open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Universala Esperanto-Asocio

A **Asociación Universal de Esperanto** (en esperanto, **Universala Esperanto-Asocio**, **UEA**) foi fundada en 1908. Actualmente a UEA é a organización internacional máis grande para os falantes de esperanto e ten membros en 119 paísé. UEA traballa non soamente para difundir o esperanto, senón tamén para estimular a discusión sobre o problema lingüístico mundial e chamar a atención sobre a necesidade de igualdade entre os idiomas. Ocúpase tamén das relacións oficiais coa ONU e a Unesco.

A oficina central da UEA atópase en Rotterdam, Holanda, xunto coa Organización Mundial da Mocidade Esperantista (TEJO, nas súas siglas en esperanto). Á parte de leste, existen outros centros, de entre os cales destaca o neoiorquino na sede das Nacións Unidas.

Os seus obxectivos, son, segundo os estatutos de 1980:
* Aumentar o uso da lingua internacional Esperanto.
* Actuar pola solución do problema lingüístico nas relacións internacionais e facilitar a comunicación internacional.
* Facilitar todo tipo de relacións (materiais e espirituais) entre os seres humanos, máis aló de diferenzas de nacemento, raza, sexo, relixión, política ou lingua.
* Acrecentar entre os seus membros un forte sentimento de solidariedade, e desenvolver neles a comprensión e estima por outros pobos.

Cada ano, a UEA organiza o *Universala Kongreso* (Congreso Universal de Esperanto), no que habitualmente participan entre 1500 e 3000 persoas. A UEA publica libros, ten o maior servizo de venda postal de libros en esperanto do mundo (con máis de 4000 libros, discos compactos e outros), e mantén unha importante biblioteca de libros en esperanto.

O seu presidente é Probal Dasgupta (India) electo no 2007. Anteriores presidentes foron: Ernfrid Malmgren (Suecia, 1947-1956), Giorgio Canoto (Italia, 1956-1960), Harry Holmes (Inglaterra, 1960-1962), Yagi Hideo (Xapón, 1962-1964), Ivo Lapenna (Iugoslavia, 1964-1974), Humphrey R. Tonkin (Inglaterra, 1974-1980, 1986-1989), Grégoire Maertens (Bélxica, 1980-1986), John C. Wells (Inglaterra, 1989-1995) Le Chong-Yeong (Corea do Sur, 1995-1998), Keppel Enderby (Austrialia 1998-2001), Renato Corsetti (Italia 2001-2007), Probal Dasgupta (2007-2013), Mark Fettes (2013-).
centro|miniatura|600x600px

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Esperanto
* Stelo

### Ligazóns externas 
* Asociación Universal de Esperanto.
* Organización Mundial da Xuventude Esperantista (sección xuvenil da UEA).
José María Castro Bolaño

**José María Castro Bolaño**, nado en Ladra (Vilalba) en 1803 e finado en Lugo en 1876, foi un avogado, político e xornalista galego.

## Traxectoria 
Fixo os seus primeiros estudos no Colexio da Latinidade de Viveiro e despois trasladouse a Santiago de Compostela, onde se graduou en Dereito en 1826. Exerceu a avogacía en Viveiro e despois marchou a Lugo, onde foi deputado provincial e vicepresidente do Consello provincial. Foi director de *El Correo de Lugo*, no que colaborou con artigos de carácter xurídico e tamén colaborou en *La Aurora del Miño*, *El Eco de Galicia* e *Revista Jurídica de Galicia*.

## Obras 
* *Informe sobre el estado de los montes en la provincia de Lugo y los medios de proveer a su conservación, presentado al Consejo de Administración por su vicepresidente Don José María Castro Bolaño y adoptado por aquel cuerpo y la junta de agricultura*, 1850.
* *Memoria sobre la agricultura en la provincia de Lugo, leída en la Junta provincial del ramo por Don José María Castro Bolaño, adoptada e impresa por acuerdo de la misma corporación en sesión del 28 de enero de 1850*, 1850
* *Informes sobre las causas de la miseria en Galicia*, 1853.
* *Estudio jurídico sobre el foro en su doble concepto de contrato y de derecho real*, 1873.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Autores Galegos
Jean-Baptiste Dubos

**Jean-Baptiste Dubos**, nado en Beauvais en 1670 e finado en París o 23 de marzo de 1742, foi un sacerdote, diplomático, historiador e filósofo francés.

## Traxectoria 
Estudou teoloxía, recibindo o título de diácono en 1724. Ocupou diversos cargos diplomáticos en Hamburgo, Londres, A Haia, Bruxelas e Neuchâtel, participando en 1710 nas negociacións do tratado de Utrecht. Realizou diversas investigacións no terreo da Historia, sobre todo da Idade Media, sendo membro desde 1720 da Académie Française.

Autor dun importante tratado sobre estética, *Reflexións críticas sobre a poesía e a pintura* (*Réflexions critiques sur la poésie et a peinture*, 1719), onde abre o camiño cara á relatividade do gusto, razoando que a estética non vén dada pola razón, senón polos sentimentos. A arte conmove, chega ao espírito dunha forma máis directa e inmediata que o coñecemento racional. Fai unha democratización do gusto, opóndose á regulamentación académica. Dubos introduciu a figura do "xenio" como atributo dado pola natureza, que está máis aló das regras.
 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Castro de Ons

O **castro de Ons** é un castro situado na parroquia de Ons, no concello coruñés de Brión.

## Morfoloxía 
Consta dun recinto fortificado situado nunha lixeira elevación que apenas se eleva sobre o seu contorno. É posible identificar estruturas que poden ser algúns dos restos da antiga muralla defensiva.

## Arqueoloxía 
Non se ten noticia de que se realizasen campañas arqueolóxicas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castro
* Cultura castrexa
* Castros da provincia da Coruña

### Ligazóns externas 
* Catálogo de bens culturais. PXOM de Brión. Xuño do 2003.
Bandeira dos Emiratos Árabes Unidos

A **bandeira dos Emiratos Árabes Unidos** (en árabe: علم الإمارات العربية المتحدة‎) foi adoptada o 2 de decembro de 1971.

