open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Asociación Oriental

miniatura|

A **Associación Oriental** (coñecida pola sigla e inglés **EaP**, *Eastern Partnership*) é un proxecto iniciado pola Unión Europea (UE). e presentado polo ministro de Asuntos Exteriores de Polonia co apoio de Suecia no Consello de Relacións Exteriores da UE en Bruxelas o . A Asociación Oriental inaugurouse en Praga, o .

A primeira reunión de ministros de Exteriores no ámbito da Asociación Oriental realizouse o , en Bruxelas.

## Membros 
A Asociación Oriental está composta por Estados postsoviéticos: Belarús, Ucraína, Moldova, Azerbaidján, Armenia e Xeorxia, ademais da Unión Europea. Houbo moito debate sobre a inclusión de Belarús, xa que a UE a considera unha ditadura autoritaria. O país acabou sendo convidado a participar debido á preocupación da UE sobre un exceso de influencia rusa na rexión.

O  Belarús, aparentemente, retirouse da iniciativa a causa dunha "discriminación sen precedentes" e un "cambio" dos principios polos que fora construída dous anos antes. Pero tres días despois o ministro de Asuntos Exteriores do país, Sergei Martynov, refutou iso.

* Azerbaidján
* Armenia
* Belarús
* Moldova
* Ucraína
* Unión Europea
* Xeorxia

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Korosteleva, E. A. (2011): *The European Union and its Eastern Neighbours: Towards a more ambitious partnership?*. Londres: BASEES/Routledge Series on Russian and East European Studies. ISBN 0415612616
* Korosteleva, E.A. (Ed.) (2011): *Eastern Partnership: A New Opportunity for the Neighbours?* Londres: Routledge. ISBN 041567607X

### Outros artigos 
* Acordo de estabilización e asociación
* Alongamento da Unión Europea
* Estados da antiga Unión Soviética

### Ligazóns externas 
**Nota:** Todas en inglés, e todas consultadas o 23/12/2011.
* Commisión Europea: Eastern Partnership (europa.eu)
* Eastbook.eu - Portal on Eastern Partnership: Eastbook.eu
* The Eastern Partnership – an ambitious new chapter in the EU's relations with its Eastern neighbours (europa.eu, 3 de decembro de 2008)
* Consello Europeo - Conclusións (Declaración en anexo II) (europa.eu, 19–20 de marzo de 2009)
* Joint Declaration of the Eastern Partnership Summit (europa.eu, 7 de maio de 2009)
* Eastern Partnership: The Opening Report- submitted by the Polish Institute of International Affairs (www.pism.pl, abril 2009)
* Marcin Łapczyński: The European Union's Eastern Partnership: Chances and Perspectives - submitted by the Caucasian Review of International Affairs (www.cria-online.org, Spring 2009)
* Sebastian Schäffer und Dominik Tolksdorf: "The Eastern Partnership – ENP plus for Europe's Eastern neighbors", *CAPerspectives*, 4/2009.
* Sebastian Schäffer und Dominik Tolksdorf: "The EU member states and the Eastern Neighbourhood - From composite to consistent EU foreign policy?", *CAP Policy Analysis*, agosto de 2009.
* "Polish-Swedish Proposal: Eastern Partnershi", xuño de 2008.
Lampridiformes

[miniatura|260px|*[Regalecus glesne*]]
[miniatura|260px|*[Lampris guttatus*]]
A dos **Lampriformes** (*Lampriformes*) é unha orde de peixes da clase dos actinopterixios, subclase dos neopterixios e infraclase dos teleósteos.

Segundo algúns autores, é a única orde da discutida superorde dos **Lampridiomorfos** (*Lampridiomorpha*).

Comporende numerosas especies de peixes mariños peláxicos.

## Taxonomía 
### Descrición 
A orde foi descrita en  1909 polo ictiólogo inglés Charles Tate Regan.

### Etimoloxía 
O nome científico *Lampriformis* está formado sobre a raíz *Lapri-* do seu xénero tipo, *Lampris*, co sufixo estándar para formar os nomes das ordes de peixes, *-formes*. O nome *Lampris* deriva do grego antigo λαμπρός *lamprós* "brillante", en referencia á coloración brillante destes peixes. O sufixo deriva do latín *forms*, "forma externa". 

### Sinónimos 
*Allotriognathi
*Bathysomi
*Lampridiformes

Este último é unha variante ortográfica, empregada a miúdp, pero que aparentemente é incorrecta.

### Clasificación 
A orde divídese nas segunites seis familias:
 
Ademais, coñécese unha familia extinta: Turkmenidae.

## Características 
A forma destes peixes é variada pero, en xeral, son esmagados e longos. Carecen de escamas e de verdadeiras espiñas nas aletas. A aleta dorsal é moi longa e tende a ocupar todo o dorso. As aletas pelvianas presentan de 0 a 17 raios. As mandíbulas son altamente protusíbeis (o maxilar, en lugar de estar unido ligamentosamente ao etmoide e ao palatino, deslìzase cara a dentro e cara a fóra co premaxilar altamente protráctil). A vexiga natatoria, cando está presente, é fisoclistosa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Nelson, J. S. *et al.* (2016): *Fishes of the world*. Fifth edition. Nova York, NY, USA: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 978-1-1183-4233-6.

### Outros artigos 
* Teleósteos

### Ligazóns externas 
* Lampriformes en BioLib.
* Lampriformes na EOL.
Romário

**Romário Da Souza Faria**, nado en Río de Xaneiro o 29 de xaneiro de 1966, e un político e futbolista brasileiro, que xoga de dianteiro. Dende 2014 é senador do seu país.

Gañou o Mundial de Fútbol de 1994. Alcumado *O Baixinho* pola súa pequena estatura, foi un dianteiro goleador e talentoso, que recibiu o premio FIFA World Player en 1994. Máximo goleador do Campionato Carioca en 7 ocasións, da Eredivisie noutras 3 ocasións, e da Liga española nunha ocasión mais, ó longo da súa carreira profesional anotou 902 goles entre clubs e selección.

## Carreira profesional 
A súa carreira comezou no Vasco da Gama, equipo no que acreditou uns rexistros goleadores que chamaron a atención de varios equipos europeos. En 1988 asinou un contrato co recente gañador da Liga de Campións da UEFA, o PSV Eindhoven. Despois de 5 tempadas en Países Baixos, o FC Barcelona adestrado por Johan Cruyff fíxose cos seus servizos para tentar gañar a 2ª Copa de Europa. A pesar de acadar o Pichichi e a liga no seu primeiro ano, na seguinte tempada abandonou o club, para rematar a tempada no Flamengo. Ó ano seguinte volveu a España para defender as cores do Valencia CF, pero non xogou máis que 10 encontros. O resto da súa carreira foi unha continua peregrinación por varios clubs brasileiros, asiáticos, australianos e estadounidenses, lonxe do máximo nivel do fútbol internacional.

