open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Astrid Gil-Casares

**Astrid Gil-Casares Marlier**, nada en Madrid o 16 de febreiro de 1973, é unha economista e escritora española de familia galega.

## Traxectoria
Filla do enxeñeiro naval Santiago Gil-Casares Armada (fillo do médico compostelán José María Gil-Casares Pérez, fillo de Felipe Gil Casares, e mais de Carmen Rafaela Armada Comyn, filla do marqués de Santa Cruz de Ribadulla) e da aristócrata francesa Catherine Marlier. Medrou na urbanización de Puerta de Hierro e veraneaba en Sotogrande. Formouse no colexio relixioso Saint Chaumond e no Liceo Francés e fixo a carreira de Económicas en ESADE. Fala seis idiomas.

Traballou en París na banca Rothschild e en Londres nos bancos CSB, HSBC e JP Morgan. Fundou a consultora Gil-Casares Consultant Limited.

O 10 de xuño de 2006 casou co empresario Rafael del Pino Calvo-Sotelo mudouse a Madrid. Tiveron tres fillas: Tadea, Alec e Cleo.Divorciaron en 2016 e comezou a traballar como escritora. 

En 2019, fixo o guión do filme *¿Qué te juegas?*, dirixido por Inés de León. 

As súas novelas están inspiradas nas súas vivencias como clase alta española. Como ela mesma dixo, as tres novelas son ficción, pero parte súa *Nadie me contó* é o seu divorcio, *Ese Jueves al anochecer me subí al tren*, a reconstrución da ruína que foi e en *No digas nada*, conta a ausencia da nai, da apatía e a soidade. Esta última novela vai dirixida a mulleres maiores de 45 anos que teñen que afrontar a síndrome do niño baleiro, a menopausa ou a vertixe da vellez.

## Obra
**Nadie me contó* (2020)
**Ese jueves al anochecer me subí al tren* (2022)
**No digas nada* (2025)

## Notas
Discorsi sopra la prima deca di Tito Livio

Os ***Discorsi sopra la prima deca di Tito Livio*** (en ) é unha obra de historia e filosofía política escrita cara a 1517 polo pensador e teórico político florentino Niccolò Machiavelli (1469-1527). Os *Discorsi* foron publicados de maneira póstuma cun privilexio papal en 1531.

O título fai referencia ao tema do libro, os dez primeiros libros da *Historia de Roma* de Tito Livio (c. 64 a.C.-17 d.C.), tamén coñecida como *Ab urbe condita*, que narra a expansión de Roma até a fin da terceira guerra samnita en 293 a.C.; porén, Machiavelli analiza tamén o que se pode aprender de moitas outras épocas, incluíndo a súa contemporaneidade. O florentino vía a historia en xeral como unha maneira útil de aprender leccións para o presente. Ademais, este tipo de traballo poderíase expandir polas xeracións vindeiras, sempre e cando non esquezan as obras do pasado.

Machiavelli adoitaba describir aos romanos e outros pobos antigos como modelos superiores para os seus concidadáns, mais tamén describe a grandeza política como algo que vai e vén en ciclos.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Niccolò Machiavelli
* *O príncipe*
* Tito Livio

### Ligazóns externas 
*  (Internet Archive)
Wikipedia en kanuri central

A **Wikipedia en kanuri central** é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua kanuri central. Foi creada o 30 de xaneiro de 2025.

Esta versión da enciclopedia contén  artigos e  usuarios, dos cales  son activos.

## Historia 
A Wikipedia en lingua kanuri (kr), o continuo dialectal ou macrolingua, foi pechada en 2007 por falta de actividade, mais o seu contido foi importado a Wikimedia Incubator.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en kanuri
### Ligazóns externas 
* Wikipedia en kanuri central
* Wikipedia en kanuri central (móbil)
Lingua kanuri central

O **yerwa kanuri** ou **kanuri central** é unha variedade da lingua kanuri é unha lingua falada principalmente en partes adxacentes de Nixeria, Níxer, o Camerún e o Chad, así como por unha comunidade de diáspora que reside no Sudán. É falada polo pobo yerwa kanuri que é o subgrupo máis grande do pobo kanuri, que habita no oeste e centro de África. Yerwa kanuri é a meirande variedade da lingua kanuri. É tamén utilizada de maneira oral e escrita no Camerún e está clasificada dentro do grupo saharaniano das linguas nilo-saharianas. A variedade yerwa kanuri escríbese en Nixeria coa escrita ajami do alfabeto árabe.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en kanuri central
Club Native

***Club Native*** é un filme documental canadense de 2008 dirixido por Tracey Deer, no cal explora a identidade e comunidade mohawk, así como as cotas de sangue. O filme analiza como as mulleres da comunidade natal de Deer, Kahnawake, corren o risco de perder o seu dereito a vivir na reserva, despois de casar con non nativos.

O filme recibiu o premio Canadá da Academia de Cinema e Televisión Canadense ao mellor programa multicultural canadense e un premio Gemini ao mellor guión documental. *Club Native* tamén recibiu o premio ao mellor documental no Festival Dreamspeakers de Edmonton, o premio ao mellor filme canadense no First Peoples' Festival e o premio Colin Low ao mellor documental canadense no DOXA Documentary Film Festival. O filme foi coproducido por Rezolution Pictures e o National Film Board of Canada.

## Notas
Calandra das dunas

[miniatura|Ovos de *Ammomanes cincturus arenicolor* [MHNT]]

A **calandra das dunas** (***Ammomanes cinctura***) é unha especie de calandra da familia Alaudidae. Atópase de Marrocos a Paquistán. O seu hábitat natural son os desertos cálidos. En moitos sitios da súa area de distribución é unha especie común, pero noutras partes é moito menos común. Ten unha ampla distribución e non está sometida a ameazas evidentes, pero as avaliacións mostraron que está dercendo en número lentamente. A Unión Internacional para a Conservación da Natureza clasificou o seu status de conservación como "pouco preocupante"..

### Subespecies 
Recoñécense tres subespecies: 
* *A. c. cinctura* - (Gould, 1839): atopado nas illas de Cabo Verde.
* *A. c. arenicolor* - (Sundevall, 1850): descrita orixinalmente como unha especie separada no xénero *Alauda*. Atopada nos desertos do norte de África ata a Península do Sinaí e oeste de Arabia.
* *A. c. zarudnyi* - Hartert, 1902: atopada no leste de Irán, sur de Afganistán e sur de Paquistán.

