open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Banania

miniatura|Bote de Banania dos anos 60.
**Banania** é unha bebida de chocolate popular amplamente distribuída en Francia, Nova Caledonia e Andorra. Está feito de cacao, fariña de plátanos, cereais, mel e azucre. Hai dous tipos de Banania dispoñibles nos supermercados franceses: a *tradicional* que debe ser cociñado con leite durante 10 minutos, e a *instantánea* que pode ser preparado de modo similar ao Cola Cao.

## Historia
Durante unha visita preto do Lago Managua, Nicaragua, en 1909, o xornalista Pierre Lardet descubriu a receita dunha bebida baseada no cacao. Cando volveu a París, comezou a súa fabricación comercial e, en 1912, empezou a comercializar Banania cun cadro das Antillas. A súa imaxe foi substituída en 1915 polo debuxo dun home senegalés cun amplo sorriso.

Nos anos 70 e a principios dos anos 80, Banania patrocinaba o *Xersei Amarelo* do Tour de Francia. En Francia a marca Banania é propiedade da compañía francesa Nutrial, propiedade de Unilever dende 2003.
Bananas Foster

O **Bananas Foster** é unha sobremesa feita con bananas e xeado de vainilla, cunha salsa feita de manteiga, azucre moreno, canela, ron e licor de banana. A manteiga, o azucre e os plátanos cocíñanse e logo engádese o alcol e flaméase.

## Historia
O prato creouno en 1951 Paul Blangé no restaurante Brennan's de Nova Orleáns, Luisiana. O nome vén por Richard Foster, un amigo de Owen Brennan que era entón presidente de Comisión do Crime de Nova Orleáns. Prepárase nunha boa cantidade de restaurantes de Nova Orleáns e outras moitas cidades dos Estados Unidos e do mundo.
Luceiros

Os **luceiros**, **barbas de vello**, **barbas de ouro**, **damas do bosque**,  (***Nigella damascena***), chamada en inglés: *love in the mist* (amor na brétema) ou *devil in the bush* (demo no mato) é unha planta anual de xardín cultivada polas súas flores, que pertence á familia Ranunculaceae. Toda a planta é tóxica.

## Descrición 
Os seus sépalos - moito máis grandes e coloreados que os seus pétalos - poden ser brancos, rosados, azuis ou violetas claros. Cultivada para a decoración ou arranxos florais, obténdose cores moi variadas e impresionantes.
Florea de maio a xullo.

## Hábitat e distribución 
É nativa do sur de Europa, propia da zona mediterránea e macaronésica, aparece na cornixa cantábrica procedente de cultivos. Tamén se poden atopar, aínda que de maneira escasa en países ao norte de Europa, norte de África e suroeste de Asia. Comunmente tamén medra nos xardíns de América do Norte.

Medra silvestre en sitios anegados. Cultivada como ornamental, aparece en ocasións asilvestrada en gabias, bermas, beirís de camiños e zonas alteradas.
miniatura|250px
miniatura|250px|Cápsula.

## Sinónimo 
* *Nigella taurica*  Steven [1856] 
* *Nigella damascena var. coarctata* W.T.Aiton [1811]
* *Nigella damascena subsp. minor* (Boiss.) A.Terracc. [1897]
* *Nigella bourgaei* Jord. [1852]
* *Melanthium damascenum* (L.) Medik. [1789]
* *Nigella multifida* Gaterau [1789]
* *Nigella involucrata* Moench [1794]
* *Nigella elegans* Salisb. [1796]
* *Nigella caerulea* Lam. [1779]
* *Erobatos damascenum* (L.) Spach
* *Nigella arvensis var. minor* Boiss.
* *Nigella arvensis var. oligogyna* Caball.
* *Nigella bourgaei* Jord.

## Notas 
## Véxase tamén 
## Referencias 
## Ligazóns externas 
* http://www.botanical-online.com/fotosnigelladamascena.htm#castella1
Pan de plátano

300px|miniatura
O **Pan de plátano**, **pan de banana** ou **pan de guineo** é un pan doce feito de masa feita con plátano e levado con lévedos químicos. Tamén hai receitas tradicionais con lévedos naturais pero non son tan comúns. O pan de plátano está considerado como un "pan rápido" (*quick bread*), a súa elaboración ha de ser tal que a súa masa debe quedar húmida para ser considerado de calidade.

## Características 
As receitas para elaborar o pan de plátano son diversas, pódese dicir que son como as madalenas. Pódese substituír o plátano por calquera outra froita. O pan de plátano elabórase con plátanos moi maduros, é por esta razón pola que se di que é unha boa solución para usar os plátanos que están pasados. A elaboración emprega fariña, manteiga, ovos, soro de manteiga, vainilla e a masa dos plátanos. A masa mestúrase co lévedo químico e ponse no forno.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bánh chuối, un pastel de Vietnam elaborado con plátanos.
Burkholderia

***Burkholderia*** é un xénero de proteobacterias no que hai algunhas especies patoxénicas como *Burkholderia mallei*, responsable de producir o mormo, unha doenza que aparece principalmente nos cabalos e outros équidos; *Burkholderia pseudomallei*, axente causante da melioidose; e *Burkholderia cepacia*, que é un patóxeno importante que causa infeccións pulmonares en persoas con fibrose quística. Esta última foi modernamente dividida en varias especies. Anteriormente as especies de *Burkholderia* formaban parte de *Pseudomonas*.

O xénero *Burkholderia* está formado por un grupo de especies de bacterias virtualmente ubicuas, gramnegativas, mótiles, aeróbicas obrigadas e con forma de bacilo. Entre elas hai patóxenos de animais (como os mencionados máis arriba) e de plantas, e algunhas especies importantes no medio ambiente. En particular, *B. xenovorans* (previamente chamada *Pseudomonas cepacia* e despois *B. cepacia* e *B. fungorum*) é coñecida pola súa capacidade de degradar pesticidas orgánicos e bifenilos policlorados (PCBs).

O uso de especies do xénero *Burkholderia* en agricultura (para a biodegradación, biocontrol e como rizobacterias que promoven o crecemento das plantas) está suxeito a discusión polos seus posibles efectos patoxénicos en persoas inmunocomprometidas (especialmente nos pacientes de fibrose quística), por exemplo en infeccións contraídas en hospitais. Porén, sábese que as especies patoxénicas animais e as especies de plantas ou do solo pertencen a diferentes grupos, e propúxose separalas en diferentes xéneros para evitar malas interpretacións.

