open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tioira, Tioira, Maceda

**Tioira** é un lugar da parroquia de Tioira no concello ourensán de Maceda na comarca de Allariz - Maceda. Tiña 112 habitantes no ano 2012 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 55 eran homes e 57 mulleres.
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Tioira 
### Parroquias de Maceda 
## Notas
Daniel Vertangen

**Daniel Vertangen**, nado en Ámsterdan e finado ibídem entre 1681 e 1684, foi un pintor holandés do século XVII.

## Obra de Vertangen en Galicia 
[miniatura|250px|Embriaguez de Sileno*, exposto nunha sala da [Pinacoteca Francisco Fernández del Riego.]]

En Galicia, pertencente á colección do Concello de Vigo (Museo Quiñones de León / Pinacoteca Francisco Fernández del Riego), pode apreciarse *Embriaguez de Sileno'', legado por José Policarpo Sanz Souto.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Máis de 170 miniaturas da obra de Vertangen en Artnet.com
Tioira

Como topónimo **Tioira** pode referirse a:

;En Galiza
***Tioira**, parroquia do concello de Maceda;
****Tioira**, lugar de dita parroquia;
***A Tioira**, lugar da parroquia de Ardán, no concello de Marín.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Sardinella

miniatura|*Sardinella maderensis*.
miniatura|Debuxo de *Sardinella tawilis*.
***Sardinella*** Valenciennes, 1847 é un xénero de peixes osteíctios da orde dos clupeiformes e familia dos clupeidos.

## Características 
O xénero comprende actualmente algo máis de 20 especies recoñecidas (ITIS recoñece 23, mentres que FishBase só 21)  que son peixes xeralmente costeiros, gregarios, que abundan nas augas cálidas e se encontran en case calquera nos océanos en zonas tropicais e subtropicais.

Algunhas especies recoñécense pola súa presenza en determinadas zonas, pero tamén poden distinguirse por algunhas características moi específicas da súa anatomía, aínda que é frecuente que sexan confundidas con outras doutros xéneros similares.

Algúns dos trazos comúns é que son especies mariñas peláxicas que forman grandes cardumes. Os individuos xuvenís de *Sardinella* encóntranse a miúdo en albufeiras, lagoas litorais e esteiros, aínda que é máis común encontrar os adultos en augas máis profundas, un pouco máis lonxe da costa.

Como excepción, a especie *Sardinella tawilis* vive en auga doce, nun lago de Filipinas.

## Especies 
Segundo o SIIT recoñécense na actualidade as seguintes especies:

* *Sardinella albella*
* *Sardinella atricauda*
* *Sardinella aurita*
* *Sardinella brachysoma*
* *Sardinella dayi*
* *Sardinella fijiense*
* *Sardinella fimbriata*
* *Sardinella gibbosa*
* *Sardinella hualiensis*
* *Sardinella janeiro*
* *Sardinella jonesi*
* *Sardinella jussieu*
* *Sardinella lemuru*
* *Sardinella longiceps*
* *Sardinella maderensis*
* *Sardinella marquesensis*
* *Sardinella melanura*
* *Sardinella neglecta*
* *Sardinella richardsoni*
* *Sardinella rouxi*
* *Sardinella sindensis*
* *Sardinella tawilis*
* *Sardinella zunasi*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.
* Whitehead Peter J. P. (2005): *Clupeoid fishes of the world (Suborder Clupeoidei). An annotated and illustrated catalogue of the herrings, sardines, pilchards, sprats, shads, anchovies, and wolf-herrings*. Part 1. Chirocentridae, Clupeidae and Pristigasteridae. pp.&nbsp;26–32. FAO Species Catalogue for Fishery Purposes. Nº 7. Roma: FAO. Resumo en PDF

### Outros artigos 
* Clupeiformes
* Clupeidos
* Sardiña

### Ligazóns externas 
* *Sardinella* en NCBI.
Sarreaus (homónimos)

Como topónimo **Sarreaus** pode referirse a:

;En Galiza
***Sarreaus**, concello da comarca da Limia;
****Sarreaus**, parroquia de dito concello;
*****Sarreaus**, lugar de dita parroquia;
***Sarreaus**, lugar da parroquia de Bande, no concello de Bande;
***Sarreaus**, lugar da parroquia de Maceda, no concello de Maceda;
***Sarreaus**, lugar da parroquia de Tioira, no concello de Maceda;
***Sarreaus**, lugar da parroquia de Trasestrada, no concello de Riós.
Emblema de Angola

O **emblema de Angola** reflicte o pasado recente da nación. Na súa versión actual data do ano 1990, momento no que se cambiou o nome oficial do estado, de «República Popular de Angola» polo actual «República de Angola». Porén, o emblema conserva a imaxe marxista do escudo orixinario, elementos que se repiten tamén na bandeira nacional.

## Escudos históricos 

Ficheiro:Coat of arms of Portuguese West Africa (1935-1951).svg|Escudo de África Occidental Portuguesa entre o 8 de maio de 1935 e o 11 de xuño e 1951.
Ficheiro:Coat of arms of Portuguese West Africa (1951-1975).svg|Escudo de África Occidental Portuguesa dende o 11 de xuño de 1951 ata o 11 de novembro de 1975.
Ficheiro:Lesser coat of arms of Portuguese West Africa.svg|Escudo menor entre o 8 de maio de 1935 ata o 11 d novembro de 1975.
Ficheiro:Emblem of the People's Republic of Angola (1975-1992).png|Escudo dos pobos da República de Angola (1975-1992)
Pseudomonadales

**Pseudomonadales** é unha orde de proteobacterias. Comprende especies quimiorganótrofas e xeralmente móbiles por flaxelos. Como todas as proteobacterias son bacterias gramnegativas. Os xéneros *Azomonas* e *Azotobacter* son bacterias fixadoras do nitróxeno de vida libre que pertencen a este grupo. Especies do xénero *Pseudomonas* son patóxenas de plantas, seres humanos e animais. *Moraxella* e *Acinetobacter* poden ser tamén patóxenas.

## Sistemática 
Na subdivisión en familias das Pseudomonadales non hai un total acordo. A orde subdivídese nas familias Pseudomonadaceae e Moraxellaceae. Nalgunhas clasificacións colócase nesta orde unha terceira familia, as Azotobacteraceae, pero é controvertido, xa que outros asocian os xéneros *Azotobacter* e *Azomonas* coas Pseudomonadaceae, nas que formarían, xunto con *Azorhizophilus*, o grupo Azotobacter. De feito, análises recentes do xenoma non anotado de *Azotobacter vinelandii* indican que é máis apropiado agrupar esta bacteria coas da familia Pseudomonadaceae. Tamén se propuxo a familia Branhamaceae, na que se acomodarían os xéneros *Moraxella* e *Branhamella* (pero hai sinonimias entre eses dous xéneros, polo que non parece apropiado).