## Descrición 
A calandra das dunas é de aspecto similar á *Ammomanes deserti*, pero cos seus 14 a 15 cm de longo, é lixeiramente máis pequena, cunha cabeza máis pequena e máis abovedada, un bico máis pequeno, patas máis delgadas e cola máis curta. As partes dorsais son de cor beixe area con tons grises, mentres que as partes ventrais son abrancazadas con poucas ou ningunha manchas, e o peito e flancos con tons beixes. As ás maróns avermelladas teñen bordos traseiros escuros e a cola desa mesma cor ten unha banda negra terminal.

## Notas
Durbin Feeling

**Durbin Duran Feeling** (en ; romanizado como *Wili Duvinv*), nado o 2 de abril de 1946, e finado o 19 de agosto de 2020,

## Traxectoria 
Feeling naceu o 2 de abril de 1946, fillo de Jeff e Elizabeth Feeling, na comunidade de Little Rock, en Locust Grove, Oklahoma. Aprendeu o cherokee como primeira lingua e aprendeu o inglés cando estaba en primeiro de primaria. Foi recrutado polo Exército en 1967 e serviu como artilleiro durante a guerra de Vietnam. Comezou a escribir en silabario cherokee cando lle escribía cartas á súa nai mentres estaba en Vietnam. Esa obra segue a ser considerada a "publicación estándar de referencia en lingua cherokee".

Feeling ensinou cherokee nas universidades, incluíndo a Universidade de Oklahoma, a Universidade de Tulsa e a Universidade de California. e da lexislación de 2022 que protexe as linguas indíxenas (a Lei de linguas nativas americanas de Durbin Feeling).

O Museo Sam Noble contén a colección Durbin Feeling, cos seus extensos materiais en lingua cherokee, incluíndo cartas escritas en cherokee entre os membros da familia de Feeling.

## Escolma de obras 
* Feeling, Durbin. *Cherokee–English Dictionary*. Tahlequah: Cherokee Nation, 1975.
* Feeling, Durbin. *A structured approach to learning the basic inflections of the Cherokee verb*. Neff Publishing Company, 1994.
* 
* Pulte, William, and Durbin Feeling. "Morphology in Cherokee Lexicography." *Making dictionaries: Preserving indigenous languages of the Americas* (2002): 60.
* Feeling, Durbin, ed. *See-say-write: Method of Teaching the Cherokee Language*. Cherokee Nation, Indian Adult Education, 2002.
* Feeling, Durbin, et al. "A handbook of the Cherokee verb: a preliminary study." Tahlequah, Okla.: Cherokee Heritage Center (2003).
* Feeling, Durbin, et al. "Why revisit published data of an endangered language with native speakers? An illustration from Cherokee." *Language Documentation & Conservation* 4 (2010): 1-21.
* 
* Herrick, Dylan, Marcellino Berardo, Durbin Feeling, et al. "Collaborative documentation and revitalization of Cherokee tone." *Language Documentation & Conservation* 9 (2015): 12-31.
* Feeling, Durbin. *Cherokee Narratives: A Linguistic Study*. University of Oklahoma Press, 2018.

## Notas
Kylix

[miniatura|Kylix de Euérxidas (ca. [-500|500 a. C.), cerámica ática, Museo Británico.]]
miniatura|*Kylix* (grego), *calix* (latín).
Un **kylix** (grego: κύλιξ ; pl. κύλικες ) é unha peza de cerámica utilizada para beber viño na Grecia Antiga, cun corpo relativamente pouco profundo, un pé e dúas asas dispostas simetricamente.O círculo case plano no interior da copa, chamado tondo, foi unha das principais superficies da pintura negra ou vermella nos séculos VI e V a. C. 

Dado que as escenas estaban cubertas inicialmente polo viño, só se revelaban a medida que se consumía o viño. Eran deseñados con este obxectivo, sorprender ao bebedor a medida que foran descubertos. Como o uso principal deste tipo de copas era nos simposios, adoitaban decorarse con escenas mitolóxicas ou escenas de amor heterosexual ou pederástico, ou orxías, que non se facían visibles ata que o asistente remataba o contido da copa. Abundaban as representacións de Dioniso, o deus do viño, e dos seus sátiros.

## Véxase tamén
Lena Blackbird

**Lena Marie Blackbird**, nada o 23 de agosto de 1933, e finada o 6 de decembro de 2021, foi unha artista cherokee que viviu en Tahlequah, Oklahoma. Era coñecida polo seu traballo artesán de cestas cherokee de dobre parede. Foi a primeira das cesteiras cherokee en decorar a parte superior das súas cestas e incorporar xerras dentro das súas cestas. A marca habitual de Blackbird aparece nun patrón de cadea na parte superior das súas cestas.

## Traxectoria 
Lena Blackbird criouse cos seus pais no condado de Cherokee, Oklahoma, onde asistiu á escola ata o oitavo curso. Blackbird era a sexta de oito fillos da familia. A súa primeira lingua foi o cherokee, o que fixo que a súa educación en inglés fose unha tarefa difícil. Despois de deixar o colexio, traballou na granxa onde vivía a familia. A súa primeira exposición ás artes foi axudando á súa nai a coser colchas na igrexa para o traballo das misións. Blackbird aprendeu das outras mulleres do centro a usar cana comercial nas demostracións para os turistas. Case inmediatamente despois de aprender a tecer cestas, Blackbird comezou a vender as súas obras.

## Recoñecementos 
En 1996, Blackbird gañou o gran premio no concurso Art under the Oaks en Muskogee, Oklahoma, pola súa primeira cesta que participou nun espectáculo. O mesmo ano, recibiu o Premio Cherokee Master Craftsman en cestaría. O premio, lanzado en 1988, honra os cherokee que perfeccionaron un oficio cultural cherokee tradicional.

En 1998, foi nomeada Tesouro Nacional Cherokee pola súa habilidade en tecer cestas.

En 2001, Blackbird gañou un mérito especial pola súa cesta de chuchameles no Trail of Tears Art Show Máis tarde o mesmo ano, recibiu a Medalla de Honra Cherokee. O premio foi establecido en 1999 para recoñecer as achegas significativas á sociedade das persoas de orixe cherokee.

Blackbird foi homenaxeada de novo en 2004 na novena mostra anual de arte Cherokee Homecoming pola súa peza, *Let Freedom Ring*, que ocupou o primeiro lugar na división contemporánea de cestaría. A entrada a este espectáculo está limitada a artistas que teñan afiliación á Nación Cherokee, á Banda Unida de Keetoowah ou a Banda Oriental de Cherokees.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Oklahoma Native Artists Oral History Project -- OSU Library
Nación Cherokee

A **Nación Cherokee** (en ; *Tsalagihi Ayeli*, ou ; *Tsalagiyehli*) é a meirande das tres tribos federalmente recoñecidas do pobo cherokee. Entre os membros da Nación Cherokee están os descendentes da Vella Nación Cherokee que marcharon, debido á crecente presión, do sueste ao Territorio Indio, e mais os cherokee que se viron obrigados a marchar no sendeiro das bágoas. A tribo tamén inclúe descendentes dos libertos cherokee e do pobo natchez. En 2024, máis de 466.000 persoas estaban inscritas na Nación Cherokee.

