open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
The Dark Crystal

***The Dark Crystal*** é filme británico-estadounidense de aventuras e fantasía dirixido por Jim Henson e Frank Oz que se estreou en 1982. Está protagonizado polas voces de Stephen Garlick, Lisa Maxwell, Billie Whitelaw, Percy Edwards e Barry Dennen. A historia xira arredor de Jen, unha criatura semellante a un elfo, e a súa misión de restaurar o equilibrio do seu mundo devolvendo un anaco perdido de cristal a unha poderosa xema.

Malia que estaba considerado un filme familiar, é considerablemente máis escuro que as obras anteriores dos seus creadores, achegando varios temas do movemento new age. Os animatronics empregados no filme foron considerados daquela como moi innovadores. O principal artista conceptual foi o ilustrador Brian Froud, famoso polos seus recoñecibles deseños de fadas e ananos. Froud tamén colaborou con Henson e Oz no seu seguinte proxecto, o filme de 1986 *Dentro do labirinto*.

## Personaxes 
*Jim Henson como Jen
*:Kiran Shah como o corpo de Jen
*:Stephen Garlick como a voz de Jen
*Kathryn Mullen como Kira
*:Kiran Shah como o corpo de Kira
*:Lisa Maxwell como a voz de Kira
*Frank Oz como Aughra
*:Kiran Shah como o corpo de Aughra
*:Billie Whitelaw como a voz de Aughra
*:Mike Edmonds como artista adicional
*Dave Goelz como Fizzgig
*:Percy Edwards como voz de Fizzgig
*Frank Oz como skekSil/The Chamberlain
*:Barry Dennen como voz de skekSil/The Chamberlain
*Dave Goelz como skekUng/The Garthim Master
*:Michael Kilgarriff como voz de skekUng/The Garthim Master
*Jim Henson como skekZok/The Ritual Master
*:Jerry Nelson como voz de skekZok/The Ritual Master
*Jim Henson como skekSo/The Emperor
*:Jerry Nelson como voz de skekSo/The Emperor
*Louise Gold como skekAyuk/The Gourmand
*:Thick Wilson como voz de skekAyuk/The Gourmand
*Brian Muehl como skekEkt/The Ornamentalist
*Bob Payne como skekOk/The Scroll Keeper
*:John Baddeley como voz de skekOk/The Scroll Keeper
*Mike Quinn como skekNa/The Slave Master
*:David Buck como voz de skekNa/The Slave Master
*Tim Rose como skekShod/The Treasurer
*:Charles Collingwood como voz de skekShod/The Treasurer
*Steve Whitmire como skekTek/The Scientist
*Brian Muehl como urSu/The Master
*Brian Muehl como urZah/The Ritual Guardian

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Lidón

O topónimo **Lidón** pode referirse a:

;En Galiza
***Lidón**, lugar da parroquia de Cures, no concello de Boiro.

;Fóra de Galiza

;En Aragón
***Lidón**, concello da provincia de Teruel.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Lidor**, lugar da parroquia de Castrillón, no concello do Corgo.
Adriano López Morillo

**Adriano López Morillo**, nado en Ferrol en 1837 e finado na Coruña o 30 de xaneiro de 1913, foi un militar galego, membro numerario da Real Academia Galega.

## Traxectoria 
Descendente de Pablo Morillo, foi fillo de Francisco López e María Manuela Morillo. En 1859 casou con Dolores Pardo de Lama y Pardo de Andrade.

Destinárono a Cuba e combateu na República Dominicana de 1865 a 1867, onde foi ferido de bala e feito prisioneiro durante vinte e un meses. Loitou contra os carlistas no País Vasco (1870-1871), na liberación do arsenal de Ferrol que caera en mans dos republicanos en 1872, o que lle valeu ascender a comandante, e pelexou contra os carlistas en Tarragona. En 1890 acadou o emprego de tenente coronel e en 1892 o de coronel, desempeñando durante dez anos o mando do rexemento de reserva da Coruña, onde finou co rango de xeneral de brigada.

Dirixiu *El Tribuno* e *La Crónica de Luarca*. Colaborou en *El Correo Militar*, onde publicou artigos en contra do servizo militar obrigatorio.

Ingresou na RAG o 17 de novembro de 1910 a proposta de Jaime Ozores de Prado, Francisco Tettamancy e Andrés Martínez Salazar, en sesión celebrada en Vigo, co discurso *Un documento histórico poco conocido*, respondido por Wenceslao Requejo Pérez, que fai referencia ao comportamento pouco favorable para Galicia de John Moore na Guerra de independencia contra os franceses. No momento do seu pasamento estaba a rematar a *Historia de la guerra de Santo Domingo*, inédita ata 1983.

## Obra 
* *Un documento histórico poco conocido* (discurso de ingreso na RAG, 1910)
* "Sobre la desaparición de dos escuadrones del tren de artillería del ejército francés" (*Boletín da Real Academia Galega*, 1910)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* http://rosamelfierroperez.blogspot.com.es/2013/04/la-biografia-de-adriano-lopez-morillo.html *(en castelán)*.
STS-74

**STS-74** foi unha misión do transbordador espacial Atlantis lanzada o 12 de novembro de 1995 desde a rampla 39A do Centro de Lanzamento de Cabo Cañaveral.

A misión foi a segunda na que un transbordador se acoplou á Mir das sete planificadas entre 1995 e 1997. O Atlantis levou ata a estación un módulo específico para o acoplamento dos transbordadores coa estación e dous paneis solares, así como subministracións e diverso equipamento, e levou de regreso a terra mostras de experimentos, equipamento para a súa reparación e análise e produtos fabricados na estación. A bordo tamén ía o instrumento GPP para o estudo da termosfera terrestre, a ionosfera e a mesosfera.

O transbordador regresou a terra no Centro Espacial Kennedy o 20 de novembro de 1995.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Transbordador espacial
*Transbordador espacial Atlantis
STS-76

**STS-76** foi unha misión do transbordador espacial Atlantis lanzada o 22 de marzo de 1996 desde a rampla 39B do Centro de Lanzamento de Cabo Cañaveral.

Esta foi a terceira misión na que un transbordador se acoplou coa Mir. Durante ela tivo lugar unha actividade extravehicular de seis horas e trasnferíronse 862 kg de equipamento e subministracións do Atlantis á Mir, incluíndo un xirodino, un transformador, baterías, comida, auga, película e roupa. Tamén se levaron a cabo varios experimentos, como o MEFC para o estudo do campo eléctrico xerado pola estación espacial e experimentos biolóxicos da ESA.

