open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Xosé María Pazos

**Xosé María Pazos**, coñecido como **Pulpis**, nado en Santiago de Compostela o 28 de marzo de 1974 , é un adestrador de fútbol sala. Actualmente ocupa a posición de seleccionador nacional de Tailandia.

## Traxectoria 
Pulpis comezou a súa carreira deportiva como futbolista, na canteira da S.D. Compostela. Alí pasou por todas as categorías, desde alevíns a xuvenís. Foi naquela altura cando mudou de campo de xogo e pasou a competir en fútbol sala.

Como xogador deste deporte iniciou a súa carreira no Autos Lobelle, sen moverse da súa cidade. Neste club xogou catro tempadas como porteiro, pero con 21 anos apartou as luvas e dedicouse ao adestramento. Primeiro nas categorías inferiores do Lobelle, logo no primeiro equipo e despois no Melilla, no Azkar de Lugo (que ascendeu a División de honra, no Mobles Caloto, no Valencia Vijusa, no MKN Orkan (co que foi campión da copa de Croacia), e volveu ao Barcel Euro (antes Caloto).

Dende a tempada 2005-06 conduce de novo o Autos Lobelle, onde rematou o contrato en 2007.

O nome de Pulpis foi anunciado como posíbel adestrador da selección nacional galega de fútbol sala, en trámite de creación, pero finalmente os adestradores foron Bruno García Formoso e Javier Pardeiro Casavella. Dende xaneiro de 2008 é o seleccionador nacional de Tailandia

## Notas
Condados de Irlanda

Os **condados de Irlanda** foron unha creación do Goberno británico do século XIX para administrar o país. Os condados tradicionais foron divididos noutros condados ou administración similares, máis emprégase moito a organización antiga dos condados, sobre todo no eido deportivo.

En Irlanda do Norte, os 6 condados foron trocados en 1973 por 26 novos condados artificiais, e na República de Irlanda, 6 dos 26 condados orixinais encóntranse divididos en administración distintas.

Tamén sinalar que as cidades de Cork, Dublín, Galway, Limerick e Waterford son independentes dos condados. O condado de Tipperary subdivídese un dúas entidades administrativas diferentes, Tipperary do Norte e Tipperary do Sur.

Os 26 Condados da República da Irlanda:
400px|miniatura|Condados da República da Irlanda en verde e da Irlanda do Norte en rosa

Os 6 condados da Irlanda do Norte:

## Notas
Río Drava

[260px|miniatura|O Río Drava. Ó fondo, a cidade de [Maribor en Eslovenia.]]
O **río Drava** (en croata, esloveno e italiano; *Dráva* en húngaro) é un río da Europa Central meridional que nace no Tirol meridional (Italia), e circula cara ó leste a través do Tirol oriental e do estado austríaco de Carintia, entra en Eslovenia e segue na dirección sueste a través de Croacia, formando a maior parte da fronteira entre aquel país e Hungría, e termina o seu curso no Danubio, preto de Osijek. A súa extensión total é de 725&nbsp;km.

## Véxase tamén
Zara (homónimos)

**Zara** pode referirse a:

* Zara, a cadea de moda galega.
* Zara, o nome italiano da cidade dálmata de Zadar, en Croacia e que foi oficial entre os séculos XIII e XX.
* Zara, un distrito da provincia turca de Sivas
* Zara, unha cidade de Eritrea.
* Zara Yaqob, emperador de Etiopía.
Constante

**Flavius Iulius Constante**, nado no ano 320 e finado no 350, foi un emperador romano entre os anos 337 e o 350. 

## Traxectoria 
Foi o fillo máis pequeno do emperador Constantino o Grande e mais da súa segunda esposa Fausta, sendo nomeado *César* por Constantino, no ano 333.

No ano 337 morre o seu pai e, segundo estaba estipulado, o Imperio divídese entre os tres irmáns vivos e fillos de Constantino, correspondéndolle a Constante as provincias de África, Italia e tódolos Balcáns. Pero aínda era moi cativo e o seu irmán Constantino II quedou coma rexente e titor das súas provincias.

Ao acadar a maioría de idade, solicita a fin da titoría e rexencia, pero Constantino II negouse, considerando que sempre dobregara a vontade do seu irmán máis novo e desexando que a provincia de África pasase a ser gobernada por el e xunguila ás súas posesións. Pero Constante négase a isto e o enfrontamento entre os dous exércitos prodúcese en Aquileia, onde Constantino II morre, quedando polo tanto Constante coa parte Occidental do Imperio como único Emperador.

Os pais da Igrexa eloxiaron a figura de Constante, pero o certo é que era un emperador violento, cruel e avaricioso, libertino e dado á homosexualidade, pero revelouse coma un gran militar, xa que despois da batalla de Aquileia, fixo unha campaña contra dos sármatas, aos que derrotou, e a súa campaña nas Galias contra os francos, entre os anos 341 e 343, inclúe a pacificación das illas de Britania.

No 348 inicia co seu irmán Constancio II unha reforma monetaria, tendente a revaliar a moeda de billón, que estaba a piques de provocar unha crise ecónomica no imperio. Pero no ano 350, fráguase unha conspiración no exército, e Magnencio, xeneral das tropas do Rhin, é nomeado *Augustus* polas lexións. Constante deuse conta de que perdera o favor do exército e foxe de Italia cara a Hispania, pero é recoñecido en Helena, localidade na Galia preto dos Pireneos, sendo asasinado.

Magnencio fica coma único emperador de Occidente, mais o usurpador terá pronto que loitar co emperador de Oriente e irmán de Constante, Constancio II.
Pablo Pascual

**Pablo Pascual** é un clarinetista galego.

## Traxectoria 
Os seus comezos foron nun inicio paralelos aos do seu irmán Pedro Pascual. Estivo no desaparecido proxecto Laio e ten tocado con Amistades Peligrosas, Mägo de Oz, Javier Bergia, Xosé Manuel Budiño e Xermán Díaz entre outros.

Colaborou coa Banda Sinfónica de Madrid, coa Sinfónica de Galicia e a Banda Filharmónica da F.G.B.M.. Gravou na banda sonora *Paris Tombuctú* de Luís García Berlanga, no disco *El Caballero de la mancha* de Mägo de Oz, *Arredor* de Budiño, *Luneda* de Laio e *El sueter de Claudia* de Xermán Díaz.
 
Pablo Pascual móvese entre o grupo Marful, a música clásica e o jazz, sendo membro da Orquestra de Jazz de Galicia.
BellónMaceiras

**BellónMaceiras** é un dúo musical de Fene, fundado en 2005 e composto por Dani Bellón (gaita) e Diego Maceiras (acordeón).

