open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sanda

**Sanda** (三田市, さんだし, *Sanda-shi*) é un concello da prefectura de Hyōgo no Xapón. Está situado na rexión de Kinki e ó leste da prefectura. A súa superficie é de 210,22&nbsp;km², a poboación é de 114.077 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 543 h/km².

O concello de Sanda limita cos concellos de Miki, Katō, Sasayama, Inagawa, Takarazuka e Kōbe.

En Sanda naceu o pintor Yoshiro Tachibana, que se estableceu en Muxía.

## Véxase tamén 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Sanda .
* Sitio web oficial da cidade de Sanda .
Galería de imaxes de faros de Galicia

**Galería de imaxes** de faros de Galicia.

## Faros de Galicia 
### Faros de Malpica de Bergantiños 

Ficheiro:Punta Nariga, Malpica de Bergantiños, Galiza.jpg|Punta Nariga, Barizo, Malpica de Bergantiños
Ficheiro:Punta Nariga, Malpica de Bergantiños, Galiza 2.jpg|Punta Nariga, Barizo, Malpica de Bergantiños

### Faro de Cabo do Home, Cangas 

Ficheiro:Faro lighthouse cabome.jpg
Ficheiro:Faro Cabo Home.jpg

### Faro de Corrubedo, Ribeira 

Ficheiro:Corrubedo - Faro - Lighthouse - 01.jpg
Ficheiro:Faro de Corrubedo, Ribeira.jpg

Ficheiro:Faro de Corrubedo, Ribeira, Galiza.jpg

### Faro de Fisterra, Fisterra 

Ficheiro:Fisterra Faro.jpg
Ficheiro:Fisterra.JPG

### Faro de illa Pancha, Ribadeo 

Ficheiro:Faros de Isla Pancha (249884420).jpg

### Faro da Estaca de Bares, Mañón 

Ficheiro:Ga-Estacadebares-faro 144.jpg

### Faro do Cabo Ortegal 

Ficheiro:Ortegal vista.jpg

### Faro de Monte Louro, Monte Louro, Louro, Muros 
### Faro de Lariño, Carnota 

Ficheiro:Faro de Lariño.jpg
Ficheiro:Faro de Lariño - Galicia (Spain).jpg
Ficheiro:Faro de LARIÑO- Carnota - Galiza.jpg

### Faro do Peito, Illas Cíes 

Ficheiro:Faro do Peito.001 - Islas Cies.JPG

### Faro de punta Atalaia, San Cibrao 

Ficheiro:Faro de punta Atalaia.jpg

### Faro de Punta Cabalo, A Illa de Arousa 

Ficheiro:Faro da Illa de Arousa (26-07-08).jpg

### Faro de Punta Frouxeira, Valdoviño 

Ficheiro:Faro da Frouxeira.JPG

### Faro do Cabo Prior, Ferrol 

Ficheiro:Ga-Prior-cabo 178.jpg

### Faro de Cabo Silleiro, Baiona 

Ficheiro:Faro Silleiro 1.jpg
Ficheiro:Faro Silleiro 2.jpg
Ficheiro:Faro cabo Silleiro.JPG

### Faro de Cabo Vilán, Camariñas 

Ficheiro:Cabo Vilán. Camariñas. Galiza.jpg
Ficheiro:Faro Vilano (Lighthouse).jpg
Ficheiro:Faro do Cabo Vilano.jpg

### Faro de Cabo Touriñán, Muxía 

Ficheiro:Faro de Cabo Touriñán.jpg
Ficheiro:Cabo Touriñán1.JPG|

### Faro de Muxía 

Ficheiro:Faro de Muxía.jpg

### Torre de Hércules, A Coruña 

Ficheiro:A coruna torre de hercules sunset edit.jpg
Ficheiro:Torre de Hércules.001 - A Coruña.jpg
Ficheiro:Faro Torre Hércules La Coruña Galicia España.jpg
Ficheiro:TorreDeHercules.jpg

### Faro de Oza, Oza, A Coruña 

Ficheiro:Faro de Oza.jpg
Ficheiro:Faro de Oza (001).jpg
Ficheiro:Faro de Oza (A Coruña) 01.jpg

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de faros de Galicia
*Galería de imaxes de Galicia
*Galería de imaxes de cabos de Galicia
*Galería de imaxes de illas de Galicia
Galería de imaxes de vacalouras de Galicia

**Galería de imaxes** de vacalouras (*Lucanus cervus*) de Galicia.

## Vacalouras 

Ficheiro:Vacaloura.Vilarromaris.Galicia.070701 2.jpg|Vacaloura femia en Vilarromarís (Oroso).
Ficheiro:Vacaloura macho en Cristoble, Reádegos, Vilamarín.jpg|Vacaloura macho en Cristoble, Reádegos, Vilamarín.
Ficheiro:Vacaloura.Vilarromaris.Galicia.070701 1.jpg|Vacaloura femia en Vilarromarís (Oroso).
Ficheiro:Vacaloura macho en Cristoble, Reádegos, Vilamarín 1.jpg|Vacaloura macho en Cristoble, Reádegos, Vilamarín.
Ficheiro:VacaLoura 313P.jpg|Escornabois macho.
Ficheiro:Vacaloura. 090706 11.JPG|Vacaloura femia en Vilarromarís (Oroso).
Ficheiro:Vacaloura. 090706 14.JPG|Vacaloura femia en Vilarromarís (Oroso).
Ficheiro:Vacaloura 01.jpg
Ficheiro:Vacaloura 02.jpg

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Galería de imaxes de Galicia
* Galería de imaxes da fauna de Galicia
* Galería de imaxes de escaravellos de Galicia
* Galería de imaxes de insectos de Galicia
Illa Manono

**Manono** é unha illa de Samoa, no estreito de Apolima entre as illas principais de Savai'i e Upolu, o punto máis ao oeste de Upolu. Como as outras illas do estreito de Apolima, é parte do distrito Aiga-i-le-Tai, que se basea principalmente en Upolu, ocupando o seu extremo occidental. Manono ten unha área de 3&nbsp;km². A poboación é de 773 habitantes (censo 2001) distribúense entre catro aldeas:

*Apai, ao oeste (102 habitantes) 
*Faleu, ao sur (329 habitantes) 
*Lepuia'i, ao suroeste (184 habitantes) 
*Salua, ao norte (158 habitantes)

Das catro illas habitadas de Samoa, é a terceira en canto poboación, logo das illas moito máis grandes de Upolu e Savai'i, e antes da illa Apolima. Non se permite ter ningunha clase de cans na illa. Non hai coches tampouco; apenas unha senda para peóns que bordea a costa. No principio do século XIX a illa foi chamada Flat Island, (illa Plana).
Illa Apolima

A **illa Apolima** é a máis pequena das catro illas habitadas de Samoa. Posúe menos dun quilómetro cadrado de superficie. Está situado no estreito de Apolima entre Upolu e Savai'i e está a 2,4 quilómetros ó noroeste de Upolu e da minúscula illa de Nuulopa. É parte do distrito de Aiga-i-le-Tai, como as outras illas no estreito de Apolima. A illa é de orixe volcánica, cun cráter extinto que alcanza unha altura de 165 metros. A poboación é 88 persoas (censo de 2001), todos en Apolima-Uta, a única aldea, que está situada no extremo norte. A 400 metros ao norte hai unha pequena illa despoboada e sen nome de 1400 metros cadrados de superficie.
Pico Perdiguero

250px|miniatura|Cara sur do Perdiguero.
O **pico Perdiguero** (en francés: *Pic de Perdiguère*) é un cume dos Pireneos, situada entre Aragón e Alta Garona, como fronteira divisoria entre España e Francia. O seu cume foi alcanzada por primeira vez en 1817 por Friedrich Parrot e Pedro Barrau. Ten unha altitude de 3.221 msnm.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*O Perdiguero en camptocamp
Rodney Stuckey

**Rodney Norvell Stuckey**, nado o 21 de abril de 1986 en Seattle, Washington, é un ex xogador estadounidense de baloncesto profesional. Cunha altura de 1,96 metros xogaba nas posicións de base e escolta.

## Carreira 
### Universidade 
Stuckey acudiu ao Kentwood High School en Kent, Washington, lugar dende o cal pasou á Universidade de Eastern Washington. Alí gozou de dúas tempadas brillantes, ofrecendo uns números moi bos. Debutou na tempada 2005-06 facendo 24,2 puntos, 4,8 rebotes, 4,1 asistencias e 2,2 roubos por partido. Abraiou a toda a NCAA con 45 puntos ante Northern Arizona. No seu primeiro partido fronte a Pacific Lutheran conseguiu un dobre-dobre, con 14 puntos e 10 asistencias. Implantou un novo récord na súa universidade con 726 puntos nunha tempada liderando a Big Sky en anotación e alzouse co MVP da Big Sky.

Coma sophomore na tempada 2006-07 liderou novamente a Big Sky en puntos e rematou 7º no país con 24.6, ademais de 4.7 rebotes, 5.5 asistencias (2º da Big Sky) e 2.4 roubos de media. Fronte a Portland State rexistrou o seu máximo da tempada con 36 puntos. Chegou ou superou nove veces os 30 puntos. En só dúas tempadas anotou 1.438 puntos, capturou 279 rebotes, repartiu 283 asistencias e roubou 145 balóns. Nas dúas campañas foi galardoado coa honorábel mención All-America por The Associated Press e All-Big Sky Conference. Levou o número 3 en Eastern Washington en honra ao seu xogador favorito, Dwyane Wade.

### NBA 
Stuckey foi elixido por Detroit Pistons no posto 15 da 1ª rolda do draft de 2007. A súa tempada coma rookie foi boa, e aproveitou ao máximo os minutos que se lle daban, facendo 7,6 puntos por partido durante a tempada regular, e mellorando os seus rexistros na postempada, onde fixo 8,2 puntos por encontro.

O 21 de xullo de 2014, Stuckey fichou polos Indiana Pacers.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Rodney Stuckey en NBA.com 
* Estatísticas de Rodney Stuckey  
* Rodney Stuckey en NBADraft.net 
* Estatísticas de Stuckey en ESPN.com
Galería de imaxes de Borneiro, Cabana de Bergantiños

San Xoán de Borneiro é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Cabana de Bergantiños.

Ficheiro:Capela de Briño, Borneiro, Cabana de Bergantiños.jpg|Capela das Virtudes e do Carme, Briño
Ficheiro:Capela de Briño, Borneiro, Cabana de Bergantiños2.jpg|Fachada da capela das Virtudes e do Carme, Briño
Ficheiro:Cruceiro Briño, Borneiro, Cabana de Bergantiños.jpg|Cruceiro xunto a capela das virtudes e do Carme, Briño
Ficheiro:Muíño, Borneiro, Cabana de Bergantiños.jpg|Muíño no regato dos Muíños, a carón do castro de Borneiro.
Ficheiro:Borneiro, Cabana de Bergantiños.jpg|Borneiro

## Castro de Borneiro
:*Vexa o artigo principal en Galería de imaxes do castro de Borneiro*

Ficheiro:Castro de borneiro 01.jpg
Ficheiro:Castro de borneiro 02.JPG
Ficheiro:Castro de Borneiro2.jpg|Castro de Borneiro.

## Dolmen de Dombate
:*Vexa o artigo principal en Galería de imaxes do dolmen de Dombate*

Ficheiro:Dolmen de dombate 1.jpg|Dolmen de Dombate.
Ficheiro:Macrofotografia pinturas dolme dombate.jpg|Macrofotografía
|Pintura do interior do dolmen de Dombate
Ficheiro:Vista xeral pinturas dolme dombate.jpg

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Galería de imaxes de Cabana de Bergantiños
Arron Afflalo

**Arron Agustin Afflalo**, nado nos Ánxeles (California) o 15 de outubro de 1985, é un xogador profesional de baloncesto estadounidense. Mide 1,96 metros e xoga na posición de escolta. Ten raíces xamaicanas, portuguesas e españolas.

## Traxectoria 
Xogou durante 3 tempadas cos UCLA Bruins, cos que fixo 14,8 puntos e 3,1 rebotes por partido. No seu último ano, tras anotar 16.9 puntos por encontro, foi nomeado Xogador do Ano da Pacific Ten Conference polos adestradores rivais.

Foi elixido no posto 27 da primeira rolda do Draft da NBA de 2007 polos Detroit Pistons, equipo polo cal asinou o seu primeiro contrato profesional en xullo de 2007.

O 13 de xullo de 2009, foi traspasado xunto a Walter Sharpe ós Denver Nuggets a cambio dunha elección da segunda rolda do Draft de 2011. O 10 de novembro de 2009, xogou o seu primeiro partido de titular cos Nuggets. O 25 de xaneiro de 2010, anotou 6 triplas contra os Charlotte Bobcats, o maior número de triplas anotadas nun partido na súa carreira.

En agosto de 2012, foi traspasado ós Orlando Magic no traspaso entre catro equipos que mandou a Dwight Howard ós Los Angeles Lakers.

O 26 de xuño de 2014, foi traspasado de volta ós Denver Nuggets a cambio de Evan Fournier e os dereitos do Draft de Roy Devyn Marble. O 29 de outubro de 2014, xogou o seu primeiro partido tras a súa volta a Denver, facendo 15 puntos e 4 rebotes na vitoria sobre os Detroit Pistons por 89-79.

O 19 de febreiro de 2015, Afflalo foi traspasado xunto a Alonzo Gee ós Portland Trail Blazers, a cambio de Víctor Claver, Will Barton, Thomas Robinson e unha elección protexida da primeira rolda do Draft de 2016.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com 
* Biografía de Afflalo en UCLA
Bolivia (homónimos)

O topónimo **Bolivia** pode referirse a:

***Bolivia**, país de América do Sur;
***Bolivia**, vila do estado de Illinois, nos Estados Unidos de América;
***Bolivia**, vila do estado de Nevada, nos Estados Unidos de América;
***Bolivia**, vila do estado de Carolina do Norte, nos Estados Unidos de América;
***Ciudad Bolivia**, vila de Venezuela;
***Bolivia**, vila de Cuba;
***Bolivia**, cidade de Nova Gales do Sur, en Australia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
****Bolivia***, película de Adrián Caetano (2001).
Galería de imaxes do dolmen de Dombate

O **dolmen de Dombate** é un monumento megalítico situado na parroquia de Borneiro.

Ficheiro:Dolmen de Dombate - Cabana de Bergantiños - A Coruña (excavacións 2009).jpg
Ficheiro:Camara_dolmen_dombate.jpg|Vista do interior da cámara do dolmen
Ficheiro:Macrofotografia_pinturas_dolme_dombate.jpg|Detalle das pinturas
Ficheiro:Vista_xeral_pinturas_dolme_dombate.jpg|Vista xeral das pinturas
Ficheiro:Dolmen de dombate 1.jpg|Dolmen
|Pintura do interior do dolmen de Dombate

Ficheiro:Dombate perfil 2013.jpg|Vista lateral do dolmen de Dombate no 2013.
Ficheiro:Dombate frontal 2013.jpg|Vista da entrada ao dolmen de Dombate custodiada por ídolos de pedra.
Ficheiro:Dombate vista traseira 2013.jpg|Vista da parte posterior do dolmen de Dombate, onde se aprecia a altura real das pedras.
Nantan

**Nantan** (南丹市, なんたんし, *Nantan-shi*) é un concello xaponés da prefectura de Kyoto. Está situado ao norte da rexión de Kinki e no centro da prefectura, na zona sur da provincia de Tanba, no centro-oeste da illa de Honshu. A súa superficie é de 616,31&nbsp;km², a poboación é de 35.286 habitantes (2009), cunha densidade de poboación de 57,3 hab./km².

A cidade Nantan foi fundada pola fusión de tres concellos de vilas do distrito de Funai (Sonobe, Yagi e Hiyoshi) e un concello de vila do distrito de Kitakuwada (Miyama) no ano 2006.

O concello de Nantan limita cos concellos de Kyōtamba, Ayabe, Kyoto, Kameoka (que son da prefectura de Kyoto); Sasayama (da prefectura de Hyōgo); Nose (da prefectura de Osaca); Takashima (da prefectura de Shiga); e Ōi (este último é da prefectura de Fukui).

## Véxase tamén 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Nantan .
Trafalgar Square

**Trafalgar Square** é unha praza localizada no centro de Londres, construída para conmemorar a Batalla de Trafalgar na que a armada británica venceu ás armadas francesa e española fronte ás costas de Cádiz, en Andalucía. O nome orixinal era *Praza de Guillerme IV*, mais George Ledwell Taylor suxeriu mudar o nome e así foi que pasou a chamarse coa denominación actual.
En 1820, o rei Xurxo IV encargou a John Nash a urbanización da zona. A arquitectura actual da praza débese a Charles Barry e foi rematada en 1845.
Thomas Carlyle

miniatura|dereita|Thomas Carlyle.

**Thomas Carlyle**, nado en Ecclefechan o 4 de decembro de 1795 e finado en Londres o 5 de febreiro de 1881, foi un escritor satírico escocés, ademais de ensaísta, historiador e profesor durante o período que se coñece como época vitoriana. Escribía artigos para a Enciclopedia de Edimburgo, e era un polémico comentarista.

## Traxectoria 
Vindo dunha familia calvinista estrita, Carlyle ía para predicador, mais na súa estadía na Universidade de Edimburgo, perdeu a súa fe no cristianismo. Os valores calvinistas, non obstante, permaneceron canda el ao longo de toda a vida. Esta combinación dun temperamento relixioso coa perda de fe no cristianismo tradicional dotaba o traballo de Carlyle dun especial atractivo para os seguidores vitorianos, quen estaban a afrontar daquela unhas mudanzas no ámbito científico e político que ameazaban a orde social tradicional.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Citas célebres de Thomas Carlyle
Miki, Hyōgo

**Miki** (三木市, みきし, *Miki-shi*) é un concello da prefectura de Hyōgo no Xapón. Está situado na rexión de Kinki e no centro-leste da prefectura, na zona leste da provincia histórica de Harima. A súa superficie é de 176,58&nbsp;km², a poboación é de 82.578 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 468 h/km².

O concello de Miki limita cos concellos de Inami, Kakogawa, Ono, Katō, Sanda e Kōbe.

## Véxase tamén 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Miki .
Machito

miniatura|Machito coa súa irmá Graciela.
**Francisco Raúl Gutiérrez Grillo**, coñecido como **Machito**, nado na Habana o 16 de febreiro de 1912 e finado o 15 de abril de 1984, foi un músico e cantante cubano que desempeñou un papel fundamental na historia do jazz latino.
## Traxectoria 
A súa orquestra dos anos corenta, a denominada *Machito and his Afro-Cubans*, atópase entre as primeiras en realizar a fusión entre os ritmos afrocubanos e a improvisación jazzística. Machito foi o director, cantante e intérprete de maraca desta e das orquestras que a sucederon.
Maraca

miniatura|dereita|Maracas.
As **maracas** son uns instrumentos de percusión constituídos por unha parte esférica oca sostida por un mango que a atravesa ou está adherida a ela. O seu interior énchese de pequenos percusores, como pedriñas, sementes, anacos de vidro ou de metal, ou mesmo grans de arroz, que soan ao batelos contra a parede interna da esfera. Polo xeral, atópanse en pares, unha para cada man.
Illas Aleipata

As **Illas Aleipata** son un grupo de catro illas deshabitadas da zona oriental (a histórica rexión Aleipata), da illa Upolu en Samoa, cunha área total de 1,68&nbsp;km²:

* Nu'utele (1,08&nbsp;km²) 
* Nu'ulua (0,25&nbsp;km²) 
* Namua (0,20&nbsp;km²) 
* Fanuatapu (0,15&nbsp;km²)

Namua e Fanuatapu atópanse no bordo exterior da franxa dos arrecifes de coral de Upolu, con distancias de 0,7&nbsp;km e 2,5&nbsp;km da Upolu continental, respectivamente. Nu'utele e Nu'ulua están de 4 a 6&nbsp;km máis ao sur, fóra da franxa de arrecifes, a unha distancia de 1,4&nbsp;km 3.5&nbsp;km de Cabo Tapaga, o sueste da punta de Upolu.

Estes illotes son restos de cráteres volcánicos. Só Namua está aberta para os visitantes (Namua Island Resort). Fanuatapu, a illa máis oriental, ten un faro. As illas son importantes lugares de aniñación de aves mariñas.
Shirley MacLaine

**Shirley MacLean Beaty**, nada en Richmond, Virxinia o 24 de abril de 1934, coñecida como **Shirley MacLaine**, é unha actriz estadounidense de cinema e teatro gañadora dos premios Óscar e Globo de Ouro.

## Traxectoria 
### Carreira audiovisual 
[Video do [tráiler do seu primeiro filme, *The Trouble with Harry*|esquerda|miniatura]]MacLaine debutou no cine en 1955, cun papel no filme de Alfred Hitchcock *The Trouble with Harry.* 

Interpretou numerosos papeis en filmes clásicos como *O apartamento* de Billy Wilder, *A forza do cariño* ou *Steel Magnolias,* e traballou cunha extensísima listaxe de actores, actrices, directores e produtoras da «sétima arte». 

A súa versatilidade e carisma permitíronlle interpretar unha ampla gama de personaxes durante sete décadas de carreira, sendo o último filme no que participou até a data *A Family Affair*, en 2024 (aos seus noventa anos).

### Crenzas e libros 
MacLaine é coñecida pola súa devoción na crenza da reencarnación. Así mesmo, escribiu numerosas obras autobiográficas, a maioría das cales tratan sobre as súas crenzas *new age* como o solipsismo e sobre a súa carreira en Hollywood. 

Escribiu nove libros sobre a súa procura espitual, entre eles *The Camino: A Journey of the Spirit* .<, escrito após a súa viaxe a Santiago de Compostela. Durante trinta días fixo o Camiño Francés mentres practicaba "meditación trascendental" e escribiu o libro onde afirma que experimentou revelacións sobre vidas pasadas, a orixe do universo e segredos de civilizacións antigas. 

O escritor mexicano Carlos Fuentes dedicoulle a súa novela *Cumpleaños*, na que trata o tema da reencarnación.miniatura|Shirley MacLaine en 2005|esquerda

En 2015, MacLaine foi criticada polas súas declaracións sobre xudeus, cristiáns e Stephen Hawking. Comentou que as vítimas do Holocausto experimentaran os resultados do seu propio karma e suxeriu que Hawking se dera a si mesmo a enfermidade da ELA para mellorar as súas habilidades en física.

### Familia 
É a irmá máis vella de Warren Beatty.

## Notas 
## Véxase tamén
Kyōtango

**Kyōtango** (京丹後市, きょうたんごし, *Kyōtango-shi*) é un concello xaponés da prefectura de Kyoto. Está situado ao norte da rexión de Kinki e da prefectura, no centro-oeste da illa de Honshu. A súa superficie é de 501,84&nbsp;km², a poboación é de 59.923 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 119 hab./km².

A cidade de Kyōtango foi creada no ano 2004 após a fusión de dous concellos de vilas do distrito de Naka (Ōmiya e Mineyama), 3 concellos de vilas do distrito de Takeno (Amino, Tango e Yasaka) e un concello de vila do distrito de Kumano (Kumihama).

O concello de Kyōtango limita cos concellos de Ine, Miyazu, Yosano (que son da prefectura de Kyoto); e Toyooka (este último é da prefectura de Hyōgo).

## Cidades irmandadas 
*  Bozhou
*  Kizugawa

## Véxase tamén 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Kyōtango  .
Okazaki

**Okazaki** (岡崎市, おかざきし, *Okazaki-shi*) é un concello da prefectura de Aichi no Xapón. Está situado na parte de Tōkai da rexión de Chūbu, e no centro-leste da prefectura, na zona de provincia histórica de Mikawa, no centro da illa de Honshū. A súa superficie é de 387,24&nbsp;km², a poboación é de 373.274 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 964 h/km².

O concello de Okazaki limita cos concellos de Nishio, Anjō, Toyota, Shinshiro, Toyokawa, Gamagōri e Kōta.

## Cidades irmandadas 
*  Uddevalla, condado de Västra Götaland, Suecia (1968).
*  Newport Beach (California, Estados Unidos, 1984).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Okazaki .
Furafollas pequeno

O **furafollas pequeno** (***Sorex minutus***) é unha especie de mamífero soricomorfo da familia Soricidae amplamente distribuída por Europa, estando presente dende Irlanda e a Península Ibérica ata Rusia. A súa pelaxe é de cor marrón escura no lombo, que pasa gradualmente a marrón claro na zona ventral. A lonxitude de testa e corpo é duns seis centímetros, sendo a cola dunhas tres cuartas partes desa lonxitude. O peso non excede os seis gramos. Ten as puntas dos dentes de cor vermella.

(*Vexa o mapa de distribución en Galicia abaixo do modelo*)

## Hábitat e distribución 
Habita en zonas de vexetación eurosiberiana, principalmente carballeiras, faiais, e as matogueiras de substitución destes, aínda que tamén se localiza en carrasqueiras, penedías e matogueiras de alta montaña. Está ausente en zonas con precipitacións por baixo dos 700&nbsp;mm. Altitudinalmente atópase entre os 400 e os 2.000 metros.

## Situación 
Non parece atoparse ameazada, pero convén ter en conta o reducido da súa área de distribución e o illamento xeográfico dalgunhas poboacións.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Ronde

A **illa Ronde** (en inglés: **Ronde Island**) é unha pequena illa do sueste do mar Caribe que xeograficamente pertence ás Pequenas Antillas e ao arquipélago das Granadinas e administrativamente ao Commonwealth ou Mancomunidade de Granada. Atópase ao sur da Illa de Carriacou e ao norte da illa principal chamada tamén Granada.

Está practicamente deshabitada e posúe aproximadamente uns 8,1 km² de superficie; considérase unha das "illas privadas" do Caribe.

Preto das súas costas atópase un volcán submarino.

## Notas 
## Véxase tamén
* Granada
* Granadinas

### Ligazóns externas
La Désirade

**A Désirade** ou **A Desexada** é unha illa do Caribe pertencente á rexión francesa de ultramar e departamento de Guadalupe, nas Antillas Menores.

Ten unha superficie de 21,42&nbsp;km² e unha poboación de 1.465 habitantes en 2016, cunha densidade de poboación de 68 habitantes por km² nese mesmo ano. A maioría dos residentes vive no asentamento de Beauséjour.

A illa foi bautizada por Cristovo Colón en 1493, ao desembarcar nela durante o seu segunda viaxe a América.

## Xeografía 
A illa está localizada ao redor de 8 quilómetros da costa de Grande-Terre, a metade oriental da illa de Guadalupe. As súas coordenadas son . A Désirade ten unha lonxitude de 11 quilómetros e un ancho de 2 quilómetros. O interior da illa está formada por unha meseta central. Ten unha superficie de 20´64&nbsp;km² e unha poboación de 1.510 no ano 2013, cunha densidad de poboación de 70 hab. por km² en 2013. A maioría dos residentes viven no asentamento de Beausejour (anteriormente coñecido como Grande-Anse).

## Administración 
Administrativamente, a illa da Désirade é parte da comuna (municipalidade) de La Désirade que tamén inclúe as illas de Petite Terre (actualmente deshabitadas).

## Principais asentamentos 
[miniatura|Vista da Désirade desde a costa leste de [Grande-Terre, Guadalupe, mostrando a meseta central de La Désirade.]]
miniatura|Iguana Delicatissima

### Beauséjour 
O principal asentamento na illa é a vila de Beauséjour, que ten unha oficina de correos, unha biblioteca, varias tendas de comestibles e restaurantes,  tamén a igrexa da comunidade, que é famosa polo seu altar tallado en madeira de pereira cultivadas localmente. A praza central do pobo chámase ‘La Place du Maire mendiant’ (praza do alcalde mendigo), en memoria dunha amada figura local. O 'Maire mendiant' foi o alcumo dado a un exalcalde, Joseph Daney de Marcillac, que, logo dun terrible incendio que destruíra a maior parte da poboación en 1922, foi de porta en porta en Guadalupe pedindo fondos e materiais de construción co fin de reconstruír as dúas escolas primarias da localidade.

Preto da praza, pódese atopar unha estatua do abolicionista francés Victor Schoelcher, como tamén un monumento en memoria dos pescadores que perderon a vida no mar e o concello, construído no estilo do arquitecto Ali Tur.

### Anse de Galets 
Esta pequena baía está situado no extremo occidental da illa, fronte á Pointe des châteaux. Proporcionou o punto de partida para a colonización da illa, esta cala era tamén o fogar de todos os que se exiliaron no século XVIII.

## Historia 
Atopáronse evidencias arqueolóxicas amerindias desde o século III ao XVI. La Désirade foi descuberta en 1493 por Cristovo Colón na súa segunda viaxe. A illa despois converteuse nun refuxio de piratas. Aínda máis tarde, converteuse no sitio dun lazareto de leprosos que finalmente pechou en 1958. O extremo occidental da illa utilizouse como lugar de desterro para os delincuentes de Grande-Terre e dalgúns nobres metropolitanos.

Tybalt Rosembraise naceu na Illa Désirade en 1798.

## Notas 
## Ligazóns externas
Karl Malden

**Karl Malden** (Chicago, 22 de marzo de 1912 - 1 de xullo de 2009), cuxo nome real era **Mladen George Sekulovich**, foi un actor estadounidense.
Kentucky (homónimos)

## Xeografía 
O topónimo inglés **Kentucky** pode referirse a:

***Kentucky**, estado dos Estados Unidos de América;
***río Kentucky**, afluente do río Ohio, que dá nome a dito estado;
***Kentucky**, vila do estado de Míchigan, nos Estados Unidos de América;
***Kentucky**, vila de Nova Gales do Sur, en Australia;

## Música 
* **Kentucky**, banda brasileira de metal.

## Véxase tamén
### Outros artigos
****Kentucky***, película de 1938;
*'*USS *Kentucky***, nome de varios barcos.
***Kentucky Wildcats*'
My Body, the Hand Grenade

***My Body, the Hand Grenade*** é un álbum recompilatorio da banda estadounidense Hole que recolle lados b, demos, cancións en directo e novas pezas dende o seu traballo de *Pretty on the Inside* (1991) até o de *Live Through This* (1994).

## Lista de cancións 
*Tódalas cancións escritas por Hole, agás as indicadas*

# "Turpentine" – 4:00
# "Phonebill Song" – 1:48
# "Retard Girl" – 4:47
# "Burn Black" – 4:56
# "Dicknail" – 3:39
# "Beautiful Son" – 2:30
# "20 Years in the Dakota" – 2:54 
# "Miss World" (demo) – 3:29
# "Old Age" (Hole, Kurt Cobain) – 4:23 
# "Softer, Softest" (do MTV Unplugged) – 3:47
# "He Hit Me (It Felt like a Kiss)" (do MTV Unplugged); escrita por Carole King/Gerry Goffin) – 3:44
# "Season of the Witch" (do MTV Unplugged; escrita por Donovan Leitch) – 3:42 
# "Drown Soda" (directo) – 6:10
# "Asking for It" (directo) – 3:58
PO-546

A **PO-546** (na provincia de Pontevedra), é unha estrada da Rede Primaria Básica da Xunta de Galicia que une as localidades de Pontevedra e Marín; atravesa os concellos de Pontevedra e Marín. Ten unha lonxitude de 4,22 quilómetros e iníciase no suroeste de Pontevedra e finaliza no nordeste de Marín. Foi creada en 1986 logo da fragmentación da antiga estrada comarcal C-550, que percorría a costa galega das Rías Baixas. É coñecida polo nome de estrada vella de Marín, dado que era o traxecto habitual antes da construción da autovía urbana PO-11. Atópase en bo estado e ten abundante tráfico.

## Percorrido 
A estrada comeza en Pontevedra, por baixo da liña férrea do acceso ao porto de Marín desde a estación ferroviaria de Pontevedra. Continúa por Salcedo pasando pola Ruibal.

No quilómetro 1,5 atópase o desvío á urbanización Pontemuíños e no quilómetro 2 a entrada ao complexo da papeleira de Pontevedra, onde están as factorías de ENCE e Elnosa. Atravésanse os lugares da Igrexa e o Rozo en Lourizán, e chégase aos Praceres onde a estrada se une coa PO-11, rematando en Estribela con límite municipal de Pontevedra e Marín.

## Notas
Baliceaux

**Baliceaux** é unha das illas Granadinas que se atopan entre as illas caribeñas de San Vicente e Granada. Politicamente, é parte da nación de San Vicente e as Granadinas.

## Historia 
Descuberta polos navegantes españois durante o século XV, esta illa de 1´35&nbsp;km² gozou dunha longa e interesante historia. Durante as guerras cos Caribe 1769 - 1795, Gun Hill, a case 126 metros sobre o nivel do mar é o punto máis alto da illa, serviu como posto de observación para os soldados entre 1772-1797. A illa foi o lugar onde o exército Inglés desterrou preto de 5000 indios caribes trala derrota do xefe Caribe Joseph Chatoyer na década de 1790. A metade deles morreron neste campo de concentración. Os outros foron deportados á illa de Roatán, Honduras. Os seus descendentes viven hoxe en día como o pobo garífuna en Honduras, Belize, Guatemala, Nicaragua e nos EUA Como un sinal de respecto, Baliceaux é visitado anualmente polos caribes e os funcionarios do Goberno para recordar eses feitos.

No ano 2016, a illa é privada e atópase á venda por 30 millóns de dólares americanos. Aínda que coa forte oposición dos descendentes dos alí falecidos que o consideran unha profanación.

## Xeografía 
O terreo é ondulado, coa súa contorna paradisíaco de praias brancas, outeiros, prados, vales, outeiros, cantís, bosques e carreiros que serpentean ao longo do terreo exuberante da illa. Protexida por arrecifes e bordeada por augas cristalinas e praias de area branca en po, a illa préstase perfectamente para o mergullo, natación e vela. Máis actividades de tempo libre inclúen pesca e sendeirismo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* San Vicente e as Granadinas

### Ligazóns externas 
* Datos xeográficos de Baliceaux
* Foto de Baliceaux
* Información de Bacileux
Brócoli

miniatura|dereita|Brócoli
O **brócoli** () ('''*Brassica oleracea* var, *italica*'*), do latín *brachium'' (brazo), é unha planta da familia das brasicáceas, antes chamadas crucíferas. Outras especies desta familia son o repolo, a coliflor ou as coles de Bruxelas.

O brócoli posúe abundantes cabezas florais carnosas de cor verde, dispostas en forma de árbore, sobre pólas que nacen dun groso talo comestíbel. É moi semellante á coliflor, mais verde no canto de branca. Dáse en climas frescos, polo que prospera pobremente durante os veráns calorosos. Habitualmente tómase fervido ou ao vapor, pero pódese consumir cru. Ten un alto contido de vitamina C, vitamina E e fibra solúbel.
## Notas
Pequena Martinica

**Pequena Martinica** (tamén coñecida como *Petite Martinique* ou *Little Martinique*) é unha illa situada no Caribe Oriental que forma parte do arquipélago das Granadinas e que administrativamente é parte da Mancomunidade de Granada.

É unha illa de orixe volcánica cun diámetro de 1,8&nbsp;km e unha superficie estimada en 2,4 km²; o seu punto máis alto é o Pico Piton que se eleva ata os 230 m. O seu número de habitantes está calculado nunhas 900 persoas cunha densidade de 375 hab/km², que viven principalmente de actividades como a pesca e a reparación de botes.

## Historia 
O primeiro europeo da illa de Pequena Martinica foi un pescador francés chamado Sr. Pierre da Martinica. A principios de 1700, o Sr. Pierre, saíu da súa casa na illa de Martinica en procura de novas terras fértiles para sementar os seus cultivos. A illa foi da súa propiedade e da súa esposa ("señora Pierre"), os seus fillos e os seus escravos polo tanto, a aldea máis grande foi nomeada 'Madame Pierre' pola esposa do propietario francés. Crese que pensou que a illa tiña a forma máis ou menos como a Martinica polo que chamou *Petite* (pequena) Martinica.

### Historia colonial 
O 27 de setembro de 1650, Jacques du Parquet comprou Granada á Compagnie des Îles de l'Amérique, cando disolveuse, polo equivalente de 1160 £. En 1657, Jacques du Parquet vendeu Granada ao conde de Cerrillac polo equivalente de 1890 £. En 1664, o rei Lois XIV comprou as illas aos propietarios independentes e fundoua a Compañía Francesa das Indias Occidentais En 1674 a compañía disolveuse. A propiedade pasou a Granada, que se converteu nunha colonia francesa.

Carriacou era colonia francesa en 1762. Logo da derrota francesa na Guerra dos Sete Anos, cedeu os seus territorios a Gran Bretaña. A illa foi parte da colonia británica desde 1763 ata 1779 e desde 1783 ata 1974. Formou parte da colonia francesa de Granada de 1779-1783. É unha dependencia de Granada desde 1974.

### Historia recente 
A maioría dos habitantes de hoxe son de ascendencia escocesa, india, portuguesa, francesa e africana. Aínda existe unha influencia británica na illa, xa que foi colonizada polo Imperio Británico e é parte de Granada, un estado da Commonwealth, tamén existe unha influencia francesa que se demostra nos nomes dos pobos, como L'Esterre, La Resource, Beausejour, e outros. Con todo, a lingua creoula francesa local só é falada polos maiores.

A Igrexa do Sagrado Corazón foi a primeira igrexa católica en Petite Martinique e o primeiro edificio de madeira. Foi destruído por un furacán na década de 1940 e a nova Igrexa construíuse en 1947.

Aínda que furacán Iván en 2004 foi devastador para a illa de Granada, Carriacou e Petite Martinique sufriron significativamente menos dano. Con todo, en 2005, o furacán Emily golpeou Carriacou, danando e obrigando á evacuación do seu único hospital e destruíndo ou danando centos de casas.

## Notas 
## Véxase tamén
* Granada
* Carriacou e Petite Martinique

### Ligazóns externas 
*petitemartinique.com  
*www.carriacoupetitemartinique.com
Franz Gruber

**Franz Xaver Gruber**, nado o 25 de novembro de 1787 e finado o 7 de xuño de 1863, foi un profesor de escola primaria austríaco e organista de igrexa na aldea de Arnsdorf. 

Pasou á historia por ser o compositor da panxoliña "Noite de paz" ou "Noite feliz" ("Stille Nacht, heilige Nacht", en alemán).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Silent Vida de Gruber 
* Historia da panxoliña
Cabra montesa galega

A **cabra montesa galega** ou **cabra montés portuguesa** (*Capra pyrenaica lusitanica*) é unha subespecie extinta da cabra montesa que habitaba antigamente nas zonas montañosas do norte de Portugal, Galicia, Asturias e Cantabria occidental.

## Taxonomía 
A subespecie foi descrita en 1872 polo naturalista alemán Hermann Schlegel.

## Extinción 
Este animal foi exterminado debido á caza excesiva e a destrución do seu hábitat a finais do século XIX, desaparecendo en 1890 de España e en 1892 do seu derradeiro refuxio na portuguesa serra do Gerês. 

## Reintrodución dunha subespecie semellante 
Dende 1993 a Xunta de Galicia está repoboando algunhas zonas de Galicia con cabras montesas da Serra de Gredos, membros da subespecie máis semellante aínda viva, a *Capra pyrenaica victoriae* da Meseta Central. 

Esta política foi imitada por Asturias e está en estudo en Cantabria, aínda que neste caso é máis por motivos cinexéticos e turísticos que polo interese medioambiental.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Almaça, C. (1992): "Notes on Capra pyrenaica lusitanica Schlegel, 1872", *Mammalia, Paris* **56**: 121-124.
* Beacham, W. (1997): *World Wildlife Fund Guide to Extinct Species of Modern Times*. ISBN 0-9338-3340-7.
* Cabrera, A. (1911): "The subspecies of the Spanish ibex". *Proceedings of the Zoological Society of London*. **1911**: 963–967.
* Pérez, J. M.; Granados, J. E.; Soriguer, R. C.; Fandos, P.; Márquez, F. J. and Crampe, J. P. (2002): "Distribution, status and conservation problems of the Spanish ibex, *Capra pyrenaica* (Mammalia: Artiodactyla)". *Mammal Rev*. **32** (1): 26-39. 

### Outros artigos 
* Cabra montesa

### Ligazóns externas 
* A cabra montesa galaica, a triste historia dunha extinción no blog Historia de Galicia. Inclúe unha descrición da subespecie e as diferenzas coas outras subespecies.
Fontana di Trevi

A **Fontana di Trevi** é unha fonte barrocas erixida na cidade de Roma, capital de Italia. Segundo a actual división administrativa do centro de Roma, está situada no *rione de Trevi*. Ten unha altura de 26,3m e un ancho de 49,15m, é a meirande das fontes barrocas da cidade e unha das máis famosas do mundo. A fonte apareceu en numerosos filmes, incluíndo *La dolce vita* de Federico Fellini e *Three Coins in the Fountain*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Fontana di Trevi, vista virtual de 360° e galería fotográfica
Peter Shaffer

**Peter Levin Shaffer**, nado o 15 de maio de 1926, é un dramaturgo inglés, autor de obras recoñecidas con diversos premios e galardóns, varias das cales foron levadas ao cinema, coma é o caso de *Amadeus*.

## Obra
**The Salt Land* (1954)
**Balance Of Terror* (1957)
**The Prodigal Father* (1957)
**Five Finger Exercise]]* (1958)
**The Private Ear* and * (1962)
**The Public Eye*(1962)
**The Establishment* (1963)
**The Merry Roosters Panto* (1963)
**The Royal Hunt of the Sun* (1964)
**Black Comedy/White Lies* (1967)
**The Battle of Shrivings* (1970)
**Equus* (1973)
**Amadeus* (1979)
**Black Mischief* (1983)
**Yonadab* (1985)
**Lettice and Lovage* (1987)
**This Savage Parade* (1987)
**Whom Do I Have The Honour Of Addressing?* (1990)
**The Gift of the Gorgon'' (1992)
Adarve

Un **adarve** ou **camiño de rolda** (do árabe: «*ad-darb*» ou, segundo outras fontes, «*adz-dzir-we*» como «muro de fortaleza»), é un corredor estreito situado sobre unha muralla, protexido ao exterior por un parapeto ameado, que permitía tanto facer a rolda aos sentinelas, como a distribución de defensores.

Comunica os diferentes elementos de defensa vertical, como postos de vixilancia ou outros. Pode ser cuberto ou voado entre dúas torres que defenden a porta principal do Castelo. Foi moi utilizado nas fortificacións da Idade Media.

Tamén se denomina adarve nas cidades islámicas medievais, aos canellóns que conducen a casas privadas que dispoñen dunha porta ao comezo.miniatura|Adarve da muralla de Lugo, moi frecuentado polos lucenses|centro
## Notas
Albufeira

miniatura|dereita|250px|Albufeira de Valencia
**Albufeira** é unha palabra de orixe árabe (البحيرة, *al-buhayra*, "o pequeno mar"). Trátase da denominación coa que se coñece unha lagoa litoral de auga salgada ou lixeiramente salobre, separada do mar por unha lingua ou cordón de areas pero en comunicación con este por un ou máis puntos.

## Formación e características
A súa formación adoita deberse á colmatación dunha antiga baía polas achegas de sedimentos mariños ou fluviais. Alí onde as mareas non son moi acusadas e a area se deposita nunha longa lingua próxima á costa fórmanse albufeiras longas e estreitas, separadas do mar por unha estreita barra de area ou terra paralela á beira. Nelas, e por mor dun fluxo lento e mais polo intercambio de augas co mar, as súas temperaturas son moito máis cálidas. Son, polo xeral, espazos cheos de vida con abundante vexetación acuática así como fauna ictícola que acode a desovar, amais de seren utilizadas decote por moitas aves migratorias para facer escala nas súas viaxes estacionais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Parque natural da Albufeira des Grau
Chita

**Chita** é un chimpancé de ficción asociado de forma inextricable a Tarzán, outro personaxe ficticio creado por Edgar Rice Burroughs e que despois acadou sona internacional grazas en parte ás numerosas reversións e interpretacións cinematográficas.

## Historia 
Non obstante, o personaxe de Chita endexamais apareceu en ningunha das novelas orixinais do Tarzán de Edgar Rice Burroughs, e soamente nos seus derradeiros libros aparece un Tarzán acompañado dun mono que recibe o nome de N'kima. Xaora, foron as adaptacións ao cinema as que presentaron o personaxe de Chita, cuxo papel foi interpretado por diversos simios, todos eles falecidos a día de hoxe. Foron xa que logo varios e non un só os monos que interpretaron a Chita como di o xornalista R. D. Rosen.

Existe, por outra banda, a falsa crenza de que os papeis de Chita foron interpretados por un único simio, de nome Jiggs, confusión que vén propiciada por unha biografía do animal publicada en 2008, titulada *Me Cheeta*, na que se presenta a Jiggs coma o único simio que deu vida a Chita na gran pantalla. Porén, malia non ter sido o único, si é certo que Jiggs foi un dos monos que desempeñou o papel de Chita nos primeiros filmes de Tarzán, canda a Johnny Weissmuller.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha de Chita en imdb
Rebecca West

**Cecily Isabel Fairfield**, nada en Londres o 21 de decembro de 1892 e finada na mesma cidade o 15 de marzo de 1983, foi unha escritora e xornalista de orixe irlandesa, coñecida polo pseudónimo **Rebecca West**.

## Traxectoria 
Acadou sona grazas ás súas novelas, ensaios e libros de viaxes e mais pola súa relación sentimental con H. G. Wells que durou dez anos e deu por froito un fillo, Anthony West, nado en 1914. Escribiu para os xornais *The New Yorker*, *The New Republic*, *The Sunday Telegraph* e *The New York Herald Tribune*. Tamén foi unha importante correspondente de *The Bookman*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Obras de Rebecca West no Proxecto Gutenberg 
* West Society
Caitro Soto

**Pedro Carlos Soto de la Colina**, coñecido como **Caitro Soto**, nado en San Luis, provincia de Cañete, o 23 de outubro de 1934 e finado en Lima o 19 de xullo de 2004, foi un músico e cantautor peruano, cuxas obras musicais foron interpretadas por moitos destacados cantantes internacionais.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista a Caitro Soto
Eva Ayllón

**María Angélica Ayllón Urbina**, coñecida como **Eva Ayllón**, nada en Lima o 7 de febreiro de 1956, é unha intérprete e folclorista peruana.

## Discografía 
* *Los Kipus y Eva* (Iempsa, 1977) 
* *Esta noche* (Sono Radio 1979) 
* *Al ritmo de Eva Ayllón* (Sono Radio, 1980) 
* *Señoras y señores* (Sono Radio, 1981) 
* *Cuando hacemos el amor* (Sono Radio, 1982) 
* *Eva Ayllón* (CBS, 1983) 
* *Eva Ayllón en escena* (CBS, 1984) 
* *Para mi gente* (CBS, 1985) 
* *Para Todos* (CBS, 1986) 
* *Huellas* (CBS, 1987) 
* *Landó de la vida y yo* (Sono Radio, 1989) 
* *Eva siempre Eva* (Sono Sur, 1990) 
* *Concierto de gala en vivo* (Discos Independientes, 1992) 
* *Gracias a la vida* (Discos Independientes, 1993) 
* *Para tenerte* (Discos Independientes, 1994) 
* *Eva Ayllón 25 años, 25 éxitos* (Discos Independientes, 1995) 
* *Ritmo color y sabor* (Discos Independientes, 1996) 
* *Amanecer en ti* (Discos Independientes, 1998) 
* *Juntos llevamos la Paz* (Pro Estudios, 1999) 
* *Eva Ayllón 30 años en Vivo* (Iempsa, 2000) 
* *Eva* (Sony, 2002) 
* *Eva! Leyenda Peruana* (Times Square Records, 2004)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio Web Oficial
Dálmata

miniatura|dereita|250px|Dálmata
**Dálmata** é unha raza canina cuxa característica principal é a súa pel cuberta por manchas, que, a pesar da crenza popular, non teñen por que ser negras, pois tamén os hai con manchas marelas e marróns e posibelmente noutras cores ou combinacións como consecuencia de fallos xenéticos. Ao nacer, a cría non ten manchas, e conforme vai medrando estas van aparecendo ao correr de todo o corpo, un proceso que remata arredor do primeiro ano de vida do animal.

## Galería de imaxes 
:*Vexa tamén a Galería de imaxes de cans de Galicia*

Ficheiro:Dalmata.jpg
Ficheiro:Dálmata macho.JPG

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Club do dálmata
Poeta en Nova York

***Poeta en Nova York***, orixinalmente en castelán ***Poeta en Nueva York***, é o título dun poemario escrito por Federico García Lorca entre 1929 e 1930 durante a súa estadía na Universidade de Columbia, e publicado por vez primeira o 24 de maio de 1940, en Nova York, catro anos despois da morte do poeta.

## Edición 
O borrador de *Poeta en Nueva York*, composto de 96 páxinas mecanografadas e 26 manuscritas, foi entregado por Lorca a José Bergamín pouco antes da súa morte, en 1936, con numerosos esborranchados, engadidos e correccións. Bergamín levou consigo o manuscrito ao exilio, primeiro a Francia e despois a México, e a partir del realizou a primeira edición en 1940, que apareceu a un tempo en México e os Estados Unidos aínda que con importantes diferenzas, debidas, ao parecer, a lixeiras modificacións introducidas por Bergamín, quen non obstante foi moi respectuoso coas indicacións do seu amigo Porén, anos despois o tamén poeta Agustín Millares publicou na revista *Planas de poesía* un poema inédito e descoñecido, titulado "Crucifixión", ausente das primeiras edicións do libro.

Durante case toda a segunda metade do século XX, o orixinal do libro pasou de man en man, até ser redescuberto en 1999 en posesión da actriz Manola Saavedra Moreno de Aldama, e adquirido pola Fundación Federico García Lorca en 2003.. O poema solto "Crucifixión" foi adquirido en 2007 polo Ministerio de Cultura de España. Na actualidade estase a preparar unha edición baseada en todos estes materiais orixinais recentemente recuperados, previsiblemente a edición "definitiva" da obra.

## Crítica 
Gran parte da crítica considera *Poeta en Nueva York* como o mellor libro de Lorca. Nel ofrécese unha visión conmovida e sensible ante a maquinaria implacable da cidade. O poemario, de gran actitude crítica, refírese esencialmente á deshumanización atopada, encarnada nos negros, nos que Lorca ve unha raza rexeitada e oprimida, xemelga dos xitanos do *Romancero gitano*. Poemas como "New York oficina y denuncia" ou "Panorama ciego de New York" reflicten a acendida crítica ante a monstruosidade da grande cidade.

Formalmente o poemario supón un fito na obra lorquiana, xa que nel experimenta con técnicas do surrealismo mediante o uso de metáforas violentas, oníricas, ás veces de difícil interpretación. Ademais renuncia ao emprego de estrofas tradicionais, como o romance, en favor do verso libre.

## Contido 
Debido ao estado do orixinal e das súas posteriores manipulacións, é difícil saber ata que punto a estrutura actual do libro corresponde coa intención de Lorca. En calquera caso, os 35 poemas de *Poeta en Nueva York* aparecen organizados en dez seccións:

* Poemas de la soledad en Columbia University
* Los negros
* Calles y sueños
* Poemas del lago Eden Mills
* En la cabaña del Farmer. Campo de Newburg
* Introducción a la muerte. Poemas de la soledad en Vermont
* Vuelta a la ciudad
* Dos odas
* Huida de Nueva York. Dos valses
* El poeta llega a La Habana

## Notas
Raida Rodríguez Mosquera

**Raida Rodríguez Mosquera**, nada en Espiñeiros (Maside) en 1980, é unha poeta galega.

## Traxectoria 
Licenciada en Filosofía e en Estudos de Asia Oriental pola Universidade Autónoma de Barcelona. En 2005 gañou o primeiro premio no XIX Certame Rosalía de Castro. Ten participado en diversos recitais en Galiza e Barcelona, cidade onde vive desde 2003.

## Obras 
* *Máquina de guerra*. Estaleiro editora, 2009.
* *Estirpe de sombras*. Edicións Barbantesa, 2014.

;Publicacións colectivas:
* *Alquimia de la tierra*. Universidad de Huelva, 2013.
* *Calpurnias. Mulleres poetas ourensás*. Editorial Cuestión de Belleza, 2019.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Punto de fuga (blog da autora)
* *Máquina de guerra*, licenza Creative Commons.
The Dodos

**The Dodos** é unha banda estadounidense de indie rock formada en 2005 de Meric Long e Logan Kroeber. A súa música é unha mestura de estilos retro con guitarras punk/rock fortes, sons sintéticos, erráticos e estridentes, ós que se une unha voz melancólica. A banda formouse no ano 2005.

## Membros 
### Membros actuais 
* Meric Long: guitarra e voz.
* Logan Kroeber: batería.
* Joe Haener

## Discografía 
### Álbums de estudio 
### Sinxelos 
* *Red and Purple* (2008)
* *Fools* (2008)
* *Fables* (2009)

## Notas 
* Allmusic.com Bio The Dodos (en inglés)

## Ligazóns externas 
* Myspace oficial de Dodos
* Sitio oficial de Dodos
East Harlem

O **Spanish Harlem** é unha veciñanza ao leste do Harlem, na Cidade de Nova York, no nordés de Manhattan. Nesta área vive a meirande parte da comunidade hispana de Nova York, antigamente coñecido como o *Harlem Italiano*; aínda posúe unha pequena poboación de italo-estadounidenses, tamén latinos. De calquera maneira, dende os anos 50 predominan os descendentes de portorriqueños, ás veces chamados *Nuyoricans*.