José Ferrer de Couto

**José Ferrer de Couto**, nado en Ferrol o 14 de xullo de 1820 e finado en Nova York o 3 de xullo de 1877, foi un militar, historiador e xornalista galego.

## Traxectoria 
Fillo de Manuel Vicente Ferrer, subtenente de infantaría de Mariña, e Manuela de Couto. Estudou na Academia Militar de Guardias Marinas y Pilotos de Ferrol. En 1837 foi nomeado subtenente dun dos batallóns que se enfrontaron aos carlistas.

Publicou o tratado *Moral del ejército*, no que defendía a escrupulosa separación entre a carreira militar e a política, o que lle trouxo problemas e marxinación dentro do corpo, polo que deixou o exército en 1844. Tamén escribiu un tomo de poesías, *Horas de mal humor*. Logo de licenciarse compuxo os tres volumes do *Album del ejército español*. Encargáronlle unha *Historia de la Marina Real Española*, e mentres se documentaba escribiu unha *Historia del combate naval de Trafalgar* que lle valeu a Cruz de Carlos III. Tamén obtivo a encomenda da Orde de Isabel la Católica.

Con motivo da expedición contra Cuba do insurxente Narciso López e a súa captura, viaxou á illa e publicou *Vindicación de los hechos y administración de los españoles en América* e *América y España*, dirixido contra os Estados Unidos e a doutrina Monroe. Tamén son da súa autoría *Cuestiones de México, Venezuela y América en general*, *Reincorporación de Santo Domingo a España* e *México y España*. Da súa obra *Crisol histórico español y restauración de glorias nacionales* chegaron a facerse dúas edicións, e o autor regalou os fondos que obtivo para os gastos da guerra de Santo Domingo, Cuba e Porto Rico.

Marchou a Nova York en 1860, onde fixo fortuna. Ao falecer o propietario e director de *La Crónica* de Nova York, que defendía os intereses españois nos Estados Unidos, encargáronlle dirixila en 1863. Preferiu fundar e editar un novo periódico, *El Cronista de Nueva York*, que tamén dirixiu e desde onde denunciou as piraterías contra as repúblicas hispanoamericanas e contra as illas españolas, apoiando ao embaixador e escritor Gabriel García Tassara. Dedicouse a esmiuzar e desentrañar as mentiras da prensa estadounidense, e loitou contra os independentistas cubanos emigrados. Tamén escribiu *Cuba puede ser independiente*.

Encabezou nos estados do norte a oposición aos plans abolicionistas de Abraham Lincoln co seu libro de 1864 *Los negros en sus diversos estados y condiciones, tales como son, como se supone que son y como deben ser*, publicado simultaneamente en inglés e español, e que lle provocou a xenreira dos medios abolicionistas. É un estudo para xustificar económica, histórica e moralmente a práctica da escravitude -que Ferrer de Couto non recoñece como tal, senón como "traballo organizado dos negros"- e ten como propósito ser unha base de acordo para que os dous bandos da Guerra de Secesión, o norte de Lincoln e o sur de Jefferson, a preserven fose cal for o resultado final da guerra:

:*Tratando de facilitar un acomodamento honroso entre o Norte e o Sur dos Estados Unidos pensáronse e escribíronse todos os argumentos deste libro*.

Ferrer de Couto entende que a escravitude dos negros é en realidade "o rescate de aqueles infelices" das súas "atroces" condicións orixinais en África e que a "aplicación das súas forzas á agricultura e á industria é un feito civilizador e humanitario". Non dubida en atribuír historicamente a España e Portugal a responsabilidade do tráfico de escravos a grande escala. Estima que este fluxo permitiu "arrincalos dos altares do Demo e transplantalos a terras cultas onde por fin alcanzaban o coñecemento de Deus e da vida social, polos camiños da relixión e o traballo". Para reforzar este argumento fai unhas detalladas descricións da brutalidade que impera nas nacións de África occidental dende que a influencia española e portuguesa foi desprazada polos "filántropos" ingleses e franceses.

José Ferrer de Couto está enterrado en Nova York, como era o seu desexo. Cando morreu, o *New York Times* dedicoulle unha extensa e eloxiosa necrolóxica.

## Recoñecementos 
Foi membro da Sociedad Económica de Madrid e da Sociedad Geográfica de México, cabaleiro da orde do mérito militar, cabaleiro do hábito de Santiago, cabaleiro da orde militar de San Fernando, oficial da orde militar imperial de Guadalupe.
## Notas