open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pontevedra (homónimos)

Como topónimo **Pontevedra** pode referirse a:

;En Galiza
***Provincia de Pontevedra**, provincia de Galicia;
****Comarca de Pontevedra**, comarca de dita provincia;
*****Pontevedra**, concello de dita comarca;
******Pontevedra**, parroquia de dito concello;
*******Pontevedra**, vila e cidade de dita parroquia;
***Pontevedra**, lugar da parroquia de Liñaio, no concello coruñés de Negreira.

;Río de Galiza
***Ría de Pontevedra**, unha entrada de mar, que forma parte das Rías Baixas.

;Fóra de Galiza

;Na Arxentina
***Pontevedra**, municipio arxentino do Gran Buenos Aires.

;Nos Estados Unidos de América
***Ponte Vedra Beach**, poboación estadounidense no estado de Florida.

;En Filipinas
***Pontevedra**, municipio filipino da provincia de Negros Occidental.

;Deportes
***Pontevedra Club de Fútbol**, un equipo de fútbol;
***Pontevedra Club de Fútbol B**, un equipo de fútbol, filial do anterior;
***Pontevedra Athletic Club**, foi un equipo galego de fútbol;
***Leis Pontevedra FS**, un equipo de fútbol sala;
***Pontevedra Rugby Club**, un club de rugby;
***Mareantes Rugby Clube Pontevedra**, un club de rugby galego;
***Pontevedra FG**, un equipo de fútbol gaélico.

;Transportes
***Estación de Pontevedra**, estación do Adif da cidade de Pontevedra, na liña A Coruña-Vigo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
****Diario de Pontevedra***, xornal desa cidade.
***Deputación de Pontevedra**, o órgano institucional propio da provincia de Pontevedra e engloba os seus 61 concellos;
***Circunscrición electoral de Pontevedra**, o distrito electoral da provincia de Pontevedra.
Oligofrenia

O **atraso mental**, **debilidade mental** ou **oligofrenia**, consiste nun nivel xeral de desenvolvemento intelectual notabelmente inferior á media da poboación, o que implica deficiencias na conduta adaptativa. Trátase dun trastorno permanente que altera a personalidade globalmente desde moi curta idade.

## Tipoloxías
Establécense en función do grao de adaptación e rendemento afectivo, social e laboral.

### Oligrofenia profunda 
Incapacidade para a aprendizaxe, ausencia de xuízo e razoamento, falta de recoñecemento dos obxectos e da maior parte das persoas. O individuo non ten consciencia da súa existencia, das persoas que o rodean nin das súas necesidades.

Afectivamente só mostra risos e prantos motivados; non sorrí nin dá mostras de cariño. Sobresáltase por estímulos externos. Vive completamente illado e rexeita os cambios.

Carece de capacidade lingüística ou está moi reducida. Non anda ou faino con dificultade. Hai que lle dar de comer, ten unha vida puramente vexetativa e con actividades monótonas: unha vida oroalimentaria.

Estes casos adoitan ir acompañados de malformacións.

### Oligofrenia menos profunda 
Ten unha capacidade limitada para a aprendizaxe. O pensamento é restrinxido. É lento á hora de dar respostas específicas e coñecer as persoas e cousas que o rodean. Ten dificultades para se orientar no espazo e no tempo.

É algo máis consciente da súa existencia. Mostra unha afectividade superficial. É egocéntrico e cambiante nos afectos; móstrase eufórico ocasionalmente.

Os movementos son lentos e pouco coordinados. O vocabulario é reducido e rudimentario.

### Oligofrenia leve 
Ten capacidade para a aprendizaxe mais é lento para coñecer as cousas e distinguir as persoas. Ten un xuízo pobre e dificultades de lectoescritura e cálculo. Fállanlle a memoria, a atención e a compresión. Apenas utiliza os conceptos aprendidos e carece de creatividade para progresar a partir do xa aprendido.

É consciente do seu atraso e ten conciencia da súa persoa e das persoas máis próximas. Mostra unha afectividade superficial e "pegañenta", con tendencia ao egocentrismo. Interésase polas cousas que pode conseguir de forma inmediata. Pode realizar traballos simples.

## Notas
Paul Signac

[miniatura|Paul Signac, *Retrato de [Félix Fénéon*, 1890]]
**Paul Signac**, nado o 11 de novembro de 1863 e finado o 15 de agosto de 1935, foi un pintor neoimpresionista francés que traballou con Georges Seurat, axudándolle a desenvolve-la súa técnica do puntillismo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Paul Signac, a biografía do artista, con inforamción sobre as súas políticas anarquistas. 
* https://web.archive.org/web/20061230050541/http://www.renoirinc.com/biography/artists/signac.htm 
* https://web.archive.org/web/20061207010411/http://abcgallery.com/S/signac/signacbio.html 
* Páxina de Signac
Félix Fénéon

miniatura|Félix Fénéon

**Félix Fénéon, **nado en 1861 e finado en 1944, foi un anarquista e crítico de arte francés en París durante finais do século XIX. El creou o termo do "Neoimpresionismo" en 1886 para identificar a un grupo de artistas encabezados por Georges Seurat, ó que tanto apoiou.
Charles Blanc

miniatura|dereita|Charles Blanc.
miniatura|*De Paris a Venise*, 1857
**Charles Blanc**, nado en Castres (Tarn), o 4 de novembro de 1813 e finado en París o 17 de xaneiro de 1882, foi un crítico de arte Francés, irmán de Louis Blanc.

Despois da Revolución de febreiro de 1848, foi o director do departamento de artes visuais no ministerio do interior. Publicou a *Histoire des peintres de toutes les écoles* (Par. 1849-69, 14 Vols.), que foi traducido ó inglés e ó alemán.

## Traballos
**Le trésor de la curiosité* (1857-1858, 2 Vols.)
*''L'œuvre complet de Rembrandt* (4. Aufl. 1873, 2 Vols.)
**Grammaire des arts du dessin* (1867, 3. Ed. 1876)
**Ingres, sa vie et ses ouvrages* (1870)
**L'art dans la parure et dans le vêtement* (1875)
**Les artistes de mon temps* (1876)
**Voyage de la Haute-Egypte, observations sur les arts égyptien et arabe'' (1876)
Recaredo I

miniatura|200px|Conversión de Recaredo I.**Recaredo I** foi rei dos visigodos e dos suevos, fillo e sucesor de Leovixildo, reinou desde o 586 ao 601, ano da súa morte en Toledo. Irmán de Hermenexildo, foi asociado ao trono polo seu pai, o que levantou as protestas dos nobres visigodos, que viron nesta acción o intento de institucionalizar o herditarismo na monarquía visigoda caracterizada precisamente polo seu carácter electivo.

