open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Operación Mincemeat

A ***Operación Mincemeat*** ou ***Carne moída*** foi un exitoso plan de contrainformación nun contexto de espionaxe británico posto en marcha durante a Segunda guerra mundial. 
miniatura|Cadáver de Glyndwr Michael, a quen fixeron pasar polo inexistente oficial W. Martin cos documentos falsos para enganar os mandos nazis.

## Desenvolvemento 
Como parte dos plans xerais da Operación Barclay para disfrazar os preparativos para a invasión de Italia (Operación Husky) desde África do Norte, a ***Mincemeat*** axudou a convencer ao Alto Mando do *Heer* alemán de que os aliados pretendían invadir Grecia e Sardeña en 1943 en lugar de Sicilia, que era o verdadeiro obxectivo. Isto conseguiuse enganando aos alemáns dicindo que interceptaran accidentalmente documentos confidenciais que detallaban os plans aliados. Os documentos foron unidos a un cadáver, tirado deliberadamente pola borda para ser levado pola forza das ondas até a praia de Punta Umbría, Huelva, contando que a España franquista trasladaría eses documentos aos nazis, como así aconteceu. 

## Na literatura e no cine 
* Ewen Montagu, que xogou un papel protagonista no plan de 1943 para enganar aos nazis, escribiu o libro *The Man Who Never Was* en 1953 sobre a '*operación *Mincemeat'''**.*

* En 1956, Ronald Neame dirixiu o filme *The Man Who Never Was* baseado no libro homónimo de Montagu.
* En 2021, John Madden dirixiu un filme británicobaseado no libro de Ben Macintyre sobre a operación, que leva por título *Operation Mincemeat*.

## Notas 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O mendigo que gañou a II Guerra Mundial (*en inglés*)
* Detalles sobre a operación *Mincemeat* (*en portugués'')
Encoro de Vilarinho das Furnas

O **encoro de Vilarinho das Furnas** está situado no concello de Terras de Bouro, alimentado polo río Homem.

Foi inaugurado o 21 de maio de 1972, cunha altura de 94 m, está situado na conca hidrográfica do río Cávado. Foi principalmente co CPE/EDP cando se popularizou o nome de Vilarinho das Furnas, cando debería ser Vilarinho da Furna. Ten un volume de 294.000, unha capacidade máxima de descarga de 280 m³/s, unha capacidade de 118 hm3, situada nunha superficie de 346 hectáreas.

Trátase dunha presa cun muro de 385 m e é de tipo arco.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Datos da presa 
* Debuxos da presa
* Barragem de Vilarinho das Furnas
Bikini Atoll

**Bikini Atoll** foi unha banda inglesa de post-rock formada en Londres, aínda que Ché Albrighton é de Jugenheim, Alemaña, e Bastian Juel de Dinamarca. O grupo fichou polo selo Bella Union en 2004 e publicou dous álbums de estudio, *Moratoria* en 2004 e ''Liar's Exit'' en 2005.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas
The Mae Shi

**The Mae Shi** foi unha banda estadounidense de rock experimental formada nos Ánxeles, California, no ano 2002. O grupo separouse en 2009 tras lanzar tres álbums de estudio, *Terrorbird* (2004), *Heartbeeps* (2005), e *HLLLYH* (2008).

## Discografía 
### Álbums 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bandcamp da banda

## Notas
Vilarinho das Furnas (filme)

***Vilarinho das Furnas*** é unha longametraxe documental de António Campos do ano 1971, rodada en 16 mm. É o seu segundo traballo na práctica cinematográfica da antropoloxía visual, realizado na tradición de Robert Flaherty e Jean Rouch. É un filme etnográfico, que marca o Novo Cinema Portugués no que, sobre todo no documental, para salvagardar a etnografía como unha das preocupacións predominantes.

## Sinopse 
Situada ao pé da Serra Amarela, na rexión norte, entre o río Homem e a Ribeira do Eido, a aldea de Vilarinho da Furna quedou, en 1971, somerxida para sempre, debido á construción dun encoro. As augas que regaban as fértiles terras agrícolas serán o seu fin. Así, desaparecerían os hábitos tradicionais de réxime comunitario que, durante séculos, rexeron a vida da súa xente. "Vilarinho morre nas augas que o viu nacer".

## Folla de datos 
* Argumento: Antonio Campos
* Fonte: obra Vilarinho das Furnas, Aldea Comunitaria, de Jorge Dias
* Director: Antonio Campos
* Produtor: Antonio Campos
* Imaxe: Antonio Campos
* Son: Antonio Campos
* Rodaxe: xaneiro de 1969 - xuño de 1970
* Intérprete e narrador: Aníbal Gonçalves Pereira
* Deseño de son: Alexandre Gonçalves
* Montaxe: Antonio Campos
* Formato: 16 mm
* Duración: 77'
* Ano: 1971
* Financiamento: Fundación Calouste Gulbenkian

## Festivais 
* I Festival de Cine de Santarém (outubro de 1971)

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Cinema de Portugal

### Ligazóns externas 
* *Vilarinho das Furnas* de António Campos (1971)
* Vilarinho das Furnas, de António Campos, 1971 (Entrevista da RTP)
* O Documentarismo do Cine, de Manuela Penafria (Universidade de Beira Interior)
Sinclinal

miniatura|Esquema dun sinclinal e un anticlinal.
miniatura|Sinclinal.

Un **sinclinal** é unha dobra da codia terrestre que presenta os estratos máis recentes no seu núcleo. Fórmanse polos efectos tectónicos da dinámica terrestre.

Denonmínase «**sinforma**» ou «dobra sinforme» á dobra cóncava (forma de U ou V); normalmente úsase en lugar do termo sinclinal cando non se sabe a orde cronolóxica da sucesión sedimentaria. Igualmente, denomínase «falso sinclinal» ou «**anticlinal sinforme**» cando un anticlinal (dobra cos estratos máis antigos no núcleo) foi invertido pola tectónica, mostrando entón a convexidade cara a arriba (sinforma). ou inclinación dos estratos. Tendo en conta o seu plano axial, pode ser: **recto ou simétrico**, ou **inclinado** (*tombado*) ou **asimétrico**. E pola súa forma pode ser: *en cunca*, *pinzado*, **de V**, de **cubeta** ou **braquisinclinal**. 

