open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Karl Fogel

**Karl Fogel** é un autor estadounidense, programador, director executivo da organización sen ánimo de lucro About QuestionCopyright, e antigo membro da xunta da Open Source Initiative onde desenvolveu a tarefa de tesoureiro.
O seu traballo, *Creando Software Libre*, é unha fonte de información ben referenciada sobre o lado humano do software de fonte aberta. Fogel actualizou este libro con licenza Creative Commons (CC BY-SA 4.0) a unha segunda edición no ano 2017 mediante unha exitosa campaña de crowdfunding en Kickstarter.com.

## Obra traducida ao galego
A obra *Creando Software Libre* foi traducida para o idioma galego grazas ao traballo totalmente voluntario de máis de 11 persoas coordinadas pola Asociación GHANDALF, tendo esta edición galega a mesma licenza libre que a orixinal e sendo o maquetado feito con software libre. O autor realizóu un prólogo especial para a versión en galego, que conta ademais cun poema da poetisa Yolanda Castaño, e un epílogo do escritor Suso de Toro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Creando Software Libre* para ler ou descargar en .pdf  
* Blog sobre o proceso de tradución ao galego  
* En GitHub En GitHub
* Páxina persoal 
* Artigo
Coto da Croa

**Castro de Coto da Croa** é un poboado castrexo situado no cumio dun monte en Bardaos, San Sadurniño.

Ten forma elíptica imperfecta cunha orientación N-O no eixe maior de 140 metros e no menor de 110 metros. Cunha soa liña defensiva con foxo. Ao N-O ten un antecastro de 0,7 hectáreas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castros de Galicia
* Cultura castrexa
* Arco Ártabro

### Ligazóns externas
* Catálogo plan básico autonómico Castro de Coto da Croa Xunta de Galicia
Castro de Croas de Ramil

O **Castro de Croas de Ramil** é un castro de cumio fortificado situado en Lamas, San Sadurniño.

Tería forma circular duns 60 metros de diámetro.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castros de Galicia
* Cultura castrexa
* Arco Ártabro

### Ligazóns externas
* Catálogo plan básico autonómico Castro de Croas de Ramil Xunta de Galicia
Dereitos indíxenas

miniatura|200x200px|Manifestación indíxena no Canadá.
Os **dereitos dos indíxenas** son aqueles dereitos  colectivos que existen como recoñecemento á condición específica dos pobos autóctonos. Os mesmos inclúen non só os dereitos humanos máis básicos á vida e integridade, senón tamén os dereitos sobre o seu territorio, lingua, cultura, relixión e outros elementos que forman parte da súa identidade como pobo. O termo pode ser empregado como unha expresión de reclamo por organizacións sociais ou ser parte de leis nacionais que estabelecen a relación entre un goberno e o dereito de autodeterminación dos pobos autóctonos que viven dentro das súas fronteiras, ou en dereito internacional como unha protección contra accións violatorias por parte de gobernos ou de grupos con intereses privados.

## Definición e antecedentes históricos 
Os dereitos dos pobos indíxenas son aqueles que pertencen ós poboadores orixinarios dun territorio que foi invadido e colonizado por forasteiros. É discutible exactamente quen forma parte da poboación indíxena, pero pode ser amplamente entendido en relación ó  colonialismo.

Fálase dos pobos indíxenas en relación ás sociedades pre-coloniais que se enfrontaron á ameaza específica do fenómeno da ocupación, e a relación que tiveron estas sociedades coas potencias coloniais. Foi difícil formular unha definición que abranguese todos os pobos que se autoidentifican como indíxenas e son aceptados como tales polos demais pobos indíxenas, así, a definición exacta de quen son os pobos indíxenas, e o consecuente estado dos titulares de dereitos, pode resultar demasiado ampla ou moi restrinxida e excluínte.

No contexto dos modernos pobos indíxenas dos poderes coloniais europeos, o recoñecemento dos dereitos indíxenas remóntase, polo menos ó período do Renacemento. Xunto coa xustificación do colonialismo cun propósito máis elevado, tanto para os colonos e colonizados, algunhas voces expresaron a súa preocupación pola forma en que os pobos indíxenas foron tratados e o efecto que tivo sobre a súa sociedade.

En xeral, constátase que os pobos indíxenas sufriron inxustizas históricas por seren desposuídos dos seus territorios, terras e recursos e que en moitas partes do mundo non poden gozar dos dereitos humanos fundamentais no mesmo grao que o resto da poboación dos estados en que viven. Ademais, as súas leis, valores, costumes e perspectivas sufriron a miúdo unha erosión e son discriminados pola súa lingua, pola cor da súa pel, pola súa situación económica ou polas súas formas de pensar diferentes.

A cuestión dos dereitos dos indíxenas asóciase tamén con outros niveis da loita humana. Debido á estreita relación entre a situación dos pobos indíxenas culturais e económicas e os seus valores ambientais, as cuestións de dereitos indíxenas vincúlanse coa preocupación polo dano ambiental, o cambio climático e o desenvolvemento sustentable. De acordo con científicos e con organizacións ambientalistas, como a Fundación Selva, a loita dos pobos indíxenas é fundamental para resolver o problema da redución de emisións de carbono, e enfrontar as ameazas á diversidade cultural e á biodiversidade.

## Notas
Billy the Kid

**Henry McCarty**, nado posiblemente en Nova York o 23 de novembro de 1859 e finado en Fort Sumner, Novo México o 14 de xullo de 1881 foi un pistoleiro estadounidense coñecido como **William H. Bonney** e máis popularmente como **Billy the Kid** ("Billy o neno"), que participou na guerra do condado de Lincoln. É coñecido por matar oito homes.

Antes de comezar a empregar o pseudónimo "William Bonney", o primeiro arresto de McCarty foi por roubar comida a finais de 1875 e cinco meses despois foi detido por roubar roupa e armas. Dous días despois escapou da prisión e marchou dende o territorio de Novo México ao de Arizona, converténdose entón en foraxido e fuxitivo federal. Tras asasinar un ferreiro nun altercado en agosto de 1877, Bonney pasou a ser un home buscado en Arizona e volveu a Novo México, onde se uniu a un grupo de ladróns de gando. Fíxose célebre na rexión cando se uniu aos *Regulators* e tomou parte na guerra do condado de Lincoln. En abril de 1878, os *Regulators* mataron tres homes, incluíndo o shériff do condado William J. Brady e un dos seus axudantes. Bonney e dous outros *Regulators* foron acusados da morte dos tres homes.

A fama de Bonney aumentou en decembro de 1880 cando o *Las Vegas Gazette* en Las Vegas, Novo México, e *The Sun* en Nova York publicaron historias dos seus crimes. O shériff Pat Garrett capturou a Bonney ese mesmo mes. En abril de 1881, Bonney foi xulgado e condenado polo asasinato de Brady, e foi sentenciado á forca en maio dese ano. Fuxiu do cárcere o 28 de abril de 1881, matando dous axudantes do shériff e permaneceu escapado durante máis de dous meses. Garret disparou e matou a Bonney en Fort Sumner o 14 de xullo de 1881. Durante as seguintes décadas, houbo lendas que dicían que Bonney sobrevivira a aquela noite e varios homes afirmaron ser el.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Billy the Kid Territory – guía do departamento de turismo de Novo México
Funplex

***Funplex*** é o sétimo álbum de estudio da banda estadounidense de new wave The B-52s, publicado o 25 de marzo de 2008 a través do selo Astralwerks. O disco foi gravado entre os anos 2006 e 2007 e foi o primeiro traballo con novo material do grupo dende *Good Stuff*, editado en 1992, aínda que The B-52s gravara dous novos temas para o seu álbum recompilatorio de 1998 *Time Capsule: Songs for a Future Generation*.

O álbum chegou como resultado da renovada xira da banda e o sentimento de que necesitaban algo novo para interpretar. O guitarrista Keith Strickland inspirouse para crear un son actualizado para o grupo cando escoitou o disco de New Order *Get Ready* e contratou ao produtor Steve Osborne. A produción de Osborne incorpora elementos máis modernos de música electrónica.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos e arranxados por The B-52s; música por Keith Strickland, letras e melodías de voces por Kate Pierson, Fred Schneider, e Cindy Wilson.
#"Pump"&nbsp;– 4:53
#"Hot Corner"&nbsp;– 3:24
#"Ultraviolet"&nbsp;– 4:25
#"Juliet of the Spirits"&nbsp;– 4:22
#"Funplex"&nbsp;– 4:07
#"Eyes Wide Open"&nbsp;– 5:35
#"Love in the Year 3000"&nbsp;– 4:14
#"Deviant Ingredient"&nbsp;– 4:50
#"Too Much to Think About"&nbsp;– 3:47
#"Dancing Now"&nbsp;– 4:02
#"Keep This Party Going"&nbsp;– 4:31

;Cancións extra da edición *deluxe* de iTunes
#"Private Idaho" (Live at the Roxy)&nbsp;– 4:00
#"Planet Claire" (Live at the Roxy)&nbsp;– 5:28
*Target-exclusive bonus CD: *Live at the Roxy in L.A.*
#"Party Out of Bounds"&nbsp;– 3:45
#"Channel Z"&nbsp;– 5:26
#"Roam"&nbsp;– 5:13
#"Strobe Light"&nbsp;– 4:38
#"Rock Lobster"&nbsp;– 5:33

## Notas
Ronnie Bucknum

**Ronnie Bucknum** nado en Alhambra (California) o 5 de abril de 1936 e finado en San Luis Obispo o 23 de abril de 1992, foi un piloto de automobilismo estadounidense.

## Traxectoria
Bucknum participou en 11 Grandes Premios do Campionato do Mundo de Fórmula Un, debutando o 2 de agosto de 1964. logrou un total de dous puntos de campionato. No Gran Premio de Alemaña de 1964, converteuse no primeiro pilto en conducir un automóbil con motor Honda na Fórmula Un.

Logo da Fórmula Un, Bucknum pilotou na serie de USAC Championship Car, competindo nas tempadas 1967-1970 con 23 saídas, incluíndo o Indianapolis 500 en 1968-1970. Terminou nas dez primeiras veces, a súa única vitoria chegou no Michigan International Speedway en 1968.

Foi o pai de Jeff Bucknum, un piloto da Indy Racing League e das American Le Mans Series. Ronnie Bucknum morreu  debido a complicacións da diabetes.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Resultados oficiais nas 24 Horas de Le Mans de 1966
### Resultados nas 500 Millas de Indianápolis
## Notas
## Véxase tamén
Electra del Narahio

**Electra del Narahio** é unha empresa galega adicada á distribución eléctrica. Ten uns 3200 clientes nos concellos de San Sadurniño e Narón.

## Historia
A empresa foi creada en xaneiro de 1930 por Manuel Orosa Teijeiro, co apoio financeiro de Faustino Loureiro Couce. Orosa Teijeiro (nado no Roxal cara a 1897) comezou traballando como axudante no Salto da Fervenza, central eléctrica creada en 1901 para dar enerxía a Ferrol. En 1916 emigrou a Cuba, onde traballou para unha compañía americana encargada do tendido da rede telefónica.

En 1932 rematou a construción dun encoro no río Castro, preto do castelo de Naraío. Da central saía unha única rede de media tensión a 6000 voltios, que chegaba até a parroquia de Pedroso. A empresa tiña centros de transformación en Naraío, Bouzarredonda, San Sadurniño e Pedroso.

O 14 de agosto de 1945 guerrilleiros antifranquistas atacaron as instalacións, e a empresa non volveu estar operativa ata o 8 de setembro do 1958. Ampliaron as liñas eléctricas a Felgosa (Moeche) e ás Felgosas (Cerdido). En 1958-59 construíuse a liña de Ferreira e Santa Mariña do Monte. Tras a morte de Manuel Orosa Teijeiro en 1969, o seu fillo Manuel Orosa Casal pasou a dirixir a empresa.

No ano 1996, coa nova Lei 40/1994 de Ordenación so Sistema Eléctrico Español, a empresa tivo que separar a produción eléctrica dos servizos de distribución. Electra del Narahío, S.A. quedou cos servizos eléctricos e a produción pasou a Hidroeléctrica Río Castro, S.L. En 2005 morreu Manuel Orosa Casal. Os seus fillos Manuel Ángel e María Mercedes Orosa Saavedra dirixen as empresas.

## Notas 
## Véxase tamén
Mikko Kozarowitzky

**Michael "Mikko" Kozarowitzky**, nado en Helsinqui o 17 de maio de 1948, é un expiloto de carreiras de Finlandia. Cun sólido historial en varias fórmulas inferiores, chegou a Fórmula Un en 1977. Pilotando para o equipo RAM, que estaba funcionando entón con autmóbiles March 761, Kozarowitzky entrou o Gran Premio de Suecia de 1977 onde non puido clasificarse principalmente grazas á falta de tempo de proba no coche.

