Éliphas Lévi

**Éliphas Lévi**, nome de bautismo **Alphonse-Louis Constant**, nado en París o 8 de febreiro de 1810 e finado na mesma cidade o 31 de maio de 1875, foi un escritor francés, ocultista e cabalista.

O seu pseudónimo Éliphas Lévi, so o cal publicaba os seus libros, é unha tradución do seu nome "Alphonse-Louis" ao hebreo.
## Traxectoria 
Fillo dun zapateiro, demostrou grande intelixencia, e aos dez anos de idade foi educado na casa reitoral da Igrexa de Saint-Louis en Lille onde aprendeu o catolicismo. De aí foi encamiñado, con quince anos de idade, para o seminario de Saint-Nicolas du Chardonnet, onde realizou os estudos preparatorios. En 1830 foi transferido para o seminario de Issy para estudar filosofía. E en 1832 ingresou no seminario de Saint-Sulpice para estudar teoloxía.

Foi ordenado diácono en 1835. Tería sido ordenado sacerdote, se non confesase o seu amor por Adelle Allenbach, con quen realizara a primeira comuñón. O suceso causa unha grande decepción na súa nai, que acaba suicidándose. En 1838, en París, fai amizade con Flora Tristan e retoma a do seu amigo de seminario Aphonse Esquiros.
### Anos difíciles 
Tres anos máis tarde, logo de certas vicisitudes publica *La Bible de la liberté* (1841) (*A Biblia da liberdade*), que sería secuestrado polas autoridades apenas nunha hora da súa aparición (aínda que se salvaron algúns) e Constant foi detido, e posteriormente xulgado e encarcerado. No cárcere comezou a ler a Swedenborg Sairía da cadea dous anos despois, en 1842. Puido conseguir un emprego como pintor.

Os anos seguintes son de dificultades, en parte derivadas da imposibilidade de escribir na prensa a causa do asunto d'*A Biblia da liberdade*. Durante un certo tempo mudou de nome (abbé Beaucourt: abade Beaucourt). Acaba casando cunha rapaza nova, Marie Noémi Cadiot. A instancias da dona comeza a inmiscirse en política. Un virulento panfleto político *La Voix de la famine* (*A voz da fame*), provoca a súa condena a un ano de prisión e 1.000 francos de multa, aínda que só cumpre seis meses.

A revolución 1848 outórgalle unha maior liberdade, pasando a dirixir unha revista esquerdista "Le Tribun du peuple" (*O tribuno do pobo*), de curta vida. Co seu amigo Esquiros e Le Gallois funda un club político, o *Club de la montagne* (*Club da montaña*), composto principalmente de traballadores. Porén a revolución tróuxolle decepcións persoais, en parte ao non ver cumpridas as súas expectativas políticas. As súas ideas políticas ficaran plasmadas en *Le Testament de la liberté* (1848) (*O testamento da liberdade*). Mentres a súa muller escribe folletíns literarios, co pseudónimo Claude Vignon. De xeito que durante certo tempo a parella vive con relativa comodidade, obtendo mercé ás influencias labradas pola dona, encargos artísticos do ministerio do Interior.

Ao tempo le sobre a Cábala, e estuda os escritos, especialmente, de autores místicos e esotéricos: Jacob Boehme, Louis-Claude de Saint-Martin, Emanuel Swedenborg, Antoine Fabre d'Olivet, Chaho, et Gœrres.

Cara 1850, encóntrase con Migne, fundador e director da biblioteca eclesiástica de Montrouge, que lle encarga para a súa colección un *Dictionnaire de la littérature chrétienne* (1851) (*Dicionario da literatura cristiá*), que asombra polo saber que encerra. Nesta mesma época A. Constant coñece ao sabio polaco Hoëné-Wronski, cuxa obra lle causou un impacto duradeiro, ademais de orientalo para o pensamento matemático e o mesianismo napoleónico. Comeza entón a redacción de *Dogme et rituel de la haute magie* (*Dogma e ritual da alta maxia*), e ao tempo comeza a usar o pseudónimo **Éliphas Lévi**, ou *Éliphas Lévi Zahed* (tradución en hebreo de Alphonse-Louis Constant).

Na primavera de 1854, viaxa a Londres, alí coñecerá a Sir Edward Bulwer-Lytton, autor dalgunhas novela (*Zanoni, o Mestre Rosa-Cruz* p.ex.), con quen fai amizade e que o presenta nos círculos rosacrucianos. Iniciado, tentará efectuar invocacións (no curso dunha delas, supostamente, aparéceselle a pantasma de Apolonio de Tiana). Porén, salvo neste caso, Éliphas Lévi será sempre contrario a experiencias máxicas; cando posteriormente teña algúns discípulos, farálles prometer que se han ocupar da parte especulativa da filosofía ocultista.

### Recoñecemento público 
Logo da estadía breve en Inglaterra, regresa a París. Entre 1854 e 1856 acaba *Dogma e ritual da alta maxia*, coñecerá nesta altura a fama e o éxito. En 1855, funda con Fauvety e Lemonnier a *Revue philosophique et religieuse* (*Revista filosófica e relixiosa*) que aparece durante tres anos, e na que publica numerosos artigos sobre a Cábala. Mentres, unha canción que compuxo, na que compara a Napoleón III con Calígula, lévao de novo ao cárcere, aínda que será perdoado polo monarca.

En 1859 a publicación da súa *Histoire de la magie* (*Historia da maxia*) faille gañar 1.000 francos, unha boa cantidade na época. A obra conságrao definitivamente e atrae ao seu contorno á maioría dos esoteristas franceses (especialmente Henri Delaage, Luc Desages, Paul Auguez, Jean-Marie Ragon, Henri Favre, e o Dr. Fernand Rozier, con quen se reencontrará máis tarde no Papus). Tratará tamén ao cartomancista Edmond e o magnetizador Cahagnet. Os anos 1860 serían de grande actividade creadora para Lévi.

A rogos dos seus amigos Fauvety et Caubet, Lévi afíliase á masonería. Iniciado o 14 de marzo de 1861 na loxa *La rose du parfait silence*, da que Caubet era Venerable, a cerimonia realízase en presenza de numerosos irmáns.

En 1861, publica *La Clef des grands mystères* (*A chave dos grandes misterios*), derradeiro volume da triloxía formada por *Histoire de la magie* e *Dogme et rituel de la haute magie*.

Traballa de abondo, iniciando nas ciencias ocultas a eruditos pertencentes mesmo a alta aristocracia, e mesmo ao bispo de Évreux, Mr. Devoucoux, ao que imparte leccións da Cábala. Con maiores ingresos, vive nun relativo confort material, que lle permite enriquecer sen cesar a súa biblioteca. O 29 de agosto de 1862 aparece *Fables et symboles* (*Fábulas e símbolos*), obra na que Éliphas Lévi analiza os símbolos de Pitágoras, dos Evanxeos apócrifos, do Talmud etc... Ás veces frecuenta de incógnito reunións espiritistas para documentarse sobre a materia. En 1865 publica *Science des esprits* (*Ciencia dos espíritos*), escolma de ensaios nos que volta tratar do simbolismo dos Evanxeos apócrifos, do Talmud etc ( pero sen absolutamente nada que ver co espiritismo). No verán de 1865, o editor Larousse pídelle que escriba algúns artigos sobre Cábala para o seu *Grand Dictionnaire*. Ao tempo traballa nunha obra soberbia, pero de valor histórico discutíbel *Livre des splendeurs* (*Libro dos esplendores*), que trata sobre todo da Cábala do Zohar, obra que non aparecería ata despois do seu falecemento.

A fins da década dos 1860 comezou a quebrarse a súa saúde, xurdíndolle unha doenza de corazón en 1871. Aínda que paulatinamente vai devecendo, ao longo de 1873 acaba o manuscrito de ''L'Évangile de la science* (*O evanxeo da ciencia*) e en xaneiro do 1875 o do *Le Catéchisme de la paix* (*O catecismo da paz*). Falece o 31 de maio de 1875 no nº 155 da parisiense rúa de Sèvres.

## Obras 
### Obras de Alphonse-Louis Constant 
* *Nemrod* (1832, aparecido no *Dictionnaire de littérature chrétienne*).
* *le Rosier de mai* ou *la Guirlande de Marie* (1839).
* *La Bible de la liberté* (1841).
* *l'Assomption de la femme* ou *le Livre de l'amour* (1841).
* *Doctrines religieuses et sociales* (1841).
* *la Mère de Dieu, épopée religieuse et humanitaire* (1844).
* *la Fête-Dieu* ou *le Triomphe de la paix religieuse* (1845).
* *Paix! Paix! Réprimande adressée par un abbé et un théologien à Timon qui n'est ni l'un ni l'autre* (1845).
* *le Livre des larmes* ou *le Christ consolateur*, *Essai de conciliation entre l'Église catholique et la philosophie moderne* (1845).
* *les Trois Harmonies* (1845).
* *la Dernière Incarnation* (1846).
* *La Voix de la famine* (1846).
* *le Deuil de la Pologne. Protestation de la Démocratie française et du Socialisme universel* (1847).
* *Rabelais à la Basmette* (1847).
* *les Trois Malfaiteurs* (1847).
* *le Sorcier de la Devinière* (1847).
* *la Marseillaise du peuple* (canción, 1848).
* *le Règne du peuple* (canción, 1848).
* *le Testament de la liberté* (1848).
* *Dictionnaire de la littérature chrétienne* (1851).

### Obras asinadas so o pseudónimo de Éliphas Lévi 
* *Dogme et rituel de la haute magie* (1854).
* *Histoire de la magie* (1859).
* *la Clef des grands mystères suivant Hénoch, Abraham, Hermès Trismégiste et Salomon* (1859).
* *Le Sorcier de Meudon* (1861).
* *Appel de la Pologne à la France par un Polonais* (1863).
* *Philosophie occulte. Première série: Fables et Symboles* (1863).
* *Philosophie occulte. Seconde série: la Science des esprits* (1865).

### Obras póstumas 
Nesta sección, a data indicada é a de redacción e non a de publicación.
* *la Clavicule universelle des clavicules de Salomon ou le Grimoire des Grimoires* (1854).
* *Carnet de notes d'Éliphas Lévi* (1856).
* *la Clavicule prophétique des sept esprits de Jean Trithème* (1860).
* *les Mystères de la Kabbale ou l'Harmonie occulte des deux testaments* (1861).
* *Cours de philosophie occulte. Lettres au baron Spedalieri* (1861).
* *Le Grand Arcane ou l'Occultisme dévoilé* , Chamuel, 1868-69.
* *Le Livre des splendeurs* (1869-70.
* *Le Livre des sages* (1869-70.
* *les Éléments de la Kabbale* (1870).
* *les Portes de l'avenir ou les Dernières Paroles d'un voyant* (1871).
* *le Grimoire franco-latomorum* (1871).
* *le Voile du temple déchiré* (1872-74.
* *l'Évangile de la science* (1873).
* *la Religion de la science* (1873).
* *les Paradoxes de la haute science* (1873).
* *la Sagesse des Anciens* (1874).
* *le Livre d'Abraham le Juif retrouvé* (1874).
* *le Catéchisme de la paix* suivi de *Quatrains de la Bible* et de *la Bible de la liberté* (1875).
* *Le Livre d'Hermès restitué et expliqué par Éliphas Lévi et commenté par Éliphas Ben Zahed, avec quarante-sept figures in texte et un album cartonné contenant les soixante-dix-huit lames du Tarot*.
* *l'Annexe de Salomon''.

## Notas