open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Galería de imaxes de deportistas de Galicia

**Galería de imaxes** de deportistas de Galicia.

## Deportistas de Galicia 
### Atletismo 
#### Triplo salto 

Ficheiro:Ribeira a atleta Ana Peleteiro recolleu o premio "Princesa de Asturias" polos seus éxitos en 2012 (11172766635) (cropped).jpg|Ana Peleteiro

#### Xavelina 

Ficheiro:Durango 2014.JPG|Lidia Parada

### Baloncesto 

Ficheiro:Fran Vazquez.JPG|Fran Vázquez

### Ciclismo 

Ficheiro:David Blanco.Ciclistas galegos.jpg|David Blanco
Ficheiro:Ezequiel Mosquera.Ciclistas galegos.jpg|Ezequiel Mosquera
|Marcos Serrano
Ficheiro:Oscar Pereiro.Ciclistas galegos.jpg|Óscar Pereiro (Galería de Óscar Pereiro)
Ficheiro:Gonzalo Rabuñal.Ciclistas galegos.jpg|Gonzalo Rabuñal
Ficheiro:Marcos Serrano.Ciclista galego.jpg|Marcos Serrano (Galería de Marcos Serrano)

### Fútbol 

Ficheiro:Pablo Álvarez.jpg|Pablo Álvarez
Ficheiro:4f3c0a4ec8960-Verónica Boquete, Praza Pública, 2012.jpg|Verónica Boquete
Ficheiro:Iagobouzon.jpg|Iago Bouzón
Ficheiro:Cabanas061115.jpg|Ricardo Cabanas
Ficheiro:Borja Fernández.jpg|Borja Fernández
Ficheiro:Roberto Fernández Alvarellos.jpg|Roberto Fernández
Ficheiro:Diego Lopez autograph signing, Wigan Athletic v Villarreal CF, 7 August 2011.jpg|Diego López
Ficheiro:RobertoLosada.jpg|Roberto Losada
Ficheiro:Francisco Noguerol, Celta de Vigo 2009.jpg|Francisco Noguerol
Ficheiro:Jonathan Pereira selección galega.JPG|Jonathan Pereira
Ficheiro:Míchel Salgado.jpg|Míchel Salgado
Ficheiro:Luis Suarez Miramontes Inter San Siro.png|Luis Suárez
Ficheiro:Roberto Trashorras.jpg|Roberto Trashorras
Ficheiro:Viqueira-XerezCD-p1040379.jpg|Emilio Viqueira

### Piragüismo 

Ficheiro:David Cal Figueroa.jpg|David Cal
Ficheiro:Teresa Portela.jpg|Teresa Portela

### Tenis 

Ficheiro:Lourdes Dominguez Lino 2007 Australian Open womens doubles R1.jpg|Lourdes Domínguez

### Tríatlon 

Ficheiro:Maria Saleta Castro 1.jpg|Saleta Castro
Ficheiro:GomezNoya.jpg|Xavier Gómez Noya
Ficheiro:IvanRanha.jpg|Iván Raña
Ficheiro:Aida Valiño - Triathlon de Madrid 2006.jpg|Aida Valiño

### Xadrez 

Ficheiro:Xadrez con X. Roberto Patiño Romarís no IESMGB.jpg|X. Roberto Patiño Romarís
Ficheiro:IvanSalgadoLopez12.jpg|Iván Salgado

### Ximnasia rítmica 

Ficheiro:Marta Bobo 1984 Viena 02.png|Marta Bobo

## Véxase tamén
### Outros artigos 
*Galería de imaxes de Galicia
*Galería de imaxes de deporte en Galicia
*Galería de imaxes da selección galega de fútbol praia
*Galería de imaxes de parapente de Galicia
Placa pacífica

A **placa pacífica** é unha placa tectónica oceánica que abrangue a meirande parte do océano Pacífico. É a placa máis grande do planeta. Unha das súas principais características é o punto quente "cinto de lume" interior que deu orixe ás Illas Hawai e a numerosos volcáns.

## Límites
miniatura|300px||esquerda
[miniatura|300px|Mapa da Placa Pacífica no que se poden apreciar as [Beira de placa|beiras de placa]]
As placas coas que limita son:
***Ó norte** a placa norteamericana, coa que ten un  converxente que forma a Fosa das Aleutianas e as Illas Aleutianas.
***Ó sur**, a placa antártica, coa que ten unha beira diverxente.
***Ó leste**, a placa do explorador, a placa Xoán de Fuca e a placa de Gorda na parte Norte; a Placa Norteamericana (ó longo da Falla de San Andrés) e a placa de Cocos no centro; ó Sur coa placa de Nazca. En todos estes casos trátase de beiras diverxentes.
***Ó oeste**, a placa eurasiática, a placa filipina (en cuxa beira fórmase a Foxa das Marianas) e a placa indoaustraliana, coa que ten un límite xeralmente converxente, pero noutras partes é un bordo transformante, por exemplo á altura da Falla Alpina.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Placa tectónica
*Tectónica de placas
*Zona de subdución
*Deriva continental
Andrius Kubilius

**Andrius Kubilius**, nado o 8 de decembro de 1956 en Vilnius, é un político lituano, líder da Unión Patriótica - Cristiáns Demócratas Lituanos desde 2003 e primeiro ministro do seu país desde o 9 de decembro de 2008 ata o 13 de decmbro de 2012, anteriormente fórao no período 1999-2000.

## Biografía 
O seu pai foi Vytautas Kubilius, estudoso da literatura lituana. Kubilius estudou física na Universidade de Vilnius desde 1974, graduouse en 1979 pero continuou estudos de posgraduado ata 1984. Membro do movemento independentista Sąjūdis, foi o seu secretario executivo (1990-1992). Logo da independencia foi deputado a partir de 1992 do parlamento en todas as lexislaturas e desde 1993 é membro da Unión Patriótica. Foi vicepresidente primeiro do Seimas (1996-1999), primeiro ministro entre o 3 de novembro de 1999 e o 9 de novembro de 2000, partido que dirixe e que tras as eleccións do 28 de outubro de 2008 se converteu no máis votado. O 27 de novembro de 2008 o Seimas elixía a Kubilius como primeiro ministro con 89 votos a favor, 27 en contra e 16 abstencións.

