open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
James Norris Memorial Trophy

miniatura|O James Norris Memorial Trophy.
O **James Norris Memorial Trophy** é un trofeo entregado anualmente pola National Hockey League (NHL) ao mellor "defensa que demostrou ao longo da tempada a maior capacidade integral na posición". O James Norris Memorial Trophy foi entregado 60 veces a 25 xogadores distintos dende a súa introdución en 1954. Ao final de cada tempada, membros da Professional Hockey Writers' Association votan para elixir o xogador que foi o mellor defensor durante a liga regular.

## Historia 
O trofeo recibe o nome en honor a James E. Norris, propietaro dos Detroit Red Wings da National Hockey League dende 1932 ata 1952.

Tan só dous xogadores gañaron o Norris Trophy e o Hart Memorial Trophy (entregado ao MVP da liga) na mesma tempada: Bobby Orr, que gañou os dous trofeos nas tempadas 1969–70, 1970–71 e 1971–72, e Chris Pronger, que gañou o Hart e o Norris na tempada 1999–00.

Seis defensas diferentes gañaron o Hart Trophy antes da introdución do Norris Trophy: Herb Gardiner, Eddie Shore (catro veces), Albert "Babe" Siebert, Ebbie Goodfellow, Tommy Anderson e Babe Pratt.

A votación realízase ao final da liga regular por membros da Professional Hockey Writers Association, e cada votante clasifica aos seus cinco candidatos segundo un sistema de 10–7–5–3–1 puntos. Noméanse tres finalistas e o trofeo é entregado na cerimonia de entrega de trofeos da NHL logo da finalización dos *play-offs*.

## Gañadores 
[miniatura|175px|[Bobby Orr, gañador en oito ocasións.]]
[miniatura|175px|[Nicklas Lidström|Nicklas Lidstrom posúe sete galardóns.]]
[miniatura|175px|[Ray Bourque gañou o título en cinco ocasións.]]
[miniatura|175px|[Brian Leetch, gañador en dúas ocasións.]]
[miniatura|175px|[Chris Pronger, posúe un James Norris Memorial Trophy.]]
[miniatura|175px|[Zdeno Chára, gañador nunha ocasión. ]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de premios da National Hockey League

### Ligazóns externas 
*James Norris Memorial Trophy en NHL.com
*James Norris Memorial Trophy  en Legends of Hockey.net
Myioborus torquatus

miniatura|dereita|*Myioborus torquatus* en Dota, Costa Rica.
***Myioborus torquatus*** é unha especie de ave paseriforme da familia Parulidae que habita en América Central, onde as aves deste xénero reciben o nome de *candelitas*.

## Descrición 
Mide arredor de 12,5&nbsp;cm de longo e pesa unha media de 11&nbsp;g. A parte superior do seu píleo é castaña avermellada e está enmarcada polo negro do resto do píleo e a fronte. O seu dorso é de cor gris escura e o resto das súas partes superiores son anegradas, coas plumas exteriores da cola brancas. A cara e as partes inferiores son de cor amarela intensa, agás unha banda anegrada que cruza pola parte superior do pescozo con forma de colar.

Ambos os sexos teñen un aspecto similar, e os individuos xuvenís teñen unha plumaxe menos rechamante, co dorso pardacento, e a cabeza negra, sen os tons amarelos e castaño avermellados dos adultos, as súas partes inferiores son dun amarelo máis apagado e carecen da mancha avermellada do píleo.

## Distribución e hábitat 
Esta especie é endémica das montañas de Costa Rica e o oeste de Panamá. Encóntrase nas selvas de montaña entre os 1500&nbsp;m e o límite superior do bosque, ademais de nos barrancos e pasteiros adxacentes.

## Comportamento 
[miniatura|esquerda|Exemplar xunto ao seu [niño.]]
Aliméntase de insectos, e con frecuencia estende a súa cola mentres persegue as súas presas. Adoita formar parte de bandadas mixtas de alimentación e con frecuencia segue ao gando para apañar os insectos que espantan os mamíferos.

A súa época de cría é entre marzo e maio. Constrúe un niño cuberto no chan ou un terraplén costento, agochado entre a vexetación ou baixo un tronco caído. Constrúe o seu niño cunha entrada redonda e utiliza herbas, codias de árbores, fibras vexetais e follas. A femia pon dous ou tres ovos brancos ou de cor crema con pequenas pintiñas pardas. Choca os ovos durante unhas dúas semanas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Curson, Quinn e Beadle, *New World Warblers* ISBN 0-7136-3932-6
* Stiles e Skutch, *A guide to the birds of Costa Rica* ISBN 0-8014-9600-4

### Ligazóns externas
Gundeperga

**Gundeperga**, finada despois de 652, foi raíña dos longobardos e raíña de Italia do 625 ao 652.
## Traxectoria 
Filla de Axilulfo e de Teodolinda, naceu cara ao ano 600 e creceu na corte longobarda de Monza. Foi educada na fe católica e foi a esposa de Arioaldo, o duque de Turín que conduciu a oposición ariana á política filocatólica e filorromana do rei Adaloaldo, irmán de Gundeperga.

Arioaldo botou do trono ao seu cuñado entre o 625 e o 626, elevando a Gundeperga ao rango de raíña; pronto, en cambio, sospeitou que apoiaba a rebelión de Tasón, duque de Friúl, e recluíuna no castelo de Lomello. En seguida, con todo, liberouna e iniciou unha política de equilibrio entre arianos e católicos, na que Gundeperga colaborou. Á morte de Arioaldo (636), segundo unha tradición ben radicada na monarquía longobarda, transmitiu o poder ao segundo marido, elixido certamente de acordo coa aristocracia. A elección caeu sobre o duque de Brescia, Rotario, que proseguiu a política de Arioaldo. Gundeperga protexeu o mosteiro de Bobbio e fundou, en Pavia, a basílica de San Xoán. Morto tamén Rotario (652), foi rexente do xove sucesor Rodoaldo, ao que, con todo, mataron poucos meses despois. O trono pasou entón a Ariperto I, curmán de Gundeperga. A raíña continuou vivindo na corte ou ben retirouse nun mosteiro. Descoñécese a data da súa morte. Foi sepultada na basílica que fundara.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Paulo Diácono, Historia Langobardorum (Storia dei Longobardi, Lorenzo Valla/Mondadori, Milán 1992).
* Jörg Jarnut, Storia dei Longobardi (Torino, Einaudi 2002).
* Alberto Magnani, "Gundeperga, una regina longobarda a Pavia", "Bollettino della Società Pavese di Storia Patria", CIV/2004.
Grand Tour

