open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ácido litocólico

O **ácido litocólico** é un ácido biliar secundario, que se orixina a partir das secrecións biliares. Deriva do ácido quenodesoxicólico da bile. Os conxugados do ácido quenodesoxicólico vertidos na bile, cando chegan ao colon, son procesados por acción bacteriana producindo ácido litocólico por redución do grupo hidroxilo do carbono 7. O ácido litocólico ten unha estrutura esteroide, cun só OH en posición 3 e unha cadea lateral rematada nun grupo carboxilo. No colon o ácido litocólico é absorbido, pasa ao sangue e regresa ao fígado polo circuíto da chamada circulación enterohepática. No fígado o ácido litocólico será conxugado con glicina ou taurina e volto a segregar ao duodeno.

O ácido litocólico ten toxicidade para as células e foi implicado na carcinoxénese humana e animal experimental de colon. Investigacións preliminares in vitro suxiren que o ácido litocólico mata selectivamente células de neuroblastoma, pero non afecta ás neuronas normais, e é citotóxico para moitos outros tipos de células malignas a concentracións fisioloxicamente relevantes.

A fibra vexetal da dieta pode unirse ao ácido litocólico e axudar a que sexa excretado nas feces; polo que esa é unha das razóns polas que a fibra pode protexer contra o cancro de colon.

O ácido litocólico (e o ácido litocólico acetato e ácido litocólico propionato) poden activar o receptor da vitamina D sen elevar os niveis de calcio igual ca a propia vitamina D.

Algunhas investigacións con lévedos mostran que pode aumentar a vida deses organismos.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ácido cólico
* Ácido quenodesoxicólico
* Ácido desoxicólico
George Minot

**George Richards Minot**, nado en Boston, Massachusetts o 2 de decembro de 1885 e finado no mesmo lugar o 25 de febreiro de 1950, foi un médico estadounidense. Foi asistente na Universidade Johns Hopkins, sendo galardoado co Premio Nobel de Medicina en 1934 canda William Parry Murphy e George H. Whipple, polos seus traballos relacionados coa anemia.
## Traxectoria 
Durante a súa vida como profesional publicou varios traballos sobre diversos temas como o cáncer, a artrite e as deficiencias alimenticias. Non obstante, foi aínda máis lonxe no estudo da coagulación do sangue, a transfusión, as plaquetas e certas desordes asociadas coa anemia prolongada. Tamén estudou a condición do sangue en certos casos do envelenamento industrial.

Entre os seus intereses estaban tamén a leucemia e as desordes dos tecidos finos linfáticos, mais as súas contribucións máis importantes son os seus estudos sobre a anemia. O seu nome está intimamente ligado á terapia da anemia perniciosa, dado que foi o primeiro en interesarse por ela, en 1914. Con todo, non será até máis tarde que, xunto a George Hoyt Whipple e Willian Murphy, describiron un tratamento eficaz para esta enfermidade.

A anemia perniciosa está causada pola carencia dunha proteína producida polo estómago (factor intrínseco) que lle axuda ao corpo a absorber a vitamina B12. Cando o estómago non ten a suficiente cantidade desta proteína non pode absorber a vitamina axeitadamente. A vitamina B12 é necesaria para que as células nerviosas e sanguíneas funcionen ben.

Minot, posteriormente, en colaboración con Edwin Cohn, estendeu os estudos que realizara con Whipple e Murphy. Agregou por exemplo ao coñecemento as funcións gastrointestinais e a terapia do ferro para a anemia, entre outros aspectos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía na páxina do Instituto Nobel
Pedro Seoane Varela

**Pedro Seoane Varela**, nado en Arzúa en 1858 e finado en Tánxer en xuño de 1935, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
miniatura|300px|Carta firmada en 1922 por Pedro Seoane Varela, Deputado a Cortes por Betanzos.
Fillo de Pedro Seoane Patiño, do pazo da Torre de Andabao (Andavao, Boimorto). Militou no Rexionalismo como vogal do Comité Rexionalista de Santiago que presidía Manuel Murguía e da man de Aureliano Linares Rivas fundou na Coruña o periódico *La Mañana*, do que logo foi director (1895). Membro do Partido Conservador e amigo de Augusto González Besada, foi deputado polo distrito de Fonsagrada en 1896, foi despois deputado polo distrito de Cambados de 1907 a 1920, cando González Besada lle cedeu o seu distrito. Como deputado por Cambados dirixiu xestións para declarar de interese xeral o porto de Vilagarcía de Arousa e poder construír un peirao de ferro de 400 metros de extensión, feito polo que o Concello arousán o nomeou fillo adoptivo. En 1920 foi elixido deputado polo distrito de Betanzos. Chegou a ocupar o Consello do Estado e foi ministro do Tribunal Contencioso Administrativo. Grazas ao matrimonio do seu fillo Pedro con Mari Carme Cotoner, filla do marqués de Mondejar, emparentou coa alta aristocracia española. Morreu en Tánxer en 1935, onde residía co seu fillo, daquela cónsul de España en Marrocos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Biografía 
*
Hlín

Na mitoloxía nórdica, **Hlín** (antigo nórdico "protectora") é unha deusa asociada coa divindade maior Frigg da cal é unha das tres serventas xunto con Fulla e Gná. Ten a tarefa de protexer ós homes e consolar ós mortais que se laian da súa sorte. Hlín aparece no poema *Edda poética* compilado no século XIII a partir de diversas fontes tradicionais, e na *Edda prosaica*, escrita no mesmo século por Snorri Sturluson.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de deuses xermánicos
Wolfgang von Trips

**Wolfgang Alexander Albert Eduard Maximilian Reichsgraf Berghe von Trips**, nado en Colonia o 4 de maio de 1928 e finado en Monza o 10 de setembro de 1961, foi un piloto alemán de Fórmula 1. Era fillo dunha nobre familia renana.

## Traxectoria 
Participou en 29 Grandes Premios do Campionato Mundial de Fórmula 1, debutou o 2 de setembro de 1956. Gañou dúas carreiras, fixo unha pole position, logrou seis podios, e anotou un total de 56 puntos no campionato.

O Gran Premio de Italia de 1961 o 10 de setembro podería ser a culminación da carreira de Von Trips, un terceiro posto sería suficiente para asegurar o Campionato Mundial de Pilotos ese ano. No Gran Premio de Italia en Monza, o seu Ferrari chocou coLotus de Jim Clark. O seu coche voou polo aire e estrelouse contra unha barreira lateral, lanzou fatalmente a von Trips do coche, e matou a quince espectadores.

Clark describiu o accidente, dicindo:

"Von Trips e eu corriamos ao longo da recta e achegabámonos a unha das curvas peraltadas, a que está no extremo sur. Estabamos a uns 100 metros do inicio da curva. Von Trips corría cerca do interior da pista. Seguíao de cerca. Nun momento dado Von Trips desprazouse cara a un lado e as miñas rodas dianteiras chocaron coas súas rodas traseiras. Foi o momento fatal. O coche de Von Trips trompeou dúas veces e entrou no gardarail ao longo do interior da pista. Logo recuperouse, golpeou o meu propio coche e rebotou contra a multitude."

Von Trips estaba en camiño de converterse no primeiro alemán en gañar o Campionato Mundial de Fórmula 1. En 1961 von Trips montou unha pista de carreiras de karts en Kerpen, Alemaña. A pista foi logo arrendada a Rolf Schumacher, cuxos fillos, Michael e Ralf, deron as súas primeiras voltas alí. Coincidentemente, a vitoria de Michael no Gran Premio de Bélxica de 1992 sería o primeiro Gran Premio gañado por un alemán desde a última vitoria en Aintree de von Trips en 1961.

Que Wolfgang von Trips non se libraría do seu destino, é unha lenda urbana, o avión no que logo tiña previsto viaxar aos Estados Unidos estrelouse en Escocia. Con todo, parecía estar gafado no Autodromo Nazionale de Monza, onde se estrelou no Gran Premio de Italia de 1956 e no Gran Premio de Italia de 1958, e resultou ferido en ambos eventos.

## Resultado completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican *pole position*; as carreiras en *cursiva* indican volta rápida.

:* Indican unidade compartida con Cesare Perdisa e Peter Collins
:* Indican unidade compartida con Mike Hawthorn

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* https://web.archive.org/web/20060622203505/http://www.automobil-rennsport-museum.de/
* Film - Wolfgang Graf Berghe von Trips zwischen Rittergut und Rennstrecke http://www.onlinefilm.org/-/film/21970
Pincez tous vos koras, frappez les balafons

***Pincez Tous vos Koras, Frappez les Balafons*** é o himno nacional do Senegal, adoptado en 1960. A letra é da autoría de Léopold Sédar Senghor, e a música de Herbert Pepper.
## Letra en francés
William Parry Murphy

**William Parry Murphy**, nado en Stoughton, Wisconsin o 6 de febreiro de 1892 e finado en Brookline, Massachusetts o 9 de outubro de 1987, foi un médico estadounidense que compartiu o Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina en 1934 con George Richards Minot e George Hoyt Whipple polo descubrimento da terapéutica da anemia perniciosa con extractos de fígado.
## Traxectoria 
Estudou na Universidade de Oregón e na Facultade de Medicina da Universidade Harvard.

## Véxase tamén 
* Biografía na páxina do Instituto Nobel
William Murphy

**William Murphy** pódese referir a:

## Política
* William Murphy (político de Irlanda) (1892–1967), do Fine Gael.
* William J. Murphy (político laborista) (n. 1928), do Partido Laborista irlandés.
* William J. Murphy, do Partido Demócrato de EUA, de Idaho.
* William J. Murphy (político de Rhode Island) (n. 1963), do Partido Demócrata estadounidense.
* William Samuel Murphy (1882–1961), político canadense.
* William T. Murphy (1899–1978), membro da Cámara de Representantes dos Estados Unidos.

## Deporte
* William Murphy (boxeador) (n. 1904), boxador olímpico irlandés.
* William Murphy (futbolista) (n. 1974), futbolista de Linfield.
* William Murphy (xogador de rugby), de Australia.
* William Murphy (tenista) (1917–2005), tenista estadounidense.
* William H. Murphy, xogador de béisbol estadounidense.
* Bill Murphy (xogador de béisbol) (n. 1981), estadounidense.
* Bill Murphy (futbolista) (1921–2004), inglés.
* Billy Murphy (futbolista) (1895–1962), inglés.

## Relixión
* William Murphy (bispo de Kerry) (n. 1936), irlandés.
* William Murphy (bispo de Rockville Centre) (n. 1940), estadounidense.
* William Murphy (bispo de Saginaw) (1885–1950), estadounidense.

## Outros
* William Murphy (actor), actor estadounidense
* William Beverly Murphy (1907–1994), empresario estadounidense da alimentación.
* William Lawrence Murphy (1876–1959), inventor da cama Murphy
* William Lindsay Murphy (1888-1965), gobernador británico das Bahamas, 1945–1950.
* William Martin Murphy (1844–1919), político, xornalista e empresario irlandés.
* William P. Murphy (1898–1986), avogado estadounidense e membro da Corte Suprema de Minnesota, 1955–1972.
* William P. Murphy (1892–1987), médico estadounidense galardoado co Premio Nobel.
* William P. Murphy Jr. (n. 1923), fillo do anterior, científico estadounidense e inventor no campo dos instrumentos médicos.
Mercury (marca deportiva)

**Mercury** é a empresa téxtil, adicada á fabricación de roupa deportiva, con sede central en Zaragoza (España). Na tempada deportiva 2012–13 vestiu a equipos como o Real Zaragoza, Breogán de Lugo ou Club Ourense Baloncesto.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web de Mercury
Ácido quenodesoxicólico

O **ácido quenodesoxicólico**  é un ácido biliar primario producido polo fígado durante a fabricación da bile. É un composto branco cristalino insoluble en auga pero soluble en alcohol e ácido acético, cun punto de fusión de 165-167&nbsp;°C. Os sales deste ácido denomínanse **quenodesoxicolatos**. Os conxugados deste ácido con aminoácidos orixinan sales biliares. O ácido quenodesoxicólico é un dos dous ácidos biliares principais en humanos, xunto co ácido cólico, aínda que algúns outros mamíferos sintetizan predominantemente ácido desoxicólico. O composto ten unha estrutura esteroide con dous grupos OH nas posicións 3 e 7 e unha cadea lateral cun grupo carboxilo no extremo.

O ácido quenodesoxicólico sintetízase no fígado a partir do colesterol.

O seu nome débese a que foi illado primeiramente nos gansos e en grego χήν significa ganso, de onde vén o prefixo queno. Ademais, como se coñecía previamente o ácido cólico, e este novo ácido tiña un OH menos, chamouselle a este último "desoxi", de aí o seu nome de ácido quenodesoxicólico.

O composto conxúgase no fígado cos aminoácidos glicina e taurina antes da súa secreción, orixinando o ácido glicoquenodesoxicólico e o ácido tauroquenodesoxicólico, que forman sales biliares (ionizados) no intestino debido o seu baixo pKa. Cando estes sales son alterados polas bacterias do colon, dan lugar ao ácido biliar secundario ácido litocólico, que, por tanto, deriva do quenodesoxicólico, e que é absorbido no colon e pasa ao sangue, que o devolve por medio da circulación enterohepática ao fígado para ser reutilizado. A maioría dos sales biliares xa son absorbidos no íleo.

## Aplicacións 
Pode utilizarse no tratamento contra os cálculos biliares, xa que reduce a secreción de colesterol.

Unha compañía de biotecnoloxía australiana desenvolveu un tratamento para a hepatite C na que o ácido quenodesoxicólico está combinado con bezafibrato, chamado Hepaconda .

O ácido quenodesoxicólico utilizouse no tratamento da xantomatose cerebrotendinosa .

En química supramolecular, as "pinzas moleculares" baseados nun armazón de ácido quenodesoxicólico son receptores da urea que poden conter anións no seu lugar de unión en orde de afinidade: H2PO4- (dihidróxeno fosfato) > Cl- > Br- > I- reflectindo as súas basicidades.
:450px|Molecular tweezer baseado no ácido quenodesoxicólico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ácido biliar
* Ácido cólico
* Ácido litocólico
* Ácido desoxicólico
Neuilly-sur-Seine

**Neuilly-sur-Seine** é unha cidade e comuna da Área Metropolitana de París (Francia). A súa poboación era de 60&nbsp;454 habitantes no 2007.

Limita coa cidade de París polo noroeste e atópase na ribeira dereita do río Sena.

## Demografía 
## Política 
Nicolas Sarkozy, presidente da República Francesa entre 2007 e 2012, foi alcalde desta cidade de 1983 a 2002.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*www.ville-neuillysurseine.fr 
*INSEE
Tesitura

[miniatura|Forma de indicar a *tesitura* do [clarinete soprano en *Si* *b*.]]

En música, o termo **tesitura** (do italiano *tessitura*) fai referencia á zona da extensión de sons de frecuencia determinada que é capaz de emitir unha voz humana, ou un instrumento musical. Adóitase indicar sinalando o intervalo de notas comprendido entre a nota máis grave e a máis aguda que un determinado instrumento ou voz é capaz de emitir.

Tamén pode estar referido especificamente á parte da voz dun cantante na que se produce a *mellor calidade sonora* e un timbre máis adecuado.

## A tesitura no canto 
Frecuentemente, na voz humana distínguese entre a tesitura e a extensión vocal. A extensión vocal, é dicir, a extensión sonora da voz, é o marco de frecuencias realizables, sen considerar volume e calidade do son.
En voces sas, comunmente é de dúas oitavas ou máis. O termo tesitura úsase para denominar á parte da extensión vocal na cal se poden realizar sons controlables e utilizables musicalmente.

As características para definir a tesitura dunha voz son:

* Un bo timbre;
* Un volume considerable;
* Un *vibrato* igualado;
* A posibilidade dun *mezza di voce* (colocar a voz; it);
* A posibilidade de axilidade e *coloratura*.

As tesituras de cantantes profesionais en ópera deben ser de dúas oitavas ou máis; en tenores un pouco menos de dúas oitavas. Dentro das voces chamadas guturais, tan usadas no black metal e outros estilos, atópanse notas non alcanzables pola voz humana normal. Segundo Peter-Michael Fischer, a tesitura do cantante comeza unha cuarta xusta (cinco semitóns) por encima da súa nota máis grave posible (o seu «cero fónico») e chega ata unha cuarta por baixo da nota máis aguda da voz («límite fónico»).

Para clasificar voces para o uso coral, distínguense catro grupos principais, cuxa tesitura é menor que dúas oitavas, para poder incluír voces menos preparadas:

* Soprano: de *do4* a *do6*;
* Contralto: de *mi3* a *mi5*;
* Tenor: de *do3* a *do5*;
* Baixo: de *mi2 a mi4*.

## Notas 
## Ligazóns externas
Ácido desoxicólico

}}
O **ácido desoxicólico** (tamén coñecido como **desoxicolato**) é un ácido biliar secundario formado a partir de compoñentes da bile. Orixínase a partir do ácido cólico. As bacterias do intestino transforman os conxugados de ácido cólico en ácido desoxicólico. O ácido desoxicólico orixinado polas bacterias no colon volve ao fígado por vía sanguínea por medio da circulación enterohepática e pode ser reutilizado e segregarse como conxugado na bile. O ácido desoxicólico é soluble en alcohol e ácido acético. Cando está puro é un po cristalino branco. A molécula ten unha estrutura esteroide con dous OH nas posicións 3 e 12 e un grupo carboxilo no extremo da cadea lateral.

## Aplicacións 
O ácido desoxicólico foi utilizado en varios campos da medicina. No corpo humano os ácidos biliares como o desoxicólico utilízanse para a emulsión das graxas e a súa posterior absorción no intestino. Nalgúns países (como Suíza) viña utilizándose como emulsificante na industria alimentaria , pero actualmente se usa pouco. Utilízase tamén en bases experimentais de colagogos (que promoven a descarga de bile) e tamén para tratar os cálculos biliares.

O desoxicolato de sodio é o sal sódico do ácido desoxicólico, que se utiliza como deterxente biolóxico para lisar células e solubilizar compoñentes celulares e das membranas. Tamén se usa  en inxeccións de mesoterapia, mesturado con fosfatidilcolina , pero a súa eficacia e seguridade non foi aínda demostrada.

En investigación, o ácido desoxicólico utilízase como deterxente suave para o illamento de proteínas asociadas a membranas. A concentración micelar crítica para o ácido desoxicólico é de aproximadamente 2,4-4 mM.

Os desoxicolatos e os derivados dos ácidos biliares en xeral están a ser estudados activamente como estruturas utilizables en nanotecnoloxía. Tamén teñen aplicación en microlitografía como compoñentes fotorresistentes.

## Investigacións en inmunoloxía 
A súa función como deterxente e axente illante das proteínas de membrana tamén o fai axeitado para a produción de vacinas de proteína da membrana externa como MenB, unha vacina contra a meninxite producida en Noruega a principios da década de 1990.

Na medicina tradicional chinesa utilízanse cálculos biliares de boi, un de cuxos principais compoñentes é o ácido desoxicólico, para tratar inflamacións e estimular o sistema inmunitario.