A súa sede e capital atópase en Tahlequah, Oklahoma, e os límites da reserva abranguen 14 condados do recuncho nordeste do estado de Oklahoma. Estes condados son Adair, Cherokee, Craig, Delaware, Mayes, McIntosh, Muskogee, Nowata, Ottawa, Rogers, Sequoyah, Tulsa, Wagoner e Washington.

## Demografía 
Segundo o censo de 2018, 360.589 persoas estaban inscritas na Nación Cherokee como cidadáns. Os cidadáns viven en todos os estados, e segundo datos de 2018, 240.417 viven en Oklahoma, 22.124 en California, 18.406 en Texas, 12.734 en Arkansas, 11.014 en Kansas e menos de 10.000 nos outros estados. En 2021, o número de membros da tribo alcanzou os 400.000, o que converteu a Nación Cherokee na segunda tribo máis poboada, só por detrás da Nación Navagho. Uns 140.000 cidadáns viven na zona da reserva da Nación Cherokee. En 2023, o número de membros da nación alcanzou os 450.000. En 2024, a nación publicou mapas demográficos actualizados que mostran que a poboación total da nación nos Estados Unidos era de aproximadamente 466.118 persoas.

## Medios de comunicación 
A Nación Cherokee publica o *Cherokee Phoenix*, no presente un xornal de periodicidade mensual. O xornal funcionou case de forma continua dende 1828, publicando edicións tanto en inglés como en lingua cherokee escrita en silabario cherokee (tamén coñecido como silabario Sequoyah). Ten un significado histórico tanto como o primeiro xornal publicado polos nativos americanos nos Estados Unidos como o primeiro en ser publicado nunha lingua nativa americana.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Escola de Inmersión Cherokee
War Is Over!

***War Is Over! Inspired by the Music of John and Yoko*** é unha curtametraxe independente de animación de 2023 escrita e dirixida por Dave Mullins. A curtametraxe de 11 minutos inspirouse e inclúe o himno antibélico de John Lennon e Yoko Ono "Happy Xmas (War Is Over)". O filme tamén estivo baseada nunha historia de Mullins e Sean Ono Lennon. A curta foi producida por Brad Booker e a produción correu a cargo do estudo de animación ElectroLeague de Booker e Mullins, con sede nos Ánxeles en colaboración con Lenono Music, Sean Ono Lennon e Yoko Ono. Thomas Newman compuxo a banda sonora.

Gañou o Óscar á mellor curtametraxe animada na 96ª edición dos premios, o 10 de marzo de 2024.

## Notas
Poliña raiada

A **poliña raiada** (***Aenigmatolimnas marginalis*** ou ***Amaurornis marginalis***) é unha especie de ave da familia Rallidae. 

## Taxonomía 
Para a IOC clasificase no xénero monotípico ***Aenigmatolimnas***. Outras organizacións ornitolóxicas como BirdLife International clasifícana no xénero *Amaurornis*, Antes estaba incluída en  *Porzana* ou no defunto xénero *Poliolimnas*. As súas relacións precisas son aínda enigmáticas.

## Distribución 
Atópase en Camerún, Comores, República do Congo, República Democrática do Congo, Costa do Marfil, Gabón, Ghana, Kenya, Malaui, Namibia, Nixeria, Ruanda, Seychelles, Suráfrica, Tanzania, Uganda, Zambia e Zimbabwe.

Individuos vagantes foron rexistrados en Kuwait, Italia, Alxeria, Marrocos e Libia.

## Galería 

Ficheiro:Aenigmatolimnas marginalis, haan en kuikens, Kgomo-kgomo-vleiland, Birding Weto, b.jpg|
Ficheiro:Aenigmatolimnas marginalis, kuiken, Kgomo-kgomo-vleiland, Birding Weto, a.jpg|

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Imaxe en ADW
* Poliña raiada - Texto sobre a especie en The Atlas of Southern African Birds.
Ganso da tundra

O **ganso da tundra** (***Anser serrirostris***) é un ganso que se reproduce no norte de Siberia. Este e o ganso campestre recoñécense como especies separadas pola Sociedade Ornitolóxica Americana e a Unión Ornitolóxica Internacional, pero son considerados unha soa especie por outras autoridades (sería a subespecie *Anser fabalis serrirostris*). Estas dúas especies diverxeron hai uns 2,5 millóns de anos e estableceron un contacto secundario hai uns 60.000 anos, o que tivo como resultado un amplo fluxo xénico. É unha ave migratoria e pasa o inverno máis ao sur en Asia. 

## Descrición 
A súa lonxitude varía de 68 a 90 cm, a envergadura alar de 140 a 174 cm e o peso de 1,7 a 4 kg.
* *A. s. rossicus* Buturlin, 1933. Vive na tundra do norte de Rusia polo leste ata a Península de Taimir. É pequeno, con bico curto e repoludo, cunha banda laranxa estreita. *Anser fabalis rossicus* é un dos taxons aos cales se aplica o *Acordo para a Conservación de Aves Acuáticas Migratorias Africanas-Eurasiáticas* (AEWA).
* *A. s. serrirostris* Gould, 1852. Vive na tundra do leste de Siberia. É grande, de bico longo e robusto, con banda laranxa estreita.

## Distribución 
O ganso da tundra non ten sitios de invernada regulares, pero encóntrase en pequenos grupos entre outras especies de gansos; entre as localidades máis regulares en Europa están WWT Slimbridge, Gloucestershire e Holkham Marshes, Norfolk.

## Notas
Ye Olden Days

***Ye Olden Days*** é unha curtametraxe estadounidense de 1933 dirixido por Burt Gillett e producido por Walt Disney. É a 55ª curtametraxe de Mickey Mouse, e a quinta estreada ese ano. Estreouse como parte da serie de filmes de *Mickey Mouse*. 

## Sinopse 
Ambientado en Europa durante a Idade Media, Mickey Mouse, un xograr errante, monta no seu burro mentres toca o seu laúde e canta a súa propia canción. Despois chega a un castelo e é testemuña de que o rei de "Kalapazoo" declara que a súa filla, a Princesa Minnie, casará co príncipe de "Poopapadoo" (Dippy Dawg/Goofy). Porén, Minnie non ama para nada o príncipe e dálle tres labazadas na cara en mostra de rexeitamento. Anoxado coa rebelión da súa filla, o rei ordena aos seus cabaleiros encerrala nunha torre. Preocupado pola princesa, Mickey sobe entón a unha árbore preto da torre.

