open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Angry Birds (videoxogo)

***Angry Birds*** é un videoxogo desenvolvido pola compañía finesa Rovio Mobile que comezou a franquía *Angry Birds*. Inspirado principalmente por un bosquexo de paxaros sen ás e estilizados, o xogo foi estreado para iOS e Maemo en decembro de 2009. Dende entón, máis de 12 millóns de copias foron mercadas para iOS na App Store, o cal levou á compañía a deseñar versións para móbiles intelixentes baseados en pantalla táctil, sendo as máis destacables Android, Symbian, Windows Phone e BlackBerry 10. Dende entón, o título espallouse a xogos de consola e de PC. A súa secuela, *Angry Birds 2*, foi estreada o 30 de xullo de 2015.

No xogo, o xogador emprega un tirapedras para disparar paxaros ós porcos que están situados dentro ou arredor de diversas estruturas. O principal obxectivo é destruír tódolos porcos da pantalla. Conforme os xogadores avanzan no xogo, novos tipos de paxaros están dispoñibles, cada un coas súas habilidades especiais que poden ser activadas.

## Notas 
## Véxase tamén
The Shadows

**The Shadows** son unha banda inglesa de rock instrumental, xurdida en Londres en 1958.

## Membros 
### Membros en 2015
*Hank Marvin&nbsp;– guitarra líder (1958–1970, 1973–1990, 2004–2015)
*Bruce Welch&nbsp;– guitarra rítmica (1958–1968, 1973–1990, 2004–2015)
*Brian Bennett&nbsp;– batería (1961–1968, 1973–1990, 2004–2015)
*Mark Griffiths&nbsp;– baixo (1989–1990, 2004–2015)
*Warren Bennett&nbsp;– teclados, percusión, harmónica, guitarra (2004–2015)

### Membros anteriores
*Jet Harris&nbsp;– baixo (1959–1962); finado en 2011
*Tony Meehan&nbsp;– batería (1959–1961); finado en 2005
*Brian Locking&nbsp;– baixo (1962–1963)
*John Rostill&nbsp;– baixo (1963–1970); finado en 1973
*Alan Hawkshaw&nbsp;– teclados (1969–1970)
*John Farrar&nbsp;– guitarra (1973–1977)
*Alan Tarney&nbsp;– baixo (1973–1977)
*Cliff Hall&nbsp;– teclados (1977–1990; 2004–2005)
*Alan Jones&nbsp;– baixo (1977–1989)

## Discografía 
### Álbums de estudio 
* *The Shadows* (1961)
* *Out of the Shadows* (1962)
* *Dance with The Shadows* (1964)
* *The Sound of The Shadows* (1965)
* *Shadow Music* (1966)
* *Jigsaw* (1967)
* *From Hank, Bruce, Brian and John* (1967)
* *Shades of Rock* (1970)
* ''Rockin' with Curly Leads* (1973)
* *Specs Appeal* (1975)
* *Tasty* (1977)
* *String of Hits* (1979)
* *Change of Address* (1980)
* *Hits Right Up Your Street* (1981)
* *Life in the Jungle* (1982)
* *XXV* (1983)
* *Guardian Angel* (1984)
* *Moonlight Shadows* (1986)
* *Simply Shadows* (1987)
* *Steppin' to the Shadows* (1988)
* *Reflection* (1990)

### Álbums en directo 
* *Live at the A.B.C. Kingston, 1962* (1962)
* *Live in Japan 1969* (1969)
* *Live at the Paris Olympia* (1975)
* *Live at Abbey Road* (1982)
* *Live At The Liverpool Empire* (1989)
* *The Final Tour'' (2004)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Álbums do grupo en discogs.com 
*Álbums do grupo en musicbrainz.org
Alejandro Lamela

**Alejandro Lamela**, nado en Lugo en 1910 e finado en Tolosa en marzo de 1991, foi un líder anarcosindicalista galego.

## Traxectoria 
Participou nos eventos da revolución española de 1936 como membro da CNT e a Federación Ibérica de Juventudes Libertarias (FIJL). Durante a retirada en febreiro de 1939 do exército republicano no remate da Guerra Civil Española marchou a Francia, alí pasou por varios campos de traballo en compañías de traballadores estranxeiros. Ao remate da segunda guerra mundial estableceuse en Clermont-Ferrand. Alí, dirixiu o *Boletín Ródano-Alpes* (1956-1961) con Antònia Fontanillas Borràs e Abel Paz e colaborou con boa parte da prensa anarquista española no exilio como *Le combat syndicaliste*, *Cenit*, *Nueva Senda*, *Espoir* ou *La Escuela Moderna*. Foi membro da comisión de relacións da CNT do Macizo Central e o derradeiro secretario xeral da CNT no exilio, elixido en Marsella en agosto de 1975 no Congreso de Federacións Locais. Deixou o cargo en agosto de 1976 a Juan Gómez Casas, primeiro secretario do interior desde 1936, daquela nunha situación de semilegalidade. Estableceuse en Tolosa, e alí morreu en 1991.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Alejandro Lamela
Ali Lee

**Ali Lee Kai-sum**, nada en Hong Kong o 27 de novembro de 1982, é unha actriz e presentadora de televisión de Hong Kong.

## Traxectoria 
thumb|Ali Lee en 2011.|200px
Estudou artes visuais na Universidade da Cidade de Hong Kong, e tras lograr o grao de asociado traballou durante algún tempo como modelo para unha revista e protagonizou algúns anuncios para a televisión. En 2008 Lee entrou a traballar na Cable TV Hong Kong e presentou diversos programas nesa canle, desde deportivos ata de entretemento. En 2011 debutou como actriz na miniseri *ICAC Investigators 2011*, interpretando á axente do ICAC "Ashley."
Logo de expirar o seu contrato, asinou coa TVB a finais de 2012 e apareceu no programa *Confederations Cup 2013 - Kick-Off Carnival. centro Carnival.* A súa primeira actuación na TVB foi como "Sue" na comedia dramática romántica de 2014 *Outbound Love* e logo sa actuou en sete series máis da TVB nese ano con papeis menores.

Pero o que lle deu notoriedade foi a súa actuación como vilá na serie tamén de 2014, *Overachievers*. A continuación as súas interpretacións en *Raising the Bar*, *My "Spiritual" Ex-Lover* e *Rear Mirror* consolidaron a súa carreira. A finais de 2015 apareceu en *Law dis-Order* como a protagonista feminina compartindo elenco con Alex Fong e Liu Kai-chi. En 2016 protagonizou con Gallen Lo o serial *The Conspirators*.

## Televisión 
### Series 
## Notas 
## Ligazóns externas 
* Ali Lee en Sina Weibo
* Ali Lee en Instagram
* Ali Lee en Facebook
Benito Canal

**Benito Canal**, nado en Fontao (Corvillón, A Merca) en 1941 e finado en Soria o 26 de setembro de 2016, foi un boxeador galego.

## Traxectoria
Aos oito ou dez anos emigrou ao País Vasco, onde despois de facer os estudos básicos comezou a traballar como electricista.

Comezou a pelexar como amador no boxeo e disputou unha trintena de combates. En Nadal de 1960 enfrontouse ao campión español dos pesos pesados, o tamén vasco Mariano Echeverría, pero saíu derrotado aos puntos. Aínda que non está claro cando empezou oficialmente a pelexar como profesional, e hai dúbidas entre as fontes.

En abril de 1965, fíxoo de novo contra Echeverría, a quen derrotou por KO técnico. En novembro dese ano volvéronse enfrontar de novo Canal e Echeverría, de novo coa vitoria e o título para o galego aos puntos. Mais no seu conxunto ese ano 1965 tivo tamén aspectos negativos para Canal, pois perdeu por KO tres combates co italiano Giorgio Masteghin en Bilbao, co tamén italiano Dante Cané en Roma e contra o inglés Jack Bodell en Derby (Inglaterra) o 9 de decembro.

Como consecuencia deses tres KOs en espazo tan curto de tempo foi apartado pola Federación española de boxeo, perdeu o título e retiróuselle a súa ficha profesional. Devolvéronlla en febreiro de 1967 e ese verán volveu enfrontarse a Echeverría (Palacio dos Deportes de Bilbao), neste caso con derrota aos puntos. Ao ano seguinte (1968), desta volta en Donostia, volveu enfrontarse a Mariano Echeverría, pero o combate parouse con vantaxe para Canal ao abrirlle Echeverría o sobrancello a Canal. Como consecuencia, o vasco retivo o título.

En 1969 volveu enfrontarse, xa por última vez, a Echeverría. En Bilbao gañoulle finalmente, aos puntos, pero non conseguiu o título, que naquela altura xa posuía Juan Manuel Urtain, quen acabaría sendo unha das principais figuras dese deporte en España e que iniciaba a súa carreira. O reto estaba feito, pero como Urtain foi disputar o título europeo contra Henry Cooper, o combate non tivo lugar ata maio de 1971. Nese último combate Urtain derrotou a Canal por KO.

Ao retirarse do boxeo logo desta pelexa, montou un restaurante en Bilbao. Mantivo o negocio ata que en 2008 se xubilou e se trasladou á casa familiar de Fontao, aínda que pasaba longas tempadas en Soria, onde faleceu.

## Notas
Glicosilase

As **glicosilases** (EC 3.2) son encimas que hidrolizan compostos glicosilo. Son un tipo de hidrolases (EC 3). As glicosilases divídense en dous grupos: glicosidases, que son encimas que hidrolizan compostos O-glicosilo e S-glicosilo (EC 3.2.1), e encimas que hidrolizan compostos N-glicosilo (EC 3.2.2).

## Notas
Despurinación

A **despurinación** é unha reacción química dos desoxirribonucleósidos purínicos, desoxiadenosina e desoxiguanosina, e dos ribonucleósidos adenosina ou guanosina, na cal o seu enlace β-N-glicosídico é clivado hidroliticamente liberando unha base nitroxenada, adenina ou guanina, respectivamente. O segundo produto da despurinación de desoxiribonucleósidos e ribonucleósidos é un azucre 2’-desoxirribosa e ribosa, respectivamente. Compostos máis complexos que conteñen residuos de nucleósidos, como os nucleótidos e os ácidos nucleicos, tamén sofren despurinación. Os desoxirribonucleósidos e os seus derivados teñen unha tendencia substancialmente maior á despurinación que os seus correspondentes ribonucleósidos equivalentes. A perda de bases pirimidínicas (citosina e timina) prodúcese por mecanismos similares, pero a unha taxa moi inferior.

miniatura|200px|Figura 1. Estrutura química dun sitio apurínico presente nun fragmento de ADN de febra simple.
Cando a despurinación ocorre no ADN orixina a formación dun sitio apurínico e causa unha alteración da súa estrutura. Os estudos estiman que nunha célula humana típica se perden deste modo unhas 5.000 purinas cada día. Nas células unha das principais causas da despurinación é a presenza de metabolitos endóxenos que causan reaccións químicas. Os sitios apurínicos no ADN bicatenario son reparados eficientemente por unha porción da vía de reparación por escisión de bases (BER). As bases despurinadas no ADN de febra simple que son replicadas poden orixinar mutacións, porque en ausencia de información da febra complementaria, a reparación por escisión de bases pode engadir unha base incorrecta a un sitio apurínico, o que causa unha mutación por transición ou transversión.

A despurinación xoga un papel principal na iniciación do cancro.

A desopurinación hidrolítica é unha das principais formas de danos que se observan no ADN antigo atopado en material fósil e subfósil, xa que as bases permanecen ser reparar. Isto ten como resultado tanto perdas de información (a secuencia de bases), coma dificultades para a recuperación e replicación *in vitro* desas moléculas antigas danadas pola aplicación da técnica da reacción en cadea da polimerase.

## Química da reacción 
A despurinación non é rara porque a purina é un bo grupo saínte debido ao seu nitróxeno en posición 9 (ver estrutura dunha purina). Ademais, o carbono anomérico é especialmente reactivo nas substitucións nucleofílicas (facendo o enlace carbono-oxíxeno máis curto, máis forte e máis polar, mentres que o enlace carbono-purina se fai máis longo e feble). Isto fai que o enlace sexa especialmente susceptible á hidrólise.

En síntese química de oligonucleótidos, a despurinación é un dos principais factores que limitan a lonxitude dos oligonucleótidos sintéticos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Walter Cronkite

**Walter Leland Cronkite, Jr.**, nado o 4 de novembro de 1916 en St. Joseph, Missouri, e finado o 17 de xullo de 2009 en Nova York, foi un xornalista e presentador de radio e televisión estadounidense principalmente coñecido por presentar o telexornal serán da CBS (*CBS Evening News*) durante dezanove anos (entre 1962 e 1981).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Televisión Pública Arxentina

miniatura|Logo da TV Pública.

**Canal 7** é unha rede pública arxentina de televisión que ofrece programación en castelán. Tamén é unha empresa do estado arxentino que explota a licenza LS 82 TV Canal 7 da televisión do país, que transmite desde a cidade de Buenos Aires. Especializouse en programación xeneralista, facendo énfase no cultural e documentais, algunhas veces en colaboración coa Universidade de Bos Aires, e tamén ten un servizo de noticias, que transmite, entre outras cousas, a maioría dos actos do goberno. Na actualidade xa non é a prioridade da canle, tamén difunde contidos de ficción. A canle foi fundada o 17 de outubro de 1951, iniciase como a primeira canle de transmisión na Arxentina e é, actualmente, a única canle do aire baixo a órbita estatal.

## Difusión
Canal 7 transmite os seus programas na maioría do territorio arxentino.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Páxina oficial de Canal 7
Angry Birds Space

***Angry Birds Space*** é un videoxogo desenvolvido e publicado pola compañía finesa Rovio Mobile, sendo o quinto xogo da serie *Angry Birds*. *Angry Birds Space* foi lanzado o 22 de marzo de 2012. O xogo apareceu en vídeos da NASA e contén as naves espaciais da NASA que poden ser desbloqueadas en niveis exclusivos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Angry Birds Star Wars II

***Angry Birds Star Wars II*** é un videoxogo desenvolvido pola compañía finesa Rovio Mobile, que é un crossover entre a franquía *Star Wars* e a de *Angry Birds*. Foi lanzado o 18 de setembro de 2013. O xogo é o sétimo na serie *Angry Birds* desenvolvido por Rovio Entertainment. É unha secuela de *Angry Birds Star Wars* e baséase na triloxía precuela da saga, así como na serie de televisión *Star Wars Rebels*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Yandere Simulator

***Yandere Simulator*** é un videoxogo en desenvolvemento que será publicado por YandereDev. O xogo céntrase nunha colexiala namorada chamada 'Ayano Aishi', máis coñecida como 'Yandere-chan', que debe acabar con calquera rapaza que ela cre que está atraer a atención do seu amor. Ó longo de 10 semanas, a principal protagonista do xogo, debe asasinar 10 rivais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Civilization IV

***Civilization IV*** (tamén coñecido como '''''Sid Meier's Civilization IV'''*) é un videoxogo de estratexia para computador e a cuarta entrega da saga *Civilization*. Foi deseñado por Soren Johnson e producido por Barry Caudill baixo a dirección de Sid Meier e desenvolvido por Firaxis Games. Estreouse en América do Norte, Europa e Australia entre o 25 de outubro e o 4 de novembro de 2005. Seguiulle *Civilization V*. O seu motor de xogo é Gamebryo.

Foi aclamado como un produto exemplar dun dos principais produtores de videoxogos no xénero de estratexia por quendas, e foi catalogado como un dos mellores videoxogos de todos os tempos. *Civilization IV* vendeu máis de 3 millóns de copias ata 2008 e gañou varios premios, incluíndo varios premios ao "Xogo do Ano". A súa canción principal, "Baba Yetu", foi a primeira peza musical de videoxogos en gañar un premio Grammy. Lanzáronse dúas grandes expansións, *Civilization IV: Warlords* e *Civilization IV: Beyond the Sword*, así como o paquete de expansión autónomo *Civilization IV: Colonization*, que se combinaron en 2009 nunha única edición titulada *'''Sid Meier's Civilization IV: The Complete Edition'''''.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Bully (videoxogo)

***Bully***, estreado nalgunhas rexións como ***Canis Canem Edit***, é un videoxogo de mundo aberto, acción e aventura desenvolvido por Rockstar Vancouver e publicado por Rockstar Games. Foi estreado o 17 de outubro de 2006 para PlayStation 2. Unha versión remasterizada do xogo, subtitulada *Scholarship Edition*, foi desenvolvida por Rockstar New England e estreada o 4 de marzo de 2008 para Xbox 360 e Wii, e o 21 de outubro de 2008 para Microsoft Windows. Bully foi re-lanzado para PlayStation 4 dispoñible para descargar a través de PlayStation Network o 22 de marzo de 2016. Ambientado na vila ficticia de Bullworth, conta a historia dun estudante e os seus esforzos por ascender na xerarquía do sistema escolar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Catherine (videoxogo)

é un videoxogo de crebacabezas e aventuras desenvolvido e publicado por Atlus para PlayStation 3 e Xbox 360. O xogo foi estreado no Xapón en febreiro de 2011, e en América do Norte en xullo de 2011, e en Europa e Australia en febreiro de 2012.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
* Páxina oficial
Asteroids

***Asteroids*** é un videoxogo arcade de tiros no espazo que foi lanzado en novembro de 1979 por Atari, Inc. e deseñado por Lyle Rains, Ed Logg e Dominic Walsh. O xogador controla unha nave espacial nun campo de asteroides que periodicamente é atravesado por discos voadores. O obxectivo do xogo é disparar e destruír os asteroides e os discos evitando colidir con eles e os disparos inimigos. O xogo incrementa a súa dificultade conforme medra o número de asteroides.

*Asteroids* foi un dos meirandes éxitos da Idade de Ouro dos arcades. O xogo vendeu máis de 70&nbsp;000 máquinas recreativas, sendo moi popular entre os xogadores e moi influente nos desenvolvedores de videoxogos. Dende entón, foi adaptado a múltiples plataformas. *Asteroids* foi amplamente imitado e influíu directamente en xogos como *Defender*, *Gravitar*, e moitos outros.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Versión oficial en liña de *Asteroids* en Atari.com
* Todo sobre *Asteroids*  en Atari Times
Ryse: Son of Rome

***Ryse: Son of Rome*** é un videoxogo de acción e aventura en terceira persoa desenvolvido por Crytek Frankfurt e publicado por Microsoft Studios. Foi estreado o 22 de novembro de 2013 para Xbox One, e o 10 de outubro de 2014 para Microsoft Windows por Crytek e Deep Silver.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Gokulanada Gitiswami

**Gokulananda Gitiswami**, nado o 26 de novembro de 1896, en Madhabpur (actual Bangladesh) e finado en Tripura o 10 de xullo de 1962, foi un poeta indio en lingua bishnupriya manipuri.