(*) Goles e encontros de Segunda División

Coa selección brasileira disputou 70 encontros, anotando 55 goles, que o colocan na 3ª posición de goleadores coa *canarinha* por detrás de Pelé (77 goles) e Ronaldo (67 goles), e por diante de Zico (52 goles) e Bebeto (39 goles). Trala prata acadada nos Xogos Olímpicos de Seúl en 1988, conquistou a Copa América de 1989, o Mundial de 1994, de novo a Copa América en 1997, e a Copa Confederacións de 1997. En 1998 tivo unha lesión e non foi chamado para o mundial. O último encontro de Romário coa selección do Brasil tivo lugar o 27 de abril de 2005.

## Palmarés 
* Como xogador da selección:
** Copa Mundial de Fútbol (1) = 1994
** Copa América (2) = 1989, 1997
** Copa Confederacións (1) = 1997
* Como xogador de club:
** Campionato Carioca (3) = 1988, 1996, 1999
** Eredivisie (3) = 1989, 1991, 1992
** Liga Española (1) = 1994
** Brasileirao (1) = 2000
** Copa Mercosur (2) = 1999, 2000
** Copa dos Países Baixos (1) = 1990
** Supercopa de España (1) = 1994

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Todo sobre Romário en Sambafoot
Ostariofisos

miniatura|300px|Un siluriforme (*Pterygoplichthys multiradiatus*)
Os **ostariofisos** (Ostariophysi) son unha superorde de peixes teleósteos. Comprende un bo número de peixes de auga doce.

## Características 
Caracterízanse por presentar o *aparato de Weber*. Adoitan ter a vexiga natatoria diferenciada nunha rexión cefálica e outra caudal.

O aparato de Weber é unha cadea de pequenos ósos (as 4-5 vértebras anteriores modificadas), que conectan a vexiga natatoria co oído interno. Actúa a modo de caixa de resonancia e amplifica as vibracións e transmíteas ó oído interno, así como as variacións de presión. Déuselle este nome
en honor do anatomista e fisiólogo alemán Ernst Heinrich Weber (1795–1878).

## Clasificación 
Divídense en cinco ordes:
* Orde Gonorynchiformes
* Orde Cypriniformes
* Orde Characiformes
* Orde Gymnotiformes
* Orde Siluriformes

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
A Igrexa, Gondaísque, Vilalba

**A Igrexa** é un lugar da parroquia de Gondaísque, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá.

## Toponimia 
O topónimo **A Igrexa** (do latín , o lugar da igrexa) débese á presenza no lugar da igrexa de Santa María de Gondaísque.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Gondaísque 
### Parroquias de Vilalba 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Vilalba
Osteoglosomorfos

[miniatura|300px|*[Osteoglossum bicirrhosum*.]]
miniatura|300px|Exemplar fósil
Os **osteoglosomorfos** (Osteoglossomorpha) son unha superorde de peixes teleósteos, fundamentalmente mariños pero tamén de auga doce.

## Clasificación 
Divídense en súas ordes, ás que se deben sumar outras dúas xa extintas:
* Orde Hiodontiformes 
** Familia Hiodontidae
* Orde Ichthyodectiformes (extinta) 
* Orde Lycopteriformes (extinta) 
* Orde Osteoglossiformes 
** Familia Gymnarchidae
** Familia Mormyridae
** Familia Notopteridae
** Familia Osteoglossidae

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Taxonomía ITIS
Espada de Mouruás

A **espada de Mouruás** é unha espada da Idade de Bronce atopada na aldea de Mouruás (San Xoán de Río), e conservada no Museo de Ourense. A espada foi achada en novembro de 1967, nunha escavación na canteira da Pena dos Castros, nos penedos da Pastora, preto das rochas da Raíña e A Moura, un conxunto granítico no medio dunha fraga no val do río Navea.

## Características
A espada, de 820 g de peso, está feita en bronce, e atópase partida en dous anacos. Mide 68,5&nbsp;cm de longo e 4,5 de ancho máximo na folla e 5,7&nbsp;cm na garda. Ten unha folla longa de dobre gume e unha empuñadura calada tripartita. No seu momento supuxo unha grande innovación tecnolóxica o feito de ser fundida nunha mesma peza a folla e empuñadura en molde bivalvo, Traballando a folla mediante forxa e os orificios con perforación.

A folla ten sección lenticular, cunha suave nervadura ou crista axial de reforzo, máis acusada no extremo proximal, e mantén zonas co fío biselado.  É máis ancha cara á punta, e na zona de unión coa empuñadura está decorada nun dos cantos coa imaxe dunha espiga.

A empuñadura, composta por garda, fuso e pomo, levaría fixadas mediante cravos as cachas, de óso ou de madeira. O fuso, rectangular e con rebordes laterais, conserva tres orificios lonxitudinais, se ben é posible que tivese algún máis. A garda ten contorno en V pechado, con rebordes e tres orificios para remaches en cada lado.

## Datación
A espada de Mouruás dátase entre os séculos X e IX ANE, no bronce final II. Considérase pola forma da folla unha espada pistiliforme. As armas desde tipo teñen a súa orixe nas espadas de tipo Hemigkofen, documentadas no val do río Rihn.

Os primeiros modelos servirían de base aos obradoiros locais, que as adaptarían ás características metalúrxicas da súa zona, creando novas variedades que se difundiron polo espazo europeo do denominado Bronce Atlántico. Así, modelos similares foron atopados na Península Ibérica, San Briec-des-Iffs (Bretaña), Wilburton (Inglaterra) e Irlanda.

En moitos casos as armas eran atopadas en cursos fluviais de pouca profundidade, casos do río Ulla, Miño ou Sil (espada de Forcas). Esta situación, xunto á ausencia de necrópoles desa época, dá a entender que o depósito era intencionado e de carácter funerario, sendo a espada un obxecto ritual.

