open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cantidade

**Cantidade**  é o número ou medida de algo que hai que se pode contar ou medir.

## Contando 
Os números enteiros (1, 2, 3...) úsanse para contar cousas e daquela estabelecer a súa cantidade.O proceso normal de contaxe é ir apuntanto a cada elemento do grupo. O último elemento indicado é a cantidade do que se conta.

## Medición 
A medición realízase con instrumentos ou máquinas. Por exemplo, poñemos unha regra ao lado dunha cousa para medir a súa lonxitude. Poñemos as cousas nunha báscula para medir a súa masa. Outras máquinas utilízanse para medir outras magnitudes como temperatura, velocidade, corrente eléctrica, etc. Todas elas dan un número que é unha cantidade.

### Números decimais 
Ao medir cousas, un número enteiro pode non ser a mellor resposta. Unha distancia pode ser superior a 5 metros, mais inferior a 6 metros. Por exemplo, un ferrado na Fonsagrada é son 0.507 quilómetros cadrados. Un número decimal dá cantidades que son partes dun número enteiro.

### Fraccións 
As fraccións, igual que os decimais, utilízanse cando hai partes dun número enteiro. Se as partes poden expresarse como unha división simple entre números enteiros soe usarse a fracción.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Teoría de números
### Ligazóns externas
Rasa (homónimos)

O topónimo **Rasa** pode referirse a:

;En Galiza
***Rasa**, lugar da parroquia de Dexo, no concello de Oleiros;
***A Rasa**, lugar da parroquia de Castro Caldelas, no concello de Castro Caldelas;
***A Rasa**, lugar da parroquia de Vilar de Cerreda, no concello de Nogueira de Ramuín;
***A Rasa de Abaixo**, lugar da parroquia de Barro, no concello de Noia;
***A Rasa de Arriba**, lugar da parroquia de Barro, no concello de Noia;
***Rasamonde**, lugar da parroquia de Cambeda, no concello de Vimianzo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Rasas**, lugar da parroquia de Gondomar, no concello de Gondomar.
O Pereiro Vello

Como topónimo **O Pereiro de Vello** pode referirse a:

;En Galiza
***O Pereiro Vello**, lugar da parroquia de Entrecruces, no concello de Carballo;
***O Pereiro Vello**, lugar da parroquia de Tordoia, no concello de Tordoia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Ibn

**Ibn** ou **ibne** (en árabe, اِبْن), **ben** ou **bin** (en árabe, بْن; en hebreo, בן) é un prefixo patronímico común no árabe e o hebreo que significa 'fillo de', ou nun sentido amplo, 'descendente de'. A forma feminina defínese como **bint** بِنْت‎ ou **ibna** اِبْنَة‎ ('filla de') en árabe e **bat** בת en hebreo. Trátase dunha partícula típica da onomástica árabe e xudía, xa que forma parte de moitos nomes de persoa. Por exemplo, Musa ibn Nusair, Ahmed ben Bela ou Úmar ibn ao-Jattab (nótese como se escribe en minúscula). O seu plural é *banū* (árabe, por exemplo en Banū Qasi, descendentes do conde Casio) e ''b'nei'' (hebreo). 

## Orixe 
Podería provir da forma protosemítica *bin-. Entre os semitas e outros pobos tornouse común designar a unha persoa como «fillo de alguén», preferindo o nome do pai ao da nai. Patronímicos similares atópanse na maioría de linguas (as sociedades patrilineais); por exemplo, -es/-ez/-iz/-is en galego, portugués, castelán e catalán: Fernandes/Fernández/Ferrandiz ('fillo de Fernando/Fernan/Ferrán); -son en inglés: Johnson ('fillo de John'); en linguas escandinavas -sen: Andersen ('fillo de Ander); Mc/Mac- ou O'- en gaélico escocés e irlandés: O'Brien ('fillo de Brien'), McGuinness (fillo de Guinnes, ou derivado de *MacAonghuis* 'fillo de Angus') ou MacDonald ('fillo de Donald'); -poulos en grego: Papadópoulos ('fillo do sacerdote [Papado]'); -oğlu en turco: Alioğlu ('fillo de Alí'), -ren/-rena en éuscaro: Perurena ('fillo de Peru'); en ruso son formados engadindo "-ovich" ou "-evich" para os homes e "-ovna" ou "-evna" para as mulleres: Ivanovich/Ivanovna ('fillo/filla de Ivan).... etc.

#### Equivalencia con outras linguas semíticas 
## Descrición 
En lingua árabe, *ibn* ou *ben* indica a xenealoxía (*nasab*) da persoa. Comunmente adóitase referir só ao pai, por exemplo, Omar ben Yussef ('Omar fillo de Xosé'), con todo pódese alongar indefinidamente ao avó, ao bisavó, ao tataravó... (por exemplo, o nome de Mahoma é Muḥammad ibn ‘Abd Allāh **ibn** ‘Abd ao-Muttalib **ibn** Hāšim ao-Qurayšī) e remontarse até o nome dun antepasado mítico. En lingua hebrea, de cando en cando úsase para referirse ao pai, senón que se antepón ao nome do suposto fundador da familia. Moitas persoas famosas ou historicamente recoñecidas, pasan a chamarse directamente pola súa *nasab*, por exemplo: Ibn Batutta,  Ibn Naís, Ibn Yubair ou Ibn Sina (coñecido como *Avicena*). Algúns exemplos son:

## Véxase tamén 
### Outros artigos
Turah

***Turah*** é un filme indonesio de 2016 dirixido e escrito por Wicaksono Wisnu Legowo. Foi escollido como candidato de Indonesia para o Óscar ó mellor filme internacional na 90ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Dez familias realizan a súa vida cotiá na súa remota aldea de Xava Central.

## Notas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Indonesia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 90ª edición dos Óscar
Petra Wadström

**Petra Wadström**, nada en Estocolmo o 20 de febreiro de 1952, é unha inventora sueca. Creou un dispositivo portátil de purificación de agua chamado Solvatten, que utiliza a luz solar para converter auga sucia en potable.

## Recoñecementos 
En 2013, recibiu o Premio Polhem pola súa contribución significativa á enxeñería e a tecnoloxía. Dous anos despois, en 2015, o seu impacto e liderado a levaron a ser nomeada Muller Sueca do Ano.. 

En 2017 Wadström foi galardoada co Premio Europeo para Mulleres Innovadoras, e en 2022 a súa traxectoria foi recoñecida co Gran Premio KTH do Real Instituto de Tecnoloxía pola súa dedicación e traballo innovador.

