open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Otto Piene

**Otto Piene**, nado en Laasphe o 18 de abril de 1928 e finado en Berlín o 17 de xullo de 2014, foi un pintor e escultor alemán.

## Biografía 
Otto Piene creceu en Lübbecke. Entre 1949 e 1953, estudou pintura na Academia de Arte de Múnic e na de Düsseldorf. Entre 1952 e 1957 estudou filosofía na universidade de Colonia. En 1959 celebrou a súa primeira exposición individual na Galería Schmela de Düsseldorf. En 1964 aceptou un posto como docente na Universidade de Pensilvania, cargo que exerceu durante catro anos. A Universidade de Baltimore nomeouno Doutor en Belas Artes en 1994.
Ultimamente alternaba as súas residencias entre Massachusetts e Düsseldorf.

## Obra 
En 1957, Piene e Heinz Mack fundaron o grupo ZERO, uníndoselles en 1961 Günther Uecker. Este grupo mostrouse moi activo entre 1961 e 1966, celebrando numerosas exposicións, así como publicando de xeito periódico a revista homónima. A esa época pertencen obras como *Lichtballette* ("Balé de luz") e *Rauchbilder* ("Imaxes de fume"), no que a relación entre a obra exposta e as enerxías naturais primarias son máis que evidentes. Piene participou con obras súas en documenta en 1959, 1964 e 1977.

Otto Piene traballou cos seus *Rauchbilder*; lume e fume son elementos importantes nas súas obras. Tamén experimentou con combinacións de elementos multimedia. Xunto cos seus correlixionarios Günther Uecker e Heinz Mack, converteuse en portavoz do *Neuen Idealismus* ("Novo Idealismo"). En 1968 realizou, en colaboración con Aldo Tambellini, o programa televisivo *Black Gate Cologne*, que é recoñecido como un dos pioneiros no seu xénero.

Tamén participou en dúas edicións da Bienal de Venecia, en concreto nos anos 1967 e 1971. En 1985 fixo o propio na Bienal de São Paulo. Quizais a súa obra máis popular fose o *Arco da vella* creado para a clausura dos Xogos Olímpicos de Múnic.

## Galardóns 
* 1994: *Doutor en Belas Artes h.c.* pola Universidade de Maryland
* 1996: *Premio de Escultura* pola *American Academy of Arts and Letters*, Nova York
* 2003: Premio Mundial de Artes Leonardo da Vinci polo Consello Cultural Mundial
* 2008: Premiado pola Kulturstiftung Dortmund

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Busch, Julia M., ''A Decade of Sculpture: the New Media in the 1960's''  (The Art Alliance Press: Philadelphia; Associated University Presses : Londres, 1974) ISBN 0-87982-007-1
* Radford, Georgia and Warren Radford, "Sculpture in the Sun, Hawaii's Art for Open Spaces", Universidad de Hawaii, 1978, 95.
### Ligazóns externas 
* Biographie des Künstlers Otto Piene (medienkunstnetz.de)
* Bilder der Landmarke Halde Rheinpreussen
* Ausstellung - Arbeiten der 50er & 60 er in der Galerie Leu
Universidade Europea de Humanidades

A **Universidade Europea de Humanidades** (en belaruso: *Еўрапейскі гуманітарны ўніверсітэт*, *"Eǔrapiejski humanitarny ǔniviersitet"* (ЕГУ); en lituano: *Europos humanitarinis universitetas* (EHU)) é unha universidade privada sen ánimo de lucro de artes liberais, fundada en Minsk (Belarús) en 1992. Actualmente ten o seu centro en Vilnius (Lituania), dende a súa expulsión do país polas autoridades belarusas en 2004; porén, a universidade ten intención de volver a Minsk no futuro. Dá servizo a máis de 1.500 estudantes, a maior parte deles belarusos. Arredor de dous terzos dos seus estudantes reciben formación a través de Internet, e o resto de forma presencial.

