open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hugo Silva

**Rafael Hugo Fernández Silva**, coñecido como **Hugo Silva**, nado en Madrid o 10 de maio de 1977, é un actor español. Foi considerado o home máis desexado de España en 2010 segundo *La Flecha*.

## Biografía 
Silva cursou estudos de teatro na Escola de Arte Teatral Ángel Gutiérrez, no Teatro Cámara de Madrid e realizou estudos de arte dramática na RESAD. Tamén recibiu formación de canto e guitarra.

Formou parte dun grupo de música heavy, chamado Inordem, ao que deixou para dedicarse de cheo á súa carreira de actor.

Foi actor secundario en series como *Al salir de clase* e *Los hombres de Paco*, serie coa que se consagrou como actor, e o protagonista da serie *Paco y Veva* á beira de Elena Ballesteros.

Fixo obras de teatro como *Las amistades peligrosas* e *Atraco a las 3*. Tamén fixo cine participando en filmes como *Terca vida*, *Reinas* ou *Ladies’ Night*. O seu debut televisivo foi en *Crónicas marcianas* facendo un son pregravado dun grupo heavy.

Desde 2005 e ata 2009 viviu o seu maior momento de popularidade ao encarnar a Lucas Fernández, un dos tres protagonistas da exitosa serie *Los hombres de Paco*, de Antena 3. Por este papel foi nomeado ao Fotogramas de Prata en 2007.

Durante a rodaxe de *Al salir de clase* relacionóuselle sentimentalmente coa súa compañeira Olivia Molina. Máis tarde atribuíronselle romances coas tamén actrices Kira Mirou (coa que coincidiu en *Paco y Veva*) e, máis recentemente, Silvia Marty, coñecida polo seu papel de Ingrid en *Un paso adelante*, ou en *LEX*.

Rodou a serie *Karabudjan*, rodada principalmente en Colombia, e na que coincide cos actores Marta Nieto e Víctor Clavijo entre outros. Tamén tivo un papel principal na tv-movie de Antena 3 *La princesa de Éboli*, onde compartiu pantalla con Belén Rueda, quen interpretaba a Ana de Mendoza, e tamén volveu coincidir con Michelle Jenner. Hugo Silva interpretou a Antonio Pérez, quen mantiña unha relación secreta con Ana de Mendoza.

## Traxectoria 
### Televisión 
* 2000-2001: *Al salir de clase* (por Telecinco).
* *El comisario* (por Telecinco).
* 2004: *Paco y Veva* (por TVE).
* 2005-2009: *Los hombres de Paco* (por Antena 3), interpretando a Lucas Fernández.
* 2010: *Karabudjan* (por Antena 3).
* 2010: *La princesa de Éboli* (por Antena 3).
* 2014: *El corazón del océano* (por Antena 3).
* 2015: *Los nuestros* (por Telecinco).

### Cine 
* 2010: *El sexo de Los Ángeles*
* 2010: *El color del mal*
* 2010: *Para la libertad* (interpretando ó poeta Miguel Hernández).
* 2010: *Que se mueran los feos*
* 2009: *Agallas*
* 2009: *Mentiras y gordas*
* 2007: *El hombre de arena*.
* 2004: *Reinas*.
* 2003: *Ladies’ Night*.
* 2000: *Terca vida*.

### Teatro 
* 1993: *Hibrit*
* 1995: *Las amistades peligrosas*
* 2001-2002: *Atraco a las tres*
* 2009: *Hamlet*

### Dobraxe 
* 2004: *Largo domingo de noviazgo*.

## Premios 
* Nomeado ao premio Fotogramas de Prata 2007 ao mellor actor de televisión por *Los hombres de Paco*.
* Nomeado ao premio Fotogramas de Prata 2008 ao mellor actor de cine por *El hombre de arena*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial
Xoán Xosé Fernández Abella

**Xoán Xosé Fernández Abella**, nado en Monforte de Lemos o 11 de setembro de 1933 e falecido o 17 de agosto de 2023, foi un escritor galego.

## Traxectoria 
Con estudos de Maxisterio e licenciado en Dereito, foi emigrante en Venezuela entre 1966 e 1972. Foi mestre, entre outros lugares, en Ortigueira. Estivo moi vinculado á Estrada, aínda que nos seus últimos anos residiu en Teo.

Colaborou en diversas publicacións, como *La Voz de Ortigueira*, Ateneo Ferrolán ou *Dorna*.

## Obras 
### Poesía 
* *Poemas galegos*, 1976, edición con poemas en galego e castelán.
* *Escolma de poemas*, 1987, Ediciós do Castro.
* *Poemas estradenses e catorce poemas máis*, 2005, Edicións Fervenza.
* *Poemas de amor, loanza, condena e outros*, 2011, Follas Novas.

### Obras colectivas 
* *Alma de beiramar*, 2003, Asociación de Escritores en Lingua Galega.
* *Xela Arias, quedas en nós*, 2004, Xerais.
* *Escrita Contemporánea, homenaxe a Ánxel Casal*, 2005, Asociación de Escritores en Lingua Galega.
* *Bernardino Graña. Homenaxe no 75 aniversario*, 2007, Xerais.
* *Unha cesta de pombas e mazás. Homenaxe a Isaac Díaz Pardo*, 2013, Academia Real Isaac Díaz Pardo.
* *150 Cantares para Rosalía de Castro* (2015, libro electrónico).
* *Verbo na arria. Homenaxe literaria a Xohan Xesus González*, 2016, Fervenza.
* *Pico Sacro. Ferido polo lóstrego e a lenda*, 2017, Alvarellos.
## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
*Xoán Xosé Fernández Abella, entrevista de Francisco Rozados "Rochi" para a sección Encontros coa Cultura na web *Noticieiro Galego*, 3 de xuño de 2013.
MagicValongo

**MagicValongo** é un festival internacional de ilusionismo, que se fai en Valongo (Portugal) por la asociación FISM MagicValongo.

É o evento de maxia máis antigo de Portugal, que se realiza ininterrompidamente dende 1992. Teñen participado nel magos dunha ducia de países, cuns 200 magos e magas en total.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Web oficial
Antonio Zabálburu

**Antonio Zabálburu**, nado en Bilbao o 19 de xullo de 1973, é un actor español. Tras vivir en Neguri (Getxo), marchou a Madrid para estudar Arte Dramática.

É coñecido polo seu papel do doutor Javier Sotomayor en *Hospital Central*, sendo o único personaxe que estivo nas 20 tempadas da serie. Antes disto participou noutra serie de televisión de éxito, *Compañeros*, aínda que só formou parte da repartición durante a primeira tempada. Tamén participou en varias películas e obras de teatro.

