open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Copa dos Pireneos

A **Copa dos Pireneos** (en francés: *Coupe des Pyrénées*) foi unha competición internacional organizada pola Federación Francesa de Fútbol entre 1910 e 1914, na que participaban os clubs profesionais das rexións limítrofes cos Pireneos: Cataluña, País Vasco, Languedoc, Mediodía-Pireneos e Aquitania.

Foi unha das primeiras competicións a nivel internacional que houbo en Europa. A fase final disputábase cada ano nunha sede diferente. O gran dominador da Copa dos Pireneos foi o FC Barcelona, que gañou as catro primeiras edicións. A quinta edición venceuna o FC Espanya, tamén da cidade de Barcelona. A competición deixou de celebrarse logo da quinta edición, en 1914, a causa do estalido da primeira guerra mundial.

## Historial de finais 
## Palmarés 
## Notas
Bandeira de Mauritania

A **bandeira de Mauritania** é a bandeira oficial do país. A bandeira orixinal foi adoptada o 1 de abril de 1959 baixo o mando de Moktar Ould Daddah. Consiste nun fondo de cor verde no que figuran unha lúa crecente de cor amarela situada baixo unha estrela de cinco puntas da mesma cor. O 5 de agosto de 2017 realizouse un referendo por parte do presidente Mohamed Ould Abdel Aziz para cambiar a bandeira nacional, abolir o senado e outras emendas constitucionais. O referendo tivo éxito e os cambios na bandeira, engadindo dúas faixas vermellas, foron adoptados o día seguinte.

As cores verde e amarela están asociadas co panafricanismo. O verde tamén é un símbolo do islam e o amarelo do deserto do Sáhara. A lúa crecente e a estrela son considerados símbolos no islam, a relixión maioritaria de Mauritania.

## Modificación de 2017 
miniatura|Bandeira de Mauritania entre 1959 e 2017.
O referendo do 5 de agosto de 2017 formulado polo presidente Mohamed Ould Abdel Aziz incluía entre outras emendas constitucionais unha modificación da bandeira nacional. Engadiríanse dúas faixas vermellas, unha na parte superior e outra na inferior, para simbolizar a perda de sangue no país na procura da súa independencia de Francia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bandeira de Mauritania en Flags of the World
Éric Toledano

**Éric Toledano**, nado o 3 de xullo de 1971 en París, é un director de cine, actor e guionista francés. Traballa conxuntamente co tamén director Olivier Nakache, tanto nos guións como na realización e dirección dos seus filmes.

## Filmografía 
### Director e guionista, en colaboración con Olivier Nakache 
(''La Part de l'ombre* é o único proxecto no que Éric Toledano e Olivier Nakache non son tamén os guionistas).

#### Curtametraxes 
* 1995 : *Le Jour et la Nuit*
* 1999 : *Les Petits Souliers*
* 2000 : *La Part de l'ombre*
* 2002 : *Ces jours heureux*

#### Longametraxes 
* 2005 : *Je préfère qu'on reste amis...*
* 2006 : *Nos jours heureux*
* 2009 : *Tellement proches*
* 2011 : *Intocable''

## Véxase tamén
Ópera da Bastilla

A **Ópera da Bastilla** é un teatro de ópera situado na praza da Bastilla en París, deseñado por Carlos Ott e inaugurado en 1989. É a sede da Opera Nacional de París que comparte coa Ópera Garnier.
## Historia 
O presidente francés François Mitterrand decidiu en 1982 a construción dun novo teatro de ópera en París, que complementase a xa antiga Ópera Garnier. 

miniatura|esquerda|A antiga estación da Bastilla, lugar onde se construíu da Ópera da Bastilla.

En 1983 abriuse un concurso para designar o arquitecto, o elixido foi o arquitecto uruguaio Carlos Ott, que deseñou un edificio moderno cunha sala principal con 2.723 asentos,Ima cada un cunha vista sen restricións do escenario. Os traballos comezaron en 1984 coa demolición da *Gare de la Bastille* e remataron en 1989, a capacidade da sala principal é de 2.723 asentos, e cada un cunha vista sen restricións do escenario. Inaugurouse o 13 de xullo de 1989, con motivo do bicentenario da toma da Bastilla, cun espectáculo posto en escena por Bob Wilson, *La Nuit avant le jour*, mais as representacións regulares non principiaron ata o 17 de marzo o de 1990 con *Les Troyens* de Berlioz.

## Véxase tamén
Bandeira de Mozambique

A **bandeira de Mozambique** foi adoptada o 1 de maio de 1983. É a única bandeira no mundo que aparece representado un AK-47.

A bandeira está baseada na do FRELIMO (Fronte de Liberación de Mozambique). A bandeira do FRELIMO, empregada durante un curto período logo de que o país se independizase de Portugal, é semellante á bandeira actual pero sen o emblema.

## Outras bandeiras 

Ficheiro:Flag of Portugal.svg|Última bandeira da África Oriental Portuguesa.
Ficheiro:Flag of Portuguese East Africa (proposal).svg|Bandeira proposta para a África Oriental Portuguesa.
Ficheiro:Flag of Mozambique (1974-1975).svg|Bandeira de Mozambique entre o 5 de setembro de 1974 e o 25 de xuño de 1975.
Ficheiro:Flag of Mozambique (1975–1983).svg|Bandeira de Mozambique entre o 25 de xuño de 1975 e abril de 1983.
Ficheiro:Flag of Mozambique (1983).svg|Bandeira de Mozambique en 1983.
Ficheiro:Flag of Mozambique.svg|Bandeira dende 1983 ata a actualidade.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bandeira de Mozambique en Flags of the World
Porto de Payares

O **porto de Payares** (en asturiano: *puertu de Payares*) é un porto de montaña que foi tradicionalmente a principal vía de transporte entre Asturias e a Meseta Central, ata a construción da autoestrada AP-66. Cunha altitude de 1.378 metros, é coñecido polas nevadas que recibe no inverno, as súas néboas nas noites de verán, as súas pendentes que chegan ata o 17% oficialmente e pola próxima estación de esquí, Valgrande-Pajares.

Tanto a estrada N-630 como as vías de ferrocarril aproveitan o mesmo paso natural, seguindo os vales do río Payares na vertente asturiana e do río Bernesga na leonesa.

## Notas
Porto de Somosierra

[miniatura|Porto de Somosierra, lado norte. O sinal está situado na antiga estrada [N-I, paralela á actual A-1.]]
O **porto de Somosierra** é un porto de montaña entre a Serra de Somosierra ao oeste e o Macizo de Ayllón ao leste. Ten unha altura de 1.444 m.

Serve de límite entre a Comunidade de Madrid, que queda ao sur, e a provincia de Segovia (Castela e León), que queda ao oeste. Está atravesado pola autovía nacional A-1, aínda que evita o tramo máis alto do porto cun túnel. No porto librouse a famosa batalla de Somosierra entre o exército español e o francés en 1808, durante a Guerra da Independencia Española.
Fred Testot

**Frédéric Testot**, nado en Porto-Vecchio (Córsega do Sur) o 20 de febreiro de 1977, é un actor e humorista corso. É coñecido polo dúo Omar et Fred que fai con Omar Sy.

## Véxase tamén
Lakshmi Mittal

**Lakshmi Narayan Mittal**, nado en Raxastán o 15 de xuño de 1950, é un multimillonario industrial indio.

## Traxectoria 
Mittal naceu no distrito de Churu de Raxastán, e reside nas proximidades do palacio de Kensington en Londres. Lakshmi Mittal é o sexto home máis rico do mundo segundo a lista de persoas máis adiñeiradas que publica a revista Forbes (2010), cunha riqueza de aproximadamente 28.700 millóns de dólares estadounidenses.

Lakshmi Mittal é o presidente e conselleiro delegado da Mittal Steel Company, a maior produtora de aceiro a nivel mundial. Actualmente, Mittal Steel Company ten sucursais en 14 países, entre eles Romanía, Polonia, Suráfrica, Indonesia, Bosnia e Hercegovina, Kazakhstán, México, España e os Estados Unidos de América. En 2004 foi elixido o Empresario Europeo do Ano pola revista estadounidense *Fortune*.

En 2002, o magnate estivo implicado nun escándalo político, coñecido na prensa como Mittalgate xunto co Primeiro Ministro británico Tony Blair, posto que moitos consideraron que a doazón económica (3,4 millóns de dólares) que fixo ao Partido Laborista levou a Blair a intervir, en forma de carta ao Primeiro Ministro romanés, na compra dunha aceireira romanesa favorecendo a Mittal. O escándalo agravouse cando se descubriu que Mittal Steel non era tan británica como Blair defendía, dado que se atopa rexistrada nun paraíso fiscal das Antillas Neerlandesas e só 100 dos seus 146.000 traballadores están en Gran Bretaña.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información sobre o persoeiro
Bandeira de Namibia

A **bandeira de Namibia** foi adoptada o 21 de marzo de 1990. É unha bandeira dividida en dúas metades (azul a superior e verde a inferior) por unha franxa de cor vermella e bordos brancos situada nunha das diagonais da bandeira. No cuadrante superior máis próximo ó mastro aparece representado o sol con doce puntas.

Foi deseñada por Frederick G. Brownell, quen tamén deseñou a actual Bandeira de Suráfrica.

As cores da bandeira adoptáronse da SWAPO, o movemento popular de liberación máis importante de Namibia. As cores azul, vermella e verde tamén son as máis importantes para a etnia maioritaria, os Ovambo.

## Bandeiras históricas 

Ficheiro:Flag of the German Empire.svg|Bandeira do Imperio Alemán, do 24 de abril de 1884 ó 9 de xullo de 1915.
Ficheiro:Flaggenentwurf 7 Südwestafrika 1914.svg| Bandeira de África do Suroeste Alemá.
Ficheiro:Flag of the United Kingdom.svg|Bandeira de África do suroeste baixo dominio británico, do 9 de xullo de 1915 ó 28 de xuño de 1919.
Ficheiro:Red Ensign of South Africa 1912-1928.svg|Bandeira de África do suroeste do 28 de xuño de 1919 ó 31 de maio de 1928.
Ficheiro:Flag of South Africa (1928–1994, dark version).svg|Bandeira de África do suroeste baixo dominio surafricano do 31 de maio de 1928 ó 21 de marzo de 1990.
Ficheiro:Flag of South-West Africa People's Organisation.svg|Bandeira da SWAPO.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bandeira de Namibia en Flags of the World
Agrupación Pondaliana Independente

A **APIN** (**Agrupación Pondaliana Independente**) é un partido político que naceu no concello de Ponteceso para participar nas eleccións municipais de 2011, nas que obtivo un concelleiro. Posteriormente obtivo dous concelleiros tanto nos comicios de 2015 coma nos de 2019.

## Notas
Gran Premio de Mónaco de 1973

O **Gran Premio de Mónaco de 1973** foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 3 de xuño de 1973 no Circuíto de Mónaco en Monte Carlo, Mónaco. Foi a sexta carreira do Campionato do Mundo de pilotos de .

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Notas**: Só están incluídos os cinco primeiros postos da clasificación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Sorority Boys

***Sorority Boys*** é un filme cómico estadounidense dirixido por Wallace Wolodarsky que se estreou no 2002.

## Sinopse 
Adam, Dave e Doofer son tres universitarios que son expulsados da súa fraternidade, e buscan refuxio permanente na irmandade veciña. O inconveniente é que esta está formada por un grupo de feministas pouco agraciadas e, polo tanto os tres rapaces deben vestirse de muller para pasar desapercibidos. Nuns días decataranse do crueis que foron durante anos coas rapazas, e o seu reto final será saír inmunes dunha festa da súa antiga fraternidade.

## Personaxes 
* Barry Watson como Dave/Daisy
* Michael Rosenbaum como Adam/Adina
* Harland Williams como Doofer/Roberta
* Melissa Sagemiller como Leah
* Tony Denman como Jimmy
* Brad Beyer como Spence
* Kathryn Stockwood como Patty
* Heather Matarazzo como Katie
* Yvonne Sciò como Frederique
* Kerri Higuchi como Susie
* Omar Benson Miller como Big Johnson
* Mike Beaver como Big Fat Frat
* Peter Scolari como Louis
* Bree Turner como Tiffany
* Stephen Furst como The Alum
* Brian Posehn como Haggard Alum

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Atlanta Dream

O **Atlanta Dream** é un equipo profesional de baloncesto con base na cidade de Atlanta, Xeorxia. Xogan na Conferencia Leste da Women's National Basketball Association (WNBA). O equipo foi fundado antes da tempada 2008 da WNBA.

Os Dream se clasificaron para os Playoffs en cinco dos seus seis anos en Atlanta, e chegaron ás Finais da WNBA en tres ocasións. Na primeira ocasión perderon contra Seattle Storm, e as dúas seguintes contra Minnesota Lynx.

