open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Voo 1502 de American Airlines

O **voo 1502 de American Airlines** era un voo de adestramento da tripulación dende o aeroporto internacional Idlewild. O 28 de xaneiro de 1961 o avión esnafrouse no océano a 8 quilómetros de Montauk Point, Nova York. Os seis tripulantes a bordo do avión morreron no accidente.

## Avión 
O avión era un Boeing 707-123 rexistrado nos Estados Unidos como N7502A e bautizado *Flagship Oklahoma*. Voou por vez primeira o 2 de novembro de 1957 e foi entregado a American Airlines o 27 de xaneiro de 1958.

## Accidente 
O tempo era bo cando o aparello se esnafrou contra o océano, despois dunha inexplicable perda de control mentres realizaba un voo de adestramento, matando aos seus seus ocupantes.[1] A FAA estableceu como probable causa aunha "perda de control por unha razón indeterminada".

## Notas 
## Bibliografía 
* 
*
Voo 707 de Aerolíneas Argentinas

O **voo 707 de Aerolíneas Argentinas** era un servizo internacional de pasaxeiros entre Asunción e Buenos Aires, con escalas en Formosa, Corrientes e Rosario, operado cun Avro 748-105 Srs. 1, con rexistro LV-HGW, chamado *Ciudad de Bahía Blanca*, que se esnafrou o 4 de febreiro de 1970 preto da cidade de Loma Alta, na Arxentina.

## Accidente 
Mentres se atopaba en ruta na terceira parte do seu percorrido entre o aeropuerto Doctor Fernando Piragine Niveyro e o aeroporto de Rosario-Illas Malvinas o avión voou cara a un cumulonimbus; os pilotos perderon o control do aparello despois de atoparse con fortes turbulencias e o avión esnafrouse contra o chan. Os 37 ocupantes do aparello, 33 pasaxeiros e 4 tripulantes, morreron no accidente.

## Causa 
A perda de control do avión e a colisión co terreo debeuse a que o aparello que atopou cunha zona con condicións meteorolóxicas adversas e fortes turbulencias.

## Notas
Voo 954 de Olympic Airways

O **voo 954 de Olympic Airways** foi un Douglas DC-6B que se esnafrou contra unha montaña preto de Keratea, en Grecia o día 8 de decembro de 1969. Os 85 pasaxeiros e 5 tripulantes a bordo morreron no accidente.

## Accidente 
O voo era un servizo regular de pasaxeiros entre Chania, na illa de Creta, e Atenas. Mentres se aproximaba a Atenas e co seu tren de aterraxe retraído, o avión chocou contra o monte Paneio a uns 2 000 pés de altura. O tempo no momento do accidente caracterizábase pola chuvia e os fortes ventos.

O accidente do voo 954 foi o peor accidente de Grecia no momento no que ocorreu, un récord que mantivo ata o accidente do voo 522 de Helios Airways Flight case 36 anos despois. Segue sendo o peor accidente dun Douglas DC-6, e o peor na historia de Olympic Airways.

## Notas
Jesús Chouza Figueiras

**Jesús Chouza Figueiras**, coñecido como **Gorrión**, nado en Carnota cara a 1884 e finado na Coruña o 9 de decembro de 1936, foi un político galego.

## Traxectoria 
[miniatura|Oficio do 8 de xullo de 1936 do Coronel-Gobernador Militar da Coruña ao xuíz permanente, relativo aos despois chamados [Mártires de Brens.]]
Empregado da Fábrica de Carburos Metálicos de Cee. Militante de Izquierda Republicana, foi concelleiro en Cee en 1936 e terceiro tenente de alcalde. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en consello de guerra por rebelión militar, foi condenado a pena de morte. Foi fusilado en Punta Herminia o 9 de decembro de 1936.

## Vida persoal 
Casou con Victorina Gómez e tivo nove fillos.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Mártires de Brens
Voo 15 de Aeroflot

O **voo 15 de Aeroflot** era un voo de pasaxeiros entre o aeroporto de Moscova-Domodedovo e o aeroporto de Petropavlovsk-Kamchatsky cunha escala no aeroporto de Krasnoyarsk-Yemelyanovo que se estrelou o día 29 de febreiro de 1968 en ruta a Petropavlovsk. Todas as persoas a bordo agás unha morreron no accidente.

## Avión 
O aparello involucrado no accidente era un Ilyushin Il-18D con rexistro CCCP-74252 da Dirección de Aviación Civil do Afastado Oriente de Aeroflot. No momeno do accidente tiña 342 horas de voo e 89 ciclos de presurización.

## Accidente 
O voo completou exitosamente a parte da ruta entre Moscova e Yemelyanovo. Ás 22:03 (17:03 hora de Moscova), o Il-18 engalou de Yemelyanovo con 64 adultos e 11 nenos como pasaxeiros; dous pasaxeiros non estaban rexistrados. Tras completar a engalaxe o voo mantívose a unha altura de 8 000 metros. Ás 22:37 hora local a tripulación pasou a comunicarse co control de tráfico aéreo de Bratsk. Informouse de que a meteoroloxía era normal nese momento. Cando o avión estaba a unha distancia de 234 quilómetros do aeroporto indicouselle que seguise un rumbo de 270°. O tripulación confirmou recibir a información, dicindo que estaba a unha altura de of 8 000 e voando a 780&nbsp;km/h, e agardaba sobrevoar o aeroporto de Bratsk ás 23:06 hora local.

Ás 18:38:38 o aparello viuse forzado a un descenso súbito. A situación a bordo evolucionou cara a unha emerxencia completa ás 22:41:28. Cando o avión estaba a unha altura de 3 000 metros os controladores de tráfico aéreo detectaron unha curta transmisión inintelixible ás 22:43:12 do voo. A tripulación involuntariamente inclinou o avión máis aló do punto de exceso de velocidade mentres intentaba corrixir a inclinación do aparello. O sinal de "manter abrochados os cintos" foi encendida e nalgún momento o aparello voou invertido. A unha altura de 1 000 metros e a unha velocidade de 890&nbsp;km/h, o avión comezou a desintegrarse, e ás 22:43:47 a aeronave esnafrouse a 13&nbsp;km de Parchum e a 165&nbsp;km ao oeste do aeroporto de Bratsk na taiga. O único supervivente foi un xove soldado atopado vivo aínda que ferido no lugar do accidente.

