open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Drag City

**Drag City** é un selo discográfico independente estadounidense baseado en Chicago, Illinois. Foi creado coa edición dun sinxelo de Royal Trux ("Hero Zero" - DC1) en Chicago en 1990 por Dan Koretzky e Dan Osborn. O selo está especializado en indie rock, rock experimental, rock psicodélico, folk rock e country alternativo.

## Historia 
O selo publicou a versión estadounidense do *Tilt* de Scott Walker en 1997, despois de achegarse a el co desexo de darlle ao disco unha edición nos Estados Unidos. Walker describiu o lanzamento do álbum con eles como "un experimento". Varios membros do persoal de Drag City teñen tocado en bandas; o xefe de prensa Gene Booth tocou os teclados e a guitarra en USA, e tanto Booth, como o xefe de vendas Rian Murphy, e o fundador Dan Koretzky tocaron en Mantis. Booth tamén foi membro de Chestnut Station.

En anos recentes o selo aumentou o seu catálogo incluíndo edicións de comedia alternativa, con edicións recentes de Fred Armisen, Neil Hamburger e Andy Kaufman entre outros, e reedicións, destacando as de Gary Higgins e Death. En 1997 Drag City comezou a publicar material impreso como a revista literaria *The Minus Times* e a novela de Neil Hagerty *Victory Chimp*. O selo distribuíu o documental de 2013 *The Source Family*. Despois de anos rexeitando publicar a música dos seus artistas a través de plataformas de streaming, o selo puxo a súa música dispoñible para streaming a través de Apple Music en xullo de 2017, e a través de Spotify e Tidal en 2018.

## Artistas 
*AZITA
*Bachelorette
*Baby Dee
*William Basinski
*Richard Bishop
*Blues Control
*Bill Callahan
*Cave
*Cynthia Dall
*Chris Darrow
*Circuit des Yeux
*Dope Body
*Espers
*Faun Fables
*Flying Saucer Attack
*Mark Fosson
*Edith Frost
*The Fucking Champs
*Loose Fur
*Ghost
*David Grubbs
*Neil Michael Hagerty
*The Howling Hex
*Liimanarina
*Magik Markers
*Monotonix
*Movietone
*Joanna Newsom
*Scout Niblett
*Nig-Heist
*Will Oldham (Bonnie 'Prince' Billy, Palace Music etc.)
*Jim O'Rourke
*The High Llamas
*Papa M
*Pavement
*Pearls and Brass
*Jessica Pratt
*Purple Mountains
*The Red Krayola
*The Renderers
*Alasdair Roberts
*Royal Trux
*RTX
*Lætitia Sadier
*Ty Segall
*Sic Alps
*Silver Jews
*Six Organs of Admittance
*Stereolab
*Sun Araw
*U.S. Maple
*Wand
*Weird War
*White Magic
*Michael Yonkers

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do selo
León Benavente (álbum)

**León Benavente** é o primeiro álbum da banda homónima, publicado en 2013.

## Cancións 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do disco na web de León Benavente.
* Ficha do disco en Discogs.

## Notas
Locust Abortion Technician

***Locust Abortion Technician*** é o terceiro álbum de estudio da banda estadounidense de rock experimental Butthole Surfers, publicado en marzo de 1987 a través do selo Touch and Go Records. Todas as cancións foron compostas e producidas por Butthole Surfers, agás "Kuntz", dos artistas tailandeses Phloen Phromdaen e Kong Katkamngae, que orixinalemnet non apareceron acreditados. O álbum foi lanzado orixinalmente como un vinilo por Touch and Go, e foi remasterizado e reeditado en CD por Latino Buggerveil en 1999.

A ilustración da portada de *Locust Abortion Technician* de dous pallasos xogando cun can foi pintada por Arthur Sarnoff, e foi titulada "Fido and the Clowns".

Kurt Cobain listouno entre os seus 50 mellores discos de todos os tempos. Tamén aparece no libro de Robert Dimery *1001 Albums You Must Hear Before You Die*. En 2018 Pitchfork incluíu o álbum na súa lista dos "200 mellores álbums dos 80".

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos e producidos por Butthole Surfers, agás onde se indique.

; Cara A

; Cara B

## Notas
Mirjana Joković

**Mirjana Joković** (en cirílico: Мирјана Јоковић), nada o 24 de novembro de 1967 en Belgrado, é unha actriz serbia. Traballou tanto no cinema coma no teatro, sendo especialmente coñecida polo seu papel de Natalija Zovkov no filme de Emir Kusturica *Underground* (1995). En 1989 gañou a Cuncha de Prata á mellor actriz polo seu papel de Estrela en *Eversmile, New Jersey* (1989).

## Notas 
## Ligazóns externas 
* Mirjana Joković en IMDb
No Passion All Technique

***No Passion All Technique*** é o primeiro álbum de estudio da banda estadounidense de post-punk Protomartyr, publicado o 8 de outubro de 2012 a través do selo Urinal Cake Records. O disco quedou descatalogado rapidamente, converténdose nun obxecto de coleccionista. No mes de maio de 2019 a banda reeditou o álbum con cancións extra. Segundo Casey: "A miña memoria está perdida, pero agora, mirando cara atrás, aprecio o cru e improvisado que foi. Hai toneladas de erros e iso non foi porque o planeáramos. Aínda non podemos admitir que sexa tan bo como é. Nunca queres dicir que o primeiro é o mellor, pero estou contento de que non rematase sendo terrible. Deunos a porta do que quixemos facer despois”.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Helvetia (grupo musical)

**Helvetia** é unha banda estadounidense de rock experimental e alternativo procedente de Seattle, Washington. Jason Albertini iniciou Helvetia tras a disolución de Duster, grupo no que tocaba a batería. Albertini é o único membro permanente de Helvetia, que está sostida por unha banda ao vivo que vai rotando, na que tocaron C. Dove Amber, Jim Roth, Scott Plouf, Zeke Howard e Samantha Stidham. 

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bandcamp da banda
Sigue... e dalle

**Sigue... e dalle** é o cuarto álbum de estudio da banda galega de rock Zënzar.

Foi publicado en 2006.

## Cancións 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do disco no Bandcamp de Zënzar.

## Notas
The Faint

**The Faint** é unha banda estadounidense de indie rock formada en Omaha, Nebraska. O grupo está composto por Todd Fink, Graham Ulicny, Dapose e Clark Baechle. The Faint foi coñecida orixinalmente como **Norman Bailer** e incluía a Conor Oberst (de Bright Eyes, grupo que xirou con The Faint en 2005). Oberst deixou a banda pouco despois da súa formación.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Pippi Mediaslongas nos Mares do Sur

***Pippi Mediaslongas nos Mares do Sur*** (en ) é unha novela de Astrid Lindgren publicada en 1948. É a continuación de *Pippi Mediaslongas*, publicada en 1945, e *Pippi Mediaslongas embarca*, publicada en 1946. Está ambientado despois dos acontecementos do libro orixinal e céntrase arredor das novas aventuras e experiencias de Pippi. Neste libro confírmase que a misteriosa desaparición do pai de Pippi é que foi declarado rei dunha illa de nativos.

