open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Luís Calvo Miguélez

**Luís Calvo Miguélez**, nado en Esperante (Agolada) en 1970, é un político galego.
## Traxectoria 
[miniatura|Coa [invasión rusa de Ucraína en 2022, Luís Calvo Miguélez saltou aos medios polo seu ofrecemento a «ir combater contra as forzas opresoras rusas» nunha carta ao embaixador ucraíno Serhiy Pohorelzew.]]
Estivo emigrado en Suíza 24 anos. Regresou a Agolada en 2012. Fundou o Partido Anticorrupción y Justicia (PAYJ) co que se presentou ás Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2016. Nas eleccións municipais de 2019 encabezou a candidatura do PAYJ en Agolada, obtivo a maioría absoluta (sete dos once concelleiros) e foi elixido alcalde de Agolada. Fíxose popular fóra do seu concello por solicitarlle á Ucraína ir combater para defenderse da invasión rusa.

Nas municipais de 2023 volveu encabezar a candidatura do PAYJ e revalidou a alcaldía con maioría absoluta (seis dos once concelleiros).

En 2025, foi condenado a tres anos de cárcere por falsidade documental e prevaricación, se ben meses despois o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia o absolveu do cargo de falsidade en documento oficial pero mantivo a pena, reducida, de nove anos de inhabilitación para cargo ou emprego público e para o sufraxio pasivo por mor da prevaricación. Como consecuencia da sentenza anunciou a súa dimisión en novembro de 2025, e foi substituído por Óscar Val como alcalde en funcións.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Agolada

### Ligazóns externas 
*
Ptilinopinae

A dos **ptilinopinos** (*Ptilinopinae*) é unha subfamilia de aves pertencente á subclase das neornites, infraclase dos neognatos, superorde das neoaves, granorde dos columbimorfos, e orde das columbiformes.

## Taxonomía 
### Descrición 
A subfamilia foi desciita en 1835 polo ornitólogo inglés Prideaux John Selby.

### Etimoloxía 
O nome científico da subfamilia está formado pola adición ao nome do seu xénero tipo, *Ptilinopus*, do sufixo do latín científico *-inae*, propio dos nomes das subfamilias de animais.

### Xéneros 
A subfamilia comprende os seguintes seis xéneros:
* *Drepanoptila* Bonaparte, 1855 (taxon monotípico)
* *Ducula* Hodgson, 1836 (38 especies)
* *Gymnophaps* Salvadori, 1874 (4 especies)
* *Hemiphaga* Bonaparte, 1854 (2 especies)
* *Lopholaimus* Gould, 1841 (taxon monotípico)
* *Ptilinopus* Swainson, 1825 (52 especies)

Ademais, coñécese un xénero extinto, † *Rupephaps* Worthy *et al*., 2009

### Controversia taxonómica 
Algúns autores inclúen esta subfamilia na dos treroninos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Worthy, T. H.; Hand, S. J.; Worthy, J. P.; Tennyson, A. J. D. & Scofield, R. P. (2009): "A large fruit pigeon (Columbidae) from the Early Miocene of New Zealand". *The Auk: Ornithological Advances* **126** (3): 649–656.

### Outros artigos 
* Columbiformes
* Colúmbidos

### Ligazóns externas 
* Ptilinopinae en Animal Database.
Prideaux John Selby

**Prideaux John Selby**, nado o 23 de xullo de 1788 en Alnwick, Northumberland, Inglaterra, e finado o 27 de marzo de 1867 en Bamburgh, Northumberland, foi un ornitólogo, botánico e ilustrador inglés.

## Traxectoria 
Selby estudou na Durham School, e despois no University College da Universidade de Oxford. É coñecido polo seu *Illustrations of British Ornithology* (1821–1834), o primeiro conxunto de ilustracións sobre a vida das aves británicas.

Tamén escribiu *Illustrations of Ornithology*, co seu amigo William Jardine, e *A History of British Forest-trees* (1842).

Moitas das ilustracións das súas obras foron extraídas das mostras da súa colección.

Ademais das obras anteriores, colaborou na obra de Jardine ''Naturalist's Library*, nos volumes dedicados ás pombas (1835), e os papagaios (1836), esta última ilustrada por Edward Lear.

Foi, durante algún tempo, un dos editores de *Magazine of Zoology and Botany*.

En 1827 foi nomeado *Fellow* da Real Sociedade de Edinburgo. (Edimburgo: W. H. Lizars).
* 1825-1843 - *Illustrations of Ornithology*. Con William Jardine, en catro volumes:
**Volume I 
**Volume II
**Volume III
**Volume IV
*  1842 - *A History of British Forest-trees*.

## Algúns taxons descritos por Selby 
* *Charadrius bicinctus*
* *Cichlocolaptes leucophrus*
* *Oxyrynchos*
* *Pachyramphus castaneus*
* *Ptilinopinae*
* *Pycnonotus eutilotus*
* *Ramphocelus flammigerus*
* *Spindalis*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bowey, K. & Newsome, M. (eds.) (2012): *The Birds of Durham*. Durham Bird Club. ISBN 978-1-8747-0103-3.
* Mullens & Swann (1918): *A Bibliography of British Ornithology*.
* Raine, Revd. James (1852): *The History and Antiquities of North Durham*, p3áx. 38.
* Jackson, Christine E. (2004): *Oxford Dictionary of National Biography''.
Northumberland

**Northumberland** é un dos corenta e sete condados de Inglaterra, Reino Unido. A súa capital é Alnwick, aínda que o *County council* (a corporación administrativa elixida que goberna o condado) está na vila de Morpeth, que, segundo o censo do ano 2011, tiña unha poboación de 14 018 habitantes.

Situado na rexión Nordeste, limita ao norte con Escocia, ao leste co mar do Norte (cunha liña de costa de 103&nbsp;km), ao sur con Tyne e Wear e Durham e ao oeste con Cumbria.

Segundo o censo de 2015, tiña 315&nbsp;300 habitantes. Abarca unha superficir de 50 13&nbsp;km², polo que, nse ano, a súa densidade de poboación era de 61,28 hab./km².

O límite máis extenso do condado estendíase ao longo do río Humber ao norte, ao igual que o antigo reino de Northumbria do rei Edwin. Na actualidade, porén, o condado abrangue unha superficie máis pequena.

Até a reorganización de 1974 incluía a cidade de Newcastle, que era a capital tradicional do condado, pero que agora pertence ao de Tyne e Wear. A capital actual de Northumberland é, como quedou dito, a vila de Morpeth.
 