## Deseño 
Está composta polas cores do panarabismo: vermello, verde, branco e negro, que simbolizan a unidade árabe. Ademais cada unha das cores teñen os seguintes significados:

* Verde: a fertilidade
* Branco: Neutralidade
* Negro: a riqueza petroleira dentro das fronteiras do país
* Vermello: a unidade

### Outras bandeiras 

Ficheiro:Civil Ensign of the United Arab Emirates.svg|23px Bandeira civil
Ficheiro:Flag of the President of the United Arab Emirates.svg| Bandeira do Presidente

## Bandeiras dos Emiratos 
Cada un dos sete emiratos que compoñen o Estado ten a súa propia bandeira:

Ficheiro:Flag of Abu Dhabi.svg|Abu Dhabi
Ficheiro:Flag_of_Ajman.svg|Axman
Ficheiro:Flag_of_Dubai.svg|Dubai
Ficheiro:Flag of Fujairah (1952–1972).svg|Fujairah
Ficheiro:Flag_of_Sharjah.svg|Ras al-Khaimah e Sharjah
Ficheiro:Flag_of_Umm_al-Qaiwain.svg|Umm al-Qaiwain

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Nené Estivill

**Alejandro Santamaría Estivill** nado en Pontevedra en 1926 e finado en Palma o 30 de marzo de 2011, foi un historietista galego,  máis coñecido como **Nené Estivill**. Foi creador de personaxes como Agamenón e La terrible Fifí.

## Traxectoria 
Empezou a súa carreira como debuxante profesional durante os anos 50, en revistas galegas como *Camino* ou *Potosí*, así como en "La Risa" de Editorial Marco,  onde creou as súas primeiras series: *O malvado Doutor Cianuro e o seu axudante Panduro* e *Cañete Camarón, deportista de afección*. En 1956 foi contratado por Editorial Valenciana, e no semanario *Jaimito*, de dicha editorial, publicou unha nova serie, *La Bola*, así como novas entregas das aventuras de Cañete Camarón.

En 1958 comeza a traballar para os semanarios de Editorial Bruguera, primeiro con chistes soltos, e logo coas historietas de La terrible Fifí (en *Pulgarcito*) e *Silvano Mengano* (en *Can Can*). A primeira tivo un grande éxito e publicouse en varias das revistas de cómics de Bruguera.

En 1961 aparece outro dos seus grandes personaxes, Agamenón, na segunda etapa da revista *Tío Vivo*. Foi unha das poucas historietas de Bruguera en que se mostrou un ambiente rural.

Continuou traballando como historietista até os anos 70.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* (1975): *El "comic" femenino en España. Arte sub y anulación* Madrid: Editorial Cuadernos para el Diálogo. ISBN 978-84-229-0177-3
Johann Zoffany

**Johann Zoffany**, **Zoffani** ou **Zauffelij**, nado o 13 de marzo de 1733 e finado o 11 de novembro de 1810, foi un pintor neoclásico alemán, que estivo activo principalmente en Inglaterra. As súas obras están expostas en varias galerías nacionais inglesas como a National Gallery e a Tate Gallery de Londres.

## Galería 

Ficheiro:Johan Zoffany - Self-portrait as David with the head of Goliath - Google Art Project.jpg|Autorretrato como David coa cabeza de Goliat, 1756
Ficheiro:Ferdinando de Parma1.jpg|Retrato de Fernando I de Parma.
Ficheiro:Maria Amalia of Habsburg Lorraine3.jpg|María Amalia de Austria, duquesa de Parma.
Ficheiro:Johan Zoffany - Tribuna of the Uffizi - Google Art Project.jpg|O tribunal dos Uffizi, por Johan Zoffany, 1772-8, Royal Collection, Castelo de Windsor.
Ficheiro:Johann Zoffany - Großherzog Pietro Leopoldo von Toskana mit seiner Familie im Hof des Palazzo Pitti, Florenz.jpg|A familia do futuro emperador Leopoldo II, en 1776.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Castro de Punta Roza

O **castro de Punta Roza** é un castro situado na parroquia de Dexo, no concello coruñés de Oleiros.

## Morfoloxía 
Consta dun recinto fortificado situado nunha península apuntada, de forma triangular. As súas dimensións son duns 150 metros no eixo norte-sur e uns 100 metros no eixo este-oeste.

Ten un primeiro parapeto á altura do istmo da península. A continuación hai un recinto de planta case circular que está defendido polo sur por outros tres parapetos de altura considerable con dous foxos intercalados entre eles. No extremo sur hai unha estrutura amesetada que defende o acceso ao castro.

## Arqueoloxía 
Non se ten noticia de que se realizasen campañas arqueolóxicas. Na actualidade non está visitable.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
* Castros da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* Catálogo. PXOM de Oleiros. Novembro do 2008.
Castro de Punta Torrella

O **castro de Punta Torrella** é un castro situado na parroquia de Dexo, no concello coruñés de Oleiros.

## Morfoloxía 
Consta dun recinto único fortificado e de planta oval. As súas dimensións son duns duns 125 metros no eixo nordeste-suroeste e uns 60 metros no eixo noroeste-sueste.

Conta cunhas defensas constituídas por unha unha sucesión de parapeto e foso que acadan unha altura de ata 4 metros na parte oeste 2,5 na parte do cantil costeiro. Hai indicios de que pola banda norte-nordeste pode existir outro parapeto que enlace co recinto principal. O acceso probablemente ábrese no sector sur-suroeste, por medio dunha rampla encaixada entre dous taludes.

## Arqueoloxía 
Non se ten noticia de que se realizasen campañas arqueolóxicas. Na actualidade non está visitable.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castro
* Cultura castrexa
* Castros da provincia da Coruña

### Ligazóns externas 
* Catálogo. PXOM de Oleiros. Novembro do 2008.
Libération

***Libération*** (tamén coñecido en Francia como ***Libé***) é un xornal editado en París e fundado no 1973 polo filósofo Jean-Paul Sartre e os xornalistas Benny Lévy e Serge July.

O proxecto naceu co nome do periódico clandestino vinculado á Resistencia francesa durante a segunda guerra mundial, o *Libération* que foi dirixido por Emmanuel d'Astier de la Vigerie, e baixo o impulso do maio francés. Por iso, *Libé* naceu cunhas características insólitas dentro da prensa europea. As relacións laborais dentro da súa redacción non estaban xerarquizadas, todos os empregados (incluído o persoal dos obradoiros) recibía o mesmo salario e non se aceptaba publicidade nas súas páxinas.

Con esa estrutura e coa dirección moral de Sartre, *Libération* saíu á rúa por primeira vez o 3 de febreiro de 1973. O seu posicionamento político era de esquerdas pero non estaba vencellado a ningún partido político, como si ocorría con ''L'Humanité*, por exemplo. Con todo, Sartre abandonou a redacción do diario en maio de 1974 e *Libération* iniciou un longo e ás veces traumático camiño cara á *normalidade* xornalística.