## Notas
Voo 345 de Turkish Airlines

O **voo 345 de Turkish Airlines** era un voo regular doméstico de pasaxeiros operado por un Fokker F28-1000 Fellowship dende o aeroporto de Esmirna-Adnan Menderes ata o aeroporto de Istanbul Yeşilköy que se esnafrou no mar de Mármara o 30 de xaneiro de 1975 durante a aproximación. Foi o segundo peor accidente dun Fokker F28 e o terceiro con máis vítimas en Turquía na época.

## Avión 
O avión que operaba o voo 345 era un Fokker F28-1000 Fellowship con número de serie 11058, que realizara o seu primeiro voo en 1972. Dende entón acumulaba 3 713 horas de voo en 5 062 ciclos. O voo 345 engalou de Esmirna sobre as 18:00 EET (20:00 UTC) para un voo de 40 minutos ao aeroporto de Istanbul Yeşilköy con 38 pasaxeiros e 4 tripulantes a bordo.

## Accidente 
Ás 18:39 o avión aterrou na pista do aeroporto de Istanbul Yeşilköy pero un fallo eléctrico no aeroporto nese mesmo momento forzou á tripulación a iniciar o aborto da aproximación. 22 segundos despois de que as luces se apagasen o xerador de emerxencia comezou a funcionar e acendeu as luces da pista. O piloto elixiu seguir regras de voo visual por debaixo dunha altitude de 240 m. Ás 18:43 a tripulación solicitou permiso para aterrar mentres se situaba para outra aproximación. Porén, debido a que outro avión estaba a piques de aterrar, o control de tráfico aéreo ordenou á tripulación do voo 345 continuar no aire. Cando, ás 18:53, o control de tráfico aéreo intentou establecer contacto co aparello non recibiu resposta.

## Notas
Pyhäjoki

**Pyhäjoki** é un municipio de Finlandia situada na rexión de Ostrobotnia do Norte. En 2018 a súa poboación era de 3&nbsp;156&nbsp;habitantes. A superficie do termo municipal é de 1&nbsp;365,09&nbsp;km2, dos cales 822,08&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 5,81&nbsp;hab./km².

Limita cos concellos de Kalajoki, Merijärvi, Oulainen e Raahe, todos eles pertencentes á súa mesma rexión.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Pyhäjoki
Senado de Italia

O **Senado da República** (abreviado coma Senado), é unha Asemblea lexislativa que –xuntamente coa Cámara de deputados– constitúe o Parlamento italiano. Atópase no Palazzo Madama, unha das antigas residencias dos Médici en Roma.

Foi establecido o 1 de xaneiro de 1948, en substitución do Senado do Reino (*Senato del Regno*) activo durante o Reino de Italia, e instalouse por primeira vez o 8 de maio do mesmo ano coas primeiras eleccións lexislativas. A Constitución italiana, logo da modificación constitucional de 1963, reduciu a duración do mandato a 5 anos, e establece que o Senado está constituído por 315 senadores electos, 309 escollidos en base territorial e 6 de entre os italianos residentes no exterior. O mandato electoral dos senadores coincide coa lexislatura, e dura cinco anos, agás disolución anticipada das Cámaras, por parte do Presidente da República. Ademais dos 315 senadores escollidos, tamén son parte do Senado, como senadores vitalicios os expresidentes da República, por dereito e agás renuncia, e até cinco senadores nomeados polo Presidente da República por grandísimos méritos. Dende o 19 de xaneiro de 2018, os senadores vitalicios son seis, un por dereito e cinco por nomeamento presidencial.

O Senado e a Cámara posúen o mesmo peso na votación das leis, o que fai que o Parlamento italiano sexa un exemplo de "bicameralismo perfeto", debido ao equilibrio entre as funcións de ambas as dúas institucións. O Senado pode ser disolto polo Presidente da República, despois de consultar ao Presidente do Senado. Ese poder é normalmente exercido cando no Senado non se forma unha maioría política.

## Composición 
O Senado está composto por 315 membros escollidos, alén dos senadores vitalicios. Os senadores deben ter máis de 40 anos de idade e son eletos por todos os cidadáns italianos maiores de 25 anos. Actualmente, após as eleccións de 2018, a composición conta cunha maioría do M5S e a Liga Norte.  
 
**XVII e XVIII Lexislaturas** 

## Notas
Movemento 5 Estrelas

O **Movemento 5 Estrelas** (en italiano, ***MoVimento 5 Stelle*** ou **M5S**) é un movemento, autodefinido coma un non partido italiano, xurdido en 2009 baixo o liderado do comediante Beppe Grillo, coa finalidade de desprazar aos partidos tradicionais, e colocar cidadáns correntes no poder para estabelecer unha democracia directa a través do uso de Internet.

## Historia
Após a súa fundación, o Movemento gañou popularidade escollendo diversos cargos a nivel municipal e rexional, formando un goberno de coalición en Sicília, xuntamente co Partido Democrático. Nas eleccións nacionais de 2013 ao Parlamento Italiano, as primeiras para o M5S, o Movemento acadou o 26% da Cámara de Deputados (a maior bancada en termos de partidos illados) e o 24% do Senado.

O Movemento continuou a medrar en termos electorais, após as eleccións de 2013 consolidándose coma un dos maiores partidos políticos italianos. En 2016, o M5S conseguiu gobernar os concellos de Roma e Turín. Nas eleccións nacionais de 2018, liderados por Luigi Di Maio, o M5S volveu ser o partido máis votado ao conseguir preto do 33% dos votos e 229 deputados. Após meses de *impasse* e de tensións co presidente italiano, o Movemento conseguiu formar goberno coa Liga Norte, liderado por Giuseppe Conte.

Ideoloxicamente, o M5S é un partido bastante complexo e diverso, sendo un partido de liña populista, euroescéptico e anti-sistema. O Movemento defende a democracia directa e está contra as agresións militares de Occidente en Siria ou Libia. A pesar de ser acusado de ser de dereita pola súa posición anti-inmigración, o Movemento defende políticas tradicionalmente de esquerda coma políticas verdes (ambientalismo) e renda básica. As cinco estrelas representan as cinco prioridades do Movemento: Auga, Medio Ambiente, Mobilidade, Conectividade e Desenvolvemento.
Loyola de Palacio

**Ignacia de Loyola de Palacio y del Valle Lersundi**, nada en Madrid o 16 de setembro de 1950 e finada na mesma cidade o 13 de decembro de 2006, foi unha política española. Foi a primeira muller Ministra de Agricultura de España e a primeira española en ser vicepresidenta da Comisión Europea. A súa irmá é a tamén exministra Ana Palacio.

## Honras 
No ano 2003 recibiu a Medalla de Galicia.

## Notas 
## Véxase tamén
Wabi-sabi

De acordo coa estética tradicional xaponesa,  é unha visión do mundo centrada na aceptación da fugacidade e da imperfección. Esta estética é descrita como a beleza do que é "imperfecto, non permanente e incompleto". É un concepto que deriva da ensinanza budista dos , especificamente a , o  e o .

As características da estética *wabi-sabi* inclúen a asimetría, a rugosidade, a simplicidade, a economía, a austeridade, a modestia, a intimidade, e a apreciación da xenuína integridade dos obxectos e dos procesos naturais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* Tierney, Lennox (1999), *Wabi Sabi*, Layton, Utah: Gibbs Smith, Publisher.
Benito Rivadavia

**Benito Bernardino González de Rivadabia**, nado en Monforte de Lemos o 7 de febreiro de 1747 e finado en Buenos Aires o 28 de setembro de 1816, foi un avogado e militar galego emigrado na Arxentina e pai do presidente da nación, primeiro xefe de estado das Provincias Unidas do Río da Prata, Bernardino Rivadavia.

## Traxectoria 
Estuda xurisprudencia e teoloxía na Universidade de Charcas ao chegar a Arxentina, apoiado polo seu tío José de Rivadavia, para posteriormente exercer no Río da Prata como avogado en diferentes cargos públicos. O 18 de marzo de 1776 casa con María Josefa de Jesús de Rivadavia y Rivadeneyra, súa curmá, na cidade de Buenos Aires 

Tras exercer como xuíz de bens de defuntos, rexedor, depositario xeral, tesoureiro diocesano e asesor do gobernador interino enrolouse como alumno da Escola de Náutica, onde se diploma en 1802. Posteriormente destina parte da súa fortuna á industria navieira. Foi dono de barcos mercantes, pero os asaltos piratas do porto de Montevideo causáronlle o roubo de catro dos navíos, momento no que abandona ese empeño empresarial. A cidade patagoa de Comodoro Rivadavia debe o seu nome ás exploracións náuticas do bisneto de Benito, Martín Rivadavia. Durante as invasións inglesas de 1806 e 1807, colabora como mando militar no Tercio de Gallegos así como cos seus bens e influencias na resistencia. Como monárquico e conservador vese envolto nos eventos conducentes á Revolución de Maio onde defendeu a deposición por parte do pobo do Vicerrei Sobremonte con base nas leis de partida de Afonso X o Sabio. Sostivo que o pobo podía tomar as medidas que crese conveniente para a súa defensa, en momentos nos que corría risco inminente a súa conservación.

No ano 1806 popularízase no país o seu preito contra os irmáns Gabriel e José Gascón, tenentes do exército prometidos as súas fillas, cos que tras un desacordo despois do compromiso conduce a Benito Rivadavia a recluír ás fillas no domicilio familiar e posteriormente nunha casa de exercicios relixiosos sen contacto posíbel cos Gascón. O avogado galego esgrime no xuízo o dereito de patria potestade sobre as súas fillas adultas.

## Notas
San José del Guaviare

**San José del Guaviare** é un concello colombiano, capital do departamento de Guaviare. Comezou a formarse en 1960, vinculado ás actividades colonizadoras da rexión selvática e como núcleo de apoio ás mesmas. En 1976, recibiu o status de concello e o seu crecemento demográfico, dende entón, proxectouse rapidamente. O departamento foi marcado pola violencia e os cultivos ilícitos en Colombia, pero os esforzos do goberno colombiano permitiron que os seus habitantes se concentren cada vez máis en actividades agrícolas e pecuarias.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Pasto, Colombia

**Pasto** é un concello colombiano, capital do departamento de Nariño, cuxa cabeceira municipal ostenta o nome de *San Juan de Pasto*. Atópase no suroeste do país, na rexión andina.

Durante a época prehispánica formou parte do Imperio Inca, asemade, foi o centro administrativo, cultural e relixioso da rexión desde a época colonial. Durante o século XIX, por mor da aguerrida defensa da cidade que protagonizaron os seus habitantes na Independencia de Colombia, foi coñecida como «A Leoa dos Andes».

Como capital do departamento, alberga as sedes da Gobernación de Nariño, a Asemblea Departamental, o Tribunal do Distrito Xudicial, a Fiscalía Xeral da Nación, e en xeral sedes de institucións dos organismos do Estado.

A súa cabeceira municipal é a décimo sétima cidade máis poboada de Colombia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Arquivo Nacional do Brasil

O **Arquivo Nacional do Brasil** é o elemento central do sistema de xestión de arquivo de arquivos (SIGA) no Brasil. Foi creado o 2 de xaneiro de 1838. Ten a súa sede no Río de Xaneiro. Segundo a Lei de Arquivos (Lei 8.159) do 8 de xaneiro de 1991, ten o deber de organizar, gardar, preservar, dar acceso e divulgar o patrimonio documental do goberno federal, servindo ao Estado e aos cidadáns.

A colección do Arquivo Nacional contén 55 km de documentos textuais; 2.240.000 fotografías e negativos; 27.000 ilustracións, debuxos animados; 75.000 mapas e planos; 7000 discos e 2000 cintas magnéticas de son; 90.000 rolos de película e 12.000 cintas magnéticas en vídeo. Tamén conta cunha biblioteca especializada en historia, arquivos, ciencias da información, dereito administrativo e administración pública, con preto de 43.000 libros e libretos, 900 xornais e 6.300 obras raras. 
## Notas 
## Véxase tamén
Zulema González

**Zulema González González**, nada en Ourense o 8 de abril de 1992, é unha árbitra de fútbol galega, de categoría internacional.

## Traxectoria
González comezou na arbitraxe cando nena, con doce anos. En 2015 ascendeu a categoría nacional, e arbitrou o seu primeiro encontro de Terceira División (masculina), sendo a primeira muller en facelo en Galicia. Dous anos máis tarde, en 2017, estivo entre as dúas primeiras árbitras galegas en arbitrar partidos de Primeira División Feminina.

En 2018 cumpriu os requisitos para chegar á internacionalidade, á que accedeu formalmente en 2019, cando arbitrou o seu primeiro encontro como tal, un amigable entre as seleccións de Bélxica e Irlanda. Deste xeito converteuse na primeira galega en chegar á categoría internacional como árbitra principal, se ben Yolanda Parga e Tania Fente xa o fixeran como árbitras asistentes. En 2019 recibiu o Premio Deporte Galego á mellor árbitra de 2018.

## Vida persoal
É sobriña de Bernardino González, quen tamén chegara a ser árbitro internacional de fútbol, e de Manuel González Vázquez, que fora árbitro asistente en Segunda división.

Practica o atletismo, o baloncesto e o tiro olímpico. É diplomada en Maxisterio.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Elena Casal Fernández, árbitra galega.
Kalajoki

**Kalajoki** é unha cidade de Finlandia situada na rexión de Ostrobotnia do Norte. En 2018 a súa poboación era de 12&nbsp;487&nbsp;habitantes. A superficie do termo municipal é de 2&nbsp;391,30&nbsp;km2, dos cales 1&nbsp;468,32&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 13,53&nbsp;hab./km².

Limita cos concellos de Alavieska, Merijärvi, Pyhäjoki, Sievi, Ylivieska, Kokkola e Kannus, estes dous últimos pertencentes á rexión veciña de Ostrobotnia Central.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Kalajoki
Voo 291 de Iran Air

O **voo 291 de Iran Air** foi un voo que se esnafrou o día 21 de xaneiro de 1980. Tratábase dun voo doméstico entre o aeroporto de Mashhad e o aeroporto de Mehrabad en Irán, operado por un Boeing 727-86. Ás 19:11 hora local, o aparello, con rexistro EP-IRD, chocou contra as montañas Alborz, a 29 quilómetros ao norte de Teherán, durante a aproximación á pista 29 do aeroporto de Mehrabad en condicións de néboa e neve. Os 8 tripulantes e 120 pasaxeiros morreron no accidente, e o avión quedou esnaquizado. Na época o voo 291 de Iran Air foi o peor accidente aéreo de Irán.

Os investigadores concluíron que a causa probable do accidente foi que o ILS e o radar de terra non estaban operativos. como resultado do voo 291.

## Notas
Julio Vázquez Ruiz

**Julio Vázquez Ruiz** é un político e empresario galego.

## Traxectoria
Julio Vázquez foi presidente do Club Ourense Baloncesto entre os anos 2003 e 2007. Naquela altura o club estaba a piques de desaparecer. Con Vázquez na presidencia o club descendeu a LEB Prata (daquela chamada Leb 2). Dimitiu en 2007, e foi relevado por Alfonso Juanes, se ben continuou vinculado ao club e ocupou distintos postos na súa directiva.

Cando se formou a xestora local da formación ultradereitista Vox na cidade de Ourense, a finais de 2018, Julio Vázquez pasou a ser o seu líder. En abril de 2019 foi expulsado como militante de Vox, abandonando a súa responsabilidade como presidente da xestora local.

## Notas
Julio Bazarra Constenla

**Julio Bazarra Constenla**, nado en Vigo en 1923 e finado na Coruña o 18 de maio de 2008, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Vivía na Pobra do Caramiñal. A finais de 1947 incorporouse con Vicente López Novo á V Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia, comandada por Benigno Andrade García, coa que participou en varias accións no norte da provincia de Pontevedra. A principios de maio de 1948 abandonou a guerrilla por problemas físicos e refuxiouse nunha casa de Troáns. Foi detido en Vigo o 11 de xullo de 1948 e xulgado na Coruña en marzo de 1949. Condenado a 30 anos de reclusión maior, foi recluído na Colonia Penitenciaria de El Dueso. Saíu en liberdade provisional en outubro de 1959, e instalouse na Coruña.

## Vida persoal 
Casou con Mercedes García Rey.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Wilson Chandler

**Wilson Chandler**, nado o 10 de maio de 1987 en Benton Harbor, Míchigan, é un xogador americano de baloncesto profesional que xoga nos Zhejiang Lions da Chinese Basketball Association (CBA).

## Traxectoria profesional 
O 28 de xuño de 2007, Chandler foi elixido na 23ª posición do Draft da NBA de 2007 polos New York Knicks. O 22 de febreiro de 2011, Chandler foi traspasado ós Denver Nuggets no traspaso que mandou a Carmelo Anthony ós Knicks.

En agosto de 2011, debido ó lockout da NBA, Chandler asinou cos Zhejiang Guangsha Lions da Chinese Basketball Association. Tras a derrota dos Lions en playoffs, Chandler regresou ós Nuggets, asinando un contrato por 5 anos e 37 millóns de dólares.

O 6 de xullo de 2018, Chandler foi traspasado ós Philadelphia 76ers xunto a unha futura elección da segunda rolda do Draft.

O 6 de febreiro de 2019, Chandler foi traspasado xunto a Mike Muscala, Landry Shamet e unha futura elección do Draft ós Los Angeles Clippers, a cambio de Boban Marjanović, Mike Scott e Tobias Harris.

O 8 de xullo de 2019, Chandler asinou un contrato dun ano cos Brooklyn Nets.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Neiva

**Neiva** é un concello colombiano, capital do departamento de Huila. Xace entre a cordilleira Central e Oriental, nunha chaira sobre a marxe oriental do río Magdalena, no val do mesmo nome, cruzada polo río Las Ceibas e o río del Oro. A súa extensión territorial é de 1533&nbsp;km², a súa altura de 442 metros sobre o nivel do mar e a súa temperatura media de 27.7&nbsp;°C.

A súa área metropolitana posúe unha economía moi dinámica baseada no ecoturismo, gastronomía, industria e comercio. É unha das conurbacións colombianas aínda non oficiais, pero existentes de facto no norte do departamento de Huila. Os seus concellos satélites son Rivera, Palermo, Tello, Baraya, Aipe, Villavieja e Campoalegre.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Chelonoidis carbonaria

A ***Chelonoidis carbonaria*** é unha especie de tartaruga terrestre nativa das sabanas e bosques, dende Panamá até as Güianas, o Brasil, Paraguai, o Uruguai, e o norte da Arxentina. É popular como mascota.

