open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Saleiro de ónix con serea de ouro

A **copa con serea de ouro** ou **saleiro de ónix con serea de ouro** é unha das pezas máis importantes do chamado Tesouro do Delfín, que forma parte da colección de artes decorativas do Museo do Prado. É de autor descoñecido, e os seus materiais son ágata, ouro parcialmente esmaltado, rubís e diamantes. As súas dimensións son 17,5 cm x 12,5&nbsp;cm. Atópase no Museo do Prado, na sala 101, situada no soto. Ten como código de inventario o Ou–1.

Esta copa, posiblemente un saleiro, ten un recipiente de ágata sostido por unha serea de ouro, que ten un tocado de plumas esmaltadas e está adornada por pedras preciosas (rubís e diamantes) e semipreciosas. Relaciónase estilisticamente coa escola de Fontainebleau e o famoso Saleiro de Francisco I de Francia realizado por Benvenuto Cellini e que se conserva no Kunsthistorisches Museum de Viena. Segundo a *Guía de visita* do Museo do Prado (2012), data do terceiro cuarto do século XVI, pero segundo a ficha da páxina web do museo a súa cronoloxía sitúase en 1501 - 1550. Chegou a España a través da herdanza do Luís de Francia, o Gran Delfín, pai do rei Filipe V de España.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha na páxina *web* do Museo do Prado.
Ofrenda de Orestes e Pílades

***Ofrenda de Orestes e Pílades*** é un grupo escultórico romano esculpido en mármore branco de Carrara que data en torno ó ano 10 a. C. Tamén se lle coñece como ***Grupo de San Ildefonso***, de autor descoñecido. Tamén se identificou como posibles personaxes a Cástor e Pólux. As súas dimensións son 161&nbsp;cm x 106&nbsp;cm x 56 cm e un peso de 496 quilos. Exhíbese no Museo do Prado, nivel 0, sala 71. Ten como número de catálogo E00028.

Orestes, perseguido polas Erinias que o acosan por asasinar a súa nai Clitemnestra, marcha co seu amigo Pílades a Táuride (episodio que aparece en Ifixenia en Táurida de Eurípides), en busca da estatua de Artemisa que Apolo lle ordenou levar a Atenas como unha forma de purificarse. En Táuride ten lugar un episodio no que ambos se ofrecen cada un a sacrificarse polo outro, o que se toma como exemplo de amizade. Á súa volta a Atenas, levando a estatua de Artemisa, ofrecen un sacrificio a esta deusa, e ese é o momento que representaría este grupo escultórico.

Esta escultura chegou ó Museo do Prado procedente da Colección Real española, á que se incorporou reinando Filipe V de España. Antes estivo na Vila Ludovisi de Roma e na colección de Cristina de Suecia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na páxina *web* do Museo do Prado.
Isabel a Católica ditando o seu testamento

***Dona Isabel a Católica ditando o seu testamento*** é posiblemente o cadro máis coñecido do pintor purista español Eduardo Rosales. Data do ano 1864, está executado ó óleo sobre lenzo e mide 400 centímetros de ancho por 290&nbsp;cm de alto. Pertence ó Museo do Prado de Madrid, onde chegou tras ser adquirido polo Estado en 1865, para o Museo Nacional (Museo da Trindade), pero tras a disolución deste en 1872 pasou, xunto co resto dos seus fondos, ó Prado. Tras ser traspasado ó Museo de Arte Moderna (MAM), reincorporouse ó Prado en 1971 ó recibir as obras do século XIX que posuía o MAM tras a súa disolución. Está exposto ó público na sala 61B.

Esta pintura de historia representa o momento no que a raíña Isabel dita o seu testamento. Enmarcado dentro da pintura de historia academicista do período romántico, o certo é que é dun estilo máis realista que obras precedentes de Rosales. Investiu nela ano e medio de traballo e presentouna á Exposición Universal de París de 1867. Despois volveu a Roma, onde lle chegou un telegrama dos seus amigos, o paisaxista Martín Rico e Raimundo de Madrazo, dándolle a nova do éxito acadado polo seu cadro: primeira medalla de ouro para estranxeiros. Concedéronlle a Lexión de honra.

Como recoñecemento simbólico da súa relevancia, cabe dicir que foi a primeira obra que se colgou, en presenza do Ministro de Cultura, o director do Museo e o presidente do Real Padroado, da exposición *Mestres modernos.* *As coleccións do século XIX do Museo do Prado*, coa que en 2007 se inaugurou a ampliación de Moneo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na páxina *web* do Museo do Prado
Río Inagh

O **río Inagh** ou **río Cullenagh**, (en irlandés *An Eidhneach*) é un río irlandés que flúe a través do condado de Clare, no oeste do país. Converxe co río Dealagh e desemboca na baía de Liscannor en Lahinch despois de atravesar o campo de golf da vila e a ponte O'Brien. As ruínas do castelo Dough atópanse á súa beira.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Cullenagh river at the Cascades - geograph.org.uk - 1610260.jpg|Fervenzas do río Inagh en Ennistymon.
Ficheiro:Ponte sobre o río Inagh, Lahinch.jpg|Ponte sobre o río Inagh en Lahinch.
Ficheiro:The river Inagh and castle from O'brien's Bridge - geograph.org.uk - 1605515.jpg|Río Inagh e o castelo Dough dende a ponte O'Brien. 

## Notas
Sir Endymion Porter e Anton van Dyck

***Sir Endymion Porter e Anton van Dyck*** é un autorretrato do pintor flamengo Anton van Dyck, no que se representa a si mesmo xunto ó seu protector *sir* Endymion Porter. Está realizado en óleo sobre tea, en formato oval, e foi pintado cara ó ano 1635. Mide 119&nbsp;cm de alto e 127 cm de ancho. Exhíbese no Museo do Prado de Madrid, España.

## Historia e características 
Este autorretrato é o único de van Dyck no que o artista se representa con outra persoa. Isto demostra o estreita que era a relación con Endymion Porter, ó que coñecera en 1620, durante a súa primeira viaxe a Londres. Porter era un colaborador do rei e axudaba ó soberano na adquisición de teas de grandes pintores: fora comisionado para pechar a adquisición da gran colección de arte do duque de Mantua por parte de Carlos I. O mesmo Porter era un grande apaixonado e rico coleccionista de obras de arte. Ademais de ser amigo de van Dyck, coñeceu ben a Rubens e Orazio Gentileschi. Cando van Dyck executou esta tea, tiña preto de 35 anos e Porter 47.

