open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Estaca de Bares

A **Estaca de Bares** é un espazo natural declarado zona especial de conservación (ZEC) da parroquia na coruñesa de Bares, Mañón. Este cabo é o punto máis setentrional da Península Ibérica e o que se considera o punto de división entre o mar Cantábrico e o Atlántico. Nel destaca o faro da Estaca de Bares, construído en 1850.

Con 2.500 mm ó ano é unha dos lugares máis chuviosos de Europa.

## Características 
O cabo é un enclave con valor ornitolóxico xa que é unha atalaia na que se avistan moitas das migracións de aves mariñas. Consta que desde os anos 50 do pasado século XX ornitólogos europeos comezaron a frecuentar a zona, que en varias épocas do ano reúne a numerosos ornitólogos.

Entre os meses de agosto e novembro, chéganse a contabilizar algúns anos máis de 100.000 exemplares: mascato, arao romeiro, corvo mariño real e pato pentumeiro son as especies mellor representadas, nidificando tamén na zona o falcón peregrino.

Neste cabo tamén poden verse as ruínas dunhas instalacións militares abandonadas. Unha delas era unha instalación dos Gardacostas dos Estados Unidos ao comezo dos anos 60, como unha base LORAN (do inglés: *Long Range Aid to Navigation*). A estación de Estaca de Bares operaba conxuntamente coas estacións do Goberno británico en East Blockhouse, Gales e, ata 1973, do Goberno francés en Porspoder, Francia.

En 1978, tras a finalización das operacións LORAN dos gardacostas, a Forza Aérea dos Estados Unidos asumiu o control da base. A base funcionou como unha estación de comunicacións ata 1991. Na actualidade, estas instalacións están en ruínas.

## Galería de imaxes de Estaca de Bares 

Ficheiro:Aceña Estaca lou.jpg|Acea preto da Estaca de Bares
Ficheiro:Ga-Estacadebares-faro 144.jpg|Faro
Ficheiro:Estaca de bares, Mañón, faro.jpg|Faro
Ficheiro:Cabo - Punta Estaca de Bares.JPG|Estaca de Bares

## Notas 
## Véxase tamén
Xépidos

Os **xépidos** eran un pobo xermano procedente do baixo Vístula  e que se asentaron en Transilvania.

Foron dominados polos hunos e combateron xunto a Atila na Batalla dos Campos Cataláunicos (451).

Trala morte de Atila, os xépidos ao mando do seu rei Ardarico rebeláronse contra os hunos, aliáronse aos ostrogodos e hérulos para derrotaren aos fillos de Atila na beira do río Nedao.

No ano 565, estalou a guerra entre longobardos e xépidos, quen, ante a superioridade dos longobardos, buscaron axuda do emperador Xustino II prometendo entregar a cambio a cidade de Sirmium  (actual Sremska Mitrovica en Serbia).

Os longobardos foron derrotados e o rei xépido Cunimundo non cumpriu a súa promesa e retivo Sirmium, Os longobardos entón aliáronse aos ávaros e derrotaron totalmente aos xépidos matando ao seu rei e repartíndose todos os seus territorios cos ávaros.

#### Lista de reis xépidos 
* Fastida,  c. 250
* Ardarico, c. 454
* Gunderit
* Thraustila,. 488
* Thrasaric, 505
* Mundonus
* Elemundo, ?-548
* Turisindo, 548-c. 560
* Cunimundo, c. 560-567
Narsés (xeneral bizantino)

**Narsés** (478-573), foi xunto a Belisario, o principal xeneral de Xustiniano I, emperador do Imperio Bizantino.

## Traxectoria 
A súa primeira actuación destacada foi a súa contribución a sufocar a rebelión de Constantinopla, no 532.

No 538 acudiu a Italia a reforzar a campaña de conquistas emprendida por Belisario. Belisario foi chamado a Constantinopla tras fracasar no intento de sufocar a rebelión ostrogoda, e foi mandado o xeneral Narsés, que conseguirá vencer nunha longa guerra. O exército de Totila será derrotado na batalla de Busa Gallorum, en Umbría cara ao 552. No 554 logo de practicamente vinte anos de guerra, Xustiniano consideraría cumprido o obxectivo coa recuperación das zonas de Italia, Dalmacia e Sicilia. Mantívose activo no seu cargo ata os últimos anos da súa vida.

Cómpre indicar unha particularidade especial de Narsés, este era un eunuco

Hai publicado un libro "Teodora Emperatriz de Bizancio" no que se relatan parte das súas aventuras.
Acadio

**Acadio** pode facer referencia a:
*Os habitantes da cidade de **Acad**.
*O **imperio acadio**.
*A **lingua acadia**.
Patois

O termo **patois** describe unha variedade non estándar dunha lingua ou unha lingua considerada rexional ou mesmo un dialecto polas autoridades dun Estado. O termo emprégase principalmente en Francia pero tamén en Bélxica, Suíza e Italia dunha forma claramente pexorativa para denominar linguas que se consideran rurais e sen presenza no ensino ou nos medios de comunicación, tradicionalmente relegadas a funcións familiares e de uso local como poden ser as falas ou linguas d'oïl (como o valón ou o picardo), o occitano, francoprovenzal, piemontés ou o bretón. Na actualidade o termo patois perdeu vitalidade e xa non se emprega en documentos oficiais.
Ávaros

Os **ávaros** (do grego *Άβαροι,* e chamados polos chineses: *joujan* ou *you-yan*) foron un pobo nómade de Eurasia, de posible orixe tungús, orixinarios de Asia occidental, que emigrou cara a Europa central e oriental no século VI e, probablemente, son coñecidos polas súas invasións e destrucións durante as guerras ávaro-bizantinas do 568 a 626. 

Dominaron a chaira panónica ata principios do século IX e se emprega a denominación de ávaros de Panonia (pola área na que, finalmente, se asentaron) para distinguirlos dos ávaros do Cáucaso, un pobo diferente co que os ávaros panónicos, seguramente, non tiveron relación.