O seu seguinte intento foi no Gran Premio do Reino Unido de 1977 onde non puido precualificarse logo dun accidente evitando a Rupert Keegan durante a práctica. Kozarowitzky rompeuse a man no accidente e foise do equipo despois de que quixesen que tratase de clasificar no auto de reposto malia a súa lesión. Os seus plans na Fórmula Un para 1978 non chegaron a nada debido á falta de fondos, e logo retirouse do deporte.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Biography at F1 Rejects
Bombardeo intenso tardío

dereita|miniatura|251x251px|Obra artística de como puido ser o posible bombardeo.

O **bombardeo intenso tardío** (coñecido tamén como **cataclismo lunar**, **último bombardeo intenso** ou LHB polas súas siglas en inglés) é un período, ao redor de hai entre 3800 e 4100 millóns de anos, no que a Lúa e outros corpos do sistema solar interior sufriron frecuentes impactos moi violentos de grandes asteroides. Este período é o causante da maior parte dos cráteres que actualmente se observan tanto na Lúa coma en Mercurio. Esta teoría é unha explicación tanto do lento arrefriamento terrestre coma da idade dos impactos lunares.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* "Meteoritical Bull", by Wlotzka, F. published in "Meteoritics", # 75, 28, (5), 692, 1994.
* Encke, J. F. (1854). "Beobachtung der Bellona, nebst Nachrichten über die Bilker Sternwarte". Astronomische Nachrichten 38: 143. doi:10.1002/asna.18540380907.
* Rümker, G. (1855). "Name und Zeichen des von Herrn R. Luther zu Bilk am 19. April entdeckten Planeten". Astronomische Nachrichten 40: 373. doi:10.1002/asna.18550402405.
* Luther, R. (1856). "Schreiben des Herrn Dr. R. Luther, Directors der Sternwarte zu Bilk, an dean Herausgeber". Astronomische Nachrichten 42: 107. doi:10.1002/asna.18550420705.
* G. Jeffrey Taylor (24 de agosto de 2006).  Planetary Science Research Discoveries.&nbsp;
* Barbara Cohen (24 de xaneiro de 2001).  Planetary Science Research Discoveries.
* Ker Than, "New Insight into Earth’s Early Bombardment" - Space.com, 17 de abril de 2006.
* Late Heavy Bombardment was asteroidal, not cometary, The Geological Society, 4 de marzo de 2002.
* Robert Roy Britt, "Evidence for Ancient Bombardment of Earth," - Space.com, 24 de xullo de 2002.
Manuel Millares Vázquez

**Manuel Millares Vázquez**, nado en Noia o 9 de febreiro de 1906 e finado en Madrid en novembro de 1985, foi un escritor e xornalista galego.

## Traxectoria 
Co oito anos emigrou cos seus pais a Cuba. Tivo diversos traballos ata que en 1930 apareceron as súas primeiras colaboracións en *España Republicana*. Foi nomeado presidente da Izquierda Republicana Española en Cuba en 1935. A mediados de 1937 foi enviado polo xornal *Pueblo* como correspondente a territorio republicano. Permaneceu alí varios meses, e a partir desa experiencia escribiu a novela *Hombres de paz en guerra*. Rematou os estudos de Ciencias Sociais e Dereito Público na Universidade da Habana en 1938. Foi columnista do periódico *El Mudo* e da revista *Carteles* e colaborou en *Bohemia*, *Facetas de Actualidad Española*, *Galicia*, *El Periodista*, *Vida Universitaria*, *Voz de España* e *Loita*. En 1946 renunciou ao Círculo Republicano Español onde militaba e comezou a apartarse da loita antifranquista. En 1946 escribiu o programa radial Páginas de España co poeta Ángel Lázaro. Durante a ditadura de Batista foi asesor da Junta del Instituto Nacional de Cultura. Marchou de Cuba despois do triunfo da revolución e estableceuse en Porto Rico, onde foi profesor da súa Universidade. Finou en Madrid en novembro de 1985.

## Obras 
* *Chela. Siete cuentos del Trópico*, 1934.
* *Cuentos de mar y tierra*
* *Vidas fecundas*
* *Hombres de paz en guerra. Memorias de un miliciano*. 1938. Reeditado en 2025 por Eoditorial.

## Recoñecementos 
* Premio Justo de Lara (1949).
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Un noiés novela a Guerra Civil
* Manuel Millares Vázquez 
* Millares Vázquez, una vida fecunda
Pannotia

miniatura|Pannotia estaba centrado no Polo sur
**Pannotia** é un supercontinente que probablemente existiu desde hai uns 600 millóns de anos até hai uns 540 millóns de anos, a finais do período Precámbrico. Antes de Pannotia, o anterior supercontinente foi Rodinia, e o posterior (e último até a data), Panxea. Pannotia foi descrito por primeira vez por Ian W. D. Dalziel en 1997. Tamén se coñece como **Supercontinente Vendiano** e **Gran Gondwana.** Este último termo foi proposto por Stern en 1994 e recoñece que o supercontinente Gondwana, que se formou a finais do Precámbrico, foi unha vez moito máis grande.

## Formación 
O anterior supercontinente Rodinia fragmentouse hai uns 750 millóns de anos en tres continentes: Proto-Laurasia (que á súa vez fragmentouse, aínda que finalmente se reensamblou como Laurasia), o cratón continental do Congo e Proto-Gondwana (toda Gondwana excepto o cratón do Congo e Atlántica). Proto-Laurasia virou cara ao Polo sur, mentres que Proto-Gondwana fixo o propio e o cratón do Congo situouse entre ambos, fai ao redor de 600 millóns de anos. Isto formou Pannotia. Con tanta masa de terra en torno ao Polo sur, probablemente foi unha das épocas da historia xeolóxica con máis glaciares.

Pannotia tiña forma de "V" orientada cara ao nordés. Dentro da "V" atopábase o océano Pantalasa, que no futuro converteríase no océano Pacífico. Había unha dorsal oceánica no medio do océano Pantalasa. Fóra da "V", rodeando a Pannotia, localizábase un gran océano antigo, o denominado océano Panafricano.

## Fragmentación 
Pannotia tivo unha curta duración.

## Referencias 
## Véxase tamén 
* Tectónica de Placas
* Supercontinente
Rodinia

**Rodinia** (do ruso родина, ródina, patria) foi un supercontinente que existiu fai 1100 millóns de anos, durante o Proterozoico. Reunía gran parte da terra emerxida do planeta. Empezou a fracturarse hai 800 millóns de anos debido a movementos magmáticos na codia terrestre, acompañados por unha forte actividade volcánica. A existencia de Rodinia baséase en probas de paleomagnetismo que permiten obter a paleolatitud dos fragmentos, pero non a súa lonxitude, que os geólogos determinaron mediante a comparación de estratos similares, actualmente moi dispersos.

## Formación 
Rodinia  formouse e desfíxose durante o Neoproterozoico. Probablemente existiu como un único continente desde hai 1.100 millóns de anos ata que comezou a fragmentarse en oito pequenos continentes hai ao redor de 800 millóns de anos. Crese que foi responsable en gran parte do clima frío do Neoproterozoico. Rodinia comezou a formarse fai ao redor de 1.300 millóns de anos a partir de tres ou catro continentes preexistentes, un acontecemento coñecido como a oroxenia Grenville. A ausencia de fósiles con cuncha ou esqueleto e os de datos paleomagnéticos fiables fan incerto o movemento dos continentes no Precámbrico. Unha posible reconstrución do anterior supercontinente é Columbia

A existencia de Rodinia baséase en datos paleomagnéticos utilizando datos das Illas Seychelles, a India e os Montes Grenville, que se formaron durante a oroxenia Grenville e que actualmente se distribúen en varios continentes. Aínda que os detalles están en discusión polos paleogeógrafos, os cratones continentais que formaban parte de Rodinia parecen haberse agrupado ao redor de Laurentia (proto-Norteamérica), que constitúe o núcleo de Rodinia.

## Paleoxeografía 
Rodinia  centrábase probablemente ao sur do ecuador. Posto que a Terra nese momento experimentaba a glaciación do Período crioxénico e as temperaturas eran polo menos tan frías como actualmente, gran parte de Rodinia puido estar cuberta por glaciares ou formando parte do casquete de xeo do Polo sur. O interior do continente, distante dos efectos moderadores do océano, é probable que fose estacionalmente moi frío (clima continental).  Rodinia estaba rodeado polo superocéano que os geólogos denominan Mirovia Os oito continentes que formaban parte de Rodinia máis tarde volveron reunirse no supercontinente global denominado Pannotia, e despois unha vez máis como Panxea

## Referencias 
## Véxase tamén 
* Supercontinente
* Panxea
* Pannotia
* Tectónica de placas
* Xeoloxía histórica
* Oroxenia de Grenville

## Ligazóns externas
Os Castros (Montoxo, Cedeira)

**Os Castros** ou **Castro de Alcaiás** é un castro situado en Montoxo, Cedeira.

É un castro de cumio fortificado cunha soa liña defensiva e foxo. Ten forma circular duns 50 metros de diámetro e antecastro ao norte.

Atopáronse un puñal de entenas, un machado da Idade do Bronce, e un torque de ouro (Torque da Capelada). Segundo Federico Maciñeira foi descuberto por un labrego no ano 1919 ou 1920 no lugar coñecido como Chao do Agueiro, preto da Pena do Sol.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castros de Galicia
* Cultura castrexa
* Arco Ártabro

### Ligazóns externas 
* Catálogo plan básico autonómico Castro Os Castros Xunta de Galicia
Leontyne Price

**Mary Violet Leontyne Price**, nada o 10 de febreiro de 1927 en Laurel (Mississippi), é unha soprano estadounidense.

## Traxectoria 
Acadou recoñecemento internacional nas décadas de 1950 e 1960, e foi a primeira afroamericana en devir artista principal na Ópera do Metropolitan.

Cunha voz soprano lírico spinto, foi considerada especialmente adecuada para interpretar papeis de Giuseppe Verdi e Giacomo Puccini, así como as óperas de Wolfgang Amadeus Mozart.

Despois de retirarse dos escenarios da ópera en 1985, continuou aparecendo en recitais e concertos orquestrais até 1997.

Entre os numerosos recoñecementos e honras á súa traxectoria artística, destacan a Medalla Presidencial da Liberdade (1964), a Medalla Spingarn (1965), o Premio Kennedy (1980), a Medalla Nacional das Artes (1985), 19 Premios Grammy por recitais de ópera e óperas enteiras e un Grammy á carreira artística (1989), máis que calquera outra cantante clásica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Sir Rudolf Bing, *5,000 Nights at the Opera: The Memoirs of Sir Rudolf Bing* (Doubleday, 1972).
* Peter G. Davis, ''The American Opera Singer: The Lives and Adventures of America's Great Singers in Opera and Concert from 1825 to the Present* (Anchor, 1999).
* Plácido Domingo, *My First Forty Years* (Alfred A. Knopf, 1983).
* Peter G. Davis, *The American Opera Singer* (Doubleday, 1997).
* Barbara B. Heyman, *Samuel Barber, The Composer and His Music* (Oxford University Press, 1992).
* Helena Matheopolous, *Diva: Sopranos and Mezzo-sopranos Discuss Their Art* (Northeastern University Press, 1992).
*
* Luciano Pavarotti with William Wright, *Pavarotti, My Own Story* (Doubleday, 1981), 
*
* Stephen Rubin, *The New Met* (MacMillan, 1974).
* Winthrop Sargeant, *Divas* (Coward, McCann, Geohegan, 1973).
* J. B. Steane, *The Grand Tradition: Seventy Years of Singing on Record* (Timber Press, 1993).
* Rosalyn M. Story, "And So I Sing:"African American Divas of Opera and Concert" (Amistad, 1990). 
* Robert Vaughan, *Herbert von Karajan* (W.W. Norton & Company, 1986).
* Galina Vishneyskaya, *Galina, A Russian Story* (Harvest/HBJ Book, 1985).
*
* William Warfield, with Alton Miller, *William Warfield: My Music and My Life'' (Sagamore Publishing, 1991).

