Edmund Burke

miniatura|200px|Edmund Burke.

**Edmund Burke**, nado en Dublín o 12 de xaneiro de 1729 e finado en Beaconsfield o 9 de xullo de 1797) foi un escritor, filósofo e político irlandés, membro do partido whig, apoiou a causa dos revolucionarios americanos e opúxose á Revolución Francesa, figura central da facción conservadora dos whigs, está considerado creador dos alicerces filosóficos do conservadorismo moderno. Considerado o pai do liberal-conservadorismo británico ou *old whigs* (vellos liberais), en contraposición aos *new whigs* (novos liberais ou liberal-progresismo) que a diferenza dos primeiros apoiaban a Revolución francesa.

## Formación 
Fillo de pai anglicano e nai de orixe católica convertida ao anglicanismo; educouse desde 1743 no Trinity College de Dublín. Serio, estudoso e ambicioso, como testemuñan as cartas ao seu primeiro mestre, coñecía os autores gregos e latinos, interesándose pola política, filosofía, ética e mais a estética. Graduouse en 1748 e dous anos despois marchou a Londres para cursar dereito.

### Primeiras obras 
En 1756 escribiu *A Philosophical Enquiry into the Origin of our Ideas of the Sublime and Beautiful*, onde esboza unhas teorías estéticas claramente neoclásicas, edificando o obxecto sublime arredor da estética do terror e gardando unha relación directa co poder, ao xeito absolutista do seu tempo. Tamén formula o exercicio estético do sublime preciso para exercer as emocións da ataraxia propia da condición de vida da burguesía; O libro atraeu a atención de pensadores continentais como Denis Diderot e Inmanuel Kant. En 1757 deu ao prelo a primeira parte de *Abridgement of the History of England*, e en 1759 comezou a publicar o *Annual Register*.

### Activismo político 
Foi secretario privado de William Gerard Hamilton, o secretario xefe do Lord Tenente de Irlanda e desde 1765 do primeiro ministro inglés Charles Watson-Wentworth. En 1766 entrou na Cámara dos Comúns, onde salientou polas facultades oratorias e a fondura do seu pensamento, defendendo posturas de cariz liberal, como as reinvindicacións das colonias americanas, a liberdade de comercio ou a oposición á persecución dos católicos.

Ocupouse das cuestións coloniais norteamericanas nas obras *American Taxation* (1774) e *Conciliation with the Colonies * (1775). Entre 1762 e 1765 interesouse pola cuestión da India.

En 1773 foi a París, onde coñeceu a María Antonieta e na tertulia de Julie de Lespinasse, aos enciclopedistas. Esta viaxe acentuou as súas ideas conservadoras, que se decantaron polo consuetudinarismo, converténdose no máis moderado dos liberais. Foi *Paymaster* en 1783 no goberno Portland e ao ano seguinte tras a vitoria de Pitt, reduciu as súas actividades políticas.

### Reflexións sobre a Revolución francesa 
En 1787 presentouse na cámara a acusación contra Hastings, e deu inicio o proceso contra el. Por entón aumentaron as súas diverxencias con Charles James Fox, acentuadas en febreiro de 1790 ao publicar *Reflections on the Revolution in France* (1790). Burke, tenaz opositor desa revolución, discordaba profundamente con Fox e nesa obra na que inaugura a súa denomidada 'epistemoloxía da política', un modelo de empirismo político, rexeitaba o escaso respecto pola tradición legal consuetudinarista dos novos principios legais emanados da Revolución Francesa, que lle semellaban abstractos de máis e desconsiderados cós casos individuais.

### Polémica cos naturalistas 
Os teóricos da revolución democrática reaccionaron contra esta obra, e o 6 de maio de 1791 tivo lugar a ruptura definitiva. Burke saíu do partido whig, pero a declaración de guerra a Francia en 1792 afortalou a súa postura. En xullo de 1794 retirouse do parlamento e en 1796 redactaba *On a Regicide Peace* en protesta contra os rumores sobre negociacións de paz con Francia.

## Notas