## Historia
Entre 1992 e 2004 a UEH era unha institución de educación privada con sede en Belarús. En 2004, por mor da oposición do goberno, a UEH tivo que abandonar as súas actividades en Belarús. Porén, grazas a apoio político, económico e administrativo da Unión Europea, do Consello Nórdico de Ministros, do Goberno de Lituania, e doutras institucións, a universidade retomou a súa actividade en Vilnius. En febreiro de 2006 o goberno lituano recoñeceu o seu status como universidade lituana. Dende 2011, a UEH ofrece un doutoramento en Filosofía xunto coa Universidade Vytautas Magnus e o Instituto de Investigación da Cultura Lituana. Ademais, mantén fortes vencellos co Liceu Belaruso de Humanidades, unha escola privada secundaria tamén prohibida polas autoridades belarusas en 2004.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Doutores honoris causa pola Universidade Europea de Humanidades.
### Ligazóns externas 
* European Humanities University
Mesófilo (organismo)

:*Para o tecido das follas das plantas ver mesofilo.*

En bioloxía e en ecoloxía un organismo **mesófilo** é un ser vivo que vive en condicións medias dun factor ecolóxico, sobre todo referido á humidade e á temperatura. 

O termo aplícase sobre todo aos microorganismos.

## Etimoloxía 
O termo está formado pola unión dos elementos *meso*- e -*filo*.

O primeiro deriva do grego antigo μέσος *mésos*, "o que está no medio", "intermedio", e o segundo está tirado do grego antigo φίλος *phílos*, "amigo".

## Microorganismos 
Os microorganismos mesófilos viven a unhas temperaturas entre os 25 e 45 °C, con temperaturas óptimas de crecemento entre os 30 e os 39 °C.

Os mesófilos son os microorganismos máis abundantes. Viven a maiores temperaturas que os psicrófilos, adaptados ao frío, e que os termófilos e hipertermófilos, adaptados a altas temperaturas.

Os mesófilos viven en ambientes moi diversos, como a maioría dos solos, augas doces e mariñas, augas residuais, sobre plantas e no corpo dos animais. A temperatura óptima de moitos mesófilos patóxenos ou comensais para os humanos é de 37 °C, que está próxima á temperatura corporal humana.

Moitos mesófilos son útiles na industria, como os que se utilizan na elaboración de produtos lácteos. fermentados (bacterias) e cervexa e viño (lévedos).

Fixéronse estudos xenómicos e computacionais para clasificar as bacterias en mesófilas e termófilas segundo o contido GC do seu xenoma.

## Vexetais 
O termo mesófilo aplícase ás plantas que se desenvolven a temperaturas e sobre todo, en condicións de humidade, de tipo medio, nin baixas nin altas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Font Quer, P. (1993): *Diccionario e botánica*. Barcelona: Editorial Labor, S. A. ISBN 84-3350-078-3.

### Outros artigos 
* Termófilo
* Dixestión anaerobia

### Ligazóns externas 
* mesophile na *Enciclopedia Británica*.
José María Barja

**José María Barja Pérez**, nado en Mondoñedo en 1951, é un catedrático de álxebra galego.

## Traxectoria
Foi o terceiro reitor da Universidade da Coruña, entre 2004 e 2011. Anteriormente fora decano da Facultade de Informática, entre 1999 e 2004.
## Notas
Provincia de Westfalia

A **provincia de Westfalia** (en alemán *Provinz Westfalen*) foi unha provincia do reino de Prusia e do Estado Libre de Prusia desde 1815 a 1946.

## Historia 
Napoleón Bonaparte fundou o reino de Westfalia, que foi un estado vasalo do Primeiro Imperio francés entre 1807 e 1813. Este estado compartía só o nome coa rexión histórica, consistindo principalmente das rexións de Hesse e Eastfalia, e unha parte relativamente pequena da rexión de Westfalia.

Malia que Prusia tiña historicamente posesións no territorio de Westfalia, o rei Frederico Guillerme III preferiría incorporar primeiramente o reino de Saxonia. Non foi até o Congreso de Viena en 1815 cando se fixo realidade a provincia de Westfalia. A provincia formouse de distintos territorios:
* rexións en Westfalia baixo goberno prusiano anteriores a 1800 (o principado de Minden, os condados de La Marck, Ravensberg e Tecklenburgo).
* o bispado de Münster e o bispado de Paderborn, adquiridos por Prusia en 1802-03
* o pequeno condado de Limburgo, adquirido en 1808
* o Ducado de Westfalia, posto baixo goberno prusiano tralo Congreso de Viena. As partes máis setentrionais do ducado, incluída a poboación de Osnabrück, convertéronse en parte dos estado de Hannóver e Oldemburgo.
* os principados de Sayn-Wittgenstein: Hohenstein e Berleburg, xunto co principado de Nassau-Siegen (en 1817)

En 1816, o distrito de Essen foi transferido á provincia do Rin.