Igual que o anticlinal, ao que vai unido, o sinclinal puido estar sometido a modificacións e ser fallado, pinzado, tombado, desprazado do seu lugar de orixe e erosionado. Un sinclinal pode estar conforme coa topografía do terreo, é dicir máis baixo que os anticlinais dos lados (no Xura chámase *val*) ou, debido á erosión, quedar a máis altura (relevo invertido ou inverso), e entón recibe o nome de *sinclinal colgado* e, cando quedou moi achaiado, nalgúns sitios falan de páramo, aínda que para evitar confusións, no uso xeomorfolóxico tende a usarse este último termo só para plataformas estruturais horizontais.

En xeomorfoloxía denomínase **sinclinal colgado**, a unha estrutura sinclinal que queda máis elevada que os anticlinais adxacentes, porque estes estiveron sometidos a unha erosión que os rebaixa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Anticlinal

### Ligazóns externas 
* Imaxe dun sinclinal
* Imaxe doutro sinclinal
Coop57

**Coop57** é unha cooperativa de servizos financeiros de banca ética destinada á concesión de préstamos a proxectos de economía social.             

## Historia 
[esquerda|miniatura|356x356px| Cartel de **Coop57** e en pequeno, cartel da asociación REAS, Redes de Economía Alternativa e Solidaria de apoio ao [8 de marzo]]A cooperativa tivo a súa orixe en 1986 e constituíuse en 1995 en Barcelona tras o peche da Editorial Bruguera. Ten a sede na rúa en Premià nº 15 de Barcelona.

No ano 2005 comezou un modelo de crecemento da rede e pasou a unha organización horizontal das denominadas seccións territoriais de **Coop57**, onde a clave do éxito era que o propio tecido asociativo e os movementos sociais do propio territorio fosen capaces de auto-xestionar a Coop57 no seu territorio. 

### Seccións 
A primeira sección territorial creouse en Aragón. Este modelo replicouse posteriormente en Madrid (2006), Andalucía (2008), Galiza (2009), País Vasco (2015) e Asturias (2019).

## Organización 
Os recursos económicos de Coop57 proceden dos seus socios. A función esencial de Coop57 é a mediación financeira. É dicir, captar o aforro para canalizala para financiar proxectos de economía social e solidaria.      

É membro da FEBEA (Federación Europea de Bancos Éticos e Alternativos, en inglés, *European Federation of Ethical and Alternative Banks and Financiers*); porén, Coop57 non é unha entidade bancaria, senón unha cooperativa de servizos e, polo tanto, todas as persoas ou entidades que se relacionan con Coop57 fano desde a condición de socio da cooperativa, formando parte da súa estrutura de propiedade e participando en forma democrática e asemblearia das decisións e curso da cooperativa.

#### Tipos de socios 
:* **Socios de servizos**: Persoas xurídicas pertencentes á economía social (cooperativas, asociacións, fundacións, empresas de inserción etc.). Poden recibir préstamos de Coop57 se se fan socios. 
:* **Socios colaboradores**: Persoas físicas ou xurídicas que poidan aforrar na Coop57 mediante achegas ao capital social da cooperativa. As persoas  físicas non poden recibir préstamos.
Na data de 31 de decembro de 2020, a cooperativa tiña 1001 socios de servizos e 4686 socios colaboradores. Cada ano celébrase a Asemblea Xeral en que se deciden os temas de interese para os asociados.

## Fundación Coop57 
En 2014 foi creada a **Fundación Coop 57**, unha fundación de carácter privado para dar resposta a novas necesidades sociais e financeiras da economía cooperativa, concibida unha ferramenta en paralelo, complementaria e adicional á tarefa de Coop57. Segundo o seu sitio oficial, a Fundación pretende anticiparse aos retos do futuro, detectar baleiros non cubertos e innovar no horizonte da plena democracia política, social e económica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Coop57 en galego
Operation Mincemeat

***Operation Mincemeat*** (tamén chamada ***The Weapon of Deception***)  é un filme británico de drama bélico de 2021, dirixido por John Madden. Baséase no libro de Ben Macintyre sobre a operación Mincemeat durante a  Segunda guerra mundial. A película está protagonizada por Colin Firth, Kelly Macdonald, Matthew Macfadyen, Penelope Wilton, Johnny Flynn e Jason Isaacs.

Foi estreada mundialmente no British Australia Film Festival de 2021 e no Reino Unido o 15 de abril de 2022 pola Warner Bros. Foi lanzada en Netflix para América do Norte e América Latina o 11 de maio de 2022.

## Trama 
Durante a Segunda guerra mundial, dous oficiais de intelixencia británicos usan un cadáver e papeis falsos para burlar ás tropas nazis.

## Elenco 
* Colin Firth como Ewen Montagu
* Matthew Macfadyen como Charles Cholmondeley
* Kelly Macdonald como Jean Leslie
* Penelope Wilton como Hester Leggett
* Johnny Flynn como Ian Fleming
* Jason Isaacs como John Godfrey
* Simon Russell Beale como Winston Churchill
* Paul Ritter como Bentley Purchase
* Mark Gatiss como Ivor Montagu
* Nicholas Rowe como David Ainsworth
* Will Keen como Salvador Gómez-Beare
* Alexander Beyer como Karl Kuhlenthal
* Lorne MacFadyen como Roger Dearborn
* Hattie Morahan como Iris Montagu
* Alex Jennings como John Masterman
* Mark Bonnar como St John Horsfall
* Gabrielle Creevy como Doris Michael
* Ruby Bentall como Connie Bukes
* James Fleet como Charles Fraser-Smith
* Nico Birnbaum como Alexis von Roenne
* Markus Von Lingen como Adolf Clauss
* Jonjo O'Neill como Teddy

## Produción 
En maio de 2019 anunciouse que a película sería dirixida por John Madden e protagonizada por Colin Firth. Kelly Macdonald uniuse á película en outubro do mesmo ano. En decembro de 2019, Tom Wilkinson, Matthew Macfadyen, Penelope Wilton entre outros tamén se uniron ao elenco. 

A rodaxe comezou en decembro de 2019 entre Londres e Andalucía. As localizacións inclúen unha escena de batalla na praia de Saunton en North Devon en febreiro de 2020 e unha escena en Málaga en marzo de 2021. 

## Distribución 
En febreiro de 2021, Warner Bros. International adquiriu os dereitos de distribución no Reino Unido. O filme foi estreado en salas o 15 de abril de 2022.  Netflix adquiriu os dereitos da película en América do Norte e América Latina, e foi lanzado no seu servizo de *streaming* neses territorios o 11 de maio de 2022. 

## Recepción 
No sitio web de críticas Rotten Tomatoes, o 90% das 21 críticas son positivas, cunha valoración media de 6,5/10. Metacritic, que utiliza unha media ponderada, asignou á película unha puntuación de 57 sobre 100 baseada en 6 críticos, indicando "críticas mixtas ou medias".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Operación Carne picada
* The Man Who Never Was (libro)
* The Man Who Never Was (filme)
Volodymyr Tykhyi

**Volodymyr Viktorovych Tykhyi** (en ), nado en Chervonohrad, óblast de Lviv, na República Socialista Soviética de Ucraína o 25 de febreiro de 1970, é un director de cinema, guionista e produtor ucraíno. É membro da Unión Nacional de Cinematógrafos de Ucraína, e en 2018 gañou o Premio Nacional Taras Shevchenko de Ucraína por unha serie de filmes históricos e documentais sobre a Revolución da Dignidade.

## Traxectoria 
Volodymyr naceu o 25 de febreiro de 1970 en Chervonohrad, na rexión de Lviv. Logo de graduarse no instituto, Volodymyr ingresou no colexio de minería de Chervonohrad en 1987. En 1989-1991, serviu no exército soviético na aviación naval, e estivo destinado en Belarús.

En 1992, entrou na Universidade Nacional de Teatro, Cinema e Televisión de Kíiv. Graduouse en 1997. Traballou nos estudios de televisión Studio 1+1, Danapris-Film e foi o director do programa de televisión Verka Serdiuchka.

Comezou a súa carreira como director de filmes e series de televisión. Máis tarde, cambiou a súa atención aos documentais e, finalmente, pasou a facer longametraxes. Na maioría das súas obras, é o director e guionista. A única excepción é a película *The Seventh Route* (1997), onde Tychyi actuou só como coautor do guión.

É un dos creadores dos proxectos cinematográficos "Assholes. Arabesques, Ukraine, Goodbye!" e Babylon'13. En 2018, foi un dos gañadores do Premio Nacional Taras Shevchenko de Ucraína pola súa serie de documentais históricos sobre a Revolución da Dignidade.

## Notas
Qu'est-ce qu'on a fait au Bon Dieu ?

'''''Qu'est-ce qu'on a fait au Bon Dieu ?'''* é un filme francés de 2014 dirixido por Philippe de Chauveron e protagonizado por Christian Clavier e Chantal Lauby.

É o primeiro título dunha serie de filmes, seguido por *Qu'est-ce qu'on a encore fait au Bon Dieu ?* en 2019, e *Qu'est-ce qu'on a tous fait au Bon Dieu ?'' en 2022.

## Sinopse 
Claude Verneuil, un notario gaullista, e a súa muller Marie, son dous burgueses católicos residentes en Chinon, Francia, e pais de catro fillas: Isabelle, Odile, Ségolène e Laure. As tres primeiras fillas casaron con descendentes de inmigrantes en Francia e de diferentes orixesa étnicas e relixións: Isabelle, avogada, casou con Rachid Ben Assem, musulmán e tamén avogado. Odile, dentista, casou con David Benichou, un empresario desempregado e xudeu sefardí. Ségolène, quen é artista plástica, casou con Chao Ling, un banqueiro chinés e budista.

## Personaxes 
400px|miniatura|Membros do elenco en Cannes no ano 2014.

* Christian Clavier como Claude Verneuil
* Chantal Lauby como Marie Verneuil
* Medi Sadoun como Rashid Ben Assem 
* Ary Abittan como David Benichou
* Frédéric Chau como Chao Ling
* Noom Diawara como Charles Kofi
* Pascal N'Zonzi como André Kofi
* Salimata Kamate como Madeleine Kofi
* Tatiana Rojo como Viviane Kofi
* Frédérique Bel como Isabelle Ben Assem Verneuil 
* Julia Piaton como Odile Benichou Verneuil 
* Émilie Caen como Ségolène Ling Verneuil
* Élodie Fontan como Laure Verneuil
* Élie Semoun como o psicólogo
* Loïc Legendre como o sacerdote de Chinon
* David Salles como o xendarme
* Axel Boute como o mozo "albino" ao teléfono

## Produción 
Aínda que a historia está ambientada en Chinon, o filme foi rodado principalmente en París e Normandía. Algunhas tomas foron rodadas no castelo de Chinon o 10 de decembro de 2013.

## Notas
Nariman Aliev

**Nariman Aliev** (en ), nado o 15 de decembro de 1992, é un guionista e director de cinema ucraíno de orixe tártara de Crimea. Gañou o Premio Nacional da Crítica de Cinema "Kinokolo" 2019 (mellor director e mellor filme) e o premio ao Artista meritorio de Ucraína no ano 2020.

## Traxectoria 
Nariman Aliev naceu o 15 de decembro de 1992 na vila de Petrivka, no Raión de Krasnohvardiiske, na República Autónoma de Crimea. En 2009, graduouse na Escola Secundaria Petrivska. En 2013, fixo o bacharelato en dirección de televisión e cinema polo Instituto de Artes Audiovisuais (con Oleh Fialko). En 2014 recibiu o diploma de especialista en dirección de televisión da Universidade Nacional de Teatro, Cinema e Televisión de Kíiv.

En 2016, foi nomeado para o Oso de Cristal do Festival Internacional de Cinema de Berlín pola súa curtametraxe "Without You". É membro da Academia de Cinema de Ucraína dende 2017, e membro da Academia de Cinema Europeo dende 2019. Ademais é membro do Consello Público do Comité de Ucraína para os Óscar dende 2019.

A primeira longametraxe de Nariman Aliev, *Evge* (2019) estreouse na sección Un Certain Regard do Festival Internacional de Cinema de Cannes. O filme tamén foi escollido como candidato de Ucraína para o Óscar ó mellor filme internacional na 92ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Filmografía 
* 2013 — *Tan Atqanda Qaytmaq* — director, guionista, cámara, editor e produtor
* 2013 — *Dima* — operador e editor
* 2014 — *Seni Sevem* — director, guionista, cámara, editor e produtor
* 2014 — *Qara* — instalación
* 2014 — Son — operador
* 2016 — *Sensiz* — director, guionista,cámara, editor e produtor
* 2019 — *Evge* — director e guionista

## Notas
Sayen

***Sayen*** é un filme chileno de 2023 dirixido por Alexander Witt e protagonizado por Rallen Montenegro, Arón Piper e Enrique Arce. Rodada en castelán e mapuche, é a primeira entrega dunha trioloxía.

