open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Almibre

[miniatura|Cazolo de xarope utilizado para preparar *[stroopwafels*.]]
O **almibre** (do árabe *al-maiba*, un xarope a base de marmelo) ou **caldo de azucre** é un líquido denso que se obtén da cocedura de azucre en auga. Cando se lle engade un zume de froitas, herbas etc. adoita tomar o nome de xarope.

## Características 
A consistencia, que vai desde un líquido apenas viscoso a un caramelo duro e crebadizo, depende da saturación de azucre na auga e do tempo de coza. O almibre emprégase en conservas de froitas, para cubrir biscoitos e filloas, para elaborar distintos tipos de caramelos e ademais forma a base dalgunhas sobremesas, como o touciño do ceo, os sorbetes, os fondants e o merengue italiano.

Está moi relacionado co termo xarope, que adoita conter ademais da auga e o azucre aromas de froitas e plantas, como no caso do xarope de pradairo.

Hai tres métodos para determinar a consistencia do azucre:
# a clásica, que consiste en someter a mestura a probas mecánicas: se fai febras ou bólas etc.;
# a de densidade, utilizando un sacarímetro;
# a de temperatura, utilizando un termómetro especial que teña finamente gradada a zona de 100 a 200&nbsp;°C.

## Tipos 
En función destes tres parámetros danse:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xarope

### Ligazóns externas 
* Almibre na Guía Miguelín.
Sphingobacteria

As **Sphingobacteria** (**esfingobacterias**) son unha clase de bacterias do filo Bacteroidetes composta por unha soa orde, as **Sphingobacteriales**, que se caracteriza porque pode producir esfingolípidos. A orde comprende 5 familias.

A clase Sphingobacteria non se debe confundir co filo Sphingobacteria establecido nas clasificacións de Thomas Cavalier-Smith (ver clado FCB).

## Notas
Norte (homónimos)

O termo **Norte** pode referirse a:

***Norte**, un dos catro puntos cardinais;
****Norte***, revista editada en Madrid, Asturias, A Coruña e México dende 1929;
****Norte***, semanario editado en Viveiro de 1944 a 1945.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***O Norte**, lugar da parroquia de Bueu, no concello de Bueu.

;Fóra de Galiza

;En Colombia
***Norte de Santander**, departamento de Colombia.

;En Francia
***Departamento de Norte**, departamento de Francia;
***Norte-Paso de Calais**, rexión de Francia.
Ródano (homónimos)

O topónimo **Ródano** pode referirse a:

***Río Ródano**, curso fluvial francés;
***Ródano-Alpes**, rexión francesa;
***Departamento de Ródano**, departamento francés;
***Bocas do Ródano**, departamento francés;
***Ródano e Loira**, antigo departamento francés;
***Rodano**, comuna italiana da provincia de Milán, na rexión da Lombardía.
The Presidents of the United States of America

**The Presidents of the United States of America**, tamén coñecidos como **PUSA**, **The Presidents** ou **Pot USA**, foi unha banda estadounidense de rock alternativo . O grupo formouse en Seattle, Washington no ano 1993 e separouse en 2016. A súa derradeira formación estaba composta polo vocalista e "baixitarrista" Chris Ballew, o batería e vocalista Jason Finn e o "guitaxista" e vocalista Andrew McKeag. O "guitaxista" e vocalista Dave Dederer foi membro da banda durante 11 anos e deixouna en 2004. A banda publicou seis álbums de estudio dende a súa formación en 1993. O 14 de febreiro de 2014 editaron o seu último traballo, *Kudos to You!*.

## Discografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Péter Erdő

**Péter Erdő**, nado o 25 de xuño de 1952 en Budapest, é un cardeal da Igrexa Católica, arcebispo metropolitano de Esztergom-Budapest dende 2002.
## Traxectoria 
Péter Erdő naceu o 25 de xuño de 1952 en Budapest, o primeiro dos seis fillos nunha familia de intelectuais católicos.

O 18 de xuño de 1975 foi ordenado sacerdote da arquidiocese de Esztergom polo bispo László Lékai, entón administrador apostólico de Veszprém. Entre 1975 e 1977 traballou nunha parroquia de Dorog.

En 1976 obtivo o doutoramento en Teoloxía, e entre 1977 e 1980 estudou na Pontificia Universidade Lateranense, conseguindo o doutoramento en Dereito Canónico en 1980. Posteriormente, até 1986, ensinou Teoloxía en Esztergom, e entre 1986 e 2002 foi profesor na Pontificia Universidade Gregoriana, compaxinando este traballo co de profesor na Universidade Católica Péter Pázmány, da que posteriormente foi reitor.

O 5 de novembro de 1999 foi nomeado bispo auxiliar de Székesfehérvár e bispo titular de *Puppi*. Recibiu a consagración episcopal o 6 de xaneiro de 2000 na Basílica de San Pedro, de mans do papa Xoán Paulo II, e sendo os co-consagradores principais Giovanni Battista Re e Marcello Zago.

O 7 de decembro de 2002 o papa nomeouno arcebispo de Esztergom-Budapest e primado de Hungría, e no consistorio do ano seguinte Xoán Paulo II creouno cardeal, co título de Cardeal-Presbítero de Santa Balbina.

En 2005 foi elixido presidente da Conferencia Episcopal Húngara, e reelixido en 2010 por outros cinco anos. Tamén, en 2006 foi elixido presidente do Consello das Conferencias Episcopais Europeas, e reelixido en 2011. O 14 de outubro de 2014 foi nomeado Relator Xeral da Terceira Asemblea Xeral Extraordinaria do Sínodo dos Bispos.

O 27 de xuño de 2015 Francisco nomeouno membro da Congregación para as Igrexas Orientais.

## Distincións e premios 
Ten sido nomeado doutor honoris causa por varias institucións académicas, amosadas a continuación en orde cronolóxica:
* 1996: Instituto Católico de París
* 2001: Universidade Babeș-Bolyai
* 2004: Universidade Católica de Lublin
* 2007: Universidade de Múnic
* 2008: Universidade de Constanza
* 2011: Universidade de Navarra e Universidade Cardeal Stefan Wyszyński en Varsovia
Obtivo tamén en 1999 o Premio internazionale Galileo Galilei.

## Obra 
* 
* 
* 
* 
* 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil na páxina web do Vaticano
Caldithrix

***Caldithrix*** é un xénero de bacterias termófilas e anaeróbicas que son difíciles de asignar a algún dos filos bacterianos existentes, que comprende ata o momento dúas especies. Segundo o Proxecto *The All-Species Living Tree* *Caldithrix* é un membro das Sphingobacteria (da clasificación de Cavalier-Smith), mentres que na LPSN (*List of Prokaryotic names with Standing in Nomenclature*) inclúese un grupo sen clasificar dentro das Deferribacterales, e na taxonomía do NCBI considérase unha bacteria non clasificada.

*Caldithrix abyssi* foi a primeira especie do xénero descrita, atopada nunha cheminea hidrotermal profunda da dorsal mesoatlántica, e é moderadamente termófila (óptimo a 60&nbsp;°C) e estritamente anaeróbica. É un bacilo gramnegativo, que pode crecer como quimioorganoheterótrofo fermentando substratos proteináceos ou piruvato ou respirar utilizando como doante de electróns o hidróxeno ou o acetato e como aceptor o nitrato. Reduce o nitrato. As análises xenéticas non a asocian de forma inequívoca cun filo determinado.

*Caldithrix palaeochoryensis* foi atopada en sedimentos xeotérmicos quentes mariños nun sistema hidrotermal en augas de Grecia. Foi a segunda especie do xénero atopada e ten características metabólicas similares ás de *C. abyssi* e pode presentarse como bacilos illados ou formar grandes agregados.

## Notas
Grupo FCB

::*Non confundir coa clase Sphingobacteria*.

O **grupo FCB** é un clado ou grupo filoxenético bacteriano denominado polas siglas dos grupos que o forman, que son: Fibrobacteres, Chlorobi e Bacteroidetes. Na clasificación elaborada por Cavalier-Smith este clado denomínase **Sphingobacteria**, aínda que os taxonomistas prefiren xeralmente o nome FCB (non se debe confundir coa clase Sphingobacteria). Entre os seus membros, o clado Bacteroidetes/Chlorobi está bastante consensuado. Porén, algúns estudos non validan todas as relacións, ou inclúen outros filos como Gemmatimonadetes.

O valor filoxenético deste grupo está apoiado en análises xenómico-proteicas, e do ARNr 16S. O clado FCB pertence á súa vez a un clado maior: Gracilicutes.

Evolutivamente caracterízase por ser un clado de bacterias gramnegativas que desenvolveron esfingolípidos ou sulfonolípidos, cunha ampla perda de flaxelos, e grande mobilidadee por escorregamento.

Outros autores consideran que Fibrobacteres forma parte do superfilo Fibrobacteres/Acidobacteria conxuntamente con Acidobacteria e Marinimicrobia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Grupo PVC
Chris Mortellaro

**Christopher "Chris" Gino Mortellaro**, nado o 25 de marzo de 1982 en Cocoa Beach (Florida, Estados Unidos) é un xogador profesional de baloncesto italiano que xoga para o Amici Pallacanestro Udinese da Serie A2 Basket. Cunha altura de 2,07 metros, xoga na posición de pivote.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en feb.es
Emperador dos franceses

**Emperador dos franceses** é o título que se impuxo a Napoleón Bonaparte en 1804 coa instauración do Primeiro Imperio Francés, ata 1815, en que as potencias europeas coligadas permitíronlle seguir ostentándoo, pero reducido territorialmente á Illa de Elba; nos *Cen Días* de 1815 ata a súa definitiva derrota na batalla de Waterloo.

O título foi usado posteriormente polo seu sobriño Napoleón III entre 1852 e 1870 (Segundo Imperio Francés).

Napoleón II, fillo do primeiro Napoleón, alcanzou sobre o papel o título en dúas ocasións (como consecuencia de sendas acondiciones, en 1814 e 1815), aínda que non exerceu en realidade nunca o cargo nin foi recoñecido nacional ou internacionalmente; posto que en ambos períodos exercía o poder en Francia a monarquía restaurada (Lois XVIII) e el mesmo, un neno de 3 ó 4 anos, estivo baixo tutélaa do seu avó, Francisco I, emperador de Austria; nin o reivindicou posteriormente.

Polo explicitamente contido no título ("Emperador dos Franceses" e non "Emperador de Francia"), é un exemplo de monarquía popular, que pretendía adecuarse á política napoleónica de manter parcialmente o espírito da Revolución francesa á vez que se reconciliaba cos elementos máis moderados do Antigo Réxime.
Nasrala Pedro Sufair

**Nasrala Pedro Sufair** (en , *"Naṣrallah Buṭrus Ṣufayr"*), nado en Raifun (Líbano) o 15 de maio de 1920 e finado o 12 de maio de 2019, foi o 76º Patriarca de Antioquía e de todo Levante da Igrexa católica maronita e bispo da Xubah-Sarba-Xuniah dende o 19 de abril de 1986 até o 26 de febreiro de 2011, permanecendo como patriarca emérito dende entón até o seu pasamento.
## Traxectoria 
### Primeiros anos e sacerdocio 
Nasrala Sufair naceu en Raifun (eparquía de Sarba), no distrito de Kasaruan da gobernación do Monte Líbano, o 15 de maio de 1920. Estudou entre 1933 e 1936 na escola *Mar Abda* de Harharaya. Posteriormente cursou os estudos secundarios no seminario de San Marón de Rasir, e posteriormente estudou no seminario maior de Beirut entre 1940 e 1943.

Estudou Filosofía e Teoloxía na Facultade de Teoloxía da Universidade San Xosé de Beirut entre 1944 e 1950. O 7 de maio de 1950 foi ordenado sacerdote, e foi nomeado cura da parroquia de Raifun e secretario da arquieparquía de Damasco, cargo que mantivo até 1956, cando pasou a ser secretario do patriarcado maronita. Entre 1956 e 1961, ademais de secretario do patriarcado, foi profesor de tradución e filosofía na Escola Maronita dos Irmáns Maristas de Xuniah.

### Episcopado 
O 19 de xuño de 1961 foi elixido bispo auxiliar de Antioquía, sendo confirmado o 23 de xuño, e recibindo o título de bispo titular de Tarso dos Maronitas. A súa elección foi confirmada polo papa Xoán XXIII o 23 de xuño de 1961. Recibiu a consagración episcopal o 16 de xullo de mans do patriarca de Antioquía Paulo II Pedro al-Mauxi.

No seu papel episcopal participou no Concilio Vaticano Segundo, e foi tamén posteriormente conselleiro espiritual da Soberana Orde de Malta.

### Patriarcado 
O 19 de abril de 1986 foi elixido Patriarca de Antioquía. O 7 de maio de 1986 o papa Xoán Paulo II concedeulle a *"comuñón eclesiástica"*:

O mesmo papa Xoán Paulo II creouno cardeal o 26 de novembro de 1994. O 26 de febreiro de 2011, con máis de 90 anos, o papa Bieito XVI aceptou a súa renuncia á sé patriarcal. Finou o 12 de maio de 2019.

