open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Balas sobre Broadway

***Balas sobre Broadway*** (en ) é un filme estadounidense de 1994, dirixido por Woody Allen e protagonizado por un elenco coral que inclúe a John Cusack, Dianne Wiest, Chazz Palminteri e Jennifer Tilly.

O filme foi candidato a sete premios Oscar, incluíndo a Allen e o seu guionista Douglas McGrath ao mellor guión orixinal, Allen ao mellor director e Tilly e Palminteri como actriz e actor secundario, respectivamente. Wiest gañou o Oscar á mellor actriz secundaria pola súa interpretación, segunda vez que gañaba o premio dirixida por Allen.

Foi emitido na TVG en 1998.

## Argumento 
En 1928, David Shayne é un dramaturgo novo e idealista que acaba de chegar a Broadway. Para conseguir financiamento para a súa obra, *God of Our Fathers*, acepta contratar a Olive Neal, moza dun gánster. Ela é esixente e carece de talento, mais Cheech, o escolta do gánster, resulta ser un xenio que chega constantemente con ideas excelentes para revisar a obra.

Mentres os actores preparan, Shayne vese superado reclamando o escrito por Cheech como propio, enganando a súa parella Ellen coa sedutora e alcohólica protagonista Helen Sinclair e enfrontando que o seu protagonista, un comedor compulsivo, comece un romance con Olive.

## Elenco 
* John Cusack como David Shayne
* Dianne Wiest como Helen Sinclair
* Jennifer Tilly como Olive Neal
* Chazz Palminteri como Cheech
* Mary-Louise Parker como Ellen
* Jack Warden como Julian Marx
* Joe Viterelli como Nick Valenti
* Rob Reiner como Sheldon Flender
* Tracey Ullman como Eden Brent
* Jim Broadbent como Warner Purcell
* Harvey Fierstein como Sid Loomis
* Stacey Nelkin como Rita
* Edie Falco como Lorna
* Benay Venuta como Adoring Theatre Patron
* Debi Mazar como Violet
* Małgorzata Zajączkowska como Lili
* Tony Sirico como Rocco
* Tony Darrow como Aldo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*''Where's Woody?* en Boston Review: artigo discutindo as influencias de Nietzsche en *Balas sobre Broadway''
Gilbert e Sullivan

[miniatura|upright|[W. S. Gilbert]]
[miniatura|upright|[Arthur Sullivan]]
**Gilbert e Sullivan** é a forma habitual como se coñece a colaboración artística entre o libretista W. S. Gilbert (1836-1911) e o compositor Arthur Sullivan (1842-1900), en plena época vitoriana. Xuntos escribiron catorce operetas entre 1871 e 1896, das que *H.M.S. Pinafore*, *The Pirates of Penzance* e *The Mikado* son as máis coñecidas.

## Traxectoria 
Gilbert e Sullivan coñecéronse en 1869. Dous anos máis tarde, Gilbert e Sullivan escribiron a súa primeira obra xuntos. Foi o produtor Richard D'Oyly Carte quen os reuniu e fomentou a súa colaboración. En 1881 construíu o teatro Savoy para presentar a súa obra conxunta —que chegou a ser coñecida coa expresión "óperas do Savoy"— e fundou a compañía de ópera D'Oyly Carte, que interpretou e divulgou as súas obras durante case un século.

A relación de traballo de Gilbert e Sullivan ás veces era tensa, en parte debido a que cada un vía a súa obra sometida á do outro e en parte porque tiñas personalidades opostas: Gilbert era susceptible, mentres que Sullivan evitaba o conflito. Ademais, Gilbert incluía nos seus libretos situacións do mundo posto do revés, coa orde social totalmente alterada; ao cabo do tempo, estes temas entraban en conflito coa arela de Sullivan de realismo e contención emocional. Tamén entraban en conflito a sátira política que Gilbert facía dos ricos e poderosos aos que, polo contrario, Sullivan buscaba como mecenas.

Despois de *Ruddigore*, Sullivan pediu desfacer a colaboración, dicindo que atopaba as tramas de Gilbert repetitivas e que as operetas non lle resultaban satisfactorias. Porén, a relación de traballo continuou. Sullivan, sete anos máis novo que Gilbert, compuña a música, contribuíndo con melodías memorables que podía transmitir tanto humor como *pathos*.

## Obras 
* *Thespis* (1871)
* *Trial by Jury* (1875)
* *The Sorcerer*
* *H.M.S. Pinafore* (1878)
* *The Pirates of Penzance* (1879)
* *Patience* (1881)
* *Iolanthe* (1882) 
* *Princess Ida* (1884)
* *The Mikado* (1885)
* *Ruddigore* (1887)
* *The Yeomen of the Guard* (1888)
* *The Gondoliers* (1889) 
* *Utopia, Limited* (1893)
* *The Grand Duke* (1896)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* . Introdución por Martyn Green
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  ISBN 0-903443-12-0

### Ligazóns externas 
* The Gilbert and Sullivan Archive 
* Historical survey of G&S
* University of Rochester's online Gilbert & Sullivan exhibit
* Savoynet G&S discussion list, an email-based G&S listserv 
* The Gilbert and Sullivan Discography
Robert Kardashian

**Robert George Kardashian**, nado nos Ánxeles o 22 de febreiro de 1944 e finado na mesma cidade o 30 de setembro de 2003, foi un avogado estadounidense, coñecido como un dos avogados e amigo de O. J. Simpson, durante o xuízo no que o ex xogador foi acusado de dous homicidios en 1995. É pai de Kourtney Mary Kardashian, Kimberly Noel Kardashian, Khloé Alexandra Kardashian e Robert Arthur Kardashian, produto do seu matrimonio con Kris Houghton.

## Traxectoria
Robert era de ascendencia armenio-estadounidense. Proviña dunha familia de clase alta dos Ánxeles, (California), dedicada aos sectores cárnico e lácteo. Kardashian obtivo o seu Juris Doutor da Universidade de San Diego e practicou durante unha década; despois diso, entrou nos negocios. Cando presentou o caso de O. J. Simpson en 1995, pasaran máis de 20 anos desde que Kardashian comezara a exercer a avogacía.

## Caso O. J. Simpson 
Kardashian e Simpson coñecéronse a comezos de 1970 e fixéronse amigos próximos. Kardashian deixou que a súa licenza para exercer a avogacía estivese inactiva durante tres anos antes do caso Simpson. Reactivou a súa licenza no seu equipo legal. Sentou xunto a Simpson ao longo do xuízo.

