open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ceferino Míguez Otero

**Ceferino Míguez Otero**  foi un político galego.

## Traxectoria 
No franquismo foi nomeado alcalde do Porriño en 1955. Cesou no cargo en 1958.

## Notas
Maurizio Micheli

**Maurizio Micheli**, nado en Livorno, na Toscana, o 3 de febreiro de 1947, é un actor e director italiano de cinema e teatro.

Micheli formouse na escola do *Piccolo Teatro* de Milán e posteriormente graduouse na D.A.M.S. da Universidade de Boloña con Luigi Squarzina.

## Traxectoria 
Maurizio Micheli naceu en Livorno en 1947 e criouse en Bari. Comezou a súa carreira nos anos 70 como actor dramático en pequenos teatros milaneses e escribindo e dirixindo unha serie de espectáculos de cabaré.

Micheli publicou a súa autobiografía en 1996 baixo o título *Sciambagne!*, título extraído dunha escena da película *Rimini Rimini*. No 2002 publicou a novela *Garibaldi amore mio* coas edicións de Baldini Castoldi Calai.

Podemos mencionar, entre outros, '' L'opera dello sghignazzo * de Dario Fo, * Buonanotte Bettina * con Benedicta Boccoli, *Un paio d'Ali* de Garinei & Giovannini, * La presidentessa * con Sabrina Ferilli, * Il letto ovale '' con Barbara D'Urso e * Italiani si nasce * con Tullio Solenghi.

## Filmografía 
### Cinema 
* *Allegro Non Troppo* (1976)
* *Café Express* (1980)
* *Mani di fata* (1982)
* *Heads I Win, Tails You Lose* (1982)
* *I Am an ESP* (1985) 
* *Il commissario Lo Gatto* (1987)
* *Roba da ricchi* (1987)
* *Rimini Rimini* (1987) 
* *Rimini Rimini - Un anno dopo* (1988) 
* *Cucciolo* (1998)
* *Commediasexi* (2006)
* *Valzer* (2007)
* *The Cézanne Affair* (2009) 
* *Pinocchio* (2012)
* *Women Drive Me Crazy* (2013)
* *Quo vado?* (2016)
## Recoñecementos 
*  Orde ao Mérito da República Italiana - Oficial: — Roma, 27 de decembro de 1999

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Premios Ernestina Otero Sestelo

Os **Premios Ernestina Otero Sestelo** son uns galardóns creados polo Consello das Mulleres do Concello de Pontevedra co obxectivo de incorporar a perspectiva de xénero nos traballos de fin de grao e máster para o estudantado universitario galego. Creáronse en 2014 tomando o nome da mestra e pedagoga Ernestina Otero e ten carácter anual. 

En 2018 optouse por enfocalos a proxectos que proviñeran da educación infantil, primaria, secundaria e postobligatoria non universitaria co propósito de poder financiar e impulsar devanditos proxectos.

Traballo fin de grao: "A cegueira do xénero". de Tania Ríos Coello**.**

Traballo fin de máster:  "O persoal é político", de Esther Gandía

Traballo Fin de Grao: "A educación afectivo-sexual en persoas con diversidade funcional e intelectual", de Bárbara Penas Rey

### Ano 2018 
Infantil e Primaria:

* 1º Premio. “Contos de mulleres. Como son elas na vida real”. do CEIP San Martiño de Salcedo.

O xurado valorou o traballar a perspectiva de xénero nas aulas de infantil a través dos contos, analizando os distintos roles e características de protagonistas femininas e masculinos, fomentando o espírito crítico ante os estereotipos de xénero e por aplicar o método científico en alumnado de 5 anos

* 2º Premio. “Mulleres que contan: historias de mulleres que non son de conto pero que son de contar”, do CEIP San Martiño de Salcedo

O xurado valorou o traballo feito por mobilizar a toda a comunidade educativa, especialmente ás familias, na recuperación e visibilización das aportacións das mulleres en todos os ámbitos empregando unha metodoloxía activa, interdisciplinaria e de traballo cooperativo.

Secundaria e Bacharelato

* 1º premio: ‘Unha mirada lila dende as pioneiras pontevedresas ata as descoñecidas científicas’,  do CEIP San Martiño:

O xurado conceu o galardón por loitar contra os estereotipos de xénero que se marcan dende as idades máis temperás, dotando ao alumnado de ferramentas para enfrontarse a eles e acadando resultados satisfactorios e notables, e por dar a coñecer e poñer en valor as figuras de moitas das pioneiras da nosa cidade, así como de diferentes científicas e dos seus descubrimentos e investigacións.

* 2º premio: deserto

Categoría B

* 1º premio: ‘Reseteando dende a educación’, do IES Luís Seoane:

Destacouse este proxecto por partir da necesidade de identificar actitudes e realidades discriminatorias, incidindo na necesidade de revisión e cambio activo das nosas condutas cotiás baixo o filtro da igualdade e do respecto, e por facer un traballo de reflexión profunda sobre sexualidade e liberdade no marco patriarcal e de análise crítica da prostitución e da pornografía.

* 2º premio: ‘Radio PonteLila – A radio da igualdade’, do CPR Calasancio:

O xurado destacou a implicación e participación activa de todo o alumnado da ESO nas distintas tarefas desta iniciativa, pola súa permanencia ao longo do curso, pola difusión pública a través da web e das redes sociais do produto educativo final e polo traballo realizado a prol da desmitificación do amor romántico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Enlaces externos 
Web dos premios no portal do Concello de Pontevedra
Porfirio González Gradín

**Porfirio González Gradín**, nado cara a 1918 e finado no Porriño o 19 de setembro de 2003, foi un empresario e político galego.

## Traxectoria 
Empresario de mobles e funeraria. No franquismo foi nomeado alcalde do Porriño en 1958. Cesou no cargo en agosto de 1963.

## Vida persoal 
Casou con Silvestra María del Carmen de Francisco Vidal e foi pai de María del Pilar, María del Carmen e Porfirio González de Francisco.
## Notas
Asociación Olímpica e dos Xogos da Commonwealth de Eswatini

A **Asociación Olímpica e dos Xogos da Commonwealth de Eswatini** é o Comité Olímpico Nacional que representa a Eswatini. Foi creado en 1968 e oficialmente recoñecido polo Comité Olímpico Internacional en 1972. Seguindo o cambio de nome do país en abril de 2018 (anteriormente Suacilandia) cambiou o seu nome a Asociación Olímpica e dos Xogos da Commonwealth de Eswatini.

## Presidentes 
* Zombodze Magagula: 2013–2017
* Peter Shongwe: 2017–presente

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Eswatini nos Xogos Olímpicos

### Ligazóns externas 
* Eswatini Olympic and Commonwealth Games Association
Benín nos Xogos Olímpicos

**Benín** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1972, baixo o anterior nome do país, Dahomey. O país competiu co seu nome actual nos Xogos de 1980, e dende entón participou en cada edición dos Xogos Olímpicos de Verán. Os deportistas de Benín nunca gañaron unha medalla olímpica e tampouco participaron nos Xogos Olímpicos de Inverno.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Comité Nacional Olímpico e Deportivo Beninés

O **Comité Nacional Olímpico e Deportivo Beninés** (en ) é o Comité Olímpico Nacional que representa a Benín. Foi creado o 5 de maio de 1962 e recoñecido oficialmente polo Comité Olímpico Internacional en xuño de 1962.

## Presidentes do Comité 
* 1962-1981 – Justin Durand
* 1981-1982 – Soule Dankoro
* 1982-presente – Marius Francisco

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Benín nos Xogos Olímpicos
Chad nos Xogos Olímpicos

O **Chad** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1964, e dende entón participou en cada edición dos Xogos de Verán, agás en 1976 e 1980. O país nunca gañou unha medalla olímpica e ningún atleta competiu nos Xogos Olímpicos de Inverno.

O Comité Olímpico Nacional do Chad foi creado en 1963 e recoñecido en 1964.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Botswana nos Xogos Olímpicos

**Botswana** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1980, en Moscova, e dende entón competiu en cada edición dos Xogos Olímpicos de Verán. O país nunca competiu nos Xogos Olímpicos de Inverno. Botswana gañou a súa primeira medalla nos Xogos de 2012, cando Nijel Amos conseguiu a prata nos 800 metros.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Lista de medallistas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Comité Olímpico Nacional de Botswana

O **Comité Olímpico Nacional de Botswana** (en ) é o Comité Olímpico Nacional que representa a Botswana nos Xogos Olímpicos. É tamén o organismo responsábel da representación do país nos Xogos da Commonwealth.

O Comité Olímpico Nacional de Botswana foi creado en 1978 e foi recoñecido oficialmente polo Comité Olímpico Internacional en 1980.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Botswana nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Burundi nos Xogos Olímpicos

**Burundi** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1996, e dende entón enviou deportistas para competir en cada edición dos Xogos Olímpicos de Verán. O país nunca participou nos Xogos Olímpicos de Inverno.

Vénuste Niyongabo gañou unha medalla de ouro en atletismo nos Xogos de 1996, e Francine Niyonsaba engadiu unha prata 20 anos máis tarde.

O Comité Olímpico Nacional de Burundi foi creado en 1990 e foi recoñecido polo Comité Olímpico Internacional en 1993.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Lista de medallistas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Burkina Faso nos Xogos Olímpicos

**Burkina Faso** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** co seu nome actual en 1988. Baixo o seu nome anterior de Alto Volta (VOL), o país tamén competiu en 1972. Logo de competir en oito edicións diferentes, Burkina Faso conseguiu a súa primeira medalla olímpica nos Xogos Olímpicos de 2020 en Tokyo, logo de que Hugues Fabrice Zango conseguiu o bronce no triplo salto masculino. Ningún atleta de Burkina Faso competiu nos Xogos Olímpicos de Inverno.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas por deporte 
## Lista de medallistas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Comité Olímpico de Burkina Faso

**Comité Olímpico de Burkina Faso** (en ) (código de IOC: BUR) é o Comité Olímpico Nacional que representa a Burkina Faso. Foi creado o 10 de xuño de 1965 e foi recoñecido polo Comité Olímpico Internacional en febreiro de 1972.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Burkina Faso nos Xogos Olímpicos
Ruanda nos Xogos Olímpicos

**Ruanda** competiu por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1984, e dende entón participou en cada edición dos Xogos de Verán. O país nunca competiu nos Xogos de Inverno.

Ruanda nunca gañou unha medalla olímpica, mais Jean de Dieu Nkundabera gañou unha medalla paralímpica de bronce para Ruanda en atletismo nos Xogos Paralímpicos de 2004, en Atenas.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Comité Olímpico de Bosnia e Hercegovina

O **Comité Olímpico de Bosnia e Hercegovina** (en ) é unha organización sen ánimo de lucro que representa a Bosnia e Hercegovina nos Xogos Olímpicos e no Comité Olímpico Internacional. Foi creado no ano 1992 e recoñecido oficialmente en 1993.

Os membros do comité son 30 federacións de deportes, as cales elixen o Consello Executivo composto do presidente e doce membros.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bosnia e Hercegovina nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Illas Caimán nos Xogos Olímpicos

As **Illas Caimán** participaron por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1976, e dende entón competiu en cada edición dos Xogos de Verán, agás en 1980, onde formou parte do boicot liderado polos Estados Unidos. O país tamén participou en dúas ocasións nos Xogos de Inverno, a primeira delas en 2010. Ningún deportista das Illas Caimán conseguiu gañar unha medalla olímpica.

Despois de que Xamaica se independizase en 1962, as Illas Caimán convertéronse nun Territorio Británico de Ultramar separado. O Comité Olímpico das Illas Caimán foi creado en 1973 e recoñecido polo Comité Olímpico Internacional en 1976.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas nos Xogos de Inverno 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
David Attenborough: A Life On Our Planet

***David Attenborough: A Life On Our Planet*** é un filme documental británico de 2020 narrado por David Attenborough. O filme serve como un "testemuño", Estreouse a través de Netflix o 4 de outubro de 2020.