[thumb|Interior do [Panteón de Roma durante o século XVIII, pintado por Giovanni Paolo Panini.]]
**Grand Tour** foi o nome dado a unha viaxe tradicional por Europa, feito polos ricos mozos aristócratas europeos no século XVII, dirixida a mellorar os seus coñecementos con saída e chegada nunha mesma cidade. Esta viaxe podería durar desde algúns meses a varios anos. O destino final era comunmente Italia, ou, aínda que máis raramente, Grecia. Esta práctica desenvolveuse desde aproximadamente 1600 ata a aparición do tráfico ferroviario en grande escala, nos anos de 1840, e adoitaba estar sempre asociado a un itinerario específico. A tradición aínda continuou despois de que as viaxes por tren e barco a vapor facilitaran os desprazamentos, e mozos americanos e doutros lugares do mundo tamén a realizaron. Mozos e ricos empezaron a realizar unha viaxe través de Europa, en busca de arte, cultura e das raíces da civilización occidental. Con fondos case ilimitados, conexións aristocráticas e meses (ou anos) dispoñíbeis, encargaban pinturas, melloraban os seus dotes lingüísticos e mesturábanse coa nobreza local.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* Cesare de Seta, *Il Grand Tour e il fascino dell’Italia*, Roma, Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 23 marzo 2007.
* Cesare De Seta, ''L'Italia nello specchio del Grand Tour* en *Storia d'Italia: Annali 5*, Torim, Einaudi, 1982, pp.&nbsp;127–263. ISBN 88-06-54171-4.
* Bohls, Elizabeth e Duncan, Ian. ed. (2005). *Travel Writing 1700-1830 : An Anthology*. Oxford University Press. ISBN 0-19-284051-7
* Buzard, James (2002), "The Grand Tour and after (1660-1840)", en *The Cambridge Companion to Travel Writing*. ISBN 0-521-78140-X
* Chaney, Edward. (1985), *The Grand Tour and the Great Rebellion: Richard Lassels and 'The Voyage of Italy' in the seventeenth century''(CIRVI, Geneva-Turin, 1985.
Eduardo Lago

**Eduardo Lago Martínez**, nado en Madrid o 15 de xuño de 1954, é un escritor, tradutor e crítico español.

## Biografía 
Reside en Nova York dende 1987, onde se doutorou en literatura. É mestre de literatura comparada no Sarah Lawrence College de Nova York e foi director do Instituto Cervantes de Nova York (2006-2011).

A súa primeira novela, *Llámame Brooklyn* (2006), foi elixida a mellor obra de ficción do ano por El cultural do xornal El Mundo, traduciuse a unha ducia de linguas e obtivo o Premio da Crítica de narrativa castelá, o Premio Nadal, o Ciutat de Barcelona e o premio da Fundación Lara á novela con mellor acollida crítica. Tamén é autor de *Cuentos dispersos* (2000), do libro de viaxes *Cuaderno de Méjico* (2000), da colección de relatos *Ladrón de mapas* (2008) e da novela *Siempre supe que volvería a verte, Aurora Lee* (2013).

É tradutor de Henry James, Sylvia Plath, John Barth e moitos outros autores do eido angloamericano e é membro fundador da Orde do Finnegans, dedicada ó estudo humorístico da obra de James Joyce. Gañador do Premio Bartolomé March no 2001 por un estudo sobre as traducións ó castelán do *Ulises* de Joyce, entre os traballos de xornalismo literario de Lago destacan as entrevistas en profundidade feitas a escritores como Don DeLillo, Philip Roth, Czeslaw Milosz, Salman Rushdie, Bret Easton Ellis, Norman Mailer ou Paul Auster.

## Notas
Vega Media del Segura

A **Vega Media del Segura** é unha comarca da Rexión de Murcia, atravesada polo río Segura. A súa capital é Molina de Segura.

Limita ao noroeste coa Vega Alta del Segura, ao nordés coa Comarca Oriental, ao leste e sur coa Huerta de Murcia, ao suroeste coa comarca do Río Mula e ao oeste co Valle de Ricote.

Dedícase fundamentalmente á agricultura de regadío (cítricos e hortalizas), ademais da industria conserveira que desta deriva.

## Concellos 
## Véxase tamén
Comarca do Noroeste

A **Comarca do Noroeste** é unha comarca da Rexión de Murcia, atravesada polo río Segura. A súa capital é Caravaca de la Cruz.

Limita ao norte coa provincia de Albacete, ao leste coas provincias de Granada e Almería, ao sur co Alto Guadalentín e ao leste coa Vega Alta del Segura e a Comarca do Río Mula.

## Concellos 
## Véxase tamén
Comarca Oriental

A **Comarca Oriental** é unha comarca da Rexión de Murcia, situada no límite coa provincia de Alacant. A súa capital é Fortuna.

Limita coas comarcas alacantinas de Vinalopó Mitjà ao nordés e a Vega Baja del Segura ao sueste. Tamén limita coas comarcas murcianas da Huerta de Murcia ao sur, coa Vega Media del Segura ao oeste, coa Vega Alta del Segura ao noroeste e coa comarca do Altiplano ao norte.

## Concellos 
## Véxase tamén
Comarca do Río Mula

A **Comarca do Río Mula** é unha comarca da Rexión de Murcia, situada na beira do río Mula. A súa capital é Mula.

Limita coa Vega Alta del Segura e o Valle de Ricote ao norte, coa Vega Media del Segura e a Huerta de Murcia ao leste, co Bajo Guadalentín ao sur, co Alto Guadalentín ao suroeste e coa comarca do Noroeste ao oeste.

## Concellos 
## Véxase tamén
Planitia

Normalmente na xeoloxía planetaria, as cuncas planas (coma o leito mariño oceánico) ou planicies que están a unha altitude baixa nos astros (exceptuando a Terra) do Sistema Solar reciben o nome de **planitia** (*plural: planitiae*), que é a palabra latina para chaira.

## Notas
Rainer Maria Woelki

**Rainer Maria Woelki**, nado o 18 de agosto de 1956 en Colonia, é un eclesiástico católico latino, cardeal dende 2012 e arcebispo metropolitano de Colonia dende 2014.

## Traxectoria 
Foi ordenado sacerdote da arquidiocese de Colonia o 14 de xuño de 1985 polo arcbispo Joseph Höffner.

O 24 de febreiro de 2003 foi nomeado bispo auxiliar de Colonia. Recibiu a ordenación episcopal o 30 de marzo de mans do cardeal Joachim Meisner.

