open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dorota Malarczyk

**Dorota Malarczyk**, nada en 1966, é unha numismática, medievalista e islamista polaca.

## Traxectoria 
Dorota Malarczyk é unha numismática e islamista polaca, conservadora do Museo Emeryk Hutten-Czapski, que é como se coñece o gabinete numismático do Museo Nacional de Cracovia.[2] 

Malarczyk  foi membro do comité organizador do XVI Congreso Internacional de Numismática, que tivo lugar en Varsovia en 2022.

Entre os focos dos seus proxectos de investigación cómpre salientar as emisións monetarias omeias da antiga Marea, en Exipto, as inscricións do cemiterio de Kom el-Dikka en Alexandría, as xemas gravadas con inscricións árabes e a moeda de prata na Europa do século X.

## Recoñecementos 
* 2020: Premio Samir Shamma, da *Royal Numismatic Society*, de Londres.

## Publicacións 
Esta é unha escolma dalgúns dos artigos máis representativos, publicados por Dorota Malarczyk ao longo da súa traxectoria:

* (2000). "Dirhams of some early medieval finds from the area of Great Poland" (con A. Bartczak). En *Wiadomości Numizmatyczne*. Vol. XLIV. Nº 1. Páxinas 39-54.
* (2005). "Skarb dirhamów z x wieku z grodziska w truszkach zalesiu, pow. Kolno, woj. Podlaskie [O tesouro de dirhams do século X da fortaleza de Truszki Zalesie, Kolno poviat, Podlaskie]" (con M. Bogucki e E. Marczak). En *Wiadomości Numizmatyczne*. Vol XLIX. Nº 2. Páxinas 173-190.
* (2007). "Orenice, gm. Piątek, pow. Łęczyca". En *Wiadomości Numizmatyczne*. Vol LI. Nº 1.
* (2016). "Skarb z XI wieku z Grzymisławia, powiat człuchowski [Un tesouro do século XI procedente de Grzymisław człuchow Powiat]" (con R. Wawrzczak). En *Wiadomości Numizmatyczne*. Vol. LX. Nº 1-2. Páxinas 137-156.
* (2018). "Wczesnoabbasydzkie dirhamy z nowoodkrytego grodziska w bornitach koło pieniężna [Primeiros dirhams abbasís dunha fortaleza recentemente descuberta en Bornites]" (con S. Wadyl e K. Martyka). En  *Wiadomości Numizmatyczne*. Vol. LXII. Nº 1-2. Páxinas 129-143.

## Notas
Pappalisina-1

A **pappalisina-1**, tamén chamada **proteína plasmática asociada ao embarazo A** e **IGFBP-4 protease** é unha proteína codificada en humanos polo xene ***PAPPA*** do cromosoma 9 (cuxo nome son as iniciais do nome en inglés: ***p**regnancy-**a**ssociated **p**lasma **p**rotein **A***). PAPPA segrégase como unha protease cuxo principal substrato son as proteínas que se unen ao factor de crecemento similar á insulina. A pappalisina-1 tamén se usa en tests de cribado para a síndrome de Down.

## Función 
A *PAPPA* codifica unha metaloproteinase segregada que corta as proteínas que se unen ao factor de crecemento similar á insulina (IGFBPs). A función proteolítica da PAPPA é activada pola unión do coláxeno. Pénsase que está implicada en procesos proliferativos locais como a curación de feridas e a remodelación ósea. Suxeriuse que un nivel baixo no plasma desta proteína serve como biomarcador de embarazos con feto aneuploide (cun número anormal de cromosomas).

## Uso clínico 
Estudos realizados no Royal London Hospital do Reino Unido mostraron que os marcadores da síndrome de Down poden expresarse durante o primeiro e segundo trimestre do embarazo. As concentracións de PAPPA e outros marcadores poden axudar a facer cribados para a síndrome de Down nas etapas iniciais da xestación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pappalisina-2 (PAPPA2)
Pappalisina-2

A **pappalisina-2**, tamén chamada **proteína plasmática asociada ao embarazo A2** (PAPP-A2, do inglés ***p**regnancy-**a**ssociated **p**lasma **p**rotein **A2***) é unha proteína que nos humanos está codificada en humanos no xene ***PAPPA2*** do cromosoma 1.

É unha metaloproteinase de cinc que corta especificamente a proteína que se une ao factor de crecemento similar á insulina 5 (IGFBP-5) no enlace peptídico '163-Ser-Lys-164'. Mostra unha limitada proteólise sobre a IGFBP-3.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pappalisina-1 (PAPPA)

### Bibliografía 
*
*
*
*
*
*
Fran Vieites

**Francisco Barbosa Vieites**, máis coñecido como **Fran Vieites**, nado en Pontecesures o 7 de maio de 1999, é un futbolista galego que xoga como porteiro no Betis, da Primeira División.

## Traxectoria 
Formouse como gardameta de fútbol nas categorías inferiores do Bertamiráns ata completar a súa etapa como cadete. Con só 15 anos debutou co primeiro equipo na Terceira División, substituíndo a Fran Dacuña nos minutos finais dun partido ante o Cerceda no Roxo. En 2015 ingresou na canteira do Celta de Vigo. Tras xogar co xuvenil na División de Honra, para a tempada 2018/19 formou parte do Celta B na Segunda División B, aínda que non chegou a xogar ningún minuto, sendo Iván Villar o gardameta aliñado por Rubén Albés en case tódolos partidos. Debutou finalmente na tempada 2019/20, na que disputou 15 partidos co filial e foi convocado 6 veces polo primeiro equipo.

En setembro de 2020 fichou polo Lugo, da Segunda División, nun principio como terceiro porteiro por detrás de Ander Cantero e Varo. Na tempada 2021/22 pasou a ser o segundo gardameta do equipo e na sexta xornada tivo a oportunidade de debutar ante o Cartagena, aproveitando a lesión do porteiro titular, Óscar Whalley. Continuou defendendo a portería do Anxo Carro durante as seguintes 11 xornadas, ata a recuperación do aragonés.

En xullo de 2022 fichou polo Betis Deportivo, da Segunda División RFEF, onde foi titular indiscutible durante a 2022/23. O 16 de setembro de 2023 debutou co primeiro equipo do Betis na Primeira División, nun encontro ante o FC Barcelona no Lluís Companys, substituíndo na segunda parte ao lesionado Rui Silva. Entrou cando o marcador reflectía unha vitoria local por 2-0 e no minuto 62 encaixou o seu primeiro gol na máxima categoría, obra do valenciano Ferran Torres. Rafinha e João Cancelo completaron a goleada catalá (5-0).

Dous meses despois, e por mor das baixas de Rui Silva e Claudio Bravo, volveu actuar co primeiro partido, disputando o derbi contra o Sevilla no Sánchez Pizjuán. Na seguinte xornada xogou ante o Las Palmas no Benito Villamarín, sendo un dos máis destacados do equipo bético, que gañou por 1-0.