## Acollida 
O filme recibiu valoracións positivas por parte da crítica. Patrick Cremona de *Radio Times* concedeulle cinco de cinco estrelas, encontrándoo "moi diferente" dos traballos anteriores de Attenborough e louvando a súa "mestura" dunha "condena arrepiante" do trato que os humanos lle dan ao mundo natural, e dun "manifesto esperanzador e inspirador" de como afrontar a crise climática. Dándolle catro de cinco estrelas, Ed Potton de *The Times* aprobou a descrición dos animais e o "intimismo" e "autoridade" da narración de Attenborough, mais suxire que podía terse visto máis da vida persoal de Attenborough. Emma Clarke de *Evening Standard* considerou o filme como "esencial de ver". Natalia Winkelman de *The New York Times* eloxiou a "abraiante fotografía da natureza" e a xustaposición entre ecosistemas vizosos e moribundos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial  
*
Albania nos Xogos Olímpicos

**Albania** participou por vez primeira nos Xogos Olímpicos en 1972. Non participou nos seguintes catro Xogos, tres deles por razóns políticas, mais regresou para os Xogos Olímpicos de 1992 en Barcelona. Dende entón, participaron en tódolos Xogos de Verán. Fixeron o seu debut nos Xogos de Inverno en 2006. O país conseguiu as súas primeiras medallas nos Xogos Olímpicos de 2024 en París, onde acadou dúas medallas de bronce en loita.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas nos Xogos de Inverno 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Lista de medallistas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Anna Maria Balaguer

**Anna Maria Balaguer i Prunés**, nada en Manresa en 1950, é unha numismática, historiadora e museóloga catalá. 

## Traxectoria 
Balaguer foi colaboradora habitual durante anos en diversas publicacións periódicas de carácter numismático, como *Gaceta numismática* (da Asociación Numismática Española) e *Acta numismàtica* (da Sociedade Catalá de Estudos Numismáticos).

A nivel internacional colaborou, xunto con Miquel Crusafont, na elaboración do volume correspondente á Península Ibérica dentro do proxecto *Medieval European Coinage*, emprendido por Philip Grierson en 1982 na Universidade de Cambridge e no Museo Fitzwilliam.

### Recoñecementos 
* (1987 e 2000): Premio Javier Conde Garriga, da Asociación Numismática Española, de Barcelona.
* (1994). Premio quinquenal do ''Cercle d'Études Numismatiques*, de Bruxelas.

## Publicacións 
* (1976). *Las emisiones transicionales árabe-musulmanas de Hispania*. Asociación Numismática Española, Barcelona.
* (1979). *Corpus de la moneda catalana comtal*.
* (1983). *Troballa de monedes comtals a Òrrius*.
* (1986). *Història de la moneda catalana* (con M. Crusafount e M. García). G.C. Creaciones Gráficas, Barcelona. ISBN 9788475803388
* (1983). *Les excavacions a l'església de Sant Andreu (Òrrius)*. Generalitat de Catalunya, Barcelona. ISBN 9788450093049
* (1990). *Monedas olímpicas: mensajes al mundo* (con M. Crusafount e). FNMT, Madrid.
* (1993). *Del mancús a la dobla. Or i paries d’Hispània''. Asociación Numismática Española / Societat Catalana d'Estudis Numismàtics, Barcelona.
* (1999). *Història de la moneda dels comtats catalans*. Societat Catalana d'Estudis Numismàtics, Barcelona. ISBN 9788472834606
* (2001). *Història de la moneda de la Guerra dels Segadors (Primera República Catalana), 1640-1652* (con M. Crusafont et al.). Societat Catalana d'Estudis Numismàtics, Barcelona. ISBN 9788472835962
* (2013). *Medieval European Coinage. 6. The Iberian Peninsula* (con M. Crusafont). Cambridge University Press. ISBN 9780521260145

## Notas
Bosnia e Hercegovina nos Xogos Olímpicos

**Bosnia e Hercegovina** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** como un país independente en 1992. Antes diso, os deportistas bosníacos competiron baixo a bandeira de Iugoslavia até a disolución do país. Xunto con Albania, Bosnia e Hercegovina é o único país europeo, sen contar os microestados, que nunca gañou unha medalla olímpica.

O Comité Olímpico de Bosnia e Hercegovina foi formado en 1992 e recoñecido polo Comité Olímpico Internacional en 1993.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas nos Xogos de Inverno 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Sabela Ramos

**Sabela Ramos Garea**, nada en Padrón en 1986, é unha enxeñeira informática que traballa en Google Research. En 2020 foi galardoada co Premio Ada Byron do Colexio de Enxeñaría Informática de Galicia.

## Traxectoria 
Sabela Ramos é doutora en Computación de Altas Prestacións pola Universidade da Coruña. Realizou un posdoutoramento na Escola Politécnica Federal de Zürich onde investigou para crear modelos matemáticos do rendemento de microprocesadores. Posteriormente adentrouse na industria para incorporarse a Youtube onde traballou tres anos e desde comezos de ano está en Google Research, onde investiga en campos como a aprendizaxe por reforzo ou a aprendizaxe automática.

Está involucrada en iniciativas que promoven a presenza das mulleres nas TIC, como Google Women in Engineering.

## Recoñecementos 
* Premio Anita Borg de Google en 2012.
* Premio Ada Byron do Colexio de Enxeñaría Informática de Galicia. 

## Notas
Serafín Domínguez Valverde

**Serafín Domínguez Valverde**, nado no Porriño en 1862 e finado no mesmo concello en decembro de 1927, foi un político galego.

## Traxectoria 
Concelleiro do Porriño, foi nomeado alcalde do Porriño en xaneiro de 1914. Cesou no cargo en 1916. Volveu ser alcalde a principios dos anos vinte.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Núria Montserrat Pulido

**Núria Montserrat Pulido**, nada en Barcelona o 8 de xuño de 1978,  é unha bioenxeñeira catalá especializada en células nai pluripotentes e na xeración de sistemas pluricelulares complexos para comprender o desenvolvemento de enfermidades en humanos. 
Ante a chegada do virus SARS-CoV-2, cambiou o curso da súa investigación, xa que o virus afecta especialmente aos pulmóns e riles. O seu equipo identificou un medicamento (APN01) que se desenvolveu durante a epidemia de Sars de 2003 e que bloquea o virus nas fases iniciais da infección. Para logralo infectou e tratou a esbirros creados con impresora 3D.

## Traxectoria 
Estudou Bioloxía na Universidade de Barcelona, onde tamén fixo o máster e o doutoramento europeo en Bioloxía. Tamén gozou de bolsas posdoutorais, como as que recibiu da Fundación para a Ciencia e Tecnoloxía (Portugal, 2007) e a Bolsa Juan de la Cierva (Barcelona, 2008, con Juan Carlos Izpisúa Belmonte). Como resultado dos seus estudos e investigacións, estivo en Suíza, Francia e máis concretamente no Salk Institute for Biological Studies baixo a dirección de Juan Carlos Izpisúa Belmonte . Baixo a súa dirección, tamén traballou no Centro de Medicina Rexenerativa de Barcelona, centrando a súa investigación en enfermidades raras, como a anemia de Fancone . Non obstante, admite que un dos obstáculos atopados nestas investigacións é a baixa eficiencia, dado que de cada 1.000 células que se poden extraer dun paciente, unha única célula pode ser igual a unha célula  nai.

A súa investigación centrouse en comprender como todas as células do noso corpo se xeran a partir de células nai embrionarias. Para levar a cabo os seus proxectos, no seu laboratorio combina enxeñaría de tecidos, bioimpresión 3D ou edición xenética. Ademais, está interesado en comunicar a ciencia á sociedade e promover carreiras científicas entre os mozos, razón pola que aparece con frecuencia nos medios de comunicación e en ámbitos  educativos.

O equipo que dirixe no Instituto de Bioenxeñaría de Cataluña recibiu o Premio Íñigo Álvarez de Toledo de Investigación en Nefroloxía Básica outorgado pola Fundación Renal, polo traballo «Fine tuning the extracelular environment accelerates the derivation of kidney organoids from human pluripotent stem cells».

## Notas 
## Véxase tamén 
* Bioimpresión 3D

## Ligazóns externas 
* Las científicas del coronavirus. Núria Monserrat

* Sociedade Europea de Cardioloxía
* APN01 
* Fundación Europea para o Estudo da Diabete
* Fundación Renal
Ana Freire

**Ana Freire Veiga,**  nada en Rábade en 1983, é unha enxeñeira informática profesora na Universidade Pompeu Fabra onde dirixe o Centro de Estudos pola Sostenibilidade. É a fundadora de Wisibilízalas.

## Traxectoria 
Ana Freire é enxeñeira  e doutora en informática  pola Universidade da Coruña. Traballou en  diversas institucións e empresas, como a Universidade de Glasgow, o Centro Nacional de Investigación de Italia ou o Yahoo Labs. Dende setembro de 2015  é profesora e investigadora na UPF, onde dirixe o Centro de Estudos pola Sostenibilidade. 

Coa súa investigación pretende aplicar a tecnoloxía en xeral e a intelixencia artificial en particular a problemas sociais, como  a saúde mental. Lidera o proxecto  STOP (*Suicide prevenTion in sOcial Platforms*) cuxo obxectivo é detectar enfermedades mentais nas redes sociais. Tamén traballa analizando datos que permitan entender mellor algunhas enfermidades neurolóxicas, como a esclerose múltiple.

É a fundadora de Wisibilízalas, un concurso internacional que pretende rachar cos  estereotipos asociados ás carreiras científicas e tecnolóxicas, potenciar referentes femeninos entre o alumnado e promover o uso da tecnoloxía e o traballo en grupo.

## Recoñecemento 
*Premio  Joven Talento Femenino 2019 da Fundación Real Academia de las Ciencias.
* Premio Ada Byron Joven 2019 da Universidade de Deusto.
*Premio Ada Byron do CPEIG en 2021.  

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* ICT-Go-Girls! Ana Freire
Pellicer

O apelido **Pellicer** pode estar referido a:

* **Carlos Pellicer Cámara** (1897-1977), escritor mexicano;
* **Carlos Pellicer Vázquez** (nado en 1944), ex futbolista galego;
* **Josep Pellicer i Bru** (1925-2019), numismático catalán;
* **Julio González Pellicer** (1876-1942), escultor catalán.
Comité Olímpico Nacional de Albania

O **Comité Olímpico Nacional de Albania** (en  - KOKSH) é unha organización sen ánimo de lucro que é responsábel da participación de Albania nos Xogos Olímpicos. Como membro do Comité Olímpico Internacional (COI), é responsábel do desenvolvemento e administración de tódalas actividades relacionadas co olimpismo no país.

Ten a súa sede na capital do país, Tirana.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Albania nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Clarissa Pinkola Estés

**Clarissa Pinkola Estés**, nada en Indiana o 27 de xaneiro de 1945, é unha psicóloga junguiana, poeta e escritora estadounidense especializada en traumas post-guerra. Fíxose mundialmente coñecida polo seu libro de 1992, *Women Who Run With the Wolves*, onde abordou o arquetipo feminino, os seus misterios e potencia con base en mitos, historias ancestrais e contos.

## Traxectoria 
Estés naceu e criouse nunha pequena vila no estado de Indiana, filla de Cepción Ixtiz e Emilio Maria Reyés, de ascendencia mexicana e nativa americana. Os seus pais eran braceiros mexicanos, próximos ao límite con Míchigan. En casa aprendeu a falar castelán, mais Clarissa foi entregada en adopción aínda moi pequena. Aos catro anos de idade, foi adoptada pola parella de inmigrantes húngaros, Maruska Hornyak e Joszef Pinkola, tamén moi pobres e analfabetos.

Convivindo con inmigrantes dende a infancia, Clarissa tivo acceso a moitas historias, lendas e mitos doutros pobos, contados e recontados por parentes e polos pais adoptivos.

## Obras 
* *Women Who Run With the Wolves: Myths and Stories of the Wild Woman Archetype* (1992/1995/1997)
* *The Faithful Gardener: A Wise Tale About that Which Can Never Die* (1996)
* *The Gift of Story: A Wise Tale About What is Enough* (1993)
* *Hero With A Thousand Faces*, Joseph Campbell; introdución de 50 páxinas de Estés (2004)
* ''Untie the Strong Woman: Blessed Mother's Immaculate Love for the Wild Soul'' (2011)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estés is the Managing Editor and a columnist at The Moderate Voice political-newsblog
* mavenproductions.com - Calendar of Estés' keynotes, seminars, professional trainings
* Her columns are archived at *The National Catholic Reporter* online 
* "Do Not Lose Heart, We Were Made for These Times: Letter to a Young Activist During Troubled Times" by Estés
* "Baptism: The Good Fathers" and "Internship: The Bad Fathers* (poetry by Estés)
* "Slaughter of Innocence" by Estés in *U.S. Catholic'' magazine.
* Blog Entry: "Don Imus And Bernard McGuirk re “Nappy-Headed Hos”" by Estés'	
* Archived Google Video of 2000 *Charlie Rose Show*  about woman.life.song. performance/ production at Carnegie Hall featuring Clarissa Pinkola Estés, Jessye Norman, Judith Weir and Toni Morrison.
Dominica nos Xogos Olímpicos

**Dominica** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1996, e dende entón competiu en cada edición dos Xogos Olímpicos de Verán. O país fixo o seu debut nos Xogos de Inverno en 2014. Dominica gañou a súa primeira medalla nos Xogos Olímpicos de 2024, cando Thea LaFond conseguiu o ouro en triplo salto feminino.

O Comité Olímpico de Dominica foi creado en 1993 e foi recoñecido en 1998, 20 anos após a súa independencia en 1978.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas nos Xogos de Inverno 
## Lista de medallistas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Raquel Yotti

**Raquel Yotti Álvarez,** nada en Madrid, 1973, é unha cardióloga española. Investigadora clínica do Sistema Nacional de Saúde e experta en imaxe cardíaca e cardiopatías de base xenética. Desde agosto de 2018 dirixe o Instituto de Saúde Carlos III.

## Traxectoria 
Raquel Yotti é licencida en Medicina pola Universidade Complutense de Madrid, foi bolseira FPI do ISCIII entre 2003 e 2006. Doutora en Medicina pola UCM desde 2006. 

Desde 2009 dirixiu no ISCIII unha liña de investigación para profundar no diagnóstico das miocardiopatías. Xefa de Sección de Cardiología Clínica do Hospital Xeral Universitario Gregorio Marañón desde 2016, é profesora asociada no Departamento de Bioenxeñería da Universidade Carlos III de Madrid desde 2017. Ese ano foi tamén profesora visitante no Departamento de Xenética da Facultade de Medicina da Universidade de Harvard. Desde agosto de 2018 dirixe o Instituto de Saúde Carlos III.

### Estudo de seroprevalencia COVID-19 
Con motivo da pandemia por coronavirus COVID-19, en abril de 2020 o Instituto de Saúde Carlos III, dirixido por Raquel Yotti, en colaboración con outros organismos públicos como INE ou o Centro de Coordinación de Alertas e Emerxencias Sanitarias (CCAES), programouse un estudo de seroprevalencia en 32.000 fogares españois, para coñecer o estado da enfermidade mediante unha enquisa a 64.000 persoas. 

O 4 de xuño de 2020 fixéronse públicos os resultados da segunda onda do estudo de seroprevalencia coordinado polo ISCIII, estudo que confirmaba que a porcentaxe de españois que pasou a infección apenas cambiara dúas décimas porcentuais. A prevalencia estimada era do 5,2%, fronte ao 5% da primeira onda, dato que se presentou o 13 de maio de 2020.

## Notas 
##  Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Las científicas del coronavirus. Raquel Yotti
Akka Mahadevi

**Akka Mahadevi** (en kannará: ಅಕ್ಕ ಮಹಾದೇವಿ), nada en Udutadi no século XII, foi unha poetas da literatura kannará e unha destacada mística da corrente lingayat hinduísta. O termo *Akka* ("Irmá máis vella") é un título honorífico, que lle deron grandes santos lingayta como Basavanna, Siddharama e Allamaprabhu. No seo da literatura kannará e na historia de Karnataka está considerada unha muller digna de exemplo e no seo do hinduísmo goza da consideración de santa.
[miniatura|Un *[murti* de Akka Mahadevi nun templo da súa localidade natal]]
## Traxectoria 
Akka Mahadevi naceu na localidade de Udutadi, preto Shivamogga no actual estado indio de Karnataka no século XII. Pouco é o que se sabe de certo sobre da súa vida, aínda que hai numerosas tradicións populares e haxiografías mitolóxicas, e tamén hai referencias persoais nos seus versos, e así hai constancia que deixou o seu lugar de nacemento e familia para seguir a Shiva. A tradición faina filla dunha parella, Nirmalshetti e Sumati, devota de Shiva. Outras crenzas populares como que rexeitou casar co rei xainista Kaushika para cumprir as demandas da devoción cara á divindade. Nun dos seus *vacana* establece tres condicións para casar o rei, e inclúe o control de elixir pasar o seu tempo na devoción ou en conversa con eruditos doutos na relixión en vez de co rei. Quizais visitou a cidade de Kalyana, onde coñeceu a outros dous poetas e figuras prominentes do movemento lingayat, Allama e Basava.

## Obra 
Está considerada unha das grandes santas místicas da India xunto con Andal e Mīrābāī. As súas obras, como moitas dos poetas do movemento bhakti, pódense rastrexar a través do uso da súa *ankita*, ou o nome polo que se dirixían á figura da súa devoción; descríbense como a personifiación dunha ilexitimidade radical que reexamina o papel das mulleres como actores con iniciativa e vontade propia que colidían coas institucións sociais e mais as tradicións establecidas As súas obras cambiaron a percepción da identidade sexual, así un vacana suxire que a creación, ou o poder do deus Shiva é masculino mentres que toda a creación, mesmo os homes, representan o feminino.

## Notas
A Volta dos Nove

**A Volta dos Nove** é a denominación dada a unha curva da parroquia de Baredo (Baiona), ao pé da estrada Baiona-A Guarda (actual PO-552), con motivo da represión franquista.