## Premios e distincións 
Ten sido nomeado doutor honoris causa por varias institucións académicas, amosadas a continuación en orde cronolóxica:
* 2005: Universidade de Fordham
* 2005: Universidade Católica de América
* 2008: Universidade Villanova

## Obra 
* 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil na web do Vaticano
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org
* Perfil en CardinalRating.com
Amherst

**Amherst** pode referirse a:
## Topónimos 
### No Canadá 
* **Amherst**, localidade de Nova Escocia.
* **Amherst**, cantón do Quebec.

### Nos Estados Unidos de América 
* **Amherst**, vila de Massachusetts.
* **Amherst Center**, localidade de Massachusetts.
* **North Amherst**, localidade de Massachusetts.
* **South Amherst**, localidade de Massachusetts.
* **Amherst**, vila de Nova York.
* **East Amherst**, área non incorporada no estado de Nova York.
* **Amherst**, vila de Novo Hampshire.
* **Amherst**, lugar designado polo censo no condado de Hillsborough Novo Hampshire.
* **Amherst**, vila de Ohio.
* **South Amherst**, localidade de Ohio.
* **Amherst**, localidade de Virxinia.
* **Condado de Amherst**, localidade de Virxinia.
* **Amherst**, vila de Wisconsin.
* **Amherst Junction**, vila de Wisconsin.
* **Amherst**, lugar designado polo censo no condado de Portage Wisconsin.
* **Amherst**, localidade de Colorado.
* **Amherst**, vila de Maine.
* **Amherst**, vila de Nebraska.
* **Amherst**, vila de Texas.
* Denominación de **distintos municipios estadounidenses**.

## Persoas 
* **Jeffrey Amherst**, militar inglés (1717 - 1797).
* **William Pitt Amherst**, diplomático inglés (1773 - 1857).

## Outros 
* ***Chrysolophus amherstiae***, faisán de Amherst.
* **Amherst College**, instituto superior de humanidades situado en Amherst, Massachusetts.
República da Florida (1861)

A **República da Florida** foi un país independente que existiu no territorio do actual estado norteamericano da Florida desde o 10 de xaneiro de 1861, cando se converteu no terceiro estado en declarar a súa secesión da Unión trala elección de Abraham Lincoln, ata o 8 de febreiro de 1861, cando se uniu aos Estados Confederados de América.

## Notas
República da Florida

O nome **República da Florida** correspondeu a varios estados americanos situados na península homónima:
* A **República da Florida**, extinta nación promulgada en 1861 por sureños escravistas durante a guerra civil americana e que se situaba na península do mesmo nome.
* A **República da Florida Occidental**, nación creada por colonos estadounidenses e británicos en 1810 entre os ríos Mississipi e Perdido.
Boselaphus tragocamelus

O **nilgó** ou **touro azul** (*Boselaphus tragocamelus*) é unha especie de mamífero artiodáctilo ruminante da familia dos bóvidos e subfamilia dos bovinos.

É un antílope de gran tamaño e cornos pequenos, común nos bosques da India, e que foi importado aos Estados Unidos como animal de zoolóxico en 1920, e despois moitos individuos foron liberados en Texas en 1930.

É a única especie do seu xénero e non se recoñecen subespecies.

Presenta un marcado dimorfismo sexual. Só ten cornos o macho, os cales son curtos e rectos,

As femias adoitan seren unha quinta parte menores.

A pelaxe dos nilgós é curta, de cor parda amarelada nas femias e gris azulada nos machos adultos. Os tenreiros son de cor parda clara. O pelo dos adultos é delgado e aceitoso, pero a pel é grosa no peito e no pescozo dos machos. Presentan *parches* de cor branca na cara e por debaixo do mento. Nel esténdese nun amplo e branco *babeiro* na garganta. Nos machos, por debaixo desta pecheira pendura unha guedella de pelo ou *barba*, que pode ser de até 13&nbsp;cm.

Unha banda branca ao longo da zona do peito vai a máis no abdome e se estende entre a parte superior da cara interna das patas traseiras.

A súa fórmula dentaria, típica nos bóvidos, é a seguinte: 0/3, 0/1, 3/3, 3/3 = 32.

Encóntrase en zonas áridas, de matogueiras e bosques secos, ademais de en zonas agrícolas, pero adoita evitar os desertos e os bosques densos.

## Bioloxía 
### Comportamento 
miniatura|250px|Loita entre machos dominantes.
miniatura|250px|Femia de nilgó coas súas crías.
Habitualmente encóntrase en grupos de aproximadamente 10 animais, pero víronse mandas máis grandes, de 20 a 70 individuos. Os machos vellos son ás veces solitarios.

É de hábitos diúrnos, presentando unha maior actividade nas primeiras horas da mañá e ás últimas da tarde.

Ten boa vista e oído, pero non ten un bo sentido do olfacto. Aínda que é normalmente silencioso, pode facer unha vocalización que roxe cando está alarmado. Cando é perseguido pode, coas súas longas e finas patas, alcanzar velocidades de até máis de 45&nbsp;km/h.

### Reprodución 
Femias e machos permanecen separados durante a maior parte do ano, a excepción da época de cría. Para a reprodución fórmanse grupos integrado por un macho dominante e dunha a varias femias. O apareamento ten lugar habitualmente de decembro a marzo, pero pode ocorrer durante todo o ano. A femia pare, tras un período de xestación que vai de 243 a 247 días, unha ou dúas crías, excepcionalmente tres. As femias poden concibir aos 18 meses de idade, pero moi poucas o fan antes dos 3 anos de idade. Os machos maduran sexualmente aos dous anos e medio, pero non poden competir con outros machos até os 4 anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Kowalski, Kazimierz (1981): *Mamíferos. Manual de teriología*. Madrid: H. Blume Ediciones. ISBN 84-7214-229-9.
* Wilson, D. E., & Reeder, D. M. (editors) (2005): *Mammal Species of the World — A Taxonomic and Geographic Reference*. Third edition. ISBN 0-8018-8221-4.

### Outros artigos 
* Bóvidos
* Bovinos

### Ligazóns externas 
* *Boselaphus tragocamelus* en ADW
Chantillí

thumb|Crema chantillí.
**Cómpre non confundir con **Chantilly** (comuna francesa).*
O **chantillí** (a partir do francés: *crème chantilly*, pola vila francesa de Chantilly) é unha crema elaborada con nata batida a punto de neve, con adición de azucre ou aromas (normalmente vainilla), moi utilizada en repostaría e pastelaría. A receita orixinal débese a François Vatel do século XVII. Algúns autores, especialmente franceses, consideran ao chantillí sinónimo de **nata batida**, outros din que a nata batida non ten que necesariamente ter azucre ou aromas, mentres que o chantillí si.

