open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Alcoià

O **Alcoià** é unha comarca do centro da Comunidade Valenciana, na provincia de Alacant. A súa capital é Alcoi. Limita co Vall d'Albaida e Comtat polo norte, a Marina Baixa ao leste, o Alacantí e o Vinalopó Mitjà ao sur, e o Alt Vinalopó polo oeste.

Na proposta de distribución de comarcas de Joan Soler i Riber de 1970 tamén se inclúen na comarca de Alcoià as  poboacións do Vall de Biar que nas **Demarcacions Territorials Homologades** (DTH) da Generalitat aparece no l'Alt Vinalopó: Beneixama, Biar, El Camp de Mirra e la Canyada de Biar.

Os concellos que pertencen á comarca de Alcoià son: Alcoi, Banyeres de Mariola, Benifallim, Castalla, Ibi, Onil, Penàguila e Tibi.

## Xeografía 
Trátase dunha comarca montañosa, que presenta diversas foies interiores, como a  Foia de Castalla e a de Alcoi, separadas por diversas serras, entre as cales destacan a serra del Menejador que pertence ao Carrascar de la Font Roja, a Mariola ou la Carrasqueta.

### Clima e vexetación 
O clima é totalmente mediterráneo, pero máis frío que nas comarcas costeiras. Nas serras hai unha vexetación orixinal de carballos, piñeiros e especies aromáticas, por riba de todo na serra de Mariola.

## Demografía
Os datos básicos dos oito concellos, coas cifras de poboación do padrón municipal de habitantes de 2023, son:

## Economía 
A agricultura é de secaño (cereais, uvas , oliveiras e améndoas). Hoxe, non obstante, a actividade principal da comarca é a industrial, especialmente a téxtil, a do calzado, a do papel e a de xoguetes. A cidade máis grande é Alcoi, capital da comarca, que conta cunha importante tradición industrial papeleira e metalúrxica que se alcanzou no século XX, pero a industria téxtil é a máis importante na actualidade. Son tamén  importantes as poboacións de Ibi, que conta con  industrias de xoguetes mecánicos; Onil, dedicada á fabricación de bonecas, e Castalla, que se especializou tamén na produción de xoguetes.

## Delimitacións históricas 
A comarca de Alcoià é de creación moderna, creada no 1989, e comprende a comarca histórica da Foia de Castalla, e parte da antiga Valls d'Alcoi. Estas comarcas antigas aparecen no mapa de comarcas de Emili Beüt "*Comarques naturals del Regne de València*" publicado en 1934.

## Gastronomía 
A comida de Alcoià é típica da dieta mediterránea de montaña, e incorpora pratos típicos como a pericana, cebolas en vinagre, e os taretes, en forma de tapa.

## Notas
Alcalatén

O **Alcalatén** é unha comarca do norte da Comunidade Valenciana, na provincia de Castelló. A súa capital é L'Alcora. Limita ao norte co Alt Maestrat e con Aragón, ao leste coa Plana Alta, ao sur coa Plana Baixa e ao oeste co Alt Millars.

## Concellos 
Os datos básicos dos seis concellos, coas cifras de poboación do padrón municipal de habitantes de 2023, son:

## Notas
Alt Maestrat

O **Alt Maestrat** é unha comarca do norte da Comunidade Valenciana, na provincia de Castelló. A súa capital é Albocàsser. Limita ao norte con els Ports, ao oeste con Aragón, ao sur co Alcalatén e ao leste co Baix Maestrat e a Plana Alta.

## Concellos 
Os datos básicos dos doce concellos, coas cifras de poboación do padrón municipal de habitantes de 2023, son:

## Notas 
## Véxase tamén
Alto Mijares

O **Alto Mijares** (en valenciano: *Alt Millars*) é unha comarca interior do norte da Comunidade Valenciana, na provincia de Castelló. A súa capital é Cirat. Limita ao norte e oeste con Aragón, ao leste co Alcalatén e ao sur coa Plana Baixa e o Alto Palancia.

## Concellos 
Os datos básicos dos 22 concellos coas cifras de poboación do padrón municipal de habitantes de 2023 son:

## Notas
Alto Palancia

O **Alto Palancia** (en valenciano: *Alt Palància*) é unha comarca do interior da Comunidade Valenciana, na provincia de Castelló. A súa capital é Segorbe. Limita ao norte co Alto Mijares, ao leste coa Plana Baixa e o Camp de Morvedre, ao sur co Camp de Túria e ao oeste con Los Serranos e Aragón.

## Concellos 
## Véxase tamén
Fátima Abal

**Fátima Abal Roma**, nada en Cambados en 1978, é unha avogada e política galega do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria 
Licenciada en Dereito, é concelleira en Cambados polo PSdeG-PSOE dende 2011. Nas eleccións municipais de 2015 encabezou a candidatura do PSdeG á alcaldía de Cambados e foi elixida alcaldesa co apoio de BNG, Somos Cambados e Cambados Pode. Nas municipais de 2019 foi reelixida rexedora, desta volta co apoio de Somos Cambados.

É presidenta da I Mesa Interinstitucional Mancomunada de Galicia contra a violencia de xénero contra a violencia de xénero, vogal e membro da Comisión de Igualdade na FEMP en Madrid e coordinadora Comarcal do PSdeG-PSOE no Salnés. Impulsou o primeiro Simposio Internacional LGTBI de Galicia que se segue a celebrar na actualidade todos os meses de outubro.

En xaneiro de 2019 anunciouse a súa investigación por un posible caso de malversación,, se ben a Fiscalía determinou, logo da investigación, que era inocente e o delito polo que se lle acusaba inexistente.

En xaneiro de 2022 renunciou á alcaldía por motivos de saúde. Tras a súa renuncia a alcaldía segue a exercer como concelleira de igualdade e crea a Escola de Apoderamento Feminino Dolores del Valle para dar visibilidade e voz ás mulleres cambadesas. Ostenta, ademais, as Concellerías de Educación e Infancia, Mar, Muller e Diversidade.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Cambados

### Ligazóns externas 
* «Foron catro anos de ataques moi sucios, pero que me fixeron moito máis forte», entrevista en *La Voz de Galicia*.
Manuel Campos Velay

**Manuel Campos Velay**, nado en Cuntis en 1973, é un empresario e político galego do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria 
Concelleiro do PSdeG-PSOE en Cuntis dende 2007, foi portavoz dende xaneiro de 2014. Nas eleccións municipais de 2015 foi cabeza de lista do PSdeG e foi elixido alcalde co apoio de Veciñanza de Cuntis e BNG.. Nas municipais de 2019 foi reelixido con maioría absoluta. Nas municipais de 2023 foi reelixido por maioría simple.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Cuntis
Allí abajo

***Allí abajo*** é unha serie de televisión española de comedia producida por Plano a plano para a canle Antena 3. A súa estrea foi o 7 de abril de 2015. Aínda que á temática da serie é similar á da exitosa película *Ocho apellidos vascos*, a idea orixinal da serie é anterior á película, tendo máis puntos en común coa francesa '' Bienvenue chez les Ch'tis''.