### Ligazóns externas 
* 
* Leontyne Price na IBDB
Eumelo

O antropónimo grego **Eumelo ** pode referirse a:

***Eumelo**, rei da mitoloxía grega;
***Eumelo de Corinto**, poeta épico grego do século VIII a.C.;
***Eumelo do Bósforo**, rei do século IV a.C.
Pobo nukak

Os **nukak** (tamén coñecidos como **nukak-makú**) son un pobo indíxena de Colombia que habita entre os ríos Guaviare e Inírida, nas profundidades da selva tropical húmida. O seu territorio atópase no bordo da bacía do río Amazonas, no departamento de Guaviare. Son cazadores-recolectores nómades con patróns estacionais que ademais practican unha horticultura cambiante en pequena escala. Foron un "pobo non contactado" até o ano 1981, e dende entón perderon a metade da súa poboación, principalmente por mor das enfermidades. Parte do seu territorio foi ocupado e utilizado por cocaleiros, rancheiros e outros colonos, así como polas guerrillas, o exército e os paramilitares. A resposta perante esta crise inclúe protestas, solicitudes de asimilación e o suicidio do líder Maw-be'. Arredor de 210–250 viven no asentamento provisional de San José del Guaviare, mentres que outros tantos viven de xeito nómade na Reserva Nukak (*Resguardo*).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pobos indíxenas de Colombia
Aeroporto Ingeniero Ambrosio Taravella

O **aeroporto Ingeniero Ambrosio Taravella** , tamén coñecido **aeroporto Pajas Blancas**, é un aeroporto arxentino situado a 9 quilómetros ao norte do centro de Córdoba, a capital da provincia de Córdoba. Está operado por Aeropuertos Argentina 2000 S.A.

## Aeroliñas e destinos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Referendo de independencia de Nova Caledonia de 2018

O **referendo de independencia** de Nova Caledonia celebrouse o 4 de novembro de 2018. Os votantes puideron escoller se desexaban permanecer como parte de Francia ou se se convertían nun país independente e finalmente gañou a opción do non. O goberno e as autoridades de Francia declararon que recoñecerían e aplicarían o resultado do referendo. Nova Caledonia tivo a oportunidade de votar de novo en 2020 e 2021 despois de que un terzo do asemblea local apoiase a celebración.

## Contexto 
Segundo o Acordo de Numea, un segundo referendo de independencia tería que celebrarse a máis tardar en novembro de 2018.

## Enquisa de opinión 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Referendo de independencia de Nova Caledonia de 2020
* Referendo de independencia de Nova Caledonia de 2021
Aeroporto de Chongqing-Jiangbei

O **aeroporto internacional de Chongqing-Jiangbei**  é un aeroporto chinés situado no distrito de Yubei da cidade de Chongqing. O aeroporto instalacións de tránsto para 72 horas de visa gratuíta para certas nacionalidades. No ano 2014 quedou no terceiro posto na categoría do "Mellor aeroporto de entre 25 e 40 millóns de pasaxeiros" de Airports Council International.

Situado a 19 quilómetros ao norte do centro de Chongqing, o aeroporto é un gran centro de conexións para as aeroliñas no oeste da China, como China Express Airlines, China Southern Airlines, Chongqing Airlines, Sichuan Airlines, Shandong Airlines e China West Air. Chongqing é unha cidade focal para Air China e Hainan Airlines.

O aeroporto ten tres terminais: a Terminal 2 serve voos domésticos e a Terminal 3A tanto domésticos como internacionais, mentres a Terminal 1 atópase pechada a día de hoxe. A primeira, segunda e terceira fase do aeroporto comezaron a operar en xaneiro de 1990, decembro de 2004 e decembro de 2010, respectivamente. A Terminal 2 é capaz de manexar 30 millóns de pasaxeiros e a 3A 70 cada ano.

En termos de tráfico de pasaxeiros, O aeroporto de Jiangbei Airport foi o noveno máis concorrido do país en 2016, sendo usado por 35 888 819 pasaxeiros cun aumento dun 10,8% con respecto ao ano anterior. En movementos de avións foi o 8º máis concorrido do país e o 10º en termos de carga.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Castro de Abade

**Castro de Abade** é un castro situado en Moeche.

Ten forma irregular duns 100 metros de diámetro, cunha soa liña defensiva e foxo. Ten antecastro ao S-O.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castros de Galicia
* Cultura castrexa
* Arco Ártabro

### Ligazóns externas 
* Catálogo plan básico autonómico Castro de Campo de Abade Xunta de Galicia
Castro de Labacengos

**Castro de Labacengos** ou Castro do Foxo, e un castro situado no concello de Moeche.

Ten forma irregular cunha soa liña defensiva.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castros de Galicia
* Cultura castrexa
* Arco Ártabro

### Ligazóns externas 
* Catálogo plan básico autonómico Castro de Labacengos Xunta de Galicia
Edelweiss Air

**Edelweiss Air** é unha aeroliña de vacacións suíza pertencente na súa totalidade a Swiss International Air Lines, formando polo tanto parte do Lufthansa Group. Opera voos a destinos europeos e intercontinentais dende a súa base no aeroporto de Zürich.

## Historia 
A aeroliña fundouse o 19 de outubro de 1995 e Bassersdorf, Suíza cun só avión, un McDonnell Douglas MD-83. O nome da compañía deriva da flor nacional (non oficial) do país, a edelweiss, que tamén aparece pintada nos seus avións.

A frota foi medrando e renovándose. No ano 1998 chegaron novos Airbus A320-200 para substituír os MD-83, e no ano 1999 a aeroliña comezou a realizar voo de longo alcance usando o Airbus A330-200.

Ata novembro de 2008 Edelweiss Air foi propiedade de Kuoni Travel Ltd, cando os seus dereitos de operación se venderon a Swiss International Air Lines, a cambio de dereitos de venda de capacidades de hoteis a través da rede de vendas de Swiss. Xa que Swiss International Airlines fora mercada polo Lufthansa Group en 2005, Edelweiss Air tamén pasou a ser unha subsidiaria do grupo de aeroliñas máis grande de Europa na época cando foi adquirida por Swiss.

En marzo de 2011 Edelweiss Air engadiu o máis grande Airbus A330-300 á súa frota, despois dun pedido realizado o 5 de abril de 2010. En xullo de 2015 anunciouse que Edelweiss recibiría catro Airbus A340-300 entre 2017 e 2018 operados anteriormente por Swiss International Air Lines. Estes avións van ser usados para ampliar a súa rede de rutas.

En novembro de 2015 Edelweiss estreou unha librea revisada un dos seus Airbus A320-200 que se aplicaría posteriormente a toda a súa frota. En decembro de 2016 Edelweiss retirou o seu único A330-200, que pasou a mans de Brussels Airlines e vai ser substituído por un dos A340-300 herdados de Swiss.