## Sinopse 
Sayen é unha moza mapuche que debe dar caza aos homes que asasinaron a súa avoa. Usando a súa formación e o seu coñecemento da natureza, é quen de darlle a volta ás cousas, sacando á luz unha conspiración dunha empresa que ameaza as terras ancestrais do seu pobo.

## Personaxes 
* Rallen Montenegro como Sayen Coñuepan
* Arón Piper como Antonio Torres
* Enrique Arce como Máximo Torres
* Eduardo Paxeco como Rubén
* Roberto García Ruiz como Bykov
* Loreto Aravena como Miranda
* Alejandro Trejo como Lira
* Camilo Arancibia como José
* Roberto Cayuqueo como Pedro
* Teresa Ramos como Ilwen Lemunko

## Notas
Llŷr

**Llŷr** é un personaxe que se menciona nas Catro cadeas dos *Mabinogi* e no *Trioedd* galés. Crese que corresponde orixinalmente a Lir na mitoloxía irlandesa, e é o deus do mar: o significado da palabra galesa media *llŷr* é "mar, océano".
## Liñaxe 
: *Nota: Caixa sen borde: familia por matrimonio, non por sangue.*
:

## Mitoloxía e literatura 
Nos *Pedair Cainc*, non aparece como personaxe da historia, pero é o pai de Brân, Branwen e Manawydan; A súa nai é Penarddun. No Trioedd, Llŷr (como **Llŷr Llediaith**) figura como un dos "Tres Grandes Prisioneiros das Illas Británicas" porque estaba preso por Euroswydd. Na lenda da filla de Llŷr, Branwen nas catro cadeas, dise que Euroswydd é o pai dos dous fillos máis novos de Penarddun, Nisien e Efnisien, polo que a historia do Trioedd pode derivar dunha lenda perdida sobre unha disputa entre Euroswydd e Llŷr. polo amor de Penarddun.

Crese que Llŷr foi a base do personaxe Leir nas historias de Geoffrey de Monmouth, e a través del o personaxe Lear na obra *O Rei Lear* de William Shakespeare.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lir
A Corga, Desteriz, Padrenda

**A Corga** é un lugar da parroquia de Desteriz no concello ourensán de Padrenda, na comarca da Terra de Celanova.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Desteriz 
### Parroquias de Padrenda 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Padrenda
The Dead Milkmen

**The Dead Milkmen** é unha banda estadounidense de punk rock formada en 1983 en Filadelfia, Pensilvania. A súa formación orixinal consistía no vocalista e teclista Rodney Linderman ("Rodney Anonymous"), o guitarrista e vocalista Joe Genaro ("Joe Jack Talcum"), o baixista Dave Schulthise ("Dave Blood") e o batería Dean Sabatino ("Dean Clean").

A banda distinguiuse na escena hardcore punk de principios dos 80 polo seu son punk *jangly* e o seu humor sardónico entregado cun forte acento de Filadelfia. O grupo chamou a atención das emisoras de radio universitarias co seu álbum de estrea de 1985, *Big Lizard in My Backyard*, e co tema "Bitchin' Camaro". Longas xiras e máis lanzamentos axudaron á banda a conseguir máis seguidores no underground.

The Dead Milkmen conseguiu éxito internacional coa canción "Punk Rock Girl", un sinxeo do seuálbum de 1988 *Beelzebubba* que foi emitido regularmente na MTV. Despois dunha temporada desafortunada co selo Hollywood Records, de problemas de saúde e frustracións coa industria a raíz do seu éxito a banda separouse en 1995.

O grupo reuniuse en 2008, con Dan Stevens substituíndo ao falecido Dave Schulthise. En 2011 publicaron *The King in Yellow*, o seu primeiro álbum de estudio en 16 anos. Dende entón a banda realiza xiras esporadicamente e publica novo material de cando en vez.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Ilves Naiset Akatemia

O **Ilves Naiset Akatemia** é un equipo feminino de hóckey sobre xeo da cidade de Tampere, Finlandia. Trátase dun equipo de formación creado polo Ilves en 2023, cando comezou a competir na Naisten Suomi-sarja.

## Traxectoria 
[miniatura|O Ilves Akatemia fronte o [Salo HT no Tesoman jäähalli en 2023.]]
A principios do mes de xaneiro de 2023 o Ilves anunciou que inscribira un novo equipo para disputar na primavera dese mesmo ano a terceira categoría do hóckey sobre xeo feminino finlandés, a Naisten Suomi-sarja, na que tomaron parte os dez equipos peor clasificados da Naisten Mestis, a segunda categoría. O obxectivo do club era dar máis oportunidades de xogo ás xogadoras de hóckey sobre xeo, polo que a base do equipo foron principalmente rapazas dos equipos U18 e U15.

O Ilves Akatemia debutou na Naisten Suomi-sarja o 15 de xaneiro de 2023 na súa visita ao Salo HT, O seu primeiro partido como local tivo lugar o 29 de xaneiro no Hervannan jäähalli fronte ás Pelicans nunha nova derrota (0-3). A primeira vitoria do equipo non chegou ata o 26 de febreiro, cando o equipo derrotou por 11-2 ao Turku HC en Sentteri RK. Tilda Heimo foi a autora do primeiro gol do equipo o 21 de xaneiro durante o partido que enfrontou ao Ilves Akatemia fronte ao HIFK N18 en Helsinqui. Ao finalizar a tempada o equipo ocupou a derradeira posición da táboa cunhas soa vitoria e once derrotas, anotado só 22 goles e encaixando 116.

## Estadio 
Na súa primeira tempada o equipo non tivo unha sede fixa, senón que disputa os seus partidos como local en diferentes estadios de Tampere coñecidos polas persoas afeccionadas ao hóckey sobre xeo feminino e xuvenil da cidade, como o Hervannan jäähalli ou o Tesoman jäähalli.

### Adestradoras 
Na primeira tempada do equipo Anna Pietilä foi a encargada de dirixilo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O Ilves Naiset Akatemia na sección de hóckey sobre xeo de Ilves ry 
*
Prexigueiro, Francelos, Ribadavia

**Prexigueiro** é un lugar da parroquia de Francelos, no concello ourensán de Ribadavia, na comarca do Ribeiro. Segundo o IGE, en 2023 tiña 85 habitantes (43 homes e 42 mulleres).