Para algunhas cuestións, sobre todo as relacionadas coa fauna e algunhas organizacións deportivas, non se teñen en conta os límites establecidos en 1974.

O condado de Northumberland é coñecido pola súa música tradicional, sobre todo pola interpretada con gaita (*Northumbrian smallpipe*).

## Galería 

Alnwick and Alnwick Castle - Northumberland - 140804.jpg|Castelo de Alnwick e, detrás, a vila de Alnwick
BewickPipesDunn.jpg|Northumbrian smallpipe

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*
* Sitio web oficial do concello de Northumberland. 
* Visit Northumberland – The Official Visitor Site
Polieno (química)

[miniatura|555px|Estrutura do *trans*-licopeno, un polieno que lle dá cor vermella aos [tomates.]]

Os **polienos** son compostos orgánicos poliinsaturados que conteñen polo menos tres enlaces carbono-carbono dobres e simples alternantes. Estes dobres enlaces carbono-carbono interaccionan mediante conxugación orixinando algunhas propiedades ópticas pouco comúns. Relacionados con polienos están os dienos, que teñen só dous enlaces dobres e simples alternantes.

Os seguintes polienos utilízanse como antibióticos para humanos: anfotericina B, nistatina, candicidina, pimaricina, metil partricina e tricomicina.

[miniatura|200px|O polieno [caroteno é responsable da cor laranxa das cenorias.]]

## Propiedades ópticas 
Algúns polienos teñen cores moi rechamantes, o cal é unha propiedade rara nos hidrocarburos. Normalmente, os alquenos absorben na rexión ultravioleta do espectro, pero o estado de enerxía de absorción dos polienos con numerosos enlaces conxugados pode ser rebaixada para que entren na rexión visible do espectro, orixinando compostos que están coloreados (porque conteñen un cromóforo). Así, moitas tinturas naturais conteñen polienos lineares; por exemplo o beta-caroteno, que é responsable da cor que teñen as cenoiras.

## Propiedades químicas e eléctricas 
Os polienos adoitan ser máis reactivos que os alquenos máis simples. Por exemplo, os triglicéridos que conteñen polienos reaccionan co oxíxeno atmosférico. O poliacetileno, que se oxida ou reduce parcialmente, presenta unha alta condutividade eléctrica. A maioría dos polímeros condutores son polienos e moitos teñen estruturas conxugadas.

## Distribución 
Uns poucos ácidos graxos son polienos. Outra clase de polienos importantes son os polienos antimicóticos.

Ficheiro:Amphotericin B new.svg|A anfotericina B é un exemplo de polieno antimicótico (antifúnxico).
Ficheiro:Leukotriene A4.svg|O leucotrieno A4 é un regulador da resposta inmune.
Ficheiro:all-trans-Retinal2.svg|O retinal é o composto químico básico da visión animal.
Ficheiro:Beta-Carotin.svg|O beta-caroteno é un pigmento vermello-laranxa abundante en plantas e froitas, notablemente cenoiras.
Ficheiro:Trans-Polyacetylene.svg|Os poliacetilenos son un polímero sintético de interese teórico porque mostra propiedades metálicas na oxidación.

## Notas
Tinetto

**Tinetto** é unha illa de Italia situada no mar da Liguria, no extremo occidental do Golfo de La Spezia. Forma parte dun arquipélago de tres illas que queda ao sur do continente en Portovenere. A máis grande das tres, Palmaria, atópase ao norte e Tino no medio.

En 1997, o arquipélago, xunto con Portovenere e as Cinque Terre, foron designadas como Patrimonio da Humanidade pola UNESCO.

## Descrición 
A illa de Tinetto é a illa de dimensións menores entre as tres illas do golfo de La Spezia. É a illa que está máis ao sur con respecto ás outras dúas, Palmaria e Tino, moi preto desta última illa. En realidade, a illa de Tinetto é pouco máis que unha illa cuberta de vexetación. Non obstante, mantén a presenza dunha comunidade relixiosa no seu pequeno territorio.

## Historia 
Na parte máis occidental da illa están os restos dun pequeno oratorio que se remonta ao século VI, mentres que ao leste hai restos dun edificio máis complexo, formado por unha igrexa con dous edificios con celas. preparados para os monxes, construídos en varias fases durante o século XI e definitivamente destruídos polos sarracenos. A poucos metros ao sur do illote, na parte superior dunha roca semi-mergullada, hai unha estatua de Stella Mari, duns dous metros de altura.

## Vida salvaxe 
Unha subespecie de lagarto da Podarcis muralis, Podarcis muralis tinettoi é endémica da illa.

Durante varios anos, a illa albergou unha colonia de gaivotas que se volve moi agresiva durante o período de reprodución, o que fai imposible acceder á illa.

## Acceso 
A diferenza da illa de Tino, a de Tinetto é accesible aos cidadáns que poden amarrar os seus barcos na illa e parar aí.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Illa Tino

### Ligazóns externas
* Oficina de Turismo do municipio de Portovenere (en italiano, inglés, francés e alemán)
Alnwick

miniatura|300px|Alnwick, co castelo de Alnwick en primeiro plano.

**Alnwick** (pronunciado ) é unha pequena cidade de mercado (*market town*) do norte de Northumberland, ao noroeste de Inglaterra. A cidade encóntrase na beira sur do río Aln, a 51&nbsp;km ao sur de Berwick upon Tweed e da fronteira escocesa, a 8&nbsp;km no interior desde o mar do Norte en Alnmouth e a 55&nbsp;km ao norte de Newcastle upon Tyne.

É a capital do condado de Northumberland, aínda que o *County council* (a corporación administrativa elixida que goberna o condado) está na vila de Morpeth, que, segundo o censo do ano 2011, tiña unha poboación de 14 018 habitantes.

Alnwick foi o centro administrativo do distrito de Alnwick até 2009. Segundo o censo de 2011 tiña unha poboación de 8 116 habitantes.

A súa historia remóntase á Idade Media e hoxe en día aínda podemos ver o castelo de Alnwick.

## Notas
María do Carme García Negro

**María do Carme García Negro**, nada en Lugo o 22 de febreiro de 1950, é unha economista, escritora, e profesora galega. Foi fundadora do Bloque Nacionalista Galego (BNG) e membro dos seus dous primeiros consellos nacionais.

## Traxectoria 
É doutora en Ciencias Económicas e Empresariais e profesora titular do departamento de Economía Aplicada da Universidade de Santiago de Compostela. Foi directora do Centro de Documentación Europea (1990-1994), directora do Grupo de Investigación de Economía Pesqueira e directora do Curso de Posgrao "Especialización en Economía Pesqueira".

