open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cesáreo Rivera Abraldes

**Cesáreo Rivera Abraldes**, nado en Ribadavia e finado en Pontevedra a finais de abril de 1910, foi un político republicano galego.
## Traxectoria 
dereita|miniatura|*Guía de Galicia* de Rivera e Vázquez, 1883.

Militante do Partido Republicano Federal. Foi alcalde de Ribadavia no Sexenio Democrático, e despois foi elixido deputado a Cortes Constituíntes nas eleccións de 1873. Formou parte da comitiva ourensá do Partido Republicano Federal que asinou o pacto republicano federal galaico-ástur na Coruña o 18 de xullo de 1869. Pertenceu á masonería. O concello de Ribadavia dedicoulle unha rúa. No cemiterio civil de Ribadavia consérvase un cenotafio na súa honra levantado en 1933.

## Obras 
* *Guía de Galicia*, 1883 (con Víctor María Vázquez Rodríguez)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* «Rivera fue una figura singular», noticia en *La Voz de Galicia*
Nucky Johnson

**Enoch Lewis "Nucky" Johnson**, nado en Galloway Township (Nova Jersey) o 20 de xaneiro de 1883 e finado en Northfield o 9 de decembro de 1968, foi un político e mafioso estadounidense de Atlantic City.

## Traxectoria 
Dende a década de 1910 até o seu encarceramento en 1941 tras ser declarado culpable por evasión de impostos, foi o principal promotor do clientelismo político relacionado co Partido Republicano que controlaba a cidade e mais o goberno do condado. Utilizou a súa posición política, primeiro como shériff e logo como tesoureiro do condado en beneficio propio; o seu ascenso ao poder cadrou coa máxima popularidade para Atlantic City ao ser erixir nun oasis á marxe da prohibición de alcohol a partir da aprobación da chamada lei seca; a súa organización tamén estivo involucrada no contrabando, os casinos e a prostitución.

En 2010 Martin Scorsese e Terence Winter levaron á televisión unha versión ficticia deste home, Nucky Thompson, como protagonista da serie *Broadwalk empire*, baseada no libro homónimo do xuíz Nelson Johnson. A serie produciuna HBO. O actor que desenvolve o papel de Nucky Thompson/Johnson é Steve Buscemi.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* The American "Mafia": Who was who ? - Enoch L. Johnson 
* TIME.com: Atlantic City, New Jersey: Boardwalk Of Broken Dreams 
* Rare photo of Nucky Johnson from the National Archives and Atlantic County Historical Society
Ramón Martínez Esparís

**Ramón Martínez Esparís**, finado en Oza en agosto de 1905, foi un avogado e escritor galego.

## Traxectoria 
Participou nos célebres faladoiros da Cova Céltica. Foi poeta premiado en certames e cultivou o xénero costumista. Escribiu o romance *O xuramento*.

Morreu por mor da tuberculose no sanatorio de Oza.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Daniel Granada

**Daniel Granada Conti**, nado en Vigo o 3 de setembro de 1847 e finado en Madrid o 10 de setembro de 1929, foi un filólogo e escritor galego.

## Traxectoria 
miniatura|*Vocabulario rioplatense razonado*, 2ª ed. Montevideo 1890.
Emigrou a Uruguai. Estudou Dereito na Universidade de Montevideo e doutorouse na mesma Universidade. Foi xuíz de primeira instancia, secretario da Universidade de Montevideo e catedrático de literatura do Ateneo Uruguay. En 1904 regresou a España e fixou a súa residencia en Madrid. Foi nomeado correspondente da Real Academia Española e comendador da Orde de Afonso XII. Colaborou en *Almanaque Gallego* e deixou inéditas *Lexicografía y apuntamiento con especial aplicación del Río de la Plata* e *Reseña histórico-descriptiva del caballo y del perro baguales en el Río de la Plata*.

## Obras 
* *Vocabulario rioplatense razonado*. Montevideo, 1889.
* *Supersticiones del Río de la Plata*. 1896.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* GRANADA Y CONT, Daniel, artigo na Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada
Sohag

**Sohag** (, tamén coñecida como *Sawhāj*, *Suhag* e *Suhaj*, é unha cidade de Exipto localizada na beira oeste do río Nilo. É a capital da Gobernación de Sohag dende 1960. Antes diso, a capital foi a cidade de Girga e o nome da gobernación era Gobernación de Girga. Tamén incluía a Gobernación de Esna (na actualidade Gobernación de Qena).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Made of Honor

***Made of Honor*** é un filme dirixido por Paul Weiland que se estreou no 2008. A historia foi escrita por Adam Sztykiel (con guión de Sztykiel, Deborah Kaplan e Harry Elfont). Foi producido por Neal H. Moritz e distribuído por Columbia Pictures en Norte América o 2 de maio de 2008.

## Personaxes 
* Patrick Dempsey como Thomas "Tom" Bailey, Jr.
* Michelle Monaghan como Hannah
* Kevin McKidd como Colin McMurray
* Kathleen Quinlan como Joan
* Sydney Pollack como Thomas Bailey, Sr.
* Chris Messina como Dr. Dave
* Kadeem Hardison como Felix
* Richmond Arquette como Gary
* Busy Philipps como Melissa
* Whitney Cummings como Stephanie
* Emily Nelson como Hilary
* James Sikking como Reverendo Foote
* Kevin Sussman como Tiny shorts guy
* Beau Garrett como Gloria
* Kelly Carlson como Christie Bailey
* Valerie Edmond como Kelly
* Hannah Gordon como Deirdre McMurray
* Eoin McCarthy como Ewan
* Clive Russell como Finlay
* Mary Birdsong como Sharon
* Murray McArthur como Condutor en Escocia
* Grant Thomson como Xogador de Fútbol

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Naruhito

miniatura|dereita|200px|Naruhito do Xapón
**Naruhito** (en xaponés 徳仁, pronunciado: /na'ɺ̠ɯçito/), nado en Tokyo o 23 de febreiro de 1960, cuxo nome completo é **Hiro-non-miya Naruhito Shinno**, é o emperador do Xapón desde o 1 de maio de 2019.
## Traxectoria 
Naruhito naceu no Palacio de Tsugo. Segundo o horóscopo chinés é A rata. Desde o seu nacemento ensinóuselle cal ía ser o seu papel nun futuro. foi o único herdeiro ao trono nipón que recibiu unha educación tan esmerada e tan global. Foi educado no Palacio Tsugo baixo estritos preceptores. Coa súa maioría de idade, os emperadores enviárono a estudar a Gran Bretaña na Universidade de Oxford onde defendeu a súa tese sobre o Transporte marítimo no río Támese no século XVIII. Ao volver ao Xapón matriculouse na Universidade de Gakushuin, obtendo a titulación de Historia e especializándose en Historia Medieval do Xapón. Ademais tamén coñece á perfección, separadamente do xaponés, o inglés, o chinés, o alemán e algo de castelán.

Naruhito, desde ceda idade, representou ao seu pai en numerosas ocasións. Na época de estudante, viaxou polo mundo enteiro e sempre quixo coñecer costumes e modos de vida que se afastaban das pautas seguidas no Xapón milenario. Con todo, á hora de vivir na súa terra e cos seus, asumiu á perfección os diversos ritos entre os que viven os seus concidadáns.
En 2013, no marco dunha visita institucional a España, visitou Santiago de Compostela e percorreu un anaco do Camiño de Santiago.

### Matrimonio e descendencia 
Cando chegou o momento de elixir esposa, Naruhito elixiu a dedo a Masako Owada, con quen se casaría o 9 de xuño de 1993 mediante o rito xintoísta; as celebracións polo enlace duraron tres días. Aínda que elixiu á súa esposa entre unha serie de mulleres nunha lista, el declarou que está completamente namorado dela. O 31 de decembro de 1999, a princesa Masako Owada sufriu un aborto.

* Aiko, nada o 1 de decembro de 2001.

O feito de que sexa unha nena, levantou un forte debate nacional sobre o cambio da Lei de Sucesión ao Trono, xa que no Xapón as mulleres non poden reinar. Este feito, polo que parece, sumiu a Masako Owada nunha profunda depresión, engadindo tamén o estrito protocolo da Casa Imperial.

## Títulos 
* 23 de febreiro de 1960 – 23 de febreiro de 1991: *Súa Alteza Imperial* o Príncipe Hiro.
* 23 de febreiro de 1991 – 30 de abril de 2019: *Súa Alteza Imperial* o Príncipe Herdeiro do Xapón.
*1 de maio de 2019 – presente: Súa Maxestade o Emperador

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xapón
* Masako Owada
Torque, rodando ó límite

***Torque, rodando ó límite*** (en ) é un filme estadounidense dirixido por Joseph Kahn que se estreou no 2004. Está protagonizado por Martin Henderson, Ice Cube, Monet Mazur, Jaime Pressly, Will Yun Lee, Jay Hernandez, Max Beesley, Fredro Starr e Christina Milian. Foi escrito por Matt Johnson e producido por Neal H. Moritz.

Estreouse en galego na TVG o 24 de xuño de 2008.

## Personaxes 
* Martin Henderson como Cary Ford
* Ice Cube como Trey Wallace
* Monet Mazur como Shane
* Adam Scott como Axente do FBI Jay McPherson
* Matt Schulze como Henry James
* Will Yun Lee como Val
* Jaime Pressly como China
* Max Beesley como Luther
* Christina Milian como Nina
* Jay Hernandez como Dalton
* Faizon Love como Sonny
* Fredro Starr como Junior Wallace
* Justina Machado como Axente do FBI Henderson
* Hayden Mcfarland como Ko

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Tristura

A **tristura** ou **tristeza** é unha das seis emocións básicas descritas por Paul Ekman, xunto coa felicidade, a ira, a sorpresa, o medo e o noxo. Trátase dunha dor emocional asociada a sentimentos de desvantaxe, perda ou impotencia que a miúdo se manifesta a través do pranto. O choro é a miúdo unha indicación de tristura.

## Na infancia 
A tristura é unha experiencia común na infancia. Recoñecer estas emocións pode axudar a detectar problemas emocionais graves, aínda que algunhas familias poden ter unha regra (consciente ou inconsciente) que non considere apropiado a exteriorización deste sentimento, o cal pode favorecer un comportamento maníaco no neno.

A tristura é parte do proceso de evolución do neno que se manifesta, por exemplo, cando este se vai distanciando da nai para ser máis independente. Cada vez que o neno se separa un pouco máis, el ou a nai terán que facer fronte a unha pequena perda e este feito axuda á madurez do individuo, pois aprende a lidar coa tristura por si mesmo.

A pediatra Selma Friberg suxire que é importante respectar o dereito do neno a experimentar unha perda, total e profundamente.

## Neuroanatomía 
[miniatura|Desolación, aflición na [adolescencia|esquerda|267x267px]]
[miniatura|Tristura na [infancia|esquerda|200x200px]]
A tristura pode estár orixinada por diversos motivos, porén, con independencia da súa orixe, parece que pode seguir un patrón semellante en tódolos casos.

Os estímulos desagradables poden exercer un efecto sobreexcitador nunha zona do cerebro chamada hipotálamo, de xeito que as neuronas desa zona producen unha substancia denominada FLC. Esta molécula é capaz de facer que o cerebro segrege a hormona do crecemento ó torrente sanguíneo e que esta chegue ás glándulas suprarrenais. Na parte máis externa destas glándulas, a hormona de do crecemento estimula a síntese dunha molécula chamada cortisol e esta predispón ó corpo, tanto física como psiquicamente para o estrés. Dentro dos cambios inducidos polo cortisol estarían o insomnio, a inquietude nerviosa, a ansiedade e toda unha serie de síntomas depresivos.

A nivel nervioso, unha diminución  dos neurotransmisores noradrenalina e serotonina no cerebro, sería  responsable da aparición da sensación de tristura.

Non se sabe con precisión a relación causa-efecto, é dicir, non se sabe por que un baixón de serotonina conduce á sensación de tristura, pero está claro que, nos procesos depresivos, o emprego de fármacos que aumenten o nivel de serotonina no cerebro contribúen á recuperación das depresións.

## Mecanismos de adaptación 
As persoas enfróntanse á tristura de distintas maneiras e esta é unha emoción importante porque axuda a motivar ós individuos para facerlle fronte á súa situación. Algúns mecanismos de adaptación inclúen: buscar apoio nos demais, pasar o tempo cunha mascota ou participar nalgunha actividade que lle axude a expresar ese sentimento. Outras persoas poden excluírse  temporalmente do contorno social mentres non se recuperan do decaemento.
## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Definición en irispress.es
B.B. King

**Riley B. King**, nado en Itta Bena, Mississippi, o 16 de setembro de 1925, e finado en Las Vegas o 14 de maio de 2015, foi un cantante e guitarrista de blues. King introduciu un sofisticado estilo de solos baseado nun fluído *string bending* e nun brillante vibrato que influenciou moitos guitarristas de blues posteriores.

