Taq polimerase

O encima '''*Taq* polimerase** (ou **ADN polimerase Taq**), abreviada como "***Taq* Pol**" ou simplemente "***Taq*'*", é unha ADN polimerase termoestable (non se desnaturaliza a altas temperaturas) que procede da bacteria termófila *Thermus aquaticus* e que se usa moito no laboratorio na técnica da PCR, un método para amplificar a cantidade de curtos segmentos de ADN. Foi illada da mencionada bacteria en 1965 por Thomas D. Brock.

*T. aquaticus* é unha bacteria que vive en fontes termais. A *Taq* polimerase foi identificada Este encima substituíu a ADN polimerase de *Escherichia coli*, que era a que se usaba orixinalmente na PCR, que é moito menos resistente. A temperatura óptima para a *Taq* polimerase é de 75–80&nbsp;°C, cunha vida media maior de 2 horas a 92,5&nbsp;°C, e de 40 minutos a 95&nbsp;°C, e de 9 minutos a 97,5&nbsp;°C, e pode replicar unha cadea de ADN de 1000 pares de bases en menos de 10 segundos a 72&nbsp;°C.

Unha das desvantaxes da *Taq* é a súa relativamente baixa fidelidade de replicación. A *Taq'' natural carece de actividade exonuclease 3'-5' de corrección de erros (*proofreading*), Illáronse algunhas outras ADN polimerases termoestables doutras bacterias termofílicas e arqueas, como a ADN polimerase *Pfu*, que si teñen actividade de corrección de erros, e úsanse en lugar (ou en combinación) da *Taq* para facer unha amplificación de maior fidelidade.

A *Taq* polimerase orixina produtos de ADN nos que sobresae polos seus extremos 3' adenina (A). Isto pode ser útil para a clonación TA, polo que e utiliza un vector de clonación (como un plásmido) do que sobresae unha timina (T) en 3', que se complementa coa A que sobresae do produto da PCR, o que permite a ligación do produto da PCR no plásmido vector.

Probáronse diversas modificacións provocadas na *Taq* polimerase para mellorar o seu rendemento.

## A *Taq* polimerase na PCR 
A comezos da década de 1980, Kary Mullis estaba traballando na aplicación de ADNs sintéticos á biotecnoloxía. Tiña traballado con oligonucleótidos de ADN, que se usaban como sondas que se unían a fibras de ADN diana, ou se usaban como cebadores para a secuenciación do ADN e na síntese de ADNc. En 1983, empezou a usar dous cebadores, un para hibridarse a cada fibra dun ADN diana, e engadiu ADN polimerase á reacción. Isto deu lugar a unha replicación do ADN exponencial, que amplificou enormemente as cantidades de ADN entre os cebadores. En 1989, a revista Science elixiu á *Taq* polimerase como a súa primeira "molécula do ano". Kary Mullis recibiu o Premio Nobel de Química en 1993, o único que se outorgou por unha investigación realizada nunha empresa privada de biotecnoloxía. A comezos da década de 1990, a técnica da PCR co uso da *Taq* polimerase utilizábase en moitas áreas, como a investigación básica en bioloxía molecular, probas clínicas, e forenses. Posteriormente empezou a usarse na detección do VIH, virus causante da SIDA.

A compañía Hoffman-La Roche foi demandada nos tribunais por Promega corporation por problemas coa patente. En 1999 os tribunais ditaminaron que a patente de 1990 que implicaba a *Taq* polimerase emitiuse en parte debido a información enganosa e afirmacións falsas dos científicos de Cetus Corporation, o que daba a razón ao demandante. O xuíz citou descubrimentos previos realizados por outros laboratorios, como o laboratorio de John Trela na Universidade de Cincinnati.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* ADN polimerase
* Replicación do ADN
* Reacción en cadea da polimerase