Eugenio Montero Ríos

**Eugenio Montero Ríos**, nado en Santiago de Compostela o 13 de novembro de 1832 e finado en Madrid o 12 de maio de 1914, foi un destacado xurista e político galego, alcumado o "cuco de Lourizán" onde residiu até pouco antes de morrer.

Foi partidario da separación entre Igrexa e Estado, e á súa iniciativa débense a Lei do Rexistro Civil, a Lei do Matrimonio Civil e a Lei Orgánica do Poder Xudicial.
 
## Traxectoria 
Era fillo de Ángel Montero Patiño, escribán de profesión, e de María Francisca Ríos.

Con dez anos, ingresou no Seminario de Santiago. Estudou na Universidade de Santiago de Compostela e doutorouse en 1859. En 1860 foi catedrático de dereito canónico nas universidades de Oviedo e Santiago (1860), e posteriormente na de Madrid (1864). Fundou o periódico de ideas avanzadas, *La Opinión Pública*, voceiro de Antonio Romero Ortiz, un dos participantes no levantamento de Solís de 1846.

Deputado nas Cortes constituíntes de 1869 polos progresistas. Foi ministro de Graza e Xustiza con Juan Prim entre 1870 e 1871 e un dos maiores valedores de Amadeu I de Savoia, con quen volveu a desempeñar a mesma carteira e a quen acompañou ata Lisboa tras a súa renuncia en 1873. En 1873 participou na fundación do Partido Republicano Democrático de Cristino Martos e en 1877 na creación da Institución Libre de Enseñanza, da que foi reitor ata 1878.

En 1880 aínda asinou un manifesto republicano e ingresou no Partido Democrático Progresista, que abandonou un ano máis tarde Os intereses sociais, políticos e económicos montados en torno a este político acadaban a comezos do século XX a maior parte de Galicia. Á súa residencia do Pazo de Lourizán en Pontevedra acudían políticos, xornalistas e homes destacados da época en peregrinación como se dunha meca política se tratase.

O monterismo e os monteristas foron en Galicia algo máis do que unha corrente de opinión. Montero Ríos, conseguiu, a través da persoa, configurar e unificar as tendencias progresistas liberais que confluían na necesidade de modernizar o estado, de reformar o ensino e de secularizar a sociedade e a política española, recortando a influencia eclesiástica. Xornais como *La Voz de Galicia* da Coruña, a *Gaceta de Galicia* de Santiago, *El Progreso* de Lugo ou *La Voz de Mondoñedo* eran ideolóxica e politicamente "monteristas" no seu liberalismo progresista, na súa separación entre o civil e o relixioso, no seu laicismo progresivo, no seu fincapé agrarista de carácter antiforal e, en xeral, na súa defensa das clases medias urbanas e non urbanas.

## Obra 
Escribiu importantes obras. En Santiago publicou, en 1855, a *Memoria sobre el origen y relaciones de la Economía Política* con influencias de Ramón de la Sagra. De volta de Oviedo á súa cidade natal escandalizou ós sectores moderados locais con *Ultramontanismo y cismontanismo en la historia y en la ciencia*. Practicou desde a prensa a alta cultura académica pasando polo folclore de raíz máis popular.

A súa dilatada obra xurídica e parlamentaria foron dunha riqueza extraordinaria. Vocal da Sección primeira da Comisión xeral de codificación, foi académico da Real Academia da Historia e da de Ciencias Morais e Políticas. Á súa iniciativa débese a Lei Orgánica do Poder Xudicial. Colaborou na *Revista General de Legislación y Jurisprudencia*, con contribucións sobre administración de xustiza e tribunais de partido.

## Recoñecementos públicos 
Tralo falecemento rexorde a idea de construírlle un monumento (idea que xa propuxera en 1905 o entón alcalde de Santiago, Cleto Troncoso Pequeño). O monumento foi encargado ó escultor valenciano Mariano Benlliure e costeado por subscrición popular. A escultura foi colocada na praza do Obradoiro (daquela, praza de Alfonso XII), en medio dunha forte polémica, e inaugurada en 1916. En 1928 trasladouse á súa localización actual, na praza de Mazarelos. En Pontevedra dedicóuselle unha das avenidas máis emblemáticas da cidade, a Gran Vía de Montero Ríos.

Montero Ríos aparece vestido coa toga (que alude á súa actividade profesional), condecorado co Vélaro de ouro e porta na súa man un libro sobre a organización do poder xudicial . A figura elévase sobre un alto pedestal, no que uns relevos representan a Sapiencia e a Fe , na parte dianteira, e a Caridade e a Xustiza na placa posterior. Nas placas laterais represéntanse a Agricultura (mediante unha muller que sementa a terra) e a Gandería (outra muller, alindando o gando).

Na súa casa natal, na rúa dos Xasmíns nº 3, colocouse unha placa esculpida polo madrileño Miguel Cruz. Unha figura feminina, vestida co traxe tradicional galego, leva nas mans un medallón co rostro de Monteiro Ríos.

## Biografías 
O primeiro biógrafo importante foi o seu xenro Manuel García Prieto nun discurso pronunciado na Real Academia de Jurisprudencia y Legislación en 1930. Juan del Arco tamén glosou a súa vida e obra no tomo X de *Los presidentes del Consejo de la Monarquía Española, 1874-1931)* publicado en 1947. A moi completa entrada da Gran Enciclopedia Gallega (1974) realizouna José Antonio Durán, que tamén se ocupou do estadista e xurisconsulto no seu libro *Crónicas-4*.

## Galería de imaxes
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de presidentes de España
* Gran Vía de Montero Ríos

### Ligazóns externas 
* Relacións da Igrexa co Estado filosofía.org .
* *Nobres, fidalgos e caciques*, *Historias de Galicia*, Televisión de Galicia''.
* Museo Virtual da USC 
* "Eugenio Montero Ríos" Centro Virtual Cervantes .
*