## Traxectoria 
Xurdiu na primavera de 2005 cando Daniel Bellón e Diego Maceiras decidiron unir a gaita e o acordeón, un dúo de instrumentos pouco explorado até aquel momento. O dúo gañou o VII Certame Folk de Radio Obradoiro que se celebrou no Teatro Principal de Santiago de Compostela e, xunto a Álex Blanco, foron os vencedores no Proxecto Runas do Festival Internacional do Mundo Celta de Ortigueira de 2006, o que lles deu a posibilidade de actuar no escenario principal o ano seguinte. Foron un dos grupos da delegación galega no Festival Intercéltico de Lorient de 2006. En decembro dese ano publicaron o seu primeiro disco co título *Unión das Terras*. Componse de pezas propias mesturadas cunha visión moi persoal de temas de diversas culturas adaptadas á gaita e ao acordeón. Realizaron numerosas actuacións como presentación do disco, tanto en Galicia como en España (Madrid, Barcelona, Málaga) e Europa (Andorra, Suíza), e incluso en Nova York.

En 2007 incorporaron tres novos membros, Juan "Cabe", Miguel Lamas e Juan Tinaquero, para formar BellónMaceiras Quinteto, grupo co que publicaron en 2010 o disco *FolkFusión*. No ano 2016 publicouse o segundo álbum do dúo BellónMaceiras, titulado *Ten*. Constou de 10 temas e contou con varias colaboracións, entre elas as da organista rusa María Moiséeva ou o violinista galés Oliver Wilson-Dickson.

## Discografía 
* *Unión das Terras* (2007)
* *Ten* (2016)

## Premios 
* 1º Premio do VII Certame Folk de Radio Obradoiro (2006)
* Vencedores do Proxecto Runas do Festival do Mundo Celta de Ortigueira (2006)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do grupo.
Marful (grupo)

250px|miniatura|dereita|Concerto de Marful

**Marful** é un grupo de música galega composto por Ugia Pedreira, Marcos Teira, Pedro Pascual e Pablo Pascual.

## Historia
A súa música lembra os salóns de bailes con balcóns das décadas de 1930 e 1940, inspirada neles e na introdución das primeiras jazz-band en Galiza e na súa fusión coa música folk. Combinan ritmos bailábeis americanos e europeos, como tangos, habaneras ou foxtrot, con letras actuais de corte social.

O grupo ten actuado en París, Cataluña e Portugal ademais de Galiza.

O día 30 de novembro de 2019, tras moito tempo separados, deron o seu derradeiro concerto no Culturgal coa participación de Sabela Ramil, quen concursara cunha das súas cancións en Operación Triunfo.

## Discografía 
* *Marful* (Ediciones Efímeras, 2006)
* *Manual de sedución* (2010).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sitio web de Marful 
* Vídeo da derradeira actuación (a partir do minuto 23)
Marcos Teira

**Marcos Román Teira Fernández**, nado na Pobra do Caramiñal en 1967, é un guitarrista galego.

## Traxectoria 
Ten tocado con Rodrigo Romaní, Xosé Manuel Budiño, Leilía e Uxía. Gravou varios discos de música folk, rock, jazz e flamenco, sendo este último a súa mellor forma de expresión. *Punta de Cabio* é o seu primeiro traballo discográfico como solista. Foi membro do grupo compostelán Psicofónica de Conxo e comparte Marful co proxecto Narf.

En 2019 foi galardoado co Premio Martín Códax da Música na categoría Músicas do mundo, polo seu proxecto NÓs.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Galegos.info.
Alabandina

A **alabandina** é un mineral formado por sulfuro de manganeso de fórmula química **Mn2S**, considerado unha pedra preciosa.

## Aspecto 
A alabandina preséntase normalmente en forma de cristales vermellos. Tamén poden aparecer cristais de alabandina de cor agrisada adoptando un brillo case metálico.

## Lugares onde se atopa 
Recibe o seu nome do lugar onde se descubriu, a antiga cidade de Alabanda, na rexión de Caria, hoxe pertencente a Turquía, aínda que tamén se encontra en Sri Lanka, no sur de Australia e en varias rexións europeas.

## Usos da alabandina 
Debido á súa condición de pedra preciosa a alabandina é usada na xoiería.

## Outros sulfuros 
Outros sulfuros son:

A pirita, a galena, a calcopirita, a arsenopirita, a pirrotina e a marcasita.
Nordestin@s

**Nordestin@s** é un grupo de música galega cunha ollada contemporánea á tradición mariñeira.

## Compoñentes 
* Guadi Galego (voz)
* Ugia Pedreira (voz e pandeiro)
* Abe Rábade (piano).

## Discografía 
* *Nordestin@s* (decembro 2006), editado por Falcatruada e distribuído por A Lonxa

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Unión Liberal (1983)

**Unión Liberal** (**UL**) foi un pequeno partido liberal español fundado por Pedro Schwartz en 1983.
Nas eleccións xerais de 1982, Pedro Schwartz presentouse como independente dentro da coalición formada por Alianza Popular e o Partido Demócrata Popular (AP-PDP), conseguindo acta de deputado por Madrid, xa deputado convenceu ao líder da coalición,  Manuel Fraga, da necesidade de crear un partido liberal co cal disputar os votos do centro político, Fraga concordou e Schwartz creou a Unión Liberal, partido que se uniu á coalición que pasou a denominarse AP-PDP-UL. En 1984, a Unión Liberal fusionouse con outro partido liberal, tomando o seu nome, Partido Liberal.
Alboka

A **alboka** é un instrumento musical vasco tradicional, fabricado mediante un proceso manual. Está formado por dous cornos, o corpo de madeira e dous tubos que poden ser de diversos materiais. Por último, dispón de dúas *fitak* de lingüeta sinxela de cana, que se encargan de crear o son.

O seu son é semellante ao da gaita e, ao igual que esta, o son non é interrompido. O método utilizado para tocala é o da insuflación continua, co cal metendo aire na boca conséguese respirar sen deixar de tocar.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Erkencho
* Shofar
Trikitixa

[300px|miniatura|dereita|Trikitixa e pandeiro tocando en [Éibar.]]
A **trikitixa** (en vasco estándar, [trikitiʃa]), **trikiti** (nalgunha variedade, [trikiti]) ou **eskusoinu txiki** ([es̺kus̺oɲu tʃiki]) é un acordeón diatónico. É un instrumento que provén do País Vasco. En ocasións utilízase este termo para designar un baile ou estilo de música, mesmo hai quen chama trikitixa ao dúo que forman pandeiro e acordeón diatónico obtendo este nome como onomatopea do son do pandeiro: *trikiti trikiti trikiti*.