A seguinte é unha lista de familias e xéneros::

* Moraxellaceae Rossau et al. 1991:
** *Acinetobacter* Brisou e Prévot 1954
** *Alkanindiges* Bogan et al. 2003
** *Enhydrobacter* Staley et al. 1987
** *Moraxella* Lwoff 1939
*** *Moraxella catarrhalis* (Frosch e Kolle1896) Henriksen e Bøvre 1968Syn. *Branhamella catarrhalis* (Frosch e Kolle 1896) Catlin 1970
** *Perlucidibaca Song et al. 2008
** *Psychrobacter* Juni e Heym 1986
* Pseudomonadaceae Winslow et al. 1917
** *Azomonas* Winogradsky 1938
** *Azorhizophilus* Thompson & Skerman 1981
** *Azotobacter* Beijerinck 1901
** *Cellvibrio* (Winogradsky 1929) Blackall et al. 1986
** *Mesophilobacter* Nishimura et al. 1989
** *Pseudomonas* Migula 1894
** *Rhizobacter* Goto & Kuwata 1988
** *Rugamonas* Austin & Moss 1987
** *Serpens'' Goto & Kuwata 1988

## Notas e bibliografía 
* George M. Garrity: Bergey's Manual of Systematic Bacteriology. 2. Auflage. Springer, Nova York, 2005, Volume 2: The Proteobacteria, Parte B: The Gammaproteobacteria
Christian Wilhelm Ernst Dietrich

**Christian Wilhelm Ernst Dietrich**, nado o 30 de outubro de 1712 en Weimar e finado o 23 de abril de 1774 en Dresde, foi un pintor alemán do século XVIII.

## Obra de Dietrich en Galicia 
En Galicia, pertencente á colección do Concello de Vigo (Museo Quiñones de León / Pinacoteca Francisco Fernández del Riego), pode apreciarse *Xogo da pita cega*, legado por José Policarpo Sanz Souto.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sächsische Biografie .
* Christian Wilhelm Ernst Dietrich na Encyclopædia Britannica .
Vilém Goppold von Lobsdorf

**Vilém Goppold von Lobsdorf**, nado o 28 de maio de 1869 e finado o 12 de xuño de 1943, foi un tirador de esgrima checo, gañador de dúas medallas olímpicas.

## Traxectoria 
Comerciante de profesión era membro do club de esgrima ČŠK Riegel, nos Xogos Olímpicos de 1908 de Londres competiu co equipo bohemio de sabre composto por Bedřich Schejbal, Jaroslav Tuček, Otakar Lada e Vlastimil Lada-Sázavský que logrou a medalla de bronce e el levou tamén a medalla de bronce na competición de sabre individual. Participou tamén nos Xogos Olímpicos de 1912 no equipo bohemio de sabre, sen logar medalla. Ademais das súas participacións olímpicasf foi campión bohemio de sabre en 1909, 1910 e 1913 e gañou varios torneos internacionais.

## Notas
Otakar Lada

**Otakar Lada**, nado en Praga o 22 de maio de 1883 e finado en Senohraby o 12 de xullo de 1956, foi un tirador de esgrima checo, gañador dunha medalla olímpica.

## Traxectoria 
Nos Xogos Olímpicos de 1908 celebrados en Londres competiu co equipo bohemio de sabre composto por Bedřich Schejbal, Jaroslav Tuček, Vilém Goppold von Lobsdorf e Vlastimil Lada-Sázavský que logrou a medalla de bronce.
## Notas
Juan Martínez Abades

**Juan Martínez Abades**, nado en Xixón o 7 de marzo de 1862 e finado en Madrid o 19 de xaneiro de 1920, foi un pintor, ilustrador e, en menor medida, músico asturiano.

## Traxectoria 
Alumno da Escuela de Bellas Artes de San Fernando de Madrid, completou estudos en Roma.

Foi ilustrador da revista *Blanco y Negro*.

Hai obra del, entre outros, no Museo do Prado, no Museo Carmen Thyssen, no Museo de Belas Artes da Coruña e na Pinacoteca Francisco Fernández del Riego.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* [http://www.museodelprado.es/enciclopedia/enciclopedia-on-line/voz/martinez-abades-juan/ ] na enciclopedia do Museo do Prado .
* Javier Barón Thaidigsmann, *Iconografías de trabajo industrial en la pintura asturiana de la restauración*
Esgrima nos Xogos Olímpicos de 1906

Nos **Xogos Olímpicos de 1906** celebrados en Atenas disputáronse oito probas de **esgrima**. Actualmente denominados Xogos Intercalados, o Comité Olímpico Internacional non os considera oficiais.

## Medallas 
## Medalleiro por países 
## Nacións participantes 
Un total de 62 tiradores de 12 nacións competiron nos Xogos:

* 20px| Austria (3)
*  (5)
*  (1)
*  (3)
*  (5)
* 20px Alemaña (5)

*  (5)
* 20px Grecia (13)
* 20px Hungría (5)
* 20px Italia (2)
*  (13)
*  (2)
Vinci

**Vinci** é unha comuna italiana da provincia de Florencia, na rexión de Toscana. É internacionalmente coñecida por ser o lugar de nacemento do polímata renacentista Leonardo da Vinci.

## Xeografía 
Vinci localízase na zona setentrional da Toscana, a 25 quilómetros de distancia de Florencia. Atópase rodeada de outeiros, entre os que destaca o Montalbano. Son abondosas as oliveiras e os viñedos, que son cultivados segundo a técnica do socalco debido ó terreo irregular, e están arrodeados de valados de cachotaría.

## Localidades 
Dentro da comuna atopamos as seguintes localidades ou subdivisións territoriais: Anchiano, Apparita, Badia a Passignano, Burrino, Collegonzi, Faltognano, La Stella, Mercatale, Orbignano, Petroio, Piccaratico, Salvino, San Donato, San Pantaleo, Santa Lucia, Sant'Amato, Sant'Ansano, Sovigliana, Spicchio, Toiano e Vitolini.

## Cidades irmandadas 
*  Allentown, Estados Unidos
*  Amboise, Francia

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Maison natale de Léonard de Vinci.jpg|Casa natal de Leonardo da Vinci.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da cidade de Vinci
Melquíades Álvarez

**Melquíades Álvarez González-Posada**, nado en Xixón o 17 de maio de 1864 e finado en Madrid o 22 de agosto de 1936, foi un xurista e político español.

## Traxectoria 
Estudou Dereito na Universidade de Oviedo, onde se licenciou en 1883. Logo dun primeiro intento infrutuoso, gañou a Cátedra de Dereito Romano na Universidade de Oviedo en 1889. Amigo de Leopoldo Alas, iniciou a carreira profesional de avogado en Oviedo. Entre 1894 e 1898 foi decano do colexio de avogados da cidade. Despois trasladouse a Madrid.