## Obras 
* *A pesca galega no proceso de integración económica española, 1961-1981*, 1987.
* *As mulleres e os cambios sociais e económicos* (ed.) 1995.

### Obras colectivas 
* *Ensaio histórico e económico: antoloxía*, 1997, AS-PG/A Nosa Terra. Coeditora con Bieito Alonso, Xosé Manuel Sánchez Rei e Luís Obelleiro Piñón.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Pilar García Negro
### Ligazóns externas 
* María do Carme García Negro en galegos.info.
Bernadette O'Rourke

'''Bernadette O'Rourke'* é unha sociolingüista centrada no papel da linguaxe na construción da diferenza e das desigualdades sociais que estuda o caso do irlandés e do galego.
## Traxectoria 
É catedrática de sociolingüística na Universidade de Heriot-Watt en Edimburgo.

## Obra 
### Artigos 
**"A miña variedade é defectuosa": a lexitimidade social das neofalas*. Estudos de Lingüística Galega.
**Identities and New Speakers of Minority Languages: A Focus on Galician''  en colaboración con Fernando Ramallo

## Notas
Estudos de Lingüística Galega

***Estudos de Lingüística Galega*** é unha revista anual de crítica e difusión da investigación lingüística, así como de debate sobre a lingua galega.
## Traxectoria 
Fundouse en 2009 a súa periodicidade é anual e consta de dúas sección, *Pescuda* e *Anada*. As linguas da publicación son o galego, portugués, catalán, español, francés, inglés e italiano.

## Recoñecemento 
Ten o selo de calidade da FECYT.

## Notas
Bajadasaurus

***Bajadasaurus pronuspinax*** é a única especie coñecida do xénero extinto ***Bajadasaurus*** de dinosauro saurópodo dicreosáurido, que viviu hai arredor de 140 millóns de anos, a principios do período Cretáceo no Berriasiense, no que é hoxe Suramérica.

## Descrición 
Malia os poucos restos atopados, púidose estimar o tamaño grazas á comparación dos elementos do cranio que inclúe o teito dérmico e os ósos palatinos, unha base de cerebro e unha mandíbula inferior case completa, amplía o coñecemento sobre a morfoloxía do cranio deste grupo. Os elementos do cranio conservados, incluída a mandíbula inferior completa, permiten a primeira inferencia confiable do tamaño e a forma dun cranio dicraeoáurido. O trazo anatómico máis notorio de B. *pronuspinax* constitúeno as espiñas neurais sumamente alongadas orientadas cara a adiante das vértebras do pescozo. Gallina *et al.* en 2019, suxeriron que estas estruturas poden servir como un sistema de defensa pasivo contra os depredadores. Rexistráronse con anterioridade espiñas alongadas nas cervicais doutro dicreosáurido, *Amargasaurus*, agás que no seu caso estas cúrvanse cara a atrás.

## Notas
Escudo da República Dominicana

O **escudo de armas da República Dominicana** é case unha reprodución da bandeira estatal. Creouse como resultado da proclamación da independencia (1844) e dende entón sufriu numerosas modificacións (hai evidencias da existencia de catorce modalidades diferentes). Os do primeiro período teñen elementos comúns co escudo haitiano, como o sombreiro frixio e as armas. O que presenta algúns elementos máis achegados ó escudo usado neste momento é de 1857. O actual foi deseñado por Casimiro Nemesio de Moya e oficializado por decreto o 6 de febreiro de 1913 polo goberno do presidente Adolfo Alejandro Nouel.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Emblema nacional da República Dominicana
Himno nacional da República Dominicana

O **himno nacional da República Dominicana** é a composición musical patriótica que representa ó país e que, xunto coa bandeira e o escudo, ten a categoría de símbolo patrio. A súa letra foi composta por Emilio Prud’Homme e a partitura musical foi creada por José Reyes en 1883, quen lle pediu a Prud'Homme que escribise uns versos patrióticos que acompañasen os seus compases. Este himno interpretouse por vez primeira o 17 de agosto de 1883, nos salóns da Respectable Loxa Esperanza Nº. 9, localizada na Casa das Gárgolas, Rúa Las Mercedes Nº 4, na cidade de Santo Domingo, capital da República Dominicana. A segunda cidade onde puideron escoitarse as notas musicais do himno nacional dominicano foi Azua.

A música tivo un éxito instantáneo, de tal xeito que cando os restos do libertador da República Dominicana, Juan Pablo Duarte, foron traídos dende Venezuela, escolleuse a música composta polo mestre Reyes.

## Letra 
## Notas
Danilo Medina

**Danilo Medina Sánchez**, nado en Arroyo Cano, San Juan o 10 de novembro de 1951, é un político e economista dominicano, que foi presidente da República Dominicana dende 2012 ata 2020. 

Foi elixido presidente do seu país o 20 de maio de 2012 co 51% dos votos para o período 2012–2016, derrotando o expresidente Hipólito Mejía. En 2016, foi reelixido con 61,8% dos votos, derrotando a Luis Abinader, candidato do Partido Revolucionario Moderno (PRM). Nas eleccións de 2020 foi derrotado por Abinader.

É membro do Comité Central do Partido da Liberación Dominicana.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Margarita Cedeño

**Margarita María Cedeño Lizardo**, nada o 1 de maio de 1965, máis coñecida como **Margarita Cedeño de Fernández** polo seu casamento con Leonel Fernández, é unha política e avogada dominicana. É a vicepresidenta da República Dominicana. Foi a primeira dama da República Dominicana dende 2004 até 2012.

## Vicepresidencia 
O 24 de marzo de 2012 renunciou ó seu cargo como Primeira Dama a través da rede social Twitter logo de que varias organizacións llo solicitaran por estar a facer proselitismo político e ser candidata á vicepresidencia.

Margarita Cedeño de Fernández, xunto a Danilo Medina, foron declarados gañadores das eleccións presidenciais de 2012 o 28 de maio de 2012, 8 días despois dos comicios. Tomaron xuramento o 16 de agosto do 2012.

É a segunda muller en acadar o segundo maior posto político da República Dominicana; a primeira en logralo foi Milagros Ortiz Bosch, quen ocupou o cargo durante o período 2000-2004.

