François Villon

**François de Montcorbier ou de Loges**, chamado **François Villon** nado en París en 1431 ou 1432 e desaparecido en 1463 foi un  poeta francés.

A súa creación máis célebre é *Ballade des pendus*, escrita cando esperaba a súa execución na forca.

Os datos sobre a vida de François Villon son incertos: díxose del que era un marxinal e quen tratou de seguir o seu itinerario e estudar a súa obra descríbeno como o máis ilustre e xenuíno precursor da poesía maldita. Foi encarcerado nalgunha ocasión.

## Traxectoria 
Villon naceu en abril de 1431 ou 1432 e, segundo se coñece polos rexistros da universidade da Sorbona e polos arquivos xudiciais, o seu verdadeiro nome foi François de Montcorbier. O seu pai, probablemente orixinario dunha aldea da Borgoña, deixou a provincia para establecerse na capital. A súa nai, nacida en Berry ou en Anjou, quedou viúva cando Villon era aínda moi pequeno. Por motivos descoñecidos a nai confioulle o neno ao mestre Guillaume de Villon, cóengo e capelán de Saint-Benoît-le-Bétourné, cuxo apelido adoptou en proba de gratitude. Estudou na facultade de Arte, pero tras obter unha licenciatura, descoida o estudo para correr detrás da aventura.

A partir desta época, a súa vida terá por pano de fondo a guerra dos Cen Anos e o seu cortexo de brutalidades, fame negra e epidemias. Acusado de asasinar o relixioso Philippe Sermoise, o seu rival en amores, foi obrigado a fuxir de París, pero obtivo o perdón en xaneiro de 1456. Pouco despois participa no roubo do Colexio de Navarra.

Entre 1456 e 1461, proseguiu as súas andanzas polo val do Loira, e foi encarcerado  no verán de 1461, aínda que liberado algúns meses máis tarde con ocasión dunha visita de Lois XI.

De volta a París, escribiu *Le Testament* e foi arrestado unha vez máis en 1462. Foi torturado e condenado á forca, mais o xuízo foi casado en apelación en xaneiro de 1463. A pena foi conmutada por dez anos de desterro de París e a partir deste episodio perdeuse o seu rastro.

## A súa obra 
[miniatura|Gravado de Villon por [Federico Cantú]]
Villon non renovou a poesía do seu tempo, senón que deu unha nova vida a motivos herdados da cultura medieval que el coñecía á perfección e animounos coa súa propia e orixinal personalidade. Así, deu volta ao ideal cortés, inverteu os valores admitidos celebrando as xentes destinadas ao patíbulo, entregouse á descrición burlesca ou ás bromas subidas de ton, e multiplicou as innovacións na linguaxe. A estreita relación que Villon estableceu entre os sucesos da súa propia vida e a súa poesía levouno a deixar igualmente que a tristeza e a melancolía se apoderasen dos seus versos. *Le Testament* (1461), que é considerada como a súa obra capital, inscríbese como unha prolongación do *Le Lais* (1456), ao que se chama comunmente, o "pequeno testamento". Ese longo poema de 2023 versos está marcado pola angustia da morte á que o propio Villon acababa de ser condenado e recorre, cunha singular ambigüidade, a unha mestura de reflexións sobre o tempo, amargas chanzas, invectivas e fervor relixioso. Esta combinación de tons contribúe a dar á obra de Villon unha sinceridade patética que a singulariza respecto da dos seus predecesores.

Villon, ignorado polo seu tempo, foi redescuberto no século XVI antes de que Marot o publicase.

## Obra 
Esta listaxe adoita poñerse en cuestión, aumentada con poemas que pasan a ser considerados da súa autoría e diminuída con outros que deixan de considerarse. As obras que aparecen seguen a cronoloxía estipulada por Gert Pinkernell e parece a máis coherente, aínda que algunhas non están datadas con certeza. Os títulos son os da edición da Livre de Poche *Poésies Complètes*, editada e comentada por Claude Thiry.

**Ballade des contre vérités* (1455 ?–1456 ?, París)
**Le Lais* (1457, París)
*''Épître à Marie d'Orléans* (comezo de 1458, Blois)
**Double ballade* (comezo de 1458, Blois)
**Ballade des contradictions* (comezo de 1458, Blois)
**Ballade franco-latine* (comezo de 1458, Blois)
**Ballade des proverbes* (outubro-novembro de 1458, Vendôme)
**Ballade des menus propos* (outubro-novembro de 1458, Vendôme)
**Épître à ses amis* (verán de 1461, Meung-sur-Loire)
**Débat du cuer et du corps de Villon* (verán de 1461, Meung-sur-Loire)
**Ballade contre les ennemis de la France* (final de 1461, Meung-sur-Loire)
**Requeste au prince* (final de 1461, Meung-sur-Loire)
**Le Testament* (1461). Incluíndo:

***Ballade des dames du temps jadis*
***Ballade des seigneurs du temps jadis*
***Ballade en vieux langage françois*
***Les regrets de la belle Heaulmiere*
***Ballade de la Belle Heaulmière aux filles de joie*
***Double ballade sur le mesme propos*
***Ballade pour prier Nostre Dame*
***Ballade à s'amie*
***Lay ou rondeau*
***Ballade pour Jean Cotart*
***Ballade pour Robert d'Estouteville*
***Ballade des langues ennuieuses*
***Les Contredits de Franc Gontier*
***Ballade des femmes de Paris*
***Ballade de la Grosse Margot*
***Belle leçon aux enfants perdus*
***Ballade de bonne doctrine*
***Rondeau ou bergeronnette*
***Épitaphe*
***Rondeau*
***Ballade de conclusion*
***Ballade de bon conseil* (1462, París)
***Ballade de Fortune* (1462, París)
***Ballades en jargon* (1462, París)
***Ballade des pendus* (final de 1462, París)
***Quatrain* (final de 1462, París)
***Louanges à la cour* (xaneiro de 1463, París)
***Question au clerc du guichet'' (xaneiro de 1463, París)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Les Poètes maudits
### Ligazóns externas 
* Balada dos aforcados ou "Epitafio de Villon" en Descontexto
* Esbozo biográfico sobre o poeta 
* Estudo sobre a obra de Villon