open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Álvaro Núñez Cobo

**Álvaro Núñez Cobo**, nado en Bilbao o 7 de xullo de 2000, é un futbolista vasco que xoga na posición de lateral dereito. O seu equipo actual é o Celta de Vigo da Primeira División.

## Traxectoria
### Athletic Club
Núñez comezou xogando na base do Club Deportivo Sondika e en 2010 incorporouse ás categorías inferiores do Athletic Club. O 19 de xuño de 2018, tras finalizar a súa formación deportiva, Núñez foi promovido ao segundo filial do Athletic, o Club Deportivo Basconia da Terceira División. O seu debut sénior tivo lugar o 26 de agosto dese ano ante a Sociedad Deportiva Deusto. 

En maio de 2019, tras múltiples titularidades co Basconia, Núñez foi asignado ao Bilbao Athletic da Segunda División B. A súa primeira participación tivo lugar o 26 de xaneiro de 2020, cando foi subtituto de Jesús Areso nunha vitoria por 1-0 ante a Cultural y Deportiva Leonesa. Núñez xogou dúas tempadas máis co club vasco e anunciou a súa saída o 8 de xuño de 2022. 

### Barcelona
O 6 de xullo de 2022 anunciouse a fichaxe de Álvaro Núñez polo Fútbol Club Barcelona por un ano, sendo asignado ao Barcelona Atlètic da Primeira Federación. A pesar de ser titular habitual durante a tempada 2022/23, en xuño de 2023 rexeitou unha renovación de contrato co club catalán. 

### Amorebieta
O 14 de xullo de 2023, Núñez pasou a formar parte da Sociedad Deportiva Amorebieta da Segunda División. Núñez debutou como profesional o 21 de agosto dese ano, cando entrou como substituto de Jorge Mier nun partido ante o Albacete Balompié. O 3 de setembro anotou o seu primeiro gol profesional contra o RCD Espanyol. 

### Elche
O 27 de xuño de 2024, tras o descenso do Amorebieta, Álvaro Núñez asinou un novo contrato co Elche Club de Fútbol, tamén na segunda categoría.  Durante a tempada 2024/25 sumou un total 2 goles en 37 participacións e contribuíu ao ascenso á Primeira División. O 18 de agosto de 2025 debutou na máxima categoría como titular nun empate por 1-1 ante o Real Betis. 

### Celta de Vigo
O 2 de febreiro de 2026 anunciouse a fichaxe de Núñez polo Celta de Vigo cun contrato de catro anos e medio.

## Vida persoal
Carlos Núñez Ortega, o pai de Álvaro, tamén foi futbolista nas décadas de 1980 e 1990 e xogou con equipos da Segunda División B como o Bilbao Athletic e a Sociedad Deportiva Lemona. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Álvaro Núñez en LaPreferente.com
Emily Damstra

**Emily S. Damstra**, nada o 17 de xuño de 1975, é unha ilustradora científica, deseñadora de medallas, moedas e selos de correos, principalmente dos Estados Unidos e do Canadá.

## Traxectoria 
Damstra, nada o 17 de xuño de 1975, cursou os estudos de Belas Artes e acadou o seu mestrado en Ilustración Científica na Universidade de Míchigan.

Logo do seu período formativo comezou a súa carreira artística de xeito independente, sinaladamente como ilustradora científica nos ámbitos da zooloxía, a botánica, a ecoloxía e a paleontoloxía. As súas ilustracións aparecen en diversas publicacións deses temas.

En 2019 ingresou no Programa de Infusión Artística da Casa da Moeda dos Estados Unidos, onde se encargou do deseño de diversas moedas estadounidenses, tanto circulantes como conmemorativas, entre as que destaca o reverso da serie *American Silver Eagle* en 2021. Entre as moedas circulantes cabe mencionar a súa participación nas series dun cuarto de dólar *America The Beautiful* e *American Woman*, e nas dun dólar Sacagawea e *American Innovation*.

Dentro do seu traballo na *US Mint*, deseñou tamén varias medallas oficiais, como os reversos das dedicadas ás Forzas Armadas dos Estados Unidos en 2022 e 2023, e a medalla do Congreso dedicada a Steve Gleason. e dalgúns selos postais para a Administración Postal das Nacións Unidas.
Ficheiro:Christa mcauliffe commemorative coin reverse.jpg|Dólar de Christa McAuliffe (2020).
Ficheiro:$1 Silver Eagle Type 2 Reverse.png|Dólar *American Silver Eagle* (2021).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Smith, P. (2025). "". En *American Numismatic Biographies*. Páxina 108.

### Ligazóns externas 
* Sitio web de Emily Damstra
* Vídeo: "Coin Snacks With Jack: Emily Damstra"
Benavente y Los Valles

**Benavente y Los Valles** é unha comarca española que se atopa situada no norte da provincia de Zamora, na comunidade autónoma de Castela e León.

Esta comarca, a pesar do seu gran sentido de identidade, con características xeográficas, económicas, sociais e históricas afíns, non conta co necesario recoñecemento legal para o seu desenvolvemento administrativo, o que levou aos seus concellos para organizarse en mancomunidades como única fórmula legal que lles permite a optimización da xestión dalgúns servizos públicos municipais.

## Cultura 
### Artesanía 
O traballo da madeira ten tradicionalmente na zona bos artesáns. Hai bos oleiros. Actualmente hai un taller de olería en Arcos de la Polvorosa e un de cerámica en Benavente. Máis representada está a ferrería e a forxa na comarca. A botillería e a artesanía do calzado noutro tempo foi importante, hoxe a piques de desaparecer e ten a súa representación en Benavente. A artesanía téxtil noutras épocas estaba máis estendida pola comarca, pero foi despareciendo.

## Poboacións 
A cabeza comarcal é a localidade de Benavente, cunha poboación de 17&nbsp;246 habitantes (2024), e coa comarca encostada de 32&nbsp;873 habitantes (2024). As parroquias están repartidas entre a diocese de Zamora e a diocese de Astorga. A comarca de Benavente y Los Valles componse de 55 concellos.

