Medio dólar do 250 Aniversario de New Rochelle

O **medio dólar do 250 Aniversario de New Rochelle** é unha moeda estadounidense de prata con ese valor facial emitida pola Casa da Moeda dos Estados Unidos e cuñada na Ceca de Filadelfia con data de 1938. A moeda foi emitida en conmemoración do 250 aniversario do establecemento da vila de New Rochelle no condado de Westchester, estado de Nova York, en 1688.

A artista encargada do deseño desta moeda foi Gertrude K. Lathrop. Nunha das súas faces amósase un becerro cebado levado polo terratenente John Pell, que vendeu os terreos sobre os que posteriormente se asentou New Rochelle. Na outra face aparece unha flor de lis, elemento do selo da cidade de New Rochelle e tamén de La Rochelle francesa, o seu epónimo. A moeda está datada en 1938, aínda que realmente foi cuñada o ano anterior. Trátase da derradeira emisión de carácter conmemorativo de novo deseño realizada pola *US Mint* ata 1946.

Coñecedores da gran cantidade de emisións conmemorativas autorizadas polo Congreso dos Estados Unidos a mediados da década de 1930, os membros do *Westchester County Coin Club* decidiron solicitar unha moeda de medio dólar para celebrar o aniversario de New Rochelle. Conseguiron o apoio de membros do Congreso, e estes impulsaron a tramitación da lexislación para a súa emisión ao longo do ano 1936. Logo do rexeitamento doutra proposta de deseño optouse por encargarllo a Lathrop, que xa era coñecida polo seu traballo no medio dólar da Carta de Albany (1936), e esta optou como motivo principal a representación do popular *fatt calfe* «becerro cebado» que cumpría entregárselle anualmente a John Pell se este o solicitaba, a cambio das terras cedidas por este a New Rochelle. A Comisión de Belas Artes dos EEUU aprobou a súa proposta e as moedas cuñáronse na Ceca de Filadelfia en 1937, nun total de 25.000 exemplares, mais outros 15 para a súa análise pola Comisión de Ensaios dos EEUU.

o Comité da Moeda Conmemorativa de New Rochelle puxo á venda a moeda conmemorativa por un prezo de dous dólares a unidade. Cando as vendas comezaron a diminuír, decidiuse devolver 9.749 exemplares á casa da moeda para o seu troco e a súa posterior refundición.

## Antecedentes 
miniatura|358x358px|*John Pell recibe o pagamento parcial por 6,000 acres*, mural de David Hutchison para a Oficina Postal dos EEUU en New Rochelle.
A cidade de New Rochelle, no condado de Westchester, foi fundada por hugonotes procedentes de La Rochelle, Francia, en 1688. O ano seguinte, Jacob Leisler, o seu axente, comproulle a John Pell unha extensión dunhas 2.400 hectáreas na que logo se asentou a cidade. Unha das condicións da venda era que Leisler lle entregaría a Pell e aos seus herdeiros «un becerro cebado» o 24 de xuño de cada ano posterior, se así o solicitaban. O teórico da política británico-americano Thomas Paine foi máis tarde propietario de terras en New Rochelle, que se constituíu como vila en 1858 e como cidade en 1899. Na actualidade é un suburbio da cidade de Nova York.

O mercado de moedas conmemorativas dos Estados Unidos disparouse en 1936, impulsado por novas emisións de escasa tiraxe cuxa demanda era superior á oferta. Ata 1954, o Goberno vendía a totalidade das emisións de moedas conmemorativas ao seu valor nominal a entidades sen ánimo de lucro autorizadas polo Congreso, que logo intentaban vendelas á poboación cunha prima para obteren un beneficio co que sufragar causas de interese social. A aparente facilidade para obter beneficios coa adquisición e a tenza de moedas conmemorativas atraeu daquela a moitas persoas á afección polo coleccionismo numismático, desexosas por completaren as súas coleccións coas novas emisións.