## Pavillóns 
*Philips Arena (2008-presente)

## Equipo técnico 
### Propietarios 
*Ron Terwilliger (2008–2009)
*Kathy Betty (2010)
*Dream Too LLC, composed of Mary Brock e Kelly Loeffler (2011–presente)

### Adestradores principais 

|}

### Directores xerais 
*Marynell Meadors (2008–2012)
*Fred Williams (2012–2013)
*Angela Taylor (2014-presente)

### Adestradores asistentes 
*Katy Steding (2008)
*Fred Williams (2008–presente)
*Sue Panek (2008–presente)
*Carol Ross (2009–2011)
*Joe Ciampi (2012–2013)
*Julie Plank (2013)
*Karleen Thompson (2014-presente)
*Teresa Edwards (2014-presente)

## Tempadas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Web Oficial dos Atlanta Dream
Bhaskara 1

**Bhaskara 1** foi un satélite artificial da India lanzado o 7 de xuño de 1979 mediante un foguete ruso Kosmos 3M desde Kapustin Yar.

## Características 
Bhaskara 1, chamado así en honor ós matemáticos indios Bhaskara I e Bhaskara II, foi o segundo satélite artificial da India. Estivo adicado á observación dos recursos terrestres e en particular ás áreas de hidroloxía, a silvicultura e a xeoloxía mediante un sistema de cámaras de televisión de dúas bandas. Estudou tamén os océanos cun radiómetro microondas de dúas frecuencias (SAMIR, polas siglas en inglés).

Como obxectivos secundarios, Bhaskara 1 levaba a bordo experimentos relacionados con sistemas de procesamento e xestión de datos e para a recolección limitada de datos meteorolóxicos de estacións remotas, así como astronomía de raios X.

O satélite tiña forma de poliedro de 26 caras, cunha altura de 1,66 m e un diámetro de 1,55 m. Tras cumprir a súa misión foi apagado en marzo de 1981. Reentrou na atmosfera o 17 de febreiro de 1989.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bhaskara 2
* Bhaskara I
* Bhaskara II
.bm

**.bm** é o dominio de primeiro nivel xeográfico (ccTLD)  de Internet para as Bermudas.

Orixinalmente foi delegado en marzo de 1993 ó Bermuda College e despois foi redelegado ó Registrar General of Bermuda, o xestor *de facto* do dominio .BM, en 2007.

## Dominios de segundo nivel
Hai cinco dominios de segundo nivel xestionados por BermudaNIC agás o dominio .gov.bm :
* .com.bm
* .edu.bm
* .net.bm
* .org.bm
* .gov.com

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*IANA (Internet Assigned Numbers Authority), información *whois* de .bm  
*BermudaNIC, rexistrador oficial de dominios de Bermuda
.bs

**.bs** é o Dominio de Nivel Superior xeográfico (ccTLD) para Bahamas.

## Dominios de segundo nivel  
Hai seis Dominios de segundo nivel:
***com.bs**: Entidades comerciais 
***net.bs**: Provedores de redes 
***org.bs**: Organizacións non comerciais 
***edu.bs**: Institucións educativas 
***gov.bs**: Ministerios e Axencias do Goberno 
***we.bs**:  Pode ser usado por calquera

## Véxase tamén 
### Links externos
Louis Jouvet

**Jules Eugène Louis Jouvet**, nado o 24 de decembro de 1887 e falecido o 16 de agosto de 1951, foi un actor e escenógrafo francés, coñecido por **Louis Jouvet**. A súa actividade centrouse na comedia francesa, o Teatro dos Champs-Élysées e o Ateneo de París. Gran intérprete de Molière, Shakespeare, Pierre Corneille, Alfred de Musset, Marcel Achard, Jules Romains, Jean Giraudoux, Jean Genet e outros clásicos e contemporáneos do teatro do seu país; foi un dos máis prestixiosos actores franceses e saltou á fama na película *Topaze* de Marcel Pagnol e con Arletty na película de 1938 *Hôtel du Nord* de Marcel Carné.
Niltava sundara

***Niltava sundara*** é unha especie de paxaro da familia Muscicapidae.
O seu hábitat natural son os bosques húmidos das rexións subtropicais ou tropicais, estendéndose por unha área de 2.500.000&nbsp;km²  en Bangladesh, Bután, China, India, Laos, Myanmar, Nepal, Paquistán e Tailandia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Niltava Sundara* na IBC 
* Canto de diversos exemplares do *Niltava Sundara*
José Díaz Fuentes

**José Díaz Fuentes**, nado en Sarria o 6 de agosto de 1940 e finado en París o 30 de maio de 2010, foi un escultor galego. Era irmán do avogado, escritor e político Antonio Díaz Fuentes.

## Traxectoria 
dereita|miniatura|Escultura en Callás (San Fiz de Reimóndez, Sarria).
Desde moi novo sentiuse atraído polas formas en pedra e madeira. O seu primeiro mestre foi un tallista da súa vila natal e aos 16 anos ingresa no obradoiro do escultor galego Cástor Atas Monteiro.

En 1958 ingresa na Escola de Artes e Oficios de Santiago de Compostela, onde vive o ambiente universitario que o enriquece intelectualmente. Logo de facer o servizo militar en Málaga, en 1964 continúa a súa formación na Escola de Belas Artes de Sant Jordi de Barcelona e posteriormente na tamén Escola de Belas Artes de San Fernando de Madrid. En Barcelona descobre a investigación da arte europea.

En xaneiro de 1970 instálase a vivir en París, onde goza da liberdade e apertura cultural que non había na España franquista. Nunha exposición nos xardíns do palacio de Luxemburgo coñeceu o escultor húngaro Ervin Patkai, do que aprendeu a traballar o formigón. É un dos fundadores na capital francesa do Círculo Cultural Galego.

A partir de se instalar en París desenvolve unha prolífica labor na que destacan a realización de esculturas monumentais tanto en Francia como en Galicia, exposicións itinerantes, expositor habitual nas salas de máis sona, acondicionamentos de espazos urbanos e actividades pedagóxicas, amais da creación de estatuas espalladas polo mundo enteiro.

A súa traxectoria foi recoñecida coa concesión en 1980 da medalla de bronce da Academia Europea de Belas Artes, e en 1999 da medalla de prata de Arte e Mérito do Senado de Francia. En 1981 recibiu unha bolsa do Ministerio de Cultura español.

## Notas
Vilasantán, Covas, Baralla

**Vilasantán** é un lugar da parroquia de Covas no concello lugués de Baralla na comarca dos Ancares. Tiña 36 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE,, dos cales 18 eran homes e 18 eran mulleres. A aldea está regada polo río Neira, mesmo forma un pequeno canón ao seu paso por ela despois do cal comeza o val de Láncara.

## Patrimonio 
Existe un castro co mesmo nome de **Vilasantán** situado a 604 metros de altitude sobre o nivel do mar. Linda co termo municipal do concello de Láncara e próximo ao regueiro dos Cochos.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Covas 
### Parroquias de Baralla 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Baralla
Bion

miniatura|Unha nave Bion en exposición.
**Bion** é o nome dunha serie de satélites soviéticos e posteriormente rusos adicados á investigación biolóxica. Forman parte dos satélites Cosmos.