## Notas
Cullarfo

miniatura|250px|Cullarfo.
Un **cullarfo** é unha forma híbrida de utensilio, mestura dunha culler é un garfo. É un útil de cociña que consiste nunha pequena cabeza cóncava con gallos no extremo, usada principalmente para comer un prato preparado, polo xeral, nos que se inclúen partes líquidas, semilíquidas e sólidas, mesturadas.

En particular utilízase para levar comida á boca. 

Xeralmente están feitas de metal, madeira, porcelana ou plástico.

## Notas
Salgueiroas

Como topónimo **Salgueiroas** pode referirse a:

;En Galiza
***Salgueiroas**, lugar da parroquia de Ser, no concello de Santa Comba;
***Salgueiroas**, lugar da parroquia de Cabaleiros, no concello de Tordoia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Observatorio WM Keck

O **Observatorio WM Keck** é un par de dous grandes telescopios terrestres situados en Mauna Kea, Hawai. Situados a catro quilómetros (máis de dúas millas) sobre o nivel do mar, os telescopios emparellados úsanse para examinar a luz de estrelas distantes con gran detalle. Os espellos primarios de cada un dos dous telescopios miden 10 metros (33 pés) de ancho, o que os fai lixeiramente máis pequenos que os espellos primarios do Gran Telescopio Canarias.

Non obstante, toda a luz recollida polos espellos primarios do Observatorio Keck (75,76 m2) envíase ao espello secundario e aos instrumentos, en comparación co espello principal de GTC, que ten unha área efectiva de recollida de luz de 73,4 m2, ou 25,4 pés cadrados menos que cada un dos espellos primarios do Observatorio Keck. Debido a esta diferenza fundamental no deseño, os telescopios do Observatorio Keck seguen sendo os telescopios ópticos/infravermellos orientables máis grandes da Terra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Observatorio de La Silla
* Very Large Telescope
* Telescopio

### Ligazóns externas 
* Observatorio WM Keck (sitio oficial)
* Observatorio de Mauna Kea (sitio oficial)
Vilar Corvelle

Como topónimo **Vilar Corvelle** pode referirse a:

;En Galiza
***Vilar Corvelle**, lugar da parroquia de Muimenta, no concello de Cospeito;
***Vilar de Corvelle**, lugar da parroquia de Gueral, no concello da Peroxa.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Bertil af Klercker

**Ernst Bertil Tagesson af Klercker**, nado o 31 de xaneiro de 1910 en Estocolmo e finado o 21 de abril de 1986 en Flen, condado de Södermanland, foi un avogado e numismático sueco.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
Bertil af Klercker naceu en 1910 na antiga parroquia militar de Svea Livgarde, fillo de Märta Boheman e do xeneral de división Tage af Klercker. Tivo tres irmáns, chamados Stig Fredrik, Tage e Carl Göran af Klercker.

### Carreira profesional 
Logo da súa licenciatura en Dereito en 1947 na Universidade de Estocolmo, Bertil af Klercker acadou o seu doutoramento en Dereito en 1948,

No ámbito militar licenciouse como oficial da reserva en 1930; Tamén foi un asiduo colaborador nas exposicións organizadas pola SNS coa colaboración do Gabinete Real de Moedas de Estocolmo. En 1979 recibiu como agradecemento a Medalla ao Mérito de la SNS. 

Outra das súas grandes afeccións foi golf, e Klercker  foi un dos fundadores do *Rotary Club* de Estocolmo.

## Vida persoal 
Bertil af Klercker estivo casado con Inger Emanuelsson (1925-1995). 

Finou o 21 de abril de 1986, na parroquia de Vadsbro, condado de Södermanland.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Harnesk, P. (1962). "af Klercker, E Bertil". En *Vem är Vem? / Stor-Stockholm*. 1962. Páxina 702.
* LLt. (1986). "Bertil af Klercker 1910-1986". En *Svensk M¡Numismatisk Tidskrift*. Setembro. Svenska numismatiska föreningen. Páxina 156.
Chad Trujillo

**Chadwick A.** **"Chad" Trujillo,** nado o 22 de novembro de 1973, é un astrónomo e co-descubridor dos planetas ananos Eris e Makemake.

## Traxectoria 
Trujillo traballa con programas informáticos e examinou as órbitas de numerosos obxectos transneptunianos (TNO), especializándose nesta área exterior do Sistema Solar . A finais de agosto de 2005, anunciouse que Trujillo, xunto con Michael E. Brown e David L. Rabinowitz, descubriu Eris. Como resultado do descubrimento do satélite natural Dysnomia, Eris foi o primeiro TNO coñecido por ser máis masivo que Plutón. O asteroide do cinto principal 12101 Trujillo foi nomeado na súa honra.

### Descubrimentos 
Descubriu varios obxectos transneptunianos. O último gran TNO, Eris, foi considerado por el, o seu equipo, a NASA, e moitos outros como o décimo planeta do Sistema solar, pero a Unión Astronómica Internacional asignoulle o novo status de planeta anano e plutoide.

Principais achados:

* Éris, con Michael E. Brown e David L. Rabinowitz
* Makemake, con Michael E. Brown e David L. Rabinowitz (31 de marzo de 2005)
* , en colaboración con David Jewitt e Jane Luu ,
* , en colaboración con Jane Luu
* Quaoar, en colaboración con Michael E. Brown,
* Aya, con Michael E. Brown, Eleanor F. Helin, Steven H. Pravdo, Kenneth J. Lawrence e Michael Hicks
* , con Michael E. Brown
* Sedna, con Michael E. Brown e David L. Rabinowitz
* Orco, con Michael E. Brown e David L. Rabinowitz
* , en colaboración con Michael E. Brown e David L. Rabinowitz
* Achlys, en colaboración con Michael E. Brown
* Máni, en colaboración con Michael E. Brown
* , en colaboración con
* , en colaboración con Andrzej Udalski, Scott S. Sheppard e M. Szymanski

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial
Toconao

O nome **Toconao** pode referirse a:

* Toconao (barco), un buque transportador de contáineres que perdeu parte da carga de granulado plástico fronte á costa do Norte de Portugal.
* Toconao, Chile, localidade chilena da rexión de Antofagasta.

