open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
El bosque del lobo

***El bosque del lobo*** é un filme dramático de 1971, ambientado en Galicia e dirixido por Pedro Olea, escrito por el mesmo e Juan Antonio Porto, e baseado na novela *El bosque de Ancines* de Carlos Martínez-Barbeito, que á súa vez está baseada en feitos reais, concernentes ao caso de Manuel Blanco Romasanta e o mito de que era un lobishome.

No filme desenvólvese a historia dun asasino similar a Romasanta, pero esta vez chamado Benito Freire, interpretado por José Luís López Vázquez. A cinta é actualmente considerada un clásico da cinematografía española da súa época e a primeira interpretación totalmente recoñecida de López Vázquez.

## Argumento 
Benito Freire dedícase á venda ambulante por diferentes aldeas galegas e sofre frecuentes episodios de ataques e esquizofrenia. Debido a certos feitos que se dan co transcurso do tempo, pola comarca comeza a estenderse o rumor de que Freire padece a maldición da licantropía.

## Elenco 
* José Luís López Vázquez como Benito Freire.
*Amparo Soler Leal como Pacucha.
* Antonio Casas como o abade.
* Nuria Torray como Avelina.
* John Steiner como Robert.
* Alfredo Mayo como Don Nicolás de Valcárcel.
* Carlos Fuertes como o fillo de Don Nicolás de Valcárcel.
* Luis Fuertes como o outro fillo de Don Nicolás de Valcárcel.
* Paul Ellis.
* Amadeo Souto Doval como Cazador 1.

## Produción 
O filme foi rodado en Santa Baia de Berredo, Celanova, Verín, Becerreá, Tui e Astorga. Non foi do agrado do almirante Carrero Blanco, quen intentou prohibir a película despois de vela en sesión privada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do filme en Filmaffinity (en castelán).
*[Ficha do filme en IMDb(https://gl.wikipedia.org/wiki/Internet_Movie_Database)] (en inglés).
Margarita Astray

**Margarita Astray Reguera**, nada en Ourense en 1885 e finada en Madrid en abril de 1936, foi unha escritora en lingua castelá e pianista galega.

## Traxectoria 
Filla de Julio Astray Caneda e Elvira Reguera. Educada en Madrid, con dezaoito anos casou en Ourense en marzo de 1894 con Salvador Luccini Corcuera, enxeñeiro agrónomo, tivo un fillo e enviuvou moi nova. Deu concertos nas Illas Baleares, Italia, Suíza, Francia, Inglaterra e Portugal e fixou residencia en París.

De volta en España, deixou a actividade musical para dedicarse á literaria. Colaborou en *Heraldo de Madrid*, *Marineda* (A Coruña), *La Tribuna* (Madrid), *Pictorial Review* (Nova York), *La Ilustración Artística* (Barcelona), *La Ilustración Española y Americana* (Madrid), *Ideales* (Madrid) revista que fundou e dirixiu, *Blanco y Negro* (Madrid) e *ABC* (Madrid).
miniatura|*Otro beso*, 1920.
Volveu casar, con Enrique Loup.

## Obras 
* *Otro beso*, 1920.
* *Hacia el ocaso: evocación narrativa*, 1921.
* *Pasión de moro*, 1925.
* *Santiña*, inédita.
* *Una mujer...*, despois retitulada *Alma de mujer*, inédita.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* JR. "Astray Reguera, Margarita" *Enciclopedia Universal Micronet* (DVD) .
Álex Calvo-Sotelo

**Alejandro Calvo-Sotelo**, ***Álex***, nado en Madrid en 1959, é un director, guionista e produtor de cine español.

## Actividades 
Traballou en cinema, publicidade e televisión nos departamentos de atrezzo, decoración, cámara, montaxe, guión, dirección e produción. Coescribiu diversos guións para longametraxes. Como axudante de dirección traballouo —desde 1983 a 2006— ás ordes de recoñecidos directores como Milos Forman, Terry Gilliam, Richard Lester, Mario Monicelli, Paul Verhoeven, Agustí Villaronga e Jaime Chávarri, entre outros. Realizou dúas exposicións de fotografía.

Así mesmo, exerceu como docente, ofrecendo os seus coñecementos e experiencia, no Cabido de Tenerife (1997), na Universidade das Illas Baleares (2007) e na Escola de Cinema do Sáhara Occidental (2012).

## Filmografía 
### Longametraxes 
* *Se buscan fulmontis* (1999), director.
* *El mundo alrededor* (2006), director, guionista e produtor.

### Curtametraxes 
* *Aquí hacemos los sueños realidad* (1995), director.
* *Igual caen dos (El atardecer del Pezuñas)* (1997), director.
* *El pollo que se muerde la cola* (2002), director.

### Documentais 
* *Montaje de atracciones*. Universidade Complutense de Madrid. (1982).
* *La elaboración del vino* (1990), director. Gañador da V Muestra de Cine de Empresa.
* *China, el Dragón Milenario* (1995), director e montaxe.
* *Gira de Los Enemigos en Méjico* (1996).
* *Concierto de *Los Enemigos* en el teatro Bretón de Salamanca* (2001).

### Videoclips 
* "Dentro". *Los Enemigos*.
* "An-tonio". *Los Enemigos*.
* "La cuenta atrás". *Los Enemigos*.
* "La carta que no...". *Los Enemigos*.

## Premios 
* Premio do Público no Festival de Málaga, por *Se buscan fulmontis*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Se buscan fulmontis , na páxina web de Voz Audiovisual.
Marián Andrej Pacák

**Marián Andrej Pacák**, nado o 24 de abril de 1973 en Levoča (Checoslovaquia, hoxe Eslovaquia) é un relixioso greco-católico eslovaco, dende 2018 bispo de Santos Cirilo e Metodio de Toronto.

## Traxectoria 
Naceu nunha familia de greco-católicos da rexión de Prešov, en Eslovaquia oriental. Logo de completar a súa educación, se uniu á Congregación do Santísimo Redentor o 16 de agosto de 1991. Na congregación fixo os votos solemnes o 16 de agosto de 1997, e foi ordenado sacerdote o 12 de xullo de 1998 por Milan Chautur, logo de completar os estudos de Filosofía e Teoloxía no Seminario Teolóxico Redentorista de Tuchów e na Pontificia Universidade San Xoán Paulo II en Cracovia.