King foi inducido no Rock and Roll Hall of Fame en 1987, trátase dun dos músicos de blues máis influentes da historia, gañando o alcume de "O Rei do Blues", e é considerado un dos "Tres Reis da guitarra de blues" (xunto con Albert King e Freddie King, cos cales non ten ningunha relación de parentesco). King actuou incansablemente ao longo de toda a súa carreira musical, realizando de media máis de 200 concertos por ano nos anos 70. Só en 1956 apareceu en 342 actuacións.

King naceu nunha plantación de algodón en Itta Bena, Mississippi, e posteriormente traballou nunha desmotadora en Indianola, Mississippi. Foi atraído cara a música e a guitarra na igrexa, e comezou a súa carreira en *juke joints* e na radio local. Posteriormente viviu en Memphis, Tennessee, e Chicago, onde medrou a súa fama, xirando extensamente por todo o mundo. King morreu ao 89 anos en Las Vegas, Nevada, o día 14 de maio de 2015.

## Traxectoria 
### Inicios 
Nado nunha cachoupa nunha plantación de cotón de Berclair, preto de Itta Bena, Mississippi. Aos 4 anos a súa nai deixou ao seu pai por outro home e King foioi criado pola súa avoa materna, Elnora Farr, en Kilmichael Mississippi. 

Adquiriu unha cultura musical básica cantando no coro de gospel da igrexa baptista desa localidade. King sentiuse atraído pola Igrexa Pentecostal de Deus en Cristo pola súa música. O ministro local utilizaba unha guitarra Sears Roebuck Silvertone durante os seus servizos, e o ministro ensinoulle a King os seus tres primeiros acordes. Semella que ao 12 anos mercou a súa primeira guitarra por 15 dólares, aínda que outra fonte indica que Bukka White, curmá da súa nai, regaloulle a súa primeira guitarra.

En 1943 King deixou Kilmichael para traballar como condutor de tractores e tocar no Famous St. John's Quartet en Inverness, tocando en igrexas e en radios comarcais.

### Popularidade 
En 1947, B. B. King gravou con RPM Records nos Ánxeles. Un dos seus descubridores e produtores foi Sam Phillips, quen máis adiante fundou a fundamental Sun Records.

En febreiro de 1952, acadou o seu primeiro número un no Billboard Rhythm and Blues co tema ''3 O'Clock Blues*; a partir de aí encadeou unha serie de sucesos de vendas, todos eles ligados ao blues e caracterizados polo xeito singular de tocar a súa guitarra *Lucille*. Asemade, emprendeu xiras con numerosas actuacións por todo o país. Chegou a crear o seu propio selo discográfico: *Blues Boys Kingdom*. Máis adiante gravou para ABC, MCA, Reprise/Warner Bros. e Virgin/EMI.

Moi recoñecido polas novas figuras brancas do Rock e do Blues, dende Elvis Presley a U2, pasando polos The Rolling Stones e Eric Clapton, acadou un premio Grammy polo tema *The Thrill is Gone*, gañou sona internacionais con espectáculos por todo o mundo, incluída Galicia e pertence ao *Blues Hall of Fame* e ao *Rock and Roll Hall of Fame''.
Eduardo Álvarez Pertierra

**Eduardo Álvarez Pertierra**, nado en Santiago de Compostela en 1850 e finado na mesma cidade o 31 de xullo de 1878, foi un médico e poeta galego.

## Traxectoria 
miniatura|page=4|*Primeros ecos de una lira*.
Morreu prematuramente logo de finalizar os seus estudos de Medicina na Universidade de Santiago de Compostela. Foi redactor da *Revista Compostelana de Instrucción y Recreo*. O seu poema "A romería" foi premiado nos Xogos Florais de Santiago de 1875. Escribiu a oda "Al trabajo".

## Obras 
* *Mi tributo a Galicia*, 1871. Impreso pola *Oficina Tipográfica de Manuel Mirás y Álvarez* (na Praciña da Fonte Seca, núm. 1); 12 páxinas.
* *Unas memorias. Cuento original*, 1871.
* *Primeros ecos de una lira*, 1871.
* *Senda de abrojos*, 1874.
* *Baladas*, 1876.
### Colectiva 
* *Corona fúnebre á la memoria del inspirado escritor y poeta gallego Teodosio Vesteiro Torres*, 1877.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha en Galegos
Ricardo Conde Salgado

**Ricardo Conde Salgado**, nado na Coruña o 3 de abril de 1853 e finado en Villa Urquiza (Provincia de Entre Ríos) o 11 de setembro de 1938, foi un profesor e escritor galego.

## Traxectoria 
Fixo o ensino secundario na Coruña e Santiago de Compostela. En 1871 trasladouse a Madrid para cursar a carreira de Medicina e logo de dous anos de estudos decidiu emigrar á Arxentina. Comezou traballando no comercio e despois pasou á docencia e ao xornalismo. Colaborou en *El Correo Español*, *El Gallego*, * El Eco de Galicia* e *Almanaque Gallego*, participou na fundación de *La Prensa Española* e dirixiu un tempo *La Opinión*. Foi profesor en varios centros privados e no Instituto Mercantil e catedrático de Xeografía Marítima, Historia e Lingua Castelá na Escola Naval Militar.

Foi correspondente da Real Academia Galega.

## Obras 
miniatura|250px|Inauguración da emisión do programa de radio La Hora Gallega de Radio Patria de Buenos Aires, 1933
* *Misión civilizadora de los españoles en la conquista de América*, premiada nos Xogos Florais organizados polo Centro Gallego.
* *Canto a Galicia*, premiado nos Xogos Florais da Asociación Patriótica Española o 22 de outubro de 1904.
* *Los Municipios en la América Española* (*El Eco de Galicia*, núms. 285-290, 1899).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas
Clara Corral

**Clara Corral Aller**, nada en Ourense o 8 de xuño de 1847 e finada na Coruña o 9 de febreiro de 1908, foi unha poeta galega.