Excelente orador, a quen denominaban "El Tribuno" e "Pico de Oro", nos seus inicios adscribiuse ao republicanismo de Nicolás Salmerón. En 1912 fundou o Partido Reformista, de inspiración republicana pero disposto a gobernar nunha monarquía democrática, pois consideraba que, en democracia, a cuestión da forma de goberno -monarquía ou república- era accidental.

En 1917 participou no movemento auspiciado por republicanos e socialistas, cuxo fin era convocar Cortes Constituíntes. Fracasado o movemento, Melquíades Álvarez foi moderando o seu discurso e aproximouse ao Partido Liberal da monarquía, o que lle permitiu acceder en 1923 á presidencia do Congreso dos Deputados. Neste posto tratou de convencer a Afonso XIII para que retornara ao parlamentarismo liberal, logo do golpe de Estado de Primo de Rivera. Durante a ditadura participou en varias conspiracións dirixidas a derribar ao ditador.

Na Segunda República o seu partido, naquel momento denominado Partido Republicano Liberal Demócrata, que era xa moi minoritario, situábase no centro-dereita do espectro político. Elixido deputado por Madrid (pola Candidatura de Apoio á República, nos escanos das minorías) e Valencia (na Conxunción Republicano-Socialista, nos escanos das maiorías) nas eleccións constituíntes de 1931 (celebrado un sorteo, adscribíuselle á circunscrición valenciana) e reelixido por Asturias en 1933 e 1936 (nas listas conxuntas coa CEDA). Tamén foi decano do Colexio de Avogados de Madrid.

En agosto de 1936, un mes despois do comezo da guerra civil, Melquíades Álvarez foi recluído, ao igual que outros dirixentes políticos conservadores, no Cárcere Modelo de Madrid e posteriormente foi asasinado por milicianos esquerdistas.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Álvarez de Miranda, Sarah (2002). *Melquíades Álvarez, mi padre. Oviedo*: ed. Nobel. ISBN 84-8459-111-5.﻿
*﻿García Venero, Maximiano (1974). *Melquiades Álvarez. Historia de un Liberal* (2ª ed. ampliada). Madrid: Ediciones Tebas. ISBN 84-7273-057-3.﻿
* ﻿Oliveros, Antonio L. (1989). *Asturias en el resurgimiento español*. Gijón: Silverio Cañada editor. ISBN 84-7286-282-8.﻿

### Outros artigos 
*Lista de presidentes do Congreso dos Deputados
The Twilight Saga: Breaking Dawn – Part 2

***The Twilight Saga: Breaking Dawn – Part 2*** é un filme estadounidense dirixido por Bill Condon que se estreou no 2012. Quinto e derradeiro filme da saga *Twilight*, e conclusión do filme de 2011 *The Twilight Saga: Breaking Dawn – Part 1*. Baséase no cuarto libro escrito por Stephenie Meyer, *Breaking Dawn*. Está protagonizado por Kristen Stewart, Robert Pattinson e Taylor Lautner nos papeis principais, e por Mackenzie Foy interpretando a Renesmee.

## Sinopse 
Logo de converterse en vampiro, Bella debe adaptarse á súa nova natureza. Cando nace Renesmee, a familia Cullen terá que protexerse da ameaza dos Volturi, pois existe unha lei que prohibe transformar ós nenos en vampiros, xa que son difíciles de controlar e poden provocar desastres que poñan en perigo a secreta existencia dos vampiros.

## Personaxes 
* Kristen Stewart como Bella Swan
* Robert Pattinson como Edward Cullen
* Taylor Lautner como Jacob Black
* Mackenzie Foy como Renesmee Cullen
* Peter Facinelli como Carlisle Cullen
* Elizabeth Reaser como Esme Cullen
* Ashley Greene como Alice Cullen
* Kellan Lutz como Emmett Cullen
* Nikki Reed como Rosalie Hale
* Jackson Rathbone como Jasper Hale
* Maggie Grace como Irina
* Michael Sheen como Aro
* Jamie Campbell Bower como Caius
* Dakota Fanning como Jane
* Christopher Heyerdahl como Marcus
* Billy Burke como Charlie Swan
* Lee Pace como Garrett
* Casey LaBow como Kate
* MyAnna Buring como Tanya
* Noel Fisher como Vladimir
* Joe Anderson como Alistair
* Cameron Bright como Alec
* Angela Sarafyan como Tia
* Aldo Quintino como Vampiro do Amazonas
* Rami Malek como Benjamin
* Booboo Stewart como Seth Clearwater
* Daniel Cudmore como Felix
* Christian Camargo como Eleazar
* Mía Maestro como Carmen
* Ty Olsson como Phil
* Alex Meraz como Paul
* Judith Shekoni como Zafrina
* Charlie Bewley como Demetri
* J.D. Pardo como Nahuel
* Wendell Pierce como J. Jenks
* Julia Jones como Leah Clearwater
* Lateef Crowder como Santiago]]
* Andrea Powell como Sasha
* Toni Trucks como Mary
* Andrea Gabriel como Kebi
* Austin Naulty como Werewolf
* Kiowa Gordon como Embry Call
* Chaske Spencer como Sam Uley
* Bronson Pelletier como Jared
* Marisa Quinn como Huilen
* Omar Metwally como Amun
* Valorie Curry como Charlotte
* Tracey Heggins como Senna
* Marlane Barnes como Maggie
* Guri Weinberg como Stefan
* Erik Odom como Peter
* Lisa Howard como Siobhan
* Bill Tangradi como Randall
* Patrick Brennan como Liam
* Amadou Ly como Henri
* Janelle Froehlich como Yvette
* Masami Kosaka como Toshiro
* Cam Gigandet (James), Rachelle Lefevre (Victoria), Edi Gathegi (Laurent), Bryce Dallas Howard (Victoria), Jodelle Ferland (Bree Tanner).

## Galardóns e nomeamentos 
* 2012: 7 Premios Razzie, incluíndo peor filme, director, actriz e elenco. 11 nomeamentos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Grannus

No politeísmo celta, **Grannus** (tamén **Granus** **Mogounus** **Amarcolitanus**) foi unha deidade asociada coas augas termais, as fontes e o sol. Foi identificado frecuentemente con Apolo como **Apollo Grannus**. A súa devoción era frecuente en conxunto con outras deidades como Sirona ou Marte.

## Festival 
Unha inscrición do século I dunha fonte pública de Limoges menciona un festival galo dedicado a Grannus (Latinizado como *decamnoctiacis Granni*):

:POSTVMVS DV[M]
:NORIGIS F(ilius) VERG(obretus) AQV
:AM MARTIAM DECAM
:NOCTIACIS GRANNI D(e) S(ua) P(ecunia) D(edit)

Tradución: "O Vergobretus Postumus fillo de Dumnorix deu dos seus propios cartos a *Aqua Martia* ("Auga de Martius [ou Mars]", un acueduto) para o festival de dez noites de Grannus".