Por este motivo estraña a aparición en Mouruás entre unhas rochas. Ruiz-Gálvez considera que ten non só unha finalidade funeraria, senón tamén de control dun punto de paso estratéxico.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Idade de Bronce en Galicia

### Bibliografía
*Comendador Rey, B. e Losada, M.: "A espada de Mouruás", artigo n' *O Sil*, decembro de 2011.
*Ferro Couselo, X.: "Breve reseña del Museo". *Boletín Auriense* I, 1971. P. 303-304.
*Gago Mariño, M.: "A Excalibur galega e o TNT". Artigo no blog *Capítulo 0*.
*Lorenzo Rumbao, B.: "A espada de Mouruás ". Peza do mes do museo de Ourense. Maio de 2006.
*Ruiz-Gálvez, M.: *La Europa atlántica en la edad del bronce. Un viaje a las raíces de la Europa occidental* (1998).
Donald Sloan

**Donald Sloan**, nado o 15 de febreiro de 1988 en Shreveport, Louisiana, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense que xoga nos Guangdong Southern Tigers da Chinese Basketball Association (CBA).

## Traxectoria 
Sloan xogou para os Sacramento Kings na liga de verán de 2010 e pouco despois asinou con eles un contrato dun ano. Porén, foi despedido antes do comezo da tempada.

En decembro de 2011, asinou un contrato cos Atlanta Hawks tras facer os adestramentos de pretempada con eles, e entrou no equipo para o comezo da tempada 2011-12. Debutou na NBA nun partido de tempada regular en xaneiro de 2012 cos Atlanta Hawks. Nese mesmo mes, foi despedido polos Hawks.

O 8 de febreiro de 2012, asinou un contrato de dez días cos New Orleans Hornets. Cando rematou ese contrato, os Hornets decidiron non ofrecerlle outro, e fichou polos Cleveland Cavaliers pouco máis tarde, o 16 de marzo. O 25 de decembro de 2012, foi cortado polos Cavaliers.

O 3 de xaneiro de 2013, fichou polos Sioux Falls Skyforce da NBA Development League.

O 7 de xaneiro de 2013, asinou un contrato de dez días cos New Orleans Hornets.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Perfil coma xogador en Texas A&M 
* Perfil en ESPN
Paracantopterixios

miniatura|300px|Bacallau
Os **paracantopterixios** (Paracanthopterygii) son unha superorde de peixes teleósteos, fundamentalmente mariños.

## Clasificación 
Divídense en cinco ordes:
* Orde Batrachoidiformes
* Orde Gadiformes (bacallau e especies similares)
* Orde Lophiiformes (peixe sapo)
* Orde Ophidiiformes
* Orde Percopsiformes

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Taxonomía ITIS
Polimíxidos

miniatura|240px|*Polymixia berndti*
miniatura|240px|*Polymixia lowei*
A dos **polimíxidos** ou, respectando a prosodia latina, **polimixíidos** (*Polymixiidae*), é unha familia de peixes mariños teleósteos, a única da orde dos **polimixiformes** (*Polymixiiformes*) que, á súa vez, é a única da superorde dos **polimixiomorfos** (*Polymixiomorpha*) —agás un pequeno grupo *incertae sedis*—.

Distribúense por zonas tropicais e subtropicais dos océanos Atlántico, Índico e oeste do Pacífico, onde viven a profundidades entre os 180 e os 640 m.

Teñen o corpo moderadamente longo e comprimido, cunha lonxitude máxima de 38&nbsp;cm, e cun par de barbas no hioide, moi característico, do que toman o seu nome común de **barbudos**.

A aleta dorsal esténdese de forma continua polo dorso, con 4-6 raios espiñosos e 26-38 raios brandos. A aleta anal curta.

## Clasificación: xéneros e especies 
Existen na actualidade dez especies, todas elas do mesmo xénero, pois os outros catro xéneros están extinguidos:

* '*Superorde *Polymyxiomorpha***
** **Orde *Polymixiiformes'''*
*** Familia *Polymixiidae*
**** Xénero *Polymixia* (Lowe, 1838)
***** *Polymixia berndti* (Gilbert, 1905)
***** *Polymixia busakhini* (Kotlyar, 1992) 
***** *Polymixia fusca* (Kotthaus, 1970)
***** *Polymixia japonica* (Günther, 1877)
***** *Polymixia longispina* (Deng, Xiong e Zhan, 1983)
***** *Polymixia lowei* (Günther, 1859)
***** *Polymixia nobilis* (Lowe, 1838) 
***** *Polymixia salagomeziensis* (Kotlyar, 1991)
***** *Polymixia sazonovi* (Kotlyar, 1992)
***** *Polymixia yuri* (Kotlyar, 1982)
**** Xénero *Berycopsis* †
**** Xénero *Dalmatichthys* †
**** Xénero *Omosoma* †
**** Xénero *Omosomopsis* †
* ***Polymyxiomorpha*** *incertae sedis*:
** **Orde ***Ctenothrissiformes'''*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Fiedler, Kurt (1991): *Lehrbuch der Speziellen Zoologie. Band II, Teil 2: Fische.* Jena: Gustav Fischer Verlag. ISBN 3-334-00339-6.
* Nelson, J. S. (1994): *Fishes of the World*. Terceira edición. Nova York: John Wiley & Sons Inc. ISBN 0-471-54713-1.

### Ligazóns externas 
**Polymixiidae* en ITIS (en inglés) Consultada o 09/04/2020.
* FishBase *Polymixiiformes*  Consultada o 13/11/2012.
* FishBase *Polymixiidae''  Consultada o 13/11/2012.
A Lamela, Codesido, Vilalba

**A Lamela** é un lugar da parroquia de Codesido, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá.

## Toponimia 
O orónimo Lamela é un topónimo que provén do latín , e indica un lugar con lama ou lodo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Codesido 
### Parroquias de Vilalba 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Vilalba
Wendy Sulca

**Wendy Sulca Quispe**, nada o 22 de abril de 1996 en San Juan de Miraflores, Perú, é unha cantante peruana de música andina, coñecida principalmente pola súa exposición nos medios alcanzada polos seus vídeos virais publicados no sitio YouTube.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
* 2005: *¿Papito por qué me dejaste?*
* 2010: *Homenaje a mi padre*

;Sinxelos
* "La tetita"
* "Cerveza, cerveza"
* "Papito"
* "¿Por qué te enamoraste?"
* "Homenaje a mi padre" (con Lidia Quispe)
* "Mira mis ojos"
* "Like a Virgin"
* "Nadie puede con el amor"
* "Explosión"
* "Bailo y festejo"
* "Canta conmigo"
* "La magia del amor"
* "Me voy a enamorar"
* "No quiero perderte"
* "Esto ya fue"
* "Chao chao chao"
* "Cerveza cerveza 2.0" (con Miss Bolivia e Maca del Pilar)
* "Tiempo"