Logo da súa ordenación exerceu de párroco en Stará Ľubovňa entre 1998 e 2001, e entre 2008 e 2015, e tamén en Michalovce entre 2004 e 2008. Entre 2001 e 2004 licenciouse en Teoloxía moral na Academia Afonsina de Roma. Dende 2015 até  2018 foi párroco en Vranov nad Topľou.

O 5 de xullo de 2018 foi nomeado bispo dos Santos Cirilo e Metodio de Toronto polo papa Francisco. Recibiu a consagración episcopal de mans do metropolita Ján Babjak o 2 de setembro do mesmo ano, e tivo como co-consagrantes principais ao bispo de Košice Milan Chautur e ao bispo de Bratislava Peter Rusnak.

## Notas
Fernando Redondo

* Fernando Redondo Neira, investigador galego.
* Fernando Redondo, piragüista arxentino.
* Fernando Carlos Redondo Neri, exfutbolista arxentino.
* Fernando Redondo Barcenilla, exfutbolista español
* Fernando Rodríguez Redondo, político, empresario e alcalde de San Amaro.
* Fernan Rodriguez Redondo, trobador portugués.
* Fernando Redondo Díaz, militar hispano-cubano.
* Fernando Redondo Ituarte, esperantista balear.
Gran Premio de Rusia de 2018

O **Gran Premio de Rusia de 2018**, (en ), oficialmente coñecido como **2018 Formula 1 VTB Russian Grand Prix**, foi unha carreira de Fórmula Un, que se celebrou o 30 de setembro de 2018 sobre 53 voltas ao Circuíto urbano de Sochi, na cidade de Sochi no Krai de Krasnodar, Rusia. A carreira foi a décimo sexta rolda da tempada , o sétimo Gran Premio de Rusia e a quinta vez que a carreira disputase como unha rolda do Campionato Mundial de Fórmula 1 desde que se iniciou a serie en .

## Pneus dispoñibles 
## Antecedentes 
A carreira foi trasladada desde a súa data orixinal de abril a setembro para cubrir a desaparición do Gran Premio de Malaisia, que suspendeuse ao final da tempada  de Fórmula Un.

Durante a fin de semana, a primeira zona DRS moveuse 95 metros ata a liña de meta desde a curva 1.

## Carreira 
No inicio, Sebastian Vettel tivo un mellor comezo que Lewis Hamilton, pero non tivo marxe para superalo na súa primeira volta. Na volta 4, ambos pilotos da Scuderia Toro Rosso, Pierre Gasly e Brendon Hartley sufriron fallos nos freos que forzaron a ambos a retirarse. Foron as únicas retiradas da carreira.

Máis tarde, na volta 14, Hamilton fixo o seu único pitstop da carreira, quedando detrás de Vettel. Dúas voltas máis tarde, Hamilton fixo un amago sobre Sebastian Vettel na curva 3 e pasouno para o cuarto lugar na curva catro.

O momento máis destacado da carreira chegou na volta 26, cando Mercedes pediu a Valtteri Bottas que deixase pasar a Lewis Hamilton para ser segundo na curva 13. Max Verstappen, que lideraba a carreira desde a volta 19, fixo o seu pitstop na volta 42.

Hamilton gañou a carreira por terceira vez na súa carreira, con Valtteri Bottas segundo e Sebastian Vettel completando o podio en terceiro lugar. Como consecuencia, Hamilton ampliou o liderado sobre Vettel no campionato a 50 puntos.

## Clasificación
### Cualificación
800px|miniatura|centro|Grella de saída

### Carreira 
### Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas
División de Honra B de Rugby 2018-2019

A **tempada 2018-2019 da División de Honra B** é a vixésimo primeira edición da segunda división do rugby en España. Organizada pola Federación Española de Rugby, é por quinto ano seguido o único nivel intermedio entre a máxima competición nacional, a División de Honra, e as diversas ligas rexionais de cada federación autonómica.

## Formato de competición
A liga regular está composta por 22 xornadas, nas que cada equipo xoga contra tódolos rivais do seu grupo dúas veces, unha como anfitrión e outra como visitante. Ó remate da tempada regular levarase a cabo a fase de ascenso, na que terán dereito a competir oito equipos: os dous primeiros equipos de cada grupo e os dous terceiros que teñan máis puntos na liga. A fase de ascenso consiste en eliminatorias directas con encontros de ida e volta (cuartos de final, semifinais e final). O gañador da final será o único equipo que acade o ascenso directo, mentres que o outro equipo finalista aínda terá a oportunidade de ascender nunha eliminatoria de promoción na que se enfrontará ó penúltimo equipo da máxima categoría.
## Fase de liga regular
;Grupo A

;Grupo B

;Grupo C

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina web oficial da Federación Española de Rugby 
### Outros artigos 
* División de Honra de Rugby 2018-2019
* Liga Galega de Rugby 2018-19
Ceftazidima

*Non confundir con ceftazidima/avibactam.*

**Ceftazidima** é un antibiótico beta-lactámico pertencente á terceira xeración de cefalosporinas. En España foi comercializada baixo o nome de *Fortam*, noutros países *Fortaz*.

## Espectro de acción 
Ceftazidima é un antibiótico de amplo espectro, que presenta actividade fronte moitas especies bacterianas, nas que se inclúen:

**Grampositivos**
* Staphylococcus aureus
* Staphylococcus epidermidis 
* Micrococcus spp.
* Streptococcus pyogenes
* Streptococcus Grupo B (Streptococcus agalactiae)
* Streptococcus pneumoniae
* Streptococcus mitis
* Outras especies minoritarias de Streptococcus.

**Gramnegativos**
* Escherichia coli
* Klebsiella spp.
* Proteus mirabilis
* Proteus vulgaris
* Morganella morganii
* Proteus rettgeri
* Pseudomonas spp. (incluíndo P. aeruginosa)
* Providencia spp.
* Enterobacter spp.
* Citrobacter spp.
* Serratia spp.
* Salmonella spp.
* Shigella spp.
* Yersinia enterocolitica
* Pasteurella multocida
* Acinetobacter spp.
* Neisseria gonorrhoeae
* Neisseria meningitidis
* Haemophilus influenzae 
* Haemophilus parainfluenzae

**Anaerobios**
* Peptococcus spp.
* Peptostreptococcus spp.
* Propionibacterium spp.
* Clostridium perfringens
* Fusobacterium spp.
* Bacteroides spp. (existen cepas de B. fragilis resistentes).

Non obstante, ceftazidima non posúe actividade significativa fronte a Enterococcus, Clostridium difficile, Listeria monocytogenes e Campylobacter.

## Indicacións clínicas 
En España, a axencia española de medicamentos, aprobou ceftazidima para as seguintes indicacións clínicas:
* Sepse, incluíndo pacientes inmunodeprimidos
* Infeccións respiratorias.
* Infección urinaria.
* Infección abdominal, incluíndo a patoloxía biliar e a peritonite
* Infección xinecolóxica
* Infección de pel e partes brandas
* Infección ósea ou articular

## Dosificación 
Unicamente existe solución inxectable (intramuscular ou intravenosa). A dose oscila entre 1 ou 2 gramos cada 8 ou 12 horas. A dose debe ser axustada en poboación pediátrica e en insuficiencia renal crónica (filtrado menor de 30).

## Embarazo e lactación 
Ceftazidima pertence á categoría B da FDA. Escrétase en pequenas cantidades no leite materno polo que se aconsella precaución no seu uso.

## Interaccións medicamentosas 
Incompatible na mesma solución con vancomicina e aminoglicósidos.

## Efectos secundarios 
Semellantes ao resto das cefalosporinas. Destacan as molestias gastrointestinais e a diarrea, incluíndo a colite pseudomembranosa.

## Notas
BMG Rights Management

**BMG Rights Management GmbH** é unha compañía internacional de música centrada na xestión de publicación musical, dereitos de gravación e distribución de música. A empresa opera como unha división do conglomerado de medios internacional Bertelsmann. Fundouse no ano 2008 como unha empresa conxunta entre Bertelsmann e a firma global de administración de fondos de investimento Kohlberg Kravis Roberts (KKR). En marzo de 2013 Bertelsmann tomou o control de BMG mercando as accións de KKR, convertendo a BMG nunha subsidiaria total do grupo Bertelsmann. A súa sede atópase en Berlín e ten oficinas rexionais en Nova York, Nashville, Os Ánxeles, Londres, Madrid, París, Estocolmo, Hilversum, Milán, Pequín, Toronto, Sydney e São Paulo. BMG é a máis nova e cuarta maior das grandes compañías da industria musical internacional, con máis de 2,5 millóns de composicións e gravacións no seu catálogo.

No presente entre os artistas de BMG Rights Management atópanse Kylie Minogue, Avril Lavigne, Dido, Lenny Kravitz, Fergie, Evanescence, Alice in Chains, A Perfect Circle, Nickelback, Blondie, The Prodigy e Blink-182.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sony BMG

### Ligazóns externas 
* Páxina da compañía
Viradeira

***Viradeira*** é unha serie de televisión emitida pola Televisión de Galicia, creada e producida en 2017 por Voz Audiovisual.

Os seus exteriores fílmanse en Mugardos, que na serie fai de Dorneda, a vila mariñeira onde se desenvolve a acción.

## Argumento 
A chegada dun cazatesouros á vila na busca do suposto tesouro que agochan os restos do galeón Augusta, un barco da Armada Invencible, revoluciona ao pobo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Viradeira*  na páxina web de Voz Audiovisual. . Consultada o 16 de setembro de 2018.
* *Viradeira* en IMDb . Consultada o 16 de setembro de 2018.
* «Viradeira»: La serie que le da la vuelta a la tortilla. *La Voz de Galicia*. Suplemento YES. 29/10/2017. Consultada o 16 de setembro de 2018.  
* Sabela Arán: «'Viradeira' é moi de mulleres». *La Voz de Galicia*, 05/12/2017. Consultada o 16 de setembro de 2018.
Set It Up

***Set It Up ***é un filme estadounidense de 2018 dirixido por Claire Scanlon. Escrito por Katie Silberman, está protagonizado por Zoey Deutch, Glen Powell, Taye Diggs e Lucy Liu. Conta a historia de dous asistentes que traballan moitas horas extras por mor dos seus xefes que tentan que se namoren para teren eles máis tempo libre. O filme foi estreado o 15 de xuño a través de Netflix.

## Personaxes 
* Zoey Deutch como Harper Moore
* Glen Powell como Charlie Young
* Lucy Liu como Kirsten Stevens
* Taye Diggs como Richard "Rick" Otis
* Joan Smalls como Suze
* Meredith Hagner como Becca
* Pete Davidson como Duncan
* Jon Rudnitsky como Mike
* Titus Burgess como Creepy Tim
* Noah Robbins como Intern Bo
* Jaboukie Young-White como Alex

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Jigokumon

é un filme xaponés de 1953 dirixido por Teinosuke Kinugasa. Conta a historia dun samurai (Kazuo Hasegawa) que tenta casar cunha muller (Machiko Kyō) que el mesmo rescatou, só para descubrir que el xa está casada. Rodado empregando Eastmancolor, *Jigokumon* foi o primeiro filme en cor de Daiei Film e o primeiro xaponés en cor en ser estreado fóra do Xapón.

Jigokumon gañou a Palma de Ouro no Festival de Cinema de Cannes de 1954, e en 1955 gañou un Oscar Honorífico como "mellor filme estranxeiro lanzado por primeira vez nos Estados Unidos en 1954", xunto co Óscar ó mellor deseño de vestiario. Ese mesmo ano gañou o New York Film Critics Circle Award de "mellor filme estranxeiro". Tamén gañou o Leopardo de Ouro no Festival Internacional de Cinema de Locarno.

O filme forma parte da lista dos 1000 mellores filmes de tódolos tempos do The New York Times.

## Personaxes 
* Kazuo Hasegawa como Morito Endo
* Machiko Kyō como Lady Kesa
* Isao Yamagata como Wataru Watanabe
* Yatarō Kurokawa como Shigemori
* Kōtarō Bandō como Rokuroh
* Jun Tazaki como Kogenta
* Koreya Senda como Taira no Kiyomori
* Masao Shimizu como Nobuyori
* Tatsuya Ishiguro como Yachuta
* Kenjirō Uemura como Masanaka
* Gen Shimizu como Saburosuke
* Michiko Araki como Mano
* Yoshie Minami como Tone
* Kikue Mōri como Sawa
* Ryōsuke Kagawa como Yasutada
* Kunitarō Sawamura como Moritada

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Xapón propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Joseph Werth

**Joseph Werth**, nado o 4 de outubro de 1952 en Karaganda (RSS de Kazakhstán), é un relixioso ruso-alemán, dende 1991 ao cargo da diocese da Transfiguración en Novosibirsk.
## Traxectoria 
### Familia e primeiros anos 
Joseph Werth naceu en Karaganda o 4 de outubro de 1952; é o duodécimo fillo dunha familia de alemáns do Volga que foran deportados á RSS de Kazakhstán en 1929, no marco da campaña soviética contra os kulak. Logo de realizar o servizo militar no exército da Unión Soviética, entrou o 14 de agosto de 1975 no novizado da Compañía de Xesús en Lituania. Comezou posteriormente os seus estudos de teoloxía en Kaunas, e foi ordenado sacerdote o 27 de maio de 1984. Cando o territorio foi dividido en dúas administracións apostólicas, o 18 de maio de 1999, permaneceu como administrador apostólico de Siberia occidental.

