open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
I Could Live in Hope

***I Could Live in Hope*** é o primeiro álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock Low, publicado o 2 de decembro de 1994 a través do selo Vernon Yard Recordings. 

## Antecedentes e composición 
O disco foi unha reacción á agresividade do rock alternativo de principios dos 90, cando o grunge tiña unha gran popularidade, polo que Low "evitou a composición tradicional en favor dos estados de ánimo e o movemento". Influenciada por Brian Eno e Joy Division, a banda, traballando co produtor Mark Kramer, favoreceu as composicións con ritmos lentos, unha instrumentación minimalista e unha economía da linguaxe.

## Recepción 
*I Could Live in Hope* tivo recensións xeralmente positivas no momento do seu lanzamento. Greg Kot, escribindo para o *Chicago Tribune*, dixo que "o seu drama de pálpebras pesadas arrástrase nunha cámara lenta que o envolve todo" e dixo del que era "o mellor disco feito para aquelas tardes tristes e nada desexables de arrastrarse a un burato dende a estrea de Galaxie 500".

## Legado 
Presentando un "ritmo sen precedentes no entón florecente underground", *I Could Live in Hope* axudou a crear o xénero coñecido como slowcore, que incluíu a artistas dende Bedhead ata Codeine ao longo dos 90. Ese mesmo ano o crítico Ned Raggett púxoo no número 37 da súa lista dos 136 mellores discos dos noventa *para Freaky Trigger*. En 2004 o álbum foi incluído na lista dos 50 anos do Rock'n'Roll de *Les Inrockuptibles*. En 2018 *Pitchfork* situouno no 22 da súa lista dos 30 melores álbums de dream pop.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Corea do Sur nos Xogos Olímpicos

**Corea do Sur** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1948, e dende entón competiu en cada edición dos Xogos Olímpicos de Verán, agás en 1980, cando se uniu ao boicot liderado polos Estados Unidos. Corea do Sur tamén participou en cada edición dos Xogos Olímpicos de Inverno dende 1948, agás na edición de 1952.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas nos Xogos de Inverno 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

;Xogos de Inverno

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Corea nos Xogos Olímpicos de Inverno de 2018
### Ligazóns externas 
* 
*
Corea nos Xogos Olímpicos de Inverno de 2018

**Corea** competiu por vez primeira como un equipo unificado composto de deportistas de Corea do Sur e Corea do Norte nos **Xogos Olímpicos de Inverno de 2018**, na proba de hóckey sobre xeo.

Nos Xogos Olímpicos de 2018, as delegacións de ámbolos dous países marcharon xuntas na cerimonia de apertura baixo a bandeira de unificación de Corea.

## Contexto 
En xaneiro de 2018, anunciouse que o equipo feminino de hóckey sobre xeo se fusionaría coas xogadoras norcoreanas para formar un único equipo de hóckey para os Xogos Olímpicos. Competiron baixo o código do COI "COR", sendo unha abreviatura da palabra francesa "Corée".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Shelly-Ann Fraser-Pryce

**Shelly-Ann Fraser-Pryce**, nada o 27 de decembro de 1986 en Kingston, é unha atleta xamaicana especialista en probas de velocidade. Compite nas probas de 60, 100 e 200 metros lisos. Está amplamente considerada como unha das mellores velocistas de tódolos tempos e os seus éxitos na década de 2010 axudaron a situar o atletismo xamaicano na escena internacional. É dobre medallista de ouro nos Xogos Olímpicos e catro veces campioa do mundo nos 100 metros lisos, mentres que nos 200 metros gañou unha medalla olímpica de prata e o Campionato do Mundo de 2013.

## Traxectoria 
Gañadora de seis medallas olímpicas, Fraser-Pryce acadou recoñecemento internacional no Xogos de Pequín de 2008, converténdose na primeira muller caribeña en gañar a medalla de ouro nos 100 metros lisos. Nos Xogos de Londres de 2012 conseguiu defender o seu título nos 100 metros, sendo unha das tres únicas mulleres na historia en conseguilo. Após que unha lesión afectase a súa tempada, nos Xogos de 2016 gañou a medalla de bronce. É a primeira velocista en gañar medallas nos 100 metros en tres Xogos Olímpicos consecutivos. 

Nos Campionatos do Mundo de Atletismo, Fraser-Pryce é unha das atletas máis laureadas da historia con 11 medallas, das que 9 son de ouro e 2 de prata. Tamén é a unica velocista (home ou muller) en gañar catro títulos mundiais nos 100 metros lisos. Fíxoo en 2009, 2013, 2015 e 2019.

Fraser-Pryce posúe máis títulos mundiais nos 100 metros que calquera outra velocista da historia. A súa mellor marca persoal nesta proba é de 10,70 segundos (a cuarta mellor de tódolos tempos). A Asociación Internacional de Federacións de Atletismo nomeouna "a mellor velocista da súa xeración". En 2019, a BBC incluíuna na súa lista das 100 mulleres máis inspiradoras e influentes do mundo.

## Notas
Lingua kali'na

A '''lingua kali'na''' é unha lingua da familia caribe falada polo pobo kali'na de América do Sur. É falada por arredor de 7&nbsp;400 persoas que viven maioritariamente en Venezuela, Güiana, Suriname, Güiana Francesa e o Brasil. O kali'na está clasificado como definitivamente en perigo polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO. 

## Nomes da lingua 
A lingua é coñecida por diferentes nomes tanto polos seus falantes como por outros colectivos. Tradicionalmente foi a lingua foi chamada "Carib" ou "Carib proper" en inglés, e os seus falantes "Caribs" en inglés. É coñecida como *caribe* en castelán, *galina* en francés e *karaïeb* en neerlandés. Porén, os seus falantes chámanse a si mesmos *kalina* ou *karìna* (con diferentes escritas), e chaman á súa lingua *Karìna auran* . Outras variantes inclúen ''kali'na*, *kari'nja, cariña*, *kariña*, *kalihna*, *kalinya*; ou *maraworno* e *marworno''.

## Clasificación 
O kari'na está clasificada como unha lingua caribe, da póla continental da Güiana.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ka'lina (Carib) Vocabulary List (from the World Loanword Database)
*Surinamese Carib - English Online Dictionary
*Audio resources from the MPI-PL archive for linguistic resources, which origin from data collected by dr. Berend Hoff in the period 1955-1965
Neuchâtel, Suíza

**Neuchâtel** (en alemán *Neuenburg*) é unha cidade e comuna da Suíza romanda, capital do cantón e do distrito de Neuchâtel. Está situada a beiras do Lago de Neuchâtel e sobre o flanco sur do macizo do Xura.

Ten 33.489 habitantes e fálase principalmente francés.

## Historia 
A cidade aparece citada por primeira vez no ano 1011. Foi gobernada por condes até 1458, ano no que pasou á soberanía da familia de Orléans-Longueville até 1707. Dende aquel ano o seu soberano foi o rei de Prusia. En 1805, Napoleón entregou o Principado de  Neuchâtel a Louis Alexandre Berthier até 1815, no que finalmente se adheriu á Confederación Suíza, aínda que ata 1848 permaneceu o principado en unión persoal con Prusia.

## Xeografía 
A cidade de Neuchâtel sitúase 38 km ao oeste de Berna, a 106 km ao norte de Xenebra e a 74 quilómetros ao leste de Besanzón. Neuchâtel limita ao norte coas comunas de Valangin e Val-de-Ruz, ao leste con Enges, Cressier, Saint-Blaise e Hauterive, ao sur con Cudrefin (VD), Vully-lles-Lacs (VD) e Delley-Portalban (FR), e ao oeste con Boudry, Milvignes e Peseux.

Atópase a 429 msnm.

## Notas
Altruísmo

O **altruísmo** é un principio e práctica moral que implica comportarse procurando o benestar doutros seres humanos ou animais, sendo un concepto oposto ao egoísmo. Considérase unha virtude en moitas culturas e un aspecto fundamental de varias tradicións relixiosas e cosmovisións seculares. 

## Etimoloxía 
O termo "altruísmo" foi acuñado en lingua francesa polo filósofo francés Auguste Comte, como *altruisme*, concepto antónimo do egoísmo, que á súa vez derivaba do italiano *altrui*, que proviña do latín *alteri*, que significa "outras persoas".[miniatura|Dar [esmola aos pobres adóitase considerar unha acción altruísta.|centro]]
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Altruísmo eficaz
Lista de episodios de One Piece (5ª tempada - despois de Arabasta)

Esta lista inclúe a quinta tempada a da serie de TV anime * One Piece *, producida por Toei Animation, dirixida por Kōnosuke Uda e extraída de  homónimo manga de Eiichirō Oda.

A quinta tempada titúlase **despois de Arabasta** (オリジナル編Terebi orijinaru hen?) e agrupa episodios do 131 ao 143; eles, por completo non sobre a serie, mostran o que lles pasa aos protagonistas despois da saída de Arabasta. Os 13 episodios emitíronse no Xapón en Fuji TV desde o 3 de novembro de 2002 ata o 2 de febreiro de 2003.

## episodios
Fabiola de Roma

**Fabiola de Roma**, nada en Roma a mediados do século IV e finada na mesma cidade o 27 de decembro de 399, foi unha enfermeira e de moza casou, aínda que axiña se divorciou del. Cando morreu o seu marido, casou de novo e, de novo viúva, na véspera da pascua do ano seguinte realizou penitencia pública na basílica de San Xoán de Latrán, onde entrou vestida cun saco e foi recibida polo papa Siricio, volvendo así á comuñón da Igrexa.

Dende entón, dedicouse a coidar de pobres e enfermos e fundou o primeiro hospital en Roma. En 395 marchou a Belén, onde coñeceu a Xerome e viviu no mosteiro fundado por Paula de Roma. Dedicouse á lectura e á meditación da Biblia. Cando houbo un conflito entre Xerome e o bispo Xoán de Xerusalén polas doutrinas de Oríxenes, Fabiola regresou a Roma, onde estaba presente a ameaza de invasión bárbara. Continuou a manter correspondencia con Xerome, que lle dedicou o seu tratado *Sobre o sacerdocio de Aarón*.

Fundou, xunto ao senador Pamaquio de Roma, o *xenodochium* de Porto, preto da desembocadura do Tíber, que deu hospitalidade gratuíta e asistencia médica aos peregrinos pobres. Cando morreu en 399, moita xente acudiu ao funeral, en agradecemento e veneración polo seu traballo social.  Xerome deixou o seu testemuño persoal sobre as exequias de Fabiola, en que participou moita xente que a acompañou con salmos e aleluias.

## Veneración 
Fabiola só apareceu no martiroloxio romano a partir do século XV, e aínda non a incluíu Cesare Baronio en 1583. A súa figura popularizouse grazas á novela histórica inglesa *Fabiola or, the Church of the Catacombs*, escrita polo cardeal Nicholas Patrick Stephen Wiseman en 1854, a pesar da imprecisión da historia contada.

A súa festa litúrxica é o 27 de decembro.

## Representación 
Fabiola de Roma adoita ser representada con *stola* e *palla*, indicadores da súa clase social, ambas de cor vermella. Na arte cristiá, a cor vermella é emblema de lealdade e de realeza. Tamén simboliza o lume, o amor divino, o poder creativo e a calor como poder xerativo.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* *Enciclopedia Católica* . "Fabiola" .
* *Enciclopedia Británica* . "Santa Fabiola".
Kirguizistán nos Xogos Olímpicos

**Kirguizistán** competiu por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1994, na edición de Inverno de Lillehammer. O país gañou trece medallas, cinco de prata e oito de bronce. Anteriormente, os deportistas kirguiz competiron co equipo da Unión Soviética. En 1992, Kirguizistán competiu como parte do Equipo Unificado.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas nos Xogos de Inverno 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
XO

***XO*** é o cuarto álbum de estudio do cantautor estadounidense Elliott Smith, publicado o 25 de agosto de 1998 a través do selo DreamWorks Records. O disco gravouse entre 1997 e 1998 e trátase do primeiro traballo de Smith editado por un gran selo. Lanzaronse dous sinxelos do álbum, "Waltz #2 (XO)" e "Baby Britain". 

A publicación en liña Pitchfork Media situou a *XO* no número 68 da súa lista dos 100 mellores álbums dos anos 90. 

## Listaxe de cancións 
## Notas
Spider-Man: Into the Spider-Verse

***Spider-Man: Into the Spider-Verse*** é un filme estadounidense de 2018 producido por Columbia Pictures e Sony Pictures Animation en asociación coh Marvel, e distribuído por Sony Pictures Releasing. É o primeiro filme animado da franquía cinematográfica de *Spider-Man*, e foi dirixido por Bob Persichetti, Peter Ramsey e Rodney Rothman a partir dun guión de Phil Lord e Rothman. Shameik Moore pon a voz de Morales, xunto con Jake Johnson, Hailee Steinfeld, Mahershala Ali, Brian Tyree Henry, Lily Tomlin, Luna Lauren Velez, John Mulaney, Kimiko Glenn, Nicolas Cage e Liev Schreiber.