O transbordador regresou a terra na Base Edwards da Forza Aérea o 31 de marzo de 1996.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Transbordador espacial
*Transbordador espacial Atlantis
STS-77

**STS-77** foi unha misión do transbordador espacial Endeavour lanzada o 19 de maio de 1996 desde a rampla 39B do Centro de Lanzamento de Cabo Cañaveral.

O transbordador levaba a bordo tamén o módulo Spacehab-4 con 1361 kg de equipamento e experimentos sobre biotecnoloxía, electrónica, polímeros e agricultura.

O transbordador regresou a terra no Centro Espacial Kennedy o 29 de maio de 1996.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Transbordador espacial
*Transbordador espacial Endeavour
STS-75

**STS-75** foi unha misión do transbordador espacial Columbia lanzada o 22 de febreiro de 1996 desde a rampla 39B do Centro de Lanzamento de Cabo Cañaveral.

O laboratorio USMP-3 levaba a bordo varios experimentos principais: AADSF, MEPHISTO, SAMS, OARE, ZENO e IDGE.

O transbordador regresou a terra no Centro Espacial Kennedy o 9 de marzo de 1996.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Transbordador espacial
*Transbordador espacial Columbia
Enriqueta González Rubín

**Enriqueta González Rubín**, nada en Ribeseya o 17 de abril de 1832 e finada en L'Infiestu (Piloña) o 9 de novembro de 1877, foi unha escritora e xornalista asturiana. Foi unha das primeiras mulleres en cultivar a narrativa en lingua asturiana. En 2009 adicóuselle a XXX Selmana de les Lletres Asturianes.

## Traxectoria
Colaborou decote con artigos, poemas e narracións en publicacións como *El Faro Asturiano*. No seu momento acadou certa sona, pero logo da súa morte caeu nun certo esquecemento.

Publicou dúas novelas en asturiano, unha por entregues en *El Faro Asturiano* no 1864, e *Viaxe del tíu Pacho el Sordu a Uviedo*, publicada en 1875.

Desde 2003 o Principado de Asturias convoca o Premio Enriqueta González Rubín de Periodismo.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*Medina Quintana, Silvia (2010): "Enriqueta González Rubín: el sinciu d'una escritora del XIX" en ''Erada: Revista d'Historia Contemporánea d'Asturies'' nº3; p. 174-178

### Ligazóns externas
*XXX Selmana de les lletres, en www.asturies.com
Desaminación

A **desaminación** é unha reacción na que unha molécula orgánica (normalmente un aminoácido, mais poden ser outras, como as bases nitroxenadas) perde un grupo amino (-NH2). Os encimas desaminases catalizan reaccións de desaminación.

Os aminoácidos que se liberan na proteólise das proteínas animais, vexetais e bacterianas metabolízanse segundo dúas vías principais: a desaminación e a descarboxilación.

A perda do grupo α-amino é unha das primeiras reaccións que se dá na degradación da maioría dos aminoácidos cando seguen a vía da desaminación.

Normalmente, o grupo amino dos aminoácidos é transmitido ao glutamato que, por desaminación oxidativa, orixinará á formación do amonio. Este proceso recibe o nome de transdesaminación.

A desaminación oxidativa tamén ten lugar na inactivación das catecolaminas, o que se produce nas neuronas e en células que teñan o encima MAO (monoamino oxidase).

#### Trandesaminación 
A. E. Braunstein e S. M. Bychkov (1939) suxeriron tamén que a acción conxunta da aminotransferase e da glutamato deshidroxenase podería dar lugar á desaminación oxidativa de aminoácidos, tal como se mostra nas seguintes reaccións:

### Guanina 
A desaminación da guanina resulta na formación de xantina. A xantina, de maneira análoga ao tautómero enol da guanina, emparéllase selectivamente co timina en vez de coa citosina. Isto ten como resultado unha mutación por transición posreplicativa, onde o par de bases orixinal G-C transfórmase nun par de bases A-T. A corrección desta mutación implica o uso da alquiladenina glicosilase (Aag) durante a reparación por escisión de bases.

### Adenina 
A desaminación da adenina ten como resultado a formación de hipoxantina. A hipoxantina, de maneira análoga ao tautómero imina da adenina, emparéllase selectivamente coa citosina en vez de coa timina. Isto resulta nunha mutación por transición posreplicativa, na que o par de bases orixinal A-T transfórmase no par de bases G-C.

## Outras proteínas que realizan esta función 
*APOBEC1
*APOBEC3A-H, APOBEC3G - afecta ao VIH
*(Citidina) desaminase inducida por activación (AICDA)
*AMP desaminase (AMPD1)
*Citosina desaminase de mononucelótidos (CDA)
*Adenosina desaminase que actúa sobre o ARNt (ADAT)
*Adenosina desaminase que actúa sobre o ARN bicatenario (ADAR)
*Adenosina desaminase que actúa sobre mononucleótidos (ADA)
*Guanina desaminase (GDA)

## Notas
STS-72

**STS-72** foi unha misión do transbordador espacial Endeavour lanzada o 11 de xaneiro de 1996 desde a rampla 39B do Centro de Lanzamento de Cabo Cañaveral.

OAST-Flyer levaba catro experimentos a bordo: REFLEX, GADACS, SELODE e SPRE. Durante o voo tiveron tamén lugar dúas actividades extravehiculares levadas a cabo por Chiao, Barry e Scott para probar ferramentas e técnicas a usar na montaxe da Estación Espacial Internacional. O transbordador regresou a terra no Centro Espacial Kennedy o 20 de xaneiro de 1996.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Transbordador espacial
*Transbordador espacial Endeavour
STS-73

**STS-73** foi unha misión do transbordador espacial Columbia lanzada o 20 de outubro de 1995 desde a rampla 39B do Centro de Lanzamento de Cabo Cañaveral.

USML-2 proseguiu algúns dos experimentos levados a cabo no USML-1, durante a misión STS-50. A bordo levaba experimentos de física de fluídos, ciencia de materiais, cristais de proteína e ciencia da combustión.

O transbordador regresou a terra no Centro Espacial Kennedy o 5 de novembro de 1995.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Transbordador espacial
*Transbordador espacial Columbia
Match Point

***Match Point*** é un filme británico-luxembugués de 2005 escrito e dirixido por Woody Allen. Está protagonizado por Jonathan Rhys Meyers, Scarlett Johansson, Emily Mortimer, Matthew Goode, Brian Cox e Penelope Wilton. No filme, a personaxe de Rhys Meyers casa cunha moza de familia rica, mais a súa nova posición social está ameazada pola súa relación coa cuñada, interpretada por Johansson. O filme trata temas como a moralidade, a cobiza, a luxuria, os cartos e a sorte na vida, o cal leva a comparalo con outro filme de Allen, *Crimes and Misdemeanors* (1989). Foi producido e rodado en Londres despois de que Allen atopase dificultades e apoio financeiro para rodalo en Nova York. O acordo obrigouno a empregar un elenco na súa maioría británico, e a re-escribir o guión para adaptalo a Londres.