## Historia
O 16 de outubro de 1936 foron fusiladas nove persoas do Val Miñor. As persoas represaliadas foron Modesto Fernández Rodríguez, Manuel Aballe Domínguez, Felicísimo Antonio Pérez Pérez, Elías Alejandro Gonda Alonso, Manuel Francisco Lijó Pérez, Fidel Leyenda Rodríguez, José Rodríguez González, Manuel Barbosa Durán e Generoso Valverde Iglesias.

A memoria dos asasinatos permaneceu viva polas cruces que se gravaban anonimamente, de forma continuada e clandestina, e, 78 anos despois, filmouse un documental sobre a represión e a capacidade de resistencia colectiva *A volta dos nove*, documental de Antonio Caneiro (2014).

## Notas
Comité Olímpico de Dominica

O **Comité Olímpico de Dominica** (en ; código do COI: **DMA**) é o Comité Olímpico Nacional que representa a Dominica nos Xogos Olímpicos. O comité tamén representa o país nos Xogos da Commonwealth.

## Historia 
Foi creado en 1987 e recoñecido polo Comité Olímpico Nacional en 1993.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Dominica nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Tuvalu nos Xogos Olímpicos

**Tuvalu** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 2008, e dende entón competiu en cada edición dos Xogos Olímpicos de Verán. O país non competiu nunca nos Xogos Olímpicos de Inverno.

A Asociación Deportiva e Comité Olímpico Nacional de Tuvalu foi recoñecida como Comité Olímpico Nacional en xullo de 2007.

[miniatura|[Etimoni Timuani durante a cerimonia inaugural dos Xogos Olímpicos de 2016.]]

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Xavier Calicó i Rebull

**Francesc Xavier Calicó i Rebull**, nado o 22 de agosto de 1907 en Barcelona e finado o 1 de xaneiro de 1983 na mesma cidade, foi un numismático catalán.

## Traxectoria 
Xavier Calicó foi continuador do negocio numismático familiar establecido na *Plaça del Àngel* de Barcelona, xunto co seu irmán Ferran.

### Monografías 
* (1948). *The Coinage of Spanish Provisional Government of 1868.* Wichita-EEUU.
* (1953). *Aportación a la historia monetaria de Santa Fe de Bogotá.* X. & F. Calicó, Barcelona.
* (1966). *Los florines de Aragón*. X. & F. Calicó, Barcelona.
* (1977). *Monedas españolas desde Felipe V a Isabel II: años 1700 a 1868*. X. & F. Calicó, Barcelona.
* (1979). *Monedas españolas desde 1868 a 1979*. X. & F. Calicó, Barcelona.
* (1983). *Los denarios romanos anteriores a J.C.: y su nuevo método de clasificación*. X. & F. Calicó, Barcelona.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ripoll Perelló, E. (1983). "Francisco Xavier Calicó Rebull (1907-1983)". En Boletín *del Museo Arqueológico Nacional*. Tomo 1. Nº 2. Páxina 203.
Kimy Pernía Domicó

**Kimy Pernía Domicó**, nado en Tierralta (Colombia) en 1950 e finado o 2 de xuño de 2001, foi un dirixente indíxena dos emberá katío do alto Sinú, en Colombia. Foi un activista que liderou a loita contra a construción do encoro de Urrá I, no departamento de Córdoba. O seu criticismo do proxecto motivou o seu secuestro e desaparición o 2 de xuño de 2001. En 2007, o xefe paramilitar Salvatore Mancuso recoñeceu que fora asasinado, supostamente por orde de Carlos Castaño, e afirmou que os seus restos foron botados ao río Sinú.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Barlow, M. e Clarke, T. (2017) ''Blue gold: the battle against corporate theft of the world's water''. Londres: Routledge. ISBN 9781351573429
### Outros artigos 
* Pobos indíxenas de Colombia
Richard Roundtree

**Richard Roundtree**, nado en New Rochelle, Nova York, o 9 de xullo de 1942, é un actor e modelo estadounidense. Destacou como "o primeiro heroe de acción negro" pola súa interpretación do detective privado John Shaft no filme de 1971 *Shaft*, e as súas catro secuelas, estreadas entre 1972 e 2019. Polo primeiro destes filmes, foi candidato ao Globo de Ouro á mellor nova estrela do ano en 1972.

## Traxectoria 
Roundtree naceu en 1942, fillo de John e Kathryn Roundtree. Asistiu ao New Rochelle High School, graduándose en 1961. Durante os anos do instituto, xogou con éxito no equipo de fútbol americano da escola. Posteriormente, Roundtree estudou na Southern Illinois University en Carbondale, Illinois. Roundtree deixou a facultade en 1963 para iniciar a súa carreira. e os cigarros Salem. en 1967, Roundtree uniuse ao Negro Ensemble Company. O seu primeiro papel na compañía foi interpretar o lendario boxeador Jack Johnson na produción de *The Great White Hope.*

Non obstante, durante ese período, reapareceu na pequena pantalla como icona cultural. O 19 de setembro de 1991 apareceu nun episodio de *Beverly Hills, 90210* con Vivica A. Fox e en 2000 volveu interpretar a John Shaft en *Shaft*, con Samuel L. Jackson como protagonista.

En 2019, Roundtree coprotagonizou a comedia *What Men Want*, e volveu ao papel de John Shaft en *Shaft*, secuela do filme de 2000, con Samuel L. Jackson e Jessie Usher, que interpretan a John Shaft II e John Shaft III, respectivamente. Esta vez, a personaxe de Roundtree foi descrita como o pai da personaxe de Jackson, mentres que supostamente era o seu tío no filme de 2000.