## Notas
Toby Tortoise Returns

***Toby Tortoise Returns*** é unha curtametraxe animada de 1936 dirixida por Wilfred Jackson. É a secuela de 1935 *The Tortoise and the Hare*, e estreouse o 22 de agosto de 1936.

## Personaxes 
* Ned Norton como Max Hare
* Eddie Holden como Toby Tortoise
* Martha Wentworth como Jenny Wren
* Adriana Caselotti como Bunny girl
* Leone Ledoux como Bunny girl
* Marcellite Garner como Bunny girl

## Notas
Pushball

[miniatura|300px|Partido de pushball entre policías e bombeiros de [Nova York, 1939.]]
O **pushball** é un xogo disputado por dous equipos de 11 xogadores cada un, cuxo obxectivo consiste en meter unha pelota de grandes dimensións a través dunha portería.

## Características 
Xógase habitualmente nun campo duns 130 metros de lonxitude e uns 45 de ancho, cunha pelota de 1'80 metros de diámetro e 23 kg de peso. En ocasións, téñense utilizado bólas moito máis pesadas. Os bandos adoitan estar compostos por once xogadores, con cinco dianteiros, dous laterais esquerdos, dous laterais dereitos e dous porteiros. As porterías consisten en dous postes verticais de 5'5 metros de alto e 6 de ancho separados cun traveseiro a 2 metros do chan. O partido consta de dous períodos cun descanso no medio. Empurrar o balón por debaixo da barra vale cinco puntos, pasalo ou lanzalo por riba da barra vale oito. Se a bóla traspasa a liña de fondo pero por fóra da portería, súmanse dous puntos.

## Historia 
[esquerda|thumbtime=20|miniatura| Un partido de pushball en [Volendam, Países Baixos, en 1927.]]
O xogo foi inventado por M.G. Crane en Newton, Massachusetts, en 1891, e foi retomado na Universidade de Harvard ao ano seguinte, pero nunca alcanzou demasiada popularidade. É practicado de xeito habitual no Macalester College dende 1914, participando nel tanto estudantes como profesores. Os estudantes da Universidade de Emory xogaron ao pushball desde 1923 ata 1955 antes de que o xogo foi retirado debido á súa natureza cada vez máis dura.

No Reino Unido as regras son algo diferentes ás que se usan nos Estados Unidos. O primeiro partido disputado no país celebrouse no Crystal Palace en 1902 por equipos de oito. En Galicia, o Deportivo da Coruña contou cunha sección de pushball nos seus primeiros anos de vida.

Pódese atopar unha descrición das regras no libro de Spalding *Push Ball: History and Description of the Game, with the Official Playing Rules*, publicado en 1903 pola Biblioteca Atlética de Spalding.

## Notas 
## Galería 

Ficheiro:Push-ball,_Columbia_U._LCCN2014688481.tif|alt=Columbia University, 1910| Universidade Columbia, 1910
Ficheiro:Push_ball_competition_at_Miami_University_freshman-sophomore_contest_1911_(3190613357).jpg|alt=Miami University, 1911| Universidade de Miami, 1911
Ficheiro:Macalester_Pushball,_1914.jpg| Macalester College, 1914

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Pushball: A Strenuous New Game*, C.H. Allison, *National Magazine*, outubro de 1905 .
* *Pushball* Spalding's Athletic Library, 1903 .
Qarabağ Futbol Klubu

O **Qarabağ Futbol Klubu** é un club de fútbol acerbaixano, natural de Agdam e que actualmente ten a súa sede en Bakú. Na actualidade disputa a Liga Premier de Acerbaixán.

O club fundouse no 1987 constituíndose como o equipo representativo de Agdam, na rexión do Alto Karabaj. En 1993 o club, xunto coa poboación da cidade, viuse obrigada a abandonar Agdam debido ao transcurso da primeira guerra do Alto Karabaj. Desde entón xogou en múltiples cidades até finalmente asentarse en Bakú..

Por outra banda, tamén foi o primeiro club acerbaixano que logrou clasificarse para a fase de grupos da Liga de Campións da UEFA (2017-18). chegando aos oitavos de final na tempada pasada. O equipo acerbaixano foi quen de eliminar ao Sporting Clube de Braga . Porén, após realizar dous grandes partidos caeu vencido cruelmente polo campión alemán o Bayer Leverkusen nos oitavos de final . 

Finalmente tamén participou noutras dúas edicións da UEFA Europa Conference League As tropas armenias capturaron Agdam en xullo de 1993 e toda a poboación azarí tivo que abandonar a cidade, igual que o propio club. Un mes despois, o Qarabag proclamouse campión de liga na tempada 1993, cunha vitoria na final fronte ao Insaatçi Bakú grazas a un gol de Mushfig Huseynov na prórroga.

O Qarabag converteuse no equipo representativo dos refuxiados azarís, fixando a súa sede na fronteiriza cidade de Quzanli. A nivel deportivo obtivo bos resultados e logrou clasificarse para fases previas de competicións europeas como a Copa Intertoto de 1999, pero terminou atravesando problemas financeiros pola falta de investidores e a crise do propio fútbol azerí. Na tempada 2021-22 debutaron na UECL (Uefa Europa Conference League) onde iniciaron o torneo con vitorias no global contra o Ashdod de Israel, AEL Limassol de Chipre e Aberdeen de Escocia respectivamente, o que significou a clasificación a unha fase de grupos de competición continental por segunda vez na súa historia, con Basilea de Suíza, Kairat de Kazajistán e Omonia Nicosia de Chipre no  Grupo H da liga Europa Conferencia da UEFA 2021-22, onde conseguiron o segundo lugar do grupo. A continuación o sorteo deparou un enfrontamento ante o Marsella na ronda eliminatoria. O resultado global foi de 6-1 a prol dos franceses.

## Estadio 
miniatura|270x270px|Interior do Azersun Area de Bakú.
O Qarabag F. K. é un club orixinario de Agdam pero non xoga alí dende 1993; actualmente a súa sede atópase en Bakú, a capital de Acerbaixán.

O club disputa os seus partidos como local no Azersun Area, un campo propio situado ao leste de Bakú, no raión de Suraxanı. Foi inaugurado en 2015 e pode albergar até 5 800 espectadores. Ademais, debido á restriccións da UEFA, nas competicións internacionais utiliza o estadio Tofiq Bahramov, en pleno centro da cidade e con capacidade para 31 200 espectadores.