## Traxectoria 
[miniatura|Tumba de Clara Corral no [cemiterio de Santo Amaro da Coruña.]]
Filla do médico e filósofo Dimas Corral Rebellón e de Clara Corral Aller. En 1852 trasladouse coa familia a Lugo. Orfa de pai e nai mudouse coas súa irmás Consuelo e Rita a Santiago de Compostela en 1868 e dedicouse ao seu labor literario. Consérvanse os seus poemas aparecidos na prensa da época, *El Diario de Santiago*, *Revista Compostelana de Instrucción y Recreo* e *La Ilustración Gallega y Asturiana*. En 1884 trasladouse a vivir á Coruña co seu irmán e a súa cuñada. En 1891 publicou *A Herminia*, dedicado á súa sobriña orfa, filla da súa irmá Rita,

## Obra 
Clara Corral escribiu empregando o galego e o castelán:

*“Á una flor” (*Almanaque de Galicia para uso de la juventud elegante y de buen tono*, 1866)

*“Armonías” (*El Diario de Santiago*, 1872-73)
*“Mi ideal” (*El Diario de Santiago*)
*“Prismas” (*El Diario de Santiago*, 1872-73)
*“Una tempestad” (*El Diario de Santiago*, 1872-73)
*“Vendrá” (*El Diario de Santiago*, 1872-73)
*“Una lágrima” (*La Revista Compostelana*, 1876)
*“Lonxe vai miña alegría” (*La Ilustración Gallega y Asturiana*, 1879)
*“O ben na terra” (*La Ilustración Gallega y Asturiana*, 1879)
*“O día de San Antón” (*La Ilustración Gallega y Asturiana*, 1879)
*”A Herminia” (Pontevedra, 1891)
**Poesías en gallego y asturiano* (1980; edición de Dimas Romero Vázquez).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas
Silabario cherokee

O **silabario cherokee** é un silabario inventado por Sequoyah para escribir a lingua cherokee a finais da década de 1810 e comezos de 1820. A súa creación deste sistema de escrita é particularmente notoria xa que non era quen de ler nin escribir. Nun primeiro momento experimentou con logogramas, pero o seu sistema evolucionou no silabario.

## Descrición 
[miniatura|dereita|180px|[Sequoyah, inventor do silabario cherokee.]]
Cada símbolo representa unha sílaba e non un fonema. Os 85 caracteres do silabario cherokee ofrecen un método axeitado de escritura para a súa lingua. Aínda que algúns símbolos aseméllanse ás letras do alfabeto latino, os sons son completamente diferentes (a forma da letra cherokee que corresponde ó son da nosa "a" parécese á letra "D" maiúscula latina, por exemplo). Sequoyah vira a lingua inglesa escrita, pero non sabía como escribila.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Bender, Margaret. 2002. ''Signs of Cherokee Culture: Sequoyah's Syllabary in Eastern Cherokee Life*. Chapel Hill: University of North Carolina Press.
*Bender, Margaret. 2008. Indexicality, voice, and context in the distribution of Cherokee scripts. *International Journal of the Sociology of Language'' 192:91–104.
National Treasure

***National Treasure*** é un filme estadounidense dirixido por Jon Turteltaub que se estreou no 2004. Foi escrito por Jim Kouf, Ted Elliott, Terry Rossio, Cormac Wibberley e Marianne Wibberley, e foi producido por Jerry Bruckheimer. É o primeiro filme da serie *National Treasure*, e está protagonizado por Nicolas Cage, Harvey Keitel, Jon Voight, Diane Kruger, Sean Bean, Justin Bartha e Christopher Plummer.

## Personaxes 
* Nicolas Cage como Benjamin Franklin Gates
* Diane Kruger como Dr. Abigail Chase
* Justin Bartha como Riley Poole
* Jon Voight como Patrick Gates
* Christopher Plummer como John Adams Gates
* Sean Bean como Ian Howe
* David Dayan Fisher como Shaw
* Stewart Finlay-McLennan como Powell
* Oleg Taktarov como Victor Shippen
* Stephen Pope como Phil
* Harvey Keitel como Axente Sadusky
* Annie Parisse como Axente Dawes
* Mark Pellegrino como Axente Johnson
* Armando Riesco como Axente Hendricks
* Erik King como Axente Colfax

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Castor Elices

**Castor Elices Rodríguez**, nado en Celanova o 21 de xaneiro de 1847 e finado na mesma vila o 15 de marzo de 1886, foi un médico militar e escritor galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela. Ingresou no Corpo de Sanidade da Armada, onde chegou ao grao de capitán. Coa morte da súa amada recluíuse en Celanova. Coñecido polos poema "As follas secas", da escola sentimental e "Aínda te quero".

O "tenro Elices" aparece n'*O divino sainete* de Manuel Curros Enríquez.
## Vida persoal 
Irmán de Eugenio Elices Rodríguez, foi tío de Eugenio Elices Gasset.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Biografía en Terra de Celanova
* Ficha do autor  na páxina de Ediciones Linteo
Manuel Rodríguez Rodríguez (mestre)

**Manuel Rodríguez Rodríguez**, nado en Viana do Bolo e finado en Santiago de Compostela o 3 de maio de 1908, foi un filólogo e escritor galego.

## Traxectoria 
Estudou co latinista e lexicógrafo Manuel Jares, cura párroco de Quintela de Hedroso. Pasou ao Seminario de Astorga onde fixo o bacharelato en Filosofía e Teoloxía. Do seminario enviárono a Roma, pero renunciou a carreira sacerdotal e fíxose mestre. Exerceu a ensinanza particular, foi oficial do Goberno Civil de Oviedo e xefe de Facenda de Zaragoza e Lugo. Por amaurose quedou cego. Dedicouse á ensinanza en Santiago de Compostela, onde organizou cátedras de Gramática, Filosofía e de Xordomudos e Cegos, dirixindo o colexio El Amparo. Inventou un aparato para a escritura dos cegos. Colaborou en *El Carbayón* de Oviedo, *El Eco de Orense*, *La Unión Mercantil* de Sevilla, *El Regional*, *Revista Gallega*, *El Eco de Santiago*, *Faro de Vigo* e *Galicia*. É autor das narracións en galego *Os bizcoitos do crego*, publicado en *La Voz de Mondoñedo* en 1906, e "A boda do grilo" e "O pantasma", que apareceron en *El Eco de Galicia* en 1907.

## Obras 
* *Estudio clásico sobre el análisis de la Lengua española*.
* *Apuntes gramaticales sobre el romance gallego de la Crónica Troyana*.
* *Estudio clásico sobre el análisis de la lengua española*, 1891.
* *Origen filológico del idioma gallego*, 1905.
* *Origen filológico del romance castellano*, 1905.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Berhaneyesus Demerew Souraphiel

**Berhaneyesus Demerew Souraphiel**, nado o 14 de xullo de 1948 en Tchela Claka (Etiopía) é un eclesiástico católico etíope, metropolita de Adís Abeba dende 1999.

## Traxectoria 
Berhaneyesus Demerew Souraphiel naceu o 14 de xullo de 1948 en Tchela Claka, preto de Hārer, en Etiopía. Estudou no seminario maior de Makanissa e ingresou na Congregación da Misión. Foi ordenado sacerdote o 4 de xullo de 1976, e posteriormente estudou Socioloxía na Pontificia Universidade Gregoriana.

En 1990 foi nomeado superior provincial dos lazaristas en Adís Abeba. En 1994 foi nomeado prefecto de Jimma-Bonga. O 7 de novembro de 1997 foi nomeado bispo auxiliar de Adís Abeba e bispo titular de Bita. Recibiu a ordenación episcopal o 25 de xaneiro de 1998 de mans do cardeal Paulos Tzadua.