As relacións non xerárquicas seguiron funcionando ata febreiro de 1980, cando os enfrontamentos internos dentro da redacción fixeron que o diario se deixara de editar durante tres meses. En maio dese ano, *Libé* reapareceu nos quioscos cun novo formato e co nome do seu primeiro director baixo o seu mancheta: Serge July.

Pouco despois, chegaron os primeiros anuncios e os primeiros socios capitalistas alleos ao traballo na redacción. Aos poucos, os lectores comprobaron tamén que *Libé* abandonaba o seu inicial radicalismo político. Sen deixar de ser nunca un diario especialmente sensible ás causas sociais, progresista e rupturista nos seus enfoques e no seu deseño, o xornal fundado por Sartre empezou a incluír a columnistas liberais nas súas páxinas de opinión (*Rebonds*). En 2005, July manifestou o seu apoio ao "si" no referendo para a aprobación da Constitución Europea. O "non" gañou a consulta co voto masivo dos simpatizantes de esquerda.

Aquel resultado anticipou o fin da *era July*. A caída na difusión (ao redor dos 140.000 exemplares diarios en 2006) e os problemas financeiros da empresa editora xa obrigaran a admitir a un novo home forte no seu accionariado, o empresario Édouard de Rothschild, mal recibido polos xornalistas de *Libération*. En maio de 2006, Rothschild esixiu o cesamento de July do seu posto, baixo a ameaza de deixar de investir no diario. O 30 de xuño, *Libération'' anunciou na súa primeira páxina a despedida de July. O seu posto foi ocupado por Antoine de Gaudemar e logo Laurent Joffrin.

## Ligazóns externas 
* Sitio web de Libération
Alberto Casado Cerviño

**Alberto Casado Cerviño** nado o 15 de outubro de 1952 en Pontevedra, é o  Director da a Oficina Española de Patentes e Marcas, nomeado 24 de maio de 2008. Antes do seu nomeamento era Vicepresidente da Oficina de Harmonización do Mercado Interior e membro do Consello de Administración do Centro de Tradución dos órganos da Unión Europea.

Nado o 15 de outubro de 1952 en Pontevedra, Alberto Casado Cerviño é doutor en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela e pertence ao Corpo de Letrados do Rexistro da Propiedade Industrial. Foi Profesor de Dereito Mercantil nas Universidades de Santiago e na Complutense de Madrid. Tamén foi profesor da Universidade Robert Schumann de Estrasburgo.

Ocupou os postos de Experto Consultor da Organización Mundial da Propiedade Intelectual, representante de España ante o Consello de Administración da Oficina Europea de Patentes, Vicepresidente da Oficina de Harmonización do Mercado Interior, con sede en Alacant, e membro do Consello de Administración do Centro de Tradución dos Órganos da Unión Europea.

Publicou diversos tratados relativos a Patentes e Marcas, á Propiedade Industrial e á Protección dos Consumidores.

## Notas
Castro de Subiña

O **castro de Subiña**, tamén chamado **Vixía de Subiña** ou **Atalaia de Subiña**, é un castro situado na parroquia de Serantes, no concello coruñés de Oleiros.

## Morfoloxía 
Consta dun recinto fortificado a través de dúas estruturas circulares concéntricas. As súas dimensións son duns 140 metros de diámetro, o recinto principal ten uns 75 metros de diámetro no eixo norte-sur e 65 metros no eixo este-oeste.

Está defendido na súa metade norte por un muro de ata 3 metros de altura exterior. Sobre el hai un parapeto de 1,5 metros que descende cara ao sur. O segundo recinto, concéntrico respecto do anterior, atópase defendido por un terraplén duns 2,5 metros de altura. O acceso a ambos recintos realízase pola parte meridional.

## Conservación 
Obras recentes de construción de varias vivendas unifamiliares afectaron parcialmente ó terraplén da plataforma exterior.

Actualmente a vexetación impide acceder ós restos do castro.

## Arqueoloxía 
Non se ten noticia de que se realizasen campañas arqueolóxicas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castro
* Cultura castrexa
* Castros da provincia da Coruña

### Ligazóns externas 
* Catálogo. PXOM de Oleiros. Novembro do 2008.
Adolfo Pérez Esquivel

**Adolfo Pérez Esquivel**, nado en Buenos Aires o 26 de novembro de 1931, é un arquitecto, escultor e activista de dereitos humanos arxentino a quen lle foi concedido o Nobel da Paz de 1980. Seu pai era natural da parroquia pontevedresa de Combarro (Poio).

## Traxectoria 
En 1974 na cidade de Medellín, en Colombia, Adolfo Pérez Esquivel coordinou a fundación do *Servicio Paz y Justicia en América Latina* (SERPAJ-AL), xunto con varios bispos, teólogos, militantes, líderes comunitarios e sindicalistas.

O SERPAJ-AL dedicouse a defender os Dereitos Humanos no continente e a difundir a Non-Violencia Activa como instrumento de transformación da realidade e de enfrontamento dos crimes de tortura e desaparición forzada de militantes políticos e axentes comunitarios e pastorais, practicados polas Ditaduras Militares que se instalaran por toda a América Latina, co apoio dos Estados Unidos que vivían entón o auxe da Guerra Fría coa Unión Soviética. Por esa actividade Adolfo Pérez Esquivel recibiu o Nobel da Paz de 1980.

Escultor, estudou arquitectura na Escola Nacional de Belas Artes da Universidade Nacional de La Plata. A partir de 1968, dedicou súa vida a propagar a non violencia e defender os dereitos humanos: fundou o Xornal Paz e Xustiza en 1973, e a partir de 1974 se tornou seu secretario. A publicación se tornou a voz do movemento pacifista en América Latina.