## Enlaces externos 
* Sitio web oficial
Audit in Progress

***Audit in Progress*** é o terceiro álbum de estudio da banda estadounidense de rock Hot Snakes, publicado o 5 de outubro de 2004 a través do selo Swami Records. 

## Listaxe de cancións 
## Notas
Luis Nieto Pereira

**José Luis Nieto Pereira**, nado en Vigo en 1959, é un escritor e político galego.

## Traxectoria 
Estudou Maxisterio na Universidade de Santiago de Compostela (1979). Foi candidato de Galiza Ceive-OLN ás eleccións municipais de 1979 en Vigo. Pertenceu á organización armada da esquerda independentista galega Loita Armada Revolucionaria e foi detido o 1 de setembro de 1980. Foi xulgado na Audiencia Nacional o 30 de marzo de 1982, e condenado a cinco meses de prisión. Posteriormente foi indultado en 1983 tras unha petición ao goberno do PSOE. Traballou en tarefas humanitarias en América latina. Licenciado en Filosofía e Letras pola Universidade Autónoma de Madrid (1995), foi coordinador da área de Paz e Solidariedade de Izquierda Unida (1999). Asesor de Manuela Carmena no Concello de Madrid, en decembro de 2020 foi elixido portavoz de Podemos no concello de Madrid. Dimitiu como portavoz de Podemos en novembro de 2023.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Currículo
Roy Boney Jr.

**Roy Boney Jr.** (en ) nado en Locust Grove, Oklahoma, o 1 de decembro de 1978, é un artista, debuxante de banda deseñada, animador por ordenador e activista lingüístico cherokee. É cidadán da Nación Cherokee e membro do clan do Cervo. Boney foi nomeado Tesouro Nacional Cherokee o 29 de agosto de 2024.

## Traxectoria 
Roy Boney Jr. medrou falando a lingua cherokee. Estudou na Universidade Estatal de Oklahoma, onde se graduou en deseño gráfico. Obtivo o seu mestrado en Artes na Universidade de Arkansas en Little Rock, onde foi membro do equipo do Centro de Investigación Sequoyah e recibiu membresía da Banda das Pradeiras da Nación Potawatomi.

### Activismo lingüístico 
Boney traballa como xestor do programa lingüístico cherokee da Nación Cherokee, e anteriormente foi especialista lingüístico en medios para a Nación Cherokee.

Boney colaborou con Joseph L. Erb en American Indian Resource Center, Inc., ensinando animación a nenos cherokee e muscokee. Os seus filmes de animación en linguas nativas recibiron numerosos premios. Erb e Boney desenvolveron unha aplicación para iPhone de mensaxes de textos en lingua cherokee e están a desenvolver redes sociais e videoxogos en cherokee.

## Artista visual 
Con Matthew Shepherd, Boney creou a serie de novelas gráficas, *Dead Eyes Open*, publicada por Slave Labor Graphics. A partir dunha formación en banda deseñada, Boney aventurouse no debuxo e na pintura artística. O seu debut artístico en 2006 obtivo o Gran Premio na mostra de arte "Trail of Tears" do Centro do Patrimonio Cherokee e inclusión na exposición itinerante, *Frybread and Roses: The Art of Native American Labor*. Varias das pinturas de Boney están na colección permanente do Centro Nacional de Investigación Sequoyah.

## Escrita 
Boney colabora de xeito regular con *Indian Country Today Media Network* e *First American Art Magazine*.

## Notas
Francisco José Atanes Gómez

**Francisco José Atanes Gómez**, nado en Ourense en 1959, é un político galego.

## Traxectoria 
Administrativo da construción afiliado á Confederación Sindical Galega. Militande de Galiza Ceive-OLN. Pertenceu á organización armada da esquerda independentista galega Loita Armada Revolucionaria e foi detido o 1 de setembro de 1980. Aplícouselle a lei antiterrorista. Foi internado na prisión de Segovia e en xullo de 1981 trasladado primeiro á Prisión de Carabanchel e despois á de Vigo. Foi xulgado na Audiencia Nacional o 30 de marzo de 1982, e condenado a cinco meses de prisión. Foi posto en liberdade o 3 de abril xunto con Arturo Estévez e Edelmiro Domínguez.

## Notas
The Band Concert

***The Band Concert*** é unha curtametraxe de 1935 dirixida por Wilfred Jackson e producida por Walt Disney Productions e estreada por United Artists. É a 73ª curtametraxe da serie de Mickey Mouse, o segundo estreado ese ano, e é salientable por ser o primeiro en estrearse en cor.

A música foi adaptada por Leigh Harline, a historia segue a unha pequena banda de música, dirixida por Mickey Mouse, que loita por actuar ao tempo que se producen unha chea de distraccións. Clarence Nash proporciona a voz do Pato Donald, o único personaxe que fala. O filme segue sendo considerado unha das curtas máis aclamadas de Disney.

## Personaxes 
* Mickey Mouse como director
* Goofy como clarinete
* Can sen nome como trombón
* Clarabelle Cow como frauta
* Horace Horsecollar como percusión
* Peter Pig como trompeta
* Paddy Pig como tuba

### Voces 
* Clarence Nash como Pato Donald
* Pinto Colvig como diferentes ruídos

## Notas
Chesapeake, Virxinia

**Chesapeake** é unha cidade independente de Virxinia, nos Estados Unidos de América. Segundo o censo de 2020, a poboación era de 249&nbsp;422 habitantes, polo que era a segunda cidade máis poboada de Virxinia, a décima do Atlántico Medio e a 90ª cidade máis poboada dos Estados Unidos de América.

## Demografía 
## Notas 
## Véxase tamén
Nakasuk

**Nakasuk** (en silabario inuktitut: ᓇᑲᓱᒃ [nakasuk]) foi un inuk que naceu nun campamento de caza de focas preto de Pangnirtung, Territorios do Noroeste (actual Nunavut) a principios do século XX e que creceu arredor de Kimmirut (anteriormente Lake Harbour). Axudou a un grupo da Armada dos Estados Unidos de América que invernaba na illa de Baffin durante o inverno de 1941–1942 a atopar un lugar axeitado para unha base aérea estadounidense.  

[miniatura|dereita|Escola elemental Nakasuk, en [Iqaluit.]]
O sitio que seleccionaron é a localización da vila moderna de Iqaluit (actual capital de Nunavut). Nakasuk permaneceu no lugar para axudar aos estadounidenses a estabelecer a súa base, e instalouse alí permanentemente despois da súa finalización, converténdose no primeiro residente permanente de Iqaluit. Polo tanto, lémbrase como o fundador de Iqaluit, e a escola elemental Nakasuk recibe o nome da súa honra.

## Notas
Smara

**Smara** (tamén romanizado como **Semara**, en , en árabe hasaní: [(ə)s.smaːra]; en ) é unha cidade do Sáhara Occidental controlada por Marrocos. Ten unha poboación de 57&nbsp;035 habitantes rexistrados no censo marroquí de 2014. Está comunicada polo aeroporto de Smara e a estación de autobuses de Smara.

## Clima 
## Notas 
## Véxase tamén
St. John's

'''St. John's''' é a capital e cidade máis grande da provincia canadense de Terra Nova e Labrador. Atópase no extremo oriental da península de Avalon, na illa de Terra Nova. A cidade abarca 446,04 km² e é a cidade máis oriental de América do Norte (excluíndo Groenlandia).

## Demografía 
## Transporte 
*Aeroporto Internacional de St. John's

## Notas 
## Véxase tamén
Lista de pontes do río Ulla

Lista de **pontes sobre o río Ulla** dende o seu nacemento ata a desembocadura (Tómase como lugar de inicio a parroquia de Olveda). Ademais das diversas pontes de diferentes épocas e materiais, tamén existen pasos formados polas pedras do río para uso de persoas e incluso gando especialmente na época de pouca auga. Estas zonas anchas do río con pouca profundidade reciben tamén o nome de vaos. En total suman máis de 60 as pontes que salvan o río.

## Lista 
## Notas 
## Véxase tamén
Popeda

**Popeda** é unha banda de rock finlandés formada en Tampere en 1977. É unha das bandas con concertos en activo máis antigas de Finlandia. Ao longo da súa carreira ten lanzado 20&nbsp;álbums de estudio, e as gravacións da banda venderon máis de 720&nbsp;000&nbsp;copias en 2017. En 2014 Popeda recibiu o Premio Finlandia.

As raíces musicais de Popeda están no boogierock. Nos inicios da formación a súa música e as súas letras estaban influenciadas polo New Wave, mais nos inicios da década de 1980 o seu estilo musical mudou cara o hard rock e o rock finlandés máis melódico. Popeda é chamada a creadora do chamado "äijärock" finlandés, e a música da banda foi descrita tamén como "junttirock". As cancións máis coñecidas da banda son, entre outras: "Kuuma kesä", "Tahdotko mut tosiaan", "Kersantti Karoliina", "Matkalla Alabamaan" e "Punaista ja makeaa".

A formación orixinal de Popeda estaba formada polo cantante Pate Mustajärvi, os guitarristas Ari Puukka e Arwo Mikkonen, o baixista Ilari Ainiala e o batería Kai Holm. Ao longo da súa carreira, a banda experimentou numerosas mudanzas na súa formación. En setembro de 2023 Pate Mustajärvi deixou a banda e Olli Herman converters no novo solista.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Fuente Vaqueros

**Fuente Vaqueros** é un concello español da provincia de Granada.

## Demografía 
Segundo o INE, no ano 2024 tiña unha poboación de 4.625 habitantes.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Federico García Lorca
San Cristóbal de la Vega

**San Cristóbal de la Vega** é un concello español da provincia de Segovia, na comunidade autónoma de Castela e León.

## Demografía 
Segundo o INE, no ano 2024 tiña unha poboación de 83 habitantes.

## Notas 
## Véxase tamén
Fabiola Sotelo

**Fabiola Sotelo Sotelo**, nada en Castro Caldelas o 26 de novembro de 1962, é unha editora e política galega.

## Traxectoria 
Sobriña de Olegario Sotelo Blanco. Dende 1988 traballou en Sotelo Blanco Edicións, sendo nomeada directora en 1994. En 2000 foi a primeira muller en presidir a Asociación Galega de Editoras, permanecendo no cargo ata 2006 cando foi substituída por Alfonso García Sanmartín. En 2003 creou o seu propio sello editorial, Alias Editores. Foi directora da Fundación Iniciativas 21. En setembro de 2005 foi nomeada directora xeral de Cooperación Exterior da Xunta de Galicia. Cesou no posto en abril de 2009. Despois foi asesora cultural da Deputación da Coruña. En 2010 foi directora xeral de Administración da Organización dos Estados Iberoamericanos (OEI), e dende 2018 asesora do secretario xeral da OEI.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Arquitecto, arquitecta

Unha **arquitecta** ou un **arquitecto** é unha persoa que planifica, proxecta e supervisa a construción de edificios. Practicar a arquitectura implica prestar servizos relacionados co deseño de edificios e o espazo dentro do recinto que rodea os edificios que teñen como finalidade principal a ocupación ou o uso humano. Etimoloxicamente, o termo arquitecto deriva do latín *architectus*, que deriva do grego (ἀρχι *arkhi*, xefe + τέκτων *téktōn*, construtor), é dicir, xefe de obras.

Os requisitos profesionais dos arquitectos varían dun lugar a outro. As decisións dun arquitecto afectan a seguridade pública e, polo tanto, o arquitecto debe someterse a unha formación especializada consistente en estudos avanzados e a experiencia práctica para obter unha licenza para exercer a profesión.

## Orixe 
Ao longo da historia antiga e medieval, a maioría dos deseños e construcións arquitectónicas foron realizados por artesáns, como canteiros e carpinteiros, que ascenderon ao papel de mestres de obras. Ata os tempos modernos, non había unha distinción clara entre arquitecto e enxeñeiro. En Europa, os títulos de arquitecto e enxeñeiro eran principalmente variacións xeográficas que se referían á mesma persoa, moitas veces usadas indistintamente.

Suxírese que varios desenvolvementos en tecnoloxía e matemáticas permitiron o desenvolvemento do arquitecto profesional, separado do artesán práctico. O papel non se empregou en Europa para debuxar ata o século XV, mais despois de 1500 cada vez estaba máis dispoñible. Os lapis usáronse para debuxar contra 1600. A dispoñibilidade de papel e lapis permitiu que os profesionais fixesen debuxos previos á construción. Ao mesmo tempo, a introdución da perspectiva linear e innovacións como o uso de diferentes proxeccións para describir un edificio tridimensional en dúas dimensións, xunto cunha maior comprensión da precisión dimensional, axudaron os deseñadores de edificios a expresar as súas ideas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Gran diccionario de arquitectos *El Poder de la Palabra*
Janet Frame

**Janet Paterson Frame**, nada en Dunedin o 28 de agosto de 1924 e finada na mesma cidade o 29 de xaneiro de 2004, foi unha autora neozelandesa. É coñecida internacionalmente polo seu traballo, que inclúe novelas, contos, poesía, ficción xuvenil e unha autobiografía, e recibiu numerosos premios, entre eles ser nomeada para a Orde de Nova Zelandia, a máis alta honra civil do país.

