open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Organización do Xenoma Humano

A **Organización do Xenoma Humano** ou **HUGO** (siglas do seu nome en inglés ***Human Genome Organisation***) é unha organización implicada no Proxecto Xenoma Humano, un proxecto dedicado ao mapado do xenoma humano. HUGO creouse en 1989 como unha organización internacional, principalmente para fomentar a colaboración entre científicos de todo o mundo que estudaban o xenoma. O Comité de Nomenclatura de Xenes de HUGO (*HUGO Gene Nomenclature Committee*), abreviado como HGNC (aínda que ás veces se lle chama tamén "HUGO") é un dos comités de HUGO máis activos e o seu obxectivo é asignar un único nome e símbolo a cada un dos xenes humanos.

## Historia 
HUGO creouse en abril de 1988 na primeira convención dedicada ao mapado do xenoma celebrada en Cold Spring Harbor. A idea de fundar esta organización procedeu do biólogo surafricano Sydney Brenner, que é coñecido polas súas importantes contribucións aos traballos sobre o código xenético e outras áreas da bioloxía molecular, e gañador do Premio Nobel de Medicina de 2002. Nesa xuntanza elixiuse un Consello Fundador formado por 42 científicos de 17 países. HUGO ten a súa sede en Xenebra, Suíza. Posteriormente elixíronse outros 178 membros máis, ata facer un total de 220.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Comité de Nomenclatura de Xenes de HUGO (HGNC)

### Ligazóns externas 
* Páxina de inicio de HUGO
* Páxina de inicio de HGNC
Sergio Massa

miniatura|Sergio Massa en 2012
**Sergio Tomás Massa**, nado en San Martín, Buenos Aires, o 28 de abril de 1972, é un político arxentino, fundador da Fronte Renovadora.

## Traxectoria 
Estudou dereito na Universidade de Belgrano entre 1990 e 1994 pero non chegou a rematar a carreira. Comezou a militar nos seus anos de instituto na liberal conservadora Unión do Centro Democrático chegando a ser presidente provincial. En 1996 entrou no Partido Xusticialista, foi deputado na Cámara de Deputados da Provincia de Buenos Aires (1999-2002), director da Administración Nacional da Seguridade Social (2002-2007), alcalde de Tigre (2007-2008 e 2009-2013), xefe de gabinete de ministros da Arxentina (2008-2009). Xa desligado do kirchnerismo, encabezou en 2013 a lista pola provincia de Buenos Aires da recentemente constituída Fronte Renovadora, logrando escano na Cámara de Deputados da Nación Arxentina. Foi tamén dirixente do Club Atlético Tigre, situado na cidade bonaerense de Vitoria. Candidato á presidencia da Arxentina de 2015, nas primarias previas quedou terceiro tras de Daniel Scioli e Mauricio Macri.

Actualmente é o presidente da Cámara de Deputados da Nación Arxentina dende o 10 de decembro de 2019.

## Notas
Atlantoxenados

[miniatura|240px|*[Thomashuxleya* sp. (*Meridiungulata*).]]

O dos **atlantoxenados** (*Atlantogenata*) é un clado, con categoría de magnorde para algúns autores, de mamíferos placentarios definido en 1999 por P. J. Waddell *et al*.

Este clado comprende as superordes ou cohortes dos *Xenarthra*, os *Afrotheria* e o extinto dos *Meridiungulata*.

O clado orixinouse en África e Suramérica presumibelmente durante o cretáceo.

Xunto ao clado dos *Boreoeutheria*, conforman os *Eutheria*. A monofilia deste grupo está apoiada por algunhas probas xenéticas.

Porén, hipóteses alternativas suxiren que *Boreoeutheria* e *Afrotheria* poden reunirse para formaren *Epitheria* (criterio apoiado por probas fisiolóxicas, anatómicas e outras), ou que *Boreoeutheria* e *Xenarthra* poderían agruparse para formaren *Exafroplacentalia* ou *Notolegia*.

## Clasificación 
* '*Superorde *Xenarthra'''*
** Orde *Pilosa*
** Orde *Cingulata*
* *'Superorde *Meridiungulata*'* †
** Orde *Pyrotheria*
** Orde *Astrapotheria*
** Orde *Notoungulata*
** Orde *Litopterna*
* *'Superorde *Afrotheria*'*
** Orde *Afrosoricida*
** Orde *Macroscelidea*
** Orde *Tubulidentata*
** Orde *Hyracoidea*
** Orde *Proboscidea*
** Orde *Sirenia*
** Orde *Embrithopoda* †
** Orde *Desmostylia'' †

## As diferentes hipóteses 
## Relacións filoxenéticas 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Mamíferos
* Taxonomía dos mamíferos

### Ligazóns externas 
* Clade Atlantogenata Waddell et al. 1999  en Fossilworks.
Igrexa de San Miguel de Bouzas

A **Igrexa de San Miguel de Bouzas** é un templo cristián ergueito na segunda metade do século XVI e reedificado no século XVII que se atopa na vila de Bouzas (hoxe pertencente ao concello de Vigo) á beira da praia (antigamente nunha pequena península que entraba no mar, hoxe perdido co recheo). A poucos metros atópase unha pérgola deseñada por Jenaro de la Fuente Álvarez.

## Descrición 
Trátase dun edificio feito en cantaría de perpiaños graníticos galegos cunha planta rectangular e cunha ábsida semicircular e cuberta a dúas augas. A torre-campanario sitúase a un lado da fachada. No exterior aparece o escudo de armas da familia Peña e da familia Correa, e precisamente foi o capitán Álvaro Correa, o que a mandou construír a igrexa en 1596. Tamén aparece nun dos laterais unha fornela coa imaxe do San Miguel. A porta de entrada arránxase cun arco de volta perfecta e un frontón triangular rematado con tres pináculos. Por riba da porta o muro posúe un van en forma de óculo que permite a entrada de luz no interior do templo. O interior é simple, e salientan as imaxes do Cristo dos Aflixidos ou do Paso da pesca milagreira.

## Historia 
Disque xa existía unha capela no lugar no ano 1371, cando Henrique II de Trastámara, concedeu o privilexio sobre Bouzas, á mitra de Tui. Existen tamén documentos dos anos 1400 do cabido de Tui que se trasladou a Bouzas por mor da peste. Xa no século XVI a poboación de Bouzas medrara moito, porén para asistir aos actos relixiosos tiñan que se trasladar á parroquia de San Martiño de Coia. É cando no ano 1542, estes suxestiónanlle ao prelado Diego Muñoz de contruír unha igrexa con cemiterio baixo a advocación de San Miguel.