O 2 de xullo de 2011 foi nomeado arcebispo de Berlín. O papa Bieito XVI creouno cardeal, co título de Cardeal-Presbítero de San Giovanni Maria Vianney no consistorio do 18 de febreiro de 2012.

O 11 de xullo de 2014 foi nomeado arcebispo de Colonia.
L'Homme Machine

'''''L'Homme Machine*** (***O Home Máquina''''') é unha obra filósofica de Julien Offray de La Mettrie que apareceu anónimamente en Leiden en 1748. É o exemplo máis radical do século XVIII en canto a produción de materia de explicación mecanicista e materialista do home. O libro foi moi mal acollido na súa época e desencadeou tempestades entre os medios eclesiásticos, o que produciu que os ecos da obra non traspasaran o límite do seu tempo e que o autor fora perseguido por Holanda.

## Punto de vista filósofico 
Para La Mettrie a materia está dotada dunha tendencia esencial cara ao movemento. O autor apóiase nas experiencias dos biólogos contemporáneos como por exemplo: Trembley, Réamur e Haller. O proxecto desta obra de inspiración cartesiana é diferente do que Descartes estableceu; unha ruptura entre o animal (máquina) e o home (unión substancial da alma e o corpo).

O autor extrae de aquí consecuencias sobre a posibilidade de educar aos primeiros primates, para establecer semellanza cos homes. A moral da obra está de acordo co materialismo mecánico. Non existe ningún valor moral absoluto e transcendente, polo tanto a ética non pode estar fundada máis que na natureza e na sociedade. A sociedade recompensa e castiga en función do interese que se encontra no comportamento, por iso, non se poñen obxecións na xerarquía de valores nin no sistema de sancións.

A moral social oponse á moral fundada na natureza e nos ditados da razón. A moral do pracer busca felicidade, que ven a ser para La Mettrie, gozar de sensacións agradables.

## Contido 
A obra desenvolve unha tese de identidade entre as funcións psíquicas e os estados corporais. Radicalizou a posición de Descartes que consideraba o corpo vivo dos animais como máquinas e estendeuno ata o ser humano.

En continuidade coa historia natural da alma, La Mettrie reafirma a súa teoría materialista. A diferenza entre o home e o animal é gradual e non esencial; se o home se dotou de linguaxe, non debe verse máis ca un simple accidente da materia. Alí onde outros falaban de esencia e finalidade, La Mettrie non admitía que era un accidente na materia senón que era unha virtude do monismo materialista que se dá no home na unidade do físico e do moral.

O único principio que gobernaba o ser humano é a sensación que supón facer algo en concreto. Tamén recoñece que a alma, a razón e a vontade non constitúen os valores principais.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* La Mettrie, una filosofía del materialismo
* Actualidad filosófica de La Mettrie y de su Obra filosófica: «Los animales más que máquinas», «El hombre máquina», &c.
André Bazin

**André Bazin** ([bazɛ̃]), nado en Angers o 18 de abril de 1918 e finado en Nogent-sur-Marne o 11 de novembro de 1958 foi un influente crítico e teórico do cinema francés.

## Traxectoria 
Naceu en 1918 en Angers.

Bazin comezou a escribir sobre cinema en 1943 e foi cofundador da revista *Cahiers du cinéma* en 1951, con Jacques Doniol-Valcroze e Joseph-Marie Lo Duca. Foi editor *Cahiers* ata a súa morte e unha colección dos seus escritos foi publicada postumamente co título de ''Qu'est-ce que le cinéma?* (*Que é o cinema?*).

Faleceu en 1958, aos corenta anos, vítima da leucemia.

## Bibliografía 
* *La politique des auteurs*, editado por André Bazin. Entrevistas con Robert Bresson, Jean Renoir, Luis Buñuel, Howard Hawks, Alfred Hitchcock, Fritz Lang, Orson Welles, Michelangelo Antonioni, Carl Theodor Dreyer e Roberto Rossellini
* *Qu'est-ce que le cinéma?*, por André Bazin, publicado orixinalmente en 1958-1962. Nova edición: Les Éditions du Cerf, 2003.
* *Oeuvres complètes d'André Bazin*, éditions Cahiers du Cinéma, 2014

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* The André Bazin Special Issue, *Film International*, No. 30 (novembro de 2007), Jeffrey Crouse, editor invitado. Inclúense artigos de Charles Warren ("What is Criticism?"), Richard Armstrong ("*The Best Years of Our Lives'': Planes of Innocence and Experience"), William Rothman ("Bazin as a Cavellian Realist"), Mats Rohdin ("Cinema as an Art of Potential Metaphors: The Rehabilitation of Metaphor in André Bazin's Realist Film Theory"), Karla Oeler ("André Bazin and the Preservation of Loss"), Tom Paulus ("The View across the Courtyard: Bazin and the Evolution of Depth Style") e Diane Stevenson ("Godard and Bazin"). Introdución: "Because We Need Him Now: Re-enchanting Film Studies Through Bazin," por Jeffrey Crouse.
### Ligazóns externas 
* André Bazin: Part 1, Film Style Theory in its Historical Context
* André Bazin: Part 2, Style as a Philosophical Idea
* 
* "The Life and Death of Superimposition" (1946)
* "Will CinemaScope Save the Film Industry?" (1953)
George Brown Goode

**George Brown Goode**, nado en New Albany, Indiana, (Estados Unidos de América) o 13 de febreiro de 1851, e finado en Washington o 6 de setembro de 1896, foi un ictiólogo estadounidense, que pasou a maior parte da súa vida no *Museo de Historia Natural* do Instituto Smithsoniano.

Ademais, estivo interesado no estudo da historia da ciencia e, en particular, do desenvolvemento da ciencia nos Estados Unidos.

## Traxectoria 
Comezou os seus estudos na Universidade Wesleyana, en Middeltown (Connecticut), antes de pasar un ano na Universidade de Harvard, onde asistiu a cursos inclíndo os que ditaba Louis Agassiz (1807-1873). Dirixiu o *Orange Judd Museum of Natural History* desde 1871 até 1877.

Comezou a traballar en 1872 con Spencer Fullerton Baird (1823-1887). Paralelamente ás súas investigacións con Baird, tamén ttraballou desde 1874 no *Servizo de Pesca e Vida Silvestre dos Estados Unidos*.

A partir de 1887 dirixiu a reorganización científica e a catalogación das coleccións do Museo Nacional de Historia Natural do Instituto Smithsoniano. Tamén organizou numerosas exposicións no Instituto Smithsoniano, entre elas as de Filadelfia en 1876 e a de Chicago en 1893. Pasou a maior parte da súa carreira como director do Museo do Smitsoniano. Alí publicou varios traballos co seu colega Tarleton Hoffman Bean.

Ademais, estivo interesado no estudo da historia da ciencia e, sobre todo, no desenvolvemento da ciencia nos Estados Unidos.

## Obras principais 
* *Catalog of the Fishes of the Bermudas*, 1876. 
* *The Natural and Economical History of the American Menhaden*, 1879.
* *The Fisheries and Fishery Industries of the United States*, 7 volumes. Washington DC, 1884-1887.
* *American Fishes; a Popular Treatise upon the Game and Food Fishes of North America, with Especial Reference to Habits and Methods of Capture*. Nova York, 1888.
* *Oceanic Ichthyology, A Treatise on the Deep-Sea and Pelagic Fishes of the World, Based Chiefly upon the Collections Made by the Steamers Blake, Albatross, and Fish Hawk in the Northwestern Atlantic*, Washington DC, 1896.
* *American Fishes* (Nova York, 1888).
* *The beginnings of American science. The third century. An address delivered at the eighth anniversary meeting of the Biological society of Washington* (Washington DC, 1888).
* *Smithsonian institution, 1846-1896; the history of its first half century* (Washington DC, 1897).

## Eponimia 
O xénero *Goodea* foi dedicado ao seu nome por David Starr Jordan (1851-1931) en 1880, nome que sería posteriormente dado á familia dos *Goodeidae*.

### Especies 
Entre as especies que levan o seu nome están as seguintes:
* *Lucania goodei* Jordan, 1880 
* *Myliobatis goodei* Garman, 1885 
* *Paralonchurus goodei* Gilbert, 1898
* *Ptilichthys goodei* Bean, 1881 
* *Sebastes goodei* Eigenmann & Eigenmann, 1890
* *Trachinotus goodei* Jordan & Evermann, 1896

## Abreviatura 
A abreviatura **Goode** emprégase para indicar a  como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.
Die Austreibung

***Die Austreibung*** ("A expulsión") é un filme mudo alemán de 1923, dirixido por F. W. Murnau.

## Elenco 
* Carl Goetz como Father Steyer.
* Ilka Grüning como Mother Steyer.
* Eugen Klöpfer.
* William Dieterle como Lauer, o Cazador (como Wilhelm Dieterle).
* Aud Egede Nissen como Ludmilla.
* Emilie Kurz como o xastre.
* Robert Leffler como o sacerdote.
* Lucie Mannheim como Aenne.
* Jakob Tiedtke como Rentschreiber.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Monolene microstoma

***Monolene microstoma*** é unha especie de peixe teleósteo da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos e familia dos bótidos,

## Descrición 
Trátase dun peixe plano duns 20&nbsp;cm de lonxitude, sinistro (é dicir, con dos ollos situados no lado esquerdo da cabeza), mariño, bentónico, demersal (batipeláxico), que vive a profundidades de entre os 25 e os 460 m, que habita nas costas do Atlántico oriental, desde Senegal e o golfo de Guinea até Namibia.

## Pesca 
O rapapelos de boca pequena é unha especie comestíbel, e péscase nas zonas pesqueiras 34 e 47 (Atlántico centro-leste e Atlántico sueste).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Aldebert, Y.; M. Desoutter e J.-C. Quéro (1990): "Bothidae". En J. C. Quéro, J. C. Hureau, C. Karrer, A. Post e L. Saldanha, eds.: *Check-list of the fishes of the eastern tropical Atlantic (CLOFETA)*. JNICT, Lisboa; SEI, París; e UNESCO, París. Vol. 2. pp.&nbsp;1027-1036.
* Lahuerta Mouriño, Fernando e Francisco X. Vázquez Álvarez (2000): *Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos*. Santiago: Xunta de Galicia / Termigal. ISBN 84-453-2913-8.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 978-0-471-25031-7.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
* Bótidos

### Ligazóns externas 
* *Monolene microstoma* Cadenat, 1937 no SIIT.
* *Monolene microstoma* na EOL. Informacións, imaxe e mapas de dsitribución .
Johann Ambrosius Bach

**Johann Ambrosius Bach**, nado en Erfurt o 22 de febreiro de 1645 e finado en Eisenach o 20 de febreiro de 1695, foi un músico alemán, pai do compositor Johann Sebastian Bach.

## Traxectoria 
O fillo de Christoph Bach (1613–1661), Ambrosius naceu en Erfurt, en Turinxia (actualmente en Alemaña e daquela pertencente ao Sacro Imperio Romano Xermánico), sendo irmán xemelgo de Johann Christoph Bach (1645–1693). Ambrosius foi empregado como violinista na súa cidade natal.

En 1671 trasladouse a Eisenach (Turinxia), onde entrou a traballar como trompetista da corte e director dos músicos da cidade. O 1 de abril de 1668 casou coa súa primeira muller, Maria Elisabeth Lämmerhirt, coa que tivo oito fillos, dos cales catro se converteron en músicos, entre eles Johann Sebastian. Maria Elisabeth morreu o 3 de maio de 1694, e o 27 de novembro dese mesmo ano casou con Barbara Margaretha (nada Keul, xa enviudara dúas veces). Johann Ambrosius morreu en Eisenach menos de tres meses despois, e seus dous fillos, Johann Jacob Bach e Johann Sebastian Bach, trasladáronse a Ohrdruf co seu irmán máis vello, Johann Christoph Bach.

## Fillos 
Johann Ambrosius tivo oito fillox do seu matrimonio con Maria Elisabeth Lämmerhirt, deles todos morreron pasado o ano 1700 agás o primeiro fillo, que morreu aos seis meses:

# Johann Rudolf - bautizado o 19 de xaneiro de 1670 en Erfurt; †&nbsp;17 de xullo 1670 en Erfurt (6 meses)
# Johann Christoph - bautizado o 18 de xuño de 1671 en Erfurt; †&nbsp;22 de febreiro de 1721 en Ohrdruf (49 anos)
# Johann Balthasar - bautizado o 6 de marzo de 1673 en Eisenach; †&nbsp;5 de abril de 1691 en Eisenach (18 anos)
# Johannes Jonas - bautizado o 2 de febreiro de 1675 en Eisenach; †&nbsp;22 de maio de 1685 en Eisenach (10 anos)
# Maria Salome - bautizada o 27 de maio de 1677 en Eisenach; †&nbsp;27 de decembro de 1728 en Erfurt (51 anos)
# Johanna Juditha - bautizada o 28 de xaneiro de 1680 en Eisenach; †&nbsp;3 de maio de 1686 en Eisenach (6 anos)
# Johann Jacob - bautizado o 11 de febreiro de 1682 en Eisenach; † 16 de abril de 1722 en Estocolmo (40 anos)
# Johann Sebastian - nado o 21 de marzo de 1685 en Eisenach; † 28 de xullo de 1750 en Leipzig (65 anos)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Familia Bach
Condado de Cervera

O **Condado de Cervera** é un título nobiliario, que creado por primeira vez polo rei Pedro IV de Aragón, actualmente é un dos títulos vinculados tradicionalmente ao herdeiro da Coroa de España, sendo a súa titular Lionor de Borbón.