Casou por dúas veces: a súa primeira esposa chamábase Bauda (tamén aparece en escritos como Baddo) e a súa segunda esposa foi Clodosvinda, filla de Sixeberto I rei de Austrasia, con quen tivo ao futuro rei visigodo Suintila.

Combateu aos francos, aos bizantinos da Bética e aos vascóns, e houbo de sufocar varias revoltas dos nobres visigodos.

O feito máis destacado do seu reinado produciuse no 589, cando convocou o Terceiro Concilio de Toledo no que, xunto con varios nobres e dignatarios eclesiásticos, anatemizou dos erros do arianismo e converteuse ao catolicismo co seu pobo, tan só se produciu algunha revolta illada que foi facilmente sufocada.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Reino visigodo
*Lista dos reis visigodos
* Galicia na monarquía visigoda
* Moeda visigoda
Censorio

**Censorio** (en latín, **Censorius**) foi un conde (*comes*) romano do século V mencionado por Idacio na súa *Crónica*. Segundo Edward Arthur Thompson, Censorio foi enviado a Hispania pola corte de Rávena, xunto co conde Andevoto, para pór fin aos ataques suevos na Bética.

Así, foi enviado en embaixada ao Reino suevo, primeiro no ano 432, e de novo no ano 437 acompañado do legado Fretimundo. No 440 de volta da súa embaixada, o rei Requila apreixouno preto de *Myrtilis (*Mértola) e, despois de oito anos de cativerio, foi degolado en Hispalis por Aguiúlfo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Hidacio, *Chronicon*, VIII-XXIV
Xunta Suprema Militar Carlista

A **Xunta Suprema Militar Carlista** formouse en marzo de 1936 co obxectivo de desencadear unha sublevación armada do requeté contra a Segunda República Española. Formouna Manuel Fal Conde co beneplácito do pretendente carlista Xavier de Borbón e nela formaban parte militares en activo e na reserva. O seu plan de insurrección prevía que se levantasen o requeté de Andalucía e Castela nunha manobra de distracción mentres os máis numerosos requetés de Navarra, País Vasco, Cataluña e Valencia marcharían amparados pola confusión cara a Madrid. O plan foi descuberto polas autoridades republicanas e se detivo a numerosos implicados polo que a estrataxema foi abandonada e os carlistas sumáronse á sublevación que estaban preparando os militares dirixidos por Emilio Mola.
Estepa (bioma)

[350px|miniatura|Estepa no oeste de [Kazakhstán.]]

A **estepa** é un bioma que comprende un territorio chan e extenso, de vexetación herbácea, propio de climas extremos e escasas precipitacións. Tamén se asocia a un deserto frío para establecer unha diferenza cos desertos tórridos. Estas rexións áchanse lonxe do mar, con clima árido continental, unha grande amplitude térmica entre verán e inverno e precipitacións que non chegan ós 500 mm anuais. Predominan as herbas baixas e matogueiras. O solo contén moitos minerais e pouca materia orgánica; tamén hai zonas da estepa cun alto contido en óxido de ferro o que lle outorga unha tonalidade avermellada á terra.
## Tipos de  estepas 
### Estepa asiática 
A  estepa está asociada cun clima continental semiárido caracterizado por veráns calorosos e invernos fríos e secos.

Debido ás duras condicións climáticas, as estepas están habitadas por unha escasa variedade de especies animais, mandas de herbívoros como os cabalos. Tamén hai unha gran variedade de roedores e aves corredoras; adoitan migrar en busca de auga. Entre os animais adaptados a este tipo de bioma están os seguintes: aguia das estepas, antílope saiga, avetarda, cabalo de Przewalski, grúa damisela, marmota das estepas, a rata toupa cega *Spalax* menor e a tartaruga rusa (*Testudo horsfieldii*).

A vexetación desta zona é de tipo xerófila, é dicir, plantas adaptadas á escaseza de auga, con raíces profundas. Entre as plantas están as seguintes: asento negro, poa pratensis, gagea, herba crestada, ranúnculo.

### Estepa norteamericana 
En América do Norte, as Grandes Chairas estréitanse desde o sur do Canadá ata o norte de México, nos estados estadounidenses de Colorado, Kansas, Montana, Nebraska, Novo México, Dacota do Norte, Oklahoma, Dacota do Sur, Texas e Wyoming. Son un tipo de  estepa que se caracteriza por un clima menos severo que o das estepas asiáticas.

A estepa norteamericana está habitada por cans da pradería, bisontes americanos e outros.

A vexetación da estepa norteamericana está dominada por praderías e pasto que crece a baixa altura.

### Estepa  subtropical 
En Europa, algunhas rexións ao redor do mar Mediterráneo teñen un clima e vexetación similar á doutras estepas, como en Sicilia (Italia), Zaragoza ou Almería (España). Así como a pampa magallánica e o Norte Chico en Chile, tamén teñen un clima similar ao dunha estepa.

### Estepa puneña ou deserto andino 
A temperatura varía moito: os días son moi calorosos e as noites, moi frías. Entre as plantas típicas de Púnaa está o cardón, un cacto que alcanza varios días sen tomar auga. Os seres vivos están adaptados a este clima extremo e teñen unha pelame que os illa da calor do día e do frío da noite. Outros, como as chinchillas, fan covas para protexerse. Tamén hai aves, como o ñandú de Darwin e o cóndor andino, en perigo de extinción.

## Notas
Agnus Dei

[miniatura|300px|Tímpano da igrexa de Santa María ([Caldas de Reis (Santa María), Caldas de Reis|Caldas de Reis)]]
***Agnus Dei*** é unha expresión latina que significa '**Año de Deus**', usada orixinalmente pola teoloxía cristiá para referirse a Xesús Cristo como salvador da humanidade, ao ofrecerse en sacrificio polos pecados dos homes, a semellanza do año sacrificado polos xudeus durante a conmemoración da Pascua.

