open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Madang

**Madang** é a capital da provincia de Madang cunha poboación de 27.420 (2005) na costa norte de Papúa-Nova Guinea. Foi colonizado por primeira vez polos alemáns no século XIX, cando a denominaron *Friedrich-Wilhelmshafen*.

## Historia 
O biólogo Nicholai Miklukho-Maklai foi probablemente o primeiro europeo que visitou esta área. En 1871 estivo pola Astrolabe Bay, ao sur da actual Madang, durante 15 meses.

En 1884, a Compañía de Nova Guinea alemá arribou e tratou de establecer unha base na zona, probando en varios lugares, incluíndo a Madang, pero eran continuamente atacados pola malaria, movéndose logo eventualmente para Rabaul.

Os xaponeses tomaron Madang na segunda guerra mundial en 1942. En setembro de 1943, os australianos lanzaron unha potente campaña para recuperar a Cordilleira Finisterre e Madang, que foi capturada o 24 de abril de 1944, non sen antes ser destruída pola guerra.

## Imaxes 

Ficheiro: Madang_(Flughafen).jpg |Aeroporto de Madang
Ficheiro: Madang Lighthouse.jpg |Faro
Ficheiro: Madang-png-2006.jpg|Lagoa de Madang
Miguel Fernández-Cid

**Miguel Fernández-Cid Enríquez**, nado en Pontevedra en 1956, é un crítico de arte galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Xeografía e Historia pola Universidade Complutense en 1978, foi profesor de Crítica Estética e Arte do século XX na Facultade de Belas Artes de Salamanca (1988-92) e Pontevedra (1993-95). 

Foi director do Centro Galego de Arte Contemporánea entre 1998 e 2005. Dirixe a Fundación Torrente Ballester. En 2010 ingresou na Real Academia Galega de Belas Artes. Coordinou a exposición *Gallaecia Petrea* no Museo de Galicia da Cidade da Cultura. 

Dende 2019 é director do Museo de Arte Contemporánea de Vigo *MARCO.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha en galegos.info
Federación Galega de Baloncesto

A **Federación Galega de Baloncesto** (**FGB** ou **FEGABA**) é o organismo reitor do baloncesto en Galicia. A FGB ordena, dirixe e planifica as actividades do baloncesto galego. Tamén organiza a Copa Galicia e diferentes competións de tódalas categorías. A FGB ten delegacións na Coruña, Ferrol, Lugo, Ourense, Santiago de Compostela, Vigo e Vilagarcía de Arousa. Dirixe tamén á selección galega de baloncesto.

## Competencias 
* Promover a práctica do baloncesto en Galicia.
* Regular o réxime xurídico e disciplinario dos clubs e asociacións.
* Formar a persoal técnico.
* Coordinar ás distintas delegacións.
* Regular e facer cumprir o seu réxime disciplinario. 
* Asignar e controlar axudas e subvencións para os seus afiliados.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Selección de baloncesto de Galicia

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da FGB
Gran Premio de Singapur de 2011

O **Gran Premio de Singapur de 2011**, formalmente **2011 Formula 1 SingTel Singapore Grand Prix**, foi unha carreira de Fórmula Un, que se celebrou o 25 de setembro de 2011 no Circuíto urbano de Marina Bay de Singapur. Foi a décima cuarta carreira da tempada de Fórmula Un de , e a duodécima vez que se celebra o Gran Premio de Singapur. A carreira, disputada sobre 61 voltas, foi gañada polo Red Bull de Sebastian Vettel, o piloto líder do campionato, despois de partir desde a pole position. Jenson Button terminou en segundo lugar con McLaren e Mark Webber completou o podio en terceira posición.

Como consecuencia da carreira, Vettel ampliou a súa vantaxe no Campionato do Mundo de Pilotos con 124 puntos sobre Button, que subiu ao segundo lugar do campionato. Fernando Alonso e Webber, terceiro e cuarto no campionato, quedaron xa eliminados da loita polo campionato. No "Campionato do Mundo de Construtores", Red Bull ampliou a súa vantaxe sobre McLaren a 138 puntos, Ferrari con outros 85 puntos por detrás quedou terceira posición, e xa non está en posición de gañar o título do campionato.

## Classficación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Posicións logo da carreira 
;Campionato de pilotos

;Campionato de construtores

* **Nota**: Só os cinco primeiros postos están incluídos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Federación Española de Baloncesto

A **Federación Española de Baloncesto** (**FEB**) é o organismo reitor do baloncesto en España. Foi fundada o 31 de xullo de 1923 en Barcelona e o seu primeiro presidente foi Fidel Bricalle. A nivel internacional, a FEB é a entidade deportiva que ostenta a representación de España nas actividades e competicións baloncestísticas oficiais de carácter internacional celebradas dentro e fóra do territorio español. É competencia da FEB a elección dos xogadores que integran as seleccións de baloncesto en categoría absoluta e categorías inferiores.

## Competicións 
O baloncesto en España organízase de xeito semellante á maioría dos países de Europa e á maioría dos membros da FIBA. Baséase nunha liga de clubs profesionais (ACB) e ao mesmo tempo unha Federación que engloba todas as demais competicións de clubs (LEB Ouro, LEB Prata e Liga EBA) e tamén os das categorías de formación de xogadores novos.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Selección de baloncesto de España

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da FEB
Milne Bay

A **Provincia de Milne Bay** é unha das provincias da Papúa-Nova Guinea. A capital da provincia é a cidade de Alotau.
Conta cunha superficie de 14.000&nbsp;km2, cunha poboación de 209.054 habitantes (2000), o que dá unha densidade de poboación de quince habitantes por quilómetro cadrado aproximadamente.

Economicamente a provincia depende maiormente do turismo, como tamén da produción da palmeira aceiteira ou da extracción de ouro. Ademais destas grandes industrias hai moitos outros proxectos de produción a pequena escala, como o cultivo de cacao ou copra.

## Distritos 
Esta provincia pódese dividir en varios distritos:
*Donterecastot     
*Trobrian    
*Samarai     
*Wudlak 
*Luisiad    
*Deka-Deka
*Sidea
Armada de Chile

miniatura|Escudo da Armada de Chile.
A **Mariña de Chile**, ou tamén **Armada de Chile** (en castelán: *Armada de Chile*) é unha das institucións e ramas que compoñen as Forzas Armadas do país. Foi fundada no 1818 e a súa principal misión é a de participar da seguridade externa e da defensa militar de Chile, realizando accións nos tempos de paz e de guerra.

En tempos de paz, entre outras actividades, contribúe ao desenvolvemento do poder marítimo do país para o cal ofrece unha navegación segura, monitorea o territorio marítimo nacional e apoia a comunicación por mar coas áreas remotas.

En tempos de guerra, debe desenvolver operacións para que Chile poida facer uso libre do mar como un medio de comunicación e debe rexeitar tal uso para o inimigo. Debe apoiar o esforzo de guerra das outras ramas das forzas armadas, co seu efectivo de 25.000 militares, ademais dos seus 3.000 soldados da infantaría naval.

As súas bases operativas están localizadas nas cidades de Iquique, Valparaíso, Talcahuano, Puerto Montt e Punta Arenas.

## Galería 

Ficheiro:Huascar1.jpg|*Monitor Huáscar* en Talcahuano.
Ficheiro:Desfile infantería marina.JPG|Desfile da Infantería Mariña en Talcahuano.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da Armada de Chile .
Inna

**Elena Alexandra Apostoleanu**, máis coñecida como **Inna**, nada en Mangalia o 16 de outubro de 1986, é unha cantante romanesa de música dance.

## Traxectoria 
Debutou en 2008 co seu álbum *Hot* producido por Play & Win, un grupo house composto por tres mozos romaneses. O sinxelo principal do álbum, tamén titulado "Hot" liderou os primeiros postos das listas de éxitos en Romanía, Bulgaria, Portugal, Polonia, España, Países Baixos, Rusia, Hungría, Turquía e Grecia. O segundo sinxelo promocional do álbum titúlase "Love". Foi nomeada como mellor cantante e mellor sinxelo nos "Eska Awards" en Polonia. Inna lanzou como terceiro sinxelo promocional unha canción titulada "Déjà Vu" en colaboración con Bob Taylor que se converteu nun éxito en Romanía, Bulgaria, Rusia, Hungría e España. Nos Romania Music Awards que tiveron lugar en Craiova, Inna gañou os premios a Mellor Coreografía, Mellor Posta en Escena, e o premio Best Border Breaker, outorgado a aqueles cantantes que máis éxitos cultivaron fóra de Romanía.

Inna asinou un contrato coa discográfica Ultra Records para promover *Hot* nos Estados Unidos, o Canadá e o Reino Unido.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
* *Hot* (2009)
* *I Am The Club Rocker* (2011)

### EP's 
* *Inna: Best Of* (2009)
* *Hit The List: Tabu* (2010)

### Álbums de remixes 
* *The Remix Collection* (2010)
* *The Remix Collection (Part II)* (2011)

## Sinxelos 
### Hot 
* *Hot* (2008)
* *Love* (2009)
* *Déjà Vu* (Con Bob Taylor) (2009)
* *Amazing* (2009)
* *I Need You For Christmas* (2009)

### Hot (Spanish Edition) 
* *10 Minutes* (2010)

### I Am The Club Rocker 
* *Sun Is Up* (2010)
* *Club Rocker* (con Flo Rida) (2011)
* *Un Momento* (con Juan Magan) (2011)
* *W.O.W - Inna* (2011)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial  
* Sitio oficial de Inna en YouTube 
* Sitio oficial de Inna en Twitter 
* Sitio oficial de Inna en MySpace 
* Sitio oficial de Inna en Facebook 
* Sitio da artista en Ultra Records
Franklin Virgüez

**Franklin José Virgüez Dun**, nado o 1 de outubro de 1953 en Barquisimeto, é un actor de Venezuela. Os seus papeis cómicos son moi populares e vive actualmente en Miami.

## Filmografía 
* Domingo de resurrección (1982)
* Cangrejo (1982)
* Homicidio culposo (1983)
* La casa de agua (1983)
* Retén de Catia (1984)
* Asesino nocturno (1986)
* Pirañas de puerto (1986)
* Cuerpos clandestinos (1991)
* En territorio extranjero (1992)

### Televisión 
* La zulianita (1977)
* Rafaela (1977)
* María del Mar (1978)
* Buenos días Isabel (1980)
* Emilia (1980)
* La Goajirita (1980)
* Marisela (1983)
* Días de infamia (1983)
* Leonela (1984)
* Rebeca (1984)
* Adriana (1985)
* La intrusa (1986)
* Selva María (1987)
* Pobre Negro (1989)
* Eva Marina (1992)
* Por estas calles (1992)
* Amores de fin de siglo (1995)
* Los amores de Anita Peña (1996)
* María de los Ángeles (1997)
* Aunque me cueste la vida (1998)
* Hay amores que matan (2000)
* Carissima (2001)
* Cosita rica (2003)
* Ángel rebelde (2004)
* Se solicita príncipe azul (2005)
* Mi vida eres tu (2006)
* Voltea pa' que te] enamores (2006)
* Amor comprado (2007)
* Alma Indomable (2008)
* Salvador de Mujeres (2010)
* Eva Luna (2010-2011)
* Natalia del mar (2011)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* IMDb
García Rodríguez de Valcarce

**García Rodríguez de Valcarce** ou **Valcárcel** foi un nobre galego do s. XV, que apoiou a Henrique de Trastámara na guerra que este mantivo contra Pedro I de Castela. En recompensa polos seus servizos, o rei nomeouno señor da vila das Pontes.

## Devanceiros
García Rodríguez de Valcarce era fillo de Xoán Freire de Andrade e de Constanza García. O seu avó paterno foi o mestre da Orde de Cristo Nuno Freire de Andrade, irmán do primeiro señor de Pontedeume Fernán Pérez de Andrade, O Boo, que pasou gran parte da súa vida en Portugal. O seu avó materno foi adiantado maior do Reino de Galicia e chamábase igual ca el. Tivo tamén un tío materno homónimo.

## Posesións, señoríos e doazóns
O seu avó Nuno Freire casara coa portuguesa Tereixa Rodrigues de Tábora parente próxima de Lionor de Guzmán, nai do rei Henrique II. Por mor deste parentesco, os noivos recibiron como dote os coutos de Valón e Brión na Terra de Trasancos que pasarían formar parte posteriormente das posesións dos García Rodríguez.

García Rodríguez de Valcarce loitou xunto a Henrique II na batalla de Nájera contra Pedro I. A derrota do Trastámara foi estrepitosa e García Rodríguez foi tomado preso. Para pagar o seu rescate tivo que entregar os coutos mencionados de Valón e Brión. Este feito tentou aproveitalo o seu tío-avó, Fernán Pérez de Andrade o Bo, para cobrar tributos neses coutos. Tivo que intervir Henrique II para pararlle os pés ao señor de Pontedeume.

Ademais dos coutos mencionados, García Rodríguez posuía tamén en terras de Trasancos os señoríos de Santa Uxía de Mandiá desde 1401, e o couto e castelo de Moeche, desde o que gobernaba as súas posesións en Trasancos, Lamas e Cerdido. Tiña tamén a encomenda do mosteiro de San Salvador de Pedroso do que era mordomo.

O rei Henrique II concedeulle o señorío da vila das Pontes en recoñecemento á súa lealdade e polos servizos prestados.

Pola banda materna, herdou distintas propiedades no Bierzo. Foi encomendeiro do mosteiro de Carracedo, ao que en 1394 desembarga o lugar de Frieira (no actual concello de Sobrado, León) e as herdades de Lagumanes e Éntoma, co obxecto de ser soterrado nel ao morrer. Descoñécese a data do seu pasamento, porén sábese que xa ocorrera en 1412, cando a súa viúva vende o castelo de Moeche á súa filla Constanza García, casada con Pedro Álvarez Osorio, señor de Cabreira e Ribeira.

## Casamento e descendencia
Casou García Rodríguez de Valcarce con Inés Fernández, coa que tivo tres fillos: Pedro García, Constanza García e Lionor García. Esta última tivo un neto tamén chamado García Rodríguez de Valcarce, irmán do famoso capitán irmandiño Diego de Lemos.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
Nelly Furtado

**Nelly Kim Furtado**, nada en Victoria, Columbia Británica, Canadá, o 2 de decembro de 1978, é unha cantante, compositora e produtora luso-canadense.
## Traxectoria
Furtado saltou á fama a finais do ano 2000 ao lanzar o seu álbum debut, *Whoa, Nelly!*, desprendendo o seu éxito gañador do Grammy por Mellor Actuación Vocal Feminina de Pop, "I'm Like a Bird". Logo de converterse en nai, lanzou *Folklore* en 2003, un álbum menos exitoso comercialmente, con sinxelos como "Powerless (Say What You Want)", "Try" e "Força", que foi o himno oficial da Eurocopa de Fútbol de 2004.

En 2006 regresa baixo as influencias musicais do produtor Timbaland e lanza o seu álbum máis exitoso *Loose*, do que se extraen catro grandes éxitos internacionais: "Promiscuous", "Maneater", "All Good Things (Come to an End)" e "Say It Right". En 2009 lanza o seu cuarto álbum e o primeiro en español, *Mi Plan* con sinxelos como, "Manos al Aire", "Más", "Fuerte" e "Bajo Otra Luz" coa colaboración de Julieta Venegas e La Mala Rodríguez. O álbum recibiu un Grammy Latino por Mellor Álbum Pop Vogal Feminino.

Celebrando os seus 10 anos de carreira lanza, *The Best of Nelly Furtado* en novembro de 2010 desprendendo o sinxelo "Night Is Young".

Furtado é coñecida por experimentar con diferentes instrumentos, sons, estilos vocais e idiomas. Esta diversidade foi influenciada polo seu gusto musical de grande alcance e o seu interese en diferentes culturas. 
Vendeu mais de 25 millóns de álbums en todo o mundo, os cales chegaron a ocupar os primeiros postos no Billboard. No 2007 colocouse na lista das mulleres cantautoras máis exitosas de todos os tempos.

## Discografía 
;Álbums de estudio
* 2000: *Whoa, Nelly!*
* 2003: *Folklore*
* 2006: *Loose*
* 2009: *Mi Plan*
* 2012: *The Spirit Indestructible*
* 2017: *The Ride*
* 2024: *7*

;Compilacións, EP's e reximes
* 2004: *Sessions@AOL*
* 2006: *Live Session (Itunes Exclusive)*
* 2007: *Loose: The Concert*
* 2008: *Edición Limitada en Español*
* 2010: *Mi Plan Remixes*
* 2010: *The Best of Nelly Furtado*

;Sinxelos
* "Party's Just Begun (Again)"
* "I'm Like A Bird"
* "Turn Off The Light"
* "...On The Radio (Remember The Days)"
* "Hey, Man!"
* "Powerless (Say What You Want)"
* "Try"
* "Força"
* "Explode"
* "The Grass Is Green"
* "No Hay Igual" (con Calle 13)
* "Promiscuous" (con Timbaland)
* "Maneater"
* "Te busqué" (con Juanes)
* "Say It Right"
* "All The Good Things (Come to an End)"
* "In God's Hands"
* "Do It"
* "Manos al Aire"
* "Más"
* "Bajo Otra Luz" (con Julieta Venegas e La Mala Rodríguez)
* "Night Is Young"
* "Fuerte" (con Concha Buika)

## Xiras 
* 2001: Burn In The Spotlight Tour
* 2004: Come As You Are Tour
* 2006—2008: Get Loose Tour
* 2010: Mi Plan Tour

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio Web Oficial de Nelly Furtado
Tagatosa

200 px|miniatura|dereita|Fórmula lineal da tagatosa.
A **tagatosa** é un monosacárido natural de seis átomos de carbono (hexosa) cun grupo funcional cetona (cetosa), polo que pertence ao grupo das cetohexosas. Utilízase como un edulcorante considerado seguro desde 2001 pola FAO/WHO. Pode atoparse nos produtos lácteos e ten unha textura similar á sacarosa e é un pouco menos doce (75-92%).

A fuculosa (6-desoxitagatosa) é un desoxiazucre derivado da tagatosa.

## Isómeros 
A D-tagatosa é un epímero da D-frutosa no C-4. 
En disolución acuosa a 27&nbsp;°C o isómero predominante é a forma α-D-tagatopiranosa (98 %).

## A tagatosa como edulcorante 
O uso como edulcorante da D-tagatosa foi proposto por Gilbert Levin, despois de intentar sen éxito comercializar con esa fin a L-glicosa. Levin patentou un método barato de fabricar tagatosa en 1988. Considérase que o seu contido calórico baixo se debe ao seu parecido coa L-frutosa. As organizacións da ONU FAO/WHO considérana segura desde 2001, e a FDA dos Estados Unidos aprobou o seu uso en 2003. A tagatosa foi aprobada en Europa en 2005 como novo alimento.

Despois de varios intentos anteriores de comercializala feitos por diversas compañías. En 2006, a compañía belga NUTRILAB NV reiniciou a produción de D-tagatose baixo a marca *Nutrilatose*, utilizando un proceso encimático de produción diferente ao das primeiras patentes. Damhert N.V., a compañía nai de Nutrilab, lanzou ao mercado o edulcorante *Tagatesse* baseado na tagatosa, xunto con outros produtos como marmeladas e produtos con chocolate que conteñen tagatosa en 2007 no Benelux e Francia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Hexosa
* Edulcorante

### Ligazóns externas 
* FAO/WHO Recommendation 
* Calorie Control Council—información ao consumidor da organización de produtores de edulcorantes
* MD/Arla Foods settlement with Spherix
* Nutrilab products
*  D-Tagatose lyxo-Hexulose NCBI database
*  COMPOUND: C00795 D-Tagatose www.Genome.net
Pier Pavilion

O **Pier Pavillion** foi un estadio de hóckey a patíns da localidade de Herne Bay (Inglaterra) inaugurado o 1 de decembro de 1910.

