Venus de Urbino

***Venus de Urbino***, tamén chamada ***A Venus do cadeliño***, é unha célebre pintura ao óleo sobre lenzo cuxas dimensións son de 119 cm x 165&nbsp;cm, realizada en 1538 polo pintor italiano Tiziano. A pintura, cuxo comitente foi Guidobaldo II della Rovere entón fillo do duque de Urbino e que a denominou simplemente "a muller espida", presenta un feixe de significados ocultos, aínda que a opinión máis común é que foi un agasallo para a súa esposa, Giulia Varano, e representa unha alegoría do matrimonio, onde continúa.

## Contexto 
A pintura foi encargada polo fillo do Duque de Urbino, Guidobaldo II Della Rovere, quen en marzo de 1538 facultou ao seu axente en Venecia para comprar unha "mujer espida" de Tiziano, mentres lle estaba a pedi-los cartos á súa nai, Eleonora Gonzaga. Como esta non aceptaba o capricho de seu fillo, tampouco lle deu os cartos polo que o cadro permaneceu moito tempo no taller do pintor, mentre Guidoblado, temeroso de que o cadro fose vendido, aseguroulle que pagaría mesmo a costa de empeñar algo propio. Poucos meses máis tarde, a obra marchou camiño de Urbino. nun traballo publicado en 1997, a historiadora Rona Goffen defendeu un argumento a prol do suposto "didactismo" da pintura. Segundo Goffen, a pintura foi concibida como un "modelo" educativo para Giulia da Varano, a extremadamente nova esposa do duque de tan só once anos coa que casou en 1534, por razóns políticas, para persuadila do matrimonio amoroso de xeito alegórico e culturalmente prestixioso. 

## Descrición 
O cadro presenta a unha moza espida semidistendida sobre un luxoso leito no interior dun *cassone* ou palacete veneciano. No fondo obsérvase unha grande fiestra por onde entran lixeiros reflexos da lagoa e obsérvase o ceo tras unha árbore, á beira de tal fiestra atópanse dúas criadas case enigmaticamente de costas ao espectador, acomodando roupas nun arcón, tal arcón semella evocar ao mito da caixa de Pandora. Mentres que aos pés da moza espida dorme un cadelo, cuxa presenza é signo de que a representada *non* é unha deusa, senón unha muller real, aínda que non se sabe exactamente quen é. O can, típica alegoría da fidelidade aquí aparece, suxerentemente, durmido.

### Identificación 
Dende sempre foi un misterio quen é a muller representada no cadro. Algúns autores falan da posibilidade dunha amante do duque, abandonada para casar con Giulia Varano. Outros aseguran que sería Eleonora Gonzaga, muller de Francesco de Urbino, pai de Guidobaldo, pola semellanza dos rascos faciais con outro retrato da dama, mais resulta case imposible que unha muller de posición posara espida para o pintor, que talvez se inspirara nos seus rascos sen chegar a facer un retrato propiamente. A hipótese máis acaída, e comprobada noutros casos, é que fora unha prostituta pois era, relativamente, común que as familias humildes entregaran as fillas fermosas a ricos cabaleiros para asegurarlles a supervivencia. que realizara unha copia da obra de Tiziano nunha viaxe a Italia en 1853. Tamén hai autores que establecen a posibilidade de que fose tamén moitvo de inspiración para a Maja espida de Goya e, mesmo, houbo pintores como Ingres que realizaron copias directas da pintura, como a que está no Walters Art Museum de Baltimore.

## Galería 

Ficheiro:Giorgione - Sleeping Venus - Google Art Project 2.jpg|Venus durmida de Giorgione (1510)
Ficheiro:Maja desnuda (museo del Prado).jpg|Maja espida de Goya (1797-1800)
Ficheiro:Jean-Auguste-Dominique Ingres - Reclining Venus - Walters 372392.jpg|Copia de Ingres (1821) no Walters Art Museum.
Ficheiro:Edouard Manet - Olympia - Google Art Project 3.jpg|Olympia de Manet (1863)

## Notas 

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
*

*
*

### Outros artigos 
*Lista de obras de Tiziano

### Ligazóns externas 
* Ficha da Venus de Urbino na Galería dos Uffizi (en español)