Algunhas investigacións estudaron os efectos do ácido desoxicólico como inmunoestimulante do sistema inmunitario inespecífico, ao activar os macrófagos, o que produce unha boa resposta inmunitaria inespecífica. Estudos clínicos realizados nas décadas de 1970 e 1980 confirmaron que o ácido desoxicólico está implicado nos procesos naturais de curación de inflamacións locais, diferentes tipos de herpes e outros procesos.

Algunhas investigacións recentes indican que o ácido desoxicólico podería ter efectos canceríxenos no colon.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ácido cólico
* Ácido quenodesoxicólico
* Ácido litocólico
* Ursodiol (ácido ursodesoxicólico)

### Ligazóns externas 
* www.dca-immunity.com: Information about the use of DCA in human medicine
Ilmr

Na mitoloxía nórdica, **Ilmr** é unha deusa. Ilmr aparece na lista de ásynjur da  *Edda prosaica* no libro *Skáldskaparmál*. Non aparece en máis fontes fóra desa mención. Jacob Grimm sinala que se ben o nome da deusa *Ilmr* é feminino, a palabra masculina *ilmr* significa "cheiro agradable" (*suavis odor*).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de deuses xermánicos
Leven Rambin

**Leven Alice Rambin**, nada o 17 de maio de 1990 en Houston, Texas, é unha actriz estadounidense de cinema e televisión.

## Filmografía 
### Filmes 
### Televisión 
## Véxase tamén
Isabelle Fuhrman

**Isabelle Fuhrman**, nada o 25 de febreiro de 1997 en Washington, D.C., é unha actriz estadounidense principalmente coñecida polo seu traballo en filmes como *Orfa* e *Os xogos da fame*.

## Filmografía 
## Véxase tamén
Joaquín Caro del Arroyo

**Joaquín Caro del Arroyo**, II Conde de Peña Ramiro, nado en Palma o 1 de xullo de 1872 e finado en Madrid o 24 de novembro de 1948, foi un político español.

## Traxectoria 
Fillo de Joaquín Caro Álvarez de Toledo, neto do XII Marqués de Vilafranca do Bierzo, e de María Manuela del Arroyo Moret, viúva de Gonzalo Ros de Olana Quintana, Vizconde de Ros. 

Foi elixido deputado polo distrito de Becerreá en 1907 por influxo de Augusto González Besada. Volveu ser elixido deputado polo mesmo distrito entre 1914 e 1923. Gobernador civil da provincia de Sevilla. Foi Director Xeral de Belas Artes, Subsecretario do Ministerio de Instrución Pública e vogal do Real Padroado do Museo do Prado o 21 de xuño de 1917.

## Vida persoal 
Casou en Madrid con Blanca Rodríguez de Rivas de la Gándara, filla do conde de Castilleja de Guzmán, o 23 de xuño de 1927.

## Notas
Francobordo

miniatura|350 px|dereita|Esquema cas formas dun buque. A letra **f** indica o francobordo. O puntal é a suma dos valores de f + d (calado)
miniatura|350px|dereita|Esquema de divisións transversais dun buque.
**Francobordo** segundo o define o Convenio Internacional sobre Liñas de Carga da Organización Marítima Internacional (IMO) das Nacións Unidas, é a distancia medida verticalmente no centro do buque (caderna mestra), dende a intersección da cara superior da cuberta de francobordo coa superficie exterior do forro (casco do buque), ata a liña de carga correspondente indicada no disco Plimsoll.

O francobordo defínese como unha reserva de flotabilidade. O calado do buque máis o francobordo é o puntal. Este valor de puntal é inamovible independentemente da carga que leve o buque. A máis calado, menos francobordo e viceversa.

## Disco Plimsoll
miniatura|dereita|Disco Plimsoll, LR, iniciais de Lloyd's Register.
miniatura|dereita|Certificado Disco Plimsoll.
O disco é un anel de 300 milímetros (12 polgadas) de diámetro exterior e 25 milímetros (1 polgada) de ancho, cortado por unha liña horizontal de 450 milímetros (18 polgadas) de lonxitude e 25 milímetros (1 polgada) de ancho, o lado superior pasa polo centro do anel. Tódolos buques deben levar o disco Plimsoll no casco do buque un en cada costado do buque, unha marca en babor e outra en estribor. Esta marca indica o punto no que debe ser medido o francobordo. Tamén indica a posición da caderna mestra (metade da eslora do buque) e o calado do buque.

Sobre o disco Plimsoll indícanse as iniciais da sociedade de clasificación.

* **LR** son as iniciais de Lloyd's Register. Cada sociedade de clasificación emprega as súas.
A densidade da auga varía segundo as zonas do mar, a temperatura (estación do ano) e a salinidade.
Os límites do calado máximo e o mínimo francobordo do buque en función das augas nas que navegue son as seguintes:
* **TF** *Tropical Fresh*, auga doce en zona tropical.
* **F** *Fresh*, auga doce outras zonas.
* **T** *Tropical salt*, auga de mar zona tropical.
* **S** *Summer*, auga de mar en verano.
* **W** *Winter*, auga de mar en inverno.
* **WNA** *Winter North Atlantic*, inverno no Atlántico Norte.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Organización Marítima Internacional

## Bibliografía 
*OMI. Líneas de Carga. Londres, 2005. ISBN 9280101048
Kosmos 259

**Kosmos 259** (Космос 259 en ruso), tamén denominado **DS-U2-I Nº 3**, foi un satélite artificial soviético lanzado o 14 de decembro de 1968 mediante un foguete Kosmos 2I desde a base de Kapustin Yar.

## Características 
Kosmos 259 foi o terceiro e último membro do modelo de satélites DS-U2-I. Estaba adicado a facer observacións da ionosfera terrestre e investigar como se propagan as ondas de radio VLF pola mesma, labor comezada cos seus predecesores Kosmos 119 e Kosmos 142. Kosmos 259 foi inxectado nunha órbita inicial de 1353&nbsp;km de apoxeo e 219&nbsp;km de perixeo, cunha inclinación orbital de 48,5 graos e un período de 100,2 minutos. Reentrou na atmosfera o 5 de maio de 1969.

## Notas 
## Véxase tamén 
## Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* DS-U2-I
* Kosmos 119
* Kosmos 142
Gran Premio de Italia de 2012

O **Gran Premio de Italia de 2012**, formalmente coñecido como o '''2012 Gran Premio Santander d'Italia** é unha carreira de Fórmula Un, que se celebrou o 9 de setembro de 2012, no Autódromo Nazionale Monza en Italia. Será a décimo terceira carreira do campionato de 2012, e o sesaxésimo primeiro Gran Premio de Italia celebrado en Monza.

## Informe 
O piloto de Lotus Romain Grosjean perderase a carreira logo de recibir unha prohibición de dirección da carreira pola súa participación no incidente da primeira volta no Gran Premio de Bélxica.

Pastor Maldonado recibirá unha penalización de dez posicións por adiantarse na saída do Gran Premio de Bélxica, e causar un accidente evitable con Timo Glock durante o reinicio logo do accidente de Grosjean.

Paul di Resta foi sancionado tamén con cinco postos por cambiar a caixa de cambios na mañá do sábado, a súa segunda penalización por cambiar a caixa de cambios da tempada. 
 
## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
### Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Note''': Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Véxase tamén 
## Notas 
### Ligazóns externas
La Mañana

***La Mañana*** foi o nome de varias publicacións:

****La Mañana***, xornal publicado en Ferrol en 1869.
****La Mañana***, periódico publicado na Coruña entre 1888 e 1900.
****La Mañana***, xornal publicado en Madrid entre 1909 e 1920.
****La Mañana***, semanario publicado en Vigo en 1915.
La Mañana (A Coruña)

***La Mañana*** foi un xornal editado na Coruña entre 1888 e 1902.

## Historia e características 
Xornal de tendencia conservadora, órgano oficioso de Aureliano Linares Rivas, apareceu en febreiro de 1888. Subtitulado *Diario Liberal-Conservador* dende 1896. Foron os seus directores Eladio Rodríguez González, Pedro Seoane Varela (1895), Ventura García Rivera (1896), Vicente Pardo Tenreiro e Adolfo Lahorra (1902). Editábase nos obradoiros do propio xornal. Cesou a súa publicación a finais de xullo de 1902, sendo substituído por *Diario de La Coruña*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
JYP-Akatemia

O **JYP-Akatemia** é un equipo de hóckey sobre xeo da cidade de Jyväskylä (Finlandia). O club foi fundado en 1974 como **Jyväskylän Lohi**, adoptando a súa denominación actual no 2011. Actualmente compite na segunda categoría do hóckey sobre xeo finés, a Mestis, conseguindo a súa mellor clasificación na tempada 2009-10, cando conseguiu o subcampionato tras caer na final fronte ao Jokipojat de Joensuu, conseguindo na tempada seguinte a medalla de bronce. Xoga os seus partidos como local no Synergia-areena, un pavillón con capacidade para 4.618 espectadores.

## Denominacións 
* **Jyväskylän Lohi** (1974-1990)
* **Lohi-Kiekko** (1990-1993)
* **Diskos** (1993-2004)
* **D-Kiekko** (2004-2008)
* **D Team** (2008-2011)
* **JYP-Akatemia** (2011-)

## Xogadores 
### Xogadores destacados 
Inclúe xogadores do Diskos e D-Kiekon:

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* JYP-Akatemiaen www.mestis.fi
Froito climatérico

thumb|175px|Uvas sen semente 'Crimson Seedless'. A uva é un froito de comportamento non climatérico, polo que a súa maduración dáse só na planta.
Un **froito climatérico** é aquel froito que ten unha alta taxa respiratoria durante a colleita do mesmo. Durante o proceso de maduración dos froitos climatéricos, a produción dunha fitohormona, o etileno increméntase notabelmente até 1000 veces o nivel normal.

Os froitos climatéricos poden madurar unha vez que foron apañados. Un exemplo claro é a banana, que acostuma colleitarse e exportarse aínda verde. Outros froitos climatéricos son as mazás, os albaricoques, os aguacates, os figos, os caquis, os melóns, as goiabas, os kiwis, as mangas, as nectarinas e pexegos, as peras, as ameixas e os tomates.

## Froitos non climatéricos 
Os froitos non climatéricos, son os que non maduran unha vez son apañados da planta. A aplicación de etileno non adianta o climaterio respiratorio; non hai produción autocatalítica de etileno e dende un punto de vista da maduración organoléptica non hai resposta ante tratamentos con etileno, agás en termos de desverdecemento (degradación de clorofilas). No caso destes froito cómpre asegurar que teñan alcanzado un estado apropiado de maduración para o seu consumo no momento da colleita.

Exemplos: ó ananás, os froitos secos, as uvas, a oliva, a cereixa, os cítricos en xeral (pomelo, limón, lima, mandarina, laranxa), a milgranda, o figo chumbo, a lichia, o néspero do Xapón, a carambola, a framboesa, o arando, a amora, o pemento, o cogombro, o amorodo, etc.
Segunda división española 1991/92

A tempada **1991–92** da **Segunda División de España** foi a 59ª edición deste torneo. A categoría estivo composta por 20 equipos. Celta de Vigo, Rayo Vallecano ascenderon a Primeira División, accedendo Real Betis Balompié e Figueres á fase de ascenso aínda que non conseguirían o obtivo. CD Málaga, Murcia, Avilés e Las Palmas descenderon a Terceira División.
## Clasificación
**X** = Partidos xogados; **G** = Partidos gañados; **E** = Partidos empatados; **P** = Partidos perdidos; **GF** = Goles a favor ; **GC** = Goles en contra; **Pts** = Puntos

1 *O Real Murcia foi descendido á Segunda División B por non poder completar a súa conversión en sociedade anónima deportiva.
2 *O Sestao SC, inicialmente descendido, foi repescado para ocupar a praza do Real Murcia.
3 ''O CD Málaga disolveuse ao remate da tempada.

## Promoción de ascenso
## Máximos goleadores
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Web oficial da LFP 
* Web oficial da Real Federación Española 
* Datos do competición en AREFE 
* Bdfútbol
Enrique Sors Martínez

**Enrique Sors Martínez**, finado na Coruña o 20 de novembro de 1903, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Foi deputado provincial (1875) e en 1889 foi elixido deputado polo distrito de Pontedeume. Volveu ser elixido deputado polo distrito da Coruña en 1893. Foi gobernador civil da provincia da Coruña.

## Notas
DS-U2-IK

**DS-U2-IK** foi o nome dun modelo de satélites artificiais soviético adicado ó estudo da ionosfera terrestre.

En total lanzáronse sete satélites da serie DS-U2-IK, tres desde a base de Kapustin Yar (mediante foguetes Kosmos 2I) e o resto (mediante foguetes Kosmos 3M) desde o cosmódromo de Plesetsk.