## Historia e características 
Nos máis de 100 anos de historia acolleu en numerosas ocasións os Campionatos de Europa (acollendo a súa primeira edición oficial en 1926) e Campionatos do Mundo da modalidade, convertendo a Herne Bay nunha das capitais mundiais do hóckey a patíns. O 23 de xuño do 2011, coa disputa das finais da Copa de Inglaterra nas distintas categorías, o Pier Pavilion pechou as portas.

O mítico Pier Pavilion destacaba por estar construído sobre estacas enriba do mar, este impoñente e fermoso pavillón foi construído nunha época na que o hóckey a patíns era un deporte en expansión no Reino Unido, sendo practicado en diversas localidades do Sur e Sueste do país, amais da capital, Londres.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Artigo sobre o peche do Pier Pavilion en www.mundook.net
Sotavento (homónimos)

**Sotavento** é o lugar oposto a barlovento. Como topónimo pode referirse a:

* **Illas de Sotavento**, un grupo de illas das Antillas Menores situadas fronte á costa de Venezuela.
* **Illas de Sotavento**, un grupo de illas de Cabo Verde.
* **Illas de Sotavento**, grupo de illas, atois, arrecifes e bancos de area do arquipélago de Hawai, situadas ao noroeste das illas de Kauai e Niihau.
* **Illas de Sotavento**, o grupo occidental das illas da Sociedade, na Polinesia Francesa.
* **Parque eólico experimental Sotavento**, Parque eólico experimental entre Xermade e Monfero.
Rexión Autónoma de Bougainville

miniatura|Provincia de Bougainville
**Bougainville** é unha das subdivisións de Papúa-Nova Guinea constituída como rexión autónoma desde o 15 de xuño do 2005, a diferenza do resto das subdivisións de Papúa-Nova Guinea, que son provincias. Tamén se lle chama á rexión Salomóns do Norte, pois forma parte do arquipélago das Salomón, ademais de terse constituído xa en 1975 durante uns meses como República de Salomón do Norte.
Durante o dominio alemán referíronse como Illas Salomón do Norte.

A illa principal é a propia Bougainville, mais está acompañada da illa Buka como tamén doutras pequenas illas. A súa capital é Buka temporalmente, a esperas de que se volva para Arawa. A poboación da provincia era de 175.160 no censo de 2000.
miniatura|esquerda|Mapa das Salomón Setentrionais

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Referendo de independencia de Bougainville de 2019
Illa Brava

miniatura|Illa Brava
**Brava** é unha illa e concello do Sotavento de Cabo Verde. A súa maior poboación é a vila de Nova Sintra. O único concello da illa ten cerca de sete mil habitantes. Con 67&nbsp;km², Brava é a menor das illas habitadas de Cabo Verde, e ten unha densidade de poboación de 101,49/km².

A illa ten unha escola, un instituto, unha igrexa e unha praza, a Praça Eugénio Tavares.

## Nome 
Cando a illa foi descuberta, déronlle o nome de S. João, mais tempo despois o nome foi alterado debido ao aspecto florido que a illa tiña. Foille dado o nome "Brava", que como adxectivo, o nome da illa, ao contrario das outras todas do Sotavento, non vén rexido da preposición "de", como é o caso de substantivos — nomes de cousas (Fogo, Maio, Sal) ou nomes de Santos (São Nicolau, Santa Luzia, São Vicente etc.). O mesmo pasa en crioulo onde existe tamén esa diferenza, dise ''Dja d' Sal*, *Dja r' Mai'*, *Dja di Santiagu*, *Dja r' Fogu*, mais nunca *Dja di Braba*, é sempre *Dja Braba''.

## Zonas 
miniatura|300px|Vila de Nova Sintra

* Cachaço
* Campo Baixo
* Cova Joana
* Cova Rodela
* Fajã de Água
* Furna
* Lime Doce
* Mato Grande
* Nova Senhora do Monte
* Santa Bárbara
* Tantum
* Vila Nova Sintra

## Xeografía 
miniatura|300px|Porto de Fajã de Água
Trátase dun estratovolcán.
Ao norte da Brava fican os Illotes Secos ou do Rombo.

## Véxase tamén 
* Información sobre Brava
Happy Mondays

**Happy Mondays** é unha banda inglesa de rock alternativo procedente de Salford, Greater Manchester e formada en 1980. Orixinalmente estivo composta por Shaun Ryder nas voces, o seu irmán Paul Ryder no baixo, o guitarrista Mark Day, o teclista Paul Davis e o batería Gary Whelan. Mark "Bez" Berry uniríase posteriormente ao grupo no escenario durante as actuacións ao vivo despois de facerse amigo de Shaun Ryder. Rowetta Satchell uniuse á banda como corista a principios dos anos 90.

## Discografía 
* *Squirrel and G-Man Twenty Four Hour Party People Plastic Face Carnt Smile (White Out)* - 1987 (Factory)
* *Bummed* - 1988 (Factory)
* ''Pills 'n' Thrills and Bellyaches* - 1990 (Factory)
* *Yes Please!* - 1992 (Factory)
* *Uncle Dysfunktional'' - 2007 (Sequel)
Cary-Hiroyuki Tagawa

**Cary-Hiroyuki Tagawa**, nado o 27 de setembro de 1950 e finado en Santa Barbara o 4 de decembro de 2025, foi un actor xaponés.

## Biografía 
### Infancia 
Tagawa naceu en Tokyo, no Xapón. É fillo dunha actriz xaponesa e dun militar nipo-americano que serviu nas Forzas Armadas dos Estados Unidos de América. Comezou a actuar xa no ensino medio e graduouse na Universidade de Carolina do Sur.

### Carreira 
A súa revelación como actor aconteceu tras o filme *O derradeiro emperador* en 1987. En 1989 actuou no filme *007: Licencia para matar*. En 1991, ao lado de Dolph Lundgren e Brandon Lee fixo *Showdown in Little Tokyo*. No mesmo ano, tamén fixo o filme *The Perfect Weapon*.

Moitos lembraranse del por papeis de viláns, como Yoshida en *Showdown in Little Tokyo* (1991), Shang Tsung en *Mortal Kombat* (1995), ou Kabai Singh en *The Phantom* (1996).