## Economía 
;1907
::18 % agricultura
::59 % industria
::11 % comercio

## Despois da segunda guerra mundial 
Despois da segunda guerra mundial, a provincia foi unida coa metade setentrional da provincia do Rin para formar o estado federado alemán de Renania do Norte-Westfalia en 1946, co antigo estado de Lippe en 1947.
350px|thumb|left|Mapa da provincia de Westfalia (1905).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Provincia de Westfalia
Con el culo al aire

**Con el culo al aire** é o título dun filme e unha serie de televisión:

****Con el culo al aire***, filme dirixido en 1980 por Carles Mira.
****Con el culo al aire***, serie española de televisión emitida en Antena 3 entre o 2012 e 2014.
Con el culo al aire (filme)

***Con el culo al aire*** é un filme español de 1980, dirixido por Carles Mira e protagonizado por Ovidi Montllor, Eva León, Joan Monleón e Caco Senante. O guión foi realizado polo mesmo Carles Mira.
## Sinopse
Trata sobre un mozo que é ingresado nunha institución mental debido ao estado vexetativo en que queda sumido tras iniciarse no sexo coa cantante dun grupo musical. No manicomio coñecerá estraños personaxes e experimentará sorprendentes vivencias.
Rhizoctonia

***Rhizoctonia*** é un xénero de fungo pertencente á familia Ceratobasidiaceae. As especies deste xénero non producen esporas mais están compostas de hifas e esclerocios (propágulos hifais) e snn estadios asexuais dos fungos do xénero *Thanatephorus*. As especies de *Rhizoctonia* son saprófitos, porén de xeito facultativo son parasitos patóxenos das plantes, que causan doenzas de importancia económica. Tamén son fungos micorrícicos asociados ás orquídeas. O nome do xénero foi creado para acomodar moitos fungos de aparencia semellante mais non relacionados entre eles.

## Especies 
## Galería de imaxes 

Sugarbeet root rot advanced.jpg
Sugarbeet root rot.jpg
Capsicum annuum Bell pepper Rhizoctonia solani, paprika Rhizoctonia ziekte.jpg
Rhizoctonia hyphae 160X.png
Rhizoctonia plate.png
Rhizoctonia Root Rot on Corn.png
Rhizoctonia solani.jpg
Root of sugarbeet root rot.jpg
Thanatephorus cucumeris infected peanuts.jpg

## Notas 
## Véxase tamén
Aeroporto de Cidade Real

O **Aeroporto Central Cidade Real** (IATA: **CQM**, OACI: **LERL**), anteriormente chamado *Aeroporto Don Quixote* e *Aeroporto Madrid Sur-Cidade Real*, é un aeroporto privado situado na provincia de Cidade Real, entre a capital provincial, Cidade Real, e a cidade de Puertollano. É o primeiro aeroporto internacional privado de España e ocupa unha superficie de 1.234,45 hectáreas. O investimento alcanzou os 1.100 millóns de euros.

O aeroporto ten unha soa pista de 4.000 metros de lonxitude, 60 metros de anchura e unha orientación 10/28, que permite dar servizos a voos nacionais e internacionais, así como unha rúa de rodaxe de 3.000 m de lonxitude. Parte das instalacións dedícanse a voos privados e deportivos. O complexo ten unha área de mantemento, un heliporto e unha zona industrial de 10&nbsp;km². Ademais, proxectouse como o primeiro aeroporto español conectado ao sistema AVE, non obstante tal estación non chegou a ser construída. A súa capacidade estimada era de máis de 2 millóns de pasaxeiros ao ano.

Dende abril de 2012 está pechado e inactivo.

## Véxase tamén 
* Lista de aeroportos de España
Aeroporto de Teruel

O **Aeroporto de Teruel** (OACI: **LETL**), coñecido baixo o nome comercial de **Plataforma Aeroportuaria - Teruel PLATA**, é un aeroporto situado a 12&nbsp;km da cidade de Teruel, en servizo dende febreiro de 2013. Está destinado a ser un centro de mantemento, almacenamento de curta e longa duración e reciclado de aeronaves. Non está previsto o tráfico comercial de pasaxeiros neste aeroporto.

