Crocodylus novaeguineae

O ***Crocodylus novaeguineae***, xeralmente chamado crocodilo de Nova Guinea, é unha pequena especie de crocodilo que vive na illa de Nova Guinea, onde hai dúas poboacións xeograficamente illadas no norte e sur da cadea montañosa que se estende pola parte central da illa. No pasado a especie incluía como subespecie o crocodilo de Filipinas, co nome *C. n. mindorensis*, pero hoxe este considérase unha especie separada chamada *C. mindorensis*. Os hábitats do crocodilo de Nova Guinea son principalmente os pantanos de auga doce e lagos. É máis activo de noite cando se alimenta de peixes e outros pequenos animais. As femias poñen ovos en niños compostos de vexetación e descansan preto do niño para vixialo. Proporcionan algúns coidados parentais ás crías recentemente eclosionadas. Este crocodilo foi cazado en exceso pola súa valiosa pel a mediados do século XX, pero desde entón aplicáronse medidas de conservación, críase en granxas de crocodilos e hoxe a Unión Internacional para a Conservación da Natureza (IUCN) cualifica a especie como en situación "pouco preocupante".

## Taxonomía 
O crocodilo de Nova Guinea foi descrito por primeira vez polo herpetólogo norteamericano Karl Patterson Schmidt en 1928, que lle deu o nome *Crocodylus novaeguineae*. Anteriormente pensábase que constaba de dúas subespecies, *C. n. novaeguineae*, nativa da illa de Nova Guinea, e *C. n. mindorensis*, natural das illas Filipinas. Porén, a maioría das autoridades considera agora que o crocodilo de Filipinas é unha especie distinta. De feito, os datos de secuenciación do ADN publicados en 2011 mostraron que o crocodilo de Filipinas é parafilético con respecto ao crocodilo de Nova Guinea, e que este último constitúe unha poboación dentro do crocodilo de Filipinas.

### Filoxenia 
O cladograma que se mostra segue a topoloxía dunha análise de 2011 de secuencias de ADN mitocondrial feito por Robert W. Meredith, Evon R. Hekkala, George Amato e John Gatesy.

## Características 
O crocodilo de Nova Guinea medra ata os 3,5&nbsp;m de lonxitude en machos e os 2,7&nbsp;m en femias, aínda que a maioría dos espécimes son menores. A cor do corpo vai de gris a marrón, con bandas máis escuras na cola e corpo que se fan menos distinguibles conforme o animal crece. Hai algunhas diferenzas entre as poboacións do norte e do sur na morfoloxía do cranio e a disposición das escamas.

## Distribución e hábitat 
Este crocodilo encóntrase en pantanos de auga doce e lagos, especialmente no interior da illa. Estímase que hai entre 50&nbsp;000 e 100&nbsp;000 crocodilos de Nova Guinea libres na natureza.

A pel do crocodilo de Nova Guinea é valiosa e nas décadas de 1950 e 1960 os animais da poboación do norte foron intensamente cazados ata o punto de que estiveron a piques de extinguirse. Arredor de 1970, entrou en vigor nova lexislación pola cal recibiron algunha protección. No período de 1977 a 1980, obtíñanse unhas 20&nbsp;000 peles silvestres ao ano pero na década de 1980 a cifra baixou a 12&nbsp;000. Ademais diso, recollíanse anualmente de 2&nbsp;500 a 10&nbsp;000 ovos e crías para ser incubados e criados en granxas de crocodilos. Porén, en 1995, a maior destas instalacións na illa iniciou un cambio de estratexia e pasou a concentrarse na crianza do crocodilo de auga salgada, e a demanda de ovos e crías do crocodilo de Nova Guinea cesou. Desde entón, a colleita de animais silvestres foi controlada tanto en Indonesia coma en Papúa-Nova Guinea. En Indonesia está limitada a peles cun grosor de ventre de 25 a 51&nbsp;cm en peles húmidas e en Papúa-Nova Guinea a peles salgadas cun ventre de 18 a 51&nbsp;cm. Aínda se recollen dos niños algúns ovos e crías no norte para crialas en recintos pechados e iniciouse un programa similar recentemente coas poboacións do sur.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*EOL New Guinea crocodile