Kubilius fala lituano, ruso e inglés.
Kubilius

**Kubilius** é un apelido lituano, lévano entre outros:

*Andrius Kubilius, político lituano, actual primeiro ministro
*Jonas Kubilius, director lituano
*Juozas Kubilius, director lituano
*Jurgis Kubilius, militar lituano
*Valerijonas Kubilius – político lituano
*Vytautas Kubilius – historiador da literatura lituano
Perxa

A **perxa** (a *pértega* en galego) é unha modalidade da pelota valenciana *a ratlles*, iso é, sen unha metade do campo preestabelecida, senón que esta ha se de marcar primeiro e gañar despois.

## Difusión 
A *perxa* é fundamentalmente xogada nas comarcas da Marina Alta e Baixa, e no Alcoià, pero ten unha meirande difusión polo feito de coñecerse tanto ao norte do País Valenciano coma en Les Alcubles (os Serrans), onde é denominada coma ***palico***.

## Historia 
A *perxa* é unha evolución do xogo a ratlles por antonomasia, os Llargues. Máis tarde, foi un precedente da Galotxa.

## Regulamento 
Tanto a pelota coma as regras da *perxa* son as mesmas que as de llargues, cunha sacada específica.

### A sacada 
Na *perxa*, a sacada non a fai o xogador nomeado *banca* dende a súa *ratlla de quinze* (raia de quinze), senón que un xogador que recibe o nome de **feridor**, o cal, para comezar o *quinze*, ha de lanzar a pelota dende unha zona delimitada por unha corda que cruza lonxitudinalmente a rúa (a unha alzada de entre 2,4 e 3 m) para que caia sobre un **dau**, un rectángulo de dimensións de 1,5m de amplitude por 3 de longo no recuncho esquerdo detrás do *quinze del rest* (quince do resto).

É, pois, un xeito de sacada moi semellante á Galotxa e á Escala i corda, das cales é precursora.

## Competicións 
* Lliga a Perxa

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Comité de Perxa da Federación de Pelota Valenciana
Belli

**Belli** é un apelido italiano, lévano entre outros:

* Agostina Belli, actriz
* Gioconda Belli, escritora
* Giuseppe Belli, físico e matemático
* Giuseppe Gioachino Belli, escritor
* Laura Belli, actriz
* Maria Belli-Gontard, escritora
* Melvin Belli, escritor e actor
* Wladimir Belli, ciclista
Galería de imaxes de Valle-Inclán

**Ramón María del Valle-Inclán** (Vilanova de Arousa, Galicia, 1866 — Santiago de Compostela, 1936).

Ficheiro:Ramón Valle-Inclán (Madrid).JPG|Estatua no Paseo de Recoletos Madrid
Ficheiro:Valle-inclan.Santiago.jpg|Santiago de Compostela
Ficheiro:Vilanova de Arousa.Galicia.24.jpg|En Vilanova de Arousa
Ficheiro:Valle-Inclán.JPG|A Pobra do Caramiñal
Ficheiro:Monumento a Valle Inclan.JPG|A Pobra do Caramiñal
Ficheiro:Valle-inclán Pontevedra.jpg|Pontevedra

## Personaxes de Valle-Inclán

Ficheiro:Vilanova de Arousa.Galicia.22.jpg|Príncipe Verdemar
Ficheiro:Vilanova_de_Arousa.Galicia.23.jpg|Marqués de Bradomín
Ficheiro:Vilanova_de_Arousa.Galicia.25.jpg|Max Estrella e Don Latino
Ficheiro:Vilanova_de_Arousa.Galicia.26.jpg|Lucero
Ficheiro:Vilanova_de_Arousa.Galicia.27.jpg|Mari-Gaila

## Outras

Ficheiro:ValleInclan.jpg|Teatro Valle-Inclán, Madrid
A Arriba, Sillobre, Fene

**A Arriba** é un lugar da parroquia de Sillobre no concello coruñés de Fene na comarca de Ferrol. Tiña 35 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 20 homes e 15 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2000 cando tiña 45 habitantes.

## Véxase tamén 
### Lugares e parroquias 
### Lugares de Sillobre 
### Parroquias de Fene 
### Outros lugares 
* Lugares de Fene
A Pegariña, Sillobre, Fene

**A Pegariña** é un lugar da parroquia de Sillobre no concello coruñés de Fene na comarca de Ferrol. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2007 tiña cinco habitantes (dous homes e tres mulleres), catro máis ca en 2000.

## Véxase tamén
### Lugares e parroquias
### Lugares de Sillobre
### Parroquias de Fene
### Outros lugares
*Lugares de Fene
Cultura de Galicia

miniatura|Dolmen de Axeitos
[miniatura|Peliqueiros de [Laza no entroido.]]

A **cultura de Galicia** ten a súa orixe na cultura megalítica da fachada atlántica europea e na cultura castrexa.

## Historia 
Os primeiros poboadores de Galicia son os nativos oestrimnios e outros pobos de orixe indoeuropea. A fusión destes pobos no noroeste peninsular dará lugar á cultura dos castros entre o macizo Galaico e o río Douro, cultura na que deixaron a súa impronta tamén os romanos. Aínda hoxe é tema de discusión a pegada celta na cultura galega, hai trazos célticos de importancia, como influencias na cultura material, na toponimia, nos mitos relixiosos e tradicións e posiblemente a lingua falada en todo o territorio galaico antes da romanización fose celta.

Posteriormente, Galicia será invadida por varias vagas xermánicas. Nun primeiro momento os suevos farán de Galicia o primeiro reino independente de Europa, máis adiante, este reino será anexionado polos visigodos. Galicia recibirá tamén, no transcorrer da súa historia, a viquingos, bretóns e fenicios.

Coa chegada dos musulmáns á Península Ibérica, mediante incursións bélicas dúas cidades galegas serán atacadas: Santiago de Compostela e Lugo. A repartición do antigo Reino Visigodo, que se fai entre árabes, sirios e bérberes, dálle a estes últimos a franxa noroeste. As condicións climáticas incomodan a este pobo, procedente do Magreb máis caucásico, así que deciden non asentarse, convertendo a Galicia en territorio fronteira con Al-Ándalus, onde o cristianismo faise un trazo diferenciador que dá forzas á reconquista.

Galicia, ao igual ca outros territorios da Península Ibérica, tamén chegaría a ter nalgunhas cidades unha importante comunidade xudía, principalmente na zona de Ribadavia e Ourense. Tamén cabe destacar na cultura galega a influencia cultural chegada dende as Illas Británicas e dende o centro de Europa, grazas ao Camiño de Santiago.

Cultural e lingüisticamente as comarcas do Bierzo (Castela e León) e o Eo-Navia (Asturias) son análogas a Galicia. Tamén posúe patróns conxuntos coas rexións lindeiras portuguesas de Tras-os-Montes e Baixo Minho na música, nos costumes e nas tradicións.

A cultura galega, entón, é froito da fusión de elementos culturais achegados por moi diversos pobos europeos, que se estableceron en Galicia ao longo da súa historia, coa cultura da poboación nativa.

## Na Idade Contemporánea 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lingua galega
* Arte de Galicia
* Cultura galega na diáspora
Galiza Nova

**Galiza Nova** é a organización xuvenil do Bloque Nacionalista Galego, fundada no ano 1988.

## Historia 
miniatura|250px|Logo de Galiza Nova até 2024.
Galiza Nova é a organización xuvenil do Bloque Nacionalista Galego (BNG) que ten como función básica a organización e a mobilización da mocidade de cara a acadar a liberación nacional de Galiza e a transformación da sociedade actual. Trátase dunha organización ampla, plural e democrática que adopta as súas decisións tras un amplo proceso de debate aberto a toda a militancia. O seu funcionamento baséase no asemblearismo, estruturándose en agrupacións locais e comarcais. O máximo órgano é a Asemblea Nacional que se celebra cada dous anos, e á que ten dereito a asistir toda a afiliación.

Aínda que estatutariamente era unha organización independente, axiña comezou a funcionar como organización xuvenil do BNG, ata que na II Asemblea (Compostela, 1990) aprobouse o ingreso no BNG. Isto levou a parte dos seus membros a cargos institucionais e a unha estrutura idéntica á do BNG do momento e que segue sen variar ata o día de hoxe.

Definen como obxectivos políticos a "liberación nacional e a transformación da sociedade (sen explotación nacional, de clase ou xénero e desmilitarizada)", reivindican unha Galiza plenamente soberana como culminación do proceso de autodeterminación nacional. Aspiran a unha sociedade cualitativamente distinta, que supere as inxustizas da actual e onde a igualdade e a democracia sexan reais, así como garantir unha mellora nas condicións de vida e benestar social para a mocidade e para o conxunto dos galegos e galegas. Tamén defenden que as relacións entre as diferentes nacións do mundo se fundamenten na igualdade e solidariedade internacionalista.

## Estrutura interna 
Galiza Nova é unha organización asemblearista estruturada en agrupacións locais e comarcais. O órgano máximo é a Asemblea Nacional, da que forman parte todas e todos os militantes e que escolle a metade da Dirección Nacional, de dirección entre Asembleas. A outra metade está formada por un representante de cada comarca. A máxima representación da organización osténtaa a Secretaria ou Secretario Xeral.

## Correntes 
En Galiza Nova existen principalmente dúas correntes (os estatutos non recoñecen a existencia de organizacións):
* Unión da Mocidade Galega (UMG), mocidades da UPG.
* Isca!, vinculada ao Movemento Arredista.

## Secretaría xeral 
* Catuxo Álvarez (1988-1990)
* Manuel Antelo (1990-1992)
* Bieito Lobeira (1992-1996)
* Martiño Santos (1996-2000)
* Rubén Cela (2000-2004)
* Xosé Emilio Vicente (2004-2007)
* Iria Aboi (2007-2012)
* Alberte Mera García (2012-2016)
* Alberte Fernández Silva (2016-2019)
* Paulo Ríos Santomé, *Kai* (2019-2021)
* Marta Gómez Martín (2021-2025)
* Artai Gavilanes (2025-)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web de Galiza Nova
A Casanova, Abrence, A Pobra do Brollón

**A Casanova** é lugar da parroquia de Abrence, no concello da Pobra do Brollón, na provincia de Lugo.

Está situada a 485 m de altitude, ao sur da estrada nacional N-120.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Abrence 
### Parroquias da Pobra do Brollón
Andreas Gottlob Rudelbach

**Andreas Gottlob Rudelbach**, nado en Copenhague o 29 de setembro de 1792 e finado en Slagelse, illa de Selandia (Dinamarca) o 3 de marzo de 1862, foi un teólogo luterano dano-alemán adscrito á corrente neoluterana.

## Traxectoria 
Estudou na universidade da súa cidade natal, onde foi *Privatdozent*. Adscribiuse á corrente ortodoxa do luteranismo e publicou en colaboración con Nikolaj Frederik Severin Grundtvig, a *Theologisk Maanedskrift* (1825-1828), onde atacou o racionalismo de K. F. Hornemann e traduciu a Confesión de Ausburgo e a *Apologia Confessionis Augustanae* ó dinamarqués (1825).

Desde 1827 traballou no xornal *Evangelischen Kirchenzeitun*. En 1829 foi nomeado pastor de Glauchau, en Saxonia.

En 1830 axudou a establecer a conferencia pastoral de Muldentalkreis e, aínda que oposto a calquera separación da Igrexa Luterana oficial, contou cunha forte oposición dentro da xerarquía eclesiástica. Finalmente volveu a Dinamarca en 1845.

Entre 1846 e 1848 foi lector de dogmática na Universidade de Copenhague. Despois marchou a Slagelse como pastor e alí viviu o resto da súa vida.

## Principais publicacións 
Publicou a *Zeitschrift für die gesammte lutherische Theologie und Kirche* (en colaboración con H. E. F. Guericke, Leipzig, 1839), que representa unha posición estritamente luterana, antiunionista. a *Christliche Biographie* (1849), publicou varios volumes de sermóns e *Hieronymus Savonarola und seine Zeit* (Hamburgo, 1835); *Reformation, Luthertum und Union* (Leipzig, 1839); *Historische-kritische Einleitung in die Augsburgische Konfession* (Dresden, 1841); *Amtliches Gutachten über die Wiedereinführung der Katechismus-Examina im Königreich Sachsen, nebst historischer Erörterung der Kathechismus-Anstalten in der evangelisch-lutherischen Kirche Deutschlands* (1841) e *Om Psalme-Literaturen og Psalmebogs-Sagen, historisk-kritiske Undersögelser* (Copenhaguen, 1856).
Joan Verdú Fernández

**Joan Verdú Fernández**, nado en Barcelona o 5 de maio de 1983, é un exfutbolista español, que xogaba de centrocampista.

## Traxectoria 
Chegou ao Dépor como un dos mozos que formaría o novo Superdépor. Despois de debutar con Joaquín Caparrós xa empezou a mostrar trazos de calidade, pero foi con Miguel Ángel Lotina con quen empezou a ser un xogador importante na primeira volta da tempada 2007/2008, chegando a dicir o técnico "o once son Verdú e 10 máis".