### Concellos 
Dentro del pódense distinguir diversos vales como o Val de Vidriales:

## Notas
Jesús Calabuig-Prado

**Jesús Calabuig Reig**, nado en Beniarrés (provincia de Alacant) o 4 de xullo de 1949 e finado en Vigo o 7 de xullo de 2008, foi un pintor español, coñecido polo pseudónimo de **Jesús Calabuig-Prado.**

## Traxectoria 
Formado na Real Academia de Belas Artes de San Fernando. Doutorouse en Belas Artes cunha tese sobre o pintor Francisco Lozano Sanchís. Trasladouse a Galicia tras casar coa pintora lucense María Teresa Calabuig-Prado, coa que comparte coautoría de multitude de obras, e ambos compartiron apelido artístico conxugando o primeiro del e o segundo dela. Foi catedrático por oposición do Instituto Alexandre Bóveda de Vigo.

A súa obra está vinculada á abstracción, o informalismo e postimpresionismo. Seleccionado en diversas bienais de arte, ten obra no Museo de Bellas Artes de Granada e no Museo de Pontevedra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
*
María Teresa Calabuig-Prado

**María Teresa López Prado**, nada en Lugo o 2 de maio de 1951, é unha pintora galega, coñecida polo pseudónimo **María Teresa Calabuig-Prado**.

## Traxectoria 
Estudou Maxisterio e licenciouse en Belas Artes pola Real Academia de Bellas Artes de San Fernando de Madrid. Casou co tamén pintor Jesús Calabuig-Prado, co que comparte coautoría de multitude de obras, e ambos compartiron apelido artístico conxugando o primeiro del e o segundo dela.

A súa obra está vinculada á abstracción e informalismo. Seleccionada en diversas bienais de arte, ten obra no Museo de Bellas Artes de Granada e no Museo de Pontevedra.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* http://galegos.galiciadigital.com/gl/maria-teresa-lopez-prado
Aliste

**Aliste** (denominado tamén como **Comarca de Aliste** ou **Campo de Aliste**) é unha comarca española situada ao noroeste da provincia de Zamora e pertencente á comunidade autónoma de Castela e León, España. Atópase situada xunto á fronteira con Portugal (denominada popularmente como a *Raia*), ocupa unha superficie total de 193&nbsp;883 hectáreas.​ A comarca componse de dezaseis concellos administrativos, dos cales o de Alcañices considérase capital de comarca. A comunicación destes concellos realízase mediante tren (ferrocarril Zamora-A Coruña), autobús directamente comunicado radialmente con Zamora capital e pola estrada nacional N-122 (na actualidade é un ramal da autovía do Douro).

Economicamente é unha área periférica e marxinal, un territorio de produción primaria que posúe un legado cultural e etnolóxico. A comarca de Aliste, a pesar do seu gran sentido de identidade propia, con características xeográficas, económicas, sociais e históricas afíns, non conta co necesario recoñecemento legal para o seu desenvolvemento administrativo, o que levou aos seus concellos para organizarse en mancomunidades como única fórmula legal que permítelles a optimización da xestión dalgúns servizos públicos municipais.​ Todo iso fai que desde finais do século XX apoiouse desde a deputación provincial en diversas políticas territoriais, adoptando solucións fundamentadas no ecodesarrollo.​​ O río Aliste e a serra da Culebra son dúas dos eixos xeográficos importantes da zona. A ocupación habitual dos habitantes de Aliste foi, ata finais do século XX, as actividades agrícolas e gandeiras dentro do que denomínase economía de subsistencia. A comarca non foi allea á tendencia da provincia e o continuo despoboamento comezado nos anos setenta, chegando algúns pobos alistanos ao estado de completo abandono.

## Concellos 
O campo e terra de Aliste está composta por dezaseis concellos, sendo o de Alcañices o considerado como capital comarcal. Cada concello non é moi distante do seu veciño, e caracterízanse por estar urbanizados anárquicamente. Os núcleos rurais posúen escasa entidade demográfica e económica. A comezos do século XX a súa poboación está envellecida e existe unha limitada presenza de poboación adulta nova.

Case todos eles foron tributarios da casa Alcañices, do que foron pertencentes á antiga *vigairía de Aliste*, que xunto ás terras de Alba dependían do Arcebispado de Santiago. Non todos os concellos da comarca dependían do marqués de Alcañices, algúns deles do conde de Benavente, tal é o caso de Figueruela de Abajo.

## Notas
Felix Schlag

**Felix O. Schlag**, nado en Frankfurt o 4 de setembro de 1891 e finado en Owosso, Míchigan, o 9 de marzo de 1974, foi un escultor, deseñador e gravador de moedas estadounidense de orixe alemá.

## Traxectoria  
### Primeiros anos e formación 
Felix Schlag naceu o 4 de setembro de 1891 en Frankfurt, estado alemán de Hessen, fillo de Teresa e de Karl Schlag, de quen aprendeu os rudimentos da escultura.

Na súa xuventude cursou estudos artísticos na Academia de Belas Artes de Múnic. Logo serviu no exército alemán durante a primeira guerra mundial, As súas inciais, FS, locen sobre o abrigo de Jefferson desde a emisión de 1966. Foi soterrado no cemiterio Oak Hill desa cidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* "". En *The Numismatist*. Vol. 87. Nº 5. Maio. Páxina 885.
* Smith, P. (2025). "". En *American Numismatic Biographies*. Páxina 382.

### Ligazóns externas 
* Sitio web sobre Felix Schlag
Tierra de Tábara

A **Tierra de Tábara** é unha comarca española da provincia de Zamora e pertencente á comunidade autónoma Castela e León, España, e que recibe o seu nome da localidade de Tábara.

Esta comarca, a pesar do seu gran sentido de identidade, con características xeográficas, económicas, sociais e históricas afíns, non conta co necesario recoñecemento legal para o seu desenvolvemento administrativo, o que levou aos seus concellos para organizarse en mancomunidades como única fórmula legal que permítelles a optimización da xestión dalgúns servizos públicos municipais.​

Non existe unanimidade sobre o seu territorio, xa que para uns atópase incluída dentro da comarca de Aliste, algúns a integran dentro da Tierra de Alba e outros lle dan identidade propia como comarca de Tábara. Elixamos unha ou outras opcións, a súa existencia reflicte unha clara transición entre Aliste e Tierra de Campos.

## Xeografía 
A comarca da Tierra de Tábara, atópase situada na zona centro-oeste da provincia de Zamora, englobando en termos xerais as terras comprendidas entre a serra da Culebra ao norte, o encoro de Ricobayo ao sur, o río Esla ao leste e o río Aliste ao oeste.

