open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ramiro Rueda Fernández

**Ramiro Rueda Fernández**, nado en Santiago de Compostela en 1914 e finado en Lugo o 25 de setembro de 1999, foi un farmacéutico e político galego.

## Traxectoria 
Neto de Ramiro Rueda-Neira Montenegro. Na guerra civil foi farmacéutico militar e traballou no Laboratorio de Farmacia Militar de Santiago de Compostela. Foi Alcalde do concello de Lugo entre 1958 e 1961. Na súa etapa na alcaldía fíxose a reforma da Praza de Santa María. Foi procurador en Cortes en representación dos concellos da provincia de Lugo (1958-1962). Foi presidente do colexio de Farmacéuticos de Lugo e promotor e presidente do Real Aero Club de Lugo. Creou Laboratorios Labifarm nos anos cincuenta que en 1979 se converteu en Lácteas Rueda e comercializou o iogur Rueda.

## Vida persoal 
Casou con Celia Rùa Lorenzo e foi pai de Ramiro, Mercedes, María Celia e Roberto Rueda Rúa.

## Recoñecementos 
Unha rúa de Lugo leva o seu nome.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha como Procurador en Cortes
Eugenio Pardo Pardo-Reguera

**Eugenio Pardo Pardo-Reguera**, nado na Coruña en 1910 e finado en Lugo en marzo de 1994, foi un militar e político galego.
## Traxectoria 
Fillo de Pablo Pardo Vila dos Pardo de Sobrado. Coronel de Infantaría. Foi alcalde de Lugo de 1950 a 1952, e procurador nas Cortes Españolas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados
Renaud Séchan

**Renaud Séchan**, nado en París o 11 de maio de 1952, é un cantante e actor francés, tamén coñecido como **Renaud**.

Fillo dun intelectual, os seus traballos iniciais caracterízanse polo seu innovador uso do francés, pola súa temática social e pola súa ideoloxía de esquerda. Nas súas cancións iniciais reflectía o descontento da maior parte da sociedade francesa coa pequena burguesía e as políticas de dereita.

## Traxectoria 
As súas cancións céntranse na loita de clases, os abusos do poder político e o antimilitarismo. Posteriormente, en etapas máis avanzadas da súa carreira pasou a outros temas, como cancións dedicadas á súa muller e filla, ou experimentacións musicais con músicas rexionais ou en dialectos do francés.

Ten certo renome nos países francófonos, sen ter maior transcendencia en países de distinta lingua.

## Discografía 
* 1975: *Amoureux de Paname* (1975)
* 1977: *Laisse béton* (1977)
* 1979: *Ma gonzesse* (1979)
* 1980: ''Marche à l'ombre* (1980)
* 1980: *Bobino* (1980, directo)
* 1981: *Le retour de Gérard Lambert* (1981)
* 1982: *Un Olympia pour moi tout seul* (1982, directo)
* 1983: *Morgane de toi* (1983)
* 1985: *Mistral gagnant* (1985)
* 1988: *Putain de camion* (1988)
* 1989: *Visage pâle rencontrer public* (1989, directo)
* 1991: *Marchand de cailloux* (1991)
* 1992: *Renaud cante el' nord* (1992; Música folk tradicional)
* 1994: *A la belle de mai* (1994)
* 1996: *Paris-Province* (1996, directo)
* 1996: *Renaud chante Brassens* (1996)
* 2002: *Boucan d'enfer* (2002)
* 2003: *Tournée d'enfer* (2003, directo)
* 2006: *Rouge Sang* (2006, disco dobre)
* 2009: *Molly Malone- balade irlandaise'' (2009)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial
Plátano oriental

O **plátano oriental** (***Platanus orientalis***), é unha grande árbore caducifolia da familia Platanaceae, amplamente distribuída e dunha longa vida.

## Localización 
A súa área de distribución nativa inclúe polo menos Eurasia dende os Balcáns até o Irán. Algúns autores estenden a súa área de distribución dende a Península Ibérica polo oeste, até o Himalaia polo leste, pois é sabido que se cultiva dende épocas antigas en moitas destas rexións, sendo difícil de establecer se verdadadeiramente é indíxena. En Galicia non é nativa, atopando soamente a súa especie irmá e híbrida: [o plátano común.

Na Turquía chámanlles *Çinar* (chinar) e recibe o nome de *Chenar* no Irán e mais na India.

Adoita atoparse de xeito natural nas marxes dos ríos, xunto a especies coma os amieiros, salgueiros e lamagueiros. Porén, é aboslutamente capaz de ter unha sobrevivencia con éxito en solos secos unha vez que se establece.

A espora que produce esta árbore causa unha reacción alérxica frecuente.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Platanus
* Platanaceae
* Plátano común

### Bibliografía 
* *Platanus orientalis* 1998, World Conservation Monitoring

### Ligazóns externas 
* Usos da planta
* Imaxes de plátanos orientais en todo o mundo
Plátano occidental

O **plátano occidental** (***Platanus occidentalis***), tamén coñecido coma **plátano de Virxinia** ou **plátano americano**, é unha especie do xénero *Platanus* nativa de América do Norte.

É unha árbore de grande talle, acadando os 30 e 40 m de altura. Medra ben dende climas secos a húmidos. Iowa a Ontario e Maine no norte, Nebraska no oeste, sur de Texas á Florida. É unha especie moi achegada aos outros *Platanus*. Aparece en México e os estados do suroeste dos EUA.

Ás veces cultívase pola madeira.

É susceptíbel á antracnose (*Apiognomonia veneta*, sin. *Gnomonia platani*), un fungo introducido naturalmente dende o Platanus orientalis, que desenvolveu unha considerábel resistencia á enfermidade. Moi rara vez o mata, mais si o defolia apreciabelmente, resultando en diminucións de rendemento de madeira. Por iso o "plátano americano" dificilmente se planta; plantando o plátano común (híbrido *P. occidentalis x P. orientalis*), moito máis resistente.

É alimento da praga *Neochlamisus platani*.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Platanus
* Platanaceae
* Plátano común

### Ligazóns externas 
* Imaxes de *Platanus occidentalis* en vanderbilt.edu
* Flora de América do Norte: *Platanus occidentalis*
Port Olímpic de Barcelona

[miniatura|right|300px|Vista lateral e nocturna do Port Olímpic de Barcelona, coa [Torre Mapfre e o Hotel Arts ao fondo.]]

300px|miniatura|right|Veleiros no Port Olímpic.
O **Port Olímpic** de Barcelona é un porto deportivo que está situado fronte á Vila Olímpica, entre as praias da Barceloneta e a Nova Icària, no distrito de Sant Martí. É xestionado pola empresa POBASA (Port Olímpic de Barcelona S.A.).