Na tempada 2008–09 volve despuntar facendo xirar ao equipo ao redor del, xogando como mediapunta detrás do dianteiro. Sen dúbida trátase dun xogador dun futuro prometedor do que pode saír un gran xogador, que marcou o seu primeiro gol como deportivista nun partido Vilarreal-Deportivo.

Tras rematar a tempada 2008–09 o RCD Espanyol fíxose cos seus servizos, ao rematar o seu contrato co Deportivo e non renovalo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en futbolme.com 
* Golazo ao Villarreal no 2006-2007
Situación dramática

A **situación dramática** é o punto álxido en que converxe todo o desenvolvemento da comunicación dramática, é o clímax; pero é tamén a imaxe global da representación teatral que acadan os espectadores tras conseguiren os personaxes manifestar, de maneira sistematizada, na escena, os comportamentos persoais, as actitudes caracterolóxicas e mesmo a intriga.

## Características
A situación dramática implica que o espectador asimile ou asuma os cinco momentos interiores da acción dramática (presentación, desenvolvemento, intensificación, clímax, desenlace). A situación dramática presupón que o texto poida converterse en acción asimilable.

Atendendo ó que o autor pode considerar no momento da creación, a acción dramática é o resultado dunha obra en que se proxecta un conxunto de situacións fragmentarias que se intentan sistematizar: a situación do suxeito (con funcións de desexo e busca), a do obxecto (o desexado), a do opoñente (enfrontado ó suxeito), a do axudante, a do destinador (forzas ou personaxes que inflúen sobre o destino), a do destinatario (o que se beneficia do obxecto.

A situación dramática será polo tanto, desde a perspectiva da autoría, a conexión desas seis situacións fragmentarias pensadas no decorrer -en cada un dos cadros- da obra.
		
Para o actor, a situación dramática incorpora os mecanismos de representación escénica por seren o único medio para que o texto acade a súa realización dramática e por se inmisciren no establecemento da dialéctica das accións.
		
Para o espectador, a situación dramática permite acada-la comprensión do texto e do espectáculo, permite ordena-las referencias expostas na obra, ata-las funcións explicitadas pola trama dos personaxes.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Teatro
Fabian Gottlieb von Bellingshausen

miniatura|dereita|Fabian Gottlieb von Bellingshausen
[miniatura|240px|Selo [URSS|soviético de 1965 emitido con ocasión do 145 aniversario da expedición xeográfica rusa de Bellingshausen e Lazarev*]]
**Fabian Gottlieb Thaddeus von Bellingshausen** (en ruso, Фаддей Фаддеевич Беллинсгаузен ou *Faddei Faddeievich Bellinsgauzen*), nado o 20 de setembro de 1778 en Lahetaguse e morto o 13 de xaneiro de 1852 en Kronstadt), foi un almirante da frota imperial rusa e explorador do Antártico.

## Traxectoria 
Von Bellingshausen naceu nunha familia nobre xermanobáltica na illa de Saaremaa en Estonia, na época unha provincia do Imperio Ruso]. Ós dez anos entra como cadete na Mariña Imperial Rusa, graduouse na Academia Navl de Kronstadt ós 18 anos, é rapidamente promove ó grao de capitán. Grande admirador das viaxes de Cook, embarcou, para a primeira expedición rusa arredor do mundo, a bordo do *Nadezhda* comandada por Adam Johann von Krusenstern en 1803 rematando en 1806. Ó longo da súa carreira comandou diversos navíos no mar Báltico e no mar Negro.

### Expedición ó Antártico 
miniatura|dereita|240px|Expedición de Bellingshausen ó Antártico.

En 1819 o tsar Alexandre I autorizou unha expedición nos mares polares austrais dirixida por Bellingshausen. O 5 de setembro partiu desde Portsmouth con dous navíos, unha corveta de 600 toneladas, a *Vostok*, e un navío de sostén de 530 toneladas, o *Mirnii'' (comandado por Mikhail Petrovich Lazarev) con destino a Xeorxia do Sur, aportando en decembro.

O 26 de xaneiro de 1820 converteuse no primeiro explorador en franquear o círculo polar antártico desde James Cook. O 28 de xaneiro a expedición descobre a Antártida, aproximándose a un punto nas coordenadas 69º21'28"S 2º14'50"W. Logo do seu regreso o 4 de agosto de 1821, Bellingshausen continúa a servir o tsar. Combateu na guerra ruso-turca de 1828-1829 e obtivo o grao de almirante. En 1839 foi gobernador de Kronstadt].

## Toponimia 
O seu nome púxose a diversos lugares do Antártico: 
* Illa Bellingshausen nas Sadwich do Sur
* Mar de Bellingshausen, na Antártida
* Placa de Bellingshausen, antiga placa tectónica
* Base Bellingshausen, base rusa na Illa Rei Xurxo 
* Illas Faddei, illas árticas rusas
* Baía Faddei en Rusia
* Bellinsgauzen, cráter da Lúa

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  70South.com - Información sobre Fabian von Bellingshausen
*  Двукратные изыскания в Южном Ледовитом океане и плавание вокруг света... O libro de Bellingshausen cos detalles da súa expedición
*  Biografía
Pablo Amo

**Pablo Amo Aguado**, nado en Madrid o 15 de xaneiro de 1978, é un exfutbolista español. Xogaba de defensa.

## Traxectoria 
Entre 1999 e 2002 xogou no Sporting de Xixón. En 2002 chegaría ao Deportivo da Coruña, sendo cedido en dúas ocasións, ao Real Valladolid en 2006 e posteriormente ao Recreativo de Huelva (tempada 2006/2007). Na tempada seguinte, 2007/2008, destacou como xogador do Deportivo cando o adestrador deportivista Miguel Ángel Lotina fíxoo un fixo no seu esquema de cinco defensas, xogando 19 partidos como titular e marcando 3 goles.

Tras non renovar o seu contrato co Deportivo quedou libre ao finalizar a tempada e o 3 de agosto de 2009 foi fichado polo Real Zaragoza, co que debutou nun partido disputado o 29 de agosto no estadio de La Romareda contra o CD Tenerife, correspondente á primeira xornada de liga, no que disputou todo o partido e que rematou co resultado final favorable ao Real Zaragoza (1–0).