O aeroporto aséntase sobre as instalacións da antiga Base Aérea de Caudé do Exército do Aire, que tras quedar obsoleta foi vendida ao Concello de Teruel, o cal, conxuntamente coa Deputación Xeral de Aragón é o promotor deste proxecto.

## Instalacións 
Ten unha pista de nova construción de 2.825 metros de longo, unha plataforma de mantemento de aeronaves de 27.200 m², e unha plataforma de estacionamento de 120 hectáreas, a maior de Europa. A pista permite a engalaxe de voos suborbitais. Conta cunha zona industrial de 33 ha para a implantación de empresas e un hangar con capacidade para avións tipo Boeing 747. Ademais dispón dunha terminal de servizos xerais e unha base de extinción de incendios.

## Accesos 
O aeroporto está comunicado por estrada a través da N-234 e da A-23.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de aeroportos de España

### Ligazóns externas 
* Sitio web do Aeroporto de Teruel
Esclerocio

* sp. nunha espiga de trigo.]]
Un **esclerocio** é unha masa compacta de micelio endurecido que contén reservas alimenticias. Un papel dos esclerocios é sobrevivir en períodos ambientais extremos. Nalgúns fungos superiores como *Claviceps*, os esclerocios despréndense e fican en dormencia até se daren as condicións favorábeis para o desenvolvemento dun novo micelio. Outros fungos que producen esclerocios son patóxenos nas colleitas de colza. Estes fungos adoitan ser controlados co uso de funxicidas e a rotación de culturas.

*Sclerotinia sclerotiorum'' é outro fungo produtor de esclerocios que pode producir importantes doenzas en cultivos de pataca, feixón, leituga, tomate, aipo, coliflor e repolo.

## Notas
Aeroporto de Vitoria

O **Aeroporto de Vitoria** (en éuscaro: *Gasteizko aireportua*; IATA: **VIT**, OACI: **LEVT**) é un aeroporto xestionado por Aena, inaugurado en 1980. Sitúase a 8&nbsp;km do centro da cidade de Vitoria, en terreos do antigo municipio de Foronda e moi preto dos pobos de Foronda e Andetxa, polo que recibiu no seu momento o nome de *Aeroporto de Foronda*. Debido á súa construción e por motivos de seguridade tívose que derrubar a localidade de Otaza, que quedaba ao final da pista e moi preto do perímetro do aeroporto.

As instalacións construíronse co propósito de transportar a todos os viaxeiros de Áraba e zonas limítrofes dende Foronda. Non obstante non conseguiu desbancar aos aeroportos de Bilbao e Donostia, a pesar de ter unhas características operacionais superiores e moita mellor visibilidade e facilidade para a engalaxe e a aterraxe, xa que está situado nunha ampla chaira e posúe unha gran pista de aterraxe bidireccional (04/22) de 3,5&nbsp;km de longo (conta, ademais, cun localizador ILS para a cabeceira 04). A pista conta ademais cunha rúa de rodaxe paralela, que axiliza a circulación de aeronaves polo aeroporto e reduce o tempo de ocupación da pista principal.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de aeroportos de España

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Aeroporto de Vitoria na web de AENA
Rhizoctonia solani

***Rhizoctonia solani*** (teleomorfa: *Thanatephorus cucumeris*) é un patóxeno de plantas, cun gran rango de hóspedes e de distribución mundial. É unha das causas da podremia damping off, que mata as plántulas en horticultura.

## Identificación 
*Rhizoctonai solani* non produce esporas, polo que é identificado só por características do micelio. As súas células hifais son multinucleadas. *R. solani* subdivídese en grupos de anastomose (AG) baseado en fusión de hifas entre razas

O teleomorfo de *R. solani* é *Thanatephorus cucumeris*. Forma basidios reunidos e catro esterigmas apicais onde os esporidios ovais, hialinos se fixan.

*R. solani* produce micelio de branco a pardo escuro cando medra sobre micelio artificial. As hifas miden 4-15 μm de ancho e tenden a ramificar nalgúns rectos. Un septo medra preto de cada brazo de hifa e unha pequena constrición no brazo son diagnósticos.

## Notas 
## Véxase tamén
Aeródromo de Son Bonet

O **Aeródromo de Son Bonet** (IATA: **SBO**, OACI: **LESB**) é un aeródromo xestionado por Aena, situado a 4&nbsp;km do centro da cidade mallorquina de Palma, no concello de Marratxí, entre as localidades de Es Pont d'Inca e Es Pla de na Tesa.

## Historia e instalacións 
Foi inaugurado na década de 1920 despois de que algúns aviadores conseguisen aterrar onde hoxe se sitúa o aeroporto de Palma como base militar, pero algo máis tarde tamén se habilitou para recibir voos comerciais. O primeiro voo comercial que recibiu foi en 1927 e foi operado por Iberia LAE.

Entre 1936 e 1939 foi unha base militar italiana cuxa función era albergar os bombardeiros que atacaron Barcelona e Valencia durante a Guerra Civil Española, xunto coas bases de Sóller e Pollença. Deixou de recibir voos comerciais e militares a principios dos anos 60, cando se habilitou para tales fins o actual aeroporto de Palma, debido á imposibilidade de amplialo por encontrarse nunha zona urbana.

Hoxe en día é un aeroporto xestionado polo ente público AENA utilizado principalmente para voos de recreo do aeroclub e aviación xeral. O tráfico de pasaxeiros é privado e de escolas de aviación. Conta cunha pista, así como de catro hangares para albergar avionetas e aulas de instrución de pilotos. A liña 3 da EMT conta cunha parada de autobús nos arredores das instalacións.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de aeroportos de España

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Aeroporto de Son Bonet na web de AENA
David Wineland

**David Jeffrey Wineland**, nado en Wisconsin o 24 de febreiro de 1944, é un físico estadounidense, laureado co premio Nobel de Física no 2012 canda Serge Haroche, «pola medida e manipulación de sistemas cuánticos individuais». Traballa no Instituto Nacional de Estándares e Tecnoloxía (NIST) e no laboratorio de física da Universidade de Colorado en Boulder.

O seu traballo incluíu avances na óptica, arrefriamento láser de ións en trampas de Paul e o uso de ións atrapados en operacións de computación cuántica.

## Traxectoria 
Wineland cursou os seus estudos secundarios no Instituto Encina de Sacramento, California, en 1961. Obtivo a súa licenciatura en Física na Universidade de California, Berkeley en 1965 e finalizou o seu doutoramento en 1970, traballando con Norman Foster Ramsey Jr., na Universidade Harvard, desenvolvendo unha tese doutoral titulada "O máser atómico de deuterio". Logo traballou como investigador posdoutoral no grupo de Hans Dehmelt na Universidade de Washington antes de unirse á National Bureau of Standards en 1975, onde iniciou o grupo de almacenamento de ións, agora no NIST, Boulder.

David Wineland traballa na Universidade de Colorado, e desenvolveu investigacións fundamentais sobre a interacción entre a luz e a materia.

Wineland é membro da Sociedade Americana de Física, a Sociedade Óptica Estadounidense, e foi elixido membro da Academia Nacional de Ciencias dos Estados Unidos en 1992.

## Premios 
David J. Wineland traballa como físico do Instituto Nacional de Estándares e Tecnoloxía (NIST), do Departamento de Comercio dos Estados Unidos. Obtivo o Premio Nobel 2012 de Física, sendo o cuarto premio Nobel en física adscrito ao NIST nos últimos 15 anos.

Wineland compartiu o premio con Serge Haroche do Collège de France e a École Normale Supérieure de París, Francia, "polos métodos experimentais innovadores que permiten a medición e manipulación de sistemas cuánticos individuais".

Outros premios que recibiu son:
* 1990 Premio Davisson-Germer de Física Atómica ou de Superficies.
* 1990 Premio William F. Meggers da Sociedade Óptica Estadounidense (OSA).
* 1996 Premio Einstein para a Ciencia do Láser da Sociedade de Electrónica e Óptica Cuántica.
* 1998 Premio Rabi da Sociedade IEEE de ultrasóns, ferroelectricidade e control de frecuencia
* 2001 Premio Arthur L. Schawlow en Ciencia do Láser.
* 2007 Medalla Nacional da Ciencia nas ciencias da enxeñaría
* 2008 Premio Herbert Walther da Sociedade Óptica Estadounidense (OSA).
* 2010 Premio do Institute Franklin en Física, compartido con Juan Ignacio Cirac e Peter Zoller.
* Medalla Frederic Ives
* 2012 Premio Nobel de Física compartido con Serge Haroche.

## Notas
Base Aérea de Torrejón de Ardoz

A **Base Aérea de Torrejón de Ardoz** (IATA: **TOJ**, OACI: **LETO**) é un aeroporto militar situado en Torrejón de Ardoz, na Comunidade de Madrid. Foi utilizado pola Forza Aérea dos Estados Unidos (USAF) ata 1996. Actualmente é utilizado polo Exército do Aire de España e tamén outra parte como aeroporto civil xestionado por Aena co nome de **Aeroporto Madrid-Torrejón**.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de aeroportos de España
Aeroporto Internacional da Rexión de Murcia

O **Aeroporto Internacional Rexión de Murcia-Juan de la Cierva** (IATA: **RMU**, OACI: **LEMI**) é un aeroporto novo de recente construción situado no municipio de Murcia (España), cuxas obras se iniciaron en xullo de 2008 e remataron a principios de 2012.  Abriuse ao público o 15 de xaneiro de 2019.

## Nome 
En xullo de 2017 a Asemblea Rexional de Murcia decidiu renomear o aeroporto a Aeroporto Internacional da Rexión de Murcia-Juan de la Cierva, en homenaxe ao inventor do autoxiro.

## Xestión 
O aeroporto foi promovido polo Goberno Rexional, o cal avalou con 200 millóns de euros as obras do aeroporto. Tivo que asumir esta débeda en 2013 trala execución do aval, ademais de sufragar os case 22&nbsp;000 euros diarios necesarios para o mantemento das instalacións a pesar de non estar aínda en funcionamento.

O 20 de decembro de 2017, Aena quedou como adxudicataria do concurso para a xestión do aeroporto. A pesar de que se especulara coa posibilidade de que os aeroportos de San Javier e Corvera se mantivesen abertos simultaneamente, finalmente trasladaranse todas as operacións de San Javier ao novo aeroporto. É o primeiro aeroporto privado que xestionará Aena.

## Características 
A terminal de pasaxeiros ten 28&nbsp;500 m² e o aeroporto dispón dunha pista de 3 km de lonxitude e 45 m de ancho. Está situado entre as pedanías de Corvera, Los Martínez del Puerto e Valladolises, dentro do termo municipal de Murcia e enlazado á A-30, unido a ela mediante as autovias autonómicas RM-16 e RM-17.

A terminal está dotada de 9 portas de embarque, 25 mostradores de facturación e 4 fitas de recollida de equipaxes. Ten unha capacidade de 3 millóns de pasaxeiros ao ano ou 23.000 movementos.

A pista dispón dunha rúa de saída rápida e 4 apartados de espera. Está equipada co instrumental de precisión ILS CAT I e o instrumental de non precisión (DVOR/DME). A categoría OACI de Servizo de Salvamento e Extinción de Incendios é de 7.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de aeroportos de España

### Ligazóns externas 
* Web oficial do aeroporto
Orangután de Borneo do noroeste

O **orangután de Borneo do noroeste** (*Pongo pygmaeus pygmaeus*) é unha das tres subespecies de orangután de Borneo. Pódense atopar poboacións no estado malaisiano de Sarawak e nas provincias indonesias de Kalimantan occidental e Kalimantan central.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Pongo pygmaeus pygmaeus* en Iucnredlist.org
Aeroporto de Madrid-Cuatro Vientos

O **Aeroporto de Madrid-Cuatro Vientos** (OACI: **LECU** / **LEVS**) é unha instalación aeroportuaria de segunda categoría xestionada por Aena, situada a 8&nbsp;km do centro da cidade de Madrid. Fundado en 1911, é o aeroporto máis antigo de España.

Inicialmente era unha base aérea do Exército do Aire de España. Non obstante, utilízase dende os anos 1970 para uso conxunto cívico-militar. Dende entón, a sección civil dedicouse de forma case exclusiva á aviación xeral e executiva lixeira. Actualmente, Cuatro-Vientos é base de varias escolas, entre as que se encontran algunhas das principais academias de voo do país, clubs de voo ou aeronaves privadas.

Tamén é a base en Madrid de varios servizos do Estado, como os helicópteros de vixilancia da Dirección Xeral de Tráfico, a Policía Nacional e do Museo de Aeronáutica e Astronáutica de España.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de aeroportos de España

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Aeroporto de Madrid-Cuatro Vientos na web de AENA
Jules-Albert de Dion

[thumb|upright|"Automóbil". Caricatura feita por [Jean Baptiste Guth|Guth publicada en *Vanity Fair* en 1899.]]
O Marqués **Jules Félix Philippe Albert de Dion de Wandonne**, nado o 9 de marzo de 1856 e finado o 19 de agosto de 1946 foi un pioneiro francés da industria automobilística.

## Vida 
Jules-Albert foi un herdeiro dunha importante familia da nobreza francesa, en 1901 sucedeu a seu pai Louis Albert William Joseph de Dion de Wandonne como conde e máis tarde marqués. Un "notorio duelista", tamén tiña paixón pola mecánica.
Xa tiña construído un modelo de máquina de vapor, cando, en 1881, viu unha na ventá dunha tenda e pensou en construír outra. tiñan unha tenda en Léon onde fabricaban xoguetes tecnolóxicos.

Durante 1883 formaron a sociedade que sería a compañía automobilística De Dion-Bouton, a maior fábrica de automóbiles durante un tempo. Probaron con máquinas de vapor mariñas, pero logo fóronse ao coche de vapor, constituído por cintas para accionar as rodas dianteiras e guiado pola traseira. Esta máquina ardeu durante unhas probas. En 1884 construíron outra con rodas frontais direccionables e rodas traseiras tractoras. Desde o 2011, é o coche máis antigo que funciona, capaz de levar catro persoas a 38&nbsp;mph.

En 1898 cofundou o Mondial de l'Automobile (Salón do Automóbil de París).

Morreu en 1946, aos 90 anos, e está soterrado no cemiterio de Montparnasse en París. Hai unha placa de memorial na capela familiar en Wandonne, 3&nbsp;km ao sur de Audincthun, no departamento do Paso de Calais.

## Carreiras de coches 
As carreiras de coches comezaron en Francia como resultado directo do entusiasmo co que o público francés acolleu o automóbil.
 Pasou 15 días no cárcere e foi multado con 100 francos,
 e en 1900 liderou un grupo de ricos anti-Dreyfus, como Adolphe Clément ou Édouard Michelin, para fundar ''L'Auto-Velo* e competir directamente con *Le Velo*, que por forza legal tivo que mudar o nome *L'Auto'', que á súa vez creou o Tour de Francia en 1903 para estimular a súa circulación.

### L'Auto 
De Dion e Michelin estaban particularmente preocupados con *Le Vélo*, que informaba máis que de ciclismo, pois estaba financiado por un dos seus rivais comercias, a compañía Darracq. De Dion cría que *Le Vélo* lle daba a Darracq demasiada atención e pouca a el. De Dion foi un home franco que xa escribira columnas para *Le Figaro*, *Le Matin* e outros. A súa riqueza permitíalle satisfacer os seus antollos, como fundar *Le Nain Jaune* ("O gnomo amarelo"), unha publicación quincenal que "non respondía a ningunha necesidade especial."

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Georgano, G. N. *Cars: Early and Vintage, 1886-1930*. Londres: Grange-Universal, 1990 (reprints AB Nordbok 1985 edition).
* Wise, David Burgess, "De Dion: The Aristocrat and the Toymaker", in Ward, Ian, executive editor. *The World of Automobiles* (Londres: Orbis Publishing, 1974), Volume 5, p.&nbsp;510-4.

### Ligazóns externas 
* Profile on Historic Racing
* http://es-la.facebook.com/note.php?note_id=382133034524&comments&ref=mf
Orangután de Borneo do nordeste

O **orangután de Borneo do nordeste** (*Pongo pygmaeus morio*) é unha das tres subespecies de orangután de Borneo. Pódense atopar poboacións na provincia indonesia de Kalimantan oriental e no estado malaisiano de Sabah.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Pongo pygmaeus morio* en Iucnredlist.org
Carquefou

** Carquefou ** (en bretón ''Kerc'hfaou*, en galó *Carqefou*) é unha comuna e poboación de Francia, na rexión de País do Loira, departamento de Loira Atlántico, no distrito de Nantes. É o *chef-lieu* e maior poboación do cantón do seu nome.