## Historia
Foi construído baixo deseño dos arquitectos Oriol Bohigas, Josep Martorell, David Mackay e Albert Puigdomènech e dirección do enxeñeiro Joan Ramon de Clascà en 1991 para dotar á cidade dun porto deportivo á súa altura, seguindo a normativa da Generalitat de reconverter a costa norte da cidade nunha zona habitada e de recreación.

En 1992 foi a sede das competicións de vela dos XXV Xogos Olímpicos.

Actualmente, á parte de ser un reputado porto deportivo na costa mediterránea, converteuse nun centro turístico e de lecer da capital catalá. De día pódese comer en calquera dos restaurantes especialidades do mar e de noite gozar da oferta nocturna ampla e divertida.

## Características 
O Port Olímpic é unha estrutura rectangular con tres diques de peche que chegan aos 7 metros de altura sobre o nivel do mar. O dique sur é a continuación da rúa de Marina, o dique norte é a prolongación da rúa Pamplona. Deste sae o terceiro dique cara ao sur, o de Poblenou, de 500 m de longo e cunha forma curva para aproveitar a enerxía das ondas. A superficie de auga pechada é de 8 ha aproximadamente.

Ten capacidade para amarrar 743 embarcacións de 7 a 30 m de eslora. Dispón dun varadoiro de 2.900 m² e un guindastre para embarcacións de ata 6 T ou un "travel lift" para as máis grandes (máximo 45 T)

Está aberto as 24 horas do día todos os días do ano, e conta con servizo de auga, electricidade, instalacións sanitarias, centro comercial, estación meteorolóxica e servizo de combustible para as embarcacións.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Porto de Barcelona

### Ligazóns externas 
*Sitio web do Port Olímpic
Jesús García Siso

**Jesús García Siso**, nado en Melilla o 15 de xuño de 1919 e finado en Oleiros o 20 de agosto de 2005, foi un político español.

## Traxectoria 
Aos poucos meses de idade a familia trasladouse a Coruña. Iniciou os estudos de Ciencias Exactas na Universidade de Santiago de Compostela e licenciouse na Universidade de Madrid en 1942. Ingresou no corpo facultativo do Instituto Nacional de Estatística en 1944. Foi profesor de Matemáticas no Instituto e na Escola de Mestría Industrial de Lugo. Foi deputado provincial de Lugo (1958-1961). Foi nomeado alcalde do concello de Lugo en 1962, tomando posesión o 16 de xaneiro, e permaneceu no cargo até 1965. Foi procurador en Cortes en representación dos concellos da provincia de Lugo. Despois foi delegado de servizos do Concello de Madrid ata que en agosto de 1973 foi nomeado gobernador civil de Santander. Ocupou o cargo até xaneiro de 1974. En abril de 1976 foi nomeado gobernador civil de Madrid. Foi Director Xeral de Tráfico en 1976, cesando en 1978. 

Finou en Oleiros, onde pasaba as vacacións, en agosto de 2005.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
)
Les Enfoirés

**Les Enfoirés** é o nome que recibe dende 1986 unha gala con artistas e personalidades públicas (principalmente francoparlantes) que busca obter fondos para a asociación Les Restos du Cœur (*Restaurantes do corazón*, en galego), cuxo fin é a distribución gratuíta de alimentos ás clases de menor poder adquisitivo.

## Historia 
En xaneiro de 1986, Coluche (Michel Gérard Joseph Colucci), que fundara uns meses antes a asociación *Les Restos du Cœur*, xuntou nun estudio de televisión numerosos artistas, personaxes públicos e políticos para a promoción da asociación e das súas accións.
Jean-Jacques Goldman compuxo a *La Chanson des Restos* que interpretaron varias destas personalidades. Aquí comezou *les Enfoirés*.
En decembro de 1986, a petición de Véronique Colucci, a súa viúva, xuntáronse outra vez estes artistas nun plató para unha nova edición televisiva.
Co transcurso dos anos, o acto converteuse nun concerto recompilación de máis de corenta artistas e personaxes célebres de todo o mundo.
Os beneficios de *les Enfoirés* (concertos, CD, DVD etc) son enviados á asociación *Les Restos du Cœur*.

## Cantantes, Actores e Humoristas que participaron 
## Ligazóns externas 
* Páxina web oficial

## Bibliografía
Isurus

***Isurus*** é un xénero de condrictios elasmobranquios lamniformes (*Lamniformes*) da familia dos lámnidos (*Lamnidae*), coñecidos como **marraxos azuis**.

Comprende dúas especies, o marraxo azul (*Isurus oxyrinchus*) e o moi raro marraxo azul pequeno (*Isurus paucus*), ademais de varias especies extintas.

Miden entre 2,5 e 4,5 m de lonxitude, e alcanzan un peso máximo aproximado de 800&nbsp;kg.

## Especies 
O xénero conta con dúas especies viventes:

* *Isurus oxyrinchus* Rafinesque, 1810 (marraxo azul)
* *Isurus paucus* Guitart-Manday, 1966 (marraxo azul pequeno)

E entre as fósiles están *Isurus hastalis*, *I. retroflexus*, *I. desori*, *I. escheri* e *I. planus*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ayling, Tony & Geoffrey Cox (1982): *Collins Guide to the Sea Fishes of New Zealand*. Auckland: William Collins Publishers Ltd. ISBN 0-00-216987-8.
* Rodríguez Villanueva, X. L. e Xavier Vázquez (1992): *Peixes do mar de Galicia. (I) Lampreas raias e tiburóns*. Vigo: Edicións Xerais de Galicia. ISBN 84-7507-654-8.
* Solórzano, Manuel R[odríguez]; José L. Rodríguez, José Iglesias, Francisco X, Pereira e Federico Álvarez (1988): *Inventario dos peixes do litoral galego (Pisces: Cyclostomata, Chondrichthyes, Osteichthyes).* O Castro-Sada, A Coruña: Cadernos da Área de Ciencias Biolóxicas (Inventarios). Seminario de Estudos Galegos, vol. IV. ISBN 84-7492-370-0.

### Outros artigos 
* Tiburóns
* Lamniformes
* Lámnidos
Lockout

***Lockout*** é un filme francés dirixido por James Mather e Stephen St. Leger, e coescrito por Luc Besson, Stephen St. Leger e James Mather que se estreou no 2012.