En 1589 os corsarios ingleses, capitaneados por Francis Drake arrasan Lisboa, Vigo e Bouzas, destruíndo totalmente a igrexa. En 1596, o capitán Álvaro Correa ordena a súa reconstrución na zona do Cruceiro Vello, unha pequena península á beira da praia. Desta igrexa aínda hoxe podemos ollar a ábsida, a sancristía, a primeira arcada e a entrada lateral. No século XVII a igrexa foi bombardeada dende o mar en varias ocasións por navíos estranxeiros. Reedifícase en 1697 por Manuel Troncoso de Ojea e a súa irmá Isabel; no interior aínda se pode ollar un medallón que referencia este feito A igrexa tamén gardou parte dos tesouros da Batalla de Rande. Neste percorrer dos séculos foi agrandándose e modificándose, mais a estrutura principal segue sendo a orixinal do século XVI.

## Galería de imaxes 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*  (1949). *Tierra de Fragoso (Notas para la historia de Vigo y su comarca)*.

### Outros artigos 
* Arquitectura románica en Galicia
* Parroquias de Galicia baixo a advocación de san Miguel

### Ligazóns externas 
* [http://www.turgalicia.es/ficha-recurso?langId=gl_ES&cod_rec=4602&ctre=31 ] en Turgalicia
* Concello de Vigo
* Igrexa de Bouzas en Turismodevigo.org
* Páxina web Esculturas y monumentos
Rexión Etiópica

thumb|300px|Mapa da rexión Etiópica ou ecozona afrotropical.

A **rexión Etiópica**, tamén chamada **rexión afrotropical** e **ecozona afrotropical**, é unha das oito ecozonas ou rexións bioxeográficas terrestres.

Comprende a África subsahariana, Madagascar, as illas do océano Índico occidental, e se estende até o sur da península Arábiga.

A súa orixe remóntase até hai uns 100 millóns de anos, cando África foi o primeiro continente en separarse da masa de terra ou supercontinente de Gondwana. Porén, este illamento foi só parcial, pois as especies aínda podían moverse cara a Suramérica polo oeste  cara a Europa polo norte.

Hoxe en día esta ecozona é popular grazas aos seus leóns (*Panthera leo*), ás dúas especies de rinocerontes (*Ceratotherium simun* e *Diceros bicornis*), o guepardo (*Acinonyx jubatus*), a xirafa (*giraffa camelopardalis*), as diferentes especies de cebras (*Equus quagga*, *E. grevyi* e *E. zebra*), os licaóns (*Lycaon pictus*) e outras. Pero ningún destes grupos apareceron en África, e todos eles, salvo a familia dos xiráfidos, son inmigrantes que proceden doutras ecozonas, nin superan os 10 millóns de anos de antigüidade nesta.

En cambio, si hai un grupo que pode considerarse auténtico de aquí: o dos afroterios, ao que pertencen os tenrecs, as toupas douradas, as musarañas elefante, o porco formigueiro (*Orycteropus afer*), os damáns, os sirenios, os proboscídeos e os membros extintos (embritópodos e desmóstilos).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ecozona afrotropical.
Cho Ramaswamy

**Srinivasa Iyer Ramaswamy**, máis coñecido como **Cho Ramaswamy **(támil: சோ ராமசுவாமி), nado en Chennai o 5 de outubro de 1934 e finado o 7 de decembro de 2016, foi un actor, director, xornalista, dramaturgo e avogado támil. Fundador e editor da revista de sátira política *Thuglak*. O Presidente da India, K. R. Narayanan nomeouno ao Rajya Sabha, servindo na cámara alta do parlamento desde novembro de 1999 ata novembro de 2005.

## Obras de teatro 
# *Muhammad bin Tughluq*
# *Yaarukkum Vetkamillai*
# *Saathiram Sonnadhillai*
# *Nermai Urangum Neram*
# *Iraivan Irandhuvittana?*
# *Enru Thaniyum Inda Sudandira Thaagam?*
# *Quo Vadis*
# *Unmayae Unn Villai Ennae?*
# *Saraswathiyin Selvan*
# *Unmai Urangum Neram*

## Actor cinematográfico 
# *Guru sishyan*
# *Adhisayappiravi*
# *Aarilirundhu Aruvadhuvarai*
# *Adutha vaarisu*
# *Manithan*
# *Kaadhalaa Kaadhalaa*
# *Then Mazhai*
# *Nirai Kudam*
# *Galaattaa Kalyaanam*
# *Muhammad bin Tughluq*
# *En Annan*
# *Maattukaaravelan*
# *Pommalaattam*
# *Engal Thangam*
# *Aayiram Poi*
# *Neelagiri Express*
# *Paar Magale Paar*
# *Thanga Pathakkam*
# *Mr. Sampath*
# *Unmaye un vilai enna*
# *Thanikudithanam*
# *Vandhaale Maharaasi*
# *Suryakaanthi*
# *Gowravam*
# *Ninaivil Nindraval*
# *Then Kinnam*
# *Anand*
# *Kuzhanthaikkaaga*
# *Sonthankal Vaazhga*
# *Pon Vanndu*
# *Meyar Meenakshi*
# *Kadavulin Theerppu*
# *Balappareetchai*
# *Vaakkuruthi*
# *Orey Saatchi*
# *Thaaikku Oru Pillai*
# *Sankey Muzhanku*
# *Penn Endraal Penn*
# *Anbai Thedi*
# *Antharangam*
# *Cinema Paiththiyam*
# *ROshakkaari*
# *Delhi Maappillai*
# *Ulagam Ivvalavuthaan*
# *Gangaa Gowri*
# *Manitharil Maanikkam*
# *Unga Veettu Kalyaanam*

### Director cinematográfico 
# *Mohammed bin Thuglak*
# *Unmaiye Un Vilai Enna*
# *Mr. Sampath*
# *Yarukkum Vetkam Illai*
# *Sambo Siva Samboo*

### Guións 
# *Neelagiri Express*
# *Ayiram poi*
# *Pottaa Poti*

### Obras relixiosas 
# *Hindu Maha Samudram* Vol – I, II, III, IV, V, e VI
# *Mahabaratham Pesugirathu*
# *Valmiki Ramayanam*
# *Verukathagada Bramaniyam*
# *Nane Raja*

## Notas
Anima Christi

**Anima Christi** (en galego *Alma de Cristo*), é unha pregraria da tradición católica dedicada a Xesús crucificado, que se recita durante a comuñón eucarística.

## Historia 
A oración compúxoa un autor descoñecido na primeira metade do século XIV, o papa Xoán XXII concedeu indulxencias en 1330 a quen a rezase. James Mearns, un himnólogo británico atopouna nun manuscrito do Museo Británico datado en 1370; tamén existe unha inscrición no Alcázar de Sevilla, da época de Pedro o Cruel. Erroneamente pensouse que o autor era; Ignacio de Loiola, que escribiu sobre a oración ao inicio dos seus *Ejercicios espirituales*.