## Características 
O programa Bion foi desenvolvido para estuda-lo efecto do espazo nos seres vivos. As cápsulas son construídas por TsSKB e derivan do deseño dos satélites de recoñecemento Zenit. Levan cargas útiles do Instituto de Problemas Médicos e Biolóxicos e os voos comezaron en 1973. Os satélites Bion foron substituídos polos Bion-M.

## Misións Bion 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
*Bion-M
Bion 1

**Bion 1**, tamén coñecido como **Kosmos 605**, foi un satélite artificial da Unión Soviética pertencente á serie de satélites Bion para investigacións biolóxicas. Foi lanzado o 31 de outubro de 1973 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Plesetsk.

## Características 
Bion 1 foi o primeiro satélite da serie de satélites Bion. Foi lanzado nunha órbita inicial de 221&nbsp;km de perixeo, 424&nbsp;km de apoxeo e 62,8 graos de inclinación orbital.

A carga de Bion 1 consistiu en varias docenas de ratas, seis caixas con tartarugas, fungos, catro cascudas e esporas bacterianas, cos que se obtiveron datos sobre o comportamento e as reaccións de mamíferos, réptiles, insectos, fungos e bacterias á ausencia prolongada de gravidade.

A cápsula regresou o 22 de novembro de 1973, recuperándose a unha latitude de 53° 29' N e unha lonxitude de 65°27' E.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Bion
* Bion 2
* Bion 3
* Bion 4
* Bion 5
* Bion 6
* Bion 7
* Bion 8
* Bion 9
* Bion 10
* Bion 11
White Witch Doctor

***White Witch Doctor*** é un filme de aventuras realizado pola 20th Century Fox, dirixido por Henry Hathaway e producido por Otto Lang cun guión de Ivan Goff e Ben Roberts, baseado na novela do mesmo título publicada por Louise A. Stinetorf en 1950. A música é de Bernard Herrmann, e é notable polo uso do serpentón, un instrumento obsoleto. A acción acontece no Congo Belga en 1907 cando unha enfermeira procedente dos Estados Unidos pretende chegar á consulta dun doutor branco no medio de África, un aventureiro ofrécese a levala, e no medio de múltiples aventuras chega o amor.

## Produción 
Aínda que Henry Hathaway filmou en África, a maioría filmouse nun estudio da Fox. O xefe do estudio Darryl F. Zanuck pediu que lle engadisen á historia orixinal de Stinetorf, que fora misioneira en Palestina durante dous anos, unha trama con acción e unha historia de amor.

## Notas
Oriental

O termo **Oriental** pode referirse a:

***Oriental**, relativo a oriente.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Comarca da Mariña Oriental**, comarca da provincia de Lugo.

;Fóra de Galiza

;En Cataluña
***Vallès Oriental**, comarca da provincia de Barcelona.

;En Ghana
***Rexión Oriental**, rexión de Ghana.

;No Uruguai
***Oriental**, relativo á República Oriental do Uruguai.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Rexión Oriental**, unha das ecozonas do planeta.
Olivier Jean

**Olivier Jean**, nado en Lachenaie o 15 de marzo de 1984 é un patinador de velocidade de pista curta canadense.

## Traxectoria
Jean é membro do equipo nacional de patinaxe de velocidade de pista curta, participou na consecución da medalla de prata nos Campionatos do Mundo de 2007 e a de bronce no de 2009. Participou nos Xogos Olímpicos de Inverno de 2010 en Vancouver. Jean cualificouse para a final de 1500m, quedando en cuarto lugar. O 26 de febreiro gañou a medalla de ouro en 5000 m remudas con Charles Hamelin, François Hamelin, François-Louis Tremblay e Guillaume Bastille. Nos Campionatos do Mundo de 2012 gañou o ouro nos 500 m e nos 5000 m remudas.
Alfred Jarry

**Alfred Henri Jarry**, nado o 8 de setembro de 1873 en Laval, Mayenne e finado o 1 de novembro de 1907 en París, foi un dramaturgo, novelista e poeta francés, coñecido polas súas hilarantes obras de teatro e o seu estilo de vida disoluto e excéntrico.
## Traxectoria 
Naceu en Laval, fillo de Anselme Jarry, un acomodado negociante de cadros, e Caroline Quernest. Despois do fracaso comercial da empresa do seu pai, a súa nai márchase a vivir cos seus dous fillos a Saint-Brieuc e logo a Rennes, na Bretaña, onde Alfred Jarry cursa os seus estudos secundarios. Recibe unha esmerada educación. En outubro de 1891 chega a París para estudar no Instituto Henri IV onde será alumno de Henri Bergson xunto co poeta Léon-Paul Fargue; tralo bacharelato presentouse en tres ocasións ao concurso de acceso á École Normale Supérieure, pero non ingresou. Ingresou entón na Sorbonne para cursar estudos de literatura pero non logrou licenciarse. Obtivo pronto o éxito literario cos seus poemas en verso e a súa prosa orixinal. Aos vinte anos publicou a súa primeira obra. Pouco despois morreu a súa nai; e aos dous anos, o seu pai, quen lle deixou unha boa herdanza, o cal, sumado ao éxito cedo das súas obras, permitiulle levar unha existencia despreocupada durante boa parte da súa vida.

Coñece a Marcel Schwob, Alfred Vallette (director do *Mercure de France*) e a súa muller Rachilde. Na casa da parella, dá en 1894 a primeira representación de *Ubú Rei*. Redacta artigos para o *Mercure de France* e a *La Revue Blanche*, onde colaboraban os escritores e artistas máis prestixiosos da época.

De 1894 a 1895, dirixe con Remy de Gourmont a luxosa revista artística *Ymagier*. Contrariado con de Gourmont, decide fundar a súa propia revista de estampas, *Perhindérion*, da que se publicarán só dous números. En 1896 empeza a traballar para o director Aurélien Lugné-Poë que lle confía a programación da tempada do Théâtre de l'Œuvre, en París, onde ten lugar a estrea de *Ubú Rei* o 10 de decembro de 1896.

A obra é parte dun ciclo de varias obras, cuxa primeira versión escribiu aos 15 anos inspirándose nun dos seus profesores do instituto de Rennes, que segundo Jarry encarnaba "todo o grotesco que poida haber no mundo". Logo das primeiras funcións no Théâtre de l'Œuvre, a obra representouse no teatro de marionetas Théâtre des Pantins, en París, con marionetas creadas polo seu amigo o pintor Pierre Bonnard.