A cantidade de autorizacións aprobadas polo Congreso en 1936 foi desmesurada, ata superar as quince nese ano. O interese das efemérides era en moitas ocasións puramente local e mesmo algunhas delas, como o medio dólar conmemorativo do Centro Musical de Cincinnati, estaban baseadas en aniversarios inexistentes. A isto houbo que engadirlle prácticas especulativas por parte das entidades autorizadas para a súa promoción e venda.

En abril de 1936, o Congreso xa reaccionara ante estas prácticas, engadindo medidas restritivas a modo de emendas nos proxectos de lei que autorizaban as emisións. Tales disposicións figuraban xa no proxecto do medio dólar de New Rochelle, de maneira que só podería cuñarse nunha única ceca e coa data inmobilizada de 1938, aínda que a autorización tivo lugar en 1936 e a produción das moedas en 1937. A entidade á que se lle encomendou a súa comercialización foi un comité creado *ad hoc*, composto por tres membros nomeados polo alcalde de New Rochelle.

Pola súa banda, a forza impulsora da emisión de New Rochelle foi o *Westchester County Coin Club*, no cal se encadraban os coleccionistas Julius Guttag —de Guttag Brothers, un destacado comerciante de moedas de Nova York— e Pitt M. Skipton, que planearon a emisión con ánimo de evitar os abusos das conmemorativas anteriores. A idea da emisión orixinouse nas conversas entre os membros do club, que coñecían as numerosas emisións que se estaban a producir a mediados da década de 1930. O proxecto resultaba atractivo, xa que a moeda axudaría a financiar as celebracións do 250 aniversario de New Rochelle, no canto de recorrer a cargar novos impostos aos contribuíntes, abafados xa pola Gran Depresión. O club, na súa reunión de novembro de 1935, nomeou a Skipton como membro dun comité unipersoal encargado de establecer os primeiros contactos necesarios para obter a autorización para a emisión.

## Proceso lexislativo 
[miniatura|O senador [Partido Demócrata (Estados Unidos de América)|demócrata por Nova York Royal S. Copeland promoveu no Senado a emisión da moeda.]]
En xaneiro de 1936 presentáronse en ambas as cámaras do Congreso dos Estados Unidos senllos proxectos de lei para a cuñaxe do medio dólar de New Rochelle: no Senado da man de Royal S. Copeland, e na Cámara de Representantes por Charles D. Millard, ambos de Nova York. Skipton puxérase en contacto con estes lexisladores, que accederan a prestar a súa axuda no proxecto, aínda que o senador Copeland advertiu: «o presidente é bastante duro con este tema».

O 17 de febreiro de 1936, a Comisión de Moeda, Pesos e Medidas informou favorablemente sobre o proxecto de lei da Cámara de Representantes e propuxo emendas polas que se aumentaban a cuñaxe autorizada desde as 20.000 pezas inicialmente solicitadas a 25.000, e exixíase a creación dun comité de non menos de tres persoas para se encargar da emisión en nome de New Rochelle. A Cámara adoptou as emendas e aprobou o proxecto de lei sen debate o 16 de marzo de 1936.

Pola súa banda, o proxecto de lei do Senado foi remitido á Comisión de Banca e Moeda. Foi un dos varios proxectos de lei de moedas conmemorativas de medio dólar conmemorativo que se examinaron o 11 de marzo de 1936, por unha subcomisión dirixida por Alva B. Adams, de Colorado. O senador Adams oíra falar dos abusos cometidos co gallo da emisión das moedas conmemorativas de mediados da década de 1930, cando os seus promotores xeraban variantes das pezas para que os coleccionistas se visen obrigados a adquirir varios exemplares, facéndoas emitir con diferentes datas e con distintas marcas de ceca, dado que o marco lexislativo xeral non establecía ningunha prohibición ao respecto. Lyman W. Hoffecker, un comerciante de moedas de Texas e membro da *American Numismatic Asociation*, testemuñou ante a subcomisión e dixo que algunhas daquelas emisións, como o medio dólar conmemorativo do *Oregon Trail*, se emitiran con ata cinco datas e con tres marcas de ceca diferentes.