## Notas
Diocese de Pittsburgh

**Diocese de Pittsburgh** pode referirse a:
*Na Igrexa Católica:
** Diocese católica latina de Pittsburgh, da Igrexa Católica Latina.
** Arquieparquía católica rutena de Pittsburgh, parte da Igrexa Católica Rutena.
*Na Igrexa Episcopal nos Estados Unidos (Comuñón Anglicana):
** Diocese episcopal estadounidense de Pittsburgh.
*Na Igrexa Anglicana en América do Norte (Fraternidade de Anglicanos Confesantes):
** Diocese anglicana norteamericana de Pittsburgh.
*Na Igrexa Ortodoxa de Constantinopla:
** Metrópole ortodoxa grega de Pittsburgh.
Ialonus Contrebis

Na antiga relixión celta, **Ialonus Contrebis**, **Ialonus** ou **Gontrebis** foi un deus (ou quizais dous deuses relacionados) adorados no que hoxe é Lancashire e Provenza. É coñecido por tres inscricións dedicatorias. Unha, en Lancaster, foi dedicada (en dativo) a *Deo Ialono Contre Sanctissimo* ("o máis sagrado Ialonus Contre[bis]"); outra, en Overborough en Kirkby Lonsdale, a *Deo San Gontrebi* ("o sagrado Gontrebis"). Na terceira inscrición, atopada en Nîmes, Provenza, Ialonus foi invocado en compaña da deusa Fortuna.

O nome Contrebis probablemente proveña da raíz protocelta *trebo-* 'casa'.

## Notas
Lenus

miniatura|dereita|300px|Interior do templo reconstruído de Martberg, cunha estatua de Lenus Marte.
dereita|miniatura|300px|Fonte sagrada de Lenus Marte preto de Trier con vistas ó templo 'Am Irminenwingert'.
**Lenus** foi un deus celta da curación adorado no leste da Galia, onde foi identificado co deus romano Marte. Foi un importan deus da tribo treveri, que tiñan grandes santuarios en fontes medicinais en Tréveris e en Martberg de Pommern, na actual Alemaña. Tamén se coñecen dedicacións no suroeste de Britania (Chedworth e Caerwent). Edith Wightman descríbeo como “un dos mellores exemplos dun Teutates, ou deus da xente, equiparado co Marte-protector da tribo durante unha batalla, pero tamén [...] dador de saúde e boa fortuna en xeral” (p.&nbsp;211). O seu santuario ‘Am Irminenwingert’ en Tréveris tiña un gran templo, baños, santuarios máis pequenos e un teatro.

## Notas
Vinci (homónimos)

O termo **Vinci** pode referirse a:

Como topónimo, pode referirse a:

;Fóra de Galiza

;En Italia
***Vinci**, comuna italiana da provincia de Florencia.

;En Serbia
***Vinci**, localidade de Golubac.

Amais, como apelido, pode referirse a:

***Leonardo Vinci**, compositor italiano;
***Roberta Vinci**, xogadora de tenis italiana.

;Cinema e entretemento
****Vinci***, filme polaco de 2004;
****Vinci***, xogo de mesa francés.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Vinciá**, lugar da parroquia de Marzá, no concello de Palas de Rei;
***Vinci**, marca portuguesa de automóbiles;
***VINCI**, compañía construtora francesa.
Litavis

**Litavis** (tamén coñecido como **Litauis,** **Litaui,** **Litauia,** e **Llydaw**) é unha deusa celta adorada polos antigos galos. O seu nome aparece en inscricións atopadas en Aignay-le-Duc e Mâlain, Côte-d'Or, Francia, onde é invocada xunto co deus galo-romano Cicolluis nun contexto que suxire que debeu sela súa consorte. Unha dedicatoria en latín atopada en Narbona (no sur da Galia), Francia, contén as palabras “MARTI CICOLLUI ET LITAVI” ("A Mars Cicolluis e Litavis").

## Notas
Tamara Rojo

[dereita|miniatura|Tamara Rojo en [2008.]]

**Tamara Rojo**, nada en Montreal (Canadá) o 17 de maio de 1974, é unha bailarina española de danza clásica. A partir do ano 2000 foi a primeira bailarina do Royal Ballet de Londres. Dende o ano 2012 é a directora artística do English National Ballet.

## Traxectoria 
Nada no Canadá en 1974, filla de pais españois, trasladouse con eles a España cando tiña tan só 4 meses. Comezou os seus estudos de danza no Centro de Danza Víctor Ullate de Madrid, onde permaneceu entre 1983 e 1991, e completando a súa formación con David Howard e Renatto Paroni. Tras formar parte da Compañía de Víctor Ullate entre 1991 e 1996, a súa carreira esperimentou un xiro internacional auspiciado por Galina Samsova, quen a convidou a bailar no Scottish Ballet (1996-1997). Con esta compañía interpretou, entre outras obras, *O lago dos cisnes*, *O Cascanoces*, *Romeo e Julieta* e La sylphide.

Alcanzou o estato de bailarina principal no English National Ballet (1997-2000), categoría coa que se incorporou no Royal Ballet de Londres, convidada por Sir Anthony Dowell en xullo de 2000.

Coa súa incorporación no Royal Ballet en 2000, Tamara Rojo, aos seus 25 anos, converteuse na primeira española en formar parte da compañía máis importante do Reino Unido e unha das máis prestixiosas do mundo. Foi ademais, a segunda artista máis nova na historia do ballet que ascende ao posto de primeira bailarina, despois de Maya Plisétskaya, que ascendeu a primeira bailarina aos 18 anos no Teatro Bolshoi.

Ten actuado, como artista invitada, co Ballet do Teatro La Scala de Milán, o Ballet da Ópera de Niza, o Arena de Verona, o Ballet Nacional de Cuba e o Ballet da Ópera de Berlín, e ten participado en numerosas galas de ámbito internacional. Dende os seus primeiros pasos profesionais, Tamara Rojo ten realizado papeis de múltiples matices, destacando as coreografías neoclásicas da escola holandesa e as de fondo significado e raíz hispánica de Ullate, como *Volando hacia la luz* e *Concierto para Tres*, ou as renovadas por Derek Deane como *Romeo e Xulieta*.

En 2001 foi nomeada embaixador da Fundación Hans Christian Andersen de Dinamarca.

Dende setembro de 2012 Tamara Rojo é a directora do English National Ballet.

## Vida persoal 
Sempre foi moi discreta e hermética coa súa vida privada. En 2018 confirmou que mantiña unha relación co tamén bailarín Isaac Hernández, ao defenderse das declaracións anónimas que a acusaban de favoritismo cara a el dentro do ENB.

Recoñecementos

En 2005, recibiu o Premio Princesa de Asturias das Artes.