## Utilización e conservación 
A crema chantillí utilízase en pastelaría para a decoración. É igualmente moi apreciada sobre as copas de xeado e serve tamén para o café vienés: café quente cuberto de chantillí e empoado con flocos ou po de chocolate negro. Consérvase na xeadeira até a súa utilización.

Fóra do ámbito da repostaría, adóitase ver o seu uso en xogos ou preliminares sexuais.

## Crema chantillí de chocolate 
Unha variante da crema chantillí utiliza un chocolate fundido rico en manteiga de cacao no canto da crema de leite ou unha mestura de crema de leite azucrada e de chocolate fundido. A preparación manual é moito máis delicada, porque fai falla arrefriar a mestura aos poucos para evitarmos a solidificación e a aglomeración do chocolate antes de que se forme a escuma.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Crema de leite
* Nata batida
**Smetana (lácteo)*
Igrexa de San Martiño de Cogeces de Íscar

A **Igrexa de San Martiño de Cogeces de Íscar** é un templo católico que se atopa na localidade de Cogeces de Íscar (provincia de Valladolid). Está declarado Ben de Interese Cultural.

## Características
É de estilo gótico e foi modificada nos século XVI e XVII. A parte máis antiga é a do muro sur onde se atopa unha portada gótica de calidade con arquivoltas de dentes de serra e mediacanas. Consta dunha soa nave pechada con bóveda de canón e adornada con xeseiras barrocas. O edificio ten unha torre situada ós pés; accédese ós pisos superiores por unha escaleira de caracol exterior.

## Galería de imaxes

Fundación Joaquín Díaz - Iglesia de San Martín de Tours - Cogeces de Íscar (Valladolid) (1).jpg
Fundación Joaquín Díaz - Iglesia de San Martín de Tours - Cogeces de Íscar (Valladolid) (2).jpg

## Notas
Filiberto Díaz

**Filiberto Abelardo Díaz Donderis**, nado en Valencia en 1838 e finado en Madrid o 6 de xuño de 1923, foi un avogado, xornalista e político español, moi vinculado á cidade de Pontevedra.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito pola Universidade de Valencia, comezou a súa traxectoria xornalística coa fundación de *El Eco del Turia* en 1857, xornal que durou pouco máis dun ano. Tras pasar brevemente por *El Eco de Valencia* (1858), en 1859 incorporouse á redacción de *El Valenciano*, do que chegou a ser o director. Máis dunha década estivo vinculado ao xornalismo valenciano, ata que en 1878 fundou *La Publicidad de Madrid*, do que tamén foi o seu director.

Aínda que inicialmente estivo no Partido Moderado e na Unión Liberal, a súa engalaxe política acadouna como membro do Partido Conservador. Así, foi nomeado gobernador civil das provincias de Burgos (1875), Bilbao, Baleares, Granada e finalmente de Pontevedra en 1880. Alí impulsou a fundación do Monte de Piedad de Pontevedra, que anos despois se transformaría en Caixa de Aforros de Pontevedra. Ese mesmo ano de 1880, así como da Exposición Rexional de 1880, que incluíron uns xogos florais en que participou cun "Himno a Pontevedra".

Máis tarde foi nomeado gobernador civil da Coruña (1897) e de Alacant. Posteriormente foi interventor de Facenda en Córdoba (1901), Toledo e Murcia (1904). Foi secretario de Juan Francisco Camacho, un dos políticos máis relevantes da Primeira República Española e da Restauración borbónica, que chegou a ser ministro de Facenda.

## Obras 
* *Historia de la canonizacion de los mártires japoneses y del Beato Miguel de los Santos*, 1862 (con Silvestre Rongier).
* *Guía novísima de Valencia*, 1867.
* *A la paz: oda*, 1877

## Recoñecementos 
A cidade de Pontevedra dedicoulle a rúa de Don Filiberto.

Tamén recibiu a cruz de Isabel a Católica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Don Filiberto y la Caja de Ahorros
Saona

***Río Saona**, en Francia, afluente do río Ródano;
***Río Saona**, en Castela-A Mancha, afluente do río Záncara;
***Illa Saona**, unha illa da República Dominicana.
Crema pasteleira

[thumb|dereita|230px|Unha cunca con crema pasteleira e [canela.]]

A **crema pasteleira** ou simplemente **crema** é unha crema elaborada con xemas de ovo, azucre, leite e fariña, e aromatizada con vainilla, canela ou rela de limón, que se emprega para reencher ou decorar tortas e pasteis.

É a base de moitas cremas tradicionais como:
* a crema catalá
* a *crème brûlée
* a crema de ovo
* a *custard'' británica

Emprégase a miúdo como recheo de pasteis.

## Variantes 
A partir da crema pasteleira pódense elaborar diversas cremas derivadas. Estas son algunhas:
* Crema pasteleira de sabores: é unha crema pasteleira á que se lle engade, segundo o caso, cacao, esencia de café ou café solúbel, ron ou whisky ou outros licores, esencia de limón ou laranxa etc. 
* Crema cocida lixeira: á crema pasteleira morna engádenselle claras de ovo a punto de neve. 
* Crema Saint-Honoré ou crema Chiboust: é unha mesntura de crema pasteleira e merengue italiano.
* Crema diplomática: á crema pasteleira engádeselle crema chantillí. É unha variante da anterior. 
* Crema muselina: crema pasteleira con manteiga.
* Crema frangipane: crema pasteleira mesturada con crema de améndoa.

## Notas
Crema de ovo

A **crema de ovo** (ás veces chamada crema de leite) é un doce cremoso elaborado con leite, xemas de ovo e azucre e aromatizado con canela. Tómase coma sobremesa en Galicia e en moitas partes de Europa e América.

A crema catalá e un doce derivado no que se queima a tona azucrada da crema de ovo cunha prancha de ferro a ferver.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Crema pasteleira
* Crema catalá
* Flan
Queima das Fachas

miniatura|Fachas preparadas para seren prendidas.
O **Folión de Castelo**, nome tradicional da festa (na liña dos folións de Vilelos, no Saviñao, e de Castro Caldelas), agora tamén denominado **Queima das Fachas** é unha festa celebrada na parroquia de Castelo, no concello de Taboada. Ten lugar na noite do 7 ao 8 de setembro é dá comezo ás festas na honra de santa María. Foi declarada Festa de Interese Turístico Galego en outubro de 2008.