Foi traducido ó galego por David Álvarez Martínez e publicado pola editorial Kalandraka no ano 2019.

## Notas
Ústí nad Labem

**Ústí nad Labem** é unha cidade do noroeste da República Checa, capital da rexión administrativa de Ústecký. Atópase a 30 quilómetros da fronteira alemá e a 88 de Praga. No ano 2019 tiña 92.952 habitantes, sendo a oitava cidade máis poboada do país.

É un dos centros industriais máis importantes do país, ademais de ter un dos portos fluviais máis activos da rexión. É tamén un importante nodo ferroviario.

## Etimoloxía 
O nome de Ústí nad Labem provén da lingua checa antiga, en concreto das palabras *ustie* (desembocadura) e *Labe* (río Elba). Literalmente significa , en referencia á unión dos ríos Bílina e Elba. 

O nome en checo foi latinizado coma *Usk Super Albium* e posteriormente xermanizado coma *Aussig* ou *Außig*. Logo da independencia de Checoslovaquia en 1918, a cidade era coñecida en inglés coma *Aussig*, aínda que tamén era común o nome de *Aussyenad* e *Oustí Nad Labem*.

Os habitantes adoitan usar a forma curta **Ústí** para referirse á cidade.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial de Ústí nad Labem
Carlos Valcárcel Riveiro

**Carlos Valcárcel Riveiro**, nado en Mourente (Pontevedra) o 3 de setembro de 1972, é profesor na Universidade de Vigo, experto en Lingüística Francesa, Didáctica das linguas estranxeiras e Lexicografía.

## Traxectoria 
Profesor de Didáctica do Francés na Facultade de Ciencias da Educación e do Deporte de Pontevedra na Universidade de Vigo, é Doutor en Filoloxía Románica dende 2007. Imparte docencia en varios mestrados, entre os que se atopa o Mestrado Erasmus Mundus en Lexicografía (EMLex), é membro da rede de Lexicografía RELEX e do grupo de investigación dos proxectos PORTLEX, MultiGenera e MultiComb.

As súas áreas de interese son múltiples e variadas: é experto en Sociolingüística, traballa na área do PLN e avoga pola implantación das ferramentas informáticas en todos os ámbitos da Ciencia (especialmente no campo da Lingüística e da Lexicografía) e da Docencia. Proba diso son os seus traballos no eido da Lexicografía colaborativa, alén dos seus esforzos por promover a participación de persoas expertas e alumnado en iniciativas como as edicións do HACKFEST:  (2018) e Dicionariando (2019).

É compositor e vocalista no grupo de música electrónica Projecto Mourente.

## Obras 
* *Escritos sobre lexicografía plurilingüe especializada* (ed. xunto con Terencia Silva). Granada: Comares, 2016.
* *Lexicografía de las lenguas románicas II. Aproximaciones a la lexicografía moderna y contrastiva* (ed. xunto con María José Domínguez Vázquez, Xavier Gómez Guinovart). Berlín: De Gruyter, 2015.
* *Points de vue sur la complémentation* (éd. avec Antoine Gautier, Laura Pino Serrano). Bruxelles: Duculot, 2014.
* *ComplémentationS*. Avec Antoine Gautier, Laura Pino Serrano. PIE-Peter Lang, 2014.
* *Xeolingüística da periferia románica atlántica: linguas e lugares*. [Recurso electrónico] [Santiago de Compostela]: Universidade de Santiago de Compostela, Servizo de Publicacións e Intercambio Científico, 2008.
* *Do rural ao urbano. Tentativa dunha analise xeolingüística do concello de Pontevedra*. Pontevedra: Servizo de Publicacións, Deputación Provincial de Pontevedra, 2002.
* *Desenvolvemento urbano e difusión xeolingüística: algúns apuntamentos sobre o caso galego*. Santiago de Compostela: Servizo de Publicacións da Universidade de Santiago de Compostela, 1997.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da Universidade de Vigo
* Sitio web de PORTLEX
* Sitio web da Rede de Lexicografía RELEX 
* Sitio web do Mestrado Erasmus Mundus en Lexicografía EMLex 
* Sobre o Projecto Mourente
Neon Genesis Evangelion (manga)

é unha adaptación ó manga do anime homónimo creada por Yoshiyuki Sadamoto (guión e ilustración) e o cofundador de Gainax Hideaki Anno (traballo orixinal) publicada por Kadokawa Shoten. A súa publicación comezou na entrega de febreiro de *Shōnen Ace* en decembro de 1994 e rematou en xuño de 2013. Está composto por 96 capítulos ou "stages" recompilados en 14 volumes. Aínda que se publicou inicialmente antes do debut do anime co fin de promovelo, co tempo foi rapidamente adiantado pola serie de televisión e só concluíu logo de 16 anos despois do filme *O final de Evangelion*.

## Historia 
*Neon Genesis Evangelion* foi creada despois dunha reunión entre Hideaki Anno e King Records en 1993. Aínda que primeiro concibiuse o anime, anticipouse a publicación da manga. A idea era aumentar o interese do público sobre a inminente serie de televisión mentres esta aínda se atopaba en produción. Debido a varios atrasos, finalmente esta última emitiuse o 4 de outubro de 1995, dez meses despois da estrea do manga .

Para entón, a trama do manga de Sadamoto xa alcanzara a batalla contra Ramiel, arco argumental que logo correspondería ós tres primeiros volumes e os seis primeiros episodios do anime. Porén, a serie rapidamente adiantaría ó manga, xa que os *stages* correspondentes ó episodio 8 e ó cuarto tomo non serían publicados até un ano despois de rematar o anime. Sadamoto continuaría traballando lentamente no manga mentres dividía o seu tempo xunto a outros proxectos, publicando aproximadamente un novo volume (un dos 12 planeados inicialmente) cada un ano e medio.

Malia que o manga estivo activo durante máis de 15 anos, só se publicaron 13 tomos. A razón débese a que mentres a periodicidade aparente era un novo *stage* cada edición mensual da revista *Shōnen Ace*, o ritmo real de Sadamoto era irregular. Por exemplo, pasaron dous anos entre a publicación no Xapón do volume cuarto e quinto.