A crítica dos Estados Unidos louvou o filme e a súa ambientación británica, e considerouna como unha volta á esencia de Allen. Pola contra, a crítica británica considerou *Match Point* dun xeito menos favorable, atopando problemas nas localizacións e na linguaxe dos diálogos. Allen foi nomeado ó Oscar ó mellor guión orixinal.

## Personaxes 
* Jonathan Rhys Meyers como Chris Wilton
* Scarlett Johansson como Nola Rice
* Emily Mortimer como Chloe Hewett Wilton
* Matthew Goode como Tom Hewett
* Brian Cox como Alec Hewett
* Penelope Wilton como Eleanor Hewett
* Ewen Bremner como Inspector Dowd
* James Nesbitt como Detective Mike Banner
* Rupert Penry-Jones como Henry
* Margaret Tyzack como Mrs. Eastby
* Alexander Armstrong como Mr. Townsend
* Geoffrey Streatfeild como Alan Sinclair
* Miranda Raison como Heather
* Rose Keegan como Carol
* Colin Salmon como Ian
* Toby Kebbell como Policía

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* Sorrento, Matthew. "Woody Allen's *Match(ed) Point*: the Crime of Class." *The New American Crime Film*. McFarland, 2012. pp.&nbsp;130–143.
### Ligazóns externas 
*
Prinsenhof

Co termo neerlandés **prinsenhof**, que significa "casa do príncipe", podemos referirnos a distintos edificios históricos dos Países Baixos que foron residencia temporal dun monarca:
* O Prinsenhof de Ámsterdam, residencia de diversos príncipes de Orange durante os séculos XVI e XVII. 
* O Prinsenhof de Bruxas, residencia dos condes de Flandres e máis tarde dos duques de Borgoña. 
* O Prinsenhof de Delft, coñecido por ser asasinado alí o príncipe Guillerme I de Orange, O Taciturno a mans de Balthasar Gérard. 
* O Prinsenhof de Gante, residencia habitual dos condes de Flandres a partir do século XV e edificio onde naceu o emperador Carlos V. 
* O Prinsenhof de Groninga, residencia de diversos príncipes de Nassau no século XVII.
Miguel Joaquín Eleicegui

**Migel Joakin Eleizegi Ateaga**, máis coñecido como o **Xigante de&nbsp;Altzo** (en ), nado en Altzo o 6 de xullo de 1818 e finado ibídem o 20 de novembro de  1861, foi un home vasco moi popular na súa época pola súa grande altura. Exhibiuse por media Europa sendo recibido, entre outros, pola raíña Isabel II de España, a raíña María II de Portugal, o rei Lois Filipe I de Francia ou a raíña Vitoria do Reino Unido. Despois da súa morte, a súa lembranza perdurou no País Vasco, onde a súa vila natal aparece sempre asociada coa figura do "Xigante".

Padecía a doenza de xigantismo, o que lle fixo medrar indefinidamente até a súa morte. Chegou a medir 2,42 metros de altura, a pesar 212 quilogramos e os seus zapatos medían 42 centímetros. As súas luvas medían 31&nbsp;cm do dedo polgar ó maimiño e os sombreiros de copa 62&nbsp;cm de circunferencia.

No 2017, estreouse o filme vasco *Handia*, inspirado na súa vida.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xigantismo
Día dos Medios en Galego

O **Día dos Medios en Galego** é unha conmemoración anual que ten lugar desde 2018 para celebrar a presenza da lingua galega nos medios de comunicación. O acto, impulsado pola Asociación de Medios en Galego, celébrase o 7 de febreiro por coincidir co aniversario da publicación periódica de *O Tío Marcos da Portela*.

O Parlamento de Galicia, mediante un comunicado subscrito por todos os grupos políticos da cámara, apoiou a iniciativa. Miguel Santalices, presidente da cámara, foi o encargado de ler a declaración conxunta:

O acto central do Día celebrouse nas seguintes localidades:
*2018: Barallobre, Fene
*2019: Pontevedra
*2020: Carballo
*2021: Padrón (Casa da Matanza)
*2022: Santiago de Compostela.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da entidade promotora.
Antes da tormenta

***Antes da tormenta*** (en ) é un filme sueco de 2000 dirixida por Reza Parsa.

## Sinopse 
Ali El-Rashid é un taxista, nado en Oriente Medio, que vive en Suecia coa súa muller sueca, Clara, e as súas fillas adolescentes Sara e Jenny. Ali está integrado na sociedade sueca, esquecendo a súa orixe e os problemas políticos do seu país. Leo Fredriksson é un mozo de 12 anos que está na mesma clase que Sara, e ó que un grupo de alumnos maiores intimidan continuamente, en especial Danne. A vida de ambos personaxes estrelázase cando un día Ali atopa a Leo na porta do colexio, limpando coa gorra a bicicleta dun dos seus agresores. Mais o verdadeiro pesadelo do taxista comeza cando unha muller lle entrega unha mensaxe dun grupo guerrilleiro que combate contra o réxime do seu país de orixe.

## Personaxes 
*Per Graffman como Ali
*Maria Lundqvist como Alis Fru
*Emil Odepark como Leo
*Martin Wallström como Danne
*Tintin Anderzon como nai de Leo
*Christer Fant como pai de Leo
*Sasha Becker como Sara
*Anni Ececioglu como Jenny
*Claes Ljungmark como Johan Sander

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Fada

[miniatura|376x376px|Unha fada pintada por [Sophie Anderson (1869).]]
As **fadas** (do latín *fata*) son seres mitolóxicos do folclore europeo, unha forma de espíritos da natureza que a coidan e axudan a menter o seu equilibrio. O seu nome en latín significa destino, xa que as fadas son unha transposición das moiras gregas, unhas criaturas que aparecen o terceiro día do nacemento dun neno para predicir o seu futuro.

Dende o romanticismo, son representadas como mozas ou nenas con ás. Moitas veces aparecen nos contos populares, e sempre de pequeno tamaño, de gran beleza e cun moi bo corazón. Porén, na Idade Media eran representadas como un espírito protector, ou, moitas veces, malicioso e para protexerse delas, a xente usaba un amuleto de ferro negro. Na era vitoriana e eduardiana medra o interese polas fadas. O rexurdimento celta considéraas como parte da herdanza cultural irlandesa. Carole Silvers e outros suxiren que a fascinación polas fadas xorde como unha reacción á industrialización e a perda da cultura popular.