## Morfoloxía 
esquerda|miniatura|Un exemplar nun xardín.
esquerda|miniatura|Detalle da testa.
O macho é moito meirande que a femia, sen mencionar que a súa cola tamén é máis grande e a súa cuncha é máis amarela e afundida na parte inferior para facilitar o momento do apareamento.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Castaño Mora, O. V. e M. Lugo-Rugeles (1981) «Estudio comparativo del comportamiento de dos especies de Morrocoy: *Geochelone carbonaria* y *G. denticulata* y aspectos comparables de su morfología externa.» *Cespedesia* 10 (37-38): 55-122.
* Castaño Mora, O. V. (1985) «Notas adicionales sobre la reproducción y el crecimiento de los morrocoyes (*Geochelona carbonaria* y *G. denticulata*, Testudines, Testidinidae).» *Lozanía* (52): 1-5.
* Medem, F.; O. V. Castaño y M. Lugo-Rugeles (1979). «Contribución al conocimiento sobre la reproducción y el crecimiento de los "morrocoyes": *Geochelone carbonaria*  y *G. denticulata*; Testudines. Testidinidae".» *Caldasia* 12 (59): 497-511.
Premio Rei Juan Carlos I de Economía

O **Premio Rei Juan Carlos I de Economía** é un recoñecemento da carreira científica de personalidades españolas ou latinoamericanas no campo da economía. Foi instituído en 1986 pola Fundación José Celma Prieto e outorgado bienalmente. O presidente do xurado é o gobernador do Banco de España. A 2018, está dotado dun premio en metálico de 72&nbsp;000 euros. A cerimonia de premiación realízase na sede do Banco de España.

## Galardoados 
A lista de economistas premiados é a seguinte:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Premio Princesa de Asturias de Ciencias Sociais
### Ligazóns externas 
* Discursos de aceptación dos premiados  - bde.es
Voo 980 de Eastern Air Lines

O **voo 980 de Eastern Air Lines** era un servizo regular internacional entre Asunción e Miami. O 1 de xaneiro de 1985, mentres descendía cara A Paz, Bolivia, para realizar unha escala, o Boeing 727 que operaba o voo chocou contra o monte Illimani a unha altura de 6 000 metros, matando ás 29 persoas a bordo.

Os restos quedaron espallados por unha grande área dun glaciar cuberto con neve. Co pasao das décadas, varias espedicións de busca só foron capaces de recuperar pequenas cantidades de retos do aparello, e as buscas das caixas negras non tiveron éxito. Trátase do voo controlado contra o terreo a maior altitude da historia da aviación comercial.

## Accidente 
O voo 980 engalou de Asunción ás 17:57 do 1 de xaneiro de 1985. A bordo había 19 pasaxeiros e 10 tripulantes.

A tripulación de voo estaba formada polo capitán Larry Campbell, o primeiro oficial Kenneth Rhodes e o enxeñeiro de voo Mark Bird. A tripulación de cabina estaba formada por cinco asistentes chilenos: Paul Adler, Pablo Letelier, Marilyn MacQueen, Robert O'Brien e Paula Valenzuela.

Os 19 pasaxeiros eran de Paraguai, Corea do Sur e Estados Unidos. Entre os pasaxeiros estaba a muller do embaixador estadounidense de Paraguai, Marian Davis, e dous pilotos de Eastern.

Ás 19:37 o piloto díxolle aos controladores na Paz que estimaba aterrar ás 19:47. A tripulación foi autorizada para descender de 25 000 pés a 18 000. Nalgún momento despois deste cambio, o avión desviouse significativamente do seu curso por razóns descoñecidas, posiblemente para evitar a mala meteoroloxía. O accidente ocorreu a 25 millas da pista 9R do aeroporto El Alto.

## Investigación in situ 
En outubro de 1985 a Xunta Nacional de Seguridade no Transporte estadounidense (NTSB) seleccionou a Greg Feith, un investigador de seguridade aérea, para liderar un equipo de investigadores estadounidenses e guías de montaña bolivianos para realizar un exame in situ dos restos do voo 980, que se atopaban a 6 126 metros. Feith realizou a investigación no lugar do accidente co obxectivo de atopar a gravadora de datos de voo (FDR) e a gravadora de voces da cabina (CVR), ademais de recuperar outra información crítica; porén, debido a que os restos estaban espallados por unha vasta área e cubertos por entre 6 e 9 metros de neve, o equipo foi incapaz de localizar ningunha das caixas negras. Recóperáronse pequenas partes da cabina de mando do avión, documentos oficiais relacionados co voo e algúns obxectos da cabina de pasaxeiros.

## Notas
Physignathus cocincinus

O ***Physignathus cocincinus*** é unha especie de lagarto agámido orixinario da China e o sueste asiático.

## Descrición 
Os machos poden acadar até 1&nbsp;m de lonxitude, e as femias até 80–90&nbsp;cm. A súa cor varía dende verde brillante a pardo escura, de acordo a factores tales como o estrés ou a etapa de muda de pel na que se atope. Nas inguas teñen glándulas que distinguen a machos adultos de femias, os machos téñennas moi marcadas mentres que só se insinúan nas femias (os machos úsanas para marcar o seu territorio). A cola, que mide arredor de dous terzos do longo total do réptil, é empregada para defensa, balance e para nadar.

## Especie invasora 
A especie estabeleceuse en Hong Kong, probablemente por mor da liberación de exemplares mascotas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Care for Chinese water dragon 
*Chinese water dragon care sheet
Varlaam Sheptytskyi

**Varlaam Sheptytskyi** (en ; en ), nado como **Vasyl Sheptytskyi** (en ; en ) o 3 de febreiro de 1647 en Voshchantsi (hoxe Ucraína) e finado o 5 de abril de 1715, foi un eclesiástico greco-católico, bispo de Lviv dende 1710 até o seu pasamento.
## Traxectoria 
Vasyl Sheptytskyi naceu o 3 de febreiro de 1647 en Voshchantsi, fillo de Oleksandr Zakharii Sheptytskyi e de Eva, de apelido de solteira Litynskyi. Foi educado nunha escola católica, e en 1664 entrou no *skit* de Maniava onde foi tonsurado monxe e tomou o nome de Varlaam. O 26 de febreiro de 1668 foi elixido arquimandrita do mosteiro de Univ, e dita elección foi aprobada polo rei Xoán II Casimiro o 19 de marzo. En 1701 foi abade do mosteiro de Vitsyn. Foi amigo do voivoda Adam Mikołaj Sieniawski.

Xunto ao bispo Yosyf Shumlianskyi participou activamente a prol da Unión de Brest na eparquía de Lviv. Tomou parte no coloquio de Lublin de 1680, e o 26 de marzo de 1681 fixo unha confesión de fe católica xunto con outros sacerdotes no Sejm.

Foi elixido bispo de Lviv o 21 de xaneiro de 1710, e o 15 de xuño foi consagrado polo metropolita Yurii Vynnytskyi. Finou o 5 de abril de 1715 e foi enterrado na catedral de san Xurxo de Lviv.

## Notas
Sandra Prieto

**Alejandra Prieto Sánchez**, nada en Ferrol o 10 de abril de 1986, é unha adestradora de baloncesto galega.

## Traxectoria 
Licenciada en Maxisterio, Prieto traballa como mestra de primaria en Ferrol. Ademais, ten o título superior de adestradora de baloncesto.

Como adestradora de baloncesto, iniciouse nos bancos cos equipos de canteira do Universitario Ferrol, un dos principais clubs de baloncesto feminino de España. Nese tempo, chamárona da Federación Galega de Baloncesto para que se encargase de seleccións autonómicas de distintas idades. Tamén foi responsable deportiva da delegación de Ferrol da Federación.

Prieto conseguiu unha posición relevante como adestradora principal ao encargarse, en 2015, de levar as rédeas do CDR Ferrol (localmente coñecido como Recimil), que ao ano seguinte se fusionaría co Baloncesto Base Costa Ártabra, mantendo o mesmo nome de Baloncesto Base Costa Ártabra e mais a adestradora do CDR.

En 2017 fichou polo Baxi Ferrol, o equipo máis importante de Ferrol, que naquela altura estaba a xogar en división de honra feminina, para facerse cargo do posto de adestradora asistente. Ao remate desa tempada o adestrador titular, Lino López, deixou o posto para adestrar o Perfumerías Avenida, e foi substituído por Carles Martínez. Pero unha serie de derrotas consecutivas motivaron a destitución de Martínez no outono de 2018, co que Prieto se fixo cargo da dirección do equipo, neste caso con Ricardo Aldrey como adestrador asistente.

## Vida persoal
É filla de Pablo Prieto, adestrador internacional de fútbol sala.

## Notas
Liminka

**Liminka** (en sueco *Limingo*) é un municipio de Finlandia situada na rexión de Ostrobotnia do Norte. En 2018 a súa poboación era de 10&nbsp;154&nbsp;habitantes. A superficie do termo municipal é de 651,71&nbsp;km2, dos cales 14,71&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 15,94&nbsp;hab./km².

Limita cos concellos de Kempele, Lumijoki, Muhos, Oulu, Siikajoki, Siikalatva, Tyrnävä e Vaala, todos eles na súa mesma rexión.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Liminka
Voo 232 de United Airlines

O **voo 232 de United Airlines** era un servizo regular entre Denver e Chicago, que continuaba cara Filadelfia operado por United Airlines. O 19 de xullo de 1989 o DC-10 que operaba a ruta, con rexistro N1819U, esnafrouse en Sioux City, Iowa, despois de sufrir un fallo catastrófico no motor de cola, que levou á perda de moitos controis de voo. Nese momento o aparello estaba en ruta dende o aeroporto de Stapleton ata o aeroporto internacional O'Hare. Dos 296 pasaxeiros e tripulantes a bordo, 111 morreron no accidente e 185 sobreviviron. A pesar do número de mortes, o accidente é considerado un excelente exemplo da xestión exitosa de manexo dos recursos da tripulación debido ao gran número de superviventes e o xeito como a tripulación de voo manexou a emerxencia e aterrou o aparello sen controis convencionais. Porén, ao mesmo tempo, os 111 mortos convertérono no quinto peor accidente dun DC-10, tras o voo 981 de Turkish Airlines, o voo 191 de American Airlines, o voo 901 de Air New Zealand e o voo 772 de UTA.

## Avión e tripulación 
O aparello, un McDonnell Douglas DC-10-10 con rexistro N1819U, fora entregado a United Airlines en 1973. Antes da saída do voo de Denver o 19 de xullo de 1989 o avión tiña 43 401 horas de voo e 16 997 ciclos. A aeronave estaba equipada con motores turboventilador de alto índice de derivación CF6-6D fabricados por General Electric Aircraft Engines (GEAE).

O capitán Alfred Clair Haynes de 57 anos fora contratado pola aeroliña en 1956. Tiña 30 000 horas de voo con United Airlines, das cales 7 000 eran no DC-10.

O primeiro oficial William Roy Records de 48 anos fora contratado por National Airlines en 1969. Posteriormente traballou para Pan American World Airways. Tiña unhas 20 000 horas de experiencia, das cales 665 foran como primeiro oficial no DC-10.

O segundo oficial Dudley Joseph Dvorak de 51 anos fora contratado por United Airlines en 1986. Tiña ao redor de 15 000 horas de voo. Delas 1 900 horas foran como segundo oficial no Boeing 727 e 33 como segundo oficial no DC-10.

O adestrador capitán Dennis E. Fitch, de 46 anos, fora contratado por United Airlines en 1968. Antes de entrar a traballar en United tiña unhas 1 400 horas de voo na Garda Nacional. No DC-10 con United tiña 3 079 horas, das cales 2 000 foran como segundo oficial, 1 000 como primeiro oficial e 79 como capitán.

## Notas
Instituto Kavli de Nanociencia de Delft

O **Instituto Kavli de Nanociencia de Delft** (en neerlandés: *Kavli Institute of Nanoscience Delft* -KIND-) é unha institución académica e científica estabelecida en 2004 en dous departamentos da Universidade de Tecnoloxía de Delft: o Departamento de Nanociencia Cuántica e o Departamento de Bionanociencia.

O instituto ten a súa orixe nunha doazón de fondos pola Fundación Kavli, dos Estados Unidos, e é a única entidade xurdida desa fundación fóra de territorio estadounidense. As súas investigacións céntranse en aspectos como a biofísica monomolecular ou o procesamento de información cuántica de dispositivos nanoescala.

O instituto conta cun cadro de 50 profesores investigadores. En 2012, catro dos dez científicos dos Países Baixos máis citados nas publicacións científicas pertencían á institución.

Ademais do seu cadro investigador estable, desde 2017 existe no instituto unha liña de bolsas de investigación posdoutoral en bionanociencia . Ese mesmo ano creouse tamén un programa de visitas de profesores de excelencia mediante o cal cada ano se lle ofrece a un científico de recoñecemento internacional a posibilidade de participar nas investigacións do instituto como profesor visitante; os dous primeiros foron Hagan Bayley, da Universidade de Oxford, e Amir Yacoby da Universidade Harvard.

A modo de colaboración, o Instituto Kavli de Nanociencia de Delft encárgase do desenvolvemento do programa de investigación da *Casimir Research School* ("Escola de Investigación Casimir"), unha institución científica e académica dependente conxuntamente da Universidade de Leiden e da Universidade de tecnoloxía de Delft.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do Instituto Kavli de Nanociencia 
* Sitio web da Fundación Kavli de Nanociencia
Lino López

**Lino López Amado**, nado o 1 de febreiro de 1976 en Ferrol, é un antigo xogador e un adestrador de baloncesto galego.

## Traxectoria
### Como xogador
Lino López, que xogaba como base cando estaba en activo, comezou a xogar de maneira profesional para o xa desaparecido Club Ferrol Baloncesto en 1997, que daquela se chamaba Abeconsa Ferrol, na división EBA. Nesa tempada inicial ascenderon precisamente á Liga LEB. Permeneceu nese club ata o ano 2001, cando marchou xogar a Menorca co tamén xa liquidado Menorca Bàsquet, que daquela se chamaba Coinga Menorca. Ao remate desa tempada regresou ao Ferrol Baloncesto, cando o club departamental estaba en LEB 2 trala reestruturación das categorías. En 2004 marchou a Pontevedra, onde disputou dúas campañas co Celso Míguez. En 2006 ficha polo WTC Cornellà, pero só xoga un par de meses e remata a tempada en EBA co Peixefresco de Marín.

Rematará a súa vida deportiva como xogador con catro temporadas consecutivas no Básquet Coruña, chamado inicialmente Ferroplast (en EBA, xa daquela chamada Bronce), e despois denominado Leyma, a partir de 2009 e en LEB Prata.

### Como adestrador
Ao que se retirou da práctica activa do baloncesto comezou a súa carreira como adestrador. En 2011 empezou como axudante, ao carecer de título, no Universitario de Ferrol, na Segunda División da Liga Feminina. Continuou no conxunto departamental sete temporadas, durante as que viviu o ascenso, en 2014, á primeira división. O seu traballo levouno a ser chamado por un dos principais equipos de España, o Perfumerías Avenida de Salamanca, para adestrar o conxunto a partir de 2018.

## Notas
Severino González Guitián

**Severino González Guitián**, nado en Vilasouto (O Incio) en 1903 e finado en Lugo en maio de 1981, foi un militar galego.

## Traxectoria 
Instalado en San Cibrao (Cervo). Ingresou nos Carabineiros en 1925. Durante e República foi cabo de Carabineiros. Foi xulgado en consello de guerra en Cataluña en 1941 e condenado a 12 anos e un día de reclusión. En 1944 foi procesado con José María Urquiola Iglesias, Antonio Paleo Saavedra e outros no sumario 390/44 do Xulgado Militar Especial de Oviedo por un delito contra a Lei de Seguridade do Estado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na Llista reparació jurídica víctimes franquisme.
A cidade perdida de Z

***A cidade perdida de Z*** (en ) é un filme estadounidense de 2016 escrito e dirixido por James Gray. Baséase no libro homónimo de 2009 escrito por David Grann. Conta os eventos reais arredor da figura real do explorador británico Percy Fawcett, que foi enviado ó Brasil e fixo varios intentos de atopar unha suposta cidade perdida na Amazonia. Está protagonizado por Charlie Hunnam no papel de Fawcett; Robert Pattinson como o seu compañeiro Henry Costin; e Sienna Miller como a súa muller, Nina Fawcett.

Estreouse en galego o 12 de abril de 2025 a través da plataforma AGalega.

## Personaxes 
* Charlie Hunnam como Percy Fawcett
* Robert Pattinson como Henry Costin
* Edward Ashley como Arthur Manley
* Sienna Miller como Nina Fawcett
* Tom Holland como Jack Fawcett
** Bobby Smalldridge como Jack Fawcett con sete anos
** Tom Mulheron como Jack Fawcett de pequeno
* Angus Macfadyen como James Murray
* Clive Francis como Sir John Scott Keltie
* Ian McDiarmid como Sir George Goldie
* Franco Nero como Barón de Gondoriz
* Harry Melling como William Barclay
* John Sackville como Simon Beauclerk
* Adam Bellamy como Cecil Gosling
* Daniel Huttlestone como Brian Fawcett

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en AllMovie
Esterilidade

A **esterilidade** é unha cualidade atribuíbel a aqueles organismos biolóxicos que non se poden reproducir, ben sexa debido ao mal funcionamento dos seus órganos sexuais ou a que os seus gametos son defectuosos. As causas da esterilidade son diversas e varían en función do sexo.

## Causas da esterilidade na especie humana 
No especie humana as causas da esterilidade débense nun 65% dos casos a causas femininas, outro 25% das veces a causas masculinas, un 10 % das veces a causas que non son nin masculinas nin femininas senón que son combinadas cando se pon en contacto o seme masculino co moco cervical feminino, o que se denomina "incompatibilidade moco-seme". Por último, existe un 15% de casos nos cales aparece unha esterilidade e non se descobre unha causa etiolóxica, o que de denomina "esterilidade sen causa aparente (ESCA).

Porén, algo que ocorre frecuentemente é que exista máis dunha causa que desemboca na esterilidade e se suman máis dunha causa feminina asociada a unha masculina; no referente á muller, as causas poden ser a falta de ovulación por cuestións  hormonais, malformacións nos órganos sexuais, radiacións nocivas, secuelas de enfermidades tales como a tuberculose ou a gonococia e a existencia de quistes, fibromas ou pólipos. Os factores tóxicos que ocasionan disrupción hormonal reciben pouca atención pero teñen unha relevancia crecente, desde os presentes no ámbito doméstico até no laboral e no medio ambiente xeral. Outra causa importante de infertilidade feminina é o peso da muller. Teñen menos posibilidades de coniebir tanto 
as mulleres cun índice de masa corporal superior a 29 (sobrepeso, achegado a obesidade leve) como as que teñen un índice de masa corporal inferior a 19 (achegado a desnutrición ou problema de saúde).

En canto ao home, unha das causas frecuentes é de orige xenética: se se produce unha trisomía nalgún par de xenes do ADN, esta maniféstase con efectos xeralmente desfavorábeis, como poden ser a Síndrome de Klinefelter; s esterilidade é, por exemplo, unha das manifestacións desta síndrome. Outras causas poden ser a produción dunha cantidade de seme por debaixo do necesario para fecundar o óvulo, a mobilidade defectuosa dos espermatozoides aínda que o seu número sexa adecuado, a obstrución dos condutos polos que transitan, a disfunción eréctil, secuelas de enfermidades como as parotidites, a varicocele, as radiacións nocivas (ionizantes e non ionizantes), o cafeísmo e o alcoholismo.
 
## Notas
Dilophosaurus

***Dilophosaurus***  é un xénero de dinosauro terápodo que viviu no que é agora América do Norte durante o Xurásico Temperán, hai 193 millóns de anos. Tres esqueletos foron descubertos no norte de Arizona en 1940, e os dous mellor conservados foron recollidos en 1942. O espécime máis completo converteuse no holotipo dunha nova especie no xénero *Megalosaurus*, chamado *M. wetherilli* por Samuel P. Welles en 1954. Welles atopou un esqueleto meirande pertencente á mesma especie en 1964. Ó decatarse de que posuía cristas no seu cranio, asignou a especie ó novo xénero *Dilophosaurus* en 1970, como ***Dilophosaurus wetherilli***. O nome do xénero quere dicir "lagarto de dúas cristas", e nome da especie púxose na honra de John Wetherill, un concelleiro do pobo navagho. Dende entón, descubríronse máis espécimes, incluído o dunha cría. Tamén se atoparon pegadas que se atribúen a este animal, incluíndo rastros en repouso. Outra especie, *Dilophosaurus sinensis* orixinaria da China, foi nomeada en 1993, pero descubriuse posteriormente que pertencía ó xénero *Sinosaurus*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Dilophosaurus! A Narrated Exhibition – "tour guiado" narrado por Samuel P. Welles
Carcharodontosaurus

***Carcharodontosaurus*** é un xénero de dinosauros carnívoros carcharodontosáuridos que existiron durante a etapa cenomaniense da metade do período Cretáceo. Coñécense dúas especies: *C. saharicus* e *C. iguidensis*, que están entre os meirandes terápodos, chegando a ter o mesmo tamaño ou aínda maior que o *Tyrannosaurus*, *Giganotosaurus* e o espinosauro.

O xénero *Carcharodontosaurus* recibe o nome do xénero de tiburóns *Carcharodon*, que á súa vez se compón do grego antigo karchar[os] (κάρχαρος), que quere dicir "dentado" ou "afiado") e "odōn" (ὀδών, "dente"), e o sufixo *-saurus* ("lagarto").

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Student Identifies Enormous New Dinosaur December 7 2007 from the Science daily
* Discovery Channel Videos: Monsters Resurrected: Biggest Killer Dino
Megalodón

O **megalodón** (*Carcharocles megalodon*), que quere dicir "dentes grandes", é unha especie extinta de tiburón que viviu hai preto de 23 a 2,6 millóns de anos, durante o Mioceno até o final do Plioceno. Outrora pensouse que era un membro da familia Lamnidae, o que o facía máis achegado ó tiburón branco (*Carcharodon carcharias*). Porén, no presente existe un consenso case unánime de que pertence á familia extinta Otodontidae, que diverxeu do devanceiro do gran tiburón branco durante o Cretáceo. A clasificación do seu xénero aínda está en debate, habendo autores que o sitúan en *Carcharocles*, *Megaselachus*, *Otodus* ou *Procarcharodon*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
The Ballad of Buster Scruggs

***The Ballad of Buster Scruggs*** é un filme estadounidense de 2018 dirixido, escrito e producido polos irmáns Coen. Está protagonizado por Tim Blake Nelson, Liam Neeson, James Franco, Brendan Gleeson, Zoe Kazan, Tyne Daly, Harry Melling e Tom Waits, e contén seis historias curtas que están ambientadas no Vello Oeste. O filme estreouse no Fertival Internacional de Cinema de Venecia o 31 de agosto de 2018, onde gañou a Osella de Ouro ó mellor guión. Despois dunha estrea limitada nos cinemas que comezou o 9 de novembro de 2018, foi estreado en Netflix o 16 de novembro. O National Board of Review considerouno como un dos dez mellores filmes de 2018.

## Personaxes 
* ** The Ballad of Buster Scruggs**
** Tim Blake Nelson como Buster Scruggs 
** Willie Watson como The Kid  
** David Krumholtz como francés do Saloon
** E. E. Bell como pianista do Saloon
** Tom Proctor como foraxido da cantina
** Clancy Brown como Çurly Joe
* ** Near Algodones **
** James Franco como Cowboy 
** Stephen Root como Teller
** Ralph Ineson como The Man in Black
** Jesse Luken como Drover
* ** Meal Ticket **
** Liam Neeson como Impresario
** Harry Melling como Artist (Harrison)
* ** All Gold Canyon **
** Tom Waits como Prospector
** Sam Dillon como rapaz novo
* ** The Gal Who Got Rattled **
** Zoe Kazan como Alice Longabaugh
** Bill Heck como Billy Knapp
** Grainger Hines como Mr. Arthur
** Jackamoe Buzzell como Boarder #3
** Jefferson Mays como Gilbert Longabaugh
** Ethan Dubin como Matt
* ** The Mortal Remains **
** Tyne Daly como Lady (Mrs. Betjeman)
** Brendan Gleeson como o irlandés (Clarence)
** Jonjo O'Neill como o inglés (Thigpen)
** Saul Rubinek como o francés (René)
** Chelcie Ross como Trapper

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*