Moraxella catarrhalis

***Moraxella catarrhalis*** é unha especie de bacteria con forma de diplococo aerobia gramnegativa non motil, esixente nos cultivos, e positiva na proba da oxidase. *M. catarrhalis* é un patóxeno exclusivamente humano cunha afinidade especial polo tracto respiratorio superior. Pode causar infeccións no sistema respiratorio, oído medio, ollo, sistema nervioso central, e articulacións humanas. Infecta á célula hóspede ao unirse a ela por medio de adhesinas autotransportadoras triméricas (TAA).

## Historia 
*M. catarrhalis* estaba anteriormente clasificada no xénero *Branhamella*. A razón de que a situasen en *Branhamella* foi que os outros membros do xénero *Moraxella* son bacilos e raramente causan infeccións en humanos. Porén, os resultados dos estudos de hibridación de ADN e as comparacións das secuencias dos ARNr 16S xustificaban a inclusión desta especie no xénero *Moraxella*, polo que pasou a chamarse *Moraxella catarrhalis*. Non obstante, aínda se pode atopar algunha literatura médica onde seguen chamándoa *Branhamella catarrhalis*.

O nome *Moraxella* do xénero débese a Victor Morax, o oftalmólogo suízo que primeiro describiu o xénero. O nome específico *catarrhalis* procede de *catarrhus*, que ten que ver con *fluír* (referíndose o fluxo nasal e lacrimal que se produce coas inflamacións dos arrefriados).

## Morfoloxía celular e bioquímica 
No primeiro caso de bacteremia asociada con artrite séptica cultivouse *M. catarrhalis*, o cal deu moita información sobre a morfoloxía das colonias desta especie e da propia bacteria.

O perfil de proteínas da membrana externa de dierentes cepas de *M. catarrhalis* son moi similares. bronquite, sinusite, e larinxite. Nos pacientes vellos e os grandes fumadores con enfermidade pulmonar crónica *M. catarrhalis* pode exacerbar os síntomas de broncopneumonía e enfermidade pulmonar obstrutiva crónica.

*M. catarrhalis* antes era considerada pouco perigosa, pero converteuse nos últimos anos nun patóxeno humano emerxente. Foi identificada como un importante causante de infeccións broncopulmonares por medio de aspiración pulmonar no tracto pulmonar superior. Ademais, causa pneumonía bacteriana, especialmente en adultos co sistema inmunitario comprometido. É unha importante causa de sinusite aguda, sinusite maxilar, bacteremia, meninxite, conxuntivite, irritación purulenta aguda da bronquite crónica, uretrite, septicemia (aínda que é rara), artrite séptica (tamén rara), e larinxite aguda en adultos e otite media aguda en nenos.

*M. catarrhalis* tamén foi asociada con artrite séptica en conxunción con bacteremias. Tamén foron asociadas a endocardites. para esta bacteria tan diversa xenotipicamente e determinar os factores implicados na súa virulencia, como a resistencia ao sistema do complemento. O lipooligosacárido considérase un posible factor de virulencia.

Varias cepas de *M. catarrhalis* son resistentes á ampicilina, o que fai que a ampicilina e a amoxicilina non sexan axeitadas para o tratamento. Aínda que todas as cepas de *M. catarrhalis* son susceptibles ao cotrimoxazole, eritromicina, sulfadimidina, e tetraciclina, todas as cepas de *M. catarrhalis* son resistentes ao trimetoprim. Unha das razón da resistencia de *M. catarrhalis* á ampicilina e trimetoprim é que produce o encima beta-lactamase.

É susceptible ás fluoroquinolonas, á maioría das cefalosporinas de segunda e terceira xeración, eritromicina, e amoxicilina-clavulanato.

## Vacina 
Actualmente non hai vacinas contra *M. catarrhalis*.
En 1994 identificouse unha proteína denominada UspA na superficie de *M. catarrhalis* que podería servir como diana antixénica para anticorpos protectores e podería utilizarse para preparar vacinas.

Outro estudo de 1993 determinou que a inmunización activa de *M. catarrhalis* no tracto respiratorio permitía controlar a proliferación desta bacteria e levaría ao desenvolvemento de anticorpos séricos. Atopouse que ademais de proteinas da membrana externa que aparecen en todas as cepas, hai tamén unha resposta de anticorpos Ig específicos de subclase a certas proteínas da membrana externa, incluíndo a porina M35. Por tanto, os antíxenos da membrana externa de *M. catarrhalis* poderían utilizarse tamén para a elaboración de vacinas.

## Notas