## Sinopse 
A serie xira en torno a Iñaki, un vasco de trinta anos que nunca saíu de Euskadi. Vive coa súa nai, Maritxu, a clásica matriarca vasca, absorbente e dominante, que ve a Iñaki como un neno eterno incapaz de funcionar pola súa conta na vida. O único intercambio afectivo que mantén Iñaki é cos seus amigos de toda a vida. No bar que rexenta Iñaki, herdado do seu defunto pai, traballa Nekane, unha camareira que está tolamente namorada del, pero que nunca llo dixo.

E mentres a vida de Iñaki transcorre pracidamente, un día vese obrigada a acompañar a súa nai a Sevilla nunha viaxe do Imserso, unha viaxe para a que non está preparado. Para Iñaki, nada volverá ser o mesmo unha vez estea atrapado... alí abaixo.

## Personaxes 
*Jon Plazaola é Iñaki Irazabalbeitia, fillo de Maritxu.
*Ane Gabarain é María "Maritxu" Galarza, nai de Iñaki.
*María León é Carmen Almonte, enfermeiro xefe da Clínica Híspalis.
*Mariano Peña é Benito Benjumea, ancián que vive na Clínica Híspalis.
*Gorka Aguinagalde é Koldo Intxaustegi, médico e amigo vasco de Iñaki.
*Iker Galartza é Peio, amigo vasco de Iñaki.
*Óscar Terol é Antxon Oleaga, amigo vasco de Iñaki.
*Maribel Salas é Begoña "Bego" Galarza, irmá de Maritxu e tía de Iñaki.
*Santi Ugalde é Sabino Goikolea, cuñado de Maritxu e tío de Iñaki.
*Beatriz Cotobal é Isabelita, cuñada de Carmen e cociñeira do bar de la Clínica Híspalis.
*Alazne Etxeberria é Nekane, camareira do bar que rexenta Iñaki en Euskadi.
*Alfonso Sánchez é Roberto "Rober" Almenar, médico da Clínica Híspalis.
*Rocío García Molina é Irene Escobar, enfermeira da Clínica Híspalis.
*Mari Paz Sayago é Dolores Ocaña, recepcionista da Clínica Híspalis.
*Noemí Ruíz é Trinidad "Trini" Lozano, directora da Clínica Híspalis.
*Salva Reina é José Gregorio Narváez "Jozé", celador da Clínica Híspalis.
*Teresa Quintero é Ángela Parrón, enfermeira da Clínica Híspalis.
*Alberto López é Rafael "Rafi" Almonte Morales, irmán de Carmen e propietario do bar da Clínica Híspalis.
*Paula Rodríguez é Rosa "Rosita" Almonte, filla de Isabelita e Rafi.
*Carmen Frigolet é Merche, veciña laretas de Carmen.
*Antonia Gómez é Piedad, veciña laretas de Carmen.
*Carmina Barrios é Lucía "Luci", veciña laretas de Carmen.
*Lucía Hoyos é Eugenia Benjumea, filla de Benito.
*Paula Hidalgo é Azucena Benjumea, neta de Benito.
*Joseba Apaolaza é Mikel Irazabalbeitia.
*Beatriz Berciano é Alicia "Ali" Medina.
*Octavi Pujades é Xavier.
*José María del Castillo é Walter, guía turístico venezolano.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Francisco Ferreira

**Paco Ferreira González**, nado en Vilaza (Gondomar) en 1967, é inspector de policía e avogado, político galego do PSdeG-PSOE e alcalde de Gondomar e Deputado Provincial.

## Traxectoria
Foi xefe da policía local de Gondomar até o 2011. Nas eleccións municipais de 2011 foi elixido concelleiro en Gondomar polo PSdeG. Nas municipais de 2015 encabezou a candidatura do PSdeG en Gondomar e foi elixido alcalde como candidato da lista máis votada..

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Gondomar
Jack Johnson (músico)

**Jack Johnson**, nado en Oahu o 18 de maio de 1975, é un cantante, músico, compositor e produtor musical estadounidense, alén de ex-surfeiro profesional. Johnson é coñecido polo seu estilo de mestura folk rock, soft rock e acoustic rock. No 2001, acadou o éxito comercial co seu primeiro álbum, *Brushfire Fairytales*. Dende entón, lanzou cinco álbums máis e varios EPs.

Johnson é o organizador do Festival anual de Kōkua.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Carmen Laforet

**Carmen Laforet Díaz**, nada en Barcelona o 6 de setembro de 1921 e finada en Majadahonda (Madrid) o 28 de febreiro de 2004, foi unha escritora española.

## Obras 
* *Nada* (1944), novela.
* *La isla y los demonios* (1952), novela.
* *El piano* (1952), novela.
* *Un noviazgo* (1953), novela curta.
* *El viaje divertido* (1954), novela curta. 
* *La niña* (1954), novela curta. 
* *Los emplazados* (1954), novela curta. 
* *La llamada* (1954), relatos.
* *La mujer nueva* (1955), novela.
* *Un matrimonio* (1956), novela. 
* *Gran Canaria* (1961), ensaio.
* *La insolación* (1963), novela.
* *Paralelo 35* (1967), libro de viaxes.
* *La niña y otros relatos* (1970), relatos.
* *Artículos literarios* (1977), recompilación de artigos.
* *Mi primer viaje a USA* (1981), ensaio.
* "Rosamunda". En: *Cuentos de este siglo*, Encinar, Ángeles (ed.), Barcelona, 1995.
* "Al colegio. Cuento". En: *Madres e hijas*, Freixas, Laura (ed.), Barcelona, 1996.
* *Al volver la esquina* (2004), novela póstuma. Continúa a historia de *La insolación*.
* *Carta a don Juan* (2007), recompilación de tódolos seus relatos curtos.
* *Romeo y Julieta II* (2008), recompilación dos seus relatos amorosos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
* Páxina da AMPA Carmen Laforet
Pablo Ruiz

**Pablo Maximiliano Miguel Coronel Vidoz**, nado en Buenos Aires o 4 de maio de 1975, coñecido popularmente como **Pablito Ruiz** ou como Pablo Ruiz, é un cantante arxentino, moi popular na Arxentina e México a finais dos anos 80.