Recentemente foi contratado polo Panserraikos FC da liga grega.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil do xogador en bdfutbol.com
As Pallotas

O topónimo **As Pallotas** pode referirse a:

;En Galiza
***As Pallotas**, lugar da parroquia de Pígara, no concello de Guitiriz;
***As Pallotas**, lugar da parroquia de Cercio, no concello de Lalín;
***As Pallotas**, lugar da parroquia de Meirás, no concello de Valdoviño;
***As Pallotas**, lugar da parroquia de Soexo, no concello de Vilalba.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***As Pallozas**, lugar da parroquia de Mañón, no concello de Mañón.
Juan Rodríguez Villamuela

**Juan Antonio Rodríguez Villamuela**, máis coñecido como **Juan Rodríguez**, nado en Málaga o 1 de abril de 1982, é un futbolista español. Xoga de centrocampista e o seu actual equipo é o Getafe CF.

## Traxectoria 
Conseguiu o ascenso do Málaga CF B a Segunda División, sendo pouco despois ascendido ao primeiro equipo. Co descenso do Málaga CF a Segunda División na campaña 2005–06, Juan Rodriguez foi contratado polo Deportivo da Coruña o 13 de xullo de 2006.

Cando chegou ao Deportivo non contou co apoio do por aquel entón adestrador Joaquín Caparrós, xa que para o técnico era a última opción por detrás dos seus compañeiros Sergio e De Guzmán e soamente estaba por diante de Duscher a quen o míster tiña condenado ao ostracismo. Coa chegado ao equipo de Miguel Ángel Lotina en 2007 e unido á venda de Duscher, ao baixo rendemento de De Guzmán e ás constantes lesións do substituto de Antonio Tomás, abríronselle as portas da titularidade a cal non abandonou desde que a estreou, chegando a relegar ao banco a un dos capitáns branquiazuis, Sergio. Actualmente forma a dupla de medio co capitán facendo a función de medio de contención, recuperador de balóns e interceptor de pases.

O 11 de decembro de 2010 alcanzou os 200 partidos en Primeira División, nun encontro entre o Atlético de Madrid e o Deportivo (2–0).

## Estatísticas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en elmundo.es
Os Ameneiros

Como topónimo **Os Ameneiros** pode referirse a:

;En Galiza
***Os Ameneiros**, lugar da parroquia de Soaserra, no concello de Cabanas;
***Os Ameneiros**, lugar da parroquia de Goente, no concello das Pontes de García Rodríguez;
***Río de Ameneiros**, lugar da parroquia da Capela, no concello de Toques.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Ameneiro

O termo **Ameneiro** fai referencia ao amieiro (*Alnus glutinosa*), unha árbore do xénero *Alnus*, da familia das betuláceas. 

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Ameneiro**, lugar da parroquia de Calo, no concello de Teo;
***O Ameneiro**, lugar da parroquia de Caaveiro, no concello da Capela;
***O Ameneiro**, lugar da parroquia de Sillobre, no concello de Fene;
***O Ameneiro**, lugar da parroquia de Ribeira, no concello de Ribeira;
***Fonte Ameneiro**, lugar da parroquia de Visantoña, no concello de Santiso.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Anniken Huitfeldt

**Anniken Huitfeldt**, nada o 29 de novembro de 1969 en Bærum, é unha política norueguesa do Partido dos Traballadores Noruegueses

## Traxectoria
Anniken procede dunha antiga familia nobre de orixe dinamarquesa, os Huitfeldt e é sobriña do político conservador, Fritz Huitfeldt. Anniken medrou na pequena cidade de Jessheim, ó norte de Oslo. Entre 1996 e 2000 foi a líder da Liga de Traballadores Novos, as mocidades do Partido dos Traballadores.
No ano 1993 foi elixida deputada no Storting representando a Akershus, permaneceu ata 1997, en 2001 volveu de novo ó parlamento. Foi membro do Consello de Goberno de Save the Children (2001-2007). O 29 de febreiro de 2008 converteuse en ministra para a Infancia e a Igualdade no segundo gabinete de Jens Stoltenberg.
A Carballeira, Barxa de Lor, A Pobra do Brollón

**A Carballeira** é un lugar da parroquia de Barxa de Lor, no concello da Pobra do Brollón, na provincia de Lugo na comarca de Terra de Lemos.

Está situada a 287 m de altitude, entre a estrada nacional N-120 e a liña de ferrocarril A Coruña-Palencia, e moi preto do río Lor.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Barxa de Lor 
### Parroquias da Pobra do Brollón
A Lama, Barxa de Lor, A Pobra do Brollón

**A Lama** é un lugar da parroquia de Barxa de Lor, no concello da Pobra do Brollón, na provincia de Lugo.

Contaba en 2007 segundo o IGE, con 10 habitantes (4 homes e 6 mulleres), un habitante máis que no ano anterior.

Está situado a 331 m. de altitude, moi preto do río Lor.

## Toponimia 
O orónimo provén do latín , e indica un lugar con lama ou lodo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Barxa de Lor 
### Parroquias da Pobra do Brollón 
## Notas
A Ponte, Barxa de Lor, A Pobra do Brollón

**A Ponte** é un lugar da parroquia de Barxa de Lor, no concello da Pobra do Brollón, na provincia de Lugo. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 estaba deshabitado, o que supón unha diminución con respecto a 2007 cando tiña 3 habitantes.

Está situado a 292 m de altitude, no interior dun meandro do río Lor, que rodea a aldea polo norte, leste e sur. Nela encóntrase a igrexa parroquial e o cemiterio e a ponte da Labrada ou a ponte da Barxa, de orixe medieval que une Barxa de Lor con Quintá de Lor, xa no concello de Quiroga.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Barxa de Lor 
### Parroquias da Pobra do Brollón
Cadea alimentaria

A **cadea alimentaria**, tamén chamada **cadea agroalimentaria**, é a sucesión de actividades e transformacións que sofre un alimento desde a produción primaria (na granxa, na agricultura, no mar) ata a venda ou subministración do alimento ó consumidor final, incluíndo a produción de pensos para os animais de abasto.

Aínda que o concepto de cadea como sucesión de acontecementos no eido da alimentación era coñecido desde hai tempo, é a partir de 2002 cando nace a necesidade dunha percepción como un continuo **desde a granxa á mesa**, que debe contemplarse e regularse cun carácter integrador e harmonizador se se quere garanti-la seguridade alimentaria.

Deberá contemplar tódalas etapas da produción, transformación e distribución de alimentos, incluíndo todas e cada unha das fases que segue a produción e comercialización dos alimentos, desde a produción primaria ou a súa importación, inclusive, ata a súa transformación nas diferentes industrias que elaboren alimentos, o seu almacenamento, transporte, venda ou subministración ó consumidor final, tamén inclusive. Deberá considerar tamén tódalas fases da produción, importación, almacenamento, distribución e venda de pensos para a alimentación dos animais destinados á produción de alimentos. As normas legais aplicables exclúen o ámbito do consumo privado, en aplicación do principio da non intromisión do estado no ámbito privado, aínda que na práctica, os principios hixiénicosanitarios nos que se basea poden e deben aplicarse tamén no almacenamento e elaboración culinaria dos alimentos no fogar.