A celebridade de Frame deriva da súa dramática historia persoal, ademais da súa carreira literaria. Despois de anos de hospitalización psiquiátrica, programóuselle unha lobotomía que foi cancelada cando, poucos días antes do procedemento, a súa publicación debut de relatos recibiu inesperadamente un premio literario nacional. Moitas das súas novelas e contos exploran a súa infancia e a súa hospitalización psiquiátrica desde a perspectiva da ficción, e a súa galardoada autobiografía en tres volumes foi adaptada no filme *An Angel at My Table* (1990), dirixido por Jane Campion.

## Obra 
miniatura|Placa dedicada a Janet Frame no Writers' Walk do Octagon de Dunedin

### Novels 
* 1957 *Owls Do Cry*
* 1961 *Faces in the Water*
* 1962 *The Edge of the Alphabet*
* 1963 *Scented Gardens for the Blind*
* 1965 *The Adaptable Man*
* 1966 *A State of Siege*
* 1968 *The Rainbirds*
* 1970 *Intensive Care*
* 1972 *Daughter Buffalo*
* 1979 *Living in the Maniototo*
* 1989 *The Carpathians*
* 2007 *Towards Another Summer*
* 2013 *In the Memorial Room* (publicada postumamente segundo o seu desexo)

### Coleccións de relatos 
* 1951 *The Lagoon and Other Stories*
* 1963. *The Reservoir: Stories and Sketches*
* 1963. *Snowman Snowman: Fables and Fantasies*
* 1966 *The Reservoir and Other Stories*
* 1983. *You Are Now Entering the Human Heart*
* 2012. *Gorse Is Not People*

### Ficción infantil 
* 1969. *Mona Minim and the Smell of the Sun*

### Coleccións de poesía 
* 1967. *The Pocket Mirror*
* 2006. *The Goose Bath*
* 2017. *Parleranno le tempeste*

### Autobiografía 
* 1982. *To the Is-Land* (Autobiography 1)
* 1984. *An Angel at My Table* (Autobiography 2)
* 1984. *The Envoy From Mirror City* (Autobiography 3)
* 1989. *An Autobiography* (Edición compilada. Reimpresa postumamente como *An Angel at My Table*)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* The University of Auckland Library's Frame bibliography
* Janet Frame Literary Trust
* Profile at Read NZ Te Pou Muramura
* Tara Hawes's essay "Janet Frame: The Self as Other/Othering the Self" 
* Diane Caney's essay "Janet Frame & The Tempest," originally delivered at the 1992 Janet Frame conference
* Director Jane Campion's introduction to the 2008 UK reprint of Frame's autobiographies
* Petri Liukkonen: Janet Frame, Authors Calendar
* Janet Frame: A world-renowned reclusive kiwi writer Yemen Times Newspaper, (2009), Issue No. 1312
Andreas Schjelderup

**Andreas Marcela Rædergård Schjelderup** (Bodø, Noruega, 1 de xuño de 2004) é un futbolista noruegués que xoga como extremo ou centrocampista esquerdo S. L. Benfica da Primeira Liga.

## Traxectoria 
Nado en Bodø, Andreas comezou a súa carreira deportiva nas categorías inferiores dun dos mellores clubs do país, o FK Bodø/Glimt. Debido ás grandes actuacións dende as categorías inferiores, o rapaz comenzou a ser seguido moi de preto por grandes colosos do continente, entre os que se atopaban clubs de ligas como a italiana, a española o a neerlandesa.

### FC Nordsjælland 
En xullo de 2020 ficha polo F. C. Nordsjælland, equipo que compite na Superliga danesa e destaca pola promoción continua de grandes talentos.

O 4 de febreiro de 2021 fixo o debut no primeiro equipo nun partido de liga ante o Brøndby IF, saíndo de titular. Devandito encontro rematou cun resultado negativo para o seu equipo, que perdeu por 0 a 1. 

O 12 de marzo marcou o primeiro gol co club na cómoda vitoria por 3-0 ante o Lyngby BK. O gol produciuse no tempo engadido cun lanzamento de libre directo.

O 23 de setembro de 2021 anunciouse a oficialidade da extensión do seu contrato co club até o 2024.

### SL Benfica 
O día 12 de xaneiro do 2023, Andreas Schjelderup asinou un contrato de 5 anos de duración no Benfica, da Primeira Liga portuguesa. 

Segundo a prensa portuguesa o traspaso do xogador noruegués fíxose posíbel por uns 14 millóns de euros. No entanto, os medios do país nórdico, revelaron máis tarde, que a cantidade ascendía a 105 millóns de coroas norueguesas o que equivale a aproximadamente 10 millóns de euros. 

Alén disto, o club danés asegurouse un 20% dun futuro traspaso polo xogador.

## Selección nacional 
### Sub-21 
O 24 de agosto de 2021 recibiu a chamada por primeira vez para a selección norueguesa Sub-21. A convocatoria foi para os partidos de clasificación para a Eurocopa Sub-21 ante  e . O 3 de setembro debutou ante  entrando ao terreo de xogo no minuto 90, nese xogo a escuadra norueguesa terminaría gañando o encontro por marcador de 3-1.

## Estatísticas 
### Clubs 
ligazón=Archivo:Soccerball_current_event.svg|20x20px Última actualización *o* ''''.

## Palmarés 
### Títulos nacionais 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en NFF
Victoriano Suances

***Victoriano Suances Campo**, militar e político galego (m. 1892).
***Victoriano Suances Pelayo**, fillo do anterior, militar e político galego (1858-1929).
Victoriano Suances Campo

**Victoriano Suances Campo**, nado en Ferrol o 20 de marzo de 1821 e finado na mesma cidade o 21 de decembro de 1892, foi un militar e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Carlos Suances Portela. Ingresou no Colexio de Guardiamarinas. Foi ascendido a alférez de navío en 1842, en 1848 a tenente de navío. Contraalmirante da Armada. Foi elixido deputado polo distrito de Ferrol nas eleccións de agosto de 1872. Capitán Xeneral de Ferrol dende o 1 de maio de 1881 ata o 20 de marzo de 1885, cando foi nomeado director de persoal do Ministerio de Mariña, e despois comandante xeneral do Apostadeiro da Habana. Finou en Ferrol o 21 de decembro de 1892.

## Recoñecementos 
* Gran Cruz de San Hermenegildo.

## Vida persoal 
Casou en Ferrol con Felicia Pelayo Pardo en 1846, e foi pai de Victoriano Suances Pelayo.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Victoriano Suances del Campo, o “Suanzes”
Ali MacGraw

**Elizabeth Alice MacGraw**, nada en Pound Ridge, Nova York, o 1 de abril de 1939, é unha actriz estadounidense.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
MacGraw naceu en Pound Ridge, filla dos artistas comerciais Frances (de solteira Klein) e Richard MacGraw.

A súa nai era considerada unha "pioneira" como artista, que dera clases en París antes de establecerse en Greenwich Village. Os seus pais casaron cando a súa nai tiña case 35 anos: "O meu fermoso pai: unha combinación de Tyrone Power e un misterio, un artista brillante e un cerebro alén dos cerebros".

MacGraw asistiu a Rosemary Hall en Greenwich, Connecticut e graduouse no Wellesley College de Wellesley, Massachusetts en 1960. Nun anuncio de International Paper, estaba nunha praia cun bikini feito de Confil e ía nadar baixo a auga para demostrar a súa forza e durabilidade. MacGraw gañou moito recoñecemento con ''Goodbye, Columbus (1969), o seu primeiro papel protagonista, pero o verdadeiro salto ao estrelato chegou cando protagonizou xunto a Ryan O'Neal *Love Story* (1970), un auténtico éxito de público nos Estados Unidos, polo que foi candidata ao óscar e ao Globo de Ouro. Posteriormente protagonizou xunto a Steve McQueen *The Getaway (1972).

En 1983 protagonizou a miniserie de televisión *The Winds of War* e en 1985 uniuse á telenovela *Dynasty*da ABC como Lady Ashley Mitchell, cousa que, admitiu nunha entrevista de 2011, fixo polos cartos.

MacGraw fixo o seu debut en Broadway como a matriarca dunha familia disfuncional na obra *Festen*.

## Vida persoal 
Mentres estaba na universidade, MacGraw coñeceu o canadense alemán Robert "Robin" Martin Hoen, un banqueiro educado en Harvard, e a parella casou o 29 de outubro de 1960. Divorciáronse en xullo de 1962. Hoen morreu o 13 de setembro de 2016.

Despois do seu primeiro divorcio, MacGraw tivo unha serie de relacións e un aborto; o procedemento aínda era ilegal naquel momento. En 1979, a nai de MacGraw, que tiña 38 anos cando a deu a luz, revelou que ela mesma se sometera a un aborto propio a principios dos anos 20. O seu fillo, Josh Evans, é actor, director, produtor e guionista. Separáronse en 1972 despois de que ela se relacionase con Steve McQueen na rodaxe de *The Getaway*. O divorcio de MacGraw de Evans finalizou o 7 de xuño de 1973 e o 12 de xullo casou con McQueen en Cheyenne, Wyoming. Divorciáronse en agosto de 1978.

Na súa autobiografía, *Moving Pictures*, MacGraw revelou as súas loitas contra o alcohol e a adicción ao sexo. Foi tratada polo primeiro no Betty Ford Center.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Artists Direct biography 
* Entrevista en *People'', 14 de febreiro de 1983
XXXIX edición dos Premios Goya

A **39 edición dos Premios Goya**, entregados pola Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas de España, recoñeceu o mellor do cine español en 2024 e tivo lugar Palacio de Congresos e Exposicións de Granada o 8 de febreiro de 2025. Foi retransmitida por La 1 e tivo unha audiencia de 2.340.000 espectadores cun 24% de cota de pantalla.

## Antecedentes 
O 22 de outubro de 2024, a Academia deu a coñecer a lista de 17 películas que foron seleccionadas ao Premio Goya á mellor película iberoamericana, das cales sairon as 5 nomeadas: *Agárrame Fuerte* (Uruguai), *Aire: Just Breathe* (República Dominicana), *Ainda estou aqui* (Brasil), *Chuzalongo* (Ecuador), *Despierta Mamá* (Panamá), *El jockey* (Arxentina), *El ladrón de perros* (Bolivia), *El lugar de la otra* (Chile), *La flor de Buriti* (Portugal), *La mujer salvaje* (Cuba), *La suprema* (Colombia), Los últimos (Paraguai), *Memorias de un cuerpo que arde* (Costa Rica), *Niños de las brisas* (Venezuela), *Rita*, (Guatemala), *Sujo* (México) e Yana-Wara (Perú).

O 8 de novembro de 2024, a Academia Española de Cine presentou as 21 películas presentadas para o Premio Goya á mellor película europea (que agora permiten presentar ata dúas presentacións por país na categoría).

O 13 de novembro de 2024, a Academia Española de Cine anunciou a Maribel Verdú e Leonor Watling como anfitrioas da gala.

As candidaturas foron comunicadas en Granada por Natalia de Molina e Álvaro Cervantes o 18 de decembro de 2024; tamén se anunciou que durante a gala se celebrarían actuacións musicais de Alejandro Sanz, Amaral, Dora, Rigoberta Bandini, Zahara, Miguel Ríos, Dellafuente, os irmáns Morente (Estrella, Kiki e Soleá ) e Lola Índigo.

## Gala 
Por vez primeira, nesta edición se outorgou un premio á mellor película ex aequo que recaeu nos filmes *La infiltrada* de Arantxa Echevarría e *El 47* de Marcel Barrena. Esta última película foi a gran triunfadora pois contaba con 14 nomeamentos e conseguiu cinco premios: mellor película, mellor actriz secundaria para Clara Segura, mellor actor secundario para Salva Reina, mellor dirección de produción e mellores efectos visuais.

Os Goya de Honra, nacional e internacional respectivamente, foron concedidos a Aitana Sánchez-Gijón e a Richard Gere.

## Nomeamentos e premios das longametraxes presentadas 
## Premios 
miniatura|173x173px|Isaki Lacuesta
miniatura|182x182px|Carolina Yuste
miniatura|225x225px|Eduard Fernández
miniatura|199x199px|Pedro Almodóvar

## *In Memoriam* 
Na gala, rendeuse homenaxe aos falecidos durante o ano 2024 e que estaban vencellados á industria cinematográfica. Entre eles, estaban:  Jaime de Armiñán, Francisco Carrasco (crítico cinematográfico), Vanessa Castro (actriz),  Jaime D'Ors, Rosalía Dans, Xabier Deive, Carlos Ferrando, Teresa Gimpera, Mayra Gómez Kemp, Eva Lyberten, Silvia Pinal e Silvia Tortosa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial da 39ª edición dos Premios Goya 
* Información sobre os Premios Goya en RTVE.es 
* Cerimonia da entrega dos Premio Goya en RTVE play (vídeo)
Molvízar

**Molvízar** é un concello español da provincia de Granada, na comunidade autónoma de Andalucía.

## Demografía 
Segundo o INE, no ano 2024 tiña unha poboación de 2&nbsp;730 habitantes.

## Notas 
## Véxase tamén