## Véxase tamén 
* Vertedura de granulado de plástico na costa de Galicia
Eleccións xerais do Reino Unido de 2024

As **eleccións xerais do Reino Unido de 2024** celebráronse o xoves 4 de xullo de 2024 para elixir 650 Parlamentarios (MPs) á Casa dos Comúns, despois de que a Lei de Disolución e Convocatoria do Parlamento de 2022 derogase a Lei de Parlamentos de Prazo Fixo de 2011. Foron as primeiras eleccións xerais do Reino Unido nas que se require identificación de votante para votar en persoa en Gran Bretaña. As eleccións xerais foron as primeiras dende a saída do Reino Unido da Unión Europea e foi a primeira elección realizada durante o reinado de Carlos III.

O debate da campaña centrouse na perspectiva dun cambio de goberno, xa que o partido opositor, o Partido Laborista, liderado por Keir Starmer, ten unha vantaxe significativa nas enquisas sobre o gobernante Partido Conservador, liderado por Rishi Sunak. A opinión pública a prol dun cambio de goberno reflectiuse nos malos resultados dos conservadores nas eleccións locais de 2022 e de 2023, nas que os laboristas e os demócratas liberais venceron os conservadores, moitas veces con grandes marxes. Os partidos lograron novos avances nas eleccións locais de 2024, e moitos candidatos gañaron moitas eleccións parciais durante o parlamento. Un número récord de deputados conservadores non se presenta á reelección.

## Notas
Toconao, Chile

A vila de **Toconao** está situada na rexión de Antofagasta, no norte de Chile. Forma parte da aldea de **San Pedro de Atacama**, na alta meseta da Puna de Atacama, a uns 250 km de Antofagasta, no medio do deserto de Atacama, no norte de Chile.

## Toponimia 
O nome Toconao tradúcese como *lugar das pedras* e provén das palabras en lingua kunza '*tocknar* ' (pedra) e *ao* (lugar). 

## Xeografía 
Toconao, é un oasis, que grazas á pureza da auga, permite o cultivo de diversos tipos de froitos, moitos autóctonos da rexión e outros traídos pola conquista castelá/española, con alto contido en ácido ascórbico.

Atópase no bordo nordeste do Salar de Atacama, nun pequeno val da serra de Puntas Negras, rama occidental da serra de Domeyko, a 2.475 m sobre o nivel do mar, na estrada 23-CH, que atravesa o Paso de Sico para establecer a conexión coa aldea de San Antonio de los Cobres (5.916 m de altitude), provincia de Salta na Arxentina, e os volcáns Sairecabur (5.978 m sobre o nivel do mar) e Licancabur (5.920m sobre o mar). Estes dous volcáns están situados a uns 30km ao leste da vila. 

## Hidrografía 
O Trópico de Capricornio pasa a unhas ducias de quilómetros ao sur da vila. Dada a pouca precipitación, a vila non existiría se non fose alimentada por dous regatos (Purifama e Purificada).

## Poboación 
Toconao ten aproximadamente 786 habitantes. O xentilicio é *toconares*. A partir de 2006 é unha comunidade indíxena atacameña autodenominada *Comunidad Ancestral de Toconao*, protexida pola lei indíxena chilena n 19.253 e as leis internacionais relativas aos pobos ancestrais e indíxenas das Nacións Unidas, relacionadas cos dereitos humanos.

## Historia 
### Prehistoria 
De acordo coas hipóteses científicas, os primeiros vestixios de vida humana no territorio remóntanse até 12.000 anos.

### Puntos de referencia 
Fronte á praza maior, érguese a igrexa e o campanario de San Lucas, datados no s. XVIII. Aínda que foron reconstruídos despois de varios terremotos e incendios, conservan o seu encanto e ambos están clasificados como Monumentos Nacionais de Chile .
Ficheiro:Iglesia_de_San_Lucas,_Toconao,_Chile,_2016-02-06,_DD_32.jpg|Igrexa de San Lucas de Toconao.
Ficheiro:Campanario_de_San_Lucas,_Toconao,_Chile,_2016-02-06,_DD_31.jpg|Campanario, de 1750.

## Turismo 
Na actualidade, a comunidade xestiona actividades turísticas nas zonas de Jere, Chaxas e Puxza. Pola cidade pasan moitos circuítos turísticos, en particular no Salar de Atacama e as lagoas do altiplano. Os axentes adscritos á comunidade están formados nas ciencias do agroturismo, etnoturismo e ecoturismo.

## Galería 

Ficheiro:Toconao,_boutique_face_à_l'église_San_Lucas.jpg|Tenda fronte á igrexa de San Lucas.
Ficheiro:Río_Toconao,_désert_d'_Atacama.jpg|Regato e ponte.
Ficheiro:Puente_Toconao_(désert_d'_Atacama).jpg|Entrada á Vila.
Ficheiro:Río_Toconao_(Chili).jpg|Regato en Toconao.

## Notas 
## Véxase tamén
Surat dari Praha

***Surat dari Praha*** é un filme indonesio de 2016 dirixido por Angga Dwimas Sasongko. Foi escollido como candidato de Indonesia para o Óscar ó mellor filme internacional na 89ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Tio Pakusadewo como Jaya
* Julie Estelle como Larasati
* Widyawati como Sulastri
* Rio Dewanto como Dewa

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Indonesia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 89ª edición dos Óscar
Valella

Como topónimo **Valella** pode referirse a:

;En Galiza
***Valella**, lugar da parroquia de Barbos, no concello de Ortigueira;
***Valella de Abaixo**, lugar da parroquia de Cuíña, no concello de Ortigueira;
***Valella de Arriba**, lugar da parroquia de Cuíña, no concello de Ortigueira.

## Véxase tamén
### Outros artigos
The Feed

***The Feed*** é unha miniserie de televisión británica de ciencia ficción baseada na novela homónima de Nick Clark Windo de 2018. A serie estreouse orixinalmente o 16 de setembro de 2019 en Virgin TV Ultra HD no Reino Unido, e os dez episodios o 22 de novembro de de 2019 en Amazon Prime Video.

Estreouse en galego o 4 de xullo de 2024 a través da plataforma AGalega.

