Xoán II de Montfort

**Xoán II de Montfort**, tamén chamado Xoán da Bretaña, nado ao redor de 1294, en Henbont e finado no mesmo lugar o 26 de setembro de 1345, fillo de Artur II da Bretaña, duque da Bretaña, e de Iolanda de Dreux, condesa de Monfort-l'Amaury, foi conde de Montfort l'Amaury (1330 - 1345), conde de Richmond (1341 - 1342), e despois, duque pretendente da Bretaña (1341 - 1345). 
## Traxectoria 
Primeiro fillo de Artur II da Bretaña e a súa segunda muller, Iolanda de Dreux, herdou da súa nai o título de Conde de Montfort-l'Amaury e reclamou o título de duque da Bretaña. 
### Guerra de Sucesión 
O 30 de abril de 1341 o duque Xoán III da Bretaña morreu sen herdeiro masculino. O seu medio irmán, Xoán de Monfort, erixiuse como candidato á sucesión, que tamén foi reclamada por Xoana de Penthièvre, sobriña de Xoán III e esposa de Carlos de Blois, o mesmo sobriño do rei de Francia Filipe VI de Valois. Por suposto, o rei era favorábel ao seu sobriño e recibiu a súa homenaxe. 

A guerra, chamada Guerra de sucesión da Bretaña, comezou entón e durou uns vinte anos. Este conflito tamén foi chamado "Guerra das Dúas Xoanas", do nome das dúas duquesas en competición: Xoana de Penthièvre e Xoana de Flandres, a muller de Xoán de Montfort. 

Despois de ter conseguido tomar o tesouro ducal de Xoán III da Bretaña, gardado en Limoges, Xoán de Montfort, axudado por unha forza partidaria, apoderouse de Nantes e fíxose recoñecer como duque por unha asemblea minoritaria de señores bretóns en maio de 1341. Grazas ao tesouro ducal, conseguiu contratar a mercenarios, o que lle permitiu apoderarse de Roazhon, Brest, An Alre, Kemper, Sant-Brieg, Dinan e Gwened. Carlos de Blois recorreu ao rei de Francia, que convocou a Xoán de Montfort perante o Tribunal dos Pares reunido en Conflans en setembro de 1341 . Polo Decreto de Conflans, o Ducado da Bretaña foi loxicamente atribuído a Carlos de Blois. Filipe VI de Francia confiscou entón a Xoán de Montfort o seu condado de Montfort-l'Amaury (en territorio francés), así como o vizcondado de Limoges (tamén en terras de Francia). 

En outubro de 1341 Carlos de Blois e o duque de Normandía Xoán II de Normandía (futuro rei Xoán II de Francia) reuniron un exército e penetraron na Bretaña. Conseguiron recuperar algunhas prazas fortes que perderan, incluído Naoned, que foi retomado o 21 de novembro de 1343 tras tres semanas de cerco. Xoán de Montfort foi feito prisioneiro e logo levado a unha prisión no Louvre de París. Foi a súa muller Xoana quen continuou a loita armada. 

En xaneiro de 1343, a través do papa Clemente VI, a tregua de Malestroit había levar a paz e a liberación de Xoán de Montfort. Este último non foi liberado pero conseguiu escapar o 27 de marzo de 1345. Retomando a loita cos reforzos proporcionados polo rei Eduardo III de Inglaterra, cercou en van Kemper, pero enfermou e morreu en Henbont o 30 de abril de 1341. 

Os seus restos xacen na igrexa da Santa Cruz de Kemperle.

### Matrimonio e descendencia 
Casou en Chartres en 1329 con Xoana (1295 - 1374) filla de Lois I de Flandres, conde de Nevers, e de Xoana de Rethel, condesa de Rethel e tiveron: 

:*Xoán IV da Bretaña e III de Montfort coñecido como o Anglófilo (1339 - 1399), conde de Richmond e duque da Bretaña.
:* Xoana (1341 - 1402), casou en 1385 con Ralph Basset de Drayton (m. 1398).

### Emblemática 
miniatura| Escudo de Pedro I Mauclerc
esquerda|miniatura| Escudo de Xoán II de Montfort
Conde de Montfort-l'Amaury pola súa nai, herdou do seu pai Artur II, se non o ducado da Bretaña, polo menos as súas pretensións no ducado. Tamén herda o seu emblema e segundo Laurent Hablot rexeitou a modificación introducida en 1316 polo seu irmán Xoán III da Bretaña, que cambiara o escudo de armas de Dreux-Bretaña non conservando máis que o armiño (destinadas a un uso longo na Bretaña). A pesar de fermosas miniaturas post-conflito que o amosan levando o escudo de armiño plano, Xoán de Montfort parece que portaba durante a súa vida un axadrezado de ouro e azul (que é Dreux) con bordo de goles cargado con oito cachorros de león de prata cunha cola fendida (que son de Montfort), coa esquina do cantón de armiño.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas