open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hércules (revista)

***Hércules*** foi unha revista editada en Buenos Aires entre 1917 e 1928.

## Historia e características 
Subtitulada *Tribuna Independiente*, apareceu en 1917 co lema *Por el progreso y cultura general de Galicia*. Sucedeu a *El Eco de Teo*, sendo a dirección e os contidos os mesmos, o cambio de nome obedece a que agora pasa a ser o órgano de prensa da Federación de Sociedades Agrarias e Instrutivas da Provincia da Coruña. Entre as cinco sociedades fundadoras da Federación atopábanse as dúas de Teo e Vedra que editaban *El Eco de Teo*. O seu director foi Juan Gestoso. Recolle noticias da actualidade galega, de arte e cultura e artigos sobre algúns concellos e parroquias da provincia da Coruña, nos que se critica especialmente a súa situación económica e social. Mantivo polémicas con *El Agrario Barcalés*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
### Ligazóns externas 
* Cerdeira Louro, Jorge e Botana Iglesias, Rocío (2009). *A emigración en Vedra* ISBN 978-84-692-7532-0.
Swiftair

**Swiftair** é unha aeroliña española con sede en Madrid. Realiza voos regulares e chárter, de pasaxeiros e de carga a Europa, norte de África e Oriente Medio. A súa base principal atópase no aeroporto de Madrid-Barajas.

## Frota 
### Actual 
En agosto de 2020 a frota de Swiftair estaba composta polos seguinte avións:

### Histórica 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da aeroliña
Manuel Lueiro Edreira

**Manuel Lueiro Edreira**, nado en Calo (Teo) e finado no mesmo concello en marzo de 1932, foi un agrarista e xornalista galego.

## Traxectoria 
Emigrado en Buenos Aires, foi o fundador e primeiro presidente da Sociedad de Residentes de Calo (1907), dirixiu o periódico *Teo* (1911). Ao regreso a Calo foi directivo da Sociedad de Agricultores y Ganaderos de Calo e fundou e dirixiu o periódico *La Defensa de Teo* (1912-1916). Representante do Comité Radical de Buenos Aires, en maio de 1913 presentou o mitin de Alejandro Lerroux en Teo. Volveu marchar a Buenos Aires en 1916. Foi correspondente de *Gaceta de Galicia* na Arxentina. Regresou en 1917 e foi detido con Manuel Nogueira Insua pola súa participación na folga xeral dese ano. Foi redactor-xefe de *La Redención* en 1919. Volveu marchar a Buenos Aires. Ao regreso opositou a secretario de concello en 1925 e foi funcionario e secretario do concello de Teo. En setembro de 1931 organizou en Calo unha agrupación local do Partido Radical Agrario.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Escudo español (homónimos)

**Escudo español** pode referirse a:
* o **escudo**, antiga moeda de ouro de España;
* o **escudo**, un certo tipo de escudo de armas moi usado heráldica.
Manuel Nogueira Insua

**Manuel Nogueira Insua** foi un mestre, agrarista e político galego.

## Traxectoria
Sobriño de Antonio Insua Rey. Mestre en Amio. Presidente da Sociedad de Agricultores y Ganaderos de Calo (1916). Foi detido en 1917 con Manuel Lueiro Edreira pola súa participación na folga xeral dese ano. Foi elixido alcalde de Teo en 1922 e permaneceu no cargo ata a ditadura de Primo de Rivera. Foi presidente da Unión Patriótica de Teo. Foi candidato monárquico nas eleccións municipais do 12 de abril de 1931. Fundou en 1934 a Federación de Sociedades e Sindicatos Agrícolas de Teo, da que foi elixido presidente.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
Manuel Lueiro

O nome de **Manuel Lueiro** pode referirse a:

***Manuel Lueiro Edreira**, agrarista e xornalista galego (f. 1932);
***Manuel Lueiro Rey**, escritor e xornalista galego (1916-1990).

## Véxase tamén
### Outros artigos
*
La Defensa de Teo

***La Defensa de Teo*** foi un periódico editado en Teo entre 1912 e 1916.
## Historia e características 
Periódico quincenal de tendencia lerrouxista, apareceu en maio de 1912. Dirixido por Manuel Lueiro Edreira. Presentábase como órgano da Sociedade de Agricultores. Entre os seus redactores figurou José Iglesias Boullón. Foi denunciado por inxurias a políticos de Padrón en decembro de 1913. Cesou a súa publicación coa marcha do seu director en 1916.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

*
Samuel Gómez González

**Samuel Gómez González**, nado en Nocelo (Baños de Molgas) o 20 de xullo de 1913 e finado en Ourense nos anos 90, foi un profesor e escritor galego.

## Traxectoria 
Entre os anos 1915 a 1928 viviu en México, onde emigraran os seus pais, Antonio e Hermelinda. En 1928 retornou a súa aldea, estudou o bacharelato en Ourense, e no ano 1933 matriculouse no primeiro Curso de Dereito da Universidade de Santiago de Compostela, e o ano seguinte marchou a Madrid para continuar a carreira. Profesor radicado en Madrid no último bienio da Segunda República. Algúns dos seus poemas apareceron en *El Compostelano*. Durante a Guerra civil dirixiu o periódico *Galicia Libre* (1937-1939), voceiro da Agrupación de Gallegos Libertarios e presidiu o I Congreso das Agrupaciones de Gallegos Libertarios na primavera de 1938. Ao rematar a guerra retornou a Galicia, completou os estudos de Dereito en Santiago de Compostela, onde montou unha Academia (Enseñanzas "Gelmirez"), e despois exerceu a avogacía en Ourense. Publicou varios libros de poesía e colaborou en revistas literarias.

## Obras 
* *En las orillas del Miño*, 1956.
* *Posío*, 1956 (Premio de poesía "Galicia", 1955).
* *Saudades de Compostela*, 1957.
* *Fe de vida. Poesías*, 1977.
* *Mensaje de Paz*, 1978.
* *Sonetos a Carballino*.
* *Márgenes Atlanticas*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Apuntes para unha enciclopedia histórica do anarquismo galego (G)

* Samuel Gómez, o poeta anarquista
Manuel Amil Barcia

**Manuel Amil Barcia**, nado en Santiago de Compostela en 1906 e finado en Pontevedra en 1972, foi un sindicalista e político galego.

## Traxectoria 
Carpinteiro de profesión, asesor dos sindicatos de Santiago de Compostela no primeiro bienio republicano. Destacou como un líder do ramo da construción da CNT na Coruña durante a preparación do movemento revolucionario do 8 de decembro de 1933. Foi detido pola Garda Civil nos primeiros días e, ao saír do cárcere, dedicouse á propaganda dos métodos faístas que propugnaban a revolución. Foi detido novamente en outubro de 1934 pasando un ano na cadea. En decembro de 1935 participou nun mitin no Teatro Rosalía de Castro da Coruña xunto a Claro José Sendón e Federica Montseny. En xullo de 1936 participou no Pleno Nacional como delegado do sindicato de transportes, e alí sorprendeuno o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936.

Durante a Guerra Civil desempeñou o cargo de xefe de Exército do Centro e colaborou coa Agrupación de Gallegos Libertarios e co seu voceiro *Galicia Libre*. Cando se iniciaron as sondaxes coas organizacións obreiras e republicanas para formar a Comité de Defensa contra o Goberno de Negrín, o comité nacional da CNT elixiuno para constituír o comité de defensa da organización.

Unha vez acabada a guerra, foi detido no porto de Alacant e trasladado ao campo dos Almendros e despois a Madrid, onde foi xulgado e condenado. Saíu en liberdade en 1940. En 1944 volveu ser detido, cando se dirixía a Francia como informador das organizacións libertarias no exilio, e, de novo en Madrid, foi xulgado e condenado por un tribunal militar. Por unha xestión de Melchor Rodríguez, coñecido como o Ángel Rojo, foi trasladado aos destacamentos penais de Cuelgamuros para incorporarse á construción do Val dos Caídos, dos que fuxiu en 1948. Foi novamente detido e enviado ao penal de El Dueso, do que saíu en agosto de 1956. Dirixiuse á casa da súa irmá en Santiago de Compostela. Viviu máis tarde en Pontevedra, traballando como albanel, onde morreu en 1972.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Púrpura (homónimos)

O **púrpura** é unha cor vermella viva tirando a violeta. Tamén se pode referir a:

* o **púrpura**, esmalte de cor violácea empregado en heráldica.

* a **púrpura**, materia colorante de cor vermella viva tirando a violeta, que antigamente se obtiña de certos moluscos
* a **púrpura**, molusco mariño da familia dos murícidos do que se extraía a púrpura.
* a **púrpura**, vestido de cor púrpura que levan certas dignidades
* a **púrpura**, doenzas que se caracterizan por saír manchas de cor vermella na pel, púrpura senil, púrpura trombocitopénica idiopática.
* **Código Púrpura**, máquina de criptografía.

## Cinema 
* ***A cor púrpura***, filme estadounidense de Steven Spielberg estreado en 1985 e baseado na novela de Alice Walker *The Color Purple*.
José Manuel Méndez Freijo

**José Manuel Méndez Freijo**, nado nas Nogais en 1962, é un político galego que pertenceu a varios partidos e foi alcalde do concello valisoletano de Arroyo de la Encomienda.

## Traxectoria 
Na década de 1980 comezou a súa actividade política, primeiro no BNG das Nogais, como cabeza de lista e único concelleiro logo das municipais de 1983. Posteriormente integrouse no PSdeG, co que foi concelleiro do grupo de goberno ao longo desa década e ata 1994. Nese ano participou na creación dunha empresa de máquinas recreativas e trasladouse a Valladolid.

Fixou a súa residencia nun concello dos arrabaldes da capital, Arroyo de la Encomienda, a 3 quilómetros da cidade de Valladolid e ingresou no Partido de los Independientes de España co que se presentou aos comicios locais de 1995. Obtivo tres concelleiros e quedou a menos de 40 votos de vencer nas eleccións. Logo de perder apoios nas eleccións de 1999 integrouse como concelleiro no Partido Popular e con esa formación conseguiu a alcaldía de Arroyo de la Encomienda nas municipais de 2003. Antes das eleccións de 2007 foi expulsado do PP, fundou a súa propia formación (Independientes por Arroyo de la Encomienda) e revalidou a maioría absoluta, que incrementou en 2011 con case o 60% dos votos.

Arroyo de la Encomienda é un concello dos arrabaldes de Valladolid, cunha poboación en rápido aumento durante o século XXI. Cando Méndez Freijo chegou ao concello a poboación era de pouco máis de 1.000 habitantes, en 2011 chegaba a 13.000. No seu termo instalouse un establecemento da empresa sueca Ikea e construíronse milleiros de vivendas, moitas delas de man da empresa galega Mahía.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Un exalcalde condenado por corrupción regularizó 211.485 euros con la amnistía fiscal del PP
Bombardier Dash 8

A **Bombardier Dash 8** ou **Q-Series**, anteriormente coñecida como **de Havilland Canada Dash 8** ou **DHC-8**, é unha serie de bimotores turbohélice de alcance medio. Introducidos por de Havilland Canada (DHC) en 1984, na actualidade están producidos por Bombardier Aerospace. Ao redor de 1.000 Dash 8 de todos os modelos foron fabricados, e Bombardier ten previsto producir 1.192 avións de todas as variantes ata o ano 2016.

O Dash 8 desenvolveuse a partir do de Havilland Canada Dash 7, que tiña capacidades STOL (engalaxes e aterraxes moi curtas). Co Dash 8, DHC centrouse en mellorar as capacidades de cruceiro e baixar os custos operacionais. O motor elixido foi o Pratt & Whitney Canada PW100. O avión foi entregado en catro series. A Serie 100 ten unha capacidade máxima de 39 pasaxeiros, a 200 leva os mesmo asentos pero ofrece motores máis potentes, a Serie 300 é unha versión alongada para 50 asentos, e a 400 está máis alongada para levar 78 pasaxeiros. Os modelos entregados a partir de 1997 teñen supresión de ruído na cabina e foron designados co prefixo "Q". A produción da serie 100 rematou en 2005, e a da Q200 e Q300 en 2009. Bombardier está considerando lanzar unha variante alongada do Q400.

Producíranse uns 1 249 exemplares en xuño de 2018.

## Notas
Yakovlev Yak-42

O **Yakovlev Yak-42** é un reactor de pasaxeiros trimotor de 100/120 asentos e alcance medio. Foi deseñado para substituír a varios reactores obsoletos de Aeroflot para distancias medias. Foi o primeiro avión de pasaxeiros producido na Unión Soviética en ser equipado por modernos motores turboventilador.
Fokker 100

O **Fokker 100** é un avión de pasaxeiros de tamaño medio fabricado por Fokker. Os seus baixos custos operacionais e a escasa competencia no rango dos 100 asentos e curto alcance levaron a unhas fortes vendas do modelo cando foi introducido a finais dos 80, pero estas diminuíron a medida que a competencia aumentou. A fabricación rematou en 1997 con 283 unidades entregadas. En xullo do 2012 aínda quedaban 156 Fokker 100 en servizo con 30 aeroliñas de todo o mundo.

## Deseño e desenvolvemento 
O programa Fokker F28 Mk 0100 anunciouse en 1983 como un substituto mellorado para o popular Fokker F28. Comercializado como Fokker 100, o deseño estaba baseado no F28 orixinal pero con aviónica moderna, motores turboventilador Rolls-Royce Tay de nova xeración e unha á redeseñada. Porén a diferenza máis destacable foi a fuselaxe máis longa, incrementando o número de pasaxeiros dos 65 do F28 a 107 nunha configuración de clase única. Fokker afirmaba que a nova á era un 30% máis eficiente en cruceiro, mentres que aínda conservaba a simplicidade do bordo de ataque fixo. A cabina foi mellorada cun sistema electrónico de instrumentos de voo Rockwell Collins DU-1000. Ao igual que o F28, o Fokker 100 conta cos motores na parte traseira da fuselaxe e unha cola en T, semellante aos avións da familia Douglas DC-9.

Fabricáronse dous prototipos. O primeiro, PH-MKH, voou por vez primeira o 30 de novembro de 1986, e o segundo, PH-MKC, o 27 de febreiro de 1987. O modelo foi certificado en novembro de 1987. As primeiras entregas das versións impulsadas polo TAY620-15 comezaron para Swissair en febreiro de 1988. American Airlines (con 75 avións pedidos), TAM Transportes Aéreos Regionais (na actualidade TAM Airlines) (con 50 unidades) e USAir (con 40) foron os maiores clientes do Fokker 100 e os seus exemplares foron equeipados co máis potente motor TAY 650-15.
Bombardier Challenger 850

O **Bombardier Challenger 800** é o avión executivo máis grande ofrecido por Bombardier Aerospace. Está baseado no avión de 50 asentos CRJ200LR. O **Challenger 850** é a mellorada versión actual. É capaz de levar entre 15 e 19 pasaxeiros a distancia trascontinental e a unha velocidade de cruceiro de Mach 0,8.
Cessna 172

A **Cessna 172 Skyhawk** é unha avioneta monomotor de catro asentos fabricada por Cessna Aircraft Company. Realizou o seu primeiro voo en 1955 e aínda está en produción, sendo o modelo de avión con máis unidades fabricadas da historia.

Medindo a súa lonxevidade e popularidade, a Cessna 172 é o avión máis exitoso da historia. Cessna entregou o primeiro exemplar de produción en 1956 e cara 2015 a compañía e os seus asociados fabricaran máis de 43 000 unidades.

Os principais competidores do Skyhawk foron o Beechcraft Musketeer, a serie Grumman AA-5 (ningún dos dous hoxe en día en produción), o Piper Cherokee, e, máis recentemente, o Diamond DA40 e o Cirrus SR22.

## Deseño e desenvolvemento 
O Cessna 172 xurdiu como unha variante con tren de triciclo do Cessna 170. En xaneiro de 1955 Cessna voou unha versión mellorada do Cessna 170, un 170C con motor Continental O-300-A, elevadores máis grandes e unha deriva máis angulosa. Aínda que a variante foi probada e certificada Cessna decidiu modificala cun tren de aterraxe en triciclo, e o 170C modificado voou novamente o 12 de xuño de 1955. A 172 converteuse rapidamente nun éxito de vendas e en 1956, o seu primeiro ano de produción, fabricáronse ao redor de 1 400.

As primeiras 172 eran semellantes en aparencia ás 170, coa mesma fuselaxe traseira e as súas altas pernas do tren de aterraxe, aínda que a 172 tiña unha cola recta mentres que na 170 a deriva e os estabilizadores eran redondeados. En 1960 a 172A incorporou un tren de aterraxe revisado e unha cola cun ángulo cara a atrás que aínda se segue usando a día de hoxe.

O desenvolvemento estético final, atopado na 172D de 1963 e en todos os modelos posteriores, era unha cuberta traseira máis baixa que permitía unha fiestra na popa da cabina. Cessna publicitou esa visibilidade traseira engadida como "Omni-Visión".  [13]

A súa fabricación detívose a mediados da década dos 80, pero reanudouse en 1996 co Cessna 172R Skyhawk de 160 cabalos de potencia. Cessna complementou ao 172R co 172S Skyhawk SP de 180 cabalos en 1998.

## Notas
Natália Kelly (álbum)

***Natália Kelly*** é o primeiro álbum da cantante austríaca Natália Kelly. Publicouse internacionalmente o 12 de abril de 2013, case un mes despois do Festival da Canción de Eurovisión 2013, onde ela representóu a Austria.

## Sinxelos do álbum 
* "Shine", foi lanzado o 11 de xaneiro de 2013, e é a canción coa que Natália Kelly representou a Austria no Fesival da Canción de Eurovisión 2013.
* "Face the Day", anunciouse como segundo sinxelo o 25 de xuño de 2013.

## Lista de cancións do álbum 
# Face the Day – 3:29
# Shine – 2:59
# Lucky One – 3:48
# Start Over – 3:10
# I Don't Care – 3:01
# Breaking Point – 3:23
# Till We Meet Again – 3:45
# Static – 4:35
# Cold – 2:59
# Farewell – 3:56
# Fallout – 3:25
# Without You – 2:36
# Last Goodbye – 3:54

## Datas de lanzamento 
## Referencias
Antonio de la Riva Lara

**Antonio de la Riva Lara**, nado en Santiago de Compostela e finado na mesma cidade o 3 de outubro de 1969, foi un empresario e financeiro galego.

## Traxectoria 
Empezou traballando na Casa Simeón, na que chegou a xerente. Casou cunha filla do banqueiro Olimpio Pérez Rodríguez. En 1909 uniuse con Hijos de Simeón García para constituír Hijos de Simeón García y Compañía, en Santander. Dende 1936 era presidente do consello de administración do Banco de Crédito e Inversiones (antes Banco de Hijos de Olimpio Pérez). Foi presidente do Centro Gallego de Santander.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Los orígenes del Banco Simeón: Evolución de los negocios de Simeón García de Olalla y de la Riva (1857-1983), de María Jesús Facal Rodríguez.
Cirrio pálido

O **cirrio pálido** (*Apus pallidus*) é un paxaro apodiforme da familia dos apódidos. Como o resto dos cirrios, o cirrio pálido ten unhas patas moi curtas que emprega só para agarrarse en superficies verticais. Pasa a maior parte da súa vida no ar e aliméntase de insectos.

## Características 
Mide entre 16 e 17&nbsp;cm e ten unha enorme semellanza co cirrio común. É completamente escuro, excepto por unha gran mancha branca na gorxa, que é frecuentemente visíbel a distancia. Diferénciase do cirrio común na súa corpulencia e por presentar tons de cor marrón.

## Distribución e costumes 
Os cirrios pálidos crían en penedos e cantís en todo o Mediterráneo, as illas Canarias e no arquipélago de Madeira. Adoitan poñer dous ovos, e ó igual que as andoriñas, son aves migratorias que pasan o inverno no centro de África e o sueste de Asia. Son raros ó norte da súa área de distribución.

## Galería de imaxes 

Apus pallidus nest.jpg|Niño de cirrio pálido.
Apuspallidus 9043.JPG|Cirrio pálido voando en Tarifa.
Apus pallidus brehmorum MHNT ZOO 2011 11 189 HdB Malaga.jpg|*Apus pallidus*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
**Apus pallidus* en Iucnredlist.org
Ferrol Diario

***Ferrol Diario*** foi un xornal editado en Ferrol entre 1969 e 1981.

## Historia e características 
Apareceu o 12 de xullo de 1969. Alejandro López Outeiriño foi o seu primeiro director. Despois do peche do xornal xurdiu *El Litoral Gallego*, que durou un mes.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* Lezcano Fernández, Arturo (1993). *Ferrol Diario, El Norte de Galicia (1969-1981). Agonía para una expresión de seu*. Lea. ISBN 978-84-88553-64-5.
* 
* 

### Outros artigos 
*Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* Castro Tomé, Germán (26/5/2024). "Ferrol Diario, el periódico ferrolano que se imprimió en el “exilio” casi tres años"  *Diario de Ferrol* .
Antonio de la Riva Junquera

**Antonio de la Riva Junquera**, nado en 1878 e finado en Santiago de Compostela o 31 de agosto de 1931, foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
Foi médico municipal de Santiago de Compostela. Foi concelleiro monterista do concello de Santiago (1916) e secretario da *Liga de Amigos de Santiago*. Foi pai de Enrique de la Riva Tojo.

## Notas
División de Honra de Rugby 1982-1983

A **tempada 1982-1983 da Liga Nacional de rugby** foi a décimo sexta edición da máxima categoría do rugby en España. A liga contou con 8 equipos tralo troco no formato da competición. O calendario da competición estivo formado tan só por 7 xornadas, nas que se enfrontaron entre si tódolos equipos nunha volta. Ó remate do campionato o Rugby Club Valencia saíu campión por vez primeira na súa historia.

## Sistema de puntuación 
O sistema de puntuación foi o seguinte:
* 2 puntos por vitoria.
* 1 punto por empate.
* 0 puntos por derrota.

## Clasificación 
|-
!bgcolor="#efefef" width="20"|Posto
!bgcolor="#efefef" width="200"|Equipo
!bgcolor="#efefef" width="20"|Puntos
!bgcolor="#efefef" width="20"|Xogados
!bgcolor="#efefef" width="20"|Gañ.
!bgcolor="#efefef" width="20"|Emp.
!bgcolor="#efefef" width="20"|Per.
!bgcolor="#efefef" width="20"|PF
!bgcolor="#efefef" width="20"|PC

|- bgcolor=#99ccff align=center
| 1 ||align=left|  **RC Valencia** 
|bgcolor=#ffffa5|**13**|| 7 || 6 || 1 || 0 || 164 || 65

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 2 ||align=left|  At.San Sebastián 
|bgcolor=#ffffa5|**12**|| 7 || 6 || 0 || 1 || 185 || 60

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 3 ||align=left|  UE Santboiana 
|bgcolor=#ffffa5|**10**|| 7 || 5 || 0 || 2 || 170 || 86

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 4 ||align=left|  CD Arquitectura
|bgcolor=#ffffa5|**8**|| 7 || 4 || 0 || 3 || 215 || 101

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 5 ||align=left|  Getxo RT 
|bgcolor=#ffffa5|**6**|| 7 || 3 || 0 || 4 || 83 || 149

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 6 ||align=left|  CR Cisneros
|bgcolor=#ffffa5|**4**|| 7 || 2 || 0 || 5 || 112 || 106

|- bgcolor=pink align=center
| 7 ||align=left|  RC Cornellá 
|bgcolor=#ffffa5|**3**|| 7 || 1 || 1 || 5 || 54 || 96

|- bgcolor=#F08080 align=center
| 8 ||align=left|  CR Les Abelles 
|bgcolor=#ffffa5|**0**|| 7 || 0 || 0 || 7 || 35 || 355

|- bgcolor=#ffffff align=center
|colspan="15"|
>>>
----
En **azul**  o campión de liga (1º).  En **rosa**  a posición de promoción de permanencia (7º). En **vermello**  a posición de descenso directo (8º).
|}

* O **Rugby Club Valencia** conseguiu o campionato nacional de liga, con 13 puntos en 7 xornadas. Foi o 1º título de liga para o club levantino.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Federación Española de Rugby 
* Clasificación da liga trala penúltima xornada na hemeroteca de El Mundo Deportivo 
* Resultados da última xornada da liga na hemeroteca de El Mundo Deportivo 
----
Parrulo bóla

O **parrulo bóla** (*Aythya affinis*) é un paxaro anseriforme da familia dos anátidos.

## Características 
Presenta un marcado dimorfismo sexual que se aprecia non só na coloración da plumaxe, senón tamén no seu talle e peso. Os adultos miden entre 38 e 48&nbsp;cm de lonxitude (de 42 a 43&nbsp;cm de media). As femias pesan de media uns 730 gramos, mentres que os machos van dende o 790 até os 850 gramos (820 de media).

## Distribución e costumes 
Cría en ríos e lagos de Alasca, a metade occidental do Canadá e o noroeste dos Estados Unidos. Durante o inverno móvese cara ao sur, ocupando lagos e zonas costeiras do oeste e sur dos Estados Unidos, México, o Caribe e América Central até Panamá.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:AythyaAffins 2109.JPG|Macho e femia xuntos.
Ficheiro:Lesser Scaup (Aythya affinis) RWD.jpg|*Aythya affinis* femia.
Ficheiro:Lesser.scaup.arp.750pix.jpg|*Aythya affinis* macho.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
**Aythya affinis* en Iucnredlist.org
La Font de la Guatlla

**La Font de la Guatlla** é un barrio do distrito de Sants-Montjuïc da cidade de Barcelona. É un sector pequeno que se atopa na montaña de Montjuïc, na vertente noroeste, e entre a Gran Via de les Corts Catalanes, no tramo entre a praza de Espanya e a praza de Cerdà.

O conxunto arquitectónico máis singular do barrio é o pequeno grupo de casas baixas con xardín, na parte máis próxima á montaña, que contrastan cos edificios altos do sector máis próximo á Gran Vía. Moitas das súas rúas teñen nome de flor (Dàlia, Lotus, Hortènsia, Begònia, Crisantem), en referencia á súa vocación inicial como cidade xardín.

Outro espazo significativo do barrio é a fábrica Casarramona, ocupada durante moitos anos por cuarteis da policía nacional, e onde actualmente instálase a Fundación CaixaForum. O edificio é representativo da arquitectura industrial obra de ladrillo visto. Foi deseñado polo arquitecto Josep Puig i Cadafalch, que tamén tamén é autor do restaurante da Font del Gat e doutras obras de urbanización no parque da montaña.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*La Font de la Guatlla, na web do concello de Barcelona
Sweet California

**Sweet California** é unha *girlband* española formada por Sonia Gómez, Alba Reig e Tamy Nsue en 2013. O 10 de xullo de 2013 estreouse o seu primeiro sinxelo *Infatuated*.

## Historia 
### 2013: Presentación e primeiro sinxelo 
Días despois da súa presentación en redes sociais, o 23 de maio de 2013, subíronse ao canal oficial de Sweet California, uns vídeos de presentación de cada unha delas, cunha pequena entrevista xenérica, para que o público coñecera os gustos das tres cantantes.

O 28 de maio de 2013, publican o seu primeiro vídeo musical en Youtube, para dar a coñecer a súa música, neste vídeo, cantaban unha *cover* en acústico da canción de Olly Murs, *Troublemaker*. Pero este non é o único *cover* que publicaron, se non que, tamén fixeron versións de *Disparé* de Nena Daconte, *Price Tag* de Jessy J, *Grenade* de Bruno Mars e *Impossible* de James Arthur.

O 10 de xullo de 2013, estrearon na radio dos 40 Principales, o seu primeiro sinxelo, *Infatuated*, que chegou a ser *Trending Topic* en Twitter ese día. O 15 de xullo deixaron descargar gratuitamente o seu sinxelo na súa páxina web, pero solo durante o 15 de xullo.

## Membros 
* Alba Reig Gilabert
* Tamara Nsue
* Sonia Gómez

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
División de Honra de Rugby 1983-1984

A **tempada 1983-1984 da Liga Nacional de rugby** foi a décimo sétima edición da máxima categoría do rugby en España. A liga contou con 10 equipos trala ampliación do número de participantes, que era de 8 na tempada anterior. O calendario da competición estivo formado tan só por 9 xornadas, nas que se enfrontaron entre si tódolos equipos nunha volta. Ó remate do campionato a UE Santboiana saíu campioa por vez primeira na súa historia.

## Sistema de puntuación 
O sistema de puntuación foi o seguinte:
* 2 puntos por vitoria.
* 1 punto por empate.
* 0 puntos por derrota.

## Clasificación 
|-
!bgcolor="#efefef" width="20"|Posto
!bgcolor="#efefef" width="200"|Equipo
!bgcolor="#efefef" width="20"|Puntos
!bgcolor="#efefef" width="20"|Xogados
!bgcolor="#efefef" width="20"|Gañ.
!bgcolor="#efefef" width="20"|Emp.
!bgcolor="#efefef" width="20"|Per.
!bgcolor="#efefef" width="20"|PF
!bgcolor="#efefef" width="20"|PC

|- bgcolor=#99ccff align=center
| 1 ||align=left|  **UE Santboiana** 
|bgcolor=#ffffa5|**17**|| 9 || 8 || 1 || 0 || 159 || 51

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 2 ||align=left|  Hernani CRE
|bgcolor=#ffffa5|**14**|| 9 || 7 || 0 || 2 || 172 || 73

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 3 ||align=left|  CAU Madrid
|bgcolor=#ffffa5|**14**|| 9 || 7 || 0 || 2 || 173 || 69

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 4 ||align=left|  At.San Sebastián 
|bgcolor=#ffffa5|**12**|| 9 || 6 || 0 || 3 || 135 || 100

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 5 ||align=left|  FC Barcelona
|bgcolor=#ffffa5|**8**|| 9 || 4 || 0 || 5 || 190 || 113

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 6 ||align=left|  RC Valencia
|bgcolor=#ffffa5|**8**|| 9 || 4 || 0 || 5 || 135 || 87

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 7 ||align=left|  CD Arquitectura
|bgcolor=#ffffa5|**7**|| 9 || 3 || 1 || 5 || 165 || 108

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 8 ||align=left|  RC Cornellá 
|bgcolor=#ffffa5|**6**|| 9 || 3 || 0 || 6 || 144 || 101

|- bgcolor=pink align=center
| 9 ||align=left|  Getxo RT 
|bgcolor=#ffffa5|**4**|| 9 || 2 || 0 || 7 || 112 || 147

|- bgcolor=#F08080 align=center
| 10 ||align=left|  Tatami RC 
|bgcolor=#ffffa5|**0**|| 9 || 0 || 0 || 9 || 38 || 574

|- bgcolor=#ffffff align=center
|colspan="15"|
>>>
----
En **azul**  o campión de liga (1º).  En **rosa**  a posición de promoción de permanencia (9º). En **vermello**  a posición de descenso directo (10º).
|}

* A **Unió Esportiva Santboiana** conseguiu o campionato nacional de liga, con 17 puntos en 9 xornadas. Foi o 1º título de liga para o club catalán.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Anuario 1983/1984 da Federación Española de Rugby 
* Resultados da última xornada e clasificación final na hemeroteca de El Mundo Deportivo 
----
Antonio Manuel García Yáñez

**Antonio Manuel García Yáñez**, nado en Ares o 9 de maio de 1948, é un exfutbolista galego. Xogaba na demarcación de defensa.

## Traxectoria 
Tras xogar na SD Compostela ficha polo Celta de Vigo na tempada 1971/72 recentemente clasificado para disputar a Copa da UEFA, dado o bo momento do equipo vigués e a xuventude do defensa non contou con oportunidades no primeiro ano.

Ao ano seguinte co cambio de adestrador contou con algún minuto co primeiro equipo pero non pasou de convocatorias esporádicas. Ao rematar esa tempada fichou polo Real Valladolid da Segunda División, onde tampouco contou con moitas oportunidades.
La Marina de Port

**La Marina de Port** é un barrio do distrito de Sants-Montjuïc, situado ao leste de Barcelona, e que forma parte da Marina de Sants. Atópase entre os barrios de La Bordeta, La Marina del Prat Vermell, Montjuïc e limita con L'Hospitalet de Llobregat.

Está composto por unha serie de barrios históricos: Port, Can Tunis, Cases Barates, Can Clos, Polvorí, Foment, Sant Cristòfol (a Seat), Estrelles Altes, la Vinya, Plus Ultra, Santiveri e a Colonia Bausili. Esta foi tradicionalmente unha zona agrícola, cun gran número de masías, a maioría de antes do 1900. Hoxe en día atopamos nas portas de Can Clos a única masía da cidade de Barcelona, a Masía de Can Mestres.

Unha das zonas que compón a Marina é o denominado barrio do Port. A súa orixe vai atado á construción do castelo de Port a finais do século X, xunto coa capela da Nosa Señora de Port. Crese que é unha zona con bastante importancia na historia de Barcelona posto que se cre que a primitiva fundación romana de Barcelona foi neste lugar, ata que finalmente foi trasladada á outra esquina de Montjuïc, ao Monte Tàber. Houbo un antigo castelo, denominado castelo de Port documentado en 1020, pero non se sabe se estaba situado nun cerro próximo en Montjuïc, onde ao comezo do século XX aínda había unha torre, ou ao pé da montaña xunto á capela da Nosa Señora de Port.

Houbo un primitivo porto de Barcelona, recordo que se conserva no nome do lugar que xa aparece documentado o 984, crese que o porto foi activo ata a Alta Idade Media pero que por culpa dos aluvións de rieras e do Llobregat ao final aconteceu un estanque de marismas. Así o reflicten topónimos como *Circulo* (978) e *Banyols*.

Moi preto atópase a Zona Franca de Barcelona. Grazas ao crecemento e a actividade do próximo polígono industrial, a poboación do barrio multiplicouse ao longo do século XX, en boa medida debido á chegada de moitos inmigrantes de varias rexións españolas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*La Marina de Port, na web do Concello de Barcelona
Força Lleida CE

:*Para o desaparecido equipo de Lleida que xogou na Liga ACB até 2005, véxase Lleida Basquetbol.*
O **Força Lleida Club Esportiu**, tamén coñecido coma **Hiopos Lleida** por motivos de patrocinio, é un club de baloncesto profesional español con sede na cidade de Lleida, Cataluña, que compite na Liga ACB.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
La Bordeta

**La Bordeta** pode referirse a varios núcleos de poboación de Cataluña:
* **Era Bordeta**, entidade de poboación do concello de Vilamòs, no Val de Arán.
* **La Bordeta**, entidade de poboación do concello de Forallac.
* **La Bordeta**, barrio da cidade de Barcelona, no distrito de Sants-Montjuïc.
* **La Bordeta**, barrio da cidade de Lleida.
Hostafrancs

**Hostafrancs** é un barrio do distrito de Sants-Montjuïc da cidade de Barcelona. Atópase entre a Gran Via de les Corts Catalanes e o barrio de Sants. Os eixos máis importantes son a Creu Coberta, a rúa Consell de Cent e os arredores do mercado.

O nome do barrio ten a súa orixe no nome do hostal que construíu Joan Corrades i Bosch a mediados do século XIX, que comprou o terreo en 1840 e deulle o nome da vila da que era orixinario, Hostafrancs, na comarca da Segarra. Moi pronto este hostal fíxose coñecido entre os que utilizaban a miúdo a estrada de Madrid e querían descansar ou facer noite cando xa estaban pechadas as murallas de Barcelona, a causa da proximidade deste ao Portal de Sant Antoni. Este hostal estaba onde agora atopamos o cine Arenes, afectado polo proxecto de facer chegar a rúa Diputació ata a Gran Vía.

Orixinalmente o terreo que se convertería en Hostafrancs pertenceu ao municipio de Santa Maria de Sants, futuro Sants. En 1839 a Deputación Provincial desvinculou o sector que ía da Ponte d'En Rabassa á Creu Coberta para pasalo a Barcelona. A igrexa de Santa Maria de Sants mantivo o control sobre esa zona ata 1868.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Hostafrancs, na web do Concello de Barcelona
Héitor Mera

**Héitor Mera Herbello**, nado en Cangas en 1977, é un profesor e crítico literario galego.

## Traxectoria
Profesor de Lingua e Literatura galegas no ensino secundario do CPR Don Bosco Salesianas de Vigo. Ten exercido como crítico literario en diversos medios de comunicación, como o *Faro da Cultura*, *A Nosa Terra* e *Vieiros*.

O seu traballo investigador tense centrado especialmente na figura de Bernardino Graña.

## Obra
### Ensaio
**Literatura en galego no alborexar do século* (2010). Morgante.
**Unha década de literatura infantil e xuvenil en galego* (2010). Morgante.
**Bernardino, mariñeiro do verbo. Vida e obra de Bernardino Graña* (2012). Morgante.
**Todo é poesía salvo algunha cousa* (2025). Morgante. 112 páxs. ISBN 978-84-19040-51-0.

### Edicións
**Vinte mil pesos crime*, de Bernardino Graña (2005). Xerais.
**Cartas de Bernardino Graña* (2021). Morgante. 196 páxs. ISBN 978-84-15166-95-5.
**A torre de Peito Burdelo*, de Galo Salinas (2021). Morgante. ISBN 978-84-15166-96-2.

### Traducións
**Sopa de cola de lagarta*, de Marta Gené Camps (2009) Rodeira.
**Na procura do tesouro de Kola*, de Edna López (2011). Rodeira.

### Conversas
**Conversas con Bernardino Graña*, con Rafael Fernández Lorenzo (2005). Xerais.

### Obras colectivas
**Bernardino Graña. Homenaxe no 75 aniversario*, 2007, Xerais.
**Dicionario fraseolóxico castelán galego e de correspondencias galego castelán. Século 21*, 2007, Galaxia.
**Historia didáctica da literatura galega*, con Manuel Rodríguez Alonso, 2011, Morgante.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Perfil en Morgante Edicións.
El Poble-sec, Barcelona

**El Poble-sec** é un barrio do distrito de Sants-Montjuïc da cidade de Barcelona. Ten aproximadamente 70 hectáreas de extensión e está situado entre Montjuïc e a avenida do Paral·lel.

## Historia e características 
A costa do Poble-sec, como porto natural, foi utilizada como porto da cidade polos iberos e romanos, e dispoñía dunha vía de acceso á cidade, usado habitualmente ata o século X e esporadicamente ata o século XIV. A principios do século XIII xa se construían barcos extramuros entre o torrente de Cagadell e Montjuïc, nuns terreos nos que Xaime I de Aragón prohibiu a construción de novas casas e ordenou o derrubamento das existentes. Durante o reinado de Pedro III de Aragón entre 1275 e 1285, iniciouse a construción das Drassanes Reials de Barcelona, que constaban dun amplo edificio amurallado de planta rectangular que estaba aberto polo lado do mar enmarcando un gran patio central descuberto, con catro torres nos seus ángulos, das que hoxe existen aínda dúas.

Este barrio foi o primeiro ensanche de Barcelona, anterior ao proxectado por Ildefons Cerdà. As murallas de Barcelona foron derrubadas en 1854 e o plan do Eixample (*Ensanche*) foi aprobado cinco anos máis tarde, pero os propietarios tardaron uns anos en construír, por reticencias contra o proxecto de Cerdà. Os terreos situados no lado máis próximo ao mar da montaña de Montjuïc non quedaban incluídos no plan do Eixample e non estaban, por tanto, suxeitos a limitacións urbanísticas.

Os propietarios comezaron a parcelalos segundo os seus intereses a partir de 1858, e a edificar casas sinxelas para obreiros. Naceron así os barrios de França Xica, Santa Madrona e Hortes de Sant Bertran, despois agrupados baixo o nome xenérico de Poble-sec.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* El Poble-sec, no sitio web do Concello de Barcelona
Simeón García de la Riva

**Simeón García Olalla de la Riva** nado en Logroño o 18 de febreiro de 1823 e finado en Alcoi o 31 de maio de 1889, foi un empresario español.

## Traxectoria 
Chegou a Santiago de Compostela en 1845 con 22 anos onde estaba establecido o seu irmán máis vello, dedicado ao comercio. Cando en 1854 morreu o seu irmán, Simeón tomou as rendas do negocio e tres anos despois fundou o Banco Simeón. Casou en 1866 con Juana Blanco Navarrete. Despois ampliou o seu radio de acción a outras cidades españolas como Barcelona. Os seus fillos coa denominación Viuda e Hijos de Simeón García, continuaron a actividade creando casas comerciais en Madrid, Burgos, León, Santander, Oviedo, Pontevedra e Lugo. Logo do falecemento dos fillos varóns continuou á fronte do negocio a súa filla Isabel García Blanco, que casara co comerciante Acisclo Sáenz Díaz.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

*
José Adolfo López Menéndez

**José Adolfo López Menéndez**, nado en La Felguera o 21 de outubro de 1948, foi un futbolista asturiano máis coñecido como **Dolfi**, que xogaba na demarcación de dianteiro.

## Traxectoria 
Comezou xogando no equipo xuvenil do Cruz Blanca CF da súa vila natal, de onde pasou ao Real Oviedo da mesma categoría en 1965, a partir de aí xogou varias tempadas cedido, primeiro na Cultural Leonesa e despois na Unión Popular de Langreo, porén non tivo sorte e as lesións impedíronlle ter continuidade. Ao remate das cesión volveu ao filial do Oviedo, chegando a debutar co primeiro equipo con moi bos resultados.

Estas boas condicións fan que, unha vez realizado o servizo militar no Sáhara Occidental, o fiche o Celta de Vigo a comezos da tempada 1971/72, recentemente clasificado para disputar a Copa da UEFA por primeira vez na súa historia.

Debutou co Celta o 2 de xaneiro de 1972 ante o RCD Espanyol, pero non chegou a contar coa confianza do adestrador Juan Arza, xogando so cinco encontros. Ao ano seguinte coa chegada do técnico arxentino Pedro Dellacha contou con máis peso no equipo, porén sería o seu último ano en Vigo, descartado polo novo adestrador céltico Aretio.

Despois de xogar no Celta, Dolfi pasou polo Real Jaén, Club Deportivo Eldense, Algeciras CF e no Zamora CF.
Olimpio Pérez Rodríguez

**Olimpio Pérez Rodríguez**, nado en Santiago de Compostela en 1841 e finado na mesma cidade o 7 de marzo de 1915, foi un empresario e financeiro galego.

## Traxectoria 
Fillo de Manuel Pérez Sáenz. Traballou coa denominación de **Hijos de Pérez Sáenz** e **Olimpio Pérez**. Formou parte do consello da Caixa de Aforros de Santiago e dirixiuna de 1891 a 1907. Tamén foi administrador da sucursal do Banco de España. Foi un dos fundadores de *Diario de Galicia*. Coa súa morte, a sociedade volveu cambiar de nome, pasando a denominarse **Hijos de Olimpio Pérez**.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Itamar Even-Zohar

**Itamar Even-Zohar** (hebreo איתמר אבן-זהר), nado en Tel Aviv en 1939, é un investigador e profesor na Universidade de Tel Aviv, fundador da teoría dos polisistemas

## Notas
La Bordeta, Barcelona

**La Bordeta** é un barrio do distrito de Sants-Montjuïc da cidade de Barcelona. O barrio está situado entre o barrio de Sants e L'Hospitalet de Llobregat, na parte baixa do antigo municipio de Sants. Era unha zona mixta de vivendas e pequenos talleres industriais, sen contar a antiga fábrica de Joan Batlló, coñecida como Can Batlló.

La Bordeta naceu dun antigo edificio no pé do camiño e ao lado da Riera Blanca, que no século XVI servía de hostal. O barrio acolleu a primeira chegada de obreiros indutriais cando a cidade comezou a primeira industrialización.

Nos últimos anos estase a desenvolver un importante proceso de reurbanización da Praza Cerdà e os seus arredores. Estas transformacións foron criticadas desde varias asociacións de veciños e veciñas da zona.

## Lugares de interese 
Un dos espazons máis característicos do barrio é o conxunto industrial de Can Batlló. Establecido no último cuarto do século XIX, foi a sede da fábrica téxtil de Can Mangala ata a súa transformación, a partir de 1964, nun peculiar modelo de agrupación de pequenas e medianas industrias e talleres nun espazo común.

A parroquia de Sant Medir, construída en 1949 a carón de Can Batllí, foi desde entón un dos principais centros de actividade social e cultural do barrio. Converteuse nun polo dinamizador político e social con proxección ata Sants, Hostafrancs e outros barrios da zona, ademais dun dos berces da política clandestina da cidade e do país durante a posguerra e o final do franquismo. Unha mostra máis da vertente social impulsada desde a parroquia foi a constitución dunha cooperativa para a construción de vivendas sociais, inauguradas en 1957. Hai que salientar tamén no eido cultural a concesión do Premio Amadeu Oller de poesía, entregado pola parroquia desde 1965 a poetas inéditos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* La Bordeta, no sitio web do concello de Barcelona
Hipocampo (lúa)

**Hipocampo**, antes coñecido como **S/2004 N 1** é unha lúa pequena de Neptuno que foi descuberta no ano 2013. A lúa é tan pequena que non foi detectada pola sonda *Voyager 2* no seu sobrevoo do sistema de Neptuno no ano 1989. O seu descubridor foi Mark Showalter do instituto SETI, en xullo de 2013, cando analizaba unhas fotografías de Neptuno tomadas polo Telescopio Espacial Hubble entre os anos 2004 e 2009. Hipocampo completa unha volta a Neptuno cada 22 horas e 28,1 minutos.

## Descubrimento 
Showalter examinou as imaxes dos aneis de Neptuno tomadas polo Hubble (HST) no ano 2009 usando unha técnica semellante á do varrido fotográfico para compensa-lo movemento orbital, cando o 1 de xullo de 2013, detectou un punto difuso bastante obvio que representaba á nova lúa.

## Orixe 
A maior lúa de Neptuno, Tritón, que ten un movemento retrógrado e unha órbita inclinada, pénsase que foi capturada do cinto de Kuiper despois da formación do sistema de satélites orixinal de Neptuno. As órbitas das lúas preexistentes desprazaríanse de lugar polo proceso de captura, este fenómeno expulsaría algunhas lúas e outras seguramente foron destruídas a causa de colisións con outros corpos do sistema de Neptuno. Pénsase que os actuais satélites interiores de Neptuno son unha acreación do cascallos e refugallos que quedaron **a deriva** despois de que a órbita de Tritón se tornase circular.

De xeito máis particular, Proteo migraría cara ó exterior por interaccións de marea con Neptuno. Os resultados suxiren que Hipocampo oide ser un antigo fragmento de Proteo, apoiando a hipótese que o sistema interior neptuniano foi formado a partir de numerosos impactos, e que os seus radios orbitais diferńcianse en só un 10%.

## Propiedades físicas 
Asumindo que a lúa ten un albedo (refectividade) baixo, comparable a doutros satélites internos escuros de Neptuno, a magnitude aparente de 26,5 outorgaríalle un diámetro duns 16 a 20&nbsp;km, o cal fai que esta lúa sexa a máis pequena de Neptuno. Axustes posteriores asígnanlle un diámetro medio de 34 km

## Propiedades orbitais 
thumb|left|250px|Diagrama das órbitas das lúas interiores de Neptuno, coa órbita de S/2004&nbsp;N&nbsp;1 remarcada.

Ten un período orbital de 0,9362 días e un semi-eixo maior de 104 200&nbsp;km, un pouco máis dun cuarto do semi-eixo maior da nosa Lúa, e máis de dúas veces o radio medio dos Aneis de Neptuno. Orbita entre Larisa e Proteo, converténdose así na segunda lúa regular máis externa de Neptuno. Tanto a súa inclinación coma a súa excentricidade son practicamente cero.

Os períodos de Larisa, Hipocampo e Proteo están a menos do un por cento dunha resonancia orbital de 3:5:6.

## Notas
Instituto Federal da Bahia

O **Instituto Federal de Bahia** (en portugués: **Instituto Federal da Bahia**) é un dos centros brasileiros de excelencia no ensino e na investigación e está entre as mellores institucións de Baía.

A universidade está situada principalmente na cidade de Salvador. É unha das grandes responsables da formación da elite intelectual brasileira.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Instituto Federal da Bahia .
IFBA

Coas siglas **IFBA** podemos referirnos a:
* O **Instituto Federal da Bahia**, un centro de investigación brasileiro con sede no estado Baía.
* A International Bodybuilding & Fitness Association, ou **Federación internacional de Culturismo e Fitness**, unha das múltiples asociacións internacionais do culturismo.
Castro de Altamira

* O Castro de Altamira situado na parroquia de Brión do concello homónimo, na provincia da Coruña.
* O Castro de Altamira situado na parroquia de Taboexa do concello das Neves, na provincia de Pontevedra.
La Voz del Agro (A Coruña)

***La Voz del Agro*** foi un periódico quincenal editado na Coruña entre 1932 e 1933.

## Historia e características 
Órgano de expresión do Partido Agrario Radical Gallego, apareceu en novembro de 1932. Dirixido por Amador Rodríguez Guerra, a publicación marcouse como obxectivo:

No segundo número, que apareceu a finais de 1932, recóllese a instancia dirixida ao presidente do Consello de Ministros na que se pide que "*cese la persecución contra vitales intereses de Galicia*". No cuarto número, publicado en febreiro de 1933, Amador Rodríguez recolle novamente a preocupación polas dificultades de transporte nun artigo dirixido ao Director Xeral de ferrocarrís. O último número do que hai noticia é o seis, aparecido en xuño de 1933, no que se insire o programa do Partido Agrario Radical Gallego.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Rap rock

O **rap rock** é un xénero musical que fusiona elementos instrumentais e vocais do hip hop con varias formas de rock. Os subxéneros máis populares do rap rock son o rap metal e o rapcore, que teñen influencias do heavy metal e do hardcore punk respectivamente. Un dos primeiros exemplos do estilo podería ser a canción de The Clash "The Magnificent Seven", que fusiona New Wave, hip hop e funk.
Steve Earle

**Steve Earle**, nado como **Stephen Fain Earle** o 17 de xaneiro de 1955, é un cantautor, produtor, autor e actor estadounidense.

## Traxectoria 
Earle medrou preto de San Antonio, Texas, comezou a aprender a tocar a guitarra con 11 anos e iniciou a súa carreira como compositor en Nashville. Publicou o seu primeiro EP en 1982 e fíxose famoso co álbum *Guitar Town*, editado en 1986. Dende entón Earle lanzou 13 álbums de estudio e recibiu tres premios Grammy. Apareceu en películas e en televisión, escribiu unha novela, unha obra de teatro e un libro de relatos curtos.
Country rock

O **country rock** é un subxénero da música country formado da fusión desta co rock. O termo adoita a usarse para referirse á corrente de músicos de rock que comezou a gravar discos con sabor a country a finais dos anos 60 e comezos dos 70. Estes músicos gravaron discos de rock usando temas, estilos vocais e instrumentación adicional country, destacando o uso de guitarras pedal steel.  

O country rock comezou con artists como Buffalo Springfield, Michael Nesmith, Bob Dylan, Nitty Gritty Dirt Band, The Byrds, The Flying Burrito Brothers ou The International Submarine Band, acadando a súa maior popularidade nos anos 70 con artistas como Emmylou Harris, Eagles, The New Riders of the Purple Sage, Linda Ronstadt, Poco, Charlie Daniels Band, e Pure Prairie League. 

O xénero tamén influenciou a artistas doutros estilos, como The Band, The Grateful Dead, Creedence Clearwater Revival, The Rolling Stones, ou o traballo en solitario de George Harrison, ademais de ser parte do desenvolvemento do rock sureño. 

## Notas