## Patrimonio
A carón do río Cerves están as termas de Prexigueiro, e na aldea está a capela de San Roque.

## Galería de imaxes

32710 Prexigueiro, Ourense, Spain - panoramio.jpg|Capela de San Roque

Termas prexigueiro - panoramio (2).jpg|Termas

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Francelos 
### Parroquias de Ribadavia 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Ribadavia
Festival Internacional de Curtametraxes de Kíiv

**Festival Internacional de Curtametraxes de Kíiv** (**KISFF** polas súas siglas en inglés) é un festival anual que se celebra en Kíiv, e o seu obxectivo é familiarizar ao público coas curtametraxes internacionais. No festival proxéctanse os filmes máis recentes, os gañadores de festivais internacionais, fanse retrospectivas de figuras extraordinarias e cunha atención especial ao cinema ucraíno moderno e clásico. KISFF tamén organiza proxectos e eventos para desenvolver a diversidade de curtametraxes en Ucraína.
300px|miniatura|O filme independente ''Kissing Hank's Ass'' foi proxectado no festival no ano 2015.

## Historia 
O traballo no Festival Internacional de Curtametraxes de Kíiv comezou en 2011 e celebrouse na primavera de 2012 por primeira vez. Dende entón, ten lugar anualmente baixo calquera circunstancia. O festival é unha organización independente, sen ánimo de lucro e non gobernamental, que ten como principal obxectivo a promoción de curtametraxes.

A misión do festival é un intento de descubrir novas formas e métodos de produción cinematográfica en Ucraína e no estranxeiro, mediante o desenvolvemento de plataformas nacionais e internacionais para curtametraxes. O programa tamén inclúe outras proxeccións, clases e encontros.

## Xurado 
O xurado do festival é elixido pola administración do festival. Normalmente hai varios convidados estranxeiros e representantes do cinema de Ucraína. Os membros do xurado son destacados directores, produtores e cineastas que recibiron premios internacionais. Segundo a normativa, os filmes cuxa lingua non sexa o ucraíno, o inglés ou o ruso deben ter subtítulos en inglés. Ao enviar o filme, a persoa é a única responsable do cumprimento de todos os dereitos necesarios.

## Premios 
O xurado do certame entrega os premios en tres categorías: mellor filme, mellor director e premio do público. Ademais, o xurado poderá outorgar unha "mención especial do Xurado".

## Notas
Antracose

A **antracose** ou **tise dos mineiros** é unha lesión pulmonar caracterizada pola pigmentación por partículas de carbón, observada en mineiros, poboacións de grandes núcleos urbanos ou zonas contaminadas, ademais de fumadores. A súa evolución pode dar lugar a graves trastornos pulmonares, sobre todo nos profesionais que entran constantemente en contacto co po de carbón. As partículas de carbón permanecen no tecido pulmonar ou nos ganglios linfáticos de por vida, pero cando son excesivas, poden causar fibrose pulmonar.

## Macroscopia 
Nunha análise macroscópica obsérvase un pulmón con aspecto ennegrecido ou piltagado, con máis afectación das partes ventrais dos lobos que as dorsais, afectando tamén os linfonodos rexionais.

## Microscopia 
esquerda|miniatura|Micrografía de **antracose**, con deposición de pigmento intersticial (frecha negra) e un macrófago antracótico (frecha branca).
Na análise microscópica, as partículas verifícanse como pigmento negro, libre ou fagocitado, moi fino e non refrinxente.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Doenza pulmonar obstrutiva crónica
* Pulmón
* Tabaquismo

### Ligazóns externas 
* USP - Pigmentacións exóxenas
Axencia Espacial Española

A **Axencia Espacial Española** é unha futura axencia estatal.

## Características
A súa creación foi anunciada polo Goberno de España o 27 de maio de 2021 e encargarase de xestionar o programa espacial de España. Entre as súas funcións inclúense elaborar unha Estratexia Espacial Española, coordinar de forma eficiente os distintos organismos nacionais con responsabilidades no sector espacial e unificar a colaboración internacional. Tamén conta cun compoñente dedicado a Seguridade nacional. Está previsto que a súa actividade comece no ano 2023 é que teña un orzamento inicial próximo a os 700 millóns de euros.

## Notas 
## Ligazóns externas
The Feelies

**The Feelies** é unha banda estadounidense de rock procedente de Haledon, Nova Jersey. Formouse en 1976 e separouse en 1992 tras publicar catro álbums de estudio. O grupo reuniuse en 2008 e publicou novos discos en 2011 e 2017.

Aínda que non tivo moito éxito comercial, The Feelies tivo influencia no desenvolvemento do indie rock estadounidense. O seu primeiro álbum, *Crazy Rhythms* (Stiff Records, 1980) foi citado por R.E.M. como influente para o seu son. Á súa vez, The Feelies foi influenciada por The Beatles, The Velvet Underground e Lou Reed.

The Feelies rara vez traballou con produtores externos, aínda que Peter Buck de R.E.M. coproduciu o seu segundo álbum *The Good Earth*, un dos seus traballos máis exitosos. Nos anos 80 tocaban frecuentemente no Maxwell's, unha sala de concertos e bar/restaurante en Hoboken.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Acreción (xeoloxía)

miniatura|350px|Converxencia oceánica continental e creación dun prisma de acreción.
[miniatura|Etapas da acreción ao longo do tempo cun prisma de acreción e un [arco de illas volcánicas.]]
miniatura|upright=1.65|Unha seción transversal esquemática dun arco de illas desde a fosa á cunca tras arco, co prisma de acreción en amarelo.

A **acreción**, en xeoloxía, é un proceso polo cal un material se engade a unha placa tectónica na zona de subdución, frecuentemente no bordo dunha masa continental existente. O material engadido poden ser sedimentos, ou elementos máis grandes como arcos volcánicos, montes submarinos, partes da codia oceánica ou outras estruturas ígneas ou "terreos" (*terranes*).

## Descrición 
A acreción implica a adición de material a unha placa tectónica como resultado da subdución, o proceso polo cal unha placa é forzada a meterse baixo outra durante o choque de dúas placas. Os arcos de illas e outras rochas volcánicas son tamén de menor densidade que as típicas da codia oceánica, e non é doado que subduzan xunto coa codia oceánica que as rodea. En vez diso, estes fragmentos menos densos da codia coliden coa codia continental existente da placa acabalgante unha vez que a codia oceánica que as separa subduciu completamente. Os terreos acecionados xunto cos límites de placas da subdución moderna inclúen o complexo acrecionario de Nankai do Xapón (subdución da placa de Filipinas por debaixo da placa eurasiática), a crista de Barbados no Caribe (subdución da placa do Caribe por debaixo da placa norteamericana), e a dorsal do Mediterráneo (subdución da placa africana baixo a eurasiática). Todos estes exemplos de terreos acrecionados tamén presentan prismas de acreción.