## Notas
Copa do Rei de fútbol 2018/19

A **Copa do Rei de fútbol 2018–19** foi a 116ª edición do torneo de copa da Real Federación Española de Fútbol. O campión obtén unha praza para a fase de grupos da UEFA Europa League 2019–20. Na final xogada no Estadio Benito Villamarín de Sevilla, o Valencia CF proclamouse campión tras derrotar ó FC Barcelona por 1-2.

## Equipos clasificados 
## Primeira rolda 
Villanovense, Murcia, Badalona, Tudelano e Lorca FC quedaron exentos na primeira rolda e pasaron directamente á segunda.

|}

## Segunda rolda 
O Mutilvera quedou exento e pasou directamente á terceira rolda.

|}

## Terceira rolda 
O Mallorca quedou exento e pasou directamente ós dezaseisavos de final.

|}

## Fase final 
### Dezaseisavos de final 
|}

### Oitavos de final 
|}

### Cuartos de final 
|}

### Semifinais 
|}

## Final 
|
|vhalign="top"|300px|link=
|valign="top" width="50%"|

|}

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Primeira División 2018–19
* Segunda División 2018–19
* Segunda División B 2018–19
* Terceira División 2018–19

### Ligazóns externas 
* Páxina da LFP 
* Páxina da Real Federación Española de Fútbol
Muzna

**Muzna**, cuxo nome quere dicir *Nube de choiva* en árabe andalusí, foi unha muller do harén do emir de Córdoba, concubina do príncipe Muhammad e a nai do califa Abd al-Rahman III, o cal lle concede o título de *umm Walad*, que é empregado pola nai dos nenos da realeza. Era de orixe vasca e inicialmente de confesión cristiá antes de se converter ó islam. Era neta de Fortún Garcés, proveniente da familia real de Navarra, os Arista. Morreu no ano 968.

Nos seus tratados e obras como *Tawq al-hamāma*, Ibn Hazm chámaa polo seu nome propio, Hazm, e semella subliñar entre el mesmo e ela algunha relación familiar.

## Notas
Bamburgh

**Bamburgh** é unha vila e parroquia civil, na costa de Northumberland, Inglaterra.

No ano 2001 tiña unha poboación de 454 habitantes, que se reduciu a 414 no censo de 2011.

## Importancia do lugar 
A parroquia é notábel por dúas razóns: o impoñente castelo de Bamburgh, con vistas á praia, que foi asede dos antigos reis de Northumbria, e a súa asociación coa heroína vitoriana Grace Darling, que está enterrada alí. Así mesmo está enterrado no seu cemiterio o ornitólogo, botánico e ilustrador Prideaux John Selby (1788-1867), que faleceu nesta vila.

A súa extensa praia de area fina recibiu a Bandeira Azul en 2005. As dunas de Bamburgh, consideradas Sitio de Especial Interese Científico, están detrás da praia. Bamburgh é un lugar moi popular entre os turistas, e está situado dentro da área costeira de Northumberland, declarada Área de Destacada Beleza Natural.

## Historia 
O lugar que hoxe ocupa o castelo de Bamburgh foi na antigüidade un castro (*hillfort*) dos celtas britanos, coñecido como *Din Guarie*, e pode que fora a capital do reino de Bernicia, o reino dos *Gododdin*, dende a fundación do reino contra 420 até 547, ano en  que aparece a primeira referencia escrita do castelo. Nese ano a cidadela foi con quistada polos anglosaxóns gobernados por Ida de Bernicia (Beornice) conveténdose na residencia de Ida.

O autor británico tardomedieval Thomas Malory identificou o castelo de Bamburgh con *Joyous Gard*, o mítico castelo de Sir Lancelot da lenda do rei Artur e os cabaleiros da mesa redonda.

Bamburgh tamén aparece na serie de videoxogos de mundo aberto *Forza Horizon 4* que se publicou en outubro de 2018.

## Galería de imaxes 

Bamburgh from the castle - geograph.org.uk - 72471.jpg|A vila de Bamburgh e a súa contorna, vista desde o Castelo
The Grace Darling memorial - geograph.org.uk - 1263594.jpg|Monumento a Grace Darling no cemiterio
St Aidan's Church, Bamburgh - geograph.org.uk - 77241.jpg|Igrexa de St Aidan, Bamburgh
Bamburgh2006.jpg|O castelo de Bamburgh

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Fotos de Bamburgh
* Historia local e información sobre Bamburgh, as illas Farne e os seus aredores .
* Bamburgh Attractions . 
* Bamburg en Genuki .
* Bamburgh en Northumberland Communities .
Ricardo Melero Pereira

**Ricardo Melero Pereira**, finado en Pontevedra en outubro de 1954, foi un empresario e político galego.
## Traxectoria 
Dono dunha fábrica de alpargatas en Pontevedra. Foi presidente da patronal pontevedresa. Tamén foi directivo do Círculo Mercantil e Industrial, da Cámara de Comercio, da xunta do club de fútbol Alfonso XIII C.F. e representante da Asociación de Padres de Familia. En 1932 participou, xunto con Víctor Lis Quibén, Ramón Gómez, Tomás Abeigón Pazos, Enrique Paredes e Antero Marescot na articulación da Unión Regional de Derechas. Nas eleccións de 1933 presentouse como candidato polas dereitas. Tesoureiro da CEDA, foi detido en abril de 1936 con Benito Pardo, Secundino Esperón e José Outerelo, por consideralos relacionados con incidentes provocados por fascistas. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 integrou a comisión depuradora do maxisterio de Pontevedra en calidade de representante dos pais de familia.
## Vida persoal 
Casou con Mercedes Cide Avendaño.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Comisión depuradora do maxisterio (e 2)
Farlá, Grixalba, Sobrado

**Farlá** é un lugar da parroquia de Grixalba, no concello coruñés de Sobrado na comarca da Terra de Melide.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Grixalba 
### Parroquias de Sobrado 
## Notas
Rosi Braidotti

**Rosi Braidotti**, nada en Latisana en 1954,  é catedrática de Filosofía e directora do Centro de Humanidades da Universidade de Utrecht . Nada en Italia, creceu en Australia, onde se graduó na Universidade Nacional de Australia en Camberra e estudou filosofía na Sorbona (París). Desde 1988 é profesora na Universidade de Utrecht. Considerada unha das pioneiras nos estudos europeos de mulleres, a súa carreira recibiu moitos recoñecementos, como o doutoramento honorario da Universidade de Linköping (Suecia, 2013) e da Universidade de Helsinqui (2007) e o Premio Erasmus da Comisión Europea (2010).