## Sinopse 
A MS1 é un cárcere experimental no espazo, que orbita a 50 millas da Terra, onde os cincocentos criminais máis perigosos do planeta están retidos nun estado de "sono" inducido. Á cabeza dunha misión humanitaria, a filla do presidente dos Estados Unidos, Emilie Warnock (Maggie Grace) chega á prisión xusto antes de estourar un motín. Emilie e os traballadores da MS1 son tomados como reféns polos violentos internos. O presidente Warnock decide enviar ó axente Snow (Guy Pearce) á MS1 coa única misión de salvar a Emilie por riba de todo. Snow é un convicto encerrado por conspiración e espionaxe contra os Estados Unidos.

## Personaxes 
* Guy Pearce como Marion Snow
* Maggie Grace como Emilie Warnock
* Peter Stormare como Scott Langral
* Lennie James como Harry Shaw
* Vincent Regan como Alex
* Joseph Gilgun as Hydell
* Tim Plester como Mace
* Anne-Solenne Hatte como Kathryn
* Jacky Ido como Hock
* Peter Hudson como Presidente Jeff Warnock
* Mark Tankersley como Barnes
* Miodrag Stevanovic como Frank Armstrong

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Demetrio Salorio Suárez

**Demetrio Salorio Suárez**, nado na Coruña o 9 de outubro de 1917 e finado na mesma cidade o 9 de maio de 1992, foi un enxeñeiro e político galego.

## Traxectoria 
Estudou Comercio e Enxeñería no ICAI. En 1943 incorporouse á Sociedad Gallega de Electricidad, e onde pasou en 1947 á compañía Fenosa. En 1965 foi nomeado vicepresidente da Xunta de Obras do Porto da Coruña e traballou en Elaborados Metálicos, Isolux Galicia e La Artística.

Foi alcalde da Coruña entre 1966 e 1969. Durante o seu mandato inaugurou o Museo Arqueolóxico do Castelo de Santo Antón, formulou a proposta de creación dunha mancomunidade de municipios, municipalizou a empresa de augas e inaugurou a estación de San Diego e o Barrio das Flores. Tamén foi procurador en Cortes e colaborou na pensa local.
## Vida persoal
Foi irmán do enxeñeiro Fernando Salorio Suárez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha en galegos.info
Patrick Bruel

**Maurice Benguigui**, nado en Tremecén (Alxeria) o 14 de maio de 1959, é un coñecido cantante, compositor, actor e xogador profesional de poker francés, máis coñecido como **Patrick Bruel**.

## Traxectoria 
O seu primeiro éxito no mundo da música foi *Marre de cette nana-là*. En 2002 editou *Entre deux*, un álbum de duetos con, entre outros, Charles Aznavour, Jean-Louis Aubert ou Jean-Jacques Goldman. Ese mesmo ano compuxo o tema francés para Eurovisión, *Il faut de temps*, que conseguiu a quinta posición. Entre os seus logros na mesa de póker, destaca o brazalete "World Series of Poker" que gañou en 1998 e tamén participou no World Poker Tour. Publicou máis de 10 álbums, sendo varios deles número un en Francia.

## Discografía 
### Estudio 
* *Vide* (1982)
* *De face* (1984)
* *Alors, regarde* (1989)
* *Bruel* (1994)
* *Plaza de los héroes* (1995)
* *Juste avant* (1999)
* *Entre deux* (2002)
* *Des Souvenirs devant* (2006)

### Directos 
* ''À tout à l'heure* (1987)
* *Si ce soir...* (1991)
* *On s'était dit...* (1995)
* *Rien ne s'efface...* (2001)
* *Entre deux à l'Olympia* (2003)
* *Des Souvenirs... ensemble'' (2007)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía de Patrick Bruel
Gilberto Suárez Méndez

**Gilberto Suárez Méndez**, nado en Ribadeo o 31 de xullo de 1936 e finado na mesma vila o 11 de xuño de 2012, foi un xornalista, político e dinamizador cultural galego.

## Traxectoria 
Durante moito tempo participou activamente e dirixiu diversas sociedades, como Amigos da Gaita, Sociedade Filantrópico-Dramática, La Concordia, Ribadeo FC, Amadores da Música, Asociación de Ex-alumnos Menesianos, Peña Madridista (da que tiña o carné nº 1) ou Cáritas.
 
250px|miniatura|Portada do libro adicado a Gilberto con motivo do Entroido 2013 en Ribadeo.

No eido literario, foi correspondente de *El Progreso* durante nove anos, pasando logo a escribir en *A Mariña*, o suplemento comarcal do xornal. No semanario local *La Comarca del Eo* mantivo durante máis dunha década unha presenza semanal, dando información, comentado deportes ou pedindo melloras.

Animou e encargouse das festas de Ribadeo e do Entroido ribadense dende as comisións correspondentes dúas ducias de veces, dende os anos oitenta ata o seu falecemento.

Participou asemade na política local, sendo concelleiro polo PSdeG-PSOE un mandato.

As súas actividades en pro de Ribadeo abrangueron os máis diversos campos, sendo representante da agrupación Follas Novas na súa xira arxentina (1985).

Foille adicado o libro do antroido 2013 en Ribadeo, no que aparece na portada nunha reprodución a carboncillo.

## Véxase tamén
### Bibliografía 
*
Kosmos 95

**Kosmos 95** (Космос 95 en ruso), tamén denominado **DS-U2-V Nº 2**, foi un satélite artificial soviético lanzado o 4 de novembro de 1965 mediante un foguete Kosmos 2I desde a base de Kapustin Yar.

## Características 
Kosmos 95 foi o segundo membro do modelo de satélites DS-U2-V. Estivo adicado a desenvolver tecnoloxía militar aínda clasificada. Foi precedido polo Kosmos 93 e seguido polo Kosmos 197. Kosmos 95 foi inxectado nunha órbita inicial de 521&nbsp;km de apoxeo e 207&nbsp;km de perixeo, cunha inclinación orbital de 48,4 graos e un período de 91,9 minutos. Reentrou na atmosfera o 18 de xaneiro de 1966.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* DS-U2-V
* Kosmos 93
* Kosmos 197
* Kosmos 202
Ricardo Martín Esperanza

**Ricardo Martín Esperanza**, coñecido como **Caíto**, nado en Ourense o 29 de setembro de 1911 e finado en Madrid o 17 de outubro de 1983, foi un político galego.
## Traxectoria 
Vencellado ao tradicionalismo, formou parte, xunto con Eduardo Valencia e Francisco Rodríguez, do triunvirato local de Falange Española de las JONS, constituído en Canedo en 1934. Logo do triunfo da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936, foi detido pola súa filiación falanxista. Foi desterrado a Asturias e despois a Verín.

Pasou a guerra civil española na zona republicana e ao rematar estivo un tempo nun campo de concentración e pasou despois á Coruña. Foi o primeiro Director Xeral da Caixa de Aforros Provincial de Ourense (1948-1974), alcalde de Ourense (1970-1974) e procurador nas Cortes Españolas.