## Notas 
}
Partido Reformista

miniatura|189x189px|Melquíades Álvarez, fundador do Partido Reformista.
O **Partido Reformista** foi un partido político español de ideais republicanos, laicistas e anticaciquís, fundado o 7 de abril de 1912 por Melquíades Álvarez, despois dun memorable discurso pronunciado no Palacio de Industrias do Retiro de Madrid. Nel militaron inicialmente figuras importantes da intelectualidade española da época, como Benito Pérez Galdós, Manuel Azaña, José Ortega y Gasset e Manuel García Morente e moitos outros relacionados coa Institución Libre de Enseñanza.
A maior base electoral do Partido Reformista situábase en Asturias, onde chegou a ter numerosos representantes nas institucións locais e provinciais. En 1923, Álvarez foi elixido Presidente do Congreso dos Deputados, do que era membro por ser electo polo distrito de Castropol.

Fronte á proclamación da Ditadura de Primo de Rivera adoptou unha postura pasiva e ambigua, aínda que posteriormente participou en diversas conspiracións antiditatoriais.

Despois de proclamarse a Segunda República en 1931, o Partido Reformista cambiou o seu nome polo de Partido Republicano Liberal Demócrata.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*

*
*
*

### Outros artigos 
*Lista de presidentes do Congreso dos Deputados
Esgrima nos Xogos Olímpicos de 1908

Nos **Xogos Olímpicos de 1908** celebrados en Londres realizáronse catro probas de esgrima e ao igual ca en 1904 só competiron afeccionados, quedando os profesionais fóra da competición, tampouco houbo probas de florete por consideraren os organizadores que as súas regras variaban de tal xeito dun país a outro que non era posible realizar competicións internacionais, aínda así realizouse unha competición de demostración nas Prince's Galleries de Piccadilly mentres a competición oficial foi no White City Stadium do 17 ao 24 de xullo.

## Medallas 
## Nacións participantes 
Participaron 131 tiradores de 14 nacións.

* 20px| Austria (1)
*  (18)
*  (7)
* 20px Canadá (1)
*  (8)
*  (22)
* 20px Alemaña (10)
*  (23)
* 20px Hungría (8)
* 20px Italia (11)
*  (13)
*  (1)
* 20px Suráfrica (1)
*  (7)

## Medalleiro 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* International Olympic Committee
Ladislav Pinkas

**Ladislav Pinkas**, nado en Vaux de Cernay (Francia) o 11 de setembro de 1863 e finado en Praga o 28 de febreiro de 1936, foi un tirador de esgrima, tradutor, avogado, político e financeiro checo.

## Traxectoria 
Neto do político Adolf Maria Pinkas e fillo do pintor Soběslav Pinkas, a súa nai era francesa. Estudou dereito na Universidade Carolina de Praga e na École libre des sciences politiques en París, traballando máis tarde como avogado. Desde a súa xuventude practicou a esgrima, en 1886 ingresou no Club de Esgrima Checo recentemente fundado por Gustav Hergsell, e foi un dos profesores da primeira academia de esgrima que se abriu o 26 de abril dese ano . Chegou a ser presidente do club, e unha das figuras máis destacadas da esgrima checa anteriores a 1900.

Desde 1895 foi deputado do Partido dos Novos Checos no Parlamento de Bohemia e membro do comité do partido e en 1911 entrou no comité de xestión da principal caixa de aforros checa, sendo o seu presidente durante moitos anos e tamén estivo á cabeza da Alliance française checa.

Tradutor ao checo, do francés traduciu a obra *Les vieux de la vieille* de Émile Erckmann e Alexandre Chatrian co título *Staří vojáci* (1886), e do alemán *Unterricht im Säbelfechten* de Gustav Hergsell, unha introdución ao sabre en esgrima co título de *O šermu šavlí* (1888).

## Notas
Mars Observer

**Mars Observer** foi unha sonda espacial da NASA lanzada o 25 de setembro de 1992 mediante un foguete Commercial Titan III desde o centro espacial de Cabo Cañaveral para estudar Marte. Perdeuse contacto con ela tres días antes de chegar a Marte.

## Características 
Mars Observer foi a primeira nave da serie Observer, destinada a estudar a xeoloxía e clima de Marte. Os seus obxectivos principais eran determinar a mineraloxía da superficie, estudar a súa topografía, gravidade e campo magnético, os movementos do po marciano e a estrutura e circulación da atmosfera.

A estrutura principal da nave e a electrónica derivaron dos das naves Satcom-K e DMSP/TIROS, e tiña forma rectangular, de 2,1 x 1,5 x 1,1 metros. A antena de alta ganancia era unha parabólica de 1,5 m de diámetro situada nun extremo dun mastro de 5,5 m de longo, e do corpo sobresaían outros dous mastros de 6 m de longo co magnetómetro e espectrómetro de raios gamma.

Tras unha viaxe sen problemas, o contacto con Mars Observer perdeuse o 21 de agosto de 1993, tres días antes da chegada a Marte. Ningún dos esforzos por retomar contacto tivo éxito. A comisión de investigación formada para determinar a causa da perda de contacto concluíu que o máis probable foi que unha fuga de propelente durante a presurización dos tanques fixera xirar a nave de maneira descontrolada

## Notas 
## Véxase tamén
Marjorie Estiano

**Marjorie Dias de Oliveira**, nada en Curitiba o 8 de marzo de 1982, é unha cantante e actriz brasileira.

## Telenovelas 
* 2003: *Malhação* - *Fabiana*
* 2004 - 2005: *Malhação* - *Natasha Ferreira* **(rəqib)**
* 2006: Páginas da Vida - *Marina Andrade Rangel* 
* 2007: Duas Caras - *Maria Paula Fonseca do Nascimento* **(günleri)**

* 2009: Caminho das Índias - *Tônia (Antônia Cavinato)* 
* 2011: A Vida da Gente - *Manuela Fonseca*
* 2012: Lado a Lado - *Laura Assunção*

## Películas 
* 2011: *Malu de Bicicleta* - *Sueli*
* 2012: *Apneia* - Giovanna
* 2013: *O Tempo e o Vento* - *Bibiana*

## Programas de televisión 
* 2006: *Sob Nova Direção* - *Nely Li*
* 2010: *S.O.S. Emergência* - *Flávia Menezes*
* 2011: *Amor em Quatro Atos* - *Letícia*
* 2011: *Cine Conhecimento* -

## Discografía 
* 2005: Marjorie Estiano
* 2007: Flores, Amores e Bla, blá, blá
* 2013: Pre-production
### DVD 
* 2005: Marjorie Estiano e Banda ao Vivo

## Notas 
### Ligazóns externas 
* http://www.imdb.com/name/nm1597010 
* Marjorie Estiano official website 
* Marjorie Estiano on Universal Music website
* http://www.youtube.com/user/marjorieoficial/videos?view=0
Bedřich Schejbal

**Bedřich Schejbal**, nado en 1874 sendo a data da súa morte descoñecida, foi un tirador de esgrima checo, gañador dunha medalla olímpica.
## Traxectoria 
Ao dividirse ao club de esgrima Regel por criterios lingüísticos en 1902 converteuse no primeiro presidente do club de lingua checa e despois pasou ao SK Slavia. Nos Xogos Olímpicos de 1908 celebrados en Londres competiu co equipo bohemio de sabre composto por Otakar Lada, Jaroslav Tuček, Vilém Goppold von Lobsdorf e Vlastimil Lada-Sázavský  que logrou a medalla de bronce. Nos Xogos Olímpicos de 1912 de Estocolmo participou tamén no equipo de sabre composto por Josef Čipera, Vilém Goppold von Lobsdorf, Josef Pfeiffer e Otakar Švorčík que foi eliminado na primeira rolda e quedou cuarto e último.

## Notas
Jaroslav Tuček

**Jaroslav Tuček**, coñecido co alcume de **Šourek**, nado o 24 de agosto de 1882, sendo descoñecida a data da súa morte, foi un tirador de esgrima checo, gañador dunha medalla olímpica.

## Traxectoria 
Un dos fundadores do club de esgrima ČŠK Riegel. Nos Xogos Olímpicos de 1908 celebrados en Londres competiu co equipo bohemio de sabre composto por Bedřich Schejbal, Otakar Lada, Vilém Goppold von Lobsdorf e Vlastimil Lada-Sázavský  que logrou a medalla de bronce. Foi presidente do club Riegel entre 1910 e 1921. Participou tamén nos Xogos Olímpicos de 1920 de Anveres representando a Checoslovaquia en sabre individual.
Esgrima nos Xogos Olímpicos de 1912

Nos **Xogos Olímpicos de 1912** celebrados en Estocolmo realizáronse cinco probas de esgrima, mantivéronse as competicións de espada e sabre de forma individual e por equipos, incorporando á competición unha nova modalidade en florete individual.

## Medallas 
## Nacións participantes 
Un total de 184 tiradores de 16 nacións competiron nos Xogos:
* 20px| Austria (12)
*  (11)
*  (13)
*  (6)
* 20px Alemaña(16)
*  (22)
* 20px Grecia (6)
* 20px Hungría (13)
* 20px Italia (9)
*  (12)
*  (7)
*  (1)
*  (24)
* 20px Suráfrica (1)
*  (18)
* 20px Estados Unidos (13)

## Medalleiro por países 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* www.olympic.org - Buscador olímpico  
* Esgrima - Estocolmo 1912
Eric Carlberg

[miniatura|dereita|250px|Eric Carlberg (dereita) nos [Xogos Olímpicos de 1912.]]
**Gustaf Eric Carlberg**, máis coñecido como **Eric Carlberg**, nado en Karlskrona o 5 de abril de 1880 e finado en Estocolmo o 14 de agosto de 1963 foi un militar, deportista e diplomático sueco, gañador de cinco medallas olímpicas en tiro deportivo.

## Traxectoria 
Militar de carreira, en 1901 chegou ao grao de subtenente do Rexemento de Infantaría de Scania do Norte con base en Kristianstad e ao ano seguinte foi trasladado como tenente ao recentemente formado Rexemento de Granadeiros de Vaxholms con sede na fortaleza de Vaxholms, preto de Estocolmo.
Participou nos Xogos Intercalados de 1906 celebrados en Atenas en oito probas, destacando o noveno lugar en pistola rápida(25 metros). No ano 1907 ascendeu a capitán servindo no mesmo rexemento. Nos Xogos Olímpicos de 1908 de Londres gañou a medalla de prata na proba de carabina (50 m. por equipos) con seu irmán xemelgo Vilhelm e Johan Hübner von Holst. Tamén participou nas probas de pistola rápida (25 m.
por equipos), onde foi quinto, e de carabina (50 m. albo cego), rematando noveno, entre outras; e tamén na proba de esgrima en espada por equipos, quedando en quinto lugar. En 1910 graduouse no Gymnastiska centralinstitutet , para educadores en educación física. Nos Xogos Olímpicos de 1912 de Estocolmo gañou a medalla de ouro nas probas de pistola militar (30 m. por equipos) e carabina (25 m. por equipos) e a medalla de prata nas de pistola militar (50 m. por equipos) e carabina (50 m. por equipos), amais finalizou sexto na proba de pistola rápida (25 m.) como resultados máis destacados. Participou de novo en espada por equipos na competición de esgrima, finalizando nesta ocasión en cuarta posición, así como na proba de péntatlon moderno, da que se retirou despous de finalizar oitavo en tiro olímpico. Entre 1912 e 1915 estivo destinado en Persia como instrutor da xendarmería dese país co grao de maior e en 1915 ascendeu a coronel. Aos 44 anos participou nos Xogos Olímpicos de 1924 de París, competindo unicamente na proba de pistola rápida (25 metros), onde quedou en décimo quinto. En 1928 por mor da política de desmilitarización emprendida por Suecia desde 1925 pasou a oficial en transición (*övergångsstat*) e en 1930 pasou á reserva. En 1928 transladárase a Teherán como representante de varias compañías suecas e finlandesas, foi cónsul xeral de Suecia (1930-1935) e Finlandia (1935-1958) nesa capital. Volveu a Suecia en 1958 e escribiu sobre os anos vividos en Persia o libro *På uppdrag i Persien – glimtar från en trettioårig vistelse under solens och lejonets tecken*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* www.olympic.org - Eric Carlberg  
* www.sports-reference.com - Eric Carlberg
Zdeněk Bárta

miniatura|right|200 px|Zdeněk Hynek Bárta en 1919
**Zdeněk Hynek Bárta**, nado en Františkodol (Světlá nad Sázavou) o 15 de maio de 1891 e finado en Praga o 1 de abril de 1987, foi un empresario e deportista checo, que competiu en esgrima nos Xogos Olímpicos.

## Traxectoria 
Fillo de Vojtěch Bárta, propietario dunha fábrica de vidro de Františkodol e fundador da sociedade Bárta a spol. Comezou a practicar deportes mentres estudaba na Academia Alemá de Negocios de Praga, foron moitos os deportes que practicou, en remo competiu na primeira Pražské primátorky (1910) pero sobre todo destacou en esgrima, era membro do club ČŠK Riegel onde sobresaía como un novo talento en florete e sabre, aprendendo sobre todo do veterano e recoñecido esgrimista checo Vilém Goppold von Lobsdorf. A partir de 1908 competiu en torneos internacionais. En 1912 formou parte da delegación de Bohemia que participou nos Xogos Olímpicos de Estocolmo competindo en espada e sabre individual.

Tras completar os seus estudos estivo algún tempo en Gran Bretaña e os Estados Unidos, volvendo en 1914. Ao morrer seu pai en 1917 fíxose cargo da firma familiar que por mor da primeira guerra mundial estaba nunha situación delicada e finalmente en 1919 acabou declarándose en quebra, pasando a maior parte a un banco, que estableceu a compañía Bohemia, dříve Bárta a spol.
miniatura|right|170px|Deseño de Bárta
miniatura|right|200 px|Bárta xogando ao tenis en 1963 en Františkodol
Non obstante quedou Bárta puido quedar como director da compañía. En 1930 aceptou unha lucrativa oferta e estableceuse en Libochovice nunha importante empresa vidreira, traballando alí ata 1945. Durante eses anos fíxose un experto na industria do vidro, e foi autor de deseñor e esculturas en vidro. En 1945 estableceuse como administrador dunha fábrica de vidro en Košťany e en 1946 estableceuse en Praga como vicepresidente da sección de exportacións na nova compañía estatal para a fabricación de vidro oco e en 1948 ao fundarse a compañía estatal para a exportación de vidro, Skloexport, foi o director de exportacións de vidro oco ata a súa xubilación ao principio da década de 1950.

## Notas
Esgrima nos Xogos Olímpicos de 1920

Nos **Xogos Olímpicos de 1920** celebrados na cidade de Anveres (Bélxica) realizáronse seis probas de esgrima, como novidade respecto á edición anterior, os Xogos Olímpicos de 1912, incorporouse a proba de florete por equipos.

## Medallas 
## Nacións participantes 
Un total de 149 tiradores de 13 nacións competiron nos Xogos:
*  (22)
*  (9)
*  (8)
* 20px Exipto (1)
*  (18)
*  (18)
* 20px Grecia (3)
* 20px Italia (19)
*  (10)
*  (8)
*  (8)
*  (8)
*  (17)

## Medalleiro por países 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* www.olympic.org - Buscador olímpico 
* Esgrima - Anveres 1920
Jan Černohorský

**Jan Černohorský**, nado en 1898 e finado en 1976, foi un tirador de esgrima e mestre de armas checo, autor de artigos e libros sobre a historia da esgrima e a súa metodoloxía.

## Traxectoria 
Comezou a practicar esgrima en 1908 en Praga. Estudou dereito na Sorbona. Participou co equipo checoslovaco nos Xogos Olímpicos de 1920 e 1928, neste último foi quinto co equipo de espada . Foi catro veces campión nacional (3 en florete e 1 en espada). A partir de 1932 deixou de competir, dedicándose a adestrar no ČŠK Riegel e a escribir, sendo autor de numerosos artigos sobre a metodoloxía e a historia da esgrima, escribiu un manual de esgrima para florete e espada, *Šerm fleuretem a kordem* (1947) e *Škola šermu fleuretem a kordem * (1956) dedicado á metodoloxía e instrución da esgrima. Foi un dos creadores do grupo de esgrima histórica ČR Mušketýři a Bandité en 1953 

## Notas
Raúl Anganuzzi

**Raúl Anganuzzi**, nado o 20 de xullo de 1906 e do que se descoñece a data do pasamento, foi un tirador de esgrima arxentino, gañador dunha medalla olímpica.

## Traxectoria 
Participou con 21 anos nos Xogos Olímpicos de 1928 celebrados en Ámsterdan como parte do equipo de florete arxentino xunto con Roberto Larraz, Luis Lucchetti, Héctor Lucchetti e Carmelo Camet como suplente. Na primeira rolda competiu con Bélxica, España e Noruega vencendo nos tres combates. Pasou nunha vitoria axustada os cuartos de final fronte aos Estados Unidos e doadamente aos Países Baixos. Na semifinal venceu a Hungría pero na seguinte fase perdeu con Francia facéndose o equipo arxentino coa medalla de bronce, a única medalla olímpica que logrou arxentina en esgrima.

### Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* *Raúl Anganuzzi*, Sports Reference. 
* "Ámsterdam 1928 part 2", *Ámsterdam 1928, Olympic results*, Wyniki igrzyzk olimpijskich. 
* *El esgrima sumó una medalla de bronce en Ámsterdam*, Télam.
Vladimir Smirnov

**Vladimir Viktorovitch Smirnov**, nado en Rubizhne (Ucraína) o 20 de maio de 1954 e finado en Roma o 27 de xullo de 1982, foi un tirador de esgrima soviético especialista en florete, gañador de tres medallas olímpicas.

## Carreira 
Practicante de numerosos deportes, axiña os seus mestres decatáronse do potencial de Smirnov para a esgrima. Posto baixo a dirección do mestre de armas Victor Bykov en 1977 logrou o seu primeiro título nacional. Dous anos máis tarde, convértese en campión do mundo por equipos. Nos Xogos Olímpicos de 1980 de Moscova gañou o ouro en florete individual, a prata en florete por equipos e o bronce en espada por equipos. Reforzando o seu dominio obtendo a medalla de ouro no Campionato do Mundo de Esgrima o ano seguinte en florete individual e por equipos.

## Morte 
Smirnov chegaba como o favorito aos Campionatos do Mundo de Esgrima de 1982 en Roma. O 19 de xullo a URSS enfrontábase á RFA en cuartos de final de florete por equipos. Smirnov estaba en combate contra o campión alemán Matthias Behr cando no decurso dun asalto a consecuencia dun contacto a folla do florete de Behr partiu e o anaco desprendido foi dar á máscara de Smirnov, atravesándoa e penetrando no ollo esquerdo e chegando ao cerebro. En coma os equipos de urxencias evacuárono da pista . A competición reanudouse a petición das autoridades deportivas soviéticas que furtan os seus compañeiros de equipo o estado real de Smirnov. O equipo dirixido por Alexandr Romankov proclamouse campión do mundo. Smirnov morreu días despois no Hospital Gemelli de Roma.

Como consecuencia do accidente, a FIE desenvolveu normas de seguridade aínda máis severas para a seguridade dos tiradores, como a adopción de novas aliaxes para a confección das follas, o reforzamento das máscaras coa adopción do kevlar como material de base para a confección dos equipamento, así como o recurso ao Control por corrente de Foucault para o control das follas.

## Notas
Abadía territorial de Santa María de Grottaferrata

A **abadía territorial de Santa María de Grottaferrata** (en ), coñecida tamén co nome de **Abadía de San Nilo** (dedicada a Nilo de Rossano), é a única abadía territorial da Igrexa católica italo-albanesa, tratándose dunha sé eclesiástica inmediatamente suxeita á Santa Sé e pertencente á rexión eclesiástica do Lacio. Actualmente a sé está vacante, dende a renuncia do arquimandrita Emiliano Fabbricatore, sendo o administrador apostólico o bispo de Albano, Marcello Semeraro.
## Historia
A abadía foi fundada en 1004 polo santo ao que está dedicada, cincuenta anos antes do Gran Cisma entre a Igrexa católica e a Igrexa ortodoxa. O abade Nilo, nado na Calabria bizantina e, xa que logo, de orixe e rito bizantino, decidiu fundar un mosteiro nos outeiros de Tuscolo, sobre unhas ruínas romanas, onde supostamente se lle aparecera a Virxe María. Porén, a abadía non foi completada na vida de Nilo, morto ao ano seguinte de chegar a Grottaferrata. Os traballos foron rematados baixo a dirección de Bertomeu o novo, cofundador da abadía.