## Traxectoria 
Integrou desde neno o elenco coral de Festilindo no período 86-88, destacando pola cor da súa voz, razón pola cal era o encargado de abrir diariamente o ciclo. Chegou a presentarse no teatro Colón de Bos Aires.

En 1989fíxose coñecer con cancións como "Oh mamá, ella me ha besado", "Sol de verano", "Orgullosa nena", "Hawái", "Océano", "Lady, Lady" ou "La malagueña", canción reeditada do mariachi ao xénero pop, que anteriormente tamén foi adaptada da copla española. O seu éxito foi fugaz e logo de gravar o seu cuarto disco *Espejos azules* afastouse dos escenarios ao cambiar o seu ton de voz dada a súa saída da adolescencia e unha cirurxía de nariz que lle afectou neste sentido.

En 2002, retorna ao país onde fai actuacións no programa da presentadora arxentina Susana Giménez na súa sección *El Circo de las Estrellas*. Participou no programa televisivo conducido por Marcelo Tinelli, *ShowMatch* no "Bailando por un sueño", sendo eliminado na semana 14.

En 2011, Ruíz confesou ser homosexual, logo de que se coñecese o ano anterior unha noticia similar do seu amigo e tamén cantante Ricky Martin. Ese mesmo ano, participou no programa *Canta si puedes* de Perú, no cal debía cantar unha canción mentres era atacado por dous cans rottweiler.

En 2012 realiza unha participación especial na telecomedia de Telefe, *Graduados* como el mesmo. En 2014 xerouse polémica por un suposto plaxio de parte da banda australiana Tame Impala. Un medio chileno asegura que a súa canción "Océano" foi plaxiada na canción "It Feels Like We Only Go Backwards" dos australianos.

En 2014 participou en varias galas de *Tu cara me suena 2*. Imitou a Bruce Springsteen, substituíndo a Miguel Ángel Rodríguez. Tamén acompañou a Coki Ramírez imitando a Ricky Martin e a Patrick Swayze en *Dirty Dancing*.

## Discografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Breve biografía de Pablo Ruiz
Nicosia do Norte

**Lefkoşa** ou **Nicosia do Norte** é a capital e maior cidade da República Turca do Norte de Chipre. É a parte norte da cidade de Nicosia. En 2011, Lefkoşa tiña unha poboación de 61&nbsp;378 e a área metropolitana tiña 82&nbsp;539.

## Historia 
No ano 1963, após modificacións constitucionais feitas polos grego-chipriotas, que foron rexeitadas polos turco-chipriotas, estaltaba unha violencia intercomunal. Nicosia era dividida en cuartos grego-chipriotas e turco-chipriotas pola *Liña Verde*, nome posto pola cor do bolígrafo usado polo oficial das Nacións Unidas para debuxar a liña no mapa da cidade.

O 15 de xullo de 1974, un golpe pro-grego conducido pola xunta militar grega pretendía unir a illa con Grecia. O golpe botaba ao presidente Makarios III e substituíao polo nacionalista pro-enosis Nikos Sampson. O 20 de xullo de 1974, o exército turco invadía a illa, temendo o golpe grego. A invasión incluía dúas fases. A segunda fase era feita o 14 de agosto de 1974, onde o exército turco adiantaba as súas posicións, ao final capturando un total do 37% do territorio chipriota, incluíndo a parte setentrional de Nicosia e as cidades de Kyrenia e Famagusta.

O 23 de abril de 2003, o cruzamento *Ledra Palace* era aberto na Liña Verde, a primeira vez que o paso dun lado a outro da cidade era permitido dende 1974. Isto foi seguido pola apertura doutro punto de cruzamento o 9 de maio de 2003 chamado *Ayios Dometios*. O 3 de abril de 2008, o cruzamento da Rúa Ledra era tamén reabrido.

## Administración 
### Política 
200px|miniatura|esquerda|Concello de Lefkoşa
Como capital, Lefkoşa acolle o goberno da República Turca do Norte de Chipre e é o centro cultural e económico do país. A cidade está gobernada polo *Concello Turco de Nicosia*, que é recoñecido pola constitución da República de Chipre.

#### Alcaldes 
* Tahsin Gözmen: 1958–1962
* Cevdet Mirata: 1962–1962
* Fuat Celalettin: 1962–1968
* Ziver Kemal: 1969–1976
* Mustafa Akıncı: 1976–1990
* Burhan Yetkili: 1990–1994
* Şemi Bora: 1994–2002
* Kutlay Erk: 2002–2006
* Cemal Metin Bulutoğluları: 2006–2013
* Kadri Fellahoğlu: 2013–2014
* Mehmet Harmancı: 2014 – present

## Cidades irmandadas 
## Galería de imaxes 

Nicosia Buyuk Han 02.jpg|Büyük Han
Backstreet in North Nicosia.jpg|Vista da cidade vallada
Backstreet in historical North Nicosia.jpg|Vista da cidade vallada
Nicosia 01-2017 img33 AtatuerkSquare.jpg|Cortes de Lefkoşa
Nikozja polnoc4.jpg|Mesquita Arabahmet
Nicosia 01-2017 img20 View from Shacolas Tower.jpg|Mesquita de Selimiye
Rumi Museum - Northern Cyprus.jpg|Museo Mevlevi
Arasta Nicosia Northern Cyprus.jpg|Arasta
Nicosia 01-2017 img24 Haydar Pasha Mosque.jpg|Mesquita Haydar Pasha
Nicosia Ledra street view from north.jpg|Rúa Ledra
Nicosia Ledra street border.jpg|Rúa Ledra
Dereboyu at night North Nicosia 2.jpg|Dereboyu na noite
Dereboyu north nicosia 4.jpg|Dereboyu
Bulent Ecevit Monument and Square North Nicosia.jpg|Praza de Bülent Ecevit en Taşkınköy/Göçmenköy

## Notas
Igor de Souza

**Igor de Souza Fonseca**, nado o 19 de febreiro de 1980 en Maceió é un futbolita brasileiro con pasaporte portugués que xoga na demarcación de dianteiro centro. É irmán do tamén futbolista Yuri de Souza e curmán do ex xogador do Celta de Vigo Charles Dias, cos que coincidiu no Pontevedra CF.

## Traxectoria 
Ao igual que o seu irmán desenvolve a maior parte da súa carreira en Portugal. Comezou xogando no Bragança e posteriormente no Clube Desportivo das Aves, Marialvas, Gondim e Pedrouços. Empezou a destacar no FC Maia, onde coincidiu co seu irmán e onde logrou os seus mellores rexistros goleadores chegando a anotar 26 goles nunha tempada.

No verán de 2002 fichou polo Sporting Clube de Braga, porén non acada continuidade no equipo e enlaza sucesivas cesións, no Vitória FC, CF Estrela da Amadora e no Pontevedra CF, equipo que finalmente exerce a opción de compra no ano 2011.