Este retrato dobre pertenceu a Endymion Porter. Despois estivo noutras coleccións, e chegou ó Museo do Prado procedente da colección real, á que se incorporou por adquisición da raíña Isabel de Farnesio, en cuxo poder está documentado no ano 1745.

O realmente notable desta pintura, á parte da súa rareza ó representar a un pintor e o seu comitente xuntos, é que o fai de maneira singular, pois o artista e *sir* Porter aparecen tratados como iguais. Tan só a posición central do nobre denota certa superioridade, xa que van Dyck móstrase cunha grande elegancia nas súas vestiduras e actitude. Á parte da amizade e proximidade que unía ós dous personaxes, isto é mostra do status social ascendente que adquiriron moitos pintores de renome durante o Barroco.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Gian Pietro Bellori, ''Vite de' pittori, scultori e architecti moderni*, Turín, Einaudi, 1976. 
* Didier Bodart, *Van Dyck*, Prato, Giunti, 1997. 
* Christopher Brown, *Van Dyck 1599-1641*, Milán, RCS Libri, 1999. ISBN 88-17-86060-3 
* Justus Müller Hofstede, *Van Dyck*, Milán, Rizzoli/Skira, 2004. 
* Stefano Zuffi, *Il Barocco'', Verona, Mondadori, 2004.
As Quintáns, Meis, Meis

**As Quintáns** é un lugar da parroquia de Meis no concello pontevedrés de Meis, na comarca do Salnés. Tiña 23 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 14 eran mulleres e 9 homes, o que representa un descenso respecto ó ano 2010, cando tiña 20 veciños, para recuperar a poboación que tiña en 2005, cando eran 23.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Meis 
### Parroquias de Meis
Lusío

O topónimo **Lusío** pode referirse a:

;En Galiza
***Lusío**, lugar da parroquia de Meis, no concello de Meis;
***Lusío**, lugar da parroquia de San Cristovo do Real, no concello de Samos.
A Adoración dos Reis Magos (Rubens, Prado)

**A Adoración dos Reis Magos**, pertencente á colección do Museo do Prado (Madrid, España), é un cadro do pintor flamengo do barroco Peter Paul Rubens, considerado dende antigo como unha das súas obras mestras. Foi executada en 1609, aínda que posteriormente o propio Rubens volveuna pintar e ampliouna entre 1628 e 1629, durante a súa segunda viaxe a España. Representa o momento no que os tres reis visitan a Xesús.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
As tres Grazas (Rubens)

***As tres Grazas*** é un cadro do pintor barroco Peter Paul Rubens, exposto no Museo do Prado de Madrid, España. Está pintado ó óleo e mide 221&nbsp;cm de alto por 181 cm de ancho.

## Análise do cadro 
Como noutros cadros de tema mitolóxico, Rubens expón de xeito moi distinto ó dos artistas que o precederon. Esta obra do chamado príncipe dos pintores flamengos é a antítese da obra anterior de Rafael Sanzio *As Grazas*, caracterizada por un sentimento xeral de castidade. Representan ás fillas de Zeus e poden citarse como tipo de beleza ideal aínda que poden corresponder á beleza máis sensual. Aglaia, Talía e Eufrósine non foron para Rubens máis que unha escusa para pintar tres *academias* femininas, reprodución das exuberantes formas das súas habituais modelos.

A composición respecta o modelo clásico que representa ás Grazas completamente espidas e reunidas, pero cambia a relación entre as tres figuras que están conectadas entre si a través dos brazos, o veo transparente que as cobre, e as súas miradas, é dicir, psicoloxicamente, dando así nova unidade ó grupo. A disposición das Grazas forma un triángulo, estando a do medio de costas, coa cabeza volta e apoiada nas súas compañeiras.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Cirlot, L. (dir.), *Museo del Prado I*, Col. «Museos del Mundo», Tomo 6, Espasa, 2007. ISBN 978-84-674-3809-3, páx. 185
### Ligazóns externas 
* 
*
Artemisa (Rembrandt)

***Artemisa*** é o título tradicional dunha importante pintura do pintor holandés Rembrandt conservada no Museo do Prado en Madrid, España. Rembrandt realizouna en óleo sobre lenzo, no ano 1634. Mide 127&nbsp;cm de alto e 143 cm de ancho. Está asinada «REMBRANDT F: 1634». Hai que precisar que segundo as últimas investigacións, o título *Artemisa* é erróneo e en realidade a obra representaría unha escena bíblica: ***Xudit no banquete de Holofernes***.

## Tema discutido 
A pintura amosa a unha moza en roupas luxosas e xoias á que unha serventa entrega unha copa. Crese que Rembrandt usou como modelo á súa esposa Saskia van Uylenburgh, con quen casou en 1634, o mesmo ano en que pintou a obra. A muller pousa cun vestido amplo e apoia a man dereita sobre o ventre, detalles que fixeron crer a algúns expertos que Saskia estaba embarazada cando pousou.

Durante longo tempo discutiuse cal era a personaxe mitolóxica ou histórica aquí representado. Finalmente, no 2009 o Museo do Prado desvelou que se trata da heroína bíblica Xudit, quen, para liberar o seu pobo do asedio das tropas de Holofernes, acudiu ó campamento deste, ceou con el, embriagouno até facelo durmir e entón decapitouno. A escena do asasinato é bastante común na pintura antiga, pois xa a trataron Tintoretto (Museo do Prado), Caravaggio (Palacio Barberini, Roma), Artemisia Gentileschi e outros artistas. Pero o momento previo de Xudit no banquete é relativamente raro, o que explica que este cadro fose difícil de identificar. A confusión é máis comprensible porque na escena non se ve a Holofernes senón só a Xudit, e faltan alusións claras ó banquete.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Inmaculada Concepción (Tiepolo)

Esta representación da ***Inmaculada Concepción*** (en ) foi realizada polo pintor rococó italiano Giovanni Battista Tiepolo. Data dos anos 1767-1769 e está pintada ó óleo sobre lenzo, medindo 281&nbsp;cm de alto por 127 cm de ancho. Exponse no Museo do Prado de Madrid, España.