## Personaxes 
* Michelle Fairley como Meredith Hatfield
* Guy Burnet como Thomas Edward "Tom" Hatfield
* Nina Toussaint-White como Kate Hatfield
* Jeremy Neumark Jones como Ben Hatfield
* Clare-Hope Ashitey como Evelyn "Evie" Kern
* Osy Ikhile como Maxwell Jeremiah "Max" Vaughn
* Shaquille Ali-Yebuah como Danny Morris
* Chris Reilly como Gil Tomine
* Jing Lusi como Miyu Hatfield
* Tanya Moodie como Sue Cole
* David Thewlis como Lawrence Emmanuel Hatfield

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Soekarno: Indonesia Merdeka

***Soekarno: Indonesia Merdeka*** é un filme indonesio de 2013 dirixido por Hanung Bramantyo e escrito por Ben Sihombing. Este filme conta a historia da vida de Sukarno, o primeiro presidente de Indonesia. Sukarno, quen naceu co nome "Kusno", foi unha das figuras máis importantes que xogaron unha papel importante na loita para a independencia de Indonesia do dominio colonial holandés. Está protagonizado por Ario Bayu como Sukarno.

Foi escollido como candidato de Indonesia para o Óscar ó mellor filme internacional na 87ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Ario Bayu como "Soekarno"
* Lukman Sardi como Hatta
* Mathias Muchus como Hassan Din
* Henky Solaiman como Koh Ah Tjun
* Ria Irawan como Prostituta
* Emir Mahira como "Soekarno" (adolescente)
* Aji Santosa como "Soekarno" (neno)
* Tika Bravani como Fatmawati
* Sujiwo Tejo como Soekemi
* Michael Tju como Emperador Hirohito
* Ferry Salim como Sakaguchi
* Widi Dwinanda como Ratna Djoeami
* Agus Kuncoro como Gatot Mangkuprojo
* Timo Scheunemann como Letkol Hoogeband
* Maudy Kusnaedi como Inggit Garnasih
* Tanta Ginting como Sjahrir
* Norman Rivianto Akyuwen como Dr. Waworuntu
* Stefanus Wahyu como Sayuti Melik
* Elang como Kartosuwiryo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Indonesia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 87ª edición dos Óscar
Sang Kiai

***Sang Kiai*** é un filme indonesio de 2013 dirixido por Rako Prijanto. Conta a historia do clérigo musulmán Hasyim Asy'ari, fundador da organización islámica indonesia Nahdlatul Ulama durante a ocupación xaponesa das Indias Orientais Neerlandesas e a Revolución Nacional de Indonesia. Foi escollido como candidato de Indonesia para o Óscar ó mellor filme internacional na 86ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Ikranagara como Hasyim Asy'ari
* Christine Hakim como Nyai Kapu
* Adipati Koesmadji como Harun 
* Agus Kuncoro como Wahid Hasyim 
* Boy Permana como Karim Hasyim
* Dayat Simbaia como Yusuf Hasyim
* Bung Toni como Sutomo 
* Ahmad Zidan como Abdurrahman Wahid 
* Imam Wibowo e Agung Wibowo como Sukarno 
* Tabah Helmi Nonaka como tenente xeneral Kumakichi Harada 
* Andrew Trigg como Aubertin Walter Sothern Mallaby

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Indonesia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 86ª edición dos Óscar
Coto da Rega

O topónimo **Coto da Rega** pode referirse a:

;En Galiza
***Coto da Rega**, lugar da parroquia de Budián, no concello do Valadouro;
***O Coto da Rega**, lugar da parroquia do Sisto, no concello de Ourol.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Di Bawah Lindungan Ka'bah

'''''Di Bawah Lindungan Ka'bah''''' é un filme indonesio de 2011 dirixido por Hanny Saputra. Baséase na novela homónima de 1938 de Hamka.

Foi escollido como candidato de Indonesia para o Óscar ó mellor filme internacional na 84ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Herjunot Ali como Hamid
* Laudya Cynthia Bella como Zainab
* Niken Anjani como Rosna
* Tarra Budiman como Saleh
* Jenny Rachman como nai de Hamid
* Widyawati como Mrs. Ja'far
* Didi Petet como Haji Ja'far
* Leroy Osmani como Rustam
* Ajun Perwira como Arifin
* Chris Radford como Mandur Belanda #1

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
### Outros artigos 
* Filmes de Indonesia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 84ª edición dos Óscar
Johan Otto Wedberg

**Johan Otto Wedberg**, nado en Estocolmo o 31 de marzo de 1826 e finado na mesma cidade o 10 de febreiro de 1912, foi un xurista e numismático sueco, xuíz do Tribunal Supremo de Suecia (1877-1892) e presidente da Sociedade Numismática Sueca (1903-1906).

## Traxectoria 
### Formación 
Wedberg iniciou os seus estudos superiores de Dereito en 1844 na Universidade de Uppsala. En 1846 superou o exame de habilitación para as oficinas de contabilidade pública e, finalmente, en 1848 superou as probas de acceso para a xudicatura.

### Numismático e erudito 
Paralelamente ao seu labor profesional, Wedberg foi un gran estudoso da numismática. Foi un dos fundadores da Sociedade Numismática Sueca, entidade que presidiu entre 1903 e 1906. Tamén foi un asiduo colaborador durante os 15 primeiros números da revista desta sociedade, *Numismatiska meddelanden*, na que asinaba os seus artigos coas súas siglas, J.O.W. Ademais, Wedberg foi conservador de moedas da Orde Masónica.

A súa colección de moedas e de medallas suecas estaba composta por máis de 4.000 exemplares e, logo do seu falecemento, foi vendida en varias poxas entre os anos 1912 e 1913 organizadas pola compañía Appelgren. Tamén foi moi destacable a súa biblioteca numismática.

En recoñecemento da súa erudición, foi nomeado membro honorario da Academia de Letras, Historia e Antigüidades en 1885, entidade á que o seu fillo, o xuíz Birger Wedberg, lle doou a súa correspondencia numismática en 1935. 

Johan Otto Wedberg finou en Estocolmo o 10 de febreiro de 1912, e o seu corpo foi soterrado no cemiterio de Lidingö. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Westrin, Th. (1921). "Wedberg, Johan Otto". En *Nordisk familjebok*. Vol. 31. Páxinas 972-973.
Inclusión

O termo **inclusión** pode referirse a:
* En pedagoxía está tratado no artigo de Educación inclusiva

* En medicina, pode referirse a substancias acumuladas noutras (ver por exemplo Inclusión citoplasmática). 

* En matemáticas, é o concepto asociado a subconxunto.
Alangkah Lucunya (Negeri Ini)

***Alangkah Lucunya (Negeri Ini)*** é un filme indonesio de 2010 dirixido por Deddy Mizwar, e protagonizado por Reza Rahadian, Asrul Dahlan e Tika Bravani. Conta a historia de 3 graduados que intentan educar a un grupo de mozos carteristas.