Entre as súas obras de referencia traducidas a lingua castelá destacan *Sujetos nómadas* (Paidós-Arxentina, 2000), *Metamorfosis.* *Hacia una teoría materialista del devenir* (Akal, 2003), *Feminismo, diferencia sexual y subjetividad nómade* (Gedisa, 2004) e *Transposiciones* (Gedisa 2009). O seu último libro é *The Posthuman* (2013), traducido a lingua castelá como *Lo Posthumano* (Gedisa, 2015).

## Notas
Carlos Abraira

***Carlos Abraira López**, notario e xurista galego (1891-1975).
***Carlos Abraira Cela**,  médico e galeguista da Arxentina (1936-2017).
Carlos Abraira López

**Carlos Abraira López**, nado en Lugo o 13 de outubro de 1891 e finado en Madrid o 15 de maio de 1975, foi un notario e xurista galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Abraira de la Tore e Inés López Díaz Vivero y Pardo. Foi vicepresidente da Juventud Jaimista de Lugo (1910). Foi notario de Bretoña (1917), Ribadavia (1925), O Barco de Valdeorras, El Molar (1930), e A Coruña.

## Obras 
* *... Reportaje en las alturas (Fe y ciencia, justicia social, libertad, tradicción, unidad nacional, auroras hispanoamericanas)*, 1958.
* *La idea del derecho en Vázquez de Mella*, 1962.
* *El derecho foral gallego: estudio crítico de la compilación del derecho civil especial de Galicia*, 1970.

## Vida persoal 
Casou con María Isabel Bobillo Bobillo.

## Notas
Al Harrington

**Albert Harrington**, nado o 17 de febreiro de 1980 en Orange, Nova Jersey, é un ex xogador estadounidense de baloncesto profesional que xogou durante 16 tempadas na National Basketball Association (NBA).

## Traxectoria profesional 
Harrington foi elixido na 25ª posición do Draft da NBA de 1998 polos Indiana Pacers, onde xogou durante seis tempadas. O 15 de xullo de 2004, Harrington foi traspasado ós Atlanta Hawks a cambio de Stephen Jackson. O 22 de agosto de 2006, Harrington foi traspasado de novo ós Pacers xunto a John Edwards.

O 17 de xaneiro de 2007, Harrington foi traspasado ós Golden State Warriors xunto a Stephen Jackson, Šarūnas Jasikevičius e Josh Powell, a cambio de Troy Murphy, Mike Dunleavy, Ike Diogu, e Keith McLeod.

O 21 de novembro de 2008, Harrington foi traspasado ós New York Knicks a cambio de Jamal Crawford. Nas dúas tempadas cos Knicks xogou o mellor baloncesto da súa carreira, onde acadou 19.2 puntos, 5.9 rebotes, 1.4 asistencias e 1.0 roubos de balón en 32.7 minutos de xogo por encontro, nun total de 140 partidos disputados.

O 15 de xullo de 2010, Harrington asinou cos Denver Nuggets.

O 10 de agosto de 2012, Harrington foi traspasado ós Orlando Magic, nun traspaso entre catro equipos que mandou a Dwight Howard ós Los Angeles Lakers. O 2 de agosto de 2013, foi cortado polos Magic.

O 14 de agosto de 2013, Harrington asinou cos Washington Wizards.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Robin Llwyd ab Owain

**Robin Llwyd ab Owain**, nado en xuño de 1958, é un autor, poeta e wikipedista galés. Gañou a cadeira no Eisteddfod Genedlaethol Cymru en 1991, en Mold por un poema titulado "Merch Ein Amserau" (A rapaza do noso tempo). En 2013, foi nomeado primeiro administrador de Gales de Wikimedia UK. É fillo do poeta e autor Owain Owain.

## Traxectoria 
En 1991, Owain gañou a cadeira no Eisteddfod Genedlaethol Cymru en Mold por un poema titulado "Merch Ein Amserau". Un dos xuíces describiu o poema como un novo terreo. En decembro de 1996, converteuse no primeiro escritor galés en publicar os seus poemas na rede: *Rhedeg ar Wydr*: publicados en edición impresa en decembro de 1997. Os seus poemas foron lidos na televisión polo actor Rhys Ifans. Owain ten escrito para contidos de televisión e radio.

Ademais de poesía, Owain tamén ten escrito e publicado máis de 100 cancións, incluíndo unha cantada por Bryn Terfel: * e * que foi cantada por Rhys Meirion.

Owain traballou como mestre durante 13 anos, e dende 2000 até 2008 dirixiu unha compañía de software (*Cyfrifiaduron Sycharth*).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Gwefan 'Rhedeg ar Wydr'
Pacto de irmãos

**O Pacto de irmãos** pode referirse a:

****O Pacto de Gomes Pais e Ramiro Pais***, documento do século XII;
****Pacto de irmãos***, documental sobre manuscritos medievais en lingua galego-portuguesa (Rafael Janeiro, 2019).
Alcaldes de Monforte de Lemos

miniatura|250px|Casa do Concello de Monforte de Lemos.
Esta é unha lista dos **alcaldes** de **Monforte de Lemos** dende o século XX.

## Restauración 
* Últimos anos do século XIX–1904: Emilio Mazaira Beltrán
* 1904–1908: Pedro Feijoo López
* 1908: Ramón Sánchez
* 1909: Evaristo Rodríguez Rodríguez
* 1909–1910: Tomás Somoza Caamaño
* 1910: Javier Rodríguez Sánchez
* 1910–1918: Evaristo Rodríguez Rodríguez
* 1918–1920: Emiliano Pérez Pérez
* 1920–1921: Pedro Juan Díaz López
* 1921–1922: Emiliano Pérez Pérez
* 1922–1923: Ángel García López
* 1923: Gabriel Rodríguez Barreira
* 1923–1924: Manuel Dapena Rodríguez
* 1924: Pedro Boo Pita
* 1924–1930: Antonio Dacal Rodríguez
* 1930: Agustín Fernández Vázquez
* 1930–1931: Emiliano Pérez González
* 1931: Alfonso Espinosa Feijoo

## Segunda República 
miniatura|200px|Juan Tizón, primeiro alcalde republicano de Monforte de Lemos.
* 1931: Juan Tizón (primeiro mandato)
* 1931–1933: Justo Mazaira Noguerol
* 1933–1935: Manuel Maseda Cadórniga
* 1935: Rosendo Vila Fernández
* 1935: Álvaro Rodríguez Pérez
* 1936: Juan Tizón (segundo mandato)

