Complexo inmune

miniatura|dereita|As glomerulonefrites son exemplos clásicos de enfermidades con complexos inmunes.
Un **complexo inmune**, **inmunocomplexo** ou **complexo antíxeno-anticorpo** está formado pola unión dun anticorpo a un antíxeno soluble. Unha vez unidos, o complexo antíxeno-anticorpo actúa como un epitopo específico, e dise que é un complexo inmune. 
Despois da reacción antíxeno-anticorpo, o complexo inmune pode estar suxeito a varias respostas, como a deposición do  complemento, opsonización, fagocitose, ou o procesamento por proteases. Os glóbulos vermellos que levan receptores CR1 nas súas superficies poden unirse a complexos inmunes que levan unido o C3b e transportalos aos fagocitos, principalmente no fígado e bazo, e volven despois á circulación xeral.

Os propios inmunocomplexos poden causar doenzas cando se depositan nos órganos do corpo, por exemplo, en certas formas de vasculite (nas que se inflaman e destrúen os vasos sanguíneos). Esta é a terceira forma de hipersensibilidade na clasificación de Gell-Coombs, chamada hipersensibilidade de tipo III.

A deposición de complexos inmunes é unha característica importante de varias enfermidades autoinmunes , como o lupus eritematoso sistémico, crioglobulinemia, artrite reumatoide, escleroderma e a síndrome de Sjögren.
 
## Fisiopatoloxía 
Os complexos inmunes poden causar doenzas, en particular os circulantes. A formación de complexos inmunes circulantes é normal nas reaccións inmunitarias, pero a amplificación deste fenómeno normal pode producir certas patoloxías. Estes complexos inmunes únense a compoñentes do complemento. Despois os inmunocomplexos son eliminados polas células fagocíticas.

### Disfuncións orixinadas polos inmunocomplexos
O descrito é o funcionamento normal, pero na realidade, o complexo inmune pode encontrarse en tres situacións diferentes, o que dá lugar a diferentes consecuencias.

Estes tres casos posibles son: 
* O antíxeno e o anticorpo neutralízanse normalmente sen ningún tipo de complicación.
* O anticorpo está en exceso e nese caso fórmanse complexos insolubles que van ser rapidamente destruídos polo organismo. Os complexos precipitan ou son fagocitados rapidamente e tampouco hai complicacións.
* O antíxeno está en exceso e nese caso os complexos son solubles no soro sanguíneo e permanecen en circulación, e poden orixinar doenzas. Estas complicacións poden ser menores se o antíxeno posúe un peso molecular baixo, porque nese caso os complexos tardan en se depositar e fano fragmentados, polo que poden ser destruídos polos glóbulos brancos por fagocitose. Noutros casos os antíxenos teñen un peso molecular e tamaño considerables, polo que se produce unha precipitación rápida (depósito) e unha activación rápida do complemento, o que supón unha alteración das paredes dos vasos sanguíneos pequenos en certos órganos como os riles. Este tipo de fenómeno constitúe a hipersensibilidade de tipo III. En certos pacientes este fenómeno queda descontrolado e produce lesións en órganos como a pel e as arterias. Isto é o que ocorre na vasculite alérxica. O complemento é un factor que actúa en cascada activando a reacción inmunitaria.

## Lista das principais patoloxías ligadas a disfuncións causadas por complexos inmunes

* Glomerulonefrite aguda
* Glomerulonefrite crónica 
* Lupus eritematoso sistémico 
* Síndrome de Gougerot 
* Esclerodermia
* Artrite reumatoide 
* Certas cirroses 
* Hepatite crónica activa 
* Fibrose pulmonar 
* Policondrite atrofiante crónica 
* Enfermidade do soro 
* Pulmón eosinofílico 
* Púrpura trombopénica 
* Enfermidade intersticial difusa 
* Fenómeno de Arthus 
* Síndrome de Dressler
* Vasculite

Os inmunocomplexos poden estar asociados tamén a procesos autoinmunes .

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Alerxia

### Ligazóns externas
*www.immune-complex.ch 
*Immune-complex test