## Texto 
### Latín 
Anima Christi, sanctifica me.
Corpus Christi, salva me.
Sanguis Christi, inebria me.
Aqua lateris Christi, lava me.
Passio Christi, conforta me.
O bone Jesu, exaudi me.
Intra vulnera tua absconde me.
Ne permittas a Te me separari.
Ab hoste maligno defende me.
In hora mortis meae voca me,
Et jube me venire ad Te,
Ut cum Sanctis tuis laudem Te
Per infinita saecula saeculorum.
Amen.

## Notas
Número UN

Os **números UN** ou **números da ONU** ou **identificadores UN** (**UN ID**s) son números de catro díxitos que identifican as substancias perigosas, e outras mercadorías (como explosivos, líquidos inflamables, substancias tóxicas, etc.) coa finalidade de que sexan utilizados para identificalas durante o seu transporte internacional. 
Algunhas substancias perigosas teñen o seu propio número UN (por exemplo, o da acrilamida é UN2074), mentres que ás veces se lle dá un mesmo número a todo un grupo de substancias químicas ou produtos que teñen similares propiedades (por exemplo, os líquidos inflamables, se non se especifica outra cousa, levan o número UN1993). Un composto químicoen estado sólido pode recibir un número distinto que cando está en estado líquido se as súas propiedades en canto á perigosidade son significativamente diferentes. As substancias con diferentes niveis de pureza (ou concentración en solución) poden tamén recibir diferentes números UN.

Os números UN van desde o UN0001 a aproximadamente o UN3518 e son asignados polo Comité de Expertos da Organización das Nacións Unidas sobre o Transporte de Mercadorías Perigosas. Publícanse como parte das súas *Recomendacións sobre o Transporte de Mercadorías Perigosas*, tamén coñecido como o  *Libro Alaranxado*. Estas recomendacións adóptanse pola organización reguladora responsable de cada modo de transporte.

Non se asigna ningún número UN para as substancias non perigosas.

Outros números relacionados usados en Norteamérica son os **números NA** (**N**orte **A**mérica) para substancias e son idénticos aos númeos UN, agás en que algunhas substancias que non teñen número UN si teñen número NA. Estes números adicionais van desde o NA8000 ao NA9999.

## Identificadores de perigosidade 
Asociado con cada número UN hai un **identificador de perigosidade**, que codifica a clase de perigo xeral que ten a substancia e a subdivisión (e, no caso dos explosivos, o seu grupo de compatibilidade). Se unha substancia presenta varios perigos distintos, entón poden especificarse identificadores de risco adicionais. Non é posible deducir a clase de perigo que ten unha substancia só a partir do seu número UN: debe buscarse nunha táboa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Mercadorías perigosas
*Número CAS

### Ligazóns externas 
* Search UN/NA-numbers HazMat Database baseada nas regulacións CFR49 dos Estados Unidos
* Comité de expertos das Nacións Unidas sobre o Transporte de Mercadorías perigosas
* Recomendacións da ONU sobre o transporte de mercadorías perigosas.  A Parte 2 define as clases de perigos e as súas divisións, e a Parte 3 contén unha lista completa de todos os números UN e os seus identificadores de perigo.
* O Emergency Response Guidebook do Departamento de Transporte de EUA contén unha lista de todos os números NA asignados xunto con procedementos de emerxencia recomendados.
* Sitio web dos números UN e NA.
Edicións do Cerne

**Edicións do Cerne** é unha empresa editorial de Santiago de Compostela creada en 1979.
## Descrición 
Fundada por Carlos Delgado e Luís Mariño a finais dos anos setenta. Destacou na edición de poesía, narrativa e ensaio, con autores como Salvador García-Bodaño, Ramón López-Suevos, Antón Costa Rico, Román Raña, Helena Villar Janeiro, Xesús Rábade Paredes, María Xosé Queizán, Xusto Beramendi, Tucho Calvo, Xosé Manuel del Caño, Xosé Vázquez Pintor ou Carlos Casares Mouriño.

Agrupou a obra completa de Fermín Bouza Brey e, dende 2011, dedicase aos facsímiles baixo a dirección de Xesús Couceiro Rivas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* "Edicións do Cerne" en *Diccionario Enciclopédico Galego Universal*, t. 23, p. 61.
### Outros artigos 
* Distribución editorial galega
### Ligazóns externas 
* Edicionsdocerne.es
Human (filme de 2015)

***Human*** é un filme documental francés dirixido por Yann Arthus-Bertrand que se estreou no 2015.

## Sinopse 
*Human* é un documental que recolle un conxunto de testemuños de persoas repartidas por todo o planeta Terra e das súas situación na vida. O realizador apoiouse nas entrevistas a máis de 2&nbsp;000 persoas de 65 países. De entre tódalas entrevistas foron escollidas 110 intervencións. Os temas abordados foron o amor, a agricultura, a homosexualidade ou a inmigración.

## Produción 
O filme foi financiado pola Fundación Bettencourt Schueller, coa participación de GoodPlanet, France 2 e de Google.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
*
Edicións Embora

**Edicións Embora** é unha empresa editorial fundada en Ferrol, en 1993, por Francisco Rodríguez López, os irmáns Carlos e Antonio Miragaya Casteleiro e Miguel Toval Porta.
## Autores 
Publicou obra, entre outros, de Bernardino Graña, Xaquín Marín, Xavier Alcalá, Vicente Araguas, Xoán Babarro, Concha Blanco, Xurxo Borrazás, Rafael Carracedo Crespo, Xosé Neira Vilas, Rosa Aneiros, Roberto Vidal Bolaño, Xesús Constela, Xosé Manuel Suárez Martínez, Bernardo Máiz, Xulio Pardo de Neyra, Antón Cortizas, Rafa Villar, Rubén Ruibal, Suso Lista, Enrique Vigo Teijeiro, Manuel Lorenzo Barxa, Fernando Cabeza Quiles, Paco Souto, María Canosa, Guillermo Llorca, Mercedes Queixas, Carlos Pereira Martínez, Rosa Méndez Fonte, Ramón Loureiro, Carlos Labraña, Farruco Graña, Henrique Dacosta, Ignacio Silva, Rosalía Fernández Rial, Imma António Souto, Xabier Maceiras, Fernando Patricio Cortizo, Xosé Manuel Varela, Alberto G. Aneiros, Álvaro Domínguez etc.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* "Edicións Embora" en *Enciclopedia Galega Universal*, t. 7, p.&nbsp;511.
* "Edicións Embora" en *Diccionario Enciclopédico Galego Universal*, t. 23, p.&nbsp;62.
### Outros artigos 
* Distribución editorial galega
### Ligazóns externas 
* http://www.edicionsembora.es/ e no Facebook
* Asociación Galega de Editoras
Aneis de Neptuno

300px|dereita|miniatura|Esquema dos aneis de Neptuno. As liñas continuas sinalan os aneis, as descontinuas órbitas de satélites.
Os **aneis de Neptuno** son un sistema de aneis planetarios moi tenues e febles, compostos principalmente de po cósmico, descubertos en 1989 pola sonda espacial *Voyager 2*. Aseméllase máis ós aneis de Xúpiter que ós aneis de Saturno ou de Urano.

O sistema consta de cinco aneis que reciben o nome dos astrónomos considerados máis salientables na investigación de Neptuno. Dende o máis interior ó máis exterior son **Galle**, **Le Verrier**, **Lassell**, **Arago** e **Adams**; ademais, existe un anel que coincide coa órbita do satélite Galatea. Tres satélites máis, Náiade, Talasa e Despina, orbitan entre os aneis facendo a función de satélites pastores.

O material dos aneis é moi escuro; trátase probablemente de compostos orgánicos producidos pola radiación da magnetosfera do planeta de xeito semellante ó dos aneis de Urano. A proporción de po nos aneis é alta, de entre o 20% e o 70%, mentres que a profundidade óptica é baixa, de menos de 0,1.

O anel Adams inclúe cinco arcos máis brillantes que o resto de aneis denominados **Fraternidade**, **Igualdade 1**, **Igualdade 2**, **Liberdade** e **Coraxe**. É probable que a estabilidade do anel Adams estea relacionada co satélite Galatea.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Aneis de Xúpiter
* Aneis de Saturno
* Aneis de Urano
Sen identidade

***Sen identidade*** (en ) é un filme corproducido entre os Estados Unidos, Francia, Alemaña e o Reino Unido, e dirixido por Jaume Collet-Serra que se estreou no 2011. Está protagonizado por Liam Neeson, Diane Kruger, January Jones, Aidan Quinn, Bruno Ganz e Frank Langella. Baséase na novela *Out of My Head* de Didier Van Cauwelaert. Estreouse en galego na TVG o 15 de xaneiro de 2015.

## Personaxes 
* Liam Neeson como Dr. Martin Harris
* Diane Kruger como Gina
* January Jones como Elizabeth "Liz" Harris
* Aidan Quinn como Martin B
* Frank Langella como Profesor Rodney Cole
* Bruno Ganz como Ernst Jürgen
* Sebastian Koch como Profesor Bressler
* Stipe Erceg como Jones
* Olivier Schneider como Smith
* Rainer Bock como Herr Strauss
* Mido Hamada como Príncipe Shada
* Karl Markovics como Dr. Farge
* Eva Löbau como Enfermeira Gretchen Erfurt
* Clint Dyer como Biko

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Assassin's Creed II

'''''Assassin's Creed II'''* é un videoxogo de historia ficticia, acción e aventuras de mundo aberto, desenvolvido por Ubisoft Montreal e distribuído por Ubisoft. É o segundo título da saga *Assassin's Creed*, unha secuela do videoxogo de 2007 *Assassin's Creed'', e o primeiro título da 'triloxía Ezio'. O videoxogo foi lanzado para PlayStation 3 e Xbox 360 en novembro de 2009, en marzo de 2010 estivo dispoñible para Microsoft Windows, en outubro dese mesmo ano para macOS. A produción de ''Assassin's Creed II* comezou pouco despois do lanzamento de *Assassin's Creed* empregando un novo motor de xogo, o Anvil.

## Sinopse 
A historia está ambientada no século XXI e segue a historia de Desmond Miles, que revive a memoria xenética do seu devanceiro Ezio Auditore. O argumento principal céntrase no Renacemento en Italia durante o século XV e comezos do século XVI. O xogador pode explorar Florencia, Venecia, Toscana e Forlì e guiar a Ezio na súa misión de vinganza contra os responsables da morte da súa familia. No xogo é preciso empregar as habilidades de combate e sixilo, para que Desmond comece a descubrir os misterios sobre a antiga raza coñecida como Primeiras Civilizacións coa esperanza de rematar co conflito entre os Asasinos e os Cabaleiros Templarios.
## Recepción 
O xogo recibiu a aclamación da crítica e vendeu máis de 9 millóns de copias até maio de 2010. A versión de PC foi acollida con certo criticismo por mor do sistema de xestión de dereitos dixitais. O xogo ten unha continuación, *Assassin's Creed II: Discovery* e unha secuela directa, *Assassin's Creed: Brotherhood''.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Villahermosa

O topónimo castelán **Villahermosa** pode referirse a:

* **Villahermosa**, un concello da provincia de Cidade Real, na comunidade autónoma de Castela-A Mancha, España.
* **Villahermosa del Campo**, un concello da provincia de Teruel, na comunidade autónoma de Aragón, España.
* **Villahermosa del Río**, un concello da provincia de Castelló, na comunidade autónoma de Comunidade Valenciana.
* **Villahermosa**, unha cidade mexicana do estado de Tabasco.
* **Villahermosa**, un concello colombiano do departamento de Tolima.
Campionato de Galicia de fútbol 1924/25

O **Campionato de Galicia** da **Serie A 1924/25** foi a décimo primeira edición do Campionato de Galicia de fútbol organizado pola Federación Galega de Fútbol. Comezou en outubro de 1924 e rematou en febreiro de 1925. O primeiro posto do torneo outorgaba a clasificación para a Copa de España.
Participaron o Celta de Vigo, o Eiriña Club de Fútbol, o Deportivo da Coruña, o Racing Club de Ferrol, o Unión Sporting Club e o Pontevedra Athletic Club. O torneo disputouse en forma de liga a dúas voltas. Proclamouse campión o Celta de Vigo.

## Calendario
### Primeira volta
**(1)** *A vitoria foi outorgada ó Celta porque o Unión Sporting aliñou xogadores non federados.*

### Segunda volta
## Clasificación
## Notas
Villanueva de los Infantes

Como topónimo castelán **Villanueva de los Infantes** pode referirse a:

;Fóra de Galiza

;En Castela e León
***Villanueva de los Infantes**, concello da provincia de Valladolid.