## Franquismo 
* 1936–1937: Alfredo Hermida Losada
* 1937–1938: Julio Pérez Orozco
* 1938–1941: José Díaz López
* 1941–1947: Julio García Rodríguez
* 1947–1949: Francisco Arechaga Vázquez
* 1949–1958: Luís Rey Mariño
* 1958–1970: Guillermo Fernández Otero
* 1970–1977: Antonio Martínez Rodríguez
* 1977–1979: Pablo Fernández Álvarez

## Democracia 
miniatura|200px|Severino Rodríguez Díaz, alcalde de Monforte de Lemos entre 2003 e 2015.

* 1979–1985: Celestino Torres (primeiro mandato)
* 1985–1987: José Castiñeira Puente
* 1987–1993: Celestino Torres (segundo mandato)
* 1993–1995: José Castiñeira Puente
* 1995–2003: Nazario Pin – PPdeG
* 2003–2015: Severino Rodríguez Díaz – BNG
* 2015–: José Tomé Roca – PSdeG-PSOE

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Listaxe dos alcaldes de Monforte de Lemos dende o século XX por Felipe Aira Pardo
Posidipo de Pela

miniatura|Representación de Posidipo de 1912 debida a John Pentland Mahaffy (1839 - 1919).
**Posidipo de Pela** (Ποσείδιππος *Poséidippos*), nado en Pela, Macedonia, ca. -310 e finado ca. -240, foi un poeta e comediógrafo grego.
## Traxectoria
Traballou en Exipto durante o século -III. Como poeta é coñecido sobre todo por un moi coñecido epigrama dialogado sobre a deusa Fortuna e a estatua de Lisipo na *Anthologia Graeca*, XVI, 275, impregnado de desengano, que serviu de tema aos poetas europeos a través da refundición emblemática de Alciato.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Emilio Fernández-Galiano: *Posidipo de Pela*, Instituto de Filología, Madrid, 1987.
Coney Island

miniatura|260x260px|Vista aérea da península de Coney Island.
**Coney Island** é unha península, antigamente unha illa, situada ao sur de Brooklyn, na cidade estadounidense de Nova York, cunha gran praia sobre o océano Atlántico. O barrio do mesmo nome é unha comunidade de preto de 60 000 habitantes ao oeste da península, coa ponte de Seagate ao oeste, Brighton Beach e Manhattan Beach ao leste, e Gravesend ao norte.

A península foi unha gran estación turística con parques de atraccións que tiveron o seu auxe a comezos do século XX. A súa popularidade decaeu despois da segunda guerra mundial, sendo durante anos unha zona esquecida da cidade. Recentemente a zona revitalizouse, en parte grazas á inauguración do KeySpan Park, sede do equipo de béisbol Brooklyn Cyclones.

A película de 2017 *Wonder Wheel*, de Woody Allen está ambientada no parque de atraccións de Coney Island durante os anos 1950 e toma o nome da súa famosa nora.

## Xeografía 
Coney Island é a máis occidental das illas de barra de Long Island, e ten aproximadamente 6 quilómetros de longo e 800 metros de largo. Antigamente estaba separada do territorio de Brooklyn por unha canle do mesmo nome, parte da cal era pouco menos que bancos de area. Durante o século XX houbo varios proxectos para dragar e alargar o regato co fin de convertelo nunha canle navegable, mais non se concretaron, e o seu centro reencheuse para a construción do sistema de circunvalación de Nova York.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Evolución de Coney Island
Pilar Cagiao

**María del Pilar Cagiao Vila**, nada na Coruña en 1959, é unha historiadora e profesora galega.

## Traxectoria 
Doutora en Historia coa tese *Participación económico social de la inmigración gallega en Montevideo, 1900-1970*, lida na Universidade Complutense de Madrid (1990). É profesora de Historia de América na Universidade de Santiago de Compostela e directora do Centro Interdisciplinario de Estudos Americanistas “Gumersindo Busto” desa Universidade. Foi directora do Arquivo da Emigración Galega do Consello da Cultura Galega, e secretaria da revista *Estudios Migratorios*.

## Obras 
* *Muller e emigración*, 1997.
* *Os galegos de Ultramar: de emigrados a inmigrantes*, 2007.
* *Os galegos e o mundo colonial americano* (con María Luisa Pazos Pazos), 2007.
* *Galicia e o Río da Prata* (con Xosé Manoel Núñez Seixas), 2007.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Grupo de investigación de Historia de América de la Universidad de Santiago de Compostela .
Manuel Otero

***Manuel Otero Acevedo**, médico e xornalista arxentino residente en Galicia (1865-1920).
***Manuel Otero Bárcena**, empresario galego (m. 1945).
***Manuel Otero Estévez**, avogado e político galego (1910-1948).
***Manuel Otero Legalde**, político galego, alcalde de Mondoñedo a partir de 2020.
***Manuel Otero Martínez**, militar galego (1916-1944).
O planeta dos simios

***O planeta dos simios*** (en ) é unha novela francesa de ciencia ficción de 1963 escrita por Pierre Boulle. A novela foi adaptada nun filme estadounidense, *O planeta dos simios*, estreado en 1968, o cal foi o xerme de toda unha franquía e varias secuelas cinematográficas. A novela conta a historia de tres exploradores humanos orixinarios da Terra que visitan un planeta que orbita a estrela Betelgeuse, no cal os simios son a especie dominante, civilizada e intelixente, mentres que os humanos están nun estado de salvaxismo case animal.

Foi traducido ó galego por Antía Veres Xesto e foi publicado polo selo editorial Faktoría K de Kalandraka no ano 2019.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Marisa Crespo

**María Generosa Crespo-Leiro**, nada en Santrós (Lamas, San Cristovo de Cea) en 1961, é unha médica galega.

## Traxectoria 
Licenciada en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela, fixo o doutoramento na Universidade Autónoma de Madrid e a especialidade en Cardioloxía no Hospital Puerta de Hierro de Madrid. Dende 1993 dirixe a Unidade de Insuficiencia Cardíaca e Trasplante Cardíaco no Complexo Hospitalario Universitario A Coruña.

## Recoñecementos 
*En 2019 foille concedida a medalla Castelao.
*Premio Ágora de Orcellón

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Dra. Marisa Crespo Leiro 
* Marisa Crespo: «Tratar bien la insuficiencia cardíaca evita recurrir a trasplantes de corazón»
Benedicta Sánchez

**Benedicta Sánchez Vila**, nada en San Fiz (O Corgo) en 1935, é unha actriz e fotógrafa galega. Mellor coñecida polo seu papel protagonista no filme *O que arde* (2019), polo que gañou o Premio Goya como mellor actriz revelación no ano 2020.