Desde esta concepción integrada do conxunto dos procesos que seguen os alimentos, pero á vez dividida nas fases sucesivas da cadea alimentaria, é posible establecer medidas de control eficaces dos posibles perigos que se poden presentar en cada fase, posibilitando un control das empresas e un control oficial que garanten aquel obxectivo final da seguridade alimentaria.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Autocontrol
* Análise de perigos e puntos de control crítico

### Ligazóns externas 
* Plan Nacional de Control da Cadea Alimentaria 2007-2010 
**El transporte de alimentos: un eslabón crucial en la cadena alimentaria*
Economía dos Estados Federados de Micronesia

A **economía dos Estados Federados de Micronesia** consiste principalmente na agricultura e pesca de subsistencia. As illas teñen poucas minerías explotables, agás os fosfatos. Existe potencial para o turismo, pero a localización remota, a falta de instalacións adecuadas e as poucas liñas aéreas que serven o arquipélago dificultan o desenvolvemento.

## Notas
Jacopo Bellini

miniatura|*Virxe co neno adorado por Leonello*, ca. 1450, Louvre.
**Jacopo Bellini**, nado en Venecia en 1396 e finado en 1470, foi un pintor italiano. Pai de Gentile e Giovanni Bellini. A súa obra, ó igual que a de Antonio Vivarini representa a fin do estilo gótico internacional, nos anos 30 do Quattrocento e o inicio do Renacemento en Venecia.

## Traxectoria 
Bellini foi discípulo de Gentile da Fabriano. En 1411-1412 estivo en Foligno como axudante de Gentile para traballar no ciclo de frescos do Palazzo Trinci. En 1423 viaxou ata Florencia, onde se puxo en contacto coa obra de Brunelleschi, Donatello e Masaccio. En 1424 abriu o seu propio obradoiro en Venecia, que dirixirá ata a súa morte.

Aproximadamente de 1430 é a *Virxe co neno* na Accademia Carrara, atribuída no pasado a Gentile da Fabriano, a táboa é o elemento central dun complexo dispersos. A escena representa o neno Xesús xogando cun paporroibo, símbolo da súa futura morte. En 1436 está en Verona para realizar a *Crucifixión* para o Duomo, hoxe perdida. De 1440 é a "Virxe da Humildade", realizada en Ferrara mentres estaba ó servizo de Leonello d'Este, á quen tamén retratou aínda que non se conserva ese retrato.

A influencia de Masolino da Panicale anovou a pintura de Bellini, na *Virxe co neno* da Pinacoteca de Brera, datada en 1448, por vez primeira a perspectiva está presente e nas figuras acentrúase a monumentalidade. Tamén na *Virxe co neno* dos Uffizi, do 1450 e na *Virxe co neno* da Galleria dell'Accademia di Belle Arti Tadini de Lovere.

En Venecia traballou nas igrexas de San Giovanni Evangelista en 1452 e na de San Marco en 1466, obras ámbalas dúas perdidas. De 1455, aproximadamente é a *Virxe co neno beicendo* da Gallerie dell'Accademia en Venecia. De 1465 é a *Virxe co neno* do LACMA dos Ánxeles. Da última fase son a *Crucifixión* do Museo de Verona, obra construída cunha rigorosa perspectiva e a *Anunciación* en Sant'Alessandro en Brescia.
miniatura|*Virxe co neno*, 1465, LACMA.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* C. Eisler, *The genius of Jacopo Bellini: the complete paintings and drawings* Londres, 1989.
* Jacopo Bellini  en a world history of art
Representación teatral

miniatura|.
A **representación** constitúe o momento álxido do teatro, pois integra tódolos elementos dispersos na creación dramática achegando o dominio en que a acción dramática acada, grazas ós personaxes e por mor dun repertorio de situacións dramatúrxicas, a súa execución. A representación é un acto comunicativo no cal conflúen múltiplos participantes: autor, director, actores, espectadores, luminotecnia...

Na representación podemos xebrar dous planos:

*O plano da autoría: O autor perfila un texto para que o director sexa quen de desenvolver escenicamente o por el maxinado. Nese texto, o autor afina o escenario por medio das anotacións, deseña os personaxes mediante caracterizacións directas ou indirectas, formula os diálogos,...
*O plano escénico: A compañía realiza a posta en escena baixo o arbitrio do director.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*Kunt Spang: Géneros literarios. Ed. Síntesis. Madrid 1983.
*García Barrientos: Tiempos y drama. CSIC. Madrid 1991.
*Pavis, Patrice: Diccionario del teatro. Dramaturgia, estética, semiología. Ed. Paidós. Barcelona. 1980

### Outros artigos
*Teatro
Carl Michael Bellman

**Carl Michael Bellman**, nado en Södermalm (Estocolmo) o 4 de febreiro de 1740 e finado o 11 de febreiro de 1795, foi un poeta sueco. Bellman é unha figura central da canción tradicional sueca e a súa influencia é moi importante na música sueca e na literatura escandinava en xeral.

## Traxectoria 
[miniatura|Casa natal de Bellman en [Södermalm (extractada do Nordisk familjebok).]]

Carl Michael Bellman foi fillo do avogado Johan Arendt Bellman (fillo), secretario do palacio real, e de Catharina Hermonia, filla do pastor luterano Michael Hermonius. Bellman comezou a escribir en 1757, as súas primeiras poesías tiñan carácter relixioso. A partir de 1760 comezou a ser coñecido polas súas cancións de pousada (*dryckesvisor*) e parodias bíblicas.

En 1770 comezou a traballar no que ía ser *Fredmans epistlar*, con problemas económicos constantes, a súa situación mellorou despois do golpe de Gustavo III, quen se converteu no seu protector e posibilitou que mellorase a súa situación económica.