Simpson quedou na casa de Kardashian durante os días seguintes ao asasinato de Nicole Brown Simpson e Ronald Goldman. Kardashian foi visto levando a bolsa de pezas de vestir que Simpson levou postas desde Chicago. Os fiscais especularon que a bolsa podía conter a roupa con sangue de Simpson ou a arma do crime. Simpson entregouse ás 11 da mañá o 17 de xuño de 1994, e Kardashian leu unha carta escrita por Simpson para os medios, interpretada por moitos como unha carta de suicidio.

## Morte 
Kardashian morreu o 30 de setembro de 2003, debido a un cancro de esófago. Tiña 59 anos de idade no momento da súa morte. Ademais da súa esposa, ex-esposa, e fillos, sobrevívenlle a súa nai e irmáns.

## Notas
Hospital Provincial de Pontevedra

O **Hospital Provincial de Pontevedra**, é un hospital de titularidade pública e un edificio que entrou en servizo no ano 1897. Pertence ao Complexo Hospitalario Universitario de Pontevedra (CHOP) e está situado na rúa Doutor Loureiro Crespo no barrio da Eiriña.

## Historia 
As orixes do Hospital Provincial remóntanse ao hospital de Pontevedra fundado en 1439 por disposición testamentaria de Teresa Pérez Fiota, chamado Hospital do Corpo de Deus. Os Irmáns de San Xoán de Deus rexentárono co nome de Hospital Corpus Christi ata o século XIX.

Tras a desamortización de Mendizábal en 1849, o hospital (situado no bloque da rúa Real e a praza de Curros Enríquez) pasou a ser propiedade do concello de Pontevedra. Debido á deterioración do edificio e co fin de recadar fondos para completar a construción dun novo hospital, o concello decidiu demolelo e construír o novo hospital nun soar da estrada de Ourense (actual rúa Doutor Loureiro Crespo).

O Hospital Provincial de Pontevedra foi promovido polo médico Ángel Cobián Areal, alcalde da cidade entre 1891 e 1893. A decisión de crear este hospital foi tomada polo concello en 1890. O proxecto de construción encargouse ao enxeñeiro de camiños León Domercq Alzúa, responsable da xefatura provincial de obras públicas e da comisión de obras do porto, e foi dirixido polo arquitecto Siro Borrajo Montenegro. As obras comezaron o 1 de marzo de 1894. O novo edificio inaugurouse o 14 de decembro de 1897.

O hospital pasou a ser propiedade da Deputación Provincial de Pontevedra en 1928. En 1936, o hospital utilizouse principalmente como hospital de guerra. A partir de entón, realizáronse sucesivas ampliacións e construíronse novos edificios. En 1996, o hospital foi transferido ao Servizo Galego de Saúde (SERGAS) e a súa xestión foi asumida pola Xunta de Galicia. O antigo Hospital de San Xoán de Deus, que foi substituído polo Hospital Provincial, tamén tiña un reloxo, que se instalou na torre norte da Igrexa da Virxe Peregrina cando se demoleu o edificio para construír o novo hospital.

A entrada principal do hospital está presidida por unha ampla escaleira central de acceso ao edificio, en cuxo primeiro relanzo atópase a estatua dedicada a Manuel Barreiro Cabanelas (gran benfeitor do hospital), realizada en 1942 polo escultor Francisco Asorey.

Foi un dos primeiros hospitais en dispoñer de raios X, calefacción e electricidade.

## Galería 

Ficheiro:hospital2.jpg|Monumento a Cabanelas, de Asorey
Ficheiro:Hospital Provincial de Pontevedra fachada oeste - Pontevedra capital.jpg|Parte da fachada oeste 
Ficheiro:Pontevedra 77-01a, Hospital Provincial.jpg|Fachada principal
Ficheiro:Pontevedra 41-03d, Asorey, Hospital Provincial.jpg|Escultura de Asorey

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Complexo Hospitalario Universitario de Pontevedra
* Escola Universitaria de Enfermaría de Pontevedra
* Hospital Montecelo
* Hospital Quirón Miguel Domínguez

### Ligazóns externas 
* Servizo Galego de Saúde
Nike

**Nike** pode referirse a:
***Niké**, deusa da vitoria na mitoloxía grega;
***Nike, Inc.**, empresa multinacional estadounidense;
***Nike**, foguete sonda estadounidense;
***(307) Niké**, asteroide;
***Enrique Gil Guerra**, pintor español, coñecido polo alcume de **Nike** nos seus traballos publicitarios (1912-1996).
Margarida de Francia (raíña de Inglaterra)

**Margarida de Francia**, nada en París en 1279 e finada no castelo de Marlborough, Wiltshire 14 de febreiro de 1318, foi a menor do tres fillos Filipe III o Atrevido, rei de Francia, con María de Brabante, a súa segunda esposa. Foi a raíña consorte de Inglaterra como a tralo seu matrimonio co rei Eduardo I de Inglaterra.

## Notas 
## Véxase tamén 
|-
Mundial de Fútbol de 2018 - Grupo B

O **Grupo B** da Copa do Mundo de Fútbol de 2018, realizada en Rusia, estivo composto por catro equipos que se enfrontaron entre si nun total de seis encontros: a campioa de Europa dous anos antes , xunto con ,  e . Ao termo dos mesmos os dous con maior cantidade de puntos clasificaranse para a seguinte fase, e as outras dúas seleccións quedarán eliminadas.

## Participantes 
O Grupo B está composto polas seguintes seleccións:

### Datos 

## Clasificación 
## Partidos 
A fase de grupos constou de seis partidos, cun total de tres partidos xogados por cada selección. Segundo o sistema de competición da FIFA, cada equipo acumulaba unha puntuación en función dos seus resultados: 3 puntos por vitoria (até 1994 eran só 2), 1 por empate, 0 por derrota. De acordo coa mesma, o catro equipos foron ordenados en forma descendente. No caso de que houbese dous ou máis con igual cantidade de puntos, os criterios de desempate foron os seguintes:
# Maior diferenza de goles.
# Maior número de goles anotados.
# Maior número de puntos obtidos nos partidos disputados entre os equipos empatados.
# Maior diferenza de goles nos partidos disputados entre os equipos empatados.
# Maior número de goles anotados nos partidos disputados entre os equipos empatados.
# Sorteo do comité organizador.