;Outras cancións
* "Carnaval"
* "Huaylash"
* "Mi vida no vale nada"
* "Carnaval"
* "Silencio"
* "Cariño loco"
* "Siento en mi alma pena y dolor"
* "Madrecita"
* "Pobre"
* "El chivo viejo"
* "Alma de carnaval"
* "Me pongo hardcore"
* "Boom Boom" (con Liberato Kani)
* "Siempre podemos bailar" (con Rubén Albarrán de Café Tacvba)
* "Mi tierra"

;Colaboracións
* "En tus tierras bailaré" (con Delfín Quishpe e La Tigresa del Oriente)
* "Pa' tras" (de Dante Spinetta)
* "El tiempo pasar" (de Dani Umpi con Fito Páez)
* "Hambre" (con Gepe)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* www.wendysulca.com 
* Blog oficial 
* Canle en Youtube
Javier Bas

**Javier Bas Corugeira**, nado en Redondela en 1963, é un político galego do Partido Popular de Galicia.
[miniatura|Papeleta do PP nas [Eleccións xerais de España de novembro de 2019.]]
## Traxectoria 
Foi director da oficina de Caixa Galicia de Redondela. Nas eleccións municipais de 2011 encabezou a candidatura do PPdeG á alcaldía de Redondela e foi elixido alcalde.

Nas eleccións municipais de maio de 2019 foi sucedido na alcaldía por Digna Rivas Gómez do PSdeG.

Nas Eleccións xerais de novembro de 2019 presentouse ao Congreso pola provincia de Pontevedra, resultando elixido deputado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición
* Eleccións municipais en Redondela

### Ligazóns externas 
*
Fontefría, Xoibán, Vilalba

**Fontefría** é un lugar da parroquia de Xoibán, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá. Sitúase a carón de Fonfría (Gaibor, Begonte).
## Toponimia
O topónimo **Fontefría** (do latín ) é un hidrotopónimo transparente, referido a unha 'fonte de auga fría'.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Xoibán 
### Parroquias de Vilalba 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Vilalba
Protacantopterixios

A dos **protacantopterixios** (*Protacanthopterygii*) é unha superorde de peixes teleósteos de anatomía primitiva, tanto mariños como dulciacuícolas, moitos deles anádromos.

## Características 
Entre as súas características corporais destaca as presenza duna aleta adiposa tras a aleta dorsal. Teñen máis de 24 vértebras, un óso mesocoracoides, dentes na lingua e no hioide, mandíbula superior non protusíble, e un forame supraorbital.

## Clasificación 
A superorde comprende tres ordes:
* Esociformes
* Osmeriformes
* Salmoniformes 

## Evolución 
Parece que evolucionaron no Cretáceo ou quizais no Xurásico tardío, probabelmente hai uns 150 millóns de anos; coñécense fósiles deles e da estreitamente relacionada *Otocephala* en todo o Cretáceo.

### Filoxenia 
Cladograma baseado en Betancur-Rodriguez *et al*. (2016). 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. 4th ed. Hoboken, Nova Jersey: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-4712-5031-7, pp.189-207.

### Outros artigos 
* Teleósteos

### Ligazóns externas 
* Protacanthopterygii na EOL.
* Superorder Protacanthopterygii  en Fossilworks.
Club América

O **Club América** é unha entidade deportiva de México cuxo equipo profesional de fútbol compite na Primeira División de México. Fundado o 12 de outubro de 1916 en Cidade de México, é un dos 2 únicos equipos que nunca descendeu de categoría no campionato ligueiro mexicano dende a creación deste torneo en 1943. Segundo varias enquisas levadas a cabo en México, o Club América é o club de fútbol mais popular do país.

## Palmarés 
Os mellores anos do club foron os transcorridos entre 1983 e 1992, unha década na cal o club gañou 5 ligas mexicanas e 3 ligas de campións entre outros títulos.
### Títulos nacionais 
Con 10 títulos de liga, o América é o 2º equipo máis laureado do campionato, e está a un só título do CD Guadalajara, que ten 11. Con 10 tamén está o Cruz Azul.
* **Primeira División de México (10)** = 1965-66, 1970-71, 1975-76, 1983-84, 1984-85, PRODE 1985, 1987-88, 1988-89, Verán 2002, Clausura 2005
* Copa de México (6) = 1937-38, 1953-54, 1954-55, 1963-64, 1964-65, 1973-74
* Campión de Campións (5) = 1954-55, 1975-76, 1987-88, 1988-1989, 2005
### Títulos continentais 
Os 5 títulos continentais do América na máxima competición fan deste equipo o máis laureado de Norteamérica.
* **Liga de Campións da Concacaf (5)** = 1977, 1987, 1990, 1992, 2006
* Copa Xigantes da Concacaf (1) = 2001
* Copa Interamericana (2) = 1978, 1991
## Estadio 
O Club América xoga os seus encontros como local no Estadio Azteca de Cidade de México dende 1966. O recinto é propiedade da empresa de telecomunicacións Grupo Televisa, igual que o club. Cunha capacidade para 105.064 seareiros, é o estadio máis grande de América, e o 3º máis grande do mundo. Nel xogáronse a finais dos mundiais de fútbol de 1970 e 1986, así como o encontro de 1970 alcumado *O partido do século* que enfrontou a Alemaña e a Italia nas semifinais do mundial e que rematou cun 4-3 na prórroga, ou como o encontro de 1986 entre Inglaterra e Arxentina no cal Maradona marcou o chamado *gol do século* e a chamada *man de Deus*; entre outros moitos eventos, como a final olímpica de fútbol de 1968.

## Xogadores 
Actualizado a 5 de xaneiro de 2018.

 

Ó longo da historia do club, pasaron polas súas ringleiras xogadores como Hugo Sánchez, Carlos Hermosillo, Djalminha, Claudio López, Cuauhtémoc Blanco, Vavá ou Iván Zamorano.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Primeira División de México
* Liga de Campións da Concacaf
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Club América
Alamparte

Como topónimo **Alamparte** pode referirse a:

;En Galiza
***Alamparte**, lugar da parroquia de Cangas, no concello de Foz;
***Alamparte**, lugar da parroquia da Xoibán, no concello de Vilalba.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Rede temática de investigadores de Literatura Infantil e Xuvenil do Marco Ibérico e Iberoamericano

A **Rede temática de investigadores de Literatura Infantil e Xuvenil do Marco Ibérico e Iberoamericano** ou *LIXMI*, é unha rede que se creou en 2004 e está vinculada á Universidade de Santiago de Compostela, á que pertence a súa investigadora principal, Blanca-Ana Roig Rechou.

