Ein deutsches Requiem

'''*Ein deutsches Requiem*, Op. 45** (en galego ***Un Requiem alemán*'*) é unha grande obra de Johannes Brahms para orquestra, coro e solistas, composta entre 1865 e 1868. Está composta de sete partes e ten unha duración de entre 65 e 80 minutos, o que a converten na obra máis longa do compositor alemán. *Ein deutsches Requiem* é unha obra sacra, mais non litúrxica, e a diferenza da longa tradición de Réquiems escritos en latín, *Ein deutsches Requiem* está escrito en lingua alemá.

## Historia 
No seu propio catálogo, Brahms indica unha única etapa de composición do seu Requiem: «Verán de 1866, Zuric e Baden-Baden». Non obstante, a xénese da obra foi longa, prolongándose dende 1854 ata 1868.

A nai de Brahms morreu en febreiro de 1865, unha perda que provocou nel moita dor e ben puido ter inspirado *Ein deutsches Requiem*. Os prolongados sentimentos despois da morte de Robert Schumann en xullo de 1856 puideron ser tamén motivacións, aínda que a súa reticencia sobre estes feitos faino incerto.

A súa idea orixinal era a dunha obra de seis movementos; de acordo cos seus lugares eventuais na versión final, estes eran os movementos 1–4 e 6–7. A finais de abril de 1865, Brahms rematara xa o primeiro, segundo e cuarto movementos. O segundo movemento empregaba algo de material musical abandonado que escribira en 1854, o ano do colapso mental e intento de suicidio de Schumann, e o traslado de Brahms a Düsseldorf para axudar a Clara Schumann e os seus fillos pequenos. Johann Herbeck dirixiu os tres primeiros movementos en Viena o 1 de decembro de 1867. Esta estrea parcial foi mal dibido a un malentendido coa puntuación da partitura de timbal. As seccións marcadas como *pf* foron tocadas como *f* ou *ff*, afogando ao resto da orquestra na sección fugada do terceiro movemento. A primeira interpretación dos seis movementos foi estreada na Catedral de Bremen seis meses despois no Venres Santo, o 10 de abril de 1868, baixo a dirección do propio compositor e con Julius Stockhausen como barítono solista.

A partitura foi publicada por Rieter-Biedermann en Leipzig en novembro de 1868. o que a afasta do réquiem no sentido litúrxico, así como da *Misa de defuntos* ou dunha intencionalidade sacra. Neste sentido, Brahms afástase da tradición católica, e se sitúa na órbita das ensinanzas do luteranismo ao seleccionar textos bíblicos que eluden referencias á vida eterna, ao xuízo final ou a un Deus castigador.

## Instrumentación 
Ademais da utilización de coro e soprano e barítono solistas, a partitura de Brahms require da utilización de:

## Partes 
Gravacións de The Holden Consort Orchestra and Choir.

## Gravacións 
### Gravacións doutras versións 
* 2010 Coviello Classics: Simon Halsey (director), Rundfunkchor Berlin (versión para piano a catro mans de Johannes Brahms nun arranxo para coro e solistas), Marlis Petersen (soprano), Konrad Jarnot (barítono), Philip Mayers e Phillip Moll (piano)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Notas, discografía e libreto (alemán / castelán) en Kareol
* 20px *Ein deutsches Requiem'' coa Orquestra Sinfónica de Galicia e os Coros da OSG e a Generalitat Valenciana baixo a dirección de Jesús López Cobos (en YouTube)