Pararge aegeria

A ***Pararge aegeria*** é unha especie de bolboreta que se atopa habitualmente nos lindes de moitas áreas boscosas da zona paleártica A gama de coloración do fondo das ás vai do marrón ao laranxa, e as manchas están entre un pálido amarelo, branco, crema e un laranxa escuro.

A *Pararge aegeria* aliméntase dunha variada selección de plantas herbáceas. A femia monandria debe escoller que tipo de macho pode facilitar o éxito da reprodución. A súa decisión vese fortemente influenciada polas condicións ambientais.

## Taxonomía 
A *Pararge aegeria* pertence ao xénero *Pararge*, composto por tres especies: *Pararge aegeria*, *Pararge xiphia*, e *Pararge xiphioides*. A *Pararge xiphioides* atópase nas Illas Canarias, mentres que a *Pararge xiphia* é propia da illa atlántica de Madeira. Os estudos moleculares suxiren que as poboacións de Madeira están estreitamente relacionadas coas africanas, e distínguense das poboacións europeas en senllas subespecies, o que significaría que a illa de Madeira foi colonizada desde África e que a poboación africana ten unha longa historia de illamento das poboacións europeas. Esta variedade de subespecies dá lugar a que a *Pararge aegeria* exhiba un clina en toda a súa gama. As *Pararge aegeria* varían morfoloxicamente, resultando en diferentes subespecies correspondentes ás distintas áreas xeográficas que ocupan.

### Crecemento e desenvolvemento 
O crecemento e desenvolvemento da *Pararge aegeria* depende da densidade larval e do sexo dos individuos. Unha densidade larval alta ten como consecuencia unha supervivencia decrecente e un desenvolvemento máis prolongado, así como adultos máis pequenos. No entanto, as femias vense máis severamente afectadas por este fenómeno. Dependen para a súa alimentación durante o período de oviposición das reservas obtidas na súa fase larval, polo que unha alta densidade de larvas na etapa larval pode provocar unha menor fecundidade nas femias na súa etapa adulta. Os machos poden compensar esta adversidade grazas a unha menor necesidade de alimentos en fase adulta debido ao seu menor tamaño, ou cambiando as súas estratexias de comportamento para o apareamento, polo que están menos afectados que as femias por altas densidades larvais. Unha taxa de crecemento alta pode tamén afectar negativamente á supervivencia das larvas. Aquelas con altos índices de crecemento terán tamén baixos índices de peso se a comida é escasa. É menos probable que sobrevivan se a comida dispoñible diminúe.

## Hábitos de apareamento 
As femias de *Pararge aegeria* son monandrias; normalmente aparéanse cun único compañeiro durante o seu tempo de vida en fase adulta. Doutra banda, os machos son polígamos e tipicamente se aparean múltiples veces. Para localizar ás femias, os machos empregan unha das súas dúas estratexias: defensa territorial e patrulla. Logo, a femia ten que facer unha elección entre aparearse cun macho patrulleiro ou un macho territorial. Ao aparearse cun macho territorial, a femia pode estar segura de escoller un macho de calidade alta, xa que a capacidade de defender un territorio reflicte a calidade xenética dun macho. Por tanto, ao escoller un macho territorial, a femia está a ser máis esixente sobre con que macho desexa aparearse.

Con todo, se unha bolboreta conespecífica, macho da mesma especie, introdúcese no claro, o macho residente voa cara ao intruso case até chocar con el, e xuntos voan cara a arriba. O vencedor voa entón de regreso ao claro asollado sobre o chan do bosque, mentres a bolboreta macho derrotada afástase do territorio.

Ambos os xéneros de *Pararge aegeria* presentan asimetría alar; aínda así, só os machos mostran asimetría direccional (probablemente provocada por factores xenéticos). Ademais da masa corporal, o número de ovos que pode pór unha femia tamén pode relacionarse co tempo empregado na procura dun lugar óptimo para a posta. O número de ovos depositados resulta inversamente proporcional ao tamaño dos ovos. Aínda así, non se comprobou que a medida do ovo teña influencia algunha na supervivencia das larvas, o tempo de desenvolvemento larval ou o peso pupal, en condicións experimentais. Unha explicación pode ser que haxa unha compensación entre o número de ovos postos e o tempo empregado en buscar un lugar óptimo para a posta. Unha femia porá máis ovos nun ambiente óptimo, polo que pode producir máis descendencia e aumentar a súa capacidade de reprodución.

### Investimento paternal 
Durante a copulación en especies de bolboreta, o macho deposita os espermatóforos na femia, constando estes de esperma e unha secreción de alto contido en proteínas e lípidos. A femia usa os nutrientes no espermatóforo do macho para a produción de ovos. Nun sistema de apareamento poliandrio, onde a competencia de esperma está presente,  resulta beneficioso para os machos depositar unha gran cantidade de espermatóforo para fertilizar a maior cantidade posible de ovos e previr así a fertilización allea tras un posible novo apareamento da femia con outro macho.

Dado que as femias de *Pararge aegeria* presentan un comportamento monandrio,  hai un notable descenso de competitividade de esperma, e o espermatóforo do macho é moito máis pequeno que noutras bolboretas heterospecíficas. O tamaño do espermatóforo nos machos de *Pararge aegeria* increméntase na medida en que aumenta a masa do corpo nos machos. O espermatóforo na segunda copulación é ademais significativamente máis pequeno, así que a copulación con machos virxes ten como consecuencia unha máis alta descendencia larval. Por tanto,  hai un custo para as femias asociado co apareamento cun macho non virxe.

## Especies semellantes 
* *Pararge xiphia* (Fabricius, 1775), Madeira.
* *Pararge xiphioides* (Staudinger, 1871), illas Canarias.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Schmetterling- raupe de
* Fauna Europaea 
* *Pararge* at funet.fi
* *Pararge aegeria* - Satyrinae of the Western Palearctic
* Page of Captain's European Butterfly Guide