Dana Scott

**Dana Stewart Scott**, nado en Berkeley (California) o 11 de outubro de 1932, é un matemático, filósofo e informático estadounidense. É Profesor Emérito de Ciencias da Computación, Filosofía e Lóxica Matemática na Universidade Carnegie Mellon, actualmente xubilado. Vive na súa cidade natal. O seu traballo sobre a teoría de autómatas fíxoo merecedor do Premio Turing da ACM en 1976, mentres que o seu traballo en colaboración con Christopher Strachey nos anos 1970 fixaron as bases para os enfoques modernos en semántica de linguaxes de programación. Traballou tamén en lóxica modal, topoloxía e teoría de categorías. É o editor xefe da revista *Logical Methods in Computer Science*.

## Traxectoria 
Licenciouse en matemáticas pola Universidade de California, Berkeley en 1954. A súa tese doutoral titulada *Secuencias Converxentes de Teorías Completas*, baixo a supervisión de Alonzo Church, foi defendida en 1958 na Universidade de Princeton. Tras completar os seus estudos de doutoramento, mudouse á Universidade de Chicago, impartindo clases ata 1960.

En 1959 publicou un artigo xunto con Michael O. Rabin, un compañeiro de Princeton, titulado *Finite Automata and Their Decisión Problem* (*Autómatas Finitos e o Problema da súa Decidibilidade*), que introduciu a idea das máquinas non determinísticas no campo da teoría de autómatas. Este traballo proporcionoulles o Premio Turing por presentar un concepto tan fundamental en complexidade computacional.

## Universidade de California, Berkeley, 1960–1963 
Scott foi contratado como profesor asistente de matemáticas na Universidade de California en Berkeley e dedicouse a traballar en problemas clásicos de lóxica matemática, especialmente a teoría de conxuntos e a teoría de modelos de Alfred Tarski.

Durante este período comezou a supervisar a tese doutoral de estudantes como James Halpern e Edgar López Escobar, sendo o traballo de Scott como director de teses unha importante fonte de inspiración intelectual.

### Lóxica modal 
Scott tamén comezou a traballar en lóxica modal durante este período, iniciando unha colaboración con John Lemmon. Scott estaba interesado na lóxica temporal e a conexión co tratamento do tempo na semántica de linguaxes naturais e empezou a colaborar con Richard Montague. Máis tarde, Scott e Montague descubriron independentemente unha importante xeneralización da semántica de Kripke para a lóxica modal e tensa, que chamaron semática de Scott-Montague.

John Lemmon e Scott comezaron a traballar nun libro de texto sobre lóxica modal, pero a morte de Lemmon en 1966 interrompeu o seu desenvolvemento. Scott compartiu o manuscrito incompleto entre os seus compañeiros, introducindo numerosas técnicas na semántica da teoría de modelos e presentando un perfeccionamento do *modelo canónico* que se fixo estándar, e introducindo a técnica de construír modelos mediante *filtracións*, sendo ambos conceptos centrais na moderna semántica de Kripke. Scott finalmente publicaría o traballo co título de *An Introduction to Modal Logic* (Lemmon and Scott, 1977).

## Stanford, Amsterdam e Princeton, 1963–1972 
Continuando unha observación inicial de Robert Solovay, Scott formulou o concepto de modelo de valor booleano. En 1967 Scott publicou un artigo, *A Proof of the Independence of the Continuum Hypothesis*, no que usaba modelos de valores booleanos como análise da independencia de hipóteses de continuo alternativo ó de Paul Cohen. Este traballo fíxoo gañar o Premio Leroy P. Steele de 1972.

## Oxford University, 1972–1981 
Dana Scott aceptou un emprego como profesor de lóxica matemática na Facultade de Filosofía da Universidade de Oxford en 1972.

### Semántica de linguaxes de programación 
Durante este período, Scott traballou con Christopher Strachey, e a pesar da presión administrativa, lograron supervisar gran cantidade de traballos que supoñían os fundamentos matemáticos en semántica de linguaxes de programación. O seu traballo constitúe unha das pezas máis influentes na informática teórica, considerándose como a fundación dunha das maiores escolas de ciencias da computación. Unha das maiores contribucións de Scott é a súa teoría de dominios, que dota ós programas con funcións recursivas e estruturas de control de bucles de semántica denotativa. Ademais, proveu os fundamentos para a comprensión da información continua e infinitesimal, a través da teoría de dominios e a súa teoría dos sistemas de información.

O seu traballo nesta época fíxoo gañador de:
* O Premio Harold Pender de 1990 pola súa *aplicación de conceptos de lóxica e álxebra ao desenvolvemento da semántica matemática de linguaxes de programación*;
* O Premio Rolf Schock de 1997 en lóxica e filosofía, pola Real Academia Sueca das Ciencias polos *seus traballos en lóxica, especialmente a creación da teoría de dominios, que fixo posible estender o paradigma semántico de Tarski aos linguaxes de programación, así como aos modelos da lóxica combinatoria de Curry e o cálculo lambda de Church*;
* O Premio Bolzano de 2001 ó Mérito nas Ciencias Matemáticas, pola Academia Checa das Ciencias.

## Universidade Carnegie Mellon 1981–2003 
Na Universidade Carnegie Mellon, Scott propuxo a teoría de espazos equilóxicos como sucesora da teoría de dominios; Entre as moitas vantaxes, a categoría de espazos equilóxicos é un conxunto cartesianamente cerrado, mentres que a categoría de dominios non o é.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina persoal Dana S. Scott