Foi escollido como candidato de Indonesia para o Óscar ó mellor filme internacional na 83ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Reza Rahadian como Muluk
* Tika Bravani como Pipit
* Deddy Mizwar como Pak Makbul
* Slamet Rahardjo como Haji Rachmat
* Asrul Dahlan como Samsul
* Sakurta H. Ginting como Ribut
* Rina Hasyim como Ibu Rachmat
* Jaja Mihardja como Haji Sarbini
* Tio Pakusodewo como Jarot

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Indonesia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 83ª edición dos Óscar
Jamila dan Sang Presiden

***Jamila dan Sang Presiden*** é un filme indonesio de 2009 dirixido e escrito por Ratna Sarumpaet e protagonizado por Atiqah Hasiholan e Christine Hakim. Conta a historia dunha prostituta sentenciada a morte para matar un ministro do goberno.

Foi escollido como candidato de Indonesia para o Óscar ó mellor filme internacional na 82ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Atiqah Hasiholan como Jamila
* Christine Hakim como Ria
* Dwi Sasono como Ibrahim
* Fauzi Baadilla como Faisal
* Ria Irawan como Susi
* Surya Saputra como Surya
* Adjie Pangestu como Menteri Nurdin
* Marcelino Lefrandt como Malik
* Joshua Pandelaki como Sukardi
* Aida Nurmala como Windy
* Jajang C. Noer como Bu Wardiman
* Merry Mustaf como Ibu Ibrahim
* Ade Irawan como Ayu
* Nizar Zulmi como Kyai Jalaludin

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Indonesia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 82ª edición dos Óscar
### Bibliografía 
*
*
*
*
*
Regalados

O topónimo **Regalados** pode referirse a:

;En Galiza
***Regalados**, lugar da parroquia do Allo, no concello de Zas;
***Os Regalados**, lugar da parroquia de Goente, no concello das Pontes de García Rodríguez.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Denias, Senandung di Atas Awan

***Denias, Senandung di Atas Awan*** é un filme indonesio de 2006 dirixido por John de Rantau. Está protagonizado por Albert Fakdawer, Ari Sihasale, Nia Zulkarnaen e Marcella Zalianty. Foi escollido como candidato de Indonesia para o Óscar ó mellor filme internacional na 80ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. En 2007, foi galardoado co Premio Asia Pacific Screen á mellor longametraxe xuvenil.

## Personaxes 
* Mathias Muchus como Pak Guru
* Nia Zulkarnaen
* Ryan Stevano William Manoby como Noel
* Pevita Eileen Pearce como Angel
* Minus Coneston Karoba como Enos
* Albert Fakdawer como Denias
* Michael Jakarimilena como pai de Denias
* Audrey Pailaya
* Ari Sihasale como Maleo
* Marcella Zalianty

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Indonesia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 80ª edición dos Óscar
A Culpa

Como topónimo **A Culpa** pode referirse a:

;En Galiza
***A Culpa de Abaixo**, lugar da parroquia de Insua, no concello de Ortigueira;
***A Culpa de Arriba**, lugar da parroquia de Insua, no concello de Ortigueira.
Praza do Rei (Vigo)

A **praza do Rei** é unha praza peonil situada no concello de Vigo. Recibe o seu nome do rei emérito Xoán Carlos I de España. Constitúe a praza onde se localiza o edificio administrativo do concello vigués. Foi inaugurada en 1976 polos daquela reis españois.

Ademais da casa consistorial, na praza sitúase o Auditorio Municipal de Vigo e, detrás do edificio do Concello, o Castelo de San Sebastián. A praza comunícase coas rúas Cachamuíña, o paseo de Granada e o canellón do Esteiro. Tamén está comunicada mediante unhas escadas coa ronda de Don Bosco, e coa avenida das Camelias por unha pequena ponte peonil de aspecto similar á Ponte de Rande.

## Historia 
O proxecto de construción da praza do Rei naceu da necesidade de construír unha nova casa consistorial e dunha contorna ampla. O antigo concello, que daquela se situaba na praza da Constitución, e construído no ano 1859, quedara pequeno perante o aumento exponencial da poboación viguesa no apoxeo industrial dos anos 60 e 70, cando por aquel entón a urbe xa superara os 250.000 habitantes. Así, o 16 de xullo de 1971, en pleno franquismo, o alcalde Antonio Ramilo aprobou a construción da praza e o concello cun orzamento duns 90 millóns de pesetas a crédito do Banco de Crédito Local en 1972, malia que finalmente o sobrecusto das obras superar os 300 millóns de pesetas. A construción do novo edificio consistorial significou, parcialmente, a demolición dunha parte do castelo de San Sebastián, e resultou polémico mesmo entre os membros do concello. No mesmo ano 1971, un membro do pleno pediu un referendo para que a cidadanía viguesa votase a aprobación do proxecto. A empresa construtora foi Beamonte.

A praza do Rei foi finalmente inaugurada conxuntamente co edificio do Concello o 26 de xullo de 1976. Ao acto acudiron, ademais de persoeiros da administración viguesa, os daquela reis de España, Xoán Carlos I e a súa dona, a raíña emérita Sofía de Grecia. No centro da praza foi colocado un busto coa cara dos monarcas.

Durante a década dos 90 a praza sufriu a súa primeira remodelación. Creouse un aparcadoiro subterráneo e as árbores da praza foron talladas. Ademais, o busto dos monarcas que outrora ficaba na praza foi trasladado ao interior das dependencias da casa consistorial.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Concello de Vigo.jpg
Ficheiro:Vigo, El Castro, escaleras hacia el Concello - panoramio.jpg
Ficheiro:2014-10-18 - Ayuntamiento - Vigo - Spain1.JPG
Ficheiro:Vigo - Concello (Ayuntamiento) 4.JPG

## Notas
Daxue

O ***Daxue*** (chinés tradicional: 大學; chinés simplificado: 大学; *pinyin*: Dàxué; Wade-Giles: Ta4-hsüeh2; lit. "A grande aprendizaxe") é un dos chamados Catro Libros (*sishu* 四書) do confucianismo, atribuído a un dos discípulos do propio Confucio, Zengzi. O *Daxue* procede dun capítulo do *Liji* 禮記 ou *Libro dos ritos*, que formaba parte dos Cinco Clásicos (*wujing* 五經). Está composto por un texto principal moi breve, que recolle as ensinanzas de Confucio rexistradas por Zengzi, e mais dez capítulos de comentarios supostamente escritos por este último. Os ideais da obra atribúenselle a Confucio, mais o texto foi redactado por Zengzi tras o seu pasamento. 