Entre 1767 e 1769 pintou Tiepolo sete lenzos para a igrexa real do convento de San Pascual en Aranjuez, hoxe divididos entre o Museo do Prado de Madrid (ademais deste hai un *San Pascual Baylón* e un *Santo* *Antonio de Padua*) e o Palacio Real de Madrid.

Represéntase á Virxe tal como se narra a súa aparición na Apocalipse, capítulo 12, versículos 1-17:

Aparecen nesta escena toda unha serie de símbolos relacionados tradicionalmente coa Virxe: en primeiro lugar, a coroa de doce estrelas e sobre ela, unha pomba que representa o Espírito Santo. Érguese envolta no típico manto azul celeste,  sobre a esfera terrestre e unha media Lúa, pisando á serpe ou dragón que é o Diaño que leva na boca a mazá que fixo caer na tentación a Adán e Eva, de maneira que a Virxe aparece como redentora do pecado orixinal. Un dos anxos porta a vara de azucenas, sobre o chan vese unha palmeira, unha rosa e, entre as nubes, un espello.

Desta maneira representábase a dogma da Inmaculada Concepción de María para a Igrexa católica, como o único ser humano concibido sen pecado orixinal. Tiepolo usa cores claras, iluminando a escena cunha intensa luz dourada.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*L. Cirlot (dir.), *Museo del Prado II*, Col. «Museos del Mundo», Tomo 7, Espasa, 2007. ISBN 978-84-674-3810-9, páxs. 190-191.
Venus e Adonis (Veronese)

***Venus e Adonis*** (en ), é unha obra do pintor italiano Paolo Veronese. É un óleo sobre lenzo, pintado cara a 1580.

Até unha restauración efectuada cara a 1988, o cadro medía 2,12 metros de alto e 1,91 m de ancho. En devandita intervención, retiráronselle uns engadidos datados no século XVIII, que aumentaban a presenza do ceo e falseaban as súas proporcións orixinais. O seu formato actual é horizontal ou apaisado, non vertical como se ve en moitas imaxes antigas.

Este cadro foi adquirido por Velázquez para o rei Filipe IV de España durante a súa segunda estancia en Italia (1649-51). Exhíbese no Museo do Prado de Madrid. Crese que facía parella con outro cadro, *Céfalo e Procris*, agora conservado no Museo de Belas Artes de Estrasburgo.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Carrassat, P.F.R., *Maestros de la pintura*, Spes Editorial, S.L., 2005. ISBN 84-8332-597-7 
*Cirlot, L. (dir.), *Museo del Prado II*, Col. «Museos del Mundo», Tomo 7, Espasa, 2007. ISBN 978-84-674-3810-9
*Nieto Alcaide, Víctor *Veronés y Ovidio; Procris, Céfalo y la Brisa* Espacio, tiempo y forma. Serie VII, Historia del arte, ISSN 1130-4715, Nº 16, 2003 , páxs. 71-80
As Xarelas, Meis, Meis

**As Xarelas** é un lugar da parroquia de Meis no concello pontevedrés de Meis, na comarca do Salnés, segundo consta no Nomenclátor de Galicia . Non obstante, o IGE non rexistra habitantes neste lugar no censo de 2016 , polo que non se poden achegar datos da súa poboación.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Meis
### Parroquias de Meis 
## Notas
Encoro de Susqueda

O **encoro de Susqueda** é un encoro catalán situado no río Ter, entre os concellos de Susqueda, Sant Hilari Sacalm e Osor, na comarca da Selva, provincia de Xirona.

É o último no tempo e o máis importante dos encoros do sistema de aproveitamento hidrográfico do Ter, formado polos encoros de Susqueda, Sau e o Pasteral, que unen a comarca de Osona coa Selva.

A súa construción iniciouse en 1963 pola empresa Hidroeléctrica de Cataluña, aproveitando o estreito que forma o río entre as serras de Montdois e Sant Benet, coa intención de producir enerxía eléctrica e abastecer de auga ás cidades de Xirona e Barcelona. O pantano inaugurouse en 1968 e sepultou baixo as súas augas a localidade de Susqueda e as masías dos vales de Susqueda e Querós.

Todo o perímetro do encoro é de interese pola flora e a fauna. O espazo natural que ocupa pertence ás Guilleries. No encoro pódese practicar a navegación a remo, a vela e a motor a menos de 3 nós de velocidade.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información dos encoros de Cataluña. Axencia Catalá da Auga
Susqueda

**Susqueda** é un concello da provincia de Xirona, en Cataluña, que pertence á comarca da Selva. Atópase no límite con Osona e a Garrotxa.

Atópase xunto ao río Ter e nel atópase o encoro de Susqueda. A construción da presa en 1968 inundou a antiga vila e a capital foi trasladada a Sant Martí Sacalm.

Tiña en 2016 unha poboación de 95 habitantes, agrupados nas entidades de El Coll, El Far, Sant Martí Sacalm e Susqueda.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
*Código postal de Susqueda, Xirona
Ai, San Lourenzo de Nogueira, Meis

**Ai** é un lugar da parroquia de San Lourenzo de Nogueira no concello pontevedrés de Meis, na comarca do Salnés. Tiña 108 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 60 eran mulleres e 48 homes, o que representa un leve descenso respecto ós anos 2010 e 2005, cando eran 110 veciños en ámbolos censos.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Lourenzo de Nogueira 
### Parroquias de Meis
Brea, San Lourenzo de Nogueira, Meis

**Brea** é un lugar da parroquia de San Lourenzo de Nogueira no concello pontevedrés de Meis, na comarca do Salnés. Tiña 31 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 15 eran mulleres e 16 homes, o que representa un descenso respecto ó ano 2010, cando tiña 28 veciños, para alcanzar a mesma poboación que tiña en 2005, cando tamén eran 31 veciños.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Lourenzo de Nogueira 
### Parroquias de Meis
Pedra Furada

O topónimo **Pedra Furada** pode referirse a:

;En Galiza
***Pedra Furada**, lugar da parroquia de Meis, no concello de Meis;
***A Pedra Furada**, lugar da parroquia de Sísamo, no concello de Carballo;
***A Pedra Furada**, lugar da parroquia de Oleiros, no concello de Salvaterra de Miño.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Premio Ramón Cabanillas de Tradución

O **premio Ramón Cabanillas de Tradución** foi un galardón literario creado pola Xunta de Galicia en 1989 (dotado con 500.000 pesetas) e cancelado en 1996 por "desinterese dos responsables da Administración autonómica".

