La Correspondencia Militar

***La Correspondencia Militar***, tamén coñecido como ***La Correspondencia***, foi un xornal editado en Madrid, entre 1877 e 1932, e, aínda que, nos comezos foi de ideoloxía liberal para pasar a ser progresivamente monárquico e, furibundamente, contrario á II República. Durante a súa existencia mantivo unha liña editorial belicista e de defensa dos intereses corporativos do Exército. 

Aínda que a súa periodicidade comenzou sendo con publicacións en días alternos, en 1887, convértese en diario e as súas seccións pasan a se as un xornal normal.

## Historia 
### Primeiros anos 
Foi fundado e dirixido en 1877 polo comandante Emilio Prieto Vilarreal, que era simpatizante ao Partido Republicano Progresista  Igualmente, en 1905, cando se produciron os feitos do Cu-Cut, fixo campaña en Madrid, xunto co xornal *El Ejército Español*, para reaccionar contra o nacionalismo catalán, e destacou na defensa da Lei de Xurisdicións en 1909. e, a partir de 1917, converteuse no voceiro, *de facto*, das Xuntas Militares de Defensa. Xa en xaneiro de 1912, se celebrara unha manifestación de oficiais contrarios ao sistema de ascensos por méritos de guerra, que fora reintroducido dous anos antes polo xeneral Luque. Unha das medidas de Luque, fronte a esa manifestación catalogada como insubordinación, foi arrestar a varios militares, entre eles o director do xornal. 

O seu anterior director, o comandante Julio Amado, deu paso a Evaristo Romero á fronte da publicación, malia que Amado seguiu marcando a ideoloxía. 

Desvois opina que foi un xornal no que se mesturaban os intereses propiamente políticos coa corrupción política pois, amais de recibir diversas subvencións e cartos, tamén os seus membros recibían cargos. Un exemplo foi o do director, Julio Amado, nomeado Gobernador de Barcelona en 1919. 

### Década de 1920 
Na década de 1920, apoiou a chegada da ditadura de Primo de Rivera mais a súa circulación diminuíu considerablemente e estivo ao límite da desaparición, polo que dende os círculos próximos a Afonso XIII e mailo ditador Miguel Primo de Rivera se lle pediu ao empresario mallorquino Juan March que respaldase o xornal. Este aceptou colaborar economicamente co xornal porque quería aproximarse a Primo de Rivera e colocou a un empregado seu no control das contas. Cando viu a situación, a cambio dunha entrevista con ditador, accedeu a apoialo co obxectivo de sanear a feble economía do xornal e entregou diversas cantidades que chegaron a un total de 100.000 pesetas. Porén non foron a fondo perdido senón que tiña forma dun empréstito contra a maquinaria do diario. Finalmente, en novembro de 1926, ao ver que se trataba dun negocio ruinoso, March rematou a súa axuda. fundada en 1888.​ 

### Segunda República 
Foi unha das poucas publicacións militares que sobreviviu á instauración da II República.​ Dende as súas páxinas, apoiadas economicamente por monárquicos que comezaban a conspirar contra a República, atacaban a esta,​ o que lle valeu varias suspensións. Finalmente, o 26 de marzo de 1932, foi o derradeiro número por causa dunha lei que prohibía a prensa político militar por mor das sospeitas de corrupción. Posteriormente, Azaña declarou que o xornal recibira en abril de 1931, 1 000 pesetas de fondos secretos do ministerio.​  

Abandonou a súa publicación en 1932, trala súa participación en *La Sanjurjada* do 10 de agosto.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
*