## Historia 
Os ávaros dirixíronse cara ao oeste a mediados do século VI, trala derrota dos heftalitas (hunos brancos) polos Köktürks (turcos azuis ou turcos kok). Aínda que inicialmente se dirixiron ao Imperio Romano de Oriente, foron subornados polo emperador Xustiniano I e marcharon cara ao norte, internándose na actual Alemaña, como fixera Atila un século antes. Alí atopáronse coa dura oposición dos francos, e o lugar non lles pareceu adecuado para o seu estilo de vida nómade, polo que dirixiron a súa atención cara á chaira panónica, habitada na época por dous pobos xermánicos, os longobardos e os xépidos. Aliados aos longobardos, destruíron aos xépidos no 567 e estableceron un estado no área do Danubio. A continuación comezaron a fustrigar aos longobardos, quen se viron obrigados a emigrar cara ao norte de Italia. O xefe dos ávaros nesta época chamábase Baian, e gobernou aproximadamente entre 565 e 600.

A comezos do século VII, os ávaros aliáronse cos persas contra o Imperio Bizantino e en 626 puxeron sitio a Constantinopla, aínda que a denodada resistencia dos seus habitantes obrigounos a se retiraren sen conseguir o seu obxectivo e regresar a Panonia.

A dinastía Onogur foi fundada en torno ao ano 630 por Kubrat, un home de orixe ávaro-búlgara, pertencente ao clan búlgaro Dulo. Uniu aos ávaros, os búlgaros, e probabelmente tamén aos heftalitas Uar nun poderoso Khaganato que dominou tamén extensas áreas da actual Ucraína. Trala morte de Kubrat, os caudillos búlgaros romperon a súa alianza cos ávaros. O estado ávaro subsistiu en Panonia durante os séculos VII e VIII; crese que dominaron aos eslavos que habitaban na zona desde unhas poucas décadas antes da chegada dos ávaros.

A comezos do século IX, as discordias internas e as presións exteriores comezaron a minar o estado ávaro, que foi completamente destruído na década de 810 polos francos de Carlomagno e os búlgaros, mandados por Krum. Sábese que aínda se atopaban en Panonia no ano 871, pero desde entón o seu nome non volve ser mencionado polos cronistas. Parecen que se mesturaron cos eslavos, que formaran novos estados na rexión: o principado de Nitra, no norte (máis tarde: Gran Moravia), e o Principado de Balaton, no centro de Panonia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Khaganato ávaro
Hérulos

Os **hérulos** eran os membros dun antigo pobo xermánico, clasificada na gran confederación dos suevos, que invadiu o Imperio Romano no século III.

O antigo pobo xermano hérulo foi case con total seguridade expulsado de Escandinavia ao longo do século III e tivo a súa orixe nas costas da actual Pomerania. Segundo algúns historiadores medievais, os seus integrantes aliáronse cos godos e participaron con eles en varias expedicións levadas a cabo ao redor das costas dos mares Negro e Exeo (ano 260). A principios do século VI, os longobardos venceron ao pobo hérulo e disolveron o seu reino, situado na conca do río Elba. Algúns dos seus integrantes emigraron a Escandinavia e outros enroláronse como mercenarios no exército do Imperio Romano de Oriente. O caudillo hérulo máis coñecido, Odoacro, depuxo ao último emperador romano de Occidente, Rómulo Augústulo, en 476 e foi nomeado rei de Italia polas súas tropas. Gobernou Italia do 476 ao 493, ata que os ostrogodos combateron e venceron o seu exército, instalándose na Península Itálica.
Patriarca ecuménico de Constantinopla

O **patriarca de Constantinopla** é o patriarca ecuménico da Igrexa ortodoxa. Ao contrario do que ocorre na Igrexa católica, o seu cargo é unicamente honorífico: compételle presidir os concilios nos que toma parte e é o principal portavoz da Igrexa ortodoxa, pero non ten xurisdición nos asuntos internos das igrexas ortodoxas autocéfalas.

Ademais de ser o líder espiritual de 300 millóns de cristiáns ortodoxos repartidos por todo o mundo, é o máximo dirixente da Igrexa ortodoxa de Constantinopla, con preto de catro millóns de fieis en varios países.

O patriarca é considerado sucesor de André tal como o Papa é considerado sucesor do seu irmán Simón Pedro.

O actual patriarca ecuménico é a súa santidade .

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista dos patriarcas ecuménicos de Constantinopla
* Lista dos patriarcados cristiáns
Fianna Fáil

***Fianna Fáil*** (expresión en irlandés que aproximadamente significa *Soldados do Destino*) é un partido político irlandés conservador fundado por Éamon de Valera en 1926 como escisión do Sinn Féin ao negarse este a recoñecer a constitución do Estado Libre de Irlanda despois da Guerra Civil irlandesa.

## Situación política actual
Este partido é a primeira forza política de Irlanda (co 41,5% dos votos e 81 de 166 parlamentarios no Parlamento de Irlanda). Mary McAleese (presidenta de Irlanda) é do Fianna Fáil así como Brian Cowen (primeiro ministro irlandés).

## Líderes do FF
* Éamon de Valera (1926–1959)
* Seán Lemass (1959–1966)
* Jack Lynch (1966–1979)
* Charles Haughey (1979–1992)
* Albert Reynolds (1992–1994)
* Bertie Ahern (1994–2008)
* Brian Cowen (2008–presente)

## Fianna Fáil en Europa
Fianna Fáil (ou FF) forma parte do UEN (Unión pola Europa das Nacións).

## Web
*Web oficial de Fianna Fáil
Unión pola Europa das Nacións

A **Unión pola Europa das Nacións** é unha coalición de partidos nacionalistas e (maioritariamente) euroescéptica con escanos no Parlamento Europeo. Esta unida á ampla Alianza pola Europa das Nacións. O seu membro irlandés, Fianna Fáil, é considerada a forza predominante do grupo a pesar de que foi a única forza das membros que apoiou o Tratado polo que se establece unha Constitución Europea que foi negociado polo seu líder Bertie Ahern cando era Presidente do Consello da Unión Europea no 2004.

## Partidos membros 
* : Dansk Folkeparti (Partido Popular Danés) 
* : Fianna Fáil (Soldados do Destino)
* : Alianza Nacional (Alleanza Nazionale)
* : Tevzemei Un Brivibai (Terra paterna e Liberdade)
* : 
** Liberalų Demokratų Partija (Partido Demócrata Liberal (Lituania))
** Valstiečių ir Naujosios demokratijos partijų sąjungos 
* :
** Prawo i Sprawiedliwość (Lei e Xustiza)
** Polskie Stronnictwo Ludowe "Piast"

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Táboa de tódolos grupos e o número de MEPs por países 
* UEN
Alanos

[miniatura|O emperador bizantino [Nicéforo III e María de Alania.]]
Os **alanos** foron un pobo indoeuropeo da familia irania. Crese que procederon das estepas de Centroasia ou do norte de Irán. Eran nómades, probablemente de orixe escita - sármata (*alain*, en lingua escita, significa ‘montaña’). Son mencionados por Ovidio, Xosefo, Amiano Marcelino e Claudiano.

Parece que antes do século -I vivían no norte do Cáucaso e aínda que despois efectuaron varias incursións a territorio romano (e parto) seguían establecidos na zona no século III, pero no século IV foron expulsados de alí polos hunos; os que permaneceron nas montañas do Cáucaso deberon dar orixe ao actual pobo dos osetos.

Desprazáronse cara ao oeste expulsados polos hunos e alcanzaron a actual Ucraína. No seu contacto cos godos transmitiron a estes algunhas das súas artes e destrezas, especialmente o tiro con arco dacabalo e algunhas artes metalúrxicas. Os alanos uníronse aos visigodos e a parte dos ostrogodos, establecéndose con eles en Tracia e Mesia, e rebelándose tamén con eles o 377 contribuíndo á vitoria de Adrianópolis sobre as forzas imperiais, obtendo terras en Panonia o 383. O 387 unha parte dos alanos aliáronse aos hunos e o 405 os alanos de Panonia uníronse a unha confederación organizada en torno a Radagaiso que fracasou. Os grupos de suevos, vándalos, alanos e outros que quedaron alén do Rin, reforzados despois cos que regresaron da desafortunada expedición a Italia, invadiron as Galias o 406.

Dos alanos di Amiano Marcelino que eran moitos, e estaban estendidos por todos os países. Os alanos eran louros, fermosos e arrogantes. Consideraban unha felicidade morrer na guerra e conservaban restos dos inimigos mortos, especialmente a pel do cranio que colgaban como trofeo do petral dos seus cabalos. Non adoraban a ningún deus e rendían culto a unha espada cravada en terra. As súas autoridades eran uns xuíces nomeados entre os guerreiros anciáns máis valentes. Non coñecían a escravitude.

No ano 409 entraron na Península Ibérica xunto a suevos e vándalos, tras cruzar rapidamente a Galia nunha campaña de saqueo e estiveron deambulando por ela ata que no ano 411 o emperador Honorio lles ofreceu un pacto de terras. Os alanos establecéronse entón na zona comprendida entre as actuais provincias de Ávila, Salamanca, Cáceres e Toledo. Non formaron nunca un reino propio en Hispania.

Ante a chegada dos visigodos os alanos hispanos pasaron á África noroccidental xunto cos vándalos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Escitas.
* Osetia do Norte-Alania.
* Osetia do Sur.
* Sármatas.

Ficheiro:Alan kingdom hispania.png
Ficheiro:Vandal alan kingdom 526.png
Ficheiro:Alania_10_12.png
Treboniano Galo

miniatura|Estatua de bronce de Treboniano Galo
**Treboniano Galo** naceu en Termi (Umbría), descendente dunha familia etrusca, no ano 206. Foi emperador romano baixo o nome de **Caius Vibius Trebonianus Gallus** entre os anos 251 e 253.

## A súa elección 
Treboniano Galo foi un leal seguidor do Emperador Decio, a pesar de que á morte deste, algúns historiadores acúsano de levar as tropas do emperador a unha emboscada a unha zona pantanosa, onde morreu el e o seu fillo, pero o certo é que pola súa conduta con respecto ao fillo do emperador parece que non é doado manter esa acusación.

[miniatura|esquerda|**Treboniano Galo** no anverso dunha [Moeda da Antiga Roma|moeda da súa época (antoniniano)]]
A morte do emperador Decio, levou as tropas a elixilo como o candidato a púrpura. Aceptando, tratou de conseguir a paz dun xeito ignominioso para as armas romanas, xa que aceptou que os godos quedasen con todo o botín, incluíndo os cativos da guerra, se se retiraban das terras e aceptou tamén o pago dunha cantidade de ouro cada ano. Este tratado non o fixo moi popular entre o pobo romano nin diante das tropas e abriu as portas para novas invasións bárbaras.

Unha vez conseguido o Tratado volveu rapidamente a Roma onde moraba o fillo vivo de Decio, quen fora nomeado césar polo seu pai e polo tanto estaba unido ao trono imperial.

Treboniano Galo acepta gobernar conxuntamente con **Hostiliano Mesio Quinto** e incluso lle renovou o poder de *augustus*. Tamén nomeou césar ao seu fillo Caio Vibio Volusiano, quen máis tarde chegaría a ser emperador.

Nese mesmo ano do 251 estala unha terrible peste, unha das que de cando en vez asolaba o imperio. Vítima desta peste morre o xove emperador Hostiliano e moitos romanos bótanlle a culpa desta morte, aínda que sen motivo ningún.

No 253 de novo os godos atacan o imperio pero o gobernador da provincia de Mesia (ou Moesia) **Emiliano** derrótaos e este é proclamado emperador polas lexións.

Treboniano Galo convoca a Valeriano, que era comandante das forzas do Rin, e xunto co seu fillo Volusiano parte de Roma. Pero antes de que consiga xuntarse con Valeriano atópase con Emiliano, sendo derrotado por este. Deuse á fuga, tanto Galo como Volusiano, pero son asasinados polos seus propios soldados.

Emiliano queda entón como único emperador a finais do 253.
Æsir

Para os antigos nórdicos os **Æsir** (singular **Áss**, feminino **Ásynja**, feminino plural **Ásynjur**) eran os principais deuses do panteón do paganismo nórdico, aquí están incluídos a maioría das máis salientables figuras tales como Odín, Thor, Tyr e Balder ata un total de 32 deuses principais. Eran fundamentalmente divindades guerreiras, ás que lle rendían culto a aristocracia e os guerreiros, e se opoñían ós deuses Vanir, divindades agrícolas, coas que estaban en permanente conflito.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deuses xermánicos
Tetis (titánide)

Na mitoloxía grega, **Tetis** era unha titánide e unha deusa do mar, irmá e dona do deus Océano, e nai dos principais ríos do mundo: Nilo, Alfeo, Meandro, etc, e de tres mil fillas chamadas oceánidas.
Machismo

O **machismo** é o conxunto de ideoloxías, actitudes e comportamentos que rebaixan a dignidade das mulleres marxinándoas fronte aos homes polo feito de seren mulleres; é dicir, debido ao seu sexo. Considéranse machismo as condutas, crenzas e prácticas sociais destinadas a promover o enaltecemento e preeminencia dos homes en prexuízo das mulleres. Trátase dunha forma de sexismo na que se infravaloran as facultades dunha persoa de sexo feminino.
[miniatura|Un grupo de opositoras ao machismo mostrando as súas [Man|mans]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Feminismo
* Xénero (ciencias sociais)

### Ligazóns externas 
* 
*
Saqueo de Roma (1527)

O **Saqueo de Roma** aconteceu o 6 de maio de 1527, cando dezaoito mil soldados do exército Imperial de Carlos V e mercenarios alemáns comandados por Jorge de Frundsberg, ao servizo do Condestable de Borbón, tomaran de asalto a Cidade Eterna. Este episodio terrible, que se inclúe na segunda guerra entre o emperador Carlos V e o rei Francisco I de Francia, acabou coa preeminencia do papado Renacentista. O saqueo foi horrible, mesmo de acordo cos padróns da época, tendo as tropas saqueado a cidade durante oito días. Un baño de sangue correu polas rúas da cidade, e por todos os lados verificáronse pillaxes, violacións e torturas contra a poboación.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Saqueo de Roma (410)
Daniel Kowalski

**Daniel Kowalski**, nado o 2 de xullo de 1975 en Singapur, foi un nadador australiano, especialista en estilo libre.

## Traxectoria 
Nos Xogos Olímpicos de 1996 converteuse no primeiro home en 92 anos en levar medallas en 200, 400 e 1500 m estilo libre. Ademais levou medalla de ouro co equipo australiano de 4x200 nos Xogos Olímpicos de 2000.
Harald Schumacher

'''Harald 'Toni' Schumacher''' (6 de marzo, 1954 en Düren, Alemaña) é un futbolista alemán retirado que actou no posto de porteiro, capitán da selección nacional de fútbol de Alemaña coa que gañou a Eurocopa de 1980.

Polémica foi o seu comportamento na semifinal do Mundial de 1982 ó agredir a xogador francés Patrick Battiston na cara e deixalo inconscente.
Catafracto

O **catafracto** fai referencia á cabalaría pesada na que os xinetes levaban armadura e os cabalos ían protexidos con bardas. O termo procede do grego *kataphraktós* (literalmente: "totalmente encerrado"), e a súa invención corresponde aos persas.

## Características
Aínda que é certo que o seu poder de choque era máis que significativo e a súa invulnerabilidade case total, adoecía de defectos notorios: tanto o xinete como o cabalo cansábanse pronto, movíanse máis lentamente que outras cabalarías e eran pouco aptos para unha loita prolongada no deserto.

Posuían unha capacidade de manobra moito maior que a das indisciplinadas cabalarías pesadas occidentais, que só tiñan dous movementos: a carga frontal e a de tomada (isto é, repasando a liña inimiga). Os catafractos, que cargaban en formación máis ordenada, podían efectuar ataques envolventes, polo flanco, cargas frontais e mesmo fustrigación, xa que en certos períodos se dotou ao modelo de armas lixeiras (arcos e dardos).

Pobos, estados ou grupos tribais que utilizaron catafractos ao longo das súas historia, de maior a menos importancia no seu uso, foron: Imperio Parto, sármatas, armenios, Imperio Seléucida, Pérgamo, Imperio Sasánida, Imperio romano, Imperio bizantino.

Tralo seu uso ocasional por parte dos persas, os catafractos foron adoptados (xa na etapa baixoimperial) como tropas de elite romanas, sendo o xerme da cabalaría pesada en Europa Occidental e dando lugar, no Imperio Bizantino, a unha continuación do mesmo modelo, pero con estribos engadidos, o que converteu aos catafractos bizantinos nunha forza de choque case irresistíbel. Co xeneral Belisario, constituíron un dos factores determinantes para a reconquista, por parte de Xustiniano, de gran parte do Imperio Occidental.

Durante séculos foron en Europa Oriental o que foran antes os lexionarios romanos: soldados profesionais e fiábeis, recrutados na súa maioría de Asia Menor. Trala derrota na batalla de Manzikert, no ano 1071, a mans da rápida cabalaría lixeira de turcos selxúcidas practicamente desaparecen da historia.
Acantocéfalos

Os **acantocéfalos** (**Acanthocephala**, do grego ἄκανθος, *ákanthos*, "espiña" e κεφαλή, *kephalé*, "cabeza") son unha clase de vermes parasitos que se caracterizan pola presenza dunha probóscide (trompa) reversible, armada con espiñas que usa para apreixarse no intestino do animal que parasitan.

Estes animais teñen ciclos biolóxicos moi complexos, que implican a varios hospedeiros intermedios, como invertebrados, peixes, anfibios, aves e mamíferos.

Coñécense unhas 1&nbsp;100 especies descritas, cuxo tamaño oscila desde uns poucos milímetros até 65&nbsp;cm en *Gigantorhynchus gigas*.

Os acantocéfalos parecen ser un filo discreto. Recentes análises de xenoma demostraron que son descendentes dos rotíferos, e que deben ser consideradas como descendentes moi modificados deles.

## Historia 
A primeira descrición recoñecíbel dun acantocéfalo fíxoa o italiano Francesco Redi en 1684. En 1771, I. T. Koelreuther propuxo o nome **acantocéfalo**. na súa análise conxunta de datos morfolóxicos e moleculares, os acantocéfalos e os rotíferos son grupos irmáns, como queda reflectido no cladograma seguinte:

*Cycloneuralia* é un clado que inclúe os gastrotricos e os ecdisozoos (priapúlidos, nematodos, artrópodos etc.), entre outros.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Brusca, R. C. & Brusca, G. J. (2005): *Invertebrados*, 2ª ed. Madrid: McGraw-Hill Interamericana. Madrid. ISBN 0-87893-097-3.
* Crompton, David W. T. e Nickol, Brent B. (1985): *Biology of the Acanthocephala*. Cambridge University Press. p.&nbsp;27. http://books.google.com/books?id=GPY8AAAAIAAJ&lpg=PA27&pg=PA27#v=onepage&q&f=false
* Rupppert, E. E.; R. S. Fox & R. D. Barnes (2004): *Invertebrate Zoology* 7ª ed. Stamford, Connecticut (EE.UU.): Brooks/Cole ISBN 0-03-025982-7.

### Outros artigos 
* Pseudocelomados
* Rotíferos
* Cestodos
* Monoxéneos
* Dixéneos
* Gastrotricos
* Briozoos

### Ligazóns externas 
* *Acanthocephala* en Animal Diversity Web.
Airas (nome)

**Airas** é un nome propio masculino galego e portugués. Corrente durante a Idade Media, admite as variantes **Arias** e **Aras**. Non hai unha etimoloxía aceptada que explique a orixe do nome.

## Personaxes
*Airas Corpancho, xograr.
*Airas Paez, xograr.
*Airas Nunez, trobador.
*Airas Peres Vuitoron, trobador.
*Airas Bispo, actor.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de nomes masculinos en galego
*Lista de nomes masculinos galegos máis comúns
### Ligazóns externas 
* Guía de nomes galegos. Nomes masculinos Real Academia Galega
Ortigueira - Mera

**Ortigueira-Mera** é un espazo natural declarado zona especial de conservación (ZEC) protexido desde 2001 que abrangue 3.868 ha dos concellos de Cariño, Cerdido, Ortigueira, As Pontes de García Rodríguez e As Somozas, ó carón da ría de Ortigueira e de Ladrido. Os seus lugares de referencia son Santa Marta de Ortigueira, Cariño e Moeche.

É unha zona especial de protección de aves, gran número de aves acuáticas invernan na zona, en especial o mazarico curlí.

Ficheiro:Cariño, Ortegal, ría de Ortigueira, Galiza.jpg|Exterior da Ría de Ortigueira
Ficheiro:Desembocadura de la Ría de Ortigueira.jpg|Interior da Ría de Ortigueira

## Notas
Ganghwa

**Ganghwa** é unha illa no esteiro do río Han na costa oeste de Corea do Sur, unida ó continente por varias pontes. A illa ten unha superficie de 302.4&nbsp;km² e nela viven 65.500 persoas, administrativamente pertence á municipalidade de Incheon. O punto máis alto da illa é Mani-san con 469 metros.
Jerry Cantrell

**Jerry Fulton Cantrell Jr.**, nado o 18 de marzo de 1966 en Tacoma, Washington, é o guitarrista e principal compositor da banda de rock alternativo Alice in Chains dende a formación do grupo en 1987. O grupo acadou a fama internacional a principios dos anos 90 durante o movemento grunge de Seattle e é coñecido polo seu distintivo estilo vocal e as voces harmonizadas de entre Cantrell e Layne Staley Cantrell comezou a cantar as voces principais no EP *Sap* de 1992. Tras a morte de Staley en 2002 Cantrell tomou o papel de vocalista principal de Alice in Chains nos álbums posteriores da banda, *Black Gives Way to Blue* (2009), *The Devil Put Dinosaurs Here* (2013) e *Rainier Fog* (2018), facendo DuVall as harmonías con el e cantando as partes de Staley das vellas cancións ao vivo.

Tamén ten unha carreira en solitario, tendo publicados os álbums *Boggy Depot* en 1998 e *Degradation Trip Volumes 1 & 2* en 2002. Cantrell tamén colaborou e actuou conn Heart, Ozzy Osbourne, Metallica, Pantera, Circus of Power, Metal Church, Gov't Mule, Damageplan, Pearl Jam, The Cult, Stone Temple Pilots, Danzig, Glenn Hughes, Duff McKagan e Deftones, entre outros.

Cantrell foi nomeado "Riff Lord" pola revista británica de hard rock/metal *Metal Hammer* en 2006. A revista *Guitar World* colocou a Cantrell no número 38 da súa lista dos "100 mellores guitarristas de heavy metal de todos os tempos" en 2004, e no 37 da lista dos "Mellores guitarristas de todos os tempos" en 2012. *Guitar World* tamén situou ao solo de Cantrell en "Man in the Box" no 77 da lista dos "100 mellores solos de guitarra" en 2008.

Tamén colaborou nas bandas sonoras de *The Cable Guy* (1996), *John Wick: Chapter 2* (2017) e *Dark Nights: Metal* (2018), e realizou cameos en filmes como *Jerry Maguire* (1996), *Rock Slyde* (2009) e *Deadwood: The Movie*. Cantrell tamén actuou nos mockumentais de Alice in Chains *The Nona Tapes* (1995) e *AIC 23* (2013).

## Notas
Mazzarrone

**Mazzarrone** é unha comuna de 33&nbsp;km² e 3.688 habitantes na provincia de Catania, Sicilia, Italia.

A orixe da comuna está na desamortización que se realizou trala unidade de Italia, numerosas familias comezan a instalarse en varios núcleos: **Piano Chiesa**, **Botteghelle** e **Cucchi** que acaban por unirse e en 1976 constitúen a súa propia comuna coas fraccións próximas de Leva e Grassura.
Rexión de Tōhoku

A **Rexión de Tōhoku** (東北地方, とうほくちほう; *Touhoku-chihou*) do Xapón, engloba o norte da illa de Honshu e comprende seis prefecturas: Aquita, Aomori, Fukuxima, Iwate, Miiagui e Iamagata. A principal cidade é Sendai-shi.

Foi o último territorio que habitaron os ainú en Honshu, é un territorio montañoso e de clima duro.
Al-Xauf

**Al-Xauf** (en ) é a capital da provincia de Al-Xauf, Arabia Saudita, famosa por ter unha das maiores prisións do país. Ten 114.000 habitantes, no centro dunha zona con auga abondosa, nela cultívase a palmeira e a oliveira e a cidade serve de centro comercial para eses produtos.
Eusko Abendaren Ereserkia

O **Eusko Abendaren Ereserkia** (literalmente *Himno da etnia vasca* en éuscaro) é o himno nacional do País Vasco, unha melodía popular e anónima que antigamente se adoitaba interpretar no comezo dos bailes como saúdo á ikurriña.

O 14 de abril de 1983 o Parlamento Vasco adoptou esta melodía, sen a letra, como himno nacional do País Vasco tentando que non tivera ningún carácter partidista. Esta adopción non estivo exenta de certa polémica ao haber un movemento númeroso de xente que apostaba pola canción de José María Iparraguirre *Gernikako arbola*, en galego “a árbore de Gernika”.

Esta mesma melodía foi adoptada polo primeiro Goberno Vasco de 1936 que estivo formado por PNV, PSOE, Partido Republicano, ANV e o Partido Comunista.

## O *Gora Ta Gora* 
Sabino Arana compuxo un texto adaptándoo a esta melodía, xurdindo así o "*Gora ta gora*" (Arriba e arriba), o himno do Partido Nacionalista Vasco (PNV).

### Letra do *Gora ta Gora* (en éuscaro) 
:*Gora ta Gora Euzkadi*
:*aintza ta aintza*
:*bere goiko Jaun Onari.*

:*Areitz bat Bizkaian da*
:*Zar, sendo, zindo*
:*bera ta bere lagia lakua*

:*Areitz gainean dogu*
:*gurutza deuna*
:*beti geure goi buru*

:*Abestu gora Euzkadi*
:*aintza ta aintza*
:*bere goiko Jaun Onari*

## Tradución ó galego 
:Arriba e Arriba o País Vasco 
:gloria e gloria 
:ó seu bo Deus.

:Hai unha árbore do carballo en Biscaia 
:vello, forte, san 
:el como a súa lei 
:na árbore atopamos 
:a cruz santa 
:sempre o noso lema

:Canta “Arriba o País Vasco” 
:gloria e gloria 
:ó seu bo Deus

## Notas 
## Ligazóns externas 
*Partitura do Himno Oficial do País Vasco
*Himno Oficial do País Vasco (WAV)
NGC 7525-2

**NGC 7525-2** é unha galaxia na constelación de Pegasus, o obxecto non figuraba na versión orixinal do New General Catalogue (NGC). Ten unha magnitude aparente de 15.4, unha ascensión recta de 23h 13m 40,2s e unha declinación de +14° 01' 27".
Unidade da Esquerda Galega

**Unidade da Esquerda Galega** é unha forza política galega cuxo ámbito de actuación é Galicia. Formouse o 14 de outubro de 1994 con antigos militantes do POG, Unidade Galega, PSG-EG e persoas independentes. O partido refundouse en 2006 da man de Lois Pérez Leira para se presentar as eleccións municipais de 2007 en Vigo, o que fixo xunto con Nós-UP formando a candidatura Vigo de Esquerdas, que tivo o 0.21% dos votos . O partido volveu reactivarse a comezos de 2012 cando varios militantes do PSdeG-PSOE da zona de Vigo deixaron o partido e entraron na organización. En xuño de 2012 celebrou unha conferencia política e anunciou a súa entrada en Máis Galiza . Os seus máximo dirixentes foron Óscar Lomba Álvarez e Marcial Amadeo Martínez, ex-concelleiro do PSG-EG en Vigo. Tiña militantes en Anova e outros en Compromiso por Galicia ata que en 2013 o sector integrado en Anova formou cos militantes de Nova Esquerda Socialista un novo partido Nova Esquerda Galega.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Web oficial
Acatalepsia

A **acatalepsia** é un concepto filosófico, referido á incapacidade ou imposibilidade da mente para comprender ou concibir unha cousa.

Os filósofos pirronistas, escépticos e mesmo a Academia de Platón afirmaban a existencia dunha acatalepsia absoluta: toda ciencia humana ou coñecemento non ía máis alá da aparencia e da verosimilitude. Filón de Lárisa pola contra negou nos seus últimos libros a existencia desa acaptalesia absoluta o que implicaba unha revisión radical da filosofía académica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Escepticismo
* Platón
Ducado de Cornualla

miniatura|Escudo do ducado de Cornualla.
O **ducado de Cornualla** é un título nobiliario da coroa británica e que corresponde ao fillo máis vello e herdeiro do monarca. Dende 2022 o duque de Cornualla é Guillerme de Gales. 
## O ducado de Cornualla 
O ducado de Cornualla posúe unha extensión de 52 449 hectáreas localizadas, fundamentalmente, ao longo de vinte condados no sueste de Inglaterra e nas illas Scilly. Polo tanto, a maior parte das propiedades do ducado están fóra de Cornualla, pois aló ten 7 571 hectáreas. 

Anualmente, o ducado de Cornualla proporciona uns ingresos de máis de 20 millóns de libras esterlinas que se destinan a manter ás obras públicas e privadas da familia do titular. Estímase que cobra o arrendamento dunhas 600 residencias e 700 labradíos. 

Ademais, sendo duque de Cornualla, Carlos III do Reino Undio promoveu a edificación das cidades planificadas de Poundbury (Dorset) e Nansledan (Cornualla) dentro das terras do ducado. Tamén destacou polo pulo dado á agricultura sustentable nas súas explotacións e o coidado da biodiversidade.

## Historia 
A partir do século XIV algunhas monarquías europeas crearon señoríos que cederon aos herdeiros primoxénitos do rei para que as rendas do mesmo os dotase dun patrimonio de seu. Deste xeito, o título foi creado en 1337 polo rei Eduardo III para o seu fillo e herdeiro, Eduardo de Woodstock, chamado o "príncipe negro". Dende entón este título corresponde ao fillo máis vello do rei de Inglaterra, a quen tamén se lle outorgan os títulos de príncipe de Gales, e dende o século XVII, o de duque de Rothesay como herdeiro do trono de Escocia. 

A persoa que máis tempo ostentou este título foi Carlos III. Entre 2005 e 2022 o título gañou notoriedade pois foi empregado por Camila do Reino Unido logo do seu matrimonio con Carlos de Inglaterra.

## Lista de duques de Cornualla
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Guillerme de Gales
* Cornualla

### Ligazóns externas 
* Páxina web do ducado de Cornualla (en inglés)
The Body Politic

**The Body Politic** foi unha revista mensual canadense de temática LGTB, que se publicou entre 1971 e 1987. Foi a primeira publicación gai realmente importante no Canadá.

## Características
Inspirados polo éxito da marcha ao Parlamento, diversos membros da comunidade gai-lésbica de Toronto botaron a andar unha publicación para todo o colectivo o 28 de outubro de 1971, dous anos despois de que a homosexualidade fose legalizada no Canadá. O seu prezo de venda inicialmente foi de 25 céntimos de dólar canadense. Antes desta revista, publicáranse no país americano outras dúas publicacións, de vida breve, a Gay International e a Two, ambas as dúas editadas en Toronto.

A publicación foi o berce dos Arquivos Gai Lésbicos do Canadá en 1973. En 1975 o grupo de xente que traballaba ao redor do *Body Politic* botou tamén a andar Pink Triangle Press, unha empresa editora e xornalística canadense que botou a andar moi diversas iniciativas en prensa e televisión ata o día de hoxe. Entre os escritores vencellados a esta publiciación estiveron Gerald Hannon, Stan Persky, John Greyson e Gary Kinsman.

O primeiro anuncio publicitario apareceu no cuarto número da revista. No seu cumio, *The Body Politic* tivo 3.000 subscritores, un terzo deles fóra do Canadá. Ao longo da súa vida tivo 80 correspondentes regulares en 21 cidades canadenses. Por veces *The Body Politic* foi controvertido. Foi acusado de publicar material obsceno en dúas ocasións, en 1977 por un artigo de Hannon titulado *Homes que queren a rapaces que queren a homes* (*Men Loving Boys Loving Men*), e en 1982, por un artigo sobre fisting. A revista foi absolta nos dous casos, aínda que o material que a policía apreixou no proceso polo artigo de Hannon tardou oito anos en serlle devolto.

A revista deixou de publicarse en 1987, logo de 135 números, despois de que a súa editora botase á rúa o tabloide *Xtra!* en 1984.
Alberte (nome)

**Alberte**, é un nome propio masculino galego. A súa orixe é xermánica, composta polos elementos góticos athal ‘nobreza’ e bairthts ‘claro, brillante; célebre, famoso’. Esta é a mesma orixe doutro nome galego, Adalberto.

En xaneiro de 2023 existían 110 varóns en Galicia co nome Alberte, cunha media de idade de 31 anos.

## Historia 
A forma galega Alberte está documentada nos textos galegos dende o século XII. tamén están documentadas ao longo da historia.

## Santoral 
* 8 de abril: Santo Alberte
* 15 de novembro: Santo Alberte o Magno.

## Alberte noutras linguas 
[miniatura|[Albert Einstein.]]
* Albanés: Alberti
* Alemán: Albert / Albrecht
* Aragonés: Alberto
* Asturiano: Albertu
* Bretón: Alberz
* Búlgaro: Albert (Алберт)
* Castelán: Alberto
* Catalán: Albert
* Éuscaro: Alberto
* Francés: Albert
* Grego: Albértos (Αλβέρτος)
* Inglés: Albert
* Italiano: Alberto
* Portugués: Alberto

## Personaxes
Algúns personaxes que levan o nome son:

* Alberte o Magno
* Albert Camus
* Albert Einstein
* Albert Uderzo
* Alberte I de Bélxica
* Alberte Xulio Rodríguez Feixoo
* Alberte Mera
* Alberte Momán
* Alberte Pagán
* Alberte Permuy
* Alberte Souto Souto
* Alberte Suras
* Xosé Alberte Suárez Lage
* Alberto Avendaño
* Alberto Baltar
* Alberto Campillo García
* Alberto Carpo
* Alberto Casado Cerviño
* Alberto Casal Arantes
* Alberto Casal Rivas
* Alberto Cereijo
* Alberto Closas
* Alberto Colombo
* Alberto Comesaña
* Alberto Insúa
* Alberto Moravia
* Alberto Noguerol

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de nomes masculinos en galego
*Lista de nomes masculinos galegos máis comúns
### Ligazóns externas 
* Guía de nomes galegos. Nomes masculinos Real Academia Galega
LGBT

[miniatura|230x230px|A [Bandeira LGTB|bandeira do arco da vella, que representa á comunidade LGBT.]]
**LGBT**, ou **LGTB**, é o acrónimo de "**L**esbianas, **G**ais, **B**isexuais e **T**rans". O termo agrupa ás persoas coas orientacións sexuais e identidades de xénero relativas a estas catro verbas, mais tamén pode chegar a referirse a calquera persoa que non sexa heterosexual, heterorromántica ou cisxénero. Existen outras variantes, coma **LGBTQ**, que engade unha nova letra para as persoas que se identifican coma queer, ou que están cuestionando a súa identidade sexual ou de xénero, mentres que, **LGBTA** e **LGBTI**, por exemplo, engaden outra diferente para representar ás persoas asexuais e intersexuais, respectivamente. Esta tendencia a engadir letras para incluír novas comunidades e disidencias deu lugar ao emprego do signo da suma, converténdose así en **LGBT+**.

A expresión tivo a súa orixe na lingua inglesa nos anos noventa, mais estas iniciais coinciden en varias falas, entre elas a galega. O termo é o resultado dunha evolución na que se lle foron engadindo letras co fin de incluír a diversas comunidades discriminadas pola súa identidade sexual. Nun principio, empregábase a expresión «homosexual» ou «gai», mais algunhas organizacións de persoas bisexuais e lesbianas cuestionárona como insuficiente, dando paso á creación da sigla «LGB». Logo de que as persoas transexuais fixeran unha crítica semellante, engadíuselle a letra «T», creando así o termo «LGBT». A orde das letras pode variar segundo o uso de cada comunidade ou de cada país.

## Significado dos termos 
Cada termo da sigla refírese a un grupo específico: lesbianas (mulleres homosexuais), gais (homes homosexuais), bisexuais (persoas senten atraídas por persoas de ambos os dous sexos indistintamente) e transexuais (persoas que senten pertencer ao sexo oposto ao que naceron).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Diversidade sexual
* Homosexualidade
* Día Internacional do Orgullo LGTB
NLGJA

A **Asociación Estadounidense de Xornalistas Gais e Lesbianas** (en inglés *National Lesbian & Gay Journalists Association*) (NLGJA) é unha asociación profesional estadounidense dedicada a monitorizar a cobertura das novas relacionadas coa comunidade LGTB. Ten a súa base na cidade de Washington, D.C. e entre os seus membros hai tanto xornalistas como estudantes en medios impresos, audiovisuais e dixitais.

A NLGJA é unha organización de xornalistas, profesionais dos medios, educadores e estudantes que traballan nas industrias xornalísticas para fomentar unha axeitada cobertura dos acontecementos relacionados coa comunidade lésbica, gai, bisexual e transexual. A NLGJA tamén loita contra a discriminación laboral e fornece de cursos de formación aos seus membros.

Foi fundada en 1990 por Roy Aarons, e actualmente ten uns 1.500 membros. O seu director executivo é David Barre, e o seu presidente David Steinberg.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Web da NLGJA .
Bob Avakian

**Robert Bruce Avakian**, chamado **Bob Avakian**, nado o 7 de marzo de 1943 na cidade de Washington, é un político estadounidense, líder do principal grupo maoísta dos Estados Unidos, o Partido Comunista Revolucionario.

## Traxectoria 
Neto de emigrantes armenios que chegaran aos Estados Unidos para traballar no campo, o pai era xuíz de condado en Alameda. Educouse en Berkeley (California) e alí entrou en contacto con grupos da esquerda e participou en protestas estudantís, dirixidas por Mario Savio, que tiñan como obxectivo obrigar a Universidade a recoñecer a liberdade de expresión. Avakian converteuse no voceiro na área de San Francisco do Partido Paz e Liberdade e asemade apoiaba activamente os Panteras Negras. En 1975 participou na creación do Partido Comunista Revolucionario (PCR). Cando Deng Xiaoping visitou os Estados Unidos, Avakian dirixiu as protestas en Washington contra a visita. Por enfrontamentos coa policía na protesta, el e os outros membros do seu grupo foron xulgados e condenados a un total de 241 anos de cárcere. Para evitar ir a prisión marchou a París en 1981. No entanto, todas as acusacións contra el foron completamente retiradas en 1982.

Desde 1979 Avakian é o presidente do comité central do Partido Comunista Revolucionario, e continúa a selo en 2018.

## Obras 
* *Preaching From a Pulpit of Bones*
* ''Democracy: Can't We Do Better Than That?*
* *A Horrible End, or an End to the Horror?*
* *Could We Really Win?* 
* *Phony Communism is Dead; Long Live Real Communism* 
* *The Immortal Contributions of Mao Tse-Tung*
* *Bullets From the Writings Speeches and Interviews of Bob Avakian (Little Silver Book)* 
* *For a Harvest of Dragons* - A collection of essays.
* *From Ike to Mao and Beyond: My Journey from Mainstream America to Revolutionary Communist* ISBN 0-9760236-2-8 
* *Observations on Art and Culture, Science and Philosophy* 
* *Marxism and the Call of the Future: Conversations on Ethics, History, and Politics''
Presidentes do Perú

miniatura|220px|Escudo Nacional do Perú.
O presidente é o Xefe de Estado do Perú. Esta é unha lista dos **presidentes do Perú** dende a independencia o 1821 ata o presente.

## Listaxe de presidentes do Perú
Príncipe de Gales

O **Príncipe de Gales** é, dende 1301, o título do herdeiro dos monarcas británicos. A tradición iniciouna Eduardo I de Inglaterra en 1301 quen lle deu este título ó seu fillo, o príncipe Eduardo (posteriormente Eduardo II de Inglaterra) despois da anexión do País de Gales por Inglaterra, a través do Estatuto de Rhuddlan.

## Lenda 
Segundo unha famosa lenda, o rei prometeulles aos galeses que conquistara que nomearía "un príncipe nado en Gales, que non falara unha palabra de inglés" e despois nomeou o seu fillo como príncipe para sorpresa dos galeses. Eduardo II realmente naceu en Caernarfon, Gales, mentres que o seu pai loitaba alí, e como moitos infantes é probable que naquel tempo non falara inglés (en realidade, ó crecer na corte é probable que o seu primeiro idioma fose o francés normando e non o inglés).

Ó contrario que os títulos de Duque de Cornualla e Duque de Rothesay que os adquire ó nacer o herdeiro da coroa ou pola ascensión do seu proxenitor á coroa, a creación dun título de Príncipe de Gales depende da vontade do soberano.

O lema do Príncipe de Gales é *Ich dien* (*eu sirvo* en alemán).

### Listaxe dos príncipes de Gales 
Nota: as datas fan referencia ó período en que a persoa en cuestión foi Príncipe de Gales.

* Llywelyn ab Iorwerth, fillo de Iorwerth ab Owain Gwynedd (1218 - 1240)
* Dafydd ap Llywelyn (1240 - 1246)
* Llywelyn ap Gruffydd (1246 - 1282): conquista por Eduardo I de Inglaterra
* Eduardo II de Inglaterra (1301-1307) 
* Eduardo de Woodstock, coñecido polo alcume de Príncipe Negro (1343-1376) (morreu antes de acceder ó trono)
* Ricardo II de Inglaterra (1376-1377)
* Henrique V de Inglaterra (1399-1413) 
* Eduardo de Westminster (1453-1471) (morreu antes de acceder ó trono)
* Eduardo V de Inglaterra (1470-1483)
* Eduardo de Middleham (1483-1484) (morreu antes de acceder ó trono)
* Artur Tudor (1486-1502) (morreu antes de acceder ó trono)
* Henrique VIII de Inglaterra (1502-1509)
* Henrique Estuardo (1603-1612) (morreu antes de acceder ó trono)
* Carlos I de Inglaterra (1612-1625)
* Carlos II de Inglaterra (1630-1649)
* Xacobe Francisco Estuardo (coñecido como o Vello Pretendente) (1688-1689), cando o seu pai é deposto (nunca chega a acceder ó trono)
* Xurxo II de Gran Bretaña (1714-1727)
* Federico de Hannover (1727-1751) (morreu antes de acceder ó trono)
* Xurxo III do Reino Unido (1751-1760)
* Xurxo IV do Reino Unido (1762-1820)
* Eduardo VII do Reino Unido (1841-1901)
* Xurxo V do Reino Unido (1901-1910)
* Eduardo VIII do Reino Unido (1910-1936)
* Carlos III do Reino Unido (1958-2022)
* Guillerme de Gales (2022-)
House

**House** pódese referir a:
* **House**, un xénero musical electrónico.
* ***House***, unha serie de televisión protagonizada por Hugh Laurie.
* **Gregory House**, personaxe ficticio interpretado por Hugh Laurie.
Artes marciais mixtas

miniatura|Loita no chan nun combate de artes marciais mixtas
As **artes marciais mixtas** (**AMM**; en inglés **MMA** - "mixed martial arts") son as artes marciais que inclúen maior variedade de golpes, xunto coas técnicas de loita no chan. As artes marciais mixtas poden ser practicadas como deporte de contacto en confrontamentos amigables ou nun torneo no cal dous competidores intenten derrotarse. Empregan unha gama grande de técnicas permitidas de artes marciais, como golpes con puños e patadas, acción de loitar, tiros e pancas. Entre os organizadores dos torneos de artes marciales mixtas están a UFC (Ultimate Fighting Championship, "o Campionato de Loita Último") e o Pride ("o orgullo") Fighting Championships.