### Concellos 
Para definir o ámbito territorial da comarca de Tábara, hase de partir do núcleo central formado polas poboacións da denominada «Tierra Vieja de Tábara» que no 1371 foron doadas ao nobre Gómez Pérez de Valderrábano por Henrique II de Castela. Ao devandito señorío engadíronse en momentos posteriores outras poboacións que acabaron conformando o territorio definitivo do marquesado de Távara. Compóñeno, á marxe de despoblados e dehesas, as seguintes entidades: a vila de Tábara, Litos, Moreruela de Tábara, Santa Eulalia de Tábara, Pozuelo de Tábara, Riofrío de Aliste, San Martín de Tábara, Sesnández, Escober, Ferreruela e Abejera. Ademais destes concellos, hai algúns outros como os casos de Ferreras de Abajo, Villanueva de Valrojo, Sarracín de Aliste e Cabañas de Aliste, que incluíronse dalgunha forma dentro desta comarca debido ás súas condicións xeográficas ou administrativas que os mantiveron en relación coa comarca de Tábara.

## Notas
La Carballeda

**La Carballeda** (ou simplemente **Carballeda**) é unha comarca situada no noroeste da provincia de Zamora, comunidade autónoma de Castela e León, España.​

Eclesiásticamente pertence na súa totalidade ao arciprestado de Sanabria-Carballeda e á diocese de Astorga.

Esta comarca, a pesar do seu gran sentido de identidade, con características xeográficas, económicas, sociais e históricas afíns, non conta co necesario recoñecemento legal para o seu desenvolvemento administrativo, o que levou aos seus concellos para organizarse en mancomunidades como única fórmula legal que permítelles a optimización da xestión dalgúns servizos públicos municipais.​

## Etimoloxía 
Toma nome, como a súa patroa a Virxe de Carballeda, da abundancia de carballos, chamados *carballos* ou *carbayos* en leonés, a lingua tradicional da comarca.

## Vilas 
La Carballeda está dividida en 13 concellos, que á súa vez inclúen varias pedanías ou vilas, dos cales algúns pertencen á veciña comarca de Seabra. Na seguinte táboa relaciónanse os concellos, indicando a superficie do termo municipal en quilómetros cadrados, o número de habitantes e as vilas que compoñen cada un:

As vilas de Anta de Tera (Cernadilla) e Manzanal de Abajo (Villardeciervos) quedaron mergulladas baixo as augas dos encoros de Cernadilla e Valparaíso, respectivamente.

Tradicionalmente tamén pertenceron a La Carballeda o concello de Ferreras de Arriba (co seu anejo Villanueva de Valrojo); así como á vila de Boya, que administrativamente se sitúa dentro do concello alistano de Mahide. O mesmo sucede con Otero de Bodas ou o Cubo de la Carballeda (Cubo de Benavente desde o século XIX), que administrativamente son incluídas na actualidade na comarca de Benavente y Los Valles. Ou con Lagarejos da Carballeda pertencente ao concello de Asturianos, producíndose nesta última vila un feito curioso, e é que a metade occidental da vila pertence a Seabra e a oriental a La Carballeda, conservándose aínda "a marra", unha roca de cuarzo de grandes dimensións que detalla os límites.

A evolución demográfica mostra unha tendencia decrececiente, como nas comarcas veciñas, pasando dos 3506 habitantes do 2008 aos 2667 de 2021.

## Notas
Alfoz de Toro

**Alfoz de Toro** é unha das comarcas naturais da provincia de Zamora, na comunidade autónoma de Castela e León, España.

Conta cunha poboación total de 13&nbsp;377 habitantes. A cabeza da comarca é a cidade de Toro, que conta con 9466 habitantes.

Destaca o cultivo da vide, coa *Denominación de Orixe de Toro*, que supera os límites comarcais.

Toro tivo o rango de provincia, que comprendía os partidos de Carrión de los Condes e Reinosa, pero perdeuno ao integrarse os seus territorios nas provincias de Santander (antiga provincia española, actualmente é Cantabria), Palencia, Valladolid e Zamora. A supresión tivo lugar o 24 de agosto de 1803.

Esta comarca, a pesar do seu gran sentido de identidade, con características xeográficas, económicas, sociais e históricas afíns, non conta co necesario recoñecemento legal para o seu desenvolvemento administrativo, o que levou aos seus concellos para organizarse en mancomunidades como única fórmula legal que permítelles a optimización da xestión dalgúns servizos públicos municipais.

## Concellos 
## Notas
La Guareña

**La Guareña** é unha comarca española situada no sueste da provincia de Zamora, na comunidade autónoma de Castela e León, España.

Esta comarca, a pesar do seu gran sentido de identidade, con características xeográficas, económicas, sociais e históricas afíns, non conta con recoñecemento legal para o seu desenvolvemento administrativo, o que levou aos seus concellos para organizarse en mancomunidades como fórmula legal que permítelles a optimización da xestión dalgúns servizos públicos municipais.​

## Etimoloxía 
O seu nome provén do río Guareña que atravesa este territorio en procura do Douro en Toro. Á súa vez, o nome deste río, deriva do lugar de nacemento do marido de réinaa Orraca I de León, Raimundo de Borgoña, natural do val do río Garona en Francia que, co tempo, derivou en Guareña.

## Xeografía 
A comarca da Guareña sitúase no sueste da provincia de Zamora, estando considerada como capital comarcal historicamente a vila de Fuentesaúco.

### Concellos 
## Notas
Francisco Domínguez Guerrero

**Francisco Domínguez Guerrero**, nado en Salvaleón (Badaxoz) o 28 de novembro de 1883, foi un mestre e político español.

## Traxectoria 
Nado en Salvaleón o 28 de novembro de 1883. Mestre da Vilavella (A Mezquita) dende 1916. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi cesado como mestre. Foi detido e ingresou na prisión do Partido de Verín o 14 de marzo de 1937. Foi trasladado á Prisión Provincial de Ourense o 25 de marzo. Xulgado por rebelión militar en consello de guerra o 8 de xullo de 1937 na causa 166/37 contra Florencio Esteban de Frutos e corenta máis, foi condenado a reclusión perpetua. Como consecuencia do proceso de depuración foi sancionado con suspensión de emprego e soldo por dous anos, con traslado forzoso a outra provincia e inhabilitación para cargos directivos e de confianza, en maio de 1940. Cumpriu condena na prisión de Ourense de onde saíu en liberdade condicional o 20 de agosto de 1940. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas.