### Marrocos - Irán 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Portugal - España 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Portugal - Marrocos 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Irán - España 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Irán - Portugal 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### España - Marrocos 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

## Notas 
### Aclaracións 
### Referencias 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Copa Mundial de Fútbol de 2018

### Ligazóns externas 
* Sitio web da FIFA 
* Sitio web oficial da FIFA World Cup 2018
Manuel de Eguilior y Llaguno

**Manuel de Eguilior y Llaguno**, nado en Limpias, Cantabria, o 3 de abril de 1842 e finado en Madrid, o 31 de marzo de 1931, foi un avogado e político español. Entre outros cargos, foi ministro de Facenda durante a rexencia de María Cristina de Habsburgo-Lorena, e ministro de Instrución Pública e Belas Artes e, de novo, de Facenda, outra vez, no reinado de Afonso XIII.

## Traxectoria 
De familia acomodada, estudou dereito na Universidade de Madrid, onde exerceu como avogado e casou con Carmen Avial Llorens. Tras entrar no Partido Liberal, comezou a súa carreira política como deputado por Laredo, Santander, en 1881, renovando a acta de deputado pola provincia nas sucesivas lexislaturas habidas até 1898.

Foi Ministro de Facenda entre o 21 de xaneiro e o 5 de xullo de 1890, e repetiu cargo neste ministerior durante o reinado de Afonso XIII no goberno presidido por Sagasta entre o 15 de novembro e 6 de decembro de 1902. Posteriormente ocupou a carteira de ministro de Instrución Pública e Belas Artes, entre o 31 de outubro e o1 de decembro de 1905 nun goberno presidida por Eugenio Montero Ríos.

Tamén foi gobernador do Banco de España entre outubro de 1897 e marzo de 1899, e posteriormente, entre xaneiro e xullo de 1916.

No Real Decreto do 10 de outubro de 1905 (despachado o 20 de decembro) recibiu o título de *conde de Albox* pola súa participación, en calidade de comisario real, en tarefas de reconstrución da rexión de Almería despois do diluvio que sufriu en 1891.

O 15 de abril de 1898 foi nomeado senador vitalicio (actas de sesións do Senado do 22 de abril), pola raíña rexente.

## Recoñecementos 
* Gran Cruz da Orde de Isabel II
* Gran Cruz da Orde de Carlos III

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*

### Outros artigos 
* Lista de gobernadores do Banco de España
*Lista de ministros de Economía e Facenda de España
Gran Premio do Canadá de 1996

[miniatura|250px|right|[Jacques Villeneuve no Williams-Renault durante o Gran Premio do seu país. Acabou segundo.]]
O **Gran Premio do Canadá de 1996** (oficialmente o **1996 Formula 1 Grand Prix du Canada**) foi unha carreira de motor de Fórmula Un celebrada o 16 de xuño de 1996 no Circuíto Gilles Villeneuve, Montreal. Foi a oitava carreira da tempada de Fórmula Un de . A carreira gañouna Damon Hill por diante do heroe local Jacques Villeneuve, fillo de Gilles.

Michael Schumacher comezou desde a parte traseira da grella, xa que o seu equipo aínda estaba traballando no seu coche cando o resto partiu na volta de quecemento. Isto foi o comezo dunha serie de problemas mecánicos para o dobre campión do mundo.

Por segunda carreira sucesiva, Gerhard Berger trompeou cando intentaba pasar ao seu compañeiro de equipo Jean Alesi na volta 43. Alesi continuou no terceiro lugar, mentres que detrás Martin Brundle, quedou cuarto despois da saída de Berger, tivo que entrar a cambiar o morro tras unha colisión co Minardi de Pedro Lamy cando Lamy inadvertidamente golpeou a á dianteira de Brundle mentres intentaba volver a formar parte da carreira despois dun trompo na volta 45, deixando a Brundle no sétimo posto e entregando cuarto lugar para o McLaren de David Coulthard. Brundle finalmente recuperou o sexto lugar detrás de Mika Häkkinen no outro McLaren logo de pasar a Johnny Herbert cortesía dunha parada máis rápida en boxes.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Notas 
*Volta rápida: Jacques Villeneuve 1:21.916
*150º Gran Premio para Martin Brundle

## Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas
## Véxase tamén
Carlos Bousoño

**Carlos Bousoño Prieto**, nado en Boal, Principado de Asturias, o 9 de maio de 1923 e finado en Madrid o 24 de outubro de 2015, foi un poeta e crítico literario español.

## Publicacións
### Poesía
**Subida al amor*. Hispánica, Adonais. Madrid, 1945.
**Primavera de la muerte*. Hispánica, Adonais. Madrid, 1946.
**Hacia otra luz (Subida al amor, Primavera de la muerte, En vez de sueño).* Ínsula. Madrid, 1952.
**Noche del sentido*. Ínsula. Madrid, 1957.
**Poesías completas. Primavera de la muerte*. Giner. Madrid, 1960.
**Invasión de la realidad*. Espasa-Calpe. Madrid, 1962.
**Oda en la ceniza*. El Bardo. Barcelona, 1967 (2ª edición: Ciencia Nueva. El Bardo, 1968).
**La búsqueda*. Fomento de Cultura. Hontanar, Valencia, 1971.
**Al mismo tiempo que la noche*. El Guadalhorce, Cuadernos de María Isabel. Málaga, 1971.
**Las monedas contra la losa*. Alberto Corazón, editor. Madrid, 1973.
**Oda en la ceniza. Las monedas contra la losa*. Losada. Buenos Aires, 1975.
**Antología poética (1945-1973).* Edición do autor. Plaza & Janés. Barcelona, 1976.
**Selección de mis versos*. Edición do autor. Cátedra. Madrid, 1980 (varias edicións).
**Elegías (a Vicente Aleixandre)*, cunha presentación do autor. La pluma del águila. Valencia, 1988.
**Metáfora del desafuero*. Visor. Madrid, 1988.
**Oda en la ceniza. Las monedas contra la losa*. Edición de Irma Emiliozzi. Castalia. Madrid, 1991.
**Poesía. Antología 1945-1993*. Edición de Alejandro Duque Amusco. Espasa-Calpe, Colección Austral. Madrid, 1993.
**El ojo de la aguja*. Tusquets Editores. Barcelona, 1993.
**Primavera de la muerte. Poesías completas (1945-1998)*. Tusquets Editores. Madrid. 1998.