;En Castela-A Mancha
***Villanueva de los Infantes**, concello da provincia de Cidade Real.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*
Evolution: The Game of Intelligent Life

***Evolution: The Game of Intelligent Life*** é un videoxogo de estratexia multixogador para ordenador desenvolvido por Crossover Technologies e producido por Discovery Multimedia. O xogo, lanzado o 16 de novembro de 1996, é un simulador de vida no que cada xogador comeza cun anfibio prehistórico e ter que ir evolucionando cara a especies novas, competindo cos outros xogadores polos hábitats e ppolo territorio que ofrece o mundo no que se desenvolve o xogo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina web do xogo 
*Notas de Greg Costikyan sobre a versión alfa do xogo 
*Créditos completos do xogo 
*Evolution a GameSpy 
*Evolution a Classic PC Games
Margarita Stolbizer

**Margarita Stolbizer**, nada en Morón, Buenos Aires o 17 de marzo de 1955, é unha política e avogada arxentina, que foi candidata presidencial nas eleccións de 2015.

## Traxectoria 
Estudou dereito na Universidade de Morón. Foi secretaria xeral do Colexio de Avogados da súa localidade natal e membro da Xunta de Goberno da Federación Arxentina de Colexios de Avogados (FACA). Comezou a súa militancia política nas mocidades da Unión Cívica Radical e foi directora de acción social do concello de Morón desde 1983 ata 1985, ano no que entrou no consistorio como concelleira, nas listas da UCR. En 1997 presentouse a deputada nacional resultando elixida, nesa época frmaba parte da Corrente de Opinión Nacional, unha corrente interna da UCR liderada por Federico Storani.

Nas eleccións de 2003 foi candidata a gobernadora da provincia de Buenos Aires pola UCR, logrando o cuarto lugar co 8,97% dos votos (530 538 votos).

En 2007 integrou un grupo de dirixentes radicais que pretendían que a UCR apoiase a candidatura presidencial de Elisa Carrió, ex-afiliada radical, nas eleccións dese ano. Esa postura quedou en minoría, a UCR apoiou a candidatura de Roberto Lavagna, como consecuencia o sector liderado por Stolbizer separouse do partido, entrando na Coalición Cívica, que a designou como a candidata a gobernadora da provincia de Buenos Aires. Asemade, o grupo organizouse como un partido político novo, baixo a denominación de Xeración para un Encontro Nacional (XENE). Nas eleccións obtivo o segundo lugar cun millón cen mil votos (16.6%), tras de Daniel Scioli, da Fronte para a Vitoria (48,1%).

Volveu presentar candidatura a gobernadora da Provincia de Buenos Aires nas eleccións de 2011 pola Fronte Ampla Progresista, situándose en terceiro lugar cun 11,68% dos votos, por baixo de Francisco De Narváez (15,87%) e de Daniel Scioli (55,06%). Nas eleccións lexislativas de 2013 formou parte da Fronte Progresista, Cívica e Social, encabezando a lista de deputados nacionais. Nas primarias de 2013 obtivo o terceiro lugar cun 11,10% dos votos, por tras de Martín Insaurralde (29,60%) e Sergio Massa (35,10%).

O 9 de maio de 2014 asumiu a presidencia do seu partido por dous anos, presentando a súa candidatura á presidencia arxentina pola Fronte Progresistas.

## Notas
Tau Ceti

250px|miniatura|Localización de Tau Ceti, sinalada cun *τ*, na constelación da Balea.

**Tau Ceti** (**τ Cet**, **τ Ceti**) é unha estrela da constelación de Cetus que se asemella espectralmente ó sol, malia que só ten o 78% da masa do sol. A unha distancia de pouco menos de 12 anos luz do sistema solar, é unha estrela relativamente achegada, e é a estrela solitaria máis próxima de tipo G. A estrela semella estable, cunha lixeira variación estelar. 
 
Tau Ceti é deficiente do metal, o cal se relaciona acotío cando non hai planetas xigantes e poucos planetas rochosos. As observacións detectaron que hai dez veces máis po que o presente no sistema solar.

Dende decembro de 2012, hai probas de cinco planetas orbitando Tau Ceti, e un deles pode estar potencialmente na zona de habitabilidade. Por mor do disco residual, calquera planeta que orbite Tau Ceti pode padecer máis impactos astronómicos que a Terra. Malia este atranco de habitabilidade, as súas características como análogo solar (semellante ó Sol) fixeron medrar o interese pola estrela. De acordo coa súa estabilidade, semellanza e relativa proximidade ó Sol, Tau Ceti está sempre na lista de obxectivos do proxecto da Search for Extra-Terrestrial Intelligence (SETI), e aparece na literatura de ciencia ficción.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Near Star Catalog  
* Tau Ceti na páxina web de Jim Kaler en STARS  
* Tau Ceti: Life Amidst Catastrophe? en Centauri Dreams
Telangana

**Telangana** é un dos 29 estados da India, situado no sur dese país. Formouse o 2 de xuño de 2014 coa cidade de Hyderabad como a súa capital. Telangana limita cos estados de Maharashtra ao norte e noroeste, Chhattisgarh ao nordés, Karnataka ao oeste, e Andhra Pradesh ao leste e ao sur. O duodécimo estado máis grande da India, Telangana ten unha superficie de 114.840 quilómetros cadrados e unha poboación de 35 286 757 (censo de 2011). As cidades máis poboadas ademais da capital son Warangal, Nizamabad, Karimnagar, Ramagundam e Khammam.

Telangana adquiriu unha indentidade de seu como a rexión de fala telegúa do principado de Hyderabad, gobernado por Nizam de Hyderabad, que se uniu á Unión India en 1948. En 1956 disolveuse o estado de Hyderabad como parte da reorganización lingüística dos estados e Telangana fusionouse co antigo estado de Andhra para formar Andhra Pradesh. Tras anos de existencia dun movemento popular para separación, outorgouse a separación e a creación do estado de Telangana o 2 de xuño de 2014. Hyderabad continuará como a capital conxunta de Andhra Pradesh e Telangana durante un período non superior a dez anos.

## Notas
243 Ida

**(243) Ida** é un asteroide da familia Coronis do cinto principal. Foi descuberto o 29 de setembro de 1884 por Johann Palisa e recibe o nome dunha ninfa da mitoloxía grega. Posteriores observacións telescópicas clasificaron o asteroide Ida como un asteroide de tipo S, o tipo máis numeroso no cinto interior de asteroides. O 28 de agosto de 1993, Ida foi visitado pola nave espacial *Galileo*, con destino a Xúpiter. Foi o segundo asteroide visitado por unha nave espacial e o primeiro que se descubriu que tiña un satélite.