## Traxectoria 
Gokuladanda recibiu unha educación formal só ata oitavo grao. Estudou pola súa conta e chegou a establecer unha escola en 1925 en Tripura. Era un poeta popular que recitaba oralmente as súas composición e son poucas as que sobreviviron despois da súa morte. Pero o pobo fixo dalgúns dos seus versos refráns que recordan, e algúns dos seus poemas quedaron rexistrados. Xunto con Leikhomsena Singha, Madan Mohan Sharma e Amusena Sinha está considerado o pai da literatura en bishnupriya manipuri.
Gokulananda foi tamén un reformador social, percorreu toda a zona de fala bisnupriya proclamando as enfermidades da sociedade e os seus remedios.

## Notas
Viaxe por Urticaria

***Viaxe por Urticaria*** é o segundo álbum de estudio do grupo galego de folk Berrogüetto. Foi publicado en 1999, baixo o selo BOA Music.

## Lista de cancións 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do grupo
* Datos do álbum en itunes.apple.com
Convento do Carmo de Lisboa

[miniatura|Convento e Igrexa do Carmo vistos dende o [Rossio.]]
miniatura|Ruínas da nave da igrexa do Convento do Carmo.
[miniatura|Túmulo gótico de [Fernando I de Portugal.]]
O **Convento do Carmo** de Lisboa é un antigo convento da Orde de Santa María do Monte Carmelo situado no Largo do Carmo. Érguese sobranceiro ao Rossio (Praça de D. Pedro IV) no outeiro oposto ao do castelo de San Xurxo, na cidade de Lisboa, en Portugal.

O conxunto foi a principal igrexa gótica da capital,  e pola súa grandeza e monumentalidade mesmo competía coa propia Sé de Lisboa. Ficou en ruínas por mor do terremoto de 1755 e nunca foi reconstruído. Constitúe un dos principais testemuños da catástrofe aínda visíbeis na cidade. No presente as ruínas acollen o Museo Arqueolóxico do Carmo.
Phasmatodea

**Phasmatodea** (tamén coñecidos como **fásmidos**) é unha orde de insectos, cuxos membros son coñecidos como **insectos pau**. O nome do grupo deriva do grego antigo φάσμα *phasma*, que quere dicir aparición ou pantasma, referíndose á semellanza de varias especies a paus ou follas. A súa camuflaxe natural fainos difíciles de detectar para os depredadores, pero ademais moitas especies teñen unha segunda liña de defensa en forma de mecanismos de sobresalto, espiñas e secrecións tóxicas. O xénero *Phobaeticus* inclúe os insectos meirandes do mundo.

## Notas
Asociación de Escritores Regionalistas de Castilla y León

**Asociación de Escritores Regionalistas Castellanos** (*Asociación de Escritores Rexionalistas Casteláns* en galego) foi unha entidade fundada en maio de 1936.

Esta asociación foi animadora do proceso autonomista de Castela e León en 1936 e estaba aberta a crear unha única autonomía con Castela a Nova, como se desprende da estrutura da súa Xunta Directiva.

En maio de 1936, a súa sede estaba na Rúa Don Felipe 10 3º, de Madrid (Barrio da Universidade). A súa Xunta Directiva estaba formada por Gregorio Fernández Díez (burgalés), presidente; Manuel de la Parra e de la Cruz, vicepresidente; Albino Sanz (segoviano), secretario; Nicomedes Sanz y Ruiz de la Peña (valisoletano), vicesecretario; Carlos Alonso Sánchez (palentino), tesoureiro; Fausto González Hermosa (salmantino residente en Madrid), vocal representante de Castela a Nova; Felipe das Heras, vocal representante de Castela a Vella; e José Antonio G. Santelices, vocal representante de León.

Para a Asociación, a territorialidade de Castela era a do Pacto Federal Castelán (1869), a de *El Valor de Castilla]]* (1926), a de de Asociación Cultural "Amigos de las Castillas e León" nos anos 80 do século XX, a da Editorial castelanista Editorial Riodelaire ou, tamén a finais do século XX, a dos tres libros en lingua castelá de Juan Pablo Mañueco Martínez *El nacionalismo: una última oportunidad para Castilla* (1980), *Las raíces de un pobo. Aproximación al hecho nacional castellano* (1982) e *Castilla, este canto es tu canto* (2014. 2 Vol.), a do libro *Las Castillas y León. Teoría de una nación* (1982), etc.

No mesmo sentido que estes textos, o filósofo Pedro González García (zamorano), en 1906, afirmaba que as fronteiras entre a Castela primixenia e León eran *"meros accidentes de limitación histórica"*; e poucos anos despois, en 1914, o prohombre Andrés Pérez Cardenal (salmantino) obviaba o *accidente de limitación histórica* para titular o seu libro de excursións polas serras de Gredos, Béjar e Peña de Francia *Alpinismo castellano*. A procedencia dos equipos fundadores da Federación Castelá de Fútbol (1932-1987) revelaba o recoñecemento, en gran medida, do mapa de Castela dos autores citados e obras mencionadas por parte dos clubs.

Gregorio Fernández Díez, Carlos Alonso Sánchez e Fausto González Hermosa

## Notas
Shayne Whittington

**Shayne Mitchell Whittington**, nado o 27 de marzo de 1991 en Paw Paw, Míchigan, é un ex xogador profesional de baloncesto estadounidense. Cunha estatura de 2,11 metros xogaba nas posicións de ala-pivote e pivote.

## Traxectoria profesional 
Whittington presentouse ó Draft da NBA de 2014 pero non foi elixido. O 2 de xullo de 2014, asinou cos Indiana Pacers. O 8 de novembro fixo o seu debut na NBA, na derrota dos Pacers por 97-90 contra os Washington Wizards. Whittington fixo dous puntos, tres rebotes e dúas asistencias en oito minutos de xogo. O 27 de xullo de 2015, Whittington asinou de novo cos Pacers. Ó remate da tempada, foi cortado polos Pacers.

O 7 de agosto de 2016, Whittington asinou un contrato dunha tempada co Río Natura Monbús Obradoiro da Liga ACB.

O 26 de xullo de 2018, anunciouse a súa fichaxe por dúas tempadas co BC Andorra da Liga ACB.

O 26 de decembro de 2018, anunciouse a súa fichaxe polo CB Estudiantes da Liga ACB.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com 
* Perfil na NBA D-League
Melfi, Italia

[miniatura|260px|Panorámica de Melfi, co [castelo de Melfi|castelo no alto.]]
**Melfi** é un concello italiano de ao redor de  habitantes, situado na provincia de Potenza, rexión da Basilicata, na Italia meridional.