En 1981 viuse implicado nun escándalo financeiro pola súa xestión en Caixa Ourense. Logo de sucesivos aprazamentos pola doenza cardíaca que padecía, viuse a causa na Sala II do Tribunal Supremo. Condenado, foi indultado de parte da condena no mesmo xuízo e tampouco chegou a cumprir a pena de reclusión menor pola súa enfermidade. Logo de permanecer internado dous meses no verán de 1981, concedéronlle a liberdade condicional. Logo déronlle un indulto especial, sendo ministro de Xustiza Pío Cabanillas.

Finou en Madrid o 17 de outubro de 1983.

## Vida persoal 
Casou con Vicenta Pérez López e foi pai de Ricardo, Victoria e Isabel Martín-Esperanza Pérez.
## Notas
Víctor Vázquez Rosales

**Víctor Vázquez Rosales**, máis coñecido como **Churre**, nado en Marín o 17 de outubro de 1989, é un futbolista galego, que xoga de defensa no Pontevedra CF.

## Traxectoria 
Fillo dunha familia de churreiros, de onde lle ven o seu alcume, comezou a xogar ao fútbol no Porvir CF de Marín e máis tarde na Agrupación Xuvenil Lérez, chegando ao Celta de Vigo no seu segundo ano de xuvenil. Debutou co Celta B o 16 de marzo de 2008 fronte ao Marino de Luanco, e tras un ano cedido no Portonovo SD na 2008/09, volveu para xogar no Celta de Vigo B as seguintes tres campañas en Segunda División B e outra máis en Terceira tras o descenso do conxunto celeste. Durante eses anos no filial, onde foi capitán, xogou tamén catro partidos oficiais co primeiro equipo do Celta, daquela en Segunda. O seu debut produciuse o 6 de xaneiro de 2010 en oitavos de final da Copa do Rei ante o Villareal CF en Balaídos, con resultado de empate a 1-1, disputando os 90 minutos no lateral dereito.

Na tempada 2013/14 fichou polo Racing de Ferrol, co que disputou cinco campañas na Segunda B, xogando 170 partidos ata o descenso na tempada 2017/18. No verán de 2018 asinou por unha tempada polo Pontevedra CF, e despois de ser o xogador de campo con máis minutos do equipo durante a tempada, o seu contrato foi renovado por dous anos máis. Titular indiscutible, na tempada 2021/22 conseguiu o ascenso á Primeira División RFEF, despois de se proclamar campión do Grupo I da Segunda RFEF.

## Clubs 
## Palmarés 
;Pontevedra
* **Segunda División RFEF (1):** 2021/22.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en soccerway.com
Michel Colucci

**Michel Gérard Joseph Colucci**, alias ***Coluche***, nado en París o 28 de outubro de 1944 e finado preto de Cannes o 19 de xuño de 1986, foi un humorista francés e activista polos dereitos sociais. Foi candidato á Presidencia da República nas eleccións de 1981, e morreu nun accidente automobilístico.

## Traxectoria 
Comezou no *Café de la Gare*, creado por Romain Bouteille en 1969. Coluche traballou con Patrick Dewaere, Henri Guybet, Miou-Miou, entre outros. Deixou a escena do cabaré para actuar perante as cámaras de cine, traballando en numerosas películas francesas. Tamén fixo unha incursión na política: empezara unha campaña para ser candidato ás eleccións presidenciais de Francia de 1981.

Coluche foi o provocador dos anos 80, admirado, temido e denigrado, ao ter a ousadía de dicir groserías en cada unha das súas aparicións na televisión. Deu un novo rostro á televisión, informal e cun uso ousado da linguaxe. Coluche reivindicaba a súa grosería: «Toujours grossier, jamais vulgaire» (*sempre groseiro, nunca vulgar*).

Procedía dunha familia modesta («Je ne suis pas un nouveau riche, je suis un ancien pauvre»: *non son un novo rico, son un pobre ancián*). Percibiu a insuficiencia da axuda francesa cara aos máis pobres e creou un organismo caritativo que aínda existe: Os Restos du Coeur *(os restaurantes do corazón)*. Foi o orixe dunha lei, a chamada «Loi Coluche», votada en 1988, e que permite deducións fiscais a través das doazóns.

Afeccionado aos deportes, competiu no París-Dakar e bateu o récord do mundo de velocidade en moto sobre pista.

## Citas célebres 
## Filmografía 
* *Le Pistonné* (1970)
* ''Peau d'Âne* (1970)
* *Laisse aller, c'est une valse* (1971)
* *Elle court, elle court la banlieue* (1973)
* *L'An 01* (1973)
* *Themroc* (1973)
* *Le Grand Bazar* (1973)
* *Les Vécés étaient fermés de l'intérieur* (1976)
* *L'Aile ou la cuisse* (1976)
* *Drôles de zèbres* (1977)
* *Vous n'aurez pas l'Alsace et la Lorraine* (1977)
* *Inspecteur la bavure* (1980)
* *Signé Furax* (1981)
* *Le Maître d'école* (1981)
* * Elle voit des nains partout !* (1982)
* *Deux heures moins le quart avant Jésus-Christ* (1982)
* *Banzaï* (1983)
* *La Femme de mon pote* (1983)
* *Tchao Pantin* (1983)
* *Le Bon Roi Dagobert* (1984)
* *La Vengeance du serpent à plumes* (1984)
* *Sac de nœuds* (1985)
* *Le Fou de guerre* (1985)
* *Les Rois du gag'' (1985)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial de Coluche
* Páxina dos Restos du cœur
* Campañas electorais heterodóxas
A Devesa, Aiazo, Frades

**A Devesa** é un lugar da parroquia de Aiazo no concello coruñés de Frades da comarca de Ordes. Tiña 22 habitantes no ano 2024 segundo datos do INE, dos cales 10 eran homes e 12 eran mulleres.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Aiazo 
### Parroquias de Frades
Antonio Caride-Tabarés

**Antonio Caride-Tabarés Castro**, nado en Ourense e finado na mesma cidade o 31 de xaneiro de 2015, foi un empresario e político galego.

## Traxectoria 
Foi director de Antonio Tabarés e Hijos SL, unha empresa de distribución que fundara seu pai. Foi candidato de Alianza Popular á alcaldía de Ourense nas eleccións municipais de 1983 e foi elixido alcalde ó se-la candidatura máis votada, pactando ao longo do mandato uns asuntos coa Coalición Galega de José Luis López Iglesias e outros co PSdeG de Manuel Veiga Pombo.