Os chamados Catro Libros foron escolmados polo filósofo neoconfuciano Zhu Xi (1130-1200) durante a dinastía Song, como unha introdución aos principios do confucianismo. Os exames imperiais recollerían estas obras como parte esencial do seu currículo.

## Composición e influencia 
Confucio, influenciado polas ideas de filósofos anteriores, compilou ou editou o *Liji* e mais o *Chunqiu* 春秋 ("Os anais de primaveras e outonos"), dous dos Cinco Clásicos. O seu discípulo, Zengzi, quen escribiu a introdución e os comentarios do *Daxue*, viviu entre o 505 e o 436 a.C.

O *Daxue* influenciou a moitos autores, adaptándose ás necesidades e crenzas do seu tempo. O erudito, poeta e funcionario imperial Li Ao (772-841) empregou o *Daxue*, contribuíndo á súa popularidade. Os irmáns Cheng, Cheng Yi (1033-1107) e Cheng Hao (1032-1085), empregaron o *Daxue* para desenvolver a súa filosofía. As ideas de ambos atoparon a oposición do goberno imperial, mais acadaron unha influencia posterior grazas a Zhu Xi.

Durante a dinastía Song do sur, Zhu Xi editou o *Daxue* e incluíuno entre os Catro Libros, xunto co *Zhongyong*, o *Lunyu* e o *Mengzi*. Zhu Xi tomou o *Daxue* dun capítulo do *Liji* ou *Libro dos ritos*. Ademais, estableceu a ordenación actual en dez comentarios. Influído polo confucianismo dos irmáns Cheng, e tomando ideas do budismo *chan* e do daoísmo, Zhu Xi estableceu a súa propia concepción neoconfuciana.

Tras as dinastías Song e Yuan, o *Daxue* converteuse en manual obrigatorio nas escolas e nos exames imperiais. Tamén foi un texto influente en Corea e no Xapón.

Porén, houbo tamén voces críticas coa obra, entre as que destacan Lu Xiangshan (1139-1192) e Wang Yangming (1472-1529), que se opoñían á súa preferencia do estudo sobre a acción. Wang Yangming rexeitou tamén os cambios feitos por Zhu Xi, recuperando a versión orixinal do *Liji*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Confucianismo
* Confucio
* Liji
* Sì shū wǔ jīng
* Zengzi

### Ligazóns externas 
* Texto completo en chinés
Castro Caldelas (homónimos)

Como topónimo **Castro Caldelas** pode referirse a:

;En Galiza
***Castro Caldelas**, concello da comarca da Terra de Caldelas;
****Castro Caldelas**, parroquia de dito concello;
*****O Castro de Caldelas**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Berbagi Suami

***Berbagi Suami*** é un filme indonesio de 2006 dirixido por Nia Dinata. O filme conta tres historias interrelacionadas: Salma é unha xinecóloga que cuestiona a moralidade da poligamia. Pero como musulmá fiel, acepta o seu marido polígamo, a pesar dos problemas que lle provoca. Siti é unha moza da aldea que é enganada nun fogar polígamo nun barrio pobre de Iacarta. Ming é unha fermosa camareira que se converte na amante dun home casado para promover as súas ambicións. Foi escollido como candidato de Indonesia para o Óscar ó mellor filme internacional na 79ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Jajang C. Noer como Salma
* Shanty como Siti
* Dominique Agisca Diyose como Ming
* El Manik como Mr. Haji Ali Rohim
* Tio Pakusadewo como Koh Abun
* Lukman Sardi como Mr. Lik
* Nungki Kusumastuti como Indri
* Ria Irawan como Sri
* Ira Maya Sopha como Cik Linda
* Winky Wiryawan como Nadim
* Rieke Diah Pitaloka como Dwi
* Reuben Elishama como Firman
* Atiqah Hasiholan como Fatima
* Janna Soekasah como Santi
* Melissa Karim como filla de Cik Linda

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Indonesia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 79ª edición dos Óscar
Biola Tak Berdawai

***Biola Tak Berdawai*** é un filme indonesio de 2003 dirixido por Sekar Ayu Asmara. Foi lanzado por Kalyana Shira Film o 22 de marzo de 2003, cunha estrea máis ampla o 4 de abril. Conta a historia dunha vítima de violación que intenta usar a música para curar un neno autista. Proxectouse no Festival Internacional de Cinema do Cairo, onde Asmara conseguiu o premio ao mellor director revelación. Foi escollido como candidato de Indonesia para o Óscar ó mellor filme internacional na 76ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Ria Irawan como Renjani
* Nicholas Saputra como Bhisma
* Jajang C. Noer como Mbak Wid
* Dicky Lebrianto como Dewa
* Rako Prijanto como Pengaborsi

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Indonesia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 76ª edición dos Óscar
### Bibliografía 
*
Thunderheart

***Thunderheart*** é un filme estadounidense de 1992 dirixido por Michael Apted a partir dun guión de John Fusco. O filme baséase vagamente nos eventos da ocupación de Wounded Knee en 1973, cando os seguidores do American Indian Movement se apoderaron da cidade de Wounded Knee, en Dacota do Sur en protesta contra a política do goberno federal con respecto aos nativos americanos. Na trama do filme incorporouse o personaxe de Ray Levoi, interpretado polo actor Val Kilmer, como un axente do FBI con herdanza síux que investiga un homicidio nunha reserva nativa americana. Sam Shepard, Graham Greene, Fred Ward e Sheila Tousey compoñen o resto do elenco. Tamén en 1992, Apted dirixira previamente un documental sobre un episodio de activistas nativos americanos que implicaba o asasinato de axentes do FBI titulado *Incident at Oglala*. O documental relata a acusación do activista Leonard Peltier durante un tiroteo en 1975 na reserva india de Pine Ridge.