## Filmografía 
* *O derradeiro emperador* (1987)
* *Twins* (1998)
* *Bulletproof* (1988)
* *007: Licencia para matar* (1989)
* *The Last Warrior* (1989)
* *Showdown in Little Tokyo* (1991)
* *Kickboxer 2: The Road Back* (1991)
* *The Perfect Weapon* (1991)
* *American Me* (1992)
* *Nemesis* (1993)
* *Rising Sun* (1993)
* *Space Rangers* (1993)
* *Picture Bride* (1994)
* *Mortal Kombat* (1995)
* *Soldier Boyz* (1995)
* *The Phantom* (1996)
* *Sabrina the Teenage Witch* (serie de TV, (1996)
* *Top of the World* (1997)
* *Mortal Kombat: Aniquilación* (1997,cameo)
* *Stargate SG1 : episodio emancipation* (1997)
* *Danger Zone* (1997)
* *Vampires* (1998)
* *Bridge of Dragons* (1999)
* *Johnny Tsunami* (1999)
* *Snow Falling on Cedars* (1999)
* *The Art of War* (2000)
* *Pearl Harbor* (2001)
* *Planet of the Apes* (2001)
* *Baywatch: Hawaiian Wedding* (2003)
* *Hawaii* (serie de televisión,2004)
* *The Sand Island Drive Inn Anthem* (2005)
* *Faith of My Fathers* (2005)
* *Elektra* (2005)
* *Memorias dunha gueixa* (2005)
* *The Slanted Screen* (documental, (2006)
* *Teen Titans: Trouble in Tokyo* (2006)
* *Johnny Kapahala: Back on Board* (2007)
* *Balls of Fury* (2007)
* *Ghost Voyage* (2008)
* *SlaughterSlaughter* (2009)
* *Tekken* (2010)
* *Sempre ao teu lado, Hachiko* (2010)
* La leyenda del samurái: 47 Ronin (2013)
* *Hype Nation* (2010/2011)
* *Miami Vice: (series 1987/1989)
* *Nash Bridges: (series 1995 - 1997)

## Notas
Santaia, Codeso, Boqueixón

**Santaia** é un lugar da parroquia de Codeso no concello coruñés de Boqueixón, na comarca de Santiago. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 161 habitantes (81 homes e 80 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Codeso 
### Parroquias de Boqueixón
The Modern Lovers

**The Modern Lovers** foi unha banda estadounidense liderada por Jonathan Richman activa durante os anos 70 e 80. O grupo orixinal existiu de 1970 a 1974 pero as súas gravacións non foron publicadas ata 1976. O grupo contaba con Richman e o baixista Ernie Brooks ao lado do batería David Robinson (despois en The Cars) e o teclista Jerry Harrison (posteriormente en Talking Heads). O son da banda tiña moitas influencias de The Velvet Underground, e adoita a ser clasificado como "protopunk". The Modern Lovers sinalou o camiño a seguir para gran parte da música punk rock, new wave, alternativa e indie rock de décadas posteriores.

Posteriormente, entre 1976 e 1988, Richman usou o nome Modern Lovers para varias bandas de acompañamento, sempre anunciadas como "Jonathan Richman and the Modern Lovers". Eses grupos foron máis tranquilos e de máis baixo perfil que a orixinal, moitas veces case infantil, con cancións baseadas no folk-rock e outros xéneros. Dos compañeiros orixinais de Richman, só Robinson formaría parte noutra destas encarnacións de The Modern Lovers.

## Discografía 
### The Modern Lovers 
* *The Modern Lovers* - 1976
* *The Original Modern Lovers* - 1981

;Álbums ao vivo
* *Live at the Longbranch Saloon* - 1992
* *Precise Modern Lovers Order* - 1994
* *Live at the Longbranch and More* - 1998

### Jonathan Richman and the Modern Lovers 
* *Jonathan Richman and the Modern Lovers* - 1976
* ''Rock 'n' Roll with the Modern Lovers* - 1977
* *Modern Lovers 'Live'* - 1978
* *Back in Your Life* - 1979
* *Jonathan Sings!* - 1983
* *Rockin' and Romance* - 1985
* *It's Time For …* - 1986
* *Modern Lovers 88'' - 1988
Santaia

O nome **Santaia** é unha variante de Santa Baia ou Santa Eulalia (mártir cristiá do século III). 

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Santaia de Rairiz**, parroquia do concello de Santiso;
***Santaia**, lugar da parroquia de Codeso, no concello de Boqueixón;
***Santaia**, lugar da parroquia de Probaos, no concello de Oza-Cesuras;
***Santaia**, lugar da parroquia de Curtis, no concello de Curtis;
***Santaia**, lugar da parroquia de Gorgullos, no concello de Tordoia;
***A Santaia**, lugar da parroquia de Touro, no concello de Touro;
***Santaia de Abaixo**, lugar da parroquia de Chamín, no concello de Arteixo;
***Santaia de Arriba**, lugar da parroquia de Chamín, no concello de Arteixo;
***Fonte Santaia**, lugar da parroquia de Moar, no concello de Frades.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Xosé Manuel Carballo Ferreiro

**Xosé Manuel Carballo Ferreiro**, nado en Goberno (Castro de Rei) en 1944 e finado o 28 de outubro de 2017, foi un sacerdote, escritor, ilusionista e animador sociocultural galego.

## Traxectoria 
Estudou no seminario de Mondoñedo e foi ordenado sacerdote en Vilanova de Lourenzá en 1966. Posteriormente pasou como formador ao Seminario de Mondoñedo. En setembro de 1973 foi nomeado párroco de Castro de Rei, A Azúmara e Ramil, parroquias ás que se engadiron Goberno, Balmonte e Santa Locaia. Impulsou a restauración das igrexas destas parroquias, e a realización de obras comunitarias como reelectrificacións e concentracións parcelarias. Impartiu clases de relixión cando se abriu o colexio público “Ramón Falcón” de Castro de Rei e colaborou nas distintas actividades culturais e recreativas extraescolares. Dende 1985 formou parte do Equipo de Delegados de Catequese de Galicia e da Diocese de Mondoñedo, colaborando co uso normal do galego nas catequeses.

Foi concelleiro independente en Castro de Rei na primeira lexislatura democrática e un dos fundadores do desaparecido SILGA (Sindicato Independente Labrego Galego).

Colaborou no xornal *El Progreso* e na *revista Irimia*. Na radio colaboraba semanalmente con Cope de Lugo, Radio Nacional de España en Coruña, Radio Galega, Radio Principal de Vilalba e Monforte e Cope de Vilalba. En televisión tivo un programa semanal durante tres anos nos comezos da Televisión de Lugo. Presidiu unha comisión de impulso e normalización do uso do galego nas áreas de relixión, servizos sociais e inmigrantes creada pola Xunta de Galicia. Dirixiu varios grupos de teatro. Ten realizado múltiples actuacións de maxia ou ilusionismo, e foi animador e mestre de magos e "padriño" do Colectivo Máxico Waldemar de Lugo.