## Historia
Título creado e
o 27 de xaneiro de 1353 polo rei de Aragón, Pedro o Ceremonioso, para o seu fillo e herdeiro, o infante Xoán. Este título, propio dos herdeiros ao trono da Coroa de Aragón irá sempre unido ao de Príncipe de Xirona dende 1414, compartindo as mesmas vicisitudes.

Dende o 21 de xaneiro de 1977 os títulos do herdeiro da antiga Coroa de Aragón ostentados de feito polo príncipe Filipe de Borbón, se ben o real decreto de nomeamento (RD 54/1977, BOE do 22 de xaneiro de 1977) especifica de forma explícita o de "Príncipe de Asturias e outros títulos vinculados tradicionalmente ao sucesor da Coroa de España". En cuestión sucesoria, a Constitución española de 1978 (título II, art.º 57.2) indica: *O Príncipe herdeiro, dende o seu nacemento ou dende que se produza o feito que orixine o chamamento terá a dignidade de Príncipe de Asturias e os demais títulos vinculados tradicionalmente ao sucesor da Coroa de España.*

En 1996, nunha visita oficial a Cervera, o Príncipe Filipe de Borbón asumiu o título nunha cerimonia de homenaxe popular. Dende a supresión da Coroa de Aragón a principios do século XVIII é o primeiro herdeiro real que o ostenta, se ben non fixo uso público del salvo nas ocasionais visitas a Cataluña e na cerimonia da súa voda.

O 19 de xuño de 2014 accede ao trono tras a abdicación do seu pai Xoán Carlos I co nome de Filipe VI, polo que a súa filla, Lionor de Borbón herdou todos os títulos vinculados ao herdeiro da Coroa e que antes pertencían ao seu pai.

## Véxase tamén 
*Duque de Montblanc
*Señor de Balaguer
Comarcas da Rexión de Murcia

A **Rexión de Murcia** é unha comunidade autónoma española. O punto segundo do artigo 3 do Estatuto de Autonomía da Rexión de Murcia prevé a creación de comarcas:

Non obstante, a Asemblea Rexional de Murcia aínda non aprobou unha lei de comarcalización.

## Comarcas 
miniatura|Mapa comarcal da Rexión de Murcia, segundo a división proposta polo Consello Rexional de Murcia en 1980.
A seguinte división comarcal foi realizada polo Consello Rexional de Murcia, ente preautonómico, en 1980, antes da aprobación do actual Estatuto de Autonomía, baseándose no informe do seu gabinete técnico. Esta división comarcal é a que con frecuencia utiliza a administración rexional.

## Notas
Huerta de Murcia

A **Huerta de Murcia** é unha comarca da Rexión de Murcia, situada no interior leste da comunidade, no límite coa provincia de Alacant. A súa capital é a cidade de Murcia.

Limita ao noroeste coa Vega Media del Segura, ao norte coa Comarca Oriental, ao leste coa Vega Baja del Segura (Alacant), ao sur coa comarca do Mar Menor e o Campo de Cartagena, e ao oeste co Bajo Guadalentín e a comarca do Río Mula.

## Concellos 
## Véxase tamén
Porto de Valencia

O **porto de Valencia** é un porto marítimo e industrial situado ao leste da cidade de Valencia, na costa mediterránea.

Limita ao norte coas praias de les Arenes e a Malva-rosa. Ao sur atópanse a nova terminal e a zona loxística (ZAL), limitando co porto deportivo xunto á nova canle do río Turia en Pinedo.

O acceso sur ao porto realízase pola V-30 Circunvalación de Valencia, onde comeza a autovía. Na actualidade está proxectado o acceso norte ao porto en subterráneo dende a A-7.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Web oficial
Río Guadalentín

O **Guadalentín**, coñecido tamén como **Sangonera**, é un río do sueste da Península Ibérica que transcorre pola provincia de Almería e a Rexión de Murcia cun curso de 121&nbsp;km. É o principal afluente pola dereita do río Segura.

O seu nome ven do árabe *Oued al Iznain*, «segundo río», ou *Oued al Lentin*, «río de lodo».

## Curso 
Nace na Serra de María, na provincia de Almería. Recibe á rambla de Chirivel no Pantano de Pontes, xa na Rexión de Murcia. No mesmo pantano desembocan os ríos Luchena e Turrilla, e dende alí diríxese ao sueste pasando por Lorca, onde entra no amplo val do Guadalentín orixinado por unha foxa tectónica, cambiando o rumbo cara ao nordés. Recibe á rambla Nogalte, que pasa por Puerto Lumbreras, para discorrer despois polos termos de Totana, Alhama de Murcia e Librilla, recibindo tan só a achega de diversas ramblas. Na pedanía do Paretón de Totana comeza unha canle alternativa que desvía as súas augas, en caso de enchentes, cara á rambla de las Moreras, de Mazarrón, de modo que se reduza o caudal no seu curso baixo e a achega ao Segura minimizando o perigo de inundacións.

Únese ao río Segura na Huerta de Murcia, dentro do termo municipal de Murcia, na localidade de Beniaján e augas abaixo da capital. Faino por medio dunha canle artificial chamada canle do Reguerón, singular obra de enxeñaría proxectada no século XVIII por Sebastián Feringán, enxeñeiro militar director das obras do Arsenal de Cartagena, co fin de previr as avenidas xa que a confluencia orixinal estaba augas arriba da cidade de Murcia. Existe unha canle alternativa denominada Reguerón Viejo, que desvía as augas do Guadalentín en época de crecida ata un punto máis baixo, xa na provincia de Alacant, evitando así as inundacións na súa afluencia co Segura, o que afecta directamente ás poboacións de Beniel e Orihuela.