Non se presentou á reelección, aínda que permaneceu vencellado ao que despois sería o Partido Popular, co que chegou a concorrer en postos de non-saída nos comicios municipais de 2011.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Ourense
Óxido de cromo

**Óxido de cromo** pódese referir a:

* Óxido de cromo (II), CrO
* Óxido de cromo (III), Cr2O3
* Óxido de cromo (IV), CrO2
* Óxido de cromo (VI), CrO3
* Peróxido de cromo (VI), CrO5 
* Especies de valencia mixta, tales como Cr8O21
Aeroxel

[miniatura|A flor non se queima baixo o lume do [Queimador Bunsen|chisqueiro Bunsen debido ás propiedades illantes do aeroxel.]]
[miniatura|Un ladrillo de 2,5 [kg soportado por 2 g de aeroxel.]]

O **aeroxel** é unha substancia coloidal similar ao xel no cal o compoñente líquido é substituído por un gas obtendo como resultado un sólido de moi baixa densidade (3&nbsp;mg/cm³ ou 3&nbsp;kg/m³) e altamente poroso, con certas propiedades moi sorprendentes, como é a súa enorme capacidade de illamento térmico. O 99´8 % é ar.

Este material está xeralmente composto por un 90,5% a un 99,8% de ar, é mil veces menos denso que o vidro e unhas tres veces máis denso que o ar. Familiarmente é denominado **fume conxelado**, **fume sólido** ou **fume azul** debido á súa natureza semitransparente. Ao tacto, ten unha consistencia similar á espuma de polistireno.

Posúe un índice de refracción do 1,0, moi baixo para un sólido. A velocidade do son a través del é moi baixa, 100&nbsp;m/s. O seu aspecto é "fantasmagórico" e ten unha resistencia considerable posto que soporta máis de 1&nbsp;000 veces o seu peso.

Esta substancia foi creada por Samuel Stephens Kistler en 1931, como resultado dunha aposta entre el e Charles Learned, sobre quen podería substituír o líquido dun tarro de marmelada por gas sen que o volume deste diminuíse.

O aeroxel pódese fabricar a partir de moi diferentes materiais; as investigacións de Kistler consistían en aeroxeis baseados en sílice, circonio, alumina, óxido de cromo, estaño e carbono.

## Véxase tamén
Derbyshire

**Derbyshire** é un condado do Reino Unido, situado no centro de Inglaterra. Ocupa unha área de 2.625&nbsp;km², e a súa poboación estimada en 2010 era de 1,010.600 habitantes. A sede do goberno está na vila de Matlock, situada no distrito de High Peak, malia que a cidade máis poboada do condado, e da cal recibe o seu nome, é Derby.
 
Derbyshire limita cos condados de Gran Manchester, West Yorkshire, South Yorkshire, Nottinghamshire, Leicestershire, Staffordshire e Cheshire.

## Distritos 
150px|miniatura|esquerda|Distritos de Derbyshire

## Galería 

Ficheiro:BCastle 61539515 b39874c258 o.jpg|Castelo de Bolsover.
Ficheiro:Derby Cathedral (geograph 3131484).jpg|Catedral de Derby.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Condados de Inglaterra
As Calvelas, Recemel, As Somozas

**As Calvelas** é un lugar da parroquia de Recemel no concello coruñés das Somozas, na comarca de Ferrol. Segundo o IGE, en 2011 tiña 11 habitantes (6 homes e 5 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Recemel
### Parroquias das Somozas
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Calvelas.
*A Calvela.
José Luis Mondelo

**José Luis Mondelo García**, nado en Ourense en 1946, é un avogado e político galego.

## Traxectoria
Avogado. Formou parte dos comités executivos de Alianza Popular en Ourense. Nas eleccións municipais de 1987 foi o número 3 da candidatura de Independentes de Galicia en Ourense e foi elixido concelleiro. O seu grupo apoiou ao socialista Manuel Veiga Pombo, pasando a formar parte do goberno xunto con este en decembro de 1987 e encargándose da área de persoal. Porén, acabaría abandoando o goberno por discrepancias e en setembro de 1990 encabezou unha moción de censura que lle outorgou a alcaldía, tras contar co apoio do PPdeG e o CDS. En 1991 encabezou a candidatura do Partido Galeguista sen lograr representación, correndo a mesma sorte en 1995 con Coalición Galega.

## Vida persoal
Estivo casado con Raquel Abella, de quen enviuvou, e non tivo descendencia.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Ourense
Jean Ranc

[thumb|150px|*Vertumno e Pomona* ([Museo Fabre de Montpellier).]]
thumb|Filipe de Borbón-Parma na súa infancia (Museo de Belas Artes de Budapest).

**Jean Ranc**, nado en Montpellier o 28 de xaneiro de 1674 e finado en Madrid o 1 de xullo de 1735, foi un retratista barroco francés, que serviu na corte de Lois XV de Francia e de Filipe V de España.

## Traxectoria 
Alumno e seguidor de Hyacinthe Rigaud, desde 1723 colocouse como pintor de cámara na corte do monarca español Filipe V, de orixe francesa.

Mantivo serias disputas co seu colega Michel-Ange Houasse por celos artísticos e desexos de sobresaír na Corte. O incendio do Alcázar de Madrid, ocorrido no Nadal de 1734, que destruíu por completo a antiga residencia dos Austrias, iniciouse na habitación de Ranc, que tiña problemas de visión. No lugar que ocupaba dito edificio construíuse o actual Palacio Real de Madrid. Jean Ranc morreu seis meses despois do incendio, sumido nunha forte depresión.

A súa obra *Vertumno e Pomona* (Montpellier, Museo Fabre), arquetipo da beleza barroca no século XVIII, puido ter inspirado algún dos cartóns para tapices de Francisco de Goya, como *O parasol*.

## Galería 

Ficheiro:Philippe V Ranc.jpg|Retrato ecuestre de Filipe V, Museo do Prado.
Ficheiro:Charles de Bourbon, futur Carlos III.jpg|*Carlos III de Borbón*.
Ficheiro:Femme Ranc.jpg|Retrato de muller.
Ficheiro:François_Verdier_by_Jean_Ranc.jpg|Retrato do pintor François Verdier.
Ficheiro:La_familia_de_Felipe_V.jpg|*A familia de Filipe V*.
|*O rei Lois I de España*.
Ficheiro:Louis_XV_Ranc_2.jpg|*O rei Lois XV de Francia*.
Ficheiro:Diane_par_Ranc.jpg|*Diana a cazadora*, en 1715.
Ficheiro:Charles_III_Ranc.jpg|*O rei Carlos III de España*.
Ficheiro:Felipe_V_de_España.jpg|*Filipe V* en 1723. Museo do Prado.
Ficheiro:Felipe_de_Borbón,_Duque_de_Parma.jpg|Filipe I de Parma neno. 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía de Ranc en artehistoria.com
Pomona (homónimos)

**Pomona** pódese referir a:

* **Pomona**, deidade romana.
* **Pomona**, unha importante cidade do estado de California, nos Estados Unidos.
* **Pomona**, unha vila da Arxentina.
* **Pomona**, unha vila do estado de Nova Jersey, Estados Unidos.
* **Pomona**, unha viliña do estado de Nova York, Estados Unidos.
* **Pomona**, unha aldea do estado de Kansas, nos Estados Unidos.
* **Pomona**, unha aldea do estado de Missouri, Estados Unidos.