## Traxectoria 
Benedicta Sanchez naceu o 31 de outubro de 1935 no lugar de San Fiz, na parroquia de Paradela do concello lucense do Corgo. A mestra de Manán de Abaixo (San Cosme de Manán), Elisa Polanco, levouna para a súa casa en Lugo, para que puidese completar os seus estudos

## Recoñecementos 
En 2019 foille concedida a medalla Castelao.

En 2020 gañou o premio Goya á mellor actriz revelación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Fama tras unha vida no anonimato
Me and You and Everyone We Know

***Me and You and Everyone We Know*** é un filme estadounidense de 2005 escrito e dirixido por Miranda July. July tamén in the starring role, opposite John Hawkes. Foi o primeiro filme de estudio para July, que anteriormente participara en curtametraxe autoproducidas e en performances artísticas.

## Personaxes 
* Miranda July como Christine Jesperson
* John Hawkes como Richard Swersey
* Miles Thompson como Peter Swersey
* Brandon Ratcliff como Robby Swersey
* Natasha Slayton como Heather
* Najarra Townsend como Rebecca
* Carlie Westerman como Sylvie
* JoNell Kennedy como Pam
* Brad William Henke como Andrew
* Tracy Wright como Nancy Herrington
* Hector Elias como Michael
* Ellen Geer como Ellen
* Jordan Potter como Shamus
* Colette Kilroy e James Kayten como a nai e o pai de Sylvie

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Profesor Lazhar

***Profesor Lazhar*** (en ) é un filme canadense de 2011 dirixido por Philippe Falardeau e protagonizado por Mohamed Saïd Fellag, Sophie Nélisse e Danielle Proulx. Baséase na obra *Bashir Lazhar*, de Évelyne de la Chenelière, e conta a historia dun refuxiado alxeriano en Montreal que comeza a ensinar nunha escola de primaria despois de que a súa anterior mestra cometese suicidio na propia aula.

Foi estreado na Televisión de Galicia o 13 de febreiro de 2017.

## Personaxes 
* Mohamed Saïd Fellag como Bachir Lazhar
* Sophie Nélisse como Alice L'Écuyer
* Émilien Néron como Simon
* Danielle Proulx como Mrs. Vaillancourt
* Brigitte Poupart como Claire Lajoie
* Jules Philip como Gaston
* Daniel Gadouas como Mr. Gilbert Danis
* Louis Champagne como Concierge
* Seddik Benslimane como Abdelmalek
* Marie-Ève Beauregard como Marie-Frédérique
* André Robitaille como Commissioner
* Francine Ruel como Mrs. Dumas
* Sophie Sanscartier como Audrée
* Évelyne de la Chenelière como nai de Alice
* Vincent Millard como Victor
* Louis-David Leblanc como Boris
* Nicole-Sylvie Lagrande como psicóloga
* Gabriel Verdier como Jordan
* Marie Charlebois como Prosecutor
* Marianne Soucy-Lord como Shanel
* Stéphane Demers como pai de Marie-Frédérique
* Nathalie Costa como nai de Marie-Frédérique
* Héléna Laliberté como Martine Lachance

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Canadá propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 84ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Bandeira de Lugo

A **bandeira da cidade de Lugo** descríbese no *Decreto 167/2012, do 26 de xullo, polo que se aproba a bandeira do Concello de Lugo* do DOG n.º 151, publicado o mércores, 8 de agosto de 2012.

O brasonado versa o seguinte: "Sobre o pano branco as armas da cidade, sostidas por dous leóns enfrontados de amarelo, linguados e armados de vermello"., substitúe ao anterior, de 1942.

## Versións anteriores 

Ficheiro:Bandera de Lugo.png|Bandeira de Lugo (uso ou oficialidade descoñecidos, quizais anterior a 1942)
Ficheiro:Flag of the City of Lugo, Spain (official).PNG|Bandeira oficial da cidade de Lugo entre 1942 e 2012
Ficheiro:Bandera de Lugo.svg|alt=Leóns e tipografía mal brasonados|Bandeira de Lugo dende 2012 (esta versión non cumpre coas descricións heráldicas)

## Notas
Tommaso Salvadori

**Tommaso Salvadori**, tamén coñecido como conde **Adelardo Tommaso Salvadori Paleotti**, ou conde **Adlard Tommaso Salvadori**, nado o 30 de setembro de 1835 en Porto San Giorgio, provincia de Fermo, rexión das Marcas, e finado o 9 de outubro de 1923 en Turín, foi un nobre, político, patriota, médico e naturalista italiano. Quizais foi o ornitólogo italiano máis importante de todos os tempos.

## Traxectoria 
Tommaso Salvadori naceu en Porto San Giorgio, provincia de Fermo, e era fillo do conde Luigi Salvadori e de Ethel Welby, unha dama inglesa.

Comezou a estudar Medicina na Universidade de Roma, que continuou na de Pisa, onde se licenciou en 1835.

Salvadori interesouse pronto pola ornitoloxía, e publicou un catálogo das aves de Sardeña en 1862. que tamén se coñece comunmente como monitor de Salvadori,  monitor de Papúa ou artelia.

Moitas especies de aves levan tamén o seu nome, por exemplo, *Psittaculirostris salvadorii*, *Micropsitta keiensis*, *Caprimulgus pulchellus*, *Eremomela salvadorii*, *Serinus xantholaemus*, *Salvadorina waigiuensis* e outros.

;Especie descrita por Salvadori 
* *Goura sclaterii*.

## Abreviatura 
A abreviatura **Salvadori** emprégase para recolecer a  como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* P. Passerin D'Entreves, A. Rolando & C. Violani (1986): "Tommaso Salvadori nel centocinquantenario della nascita (1835–1923)", *Rivista Italiana di Ornitologia*, **II-56** (3/4): 133.
* E. Arrigoni Degli Oddi (1923–24): "Cenni sulla vita e sulle opere di Tommaso Salvadori", *Rivista Italiana di Ornitologia*, '*I-6* (2): 66 .
* G. Zanazzo, C. Violani & M. Pandolfi (1955): "Studio della Collezione ornitologica personale di Tommaso Salvadori conservata a Fermo". *Atti VII Convegno Nazionale di Ornitologia, Suppl. Ric.Biol. Selvaggina*, **XXII**: 15–21.
* M. Pandolfi, C. Violani & G. Zanazzo (1994): ''L'opera scientifica di Tommaso Salvadori''. Città di Fermo, Fermo: 1–7.
Pacto de irmãos (documental)

***Pacto de irmãos. Os primórdios da língua escrita*** é un documental realizado por Rafael Janeiro sobre o Pacto dos irmãos Pais, o texto máis antigo escrito coñecido en galego-portugués e unha reflexión sobre a lingua e a súa orixe na escrita. Foi emitido en 2019 en Nós Televisión.

## Traxectoria 
Foi promovido pola Associaçom Galega da Língua coa colaboración das editoras Axóuxere, Através, da Deputación da Coruña, da Rede de Estudos Medievais Interdisciplinares, da Universidade de Santiago de Compostela e da cooperativa gráfica Sacauntos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Documental
* Materiais didácticos
Démades

**Démades**, nado en Atenas no -384 e finado en Pella no -320, foi un orador e político.

## Traxectoria 
Político sen escrúpulos, foi famoso pola súa oratoria áspera e directa.

Feito prisioneiro por Filipo en Queronea (-338), negociou a paz en Atenas, onde foi un dos xefes do partido macedonio.

Tras a morte de Alexandre conseguiu que o pobo votase a condena a morte de Demóstenes e outros oradores, pero, acusado de traizón polos macedonios, foi condenado á morte xunto co seu fillo.
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* J.F. Dobson: *The Greek Orators* (*Os oradores gregos*, 1919); apartado dedicado a Foción, Démades e Piteas.  
** Texto inglés, con índice electrónico, no Proxecto Perseus.
* Démades: *Sobre os doce anos.*
** Texto inglés, con índice electrónico, no Proxecto Perseus. Empregando o rótulo activo "*loade*", que se acha na parte superior dereita, obtense axuda en inglés co vocabulario grego do texto.
* Esopo: Fábula 199 (O orador Démades).
** *O orador Démades* (*Δημάδης ο ρήτωρ*): texto español.
***  en Wikisource.
Le Dernier des injustes

***Le Dernier des injustes*** é un filme francés de 2013 dirixido por Claude Lanzmann que se centra na historia do rabino Benjamin Murmelstein no campo de concentración de Theresienstad durante o Holocausto.

O filme foi estreado, fóra de competición, no Festival Internacional de Cine de Cannes de 2013.

## Personaxes 
* Benjamin Murmelstein como el mesmo
* Claude Lanzmann como el mesmo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Pátria

"**Pátria**" é o himno nacional de Timor Leste. Foi adoptado orixinalmente logo de que Timor Leste declarase unilateralmente a súa independencia de Portugal en 1975. Porén, tivo un uso moi curto, xa que o país foi invadido por Indonesia. Foi oficialmente re-adoptado cando a independencia de Timor Leste foi restaurada  no ano 2002, despois dunha intervención das Nacións Unidas.

A música foi composta por Afonso Redentor Araújo, e a letra foi escrita polo poeta Francisco Borja da Costa, quen morreu na época da invasión. Orixinalmente, só tiña unha versión en portugués, mais tamén existe unha versión en tetum.

## Letra 
## Notas
Carmelo Suárez

**Carmelo Antonio Suárez Cabrera**, nado nas Palmas de Gran Canaria en 1949, é un arquitecto, político, sindicalista e histórico militante comunista. É o secretario xeral do Partido Comunista dos Pobos de España dende 2002.

## Traxectoria 
Os seus inicios políticos, desde moi novo, están ligados á Xuventude Comunista, e inmediatamente ao Partido Comunista de España (PCE) e Comisións Obreiras (CCOO), todas elas organizacións na clandestinidade entón por mor da ditadura franquista.

Cursou arquitectura na Universidade de Sevilla, na que foi representante dos estudantes durante as loitas estudantís que se produciron na década de 1970.

Leninista convencido, durante a Transición abandonou o PCE por disentir coa liña política eurocomunista da súa dirección, incorporándose a Pueblo Canario Unido e Unión del Pueblo Canario, formacións nacionalistas canarias de esquerda.

En 1984 fundou, no seu despacho profesional das  Palmas de Gran Canaria, o Partido Comunista del Pueblo Canario (PCPC), sección en Canarias do Partido Comunista de los Pueblos de España (PCPE), do que resultou elixido secretario político.

En 1986 tomou parte activa na campaña polo «non» no referendo sobre a OTAN. Ese mesmo ano contribuíu á creación da coalición Izquierda Canaria Unida (ICU), primeiro referente que tivo Izquierda Unida (EU) nas illas.

En 2002, tras o VII Congreso do PCPE, foi elixido o seu secretario xeral en substitución de Juan Ramos Camarero, que ostentaba o cargo dende 1988.

En 2007, xunto a Juan Rafael Lorenzo Santana e María Dolores Santana Medina, creou a Fundación Obreira de Investigación e Cultura, con sede en Madrid.

En 2017, consumouse unha ruptura do PCPE cando unha parte proclamou a Ástor García como novo secretario xeral. García contou co apoio da práctica totalidade dos Colectivos de Jóvenes Comunistas e 220 militantes de PCPE e CJC asinaron un documento en defensa deste acordo. Con todo, a maioría do Comité Central electo no X Congreso do PCPE rexeitou dito acto, reafirmando a Carmelo Suárez como secretario xeral, mentres o sector de Ástor García, xa como partido de seu, pasou a chamarse Partido Comunista de los Trabajadores de España.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Entrevista en *Granma*, 14 de outubro de 2003 .
* Unidad y Lucha: *Discurso de Carmelo Suárez no mitin internacional da 1.ª Festa de Unidad y Lucha*
Taur Matan Ruak

**José María de Vasconcelos**, coñecido polo seu nome de guerra **Taur Matan Ruak**, nado en Baguia, Baucau o 10 de outubro de 1956, é un político e militar de Timor Leste e presidente do seu país. O seu nome de guerra significa *dous ollos vivos* en tetum. Foi presidente de Timor Leste dende 2012 até 2017. É o actual primeiro ministro de Timor Leste dende xuño de 2018.

## Traxectoria 
### Carreira militar no Falintil 
Con tan só 19 anos, Taur Matan Ruak foi o líder da á militar de *Resistencia Timorense* (Falintil) durante a fase final da ocupación indonesia, levando a cabo diversas operacións no leste do país entre 1979 e 1980.

En 1981, é promovido a Xefe Adxunto do Estado Maior, facéndose cargo das operacións do Falintil tanto no leste, como o oeste do país, e posteriormente encárgase de todas as operacións, realizadas polo brazo armado.

## Notas