## Filmografía 
### Televisión 
* *Compañeros* (1998)
* *Hospital Central* (2000-2012)

### Cine 
* *Sabor latino* (1996), de Pedro Carvajal.
* *África* (1996), de Alfonso Ungría.
* *La marcha verde* (2002), de José Luis García Sánchez.
* *Eres mi héroe* (2003), de Antonio Cuadri.
* *Campos de luz* (2004), de María Casal.
* *Vete de mí* (2006), de Víctor García León.

## Teatro 
* *El invierno bajo la mesa*
* *Splendid´s*
* *Tantas voces*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Encontro dixital en 20 minutos, abril de 2009
Rudolf Nureyev

**Rudolf Khametovich Nureyev** (en ) ou **Rudolf Xämät uğlı Nuriev**, nado en Irkutsk, Siberia, o 17 de marzo de 1938 e finado en París o 6 de xaneiro de 1993, foi un bailarín soviético.

## Traxectoria 
Naceu na Rusia soviética, transformándose nun dos mais celebrados bailaríns do século XX e a primeira estrela masculina do mundo da danza dende Vatslav Nizhinskii. O 17 de xuño de 1961, cando estaba con Kirov en París, rompeu a barreira da seguridade soviética e pediu asilo oficial no Aeroporto de Le Bourget. Apareceu como convidado no especial de Nadal de 1973 de *The Morecambe & Wise Show*. 

En 1977 protagonizou o filme biográfico *Valentino*, dirixido por Ken Russell, interpretando ao actor Rudolph Valentino.

En 1989 volveu bailar na Unión Soviética por primeira vez desde que a abandonara. Nureyev fixo a súa última aparición pública en outubro de 1992, como director na estrea parisiense dunha nova produción de *La Bayadère*.

Nureyev morreu en 1993 en París, Francia, por complicacións derivadas da SIDA.

## Na cultura popular 
* A novela *Dancer* (2003), do escritor irlandés Colum McCann, é unha ficción de carácter biográfico baseada na vida de Nureyev.
* O Teatro Bolshoi estreou en decembro de 2017 o ballet *Nureyev*, unha montaxe biográfica dirixida por Kirill Serebrennikov e coreografada por Yuri Possokhov.
* O filme biográfico *The White Crow* (2018), dirixido por Ralph Fiennes, dramatiza a súa traxectoria inicial e a súa deserción en París en 1961.
* O documental *Nureyev: Lifting the Curtain* (2018), de Jacqui e David Morris, recompila material de arquivo e entrevistas sobre a súa vida e o contexto histórico no que se converteu nunha figura internacional da danza.

## Notas 
## Véxase tamén
Cachamuíña, Esgos, Esgos

**Cachamuíña** é un lugar da parroquia de Esgos no concello ourensán de Esgos na comarca de Ourense. Tiña 4 habitantes no ano 2022 segundo datos do IGE, dos cales 2 eran homes e 2 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Esgos 
### Parroquias de Esgos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Esgos
María Magdalena Domínguez

**María Magdalena Domínguez Domínguez**, nada en Mos o 11 de xullo de 1922 e finada na mesma localidade o 18 de agosto de 2021, foi unha poeta galega.

## Obras en galego 
### Poesía 
* *Alborada do Val da Louriña*,1986 (segunda edición 1992).
* *Colleita de soños tristes*, 1990.
* *Retrancas*, 1993.
* *Sementeira de soños*, 1994.
* *Amores na lúa*, 1998.
* *Tempos de chorar*, 2001.
* *¿A quen lle dou unha estrela?*, 2005, Asociación Galega para a Cultura e a Ecoloxía.
* *Alma de can*, 2009, Asociación Galega para a Cultura e a Ecoloxía.

### Literatura infanto-xuvenil 
* *O baúl das lembranzas: poemas para nenos*, 2005, Asociación Galega para a Cultura e a Ecoloxía.

## Obras en castelán 
### Poesía 
* *Un nuevo amanecer*, 1991.
* *Como el manantial*, 1993.
* *Mariposas de invierno*, 1994.
* *No doblaron las campanas*, 1998.
* *Sueños de cristal*, 2001.
* *Golondrinas en el cielo*, 2005.
## Notas
A Lamela, A Lamela, O Pereiro de Aguiar

**A Lamela** é un lugar da parroquia da Lamela no concello ourensán do Pereiro de Aguiar, na comarca de Ourense. Segundo o IGE, en 2023 tiña 120 habitantes (66 homes e 54 mulleres).

Neste lugar está a torre da Lamela.

## Toponimia 
O orónimo Lamela é un topónimo que provén do latín , e indica un lugar con lama ou lodo.

## Demografía 
## Lugares e parroquias 
### Lugares da Lamela 
### Parroquias do Pereiro do Aguiar 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares do Pereiro de Aguiar
Cachamuíña, A Lamela, O Pereiro de Aguiar

**Cachamuíña** é un lugar da parroquia da Lamela, no concello ourensán do Pereiro de Aguiar, na comarca de Ourense. Segundo o IGE, en 2023 tiña 198 habitantes (97 homes e 101 mulleres).

## Historia 
Neste lugar naceu Bernardo González del Valle, coñecido por **Cachamuíña**, un militar galego coñecido polo seu papel na defensa de Vigo en 1809 na Guerra da Independencia Española.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Cachamuíña,_A_Lamela,_O_Pereiro_de_Aguiar.jpg|Vista das casas do lugar.
Ficheiro:Cachamuíña1.jpg|Encoro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Lamela 
### Parroquias do Pereiro do Aguiar 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Pereiro de Aguiar
Adewale Akinnuoye-Agbaje

**Adewale Akinnuoye-Agbaje**, nado en Islington (Londres, Inglaterra) o 22 de agosto de 1967, é un actor inglés que tamén traballou como modelo.

## Traxectoria 
Os seus pais son de orixe nixeriana, mais el naceu en Londres xunto coas súas catro irmás. Domina varios idiomas: o inglés, o italiano, o ioruba (a lingua materna dos seus pais) e o suahili. O seu nome significa: "Ade-" a coroa, "wale-" volveu ó fogar, "Akin-" guerreiro, "nuoye-" o líder, "Agbaje" prosperidade e fortuna. Por outra banda, declárase como budista practicante.

## Traxectoria profesional 
Coñecido pola súa interpretación do Sr. Eko na serie estadounidense *Lost*.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha en IMDb
Elvira Souto

**Elvira Souto Presedo**, nada na Coruña en 1947, é unha escritora e política galega.

## Traxectoria
Filla de emigrantes, militaba no Movemento Comunista e incorporouse a ERGA. Pasou a militar na UPG e era a compañeira de Moncho Reboiras. Foi nomeada secretaria xeral da Unión do Pobo Galego (UPG) en marzo de 1977, pouco despois da legalización do partido. Dimitiu en xullo de 1978.