O primeiro paso é a instalación na cima do castro de Castelo das fachas, que son grandes fachos cuxo combustíbel son agucios secados durante o verán, e que se distinguen das doutros folións polo grande tamaño, pois poden alcanzar os 9 metros de altura. Forman unha circunferencia e van sendo prendidas unha a unha, conformando un grande círculo de lume. Tradicionalmente, cada casa da parroquia achegaba polo menos unha facha, aínda que podían ser máis en función dos fillos que houbese en cada unha.[miniatura|150px|*Asphodelus albus* ou [Abrótega|agucios.]]É organizada pola Asociación Cultural As Fachas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Folión de Fachas de Vilelos.
* Festa dos Fachós de Castro Caldelas.

### Ligazóns externas 
*20px Queima das Fachas de Castelo.
* Asociación Cultural As Fachas.
Tarn (homónimos)

***Río Tarn**, un río francés afluente do río Garona.
***Tarn (departamento)**, un departamento de Francia.
***Tarn-et-Garonne**, un departamento de Francia.
***Tarn (lago)**, un lago de montaña ou estanque, formado nun circo escavado por un glaciar.
Torneo de San Ginés

O **Torneo de San Ginés** é unha competición futbolística de verán que se celebra en Arrecife, As Palmas. Ten lugar dende o ano 1953, sendo o decano dos torneos de verán que se disputan nas Illas Canarias. Organízase cada ano na Cidade Deportiva Lanzarote con motivo das festas de *San Ginés* (San Xenxo). Non se disputou o torneo entre os anos 1955 e 1969.
## Campións 
## Palmarés 
## Notas
Everything Will Be Alright in the End

***Everything Will Be Alright in the End*** é o noveno álbum da banda estadounidense de rock alternativo Weezer, publicado o 7 de outubro de 2014. Trátase do terceiro disco do grupo producido por Ric Ocasek, e o primeiro publicado a través do selo Republic Records.

## Listaxe de cancións
Waiting for the Sirens' Call

'''''Waiting for the Sirens' Call''''' é o oitavo álbum da banda inglesa New Order, publicado o 28 de marzo de 2005 no Reino Unido e o 25 de abril nos Estados Unidos a través do selo London Records. O disco foi precedido polo sinxelo "Krafty" no mes de febreiro, e editáronse dous máis posteriormente: "Jetstream", que conta coas voces de Ana Matronic de Scissor Sisters, e "Waiting for the Sirens' Call". O trabalo foi lanzado nun momento no que a anda estaba experimentando un recoñecemento sen precedentes nos medios.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por New Order, agás "Jetstream" escrito por New Order, S. Price e A. Lynch.
Antón II Pedro Khuraix

**Antón II Pedro Khuraix** (en ), nado en Ain Ibil (Líbano) o 20 de setembro de 1907 e finado en Beirut o 19 de agosto de 1994, foi o 75º Patriarca de Antioquía e de todo Levante da Igrexa Católica Maronita dende o 3 de febreiro de 1975 até o 3 de abril de 1986.
## Traxectoria 
Antun Khuraix naceu o 20 de setembro de 1907 en Ain Ibil, no distrito de Bint Xubail da gobernación de Nabatia. Estudou no seminario patriarcal de Tiro e na Pontificia Universidade Urbaniana de Roma, e posteriormente doutorouse en Filosofía pola Universidade San Xosé de Beirut. O 2 de febreiro de 1983 o papa Xoán Paulo II creouno cardeal.

Retirouse o 3 de abril de 1986, e finou en Beirut logo dunha longa doenza o 19 de agosto de 1994.

## Notas
Igrexa de Santa María do Castelo de Cuenca de Campos

A **igrexa de Santa María do Castelo ** é un templo católico que xunta os estilos gótico, mudéxar e barroco que se atopa na localidade de Cuenca de Campos (Provincia de Valladolid). Está dedicada á Virxe María, e foi declarado Ben de Interese Cultural.
Igrexa dos Santos Xusto e Pastor de Cuenca de Campos

A **Igrexa dos Santos Xusto e Pastor** é un templo católico que se atopa na localidade de Cuenca de Campos (provincia de Valladolid). Está declarado Ben de Interese Cultural.

## Descrición 
Trátase dun edificio do románico mudéxar construído no século XVI.

Unha porta alintelada precedida dun pórtico permite acceder ó templo a través dunha das tres naves e a da Epístola. Ditas naves atópanse separadas por columnas da orde xónica e as armaduras que as cobren considéranse as mellores da provincia en arte mudéxar.

As zapatas das columnas que sosteñen o teito foron decoradas no renacemento con bustos representando ás virtudes.

Na capela maior destaca o artesoado que a cobre pola súa lacería, policromado e piñas de mozárabes.

O retablo, construído ó redor do ano 1580, conta con tallas dos santos Xusto e Pastor, entre outras atribuídas ó artista Pedro de Bolduque.

A igrexa conta cunha torre de ladrillo de dous corpos. O inferior alberga unha capela cuberta por bóveda de crucería gótica.

## Notas
Igrexa de San Xoán Bautista de Fresno el Viejo

A **Igrexa de San Xoán Bautista** é un templo católico que se atopa na localidade de Fresno el Viejo (provincia de Valladolid). De estilo románico-mudéxar, foi declarado Ben de Interese Cultural.

## Galería 

Ficheiro:Fundación Joaquín Díaz - Iglesia parroquial de San Juan Bautista - Fresno el Viejo (Valladolid) (1).jpg
Ficheiro:Fundación Joaquín Díaz - Iglesia parroquial de San Juan Bautista - Fresno el Viejo (Valladolid) (2).jpg
Ficheiro:Fundación Joaquín Díaz - Iglesia parroquial de San Juan Bautista - Fresno el Viejo (Valladolid).jpg
Ficheiro:Fundación Joaquín Díaz - Iglesia parroquial de San Juan Bautista - Fresno el Viejo (Valladolid) (3).jpg
Ficheiro:Fundación Joaquín Díaz - Iglesia parroquial de San Juan Bautista - Fresno el Viejo (Valladolid) (4).jpg
Ficheiro:Fundación Joaquín Díaz - Iglesia parroquial de San Juan Bautista - Fresno el Viejo (Valladolid) (6).jpg
Ficheiro:Iglesia de Fresno el Viejo.jpg

## Notas
Teresa Romero

**Teresa Romero Ramos**, nada en Becerreá en 1970, é unha enfermeira que se converteu na primeira paciente galega de ébola.

## Traxectoria
A enfermeira estaba destinada no Hospital Carlos III de Madrid cando foron internados nel dous pacientes españois, Miguel Pajares e Manuel García Viejo, ambos os dous cooperantes relixiosos en Liberia e Serra Leoa. Estes dous pacientes foron tratados por un mesmo equipo médico durante os meses de agosto e setembro de 2014, e faleceron no hospital ao non sobrevivir a enfermidade.

Catro días despois do falecemento de Manuel García Viejo, o 29 de setembro de 2014, Teresa Romero empezou a experimentar os primeiros síntomas da enfermidade con febre elevada. Foi tratada inicialmente nun centro de saúde de Alcorcón, no Hospital de Alcorcón e posteriormente no mesmo Hospital Carlos III, onde ingresou en illamento o 6 de outubro.

As probas que se lle practicaron demostraron que desenvolvera a enfermidade do ébola, co que se converteu no primeiro contaxio producido fóra das rexións onde a enfermidade é endémica. As vías de contaxio non foron determinadas, pero a hipótese asumida como máis probable é que se producise a través dunha luva que estivera en contacto cun dos pacientes, mentres se mudaba de roupa.

O seu contaxio foi seguido dunha ampla repercusión social en España. O seu home foi illado en corentena e o seu can sacrificado. Despois de botar uns días ingresada e de practicárenselle distintos tratamento, logrou superar a enfermidade.

Foi nomeada Filla predilecta de Becerreá en decembro de 2015.

## Notas
Nata batida

[miniatura|right|Unha cunca de [chocolate quente cuberta con nata batida dun bote a presión.]]
[miniatura|Pasteliños de nata, un dos usos típicos en [pastelaría.]]
A **nata batida** ou **crema batida** é unha crema de leite que se bate enerxicamente até adquirir unha consistencia semisólida ou á que se lle engade ar ou gases inocuos. Diferénciase da crema chantillí en que esta sempre leva azucre e acostuma ir aromatizada, mentres que a nata batida non ten porque ser adozada. Contodo moitos autores considéranas sinónimos.

Se a nata ten un 30% ou máis de graxa pode ser mesturada con ar, de xeito que as burbullas de ar son capturadas nunha rede de pinguiñas de graxa e o coloide resultante adquire aproximadamente o dobre de volume da nata orixinal; porén, se o proceso de batido continúa as pingas de graxa péganse entre si destruíndo o coloide e formando manteiga e o líquido restante é soro de manteiga (cando dicimos que a nata se cortou). Ás veces engádeselle azucre glas ao coloide, co fin de endurecer a mestura e reducir o risco de exceso de batido.

## Características 
A nata batida prepárase normalmente cun batedor de globo (a man), un batedor eléctrico ou un batedor mesturador, aínda que tamén, con certa dificultade, pode facerse cun garfo. Cómpre ter en conta que o batido manual consegue un maior volume. Por outra banda, é primordial que tanto a nata como o garfo onde sexa batida e os utensilios de cociña estean fríos (entre 5 e 10&nbsp;°C): a calor abranda a graxa da nata, e non permite que soba. A nata batida úsase popularmente para cubrir certas sobremesas (amorodos con nata), e tamén pasteis, cafés ou xeados.

## Comercialización 
A nata batida pode venderse prota para o seu uso en botes a presión; cando a crema sae da embocadura mestúrase co ar violentamente, producindo catro veces o volume da nata, o dobre do volume producido ao bater ar nela. Isto coñécese coma *squirty cream* no Reino Unido. Usando esta técnica, tamén pode ser preparada en dispensadores reutilizábeis, semellante a unha botella de sifón de auga carbonatada e utilizando cartuchos desbotábeis de baixo custo. A nata batida producida deste xeito é porén inestábel e tornará a un estado máis ou menos líquido en media hora ou unha hora. Polo tanto, o método non é axeitado para a decoración de alimentos que non serán inmediatamente servidos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nata
* Chantillí
* *Smetana (lácteo)*
### Ligazóns externas 
* Vídeo de como facer nata batida, a cunca e a nata deben saír da neveira, e estar a 6&nbsp;°C
Gregorio III Laham

**Gregorio III Laham** (en ), nado en Daraya (Siria) o 15 de decembro de 1933, foi o Patriarca de Antioquía e todo Oriente, de Alexandría e de Xerusalén da Igrexa Católica Greco-Melquita e bispo da Damasco dende o 29 de novembro de 2000 até a súa renuncia o 6 de maio de 2017.
## Traxectoria 
Laham naceu en Daraya, preto de Damasco, Siria, o 15 de decembro de 1933. O 15 de febreiro de 1959 foi ordenado sacerdote da Orde Basiliana do Santísimo Salvador.

En 1975 foi nomeado vigairo patriarcal de Xerusalén. O 9 de setembro de 1981 foi nomeado arcebispo titular de Tarso dos greco-melquitas. Recibiu a consagración episcopal o 27 de novembro, de mans do patriarca Máximo V Hakim.

En 1992, coa elevación da sé de Xerusalén, foi nomeado exarca patriarcal da mesma, e cando novamente foi elevada en 1998 converteuse en *protosyncellus* de Xerusalén.

O 29 de novembro de 2000 foi elixido patriarca de Antioquía e bispo de Damasco. O papa Xoán Paulo II concedeulle o 5 de decembro a comuñón eclesiástica. Retirouse o 6 de maio de 2017.
A Ponte, Santiago de Gaioso, Outeiro de Rei

**A Ponte** é un lugar da parroquia de Santiago de Gaioso no concello lugués de Outeiro de Rei, na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2013 tiña 6 habitantes (4 homes e 2 mulleres). Do outro lado do río Ladra está o núcleo da Ponte (Uriz, Begonte).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santiago de Gaioso 
### Parroquias de Outeiro de Rei 
## Notas
Longarela

Como topónimo **Longarela** pode referirse a:

;En Galiza
***Longarela**, lugar da parroquia do Carme, no concello de Mondoñedo;
***Longarela**, lugar da parroquia de Santiago de Gaioso, no concello de Outeiro de Rei;
***Longarela**, lugar da parroquia de Xavestre, no concello de Trazo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Rewind the Film

***Rewind the Film*** é o décimo noveno álbum da banda galesa de rock alternativo Manic Street Preachers, publicado o 16 de setembro de 2013 a través do selo Columbia Records. O disco entrou no número 4 da lista británica de álbums o día 22 de setembro.

## Listaxe de cancións
Futurology

***Futurology*** é o décimo segundo álbum da banda galesa de rock alternativo Manic Street Preachers, publicado o 7 de xullo de 2014 a través do selo Columbia Records. O disco conta coas colaboracións de Green Gartside, Nina Hoss, Georgia Ruth, Cian Ciaran e Cate Le Bon.