## Edicións 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Premio Lois Tobío ao Libro Traducido
* Premio de Tradución Plácido Castro
* Premio Xela Arias
A Pubuxeira, Nogueira, Meis

**A Pubuxeira** é un lugar da parroquia de Nogueira no concello pontevedrés de Meis, na comarca do Salnés. Tiña 26 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 16 eran mulleres e 10 homes, o que representa un pequeno aumento respecto ó ano 2010, cando tiña 25 veciños, pero un descenso respecto a 2005, cando eran 29.

Está situado xunto á Puxeira (Lois, Ribadumia).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Nogueira 
### Parroquias de Meis 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Meis
Silván, Meis, Meis

**Silván** é un lugar da parroquia de Meis no concello pontevedrés de Meis, na comarca do Salnés. Segundo o IGE en 2016 tiña 40 habitantes (18 mulleres e 22 homes), sete menos ca en 2010 e tres menos ca en 2005. Sitúase xunto a Silván (A Armenteira).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Meis 
### Parroquias de Meis
A Trindade (El Greco)

***A Trindade*** é un cadro pintado polo Greco (Domenikos Theotokopoulos, 1541-1614). Este óleo sobre lenzo mide 300 centímetros de alto e 179&nbsp;cm de ancho, e foi executado entre 1577 e 1579, sendo un dos nove lenzos que realizou para o mosteiro de Santo Domingo de Silos (o Antigo), en Toledo. Atópase no Museo do Prado de Madrid, España.

Representa a escena na que Deus Pai sostén o corpo do seu fillo Xesucristo morto. Sobre eles, o Espírito Santo representado en forma de pomba.&nbsp;Ó&nbsp;redor deste tres acodes da Trindade, aparecen anxos en diversas posturas, algúns deles con expresións dramáticas nas facianas.

Pintor manierista, El Greco evidencia aquí influencias de Miguel Anxo (no modelado da anatomía das figuras) e tamén de Tintoretto (no cromatismo). Predominan os tons fríos (malva, azul, verde), con illados toques cálidos que achegan vitalidade á escena.

A composición é moi orixinal e presenta forma de corazón, dentro da cal se desenvolve toda a acción do cadro e da que só queda fóra a pomba representante do Espírito Santo. O centro do cadro está dominado polo monumental corpo de Cristo, representado segundo as proporcións tradicionais e afastado da estilización das figuras que dominan en obras posteriores do Greco. Con todo, é evidente o espírito innovador manierista, reflectido na serpenteante liña formada pola posición do corpo de Cristo e Deus Pai, así como polas irreverentes e esaxeradas reaccións dos anxos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha na páxina web do Museo do Prado.
O Cruceiro, Nogueira, Meis

**O Cruceiro** é un lugar da parroquia de Nogueira no concello pontevedrés de Meis, na comarca do Salnés, segundo consta no Nomenclátor de Galicia . Non obstante, o IGE non rexistra habitantes neste lugar no censo de 2016 , polo que non se poden achegar datos da súa poboación.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Nogueira, Meis 
### Parroquias de Meis 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Meis
Rochela, Nogueira, Meis

**Rochela** é un lugar da parroquia de Nogueira no concello pontevedrés de Meis, na comarca do Salnés. Segundo o IGE en 2016 tiña 98 habitantes (56 mulleres e 42 homes), nove menos ca en 2010 e a mesma cantidade ca en 2005.

A aldea está atravesada pola estrada PO-300.
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Nogueira 
### Parroquias de Meis 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Meis
*
Adoración dos pastores (El Greco, Madrid)

***Adoración dos pastores*** é un cadro pintado por O Greco (Domenikos Theotokopoulos, 1541-1614). Este óleo sobre tea mide 320 centímetros de alto e 180&nbsp;cm de ancho, e foi executado entre 1612 e 1614, posiblemente durante o último ano da vida do Greco (en 1618, o axudante do Greco, Luis Tristán, afirmou que o seu mestre estivera a traballar no cadro até a súa morte). Consérvase no Museo do Prado de Madrid que o adquiriu en 1954.

Esta obra foi realizada polo artista para estar exposta sobre a súa propia tumba no altar maior na igrexa do  Mosteiro de Santo Domingo o Antigo en Toledo.

Consérvase outra versión, moi semellante, no Museo Nacional de Arte de Bucarest, da que os especialistas aceptan a autoría do Greco. Hoxe acéptase que esta foi a versión realizada para o Colegio de Nuestra Señora de la Encarnación de Madrid (ou Colexio de dona María de Aragón).

### Análise artística 
A composición amosa unha estrutura en espiral creando cun movemento de ascensión. Como en tóda-las obras tardías do Greco, esta, caracterízase pola extrema distorsións dos corpos, que é unha característica co seu estilo manierista. As cores son brillantes e as formas e as poses estrañas crean unha sensación de momento marabilloso e de éxtase, cando os pastores e mailos anxos celebran o milagre do neno que vén de nacer. Este aparece envolto en brillantez e un manto branco, que son recursos adoptados das iconas bizantinas, semella emitir unha luz propia que se reflicte nas facianas dos pastores descalzos que se xuntaron para render homenaxe ao nacemento milagroso.

A pintura presenta un ritmo interior, que se reflicte nos movementos das figuras. Tamén destacan os fortes contrastes entre zonas iluminadas e zonas escuras que realzan a escena.

O Greco amosa unha forte influencia dos pintores venecianos e, de xeito especial nesta obra, de Jacopo Massano, tanto na relevancia das cores como da factura pois, igual que o cadro de Massano, a Virxe tamén retira o pano que tapa a Cristo para convertelo en fonte de luz.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*

### Outros artigos 
*Adoración dos pastores (O Greco, Bucarest)

### Ligazóns externas 
* Museo do Prado – Páxina web oficial
* Ficha na páxina *web* do Museo do Prado
* *Adoración dos pastores* na Web Gallery of Art
Santín

O topónimo **Santín** pode referirse a:

;En Galiza
***Santín**, lugar da parroquia de Montouto, no concello de Abegondo;
***Santín**, lugar da parroquia de Nogueira, no concello de Meis;
***Santín**, lugar da parroquia de Covelo, no concello de Palas de Rei;
***Santín**, lugar da parroquia de Zanfoga, no concello de Pedrafita do Cebreiro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Santán**, lugar da parroquia de Santa Comba, no concello de Agolada;
***Santián**, lugar da parroquia de Amarante, no concello de Maside.
New York Mets