Ademais, hai unha serie de persoas ou lugares que se escriben de forma semellante:
* **Pomona Sprout**, personaxe da saga de Harry Potter.
* **Pomoná**, sitio arqueolóxico maia.
Palacio Real de Madrid

O **Palacio Real de Madrid** é a residencia oficial dos Reis de España. Emprégase en cerimonias oficiais, pois os reis viven no Palacio da Zarzuela. En ocasións tamén se lle chama **Palacio de Oriente** por mor dunha das súas fachadas que da cara á Plaza de Oriente, na que tamén está o Teatro Real. Noutras das prazas que rodean o palacio atópase a Catedral de Santa María a Real da Almudena de Madrid.

O edificio foi mandado construír polo rei Filipe V sobre as ruínas do antigo Real Alcázar de Madrid despois de que este fose consumido polo lume no ano 1734. As obras comezaron en 1738, e non remataron até 1892.

Na actualidade está xestionado por Patrimonio Nacional, e pode ser visitado polos turistas. No seu interior hai numerosas obras de arte como cadros pintados por Caravaggio, Diego Velázquez ou Goya.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O Palacio Real de Madrid na páxina de Patrimonio Nacional
Gleb Uspenskii

**Gleb Ivanovich Uspenskii** (en ) nado en Tula o 25 de outubro de 1843 e finado en San Petersburgo o 6 de abril de 1902, foi un escritor e periodista ruso.

## Traxectoria 
### Infancia 
Uspenskii naceu na cidade de Tula, onde o seu pai era un oficial do goberno. Asistiu aos ximnasios de Tula e Chernígov, dedicando gran parte do seu tempo á lectura dos clásicos rusos. Estudou na Universidade de San Petersburgo durante un curto período de tempo en 1861, ata que esta foi temporalmente pechada por disturbios estudantís. Entón, mudouse á Universidade de Moscova, pero en 1863 foi forzado a abandonala sen graduarse, debido á falta de diñeiro. A morte do seu pai en 1864 deixouno coa responsabilidade adicional de coidar da súa familia.

### Profesión 
Os primeiros traballos de Uspenskii publicáronse en 1862, no xornal de Lev Tolstoi *Yasnaya Poliana*, e no xornal *Spectator*. Entre 1864 e 1865 contribuíu no xornal *Ruskoe Slovo* (A Palabra Rusa), e entre 1865 e 1866, no *Sovremennik* (O Contemporáneo). En 1866 publicou unha serie de debuxos sobre o campesiñado, baixo o título de *As Costumes da Rúa Rastaraev*, que lle valeu certa reputación. En 1868 se converteuse nun dos principais colaboradores da popular revista *Notas da Patria*, traballando con Nikolai Nekrasov e Mikhaíl Saltykov-Shchedrín.
 
Na década dos setenta, coa mellora das súas finanzas, viaxou considerablemente, establecendo relacións con gran número de revolucionarios populistas, tales como Piotr Lavrov e Stepniak. Publicou as súas observacións do estranxeiro nun número de traballos, incluíndo *Cartas de Serbia*.

Ao longo dos anos setenta e oitenta continuou escribindo acerca da vida e as condicións de traballo dos campesiños rusos. A súa obra máis coñecida, *O Poder da Terra*, baseada nos seus estudos da vida en Nizhnii Novgorod, publicouse en 1882.

### Morte 
Comezou a sufrir unha enfermidade mental a mediados de 1890, e morreu nun asilo de San Petersburgo en 1902.

## Legado 
Os traballos de Uspenskii tiveron unha considerable influencia, e foron eloxiados por moitos escritores contemporáneos, incluíndo a Lev Tolstoi, Anton Chejov e Maxim Gorki.
Linda Evangelista

**Linda Evangelista**, nada en Saint Catharines (Ontario) o 10 de maio de 1965, é unha modelo canadense. Foi unha das principais protagonistas do mundo da moda a finais dos anos 80 e durante os 90 xunto a Claudia Schiffer, Cindy Crawford, Elle McPherson e Naomi Campbell entre outras.

Foi descuberta como modelo con 12 anos de idade, despois de gañar o concurso de *Miss Niágara*. A súa carreira profesional, que comezou en Nova York e continuou en París, estivo sempre dirixida pola axencia de modelos Elite Model Management, até que xa en 2007 asinou un contrato coa marca cosmética L'Oréal.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Linda Evangelista en IMDb 
* Páxina adicada a Linda Evangelista
Celso Vázquez-Gulías

**Celso Vázquez-Gulías Álvarez**, finado en Ourense o 24 de xaneiro de 1994, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria
Fillo de Daniel Vázquez-Gulías Martínez, foi secretario da Cámara da Propiedade en Ourense. Foi nomeado alcalde de Ourense en 1977 e permaneceu no cargo ata as primeiras eleccións democráticas, nas que foi elixido concelleiro en representación de Alianza Popular.

## Vida persoal 
Casou con Lucila Vázquez Campos.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Alcaldes de Ourense
Enrique Alonso-Cuevillas

**Enrique Alonso-Cuevillas Crespo**, nado en Ourense o 23 de xaneiro de 1898 e finado na mesma cidade o 29 de setembro de 1976, foi un militar e político galego.

## Traxectoria 
Ingresou na Academia de Infantería en 1913. En 1916 foi destinado como segundo tenente en Pontevedra e en 1917 pasou á guarnición de Ourense. Destinado a Marrocos de 1918 a 1921. Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estaba en Ourense, fíxose co mando do cuartel de San Francisco e marchou cara Asturias. Xeneral de Brigada de Infantaría, foi Gobernador Militar de Lugo (1960). Foi alcalde de Ourense (1962-1963) e procurador nas Cortes Españolas.

## Recoñecementos 
* Gran Cruz de San Hermengildo.

* Gran Cruz do Mérito Militar.