Foi profesora de Didáctica da Lingua e a Literatura na Universidade da Coruña até o seu retiro. É membro da comisión lingüística da Associaçom Galega da Língua e dirixente de Esculca.

## Obras
### Ensaio
**Contribuiçom ao estudo do romance iniciático galego*, 1987, AGAL.
**O romance protuguês actual: uma literatura de autognose*, 1989.
**Viagens na literatura*, 1991, Laiovento.
**Vínculo de sangue*, 1993, Laiovento.
**Socio-didáctica lingüística*, 1994, Laiovento.
**Traduçom e ensino lingüístico*, 1996, Laiovento.

### Traducións
**A mordaça*, de Alfonso Sastre, Cadernos da Escola Dramática Galega.
**O seu olhar posto em Deus*, de Zora Neale Hurston, 1993, Laiovento.
**Giacomo Joyce*, de James Joyce, 1994, Laiovento.
**Histórias de Califórnia*, de Alfonso Sastre, Laiovento.

### Edicións
**Folhas Novas*, de Rosalia de Castro, 1985, AGAL.

### Obras colectivas
**Prontuário ortográfico galego*, 1985, AGAL.
**Actas do I Congresso Internacional da Língua Galego-Portuguesa na Galiza, 1984*, 1986, AGAL.
**Para umha Galiza independente*, 2000, Abrente Editora.
**Moncho Reboiras. O nacionalismo galego nos anos 70*, 2009, Fundación Bautista Álvarez.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía 
*
Emblema de Arabia Saudita

O **emblema nacional de Arabia Saudita** (en árabe: شعار السعودية‎) foi adoptado en 1950. De acordo coa constitución saudita, consiste en dúas espadas cruzadas cunha palmeira aberta entre elas. As dúas espadas representa as dúas áreas, Hiyaz e Nejd, que foron unidas por Ibn Saud en 1926.

## Descrición 
Está composto por dous espadas cruzadas con fíos de cor prata e empuñaduras de cor ouro, ambas as coas súas puntas colocadas cara a abaixo e situadas baixo unha palmeira de cor sinople (verde). Este emblema foi adoptado en 1950, aínda que as dúas espadas cruzadas figuraron con anterioridade en antigas bandeiras sauditas. A palmeira e as dúas espadas cruzadas aparecen representadas, entre outras insignias do país, nun dos cuadrantes superiores do estandarte do monarca saudita.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Arabia Saudita
* Bandeira de Arabia Saudita
Os Barreiros, Amoroce, Celanova

**Os Barreiros** é unha aldea da parroquia de Santiago de Amoroce, no concello ourensán de Celanova, na comarca da Terra de Celanova. Tiña 6 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 3 eran homes e 3 eran mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Amoroce 
### Parroquias de Celanova
Bandeira de Arabia Saudita

A **bandeira de Arabia Saudita** foi adoptada, coa súa forma actual, o 15 de marzo de 1973, aínda que se usa dende 1932. É de cor verde e no centro móstrase unha espada en disposición horizontal subliñando o texto, que simboliza a vitoria de Ibn Saud, e unha inscrición en árabe (con escritura thuluth) da *shahada* ou profesión de fe (un dos cinco alicerces do islam), que di:

:لا إله إلا الله محمد رسول ال
:*lā ’ilāha ’illa-llāh muḥammadun rasūlu-llāh*
:"Dou fe de que non hai máis divindade que Alá e Mahoma é o mensaxeiro de Alá"

## Uso 
miniatura|200px|A bandeira saudita non ondea a media até en sinal de dó.
Como a frase é considerada sacra, a bandeira non debe usarse en camisetas e outros elementos. Arabia Saudita protestou pola inclusión da bandeira no balón de fútbol que a FIFA estaba a preparar coas bandeiras de tódolos participantes na Copa Mundial de Fútbol de 2006, posto que consideraron inaceptable golpear cos pés dita frase. De igual forma, ao conter a "Palabra de Deus", a bandeira saudita nunca ondea a media até en sinal de dó.

Bandeiras verdes con esta, ou outras inscricións, vense frecuentemente no mundo islámico, e non deben confundirse coa bandeira de Arabia Saudita. Normalmente estoutras bandeiras non levan a espada. Ademais, a bandeira saudita leva a inscrición e a espada polos dous lados, para que se lea correctamente a *shahada* en todo momento. A cor verde da bandeira é a cor tradicional do islam e crese que provén da cor da capa usada polo profeta Mahoma.

### Outras bandeiras 

Ficheiro:Civil Ensign of Saudi Arabia.svg|20px Bandeira da mariña mercante
Ficheiro:Naval Ensign of Saudi Arabia.svg|20px Bandeira da Armada
Ficheiro:Naval Jack of Saudi Arabia.svg|20px Pavillón de proa
Ficheiro:Royal Standard of Saudi Arabia.svg|Estandarte Real

## Bandeiras históricas 
Os estados predecesores da actual Arabia Saudita foron Nejd e Hejaz. Foi na bandeira de Nejd na que se basearon, en gran medida, para crear a bandeira do reino saudita. A bandeira de Hejaz serviu de inspiración para as bandeiras de países como Xordania, Sudán ou Palestina. Dende 1902 até 1921 foron engadidas á bandeira diferentes lemas árabes. Un dos principais opoñentes á dinastía saudita foi a familia Al Rashid, fincada no norte da Península Arábiga, ata que foron derrotados en 1921.

Ficheiro:Flag of the Third Saudi State-01.svg|Bandeira de Nejd dende 1744 até 1902.
Ficheiro:Flag of the Second Saudi State.svg|Bandeira de Nejd dende 1902 até 1921.
Ficheiro:Flag of Nejd (1921).svg|Bandeira de Nejd dende 1921 até 1926.
Ficheiro:Flag of Nejd (1926).svg|Bandeira de Nejd dende 1926 até 1932.
Ficheiro:Flag of the Emirate of Ha'il.svg|Bandeira do Emirato de Ha'il, dende 1835 até 1920.
Ficheiro:Red flag.svg|Bandeira provisional de Hejaz, dende 1916 até 1917.
Ficheiro:Flag of Hejaz (1917).svg|Bandeira de Hejaz dende 1917 até 1920.
Ficheiro:Flag_of_Hejaz_1920.svg|Bandeira de Hejaz dende 1920 até 1926.
Ficheiro:Flag_of_Hejaz_1926.svg|Bandeira de Hejaz dende 1926 até 1932.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Shahada
* Emblema de Arabia Saudita

### Ligazóns externas 
*
Centro Hípico Casas Novas

[280px|miniatura|dereita|[CSI A Coruña 2009 celebrado no Centro Hípico Casas Novas.]]

