Celia Johnson

**Dame Celia Elizabeth Johnson**, nada en Richmond (Surrey) o 18 de decembro de 1908 e finada en Nettlebed (Oxfordshire) o 26 de abril de 1982, foi unha actriz inglesa de teatro, cinema e televisión coñecida polos seus papeis nos filmes *In Which We Serve* (1942), *This Happy Breed* (1944), *Breve encontro* (1945) e ''The Captain's Paradise* (1953). Foi candidata ao Óscar á mellor actriz por *Breve encontro* e recibiu seis candidaturas aos premios da BAFTA, gañando o de mellor actriz secundaria por *The Prime of Miss Jean Brodie* (1969).

Johnson comezou a súa carreira en 1928, e posteriormente acadou o éxito en producións do West End e de Broadway. Continuou a actuar no teatro o resto da súa vida e moito dos seus últimos traballos foron para a televisión.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e educación 
Nada en Richmond, Surrey, e alcumada "Betty", Johnson foi a segunda filla de John Robert Johnson e Ethel (Griffiths) Johnson. A súa primeira actuación en público foi en 1916, cando apareceu nunha función caritativa de *King Cophetua and the Beggar Maid'' para conseguir fondos para os soldados retornados da primeira guerra mundial.

Asistiu á St Paul's Girls' School de Londres entre 1919 e 1926 e tocou na orquestra da escola ás ordes de Gustav Holst. Actuou en producións escolares, pero non tiña máis experiencia na interpretación cando foi aceptada para estudar na Royal Academy of Dramatic Art en 1926, onde estaba na mesma clase que Margaretta Scott. Posteriormente pasou unha tempada en París, estudando con Pierre Fresnay na Comédie Française. Posteriormente falou da súa escolla da carreira como actriz co comentario "pensei que me gustaría. Era a única cousa en que era boa. E pensei que podía ser bastante xenial". Casou co xornalista Peter Fleming en 1935, e en 1939 deu a luz o seu primeiro fillo. o que permitía que dedicase máis tempo á súa familia e ao seu traballo no Women's Auxiliary Police Corps. Drama romántico sobre unha ama de casa convencional de clase media que se namora dun médico que coñece na cafetería dunha estación de tren, o filme foi ben recibido e acabou por ser considerado un clásico. Johnson recibiu o New York Film Critics Circle Award á mellor actriz e foi candidata ao Óscar á mellor actriz.

Trala guerra, Johnson concentrouse na súa vida familiar, que incluía as súas fillas nadas en 1946 e 1947 e o seu traballo ocasional como actriz foi secundario na seguinte década.

## Premios 
Johnson recibiu un BAFTA á mellor actriz secundaria polo seu papel en *The Prime of Miss Jean Brodie* (1969). Foi nomeada Comandante da Orde do Imperio Británico (CBE) en 1958, "polos seus servizos ao teatro", pasou a maior parte da súa vida no fogar familiar dos Fleming en Nettlebed, Oxfordshire, como granxeiro. Foi tamén xornalista e autor de novelas de suspense publicadas a finais da década dos sesenta e principios dos setenta, e dunha obra histórica de non ficción, *August 1939*. Dende principios da súa vintena viviu coa súa parella, Christopher Balfour, banqueiro mercantil.
*Kate Fleming (nada en 1946), posteriormente Kate Grimond, casada con John Grimond, antigo editor para o estranxeiro da revista *The Economist*. Fleming é a autora de *Celia Johnson: A Biography* (1991).
*Lucy Fleming (nada como Eve Lucinda Fleming, 15 de maio de 1947), é actriz. Na década de 1970 interpretou a Jenny na serie apocalíptica da BBC *Survivors*. Está casada co actor e escritor Simon Williams.

Johnson distanciouse da súa carreira mentres os seus fillos eran novos, preferindo dedicar a súa atención á familia. Foi descrita como unha muller "sempre preparada para rir" e "maternal nun xeito ledo" e a súa filla declarou que adoitaba estar dividida entre o seu desexo de coidar da súa familia e a súa necesidade de involucrarse na "mecánica" da actuación.

## Legado 
miniatura|Placa azul por Dame Celia Johnson
O 18 de decembro de 2008, para conmemorar o centenario do seu nacemento, descubriuse unha placa azul na súa casa da infancia en Richmond. Entre os convidados á cerimonia estaban as súas fillas, Lucy Fleming e Kate Grimond. En *The Times*, Grimond destacou que a "traxedia do teatro" é que mesmo as mellores interpretacións bórranse da memoria, e que a reputación actual da súa nai descansa completamente na súa interpretación en *Breve encontro*. Grimond indicou que a chegada do vídeo permitira que o filme fose visto por un novo público, e os eloxios modernos que recibiu, considerándoo un clásico.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Douglas-Home, William. "Johnson, Dame Celia Elizabeth (1908–1982)." *Oxford Dictionary of National Biography*. 2004. (consultado o 4 de xaneiro de 2009).
### Ligazóns externas 
* Stage performances in Theatre Archive University of Bristol
* Celia Johnson bio
* Celia Johnson: The Forgotten Elizabeth Bennet