## Obras 
No campo relixioso, foi guionista e director dos vídeos: *Seguir a Xesús* (1994) e *Este é o meu Fillo*.

### Teatro 
* Versión en galego de *O menciñeiro á forza*, de Molière (1971)
* *Bo Nadal*.
* *Recobrou o sorriso o Eleuterio.*
* *Auto de Nadal*.
* *Dous vellos e unha soa soidade* (en colaboración con Marica Campo).
* *Vaise pechar outra casa máis* (en colaboración con Xulio Pita).
* *Unha noite de Ruada* (con Samarita Canto).

### Narrativa 
* *Parábolas Chairegas*, 1981.
* *Don Otto de viaxe pola chaira*, 1994.
* *Celestino Racamonde*.
* *Contrato nulo*, 2002.

## Premios 
* Lucense do Ano en 1992, pola Asociación da Prensa.
* Fillo predilecto do concello de Castro de Rei, 2004.
* Foille adicado un Hectómetro literario no Paseo dos Soños vilalbés en 2011.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Ficha en galegos.info
Glicosilamina

miniatura|dereita|Un exemplo de glicosilamina, a  N,N-dimetil-D-glicopiranosilamina.
[miniatura|120px|Enlace [éter hemiaminal cíclico derivado dun aldehido (α-aminoéter).]]
As **glicosilaminas** son unha clase de compostos bioquímicos formados pola unión dunha amina cun carbohidrato por medio dun enlace N-glicosídico co carbono anomérico do carbohidrato. Fórmase un enlace hemiaminal éter cíclico.

A IUPAC defíneos como compostos que teñen un grupo glicosilo unido a un grupo amino, NR2 , desaconsella denominalos N-glicósidos  e exclúeos do grupo dos aminoazucres (que son monosacáridos cun grupo OH non anomérico  substituído por un grupo NH2, como a glicosamina). Tampouco son o mesmo cós aminoglicósidos, que conteñen azucres modificados con grupos amino.

Exemplos de glicosilaminas son os nucleósidos como a adenosina, e a N,N-dimetil-β-D-glicopiranosilamina.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Glicósido
* Aminoglicósido
* Aminoazucre
Xosé Manuel Pazos

**Xosé Manuel Pazos Varela**, nado en Coiro (Cangas) o 19 de marzo de 1957 e finado en Vigo o 25 de xaneiro de 2021, foi un escritor, dramaturgo e político galego.

## Traxectoria 
Participou como actor, autor e director, na creación dos grupos de teatro afeccionado de Cangas Matamoura e Múa, da sección de Vigo-Cangas da Escola Dramática Galega, e da Compañía profesional Teatro de Ningures. Participou na Mostra Internacional de Teatro Cómico e Festivo de Cangas, da que foi responsable nas nove primeiras e na 11ª edición. Traballaba habitualmente para Teatro de Ningures e a *Revista Galega de Teatro*. Colaborou en varios espectáculos de Teatro do Atlántico e con outras compañías como o Centro Dramático Galego.

Foi concelleiro de Cultura de Cangas en dúas etapas: 1995-97, por Esquerda Unida-Esquerda Galega e 2007-09 pola Alternativa Canguesa de Esquerdas. Entre 1997 e 2001 foi deputado no Parlamento de Galicia por Esquerda de Galicia. Dende 2011 foi concelleiro na oposición no Concello de Cangas.

Nas eleccións municipais de 2015, encabezou a candidatura de ACE e foi elixido alcalde de Cangas grazas ao apoio de BNG e ASxUN. En 2019 recuncou na alcaldía á fronte de ACE co apoio do PSOE, BNG e Avante, aínda que conformou un bipartito só cos primeiros.

Faleceu no Hospital Álvaro Cunqueiro de Vigo mentres continuaba á fronte do concello a causa dunha insuficiencia cardíaca derivada do cancro pulmonar que arrastraba dende había anos.

## Recoñecementos
Dende o 13 de maio de 2022 o auditorio de Cangas leva o nome de Xosé Manuel Pazos Valera para homenaxear a súa traxectoria e impulso da cultura da comarca.

## Obra 
* *Ida e volta (Taxi)*, premio Max ao mellor autor teatral en galego.
* *Desembarco dos turcos*.
* *María Soliña*.
* *Act-Tress*.
* *Crónica da peste*.
* *María Soliña ou O profeta ou o derradeiro berro de Randulfo*.

A súa versión teatral da novela de Suso de Toro *Círculo* recibiu o Premio Max ao mellor texto Teatral en galego en 2003.

Foi o autor da letra do tema "María Soliña" do grupo de rock Astarot.

Traduciu a José Luis Alonso de Santos, Juan Mayorga, Luigi Pirandello, Ernesto Caballero de las Heras, Itziar Pascual e José Sanchis Sinisterra.

## Obra literaria publicada 
### Traducións 
* *Cartas de amor a Stalin. Himmelweg. A paz perpetua*, de Juan Mayorga, 2009, Galaxia.
### Obras colectivas 
* *Estilo de exercicios, para exercicios de estilo*, con Henrique Harguindey, 1995, Xerais.
* *Banqueiros*, 2012, Laiovento.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Bandeira de Ruanda

A **bandeira nacional de Ruanda** foi adoptada o 25 de outubro do 2001. Trátase dunha bandeira dividida en tres franxas horizontais coas cores azul (a superior), amarela (a situada no centro) e verde (a inferior). Na bandeira hai dúas tonalidades diferentes de amarelo: o denominado amarelo estándar para a franxa central e o denominado amarelo sol polo sistema Pantone para o sol da esquina superior dereita. A franxa superior posúe un grosor do dobre de tamaño respecto ás dúas inferiores. No cuadrante superior máis afastado do mastro aparece representado o sol dentro da franxa azul, que representa a ilustración, á luz que aclara progresivamente a todo o pobo, isto traduce a unidade, a transparencia e a loita contra a ignorancia.

## Bandeiras anteriores 
A antiga bandeira de Ruanda, creada oficialmente o 25 de setembro de 1961 e confirmada no momento da plena independencia o 1 de xullo de 1962, estaba composta, como a bandeira de Guinea, por tres franxas verticais do mesmo tamaño e lucía as cores panafricanas: vermello (a máis próxima ao mastro), amarelo (a central) e verde). Na franxa central da bandeira ruandesa figuraba, dende 1962, a inicial do nome do país "*R*" en cor negra para diferenciala da guineana.

A nova bandeira foi adoptada no 2001 en contestación ao período de transición que coñeceu o país ao saír do xenocidio. Estaba en efecto demasiado vinculado aos acontecementos que ensanguentaran o país. A supresión do vermello, substituído por azul dunha banda máis ancha que as dúas outras, así como o engadido dun sol, representa así a vontade reivindicada de cortar co período precedente e de volverse cara ao futuro. Esta bandeira trocouse, como parte da renovación nacional emprendida tralo xenocidio de Ruanda.