Os sete satélites da serie DS-U2-IK enmarcáronse no programa Interkosmos de colaboración internacional entre a Unión Soviética e outros países. Os satélites foron construídos pola oficina de deseño de Yuzhnoye, con variacións introducidas por V. F. Chutkin e V. S. Budnik para esta serie en particular.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
### Bibliografía 
* 
*
Román Folla Miragaya

**Román Folla Miragaya**, nado cara a 1840 e finado na Coruña o 26 de abril de 1902, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Procurador dende 1869. Amigo de Manuel Becerra Bermúdez. Deputado provincial. Foi elixido deputado polo distrito de Pontedeume en 1884. Volveu ser reelixido polo mesmo distrito en 1886. Foi gobernador civil de Lugo e decano do Colexio de Procuradores da Coruña.

## Notas
Gaspar Rodríguez Rodríguez

**Gaspar Rodríguez Rodríguez**, nado en Redes (Ares) en 1835 e finado en Ferrol o 16 de marzo de 1884, foi un médico, escritor e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Patricio Rodríguez Díaz de Pontedeume, maxistrado en Valladolid, e Ángela Rodríguez Coucillas de Redes. Liberal e progresista, o seu irmán Daniel e máis el estiveron implicados na conspiración de 1866 para derrocar a Isabel II, tendo que exiliarse en Inglaterra e despois en París. Foi vicepresidente da Xunta Revolucionaria de Ferrol de 1868. Foi elixido deputado polo distrito da Coruña en 1869, polo distrito de Ortigueira entre 1871 e 1873, e deputado polo distrito de Pontedeume en 1884, substituíndo ao seu irmán Daniel. Foi director xeral de Instrución Pública.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Ligazóns externas 
* Historia.Idade contemporánea, en camouco.net
José Calavera Ruiz

**José Calavera Ruiz**, nado en Melilla en 1931 e finado en Madrid o 25 de agosto de 2023, foi un catedrático e enxeñeiro de Obras Públicas e Camiños español.

## Traxectoria
Estudou na Escuela de Ingeniería de Obras Públicas de Madrid, sendo primeiro da súa promoción, e na Escuela Técnica Superior de Ingenieros de Caminos, Canales y Puertos de Madrid, da actual Universidade Politécnica de Madrid, na que tamén se doutorou, e que lle outorgou a cátedra de Edificación e Prefabricación. Foi catedrático emérito. Asemade, foi presidente e presidente de honor do Instituto Técnico de Materiales y Construcciones (INTEMAC).

Tamén foi membro da Commission on Prefabrication da Federatión Internationale du Béton (FIB), asesor para Europa do International Council on Tall Buildings, Membro de Honor da Facultade de Enxeñaría da Pontificia Universidade Católica de Chile (1980) e doutor honoris causa da Universidade Politécnica de Valencia (1992).

Deseñou o Teleférico de Fuente Dé e o Monumento al Indiano, ambos en Cantabria, as cubertas do desaparecido pavillón de deportes da antiga cidade deportiva do Real Madrid, da fábrica de cervexas Mahou de Madrid, e do Mercado Nacional de Torrelavega. Ademais deseñou numerosas instalacións industriais, en particular papeleiras, siderúrxicas e de prefabricados.

Tamén ten publicado numerosos libros entre os que destacan os relativos ó cálculo de estruturas e ó formigón armado  e formigón pretensado e o cálculo das súas armaduras.

## Recoñecementos 
No 1975 outorgóuselle o Premio da Convención Europea da Construción Metálica Sercometal, no 1990 a Medalla Eduardo Torroja, no 1999 a Medalla da Federation International du Béton (FIB) e no 2000 o Premio Grandes Figuras da Enxeñaría da Asociación Italiana da Prefabricación (CTE).

O 2 de setembro de 2012 foi recoñecido co título de fillo adoptivo de Ribadeo, vila coa que ten fortes lazos familiares, sociais e profesionais.

En 2015 recibiu o Premio Nacional de Enxeñería Civil.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
C.V.
Adolfo Domínguez Otero

**Adolfo Domínguez Otero**, nado en Teis (Vigo) o 1 de maio de 1946  e finado en Vigo o 2 de setembro de 2012 foi un cantante galego, máis coñecido como **Fito Domínguez**.

## Traxectoria 
miniatura|Fito e os outros membros da Roda, no escenario en 2007.
Adolfo Domínguez comezou a traballar con catorce anos, pasando por varias profesións ata recalar na de soldador. Foi mentres exercía este traballo que xurdiu a formación musical que o faría famoso, A Roda. Este grupo caracterizouse desde o principio por recoller as composicións populares que se cantaban nas tabernas, acadando gran repercusión. Moitos dos temas que o grupo interpretou pasaron a ser clásicos do cancioneiro popular.

Logo da saída do grupo doutro dos seus compoñentes, Luís Vaamonde, Adolfo Domínguez asumiu a dirección do grupo, mantendo esa posición ata o momento do seu falecemento.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* A Roda
Viuda de Cándido

**Viuda de Cándido** é unha empresa galega de transporte de viaxeiros por estrada, con sede en Pontevedra.
## Historia
A empresa foi fundada en 1941 polo matrimonio de Cándido Piñeiro e Carmen Durán, co nome de **Autos Cándido** e adicada ao transporte de mercadorías nun camión. En 1942 o vehículo foi transformado nun vehículo mixto, adicándose tamén ao transporte de persoas. Uns anos despois a empresa especializouse no servizo de feiras, levando pasaxeiros a 29 feiras ao mes e contando con tres vehículos.

Trala morte de Cándido Piñeiro en novembro de 1954, a empresa pasou a denominarse **Autos Vda. de Cándido**. Carmen Durán dirixiu a empresa até 1975, cando pasou a ser levada por Manuel Piñeiro, fillo dos fundadores e actual propietario.
En 2012 a empresa contaba con 8 vehículos, de entre 13 e 61 prazas e adaptados para persoas con mobilidade reducida e para persoas invidentes. Dende 2007 a empresa está a recibir os certificados de cumprimento das normas ISO 9001 de calidade, ISO 14001 de medio ambiente e UNE 13816 de transporte de persoas viaxeiras.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Viuda de Cándido
Lempäälän Kisa (hóckey sobre xeo)

O **Lempäälän Kisa** ou simplemente **LeKi** é un equipo de hóckey sobre xeo da localidade de Lempäälä (Finlandia). Foi fundado en 1904 e actualmente compite na segunda categoría do hóckey sobre xeo finés, a Mestis, competición á que chegou na tempada 2007-08. Xoga os seus partidos como local no Masku Areena, un pavillón con capacidade para 900 espectadores.

## Xogadores 
### Números retirados 
***5** Vesa Papinsaari
***8** Risto Mikkola
***17** Markku Joensuu
***19** Kari Virtanen

### Xogadores destacados 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Guerra gótica

As **guerras góticas** son un conxunto de enfrontamentos entre os godos e o Imperio Romano.

* **Guerra gótica (250-251)**: unha confederación de godos e escitas enfróntanse co Imperio romano.
* **Guerra gótica (262-269)**: godos grutungos e tervingos contra o Imperio romano.
* **Guerra gótica (332)**: campaña de Valente contra os godos tervingos
* **Guerra gótica (367-369)**: Tervingos e grutungos enfróntanse co Imperio Romano de Oriente e o Imperio Romano de Occidente.
* **Guerra gótica (376-382)**: Tervingos e grutungos enfróntanse co Imperio Romano de Oriente.
* **Guerra gótica (395-398)**: os godos de Alarico contra ol Imperio romano de Oriente o o de Occidente.
* **Guerra gótica (401-403)**: os godos de Alarico contra Imperio romano de Occidente.
* **Guerra gótica (408-416):** os visigodos contra Imperio romano de Occidente.
* **Guerra gótica (424-425):** ataque dos visigodos contra a cidade de Arelate.
* **Guerra gótica (430)**: ataque dos visigodos contra a cidade de Arelate.
* **Guerra gótica (458)**: visigodos de Teodorico&nbsp;II contra o Imperio romano de Occidente de Maioriano.
* **Guerra gótica (461-476)**: visigodos de Teodorico&nbsp;II e o seu sucesor Eurico contra o Imperio romano de Occidente.
* **Guerra gótica (535-554)**: ostrogodos contra o Imperio bizantino dos exércitos de Belisario e Narsés.
Ewin

**Ewin**, tamén coñecido como **Eoin** ou **Euin** (morto sobre 595) foi un nobre longobardo que foi duque de Trento a finais do século VI.
## Traxectoria
Paulo Diácono non fornece indicacións precisas sobre o momento do seu nomeamento como duque de Trento, pero é probábel que a súa toma de posesión fose xusto despois da institución dos ducado por parte dos longobardos, logo da conquista da Italia setentrional (568-569). É posíbel que fose o primeiro duque de Trento; o seu reinado é seguro na época do Período dos duques (574-584), cando os longobardos renunciaron a teren un soberano. Paulo Diácono cítao entre os cinco duques máis importante dese período de interregno.

Algúns historiadores considérano o primeiro fundador da unidade territorial do Trentino. En particular deu detido as razzias dos francos e bávaros, guiou con éxito unha expedición a Istria e firmou a paz cos francos en 590.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*Paulo Diácono, *Historia Langobardorum* (*Storia dei Longobardi*, Lorenzo Valla/Mondadori, Milán 1992).
* Jörg Jarnut. *Storia dei Longobardi*. Turín, Einaudi,  2002. ISBN 8846440854.
* Sergio Rovagnati, *I Longobardi*. Milán, Xenia,  2003. ISBN 8872734843.
Alejandro González Olivares

**Alejandro González Olivares Antuñano**, nado en Santiago de Compostela o 9 de setembro de 1840 e finado en Vilagarcía de Arousa o 23 de marzo de 1901, foi un político galego.

## Traxectoria 
Foi gobernador civil de Lleida (1868) e Ourense (1869). Foi elixido deputado polo distrito de Xinzo de Limia nas eleccións de 1869. Volveu ser elixido polo distrito da Pobra de Trives en 1872 como membro do Partido Demócrata-Radical. Nas eleccións de 1884 foi elixido polo distrito do Carballiño. Foi nomeado intendente de Facenda en Cuba en 1885. Nas eleccións de 1891 foi elixido deputado polo distrito de Lalín. Membro do Partido Liberal, en 1893 foi elixido senador pola provincia de Lugo, foi reelixido en 1898, pero renunciou ao cargo. Finou en Vilagarcía de Arousa o 23 de marzo de 1901.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Senado
Alachis I de Brescia

**Alachis I de Brescia** (morto sobre o 573) foi o primeiro duque longobardo de Brescia.
## Traxectoria
Son poucas as noticias sobre a súa figura: Malvezzi sostén que fixo restaurar as murallas romanas e que se lle atribuía a construción da *Curia Ducis*. Chamárono á latina *vir prudens*, isto é, *o Sabio*, co mérito de se ter empeñado na paz e o benestar da cidade; morreu de *morte cristiá*.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*Paulo Diácono, *Historia Langobardorum* (Storia dei Longobardi, Lorenzo Valla/Mondadori, Milán,1992).
Josh Hutcherson

**Joshua Ryan "Josh" Hutcherson**, nado o 12 de outubro de 1992 en Union, Kentucky, é un actor estadounidense de cinema e televisión.

## Filmografía 
### Filmes 
### Televisión 
## Véxase tamén
Orfa

***Orfa*** (en ) é un filme estadounidense dirixido por Jaume Collet-Serra que se estreou no 2009. Estreouse en galego na TVG o 24 de febreiro de 2014.

## Sinopse 
Cando Kate (Vera Farmiga) e John Coleman (Peter Sarsgaard) perden ó bebé que estaban esperando e todo derrúbase ó seu redor. O seu matrimonio periga e a mente de Kate énchese de pesadelos, medos e inquedanzas. Para intentar recuperar a normalidade, a parella diríxese a un orfanato local coa intención de adoptar un neno. Alí séntense estrañamente atraídos por Esther, unha nena de rostro anxelical (Isabelle Fuhrman). Pero cando a cativa chega á casa dos Coleman, comezan a ocorrer cousas estrañas, e Kate decátase de que Esther agocha un terríbel segredo.

## Personaxes 
* Vera Farmiga como Katherine "Kate" Coleman
* Peter Sarsgaard como John Coleman
* Isabelle Fuhrman como Esther
* CCH Pounder como Irmá Abigail
* Jimmy Bennett como Daniel "Danny" Coleman
* Aryana Engineer como Maxine "Max" Coleman
* Margo Martindale como Dr. Browning
* Karel Roden como Dr. Varava
* Rosemary Dunsmore como Avoa Barbara
* Jamie Young como Brenda
* Lorry Ayers como Joyce
* Brendan Wall como detective
* Genelle Williams como Irmá Judith
* Mustafa Abdelkarim e Landon Norris como os amigos de Daniel
* Gemma James Smith como mestra

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
The Avengers (filme)

***The Avengers*** é un filme estadounidense dirixido por Joss Whedon que se estreou no 2012. Baséase na serie de banda deseñada *Os Vingadores* de Stan Lee e Jack Kirby.