Para a tempada 2024/25 pasou a ser xogador do primeiro equipo a todos os efectos.

### Selección galega 
Foi convocado pola selección galega para o partido contra Panamá disputado no Estadio de Balaídos o 31 de maio de 2024, que finalizou con derrota (0–2).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en LaPreferente .
Marta Litinskaia

**Marta Litinskaia** ou **Litinska**, antes **Litinskaia-Schul** (de nacemento **Marta Schul**), nada o 23 de marzo de 1949 en Lviv, é unha xadrecista soviética, posteriormente ucraína. Foi campioa feminina da URSS en 1972, campioa feminina de Ucraína en 1967, 1977 e 1995, e campioa do mundo sénior en 2002. 

Foi nomeada Mestra Internacional Feminina en 1972 e Gran Mestra Feminina en 1976. En 1978 obtivo o título de Mestra Internacional Feminina de Xadrez por Correspondencia.

## Mundiais Femininos 
En 1973, competindo como Marta Schul, quedou empatada en segunda posición no torneo interzonal feminino de Menorca, co que se clasificou para o torneo de candidatos de 1974. Foi eliminada por Nana Alexandria. En 1976 quedou cuarta no interzonal feminino de Tbilisi, eliminada do mundial feminino. En 1979, co cuarto posto no interzonal de Alacant, clasificouse para o Torneo de Candidatas de 1980. Venceu á alemá Gisela Fischdick nos cuartos de final. Porén, caeu nas semifinais de novo ante Nana Alexandria.

En 1982 quedou sexta no interzonal feminino de Bad Kissingen, o que a eliminou do ciclo de Candidatas. En 1985 gañou o interzonal en Zheleznovodsk con 11 puntos de 15, por diante da chinesa Wu Mingqian. No Torneo de Candidatas de 1986, que foi un torneo a dúas voltas con 8 xogadoras, quedou terceira con 8 puntos de 14. En 1987 volveu gañar o interzonal e empatou no terceiro lugar no Torneo de Candidatas de 1988. En 1990 quedou sétima no interzonal de Genting Highlands (Malaisia). En 1991 acabou empatada no oitavo lugar no interzonal de Subotica.

En 2002 gañou o Mundial Sénior de Xadrez Feminino.Women's World Senior Championship en Naumburg.

## Competicións por equipos 
Ela representou á URSS nas Olimpíadas de Xadrez Feminino de 1988. Gañou a medalla de prata por equipos e a prata individual no taboleiro de reserva, cunha puntuación de 9,5 puntos sobre 12.

Con Ucraína participou en tres Olimpíadas femininas (1992, 1994 e 1996) no segundo taboleiro. En 1992 obtivo a medalla de prata por equipos. Ese ano tamén gañou o primeiro Campionato Europeo Feminino por Equipos, xogando no segundo taboleiro.

## Notas 
## Bibliografía 
*
Michael D. Higgins

**Michael Daniel Higgins**, en irlandés, **Micheál D. Ó hUigínn** ; nado en Limerick o 18 de abril de 1941 é un político irlandés, actual presidente de Irlanda. Anteriormente foi deputado, ministro de Cultura e presidente do Partido Laborista .

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
**Michael D. Higgins** naceu en Limerick, Irlanda.  O seu pai, John Higgins, era natural de Ballycar, condado de Clare, e era tenente na compañía de Charleville do IRA. John, así como os seus dous irmáns Peter e Michael, foron participantes activos na Guerra de independencia de Irlanda.

Cando a saúde do pai de John se deteriorou (en parte debido ao seu alcoholismo), John enviou a Michael, que entón tiña 5 anos, e ao seu irmán, que entón tiña 4 anos, a vivir na granxa do seu tío preto de Newmarket-on-Fergus, condado de Clare. As súas irmás xemelgas ficaron en Limerick. Estudou na Ballycar National School e no St. Flannan's College.

Como estudante na Universidade Nacional de Irlanda, Galway, exerceu como vicepresidente da Literary and Debating Society da universidade entre 1963 e 1964, chegando ao cargo de auditor no curso 1964-1965. Tamén foi presidente do Sindicato de Estudantes da universidade entre 1964 e 1965. En 1967, Higgins graduouse na Universidade de Indiana en Bloomington, EUA, cun máster en Socioloxía.  Tamén asistiu brevemente á Universidade de Manchester.

### Carreira 
Na súa carreira académica, foi profesor titular no departamento de Ciencias Políticas e Socioloxía da Universidade Nacional de Irlanda, Galway  e foi profesor visitante na Universidade do Sur de Illinois.  Abandonou os seus cargos académicos para centrarse totalmente na súa carreira política. 

### Presidente de Irlanda 
Foi nomeado candidato do seu partido para as eleccións presidenciais de 2011 o 19 de xuño dese ano nunha reunión do Comité Executivo Nacional e do grupo parlamentario do Traballo. El expresara a súa intención de presentarse en setembro de 2010 e derrotou a outros dous candidatos, Fergus Finlay e a ex senadora Kathleen O'Meara. O 29 de outubro de 2011, dous días despois das eleccións presidenciais, Higgins foi declarado vencedor cun total de 1.007.104 votos. Foi reelixido para un segundo mandato nas eleccións de 2018.

### Linguas 
Ademais do inglés, o presidente Higgins domina a lingua irlandesa e o castelán, un idioma que é capaz de ler mesmo textos complexos. No verán de 2012 pasou tres semanas matriculado nun curso para estranxeiros organizado pola Universidade Internacional Menéndez Pelayo na cidade de Santander co fin de perfeccionar o seu nivel de español coma se fose un estudante máis, a pesar da súa condición de Xefe de Estado. 

### Relación con Galiza 
Un dos seus fillos foi profesor de inglés en Santiago de Compostela durante catro anos; Nese tempo visitouno e veraneou en Porto do Son. En 2013 fixo unha ofrenda floral na Catedral de Santiago ás vítimas do accidente de Angrois. En 2018 recitou poesía de Martín Codax xunto con con Carlos Núñez, traducida do galego-portugués orixinal ao gaélico irlandés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía por CIDOB
Wu Mingqian

**Wu Mingqian** (chinés simplificado: 吴敏茜; *pinyin*: *Wú Mǐnqiàn*), nada o 8 de xaneiro de 1961 en Hangzhou, é unha xadrecista chinesa. Posúe o título de Gran Mestra Feminina da FIDE dende o 1985.

## Traxectoria 
No ano 1985, obtivo o segundo posto no Torneo Feminino Interzonal de Zeleznovodsk, cunha puntuación final de 10½/15. En consecuencia, clasificouse para o Torneo de Candidatas Femininas do 1986, celebrado en Malmö, onde quedou de oitava, cun 3/7. O vindeiro ano, Wu logrou o duodécimo posto no Torneo Interzonal de Smederevska Palanka, cun 5½/15.