## Caudal 
[250px|miniatura|O Guadalentín na canle do Reguerón, durante unha riada en setembro de [2012.]]
O caudal do Guadalentín é moi variable, sendo capaz de pasar dunha sequidade extrema á maior das enchentes en apenas cuestión de horas. Por iso é coñecido como «o río máis salvaxe de Europa». Sen afluentes de importancia, pode clasificarse como un río-rambla da zona árida do sueste peninsular. O seu reducido réxime permanente é retido nos pantanos lorquinos de Puentes e Valdeinfierno, onde as augas embalsadas se aproveitan para o regadío.

Como consecuencia de chuvias torrenciais, o Guadalentín alcanza periodicamente caudais espectaculares que causan grandes danos no seu val.

## Notas
Porto de Alacant

O **porto de Alacant** é un porto marítimo español situado na cidade de Alacant, no mar Mediterráneo, con actividades comerciais, con transporte de mercadorías e de viaxeiros, pesqueiras e de recreo.

A declaración da cidade de Alacant como Porto Público do Mediterráneo remóntase a 1271, segundo o privilexio outorgado por Afonso X o Sabio. O porto como obra de enxeñaría, un espigón de pedra que se interna no mar, non empezará a construírse ata 1476, durante o reinado de Xoán II de Castela.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web da Autoridade Portuaria
Alternativa por Arzúa

**Alternativa por Arzúa** é un partido político local creado en abril de 2015 no concello de Arzúa polo alcalde e exmembro do Bloque Nacionalista Galego Xosé Luís García López. Nas eleccións locais de 2015 obtivo o 47,42% do voto e 7 de 13 concelleiros na corporación municipal, tendo así a maioría absoluta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Facebook oficial
Porto de Borriana

O **Porto de Borriana** é un porto pesqueiro, comercial e deportivo, situado na zona dos Poblats Marítims pertencente ao municipio de Borriana, na provincia de Castelló.

O porto de Borriana conta cunha superficie total adscrita aprobada de 895.454 m², dos cales 203.527 m² corresponden á zona de servizo en terra. O calado na bocana do porto é de 7 metros e distínguense 3 usos principais: o pesqueiro, o náutico-deportivo e a área de usos complementarios, esta última ocupada por unha zona técnica de reparación naval (estaleiros) e por actividades vinculadas á acuicultura.

O acceso natural ao porto realízase a través da estrada CV-185 que une Vila-real con Borriana e cos seus Poblats Marítims (do que dista 2&nbsp;km).

O porto de Borriana foi transferido polo Estado á Generalitat mediante o Real Decreto 3059/1982, do 24 de xullo, de 1982.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Club Náutico de Borriana
Valle de Ricote

O **Valle de Ricote**, tamén coñecido como *Valle Morisco*, é unha comarca da Rexión de Murcia, situada ao norte da comunidade e na conca media do Segura. A súa capital é a cidade de Archena.

Limita ao norte coa Vega Alta del Segura, ao leste e sueste coa Vega Media del Segura e ao suroeste e oeste coa comarca do Río Mula.

## Concellos 
## Véxase tamén
Cecilia Vázquez

**Cecilia Vázquez Suárez**, nada en Betanzos en 1977, é unha avogada e política galega do PPdeG.

## Traxectoria 
Licenciada en dereito pola Universidade de Vigo. Responsable da Oficina transfronteiriza de información xuvenil Galicia-Norte de Portugal (2009-2010), foi presidenta da asociación xuvenil Brigantium (1999-2012) e coordinadora da rede galega de dinamización xuvenil (2011-2015). Foi nomeada directora xeral de Xuventude, Participación e Voluntariado en xuño de 2015. Foi cesada en decembro de 2018, ao ser candidata polo PPdeG á alcaldía de Betanzos nas eleccións municipais de 2019, sendo substituída por Cristina Pichel Toimil. Volveu encabezar a candidatura do PPdeG nas municipais de 2023 e foi elixida concelleira.

## Notas
Pseudorhombus

***Pseudorhombus*** é un xénero de peixes teleósteos da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos e familia dos paralictíidos. habitan na rexión Indo-Pacífica. A especie máis grande do xénero alcanza os 40&nbsp;cm de lonxitude.

Algunhas das súas especies son de interese pesqueiro.

## Taxonomía 
O xénero foi descrito en 1862 polo médico e ictiólogo danés Pieter Bleeker,

### Etimoloxía 
O nome *Pseudorhombus* está formado polo elemento do latín científico *pseudo-*, derivado do grego antigo ψεῦδος *pseữdos*, "falso", e do nome específico *rhombus*, do peixe *Scophthalmus rhombus* (o curuxo), para indicar que, aínda que parecidos, non son igguais. Pola súa parte, *rhombus*, "rombo", deriva do grego antigo ῥόμβος *rhómbos*, que significa "algo que xira", que deriva do verbo ρέμβω *rhémbō*, "xirar en redondo e redondo", palabra que foi utilizada por Euclides e Arquimedes, queusaron o termo "rombo sólido" para describir a figura de dous conos que compartían a base, da que deriva o noso "rombo", figura xeométrica".

### Sinónimo 
Ademais de polo nome *Pseudorhombus* que lle deu Bleeker, o xénero coñécese polo sinónimo *Spinirhombus* Oshima, 1927 (rombo espiñento).
* *Pseudorhombus ctenosquamis* (Ōshima, 1927)
* *Pseudorhombus diplospilus* Norman, 1926
* *Pseudorhombus dupliciocellatus* Regan, 1905 
* *Pseudorhombus elevatus* J. D. Ogilby, 1912
* *Pseudorhombus javanicus* (Bleeker, 1853)
* *Pseudorhombus jenynsii* (Bleeker, 1855)
* *Pseudorhombus levisquamis* (Ōshima, 1927)
* *Pseudorhombus malayanus* Bleeker, 1865
* *Pseudorhombus megalops* Fowler, 1934
* *Pseudorhombus micrognathus* Norman, 1927
* *Pseudorhombus natalensis* Gilchrist, 1904
* *Pseudorhombus neglectus* Bleeker, 1865
* *Pseudorhombus oculocirris* Amaoka, 1969
* *Pseudorhombus oligodon* (Bleeker, 1854)
* *Pseudorhombus pentophthalmus* Günther, 1862
* *Pseudorhombus quinquocellatus* M. C. W. Weber & de Beaufort, 1929
* *Pseudorhombus russellii* (J. E. Gray, 1834)
* *Pseudorhombus spinosus* McCulloch, 1914 
* *Pseudorhombus tenuirastrum* (Waite, 1899)
* *Pseudorhombus triocellatus* (Bloch & J. G. Schneider, 1801)