O 7 de xullo de 1999 foi nomeado arcebispo metropolita de Adís Abeba.

O 7 de marzo de 2009 Bieito XVI nomeouno membro da Congregación para as Igrexas Orientais.

O 19 de febreiro de 2014 o papa Francisco confirmouno como membro da Congregación para as Igrexas Orientais.

O 14 de febreiro de 2015 o papa Francisco creouno cardeal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org
Pneumatociste

[miniatura|300px|Algas quelpos flotantes (*[Macrocystis pyrifera*) con moitos pneumatocistes.]]
[miniatura|dereita|Vesículas flotadoras de *[Fucus vesiculosus*.]]
En ficoloxía, un **pneumatociste** ou **aerociste** é unha estrutura vesicular flotadora que contén gas, que se encontra en algas pardas. O talo dunha alga pode ter máis dun pneumatociste. Proporcionan flotabilidade para manter as láminas da alga flotando estendidas na superficie ou en vertical, facilitando que reciban máis luz solar para realizar a súa fotosíntese, e permitindo (nas algas fixadas ao substrato) que se abaneen coas ondas do mar sen desgastarse contra o fondo.

A proporción de gases dos pneumatocistes varía dependendo da situación fisiolóxica da alga e a presión parcial de gases na auga que a rodea. Os pneumatocistes poden conter O2, CO2, e N2.

Son exemplos de algas con vesículas flotadoras (aerocistes) as *Fucus vesiculosus*, *Ascophyllum nodosum* ou *Sargassum*.
[miniatura|esquerda|Pneumatociste de *[Nereocystis luetkeana*.]]

## Notas
Nihad Đedović

**Nihad Đedović**, nado en Višegrad o 12 de xaneiro de 1990, é un xogador de baloncesto profesional bosníaco, que xoga actualmente no Unicaja Málaga da Liga ACB. Pode xogar de escolta ou de ala, mide 1,98 metros e pesa 90 quilos.

## Traxectoria 
Đedović comezou a súa carreira no KK Bosna bosníaco, pero fichou polo FC Barcelona con tan só 16 anos. Apenas tivo minutos co Barcelona, e pasou case todo o tempo cedido no CB Cornellà, no Obradoiro CAB e no Virtus Roma. Tras deixar o Barcelona, xogou para o Galatasaray e o Alba Berlin.

En xullo de 2013, asinou co FC Bayern München. En xullo de 2014, asinou un novo contrato de dous anos de duración co Bayern München.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Euroleague.net
Helvecios

[miniatura|Un mapa da [Galia do século I d.C. mostrando a localización no norte alpino dos helvecios.]]
Os **helvecios** (*Helvetii* en latín) foron unha tribo celta, ou probablemente unha confederación de tribos celtas, que vivían na zona comprendida entre o alto Rin, o Xura suízo, o lago de Xenebra e os Alpes. A finais do século II a.C. dominaban o territorio que se estendía desde o alto Rin e a Selva Negra até o río Main. Xulio César describiu a súa confrontación cos helvecios no seu *De Bello Gallico*.

Ao estar baixo presión das tribos xermánicas na súa terra natal, os helvecios cruzaron a Galia e procuraron unha nova terra ao norte do río Garona, coa tribo enteira baixo o mando de Orxetórix. Xulio César foi chamado polos galos da provincia da Galia Narbonense, que foran conquistados e organizados, para defenderse dos helvecios.

Xulio César entón mandou seis lexións que comprendían case 29&nbsp;000 homes. Os helvecios, segundo Xulio César, tiñan preto de 370&nbsp;000 persoas (incluíndo mulleres e nenos), pero só 110&nbsp;000 homes capaces de loitar. Xulio César rapidamente recrutou dúas lexións máis descansadas.

Cando a tribo iniciou a súa marcha, Orxetórix morrera. Antes da partida, os helvecios queimaron os seus pobos e destruíron as plantacións e outros xéneros que non podían levar, para forzarse a non retroceder.

Atraídos por unha posición desvantaxosa cos romanos ocupando o terreo elevado próximo a Bibracte, os helvecios foron atacados polas forzas superiores romanas, que conseguiron matar aproximadamente un 60&nbsp;% da tribo e capturar o outro 20&nbsp;% como escravos. O que quedou dos helvecios foi empurrado de volta ás súas antigas terras de Helvecia.

No 52 a. C., 10&nbsp;000 helvecios uníronse ás forzas de Vercinxetórix na súa tentativa de liberar a Galia dos romanos.

## Notas
Pontificia Universidade Católica Arxentina

A **Pontificia Universidade Católica Arxentina** (UCA), cuxo nome completo en castelán é **Pontificia Universidad Católica Argentina Santa María de los Buenos Aires**, é unha universidade católica pontificia e privada da Arxentina que ten a súa sé central no barrio de Puerto Madero da cidade capital de Buenos Aires. Actualmente ten cinco locais: Buenos Aires, Pergamino, Paraná, Rosario e Mendoza. Tamén conta cuns 7 campus, 17 facultades, 40 carreiras universitarias e 70 posgraos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Pontificia Universidade Católica da Arxentina .
* Carreiras da Universidade Católica Arxentina  .
José Tresguerras Melo

**José Tresguerras Melo**, nado en Verín o 15 de agosto de 1846 e finado en Santa Cruz de Tenerife o 8 de abril de 1893, foi un escritor galego.
## Traxectoria 
Foi axente do Banco de España nas Canarias, onde casou e instalouse en Santa María de Guía de Gran Canaria. Publicou varios poemas en galego en *El Heraldo Gallego* e colaborou en *El Domingo* e *Galicia Literaria*. É autor de *Sueños y realidades. Esbozos poéticos*, un libro bilingüe aparecido en Madrid en 1880.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Eparquía católica ucraína de Volodymyr-Brest

A **eparquía de Volodymyr-Brest** foi unha sé da Igrexa Católica de Kíiv sufragánea da arquieparquía de Polack. Foi suprimida en 1839.

## Territorio 
miniatura|dereita|250px|Dioceses grecocatólicas no Gran Ducado de Lituania e a Coroa de Polonia en 1772. Os territorios da eparquía aparecen en laranxa.
A eparquía abranguía parte da rexión de Volinia e a parte setentrional de Podlaquia. O territorio da eparquía atopábase dividido en dúas partes, unha no Gran Ducado de Lituania, onde estaba a sé de Brest (hoxe Belarús) e outra na Coroa do Reino de Polonia, onde estaba a sé de Volodymyr (hoxe Ucraína). As dúas partes estaban separadas pola eparquía de Chełm.

## Historia 
A eparquía ten a súa orixe na Unión de Brest de 1596, cando a eparquía ortodoxa entrou en comuñón coa Igrexa Católica.

Foi suprimida por orde do tsar en 1795, mais o 18 de novembro de 1798 foi restaurada co nome de eparquía de Brest.

O 25 de marzo de 1839 a eparquía foi novamente suprimida por orde do tsar.

## Episcopoloxio 
Coa Unión de Brest de 1596 a sé ortodoxa entrou en comuñón coa Igrexa Católica. Os **bispos de Volodymyr-Brest** dende entón foron os seguintes:
* Ipatii Potii (1596 – 18 de xullo de 1613, finado)
* Yoakym Morokhovskyi (1613 - 19 de marzo de 1631, finado)
** *Yosyf Rutskyi (administrador apostólico, 19 de marzo de 1631 - 26 de xaneiro de 1632)*
* Yosyf Bakovetskyi-Mokosii (26 de xaneiro de 1632 - 1654)
* Ivan Mykhailo Potii (1655 - 15 de setembro de 1666, finado)
* Venedykt Hlynskyi (23 de outubro de 1666 - 1679, finado)
* Lev Zalenskyi (1679 - 24 de agosto de 1708, finado)
** *Yurii Vynnytskyi (administrador apostólico, 14 de agosto de 1708 - 1711)*
* Lev Kyshka (1711 - 19 de novembro de 1728, finado)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en GCatholic.org
Odd Thomas (filme)

***Odd Thomas*** é un filme estadounidense dirixido, escrito e co-producido por Stephen Sommers que se estreou no 2013. Baséase na novela de Dean Koontz do mesmo nome. Está protagonizado por Anton Yelchin, Willem Dafoe e Addison Timlin.

## Personaxes 
* Anton Yelchin como Odd Thomas
* Willem Dafoe como Wyatt Porter
* Addison Timlin como Stormy Llewellyn
* Gugu Mbatha-Raw como Viola
* Nico Tortorella como Simon Varner
* Shuler Hensley como Fungus Bob
* Kyle McKeever como Oficial Bern Eckles
* Melissa Ordway como Lysette

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Antonio García Vázquez-Queipo

**Antonio García Vázquez-Queipo**, nado en Vilela (A Rúa) e finado en Santiago de Compostela o 30 de novembro de 1912, foi un avogado e escritor galego.

## Traxectoria 
[miniatura|page=88|*[Álbum de la Caridad. Juegos Florales de La Coruña en 1861*.]]
Sobriño de Vicente Vázquez Queipo. Estudou Leis na Universidade de Santiago de Compostela e doutorouse en Dereito en Madrid. Colaborou en *El Eco Escolar* e de forma esporádica en *La Joven Galicia*. Traduciu a poetas alemáns e italianos e puxo en galego "A Cruz", poema de Pietro Paolo Parnzanese. O seu poema "Al enamorado Macías" foi premiado co Pensamento de Ouro nos Xogos Florais da Coruña (1861).

## Vida persoal 
Casou con Carmen Moreno García-Pan.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Antonio Vázquez Queipo

**Antonio Vázquez-Queipo Coste**, nado en Cuba o 8 de outubro de 1840 e finado en Madrid o 13 de marzo de 1900, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Vicente Vázquez Queipo. Cursou a carreira de Dereito en Madrid ata o doutoramento. En 1864 regresou a Cuba, onde desempeñou os cargos de Tenente Fiscal da Audiencia da Habana, Asesor Letrado do Tribunal de Comercio de Cuba e Síndico Primeiro do Concello da Habana. Tamén foi conselleiro do Banco de España da Habana. Foi elixido deputado a Cortes polo distrito de Quiroga nas eleccións de 1879, volveu ser elixido deputado a Cortes polo distrito da Habana nas eleccións de 1886. Foi senador pola provincia de Porto Rico de 1881 a 1884, senador pola provincia de Puerto Príncipe de 1884 a 1886 e senador vitalicio dende 1889. 

## Recoñecementos 
Foi condecorado coa Gran Cruz de Isabel A Católica.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* As Placas conmemorativas de Enrique Mayer Castro (III): Antonio Vázquez Queipo
Manuel Ángel Corzo

**Manuel Ángel Corzo Sueiro**, nado en Santiago de Compostela o 1 de maio de 1842 e finado na mesma cidade o 25 de abril de 1871, foi un escritor galego.

## Traxectoria 
Fillo de Fernando Corzo Gago. Comezou a carreira eclesiástica, que abandonou para emprender os estudos de Dereito que non chegou a rematar pola súa morte. Publicou os seus primeiros versos en *El Miño*. Foi secretario de redacción nos dous primeiros números de *La Joven Galicia* e logo colaborador habitual. Foi poeta e cultivou o ensaio literario. No *Album de la Caridad* publicou o poema "A media noche". Asinaba moitas veces como **M. A. Corzo**.

## Obras 
* *El cancionero de Galicia. Colección de leyendas históricas y tradiciones populares de Galicia. Escritas en verso y enriquecidas con notas históricas y biográficas*, 1861. Entre as que figuran "La Torre de Mesías", "Celia" e "Por amor morir traidor".
* *Las víctimas de Carral. Novela escrita sobre los últimos acontecimientos de Galicia*, 1862. Da que por prohibición gobernamental só se publicou un caderno coas 16 primeiras páxinas.
* *Consideraciones sobre el teatro*.

## Vida persoal 
Casou con Rosa Puig Vilomara en 1864, que morreu en 1867.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Ultravox! (álbum)

***Ultravox!*** é o álbum de estrea da banda inglesa de New Wave Ultravox!, publicado o 25 de febreiro de 1977 a través do selo Island Records. Gravouse nos Island Studios en Hammersmith no outono de 1976 baixo a produción do grupo e Steve Lillywhite, con axuda no estudio de Brian Eno.

Cancións como "Sat'day Night in the City of the Dead" e "Dangerous Rhythm" foron escritas mentres a banda se chamaba Tiger Lily en 1976, antes da súa edición.

## Listaxe de cancións 
#"Sat'day Night in the City of the Dead" – 2:35
#"Life at Rainbow's End (For All the Tax Exiles on Main Street)" – 3:44
#"Slip Away" – 4:19
#"I Want to Be a Machine" – 7:21
#"Wide Boys" – 3:16
#"Dangerous Rhythm" – 4:16
#"The Lonely Hunter" – 3:42
#"The Wild, The Beautiful and the Damned" – 5:50
#"My Sex" – 3:01
**Cancións extra na reedición en CD de 2006**

"Slip Away (Live)" – 4:12
"Modern Love (Live)" – 2:31
"The Wild, The Beautiful and the Damned (Live)" – 5:18
"My Sex (Live)" – 3:05

*Temas 1, 2, 5 e 7 compostos por Foxx.
*Temas 3, 4 e 10 compostos por Currie/Foxx.
*Temas 6 e 11 compostos por Cann/Cross/Currie/Foxx/Shears.
*Temas 8, 9, 12 e 13 copostos por Cross/Currie/Foxx.
El Ferro-Carril

***El Ferro-Carril*** foi un periódico editado en Pontevedra entre 1853 e 1854.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico de intereses materiales*, apareceu o 9 de outubro de 1853. Dirixido por Manuel Ángel Couto, cesou a súa publicación en 1854. Reapareceu en 1861 co título de *El Ferro-Carril Gallego*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 

### Outros artigos 
* *El Ferro-Carril Gallego*
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Pilar de la Horadada

**Pilar de la Horadada** é un concello español da provincia de Alacant, na Comunidade Valenciana. Situado no extremo sur da provincia, na comarca da Vega Baja del Segura, lindeiro coa Rexión de Murcia, trátase do municipio valenciano máis meridional e ten 23.403 habitantes (INE 2012). Ata 1986, pertenceu ao municipio de Orihuela.
Economicamente, o seu desenvolvemento débese a dous piares fundamentais: a agricultura e ao turismo residencial, sen esquecer o sector comercial e servizos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Bimenes

**Bimenes** é un concello do Principado de Asturias, en España. Limita ao noroeste con Siero, ao nordés con Nava, ao sur con Laviana e ao suroeste con Samartín del Rei Aurelio.
Está situado na zona centro oriental de Asturias. A súa capital é Martimporra, a unha distancia de 32 quilómetros de Oviedo, e a súa principal vía de comunicación é a AS-25, que segue paralela ao curso fluvial do río Pra.

## Demografía 
Conta cunha poboación de 1&nbsp;669 habitantes (INE, 2023). Os núcleos máis poboados deste concello son Martimporra, Santuyano, Rozaes, Suares, Melendreros e Taballes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Torrelodones

**Torrelodones** é un concello español do noroeste da Comunidade de Madrid. Está situado a 29&nbsp;km de Madrid, entre a Serra de Guadarrama e a área metropolitana da capital.

Encóntrase a unha altitude media de 845 metros sobre o nivel do mar. Limita ao norte con Hoyo de Manzanares, ao leste con Madrid a través do monte El Pardo, ao sur con Las Rozas de Madrid e ao oeste con Galapagar. Segundo datos oficiais de poboación de 2014, habitan en Torrelodones 22.838 persoas, distribuídas en sete núcleos de poboación.

A localidade posúe un interesante patrimonio artístico e natural e forma parte de dúas rutas turísticas da Comunidade de Madrid. Unha delas é a Ruta Imperial, que segue parcialmente o camiño histórico empregado no século XVI polo rei Filipe II nos seus desprazamentos dende a cidade de Madrid ata o Real Sitio do Escorial. A outra é a Ruta polos Castelos, Fortalezas e Atalaias, á que queda vinculada pola atalaia de Torrelodones, unha torre-vixía de orixe andalusí.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
José López de la Vega

**José López de la Vega**, nado no barrio de Esteiro de Ferrol en 1830 e finado en Madrid o 8 de febreiro de 1888, foi un médico e escritor galego.

## Traxectoria 
Emigrou sendo mozo a América do Sur. Alí fixo estudos de Medicina, que logo revalidou en Madrid, onde tamén se doutorou en Filosofía e Letras. Foi redactor de *El Ferro-Carril* e *El Progreso* de Pontevedra, e colaborou en publicación brasileiras e portuguesas e nos periódicos médicos *El Genio Médico Quirúrgico* (que chegou a dirixir) e *El Anfiteatro Anatómico*. É autor dunha ampla obra poética, recollida en seis volumes e de moitos libros de temática médica e filosófica.

## Obras (selección) 
miniatura|*Armonías de la Religión*, 2ª ed.
### Ensaio 
* *Santa Cristina de Valeije. Colección de articulos literarios en prosa y verso*, 1857.
* *Vida y viajes de los dos hermanos Bartolomé García de Nodal y Gonzalo de Nodal*, 1857 (con Manuel Ángel Couto).
* *La paz universal *, 1859.
* *La poesía portuguesa y la poesía gallega*, 1863-1864.
* *Galicia ante el mundo civilizado. Defensa de los intereses morales y materiales de la Suiza española*, 1870.

### Novela 
* *La fiesta del valle*.
* *La torre del crimen*.

### Teatro 
* *Un barón negro tratante de blancos*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
L'Alfàs del Pi

'''L'Alfàs del Pi''' é un concello da Comunidade Valenciana, pertencente á provincia de Alacant. Está situado na costa mediterránea, na comarca da Marina Baixa, e limita con Altea, Benidorm e La Nucia.
O núcleo urbano atópase no interior, a uns 3&nbsp;km da costa e moi preto da Serra Gelada. Con todo, o concello ten 4&nbsp;km de costa, nos que destaca a praia de l'Albir.

Ten unha poboación de 21.969 habitantes (INE 2013), dos que aproximadamente o 56 % son de nacionalidade estranxeira.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
San Juan de Aznalfarache

250px|miniatura|Igrexa e Convento do Sagrado Corazón de Xesús
**San Juan de Aznalfarache** é un concello español da provincia de Sevilla, en Andalucía. Está situado na ribeira do río Guadalquivir xunto á cidade de Sevilla, coa que limita polo leste. Ademais, limita con Tomares polo norte, Mairena del Aljarafe polo oeste e Gelves polo sur. Conta cunha poboación de 21.576 habitantes (INE 2014).

Tres pontes, dúas correpondentes a estradas e outra peonil, unen San Juan coa illa da Cartuja, no barrio de Triana da capital sevillana.

Entre os seus lugares de interese cabe destacar a Casa das Minas de Cala, o conxunto monumental do Sagrado Corazón, a muralla almohade e a igrexa de San Xoán Bautista.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial  
*San Juan de Aznalfarache - Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía
Thomas Piketty

**Thomas Piketty**, nado en Clichy o 7 de maio de 1971, é un economista francés especialista en desigualdade económica e distribución da renda. Dende o ano 2000 é director de estudos na École des Hautes Études en Sciences Sociales (EHESS). En 2015 era profesor asociado da Escola de Economía de París. En outubro de 2021, Thomas Piketty declarou sobre a moeda usada en África Occidental francófona e en África Central francófona "Seguir falando en 2021 do Franco CFA, é unha forma de anomalía". o Franco CFA é unha moeda moi calumniada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Thomas Piketty en Ecole d'economie de Paris.
Takeshi Kaneshiro

**Takeshi Kaneshiro** (en xaponés e taiwanés: , Pinyin: *Jīnchéng Wǔ*), nado en Taipei o 11 de outubro de 1973, é un actor e cantante xaponés. O seu pai é ryukyu xaponés, e a súa nai é de Taiwán.

## Filmografía 
### Cine 
* *Heroic Trio 2: Executioners* (1993)
* *Chungking Express* (1994) - as He Zhiwu, Cop 223
* *Mermaid Got Married* (1994)
* ''Don't Give a Damn* (1994)
* *The Wrath of Silence* (1994)
* *No Sir* (1994)
* *Young Policemen In Love* (1995)
* *Fallen Angels* (1995) - como He Zhiwu
* *Forever Friends* (1995)
* *China Dragon* (1995)
* *School Days* (1995)
* *Trouble Maker* (1995)
* *The Feeling of Love* (1996)
* *Forever Friends* (1996)
* *Lost and Found* (1996)
* *Dr. Wai in "The Scripture with No Words"* (1996)
* *Misty* (1996)
* *The Jail In Burning Island* (1997)
* *Hero* (1997)
* *Downtown Torpedoes* (1997)
* *The Odd One Dies* (1997)
* *First Love: The Litter on the Breeze* (1997)
* *Too Tired to Die* (1998)
* *Anna Magdalena* (1998)
* *Sleepless Town* (1998)
* *Tempting Heart* (1999)
* *Space Travelers* (2000)
* *Lavender* (2000)
* *Returner* (2002)
* *Turn Left, Turn Right* (2003)
* *A casa das dagas voadoras* (2004)
* *Ru guo* (2005)
* *Confession of Pain* (2006) como Bong
* *The Warlords* (2007) como Jiang Wuyang
* *Accuracy of Death* / *Suwito rein: Shinigami no seido* (2008) como Chiba
* *Red Cliff Part I* (2008) como Zhuge Liang
* *K-20: Legend of the Mask* (2008)
* *Red Cliff Part II* (2009) como Zhuge Liang
* *Wu Xia* (2011)
* *The Crossing* (2014) as Yan Zenkun
* *The Crossing 2* (2015)
* *The Ferryman* (2015)

### Actor de voz 
* *Tarzan* (1999) como Tarzán (Voz en cantónes, mandarín e xaponés)

### Dramas de televisión 
#### Xapón 
* *The Miracle on a Christmas Night* (1995) (xaponés: 聖夜の奇跡)
* *God, Please Give Me More Time* (1998) Kamisama, Mou Sukoshi Dake (xaponés: 神様、もう少しだけ) (Thai: อยู่เพื่อรัก)
* *Love 2000* (2000) (xaponés: 二千年の恋)
* *Golden Bowl* (2002) (xaponés: ゴールデンボウル)

#### Hong Kong 
* *Colour Of Amour* (1995)

#### Taiwán 
* *Grass Scholar* (1992)

### Videoxogos 
* *Onimusha: Warlords* (2001) (VG) (voz: versión xaponesa) Samanosuke Akechi
* *Onimusha 3: Demon Siege'' (2004) - (voz: versión xaponesa) Samanosuke Akechi

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Riba-roja de Túria

**Riba-roja de Túria** é un concello da provincia de Valencia, situado na Comunidade Valenciana. Pertence á comarca do Camp de Túria e ten unha poboación de 21.520 habitantes (INE 2013).

Limita cos concellos de Benaguasil, l'Eliana, Loriguilla, la Pobla de Vallbona e Vilamarxant (na mesma comarca do Camp de Túria), ademais de Quart de Poblet, Manises e Paterna (na Horta Oest) e Cheste e Chiva (na comarca da Foia de Bunyol).

Entre os lugares de interese de Riba-roja destacan os restos romanos, como un campamento militar e un acueduto, e visigodos atopados na zona. Ademais, pódese visitar o castelo da localidade, a igrexa parroquial ou a Capela da Virxe dos Desamparados.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Olvera

**Olvera** é un municipio español da provincia de Cádiz, na comunidade autónoma de Andalucía. Está incluído na comarca da Sierra de Cádiz. Obtivo o título de cidade no ano 1877 concedido por Afonso XII.

A localidade está situada ao nordés da serra gaditana, sendo fronteiriza coas provincias de Sevilla e Málaga. No ano 2012 contaba con 8.494 habitantes. A súa extensión superficial é de 194&nbsp;km² e ten unha densidade de poboación de 44,1 hab/km². Encóntrase a unha altitude de 643 msnm, e a 130&nbsp;km da capital da provincia, Cádiz.

A maioría das súas terras consisten en áreas de agricultura dedicadas principalmente ao cultivo da oliveira, encontrándose integrada na Asociación Española de Municipios da Oliveira, organización fundada en Olvera no ano 1996. A súa excelente produción de aceite de oliva permitiu que a súa industria aceiteira fose incluída na denominación de orixe Sierra de Cádiz, xunto a outros pobos da comarca e da provincia de Sevilla. Outra importante actividade ecónomica é a industria, tendo no seu haber dende o ano 1990 o Premio Arcoiris do Cooperativismo concedido pola Xunta de Andalucía.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
Rogelio Civeira

**Rogelio Civeira Pereira**, nado no Carballiño e finado na mesma vila en xuño de 1922, foi un poeta e dramaturgo galego.

## Traxectoria 
Xefe de negociado de Facenda. Estivo destinado na Coruña. En 1875 estreou en Ourense a peza cómica *Un novio para Rosita*. Foi autor da peza teatral *A orfa de San Lorenzo*, que foi premiada no certame literario de *O Galiciano* (1886). Gañou o premio dos Xogos Florais de Betanzos de 1886 ao mellor traballo humorístico sobre o tema "¿Es conveniente el baile?" coa obra *¿Convén o baile?*. Tamén escribiu poemas en galego que apareceron en *El Heraldo Gallego*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Théo Bongonda

**Théo Bongonda**, nado o 20 de novembro de 1995 en Charleroi, é un futbolísta belga que actualmente xoga no F.C Spartak de Moscova na demarcación de extremo.

## Traxectoria 
Formado no JMG Academy en xaneiro de 2013 fichou polo SV Zulte Waregem da primeira división de Bélxica, porén nun principio tivo ficha do equipo filial. O 25 de setembro debutou co primeiro equipo, chegando a xogar 33 encontros no ano e medio que estivo no mesmo.

En xaneiro de 2015 fichou polo Celta de Vigo da Primeira División de España.

## Notas