En 2008 anunciouse que o manga *Neon Genesis Evangelion* estaba a chegar ó seu final. En xullo de 2009 foi trasladado a *Young Ace*, unha nova revista seinen da editorial Shoten. Seguiu publicándose até a entrega de xaneiro de 2010, cando Sadamoto paralizou a súa publicación para poder dedicarse a traballar de cheo no filme de *Rebuild of Evangelion*. A edición de decembro de 2010 de *Young Ace* anunciou que renovaría en "inverno" (inicios de 2011) e logo a entrega de abril de 2011 anunciou que o próximo *stage* sería publicado o 4 dese mesmo mes.

O 12 de febreiro de 2012 publicouse a primeira metade do *stage* 90, o cal volveu narrar o Terceiro Impacto visto no episodio 26' de *O final de Evangelion* e é supostamente o derradeiro capítulo. O 2 de maio de 2012 Kadokawa Shoten anunciou que o décimo terceiro volume do manga sería publicado o 2 de novembro do mesmo ano. En resposta Anime News Network sinalou que "nin Sadamoto nin Kadokawa confirmaron que o volume 13 será o último". Finalmente, en xuño de 2013, logo de 18 anos de publicación e interrupcións, publicouse o último capítulo da serie. Posteriormente, anunciouse a recompilación do décimo cuarto e último volume con material orixinal extra para o 20 de novembro de 2014.

## Notas
Broquesiinos

A dos **brookesiinos** (***Brookesiinae***) é unha subfamilia de réptiles da orde dos escamosos, suborde dos lacertilios e infraorde dos iguanios, unha das dúas nas que se subdivide a familia dos camaleónidos (a outra é a dos camaleoninos).

## Taxonomía 
### Descrición 
A subfamilia foi descrita en 1986 polos herpetólogos alemáns Charles J. Klaver e Wolfgang Böhme.

### Etimoloxía 
O  nome científico, *Brookesiinae*, está formado, como é a norma, sobre a base da raíz do nome do xénero tipo, *Brookesia*, coa adición  do sufixo do latín científico *-inae*, propio das subfamilias de animais.

### Controversias taxonómicas 
Na primeira clasificación de Klaver e Böhme, a subfamilia dos *Brookesiinae* incluía os xéneros *Brookesia* e *Rhampholeon*, así como os dous xéneros que despois se separaron deles (*Palleon* e *Rieppeleon*), mentres que a dos *Chamaeleoninae* incluía os xéneros *Bradypodion*, *Calumma*, *Chamaeleo*, *Furcifer* e *Trioceros*, así como outros xéneros despois divididos (*Archaius*, *Nadzikambia* e *Kinyongia*). Porén, nese momento, a validez desta clasificación en dúas subfamilias foi obxecto de moitos debates, considerando que a maioría dos estudos filoxenéticos apoiban a idea de que os camaleóns pigmeos da subfamilia dos *Brookesiinae* non son un grupo monofilético.

Porén, en 2015, Glaw reformulou a división subfamiliar situando só os xéneros *Brookesia* e *Palleon* dentro da subfamilia dos *Brookesiinae*, situándose todos os demais xéneros na dos *Chamaeleoninae*.

## Clasificación 
Na actualiade, na subfmilia recoñécene os dous xéneros seguintes:
* *Brookesia* J. E. Gray, 1864
* *Palleon* Glaw, Hawlitschek & Ruthensteiner, 2013

## Características, distribución e hábitat 
Os brookesiinos son camaleóns moi pequenos, xa que o seu tamaño oscila entre os 23 e os 29 mm de *Brookesia micra* até os 9 cm da maioría das especies. A súa cola é rudimentaria, e normalmente só alcanza uns milímetros de lonxitude,  non é prénsil como a dos camaleóns vrdadeiros (a subfamilia dos camaeleoninos). Caracterízanse polas súas cores apagadas, principalmente pardas ou verdes, en contraste cos seus parentes, que adoitan teren cores máis vivas.

Encóntranse na África central e Madagascar. Teñen hábitos terrestres ou poden atoparse nos niveis máis baixos de zonas arbustivas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Davison, Linda J. (1997): *Chameleons: Their Care and Breeding*. Surrey, Columbia Británica, Canadá: Hancock House Publishers. ISBN 978-0-8883-9353-1.
* Le Berre, François & Bartlett, Richard D. (2009): *The Chameleon Handbook*. 3rd Edition. Hauppauge, Estado de Nova York: Barron's Educational Series. ISBN 978-0-7641-4142-3.

### Outros artigos 
* Escamosos
* Lacertilios
* Iguanios
* Camaleónidos
Cyrus McCormick

**Cyrus Hall McCormick**, nado en Shenandoah Valley (Virxinia) o 15 de febreiro de 1809 e finado en Chicago o 13 de maio de 1884, foi un inventor estadounidense, fundador da empresa *McCormick Harvesting Machine Company*, que se converteu en parte de International Harvester Company en 1902.

McCormick foi considerado de xeito simplista como o inventor único da segadora mecánica. Porén, foi un dos varios enxeñeiros de deseño que produciron modelos con éxito na década de 1830. A súa obra construíuse sobre máis de dúas décadas de traballo por parte do seu pai, Robert McCormick Jr., ademais de coa axuda de Jo Anderson, escravo propiedade da familia. Tamén desenvolveu con éxito unha empresa moderna, que fabricada, empaquetaba e vendía os seus propios produtos.

## Traxectoria 
Cyrus Hall McCormick naceu no rancha da familia McCormick no condado de Rockbridge (Virxinia), no lado oeste das Blue Ridge Mountains. Os seus pais foron Robert McCormick (1780–1846) e Mary Ann Hall McCormick (1780–1853), ambos eran de orixe irlandés, presbiterianos de relixión cristiá protestante da provincia do Ulster.
 
Foi o máis vello de oito fillos e recibiu moi pouca ou ningunha educación formal.

Non obstante, a plantación dos McCormick mantiña un número de escravos, cada membro da familia tivo a obriga de participar nas tarefas produtivas, principalmente durante as épocas de colleita. Dende novo, Cyrus McCormick prefiriu e propuxo o emprego de máquinas para aliviar a dureza do traballo no campo e facelo máis eficiente. Durante a súa adolescencia deseñou e patentou aparatos que reducían a carga de traballo para os que laboraban a terra. Despois intentou vender algunhas das súas invencións, mais non tivo maior éxito neses intentos. Foi enterrado no cemiterio de Graceland. Foi sobrevivido pola súa viúva, Nettie, que continuou as súas actividades cristiás e de caridade, nos Estados Unidos e no estranxeiro, entre 1890 e a súa morte en 1923.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Farm Equipment on Antique Farming web site
* 
* 
* 
* 
* McCormick Family Financial Records at Newberry Library
* Explore McCormick County South Carolina
Chamaeleo

***Chamaeleo*** é un xénero de réptiles da orde dos escamosos, suborde dos lacertilios e infraorde dos iguanios, o tipo da familia dos camaleónidos e da subfamilia dos camaleoninos.