O **Centro Hípico Casas Novas** é un recinto adicado á práctica de deportes ecuestres e ó coidado de cabalos, situado na parroquia de Larín (Arteixo). Comezou as súas actividades en agosto de 2000, por iniciativa do empresario local Amancio Ortega.

## Características
**Casas Novas** é unha entidade que está homologada pola Federación Hípica Española cunha categoría de 4 estribos (a máxima posible, nun rango que vai de 1 a 4), sendo o único centro ecuestre en Galicia que acada ese recoñecemento.

O centro ten unha superficie duns 71.000 m, cunhas modernas instalacións que inclúen 60 cortes, 180 boxes para cabalos de competición, unha pista exterior de concurso, unha pista exterior de quentamento, o picadeiro principal cuberto, con cafetería e salón, un picadeiro cuberto máis pequeno para ponis, outro picadeiro cuberto para a escola de equitación, un campo exterior de galope de 500 metros, ximnasio, almacén e celeiro.

## Concurso de Saltos Internacional (CSI) 
O centro organizou o seu primeiro CSI no mes de decembro do ano 2000. A sona e o prestixio do centro e do concurso medraron rapidamente, e **Casas Novas** converteuse nun referente internacional, de xeito que no ano 2004 o evento se converteu nun concurso de 5 estrelas, a máxima categoría que outorga a Federación Ecuestre Internacional. O concurso abrangue 3 xornadas de saltos, celébrase na pista principal cuberta ante centos de espectadores e retransmitido por varias televisións de todo o mundo.

## Polémica por discriminación lingüística 
miniatura|Concentración contra a discriminación dunha nena de 10 anos por falar en galego en Casas Novas, Arteixo.
En xullo de 2015 o centro foi denunciado perante a Mesa pola Normalización Lingüística por discriminación, debido a ataques recibidos por unha nena de 10 anos e a vulneración dos dereitos lingüísticos da mesma por falar en galego durante a celebración dun campamento hípico.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Csicasasnovas.com
Centro Hípico Los Porches

O **Centro Hípico Los Porches** é unha entidade adicada á equitación situada na parroquia de Morás, en Arteixo, e que foi fundada en 1993 por unha familia afeccionada ó mundo hípico. O centro está homologado pola Federación Hípica Española cunha categoría de 3 estribos nun rango de 1 a 4.

## Actividades 
As actividades do centro van dende a venda e coidado de cabalos, a doma de poldros e o ensino a rapaces, ata a organización de torneos de saltos e de doma. A escola de equitación do centro dispón de 16 cabalos e 6 ponis, e ten máis de 200 alumnos.

## Instalacións 
**Los Porches** ten dúas pistas grandes cubertas nas que se disputan varias probas do calendario hípico galego, e dúas exteriores tamén grandes, unha de herba e outra de area. Ademais ten 180 boxes para cabalos, tenda, vestiarios e cafetería.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*http://www.centrohipicolosporches.es/
Shahada

A **Shahada**, tamén **Šehadet** (en árabe: الشهادة  *aš-šahādah* ), significa "coñecer e crer sen sospeita, como testemuña"; é o nome do credo islámico. A Shahadah é a declaración da crenza musulmá nun só Deus (*tawhid*) e a aceptación de Mahoma como o seu profeta. A declaración sunnita di:
:لا إله إلا الله محمد رسول الله *lā ʾilāha ʾillallāh, Muḥammad rasūlu-llāh* (en árabe)
:Non hai divindade senón Deus, e Mahoma é o seu profeta. (en galego)

Na tradición dos musulmáns xíitas, engádese "وعليٌ وليُّ الله" (*wa* *ʿAli-yyun wali-yyu-llāh*), é dicir: "Alí é o *wali* (vicexerente) de Deus", aínda que os estudosos xíitas non o consideran obrigatorio.

## Recitación 
: Texto árabe: 
: Romanización: *ʾašhadu ʾan lā ʾilāha ʾilla (A)llāh, wa ʾašhadu ʾanna Muḥammada(n) rasūlu (A)llāh*

Unha soa recitación honesta da Shahada en árabe é todo o preciso para converterse ao islam de acordo coa meirande parte das escolas tradicionais (*madhab*). No uso común da Shahada, a utilización de *ašhadu ʾanna* (ou semellante), é dicir "eu testifico que..." ou "son testemuña de..." adoita ser omitida.

## Notas
Concurso de Saltos Internacional de Vigo

[miniatura|[Instituto Feiral de Vigo.]]
O **Concurso de Saltos Internacional de Vigo** foi unha proba hípica da Copa do Mundo de Saltos que cada mes de febreiro dende o ano 2002 ata o 2011 se organizaba dentro do IFEVI de Vigo. Tratábase da única proba da Copa do Mundo de Saltos que se disputaba en España.

O **CSI Vigo** tivo unha categoría de 5 estrelas (5*****), a máxima posible, un recoñecemento que teñen os concursos internacionais de saltos cun mínimo de 385.221 euros en premios (500.000 francos suízos) e nos que participan cabalos dunha idade mínima de sete anos.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina do CSI Vigoarquivado dende o orixinal o 28 de xuño de 2013
*Páxina da Copa do Mundo de Saltosarquivado dende o orixinal o 16 de setembro de 2011.
Concurso de Saltos Internacional da Coruña

250px|miniatura|dereita|CSI A Coruña 2009.
O **Concurso de Saltos Internacional da Coruña** é unha proba hípica que cada mes de decembro se disputa no Centro Hípico Casas Novas, en Arteixo. A primeira vez que se disputou foi no ano 2000. Trátase dunha proba con categoría de 5 estrelas (5*****), distinción que teñen os concursos que ofrecen un mínimo de 385.221 euros en premios (500.000 francos suízos) e nos que participan cabalos dunha idade mínima de 7 anos.
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* CSI Casas Novas
Rodney A. Grant

**Rodney Arnold Grant**, nado o 9 de marzo de 1959 na reserva india Omaha, Nebraska, é un actor amerindio da tribo omaha que é coñecido polo seu papel de "Vento nos seus cabelos" (en lakota: *Pȟehíŋ Otȟáte*) no filme *Dances with Wolves* dirixido por Kevin Costner.

## Traxectoria 
Grant medrou na reserva india Omaha en Macy, Nebraska. Despois de que os seus pais biolóxicos o abandonasen, os seus avós criárono dende que tiña seis meses de idade até 1982. Tras un curto período de seis meses de servizo co U. S. Marines e seis anos como reserva, en 1988 comezou a súa carreira como actor. Dende entón, actuou en varios filmes e series de televisión.

En 1990, conseguiu o seu papel máis importante, "Vento nos seus cabelos" no filme *Dances with Wolves*. Durante a rodaxe Grant tiña bastantes dificultades na aprendizaxe da lingua lakota. Para evitar ser totalmente cortada do filme, ou para acabar como papel de meros figurantes, asumiu traballo a maiores co director de elenco do filme. Ademais de *Dances with Wolves*, tamén apareceu en filmes como *Ghosts of Mars*, *Wild Wild West*, *Xerónimo*, *White Wolves III: Cry of the White Wolf*, *Wagons East!*, *The Substitute*, *War Party* e *Powwow Highway*. Interpretou a "Chingachgook" na serie de televisión *Hawkeye* e tamén tivo outros papeis en *Due South*, *Two* e *Stargate SG-1* (episodio "Spirits"). Tamén intepretou a Cabalo Tolo no telefilme de 1991 *Son of the Morning Star*.

Grant é membro do pobo omaha de Nebraska e participa na organización xuvenil Boys and Girls Clubs of America. Tivo cinco fillos, tres dun matrimonio anterior e dous doutra relación. Posteriormente trasladouse ó sur de California.

## Filmografía 
* 1988: *War Party*
* 1989: *Powwow Highway*
* 1990: *Dances with Wolves*
* 1991: *Son of the Morning Star*
* 1991: *The Doors*
* 1992: *Lakota Moon*
* 1993: *Xerónimo*
* 1994: *F.T.W.*
* 1994: *Wagons East*
* 1996: *The Substitute*
* 1997: *The Killing Grounds*
* 1997: *Stolen Women, Captured Hearts*
* 1998: *Cry of the White Wolf*
* 1998: *Stargate – Kommando SG-1*
* 1999: *Wild Wild West*
* 2001: *Ghosts of Mars*

## Notas
Hipódromo de Campañó

O **hipódromo de Campañó** é unha pequena instalación dedicada ás carreiras de cabalos, construído pola Comunidade de Montes de Campañó (ORGACCMM) e a Asociación Cabalar da Parroquia de Moldes, que ocupa unha superficie de 2 hectáreas, e que está situado na parroquia de Campañó, no concello de Pontevedra.

A pista de galope ten unha lonxitude de 540 metros, tamén ten un espazo para saltos de 2000 metros cadrados e ademais un recinto que se pode dedicar á doma. O orzamento da construción das instalacións foi de 370.000 euros. O recinto recibiu no ano 2010 a licenza da Federación Hípica Galega para organizar competicións hípicas oficiais.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Comunidade de Montes de Campañó
* "A reforma do hipódromo de Campañó permítelle acoller probas ecuestres oficiais", artigo de José Estévez no *Diario de Pontevedra*, 28 de decembro de 2008.
* "El nuevo hipódromo de Campañó recibe licencia definitiva de apertura", artigo en *Faro de Vigo*, 21 de abril de 2010.
Galy Galiano

**Galy Galiano**, nado en Santander, é un cantante colombiano de música salsa e música caribeña en xeral. Conformou o seu primeiro grupo musical, "Los Diamantes del Cesar", con amigos do barrio, sendo el daquela o intérprete de baixo, e tocando canción do xénero chamada vallenato.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Myspace do artista
Feal de Ansemil, Ansemil, Celanova

**Feal de Ansemil** é unha aldea da parroquia de Ansemil, no concello ourensán de Celanova, na comarca da Terra de Celanova. Tiña 7 habitantes no ano 2022 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 6 eran homes e 1 era muller.

O escritor e exsecretario do concello da A Bola Emilio Cao Martínez inspirouse nesta aldea do sur ourensán para escribir o seu libro de poesía *Idilios do Feal de Ansemil*, finalista do Premio Otero Pedrayo de Poesía no ano 1982.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ansemil 
### Parroquias de Celanova
Outeiro, Amoroce, Celanova

**Outeiro** é unha aldea da parroquia de Santiago de Amoroce, no concello ourensán de Celanova, na comarca da Terra de Celanova. Tiña 2 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 1 era home e 1 era muller.

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , que é unha parte alta ou elevación do terreo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Amoroce 
### Parroquias de Celanova 
## Notas
A Lama, Ansemil, Celanova

**A Lama** é unha aldea da parroquia de Ansemil, no concello ourensán de Celanova, na comarca da Terra de Celanova. Na organización interna da parroquia que fan os seus veciños, a aldea divídese en dúas zonas: Lama de Abaixo e Lama de Riba. Así o conxunto destas dúas zonas tiña 29 habitantes no ano 2022 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 13 eran homes e 16 eran mulleres, o que supón un aumento de 2 habitantes en relación ao ano 2021.

Esta aldea ten minorizado a perda de habitantes debido a súa proximidade ó concello de Celanova e ó polígono industrial de Celanova construído nas inmediacións da aldea.

## Toponimia 
O orónimo provén do latín , e indica un lugar con lama ou lodo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ansemil 
### Parroquias de Celanova 
## Notas
Sampil

O topónimo **Sampil** pode referirse a:

;En Galiza
***Sampil**, lugar da parroquia de Amoroce, no concello de Celanova;
***Sampil**, lugar da parroquia de Pinol, no concello de Sober.
Sampil, Pinol, Sober

**Sampil** é un lugar da parroquia de Pinol no concello lugués de Sober na comarca de Terra de Lemos. Segundo o IGE, en 2015 tiña 25 habitantes (12 homes e 13 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pinol 
### Parroquias de Sober 
## Notas
Thomas Cech

**Thomas Robert Cech**, nado o 8 de decembro de 1947 en Chicago, (Estados Unidos) é un químico, bioquímico e profesor universitario estadounidense galardoado co Premio Nobel de Química do ano 1989.

## Traxectoria 
Cando era pequeno a súa familia trasladouse á cidade de Iowa. Estudou química no Grinnell College, onde se graduó en 1970, e posteriormente realizou o seu doutoramento na Universidade de Berkeley en 1975. Aquel mesmo ano entrou a traballar no Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts (MIT), e en 1978 foi nomeado profesor de química e bioquímica na Universidade de Colorado.

## Investigacións científicas 
A área principal da investigación de Thomas Cech é a do proceso de transcrición xenética do núcleo das células, observando como o código xenético do ADN se transcribe en ARN. En colaboración con Sidney Altman descubriu que para conseguir a unión de fragmentos de ARN era necesario a presenza do nucleósido, compoñente básico do ARN, sen a necesidade de estar presente calquera outra actividade catalítica.