O 11 de febreiro de 2002 a administración foi elevada a diocese, tomando o nome de diocese da Transfiguración en Novosibirsk, e Werth foi nomeado bispo diocesano.

## Notas
Cefotaxima

**Cefotaxima** é un antibiótico beta-lactámico pertencente á terceira xeración de cefalosporinas. En España foi comercializada baixo o nome de *Claforan*.

## Espectro de acción 
Cefotaxima posúe un amplo espectro de actividade, que abrangue bacterias grampositivas (Staphylococcus e Streptococcus), gramnegativas (Escherichia coli, Citrobacter, Klebsiella, Enterobacter aerogenes, Serratia marcescens, Proteus, Haemophilus influenzae, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Moraxella catarrhalis). Tamén presenta actividade fronte anaerobios (Bacteroides, Peptococcus, Peptostreptococcus, Fusobacterium).

## Resistencia 
Cefotaxima adoita ser resistente á hidrólise por beta-lactamases de tipo I, II, III, IV e V. Adoita ser resistente ás penicilinasas producidas por Staphylococcus aureus. Porén, as beta-lactamases producidas por Bacteroides fragilis, Proteus vulgaris, Citrobacter, Enterobacter, Pseudomonas e Serratia poden inactivar a cefotaxima. Do mesmo xeito, as beta-lactamases de expectro estendido (BLEE) producidas por outras enterobacterias poden degradar a cefotaxima.

## Indicacións clínicas 
En España, a Agencia Española de Medicamentos y Productos Sanitarios aprobou as seguintes indicacións:
* Infeccións da área otorrino-laringolóxica.
* Infección respiratoria.
* Infección urinaria.
* Gonorrea
* Sepse
* Endocardite
* Infección do sistema nervioso central
* Infección de pel e partes brandas
* Infeccións osteoarticulares.
* Infección abdominal: peritonite, infeccións da árbore biliar.

## Dosificación 
Soamente existe formulación inxectable (intramuscular ou intravenosa). A dose oscila entre 1 ou 2 gramos cada 6 u 8 horas. Debe ser reducida en insuficiencia renal e en poboación pediátrica.

## Embarazo e lactación 
Cefotaxima pertence á categoría B da FDA. Secrétase en pequenas cantidades no leite materno, polo que se recomenda precaución no seu emprego.

## Interaccións medicamentosas 
Incompatible na mesma solución con aminoglicósidos, metronidazol e bicarbonato de sodio. Pode interferir na medición de niveis de teofilina2.

## Notas
Chanka

**Tazhutdin de Batlaich**, máis coñecido como **Chanka**, nado en 1866 en Batlaich e finado en 1909, foi un poeta ávaro, un dos fundadores da literatura ávara.

## Traxectoria 
Naceu no seo dunha familia humilde, súa nai era choradeira e cantante popular. Criouno seu avó e estudou  lingua árabe e teoloxía, converténdose en mulla, un profesor na madrasa da súa aldea natal.

### Actividade literaria 
A súa é unha poesía humanista, nela chama á emancipación espiritual do ser humano e en moitos dos seus poemas proclamou o dereito da muller á súa felicidade persoal, nunha loita contra os canons obsoletos, tanto patriarcais como relixiosos. Tamén escribiu poemas de tema sociais e elexías.

A súa obra está en íntima conexión coa poesía oral ávara e ao tempo, especialmente nas súas elexías, amosa unha significa influencia da literatura árabe clásica. Ao final da súa vida, xa vivindo en Turquía, deixou os temas mundanos para centrarse nos sentimentos relixiosos. Morreu en 1909 mentres peregrinaba á Meca.

A súa obra esparellouse entre os ávares de xeito oral, e só comezou a publicarse despois da revolución de outubro. En 1963 publicouse *T’asa rishcharal kuchidul* que recolle a súa produción.

## Notas
Cuítiva

**Cuítiva** é un concello colombiano que se atopa na provincia de Sugamuxi no departamento de Boyacá. É unha das tres poboacións que se atopan bordeando a lagoa de Tota. Está situada a uns 85 quilómetros ó leste da cidade de Tunja. O concello limita polo norte con Iza, polo oriente con Sogamoso, polo occidente con Aquitania e polo sur co concello de Tota.

A capela doutrineira do concello, construída no século XVII é un Monumento Histórico Nacional.

## Xeografía 
O concello conta con once vereas, o centro urbano e dous territorios insulares no lago de Tota. As augas territoriais do concello son limitadas ó sur co concello de Tota e ó leste co concello de Aquitania.

## Economía 
esquerda|miniatura|Verea Buireros e Los Llanos de Alarcón.
Os principais factores de ingreso económico de Cuítiva son a agricultura e a gandaría. Debido á súa localización á beira da lagoa de Tota, o turismo tamén é un sector importante da economía do concello.

### Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Senado da República de Colombia (1989), *Municipios colombianos*. Bogotá: Pama Editores Ltda. 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Cristina Bruno

**Cristina Bruno Almqvist** nada na Coruña, é unha pianista galega.

## Traxectoria 
Está titulada polo Conservatorio de música de Madrid e na Universidade de Música de Hamburgo. Estudou cos mestres Cubiles, Carra e Zubeldía, e no estranxeiro coas músicas Florica Muzicescu, Eliza Hansen e Maria Curcio en Bucarest, Hamburgo e Londres, respectivamente.

Foi bolseira da Fundación Juan March. Comezou a dar concertos en 1968. Primeiro en Madrid e despois en HamburgoActuou como solista en orquestras españolas e estranxeiras: London Symphony, Suisse Romande, Sinfónica Hamburgo, Orquestra RTV Bucarest ou Orquestra RTV Española.Na súa carreira foi moi importante o director de orquestra Sergiu Celibidache, quen a escolle como solista. O seu repertorio abrangue dende o barroco ata a música contemporánea.

En 2009 tocou coa Real Filharmonía de Galicia, baixo a batuta de Antoni Ros-Marbá, primeiro no Teatro Monumental de Madrid e o 13 de marzo no Auditorio de Galicia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
*Sitio persoal da pianista
Ringo Deathstarr

**Ringo Deathstarr** é unha banda estadounidense de shoegaze procedente de Austin, Texas e formada polo vocalista e compositor Elliott Frazier no ano 2007. O nome do grupo é un composto entre o batería dos Beatles Ringo Starr e a Estrela da Morte de Star Wars (en inglés Death Star).

## Discografía 
### Álbums de estudio 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Robert J. Cenker

**Robert Joseph Cenker Jr** é un astronauta estadounidense que formou parte da misión STS-61-C. Pasou un total de 6,09 días no espazo.

## Traxectoria
Cenker naceu o 5 de novembro de 1948 en Uniontown, Pensilvania. É graduado en enxeñería aeroespacial e enxeñería eléctrica. Está casado con Barbara Ann Cenker e ten dous fillos e unha filla.

Foi seleccionado pola empresa RCA como especialista de carga para a misión STS-61-C, durante a que se despregou o satélite Satcom Ku-1. Pasou no espazo un total de 6,09 días.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-61-C
The Warlocks

**The Warlocks** é unha banda estadounidense de rock formada nos Ánxeles, California, no ano 1998 polo guitarrista e vocalista Bobby Hecksher. O seu estilo vai dende o rock psicodélico ata o drone. O grupo pasou por varios cambios de persoal dende a súa formación, sendo Hecksher o seu único membro constante.

## Discografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Tibasosa

**Tibasosa** é un concello colombiano do departamento de Boyacá, que se atopa no centro-leste de Colombia, na rexión do Alto Chicamocha. Conta, segundo os datos do censo de 2005, cunha poboación de 12 463 habitantes. Tibasosa forma parte da provincia do Sugamuxi.

No eido económico, salienta como un dos principais produtores da feixoa a nivel nacional, así como dos seus derivados.

O concello limita polo norte con Duitama e Santa Rosa de Viterbo,  polo leste con Nobsa e Sogamoso, polo oeste con Paipa e polo sur con Firavitoba.

## Etimoloxía 
O nome de *Tibasosa* deriva da lingua muisca e quere dicir "xefe do dominio".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Senado da República de Colombia (1989), *Municipios colombianos*. Bogotá: Pama Editores Ltda. 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Tempadas do Hockey Club Liceo da Coruña

O **Hockey Club Liceo da Coruña** é un club profesional de hóckey a patíns da cidade da Coruña. Foi fundado en 1972 e na tempada 1979-80 debutou na División de Honra (denominada dende 2002 OK Liga), a máxima categoría do hóckey a patíns español, categoría na que compite dende aquela. Trátase dunha icona dentro do hóckey galego, historicamente é o club deportivo máis laureado de Galiza cun total de 40 títulos (18 a nivel estatal, e 22 títulos internacionais).

A seguinte táboa amosa todos os resultados nas distintas competicións estatais e internacionais dende a creación do club:
Inhibidor da protease relacionado coa proteína Z

O **inhibidor da protease dependente da proteína Z** ou ZPI é unha proteína do plasma sanguíneo que inhibe os factores Xa e XIa da fervenza de coagulación do sangue. É un membro da clase de encimas inhibidores da serina protease (serpinas). Como indica o seu nome, require a proteína Z, outra proteína circulante do sangue, para poder funcionar axeitadamente, pero isto só se aplica á súa inhibición do factor X.

Ten un peso molecular duns 72 kDa e consta de 444 aminoácidos. Prodúcese no fígado. Está codificada no xene *SERPINA10* do cromosoma 14 humano.

## Papel en enfermidades 
Water *et al.* atoparon deficiencia de ZPI no 4,4% dunha cohorte de pacientes de trombofilia (unha tendencia á trombose).

## Historia 
Han *et al.* describiron por primeira vez o ZPI en 1998. O mesmo grupo caracterizouna con máis detalle en 2000.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Inhibidor da protease (bioloxía)

### Ligazóns externas 
* A base de datos en liña MEROPS par as peptidases e os seus inhibidores: I04.005
Cucaita

**Cucaita** é un concello colombiano que se atopa na provincia do Centro, no departamento de Boyacá. Está situado a uns 144 quilómetros da cidade de Bogotá.

## Toponimia 
O topónimo *Cucaita*, en *muysc cubun* (lingua muisca) está formado polos termos cu, «semellanza», ca, «cercado», «fortaleza» ou «mansión rexia do soberano», i, «sombra» e «ta», labranza. En conxunto, este vocábulo significa "Cercado do Seminario".

## Historia 
esquerda|miniatura|240x240px|Parque principal de Cucaita.
Na época precolombiana, o territorio do actual municipio estivo habitado polos muiscas, que tiñan alí un dos seus principais "seminarios" de formación para os *chyquy* (sacerdotes muiscas). Naquel tempo, unha inmensa lagoa ocupaba boa parte do val que se estende entre Cucaita e Samacá. Nas ribeiras de devandita lagoa, asentábanse os cacicados independentes de Saquencipa, Moniquirá e Sáchica. O cacicado de Cucaita estaba situado na beira oriental da desaparecida lagoa. O casarío atopábase un pouco retirado da beira da lagoa, no que hoxe son predios de Chanzos e Cuesta en Medio.

## Xeografía 
esquerda|miniatura|240x240px|Vista do relevo xeográfico de Cucaita.
Cucaita sitúase na Cordilleira Oriental, ó nordés do departamento de Boyacá. A súa cabeceira municipal atópase a unha altitude aproximada de 2.650 m s. n. m., cunha temperatura media anual de 14,2 °C.

Cucaita limita polo norte co concello de Sora, polo leste con Tunja, a capital do departamento, polo sur con Tunja e Samacá e polo oeste con Samacá.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Senado da República de Colombia (1989), *Municipios colombianos*. Bogotá: Pama Editores Ltda. 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Papio hamadryas

O ***Papio hamadryas*** é unha especie de babuíno da familia dos monos do vello mundo. É o máis setentrional de tódolos babuínos, sendo nativo do Corno de África e o suroeste da Península de Arabia. Estas rexións ofrécenlles unha vantaxe a esta especie por ter menos depredadores naturais que o centro ou o sur de África, onde residen outras especies de babuínos. O *Papio hamadryas* era unha especie sagrada no Antigo Exipto e aparece en varios roles na relixión do Antigo Exipto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* The Filoha Hamadryas Project
Epicrates maurus

***Epicrates maurus*** é unha especie terrestre do xénero *Epicrates*, da familia das boas na suborde das serpes. Habita en rexións cálidas do sur de América Central e o noroeste de América do Sur.

## Distribución xeográfica e subespecies 
Esta especie distribúese en rexións cálidas do sur de América Central e o noroeste de América do Sur. Conta con dúas subespecies:
* *Epicrates maurus maurus* (Gray, 1849) - Habita dende Nicaragua a través de Costa Rica, oeste de Panamá, Colombia, até o noroeste de Venezuela, nos estados de Mérida e Cojedes.
* *Epicrates maurus guyanensis* Matz, 2005 - Habita dende o nordeste de Venezuela, as illas de Margarita e Trinidad e Tobago, Güiana, Suriname e Güiana Francesa, até o norte do Brasil, nos estados de Amapá e Pará.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cobras
Cefdinir

**Cefdinir** é un antibiótico beta-lactámico pertencente á terceira xeración de cefalosporinas. En Estados Unidos foi comercializado baixo o nome de *Omnicef*. Na Unión Europea non foi comercializado.

## Espectro de acción 
Cefdinir posúe actividade fronte a bacterias grampositivas: Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes e Streptococcus pneumoniae. Tamén posúe actividade fronte a gramnegativas: Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae e Moraxella catarrhalis.
Presenta actividade in-vitro (non avaliado en estudos clínicos) fronte Staphylococcus epidermidis, Streptococcus agalactiae, Streptococcus grupo viridans, Citrobacter diversus, Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae e Proteus mirabilis. Non posúe actividade fronte Pseudomonas nin Enterobacter.

## Indicacións clínicas 
Nos Estados Unidos está aprobado para a pneumonía comunitaria, bronquite aguda, sinusite, farinxite por S. pyogenes e infección de pel e partes brandas.

## Dosificación 
Soamente existe formulación oral. A dose habitual oscila entre 300 ou 600 miligramos ao día (nunha ou dúas tomas). A dose debe axustarse en poboación pediátrica e en insuficiencia renal (filtrado menor de 30).

## Embarazo e lactación 
Cefdinir está na categoría B da FDA de emprego de fármacos durante o embarazo. Cefdinir non se excreta no leite materno polo que se pode empregar durante a lactación.

## Interaccións 
**Sales de aluminio**
A administración conxunta de cefdinir e antiácidos baseados en sal de aluminio, reduce os niveis do antibiótico, polo que se debe separar polo menos 2 horas a toma.

**Probenecid**
De forma semellante a outros antibióticos, probenecid dificulta a eliminación renal de cefdinir, elevando os niveis plasmáticos.

**Suplementos de ferro oral**
A administración conxunta reduce os niveis de cefdinir. Debe separarse 2 horas a toma.

## Efectos secundarios 
Habitualmente de curta intensidade e duración. Destacan as molestias gastrointestinais, as náuseas e a diarrea.

## Notas
Falsa coral

A **falsa coral** (*Lampropeltis triangulum*) é unha especie de serpe real. Conta con 24 subespecies recoñecidas. *Lampropeltis elapsoides*foi anteriormente clasificada como a subespecie *L. t. elapsoides*, pero no presente está recoñecida como unha especie diferente. Non son animais velenosos nin representan perigo para os humanos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Milk Snake, réptiles e anfibios de Iowa
Mario Casariego

, Castropol.]]
**Mario Francisco Casariego Acevedo**, nado o 13 de febreiro de 1909 nas Figueiras (Castropol) e finado o 15 de xuño de 1983 na Cidade de Guatemala, foi un relixioso español, arcebispo de Santiago de Guatemala dende 1964 até o seu pasamento.
## Traxectoria 
O 3 de outubro de 1930 profesou como membro dos Coéngos Regulares da Somasca, e o 19 de xullo de 1936 foi ordenado sacerdote por Mariano Rossell Arellano.

O 15 de novembro de 1958 foi nomeado bispo auxiliar de Santiago de Guatemala e bispo titular de *Pudentiana*. Recibiu a consagración episcopal de mans do papa Xoán XXIII o 27 de decembro.

O 12 de novembro de 1963 foi nomeado arcebispo coadxutor de Santiago de Guatemala e arcebispo titular de *Perge*. O 12 de decembro de 1964 sucedeu a Mariano Rossell como arcebispo metropolitano de Santiago de Guatemala.

O papa Paulo VI creouno cardeal co título de *Cardeal-Presbítero de Santa Maria in Aquiro* no consistorio do 28 de abril de 1969. Finou no cargo o 15 de xuño de 1983.
João Pereira Venâncio

**João Pereira Venâncio**, nado en Monte Redondo (Leiria, Portugal) o 8 de febreiro de 1904 e finado en Leiria o 2 de agosto de 1985, foi un relixioso católico latino portugués, bispo de  Leiria de 1958 a 1972.

## Traxectoria 
Foi ordenado sacerdote o 21 de decembro de 1929, sendo incardinado na diocese de Leiria. O 30 de setembro de 1954 foi nomeado bispo auxiliar de Leiria e bispo titular de *Euroea in Epiro*. Recibiu a consagración episcopal o 8 de decembro de 1954 de mans do bispo diocesano José Alves Correia da Silva.

O 13 de setembro de 1958 foi nomeado bispo de Leiria. Exerceu dito cargo até o 1 de xullo de 1972. Na década dos anos 70 erixiu a Unión Sacerdotal da Obra dos Santos Anxos en Fátima. En 1979 emitiu votos solemnes na Orde dos Coéngos Regulares da Santa Cruz restaurada por Xoán Paulo II, e en novembro de 1980 foi nomeado prior xeral da orde. Finou en Leiria o 2 de agosto de 1985.
Dani Montero

**Daniel Montero**, nado en Catoira en 1997, é un debuxante galego.

## Traxectoria 
É ilustrador de libros infantís e xuvenís para editoriais como SM. Amais do labor de ilustración, tamén se ocupou do texto en libros como *Las tonteorías del Dr. Telini* (PuertoNorte-Sur, 2009) e *Zooilógico: bestiario de seres mitoilógicos* (Jaguar, 2011).

En 2009 obtivo o Premio Castelao de Banda Deseñada da Deputación da Coruña por *Sen mirar atrás* (Demo Editorial, 2010). Colaborou nas revistas *Golfiño* e *Cthulhu*.

Traballou na produción de filme como ''Holy Night?.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial  .
Little Barrie

**Little Barrie** é unha banda inglesa de rock alternativo fundada no ano 2000. Está formada por Barrie Cadogan (voces, guitarra), Lewis Wharton (baixo, voces) e Virgil Howe (batería, voces). O seu son é unha mestura de influencias que inclúen freakbeat, garage rock, R&B británico, neopsicodelia, surf rock, krautrock, funk e R&R. Ata a data o grupo leva publicados cinco álbums de estudio, o último deles, *Death Express*, aparecido no ano 2017.

## Discografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Wand

**Wand** é unha banda estadounidense de rock psicodélico formada nos Ánxeles no ano 2013. O grupo está composto por Cory Hanson (voces, guitarra), Sofia Arreguin (sintetizadores, voces), Robert Cody (guitarra) Lee Landey (baixo) e Evan Burrows (batería).

A banda leva publicados catro álbums de estudio, *Ganglion Reef* (2014), *Golem* (2015), *1000 Days* (2015) e *Plum* (2017).

## Discografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Secret Machines

**Secret Machines** foi un trío estadounidense de rock alternativo. Formouse en Dallas, Texas, no ano 2000 e posteriormente trasladouse a Nova York. Eles definen o seu estilo como space rock. A formación orixinal estaba composta por dous irmáns, Brandon (voces, baixo e teclados) e Benjamin Curtis (guitarra e coros), e Josh Garza (batería). No mes de marzo de 2007 Benjamin deixou o grupo para centrarse en School of Seven Bells e foi substituído por Phil Karnats.

Aínda que non se realizou ningún anuncio oficial, a banda leva inactiva dende 2010. Nese ano Brandon Curtis comezou a a actuar como membro de xira de Interpol.

## Discografía 
## Notas
Enxoval

[miniatura|Transportando o enxoval nunha voda vaqueira ([Principado de Asturias|Asturias).]]
O **enxoval** é o conxunto de bens, (mobiliario, roupa etc.) que conforman un fogar. Tradicionalmente, era a familia da esposa a que achegaba o enxoval ó matrimonio, sendo responsabilidade da nai ir preparando o enxoval das súas fillas antes da súa voda e de acordo coa súa posición económica. Era preceptivo que a confección e especialmente o bordado de determinadas pezas (manteis, sabas...) fosen obra da noiva.

## Enxoval e rito 
Capítulo importante nos museos de etnografía e arqueoloxía, antropólogos e etnólogos diferencian polo menos tres tipos de enxoval ritual:

* Enxoval de neno (asociado ó nacemento).
* Enxoval de noiva (asociado ó matrimonio).
*Enxoval funerario ou de enterramento (asociado á morte).

En Occidente, no marco da sociedade de consumo metropolitana, practicamente desapareceu. Porén, durante séculos, o enxoval da noiva tivo como receptáculo case sacro a *arca de noiva*, tamén chamada "baúl ou arcón nupcial", "arca de enxoval" ou "arcón de voda". Recibían tales títulos porque adoitaban enviarse polo esposo á súa prometida na véspera da voda. Polas súas figuras en relevo, a súa marquetería e pinturas, destacan os venecianos e florentinos do Renacemento.

## Notas
Mina (unidade)

[miniatura|Peso de cinco **minas** da [cidade-estado sumeria de Lagash. Ca. III milenio a. de C. (Museo do Louvre)]]
A **mina** (arameo: *mĕnē*; hebreo: *מנה* -*manäh*-; grego: *μνᾶ* -*mna*-; en acadio: *manû*; en latín: *mina‬*) foi unha unidade de peso propia do Oriente Próximo na Antigüidade, equivalente a 1,25 libras (arredor de 0,57gramos), que posteriormente se utilizou como unidade de moeda.

No mundo hebreo dividíase en 50 siclos. Na Grecia antiga, a mina equivalía orixinalmente a 70 dracmas e posteriormente aumentou ata os 100 dracmas.

Desde os primeiros momentos da civilización sumeria, xa se utilizaba a mina como unidade de peso, con anterioridade á aparición dos siclos e dos talentos. En tempos de Ur-Nammu, a mina tiña un valor de 1/60 talentos ou 60 siclos.

## A mina no sistema monetario da Antiga Grecia 
As equivalencias da mina coas outras moedas daquela época son as seguintes:

* 1 talento = 60 minas
* 1 mina = 100 dracmas
* 1 estatero = 2 dracmas
* 1 dracma = 6 óbolos
* 1 óbolo = 8 calcos

## Referencias literarias antigas 
* O profeta Ezequiel fai referencia á mina como equivalente a 60 siclos, no Libro de Ezequiel. Tamén é moi salientable neste sentido a "parábola das minas" no Evanxeo de Lucas.
* O sofista Evenos de Paros cobraba polas súas leccións 5 minas.
* Platón nas súas *Leis*, estipula en cinco, tres, dúas ou unha mina os gastos por un enterramento, en función da clase á que pertencese o defunto.
* Teofrasto, *en Caracteres*, amosa un home cobizoso que desconta catro dracmas dunha débeda de 30 mines.
* Ateneo de Naucratis conta na súa obra *Deipnosophistes* que a cortesá Friné tería solicitado unha mina por unha noite, segundo o poeta cómico Machon.

## Galería de imaxes 
Os seguintes debuxos correspóndnse ás ilustracións de diversos tipos de pesos dunha mina procedentes do dicionario de antigüidades de Daremberg.

Ficheiro:Mina Athens.PNG|**Mina** de Atenas.
Ficheiro:Mina Chios.PNG|**Mina** de Quíos.
Ficheiro:Mina Antiochus IV.PNG|**Mina** de Antíoco IV Epífanes.
Ficheiro:Mina Antiochus of Syria.PNG|**Mina** de Antioquía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Moeda da Antiga Grecia

### Bibliografía 
* Carradice, I.; Price, M. *Coinage in the Greek World*. Londres, 1988. ISBN 978-0900652820
* Girod. *Dictionaire epécial et classique des monnaies, poids, messures, divisions du temps, chez les grecs, les romains, les juifs et les égyptiens*. París-Lion, 1827
Xiana do Teixeiro

**Xiana do Teixeiro** é unha directora de cinema galega. Traballa co relato íntimo, coa identidade e coa construción do xénero.
## Obra 
* *Carretera de una sola dirección*
* *Proxecto Diario*
* *Tódalas mulleres que coñezo*, 2018

En colaboración
* *Somos plaga* con Emilio Fonseca

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista de Montse Dopico en Praza Pública.
Anduriña (canción)

***Anduriña*** é unha canción gravada e publicada en 1968 polo dúo español de pop Juan y Junior.

## Descrición 
Ambientada na Galicia rural, a letra da canción refírese á desaparición dunha moza nomeada cariñosamente "Anduriña", con ganas de vivir a vida, aínda que un dos vellos do lugar confía no seu regreso.

Publicouse como sinxelo con "Para verte reír" na cara B. A contraportada da edición foi ilustrada cun debuxo orixinal de Pablo Picasso, do 23 de xaneiro de 1968, o único que realizou para unha carátula dun disco.

## Versións 
A canción foi traducida ao galego, interpretada por Juan Pardo e Joan Manuel Serrat máis de trinta anos despois da publicación do disco orixinal.

Foi tamén versionada pola cantante Bea Porrúa para o álbum *Berce galego* (2009). Tamén foi interpretada en varias ocasións polas fillas do autor, Teba e Lys.

En 2023 foi versionada por La Casa de los ingleses.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Discogs
* Programa *No bico un cantar* da Televisión de Galicia, dedicada ao autor e á canción, 2013
* Juan y Junior cantan *Anduriña* - Youtube
* Juan Pardo e Serrat cantan *Anduriña* en galego - Youtube
* Martes y Trece cantan *Anduriña* - Youtube
* Teba y Lys cantan *Anduriña* - Youtube
360º visión envolvente

miniatura|Información presentada ao condutor no sistema de navegación
miniatura|Interface común do sistema
**360° visión envolvente** (tamén coñecida como "Omniview technology" ou vista de paxaro "bird view technology") é unha tecnoloxía de ADAS asociada á instalación de catro ou máis cámaras na fronte, laterais e parte traseira do chasis dun vehículo. A súa saída ao mercado data de 2007.

## Descrición 
A funcionalidade de 360° visión envolvente forma parte dos sistemas de asistencia ao aparcamento, co principal obxectivo da cobertura dos puntos mortos resultantes da falta de visión total do condutor e dos espellos. A partir de, como mínimo, catro cámaras con obxectivo de ollo de peixe situadas dúas debaixo dos espellos, unha na ponte dianteira e outra na traseira para cubrir 360° ao redor do vehículo o sistema de software embebido corrixe a distorsión destas lentes para presentalas por pantalla ao condutor sobre unha superficie plana cun .png do vehículo real no centro.

Un método de unión de imaxes modula unha transición suave entre imaxes adxacentes. Posteriormente un bloque de post-procesamento axusta a balanza de brillo para compesar diferenzas sistémicas entre as distintas condicións de exposición das catro cámaras. En suma imaxes superpostas en forma de gráficos (liñas, textos, polígonos ...) axudan ao condutor a finalizar a manobra: o túnel que produce o xiro do volante, información de velocidade, a distancia entre rodas etc ...

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sistemas avanzados de asistencia ao condutor
* Recoñecemento de sinais de tráfico

### Ligazóns externas 
Provedores industriais (Tier1) da tecnoloxía de Omniview :
* Mobileye Israel
* Valeo Vision Systems Irlanda
* Fujitsu Xapón
* Panasonic Xapón
* Percherry China 
* Bosch Alemaña
* Ficosa España
JDA Dijon

O '''Jeanne d'Arc Dijon Basket**, máis coñecido como **JDA Dijon''', é un equipo profesional de baloncesto de Francia da cidade de Dijon (Borgoña-Franco Condado). O equipo disputa os seus partidos como local no Palais des sports Jean-Michel Geoffroy de Dijon, recinto con capacidade para 4.628 espectadores. Entre os seus maiores logros está a consecución de dous títulos de Copa, obtidos en 1993 e 2006. Actualmente compite na Ligue Nationale de Basketball Pro A, a máxima categoría do baloncesto francés.

## Historia 
A club Jeanne d’Arc (Xoana de Arco) foi fundado en xaneiro de 1880 en polo abade Bizouard na Rúa St. Philibert (hoxe Rúa Condorcet). Dado o éxito do número de socios inscritos, trasladouse ao distrito de Plaine des Roses Rúa Lacodaire. Entre as principais actividades ás que se adicaba o club estaban a ximnasia, o canto coral, o teatro ou o fútbol. Ao longo do tempo o club estivo apiques de desaparecer en varias ocasións. Durante a primeira guerra mundial (1914−18) o Jeanne d’Arc tiña máis de 450 membros, dos cales 57 faleceron durante a guerra. Posteriormente o club prospera e créanse novas seccións como o tenis de mesa, esgrima, e baloncesto. Durante a segunda guerra mundial o club volveu estar en perigo, con moitos falecidos entre os seus membros. Tras recuperarse de novo, en 1966 o club volve a sufrir graves problemas debido a problemas coa propiedade das súas instalación. Debido a isto, o club volveuse trasladar, esta vez ao Boulevard de l'Ouest, onde en 1972 se acabou de construír o pavillón de baloncesto Henri Boisselot. Posteriormente a esa época o Jeanne d'Arc limita as súas actividades ao baloncesto. Entre os seus títulos destacan as dúas Copas de Francia (1993 e 2006) e un Match des Champions (2006).

### Ano a ano 
## Xogadores 
### Destacados 
* Yakhouba Diawara
* Laurent Sciarra
* Rowan Barrett
* Aldo Curti
* Nick Fazekas
* Boniface N'Dong
* Reggie Williams
* Andre Riddick
* Bobby Dixon

## Títulos 
**Copa de Francia**
***Campións** (2): 1993, 2006
**Subampións* (1): 2021
**Match des champions**
***Campións** (1): 2006

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Mar de Koro

O **mar de Koro** é un mar do océano Pacífico entre a illa de Viti Levu, Fiji e a illa de Koro, ao oeste e ás Illas Lau ao leste, rodeado polas illas do arquipélago fidxiano.

Leva o nome da illa Koro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*