Cando foi editado o álbum tivo moi boas recensións. Entre os críticos é un dos traballos de Manic Street Preachers mellor recibidos, e comercialmente é o disco da banda que máis alto chegou nas listas dende *Send Away The Tigers*, estreándose no número 2 da lista británica. de álbums.

## Listaxe de cancións
Tui (homónimos)

O termo **Tui** pode referirse a:

*O **tui**, unha especie de ave paseriforme da familia Meliphagidae, endémica de Nova Zelandia.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Tui**, concello da comarca do Baixo Miño;
****Tui**, parroquia de dito concello;
*****Tui**, lugar de dita parroquia;
****Caldelas de Tui**, parroquia de dito concello;
***Tuimil**, parroquia do concello de Bóveda;
****Tuimil**, lugar de dita parroquia;
***Tuimil**, lugar da parroquia do Sequeiro, no concello de Valdoviño;
***Tuimil**, lugar da parroquia do Viso, no concello de Redondela;
***Tuiril**, lugar da parroquia de San Xurxo de Moeche, no concello de Moeche.

;Fóra de Galiza

;En Burkina Faso
***Tuy**, provincia da rexión de Hauts-Bassins.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Grupo **TUI** Travel House. **TUI Airways** é a maior aeroliña chárter do mundos; as súas compañías irmás **TUI fly Belgium**, **TUI fly Deutschland**, **TUI fly Netherlands** e **TUI fly Nordic** tamén usan a marca **TUI**;
****Tuy Humorístico***, semanario editado en Tui en 1898.
Once More 'Round the Sun

'''''Once More 'Round the Sun'''* é o sexto álbum da banda estadounidense de sludge metal Mastodon, publicado o 24 de xuño de 2014 a través do selo Reprise Records. O día 17 de abril Mastodon editou o primeiro sinxelo do disco, titulado "High Road". O 16 de xuño *Once More 'Round the Sun* estivo dispoñible en *streaming* en iTunes. O álbum vendeu ao redor das 34.000 copias nos Estados Unidos durante a súa primeira semana chegando ao número 6 da lista *Billboard 200''.

## Listaxe de cancións
Remission

***Remission*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de sludge metal Mastodon, publicado o 28 de maio de 2002 a través do selo Relapse Records. O disco sería reeditado o 31 de outubro de 2003.

## Listaxe de cancións
Leviathan

***Leviathan*** é o segundo álbum da banda estadounidense de sludge metal Mastodon, publicado o 31 de agosto de 2004 a través do selo Relapse Records. Trátase do primeiro álbum conceptual do grupo e está lixeiramente baseado na novela de Herman Melville *Moby-Dick*, e os temas "Iron Tusk", "Blood and Thunder", "I Am Ahab" e "Seabeast" foron editados como sinxelos. Tres revistas elixírono álbum do ano do 2004: *Revolver*, 'Kerrang!* e *Terrorizer*. En 2009 *MetalSucks* nomeou a *Leviathan'' comoo mellor disco do século XXI.

## Listaxe de cancións
Juan Menéndez Pidal

**Juan Menéndez Pidal**, nado en Madrid o 31 de maio de 1858 e finado na mesma cidade o 28 de decembro de 1915, foi un historiador, poeta, xornalista e político español.

## Traxectoria 
Irmán de Luís e Ramón Menéndez Pidal. Avogado de carreira, logo de recibir o título de licenciado en Dereito dedicouse ao xornalismo. Dirixiu *La Unión Católica*, diario de Madrid, foi redactor de *El Universo* e colaborou en *La Ilustración Gallega y Asturiana*. Afiliado ao Partido Conservador, nas eleccións de 1891 foi elixido deputado a Cortes polo distrito de Ribadeo. Foi gobernador civil de Pontevedra (1899-1901) e Guadalajara (1902). Pertenceu ao Corpo de Bibliotecarios e Arquiveiros. Foi director do Archivo Histórico Nacional de Madrid e director da *Revista de Archivos, Bibliotecas, y Museos*. Escribiu lendas e biografías históricas, e destacou como poeta lírico. Algúns dos seus poemas fixéronse moi populares en Asturias. A súa obra máis importante foi *Dios y César*, un estudo desde o punto de vista xurídico da relación entre igrexa e estado. En 1914 foi elixido membro da Real Academia de la Lengua Española ocupando a cadeira coa letra A.

## Obras 
* *Colección de viejos romances que cantan los asturianos en la danza prima*, 1885.
* *Poesías*, 1890 e 1895.
* *Leyendas del último rey godo*, 1906.
* *San Pedro de Cardeña*, 1907.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Rufino Blanco y Sánchez, *Elementos de Literatura española...* Madrid, 1925, p.&nbsp;423.
*
TKM-Ebola

O **TKM-Ebola** é un fármaco experimental para o tratamento da enfermidade do virus Ébola, que actúa contra certas proteínas do virus. Inicialmente o fármaco chamouse Ebola-SNALP.

O fármaco é unha combinación de ARNs interferentes pequenos que silencian tres das sete proteínas que ten o virus Ébola, que son a polimerase L, a proteína asociada a membrana VP24, e a proteína do complexo polimerase VP35, e foi formulado coa tecnoloxía de nanopartículas lipídicas de Tekmira.) en xullo de 2014 para avaliar os resultados, despois de que algúns suxeitos tivesen respostas similares ás dunha gripe. Non obstante, en agosto de 2014, a FDA cambiou o status do medicamento a "retención parcial" (*"partial hold"*), o que permitía que a droga fose usada baixo o programa de acceso expandido en persoas infectadas polo virus Ébola pero cos ensaios en fase I aínda suspendidos.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Brincidofovir
*ZMapp
*Interferencia de ARN
Manteiga de cacao

thumb|250px|Bloque de manteiga de cacao
A **manteiga de cacao** é a graxa comestíbel natural da semente de cacao, extraída durante o proceso de fabricación do chocolate. A manteiga de cacao ten só un leve sabor e aroma de chocolate. É o único compoñente do cacao utilizado no chocolate branco.

A manteiga de cacao ten un punto de fusión de cerca de 34 a 38 graos Celsius (93 a 100 graos Fahrenheit), o que fai que chocolate sexa un sólido á temperatura ambiente que inmediatamente se disslve cando entra na boca.

A manteiga de cacao é unha das graxas máis estábeis, contendo antioxidantes naturais que evitan que se torne ranzoso, permitindo a súa almacenaxe por un prazo de 2 a 5 anos. Úsase pola súa textura suave en varios alimentos (incluíndo o chocolate), así como en cosméticos, produtos de pel e xabóns e foi usado como un excipiente en supositorios rectais e para remediar cicatrices (este último uso aínda moi debatido se realmente eficiente). A manteiga de cacao é aínda utilizada para amaciar e hidratar os beizos secos ou gretados, xa que o cacao posúe factor de protección solar 10, e tamén é moi bo contra o frío.

A manteiga de cacao ten cristais α, γ, J, e β, con puntos de fusión de 17°, 23°, 26°, e 35-37&nbsp;°Celsius respectivamente. A produción do chocolate require só o cristal β polo seu alto punto de fusión. Unha estrutura cristalina uniforme resulta na textura suave do chocolate.

Esta está formada por preto de 96,6% de triglicéridos (están constituídos por unha molécula de glicerol unida a 3 ácidos graxos).

Atópanse tres ácidos graxos principais na composición da manteiga de cacao: ácido palmítico (C16:0), ácido esteárico (C18:0) e ácido oleico (C18:1).

## Notas
Trufa de chocolate

[dereita|miniatura|230px|Un prato de trufas de chocolate recubertas de cacao en po e [azucre glas]]
A **trufa** é un doce de pequeno tamaño e forma esférica, elaborado con chocolate, manteiga e azucre e cuberto de cacao en po ou fideos de chocolate.

É un doce con aspecto e sabor semellante ao bombón mais elaborado cunha mestura de chocolate negro fundido (tipo fondant), manteiga, azucre glas, xema de ovo e crema de leite.

## Etimoloxía 
A "trufa" tradicional orixinouse en Bélxica e foi chamada de ***trufa*** porque a forma e a textura aseméllase moito á do cogomelo do mesmo nome. En América do Norte, o termo “trufa” utilízase de forma moi liberal e os chocolates chamados de ***trufas*** son tipicamente redondos e de forma de montaña cun centro rico e liso de chocolate, feito de po ou crema de cacao puro (ou ambas as dúas cuosas), úntaselle unha crema, preferibelmente unha elaborada a base de manteiga fina e finísimo azucre. En Bélxica denomínanse "garnache".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Receita: trufas de chocolate 
* Trufas de Chocolate Utilisima
Mosteiro de Santa María da Armedilla

O **mosteiro de Santa María da Armedilla** foi un mosteiro da Orde de San Xerome, hoxe en ruínas, a uns 3,8&nbsp;km de Cogeces del Monte (provincia de Valladolid). Está declarado Ben de Interese Cultural.

## Historia
O descubrimento casual por uns pastores nunha cova escavada na rocha da imaxe da Virxe María, deu lugar a un culto mariano no lugar e á construción do mosteiro, favorecido polas facilidades de construción pola proximidade de canteiras e xeseiras na zona e a garantía do abastecemento da auga. Consérvase unha imaxe da Virxe románica de finais do século XII, na igrexa parroquial de Cogeces.

Realmente non se teñen noticias deste conxunto ata comezos do século XV, cando o señor de Cuéllar, o infante Fernando de Antequera, propuxo a súa doazón ós monxes da Mejorada de Olmedo para que fundaran alí un mosteiro a San Xerome, auspiciando as obras que na súa maior parte, configuran o espazo e os edificios que chegaron en ruínas ata a actualidade.

No século XVI leváronse a cabo as obras máis significativas, a construción da igrexa Xerónima, da que se conserva unha interesante portada plateresca na Casa de Cervantes de Valladolid, o levantamento do claustro con tres alturas e demais dependencias monacais, completándose o complexo, coa reforma dun palacio, como residencia temporal para os señores de Cuéllar, os Duques de Alburquerque, gozando durante séculos do padroado do mosteiro.

A vida do mosteiro foi moi activa dende o século XV ata o XIX, as obras e reformas foron continuas, introducíndose cambios en altura e extensión, unha notable rede de abastecemento de auga a través de atarjeas e canles de barro cocido, que permitían a través dos diferentes socalcos e coa altura da arca de captación, que as celas dispuxesen de auga corrente.

A partir da segunda década do século XIX coa desamortización comezou a decadencia do mosteiro, o seu abandono e deterioración progresiva. A propiedade pasou a mans particulares, chegándose a utilizar como canteira.

Na actualidad, son visibles as fábricas da nave da igrexa sen cubrir, muros e restos do claustro, adegas e alxibes. Permanecen restos da primeira construción medieval e pegadas e trazas das dependencias do pazo e do mosteiro.

A igrexa mantén a planta de cruz latina cunha única nave e cabeceira de tramo recto, os restos dos arranques dos nervios da bóveda estrelada que a cubría, propia dun gótico tardío, a espadana, e as ruínas do claustro, que previsiblemente tivera tres alturas. O muro norte do conxunto levántase mirando ó vale onde se atopaba a horta do convento, e os restos da cerca da horta que baixaba ata o regueiro.

O mosteiro posuía elementos extramuros dos que só queda a súa traza, como o antigo forno, o pombal e o edificio de novizos.
Lorenzo Bereciartua

**Lorenzo Bereciartua Balerdi**, nado en Bidania (Guipúscoa) o 28 de febreiro de 1895 e finado o 23 de outubro de 1968, foi un eclesiástico católico vasco, bispo diocesano de Donostia entre 1963 e 1968.

## Traxectoria 
Naceu en Bidania (hoxe parte do concello de Bidania-Goiatz, Guipúscoa) o 28 de febreiro de 1895, sendo descendente de san Martiño da Ascensión. Foi ordenado sacerdote o 19 de decembro de 1919.

O 22 de febreiro de 1946 foi nomeado bispo auxiliar de Zaragoza e bispo titular de *Andeda*. Recibiu a ordenación episcopal de mans do arcebispo de Zaragoza Rigoberto Doménech Valls o 11 de agosto do mesmo ano.

O 19 de decembro de 1955 foi nomeado bispo de Sigüenza-Guadalaxara. Permaneceu en dita diocese até que foi nomeado bispo de Donostia o 6 de agosto de 1963. Finou no cargo, o 23 de outubro de 1968.

## Notas
P.Y.T. (Pretty Young Thing)

**"P.Y.T. (Pretty Young Thing)"** é unha canción do artista estadounidense Michael Jackson. É o sexto sinxelo do seu sexto álbum en solitario, *Thriller* (1982). A versión orixinal da canción foi escrita por Jackson e Greg Phillinganes. Quincy Jones refixo con James Ingram a canción, mais conservou o título, conseguindo unha canción totalmente nova co mesmo título. A versión orixinal lanzouse en *The Ultimate Collection*.

"P.Y.T. (Pretty Young Thing)" foi lanzada o 19 de setembro de 1983, como penúltimo sinxelo de *Thriller*. O sinxelo conseguiu o número 10 en *Billboard* Hot 100, converténdose no sexto Top 10 do álbum. 

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*