Emilio Álvarez Blázquez

**Emilio Álvarez Blázquez**, nado en Tui o 16 de abril de 1919 e finado en Vigo o 22 de setembro de 1988, foi un escritor e editor galego.

## Traxectoria 
[miniatura|300px|Familia Álvarez Blázquez. De esq. a der.: Celso, o pai [Darío Álvarez Limeses, Darío, a nai María, Álvaro, Alfonso, **Emilio** e Xosé María de pé.]]
Fillo de Darío Álvarez Limeses e María Blázquez Ballester, irmán de Darío e Xosé María Álvarez Blázquez. Comezou o bacharelato por libre no Instituto de Pontevedra no curso 1931-32, rematando en Tui no verán de 1936. Durante a guerra civil española a súa familia foi represaliada. O 21 de abril de 1941 trasládase coa súa nai e irmáns a Vigo, e inicia por libre a carreira de Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. En 1944 comeza a dar clases de letras no Colexio Mezquita. En 1947 empeza a traballar nos escritorios do consulado do Uruguai, e ao pouco tempo pasa a ser Chanceler. En 1960 pasou a traballar como administrativo no Colexio de Farmacéuticos.

Foi cofundador xunto cos seus irmáns Álvaro e Xosé María de Edicións Castrelos, e participou así mesmo da fundación de Galaxia, creando a colección "Salnés". Nesa época frecuenta o café Derby canda a Valentín Paz-Andrade, Xaime Isla Couto, Francisco Fernández del Riego, Plácido Castro, Urbano Lugrís ou Laxeiro.
## Vida persoal
O 4 de xaneiro de 1964 casou en Vigo con Josefina Pazos Vilas, mestra, coa que tivo dous fillos: Emilio e Cristina. En 1974 deixou as conferencias e recitais por mor dun cancro de larinxe. Finou por mor dun cancro de fígado.

## Obra 
[miniatura|Sinatura de Emilio Álvarez Blázquez nunha acción de [Editorial Galaxia, empresa da que foi secretario.]]

Os seus primeiros textos literarios coñecidos foron publicados en 1935 en *Tude*, revista do instituto de Tui que dirixía o profesor Xesús Ferro Couselo.
Canda ao seu irmán Xosé María escribiu dúas obras: *El libro del por qué* (1946) e a peza teatral *Los pazos altivos*, estreada en Xixón en 1947. En 1947 estreouse no Teatro García Barbón de Vigo *El zapato de cristal*, poema dramático en tres actos e prólogo, con escenografía de Pucho Boedo.

Tamén de 1947 é *Poemas de ti e de min*, con dezasete poemas breves de Emilio, un volume editorial compartido con Xosé María, con dúas cubertas independentes. Foi o primeiro libro en galego da Colección Benito Soto, editada en Pontevedra. O libro, terceiro tomo da colección, foi publicado como volume III e IV.

En 1957 foi nomeado académico correspondente pola Real Academia Galega. Na década de 1960 colaborou en *Faro de Vigo*. En 1962 pronunciou a conferencia «Viaxe en torno á cantiga popular galega» no Centro Galego de Montevideo, presentado por Lois Tobío Fernández. En 1964 gañou o Premio de Poesía Galega de Buenos Aires cun poemario que nunca se publicou e sobre o que non existen noticias precisas. O 15 de maio de 1966 participou en Ourense na homenaxe a Celso Emilio Ferreiro antes da súa marcha a Venezuela.

## Obras 
### Poesía 
* *O tempo desancorado*, 1988, Galaxia; colección Dombate.

### Obras colectivas 
* *Poemas de ti e de min*, 1949, con Xosé María Álvarez Blázquez.
* *El libro del por qué*, 1945, con Xosé María Álvarez Blázquez.
* *Los pazos altivos*, 1947. Poema dramático en tres actos e prólogo. Con Xosé María Álvarez Blázquez.
* *El zapato de cristal*, Conto escénico en tres actos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*  (2005): "Da vida e da obra de Emilio Álvarez Blázquez". En Emilio Álvarez Blázquez (ed.), *Poesía galega completa e textos en prosa*. Vigo: Xerais, 9-19.
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Literatura galega do século XX