## Notas
Rexurdimento gaélico

miniatura|Portada do *The Gaelic Journal / Irisleabhar na Gaedhilge*, órgano voceiro do **Rexurdimento Gaélico**.
O **rexurdimento gaélico** (en ; en ) foi un movemento nacionalista de finais do século XIX interesado na lingua e na cultura celta de Irlanda (incluíndo o folclore, a mitoloxía, os deportes, a música, as artes etc.). O gaélico perdera moitos falantes na illa de Irlanda, permanecendo como a lingua propia de áreas rurais illadas, sendo o inglés o idioma predominante na Irlanda urbana.

Segundo Voltaire Schilling:

Como revelan os traballos dos académicos John O'Donovan e Eugene O'Curry, a finais do século XIX, o interese polo gaélico era evidente, e a creación en 1853 da Asociación Ossian deulle un impulso. En 1876 creouse a Asociación para a Protección dos Irlandeses. En 1882 comezou a publicar o xornal irlandés *Irisleabhar na Gaedhilge / The Gaelic Journal.*

En canto aos xogos gaélicos, a Asociación Atlética Gaélica, fundada en 1884, fixo un traballo intenso. En 1893 Eoin MacNeill fundou a Conradh na Gaeilge (a Liga Gaélica), o seu primeiro presidente foi o lingüista Douglas Hyde. A Asociación da Liga Gaélica publicou o xornal irlandés An Claidheamh Solís.

Peadar Ua Laoghaire, Patrick Pearse e Pádraic Ó Conaire foron algúns dos escritores máis importantes deste rexurdimento irlandés.

Tamén colaboraron co movemento pancelta noutros países celtas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Rexurdimento
* Rexurdimento celta
* Rexurdimentos nacionais
Pitões das Júnias

**Pitões das Júnias** é unha parroquia portuguesa do concello de Montalegre, cunha superficie de 36,89 km² e 151 habitantes (censo de 2021). A súa densidade de poboación é de 4,1&nbsp;hab./km².

## Descrición 
A 1200 metros sobre o nivel do mar, cos cumios de Xurés ao oeste e noroeste, e a meseta da Mourela ao leste e nordés, Pitões das Júnias é unha das aldeas máis visitadas do concello de Montalegre. Ademais da rica fauna e flora, ofrece rotas de sendeirismo polos distintos lugares da aldea, destaca o Mosteiro de Santa Maria de Pitões das Júnias, e a fervenza de río Campesiño. E perpetúa tradicións que non se atopan noutro lugar.

A meirande altitude da parroquial é de 1103 m, o que fai que sexa unha das vilas máis altas de Portugal, xunto con Gralheira na Serra de Montemuro.

## Demografía 
A poboación rexistrada nos censos era:

## Patrimonio 
* Mosteiro de Santa María das Júnias (igrexa e ruínas), é Patrimonio Nacional
* Igrexa de San Rosendo
* Capela do Anxo da Garda
* Capela de São João da Fraga
* Fervenza de Pitões das Júnias
* Rastros da Aldea de São Vicente do Gerês

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*
Michael D. Jones

**Michael Daniel Jones** nado en Llanuwchllyn, Merioneth (condado de Gwynedd) o 2 de marzo de 1822 e finado en Bala (Gwynedd) o 2 de decembro de 1898  foi un ministro congregacionalista galés e director dun colexio teolóxico, pero é lembrado especialmente como fundador do asentamento galés na Patagonia coñecido como Y Wladfa e como un dos pais do nacionalismo galés moderno.

## Traxectoria 
Despois de adestrarse para o ministerio no Presbyterian College de Carmarthen e despois no Highbury College de Londres, pasou uns dezaoito meses en Cincinnati, Ohio, onde foi ordenado para o ministerio cristián. Regresou a Gales e en 1850 foi nomeado ministro en Bwlchnewydd e Gibeon en Carmarthenshire, antes de suceder ao seu pai como director do Bala Independent College en 1855.
esquerda|miniatura|213x213px| O Rev. Michael D. Jones (1822-98)
O seu nome está intimamente ligado ao intento de establecer un asentamento galés na Patagonia, Arxentina, na década de 1860 onde o galés sería a lingua de relixión, goberno, comercio e educación. O 150 aniversario (28 de xullo de 1865) deste asentamento galés-arxentino en Rawson, Chubut celebrouse en 2015.

En 1889, Jones converteuse en membro do primeiro Consello do Condado de Merionethshire, aínda que tiña unha maioría de só oito votos sobre o seu opoñente conservador.

Jones é recoñecido como o primeiro en defender unha solución política para defender a identidade galesa e, polo tanto, é visto como un dos precursores máis significativos do nacionalismo galés.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* Ver tamén as coleccións de ensaios sobre a súa vida e obra, ''Michael D. Jones a'i Wladfa Gymreig*, ed. E. Wyn James e Bill Jones (Llanrwst: Gwasg Carreg Gwalch, 2009).
* Dafydd Tudur, *'The Life, Thought and Work of Michael Daniel Jones (1822-1898)'*, University of Wales, Bangor, tese de doutoramento, 2006.
* E. Wyn James, "Michael D. Jones and His Visit to Patagonia in 1882", en *Los Galeses en la Patagonia V*, ed. Fernando Coronato & Marcelo Gavirati (Puerto Madryn, Chubut: Asociación Punta Cuevas, Asociación Cultural Galesa de Puerto Madryn & Centro de Estudios Históricos y Sociales de Puerto Madryn, 2012. . (*en inglés e en castelán'').
* 0850886449

### Ligazóns externas 
* Project-Hiraeth – Documenta as historias da colonia galesa na Patagonia, Arxentina a través de películas, textos e ilustracións.
* Michael D. Jones no sitio web de Glaniad
* Michael Jones no sitio web do Consello do Condado de Ceredigion
Riven chornoho

***Riven chornoho*** (en ) é un filme ucraíno de 2017 dirixido e escrito por Valentyn Vasyanovych. Foi escollido como candidato de Ucraína para o Óscar ó mellor filme internacional na 90ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. Ocupa o posto 95-100 na lista dos 100 mellores filmes da historia do cinema ucraíno segundo o Centro Nacional Oleksandr Dovženko.

## Sinopse 
Kostya, un fotógrafo de vodas de 50 anos, vive unha crise da mediana idade despois de que o seu pai quedase paralizado por un derramo cerebral e a súa moza o abandonase. Todo o que amaba e ao que estaba unido foise para sempre. Aínda que non hai moitas cousas así na súa vida: un pai paralizado logo dunha apoplexía, un amigo, un estilista de revistas de vodas, un gato vello, diapositivas nas que é feliz. Kostya leva toda a súa vida fotografando a felicidade doutras persoas. Para el, é unha rutina normal.

## Personaxes 
* Kostyantyn Mokhnach como Kostya
* Kateryna Molchanova como Katya

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Ucraína propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 90ª edición dos Óscar
Povodyr

***Povodyr*** (en ) é un filme ucraíno de 2014 dirixido por Oles Sanin. Foi escollido como candidato de Ucraína para o Óscar ó mellor filme internacional na 87ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. Houbo certa polémica sobre a selección do filme en Ucraína en relación ao proceso de votación. Hai unha versión especial audiodescrita para persoas cegas.

## Sinopse 
Ambientado na Ucraína soviética en 1930, conta a historia do enxeñeiro estadounidense Michael Shamrock, que chega a Khárkiv co seu fillo de dez anos, Peter para axudar a "construír o socialismo". Namórase dunha actriz Olga que ten outro admirador, o comisario Vladimir.

En tráxicas circunstancias, o americano é asasinado e o seu fillo é salvado dos seus perseguidores por un bardo cego (kobzar). Sen outra oportunidade de sobrevivir nunha terra estranxeira, o neno convértese no seu guía.

## Personaxes 
* Stanislav Boklan como Ivan Kocherga
* Jeff Burrell como Michael Shamrock
* Anton Sviatoslav Greene como Peter Shamrock
* Oleksandr Kobzar as Camarada Vladimir
* Iryna Sanina como Orysia
* Jamala como Olga

## Galardóns e nomeamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Ucraína propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 87ª edición dos Óscar
Home lagarto

miniatura|dereita|Home Lagarto, ser mitolóxico
O **home lagarto** é un ser mitolóxico da cultura galega. É un lagarto xigante con esqueleto humano pero con pel de réptil. Posúe moitas riquezas na súas covas e vive nas montañas de Lugo e Ourense.
Recóllese da tradición oral por Laureano Prieto.

## A historia 
O conto fala dun lagarto xigantesco que adoitaba tomalo sol diante da súa cova.Deuse conta de que un cazador estáballe apuntándo cunha escopeta e mirouno e ofreceulle un trato, el daríalle todas as riquezas que el quixera a cambio de ofrecerlle unha das súas fillas. Só a pequena estivo disposta a ir, aínda que sospeitaba que sería o almorzo do lagarto sacrificouse a costa da familia .
O lagarto non a comeu, e propuxolle unha serie de probas ao logo dun ano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Mitoloxía galega
* Ciclope
* Fomoré
Just Like Heaven (filme)

***Just Like Heaven*** é un filme estadounidense de 2005 dirixido por Mark Waters. Está protagonizado por Reese Witherspoon, Mark Ruffalo e Jon Heder. Baséase na novela francesa de 1999 ''Et si c'était vrai...'' de Marc Levy. Steven Spielberg obtivo os dereitos para producir o filme a partir do libro. Estreouse nos cinemas dos Estados Unidos o 16 de setembro de 2005. Recibiu valoracións dispares por parte da crítica e recadou 102 millóns de dólares.

## Sinopse 
Elizabeth Masterson (Reese Witherspoon) é unha doutora dedicada ao seu traballo. Cando a súa irmá, que ten dúas fillas, lle consegue unha cita, Elizabeth ten un accidente automobilístico. Mentres tanto, un arquitecto paisaxista chamado David Abbott (Mark Ruffalo) múdase a San Francisco ao antigo apartamento de Elizabeth. Cando David está no apartamento, o espírito de Elizabeth acósao. Ela non lembra quen é, cal é a súa familia nin a que se dedicaba. Só lembra que ese é o seu apartamento e o lugar no que estaban as súas cousas. David acepta descubrir quen era Elizabeth, e segundo vai descubrindo cousas sobre ela, os dous comezan a namorarse.

## Personaxes 
* Reese Witherspoon como Elizabeth
* Mark Ruffalo como David
* Donal Logue como Jack
* Dina Waters como Abby
* Ben Shenkman como Brett
* Ivana Miličević como Katrina
* Caroline Aaron como Grace
* Rosalind Chao como Fran
* Ron Canada como Walsh
* Willie Garson como Maitre D'
* Jon Heder como Darryl

## Acollida 
### Recadación 
*Just like Heaven* recadou 48,3 millóns de dólares nos Estados Unidos e o Canadá, e outros 54,5 millóns máis noutros territorios, conseguindo un total internacionalmente de 102,9 millóns sobre un orzamento de 58 millóns.

## Notas
Cf.

**Cf.** (do latín ***confer***, imperativo do verbo *conferre*, "confírase", "confróntese")  ou **cp.** ("comparar") son abreviaturas que se atopan habitualmente nas notas de referencia situadas na parte inferior da páxina. O seu uso indica outros autores ou notas da mesma obra relacionadas co mesmo tema, pero abordadas doutra maneira ou mesmo ofrecendo unha visión contraria.

As expresións *cf. supra* ou *cf. infra* recomendan consultar as liñas e páxinas de arriba ou debaixo respectivamente.

## Notas 
## Véxase tamén 
* *Apud*
* *E.g.*
* *Etc*
* *et al.*
* *Ibíd.*
* *ID*
* *Loc. cit.*
* Locución latina
* *Op. cit.*
* *sic*
Tin Pan Alley

[miniatura|308x308px|Estes edificios (47–55 West 28th Street) e outros da West 28th Street entre 6th Avenue e [Broadway en Manhattan albergaban as editoriais de partituras que foron o centro da música popular estadounidense a principios do século XX. Os edificios mostrados foron designados como monumentos históricos en 2019.]]
 
