Catéter Hickman

Un **catéter Hickman** ou catéter da **liña Hickman** é un catéter venoso central tunelizado que se usa principalmente para a administración de quimioterapia ou outros medicamentos, así como para a extracción de sangue para a súa análise. Algúns tipos utilízanse principalmente con fins de aférese ou diálise . Tamén se utilizaron na nutrición parenteral total (NPT). As liñas Hickman poden permanecer no seu lugar durante períodos prolongados e úsanse cando se require acceso intravenoso a longo prazo.

Os catéteres venosos a longo prazo estiveron dispoñibles en 1968, e o deseño foi mellorado polo doutor John W. Broviac (n. 1942), un nefrólogo con sede en East Lansing, Míchigan, en 1973. Robert O. Hickman, de quen recibe o nome do sistema, modificou aínda máis os principios en 1979 cun túnel subcutáneo e un manguito de Dacron (polietileno tereftalato) que formaba unha barreira contra a infección. O doutor Robert O. Hickman (1927-2019) foi nefrólogo pediátrico no Seattle Children's Hospital de Seattle.

## Inserción 
As liñas de Hickman insírense baixo anestesia local con ou sen sedación por un nefrólogo, un radiólogo intervencionista ou un cirurxián, ou con anestesia xeral. A inserción implica dúas incisións, unha na vea xugular ou outra vea ou suco próximo, e outra na parede torácica. No primeiro lugar da incisión, créase un túnel desde alí até o último lugar da incisión, e o catéter é empuxado a través deste túnel até que "sae" da última incisión. A zona de saída é onde sae o lumen (simple, dobre ou múltiple) da parede torácica. A continuación, o catéter da entrada insírese de novo a través do sitio de entrada e avanza ata a vea cava superior, preferiblemente preto da unión desta e a aurícula dereita do corazón. A incisión de entrada está suturada. O catéter na saída está asegurado por medio dun "manguito" xusto debaixo da pel, e a luz (*lumen/lumina*) mantense no seu lugar doutro xeito mediante unha gasa estéril centrada na incisión de saída, que tamén serve para evitar unha posible contaminación. Durante todo o procedemento, utilízanse ultrasóns e raios X para determinar a posición do catéter.

As complicacións potenciais da colocación desta liña inclúen hemorraxia e pneumotórax durante a inserción e trombose ou infección en fases posteriores. Polo tanto, os pacientes cunha liña de Hickman requiren lavados regulares do catéter con solución salina normal, para evitar que a liña se bloquee por coágulos de sangue. Evitar a contaminación no lugar de saída e asegurarse de que o lume se lave con frecuencia é especialmente importante para os pacientes oncolóxicos, xa que poden ter inmunocomprometido como resultado da quimioterapia citotóxica. A pirexia (febre) é un dos síntomas da contaminación. Este síntoma e outros, incluíndo a observación de inchazo ou sangrado na zona de saída, indican que o paciente debe buscar atención médica o antes posible.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Catéter venoso central
* Liña Groshong
* Liña PICC

### Bibliografía 
* Bard Access Systems, *Hickman, Leonard and Broviac Central Venous Catheters* instruction manual.
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Vídeo do Royal College of Surgeons de Edimburgo que mostra a inserción dunha liña Hickman &#x5B; *Ligazón morta permanente* &#x5D;
* Medical Alumni Association honra ao Dr Robert O. Hickman co Premio de Honor de 2007 e a Chave de Ouro
* Unha visión xeral da liña Hickman