## Historia 
Coa caída do imperio Romano de Occidente, Melfi comezou a adquirir importancia cando foi ocupada polos bizantinos e polos lombardos, pero foi coa chegada dos normandos cando a vila a empezou a desempeñar un papel importante na historia.

En setembro de 1042 Guillerme de Hauteville (coñecido como Guillerme Brazo de Ferro) despois da desfeita dos bizantinos repartiu o territorio de Melfi entre 12 baróns normandos. A cidade chegou a ser a capital do Condado de Puglia en 1059.

Aínda que máis tarde o título de capital foi transefrido a Salerno e posteriormente a Palermo, Melfi continuou sendo un importante centro das posesións normandas no sur de Italia, e foi a sede de cinco concilios ecuménicos.

Baixo os suabos, a cidade foi a residencia de verán de Federico II Hohenstaufen, emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico, que tamén foi rei de Sicilia, de Chipre e de Xerusalén.

No castelo de Melfi, o emperador promulgou as chamadas Constitucións de Melfi, código de leis fundamental na historia do dereito. Foron promulgadas, para o Reino de Sicilia, o 1 de setembro de 1231, e recollidas no chamado *Liber augustalis*. Trátase dunha serie de leis e normas que rexen a convivencia. Esta norma estivo vixente no Reino de Sicilia, así como no seu territorio dentro do Reino de Nápoles e no das Dúas Sicilias até o ano 1816.

Baixo a dinastía Anxevina Melfi comezou o seu declive, aínda que o rei Carlos II do Reino de Nápoles e Sicilia (*Regnum Siciliae citra farum*) mandou restaurar o castelo, que foi a residencia real da súa esposa María de Hungría.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Enrico Artifoni (1998): *Storia medievale*. Donzelli Editore. ISBN 88-7989-406-4.
* Alfredo Borghini (2000): *Itinerari di Federico II nella provincia di Potenza*. Alfagrafica Volonnino.
* Aurelio Musi (2003): *Napoli, una capitale e il suo regno*. Touring Editore. ISBN 88-365-2851-1.
* Franco Tardioli (2003): *Le costituzioni di Melfi di Federico II*. Melfi.
* VV. AA. (2004): *Basilicata*. Touring Editore. ISBN 88-365-2951-8.

### Outros artigos 
* Constitucións de Melfi
* Reino de Sicilia
Batalha

**Batalha** é unha cidade e concello portuguesa do distrito de Leiria. Ten unha área de 103,42&nbsp;km² e 15&nbsp;805 habitantes (2011), subdividido en 4 freguesías. O concello limita polo norte e polo oeste co concello de Leiria, polo leste con Ourém, polo sueste con Alcanena e polo suroeste con Porto de Mós.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Grutas da Moeda
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Mosteiro de Batalha

O **Mosteiro de Santa Maria da Vitória** (máis coñecido como **Mosteiro da Batalha**) atópase en Batalha, Portugal, e foi mandado edificar en 1386 por Xoán I de Portugal como agradecemento á Virxe María pola vitoria na Batalla de Aljubarrota. En Portugal, o IPPAR clasificouno como Monumento Nacional dende 1910. Ten, dende 2016, o estatuto de Panteón Nacional.

## Galería de imaxes 

Batalha-Mosteiro de Santa Maria da Vitoria-154-2011-gje.jpg
Batalha-Mosteiro de Santa Maria da Vitoria-162-Kirche-Seitenportal-1983-gje.jpg
Batalha-Mosteiro de Santa Maria da Vitoria-180-Unvollendete Kapellen-2011-gje.jpg
Batalha-Mosteiro de Santa Maria da Vitoria-218-Unvollendete Kapellen-Fenster-2011-gje.jpg
Batalha-Mosteiro de Santa Maria da Vitoria-208-Unvollendete Kapellen-Maske-2011-gje.jpg
Batalha-Mosteiro de Santa Maria da Vitoria-284-Claustro Real-2011-gje.jpg
Batalha-Mosteiro de Santa Maria da Vitoria-298-Claustro Real-2011-gje.jpg
Batalha-Mosteiro de Santa Maria da Vitoria-252-Kreuzgang-ein Fenster-1983-gje.jpg
Batalha-Mosteiro de Santa Maria da Vitoria-330-Kirche-Mittelschiff-2011-gje.jpg

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
Labyrinth: The Computer Game

***Labyrinth: The Computer Game*** é un videoxogo de aventura gráfica desenvolvido por Lucasfilm Games e publicado por Activision en 1986. Foi deseñado por David Fox e Douglas Adams. Baséase no filme de fantasía *Dentro do labirinto*, e o xogador debe atravesar un labirinto ó tempo que resolve crebacabezas e evade perigos. O principal obxectivo é atopar e derrotar ó principal antagonista, Jareth, antes de que rematen 13 horas en tempo real. Ó contrario que outros xogos de aventuras da época, *Labyrinth* non se xoga cunha liña de comandos. No seu canto, o xogador emprega un menú con dúas palabras desprazables na pantalla para construír frases sinxelas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Labyrinth: The Computer Game en MobyGames
Kandit

**Kandit d.o.o** é unha fábrica de chocolates de Osijek, Croacia. Produce doces e cremas e chocolates feitos a base de cacao.

Era polo ano 1905 cando os latifundistas da Eslavonia estaban a avaliar cal era a mellor forma para desenvolver a agricultura na produción de azucre, que nesa época había intensamente un desenvolvmento económico en Europa Central en carón á industria do azucre. Ese mesmo ano en Osijek, estableceu-se o primeiro *"croata-eslavón holding da industria do azucre"* e foi tomada a decisión de comenzar as súas actividades. A capacidade da planta de azucre era de 700 toneladas por día.

*"Primeira fábrica de Osijek en doces Kaiser e Stark"* foi fundada en 1920 e levaron a cabo a produción de doces, galletas e doces. A fábrica logo mercou unha licenza para a produción de chocolate da famosa fábrica de Viena Pischinger e comezou a produción de chocolate. Tras a Segunda Guerra Mundial, a empresa segue a operar como unha empresa de *"Fábrica de Doces e chocolate"*.

En 1953  en Osijek a fábrica de azucre asumiu a produción e instalación de empresas na cidade e, así, comezar unha ruta de desenvolvemento industrial de Pandit. A súa propia tradición dentro da fábrica de azucre chamada *"fábrica de azucre e doces"*. A empresa creceu rapidamente chegando-se a converter nunha fábrica moderna na produción de doces e chocolates, chegando ocupar unha posición de liderado na industria de repostería.

O ano seguinte Kandit vai á cabeza en produción e vendas entre os fabricantes de doces na Iugoslavia mentres que durante os próximos dez anos, a produción segue a aumentar. O seu crecemento alcanza o seu pico en 1966, cando produciu 6.395 toneladas de produtos de repostería. Kandit tivo a primacía na industria dos bombóns.

A nova planta ten unha capacidade anual de 6.000 toneladas de produtos derivados do cacao e foi posta en funcionamento en 1962. Máis tarde a planta tivo unha remodelación para un novo aumento de capacidade de produción.

Nos anos que seguirán, Kandit amplía máis a súa gama  de produtos a través da introdución de novas liñas de produción para a produción de bombóns recheos, chocolate en tabletas e cremas de cacao.

Na historia recente en 2009 en Kandit abriu unha nova planta con equipos de última xeración para a produción de produtos dentro da fábrica xa existente. Así, nas novas liñas de produción producían novos produtos e reducía o tempo dos máis laboriosos.

**CPI Kandit d.d.** estableceu unha nova empresa chamada **Kandit L.t.d** para a produción de doces e chocolates que é o 100% propietario. Por outra banda, a **IPK Kandit d.d.** cambiou o seu nome a **Grupo Kandit d.d.**

A empresa **Širokobriješka Mepal** xestiona importación e distribución destas marcas nos mercados croatas e estranxeiros, especialmente en Bosnia-Herzegovina. En 2011 asume Kandit L.t.d Mepal co Grupo Kandit convértese en 100% propietario Kandit  e o valor da operación ascende a seis millón de kunas.

Inmediatamente despois da adquisición, Kandit xuntou a integración de Mepal Grupo.
Antonio García Ferreras

**Antonio García Ferreras**, nado en León o 20 de setembro de 1966 é un xornalista, presentador e directivo de televisión español.
## Traxectoria 
### Cadena SER 
Licenciado en Xornalismo pola Universidade Complutense de Madrid, comezou a súa carreira como xornalista en 1986, na emisora Radio Valladolid da Cadena SER. Posteriormente trasladouse a Radio Sevilla, onde desempeñou labores de redactor até o seu nomeamento como xefe de informativos da SER en Andalucía. Durante eses anos foi o presentador por parte de Canal Sur do programa da FORTA Iñaki, os xoves, presentado por Iñaki Gabilondo e  coordinou e dirixiu a información sobre a Expo '92.

En 1993 é nomeado subdirector de informativos da emisora, trasladándose a Madrid. Dous anos despois, en 1995, asumiu con 29 anos a dirección dos Servizos Informativos desta cadea de emisoras. O 29 de novembro de 2001, Antonio García Ferreras é nomeado director da Cadena SER, cargo que ocupa até setembro de 2004, en que se desliga a petición propia de forma amigable, tras 17 anos no medio.

### Real Madrid 
Desde a chegada de Florentino Pérez á presidencia do Real Madrid en xullo de 2000, un dos alicerces fundamentais da política de expansión mundial do club, é a área de comunicación. Para dirixir esta potente estratexia comunicativa global, o Presidente pensa en García Ferreras, ao que lle ofrece o cargo por primeira vez en 2001, ano previo á celebración do centenario do club. Pero non é até setembro de 2004, no que Ferreras acepta o cargo de director de comunicación, no que permanece até marzo de 2006.

Con el á fronte da área de comunicación, e cun equipo infestado de estrelas en plena época de «Os Galácticos», potenciouse a difusión a nivel mundial de Real Madrid Televisión, redeseñouse a área interactiva e a páxina web, renováronse as publicacións do club (revista oficial e Bancada Branca), e impulsouse a produción de documentais divulgativos como «O nacemento dunha paixón» ou «Sempre Real», ademais da primeira longametraxe producida por un club deportivo con «Real, a película».

### La Sexta 
En 2006, co lanzamento da cadea de televisión laSexta, ofrécenlle o cargo de director da cadea, que asume desde o 11 de abril de 2006 até a actualidade. Tras a fusión de Antena 3 e La Sexta o 1 de outubro de 2012, forma parte da directiva do grupo resultante, Atresmedia.

En xaneiro de 2011 comezou a dirixir e presentar o programa de debate político *Al rojo vivo* en La Sexta 2, que a pesar de situarse inicialmente en horario de noite, en setembro de 2011 pasou ao horario dos tradicionais faladoiros da mañá. Así, dende o 5 de setembro de 2011, devandito programa emítese en La Sexta, de 11:00 a 14:15, hora en que comezan os informativos de «La Sexta Noticias». Tamén presenta, desde xaneiro de 2012 e na mesma cadea, o programa de reportaxes de actualidade «laSexta columna».

## Vida privada 
É parella da tamén xornalista Ana Pastor, coa que ten dous fillos.

## Notas
Arkanoid

é un videoxogo arcade desenvolvido por Taito en 1986. Creouse a partir do *Breakout* de Atari da década de 1970 engadíndolle "power-ups", diferentes tipos de ladrillos, unha variedade de niveis e capas visuais e de profundidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Arkanoid en MobyGames
Alcobaça

**Alcobaça** é unha cidade e concello portuguesa do distrito de Leiria. Ten unha área de 408,14&nbsp;km² e 56&nbsp;693 habitantes (2011), o segundo máis poboado da Comunidade Intermunicipal do Oeste e do distrito de Leiria, subdividido en 13 freguesías. O concello limita polo norte co concello da Marinha Grande, polo leste con Leiria, Porto de Mós e Rio Maior, polo suroeste con Caldas da Rainha e polo oeste con Nazaré (que o rodea por tres lados), tendo dous anacos de costa atlántica, a noroeste e suroeste.

## Galería de imaxes 

Alcobaca-126-Klosterkirche-vorm Portal-2011-gje.jpg
Alcobaca-144-Klosterkirche-Transept-2011-gje.jpg
Alcobaca-188-Kloster-Kreuzgang-2011-gje.jpg
Alcobaca-198-Kloster-Kreuzgang-Obergeschoss-2011-gje.jpg
Alcobaca-230-Kloster-Kapitelsaal-2011-gje.jpg
Alcobaca-228-Kloster-Kueche-2011-gje.jpg
Alcobaca-266-Kloster-Grab des Pedro I-2011-gje.jpg
Alcobaca-272-Kloster-Grab der Ines de Castro-2011-gje.jpg

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Prince of Persia (videoxogo de 1989)

***Prince of Persia*** é un videoxogo de plataformas do xénero de fantasía orixinalmente desenvolvido e publicado por Brøderbund e deseñado por Jordan Mechner para Apple II en 1989. No xogo, o xogador controla un personaxe sen nome que debe atravesar diversos alxubes para derrotar ó gran visir Jaffar e salvar a princesa apresada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Mosteiro de Alcobaça

O **Mosteiro de Santa Maria de Alcobaça**, tamén coñecido como **Real Abadía de Santa Maria de Alcobaça** ou sinxelamente como **Mosteiro de Alcobaça**, é a primeira obra plenamente gótica erguida en chan portugués. Foi comezado en 1178 polos monxes do Císter, e continuado entre os séculos XIII e XVI. Está clasificado como Patrimonio da Humanidade pola UNESCO e como Monumento Nacional, dende 1910, IPPAR. O 7 de xullo de 2007, foi elixido como unha das sete marabillas de Portugal. En 1834, os monxes foron forzados a abandonar o mosteiro, por mor do decreto de supresión de tódalas ordes relixiosas de Portugal, promulgado por Joaquim António de Aguiar, ministro dos negocios eclesiásticos e da xustiza do goberno da rexencia de Pedro, Duque de Bragança.

### Sepulcro da *rainha póstuma de Portugal* 
esquerda|miniatura|Túmulo de Inés de Castro, situado xunto ao túmulo de D. Pedro I.
Inés de Castro Cando Pedro I de Portugal ascendeu ao trono en 1357, após executar coas súas propias mans a dous dos asasinos de Inés, probabelmente a instancias do seu pai Afonso IV, afirmou que casara en segredo con ela. Ordenou que a enterrasen xunto a el, na igrexa do **Mosteiro de Alcobaça**, e encargou a construción dos seus sepulcros. En 1362, o corpo de Inés foi exhumado e transportado nun cortexo fúnebre desde Coimbra até Alcobaça, onde foi coroada raíña de Portugal, e enterrada para descansar alí en paz.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Maria Augusta Pablo Trindade Ferreira. *Mosteiro de Santa Maria de Alcobaça*. ELO-IPPAR. 2nd edition, 1993.
Josu Uribetxeberria Bolinaga

**Josu Uribetxeberria Bolinaga**, nado en Mondragón (Guipúscoa) en 1955 e finado na mesma localidade o 16 de xaneiro de 2015, foi un membro da banda terrorista Euskadi Ta Askatasuna (ETA).

## Biografía 
[dereita|miniatura|Pancarta no monte Urgull de [Donostia reclamando a súa posta en liberdade, en agosto de 2012.]]
Membro de ETA desde mediados de 1983, foi detido o 1 de xullo de 1997 a raíz da liberación do funcionario de prisións secuestrado José Antonio Ortega Lara. No momento da súa detención decidiu deixar morrer de fame a Ortega Lara, negándose a dar os datos do zulo subterráneo onde estaba secuestrado.

Posteriormente foi xulgado e condenado a 178 anos de cadea polo asasinato de tres gardas civís, a 14 anos por secuestrar durante 116 días ao empresario Julio Iglesias Zamora en xuño de 1993, e a 32 anos polo secuestro de Ortega Lara en xaneiro de 1996, a quen mantivo encerrado nun zulo durante 532 días.

En agosto de 2012, tras térselle diagnosticado un cancro terminal, iniciou unha folga de fame para reclamar a súa excarceración que foi secundada por outros 254 membros de ETA presos. O 17 de agosto o Ministerio del Interior concedeulle o terceiro grao penitenciario, propoñendo á Audiencia Nacional que lle concedera a liberdade provisional «por razóns humanitarias», aínda que con condicións. A AVT considerou unha «traizón» esta decisión do Goberno. O auto de liberdade condicional, con data 30 de agosto de 2012, recollía que padecía un cancro xeneralizado, terminal e en situación irreversible, segundo os informes forenses, factor determinante para a resolución favorable. O 12 de setembro a Audiencia Nacional decretou a súa posta en liberdade, rexeitando o recurso á súa excarceración interposto pola Fiscalía. O ex-xuíz Baltasar Garzón amosou publicamente o seu desacordo coa Fiscalía afirmando que «un Estado de dereito non pode permitir que unha persoa morra en prisión».

O 16 de xaneiro de 2015, faleceu en Mondragón debido ao cancro que padecía desde xuño de 2005.

## Notas
José Antonio González-Santelices

**José Antonio González-Santelices Cayón**, finado en 1936, foi un político republicano, escritor en lingua castelá, avogado e xornalista español.

## Traxectoria
Foi redactor durante varios anos do xornal castelán *El Norte de Castilla* e, máis tarde, redactor xefe. Ocupou o cargo de secretario da Confederación Hidrográfica do Douro.

En marzo de 1931, con outros republicanos, formou parte da comitiva que se entrevistou co gobernador de Valladolid para pedir "que se concedese rapidamente unha ampla amnistía que comprenda a cantos españois, tantos civís como militares, que estean presos, procesados, condenados ou expatriados por delitos políticos e sociais e, de modo especial, como consecuencia dos sucesos de último decembro; e esixir as responsabilidades oportunas á forza pública polo proceder ante os sucesos estudantís de Madrid, e que se decrete, axiña, a destitución do director xeral de Seguridade Emilio Mola".

En 1931 militaba en Acción Republicana, partido do que era secretario primeiro en Valladolid. En 1934 era contador do Concello de Valladolid e foi Secretario da Comisión local executiva do V Congreso Nacional de Regas (Valladolid, 1935).

Cofundou e foi membro da Asociación de Escritores Rexionalistas Casteláns en maio de 1936.

## Obras 
* Limiar de *El amor y el dolor en la tragicomedia de Calisto y Melibea: (notas al margen de la Celestina)* (Valladolid: Imprenta Castellana, 1927), de Teófilo Ortega.

## Notas
Aethelheard de Wessex

**Aethelheard de Wessex**, finado en 740, foi rei de Wessex desde 726 até a súa morte.

## Traxectoria 
É posible que fose cuñado do seu predecesor, Ine, pero non hai fontes fiábeis que aseguren tal cousa, polo que tamén se abre a posibilidade de que sexa o primeiro rei de Wessex sen relación familiar con Cynric.

Cando Ine abdicou e marchou a Roma en 726 non deixou un descendente claro, e segundo textos de Beda o Venerable simplemente deixou o seu reino en mans de "homes máis novos". Así, tras a súa marcha iniciouse unha disputa entre Aethelheard e outro candidato, Oswald, que parece ser que tiña uns dereitos sobre o trono máis firmes que os de Aethelheard, pois a Crónica anglosaxoa sinala que era descendente de Ceawlin, mentres que este último, a pesar de acceder finalmente ao trono, non.

É posíbel que Aethelbald de Mercia lle dese o seu apoio nesta sucesión na que Aethelheard se impuxo finalmente, pois logo ambos aparecen vinculados. En calquera caso, Aethelbald tomou considerábeis territorios de Wessex en 733, incluíndo a señoría real de Somerton.

A muller de Aethelheard, Frithugyth, fixo unha peregrinación a Roma en 737, segundo sinala a Crónica anglosaxoa.

## Notas
Cuthred de Wessex

**Cuthred** (ou *Cuþræd) foi r*ei de Wessex desde 740 (739 de acordo co historiador Simeón de Durham, ou 741 segundo Xoán de Worcester) até 756.

## Traxectoria 
Sucedeu a Aethelheard de Wessex, quen se cre que era o seu irmán.

Cuthred herdou o reino cando Mercia acababa de alcanzar o seu apoxeo como o reino anglosaxón máis importante da época. Ambos os reinos a miúdo estaban en guerra, Aethelbald de Mercia converteuse en protector de Wessex e convenceu a Cuthred para loitar xuntos contra os galeses en 743.

Cuthred enfrontouse durante o seu reinado a varios problemas e episodios traumáticos.  En 748, o fillo de Cuthred, Cynric foi asasinado nun motín. En 750 tivo que sufocar unha rebelión.

En 752, Cuthred rebelouse contra o rei de Mercia, Aethelbald na batalla de Edge, en Burford e asegurouse a independencia de Wessex durante todo o seu reinado. O ano seguinte tamén batallou sen un resultado claro contra o reino de Cornualla. Cuthred morreu en 756.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Cuthred, King of Wessex1 (M)d. 756 en thepeerage.com
Joe Harris

**Joe Malcolm Harris**, nado o 7 de setembro de 1991 en Chelan, Washington, é un ex xogador de baloncesto profesional estadounidense.

## Traxectoria profesional 
O 26 de xuño de 2014, Harris foi seleccionado na 33ª posición do Draft da NBA de 2014 polos Cleveland Cavaliers. O 24 de xullo asinou o seu contrato de rookie cos Cavaliers. Durante as súas dúas tempadas en Cleveland, foi asignado en varias ocasións ós Canton Charge, afiliado dos Cavs na NBA Development League. Na súa tempada coma rookie, os Cavaliers chegaron ás Finais da NBA de 2015, onde perderon contra os Golden State Warriors en seis partidos.

O 19 de xullo de 2016, Harris asinou cos Brooklyn Nets. O 23 de novembro de 2020, Harris asinou un novo contrato cos Nets por catro anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference
Ceolwald de Mercia

**Ceolwald de Mercia** puido ser un rei de Mercia ao redor de 716.
## Traxectoria 
Ceolred, fillo de Aethelred e neto de Penda, morreu en 716. A maioría das listas dos reis mercios rexistran que Ceolred foi sucedido por Aethelbald, que non era descendente de Penda. Con todo, unha destas listas procedente da Catedral de Worcester, rexistra que Ceolred foi sucedido por Ceolwald. Pola similitude dos seus nomes, Ceolwald parece ser irmán de Ceolred e o último dos descendentes directos de Penda que gobernou en Mercia. Poida que Ceolwald fose rei por un curto período de tempo, xa que Aethelbald se converteu en rei ao ano seguinte da morte de Ceolred.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Kirby, D.P., *The Earliest English Kings.* Londres: Unwin Hyman, 1991. ISBN 0-04-445691-3 
* Yorke, Barbara, *Kings and Kingdoms in Early Anglo-Saxon England.* Londres: Seaby, 1990. ISBN 1-85264-027-8
Ecgfrith de Mercia

**Ecgfrith** de Mercia (inglés *Ecgfrith*, anglosaxón Ecgfriþ /'edʒfriθ/), finado en decembro de 796, foi un rei de Mercia que gobernou brevemente en 796.

## Traxectoria 
Foi o fillo e herdeiro do rei Offa de Mercia e a súa esposa Cyneþryþ. En 787, Offa coroouno como cogobernante. Sucedeu ao seu pai en xullo de 796, pero a pesar dos esforzos de Offa para asegurar a sucesión do seu fillo, está rexistrado que Ecgfrith gobernou só cento corenta e un días. Se consideramos que a morte de Offa ocorreu o 26 ou 29 de xullo, significa que Ecgfrith morreu o 14 ou o 17 de decembro.

Ecgfrith foi o primeiro rei anglosaxón que recibiu a consagración cristiá como parte da súa coroación.

## Notas
Damir Rančić

**Damir Rančić**, nado en Split o 23 de xuño de 1983, é un ex xogador de baloncesto profesional croata. Xogaba de escolta ou de ala, mide 1,98 metros e pesa 98 quilos.

## Traxectoria 
O 7 de abril de 2010, Rančić fichou polo Obradoiro CAB da Liga ACB para suplir a baixa de Kostas Vasileiadis durante o restante da tempada 2009-10.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Euroleague.net 
* Perfil en ACB.com
Martxelo Otamendi

**Martxelo Otamendi Egiguren**, nado en Tolosa o 9 de decembro de 1957, é un xornalista vasco, director do xornal Euskaldunon Egunkaria dende 1993 até o intre do seu peche por orde xudicial no 2003. É o actual director do xornal Berria.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*&nbsp;Euskaldunon Egunkaria
Pulmonoscorpius

***Pulmonoscorpius kirktonensis*** (literalmente *escorpión con pulmóns*) é unha especie xigante e extinta de escorpión que viviu durante a época Viseense do Carbonífero. Os seus fósiles foron atopados en East Kirkton, West Lothian, Escocia. A especie podía acadar 70 centímetros de lonxitude.

A dieta do *Pulmonoscorpius* non se coñece, pero crese que os artrópodos puideron formar parte da súa dieta, e mesmo podería terse alimentado de pequenos tetrápodos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Fósil en langsfossils.com 
*Giant Paleozoic arthropods