A trikitixa e o pandeiro están moi ligados, tanto é así que é moi difícil ver alguén tocando este instrumento sen unha parella que marque un ritmo co pandeiro.

No País Vasco, axiña se fixo oco este instrumento para interpretar música popular, xa que ademais de ter un son moi completo, é moi pequeno e doado de levar a calquera lugar. É moi común ver os intérpretes tocaren este instrumento de pé ou andando cando tocan nunha romaría.

Á persoa que toca a trikitixa chámaselle **trikitilari**.

## Trikitilaris de sona no País Vasco
.]]
* Pedro Sodupe "Gelatxo": Elgoibar, 1928-2007.
* "Kaxiano": Lizartza, 1932-2002.
* Iñaki Garmendia "Laja": Azkoitia, 1944.
* Tomas Soraluze "Epelde" ("Epelde e Larrañaga"): Azkoitia, 1945.
* Joseba Tapia: Lasarte-Oria, 1964.
* Kepa Junkera: Bilbao, 1965.
* Iker Goenaga: Zizurkil, 1974.
* Alaitz Telletxea ("Alaitz e Maider"): Oiartzun, 1976.
* Maixa Lizarribar ("Maixa e Ixiar"): Tolosa
* Xabi Aburruzaga: Portugalete,1978.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bandoneón

### Ligazóns externas 
* Euskal Herriko Trikitixa Elkartea 
* Soinuaren Hotsa 
* Trikitixa txapelketei buruzko erreportajea ARGIA astekarian
Pelota vasca

[dereita|miniatura|200px|Trinquete en [Elizondo (Navarra)]]
A **pelota vasca** (en éuscaro: *pilota* ou *eusko pilota*) é un deporte tradicional vasco, practicado na zona norte de España —principalmente no País Vasco, Navarra, Burgos e A Rioxa— e no País Vasco francés.

Xeralmente require a participación de dous xogadores ou equipos que golpean alternativamente unha pelota contra un muro, chamado "frontis", até conseguir un tanto.

A pelota segue a fabricarse de xeito artesanal e está formada por un núcleo, xeralmente de madeira de buxo, e diferentes capas de látex e la, até chegar á derradeira, de coiro. A cancha na cal se xoga denomínase frontón, existindo unha variante chamada trinquete.

Os primeiros documentos en facer alusión ao xogo son algúns textos franceses do século XIII que mencionan dúas variantes:
* *Courte paume* ou palma curta, practicada pola nobreza e o clero.
* *Longue paume* ou palma longa, practicado pola poboación en espazos abertos.

Na actualidade existen outras variantes entre as que destacan a pelota a man (que se practica coas mans núas), a paleta coiro, o xare, o frontenis, a paleta coiro, a paleta goma e o *jai alai* ou cesta-punta, a variante máis coñecida no mundo.

## Xogadores de renome 
### Actuais 
* Abel Barriola
* Oinatz Bengoetxea Berasategi, *Bengoetxea VI*.
* Sebastien González
* Augusto Ibáñez, *Titín III*.
* Juan Martínez de Irujo
* Aimar Olaizola, *Olaizola II*.
* Yves Salaberry, *Xala*.

### Históricos 
* Julián Retegi, *Retegi II*.
Pedro Pascual

[miniatura|250px|[Talabarte no Dolmen de Dombate o 7 de xuño de 2015. Pedro Pascual, á dereita.]]

**Pedro Pascual** é un músico galego, e profesor de acordeón diatónico no Conservatorio de Música Tradicional e Folque de Lalín e no Centro de Música Fingoi, en Lugo.

## Traxectoria 
Comezou desde moi novo o seu contacto coa música galega, descubrindo posteriormente o jazz, o tango e outras músicas do mundo. Ademais de tocar en Marful, está directamente ligado a proxectos como Nuke Trío (con Germán Díaz) ou Talabarte (con Kin García e Quim Farinha de Berrogüetto).

Ten colaborado con notábeis artistas do panorama das músicas de raíz como Leilía, Uxía, María Salgado, ou Xosé Manuel Budiño. Tamén traballou con músicos como Jacky Molard, Soïg Sibéril, Wafir e Sebastián Rubio, Värtina, Alasdair Fraser, Javier Bergia, Kepa Junkera, Jaime Muñoz ou Tony McManus.

Ten tocado en espazos musicais de todo o Estado Español e noutros países como Francia, Bélxica, Portugal ou Canadá.
Macchi MC.200

O **Macchi MC.200 Saetta** foi un caza italiano da segunda guerra mundial. Voou por primeira vez o 24 de decembro de 1937. Era un bo avión, doado de pilotar e moi áxil, pero o seu motor radial era pouco potente o que lle daba unhas pobres prestacións e un armamento escaso. Construíronse 1.153 exemplares de 25 series distintas.
Fiat G.55

O **Fiat G.55 Centauro** foi un caza italiano da segunda guerra mundial. Foi desenvolvido a partir do G.50 cun motor lineal Daimler-Benz DB 805A-1 alemán construído baixo lizenza en Italia. Fixo o seu primeiro voo na primavera do ano 1942 pero a produción atrasouse, e antes do armisticio italiano só se entregaran uns poucos exemplares dos 200 pedidos. A maioría dos G.55 operaron coas forzas pro-alemás dende o norte de Italia.
Adobe Inc.

**Adobe Inc.** é unha empresa de software con sede en San José (California, Estados Unidos) fundada en decembro de 1982 por John Warnock e Charles Geschke. Destaca no mundo do software polos seus programas de edición de páxinas web, vídeo e imaxe dixital. Adobe xogou un rol significativo no comezo da revolución da autoedición cando Apple comezou a utilizar PostScript para a súa liña de impresoras LaserWriter en 1985.

## Historia 
A finais dos anos 80, logo de que o Postscript comezase a popularizarse, Adobe lanzou ao mercado Adobe Illustrator, que pronto se converteu nun dos programas indispensables para os profesionais gráficos. A principios dos 90, saíu a primeira versión de Photoshop que eventualmente sería un dos programas insignia da empresa e un dos seus produtos máis vendidos.

Acrobat e o formato PDF tardaron en atopar o seu lugar no mercado, pero a medida que as aplicacións ían integrándose máis as vantaxes do PDF fóronse facendo máis evidentes e actualmente é o estándar no que a intercambio de documentos dixitais respecta.

Adobe non conseguira desenvolver unha aplicación DTP, e polo tanto adquiriu Aldus en 1994, que producía Pagemaker, para competir con QuarkXPress, pero isto non foi suficiente e en 1999 foi presentado InDesign, que progresivamente foi ocupando lugares antes exclusivos de Quark, aínda que aínda non supera o seu market share.

No ano 2005 Adobe comprou Macromedia, coñecida empresa de software distribuidora dos programas Flash, Dreamweaver, Director, Fireworks, e Freehand entre outros.

## Produtos e tecnoloxías 
Adobe produce aplicacións de nivel profesional destinadas ao retoque fotográfico (Photoshop), debuxo vectorial (Illustrator), maquetaxe (InDesign), edición de vídeo (After Effects, Premiere), documentos dixitais (Adobe Acrobat), contido web e multimedia (Dreamweaver e Flash), entre outros. Coa adquisición de Macromedia en 2005, Adobe ampliou os produtos que ofrecía con aplicacións e tecnoloxías que se complementaban coas que xa posuía. Adobe tamén é distribuidor de tipografías dixitais.

Un dos principais méritos da empresa foi a creación da linguaxe Postscript, que é a linguaxe que usan as impresoras láser para imprimir correctamente. Un dos desenvolvementos máis coñecidos de Adobe é o formato PDF (Portable Document Format) e Adobe Acrobat, programa que traballa con ese formato, e distribúese en diferentes versións: Adobe Reader (só permite ler PDF e é gratuíto) e Adobe Acrobat (comercialízase en edicións estándar e profesional), que permite crear documentos e outras numerosas opcións sobre o formato. Na actualidade Adobe é o distribuidor do Flash Player, creado por Macromedia, e encargado do desenvolvemento do formato SWF.

Os seus produtos pódense adquirir por separado ou en paquetes que inclúen varias aplicacións que se integran entre se, como o Adobe Creative Suite, Adobe Production Studio e Adobe Studio 8.

### Lista de produtos 
## Ligazóns externas 
* Adobe España
Caproni-Reggiane Re.2000

O **Reggiane Re.2000 Falco I** foi un caza italiano da segunda guerra mundial. Voou por primeira vez en 1939 como competidor do MC.200. Este último foi elixido pola *Regia Aeronautica*, pero o Re.2000 entrou en produción para a exportación. Entregáronse en total 157 avións e os usuarios máis importantes foron Hungría con 70 e Suecia con 60 aparatos.
Demetrio Bilbatúa

**Demetrio Bilbatúa** pode referirse a:
***Demetrio Bilbatúa Zubeldia**, mestre e político socialista (1896-1936).
***Demetrio Bilbatúa Rodríguez**, fillo do anterior, cineasta galego (n. 1935).
Stanisław Konarski

**Hieronim Franciszek Konarski**, coñecido como **Estanislao Konarski** ou **Stanisław Konarski**, nado en Żarczyce Duże o 30 de setembro de 1700 e finado en Varsovia o 3 de agosto de 1773, foi un educador polonés, un reformador educativo, escritor, político, un poeta, un dramaturgo, monxe escolapio e uns dos principais promotores da Ilustración en Polonia.

## Traxectoria 
miniatura|dereita|200px|Medalla de 1765 co retrato de Estanislau Konarski e a inscrición latina, *Sapere auso*. 
Konarski estudou nos anos 1725 a 1727 no Collegium Nazarenum en Roma, onde se converteu en profesor de retórica. Máis tarde viaxou a través de Francia, Alemaña e Austria para completar a súa educación. En 1730 volveu a Polonia e comezou a traballar nunha nova edición da lei polaca (*Volumina legum*).

A partir de 1736 Konarski ensinou no Collegium Resoviense en Rzeszów e no ano 1740 fundou o Collegium Nobilium, unha escola de Varsovia para fillos das persoas de clase social alta ("szlachta"). Despois, reformou a educación de Piaristes en Polonia, de acordo co seu programa educativo (*Ordinationes Visitationis Apostolicae...*, 1755). As súas reformas foron un feito importante na loita do século XVIII para modernizar o sistema de educación polaco.

No comezo, Konarski estivo asociado politicamente co Rei Estanislau Leszczynski; máis tarde, coa "Familia" de Czartoryski e co Rei Estanislau II. Participou nos famosos "Xantares de quinta-feira". Estanislau II fixo unha medalla na honra de Konarski, co seu retrato e coa inscrición latina, *Sapere auso*.
141

## Acontecementos 
* Construción do Templo de Antonino e Faustina en Roma, despois da morte de Faustina.
* Policarpo II convértese en bispo de Bizancio.

## Nacementos 
## Mortes 
* Fiz, bispo de Bizancio.

## Outros 
* Historia ano a ano
142

## Acontecementos 
* Marción de Sinope proclama que o Antigo Testamento é incompatible co Cristianismo.

## Nacementos 
* Papiniano - xurista romano (m. 212).

## Mortes 
* Hixinio, papa da Igrexa católica.

## Outros 
* Historia ano a ano
Ambrosini S.A.I.207

O **Ambrosini SAI.207** foi un caza italiano da segunda guerra mundial. Desenvolveuse a partir do S.A.I7, un avión deportivo de preguerra. O S.A.I.7 evolucionou cara ao S.A.I.107 que sería un adestrador de caza, e este cara ao prototipo do caza S.A.I.207. As probas de voo comezaron en 1942 e entraron en servizo en xullo de 1943. Finalmente só se fabricaron 13 avións de preserie dos 2 000 encargados debido a que o resto do pedido se desviou ao mellorado S.A.I.403 Dardo, do que só se construiría o prototipo.
Forxa

miniatura|Forxado de acuñado aberto (con dous matrices) dun lingote para ser posteriormente procesado nunha roda.

A **forxa** é un proceso de conformado de materias férreos por medio do uso combinado de calor e presión. Este procedemento provoca un aliñamento das impurezas do material mellorando as súas propiedades na dirección perpendicular ao esforzo. Tradicionalmente a peza de ferro ou aceiro previamente aquecida na fragua era sostida polo ferreiro coas pinzas e golpeada cun martelo contra a bigornia. Isto hoxe só se fai en produción artesanal: o máis normal é utilizar prensas hidráulicas. Os procesos de embutido e laminación tamén se basean neste principio.
Linguas cananeas

As **linguas cananeas** son unha subfamilia das linguas semíticas, que foron faladas polos antigos pobos da rexión de Canaán, incluíndo cananeos, hebreos, fenicios, e eventualmente filisteos. Todas elas extinguíronse como linguas nativas ao principio do primeiro milenio da nosa era, aínda que o hebreo permaneceu no uso literario e relixioso entre os xudeus, e foi revivida como lingua habitual falada a fins do século XIX por Eliezer Ben-Yehuda. Os fenicios (e especialmente a expansión cartaxinesa) difundiron a súa lingua cananea cara ao Mediterráneo occidental durante un tempo, pero alí tamén desapareceu, aínda que parece ter sobrevivido algo máis que na Fenicia mesma.

## As linguas cananeas
* Linguas fenicias – extintas.
** Púnico – extinto.
* Filisteo (?) extinta (p. ex, o dialecto de Ekron).
* Amonita – extinta.
* Moabita – extinta.
* Edomita – extinta.
* Linguas hebreas.
** Hebreo bíblico – litúrxica.
*** Hebreo samaritano – litúrxica.
*** Hebreo misnaico – litúrxica.
**** Hebreo tiberiano – litúrxica.
**** Hebreo mizrahi – litúrxica.
***** Hebreo iemenita – litúrxica.
**** Hebreo sefardita – litúrxica.
**** Hebreo ashkenazi – litúrxica.
**** Hebreo moderno - En uso en Israel.

## Fontes das linguas cananeas
As principais fontes para o estudo das linguas cananeas son a Biblia hebrea (Tanakh), e inscricións tales como:

* en moabita: a estela de Mesha, a estela de El-Kerak
* en hebreo bíblico: o calendario de Gezer
* en linguas fenicias: a inscrición de Ahiram, o sarcófago de Eshmunazarhttps://web.archive.org/web/20041210140836/http://www.proel.org/alfabetos/fenicio19.gif, a inscrición de Kilamuwa, a inscrición de Biblos
* en púnico tardío: en Poenulus - de Plauto - ao comezo do quinto acto.

As inscricións cananeas extrabíblicas están recolleitas xunto coas arameas nas edicións do libro "Kanaanäische und Aramäische Inschriften", do cal poden ser referidas como '*KAI *n'''* (para un número *n''); por exemplo, a Estela de Mesha é "**KAI 181**".

## Trazos das linguas cananeas
As linguas cananeas, xunto coas arameas e o ugarítico, forman o subgrupo das linguas semíticas noroccidentais. Algúns trazos distintivos do cananeo en relación co arameo son:

*O prefixo 'h-' usado como artigo definido (mentres que o arameo ten un -a final). Isto parece ser unha innovación do cananeo.
*O pronome de primeira persoa é '' (אנכ - anok(i)) (fronte ao arameo - /) - que é similar ao acadio e ao antigo exipcio.

## Ligazóns externas
* Algunhas inscricións semíticas occidentais
143

## Acontecementos 
* A revolta dos brigantes, tribo de Britania, é sufocada por Quinto Lolio Úrbico.
* Herodes Ático é nomeado cónsul en Roma xunto con Gaio Belicio Torcuato.

## Nacementos 
## Mortes 
## Outros 
* Historia ano a ano
Alto forno

Un **alto forno** é unha construción utilizada na siderurxia, de tamaño variábel, e de forma aproximadamente cilíndrica, feita de aceiro revestido internamente con material refractario, onde é fundido o mineral de ferro a fin de transformalo en ferro-gusa.

## Funcionamento 
miniatura|350px|1. Tobeira do forno Cowper2. Zona de derretemento 3. Zona de redución de óxido ferroso 4. Zona de redución de óxido férrico 5. Zona de prequecemento (garganta) 6. Alimentación de mineral, pedra calcaria e coque siderúrxico 7. Escapamento de gases 8. Columna de mineral, coque e pedra calcaria 9. Remoción de escoura

10. Ferro-gusa 11. Chaminé para escoamento dos gases liberados

O alto forno baséase no feito de que o silicio indesexábel e outras impurezas, son máis leves do que o ferro fundido, o seu produto principal, designado por ferro-gusa. O forno é construído na forma semellante a unha cheminea, nunha estrutura alta feita con ladrillos refratarios. Coque, pedra calcaria e mineral de ferro (óxido de ferro) son inseridos no topo. O ar chega pola base. Este fornecimento de ar permite a combustión do carbón no seu interior. Isto reduz o óxido a metal que, ao ser máis denso, se concentra na parte inferior do forno. A natureza exacta da reacción é:

Fe2O3 + 3CO ->  2Fe + 3CO2
Lingote

miniatura|Lingote de ouro

Chámase **lingote** a unha peza de metal en bruto obtida depositando o metal líquido nun molde (lingoteira) para que ao arrefriar teña unha forma aproximadamente prismática. Non todos os materiais tratados en estado fundido se transforman en ligotes, nos sistemas de produción modernos (principalmente de aceiro e aluminio) utilízase o lingotamento continuo, onde se obtén un perfil continuo que despois se vai cortando en tarugos.
Lingua asiria

O **asirio** é unha lingua semítica, que forma unha rama lingüística do acadio, falado e escrito na Asiria antiga, coñecida por un importante corpus de inscricións monumentais e taboíñas cuneiformes. As diferenzas entre o asirio e a rama babilonia do acadio son sobre todo sensíbeis na fonética.

## Historia 
Distínguense tres estados sucesivos do dialecto asirio: **paleoasirio**, **asirio medio** e **neoasirio**.

### O paleoasirio 
O paleoasirio é a lingua de documentos que datan dos séculos -XIX e -XVIII, esencialmente atopados no emporio comercial asirio de Kanesh, en Anatolia. Esta lingua é próxima ao paleobabilonio contemporáneo, e conserva así a mimación. A lectura deste dialecto é a miúdo complicada pola vontade dos escribas de utilizaren un número reducido de signos cuneiformes (seguramente porque a maioría deles non eran escribas). Desde o punto de vista fonético, non se contraen as vogais consecutivas nunha mesma palabra, e hai normas de harmonía vocálica particulares.

### O asirio medio 
Escríbese o asirio medio do século -XIV ao -XI, no reino de Asiria. Como no caso do babilonio, este período ve desaparecer a mimación. O *wa*- inicial verbal convértese nun simple *u*-, mentres que -*w*– que se atope no interior dunha palabra vólvese a miúdo en -*b*-. O sufixo -*u* vinculado ao verbo final dunha oración subordinada vólvese –*ni*. O estativo implica tamén algunhas formas particulares.

### O neoasirio 
O neoasirio é a lingua do Imperio asirio, que domina o Oriente Próximo de -911 a -612. Documéntase polo tanto moi abundantemente, malia a que non é a lingua das inscricións reais, que se escriben en babilonio normal. O neoasirio coñece evolucións próximas ás do neobabilonio, en particular, desde o punto de vista fonético o -št - que pasa a ser -lt-, e a nivel gramatical a notación irregular das desinencias casuais.

## Corpus 
Os primeiros textos traducidos foron as inscricións do palacio de Sargón II, o rei neoasirio.

O asirio escribíase por medio de signos cuneiformes herdados da escritura sumeria, gravados en taboíñas de arxila por medio do cálamo (cana) ou na pedra nas inscricións monumentais. Os cuneiformes neoasirios presentan unha aparencia simplificada con relación aos seus correspondentes babilonios.

A lingua neoasiria aos poucos foi suplantada por outra lingua semítica, non acadia, o arameo.

:**Nota**: a lingua falada polos cristiáns asirios contemporáneos, cuxa ascendencia asiria é moi discutida ou mesmo negada, é unha rama moderna do arameo.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* lingua acadia.
** lingua babilonia.
* asirioloxía.
* lingüística.
** linguas do mundo.
*** familias lingüísticas.
**** linguas afroasiáticas.
***** linguas semíticas.
### Ligazóns externas 
* The Assyrian Dictionary of the Oriental Institute of the University of Chicago (CAD). Consulta e/ou descarga do dicionario de asirio feito na Universidade de Chicago
144

## Acontecementos 
* Termínase a muralla de Antonino.
* Atenodoro convértese en bispo de Bizancio.

## Nacementos 
## Mortes 
* Policarpo II, bispo de Bizancio.

## Outros 
* Historia ano a ano
145

## Acontecementos 
* Flavio Arriano convértese en arconte en Atenas.

## Nacementos 
* Hua Tuo, médico chinés.

## Mortes 
## Outros 
* Historia ano a ano
146

## Acontecementos 
## Nacementos 
* 11 de abril - Septimio Severo, emperador romano (m. 211)

## Mortes 
* Zhi de Han, emperador da China (n. 138)

## Outros 
* Historia ano a ano
148

## Acontecementos 
* Escríbese o Evanxeo de Pedro, en Siria.
* Tolomeo escribe o *Almaxesto*, tratado de astronomía no que se describe o primeiro modelo preciso do movemento dos planetas baseado nun sistema xeocéntrico.
* Comezo do reinado de Voloxeses IV, rei dos partos (148–192).
* Sucesión como Patriarca de Constantinopla (bispo de Bizancio) de Atenodoro (144–148) a Euzoio (148–154)
* Comezo dos estudos en medicina de Galeno.
* An Shih Kao chega a China.

## Nacementos 
* Huang Zhong, considerado un dos cinco tigres de Shu.

## Mortes 
* Aeulius Nicon, arquitecto grego.
* Atenodoro, bispo de Bizancio.

## Outros 
* Historia ano a ano
Cañita Brava

**Manuel González Savín**, nado nas Xuvias (A Coruña) en 1956,—tivo tal popularidade que cando Segura se decidiu a face-la terceira parte da saga de *Torrente*, pediulle a Cañita que volvese a aparecer e pronunciase esa mesma frase pero desta volta traducida a euros.

Coa entrada no novo milenio protagonizou a curta *Los invasores*, no que interpreta a un policía en misión secreta na procura dunha rapaza que ninguén sabe onde se atopa. Editouse tamén a banda de son desta película.

Logo diso, Cañita dedícase a facer shows por toda a xeografía ibérica, participando en inauguracións de discotecas, festas diversas e dando pregóns para festividades locais.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
## Filmografía 
### Longametraxes 
* *Torrente, el brazo tonto de la ley* (1998)
* *Torrente 3: El protector* (2005)
* *Torrente 4: Lethal Crisis* (2011)
* *Torrente 5: Operación Eurovegas* (2014)

### Curtametraxes 
* *Los invasores* (2003)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil de Cañita Brava en Last.fm
León (homónimos)

O termo **León** pode referirse a:

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***León**, parroquia do concello de Portomarín;
****León**, lugar de dita parroquia;
***León**, parroquia do concello de Vilamarín;
***San Pantaleón de Cabanas**, parroquia do concello de Ourol;
***San Pantaleón das Viñas**, parroquia do concello de Paderne;
***León**, lugar da parroquia de Oural, no concello de Boqueixón;
***León de Abaixo**, lugar da parroquia de Oíns, no concello de Arzúa;
***León de Arriba**, lugar da parroquia de Oíns, no concello de Arzúa.

;Fóra de Galiza

;En Castela e León
***León**, cidade e capital da provincia de León;
****Rexión de León**, rexión histórica española;
****Área metropolitana de León**, comarca con centro de dita cidade;
****Reino de León**, reino histórico da Península Ibérica.

;Na Arxentina
***León**, localidade da provincia de Jujuy.

;En Francia
***Lión**, antigamente tamén chamada **León de Francia**.

;En México
***León de los Aldamas**, municipio do estado de Guanajuato;
***Nuevo León**, estado mexicano.

;En Nicaragua
***León**, cidade capital do **departamento de León.

;Animais
* **León**, mamífero felino;
* **León mariño**, mamífero otárido;
* **León de montaña, león americano ou puma**, un mamífero da familia felidae.

;Mitoloxía
***Leóns gardiáns, chineses ou coreanos**

;Personaxes históricos
**León** e o nome de varios personaxes históricos (e é o único nome destas persoas: esta non é unha lista de nomes de pía (como León Pérez, León Sánchez), senón que "León" e o nome completo (ou todo o que coñecemos dun nome máis complexo hoxe perdido)):

;Papas
***León I *o Magno***, papa no 440-461;
***León II**, papa no 682-683;
***León III**, papa no 795-816;
***León IV**, papa no 847-855;
***León V**, papa no 903;
***León VI**, papa no 928;
***León VII**, papa no 936-939;
***León VIII**, papa no 963-965;
***León IX**, papa no 1049-1054;
***León X**, papa no 1513-1521;
***León XI**, papa no 1605;
***León XII**, papa no 1823-1829;
***León XIII**, papa no 1878-1903.

;Emperadores de Bizancio
***León I *o Grande***, emperador bizantino no 457-474;
***León II**, emperador bizantino no 474;
***León III *o Isáurico***, emperador bizantino no 717-741;
***León IV *o Xázaro***, emperador bizantino no 775-780;
***León V *o Armenio***, emperador bizantino no 813-820;
***León VI *o Sabio***, emperador bizantino no 886-912.

;Reis de Armenia
***León I de Armenia**, soberano de Cilicia ("Señor da Montaña") no 1129-1140;
***León II de Armenia**, rei de Armenia no 1187-1219;
***León III de Armenia**, rei de Armenia no 1270-1289;
***León IV de Armenia**, rei de Armenia no 1301-1307;
***León V de Armenia**, rei de Armenia no 1320-1341;
***León VI de Armenia**, rei de Armenia no 1374-1393.

;Bispos
***León**, bispo de Tours (Francia) en 526-527.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***León o Diácono**, historiador bizantino;
***León (heráldica)**, figura de león representada nos escudos;
***Club León AC**, un equipo de fútbol de México;
***Leon**, nome do tipo III dos Poliovirus;
*O **León''', constelación do zodíaco, entre o Cangrexo e a Virxe.
Porto paralelo

miniatura|dereita|250px|Un porto paralelo de impresora na parte de atrás dun portátil Compaq N150.
Un **porto paralelo** é unha interface entre un ordenador e un periférico cuxa principal característica é que os bits de datos viaxan xuntos enviando un byte completo ou máis á vez. O conector físico entre o porto paralelo e o periférico é un cable, denominado cable paralelo, establecéndose así unha vía física para cada bit de datos, formando dese xeito un bus. Así e todo nun porto paralelo haberá unha serie de bits de control en vías á parte que irán en ambos os sentidos por camiños distintos. En contraposición ó porto paralelo está o porto serie, que envía os datos bit a bit polo mesmo fío. A chegada dos portos USB desprazou ó porto paralelo.
## Porto paralelo Centronics 
O porto paralelo máis coñecido é o porto de impresora (que cumpren máis ou menos a norma IEEE 1284, tamén denominados tipo Centronics) que destaca pola súa sinxeleza e que transmite 8 bits. Foi usado principalmente para conectar impresoras, pero tamén para programadores EPROM, escáneres, interfaces de rede Ethernet a 10 MB, unidades ZIP é SuperDisk e para comunicación entre dous PCs (MS-DOS trouxo nas versións 5.0 ROM a 6.22 un programa para soportar esas transferencias).
O porto paralelo das computadoras, de acordo á norma Centronic, está composto por un bus de comunicación bidireccional de 8 bits de datos, ademais dun conxunto de liñas de protocolo. As liñas de comunicación contan cun reteñedor que mantiene o último valor que lles foi escrito ata que se escribe un novo dato, as características eléctricas son:

### Características 
* Tensión de nivel alto: 3.3 o 5 V.
* Tensión de nivel baixo: 0 v.
* Intensidade de saída máxima: 2.6 mA.
* Intensidade de entrada máxima: 24 mA.

O sistema operativo xestiona as interfaces do porto paralelo cos nomes LPT1, LPT2 e así sucesivamente, as direccións base dos primeiros portos son:

* **LPT1** = 0x378.
* **LPT2** = 0x278

A estrutura consta de tres rexistros: de control, de estado e de datos.

* O **rexistro de datos**, componse de 8 bits, e é bidireccional. A súa dirección no LPT1 e 0x378.
* o **rexistro de estado**, trátase dun rexistro de entrada de información de 5 bits, a súa dirección e LPT1 e 0x379.
* O **rexistro de control** é bidireccional de 4 bits, cun bit de configuración que non ten conexión ó exterior, a súa dirección no LPT1 é 0x37A.

## Porto paralelo IDE 
Así e todo, existe outro porto paralelo usado masivamente nos ordenadores : o porto paralelo IDE, tamén chamado PATA (*Paralell ATA*), usado para a conexión de discos duros, unidades ópticas lectoras/gravadoras (CD-ROM, DVD), unidades magneto-ópticas, unidades ZIP e SuperDisk

## Porto paralelo SCSI 
Un terceiro porto paralelo, moi usado nos ordenadores Apple Macintosh e en servidores, son as diferentes postas en funcionamento do SCSI. Ó igual que o IDE foi usado para as conexións de discos duros, unidades ópticas lectoras/gravadoras (CD-ROM, DVD), unidades magneto-ópticas, unidades ZIP e SuperDisk, pero tamén doutros dispositivos como escáneres.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cable paralelo
* Hardware
* Placa base
* Porto serie
Mitsubishi G4M

O **Mitsubishi G4M** foi un bombardeiro xaponés usado durante a segunda guerra mundial. Deseñouse no ano 1937 como bombardeiro de ataque baseado en terra e tivo moito éxito durante as primeiras fases da guerra, aínda que avanzada esta sufriu numerosísimas perdas. Foi o bombardeiro xaponés máis construído, fabricándose en total 2.446 entre 1939 e agosto de 1945. Os aliados puxéronlle o alcume de "Betty".
Tarxeta de son

[miniatura|dereita|Tarxeta [Sound Blaster, típica tarxeta PCI actual.]]

Unha **tarxeta de son** ou **placa de son** é unha tarxeta de expansión para ordenadores que permite a entrada e saída de son baixo o control dun programa informático.

## Características xerais 
Unha tarxeta de son típica incorpora un chip de son que polo xeral ten o convertedor Dixital-Analóxico, o cal cumpre coa importante función de "traducir" formas de ondas gravadas ou xeradas dixitalmente nun sinal analóxico e viceversa. Este sinal é enviado a un conector (para auriculares) onde se pode conectar calquera outro dispositivo como un amplificador, un altofalante etc.
Macchi MC.205

O **Macchi MC.205 Veltro** foi un caza italiano da segunda guerra mundial. O MC.205 seguiu a liña de desenvolvemento comezada co MC.200 e continuada polo MC.202. Voou por primeira vez en abril de 1942 cun motor DB 605A-1 alemán producido baixo licenza en Italia e cunha célula derivada do MC.202. Era un moi bo avión, pero tardou en entrar en produción. Fabricáronse 262 unidades que serviron na forza aérea fascista italiana e na Luftwaffe ata o final da guerra.
Dani Bellón

**Daniel Bellón García**, nado en Ferrol o 5 de xaneiro de 1985,

## Traxectoria 
Naceu en Ferrol pero ao pouco tempo trasladouse a Barallobre, Fene, lugar de orixe de súa nai. Formouse como músico na banda de gaitas Airiños de Fene, á vez que estudaba no Conservatorio Profesional de Música de Ferrol. que publicou o seu primeiro disco en 2005, co título *Fandango desesperado*.

Tamén en 2005 iniciou un novo proxecto musical xunto a Diego Maceiras, o dúo BellónMaceiras, unindo gaita e acordeón. O dúo gañou o VII Certame Folk de Radio Obradoiro, e, xunto a Álex Blanco foron os vencedores no Proxecto Runas do Festival Internacional do Mundo Celta de Ortigueira de 2006, o que lles deu a posibilidade de actuar no escenario principal o ano seguinte. Foron un dos grupos da delegación galega no Festival Intercéltico de Lorient de 2006. En decembro de 2006 publicaron o seu primeiro disco co título *Unión das Terras*. Realizaron numerosas actuacións como presentación do disco, tanto en Galicia como en España (Madrid, Barcelona, Málaga) e Europa (Andorra, Suíza), e incluso en Nova York. En 2010 Bellón fundou en Fene xunto a José Maceiras a súa propia escola de música, co nome de Escola de Música BellónMaceiras, alcanzando ao pouco tempo os 100 alumnos.

No ano 2016 publicouse o segundo álbum do dúo BellónMaceiras, titulado *Ten*. Constou de 10 temas e contou con varias colaboracións, entre elas as da organista rusa María Moiséeva ou o violinista galés Oliver Wilson-Dickson.

## Discografía 
### Con Airiños de Fene 
* *Identidade* (2002)

### Con Luvas verdes 
* *Fandango desesperado* (2005)

### Con BellónMaceiras 
* *Unión das Terras* (2007)
**Ten* (2015)

### Con BellónMaceiras Quinteto 
* *FolkFusión* (2010)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Edelmiro Fernández
* Carlos Núñez

### Ligazóns externas 
*myspace
*Páxina web

## Notas
Óxido de aluminio

A **alumina** ou óxido de aluminio é unha substancia obtida da bauxita e utilizada principalmente para a obtención de aluminio, aínda que polo seu carácter abrasivo úsase tamén para puír.

## Obtención 
A alumina é o compoñente principal da bauxita, o principal mineral de aluminio. Os maiores fabricantes de alumina son Alcoa, Alcan e Rusal. A bauxita está constituída por Al2O3, Fe2O3, e SiO2. Estes compostos purifícanse no *proceso Bayer*:

Al2O3 + 3H2O + 2NaOH + calor → 2NaAl(OH)4

O Fe2O3 non é solúbel. O SiO2 disólvese como silicato Si(OH)62-. Após filtrado, o Fe2O3 retírase. Cando o líquido de Bayer arrefría, o Al(OH)3 precipita. O silicato continúa disolto. Entón:

2Al(OH)3 + calor → Al2O3 + 3H2O

O Al2O3 obtido é a alumina.miniatura|Óxido de aluminio|centro
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
Accidente da fábrica de alúmina de Ajka

### Ligazóns externas 
*Alúmina-Aluminio é líder na produción estatal e motor da Mariña lucense
Handley Page Halifax

O **Handley Page Halifax** foi un bombardeiro pesado británico usado na segunda guerra mundial. O seu deseño procedía dunha especificación de 1936 que levaría tamén ao Manchester. Voou por primeira vez o 24 de setembro de 1939 e entraría en servizo en novembro de 1940. Non foi tan famoso como o seu contemporáneo Lancaster, pero tamén foi un bombardeiro nocturno moi importante para a RAF. Permaneceu en servizo ata o final da guerra facendo máis labores ademais do bombardeo e operou tamén coa Royal Australian Air Force, Royal Canadian Air Force, Royal New Zealand Air Force, Royal Pakistan Air Force e a Polish Air Force.

A produción total de Halifax foi de 6.178 exemplares, sendo oderradeiro avión entregado en abril de 1945. Ademais de Handley Page, os Halifax foron fabricados por English Electric, Fairey Aviation e Rootes Motors en Lancashire e polo London Aircraft Production Group. No seu momento máis álxido de produción chegouse a completar un avión por hora.

## Servizo operacional 
O Halifax entrou en servizo co escuadrón Núm. 35 da RAF na base RAF Linton-on-Ouse en novembro de 1940, e a súa primeira incursión operacional foi contra Le Havre na noite do 11 ao 12 de marzo de 1941.

En servizo co Mando de Bombardeiros da RAF, o Halifax realizou 82.773 operacións, lanzando 224.207 toneladas de bombas e perdendo 1.833 avións. Ademais das misións de bombardeo, o Halifax serviu como remolcador de planadores, avión de guerra electrónica para o No. 100 Group RAF, e en operacións especiais como lanzar en paracaídas a axentes ou armas na Europa ocupada. Os Halifax tamén operaron no Servizo Costeiro da RAF en guerra anti-submarina, recoñecemento ou como avión meteorolóxico. Tras a guerra, o Halifax permaneceu en activo co Servizo Costeiro e o Mando de Transporte da RAF, na Real Forza Aérea Exipcia e na Armée de l'Air ata principios de 1952. A Forza Aérea Paquistaní, que herdou os avións da RAF, continuou usándoos ata 1961.

Varios Halifax C.8 da RAF foron vendidos en 1945 e usados como cargueiros por algunha aeroliñas, principalmente británicas. En 1948, o mercado aéreo de carga estaba en declive, pero 41 avións foron usados na ponte aérea de Berlín, realizando 4.653 saídas de carga e 3.509 levando gasóleo a granel. Nove aparellos perdéronse durante a ponte aérea, e a medida que os avións regresaban a Inglaterra fóronse descartando. O último Halifax civil retirouse do servizo a finais de 1952.
Alabastro

O **alabastro** (do ) é unha variedade compacta é translúcida do xeso, amplamente utilizado en escultura, e tamén en arquitectura e ornamentación. O alabastro oriental é unha variedade da calcita que se empregaba en tempos antigos.

O alabastro, coma a pedra de xeso, pódese rañar coa unlla, pois ten unha dureza de Mohs de 1,5 a 2. O seu sistema cristalino é monoclínico. Adoita usarse como peza decorativa, xa que a súa brandura permite tallalo en formas moi elaboradas. Porén, ó ser soluble en auga, non pode utilizarse en exteriores.

## Etimoloxía 
A palabra "alabastro" procede do latín *alabastrum*, que se deriva do grego αλάβαστρος (*alabastros*). Este termo designaba unha vasilla sen asas, xa que este tipo de vasillas para perfume acostumaban a elaborarse con alabastro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Unión Social Demócrata Española

A **Unión Social Demócrata Española** foi un partido político español fundado en 1974 por Dionisio Ridruejo de tendencia reformista liberal que propugnaba a conversión de España nunha democracia. Formou parte da Plataforma de Convergencia Democrática e foi un dos partidos integrantes da Federación Social Demócrata pero deixou o proxecto en xaneiro de 1977. Disolveuse en novembro de 1979.