No folclore tradicional galego os bosques do Macizo Galaico están habitados por fadas, ademais de elfos, pantasmas, a Santa Compaña, o Nubeiro e meigas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Avalon
### Bibliografía 
* D. L. Ashliman, *Fairy Lore: A Handbook* (Greenwood, 2006)
* Brian Froud e Alan Lee, *Faeries*, (Peacock Press/Bantam, Nova York, 1978)
* Ronan Coghlan *Handbook of Fairies* (Capall Bann, 2002)
* Lizanne Henderson e Edward J. Cowan, *Scottish Fairy Belief: A History* (Edinburgh, 2001; 2007)
* C. S. Lewis, *The Discarded Image: An Introduction to Medieval and Renaissance Literature* (1964)
O gato de nove colas

***O gato de nove colas*** (en ) é un filme de 1971 escrito e dirixido por Dario Argento. É unha adaptación dunha historia de Dardano Sacchetti, Luigi Cozzi e Bryan Edgar Wallace. Está protagonizado por Karl Malden, James Franciscus e Catherine Spaak.

Malia o seu grande éxito en Europa, non foi ben acollido nos Estados Unidos. Argento admitiu no libro *Broken Mirrors, Broken Minds: The Dark Dreams of Dario Argento* que non estaba  contento co resultado do filme, e en numerosas ocasións dixo que era o que menos lle gustaba de tódolos seus filmes.

Estreouse subtitulado en galego o 30 de xaneiro de 2021 a través da TVG.

## Personaxes 
* James Franciscus como Carlo Giordani
* Karl Malden como Franco "Cookie" Arnò
* Catherine Spaak como Anna Terzi
* Pier Paolo Capponi como Police Supt. Spimi
* Horst Frank como Dr. Braun
* Rada Rassimov como Bianca Merusi
* Tino Carraro como Profesor Fulvio Terzi
* Cinzia De Carolis como Lori
* Aldo Regianni como Dr. Casoni
* Carlo Alighiero como Dr. Calabresi
* Vittorio Congia como Righetto
* Ugo Fangareggi como Gigi
* Tom Felleghy como Dr. Esson
* Emilio Marchisini como Dr. Mombelli
* Werner Pochath como Manuel
* Fulvio Mingozzi como home de Spimi
* Corrado Olmi como Morsella
* Pino Patti como Barbeiro

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Handia

***Handia*** é un filme vasco dirixido por Aitor Arregi e Jon Garaño que se estreou en 2017. O filme, rodado en lingua éuscara, baséase na historia real de Migel Joakin Eleizegi, un home do século XIX que sufría de xigantismo e que era coñecido como o *Xigante de Altzo*. Estreouse no Festival Internacional de Cine de San Sebastián, onde foi galardoado co Premio Especial do Xurado. Tamén foi proxectado durante o Festival de Cine de Londres de 2017. Gañou dez premios na XXXII edición dos Premios Goya, incluíndo mellor guión orixinal, mellor actor revelación (Eneko Sagardoy), e mellor banda sonora orixinal (Pascal Gaigne).

## Sinopse 
Logo de rematar a primeira guerra carlista, Martin regresa á granxa familiar de Guipúscoa, onde descobre con sorpresa que o seu irmán máis novo Joakin é moito máis alto do que debería de ser para a súa idade. Martin convéncese de que a xente estará desexando coñecer o "home máis alto do mundo", polo que viaxan por Europa e conseguen que a riqueza e a fama cambien a súa familia para sempre.

## Personaxes 
* Joseba Usabiaga como Martin
* Eneko Sagardoy como Joakin
* Iñigo Aranburu como Arzadun
* Ramón Agirre como Antonio
* Aia Kruse como Maria

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
*
Anxo desencadeado

***Anxo desencadeado*** (en , ou tamén coñecido como ''Hell's Angels Unchained'') é un filme estadounidense de 1970 dirixido por Lee Madden. Está protagonizado por Don Stroud e foi estreado nos Estados Unidos o 2 de setembro de 1970.

Estreouse en galego a través da TVG o 24 de setembro de 2005.

## Personaxes 
* Don Stroud como Angel
* Luke Askew como Jonathan Tremaine
* Larry Bishop como Pilot
* Tyne Daly como Merilee
* Aldo Ray como Sheriff
* T. Max Graham como Magician

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Manuel Díez Sanjurjo

**Manuel Díez Sanjurjo**, nado en Burgos o 28 de novembro de 1870 e finado en Valladolid (ou en Madrid segundo outras fontes) o 3 de decembro de 1941, foi un enxeñeiro de camiños e arqueólogo castelán, que residiu varios anos en Ourense. Foi membro numerario da Real Academia Galega.
## Traxectoria 
miniatura|Ponte da Cigarrosa.
[dereita|miniatura|Rúa M. Díez Sanjurjo en [Maside.]]

Foi inspector xeral do Cuerpo de Ingenieros de Caminos e participou na construción da N-120. Era amigo do grupo de intelectuais que rodeaban a Marcelo Macías no Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense, e foi autor de varios traballos de arqueoloxía. Estudou o campamento militar de Aquis Querquennis e o Itinerario de Antonino. En 1908 realizou o proxecto de restauración da ponte da Cigarrosa, sobre o río Sil, entre A Rúa de Valdeorras e Petín.
Foi vocal da Comisión Provincial de Monumentos Históricos e colaborou no seu boletín. Ingresou na RAG como membro numerario o 20 de xuño de 1908, en acto celebrado na cidade de Ourense, a proposta de Florencio Vaamonde, Francisco Tettamancy e Uxío Carré Aldao, pronunciando o discurso "Epílogo de la historia del fuero de Allariz", respondido por Tettamancy.

## Obra 
* *Los caminos antiguos y el Itinerario número 18 de Antonino en la provincia de Orense*, 1904-1908.
* "Epifanía latina en la provincia de Orense", 1906.
* *De Clunia a Intercacia según el Itinerario de Antonino*, 1917.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense
Anxo e demo

***Anxo e demo*** (en ) é un filme estadounidense de 1947 escrito e dirixido por James Edward Grant. Está protagonizado por John Wayne, Gail Russell, Harry Carey e Bruce Cabot. Conta a historia dun pistoleiro ferido que é atendido por unha moza vaqueira e a súa familia. *Anxo e demo* foi o primeiro filme producido e protagonizado por Wayne, e foi innovador no seu xénero no momento da súa estrea.

En 1975, o filme pasou ó dominio público xa que os reclamantes dos seus dereitos erraron ó renovar o rexistro de dereitos de autor vinte e oito anos despois da súa publicación.

