris que se levaron as cinco primeiras posicións cualificadoras para as 12 Horas de Sebring de 1964. Os Ferraris estaban equipados con novas centrais eléctricas. Parkes fixo un tempo de 3:10.4. Na carreira Parkes estableceu un récord de velocidade e completou o maior número de millas na carreira logradas xamais por un gañador.

[miniatura|262px|left|Parkes nos 1000 km de Nürburgring de 1965 diante de Graham Hill, ambos en [Scuderia Ferrari|Ferrari.]]

Parkes e Maglioli, terminaron a unha considerable distancia diante do Ferrari de Ludovico Scarfiotti e Nino Vaccarella. Parkes e Guichet deixaron en 2º lugar a Surtees e Scarfiotti nunha carreira de 620 millas en Nürburgring en maio de 1965. O par gañador liderou as 44 voltas completas. Foi a cuarta vitoria consecutiva para Ferrari. Dan Gurney eclipsó o momento de Parkes en Ferrari na práctica final para o as 12 Horas de Sebring de 1966. O conservador Ford rexistrou 2:54.6, 2 segundos máis rápido que a volta de Parkes o día anterior. Nun prototipo do Ferrari P3, a volta de Parkes foi tan rápida "que ningún dos gráficos de conversión de tempo-velocidade aceptaríao". Parkes e Bob Bondurant comezaron segundos logo de Gurney e o seu copiloto, Jerry Grant. Surtees e Parkes pilotaban un prototipo de Ferrari na súa vitoria nunha carreira de 620 millas de coches deportivos en Monza en abril de 1966. Chris Amon e Lorenzo Bandini triunfaron nunha carreira de 100 voltas, os 1.000 quilómetros de Monza en abril de 1967. Pilotaron un Ferrari de catro litros a unha velocidade media de 196´34&nbsp;km/h Parkes e Scarfiotti terminaron segundos cun tempo de 5:10:59.2. O tempo ganador foi de 5 horas sete minutos, 43 segundos. Os Ferraris quedaron diante despois de que o Chaparral de Phil Hill e Mike Spence tivesen que facer pit stops logo das voltas 17 e 18. Parkes competiu nun Ferrari nunha carreira de 1.000 quilómetros de coches deportivos na Arxentina en xaneiro de 1971 xunto a Joakim Bonnier nun Ferrari de cinco litros.

### Fórmula Un 
A primeira participación de Parkes nun Gran Premio do campionato Mundial foi en Aintrre en  pilotando un Fórmula 2 (F2) Fry-Climax 1.5-litros 4 en liña. Pero non cualificou e volveu aos sportscars, agás dunha soa saída en Mallory Park en 1962 nun Bowmaker Cooper. O éxito cos Ferrari sportscars, levou en 1963 a Parkes a se contratado como piloto de desenvolvemento e piloto de reserva da Scuderia Ferrari Con todo, isto seguiu con dúas retiradas antes doutro segundo lugar no Gran Premio de Italia de 1966 en Monza, onde tamén logrou a pole position.

En 1967, Parkes competiu noutros dous Grandes Premios para Ferrari finalizando quinto en Zandvoort, pero retirouse por accidente no Gran Premio de Bélxica de 1967. Logo de derrapar sobre o aceite que perdera o BRM H16 de Jackie Stewart, na primeira volta, rompeu as pernas o que terminaría en última instancia a súa carreira na Fórmula 1.

Despois de terminar na a súa andaina na Fórmula Un, competiu nos anos 70 en coches deportivos.

Parkes morreu nun accidente de estrada preto de Turín, Italia, o 28 de agosto de 1977.

## Rexistro de carreiras 
### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

### Resultados na Fórmula 1 fóra de campionato 
(clave) (Carreiras en **negra** indican pole position)
(Carreiras en *itálica* indican volta rápida)

## Enxeñeiro de Automoción 
Parkes traballou para o grupo Rootes de 1950 a 1962, inicialmente como un aprendiz. Un dos seus papeis en Rootes foi como enxeñeiro de proxecto no desenvolvemento do Hillman Imp.

En 1963 Parkes uniuse a Ferrari como enxeñeiro de desenvolvemento para os seus coches de estrada, especialmente o 330 GTC, e tamén como un piloto de automóbiles GT deportivos. Logo da súa ausencia no traballo logo do seu grave accidente de F1, regresou a Ferrari en 1969 para atopar a compañía en parte baixo o control de Fiat e nese momento decidiu traballar para a Scuderia Filipinetti como enxeñeiro, así como piloto.

En 1974 Parkes tomou un traballo como enxeñeiro principal do desenvolvemento do Lancia Stratos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* www.mikeparkes.eu  This is the official biography created by Parkes' sister and brother, namely Annabel Campigotto and Johnny Parkes and includes over 150 photos.
* Mike Parkes, biography at imps4ever.info