Os **New York Mets** son un equipo profesional estadounidense de béisbol con sede no barrio de Queens, Nova York. O club compite na Major League Baseball (MLB) como membro da Divisón Leste da Nationa League (NL). Son un dos dous equipos das ligas maiores que posúe a cidade de Nova York, sendo o outro os New York Yankees. Os Mets foron fundados en 1962 como unha das primeiras franquías de expansión das Grandes Ligas co obxectivo de substituír os Brooklyn Dodgers e aos New York Giants tras a súa marcha da cidade. De feito, as cores dos Mets son o azul dos Dodgers e o laranxa dos Giants, que á súa vez son as cores da bandeira da cidade. Durante as temporadas 1962 e 1963, os Mets xogaron os seus partidos como local nos Polo Grounds. De 1964 a 2008 o fogar do equipo sería o Shea Stadium, xogando desde 2009 no Citi Field.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do equipo
Nogueiró de Abaixo, San Tomé de Nogueira, Meis

**Nogueiró de Abaixo** é un lugar da parroquia de San Tomé de Nogueira no concello pontevedrés de Meis, na comarca do Salnés. Tiña 79 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 42 eran mulleres e 37 homes, o que representa un aumento respecto ós anos 2010, cando tiña 75 veciños, e 2005, cando eran 70.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Tomé de Nogueira 
### Parroquias de Meis
Nogueiró

O topónimo **Nogueiró** pode referirse a:

;En Galiza
***Nogueiró**, lugar da parroquia da Cañiza, no concello da Cañiza;
***Nogueiró**, lugar da parroquia do Mundil, no concello de Cartelle;
***Nogueiró**, lugar da parroquia do Meder, no concello de Salvaterra de Miño;
***Nogueiró de Abaixo**, lugar da parroquia do San Tomé de Nogueira, no concello de Meis;
***Nogueiró de Arriba**, lugar da parroquia do San Tomé de Nogueira, no concello de Meis.

## Véxase tamén
### Outros artigos
A Gándara de Beres, O Esto, Cabana de Bergantiños

**A Gándara de Beres** é un lugar da parroquia do Esto no concello coruñés de Cabana de Bergantiños na comarca de Bergantiños. Tiña 18 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 9 homes e 9 mulleres.

Non constaba na edición de 2003 do Nomenclátor de Galicia, pero incorporouse na de 2026 por constar nas bases de datos do INE.

## Lugares e parroquias
### Lugares do Esto
### Parroquias de Cabana de Bergantiños
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cabana de Bergantiños
Cassà de la Selva

**Cassà de la Selva** é un concello da provincia de Xirona, en Cataluña, que pertence á comarca do Gironès.

Atópase aos pés do macizo das Gavarres. No centro da vila hai varios monumentos como a igrexa gótica de Sant Martí, do século XVI, que conserva restos romanos no seu interior. Consérvanse tamén edificios de estilo modernista.

Tiña en 2016 unha poboación de 10.025 habitantes, agrupados nas entidades de Cassà de la Selva, Verneda, Esclet, Les Serres, Matamala, Mont-roig, Mosqueroles, Sangosta, Serinyà, Llebrers de Baix e Llebrers de Dalt.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Vidreres

**Vidreres** é un concello da provincia de Xirona, en Cataluña, que pertence á comarca da Selva.

Limita ao norte con Sils e Caldes de Malavella, ao leste con Tossa de Mar, ao sur con Lloret de Mar e ao oeste con Maçanet de la Selva.

Tiña en 2016 unha poboación de 7.632 habitantes, agrupados nas entidades de Vidreres, Aiguaviva Parc, Les Bòries, Cartellà, Caulès, La Goba, Mas Flassià, Pla de la Font, Puigventós, Santa Seclina, Serres, Terrafortuna e Els Salzes.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Gino Bianco

**Luigi Emilio Rodolfo Bertetti Bianco**, coñecido como **Gino Bianco** nado en Milán, Italia o 22 de xullo de 1916 e finado o 8 de maio de 1984 foi un piloto de carreiras do Brasil. Aínda que naceu en Milán, Italia, emigrou a Basil de neno e comezou a correr alí. Correu nun Maserati A6GCM para o equipo da Escuderia Bandeirantes e participou en catro Grandes Premios do Campionato do Mundo de Fórmula 1, cun mellor resultado de 18ª no Gran Premio do Reino Unido de 1952.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Pittsburgh Pirates

Os **Pittsburgh Pirates** son un equipo profesional estadounidense de béisbol con sede na cidade de Pittsburgh, Pensilvania. O club compite na Major League Baseball (MLB) como membro da Divisón Central da National League (NL). O equipo xoga os seus partidos como local no PNC Park, campo con capacidade para 38.362 espectadores. Fundada o 15 de outubro de 1881 co nome de Allegheny, a franquía conseguiu gañar en cinco ocasións a Serie Mundial. Os Pirates tamén son coñecidos como os "Bucs" ou os "Buccos", palabras derivadas de bucaneiro (sinónimo de pirata).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
David e Goliat (Caravaggio)

***David e Goliat*** (en ) é un cadro de Caravaggio, realizado en óleo sobre lenzo, cunhas dimensións de 110,4&nbsp;cm de alto e 91,3&nbsp;cm de ancho. Está datada cara a 1600 e consérvase no Museo do Prado, onde se atopa dende a súa inauguración en 1819.

Pensouse que o cadro foi adquirido por un nobre con próxima relación a Caravaggio, cara a 1617, pero non está documentado nas coleccións reais españolas até 1781, na época de Carlos III.

A pintura amosa un panorama escuro, e ó mozo David vitorioso, que sostén a cabeza de Goliat. Pensouse que Caravaggio se autorretratou neste cadro, na figura de Goliat, pois tiña a sensación de que morrería nesa forma.