## Personaxes 
* John Wayne como Quirt Evans
* Gail Russell como Penelope Worth
* Harry Carey como Marshal Wistful McClintock
* Bruce Cabot como Laredo Stevens
* Irene Rich como Mrs. Worth
* Lee Dixon como Randy McCall
* Stephen Grant como Johnny Worth
* Tom Powers como Dr. Mangram
* Paul Hurst como Frederick Carson
* Olin Howland como Bradley
* John Halloran como Thomas Worth
* Joan Barton como Lila Neal
* Craig Woods como Ward Withers
* Marshall Reed como Nelson
* Paul Fix como Mouse Marr (sen acreditar) 
* Hank Worden como Townsman (sen acreditar) 
* Symona Boniface como Dance Hall Madam (sen acreditar)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
James Newton Howard

**James Newton Howard**, nado nos Ánxeles o 9 de xuño de 1951, é un compositor, director musical, produtor e músico estadounidense. Creou bandas sonoras para máis de 100 filmes conseguindo un Grammy, un Emmy, así como oito nomeamentos ós Premios Oscar. Entre as súas bandas sonoras están as dos filmes *Pretty Woman* (1990), *O príncipe das mareas* (1991), *O fuxitivo* (1993), *Pactar co demo* (1997), *O sexto sentido* (1999), *Dinosaur* (2000), *Atlantis: The Lost Empire* (2001), *Treasure Planet* (2002), *Signs* (2002), *The Village* (2004), *King Kong* (2005), *Batman empeza* (2005), *Diamante de sangue* (2006), *Son lenda* (2007), *O cabaleiro escuro* (2008), *The Bourne Legacy* (2012), a serie de filmes *The Hunger Games* (2012–2015), *Nightcrawler* (2014) e *Animais fantásticos e onde atopalos* (2016). Entre os directores cos que máis veces ten colaborado están M. Night Shyamalan, en nove dos seus filmes dende *O sexto sentido*, e Francis Lawrence, para quen compuxo tódalas bandas sonoras dos seus filmes dende *Son lenda*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
*
Canle Nieuwe Delft (Delft)

A **canle** **Nieuwe Delft** (en galego: "canle nova de Delft") é unha das numerosas canles que sucan a cidade surholandesa de Delft, nos Países Baixos.

Esta canle, que corre paralela á máis vella da cidade, a Oude Delft, tamén é coñecida polos nomes das rúas que van paralelas a ela (sucesivamente, de norte a sur: *Voorstraat*, *Hippolytusbuurt*, *Koornmarkt *e *Korte/Lange Geer*.

## Historia 
Logo da construción, arredor do ano 1100, da primeira canle da que máis tarde sería a cidade de delft, cara a finais do século XII escavouse unha segunda gabia paralela a aquela, momento en que se empezaron a utilizar, para as diferenciar, os nomes de *Oude Delft* ("canle vella") e Nieuwe Delft.&nbsp;Tanto no seu límite norte coma no sur, ambas as canles estaban unidas por un estanque.

Os terreos intermedios entrambas as canles, que foron reforzados e elevados coa arxila retirada durante a escavación desta segunda (Neuwe Delft), constituíron a base da futura cidade de Delft. Nesa zona comezaron a establecerse os comerciantes máis prósperos e levantáronse grandes mansións, algunhas delas aínda hoxe conservadas e dotadas da consideración de monumento nacional (*Rijksmonument*).

## Edificios principais 
* Museo Paul Tétar van Elven, instalado nunha mansión residencial do século XVI.
*[miniatura|Edificio da [Sinagoga de Delft, en *Koornmarkt*, ao pé da canle Nieuwe Delft ]]Sinagoga de Delft, edificio neoclásico da segunda metade do século XIX.

## Pontes 
De norte a sur:
* Ponte San Stevensbrug.
* Ponte peonil Visbrug.
* Ponte Poelbrug.
* Ponte Hof van Delftbrug.
* Warmoesbrug (une a canle Voldersgracht coa parte superior da praza Cameretten).
* Ponte peonil Waagsteeg.
* Ponte Towbrug.
* Ponte peonil Leeuwebrug.
* Ponte Sint Jacobsbrug.

Ficheiro:Delft - Sint Stevensbrug.jpg|Ponte San Stevensbrug
Ficheiro:Delft - Poelbrug.jpg|Ponte Poelbrug
Ficheiro:Delft - voetgangersbrug Waagsteeg.jpg|Ponte Waagsteeg
Ficheiro:Delft - Leeuwebrug.jpg|Ponte Leeuwebrug
Ficheiro:Delft - Sint Jacobsbrug.jpg|Ponte Sint Jacobsbrug

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Van der Krogt, Peter. *Straatnamen van Delft: verklaring van de namen van straten en buurten, grachten en bruggen.*Gemeenteaechief Delft. Delft, 2000. [ISBN 908065415] ''''
### Outros artigos 
* Delft
O anxo negro

***O anxo negro*** (en ) é un filme francés de 1994 dirixido e escrito por Jean-Claude Brisseau.

Estreouse en galego a través da TVG o 21 de marzo de 2001.

## Sinopse 
Stephane Feuvier asasina de xeito cruel un home no pazo onde ela vive. É a esposa do ilustre maxistrado George Feuvier, un home importante da alta sociedade bordelesa. Coa axuda da súa criada Madeleine amáñao todo para que pareza un intento de violación e así lexitimar o seu crime. O seu home contrata un dos mellores avogados da cidade para defendela.

## Personaxes 
* Sylvie Vartan como Stéphanie Feuvrier
* Michel Piccoli como Georges Feuvrier
* Tchéky Karyo como Paul Delorme
* Alexandra Winisky como Cécile
* María Luisa García como Madeleine
* Philippe Torreton como Christophe
* Bernard Verley como Pitoto
* Claude Faraldo como Aslanian
* Claude Giraud como Romain Bousquet
* Claude Winter como Sra. Pitot
* Henri Lambert como o xuíz Dumas
* Francine Olivier como Sra. Dumas
* Gérard Lecaillon como inspector de policía
* Aline Perrier como a rapaza
* Jean Bourgnac como o director do cárcere

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Osteoxénese imperfecta

En medicina, a **osteoxénese imperfecta** ou **osteoxenia imperfecta** (tamén chamada **ósos de cristal**) é unha desorde xenética que afecta principalmente ós ósos. A súa severidade pode abranguer dende leve até grave. O diagnóstico é radiolóxico, mesmo antes do parto. Outros síntomas pode incluír unha tinguidura azul no branco dos ollos, baixa estatura, hipermobilidade, xordeira, problemas respiratorios e problemas nos dentes.

## Notas
Pobo montenegrino

Os **montenegrinos** (en lingua montenegrina: Црногорци */Crnogorci*) é un pobo eslavo meridional nativo de Montenegro. Montenegro é unha das dúas repúblicas que até xuño de 2006 formaba Serbia e Montenegro. A cuestión dunha nación e unha identidade montenegrinas é un tema controvertido, principalmente entre os serbios. Existen comunidades montenegrinas en Bosnia e Hercegovina, Croacia, Macedonia do Norte, Serbia, Turquía, os Estados Unidos, a Arxentina, Alemaña, Luxemburgo, Chile, o Canadá e Australia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Grupos étnicos de Europa
### Bibliografía 
*
Pobo moldovo

Os **moldovos** (en moldovo/romanés *moldoveni*; Молдовень) son un grupo étnico nativo da República Moldova (73,7% da poboación), que tamén ten importantes minorías en Ucraína e Rusia. O termo tamén pode facer referencia a todos os habitantes do histórico Principado de Moldova, no presente dividido entre Romanía (47,5%), Moldova (30,5%) e Ucraína (22%), sen ter en conta a identidade étnica.

Este artigo fai referencia ó pobo falante de moldovo/romanés que habita na República Moldova, a histórica Besarabia e a diáspora que xurdiu desas rexións.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Grupos étnicos de Europa
### Bibliografía 
* Matthew H. Ciscel (2007) The Language of the Moldovans: Romania, Russia, and Identity in an Ex-Soviet Republic",  - About the identity of the contemporary Moldovans in the context of debates about their language.
* King, C. (2000) The Moldovans: Romania, Russia and the Politics of Culture, Hoover Institution Press, .
Loboso

Como topónimo **Loboso ** pode referirse a:

;En Galiza
***Loboso**, parroquia do concello da Pastoriza;
***Loboso**, lugar da parroquia de Lagoa, no concello da Pastoriza.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Lobio

Como topónimo **Lobio** pode referirse a:

;En Galiza
***Lobio**, lugar da parroquia de Aríns, no concello de Santiago de Compostela;
***O Lobio**, lugar da parroquia de Barantes, no concello de Sober.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Locai

O topónimo **Locai** pode referirse a:

;En Galiza
***Locai**, lugar da parroquia de Santa María de Alta, no concello de Lugo;
***Locai**, lugar da parroquia de San Xoán de Lóuzara, no concello de Samos.
Lobán

O topónimo **Lobán** pode referirse a:

;En Galiza
***Lobán**, lugar da parroquia de Samarugo, no concello de Vilalba;
***Lobán da Barreira**, lugar da parroquia de San Simón da Costa, no concello de Vilalba;
***Lobán de Louros**, lugar da parroquia de San Simón da Costa, no concello de Vilalba.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Loibán**, lugar da parroquia de Merille, no concello de Ourol.
Saltos del Sil

dereita|miniatura|Acción da empresa, 1956.
[dereita|miniatura|Encoro do Vao, no [río Bibei.]]

**Saltos del Sil** foi unha empresa hidroeléctrica española creada en 1945. En 1963 foi adquirida por Iberduero, actual Iberdrola, con quen se fusionou en 1983.
## Historia 
Foi constituída en 1945 pola empresa Minero Siderúrgica de Ponferrada, que lle traspasou as concesións hidráulicas das que dispuña desde 1944 na conca do río Bibei e a do río Sil entre A Ponte de Domingos Flórez e a súa desembocadura no río Miño. Entre os seus socios estaban tamén Banco Pastor, Banco Santander e Eléctricas Leonesas,  vinculada co Banco Central. A sede central da empresa estaba en Madrid, pero as operativas constituíronse na Rúa, A Pobra de Trives e Viana do Bolo.

Xunto coa empresa Hidroeléctrica de Moncabril construíu todo o sistema hidroeléctrico da conca dos ríos Navea, Bibei, Camba, Xares e Tera. Contou coa súa propia empresa construtora, Construcciones del Sil, e con liñas eléctricas entre Galicia, Ponferrada e Madrid.

A Minero Siderúrgica de Ponferrada mantén actividade no sector eléctrico mediante a empresa Distribuidora Eléctrica del Sil.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
Arturo Marín

**Arturo Marín Cabrera**, nado en Castañar de Ibor (provincia de Cáceres) o 26 de setembro de 1894 e finado en Madrid o 13 de marzo de 1954, foi un actor español, máis coñecido como **Arturo Marín**.

## Traxectoria 
En 1924 debutou no cine mudo coa película *La mala ley* de Manuel Noriega. En 1925 interveu no filme *La casa de la Troya*, do mesmo director, xunto a Alejandro Pérez Lugín. En 1954 estreouse a película *Todo es posible en Granada*, de José Luis Sáenz de Heredia, a última película estreada en vida de Arturo.

Morreu repentinamente na súa casa da rúa Fernando o Católico nº 4 de Madrid. Foi enterrado na Sacramental de Santa María.

Estivo casado coa actriz María Cuevas.

## Notas
O anxo ebrio

é un filme xaponés de 1948 dirixido por Akira Kurosawa. É a primeira das dezaseis colaboración entre o director Kurosawa e o actor Toshiro Mifune.

## Sinopse 
Sanada é un doutor cun carácter moi peculiar, que leva a cabo unha obstinada loita contra as doenzas e que ten o costume de consumir alcohol. Este home vive e traballa nun barrio periférico do Tokyo de posguerra. Alí coexisten a lei da mafia e a dunha democracia en formación. Certo día, o doutor recibe a un home a altas horas da noite que lle pide que lle cure unha ferida na súa man. As sospeitas que o doutor deixa albiscar nas súas faccións e acenos concréntanse en pouco tempo ó extraer da man unha bala. O ferido chámase Matsunaga e é outro home cun carácter peculiar, un xefe da mafia local. Logo de extraer a bala e facer outros exames, Sanada descobre que Matsunaga ten tuberculose e a partir desa diagnose comeza a construírse unha difícil relación entre estas dúas persoas.

## Personaxes 
* Takashi Shimura como Doutor Sanada
* Toshiro Mifune como Matsunaga
* Reisaburo Yamamoto como Okada
* Michiyo Kogure como Nanae
* Chieko Nakakita como enfermeira Miyo
* Eitarō Shindō como Takahama
* Noriko Sengoku como Gin
* Shizuko Kasagi como cantante
* Masao Shimizu como Oyabun
* Yoshiko Kuga como rapaza da escola

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Beta Israel

Os **Beta Israel** (, *Beyte (beyt) Yisrael*; ge'ezቤተ እስራኤል, ''Bēta 'Isrā'ēl*}}), tamén coñecidos como os **xudeus etíopes** (: *Yehudey Etyopyah;'' Ge'ez: የኢትዮጵያ አይሁድዊ, *ye-Ityoppya Ayhudi*) ou **falashas** (Ge'ez ፈላሻ, ), son unha comunidade de xudeus que viviron e se desenvolveron durante séculos na área do Reino de Axum e no Imperio etíope, hoxe dividido nas rexións etíopes de Amhara e Tigray. Moitos deles emigraron a Israel durante o século XX.

O termo *falasha* non adoita utilizarse polos xudeus etíopes que prefiren a forma *Beta Israel*. Significa en lingua amhárica "exiliados" ou "inmigrados", e polo habitual considerase como pexorativo. En varias rexións de Etiopía tamén adoitan utilizar os termos *kayla* e ''esra'elawi* (israelita). Trala emigración a Israel, o termo *Beta Israel* comezou a ser substituído, polo de xudeus etíopes. ou simplemente por *etiopim'' ("Etíopes").

Este pobo vivía nas rexións norte e noroeste de Etiopía, en máis de 500 pequenos poboados repartidos por un amplo territorio, xunto a poboacións que eran musulmáns e principalmente cristiáns. Moitos deles estaban concentrados nunha área arredor do lago Tana, na rexión de Gondar.

En 1975, o goberno de Israel recoñeceu a condición de xudeus dos Beta Israel. Isto deu lugar a unha difícil emigración ata Israel durante os anos 1980 e 1990, especialmente co establecemento dunha ponte aérea. En 2009, formaban parte desta comunidade preto de 110.000 persoas. en Israel, e no 2014, o número aumentou a 138.200.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sefardís
* Asquenací
Hiroshi Fushida

**Hiroshi Fushida** (en lang-ja|鮒子田 寛}}), nado en Kyoto o 10 de marzo de 1946, é un expiloto de carreiras do Xapón. Participou sen éxito en dous Grandes Premios de Fórmula 1 con Maki, o primeiro nos Países Baixos en 1975, cando a rotura do motor impediulle arrincar, e o segundo no GP de Gran Bretaña o mesmo ano, onde non puido clasificar.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

### Resultados nas 24 Horas de Le Mans 
## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*"A history of Japanese F1 drivers (Part 1)" f1fanatic.co.uk
STS-78

**STS-78** foi unha misión do transbordador espacial Columbia lanzada o 20 de xuño de 1996 desde a rampla 39B do Centro de Lanzamento de Cabo Cañaveral.

LMS-1 levaba 41 experimentos incluíndo experimentos con embrións de peixe, ratas, bonsai, adicados a dinámica de fluídos, metalurxia, crecemento de cristais de proteína e outros, nos que participaron cinco axencias espaciais e dez países.

O transbordador regresou a terra no Centro Espacial Kennedy o 7 de xullo de 1996.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Transbordador espacial
*Transbordador espacial Columbia
STS-8

**STS-8** foi unha misión do transbordador espacial Challenger lanzada o 30 de agosto de 1983 desde a rampla 39A do Centro de Lanzamento de Cabo Cañaveral.

Durante o voo a proa do transbordador mantívose apuntando en sentido contrario ao Sol durante 14 horas para estudar o ambiente na cuberta de voo en frío extremo.

O transbordador regresou a terra na Base Edwards da Forza Aérea o 5 de setembro de 1983. Foi a primeira misión dun transbordador en engalar e aterrar de noite.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Transbordador espacial
*Transbordador espacial Challenger
Úrsula de San Diego

**Úrsula de San Diego**, nada en Puebla de Don Fadrique en 1570 e finada en Granada o 22 de outubro de 1622, foi unha escritora e relixiosa española do Século de Ouro.

## Traxectoria
Era filla de fidalgos cunha situación económica delicada, que se dedicaban á agricultura. Con 24 anos ingresou no Convento da Nosa Señora dos Anxos de Baza. Anos despois Juan Orozco de Covarrubias, bispo da diocese de Guadix, quixo introducila como monxa corista no Convento de relixiosas franciscas de Guadix, mais a idea non foi adiante. Úrsula solicitou admisión no convento de Capuchinas de Granada, e o 12 de maio de 1615 tomou de novo o hábito como lega. Profesou dous anos máis tarde.

## Obra
**Vida interior de la Venerable Úrsula de San Diego religiosa lega en el Monasterio de Madres Capuchinas de Granada*
**Convento Espiritual*
**Ejercicio Espiritual*
**Tratado de las virtudes*
**Principio de la devoción de las Llagas de Jesús. Cuadernos de las Venerables Úrsula de San Diego y Luciana de Jesús*

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* 
* 
*
STS-80

**STS-80** foi unha misión do transbordador espacial Columbia lanzada o 19 de novembro de 1996 desde a rampla 39B do Centro de Lanzamento de Cabo Cañaveral.

ORFEUS foi liberado no primeiro día do transbordador en órbita e pasou cerca de dúas semanas en voo independente antes de ser recuperado. Levaba tres instrumentos a bordo para estudar o ceo no ultravioleta. WSF-3 foi despregado no cuarto día de voo. Cos seus 4 m de diámetro, funcionou case sen problemas, creando un ultrabaleiro no que se crearon sete películas semicondutoras. Foi recuperado aos tres días de voo.

O transbordador regresou a terra no Centro Espacial Kennedy o 7 de decembro de 1996.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Transbordador espacial
*Transbordador espacial Columbia
STS-81

**STS-81** foi unha misión do transbordador espacial Atlantis lanzada o 11 de xaneiro de 1997 desde a rampla 39B do Centro de Lanzamento de Cabo Cañaveral.

O transbordador levaba un módulo Spacehab a bordo con subministracións e experimentos, transferindo 2722 kg de carga á estación. A tripulación tamén probou o sistema de illamento de vibracións da cinta de correr para o seu uso na futura Estación Espacial Internacional.

O transbordador regresou a terra no Centro Espacial Kennedy o 22 de xaneiro de 1997, deixando na estación a Linenger e traendo de volta a  e John E. Blaha.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Transbordador espacial
*Transbordador espacial Atlantis
Segunda República Española no exilio

miniatura|200px|Bandeira da Segunda República Española no exilio.
A **República Española no exilio** designa ás institucións republicanas no estranxeiro que continuaron representando a legalidade da Constitución de 1931 logo da vitoria dos nacionais na guerra civil española. Mantiveron a continuidade desta representación entre 1939 e 1977, ano da súa disolución. A sede do goberno no exilio foi situada primeiro na Cidade de México para logo pasar o 8 de febreiro de 1946 a París, Francia.