## Personaxes 
[miniatura|190px|dereita|O actor [Val Kilmer que interpreta o axente do FBI Ray Levoi.]]

* Val Kilmer como axente do FBI Ray Levoi
* Sam Shepard como axente do FBI Frank 'Cooch' Coutelle
* Graham Greene como Walter Crow Horse
* Fred Ward como Jack Milton
* Fred Thompson como William Dawes
* Sheila Tousey como Maggie Eagle Bear
* Ted Thin Elk como avóm Sam Reaches
* John Trudell como Jimmy Looks Twice
* Julius Drum como Richard Yellow Hawk
* Sarah Brave como avoa Maisy Blue Legs
* Allan R.J. Joseph como Leo Fast Elk
* Sylvan Pumpkin Seed como Hobart
* Patrick Massett como axente do FBI Mackey
* Rex Linn como axente do FBI
* Brian A. O'Meara como axente do FBI
* Candy Hamilton como mestre de escola
* David Crosby como camareiro

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* Claypoole, Antoinette Nora (2013).  *Ghost Rider Roads: Inside the American Indian Movement* . Wild Embers Press .  ASIN 1475048580.
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Eudy Simelane

**Eudy Simelane** nada en KwaThema o 11 de marzo de 1977 e finada o 28 de abril de 2008 foi unha futbolista surafricana que xogou na selección de Suráfrica e tamén unha activista polos dereitos LGBT. Foi violada e asasinada na súa cidade natal KwaThema, Gauteng. e na Selección feminina de Suráfrica. Igualmente adestrou varios equipos e estaba a estudar para converterse en árbitra.

## Morte 
O corpo semidesnudo de Simelane foi atopado nun arroio en KwaThema. Fora violada por un grupo, golpeada e apuñalada 25 veces no peito, cara e pernas. Fora a primeira muller en mostrar abertamente o seu lesbianismo en KwaThema.

O xuízo contra os catro acusados deu comezo o 11 de febreiro de 2009 en Delmas, Mpumalanga. Un dos catro supostos atacantes declarouse culpable de violación e asasinato e foi sentenciado a 32 anos de cárcere.

## Honras 
En 2009 erixiuse unha ponte en miniatura en KwaThema, Springs, Gauteng, na súa honra.

## Notas 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Human Rights Watch informe sobre o xuízo por asasinato
*
Praza da Constitución (Vigo)

A **praza da Constitución** é unha praza situada na cidade de Vigo. Trátase dunha praza peonil, de chan empedrado e con edificios caracterizados pola presenza de soportais e balcóns de forxa. Constitúe un dos principais centros gastronómicos da cidade. No centro da praza eríxese un faro de metal con cinco lámpadas.

A praza é tradicionalmente coñecida por ser o lugar onde se celebraba o mercado agrícola da cidade, especialmente o comercio dos excedentes (ovos, froitas e hortalizas) que os pequenos agricultores e gandeiros vendían.

Nela sitúase a que outrora fora a antiga casa consistorial viguesa, un edificio singular construído en 1862 que actualmente alberga a Casa Galega da Cultura.

A praza comunica coa remodelada Porta do Sol e coas rúas Joaquín Yáñez, Cesteiros, Sombrereiros e do Triunfo.

## Edificios singulares
* Casa Galega da Cultura
* Casa natal de Casto Méndez Núñez
Clóvis de Barros Filho

**Clóvis de Barros Filho** nado en Ribeirão Preto o 21 de outubro de 1965, é un xornalista, filósofo e profesor asociado da área de ética da Facultade de Comunicacións e Artes da Universidade de São Paulo (ECA-USP). Entre os seus libros, publicou " *Ética na Comunicação* " (Summus, 2008), é coautor de " *O Habitus na Comunicação* " (Paulus, 2003) e organizador de " *Comunicação na Polis* " (Vozes, 2002). 

## Biografía 
Nado en Ribeirão Preto, Clóvis de Barros Filho é licenciado en xornalismo pola Facultade Cásper Líbero de São Paulo (1985) e en dereito pola Universidade de São Paulo (1986); especialista en dereito constitucional (1988) e en socioloxía do dereito pola Université Panthéon-Assas de París (1989); mestrado en ciencias políticas pola Universidade Sorbonne-Nouvelle de París (1990); e doutor en ciencias da comunicación pola Universidade de São Paulo (2002). En 2020, creou o *podcast* Inédita Pamonha, en colaboración coa revista Inspire-C. 

## Publicacións 
* *A Política da Constituinte* (1988)
* *A Constituição Desejada* (1990)
* *Ética na Comunicação: da informação ao receptor* (1995)
* *As Fontes da Informação* (1997) con Estéban Lopez Escobar, Luís Mauro Sá Martino e Pedro Lozano Bartolozzi
* *Mídia e Ética* (1998) con Erasmo de Freitas Nuzzi
* *O Habitus na Comunicação* (2003) con Luís Mauro Sá Martino 
* *Comunicação na Polis* (2004)  
* *Devaneios sobre a atualidade do Capital* (2005) 
* *Comunicação do Eu: Ética e Solidão* (2006) con Felipe Tavares Paes Lopes e Bernardo Issler 
* *Comunicação e Práticas de Consumo* (2007) con Gisela Castro 
* *Ética e Comunicação Organizacional* (2007) con Felipe Tavares Paes Lopes, Júlio César Pompeu, Gisela Castro, Vladimir Safatle e Mariângela Machado Toaldo 
* *Ética na Comunicação* (2008) 
* *Ética e Agir Comunicativo* (2009) con Felipe Tavares Paes Lopes e Júlio César Pompeu
* *Teorias da comunicação em jornalismo: reflexões sobre a mídia* (2010) con Felipe Tavares Paes Lopes e Luiz Peres-Neto 
* *A Vida Que Vale A Pena Ser Vivida* (2010) con Arthur Meucci 
* *O Executivo e o Martelo: Reflexões Fora da Caixa Sobre Ética Nos Negócios* (2013) con Arthur Meucci 
* *A Filosofia Explica as Grandes Questões da Humanidade* (2013) con Júlio César Pompeu 
* *Corrupção: Parceria Degenerativa* (2014) con Sérgio Praça 
* *Ética e Vergonha na Cara!* (2014) con Mario Sergio Cortella ISBN 978-85-6177-348-9
* *Somos todos canalhas* (2015) con Júlio Pompeu 
* *Felicidade ou morte* (2016) con Leandro Karnal 
* *Em busca de nós mesmos* (2017) con Pedro Calabrez 
* *O que move as paixões* (2017) con Luiz Felipe Pondé 
* *A Monja e o Professor* (2018) 
* *Shinsetsu: O poder da gentileza* (2018) 
* *Deuses Para Clarice* (2018) 
* *Reputação: um eu fora do meu alcance* (2019) con Luiz Peres-Neto 
* *A felicidade é inútil* (2019) 
* *Tesão de Viver* (2020) con Júlio Pompeu
* *Epaminondas: O gato explicador* (2022)

## Notas
Gie

***Gie*** é un filme indonesio de 2005 dirixido e escrito por Riri Riza. O filme conta a historia de Soe Hok Gie, un licenciado da Universidade de Indonesia que é coñecido como activista e amante de natureza. O guión baséase no diario escrito polo propio Soe. A trama é unha interpretación dos cineastas, e as escenas que retratan a vida privada de Soe poden ser en parte ficcionalizadas para dramatizar. Foi escollido como candidato de Indonesia para o Óscar ó mellor filme internacional na 78ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

Recibiu 11 nomeamentos no Festival de Cinema Indonesio, gañando tres premios, ao mellor filme, mellor actor para Nicholas Saputra e mellor fotografía.