## Notas
Once Upon a Forest

***Once Upon a Forest*** é un filme de animación producido por Hanna-Barbera en asociación con HTV Cymru/Wales, Ltd. que estreou 20th Century Fox o 18 de xuño de 1993.

Baseado nos *Furlings*, uns personaxes creados por Rae Lambert, conta a historia de tres habitantes do bosque que marchan nunha expedición para curar á súa amiga, Michelle, que enfermou por causa dos gases químicos. O filme foi un fracaso comercial xa que ingresou 6.6 millóns de dólares nos Estados Unidos cando tivera un presuposto de 13 millóns de dólares.

## Notas
Tralas luces

***Tralas luces*** é unha longametraxe galega producida en 2011 con dirección de Sandra Sánchez. É un documental e estreouse en Galicia o 30 de setembro de 2011.

## Sinopse 
***Tralas luces*** é a historia dunha viaxe. A viaxe de Lourdes, unha feirante que percorre na súa caravana as estradas do norte de España xunto coa súa familia e coa súa pista de coches de choque ás costas.

Hai anos, a pista era o seu gran soño. Fundou unha familia e meteuse en gastos, pero os soños teñen vida propia. Lourdes afoga nas súas esperanzas e ninguén parece decatarse.

A través de estradas, pobos e aldeas, descubriremos un mundo en perigo de extinción, unha vida itinerante e, sobre todo, unha gran historia de amor e de perda.

## A película, en palabras da autora 
A película naceu co obxectivo de facer un retrato colectivo dunha forma de vida nómade, o dos feirantes ambulantes. Porén, a idea inicial foise transformando, centrándose a rodaxe na vida dunha familia, especialmente da matriarca.

A rodaxe durou 9 meses, nos que se conseguiron 200 horas de gravación.

## Premios 
Nos Premios Mestre Mateo 2011, o filme acadou os seguintes premios:
* Mellor longametraxe documental
* Mellor dirección (Sandra Sánchez) 
* Mellor montaxe (Sandra Sánchez e Nahum C. Fiuza)
 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de filmes en galego con maior recadación
### Ligazóns externas 
* Web oficial de *Tralas luces*
* Imaxes
* Tráiler
* "Los choques de la vida", crítica en *El País*, 30 de setembro de 2011.
* Festival de San Sebastián
Sandra Sánchez

**Sandra Sánchez Cachaza**, coñecida como **Sandra Sánchez**, nada en Narón en 1970, é unha directora e montadora de cine galega.
## Traxectoria 
Estudou realización audiovisual na Escola de Imaxe e Son da Coruña. En 1991 formou parte da primeira promoción desta escola, onde realizou varias curtametraxes, entre elas a curta *Ven a Bens*, que recibiu varios premios e recoñecementos. É Técnica superior en realización e produción de programas audiovisuais (EIS, 1994), e Técnica superior en operacións de posprodución (EIS, 1992).

Desde daquela alterna o seu traballo como directora-realizadora e montadora, amosando un especial interese polo xénero documental.

Dirixiu documentais como *Sueños desde el abismo* (2006) e *Aguiño, sobrevivir al Prestige* (2003), este último emitido por varias canles de televisión internacionais.

Foi tamén responsábel da dirección das series documentais *Moito mar* (2001) e *112 rescate* (2002), e da serie de ficción *Rías Baixas* (2003-2004), todas elas para a TVG.

Como montadora, a súa traxectoria foi extensa. Caben destacar a este respecto:

* As longametraxes de ficción:
** *Rafael*, de Xavier Bermúdez (2008) e
** *Doentes*, de Gustavo Balza (2010)
* Os documentais:
** *Isaac*, de Xosé Abad (2007) e
** *Vidas virtuais*, de Manane Rodríguez (2011) e
* As series de televisión:
** *Pequeno Hotel* (2002)
** *Rías Baixas* (entre 2003 e 2004, e que tamén dirixiu, como quedou dito)
** *Maridos e mulleres* (2005) e
** *La casa de 1906* (2006), entre outros.

Na actualidade traballa como directora en Tic Tac Producciones, como directora/realizadora- montadora en *freelance*, e está en proceso de desenvolvemento a súa segunda longametraxe documental, *Matavenero*, da que se prevé que a súe estrea sexa en 2014.

## Galardóns e nomeamentos 
* *Psicokiller*, 2º premio Certame de Vídeo Cidade de Terrassa 1993.
1993.

* *Ven a Bens*
** Premio extraordinario no Certame de Vídeo Cidade de Terrassa;
** 2º Premio A.I.C.A (Madrid 1995);
** Mellor curta documental da década dos 90, segundo enquisa realizada a 17 críticos e estudosos do audiovisual en Galicia.
* *A Repesca*, premiado no concurso de guións "A Coruña de Cine" (1995).
* *Galicia un país con recursos*, premio AGAPI á mellor montaxe (1997).
* *Buenos Aires: A Fronteira Sur do Soño*, premio AGAPI á mellor montaxe (1998).

### Premios Mestre Mateo 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Linkedin
* Consello da Cultura Galega. AGV. Sandra Sánchez
* Web de Tralas luces
Condado de Iași

O **condado de Iași** (en romanés *Județul Iași*) é unha provincia de Romanía con capital en Iași.

A poboación desta provincia é de 816.910 habitantes (en 2008) nunha superficie de 5.476 km², cunha densidade de poboación de 149 hab/km².

## Divisións administrativas 
O distrito conta con 2 municipios, 3 cidades e 92 comunas.

### Municipios 
* A capital: Iași que conta cunha poboación de 320.888 habitantes (2008).
* Pașcani

### Cidades (Orașe) 
* Târgu Frumos
* Hârlău
* Podu Iloaiei

### Comunas 
## Véxase tamén
Condado de Ilfov

O **condado de Ilfov** (en romanés *Judeţul Ilfov*) é unha provincia de Romanía que rodea Bucarest, sendo esta a súa capital, así como a de Romanía.

A poboación desta provincia era de 300.123 habitantes (en 2002) nunha superficie de 1.583 km², cunha densidade de poboación de 188 hab./km².

## Divisións administrativas 
O distrito conta con 8 cidades e 31 comunas.

### Cidades (Oraşe) 
* Otopeni
* Voluntari
* Buftea
* Chitila
* Pantelimon
* Clinceni
* Bragadiru
* Popeşti-Leordeni
* Măgurele

### Comunas 
## Véxase tamén
Condado de Maramureș

O **condado de Maramureș** (en romanés *Județul Maramureș*) é unha provincia de Romanía con capital en Baia Mare.

A poboación desta provincia era de 511.946 habitantes (en 2009) nunha superficie de 6.304 km², cunha densidade de poboación de 81 hab/km².