Simboliza a san Xoán Bautista que se representa vestido cunha pel de carneiro ou sostendo un año sobre o libro dos Evanxeos, ás veces cunha cartela na que aparece *Ecce agnus Dei*.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Arte Lana Della Robbia OPA Florence.jpg|Representación do Agnus Dei.
Ficheiro:Agnus Dei Tallara.jpg|*Agnus Dei* con motivos celtas na cumieira da igrexa de Tállara, Lousame (Galicia).
Ficheiro:Lalín, Santiso, San Román 01-12.JPG|Xoán o Bautista, detalle dun baldaquino da igrexa de San Román de Santiso (Lalín).
Ficheiro:A Igrexa, San Xoán de Calo, Teo 17.jpg|Xoán o Bautista, na igrexa de San Xoán de Calo (Teo).
Marcel Duchamp

**Marcel Duchamp**, nado o 28 de xullo de 1887 e finado o 2 de outubro de 1968, foi un artista e pintor dadaísta e surrealista francés, cuxa obra exerceu unha forte influencia na evolución da arte de vangarda do século XX. Tamén foi xadrecista.

## Notas 
## Véxase tamén
Pedro Martínez Arévalo

**Pedro Martínez Arévalo**, nado o 20 de abril de 1937 en Cortegada e finado en Ferrol o 20 de xuño de 2023, foi un enxeñeiro de minas e político asturiano natural de Galicia.

## Traxectoria
Estudou enxeñaría de minas en Madrid. Ligado á empresa minera Hunosa, en Asturias, traballou tamén na sección exterior do Instituto Nacional de Industria. Foi deputado no Congreso dos Deputados por Asturias na lista do Partido Popular (1989-1993). Foi decano do Consello de Enxeñeiros de Minas de España entre 2004 e 2010.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Ficha no Congreso dos Deputados
Gwyneth Paltrow

miniatura|Gwyneth Paltrow en 2011.

**Gwyneth Paltrow**, nada nos Ánxeles (California) o 28 de setembro de 1972, é unha actriz estadounidense gañadora dun Oscar á mellor actriz por * Shakespeare in Love* (1998).

## Traxectoria 
É a filla do director de cine xudeu Bruce Paltrow e da actriz Blythe Danner. O 5 de decembro do 2003, Gwyneth Paltrow casou con Chris Martin, membro do grupo Coldplay, co que ten dous fillos, Apple e Moses. Entre outras películas, actuou en *Great Expectations* (1998). Separouse de Chris Martin no 2014.
## Filmografía 
## Premios 
## Notas 
## Véxase tamén
Partido Socialista Popular (España)

O **Partido Socialista Popular** (**PSP**) foi un partido marxista español de esquerdas fundado en 1968 no mundo universitario co nome de **Partido Socialista del Interior**, cambiándoo en 1974. O seu presidente era o profesor universitario Enrique Tierno Galván e o seu secretario xeral o xurista ferrolán Raúl Morodo. Presentouse ás primeiras eleccións democráticas na coalición Unidad Socialista con outros partidos socialistas como o Partido Socialista Andaluz que conseguiu 816.582 votos (4.46%) e 6 deputados, dos que un pertencía ao Partido Socialista de Aragón. En febreiro de 1978 integrouse no PSOE.
EMUGA

**EMUGA** (**Emisoras Municipais Galegas**) é unha asociación de emisoras de radio municipais de Galicia xurdida en 1988 por iniciativa dos concellos de Oleiros, Negreira, Fene, Corcubión e Ribadavia para promover a radiodifusión municipal pública, tamén organiza unhas Xornadas de Radio Local.
Emisoras Municipais Galegas promove desde o ano 2006 a realizacion dunha programación conxunta denominada Radiofusión, que pretende complementar a comunicación de proximidade.
## Emisoras
*Radio Allariz
*Radio Arzúa
*Radio As Nogais
*Radio Betanzos
*Radio Burela
*Radio Carral
*Radio Cerceda
*Radio Culleredo
*Radio Estrada
*Radio Eume (As Pontes de García Rodríguez)
*Radio Fene
*Radio Foz
*Radio Neria (Corcubión)
*Radio Lalín
*Radio Melide
*Radio Negreira
*Radio Oleiros
*Radio Ordes
*Radio Quiroga
*Radio Redondela
*Radio Valadouro
*Radio Tui

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina de Radiofusión
*Páxina de EMUGA https://emuga.gal/
*
Fèlix Castan

**Fèlix Castan**, nado en Òlt en 1920 e finado o 22 de xaneiro de 2001, foi un escritor occitano en linguas occitana e francesa.

## Traxectoria 
Ao tempo que estudaba letras no Liceo Louis le Grand traballaba como obreiro agrícola, foi tamén mestre de escola e profesor de instituto, como militnante occitanista foi organizador do Festival de Montalban, da Mòstra del Larzac, do Centre internacional de Sintèsi del Barròc, redactor da revista *Oc* (1948-1954).

## Obras 
* *De campestre d’amor e de guerra* (1951) 
* *Manifeste multiculturel et anti régionaliste* (Cocagne, Montalban 1984) 
* *Argumentari* (IEO, Tolosa 1994).
Afitti

Os **afitti** son un grupo étnico de Shamal Kurdufan, en Sudan. Viven nas Montañas de Nuba e son menos de 10&nbsp;000. A maioría dos membros deste grupos son musulmáns. Falan afitti, unha lingua nilo-sahariana relacionada co nyimang.
Eutimia

A **eutimia** é o estado de ánimo normal, descrito como o punto de equilibrio entre os dous polos da alegría e a tristura. As alteracións cara a un ou outro extremo denomínanse distimias.

Tamén se emprega **eutimia** para referirse ao estado neutro (ausencia dun ciclo depresivo ou maníaco) que, con frecuencia variábel, experimentan algunhas persoas con desorde bipolar.

## Alteracións cuantitativas do estado anímico afectivo
### Positivas
* Euforia
* Hipertimia
* Hipomanía
* Manía

### Negativas
* Hipotimia
* Depresión
* Melancolía
Caiga Quien Caiga

[miniatura|dereita|Estudio de Caiga Quien Caiga en Telefé ([Arxentina)]]
miniatura|dereita|Eduardo de la Puente, Nacho Goano, Mario Pergolini e Juan Di Natale en CQC Arxentina.
***Caiga Quien Caiga*** é un programa televisivo orixinal da Arxentina cuxa versión española foi estreada por Telecinco en maio de 1996.

Trátase dun formato pensado para resumir as noticias e acontecementos máis destacados de cada semana mediante reportaxes realizadas en ton crítico e clave de humor. O seu signo máis característico son unhas lentes negras que levan sempre os reporteiros e cuxas que entregan ós personaxes famosos cos que se atopan na realización das reportaxes. Entre as numerosas caras populares que accederon a poñerse as lentes cabe salientar o Rei Xoán Carlos I.

