Bocareu

O **bocareu**, **bocarte**, ou **bucareu**, *Engraulis encrasicolus* (Linnaeus 1758), é un peixe azul, graxo, da orde dos clupeiformes e familia dos engráulidos, semellante á sardiña pero máis pequeno.

## Características 
Como todos os engráulidos o bocareu diferénciase dos seus parentes os clupeidos polo seu corpo máis esvelto, o tamaño un pouco menor, o maxilar superior sobresaíndo do inferior e a boca moi grande (ao que aluden moitos dos seus nomes vulgares), que termina moi por detrás do ollo.

O seu alongado e esvelto corpo, comprimido lateralmente, está revestido de escamas grandes e caedizas, data e edición que marcan o comezo da taxonomía e nomenclatura modernas, no que a denominou como *Gadus encrasicolus*. Posteriormente sería reclasificado dentro do xénero *Engraulis*.

### Sinonimia científica 
A continuación relaciónanse os sinónimos utilizados por diversos autores, distinguindo entre os admitidos, os non admitidos oficialmente, e os que teñen incorreccións ortográficas: recolle as variantes *bocarón* (en Sada), *bucareu* (en Escarabote e Marín) e *mocarte* (tamén en Sada). Franco Grande recolle tamén *mocareu* e Cuveiro *macareu*, pero non o localizan.

Cornide afirmaba, erroneamente, que o nome galego propio era o de *xouba*.

Antón Santamarina en Ríos Panisse establece dúas etimoloxías: por un lado, as denominacións rematadas en *-arte* (*bocarte*, *mocarte*) procederían do vasco, onde existe a forma *bokart*, e este do latín *bucca*, pola morfoloxía e tamaño da boca do peixe; o mesmo o castelán *boquerón* reflicte o tamaño da súa boca.

Por outra banda están as formas *bocareo*, *macareu* e variantes, que parecen derivar do gascón moderno *macarèu* e do francés *maquereau*, que aló designa á xarda (*Scomber scombrus*) e que aquí cedeu o seu nome a esta especie, o noso bocareu, por ser un préstamo incorrectamente asimilado. así como en todo o Mediterráneo.

## Usos culinarios 
miniatura|Bocareus fritos.
miniatura|Bocareus en vinagre.

O bocareu, coa sardiña e o xurelo, son os tres peixes azuis máis consumidos en España.

En calquera caso, cómpre advertir de que esta diferenciación no uso de *bocarte* e de *anchoa* non se dá noutras zonas da Península Ibérica.

O bocareu consómese en fresco ou semiconservado en salmoira, presentación na que adoita recibir o nome de **anchoa**.

Porén, segundo Rodríguez Solórzano *et al.* «non se consome apenas en fresco, xa que a maioría vai á industria conserveira», e dos populares *boquerones en vinagre* madrileños.

Segundo Eladio Rodríguez:

## Outras especies similares 
Ademais da especie típica, hai outras especies de bocareus ou bocartes que tamén son obxecto de captura, así como doutras especies semellantes de xéneros afíns a *Engraulis*:

(Os nomes galegos, escritos en **letra grosa**, son os propostos por Lahuerta e Vázquez) 

### Xénero *Engraulis* 
* *Engraulis anchoita* ou **bocarte arxentino**, nas costas da Arxentina, Uruguai e sur do Brasil.
* *Engraulis australis*, nas costas de Australia e Nova Zelandia.
* *Engraulis capensis*, de África do Sur.
* *Engraulis clarki*, na costa occidental de Panamá.
* *Engraulis japonicus* o **bocarte do Xapón**.
* *Engraulis mordax*, o **bocarte do Pacífico Norte** ou **bocarte de California**.
* *Engraulis ringens*, o **bocarte do Perú**.

### Xéneros afíns 
* *Anchoa hepsetus*, o **bocarte riscado**.
* *Anchoa lyolepis*, o **bocarte narigudo**.
* *Anchoa mitchilli*, o **bocarte de Baía**.
* *Cetengraulis edentulius*, o **bocarte de cola amarela**.
* *Cetengraulis mysticetus*, o **bocarte do Pacífoco central**.
* *Coilia mystus*, o **bocarte cola de rato**.
* *Lycengreaulis grossidens*, o **bocarte de Río**.

## O bocarte na cultura popular galega 
* *Hoxe fai moito bocareo e non se pode pescar*: dise en Lourizán cando hai moito mar, forte ondada..

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Lahuerta Mouriño, F. e Vázquez Álvarez, F. X. (2000): *Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos*. Santiago de Compostela: Xunta de Galicia. ISBN 84-453-2913-8, p.&nbsp;190.
* Muus, Bent J.; Jørgen G. Nielsen; Preben Dahlstrøm e Bente O. Nyström (1998): *Peces de mar del Atlántico y del Mediterráneo*. Barcelona: Ediciones Omega. ISBN 84-282-1161-2.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.
* Ríos Panisse, M. C. (1977): *Nomenclatura de la flora y fauna marítimas de Galicia. I Invertebrados y peces.* Santiago: Universidad de Santiago de Compostela. ISBN 84-7191-008-X.
* Rodríguez Solórzano, Manuel; Sergio Devesa Regueiro e Lidia Soutullo Garrido (1983): *Guía dos peixes de Galicia*. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-7154-433-4.
* Rodríguez Villanueva, X. L. e Xavier Vázquez (1995): *Peixes do mar de Galicia. (III) Peixes óseos (continuación)*. Vigo: Edicións Xerais de Galicia. ISBN 84-7507-870-2.
* Solórzano, Manuel R[odríguez]; José L. Rodríguez, José Iglesias, Francisco X, Pereira e Federico Álvarez (1988): *Inventario dos peixes do litoral galego (Pisces: Cyclostomata, Chondrichthyes, Osteichthyes).* O Castro-Sada, A Coruña: Cadernos da Área de Ciencias Biolóxicas (Inventarios). Seminario de Estudos Galegos, vol. IV. ISBN 84-7492-370-0.
* Xunta de Galicia (1999): *Guía do consumidor de peixe fresco*. Consellería de Pesca, Marisqueo e Acuicultura.

### Outros artigos 
* Anchoa

### Ligazóns externas 
* Ficha de Consumer.es 
* Fichas de diferenciación e recoñecemento de especies pesqueiras do mercado galego Xunta de Galicia.
*