## Historia e características 
En 2011 estaba formada por investigadores de quince universidades de España, Portugal e Iberoamérica e contaba cos apoios das máis relevantes institucións destes ámbitos vinculadas coa Literatura Infantil e Xuvenil. Trátase dun grupo multidisciplinar e multicultural. Multidisciplinar en canto que inclúe investigadores e docentes tanto da Literatura institucionalizada ou de adultos coma da infantil e xuvenil, así como profesores de Didáctica da lingua e literatura e das artes plásticas, que achegan claves estéticas para xulgar o feito literario. Multicultural en canto que o profesorado provén dos distintos ámbitos lingüísticos ibéricos e iberoamericanos.

Os membros de LIXMI celebran anualmente reunións científicas nas que debaten e reflexionan sobre múltiples aspectos da literatura para os máis novos, como os xéneros, os clásicos, as reescrituras, fenómenos como o multiculturalismo, a presenza de temáticas como a guerra civil española, os estereotipos, arquetipos e prototipos, modalidades como o álbum etc. No marco destas reunións tamén se reúnen con especialistas pertencentes ás institucións colaboradoras da Rede.

Entre as actividades conxuntas que desenvolven os membros de LIXMI figura a docencia e a elección das temáticas do Curso de Formación continua “As Literaturas infantís e xuvenís ibéricas. A súa influencia na formación lectora”, que se iniciou en setembro de 2004 en Santiago de Compostela, ao amparo da Universidade, da Biblioteca Nova 33, actualmente Biblioteca Fundación Nova Caixa Galicia, e Gálix (Asociación Galega do Libro Infantil e Xuvenil). Estes cursos, dirixidos a estudantes, docentes, bibliotecarios e mediadores en xeral, estrutúranse dende o inicio en dúas modalidades: unha virtual que se celebra ao longo do mes de xullo e unha presencial que ten lugar no mes de setembro.

Na parte virtual ofrécense panorámicas das Literaturas escritas nas distintas linguas de España, da portuguesa, da inglesa, da alemá e dalgunhas iberoamericanas; tamén elaboran unha seleccións de obras cara á educación literaria e comentarios sobre algunha delas coa mesma finalidade. Obras escritas en todas as linguas do marco ibérico ou traducidas a elas. Por veces mesmo se propoñen traducións e se analizan os procesos tradutolóxicos. Na parte presencial, máis práctica, estabelécese o contacto cos escritores e escritoras seleccionados por medio de encontros de investigadores con eles, recitais, talleres para traballar coas obras cara á educación literaria e artística e unha mesa de investigación para informar dos materiais máis salientábeis en cada ámbito lingüístico para a preparación do mediador.

Outras actividades que desenvolve LIXMI é a coorganización dos Encontros Luso-Galaico-Franceses do *Livro Infantil e Juvenil do Porto*.
O Ameneiral, Nogueirosa, Pontedeume

**O Ameneiral** é un lugar da parroquia de Nogueirosa no concello coruñés de Pontedeume na comarca do Eume. Estaba despoboado no ano 2019 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Nogueirosa 
### Parroquias de Pontedeume 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Pontedeume
José Caldas Iglesias

**José Caldas Iglesias**, nado en Vigo en 1898 e finado na mesma cidade o 12 de maio de 1937, foi un traballador metalúrxico, mestre e concelleiro galego.
## Traxectoria 
miniatura|Lugar de memoria na Fortaleza do Castro
Foi mestre na Escola Elemental de Traballo de Vigo e concelleiro dese concello. 

Foi detido por estar no Concello de Vigo o día da lectura do bando do Golpe de Estado militar franquista en Vigo. Xulgado en consello de guerra sumarísimo xunto con Antonio Carballo Vázquez foi condenado a morte. Fusilárono no castelo do Castro.

A súa filla Carmen Caldas Vázquez foi nomeada Viguesa Distinguida en 1992.

## Na cultura 
A súa neta Mar Caldas realizou un proxecto artístico, *12 de maio de 1937*, sobre a súa historia e a da súa familia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  (2013). "Vigo: ocupación de libros e documentos"
*  (2019). "Sindicalistas de Vigo (1)"
Escopelomorfos

Os **escopelomorfos** (Scopelomorpha) son unha superorde de peixes mariños teleósteos, que comprenden unha única orde, os mictofiformes ou peixes lanterna (Myctophiformes).

Son peixes bentopeláxicos, propios de augas profundas.miniatura|250px|*Protomyctophum subparallelum*|centro
## Véxase tamén 
### Ligazóns internas 
* Taxonomía ITIS
Mar Caldas

**Mar Caldas**, nada en Vigo o 25 de abril de 1964, é unha artista visual e fotógrafa galega.

## Traxectoria 
Doutora pola Universidade de Vigo, obtivo o premio extraordinario pola tese *El valor y el significado de los productos culturales. Desplazamientos y fricciones en las transacciones artísticas contemporáneas*, dirixida por Jesús Hernández Sánchez. Formou parte do Comité Científico do I Congreso de Xénero, Museos e Arte (2013).

Participou en diversos obradoiros na Habana, Donostia, Mallorca e o Brasil. Traballa coa imaxe fotográfica, a partir de instalacións, fotos en branco e negro, e cadros utilizados como obxecto narrativo. En 1999 recibiu a Bolsa de Creación Artística no Estranxeiro Unión Fenosa .
En 2023 presentou a curtametraxe documental *12 de maio de 1937*. Nesta curtametraxe, Caldas usa como fío condutor o fusilamento do seu avó, José Caldas Iglesias, que tivo lugar na data que da lugar ao título da curtametraxe, para afondar nas repercusións familiares e sociales dun fusilamento.

En 2025 presentou a exposición *Mulleres, traballo e memoria* no Centro Galego de Arte Contemporánea, na que aborda o traballo das mulleres e a denuncia a súa escasa consideración, pasada e presente. Ademais de feminismo e conciencia de clase nesta exposición trátase a reparación da ferida franquista, que abordou na curtametraxe *12 de maio de 1937*. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Entrevista en *Culturagalega.org* no ano 2009.
* *O mundo patas arriba*, exemplo de obra fotográfica de Mar Caldas
* Páxina web de Mar Caldas
A Seara, Codesido, Vilalba

**A Seara** é un lugar da parroquia de Codesido, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Codesido 
### Parroquias de Vilalba 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Vilalba
Estenopterixios

miniatura|300px|*Vinciguerria attenuata*
Os **estenopterixios** (Stenopterygii) son unha superorde de peixes teleósteos, fundamentalmente mariños de augas profundas ou abisais.

