open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Happy Death Day

***Happy Death Day*** é un filme estadounidense de 2017 dirixido por Christopher Landon e escrito por Scott Lobdell. Está protagonizado por Jessica Rothe e Israel Broussard. Foi producido por Jason Blum a través da produtora Blumhouse Productions, en asociación con Digital Riot Media e Vesuvius Productions. Conta a historia dunha estudante universitaria que é asasinada a noite do seu aniversario e volve vivir o mesmo día unha e outra vez.

Anunciado orixinalmente en 2007 baixo o título *Half to Death*, estreouse finalmente o 13 de outubro de 2017 a través de Universal Pictures. Recadou 125 millóns de dólares en todo o mundo sobre un orzamento de 4,8 millóns de dólares e recibiu valoracións positivas, cos críticos considerando o filme entretido e eloxiando a actuación de Rothe, e describíndoo como unha mestura de *Groundhog Day* e *Scream*. A súa secuela, *Happy Death Day 2U*, estreouse o 13 de febreiro de 2019.

## Personaxes 
* Jessica Rothe como Theresa "Tree" Gelbman
* Israel Broussard como Carter Davis
* Ruby Modine como Lori Spengler
* Charles Aitken como Gregory Butler
* Laura Clifton como Stephanie Butler
* Jason Bayle como David Gelbman
* Rob Mello como John Tombs
* Rachel Matthews como Danielle Bouseman
* Phi Vu como Ryan Phan
* Tenea Intriago como protestante estudantil
* Blaine Kern III como Nick Sims
* Cariella Smith como Becky Shepard
* Jimmy Gonzales como oficial de policía no hospital
* Donna Duplantier como enfermeira Deena
* Dane Rhodes como oficial Santora
* Caleb Spillyards como Tim Bauer
* Missy Yager como Mrs. Gelbman
* Tran Tran como Emily

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Vanishing Point (videoxogo)

***Vanishing Point*** é un videoxogo de 2001 carreiras desenvolvido por Clockwork Games e publicado por Acclaim Entertainment para Dreamcast e PlayStation. O nome "Vanishing Point" é unha referencia ao feito de que o xogo carece de ventás emerxentes.

## Acollida 
A versión de Dreamcast de *Vanishing Point* recibiu valoracións "favorables", mentres que a versión de PlayStation recibiu críticas "medias", de acordo co agregador de recensións Metacritic. Greg Orlando de *NextGen* chamou a antiga versión de consola "un exemplo de boa artesanía". *PlanetDreamcast* deu á mesma versión da consola unha revisión favorable, máis de dous meses antes de que esta última fose lanzada Stateside.

## Notas
Dragon Ball Z: Ultimate Battle 22

***Dragon Ball Z: Ultimate Battle 22*** (en ; *Doragon Bōru Zetto: Arutimeito Batoru Towintetzū*) é un videoxogo xaponés de loita de 1995, desenvolvido por Tose e publicado por Bandai e Infogrames para a consola PlayStation. Baseado na franquía de Akira Toriyama *Dragon Ball*, o seu modo de xogo é semellante ó da subserie *Super Butōden*, consistente en pelexas un contra un cunha configuración de seis botóns. Contén movementos especiais, así como cinco modos de xogo diferentes. Tamén é coñecido como "*Ultimate Battle 22*" ou "*UB22*" polos fans debido á lista de vinte e dous personaxes xogables da serie.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Dragon Ball Z*
* Lista de videoxogos de Dragon Ball
Homunculus (manga)

é unha serie manga xaponesa escrita e ilustrada por Hideo Yamamoto. Foi publicado de forma serializada na revista de Shogakukan *Big Comic Spirits*, cos seus capítulos divididos en quince volumes *tankōbon*. Unha adaptación de cinema con imaxe en vivo, dirixida por Takashi Shimzu e protagonizada por Gō Ayano, estreouse en abril de 2021.

## Sinopse 
A trepanación é un procedemento médico no cal se fai un burato no cranio, co obxectivo de aumentar a circulación sanguínea e mellorar a presión dentro do cranio. Segundo a ficción especulativa do manga, a trepanación permite aflorar o sexto sentido dunha persoa, a cal inclúe a percepción extrasensorial, como ver pantasmas e mover obxectos coa mente. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do filme
Buffy the Vampire Slayer (filme)

***Buffy the Vampire Slayer*** é un filme estadounidense de 1992 dirixido por Fran Rubel Kuzui e protagonizado por Kristy Swanson, Donald Sutherland, Paul Reubens, Rutger Hauer, Luke Perry e Hilary Swank. Conta a historia dunha animadora chamada Buffy que descobre que o seu destino é ser unha cazadora de vampiros. Tivo un éxito moderado de recadación mais tivo unha acollida dispar por parte da crítica. O resultado final do filme tomou unha dirección diferente da agardada polo seu guionista, Joss Whedon, quen cinco anos despois crearía unha serie de televisión homónima máis escura e aclamada pola crítica.

## Personaxes 
* Kristy Swanson como Buffy Summers
* Luke Perry como Pike
* Rutger Hauer como Lothos
* Donald Sutherland como Merrick Jamison-Smythe
* Paul Reubens como Amilyn
* Hilary Swank como Kimberly Hannah
* Paris Vaughan como Nicole "Nicki"
* Michele Abrams como Jennifer
* Randall Batinkoff como Jeffrey Kramer
* David Arquette como Benny Jacks
* Stephen Root como director Gary Murray
* Natasha Gregson Wagner como Cassandra
* Sasha Jenson como Grueller
* Tom Jane como Zeph
* Candy Clark como nai de Buffy
* Ben Affleck (*sen acreditar*) como xogador de baloncesto #10
* Ricki Lake (*sen acreditar*) como Charlotte
* Seth Green (*sen acreditar*) como un vampiro
* Alexis Arquette (*sen acreditar*) como o vampiro DJ

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Clan Cameron

O **clan Cameron** (en ) é un clan escocés das Terras Altas occidentais, cuxa póla principal son os Cameron de Lochiel, mais ten numerosas divisións. As terras do clan Cameron atópanse en Lochaber e dentro das súas terras atópase Ben Nevis, que é a montaña máis alta das illas Británicas. O xefe do clan é habitualmente chamado sinxelamente como "Lochiel".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Clan Cameron Museum 
* Clan Cameron Interactive Network
Clan Carmichael

O **Clan Carmichael** é un clan escocés que tamén é considerado como un sept do Clan Douglas, do Clan MacDougall, dos Stewart de Appin e dos Stewart de Galloway.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Carmichael Estate Website including a section on Clan Carmichael 
* Clan Carmichael USA - Clan Society Website - 501(c)(3) Non-Profit Organization
Gaitana (cantante)

**Gaita-Lurdes Essami** (en ucraíno: Гайта-Лурдес Ессамі), mellor coñecida como **Gaitana** (en ucraíno: Гайтана), é unha cantante ucraína de ascendencia congolesa. A súa música combina elementos de jazz, funk, soul, pop e folk. Gaitana representou a Ucraína no Festival de Eurovisión 2012 en Bakú, Azerbaidján.

## Discografía 
miniatura|300px|Gaitana - «Біль мене не лякає» (2016, CC-BY)
### Álbums 
* 2003 - О тебе (Sobre ti) - Гайтана & Unity
* 2005 - Слідом за тобою (Seguíndote)
* 2007 - Капли дождя (gotas de choiva)
* 2008 - Kукaбaррa (Kukabarra) [Cancións infantís]
* 2008 - Тайные желания (Desexos agochados)
* 2010 - Только сегодня (Só hoxe)
* 2012 - Viva, Europe!
* 2014 - Voodooman

### Singles 
* 2006 - Двa вiкнa (Dúas xanelas) [Sinxelo]
* 2007 - Шaленій (Vólvete tolo) [Sinxelo]
* 2009 - Нeщoдaвнo (Hai pouco) [Sinxelo] - Гайтана та Стас Конкін
* 2012 - Be My Guest
* 2013 - Aliens
* 2014 - Galaxy

## Notas
Dragon Ball Z: Kakarot

é un videoxogo de acción e rol en mundo semiaberto desenvolvido por CyberConnect2 e publicado por Bandai Namco Entertainment. Baséase na franquía *Dragon Ball* e foi distribuído nas plataformas Microsoft Windows, PlayStation 4 e Xbox One. Lanzouse internacionalmente o 17 de xaneiro de 2020. Dende a súa estrea, o xogo recibiu valoracións positivas por parte da crítica, e vendeu máis de 2 millóns de copias ata marzo de 2020.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Dragon Ball Z*
* Lista de videoxogos de Dragon Ball
Fuga de cerebros

***Fuga de cerebros*** é un filme español de 2009 dirixido por Fernando González Molina e protagonizado por Mario Casas e Amaia Salamanca. Producido por Antena 3 Films xunto con Cangrejo Films e estreado o 24 de abril, o filme rodouse entre Madrid e Xixón. Foi o filme máis visto de España durante ese ano, o cal motivou unha secuela, *Fuga de cerebros 2* (2011). En 2013, fíxose unha versión italiana do filme, co título *Fuga di Cervelli*, dirixida por Paolo Ruffini.

## Sinopse 
O tímido e zoupón Emilio (Mario Casas) está namorado de Natalia (Amaia Salamanca) dende que os dous eran cativos. Xusto no intre no que ten pensado declararlle o seu amor, ela anúncialle que lle concederon unha bolsa para estudar en Oxford. Aflixido, o rapaz é convencido polos seus amigos para matricularse na mesma universidade, falsificando bolsas e diplomas, co fin de conquistala. Desta maneira, os seus amigos Corneto (Pablo Penedo), o cego Chuli (Alberto Amarilla), o xitano Cabra (Canco Rodríguez) e o paralítico *heavy* Ruedas (Gorka Lasaosa) decidan acompañalo.

## Personaxes 
*Mario Casas como Emilio Carbajosa Benito
*Amaia Salamanca como Natalia
*Alberto Amarilla como José Manuel "Chuli" Sánchez Expósito
*Gorka Lasaosa como Rafael "Ruedas" Garrido Calvo
*Pablo Penedo como Felipe "Corneto" Roldán Salas
*Canco Rodríguez como Raimundo "Cabra" Vargas Montoya
*Blanca Suárez como "Angelical voice"/Speaker
*Sarah Mühlhause como Claudia
*Simon Cohen como Edward Chamberlain
*Carlos Santos como Potro
*Reg Wilson como Profesor
*Asunción Balaguer como avoa de Emilio
*Joan Dalmau como avó de Emilio
*Álex Angulo como Cecilio Garrido
*Loles León como Rita Calvo
*David Fernández Ortiz como Loren Sánchez
*José Luis Gil como Manuel Roldán
*Mariano Peña como Julián Roldán
*Fernando Guillén como avó de Natalia
*Antonio Resines como pai de Natalia
*Óscar Casas como Emilio Carbajosa Benito (con 11 anos)
*Oliver Vigil como Emilio Carbajosa Benito (con 8 anos)
*Andrea Díaz como Natalia de nena

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Museo de Papel Moeda do Banco Xónico

O **Museo de Papel Moeda do Banco Xónico** (en grego: *Μουσείο Χαρτονομισμάτων Ιονικής* *–Mouseio Chartonomismaton Ionikis–*; en inglés: *Banknote Museum of the Ionian Bank*) é un museo propiedade do *Alpha Bank*, situado en Corfú, Grecia, que exhibe a colección case completa dos billetes emitidos nese país entre 1822 e 2002, cando o dracma foi substituído polo euro.

Ademais do papel moeda, entre os seus aproximadamente 2.000 obxectos expostos hai tamén esbozos, libros, fotografías e pranchas de impresión para a produción de billetes. A colección do museo está considerada como unha das máis completas do mundo no seu xénero.

## Historia 
O museo do papel moeda foi establecido en 1981 polo Banco Xónico (*Ionian Bank*) no primeiro andar da antiga sede central deste banco, un edifico de estilo neoclásico deseñado arredor de 1840 polo arquitecto de Corfú Ioannis Chronis.

Amósanse tamén os primeiros billetes expresados en dracmas, imprimidos polas compañías inglesas *Perkins Bacon* e *Bradbury Wilkins*, así como pola estadounidense *American Banknote Company*. Unha das pezas máis valiosas é un billete de 1920 que representa a antiga igrexa bizantina de Santa Sofía (en Istanbul) sen minaretes, consonte a *Megáli Idéa*, e que nunca chegou a circular, como consecuencia da guerra greco-turca de 1919-1922.

Consérvanse tamén algúns billetes de estilo *art decó* impresos en Francia e nos que aparece Hermes, como representación alegórica da continuidade do comercio e da moeda de Grecia desde a Antigüidade. Así mesmo, inclúese papel moeda emitido durante a segunda guerra mundial en tanto que Grecia estaba ocupada polas potencias do Eixe.

Pódense observar tamén os billetes emitidos polo provisional "Goberno da montaña" (*κυβέρνηση του βουνού, kivérnisi tu vunú*), nos que o valor se establecía consonte o seu equivalente en quilogramos de trigo, así como o billete de cen mil millóns de dracmas (100.000.000.000) emitido durante a hiperinflación de 1944, a denominación máis alta emitida en Grecia, aínda que logo do período de hiperinflación o seu valor caeu a apenas dous dracmas.

Á parte das pezas gregas, o museo posúe a serie completa das derradeiras emisións dos billetes nacionais dos estados da Eurozona, antes de seren substituídas polas series en euros.

Ademais de amosar papel moeda, no Museo de Papel Moeda do Banco Xónico tamén se explica a historia do *Ionian Bank*, a primeira entidade financeira que operou en Grecia, así como o proceso de produción dos billetes. Nun taller pódese ver o proceso de gravado en placas de metal.

Inclúese tamén un bo número de documentos e de obxectos relacionados coa historia do Banco Xónico, como fotografías, selos, cheques, accións ou as placas coas que se imprimían os billetes e as accións. Revisten particular interese os primeiros bonos do Estado emitidos polo primeiro Goberno grego en 1822.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de museos numismáticos

### Ligazóns externas 
* Sitio web do Museo do Museo do papel Moeda do Banco Xónico
Rolindes Baño Louzao

**Rolindes Baño Louzao**, nada en Xove cara a 1934 ou 1935 e finada en Celeiro (Viveiro) o 31 de marzo de 2021, foi unha pioneira da pesca sendo a primeira e única armadora do porto de Celeiro.
## Traxectoria 
Rolindes achegouse ao mundo da pesca grazas ao seu marido, co que comezou a faenar. Posteriormente, foi  patroa da embarcación de baixura que leva o seu nome. 

En 2007 a Fundación Iniciativas 21 premiouna pola súa traxectoria profesional de trinta anos adicada á pesca.

## Notas
Comisión de Asuntos Exteriores do Parlamento Europeo

A **Comisión de Asuntos Exteriores do Parlamento Europeo** (coñecida como **AFET** polo seu nome en francés ‘Affaires étrangères’), e anteriormente chamada **Asuntos Políticos**, é unha comisión do Parlamento Europeo. Composto de 75 membros e 74 substitutos, ten dúas subcomisións: a Subcomisión de Dereitos Humanos (DROI) e a Subcomisión de Seguridade e Defensa (SEDE).
## Presidentes 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Gametoxénese

A **gametoxénese** é un proceso biolóxico por medio do cal células precursoras diploides ou haploides experimentan a división celular e a diferenciación para formar gametos haploides maduros. Dependendo de como sexa o ciclo biolóxico do organismo, a gametoxénese pode ocorrer por división meiótica de gametocitos diploides na que se orixinan varios gametos, ou por mitose. Por exemplo, as plantas producen gametos por mitose en individuos gametófitos haploides. O gametófito fórmase a partir de esporas haploides orixinadas nunha meioses espórica. A existencia dunha fase haploide multicelular no ciclo vital entre a meiose e a gametoxénese tamén se denomina alternancia de xeracións.

## En animais 
[miniatura|400px|Esquema que mostra as analoxías no proceso de maduración do óvulo e o desenvolvemento de [espermátidas, que seguen as súas vías particulares. Os ovocitos e espermatocitos son ambos gametocitos. Os óvulos e espermátidas son gametos completos. En realidade, o primeiro corpúsculo polar tipicamente morre sen dividirse.]]
Os animais producen gametos directamente por meiose a partir de células nais diploides en órganos chamados gónadas (testículos en machos e ovarios en femias). Os machos e as femias dunha especie que se reproduce sexualmente presentan diferentes formas de gametoxénese:

* **espermatoxénese** (no macho)
* **ovoxénese** (na femia).

### Estadios 
Porén, antes de convertérense en gametogonias, o desenvolvemento embrionario dos gametos é o mesmo en machos e femias.

#### Vía común 
As gametogonias considéranse xeralmente como o estadio inicial da gametoxénese. Porén, as gametogonias son as sucesoras das células xerminais primordiais do endoderma dorsal do saco vitelino, que migran polo tubo dixestivo posterior á crista gonadal. Multiplícanse por mitose, e, unha vez que acadaron a crista gonadal no estadio embrionario tardío, denomínanse gametogonias. Unha vez que as células xerminais se desenvolveron dando gametogonias, xa son diferentes en machos e femias.

#### Vía particuar 
A partir das gametogonias, os gametos de machos e femias desenvólvense de forma distinta ; nos machos por espermatoxénese e nas femias por ovoxénese. Porén, por convención, o seguinte padrón considérase común en ambos:

### Gametoxénese in vitro 
A gametoxénese in vitro é a técnica de desenvolver gametos xerados in vitro, é dicir, "a xeración de ovos e espermatozoides a partir de células nais pluripotentes nunha placa de cultivo." Esta técnica é actualmente factible en ratos e é probable que terá éxito en primates humanos e non humanos. e outros a reparación do ADN.

## Notas e referencias 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Espermatoxénese in vitro
* Microgametoxénese
Nacionalismo albanés

[miniatura|250px|[Bandeira de Albania|Bandeira nacional de Albania.]]
O **nacionalismo albanés** é un conxunto de ideas e conceptos nacionalistas xurdidos no pobo albanés a comezos do século XIX, durante o Espertar Nacional Albanés (en ). O termo tamén se asocia con conceptos semellantes, como o *albanesismo* e o *panalbanismo* e ideas que levarían á formación da Grande Albania.

Algunhas destas ideas adoptáronse parcialmente durante a República Popular de Albania, proclamada en 1946, que se centraba na continuidade entre os ilirios e os albaneses. Porén, os valores fundamentais do *Espertar Nacional Albanés* seguen aínda vixentes ata o presente, e a ideoloxía desenvolvida durante o réxime de Enver Hoxha aínda está presente (aínda que "semella que hai vontade de cambio") na sociedade e institucións albanesas modernas, en Albania e en Kosovo.

Os albaneses considéranse descendentes dos ilirios, aínda que non haxa ningún apoio científio a esta teoría. A idea do século XVIII segundo a cal os albaneses eran descendentes dos pelasgos e que os etruscos tiñan orixes ilirias aínda están presentes en certos círculos albaneses. Estas ideas formaron parte da creación dun mito que permitiu a creación de movementos independentistas.

## Notas
Mary Eleanor Spear

**Mary Eleanor Caza Spear**, nada en  Jonesboro (Indiana)  o 4 de marzo de 1897 e finada o 22 de  xaneiro de 1986, foi unha especialista de visualización dos datos estadounidense, autora e analista gráfica, quen iniciou o desenvolvemento do gráfico de barras e do  diagrama de caixa.

## Traxectoria 
Spear foi filla de Amos Zophar Hunt e Mabel Elizabeth  Ewry Hunt. Asistiu á escola primaria Peabody, en Washington D. C., e logo á Eastern  High School. Casou con Albert  Austin  Spear en setembro de 1921. 

## Carreira 
Spear traballou como analista gráfica para moitos organismos do Goberno Federal dos Estados Unidos entre os anos 20 e os 60, entre eles para o Servizo de Impostos Internos e a Oficina de Estatísticas Laborais. Tamén dirixiu o seu propio estudo durante 22 anos e ensinou Representación Gráfica de Estatísticas na American  University. en 1952, e  *Practical Charting Techniques*, en 1969, que describen técnicas detalladas para deseñar e crear diversos tipos de cadros e gráficos estatísticos. Tamén explicaba as funcións necesarias para desenvolver e presentar con éxito os gráficos. O mesmo enfoque baseado no equipo é o que recomenda a autora e experta en presentacións do século  XXI  Nancy Duarte..

Os estatísticos Edward Tufte e Hadley  Wickham, entre outros, recoñecen a Spear por presentar a primeira formulación do gráfico de caixa. Isto mostrouse en *Charting Statistics,* que na páxina 166 mostra un diagrama de barras de rangos cunha caixa de rango intercuartil. O gráfico de caixa foi desenvolvido dezasete anos máis tarde polo matemático estadounidense John Tukey. Varios críticos opinaron que o libro podería ser máis longo, que serían útiles máis instrucións sobre o equipo e as ferramentas, que as explicacións eran demasiado breves e, aínda que estaban "agradecidos por un libro que contén moitas ilustracións excelentes, [lamentaban] que a autora  Spear non impartise máis do seu fondo de coñecementos". Unha recensión en *Journal of Marketing* destacou tres regras: "Manteña as presentacións sinxelas... coñeza ao seu público, coñeza o seu material".

O segundo libro de Spear era unha versión actualizada do primeiro. Contiña un capítulo titulado "Cheating  by Charting", sobre como non enganar a audiencia, pero non facía referencia ao crecente campo do trazado de datos por computador.

## Notas&nbsp; 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Mary Eleanor Spear, maestra en el arte de la visualización de datos no blog Mujeres con Ciencia
As mozas do radio

miniatura|300px|*As mozas do radio* traballando nunha fábrica de *United States Radium Corporation* ca. 1922.
**As mozas do radio** (en inglés: *Radium Girls*) foi o nome outorgado a un grupo de traballadoras que sufriron envelenamento por radiación ao recubrir as esferas dos reloxos que fabricaban cunha pintura baseada no radio utilizada na fábrica United States Radium Corporation en Orange, Nova Jersey, no ano 1917. 

Miles de empregadas pasaron polas dependencias da fábrica durante a Primeira Guerra Mundial, xa que os reloxos luminescentes eran de grande utilidade porque os soldados podían consultar a hora tamén pola noite. Máis tarde, fixéronse moi populares entre a poboación civil, tendo a empresa que contratar máis persoal e sendo así máis a cantidade de persoas afectadas polo envelenamento.

As rapazas, ás que se lles dixo que a pintura era inofensiva e descoñecedoras do risco que corrían, tiñan como costume chupar as sedas dos pinceis que usaban para afinalos e así pintar con maior precisión, ademais á parte disto tamén se adoitaban pintar as unllas ou os dentes a modo de pequena broma para posteriormente apagar a luz e deixar sorprendida á xente coa luminescencia que emanaba das súas bocas.

## Problemática e solución 
Máis tarde empezaron a chegar os problemas, unha das primeiras en advertilo foi Amelia Maggia cando anos despois de traballar para esa empresa empezáronselle a caer os dentes sen motivo aparente afectándose de terribles dores tamén na súa mandíbula. Varios médicos tras analizala estableceron unha clara relación entre os seus síntomas e o seu anterior emprego, co cal tentou localizar as súas excompañeiras para informalas, pero non puido atopar máis que a tres xa que a maioría atopábanse na última fase da enfermidade ou xa falecidas.

Cinco das mulleres levaron a xuízo ao seu xefe, o que non lles resultou nada fácil xa que a empresa tiña moitos contactos con poder na xudicatura e estes afanáronse en atrasar todo o posible o asunto, pero ao final chegaron a un acordo por unha indemnización xusta para as súas doenzas. 

Despois destes sucesos no Congreso dos Estados Unidos votouse unha resolución a favor onde se estableceron os dereitos dos empregados que contraen enfermidades laborais. As mulleres non podían pagar un avogado, un ofreceuse a axudalas sen cobrarlles, ninguén lles creu ata que por fin morreu un home. Decidiron inspeccionar o corpo da primeira morte e sorprendéronse ao ver que o seu corpo aínda estaba a brillar polo tóxico elemento.