## Frota 
[thumbnail|[Airbus A320-200 de Edelweiss Air]]
En marzo de 2018 a frota de Edelweiss Air estaba formada polos seguintes avións:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina web da aeroliña
O Castro das Croas

**O Castro das Croas** e un castro de cumio fortificado situado Cedeira.

Ten forma ovalada con tres liñas defensivas concéntricas con foxo entre elas. As medidas no eixe de N-O S-L é duns 170 m e de N-L a S-O é duns 130 m.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castros de Galicia
* Cultura castrexa
* Arco Ártabro

### Ligazóns externas 
* Catálogo plan básico autonómico O Castro das Croas Xunta de Galicia
Castro de Vilachave

O **Castro de Vilachave** é un castro situado en Moeche.

Ten forma elíptica irregular, no eixe maior N-O S-L mide uns 90 metros e no eixe menor 65 metros. Ten unha soa liña defensiva e antecastro ao N-L.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castros de Galicia
* Cultura castrexa
* Arco Ártabro

### Ligazóns externas 
* Catálogo plan básico autonómico Castro de Vilachave Xunta de Galicia
Hecatombe

dereita|miniatura|250x250px|Bois levados ao sacrificio.
Unha **hecatombe** (en grego ἑκατόμβη, *hekatómbê*) designa orixinalmente, na Antiga Grecia, un sacrificio relixioso de cen bois.

Popularmente úsase para sinalar unha gran catástrofe, con gran mortalidade.

A palabra provén dos termos do grego antigo ἑκατόν, *hekatón*, «cen», e βοῦς, bũs, «boi». Moi pronto, a palabra esténdese a todo gran sacrificio, independentemente do número de vítimas e do animal. Así, atópase na *Ilíada* unha hecatombe de doce bois, outra de cincuenta carneiros, e na *Odisea*, unha de oitenta e un bois.

Segundo as obras de Hesíodo, no mito de Prometeo, en *Teogonía.* Despois de que o titán enganase a Zeus, ao facerlle elixir entre dúas partes dun boi, unha coas ricas carnes e outra soamente cos ósos, pero esta última seria cuberta con graxa, para que así o deus Cronidas (Zeus) caese nos astutos enganos do titán Prometeo e este quedaría coas ricas vísceras que compartiría cos humanos. Zeus obriga aos homes a queimar graxa do animal. Sendo esta unha nova forma de comunicación cos deuses olímpicos.

## Hecatombeas 
*Hécatombaia* (Hecatombeas), transliteración do grego antigo Έκατομβαϊα, designa, dunha maneira xeral, as festas relixiosas en que se celebraban hecatombes. A maioría das Hecatombeas non eran festas independentes, senón que formaban parte dun conxunto máis vasto de festividades.

Celebrábanse *Hécatombaia* a:
* Apolo *Hecatombaios* (grego antigo Έκατομβαϊος), en Atenas durante o mes de Hecatombeon. Ignórase o desenvolvemento destas *Hecatombaia.* Así mesmo en Miconos tiñan lugar en honra deste deus: eran inmolados dez bois e dez cordeiros. A festa podía estar acompañada de concursos musicais.
* Atenea, no mes de Hecatombeon en Atenas tiñan lugar as Grandes Panateneas dedicadas a Atenea.
* Hera, durante as Hereas, gran festa que se lle dedicaba en Argos.

## Véxase tamén 
### Bibliografía
* *Dictionnaire des Antiquités grecques et romaines*, Daremberg, Saglio; artigo: Hekatombaia 
### Outros artigos 
* Relixión da Antiga Grecia (culto).
* Sacrificios relixiosos da Antiga Grecia.
* Festas da Antiga Atenas.
Irene Fernández Núñez

**Irene Fernández Núñez**, nada en Boborás o 14 de abril de 1956, é unha xornalista galega. Residiu na súa infancia en Bilbao, aínda que vive e traballa en Madrid.

## Traxectoria 
Licenciada en xornalismo pola Universidade Complutense, comezou a súa actividade na Cadena SER. Máis tarde, traballou durante uns anos en *La Voz de Galicia*, sendo entre 1988 e 1989 Xefe de Prensa da Delegada do Goberno en Madrid, entón Ana Tutor.

Finalmente, tras varios medios de comunicación máis, probou sorte en Telemadrid, onde volveu de reporteira no programa *Madrid Directo*.

## Premios 
O 1 de xullo de 1998 recibe de mans da raíña de España o Premio Dona Sofía polas súas máis de 150 reportaxes de prisións españolas e o seu compaxinado traballo en *Madrid Directo*. Tamén recibiu o Premio Ponte Colgante de Narrativa, na modalidade de Contos.

No 2011, na 44ª edición dos premios a Enxebre Orde da Vieira, foi distinguida na modalidade de Comunicación, galardón que recibiron no seu día personaxes como Fernando Ónega, Luis Mariñas ou Borobó.

## Notas
Lost Sounds

**Lost Sounds** foi unha banda de synth punk estadounidense procedente de Memphis, Tennessee. O grupo naceu en marzo de 1999 con Rich Crook á batería, Patrick Jordan ao baixo, e Jay Reatard e Alicja Trout nos sintetizadores, guitarras e voces. Orixinalmente tocaban garage rock e contaban con varios teclados analóxicos que Trout usara na súa anterior banda, The Clears. A peculiar combinación de sintetizadores new wave e guitarras mutiladas amosaron tamén influenzas do dark wave. Lost Sounds trataba frecuentemente temas escuros e apocalípticos que ían do *Apocalipse* ata o masacre de Columbine.

O seu derradeiro concerto foi en maio de 2005 en Stuttgart. Rich Crook formou as bandas Lover! e THING. Alicjia xirou con River City Tanlines, Black Sundaye  Mouserocket, ademais de editar material en solitario. Jay Reatard, que estaba conseguindo unha exitosa carreira con Matador Records, morreu en xaneiro de 2011. Crook, Alicjia e o antigos membro de Lost Souls John Garland crearon Sweet Knives xunto co baixista Johnny Valiant recuperando vellas composicións.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
## Notas
The Gutter Twins

**The Gutter Twins** é unha colaboración musical entre os roqueiros Greg Dulli e Mark Lanegan. A banda xurdiu en 2003, pero Dulli e Lanegan levaban contribuíndo regularmente nos seus distintos proxectos dende o ano 2000, destacando a banda Twilight Singers de Dulli. O día de Nadal de 2003 Dulli e Lanegan comezaron a traballar na colaboración. O seu nome é un xogo de palabras en homenaxe a The Glimmer Twins, o pseudónimo usado por Mick Jagger e Keith Richards cando traballaban producindo gravacións para The Rolling Stones.

## Discografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 

## Notas
Pamen Pereira

**Pamen Pereira**, nada en Ferrol en 1963, é unha artista contemporánea galega. O seu proceso de creación, orixinado xeralmente desde a súa experiencia vital, influída pola súa estancia no Xapón, está vinculado á natureza. O seu traballo móvese entre as técnicas do debuxo, a pintura, a escultura, a instalación, a fotografía ou o vídeo.

## Traxectoria 
No ano 1996, recibe a bolsa de creación artística no estranxeiro do Museo de Arte Contemporánea Unión FENOSA (MACUF), coa que reside no Xapón entre 1996-1997. Alí prepara a obra e presenta *Música do baleiro* na Recent Gallery de Sapporo, Xapón. No seu regreso a España realiza unha exposición no MACUF da Coruña e prepara a exposición titulada *Gabinete de Traballo o encontro coa sombra* para o CGAC (Centro Galego de Arte Contemporánea) de Santiago de Compostela.

En 2001 viaxa a Irán, elabora a exposición Un só sabor na Barg Gallery de Teherán, devandito traballo vese completado no 2001-02 coa instalación *Un só sabor* exposto na Gallera de Valencia,  (Consorcio de Museos da Comunidade Valenciana), máis tarde presentouse na madrileña galería María Martín e no Centro Cultural Torrente Ballester de Ferrol, así como na Mostra de Arte de Sajazarra na Rioxa (2003).

En 2006 realiza unha viaxe á Antártida para realizar o seu proxecto  “ICE BLINK” O lume do xeo, coa axuda da Dirección Nacional do Antártico da Arxentina (DNA) e o IVAM (Instituto Valenciano de Arte Moderna). En 2008 participa na Bienal do Cairo 08-09 coa obra *Alén do espello e* participa o mesmo ano na Bienal de libros de artista na Biblioteca Alexandrina en Exipto coas obras *Os labirintos de* *Alexandría*.

## Notas
Europa Cinemas

**Europa Cinemas** é unha rede de distribución de cinema europea creada en 1992.

## Historia
A orixe da iniciativa está nun grupo de trinta empresas exhibidoras, e actualmente depende da Comisión Europea, especialmente do organismo *Creative Europe* e do programa *MEDIA*, así como do ''Centre national du cinéma et de l'image animée'' (CNC) do goberno francés. Está centrado na exhibición de filmes europeos e a súa rede abrangue máis de 1.100 salas (aproximadamente 3000 pantallas) en 43 países e 680 cidades distintas, que teñen que cumprir uns requisitos anuais específicos. A única sala galega adherida a este programa é a NUMAX de Santiago de Compostela. O seu obxectivo é promover e dar visibilidade ao cinema europeo, estando as redes de exhibición existentes en mans de distribuidoras maioritariamente norteamericanas.

A súa acción esténdese alén da Unión Europea, chegando aos Balcáns, Rusia e Turquía. Tamén realiza colaboracións con outras redes de distribución como a canadense Eurimages. Actualmente chega aos 78 millóns de espectadores anuais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Castro de San Xoán

**Castro de San Xoán** é un castro situado no concello de Moeche.

Ten forma elíptica con orientación do eixe maior N-S dunha lonxitude duns 80 metros e o menor de 50 metros. Ten unha soa liña defensiva.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castros de Galicia
* Cultura castrexa
* Arco Ártabro

### Ligazóns externas 
* Catálogo plan básico autonómico Castro de San Xoán Xunta de Galicia
Ana de Matos

**Ana María de Matos Carrasco**, nada en Lugo en 1963 é unha artista interdisciplinar e feminista galega, cuxo traballo analiza os arquetipos do poder mediante diversidade de técnicas como o gravado, a escultura, a fotografía o vídeo e instalacións.

## Traxectoria 
A exposición "Territorios de tolemia e poder"  consta de varios capítulos Territorios de luz, Territorios de paz, Territorios de guerra en l Fundación Pilar i Joan Miró de Palma de Mallorca no ano 2005

Participa na Feira Internacional de arte contemporánea Arco 2008, na sección que aposta polas tendencias que exploran a influencia da tecnoloxía na arte, "Expanded-Box". A Galería C5 compostelá presenta a obra da artista lucense "Face to Face", na que a artista contrapón o glamour da pasarela fronte ás imaxes de miles de mulleres producindo nos talleres da China. Coa mesma galería e o mesmo ano estrea óbraa "series chinesas" despois de realizar 6 viaxes a diferentes cidades chinesas para capturar mediante a súa cámara fotográfica e de vídeo a tradición ancestral que realizan as mulleres.

Ese mesmo ano 2008 no Instituto Cervantes de Milán e no Instituto Cervantes de Roma (Sede Vila Albani), Lazio, Italia presenta a obra o libro "Conto de fadas".http://www.rainalupa.com/ediciones/libros-de-artista/ana-de-matos/

O ano 2011 presenta *Madonna dos desexos* na Capella da Misericordia, Consello Insular de Mallorca, Palma de Mallorca.

No Forno da Cidadela de Pamplona, presenta no ano 2014 a obra conceptual de vídeo e fotografía baixo o título "Summa contemporánea. Summis desiderantes affectibus" o lume e a muller, no vídeo exposto asocia imaxes sobre a Inquisición nos seus xuízos a mulleres acusadas de bruxaría e condenadas á fogueira.

Entre as exposicións de 2016, salientan *Bestiarum.*, proxecto escultórico coa intervención "'O carneiro alado de Ribadeo'. Fisuras na vitrina. Abrindo a sala do tesouro" no Museo Provincial de Lugo, e a exposición titulada "Formas de paraíso. Paradisaeidae e Palimpsesto", proxecto de intervención en torno ó patrimonio, "Miradas e diálogos" (Fondo do Museo de Granollers), colaboración con Biel Mesquida.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
RAG2

A **RAG2** (ou *Recombination activating 2*, activador da recombinación 2), tamén chamada **RAG-2**, é unha proteína que nos humanos está codificada no xene *RAG2* (xene activador da recombinación 2) situado no cromosoma 11.
## Función 
Este xene codifica unha proteína que está implicada na iniciación da recombinación V(D)J durante o desenvolvemento das células B e T. Esta proteína forma un complexo co produto do xene activador da recombinación 1 (RAG1) adxacente, e este complexo pode causar roturas de dobre febra ao cortar o ADN en secuencias sinal de recombinación conservadas. O compoñente RAG1 crese que contén a maioría da actividade catalítica, mentres que o extremo N-terminal do compoñente RAG2 crese que forma unha hélice de seis follas no núcleo activo que serve como armazón para a unión ao ADN na estreita asociación que establece o complexo co ADN. Un motivo de tipo dedo homeodominio de planta C-terminal desta proteína é necesario para as interaccións con compoñentes da cromatina, especificamente coa histona H3 que é trimetilada na lisina 4.

## Importancia clínica 
As mutacións neste xene causan a síndrome de Omenn, unha forma de inmunodeficiencia combinada grave asociada con síntomas de tipo autoinmune.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* RAG1
* Xene activador da recombinación

*Este artigo incorpora textos en dominio público procedentes da United States National Library of Medicine*.
Jackie Pretorius

**Jacobus "Jackie" Pretorius**, nado en Potchefstroom o 22 de novembro de 1934 e finado en Xohanesburgo o 30 de marzo de 2009, foi un piloto de automobilismo surafricano.

## Traxectoria
Participou en catro Grandes Premios do Campionato do Mundo de Fórmula Un, debutou o 1 de xaneiro de 1965, e mon lorou puntos de campionato.

Pretorius competiu na Fórmula Un a nivel nacional no seu país de orixe, Suráfrica, gozando de éxito a finais de 1960 e principios de 1970. Logo de competir cun Lotus e un Lola, gañou dúas carreiras en 1971 pilotando un Brabham.

Jackie Pretorius morreu despois de estar en estado de coma durante tres semanas. Foi atacado na súa casa na madrugada dun por asaltantes. A súa esposa Shirley morreu nun incidente similar na mesma casa varios anos antes.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*Small, Steve (1995): ''The Grand Prix Who's Who''
Parque das Nações

O **Parque das Nações** (en galego: *Parque das Nacións*) é o nome do lugar onde se celebrou a Exposición Mundial de 1998 de Portugal. De arquitectura contemporánea e espazos de convivencia, trouxo unha nova dinámica á zona oriental de Lisboa e do Municipio de Loures que, en 1990, aínda era unha zona industrial.

Destacan ao lonxe as cúpulas das plataformas da Estación de Oriente, de Santiago Calatrava, impondo a súa liña arquitectónica; o Pavillón de Portugal, do arquitecto portugués Álvaro Siza Vieira, ten á entrada unha enorme pa de formigón armado.

O Parque conta co *Pavilhão do Conhecimento* (Pavillón do Coñecemento), un moderno museo de ciencia e tecnoloxía con varias exposicións interactivas; un teleférico que transporta aos visitantes dunha punta a outra do Parque, ou até á Torre Vasco dá Gama, o edificio máis alto de Portugal. Tamén son destacables o recinto multifuncional para espectáculos e deportes Pavilhão Atlântico; o Oceanario de Lisboa, un dos maiores acuarios do mundo; ou a Igrexa A nosa Señora dos Navegantes, inaugurada en marzo de 2014.

Tomando vantaxe da súa localización xeográfica, o parque tamén presenta unha Mariña turística moderna. A Mariña Parque das Nações, dispón de 600 amarradoiros para iates de recreo e infraestruturas completamente preparadas para recibir grandes eventos náuticos, cun pontón exclusivo para eventos e un embarcadoiro de río, non só para cruceiros ou barcos históricos, senón tamén como área de apoio para eventos en terra. Tamén se trata dun un punto perfecto para a observación de paxaros ao estar localizado no estuario do Texo, un dos máis grandes e diversos de toda Europa.

Administrativamente, o Parque das Nações é unha freguesía do concello e da cidade de Lisboa.[miniatura|Vista xeral do parque, coa [torre Vasco da Gama ao fondo a dereita.|centro]]
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pavilhão de Portugal da Expo '98
* Torre Vasco da Gama

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do parque  (*en portugués*)
John Rhodes

**John Rhodes**, nado en Wolverhampton (Staffordshire) o 18 de agosto de 1927, é un expiloto de automobilismo inglés.

## Traxectoria 
Participou nun Gran Premio do Campionato do Mundo de Fórmula Un, o Gran Premio do Reino Unido de 1965, no Silverstone o 10 de xullo de 1965, do que se retirou na volta 39 cos problemas de ignición. O seu Cooper-Climax T60 forneceullo o veterano piloto Bob Gerard.

En 1961 pilotou un coche Cooper para o Midland Racing Partnership, gañando unha longa carreira no circuíto de Phoenix Park en Dublín o 22 de xullo e o trofeo Dunboyne o 29 de xullo. O 11 de xuño de 1962, pilotou para Bob Gerard un Cooper-Ford na carreira de F1 das 2.000 guineas en Mallory Park. Rodhes seguiu adiante co Cooper-BMC FJ en 1963 cando o motor Ford viuse gañador. Ese ano competiu nunha Mini-Cooper 'S' oficial escribe nas carreiras de turismos, terminando 8º con Rob Slotemaker en *The Motor* International Six-Hour Saloon-Car Race en Brands Hatch o 6 de xullo. En 1965 Rhodes continuou co Mini, quedando cuarto, entre os grandes, no "Ilford Films Trophy" en Brands Hatch o 13 de marzo. Non conseguiu rematar no BRDC International Trophy en Silverstone no Cooper-Ford de Bob Gerard o 15 de maio de 1965.
En 1965, en Le Mans, John Rhodes, xunto a Paul Hawkins, terminou a duodécimo na xeral e, primeiro, na clase de 1.3 litros nun Austin-Healey Sebring Sprite presentado por Donald Healey Motor Company, completando 278 voltas. En 1966 na Targa Florio, Rhodes asociouse con Timo Makinen, terminou noveno en xeral e gañou a clase nun M.G.B.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
Valentín García

O nome de **Valentín García** pode referirse a:

***Valentín García Escudero**, notario e político galego (1833-1912);
***Valentín García Barros**, relixioso galego (f. 1916);
***Valentín García Temes**, empresario galego;
***Valentín García Yebra**, filólogo e tradutor berciano (1917-2010);
***Valentín García Quinto**, escultor español (1926-2013);
***Valentín García Gómez**, político e sindicalista estremeño (n. 1963);
***Valentín García Gómez**, político e sociolingüista galego (n. 1970);