## Características 
Posúen numerosos dentes e algunhas especies contan con órganos bioluminiscentes.

## Clasificación 
Divídense en dúas ordes:
* Orde Ateleopodiformes
* Orde Stomiiformes

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Taxonomía ITIS
Mickell Gladness

**Mickell Jawaun Gladness**, nado o 26 de xullo de 1986 en Birmingham (Alabama), é un xogador estadounidense de baloncesto profesional.

## Traxectoria profesional 
Gladness non foi seleccionado no Draft da NBA de 2008. Xogou nos Países Baixos, e nos Rio Grande Valley Vipers e Dakota Wizards da NBA Development League nos seus primeiros tres anos de carreira.

O 24 de decembro de 2011, os Heat anunciaron que Gladness se atopaba no equipo para a tempada 2011-12. Foi cortado polos Heat o 7 de febreiro de 2012. Cinco días máis tarde, o 12 de febreiro, asinou un contrato de 10 días con Miami. O 28 de febreiro, asinou outro contrato de 10 días cos Heat.

Gladness asinou un contrato de dez días cos Golden State Warriors o 22 de marzo de 2012. O 1 de abril de 2012, os Warriors ficharon a Gladness para o resto da tempada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com 
* Perfil en NBA.com
Silvar

Como topónimo **Silvar** pode referirse a:

;En Galiza
***Silvar**, lugar da parroquia de Sésamo, no concello de Culleredo;
***O Silvar**, lugar da parroquia de San Lourenzo de Siabal, no concello de Paderne de Allariz;
***O Silvar**, lugar da parroquia de Nogueirosa, no concello de Pontedeume.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Turandot

***Turandot*** é unha ópera en tres actos con música de Giacomo Puccini e libreto en italiano de Giuseppe Adami e Renato Simoni. A ópera, inconclusa pola morte de Puccini, foi completada por Franco Alfano. Foi estreada o 25 de abril de 1926 no Teatro alla Scala de Milán baixo a batuta de Arturo Toscanini e sen as adicións de Alfano. As posteriores representacións realizáronse coa partitura completa.

Unha das partes máis difíciles da ópera encóntrase no segundo acto e se inicia coa frase *In questa reggia*, cando Turandot explica a razón do seu comportamento. Musicalmente, esta parte exixe sobreagudos a cargo da soprano que, combinados coa capacidade wagneriana que require o personaxe, fana particularmente difícil. No terceiro acto se encontra unha das arias máis coñecidas para tenor, *Nessun dorma*, que representa a vitoria do amor sobre o odio, onde Calaf canta que *ninguén durma* para descubrir o nome do xove heroe. Outro aspecto musicalmente notable é o enfrontamento entre tenor e soprano, no segundo acto, que moitos comparan co que fixo antes Puccini en Tosca, tamén no segundo acto, cando enfronta as voces do barítono e a soprano, Scarpia e Tosca.

Turandot é un alcume persa que significa "a filla de Turan", sendo Turan unha rexión de Asia Central que formou parte do Imperio Persa. Segundo o experto na música de Puccini, Patrick Vincent Casali, o "t" final non debe soar na pronunciación desta palabra, e Puccini non a vai pronunciar (de acordo con Rosa Raisa, a primeira cantante en interpretar o papel protagonista) e, segundo as notas de Casali, a estrutura musical da meirande parte das entonacións do nome por parte de Calaf fan do son do *t* final case un imposible.

## Personaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Libreto en italiano e castelán
BremSat

**BremSat** foi un satélite artificial alemán lanzado desde a bodega de carga do transbordador espacial Discovery durante a misión STS-60.

## Características 
BremSat foi construído polo Centro de Tecnoloxía Espacial Aplicada e Microgravidade (*ZARM* polas súas siglas en alemán), pertencente á Universidade de Bremen co patrocinio da Axencia Espacial Alemaña. Tiña forma de dodecaedro de 48 centímetros de diámetro e 52 centímetros de altura.

O satélite foi inxectado nunha órbita inicial de 363 x 344 quilómetros e cunha inclinación orbital de 56,9 graos e reentrou na atmosfera o 12 de febreiro de 1995.

## Obxectivos da misión 
A misión de BremSat dividiuse en tres fases:

*Microgravedade, a bordo do transbordador, antes de ser lanzado.
*Orbital, trala inxección en órbita.
*Reentrada atmosferica.

Os obxectivos eran facer medicións de condutividade de calor, forzas de aceleración residuais, estimar a calidade da microgravedade a bordo, investigar a distribución de densidade e a dinámica dos micrometeoritos e das partículas de po en órbita baixa da Terra, cartografar a distribución de oxíxeno atómico, medir o intercambio de momento e enerxía entre o fluxo molecular e o satélite en rotación e medir a presión e temperatura durante a reentrada atmosferica.

O satélite levaba a bordo un volante de inercia e bobinas magnéticas, un magnetómetro e sensores solares e estelares.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*THE BREMSAT PHASE-MODULATED COMMUNICATIONS LINK
Ligamento radiocubital anterior

O **ligamento radiocubital anterior** ou **radioulnar anterior** é un ligamento do membro superior humano, pertencente á articulación radiocubital inferior. É unha banda febrosa que cruza a articulación pola parte anterior. Insírese na superficie articular do radio e na parte anterior da epífise distal do cúbito. Nalgúns textos pode ser denominado PRUL polas súas siglas en inglés (*palmar radioulnar ligament*).

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
José Antonio Pérez Cortés

**José Antonio Pérez Cortés**, nado en 1947, é un político galego do PPdeG.

## Traxectoria
Foi cooperativista de Coren antes de ser designado alcalde de Quintela de Leirado polo gobernador civil en 1976. Nas primeiras eleccións municipais democráticas encabezou a candidatura de UCD en Quintela de Leirado e foi reelixido. Continuou como alcalde nas sucesivas eleccións, por Coalición Galega, CPG, Centristas de Galicia e finalmente polo PPdeG, sempre con maioría absoluta.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Quintela de Leirado
Complexo ligamentoso triangular do carpo

miniatura|150px|Ligamentos do pulso.
O **complexo ligamentoso triangular do carpo** é unha formación ligamentosa formada polo ligamento radiocubital anterior, polo ligamento radiocubital posterior, polo ligamento cubitocarpal anterior, polo ligamento cubitocarpal posterior e polo disco articular da articulación radiocubital inferior.