Porén, outras autoridades, como o WoRMS e a EOL, admiten unha especie máis.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Burton, Maurice & Robert Burton (1984): *Encyclopedia of Fish*. Saint Louis, EE.UU: BPC Publishing. ISBN 0-7064-0393-2.
* Eschmeyer, William N., ed. (1998): *Catalog of Fishes*. Special Publication of the *Center for Biodiversity Research and Information*, núm. 1, vol. 1-3. San Francisco (California, Estados Unidos): California Academy of Sciences. ISBN 0-940228-47-5.
* Lahuerta Mouriño, F. e Vázquez Álvarez, F. X. (2000): *Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos*. Santiago de Compostela: Xunta de Galicia / Termigal. ISBN 84-453-2913-8
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
* Paralictíidos

### Ligazóns externas 
* *Pseudorhombus* en ITIS. Catalogue of Life: 2015 Annual Checklist. 
* *Pseudorhombus* na EOL. Inclúe informacións, imaxes e mapas de distribución .
Lingua fon

A **lingua fon** (nome nativo: *fɔ̀ngbè*) é unha lingua gbe que pertence á pola volta-níxer das linguas níxer-congo. O fon fálase en Benín por case 1,7 millóns de persoas da etnia fon. Ó igual que outras linguas gbe, o fon é unha lingua analítica cunha orde de palabras suxeito verbo obxecto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en fon
### Ligazóns externas 
* Aplicación de Facebook para aprender lingua fon, desenvolvida por Jolome.com
* Primeiro blog en Fongbe
* Journal of West African Languages: Artigos en fon
Pseudorhombus cinnamoneus

***Pseudorhombus cinnamoneus*** é unha especie de peixe teleósteo da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos e familia dos paralictíidos,

## Taxonomía 
A especie foi descrita por primeira vez en 1846 polos naturalistas Coenraad Jacob Temminck (neerlandés) e Hermann Schlegel (alemán), co nome de *Rhombus cinnamoneus*, sendo posteriormente reclasificada no xénero *Pseudorhombus*.

## Características 
As principis características deste peixe son:

## Hábitat e bioloxía 
Habita en fondos de areosos e lamacentos das costas pouco profundas ou baías até os 164 m de profuincidade. Aliméntase de pequenos peixes e crustáceos bentónicos.

## Pesca e utilización 
Captúrase con redes de arrastre de fondo, nas zonas pesqueiras 61 e 71 (Pacífico]] noroste e centro-oeste, respectivamente.

Comercialízase principalmente en fresco.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Burton, Maurice & Robert Burton (1984): *Encyclopedia of Fish*. Saint Louis, EE.UU: BPC Publishing. ISBN 0-7064-0393-2.
* Cabanban, A.; E. Capuli, R. Froese and D. Pauly (1996): *An annotated checklist of Philippine flatfishes: ecological implications*. Presented at the Third International Symposium on Flatfish Ecology, 2-8 Novembro 1996, Netherlands Institute for Sea Research (NIOZ), Texel, The Netherlands.
* Eschmeyer, William N., ed. (1998): *Catalog of Fishes*. Special Publication of the *Center for Biodiversity Research and Information*, núm. 1, vol. 1-3. San Francisco (California, Estados Unidos): California Academy of Sciences. ISBN 0-940228-47-5.
* Lahuerta Mouriño, F. e Vázquez Álvarez, F. X. (2000): *Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos*. Santiago de Compostela: Xunta de Galicia / Termigal. ISBN 84-453-2913-8,
* Masuda, H.; K. Amaoka, C. Araga, T. Uyeno and T. Yoshino (1984): *The fishes of the Japanese Archipelago. (plates)*. Tokyo, Japan: Tokai University Press. 
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
* Paralictíidos 
* *Pseudorhombus*

### Ligazóns externas 
* *Pseudorhombus cinnamoneus* na EOL. Con informacións, imaxes e mapas de distribución .
Camillo Ranzani

miniatura|*Elementi di zoologia* (1819) de Camillo Ranzani.
miniatura|*De novis speciebus piscium* (Tab. X)

**Camillo Ranzani**, nado o 22 de xuño de 1775 en Boloña, Emilia-Romaña, e finado na mesma cidade o 23 de abril de 1841, foi un abade e naturalista italiano.

## Traxectoria 
Desde 1824 a 1826 foi profesor de ciencias naturais na universidade de Boloña, onde o entomólogo belga Pierre Léonard Van Der Linden foi un dos seus alumnos.

Describiu e nomeou diversos taxons, entre eles:
* O xénero *Syacium*, peixe da familia dos paralictíidos, en 1842.
* A especie *Gymnothorax funebris*, peixe da familia dos murénidos, en 1840.

## Obra máis destacada 
* *La storia naturale degli uccelli*. Bologna: A. Nobili, 1821. Elementi di zoologia. T. 3.

### Outras obras 
* *De serpente Monspessulano generis Coelopeltis Wagleri*.
* *De testudine coriacea marina*.
* *Didelphide nudicaudata*.
* *Dispositio familiae molarum in genera et in species*.
* *De novis speciebus piscium dissertatio prima*.

## Abreviatura 
A abreviatura **Ranzani** emprégase para recoñecer a  como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Continuazione delle memorie di religione di morale e di litteratura* Tomo XV, Modena, dalla reale tipografia Eredi Soliani 1843, Biografia I Camillo Ranzani, p.&nbsp;393

### Ligazóns externas 
* Camillo Ranzani no VIAF. Ficheiro internacional virtual de autoridades.
* Ranzani, Camillo no *International Standard Name Identifier*.
* Obras de Ranzani en OPAC SBV. Vatalogo del Serviozio bibliotecario nazionale .
Bachfest Leipzig

miniatura|Logo do Bachfest Leipzig.
O **Bachfest Leipzig** (en galego **Festival Bach de Leipzig**) é un festival de música que se celebra anualmente na cidade de Leipzig (Saxonia, Alemaña), onde J. S. Bach traballou como Thomaskantor dende 1723 ata a súa morte en 1750.

## Historia 
A cidade acolleu por primeira vez o festival en 1904, organizado pola Neue Bachgesellschaft, e despois formalmente dende 1908. Frecuentemente faise referencia ao festival como *Bachwochen* (Semanas de Bach) ou *Bachtage* (Días de Bach). Dende 1999, o festival é organizado polo Bach-Archiv en representación da cidade de Leipzig, que para cada edición propón un tema diferente.
* 2012: *«...eine neues Lied – 800 Jahre Thomana»* (unha nova canción - 800 anos do Thomanerchor).
* 2013: *«Vita Christi»* (Vida de Cristo).
* 2014: *«Die wahre Art»* (A verdadeira arte).
* 2015: *«So herrlich stehst du, liebe Stadt!»* (Tan marabillosa estás, querida cidade!)