Os primeiros arquimandritas logo de san Nilo foron Paulo, Cirilo e Bertomeu o novo: baixo a súa guía a abadía medrou en posesións e riquezas, e ao pouco tempo dependían dela unha vintena de igrexas sucursais por toda a Italia centro-meridional.

## Lista de arquimandritas
*Arsenio Pellegrini (21 de xaneiro de 1882 - 1920, finado)
*Isidoro Croce (18 de decembro de 1937 - 1960, finado)
*Teodoro Minisci (23 de xullo de 1960 - 1972, renuncia)
*Paolo Giannini (4 de agosto de 1972 - 1992, renuncia)
*Marco Petta (13 de setembro de 1994 - 2000, retirado)
*Emiliano Fabbricatore (31 de xaneiro de 2000 - 4 de novembro de 2013, retirado)
***Administrador apostólico:* Marcello Semeraro (dende o 4 de novembro de 2013)

## Notas e referencias
## Véxase tamén
### Bibliografía
*

### Ligazóns externas
*Páxina web oficial  *(varios idiomas)*.
*Ficha en Catholic-Hierarchy.org .
*Ficha en GCatholic.org .
Esgrima nos Xogos Olímpicos de 1924

Nos **Xogos Olímpicos de 1924** celebrados en París realizáronse sete probas de esgrima, seis en categoría masculina e unha en categoría feminina. Esta foi a primeira vez na cal as mulleres podían participar nesta competición, que se realizou no Velódromo de Inverno da capital francesa.

## Medalleiro 
### Categoría masculina 
### Categoría feminina 
## Nacións participantes 
Participaron 240 tiradores, 25 deles mulleres, de 23 nacións diferentes:

*  (13) (13 homes)
*  (5) (5 homes)
*  (19) (19 homes)
*  (6) (6 homes)
*  (11) (7 homes, 4 mulleres)
* 20px Exipto (3) {(3 homes)
* 20px España (13) (13 homes)
*  (21) (19 homes, 2 mulleres)
*  (24) (20 homes, 4 mulleres)
* 20px Grecia (6) (6 homes)
*  (10) (9 homes, 1 muller)
* 20px Italia (19) (19 homes)

*  (4) (4 homes)
*  (17) (14 homes, 3 mulleres)
*  (5) (4 homes, 1 muller)
*  (10) (10 homes)
*  (20) (16 homes, 4 mulleres)
*  (9) (6 homes, 3 mulleres)
*  (10) (7 homes, 3 mulleres)
*  (1) (1 home)
*  (7) (7 homes)
*  (1) (1 home)
*  (1) (1 home)

## Medalleiro por países 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  www.olympic.org - Cercador olímpic
*  Esgrima - París 1924
San Ciprián, Hermisende

**San Ciprao** (*San Ciprián* en castelán e oficialmente) é unha aldea pertencente ao concello zamorano de Hermisende, na bisbarra das Portelas, unha subcomarca de Seabra, Castela e León.
É unha poboación de lingua galega, ao igual có resto do concello de Hermisende. Coma Hermisende e A Teixeira, pertenceu a Portugal ata 1640, cando se restaurou a independencia portuguesa.

## Localización 
Dende Hermisende e en dirección a Castromil, en apenas 2&nbsp;km, tras ascender unha pendente atópase San Ciprián.

## Patrimonio 
Da súa igrexa parroquial chama a atención o seu pórtico. Baixo a espadana encóntrase a porta en arco, con orelleiras e enmarcadas por pilastras. No interior, un retablo maior neoclásico de columnas corintias, xaspeadas en verde e azul. Nunha fornela encóntrase a figura de Cibrán de Cartago.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía
*

### Ligazóns externas
*Fotos de San Ciprián
Lumbricus

miniatura|dereita|110px|O debuxo superior corresponde á zona do prostomio dos *Lumbricus*, e a inferior á doutros lumbrícidos.
***Lumbricus*** é un xénero de anélidos oligoquetos da familia dos lumbrícidos entre os que están as miñocas máis comúns europeas. O xénero ten case 700 especies validadas. Caracterízase por ter unha separación completa entre o peristomio e o primeiro segmento do corpo ou prostomio. Os testículos e condutos deferentes están rodeados por unha pequena bolsa e aparecen nos segmentos nove, once e doce. Teñen quetas apareadas e nefridios con forma de J.

As características dalgunhas das especies máis comúns ou singulares son:

* *Lumbricus rubellus* é xeralmente castaña avermelada ou violeta avermellada, iridescente dorsalmente e amalrela pálida ventralmente. miden xeralmente uns 25–105&nbsp;mm de lonxitude, e ten entre 95 e 120 segmentos.
* *Lumbricus castaneus* varías de castaña a castaña violácea; é castaña ou amarela ventralmente, e ten un clitelo de cor laranxa. Ten xeralmente de 30 a 70&nbsp;mm de lonxitude, e de 82 a 100 segmentos.
* *Lumbricus terrestris* é a miñoca máis coñecida. Está moi pigmentada, vermella acastañada dorsalmente, e amarelada ventralmente. As súas sedas ou quetas están dispostas apareadas a ambos os lados do coro. É a especie máis longa do xénero, cunha lonxitude que varía desde 90 a 300&nbsp;mm xeralmente, e ten entre 110 e 160 segmentos.
* *Lumbricus festivus* non é moi común. É castaña avermellada, máis clara ventralmente e iridescente na parte dorsal. A lonxitude do seu corpo vai de 48 a 108&nbsp;mm, e ten uns 100–143 segmentos.
* *Lumbricus badensis*, considérase a miñoca xigante, xa que pode atinxir unha lonxitude de ata 600&nbsp;mm, pero a súa área de distribución é moi reducida, abranguendo a Selva Negra no suroeste de Alemaña.

## Notas
Henri Anspach

**Henri Anspach**, nado o 10 de xullo de 1882 e finado o 29 de marzo de 1979, foi un pintor e tirador de esgrima belga, gañador dunha medalla olímpica.

## Traxectoria 
Participou nos Xogos Olímpicos de 1912 de Estocolmo no equipo de espada xunto ao seu irmán Paul Anspach, o recoñecido artísta Jacques Ochs e Gaston Salmon gañando a medalla de ouro, tamén competiu no equipo de sabre, que quedou quinto.. Nas competicións individuais chegou á semifinal tanto en florete como en espada antes de ser eliminado. Durante a primeira guerra mundial formou parte da Sección artística do exército belga en campaña, encargado de representar os feitos da vida e da guerra na fronte. Posteriormente desenvolveu un estilo postimpresionista.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Olympic record