O complexo cobre as superficies distais do cúbito e do radio, protexéndoas. Tamén facilita a transmisión do peso, distribuíndoo para evitar lesións óseas. Ao proporcionar estabilidade ao carpo na zona cubital, permite a rotación do antebrazo sen que haxa lesións.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
José Rufino Echenique

**José Rufino Echenique Benavente** (nado o 16 de novembro de 1808 en Puno e finado o 16 de xuño de 1887 en Lima) militar e político, foi o presidente do Perú entre 1851 e 1855.
David Senra

**David Senra Martínez **, nado en Santiago de Compostela en 1992, é un piloto galego de karting.

## Traxectoria 
Con dezaseis anos debutou no campionato de España da especialidade na categoría KF2. En 2011 proclamouse campión galego de karts e clasificouse para disputar o campionato de España da especialidade na categoría raíña dos karts.
Acivreira, Corvelle, Vilalba

**Acivreira** é un lugar da parroquia de Corvelle no concello lucense de Vilalba na comarca da Terra Chá.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Corvelle
### Parroquias de Vilalba
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Vilalba
Asociación para a Paz

miniatura|Mapa de membros da **Asociación para a Paz**:

A **Asociación para a Paz** (en inglés *Partnership for Peace*, **PfP**) é un programa da Organización do Tratado do Atlántico Norte (OTAN) destinado a estreitar as relacións da OTAN con outros estados europeos e a antiga Unión Soviética. En 2025 ten 23 membros.

Foi unha iniciativa dos Estados Unidos na reunión de Ministros de Defensa da OTAN en Travemünde, Alemaña, nos días 20 e 21 de outubro de 1993, e formalmente aprobada do 10 ao 11 de xaneiro no cumio da organización de 1994 en Bruxelas, Bélxica.

Dez Estados que eran membros (Bulgaria, República Checa, Estonia, Hungría, Letonia, Lituania, Polonia, Romanía, Eslovaquia e Eslovenia) desde entón, sumáronse á OTAN.

O  Malta pasou a ser membro da PfP, pero retirouse o  co fin de manter a súa seguridad intacta. O  Malta decidiu reactivar o seu acceso. Este retorno foi aceptado pola OTAN no cumio de Bucarest do .

Durante o cumio da OTAN en Riga, o , Bosnia e Hercegovina, Montenegro e Serbia foron convidadas e aceptaron sumarse á asociación.

## Países asinantes do documento marco da Asociación para a Paz 
#### Membros actuais 
* Azerbaidján (4 de maio de 1994)
* Croacia (25 de maio de 2000)

### Membros con solicitude de acceso á OTAN 
* Macedonia do Norte (15 de novembro de 1995) (Até que se solucione a disputa do nome con Grecia).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Cuestións da OTAN: a Asociación para a Paz ]
* Asinantes do documento marco da Asociación para a Paz 
* Sistema de xestión de información da Asociación para a Paz (PIMS)
Julia en la onda

[miniatura|[Julia Otero entrevistando a José Luis Rodríguez Zapatero no seu programa *Julia en la onda*, de Onda Cero.]]
***Julia en la onda*** foi un programa de radio, estreado en 2007 por Onda Cero e presentado pola xornalista galega Julia Otero.

## Características 
O programa ocupa a franxa de 16:00 a 19:00. O espazo comeza cun repaso á actualidade xunto ao xornalista Rafael Noblejas e despois, as noticias con humor contadas por Oriol Parreño e Marina Martínez. Ferrán Monegal fai un repaso á televisión.

Julia Otero recupera para a súa última hora unha das seccións máis coñecidas da súa anterior etapa en Onda Cero. Volve 'El gabinete'. No faladoiro só repite Juan Adriansens. O resto son novas incorporacións como Ángeles Durán, Juan Manuel de Prada, Antón Reixa, Montserrat Nebrera, Begoña Aranguren, Xavier Sala i Martín, Espido Freire, Pilar Rahola, Antonio Zoido Naranjo, Jorge Wagensberg, Alfredo Urdaci e Elisa Beni.

Ao principio da tempada, Onda Cero anunciou seccións do programa que non chegaron a concretarse. Por exemplo, a charla de ex que cada quince días ían protagonizar Juan José Lucas e Juan Carlos Rodríguez Ibarra. Tampouco se chegou a incorporar David Trueba e Lorenzo Caprile apenas durou unhas semanas, e en xaneiro do 2008 foi substituído por Manuel Marlasca e unha sección dedicada aos sucesos e a crónica negra (os martes). Álvaro Pombo e Carmen Posadas tan só estiveron un día. Antes do Nadal, incorporáronse como gabineteros dous históricos do programa, como Fernando Sánchez Dragó e Ana Balletbó, aínda que esta última abandonaría o programa antes de terminar a tempada.

Na segunda tempada de *Julia en la Onda*, saíron do gabinete Alfredo Urdaci, Xavier Sala i Martí e Mª Ángeles Durán e ingresaron Isabel Tocino, que apenas durou un mes, e Jesús Mª de Miguel. Recuperou ademais a sección "El epílogo", que non chegou a callar. Estreouse a sección de humor "La rabiosa actualidad" con David Cervelló, Guillem Zaragoza, Oriol Parreño e Judit Martín.

Na terceira tempada abandonan o gabinete Juan Manuel de Prada, Begoña Aranguren, Antonio Zoido Naranjo e José Antonio Labordeta. O gabinete, en setembro do 2009, está formado por Fernando Sánchez Dragó, Juan Adrianséns, Elisa Beni, Jorge Wagensberg, Pilar Rahola, Jesús de Miguel, Julián Casanova e incorpóranse Celia Villalobos, Alejo Vidal Quadras, Nacho Vigalondo, Inés Ballester e Najat Al Achmi.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Travemünde

miniatura|O Buque *Passat* en Travemünde.

**Travemünde** é unha pequena vila situada na desembocadura do río Trave ao Mar Báltico, a 13&nbsp;km escasos de Lübeck. Porén, é o maior porto xermano de transbordadores do Báltico, con conexións a Suecia, Finlandia, Estonia e Letonia.

## Historia 
miniatura|Praia de Travemünde.
A historia de Travemünde está fortemente ligada a Lübeck desde os seus inicios, xa que no século XIII a capital da Liga Hanseática comprou a pequena vila para construír un importante porto comercial, que segue operativo hoxe en día.

Travemünde xurdiu a partir dunha praza forte fundada por Henrique, o León, Duque de Saxonia, no século XII, para gardar a foz do Trave, e os daneses reforzárona posteriormente.

Fíxose vila en 1317 e, en 1329 pasou a ser unha posesión da cidade libre de Lübeck, á cal pertence desde entón. As súas fortificacións foron demolidas en 1807.

