Stefan Zweig

**Stefan Zweig** (/ʃ'tɛfan tsvaɪk/), nado en Viena o 28 de novembro de 1881 e finado en Petrópolis (Brasil) o 22 de febreiro de 1942, foi un escritor, biógrafo e activista social austríaco.

Foi moi popular nas décadas de 1920 e 1930, e as súas obras foron das primeiras en protestar contra a intervención de Alemaña na segunda guerra mundial. Escribiu principalmente novelas, relatos e biografías, e cultivou tamén o teatro, o xornalismo e o ensaio. Das biografías, son particularmente coñecidas as de María Estuardo e a de Fouché, unha peza metade biografía e metade novela histórica.

## Traxectoria 
Stefan Zweig foi fillo dunha familia xudía acomodada: o seu pai, Moritz Zweig, foi un adiñeirado fabricante téxtil, e a súa nai, Ida Brettauer Zweig, era filla dunha familia de banqueiros italianos. Estudou na Universidade de Viena, doutorándose en Filosofía. Tamén realizou cursos sobre a historia da literatura, que lle permitiron contactar coa vangarda cultural vienesa da época.

Neste ambiente publicou cara a 1901 os seus primeiros poemas, unha colección titulada *Silberne Saiten* ("Cordas de prata"), con influencia de autores como Hugo von Hofmannsthal ou Rainer Maria Rilke. En 1904 publicou a súa primeira novela.

Zweig desenvolveu un estilo literario moi particular, cunha coidadosa construción psicolóxica e unha gran técnica narrativa. Amais das súas propias creacións, traduciu autores como Paul Verlaine, Charles Baudelaire ou Émile Verhaeren.

[miniatura|Rúa de Stefan Zweig en Kapuzinerberg ([Salzburgo).]]

En 1910 visitou a India e en 1912 Norteamérica. En 1913 estableceuse en Salzburgo, onde viviu case vinte anos. Durante a primeira guerra mundial serviu no exército austríaco como empregado da Oficina de Guerra ao ser declarado non apto para o combate. Nesa época escribiu *Jeremias*, obra de carácter antibelicista, con influencias das ideas de autores como Romain Rolland, e que publicou en Suíza logo de se exiliar a Zürich. Alí traballou como correspondente para a prensa libre vienesa e para periódicos húngaros. Grazas ás súas amizades, entre as que estaban Eugen Relgis, Hermann Hesse e Pierre-Jean Jouve, puido publicar as súas visións apartidistas sobre a turbulenta realidade europea do momento. Alí coñeceu tamén a Thomas Mann e Max Reinhardt.

Despois do armisticio de 1918 volveu a Salzburgo, onde en 1920 casou con Friderike Maria Burger von Winternitz, unha admiradora da súa obra a quen coñecera oito anos antes. Divorciáronse en 1938. Ela publicou un libro sobre o seu marido logo da morte deste. Tempo despois publicou tamén un libro de fotos do seu home.

En 1928 viaxou á Unión Soviética. Dous anos despois visitou a Albert Einstein no seu exilio en Princeton. Zweig tivo tamén como amigos a personalidades como Maxim Gorki, Rainer Maria Rilke, Auguste Rodin ou Arturo Toscanini. En 1934 publicou a súa tripla biografía *Die Heilung durch den Geist. Mesmer, Mary Baker-Eddy, Freud*, á vez un ensaio sobre as orixes da Ciencia Cristiá (relixión espiritualista fundada por Mary Baker Eddy) e a psicanálise.

Tralo auxe da influencia nacional socialista en Austria, Zweig trasladouse un tempo a Londres. Ao tempo, comezaron as súas dificultades para publicar en Alemaña, a pesar do cal logrou escribir o libreto para a ópera de Richard Strauss *Die schweigsame Frau*, estreada en Dresde en 1935. Os nazis definiron a Zweig como «non ario», e aínda que foi defendido por Strauss, Hitler rexeitou ir á estrea, e logo de tres representacións a obra foi prohibida. Os seus libros foron prohibidos en Alemaña en 1936 polo réxime.

A relixión xudía non foi parte da súa educación. Con todo, a súa novela *Der begrabene Leuchter* (1937) narra a historia dun xudeu que fixo do obxectivo da súa vida preservar a *menorá*. Amais, os seus ensaios políticos foron publicados pola casa *Neue Freie Presse*, cuxo editor literario era o líder sionista Theodor Herzl, mais Zweig nunca se sentiu atraído por ese movemento.

miniatura|Postal de Stefan Zweig adicada o 24 de febreiro de 1927.

En 1934 iniciou viaxes por Suramérica. En 1939 casou con Charlotte Elisabeth Altmann. Tralo inicio da segunda guerra mundial trasladouse a París, e ao pouco viaxou a Inglaterra, onde obtivo a cidadanía. Viviu en Bath e Londres antes de viaxar aos Estados Unidos, a República Dominicana, Arxentina e Paraguai a dar unha serie de conferencias. Na Arxentina recibiu especial atención do periodista Bernardo Verbitsky, quen escribiu o ensaio *Significación de Stefan Zweig* (1942).

Despois da publicación de *Die Schachnovelle* mudouse ao Brasil. O 22 de abril de 1940 instalouse en Petrópolis, na conurbación de Río de Xaneiro. Alí escribiu *Brasilien. Ein Land der Zukunft* (1941), obra na que examina a historia, economía e cultura do país, incluíndo unha cita de Américo Vespucio.

En febreiro de 1942, logo da caída de Singapur, suicidouse canda a súa esposa, desesperados ante o futuro de Europa e a súa cultura pensando que o nazismo se estendería a todo o planeta. A súa autobiografía *Die Welt von Gestern*, publicada de forma póstuma en 1944, é un panexírico da cultura europea, que consideraba para sempre perdida.

### Produción literaria 
Zweig escribiu novelas, historias curtas, ensaios (políticos e literarios, destacando o estudo sobre Dostoievski, ao que admiraba profundamente), dramas e varias biografías, das cales a máis coñecida é a de María Estuardo, publicada en alemán como *Maria Stuart* e en inglés como *(The) Queen of Scots or Mary, Queen of Scotland and the Isles*. Outra das súas biografías, a da raíña María Antonieta, foi adaptada ao cinema en Hollywood, protagonizada pola actriz da Metro-Goldwyn-Mayer Norma Shearer.

Traballou durante máis de vinte anos na obra *Sternstunden der Menschheit* (1927), que retrata os catorce acontecementos da historia mundial máis importantes desde o seu punto de vista. Se ben foi un dos máis coñecidos e reputados escritores entre 1930 e 1940, desde a súa morte e a pesar da importancia da súa obra, foi gradualmente esquecido.

Existen importantes coleccións de Zweig na Biblioteca Británica e na Universidade Estatal de Nova York en Fredonia. A primeira foi unha doazón dos seus apoderados realizada en maio de 1986, que inclúe pezas como o catálogo das obras de Wolfgang Amadeus Mozart autografado polo compositor (*Verzeichnis*).

Durante un tempo, no apoxeo do sentimento antixermánico, as súas obras foron publicadas nos países anglosaxóns baixo o pseudónimo de "Stephen Branch" (tradución literal do seu apelido).

## Recoñecemento 
En 2016 a directora alemá Maria Schrader filmou *Stefan Zweig: Farewell to Europe*.

## Obra 
### Poesía 
* *Silberne Saiten* (1901)
* *Die frühen Kränze* (1906)

### Teatro 
* *Thersite* (1907)
* *Das Haus am Meer* (1911)
* *Jeremias* (1916; estrea en 1939 en Nova York)
* *Das Lamm des Armen* (1939)

### Novela 
* *Vergessene Träume* (1900)
* *Praterfrühling* (1900)
* *Im Schnee* (1901)
* *Der Stern über dem Walde* (1903)
* *Die Wunder des Lebens* (1903)
* *Die Liebe der Erika Ewald* (1904)
* *Scharlach* (1908)
* *Brennendes Geheimnis* (1911; incluída en *Vier Geschichten aus Kinderland*)
* *Geschichte in der Dämmerung* (1911)
* *Die Gouvernante* (1911)
* *Sommernovellette* (1911)
* *Angst* (1920; levada ao cine por Roberto Rossellini e Ingrid Bergman)
* *Der Amokläufer* (1922)
* *Die Augen des ewigen Bruders. Eine Legende* (1922)
* *Phantastische Nacht* (1922)
* *Die unsichtbare Sammlung* (1925)
* *Verwirrung der Gefühle* (1926)
* *Brief einer Unbekannten* (1927; levada ao cinema por Max Ophüls)
* *Buchmendel* (1929)
* *Vierundzwanzig Stunden aus dem Leben einer Frau* (1929)
* *Der begrabene Leuchter* (1937)
* *Die gleich-ungleichen Schwestern* (1937)
* *A impaciencia do corazón* (1939). Tradución de Rosa Marta Gómez Pato (Editorial Hugin e Munin, 2018)
* *Kaleidoskop* (conxunto de relatos breves)
* *Unvermutete Bekanntschaft mit einem Handwerk*
* *Leporella*
* *Reise in die Vergangenheit*
* *Das Kreuz*
* *Die Frau und die Landschaft*
* *Rausch der Verwandlung*
* *Wondrak*
* *The post office girl*
* *War er es?* (1987)
* *Novela de xadrez* (1944). Tradución de Patricia Buxán e Saleta Fernández (Ir Indo, 2004; Irmás Cartoné, 2018)
* *Die spatbezahlte Schuld* (1951)
* *Clarissa* (1981)

### Libreto 
* *Die schweigsame Frau* (1935)

### Biografía 
* *Verhaeren* (1910)
* *Balzac. Eine Biographie* (1920)
* *Drei Meister: Balzac, Dickens, Dostoyevski* (1920)
* *Romain Rolland: Der Mann und das Werk* (1921)
* *Frans Masereel: Der Mann und Bildner* (1923)
* *Tragödie eines Lebens* (1924; sobre a poeta francesa Marceline Desbordes-Valmore)
* *Joseph Fouché. Bildnis eines politischen Menschen* (1929)
* *Die Heilung durch den Geist* (1931; sobre Franz Mesmer, Mary Baker Eddy e Sigmund Freud)
* *Marie Antoinette. Bildnis eines mittleren Charakters* (1932)
* *Maria Stuart* (1934)
* *Triumph und Tragik des Erasmus von Rotterdam* (1934)
* *Castellio gegen Calvin oder Ein Gewissen gegen die Gewalt* (1936)
* *Magellan. Der Mann und seine Tat* (1938)
* *Der Kampf mit dem Dämon* (sobre Friedrich Hölderlin, Heinrich von Kleist e Nietzsche)

### Autobiografía 
dereita|150px|Portada de *Die Welt von Gestern*.

* *Die Welt von Gestern* (1942)

### Ensaio 
* *Momentos estelares da humanidade* (1927). Tradución de Laureano Araujo (Kalandraka / Faktoría K de Libros, Colección Ágora K, 2018)
* *Brasilien. Ein Land der Zukunft* (1941)
* *Europäisches Erbe* (1960)
* *Impressions and tests. 1904-1940*
* Crítica literaria sobre *Lotte in Weimar* de Thomas Mann

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* StefanZweig.org