## Vida persoal 
Roundtree casou en dúas ocasións. O seu primeiro matrimonio foi con Mary Jane Grant, coa que casou o 27 de novembro de 1963. Roundtree e Grant tiveron dous fillos antes de divorciarse en decembro de 1973. Casou con Karen M. Ciernia en setembro de 1980;

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Richard Roundtree's profile at Industry Central Website
Asociación Deportiva e Comité Olímpico Nacional de Tuvalu

A **Asociación Deportiva e Comité Olímpico Nacional de Tuvalu** é unha organización recoñecida como Comité Olímpico Nacional (CON) polo Comité Olímpico Internacional (COI). En 2006, Tuvalu satisfixo o criterio do COI dun mínimo cinco federacións deportivas nacionais recoñecidas polas súas federacións internacionais, incluíndo baloncesto, vóleibol, levantamento de peso, boxeo e tenis de mesa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tuvalu nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Exipto nos Xogos Olímpicos

**Exipto** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1912, e dende entón enviou deportistas para competir na maioría das edicións dos Xogos de Verán. Xunto con Iraq e o Líbano, Exipto boicoteou os Xogos de 1956 en protesta da invasión tripartita israelí, británica e francesa de Exipto na guerra de Suez. Porén, as probas de hípica celebráronse en Estocolmo cinco meses antes (debido a regulacións de corentena australiana), e tres xinetes exipcios competiron alí. Exipto retirouse dos Xogos Olímpicos de 1976 após tres días de competición para unirse ao boicot africano en resposta á participación de Nova Zelandia, quen daquela aínda mantiña ligazóns deportivas coa Suráfrica do apartheid. Exipto tamén participado no boicot liderado polos Estados Unidos aos Xogos de 1980. A única participación de Exipto nos Xogos de Inverno foi cun só esquiador alpino en 1984.

Os deportistas exipcios gañaron un total de 41 medallas, sendo a halterofilia o deporte que máis medallas lle reportou ao país.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medalla nos Xogos Olímpicos 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Susana Ladra

**Susana Ladra González**, nada en Santiago de Compostela en 1984, é unha enxeñeira informática, profesora e investigadora na Universidade da Coruña. En 2020 foi galardoada co IV Premio Ada Byron Xove da Universidade de Deusto.
## Traxectoria 
Susana Ladra estudou enxeñería informática na Universidade da Coruña e matemáticas na UNED. É doutora en Informática pola Universidade da Coruña onde ocupa os cargos de Directora do Campus Innova da UDC e é vicepresidenta do Colexio Profesional de Enxeñería Informática de Galicia. Tamén é coordinadora do programa STEMbach na UDC, que ten como fin de promover a vocación do alumnado cara á investigación científica.

Susana é experta en algoritmos para mellorar as buscas de información en Internet. As súas liñas de investigación desenvólvense na contorna da compresión de datos, a análise de algoritmos e estruturas de datos para bioinformática, bases de datos, minería de datos e recuperación de información. Lidera o proyecto BIRDS  financiado pola acción Marie Sklodowska-Curie do programa europeo Horizonte 2020.

Está involucrada en iniciativas que promoven a presenza das mulleres na enxeñería e pertence  o nodo galego da asociación AMIT.

## Recoñecementos 
* Premio á mellor tese doutoral no campo da Recuperación da Información.
* Premio Ada Byron do Colexio de Enxeñaría Informática de Galicia en 2013.
*Forma parte do documental *Marxe de erro* en 2021.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Vídeo Susana Ladra #CorazóndeInvestigadora
Comité Olímpico Exipcio

O **Comité Olímpico Exipcio** (en ) é unha organización sen ánimo de lucro que serve como o Comité Olímpico Nacional de Exipto e forma parte do Comité Olímpico Internacional.

## Historia 
O Comité Olímpico Exipcio foi fundado durante o quedivato de Exipto o 13 de xuño de 1910 en Alexandría por Angelo Bolanaki, o primeiro deportista exipcio en competir nun evento internacional fóra do país. Exipto participou por vez primeira nos Xogos Olímpicos de 1912 cun único deportista en esgrima. Exipto foi o décimo cuarto país en unirse ao Comité Olímpico Internacional.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Verónica Bolón

**Verónica Bolón Canedo**, nada en Carballo en 1984, é unha enxeñeira informática  profesora e investigadora na Universidade da Coruña. En 2020 foi galardoada co premio Dona Tic o que outorga a Consellería de Políticas Dixitais e Administración Pública da Generalitat de Cataluña.

## Traxectoria 
Verónica Bolón é enxeñeira  e doutora en Informática pola Universidade da Coruña (UDC). Tras realizar unha  estadía posdoutoral na Universidade de Manchester, en 2016 incorporouse como profesora no Departamento de Ciencias da Computación e Tecnoloxías da Información da UDC, onde está integrada no grupo de investigación LIDIA (Laboratorio de I+D en Intelixencia Artificial) do CITIC, coordinado por Amparo Alonso Betanzos. Desenvolve a súa investigación no campo da Intelixencia Artificial, centrándose na  aplicación social da  tecnoloxía: desenvolvendo algoritmos de aprendizaxe automática que axudan no diagnóstico de varias enfermidades ou en proxectos de detección de verteduras de petróleo nos océanos.

En 2018 recibiu unha Bolsa Leonardo da Fundación BBVA.  Desde 2018 é Secretaria da Asociación Española para a Intelixencia Artificial. Está moi comprometida co fomento da vocación científico-tecnolóxica entre as nenas, coordinando o nodo da Coruña do proxecto Inspira STEAM. En 2020 foi elelixida nova académica de número da Academia Joven de España.En 2022 foi nomeada académica da Real Academia de Ciencias Exactas, Físicas e Naturais de España. 

## Recoñecementos 
* Premio Dona Tic 2020

## Notas
Camerún nos Xogos Olímpicos

O **Camerún** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1964, e dende entón enviou atletas para competir en cada edición dos Xogos de Verán. O país retirouse dos Xogos de 1976 após tres días de competición, para unir o boicot africano en resposta da participación de Nova Zelandia, quen aínda mantiña relacións deportivas coa Suráfrica do apartheid. O Camerún tamén participou nos Xogos Olímpicos de Inverno nunha ocasión, en 2002, cun só representante, Isaac Menyoli.

Os deportistas cameruneses gañaron un total de seis medallas, incluíndo a medalla de ouro en fútbol nos Xogos de 2000.

O Comité Nacional Olímpico e Deportivo do Camerún foi creado e recoñecido polo Comité Olímpico Internacional en 1963.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medalla nos Xogos de Inverno 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Comité Nacional Olímpico e Deportivo do Camerún

O **Comité Nacional Olímpico e Deportivo do Camerún** (en ) é unha organización sen ánimo de lucro que serve o Comité Olímpico Nacional do Camerún e forma parte do Comité Olímpico Internacional. É tamén o organismo responsábel da representación do Camerún nos Xogos da Commonwealth.