## Sinopse 
Cando un inimigo inesperado xorde como unha gran ameaza para a seguridade mundial, Nick Fury, director da Axencia SHIELD, decide recrutar un equipo de super heroes para salvar o mundo dun desastre case seguro.

## Personaxes 
* Robert Downey, Jr. como Tony Stark / Iron Man
* Chris Evans como Steve Rogers / Capitán América
* Mark Ruffalo como Dr. Bruce Banner / Hulk
* Chris Hemsworth como Thor
* Scarlett Johansson como Natasha Romanoff / Black Widow
* Jeremy Renner como Clint Barton / Hawkeye
* Tom Hiddleston como Loki
* Clark Gregg como Phil Coulson
* Cobie Smulders como Maria Hill
* Stellan Skarsgård como Dr. Erik Selvig
* Samuel L. Jackson como Nick Fury
* Gwyneth Paltrow como Pepper Potts
* Maximiliano Hernández como Jasper Sitwell
* Paul Bettany como Voz de Edwin Jarvis.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Liam Hemsworth

**Liam Hemsworth**, nado o 13 de xaneiro de 1990 en Melbourne, Victoria, é un actor australiano de cinema e televisión.

É irmán dos tamén actores Chris Hemsworth e Luke Hemsworth.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén
Wallari

**Wallari** foi un nobre longobardo, primeiro duque de Bérgamo no século VI.
## Traxectoria
Coñecémolo grazas ao testemuño de Paulo Diácono:

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Gaidulfo.
*Ducado de Bérgamo.
*Período dos duques.

### Ligazóns externas
* Museo da historia de Bérgamo
Retegal

**Retegal**, **Redes de Telecomunicación Galegas S.A**, é unha empresa pública propiedade da Xunta de Galicia con sede en Santiago de Compostela.

## Historia 
A empresa pública creouse polo Decreto 58/1997, do 20 de decembro. Retegal xestiona e explota as infraestruturas de telecomunicacións da Xunta de Galicia.
Retegal distribúe o sinal da CRTVG en Galiza. As súas infraestruturas tamén son empregadas en alugueiro por outros operadores de telecomunicacións.

## Infraestrutura 
Retegal ten máis de 140 centros de radiodifusión. Retagal emprega tecnoloxía de Egatel.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina web de Retegal
Ángel Álvarez Mendoza

**Ángel Álvarez Mendoza**, nado en Madrid en 1873 e finado en Cornudilla (Burgos) o 12 de xaneiro de 1957, foi un avogado e político español.

## Traxectoria
Foi avogado no bufete de Eugenio Montero Ríos e despois no de Manuel García Prieto. Como membro do Partido Liberal, foi elixido deputado polo distrito de Castrojeriz (Burgos) nas eleccións de 1905, e nas eleccións de 1910 polo distrito de Lalín. Continuou como deputado por Lalín nas sucesivas eleccións ata 1919. Foi Subsecretario de Instrución Pública (1913) e Subsecretario de Gobernación (1916).

## Vida persoal 
Casou con Carolina Sanjurjo Lirón.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Ficha no Congreso dos Deputados
Zabano

**Zabano** (morto despois de 584) foi un nobre longobardo que foi duque de Pavia durante o Período dos duques (do 574 ao 584).

## Traxectoria 
Como comandante militar viuse envolto na invasión longobarda do norte de Italia en 568, baixo o liderado do rei Alboíno, Zabano convértese en *dux* (duque) da cidade de Ticinum (Pavia). Xa capital do Reino Longobardo, tras a morte do rei Cleph, Pavia quedou como centro dun gran ducado, un dos trinta e cinco nos que estaba dividido o estado dos longobardos.

No 575, Zabano guiou unha razzia no val do Ródano.
## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía
* Paulo Diácono, *Historia Langobardorum*.
* Capo, Lidia (1992): Paolo Diacono, Storia dei Longobardi. Lorenzo Valla/Mondadori. Milán. ISBN 8804330104
* Hodkin,Thomas(1895): Italy and her Invaders.Clarendon Press.
* Jarnut, Jörg (2002): Storia dei Longobardi. Einaudi. Turín. ISBN 8846440854.
* Rovagnati, Sergio (2003): I Longobardi. Xenia. Milán. ISBN 8872734843.
Francisco de Federico Martínez

**Francisco de Federico Martínez**, nado en Madrid o 15 de abril de 1846 e finado na mesma cidade o 13 de abril de 1910, foi un enxeñeiro e político español.

## Traxectoria 
Trasladouse a Pontevedra en 1886 para facer o estudo dun porto entre Pontevedra e Marín. Apadriñado polo marqués de Riestra e o marqués de la Vega de Armijo iniciou a súa carreira política no Partido Liberal sendo elixido deputado polo distrito de Redondela nas eleccións de 1893. Volveu ser elixido deputado polo distrito da Estrada en 1896. Nas eleccións de 1898 volveu ser elixido por Redondela, escano que volveu obter nas sucesivas convocatorias electorais que se celebraron ata 1910. Foi ministro de Fomento entre o 4 de decembro de 1906 e o 25 de xaneiro de 1907 nun un goberno presidido por Antonio Aguilar Correa.

Casou con Teresa Riestra López, filla de Francisco Antonio Riestra e irmá de José Riestra López. Foi pai de Francisco de Federico Riestra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Xenealoxía dos Marqueses de Riestra
Francisco Antonio Riestra

**Francisco Antonio Riestra Vallaure**, nado en Oviedo e finado en Madrid o 17 de decembro de 1880, foi un empresario e político galego.

## Traxectoria
Avogado asturiano que chegou a Pontevedra cunha concesión real da subministración de sal, acumulou en pouco tempo unha notable fortuna e diversificou os seus negocios ata desembarcar na política, pasando pola Deputación provincial, o Congreso e o Senado. En 1869 fixo a presentación política de Eugenio Montero Ríos en Pontevedra.

Foi deputado provincial (1854-1862). Foi deputado polo distrito de Pontevedra en 1858 e volveu ser reelixido en 1863, 1865 e 1869. Foi elixido senador pola provincia de Pontevedra en 1872, sendo reelixido en 1876. En 1877 foi nomeado senador vitalicio.

## Vida persoal 
Casou con Micaela López Fernández e foi pai de José Riestra López.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Xenealoxía Marqueses de Riestra