Na primeira etapa (entre 1996 e 2002), *Caiga Quien Caiga* estaba conducido por El Gran Wyoming, Juanjo de la Iglesia e Javi Martín. Os reporteiros, ademais destes dous últimos con reportaxes esporádicas, eran Pablo Carbonell, Arturo Valls, Mario Caballero, Tonino Guitián e o galego Serxio Pazos.

O programa acadou unha grande fama, tanto entre o público coma entre a clase política española ata o punto de que José María Aznar, daquela presidente do goberno español, invitou ó equipo do programa a comer na Moncloa.

En 2002 Telecinco decidiu retirar o programa sen dar unha explicación clara do motivo e recuperándoo dous anos máis tarde cun equipo renovado no que so permanecía Arturo Valls, que pasaba de reporteiro a presentador en compañía de Manel Fuentes e Eduardo Aldán (que abandonou o programa sendo substituído por Juanra Bonet). Nesta ocasión (continúa en antena naactualidade) o equipo de reporteiros está composto por Christian Gálvez, Juanra Bonet, Toni Garrido e o galego Fernando González "Gonzo".
Cocho

O termo **Cocho** pode referirse a:

***Cocho** (de *coch*, voz coa que se lle chama ao porco) mamífero doméstico, omnívoro, de corpo groso, **porco**, **rancho**: 
****Cocho**, carne do cocho, carne de porco;
****Cocho**, por extensión, persoa sucia ou cousa que ten sucidade.
***Cocho**, ubre da vaca, cochorro;
***Cocho** (do latín *coactus* apertado, comprimido) lugar cuberto onde se acochan os animais, cocha.

Como topónimo, pode referirse a:

;Fóra de Galiza

;No Brasil
***Pontinha do Cocho**, distrito do concello brasileiro de Camapuã, no estado de Mato Grosso do Sul.

## Véxase tamén
### Outros artigos
****Cocho***, bebida chilena feita con fariña torrada, auga e azucre, semellante ao *ulpo*. Nalgúns países de Latinoamérica, cocho é tamén sinónimo de fariña torrada;
***Viola de cocho**, instrumento musical brasileiro dos estados de Mato Grosso e Mato Grosso do Sul.
Piño, A Pobra do Brollón

**Santa María de Piño** é unha parroquia da Pobra do Brollón na provincia de Lugo. Pertence ó arciprestado de Santalla de Rei. 

Segundo o INE, en 2025 tiña 83 habitantes (38 homes e 45 mulleres), distribuídos en 2 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación a 2011, cando tiña 113 habitantes. En 1991 tiña 166 habitantes.

Limita ao norte coas parroquias de Mosteiro e Freituxe, ao sur coa Parte e Eixón, ao leste coa Ferreirúa, Veiga e Santalla de Rei, e ao oeste con Ribas Pequenas.

## Historia
Consérvanse restos dun castro prehistórico moi preto da actual localización da aldea. Fúndase con carácter de parroquia de Santa María de Piño o 18 de maio do ano 1222. No ano 1477 o abade de Castro de Rei de Lemos afóralle a Pedro Fernández o casal de Piño.

Nalgúns documentos do século XIII esta parroquia aparece co nome de *Ecclia Pinu, Sancta María*.

## Patrimonio artístico
***Igrexa parroquial de Santa María**. Data do século XIX. Posúe unha nave rectangular, muros de cachotaría e cuberta a dúas augas. A fachada ten unha porta adoelada, a sancristía atópase acaroada ó presbiterio. Ten retablos e esculturas no interior, algunhas da anterior edificación.
*Capela de Balboa. Construíuse no ano 1634 por D. Matías López Pallares

## Festividades
As festas da Santa Bárbara celébranse o primeiro sábado despois da Ascensión, normalmente no mes de maio.

Lémbranse cabezudos percorrendo as rúas do lugar. Na actualidade hai alborada con gaiteiros, banda ou charanga, misa solemne con procesión, xogos para os pequenos no serán e a noitiña orquestra.

O 15 de agosto celébrase a Santa María, patroa da parroquia.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Piño
### Parroquias da Pobra do Brollón
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares da Pobra do Brollón
### Ligazóns externas 
*Santa María de Piño
Veiga, A Pobra do Brollón

**San Xián de Veiga** é unha parroquia da Pobra do Brollón anexa á de Santalla de Rei na provincia de Lugo. Pertence o arciprestado de Santalla de Rei. Segundo o INE, en 2025 tiña 33 habitantes (16 homes e 17 mulleres), distribuídos en 5 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación a 2011, cando tiña 39 habitantes.

Está delimitada polas parroquias de Piño e A Ferreirúa ao norte, Ferreiros ao leste, Santalla de Rei ao sur, e Piño ao oeste. A parroquia de Veiga está bañada polas augas de 2 ríos: o Cabe, que nace en Fontes, no concello do Incio, e o Picarrexo, afluente do Cabe e que desemboca na mesma parroquia.

## Patrimonio artístico 
* **Igrexa románica de San Xián**: data da segunda metade do século XII con naves ábsidas semicirculares, muros de cachotaría, tres arquivoltas semicirculares, canzorros lisos, estela con Flor de lis e, no interior, retablo barroco do século XVIII, esculturas e campanario con espadana de catro vans.
* **Granxa de Robles**: Foi propiedade de José María Gil Robles, que a vendeu o Estado no ano 1949 formando parte do servizo de mellora do gando vacún e prados do Plan Agrícola Galego.

## Festividades 
As festas da parroquia celébranse no mes de xuño na honra o Corpus Christi. A festa non se celebrou durante moitos anos, máis de 50, pero hai poucos anos retomouse a festa, por decisión dos veciños. Durante os anos que non había festa celebrábase a Santa Lucía de Santalla de Rei.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Veiga 
### Parroquias da Pobra do Brollón 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Biografía 
* 

### Outros artigos 
* Lugares da Pobra do Brollón
### Ligazóns externas 
* Páxina de San Xián de Veiga
Canedo, A Pobra do Brollón

**San Miguel de Canedo** é unha parroquia do concello da Pobra do Brollón na provincia de Lugo que pertence ó arciprestado de Santalla de Rei. En 2021 tiña 47 habitantes (128 en 2001), 35 homes e 37 mulleres, agrupados en 8 entidades de poboación, cunha densidade de 16,36 hab./km².

Linda coas parroquias de Laiosa ao noroeste, Óutara ao nordés e leste, A Ferreirúa ao sur, e Freituxe ao oeste.

## Patrimonio 
* Igrexa de San Miguel, de época neoclásica, ten nave rectangular, muros revestidos de cemento e tellado de lousa. A sancristía está adherida a un dos laterais da nave. No interior posúe un retablo do século XVIII e varias imaxes dos séculos XVI, XVII e XVIII. Imaxes: Virxe do Carme, San Miguel, San Roque.
* Capela de San Miguel.
* Casa de Barredo.