## Obras 
As súas obras principais son *Fredmans sånger* (1791) e *Fredmans epistlar* (1790), entre as dúas inclúe unhas 150 cancións, a maioría versan sobre o mundo das tabernas e pousadas. Un mestre do ritmo e da rima, cun marabilloso sentido na combinación da letra e da música, que unhas veces collía de pezas musicais contemporáneas e outras eran de creación propia, anovando e arriquecendo a canción tradicional parodiando e renovando os estilos literarios contemporáneos. As letras, celebrando a embriaguez e o pracer sexual conxúgase co amor, a morte e as cualidades do presente, reflicten a vida dos baixos fondos de Estocolmo do século XVIII. Bellman contou co apoio do rei Gustavo III de Suecia, e a súa composición Gustafs skål, converteuse nun himno real informal.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bellman.net
* Projekt Runeberg: Carl Michael Bellman
* Carl Michael Bellman page na Bibliioteca Pública de Kuusankoski 
*Carl Michael Bellman page en Poemist.com
Bellman

**Bellman** pódese referir a:
*Carl Michael Bellman, poeta sueco
*Gina Bellman, actriz neozelandesa
*Richard Bellman, matemático estadounidense
Ludvig Harboe

**Ludvig Harboe** (16 de agosto de 1709 - 15 de xuño de 1783), foi un eclesiástico e historiador dinamarqués.

## Biografía 
Cando fixo 18 anos anos, seus pais enviárono a estudar a un instituto de Hamburgo, posteriormente estudou nas universidades de Rostock, Wittenberg e Jena. En 1732 volveu a Dinamarca para completar os seus estudos de teoloxía en Broager e en 1735 estableceuse en Copenhaguen.

En 1738 escribiu conxuntamente con Jacob Langebek a *Dänische Bibliotek oder Sammlung von alten und neuen gelehrten Sachen aus Dännemark*. En 1738 foi nomeado capelán alemán da Igrexa Garnisons de Copenhaguen. Entre 1741 e 1745 foi visitador en Islandia da Generalkirkeinspektionskollegietpå coa misión de coñecer de primeira man as posibilidades de introducir alí a confirmación e o catecismo de Erik Pontoppidan, de carácter pietista.

## Bispo 
En 1743, mentres aínda estaba en Islandia, recibiu o nomeamento como bispo de Trondheim, aínda que non se estableceu na diocese ata 1746. Nos dous anos que durou a súa pastoral procurou reformar a diocese nun senso pietista pero atopou a oposición de boa parte da poboación e o clero. En 1748 volveu a Dinamarca, casou con Frederikke Louise Hersleb, filla do bispo de Selandia Peder Hersleb do que Harboe era axudante e en 1757, á súa morte, converteuse no novo bispo.

En 1777 Harboe e Ove Høegh-Guldberg recibiron o encargo de redactar un novo libro de salmos, aprobado en 1778 que é único porque máis dunha terceira parte débese a unha muller, Birgitte Cathrine Boye.
Gine Mazi Mou Paidi

"**Gine Mazi Mou Paidi**" é unha canción escrita por Thanos Papanikolaou en 2006 para conseguir diñeiro para unha fundación organizada por ANT1 TV. Moitos coñecidos presentadores, actores e cantantes participaron para axudar a conseguir diñeiro para os nenos pobres e desfavorecidos de toda Grecia.

## Lista de temas 
## Participantes 
### Primeira canción 
* Kalomoira
* Kostas Karafotis
* Giorgos Lianos
* Maro Lytra
* Mary Akrivopoulou
* Grigoris Valtinos
* Markella Giannatou
* Kostas Kolkas
* Renia Louizidou
* Evdokia Roumelioti
* Haris Romas
* Niki Kartsona
* Eleonora Meleti
* Makis Pounentis

### Segunda canción 
* Coro de Spiros Lampros

## Notas
Iago García

**Iago García Pérez**, nado en Ferrol en 1979, é un actor galego.

## Traxectoria 
Aos 18 anos marchou a Londres para reflexionar sobre o seu futuro, e durante a súa estancia na capital inglesa decidiu dedicarse á interpretación. Regresou a Madrid para ingresar na Real Escola de Arte Dramática, e alí traballou como camareiro, comercial e figurante no parque Warner Bros. En televisión participou en diversas campañas publicitarias relacionadas coas eleccións así como intervencións en series como *Aída*, *Sete vidas* ou *Memoria de España*, onde deu vida a Henrique II, o primeiro monarca da dinastía dos Trastámara. Deuse a coñecer ao gran público grazas ao seu traballo na serie de TVE, *Amar en tiempos revueltos*, onde encarnou o papel de Ernesto Expósito, un home disposto a calquera cousa con tal de alcanzar os seus obxectivos.

## Series de televisión
### Personaxes fixos 
**Matalobos* (TVG, 2009-2010)... Marcos Matalobos
**700 euros, diario secreto de una call girl* (Antena 3, 2008)... Manuel
**Amar en tiempos revueltos* (La 1, 2006-2007)... Ernesto Expósito

### Personaxes episódicos 
**La que se avecina* (Telecinco, 2010)... Borja
**Al filo de lo imposible* (La 2, 2007).
**Aída* (Telecinco).
**7 vidas* (Telecinco, 2004)... Avogado de Aída
**Memoria de España* (La 1, 2004)... Henrique II Trastámara
**Mis adorables vecinos* (Antena 3).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Entrevista en *Europa Press* .
*Ficha en IMDb.
Lola Beccaria

**María Dolores Beccaria Cigüeña**, máis coñecida como **Lola Beccaria**, nada en Ferrol en 1963, é unha escritora galega en lingua castelá.

## Traxectoria 
É doutora en filoloxía hispánica e terapeuta Gestalt polo Centro de Terapia e Psicoloxía de Madrid (CTP). Traballou na Real Academia Española como lexicógrafa e lingüista, e actualmente desempeña o seu labor no departamento de consultas lingüísticas. Ademais, colabora como crítica literaria no suplemento cultural ABCD do xornal ABC.

Descubriu e editou unha comedia perdida de Lope de Vega, *El otomano famoso* (Editorial Áltera, 1996). Foi finalista do Premio Nadal no ano 2000 coa súa novela *La Luna en Jorge*, e en febreiro de 2009 conseguiu o premio Azorín por *El arte de perder*

## Novelas
* *La debutante* (1996) 
* *La Luna en Jorge* (2000). Finalista do Premio Nadal
* *Una mujer desnuda* (2004)
* *Mariposas en la nieve* (2006)
* *El arte de perder* (2009, pendente de publicación). Premio Azorín 2009.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* (2003): *Diccionario universal bio-bibliográfico de autoras que escriben en castellano. Siglo XX*. Madrid: Aconcagua Publishing. Páx. 61.
Secret Combination the Album

***Secret Combination the Album*** é o cuarto álbum da popular cantante greco-estadounidense Kalomoira, lanzado o mercado en Grecia e Chipre o 26 de maio do ano 2008 baixo o selo Heaven Music. O álbum contén 12 cancións compostas por Konstantinos Pantzis, Taos Vougiatzis e Sunny X.

## Produtores e colaboradores 
Kalomoira colaborou con moitos produtores populares e prestixiosos. Os escritores e compositores que participaron na produción do álbum son Konstantinos Pantzis, Sunny X, Taos Vougiatzis, Poseidonas Giannopoulos, Eftihia Sideri, Marc Eastmont, Nektarios Tirakis e Master Tempo que remesturou a canción "*Secret Combination*".

## Promoción 
Kalomoira lanzou o seu cuarto álbum de estudio despois de conseguir a terceira praza no Festival da Canción de Eurovisión 2008. Tiña planeado comezar unha grande promoción do álbum, pero o 2 de xuño de 2008, cando Kalomoira supostamente ía ser a invitada nun popular programa das mañás en Grecia, tivo que pospoñer a súa aparición debido a que tivo que voar a cidade de Nova York inmediatamente debido ó embarazo da súa irma. O 4 de xuño de 2008, Rythmos FM tiña preparada unha festa onde Kalomoira cantaría tódalas súas novas cancións pero tamén tivo que pospoñerse debido a que estaba fora do país.

## Lista de cancións 
## Notas
José Manuel Parada

**José Manuel Parada Rodríguez**, nado en Monforte de Lemos o 9 de decembro de 1953, é un presentador de televisión galego.

## Traxectoria
Sendo aínda neno trasládase coa súa familia a Ponferrada, na provincia de León. Tras estudar Maxisterio e Xornalismo, comeza a traballar no mundo da radio, primeiro en Ourense e máis tarde en Barcelona. Terminaría fichando pola Cadena COPE.

En 1989 incorpórase a Radio Nacional de España onde presenta o espazo nocturno *La radio de las sábanas blancas* (1989-1994) e *Parada en la 1* (1994-1997).

A súa carreira en televisión estivo sempre vinculada a Televisión Española. Debuta en 1988 no espazo musical *Contigo*, presentado por Norma Duval.

Despois virían *El salero* (1990), *Arco de triunfo* (1991), con Isabel Gemio, *Ay vida mía* (1992-1993), con Mary Carmen y sus muñecos, *Hale Bopp* (1997), un programa de descubrimento de novos talentos, *Curso del 99* (1999) e *Amigos en la noche* (2001), con Isabel Pantoja.

En 1991 incorpórase ao equipo que dirixe María Teresa Campos en *Pasa la vida*, o magazine diario en TVE. Cando en 1996 Campos e a maior parte dos seus colaboradores fichan por Telecinco, Parada decide permanecer na cadea pública. O 10 de xullo de 1995 comezaron as emisións do programa co que máis éxito alcanzaría: *Cine de barrio*, un espazo emitido a tarde dos sábados no que se programaba unha película española dos anos 60 ou 70, e charlábase cun ou varios dos seus intérpretes, vellas glorias do cine nacional.

Fixo un pequeno papel en *Hostal Royal Manzanares*, xunto a Lina Morgan, interpretando o papel de Stéfano. En marzo de 1999 creou a súa propia produtora, Sil Producciones S.L., a través da cal financia o seu propio programa e outros e que comeza a facturar a TVE importantes sumas de diñeiro.

Parada estivo á fronte do programa ata finais de 2003. Ese ano, tras o escándalo provocado pola emisión dun vídeo gravado para o programa no que, nun iate, a folclórica Marujita Díaz mostrou un espido integral, TVE decide non renovar o seu contrato alegando o elevado custo da produtora e é substituído pola actriz Carmen Sevilla. En 2007 volveu a televisión, colaborando como colaborador no programa de actualidade *Está pasando*, que presentan Emilio Pineda e Lucía Riaño en Telecinco.

## Premios 
Recibiu o Premio Antena de Ouro (1999) polo seu labor á fronte de *Cine de barrio*.
Guldberg

**Guldberg** é un apelido dinamarqués, lévano entre outros:
* Cato Maximilian Guldberg, matemático e químico noruegués
* Mogens Guldberg, atleta dinamarqués
* Ove Guldberg, político dinamarqués
* Ove Høegh-Guldberg, político dinamarqués
* Stig Guldberg, filántropo dinamarqués
Ove Høegh-Guldberg

miniatura|dereita|Ove Høegh-Guldberg
**Ove Høegh-Guldberg** (1 de setembro de 1731 - 7 de febreiro de 1808), foi un home de estado e teólogo dinamarqués, primeiro ministro *de facto* (1772-1784).

Seu pai era enterrador en Horsens (Xutlandia), coa axuda dun tío materno, que era pastor, conseguiu estudar teoloxía, tras rematar en 1754 foi profesor na Academia de Sorø. En 1764 entrou ó servizo da raíña Xiana María de Braunschweig-Wolfenbüttel como profesor do seu fillo, o príncipe herdeiro Federico, para o que escribiu obras que lle servisen de libros de texto como *Den naturlige religion som en indledning til den åbenbarede* (1765). En 1771 publicou *Azan, eller den fra Gield udfriede Fyrste*, onde describe o seu modelo de Estado ideal, estritamente autoritario e conservador á vez que humanista, o Estado debería estar omnipresente na vida dos cidadáns. Desde 1771 foi tamén secretario do gabinete real, oposto ó goberno do home forte do país, o alemán Johann Friedrich Struensee foi un dos líderes do golpe de estado que o depuxo en 1772, Guldberg converteuse no novo home forte do goberno, aínda que non creou un gabinete ministerial formal ata pouco antes da súa caída e formalmente obstentou desde 1776 o título de primeiro secretario. En 1777 foi ennobrecido como Høegh-Guldberg. O seu goberno caracterizouse pola paz e as boas condicións financeiras. Como estado neutrall, Dinamarca, gozou de importantes beneficios mercantís durante a Guerra de Independencia dos Estados Unidos e avanzouse na dinamarquización do Estado, en 1773 estableceuse o dinamarqués como a lingua do exército substituíndo ó alemán e en 1776 promulgouse a lei de cidadanía, que excluía os estranxeiros dos cargos públicos da monarquía. En 1777 redactou con Ludvig Harboe un libro de salmos para a Igrexa Luterana.

En abril de 1784 o príncipe herdeiro Federico tomou o poder como rexente e forzou o cesamento de Guldberg. Permaneceu como prefecto ata 1802

## Bibliografía 
* *Dansk Biografisk Leksikon*, vol. 7, 1981.
* *Politikens Danmarkshistorie*, vol. 9, by Sven Cedergreen Bech, 1965. 
* *Politikens Danmarkshistorie*, vol. 10, by Jens Vibæk, 1964.