Nilton Santos

ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/50/Nilton_Santos_no_Flexeiras_Atl%C3%A9tico_Clube.png/240px-Nilton_Santos_no_Flexeiras_Atl%C3%A9tico_Clube.png|dereita|miniatura|282x282px| Nilton Santos (esquerda) no Flexeiras Atlético Clube en 1939.
[ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/de/Brasil_-_1958.jpg/240px-Brasil_-_1958.jpg|miniatura|240x240px| Nilton Santos (de pé, quinto dende a esquerda) coa [Selección de fútbol do Brasil|selección brasileira no Mundial de 1958.]]
[ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/07/Est%C3%A1tua_N%C3%ADlton_Santos_%28Det%29.jpg/240px-Est%C3%A1tua_N%C3%ADlton_Santos_%28Det%29.jpg|miniatura|320x320px| Estatua de Nílton Santos inaugurada en 2009 no [estadio Nilton Santos do Río de Xaneiro.]]
[miniatura|Nilton Santos en [2004 entregando unha bandeira do Botafogo ao entón presidente do Brasil, Lula da Silva.]]
ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4f/Nilton_Santos_estatua.JPG/240px-Nilton_Santos_estatua.JPG|miniatura|240x240px| Busto de Nílton Santos na sede do xeneral Severiano do Botafogo FR.
**Nilton Reis dos Santos**, coñecido como **Nilton Santos**, nado no Río de Xaneiro o 16 de maio de 1925 e finado na mesma cidade o 27 de novembro de 2013, foi un futbolista brasileiro que xogaba como lateral esquerdo. Elixido pola FIFA como o mellor lateral esquerdo de todos os tempos, militou durante toda a súa carreira no Botafogo, sendo con 723 partidos oficiais, o futbolista con máis encontros na historia do club.

Foi 75 veces internacional coa selección brasileira, coa que disputou os Mundiais de 1950, 1954, 1958 e 1962, proclamándose campión nos dous últimos.

Alcumado "A Enciclopedia" polos seus amplos coñecementos sobre fútbol e por ser completo como xogador, foi o precursor en arriscar nas subidas ofensivas polo lateral do campo. Revolucionou a posición de lateral, utilizando a súa versatilidade para defender e atacar, nunha época no que a súa posición só tiña función defensiva.

## Traxectoria 
### Botafogo 
Nacido e criado na Illa do Gobernador, era o máis vello de sete irmáns e axudaba a seu pai no oficio da pesca. Comezou a xogar ao fútbol nas rúas da illa e aos 14 anos ingresou no Flexeiras Atlético Clube. Realizando o servizo militar, xogou un partido contra o São Cristóvão e a súa actuación espertou o interese do club, que o tentou fichar. Con todo, preferiu seguir o consello do seu amigo o coronel Honório Magalhães e facer unha proba co Botafogo, cuxo director social era tío do coronel.

### Selección brasileira 
Debutou coa selección brasileira no Campionato Suramericano de 1949, no que o Brasil se acabou proclamando campión. Ao ano seguinte disputou o Mundial de 1950, no que os brasileiros perderon o título fronte ao Uruguai no célebre Maracanazo, pero Nílton Santos non chegou a debutar na competición. 

Catro anos despois, no Mundial de 1954, foi titular na defensa da *canarinha* en tódolos partidos, xunto a Djalma Santos e Brandãozinho, e foi un dos expulsados no violento partido de cuartos de final contra Hungría, partido que pasou á historia co sobrenome de Batalla de Berna, despois de pelexarse con József Bozsik. O equipo brasileiro quedou eliminado nese mesmo encontro, ao perder por 4-2.

No Mundial de Suecia en 1958 volveu xogar como titular tódolos encontros do Brasil, no posto de lateral esquerdo, e marcou un gol contra Austria na primeira xornada. Disputou a final contra a selección anfitrioa no estadio Råsunda de Solna, que rematou con vitoria brasileira por 5-2 e coa conquista do primeiro título da historia do equipo suramericano. Foi elixido no equipo ideal do torneo. 

Foi convocado por Aymoré Moreira para o Mundial de 1962 en Chile, acudindo así á súa cuarta Copa do Mundo. Foi titular nos seis partidos do Brasil, incluída a final contra Checoslovaquia no estadio Nacional de Santiago de Chile, onde tanto el como o Brasil conquistaron o seu segundo título mundial, no que foi o seu último encontro como internacional. 

Disputou un total de 75 partidos oficiais e 10 non oficiais coa selección brasileira, coa que marcou tres goles. No momento da súa retirada era o futbolista con máis partidos da historia da selección.

### Morte 
Enfermo de Alzhéimer nos seus últimos anos de vida, faleceu o 27 de novembro de 2013 na Fundación Bela Lopes, no barrio de Botafogo do Río de Xaneiro, vítima dunha infección pulmonar. Tanto os gastos médicos como os de enterramento correron a cargo do Botafogo. Foi enterrado no cemiterio de São João Batista.

## Recoñecementos 
Foi incluído por Pelé na súa lista FIFA 100. A IFFHS elixiuno como o noveno mellor futbolista brasileiro do século XX e o 28º suramericano. Pola súa banda, a FIFA nomeouno mellor lateral esquerdo de tódolos tempos.

No ano 2000, mentres desenvolvía un proxecto social con mozos a través do fútbol no estado de Tocantins, o goberno local homenaxeouno dándolle o seu nome a un novo estadio da cidade de Palmas, chamado agora estadio Nilton Santos.

En 2009, inaugurouse unha estatua súa diante do Estadio Olímpico João Havelange, sede do Botafogo, o seu equipo de toda a vida. En 2017 o estadio mudou definitivamente de nome, chamándose dende entón "Estadio Olímpico Nilton Santos".

## Vida persoal 
Casou dúas veces: a primeira delas con Abigail, coa que tivo dous fillos, Carlos Eduardo e Andréa; e a segunda con María Coeli, coa que viviu ata a súa morte. Ademais de no Río de Xaneiro, viviu en Araruama e Brasilia, traballando nesta última con escolas de fútbol. Tamén escribía unha columna no diario Correio Braziliense.
## Palmarés 
; Botafogo

* **Campionato Carioca (4):** 1948, 1957, 1961, 1962.
* **Torneo Río-São Paulo (2):** 1962, 1964.
* **Torneo Inicio do Campionato Carioca (3):** 1961, 1962, 1963.
* **Torneo Municipal do Río de Xaneiro (1):** 1951.

; Selección carioca

* **Campionato Brasileiro de Seleccións Estatais (1):** 1950.

; Selección brasileira

* **Copa do Mundo (2):** 1958, 1962.
* **Campionato Suramericano (1):** 1949.
* **Copa Oswaldo Cruz (6):** 1950, 1955, 1956, 1958, 1961, 1962.
* **Copa Rio Branco (1):** 1950.
* **Campionato Panamericano (1):** 1952.
* '''Copa Bernardo O'Higgins (3):** 1955, 1959, 1961.
* **Copa do Atlántico (2):'* 1956, 1960.

*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Muller, Maneco. Minha Bola, Minha Vida, Gryphus. *O velho e a bola'', Maquinaria Editora, 2013.

### Ligazóns externas 
* Datos do xogador  no sitio web oficial do Botafogo .
* Datos do xogador  en sambafoot .
* Sitio web oficial . Arquivado dende o orixinal o 30 de novembro de 2013.