Wu competiu no equipo nacional chinés de xadrez feminino en catro ocasións (1980-1986), cun total de 54 partidas (21 vitorias, 20 táboas, 13 derrotas). O seu ELO actual é de 2175 puntos, mais a súa última partida foi no ano 2001; o seu ELO máximo foi de 2215 (xaneiro de 1987).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Wu Mingqian (FIDE)
* Wu Mingqian (Chessgames.com)
* Wu Mingqian (365chess.com)
* Wu Mingqian (OlimpBase.org)
Gaṅgeśa

**Gaṅgeśa** (sánscrito: गङ्गेश उपाध्याय; IAST: *Gaṅgeśa Upādhyāya*), nado durante o século XIV no reino de Mithila, foi un filósofo, lóxico e matemático indio, fundador da escola da *navya-nyāya* ("nova lóxica"). O seu libro *Tattvachintāmaṇi* ("A xoia do pensamento sobre a natureza das cousas"), tamén coñecido como *Pramāṇacintāmaṇi* ("A xoia do pensamento sobre os medios válidos de coñecemento"), é o texto fundamental de toda a lóxica india posterior.

## Traxectoria 
Gaṅgeśa naceu na aldea de Karion, á beira do río Kamala, varios quilómetros ao sueste de Darbhanga, nunha familia de brahmanas. Segundo a tradición, foi analfabeto durante toda a súa infancia, pero logo foi bendicido cos seus coñecementos de lóxica pola deusa Kali.

## *Tattvacintāmaṇi* 
O texto fundamental do *navya-nyāya* está dividido en catro libros ou *khaṇḍas*: o *Pratyakṣakhaṇḍa* ("Sobre a percepción"), o *Anumānakhaṇḍa* ("Sobre a inferencia"), o *Upamānakhaṇḍa* ("Sobre a comparación") e mais o *Śabdakhaṇḍa* ("Sobre o testemuño verbal").

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ganeri, J. (2023). Analytic Philosophy in Early Modern India. *The Stanford Encyclopedia of Philosophy*.
* Ingalls, D.H.H. (1951). *Materials for the Study of Navya-nyāya Logic*. Motilal Banarsidass. 
* Phillips, S. (2020). Gaṅgeśa. *The Stanford Encyclopedia of Philosophy*.
* Vidyabhusana, S.C. (1920). *A History of Indian Logic: Ancient, Mediaeval and Modern Schools*. Motilal Banasidass. 

### Ligazóns externas 
* Bibliografía sobre Gaṅgeśa (The History of Logic from Aristotle to Gödel)
Jeffrey Nape

**Jeffrey Nape**, nado en 1964 e finado o 8 de xullo de 2016, foi un político papúa que ocupou o cargo de Presidente do Parlamento de Papúa-Nova Guinea desde o 28 de maio de 2004 até o ano 2012. Ao ocupar ese posto converteuse en dúas ocasións en Gobernador xeral interino, por estar este posto vacante concluído os mandatos de Bill Skate en 2004 e o de Paulias Matane en 2010.

Cesou como gobernador o 29 de xuño de 2004, ao ser nomeado Paulias Matane para o cargo. Despois das eleccións xerais de 2007, Nape volveu a ser elixido presidente do Parlamento o 13 de agosto do mesmo ano. Derrotou nunha votación ao candidato opositor, Bart Philemon, con 86 votos a favor e 22 en contra. Ese mesmo día foi confirmado no seu posto polo gobernador Matane.

Como presidente do parlamento xogou un importante rol na crise constitucional de viviu Papúa-Nova Guinea nos anos 2011 e 2012. O 2 de agosto de 2011 aceptou unha proposta da oposición para elixir un novo primeiro ministro ao considerar que o que había, Michael Somare, renunciara ao cargo ao ter que deixalo en mans de Sam Abal por unha enfermidade. Peter O'Neill foi elixido primeiro ministro, mais Sam Abal recorreu a decisión aos tribunais e a Corte Suprema deulle a razón en abril de 2012 ao considerar a votación parlamentaria ilegal, ordenando que Somare volvese ao cargo. Nape negouse a cumprir esta orde do tribunal supremo ao considerar que O'Neill era o lexítimo primeiro ministro do país. O gobernador xeral, Michael Ogio, si recoñeceu a Somare como primeiro ministro en cumrpimento da orde xudicial. Ante esta decisión, o parlamento suspendeu a Ogio do seu cargo o 14 de decembro, converténdose de forma automática Nape en gobernador xeral interino. Mais a raíña Isabel II non referendou a decisión e o parlamento finalmente acabou levantando a suspensión de Ogio o 19 de decembro. A crise non se solucionou até a celebración das eleccións de xuño de 2012, coas que logo O'Neill acabaría sendo referendado no seu cargo. Nape perdeu o seu escano nestas eleccións e deixou por tanto de ser presidente do Parlamento. Nestas eleccións foi acusado por un rival da súa circunscrición de tentar subornalo para que se retirara das eleccións e así Nape tivese máis opcións de gañar.

## Notas
Be Your Own Pet

**Be Your Own Pet** (tamén coñecida como **BYOP** ou estilizada como **be your own PET**) é unha banda estadounidense de punk/garage rock formada en Nashville, Tennessee, en 2003. Durante a meirande parte da súa carreira o grupo estivo composto pola vocalista Jemina Pearl, o guitarrista Jonas Stein, o baixista Nathan Vasquez e o batería John Eatherly. Despois de lanzar os seus primeiros sinxelos e EPs co selo de Nashville Infinity Cat Records, a banda fichou por XL Recordings e polo selo de Thurston Moore, Ecstatic Peace!/Universal Records, no Reino Unido e América do Norte respectivamente.

A banda publicou o seu álbum de estrea, *Be Your Own Pet*, en 2006, sendo aclamado por publicacións como *NME* e Pitchfork. Pouco despois do lanzamento do seu seguindo álbum, *Get Awkward*, en 2008 o grupo separouse, citando a misoxinia dirixida e experimentada por Pearl e un esgotamento xeral polas presións da industria musical como razóns da súa separación.

Tras un hiato de 14 anos, o grupo reuniuse e 2021 despois de que o músico Jack White lles pedise ser o seu abreconcertos para un feixe de concertos da súa xira *Supply Chain Issues Tour* que promovería os dous álbum que lanzaría ese ano. Pouco despois ficharon polo selo Third Man Records, propiedade de White e do marido de Pearl, Ben Swank, a través do cal a banda lanzou o seu terceiro álbum, *Mommy*, en agosto de 2023.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas
Margaret Burbidge

**Margaret Burbidge**, nada en Davenport ( Inglaterra) o 12 de agosto de 1919 e finada en San Francisco o 5 de abril de 2020, de solteira **Eleanor Margaret Peachey**, foi unha astrónoma, astrofísica e profesora de universidade británica, gañadora do Premio Mundial de Ciencias Albert Einstein e unha das pioneiras da astronomía moderna.