## Festividades 
* Festas de San Miguel, na honra a San Miguel, celébranse a finais de setembro.
* Festas do Carme, na honra á Virxe do Carme, celébranse o primeiro domingo de setembro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Canedo 
### Parroquias da Pobra do Brollón 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Pobra do Brollón
Fornelas, A Pobra do Brollón

**Santa Comba de Fornelas** é unha parroquia da Pobra do Brollón na provincia de Lugo. Pertence ó arciprestado de Santalla de Rei. En 2008 tiña 84 habitantes, 45 homes e 39 mulleres, agrupados en 7 entidades de poboación, cunha densidade media de 27 hab./km². En 1991 TIÑA 114 habitantes.

Limita coas parroquias de Eixón ao norte, Cereixa ao leste, Chavaga ao sur e A Parte ao oeste.

## Patrimonio
*Castro de Montecelo, no monte do mesmo nome.
*Igrexa de Santa Comba de Fornelas.

*A Muradella, no monte Moncai, acumulación de pedras de cuarcita cunha cámara funeraria

## Festividades
As festas da parroquia celébranse o primeiro domingo de agosto na honra a Santo Antón. Antigamente, celebrábanse o 1 de xaneiro.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Fornelas
### Parroquias da Pobra do Brollón
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares da Pobra do Brollón
Eixón, A Pobra do Brollón

**San Xurxo de Eixón** é unha parroquia do concello da Pobra do Brollón na provincia de Lugo na comarca de Terra de Lemos. Pertence ao arciprestado de Santalla de Rei. 

Segundo o INE, en 2025 tiña 50 habitantes (25 homes e 25 mulleres), distribuídos en 5 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación a 2011, cando tiña 68 habitantes. En 1991 tiña 132 habitantes.

## Xeografía 
Limita ao norte coas parroquias de Piño e Santalla de Rei, ao sur con Cereixa, ao leste con Castrosante e ao oeste coa Parte e Fornelas.

O río Cabe atravesa a aldea procedente de Santalla de Rei, e separa as entidades de Barrio de Arriba, A Lama e A Vila, de Alende, A Nogueira e O Porto. A parroquia ten un gran desnivel, dividindo en dous. Arriba está o Barrio de Arriba e parte da Vila e abaixo as demais entidades.

## Historia 
Esta parroquia pertenceu durante a idade media ao condado de Lemos. Aparece nos documentos medievais baixo a grafía de Eijión.

## Patrimonio 
A **igrexa parroquial de San Xurxo**, de época neoclásica, ten unha nave de planta rectangular, muros de cachotaría, cuberta a dúas e catro augas con tellado de lousa. Na fachada ten un fornelo coa imaxe de San Xurxo, unha ventá rectangular e está coroada por un frontón. Posúe tamén unha torre cadrada e conserva no interior retablos e esculturas do século XVIII.

## Festividades 
* **Festas de San Xurxo**: patrón da parroquia, o 23 de abril.
* **Festas de San Bartolomé**: o último domingo de agosto.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Eixón 
### Parroquias da Pobra do Brollón 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Pobra do Brollón
### Ligazóns externas 
* Páxina de Eixón
Ferreiros, A Pobra do Brollón

**San Salvador de Ferreiros** é unha parroquia da Pobra de Brollón, na comarca de Terra de Lemos. Pertence ó arciprestado de Santalla de Rei. Segundo o INE, en 2025 tiña 35 habitantes (13 homes e 22 mulleres), distribuídos en 3 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación a 2011, cando tiña 65 habitantes.En 1991 tiña 106 habitantes.

Limita ao norte coas parroquias da Ferreirúa, San Pedro do Incio e Trascastro polo norte, Saa polo leste, Saa e Castrosante polo sur, e Veiga polo oeste.

## Historia 
A primeira noticia documental que temos sobre esta parroquia data do 18 de abril de 1181 cando Elvira Fernández fai doazón dunha parte do mosteiro de Ferreiros á Orde Hospitalaria de San Xoán. Así mesmo, Martín Pérez, el Mosero, ofreceu á Igrexa de Santa María de Lugo e ao seu bispo o dereito de padroado que lle pertencía en San Salvador de Ferreiros, en compensación do sacrilexio que cometera ao violar a Igrexa de Lóuzara.

## Patrimonio artístico 
* **Igrexa de San Salvador**. Conserva restos románicos do século XII e partes do século XVII. O templo é de nave ábsida rectangular, porta con arco de medio punto que oculta o tímpano, canzorros xeométricos e ocultos con figuras. No interior conserva pinturas e murais que representan a Anunciación, que poden ser do século XV ou principios do XVI. Cofraría de san Brais, da que hai documentación dende o ano 1723 e as Confreirias do Santísimo, san Sebastián e santa Lucía.
* **Casa de Díaz**: Conserva un escudo, edificio contiguo ó templo cunha inscrición do ano 1788 sobre a que aparece unha cruz e unha lenda na parte posterior que reza: Francisco Gil. Un pombal destaca na casa de enfronte que semella que foi a reitoral. As dúas casas puideron pertencer ó igrexario.
* **O Mosteiro**: Cenobio feminino pertence á Orde de San Xoán de Hospital, en cuxa lembranza queda a igrexa parroquial de San Salvador de Ferreiros, do arciprestado de Santalla de Rei. Entre as xentes do lugar perdura a tradición do mosteiro.
* **Capela de Santa María Madanela**, no lugar da Veneira de Roques.

## Festividades 
* **Festas do Ecce Homo**: o 14 de setembro, pero celebrada actualmente o 10 de agosto.
* **Festas do San Brais**: celebradas antigamente pero que aínda persisten, o 3 de febreiro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ferreiros 
### Parroquias da Pobra do Brollón 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Pobra do Brollón
### Ligazóns externas 
* Páxina de Ferreiros
Cristina Saavedra

**Cristina Saavedra Pita**, nada na Coruña o 13 de novembro de 1975, é unha xornalista galega.

## Traxectoria 
Licenciada en Xornalismo pola Universidade de Santiago de Compostela, iniciou a súa traxectoria profesional como reporteira na Televisión de Galicia (TVG) onde posteriormente foi presentadora de informativos durante catro anos.