Ficheiro:Flag of Guinea.svg|23px| Bandeira do Reino de Ruanda (1959-1962).
Ficheiro:Flag_of_Rwanda_(1962-2001).svg|23px| Antiga bandeira de Ruanda (1962-2001)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bandeira de Ruanda en Flags of the World
Bandeira de Burundi

A **bandeira de Burundi** está composta por unha cruz de Santo André de cor branca dividindo a bandeira en catro áreas, sendo a superior e a inferior de cor vermella, e as laterais de cor verde. No centro da bandeira aparece un círculo branco que contén tres estrelas vermellas de seis puntas perfiladas en verde, que simbolizan os tres grupos étnicos maioritarios de Burundi: os hutus, os twa e os tutsis. Tamén simbolizan os tres elementos do lema nacional: unidade, traballo e progreso, que se poden ler no escudo de Burundi.

Foi adoptada o 28 de xuño de 1967, e trocouse a proporción orixinal da bandeira, que era de 2:3, o 27 de setembro de 1982, pasando a ser de 3:5.

## Significado das cores 
* Verde: simboliza a esperanza.
* Branco: simboliza a paz.
* Vermello: representa os que caeron na loita pola independencia.

## Antigas versións da bandeira 

Ficheiro:Flag of Burundi (1962–1966).svg|Bandeira empregada dende o 1 de xullo de 1962 ao 28 de novembro de 1966. Contén un tambor no centro como símbolo da autoridade real.
Ficheiro:Flag of Burundi (1966).svg|Bandeira empregada o 28 e 29 de novembro de 1966.
Ficheiro:Flag of Burundi (1966–1967).svg|Bandeira dende o 29 de novembro de 1966 ao 28 de marzo de 1967.
Ficheiro:Flag of Burundi (1967–1982).svg|Bandeira dende o 28 de marzo de 1967 ao 27 de setembro de 1982.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Bandeira de Burundi en Flags of the World
Esquerda de Galicia

**Esquerda de Galicia** foi un partido político galego de esquerdas formado en 1997.

## Traxectoria 
En 1997 unha parte de Esquerda Unida encabezada polo coordinador xeral, Anxo Guerreiro (apoiado dende Madrid polo PDNI), decidiu coligarse co PSdeG-PSOE nas eleccións autonómicas, pacto que foi aprobado por ampla maioría no seu consello nacional o 24 de maio.

Acudiron ás eleccións autonómicas de 1997 en coalición co PSdeG, obtendo dous deputados (Anxo Guerreiro e Xosé Manuel Pazos). Esta separación non foi aceptada por unha parte de Esquerda Unida (minoritaria) que se presentaron a esas eleccións co nome de Izquierda Unida e tomaron o nome de Esquerda Unida-Izquierda Unida (na X Asemblea Nacional, readoptaron o nome de Esquerda Unida unicamente).

Posteriormente, o grupo que decidiu participar có PSdeG-PSOE, transformouse en **Esquerda de Galicia** e os tribunais concederíanlle á federación galega de IU o uso do nome Esquerda Unida.

Nas eleccións de 2001, o PSdeG non quixo reeditar o pacto e EdeG presentouse en solitario con Anxo Guerreiro como candidato á presidencia da Xunta pero, tralos malos resultados obtidos, Guerreiro dimitiu e moitos membros da organización reintegráronse en EU-IU.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web de Esquerda de Galicia*, arquivada en Wayback Machine.*
Cámara anecoica

miniatura|200px|Fotografía dunha cámara anecoica.
Unha **cámara anecoica** é unha sala especialmente deseñada para absorber o son que incide sobre as paredes, o chan e o teito da mesma, anulando os efectos de eco e reverberación.

O son é unha onda que transmite enerxía mecánica a través dun medio material como un gas, un líquido ou un obxecto sólido. Desta forma, cando unha onda sonora incide sobre unha superficie dáse un efecto de reflexión.
Na natureza dáse este fenómeno en calquera medio, agás no baleiro, onde o son non se pode propagar, e o froito das reflexións son os efectos de reverberación e eco.

## Deseño da cámara anecoica 
A sala anecoica está deseñada para reducir, na medida do posible, a reflexión do son. As cámaras anecoicas están illadas do exterior e constan dunhas paredes recubertas con cuñas en forma de pirámides ou prismas coas bases das mesmas apoiadas sobre a parede, construídas con materiais que absorben o son e aumentan a dispersión do escaso son que non se absorbe. Entre estes materiais están a fibra de vidro ou espumas.

## Cámaras anecoicas de radiofrecuencia 
As cámaras anecoicas de radiofrecuencia son recintos cunha blindaxe metálica nas paredes, a modo de gaiola de Faraday e forradas con material absorbente de radiofrecuencia no seu interior (distinto ao material absorbente acústico), a fin de illar de interferencia externa e simular condicións de espazo libre no interior. Estas cámaras de RF teñen múltiples aplicacións no campo das telecomunicacións, utilizándose para levar a cabo a medición de parámetros involucrados en comunicacións móbiles, fixas, satelitais ou incluso aeronáuticas. Medicións comúns son a taxa de absorción específica (SAR, Specific Absortion Rate) dos terminais móbiles, ou o deseño e caracterización de elementos radiantes tales como antenas e dipolos.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Anechoic Chambers, Past And Present
Bandeira de Uganda

A **bandeira nacional de Uganda** foi adoptada o 9 de outubro de 1962, data na que Uganda conseguiu a súa independencia do Reino Unido. A bandeira nacional consta de seis franxas horizontais alternadas de negro, amarelo e vermello, cun disco branco central no que se encontra un grou. O pavillón ten unha proporción entre anchura e lonxitude de 2 a 3.

Buganda, un dos reinos de Uganda, é un dos poucos estados africanos que ten unha bandeira nacional propia; porén, para evitar o emprego de calquera bandeira, símbolo ou tótem asociados a unha determinada zona, os británicos seleccionaron un grou de crista gris (ave nacional) como "tarxeta de identificación" para o seu uso polos británicos durante o seu dominio neste país e noutras bandeiras oficiais de Uganda.

A bandeira foi deseñada polo Ministro de Xustiza ugandés Grace Ibingira.

## Significado das cores 
As tres cores son representativas das xentes de África (negro), o sol africano (amarelo) e a irmandade africana (o vermello sendo a cor do sangue, que conecta aos africanos).

## Bandeiras históricas 

Ficheiro:Flag of the Uganda Protectorate.svg|1914 - marzo de 1962.
Ficheiro:Flag of Uganda 1962.svg|marzo de 1962 - 9 de outubro de 1962.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bandeira de Uganda en Flags of the World
Curva feixón

miniatura|dereita|A curva feixón
A **curva feixón** ou con forma de faba, é unha curva plana de cuarta orde descrita pola seguinte ecuación:
:x^4+x^2y^2+y^4=x(x^2+y^2) \,

Esta curva non se debe confundir con outra cunha forma de faba tamén, a curva oval torta.