O Senado non adoptou ningunha outra medida en relación co proxecto de Copeland, pero o 26 de marzo de 1936 o senador Adams informou o Senado do proxecto da Cámara de Representantes, polo que se reescribiu por completo para incorporar proteccións tales como a exixencia de que todas as moedas de New Rochelle tivesen unha única data e unha soa marca de ceca, e que se remitisen á organización patrocinadora en lotes non inferiores a 5.000 exemplares. Tamén recomendou que os futuros proxectos de lei de moedas conmemorativas tivesen proteccións similares. O Senado examinou o proxecto de lei o 27 de marzo, o quinto dunha serie de seis proxectos de moedas conmemorativas que estaba a estudar ese órgano, e do mesmo xeito que os demais, foi emendado e aprobado sen debate nin disensións.

Como as dúas cámaras aprobaran versións diferentes do proxecto de lei, por mor das emendas presentadas, este volveu á Cámara de Representantes. O 17 de abril de 1936, John J. Cochran, de Missouri, propuxo que a Cámara aceptase as emendas do Senado, aínda que cun cambio: no canto da obriga de saír da casa da moeda en lotes de non menos de 5.000 exemplares, esta cantidade aumentábase ata o total das 25.000 autorizadas. Cochran explicoulle a Marion A. Zioncheck, do estado de Washington, que isto era para protexer o recadador. A Cámara de Representantes estivo de acordo sen máis debate, e o 27 de abril de 1936, por proposta de Adams, o Senado fixo o mesmo. Finalmente, o proxecto converteuse en lei coa sinatura do presidente Franklin D. Roosevelt, o 5 de maio de 1936.

Segundo o comerciante de moedas B. Max Mehl, no seu opúsculo de 1937 sobre moedas conmemorativas, «despois de ter visitado New Rochelle en dúas ou tres ocasións, non entendo moi ben por que esta cidade merece unha moeda conmemorativa... Mais parece haber, e de feito hai, algúns coleccionistas activos que coñecen a arte de tirar da sedela e conseguiron o proxecto de lei para a moeda a través do Congreso para unha emisión de 25.000 moedas que se distribuirán a dous dólares cada unha".

## Preparación 
O alcalde de New Rochelle, Harry Scott, constituíu o Comité da Moeda Conmemorativa de New Rochelle, composto por Pitt Skipton como presidente, Ernest H. Watson como tesoureiro e Jere Milleman como secretario. Incorporouse tamén Amy Skipton, esposa de Pitt Skipton, quen actuou como secretaria executiva.
miniatura|O escudo de New Rochelle amosa a flor de lis e a data de fundación en 1688, que se conmemora coa emisión da moeda. |220x220px
O Comité decidiu contratar inicialmente a Lorrilard Wise para se encargar do deseño do medio dólar, quen propuxo para o anverso unha representou dun nativo americano sentado entre a vexetación e observando a chegada do barco dos colonos ante un Sol nacente, e para o reverso unha representación do escudo de New Rochelle. O 17 de xullo de 1936, a Comisión de Belas Artes dos Estados Unidos —encargada, por orde executiva do presidente Warren G. Harding en 1921, de emitir ditames consultivos sobre as obras de arte pública, incluídas as moedas— estudou o deseño e formulou varias cuestións, entre elas se o home representado se baseaba nun membro dunha tribo local. Nunha carta datada o 20 de xullo e dirixida á directora adxunta da Casa da Moeda dos Estados Unidos, Mary M. O'Reilly, a Comisión de Belas Artes suxeriu que se refixese por completo o anverso. Wise presentou novos modelos o 17 de agosto, que foron aprobados pola Comisión de Belas Artes o 6 de setembro. Mentres tanto, a Comité da Moeda Conmemorativa de New Rochelle recibía xa un bo número de pedidos por adiantado e algúns dos posibles compradores impacientábanse ante os atrasos que se prevían.

No seo da Comisión de Belas Artes non había opinións unánimes en relación cos deseños propostos por Wise. O membro escultor Lee Lawrie cría que o deseño era o mellor que Wise podía facer e, dados os poucos escultores que consideraba capaces de realizar o traballo, inclinábase por deixar que o asunto seguise adiante. Pola súa banda, os seus compañeiros Eugene Savage e Gilmore Clarke non estaban de acordo coa proposta. Finalmente, logo de rexeitar unha revisión do deseño o 23 de outubro, a Comisión de Belas Artes decidiu solicitar formalmente que o Comité da Moeda Conmemorativa de New Rochelle contratase un novo escultor.

A mediados de novembro, Skipton vira un exemplar do medio dólar da Carta de Albany, deseñado por Gertrude K. Lathrop, e decidiu a súa contratación para o deseño da moeda de New Rochelle en substitución de Wise. A aparición de Lathrop en New Rochelle supuxo unha sorpresa para Skipton, xa que a referencia que tiña da deseñadora era “G. K. Lathrop”, ignorando o nome de Gertrude e supondo que se trataría dun home, como era habitual. Logo de varias reunións entre Lathrop e  Skipton, ambos decidiron que fose o becerro cebado o motivo central do anverso, en tanto que unha flor de lis sería o elemento central do reverso, tomado do escudo de New Rochelle. con consentimento do novo membro escultor, Paul Manship. A Comisión transmitiulle a súa aprobación á directora da *US Mint*, Nellie Tayloe Ross, o día seguinte.

O 12 de marzo, o Tesouro recibiu 300 dólares destinados a pagar a elaboración dos cuños para a produción da emisión, —que pola lei de aprobación tiñan que correr a cargo do comité patrocinador da moeda— e a principios de abril recibiu outros 12.500 dólares, en concepto de pagamento por adiantado da tiraxe de 25.000 exemplares do medio dólar prevista pola mesma lei. Lathrop declarou que o animal era algo rebuldeiro ao principio, mais que axiña se afixera á súa presenza, ata o punto de que en ocasións mesmo lle permitía bicar o fociño, en tanto que servía como modelo. A escultora pretendía, co deseño do becerro, inserir un toque de humor ao tempo que mantiña a dignidade e a beleza.

As lendas NEW ROCHELLE – NEW YORK e SETTLED – 1688 – INCORPORATED – 1899 están dispostas no bordo do anverso, rodeando o motivo principal. As iniciais da artista GKL aparecen en pequeno tamaño á dereita das patas dianteiras do becerro, a modo de marca de gravadora. Tamén foi a derradeira moeda conmemorativa de novo deseño cuñada polos Estados Unidos ata 1946.

### Valoracións críticas 
Frank Duffield, editor da revista *The Numismatist*, escribiu no momento da emisión: «unha vez máis, a Srta. Gertrude K. Lathrop, de Albany, luciuse cos seus deseños para o medio dólar de New Rochelle. A moeda de Albany, tamén deseñada por ela, é considerada por moitos coleccionistas como unha das máis atractivas de toda a serie conmemorativa».

O numismático Stuart Mosher, na súa obra de 1940 sobre moedas conmemorativas, gabou a peza de New Rochelle, afirmando:O historiador da arte Cornelius Vermeule, no seu volume sobre a arte nas moedas e nas medallas estadounidenses, amosou as súas críticas ao deseño da moeda. Cualificou o medio dólar de New Rochelle de «moeda sinxela, audaz e absolutamente insípida». Escribiu que «os esteticistas que exixen fidelidade bovina poden consolarse co feito de que o modelo do becerro procedese da granxa do congresista Corning». Vermeule afirmou tamén que «non é de estrañar que, ao ver unha moeda coma esta, o presidente Franklin Roosevelt instase a unha moratoria sobre a súa emisión».

## Produción e distribución 
En abril de 1937 cuñouse na Ceca de Filadelfia un total de 25.015 exemplares do medio dólar de New Rochelle, dos cales se reservaron 15 espécimes para a súa inspección e comprobación na reunión anual de 1938 da Comisión de Ensaios dos Estados Unidos. O primeiro espécime cuñado entregóuselle ao alcalde Scott; o segundo, ao presidente do *Westchester County Coin Club.* Cincuenta dos primeiros exemplares emitidos foron cuñados nuns discos particularmente puídos e en condición *proof* —fondo espello e relevo mate—, e logo dispuxéronse en estoxos de madeira xunto cunha medalla de prata, para seren entregados a autoridades e membros das entidades patrocinadoras das moedas. Un destes espécimes de presentación entregóuselle tamén ao daquela gravador xefe da Casa da Moeda, John R. Sinnock. As moedas comercializáronse a través dos bancos locais e por correo a dous dólares cada unha, mais gastos de envío e seguro para as pezas enviadas por correo. O Comité da Moeda Conmemorativa de New Rochelle recibiu pedidos dos 48 estados, de Puerto Rico, do territorio de Hawai, da zona da Canle, do Canadá, de Nova Zelandia e das Indias Orientais Neerlandesas.

En 1937, a burbulla das moedas conmemorativas chegou a estoupar debido ao exceso de emisións, e isto provocou que as vendas se paralizasen despois do interese inicial, cando se levaba vendida pouco máis da metade da tiraxe. Así as cousas, os membros do Club adquiriron varios centenares de exemplares ao seu valor nominal, e outras 9.749 pezas foron devoltas á Ceca de Filadelfia a mediados de 1938 para o seu troco e a súa posterior fundición. Xa que logo, a tiraxe final da emisión foi de 15.266 moedas, contando as pezas enviadas á Comisión de Ensaio.

## Coleccionismo e cotización 
En 1940, dous anos despois da súa distribución oficial, o medio dólar de New Rochelle vendíase no mercado secundario a 1,75 dólares, e alcanzou os seis dólares en 1950. En 1970, o seu prezo de mercado era xa de 67 dólares, e en 1985 acadou os 500 dólares por exemplar. A edición de 2018 do libro de Richard S. Yeoman *A Guide Book of Unitede States Coins* atribúelle a esta moeda entre 310 e 425 dólares, en función do seu estado de conservación. Con todo, un exemplar de singular beleza e nun excepcional estado de conservación acadou os 3.593 dólares nunha poxa que tivo lugar en 2006.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bowers, Q. D. (1991). "". En *Commemorative Coins of the United States. A Complete Encyclopedia*. Bowers and Merena Galleries, Wolfeboro. Páxinas 419-422. ISBN 978-0-943161-35-8.
* Bullowa, D. M. (1938). *The Commemorative Coinage of the United States 1892-1938 *. American Numismatic Society, Nova York.
* Duffield, F. (1937). "". En *The Numismatist*. American Numismatic Association. Vol. 50. Nº 4.  Abril. Páxina 305.
* Flynn, K. (2008). *The Authoritative Reference on Commemorative Coins 1892-1954*. Kyle Vick, Roswell.
* Fuljenz, M. (1983). "The Fatt Calfe: New Rochelle's commemorative half dollar". En *The Numismatist*. American Numismatic Association. Febreiro. Páxinas 263-268.
* Skipton, A. C. (1939). . New Rochelle Commemorative Coin Committee, New Rochelle.
* Slabaugh, A. R. (1975). *United States Commemorative Coinage* (2ª ed.). Whitman, Racine. ISBN 978-0-307-09377-6
* Swiatek, A. (2012). *Encyclopedia of the Commemorative Coins of the United States*. KWS, Chicago. ISBN 978-0-9817736-7-4
* Swiatek, A.; Breen, W. (1981). ''*. Arco Pub., Nova York. ISBN 978-0-668-04765-4
* Taxay, D. (1967). *An Illustrated History of U.S. Commemorative Coinage*. Arco, Nova York. ISBN 978-0-668-01536-3
* USSCBC (United States Senate Committee on Banking and Currency) (1936). *Coinage of Commemorative 50-Cent Pieces*. United States Government Printing Office. 11 de marzo.
* Vermeule, C. (1971). **. Harvard University Press. ISBN 978-0-674-62840-3
* Yeoman, R. S. (2018). *A Guide Book of United States Coins'' ("Mega Red" 4ª ed.). Whitman, Atlanta. ISBN 978-0-7948-4580-3

### Outros artigos 
* Moedas do dólar estadounidense
* Casa da Moeda dos Estados Unidos