O xénero comprende numerosas especies, a maioría delas distrubídas na África subsahariana, pero algunhas tamén están presentes no norte de África, no sur de Europa e no sur de Asia oriental, até a India e Sri Lanka.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1768 polo médico​ e naturalista austríaco Josephus Nicolaus Laurenti, na súa obra *Specimen Medicum, Exhibens Synopsin Reptilium Emendatam cum Experimentis circa Venena*, sobre a función do veleno nos réptiles e anfibios. Neste importante libro sobre herpetoloxía definiu trinta xéneros de réptiles, mentres que na 10ª edición do *Systema Naturae*, de Linnaeus, publicada en 1758, definíanse só dez xéneros.

### Etimoloxía 
O nome científico *Chamaeleo* deriva do latín *chămaelĕōn*, tirado do grego antigo χαμαιλέων *chamailéōn*, voz formada polos elementos χαμαί *chamaí*, "en terra", "polo chan", e λέων *léōv*, "león".
* *Phumanola* Gray, 1864
* *Calyptosaura* Gray, 1864
* *Erizia* Gray, 1864

### Clasificación 
Na actualidade reoñécense no xénero as 14 especies seguintes:
* *Chamaeleo africanus* Laurenti, 1768
* *Chamaeleo anchietae* Bocage, 1872
* *Chamaeleo arabicus* Matschie, 1893
* *Chamaeleo calcaricarens* Böhme, 1985
* *Chamaeleo calyptratus*  A. M. C. Duméril & A. H. A. Duméril, 1851
* *Chamaeleo chamaeleon* (Linnaeus, 1758)
* *Chamaeleo dilepis* Leach, 1819
* *Chamaeleo gracilis* Hallowell, 1842 
* *Chamaeleo laevigatus* Gray, 1863
* *Chamaeleo monachus* Gray, 1865
* *Chamaeleo namaquensis* A. Smith, 1831
* *Chamaeleo necasi* Ullenbruch, Krause & Böhme, 2007
* *Chamaeleo senegalensis* Daudin, 1802
* *Chamaeleo zeylanicus* Laurenti, 1768

## Características 
As especies do *Chamaeleo* son de movementos lentos, e poden mover os ollos de maneira independente. Poden cambiar de cor. Teñen unha ligua longa e unha cola prénsil. Os machos son xeralmente máis grandes e coloridos que as femias. Adoitan medir entre 15 e 40 cm (sen contar a cola).

## Comportamento 
A gran maioría son arborícolas e poden ser encontrados normalmente en árbores e arbustos, pero hai algunhas especies, como *Chamaeleo namaquensis*, que son principalmente terrestres. Todas as especies son ovíparas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Davison, Linda J. (1997): *Chameleons: Their Care and Breeding*. Surrey, Columbia Británica, Canadá: Hancock House Publishers. ISBN 978-0-8883-9353-1.
* Le Berre, François; Bartlett, Richard D. (2009): *The Chameleon Handbook*. 3rd Edition. Hauppauge, Estado de Nova York: Barron's Educational Series. ISBN 978-0-7641-4142-3.

### Outros artigos 
* Escamosos
* Lacertilios
* Iguanios
* Camaleónidos
* Camaleoninos

### Ligazóns externas 
* *Chamaeleo* na ADW.
* Chameleons. *Chamaeleo* na EOL.
Grandaddy

**Grandaddy** é unha banda estadounidense de indie rock procedente de Modesto, California. O grupo formouse no ano 1992 e estivo composto por Jason Lytle, Aaron Burtch, Jim Fairchild, Kevin Garcia e Tim Dryden, ata a morte de Garcia en 2017 tras un ictus.

Tras varios discos e casetes autoeditados a banda asinou con Will Records nos Estados Unidos e despois con Big Cat Records, subsidiaria de V2 Records, no Reino Unido, asinando posteriormente un contrato exclusivo con V2. A meirande parte das gravacións do grupo foron obra de Lytle, que traballou principalmente en estudios caseiros.

Grandaddy editou catro álbums de estudio antes de separarse en 2006, dedicándose os seus membros ás súas carreiras en solitario e a outros proxectos musicais. Grandaddy reformouse en 2012 realizando unha serie de aparicións ao vivo e publicando o seu quinto álbum, *Last Place*, en marzo de 2017. Garcia morreu o 2 de maio dese ano e a banda cancelou os plans de xira iniciando un longo hiato.

No ano 2024 Lytle resuctou o nome de Grandaddy para editar o sexto álbum de estudio do proxecto, *Blu Wav*.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Rough Day at the Orifice

***Rough Day at the Orifice*** é o segundo álbum de estudio da banda estadounidense de noise rock Arab on Radar, publicado en novembro de 1998 a través do selo Op Pop Pop.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Kaworu Nagisa

, cuxo nome real era , é un personaxe de ficción da franquía *Neon Genesis Evangelion*. É o quinto neno e décimo sétimo Anxo, Tabris. É enviado a Nerv por Seele en substitución da piloto da Unidade 02 logo de que a sincronización de Asuka Langley Soryu caese en picado. Kaworu Nagisa entra na Terminal Dogma para regresar con Adán, pero pouco despois descobre que en realidade o ser que está alí é en realidade Lilith, polo cal lle pide a Shinji Ikari que o destrúa. Aparece en *Evangelion: O final de Evangelion* durante o Terceiro Impacto, comunicándose con Shinji como Adán xunto con Rei como Lilith no que respecta á elección de aceptar ou rexeitar a Instrumentalidade.

Malia que aparece durante moi pouco tempo na serie (aparece en só dous episodios antes do final, e é mencionado no episodio seguinte), Kaworu converteuse nun personaxe popular e recoñecíbel, en parte debido ó seu atractivo sexual. Un enquisa de *Newtype* de 2010 clasificouno como o segundo personaxe masculino máis popular do anime dende a década de 1990.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de personaxes de Neon Genesis Evangelion
### Bibliografía 
*
Ikuto Yamashita

, nado na prefectura de Gifu en 1965, é un artista manga e deseñador xaponés.

## Traxectoria 
Graduouse na Universidade de Artes de Nagoia. A súa obra máis representativa no manga é "Dark Whisper" (serializado en Dengeki Daioh). No campo do anime, é o deseñador de mecha da serie *Neon Genesis Evangelion* (xunto con Hideaki Anno) e Sentō Yōsei Yukikaze. Os deseños para Yukikaze foron debuxados orixinalmente como unha recreación, ó igual que os de *Sentō Yōsei Shōjo tasuke te! Mave-chan*.

Alén de *Evangelion*, tamén fixo deseños mecha para outros proxectos de Gainax como *Gunbuster* e *Nadia: The Secret of Blue Water*. Tamén foi o deseñador mecánico para *Blue Submarine 6*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil na enciclopedia Anime News Network
Yōji Enokido

, nado na prefectura de Shiga o 27 de setembro de 1963, é un guionista e novelista xaponés. Escribiu guións para series e filmes como *Sailor Moon*, *Neon Genesis Evangelion*, *Revolutionary Girl Utena*, *FLCL*, *RahXephon*, *Melody of Oblivion*, *Ouran High School Host Club*, *Nodame Cantabile*, *Redline*, *Star Driver*, *Captain Earth*, *Bungo Stray Dogs* e *The Dragon Dentist*. Tamén escribiu tres volumes da novelización de *FLCL*, que se estrearon nos Estados Unidos por Tokyopop dende 2008 até 2009. Antes de convertirse en guionista, era un empregado da empresa Nippon Telenet Corporation que se centraba en servizos de comunicación por computador persoal MSX.

## Notas
Premio Comunicar en Igualdade

O **Premio Comunicar en Igualdade** é un recoñecemento que a Secretaría Xeral da Igualdade da Xunta de Galicia realiza aos traballos xornalísticos que defendan e difundan a igualdade entre as mulleres e os homes e a loita contra a violencia de xénero. Comezaron a entregarse no ano 2019. Ten dúas modalidades: a profesionais do xornalismo e a alumnado universitario e ten dotación económica.
## Premios 
### 2019 
#### A profesionais do xornalismo 
*1º Susana Rois Parga por *As mulleres na opinión: un elefante rosa no medio das redaccións*.
*2º Sara Vila Alonso por *O noso toque de queda*.
*3º Montserrat Dopico González por *Sesé Mateo: a palabra que resiste a mort*e.

#### A alumnado universitario 
*1º Uxía Castro Martínez por *Eles gobernan, elas aman. Os mitos do amor romántic*o.
*2º Lucía Parrilla del Río por *Un relato de mulleres nas minas do Bierzo*.
*3º Silvia López López por *Nun sistema tan opresivo para a muller, ser monxa era unha opción cómoda*.

## Notas
Hope for Men

***Hope for Men*** é o  álbum de estudio da banda estadounidense de noise rock Pissed Jeans, publicado o 5 de xuño de 2007 a través do selo Sub Pop. As letras de moitas das cancións tratan sobre temas mundanos, como comer xeado ou facer álbums de recortes, en forte contraste coas voces frenéticas e cos instrumentos tocados a un volume moi alto. Os temas "Scrapbooking" e "The Jogger" son esencialmente cancións faladas, este último cun fondo de guitarra estrepitoso.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Neon Genesis Evangelion (franquía)

é unha franquía xaponesa creada por Hideaki Anno e propiedade de Khara. A franquía baséase nunha historia de acción mecha postapocalíptica, que conta os esforzos dunha organización paramilitar chamada NERV que loita contra seres hostís chamados Anxos, usando máquinas xigantes humanoides chamadas Evangelions (ou EVAs) que son pilotados por un grupo escollido de adolescentes. As obras derivadas do manga e o anime orixinais desvíanse deste tema central en diferentes graos, centrándose nas interaccións románticas dos personaxes, historias paralelas que non aparecen na obra orixinal, ou reinterpretacións dos conflitos das obras orixinais.

O manga *Neon Genesis Evangelion* estreouse en Shōnen Ace en decembro de 1994 como un xeito de xerar interese pola estrea inminente da serie. O anime *Neon Genesis Evangelion* foi escrito e dirixido por Hideaki Anno e estreouse orixinalmente dende outubro de 1995 até marzo de 1996. A serie foi innovadora, afondando en temas relixiosos, psicolóxicos e filosóficos nun contexto mecha. Houbo certo debate sobre o controvertido final da serie de televisión. En resposta, fixéronse dous filmes para acehgar un final alternativo á historia: *Evangelion: Morte e renacemento*, estreado en marzo de 1997, e *Evangelion: O final de Evangelion* estreado en xullo de 1997. *Morte* é unha compilación de anacos de episodios, con algunhas imaxes novas, e *Renacemento* son os primeiros 30 minutos de *O final de Evangelion*.

A popularidade da serie fixo que a historia dese o salto a numerosos formatos, incluíndo videoxogos, drama radiofónicos, audiolibros, unha novela, máquinas pachinko e unha tetraloxía de filmes titulados *Rebuild of Evangelion*. Outras obras derivadas son *Angelic Days*, *Petit Eva: Evangelion@School* e *Campus Apocalypse*. En xuño de 2018, era a décimo sétima franquía con maior recadación de tódolos tempos, cunhas ganancias estimadas de 14,9 billóns de dólares.

## Notas
Takeshi Honda (animador)

nado na prefectura de Ishikawa o 12 de marzo de 1968 é un animador, deseñador e director de animación xaponés.

Honda graduouse na Academia de Deseño de Toquio e uniuse ó equipo orixinal de Gainax. En Gainax, Honda debutou como supervisor de debuxo con 22 anos. O seu debut como deseñador de personaxes foi na serie *Metal Fighter Miku*, e continuou na animación, supervisando e deseñando personaxes para numerosas series de televisión e videoxogos.

## Obra 
### Series anime 
**Nadia: The Secret of Blue Water* (1990-1991)
**Fatal Fury 2: The New Battle* (1993)
**Metal Fighter Miku*  (1994)
**Sailor Moon* (1994-1995)
**Neon Genesis Evangelion*  (1995-1996)
**Hell Teacher Nūbē*  (1996-1997)
**Fighting Spirit (anime)* (2000-2002)
**RahXephon* (2002)
**Rozen Maiden* (2004)
**Paranoia Agent* (2004)
**Windy Tales* (2004)
**BECK: Mongolian Chop Squad* (2004-2005)
**Gankutsuou: The Count of Monte Cristo* (2004-2005)
**He Is My Master* (2005)
**Dennō Coil* (2007)

### OVAs de anime 
**Bubblegum Crisis* (1987-1991, ep.8))
**Gunbuster*  (1988, ep.3-6, ep.1-2)
**Mobile Suit Gundam 0080: War in the Pocket* (1989)
**Doomed Megalopolis* (1991, ep.1))
**Mobile Suit Gundam 0083: Stardust Memory* (1991)
**Otaku no Video*  (1991-1992, ep.1-2, opening ep.2)
**Green Legend Ran* (1992-1993, ep.3)
**Tenchi Muyo! Ryo-Ohki* (1992-1993, ep.3)
**Giant Robo*  (1992-1998, ep.1)
**Oh My Goddess! (OVA)* (1993-1994, ep.2, ep.1, 4-5)
**Oira Uchū no Tankōfu*  (1994)
**Macross Plus*  (1994-1995, ep.1)
**Elementaler* (1995)
**Golden Boy* (1995-1996, ep.2)
**Starship Girl Yamamoto Yohko* (1996, ep.1)
**Detatoko Princess* (1997-1998, ep.2)
**Blue Submarine No.6*  (1999, ep.3-4)

### Anime ONA 
**20min Walk From Nishi-Ogikubo Station, 2 Bedrooms, Living Room, Dining Room, Kitchen, 2mos Deposit, No Pets Allowed* (2014)

### Filmes de anime 
**Roujin Z*  (1991)
**Ghost in the Shell* (1995)
**Memories: Magnetic Rose* (1995)
**Evangelion: O final de Evangelion*  (1997)
**Perfect Blue*  (1997)
**Jin-Roh*  (1999)
**Millennium Actress* (2001)
**Beyond (The Animatrix)* (2003)
**The Second Renaissance (The Animatrix)*  (2003)
**Ghost in the Shell 2: Innocence* (2004)
**Naruto the Movie: Ninja Clash in the Land of Snow* (2004)
**Portable Kūkō* (2004)
**Soratobu Toshi Keikaku* (2005)
**Tennis no Ōjisama - Futari no Samurai*  (2005)
**Gedo Senki* (2006)
**Evangelion: 1.0 You Are (Not) Alone* (2007)
**Kokuriko-zaka Kara* (2011)
**A Letter to Momo* (2011)

### Videoxogos 
**Dragon Warrior III* (1988)
**Tales of Legendia* (2005)
**Tales of the Abyss* (2005)
Gigantopithecus

***Gigantopithecus*** (do grego antigo γίγας *gigas* "xigante", e πίθηκος *pithekos* "mono") é un xénero extinto de Hominoidea que existiu probablemente dende hai nove millóns de anos ata hai 100.000 anos, durante o mesmo período no que o *Homo erectus* se dispersou, no que hoxe é a India, Vietnam, a China e Indonesia, o cal sitúa ó *Gigantopithecus* no mesmo espazo xeográfico e temporal de moitas outras especies de Hominini. O rexistro fósil do primate suxire que a especie *Gigantopithecus blacki* foi a meirande especie de primate que xamais existiu, chegando a medir máis de 3 metros e cun peso estimado de 540-600 kg, malia que hai expertos que suxiren que podería ter sido moito máis pequeno, de 1,8-2 metros de altura e un peso de 180-300 kg. Baseándose na secuación de péptidos, os seus parentes vivos máis achegados son os orangutáns.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Park, Michael Alan. *Biological Anthropology*. Mayfield Publishing Co., 1996,
Bile (mito)

**Bile** ou **Bilé** é un personaxe do *Lebor Gabála Érenn*, un compendio medieval sobre os mitos fundacionais dos irlandeses (ou gaels) e que tamén está presente nas xenealoxías de John O'Hart, que se basean nesa tradición. É descrito como rei de Galicia, un devanceiro dos gaels, fillo de Breogán e pai de Milesius, tamén chamado *Míl Espáine*. Míl Espáine é o suposto devanceiro de tódolos irlandeses. Malia que isto é considerado como un mito, a teoría da conquista de Irlanda por pobos provenientes da Península Ibérica en tempos prehistóricos concorda cun estudo xenético elaborado en 2006 na Universidade de Oxford, que concluíu que a maioría da poboación das illas británicas é descendente de granxeiros e pescadores neolíticos orixinarios das rexións norteñas da Península Ibérica.

## Descendentes 
## Notas
Tera Melos

**Tera Melos** é unha banda estadounidense procedente de Sacramento, California, que incorpora moitos estilos de rock, ambient electrónico e estruturas de cancións pouco convencionais. No presente é un trío (anteriormente era un cuarteto), conformado polo guitarrista, teclista e vocalista Nick Reinhart, o baixista Nathan Latona, e o batería John Clardy. Tera Melos toca un tipo de música caracterizada por patróns rítmicos con cambios rápidos, dinámica "start-stop", improvisación, *tapping* de guitarra a dúas mans, pontes abertas estendidas, e o uso de pedais de efectos e samplers. Aínda que a banda evitou xeralmente a etiqueta de math rock, considéranse recentes innovadores do xénero.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Manuel Blanco Desar

**Manuel Blanco Desar**, nado en Santiago de Compostela en 1965, é un escritor, economista e politicólogo galego.

Licenciado na Universidade de Santiago de Compostela (USC), exerceu de avogado e de asesor xurídico no campo do dereito da competencia. A súa especialidade é a política europea, foi impulsor da Asociación Federalista Europea nos anos 90 do século XX. Ten colaborado en *Diario 16*, *Atlántico Diario* e *La Voz de Galicia*, centrándose no futuro das pensións e no problema demográfico.

## Obra 
### En galego 
* *Fuxir de Proxeira* (2019). Edicións Fervenza. 108 páxs. Novela.

### En castelán 
* *Una sociedad sin hijos. El declive demográfico y sus implicaciones* (2018). ED libros. 232 páxs.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Presentación de Una sociedad sin hijos no programa As Luces
Furniture

***Furniture*** é o cuarto EP da banda estadounidense de post-hardcore Fugazi, publicado o 8 de outubro de 2001 a través do selo Dischord Records. Foi gravado en xaneiro e febreiro de 2001, ao mesmo tempo da gravación do derradeiro álbum do grupo, *The Argument*.

As cancións "Furniture" e "Hello Morning" datan de finais dos anos 80, sendo "Furniture" interpretada no primeiro concerto do grupo en 1987. Partes de "Number 5" teñen a súa orixe en "Turkish Disco", unha canción gravada como unha demo en 1997 e publicada en *Instrument Soundtrack* en 1999.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Vagrant Records

**Vagrant Records** é un selo discográfico estadounidense baseado en California. Foi fundada en 1995 por Rich Egan e Jon Cohen. A discográfica céntrase no rock, pero conta con artistas doutros moitos xéneros como folk, soul, electrónica e pop. É o selo de músicos como The 1975, Death Spells, Eels, Edward Sharpe and the Magnetic Zeroes, CRUISR, Active Child, PJ Harvey, School of Seven Bells, Black Rebel Motorcycle Club, James Vincent McMorrow, Black Joe Lewis, Wake Owl, Blitzen Trapper e Bombay Bicycle Club. Orixinalmente Vagrant Records centrouse sobre todo en bandas emo como Dashboard Confessional, Saves the Day, The Get Up Kids, Senses Fail e Alkaline Trio.

En 2014 Vagrant foi mercada por BMG Rights Management. O cofundador Jon Cohen converteuse entón no vicepresidente executivo de música gravada de BMG, ata que deixou a compañía en setembro de 2017.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do selo
Bonnie "Prince" Billy

**William "Will" Oldham**, nado o 15 de xaneiro de 1970, máis coñecido polo seu nome artístico **Bonnie "Prince" Billy**, é un cantautor e actor estadounidense. Dende 1993 ata 1997 actuou e gravou baixo variacións do nome **Palace**, como Palace Brothers, Palace Songs e Palace Music. Despois de publicar material co seu nome propio adoptou o de Bonnie "Prince" Billy para a meirande parte do seu material aparecido despois de 1998.

## Biografía 
Oldham naceu o 15 de xaneiro de 1970 en Louisville, Kentucky. Viviu nesa cidade ata que se graduou no J. Graham Brown School no ano 1988, e entón estudou durante un breve período de tempo na Brown University mentres facía carreira na música e no cine. Oldham está casado coa artista téxtil Elsa Hansen e tiveron un fillo no ano 2018.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas
Fearless Records

**Fearless Records** é un selo discográfico estadounidense fundado no ano 1994. Fearless está baseado en Culver City, California, e é coñecido sobre todo polos seus primeiros momentos pop punk capturados nos lanzamentos *Fearless Flush Sampler* e *Punk Bites*, ademais de edicións adicionais de bandas como Bigwig e Dynamite Boy, e posteriormente Sugarcult, Plain White T's, The Aquabats, Amely e lanzamentos post-hardcore de At the Drive-In e Anatomy of a Ghost. Porén, o selo experimentou con diferentes estilos nos últimos anos. Artistas como Blessthefall, The Word Alive, Ice Nine Kills, Mayday Parade, Pierce The Veil e The Color Morale amosáronse como bandas de post-hardcore, metalcore e rock alternativo xurdidas nos últimos anos. Os lanzamentos de Fearless Records eran distribuídos a nivel nacional por RED Distribution, pero e maio de 2015 o selo foi mercado por Concord Music Group e dende entón a súa música é distribuída por Universal Music Group.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do selo
Partisan Records

**Partisan Records** é un selo discográfico independente con oficinas nos Ánxeles, Londres e Cidade de México, ademais de Nova York, onde Tim Putnam e Ian Wheeler fundaron a compañía en 2007. Inicialmente a compañía dirixíase dende o apartamento de Putnam en Brooklyn, e trasladouse en 2009 ás súas oficinas en Williamsburg, onde aínda están. O álbum de Holy Sons *Decline of the West* foi o primeiro lanzamento do selo, un exitoso traballo ao que lle seguiu ao pouco tempo o lanzamento do traballo de Deer Tick *War Elephant*.

En 2008, mentres traballaba como encargado nocturno no local The Knitting Factory en Manhattan, o CEO de Knitting Factory Entertainment, Morgan Margolis, achegouse a Putnam para formar unha asociación estratéxica con Partisan. Xuntos reeditaron o catálogo de Fela Kuti e reviviron o seu selo, Knitting Factory Records, que tamén inclúe a outros membros da familia Kuti, como Femi Kuti e Seun Kuti.

Partisan cultivou unha nómina de artistas ecléctica e diversa, abarcando bastantes xéneros musicais, priorizou unha filosofía amigable cos artistas, e acadou o recoñecemento internacional. En 2018 conseguiron un top 5 nas listas do Reino Unido e un nomeamento aos BRIT Awards con *Joy as an Act of Resistance* de Idles, e en 2019 obtiveron o seu primeiro nomeamento para un Grammy con *Deran* de Bombino.

Putnam no presente traballa como presidente de Partisan, e Wheeler xestiona a revista online The Talkhouse, que fundou en 2015 e comparte unha oficina con Partisan.

## Artistas 
### Actuais 
* Angélica Garcia
* Aoife Nessa Frances
* Beth Orton
* Blondshell
* Body Meat
* Bombino
* Cameron Winter
* Cigarettes After Sex
* Cymande
* DJ Rashad
* Ezra Collective
* Fela Kuti
* Femi Kuti
* Geese
* Grian Chatten
* Honesty
* Idles
* Just Mustard
* Laura Marling
* Léa Sen
* Lip Critic
* Maple Glider
* NoSo
* PJ Harvey
* Skinny Pelembe
* Sun's Signature
* TTSSFU
* Ultraísta
* Westerman
* Witch

### Pasados 
* Aaron Freeman
* Ages and Ages
* Baby In Vain
* Bobby
* Body Type
* Callers
* Christopher Denny
* Craig Finn
* Deer Tick
* Dilly Dally
* Dolorean
* Eagulls
* Emel Mathlouthi
* Emily Wells
* Erika Wennerstrom (de Heartless Bastards)
* Field Report 
* Fontaines D.C.
* Goon
* Flock of Dimes
* Guards
* Heartless Bastards
* Holy Sons
* JBM
* John Grant
* Lontalius
* Lumerians
* Mercury Rev
* Middle Brother
* Molly Sarlé (de Mountain Man)
* Mountain Man
* Nico Yaryan
* Paleo
* PHOX
* Pottery
* Pure Bathing Culture
* Sallie Ford and the Sound Outside
* Sylvan Esso
* Tender
* The Amazing
* The Black Angels
* The Dismemberment Plan
* The Standard
* The Wytches
* Treetop Flyers
* Torres
* Violents
* Warm Ghost

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Carpark Records

**Carpark Records** é un selo discográfico independente estadounidense baseada en Washington, D.C. A discográfica foi fundada no ano 1999 por Todd Hyman.

## Historia 
Carpark Records foi creada por Todd Hyman en novembro de 1999 na cidade de Nova York. No ano 2005 o selo mudouse a Washington, D.C.

Carpark ten varios selos subsidiarios. Acute Records, creado en 2002, reedita discos de post-punk escuros baixo a guía de Dan Selzer. Paw Tracks, creado en 2003, edita música de Animal Collective e dos artistas en solitario asociados coa banda Avey Tare e Panda Bear.

## Artistas 
* 242.pilots
* Adventure
* Beach House
* Belong
* Benny Boeldt
* Casino Versus Japan
* Chandos
* Class Actress
* Cloud Nothings
* Dan Deacon
* Dent May
* Dinky
* Dog Bite
* EAR PWR
* Ecstatic Sunshine
* Ed Schrader’s Music Beat
* Emily Reo
* Evan Gipson
* Fat Tony
* GEMS
* Greg Davis
* Greys
* GRMLN
* Introverted Dancefloor
* Jake Mandell
* Keith Fullerton Whitman
* Kid 606
* Kit Clayton
* Laumė (fka MADEIRA)
* Les Sins
* Lesser Gonzalez Alvarez
* Lexie Mountain Boys 
* Light Pollution
* Madeline Kenny
* Marumari
* Melkbelly - na subsidiaria Wax Nine Records
* Memory Tapes
* Miranda Winters - na subsidiaria Wax Nine Records
* Montag
* Ogurusu Norihide
* Over the Atlantic
* Palm
* Popstrangers
* Prince Rama
* Remy
* Rituals of Mine
* Sad13
* Safety Scissors
* Samuel Muzaliwa
* Signer aka Bevan Smith
* Skylar Spence
* So Takahashi
* Speedy Ortiz
* Takagi Masakatsu
* TEEN
* The Beths
* Toro Y Moi
* Wendyfix
* WZT Hearts
* Young Magic

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Liberec

**Liberec** (en alemán: *Reichenberg*) é unha cidade do norte da República Checa, capital da rexión do mesmo nome. No ano 2019 tiña 104.445 habitantes, sendo a quinta cidade máis poboada do país. Atópase a só uns poucos quilómetros da fronteira alemá e polaca, e é un enclave nas comunicacións por tren e estrada na zona.

## Historia 
A primeira referencia escrita que menciona á cidade data do ano 1352, Liberec non era máis ca un vao sobre a ruta comercial norte-sur, un alto no camiño despois do paso do monte Ještěd. En 1577 convertese en cidade franca baixo o reinado do emperador Rodolfo II, mais despois é cedida a Melchior von Redern. Os *Redern*, señores de Liberec, deben exiliarse despois da súa derrota na Batalla da Montaña Branca.

Na década de 1930 a cidade convirtiuse no centro da rexión dos Sudetes. Despois do Pacto de Múnic, en 1938, a cidade pasou a formar parte da Alemaña nazi.

Despois da segunda guerra mundial, a cidade volveu pertencer novamente a Checoslovaquia. A maioría da poboación alemá foi expulsada polos decretos de Beneš e a zona foi repoboada por checos.

Liberec tamén ten unha minoría xudía, cunha sinagoga de nova construción, e unha minoría grega, orixinaria dos refuxiados comunistas que se estableceron alí despois da guerra civil grega en 1949.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Liberec náměstí a radnice 3.jpg|Edificio do concello.
Ficheiro:Liberec , zámek.jpg|Castelo de Liberec.
Ficheiro:Liberec, náměstí Dr. E. Beneše (02).jpg|Edificios na praza Dr. E. Beneše.
Ficheiro:Ještěd , letecký snímek.jpg|Monte Ještěd e torre de telecomunicacións.

## Ligazóns externas 
* Páxina web oficial de Liberec
Scotstoun Stadium

O **Scotstoun Stadium** é un estadio polideportivo situado en Glasgow, Escocia (Reino Unido). Inaugurado en 1915, ten capacidade para 4.765 espectadores permanentes, ampliábeis até os 7.351 con bancadas supletorias. Actualmente é o estadio local dos Glasgow Warriors do Pro14 de rugby.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Glasgow Warriors
Pablo L. Orosa

**Pablo López Orosa**, nado en Oza-Cesuras en 1985 e finado o 16 de novembro de 2019, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Escribiu, tanto en galego como en castelán, en diversos medios de prensa escrita como *El País*, *Eldiario.es* ou a revista *Luzes*.

O seu labor foi recoñecido co premio de xornalismo solidario Memorial Joan Gomis pola, pola reportaxe intitulada *La tregua de los zapatos*. Finou con 34 anos o 12 de novembro de 2019.

## Obra 
* *Fálame do silencio* (Xerais, 2018).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web persoal
Relapse Records

**Relapse Records** é un selo discográfico independente dos Estados Unidos baseado en Upper Darby, Pensilvania. Foi fundado no ano 1990 por Matthew F. Jacobson e nel están moitos artistas de grindcore, death metal e sludge metal.

## Historia 
O selo foi creado por Matthew F. Jacobson no mes de agosto de 1990 no soto da casa dos seus pais en Aurora, Colorado. Os primeiros dous lanzamentos da discográfica foron sinxelos de 7 polgadas das bandas Velcro Overdose e Face of Decline, seguidos pouco despois por tres bandas de death metal que estarían entre as máis grandes do selo, Deceased, Suffocation e Incantation.

Despois diso, Jacobson familiarizouse con William Yurkiewicz Jr., que se converteu no seu socio no selo. Yurkiewicz fundara a súa propia discográfica, que pronto lanzaría álbums das bandas General Surgery, Disrupt, Destroy, Misery e a propia banda de Yurkiewicz, Exit-13. Os dous uniron as súas forzas para crear Relapse Records, co obxectivo de liberar música extrema de alta calidade embalada profesionalmente.

En 1991 o selo moveu a súa sede a Millersville, Pensilvania. En 1992 o selo ampliou o seu alcance coa creación da súa filial Release Entertainment, especializada en música experimental, ambient, industrial e noise. Cun crecemento continuado comezou a vender por correo e polo miúdo converténdose ao pouco tempo no maior centro de distribución underground de heavy metal dos Estados Unidos. O servizo de pedidos por correo transportaba unha gran variedade de gravacións e mercadotecnia de música extrema, ademais de publicacións de todo o mundo.

Ao longo dos anos Relapse continuou medrando e asinou contratos con artistas máis influentes dun espectro máis amplo de xéneros. En 1996 Relapse desvelou a Resound Music Resource Guide. Resound brindou aos fans un acceso directo á lista de artistas do selo a través de entrevistas e recensións, ademais de formar parte do catálogo de pedidos por correo.

En 1998 Relapse abriu unha oficina de promocións en Berlín, ademais de conseguir un acordo de distribución en Alemaña. No ano 2003, Relapse organizou un festival de música, o Relapse Contamination Festival, que tivo lugar os días 18 e 19 de xaneiro no Trocadero Theatre de Filadelfia, Pensilvania e contou con varios artistas do selo. No ano 2000 Relapse mudouse a Upper Darby, ás aforas de Filadelfia, e comezou a pensar en abrir unha tenda física. En xuño de 2001 o selo inaugurou a súa primeiros tenda de discos en Filadelfia.

En 2010 Relapse anunciou que chegara a un acordo co avogado de propiedade intelectual Eric Greif e Perseverance Holdings Ltd. para tomar o control do catálogo de Chuck Schuldiner e dos nomes de Death e Control Denied a nivel internacional. O sexto álbum de estudio de Death, *Symbolic* (1995), foi excluído do acordo xa que os dereitos sobre ese disco os mantén Roadrunner Records.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do selo