open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Augusto de Santiago Gadea

**Augusto C. de Santiago y Gadea**, nado na Coruña en 1855 e finado en 1915, foi un militar, xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Entrou na Academia de Administración Militar con 20 anos e foi comisario de guerra. Colaborou en moitos periódicos galegos e nalgúns de Madrid, onde fundou e dirixiu a revista *Galicia*. Empregou o pseudónimo de *El abate Lepe*.

Participou nos faladoiros da Cova Céltica e foi correspondente da Real Academia Galega.

## Obras 
miniatura|*Lolita. Cantares y juegos de las niñas*, 2ª ed., 1910 Madrid.
* *Trozos escogidos en prosa y verso de los más notables escritores franceses* (1884)
* *Traductor del francés y tratado manuscrito de correspondencia usual y comercial* (1895)
* *Doña Avaricia y su prole* (1901)
* *Lolita. Cantares y juegos de las niñas* (1901) 
* *Iglaterra y el Transvaal. Apuntes sobre la guerra en el sur de África* (1902)
* *El problema obrero* (1903)
* *Alfabeto y libro de lecturas del soldado* (1904)
* *Catecismo patriótico. La jura de la bandera* (1904)
* *Los cinco gordos del siglo XX. Historia de la Lotería Nacional* (1906)
* *La Guerra de la Independencia. El dos de mayo de 1808* (1908)
* *Los sitios de Zaragoza* (1908)
* *La Administración Militar en la Guerra de la Independencia* (1909)
* *El Intendente del primer sitio de Zaragoza, Calbo de Rozas * (1909)
* *El general don Pablo Morillo* (1911)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Ficha en galegos.info
Ramón García Abad

**Ramón María García Abad**, nado nos Caparís, parroquia de San Xiao de Mos (Castro de Rei) o 7 de febreiro de 1836 e finado en Lugo o 7 de marzo de 1887, foi un sacerdote e xornalista galego.

## Traxectoria 
Cursou o bacharelato no instituto de Monforte de Lemos e a carreira sacerdotal no seminario de Lugo. Despois pasou a Toledo, onde obtivo a licenciatura en Teoloxía e Canons. Exerceu cátedras e foi vicerreitor do seminario de Lugo, onde gañou as oposicións a doutor en 1865. Desempeñou os cargos de provisor e vigairo xeral interino do bispado lugués. Predicador incansable, mereceu o título de "O Apóstolo de Galicia", pois dirixiu máis de 150 misións. Traduciu do italiano varias obras.

## Obras 
* *Clamores del Divino Pastor a las ovejas descarriadas, o sea, lecciones de Jesucristo a los pecadores olvidados de su salvación* (Barcelona, 1861).
* *El camino del cielo allanado a todos los pecadores* (Lugo, 1861).
* *Liga santa de los confesores* (Lugo, 1865).
* *La más divina de las obras divinas, o sea, la obra de la santa infancia* (Lugo, 1873).
* *Escala para subir los niños al cielo*.
* *Manual de las personas que frecuentan los Sacramentos*.
* *Propósitos razonados de un seminarista*.
* *Guía del cristiano en la santa misión*.

Fíxose unha impresión póstuma do seu libro *Hojas sueltas* (1894), quizais a súa peza máis coñecida popularmente, xunto con *El libro del seminarista*.

## Homenaxes 
En 1888 os seus admiradores colocaron a primeira pedra do ostentoso mausoleo que lle dedicaron para gardar os seus restos. Unha rúa de Lugo leva o seu nome.

## Véxase tamén 
### Bibliografía
Juan Gómez Navaza

**Juan Gómez Navaza**, nado en Betanzos en 1868 e finado na mesma vila en 1924, foi un avogado e xornalista galego.

## Traxectoria 
Foi redactor do periódico *Las Mariñas*, que dirixiu na segunda etapa, redactor de *El Valdoncel* e *El Mendo*, dirixiu *El Pueblo* e colaborou en *El Progreso*. Tamén colaborou nos periódicos coruñeses *El Diario de Galicia* e *La Mañana*. Utilizou o pseudónimo **El bachiller Hungarelo**. Foi membro da confraría da Vera Cruz, presidente do Círculo Musical (1892) e membro da Junta de Defensa.

Casou con Amparo López Miño en 1897.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Jordi Roura

**Jordi Roura i Solà**, nado en Llagostera (Xirona) o 10 de setembro de 1967, é un exfutbolista catalán, que ocupaba a posición de centrocampista ou dianteiro, e que foi adestrador do Futbol Club Barcelona no 2013.

## Traxectoria 
### Como xogador 
Despois de pasar polas categorías de alevín e infantil da Unió Esportiva Llagostera, Jordi Roura continuou a súa formación nas categorías inferiores do FC Barcelona. Militou no equipo filial antes de debutar no primeiro equipo na tempada 1988/89, na que xogou 8 partidos en Primeira División. O ano seguinte xogou dous máis cos blaugrana. Sen continuidade no FC Barcelona, marcha cedido ao Real Murcia, onde xoga a tempada 1991/92 na Segunda División. O ano seguinte ficha pola UE Figueres, tamén na categoría de prata. En 1994 ficha pola UE Sant Andreu.

### Como adestrador 
O 15 de xuño de 2012, xa retirado como futbolista, asinou o contrato como segundo adestrador de Tito Vilanova no FC Barcelona.

Dirixiu o equipo durante dous partidos despois da expulsión do primeiro adestrador contra o Osasuna. Tamén foi o elixido para facerse cargo do primeiro equipo desde o 19 de decembro de 2012, día no que Tito Vilanova tivo que prepararse para unha intervención cirúrxica a causa dun cancro, ata o 2 de abril de 2013, cando Vilanova volveu para dirixir novamente o equipo. Durante este período, o conxunto catalán caeu nas semifinais da Copa do Rei, mantivo con solvencia o liderado da Liga e avanzou aos cuartos de final da Liga de Campións.

O 19 de xullo de 2013 converteuse no máximo responsable do primeiro equipo, despois da dimisión forzada e inesperada de Tito Vilanova, cargo que ocupou ata o 26 de xullo, data na que foi presentado o substituto de Vilanova, Gerardo 'Tata' Martino. Durante este breve período de tempo, dirixiu o equipo nun amigable que xogou o Barça contra o FC Bayern München de Pep Guardiola, partido que gañaron os alemáns por 2-0. Despois da presentación oficial do Tata, dirixiu ao Barcelona en dous partidos amigables máis, contra o Valerenga (0-7) e o Lechia Gdansk (2-2).

O 19 de maio de 2014, o FC Barcelona anunciou o seu nomeamento como director do fútbol formativo blaugrana, cargo no que substituíu a Guillermo Amor.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
El Progreso (Betanzos)

***El Progreso*** foi un semanario editado en Betanzos entre 1900 e 1901.

## Traxectoria 
Subtitulado *Semanario independiente*, que despois cambiou por *Órgano do Partido Liberal brigantino*, apareceu o 4 de novembro de 1900. Publicábase os domingos. Estivo dirixido por Antonio Fernández Rivas, Mariano Tudó Montero e Juan Ponte Blanco. Entre os seus colaboradores figuraron Antonio G. Novoa, Manuel Castro Ares, Roque Ponte, José Alguero Penedo, Darío Caramés, Manuel Martínez Teijeiro, Valerio Nunez, Ricardo Morais, Juan Gómez Navaza, Leoncio López, César Gómez, Luis López e Manuel García Faílde. O último número conservado é o 40, do 4 de agosto de 1901.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* El Progreso na Hemeroteca de Betanzos
As Rozas, Francos, Paradela

**As Rozas** é un lugar da parroquia de Francos, no concello lugués de Paradela, na comarca de Sarria. Segundo o IGE, en 2013 tiña 13 habitantes (7 homes e 6 mulleres).

## Toponimia 
Segundo Nicandro Ares *As Rozas* é o plural dunha voz **ruptia* formada sobre o latín ,  rasurado, roto.

## Camiño de Santiago 
As Rozas é unha localidade da etapa Sarria-Portomarín do Camiño Francés a Santiago de Compostela.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Francos 
### Parroquias de Paradela 
## Notas
El Escobón

***El Escobón*** foi un semanario editado en Bergondo en 1888.

## Traxectoria 
[miniatura|esquerda|García Acuña nunha caricatura aparecida en *[El Ciclón|El Ciclón* de Santiago de Compostela.]]
Subtitulado *Semanario satírico-cómico-lírico-dramático*, que despois cambiou por *Semanario popular*, apareceu o 1 de xaneiro de 1888. Publicábase os domingos. Dirixido por Fernando García Acuña. O último número conservado é o 40, do 27 de outubro de 1888. O seu principal obxectivo era combater o caciquismo.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Outros artigos 
* *Las Riberas del Mendo*
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* El Escobón na Hemeroteca de Betanzos
El Valdoncel

***El Valdoncel*** foi un xornal editado en Betanzos en 1890.

## Traxectoria 
Subtitulado *Diario de Betanzos*, apareceu en marzo de 1890. O fundador e propietario era Fernando Boni Castro. Estivo dirixido por Adolfo Vázquez Gómez e entre os seus redactores figuraron José Alguero Penedo, Juan Gómez Navaza e Ramón Sanjurjo Ossorio. En maio o director e os redactores abandonaron o xornal para fundar *El Mendo* e Manuel J. Lema pasou a dirixir o xornal. O último número conservado é o 240, do 27 de outubro de 1890. En novembro de 1890 fusionouse con *El Mendo*, e a nova publicación conservou o título de *El Mendo* coa dirección de Adolfo Vázquez Gómez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* El Valdoncel na Hemeroteca de Betanzos
El Huracán

***El Huracán*** foi un semanario editado en Santiago de Compostela entre 1888 e 1890.
## Historia e características 
Subtitulado *Semanario joco-serio*, apareceu en novembro de 1888. Editado por Jesús López Alende, que tamén foi o seu director. Entre os seus redactores figurou Manuel Novoa Costoya. Cesou a súa publicación en setembro de 1890.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Vilachá, As Cortes, Paradela

**Vilachá** é un lugar da parroquia das Cortes, no concello lugués de Paradela, na comarca de Sarria. 

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 34 habitantes (18 homes e 16 mulleres), o que supón unha diminución con respecto a 2013, cando tiña 46 habitantes.

## Toponimia 
Segundo Nicandro Ares *Vilacha* é un lugar chan, plano (latín ).

## Notas
## Lugares e parroquias
### Lugares das Cortes
### Parroquias de Paradela
## Notas
El Mendo

***El Mendo*** foi un xornal editado en Betanzos entre 1890 e 1891.

## Traxectoria 
Subtitulado *Diario de la Tarde*, apareceu en maio de 1890, fundado pola antiga redacción de *El Valdoncel*. O director e propietario era Adolfo Vázquez Gómez e o administrador Julio Romay Rodríguez. Os redactores eran José Alguero Penedo, Juan Gómez Navaza e Ramón Sanjurjo Ossorio. Entre os seus colaboradores figurou Roque Ponte Peña. En novembro de 1890 fusionouse con *El Valdoncel*, e a nova publicación conservou o título de *El Mendo* coa dirección de Adolfo Vázquez Gómez. Cesou a súa publicación co número 489, correspondente ao 29 de decembro de 1891.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* *El Mendo* na Hemeroteca de Betanzos
La Aspiración

***La Aspiración*** foi un semanario editado en Betanzos entre 1904 e 1912.

## Traxectoria 
Subtitulado *Periódico independiente de esta localidad*, apareceu o 3 de abril de 1904. O director era Juan Ponte Blanco e entre os seus colaboradores figuraron Antonio Tudela, Franciso Sánchez Díaz, César Sánchez Díaz, José Mª Fontenla, Raimundo Montes, José Bartolomé Vidal, M. Gómez Mourón, Antonio de Carral Cabanas, Angel Ruiz e José Buesas. Foi o órgano xornalístico dos grandes caciques de Betanzos e mantivo enfrontamentos con *La Defensa*. Cesou a súa publicación co número 431, correspondente ao 23 de maio de 1912.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* La Aspiración na Hemeroteca de Betanzos
Concepción

**Concepción** pode referirse a:

*A **Inmaculada Concepción**, un artigo de fe do catolicismo;

## Toponimia
***Concepción**, cidade chilena, capital da aglomeración de **Gran Concepción** e da **Provincia de Concepción**;
***Concepción**, concello de Colombia
***Concepción**, cidade paraguaia;

## Bioloxía 
* **Concepción**, *impregnación ou fecundación*, a fusión de dúas células sexuais ou gametos no curso da reprodución sexual.

## Véxase tamén
* Departamento Concepción
Metrópole ortodoxa grega de España e Portugal

A **metrópole de España e Portugal** é unha xurisdición ortodoxa con sé en Madrid, baixo a xurisdición canónica do Patriarcado Ecuménico de Constantinopla. Inicialmente parte da metrópole de Francia, foi estabelecida como metrópole independente por decisión patriarcal e sinodal en 2003. O seu metropolita é o arcebispo grego Polykarpos Stavropoulos.. Xuridicamente está rexistrada en España como Igrexa ortodoxa grega en España e en Portugal como Igrexa Ortodoxa en Portugal.

## Historia 
A primeira parroquia ortodoxa grega en España foi erixida en Madrid en 1949. A diocese pertenceu inicialmente á metrópole de Francia, creada en 1963, da que era un exarcado (o exarcado de Iberia).

O 20 de xaneiro de 2003 foi erixida a nova metrópole de España e Portugal, con xurisdición sobre toda a Península Ibérica (España, Portugal, Xibraltar e Andorra), sobre as illas Baleares e Canarias, e sobre Azores e Madeira.

## Estrutura 
A metrópole estrutúrase en vigairías. A sé central está en Madrid, onde reside o metropolita e onde ten a súa parroquia principal. As vigairías son as seguintes:
* Vigairía arcebispal para España central e do norte e Xibraltar (Comunidade de Madrid, Castela-A Mancha, Estremadura, Castela e León, A Rioxa, Navarra, País Vasco, Cantabria, Asturias e Xibraltar).
* Vigairía arcebispal para España oriental e Andorra (Aragón, Cataluña, Andorra, Comunidade Valenciana e Illas Baleares).
* Vigairía arcebispal para España meridional (Andalucía, Murcia, Ceuta e Melilla).
* Vigairía arcebispal para as Illas Canarias.
* Vigairía arcebispal para Portugal e Galicia.

En Galicia ten catro parroquias, Vigo, Ourense, Santiago Apóstolo (sede en Santiago de Compostela) e Ourense/Lugo (sede en Monforte de Lemos), todas atendidas polo reverendo ecónomo Vasyl Savchuk.

## Episcopoloxio 
* Epiphanios Perialas (2003 - 2007; retirado)
* Polykarpos Stavropoulos (2007 - 2021)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sacra Metrópolis de España y Portugal
O Couto, Ferreiros, Paradela

**O Couto** é un lugar da parroquia de Ferreiros, no concello lugués de Paradela, na comarca de Sarria.

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , que é un "(lugar) cercado", para poder defendelo mellor.

## Camiño de Santiago 
Polo Couto pasa o Camiño Francés a Santiago de Compostela (etapa Sarria-Portomarín).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ferreiros 
### Parroquias de Paradela 
## Notas
Cirque du Soleil

miniatura|dereita|220px|Espectáculo do Cirque du Soleil.
O **Cirque du Soleil** (en galego *Circo do Sol*) é unha empresa canadense de entretemento, que se describe a si mesma coma unha *montaxe dramática de artes circenses e esparcemento rueiro*. A súa sede está no Quebec, na área de Saint-Michel.

## Historia
Foi creada polos ex-artistas de rúa Guy Laliberté e Daniel Gauthier en Baie-Saint-Paul, en 1984. A orixe do seu nome remóntase a un día no que Laliberté admiraba unha posta de sol durante unha viaxe a Hawai; pouco despois optou por empregar o termo Soleil, símbolo de *xuventude, dinamismo e enerxía*. En 1980 Gilles Ste-Croix fundou unha compañía denominada *Les Échassiers de Baie-Saint-Paul* (trad. lit: *os pernilongos de Baie-Saint-Paul*), formada por bailaríns, tragalumes e outras personaxes típicas dun circo que percorrían as rúas de Baie-Saint-Paul, unha vila preto do Quebec, para dar espectáculo aos seus habitantes. Ao pouco tempo, o grupo cambiou o seu nome por *Le Club des talons hauts* (trad. lit: *O club dos tacóns altos*) e, tras dous anos de experiencia polas rúas, en 1982, organizaron un festival cultural denominado *La Fête foraine de Baie-Saint-Paul*, á que acudiron artistas de rúa doutras rexións do Canadá para percorrer as rúas de Baie-Saint-Paul; isto marcou o precedente para que Laliberté e Ste-Croix decidiran fundar un circo no Canadá. O termo *Cirque du Soleil* empregouse por primeira vez para nomear o espectáculo que montarían Laliberté e Ste-Croix para conmemorar o 450 aniversario do descubrimento do que hoxe é o Canadá por Jacques Cartier, percorrendo toda a cidade en 1984. A presentación *Le Grand Tour du Cirque du Soleil* foi un éxito, e eventualmente Laliberté contratou ao artista Guy Caron, da Escola Nacional Circense do Canadá, para adaptar o espectáculo de circo cun novo enfoque teatral baseado nas personaxes e onde non se empregaran animais no espectáculo, factores que consolidaron a Cirque du Soleil como o circo contemporáneo (*nouveau cirque*) que se coñece dende entón.
Betanzos Liberal

***Betanzos Liberal*** foi un semanario editado en Betanzos entre 1913 e 1914.

## Historia e características 
Subtitulado *Órgano del Partido Democrático*, apareceu o 25 de novembro de 1913 como continuación de *Nueva Era* para substituílo como portavoz do bando liberal-caciquil de Betanzos. Dirixido por Juan Ponte Blanco, tiña unha redacción totalmente distinta da do seu antecedente na que figuraban Fabián Vidal, José Bartolomé Vidal, José M. Neira, Adolfo Sánchez Díaz e José Fontenla Vázquez; ademais converteuse en órgano prietista, defensor dos intereses políticos do marqués de Alhucemas no distrito. A partir do 14 de marzo de 1914 pasou a denominarse *Betanzos*, cambio motivado por problemas político-administrativos.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* Betanzos Liberal na Hemeroteca virtual de Betanzos
Giorgio Chiellini

**Giorgio Chiellini**, nado en Pisa o 14 de agosto de 1984, é un futbolista italiano que xoga de defensa. Milita dende 2005 na Juventus da Serie A, equipo do que é o capitán e o terceiro xogador con máis partidos na súa historia, só por detrás de Alessandro Del Piero e Gianluigi Buffon. Gañou co club piemontés nove ligas italianas consecutivas, cinco Copas de Italia e cinco Supercopas de Italia, ademais de alcanzar dúas finais da Liga de Campións. Foi incluído cinco veces no Equipo do Ano na Serie A e gañou tres veces o premio ao Defensa do Ano na Serie A. En 2013 foi clasificado como sétimo mellor xogador do mundo por Bloomberg.

É internacional coa selección nacional de Italia dende 2004, sumando 116 partidos coa camiseta *azzurra*, coa que disputou dúas Copas do Mundo e catro Eurocopas, e á que capitaneou na conquista da Eurocopa de 2020. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Teiguín, Pascais, Samos

**Teiguín** é un lugar da parroquia de Pascais, no concello lugués de Samos, na comarca de Sarria. Segundo o IGE, en 2013 tiña 12 habitantes (4 homes e 8 mulleres).

## Camiño de Santiago
Teiguín é unha localidade dunha variante da etapa Triacastela-Sarria do Camiño Francés a Santiago de Compostela.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Pascais
### Parroquias de Samos
## Notas
La Unión, Chile

**La Unión** é un municipio e unha comuna chilena da provincia de Ranco, na rexión de Los Ríos.

A súa área é de 2.136&nbsp;km² e en 2012, a comuna tiña un total de 36.979 habitantes.

A comuna encóntrase emprazada nas proximidades do Lago Ranco e do río Bueno.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O municipio de La Unión  .
Betanzos (semanario)

***Betanzos*** foi un semanario editado en Betanzos en 1914.

## Historia e características 
Subtitulado *Órgano del Partido Liberal*, apareceu o 14 de marzo de 1914 en Paderne como continuación de *Betanzos Liberal*. Dirixido por Juan Ponte Blanco, entre os seus colaboradores figuraron José M. Neira, Jesús Cachaza Lousa e "Meteoro". O último número coñecido é do 7 de xuño de 1914
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* *Betanzos* na Hemeroteca virtual de Betanzos
Patria (periódico)

***Patria*** foi un periódico editado en Betanzos en 1925.

## Historia e características 
Subtitulado *Órgano de la Unión Patriótica de los Partidos de Corcubión, Ordenes y Betanzos*, apareceu o 16 de xuño de 1925. Dirixido por Juan Pérez Serrabona, entre os seus colaboradores figuraron Antolín Sánchez Valeiro, José Calviño Salazar, Manuel Balboa López, Nicolás del Río, José Antonio San Martín, F. Esmorís Recamán e "Noche". O último coñecido é o 2, do 1 de xullo de 1925.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* *Patria* na Hemeroteca virtual de Betanzos
La Semana Brigantina

***La Semana Brigantina*** foi un semanario editado en Betanzos en 1930.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico independiente, defensor del pueblo*, apareceu o 16 de marzo de 1930. Publicábase os domingos. Entre os seus colaboradores figuraron Adolfo Vila Real, Enrique Rivas Capell, Eduardo Barreiro, Mariano Marcos e "Cicacisco". O último número coñecido é o 7, correspondente ao 27 de abril de 1930.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* La Semana Brigantina na Hemeroteca Virtual de Betanzos
Tempada 2013/14 do Club Deportivo Lugo

Durante a tempada **2013–14** o Club Deportivo Lugo competiu na Segunda División, logrando manter a categoría dous anos seguidos por primeira vez na súa historia, acadando o 12º posto ao remate do campionato.

## Material deportivo 
O Lugo, que até a tempada pasada levaba equipamentos de Umbro, pasou a levar roupa de marca propia do club: CDLU. O patrocinador foi de novo Estrella Galicia.

**Deseño dos equipamentos do CD Lugo. Tempada 2013-14**

## Xogadores 
:*Xogadores ao remate da campaña.*

### Xuvenís 
### Deixaron o club durante a tempada 
## Fichaxes 
### Mercado de verán 

### Mercado de inverno 

## Clasificación 
||rowspan=1 style="background-color:#F9F9F9;"|

||rowspan=11 style="background-color:#F9F9F9;"|

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Club Deportivo Lugo
* Segunda División 2013/14
La Semana (Tui)

***La Semana*** foi un periódico editado en Tui en 1925.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario independiente*, apareceu o 11 de maio de 1925. Periódico católico, estaba dirixido por Eliseo Sastre Pérez. Nel apareceron debuxos humorísticos de Roberto Padín Rodríguez. Publicou cincuenta números.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Kristofer Hivju

**Kristofer Hivju**, nado en Oslo o 7 de decembro de 1978, é un actor, produtor e guionista noruegués, coñecido polo seu papel de Tormund Giantsbane na serie da HBO *Game of Thrones*, e por interpretar a Jonas no filme de 2011 *The Thing*. No 2004, graduouse da Academia Rusa de Artes Teatrais (GITIS) en Århus, Dinamarca. Hivju tamén aparece no filme *After Earth* de M. Night Shyamalan. 
 
É fillo do actor noruegués Erik Hivju.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Emilio García Olloqui

**Emilio García Olloqui y Vázquez Varela**, nado en Vigo o 10 de outubro de 1821 e finado en Alexandría o 3 de agosto de 1893, foi un avogado, diplomático e escritor de poesía e teatro galego.

## Traxectoria 
Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela.

## Obra 
* *Los Godos*
* *Obras Poéticas* (3 vol,s.), Alexandría, 1884.

## Recoñecemento 
En 1870 o concello de Vigo dedicoulle o nome dunha rúa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Xosé María Álvarez Blázquez, *Emilio García Olloqui: estudio biográfico*, 1961.
* 

### Ligazóns externas 
* "Emilio García Olloqui, promotor inmobiliario y poeta" .
Oligohymenophorea

Os **Oligohymenophorea** son unha gran clase de protozoos ciliados. Teñen tipicamente unha fenda ventral onde se encontran a "boca" e cilios orais característicos, separados dos do resto do corpo. Presentan unha membrana paroral á dereita da boca e membranelas, xeralmente tres, á súa esquerda. A citofarinxe é simple e nunca forma os complexos *cyrtos* que se encontran noutros grupos. Os cilios do corpo orixínanse xeralmente a partir de monocinetias, pero hai dicinetias cunha distribución limitada nalgunhas partes do corpo.

Na maioría dos grupos os cilios do corpo son uniformes e a miúdo densos, mentres que os cilios orais son simples e ás veces reducidos, pero nos peritricos case é todo o contrario. Os membros deste grupo están amplamente distribuídos, e inclúen moitas formas de vida libre (xeralmente de augas doces, pero tamén as hai mariñas) e simbióticas. A maioría son micrófagos, que se alimentan de pequenos organismos que arrastran á súa boca co movemento dos cilios, pero hai tamén casos con outros hábitos de alimentación. No grupo dos astomos, perdeuse a boca e as estruturas asociadas.

O establecemento na clasificación do grupo dos Oligoohymenophorea propúxose en 1974 como unha das tres clases de ciliados, xunto cos Polyhymenophorea ou espirotricos e o agora abandonado grupo dos Kinetofragmophora. Desde entón, engadíronse a esta clase os apostomos, pero, á parte diso, pódese dicir que a composición da clase permaneceu relativamente constante, e as principais variacións afectaron ás posicións dos penicúlidos e plaxiopílidos.

## Referencias 
* Puytorac, P. de, A. Batisse, J. Bohatier; J.O. Corliss, G. Deroux, P. Didier; J. Dragesco, G. Fryd-Versavel, J. Grain, C.-A. Grolière, R. Hovasse, F. Iftode, M. Laval, M. Rogue, A. Savoie, e M. Tuffrau. (1974). Proposition d'une classification du phylum Ciliophora Doflein, 1901. ''Comptes Rendus de l'Académie de Sciences, Paris'' 278: 2799-2802.
Colpodea

Os **Colpodea** (**colpodeos**) son unha clase de protozoos ciliados, que comprende unhas 200 especies que habitan en augas doces e no solo. Os cilios corporais son tipicamene uniformes, e están sostidos por dicinetias de estrutura característica, con cilios en ambos os cinetosomas. A "boca" pode ser apical ou ventral, con máis ou menos policinetias asociadas prominentes. Moitos son asimétricos, e as células enróscanse lateralmente e despois desenróscanse antes da división, a cal ten lugar dentro de quistes. Un xénero representativo é *Colpoda*, que é un ciliado con forma de ril común en ambientes ricos en materia orgánica.

A maioría dos ciliados situados aquí foron considerados orixinalmente tricóstomos avanzados, porque se asumía que carecían de verdadeiros cilios orais. Porén, os Bursariomorphida, que son grandes ciliados depredadores cunha cavidade oral que forma unha bolsa profunda anterior, eran considerados heterotricos debido ás súas prominentes policinetias orais. A moderna clase Colpodea foi definida por Small & Lynn en 1981, baseándose principalmente na estrutura das cinetias do corpo.

As análises de filoxenética molecular mostraron que a clase podería ser polifilética, aínda que se necesitan máis estudos utilizando un maior número de marcadores.

## Notas
Eliseo Sastre Pérez

**Eliseo Sastre Pérez**, nado en Chañe (provincia de Segovia) cara a 1858 e finado en Vigo en setembro de 1932, foi un xornalista e escritor español.

## Traxectoria 
Foi socio fundador da Casa Católica de Vigo e do semanario *Galicia Social*. Redactor de *La Integridad*, cando este desapareceu dirixiu o periódico *La Semana*. Colaborou en *La Raza* e publicou algúns poemas en *Vida Gallega*. Tamén foi secretario da Liga contra la corrupción del idioma castellano fundada en Vigo en xaneiro de 1924. Durante a Segunda República foi un dos fundadores da Unión Regional de Derechas e pertenceu a directiva de Acción Nacional de Vigo en 1932. Finou en Vigo en setembro de 1932 con 74 anos.

## Vida persoal 
Casou con Petra del Blanco Cuevas e foi pai de Eliseo, Claudio, Francisco, Maximino, Felisa e Braulio Sastre del Blanco.
## Notas
La Semana (Mondoñedo)

***La Semana*** foi un periódico editado en Mondoñedo en 1909.

## Historia e características 
Apareceu o 21 de xullo de 1909 para substituír a *La Defensa*. Continuou coa liña carlista e contidos relixiosos do seu antecesor.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
La Defensa (Marín)

***La Defensa*** foi un semanario editado en Marín en 1914.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario independiente*, apareceu o 11 de outubro de 1914. Publicábase os domingos. Sostivo polémicas con *Marín*. Cesou a súa publicación a finais de decembro de 1914.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
La Defensa (Vigo)

***La Defensa*** foi un semanario editado en Vigo en 1897 e 1898.

## Historia e características 
Apareceu en marzo de 1897 como continuador de *El Radical*. Dirixido por José Quintas da Vila, que foi substituído por Joaquín Loredo Martínez. Cesou a súa publicación en xuño de 1898, a raíz dunhas críticas que fixo sobre a Guerra de Cuba.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
Tetrahymena

::*Para a especie principal do xénero ver Tetrahymena thermophila.*

***Tetrahymena*** é un xénero de protozoos ciliados de vida libre. En certos caos pode tamén adoptar unha forma de vida comensal ou patoxénica; por exemplo, no peixe guppy *Tetrahymena* pode causar unha doenza mortal.
Son comúns en estanques de auga doce. Algunhas especies de *Tetrahymena* utilízanse como organismos modelo en investigacións biomédicas, como *T. thermophila* e *T. pyriformis*. Entre os descubrimentos realizados estudando *Tetrahymena* salientaremos o da estrutura dos telómeros e a telomerase, o autosplicing do ARN, as primeiras proteínas motoras e a regulación xénica por acetilación das histonas.

*Tetrahymena* ten dous tipos de núcleos (dimorfismo nuclear), un pequeno (micronúcleo), diploide usado para a reprodución e outro máis grande (macronúcleo) poliploide para o funcionamento da célula. O macronúcleo divídese por amitose e periodicamente debe ser rexenerado a partir do micronúcleo. Ten tamén reprodución por conxugación.

[350px|esquerda|miniatura|Principais campos da investigación biomédica nos que se usan especies de *Tetrahymena* como [organismo modelo.]]

As especies do xénero *Tertrahymena* teñen un tamaño de 30-60 microns e están cubertas completamente por unha ciliatura típica de holotrico. A ciliatura sérvelle para a locomoción e é moi sensible aos estímulos sensoriais. O organismo ten un aparato oral de grande tamaño, comparable ao do paramecio. As catro membranas que ten na zona oral danlle o nome a este xénero (tetra = catro, hymen = membrana); estas catro membranas están situadas a esquerda e dereita, tres membranas de tipo membranela a un lado e unha membrana ondulante no outro. A célula presenta un citoprocto para a excreción de residuos.
[miniatura|200px|[Tubulina|β-tubulina en *Tetrahymena*.]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Tetrahymena* Stock Center na Cornell University
* ASSET: Advancing Secondary Science Education por medio de *Tetrahymena*
* experimentos con *Tetrahymena* no Journal of Visualized Experiments (JoVE) 
* Microbial Digital Specimen Archives: galería de imaxes de *Tetrahymena*
José Quintas da Vila

**José Quintas da Vila**, nado en Vigo en novembro de 1873 e finado na mesma cidade o 27 de febreiro de 1957, foi un agrarista e xornalista galego.

## Traxectoria 
Irmán de Alfonso Quintas da Vila. Republicano, dirixiu os periódicos *El Radical*, *La Defensa* e *El Campesino*, órgano das sociedades agrícolas do distrito de Lavadores; foi redactor de *La Lucha* e colaborou en *La Justicia*. Foi presidente da sociedade viguesa La Oliva en varias ocasións. Participou nos mitins agraristas en 1912. Elixido presidente da Agrupación Republicana de Vigo para 1914, foi presidente da Federación Agraria do distrito de Vigo. Foi proclamado candidato a deputado provincial polos agraristas en 1917, e presidiu o Congreso Agrario Provincial celebrado en Lavadores en 1918. Na República foi concelleiro de Vigo na corporación que presidiu Manuel Hidalgo Rodríguez. Foi oficial maior da Cámara da Propiedade Urbana da comarca de Vigo. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e pasou un tempo na cadea. Finou en Vigo o 27 de febreiro de 1957.

## Vida persoal 
Casou con Ignacia Pérez Piorno en 1923.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

*
La Defensa (O Barco de Valdeorras)

***La Defensa*** foi un periódico editado no Barco de Valdeorras en 1894.

## Historia e características 
Apareceu en 1894. Defendía a política de Manuel Quiroga Vázquez, mantivo polémicas con *La Semana del Distrito*. En agosto presentouse en Ourense unha querela por inxurias e calumnias contra o seu director.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Ourense
La Defensa Obrera

***La Defensa Obrera*** foi un periódico quincenal editado en Vigo en 1913.

## Historia e características 
Apareceu o 16 de setembro de 1913. De periodicidade quincenal, estaba dedicado á defensa do proletariado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Maruxa Orxales

**Dulce María Orjales Valcárcel**, máis coñecida como **Maruxa Orxales** ou **Maruxa Orjales**, nada en Ferrol e finada en Madrid o 13 de xaneiro de 2010, foi unha poeta galega.

## Traxectoria 
Iniciou estudos de Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Trasladouse a Madrid para cursar estudos de Psicoloxía. Deuse a coñecer en revistas, radio e prensa. Foi finalista do Premio de novela curta do Café Xixón.

## Obras 
* *Te he perdido, para ti mis palabras* (Autoeditado, 1971).
* *Viviendo en amor* (Autoeditado, 1974).
* *Caminos* (El Arte, Instituto del Libro, 1975).
* *Elesmiel* (Torremozas, 1989).
* *¿Se apagará esta luz...?* (Torremozas, 1992).
* *Vientos de amor* (Primera Persona, 2004).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en en galegos.info
* Entrada sobre Maruxa Orxales en "Queimar as meigas: Galicia, 50 años de poesía de mujer"
Landgrave

miniatura|250px|Coroa dun Landgrave.
**Landgrave** (en alemán *Landgraf*) era un título nobiliario usado normalmente no Sacro Imperio Romano Xermánico e despois nalgúns países ou territorios derivados del, comparábel ao de príncipe soberano, aínda que etimoloxicamente significa *conde dun Land*. O Landgrave tiña deber feudal directamente co emperador.

A súa xurisdición estendíase ás veces a extensións considerábeis, sen estar sometido a un cargo intermedio, como duque, bispo ou conde palatino.

O landgrave exercía dereitos de soberanía; o seu poder de decisión era comparábel, por tanto, ao dun príncipe soberano.

O termo apareceu por primeira vez na Baixa Lotarinxia en 1086.

A forma feminina é **landgravina**, e o cargo ou o territorio gobernado polo landgrave é o **landgraviato**.
Voces inocentes

***Voces inocentes*** é un filme mexicano dirixido por Luis Mandoki que se estreou no 2004. O argumento está ambientado na Guerra Civil Salvadoreña, e baséase na historia real do escritor Óscar Torres. O filme é unha denuncia do uso de nenos nos conflitos militares.

## Sinopse 
O filme conta a historia de Chava, un neno que vive en circunstancias difíciles por mor dunha guerra no seu país, O Salvador. Chava vive coa preocupación de ser recrutado, xa que os nenos maiores de 12 anos son levados para preparalos para a guerra. O seu pai deixou a súa familia para ir ós Estados Unidos, polo que Chava quedou como o home responsable da casa. A nai de Chava traballaba para manter á familia, ata que un día tivo que traballar ata tarde, Chava seguiu agardando a que volvese a súa nai.

## Personaxes 
* Carlos Padilla como Chava
* Leonor Varela como Kella
* Xuna Primus como Cristina María
* Gustavo Muñoz como Ancha
* José María Yazpik como Tio Beto materno
* Ofelia Medina como Mama Toya
* Daniel Giménez Cacho como Cura
* Adrián Alonso como Chele
* Jesús Ochoa como Chofer
* Jorge Angel Toriello como Fito 
* Andrés Márquez como Marcos
* Alejandro Felipe Flores como Ricardito
* Ana Paulina Torres como Rosita
* Paulina Gaitan como Angelita
* Héctor Jimenez como Ratón

## Galardóns e nomeamentos 
* 2004: 3 Premios Ariel incluíndo Mellor maquillaxe e actriz secundaria (Medina).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de México propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 77ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Demófilo

**Demófilo** ( *Dēmóphilos*) é un antropónimo grego que pode referirse a
*Demófilo (Tespias) guiou un continxente de 700 tespios na Batalla das Termópilas (-480), e morreu nela.
* Demófilo (artista), un antigo artista grego de Sicilia.
* Demófilo (arconte), arconte epónimo de Atenas en -381 e -380.
* Demófilo (historiador), editou a primeira historia universal que fora escrita polo seu pai Éforo.
* Demófilo de Constantinopla, bispo de Constantinopla desde o 370 ata que o expulsaron en 380.
Ademais
**Demófilo* era o sobrenome de Antonio Machado Álvarez.
Felicia Auber

**Virginia Felicia Auber Noya**, nada na Coruña en 1821 e finada en Madrid o 20 de marzo de 1897, foi unha escritora galega.

## Traxectoria 
Filla de Pedro Alejandro Auber, un francés que se establece en España despois da invasión napoleónica. De nena marchou ás illas Canarias e despois a Cuba, onde iniciou o seu labor literario con traducións do inglés e do francés para o *Diario de la Habana*. Colaborou na prensa e escribiu o folletín dominical *Ramillete Habanero* no *Diario de la Marina*. Asinaba co pseudónimo **Felicia**. Destacou como novelista aínda que tamén probou fortuna no teatro con *Una deuda de gratitud, comedia nun acto*. En 1873 regresou a Europa, viviu primeiro en Milán e logo en París, onde residiu vinte anos. Regresou a España en 1893 e instalouse en Madrid, onde residiu ata a súa morte.

## Obras 
### Novela 
* *Un amor misterioso*.
* *Otros tiempos*.
* *Ambarina*.

### Novela curta 
* *Un aria de Bellini*.
* *Entretenimientos literarios*.
* *Mauricio*.
* *Una falta*.
* *Los dos castillos*.
* *Una venganza*.
* *El castillo de la loca Teresa*.
* *Una historia bajo los árboles*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas
Victorino Abente Lago

**Victorino Abente Lago**, nado en Muxía o 2 de xuño de 1846 e finado en Asunción o 22 de decembro de 1935, foi un escritor galego afincado en Paraguai. Malia ser galego, a súa vida e obra identifícanse con Paraguai dende o momento da súa chegada en marzo de 1869, cando as tropas brasileiras e arxentinas ocuparon o país.

## Traxectoria 
Fillo do médico Leandro Abente Chans. Estudou Medicina na Universidade de Santiago de Compostela coma seu irmán Ezequiel Abente y Lago. Sendo destinado a sacerdote pola familia, aos 20 anos fungouse da casa embarcando como polisón rumbo a Cuba. De alí marchou a Buenos Aires e en 1869 emigrou a Paraguai. En 1870 comezou a colaborar co periódico paraguaio *El Pueblo*, onde asinaba unha sección titulada "Mesa revuelta". Volveu a Galicia a principios dos anos oitenta, onde publicou o poema "Volta prá Terra" e a lenda en verso *La novia del marinero* e naceu en Muxía a súa filla Balbina. Volveu en 1907 con intención de radicar en Muxía e casou a súa filla máis nova, Balbina, co seu sobriño, o poeta Gonzalo López Abente. Ao cabo dun ano faleceu a súa filla ao dar a luz e Victorino regresou definitivamente a Paraguai.

Foi membro correspondente da Real Academia Galega dende 1909.

## Obras 
* *Poemas satíricos y gozosos*, 1887.
* *La novia del marinero*, A Coruña, 1882.

A súa obra dispersa foi recompilada por un neto, e publicouse en 1984 nun volume titulado *Antología poética: 1867-1926*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* "Victorino Abente y Lago, de Muxía a poeta esencial en Paraguay" *La Voz de Galicia*, 24/5/2014.
Antonio López Carballeira

**Antonio López Carballeira**, nado en Santiago de Compostela, foi un sacerdote e escritor galego, catedrático da *Universidad Pontificia de Santiago*.

## Traxectoria 
Cursou estudos eclesiásticos no seminario de Santiago de Compostela, do que foi profesor cando aínda era estudante. Obtivo unha coenxía en Toledo e despois trasladouse a Valladolid. Sobresaíu dende moi novo polos seus traballos en prosa e verso. Colaborou en *Vida Gallega*. Usou o pseudónimo **L. da Carvalheira**. Pronunciou varias conferencias e discursos, algúns dos cales se imprimiron.

## Obras 
* *León XIII, restaurador de los estudios teológicos y de los estudios históricos* (1903).
* *Mujeres cervantinas* (1905).
* *Juliano el Apóstata* (1907).
* *San Rosendo. Siglo X* (1909).
* *Eminentísimo cardenal Martín de Herrera* (1909).
* *La mujer. Discurso leido en el Ateneo de Santiago* (1910)
* *Religión y religiones. Religión comparada. Ensayo filosófico, científico e histórico* (1918).
* *Filosofía de la ilusión* (1920).
* *Alfonso XIII y la República. El ideal español y la civilización atlántica* (1926).
* *Meiga. Galicia la mágica* (1935).
Crna mačka, beli mačor

***Crna mačka, beli mačor*** é un filme iugoslavo dirixido por Emir Kusturica que se estreou en 1998. Gañou o León de Prata á mellor dirección no Festival de Cine de Venecia. A tradución literal do título é "Gato negro, gato branco". O filme ten como linguas o romaní, o serbio e o búlgaro, que se intercambian con frecuencia.

## Sinopse 
Grga Pitić, un mafioso xitano que controla os vertedoiros de lixo, e Zarije Destanov, o orgulloso propietario dunhas obras de cemento, son amigos dende nenos. Agora teñen oitenta anos e sobreviviron xuntos a todo tipo de aventuras. Estando Zarije no hospital, o seu fillo Matka acode a Grga para pedirlle cartos. El e o seu socio Dadan necesítano para facer un gran negocio vendendo gasolina no mercado negro. Pero as cousas saen mal e Dadan ameaza de morte a Matka se non consegue que o seu fillo case coa súa única irmá solteira.

## Personaxes 
* Bajram Severdžan como Matko Destanov
* Srđan Todorović como Dadan Karambolo
* Branka Katić como Ida
* Florijan Ajdini como Zare Destanov
* Ljubica Adžović como Sujka
* Zabit Memedov como Zarije Destanov
* Sabri Sulejmani como Grga Pitić
* Jasar Destani como Grga Veliki
* Salija Ibraimova como Afrodita

## Galardóns e nomeamentos 
* 1998: Venecia: León de Prata; mellor director.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Las Riberas del Mendo

***Las Riberas del Mendo*** foi un semanario editado en Bergondo en 1889.

## Traxectoria 
Subtitulado *Periódico de intereses generales* apareceu en 1889. Publicábase os sábados. Dirixido por Fernando García Acuña, entre os seus colaboradores figuraron José García Acuña, Roque Ponte Peña, Adolfo Vázquez Gómez, Severo Ares Mancera, S. Cernuda, Eladio Fernández Diéguez e Aureliano J. Pereira. O último número conservado é o 67, publicado o 12 de maio de 1889.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Outros artigos 
* *El Escobón*
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* Las Riberas del Mendo na Hemeroteca de Betanzos
¡Ya Somos Tres!

***¡Ya Somos Tres!*** foi un semanario editado en Betanzos en 1889.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario joco-serio* apareceu o 2 de maio de 1889. Publicábase os xoves. Dirixido por Manuel J. Lema. Patricio Gamarra e Mala Racha eran os pseudónimos dos seus redactores, e entre os colaboradores figuraron Adolfo Vázquez Gómez, Moisés González Besada, J. Luis de León, Lisardo Barreiro, Manuel Castro López. En outubro de 1889 publicou un número extraordinario dedicado a Eduardo Vincenti.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* ¡Ya Somos Tres! na Hemeroteca de Betanzos
Miguel García Teijeiro

**Miguel García Teijeiro**, nado en Lois (parroquia de Barres, Castropol) o 4 de novembro de 1867 e finado no mesmo lugar o 23 de maio de 1936, foi un escritor e xornalista asturiano.

## Traxectoria 
Iniciou estudos de Dereito na Universidade de Oviedo. Regresou a Lois alternando a súa residencia con estancias en Recesende (Castroverde). Dedicouse á investigación histórica e arqueolóxica desas comarcas. En 1901 fundou e dirixiu nas Figueras (Castropol) o quincenal *La Comarca del Eo* e colaborou en *Las Riberas del Eo*. Empregou os pseudónimos **Blas Pérez das Campas** e **Xëlos da Forna**. Foi académico correspondente da Real Academia Galega e da Real Academia da Historia de Madrid.
miniatura|page=11|*Algo para la historia de Figueras de Asturias. Notas antiguas y modernas, seguidas de una importante colección de documentos curiosos*

## Obras 
* *Celebridades asturianas: Sor María de la Concepción del Outeiro de Barres. Estudio biográfico* (Luarca, 1894)
* *Casa solar de Villamil* (Barcelona, 1898)
* *El Patronato de Barres* (Ribadeo, 1899)
* *Monumentos megalíticos de Porcía, concejo de Tapia, Asturias* (Lugo, 1900)
* *Algo para la historia de Figueras de Asturias: Notas antiguas y modernas, seguidas de una importante colección de documentos curiosos* (Lugo, 1903)
* *Siluetas de hombres célebres del Occidente de Asturias. Primera serie: Datos biográficos de don Juan Francisco García Siñeriz y Trelles, de don Fernando Fernández Casariego y de Sor Ana María de la Concepción Bermúdez de Mon y Díaz* (Lugo, 1906)
* *Siluetas de hombres célebres del Occidente de Asturias. Segunda serie: Datos biográficos del Ilmo. Sr. D. Manuel José Abad Queipo y García de la Torre, de don Francisco Antonio Blanco y Fernández Lastra, de don Benito Arango y Martínez Lastra, de don Inocencio Penzol Lavandera y Vior y de don Felipe Pérez Acevedo* (Lugo, 1907)
* *Tol y su convento* (Madrid, 1907)
* *Alzamiento del Principado de Asturias en 1808 y memorias del Regimiento de Infantería de línea de Castropol *(Castropol, 1908)
* *Truculencias y meirolas figuerenses que se ofrecen a la estima pública, pesquisadas por Blas Pérez das Campas, con ocasión de recorrer tierras y mundos donde moran sin delantera de cabeza algunos seres* (Luarca, 1916)
* *Del solar astur: Rasgos de «El informal y arcabuceado» don Antonio García, soldado del Regimiento de Castropol, húsar de Castilla, alférez graduado con opción a uso constante de uniforme y condecorado con la Cruz de San Fernando* (Lugo, 1922)
* *El doctor don José Ramón F. Luanco y Riego: Datos de su vida* (Lugo, 1926)

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Biografía en Vivir Asturias 
* Biblioteca Virtual del Principado de Asturias
Trey Burke

**Alfonso Clark "Trey" Burke III**, nado o 12 de novembro de 1992 en Columbus, Ohio, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense.

## Traxectoria profesional 
O 27 de xuño de 2013, Burke foi elixido na 9ª posición do Draft de 2013 polos Minnesota Timberwolves, e traspasado pouco despois a cambio da 14º e da 21º elección do Draft, que foron usadas para seleccionar a Shabazz Muhammad e Gorgui Dieng, respectivamente. O 6 de xullo de 2013, firmou cos Jazz o seu contrato coma rookie.

Na súa primeira tempada na NBA, foi elixido tres veces mellor rookie do mes da Conferencia Oeste. Na votación final ó Rookie do Ano, rematou na terceira posición por detrás de Michael Carter-Williams e Victor Oladipo. Ademais, foi elixido no mellor equipo de rookies ó remate da tempada. Todo isto foi o resultado de acadar 12.8 puntos, 5.7 asistencias e 3.0 rebotes por encontro, en 70 partidos disputados (68 deles de titular).

O 31 de xaneiro de 2019, Burke foi traspasado xunto a Kristaps Porziņģis, Tim Hardaway Jr. e Courtney Lee ós Dallas Mavericks, a cambio de DeAndre Jordan, Wesley Matthews, Dennis Smith Jr. e dúas futuras eleccións da primeira rolda do Draft.

O 30 de xullo de 2019, Burke asinou cos Philadelphia 76ers. O 6 de febreiro de 2020, foi cortado polos Sixers.

O 1 de xullo de 2020, tras a suspensión da tempada da NBA, Burke asinou cos Dallas Mavericks para ocupar o lugar do mancado Jalen Brunson. No seu primeiro encontro de volta nos Mavericks, Burke anotou 31 puntos na derrota por 153–149 contra os Houston Rockets. O 1 de decembro de 2020, asinou de novo cos Mavericks.

O 24 de xuño de 2022, Burke foi traspasado xunto a Boban Marjanović, Marquese Chriss, Sterling Brown e os dereitos do Draft de Wendell Moore ós Houston Rockets, a cambio de Christian Wood.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com  
* Perfil en ESPN.com