## Notas 
## &nbsp;Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* The Radium Girls no blog Mujeres con Ciencia
* Undark and the Radium Girls, por Alan Bellows.
Nacionalismo alemán

[miniatura|dereita|200px|A [bandeira de Alemaña.]]
O **nacionalismo alemán** é unha noción ideolóxica que promove a unidade dos alemáns e dos falantes da lingua alemá nun estado nación unificado. As orixes históricas do sentimento de identidade alemá comezan coa Reforma Protestante iniciada per Martiño Lutero e o xurdimento dun modelo común da lingua estándar ara o uso común, a literatura e a relixión. O mesmo concepto de “nacionalismo” provén do pensador alemán Johann Gottfried Herder. Os xermolos do sentimento nacionalista alemán comezan co Romanticismo durante as guerras napoleónicas, co xurdimento do panxermanismo. Os movementos que propoñían un Estado común que unificase as terras habitadas pola nación alemá comezaron a cobrar relevancia como reacción á invasión de territorios alemáns por parte de Francia comandada por Napoleón I. Despois da subida ao poder e posterior caída do Terceiro Reich, o nacionalismo alemán adquiriu un ton negativo e de tabú por mor das atrocidades cometidas polo goberno nacionalista dos nazis, incluíndo o Holocausto. Durante a guerra fría, un tipo moderado de nacionalismo serviu de ideoloxía de fondo cara a reunificación alemá da República occidental e da República oriental, o cal se produciu no ano 1990.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nacionalismo alemán en Austria
### Bibliografía 
* Gerwarth, Robert (2005). *The Bismarck myth: Weimar Germany and the legacy of the Iron Chancellor*. Oxford, England, UK: Oxford University Press. .
* Jusdanis, Gregory (2001). *The Necessary Nation*. Princeton, New Jersey, USA: Princeton University Press. .
* Kesselman, Mark (2009). *European Politics in Transition*. Boston, Massachusetts, USA: Houghton Mifflin Company. .
* Motyl, Alexander J. (2001). *Encyclopedia of Nationalism, Volume II*. Academic Press. .
* Samson, James (2002). *The Cambridge History of Nineteenth-Century Music*. Cambridge, England, UK: Cambridge University Press. .
* Smith, Anthony D. (2010). *Nationalis*m. Cambridge, England, UK; Malden, Massachusetts, USA: Polity Press. .
* Seton-Watson, Hugh (1977). *Nations and states: an enquiry into the origins of nations and the politics of nationalism*. Londres, Inglaterra: Methuen & Co. Ltd.. .
* Verheyen, Dirk (1999). *The German question: A Cultural, Historical, and Geopolitical Exploration*. Cambridge, England, UK; Malden, Massachusetts, USA: Westview Press. .
Nacionalismo alemán en Austria

[miniatura|250x250px|*[Centaurea cyanus*, o símbolo do movemento panxermanista en Austria.]]
O **nacionalismo alemán** () é unha ideoloxía política e corrente histórica en política austríaca. Xurdiu durante o século XIX como un movemento nacionalista entre a poboación falante da lingua alemá do Imperio Austrohúngaro. Favorece estreitas relacións con Alemaña, que é considerada como o estado-nación de todos os alemáns étnicos, e contempla a posibilidade da incorporación de Austria a unha Grande Alemaña.

Ó longo da historia de Austria, dende o Imperio Austríaco até o Imperio Austrohúngaro, e a Primeira e Segunda Repúblicas de Austria, diversos partidos políticos e grupos expresaron o sentimento nacionalista panxermanista. Os partidos nacional liberalistas e panxermanistas foron denominados como o "Terceiro Campo" () da política austríaca, tradicionalmente clasificados detrás dos conservadores e dos socialistas católicos tradicionais. O Partido da Liberdade de Austria, un partido de ultradereita con representación no Parlamento de Austria, ten raíces panxermanistas. Despois da segunda guerra mundial, tanto o panxermanismo como a idea da unión política con Alemaña fixéronse impopulares pola súa asociación co nazismo, e pola crecente idea dunha identidade nacional austríaca.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Portomouro

Como topónimo **Portomouro** pode referirse a:

;En Galiza
***Portomouro**, parroquia do concello de Val do Dubra;
****Portomouro de Abaixo**, lugar da anterior parroquia;
****Portomouro de Arriba**, lugar da anterior parroquia;
***Portomouro**, lugar da parroquia de Abanqueiro, no concello de Boiro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Nacionalismo armenio

[miniatura|dereita|[Bandeira de Armenia.]]
[dereita|miniatura|400x400px|O concepto moderno da [Grande Armenia utilizado pola Federación Revolucionaria Armenia (Dashnaktsutyun) é considerado o exemplo máis prominente do nacionalismo armenio moderno.]]
O **nacionalismo armenio** é un movemento político que ten a súa orixe no nacionalismo romántico de Mikayel Chamchian (1738–1823) e polo xeral defínese pola creación dunha Armenia unida, libre e independente, formulada pola Causa Armenia (,  ou *Hye Dat*). O espertar nacional armenio desenvolveuse na década de 1880 no contexto do xurdimento de nacionalismos baixo o Imperio Otomán. A Armenia rusa seguiuno con causas significativas. A Igrexa apostólica armenia é unha gran defensora do nacionalismo armenio, con líderes como Khrimian Hayrik, quen dedicou a súa vida ao campesiñado. O estabelecemento da moderna Armenia (1991) e un tecido social armenio cada vez máis complexo diminuíron gradualmente a influencia política de Hay Dat e desviárono cara a un nacionalismo armenio moderno baseado no nacionalismo liberal. Por outra banda, a diáspora armenia ten unha clase de nacionalismo baseado na ameaza da asimilación por enriba das vantaxes económicas.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Eduard L. Danielian, "The Historical Background to the Armenian State Political Doctrine," 279-286 in Nicholas Wade, Armenian Perspectives (Surrey, UK, 1997)
* Ronald Grigor Suny, *Looking toward Ararat: Armenia in modern history*, Indiana University Press, 1993, .
* Astourian S.H., 'In search of their forefathers: National identity and the historiography and politics of Armenian and Azerbaijani ethnogeneses' in : Schwartz D.V., Panossian R. (eds.), *Nationalism and history: the politics of nation building in post-Soviet Armenia, Azerbaijan and Georgia, University of Toronto Centre for Russian and East European Studies (1994), pp- 41-94.*
Noelia Otero

**Noelia Otero Lago**, nada en Vigo en 1980, é unha xornalista, presentadora e directora de televisión. 

## Traxectoria 
miniatura|Eleccións ao Parlamento de Galicia 2020, circunscrición electoral de Pontevedra, PSdeG-PSOE.
Licenciada en Xornalismo pola Universidade Antonio Nebrija e especialista en Información Internacional e Países do Sur pola Universidade Complutense de Madrid. Comezou a súa carreira en Onda Cero Vigo, Logo do falecemento de Isaura Abelairas foi deputada dende xuño de 2021 mantendo a súa independencia como non militante ao non afiliarse ao PSOE. No grupo parlamentario levou áreas como vivenda, mocidade, enerxía ou LGTBI ademais do control da CRTVG.  

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Artigos en Nós Diario
Nacionalismo asirio

dereita|miniatura|Bandeira asiria, adoptada en 1968.
O **nacionalismo asirio** é un movemento xurdido entre o pobo asirio co obxectivo de defender a súa independencia ou autonomía dentro das rexións nas cales habitan, incluíndo o norte de Iraq, o nordeste de Siria, o noroeste de Irán e o sueste de Turquía. Os asirios son os pobos orixinarios de Mesopotamia, cuxos devanceiros estabeleceron o Imperio Asirio no que hoxe son os modernos estados de Iraq, Irán, Siria e Turquía. O imperio durou dende o século -XXV até o seu colapso no século -VII.  

O movemento xurdiu a finais do século XIX nun contexto de crecente persecución étnica e relixiosa dos asirios no Imperio Otomán, e hoxe é defendido polo xeral polos asirios na diáspora.  

A Organización de Nacións e Pobos Non Representados das Nacións Unidas (UNPO) recoñece os modernos asirios como un pobo indíxena do sueste de Turquía, nordeste de Siria e nos límites do noroeste de Irán, como fai o Dicionario político do Oriente Medio moderno. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Özlem Türeci

**Özlem Türeci**, nada en Lastrup, Baixa Saxonia en 1967, é unha médica, inmunóloga e empresaria alemá de orixe turca. É cofundadora e directora médica de BioNTech. Türeci e o seu equipo desenvolveron unha vacina contra o SARS-CoV-2.

## Traxectoria 
Türeci é cofundadora e directora médica de BioNTech. Tamén preside a Asociación para a Inmunoterapia do Cancro (CIMT), con sede en Maguncia. Foi unha das iniciadoras do Cluster para a Intervención Inmune Individualizada da rexión Rin-Meno, a cal preside, e é conferenciante na Universidade de Maguncia.

É unha pioneira na inmunoterapia contra o cancro e traballou no desenvolvemento de vacinas individualizadas contra o cancro baseadas en ARN mensaxeiro.

## Premios 
O 23 de xuño de 2021 o xurado do Premio Princesa de Asturias de Investigación Científica e Técnica outorgou este galardón a Katalin Karikó, Drew Weissman, Philip Felgner, Uğur Şahin, Özlem Türeci, Derrick Rossi e Sarah Gilbert polas investigacións que permitiron o desenvolvemento das vacinas contra a covid 19. 

Ademais, recibiu os seguintes galardóns:

* Premio Georges Köhler da Sociedade Alemá de Inmunología (2005).
* Premio de Sostibilidade Nacional de Alemaña, Premio Honorario (2020).
* Persoa do Ano do Financial Times (2020).

## Notas 
 

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* ARN mensaxeiro
* COVID-19
At Night (I Think About You)

"**At Night (I Think About You)**" é unha canción do cantante británico MNEK. Foi lanzada o 13 de maio de 2016, a través de Virgin EMI Records.

## Recepción 
"At Night (I Think About You)" recibiu en xeral críticas positivas. Lewis Corner e Amy Davidson, de *Digital Spy*, dixeron que a canción "prospera cos seus ritmos escarpados e os seus sintetizadores complicados, mentres que a rica voz de MNEK empeza co epómetro 'a tope'", e *The Fader* publicou que o "recente sinxelo 'At Night' ten unha caída de ritmo amigable coa radio e un sentimento secular no seu núcleo".

Brennan Carley, de *Spin*, comentou que "'At Night (I Think About You)' [é] unha beleza de produción propia dunha canción que mostra a máxima maduración na súa profesión" e que "MNEK canta co máis pequeno tremor sobre os seus xeados e golpeantes instrumentais".

## Ránkings 
## Notas
Golpe de efecto

***Golpe de efecto*** (en ) é un filme estadounidense de 2012 dirixido por Robert Lorenz e protagonizado por Clint Eastwood, Amy Adams, Justin Timberlake, Matthew Lillard e John Goodman. A rodaxe produciuse en marzo de 2012 e foi estreado o 21 de setembro dese mesmo ano.

## Personaxes 
*Clint Eastwood como Gus Lobel
*Amy Adams como Mickey Lobel
*Justin Timberlake como Johnny Flanagan
*Matthew Lillard como Phillip Sanderson
*Jack Gilpin como Schwartz
*John Goodman como Pete Klein
*Robert Patrick como Vince
*Scott Eastwood como Billy Clark
*Ed Lauter como Max
*Chelcie Ross como Smitty
*Raymond Anthony Thomas como Lucious
*Matt Bush como Danny
*George Wyner como Rosenbloom
*Bob Gunton como Watson
*Tom Dreesen como Rock
*James Patrick Freetly como Todd
*Joe Massingill como Bo Gentry
*Jay Galloway como Rigoberto (Rigo) Sanchez
*Sammy Blue como músico

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
As nosas derrotas

***As nosas derrotas*** (en ) é un filme documental francés dirixido por Jean-Gabriel Périot e estreado en 2019.

Estreouse subtitulado en galego o 8 de outubro de 2020, no Centro Galego de Artes da Imaxe (A Coruña). Foi traducido por Samuel Solleiro.

## Proxecto e sinopse 
Jean-Gabriel Périot traballou cos estudantes da escola secundaria Romain-Rolland en Ivry-sur-Seine durante o ano escolar 2017-2018. Un epílogo, filmado en decembro de 2018, repasa os movementos da escola secundaria contra Parcoursup, e fai unha reconstrución da intervención policial en Mantes-la-Jolie.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
O bígamo

***O bígamo*** (en ) é un filme estadounidense de 1953 dirixido por Ida Lupino e protagonizado por Joan Fontaine, Ida Lupino, Edmund Gwenn e Edmond O'Brien. O produtor Collier Young estaba casado con Fontaine naquel momento, e anteriormente estivérao con Lupino. *O bígamo* é considerada como a primeira longametraxe na que a estrela feminina dun filme se dirixiu a si mesma.

Estreouse subtitulado en galego o 9 de outubro de 2020, no Centro Galego de Artes da Imaxe (A Coruña).

## Sinopse 
Harry e Eve Graham  queren adoptar un neno, xa que Eve é infértil. O axente de adopción Mr. Jordan advirte á parella de que necesitaría investigalos a fondo. Harry mira con curiosidade a Jordan, algo que preocupa a Jordan.

Harry e Eve viven en San Francisco e son copropietarios dun negocio, polo que Harry viaxa aos Ánxeles por traballo. Jordan chega á oficina dos Ánxeles de Harry buscando información sobre Harry. A recepcionista chama a todos os hoteis, mais ningún deles ten un Harry Graham rexistrado. Algúns dos directores lembran a Harry, mais levaba meses sen rexistrarse nos seus hoteis. Jordan está moi desconcertado e finalmente atopa un abridor de cartas na mesa de Harry co nome de "Harrison" Graham. Cando visita o enderezo correspondente, atopa a Harry, cunha muller e un bebé. Cando Jordan está a piques de chamar a policía, Harry explícalle como chegou á situación.

## Personaxes 
* Joan Fontaine como Eve Graham
* Ida Lupino como Phyllis Martin
* Edmund Gwenn como Mr. Jordan
* Edmond O'Brien como Harry Graham / Harrison Graham
* Kenneth Tobey como Tom Morgan, avogado da defensa
* Jane Darwell como Mrs. Connelley
* Peggy Maley como operadora de teléfono

## Recepción 
O filme tivo dificultades cando RKO Pictures se apartou, deixando os cineastas distribuíla. No momento da estrea recibiu críticas entusiastas. A trama asume descaradamente aspectos da propia vida privada de Lupino (compartindo o mesmo marido guionista con Fontaine; un embarazo extramatrimonial) e mostra as casas de Hollywood dalgúns dos seus amigos nunha xira no autobús das estrelas. A *Encyclopedia of Film Noir* considera *O bígamo* "infrecuentemente ambigua" para a súa época.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Quo Vadis (filme de 1951)

***Quo Vadis*** é un filme estadounidense de 1951 dirixido por Mervyn LeRoy e producido por Sam Zimbalist. É un drama histórico e épico de Metro-Goldwyn-Mayer (MGM) en Technicolor. O guión é obra de John Lee Mahin, S.N. Behrman e Sonya Levien, adaptado da novela *Quo Vadis* (1896) do premio Nobel polaco Henryk Sienkiewicz. A banda sonora é obra de Miklós Rózsa e a fotografía de Robert Surtees e William V. Skall. O título é unha referecia a un incidente recollido nos apócrifos Feitos de Pedro.

O filme está protagonizado por Robert Taylor, Deborah Kerr, Leo Genn e Peter Ustinov, xunto con Patricia Laffan, Finlay Currie, Abraham Sofaer, Marina Berti, Buddy Baer e Felix Aylmer. Anthony Mann traballou no filme durante catro semanas director de segunda unidade sen acreditar. Sergio Leone foi o director asistente sen acreditar dos extras italianos. As futuras estrelas italianas Sophia Loren e Bud Spencer aparecen como extras sen acreditar. O filme foi noemado a oito Premios Óscar (aínda que non gañou ningún), e foi un éxito de recadación tan grande que se lle atribuíu o mérito de rescatar a MGM da bancarrota.

## Personaxes 
* Robert Taylor como Marco Vinicio
* Deborah Kerr como Lygia
* Leo Genn como Petronio
* Peter Ustinov como Nerón
* Patricia Laffan como Popea Sabina
* Finlay Currie como San Pedro
* Abraham Sofaer como Paulo
* Marina Berti como Eunice
* Buddy Baer como Ursus
* Felix Aylmer como Aulo Plaucio
* Nora Swinburne como Pomponia
* Ralph Truman como Tigellinus
* Norman Wooland como Nerva
* Peter Miles como Nazarius
* Geoffrey Dunn como Terpnos
* Nicholas Hannen como Séneca
* D. A. Clarke-Smith como Phaon
* Rosalie Crutchley como Acte
* John Ruddock como Chilo
* Arthur Walge como Croton
* Elspeth March como Miriam
* Strelsa Brown como Rufia
* Alfredo Varelli como Lucano
* Roberto Ottaviano como Flavius
* William Tubbs como Anaxander
* Pietro Tordi como Galba

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en AllMovie
A familia Samuni

***A familia Samuni*** (en ) é un filme documental franco-italiano de 2018 dirixido por Stefano Savona. O filme mestura acción en vivo, animación e recreacións de imaxes con drone. Foi escollido para a súa proxección na sección "Directors' Fortnight" no Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2018, onde gañou o premio L'Œil d'or ó mellor documental.

Estreouse subtitulado en galego o 14 de outubro de 2020, no Centro Galego de Artes da Imaxe (A Coruña). Foi traducido por Samuel Solleiro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
The Hitch-Hiker

***The Hitch-Hiker*** é un filme estadounidense de 1953 escrito e dirixido por Ida Lupino, protagonizado por Edmond O'Brien, William Talman e Frank Lovejoy. Conta a historia de dous amigos que son tomados como reféns durante a súa viaxe en coche cara a México. 

Estreouse subtitulado en galego o 15 de outubro de 2020, no Centro Galego de Artes da Imaxe (A Coruña).

## Sinopse 
miniatura|thumbtime=46|The Hitch-Hiker (1953)
Dous hombes viaxan a Baixa California, en México, onde esperan gozar duns días de pesca. Xa en México, recollen un autoestopista. Este en realidade é un asasino que foxe da xustiza ao que se lle avariou o coche. A viaxe dos dous pescadores convértese nunha anguriosa odisea.

## Personaxes 
* Edmond O'Brien como Roy Collins
* Frank Lovejoy como Gilbert Bowen
* William Talman como Emmett Myers
* José Torvay como capitán Alvarado
* Wendell Niles como el mesmo (Radio Announcer).
* Jean Del Val como inspector xeral
* Clark Howat como axente do goberno
* Natividad Vacío como Jose
* Rodney Bell como William Johnson

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Foster, Gwendolyn Audrey. “The Narcissistic Sociopathology of Gender: Craig’s Wife and The Hitch-Hiker,” Part 2. *Film International*, 9 de marzo de 2014. http://filmint.nu/?p=10984

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Computer Entertainment Rating Organization

A  **(CERO)** é a organización que se encarga de clasificar os videoxogos no Xapón con niveis de clasificación ("rating") que informan ao consumidor acerca da natureza do produto e para que grupo de idades é adecuado. Foi establecido en xullo de 2002 como unha división da Computer Entertainment Supplier's Association, e usando a ESRB norteamericana como modelo e foi oficialmente recoñecido como organización sen ánimo de lucro en 2003.

## Sistema de clasificación 
O 1 de marzo de 2006, a CERO fixo unha versión nova e revisada do seu sistema de índice de audiencia:

### Clasificación por idades 
O símbolo correspondente encóntrase localizado na cara frontal do paquete. Esta marca denota a correspondente idade para os que foron deseñados os contidos. A clasificación **Z** non é totalmente distinta da **D**, a única diferenza é que a clasificación **Z** está regulada polo goberno xaponés.

### Descritores de contido 
No 2004, CERO usó o sistema de iconas a que se refiren e se encontra no reverso da caixa. As clasificacións **A**, **base de datos** o **clasificación pendente** non levan icona.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* ESRB, sistema de clasificación de videoxogos nos Estados Unidos e no Canadá.
* OFLC, sistema de clasificación de multimedia en Australia e Nova Zelandia.
* ELSPA, primeiro sistema de clasificación de videoxogos británico, sucedido por PEGI.
* PEGI, sistema de clasificación de videoxogos en Europa.
* USK, sistema de clasificación de videoxogos en Alemaña.
* GSRR, sistema de clasificación de videoxogos asiático.

### Ligazóns externas 
* Web oficial da organización CERO
* Buscador de xogos clasificados por CERO (en xaponés)
Eudaimonía

**Eudaimonía**  (do grego antigo: εὐδαιμονία)  é un termo grego que literalmente significa "o estado de ser habitado por un bo *daemon*, un bo xenio", e,  en xeral, é traducido como felicidade ou  benestar. Con todo, outras traducións foron propostas para expresar mellor o que sería un estado de plenitude do ser.

Os estoicos presentaron moitas estratexias prácticas para avanzar cara a eudaimonía. "*Vivir de acordo coa natureza*" era unha máxima central no estoicismo.

## Etimoloxía 
A palabra está composta por "*eu*"  ('bo') e "*daimōn*" ("espírito"). Trátase dun dos conceptos centrais na ética e na filosofía política de Aristóteles, xuntamente con "areté"  (xeralmente traducido como "virtude" ou "excelencia") e  "phronesis" (frecuentemente traducido como prudencia ou "sabedoría práctica"). Na obra de Aristóteles,  a palabra 'eudaimonía' foi usada (con base na tradición grega máis antiga) como equivalente ao supremo ben humano - sendo o obxectivo da filosofía práctica -  incluíndo a ética e a filosofía política -  definir o que é ese ben e como pode ser alcanzado.

As relacións entre a virtude do carácter (*ethikē aretē*) e a felicidade (*eudaimonía*) constitúe unha das principais cuestións de ética entre os filósofos gregos antigos, con moita controversia sobre o tema. Como resultado, tamén hai varias formas de eudemonismo. Entre estas formas, dúas das máis influentes son a de Aristóteles  e a dos estoicos . Aristóteles considera a virtude e o seu exercicio como o compoñente máis importante da eudaimonía (εὐδαιμονία), mais tamén recoñece a importancia de bens externos como a saúde, a riqueza e a beleza. Os estoicos, por outra banda, consideran a virtude necesaria e suficiente para a eudaimonía e, polo tanto, negan a necesidade de bens externos. 

## Notas 
## Véxase tamén 
Outros artigos

* *Summum bonum*
### Ligazóns externas 
* O estoico (en *portugués*)
Museo Casa de la Moneda (Madrid)

O ***Museo Casa de la Moneda*** (galego: "Museo Casa da Moeda) é unha colección e exposición permanente de numismática da *Real Casa de la Moneda* - FNMT, en Madrid. O museo contén a maior colección numismática de España e unha das máis completas de Europa.

Está situado no edificio da FNMT, na rúa Doctor Esquerdo, en Madrid, e o seu director é Rafael Feria y Pérez desde 1988.

En 1995, o Museo Casa de la Moneda recibiu o premio Excelente ao Mérito Numismático, outorgado pola Asociación Numismática Española.

## Historia 
As orixes do museo remóntanse ao século XVIII e están estreitamente vinculadas á figura de Tomás Francisco Prieto, gravador xeral das casas de moeda do rei Carlos III. Prieto foi director de gravado na Real Academia de Belas Artes de San Fernando e fundador, en 1771, dunha escola de gravado na que se formaban os artistas que posteriormente traballarían nas reais casas de moeda de España e das súas colonias.
miniatura|A sede do ***Museo Casa de la Moneda***, no nº 36 da rúa Doctor Esquerdo.
O núcleo inicial do museo foi unha colección de debuxos, gravados, libros antigos, moedas e medallas feitas por Prieto para axudar no ensino ao seu alumnado. Este xermolo da colección foi adquirido por Carlos III, quen o ampliou con novas compras e doazóns.

## Colección e exposicións 
[miniatura|Prensa monetaria exposta no ***Museo Casa de la Moneda*** (copia dun orixinal do [século XVI).]]
A colección numismática do *Museo Casa de la Moneda* parte desde as orixes da moeda, pasando polas cuñaxes da antiga Grecia, da antiga Roma e da antiga Iberia, da Idade Media, dos Reis Católicos, da Casa de Austria e da Casa de Borbón. Inclúense tamén dúas dalas con moedas desde o século XIX ata o século XXI.

Así mesmo, o museo dispón de salas dedicadas á medalla, ás artes gráficas, ao papel selado, á lotaría e á filatelia, e algúns exemplos de maquinaria de cuñaxe e de verificación da autenticidade de billetes. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de museos numismáticos
* Fábrica Nacional de Moneda y Timbre
* Premio Tomás Francisco Prieto

### Ligazóns externas 
* Sitio web do *Museo Casa de la Moneda*
* O *Museo Casa de la Moneda* en Facebook
* O Museo *Casa de la Moneda* en Youtube
* Sitio web da *Real Casa de la Moneda - FNMT*