Igual que todos os asteroides do cinto principal, a órbita de Ida atópase entre os planetas Marte e Xúpiter. O seu período orbital é de 4,84 anos, e o seu período de rotación, de 4,63 horas. Ida ten un diámetro medio de 31,4 quilómetros. É de forma irregular e alongada, e polo que semella, está composto por dous grandes obxectos conectados entre eles nunha forma que lembra un croissant. A súa superficie é unha das que ten máis cráteres do Sistema Solar, cunha ampla variedade de medidas e idades dos mesmos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Exploración Interplanetaria 
* NASA, Programa de Obxectos Achegados á Terra 
* El Tamiz, o cinto de asteroides 
* Ida e Dáctil, Instituto de Física, Universidade Federal do Rio de Janeiro
Nebulosa do Cangrexo

A **nebulosa do Cangrexo** (tamén coñecida como **M1**, **NGC 1952**, **Taurus A** e **Taurus X-1**) é un resto de supernova resultante da explosión dunha supernova en 1054 (SN 1054), recollida por astrónomos chineses e xaponeses.  Os datos, recollidos no 1921 por Carlo Otto Lampland permitironlle a identificación da nevbulosa como restos da supernova. Situada a unha distancia de aproximadamente 6300 anos luz (1930 pc) da Terra, na constelación de Taurus, a nebulosa ten un diámetro de seis anos luz (1,84 pc) e a súa velocidade de expansión é de 1500 km/s.

O centro da nebulosa contén un púlsar, denominado PSR0531+121, que xira sobre el mesmo a trinta revolucións por segundo, emitindo tamén pulsos de radiación que van dende os raios gamma nas ondas de radio. O descubrimento da nebulosa foi a primeira evidencia que indica que as explosións de supernova producen púlsares.

No hemisferio sur tamén hai unha Nebulosa do Cangrexo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* El Cosmos, Carl Sagan
IK Pegasi

**IK Pegasi** (ou **HR 8210**) é un sistema estelar binario na constelación de Pegasus. Atópase a unha distancia de aproximadamente 150 anos luz do sistema solar, e posúe luminosidade de abondo para poder ser vista a ollo nu dende a Terra.

A estrela primaria (IK Pegasi A) é unha estrela de secuencia principal de Clase A, que amosa pulsacións menores de luminosidade. Está categorizada como unha estrela variable Delta Scuti e ten un ciclo periódico de variación luminosa que se repite unhas 22,9 veces ó día. A súa compañeira (IK Pegasi B) é unha anana branca masiva que se expandiu alén da secuencia principal e deixou de xerar enerxía por fusión nuclear. Ámbalas dúas estrelas orbitan, unha arredor da outra, completando unha volta cada 21,7 días, cunha separación media duns 31 millóns de quilómetros, ou 0,21 unidades astronómicas (UA). A súa órbita é menor que a de Mercurio arredor do Sol.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Pegasus
*Estrela binaria
Grand Theft Auto IV

***Grand Theft Auto IV*** é un videoxogo de mundo aberto desenvolvido por Rockstar North e publicado por Rockstar Games. Foi lanzado o 29 de abril de 2008 para as consolas PlayStation 3 e Xbox 360, e o 2 de decembro de 2008 para Microsoft Windows. É o onceavo título da serie *Grand Theft Auto*, e a primeira grande estrea dende o videoxogo de 2004 *Grand Theft Auto: San Andreas*. 

## Sinopse 
Ambientado na cidade ficticia de Liberty City (baseada en Nova York), a historia dun xogador segue a un veterano de guerra, Niko Bellic e os seus intentos de fuxir do seu pasado baixo a presión de prestamistas e xefes criminais. O deseño en mundo aberto permite ó xogador percorrer libremente toda a cidade, formada por tres grandes illas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Campionato do Mundo de Ciclismo en Ruta de 2014

O **Campionato do Mundo de Ciclismo en Ruta de 2014** foi a 81ª edición do Campionato do Mundo de Ciclismo en Ruta. O campionato celebrouse entre o día 21 e o día 28 de setembro de 2014 na cidade de Ponferrada, capital do Bierzo.

## Elección da sede 
A Unión Ciclista Internacional anunciou o 4 de abril de 2011 que Ponferrada era a mellor candidatura para albergar os Campionatos. A candidatura da cidade do Berzo tivo o seu punto forte na importancia dos elementos deportivos e económicos. Ponferrada xa intentara celebrar o Campionato do Mundo de Ciclismo en Ruta de 2013 que finalmente foi para a Toscana. Outras candidaturas para os Campionatos do 2014 foron a de Hooglede-Gits en Bélxica, a de Chihuahua en México e a do Vendée en Francia.

## Clasificación 
A clasificación principal baseouse en actuacións nos eventos UCI durante a tempada 2014. Os resultados de xaneiro ao 15 de agosto contaron para os criterios de clasificación.

## Federacións participantes 
Nas competicións rexistráronse ciclistas de 68 federacións diferentes. Ademais desas nacións, un ciclista de Namibia completou a contra o reloxo por equipos masculina. O ciclista da República Dominicana e o de Turkmenistán non participaron nas súas respectivas carreiras.

## Horarios 
Todas as carreiras comezaron e remataron en Ponferrada na franxa horaria UTC+1.

## Resultados 
### Eventos elite 
miniatura|*Maillot arco da vella* co que se premia ao gañador das carreiras en liña.
miniatura|*Maillot arco da vella* co que se premia ao gañador das carreiras contra o reloxo.

### Eventos sub-23 
### Eventos júnior 
## Medalleiro 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ponferrada
* Campionato do Mundo de ciclismo en ruta

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Eclipse de Lúa de setembro de 2015

Unha **eclipse superlunar total** terá lugar entre a medianoite do 27 e o albor do 28 de setembro de 2015, segundo das dúas eclipses lunares totais de 2015 e o derradeiro das eclipses das Lúas de sangue ou da *tétrade de (2014-2015)*. Ocorrerá tamén acompañado polo fenómeno lunar chamado «superlúa».

A seguinte eclipse total non terá lugar ata xaneiro de 2018.

## Visualización 
### Mapa 
O seguinte mapa amosaa as rexións dende as que será posible ver a eclipse. En gris, as zonas que non verán a eclipse; en branco, as que si o verán; en celeste, as que poderán vela na saída ou recollida lunar.

480px

### Perspectiva da Lúa 
## Superlúa 
Esta Lúa eclipsada verase un 12,9 % maior en diámetro que outras eclipses lunares, (29,66' para unha eclipse de tamaño aparente menor, e 33,47' para esta eclipse, diámetros vistos dende o centro da Terra. As seguintes imaxes dan unha idea da diferenza:

## Antecedentes 
miniatura|Esta animación en vídeo explica a eclipse superlunar do 27 e 28 de setembro de 2015.
Esta eclipse lunar ocorre cando a Lúa pasa dentro da sombra da Terra. Ao comezar a eclipse ás 00:11:47 (UTC), a sombra da Terra escureceu primeiro un pouco a Lúa. A sombra comezou a cubrir a Lúa, comunicándolle unha cor vermella-marrón escura (a cor pode variar en función das condicións atmosféricas). A Lúa parece ser de cor arrubiada pola dispersión de Rayleigh (o mesmo efecto que fai que o solpor apareza de cor vermella) e a refracción da luz pola atmosfera da Terra na súa umbra. O seu momento máximo máis avermellado é 02:47:07 (UTC), finalizando cara ás 05:22:27 (UTC).