## Divisións administrativas 
O distrito conta con 2 municipios, 11 cidades e 63 comunas.

### Municipios 
* A capital: Baia Mare que conta cunha poboación de 149.735 habitantes (2008).
* Sighetu Marmației

### Cidades (Oraşe) 
* Baia Sprie
* Borșa
* Cavnic
* Dragomirești
* Săliștea de Sus
* Seini
* Șomcuta Mare
* Târgu Lăpuș
* Tăuții-Măgherăuș
* Ulmeni
* Vișeu de Sus

### Comunas 
## Véxase tamén
Bagatela

Unha **bagatela** é unha peza musical breve, polo xeral composta para piano e habitualmente dun carácter lixeiro e meloso. O máis antigo uso da palabra bagatela para designar unha obra musical realizouno François Couperin, no seu décimo *ordre* para clavicémbalo (1717) titulou "Les bagatelles" a un *rondeau *.

## Bagatelas famosas 
As máis famosas das bagatelas compúxoas Ludwig van Beethoven, así titulou 3 obras Opp. 33, 119 e 126 e ademais escribiu outras obras nun estilo semellante pero non publicou en vida, a máis famosa é *Für Elise*. Outros exemplos de bagatelas coñecidas son *Bagatelle sans tonalité* de Franz Liszt's (unha temporá exploración na atonalidade), unha serie para violín e piano (Op. 13) de François Schubert na que o No. 9, *A abella* é popular, a serie de Antonín Dvořák para dous violíns, violoncello e harmonio (Op. 47), e series de Bedřich Smetana, Alexander Tcherepnin e Jean Sibelius. Anton Diabelli tamén compuxo unha bagatela, así como Camille Saint-Saëns escribiu seis bagatelas, Op. 3, e Friedrich Baumfelder tamén compuxo outra nos seus últimos anos, a Op. 386.

No século XX foron varios os compositores que escribiron series de bagatelas, como Béla Bartók, que escribiu unha serie de catorce (Op. 6); Anton Webern, unha serie de seis para cuarteto de corda (Op. 9); ou Gerald Finzi, que escribiu cinco bagatelas para clarinete e piano. Outra bagatela canónica moderna é a serie de György Ligeti, que escribiu unha serie de 11 obras curtas para piano titulada 'Musica Ricercata' (1951-1953), e que máis tarde arranxou unha selección delas para un quintento de vento en 1953.

O compositor norteirlandés, Howard Ferguson escribiu unha serie de cinco bagatelas para piano (Op. 9), que canda a súa Piano Sonata en F minor, están entre as poucas obras do compositor interpretadas con regularidade. William Walton escribiu cinco bagatelas para guitarra, que gravaron eminentes guitarristas clásicos como Julian Bream, Sharon Isbin, Christopher Parkening e Ana Vidović. O compositor estadounidense Charles Wuorinen escribiu unha bagatela para piano, que máis tarde orquestrou. O compositor australiano Carl Vine escribiu cinco bagatelas para piano (1994), e o peruano Jorge Villavicencio Grossmann escribiu *Cinco Bagatelas Opacas y Traslucidas* para violín e piano.

## Notas
Condado de Mehedinți

O **condado de Mehedinţi** (en romanés *Judeţul Mehedinţi*) é unha provincia de Romanía con capital en Drobeta-Turnu Severin.

A poboación desta provincia era de 306.732 habitantes (en 2002) nunha superficie de 4.933 km², cunha densidade de poboación de 62 hab/km².

## Divisións administrativas 
O distrito conta con 2 municipios, 3 cidades e 61 comunas.

### Municipios 
* A capital: Drobeta-Turnu Severin que conta cunha poboación de 112.012 habitantes (2011).
* Orșova

### Cidades (Oraşe) 
* Strehaia
* Vânju Mare
* Baia de Aramă

### Comunas 
## Véxase tamén
Condado de Mureș

O **condado de Mureș** (en romanés *Județul Mureș*) é unha provincia de Romanía con capital en Târgu Mureș.

A poboación desta provincia era de 580.851 habitantes (en 2002) nunha superficie de 6.696 km², cunha densidade de poboación de 82 hab/km².

## Divisións administrativas 
O distrito conta con 4 municipios, 7 cidades e 91 comunas.

### Municipios 
* A capital: Târgu Mureș que conta cunha poboación de 112.012 habitantes (2011).
* Reghin
* Sighișoara
* Târnăveni

### Cidades (Oraşe) 
* Iernut
* Luduș
* Miercurea Nirajului
* Sângeorgiu de Pădure
* Sărmașu
* Sovata
* Ungheni

### Comunas 
## Véxase tamén
Atalo II

miniatura|200px|Estatua dedicada a Atalo II
**Atalo II Filadelfo** ( en grego: '''Ἄτταλος Β' ὁ Φιλάδελφος'''), nado ca. 220 a.C. e finado  no 138&nbsp;a.C., foi rei de Pérgamo e o fundador da actual cidade turca de Antalya.

## Familia 
Foi o segundo fillo de Atalo I Sóter e da raíña Apollonis, ascendeu ao trono primeiro como cogobernante co seu irmán máis vello Eumenes II no 160 a.C., ao morrer este casou coa súa viúva Estratonice de Pérgamo no ano 158 a.C.

## Traxectoria 
Antes de se converter en rei, Atalo, xa camandou tropas, en 190 a.C. fixo fronte á invasión dos seléucidas e o ano seguinte (189 a.C.) liderou as forzas de Pérgamo que loitaron co exército romano baixo Cneo Manlio Vulsán en Galacia. No ano 182 a.C. loitou de novo contra os seléucidas, encontrándose con éxito co exército de Farnaces I do Ponto. Finalmente, axudou aos romanos unha vez máis no 171 a.C. uníndose a Publio Licinio Craso en Grecia durante a Terceira Guerra Macedonia.

Atalo II realizou frecuentes visitas diplomáticas a Roma, logo de se converter en rei, axudárono no conflito con Prusias II (156 a.C. – 154 a.C.) e ao seu lado axudaron ao pretendente Alexandre Balas a tomar o trono seléucida fronte a Demetrio I no 150 a.C. e a Nicomedes II Epifanes a tomar o trono de Bitinia fronte ao seu pai Prusias II o ano seguinte.

Atalo expandiu o seu reino coa axuda de Ariarates V de Capadocia, e fundou as cidades de Philadelphia e Atalia. Mecenas das artes e das ciencias, foi o inventor dun novo tipo de bordado.

## Notas
Herbert Feilgl

**Herbert Feigl**, nado en Reichenberg o de 14 de decembro de 1902 e finado en Minneapolis o 1 de xuño de 1988, foi un filósofo austríaco-norteamericano.

## Traxectoria 
Feigl estudou física, matemáticas e filosofía en Múnic, seguindo os seus estudos en Viena a partir de 1922 con Moritz Schlick, o fundador do Círculo de Viena. Doutorouse en 1927 en filosofía, e en 1929 publicou a súa primeira monografía *Theorie und Erfahrung in der Physik*, converténdose por esta época en membro activo do Círculo . En 1930 cunha bolsa de estudos marchou á Universidade Harvard. En 1931 asentouse definitivamente nos Estados Unidos, traballando como profesor axudante na Universidade de Iowa e en 1940 como profesor de filosofía pasou á Universidade de Minnesota, onde en 1953 fundou o *Minnesota Center for Philosophy of Science*.

## Obras 
* 1927, *Zufall und Gesetz*, tese de doutoramente na Universidade de Viena.
* 1929, *Theorie und Erfahrung in der Physik*.
* 1930, *Wahrscheinlichkeit und Erfahrung,Erkenntnis*.
* 1967,*The Mental and the Physical: The Essay and a Postscript*, University of Minnesota Press, Minneapolis.
* 1969, The Wiener Kreis in America, in: D. Fleming und B. Bailyn (Hgg.): *The Intellectual Migration 1930–1960*, Harvard University Press, Cambridge, 630–673, auch in: Feigl 1980, 57-94.
* 1974, Empiricism at Bay?, in: R. S. Cohen und M. W. Wartofsky (Hgg.): *Methodological and Historical Essays in the Natural and Social Sciences*, Boston Studies in the Philosophy of Science 14, Reidel, Dordrecht, 1–20.
* 1974, No Pot of Message, in: P. Bertocci (Hg.): Mid-Twentieth Century Philosophy: Personal Statements, Humanities Press, Nova York, 120–139. auch in: Feigl 1980, 1–20.
* 1980, Inquiries and Provocations: Selected Writings 1929–1974, hg. Robert S. Cohen, Vienna Circle Collection 14, Reidel, Dordrecht.
* 1949, con Wilfrid Sellars: *Readings in Philosophical of Analysis*, Appleton-Century-Crofts, Nova York.
* 1953, con M. Brodbeck: *Readings in the Philosophy of Science*, Appleton-Century-Crofts, Nova York.
* 1956, con M. Scriven: *The Foundations of Science and the Concepts of Psychology and Psychoanalysis*, Minnesota Studies in the Philosophy of Science, Vol. I, University of Minnesota Press, Minneapolis.
* 1958, con M. Scriven e G. Maxwell: *Concepts, Theories, and the Mind-body Problem*, Minnesota Studies in the Philosophy of Science, Vol. II, University of Minnesota Press, Minneapolis, darin: The Mental and the Physical, 370–497.
* 1961, con G. Maxwell: *Current Issues in the Philosophy of Science*, Holt, Rinehart, and Winston, Nova York.
* 1962, con G. Maxwell: *Scientific Explanation, Space, and Time*, Minnesota Studies in the Philosophy of Science, Bd. 3, University of Minnesota Press, Minneapolis.
* 1972, con Wilfrid Sellars e Keith Lehrer: *New Readings in Philosophical Analysis*, Appleton-Century-Crofts.

## Notas
Condado de Sălaj

O **condado de Sălaj** (en romanés *Judeţul Sălaj*) é unha provincia de Romanía con capital en Zalău.

A poboación desta provincia era de 242.854 habitantes en 2008 nunha superficie de 3.864 km², o que daba unha densidade de poboación de 64 hab/km².

## Divisións administrativas 
O distrito conta con 1 municipio, 3 cidades 58 comunas.

### Municipio 
* A capital: Zalău que conta cunha poboación de 64.123 habitantes (2006).

### Cidades (Oraşe) 
*Cehu Silvaniei.
*Jibou.
*Şimleu Silvaniei.
*Giurtelecu Şimleului.

### Comunas 
## Véxase tamén
Condado de Suceava

O **condado de Suceava** (en romanés *Judeţul Suceava*) é unha provincia de Romanía con capital en Suceava.

A poboación desta provincia era de 688.435 habitantes en 2002 nunha superficie de 8.553 km², o que daba unha densidade de poboación de aproximadamente 80 hab/km². 

## Divisións administrativas 
O distrito conta con 5 municipios, 11 cidades e 98 comunas.

### Municipios 
* A capital: Suceava que conta cunha poboación de 118.670 habitantes (2007).
*Câmpulung Moldovenesc
*Fălticeni
*Rădăuţi
*Vatra Dornei

### Cidades (Oraşe) 
### Comunas 
## Véxase tamén
Noviñas e bruxas

***Noviñas e bruxas*** (en ) é un filme estadounidense dirixido por Andrew Fleming que se estreou en 1996. Estreouse en galego na TVG o 9 de marzo de 2008.

## Sinopse 
Sara é unha rapaza acabada de chegar dos Ánxeles que se sente soa entre os seus novos compañeiros de instituto. Pero coñece a tres amigas que teñen intereses afíns ós seus: as ciencias ocultas, e que ademais teñen poderes semellantes. Xuntas formarán un círculo segredo que cambiará as súas vidas para sempre.

## Personaxes 
* Robin Tunney como Sarah Bailey
* Fairuza Balk como Nancy Downs
* Neve Campbell como Bonnie Hyper
* Rachel True como Rochelle Zimmerman
* Skeet Ulrich como Chris Hooker
* Christine Taylor como Laura Lizzie
* Helen Shaver como Grace Downs
* Assumpta Serna como Lirio

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Microcromosoma

[dereita|miniatura|200px|Cromosomas de [galiña|polo. Os moitos minicromosomas aparecen como puntos. As frechas indican un locus marcado en macrocromosomas homólogos.]]

Un **microcromosoma** é un tipo de cromosoma de tamaño moi pequeno, que é un compoñente típico dos cariotipos de aves, algúns réptiles, peixes, e anfibios, pero que xeralmente está ausente nos cariotipos de mamíferos. Como os microcromosomas son tan pequenos moi a miúdo é moi difícil distinguilos citoxeneticamente no cariotipo. Inicialmente pensábase que eran fragmentos de cromosomas insignificantes, pero despois, nas especies en que foron estudados viuse que son moi ricos en xenes. Nos polos, estímase que os microcromosomas conteñen entre o 50 e o 75% de todos os xenes da especie. O estudo dos microcromosomas das aves levou a formular a hipótese de que se puideron orixinar como fragmentos conservados de macrocromosomas ancestrais, e inversamente que algúns macrocromosomas puideron orixinarse como agregados de microcromosomas.