## Historia 
O Comité Nacional Olímpico e Deportivo do Camerún foi creado o 17 de outubro de 1963, durante o encontro do Comité Olímpico Internacional en Baden, na Alemaña Occidental.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Camerún nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Senegal nos Xogos Olímpicos

O **Senegal** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1964, e dende entón participou en cada edición dos Xogos de Verán. O país só gañou unha medalla olímpica na súa historia, unha prata de Amadou Dia Ba na proba de 400 metros valados masculinos en 1988.

O Senegal forma parte do pequeno grupo de países tropicais que participaron nos Xogos Olímpicos de Inverno.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medals by Winter Games 
### Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Lista de medallistas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Axencia Internacional da Enerxía Atómica

A **Axencia Internacional da Enerxía Atómica** (**AIEA**) é unha organización internacional autónoma creada no seo das Nacións Unidas. Busca promover o uso pacífico da enerxía nuclear e evitar o seu uso para calquera propósito militar, incluídas as armas nucleares.

## Historia 
A orixe do organismo remóntase ao discurso que o presidente dos Estados Unidos Dwight D. Eisenhower realizou o 8 de decembro de 1953 chamado "Átomos para a paz". Neste discurso presentou unha proposta no sentido de crearse unha organización internacional "dedicada exclusivamente aos usos pacíficos da enerxía atómica". Foi aprobada pola Asemblea Xeral das Nacións Unidas en 1954 e en 1957 completouse o seu estatuto, en que se indica que o seu obxectivo é a promoción do uso pacífico da enerxía nuclear e o desencoraxamento dos usos para fins militares das armas nucleares:

En 2005, a Axencia e o seu director xeral Mohamed el-Baradei, recibiron o Premio Nobel da Paz. O comité concedeulles o premio por:

## Organización 
A AIEA ten a súa sede en Viena, (Austria), e ten 172 estados membros, con representantes que se reúnen anualmente nunha conferencia xeral onde elixen 35 membros para o Consello de Gobernadores. Este Consello reúnese cinco veces por ano e prepara as decisións que serán ratificadas pola Conferencia Xeral.

Co incremento da proliferación nuclear na década de 1990, as tarefas da AIEA pasaron a incluír as inspeccións e investigacións das sospeitas de violacións do Tratado de Non-Proliferación Nuclear baixo mandato das Nacións Unidas; con todo, caso de atopar indicios de uso militar nos programas que inspecciona, só poderá informar o Consello de Seguridade das Nacións Unidas, que ten a exclusiva para tomar medidas coercivas. A AIEA mantén, como un dos seus instrumentos, o *International Nuclear Information System* (INIS), base de datos sobre a utilización pacífica da enerxía nuclear.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Board of Governors rules 
* IAEA Primer  
* Pillars of nuclear cooperation 2005 
* Radiation Protection of Patients 

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
* Perfil na páxina oficial do Nobel da Paz 2005
* NUCLEUS – The IAEA Nuclear Knowledge and Information Portal
María Antonia Trujillo

**María Antonia Trujillo Rincón**, nada en Peraleda del Zaucejo (Estremadura) o 18 de decembro de 1960 é unha política española, primeira ministra de Vivenda no goberno de José Luís Rodríguez Zapatero.

## Traxectoria 
Trujillo naceu na poboación de Peraleda del Zaucejo, situada na provincia de Badaxoz. Estudou dereito na Universidade de Estremadura, onde se licenciou en 1985 e se doutorou en 1991.

Interesada na docencia, foi profesora de dereito constitucional na mesma universidade. Experta en dereito autonómico, participou en varios proxectos de investigación sobre o desenvolvemento do Estado das Autonomías e publicou monografías e artigos sobre o mesmo tema. Na Universidade de Estremadura foi delegada de Relacións Internacionais e presidenta do Consello de Persoal Docente e Investigador.

### Actividade política 
Membro do Partido Socialista Obrero Español, en 1996 foi nomeada membro do Consello Económico e Social de Estremadura. En 1999 Juan Carlos Rodríguez Ibarra, presidente da Xunta de Estremadura, nomeouna conselleira de Presidencia, e máis tarde foi conselleira de Fomento e artífice dun Plan rexional de vivenda, que consistiu basicamente en proporcionar terreos públicos de xeito gratuíto para que os promotores construísen vivendas a un prezo accesible.

Trala vitoria socialista nas eleccións xerais de 2004, o presidente José Luís Rodríguez Zapatero nomeouna ministra de Vivenda, ministerio de nova creación con poderes exclusivos sobre vivenda. Como responsable do ministerio, foi a encargada de recuperar a política de vivenda como política de estado, marcando unha axenda internacional de vivenda. Entre as súas accións máis destacadas están a promulgación do Código Técnico da Edificación, a elaboración do Plan estatal español de vivenda e rehabilitación (co primeiro programa específico de vivenda para a mocidade), a aprobación da nova Lei do Solo e a creación da Sociedade Pública do Alugamento. O 6 de xullo de 2007 foi relevada deste cargo, sendo nomeada no seu lugar Carme Chacón.

### Volta á vida docente 
En 2011, María Antonia Trujillo, regresou á docencia na Universidade de Estremadura, unha ocupación que compaxina con distintas actividades en dous sectores, o inmobiliario e o enerxético. Así mesmo, participou en programas de televisión de debate e actualidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información e políticas de María Antonia Trujillo en *www.elpais.com* 
* Información de María Antonia Trujillo en *www.elmundo.es* 
* Entrevista a María Antonia Trujillo
Sarangui bulsichak

***Sarangui bulsichak*** (en ) é unha serie de televisión surcoreana de 2019 protagonizada por Kim Soo-hyun, Seo Ye-ji, Oh Jung-se e Park Kyu-young. Foi estreada en tvN o 14 de decembro de 2019.

## Personaxes 
* Hyun Bin como Ri Jeong-hyeok
* Son Ye-jin como Yoon Se-ri
* Kim Jung-hyun como Gu Seung-joon / Alberto Gu
* Seo Ji-hye como Seo Dan

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*