No ano 2000 pasou a Antena 3, onde presentou o programa do corazón *Ahora*, un espazo que comezou sendo diario (de luns a venres) e que nun principio co-presentaba xunto co tamén xornalista galego Liborio García. Finalmente pasou a facerse cargo do programa en solitario e a periodicidade deste pasou a ser semanal, os sábados. *Ahora* estivo en emisión en Antena 3 durante case seis anos, desde 2000 ata o verán de 2006, emitíndose máis de cincocentos programas.

Pouco despois de que finalizara *Ahora*, Saavedra fichou por laSexta, onde volveu ó xénero do informativo. Desde setembro de 2006, foi correspondente e reporteira de La Sexta Noticias; máis tarde pasou a ser a presentadora principal.

## Vida persoal 
Tivo dúas irmáns, que faleceron de novas. A súa parella é o tamén presentador, neste caso deportivo, Manu Carreño, co que iniciou relación a mediados da década de 2000.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista en La Guía TV, 2006 
* Noticia da fichaxe por laSexta
Ágora

:*"Ágora" é tamén o nome dunha colección da editorial Galaxia*.
miniatura|Restos da ágora ateniense da época romana.
Unha **ágora** era a praza pública das cidades da Grecia antiga, que servía de mercado e nela celebrábase a asemblea de cidadáns da polis, tamén se utilizaban para festivais relixiosos, xogos atléticos, adestramento militar, representacións teatrais e para realizar actos de ostracismo. Os seus límites viñan marcados por grandes pedras, ás veces coa inscrición *Eu son o límite da ágora*. A máis famosa era a ágora de Atenas. Xurdiron trala caída da civilización micénica e no século VIII a.C. xa estaban totalmente consolidadas como o centro da vida pública.

## Notas
Castrosante, A Pobra do Brollón

**Santa Mariña de Castrosante** é unha parroquia da Pobra do Brollón na provincia de Lugo. Pertence ó arciprestado de Santalla de Rei. Segundo o INE, en 2025 tiña 30 habitantes (17 homes e 13 mulleres), distribuídos en 2 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación a 2011, cando tiña 33 habitantes. En 1991 tiña 56 habitantes.

Na actualidade só está poboada a entidade de Castrosante, estando deshabitado o lugar de Alto de Santa Lucía.

Linda ao noroeste con Santalla de Rei, ao norte con Ferreiros, ao leste con Saa, ao sur con Cereixa e A Pobra do Brollón, e ao oeste con Eixón.

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , que fai referencia a unha fortaleza ou poboado fortificado.

## Patrimonio 
Consérvanse algúns restos do antigo castro de Santa María, que foi destruído e que lle dá nome á parroquia.

A igrexa de Santa Mariña data do século XIX. Ten nave de planta rectangular, muros de cachotaría, cuberta a dúas augas con tellado de lousa. No interior conserva retablos con esculturas do s. XVIII. O 16 de febreiro de 2011 quedou parcialmente destruída despois dun tornado e aínda non foi rehabilitada.

## Festividades 
As festas da parroquia celébranse en agosto na honra a San Roque.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Campo dos Medos.JPG|Campo de fútbol Os Medos.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Castrosante 
### Parroquias da Pobra do Brollón 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Pobra do Brollón
### Ligazóns externas 
* Páxina de Castrosante
Vilachá, A Pobra do Brollón

**San Mamede de Vilachá**, popularmente chamada tamén **Vilachá de Salvadur**, é unha parroquia da Pobra do Brollón na provincia de Lugo. Segundo o INE, en 2025 tiña 53 habitantes (24 homes e 29 mulleres), distribuídos en 2 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación a 2011, cando tiña 64 habitantes. En 1991 tiña 139 habitantes. 

Linda coas parroquias de Liñares polo norte, Quintá de Lor e Augas Mestas polo leste, Torbeo polo sur, e Rozavales e Vilamarín polo oeste. O topónimo procede do latín VILLAM PLANAM, "vila situada nun lugar chan".

## Patrimonio 
* **Igrexa de San Mamede de Vilachá**, que foi construída no s. XVIII. A fachada ten unhas escaleiras exteriores para acceder ó campanario. A sancristía acaroada ó presbiterio. Ten retablos e esculturas no interior. 
* **Miradoiro da Capela**, no Canón do Sil.
* **Adegas de Vilachá de Salvadur**, que son das máis antigas da Península Ibérica. Nelas celébrase, o primeiro domingo de maio de cada ano, a Cata do Viño de Vilachá.

## Festividades 
* **Cata do Viño**, o primeiro domingo de maio.
* **Festas de San Mamede**: os días 7,8 e 9 de agosto.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilachá 
### Parroquias da Pobra do Brollón 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Pobra do Brollón
Barxa de Lor, A Pobra do Brollón

**Santa Mariña de Barxa de Lor** é unha parroquia da Pobra do Brollón na provincia de Lugo. Segundo o INE, en 2025 tiña 75 habitantes (45 homes e 30 mulleres), distribuídos en 4 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación a 2011, cando tiña 49 habitantes. En 1991 tiña 56 habitantes.

Limita ao norte coa parroquias de Salcedo, ao leste con Vilar de Lor, ao sueste e sur con Quintá de Lor, e ao oeste con Abrence.

As festas máis importantes son as do Carme, na Labrada, no mes de xullo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Barxa de Lor 
### Parroquias da Pobra do Brollón 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Pobra do Brollón
Abrence, A Pobra do Brollón

**San Xoán de Abrence** é unha parroquia do concello da Pobra do Brollón na provincia de Lugo. Pertence ó arciprestado de Santalla de Rei. 

Segundo o INE, en 2025 tiña 88 habitantes (47 homes e 41 mulleres), distribuídos en 4 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación a 2011, cando tiña 112 habitantes. En 1991 tiña 173 habitantes.

Limita ao norte coas parroquias de Cereixa e Castroncelos, ao leste con Barxa de Lor, ao oeste con Pinel e ao sur con Liñares e Quintá de Lor. O centro da localidade está situado a 483 m de altitude, ao sur da estrada N-120.

Entre o seu patrimonio destaca a igrexa parroquial. O primeiro domingo de setembro celébranse as festas na honra a Santa Lucía.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Abrence
### Parroquias da Pobra do Brollón
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares da Pobra do Brollón
### Ligazóns externas
*Sitio web de Abrence
Castroncelos, A Pobra do Brollón

**Santiago de Castroncelos** é unha parroquia da Pobra do Brollón na provincia de Lugo que pertence ó arciprestado de Santalla de Rei. Segundo o INE, en 2025 tiña 114 habitantes (56 homes e 58 mulleres), distribuídos en 5 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación a 2011, cando tiña 149 habitantes. En 1991 tiña 247 habitantes.