A seguinte simulación amosa o aspecto aproximado da Lúa ó pasar a traverso da sombra da Terra. Nela, o brillo da Lúa é esaxerado dentro da sombra limiar. A parte norte da Lúa, máis próxima ó centro da sombra, aparece máis escura, e a aparencia da maioría é vermella.
Imaxe:Animation September 28 2015 lunar eclipse appearance.gif

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* OAN Sección de eclipses da páxina de efemérides do Observatorio Astronómico Nacional de España, con gráficos da secuencia da eclipse dende Madrid e dende Tenerife.
Ramaria flaccida

***Ramaria flaccida*** é unha especie de fungo coral na familia Gomphaceae. Oririnariamente descrito coma *Clavaria flaccida* por Elias Fries en 1821, a especie pasouse ao xénero *Ramaria* por Hubert Bourdot en 1898.

Aparece en Europa e América do Norte. Ten presenza en Galicia e Norte de Portugal.

Considérase un cogomelo tóxico.

## Descrición 
Componse dun esporocarpo que ten forma de multitude de varetas dispostas a xeito de pólas verticais de 3 a 10&nbsp;cm de alto. As *pólas* rematan en forma de pequenas subramas de puntas espiñentas.

## Notas
Parque natural do canón do río Lobos

O **parque natural do canon do Río Lobos**, atópase na provincia española de Soria.

## Características 
O canon posúe unha extensa rede de covas naturais, onde se practica a espeleoloxía. A fauna é salientable pola presenza de aves de presa: voitres leonados, aguias reais, falcóns, voitres brancos ou bufos reais. Outras especies importantes son as grallas, as xenetas e o musgaño dos Pireneos. A beira dos cursos de auga importante presenza de bosques de xenebreiros e lamigueiras. En canto ó patrimonio cómpre salientar a Ermida de San Bartolomeu e un castelo visigótico.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* http://www.patrimonionatural.org/ren.php?espacio_id=4
Mass Effect 3

***Mass Effect 3*** é un videoxogo de ciencia ficción, rol e *shooter* de 2012 desenvolvido por BioWare e publicado por Electronic Arts para Microsoft Windows, Xbox 360, PlayStation 3 e Wii U. Anunciado oficialmente o 11 de decembro de 2010, foi publicado o 6 de marzo de 2012 sendo o capítulo final na triloxía *Mass Effect*, completando a historia do Comandante Shepard. A versión para Wii U anunciouse na conferencia de Nintendo da Electronic Entertainment Expo de 2012. A adaptación para Wii U foi desenvolvida por Straight Right e publicada baixo o título *Mass Effect 3: Special Edition*.

O sistema de combate de *Mass Effect 3* foi modificado dende os títulos previos. O sistema de cobertura foi mellorado, engadíronse mortes instantáneas en combate corpo a corpo, granadas de tipo máis convencional e unha intelixencia artificial mellorada. Tamén se incluíu un modo cooperativo multixogador para catro xogadores. A historia de *Mass Effect 3* cambia substancialmente dependendo das decisións tomadas polo xogador en *Mass Effect* e *Mass Effect 2* ao importar unha partida gardada dende este último.

*Mass Effect 3* tivo grande éxito comercial e recibiu boas críticas dos medios. Porén, os posibles finais da historia do xogo recibiron as críticas de moitos xogadores, o que contribuíu a que Bioware publicase un contido descargable gratuíto que elaboraba as consecuencias da decisión tomadas polo xogador ao escoller o final e máis durante toda a serie, así coma aclarando varias dúbidas no argumento. O xogo foi nomeado a cinco premios Spike de 2012, gañando o de *Mellor Xogo de Rol*.

## Notas
Xudaísmo reformista

O **xudaísmo reformista** (hebreo: יהדות רפורמית, tamén chamado "progresista" e "progresivo") é unha das tres grandes correntes relixiosas do xudaísmo na actualidade, de orixes asquenacís, xunto co xudaísmo conservador ou tamén chamado *masortí* e o xudaísmo ortodoxo. Das tres ramas, o reformismo ten maior antigüidade. O xudaísmo reformista  defende a autonomía individual e ten relación coa interpretación dos preceptos relixiosos (do hebreo: מצוות / mitzvot).

thumb|O Rabino Abraham Geiger (1810 - 1874). Considerase como o "padre" do reformismo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* "Le judaïsme libéral", Pauline Bebe, ed. Jacques Grancher,1993 ISBN 27339044167
* "Un Judaïsme dans le siècle", Daniel Farhi, ed. Berg International,1997 ISBN 2-911289-12-9
### Ligazóns externas 
* Union for Progressive Judaism 
* Mouvement juif liberal de la France
Xudaísmo mesiánico

[miniatura|A Sinagoga mesiánica “Baruj Hashem”, [Dallas, Texas, Estados Unidos.]]

O **Xudaísmo mesiánico**, ou tamén chamado **mesianismo**, é un movemento sincrético que engade moitas prácticas xudías nunha denominación cristiá, de modo que os xudeus, caso se convertan ou teñan interese en adoptar a fe cristiá, non necesiten abandonar por completo os seus costumes. A súa orixe está vinculada a grupos de xudeus convertidos ó cristianismo. O nome fai referencia á profecía xudaíca da chegada do Mesías á terra, como xa está profetizado no Antigo Testamento. Os cristiáns visualizan que Xesucristo é o Mesías, mentres que os xudeus non cren iso.

No xudaísmo mesiánico, comunmente cunhas outras formas do cristianismo, cumpren normalmente co calendario xudaico, o día de reposo e as leis Kóxer. Por causa do seu sincretismo, no que se acepta o Xesús como mesías, o movemento non é visto con bos ollos por ningunha das correntes do xudaísmo, das ramas reformistas ás ortodoxas, haxa vista que as prácticas e crenzas mesiánicas ofenden principios xudaicos basilares, coma a incorporeidade divina e a relación directa coa deidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Burgess, Stanley M.; Van der Maas, Eduard, eds. (2003). *The New International Dictionary of Pentecostal and Charismatic Movements, revised and expanded edition*. Zondervan. ISBN 978-0-310-22481-5.
* Burgess, Stanley M., ed. (2006). *Encyclopedia of Pentecostal and Charismatic Christianity*. Routledge. ISBN 0-415-96966-2.
* Cohn-Sherbok, Dan (2001). *Voices of Messianic Judaism: Confronting Critical Issues Facing a Maturing Movement*. Baltimore: Lederer Books. ISBN 978-1-880226-93-3.

### Ligazóns externas 
* Federación Internacional dos Xudeus Mesiánicos. 
* Unión Congregación Xudaico-Mesiánica
Arco visigótico de Panxón

O **arco visigótico de Panxón** é un arco de ferradura de finais do século VII que formaba a porta de entrada dunha antiga igrexa de estilo visigodo que se atopa na parroquia pontevedresa de Panxón, no concello de Nigrán.

Os restos formaban parte dunha capela dedicada a San Pantaión, pero co tempo pasaron a formar parte dunha igrexa máis moderna de planta basilical, a de San Xoán de Panxón (mais o arco semella que estaba oculto). En 1932, o arquitecto porriñés Antonio Palacios constrúe nun outeiro a poucos metros do arco a nova igrexa de San Xoán: o Templo Votivo do Mar, conservando só a construción visigótica orixinal do antigo templo.

Declarouse Ben de Interese Cultural en 1964. A súa importancia reside en ser das primeiras manifestacións relixiosas do cristianismo en Galicia.

## Estilo 
Trátase dunha igrexa de planta de cruz grega da que practicamente só se conserva a fachada principal e parte dos muros laterais, todo en cantaría e cachotaría de granito. A planta é cadrada (propio da arquitectura xermánica), e da porta accédese directamente ao presbiterio. A porta de entrada principal arránxase cun arco de ferradura típico da arte visigoda, rexo e estábel; a liña de extradorso externa do arco é perpendicular ao chan e no seu interior é moi irregular como ocorre na igrexa de Santa Comba de Bande; a diferenza con esta consiste que aquí as doelas encaixan cos perpiaños inmediatos ao muro. O arco fica sostido por un parella de piares (antes foran catro) de fuste liso con cadanseu chapitel corintio ornamentado cunha coroa dupla de follas de acanto, volutas incipientes e elementos xeométricos. O arco posúe vinte e unha doelas dispostas de xeito radial, agás as inferiores que se dispoñen de xeito horizontal.

Nas ruínas do templo achamos tamén a lousa dun sarcófago antropomorfo suevo (séculos V-VII) con decoración de tipo estola (véxase foto na Galería de Imaxes). O arco serviu de inspiración para Antonio Palacios na construción do Templo Votivo do Mar.

## Estado de conservación 
O estado de conservación do arco é bo, mais a contorna está moi descoidada. Cando en 1932 Antonio Palacios presentou o proxecto do Templo Votivo de Panxón dixo que non cobraría diñeiro polo seu traballo coa condición de que os veciños coidasen o arco visigótico. Foi declarado Monumento histórico-artístico polo Decreto 4078/1964, e Ben de Interese Cultural o 3 de decembro de 1964.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Templo Votivo do Mar
Porto de Lorbé

O **porto de Lorbé** é un peirao galego do concello de Oleiros dedicado principalmente ao marisqueo e pesca. O porto está situado na ría de Ares, no lugar de Lorbé, no límite do concello de Oleiros co de Sada. A principal actividade do porto é dar servizo ao cultivo e explotación do mexillón.

Nos anos 1950 iniciouse a instalación de bateas para o cultivo de mexillóns na zona, chegando a ter máis dun cento de bateas fronte ao porto na zona das augas interiores. Preto do porto está o acceso á Vía ártabra.
Porta do Sol

**Porta do Sol** pódese referir a:

## Galicia 
* **Porta do Sol** - unha praza de Vigo, cruzamento das rúas Policarpo Sanz e Elduayen. O nome corresponde a unha das antigas portas da cidade, noutrora amurallada. Nela atópase *O Sereo*.
***A Porta do Sol**, lugar da parroquia de Fene, no concello de Fene.
***A Porta do Sol**, lugar da parroquia de Valdoviño, no concello de Valdoviño.

## Resto de España 
Coñecidos en español coma: *Puerta del Sol*:
* **Porta do Sol** - unhas das prazas de Madrid.
* **Porta do Sol** - entrada mudéxar do século XIII en Toledo.
* **Porta do Sol** - unha das portas da muralla romana de Córdoba.
* **Porta do Sol**, nome do primeiro tren directo entre París e Madrid.

## Resto do Mundo 
* **Porta do Sol** - monumento pétreo nas ruínas arqueolóxicas de Tiwanaku, Bolivia.
* **Porta do Sol** - escultura do artista mexicano Sebastián localizada en Chihuahua, México.
***Porta do Sol**, balneario na costa do Departamento de Rocha Uruguai.

## Véxase tamén 
***A Porta do Sol**, lugar da parroquia de Fene, no concello homónimo.
Asteroide troiano

[300px|miniatura|Imaxe dos asteroides troianos diante e detrás de [Xúpiter ó longo do seu camiño orbital. Tamén se amosa o cinto principal de asteroides entre as órbitas de Marte e Xúpiter.]] 
Os **asteroides troianos** son un grupo de asteroides que comparten órbita cun planeta ou satélite maior arredor dos puntos de Lagrange estables L4 e L5 (puntos troianos), os cales están situados aproximadamente 60° cara a adiante e 60° cara a atrás do planeta na súa órbita, respectivamente. 

No Sistema Solar, a principal órbita por número de troianos é a de Xúpiter, dos que se coñecen case 10 000. Os asteroides troianos xupiterinos están distribuídos en dúas rexións alongadas e curvadas arredor destes puntos de Lagrange cunha media de semieixo maior dunhas 5,2 UA.  

Nas órbitas de Venus, Marte, Urano e Neptuno en conxunto, hai localizadas varias ducias.

En 2022 coñécense dous troianos da Terra. O primeiro asteroide troiano da órbita da Terra, chamado 2010 TK7, descubriuse no ano 2010 e fíxose público no ano 2011. 

O segundo troiano terrestre fíxose público a comezos de 2022 (despois de ser descuberto no 2020 por un equipo do NEOCC liderado por Toni Santana-Ros, da Universidade de Alacant, e Laura Faggioli, do Near-Earth Object Coordination Centre) co nome 2020 XL5. 2020 XL5 considérase que sairá da súa órbita nuns 4000 anos por inestabilidade, despois de ser 'capturado' en L5 tempo despois da formación da Terra, sendo así dos chamadaos asteroides 'transitorios'. Ten unhas dimensións típicas da orde de 1 km.

Estímase a importancia deste tipo de asteroide pola súa estabilidade orbital, o que os fai elixibles para misións de estudo, máxime considerando que algúns poden ser restos da formación do planeta que acompañan.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Big Splash
* Asteroides Amor
* Asteroides Apolo
* Asteroides Atón