En 1989 foi galardoado, xunto con Sidney Altman, co Premio Nobel de Química *polos descubrimentos dos procesos químicos de propiedades catalizadoras do ácido ribonucleico*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel de Química 1989 
* Autobiografía na páxina do Instituto Nobel 1989 
* Thomas Cech en Biografías y vidas 
* Perfil de Thomas Cech en NNDB
Cimadevila, Bolmente, Sober

**Cimadevila** é un lugar da parroquia de Bolmente no concello lugués de Sober na comarca de Terra de Lemos. Tiña 3 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 1 era home e 2 eran mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Bolmente 
### Parroquias de Sober
Médico de familia

***Médico de familia*** é unha serie de televisión española producida por Globomedia para Telecinco. Estreada a finais de 1995 e emitida ata 1999, a serie liderou a noite dos martes durante catro anos.

Foi emitida e adaptada en Alemaña, Bélxica, Finlandia, Italia, Portugal e Rusia, entre outros países. A súa adaptación en Italia superouna en capítulos e aínda se mantén en emisión.

## Sinopse 
A serie conta a historia de Nacho Martín, un médico viúvo pai de tres fillos (María, Chechu e Anita) e un sobriño (Alberto), que vive ademais co seu pai, o avó destes (señor Manolo) e está namorado da súa cuñada (Alicia), coa que acabará refacendo a súa vida e tendo xemelgos (a nena chámase Elena e o neno Manuel, nacidos nun ascensor con Juani e María como comadroas). Outros personaxes principais son a asistenta da familia, Juani, e o mellor amigo de Nacho, Julio.

## Elenco 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha en IMDb
Lydia Bosch

**Lydia Boquera de Buen**, nada en El Prat de Llobregat (Barcelona) o 26 de novembro de 1963, é unha actriz e presentadora de televisión española.

Saltou á fama grazas ao famoso concurso televisivo *Un, dos, tres... responda otra vez*, dirixido por Chicho Ibáñez Serrador, do que saíron tamén rostros coñecidos como os de Victoria Abril ou Miriam Díaz Aroca. Esa popularidade serviulle para protagonizar numerosas series de televisión e varias películas, gozando do recoñecemento do público e recibindo os premios TP de Ouro e Fotogramas de Prata, ademais dunha candidatura ao Goya.

## Carreira artística 
### Televisión 
#### Como presentadora 
* *Un, dos, tres... responda otra vez* (1984-1986)
* *Sábado Noche* (1987-1988)
* *Domingo en rojo* (1990)
* *Los segundos cuentan* (1991)
* *El Gran Juego de la Oca* (1993-1994)
* *Sin complejos* (1995)
* *No te enrolles* (2007)

#### Como actriz 
* *El olivar de Atocha* (1988)
* *La forja de un rebelde* (1989)
* *Lleno, por favor* (1993)
* *Quién da la vez* (1995)
* *Todos a bordo* (1995)
* *Médico de familia* (1995-1999)
* *Dime que me quieres* (2001)
* *Motivos personales* (2005)
* *Los Serrano* (2008)
* *Águila Roja* (2010)
* *Gran Hotel* (2013)
* *Los misterios de Laura* (2014)
* *Sin identidad* (2014- )

### Cine 
* *El caballero del dragón*, de Fernando Colomo (1985)
* *El disputado voto del señor Cayo*, de Antonio Giménez Rico (1986)
* *Jarrapellejos*, de Antonio Giménez Rico (1988)
* *La luna negra*, de Imanol Uribe (1989)
* *Adeus Princesa*, de Jorge Paixão da Costa (1992)
* *Mi hermano del alma*, de Mariano Barroso (1994)
* *Palace*, de Tricicle (1994)
* *Al límite*, de Eduardo Campoy (1997)
* ''You're the One (una historia de entonces)*, de José Luis Garci (2000)

### Teatro 
* *Pato a la naranja* (1986), con Arturo Fernández.
* *Los ochenta son nuestros* (1988), de Ana Diosdado
* *Música cercana'' (1989), de Antonio Buero Vallejo

## Premios e candidaturas 
**Premios Goya**

**Fotogramas de Prata**

**Unión de Actores**

**TP de Ouro**

**Festival de Cine de Cartagena de Indias**

**Premios do Círculo de Escritores Cinematográficos** 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en IMDb
Parque Nacional do Teide

O **Parque Nacional do Teide** ocupa a zona máis alta da illa de Tenerife, nas Canarias. Declarado o 22 de xaneiro de 1954 como parque nacional, é o máis grande e antigo dos parques nacionais das Illas Canarias, e un dos máis antigos de España. En 2007 foi declarado Patrimonio da Humanidade pola UNESCO e tamén desde ese ano o Parque Nacional do Teide é considerado como un dos 12 Tesouros de España.

Nesta zona atópase o volcán do Teide que cos seus 3.718 metros, é o pico máis alto das Canarias, de España e de calquera terra emerxida do océano Atlántico. É ademais, o terceiro volcán máis grande do mundo desde a súa base, só superado polo Mauna Loa e o Mauna Kea en Hawai. Xunto ao Teide atópase a segunda montaña máis alta do Arquipélago Canario, o Pico Viejo con 3.135 metros sobre o nivel do mar, sendo ambos as únicas montañas canarias que exceden os 3.000 metros de altitude.

O Parque Nacional do Teide, foi en 2008 o Parque nacional máis visitado dos catro cos que contan as Illas Canarias cun total de 2,8 millóns de visitantes, segundo datos do Instituto Canario de Estatística (ISTAC), sendo ademais o Parque Nacional máis visitado de España, o máis visitado de Europa e o segundo do mundo con 3.142.148 visitantes en 2007.

## Galería de imaxes 

File:Pic de teide.jpg|Roque Cinchado
File:Teide_-_pico_viejo.jpg|Pico Viejo
File:Teide tempete.jpg|Tempete
File:Vuelta al Teide y demás 011.jpg|Paisaxe do Teide
File:Vuelta al Teide y demás 005.jpg|Val de Ucanca
File:Teneriffe-Sommet du Teide.JPG|O Teide no verán
File:Tenerife (82).jpg|O Teide en inverno
File:El Teide landscape.jpg|Arredores do Teide
File:Teneriffa-Teide.jpg|Principio do Parque Nacional
File:Teide panorama.jpg|Panorámica do Parque Nacional
File:Teleferico del Teide 2008.jpg|Teleférico do Teide

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial doMinisterio de Medio Ambiente dedicada a este parque nacional
The Silent Force

***The Silent Force*** é o terceiro álbum de estudio da banda neerlandesa de metal sinfónico Within Temptation, editado o 15 de novembro do 2004 a través do selo GUN Records. Unha semana despois do seu lanzamento o álbum xa foi certificado ouro nos Países Baixos Bélxica e Finlandia.

## Listaxe de cancións 
# "Intro" - 1:58
# "See Who I Am" - 4:52
# "Jillian (I'd Give My Heart)" - 4:47
# "Stand My Ground" - 4:26
# "Pale" - 4:28
# "Forsaken" - 4:54
# "Angels" - 4:00
# "Memories" - 3:51
# "Aquarius" - 4:47
# "It's the Fear" - 4:07
# "Somewhere" - 4:14
Richard R. Ernst

**Richard Robert Ernst**, nado o 14 de agosto de 1933 en Winterthur (Suíza) e finado o 4 de xuño de 2021 na mesma cidade, foi un químico e profesor universitario suízo galardoado co Premio Nobel de Química do ano 1991.

## Traxectoria 
Estudou química na Escola Politécnica Federal de Zúric, onde se graduó en 1957 e se doutorou en 1962 en fisicoquímica. A partir de 1970 é profesor de fisicoquímica neste mesmo centro.

## Investigacións científicas 
Iniciou as súas investigacións sobre a resonancia magnética nuclear (RMN), fenómeno coñecido desde o ano 1945 grazas ao seu descubrimento polos Premios Nobel de Física Felix Bloch e Edward Mills Purcell, e que consiste na absorción selectiva de enerxía polos núcleos atómicos que posúen un momento magnético, cando están situados nun campo magnético e son irradiados con radiación electromagnética cunha frecuencia determinada. Mediante o uso da espectroscopia observou como as frecuencias de resonancia características destes núcleos varían de acordo coa contorna química do átomo, podendo identificar a presenza destes núcleos e a natureza das súas interaccións químicas no núcleo dunha molécula. Na década de 1960 conseguiu aumentar en máis de dez ordes de magnitude a sensibilidade desta técnica substituíndo a variación suave da frecuencia con intensas pulsacións radiomètricas.

A aplicación da técnica matemática da serie de Fourier ao complexo sinal obtido dos núcleos permitiu a reconstrución do espectro da resonancia magnética nuclear, ampliando así o rango de núcleos susceptibles de ser estudados con esta técnica.

En 1991 foi galardoado co Premio Nobel de Química *polo desenvolvemento da espectroscopia de resonancia magnética nuclear de alta resolución, un método necesario para a análise das estruturas moleculares*.
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel de Química 1991 
* Autobiografía na páxina do Instituto Nobel 1991 
* Richard R. Ernst en Biografías y vidas 
* Perfil de Richard R. Ernst en NNDB
Xosé Eiroa

**Gabriel Xosé Eiroa Barral**, nado en Santiago de Compostela o 30 de novembro de 1892 e finado na mesma cidade o 21 de febreiro de 1935, foi un escultor galego.

## Traxectoria 
De formación autodidacta, comezou a traballar no obradoiro do seu pai marmorista na rúa Nova.

A súa obra tentou renovar a linguaxe plástica do momento ao arredarse do folclorismo e da anécdota imperante, inquedanzas artísticas relacionadas co movemento renovador da arte galega. Potenciou os aspectos intrínsecos da escultura, a forma, o volume, a materia e o espazo, pero espiu as súas esculturas de calquera detalle anecdótico ou pintoresco. Os principios básicos das súas obras foron a sinxeleza e os volumes redondeados e nas que o corpóreo e o táctil se impuñan sobre o pictórico; tecnicamente dotounas dun arcaísmo formal e dunha materialidade pétrea, entendible pola súa falta de formación artística, pero que tamén ten que ver coa influencia da tradición popular.

Realizou tamén tallas en madeira, nas que procedeu con máis dinamismo, e imaxes de Cristo. Destacan, entre outras, *Campesiña sentada* (1930), *Leiteira*, *Maternidade* e *Moza peiteándose*. A súa obra está presente nas coleccións do Museo Municipal Quiñones de León de Vigo e no Instituto de Estudos Galegos Padre Sarmiento de Santiago de Compostela.
[miniatura|260px|[Alfonso Daniel Rodríguez Castelao|Castelao, Seoane, Eiroa e Cuadrado, diante do portal da consulta do Dr. José Barros Sanromán en Compostela en 1932.]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha en galegos.info
Aash Al Maleek

**Aash Al Maleek** (do árabe: *Longa vida ao Rei*, en árabe: عاش المليك‎), é o himno nacional do Reino de Arabia Saudita (en árabe: النشيد الوطني, *an-Našīd al-Waṭaniyy*‎). Foi orixinariamente adoptado en 1950 e de novo en 1984 cunha nova letra. A composición orixinal é obra de Abdul-Rahman al-Khateeb (عبد الرحمن الخطيب) en 1947. A letra orixinal (1950) foi escrita por Mohammed Talat (محمد طلعت) e a nova versión de 1984 por Ibrahim Khafaji (إبراهيم خفاجي).

## Letras
Vicente Seguí Porres

**Vicente Seguí Porres**, nado en Vilamarxant (Valencia) o 25 de decembro de 1978, é un cantante español. Comezou a súa carreira musical na orquestra valenciana *La Metro* e chegou á fama en 2003, formando parte da terceira edición do concurso Operación Triunfo, na que resultou gañador.

## Discografía 
* *Mirándote* lanzado o 20 de xullo de 2009 
Producido por *José Manuel Domenech*
* *Gardel Mediterráneo* (Warner Music) lanzado o 12 de setembro de 2006
Producido por *Nacho Mañó* 
* *Confidencias* (Universal - Vale Music) lanzado o 20 de abril de 2004
Producido por *Alejandro Abad*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial
* MySpace oficial
ʠ

**ʠ** é unha letra do alfabeto latino, derivada da *q* coa adición dun gancho.

Antigamente, era usado no Alfabeto Fonético Internacional para representar un son uvular xordo implosivo (IPA actual: [ʛ̥]). O símbolo foi desbotado en 1993.

## Códigos de ordenador 
Aínda que xa non sexa utilizado, existe un código Unicode para representalo:

* Q con gancho
** ʠ: `U+02A0`
Jason Scott Lee

**Jason Scott Lee** (Chinés: 李截; pinyin: Lǐ Jié), nado nos Ánxeles o 19 de novembro de 1966, é un actor estadounidense e experto en artes marciais. Lee é quizais mellor coñecido polo seu papel como Bruce Lee no filme de artes marciais *Dragon: The Bruce Lee Story*.

## Traxectoria 
Cando tiña dous anos trasladárono a Hawai onde foi criado. É de ascendencia chinesa-hawaiano, os seus pais son Sylvia e Robert Lee.

Lee adestrou no estilo de artes marciais de Bruce Lee, o Jeet Kune Do para caracterizalo no filme da súa vida *Dragon: The Bruce Lee Story* en 1993. Continuou a adestrar e agora é un instrutor certificado do exalumno de Bruce Lee Jerry Poteet. Lee tamén ten realizado o papel de Mowgli no filme de 1994 *The Jungle Book*.

Lee é un dos actores, produtores e directores entrevistados no documental The Slanted Screen (2006), dirixido por Jeff Adachi, sobre a representación dos países de Asia e de Asia homes estadounidenses en Hollywood.

## Filmografía 
* 1987 *Born in East L.A.* (1987)
* 1989 *Blind Fury* (1989)
* 1989 *Regreso ó futuro II* (1989)
* 1993 *Map of the Human Heart* (1993)
* 1993 *Dragon: The Bruce Lee Story* (1993)
* 1994 *Rapa-Nui* (1994)
* 1994 *Picture Bride* (1994)
* 1994 ''Rudyard Kipling's The Jungle Book* (1994)
* 1997 *Murder In Mind* (1997)
* 1998 *Tale of the Mummy* (1998)
* 1998 *Soldier* (1998)
* 2000 *Arabian Nights* (2000)
* 2002 *Lilo & Stitch* (2002; voz)
* 2003 *Dracula II: Ascension* (2003)
* 2003 *Timecop 2: The Berlin Decision* (2003)
* 2005 *Dracula III: Legacy* (2005)
* 2005 *Lilo & Stitch 2: Stitch Has a Glitch* (2005; voz)
* 2005 *The Prophecy: Forsaken* (2005)
* 2005 *Only the Brave* (2005)
* 2006 *Kóshpendiler* (2005)
* 2006 *The Slanted Screen* (2006)
* 2007 *Balls of Fury* (2007)
* 2008 *Dance of the Dragon* (2008)
* 2011 *Strange Frame: Love & Sax'' (2011)

## Véxase tamén
Peago

O topónimo **Peago** pode referirse a:

;En Galiza
***Peago**, lugar da parroquia de Milleirós, no concello de Carballedo;
***Peago**, lugar da parroquia de Barxa de Lor, no concello da Pobra do Brollón;
***Peago**, lugar da parroquia de Souto, no concello de San Cristovo de Cea;
***O Peago**, lugar da parroquia de Veiga, no concello de Ortigueira.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Peaguda**, lugar da parroquia de Ordes, no concello de Rairiz de Veiga.
A Aira Vella

O topónimo **A Aira Vella** pode referirse a:

;En Galiza
***A Aira Vella**, lugar da parroquia de Allariz (Santo Estevo), no concello de Allariz.
***A Aira Vella**, lugar da parroquia de San Fiz de Monfero, no concello de Monfero.
***A Aira Vella**, lugar da parroquia de Óutara, no concello da Pobra do Brollón.
***A Aira Vella**, lugar da parroquia de Vilanuíde, no concello de Quiroga.
***A Portela da Aira Vella**, lugar da parroquia de Allariz (Santo Estevo), no concello de Allariz.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Rudolph A. Marcus

**Rudolph "Rudy" Arthur Marcus**, nado o 21 de xullo de 1923 en Montreal (Canadá) é un químico e profesor universitario estadounidense, de orixe canadense, galardoado co Premio Nobel de Química do ano 1992.

## Traxectoria 
Estudou química na Universidade McGill, onde se graduó en 1943 e se doutorou en 1946. Posteriormente dedicouse á docencia entre os anos 1956 e 1965 no Instituto Politécnico de Brooklyn, situado na cidade de Nova York, entre 1965 e 1978 na Universidade de Illinois e posteriormente no Instituto Tecnolóxico de California. En 1958 foille concedida a nacionalidade estadounidense.

## Investigacións científicas 
A finais da década de 1950 e a principios da de 1960 formulou a súa teoría sobre as reaccións de redución-oxidación, denominadas redox. Os seus estudos sobre as reaccións unimoleculares e o estado de transición e colisión permitíronlle elaborar en 1952 a Teoría RRKM (*Rice–Ramsperger–Kassel–Marcus*), ampliación da antecesora Teoría RRK elaborada por Oscar Knefler Rice, Herman Carl Ramsperger e L.S. Kassel nos anos 1927 e 1928.

En 1956 formulou a chamada Teoría de Marcus, que orixinalmente foi formulada para tratar as reaccións de transferencia electrónica de esfera externa, na que dúas especies químicas non están enlazadas directamente a unha á outra, pero despois foi ampliada ás reaccións de transferencia electrónica de esfera interna, na que dúas especies químicas están unidas por unha ponte química, por Noel S. Hush ( a formulación de Hush coñécese como a teoría de Marcus-Hush).
En 1992 foi galardoado co Premio Nobel de Química *pola súa contribución á teoría das reaccións de transferencia electrónica nos sistemas químicos*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel de Química 1992 
*Autobiografía na páxina do Instituto Nobel 1992 
* Rudolph A. Marcus en Biografías y vidas 
* Perfil de Rudolph A. Marcus en NNDB
Peago, Souto, San Cristovo de Cea

**Peago** é un lugar da parroquia de Souto no concello ourensán de San Cristovo de Cea na comarca do Carballiño. Segundo o IGE, en 2023 tiña 2 habitantes (1 home e 1 muller).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Souto 
### Parroquias de San Cristovo de Cea 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de San Cristovo de Cea
Gardamariña

**Gardamariña** é o nome dado aos alumnos ou aspirantes a oficiais en moitas Mariñas de Guerra.

## Armada Española 
miniatura|300px|**Cabaleiro gardamariña e aspirante** de cuarto e segundo ano, respectivamente.

O grao de gardamariña existe en España desde 1717. Os cabaleiros e damas gardamariñas son os alumnos aspirantes a ser oficiais da Armada Española. Constitúen o grao máis baixo do corpo de oficiais. Denominase así aos alumnos de terceiro e cuarto curso da Escola Naval Militar. Poden ser do Corpo Xeneral da Armada, do de Infantaría de Mariña ou do de Intendencia da Armada.

Proceden dos Cabaleiros ou Damas Aspirantes, que é como denominase aos alumnos da Escola Naval Militar durante os dous primeiros cursos do plan de estudos. Para o ingreso como aspirante debe superarse a selectividade e aprobar unha oposición, pasar un recoñecemento médico e superar unhas probas físicas.

Durante o período de gardamariña, adóitase efectuar o cruceiro de instrución, ó longo de varios meses, a bordo do buque escola *Juan Sebastian Elcano*; cuxo primeiro precedente foi a viaxe de circunnavegación emprendido en 1892 pola corveta ***Nautilus*** baixo o control do Capitán de Fragata Fernando Villaamil.

Unha vez superados os cursos de gardamariña, son ascendidos a alférez de fragata (os de corpo xeral) ou alférez, que é o quinto curso da carreira de Oficial da Armada. Ao superar este curso reciben despachos como alféreces de navío ou tenentes, e son destinados a unidades da Armada.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Sitio web da Armada Española