Síndrome do macho XX

miniatura|Cariotipo humano 46,XX.
A **síndrome do macho XX**, tamén coñecido como **síndrome de la Chapelle** ou **trastorno testicular do desenvolvemento sexual 46,XX**, é unha rara condición na cal un individuo con cariotipo feminino 46,XX se desenvolve cun fenotipo masculino.

No 90 % destes individuos a síndrome é causada polo xene *SRY* do cromosoma Y, que é o que desencadea o desenvolvemento reprodutivo masculino, pero que neste caso é atipicamente incluído no sobrecruzamento de información xenética que ten lugar entre as rexións pseudoautosómicas dos cromosomas X e Y durante a meiose no pai e acaba no cromosoma X. Cando o X co xene *SRY* se combina cun X normal procedente da nai durante a fecundación, o resultado é que se produce a diferenciación testicular das gónadas (en lugar de ovárica). Menos comúns son os individuos *SRY*-negativos, que parecen ter un cariotipo feminino normal, os cales se poden orixinar por unha mutación nun xene dun cromosoma autosómico ou do cromosoma X. O tratamento médico desta condición varía, mais xeralmente o tratamento médico non é necesario. O nome clínico de "síndrome de la Chapelle" recibiuno en lembranza do científico finlandés Albert de la Chapelle, que foi o primeiro en describir esta condición.

## Signos e síntomas 
Aínda que hai certo grao de variabilidade, unha maioría dos diagnosticados con síndrome de la Chapelle teñen un fenotipo masculino típico, con xenitais externos de macho, o que fai que a diagnose temperá sexa pouco común. A ambigüidade xenital obsérvase principalmente en individuos sen o xene *SRY* ou outros xenes derivados do cromosoma Y, aínda que as proporcións das que se informou son inconsistentes. Na maioría dos homes SRY-positivos hai poucos signos significativos antes da puberdade, aínda que teñen testículos pequenos en case todos os casos; despois da puberdade desenvolven a miúdo xinecomastia. Os machos XX parcen ser de estatura máis curta como media que os machos XY. Debido a súa presentación a miúdo sutil, moitos dos afectados non son diagnosticados de forma temperá ata que buscan tratamento para a infertilidade na sáu vida adulta; probablemente unha proporción significativa de casos permanecen sen diagnosticar. 

A masculinización dos machos XX SRY-positivos crese que depende de cal dos cromosomas X é inactivado. As femias XX típicas sofren a inactivación do X durante a cal unha das copias do cromosoma X queda silenciada. Pénsase que a inactivación do X nos machos XX pode explicar as ambigüidades xenitais e a masculinización incompleta observada en machos XX SRY-positivos.

### SRY-positivos 
miniatura|Un exemplo de translocación entre dous cromosomas.
O xene *SRY*, que normalmente está situado no cromosoma Y, exerce un importante papel na determinación sexual ao iniciar o desenvolvemento testicular. En aproximadamente o 80 % dos machos XX está presente o xene *SRY* nun dos seus cromosomas X. 

Esta condición orixínase por un intercambio anormal de material xenético entre os cromosomas X e Y (translocación). Este intercambio ocorre como un evento ao chou durante a formación de células espermáticas no pai da persoa afectada. O extremo do cromosoma Y contén o xene *SRY* e durante a recombinación prodúcese unha translocación cromosómica na cal o xene *SRY* do Y acaba formando parte do cromosoma X. Se un feto se concibe pola fecundación entre un espermatozoide con cromosoma X que leva o xene *SRY* e ou óvulo que leva outro X (normal), desenvólvese como macho a pesar de que non ten cromosoma Y. Esta forma da condición denomínase trastorno testicular do desenvolvemento sexual 46,XX SRY-positivo. Por exemplo, propúxose que as mutacións no xene *SOX9* poden contribuír a esta síndrome, xa que o *SOX9* xoga un papel na diferenciación testicular durante o desenvolvemento. Outra causa proposta son as mutacións no xene *DAX1*, que poden suprimir a masculinización; se hai unha perda de función de *DAX1*, entón poden desenvolverse testículos nun individuo XX. As mutacións nos xenes *SF1* e WNT4 tamén foron estudadas como causas posibles.

A maioría das persoas con síndrome de la Chapelle teñen un fenotipo masculino típico ao naceren, así que a diagnose adoita producirse ou ao comezo da puberdade, se se desenvolven caracteres como a xinecomastia e son investigados, ou posteriormente, cando se investiga a infertilidade que presentan. Entre os indicadores están ter dous testículos que non descenderon pola canle inguinal, aínda que isto se observa nunha minoría de machos XX, e a ausencia de tecido mülleriano. Entre os indicadores externos están a diminución do peso corporal, xinecomastia e testículos pequenos. Nalgúns machos XX, pode usarse terapia de testosterona para incrementar a virilización. Nalgúns casos, o individuo pode desexar ser máis feminino e pode realizarse unha xenitoplastia feminizante para facer que os xenitais ambiguos parezan máis femininos. 

Non hai tratamento para a infertilidade dos machos XX, e recoméndanse unha xestión do caso de soporte e alternativas como a doazón de esperma ou a adopción.

## Epidemioloxía 
Estímase que 1 de cada 20.000 a 30.000 machos ten o cariotipo 46,XX, de modo que é moito menos común que outras síndromes relacionadas como a síndrome de Klinefelter.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cromosoma X, para outras condicións relacionadas co cromosoma X
* Proteína Y da rexión determinante do sexo 
* Disxenesia gonadal XY
* Cariotipo
* Trastornos do desenvolvemento sexual

### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Entrada de GeneReviews/NCBI/NIH/UW sobre o trastorno testicular do desenvolvemento sexual 46,XX
* Entrada de GeneReviews/NCBI/NIH/UW sobre o trastorno testicular do desenvolvemento sexual 46,XY e a disxenesia gonadal completa 46,XY