## Vida persoal 
Foi pai de Santiago Domínguez Pérez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Expediente persoal do recluso Francisco Domínguez Guerrero
* Ficha en memoria da Coruña
* Apuntes para unha enciclopedia histórica do anarquismo galego (D)
Florencio Esteban de Frutos

**Florencio Esteban de Frutos**, coñecido como **Castilla**, nado en Ochando (Santa María la Real de Nieva, Segovia) cara a 1894 e finado en Ourense o 11 de decembro de 1937, foi un sindicalista e político español.

## Traxectoria 
Obreiro do ferrocarril. Militante da CNT, foi presidente do Sindicato Único de Traballadores da Gudiña. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Ingresou na prisión do Partido de Verín en 1937. Foi trasladado á Prisión Provincial de Ourense o 15 de febreiro. Xulgado por rebelión militar en consello de guerra o 8 de xullo de 1937 na causa 166/37, foi condenado a morte. Foi executado no Campo de Aragón o 11 de decembro de 1937 xunto con Domingo Couso Pérez, Jacinto Diéguez Peña e Eladio Diéguez Ballesteros.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Expediente persoal do recluso Florencio Esteban de Frutos
* Ficha en Memoria da Coruña
Richard Masters

**Richard Alan Masters**, nado en Sioux City, Iowa, o 5 de agosto de 1955, é un deseñador gráfico, artista e deseñador de medallas e moedas estadounidense.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
Richard Masters, nado o 5 de agosto de 1955 en Sioux City, Iowa, cursou estudos de Belas Artes na Escola de Arte e Historia da Arte da Universidade de Iowa, onde en 1990 acadou o seu mestrado en Deseño.

### Carreira artística e profesional 
Posteriormente trasladouse a Wisconsin, onde traballou como ilustrador independente no seu estudio *RaM Studio & Gallery*. Tamén exerceu a docencia de Deseño Gráfico na Universidade de Wisconsin-Oshkosh durante 19 anos, ata a súa xubilación como profesor emérito en 2015. 

En 2004, Masters foi un dos artistas escollidos para formar parte do Programa de Infusión Artística da Casa da Moeda dos Estados Unidos, A súa relación coa numismática xa existía desde antes, como coleccionista desde había moitos anos. Os seus deseños presentados dentro deste programa foron seleccionados para máis de 30 moedas e medallas cuñadas pola *US Mint*.

O seu primeiro deseño de moeda foi o anverso do cuarto de dólar da serie dos 50 estados correspondente ao estado de Nebraska, en 2006. Outro dos seus deseños, o do dólar de prata da Desegregación do Little Rock Central High School (2007), chegou a ser merecedor do Premio Moeda do Ano ao mellor evento contemporáneo en 2009. E este éxito repetiuse coa moeda de ouro de 100 dólares *American Liberty* (2021), gañadora como mellor moeda de ouro na edición de 2023 do mesmo premio.

Entre as series de moedas circulantes máis populares destacan os seus deseños para a moeda dun centavo Lincoln de 2009 e para as series do dólar Sacagawea (2011), do dólar presidencial (2016), dos cuartos de dólar *America the Beautiful* (2017, 2018, 2020) e do dólar *American Innovation* (2019, 2020).

Ficheiro:2009-lincoln-cent-penny-birth-childhood-kentucky-uncirculated-reverse-768x768.jpg|Centavo Lincoln (2009).
Ficheiro:2006-50-state-quarters-coin-nebraska-uncirculated-reverse.jpg|¼ dólar dos 50 estados Nebraska (2006).
Ficheiro:2007 Little Rock Central High School Dollar Obverse.jpg|Dólar da Little Rock High School (2007).
Ficheiro:Ronald Reagan Presidential $1 Coin.jpg|Dólar presidencial Ronald Reagan (2016).
Ficheiro:2017-america-the-beautiful-quarters-coin-effigy-mounds-iowa-proof-reverse.jpg|¼ dólar *America the Beautiful*: Iowa.

## Vida persoal 
Logo de se retirar da docencia en 2015, Masters pasou a residir en Nova York coa súa esposa, MeeWha Alana Lee, dedicada ás artes escénicas e que tamén foi profesora da Universidade de Wisconsin-Oshkosh.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Smith, P. (2025). "". En *American Numismatic Biographies*. Páxina 286.

### Ligazóns externas 
* Sitio web de Richard Masters
Sayago

**Sayago** (en sayagués *Sayagu*) é unha comarca española da provincia de Zamora, na comunidade autónoma de Castela e León, España.

Ocupa un territorio de 1484,6 km², en gran parte flanqueado e illado por profundas gargantas, fouces e tallos escavados polo Douro e o Tormes. En 2025, a súa poboación era de 8184 habitantes, o que indica unha densidade de poboación de 5.51 hab/km², unha das máis baixas do territorio nacional.

A diversidade da súa paisaxe sorprende a cada paso ao visitante, en especial, os impoñentes berrocales de penas con formas caprichosas, cuxa presenza aumenta a medida que nos afastamos do este ceralista e achegámonos ao oeste do arribe e da raia con Portugal. Sobreiras, aciñeiras, carbas e carballos, xunto con matogueira baixa de cantuesos, escobas, xaras e piornos ábrense paso entre as rocas, cubrindo moitas das súas terras, mentres que os enebros bordean as ribeiras dos ríos ou os freixos e negrillos as cristalinas riveras. Os seus pobos conservan aínda a súa arquitectura tradicional propia e inconfundible, no que a pedra xoga un papel predominante, tanto na edificación de vivendas mediante o sistema de cachotería acareada, como no cerramento de cachotería en seco do cinto de leiras que circundan os seus característicos centros urbanos, e que os sayagueses denominan cortineo.​

Esta comarca conta cun notable sentimento de identidade, dadas as afinidades xeográficas, económicas, sociais e históricas dos concellos que a conforman. Con todo, non conta cun ente administrativo que o represente e xestione, motivo polo que a maior parte dos seus concellos intégranse na mancomunidade Sayagua, despois de que esta é a única fórmula legal que permítelles optimizar de forma colectiva a xestión dalgúns servizos públicos municipais.

## Concellos 
miniatura|Concellos pertencentes á comarca de Sayago
Sayago está dividida en 24 concellos que, á súa vez, inclúen 35 pedanías, o que dá un total de 59 núcleos de poboación. A comarca ocupa unha superficie de 1484,6 km² e conta cunha poboación de 8354 habitantes (INE 2016), lanzando por tanto unha densidade de poboación de 5,63 habitantes por quilómetro cadrado.

