Nazaret

*Este artigo trata sobre a cidade de Israel, para a cidade portuguesa véxase Nazaré, para a belga véxase Nazareth.*

**Nazaret**  (en , *Natzrat*; en , *an-Nāṣira*, en , *Naṣrath*) é a capital e a cidade máis poboada do Distrito Norte de Israel. A cidade é coñecida como a *capital árabe de Israel*. En 2016 a súa poboación era de 75.922 habitantes ) Os seus habitantes son principalmente árabes, dos cales un 69% son musulmáns e un 30.9% cristiáns. Nazareth Illit (lit. "Upper Nazareth"), declarada cidade separada en xuño de 1974, está construída xunto á Nazaret, e tiña unha poboación xudía de 40.312 habitantes en 2014.

No Novo Testamento, a cidade aparece como o lugar da Anunciación e no que pasou a súa infancia Xesucristo, polo que é un importante lugar de peregrinación entre os cristiáns.

## Etimoloxía
### Hebreo: *Netzer*
Algunhas fontes suxiren que "Nazaret" derívase do termo hebreo נֵ֫צֶר (*ne·ṣer*) e alude ás palabras proféticas e mesiánicas do Libro de Isaías 11:1. 
{{Cita|Sairá un xermolo do pé da árbore de Ixaí e un gromo (*netzer*) brotará da súa raíz.
Suxeriuse que este topónimo pode ser un exemplo dun nome tribal empregado para asentar a poboación logo do exilio. Por outra banda, o nome tamén pode derivar do verbo *na·ṣar*, נָצַר, "ver, gardar, manter,"  e entendida no sentido de "torre de vixilancia" ou "recuncho". As referencias negativas a Nazaret no Evanxeo de Xoán suxiren que os antigos xudeus non relacionaban o nome da cidade coa profecía.

### Árabe: *an-Nāṣira*
O nome árabe para Nazaret é *an-Nāṣira*, e Xesús (, *Yasū`*) tamén chamado *an-Nāṣirī*, reflicte a tradición árabe segundo a cal a xente recibe o sobrenome do lugar do que proviña, xa sexa en termos xeográficos coma tribais. No Corán, os cristiáns son mencionados coma os *naṣārā*, que significa "seguidores do an-Nāṣirī", ou "aqueles que seguen a Xesús de Nazaret".

## Historia 
Segundo historiadores e estudosos bíblicos actuais, é probábel que esta cidade non existise en tempos de Xesús. Non existe referencia histórica contemporánea ningunha da súa existencia e a máis antiga, a parte da Biblia, é de comezos do século IV. Estudándoa chegouse á conclusión que se produciu un erro de tradución do grego ao latín e que na forma orixinal non se dicía que Xesús fose de Nazaret senón que era nazareno, ou sexa que vivía segundo uns usos e costumes concretos dun grupo da época. Séculos máis tarde, a tradición cristiá inventaríase o asentamento da cidade e a construiría. Mais non se pode descartar a súa existencia coma unha aldea ou microtopónimo sen importancia. Constantino I o Grande ergueu alí unha basílica. Epifanio di que até o tempo de Constantino o Grande só moraban alí xudeus, porén pola conquista musulmá (636) xa moraban cristián e no 670 Arculf di que existían dúas igrexas. No 943 al-Masudi fala dunha igrexa moi loada (sen dúbida a Igrexa da Virxe).

Destruída polos sarracenos antes da conquista polos croatas, estes reconstruírona e após o bispo de Escitópolis trasladouse a ela. O abade ruso Daniel dá unha boa descrición da igrexa da Anunciación e do Pozo de María (1113/1115). En 1187 foi ocupada por Saladino e cando se axustou a paz con Ricardo Corazón de León en 1192 ficou en mans do sultán aiúbida. Despois noméaa Yaqut al-Hamawi en 1225. Lois IX de Francia foi aló en peregrinación desde Acre en 1251. Baibars I ordenou ao emir Ala al-Din a destrución da cidade (1263) e especialmente a igrexa da Virxe.

miniatura|Vista do centro
Contra o 1300 al-Dimashki menciónaa coma unha vila xudaica na provincia de Safad, habitada tamén por árabes iemenitas. Tamén Khalil al-Zahiri na metade do século XV considéraa parte da provincia mameluca de Safad. Os peregrinos cristiáns pola súa banda describen Nazaret coma unha vila miserábel con poucos cristiáns e unha igrexa en ruínas, onde a poboación musulmá era hostil cos peregrinos cristiáns.

En 1620 o emir druso Fakhr al-Din abriu a vila aos franciscanos que reconstruíron a igrexa da Anunciación e o convento latino, aínda que os traballos non remataron até un século despois; a parte dos freires poucos cristiáns moraban en Nazaret. Na metade do século XVIII o xeque Zahir al-Amr de Acre deulle un novo pulo polo que acudiron máis cristiáns e aos poucos aumentaron no século a seguir. En 1890 tiña 7.419 habitantes (1825 musulmáns, 2870 gregos católicos, e o resto cristiáns de diversos ritos) e os xudeus non podían residir na vila. O gran convento coa igrexa da Anunciación ao sueste, pertencía aos latinos, e a igrexa da Anunciación do noroeste á igrexa grega. Os musulmáns tiñan unha gran mesquita e cinco *walis*. O Pozo de María recibía a auga dun manancial que ficaba por baixo da igrexa grega.

Na primeira guerra mundial foi un dos cuarteis xerais dos otománs. Foi ocupada polos británicos en setembro de 1918. Na guerra de 1948 foi cuartel xeral dos árabes mandados por Fawzi Kawudji, mais derrotado este, a vila se vai render sen loita. Ficou dentro de Israel mais con poboación árabe e se converteu nun mercado principal para a poboación árabe do norte de Galilea e cabeceira do ditrito setentrional. En 1970 tiña unha poboación aproximada de 34.000 habitantes, case todos árabes e na súa maioría cristiáns. Unha nova igrexa da Anunciación construíuse en 1960.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Admiralty Handbook, *Palestina and Transjordan*, Londres, 1943