## Personaxes 
* Nicholas Saputra como Soe Hok Gie 
* Jonathan Mulia como Soe Hok Gie de neno
* Thomas Nawilis como Tan Tjin Han
* Christian Audi como Tan Tjin Han de neno
* Sita Nursanti como Ira 
* Wulan Guritno como Sinta 
* Lukman Sardi como Herman Lantang
* Angelo Bondoc como Herman Lantang de neno

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Indonesia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 78ª edición dos Óscar
17 de Marzo (revista)

***17 de Marzo*** foi unha revista editada en Vilagarcía de Arousa entre 1941 e 1943.

## Historia e características 
Subtitulada *Revista de Orientación Nacional-Sindicalista*, pareceu o 17 de marzo de 1941 cun número extraordinario para celebrar a data do sexto aniversario da fundación de Falange en Vilagarcía. Fundada e dirixida por Guillermo Poyán Caamaño. Entre os seus colaboradores figuraron Federico de Urrutia, Casiano Costas Posada, Villar Lago, Eduardo García Reboredo, José María Castroviejo, Fernando Meleiro, Enrique Feijóo, José Luis Varela, Daniel Buhigas, Ramón Ferreiro Rodríguez, César López Canabal, José M. Amado, Carlos Muñoz Arosa, Enrique Pascual Souto, Casimiro Marra Rodríguez, José Vázquez Fernández, Francisco Bravo, Joaquín Cabral García, Pedro Castiñeiras, Carlos García Bayón, Carlos de Sádaba Sanfrutos e Diego Desojo Aznar. De periodicidade irregular, o número 3 apareceu en setembro de 1941; o 4, dedicado á Falange de Ourense e Vigo, en xaneiro de 1942, o 7, dedicado ao aniversario do 17 de marzo, en marzo; e o número 8 en agosto dese ano. Interrompeu a súa publicación e ao ano seguinte apareceron os números 13 e 14, en marzo de 1943.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Rúa dos Cesteiros (Vigo)

A **rúa cesteiros** é unha vía urbana peonil situada no casco vello de Vigo. Trátase dunha calella que recibe o seu nome do antigo comercio de cestas de palangre, patelas e outros aparellos que proporcionaban aos mariñeiros da cidade olívica.

Comunica coa praza da Constitución e a da Almeida, e tamén coa rúa de Méndez Núñez. Ao final da rúa atópase coa Casa de Ceta, un singular pazo urbano do século XV situado na Praza de Almeida.

## Historia
Malia ser unha rúa onde tradicionalmente se localizaban os negocios de cesterías que daban nome á rúa, non recibiu dito nome até o ano 1981, cando ditos negocios xa foran desaparecendo. Nun primeiro momento denominouse rúa da Amargura, e posteriormente, en 1898, mudou á denominación de rúa de Emilio Rubín.

O oficio da cestería tivo un grande auxe na cidade debido a que os seus apeiros eran empregados tanto na agricultura coma na pesca. A meirande parte das familias que se adicaban á cestería proviñan de Portugal, de grande tradición cesteira, e os coñecementos e habilidades transmitían de pais a fillos, que comezaban desde moi cativos no obradoiro. Os aparellos feitos de vimbio eran empregados para fabricar cestas e nasas de mimbre, cestas de palangre e patelas traíñas, un cesto para transportar o peixe. No seu máximo esplendor, chegaron a coexistir até oito obradoiros con máis de dous centos de traballadores. 

Coa chegada do plástico como principal material pesqueiro, así como a tecnificación e modernización dos aparellos, o oficio dos cesteiros foi minguando até case desaparecer. A principios da década dos 2020, só quedaba en Vigo unha familia de cesteiros. Trátase do artesán de orixe portuguesa, Antonio Suárez Davila, cuxa familia emigrar dunha aldea lusa en 1905. Desde entón, os obxectos de cestaría están dirixidos á venda ornamental e o turismo.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Reconquista de Vigo.jpg

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Miguel Ángel Martínez López. Historias sociais, urbanas e mediáticas do Casco Vello de Vigo. Castrelos 9-10 (1996-1997). 313-338

### Outros artigos 
* Porto de Vigo
Guillermo Poyán Caamaño

**Guillermo Poyán Caamaño**, nado en Vilagarcía de Arousa en 1916 e finado en Vigo o 19 de xaneiro de 1982, foi un empresario, político e xornalista galego.

## Traxectoria 
Fillo de Serafín Poyán Poyán e Elvira Caamaño López. Foi correspondente da revista *RAIG* en Vilagarcía de Arousa. Ingresou en Falange en marzo de 1934, e foi detido en xaneiro de 1936 polo artigo "Acotaciones de un oyente que no es Wenceslao Fernández Flórez" aparecido en *Galicia Nueva* o 5 de decembro de 1935. Volveu ser detido en abril de 1936 por orde do gobernador civil xunto con outros falanxistas de Vilagarcía. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi alférez, destinado no Batallón de Cazadores de Melilla nº 3. Despois foi destinado ao Exército do Sur o 7 de xullo de 1938. Ao rematar a guerra foi nomeado concelleiro de Vilagarcía, cargo do que dimitiu en abril de 1940, e delegado local de Vilagarcía do Servicio de Propaganda de FET y de las JONS. Dirixiu a revista *17 de Marzo* (1941-1943). En xuño de 1945 ingresou no Instituto Social da Mariña. Colaborou en *Imperio* (Zamora) e *El Pueblo Gallego*.

## Recoñecementos 
* Ángulo Rojo, 1943.
* Aspa de Plata e Aspa Roja con barra de oro.

## Vida persoal 
Casou en Zamora con Consuelo Vicente Llorente en xuño de 1959.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Vilagarcía de Arousa durante la II República