### Aportacións científicas 
En 1957, Burbidge foi unha das autoras do traballo científico *Síntesis de los elementos en las estrellas*, artigo publicado na revista *Reviews of Modern Physics* que sentou as bases para comprender a formación de tódolos elementos do Universo. Os outros autores foron Geoffrey Burbidge,  Fred Hoyle (coñecido por crear, de xeito despectivo, o nome de big-bang) e o físico estadounidense William Alfred Fowler, gañador do Premio Nobel de Física en 1983.

A principios dos anos 60, uniuse á Universidade de California San Diego, onde colaborou no desenvolvemento do espectrómetro que acabou formando parte do telescopio espacial Hubble. Xunto ao seu equipo, e este instrumento, Burbidge descubriu que a galaxia do Cigarro tiña un burato negro supermasivo no centro.

## Notas
Michael Ogio

**Michael Ogio**, nado o 7 de xullo de 1942 e finado en Port Moresby, o 18 de febreiro de 2017, foi un político papúa, Gobernador xeral de Papúa-Nova Guinea desde o 20 de decembro de 2010 até o seu falecemento. Foi líder do partido político Movemento Democrático Popular.

Chegou ao posto de gobernador xeral en 2010 tras a dimisión de Jeffrey Nape. Foi nomeado gobernador xeral de pleno dereito o 14 de xaneiro de 2011 cando superou a Pato Kakeraya nunha votación no parlamento papúa de 65 votos a favor e 23 en contra. O 25 de febreiro foi investido no cargo oficialmente. O 26 de abril de 2011 a raíña Isabel II concedeulle a honra de cabaleiro do Imperio Británico.

Durante a crise constitucional que viviu Papúa-Nova Guinea entre 2011 e 2012, foi suspendido do seu cargo polo Parlamento do 14 de decembro ao 19 de decembro ao recoñecer como primeiro ministro a Michael Somare no canto de Peter O'Neill,  que ía en contra do que votara o parlamento, mais ía en cumprimento dunha orde do tribunal supremo, pois a votación da elección de O'Neill para primeiro ministro fora declarada ilegal polo mencionado tribunal supremo. Ía ser substituído, de forma automática, por Jeffrey Nape como gobernador interino, que era o presidente do parlamento, mais Isabel II non referendou a decisión e o Parlamento tivo que levantar a suspensión.

Ogio faleceu o 18 de febreiro de 2017 en Port Moresby mentres aínda era gobernador con 74 anos. Theo Zurenoc substituíuno como gobernador xeral interino de Papúa-Nova Guinea.

## Notas
José Vidal Iborra

**José Vidal Iborra**, nado en Alacant en 1925 e finado en Madrid o 28 de xaneiro de 2009, foi un xornalista español.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito, compaxinou a súa carreira co xornalismo, e dirixiur *Nueva Rioja*. Despois foi secretario de redacción do semanario *Actualidad Española*, redactor xefe da axencia Europa Press. Dirixiu o periódico *Cruzada*, onde comezou a utilizar os pseudónimos **Lisi** e **Fe**. Traballou no diario *Las Provincias* de Valencia (1958-1962) e fundou a revista *Coloquio* e foi correspondente en Valencia de *Alcázar* e *Actualidad Económica*. O 15 de xullo de 1965 foi nomeado director de *El Correo Gallego* e *La Noche* permanecendo no posto ata maio de 1967. Despois foi redactor xefe adxunto do periódico *Madrid*.

Foi directivo de Seat, ocupando o cargo de agregado ao departamento de prensa e realizador executivo da revista *Seat*. Finou en Madrid o 28 de xaneiro de 2009.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Entre la propaganda y el negocio: La prensa diaria en Valencia durante el franquismo
Viaxes Amarelle FSF

O **Viaxes Amarelle FSF** é un club de fútbol sala feminino da cidade da Coruña, que milita na Segunda División. Fundado en 1997 en Santa Comba, trasladouse en 2005 á Coruña, tras fusionarse co histórico Sal Lence.

## Historia 
Foi fundado en 1997 en Santa Comba por Severino Amarelle, propietario dunha axencia de viaxes e persoa moi vencellada ao deporte do Xallas. Formou un equipo integramente feminino para participar na liga masculina de Santa Comba e tras e unha boa primeira tempada pasou a xogar en competicións femininas. Nos seguintes anos deuse forma aos equipos de base, mentres o primeiro equipo avanzaba da liga da Costa á liga provincial, conseguindo o ascenso á Liga Autonómica Galega en 2003, mesmo ano no que conquistaron a súa primeira Copa Galicia, con Ana Varela como adestradora.

Na tempada 2005/06, a posibilidade de que desaparecese o histórico Sal Lence da Coruña e as dificultades do Viaxes Amarelle para xogar nunha pista en condicións, levaron a que ambos clubs decidisen a súa fusión. A continuación Pili Costa decidiu deixar o club para emprender outros proxectos,

## Palmarés 
* **Segunda División (2):** 2011/12, 2019/20.
* **Copa Galicia (1):** 2003.
* **Copa Deputación da Coruña (2):** 2015 2016.

## Notas
Guido Pellizzari Oliva

**Guido Pellizzari Oliva**, nado en Mendoza o 4 de xuño de 1992, é un xogador de hóckey a patíns arxentino que xoga como defensa-medio no Deportivo Liceo da OK Liga.

## Traxectoria 
Comezou a xogar ao hóckey a patíns na sección de hóckey do Independiente Rivadavia, da súa cidade natal, pasando máis tarde ao Andes Talleres de Godoy Cruz, co que xogou entre 2007 e 2015, cun paréntese dun ano no que militou no Matera italiano. A continuación deu o salto definitivo ao hóckey europeo, pasando polas filas do RCH Basel, o Valença HC, o Vendrell e o Calafell, antes de recalar en 2021 no Saint-Omer francés. Xogou dous anos no Paso de Calais, marcando 34 goles en 47 partidos conquistando dúas ligas, unha Copa de Francia e dúas Supercopas.

En 2023 anunciouse o seu regreso á OK Liga, ao fichar polo Deportivo Liceo.