É unha curva alxébrica plana de xénero cero. Posúe unha singularidade na orixe, un punto triplo común — que denota multiplicidade —, unha invariante delta e unha ramificación de número, todos iguais a tres.

Para cada curva alxébrica plana, as singularidades son clasificadas pola invariante de enlace correspondente, como na figura da esquerda.
miniatura|80px|esquerda|Enlace de singularidade da curva feixón

Posúe asíntotas horizontais en (2/3,±2/3) e outras asíntotas verticais en (0,0) e (1,0).

A área da superficie que abrangue a curva do feixón vén determinada por
:A = \sqrt{2} \cdot \int_0^1 \sqrt{x (1 - x + \sqrt{1 + (2 - 3x) x})} dx = 1.058049,

e o seu perímetro *l* é aproximadamente
:l \approx 3.75021364...

## Véxase tamén
### Bibliografía 
*Cundy, H. Martyn; Rollett, A. P. (1961) [1952], *Mathematical models* (2ª ed.), Clarendon Press, Oxford, ISBN 978-0-906212-20-2. Páx 72, curva 17.
### Ligazón externa
* Curva feixón en MathWorld
TREZZE

**TREZZE Porriño SL** é unha empresa téxtil galega adicada á confección de roupa deportiva. Ten a súa sede central no Porriño, no polígono industrial A Chan.
Franco ruandés

O **franco ruandés** (en kiñaruanda ''Ifaranga y'u Rwanda*, e en francés *Franc Rwandais'') é a moeda de Ruanda dende 1960. O seu código ISO 4217 é RWF, e o seu símbolo actual é **FRw**,, tamén RF ou R₣;. Subdivídese en 100 centimes, mais actualmente non se emprega a moeda fraccionaria.

## Historia 
O franco converteuse na moeda de Ruanda en 1916, cando Bélxica ocupou a antiga colonia alemá, e o franco do Congo Belga pasou a substituír a rupia da África Oriental Alemá. Ruanda empregou a moeda do Congo Belga ata 1960, ano no que se introduciu o franco de Ruanda e Burundi. Catro anos máis tarde, en 1964, Ruanda comezou a emitir os seus propios francos.

Existen plans para introducir unha moeda común, o novo xilin da África Oriental, para os cinco estados membros da East African Community a finais do 2012.

## Billetes 
En 1964, os billetes emitidos polo Banco Central de Ruanda-Urundi foron reutilizados estampándolles un selo propio de Ruanda. Estes billetes tiñan denominacións de 20, 50, 100, 500 e 1.000 francos. A estes seguíronlles novas emisións propias nas mesmas denominacións. En 1977 substituíronse os billetes de 20 e 50 francos por moedas, e en 1978 engadiuse o billete de 5.000 francos. No 2007 introduciuse un novo billete de 2.000 francos.

Tralo xenocidio de Ruanda en 1994, imprimíronse novas series de billetes eliminando os antigos escudos de armas do país e outras insignias que recordaran o antigo réxime.

A última serie de billetes emitidos á a seguinte:

## Moedas en circulación 
En 1964 introducíronse moedas de 1, 5 e 10 francos, a primeira e última en cuproníquel e a de 5 francos de broncealuminio. En 1969 substituiuse o níquel por aluminio nas denominacións de 1 franco, e en 1970 engadíronse moedas de ½ e 2 francos, tamén de aluminio. En 1974 reduciuse o tamaño das moedas de 10 francos, e en 1977 acuñáronse novas denominacións de 20 e 50 francos de latón.

Ao igual que cos billetes, acuñáronse novos deseños eliminando os símbolos e insignias das emisións anteriores a 1994.

A última serie de moedas acuñada detállase a continuación:

A composición da moeda de 1 franco é dun 98% de aluminio e un 2% de magnesio, mentres que as moedas de 5 e 10 francos son de bronce. Os compoñentes das moedas de 20 francos e 50 francos son aceiro e níquel prateado. No 2008 entrou en circulación a moeda bimetálica de 100 francos composta de aceiro inóxidable con núcleo chapado en cobre e anel de níquel.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do Banque Nationale du Rwanda
María Díaz Vidal

**María Díaz Vidal**, nada en Betanzos e finada en 2013, foi unha poeta galega en lingua galega e castelá.

## Obra 
* *O vento*, en *Premios Casa de Galicia-Las Palmas*, 1981, Xerais. Con Xosé Manuel Martínez Oca, Aida Marqueta e Manuel Almeida Suárez.
* *Balada para el recuerdo*, 1984, Editorial Molinos de Agua, Madrid.

## Premios 
* Premio Casa de Galicia-Las Palmas, por *O vento*.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Antonio Correa Fernández

**Antonio Correa Fernández**, nado en Baralla o 3 de abril de 1862 e finado o 18 de setembro de 1907, foi un médico, escritor e xornalista galego e un recoñecido rexionalista.

## Traxectoria 
Estudou Medicina na Universidade de Santiago de Compostela, onde se licenciou en 1888. Conseguiu o título de doutor en Madrid en 1889, coa tese "*Hospitalización de los tísicos o tuberculosos pulmonares"* que publicou en libro o ano seguinte. Despois pasou a exercer na súa vila e máis tarde a Lugo, onde foi o primeiro médico en abrir consulta xinecolóxica. e un gran propagandista do balneario de Guitiriz, onde chegou a ser xerente.

Casado con Filomena Calderón López, foi o pai de Asunción, Juan Antonio e Evaristo Correa Calderón.

## Obras 
### Narrativa 
* *Los contrastes de la vida*, 1887 (publicada por entregas no xornal *El Lucense*).

### Ensaio 
* *Hospitalización de los tísicos o tuberculosos pulmonares* (1890). Lugo: Impr. J.M. Bravos.
* *Ensayo de topografía médica de la provincia de Lugo* (1891). Lugo: Impr. de El Regional.
* *Estudio médico de los Insectos nocivos al hombre* (1894). Lugo: Impr. J.M. Bravos.
* *Los pecados y vicios capitales en el concepto médico, social y religioso* (1898). Lugo: Establecimiento tipográfico de G. Castro.
* *Tratamiento a que deben someterse los delincuentes*.
* *El trabajo y la salud. Influencia recíproca de estos factores en la duración de la vida humana* (1907)*.* Lugo: Tip. J.A. Menéndez. 
* *Minas de la provincia y ferrocarriles más económicos para su explotación*, 1900.
* *Historia fin de siglo*, 1902.
* *La poesía popular en Galicia. Colección de cantares en variedad de metros*, 1907 (publicado como folletín en *La Idea Moderna*).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía en galegos.info