### Teoría e crítica literaria
**La poesía de Vicente Aleixandre*. Edicións Ínsula. Madrid, 1950. Editorial Gredos (varias edicións).
**Seis calas en la expresión literaria española* (en colaboración con Dámaso Alonso). Editorial Gredos. Madrid, 1951.
**Teoría de la expresión poética*, 1952.
**El irracionalismo poético (El Símbolo)*, 1977.
**Superrealismo poético y simbolización*, 1978.
**Épocas literarias y evolución. Edad Media, Romanticismo, época contemporánea*, 1981.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Selección de poemas .
* Real Academia Española .
* Premio Príncipe de Asturias de las Letras 1995  .
* Carlos Bousoño, «Una crítica diferente»; *ABC Literario* (14-7-1990) .
Rafael de Balbín Lucas

**Rafael de Balbín Lucas**, nado en Alcañices (provincia de Zamora) o 5 de marzo de 1910 e finado o 27 de xaneiro de 1978 en Madrid, foi un catedrático universitario e escritor español en lingua castelá, especialista na obra de Gustavo Adolfo Bécquer.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito pola Universidade de Valencia e en Filosofía e Letras pola Universidade de Zaragoza, foi catedrático de Lingua e Literatura españolas na Universidade de Oviedo e de gramática xeral e de crítica literaria na Universidade Central de Madrid. Foi, primeiro secretario e despois director, do Instituto Miguel de Cervantes do Consello Superior de Investigacións Científicas.

## Obra 
Selección:
* *Romances de Cruzada*, Santarén, 1941.
* *Días con dios*, Ediciones Rialp, 1951.
* *Poetas modernos (siglos XVIII y XIX)*, CSIC, 1953.
* *Sistema de ritmica castellana*. Editorial Gredos, 1962.
* *Gramática de la lengua vulgar de España*, CSIC, 1966.
* *Poética becqueriana*, Prensa Española, 1969.
* *Sacrificio y alegría*, Ediciones Rialp, 1973.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gran Enciclopèdia Catalana*
### Ligazóns externas 
*
Närpes

**Närpes** (en finés *Närpiö*) é unha cidade de Finlandia situada na rexión de Ostrobotnia. En 2017 a súa poboación era de 9.502 habitantes. A superficie do termo municipal é de 2.334,14 km2, dos cales 1.348,68&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 9,72 hab./km².

Limita cos municipios de Kaskinen, Korsnäs, Kristinestad, Malax, Kurikka e Teuva, estes dous últimos na rexión veciña de Ostrobotnia do Sur.

O concello é bilingüe con maioría de poboación de fala sueca e minoría finesa.

## Cidades irmandadas 
Närpes está irmandada con::

*  Akranes, Islandia
*  Bamble, Noruega
*  Tønder, Dinamarca  
*  Västervik, Suecia

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de municipios de Finlandia nos que o finés non é a única lingua oficial

### Ligazóns externas 
* Sitio web de Närpes
Dani Carvajal

**Daniel Carvajal Ramos**, nado en Leganés o 11 de xaneiro de 1992, coñecido deportivamente como **Dani Carvajal**, é un futbolista español que xoga como lateral dereito no Real Madrid da Liga Santander.

## Traxectoria
Formado como futbolista na canteira do Real Madrid desde a categoría alevín até o seu equipo filial, foi traspasado a tempada 2012/13 ao Bayer Leverkusen, onde fixo o seu debut como profesional, sendo incluído no once ideal da Bundesliga. Na tempada seguinte 2013/14, foi recomprado para o primeiro equipo do Real Madrid, facéndose desde a súa chegada, coa titularidade no lateral dereito.

É internacional absoluto coa  desde 2014. Previamente, pasou polas categorías inferiores da selección nacional, proclamándose campión de Europa sub-19 en 2011 e sub-21 en 2013.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Perfil na páxina oficial do Real Madrid 
*Perfil en BDFutbol.com
Selección de fútbol de Bulgaria

A **selección de fútbol de Bulgaria** (en búlgaro: Национален отбор по футбол на България, *Natsionalen otbor po futbol na Bŭlgariya*) é o equipo representativo do país nas competicións oficiais internacionais deste deporte. A súa organización está a cargo da Unión de Fútbol de Bulgaria (Български Футболен Съюз, *Balgarski Futbolen Sayuz*), pertencente á UEFA. O seu maior éxito é o cuarto lugar conseguido no Mundial de Fútbol de 1994 nos Estados Unidos.

## Historia 
A selección búlgara rexistrou sete participacións na Copa do Mundo. Debutou no Mundial de 1962 en Chile, onde foi eliminada en primeira rolda, situación que se repetiu en 1966, 1970 e 1974.

No edición de 1986 logrou por primeira vez superar a primeira fase, ao clasificarse como terceira no seu grupo, tras empatar con Italia e Corea do Sur, e caer derrotada fronte á Arxentina. En oitavos de final quedou eliminada ante México, o equipo anfitrión.

No Mundial de 1994, con Dimitar Penev como seleccionador, o equipo realizou a mellor actuación da súa historia nun Mundial, conseguindo alcanzar as semifinais do certame disputado nos Estados Unidos. Cun equipo no que destacaban futbolistas como Hristo Stoichkov, Yordan Lechkov, Krasimir Balakov ou Emil Kostadinov, o equipo venceu na primeira fase a Grecia e á Arxentina, e perdeu contra Nixeria, producíndose un triplo empate no Grupo B. Nos oitavos de final derrotou a México e nos cuartos de final á Alemaña capitaneada por Lothar Matthäus, que era a vixente campioa nese entón. O equipo búlgaro perdeu finalmente en semifinais ante Italia por un marcador de 2 a 1 nun partido con polémica.

Ademais participou en dúas Eurocopas, nos anos 1996 e 2004, sen conseguir pasar da primeira fase en ningunha delas.

## Estatísticas 
### Copa Mundial de Fútbol 
### Eurocopa 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
* Unión Búlgara de Fútbol
* Bulgaria  en FIFA.com
* Bulgaria  en UEFA.com
Castro das Insuas

**Castro das Insuas** ou castro da Insua é un poboado castrexo situado na península das Insuas, en Boebre (Pontedeume).

É un castro costeiro situado nunha península no lugar da Barreira, na parroquia de Boebre. Está defendido por un único parapeto no istmo que o une á terra. No seu lado oeste está arrasado polo mar, e no leste os labores agrícolas desmontaron parte do parapeto defensivo. En 2011 a Asociación cultural Ardóbriga liderou unha prospección arqueolóxica, realizándose achados de distintas épocas: desde cerámica castrexa ata lápidas sepulcrais e ósos humanos correspondentes á época na que se achaban alí o cemiterio e a igrexa da parroquia de Boebre.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castros de Galicia
* Cultura castrexa
* Arco Ártabro
Indixenismo

O **indixenismo** é unha corrente cultural e antropolóxica concentrada no estudo e valoración das culturas indíxenas, e o cuestionamento dos mecanismos de discriminación e etnocentrismo en prexuízo dos pobos orixinarios.

O indixenismo enfronta a discriminación. Pódese falar dunha historia dentro do indixenismo a partir do sermón de decembro de 1511 de Antonio de Montesinos. Dende entón o indixenismo tomou corpo co paso do tempo e é lícito falar de indixenismo dende a época da administración colonial española, con modalidades diversas, aínda que durante o século XIX nos novos estados independentes latinoamericanos a preocupación indixenista perdeu terreo.

En 1940, tralo Primeiro Congreso Indixenista Interamericano, o indixenismo converteuse na política oficial dos estados de América, de maneira que o conxunto de ideas e actividades concretas que realizaron os estados latinoamericanos en relación coas poboacións indíxenas tiveron o nome xenérico de indixenismo.

Tamén, por outra banda, existen correntes "anarcoindixenistas" que defenden o indixenismo fóra da política estatal, é dicir, a través do anarquismo.

O termo gañou importancia nas últimas décadas do século XX para referirse a algunhas organizacións sociais e políticas en América Latina.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Barnet-Sánchez, Holly. "Indigenismo and Pre-Hispanic Revivals" in *The Oxford Encyclopedia of Mesoamerican Culture*. vol. 2, pp.&nbsp;42–44. Oxford University Press 2001.
* Brading, D.A.. "Manuel Gamio and Official Indigenismo in Mexico" *Bulletin of Latin American Research* 7.1 (1988), 75-89.
* Knight, Alan, “Racism, Revolution, and Indigenismo," in *The Idea of Race in the Latin America, 1870-1940*, edited by Richard Graham, University of Texas Press, 1990.
Marcos Rodríguez Pantoja

**Marcos Rodríguez Pantoja**, nado en Añora (provincia de Córdoba) o 7 de xuño de 1946, é coñecido por ser un dos poucos casos documentados de nenos salvaxes españois.

## Traxectoria 
Emigrou cos seus pais a Madrid, onde a súa nai morreu dando a luz ao seu cuarto fillo, que morreu pouco despois, tendo Marcos 3 anos. O seu pai volveu casar con outra muller, que xa tiña un fillo dun matrimonio anterior. A súa madrasta someteuno a maltrato crueis, mentres estaba ao mando, probablemente, dar en gran parte motivos da súa decisión posterior de non volver á sociedade. Nos anos cincuenta instaláronse en Fuencaliente (Cidade Real), na Serra Morena, onde se dedicaron á fabricación de carbón.

En 1954, con sete anos e despois dunha vida de abusos, foi vendido ou entregado a un facendeiro local que o deu a un pastor para servir como un relé e foi á morte daquel, que vivira con el nunha cova, cando o neno foi abandonado no medio da natureza. En 1965, tras once anos vivindo en completo illamento dos seres humanos e a única compañía dos lobos, foi atopado pola Garda Civil, que o trasladou a Fuencaliente amordazado, mentres ouveaba e parecía un lobo. A policía non presentou cargos contra o pai, que na época aínda estaba vivo, e recoñecendo o seu único fillo reprendido por perder o seu abrigo.

Posteriormente, as monxas do hospital e un cura ensináronlle o uso da fala, como vestir, camiñar erecto, comer con cubertos. Foi internado no Hospital Convalescent Fundación Vallejo en Madrid para ser reintroducido como adulto na sociedade. Foi enviado a Mallorca onde viviu nun albergue pagando co seu traballo.

Fixo o servizo militar e dedicouse a traballar como pastor e na industria da hostalaría. El sufriu numerosos golpes e decepcións, xa que ignoraba o funcionamento da sociedade e o significado dos cartos. Despois de vivir en Fuengirola (Málaga) e mesmo empeza a vivir nunha cova, trasladouse a unha aldea do interior de Ourense, Rante. Alí foi recibido por Manuel Barandela Losada, un xubilado policial a quen chamaba "xefe" e considerou a súa familia, ata a súa morte

Actualmente, é patrocinado por unha familia holandesa, sendo normalmente invitado polos concellos, asociacións e diversas organizacións para dar charlas nas que narra a súa experiencia extraordinaria. Ademais, foi entrevistado en numerosos programas de televisión.

## Traballos sobre a súa vida 
O dramaturgo Kevin Lewis escribiu un xogo infantil inspirado na vida de Marcos Rodríguez, titulado *Marcos*. O seu caso foi obxecto da tese de doutoramento do antropólogo que o entrevistou e foi filmada en 2010, titulada *Entrelobos* e dirixida por Gerardo Olivares.

O mencionado escritor Gabriel Janer Manila escribiu un traballo clasificado como un mozo adulto titulado *Yo jugué con lobos*, na editorial La Galera.

## Notas
Pinto & Chinto

**Pinto & Chinto** é un dúo de humoristas gráficos galego, formado polo debuxante David Pintor e o guionista Carlos López.

## Traxectoria 
David Pintor (nado na Coruña en 1975) e Carlos López (nado en Boimorto en 1967) comezaron a traballar xuntos en 1993 e dende entón traballaron en varios xornais, salientando *La Voz de Galicia*. En 2001, comezaron a creación de obras para literatura infantil. Teñen publicados máis de 20 libros e recibiron varios premios da crítica, como o Premio Merlín, Premio Raíña Lupa, Premio Martín Sarmiento, Premio Pura e Dora Vázquez, selección na Feira Internacional de Boloña en 2007, 2010, 2011 e 2013, na Bienal Internacional de Bratislava, e premio especial do xurado no Festival do Libro Infantil de Corea, Nami Island.

## Premios 
* Curuxa do Humor (Museo do Humor de Fene)
* Haxtur (Salón Internacional do Cómic de Oviedo)
* Hermés (Concello de Barakaldo).
* Mingote (Diario ABC).
*Seleccionados na lista White Ravens no 2011, por *Contos para nenos que dormen de seguida*.
*Premio literario Frei Martín Sarmiento no 2007, por *O pequeno da familia fantasma*.
Industrias Guerra

**Industrias Guerra** é unha empresa galega fundada en Vila de Cruces en 1951 dedicada ao deseño e fabricación de equipamento forestal e naval.

## Historia e características 
Fundada por Ricardo González Guerra e o seu xenro Benigno Sánchez Méndez. Nas súas orixes era un obradoiro de maquinaria agrícola, reparación e venda de tractores de segunda man. Tamén facía pequenas centrais hidoreléctricas. Na década de 1960 desligouse e pasou a chamarse Hitraf. A empresa foi fundada baixo o nome de Talleres Guerra. En 1981 pasouse a chamar Industrias Guerra, S.A. adicándose ao deseño, fabricación e montaxe de guindastres e remolques. Ten certificacións ISO 9001 por Lloyd's Register.

### Empresas 
* Industrias Guerras
* Hitraf
* Grúas Tambre

## Notas
Mundial de Fútbol de 2018 - Grupo A

O **Grupo A** da Copa do Mundo de Fútbol de 2018, realizada en Rusia, estivo composto por catro equipos que se enfrontaron entre si nun total de seis encontros: a anfitrioa , xunto con ,  e . Ao termo dos mesmos os dous con maior cantidade de puntos clasificaranse para a seguinte fase, e as outras dúas seleccións quedarán eliminadas.
## Participantes 
O Grupo A está composto polas seguintes seleccións:

### Datos 

## Clasificación 
## Partidos 
A fase de grupos constou de seis partidos, cun total de tres partidos xogados por cada selección. Segundo o sistema de competición da FIFA, cada equipo acumulaba unha puntuación en función dos seus resultados: 3 puntos por vitoria (até 1994 eran só 2), 1 por empate, 0 por derrota. De acordo coa mesma, o catro equipos foron ordenados en forma descendente. No caso de que houbese dous ou máis con igual cantidade de puntos, os criterios de desempate foron os seguintes:
# Maior diferenza de goles.
# Maior número de goles anotados.
# Maior número de puntos obtidos nos partidos disputados entre os equipos empatados.
# Maior diferenza de goles nos partidos disputados entre os equipos empatados.
# Maior número de goles anotados nos partidos disputados entre os equipos empatados.
# Sorteo do comité organizador.

### Rusia - Arabia Saudita 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Exipto - Uruguai 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Rusia - Exipto 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Uruguai - Arabia Saudita 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Uruguai - Rusia 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Arabia Saudita - Exipto 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

## Notas 
### Aclaracións 
### Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Copa Mundial de Fútbol de 2018

### Ligazóns externas 
* Sitio web da FIFA 
* Sitio web oficial da FIFA World Cup 2018
US-Bangla Airlines

**US-Bangla Airlines** é unha aeroliña de Bangladesh con sede en Dacca e baseada no aeroporto Hazrat Shahjalal. A compañía é unha subsidiaria de US-Bangla Group, unha empresa conxunta estadounidense-bangladeshí.

## Historia 
US-Bangla Airlines comezou a operar o 17 de xullo de 2014.

## Frota 
miniatura|right|Bombardier Q400
En marzo de 2018 a frota de US-Bangla Airlines estaba formada polos seguintes avións:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da aeroliña
Ideoloxía punk

[miniatura|dereita|Un punk protesta contra o [ACT! for America que se opón á política de refuxiados. Boise, Idaho en novembro de 2015.]]
A **ideoloxía punk**, dende o seu inicio tivo ideas apartidarias e a liberdade para crer ou non nun deus ou relixión calquera. Porén, por mor do tempo de existencia, o seu carácter cosmopolita e amplo, ocorreron distorsións de todas as formas, en diversos países, dando ó movemento punk unha cara parecida mais totalmente particularizada en cada país.

Por se asemellar en diversos aspectos co anarquismo (posteriormente, a principio o movemento punk era apolítico), punks e anarquistas pasaron a colaborar entre si e moitas veces participando das accións.

Pasaron entón a existir moitos punks que tamén eran realmente anarquistas, e posteriormente xurdiu o anarcopunk. Este gañou un novo rumbo con redirecionamento a unha nova militancia política, con discursos e accións máis activas, opóndose ós medios tradicionais, ó Estado, ás institucións relixiosas e grandes corporacións capitalistas.

Como a maior parte dos movementos populares, o movemento punk ten case tantas facianas como número de adeptos, mais en xeral sustentan valores como axuda mutua, anti-autoritarismo, anti-fascismo, anti-conservadorismo, anti-liberalismo, anti-globalización, anti-gentrification, anti-consumismo, descolonización, anti-racismo, anti-sexismo, igualdade de xénero, igualdade de racial, libre pensamento e non conformidade.

Existe un número extremamente pequeno de punks de ideoloxía conservadora.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Movemento punk
Emmeline Pethick-Lawrence

**Emmeline Pethick-Lawrence,** tamén coñecida como **Lady Pethick-Lawrence**, nada o 21 de outubro de 1867 en Bristol e finada o 11 de marzo de 1954, foi unha activista británica polos dereitos das mulleres.

## Traxectoria 
O seu pai foi un empresario. Foi a segunda de 13 fillos, asistiu a un internado aos 8 anos. De 1891 a 1895 traballou como "*irmá do pobo*" para a Misión Metodista de Londres occidental en Cleveland Hall, cerca de Fitzroy Square.

Axudou a Mary Neal a xestionar o club de nenas na misión. No outono de 1895 deixou a misión xunto a Mary Neal para fundar o *Espérance Club*, un club de nenas que non estaba suxeito ás limitacións da misión e podían experimentar coa danza e o teatro.
Pethick tamén fundou Maison Espérance, unha cooperativa téxtil cun salario mínimo, unha xornada de oito horas e unha axenda de vacacións.

Casou con Frederick Lawrence en 1901, e a parella adoptou o apelido conxunto Pethick-Lawrence. Foi membro da *Suffrage Society* e alí coñeceu a Emmeline Pankhurst, en 1906. Exerceu o cargo de tesoureira da Unión Social e Política das Mulleres "(''Women's Social and Political Union - WSPU*)" e recadou £134,000 ao longo de seis anos.miniatura|Texto manuscrito de Emmeline Pethick-Lawrence no caderno de prisioneiros da WSPU de Mabel Cappers, decembro de 1910|left|320x320px

Pethick-Lawrence editou a publicación *Votes for Women* co seu esposo en 1907. A parella foi arrestada e enviada a prisión en 1912 baixo o cargo de conspiración logo de mobilizacións nas que se romperon xanelas, aínda que se manifestaran en contra desas accións. Logo da súa liberación, foron expulsados da WSPU por Emmeline Pankhurst e a súa filla, Christabel debido aos crecentes desacordos acerca da utilización de tácticas máis radicais ás que os Pethick-Lawrences se opuñan. Uníronse entón ao *United Suffragists.'' Emmeline asistiu ao Congreso Internacional de Mulleres na Haia, en 1915. Foi candidata polo Partido Laborista en 1918.

En 1945 converteuse en Lady Pethick-Lawrence cando o seu marido accedeu ao título de barón.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Kibbo Kift historia oficial
* referencias de Spartacus
* Metodistas de Weslyan
* West London Mission
The Cave of the Yellow Dog

***The Cave of the Yellow Dog*** (en ) é un filme xermano-mongol escrito e dirixido por Byambasuren Davaa. O filme foi escollido como candidato de Mongolia para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa. Gañou o Deutscher Filmpreis de 2006 o mello filme de nenos.

## Personaxes 
* Urjindorj Batchuluun como pai
* Buyandulam Daramdadi Batchuluun como nai
* Nansal Batchuluun como filla máis vella
* Nansalmaa Batchuluun como filla máis nova
* Batbayar Batchuluun como fillo máis novo
* Tsrenpuntsag Ish como vella
* O can Zochor como Zochor
* Seharav Sumiya como primeiro cazador
* Battur Lhamsuren como segundo cazador
* Battjargal Ulzüdelger o chófer

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Mongolia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 78ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Byambasuren Davaa

**Byambasuren Davaa**, nada como **Davaagiin Byambasüren** (en ; nada en 1971 en Ulán Bátor), é unha directora de cinema mongol que reside en Alemaña.

Entre 1995 e 1998 estudou na Academia de Filme en Ulán Bátor. En 1998 empezou a traballar como moderadora e o axudante de director na Mongolian National Broadcaster. En 2000 trasladouse a Múnic, Alemaña, para estudar ciencias da comunicación e cine na Universidade de Televisión e Cinema de Múnic.

En 2005, foi nomeado o seu filme *The Story of the Weeping Camel* ós Oscar na categoría de mellor documental da 77ª edición dos Oscar.

## Filmografía 
* 1999: *The Orange Horse* (vídeo)
* 2003: *The Story of the Weeping Camel* 
* 2005: *The Cave of the Yellow Dog*
* 2009: *Two Horses of Genghis Khan*
* 2020: *Die Adern der Welt*

## Notas
Helen Garner

Para a crítica literaria, véxase Helen Gardner.
**Helen Garner**, nada en 1942 en Geelong (Australia), é unha escritora australiana.

## Traxectoria 
Estudou na Universidade de Melbourne, deu clases no ensino secundario ata 1972 e traballou como redactora.

## Obra 
* *Monkey Grip* (1977), premiada co National Book Council Award e levada ao cine en 1981.
* *The Spare Room* (2008) gañou o Premio Literario Victorian Premier, o Premio Queensland Premier e o Premio Barbara Jefferis. Está traducida a varias linguas, entre elas ao galego. En galego foi traducida por Moisés Barcia Rodríguez en Rinoceronte editora co nome *O cuarto de invitados*.

## Notas 
*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Artigo sobre *O cuarto de invitados* en *Fugas*
Ribeira Sacra (álbum)

***Ribeira Sacra*** é un álbum do grupo de folk galego Luar na Lubre. Foi publicado o 1 de xuño de 2018, baixo o selo Warner Music. Foi gravado nos estudios Bruar da Coruña. 

O álbum foi presentado en formado digipack, incluíndo un DVD cunha reportaxe sobre a gravación do disco nas contornas naturais da Ribeira Sacra.

O primeiro tema do álbum, "Os tafenos de gaurra" ten a letra en barallete, a fala dos afiadores da Ribeira Sacra ourensá.

## Lista de cancións 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do grupo
* *Ribeira Sacra* en Discogs 
* *Ribeira Sacra* en Apple Music
Muharrem İnce

**Muharrem İnce**, nado o 4 de maio de 1964 en Elmalık, é un político turco, candidato á presidencia de Turquía polo Partido Republicano Popular (CHP) nas eleccións de 2018.

## Traxectoria 
Naceu na aldea de Elmalık na provincia de Yalova, fillo de Şerif e Zekiye İnce, seus avós paternos procedían de Tesalónica na Macedonia grega, mentres seus avós maternos viñan de Rize, localidade situada nas beiras do Mar Negro, en Anatolia. Formouse en maxisterio, na rama de ciencias, na Universidade Balıkesir e máis tarde traballou como profesor de física e foi director de escola. Logo foi xefe de prensa do club de fútbol Yalovaspor e presidente da Asociación de Pensamento Atatürkista, unha organización secular que defende as ideas de Mustafa Kemal Atatürk, o fundador da moderna Turquía. Está casado e ten un fillo..

### Política 
Principiou como deputado pola súa provincia natal en 2002 resultando reelixido sucesivamente en 2007, 2011 e 2015 nas listas do Partido Republicano Popular. Actuou como vicepresidente do grupo parlamentario do CHP durante dúas lexislaturas; a elección dos líderes do grupo parlamentario Kemal Kılıçdaroğlu e Hakkı Suha Ben como líder do partido e segundo respectivamente, posibilitou a candidatura de İnce para dirixir o grupo, conseguíndoo con 58 votos, reelixido en 2011 e 2013, renunciou en agosto de 2014, substituído por Levent Gök.. Meses antes, o 30 de marzo de 2014, o seu partido gañara en Yalova. Así e todo, as eleccións tiveron que se repetir e İnce desempeñou un papel crucial no proceso de elección do candidato do CHP, Vefa Salman, que fixo gañar de novo ao CHP. O 18 de agosto de 2014, İnce anunciou a súa candidatura á presidencia do CHP, pero perdeu no congreso extraordinario do partido de setembro de 2014.  
Convertido nun dos principais opositores ao goberno de Recep Tayyip Erdoğan, e sobre todo coñecido polos seus discursos que gozan de popularidade en Internet.
De novo enfrontouse con Kılıçdaroğlu no congreso de febreiro de 2018, perdendo de novo. Recibiu 447 votos dos delegados mentres Kılıçdaroğlu logrou 790.

Elixido candidato do CHP o 3 de maio de 2018 para as eleccións presidenciais para as eleccións presidenciais. Ao día seguinte, o líder do partido Kemal Kılıçdaroğlu proclamouno formalmente CHP. O lema da campaña foi "''Türkiye' ye güvence Muharrem İnce''" ("Muharrem İnce, unha garantía para a Turquía"), inicíandose a precampaña cun mitin electoral na capital da súa provincia natal, Yalova o 5 de maio.

## Notas
Mundial de Fútbol de 2018 - Grupo E

O **Grupo E** da Copa do Mundo de Fútbol de 2018, realizada en Rusia, está composto por catro equipos que se enfrontarán entre si nun total de seis encontros: , ,  e . Ao termo dos mesmos os dous con maior cantidade de puntos clasificaranse para a seguinte fase, e as outras dúas seleccións quedarán eliminadas.

## Participantes 
O Grupo E está composto polas seguintes seleccións:

### Datos 

## Clasificación 
## Partidos 
A fase de grupos constou de seis partidos, cun total de tres partidos xogados por cada selección. Segundo o sistema de competición da FIFA, cada equipo acumulaba unha puntuación en función dos seus resultados: 3 puntos por vitoria (até 1994 eran só 2), 1 por empate, 0 por derrota. De acordo coa mesma, o catro equipos foron ordenados en forma descendente. No caso de que houbese dous ou máis con igual cantidade de puntos, os criterios de desempate foron os seguintes:
# Maior diferenza de goles.
# Maior número de goles anotados.
# Maior número de puntos obtidos nos partidos disputados entre os equipos empatados.
# Maior diferenza de goles nos partidos disputados entre os equipos empatados.
# Maior número de goles anotados nos partidos disputados entre os equipos empatados.
# Sorteo do comité organizador.

### Costa Rica - Serbia 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Brasil - Suíza 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Brasil - Costa Rica 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Serbia - Suíza 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Serbia - Brasil 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Suíza - Costa Rica 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

## Notas 
### Aclaracións 
### Referencias 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Copa Mundial de Fútbol de 2018

### Ligazóns externas 
* Sitio web da FIFA 
* Sitio web oficial da FIFA World Cup 2018
César Boente

**César Boente Álvarez**, nado en Pontevedra a finais do século XIX e finado en Zaragoza o 23 de agosto de 1920, foi un enxeñeiro galego.

## Traxectoria 
Foi fillo de José Santiago Boente Sequeiros e de Carmen Álvarez. De novo practicou vela, e chegou a acompañar ao piano a Manuel Quiroga Losada no Teatro Principal de Pontevedra. Estudou na Escola Superior de Enxeñaría Industrial de Vigo, e en 1908 marchou a Madrid a continuar os seus estudos. Logo de que o seu pai fose destinado a Zaragoza foi vivir alí, e exerceu de director técnico dos servizos municipais.

O 23 de agosto de 1920 foi asasinado mentres reparaba uns cables eléctricos xunto co arquitecto municipal José de Yarza e un axudante (Joaquín Octavio de Toledo), nuns farois da rúa do Coso. A morte foi cometida por Inocencio Domingo de la Fuente. Aínda que se considerou un atentado sindicalista, no marco de varias folgas, o acusado negou coñecer as vítimas. O 30 de agosto dese mesmo ano o concello de Pontevedra acordou darlle o seu nome á rúa Sierra. En Zaragoza tamén hai unha rúa co seu nome, e un monumento en homenaxe aos funcionarios.
## Vida persoal
Casou con Josefina Camo e tivo tres fillos.

## Notas
Welcome to the Dollhouse

***Welcome to the Dollhouse*** é un filme independente estadounidense de comedia negra dirixido por Todd Solondz e está protagonizado por Heather Matarazzo.

## Personaxes 
* Heather Matarazzo como Dawn Wiener
* Matthew Faber como Mark Wiener
* Daria Kalinina como Missy Wiener
* Angela Pietropinto como Mrs. Wiener
* Bill Buell como Mr Wiener
* Brendan Sexton III como Brandon McCarthy
* Eric Mabius como Steve
* Dimitri DeFresco (Iervolino) como Ralphy
* Victoria Davis como Lolita
* Christina Brucato como Cookie
* Christina Vidal como Cynthia
* Amouris Rainey como Darla
* Siri Howard como Chrissy
* Telly Pontidis como Jed
* Herbie Duarte como Lance
* Jared Solano como Neko
* Scott Coogan como Troy
* Josiah Trager como Kenny
* Ken Leung como Barry

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Nånting måste gå sönder

***Nånting måste gå sönder*** é un filme sueco dirixido por Ester Martin Bergsmark. Baséase na obra de Eli Levén *Du är rötterna som sover vid mina fötter och håller jorden på plats* (2010) e está protagonizado por Saga Becker, Iggy Malmborg e Shima Niavarani.

## Personaxes 
* Saga Becker como Sebastian/Ellie
* Iggy Malmborg como Andreas
* Shima Niavarani como Lea
* David Nzinga como Abdi
* Mattias Åhlén como Mattias

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Individualismo

O **individualismo** é a posición moral, filosófica, política e ideolóxica, ou simplemente un punto de vista social, que salienta «a dignidade moral do individuo».  Os individualistas promoven o exercicio dos obxectivos e os desexos propios e en tanto a independencia e a autosuficiencia mentres se opoñen á maioría das intervencións externas sobre as opcións persoais, sexan estas sociais, estatais, ou de calquera outro tipo de grupo ou institución. No lado oposto atopamos o colectivismo.

O individualismo fai do individuo o seu centro e en tanto comeza «coa premisa fundamental de que o individuo humano é de importancia primaria na loita pola liberación. Os dereitos humanos e a liberdade son a substancia destas teorías. O liberalismo, o existencialismo e o anarquismo individualista son exemplos de movementos que toman ó individuo humano como unidade central de análise».

Tamén foi usado como termo denotando «a calidade de ser un individuo; unha peculiaridade». O individualismo é tamén asociado con intereses e estilos de vida artísticos e bohemios onde existe unha tendencia cara á autocreación e a experimentación en tanto oposta ou elusiva da tradición ou as opinións e comportamentos populares ou de masas e en tanto cunha posición filosófico-ética humanista.

## Notas
Mordovia Arena

O **Mordovia Arena** é un estadio de fútbol ruso da cidade de Saransk. Foi construído para o Mundial de Fútbol Rusia 2018, durante o cal albergará catro partidos da fase de grupos. Ten capacidade para 44.442 espectadores e é o fogar do FC Mordovia Saransk da segunda división rusa.

## Mundial de Fútbol de 2018 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Datos do Mordovia Arena