open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Wes Unseld

**Westley Sissel "Wes" Unseld** foi un xogador de baloncesto estadounidense que desenvolveu a súa carreira profesional nos anos 70. Naceu o 14 de marzo de 1946 en Louisville, Kentucky e faleceu o 2 de xuño de 2020. Unha vez retirado, foi adestrador dos Washington Bullets durante sete tempadas.

## Traxectoria deportiva 
### Universidade 
Unseld cursou os seus estudos na Universidade de Louisville, e en tres tempadas, conseguiu unhas medias de 20,4 puntos e de 18,9 rebotes por encontro, sendo no tres anos o máximo reboteador da súa conferencia.

### NBA 
Foi elixido na segunda posición da primeira rolda do Draft da NBA de 1968 polos Baltimore Bullets, e na súa primeira tempada conseguiu un fito que até ese momento só Wilt Chamberlain lograra: ser Rookie do Ano e MVP da liga na mesma tempada, despois de conseguir 18,2 rebotes por partido.

Xogou durante o seu trece anos de profesional no mesmo equipo, aínda que sufriu os cambios de denominación e de cidade do mesmo, xa que en 1973 trasladáronse a Washington, onde na súa primeira tempada denomináronse os *Capital Bullets*, para ser, finalmente, os Washington Bullets. Non foi un grande anotador, finalizou a súa carreira con 10,8 puntos por partido, mais si un excelente reboteador, conseguindo 14 capturas por encontro. Formou un tándem perfecto con Elvin Hayes, e xuntos levaron aos Bullets a catro finais da NBA, gañando o anel de campión en 1978, sendo ademais nomeado MVP das finais. Retirouse en 1981, con 34 anos de idade, e despois de disputar 984 partidos de liga regular.

#### Equipos 
* Baltimore Bullets (1968-1973)
* Capital Bullets (1973-1974)
* Washington Bullets (1974-1981)

### Adestrador 
Na tempada 83-84 fíxose co cargo de adestrador asistente dos Bullets, e en metade desa tempada ocupou o de adestrador principal, estando á fronte do equipo durante sete tempadas. Gañou nese tempo 202 partidos, e perdeu 345, cunha porcentaxe do 36,9%.

## Logros persoais 
* Campión da NBA en 1978.
* Rookie do Ano e MVP nun mesmo ano, 1969. A parte de Wes Unseld, soamente Wilt Chamberlain conseguiu facelo.
* MVP das Finais en 1978.
* Quinteto ideal da NBA en 1969.
* Máximo reboteador da NBA en 1975.
* Máximo reboteador da historia da franquía de Washington.
* Un dos poucos xogadores da historia que acumulan máis de 10 000 puntos e 10 000 rebotes.
* Premio ao Mellor cidadán en 1975.
* Membro do Basketball Hall of Fame dende 1988.
* Elixido un dos "50 mellores xogadores da historia da NBA" en 1996.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estatísticas de Wes Unseld 
* Páxina de Unseld na web do Hall of Fame
Willis Reed

** Willis Reed Jr.**, nado en Hico, Louisiana, o 25 de xuño de 1942 e finado o 21 de marzo de 2023, foi un xogador de baloncesto estadounidense que desenvolveu a súa carreira a finais dos anos 60 e principios dos 70. Cos seus 2,09 m, comezou xogando de á alto, na posición de 4, para pasar a ser un pivote nato. Destaca a súa traxectoria nos New York Knicks, posto que foi o único equipo no que militou nos seus dez anos como profesional.

## Traxectoria deportiva 
### Universidade 
Formado na pouco coñecida Universidade de Grambling, logrou unhas medias de 18,7 puntos e 15,2 rebotes, o cal lle permitiu ser All-American, é dicir, un dos mellores xogadores de toda a nación a nivel universitario, nos anos 1963 e 1964.

### NBA 
Foi elixido na primeira posición da segunda rolda do Draft da NBA de 1964 polos New York Knicks, equipo no que desenvolvería toda a súa carreira profesional. No seu ano do debut foi elixido Rookie do Ano, cunhas extraordinarias estatísticas de máis de 19 puntos e 14 rebotes por encontro.

A súa mellor tempada, e pola que se lle lembrará sempre, foi a de 1969-70, na cal logrou o fito nunca antes alcanzado de ser considerado, nunha mesma tempada, MVP da tempada regular, do All-Star Game e das Finais, redondeando a mesma co anel de campión da NBA. Lograría un segundo título en 1973, cando xa as lesións estaban comezando a prexudicarlle. Retiraríase un ano máis tarde, con tan só 31 anos, disputando 650 partidos, e cunhas medias de 18,7 puntos e 12,9 rebotes por partido.

#### Equipos 
* New York Knicks (1964-1974)

## Adestrador 
Adestrou aos Knicks durante tempada e media, entre 1978 e 1979. De aí pasou a ser adestrador asistente da Universidade de St. John's en 1981, e adestrador titular na Universidade Creighton entre o 81 e o 85. Regresou de novo á liga profesional, facéndose cargo dos New Jersey Nets en 1987, levando ao equipo durante dúas tempadas.

## Logros 
* Dúas veces Campión da NBA (1970, 1973).
* Unha vez MVP da NBA (1970).
* Dúas veces MVP das Finais da NBA (1970, 1973).
* Sete veces All-Star (1965–1971).
* Unha vez MVP do All-Star (1970).
* Unha vez no Primeiro equipo da NBA (1970).
* Catro veces no Segundo equipo da NBA (1967–1969, 1971).
* Unha vez no Primeiro equipo defensivo da NBA (1970).
* Rookie do Ano da NBA (1955).
* Primeiro equipo rookie da NBA (1955).
* Nomeado un dos 50 mellores xogadores da historia da NBA (1996).
* Membro do Basketball Hall of Fame como xogador (1982).
* Número 19 retirado por New York Knicks.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina de Reed na web do Hall of Fame
* Estadísticas como xogador 
* Estadísticas como adestrador
Emberícidos

A dos **emberícidos** (*Emberizidae*) é unha familia de aves da orde das paseriformes presente en todos os continentes excepto en Oceanía e na Antártida.

O grupo ten maior biodiversidade nas Américas, e os seus membros reciben o nome de **escribidores**, **escribentes**, **escribidoras**

A época de reprodución ocorre no verán ou, nas zonas tropicais, na época das chuvias. A maioría das especies forman parellas monogámicas, aínda que hai excepcións. O niño constrúeno no solo ou en árbores, con anacos de pólas e follas, e nunca é reaproveitado. As femias poñen entre 3 e 5 ovos de cor branca ou azulada, que incuban soas ao longo dun período de 11 a 14 días. Os polos son bastante precoces e fanse independentes en menos dun mes, atinxindo a madurez sexual ao fin do primeiro ano de vida.

Os embericídos son aves diúrnas e bastante territoriais na época da reprodución. Algunhas especies, especialmente as que viven en elevadas latitudes, son migratorias. Dentro do grupo só os machos emiten vocalizacións.

A IUCN non lista ningunha especie do grupo en perigo de extinción pero as poboacións de emberícidos están declinando a escala mundial, debido á perda de hábitats e á deforestación.

Pénsase que os emberícidos evolucionaron en América, migrando despois para Asia e Europa vía estreito de Bering.

## Sistemática 
A clasificación dos emberícidos está nun proceso de profunda revisión.

### Xéneros 
Os xéneros que tradicionalmente se inclúen nesta gran familia son:

## En Galicia 
En Galicia están presentes as seguintes especies:

Ademais das consignadas no cadro anterior, hai citas doutras dúas especies, ambas as dúas de distribución moi setentrional: a escribenta das neves, ou nival, *Plectrophenas nivalis* (Linné), que, aínda que escasa, pode considerarse como visitante habitual nas costas galegas, especialmente en invernos moi fríos, e a *Calcarius lapponicus* (Linné), que foi observada accidentalmente na costa de Bares.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Animal Diversity Web
Liñas de Fraunhofer

As **liñas  de Fraunhofer** son as bandas de absorción do espectro solar  que foron redescubertas no 1814 por Fraunhofer, o descubrimento orixinal atribúese hoxe ao químico inglés William Hyde Wollaston, que as viu por vez primeira o ano 1802.

O espectro continuo do Sol observado ao traverso dun prisma atopouse cuberto por un gran número de raias sombreadas ou practicamente negras: certas lonxitudes de onda faltan, ou son moi pequenas na luz do Sol. Fraunhofer elaborou un estudo sistemático da lonxitude de onda destas bandas, unhas 570 liñas asignando as principais bandas letras maiúsculas (da A a K), e para as mais febles letras minúsculas.

Este descubrimento marcou o nacemento da espectroscopia astronómica. Con posterioridade, cos traballos de Kirchoff e Bunsen, interpretaronse as liñas como o espectro de absorción dos elementos químicos presentes na atmosfera da estrela, servindo de análise quimico da estrela en cuestión. No caso da espectroscopia estelar dende a terra debese ter en conta a absorción do espectro por parte dos elementos químicos presentes na atmosfera terrestre (que teñen que ser eliminados do espectro da estrela), o que non e necesario na espectroscopia espacial.
miniatura|dereita|600px|Liñas de Fraunhofer do espectro solar,en nm.

As liñas de Fraunhofer C-, F-, G'- e h- (de absorción) resultan ser un "negativo fotográfico"  das Liñas de Balmer alfa, beta, gamma e delta do espectro de emisión do átomo de hidróxeno. As liñas D1 e D2 forman o coñecido "dobrete de sodio", con lonxitude de onda central (589,29&nbsp;nm) a que se asigna a letra "D".

Nótese que non hai consenso na literatura científica para algunhas denominacións; p.ex., a liña "d" de Fraunhofer pódese referir a liña cyan do ferro nos 466,814&nbsp;nm, ou alternativamente a liña amarela do helio (tamén etiquetada D3) nos 587,565&nbsp;nm.

As liñas de Fraunhofer pódense usar para caracterizar as propiedades do índice de refracción e dispersión dos materiais ópticos.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Número de Abbe
* Cronoloxía da astronomía solar
* Liñas de Balmer
* Espectro electromagnético
Brais Maceiras

**Brais Maceiras**, nado en Elviña (A Coruña), o 10 de agosto de 1978, é un gaiteiro e acordeonista galego que desenvolveu a súa carreira na banda da gaiteira Susana Seivane e noutros grupos cos que colabora. Actualmente forma parte do grupo Luar na Lubre.

## Traxectoria 
Aos doce anos iniciou os seus primeiros contactos coa música a través da gaita nos Rexumeiros de Elviña, dirixidos no seu primeiro momento por Bieito Romero, da Asociación Cultural Tempo Novo. Nesta asociación tamén foi mestre gaiteiro durante varios anos e actualmente dá clases de acordeón diatónico. Posteriormente, iniciouse no acordeón por iniciativa de Bieito Romero, o instrumento que na actualidade utiliza nos grupos de que forma parte, Susana Seivane e Ruote, principalmente.

Participou na gravación e nas xiras dos catro discos editados de Susana Seivane e adoita xirar coa artista cambresa por Europa (Francia, Países Baixos, España, Escocia, Portugal...) e América (Buenos Aires, Río da Prata).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Susana Seivane. 
* Entrevista a Brais Maceiras do IES de Melide.
Karl Ziegler

**Karl Waldemar Ziegler**, nado o 26 de novembro de 1898 en Helsa (preto de Kassel) e finado o 11 de agosto de 1973 en Mülheim an der Ruhr, foi un químico e profesor universitario alemán galardoado co Premio Nobel de Química do ano 1963.

## Traxectoria 
Estudou química e doutorouse en 1923 na Universidade de Marburg. Traballou como profesor universitario en Frankfurt e en Heidelberg, ata que en 1943 foi nomeado director de Investigacións sobre o carbono no prestixioso Instituto Max Planck, situado na cidade de Mülheim.

Tamén foi profesor no instituto RWTH de Aachen.

## Investigacións científicas 
Iniciou as súas investigacións estudando as reaccións entre os compostos organometálicos, especialmente do litio, e o butadieno, e máis tarde descubriu que os compostos de aluminio comportábanse de xeito análogo co etileno. O resultado desta investigación previa foi a fabricación en 1953 de polietileno mediante un procedemento de baixa presión, segundo o cal o etileno forma longas cadeas de adición co catalizador de aluminio.

Ziegler gañou o premio Nobel de química en 1963 compartíndoo co italiano Giulio Natta, *polos seus traballos na tecnoloxía dos polímeros de alta masa molecular*.

Tamén traballou na química dos radicais químicos con carbono trivalente e na síntese de compostos policíclicos como a cantaridina.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do Instituto Nobel, Premio Nobel de Química 1963 
* Biografía na páxina do Instituto Nobel 1963
Jaime Alguersuari

**Jaime Víctor Alguersuari Escudero**, tamén coñecido como **Jaume Alguersuari**, nado o 23 de marzo de 1990 en Barcelona, é un expiloto de carreiras de orixe catalá. Foi piloto oficial da Scuderia Toro Rosso de Fórmula 1 entre  e , e foi o campión da Fórmula 3 británica en 2008. É fillo de Jaime Alguersuari, un ex motociclista e piloto de carreiras.

Foi o piloto máis novo en competir na F1, superando a Mike Thackwell. Alguersuari debutou o 26 de xullo de 2009 en Hungría, con tan só 19 anos e 125 días e no proceso, converteuse no primeiro piloto en nacer na década de 1990 en competir na Fórmula Un. Esta marca foi rota por Max Verstappen en  que competiu con tan só 17 anos de idade. Logo de perder a súa unidade co equipo Toro Rosso a finais de 2011, Alguersuari uniuse á emisora de radio británica BBC Radio 5 Live para ser o seu experto para a tempada , xunto co comentarista principal James Allen. Á idade de 25 anos, Alguersuari retirouse oficialmente dos deportes de motor para concentrarse na súa carreira como DJ.

## Andaina 
### Traxectoria profesional 
† Como Alguersuari era un piloto invitado, non podía puntuar.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

 Tempada en curso.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Jaime Alguersuari   
* Alguersuari's YouTube channel
Número de Abbe

Na física, e na óptica, o **número de Abbe** dun material transparente e unha cantidade adimensional que xorde ao comparar o índice de refracción de dito material a distintas frecuencias, resultando ser así, a medida da dispersión do material (variación do índice de refracción coa lonxitude de onda) en relación co índice de refracción.

Recibe este nome en homenaxe ao físico alemán Ernst Abbe (1840–1905) que o definiu.

Sendo o número de Abbe, *V*:

:V = \frac{ n_D - 1 }{ n_F - n_C },

onde *n*D, *n*F e *n*C son os índices de refracción do material nas lonxitudes de onda correspondentes as liñas de Fraunhofer D-, F- e C- (589,2 nm, 486,1&nbsp;nm e 656,3&nbsp;nm respectivamente).

## Clasificación de materiais transparentes 
miniatura|380px|Un *diagrama de Abbe* do número de Abbe versus o índice de refracción para unha gama de vidros diferentes (puntos vermellos). As lentes son clasificadas utilizando a letra (correspondente a clasificación de vidros SCHOTT) e o seu número de código para indicar a súa composición e posición no diagrama. Os números de Abbe úsanse para clasificar vidros e outros tipos de materiais transparentes. Materiais con baixa dispersión terán un número de Abbe grande. Así, canto maior sexa o número de Abbe, mellor será a calidade da lente (terá menor dispersión de luz de diferentes cores). Unha boa lente adoita corresponder a valores de V superiores a 40. Valores máis baixos, en torno a 20, corresponden a vidros flint moi densos, e ao redor de 30 a policarbonato. Por tipos de vidro, o vidro flint ten valores de *V*50.  O número de Abbe e só unha medida útil da dispersión da luz visible, e para outras lonxitudes de onda, ou para un traballo de maior precisión, utilizase a dispersión da velocidade de grupo.

A clasificación dos materiais faise por medio dun *diagrama de Abbe*, no que cada material ven representado por un punto na gráfica onde o seu  número de Abbe*V*d correlacionase co seu índice de refracción *n*d. As lentes poden ser clasificadas pola súa composición e posición no diagrama, podendo dar lugar a unha lista -ou número de código-, como acontece no Catálogo de vidro Schott, ou  un código de vidro de seis díxitos. O Número de Abbe úsase para calcular as lonxitudes focais necesarias para a coordinación das lentes de dobrete acromático, reducindo así ao mínimo a aberración cromática.
Dave Cowens

**David William Cowens**, nado o 25 de outubro de 1948 en Newport, Kentucky, é un antigo xogador de baloncesto estadounidense da década dos 70. Xogou na posición de pivote, e practicamente toda a súa carreira transcorreu en Boston Celtics. Actualmente é asistente do Presidente de Operacións Baloncestíticas dos Detroit Pistons Joe Dumars.

## Traxectoria deportiva 
### Universidade 
Os seus anos colexiais transcorreron, entre 1966 e 1970 na Universidade de Florida State, cunha media de 19,0 puntos e 17,2 rebotes por partido. Nunha ocasión conseguiu 31 rebotes nun partido, sendo esta a segunda mellor marca da historia.

### NBA 
Foi seleccionado polos Boston Celtics no Draft da NBA de 1970 na cuarta posición da primeira rolda. Foi criticado por ser considerado demasiado baixo para xogar de pivote, pero o adestrador de pivotes dos Celtics, Bill Russell, confiou nel, e non decepcionou, xa que na súa primeira tempada cos profesionais conseguiu unhas medias de 17 puntos e 15 rebotes, compartindo o premio de Rookie do Ano da NBA co xogador de Portland Geoff Petrie.

En 1973, cunhas medias de 20,5 puntos e 16,2 rebotes por partido, foi elixido MVP da liga e do All-Star Game. Tivo unha media ao longo da súa carreira 17,6 puntos e 13,6 rebotes. Disputou sete All Star e gañou dous aneis cos Celtics, en 1974 e 1976.

### Adestrador 
A súa primeira experiencia nos bancos foi na tempada 1979-80, cando desempeñou funcións de xogador-adestrador cos Boston Celtics. En 1984 fíxose cargo dos Bay State Bombardiers da CBA durante unha tempada. Regresou á NBA sendo adestrador asistente de San Antonio Spurs entre 1994 e 1996, facéndose cargo ao ano seguinte como adestrador principal dos Charlotte Hornets, equipo ao que logrou clasificar nos seus dúas primeiras tempadas para os playoffs. Ao ano seguinte, na tempada 1998-99, tras un mal comezo, gañando unicamente catro dos seus primeiros 15 partidos, foi substituído no cargo por Paul Silas.

Tras unha tempada en branco, regresou aos bancos para facerse cargo dos Golden State Warriors, na tempada 2000-01, onde permaneceu tempada e media, antes de ser substituído por Brian Winters.

## Logros persoais 
* Rookie do Ano no ano 1971.
* MVP da liga e do All-Star Game en 1973.
* Elixido para sete All-Star Game.
* Membro do Basketball Hall of Fame dende 1991.
* Elixido un dos "50 mellores xogadores da historia da NBA" en 1996.

## Estatísticas 
### Tempada regular 
### Playoffs 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía de Cowens en NBA.com
* páxina de Cowens na web do Basketball Hall of Fame
* Estatísticas de Dave Cowens 
* Todo sobre Dave Cowens
Untitled

"**Untitled**" é unha canción da banda estadounidense de rock alternativo The Smashing Pumpkins, composta polo seu líder Billy Corgan. Foi a última edición e gravación da banda antes da súa separación no ano 2000, e non foi tocada en directo ata a xira da súa reunión no 2007.

## Lista de cancións
#"Untitled"&nbsp;– 3:54
#"Try" (Alternate Version)&nbsp;– 4:20
#"Age of Innocence" (Early Version)&nbsp;– 4:14
That's the Way (My Love Is)

"'''That's the Way (My Love Is)'*" é unha canción da banda estadounidense de rock alternativo The Smashing Pumpkins composta por Billy Corgan e procedente do seu álbum *Zeitgeist''. Foi o segundo e derradeiro sinxelo do álbum e escoitouse nas radios por vez primeira no mes de agosto do 2007, chegando ás tendas no mes de setembro.

O seu vídeo musical apareceu o 27 de agosto no MySpace da banda e foi dirixido por P.R. Brown, que tamén se encargara do vídeo de "Tarantula" e do tema do disco en solitario de Corgan "Walking Shade".

## Listaxe de cancións
**Sinxelo en CD británico**
# "That's the Way (My Love Is)" -3:48
# "Stellar" -6:27
# "Daydream" (Live)" -2:54

'*Vinilo de 7"* e **sinxelo en CD estadounidense**
# "That's the Way (My Love Is)" -3:48
# "Daydream" (Live)" -2:54
Premio de Arquitectura Contemporánea da Unión Europea - Premio Mies van der Rohe

O **Premio de Arquitectura Contemporánea da Unión Europea - Premio Mies van der Rohe** é un premio outorgado bianualmente pola Unión Europea e a Fundació Mies van der Rohe de Barcelona á unha obra arquitectónica rematada no continente europeo.

O obxectivo do premio é "recoñecer e recompensar a calidade da produción arquitectónica en Europa". Ademais o premio intenta promover o intercambio de profesionais da arquitectura no continente, axudando á mobilidade transnacional, así como dar un impulso aos novos arquitectos na primeira etapa da súa carreira profesional.

## Proxectos premiados 
[miniatura|250x250px|O MUSAC de [León, España|León, premiado no ano 2007]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Arquitectura

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial dos Premios (catalán, inglés e castelán)
Pedro Álvarez (homónimos)

*Pedro Álvarez Osorio (s. XV), Conde de Lemos.
*Pedro Álvarez de Soutomaior, Pedro Madruga (s. XV),  cabaleiro feudal galego.
*Pedro Álvarez (Tui, s.XVI-XVII), mestre canteiro.

## Véxase tamén 
* Pedro Álvarez Osorio (homónimos)
Emberiza

O xénero ***Emberiza*** fórmano varias especies de aves da familia dos emberícidos, coñecidos como escribidores, escribentas, escribentes ou escribidoras.

## Especies 
Recoñécense 39 especies do xénero *Emberiza*:

* *Emberiza affinis* Heuglin, 1867 
* *Emberiza aureola* Pallas, 1773 
* *Emberiza bruniceps* Brandt, 1841 
* *Emberiza buchanani* Blyth, 1845 
* *Emberiza cabanisi* (Reichenow, 1875) 
* *Emberiza caesia* Cretzschmar, 1827 
* *Emberiza calandra* Linnaeus, 1758
* *Emberiza capensis* Linnaeus, 1766 
* *Emberiza chrysophrys* Pallas, 1776 
* *Emberiza cia* Linnaeus, 1766 
* *Emberiza cineracea* C. L. Brehm, 1855 
* *Emberiza cioides* Brandt, 1843 
* *Emberiza cirlus* Linnaeus, 1766
* *Emberiza citrinella* Linnaeus, 1758
* *Emberiza elegans* Temminck, 1836 
* *Emberiza flaviventris* Stephens, 1815 
* *Emberiza fucata* Pallas, 1776 
* *Emberiza godlewskii* Taczanowski, 1874 
* *Emberiza hortulana* Linnaeus, 1758 
* *Emberiza impetuani* A. Smith, 1836 
* *Emberiza jankowskii* Taczanowski, 1888 
* *Emberiza koslowi* Bianchi, 1904 
* *Emberiza leucocephalos* S. G. Gmelin, 1771 
* *Emberiza melanocephala* Scopoli, 1769 
* *Emberiza pallasi* (Cabanis, 1851) 
* *Emberiza poliopleura* (Salvadori, 1888) 
* *Emberiza pusilla* Pallas, 1776 
* *Emberiza rustica* Pallas, 1776 
* *Emberiza rutila* Pallas, 1776 
* *Emberiza schoeniclus* (Linnaeus, 1758)
* *Emberiza socotrana* (Ogilvie-Grant e H. O. Forbes, 1899)
* *Emberiza spodocephala* Pallas, 1776 
* *Emberiza stewarti* (Blyth, 1854) 
* *Emberiza striolata* (Lichtenstein, 1823) 
* *Emberiza sulphurata* Temminck e Schlegel, 1848 
* *Emberiza tahapisi* A. Smith, 1836 
* *Emberiza tristrami* Swinhoe, 1870 
* *Emberiza variabilis* Temminck, 1836 
* *Emberiza yessoensis* (Swinhoe, 1874)

## En Galicia 
En Galicia están citadas as seguintes especies:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Emberícidos
Final Fantasy XIII

é un videoxogo producido por Square Enix, sendo a décimo terceira entrega da serie Final Fantasy. Saíu para a PlayStation 3 no Xapón o 17 de decembro de 2009 e en América do Norte e as rexións PAL o 9 de marzo de 2010 para PlayStation 3 e Xbox 360. Motomu Toriyama (director de *Final Fantasy X-2*) é o director deste xogo.

## Sinopse 
O argumento deste capítulo xira en torno á civilización do Niño (*Cocoon* na versión inglesa), unha sociedade que vive flotando por riba de *Paals*, considerado polos cidadáns coma o inframundo. O Niño foi formado por uns entes sobrenaturais cheos de poder chamados fal'Cie, dos que existen dous tipos: Os do propio Niño, encargados de defendelo, e os de Paals, inimigos do Niño.

Os fal'Cie ademais, ás veces, maldín aos humanos cos que entran en contacto, converténdoos en lu'Cie. Estes deberán cumprir unha misión para o fal'Cie, se non queren acabar por se converter nun monstro, e aínda que consigan levar a cabo a misión, o seu destino será converterse nun cristal para sempre, polo que se di que o lu'Cie está ben fodido.

A trama comeza cando o Sanctum, goberno oficial do Niño, realiza unha purga expulsando ós cidadáns de Bodhum, unha pequena cidade costeira do Niño, que estaba preto dun Vestixio de Paals, no interior do cal atopouse ó fal'Cie Ánima, a Paals, por estaren, supostamente contaminados polas influencias do inframundo. Entre o grupo de exiliados encontraranse os protagonistas da historia, que contemplarán impresionados como a purga torna nunha matanza civil.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial japonesa 
* Páxina oficial europea
San Paio, Entrecruces, Carballo

**San Paio** é un lugar da parroquia de Entrecruces no concello coruñés de Carballo na Comarca de Bergantiños. Tiña 69 habitantes no ano 2019 segundo datos do IGE, dos cales eran 30 homes e 39 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Entrecruces 
### Parroquias de Carballo
Teen Age Riot

"**Teen Age Riot**" foi o primeiro sinxelo do álbum de 1988 da banda estadounidense Sonic Youth *Daydream Nation*. Trátase do primeiro grande éxito da banda, que puido escoitarse en moitas emisoras de rock moderno aumentando a audiencia da banda.

Especialmente pegadiza e comercial para a banda nese tempo, é considerada unha das cancións que máis definen a Sonic Youth e trátase do tema que máis veces tocou a banda en directo, un total de 338 veces ata o ano 2010.

O tema foi incluído na lista do Salón da Fama do Rock das 500 cancións que deron forma ao rock and roll e aparece tamén no videoxogo *Rock Band 2*.

## Listaxe de cancións 
# "Teen Age Riot (Edit)" – 3:50
# "Silver Rocket" – 3:47
# "Kissability" – 3:08
# "Candle" – 4:59

## Notas
Starpower

"**Starpower**" foi o único sinxelo do álbum da banda de rock alternativo Sonic Youth *EVOL*. Foi editado no mes de xullo de 1996 a través do selo SST Records.

## Listaxe de cancións 
# "Starpower" (edit) - 2:50
# "Bubblegum" (Kim Fowley) - 2:45 
# "Expressway to yr Skull" (edit) - 4:30
Vivir la utopía

***Vivir la utopía*** é un documental de 1997, producido por TVE e dirixido por Juan Gamero. Nel descríbese a experiencia anarcosindicalista e anarcocomunista vivida en España que transformou as estruturas sociais en amplas zonas do bando republicano durante a guerra civil de 1936-39, evento denominado revolución española.

Consta de 30 entrevistas con superviventes anarquistas da revolución española, testemuñando o labor construtivo da revolución social e os antecedentes históricos do movemento libertario español. Este labor construtivo significou a organización de colectividades agrícolas de arredor de 7 millóns de campesiños, 3.000 fábricas e empresas colectivamente autoxestionadas nas cidades, a unión de 150.000 milicianos anarquistas contra o fascismo, así como as actividades culturais e o movemento Mujeres Libres de mulleres contra o patriarcado.

Os entrevistados son Miguel Alba, Ramon Álvarez, Frederico Arcos, Marcelino Bailo, Maria Batet, Severio Campos, Francisco Carrasquer, Miguel Celma, Valerio Chiné; José Espana, Jose Fortea, Juan Giménez, Antonio Lahuerta, Concha Liano, Fidel Miró, Aurora Molina, Heleno Molina, Conxa Pérez, Suceso Portales, Dolores Prat, Ximo Queirol, Maravilla Rodríguez, Juan Romero, Manuel Sanz, Liberto Sarrau, José Sauces, José Serra Estruch, Antonio Turón, José Urzáiz e Antonio Zapata.

## Produción 
O documental foi rodado na sede da Fundación de Estudios Libertarios Anselmo Lorenzo (FAL), e en diferentes lugares da Península Ibérica e parte de Francia, facendo entrevistas e tomando imaxes de libros, carteis, folletos e fotografías. A voz en off é de Maribel Sanchez-Maroto e Manuel Carvajal. Inclúe moitas imaxes de época, e ademais de gravacións fabriles, agrícolas e de actividades cotiás e mesmo bélicas, aparecen imaxes do ditador Miguel Primo de Rivera, do seu fillo Jose Antonio, do xeneral Francisco Franco, e de anarquistas coma Joan García Oliver, Federica Montseny ou Buenaventura Durruti.

A música é do cantaor flamenco *El Cabrero* e do guitarrista Paco del Gastor.

## Transmisión 
O documental transmitiuse en 1997 en TVE 2, dentro do espazo *La noche temática*, dedicado ese día ao movemento anarquista en España, xunto co filme de Ken Loach *Land and Freedom* e un documental da cadea Arte francesa sobre o asasinato cometido polo réxime franquista en 1963 contra os anarquistas Joaquín Delgado e Francisco Granado.

Tivo boa acollida en ambientes libertarios.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Vivir la utopía*.
Giulio Natta

**Giulio Natta,** nado o 26 de febreiro de 1903 en Porto Maurizio, actual Imperia (Italia) e finado o 2 de maio de 1979 en Bérgamo (Italia), foi un químico e profesor universitario italiano galardoado co Premio Nobel de Química do ano 1963.

## Traxectoria 
Diplomado con apenas 16 anos no Liceo-Ginnasio Cristoforo Colombo de Xénova doutorouse en 1924 en enxeñería química no Instituto Politécnico de Milán. En 1933 foi nomeado profesor de química na Universidade de Pavia, en 1935 o foi da Universidade de Roma, entre 1936 e 1938 do Instituto Politécnico de Química Industrial de Turín e finalmente en 1938 xefe do departamento de enxeñería química do Instituto de Milán.

## Investigacións científicas 
As súas primeiras investigacións culminaron en novos métodos de sínteses do metanol, pero a partir de 1950 dedicouse case exclusivamente á química dos altos polímeros. En 1954 conseguiu manufacturar polipropileno cunha alta cristalización fraccionando mesturas amorfas, sendo denominado "isotáctico" pola simetría espacial da súa estrutura molecular.

Continuando os seus estudos sobre os polímeros macromoleculares, contribuíu de xeito extraordinario ao actual coñecemento do mecanismo de acción dos catalizadores estereoespecíficos e dos polímeros de estrutura espacial de gran regularidade.

En 1963 foi galardoado, xunto ao químico alemán Karl Ziegler, co Premio Nobel de Química polo seu traballo no estudo de catalizadores para a polimerización estereoselectiva de polialquenos terminais, os chamados Catalizadores Ziegler-Natta.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Proxección de Natta
* Premio Nobel de Química

### Ligazóns externas 
* Páxina web do Instituto Nobel, Premio Nobel de Química 1963 
* Biografía na páxina do Instituto Nobel 1963 
* Biografias e vidas
Presidente da India

miniatura|dereita|250px|Bandeira do presidente da India.
O presidente é o xefe de estado da India. É tamén o Comandante-en-Xefe das forzas armadas do país. O presidente da India é coñecido como o primeiro cidadán do país. A pesar diso, os seus poderes son principalmente cerimoniais, e o poder executivo é de facto exercido polo primeiro ministro.

O presidente é elixido por un colexio electoral composto por membros das dúas casas do Parlamento, a *Lok Sabha* ou Cámara dos Deputados, e a *Rajya Sabha* ou Senado, e tamén polos representantes das lexislaturas dos estados da India.

Esta é a lista dos presidentes da India despois de 1950 cando o país se tornou nunha república.

## Notas e referencias
Bas, Goiáns, Carballo

**Bas** é un lugar da parroquia de Goiáns no concello coruñés de Carballo na Comarca de Bergantiños. Tiña 45 habitantes no ano 2019 segundo datos do Instituto Galego de Estatística, dos cales eran 23 homes e 22 mulleres. Hoxe en día o número de habitantes de Bas esta decaendo ao mesmo tempo que envellece.

Bas é a aldea máis antiga e que máis preto se atopa de Carballo, isto nótase na forma antiga de construción das súas casas, polo que  podemos atopar antigas casas de pedra nas que se gardan antigos instrumentos de labranza xa que Bas é unha aldea na que os seus habitantes sempre se adicaron á labranza e ao coidado dos animais.

En Bas, son coñecidos os veciños por alcumes coma os de Agosto, o do Reino, a Padula, os da Costa, os da Pedreira ou polo seu apelido como son os de Moreira.

Aínda que a maior parte do terreo de Bas é terreo rural e non se pode construír, actualmente estase a construír unha casa en Bas nunha zona edificable, polo que se pode lle asegurar unha xeración mais de vida a esta antiga aldea.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Goiáns 
### Parroquias de Carballo
Frinxílidos

Os **frinxílidos** (**Fringillidae**) son unha familia de aves paseriformes abondosas no hemisferio norte e África.

Adoitan posuír un forte peteiro, xeralmente cónico, que nalgunhas especies pode ser de considerable lonxitude. Posúen un xeito de voar característico, baseado en ondulacións. Adoitan aniñar en árbores, polo que son máis comúns nos bosques.

## En Galicia 
En Galicia existen 9 especies pertencentes á familia dos frinxílidos, delas, 7 pódense atopar en Galicia durante todo o ano, 2 son invernantes no país e 1 añiña localmente.

## Taxonomía e sistemática 
A sistemática desta familia é complicada e hai múltiples diverxencias entre as diferentes clasificacións propostas polos expertos.

* Familia **Fringillidae**
** Subfamilia **Fringillinae**.
*** Xénero *Fringilla* (3 especies)
** Subfamilia **Carduelinae** 
*** Xénero *Serinus* (38-43 especies)
*** Xénero *Carduelis* (33 especies)
*** Xénero *Carpodacus* (21-22 especies)
*** Xénero *Loxia* (5 especies)
*** Xénero *Mycerobas* (4 especies)
*** Xénero *Neospiza* (1 especie)
*** Xénero *Linurgus* (1 especie)
*** Xénero *Rhynchostruthus* (1-3 especies)
*** Xénero *Leucosticte* (7 especies)
*** Xénero *Callacanthis* (1 especie)
*** Xénero *Rhodopechys* (3-4 especies)
*** Xénero *Uragus* (1 especie)
*** Xénero *Urocynchramus* (1 especie)
*** Xénero *Chaunoproctus* (1 especie) ?
*** Xénero *Pinicola* (2 especies)
*** Xénero *Haematospiza* (1 especie)
*** Xénero *Pyrrhula* (6-7 especies)
*** Xénero *Coccothraustes* (3 especies)
*** Xénero *Eophona* (2 especies)
*** Xénero *Pyrrhoplectes* (1 especie)
** Subfamilia **Drepanidinae** (En ocasións tratada como unha familia á parte)
*** Xénero *Telespiza* (2 especies)
*** Xénero *Psittirostra* (1-2 especies)
*** Xénero *Dysmorodrepanis* (1 especie) ?
*** Xénero *Loxioides* (1 especie)
*** Xénero *Rhodacanthis* (2 especies) ?
*** Xénero *Chloridops* (1 especie) ?
*** Xénero *Pseudonestor* (1 especies)
*** Xénero *Hemignathus* (9 especies)
*** Xénero *Oreomystis* (2 especies)
*** Xénero *Paroreomyza* (3 especies)
*** Xénero *Loxops* (2 especies)
*** Xénero *Ciridops* (1 especie) ?
*** Xénero *Vestiaria* (1 especie)
*** Xénero *Drepanis* (2 especies) ?
*** Xénero *Palmeria* (1 especie)
*** Xénero *Himatione* (1 especie)
*** Xénero *Melamprosops* (1 especie)
** *Incertae sedis* 
*** Xénero *Euphonia* (27 especies) (Adóitase incluír na familia Thraupidae)
*** Xénero *Chlorophonia* (5 especies) (Adóitase incluír na familia Thraupidae)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Finches and Sparrows* by Clement, Harris and Davis, ISBN 0-7136-8017-2

### Ligazóns externas 
* Vídeos de fringílidos en Internet Bird Collection.
* 
* 
*
Estríxidos

Os **estríxidos** (*Strigidae*) son un dos dous clados de rapaces nocturnas do grupo Strigiformes, o cal inclúe os bufos, mouchos, avelaionas, caburés, tecolotes etc. Son aves adaptadas á noite, aínda que non tanto como as curuxas da familia Tytonidae. Teñen hábitos nocturnos, pero algunhas especies, como *Glaucidium brasilianum*, cazan tamén durante o día. Aliméntanse xeralmente de invertebrados e de pequenos vertebrados. O clado está composto por case duascentas especies.

{{clade| style=font-size:80%;line-height:100%    
|label1=**Strigidae**
|1=
}}
## En Galicia 
En Galicia existen 6 especies pertencentes á familia dos estríxidos (*Strigidae*), delas, 4 pódense atopar en Galicia durante todo o ano, 1 é hivernante no país añiñando localmente e outra é estival.

## Notas 
## Véxase tamén
Carlos IV

O título de **Carlos IV** pode referirse a:

***Carlos IV de Francia** (1294–1328);
***Carlos IV de Luxemburgo e do Sacro Imperio Romano Xermánico**, e rei de Bohemia como Carlos I (1316–1378);
***Carlos IV de Navarra** (1421–1461).
***Carlos IV de Anjou** (1436–1481);
***Carlos IV de Alençon**, duque de Alençon (1489–1525);
***Carlos IV de Nápoles** e rei de España como Carlos I (1500–1558);
***Carlos IV de Lorena**, duque de Lorena (1604–1675);
***Carlos IV de España** (1748–1819);
***Carlos IV de Noruega** (1826–1872);
***Carlos IV de Hungría**, emperador de Austria como Carlos I (1887–1922);
God of War III

***God of War III*** é a terceira entrega en consolas de sombremesa da saga de videoxogos God of War, lanzado mundialmente para a PlayStation 3 o 16 de marzo de 2010. O xogo, cronoloxicamente, é o quinto e último bloque da saga, despois de *God of War: Chains of Olympus*, *God of War*, *God of War: Betrayal* e *God of War II*.

## Trailers 
No evento dos videoxogos E3 de 2008 revelouse o primeiro trailer do xogo, ensinando ao personaxe principal, Kratos, nunha Grecia chea de moreas derruídas.

O 13 de febreiro de 2009, Sony realizou unha conferencia nos Anxos ensinando novas imaxes do xogo, informouse que a data oficial revelaríase no E3 2009 e ensinouse un novo trailer mostrando o enorme paso que deu a saga tanto en xogabilidade como nos gráficos e escenarios. Nesta conferencia Sony deu a coñecer a páxina Web oficial do xogo, na que se amosaron varios trailers e imaxes.

## Introdución do xogo 
O xogo comeza cunha narración feita por Zeus, que ensina cando os titáns soben ó Olimpo onde se ven ós deuses Poseidón (deus do Mar), Hermes (Mensaxeiro dos deuses), Zeus (o deus do Olimpo), Hades (Deus do inframundo) e Helios (Deus do Sol) na base do monte, e pouco despois amosan o titán gaia escadando o monte Olimpo. Ao final aparece Kratos, da mesma forma que no final de God of War II.

## Sistema de xogo 
O sistema de xogo é similar as anteriores entregas, mesturando o combate coa exploración e os crebacabezas, con certos trocos no control e coa posiblidade de usar diferentes armas e obxectos. Os poderes dos deuses e dos titáns foron substituídas por outro tipo de movementos especiais.

### Armas 
* *Espadas de Atenea*: empréganse ao comezo do xogo e até a batalla con Poseidón, sendo substituídas polas Espadas do Exilio.
* *Espadas do Exilio*: Obtidas do espectro de Atenea no inframundo.
* *Cestus de Nemea*: Con forma de testa de león, conseguense tras derrotar a Hercules.
* *Gadoupas de Hades*: Conseguense tras derrotar a Hades.
* *Látego de Némesis*
* *Espada do Olimpo*: Gran espada coa que se gañou a guerra entre titáns e deuses

### Poderes 
* *Arco de Apolo*: Un arco e unha frecha de lume obtido tras queimar a Peirithous no inframundo.
* *Testa de Helios*: Obtido tras arrincarlle a testa ó deus do sol.
* *Botas de Hermes*: Adquiridas despois de matar a Hermes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* God of War
* God of War II
* God of War: Chains of Olympus
* God of War: Betrayal
* God of War Collection
### Ligazóns externas 
* Análise de God of War 3  
* Análise de *God of War 3* 
* Análise de God of War 3 en Mendoza Gamers
Fernando Blanco Guerra

**Fernando Blanco Guerra**, nado no Carballiño o 18 de setembro de 1947, é un arquitecto e escultor galego.

## Traxectoria 
Obtivo o título de Arquitecto en 1974 pola Escola Técnica Superior de Arquitectura de Barcelona. É Profesor na área de Proxectos arquitectónicos do departamento de Proxectos arquitectónicos e Urbanismo da Universidade da Coruña e imparte clase na Escola Técnica Superior de Arquitectura da Coruña dende 1986.

## Obras 
### Arquitectura 
* Praza e monumento a Xeración Nós no campus de Ourense (1997).
* Hotel Spa Vilavella na Mezquita (Ourense).
* Centro de saúde en Castro de Rei (Lugo) (2003-2006).
* Reforma da casa de Clodio para turismo rural en Leiro.

### Escultura 
* Escultura conmemorativa do 25 aniversario do Parlamento de Galicia en Santiago de Compostela.
* Intervención escultórica nun aparcadoiro en Ourense.

## Premios 
* Accésit no XI Premio COAG de Arquitectura na categoría Rehabilitación pola obra *Reforma da casa de Clodio para turismo rural*.
* Segundo premio no I Premio de Arquitectura de Arquitectura Carme Ferro - Bodegas As Laxas pola obra *Reforma da casa de Clodio para turismo rural* (2006).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Páxina web Oficial .

* Entrevista en *elcorreogallego.es* por Pablo Costa Fraiz  .
Double Indemnity (novela)

***Double Indemnity*** é unha novela criminal de James M. Cain, publicada por entregas en 1936 na revista *Liberty*, e por vez primeira en conxunto en 1943.

En 1944 foi adaptada por Raymond Chandler e o director Billy Wilder para ser levada ao cinema co título de *Double Indemnity*.

## Trama 
Walter Huff é un axente de seguros dos Ánxeles (California). Séntese atraído por Phyllis Nirdlinger, quen o consulta sobre un seguro de vida para o seu marido. En contra dos seus instintos básicos, Walter se deixa arrastrar para ser seducido pola *femme fatale* para axudala a matar ao seu home e cobraren a prima do seguro.

Logo de matalo, a compañía de seguros quere demostrar que a morte foi un suicidio ou que foi unha morte provocada, pois a prima só é cobrable en caso de accidente. Huff comeza a relacionarse coa medio-filla de Phyllis (filla natural do seu marido), que lle di que a muller xa matara a máis xente, incluídos nenos, para acadar beneficios.

Logo de sufrir un intento de asasinato de mans da muller, confesa todo ante o seu xefe, e Walter e Phyllis marchan de incógnito nun buque cara a México.
Lista de deuses celtas

* Angus Og
* Anu: Deusa Doncela da fertilidade.
* Arianrhod
* Badb: Deusa da guerra.
* Balar: Avó de Lugh.
* Bandua: Deus da guerra, protector da comunidade.
* Belenus: Deus solar, asociado á luz.
* Belisama: Deusa relacionada cos lagos, cos ríos, co lume, co traballo manual e a luz.
* Bran
* Brigit: Deusa do lume e a inspiración.
* Caer
* Cailleach Béirre: Deusa do inverno, protectora dos animais salvaxes.
* Cerridwen: Deusa galesa que posuía o caldeiro da Inspiración e a Sabedoría.
* Cernunnos
* Dagda
* Dana: Deusa da terra.
* Endovélico: Deus da saúde.
* Epona: Deusa dos Cabalos, a Curación e a Morte.
* Grian: Deusa do sol e as fadas.
* Gwydion
* Home Verde
* Lugh: Deus supremo da mitoloxía celta.
* Lir: Deus do mar
* Macha
* Manannan mac Lir
* Morrigan: Deusa celta da morte e a destrución.
* Navia: Deusa das augas.
* Nemain
* Nuadha
* Ogma
* Rei do Carballo
* Rei do Acivro
* Reva: Deus da xustiza.
* Rhiannon
* Taranis, Taranu, Toran (irlandés), Taran (galés)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Deuses celtas
Rochas cristalinas

As **rochas cristalinas** son unhas das rochas máis frecuentes na cortiza terrestre, e están formadas por cristais de aspecto e cores diversas. Son, xa que logo, heteroxéneas. As rochas heteroxéneas que están constituídas por cristais, todos eles visibles, reciben o nome de plutónicas.

## Tipos 
As máis importantes son:

* Granítica: é unha rocha coherente, xeralmente de cor gris, aínda que ás veces é rosada. No granito distínguense:

#Cuarzo: Son cristais de cor grisada case transparentes, e brillo vítreo. Raian con facilidade o vidro.
#Feldespato: Son os cristais máis abundantes. Teñen cor branca, ás veces rosada. Adoitan ser maiores cós anteriores.
#Mica: Son cristais negros, moi brillantes. Algúns poden separarse en pequenas láminas coa punta dunha navalla.
*Sienita: É unha rocha de cor rosada, de características moi parecidas ás do granito, do que se diferencia por non ter cuarzo ou ser moi escaso. Os seus principais compoñentes son os feldespatos, especialmente a ortosa. Tamén posúe mica.
*Gabro: É unha rocha de cor escura. Os minerais que a compoñen resultan difíciles de distinguir a primeira vista. Entre eles están as plaxioclasas, a biotita e outros minerais escuros.
The Hollow

**"The Hollow"** é un sinxelo do álbum do ano 2000 *Mer de Noms*, da banda de rock alternativo A Perfect Circle. É o tema que abre o álbum.

## Lista de cancións
## Hollow, Pt. 1
#"The Hollow" - 2:55
#"The Hollow" (Live)
#"Judith" (Renholdër Mix)- 4:24

## Hollow, Pt. 2
#"The Hollow" (Live)"
#"The Hollow" (The Bunk Remix)
#"Judith" [Vídeo]

## The Hollow (Acoustic Live From Philly)
#"The Hollow (Acoustic Live From Philly)" - 4:54
Resident Evil: Umbrella Chronicles

***Resident Evil: Umbrella Chronicles*** é un videoxogo de pistola pertencente á serie Resident Evil, producido por Capcom e lanzado en novembro de 2007 para Nintendo Wii. Inclúe diversos escenarios presentes noutras entregas da serie: Resident Evil 0, Resident Evil e Resident Evil 3.

## Estilo de xogo 
Trátase dun videoxogo de pistola sobre raís. É dicir, o xogador non move á personaxe, senón que esta ten unha ruta fixa executada pola videoconsola. O obxectivo é disparar e eliminar os inimigos de cada pantalla dentro dun límite de tempo. O control está adaptado aos mandos de Wii, podendo empregar o Wiimote ou o Wii Zapper. A medida que avanza a historia, o xogador gaña melloras para o armamento e pode descubrir documentos relativos a Umbrella, a corporación ficticia presente en toda a serie.

## Sinopse 
**Umbrella Chronicles** narra feitos acontecidos noutras entregas de Resident Evil: Resident Evil 0, Resident Evil e Resident Evil 3. Cada escenario presenta unha serie de inimigos distintivos e unha parella de personaxes propia: Rebecca Chambers e Billy Coen nas pantallas de Resident Evil 0, Jill Valentine e Ricardo Olivera nas de Resident Evil 3, por último, Chris Redfield e de novo Jill Valentine nas pantallas de Resident Evil.

## Multixogador 
O xogo consta dun multixogador cooperativo para dúas persoas, cada unha cun punteiro para disparar. Carece de multixogador en liña.

## Recepción e crítica 
A prensa especializada acolleuno con boas notas, acadando un 75 en Metacritic. IGN outorgoulle un 79 , mentres que GameSpy concedeulle un 70 .

## Vendas 
Capcom logrou vender 1,34 millóns de unidades desta entrega.

## Notas
Sofi Oksanen

miniatura|dereita|Sofi Oksanen
**Sofi Oksanen**, nada en Jyväskylä o 7 de xaneiro de 1977, é un escritora contemporánea finlandesa de ascendencia estonia. Estudou dramaturxia na Academia Teatral de Finlandia. En 2010 gañou o reputado Premio de Literatura do Consello Nórdico pola súa novela *Puhdistus*, publicada en galego, baixo o título *Purga*, en 2011.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da autora
Aves modernas

Os **neornites** ou **aves modernas** (**Neornithes**), son un clado que está composto por todas as aves actuais, as cales están representadas por máis de 9.000 especies. As aves modernas presentan notables características que as diferencian do resto de vertebrados, sendo talvez a máis notoria a súa pel cuberta na súa maioría de plumas, tendo as extremidades anteriores transformadas en ás. Outras características que distinguen ás aves son a presenza dun peteiro sen dentes, un corazón tetracameral, un metabolismo alto e ósos ocos (o cal favorece o voo).

## Sistemática e evolución 
Neornithes divídese nos clados Palaeognathae (tinamúes e ratites) e o moi diverso e heteroxéneo grupo Neognathae. Está xeralmente aceptado que as aves modernas evolucionaron durante o período Cretáceo, producíndose a diverxencia entre Galloanserae (anseriformes e galiformes) e o resto dos neognatos (Neoaves) antes da extinción masiva do Cretáceo-Terciario, pero non existe un consenso respecto de se a radiación evolutiva de Neoaves aconteceu durante o Cretáceo ou o Terciario. Esta incerteza débese á discrepancia entre os resultados das análises moleculares (que datan esta diverxencia no Cretáceo) e o rexistro fósil.

Cladograma baseado en Hackett *et al.* (2008).

## Notas 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Neornithes en Tree of Life.
Emil Nolde

miniatura|dereita|Emil Nolde en Bonn en 1982
**Emil Hansen**, coñecido como **Emil Nolde**, nado en Nolde, Gemeinde Buhrkall, o 7 de agosto de 1867 e finado en Seebüll Neukirchen, Nordfriesland, o 15 de abril de 1956, foi un dos máis destacados pintores expresionistas alemáns. Estivo moi influído por Vincent van Gogh, Edvard Munch e James Ensor. Destacou polo seu emprego de cores vivas con violentos contrastes.

## Véxase tamén