* Medalla de Marrocos.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Barreiro Fernández, Xosé Ramón; López Morán, Beatriz; Mínguez Goyanes, Xosé Luís (2003). *Parlamentarios de Galicia : biografías de deputados e senadores (1810-2003)*. Parlamento de Galicia - Real Academia Galega. ISBN 84-87987-25-7.
Ramón Taboada Salgado

**Ramón Taboada de Zúñiga Salgado**, nado en Ourense o 9 de outubro de 1923 e finado na mesma cidade 3 de xullo de 2016, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Francisco Javier Taboada de Zúñiga. Doutor en Dereito. Foi alcalde de Ourense (1958-1962) e procurador nas Cortes Españolas. Foi Delegado provincial do Ministerio da Vivenda en Ourense (1963-1978) e presidente da Cámara Agraria.

## Recoñecementos 
Encomienda da Orde de Cisneros e do Mérito Civil.
## Vida persoal 
Casou en Santiago de Compostela con Pilar Romero García-Reboredo o 18 de marzo de 1953, filla de Francisco Romero Molezún, e foi pai de Francisco Javier, Álvaro, Pilar e Isabel Taboada de Zúñiga Romero.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Genealogía de la Torre-fuerte de la Candaira
Domingo Saavedra Sánchez

Co nome de **Domingo Saavedra Sánchez** podemos referirnos a:

***Domingo Saavedra Sánchez** (1887-1970), mestre e fillo predilecto de Sarria.
***Domingo Saavedra Sánchez**, fillo do anterior, político e alcalde de Ourense de 1956 a 1958 (1917-1976).
Silver Age

***Silver Age*** é o décimo álbum en solitario do músico estadounidense Bob Mould, antigo lñider das bandas Hüsker Dü e Sugar. Foi pubblicado o 4 de setembro do 2012 a través do selo Merge Records. Para o disco Mould estivo acompañado ao baixo por Jason Narducy e na batería por Jon Wurster, de Superchunk.

Para a edición de *Silver Age* o trío embarcouse nunha serie de concertos onde, ademais do material do novo traballo e un feixe de cancións de Hüsker Dü, tocaron o álbum de Sugar *Copper Blue* completamente coas cancións na mesma orde que no disco. *Copper Blue* foi publicado á vez que *Silver Age* nunha edición polo seu 20 aniversiario.

## Listaxe de cancións 
#"Star Machine" - 3:25
#"Silver Age" - 3:02
#"The Descent" - 3:55
#"Briefest Moment" - 3:18
#"Steam of Hercules" - 4:17
#"Fugue State" - 3:33
#"Round The City Square" - 4:04
#"Angels Rearrange" - 3:16
#"Keep Believing" - 4:25
#"First Time Joy" - 4:53
Leoncio Areal Herrera

**Leoncio Areal Herrera**, nado na Coruña o 17 de maio de 1903 e finado en Ourense o 9 de maio de 1984, foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
Fixo o bacharelato no Instituto Cardenal Cisneros de Madrid (1914-1921). Iniciou a carreira de Medicina na Universidade de Madrid en 1921 e obtivo o título en 1928. Dende 1929 exerceu como médico en Madrid. En 1934 foi destinado como puericultor a Ourense. Secretario do Colexio de Médicos de Ourense (1936-1939). Foi xefe dos servizos de Hixiene Infantil no Instituto Provincial de Sanidade. Concelleiro en Ourense, foi nomeado alcalde en 1954, logo da dimisión de Eduardo Valencia Fernández e tomou posesión o 28 de marzo. Deixou a alcaldía en febreiro de 1955 ocupando o posto como alcalde accidental Manuel García Manzano, tenente alcalde. Foi procurador nas Cortes Españolas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
Enrique González Anta

**Enrique González Anta Miramón**, nado en 1866 e finado en Ourense o 29 de xaneiro de 1952, foi un militar e político galego.

## Traxectoria 
Xeneral intendente retirado. Foi presidente do Liceo-Recreo de Ourense en 1934. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado alcalde de Ourense, cesando en 1937. Volveu ser nomeado alcalde de Ourense en 1938, permanecendo no cargo até 1941.

## Notas
Marcelino Mira Cecilia

**Marcelino Mira Cecilia** foi un militar e político galego.

## Traxectoria
Capitán de Infantaría. Pertenceu á Unión Regional de Derechas de Ourense. Trala sublevación do 18 de xullo de 1936 foi nomeado alcalde de Ourense. Foi deputado provincial e vicepresidente da Deputación de Ourense (1943).

## Vida persoal
Casou con Antonia Fernández Quintela.
La Razón (España)

***La Razón*** é un xornal español de información xeral, fundado en 1998 por Luis María Anson e propiedade do Grupo Planeta. O seu director actual é Francisco Marhuenda e nel colaboran autores como Alfonso Ussía, César Vidal, Carmen Gurruchaga ou Carlos Rodríguez Braun.

A súa liña editorial é conservadora. Aínda que o seu formato variou en numerosas ocasións desde o seu primeiro número, as portadas de *La Razón* adoitan ser rechamantes, formadas por apenas tres ou catro noticias. A súa redacción central atópase en Madrid aínda que ten delegacións en Cataluña, Andalucía, Murcia, Valencia e Castela e León.

## Polémica 
Desde que Francisco Marhuenda é o seu director o diario foi protagonista pola intencionalidade e deseño das súas portadas. Chegando ata a saltar a outros medios de comunicación e propiciar un debate na rúa acerca da conveniencia de utilizar este tipo de portadas. En Internet pódense atopar concursos para votar e decidir cal é a portada máis polémica.

A edición do 9 de maio de 2012 causou un gran rexeitamento entre amplos sectores da esquerda e foi criticada ata polo diario francés *Le Monde*, onde aparecían as fotografías de cinco estudantes con nomes e apelidos e debaixo das imaxes un texto cualificábaos de axitadores por chamar á participación na manifestación contra os recortes educativos. O sindicato de estudantes de España decidiu denunciar ao xornal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de La Razón
Xosé Lois Rúa

**Xosé Lois Rúa Núñez**, tamén coñecido como **Cambalán**, nado en Campobecerros (Castrelo do Val) en 1951 e finado o 30 de xullo de 2025, foi un escritor e xornalista galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Historia da Arte pola Universidade de Santiago de Compostela. Exerceu como xornalista en diversos medios, como *La Región*, *La Voz de Galicia*, *Faro de Vigo*, *A Nosa Terra*, a Axencia EFE e a delegación en Ourense da Radio Galega, ademais de *El Sol*, *Radio Popular de Ourense*, *Radio Noroeste* e *Radio Galega.* Colaborou na *Gran Enciclopedia Gallega*.