O filme recadou máis de 375 millóns de dólares en todo o mundo sobre un orzamento de 90 millóns. Recibiu moi boas valoracións por parte da crítica, en especial pola súa animación, personaxes, historia, interpretación das voces, humor e banda sonora. Gañou numerosos premios, inclúnido o Óscar ó mellor filme de animación na 91ª edición dos premios.

## Personaxes 
* Shameik Moore como Miles Morales / Spider-Man
* Jake Johnson como Peter B. Parker / Spider-Man
** Chris Pine Peter Parker / Spider-Man
* Hailee Steinfeld como Gwen Stacy / Spider-Woman
* Mahershala Ali como Aaron Davis / Prowler
* Brian Tyree Henry como Jefferson Davis
* Lily Tomlin como May Parker
* Luna Lauren Velez como Rio Morales
* Zoë Kravitz como Mary Jane Watson
* John Mulaney como Peter Porker / Spider-Ham
* Kimiko Glenn como Peni Parker / SP//dr
* Nicolas Cage como Peter Parker / Spider-Man Noir
* Kathryn Hahn como Olivia Octavius / Doctor Octopus
* Liev Schreiber como Wilson Fisk / Kingpin

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Paco Nogueiras

**Francisco Nogueiras Nodar**, coñecido artisiticamente como **Paco Nogueiras**, nado en Santiago de Compostela en 1970, é un actor e músico galego.

## Traxectoria 
É graduado social pola Universidade de Santiago de Compostela. Formouse cos artistas Andrés Pazos e Fabio Mangolini, impartiu clases de teatro e dirixiu representacións en entidades culturais e colexios. Foi actor e percusionista de compañías como *Els Comediants* e *Os Quinquilláns* (14 anos). Tamén formou parte da Orquestra *Os Modernos*, da compañía *Os Tres Tenedores* e da Campaña de Animación á Lectura de Kalandraka. Foi socio fundador da Asociación Cultural "Arco da vella" e da Asociación de Gaiteiros de Santiago e bisbarra.

Como músico participou en formacións de música tradicional e foi creador da banda sonora de varios espectáculos teatrais, musicais, de danza (RESAD de Madrid dirixida por Elvira Sanz, titulada *Bahía o en la línea de salida*, en 1996) e dunha serie infantil da TVG (Planeta Fantasia).

## Discografía 
* *Brinca vai!* (8-5-2014). Kalandraka. Ilustracións de David Pintor. 56 páxs. ISBN SBN: 978-84-8464-877-2. 12 cancións para 12 meses. Libro, CD, DVD. III Premio Mártín Códax da Música (música infantil).
* *Radio Bule Bule* (1-11-2017). Kalandraka. Ilustracións de David Pintor. 48 páxs. ISBN 978-8484643081. 12 cancións divertidas. Libro, CD, DVD.
* *Extra*! (2020). Kalandraka. Ilustracións de Marc Taeger. 48 páxs. ISBN 978-84-1343-051-5. 12 cancións con inspiración na prensa escrita. Libro, CD.
* *Son animal* (2024). Kalandraka. Ilustracións de Marc Taeger. 32 páxs. ISBN 978-84-1343-205-2. Libro disco.

## Notas
Bernhard Schlink

**Bernhard Schlink**, nado o 6 de xullo de 1944 en Bielefeld, é un escritor e xurista alemán.

## Traxectoria 
En 1998 foi designado xuíz da corte constitucional do estado federal de Renania do Norte-Westfalia. É profesor de historia da lei na Universidade Humboldt de Berlín dende xaneiro de 2006.

### Faceta literaria 
A súa carreira como escritor encomezou con novelas policiais; o protagonista era un personaxe chamado Selb (xogo de palabras en alemán co significado de "eu mesmo"); a súa primeura novela chamou *Selbs Justiz*. Con *Die gordische Schleife* gañou o premio Glauser en 1989.

En 1995 publicou *Der Vorleser*, novela parcialmente autobiográfica sobre un adolescente que vive un romance cunha muller adulta, cuxo pasado logo se verá  que estivo vinculado aos crimes de guerra na Segunda guerra mundial. O libro converteuse nun éxito de vendas en Alemaña e no estranxeiro; foi traducida a unhas 40 linguas de todo o mundo. Gañou o premio Hans Fallada, o premio Welt, o premio italiano Grinzane Cavour, o francés Laure Bataillon e o Ehrengabe da Sociedade Heinrich Heine de Düsseldorf. En 2008 o director británico Stephen Daldry realizou unha adaptación ao cinema desta obra.

En 2000 publicou unha colección de relatos intitulada *Liebesfluchten*.

### Traducións ao galego 
A súa obra *O retorno*, publicada orixinalmente en 2006, foi traducida ao galego por Patricia Buxán e publicada en 2009 pola Editorial Galaxia, e integrada na colección Biblioteca Compostela de Narrativa Europea.

A editorial Hugin e Munin publicou en 2020 *O lector*, traducida por David A. Álvarez Martínez.

## Obra 
* 1962 *Der Andere*
* 1987 *Selbs Justiz*
* 1988 *Die gordische Schleife*
* 1992 *Selbs Betrug*
* 1995 *Der Vorleser (O lector)*
* 2000 *Liebesfluchten*
* 2001 *Selbs Mord*
* 2006 *Die Heimkehr* (*O retorno*)
* 2008 *Das Wochenende*
* 2010 *Sommerlügen - Geschichten*
* 2011 *Gedanken über das Schreiben - Heidelberger Poetikvorlesungen*
* 2014 *Die Frau auf der Treppe*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil de Bernhard Schlink na páxina web da Universidade de Humboldt .
Leopoldo Benavides Otero

**Leopoldo Benavides Otero**, finado no Grove o 18 de xaneiro de 1935, foi un farmacéutico e político galego.

## Traxectoria 
Irmán de Daniel Benavides Otero. Farmacéutico do Grove. Tiña tamén librería e era axente de seguros e banqueiro. Foi alcalde do Grove de 1907 a 1909. Volveu ser alcalde de 1910 a 1913.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Viva Last Blues

***Viva Last Blues*** é o terceiro álbum de estudio do músico estadounidense Will Oldham, publicado baixo o alcume de Palace Music o 21 de agosto de 1995 a través do selo Drag City. O álbum presenta a Oldham nas voces e na guitarra e foi gravado e producido por Steve Albini.