Entre 1977 e 1979, foi prendido por cuestións políticas. Durante esta reclusión recibiu o Premio Memorial de Paz Juan XXIII, entregada pola Organización Pax Christi Internacional.
[miniatura|Placa en [Poio.]]
É membro do Comité da patrocinio da Coordinación internacional para o Decenio da cultura da non-violencia e da paz. 
Esquivel é tamén o Presidente da Academia de Ciencias Ambientais de Venecia en Italia, por iniciativa desta academia, xuntamente con outros Premios Nobel da Paz, entre eles: o Dalai Lama, Desmond Tutu, Shirin Ebadi, Rigoberta Menchú Tum, Mairead Corrigan, Betty Williams e outros está liderando unha campaña mundial pola creación dunha corte internacional para xulgar os crimes ambientais de grande monta. A campaña foi lanzada na cidade de Roma en xuño de 2009, oficializada en setembro en Venecia para o continente europeo, e o día 19/11/2009 no Memorial de América Latina en São Paulo, Brasil, para o continente latinoamericano.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Ligazóns externas 
* Perfil no sitio oficial do Nobel da Paz 1980
What the Toll Tells

***What the Toll Tells*** é o segundo álbum da banda estadounidense de indie rock Two Gallants editado o 13 de febreiro do 2006 no Reino Unido e o 21 de febreiro nos Estados Unidos polo selo Saddle Creek.

## Listaxe de cancións 
# "Las Cruces Jail" – 5:46
# "Steady Rollin'" – 4:28
# "Some Slender Rest" – 8:57
# "Long Summer Day" – 4:54
# "The Prodigal Son" – 3:13
# "Threnody" – 9:34
# "16th St. Dozens" – 5:15
# "Age of Assassins" – 8:01
# "Waves of Grain" – 9:34
# "Big Lucille" (só en vinilo)
# "Negrophilia Blues" (só en vinilo)
Castro de Morro Canide

O **castro de Morro Canide**, tamén chamado **Castrillón**, é un castro situado na parroquia de Maianca, no concello coruñés de Oleiros.

## Morfoloxía 
Na actualidade non se aprecian estruturas visibles do recinto fortificado. As recentes obras de urbanización da área alteraron moito a orografía do lugar. Hai indicios da existencia dun poboado da Idade de Ferro polo achado de varios fragmentos de cerámica castrexa e común romana, depositados actualmente no Museo Arqueolóxico e Histórico Castelo de Santo Antón.

## Arqueoloxía 
Non se ten noticia de que se realizasen campañas arqueolóxicas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
* Castros da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* Catálogo. PXOM de Oleiros. Novembro do 2008.
Bandeira do Iemen

A **bandeira do Iemen** (en árabe: علم اليمن‎‎) foi adoptada o 22 de maio de 1990, día da unificación de Iemen do Norte e Iemen do Sur.

## Deseño 
O patrón de cores de vermello, branco e negro en franxas tamén estivo presente nas bandeiras do Iemen do Norte e do Sur, símbolo panárabe, como son as bandeiras de Exipto, Siria, Iraq, entre outras.

Segundo a descrición oficial, o vermello representa o sangue dos mártires e a unidade; o branco para un futuro brillante; negro para o escuro pasado.

## Bandeiras históricas 
### Iemen do Norte 

Ficheiro:Flag of Yemen 1918.svg|Reino do Iemen(1918-1923)
Ficheiro:Flag_of_the_Mutawakkilite_Kingdom_of_Yemen_(1918-1927).svg|Reino do Iemen(1923-1927)
Ficheiro:Flag of the Mutawakkilite Kingdom of Yemen.svg|Reino do Iemen(1927-1962)
Ficheiro:Flag of North Yemen (1962).svg|Iemen do Norte(1962)
Ficheiro:Flag of the Yemen Arab Republic.svg|Iemen do Norte(1962-1990)

### Iemen do Sur 

Ficheiro:Flag of South Yemen.svg|Iemen do Sur(1967-1990)
|Iemen do SurEstandarte presidencial

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Fonxe, Santa María de Arzúa, Arzúa

**Fonxe** é un lugar da parroquia de Santa María de Arzúa no concello coruñés de Arzúa na comarca de Arzúa. Tiña 45 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 22 eran homes e 23 eran mulleres.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Santa María de Arzúa
### Parroquias de Arzúa
Castro de Xaz

O **castro de Xaz**, tamén chamado **castro de Abeleiras** ou **Os Redondos**, é un castro situado na parroquia de Dorneda, no concello coruñés de Oleiros.

## Morfoloxía 
Consta dun recinto fortificado de forma ovalada. As súas dimensións son duns 150 metros no eixo norte-sur e uns 100 metros no eixo este-oeste.

Está defendido por un complexo sistema de noiros e foxos concéntricos, situados sobre todo na parte sur e oeste. Pola parte sur presenta unha sucesión de tres parapetos e dous foxos intercalados entre eles. Na parte oeste existen tres parapetos e dous foxos intercalados

## Conservación 
Polas bandas norte e oeste do asentamento as recentes obras de construción de vivendas afectaron severamente ó parapeto exterior e ó foxo. Neste sector as defensas que se conservan limítanse ó paramento exterior.

Na actualidade a vexetación cobre gran parte dos restos.

## Arqueoloxía 
Non se ten noticia de que se realizasen campañas arqueolóxicas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castro
* Cultura castrexa
* Castros da provincia da Coruña

### Ligazóns externas 
* Catálogo. PXOM de Oleiros. Novembro do 2008.
Castro de Edreira

O **castro de Edreira**, tamén chamado **O Castelo**, é un castro situado na parroquia de Oleiros, no concello coruñés de Oleiros.

## Morfoloxía 
Consta dun recinto fortificado de forma circular. Ten un diámetro de 150 metros.

Hai indicios de que estivo rodeado na súa totalidade por un talude que hoxe se interrompe polas bandas oeste e sueste, a consecuencia de movementos de terras. Apréciase un socalco pola banda oeste, defendido por un terraplén, a través do cal se pode acceder ó recinto principal.

## Conservación 
Ó norte, fóra do castro, están instaladas dúas antenas de telefonía móbil e dous grandes depósitos de auga. Existe un terceiro depósito no extremo leste da croa, de cuxa construción resultou a destrución do recinto neste sector. Na parte sueste, o camiño que rodea recinto principal afectou ó parapeto exterior.

Na actualidade a vexetación cobre gran parte do castro.

## Arqueoloxía 
Non se ten noticia de que se realizasen campañas arqueolóxicas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
* Castros da provincia da Coruña

### Ligazóns externas 
* Catálogo. PXOM de Oleiros. Novembro do 2008.
Deutsches Zentrum für Luft- und Raumfahrt

O **Deutsches Zentrum für Luft- und Raumfahrt e.V** (en galego, **Centro Espacial Alemán**), é a axencia espacial alemá adicada a investigación nacional nos ámbitos da aviación e espacial. O centro forma parte da Helmholtz Association.