Debido á alta taxa de mortalidade das doenzas asociadas a *Burkholderia mallei* e *Burkholderia pseudomallei* e á súa resistencia a antibióticos, estas especies considéranse potenciais axentes de guerra biolóxica, que servirían para atacar o gando e os seres humanos, respectivamente.

O xénero recibe o seu nome por Walter H. Burkholder, un patólogo de plantas da Universidade Cornell.

## Notas 
### Ligazóns externas 
* Burkholderia: xenomas e información relacionada en PATRIC, un centro de recursos bioinformáticos do NIAID
* Recursos Pathema-*Burkholderia*
* Base de datos xenómicos de *Burkholderia*
Burkholderia cenocepacia

***Burkholderia cenocepacia*** é unha especie de bacterias gramnegativas que é común no medio ambiente e pode causar enfermidades en plantas, aínda que é tamén un patóxeno oportunista que causa infeccións en persoas con fibrose quística e enfermidade granulomatosa crónica, que con frecuencia son mortais. Na fibrose quística, pode causar a chamada "síndrome cepacia", que se caracteriza por unha febre progresiva rápida, broncopneumonía incontrolada, perda de peso, e posible morte.

Orixinalmente, a especie foi definida co nome *Burkholderia cepacia*, pero despois viuse que esta formaba un grupo que comprendía varios xenomovares e que, finalmente, foi subdividido en varias novas especies, unha das cales é *B. cenocepacia*. Esta é unha das especies do grupo que están a ser estudadas máis intensamente, porque é a especie dominante nas infeccións en pacientes de fibrose quística.

## Notas
Táurida

[thumb|280px|O "Quersoneso táurico" da Antigüidade clásica, nun mapa impreso en [Londres, ca. 1770.]]
**Táurida** (en grego: Ταυρις, Ταυριδα; en latín: *Tauris*, *Taurida*), tamén chamada **Tauris**, **Táurica**, **Táuride** ou **Quersoneso táurico**, era o nome co que eran coñecidos Crimea e os seus territorios adxacentes na Antigüidade clásica.

O nome que lle deron os gregos a esta rexión provén dos seus habitantes, os tauros. Como os tauros vivían unicamente nas rexións do sur de Crimea, o nome de Tauris aplicábase só a esta parte do sur, pero máis tarde estendeuse o nome a toda a península.

En ocasións, o nome de Táurida fai referencia ao *Quersoneso táurico*. Este é o nome grego para a "península Táurica" (*Quersoneso* significa literalmente "península"). Esta variante do nome non debe ser confundida co da cidade de Quersoneso.

Segundo as antigas lendas gregas, Tauris foi o lugar ao cal foi enviada Ifixenia tras ser rescatada por Ártemis do sacrificio humano ao que lle quería someter o seu pai Agamenón. A deusa converteu á princesa en sacerdotisa do Templo de Artemisa. Alí foi obrigada polo rei tauro Toante a sacrificar a calquera estranxeiro que chegara á terra.
Breixo, mártir

**Breixo mártir** ou **San Breixo** de Lisboa é un santo do século III da Igrexa Católica cuxa festividade litúrxica se celebra o 1 de outubro. Foi especialmente venerado na Gallaecia e na Lusitania e máis tarde no Reino de Galicia e no Reino de Portugal. Nos territorios da actual Galicia e Portugal existen aínda un número considerable de parroquias e lugares baixo súa a advocación. O mosteiro de Santos-o-Novo de Lisboa garda as principais das súas reliquias. 

## Lenda 
As súas irmás Xulia e Máxima convertérono ao cristianismo. Adicaban a súa vida á acollida de pobres e doentes. Durante a persecución de Diocleciano desafiaron a autoridade imperial e fixeron pública a súa fe cristiá. Foron torturados con vergallazos, láminas de lume e cravos. Como non declinaron a súa actitude rebelde nin acataron os edictos imperiais, foron arrastrados polas rúas e, finalmente, decapitados. Ordenouse que os seus cadáveres ficasen insepultos para seren devorados polas alimañas. Pero estas respectaron os corpos. Ordenouse, xa que logo, guindalos ao mar, pero o mar devolveunos á ribeira. Por fin, algúns cristiáns sepultáronos clandestinamente.

## Fontes 
Ademais da tradición nacional galaico-portuguesa, existen referencias á súa condición de mártir no *Martyrologium* de Usuardo que se remonta ao século IX. O seu martirio e os lendarios prodixios que o seguiron atópanse recollidos no Códice CV-23d depositado na Biblioteca de Évora.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Parroquias de Galicia baixo a advocación de san Breixo

### Ligazóns externas 
* Artigo en lugopress.com  
* [*Territorio y poblamiento en Galicia entre la antigüedad y la plena Edad Media* por José Carlos Sánchez Pardo(https://gl.wikipedia.org/wiki/Jos%C3%A9_Carlos_S%C3%A1nchez_Pardo).] .
Gonzalo Gurriarán

**Gonzalo Gurriarán Gurriarán**, nado no Barco de Valdeorras o 25 de abril de 1904 e finado en Igualada o 16 de xuño de 1975, foi un médico galego casado con Pilar Rodríguez Arias e tivo 5 fillos: María Pilar, Gonzalo, Luis Manuel, Ricardo e José.

## Traxectoria 
Estudou Medicina en Salamanca e na Universidade Central de Madrid. Viviu na Residencia de Estudiantes mentres facía a carreira, o doutoramento e completaba o servizo militar, e alí coñeceu a Federico García Lorca e Juan Negrín, cos que estableceu unha amizade duradeira. Realizou varias estadías de investigación no estranxeiro, sobre todo en Estrasburgo, e defendeu a súa tese de doutoramento, titulada *Estudios experimentales sobre la obtención de la úlcera crónica gastroduodenal*. En 1932 a Academia Nacional de Medicina concédelle o premio bianual de investigación Rodríguez Abaytua, que tamén recibiu en 1934. En 1935 integrouse no equipo do doutor Negrín. En 1936 foi nomeado Xefe Provincial de Sanidade de Madrid.

A sublevación do 18 de xullo de 1936 sorprendeuno no Barco. Estivo agochado un tempo e despois serviu como médico na fronte de Madrid nas tropas de Franco. Ao rematar a guerra abríronlle un expediente de depuración, e non puido exercer a profesión na sanidade pública ata 1948, cando obtivo unha praza de médico en Sobradelo de Valdeorras. Despois abriu unha clínica cirúrxica no Barco.

En 1944 creou o Club Peña Trevinca - Montañeiros de Galicia, que servía tamén para protexer as súas visitas á montaña da constante vixilancia da Garda Civil e dos falanxistas. Impulsou a construción do refuxio de Fonte da Cova, dotou o local social do Barco dunha biblioteca con libros de montañismo, xeoloxía, flora, historia e xeografía de Galicia e promoveu actividades relacionadas coa reforestación da serra e a sensibilización sobre a masa arbórea en extinción. Dirixiu a primeira e única selección galega de esquí, que debutou na serra de Guadarrama.

Morreu en Igualada vítima dun accidente de tráfico durante unha viaxe en xuño de 1975.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*

### Ligazóns externas
Natalia Vodianova

**Natalia Mikhailovna Vodianova** (, pronunciado *Nataľja Mikhajlovna Vodjanova*); nada o 28 de febreiro de 1982 é unha modelo, filántropa e actriz rusa. É coñecida pola súa historia persoal de ascenso á fama dende a pobreza, e por ser a imaxe de Calvin Klein durante oito tempadas. No 2012, converteuse na terceira modelo que máis cartos gañou segundo a revista *Forbes*, cunha estimación de ingresos de $8,6&nbsp;millóns nun ano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Natalia Vodianova - Model Profile. *Models.com*. 
*Natalia Vodianova no Instagram
Modelo (moda)

Un **modelo** (do francés medieval *modèle*//aew), é unha persoa que é empregada para promover ou anunciar publicitariamente produtos (principalmente relacionados coa roupa e a moda) ou para servir como obxecto visual para artistas que están a crear obras de arte.

Na actividade do modelo é posible distinguir dúas grandes categorías:
*Os modelos de pasarela (asociados a presentar pezas de deseñadores de moda).
*Os modelos de fotografía (vencellados á publicidade de produtos e ás artes visuais e de deseño).
Cada unha destas categorías require dun perfil específico. As oportunidades son moito máis amplas para as persoas que queren ser modelo de fotografía publicitaria. As características máis elevadas para unha modelo establécense no campo dos desfiles de moda, no que non só é preciso ter beleza, figura e altura , senón tamén unha serie de coñecementos específicos para os que existen mesmo escolas especializadas.miniatura|Modelos desfilando nunha pasarela|centro|300x300px
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Gross, Michael. *Model : the Ugly Business of Beautiful Women*. Nova York: IT Books, 2011. ISBN 0-062-06790-7
* Hix, Charles, e Michael Taylor. *Male Model: the World Behind the Camera*. Nova York: St. Martin's Press, 1979. ISBN 0-312-50938-3
* Mears, Ashley. *Pricing Beauty : the Making of a Fashion Model*. Berkeley : University of California Press, 2011. ISBN 0-520-26033-3
* Vogels, Josey, e Smee, Tracy. "Object of Desire: Idealized Male Bodies Sell Everything from Underwear to Appliances; Are We Creating a Male Beauty Myth?" *Hour* (Montréal), vol. 3, no. 46 (14-20 Dec. 1995), p. [1], 10-11. *N.B*.: The caption title (on p.&nbsp;10) is "Male Attention".
Monte do Castro, Ribadumia

O **Monte do Castro** ou Castro de Lameán de Arriba, de Ribadumia é un poboado castrexo situado entre as parroquias de Besomaño e Leiro. Está a ser escavado e restaurado dende o ano 2011, con financiamento da Deputación de Pontevedra e dirección do arqueólogo Rafael Rodríguez.

O castro caracterizábase por estar moi destruído por canteiras e obras recentes para a extracción de xabre. Porén, a intervención arqueolóxica no socalco occidental permitiu coñecer unha enorme cantidade de estruturas de diferentes épocas, nun relativamente bo estado de conservación. Nun momento da súa historia o castro semella ter sido destruído completamente por un incendio: este feito tende a interpretarse como froito da violencia da conquista romana, a raíz dos restos atopados.

Entre os achados de maior relevancia pode destacarse unha escultura antropomorfa toscamente tallada e moi erosionada, aparecida na muralla na zona da entrada na campaña do ano 2012. Este e outros obxectos procedentes do lugar están expostos no "edificio Sarmiento" do Museo de Pontevedra.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Escultura antropomorfa atopada no Monte do Castro de Ribadumia..jpg|Escultura antropomorfa atopada na muralla do Monte do Castro de Ribadumia.
Ficheiro:Galaicos 14b, Caldeiro de Castro do Monte, IV-II aC.jpg|Caldeiro de bronce atopado durante as escavacións

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información sobre o sitio en Pousadas do Salnés, Deputación de Pontevedra.
* "Descubren la estatuilla de un ídolo guerrero en el Monte do Castro", artigo en *Diario de Arousa*, 26 de decembro de 2012 .
Tártaro

O termo **tártaro** pódese referir a:

## Mitoloxía 
***Tártaro**, lugar da mitoloxía grecolatina onde residían as almas dos mortos, averno, inferno (do grego *Τάρταρος*).
** nome poético do **inferno**;
***Tártaro**, deus que personifica o inframundo
***Tartaro**, xigate mitolóxico do folclore vasco, taltaro.

## Pobo tártaro ou tátaro 
***Pobo tártaro**, persoa de Tartaria (antiga rexión asiática) ou aos seus habitantes, tátaro. 
***Tártaro**, lingua altaica do grupo turco propia do pobo tártaro. 
****Tártaro de Crimea**, lingua tártara de Crimea.
***Etnia tártara**, unha minoría da República Popular Chinesa;
***Tártaro**, o natural e o relativo ou pertencente ao Tartaristán;

## Xeografía 
*Tartarus Montes, unha zona xeográfica do planeta Marte.

## Química 
***Tártaro**, substancia endurecida que queda como sedimento do viño e outros líquidos no fondo dos recipientes, borra, borro.
***Tartrato ácido de potasio** (igual que a seguinte acepción, do persiano *dordi*, feces, ou do seu plural, *daradi*, talvez influído pola palabra grega, por estar no fondo do recipiente), cremor tártaro.
***Tártaro emético**, tartarato de antimonio e potasio empregado como vomitivo e purgante.
***Tártaro**, substancia dura que forma unha camada sobre o esmalte dos dentes, cálculo dental, sarrio, pedra, charrizo.
***Cristal tártaro**.
***Sal tártaro**.

## Gastronomía 
*Tártaro, prato de comida baseado en carne moída crua, filete tártaro.
*Salsa tártara, maionesa á que xeralmente se lle engade ovo duro, alcaparras, cebola, perexil e cogombro, mollo tártaro.
La Asociación

***La Asociación*** foi un periódico publicado en Vigo entre 1901 e 1903.

## Historia e características 
Quincenario órgano da Asociación de Dependientes de Comercio de Galicia con sede en Vigo, dirixido por Ricardo Trillo Couce, que tamén era o seu principal redactor.

Editábase en Pontevedra, na imprenta de Joaquín Poza.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Interestatal 93

A **Interestatal 93** (abreviada **I-93**) é unha autoestrada interestatal na rexión de Nova Inglaterra dos Estados Unidos. O seu extremo sur está en Canton, Massachusetts, no área metropolitana de Boston, na Interestatal 95; mentres que o seu extremo norte está en St. Johnsbury, Vermont, na Interestatal 91. É unha das tres interestatais principais cuxa ruta está localizada nos estados de Nova Inglaterra, e as outras dúas son a I-89 e a I-91. As cidades máis grandes ao longo da ruta son Manchester, Novo Hampshire, Concord, Novo Hampshire e Boston, Massachusetts.

## Longo da ruta 
## Cruces principais 
* 20px20px25px I-95/US-1/MA-128 en Canton, MA
* 20px I-90/Mass Pike en Boston, MA
* 20px25px I-95/MA Route 128 en Reading, MA
* 25px I-495 en Andover, MA
* 25px20px I-293/NH-101 en Manchester, NH
* 25px20px I-293/Everett Tpk. en Hooksett, NH
* 20px I-89 en Bow, NH
* 25px20px25px I-393/US-4/US-202 en Concord, NH
* 20px I-91 en St. Johnsbury, VT

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Southeast Expressway (I-93)
* John F. Fitzgerald Expressway/Central Artery (I-93)
* Northern Expressway (I-93)
* Alan B. Shepard Highway (I-93)
* Everett Turnpike (US 3, I-293, and I-93)
* New Hampshire's official site on the rebuilding and expansion of I-93 south of Manchester
Abdón Trillo Couce

**Abdón Trillo Couce**, nado en 1877 e finado en Madrid o 29 de xuño de 1952, foi un político galego.

## Traxectoria 
Foi un dos fundadores da Cruz Vermella de Vigo. Foi alcalde de Vigo o 14 de novembro de 1921, e permaneceu no cargo ata o 19 de novembro de 1922. Fóronlle concedidas honras de xefe superior de Administración civil en 1923. Foi con Joaquín Fontán Ozores un dos artífices da construción do estadio de Balaídos. Socio do Centro de Hijos de Vigo, pertenceu á súa directiva durante o período republicano.

## Notas
Ricardo Trillo Couce

**Ricardo Trillo Couce**, nado en 1871 e finado en Vigo en febreiro de 1947, foi un xornalista galego.

## Traxectoria 
Irmán de Abdón Trillo Couce. Militou no Partido Republicano. Foi presidente da Asociación de dependientes de comercio de Vigo (1903) e tamén da Asociación de Dependientes de Comercio de Galicia (1909). Dirixiu o periódico *La Asociación*, foi colaborador de *Germinal* e redactor de *La Ráfaga*. Foi condenado pola Audiencia de Pontevedra por inxurias ao párroco da Ramallosa en agosto de 1912. Na República foi presidente da Agrupación Artística de Vigo. Finou en Vigo en febreiro de 1947.

## Notas
Willa Holland

**Willa Joanna Chance Holland**, nada o 18 de xuño de 1991 nos Ánxeles (California) é unha actriz e modelo estadounidense. É coñecida por interpretar a Kaitlin Cooper, a irmá máis nova de Marissa Cooper na serie de televisión *The O.C.*. Tamén apareceu na serie da The CW *Gossip Girl*, como Agnes Andrews, e en *Arrow*, como Thea Queen.

miniatura|Holland no Festival de Cine de Toronto, no 2008.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Gubernia de Ekaterinoslav

A **Gubernia de Ekaterinoslav** (en ruso: Екатеринославская губерния) foi unha subdivisión administrativa do Imperio ruso creada en 1802 e suprimida en 1925.

A súa capital era a cidade de Ekaterinoslav, hoxe Dnipro.

## Administración 
A gubernia de Ekaterinoslav, nas disposicións de 1802, estaba subdividida nos 8 uezds seguintes:
* Uezd de Aleksandrov (Александровский) 
* Uezd de Bajmut (Бахмутский) 
* Uezd de Verjnedneprovsk (Верхнеднепровский) 
* Uezd de Ekaterinoslav (Екатеринославский) 
* Uezd de Mariupol (Мариупольский) 
* Uezd de Novomoskov (Новомосковский) 
* Uezd de Pavlograd (Павлоградский) 
* Uezd de Slavianoservsk (Славяносербский) despois rebautizado como Luhansk (Луганск)

## Historia 
A gubernia ou gobernatura foi creada en 1802, en substitución da de Novorossiisk, e se estendía por unha parte da actual Ucraína.

O 1 de agosto de 1925 cambiouse a división administrativa da URSS, e esta gubernia perdeu a súa existencia. En cambio, creáronse varias óblasts ucraínos.

## Poboación 
miniatura|280px|Mapa da gubernia de Ekaterinoslav.

A gobernatura de Ekaterinoslav contaba con  de habitantes, segundo o censo do Imperio ruso de 1897.

## Na actualidade 
O territorio da antiga gubernia está hoxe repartido entre:
* Óblast de Dnipropetrovsk
* Óblast de Donetsk
* Norte da Óblast de Zaporizhia
* Centro da Óblast de Lugansk

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Gubernia de Tavria 
* Khanato de Crimea
* Hetmanato (1918) 
* República Socialista Soviética da Táurida 
* República Socialista Soviética de Donetsk-Krivoi Rog 
* República Popular de Ucraína

### Ligazóns externas 
* Yekaterinoslav Guberniya Escudos de Armas históricos 
* Katerinoslav gubernia Artigo na Encyclopedia of Ukraine.
Japan Airlines

**Japan Airlines Co., Ltd. (JAL)** (日本航空株式会社 *Nihon Koku Kabushiki-gaisha*) é unha aeroliña baseada en Shinagawa, Tokyo. Trátase da aeroliña nacional do Xapón e os seus principais centros de operacións son o aeroporto internacional de Narita e o aeroporto internacional de Haneda, ámbolos dous en Tokyo, ademais do aeroporto internacional de Kansai e o Aeroporto Internacional de Osaca. A aeroliña e tres das súas subsidiarias (J-Air, JAL Express e Japan Transocean Air) son membros da alianza Oneworld.

As compañías do grupo JAL inclúen a Japan Airlines para servizos domésticos e internacionais; JAL Express para servizos *low-cost* domésticos e internacionais; J-Air, Japan Air Commuter, Japan Transocean Air e Ryukyu Air Commuter para voos nacionais; e JAL Cargo para voos de carga e correo. O grupo realiza voos de pasaxeiros e carga a 220 destinos de 35 países de todo o mundo e nunha frota de 279 avións.

JAL creouse en 1951 e converteuse na aeroliña nacional do Xapón en 1953. Tras tres décadas de operación e expansión, a compañía foi totalmente privatizada en 1987. No ano 2002 fusionouse con Japan Air System,a tercera aeroliña máis grande do país, e converteuse na sexta liña aérea máis grande do mundo por pasaxeiros transportados.

## Frota 
### Actual 
En decembro de 2020 a frota de Japan Airlines estaba formada polos seguintes avións:

### Histórica
Japan Airlines anteriormente operou tamén os seguintes modelos:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web
Schorndorf, Baden-Württemberg

**Schorndorf** é unha cidade alemá, pertencente ao estado federal de Baden-Württemberg. Está situada a uns 30&nbsp;km de Stuttgart e ten 38.281 habitantes (censo 2012), contando cunha densidade de poboación de 673 habitantes por km².           

## Xeografía 
A cidade está situada na profundidade do val do Rems, ademais de estar rodeada polos montes Schurwald (ao sur), Berglen e Welzheimer (ao norte). Das montañas do norte veñen dous afluentes pequenos do Rems, o Schornbach e máis o Wieslauf. O Rems cruza Schorndorf do leste ao oeste deixando a cidade vella ao sur.

Cidades lindeiras, enunciadas no sentido do reloxo e comezanto polo oeste, son: Winterbach, Remshalden, Berglen, Rudersberg, Welzheim, Urbac, Adelberg, Wangen e Uhingen, así como Lichtenwald.

A cidade está formada pola Kernstadt (centro) e outros sete distritos ou barrios, que son Buhlbronn, Haubersbronn, Miedelsbach, Oberberken, Schlichten, Schornbach und Weiler/Rems. Estes barrios están subdivididos noutras zonas máis pequenas e coñecidas con outros nomes.

## Goberno municipal 
Nas eleccións municipais do 7 de maio de 2009, nas que houbo unha participación do 47,77%, os 32 escanos repartíronse da seguinte maneira: 
*CDU 9 escanos (27,95%), 
*SPD 9 escanos (26,42%), 
*FDP-FW 8 escanos (24,71%),
*Grüne 5 escanos (15,11%) 
*UB 1 escanos (5,81%).

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Información sobre o barrio Schlichten e o Nassachtal
* Visita de esculturas Schorndorf
Aeroporto de Haneda

O **Aeroporto Internacional de Tokyo** (東京国際空港 *Tōkyō Kokusai Kūkō*), comunmente coñecido como **Aeroporto de Haneda** (羽田空港 *Haneda Kūkō*) ou **Aeroporto de Tokyo Haneda** (IATA: HND, ICAO: RJTT), é un dos dous aeroportos principais que operan na Área do Gran Tokyo, e é a principal base das dous maiores aeroliñas domésticas xaponesas, Japan Airlines (Terminal 1) e All Nippon Airways (Terminal 2), ademais das *low-cost* Air Do, Skymark Airlines, Skynet Asia Airways e StarFlyer. Está situado en Ōta, Tokyo, a 14 quilómetros ao sur da Estación de Tokyo.

Haneda foi o principal aeroporto internacional de Tokyo ata 1978; dende ese ano ata 2010, Haneda operaba case todos os voos domésticos con saída e destino á cidade, mentres que o Aeroporto Internacional de Narita operaba a meirande parte dos voos internacionais. No ano 2010 inaugurouse unha terminal destinada a servizos internacionais Haneda xunto coa finalización dunha cuarta pista. Isto permitiu un enorme incremento de voos internacionais no aeroporto, que anteriormente só operaba servizos chárter a unhas poucas cidades do leste asiático. Na actualidade Haneda ten voos de longa distancia aos principais destinos de todo o mundo durante as primeiras horas da mañá e últimas da noite, e comezara a ofrecelos durante o día a partir de principios de 2014.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros 
### Carga
## Notas
Uezd

O **uezd** ou **uiezd**, en ruso уе́зд (pronuncia AFI /uˈjɛst/), era unha entidade subnacional dentro do Imperio Ruso.

## Historia 
Orixinalmente designaba unha subdivisión do Rus de Kíiv e, máis tarde, do Principado de Moscova do século XIII. Un *uezd* unía varios *vólosts* (волость) ao redor das cidades máis importantes, e era controlado por un gobernador (наместник, *namestnik*) nomeado polo monarca ou gran duque (великий князь, *veliki knyaz*') e, despois do século XVII, polo voivoda.

Coa introdución das gubernias en 1708 baixo o tsar Pedro o Grande, a subdivisión en *uezds* foi abolida e substituída polos "distritos". Coa reforma administrativa de Catarina I de Rusia, en 1727, os uezd reinstauráronse. E con Catarina II, en 1775, incluíronse como subdivisións das *gubernias*. Desde este ano os uezd estaban gobernados por un *ispravnik* (исправник) (entre 1775-1862 chamábase *kapitan-ispravnik*), elixido de entre a aristocracia local para gobernar durante tres anos. O *ispravnik* controlaba tanto o ámbito administrativo como a forza policial, e tamén encabezaba o *zemsky sud*, o xulgado do *zemstvo*, un corpo colexiado, corroborándose este status polo ucas do senado ruso de 13 de decembro de 1796.

A partir de 1862 o *ispravnik* deixou de ser un cargo electivo para ser designado directamente polas autoridades. Desde este momento a súa autoridade era persoal, e non dirixía nin o xulgado nin o departamento de policía. Despois da reforma dos *zemstvo* de 1864 outorgóuselle á maioría dos uezd unha autonomía local limitada, sobre todo nos da Rusia europea.

Cada *uezd* tiña o seu propio centro administrativo, a cidade *uezd*, onde residía o *ispravnik* e estaban situados os organismos de goberno. Economicamente, a cidade tiña o seu propio corpo colexiado de dirección, e o resto do territorio do *uezd* era dirixido polo *uezd zemskope sobranie*, a asemblea (*zemstvo*) e o seu grupo administrativo. Tamén contaba cun tesouro e finanzas propios, un maxistrado para a cidade, e unha administración menor (*rasprava*) para os campesiños. Os *gorodnichi* eran responsábeis da orde en cada asentamento *uezd*, e eran elixidos entre oficiais rusos. Toda a documentación facíase, así mesmo, en ruso.

Non había *uezds* en toda Rusia. Tanto as gubernias como os óblasts siberianos e da Asia Central dividíronse en ókrugs (literalmente "círculos").

Durante a reforma administrativa soviética entre 1923 e 1929, os uezd foron substituídos por raións. Porén, nas repúblicas soviéticas bálticas (RSS de Estonia, RSS de Letonia e RSS de Lituania) houbo uezds até 1949/50.

Existen hoxe termos parecidos na República Checa (*újedz*), Polonia (*ujazd*) e Lusacia (*uhyst*), para indicar asentamentos sen impostos. Tamén é nome de cidades nestes países.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Uyezd en Britannica Online. Consultada o 19 de maeo de 2014
República Popular de Ucraína

A **República Popular de Ucraína** (en ucraíno: Українська Народна Республіка, *Ukraiins’ka Narodna Respublika*), chamada tamén  **República Nacional Ucraína** (para distinguila das repúblicas populares comunistas) foi unha república situada en parte do territorio da actual Ucraína despois da Revolución Rusa de 1917.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Khanato de Crimea
*Hetmanato (1918) 
*República Socialista Soviética da Táurida 
*República Socialista Soviética de Donetsk-Krivoi Rog
* Presidente de Ucraína
República Socialista Soviética de Donetsk-Krivoi Rog

A **República Soviética de Donetsk**, posteriormente chamada **República Soviética de Donetsk-Krivoi Rog** (en ruso: Донецко-Криворожская советская республика'), foi unha república xurdida nos turbulentos anos inmediatamente posteriores á Revolución de Outubro.

Proclamada o 11 de febreiro de 1918 foi nominalmente existente até o 17 de febreiro de 1919, cando foi oficialmente disolta.

## Historia 
Esta república fundouse como reacción á constitución da República Popular de Ucraína, inspirada nun país baixo un criterio étnico, en contraposición co criterio marxista de unidade económica das rexións, cualificando o criterio nacional como "burgués" e "contrarrevolucionario".

A república non foi recoñecida nin polo Comité Executivo Central de Todas as Rusias, nin por ningunha nación.

Proclamada en febreiro de 1918, foi incorporada en marzo de 1918 á República Socialista Soviética de Ucraína con certo grao de autonomía.

As tropas alemás, no marco da primeira guerra mundial, avanzaron adentrándose na rexión proclamada pola república nun intento de establecer as fronteiras da Ucraína independente baixo protectorado alemán, coa intención de crear unha serie de estados subordinados á costa da antiga Rusia Imperial.

Coa toma de Khárkiv polas tropas alemás, trasladouse a capital a Luhansk. Tomada esta, produciuse a desaparición territorial da república.

Aínda despois da retirada alemá da guerra, o Comité Executivo Central de Todas as Rusias creu que non era conveniente a existencia dunha entidade soviética distinta á de Ucraína, disolvendo oficialmente a república o 17 de febreiro de 1919.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Khanato de Crimea
* Hetmanato (1918) 
* República Socialista Soviética da Táurida 
* República Popular de Ucraína
Joaquín Pérez Boullosa

**Joaquín Pérez Boullosa**, finado en Vigo en agosto de 1920, foi un político galego.

## Traxectoria 
[miniatura|page=47|*Siluetas de las personalidades más salientes de Galicia* de [Ramiro Vieira, 1907.]]
Pertenceu á directiva de sociedades recreativas e benéficas. Foi secretario da Cámara de Comercio. Concelleiro en varias ocasións, foi nomeado alcalde de Vigo a finais de decembro de 1903, permanecendo no cargo ata 1905. Finou a principios de agosto de 1920 na súa herdade de Miravalle en Lavadores.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Edelweiss

A ***edelweiss***, ***Leontopodium alpinum***, en lingua alemá tamén grafado coma *Edelweiß* (pronunciado: "edelvais") é unha planta da familia Asteraceae. Trátase dunha flor que medra en pequenos grupos nas pradeiras alpinas e rochedos de altura dos cordais europeos, de non máis de 10&nbsp;cm de altura, con brácteas grosas, carnosas e cubertas dunha camada fina de peluxe, cunha cor branca e tonalidades averdadas ou amarelentas.

## Distribición e conservación 
É común na alta montaña europea, principalmente nos Alpes.

É a flor emblemática das alturas e por iso foi largamente esquilmada, tendo desaparecido de moitas zonas e sendo moito menos frecuente que hai unhas poucas décadas, polo que está protexida no territorio español, estando **prohibida** a súa recolección. Tamén está protexida en Austria e Suíza.
miniatura|240px|Vista da planta
Na actualidade na Península Ibérica atópase soamente nos Pireneos, especialmente no Parque nacional de Ordesa e Monte Perdido, do que é o seu símbolo, e, aínda que raramente, pódese atopar tamén nas montañas do norte de León.

## Etimoloxía 
O termo *Edelweiß* (pronunciado /ˈedəlvaɪs/) significa en alemán "branco nobre" ou "branco puro".

## Cultura 
No filme de 1965 *Sorrisos e lágrimas* (título orixinal: "The Sound of Music"), filme dobrado ao galego, inclúese unha canción co nome (*Edelweiss*), que tivo gran repercusión e se considerou en todo o mundo (agás en Alemaña) coma unha especie de segundo himno nacional austríaco. Porén, só foi unha canción escrita *ex profeso* para o filme.

A VII SS Freiwilligen-Gebirgs Division "Prinz Eugen", tropas de montaña formada por Volksdeutschen, era unha división militar nazi que se caracterizaba por levar a insignia da flor da edelweiss. Foi a sétima división das SS de Hitler durante a segunda guerra mundial. O nome *Edelweiss* en alemán remite á "pureza branca" ou "nobreza branca", o que pode interpretarse coma un símbolo do paradigma da supremacía aria que pregoou e propiciou o nacionalsocialismo.

Na banda deseñada "Astérix en Helvecia" da serie Astérix, o heroe galo e o seu inseparábel amigo Obélix deben realizar unha viaxe dende a súa pequena aldea armoricana cara Suíza, daquela (50 a.C.) provincia romana de Helvecia, onde deben atpar flores desta especie (que chaman de "estrela de prata"), pois son ingrediente esencial dunha curación que preparará o seu druída, Panoramix.

## Simbolismo 
* A edelweiss sae nas moedas de euro austríacas (0,02 €)
* É a flor nacional de Austria e Suíza, é ademais o símbolo do parque nacional español de Ordesa e Monte Perdido.
* Os xenerais suízos exhiben edelweiss en vez de estrelas para sinalar o seu estuto.
* É considerada o "supremo talismán do amor".

## Notas 
## Véxase tamén
Os Pobos Deciden

**Os Pobos Deciden** (en español e asturiano *Los Pueblos Deciden*, en éuscaro *Herriek Erabaki*, en aragonés *Os Pueblos Deciden*), é unha coalición política española formada para as eleccións ao Parlamento Europeo de 2014 e integrada por Euskal Herria Bildu (EH Bildu), o Bloque Nacionalista Galego (BNG), e outras formacións minoritarias de esquerda nacionalista, como a aragonesa Puyalón de Cuchas, a asturiana Andecha Astur, ou as formacións canarias Alternativa Nacionalista Canaria (ANC) e Unidad del Pueblo (UP). Tamén recibiu o apoio de Euskal Herria Bai (EH Bai), formación do País Vasco francés que decidiu non presentarse a estas eleccións, así como de Gorripidea, formación proveniente de Zutik.

A coalición está formada por organizacións de esquerda independentista e nacionalista do País Vasco, Navarra, Galicia, Aragón, Asturias e as Canarias co obxectivo común de acadar a autodeterminación dentro de España. O cabeza de lista foi Josu Juaristi de EH Bildu, seguido de Ana Miranda Paz como representante do BNG. Asemade, o escritor Suso de Toro figuraba no posto doce da lista como independente, dentro da cota do BNG. No caso de obter un único escano, EH Bildu e BNG acordaron repartirse a lexislatura en función dos votos achegados á candidatura.

Tamén se barallou a presenza nesta coalición da Esquerra Republicana de Catalunya (ERC), que decidiu presentar a súa propia candidatura xunto con dous partidos minoritarios cataláns, e da Candidatura d'Unitat Popular (CUP) e Nós-Unidade Popular, que finalmente rexeitaron presentarse a devandita cita electoral.

## Resultados 
[miniatura|[Josu Juaristi (EH Bildu) foi cabeza de lista dos Pobos Deciden.]]
[miniatura|[Ana Miranda Paz (BNG) foi a segunda candidata da lista.]]
Os Pobos Deciden obtivo 326&nbsp;464 votos (2,08 %) o que lle garantiu obter un eurodeputado. Os mellores resultados obtívoos no País Vasco e Navarra (comunidades onde foi a segunda forza máis votada), así como en Galicia (onde foi a quinta). En función dos acordos adoptados polos partidos integrantes, o candidato de EH Bildu Josu Juaristi mantivo o escano os primeiros tres anos e medio no Parlamento e a candidata do BNG Ana Miranda Paz o restante ano e medio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Manifesto de "Os Pobos Deciden".
Raponcio

O **raponcio** ou **rapuncio** (***Campanula rapunculus***) é unha planta da familia das campanuláceas. Nativa de Europa, aparece brava en Galiza.
miniatura|240px|Flor.
miniatura|240px|Ilustración

## Descrición 
Herba bienal, coa raíz napiforme. Talos erectos, simples, glabros ou lixeiramente hirsutos, de até 100&nbsp;cm de altura. Follas basais obovadas, pecioladas, as superiores linear-lanceoladas. Flores agrupadas nunha inflorescencia racemosa; dentes do cáliz erectos, setiformes; corola en forma de campá ou en forma de funil, de cor azul clara, algo máis longa que os dentes do cáliz; ovario situado en posición inferior respecto do resto das piezas florais. Froito en cápsula en forma de cono invertido, que se abre por pequenos buratos. Florece na primavera e no verán.

## Hábitat 
Prados, bosques, en carballeiras de cerquiño e piñeirais. Medra en forestas, pasteiros, ribadas, noiros, rochedos etc. desde o nivel do mar ata os 2.100 m.

### Requirimentos ecolóxicos 
Medra no piso colino a plena luz aínda que soporta a sombra; prefire calor. Non require de humidade edáfica, polo que é unha indicadora de sequidade moderada. Crece en pH de 5.5 a 8, polo que é indicadora de alcalinidade. Non necesita nitróxeno no solo.

## Distribución 
Gran parte de Europa, agás Islandia, Irlanda e Noruega. Introducido en Dinamarca, Suecia e Gran Bretaña.

## Usos 
O raponcio usouse como cicatrizante de feridas e como adstrinxente. A súa raíz é comestíbel e emprégase coma aperitivo na preparación de ensaladas.

As follas desta planta son un dos ingredientes do *preboggion*, mestura de herbas típica da cociña de Liguria.

## Taxonomía 
*Campanula rapunculus* foi descrita por Carl von Linné e publicado en *Species Plantarum* 1: 164. 1753.
;Etimoloxía:
***Campanula***: nome xenérico que deriva do latín onde "campanula" significa "campaíña" (campá pequena).

***rapunculus***: epíteto 
;Sinonimia:
* *Campanula lusitanica f. bracteosa* (Willk.) Cout.
* *Campanula lusitanica f. racemoso-paniculata* (Willk.) Cout.
* *Campanula lusitanica f. verruculosa* (Hoffmanns. & Link) Cout.
* *Campanula lusitanica var. cymoso-spicata* (Willk.) Cout.
* *Campanula lusitanica* auct.
* *Campanula esculenta* Salisb. 
* *Campanula patula var. rapunculus* (L.) Kuntze	
* *Neocodon rapunculus* (L.) Kolak. & Serdyuk.
;*subsp. lambertiana* (A.DC.) Rech.f.
* * Campanula hyrcania* Wettst.	
* *Campanula lambertiana* A.DC.	
* *Neocodon lambertianus* (A.DC.) Kolak. & Serdyuk.
;*subsp. rapunculus
* *Campanula calycina* Boeber ex Schult.	
* *Campanula castellana* Pau	
* *Campanula coarctata* Gilib.
* *Campanula decurrens* Thore
* *Campanula elatior* Link & Hoffmanns.	
* *Campanula fastigiata* S.G.Gmel. 
* *Campanula glandulosa* Banks ex A.DC.	
* *Campanula rapuncula* St.-Lag.
* *Campanula verruculosa* Hoffmanns. & Link	
* *Campanula virgata* A.DC. 
* *Rapunculus verus'' Fourr.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Lammers, T. G. 1994. Prodromus Monographiae Campanuloidearum.
Aeroporto Internacional de Osaca

O **Aeroporto Internacional de Osaca** (大阪国際空港 *Ōsaka Kokusai Kūkō*) (IATA: ITM, ICAO: RJOO) ou **Aeroporto Internacional de Osaca-Itami** é o principal aeroporto doméstico da rexión xaponesa de Kansai, que inclúe as grandes cidades de Osaca, Kyoto e Kobe. Está clasificado como un aeroporto de primeira clase.

Adoita a chamarse **Aeroporto de Itami** (伊丹空港 *Itami Kūkō*) debido a que a meirande parte do mesmo está situado en Itami, na prefectura de Hyōgo. O complexo da terminal está localizado en Toyonaka, na prefectura de Osaca, e o único acceso dende o lado de Itami é a través dun longo túnel que pasa por debaixo da pista de aterraxe e da plataforma. Unha parte da propiedade do aeroporto é de Ikeda, Osaca.

A pesar da súa designación de "internacional", o seu tráfico de pasaxeiros é totalmente doméstico. O Aeroporto Internacional de Kansai (a 43 quilómetros) fíxose cargo dos voos internacionais de Osaca en 1994 e compite con el polo tráfico doméstico. Osaca tamén compite co Aeroporto de Kobe (a 26&nbsp;km), un pequeno aeroporto doméstico aberto en 2006, aínda que ese ano o aeroporto foi o máis usado da rexión e o 3º do Xapón.

Durante o ano 2010 o aeroporto tivo un movemento de 62&nbsp;293 avións (procedentes de 32 cidades). O número total de pasaxeiros foi de 14&nbsp;193&nbsp;277, e o volume de carga de 125&nbsp;736 toneladas métricas.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial do Aeroporto Internacional de Osaca
Interestatal 59

A **Interestatal 59** (abreviado **I-59**) é unha autoestrada interestatal de trazado norte-sur na rexión sur dos Estados Unidos, nos estados de Luisiana, Mississippi, Alabama e Xeorxia. O seu extremo sur atópase preto de Slidell, Luisiana, nunha intersección coa estrada Interestatal 10 e a Interestatal 12 , e termina en Wildwood, Xeorxia, nunha intersección coa estrada Interestatal 24.

O principal obxectivo da estrada era conectar Birmingham, a Chattanooga e Nova Orleáns. Ao longo de toda a súa ruta, a I 59 corre paralela á US Route 11. O camiño é de catro carrís en toda a ruta, excepto as porcións norte de Tuscaloosa, e no área metropolitana de Birmingham.

## Longo da ruta
## Cruzamentos principais
* 20px/20px Interestatal 10/Interestatal 12 en Slidell, Luisiana
* 20px Interestatal 20 en Meridian, Mississippi, xuntas ata Birmingham, Alabama
* 20px Interestatal 65 en Birmingham, Alabama
* 20px Interestatal 24 en Wildwood, Xeorxia

## Notas
## Véxase tamén
Arracada

Unha **arracada** é un tipo de pendente, é dicir, unha xoia coa que se adorna a orella. É un nome habitualmente empregado para referirse á artesanía popular. Tamén é o nome que adoitan empregar os arqueólogos cando falan deste tipo de xoias na época antiga ou na idade de ferro. Son especialmente famosas as arracadas de ouro da cultura castrexa galaica, decoradas con espectaculares motivos de filigrana e granulado, como por exemplo as do tesouro de Bedoya.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Vicepresidencia

A **vicepresidencia** é un cargo que se outorga a un funcionario (de carreira ou de facto) do Goberno, ou un empresario que está baixo o presidente na xerarquía organizacional. O nome deriva do latín «vice» (*en lugar de*).

A vicepresidencia do país ocúpase de substituír o cargo da presidencia en caso de ausencia, temporal ou definitiva. É a persoa que, ben o pobo, ou ben a presidencia do Goberno de xeito directo, nomea para que o substitúa no cargo sen requirir novas eleccións ou discusións parlamentarias.

A vicepresidencia manterase mentres a presidencia manteña legalmente a cabeza do Goberno. As viaxes do cargo da presidencia non o inhabilitan do seu cargo.

## Notas
Maria Elena Boschi

**Maria Elena Boschi**, nada o 24 de xaneiro de 1981 en Montevarchi, é unha avogada e política italiana do Partido Democrático.

Foi elixida deputada en 2013. En 21 de febreiro de 2014 foi nomeada ministra das Reformas Constitucionais.

## Notas
Hassan Rouhani

**Hassan Rouhani** (), nado en Sorkheh, Semnán, o 12 de novembro de 1948, é un político iraniano, que exerceu como o sétimo Presidente de Irán dende 2013 até 2021. Tamén é avogado, académico e diplomático. Foi membro da Asemblea de Expertos de Irán dende 1999, membro do Consello de Discernimento dende 1991, membro do Consello Supremo de Seguridade Nacional dende 1989, e Xefe do Centro de Investigación Estratéxica dende 1992.

## Notas
Banana split

O **banana split** é un prato de sobremesa formado por xeado e plátano.
## Características
Adóitase servir nun prato con forma de barco. O plátano é cortado pola metade horizontalmente para poñelo no prato. Hai moitas variacións, pero a división de plátanos clásica faise con xeado de vainilla, chocolate e amorodo servido en fila entre as metades. O xarope de ananás vai por enriba do xeado de amorodo, xarope de chocolate sobre o xeado de vainilla, e xarope de amorodo sobre o xeado de chocolate. Adórnase con froitos secos triturados, nata batida, e cereixas de maraschino.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Bananasplit3015.JPG|
Ficheiro:Banana split (8373623989).jpg|
Ficheiro:Banana split 2.JPG|
Ficheiro:Banana split.JPG|
Ficheiro:Flickr - cyclonebill - Banana split.jpg|
Ficheiro:Flickr - cyclonebill - Banana split og kaffe.jpg|
Ficheiro:Banana Split.jpg
Presidente de Mongolia

miniatura|200px|Escudo de Mongolia.
O **Presidente de Mongolia** (, *Mongol Ulsyn Yerönkhiilögch*) é o xefe de estado de Mongolia. A Constitución de Mongolia contempla o sistema parlamentario, polo que malia ter un poder político significativo, o rol do Presidente é tamén cerimonial.

## Lista de presidentes (dende 1992)
## Notas
José Pardo

O nome de **José Pardo** pode referirse a:

***José Pardo Pimentel**, político galego (f. 1884);
***José Pardo y Barreda**, avogado, diplomático e político peruano, presidente do seu país (1864-1947);
***José Pardo Pardo-Montenegro**, militar e político galego (f. 1941);
***José Pardo Gayoso**, médico e político galego (1904-1978);
***José Pardo Babarro**, médico e político galego (1911-1938);
***José Pardo Lombao**, político galego (n. 1955).