Chega cedido a Pontevedra en decembro de 2005 e dende un primeiro momento adaptase ao equipo, onde tamén milita o seu irmán Yuri. Debuta en xaneiro de 2006 ante o Celta de Vigo B, no que anota os tres goles da vitoria granate por 3-1. En apenas media tempada acada a interesante cifra de 15 goles. Ao ano seguinte repetiu cesión no equipo galego pese ao interese doutros equipos de categoría superior. No verán de 2007 o Pontevedra CF exerce a opción de compra.

No 2009 comezou outra época de cesións de pouco éxito, primeiro o Ipatinga FC e despois o Girona FC, Levante UD e CD Tenerife ata que en 2011 fichou pola UD Salamanca. Tras a desaparición da UD Salamanca foise xogar a Grecia, fichando polo Panthrakikos FC.
Grouplove

**Grouplove** (tamén estilizado como **GROUPLOVE**) é un grupo musical de indie rock formado no 2009. Está composto por Hannah Hooper (voz, teclado), Christian Zucconi (voz, guitarra), Sean Gadd (baixo, voz), Andrew Wessen (guitarra, voz) e Ryan Rabin (batería).

Ryan Rabin produciu o primeiro EP, que foi lanzado independentemente e que foi relanzado por Canvasback/Atlantic. O seu primeiro álbum, *Never Trust a Happy Song*, tamén foi producido por Rabin e foi lanzado mundialmente o 13 de setembro de 2011.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
**Never Trust a Happy Song* (2011) No.&nbsp;75 US, No.&nbsp;21 AUS
**Spreading Rumours* (2013) No.&nbsp;21 US
**Big Mess* (2016)
**Healer* (2020)
**This Is This* (2021)
**I Want It All Right Now* (2023)

### EPs 
**Grouplove* EP (2010), Canvasback

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Passion Pit

**Passion Pit** é un grupo musical estadounidense de indietronica orixinario de Cambridge, Massachusetts, formado no 2007. O grupo está formado por Michael Angelakos (voz e teclados), e nos directos conta cos músicos Chris Hartz (batería), Aaron Harrison Folb (baixo/sintetizadores), Giuliano Pizzulo (guitarra/sintetizadores), Pete Cafarella (sintetizadores) e Ray Suen (guitarra/sintetizadores). 

## Discografía 
* *Manners* - 2009 (Frenchkiss, Columbia)
* *Gossamer* - 2012 (Frenchkiss, Columbia)
* *Kindred* - 2015 (Columbia)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Walking on a Dream

***Walking on a Dream*** é o primeiro álbum de estudio do grupo musical australiano Empire of the Sun, lanzado o 3 de outubro de 2008 por Capitol Records. O álbum foi producido polos membros do grupo Luke Steele e Nick Littlemore, xunto con Peter Mayes e Donnie Sloan.

*Walking on a Dream* recibiu once nomeamentos ós Premios ARIA 2009, gañando sete, incluído Álbum do ano. Unha edición especial do álbum, que contén un disco extra de remixes, B-sides e cancións inéditas, foi lanzado o 20 de novembro de 2009.

## Listaxe de cancións
Ice on the Dune

***Ice on the Dune*** é o segundo álbum de estudio do grupo musical australiano de música electrónica Empire of the Sun. Foi lanzado o 14 de xuño de 2013 por Capitol Records. O álbum foi ben acollido pola crítica, que gavou a progresión do son dende o álbum anterior.

Un trailer do álbum foi lanzado o 11 de marzo de 2013. Estivo producido por Kelvin Optical, unha división da produtora Bad Robot, e foi dirixido por J. D. Dillard. Ademais, o grupo publicou unha historia ficticia relacionada co álbum que describe un mundo vixiado por un "Emperador" e un "Profeta".

## Listaxe de cancións 
## Notas
Tempadas dos Columbus Blue Jackets

[miniatura|300px|[Nationwide Arena, casa dos Columbus Blue Jackets.]]
Os Columbus Blue Jackets son un equipo profesional de hóckey sobre xeo da cidade de Columbus, Ohio (Estados Unidos). Forman parte da Metropolitan Division da Conferencia Leste, na National Hockey League (NHL). A franquía foi fundade en 1997, aínda que a súa primeira tempada na liga foi a 2000-01. Dende a súa fundación os Blue Jackets xogaron máis de 1.000 partidos, gañando máis de 400. O equipo tan só se clasificou para os *play-offs* en dúas ocasións, non conseguindo nunca pasar da primeira rolda e gañando tan só dous partidos.

## Lenda 
[thumb|180px|right|[Rick Nash xogou cos Blue Jackets entre 2002 e 2012.]]

## Ano a ano 
## Notas 
***a:** Dende a tempada 2005-06, todos os partidos finalizan cun cañador; a columna de OTL inclúe SOL (derrotas nos shootout).
***b:** A tempada cancelouse a causa do *lockout* de 2004-05.
***c:** A tempada foi acurtada a 48 partidos a causa do *lockout* de 2012-13.
***d:** A NHL realiñouse antes da tempada 2013-14. Os Blue Jackets foron ubucados na Metropolitan Division da Conferencia Leste.

;Referencias
Code Lyoko (videoxogo)

***Code Lyoko*** é un videoxogo de acción e de rol baseado na serie animada francesa *Código Lyoko*, sendo o primeiro videoxogo baseado na devandita serie. O xogo foi desenvolvido por DC Studios e distribuído por The Game Factory para Nintendo DS, chegando ao mercado en maio do 2007 en Estados Unidos, en xuño do 2007 en Australia e en novembro do mesmo ano en Europa.

## Trama 
O xogo, do mesmo xeito que a serie, segue as aventuras de catro estudantes que descobren a existencia dun universo paralelo misterioso chamado Lyoko. Os catro, Jeremie, Odd, Ulrich e Yumi, descobren que tanto a Terra como Lyoko están ameazados por un virus múltiple chamado XANA, o cal infectou ao supercomputador que o controla todo. Os mozos deberán compaxinar a súa vida normal de estudantes coa misión de converterse en heroes.

## Xogo 
O xogo *Código Lyoko* móvese entre o mundo real, en 2D, e o universo de Lyoko, en 3D. O xogo contén 15 episodios baseados na 1ª, 2ª e 3ª tempada da serie de debuxos. Á hora de loitar, utiliza un amplo rango de habilidades: disparar, loitar, resolución de crebacabezas e exploración aínda que, sorprendentemente, non hai capacidade de salto, unha habilidade case imprescindible na serie.

## Acollida e crítica 
A crítica apreciou a fidelidade do xogo á serie, mais o seu modo de xogo en liña supuxo un problema xa que os xogadores son guiados en exceso nas accións que deben facer. A cámara fixa e non controlable que dirixe ó xogador en Lyoko tamén foi moi criticada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Código Lyoko*
* *Code Lyoko: Quest for Infinity*
* *Code Lyoko: Fall of XANA*
### Ligazóns externas 
* *Code Lyoko* en GamersHell.com
Filme perdido

[dereita|miniatura|Cartel de *[Cleopatra (filme de 1917)|Cleopatra* (1917), do que só quedan fragmentos.]]
[dereita|miniatura|Foto de *[Number 13|Number Thirteen*, filme inconcluso.]]
dereita|miniatura|Fotograma do filme colombiano *Garras de oro* (1926), do que se conservan algunhas fotos.
Un **filme perdido** é unha longametraxe ou unha curtametraxe que non existe en ningún arquivo deste tipo de material a nivel mundial nin en ningunha colección privada. Tamén se emprega esta expresión para designar filmes dos que algunhas escenas ou secuencias foron perdidas, non editadas ou descartadas de versións diferentes ás que existen na actualidade. Ocasionalmente aparece unha copia dalgún filme que se consideraba perdido. Ocorreu por exemplo con *Robin Hood*, filme de 1922.
## Razóns da desaparición dun filme 
A maioría dos filmes perdidos son do cinema mudo ou dos primeiros anos do cinema sonoro. A fundación de preservación de filmes de Martin Scorsese, estima que o 80% dos filmes desa época están desaparecidos. Por exemplo, dos corenta filmes de Theda Bara só se conservan tres e medio e dos 57 filmes da actriz Clara Bow vinte están perdidos e 5 incompletos. Pola contra hai excepcións: todos os filmes de Charlie Chaplin sobreviviron, incluso moitas metraxes non empregadas de 1941, agás *A Woman of the Sea*, destruído polo propio Chaplin, e un filme de Keystone Studios titulado *Her Friend the Bandit*.

Numerosos filmes dos comezos do cinema perdéronse a causa da presenza de nitrato, particularmente inestable e inflamable, nas películas cinematográficas. O lume tamén destruíu arquivos enteiros, coma o incendio que en 1937 destruíu os negativos orixinais da Twentieth Century Fox filmados antes de 1935.

Porén a causa máis frecuencia da perda de filmes mudos foi a destrución intencionada, xa que estes filmes non tiñan valor comercial coa chegada dos filmes falados. Antes da era do vídeo e a televisión considerábase ademais que os filmes non tiñan interese logo da súa exhibición nas salas de cine.

## Filmes perdidos despois de 1950 
O formato de película de 35&nbsp;mm foi introducido en 1949. Este formato tiña unha base moito máis estable. Non obstante no novo material algunhas cores atenuábanse ou desaparecían, polo que seguín sendo importantes as condicións do almacenamento.

A maioría dos filmes da década de 1950 sobreviviron, con excepción dos primeiros filmes pornográficos e algúns serie B. Porén débese lamentar a perda dalgúns filmes de directores coñecidos, como *Take It Out In Trade* (1970) e *The Undergraduate* (1972), de Ed Wood e *The Noble Experiment* (1955) de Tom Graeff.

Hai outras circunstancias que poden facer desaparecer un filme, como ocorreu coa curtametraxe *A tola*, de Miguel Gato, que se perdeu despois de ser secuestrada polo Tribunal de Orde Pública de España en 1974.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Cinéma (aspects généraux): Histoire. 
* Tratamento do celuloide 
* Lost Films database . 
* Films perdus, stars oubliées, scènes coupées...
Xavier Miserachs

**Xavier Miserachs i Ribalta**, nado en Barcelona o 12 de xullo de 1937 e finado en Badalona o 14 de agosto de 1998, foi un fotógrafo catalán.

## Traxectoria 
En 1952 fíxose membro da Agrupación Fotográfica de Cataluña, onde coñeceu a Oriol Maspons, e co cal mantivo unha amizade que durou toda a vida. En 1954, á idade de dezasete anos, gañou o Trofeo Luis Navarro, outorgado polo II Salón Nacional de Fotografía Moderna da Agrupación Fotográfica de Cataluña. Ese mesmo ano comezou os estudos de medicina, que abandonou no derradeiro curso para dedicarse de cheo á fotografía.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Arquivo da obra de Miserachs
Creu de Sant Jordi

A **Creu de Sant Jordi** é unha distinción da Generalitat de Cataluña creada a partir do Decreto 457/1981 do 18 de decembro coa finalidade de «distinguir as persoas naturais ou xurídicas que, polos seus méritos, prestaran servizos destacados a Cataluña na defensa da súa identidade ou, máis xeralmente, no plano cívico e cultural». A Creu de Sant Jordi é un galardón deseñado polo ourive Joaquim Capdevila.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Lista dos premiados coa Creu de Sant Jordi
* Acta de entrega das Creus de Sant Jordi 2012
* Acta de entrega das Creus de Sant Jordi 2013
Snakadaktal

**Snakadaktal** foi un grupo musical australiano de indie pop/dream pop. Formado no 2009 en Melbourne, Victoria, disolveuse o 16 de marzo de 2014. Estaba formada por Sean Heathcliff (guitarra, voz, sintetizadores), Phoebe Cockburn (voz, sintetizadores) Joseph Clough (guitarra), Jarrah Mccarty-Smith (baixo) e Barna Nemeth (batería).

## Discografía 
### EPs
* *Snakadaktal* (25 de novembro de 2011, I OH YOU Records)
* *The Sun II* (3 de xaneiro de 2014, 2014 Liberation Music)

### Álbums de estudio
Porfirii Infantev

**Porfirii Pavlovich Infantev** (en ), nado o 19 de febreiro en 1860 nunha localidade da gobernación de Orenburg e finado en 1913 en Novgorod, foi un escritor e xornalista ruso.

## Traxectoria 
Comezou a estudar Dereito na Universidade de Kazán e máis tarde entrou na Universidade de San Petersburgo, onde se sumou ao grupo de intelectuais, liderado por Dimitar Blagoev, próximo ás teses da socialdemocracia. Por último, estudaría na Universidade de Xenebra.

Exerceu como xornalista e etnógrafo, campo este último no que foi moi prolífico, pois ten máis dunha ducia de publicación ao redor das tribos siberianas.

É recordado por ser un dos pioneiros rusos na escrita de literatura de ciencia ficción, grazas ao relato utópico *На другой планете* (*Noutro planeta*).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrada do autor en Fantalab.ru
Code Lyoko: Evolution

***Code Lyoko: Evolution*** (en galego, *Código Lyoko: Evolución*) é a secuela da serie de animación francesa de animación *Código Lyoko*. Foi estreada o 19 de decembro de 2012 a través da canle France 4 e estreaouse de novo o 9 de outubro de 2016 en Boing. Mestura imaxes de acción en vivo con animación CGI, retomando a trama onde quedou a serie orixinal. Ademais de mellorar a calidade do CGI, a banda sonora tamén foi completamente revisada.

## Personaxes 
### Secundarios 
## Produción 
O orzamento da serie estímase en 5&nbsp;600&nbsp;000 euros.

## Acollida 
*Code Lyoko Evolution* recibiu críticas dispares. Mentres que a mellora da animación CGI foi considerado como un aspecto positivo para os fans da serie, a acollida da maioría dos outros cambios foi maioritariamente negativa. Os fans criticaron duramente a personaxe de Laura Gauthier e houbo críticas dispares sobre a introdución de imaxes reais no canto da animación 2-D. Os fans tamén criticaron o elenco e as súas planas interpretacións. Outros aspectos como o guión tamén foron criticados e en xeral é considerada inferior á serie orixinal. Todo isto supuxo que só tivese unha única tempada composta de 26 episodios.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Código Lyoko* (serie)
* *Código Lyoko* (videoxogo)
### Ligazóns externas 
*
Pêr Denez

**Pêr Denez** (en ), nado en Rennes o 3 de febreiro de 1921, e finado en Romillé o 30 de xullo de 2011, foi un escritor bretón. Grazas ás súas contribucións no xénero das novelas, ós ensaios e obras sobre lingüística, contribuíu a preservar e potenciar a lingua bretoa escrita.

## Traxectoria 
Traballou como mestre de inglés en Douarnenez e foi profesor de bretón na Universidade de Alta Bretaña Rennes-2. En 1981, grazas ás súas peticións, creouse a licenciatura de lingua bretoa por decisión persoal do daquela presidente da República Francesa, François Mitterrand.

Foi presidente do Consello científico e de animación do Instituto Cultural da Bretaña dende 1984 e tamén presidente da federación de asociacións da lingua bretoa, Kuzul ar Brezhoneg. Ademais exerceu como Presidente do Comité de apoio a Unión Democrática Bretoa nas eleccións rexionais de 1998. En marzo de 1999 provocou unha forte polémica cando o xornal *Armor Magazine* lle preguntou polo nome dos personaxes máis significativos da Bretaña dos trinta últimos anos, e deu os nomes de Yann-Kel Kernalegenn e Christian Le Bihan, militantes da Fronte de Liberación da Bretaña.

Fundou as revistas bretoas *Kened*, *Ar Vro* (1959) e *Hor Yezh*, das que foi director, así como a editorial Mouladurioù Hor Yezh. En 1989 recibiu a Orde do Armiño, e en 1993 recibiu a Creu de Sant Jordi da Generalitat de Cataluña.

## Obra 
### Ficción 
* ''Glas evel daoulagad c'hlas na oant ket ma re*, Al Liamm 1979
* *Hiroc'h eo an amzer eget ar vuhez*, Mouladurioù Hor Yezh, 1981
* *Evit an eil gwech*, MHY, 1982
* *Eus un amzer 'zo bet*, MHY, 1992
* *En tu all d'an douar ha d'an neñv*, MHY, 1993
* *Kenavo ar c'hentañ er joaioù*, MHY, 1994
* *An amzer a ra e dro* 1995
* *Da Rouz An Noz*, MHY, 1996

### Poemas 
* *P'emañ ar mor o regel...*, Skrid, 1001

### Lingüística e metoldoloxía 
* *Kentelioù brezhoneg : eil derez*, Al Liamm, 1971
* *Brezhoneg buan hag aes*, Omnivox, 1972
* *Étude structurale d'un parler breton : Douarnenez*, thèse (3 vol.), Université de Rennes, 1977
* *Geriadur brezhoneg Douarnenez*, 4 vol., Mouladurioù Hor Yezh, 1980, 1981, 1985
* *Mont war-raok gant ar brezhoneg*, MHY, 1987

### Artigos e ensaios 
;En francés
* Joseph Ollivier, *Les contes de Luzel'' (Préface de Per Denez, suivie d'une Postface sur “Contes Bretons” Pur-Terre de Brume, 1994), Hor Yezh, 1995 ISBN 2-910699-11-0
* ''Bretagne et peuples d'Europe*, MHY, 1999.

;En bretón
* *Yezh ha bro*, MHY, 1998.
* *Korf an den* Brest, Skridoù Breizh, 1943.

### Traducións 
* Theodor Storm, *Aquis submersus'', Al Liamm, 1950

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Denez
5-Metilcitidina

A **5-metilcitidina** é un nucleósido modificado derivado da 5-metilcitosina. Encóntrase en ácidos ribonucleicos de orixe animal, vexetal e bacteriano.

## Notas
The Accused (filme de 1988)

***The Accused*** é un filme estadounidense dirixido por Jonathan Kaplan e escrito por Tom Topor que se estreou en 1988. É un drama protagonizado por Kelly McGillis e Jodie Foster.

Está vagamente baseado no caso real da violación de Cheryl Araujo que ocorreu en New Bedford, Massachusetts o 6 de marzo de 1983. Pola súa interpretación de Sarah Tobias, Jodie Foster gañou o Oscar á mellor actriz, o único nomeamento do filme nos premios.

## Personaxes 
* Jodie Foster como Sarah Tobias
* Kelly McGillis como Kathryn Murphy
* Bernie Coulson como Kenneth Joyce
* Leo Rossi como Cliff "Scorpion" Albrect
* Ann Hearn como Sally Fraser
* Carmen Argenziano como Paul Rudolph
* Steve Antin como Bob Joiner
* Tom O'Brien como Larry
* Peter Van Norden como Attorney Paulsen
* Terry David Mulligan como Tenente Duncan
* Woody Brown como Danny
* Scott Paulin como Ben Wainwright
* Kim Kondrashoff como Kurt

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Río Baleo

O **río Baleo** é un curso fluvial galego, pertence á vertente cantábrica.

Nace a uns 340 m de altitude, nos contrafortes da Faladoira e na Serra do Pando. Desemboca na ría de Ortigueira.

## Véxase tamén
Tempadas dos Arizona Coyotes

Os Arizona Coyotes son un equipo profesional de hóckey sobre xeo da cidade de Glendale ([Arizona]],Estados Unidos). Forman parte da Pacific Division da Conferencia Oeste, na National Hockey League (NHL). A franquía foi fundade en 1972 baixo o nome de Winnipeg Jets, mudándose a Phoenix (Arizona) en 1996, e a súa primeira tempada na liga foi a 1996-97. Dende o seu traslado a Arizona o equipo xogou máis de 1.500 partidos, gañando cerca de 700. O equipo clasificouse oito veces para os *play-offs*, onde a súa mellor participación chegou na tempada 2011-12, cando chegou ás finais da Conferencia Oeste, caendo eliminado fronte a Los Angeles Kings por 1-4, mais nas demais ocasións non conseguiu superar nunca a primeira rolda.

## Ano a ano 
***Nota:** PX = Partidos xogados, V = Vitorias, D = Derrotas, E = Empates, OTL = Derrotas na prórroga, Pts = Puntos, GF = Goles a favor, GC = Goles en contra, PIM = Penalties in minutes*, Pos. = Posición na División

Rexistros do 13 de abril de 2009.

## Notas 
;Referencias
Centralismo democrático

Nos partidos comunistas leninistas, chámase **centralismo democrático** a un sistema de organización interno no cal, diante dunha determinada cuestión programática, as bases do partido teñen dereito á discusión libre da mesma cuestión, eventualmente podendo até mesmo constituír faccións.

O dereito ao disenso, entre tanto, esixe a organización de teses escritas, para pautar unha discusión interna. O grupo en discordancia defende súas posicións e, inmediatamente, procédese á votación das cuestións debatidas.

Determinadas teses para cuestións sensíbeis e as eleccións para órganos de dirección partidaria, pasan por este proceso deliberativo até o momento en que se chegue a unha decisión ou á escolla dunha dirección, ou ambos.

Resolta a contenda, normalmente por voto maioritario, todos os militantes do partido encóntranse a defender e aplicar as posicións e teses adoptadas, independente da posición defendida polo afiliado.

No Partido Comunista da Unión Soviética, o dereito de facción foi abolido en 1920, mais adoptado de novo por determinados grupos trotskistas.

Un dos obxectivos do centralismo democrático é desenvolver unha dirección nacional e á súa vez unha dirección rexional. Iso permite o pleno desenvolvemento dos membros de base a través da educación política que ocorre nos núcleos. É por iso polo que puntos políticos e as ideas son sempre levados de volta aos núcleos onde son discutidos a fondo. É tamén por iso que todos os membros son encoraxados a contribuír politicamente en todas as discusións e para até mesmo os novos camaradas dirixiren discusións nas reunións (con apoio e asistencia dos cadros máis experientes).
Bombardier Aviation

**Bombardier Aviation** é unha construtora aeronáutica canadense que forma parte do grupo Bombardier Inc. A compañía compite coa brasileira Embraer por ser o terceiro fabricante de avións máis grande do mundo tras Boeing e Airbus. A súa sede atópase en Dorval, Quebec.

## Historia 
Tras 30 anos dedicándose aos ferricarrís, no ano 1986 Bombardier Inc. decidiu entrar no sector aeronautico e mercou Canadair en 1986, recuperando a súa rendibilidade. Posteriormente mercou en 1989 a empresa de Belfast Short Brothers, que estaba a piques de quebrar. Ao pouco tempo, en 1990, faríase coa xa quebrada Learjet Company de Wichita, Kansas, fabricante de avións executivos, e finalmente en 1992 adquiriría a subsidiaria de Boeing de Havilland Aircraft of Canada baseada en Toronto, Ontario, que nese momento estaba a dar perdas.

A división aeroespacial representa na actualidade a metade dos beneficios da compañía. Os avións máis populares de Bombardier son as familias de avións rexionais Dash 8, CRJ100/200/440, e CRJ700/900/1000. Tamén fabrica os anfibios Bombardier 415, habituais nos ceos galegos no verán, e os avións executivos Global Express e Challenger. Learjet é subsidiaria de Bombardier e continúa baseada en Wichita.

## Avións 
### Reactores executivos actuais 
miniatura|Bombardier Global

* Learjet 40 XR
* Learjet 45 XR
* Learjet 70/75
* Bombardier Challenger 300
* Bombardier Challenger 600 series 605
* Bombardier Global Express XRS/5000/6000
* Bombardier Global 7000/8000, lanzado en 2010, introducido en 2018/2019.

### Reactores executivos antigos 
* Learjet 35
* Learjet 55
* Learjet 60 XR
* Learjet 85
* Bombardier Challenger 850

### Reactores comerciais actuais 
[miniatura|[Lufthansa Regional CRJ-200]]
miniatura|Bombardier CSeries CS100 Flight Test Vehicle (FTV1) at Mirabel

* Bombardier CRJ700 series/900/1000 (70-100 pasaxeiros)
* Bombardier CSeries (100-160 pasaxeiros), con raíces no concepto BRJ-X (Bombardier Regional Jet eXpansion) de 80-110 asentos.

### Reactores comerciais antigos
* Bombardier CRJ200/100 (50 pasaxeiros)

### Turbohélices actuais
* Bombardier Dash 8 Q400

### Turbohélices antigos
* Canadair CL-415
* Short 330
* Short 360

### Avións militares
* Short Tucano

### Vehículos aéreos non tripulados
* Bombardier CL-327 Guardian

## Notas 
## Ligazóns externas 
*Páxina da compañía
George Chakiris

**George Chakiris**, nado en Norwood (Ohio) o 16 de setembro de 1934 é un bailarín, cantante e actor estadounidense.

## Traxectoria 
Fillo dos inmigrantes gregos Steven Chakiris e Zoe Anastasiadou, estudou na American School of Dance.

Debutou no cinema en 1947 no coro de *Song of Love*. Durante varios anos apareceu en pequenos papeis de filmes musicais.

O seu grande éxito chegou co filme de 1961 *West Side Story*, polo que recibiu o Oscar ao mellor actor secundario polo seu papel de Bernardo, líder dos "Sharks". A partir deste momento foi un actor moi reclamado, chegando a gañar 100 000 dólares por filme.

Ademais de no cinema, actuou no teatro en Londres e nos Estados Unidos e tamén na televisión. A principios da década de 1960 iniciou unha carreira como cantante e tamén traballou deseñando xoias.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Kenneth Anger

**Kenneth Wilbur Anglemeyer**, nado en Santa Monica (California) o 3 de febreiro de 1927 e finado en Yucca Valley (California), o 11 de maio de 2023, foi un director de cinema underground, autor e actor estadounidense.

## Traxectoria 
Anger é coñecido polos seus filmes experimentais, nos que non buscaba alcanzar o éxito comercial. Especializouse en curtametraxes, facendo desde 1937 máis de corenta filmes, gañando fama coma un dos cineastas máis influentes do cinema independente.

Moi frecuentemente os seus filmes mesturan elementos do surrealismo co homoerotismo e o ocultismo. Os seus filmes tamén foron descritos como "contidos de erotismo, documental, psicodrama e espectáculo". Anger describiuse a si mesmo como sendo "un dos primeiros cineastas homosexuais dos Estados Unidos, e, certamente, o primeiro que traballou coa homosexualidade de forma nada discreta. Algúns dos seus principais filmes homoeróticos, tales como *Fireworks* (1947) e *Scorpio Rising* (1964), foron producidos a favor da legalización da homosexualidade nos Estados Unidos. Concentrouse tamén nos temas do ocultismo, tornándose obcecado polo famoso ocultista inglés Aleister Crowley. El mesmo, máis tarde, volveuse tamén seguidor da Thelema, a relixión de Crowley. Esta influencia é bastante evidente en filmes como *Inauguration of the Pleasure Dome* (1954), *Invocation of My Demon Brother* (1969) e, principalmente, *Lucifer Rising* (1972).

Anger dixo que os cineastas franceses Auguste e Louis Lumière e Georges Méliès son as súas influencias, e dixo tamén que foron unha forte influencia nos traballos de cineastas contemporáneos, como Martin Scorsese, David Lynch e John Waters. Ademais dixo tamén que causou "un impacto profundo no traballo de moitos cineastas e artistas".

Durante a década de 1960 e 1970 traballou e asociouse con diversos famosos da cultura popular e do ocultismo, incluíndo Anton LaVey (fundador da Igrexa de Satán), o sexólogo Alfred Kinsey, o artista Jean Cocteau, o dramaturgo Tennessee Williams e músicos como Mick Jagger, Keith Richards, Jimmy Page e Marianne Faithfull.

Kenneth Anger é tamén o autor dos controvertidos best-séllers *Hollywood Babylon* (1959) e a súa secuela *Hollywood Babylon II* (1986), nos que expón varios rumores e segredos sobre as celebridades de Hollywood.

## Filmografía 
## Bibliografía 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Hutchinson, Alice L. (ed). 2004. *Kenneth Anger*. Black Dog Publishing Ltd. ISBN 978-1-904772-03-3
* Hunter, Jack (ed). 2002. *Moonchild. The Films of Kenneth Anger: Persistence of Vision Volume 1*. Londres: Creation Books. ISBN 978-1-84068-029-4
* Pilling, Jayne and O'Pray, Michael. 1989. *Into The Pleasure Dome: The Films Of Kenneth Anger*. Londres: BFI.
* Landis, Bill. 1995. *Anger: The Unauthorized Biography of Kenneth Anger*. ISBN 978-0-06-016700-4
* Lazar, Zachary, *Sway*, Little, Brown (2008), ISBN 0-316-11309-3
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
* 
* Artigo sobre Kustom Kar Kommandos
* NNDb profile
In a Million Years

***In a Million Years*** é o primeiro álbum de estudio do grupo musical australiano Last Dinosaurs. Foi lanzado o 2 de marzo de 2012 por Dew Process. Serve como continuación do seu primeiro traballo, o EP Back from the Dead (2010). O título do álbum foi anunciado despois do lanzamento do segundo sinxelo, "Zoom". Este álbum acadou o número 8 nas listas musicais australianas.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Vis a vis (serie de televisión)

***Vis a vis*** foi unha serie de televisión española de xénero dramático, suspense e carcerario, producida por Globomedia para Antena 3. Estreouse o 20 de abril de 2015 como líder da noite, cun 22,4% de cota de pantalla e unha media de 4.308.000 espectadores. O 26 de maio de 2015 a serie foi renovada por unha segunda tempada. O 6 de xullo de 2017 anunciouse oficialmente que FOX Networks Group España, Atresmedia e Globomedia alcanzaron un acordo para a produción da terceira tempada, estrenada en FOX o 23 de abril de 2016. No 2018 confirmouse oficialmente, tamén, a cuarta tempada e en xaneiro de 2019 confirmouse oficialmente que a cuarta tempada da serie sería a derradeira e contaría cun final pechado.

O derradeiro capítulo emitiuse o 4 de febreiro de 2019.

## Historia 
A serie íbase a chamar orixinalmente ***Mosquita muerta***, pero Antena 3 cambioulle o nome por ***Vis a vis*** antes da súa estrea, non chegando a utilizarse en ningún memento de forma oficial.

## Sinopse 
Macarena (Maggie Civantos) é unha moza inxenua que, por amor ao seu xefe, comete varios delitos de manipulación e malversación de contas na empresa na que traballa. É descuberta e acúsase de catro delitos fiscais, polo que é recluída no cárcere Cruz del Sur de forma preventiva. Alí terá que enfrontarse ao choque emocional que supón para ela entrar no cárcere, e ás complicadas relacións entre as reclusas, entre as que destaca Zulema (Najwa Nimri), a interna máis perigosa do centro. O cárcere será un lugar onde pronto descubrirá que as posibilidades de sobrevivir aos sete anos que piden de condena, pasan por cambiar, evolucionar e converterse noutra persoa moi distinta. É a transformación dunha persoa inofensiva, aparentemente incapaz de facer dano, nunha supervivente que vai deixando atrás os seus escrúpulos.

## Personaxes 
*Maggie Civantos é Macarena Ferreiro, presa.
*María Salgueiro é Encarna Molina, nai de Macarena.
*Carlos Hipólito é Leopoldo Ferreiro, pai de Macarena.
*Daniel Ortiz é Román Ferreiro, irmán de Macarena.
*Najwa Nimri é Zulema Zahir, presa perigosa.
*Berta Vázquez é Estefanía Cavilos "Rizos", presa.
*Alba Flores é Saray Vargas de Jesús, presa.
*María Isabel Díaz Lago é Soledad "Sole" Núñez, presa.
*Inma Cuevas é Ana Belén "Anabel" Vila, presa.
*Laura Baena é Antonia Trujillo, presa.
*Marta Aledo é Teresa "Tere" González, presa.
*Dunia Rodríguez é María Prieto "Casper", presa.
*Belén Cuesta é Yolanda Montero, presa.
*Roberto Enríquez é Fabio Martínez, funcionario da prisión.
*Alberto Velasco é Antonio Palacios, funcionario da prisión.
*Harlys Becerra é Ismael Valbuena, funcionario da prisión.
*Ana Labordeta é Paloma Garrido "La Gobernanta", funcionaria da prisión.
*Cristina Plazas é Miranda Aguirre, directora da prisión.
*Ramiro Blas é Carlos Sandoval, médico da prisión.
*Jesús Castejón é o Inspector Castillo.
*Marcos Zhang é o Inspector Ling Chun.
*Adryen Mehdi é Hanbal Hamadi "El Egipcio", fuxitivo e noivo de Zulema.
*Ramón Rados é Simón Mateos, xefe de Macarena.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial