Dualismo

O **dualismo** é a idea ou teoría de que algo (un obxecto, unha idea ou o mundo enteiro) está dividido en dúas partes. Estas partes están separadas entre si, e a cousa non se pode dividir doutro xeito. 

A idea ou teoría de que algo non se pode dividir en ningunha parte chámase **monismo**. A idea de que algo se pode dividir en moitas partes chámase **pluralismo**.

O dualismo tamén é unha idea sobre o sentido común. Por exemplo, é unha forma de dualismo dicir que unha cousa é quente ou fría, boa ou mala, miña ou doutra persoa, sen ter en conta posibles estados no medio. Outro xeito de considerar o dualismo é mediante gradacións de *pares de opostos* ou *pares polares*.

## Dualismo na filosofía 
En filosofía hai moitos tipos de dualismo:[miniatura| [René Descartes describiu o dualismo do seguinte xeito: existen **dúas substancias distintas e independentes**, a mente (ou alma) e o corpo (ou materia). 

A mente, unha entidade pensante e non extensa, interactúa co corpo, que é extenso e non pensante, a través da  glándula pineal do cerebro. Esta glándula serve como o punto de unión onde as impresións sensoriais son transmitidas á mente e onde as decisións ou intencións da mente teñen un efecto sobre o corpo. Porén, Descartes tamén subliñou que os sentidos, aínda que valiosos, poden ser enganosos e non sempre reflectir a verdadeira natureza da realidade.|esquerda]]
* Na filosofía da mente o dualismo significa que a mente e o corpo son dúas cousas moi diferentes. Nada do que forma parte do corpo pode ser parte da mente e nada do que forma parte da mente pode ser parte do corpo. Este concepto de dualismo é moi popular, moita xente pensa que a mente é *demasiado importante* ou *demasiado estraña* para formar parte do corpo. Outra idea é que a mente e o corpo son a mesma cousa ou que a mente é só unha palabra máis para o cerebro. (Véxase tamén René Descartes)
* En epistemoloxía, o dualismo significa que hai unha barreira entre unha persoa e o mundo que a rodea. Esta barreira divide o mundo en dous para esa persoa, en "eu" e "o mundo". Cada persoa pode ver, escoitar, saborear, ulir e tocar o mundo pero non pode coñecelo directamente. Por exemplo, alguén non pode saber con só mirar que as cousas están formadas por moitos átomos. Isto significa que podería ocorrer algo no mundo do que non sabiamos porque non o puidemos sentir (ver, escoitar, saborear, cheirar, tocar...). Unha idea non-dualista é que unha persoa é só unha parte máis do mundo e que non hai barreira. Por exemplo, pódese dicir que se alguén non pode ver, escoitar, saborear, tocar ou ulir algo, iso non lle afecta.

## Diteísmo 
En teoloxía, o dualismo tamén pode referirse ao *duoteísmo*, *biteísmo* ou *diteísmo*. Esta é a doutrina ou crenza de que hai dous seres divinos independentes ou principios eternos, un bo e outro malo. Exemplos de diteísmo inclúen o zoroastrismo, a wicca ou o marcionismo.    

O dualismo relixioso apareceu en moitos pobos antigos, como China e Exipto, pero especialmente en Persia. A súa relixión, impulsada e reformada por Zoroastro cara ao s. VI a. C., establece un principio divino do ben, Ormuz ou Ahura Mazda, e outro do mal, Ahriman.  

As formas de dualismo atopanse máis tarde no orfismo (contra o s. VI a .C.), o gnosticismo (s. II a. C.), o maniqueísmo, a doutrina gnóstica-maniquea de Prisciliano e xa na Idade Media, nos bogomilos, albixenses e cátaros. A máis influente destas doutrinas, despois do mazdeísmo de Zoroastro, foi o maniqueísmo.

Aínda que a Biblia menciona a Satanás, isto non implica necesariamente un diteísmo (xa que non é igual a Deus, senón só un anxo (ver *Epístola de Xudas*, vers. 6). 

O diteísmo non é o mesmo que o dualismo, pero son similares en certo sentido. O diteísmo implica (polo menos) dous deuses, mentres que o dualismo moral non implica ningún *teísmo* (crenza nun deus). A antiga relixión dualista tradicional do pobo xitano chamada Romanipen é unha simple crenza en *Devla-Deus e Beng-Satanás*.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Dualidade onda-corpúsculo 
* Filosofía da ciencia
* Yin-Yang