A táboa adxunta indica a relación de concellos, indicando a superficie do termo municipal en quilómetros cadrados, o número de habitantes e as pedanías ou anexos de cada concello:

A listaxe non inclúe ao antigo concello de Argusino cuxo termo foi asolagado, o 17 de setembro de 1967, polo encoro orixinado tras a construción da presa de Almendra. O seu territorio pasou a formar parte do termo municipal de Cibanal e este último, á súa vez, posteriormente integrouse no concello sayagués de Villar del Buey.

## Notas
Célula ciliada

As **células ciliadas** son células que posúen cilios. Poden ser:
*Células ciliadas da cóclea do oído:
**Célula ciliada externa da cóclea.
**Célula ciliada interna da cóclea.
*Células ciliadas do utrículo e sáculo do oído.
*Células ciliadas doutros tecidos humanos e animais (bronquios, trompas de Falopio etc.).
*Células ciliadas da liña lateral dos peixes.
*Células ciliadas de protozoos, como os Ciliados.
Nemesio Alonso Sotillo

**Nemesio Alonso Sotillo**, nado en Grixoa (Viana do Bolo) cara a 1902 e finado en Viana do Bolo, foi un sindicalista e político galego.

## Traxectoria 
Obreiro do ferrocarril. Militante da CNT, membro do Sindicato Único de Traballadores da Gudiña. Foi detido en febreiro de 1931 por agresión. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu. Xulgado en consello de guerra o 8 de xullo de 1937 na causa 166/37, foi declarado en rebeldía. Detido, encarcerárono no castelo de Viana do Bolo, onde morreu a consecuencia dos malos tratos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 1936: a caza do home na bisbarra ourensá das Frieiras

* Ficha en Memoria da Coruña
Álvaro Núñez

O nome **Álvaro Núñez** pode referirse a:
* **Álvaro Núñez de Lara (m. 1218)**, nobre castelán.
* **Álvaro Núñez de Lara (m. 1287)**, nobre castelán.
* **Álvaro Núñez Marcial** (1912-1992), máis coñecido como **Alvarito**, futbolista galego.
* **Álvaro Adrián Núñez** (1973-), futbolista uruguaio.
* **Álvaro Núñez Cobo** (2000-), futbolista vasco.

## Véxase tamén 
* Álvar Núñez Cabeza de Vaca (1488-1560?), explorador español.
LR89

[thumb|Un Rocketdyne LR89 no [Museo Evergreen da Aviación e o Espazo.]]
O **LR89** é un motor foguete de propelente líquido desenvolvido nos anos 1950 por Rocketdyne, unha división de North American Aviation. Foi deseñado como propulsor dos foguetes Atlas. O LR89 era un motor que se alimentaba de oxíxeno líquido e RP-1.

Foi usado en diferentes configuracións xunto co motor sustentador LR105 para mellorar a propulsión da primeira etapa dos Atlas, sendo exectado cando o peso do foguete era xa moi reducido polo consumo do propelente.

## Descrición
O LR89 foi parte dunha familia de motores que Rocketdyne desenvolveu para usar no primeiro mísil balístico intercontinental estadounidense e lanzador de satélites. Era un motor de ciclo de xerador de gas onde unha pequena parte do propelente queimase nun xerador de gas para enerxizar a turbobomba, que propulsa á súa vez combustible e oxidante ao motor. Usaba un acendedor hipergólico para arrancar.

O motor foi deseñado para ser regulable en impulso, implicando que o impulso se pode axustar durante o voo para optimizar o rendemento. O LR105 tamén usa arrefriamento rexerativo, onde o combustible RP-1 corre por canles de refrixeración na tobeira e na cámara de combustión antes de ser inxectado no proceso de combustión, evitando o sobrequecemento e mellorando a eficiencia.

## Versións
O LR89 foi mellorado varias veces durante a súa vida operativa, resultando en diferentes variantes:

## Etapas do Atlas
O LR89 propulsaba a primeira etapa do Atlas en diferentes configuracións:

***MA-1** (só propulsor): dous motores XLR89-1 e dous motores vernier LR101. Usado no Atlas A.
***MA-1**: dous XLR89-1, un sustentador LR105-3 e dous vernier LR101. Usado no Atlas B e no Atlas-Centaur.
***MA-2**: dous propulsores XLR89-5, un sustentador LR105-5 e dous vernier LR101. Usado no Atlas D e no Atlas LV-3B.
***MA-3**: dous propulsores XLR89-5, un sustentador LR105-5 e dous vernier LR101. Usado no Atlas E, no Atlas F e no Atlas E/F.
***MA-5**: dous propulsores LR89-7, un sustentador LR105-5 e dous vernier LR101. Usado no Atlas SLV3, no Atlas H, no Atlas LV-3C, no Atlas G e no Atlas I.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*LR105
*Atlas (foguete)
*Rocketdyne
Mancomunidade ETAP Benavente y los Valles

A **Mancomunidade ETAP Benavente y los Valles** é unha agrupación voluntaria de concellos para a xestión en común de determinados servizos de competencia municipal, creada por varios concellos na provincia de Zamora, da comunidade autónoma de Castela e León, España. Substituíu a Mancomunidade de Benavente y Comarca.

## Concellos integrados 
A mancomunidade ETAP Benavente y los Valles está formada polos seguintes concellos:

*Barcial del Barco
*Benavente
*Bretó
*Brime de Urz
*Camarzana de Tera
*Castrogonzalo
*Coomonte
*Fresno de la Polvorosa
*Fuentes de Ropel
*La Torre del Valle
*Manganeses de la Polvorosa
*Melgar de Tera
*Micereces de Tera
*Morales del Rey
*Pobladura del Valle
*Quintanilla de Urz
*Quiruelas de Vidriales
*San Cristóbal de Entreviñas
*Santibáñez de Tera
*Santovenia
*Santa Colomba de las Monjas
*Santa Cristina de la Polvorosa
*Santa Croya de Tera
*Santa María de la Vega
*Villabrázaro
*Villanázar
*Villanueva de Azoague
*Villanueva de las Peras
*Villaveza del Agua

O concello de Bretocino incorporouse en 2014 á mancomunidade.

O concello de Burganes de Valverde incorporouse en 2015 á mancomunidade.​

## Sede 
Os órganos de goberno e administración terán a súa sede no concello de Benavente, tendo como domicilio social e lugar de reunión a casa do concello.

## Fins 
Son fins da mancomunidade os seguintes:​

*Abastecemento de auga en rede primaria ou servizo de adución. Comprendendo as funcións de captación ou alumeamento, encoro, transporte, tratamento ata os depósitos cabeceira da rede de distribución.

A iniciativa de calquera dos Concellos mancomunados, da Asemblea de Concelleiros ou do propio Consello Directivo da Mancomunidade, poderanse asumir no futuro outras finalidades mediante a modificación dos presentes Estatutos.

## Estrutura orgánica 
O goberno, administración e representación da Mancomunidade corresponden aos seguintes órganos:​

*Presidente.
*Vicepresidente.
*Asemblea de Concelleiros.
*Consello Directivo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Provincia de Zamora

### Ligazóns externas 
* Mancomunidades da web da Deputación de Zamora
Mancomunidade La Guareña

A **Mancomunidade La Guareña** é unha agrupación voluntaria de concellos para a xestión en común de determinados servizos de competencia municipal, creada por varios concellos na provincia de Zamora, da comunidade autónoma de Castela e León, España.

Ten personalidade xurídica propia, ademais da consideración de entidade local. Engloba unha poboación de case 5.000 habitantes diseminados en diferentes núcleos de poboación da comarca de La Guareña.

## Concellos integrados 
A mancomunidade La Guareña está formada polos seguintes concellos:

*Argujillo
*Cañizal
*Castrillo de la Guareña
*El Maderal
*El Pego
*Fuentelapeña
*Fuentesaúco
*Guarrate
*La Bóveda de Toro
*San Miguel de la Ribera
*Vadillo de la Guareña
*Vallesa de la Guareña
*Villabuena del Puente
*Villaescusa
*Villamor de los Escuderos

## Sede 
Os seus órganos de goberno e administración terán sede na localidade de La Bóveda de Toro.

## Fins 
Son fins da Mancomunidade:​

*Servizo de recollida domiciliaria de lixos.
*Asesoramento técnico.
*Asistencia social.
*Mantemento de servizos e bens municipais.
*Promoción cultural e deportiva.
*Plans de emprego.
*Recadación de tributos municipais.
*Servizo contra incendios.
*Crematorio de animais.
*Servizo de velorio-tanatorio móbil.

## Estrutura orgánica 
O goberno, administración da mancomunidade corresponde aos seguintes órganos:

*Presidente e vicepresidente.
*Asemblea de concelleiros.
*Consello directivo.

A representación corresponde ao presidente da mancomunidade ou persoa que legalmente substitúalle. O consello directivo estará formado por cinco membros, incluído o presidente, que serán nomeados e separados polo mesmo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Provincia de Zamora

### Ligazóns externas 
* Mancomunidades da web da Deputación de Zamora
Mancomunidade de Servizos Órbigo-Eria

A **Mancomunidade de Servizos «*Órbigo-Eria»** é unha agrupación voluntaria de concellos para a xestión en común de determinados servizos de competencia municipal, creada por varios concellos na provincia de Zamora, da comunidade autónoma de Castela e León, España.​

Ten personalidade xurídica propia, ademais da consideración de entidade local. Engloba unha poboación de case 5.000 habitantes diseminados en diferentes núcleos de poboación da comarca de Benavente y Los Valles.

## Concellos integrados 
A mancomunidade de Órbigo-Eria está formada polos seguintes concellos:

*Alcubilla de Nogales
*Arrabalde
*Coomonte
*Fresno de la Polvorosa
*Maire de Castroponce
*Manganeses de la Polvorosa
*Matilla de Arzón
*Morales del Rey
*Pobladura del Valle
*Santa María de la Vega
*La Torre del Valle
*Villabrázaro
*Villaferrueña

## Sede 
Os seus órganos de goberno e administración teñen a súa sede na localidade de Villabrázaro. A súa presidenta é María Josefa Fonte Blanco, alcaldesa de Santa María de la Vega.

## Fins 
*O establecemento, posta en funcionamento, desenvolvemento e xestión do servizo de recollida domiciliaria de residuos sólidos urbanos conxunto aos concellos mancomunados, tanto no referente ao transporte dos mesmos á entulleira que establézase como á instalación de contedores, e ao resto de instalacións complementarias vinculadas directamente co devandito servizo.
*A posta en funcionamento doutros servizos que se consideren convenientes para o benestar dos concellos mancomunados, sen que supoña a asunción da totalidade das competencias asignadas aos respectivos concellos.

## Estrutura orgánica 
O goberno, administración e representación da Mancomunidade corresponde aos seguintes órganos: presidente, consello da mancomunidade e comisión de goberno.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Provincia de Zamora

### Ligazóns externas 
* Mancomunidades da web da Deputación de Zamora
Andrii Chekotun

**Andrii Yuriiovych Chekotun** (en ucraíno: *Андрій Юрійович Чекотун*), nado en Vinnytsia o 2 de setembro de 2002, é un futbolista ucraíno que xoga na posición de gardameta. 

## Traxectoria
Tras iniciarse nunha escola de fútbol local, en 2016 Chekotun ingresou nas categorías inferiores do FC Shakhtar Donetsk. Posteriormente completou a súa formación no Colexio Olímpico Piddubny e no FC Olimpik Donetsk. En setembro de 2018 foi seleccionado polo Olimpik para xogar nas categorías xuvenís da Premier Liha. En decembro de 2019 foi promovido ao primeiro equipo. O 5 de xullo de 2020 debutou na máxima categoría ucraína como titular nun partido perante o SC Dnipro-1.

No ano 2021, Chekotun fichou polo AFC Eskilstuna da Superettan, a segunda división do fútbol sueco. En xaneiro de 2022 trasladouse a Galicia e en xullo dese ano pasou a formar parte do Coruxo Fútbol Club da Segunda Federación. Tras dúas tempadas como suplente de Alberto Domínguez no club vigués, o 7 de agosto de 2024 anunciouse a fichaxe de Chekotun pola Unión Deportiva Ibiza da Primeira Federación. Permaneceu unha tempada no club balear e foi terceiro porteiro do equipo, tras Ramón Juan e Javier Belman.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Andrii Chekotun Perfil na Asociación Ucraína de Fútbol 
* Andrii Chekotun Perfil en LaPreferente.com
Mancomunidade Sayagua

A **Mancomunidade Sayagua** ou, segundo os seus estatutos, **«Abastecemento de Auga Comarca de Sayago»** é unha agrupación voluntaria de concellos para a xestión en común de determinados servizos de competencia municipal, creada por varios concellos na provincia de Zamora, da comunidade autónoma de Castela e León, España.​​​​

Ten personalidade xurídica propia, ademais da consideración de entidade local. Engloba unha poboación de case 5.000 habitantes diseminados en diferentes núcleos de poboación da comarca de Sayago.

## Concellos integrados 
A mancomunidade de Sayagua está formada polos seguintes concellos:

*Alfaraz de Sayago
*Almeida de Sayago
*Argañín
*Bermillo de Sayago
*Carbellino
*Fariza
*Fermoselle
*Fresno de Sayago
*Gamones
*Luelmo
*Moral de Sayago
*Moraleja de Sayago
*Moralina
*Muga de Sayago
*Peñausende
*Pereruela
*Roelos de Sayago
*Salce
*Torregamones
*Villadepera
*Villar del Buey

## Sede 
Os seus órganos de goberno e administración teñen a súa sede na localidade de Bermillo de Sayago.​​​​

*Estudo xeral do abastecemento á Zona de Sayago.
*Captación, instalación e prestación do servizo.
*Xestión e administración de todos os Concellos mancomunados.
*Realización de proxectos.
*Realización de obras necesarias para un adecuado abastecemento á poboación.
*Recollida e tratamento de residuos sólidos.
*Establecer unha entulleira común.
*Tratamento de residuos sólidos e líquidos, así como actuacións dirixidas a mellorar a sanidade ambiental en aspectos tales como desratización, desinsectaciones etc.
*Ampliación, mellora e sostemento de iluminacións públicas.
*Arranxo e mellora de camiños que unen as vilas da mancomunidade e lugares de situación de instalacións da mesma.
*Colaboración con outras administracións públicas para tratar de evitar deficiencias sanitarias, tanto de carácter médico como veterinario, así como paliar posibles consecuencias.
*Desenvolvemento cultural, deportivo e turístico da zona.
*En xeral, todos os que relaciónanse de modo directo ou inmediato cos que antecederi e especifícanse.

## Estrutura orgánica 
O goberno, administración e representación da Mancomunidade corresponde aos seguintes órganos: Consello da mancomunidade, presidente, vicepresidente e comisión de goberno.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Provincia de Zamora

### Ligazóns externas 
* Mancomunidades da web da Deputación de Zamora
Mancomunidade Tierra de Campos

A **Mancomunidade Tierra de Campos** é unha agrupación voluntaria de concellos para a xestión en común de determinados servizos de competencia municipal, creada por varios concellos na provincia de Zamora, da comunidade autónoma de Castela e León, España.​​​​​

Ten personalidade xurídica propia, ademais da consideración de entidade local. Engloba unha poboación de case 5.000 habitantes diseminados en diferentes núcleos de poboación da comarca de Tierra de Campos na provincia de Zamora.

## Concellos integrados 
A mancomunidade de Tierra de Campos está formada polos seguintes concellos:

*Cañizo
*Castroverde de Campos
*Cerecinos de Campos
*Cotanes del Monte
*Prado
*Quintanilla del Monte
*Quintanilla del Olmo
*San Martín de Valderaduey
*San Miguel del Valle
*Valdescorriel
*Vega de Villalobos
*Villafáfila
*Villalobos
*Villalpando
*Villamayor de Campos
*Villanueva del Campo
*Villar de Fallaves
*Villárdiga

## Sede 
Os seus órganos de goberno e administración terán a súa sede na localidade de Villalpando.​ O seu presidente (a data de 2009) é Julio Gómez Fernámdez, alcalde de Villalobos.

## Fins 
Recollida de lixos e todos aqueles fins e servizos de competencia municipal que estime necesarios de implantar os órganos da Mancomunidade de acordo con os seus Estatutos.​

## Estrutura orgánica 
O goberno, administración e representación da Mancomunidade corresponde aos seguintes órganos: presidente, vicepresidente, consello da mancomunidade e comisión de goberno.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Provincia de Zamora

### Ligazóns externas 
* Mancomunidades da web da Deputación de Zamora
Mancomunidade Tierra de Campos-Pan-Lampreana

A **Mancomunidade Tierra de Campos-Pan-Lampreana** é unha agrupación voluntaria de concellos para a xestión en común de determinados servizos de competencia municipal, creada por varios concellos na provincia de Zamora, da comunidade autónoma de Castela e León, España.​

Ten personalidade xurídica propia, ademais da consideración de entidade local. Engloba unha poboación de case 5.000 habitantes diseminados en diferentes núcleos de poboación das comarcas de Tierra del Pan, Alfoz de Toro e Tierra de Campos.

## Concellos integrados 
A mancomunidade de Tierra de Campos-Pan-Lampreana está formada polos seguintes concellos:

*Arquillinos
*Aspariegos
*Belver de los Montes
*Castronuevo
*Cerecinos de Campos
*Cerecinos del Carrizal
*Coreses
*Granja de Moreruela
*Manganeses de la Lampreana
*Pajares de la Lampreana
*Piedrahita de Castro
*Pobladura de Valderaduey
*Revellinos
*Roales del Pan
*San Agustín del Pozo
*San Cebrián de Castro
*San Esteban del Molar
*Tapioles
*Vezdemarbán
*Vidayanes
*Villafáfila
*Villalba de la Lampreana
*Villarrín de Campos
*Villaveza del Agua

## Sede 
A sede radica no Concello de Villafáfila, sendo o seu presidente Leoncio Flórez Fernández, que á súa vez é o alcalde de Villarrín de Campos.

## Fins 
A mancomunidade foi constituída coa finalidade de prestar un servizo de recollida domiciliaria e tratamento de residuos sólidos.

## Estrutura orgánica 
O goberno, administración e representación da mancomunidade corresponde aos seguintes órganos:

*Presidente.
*Consello da Mancomunidade.
*Comisión de Goberno.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Provincia de Zamora

### Ligazóns externas 
* Mancomunidades da web da Deputación de Zamora
Mancomunidade Reserva de las Lagunas de Villafáfila

A **Mancomunidade Reserva de las Lagunas de Villafáfila** é unha agrupación voluntaria de concellos para a xestión en común de determinados servizos de competencia municipal, creada por varios concellos na provincia de Zamora, da comunidade autónoma de Castela e León, España.​​

## Concellos integrados 
A mancomunidade Reserva de las Lagunas de Villafáfila está formada polos seguintes concellos:

*Cañizo
*Cerecinos de Campos
*Manganeses de la Lampreana
*Revellinos
*San Agustín del Pozo
*San Martín de Valderaduey
*Tapioles
*Villafáfila
*Villalba de la Lampreana
*Villárdiga
*Villarrín de Campos

## Sede 
Os órganos de Goberno e Administración terán a súa Sede na localidade de Villafáfila.

## Fins 
Mediar onte as institucións Autonómica, Nacional e Europea co fin de conseguir fondos para xestionar as seguintes competencias:

*Protección Civil. Prevención e Extinción de Incendios.
*Ordenación, xestión, execución e disciplina urbanística.
*Parques e xardíns; pavimentación e conservación de vías e camiños.
*Promoción e xestión de vivendas.
*Medio Ambiente; xestión de montes e espazos naturais.
*Actividades Clasificadas.
*Saúde pública e sanidade.
*Iluminación pública.
*Transporte público.
*Turismo e tempo libre.
*Colaboración coa administración educativa na creación, construción e mantemento de centros docentes públicos e na escolarización.
*Cemiterios e servizos funerarios.

## Estrutura orgánica 
O goberno, administración e representación da Mancomunidade corresponden aos seguintes órganos:

*Presidente.
*Vicepresidente.
*Asemblea de Concelleiros.
*Consello Directivo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Provincia de Zamora

### Ligazóns externas 
* Mancomunidades da web da Deputación de Zamora
Mancomunidade Tierra del Pan

A **Mancomunidade Tierra del Pan** é unha agrupación voluntaria de concellos para a xestión en común de determinados servizos de competencia municipal, creada por varios concellos na provincia de Zamora, da comunidade autónoma de Castela e León, España.​​​

Ten personalidade xurídica propia, ademais da consideración de entidade local. Engloba unha poboación de case 5.000 habitantes diseminados en diferentes núcleos de poboación das comarcas de Aliste, Tierra del Pan e Tierra de Alba.

Conta cun orzamento xeral para 2015, de 184.500 euros.

## Concellos integrados 
A mancomunidade de Tierra del Pan está formada polos seguintes concellos:

*Almaraz de Duero
*Andavías
*La Hiniesta
*Montamarta
*Muelas del Pan
*Palacios del Pan
*Pino del Oro
*San Pedro de la Nave-Almendra
*Videmala
*Villalcampo
*Villaseco del Pan

## Sede 
A sede radicará no Concello de Andavías, sen prexuízo de que por causas apreciadas polo consello da mancomunidade, por maioría absoluta legal dos seus membros, poida ser trasladada a outro concello. O seu presidente (a data de 2008) é Manuel Arribas, alcalde de Muelas del Pan.

## Fins 
miniatura|A recollida de residuos sólidos é unha das prestacións da Mancomunidade.
*Recollida e tratamento de residuos sólidos urbanos.
*Limpeza, conservación e mantemento das vías públicas.
*Conservación e mantemento do servizo municipal de iluminación pública.
*Conservación e mantemento do servizo de abastecemento de auga, incluíndose a lectura de contadores.

## Estrutura orgánica 
O goberno, administración e representación da Mancomunidade corresponde aos seguintes órganos: presidente, vicepresidente, consello da mancomunidade e comisión de goberno se debido á incorporación de novos concellos, o consello da mancomunidade acórdao por maioría absoluta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Provincia de Zamora

### Ligazóns externas 
* Mancomunidades da web da Deputación de Zamora
Mancomunidade Tierra del Vino

A **Mancomunidade Tierra del Vino** é unha agrupación voluntaria de concellos para a xestión en común de determinados servizos de competencia municipal, creada por varios concellos na provincia de Zamora, da comunidade autónoma de Castela e León, España.​​​​

Ten personalidade xurídica propia, ademais da consideración de entidade local. Engloba unha poboación de case 5.000 habitantes diseminados en diferentes núcleos de poboación da comarca de Tierra del Vino.

## Concellos integrados 
A mancomunidade de Tierra del Vino está formada polos seguintes concellos:

*Arcenillas
*Cabañas de Sayago
*Casaseca de Campeán
*Casaseca de las Chanas
*Cazurra
*Corrales del Vino
*El Cubo del Vino
*Cuelgamures
*Entrala
*Fuentespreadas
*Gema
*Jambrina
*Madridanos
*Mayalde
*Moraleja del Vino
*Morales del Vino
*Peleagonzalo
*Peleas de Abajo
*El Perdigón
*El Piñero
*Santa Clara de Avedillo
*Sanzoles
*Venialbo
*Villalazán
*Villanueva de Campeán
*Villaralbo

## Sede 
Os órganos de goberno e administración terán a súa sede no concello que elixa o consello da mancomunidade para cada lexislatura, polo voto favorable da maioría absoluta legal dos membros do consello da mancomunidade. Na actual lexislatura é Corrales del Vino.

## Fins 
Tierra del Vino, conforme aos seus estatutos sociais, ten recoñecidos os seguintes fins:​

# Será fin primeiro e constitutivo da mancomunidade, a prestación do servizo de recollida, transporte, vertedura e tratamento de residuos sólidos urbanos.
# Ademais serán fins da mancomunidade os que se enumeran a continuación, previo acordo favorable dos plenos dos concellos integrantes da mancomunidade, por maioría absoluta legal dos mesmos, a proposta exclusiva do consello da mesma:

::*Protección do medio ambiente e, en xeral, conservación da natureza.
::*Protección civil.
::*Prevención e extinción de incendios.
::*Protección da salubridade pública.
::*Participación na xestión da atención primaria da saúde.
::*Servizos sociais e de promoción e reinserción social.
::*Ordenación, xestión, execución e disciplina urbanística.
::*Pavimentación de vías públicas urbanas.
::*Conservación de camiños e vías rurais.
::*Parques e xardíns.
::*Creación, mantemento e conservación de instalacións e redes de subministración e evacuación, cloración e saneamento.
::*Creación, mantemento e conservación de iluminación pública.
::*Asistencia técnica e administrativa.
::*Recadación de recursos económicos.
::*Fomento do turismo e creación das correspondentes infraestruturas.
::*Fomento do sector agrícola, vinícola, gandeiro e forestal.
::*Promoción, fomento e desenvolvemento da cultura.
::*Promoción, fomento e desenvolvemento do deporte.
::*Servizo de matadoiro.

## Estrutura orgánica 
O goberno, administración e representación da mancomunidade corresponde aos seguintes órganos: presidente, consello da mancomunidade e comisión de goberno.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Provincia de Zamora

### Ligazóns externas 
* Mancomunidades da web da Deputación de Zamora