Travemünde é unha antiga estanción balnearia (desde 1802) e o maior porto de ferris de Alemaña no mar Báltico. O faro data de 1539, e é o máis antigo da costa báltica alemá. Outra atracción de Travemünde é o navío *Passat*, un barco-museo ancorado na foz do Trave.

## Na literatura 
O balneario do século XIX foi evocado por Thomas Mann na súa obra *Buddenbrooks*. Na parte II /  5-12 nárranse as vacacións de Antonie Buddenbrook e, na Parte X / 3, un verán do pequeno Hanno. Travemünde é retratada por Mann como un lugar de liberdade, felicidade e, no caso de Antonie, amor. Tamén o escritor sueco Hjalmar Söderberg menciona esta "pintoresca vila" na súa obra *Den allvarsamma leken*.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Kurhaus hotel, Travemünde.jpg|Hotel Kurhaus
Ficheiro:Travemuende-Mole.jpg|Foz do río Trave
Ficheiro:Travemünde Casino.jpg|Casino
Ficheiro:Travemünde Railway Station.jpg|Estación ferroviaria

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Thorsten Albrecht: *Travemünde* (Kleine Hefte zur Stadtgeschichte, hrsg. vom Archiv der Hansestadt Lübeck, Heft 19). Lübeck 2005, ISBN 3795031184

### Ligazóns externas 
* Travemünde  Consultada o 28/12/2011.
O Fontao, Goiriz, Vilalba

**O Fontao** ou **Fontao** é un lugar da parroquia de Goiriz, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Goiriz 
### Parroquias de Vilalba 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilalba
A Paiola

O topónimo **A Paiola** pode referirse a:

;En Galiza
***A Paiola**, lugar da parroquia de Alba, no concello de Vilalba;
***A Paiola**, lugar da parroquia de Distriz, no concello de Vilalba.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Dedo maior

**Dedo medio**, **dedo do medio**, **maior** ou **pai de todos** é un dedo quirodáctilo situado na rexión central da man, entre o dedo índice e o anular.

## Como xesto obsceno 
Na cultura occidental este xesto popular é utilizado como ofensa. Na Grecia Antiga o dedo medio estendido coñecíase como κατάπυγον (katapugon, de kata -κατά-, "para baixo" e pugē -πυγή- "nádegas") e as primeiras referencias deste dedo estendido para insultar outra persoa aparecen na comedia grega antiga, onde o termo *katapugon* tamén significaba "un home (ou unha muller, *katapugaina*) que se somete a penetración anal".

Este dedo tamén aparece nomeado como ***impudicus digitus*** (dedo atrevido) en antigos escritos romanos e ese uso probabelmente se xeneralizou en moitas culturas debido á influencia xeográfica do Imperio e a civilización grecorromana. Outra posíbel orixe dese xesto pode encontrarse no século I no Mediterráneo, onde estender o dedo foi un dos moitos métodos usados ​​para desviar a ameaza sempre presente do mal de ollo.
Pedro Eguiluz

**Pedro Eguiluz Lamarca**, nado en Madrid o 14 de xuño de 1921 e finado o 24 de xullo de 1977, foi un futbolista e adestrador de fútbol español. Xogaba de centrocampista.

## Traxectoria 
### Como adestrador 
Na tempada 1967–68 adestrou o Deportivo da Coruña, descendido de Primeira División, logrando ao final da campaña o ascenso á máxima categoría. O seu substituto foi Cheché Martín.

## Palmarés 
;Sevilla
* Liga de España: 1945–46
* Copa do Rei: 1947–48

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do adestrador en bdfutbol.com 
* Datos do adestrador en footballdatabase.eu
Dedo índice

miniatura|250px|Un home sinalando unha muller durante unha discusión política.

O **dedo índice** (tamén chamado **dedo segundo** ou **dedo indicador** e popularmente como o **furabolos** ou **mostreiro**) é o primeiro dedo e o segundo díxito da man humana. Está situado entre o polgar e o dedo medio. Normalmente é o dedo máis hábil e sensíbel da man, aínda que non é o máis longo – é máis curto que o dedo medio, e pode ser máis curto ou máis longo que o dedo anular.

## Usos 
O dedo índice verticalmente úsame para representar o número 1, e se se move dun lado para o outro pode significar desaprobación ou negación. Nos deportes, pode tamén representar a vitoria, pois nalgúns campionatos os equipos gañadores levantan o dedo índice querendo dicir "Somos o número un".

### Sinalar co índice 
O feito de sinalar co dedo índice algunha persoa considérase habitualmente como descortés nalgunhas culturas. Unha maneira máis educada de sinalar a alguén faise apuntando coa man na dirección de alguén, como se se estivese sostendo unha bandexa; este xesto vese nalgúns contextos formais como na televisión, a miúdo acompañado da frase "É un pracer presentarlle o Sr./a Sra. X" ou "E aquí temos a ...".

## Notas
Manuel Vázquez Fernández

**Manuel Vázquez Fernández**, coñecido como **Casalta**, nado en Punxín en 1941, é un político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Nas eleccións municipais de 2011 encabezou a candidatura do PPdeG á alcaldía de Punxín e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Nas municipais de 2015 volveu ser reelixido con maioría simple. Nas municipais de 2019 e 2023 volveu se-la forza máis votada e foi elixido alcalde co apoio de Ciudadanos, na primeira ocasión, e de Compromiso por Galicia na segunda.

## Vida persoal
Casou con Rosa Diz Vázquez, falecida en 2023.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Punxín
Ateriniformes

miniatura|300px|*Atherina boyeri*
Os **Ateriniformes** (Atheriniformes) son unha orde de peixes con espiñas nas aletas (da superorde Acantopterixios ou Acanthopterygii). Comprende especies de río e mariñas, como por exemplo a piarda.

## Características 
Posúen normalmente dúas aletas dorsales, a primeira con espiñas flexibles, e unha aleta anal precedida por unha espiña. A liña lateral é moi débil ou ausente.

## Clasificación 
Divídense en tres subordes e 9 familias:
* Suborde Bedotioidei: 
** Familia Bedotiidae
* Suborde Melanotaenioidei: 
** Familia Melanotaeniidae
** Familia Pseudomugilidae (segundo ITIS, dentro da familia Bedotiidae)
* Suborde Atherinoidei: 
** Familia Atherinidae 
** Familia Atherinopsidae 
** Familia Notocheiridae
** Familia Telmatherinidae
** Familia Dentatherinidae
** Familia Phallostethidae

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Taxonomía ITIS
* Taxonomía Fish Base