Feixó do demo

: *Este artigo trata sobre un fungo, para a afección dermatolóxica chamada esclerose sintémica, véxase **esclerodermia**. *

O **feixó do demo** (***Scleroderma citrinum***), coñecido vulgarmente coma **peido limoeiro**, é un fungo con aspecto de pataca, a especie máis común do xénero **Scleroderma** (falsas trufas) en Galiza, tamén no Reino Unido, que aparece amplamente en bosques, fragas, uceiras e pasteiros polo outono e polo inverno.
*Scleroderma citrinum* ten dous sinónimos, *Scleroderma aurantium* (Vaill.) e mais *Scleroderma vulgare* Horn.

As falsas trufas son superficialmente semellantes aos peidos de lobo, cogomelos dos xéneros *Calvatia*, *Calbovista* e *Lycoperdon*, mais mentres os peidos de lobo adoitan ter unha soa saída no coto do chapeu a través da cal espallan as esporas, as falsas trufas simplemente creban para ceibar as esporas. Ademais, *Scleroderma citrinum* ten unha carne moito máis firme e unha gleba (miolo) de cor moura que medra moito antes ca os peidos de lobo. *Scleroderma citrinum* non ten pé, polo que liga ao chan con cordóns miceliais. O peridio (ou parede exterior, unha codia semellante á da laranxa, protexe o interior e se abre para permitir que as esporas se espallen) é grosa e firme, polo xeral de cor amarela ocre externamente con verrugas irregulares. 
O feixó do demo pode ser parasitado por *Pseudoboletus parasiticus*.
## Etimoloxía 
*Scleroderma* do grego *skleros*, duro e *derma*, pel: pel dura; e *citrinum* pola súa cor que lembra ao limón, cortado transversalmente coa gleba aínda sen "madurar" de todo na que se poden apreciar claramente estas dúas partes.

## Distribución en hábitat 
*Scleroderma citrinum* é quizabes o membro máis abundante deste grupo de fungos (peidos de lobo) na zona das Rías Baixas, e bastante doado de identificar. É común en toda a Europa Atlántica. Medra en grupos máis ou menos numerosos en bosques de coníferas e de folla ancha (micorrízico), ás veces sobre madeira podrecida (saprófito), de preferencia polos solos acedos. Aparece a finais do verán e polo outono. É moi común en Galiza xunto co fungato (*Lycoperdon perlatum*) e *Pisolithus arhizus*, quizabes os gasterais máis abondosos.

## Descrición 
O feixó do demo non ten nin pé, nin chapeu, nin lamelas. O corpo frutífero mide de 5–10&nbsp;cm de diámetro, é globoso, algo esmagado polos polos, moi sólido. O peridio é de 2–3&nbsp;mm de grosor, pardo amarelado ou pardo oliva, cuberto de largas escamas esmagadas ou areolado e furfuráceo. Cando madura ábrese polo ápice ceibando unha masa esporal pulverulenta. Carece de pé. A gleba é dura, abrancazada ou rosada, axiña torna a unha cor cinsenta ou cor lousa con tinguiduras violáceas e vénulas abrancazadas. Cheiro e sabor desagradábeis. Ao final se transforma nunha masa agrisada e escura de consistencia cotonosa e pulverulenta O fedor que bota xa denota a súa toxicidade.
## Galería de imaxes 

Ficheiro:Scleroderma citrinum.jpg|Feixó do demo
Ficheiro:Scleroderma citrinum II.jpg

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* http://refungando.blogspot.com.es/2010/08/o-peido-limoeiro-scleroderma-citrinum.html Información do cogomelo na web da Asociación Micolóxica “Refungando” (en galego)
* Medicinal Mushrooms Descrición, compostos bioactivos e propiedades medicinais (en inglés)
* Mushroom Expert Información adicional (en inglés)