Joseph Bédier

**Joseph Bédier**, nado en París en 1864 e finado en 1938, foi un escritor e filólogo francés, un dos máis importantes romanistas de comezos do século XX.

## Traxectoria 
Naceu en París pero a súa infancia e adolescencia pasou na terra de seu pai, a illa de Reunión. En 1883 ingresou na École Normale, onde permaneceu ata a súa graduación. Asistente habitual ás conferencias que ofrecían a École des Hautes Études e Collège de France, o que lle permitiu coñecer a Gaston Paris, que se converteu no seu mestre. Frecuentou tamén a Universidade de Friburgo, confesionalmente católica, que se viña de inaugurar, pero Bedier, agnóstico, non se sentía cómodo nese ambiente. Volveu a Francia en 1891 para ocupar unha praza na Facultade de Letras de Caen. Casou con Eugénie Bizarelli e con ela tivo tres fillos. Publicou artigos nas revistas *Romania* e *Revue des Deux Mondes*.

Cando en 1914 estoupa a guerra, a situación muda completamente. Foi asesor do Estado Maior polos seus coñecementos da lingua alemá, permanecendo afastado da docencia toda a guerra. En 1920 ingresou na Académie française, en substitución de Edmond Rostand. En 1929 foi elixido director do Collège de France. O seu labor administrativo restoulle tempo á súa carreira investigadora, con moi escasas publicacións despois desa data.

## Obra 
Bédier dedicou a súa vida ó estudo das obras máis relevantes da literatura medieval francesa, destacando a súa preocupación polo problema das orixes. Clasifica e compara todo ese corpus e chega á conclusión que a tradición era menos rica e variada do que se crera ata entón, e que os textos máis antigos posúen un fondo común de elementos, dispostos nunha orde constante, que se poderían remontar á mesma orixe.

A fama e o recoñecemento chéganlle en 1900 coa publicación do *Roman de Tristan et Iseut*, unha historia ata entón descoñecida para o gran público francés. Entre 1920 e 1924 traballou, xunto a Paul Hazard nunha *Histoire illustrée de la littérature française*. Entre as súas obras tamén destaca a edición da *Chanson de Roland*, así como diversos estudos dedicados á épica medieval e ás cuestións relacionadas coas orixes das obras clave da literatura francesa antiga. Un deles, *Légendes épiques, recherches sur la formation des chansons de geste*, postula unha tese individualista respecto á creación das xestas, considerando ás obras como son nos textos existentes no canto de procurar hipotéticos modelos perdidos das cancións de xesta.

### Listaxe de obras 
* *Le Lai de l’ombre* (1890)
* *Le Fabliau de Richeut* (1891)
* *Les Fabliaux, études de littérature populaire et d’histoire littéraire du Moyen Âge* (1893)
* *De Nicolao Museto (gallice Colin Muset), francogallico carminum scriptore* (1893)
* *Le Roman de Tristan et Iseut* (1900)
* *Le Roman de Tristan par Thomas* (2 volumes, 1902-05)
* *Études critiques* (1903)
* *Les Deux Poèmes de la Folie Tristan* (1907)
* *Légendes épiques, recherches sur la formation des chansons de geste* (1908-13)
* *Les Chansons de croisade* (1909)
* *Les Chansons de Colin Muset* (1912)
* *Les Crimes allemands d’après les témoignages allemands* (1915)
* *Comment l’Allemagne essaie de justifier ses crimes* (1915)
* *L’Effort français* (1919)
* *La Chanson de Roland* (édition critique, 1920)
* *La Chanson de Roland* (d'après le manuscrit d'Oxford, 1922)
* *Commentaires sur la Chanson de Roland* (1927)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Textes en liña : *La Chanson de Roland*, *Tristan et Iseult*
* Biografía na Académie française