A autoría da obra foi discutida décadas atrás, pero actualmente considérase autógrafa de Caravaggio con seguridade. Unha das pistas que avalan a autoría é que, vista con raios X, a pintura desvela un esbozo moi diferente na cabeza de Goliat.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* CARRASAT, Patricia: *Maestros de la pintura*, Spes Editorial, S.L.2005. ISBN 84-8332-597-7
* VALDOVINOS CRUZ, José Manuel, *El Prado, colecciones de pintura*, Madrid, Lunwerg Editores, 200. ISBN 84-7782-694-3.
### Ligazóns externas 
* Ficha da obra na páxina *web* do Museo do Prado.
Roger Laurent

**Roger Laurent** nado o nado en Liexa o 21 de febreiro de 1913 e finado en Uccle o 6 de febreiro de 1997) foi un piloto de carreira de automóbiles e motos de Bélxica. Laurent competiu cunha Moto Guzzi no Campionato Mundial de Motociclismo de 1949, participando no Gran Premio de Bélxica. Tamén participou en dous Grandes Premios do Campionato do Mundo de Fórmula 1, debutou o 22 de xuño de . Non logrou ningún punto de campionato.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Chicago White Sox

Os **Chicago White Sox** son un equipo profesional estadounidense de béisbol con sede na cidade de Chicago, Illinois. O club compite na Major League Baseball (MLB) como membro da Divisón Central da American League (AL). Desde 1991 xogan os seus partidos como local no Guaranteed Rate Field, situado ao sur da cidade. Os White Sox son un dos dous equipos das Grandes Ligas de cidade, o outro, os Chicago Cubs compiten na Divisón Central da National League (NL). A franquía foi unha das oito fundadoras da American League, sendo estabelecida como club das Grandes Ligas en 1900. Orixinalmente o club recibía o nome de Chicago White Stockings (do inglés: *medias brancas*), mais xa nos primeiros anos foi abreviado ao actual Chicago White Sox.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Arcos, San Tomé de Nogueira, Meis

**Arcos** é un lugar da parroquia de San Tomé de Nogueira no concello pontevedrés de Meis, na comarca do Salnés. Tiña 108 habitantes no ano 2016 segundo datos do IGE, dos que 53 eran mulleres e 55 homes, o que representa un descenso respecto ó ano 2010, cando tiña 130 veciños, e 2005, cando eran 120.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Tomé de Nogueira 
### Parroquias de Meis
Ricardo Pérez Medín

**Ricardo Pérez Medín**, nado en Miño o 7 de setembro de 1908 e finado en Panamá o 20 de xullo de 2009, foi un político galego.

## Traxectoria 
Aos 15 anos comezou a traballar como albanel. En 1928 marchou facer o servizo militar e ao rematar estableceu o bar Miño no concello do mesmo nome. Fundador da UGT de Miño en 1931, foi militante de Izquierda Republicana e en 1936 pasou ao PSOE. Co triunfo da Fronte Popular en febreiro de 1936 foi nomeado concelleiro, e en maio foi elixido alcalde de Miño. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 permaneceu en arresto domiciliario e tivo que pagar diversas multas gobernativas. Conseguiu fuxir na lancha pesqueira *La Golondrina* xunto coa súa muller Francisca López del Río e outros nove compañeiros. De Miño chegaron a Bordeos, atravesaron Francia e incorporáronse ao exército republicano en Valencia e Cataluña. Coa caída de Cataluña pasou a Francia e foi internado no campo de concentración de Beziers. O 6 de abril de 1940 saíu de Bordeos rumbo á República Dominicana, desde onde se trasladou a Panamá en 1941, establecéndose alí definitivamente. Traballou como chofer e albanel. En 1962 foi nomeado Delegado Diplomático da República no exilio. Volveu para visitar Miño en 1968, e a partir desa data todos os anos.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
O Parnaso (Poussin)

***O Parnaso*** (en ), chamado tamén *Apolo e as musas* (en ), é un cadro realizado polo pintor francés do Clasicismo Nicolas Poussin. Mide 145&nbsp;cm de alto e 197&nbsp;cm de ancho, e está pintado ó óleo sobre lenzo. Data dos anos 1631-1633. Actualmente exhíbese no Museo do Prado de Madrid, España.

Realizou este cadro inspirado polo Parnaso de Rafael que puido ver na Sala da Signatura (Stanza della Segnatura). Crese que procedía da colección Meyers e en España é mencionado por vez primeira no inventario do palacio de La Granja de San Ildefonso no ano 1746.

## Descrición 
Trátase dunha escena mitolóxica. No monte Parnaso atópase o deus Apolo rodeado polas musas, cada unha delas portando obxectos que permiten recoñecer a cada unha delas, e outros tantos poetas. A figura central podería ser Homero, ó que a musa Calíope coroa de loureiro.
Jesús Castaño Galdo

**Jesús Castaño Galdo**, nado na Vila de Bares (Mañón) o 14 de outubro de 1903 e finado en Ferrol o 16 de abril de 1937, foi un político galego.

## Traxectoria 
Militante de Izquierda Republicana, co triunfo da Fronte Popular en febreiro de 1936, foi nomeado alcalde de Mañón. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e xulgado en Ferrol en consello de guerra o 15 de marzo de 1936. Acusado de rebelión militar, foi condenado a pena de morte. Foi executado no castelo de San Filipe de Ferrol o 16 de abril de 1937 con Jesús Verdeal Maseda, Germán Cervo Maseda, Jesús María Fernández Fernández, José Rivera Vieiro e Manuel Ventosinos Pereira.

## Notas
Explorer 7

**Explorer 7**, tamén coñecido como **S-1** ou **S-1A**, foi un satélite artificial da NASA lanzado o 13 de outubro de 1959 mediante un foguete Juno II desde o Centro Espacial de Cabo Cañaveral. Un intento previo para lanzar unha nave igual, o 16 de xullo de 1959, finalizou en fracaso pola perda de control do foguete lanzador aos 5,5 segundos da engalaxe.

## Características 
A misión de Explorer 7 foi estudar os raios X e os raios ultravioleta na lonxitude de onda da liña Lyman alfa do Sol, así como os raios cósmicos pesados, a capacidade de penetración dos micrometeoritos e o equilibrio de calor da atmosfera terrestre.

O satélite estabilizábase mediante xiro e estaba formado por dous conos de fibra de vidro unidos pola base xunto cun cilindro intermedio, cunha altura total de 75&nbsp;cm, igual que o seu diámetro. A alimentación eléctrica era proporcionada por 3000 células solares que recubrían a superficie do satélite e que alimentaban unha serie de 15 baterías de níquel-cadmio. O satélite transmitía datos mediante dúas antenas de dipolo cunha potencia de 1 watt e a unha frecuencia de 20 MHz, mentres que unha terceira antena, a 108&nbsp;MHz, se usaba para seguimento da nave.

No ecuador do satélite atopábanse cinco bolómetros para medir a radiación térmica da Terra, así como tres celas de sulfuro de cadmio que servían de detectores de micrometeoritos. Na parte superior do satélite atopábanse unha cámara de ións cilíndrica e un detector de berilio para raios X, mentres que na inferior había un contador Geiger. Na parte central do cono superior ía instalada a cámara de ionización.

Explorer 7 foi inxectado nunha órbita inicial de 1058,7&nbsp;km de apoxeo e 551,9&nbsp;km de perixeo, cunha inclinación orbital de 50,3 graos e un período de 100,9 minutos. Enviou datos de maneira continua ata febreiro de 1961 e logo intermitente ata o 24 de agosto dese mesmo ano, e logo xa non volveu transmitir.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Juno II
Pablo Rico Couceiro

**Pablo Rico Couceiro**, nado en Monfero cara a 1872 e finado en Ares o 19 de agosto de 1936, foi un político galego.

## Traxectoria 
Emigrou á Arxentina, de onde retornou en 1914. Durante a ditadura de Primo de Rivera foi nomeado concelleiro de Monfero en 1924. Na II República foi militante de Izquierda Republicana. Logo do triunfo da Fronte Popular en febreiro de 1936, foi nomeado alcalde de Monfero. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e paseado o 19 de agosto de 1936. O seu cadáver apareceu en Camouco (Ares).

## Notas
José Veloso Mayo

**José Veloso Mayo**, coñecido como **Trotsky**, nado en Muros cara a 1886, foi un político galego.

## Traxectoria 
Veciño de Esteiro e carpinteiro. Militante de Izquierda Republicana. Logo do triunfo da Fronte Popular en febreiro de 1936 foi nomeado concelleiro de Muros e cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 era o alcalde interino de Muros. Logrou fuxir a Bilbao nos bous *Santa Eulalia* e *Santa Rosa*.

Combateu no exército republicano. Foi detido en Santander. Prisioneiro de guerra, foi enviado ao Batallón de Traballadores número 26. Xulgado na Coruña por rebelión, fora declarado en rebeldía, e ao ser detido retómase o seu procesamento, sendo condenado á pena de morte, que foi conmutada por cadea perpetua, que finalmente quedou reducida a 12 anos de reclusión menor. Cumpriu condena nos Talleres Penitenciarios de Alcalá de Henares onde lle foi concedida a liberdade provisional sen a liberación do desterro en 1943.

## Notas
Explorer 6

**Explorer 6**, tamén coñecido como **S-2**, foi un satélite artificial da NASA lanzado o 7 de agosto de 1959 mediante un foguete Thor Able III desde o Centro Espacial de Cabo Cañaveral.

## Características 
A misión de Explorer 6 foi estudar a radiación atrapada en varios rangos de enerxía, os raios cósmicos galácticos, o xeomagnetismo, a propagación das ondas de radio na atmosfera superior e o fluxo de micrometeoritos. A bordo ía tamén unha cámara rudimentaria para fotografar a cuberta nubosa da Terra.

O satélite estabilizábase mediante xiro a 2,7 revolucións por segundo e tiña forma de esfera con catro paneis solares estendéndose desde o corpo principal. Tódolos experimentos excepto a cámara tiñan dous tipos de saída: analóxica e dixital. Para o sinal dixital e da cámara usábase un transmisor en UHF (que funcionaba só unhas horas ao día), mentres que para o sinal analóxico se usaban dous transmisores VHF (que podían funcionar de maneira continua).

Unha vez en órbita só tres dos catro paneis solares quedaron despregados, co que o satélite viu reducida a enerxía dispoñible. A redución de enerxía afectou a calidade dos datos recollidos ao reducir a proporción sinal-ruído. Un dos transmisores VHF fallou o 11 de setembro de 1959. O contacto co satélite perdeuse definitivamente o 6 de outubro dese mesmo ano. En total recolléronse 827 horas de datos analóxicos e 23 horas de datos dixitais durante a misión.

Explorer 6 reentrou na atmosfera e destruíuse o 30 de xuño de 1961.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Thor Able III
José Antonio Gómez Fernández

**José Antonio Gómez Fernández**, nado en Ourol, foi un político galego.

## Traxectoria 
Na II República foi elixido concelleiro de Ourol. Militou no Partido Republicano Radical. En 1933 foi elixido alcalde, permanecendo no cargo até 1936. Coa desfeita do Partido Radical, integrouse no Partido Republicano Radical Socialista, do que foi presidente. Foi membro da Xestora da Deputación Provincial de Lugo de marzo a xullo de 1936. Coa sublevación do 18 de xullo de 1936 abríronlle expediente por responsabilidades políticas. Exiliouse en Cuba.

 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo
* Un acto en memoria de los alcaldes del municipio de los siglos XIX y XX
Matraz

miniatura|Matraces
Un **matraz** é un recipiente, xeralmente de vidro, empregado en laboratorios que se caracteriza por ter un colo, normalmente longo e estreito, e que se emprega como un continente de líquidos ou disolucións.

Existen diferentes tipos de matraces, cada un dos cales ten un uso diferente:
* Matraz volumétrico: matraz con forma de pera, de fondo plano, con colo longo e estreito e cunha marca que indica a capacidade de volumétrica exacta. Emprégase principalmente para preparar solucións de concentración coñecida.
* Matraz de destilación: matraz de fondo esférico empregado para facer destilacións. Ten o colo longo e na metade del ten unha saída inclinada cara a abaixo, o que permite a conexión cun refrixerante. 
* Matraz de Claisen: matraz de destilación con dúas bocas, unha das cales se emprega para conectar un termómetro.
* Matraz erlenmeyer ou erlenmeyer: matraz con forma de cono truncado deseñado polo químico inglés Emil Erlenmeyer.
* Matraz kitasato ou kitasato: matraz deseñado polo científico xaponés Kitasato Shibasaburō, con forma de cono truncado, con paredes grosas e cunha saída perpendicular no colo que permite conectalo a unha&nbsp; trompa de baleiro.
* Matraz de Kjeldahl: matraz con forma de pera e colo longo, deseñado polo químico danés Johan Kjeldahl, que se emprega para realizar dixestións e mineralizacións de substancias, especialmente a determinación do nitróxeno total dunha mostra.

Ficheiro:Volumetric flask.PNG|Matraz volumétrico
Ficheiro:Distillation flask e17.png|Matraz de destilación
Ficheiro:Claisen distillation flask e17.png|Matraz de Claisen
Ficheiro:Erlenmeyer-flask.svg|Matraz erlenmeyer
Ficheiro:Buchner Flask.PNG|Matraz kitasato
Ficheiro:Kjeldahl flask.svg|Matraz de Kjeldahl

## Notas
Gijs van Lennep

**Gijsbert van Lennep** nado en Aerdenhout, Holanda Setentrional o 16 de marzo de 1942, é un esquire e expiloto de carreiras que participou en oito carreiras de Fórmula 1. Con todo, os seus principais logros foron nas carreiras de autos deportivos. É membro da nobreza holandesa co título de Jonkheer.

## Carreira 
[thumb|Gijs van Lennep no seu [Porsche 911#911 Carrera RS (1973 and 1974)|Porsche Carrera RSR Turbo durante as 1000 km de Nürburgring en 1974.]]

Van Lennep pilotou para o equipo de automobilismo deportivo de Porsche que comezou en 1967. Compartiu o número 22 Martini Racing Porsche 917K con Helmut Marko, gañando as 24 Horas de Le Mans en 1971. Estableceron un récord de distancia, cubrindo 5.335&nbsp;km que permaneceu invicto ata 2010.

Tamén en 1971, a "Stichting Autoraces Nederland" (Fundación para carreiras de coches nos Países Baixos) contratou un Surtees TS7 para que fixera o seu debut na F1 no GP de casa, onde terminou nun aceptable oitavo posto nun moi chuvioso GP. O ano seguinte, Van Lennep gañou o 1972 Rothmans European Formula 5000 Championship pilotando un Surtees TS11 e un McLaren M18. Tamén pilotou dúas veces para o equipo de GP de Frank Williams Racing, gañando o seu primeiro punto do campionato do mundo co sexto lugar no Gran Premio dos Países Baixos de 1973. Con Ensign, anotou un segundo punto no Gran Premio de Alemaña de 1975, sendo así o quinto piloto holandés máis exitoso da Fórmula Un detrás de  Max Verstappen, Jos Verstappen, Carel Godin de Beaufort e Christijan Albers.

En 1973 el gañou a última Targa Florio, compartindo o Martini Porsche Carrera RSR con Herbert Müller. Continuou nas carreiras de autos deportivos, compartindo un  Porsche 936 Turbo con Jacky Ickx para gañar as 24 Horas de Le Mans de 1976 antes de retirarse das carreiras.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Resultados nas 24 Horas de Le Mans
## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Profile at www.grandprix.com
José Ramón Dosio López

**José Ramón Dosio López**, nado en Paradela cara a 1901 e finado en Lugo o 29 de xullo de 1937, foi un político galego.

## Traxectoria 
Mecánico. Militante do PSOE. Foi alcalde de Paradela en 1931. Presidente do Sindicato de Trabajadores de Loio. Foi tenente-alcalde en 1933 e novamente despois do triunfo do Frente Popular en febreiro de 1936. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido pola Garda Civil de Portomarín o 20 de xullo, con outros compañeiros, cando ceaban nunha taberna ao seu regreso de Lugo e Sarria. Foron trasladados ao cárcere de Sarria.

Xulgados en Lugo en consello de guerra, foron acusados de rebelión militar por requisar armas o 18 e 19 de xullo, e desprazarse a Lugo o 20 para defender o Goberno Civil e incendiar a reitoral de Castro. Dosio foi condenado a pena de morte e fusilado en Lugo o 29 de xullo de 1937. Xunto con Daniel Pérez López, José López López, Marcelino López López, Avelino Rodríguez López e Juan Abella Armesto foron condenados polo Tribunal de Responsabilidades Políticas en 1940 ao pago de 50.000 pesetas en concepto de responsabilidade civil.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo
* Memorial de infamias en Paradela
Rugby Ourense Keltia

O **Rugby Ourense Keltia** é un club de rugby da cidade galega de Ourense, fundado o 6 de xuño de 2014. Xoga os seus encontros como local no Estadio Universitario, que comparte co outro equipo da cidade, o Ourense Rugby Club. As súas cores son o verde, amarelo e negro. 
Na tempada 2014/15, a do seu debut, participou na segunda división da liga galega, acadando un cuarto posto que lle valeu para disputar as eliminatorias polo ascenso, caendo nas semifinais fronte ó Club de Rugby Lalín por 34-12.

Na tempada 2015/16 rematou primeiro na segunda división gañando tódolos encontros. Nas eliminatorias polo ascenso bateu ó Santiago Rugby Club nas semifinais e ó Club de Rugby Fendetestas na final, acadando o ascenso á primeira división da liga galega.

Na tempada 2016/2017, tras o ascenso conseguido o ano anterior, acadou o segundo posto na fase regular da primeira división autonómica Galega. Nas eliminatorias polo título de liga venceu os Ingleses RC nas semifinais, sucumbindo na final ante ó CR Ferrol.

Na tempada 2017/2018, acadou o segundo posto na fase regular da primeira división autonómica Galega. Nas eliminatorias polo título de liga caeu na semifinal ante ó CR Ferrol.

O club deixou de competir de forma federada no verán de 2018.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* "Nace el Rugby Ourense Keltia", artigo no *Faro de Vigo*, 31 de xullo de 2014. 
*
*
* Páxina web oficial da Federación Galega de Rugby
### Outros artigos
Oakland Athletics

Os **Oakland Athletics** (habitualmente abreviado como '''A's'*) son un equipo profesional estadounidense de béisbol con sede na cidade de Oakland (California). O club compite na Major League Baseball (MLB) como membro da Divisón Oeste da American League (AL). Os Athletics xogan desde o ano 1968 os seus partidos como local no Oakland–Alameda County Coliseum. O club posúe nas súas vitrinas nove títulos da Serie Mundial, sendo o terceiro equipo con máis títulos (tan só despois dos New York Yankees con 27 e os St. Louis Cardinals con 11). O filme *Moneyball'', nomeada a seis premios na 84ª edición dos Oscar, e libro no que se basea, trata sobre como o equipo conseguiu competir a pesar de ter moitas limitacións financeiras.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial