Miguel González

**Miguel González** foi un frade da Orde dos Predicadores (O.P.), coñecido na comarca de Chantada como "**O Corpo Santo**".

## A igrexa de Santa Cruz e a capela do Corpo Santo 
A igrexa parroquial érguese nun terreo en costa que remata 300 m máis abaixo xunto ao río Asma e desde o adro hai unha vista completa da contorna. Edificouse no século XII e pertenceu un tempo á Orde dos Templarios. Tivo moitas reformas, da igrexa primitiva só queda un arco, a última de 1939. Pegada á parede sur da igrexa e comunicada con ela por un arco de medio punto está a Capela do Corpo Santo, duns 46 m cadrados. No medio ten un retablo barroco con forma de baldaquino e unha imaxe cunha placa que pon: "VENERABLE FRAY MIGUEL GONZALEZ/ DE LA ORDEN DE PREDICADORES/ COMPÑERO DE SAN TELMO. 1853". do dominico Frei Fernando de Pineda,&nbsp;publicada en 1776, na que se recolle a información practicada en 1720 con motivo do proceso de beatificación de San Pedro González Telmo, realizada polo tamén dominico Fr. Josef de Rivera, na que inclúe&nbsp;a morte&nbsp;e milagres do Venerable Padre Fr. Miguel González, dominico, da Orde dos Predicadores. Na obra dise que a Sacra Congregación tivo algunha dificultade á hora de aprobar as beatificacións ou canonizacións, xa que no ano da súa publicación (1776) estas aínda non se produciran.
miniatura|Capela do Corpo Santo

## A tradición 
O padre dominico nacera na comarca das Mariñas (Betanzos), foi compañeiro de San Pedro González Telmo (San Telmo) e acabou enterrado e venerado en Santa Cruz de Viana (Chantada), segundo o documento de don Miguel Sarmiento, cura de Santa Uxía de Asma, no que solicita a beatificación en 1720; a morte de frei Miguel debeu ser entre 1240 e 1270 e os milagres atribuídos a el son dos séculos XVII e XVIII.
miniatura|Altar da capela do Corpo Santo
Engade o crego que frei Miguel pasaba por terras de Camba e chegou á Lagoa do Zepo, a dúas leguas da parroquia de Santa Cruz de Viana*,* un día de moita calor na compaña de Pedro das Mariñas e de San Pedro Telmo. Miguel González non resistía a calor e para descansar chantou o seu báculo de madeira de pereira no chan e pousou a capa enriba. Axiña se encheu o báculo de flores e medrou unha pereira que se chamou “O Pao do Romeiro” e durou ata 1670. Os frades seguiron ata a Costa da Matanza (a media legua de Santa Cruz) lembrando as vitorias do rei Ramiro contra os mouros. Aquí frei Miguel caeu ao chan e pidiu aos compañeiros que o enterrasen na primeira igrexa na que as campás tocasen por si soas. Levaron o seu corpo ata unha fonte (a dous tiros de mosquete da igrexa de Santa Cruz) onde morreu, que despois foi chamada Fonte do Santo. San Pedro Telmo e frei Pedro das Mariñas escoitaron tocar as campás sen que ninguén as tanguese e viron como unha pomba se pousaba enriba delas.
miniatura|Frei Miguel González nas andas, na igrexa de Santa Cruz
En 1580 o abade de Santa Uxía de Asma rexistrou o sartego do Corpo Santo, atopou o corpo e colocouno debaixo do altar. Un bispo de Lugo quixo remexer o corpo e morreu no intento, e outro bispo, tamén de Lugo (1646-1650), chamado Juan Pozo, quixo facer o mesmo mais ao ter coñecemento do que lle pasara ao seu predecesor, abandonou a idea.)  polo que pasa a imaxe da Santa Uxía traída por xente da súa parroquia, xúntanse as dúas imaxes, pasan polo arco, dan unha volta arredor da igrexa e entran, sempre diante a santa, quedando diante do altar mirando para a porta o Corpo Santa e a Santa Uxía. O arco queda os sete días protexido para que non o estraguen as vacas dos veciños. Na semana que a imaxe pasa en Santa Uxía os devotos poñen cirios acesos debaixo do Corpo Santo para espantar os males.

## O Corpo Santo e o San Pexerto de Buciños 
O crego Benigno González Taboada (1870-1976) contaba o que lle escoitou sobre a chegada do San Pexerto de Buciños ao seu avó: “nunha liteira (en forma de andas) en dous cabalos, saíu ao camiño a recibilo unha multitude de xente e ao pasar Viana, no camiño fronte á igrexa de Santa Cruz, os cabalos axeonlláronse, chamando a atención aquel feito a toda a xente que viña acompañándoo; e iso non é conto que el mesmo o viu cos seus propios ollos” (sería a reverencia do San Pexerto ao Corpo Santo). Outras fontes populares contan algo semellante: en Viana saíron a recibir o santo coa imaxe de Frei Miguel González e as mulas axeonlláronse ao chegaren xunto ao Corpo Santo. 

Esta acción de axeonllarse os animais diante dun santo repítese en moitos lugares da cristiandade.

## Novena a Frei Miguel González (O Corpo Santo) 
1. Oración para empezar todos os días.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Procesión de volta do Santo desde Santa Uxía a Santa Cruz, 2024