## Obras 
### Poesía 
* *O lobo nos outeiros* (1996). Concello de Ourense. Ten un prólogo escrito polo tamén poeta ourensán Víctor Campio Pereira, e ilustracións da pintora ourensá Mané Boán.
* *O tránsito da auga* (2002). Sada: Ediciós do Castro. ISBN 9788484850663. Recolle poemas escritos entre 1996 e 1998.
* *Elexías do Camba* (2003). Culleredo: Espiral Maior. 144 páxs. ISBN 84-95625-79-2. Recolle poesías escritas entre os anos 1998 e 2000. Prólogo do profesor Aquilino Alonso Núñez, da Universidade de Vigo.
* *Memoria dos ríos perdidos* (2009). Culleredo: Espiral Maior. 149 páxs. ISBN 978-84-92646-16-6. Reúne poemas escritos entre os anos 1999 e 2002.

## Premios 
* Premio de Xornalismo Xosé Aurelio Carracedo da Deputación de Ourense no 1995.
* Premio de Xornalismo Xosé María González Tojal da UXT de Ourense no 1997.
* Premio de poesía Cidade de Ourense no 1995.
* Premio de poesía Cidade de Ourense no 2001, por *Elexías do Camba*.
* XIV Premio de poesía Eusebio Lorenzo Baleirón no 2001, por *O tránsito da auga*.
* Medalla de Ouro da Real Banda de Gaitas da Deputación de Ourense no 2012. Pola súa contribución ó coñecemento da lingua e da cultura tradicionais de Galicia, en especial, da música popular, sobre todo da gaita. 

## Notas
Santibáñez de la Peña

**Santibáñez de la Peña** é un concello español da provincia de Palencia (Castela e León). A súa poboación é de 1.231 habitantes (INE 2011).

## Localidades 
* Aviñante de la Peña
* Cornón de la Peña
* Las Heras de la Peña
* Pino de Viduerna
* Santibáñez de la Peña
* Tarilonte de la Peña
* Velilla de la Peña
* Viduerna de la Peña
* Villafría de la Peña
* Villalbeto de la Peña
* Villanueva de Arriba
* Villaoliva de la Peña
* Villaverde de la Peña

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do concello
Torquemada, Palencia

**Torquemada** é un concello español da provincia de Palencia (Castela e León). A súa poboación é de 1.075 habitantes (INE 2011).
## Datos básicos 
* Atópase a uns 21 quilómetros de Palencia (capital da provincia) a uns 730 metros de altitude.
* A localidade atópase atravesada pola autovía A-62, a antiga  N-620, coñecida popularmente como a "estrada dos portugueses", dado que esta estrada conduce directamente cara a Portugal, sendo utilizada maioritariamente por turistas e por transportistas.
* A poboación censada ao 1 de xaneiro de 2011 é de 1.075 habitantes.
* A extensión do seu termo municipal é de 83,63 quilómetros cadrados.
## Evolución demográfica 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial do concello
Coche bomba

Un **coche bomba** é un vehículo automotor (coche, camión etc) en cuxo interior colocouse unha bomba ou artefacto explosivo. A técnica do coche bomba adoita ser usada por terroristas, narcotraficantes, guerrillas e asasinos, xa que se despraza usando o seu propio mecanismo de transporte, podendo transportar unha gran cantidade de explosivos sen levantar sospeitas, para logo ser detonado nun sitio específico para facer o máximo dano a unha estrutura, unha barreira, ou cometer homicidio.[miniatura|Danos ocasionados por un coche bomba en [Iraq.|centro]]
Nikolai Chernyshevskii

**Nikolai Gavrilovich Chernyshevskii** (en ), nado o 12 de xullo de 1828 en Saratov, Imperio Ruso e finado na mesma cidade o 17 de outubro de 1889 foi un revolucionario e filósofo socialista é visto por algúns como un socialista utópico ruso. Foi o líder do movemento revolucionario en Rusia, coñecido como naródnik, na década de 1860, e unha figura que influíu a líderes como Lenin, Emma Goldman ou Svetozar Marković. O seu traballo máis coñecido é a novela *¿Qué facer?*, publicada en 1863.

## Biografía 
Fillo dun sacerdote, Chernyshevski naceu en Saratov en 1828, e permaneceu alí ata 1846. Gradouse no seminario local onde aprendeu varias linguas, ademais de estudar teoloxía. Foi alí onde espertou o seu amor pola literatura. Continuou os seus estudos na Universidade de San Petersburgo, na que xa se mostrou como un ateísta, inspirado por autores como Ludwig Feuerbach e Charles Fourier. Despois de graduarse, en 1850, volveu a Saratov, onde foi profesor de literatura. Dende 1853 a 1862, viviu en San Petersburgo, onde foi o editor xefe de *Sovreménnik* ("O contemporáneo"), na que publicou as súas principais críticas literarias e os seus ensaios sobre filosofía.

En 1862, prendérono e metérono na fortaleza de San Pedro e San Pablo, onde escribiu a súa famosa novela *Qué facer?* que inspirou a moitos revolucionarios rusos, como Lenin, que titulou da mesma forma un dos seus tratados políticos. Posteriormente, condenaron a Chernyshevski e tivo que exiliarse a Vilyúisk, en Siberia. Morreu á idade de 61 anos.

## Referencias
Salvador García-Bodaño Fernández

:*Non confundir con Salvador García-Bodaño Zunzunegui (fillo)*.

**Salvador García-Bodaño Fernández**, nado en Negreira o 13 de abril de 1896 e finado en Santiago de Compostela o 20 de novembro de 1955, foi un procurador, xornalista, escritor e agrarista galego.

## Traxectoria 
Cando estudante universitario colaborou como correspondente no xornal *La Raza* do Río de Xaneiro, foi redactor de *La Zarpa* e tamén se dedicou á literatura. Foi un destacado dirixente do agrarismo barcalés: dirixiu o periódico *A Fouce* de Negreira, participou na constitución da Federación das Asociacións Agrarias do partido de Muros-Negreira e sufriu un atentado seguido dun proceso. En 1921 presentouse como candidato agrario-galeguista á Deputación da Coruña polo distrito de Negreira, pero fracasou no intento. En agosto de 1923 foi detido con Manuel Ruso Alonso por promover unha reunión ilícita e viuse involucrado nun procesamento que continuou durante a ditadura de Primo de Rivera. Colaborou en *El Compostelano* cunha serie de crónicas sobre a historia do agrarismo galego asinadas co pseudónimo **Palmerín**. Exerceu como procurador dos Tribunais en Santiago de Compostela e foi vicedecano do colexio profesional. Na década dos anos trinta fundou e dirixiu unha revista de procuradores en Madrid.

Foi pai de Salvador García-Bodaño Zunzunegui.

## Obras 
* *Páginas de mi vida*, 1925.
* *Nubes y sombras*, 1927.
* *Hojas del corazón*, 1928.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Insignes barcaleses: Salvador Gardía-Bodaño Fernández