**Tin Pan Alley** foi a colección de editores e compositores musicais de Nova York que dominaron a música popular estadounidense a finais do século XIX e principios do XX. Orixinalmente, o nome referíase a un lugar específico: West 28th Street entre Fifth e Sixth Avenue no Flower District  de Manhattan, e hai un letreiro na beirarrúa da 28th Street, entre Broadway e Sixth Avenue, que o celebra.    

## Historia 
miniatura|Placa en Nova York lembrando a Tin Pan Alley.|esquerda
miniatura|Placa na 'Tin Pan Alley' londiniense.|esquerda
Os inicios de Tin Pan Alley xeralmente remóntanse a 1885, cando varias compañías editoriais de música establecéronse no mesmo barrio de Manhattan. O final de Tin Pan Alley é menos evidente. 

Algúns sitúano no inicio da Gran Depresión dos anos 30, cando o fonógrafo, a radio e o cine substituíron a partitura como motor da música popular nos Estados Unidos, mentres que outros consideran que Tin Pan Alley continuou na década de 1950, cando os primeiros estilos de música popular estadounidense. foron eclipsados polo auxe do rock & roll, que se centrou no Brill Building.

### Nome 
As orixes do nome "Tin Pan Alley" son incertas. Un relato afirma que era unha referencia pexorativa ao son de moitos pianos (comparándoo co golpe de tixolas - *tin pans*, no orixinal). 

Outros afirman que o nome xurdiu de compositores que modificaban os seus pianos para producir un son máis percusivo. Despois de moitos anos, o termo pasou a referirse á industria musical estadounidense en xeral.

O termo expandíuse ao Reino Unido onde "Tin Pan Alley" tamén é usado para a Denmark Street no West End de Londres. Nos anos 20 a rúa foi chamada "Britain's Tin Pan Alley" polo seu gran número de tendas de música.

## Notas
FannyAnn Eddy

**FannyAnn Viola Eddy**, nada en Serra Leoa o 14 de xuño de 1974 e finada en Freetown o 29 de setembro de 2004, foi unha activista polos dereitos das persoas gais e lesbianas tanto no seu país, Serra Leoa, como en toda África.

## Traxectoria
En 2002 fundou a Sierra Leone Lesbian and Gay Association, a primeira asociación LGBTI do país. Viaxou moito e acudiu á ONU e a outras agrupacións internacionais. En abril de 2004 apoiou a aprobación da Resolución brasileira a prol dos dereitos LGBTI na ONU en Xenebra.

Eddy foi asasinada o 29 de setembro de 2004. Un grupo de polo menos tres homes asaltaron a oficina da Sierra Leone Lesbian and Gay Association no centro de Freetown, violárona en grupo, acoitelárona e rompéronlle o pescozo. Porén, ninguén foi condenado polo crime.

Eddy tiña un fillo de 10 anos e unha parella, Esther Chikalipa.

## Legado 
A Hirschfeld Eddy Foundation, unha entidade a prol dos dereitos humanos de lesbianas e gais, leva o seu apelido e o de Magnus Hirschfeld, físico e sexólogo gai alemán.

En 2008 creouse o premio **FannyAnn Eddy de Poesía**.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Violencia contra persoas LGBT

### Ligazóns externas 
* Testemuño de FannyAnn Eddy na Comisión de Dereitos Humanos da ONU *HRW Memorial*
* "Testemuño de Fannyann Eddy na Comisión de Dereitos Humanos da ONU", *Website Dedication*
Lingua efik

A **lingua efik**  (*Usem Efịk*) é unha lingua falada polo pobo efik, que habita nos estados de Cross River e Akwa Ibom, en Nixeria, así como no noroeste do Camerún. A lingua efik é mutuamente intelixible con outras linguas do baixo Cross River como o ibibio, o anaang, o oro e o Ekid mais o grao de intelixibilidade no caso do oro e o ekid é unidireccional; noutras palabras, os falantes destas linguas falan e entenden efik (e ibibio) pero non viceversa. O vocabulario efik foi enriquecido e influenciado polo contacto externo cos británicos, portugueses e outras comunidades circundantes como os balondo, os oron, os efut, os okoyong, os efiat e os ekoi (Qua).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Día de San David

O **día de San David** (en galés *Dydd Gŵyl Dewi Sant*, en inglés *o día de San David* ) é a festa de San David de Gales, o patrón de Gales, e celébrase o 1 de marzo. Onde haxa comunidades galesas, conmemórase o día, como fan os irlandeses polo día de San Patricio.

A data do primeiro de marzo foi elixida para conmemorar a morte de San David, acontecida o mesmo día do ano 589, e foi declarada festa nacional galesa no transcurso do século XVIII.

Excepcionalmente, a festa cambiou a un día en 2006, o 28 de febreiro para a Igrexa Católica e o 2 de marzo para a Igrexa Anglicana, xa que non se celebran festas de santos o mércores de cinza, día de penitencia).

Unha enquisa de 2006 descubriu que o 87% dos galeses quería que o día de San David fose festivo (*Bank Holiday*), e que o 65% estaba disposto a renunciar a outro a cambio diso. Unha solicitude neste sentido foi rexeitada polo que era primeiro ministro británico nesa altura, Tony Blair.

## Tradicións 
esquerda|miniatura| Señora con sombreiro galés, actualmente peza de uso exclusivo para **o día de San David**
miniatura| Bandeira de **San David**
Os colexios organizan concertos ou eisteddfods para os alumnos, con recitais e canto como actividades principais. Antigamente os estudantes tiñan media xornada de vacacións; aínda que se suprime oficialmente o costume, cada escola fai o seu.

Moitos galeses honran as festas levando na lapea un ou os dous símbolos oficiais: o amarelle (un símbolo tradicional galés que florece en marzo) ou o allo porro (símbolo persoal de San David). O vínculo entre o porro e os narcisos vese reforzado polo feito de que ambos teñen nomes similares en galés, **Cenhinen** (porro) e **Cenhinen Bedr** (narciso, literalmente *porro de Pedro*).

Nesta data, as mulleres galesas adoitan levar narcisos mentres que os homes levan o símbolo do porro. Pola súa banda, as nenas adoitan levar ao colexio o traxe tradicional, saia longa de la, blusa branca, mantón e sombreiro galés. Moitos edificios colgan a bandeira de San David para a ocasión.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Saint David - Patrón de Gales 
* Welsh Culture Week e St David's Day en Nova York  Arquivado 
* Día e desfile de San David  Arquivado  
* Día de San David, *Fête de saint David de Galles*, publicación con ilustracións.