Agustín García Calvo

**Agustín García Calvo**, nado en Zamora o 15 de outubro de 1926 e finado na mesma cidade o 1 de novembro de 2012, foi un gramático, poeta, dramaturgo, ensaísta, tradutor e filósofo español.

## Traxectoria 
Realizou estudos de Filoloxía Clásica na Universidade de Salamanca, onde estudou coa primeira promoción de alumnos do mestre da filoloxía clásica española, Antonio Tovar. Doutorouse en Madrid aos 22 anos cunha tese titulada *Prosodia y métrica antiguas*. En 1951 exerceu como profesor catedrático de instituto. En 1953 ocupou unha cátedra de linguas clásicas en Sevilla e en 1964 na Universidade Complutense de Madrid, ata que a ditadura franquista o separou da cátedra madrileña en 1965 xunto a Enrique Tierno Galván, José Luis López-Aranguren e Santiago Montero Díaz por prestaren apoio ás protestas estudantís. José María Valverde e Antonio Tovar renunciaron a cadansúas cátedras voluntariamente como protesta contra esta medida. García Calvo exiliouse en París, onde foi profesor na Universidade de Lille e no Collège de France. Tamén traballou como tradutor para a editorial Ruedo Ibérico. Na capital francesa coordinou un parladoiro político no café ''La boule d'or* do Barrio Latino. En 1976 foi restablecido na súa cátedra, na que permaneceu ata xubilarse en 1992. Despois foi profesor emérito da UCM.

Formou parte do Círculo Lingüístico de Madrid xunto con Rafael Sánchez Ferlosio e Carlos Piera.

Como filólogo fixo importantes contribucións á lingüística xeral, á prehistórica ou indoeuropea, á grecolatina e á do espofcont ("español oficial contemporáneo"). A súa teoría xeral sobre a linguaxe aparece desenvolvida na triloxía formada por *Del lenguaje*, *De la construcción (Del lenguaje II)* e *Del aparato (Del lenguaje III)* e nos artigos compilados no volume *Hablando de lo que habla. Estudios de lenguaje* (Premio Nacional de Ensaio de 1990). En 2009 publicouse a súa triloxía *Elementos gramaticales*, concibida como libro de texto para iniciar os adolescentes na gramática.

As súas obras máis destacadas no ámbito do pensamento son: *Lecturas presocráticas*, *Lecturas presocráticas II. Razón común. Edición crítica, ordenación, traducción y comentario de los restos del libro de Heráclito*, *Contra el tiempo*, *De Dios* e *Contra la Realidad*.

Como poeta publicou, entre outras, *Canciones y soliloquios*, *Más canciones y soliloquios*, *Del tren (83 notas o canciones)*, *Libro de conjuros*, *Ramo de romances y baladas*, *Sermón de ser y no ser*, *Valorio 42 veces*, *Relato de amor* ou *4 canciones de amor perdido y el cínife*. É autor de varias pezas dramáticas como *Ismena*, *Rey de una hora* e *Baraja del rey don Pedro* (pola que recibiu o Premio Nacional de Literatura Dramática de 1999).

Tamén editou varias series de artigos e colaboracións periodísticas que recollen diversos ataques contra aspectos da sociedade actual, tales como *Contra la Familia*, *Contra la Pareja*, *Contra la Paz*, *Contra la Democracia*, *Análisis de la Sociedad del Bienestar*, *Noticias desde abajo* e *Que no, que no*.

Por encargo do primeiro presidente da Comunidade de Madrid, Joaquín Leguina, escribiu o Himno da Comunidade, polo prezo simbólico dunha peseta.

Fernando Savater foi nos anos 70 o seu discípulo e tiña pensado elaborar con el unha tese de doutoramento, que nunca chegou a rematar. Porén, posteriormente as súas posturas diverxen radicalmente. Como escribe Savater na súa autobiografía, «foi fundamental no meu devir intelectual e moral encontralo, non menos que logo arredarme del».

Outros intelectuais españois interesados nalgún momento polo pensamento de García Calvo son Félix de Azúa (que tomou del a expresión "medios de formación de masas" e que lle adicou varias das súas obras poéticas) e Javier Marías. Sinalouse tamén a súa influencia sobre os derradeiros libros do poeta Miguel Ángel Velasco.

Na última etapa da súa vida coordinou o parladoiro político no Ateneo de Madrid.

A obra poética de García Calvo inspirou varias versións musicais, como as de Amancio Prada ou Chicho Sánchez Ferlosio.

Morreu o 1 de novembro de 2012 en Zamora, debido a unha insuficiencia cardíaca.
* *¿Qué es lo que pasa?* (Zamora: Lucina, 2006). ISBN 84-85708-67-9
* *20 ventanas y 36 adolescencias* (Zamora: Lucina, 2006).
* *De verde a viejo. De viejo a verde* (Zamora: Lucina, 2007).

### Poesía 
* *Al burro muerto*... (Zamora: Lucina, 1998).
* *Bebela* (Zamora: Lucina, 1987; 2ª ed 2001).
* *Canciones y soliloquios* (Zamora: Lucina, 1982; 2.ª ed. 1993).
* *Del tren (83 notas o canciones)* (Zamora: Lucina, 1981).
* *Libro de conjuros* (Zamora: Lucina, 1979; 2ªed 1981; 3ª ed 1991; 4ª ed. 2000).
* *Más canciones y soliloquios* (Zamora: Lucina, 1988).
* *Ramo de romances y baladas* (Zamora: Lucina, 1991).
* *Relato de amor* (Zamora: Lucina, 1980; 2.ª ed. 1982; 3ªed. 1989; 4ª ed.1993). 
* *Sermón de ser y no ser*, (Madrid: Visor, 1ª edición, 1972, 2ª, 1973, 3ª, 1977; Zamora: Lucina, 4ª edición, 1980, 5ª, 1984, 6ª, 1988, 7ª, 1995).
* *Valorio 42 veces* (Zamora: Lucina, 1986).
* *Uno o dos en 23 sitios y más* (Zamora: Lucina, 2003).
* *4 canciones de amor perdido y el cínife* (Logroño: Edicións do 4 de agosto de 2006).
* *Suma del vuelo de los hombres* (Zamora: Lucina, 2008).
* *Cantar de las dos torres* (Zamora: Lucina, 2008).
* *Y más aún canciones y otros juegos* (Zamora: Lucina, 2008).

### Teatro 
* *Baraja del Rey Don Pedro* (Premio Nacional de Literatura Dramática 1999) (Zamora: Lucina, 1998; 2ªed. 1999).
* *Ismena*. Tragicomedia musical (Zamora: Lucina, 1980).
* *Rey de una hora* (Zamora: Lucina, 1984).
* *Tres farsas trágicas y una danza titánica*. "Traspaso», «Dos amores», "Velatorio» e "Rotura», catro obras de teatro dunha media hora de duración (Zamora: Lucina, 1980).
* *Pasión. Farsa trágica* (Zamora: Lucina, 2006).
* *La rana y el alacrán* (Zamora: Lucina, 2007).
* *El otro hombre* (Zamora: Lucina, 2008).
* *Diosas cosas* (Zamora: Lucina, 2008).
* *Loco de amor* (Zamora: Lucina, 2010).

### Outros 
* Himno da Comunidade de Madrid (1983 BOCM).
* *Eso y ella. 6 cuentos y una charla* (Zamora: Lucina, 1987; 2ª ed 1993).
* *Recitaciones de poesía antigua* (Zamora: Lucina, 1987).
* *¿Qué coños? 5 cuentos y una charla* (Zamora: Lucina, 1990; 2ª ed 1991; 3ª ed. 1991: 4ª ed. 1995).
* *Cosas de la vida. 17 cuentos* (Zamora: Lucina, 2009).

### Artigos 
Innumerables artigos de filoloxía e lingüística nas revistas *Emérita*, *Estudios Clásicos*, *Revista Española de Lingüística*, *Saber Leer* etc. e de política en *Archipiélago*, *El País*, *Diario 16*, *La Razón'' etc.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Páxina da Editorial Lucina
* Libros de Agustín García Calvo
* Entrevista a Agustín García Calvo en Revista Carta Psicoanalítica