Limita ao norte coas parroquias da Pobra do Brollón e Lamaigrexa, ao oeste con Cereixa, ao leste con Salcedo e ao sur con Abrence.

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , que fai referencia a unha fortaleza ou poboado fortificado.

## Patrimonio 
* Igrexa de Santiago, data de época medieval, sufrindo varias reformas posteriores. Conta cunha torre cadrada, con muros de lousa, e catro vans enmarcados por arcos.
* Capela de Facendas, en Piñeiros.
* Casa do Mesón.

## Festividades 
As festas de Castroncelos celébranse na honra a Santiago Apóstolo, patrón da parroquia, o día 25 de xullo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Castroncelos 
### Parroquias da Pobra do Brollón 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Pobra do Brollón
Lamaigrexa, A Pobra do Brollón

**San Pedro de Lamaigrexa** é unha parroquia da Pobra do Brollón na provincia de Lugo. Pertence ó arciprestado de Santalla de Rei. En 2008 tiña 120 habitantes (57 homes e 63 mulleres) repartidos en 7 entidades de poboación, cunha densidade de 10,7 hab./km². En 1991 tiña 193 habitantes.

Limita ó norte coa parroquia de Saa, ó sur con Castroncelos e Salcedo, ó leste con Parada dos Montes e Salcedo, e ó oeste coa Pobra do Brollón.

## Historia
Quedan restos do antigo castro de Lamaigrexa. Un documento do s. XIII fai referencia á existencia desta freguesía.

## Patrimonio artístico
O templo parroquial é do s.XVIII, ten unha nave de planta rectangular, muros de cachotaría e tellado de lousa. Sancristía acaroada ao presbiterio. Torre de tres corpos. No interior atopamos retablos neoclásicos con esculturas.

## Festividades
Festas de San Antón en xuño.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Lamaigrexa
### Parroquias da Pobra do Brollón
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares da Pobra do Brollón
Liñares, A Pobra do Brollón

**San Cosme de Liñares** é unha parroquia da Pobra do Brollón na provincia de Lugo. En 2008 tiña 31 habitantes (16 homes e 15 mulleres) agrupados nas entidades de Guariz, Liñares e Santiorxo, xa que a entidade de Covos está deshabitada. A densidade media é de 3,1 hab/km². En 1991 tiña 43 habitantes.

Limia coas parroquias de Pinel e Abrence ao norte, Abrence e Quintá de Lor ao leste, Vilachá e Rozavales ao sur, e Sindrán ao oeste.

## Patrimonio 
Artístico:
* A **igrexa de San Cosme** foi construída no s. XVII, pero sufriu importantes reformas no s. XX. Ten dúas naves, muros de cachotaría e tellado de lousa. A fachada conta cunha porta enmarcada por arco de medio punto.A sancristía acaroada ó presbiterio. No interior, o retablo maior data do s. XVIII, con esculturas do s. XVII e s. XVIII.
* **Capela de Santiorxo**.
Natural:
* **Sobreira de Santiorxo**

## Festividades 
Festas do Rosario en agosto.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Liñares 
### Parroquias da Pobra do Brollón 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Pobra do Brollón
Parada dos Montes, A Pobra do Brollón

**Santa Einés de Parada dos Montes** é unha parroquia da Pobra do Brollón na provincia de Lugo. En 2007 tiña 34 habitantes (64 en 1991) agrupados nas entidades de Couso, Parada dos Montes e Río de Bois, cunha densidade media de poboación de 6,8 hab/km².

## Xeografía 
Linda coa parroquia de Saa polo noroeste, Vilamor polo nordés e leste, Salcedo polo sur, e Lamaigrexa e Saa polo oeste.

## Historia 
Dise que a aldea de Parada dos Montes non estaba onde está agora. Seica un día houbo un señor que necesitaba axuda e dixo que a aldea que non o escoitase e non acudise a axudalo sería cambiado de lugar. Parada dos Montes non acudiu e polo tanto foi cambiado para onde está agora. Aínda se conserva o nome dalgún campo onde se supón que estaba antes a aldea.

A principios do século XV chegaban a estes lugares os arrendatarios do mosteiro de Meira, pertencente á orde do Císter.

## Patrimonio artístico 
En Parada dos Montes os tellados das casas están unidos e superpostos para poder circular os días de nevadas intensas e protexerse mellor da intemperie.

* **Igrexa de Santa Einés**: o templo parroquial é do século XIX pero conserva un retablo neoclásico procedente do convento das Clarisas de Monforte de Lemos.

## Festas 
As festas parroquiais celébranse na honra a Santa Einés, cara ao 21 de xaneiro. A festa non se celebrou durante 25 anos pero recuperouse no 2007.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Parada dos Montes 
### Parroquias da Pobra do Brollón 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Pobra do Brollón
Cereixa, A Pobra do Brollón

**San Pedro de Cereixa** é unha parroquia da Pobra de Brollón na provincia de Lugo. Pertence ó arciprestado de Santalla de Rei. 

Segundo o INE, en 2025 tiña 105 habitantes (50 homes e 55 mulleres), distribuídos en 8 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación a 2011, cando tiña 157 habitantes. En 1991 tiña 227 habitantes.

Limita ao norte coas parroquias de Eixón e Castrosante, ao sur con Pinel e Abrence, ao leste coa Pobra do Brollón e Castroncelos, e ao oeste con Fornelas e Chavaga.

## Historia 
Na zona de Alende hai restos do castro de Alende. Nesta parroquia naceu María Castaña, impulsora das revoltas contra o bispo de Lugo no século XIV. Na zona de Nogueiras hai os restos dun muíño no que a fidalga se reunía para planear as revoltas.

A parroquia foi concello ata a organización actual dos concellos co proxecto de organización territorial de España de 1822, logo confirmada na división territorial de España en 1833, polo que en 2021 cumpriu o seu bicentenario)

## Patrimonio 
dereita|miniatura|Capela e sepulcros no castro de San Lourenzo.

* **Igrexa de San Pedro**, de planta rectangular, muros de cachotaría e cuberta a dúas augas con tellado de lousa. No interior conserva esculturas.
* **Capela de Nogueiras**.
***Castro de San Lourenzo**. No poboado fortificado construíuse unha capela na Idade Media, con sepulcros ao seu redor. Foi rehabilitada en 1876 e despois abandonada. Nas décadas de 1960 e 1970 levouse a cabo unha explotación de grava e area.

***Castro de Alende**.

## Festividades 
As festas da parroquia celébranse na honra á Virxe do Rosario, en outubro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cereixa 
### Parroquias da Pobra do Brollón 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
### Outros artigos 
*Lugares da Pobra do Brollón
Pinel, A Pobra do Brollón

**Santa María de Pinel** é unha parroquia da Pobra do Brollón na provincia de Lugo. Pertence ó arciprestado de Santalla de Rei. En 2007 tiña 30 habitantes (49 en 1991), sendo a parroquia menos poboada do concello. Están repartidos en 5 entidades de poboación, cunha densidade media de 25,8 hab/km².

Linda coas parroquias de Cereixa ao norte, Abrence ao leste, Liñares ao sur, e Chavaga, Bascós e Sindrán ao oeste.

As Festas da Nosa Señora celébranse o 15 de agosto.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Pinel
### Parroquias da Pobra do Brollón
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares da Pobra do Brollón
Salcedo, A Pobra do Brollón

**San Xoán de Salcedo** é unha parroquia da Pobra do Brollón na provincia de Lugo. Pertence ó arciprestado de Santalla de Rei. Segundo o INE, en 2025 tiña 136 habitantes (71 homes e 65 mulleres), distribuídos en 3 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación a 2011, cando tiña 168 habitantes.

Limita coas parroquias de Lamaigrexa e Parada dos Montes ao norte, Lamaigrexa e Castroncelos polo oeste, Vilamor ao leste, e Barxa de Lor e Vilar de Lor ao sur.

## Xentilicio 
O seu xentilicio é **salcedao**.

## Patrimonio artístico 
Ten igrexa parroquial da segunda metade do s. XVIII, fortemente reformada posteriormente. Ten unha torre cadrada, acaroada a un dos laterais da nave, cun fornelo que contén a imaxe de Santiago Peregrino.

## Festividades 
Ten moita importancia o entroido de Salcedo, co popular Oso de Salcedo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Salcedo 
### Parroquias da Pobra do Brollón 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Pobra do Brollón
### Ligazóns externas 
* www.ensalcedo.org
Óutara, A Pobra do Brollón

**Santa María de Óutara** é unha parroquia do concello da Pobra do Brollón, na provincia de Lugo. Pertence ó arciprestado de Santalla de Rei. En 2007 tiña 41 habitantes (70 en 1991), cunha densidade media de 5,6 hab/km².

## Xeografía
Linda ó norte con Eirexalba e Santa Cruz do Incio, ó sur con Canedo e A Ferreirúa, ó leste co Hospital e San Pedro do Incio e, ó oeste con Laiosa. Está bañada polo río Cabe no lugar de Biduedo e nas proximidades desta pequena aldea está a cova das Choias, un dos paraxes naturais máis coñecidos da Terra de Lemos. A cavidade ten unha profundidade duns 120 metros e foi explotada como mina de ferro entre os séculos XVI e XVIII.

As altitudes máximas atópanse nos Montes de Óutara.

## Historia e patrimonio
No castro da Xunqueira atopouse unha estatuíña romana.  O topónimo de *Ouctar* aparece nun documento da catedral de Lugo do 17 de novembro de 1202.

Segundo Nicanor Rielo Carballo a igrexa parroquial é do século XVII. Ten nave rectangular con muros de cachotaría encalados. Na parte exterior dun deles consérvanse restos de decoracións tradicionais a base de debuxos feitos con cal, ornamentacións moi habituais no sur da provincia de Lugo. O templo ten espadana con dous ollos, e cuberta de madeira a dúas augas na nave central e a tres na capela maior, que está algo máis baixa e ten acaroada a sancristía cara ao norte. No interior apréciase un arco triunfal apuntado que separa a nave da capela maior, na que se conserva un sinxelo   artesoado e un retablo renacentista de gusto popular con tres rúas e tres pisos: no primeiro quedan restos de policromía que imitan un tapiz avermellado, no segundo aparece, na fornela central, a escultura de madeira policromada de San Gregorio e a ambos os dous lados desta unhas pinturas moi rudas que representan bispos ou autoridades eclesiásticas. O retablo remata cun conxunto escultórico que representa a Crucifixión (o Cristo, San Xoán e a Dolorosa). Por todo o retablo, que conserva restos de policromía, hai relevos que representan os atributos da Paixón (cravos, coroa de espiñas, tenaces e martelos).

As festas de Óutara, na honra da Virxe do Carme, celebrábanse o 15 de setembro pero na década de 1970 cambiáronse para o primeiro domingo de agosto.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Óutara
### Parroquias da Pobra do Brollón
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares da Pobra do Brollón
A Pobra do Brollón, A Pobra do Brollón

**San Pedro da Pobra do Brollón** é unha parroquia e a capital do concello da Pobra do Brollón na provincia de Lugo. Pertence ó arciprestado de Santalla de Rei. En 2017 tiña 271 habitantes agrupados en 5 entidades de poboación, cunha densidade de 76,76 hab./km².

Linda con Castrosante e Saa polo norte; Cereixa e Castroncelos polo sur; Lamaigrexa polo leste e, Cereixa polo oeste.

## Historia 
A antiga xurisdición da Pobra do Brollón abarcaba os cotos de Cereixa, Froxende, Parada dos Montes, Pol de Lemos, Valverde, A Raíña, Salcedo e Vales, ademais dos termos do coto do mosteiro de San Vicente do Pino en Monforte. A vila da Pobra ostentou foros particulares outorgados polo rei Sancho IV de Castela e o seu fillo o rei Fernando IV de León e Castela.

## Festas 
* **Festas do Corpus**, na honra ao Corpus Christi, no mes de xuño, son as principais da vila.
* **Festas de San Pedro**

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Pobra do Brollón 
### Parroquias da Pobra do Brollón 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Pobra do Brollón
### Ligazóns externas 
* Fotos de San Pedro da Pobra do Brollón
O Reguengo, Santalla de Rei, A Pobra do Brollón

**O Reguengo** é un lugar da parroquia de Santalla de Rei, no concello da Pobra do Brollón.

Nesta entidade de poboación atópase o *Muíño de Folla* de propiedade particular, a ponte sobre o río Cabe e a presa de auga.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Santalla de Rei 
### Parroquias da Pobra do Brollón
A Ribeira, Santalla de Rei, A Pobra do Brollón

**A Ribeira** é un lugar da parroquia de Santalla de Rei, no concello da Pobra do Brollón. Recibe ese topónimo porque está situada na ribeira do río Cabe. Na Ribeira encontramos a igrexa parroquial de Santalla de Rei construída no século XVII.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santalla de Rei 
### Parroquias da Pobra do Brollón