## Gobernos no exilio 
*Juan Negrín López (1939-1945) 
*José Giral y Pereyra (1945-1947) 
*Rodolfo Llopis Ferrándiz (1947-1947) 
*Álvaro de Albornoz Liminiana (1947-1951) 
*Félix Gordón Ordás (1951-1960) 
*Emilio Herrera Linares (1960-1962) 
*Claudio Sánchez-Albornoz y Menduiña (1962-1971) 
*Fernando Valera Aparicio (1971-1977)

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* ALTED VIGIL, Alicia. 1993. *El Archivo de la II República española en el éxilio 1945-1977 (Inventario del Fondo París)*. Fundación Universitaria Española. Madrid.
* BIESCAS, José Antonio; Tuñón de Lara, Manuel. *España bajo la Dictadura Franquista*. Labor. Barcelona. 1987 ISBN 8433594303
* CABEZA SÁNCHEZ-ALBONOZ, Sónsoles. 1997. *Historia política de la Segunda República en el exilio*. Fundación Universitaria Española. Madrid.
* DEL VALLE, José María. 1976. *Las instituciones de la República española en exilio* Ed. Ruedo ibérico; París.
* CASANOVA, Julián. 2007. *República y Guerra Civil. Vol. 8 de la Historia de España, dirigida por Josep Fontana y Ramón Villares*. Barcelona: Crítica/Marcial Pons. ISBN 978-84-8432-878-0.
* SUÁREZ FERNÁNDEZ, Luis. 2011. *Franco. Los años decisivos. 1931-1945*. Barcelona: Ariel. ISBN 978-84-344-1332-0.

### Outros artigos 
* Oposición ao franquismo
* Exilio republicano
* Exilio español en México
* Represión política
* Segunda República Española

### Ligazóns externas 
* Biblioteca do Exilio, na Biblioteca virtual Cervantes 
* Ateneo Español de México
* Portal do exilio
O home invisible

***O home invisible*** (en ) é unha novela de ciencia ficción escrita por H.G. Wells. Orixinalmente serializada en ''Pearson's Weekly* en 1897, foi publicada como unha novela ese mesmo ano. O home invisible do título é "Griffin", un científico dedicado á investigación da óptica que inventa un xeito de igualar o índice de refracción dos corpos co do ar polo que non absorben nin reflicten a luz e fainos invisible. Consegue con éxito levar a cabo este procedemente no seu propio corpo, mais erra no seu intento de revertelo. Un apaixonado de violencia aleatoria e irresponsable, Griffin converteuse nunha personaxe icónica do terror de ficción. Malia que as obras anteriores de Wells, *A máquina do tempo* e *A illa do doutor Moreau*, foron escritas empregando narradores en primeira persoa, nesta ocasión emprega o punto de vista en terceira persoa.

Foi traducida ó galego por Francisco Bedoya Díaz e publicado por Xerais en 1991.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Grandes do noso tempo
### Ligazóns externas 
* *O home invisible'' no Proxecto Gutenberg
María Suárez González

**María Suárez González**, nada en Corme en 1969, é unha escritora galega en lingua castelá.

## Traxectoria 
Residente na Coruña, participa de actividades creativas e literarias nesa cidade. En 2018 publicou a súa primeira obra, *Soñando con Cala*.

## Obras
**Soñando con Cala* (Lautana Editorial, 2018). Libro de relatos.

## Notas
O can doente

é un filme xaponés de 1949 dirixido e escrito por Akira Kurosawa. É un drama e thiller protagonizado por Toshiro Mifune e Takashi Shimura. Foi o segundo filme de Kurasawa no ano 1949, sendo producido por Film Art Association e estreado por Shintoho. Tamén está considerado como un filme de detectives (está entre os primeiros filmes xaponeses deste xénero) que explora o estado de ánimo do Xapón durante a súa dolorosa recuperación posguerra. É un precursor dos xéneros de investigación policial "buddy cop".

## Personaxes 
*Toshiro Mifune como Detective Murakami
*Takashi Shimura como Detective Satō
*Keiko Awaji como Harumi Namiki
*Eiko Miyoshi como nai de Harumi
*Noriko Honma como muller da tenda
*Isao Kimura as Yusa
*Minoru Chiaki como director do show Girlie
*Ichiro Sugai como dono do hotel Yayoi
*Gen Shimizu como Inspector Nakajima
*Noriko Sengoku como Rapaza

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Marcial Miguel de la Iglesia Vázquez

**Marcial Miguel de la Iglesia Vázquez**, nado en Sar (Santiago de Compostela) o 5 de febreiro de 1862 e finado en Nigrán o 14 de agosto de 1918, foi un mestre galego, membro numerario da Real Academia Galega.

## Traxectoria 
[page=2|miniatura|Artigo do autor na *[Revista Gallega* n.º 27 (16.07.1899).]]
Foi director da Escola de Obreiros do Círculo Católico da Coruña, onde ensinaba aos seus alumnos lingua e literatura galega, servindose de dous libros de Florencio Vaamonde Lores, algo nada habitual nesa época. Escribiu algunhas poesías galegas e colaborou en *El Pueblo* de Baiona e na *Revista Gallega* de Galo Salinas.

Formou parte da RAG dende o 4 de setembro de 1905, sendo un dos fundadores.

Finou sendo mestre en Nigrán, antes de tomar posesión dunha praza no Concello de Lavadores, que xa tiña asignada.

## Obra escrita 
* "Memoria relativa á la Escuela de Obreros del Círculo Católico", 1898.
* "Necesidad y verdadero fundamento de la educación moral con relación al individuo", 1899, publicado por entregas en *Revista Gallega*.

## Vida persoal 
Casou coa coruñesa Matilde Daviña González (nada en 1866), coa que tivo a Dolores, Matilde e Marcial de la Iglesia Daviña.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Artigos de Iglesia y Vázquez, Marcial Miguel de la  Hemeroteca Virtual da RAG.
Trono de sangue

é un filme xaponés de 1957 co-escrito e dirixido por Akira Kurosawa. Trátase dunha adaptación da obra *Macbeth* de William Shakespeare, trasladando a Escocia medieval ó Xapón feudal, con elementos estilísticos sacados do drama musical xaponés Noh. Está protagonizado por Toshiro Mifune e Isuzu Yamada.

Ó igual que na obra de Shakespeare, conta a historia dun guerreiro que asasina o seu soberano por mor da ambición da súa muller. Malia o gran cambio de ambientación e de lingua e as numerosas liberdades creativas, en Occidente está considerado unha adaptación cinematográfica da obra.

## Personaxes 
[miniatura|dereita|[Toshiro Mifune interpreta a Washizu.]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie