Antílope negro da India

miniatura|240px|Macho pastando.
miniatura|240px|Femia deitada.

O **antílope negro da India** **(***Antilope cervicapra*) é un mamífero artiodáctilo da familia dos bóvidos, que é o tipo da subfamilia dos antilopinos, e a única especie, do xénero *Antilope*.

É un antílope asiático de tamaño mediano que se encontra no subcontinente Indio (India, leste de Paquistán e Nepal). e que se coñece na bibliografía cos nomes vulgares de **sasin**, **antílope da India**, **antílpe indio**, **antílope negro** ou mesmo **cervicabra**.

Na actualidade (2014) o status da especie está cualificada pola UICN como *NT* (especie medianamente ameazada). e máis tarde reclasificada no xénero *Antilope*, despois de que Peter Simon Pallas creara este en 1766.

### Etimoloxía 
#### Xénero 
O nome xenérico, *Antilope*, provén do latín *antalopus*, certo animal fabuloso con cornos.

En Paquistán o antílope negro móvese vagabundo por varias zonas limítrofes coa India. Algñuns exemplares mantéñense en recintos pechados no Parque Nacional de Lal Suhanra para a súa posíbel reintrodución. E en Bangladesh considérase totalmente extinguido. aínda que tamén poden pastar en campos de cereais cultivados,

### Reprodución 
miniatura|240px|Loita entre machos.

O antílope negro pode reproducirse durante todo o ano, aínda que se rexistran dous *picos* de apareamentos de marzo a maio e de agosto a outubro, períodos nos que os machos defenden agrsivamente os seus territorios, que marcan coas secrecións das súas glándulas e, en ocasións, loitan entre eles trucando cos seus cornos; estas loitas de intimidación son violentas, pero raramente fatais.

Na actualidade, as principais ameazas para a especie son a caza furtiva, a depredación, a destrución do seu hábitat, o sobrepastoreo, as enfermidades, a endogamia e o exceso de visitantes dos santuarios onde se conservan.

Antano grandes mandas percorrían libremente as chairas do norte da India, onde encontraban o seu mellor hábitat. Durante os séculos XVIII, XIX e a primeira metade do XX, o sasin era o animal salvaxe máis buscado por toda a India. Até a independencia da India en 1947, en moitos Estados principescos cazábase este antílope e a gacela india (*Gazella bennettii*), mediante guepardos asiáticos cativos especialmente adestrados. (O guepardo asiático, *Acinonyx jubatus venaticus*, extinguiuse na década de 1960).

Outrora foi un dos mamíferos con pezuños máis abundante no subcontinente indio; tanto, que a principios do século XX o naturalista Richard Lydekker citaba mandas de centos de individuos nos seus escritos. Hoxe en día só se poden ver pequenos rabaños, en gran parte dentro das reservas. A principal causa da súa decadencia foi a excesiva caza;

O sasin cázase pola súa carne e a súa pel. A pesar de que a lexislación da India prohibe estritamente a caza deste animal en perigo de extinción, aínda ocorren incidentes ocasionais de caza furtiva. As poboacións que quedan, illadas, están baixo a ameaza da endogamia. O hábitat natural dos sasins está sendo invadido pola necesidade dos agricultordes de obter novas terras cultivábeis e de pastoreo para o gando doméstico. Ademais, a exposición a este gando doméstico tamén os expón a enfermidades do gando bovino.

O seu estado de protección gañou publicidade grazas a un xuízo que foi amplamente divulgado, no cal unha das principais estrelas do cinema da India, Salman Khan, foi condenado a cinco anos de prisión por matar a dous antílopes negros e varias gacelas asiáticas nunha área protexida. O xuízo foi promovido por intensas protestas do grupo étnico Bishnoi, que no seu territorio albergan animais e árbores considerados sagrados, e en cuxas terras se producira a polémica caza.

Noutro incidente notorio de furtivismo, Mansoor Ali Khan Pataudi tamén matou unha femia de antílope negro, fuxindo despois como un delincuente. Finalmente entregouse ás autoridades cando acerptaron transferir o xuízo do tribunal penal a un tribunal especial de medio ambiente, onde enfrontaría unha condena máis leve.

## Estado de conservación 
miniatura|240px|Antílopes negros en Balaghat Lane.

Na India, a caza do antílope negro está prohibida, como quedou dito, pola *Wildlife Protection Act of 1972*,

Tamén se encontran estes antílopes en zonas abertas cerca de Dindori, Madhya Pradesh, na área deconservación de *Karopani Black Buck* a uns 15&nbsp;km de Dindori, e tamén cerca de Koppal no distrito de Koppal.

En Balaghat Lane, no *Kolar Gold Field*, o antílope negro encóntrase nunha zona non protexida.

### Historia do seu status 
* Anexo C da CITES
* Vulnerable en 1994, na *Lista vermella* da UICN
* Especie medianamente ameazada en 2003, na *Lista vermella* da UICN

Nos anos 1900, a súa poboación estimábase en torno aos 4 milóns de individuos, pero poucos anos máis tarde case desaparecera debido á caza intensiva. Nos anos 1970 a súa poboación medrara até uns 25.000 individuos, e no censo de 2001 subira até os 50.000. Chámase habitualmente **antílope negro** ou **antílope indio**, ou **antílope da India**, aínda que estes últimos termos tamén poden empregarse para outro antilopino da rexión.

A pel do *krishna mrugam* xoga un papel importante no hinduísmo e os mozos da casta dos bramáns tradicionalmente deben usar unha tira desta pel sen curtir despois de realizar a cerimonia da upanaiana.

Segundo a mitoloxía hindú, o sasin ou *krishna jinka* considérase como o vehículo (*vahana*) da lúa-deusa *Chandrama*.

E segundo a *Garuda Purana* da mitoloxía hindú, os *krishna jinka* outorgan prosperidade nas zonas onde viven.

## Introducións como especie exótica 
Nos últimos anos o antílope indio foi introducido, como especie de caza, na Arxentina (onde viven uns 8.600 exemplares), nos Estados Unidos (cuns 35.000 individuos),

### Efectos sobre a a flora e a fauna nativas 
De maneira xeral, a introdución de fauna exótica pode traer como consecuencia a modificación dos hábitats en que se encontre, xa que estes evolucionaron sen a súa presenza. O antílipe indio é un competidor potencial das especies nativas de fitófagos que se alimentan de herba, follas e froitos, chegando a afectar ás poboacións destas. Por outra parte, poden ser unha presa alternartiva dos depredadores autóctonos, como o puma, o lobo, os coiotes ou o xaguar. E, indirectamente, a presenza desta especie podería exercer un impacto negativo sobre os seus depredadores, xa que podería dar lugar á promoción de camnpañas para o control destes.

Ademais, esta especie pode ser portadora e transmisora potencial de enfermidades e parasitos aos animais nativos, en partgicular ás poboacións de ungulados como o *berrendo* (*Antilocapra americana*).

No caso de que as poboacións do antílope negro medraran demasiado, poderían chegar a alterar a dinámica de poboación dalgunhas plantas e, por conseguinte, a súa abundancia e a composición das comunidades vexetais da zona.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Kleiman, Devra G. & Valerius Geist, eds. (2003): ''Grzimek's Animal Life Encyclopedia: Mammals*, segunda edición. Farmington Hills, Míchigan, EEUU: Gale. ISBN 978-0-7876-5792-5.
* Kowalski, Kazimierz (1981): *Mamíferos. Manual de teriología*. Madrid: H. Blume Ediciones. ISBN 84-7214-229-9.
* Mellink, E. (1991): "Exotic herbivores for the utilization of arid and semiarid rangelands of Mexico"; en Renecker L. A. & R. J. Hudson, eds., *Wildlife Production: Conservation and Sustainable Development*, pp.&nbsp;261–266. Proc. 2 International Wildlife Ranching Symposium, Edmonton, 601 pp.
* Nowak, Ronald M. (1999): *Walker's Mammals of the World*. Volume 2, 6th Edition. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopins University Press. ISBN 978-0-8018-5789-8.
* Wilson, D. E., & Reeder, D. M. (editors) (2005): *Mammal Species of the World — A Taxonomic and Geographic Reference*. Third edition. ISBN 978-0-8018-8221-4.

### Outros artigos 
* Antílope
* Antilopinos 
* Bóvidos

### Ligazóns externas 
* *Antilope cervicapra* en conabio.gob.mx 
* *Antilope cervicapra* en UltimateUngulate.com 
* *Blackbuck* en BBC Nature. Wildlife 
* *Antilope cervicapra'' en ADW 
* Black buck antelope deer pictures Fotos en Ratish Naroor Photography.