open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Grupo Local do Partido Galeguista en Sada

O **Grupo Local do Partido Galeguista en Sada** foi artellado en 1935, desenvolvendo unha intensa actividade ata 1936, contando cunha militancia especialmente numerosa e activa.
No momento da súa fundación, a directiva estaba composta por Justo Rodríguez Pérez (Presidente), Juan Antonio Suárez Picallo (Vicepresidente), Gil González Mosquera (Secretario Xeral), Salvador González Mora (Secretario de Actas), José Galán Barbeito (Tesoureiro), Antonio Parga Otero (Vicetesoureiro), Eugenio González Rivero (Vicetesoureiro), Salvador García García (Vogal), Manuel Franco Fernández (Vogal), José Pena Ferreira (Vogal), Juan Pita Conchado (Vogal), Juan Taibo Díaz (Vogal), Andrés Rey (Vogal), Antonio Sas Cao (Vogal), Dámaso Casal Pallares (Vogal), Santos Cividanes (Vogal), Primitivo López Vidal (Vogal) e José Fernández Babío (Vogal).

## Véxase tamén
### Bibliografía
*Prensa da época: *A Nosa Terra*, *Ser*, *El Pueblo Gallego*.
Traballo

O termo **traballo** pode referirse:

* En *Física*
:* **Traballo**, unha magnitude.
* En *Antropoloxía* e *Socioloxía*
:* **Traballo**, actividade humana e social.
* En *Economía*
:* **Traballo**, un dos factores da produción.
* En *Dereito*
:* **Traballo**, obxecto de estudo do dereito laboral.
:: Non debe confundirse co **dereito ao traballo**.
* En Educación
:* **Traballo**, tarefa de aprendizaxe ou monografía que forma parte do proceso formativo.

## Arte e literatura 
* ***Traballos e días*** (ou *Os traballos e os días*), de Hesíodo.
* ***The Labours of Hercules***, de Agatha Christie.
:: Non debe confundirse con Os doce traballos de Hércules, tema mitolóxico.
* ***Os traballos de Persiles e Sexismunda***, de Cervantes.
* ***Traballos de amor perdidos***, de Shakespeare.

## Institucións 
* Consellería de Traballo e Benestar
* Organización Internacional do Traballo
Antonio Fernández Pita

**Antonio Fernández Pita**, nado en Fontán (Sada) en 1888 e fusilado na Coruña o 27 de novembro de 1936, foi un político galego.

## Traxectoria 
Emigrou cando novo aos Estados Unidos de América, onde participou activamente en diferentes empresas culturais e políticas da colectividade sadense. Así, no 1913 participou na fundación da Sociedad Sada y sus Contornos en Nueva York, que máis tarde financiou a construción das escolas do mesmo nome na vila de Sada.

Retornou antes da proclamación da II República Española e traballou como mariñeiro. No 1931 entrou a formar parte da corporación municipal como concelleiro pola ORGA e 1º Tenente de Alcalde.
esquerda|miniatura|Placa da rúa do alcalde Fernández Pita en Sada.

Trala dimisión de Justo Rodríguez Pérez no 1932, foi proclamado alcalde de Sada, cargo que ocupou ata o 1936. Durante este período haberíase enfrontar á oposición reaccionaria, pero tamén ao movemento anarquista. O 18 de xullo ordenou a requisa de armas, que dirixiron Juan Antonio Suárez Picallo e José Monzo Ríos.

Coa toma de Sada polos falanxistas, o día 23, foi apreixado e conducido a Betanzos, de onde foi liberado días despois. Detido novamente e trasladado á Coruña, foi sometido a un Consello de Guerra Sumarísimo e condenado a morte por rebelión militar, pena que se executou o 27 de novembro de 1936.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* Fernández Santander, Carlos (2000). *Alzamiento y Guerra Civil en Galicia*, Ediciós do Castro .
* Lamela, Luís (2002). *A Coruña, 1936. Memoria convulsa de una represión*, Ediciós do Castro .
* Lamela, Luís (2008). *Antonio Fernández Pita: un alcalde fusilado por el franquismo*, Ateneo Republicano de Galicia .
Grupo Anarquista Luz

O **Grupo Anarquista Luz** foi unha agrupación libertaria artellada en Sada no verán de 1931, e promovida polo sindicalista José Monzo Ríos. Estaba adherida á FAI. Coma consecuencia da revolución de outubro do 1934, foi ilegalizada, dando lugar á creación do Grupo Anarquista Nueva Vida.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*
*Prensa da época: *Solidaridad Obrera*, *Solidaridad* e *Brazo y Cerebro*.
### Outros artigos 
*Grupo Anarquista Amanecer Anárquico
*Grupo Anarquista Brazo y Cerebro
*Grupo Anarquista Nervio
*Grupo Anarquista Tierra
*Grupo Anarquista Vanguardia Femenina
La Defensa del Agricultor

**La Defensa del Agricultor** foi un sindicato agrario de Soñeiro (Sada), que se mantivo activo durante os anos da II República. Estaba vencellado á CNT.
Centro Cultural Obrero

O **Centro Cultural Obrero de Sada** foi unha asociación cultural e política creada en Sada no ano 1930.

## Historia e características 
A primeira directiva estaba presidida polo sindicalista José Monzo Ríos, con Manuel Lorenzo Freire-Calvelo coma secretario e Avelino Flórez Pérez coma tesoureiro. En xaneiro de 1931 renovouse a directiva, sendo reelixido José Monzo como presidente; Nicandro Golán Pereiro foi elixido vicepresidente, Juan Antonio Suárez Picallo secretario, Francisco Fernández Vila vicesecretario, Avelino Flórez foi reelixido tesoureiro, Elisardo Abruñedo Arévalo vicetesoureiro, Román Balbís García bibliotecario, e como vogais José Flores, Francisco Vales, Eliseo Golán, Vicente Bermúdez, Serafín García e Emilio Amor.

Desenvolveu numerosas actividades, coma conferencias, manifestos de protesta na defensa da clase obreira ou solicitando a construción do porto de refuxio. No 1930 organizou unha subscrición popular co fin de recadar fondos para as familias dos mariñeiros falecidos no afundimento do bote María del Carmen. No 1931 deu lugar ao Sindicato de Oficios Varios, vencellado á CNT.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Fontes hemerográficas 
* *El Pueblo Gallego*

### Fontes arquivísticas 
* Arquivo do Reino de Galicia - Fondo do Goberno Civil - Rexistro de Asociacións
Ateneo de Cultura Política y Social

O **Ateneo de Cultura Política y Social** foi unha asociación fundada en Sada en xullo do 1935.

## Historia e características 
Naceu coma a proxección cultural e educativa da Alianza de Esquerdas da vila mariñeira. Nel estaban representados os partidos republicanos, o Partido Galeguista e as asociacións sindicais obreiras. O seu local estaba localizado na Praciña do Conde.

A directiva compúñana en xullo de 1935 Juan Antonio Suárez Picallo (presidente, polo PG), Luís Castro Álvarez (vicepresidente, por IR), Amador Cubeiro Suárez (secretario, por IR), Eugenio Taibo (vicesecretario, polo Sindicato Campesino de Mondego), José Regueira (tesoureiro, polo Sindicato de Profesiones Varias de Meirás), Julio Caamaño (vicetesoureiro, polo Sindicato de Oficios Varios de Sada), Antonio Blanco Ramos (bibliotecario) Justo Rodríguez Pérez (vogal, polo PG), Antonio Carballeira Muñiz (vogal, polo PCE), Elisardo Abruñedo Arévalo (vogal) e José García García (vogal).

En xaneiro de 1936 a directiva estaba formada por Rafael Fernández Casas (presidente, UGT), José Pubul Cartelle (vicepresidente, UR), Luis Pita da Veiga Mojón (secretario, IR), Luís Castro Álvarez (vicesecretario, IR), Julio Caamaño Amor (tesoureiro, SOV-S), Antonio Blanco Ramos (vicetesoureiro), Antonio Alonso Couceiro (bibliotecario, PCE), José Casal Cividanes, Manuel García García, Salvador González Mora e Eugenio González Rivero (vogais).

No seu afán divulgativo, trouxo a numerosos e significativos conferenciantes coma Ramón Otero Pedrayo, Ramón Suárez Picallo, Nicandro Golán, Alejo Candocci, Plácido R. Castro, Rafael Fernández Casas etc. Dispuña dunha biblioteca e eran frecuentes os parladoiros nocturnos de obreiros, coma lembraba R. Suárez Picallo.

Tralo golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 o seu local foi espoliado, e os seus máis significados compoñentes asasinados ou represaliados.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* O Ateneo de Cultura Política y Social: Unha experiencia societaria na Sada da II República
* Arquivo do Reino de Galicia - Sección Goberno Civil - G-2563
Sindicato Campesino de Mondego

O **Sindicato Campesino de Mondego** foi un sindicato da parroquia de Mondego (Sada) vencellado á CNT e activo entre o 1933 e o 1936. Estivo presidido por Eugenio Taibo.
Grupo Farquhar

O grupo de **Farquhar** pertence ás illas externas das Seychelles, situada a máis de 700&nbsp;km ao suroeste da capital, Vitoria, na illa de Mahé. A área total da terra de todas as illas no grupo é menos de 11&nbsp;km², pero a área total das medidas dos atois é preto de 370&nbsp;km². 
O grupo consiste en dous atois e unha illa separada. Ademais, hai un arrecife mergullado separado na área: 
# Atol Farquhar (con 2 illotes máis grandes e preto de 8 illotes máis pequenos) 
# Atol Providence (con 2 illotes, illa Providence e illa Cerf) 
# Illa St. Pierre 
# Arrecife Wizard (mergullado).

Hai soamente dous establecementos. O establecemento principal está en Île du Nord (illa do Norte) do atol de Farquhar, e o outro na illa Providence do atol Providence.
Gordon Brown

**James Gordon Brown**, nado en Glasgow o 20 de febreiro de 1951, foi primeiro ministro do Reino Unido ata o 11 de maio de 2010 e membro do Partido Laborista. Brown foi con anterioridade Ministro de Facenda (*Chancellor of the Exchequer*) do Reino Unido dende o comezo do goberno de Tony Blair en 1997. Xa dende 1983 foi membro do Parlamento Británico pola circunscrición de Kirkcaldy e Cowdenbeath.

Brown foi elixido líder do Partido Laborista o 24 de xuño do 2007, sendo nomeado primeiro ministro do Reino Unido o 27 de xuño trala dimisión de Tony Blair.

## Notas
Unión Campesina de Osedo y sus Contornos

A **Unión Campesina de Osedo y sus Contornos** foi un sindicato agrario creado na parroquia de Osedo (Sada) poucos días antes do alzamento fascista do 1936.
A súa directiva compúñana José Manuel Abruñedo (Presidente), Claudino Fernández (Vicepresidente), José Fernández Babío (Secretario), José Amor (Vicesecretario), Camilo Suárez Castro (Tesoureiro), Benito Souto (Vicetesoureiro), Antonio Manteiga (Bibliotecario) e Antonio Pampín, Andrés Díaz, Benito López e Manuel López (Vocais). Contaba con 70 afiliados.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*Arquivo do Reino de Galicia - Fondo do Gobirno Civil - Rexistro de Asociacións
Sindicato de Oficios Varios y Campesinos de Carnoedo

O **Sindicato de Oficios Varios y Campesinos de Carnoedo** foi creado na parroquia de Carnoedo (Sada) no 1933, e existiu durante a II República.
Tiña unha base fundamentalmente agraria, e estivo vencellado á Confederación Nacional do Traballo.
Tesouro de Agolada

O **tesouro de Agolada** é un conxunto de xoias, datadas probablemente no Bronce Inicial ou Bronce Antigo B (1700 - 1600 a. C.), composto por unha gargantilla e dous brazaletes de ouro. Atopouse, preto do Castro de Goiás, na parroquia de Ferreiroa, nun túmulo con motivo das obras da estrada de Lalín a Agolada no ano 1920, polo que se entende que formaba parte dun enxoval funerario.

O conxunto ten varios paralelos en Galicia, pero fóra de Galicia só se teñen atopado obxectos semellantes na Bretaña francesa, feito que é interpretado como unha testemuña das relacións atlánticas entre os poboadores do territorio galego e os da Bretaña francesa nos inicios da Idade de Bronce, sendo tamén interpretados como a expresión dunha sociedade xerarquizada.

Na actualidade consérvase no Museo de Pontevedra.

## Descrición 
A **gargantilla** é unha delgada lámina rectangular con estreitamentos cara aos extremos. Mide 40&nbsp;cm de lonxitude e 7,6 de ancho no centro onde alcanza a maior anchura e se decora con dezaoito cortes horizontais resultando dezanove canas limitadas por outras tres canas verticais feitas con buril. Nos extremos presenta pestanas dobradas para o seu enganche.

Os **brazaletes** son subcilíndricos, macizos, con forma de curva elíptica, lisos e abertos, que rematan en dous botóns planos. O seu diámetro máximo é de 9&nbsp;cm e pesan entre 300 e 400 gramos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tesouro

### Ligazóns externas 
* Ficha da mámoa onde foi atopado o tesouro
* Blog onde se pode contemplar unha imaxe do tesouro
Axioma

En epistemoloxía un **axioma** é unha "verdade evidente" que non admite demostración, mediante a intuición racional; sobre a cal descansa o resto do coñecemento ou sobre a cal constrúense outros coñecementos. Non todos os epistemólogos están de acordo en que os axiomas existan dese xeito.

En matemáticas un **axioma** non é necesariamente unha verdade evidente, senón unha expresión lóxica utilizada nunha dedución para chegar a unha conclusión. En matemáticas distínguense dous tipos de axiomas: axiomas lóxicos e axiomas non-lóxicos.

Kurt Gödel demostrou a mediados do século XX que os sistemas axiomáticos de certa complexidade, por definidos e consistentes que sexan, posúen serias limitacións. En todo sistema dunha certa complexidade, sempre haberá unha proposición *P* que sexa verdadeira, pero non demostrábel. De feito, Gödel proba que, en calquera sistema formal que inclúa a aritmética, pode formarse unha proposición *P* que afirme que *este enunciado non é demostrábel*. Se se puidera demostrar *P*, o sistema sería contraditorio: non sería consistente. Logo *P* non é demostrábel e polo tanto *P* é verdadeiro.
Goodyear

[miniatura|[Dirixible de Goodyear.]]
**Goodyear Tire and Rubber Company** foi fundada o 29 de agosto de 1898 por Frank Seiberling. É unha das compañías máis grandes do mercado dos pneumáticos. A súa sede principal atópase en Akron, Ohio. O nome da compañía foi posto polo fundador como homenaxe ao inventor do proceso de vulcanizado do caucho, Charles Goodyear (1800/1860).

## Historia
Frank Seiberling, por aquel entón con 38 anos de idade, adquiriu a primeira fábrica da compañía cun desembolso inicial de 3.500 dólares estadounidenses utilizando diñeiro prestado por un cuñado. O caucho e o algodón que foron o corazón da súa industria debían ser transportados desde o outro lado do mundo, cara a un pobo sen saída ao mar e limitada por ter unicamente transporte férreo. Ata o home polo que a empresa leva este nome, Charles Goodyear, había morto pobre 38 anos antes a pesar de descubrir a vulcanización logo dunha longa e audaz procura.

Pero o momento non podería ser mellor. O furor polas bicicletas na década de 1890 estivo en pleno auxe. As carruaxes sen cabalos, ás que algúns se arriscaban a chamar automóbiles, foron un gran reto. Ata a depresión de 1893 comezara a desvanecerse. Entón, ese 29 de agosto de 1898, foi creada Goodyear cun capital accionario de U$S 100.000.

Na Arxentina, a compañía Goodyear iniciou as súas actividades en 1915 cunha sucursal de vendas que atendía desde alí a toda América Latina (The Goodyear Tire & Rubber Co. for South-America). Pero o paso definitivo deuno o 24 de xaneiro de 1931, cando inaugurou a planta de Hurlingham, nos arredores de Bos Aires, consolidándose así a compañía Goodyear Arxentina. Foi a primeira fábrica de pneumáticos no país, e a primeira de Goodyear en toda América Latina.

Actualmente, Goodyear iniciou a apertura de plantas renovadoras en México. A primeira, a nivel nacional, foi establecida na cidade de Celaya; proximamente inaugurarase unha renovadora máis na cidade de Veracruz.

Na Fórmula 1 foi onde obtivo os seus maiores éxitos, con 368 vitorias, fornecendo pneumáticos durante moitos anos a equipos como Ferrari ou McLaren

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina oficial
Noitevella

[miniatura|300px|Aspecto da [Puerta del Sol de Madrid o día de Noitevella do ano 2006.]]
A **Noitevella**  é a derradeira noite do ano, entre o 31 de decembro e o 1 de xaneiro (día de Aninovo). Para se referir ao último día do ano emprégase o termo **día de Ano Vello**.

## Historia e características 
### A Noitevella en España 
Son innumerables as tradicións e as supersticións que se manifestan por todo o mundo en relación a esa noite. En España, a máis coñecida é a das doce uvas, que consiste en tomar unha uva por cada unha das doce badaladas que marcan a fin de ano. Moito máis recente é a moda de levar roupa interior vermella: bragas, calzóns, unha liga etc.

### A Noitevella en Galicia 
*Artigo principal: *O Nadal na cultura popular galega*

Tradicionalmente, celebrábase "a queima do facho" ou prender o "lume novo", costume no que os veciños queimaban trala cea un ou varios fachos de palla. En Vilardevós (Ourense) préndese o lume novo: fogueiras sobre as que saltan os veciños, do mesmo modo que se fai nas de San Xoán. Estes costumes explícanse pola especial importancia que se lle daba ó lume novo, pois durante esa noite, como na de defuntos, as ánimas dos devanceiros devalaban polas aldeas e se aquecían ao seu carón. O mesmo Noiteboa, era común deixar comida na mesa (mesmo os restos da cea, sen recoller) para que os finados da casa participasen da cea dos vivos.

Naturalmente, o moderno costume de comer doce uvas ó son das doce badaladas que marcan a medianoite tamén é común en Galicia. Pero en Vilagarcía fano ás 12 da mañá do día 31, costume xurdido en 1998, cando un corte de luz impediu facelo ás doce da noite .

Este último día do ano celébrase o San Silvestre, día no que se repiten as burlas do día dos Inocentes. Conta Taboada Chivite que en tal data os vellos do lugar aconsellaban ós novos gandeiros que lles cortasen o rabo ás vacas se querían que non moscasen durante o ano. 

A noite de San Silvestre era unha das que escollían as bruxas para celebrar os aquelarres, de aí a expresión popular de *San Silvestre, meigas fóra!'' a modo de ensalmo para afastar os malos augurios.

### A Noitevella noutros países 
En Colombia tamén se adoptou a tradición das doce uvas, especialmente na rexión andina do país. A diferenza de España, a roupa interior a levar debe ser de cor amarela.

En Chile a tradición consiste en comer lentellas no momento que dan as doce da noite, e en certos lugares, cando comezan os fogos artificiais.

Na maioría dos países, con todo, o costume máis estendido é brindar con champaña á medianoite.

Os primeiros en entrar no novo ano son os habitantes das illas da Liña, en Kiribati.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* O Nadal na cultura popular galega
Mateu Morral i Roca

**Mateu Morral i Roca**, nado en Sabadell o 27 de novembro de 1879 e finado en Torrejón de Ardoz o 2 de xuño de 1906, foi un anarquista catalán. É coñecido como responsable do atentado contra Afonso XIII e a raíña Vitoria Uxía de Battenberg o día da súa voda, o 31 de maio de 1906.

## Traxectoria 
Fillo do empresario téxtil (fiadura) Martín Morral de Sabadell que militaba en Unión Republicana mentres que a súa nai Ángela Roca, era unha católica integrista, moi influída polas ideas do crego, tamén sabadellense, Félix Sardá i Salvany.​ Falaba varios idiomas. Nunha viaxe por Alemaña coñeceu e adoptou o anarquismo como ideoloxía. De volta en España decidiu abandonar o negocio familiar, e comezou a traballar con Francesc Ferrer i Guàrdia como bibliotecario. Nese período escribe algúns textos breves, como *"Pensamientos Revolucionarios de Nicolás Estévanez"*, publicado cun prólogo de Federico Urales.

### Atentado 
En 1906 viaxou a Madrid a preparar o atentado contra o rei, consistente nunha bomba de fabricación caseira das denominadas *de inversión*, tamén coñecidas como bomba Orsini. O propio Mateo Morral escribira unha "descrición minuciosa de como había de fabricarse o explosivo" nun libro titulado *Pensamiento revolucionario*. A bomba, segundo Pío Baroja, fóralle entregada dez días antes, prodecente de Francia e envolta nunha bandeira francesa, polo seu ideólogo favorito, o militar e exministro da Guerra durante a Primeira República, Nicolás Estévanez. A bomba estaba oculta nun ramo de flores que guindou desde o balcón da pensión na que se hospedaba contra a comitiva ó paso desta.

A pensión estaba localizada no terceiro piso do número 84 da rúa Maior. O ramo coa bomba foi dirixido cara a carroza real, pero tropezou na súa caída co tendido do tranvía, desviándose cara a multitude que estaba observando a comitiva. Os reis saíron ilesos, pero case trinta persoas morreron. Morral conseguiu escapar de Madrid (ó parecer coa axuda do xornalista José Nakens), pero o 2 de xuño foi recoñecido por varias persoas nun terreo próximo a Torrejón de Ardoz, onde se detivo para comer. Estas persoas avisaron a un garda xurado particular de campo, Fructuoso Vega, que tras algunhas pescudas conminouno a seguilo. Entregouse pacificamente, pero cando era conducido polo garda ó cuarteliño de Torrejón de Ardoz matouno dun tiro, suicidándose a continuación.

Tanto o seu corpo como o do garda foron mostrados na Casa do Concello da vila ata que foron levados a Madrid ás poucas horas.

No posterior xuízo José Nakens, Francesc Ferrer i Guàrdia e outros anarquistas foron condenados por conspiración. Un ano despois foron indultados.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Páxina sobre Mateu Morral na web do Museo de Antropoloxía Médico-Forense Paleopatoloxía e Criminalística  .
* Mateu Morral Roca no Ateneo Libertario Virtual .
Joan Montseny

[dereita|miniatura|Tumba de Joan Montseny no camposanto de Salon ([Francia).]]
**Joan Montseny Carret**, máis coñecido polo pseudónimo de **Federico Urales**, nado en Reus (Tarragona) o 19 de agosto de 1864 e finado en Salon (Dordoña) o 12 de marzo de 1942, foi un sindicalista e mestre anarquista que practicou ó longo da súa vida tanto o anarcoindividualismo como o anarcocomunismo.

## Traxectoria 
Na súa mocidade viuse influenciado polos textos da etapa revolucionaria de Francesc Pi i Margall. Colabora na década de 1880 no periódico *El Productor*. Casou polo civil en 1891 con Soledad Gustavo (pseudónimo de Teresa Mañé).

En 1896, acusado no proceso de Montjuïc, foi desterrado, desprazándose ata Londres. Entre 1897 e 1898 regresou a Madrid e fundou a publicación *La Revista Blanca*, de corte anarcoindividualista, que durou ata 1905, definíndoa o seu editor como "sociolóxica, científica e artística".

Joan Montseny fundou en 1898 tamén o *Suplemento de la Revista Blanca*, que dura ata 1902 e que reconvertirá na revista Tierra y Libertad á vez que intentou reorganizar a Federación Rexional Española da AIT.

En 1905 establécese en Barcelona, onde escribiría varias novelas (coleccións *La novela libre* e *La novela ideal*), retomando tamén a publicación de *La Revista Blanca*, e fundando o semanario *El luchador*. Ese mesmo ano nace a súa única filla, Federica Montseny. Participa na *Semana Tráxica* de Barcelona, a partir da cal o Estado acabará en 1909 coa vida de Francesc Ferrer i Guàrdia, grande amigo da parella Montseny-Mañé que colabora economicamente nas publicacións de Urales.

Participa na fundación da CNT en 1910 e na da FAI en 1927. Entre 1925 e 1936 volve editar novamente *La Revista Blanca*, colaborando nas súas páxinas autores prestixiosos do anarquismo internacional, como Max Nettlau ou Henri Zisly, xunto a Soledad Gustavo e Federica Montseny.

En 1933 publicou *La barbarie gubernamental"*, unha gran colección de testemuñas de militantes cenetistas andaluces en torno ós sucesos de Casas Viejas.

## Obras 
* *Nicolás Estévanez*, prólogo en *"Pensamientos Revolucionarios de Nicolás Estévanez"*, ensaio de Mateo Morral (1880-1906), sen datar.
* *La barbarie gubernamental*, 1933.
* *La evolución de la Filosofía en España*, Tomo I, 1934.
* *La evolución de la Filosofía en España*, Tomo II, 1934.
Brazzaville

**Brazzaville** é unha cidade africana capital e departamento da República do Congo (ex capital da África Ecuatorial Francesa). Foi fundada en 1880 polo explorador Pietro Savorgnan di Brazzà á beira do río Congo. Actualmente é un importante centro de comunicacións ferroviarias e fluviais para a exportación de marfíl e caucho. En 2023 tiña 2&nbsp;145&nbsp;783 habitantes.

[300px|miniatura|[Kinshasa vista desde Brazzaville, as dúas capitais africanas están separadas polo Río Congo.]]

## Cidades irmás 
*  Dakar
*  Dresden
*  Kinshasa
*  Reims
*  Washington, D.C.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Torre Nabemba
Trompeta con pregamentos

A **trompeta con pregamentos** (***Craterellus tubaeformis***, anteriormente coñecida coma *Cantharellus tubaeformis*), é un cogomelo basidiomiceto da familia Cantharellaceae. Son fungos comestibles, que se consomen frescos ou secos.

## Descrición 
Son fungos de forma circular, tubular ou de funil, a miúdo atravesados por un furado que chega ata ó pé, de entre 2 e 6 (ás veces 10) cm. de alto. O sombreiro, que mide entre 1 e 7&nbsp;cm. é convexo nos exemplares máis novos pero deprímese rapidamente. A coloración varía entre o castaño e o amarelo con tons agrisados. A beira do sombreiro é enrolada nos exemplares máis novos a sinuosa nos que teñen máis tempo. O pé, amarelo vivo, é relativamente longo e fino, flexible e oco. Non teñen lamelas na parte inferior do sombreiro, pero uns pregos gris prateados recorren lonxitudinalmente o pé. As esporas son abrancazadas.
miniatura|esquerda|Trompeta con pregamentos.

## Hábitat 
Son fungos propios de bosques caducifolios ou de coníferas de chans ácidos.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Craterellus* (xénero)
### Bibliografía 
* Régis Courtecuisse, Bernard Duhem : *Guide des champignons de France et d’Europe* (Delachaux & Niestlé, 1994-2000).
Teresa Mañé

**Teresa Mañé i Miravet**, máis coñecida polo pseudónimo de **Soledad Gustavo**, nada en 1865 en Cubelles e finada o 5 de febreiro de 1939 en Perpiñán (Francia), foi unha mestra e escritora anarquista catalá. Estaba casada con Joan Montseny (máis coñecido como Federico Urales), co que tivo a Federica Montseny.

## Traxectoria 
Naceu no seo dunha familia economicamente acomodada, partidaria do federalismo de Francesc Pi i Margall. Cursou estudos de Maxisterio en Barcelona entre 1883 e 1886. Vinculada na súa mocidade ó *Centro Democrático Federalista*, en 1887 funda coa axuda deste unha escola laica en Vilanova i la Geltrú coa axuda do librepensador Bartomeu Gabarró, e anos máis tarde outra escola en Reus. Membro da *Confederación de Maestros Laicos de Cataluña*, impulsou a actividade educativa anos antes de iniciar as súas actividades seguindo as directrices de Francesc Ferrer i Guàrdia coa súa Escola Moderna.

Teresa Mañé colabora nesa época no periódico local *El Vendaval*, de tendencia republicana federal, comezando a colaborar tamén co periódico *El Productor*, onde inicia a súa toma de contacto co anarquismo. Alí coñece a Joan Montseny e outras escritores importantes do anarquismo como Anselmo Lorenzo, Fernando Tarrida del Mármol, Teresa Claramunt ou Josep Llunas i Pujals, editor este do periódico *La Tramontana*.A súa ideoloxía vai evolucionando cara a un anarquismo moi intelectualizado, co que entrará en conflito con outros sectores do movemento.

En 1889 participa no II Certame Socialista celebrado en Barcelona, co texto "El amor libre". En 1891 casa polo civil con Joan Montseny, continuando coa súa labor literaria e pedagóxica.

Tralo atentado na procesión do Corpus Christi de Barcelona en 1896 e a represión que seguiu ó Proceso de Montjuïc polos feitos, Joan Montseny e Teresa Mañé son desterrados. A parella acaba en 1897 en Londres, aínda que regresarán tan só un ano despois, establecéndose en Madrid. Alí fundan *La Revista Blanca*, na que colaboran con artigos de opinión.

Tamén en Madrid participa en 1901, con José Martínez Ruiz *Azorín*, Mendinabeitia e o seu marido nun ciclo de conferencias no Ateneo de Madrid sobre *La Sociedad Futura*, en representación das ideas anarquistas. Tamén fan campaña de defensa de Ferrer i Guàrdia en 1906 e 1909.

En 1905 nace a súa filla Federica, e en 1912 abandonan Madrid, instalándose en Cerdanyola. Seguirán participando activamente en tódolos acontecementos dos anos sucesivos: a Semana Trágica de Barcelona e o fusilamento do seu amigo Francesc Ferrer en 1909, a fundación da CNT en 1910, a primeira guerra mundial (1914-1918), a ditadura de Primo de Rivera (1923-1930), a fundación da FAI en 1927, a II República (1931-1939) e a guerra civil (1936-1939).

Entre 1925 e 1936 volve colaborar en *La Revista Blanca* con artigos teóricos e de historia. Nesta época traba amizade co historiador anarquista Max Nettlau, que tamén colabora na revista.

Faleceu por mor dun cancro de colon.
Serafín Ferro

**Serafín Fernández Ferro**, coñecido como **Serafín Ferro**, nado no barrio de Monelos da Coruña o 12 de agosto de 1914 e morto en Cidade de México o 9 de agosto de 1954, foi un actor galego.

## Traxectoria 
[miniatura|[Florencio Delgado, Roxelio Rodríguez de Bretaña, Andrés Valín, Carlos Tomé, Johán López Durá, Serafín Ferro e Elixio Rodríguez a bordo do Ipanema.]]
Electricista. Chegou a Madrid a comezos dos anos 1930 onde vivían os seus irmáns Amadeo e José, militantes da CNT e da FAI. Traballou de vendedor de pólizas de seguro e tamén de libros, facía publicidade, e investigacións hemerográficas. Pouco se sabe da súa vida, agás por citas indirectas en obras e estudos sobre a Xeración do 27 da literatura española. En Madrid coñeceu a Federico García Lorca e despois a Luis Cernuda, co que mantivo unha relación amorosa ao longo de 1931 e ata a primavera de 1932. Desta época, e dos seus vencellos co grupo da Residencia de Estudiantes, quedarán testemuños gráficos como retratos e debuxos de Moreno Villa ou Ramón Gaya. A relación con Cernuda e a separación posterior inspirou, segundo Vicente Aleixandre, o libro de poemas *Donde habite el olvido*, publicado en 1934. Coñeceu tamén a Ernesto Guerra da Cal. Traballou de linotipista na imprenta de Manuel Altolaguirre e Concha Méndez e contactou co mundo teatral, ata o punto de volver á Coruña e dirixir o grupo Keltya para representar obras de Yeats e Álvaro de las Casas. Naquel tempo tamén coñeceu a Eduardo Blanco Amor.

Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 residía na Coruña e ante a eventualidade de ser chamado a filas, alistouse na Lexión Española e logo desertou para unirse ao bando leal. Loitou nas frontes de Madrid, Toledo, Guadalaxara e Aragón e polos montes de Asturias. Foi ferido nun bombardeo e despois da súa recuperación ingresou no corpo de Carabineiros. Chegou a Barcelona co grao de tenente, onde escribiu artigos en *Nova Galiza*, a revista dos escritores galegos do bando republicano, e en *Hora de España*. Despois da guerra, o seu nome apareceu por erro nunha listaxe de asasinados.

En 1939 o escritor comunista francés André Malraux seleccionouno para o elenco de ''L'espoir*, un filme político de preguerra baseado no conflito civil español. Cando os nacionais ocuparon Barcelona marchou a Francia onde foi internado no campo de refuxiados de Argelès-su-Mer. Exiliouse en México, viaxou no Ipanema e chegou a Veracruz o 7 de xullo de 1939. Esquecido polo mundo e na indixencia, morreu de tuberculose no Sanatorio Español de Cidade de México o 9 de agosto de 1954.

Publicou dous poemas en galego, "Noite" na revista *Nós* en 1935 e  "Nouturno de Lembranza" en *Nova Galiza*.

## Filmografía 
* *L'espoir'' (1939), adaptación de André Malraux, dirixida por Boris Peskin.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* Asilados politicos españoles a bordo del vapor Ipanema

### Ligazóns externas 
* Ficha no Repertorio biobibliográfico do exilio galego 

* Ficha no Departamento de Migración de México
* Retratos de Serafín Ferro realizados por Ramón Gaya e por Moreno Villa
Voitre

**Voitre** é o nome vulgar aplicado xenericamente a diversas especies de aves *falconiformes* membros da subfamilia ***Aegypiinae***, pertencente á familia *Accipitridae*.
O nome faise a miúdo extensivo os membros da familia Cathartidae, voitres americanos ou voitres do Novo Mundo, que estudos recentes colocan dentro da mesma orde cás cegoñas, (Ciconiidae) e que non teñen unha relación taxonómica moi próxima cos voitres verdadeiros, que viven en Europa, Asia e África. As semellanzas aparentes dos dous grupos de voitres serían froito da converxencia evolutiva.

O primeiro sábado de setembro celébrase o *Día Internacional do Voitre*.

## Descrición 
Os voitres son aves de tamaño grande, que acadan lonxitudes de máis dun metro e envergaduras de ás de ata 2,50 m. É habitual a presenza en moitas das especies dun colar de plumas, que envolve a parte inferior dun pescozo longo e espido ou cuberto de plumas curtas.

## Ecoloxía 
## Hábitat e distribución 
Os voitres viven frecuentemente en paisaxes abertas coma estepas, sabanas e semidesertos, pero moitas especies son tamén habituais de zonas montañosas, onde aproveitan as correntes de aire ascendentes que lles facilitan o voo planeado. As diferentes especies están espalladas polo sur de Europa, Asia e África .

## Alimentación 
Os voitres están especializados en alimentarse de calaza, que localizan exclusivamente pola vista mentres planean a grande altura. Os pescozos espidos e as cabezas calvas de moitas especies parecen destinados a facilitar que estes se manteñan limpos do sangue e os fluídos dos animais mortos que devoran.

## Conduta 
Máis das especies son aves sociais, que se xuntan en bandos ó redor das presas. Os voitres meirandes adoitan se-los primeiros en atacar o cadáver, porque os seus bicos fortes son os únicos capaces de rachar a pele dura do animal morto.
[miniatura|250px|[Quebraosos (*gypaetus barbatus*)*.*]]
[miniatura|250px| [Voitre torgo (*torgos tracheliotus*).]]
## Xéneros e especies 
* **Gypohierax**
*G. angolensis*
* **Gypaetus**
*G. barbatus*, quebraosos
* **Neophron**
*N. percnopterus*, meloufa
* **Necrosyrtes**
*N. monachus*, meloufa de carapucha
* **Gyps**
*G. africanus*, voitre africano

*G. bengalensis* ,voitre de Bengala

*G. indicus*

*G. rueppellii*, voitre de Rüppell

*G. himalayensis*, voitre do Himalaia

*G. fulvus*, voitre leonado

*G. coprotheres*
* **Aegypius**
*Ae. Monachus*, voitre negro
* **Torgos**
*T. Tracheliotus*, voitre torgo
* **Trigonoceps**
*T. occipitalis*
* **Sarcogyps**
*S. calvus*

## Literatura e mitoloxía 
* Friederike Woog: *Geierforschung auf Höhenflug. In: *Naturwissenschaftliche Rundschau.'' 60(2), S. 97 - 99 (2007).

O xigante Ticio, de apetito sexual desordenado, veu achegarse a Leto (unha das amantes de Zeus, a quen lle dera dous fillos, Apolo e Ártemis) e botouse sobre ela, rachándoa o vestido e intentando forzala. Ante os seus gritos, acudiron Apolo e Ártemis e mataron a Ticio coas súas frechas. Zeus castigou a Ticio e encadeouno no Hades, onde dous voitres lle devoraban eternamente o corazón (segundo Pseudo-Apolodoro ) ou o fígado (segundo Homero).

## Notas
## Ligazóns externas
A Regueifa Plataforma

**A Regueifa Plataforma** foi un netlabel galego que funcionou entre os anos 2006 e 2011, volvendo en marzo de 2022 en forma de plataforma de difusión cultural baixo o nome de A Regueifa Plataforma 2.0.

## Historia e características
Desde o seu inicio esta plataforma posibilitou a difusión da obra de artistas que traballaban en diversos campos: música, videocreación, fotografía, poesía, pintura, banda deseñada... o único requisito necesario era que o traballo fose dixitalizable. Editou discos de artistas galegos como Projecto Mourente, Fanny + Alexander ou Ataque Escampe, e colaborou na edición do *Manifesto Dobarrista*.

## Edicións musicais 
* *Måi - Nigredo (2023)*
* *Lucía Aldao - PAVA2 (2022)*
* *Fanny & Alexander - A túa ausencia neste ar (2022)*
* *Breogán Xague - Breve Noctuario Galego (2022)*
* *Fungo & Agasallo - Denantes mortos que vivos (2022)*
* *Filloas - Filloas (2022)*
* *Clo Plas - Bafi (2022)*
* *Raúl Diz - De Córgomo a Fair Oaks (2022)*
* *Spezies Invasoras  - Spezies Invasoras (2022)*
* *Breogán Xague - Xague1 (2022)*
* *Holgado - O fillo de Suso (2022)*
* *Grampoder - PM (2022)*

## Edicións fotográficas 
* *Lucía Otero Pazos - Ancoradas (2023)*
* *Adolfo Fernández Piñeiro - Passing Place (2022)*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina web de A Regueifa Plataforma 2.0
*
Federación Galega pola Cultura Marítima e Fluvial

A **Federación Galega pola Cultura Marítima e Fluvial** é un organismo que agrupa ás entidades e persoas interesadas na recuperación e desenvolvemento da navegación tradicional en Galicia e Norte de Portugal. Foi fundada en Ribeira en 1993, e o seu primeiro presidente foi Dionisio Pereira, elixido en 1994.
Agrupa a 38 asociacións locais: 36 de beiramar e dúas nas beiras dos ríos Miño e Sil:

* CRAC Coruxo (Vigo)
* Real e Ilustre Confraría da Dorna de Ribeira (Ribeira, A Coruña)
*  Amigos da Dorna Meca (O Grove, Pontevedra)
*  A. de Embarcacións Tradicionais "Os Galos" (Bueu, Pontevedra)
* Asociación "As Joritas" (Cambados, Pontevedra)
* Club do Mar Ferrol
* Grupo Etnográfico Mascato (Cambados, Pontevedra)
* Asoc. de Gameleiros Asodiña (Vigo)
* Asoc. de Marineros Artesanales y Deportivos "San Miguel" de Bouzas (Vigo)
* Asociación Sodináutica (Vigo)
* Asociación de Veciños "Boureante" (Poio, Pontevedra)
* Club Mariño "A Reiboa" (Poio, Pontevedra)
* R.C.N. de Sanxenxo.(Pontevedra).
* Asociación "A Rabandeira" de Vilanova de Arousa (Pontevedra)
* Amigos da Dorna de Portonovo. (Portonovo, Sanxenxo)
* Club Mariño Salnés (Cambados, Pontevedra)
* Asociación "Barcas do Minho" (Taboada, Lugo)
* Asociación "Canle" de Lira. (Carnota, A Coruña)
* Asoc. "A Figueirinha". Lanchas do Sil. (O Barco de Valdeorras, Ourense)
* Asoc. "Mar da Pedra" (Cangas, Pontevedra)
* Club Marítimo de Redes (Redes, Ares, A Coruña)
* Asociación "Rompetimóns" de Carril (Vilagarcía de Arousa, Pontevedra)
* Asociación "Barcos do Norte" de Viana do Castelo. Portugal
* Amigos das Embarcacións Tradicionais da Coruña. (A Coruña)
* Asociación "Mar de Noia". (Noia, A Coruña)
* Asociación "Mar de Muros". (Muros, A Coruña)
* Asociación "Sueste". Moaña. (Pontevedra)
* Escola Obradoiro "Mar de Vigo" II. Coruxo. Vigo.
* Asociación "Esteirana". Esteiro (A Coruña)
* Asociación Cultural Dorna. Illa de Arousa (Pontevedra)
* Asociación Cultural "Lajareu por barlovento" (Santa Uxía de Ribeira,  A Coruña)
*  Asociación Cultural e de Tradicións Mariñeiras "Gamela" de Cabo de Cruz (Boiro)
* Asociación Cultural "Gameleiros". Breadouro. Canido. Vigo
* Asociación Marítima e Cultural Vilaxoan (Vilaxoán - Vilagarcía de Arousa)
* Fundación Expomar (Burela, Lugo)
* Asociación Cultural e Deportiva de Promoción de Actividades Xuvenís "A Fasquía" (Illa de Arousa)
* Instituto de Estudos Miñoranos (Gondomar - Pontevedra)

Cada dous anos organiza un encontro de embarcacións tradicionais nun porto diferente:
Ribeira (1993), Coruxo (1995), O Grove (1997), Rianxo (1999), Combarro (2001), Illa de Arousa (2003), Cambados (2005), Ferrol (2007), Muros (2009) e Carril (2011).

Publica a revista *Ardentía* e o boletín interno *O Apupo*.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*www.culturamaritima.org
São João del Rei

**São João del Rei** (tamén **São João del-Rei**) é un municipio brasileiro do estado de Minas Xerais. A súa poboación era estimada en 81 918 habitantes o 2007. A súa superficie total é 1.463,6&nbsp;km².

Foi fundada durante o *Ciclo do Ouro* no Brasil, e preserva importante patrimonio histórico formado por igrexas e outros edificios da época colonial.

miniatura|250px|esquerda|Catedral *Basilica de Nosa Señora do Pilar*, en São João del Rei.
Karmacode

***Karmacode*** é o cuarto LP do grupo italiano de gothic metal Lacuna Coil. Foi lanzado en moitos países de Europa o 31 de marzo de 2006, mentres que no Reino Unido e noutros países de Europa fíxoo o 3 de abril. Para o mercado estadounidense o lanzamento foi o 4 de abril. O álbum foi producido polo selo discográfico Century Media.

O álbum contén un estilo diferente ao das anteriores producións do grupo, combinando o son gótico co nu metal e con hard rock.

## Lista de temas
#"Fragile"
#"To The Edge"
#"Our Truth"
#"Within Me"
#"Devoted"
#"You Create"
#"What I See"
#"Fragments Of Faith"
#"Closer"
#"In Visible Light"
#"The Game"
#"Without Fear"
#"Enjoy The Silence"

## B-Sides
#"Without A Reason" 4:50
#"Our Truth (Jack Dangers Mix)" 3:24
#"Virtual Environment" 5:22
#"Untitled"
Comalies

***Comalies*** é o terceiro álbum do grupo de gothic metal italiano Lacuna Coil, lanzado ao mercado o 8 de outubro de 2002 e producido pola discográfica Century Media.

## Listaxe de cancións
Todos os temas compostos por Lacuna Coil.
Unleashed Memories

***Unleashed Memories*** é o segundo LP do grupo italiano de gothic metal Lacuna Coil. Foi gravado en xaneiro de 2000 e lanzado á venda en marzo de 2001. Produciuno a discográfica Century Media.

## Lista de temas
#*Heir Of A Dying Day*
#*To Live Is To Hide*
#*Purify*
#*Senzafine*
#*When A Dead Man Walks*
#*1.19*
#*Cold Heritage*
#*Distant Sun*
#*A Current Obsession*
#*Wave Of Anguish*
In a Reverie

***In a Reverie*** é o primeiro LP do grupo italiano de gothic metal Lacuna Coil. É o primeiro LP do grupo, foi lanzado en 1999 e producido pola discográfica Century Media. O disco gravouse entre outubro e novembro de 1998.

## Listaxe de cancións 
Todos os arranxos por Lacuna Coil.
Issues

***Issues*** é o cuarto álbum de estudio de KoЯn. Lanzado á venda o 16 de novembro de 1999 por Immortal e Epic Records.

Neste disco o grupo de Jonathan Davis deixa un pouco de lado o rap e o seu son tórnase máis escuro. O grupo conseguiu catro discos de platino con este LP.

## Lista de temas
#*Dead*
#*Falling away from me*
#*Trash*
#*4U*
#*Beg for me*
#*Make me bad*
#''It's gonna go away*
#*Wake up*
#*I'm going crazy*
#*Hey daddy*
#*Somebody, someone*
#*No way*
#*Let's get this party started*
#*Wish you could be me*
#*Counting*
#*Dirty*

### Singles
**Falling Away from Me*
**Make Me Bad*
**Somebody Someone''
Galería de imaxes de Castro de Rei

**Galería de imaxes** do concello de **Castro de Rei** na provincia de Lugo.

## Arquitectura relixiosa 
## Parroquias 
### Castro de Rei 

### Ribeiras de Lea 
## Castro de Viladonga
## Comarca da Terra Chá 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Galería de imaxes de Galicia
*Galería de imaxes da comarca da Terra Chá
*Lugares de Castro de Rei
Contagem

**Contagem** é un municipio brasileiro do estado de Minas Xerais. A súa poboación era estimada en 603 650 habitantes o 2007.

Fai parte da Rexión Metropolitana de Belo Horizonte.

miniatura|250px|esquerda|A cidade de Contagem.
-1500

## Acontecementos 
### América 
* Primeiros agricultores no planalto mexicano, asentados nos arredores do lago Texcoco.
### Asia 
* Medos e persas, pobos indoeuropeos, aséntanse na meseta do Irán.
* Entrada dos arios no val do río Indo: destrución da cidade de Mohenjo-Daro.

### Europa 
* Os aqueos invaden a illa de Creta.
** Destrución da cidade de Cnosos.

## Nacementos 
*

## Mortes 
* Telepinu, monarca de Hatti desde -1525.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Historia ano a ano
-2500

## Acontecementos 
* A cidade sumeria de Lagash, recupera o territorio de Guedinna, que lle arrebatara a de Umma, poucos anos antes (data aproximada).
* Abandono do poboado neolítico que coñecemos hoxe como Skara Brae (na actual Escocia), habitado desde -3100 (datas aproximadas).

### Ciencia e tecnoloxía 
* Domesticación do cabalo en Asia Central (data groseira).
* Inicio da metalurxia do ferro en Anatolia (data groseira).

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
-1000

## Acontecementos 
### América 
* Comezo do cultivo da iuca na conca do río Orinoco.
### Arte e cultura 
* Data aproximada da creación do alfabeto (*alefato*) hebreo.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Historia ano a ano
-500

## Acontecementos 
### América 
* Os zapotecos fundan a cidade que chamamos Monte Albán, México.
* Xacigo de Mangueiras, no delta do río Amazonas, con cvidencias de consumo de tabaco en cerimonias rituais (data aproximada).

### Europa 
* Fracaso persa ante a illa grega de Naxos.
* Porsenna, rei etrusco, asedia Roma.
* Grupos de galos aséntanse no norte de Italia (data aproximada), orixinado o nome romano de Galia Cisalpina para a rexión.

### Arte e cultura 
* Construción do templo grego de Atenea en Paestum, Campania, na Italia meridional.
* Apolo de Veies, estatua etrusca de terracota (data aproximada).

### Ciencia e tecnoloxía 
* O grego da Caria, Scilax, explora Asia até a India e o seu océano.
* Hecateo de Mileto escribe unha "*Descrición da Terra*".

## Nacementos 
* Polignoto, pintor grego (data probábel de nacemento; m. -440).

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
-2750

## Acontecementos 
* Goberno de Enmerkar, mítico segundo rei de Uruk, en Mesopotamia, que consonte a lenda reinou durante 420 anos.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
-1750

## Acontecementos 
* Fin do reinado de Hammurabi en Babilonia (iniciado en -1792).

## Nacementos 
*

## Mortes 
* Hammurabi, rei de Babilonia.

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
-2250

-2251 < -2250 < -2249

## Acontecementos
*

### Arte e cultura
* *Estela de Naram-sim*.

## Nacementos
*

## Mortes
*

## Véxase tamén
Historia ano a ano
-750

## Acontecementos 
* Nicandro sucede a Carilo como rei de Esparta da dinastía dos Euripóntidas.
* Fundación da colonia grega de Cumas na baía de Nápoles.
* Neste ano aproximadamente ten lugar a elección de Ecbatana como capital dos medos con Deioces.
* O rei Sardur II de Urartu invade o sur da Cólquida.
* Asti Ruwas reina sobre Karkemish.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
Justine Suissa

**Justine Suissa**, nada o 21 de marzo de 1970, é unha cantautora inglesa.

## Traxectoria 
É coñecida polo seu traballo co grupo de música Trance chamado Oceanlab, o cal inclúe traballos de Justine e de Above & Beyond. Colaborou con algúns DJs como Armin van Buuren, e tamén colaborou con Chicane na canción Autumn Tactics.

## Cancións de Justine Suissa 
*Oceanlab feat. Justine Suissa - *Breaking Ties*
*Oceanlab feat. Justine Suissa - *Clear Blue Water (Song)*
*Oceanlab feat. Justine Suissa - *Sky Falls Down*
*Oceanlab feat. Justine Suissa - *Beautiful Together*
*Oceanlab feat. Justine Suissa - *Satellite (Song)*
*Oceanlab feat. Justine Suissa - *Sirens Of The Sea*
*Armin Van Buuren feat. Justine Suissa - *Burned With Desire*
*Armin Van Buuren feat. Justine Suissa - *Never Wanted This*
*Armin Van Buuren feat. Justine Suissa - *Wall Of Sound*
*Armin Van Buuren feat. Justine Suissa - *Simple Things*
*Chicane feat. Justine Suissa - *Autumn Tactics*
*Silvester feat. Justine Suissa - *One More Step To Heaven*
*Masters & Nickson feat. Justine Suissa - *Out There (5th Dimension)*
*Markus Schulz pres. Elevation feat. Justine Suissa - *Somewhere (Clear Blue)*
*Robbie Rivera feat. Justine Suissa - *Girlfriend*
*Robbie Rivera feat. Justine Suissa - *Float Away*

## Véxase tamén 
## Ligazóns externas
*Justine Suissa Online (páxina non oficial)
José Canedo Grille

**José Canedo Grille**, nado en Tordoia o 22 de febreiro de 1902 e finado en Lens (Ames) o 29 de decembro de 1945, foi un lingüista e orientalista galego.

## Traxectoria 
De familia labrega, marchou a estudar no seminario de Santiago de Compostela. Licenciouse na Universidade de Granada, e foi bolseiro durante sete anos no Indogermanisches Seminar da Universidade de Berlín. En 1934 pasou a dar clase de Filoloxía Clásica na Universidade de Barcelona, onde o sorprendeu a guerra civil española. En xullo de 1938 asistiu ao Congreso Internacional de Lingüística en Gante (Bélxica), mais non se reincorporou ao seu posto de traballo. Fuxiu do territorio republicano e entregou uns planos ao goberno nacional de Burgos. A pesar desta e doutras colaboracións co franquismo ao remate da guerra, o 6 de agosto de 1941 foi expedientado por insubordinación e apartado do seu posto como docente no Instituto Ausias March.

En 1942 publicou a súa obra máis importante, *Resumen de literatura sánscrita*. Tamén publicou nese tempo diversos artigos sobre o sánscrito e a súa literatura en revistas filolóxicas. En 1943 pasou a ser lector de castelán na Universidade de Heidelberg. Faleceu mentres se hospedaba no pazo de Lens, e foi soterrado no cemiterio parroquial.

## Obra 
* "Die lateinischen Inchoativa und ihr Verhältnis zur Komposition", en revista *Glotta* nº 24 (1934, páx. 257-266) e nº 26 (1936, páx. 14-38)
*Zur Wort- und Satzstellung in der alt- und mittelindischen Prosa. Vandenhoeck & Ruprecht. Gottingen, (1937)
* *Nachleben des idg. Injunktivs im Lateinisch-Romanischen* (1938)
* *Resumen de literatura sánscrita* (1942)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Custo marxinal

miniatura|400px|dereita|Típica curva de custo marxinal.
En economía e finanzas, o **custo marxinal** é o cambio no custo total que xorde cando a cantidade producida cambia por unha unidade, é dicir, ao incremento do custo total que supón a produción adicional dunha unidade dun determinado ben.

Matematicamente, a función do custo marxinal CM é expresada como a derivada da función do custo total CT con respecto á cantidade Q:

CM=dCT/dQ \,

Nunha gráfica, a curva que representa a evolución do custo marxinal ten forma de parábola convexa, debido á Lei de rendementos decrecentes. No punto mínimo de dita curva, atópase o número de bens a producir para que os custos sexan mínimos.

Na dita curva, o punto de corte coa curva de custos medios determina o óptimo de produción, punto a partir do cal obtense maior produción.