Os seus programas de investigación inclúen equipos nacionais e internacionais. Ademais de xestionar a investigación, a DLR representa a  Alemaña os membros que representan o Goberno alemán na ESA, a **Axencia Espacial Europea**, o seu presuposto anual acada uns 846 millóns de euros.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial da DLR  .
Provincia histórica do Xapón

[miniatura|Distribución das provincias do Xapón que se mantivo desde comezos do [Período Kamakura ata 1868.]]

Antes de que se establecese o actual sistema de prefecturas, Xapón estaba dividido en dez ***kuni*** (国, países), aínda que en realidade son dez **provincias**. Cada provincia estaba divida en *gun* (郡, distritos; coñecidos anteriormente como *kōri*).

As provincias foron establecidas inicialmente por Ritsuryō (Código de Taihō) tanto como unidades administrativas como rexións xeográficas. Con todo, na última fase do Período Muromachi, a súa función como unidade administrativa foi eficientemente e gradualmente suplantada polo goberno dos sengoku-daimyo. Baixo o goberno de Toyotomi Hideyoshi, as provincias foron definitivamente substituídas como unidades administrativas polos feudos dos daimyo. No Período Edo, os feudos pasaron a ser coñecidos como *han*. As provincias mantivéronse como entidades xeográficas e a xente adoitaba denominar a un determinado lugar polo nome da provincia acompañada da palabra “han”.

Na restauración Meiji, os han foron lexitimados como unidades administrativas pero pronto foron substituídos polas prefecturas (as prefecturas urbanas denomináronse *fu* e as rurais *ken*). O sistema de provincias para organizar as direccións non foi abolido senón que se estendeu. A partir de 1871, o número de prefecturas era 304, mentres que o número de provincias era 68, sen incluír Hokkaidō e Ryūkyū como provincias. Os límites entre as diversas prefecturas non estaban moi definidos, ademais tampouco coincidían cos das provincias. As prefecturas foron progresivamente reducidas a 37 en 1881; dividíndose de novo para formar un total de 45 en 1885. Coa adición as prefecturas de Hokkaidō e Okinawa alcanzouse a distribución definitiva (47 prefecturas), que se mantén na actualidade.

Ata agora non se anunciou ningunha modificación das provincias. Actualmente as provincias están consideradas obsoletas, a pesar de que os seus nomes son utilizados con frecuencia para designar características naturais, nomes de compañías e marcas. A principios da década de 2000, o gobernador da Prefectura de Nagano, Yasuo Tanaka (presidente do Novo Partido do Xapón), propuxo renomear a súa prefectura como "*Shinshū" (信州, un nome que deriva da Provincia de Shinano) porque o seu uso estaba xeneralizado, con termos como Shinshū soba (信州そば), Shinshū miso (信州味噌) e Universidade de Shinshu.

Dentro das provincias provincias existen un *kinai* (capital) e sete ou oito *dō* (rutas ou circuítos).

## Hoxe
Estes nomes de provincia considéranse de interese histórico. Tamén aparecen nalgúns apelidos xaponeses, a maioría dos cales popularizáronse durante e despois do período Edo, e no nome dalgúns obxectos (sanuki udon, iyokan e awa odori).

Algúns dos nomes das provincias utilízanse para indicar distintas partes das prefecturas actuais xunto coas súas características culturais e xeográficas. En ocasións, estes nomes tamén se utilizan para indicar unha dirección.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
Mapas das provincias::
* maproom.org 
* samurai archives
Cabra de altura

Co nome de **cabra**, **cabra de altura**  ou **galiña de mar** (*Helicolenus dactylopterus*) é un peixe de tamaño medio, corpo redondo e cor vermella con bandas transversais máis escuras.

## Descrición 
miniatura|esquerda|250px|Cabra de altura
Neste peixe destaca a cor avermellada viva, e a aleta dorsal na que destacan os radios da primeira metade. Son tamén característicos os ollos grandes e a aleta pectoral moi desenvolvida.

Na cabeza poden verse espiñas laterais nas fazulas.

## Hábitat e distribución 
Habita en zonas de 200 a 1.000 metros de profundidade, de fondo lamacento. Reprodúcese en novembro ou decembro.

Péscase con artes de arrastre e palangre.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Dirección Xeral de Formación Pesqueira: *Guía do consumidor de peixe fresco*. Xunta de Galicia 1999.
* RÍOS PANISSE, M. Carmen: *Nomenclatura de la flora y fauna marítimas de Galicia (Invertebrados y peces)*. Anejo 7 de *Verba* 1977.

### Ligazóns externas 
* Ficha de FishBase.org
* *Estructura poblacional y ecología reproductiva de Helicolenus dactylopterus dactylopterus en la plataforma ibérica*
Castro de Santa Cristina

O **castro de Santa Cristina**, tamén chamado **castro de Perillo**, é un castro situado na parroquia de Perillo, no concello coruñés de Oleiros.

## Morfoloxía 
Consta dun recinto fortificado localizado nun pequeno promontorio rochoso que penetra no mar no extremo norte da praia de Santa Cristina. Na súa parte superior existe unha elevación circular que pode ser o resto dun parapeto defensivo do castro. Este posible parapeto ten non máis de 3 metros de anchura e entre 60 e 80 centímetros de altura, e desenvólvese en sentido circular con dirección nordeste-suroeste.

## Arqueoloxía 
Non se ten noticia de que se realizasen campañas arqueolóxicas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castro
* Cultura castrexa
* Castros da provincia da Coruña

### Ligazóns externas 
* Catálogo. PXOM de Oleiros. Novembro do 2008.
Jean Marie Guyau

**Jean-Marie Guyau Tuillerie**, nado en Laval (Mayenne) o 28 de outubro de 1854 e finado en Menton o 31 de marzo de 1888, foi un filósofo e poeta francés. As súas obras están impregnadas polo vitalismo e insisten na felicidade dunha vida compartida cos demais.

## Traxectoria 
Nace en Laval, pero ó cumprir 3 anos de idade a súa nai decide emigrar a París. A contorna en que se criou foi moi proveitosa para o seu crecemento intelectual. A súa nai foi Augustine Tuillerie, a autora, baixo o pseudónimo de G. Bruno, de *Le Tour de France par deux enfants* publicado en 1877 e diversos libros sobre educación. O seu padrasto, Alfred Fouillée, foi un filósofo da corrente do Positivismo espiritualista, grazas a quen se formou en filosofía desde moi novo. A súa esposa publicou, baixo o pseudónimo de Pierre Ulric, cartas románticas para a mocidade. O seu fillo foi o filósofo Agustín Guyau.

Licenciouse en Letras á idade de 17 anos, e foi un gran afeccionado ás obras de Victor Hugo, Corneille, Musset, Epicuro, Epicteto, Platón, Herbert Spencer e Kant. Traduciu ó francés o *Ενκειριδιον* (*Manual*) de Epicteto.

Ós 19 anos escribe unha memoria (de máis de 1.300 páxinas) ''Memoire sur la Morale utilitaire depuis Epicure jusqu'à l'Ecole anglaise* en 1873, galardoada pola Academia Francesa de Ciencias Morais e Políticas no ano 1874, que máis tarde sería publicada en dous volumes: *A moral de Epicuro* (1878) e *A moral inglesa contemporánea* (1879). Este premio permitiulle gañar unha cátedra de filosofía no Liceo Condorcet, cando contaba con 20 anos, onde escribiu traballos didácticos. Ó pouco tempo de comezado este labor sofre os primeiros síntomas dunha tuberculose, acudindo ó sur de Francia para buscar un clima máis favorable, primeiro instalándose na costa atlántica (Pau e logo Biarritz), e logo quedándose definitivamente fronte ó mar Mediterráneo (primeiro en Niza e finalmente en Menton), onde permaneceu até a súa temperá morte á idade de 33 anos. Foi durante ese período de retiro cando escribiu numerosos traballos filosóficos e gran cantidade de poesía.

A súa obra principal, *Esbozo dunha moral sen obrigación nin sanción* (*Esquisse d'une morale sans obligation ni sanction*), publicada en 1884, parece impresionar moito (e probablemente influído) no pensamento de Nietzsche, anotando a Guyau nas marxes das súas obras e citando cumpridamente observacións deste traballo, sobre irrelixión e no seu *Ecce Homo*. Tamén influencia moito o pensamento de Peter Kropotkin no seu escrito *La moral anarquista*.

## Obras 
* *Essai sur la morale littéraire*. 1873.
* *Première année de lecture courante*. 1875.
* *Morale d'Épicure*. 1878.
* *Morale anglaise contemporaine*. 1879.
* *Vers d'un philosophe*.
* *Problèmes de l'esthétique contemporaine*. 1884.
* *Esquisse d'une morale sans obligation ni sanction*. 1884.
* *Irréligion de l'avenir*. 1886.
* *Education et Hérédité. Étude sociologique.* París 1902.
* *L'Art au point de vue sociologique*. 1902.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Esbozos dunha Moral sen sanción nin obrigación. (*Esquisse d'une morale sans obligation nin sanction'') 
* Biografía de Jean Marie Guyau
Des Minutos

***Des Minutos*** é o terceiro álbum de estudio da banda galega de rock Heredeiros da Crus, editado polo selo BOA no ano 1998.

## Lista de cancións 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do grupo
O Reboredo, Santa María de Arzúa, Arzúa

**O Reboredo** é un lugar da parroquia de Santa María de Arzúa no concello coruñés de Arzúa na comarca de Arzúa. Tiña 3 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 2 eran homes e 1 era muller.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa María de Arzúa 
### Parroquias de Arzúa
Fortaleza Esporte Clube

O **Fortaleza Esporte Clube** e un club polideportivo destacado de fútbol, brasileiro da cidade de Fortaleza en Ceará. Fundouse o 18 de outubro de 1918. O seu campo é o Estadio Alcides Santos.

## Ligazóns externas 
* Páxina oficial do club
Castro de Montrove

O **castro de Montrove** é un castro situado na parroquia de Liáns, no concello coruñés de Oleiros.

## Morfoloxía 
Consta dun recinto fortificado cunha pequena plataforma circular. O asentamento atópase no lugar chamado *O Castro*, nunha aba que mira cara á ría do Burgo.

A zona está moi alterada polos cultivos.

## Arqueoloxía 
Non se ten noticia de que se realizasen campañas arqueolóxicas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
* Castros da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* Catálogo. PXOM de Oleiros. Novembro do 2008.
Sea of Cowards

***Sea of Cowards*** é o segundo álbum da banda estadounidense de rock alternativo The Dead Weather, editado o 7 de maio do 2010 en Irlanda o 10 no Reino Unido e o 11 nos Estados Unidos.

## Listaxe de cancións 
# "Blue Blood Blues" - 3:22
# "Hustle and Cuss" - 3:45
# "The Difference Between Us" - 3:37
# "I'm Mad" - 3:16
# "Die by the Drop" - 3:29
# "I Can't Hear You" - 3:35
# "Gasoline" - 2:44
# "No Horse" - 2:49
# "Looking at the Invisible Man" - 2:42
# "Jawbreaker" - 2:58
# "Old Mary" - 2:53
San Salvador, Santa María de Arzúa, Arzúa

**San Salvador** é un lugar da parroquia de Santa María de Arzúa no concello coruñés de Arzúa na comarca de Arzúa. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2010 tiña doce habitantes (oito homes e catro mulleres).
## Toponimia
O topónimo **San Salvador** é un haxiotopónimo referido a Xesús de Nazaret e débese á presenza no lugar dunha capela baixo dita advocación.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa María de Arzúa 
### Parroquias de Arzúa 
## Notas
Castro de Nós

O **castro de Nós**, tamén chamado **Alto das Gobernas**, ou **Monte do Castro**, ou **Castro de Sarro**, ou **Castro Iñás**, é un castro situado na parroquia de San Pedro de Nós, no concello coruñés de Oleiros.

## Morfoloxía 
Consta dun recinto fortificado de planta elíptica. Ten unhas dimensións de 160 metros no eixo este-oeste e 80 metros no eixo norte-sur.

As defensas están formadas por un talude na parte norte, cun terraplén exterior cunha altura de case 4 metros, case vertical na súa cara exterior pero de pendente lene na cara interior. Na zona oeste preséntanse un foso e un parapeto que salvan un desnivel de ata 8 metros. O lado meridional está defendido pola caída natural do terreo, pechándose tan só cun terraplén.

Na parte noroeste está o acceso. Aprécianse algunhas estruturas que poderían ser un sistema defensivo para protexer a entrada ó interior do asentamento.

## Arqueoloxía 
Non se ten noticia de que se realizasen campañas arqueolóxicas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castro
* Cultura castrexa
* Castros da provincia da Coruña

### Ligazóns externas 
* Catálogo. PXOM de Oleiros. Novembro do 2008.
Martulo, Boente, Arzúa

**Martulo** é un lugar da parroquia de Boente no concello coruñés de Arzúa na Comarca de Arzúa. Tiña 9 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 5 eran homes e 4 eran mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Boente 
### Parroquias da Arzúa
Castro de Xoez

O **castro de Xoez**, tamén chamado **castro das Grobas**, é un castro situado na parroquia de Serantes, no concello coruñés de Oleiros.

## Morfoloxía 
Non se aprecian estruturas visibles dun recinto fortificado. Na área, que conserva o topónimo de *Castro*, hai un grupo de casas situadas en disposición circular. A zona está delimitada por unha antiga congostra que podería ser o resto dun antigo foso.

## Arqueoloxía 
Non se ten noticia de que se realizasen campañas arqueolóxicas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castro
* Cultura castrexa
* Castros da provincia da Coruña

### Ligazóns externas 
* Catálogo. PXOM de Oleiros. Novembro do 2008.
Alfred Fouillée

**Alfred Jules Émile Fouillée**, nado en A Pouëze o 18 de outubro de 1838 e finado en Lión o 16 de xaneiro de 1912, foi un filósofo francés do Positivismo espiritualista.

Ensinou nos liceos de Douai, Montpellier e Bordeos e na École Normale Supérieure de París, pero abandonou ós tres anos por mor da súa quebrantada saúde. Escribiu *La philosophie de Platon* e *La philosophie de Socrate*, que obtiveron premios da Academia de Ciencias. Tamén foron moi divulgados os seus ensaios *La liberté et le déterminisme* (1872), refundición da súa tese doutoral; *Critique des systèmes de morale contemporaine* (1883), *O porvir da metafísica fundada na experiencia* (1889), *A psicoloxía das ideas-forzas* (1893), *Le mouvement idéaliste et la réaction contre la science positive* (1895), *La morale des idées-forces* (1908) e ''Esquisse d'une interprétation du monde* (1912).

Como filósofo adoita ser clasificado dentro do Positivismo espiritualista pregoado por Wundt. É o creador do concepto de ideas-forza, "que integran en unidade indisoluble os elementos aparentemente antagónicos da actividade e da pasividade, da acción e da intelixencia, da liberdade e do determinismo" (José Ferrater Moura).

## Obras 
* *L'Idée moderne du droit en Allemagne, en Angleterre et en France* (París, 1878)
* *La Science sociale contemporaine* (1880)
* *La Propriété sociale et la démocratie* (1884)
* *Critique des systèmes de morale contemporains* (1883)
* *La Morale, l'art et la religion d'apres Guyau* (1889)
* *L'Avenir de la metaphysique fondée sur l'experience* (1889)
* *L'Enseignement au point de vue national* (1891)
* *Descartes* (1893)
* *Temperament et caractère* (2nd ed., 1895)
* *Le Mouvement positiviste et la conception sociologique du monde* (1896)
* *Le Mouvement idéaliste et la réaction contre la science positive* (1896)
* *La Psychologie du peuple français* (2nd ed., 1898)
* *La France au point de vue moral* (1900)
* *L'Esquisse psychologique des peuples européens* (1903)
* *Nietzsche et "l'immoralisme"* (1903)
* *Le Moralisme de Kant* (1905)
* *Existence et développement de la volonté*
* *Note sur Nietzsche et Lange: «le retour éternel»*
* *Le Socialisme et la sociologie réformiste*
* *Humanitaires et libertaires au point de vue sociologique et moral*, publicado por Augustin Guyau, París, F. Alcan, "Bibliothèque de philosophie contemporaine", 1914.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Augustin Guyau, *A philosophie et a sociologie d'Alfred Fouillée*, París, F. Alcan, "Bibliothèque de philosophie contemporaine", 1913
* Pierre Janet, "Notice sur la vie et les oeuvres de M. Alfred Fouillée". *Académie des Sciences Morais et Politiques, Séances et Travaux. Compte rendu séance du 8 avril 1916, 76è année, tome 86, (185è da collection'', 1916, II (p.&nbsp;225-253; 392-416). Reimpreso en París, Firmin-Didot, 1916.
Bandeira de Kuwait

A **bandeira de Kuwait** (en árabe: علم الكويت‎‎) foi adoptada o 7 de setembro de 1961.

## Deseño 
Antes de 1961, a bandeira de Kuwait, ao igual que outros estados do Golfo, era vermella coa palabra "الكويت" (Kuwait) no medio. A actual bandeira esta composta polas cores do panarabismo, mais cada cor ten o seu significado. A importancia de cada cor provén dun poema de Safie Al-Deen Al-Hali:

* Branco para o noso traballo
* Negro polas nosas loitas
* Verde nosas casas pola primavera
* Vermello polo noso pasado.

centro|400px

### Uso 
Regras para colgar e elevar a bandeira:
* Horizontalmente: A franxa verde debe estar na parte superior.
* Verticalmente: No cinto verde debe estar na parte dereita da bandeira.

### Outras bandeiras 
As antigas bandeiras do emires eran:

Ficheiro:Standard of the Emir of Kuwait, 1956.svg|1956
Ficheiro:Standard of the Emir of Kuwait.svg|Anos 1980

## Bandeiras históricas 

Ficheiro:Flag of Kuwait (1899-1909).gif|1899-1909
Ficheiro:Flag of Kuwait (1909-1915).gif|1909-1915
Ficheiro:Flag of Kuwait (1915–1956).svg|1915-1956
Ficheiro:Flag of Kuwait (1915-1956, alternative).svg|1915-1956(versión alternativa)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Galiña do mar

Co nome de **galiña do mar** desígnanse diferentes animais:
* *Galiña do mar*, un dos nomes da xiba, segundo Filgueira (1926)
* *Galiña do mar*, a sardiña, segundo Cuveiro (1876)
* *Galiña do mar*, un nome da cabra de altura, outro peixe 
* *Galiña do mar*, a gaivota, segundo Cuveiro (1876)
The Hellacopters

**The Hellacopters** foi unha banda sueca de garage rock formada en 1994 por Nicke Andersson (voces e guitarra), Dregen (guitarra), Kenny Håkansson (baixo) e Robban Eriksson (batería). Despois de editar o seu álbum de debut en 1996 a banda recrutou a Anders Lindström (piano e órgano) e ao pouco tempo actuarían de abreconcertos para Kiss. Dregen deixou a banda despois do lanzamento do seu segundo traballo para centrarse na súa outra banda, Backyard Babies, e coa axuda de Mattias Hellberg e Danne Andersson o grupo rematou a xira de presentación do álbum antes de gravar o terceiro disco. Despois da gravación de *Grande Rock* en 1998 Robert Dahlqvist foi contratado como substitución de Dregen na guitarra. A banda editou outros tres álbums con material propio e un máis de versións antes de anunciar a súa separación en outubro do ano 2008 despois dunha xira por Europa e da edicióndun disco dobre en directo. The Hellacoopters foi, xunto con The Hives, unha das máis importantes bandas suecas de garage rock revival e unha das máis influentes bandas do país.

## Discografía 
### Álbums 
### Recompilatorios 
* *Cream Of The Crap vol. 1* - 2002
* *Hellacopters 12"* - 2002
* *Cream Of The Crap vol. 2* - 2004
* *Air Raid Serenades - 2006*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Axencia Espacial Italiana

A **Agenzia spaziale italiana** (en galego, Axencia espacial italiana) é a axencia nacional  de Italia, adicada a exploración espacial. É un organismo dependente do Ministerio de Educación, Universidades e Investigación.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*web da ASI.
Bandeira de Laos

A **bandeira de Laos** foi adoptada o 2 de decembro de 1975. A bandeira fora utilizada previamente polo breve goberno nacionalista de 1945.

## Deseño 
Está formada por tres bandas horizontais, a superior e inferior son de cor vermella vermellón, mentres que a do medio é azul. No centro atópase un disco branco cun diámetro equivalente a 4/5 da altura da franxa central.

A cor vermella representa o sangue derramado pola independencia, o azul o río Mekong ou a santidade do país. O disco branco simboliza a lúa sobre o río Mekong ou tamén a unidade do país baixo o goberno comunista.

## Bandeiras históricas 

Ficheiro:Flag of Siam (1855).svg|(1855-1916)
Ficheiro:Flag of French Laos.svg|Colonia francesa(1893-1952)
Ficheiro:Flag of Laos (1952-1975).svg|Reino de Laos(1952-1975)
Ficheiro:Royal Standard of the Kingdom of Laos.svg|Estandarte Real(1949-1975)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Hagadá

[miniatura|150px|**Hagadá** de [Pessach, século XIV]]
**Hagadá** (do hebreo  **הגדה**,  "narración"), é o texto utilizado para os servizos da noite de Pessach, contendo a lectura da historia da liberación do pobo de Israel de Exipto conforme esta descrito no Éxodo.

Por celebrar esta liberación, o Pessach é a máis importante das festas xudías, e cada xudeu ten por mandato narrar ás futuras xeracións estes feitos. A Hagadá contén a narración desta liberación, as oracións, cánticos e proverbios xudeus que acompañan a esta festividade. En realidade, non existe un só texto  de Hagadá: as diversas ramas do xudaísmo teñen as súas variantes, conforme á orientación do rabino específico de cada sinagoga. Tamén corporacións e institucións poden ter o seu texto particular de Hagadá.
Castro de Monterreal

O **castro de Monterreal**, tamén chamado **Monte do Boi**, é un castro situado na parroquia de Baiona, no concello pontevedrés de Baiona.

## Morfoloxía 
Consta dun recinto fortificado situado sobre un outeiro de pouca elevación que forma un istmo na baía de Baiona.

O lugar está moi alterado polas sucesivas obras de fortificación que se teñen feito ó longo do tempo arredor do castelo de Monterreal. Alén diso, no lugar construíuse hai non moito tempo un parador de turismo.

## Arqueoloxía 
Non se ten noticia de que se teñan realizado campañas arqueolóxicas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
* Castros da provincia de Pontevedra
### Ligazóns externas 
* Catálogo do patrimonio cultural. PXOM de Baiona. Novembro do 2007.
John Madden

**John Philip Madden**, nado en Portsmouth (Hampshire) o 8 de abril de 1949, é un director inglés de cinema, teatro, televisión e radio.

## Traxectoria 
Comezou a súa carreira no cinema independente británico, mentres estudaba Literatura inglesa na Universidade de Cambridge a principios da década do setenta. Os seus primeiros traballos relevantes realizounos para a televisión, dirixindo *Prime Suspect* 4 e episodios soltos de series como Sherlock Holmes ou Inspector Morse. Un dos seus máis importantes éxitos constitúeo a película *Shakespeare in Love*, gañadora do Óscar ó mellor filme de 1998.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Axencia Espacial Canadense

A **Axencia Espacial Canadense**, (en inglés, *Canadian Space Agency*;  en francés, *Agence spatiale canadienne*) é o organismo público do Canadá dedicado a exploración espacial. A axencia rende contas ante o Ministerio de Industria.
[miniatura|O [Canadarm2 (esquerda) acoplado na Estación Espacial Internacional.|centro]]
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da ASC
A Igrexa, Santa María de Arzúa, Arzúa

**A Igrexa** é un lugar da parroquia de Santa María de Arzúa no concello coruñés de Arzúa na comarca de Arzúa. Non tiña habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística.

## Toponimia 
O topónimo **A Igrexa** (do latín , o lugar da igrexa) débese á presenza no lugar da igrexa de Santa María de Arzúa.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa María de Arzúa 
### Parroquias de Arzúa 
## Notas
Castro da Carabela

O **castro da Carabela**, tamén chamado **O Castro** ou **A Penisa**, é un castro situado na parroquia de Baíña, no concello pontevedrés de Baiona.

## Morfoloxía 
Consta dun recinto fortificado situado sobre un outeiro. Na actualidade non se conservan restos aparentes de estruturas defensivas nin de edificios domésticos, excepción feita dalgúns restos do muro perimétrico do recinto.

## Arqueoloxía 
Non se ten noticia de que se teñan realizado campañas arqueolóxicas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
* Castros da provincia de Pontevedra
### Ligazóns externas 
* Catálogo do patrimonio cultural. PXOM de Baiona. Novembro do 2007.
Dirk Bus

miniatura|dereita|Vaca, obra do artista.
**Dirk Bus**, nado na Haia o 5 de decembro de 1907 e finado o 10 de xuño de 1978, foi un escultor dos Países Baixos.

## Traxectoria
Foi educado na Real Academia de Belas Artes na Haia e na Academia Estatal de Artes Visuais en Ámsterdan. Foi alumno de Bon Ingen-Housz en Jan Bronner. Foi profesor de escultura na Academia de Arte e a Academia da Haia. Un dos seus alumnos foi o famoso escultor Kees Verkade.
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* IInformación sobre Dirk Bus no Instituto de Historia da Arte dos Países Baixos