### Polo 
O número diploide dos polos é de 78 cromosomas (2*n* = 78), e como é habitual nas aves, a maioría son microcromosomas. A clasificación dos cromosomas dos polos varía segundo a fonte consultada. Algúns clasifícanos en 8 pares de macrocromosomas, un par de cromosomas sexuais, e os restantes 32 pares son cromosomas intermedios ou microcromosomas. Outras disposicións do cariotipo como a utilizada polo Consorcio International para a Secuenciación do Xenoma do Polo distinguen 5 pares de macrocromosomas, cinco pares de cromosomas intermedios, e 28 pares de microcromosomas. Posiblemente debido a estas altas frecuencias de recombinación, o cromosoma 16 do polo (un microcromosoma) é o que contén a maior diversidade xenética de todos os cromosomas en certas razas de polos,

### Pavo 
O pavo ten un número diploide de 80 cromosomas (2*n* = 80). O seu cariotipo ten un par cromosómico máis có do polo debido a que se detectaron polo menos dúas diferenzas fisión/fusión (GGA2 = MGA3 e MGA6 e GGA4 = MGA4 e MGA9). Dado que estas diferenzas afectan aos macrocromosomas, debe existir tamén unha fisión/fusión adicional que implique aos microcromosomas se o número diploide é válido. Foron identificados outros rearranxos por medio de mapas xenéticos comparativos, mapas físicos e secuenciación de todo o xenoma.

## Nos humanos e outros animais 
Os microcromosomas están ausentes nos cariotipos dos mamíferos, crocodilianos, e ras. e a síndrome do X fráxil. O cromosoma máis pequeno humano é o cromosoma 21, que ten 47 Mb e é un macrocromosoma.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Minicromosoma
* Cromosoma
* Cariotipo
Carl Lampert

**Carl Lampert**, nado en Göfis (Austria) o 9 de xaneiro de 1894 e executado en Halle (Saxonia-Anhalt, Alemaña) o 13 de novembro de 1944, foi un sacerdote católico oposto ao nazismo.

## Traxectoria 
Ordenado sacerdote en 1918, foi un experto en Dereito canónico ata o punto de que se trasladou a Roma, onde traballou como avogado do Tribunal da Rota. En 1935 volveu a Austria, onde amosou a súa distancia con Anschluss. En 1939 foi nomeado provigario da Administración Apostólica de Insbruck Feldkirch.

A súa visión crítica contra o totalitarismo, o racismo e o belicismo nazis eran coñecidas, polo que foi arrestado en varias ocasións e enviado en 1940 ao campo de concentración de Dachau en Baviera por presunta actividade contra o *Reich*. Sufriu malos tratos e torturas. Estivo tamén no campo de concentración de Stettin.

En 1941 foi desterrado. As súas chamadas telefónicas e a súa correspondencia foron sistematicamente interceptadas. Ao non dar mostras de retractarse, foi imputado por hostilidade contra Alemaña, difusión de informacións inconvenientes e escoita de transmisións inimigas. Con estas acusacións foi arrestado de novo o 4 de febreiro de 1943. Tras tres prolongados procesos, foi finalmente condenado. O 13 de novembro de 1944 morreu decapitado xunto con outros dous sacerdotes: Herbert Simoleit e Fiedrich Lorenz.

Foi beatificado por Bieito XVI.
Condado de Teleorman

O **condado de Teleorman** (en romanés *Judeţul Teleorman*) é unha provincia de Romanía con capital en Alexandria.

A poboación desta provincia era de 436.025 habitantes en 2002, nunha superficie de 5.790 km², o que daba unha densidade de poboación de 75 hab/km².

## Divisións administrativas 
O distrito conta con tres municipios, dúas cidades e noventa e tres comunas.

### Municipios 
* A capital: Alexandria que conta cunha poboación de 59.308 habitantes (2007).
*Roşiorii de Vede
*Turnu Măgurele

### Cidades (Oraşe) 
*Videle
*Zimnicea

### Comunas 
## Véxase tamén
Franz Jägerstätter

**Franz Jägerstätter**, nado en Radegund (Austria) o 20 de maio de 1907 e executado en Berlín o 9 de agosto de 1943, foi un labrego austríaco contrario ao nazismo, e abandeirado da obxección de conciencia.

## Traxectoria 
Marcado dende a súa infancia pola súa condición de fillo extramatrimonial, foi criado pola súa avoa materna Elisabeth Hubert, sendo o seu primeiro nome Franz Hubert. Seu pai natural morreu na primeira guerra mundial. Foi finalmente adoptado polo esposo da súa nai de quen tomou o apelido. Cando este enfermou, púxose á fronte da súa granxa. De carácter violento, viuse envolto en liortas e pelexas ata o punto de ser arrestado en 1934. Imbuído do ambiente católico da Austria rural, tivo unha filla natural en 1933 (Hildegard Auer), o que lle ocasionou incomprensións veciñais. Traballou na mina e ocupouse do sostemento material da nai e o seu fillo. En 1936 casou con Franziska Schawaninger coa que tivo tres fillas.

Unha viaxe de noivos a Roma exacerbou o seu sentimento relixioso, comezando a practicar un Igrexa Católica radical contrario ao nacionalsocialismo. En 1938 significouse por ser o único veciño do súa vila en votar en contra contra o Anschluss, ou unión entre Alemaña e Austria. A súa posición crítica levouno a abandonar a Asociación Nacional de Agricultores Austríacos, a non contribuír nas colectas a prol da causa nazi e a rexeitar axudas do Goberno.

Comezada a segunda guerra mundial, negouse a ser recrutado. Aduciu que repudiaba a guerra, que non podía xurar fidelidade a Hitler e que non compartía os ideais nazis que consideraba anticristiáns. Na súa comunidade foi considerado un antipatriota desleal a Alemaña e a Austria e un pusilánime. Acusárono de non querer defender a Austria contra o comunismo e o exército roxo. O seu párroco, Joseph Karobath tentou convencelo de que a súa posición se trataba de prexuízos ideolóxicos, aínda que tamén el acabou confinado por predicar no púlpito contra os ideais nazis. O novo párroco, Furthauer, pese a todo, fixo a Jägerstätter sancristán o cal continuou significándose como un opositor ao III Reich. O bispo de Linz aconselloulle en van que declinara a súa actitude.

En 1943, Franz Jägerstätter foi arrestado e encarcerado en Linz entre marzo e maio. Abriuse contra el un proceso por desmoralización e insubmisión que o levou á capital do Reich para ser xulgado. Foi torturado, sentenciado o 14 de xullo e decapitado o 9 de agosto de 1943 en Berlín.

Foi beatificado por Bieito XVI o 26 de outubro (día nacional de Austria) de 2007.