## Equipos 
* Andes Talleres: 2007-2012
* Matera: 2012-2013
* Andes Talleres: 2013-2015
* RCH Basel: 2015-2016
* Valença HC: 2016-2018
* Vendrell: 2018-2019
* Calafell: 2019-2021
* Saint-Omer: 2021-2023
* Deportivo Liceo: 2023-actualidade

## Palmarés 
;Saint-Omer
* **Liga francesa (2):** 2021/22, 2022/23.
* **Copa de Francia (1):** 2022/23.
* **Supercopa de Francia (1):** 2021, 2022.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en ceroacero.es .
Vipsania Agripina

**Vipsania Agripina**, nada no ano 36&nbsp;a.&nbsp;C. e finada no ano 20, foi unha nobre romana, filla de Marco Vipsanio Agripa e da súa primeira esposa, Cecilia Ática.

## Traxectoria 
No ano 20&nbsp;a.&nbsp;C. converteuse na primeira esposa de Tiberio, quen posteriormente sería o sucesor do emperador Augusto. No ano 13&nbsp;a.&nbsp;C. tivo un fillo do seu marido, chamado Tiberio Druso Claudio, aínda que sempre foi máis coñecido como Druso o Novo (*Drusus Minor*) para distinguilo de seu tío paterno, Nero Claudio Druso, coñecido como Druso o Vello, irmán máis novo de Tiberio. Mais ao pouco deste nacemento, o emperador Augusto instou a Tiberio a divorciarse de Vipsania a pesar do amor que este lle profesaba. Tiberio tivo que casar coa filla do emperador, Xulia a Maior, quen enviuvara por segunda vez, agora de Marco Vipsanio Agripa. Vipsania rara vez se volvería a cruzar con Tiberio.

No ano 11&nbsp;a.&nbsp;C., Vipsania volvería a casar, deste vez, con Gaio Asinio Galo, un locuaz senador que sempre se opuxo ás directrices que posteriormente marcaron o emperador Tiberio e o seu secuaz Sexano. Vipsania deulle seis fillos até a súa morte, no ano 20.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Fraataces

**Fraates V**, máis coñecido polo seu diminutivo **Fraataces**, foi o rei do Imperio parto entre os anos 2 a&nbsp;C. 4. Era o fillo pequeno de Fraates IV. Nalgunhas moedas represéntase asociado á súa nai Musa. Subiu ao trono tras esta envelenar a Fraates IV.

## Traxectoria 
Baixo o seu reinado tratou de romper a supremacía de Roma sobre Armenia e Media, pero cando Augusto enviou ao seu fillo adoptivo Caio César con orde de invadir Partia, Fraataces prefiriu concluír un tratado no ano 1, polo cal recoñecía, de novo, a Armenia como parte da esfera romana.

Pouco despois, sobre o ano 4, Fraataces e súa nai foron asasinados. Segundo Flavio Xosefo, Fraataces casara con súa nai, o que fora considerado inaceptable polos partos, que se rebelaron e o derrocaron, pasando logo a coroa a Orodes III.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Teachta Dála

Un **Teachta Dala** (plural: ***Teachtaí Dala***) é un membro do Dáil Éireann, a Cámara Baixa do Oireachtas (Parlamento) da República de Irlanda A tradución oficial de Teachta Dala é "Deputado do Dáil", e nunha tradución literal, "Delegado da Asemblea". En inglés, úsase normalmente o acrónimo **TD**, así como **TDs** para o plural.

O termo utilizouse por primeira vez para referirse aos deputados irlandeses, elixidos en 1918 nas eleccións xerais, que, en lugar de comparecer na Cámara dos Comúns de Londres, á que foran elixidos, compareceron no parlamento creado en Mansion House, Dublín. onde crearon o novo parlamento irlandés: o Dáil Éireann. O termo continuou usándose despois deste "Primeiro Dáil" e máis tarde utilizouse para referirse a un deputado da cámara de Dáil Éireann (ou "Asemblea de Irlanda") (1919-1922), membros do Dáil Éireann (ou "Casa de Deputados") do Estado Libre Irlandés (1922-1937) e do Dáil Éireann (ou "Cámara dos Representantes") de Irlanda.

O acrónimo "TD" colócase despois do apelido dos elixidos.  

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Taoiseach
Musa de Partia

**Musa**, coñecida tamén como **Termusa**, foi raíña do Imperio parto desde o ano 2 a. C. até o 2 d. C.. Sendo orixinalmente raíña consorte do monarca Fraates IV (r. 37 a. C. – 2 a. C.), a quen matou para logo rexer o Imperio canda o seu fillo, Fraates V. É a primeira das tres únicas mulleres que asumiron o goberno na historia de Irán, as outras dúas son as irmás sasánidas Boran (r. 630–630, 631–632) e Azarmedukht (r. 630–631).

## Biografía 
Musa era unha concubina romana que fora entregada ao rei parto Fraates IV polo emperador Augusto (r. 27&nbsp;a.&nbsp;C. – 14&nbsp;a.&nbsp;C.) despois dun tratado no ano 20&nbsp;a.&nbsp;C., en virtude do cal os partos recoñecían a hexemonía romana sobre Armenia, e estes pola súa banda aceptaban a designación do Éufrates como fronteira. Desposada co soberano arsácida, a romana converteuse rapidamente na súa raíña e esposa favorita e deu a luz un varón, Fraataces. Influído aparentemente por Musa, Fraates IV enviou ao seus catro primoxénitos a Roma para evitar conflitos pola súa sucesión, e no ano 2&nbsp;a.&nbsp;C., foi envelenado por ela. Musa ascendeu entón ao trono do Imperio canda seu fillo non lexitimado, quen subiu ao trono como Fraates V.

Con todo, despois dun curto período de goberno, ambos foron derrocados e executados pola nobreza, quen coroou a un certo Orodes III dous anos despois.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Ruta 29

***Ruta 29*** (en ) é un filme británico-estadounidense de 1988 dirixido por Nicolas Roeg e protagonizado por Theresa Russell, Gary Oldman, Colleen Camp, Sandra Bernhard, Seymour Cassel e Christopher Lloyd. Foi producido por HandMade Films de George Harrison xunto con Rick McCallum. O filme foi nomeado e gañou algúns premios en festivais de cinema rexionais. O guionista, Dennis Potter, adaptou a súa obra de teatro anterior, *Schmoedipus* (1974), cambiando o escenario de Londres aos Estados Unidos. Foi rodado en Wilmington e Wrightsville Beach, en Carolina do Norte.

Estreouse en galego o 26 de novembro de 2023 a través da TVG.

## Personaxes 
* Theresa Russell como Linda Henry
* Gary Oldman como Martin
* Christopher Lloyd como Henry Henry
* Colleen Camp como Arlanda
* Sandra Bernhard como enfermeira Stein
* Seymour Cassel como Dr. Bernard Fairmont

## Notas
Pinópodo

Os **pinópodos** ou **uterodomas** son protrusións da membrana celular apical das células do epitelio interno do útero, o endometrio.

Os pinópodos teñen unha función pinocítica (e de aí vén o nome pinópodo, en grego 'pé bebedor') e tamén secretora. Os seus vacúolos secretores diríxense ao lume uterino e o seu contido pode proporcionar nutrientes necesarios para o embrión. Tamén axudan ao embrión a adherirse ao endometrio uterino. Co desenvolvemento de pinópodos hai unha diminución do contacto das células epiteliais entre si, o cal favorece a adhesión e penetración do blastocisto. mais agora é aceptada de forma xeral.

Xeralmente, a primeira fase de desenvolvemento ten lugar durante o inicio da fase lútea, arredor dos días 17-18 do ciclo menstrual. Durante ese período, aparece unha protuberancia celular. Na fase lútea media de desenvolvemento, arredor dos días 20-22, é cando os pinópodos son máis prominentes. Durante esta fase de pico, estas estruturas teñen aspecto esférico e suave, sen microvilosidades. Contra o final da fase secretora, arredor dos días 23-35 do ciclo, prodúcese o período de regresión. Neste fase, a estrutura múrchase e aparece engurrada. Non todos os pinópodos da superficie endometrial se desenvolve ao mesmo tempo, o que afecta á regularidade da súa distribución na membrana. A ventá de implantación é o período de tempo no cal o endometrio é receptivo á adhesión do blastocisto. Debido a que o desenvolvemento dos pinópodos se solapa coa ventá de implantación, pode producirse a adhesión do blastocisto, o cal proporciona as moléculas de adhesión necesarias para o proceso de implantación. Os ensaios e investigacións que se están facendo actualmente mostran que os pinópodos son un marcador fiable da receptividade endometrial.

## Notas
Caza humana

***Caza humana*** (en ) é un filme estadounidense de 2013 escrito por Evan Daugherty e dirixido por Mark Steven Johnson para Millennium Films, sendo o primeiro filme protagonizado por John Travolta e Robert De Niro xuntos. O guión de Daugherty chamou a atención dos produtores despois de gañar o Script Pipeline de 2008 na Screenwriting Competition. O filme recibiu valoracións negativas por parte da crítica.

Estreouse en galego o 29 de novembro de 2023 a través da TVG.

## Personaxes 
* Robert De Niro como Coronel Ben Ford
* John Travolta como Emil Kovač
* Milo Ventimiglia como Chris Ford
* Elizabeth Olin como Sarah Ford
* Diana Lyubenova como Elena
* Kalin Sarmenov como serbio
* Stefan Shterev como Bar Customer
* Joseph Oliveira como soldado serbio (sen acreditar)

## Notas
Os rebeldes de Kansas

***Os rebeldes de Kansas*** (en ) é un filme estadounidense de 1959 dirixido por Melvin Frank. Está protagonizado por Jeff Chandler como Luke Darcy e Fess Parker como Cam Bleeker. O filme está ambientado no Kansas anterior á guerra civil estadounidense. Darcy lidera unha banda que busca sacar proveito de Bleeding Kansas (baseado libremente no abolicionista John Brown); Bleeker únese á banda. O elenco secundario conta con Henry Silva e Leo Gordon.

## Personaxes 
* Jeff Chandler como Luke Darcy
* Fess Parker como Cam Bleeker
* Nicole Maurey como Jeanne Dubois
* Henry Silva como Lordan
* Herbert Rudley como Gov. William Clayton
* Jimmy Carter como Paul
* Shari Lee Bernath como Martha
* Leo Gordon como Jake Barton
* Barbara Knudson como Mrs. Maxton

## Notas
Fañch Peru

**François Le Peru**, nado o 8 de febreiro de 1940, e finado o 13 de xaneiro de 2023, foi un profesor e escritor bretón en lingua bretoa, máis coñecido polo nome **Fañch Peru**.

## Traxectoria 
Traballou como profesor en Landreger, onde tamén se encargou do Círculo Cultural Ernest Renan. Escribiu numerosos artigos en revistas en bretón como *Brud*, *Ar Falz* ou *Pobl Vreizh*. A súa obra foi publicada pola editorial Skol Vreiz.

Foi alcalde do concello de Berhet (Côtes-d'Armor) pola Unión Democrática Bretoa dende 1983 a 2001.

## Obras 
*''Ur c'huzhiad avaloù douss-trenk* (1985)
**Teñzor run ar gov* (1988)
**Glizarc'hant* (1988)
**Bugel ar c'hoad* (1989)
**An Traoniennoù glas* (1993)
**Enezenn an eñvor* (1994)
**Etrezek an aber sall* (1995)
**60 pennad e brezhoneg bev* (1996)
**Kernigelled ar goanv* (1997)
**Hentoù ar C'hornog* (1998)
**Eñvorennoù Melen ki bihan rodellek* (1999)
**Va enezenn din-me* (2000)
**Eus an aod vev d'ar c'hoad don* (2002)
**Gwaskado* (2004)
**Gwenodennoù hon hunvreoù* (2007)
**Kanfarded Milin ar Wern* (2008)
**Ur vuhez kazh* (2010)
**Kan ar stivell* (2012)
**Bigorned-sukr ha bara mel* (2014)
**Ar C'hizeller hag ar Vorganez* (2016)
**E Seizh avel ar bed'' (2021)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografia 
*
Fañch Morvannou

**Fañch Morvannou**, nado en Le Cloître-Pleyben o 20 de novembro de 1931, e finado en Brest o 6 de maio de 2019, foi un lingüista bretón. Foi profesor de bretón na Universidade de Brest dende os anos 70. Tamén colaborou co CIEMEN e outras organizacións de defensa das culturas minoritarias.

## Obras 
* *Le breton sans peine* (1975)
* ''Le Breton, la jeunesse d'une vieille langue* (1980)
* *Kanennoù ar feiz : Bretagne, les chants de la foi* (1998)
* *O klask roudoù Armand Robin* (2001)
* *Ar Roc'h Toull (La Roche Percée)* (2001) (de Jakez Kerrien, reeditado por F. Morvannou)
* *Michel Le Nobletz / Mikael an Nobletz* (2002)
* *Julien Maunoir : Missionnaire en Bretagne* (2010, 2012)
* *Journal latin des missions, 1631-1650'', de Julien Maunoir (2020) (tradución de F. Morvannou)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ortografía do bretón
O home do norte

***O home do norte*** (en ) é un filme estadounidense de 2022 dirixido por Robert Eggers a partir dun guión que el escribiu con Sjón. Baséase na lenda de Amleth, e está protagonizado por Alexander Skarsgård (quen tamén é produtor), Nicole Kidman, Claes Bang, Anya Taylor-Joy, Ethan Hawke, Björk e Willem Dafoe. Céntrase na historia de Amleth, un príncipe viquingo quen quere vingar o asasinato do seu pai. O filme está fortemente influenciado pola mitoloxía nórdica.

Skarsgård quería facer un filme viquingo dende había varios anos, e Eggers decidiu facer o seu terceiro proxecto despois de que os dous se reunisen para discutir posibles colaboracións. Gran parte do elenco uniuse en outubro de 2019 e a rodaxe tivo lugar en lugares de Irlanda do Norte, a República de Irlanda e Islandia dende agosto até decembro de 2020.

*O home do norte* estreouse en Estocolmo no Cinema Rigoletto o 28 de marzo de 2022. Comezou a estrearse nos cinemas nalgúns países o 13 de abril de 2022 e estreouse nos Estados Unidos o 22 de abril con grande éxito da crítica, con eloxios á dirección de Eggers, o guión, a fotografía, os efectos visuais, a banda sonora e as actuacións do elenco. Aínda que tivo un rendemento inferior na recadación mundial, máis tarde tivo éxito financeiro no mercado de vídeo baixo demanda e noutros mercados logo da estrea.

Estreouse en galego o 26 de abril de 2025 a través da TVG.

## Personaxes 
* Alexander Skarsgård como Amleth
** Oscar Novak como Amleth de neno
* Nicole Kidman como Raíña Gudrún, nai de Amleth
* Claes Bang como Fjölnir
* Anya Taylor-Joy como Olga
* Ethan Hawke como rei Aurvandill
* Gustav Lindh como Thorir
* Elliott Rose como Gunnar
* Willem Dafoe como Heimir
* Björk como a profeta
* Eldar Skar como Finnr
* Olwen Fouéré como Ashildur Hofgythja
* Ingvar Eggert Sigurðsson como o bruxo
* Ian Whyte como Mound Dweller
* Hafþór Júlíus Björnsson como Thorfinnr Tooth-Gnasher
* Kate Dickie como Halldóra a picta
* Tadhg Murphy como Eirikr Blaze-Eye
* Ralph Ineson como capitán Volodymyr
* Murray McArthur como Hákon Ironbeard
* Ineta Šliužaitė como a valquiria

## Notas
Albert M. Beck

**Albert Michael Beck**, nado en Hellbühl, Neuenkirch, no cantón suízo de Lucerna, é un numismático suízo coñecido por ser o fundador da Feira Mundial do Diñeiro e da revista numismática *MünzenRevue*. 

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
Logo de completar a súa formación como impresor e tipógrafo, Beck trabalou como corrector de probas e auditor. En 1961 comezou a traballar na compañía Werner Bischoff, de Basilea, traballo que compaxinou cos seus estudos de bacharelato en horario nocturno, que completou en 1965. E finalmente, en 1968 ingresou na Facultade de Filosofía e Historia da Universidade de Basilea, onde cursou os seus estudos universitarios.

### Carreira profesional 
Logo do seu período formativo impartiu docencia de Lingua alemá e Literatura na Escola Xeral de Formación Profesional de Basilea (*Allgemeine Gewerbeschule Basel*) e logo na Escola de Artes e Oficios (*Kunstgewerbeschule*) e, ata a súa xubilación, na Escola de Deseño (*Schule für Gestaltung*) da mesma cidade.

Outra das novidades durante o auxe da prata foron os numerosos mercados e feiras locais de moedas que se fundaron en diferentes lugares. Neste contexto,  Albert Beck foi membro fundador da Feira de Moedas de Basilea e, ao se decatar axiña de que os numerosos mercados que apareceran estaban a competir entre si, iniciou tamén a fundación da Organización Europea de Feiras de Moedas (OEMB, polas súas siglas en alemán). El mesmo estivo presente na reunión fundacional do 26 de xuño de 1971, como membro fundador.

## Publicacións 
* (2011). *Die Geschichte der World Money Fair. / The Story of the World Money Fair*. Gietl, Regenstauf. ISBN 978-3866465367.
* (2016). *Olympiamünzen / Olympic Coins: Helsinki 1952 - Rio 2016*. ISBN 978-3866461277

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Beck, Albert M.". En *Coins Weekly*. 19 de abril de 2017.
* Kampmann, U. (2007). "Albert M. Beck feiert seinen 70. Geburtstag". En *MünzenRevue.* Vol. 39. Nº 5. Páxinas 20-25.
* Kampmann, U. (2017). "Albert M. Beck celebrates his 80th birthday". En *Coins Weekly*. 19 de abril de 2017.

### Outros artigos 
* Feira Mundial do Diñeiro

### Ligazóns externas 
* Albert M. Beck: "How the World Money Fair in Berlin was Created"
Factor inhibidor da leucemia

O **factor inhibidor da leucemia** ou **LIF** (polas súas siglas en inglés de *leukemia inhibitory factor*) é unha citocina da clase da interleucina 6 que afecta ao crecemento celular ao inhibir a diferenciación. Cando os niveis de LIF caen, as células diferéncianse. En humanos está codificado no xene *LIF* do cromosoma 22.

## Función 
O nome de factor inhibidor da leucemia deriva da súa capacidade de inducir a diferenciación terminal das células leucémicas mieloides, o que impide que sigan crecendo. Outras propiedades atribuídas a esta citocina son: promoción do crecemento e diferenciación celulares de diferentes tipos de células diana, influencia no metabolismo óseo, caquexia, desenvolvemento neural, embrioxénese e inflamación. O LIF regulado por p53 facilita a implantación no modelo de ratos e posiblemente en humanos. Suxeriuse que o LIF humano recombinante podería axudar a mellorar a taxa de implantación en mulleres con infertilidade inexplicada.

## Unión/activación 
O LIF únese a un receptor específico para LIF (LIFR-α), que forma un heterodímero cunha subunidade específica común a todos os membros desa familia de receptores, chamada subunidade transdutora de sinais GP130. Isto causa a activación dos cadoiros de JAK/STAT (quinase Janus/transdutor de sinais e activador da transcrición) e de MAPK (proteína quinase activada por mitoxeno).

## Expresión 
O LIF exprésase normalmente nas glándulas uterinas e no trofoectodermo do embrión en desenvolvemento, e o seu receptor LIFR exprésase na masa celular interna (embrioblasto). O LIF recombinante orixinado en plantas prodúcese pola compañía InVitria.

## Uso no cultivo de células nais 
O LIF adoita engadirse a medios de cultivo de células nais como alternativa ao cultivo con células alimentadoras, debido á limitación que presentan as células alimentadoras ao producir LIF só na súa superficie. As células alimentadoras que carecen do xene *LIF* non serven de sostén para as células nais. O LIF promove a autorrenovación ao recrutar o transdutor de sinais e activador da transcrición 3 (Stat3). Stat3 é recrutado no receptor de LIF activado e fosforilado pola quinase Janus. Sinalouse que o LIF e Stat3 non son suficientes para inhibir a diferenciación de células nais, xa que as células se diferencian despois da retirada do soro. Durante a fase de reversibilidade da diferenciación a partir de pluripotencia virxe, é posible reverter as células que adquiren de novo a pluripotencia virxe por medio da adición de LIF.
A eliminación do LIF empurra as células nais á diferenciación, aínda que a manipulación xenética de células nais embrionais permite un crecemento independente de LIF, coa sobreexpresión do xene Nanog.

O LIF engádese habitualmente ao medio de cultivo de células nais para reducir a diferenciación espontánea.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* 
* Fonte do factor inhibidor da leucemia recombinante (http://www.invitria.com/cell-culture-products-services/leukemia-inhibitory-factor-culture-media.html  )
*
Refaat Alareer

**Refaat Alareer** (en ), nado o 23 de setembro de 1979 en Gaza e finado o 6 de decembro de 2023, foi un escritor, poeta, docente e activista palestino. Foi profesor de literatura e escrita creativa na Universidade Islámica de Gaza, e cofundador da organización We Are Not Numbers.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
Refaat Alareer naceu no ano 1979 en Shuja'iyya, barrio do leste da cidade de Gaza. Segundo o autor, nacer en Gaza supoñía que "todo movemento e toda decisión dependían da influencia (decote negativa) da ocupación israelita". No 2017 doutorouse en Literatura Inglesa pola Universidade Putra Malaisia, cunha tese sobre o poeta John Donne (1572-1631).

Dende 2007, Alareer foi profesor da Universidade Islámica de Gaza, onde ensinaba literatura e escrita creativa. Nas súas clases traballou a obra do poeta israelita Yehuda Amichai, que consideraba fermosa e perigosa a un tempo. O autor editou dous volumes de relatos palestinos, *Gaza Unsilenced* (2015) e *Gaza Writes Back* (2014). Este último constitúe "un intento de fornecer un testemuño para as vindeiras xeracións". Foi cofundador da organización We Are Not Numbers, un programa de mentoría para autores gazatís e estranxeiros.

Durante o conflito israelí-palestino de 2023, Alareer fixo varias intervencións en medios de comunicación internacionais, como a BBC, Democracy Now! ou ABC News. O poeta describiu o ataque de Hamás a Israel do 6 de outubro de 2023 como "lexítimo e ético", e comparouno co levantamento do gueto de Varsovia. Tamén rexeitou as acusacións de crimes sexuais contra Hamas, considerándoas mentiras para "xustificar o xenocidio de Gaza".

### Falecemento 
Alareer e a súa muller, Nusayba, tiveron seis fillos. Durante o conflito de Gaza no 2014, as tropas israelitas mataron ao seu irmán Hamada, ao seu sogro, aos seus cuñados e mais ás súas tres sobriñas. Segundo unha declaración de Euro-Med Monitor, Alareer foi un obxectivo deliberado do ataque.

### Traballos académicos 
* Alareer, R. (2017a). A Bakhtinian Reading of John Donne’s Parody Poem “The Bait”. *Advances in Language and Literary Studies*, 8(1), pp. 200-206.
* Alareer, R. (2017b). ''Unframing John Donne's transgressive poetry in light of Bakhtin's dialogic theories''  [Tese de doutoramento]. Universidade Putra Malaisia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Refaat Alareer (Academia.edu)
* Stories Makes Us (Tedx)
Oblea

A **oblea** é un biscoito con orixes na Antigüidade clásica, na súa forma máis simple é unha folla moi fina de masa de fariña e auga, moi común nas respostarías europea e latina modernas. Durante a misa católica o sacerdote consagra a oblea para crear a hostia, xunto co viño, para conmemorar a morte de Xesucristo.

## Historia
As obleas eran xeralmente creadas sobre unha masa de doce cociñada en moldes de ferro circulares. Sobre o nome existe a tese da súa orixe no termo grego *obelios*, isto é cociñado sobre dúas placas de ferro e vendido por un óbolo. Outra tese en competición é a da súa orixe no termo latino *oblata* (ofrenda), como parte non consagrada aínda do rito relixioso.

Durante a Idade Media, as obleas eran vendidas polos *oubloyeurs* (ou *oublieux*), un gremio primeiramente datado no 1270. Comerciaban coas obleas nas rúas e diante das igrexas en días de festa. Atópanse máis referencias ás vendas de oblea nesta época na cidade de Lión, onde aparentemente eran enroladas en cornetes despois de ser cociñadas. Os *oubloyeurs* amoreaban as obleas en grupos de cinco, chamadas ''a main d'oublies*. A miúdo ofertaban xogos de dados ou apostas nunha roda da fortuna preparada sobre o seu canastro para atraer clientes. Durante o século XVI en París a maioría de comerciantes de obleas establecéranse na *Rue des Oubloyers* e a galleta xa derivara en *nieules* (doces con forma de bolas) ou *chauds* (similar ao brioche).

## Receitas en Europa e América
Dado que o modo de cocción sobre dous moldes circulares é o mesmo, acostúmase a considerar a oblea o precursor do gofre, e ao aplicarlle as formas, tamén o do barquillo español.

En Alemaña, é unha galleta cunha base de pan ácimo con azucre. En Suíza, as obleas chámanse bricelets. En Alxeria, na década de 1950, os vendedores ambulantes ofrecían obleas de París. En Chequia as *oplatky* eran moi populares nas vilas termais de Karlsbad e Marienbad e foron introducidas en Alemaña polas minorías xermanófonas residentes nas vilas e os visitantes. 
En Colombia, México, O Salvador e Venezuela as obleas levan un engadido de caramelo, o arequipe, e cocíñanse combinadas con queixo, xamón, confeti de caramelo etc... A primeira fábrica industrial de obleas en Colombia abriu no ano 1940. En Costa Rica o doce é coñecido como *Galletas Suizas''.

## En Galicia
miniatura|Amendoados galegos
Os amendoados de Allariz, Melide ou Ribadavia son unha sobremesa tradicional galega. Son unha mestura de améndoa moída, azucre e clara de ovo. Cando está sólida a masa resultante colócase en anacos por riba dunhas obleas e lévase ao forno.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Gastronomía de Galicia
Penélope Pedreira

**Penélope Pedreira Rodríguez**, nada en Vigo, é unha profesora, editora e tradutora galega.

## Traxectoria 
Pertenceu ao grupo Xeración Xpontánea. Profesora de Lingua e Literatura. Foi cofundadora de Rinoceronte Editora con Moisés Barcia. Creou Edicións Barbantesa en 2010, da que foi directora literaria. Traduciu a Celso Emilio Ferreiro ao castelán e a Anna Akhmatova ao galego.

## Vida persoal 
Casou con Sergio Ramírez Fernández.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista a Penélope Pedreira, editora de Barbantesa
* «Se o e-booknon ofrece engadidos, haberá que baixar os prezos». Entrevista en *ABC Galicia*.
* Ficha en Portal Lg3