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Fotothek df roe-neg 0002799 001 Kranzniederlegung zu Ehren Bachs des VVB sowie VEB Leipzig-Leutzsch Lacke und Fa.jpg|Ofrenda floral a Bach na inauguración do Festival de 1950.
Ficheiro:Fotothek df roe-neg 0002801 001 Podium und Publikum der Bachfeier.jpg|O Kongreßhalle de Leipzig durante o Festival en 1950.
Ficheiro:Fotothek df roe-neg 0002806 004 Besucher der Messe in der Thomaskirche zu Ehren Bachs.jpg|A Thomaskirche de Leipzig, 28 de xullo de 1950.
Ficheiro:Fotothek df roe-neg 0002782 003 Podium und Publikum der Bachfeier.jpg|O Neues Rathaus de Leipzig durante o Festival en 1950.
Ficheiro:Fotothek df roe-neg 0006440 2 031 Konzert in der Kongresshalle in Leipzig.jpg|Concerto no Bachfest de 1953.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de Festivais Bach

### Ligazóns externas 
* O Bachfest Leipzig no sitio web do Bach-Archiv
Internationale Bachakademie Stuttgart

A **Internationale Bachakademie Stuttgart** é unha fundación con sede en Stuttgart, creada en 1981 por Helmuth Rilling para fomentar concertos internacionais e obradoiros, entre eles o **Musikfest Stuttgart**, adicado especialmente á música de Johann Sebastian Bach en relación coa composición dos nosos días. Hans-Christoph Rademann foi designado director da fundación o 1 de xuño de 2013.

## Musikfest Stuttgart 
A fundación ten organizado numerosas series de concertos entre as que se inclúe o "Musikfest Stuttgart" (ata 2008 "Europäisches Musikfest Stuttgart"), celebrado con carácter anual.

## *Ensembles* 
Ten apoiado aos *ensembles* Gächinger Kantorei, Bach-Collegium Stuttgart e o anual Festivalensemble Stuttgart, e levou a cabo clases maxistrais e recitais con carácter didáctico.

## International collaboration 
A Bachakademie Stuttgart ten colaborado co Oregon Bach Festival e outras Academias Bach en Caracas, Buenos Aires, Tokyo, Osaca, Sendai, Budapest, Cluj-Napoca, Cracovia, Krasnoyarsk, Moscova, Praga, Riga, Talín, Atenas, e tamén coa Israel Philharmonic Orchestra.

En 1994 a Internationale Bachakademie Stuttgart recibiu o "UNESCO Music Prize" do International Music Council.

## Encargos 
Encargou composicións coma o *Requiem of Reconciliation* en 1995, en 2000 obras para o proxecto "Passion 2000" de Sofia Gubaidulina (*Johannes-Passion*), Tan Dun (*Water Passion After St. Matthew*), Osvaldo Golijov (*La Pasión según San Marcos*), e Wolfgang Rihm, ou en 2009 *Messiah* de Sven-David Sandström, estreada no Oregon Bach Festival e tamén interpretada no Rheingau Musik Festival e no Berliner Philharmonie.

## Gravacións 
No ano 2000 publicou unha "Edition Bachakademie“ con todas as obras de Bach en 172 CDs co selo Hänssler Classic de Hänssler Verlag, posteriormente en 2010 para o 75º aniversario de Rilling como un iPod Bach.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do Internationale Bachakademie Stuttgart
Hulk (filme)

***Hulk*** é un filme estadounidense dirixido por Ang Lee que se estreou no 2003. Baséase no personaxe de banda deseñada de Marvel Comics Hulk. Está protagonizado por Eric Bana, que interpreta o Dr. Bruce Banner, por Jennifer Connelly, Sam Elliott, Josh Lucas e Nick Nolte. O filme explora a orixe de Bruce Banner, que despois dun accidente de laboratorio no que queda exposta a radiación gamma adquire a habilidade de converterse nun monstro xigante verde cando se anoxa.

Unha reestrea baseada no mesmo personaxe, titulada *The Incredible Hulk*, foi estreada o 13 de setembro de 2008.

## Personaxes 
* Eric Bana como Dr. Bruce Banner/Hulk
:* Mike Erwin como Bruce Banner con 16 anos
:* Michael Kronenberg como Bruce Banner con 4 anos	
:* David Kronenberg como Bruce Banner con 2 anos
* Jennifer Connelly como Betty Ross
:* Rhiannon Leigh Wryn como Betty Ross de nena
* Sam Elliott como Xeneral Thunderbolt Ross
:* Todd Tesen como Thaddeus Ross de novo
* Josh Lucas como Glenn Talbot
* Nick Nolte como Dr. David "Dave" Banner
:* Paul Kersey como David Banner de novo
* Cara Buono como Edith Banne
* Celia Weston como Mrs. Krenzler
* Kevin Rankin como Harper

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en Metacritic 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Syacium

***Scyacium*** é un xénero de peixes teleósteos da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos e familia dos paralictíidos.

Algunhas das súas especies son de interese pesqueiro.

## Taxonomía 
O xénero foi descrito en 1842 polo naturalista italiano Camillo Ranzani.
* *Syacium ovale* (Günther, 1864)
* *Syacium papillosum* (Linnaeus, 1758)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Burton, Maurice & Robert Burton (1984): *Encyclopedia of Fish*. Saint Louis, EE.UU: BPC Publishing. ISBN 0-7064-0393-2.
* Eschmeyer, William N., ed. (1998): *Catalog of Fishes*. Special Publication of the *Center for Biodiversity Research and Information*, núm. 1, vol. 1-3. San Francisco (California, Estados Unidos): California Academy of Sciences. ISBN 0-940228-47-5.
* Murakami, T. and K. Amaoka (1992): "Review of the genus *Syacium* (*Paralichthyidae*) with the description of a new species from Ecuador and Columbia", *Bull. Fac. Fish. Hokkaido Univ*. **43** (2): 61-95.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.
* Uyeno, T.; K. Matsuura and E. Fujii, eds. (1983): *Fishes trawled off Suriname and French Guiana*. Tokyo, Japan: Japan Marine Fishery Resource Research Center.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
* Paralictíidos

### Ligazóns externas 
* *Syacium* na EOL. Informacións, imaxes e mapas de distribución. 
* *Syacium* no ITIS. Catalogue of Life: 2011 Annual Checklist.