A publicación en liña Pitchfork Media situou a *Viva Last Blues* no número 60 da súa lista dos 100 mellores álbums dos anos 90. En 2007 *Blender* situouno no número 98 da lista dos 100 mellores álbums de indie rock da historia.

## Listaxe de cancións 
## Notas
For Your Own Special Sweetheart

***For Your Own Special Sweetheart*** é o terceiro álbum de estudio da banda estadounidense de post-hardcore Jawbox, publicado o 8 de febreiro de 1994 a través do selo Atlantic Records. O disco foi producido por Ted Niceley, coñecido sobre todo polo seu traballo con Fugazi. Trátase da estrea da banda cun gran selo tras deixar Dischord Records e fichar con Atlantic. Tamén é o seu primeiro álbum con Zachary Barocas na batería, despois de substituír o batería orixinal Adam Wade dous anos antes. O disco non tivo un grande éxito comercial a pesar de recibir críticas positivas.

"Savory" foi o primeiro sinxelo do álbum, seguido por "Cooling Card". "Motorist" e "Jackpot Plus!" lanzáranse anteriormente nun sinxelo de Dischord e regraváronse para este disco. O álbum foi remasterizado e reeditado por DeSoto en 2009 con tres cancións extra  (caras b do sinxelo "Savory") e unha nova portada.

A publicación en liña Pitchfork Media situou a *For Your Own Special Sweetheart* no número 70 da súa lista dos 100 mellores álbums dos anos 90. 

## Listaxe de cancións 
## Notas
Segestria florentina

***Segestria florentina*** é a meirande araña europea da familia Segestriidae. As femias poden chegar a medir 14-22 mm de longo, e os machos, algo máis pequenos como en moitos arácnidos, posúe quelíceros en forma de navalla de gran tamaño de cor verde "eléctrico", adoitando medir uns 10-15 mm. Esta especie é máis escura ca outras do seu mesmo xénero.

## Comportamento 
De comportamento semellante á araña lobo, a súa técnica de caza consiste na construción de arañeiras tubulares en fendas de muros por cuxa abertura sae a araña por sorpresa para cazar insectos desprevidos. Aliméntase de avespas, abellas e todo insecto que caia na súa arañeira en forma de funil.

## Distribución 
De orixe mediterránea, introduciuse de maneira accidental nalgunhas illas do Atlántico, na Arxentina e Australia entre outros.

## Notas
Motorola Mobility

**Motorola Mobility LLC**, comercializada como **Motorola**, é unha empresa estadounidense de telecomunicacións e electrónica, filial do conglomerado tecnolóxico chinés Lenovo. A compañía fabrica principalmente teléfonos intelixentes e outros dispositivos móbiles que executan o sistema operativo Android.

En 2011, Motorola Inc. foi dividida en dúas firmas independentes unha da outra. Motorola Mobility naceu como spin-off co que fose o brazo de Motorola en materia de teléfonos, mentres que Motorola Solutions ficou coa parte de equipos como servidores e redes de telecomunicación despois do renomeamento do nome orixinal. Por iso, o sucesor legal directo de Motorola é Motorola Solutions. 

A Motorola orixinal foi fundada en 1928 en Chicago por Paul V. Galvin e o seu irmán Joseph cando adquiren o negocio dun eliminador de baterías, por quebra da Stewart Battery Co., e crean a Galvin Manufacturing Corporation con só cinco empregados e un patrimonio de 565 dólares en efectivo, 750 dólares en ferramentas e un deseño para o primeiro produto da compañía: un eliminador de baterías. O nome "Motorola" foi adoptado en 1947, mais foi utilizado como marca comercial dende que en 1930 desenvolve a primeira radio para automóbil.

En agosto de 2011, foi adquirida por Google por unha cifra aproximada de 12.500 millóns de dólares. Debido ás perdas económicas, o 29 de xaneiro de 2014 Google vendeuna á compañía chinesa Lenovo por 2.910 millóns de dólares.

## Notas
Laos nos Xogos Olímpicos

**Laos** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1980, e dende entón participou en cada edición dos Xogos de Verán, agás en 1984. O país nunca competiu nos Xogos Olímpicos de Inverno e tampouco gañou unha medalla olímpica.

O Comité Olímpico Nacional de Laos foi formado en 1975 e oficialmente recoñecido polo Comité Olímpico Internacional en 1979.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Motorola DynaTAC

O teléfono móbil **Motorola DynaTAC 8000X** foi desenvolto no ano 1983 por Motorola, sendo o primeiro teléfono móbil do mundo sostíbel cunha man e foi posto á venda o 13 de marzo do mesmo ano. Pesaba 800 gramos e medía 33 por 4,5 por 8,9 centímetros. Na data de saída ao mercado do produto, custaba 3.995 dólares estadounidenses e a súa batería tiña unicamente a autonomía dunha hora en conversación. Un ano máis tarde (1984) 300.000 persoas compraran o terminal. Este primeiro paso da revolución móbil veu da man de Rudy Krolopp.

Ademais do típico teclado numérico (keypad) telefónico, tiña nove teclas especiais, situadas debaixo deste:
*  Rcl (Recall).
*  Clr (Clear).
*  Snd (Send).
*  Sto (Store).
*  Fcn (Function).
*  End (End).
*  Pwr (Power).
*  Lock (Lock).
*  Vol (Volume).

## Modelos 
**America series** (analóxico)
* DynaTAC 8000X
* DynaTAC 8000 L
* DynaTAC 8000 S
* DynaTAC 8000 M
* DynaTAC 8500x
* DynaTAC 8900x (1989) 
* International 3200/3300
* Ultra Classic/II

**International series** (GSM)
* International 3200/3300

## Notas
Songs of Leonard Cohen

***Songs of Leonard Cohen*** é o primeiro álbum do cantantautor canadense Leonard Cohen, publicado o 27 de decemnbro de 1967 a través de Columbia Records. 

Alcanzou número 83 no *Billboard* 200, conseguindo a certificación de ouro nos Estados Unidos en 1989, e o número 13 na lista de éxitos do Reino Unido, permanecendo case un ano e un medio nela.

## Lista de cancións 
# "Suzanne" – 3:48
# "Master Song" – 5:55
# "Winter Lady" – 2:15
# "The Stranger Song" – 5:00
# "Sisters of Mercy" – 3:32
# "So Long, Marianne" – 5:38
# "Hey, That's No Way to Say Goodbye" – 2:55
# "Stories of the Street" – 4:35
# "Teachers" – 3:01
# "One of Us Cannot Be Wrong" – 4:23

### Pistas adicionais da reedición de 2007 
# "Store Room" – 5:06
# "Blessed Is the Memory" – 3:03

## Notas
Xulio Simón

**Xulio Simón Rúa**, nado en Rioxoán (Valonga, Pol) o 23 de setembro de 1956, é un investigador, profesor e escritor galego.

## Traxectoria 
alt=Xulio Simón con Neira Vilas|miniatura|300x300px|Xulio Simón con Neira Vilas
É profesor de EXB pola Escola de Maxisterio de Lugo e ten unha licenciatura en filoloxía pola Universidade de Barcelona. No 1985, realizou o Curso de Lingua e Cultura Portuguesa na facultade de Letras da Universidade de Lisboa. No 1990 participou no Curso “Didactique du Français Langue Etrangère”, na Université de Paris III Sorbonne Nouvelle. Foi profesor colaborador da Xunta de Galicia no Curso de Iniciación en Lingua Galega celebrado en París no 1990

É colaborador dende hai anos coa Asociación Cultural Rosalía de Castro de Cornellá (Barcelona), tanto na súa revista *Lúa Nova* como no programa radiofónico *Sempre en Galicia* que comezou a saír en antena no 1986 en Radio Cornellá. Colabora tamén co Certame Internacional de Poesía en Lingua Galega Rosalía de Castro que vén realizando a Asociación, formando parte do xurado.

A partir da década de 1980 creou unha base de datos da literatura galega xunto coa portuguesa, catalá, española e a universal que abrangue do 1850 ao 2004, que se publicou como unha wiki co nome de Xulipedia.

## Obras 
* *Os mosteiros de Galicia en bicicleta de montaña* (1998), coautor xunto con Carlos Dopazo.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*wiki www.xulipedia.com
*https://devellabella.com/xulio-simon-rua-por-ana-santos-solla-devellabella/
*https://www.nosdiario.gal/articulo/cultura/xulio-simon-proxecto-podera-seguir-construindose-coas-persoas-que-queiran-colaborar/20231021100121180354.html
*https://www.ondacero.es/emisoras/galicia/pontevedra/audios-podcast/xulipedia-unha-cronoloxia-literaria-que-comezou-radio-revive-rede_20231120655b54b0b27615000175575a.html
José Rodríguez Domínguez

**José Rodríguez Domínguez**, nado en Gondomar o 11 de agosto de 1957, é un xogador, dirixente e historiador dos birlos celtas. O seu palmarés nas distintas categorías da disciplina abrangue 12 títulos galegos, 9 españois e 7 intercontinentais dende o ano 1991. É o único deportista español dos birlos con participacións nos oito torneos intercontinentais celebrados, integrando tanto equipos da Federación Galega como da Federación Española.  
## Traxectoria 
Membro fundador do Club San Vicente de Mañufe (Gondomar) en 1978 na que ocupa diversos cargos ao longo dos últimos 30 anos. Preside a devandita entidade de birlos dende o ano 2018. Formou parte dunha asociación veciñal de birlos no Val Miñor que pulou dende 1978 na regularización deste deporte principalmente no rexistro oficiais dos clubs ante os distintos organismos oficiais. Desde 1990 a maioría destes clubs obterán a legalización e posterior unificación a través da Federación Galega de Birlos. Nesta etapa terá a responsabilidade de redactar o primeiro regulamente de birlos Celta, que obterá aprobación da asemblea da federación galega.

En 1992, a través da Secretaría Xeral para o deporte da Xunta de Galicia e das federacións española e galega de birlos, coordina a participación da selección galega de birlos celta no campionato de xogos tradicionais de deportes autóctonos (deportes de exhibición) nos Xogos Olímpicos de 1992, disputados en Barcelona, e na que todas as comunidades españolas participaron cos seus xogos tradicionais, correspondentes a Galicia birlos así como traiñeiras.

En 1995, organiza e coordina xunto cos presidentes dos centros "Valle Miñor" en Buenos Aires (Arxentina) e Montevideo (Uruguai), participando tamén no primeiro torneo Intercontinental de Birlos Celta celebrado en febreiro dese mesmo ano nos centros sociais que ambos clubs teñen en América do Sur.. Nese ano naceu oficialmente o campionato intercontinental e dez anos despois (2005), tivo a súa continuidade anual, ata 2009, alternando a participación en Galicia e Suramérica, realizándose de novo en 2012 en Suramérica; en 2016 no Val Miñor para volver a Suramérica en 2018.

Foi o único xogador español en participar en todos eses torneos intercontinentais, formando parte  do equipo da Federación Española ou da selección Galega.  Desde 1991 participa nos diferentes campionatos e torneos oficiais organizados polas federacións de birlos galega e española tanto a nivel rexional, nacional e internacional.

Dende 2016, é membro da asemblea xeral da Federación Española de Bolos.

## Notas
Gran Premio de Bahrain de 2020

O **Gran Premio de Bahrain de 2020** (oficialmente coñecido como **2020 Formula 1 Gulf Air Bahrain Grand Prix**) foi unha carreira de Fórmula Un que se celebrou o 29 de novembro de 2020 no Circuíto Internacional de Bahrain  en Sakhir, Bahrain. A carreira foi a décimo quinta rolda da tempada  de Fórmula Un e marca a décimo sexta vez que se celebra o Gran Premio de Bahrain como parte do Campionato Mundial de Fórmula Un.

## Pneumáticos dispoñibles 
## Práctica 
A primeira das dúas sesións de adestramento tivo lugar o venres en condicións de luz diúrna pouco representativas, e viu a Lewis Hamilton logarar* o mellor tempo co Mercedes seguido do seu compañeiro de equipo Valtteri Bottas e do piloto de Racing Point Sergio Pérez. 

Hamilton tamén encabezou a segunda sesión, esta vez con Max Verstappen de Red Bull Racing na segunda posición, e Bottas terceiro. A segunda sesión viu dúas veces a bandeira vermella, a primeira vez foi por un accidente de Alexander Albon que saíuse na curva final na que o piloto de Red Bull saíu ileso e a segunda por culpa dun can que andaba pola pista O can saíu ileso do circuíto, logrando escapar por un oco nun dos postos dos comisarios de carreira. 

Albon recibiu un novo chasis para o resto do evento despois do seu accidente en FP2. 

Verstappen foi o máis rápido na terceira (e última) sesión de adestramentos do sábado clasificándose por diante de Hamilton e Bottas. 

## Cualificación 
### Clasificación na cualificación 
## Carreira 
Na primeira volta, Romain Grosjean chocou con Daniil Kvyat na recta despois da 3º curva, provocando que o seu coche rebotase nunha barreira á beira da pista. O impacto provocou que o coche de Grosjean se partise á metade e estalase en chamas. Grosjean puido escapar dos restos sen axuda e foi retirado inmediatamente polo coche sanitario. Alan van der Merwe, o piloto do coche médico, dixo que Grosjean parecía sufrir queimaduras leves nas mans e nos nocellos e unha costela rota.  Cando reiniciouse a carreira, Kvyat chocou con Lance Stroll e o coche Racing Point deste último piloto quedou do revés.

### Cualificación da carreira 
### Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

 

* **Nota**: Só os cinco primeiros postos están incluídos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
## Véxase tamén
Avante LGBT+

**Avante LGBT+** (Anteriormente Avante LGTB e Avante LGBT) é unha organización galega conformada por persoas lésbicas, gais, bisexuais, trans, e outras diversidades, que defenden os dereitos do colectivo LGBT+. Esta organización, de ideoloxía feminista e anticapitalista, foi fundada en Santiago de Compostela o 27 de setembro de 2017 após dunha asemblea aberta á que asistiron preto de 100 persoas e que tivo lugar na Facultade de Filosofía da Universidade de Santiago de Compostela. 

No ano 2018 Avante LGBT+ atravesou un proceso de expansión territorial que culminaría coa súa Asemblea Nacional Constituínte. Esta xuntanza tivo lugar na Casa do Matadoiro, en Santiago de Compostela, o día 27 de outubro. Nesta asemblea foron escollidas por votación 6 persoas que pasarían a conformar a coordinadora nacional, órgano executivo ao que posteriormente se engadirían 6 integrantes máis en representación das localidades con presenza da organización a esa altura: Santiago de Compostela, Vigo, Ferrol, Lugo, A Coruña, e Pontevedra. Ademais, o pleno da asemblea tomou a decisión de mudar o nome da organización, de "Avante LGTB" como fora fundada, a "Avante LGBT", adoptando a orde internacional das siglas do colectivo no canto da orde preferida en España. Sería na II Asemblea Nacional, celebrada o 7 de decembro do 2019 no local comarcal da Confederación Intersindical Galega en Vigo, cando se adoptaría o nome actual da organización, Avante LGBT+, engadindo o "+" para representar as diversidades vítimas da cisheteronorma non recollidas no acrónimo.

A comezos do 2022 xurdiron as expansións de Ourense e de Verín, conformando así un total de nove localidades. Postiormente, no 2024, a comarca de Verín disolveuse e as partcipantes de Ourense fundaron a súa propia organización, Cuir Ourense.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cisheteronorma
Congresos de Velehrad

Os **congresos de Velehrad** foron unha serie de congresos internacionais celebradas en 1907, 1909, 1911, 1924, 1927, 1932 e 1936, dedicados á cuestión da unificación ecuménica dos cristiáns (principalmente dos pobos eslavos). Foron celebrados na vila de Velehrad (entón en Checoslovaquia), lugar de enterramento de san Metodio. Nos congresos de Velehrad participaron teólogos católicos e ortodoxos, investigadores da historia da Igrexa, e dirixentes eclesiásticos. Discutíronse as cuestións da unificación das igrexas católicas e ortodoxas e as relacións entre elas. O iniciador, coorganizador e presidente dos tres primeiros congresos foi o metropolita Andrei Sheptytskyi. O idioma oficial dos congresos era o latín, e os materiais do congreso se publicaron na revista teolóxica *Slavorum literae theologicae*.
## Participantes 
No primeiro congreso, en xullo de 2007, participaron 76 teólogos, a maioría deles eslavos e todos católicos.  

O segundo congreso (1909) foi presidido polo metropolita de Lviv Andrei Sheptytskyi e polo arcebispo de Olomouc Franziskus von Sales Bauer, e na asemblea participaron 160 teólogos. Entre os participantes se pode mencionar ao liturxista ortodoxo Aleksei Maltsev, a Antonín Cyril Stojan, Franc Grivec, Adolf Špaldák, Aurelio Palmieri, Jan Urban, Albert Gratieux, Vasile Suciu, Martin Jugie, Sévérien Salaville, Germain Reydon, Anton Straub, Svetozar Rittig, Nicola Franco e Marian Zdziechowski.

No IV congreso (1924) participaron 380 persoas, procedentes de 16 países. Entre os participantes se pode sinalar aos seguintes: Francesco Marmaggi (nuncio en Checoslovaquia), Leopold Prečan (arcebispo de Olomouc), Yosafat Kotsylovskyi (bispo de Przemyśl), Augustín Fischer-Colbrie (bispo de Košice), Michel d'Herbigny, Franc Grivec, Josef Vajs, Gyula Hadzsega, Gleb Verkhovskii, Stjepan Krizin Sakač, Damian Gyulov, František Dvorník, Ihor Kostiantynovych Loskyi, Hilarión Gil, Karol Kmeťko, Romuald Souarn, Nikola Dobrečić, Eduard von der Ropp, Jan Urban, Sévérien Salaville, Henri-Jean Omez e Christophe-Jean Dumont.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Citation (filme)

***Citation*** é un filme nixeriano de 2020 dirixido por Kunle Afolayan, escrito por Tunde Babalola e protagonizado por Jimmy Jean-Louis, Temi Otedola e Bukunmi Oluwashina.

## Sinopse 
O filme conta a historia dunha estudante que denuncia os intentos de violación do seu profesor universitario, e céntrase na reacción da institución universitaria ás súas acusacións.

## Personaxes 
* Jimmy Jean-Louis como Prof. Lucien N'Dyare
* Temi Otedola como Moremi
* Bukunmi Oluwashina como Uzoamaka
* Adjetey Anang como Kwesi
* Joke Silva como Angela
* Ini Edo como Gloria
* Ibukun Awosika como ela mesma
* Ropo Ewenla como Dr. Grillo
* Gbubemi Ejeye como Rachel
* Yomi Fash-Lanso como representante legal de Lucien
* Gabriel Afolayan como Koyejo
* Oyewole Olowomojuore como Prof. Osagye
* Sadiq Daba como Prof. Yahaya
* Samantha Okanlawon
* Bienvenu Neba como Dr. Sembene
* Toyin Bifarin Ogundeji como Dr. Mrs. Nwosu

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Myanmar nos Xogos Olímpicos

**Myanmar** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1948, e dende entón competiu en cada edición dos Xogos Olímpicos de Verán, agás nos Xogos de 1976. O país nunca participou nos Xogos Olímpicos de Inverno. Antes dos Xogos de 1992, o país competiu co nome de Birmania. Ningún deportista birmano conseguiu gañar unha medalla olímpica.

O Comité Olímpico Nacional de Myanmar foi creado en 1947 e recoñecido polo Comité Olímpico Internacional ese mesmo ano.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Tailandia nos Xogos Olímpicos

**Tailandia** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1952, e dende entón enviou deportistas para competir en cada edición dos Xogos de Verán, agás en 1980, cando se uniu ao boicot liderado polos Estados Unidos. Tailandia tamén participou nos Xogos Olímpicos de Inverno dende 2002.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas nos Xogos de Inverno 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Kuwait nos Xogos Olímpicos

**Kuwait** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1968, e dende entón participou na maioría dos Xogos de Verán. O país conseguiu tres medallas olímpicas, todas elas de bronce, en probas de tiro. O tirador Fehaid Al-Deehani gañou unha medalla de ouro, mais como un deportista independente nos Xogos Olímpicos de 2016.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Lista de medallistas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Ofeq

miniatura|250px|Ofeq 3.
**Ofeq** foi unha serie de satélites artificiais para demostracións tecnolóxicas e de recoñecemento de Israel.

## Características
Os satélites Ofeq son satélites de demostración tecnolóxica e de recoñecemento de Israel. Os dous primeiros foron os primeiros satéites enviados ao espazo por Israel como satélites de proba. As seguintes unidades adicáronse a recoñecemento óptico e electrónico.

### Ofeq 3 e 4
Ofeq 3 e 4 formaron a primeira xeración de satélites espía israelís. Foron lanzados respectivamente o 5 de abril de 1995 e o 23 de xaneiro de 1998, con este último non chegando a órbita por problemas no seu foguete. Foron deseñados para obter información dos países veciños de Israel e ao igual que Ofeq 1 e 2 foron lanzados a órbitas retrógradas. A súa masa rondaba os 190 kg.

### Ofeq 5, 6, 7 e 9
Ofeq 5, 6, 7 e 9 formaron a segunda xeración de satélites espía de Israel. Eran versións melloradas dos Ofeq 3 e 4 e tamén estaban adicados a recompilar información da contorna de Israel. Foron lanzados entre 2002 e 2010, con Ofeq 6 non chegando a órbita por problemas co seu lanzador Shavit.

### Ofeq 8 e 10
Ofeq 8 e 10, tamén denominados **TECSAR 1** e **TECSAR 2**, foron os primeiros satélites de recoñecemento israelís en usar radar de apertura sintética. Ofeq 8 foi lanzado o 21 de xaneiro de 2008 a bordo dun foguete indio PSLV-CA e Ofeq 9 foi enviado ao espazo o 9 de abril de 2014 a bordo dun Shavit 2.

### Ofeq 11 e 16
Ofeq 11 e 16 son unha serie mellorada de satélites de recoñecemento óptico israelís baseados no bus OPSAT-3000, derivado dos satélites TECSAR (Ofeq 8 e 10). Ofeq 11 foi posto en órbita o 13 de setembro de 2016 mentres que Ofeq 16 o foi o 6 de xullo de 2020. Ambos usaron foguetes Shavit 2.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Shavit
*Shavit 1
*Shavit 2
*PSLV-CA
Sri Lanka nos Xogos Olímpicos

**Sri Lanka** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1948, e dende entón competiu en cada edición dos Xogos de Verán, agás en 1976. O país nunca competiu nos Xogos Olímpicos de Inverno.

Os deportistas de Sri Lanka gañaron un total de dúas medallas olímpicas, as dúas de prata, en probas de atletismo.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Lista de medallistas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Tempada 2004 do Campionato de Galicia de Montaña

A **tempada 2004** foi a 25ª edición do **Campionato de Galicia de Montaña**. Comezou o 25 de abril coa VII Subida a Taboada e rematou o 10 de outubro na V Subida á Escusa. O campión foi Nonito Gómez, gañando o seu cuarto título consecutivo.

## Subidas 
## Clasificación 
### Absoluta 
### Grupo N 
### Grupo A 
### Grupo X 
### Grupo P 
### Grupo CM 
### Escudarías 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da FGA
*Anuario da FGA de 2005. Arquivado dende o orixinal.
Qatar nos Xogos Olímpicos

**Qatar** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1984, e dende entón competiu en cada edición dos Xogos de Verán. O país nunca competiu nos Xogos Olímpicos de Inverno. Os deportistas de Qatar gañaron un total de nove medallas, dúas de ouro, dúas de prata e cinco de bronce.

O Comité Olímpico de Qatar foi formado en 1979 e recoñecido polo COI en 1980.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Tati Moyano

**Beatriz Moyano de Beça**, coñecida como **Tati Moyano**, nada no Porriño en 1977, é unha xornalista galega.

## Traxectoria 
Licenciouse en Filoloxía Hispánica pola Universidade de Santiago de Compostela e en Xornalismo pola Universidade Europea de Madrid e posgraduouse en Comunicación Audiovisual pola Universidade de Santiago de Compostela.

Nun inicio traballou nos informativos da TVG copresentando programas e conexións en directo, logo como guionista na CTV e redactora en Mediapro para TVE e de novo en 2003 para a TVG.

Na TVG levou o *Telexornal noite*, *Galicia noticias serán*, *A revista*, *Programas especiais* e, en distintas temporadas, o *Telexornal serán*. En 2020 o seu traballo na TVG é de redactora de informativos.

## Notas
Charles Seltman

**Charles Theodore Seltman**, nado o 4 de agosto de 1886 en Paddington, Londres, e finado o 28 de xuño de 1957 en Cambridge, foi un historiador da arte e numismático inglés especializado na Idade Antiga.

## Traxectoria 
Charles Seltman procedía dunha familia escocesa procedente de Edimburgo; era fillo de Ernest John Seltman e de Barbara Smith Watson. O seu pai iniciouno xa de neno no interese pola cultura e a numismática da Antiga Grecia.

A súa muller está soterrada no cemiterio da parroquia da Ascensión, en Cambridge. Pola contra, logo do seu falecemento en Cambridge o 28 de xuño de 1957, Charles Seltman foi cremado nesa localidade o 1 de xullo e, consonte a súa vontade expresa, as súas cinzas foron esparexidas polo Mediterráneo nas proximidades de Mallorca.
* (1954): Medalla Huntington, da American Numismatic Society, de Nova York.

## Publicacións 
Charles Seltmann publicou numerosos artigos nas revistas de historia, arte e numismática da súa época, así como un bo número de traballos monográficos.

### Monografías 
* (1921). ''*. Bowes & Bowes, Cambridge.
* (1924). *Athens, Its History & Coinage before the Persian Invasion. Cambridge University Press.*
* (1924). *A hoard from Side''. American Numismatic Society, Nova York.
* (1927). '**. Cambridge University Press.
* (1933). **'. Harvard University Press.
* (1933). '**. [2ª ed; Methuen, Londres, 1955]]
* (1947). **' (con J. Chittenden). Faber and Faber, Londres.
* (1948). ''*. Studio Publications, Londres/Nova York.
* (1948). *A Pictorial History of the Queens' College, Cambridge 1448-1948* (con A. D. Browne).
* (1949). *Masterpieces of Greek coinage*. Cassirer, Oxford.
* (1952). *A Book of Greek Coins. Penguin Books, Londres.''
* (1952). '**. Pan Books, Londres.
* (1956). **'. Pan Books, Londres.
* (1957). *.* Routledge & Paul, Londres.
* (1958). *. M. Parrish, Londres.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Gill, D. W. J. (2004). "Seltman, Charles Theodore (1886-1957)". En Todd, R. B. (ed.). *The Dictionary of British Classicists*. Thoemmes Continuum, Bristol. Páxinas 882-883. ISBN  978-1855069978
* Sorensen, L. (ed.). "Seltman, Charles Theodore". En *Dictionary of Art Historians*. Duke University.
Universidade de Roma La Sapienza

A **Universidade de Roma La Sapienza** (en ) é unha institución de ensino superior  localizada en Roma. É unha das máis antigas e maiores universidades do mundo en número de estudantes, tendo máis de 110&nbsp;000. Tamén é coñecida como Universidade de Roma I.

Coñecida antigamente como **Università degli Studi di Roma "La Sapienza"**, é unha das maiores universidades europeas e unha das máis antigas do mundo, fundada en 1303. La Sapienza é unha das universidades máis prestixiosas de Italia e do mundo, e adoita aparecer no primeiro posto da clasificación nacional e do sur de Europa. En 2018 foi considerada a primeira do mundo en estudos clásicos e de historia antiga.

## Historia 
miniatura|200px|*Palazzo della Sapienza*, sede da universidade ata 1935
[miniatura|200px|Novo campus da universidade, construído en 1935 por [Marcello Piacentini, nunha imaxe de 1938]]
O século XIV había en Roma diversas institucións escolásticas, sen que calquera delas fose recoñecida oficialmente pola Igrexa e, ao mesmo tempo, fose externa á Igrexa. Por medio da bula *In Supraemae Praeminentia Dignitatis* do papa Bonifacio VIII, o 20 de abril de 1303 naceu a primeira universidade romana, a *Studium Urbis*. O financiamento chegou por unha nova taxa sobre o viño estranxeiro e por contribucións de nobres romanos. O diñeiro empregouse para comprar o palacio onde hoxe se atopa a igrexa de Santo Ivo, dentro do campus da universidade. Aínda que permanecese pechada durante o pontificado de Clemente VII, os papas seguintes fixeron retomar a actividade de ensino e investigación, promovendo o xurdimento de novas cátedras. No século XVII construíuse a nova sede, ordenada por Alexandre VII.

Tras sucesivas reformas, durante o período de transición dos Estados Pontificios ao reino de Italia puídose verificar unha progresiva laicización da universidade. En 1870, deixou finalmente de ser unha universidade pontificia e converteuse na universidade da capital de Italia. A Xunta Provisional do primeiro goberno (1870) enmarcou a universidade na nova lexislación nacional.

La Sapienza experimentou diversas crises, en especial coa primeira guerra mundial e co inicio do fascismo. Os docentes debían xurar lealdade ao *Duce* e os que o rexeitaron perderon a cátedra. A pesar de todas as crises, en 1935 inaugurouse a nova cidade universitaria, obra do arquitecto Marcello Piacentini.

Dende entón a Universidade de Roma La Sapienza foise reafirmando continuamente como de máis importante institución do sistema universitario italiano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Campionato de Galicia de Autocross

O **Campionato de Galicia de Autocross** é a máxima competición de autocross de Galicia. Celébrase anualmente dende 1984, organizado pola Federación Galega de Automobilismo. Dispútase en varias probas en circuítos ao longo do ano. O primeiro gañador foi Álvaro Blanco a bordo dun Seat 127 e o piloto que máis veces gañou o certame é Tino Iglesias, posuidor de seis títulos.

## Circuítos 
Listaxe de circuítos que formaron parte do campionato:
* Circuíto de Autocross de Arteixo
* Circuíto de Autocross de Carballo
* Circuíto de Marlán (Santa Comba)
* Circuíto do Castro (Rianxo)
* Circuíto Choqueiro (Cea)
* Circuíto Xacobeo (Santiago de Compostela)
* Circuíto de Mazaricos
* Circuíto de Vilaño-Laracha
* Circuíto de Camos-Nigrán

## Palmarés 
### Clase I 
* 1986-1997: turismos de menos de 1300c c
* 1998-2016: turismos de menos de 1600 cc
* 2017-act: turismos de menos de 1600 cc de estrita serie

### Clase II 
* 1984-1997: turismos de ata 1300 cc
* 1998-2016: turismos de máis de 1600 cc
* 2017-act: turismos de tracción dianteira sen límite de cilindrada

### Clase III 
* Carcross. Monoprazas de ata 600 cc

### Clase IV 
* Grupo P. Supercrosscar (provenientes de turismos) e 4x4 (libres e prototipos)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial da Federación Galega de Automobilismo