## Demografía 
A súa poboación municipal en 2007 era de 17 956 habitantes. Forma parte da aglomeración urbana de Nantes.

Está integrada na *Communauté urbaine Nantes Métropole ''.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* INSEE
Ponginae

**Ponginae** é unha subfamilia de Hominidae na que se inclúen as dúas especies de orangutáns: o orangután de Sumatra (*Pongo abelii*) e o orangután de Borneo (*Pongo pygmaeus*).

## Clasificación taxonómica 
**Ponginae**
* Lufengpithecini†
** *Lufengpithecus*
*** *Lufengpithecus lufengensis*
*** *Lufengpithecus keiyuanensis*
*** *Lufengpithecus hudienensis*
* Sivapithecini†
** *Ankarapithecus*
*** *Ankarapithecus meteai*
** *Sivapithecus*
*** *Sivapithecus brevirostris*
*** *Sivapithecus punjabicus*
*** *Sivapithecus parvada*
*** *Sivapithecus sivalensis*
*** *Sivapithecus indicus*
** *Gigantopithecus*
*** *Gigantopithecus bilaspurensis*
*** *Gigantopithecus blacki*
*** *Gigantopithecus giganteus*
* Pongini
** *Khoratpithecus*†
*** *Khoratpithecus ayeyarwadyensis*
*** *Khoratpithecus piriyai*
*** *Khoratpithecus chiangmuanensis*
** *Pongo* (orangutáns)
*** *Pongo hooijer*†
*** Orangután de Sumatra, *Pongo abelii*
*** Orangután de Borneo, *Pongo pygmaeus*

## Notas
Eduardo Pardo de Guevara

**Eduardo José Pardo de Guevara y Valdés**, nado o 14 de setembro de 1952 en Ponteceso, é un historiador galego.

## Traxectoria 
Estudou en Guadalaxara e Xaén e doutorouse en 1984 en Historia Medieval pola Universidade Complutense de Madrid.

Foi profesor de investigación do Consello Superior de Investigacións Científicas, director do Instituto de Estudos Galegos Padre Sarmiento (1994-2022) e director de *Cuadernos de Estudios Gallegos*,. Actualmente é Científico vinculado *ad honorem* do IEGPS e vicepresidente da Comisión de Heráldica da Xunta de Galicia, membro do Consello da Cultura Galega, membro da Real Academia Matritense de Heráldica y Genealogía e académico correspondente desde 1993 da Real Academia da Historia pola provincia de Lugo.

A súa bibliografía é abondosa.

É membro do corpo da Nobreza do Antigo Reino de Galicia.

En 2023 concedéronlle o Premio Cultura Galega ás Iniciativas en prol do Patrimonio Cultural.
## Obra publicada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Galegos.info
* *Vidas de pazo*: "Pazo de Mirapeixe / Pazo de Andeade / Pazo dos Feixóo / Pazo Quiñones de León" TVG, 23/3/2013.
François Englert

O barón **François Englert**, nado en Bruxelas, Bélxica, o 6 de novembro de 1932, é un físico teórico belga, profesor emérito da Universidade Libre de Bruxelas (ULB), onde é membro do Servizo de Física Teórica. Tamén é Profesor Sackler por Designación Especial na *Escola de Física e Astronomía* da Universidade de Tel Aviv, Israel, e membro do *Instituto de Estudos de Quantum* na Universidadr Chapman, California. En outubro de 2013 foi galardoado co Premio Nobel de Física, xunto a Peter Higgs, polo descubrimento do *Mecanismo de Higgs*.

## Primeiros anos 
François Englert é un sobrevivente do Holocausto, nacido no seo dunha familia xudía. Durante a ocupación alemá de Bélxica, na segunda guerra mundial, tivo que ocultar a súa identidade xudía vivindo en orfanatos e fogares para nenos nas diferentes cidades belgas de Dinant, Lustin, Stoumont e, por último, Annevoie-Rouillon, onde foi liberado polo Exército dos Estados Unidos.

## Carreira académica 
Graduouse como enxeñeiro eléctrico-mecánico en 1955 da Universidade Libre de Bruxelas (ULB), onde obtivo o seu doutoramento en ciencias físicas en 1959. Desde 1959 até 1961, traballou na Universidade Cornell, primeiro como investigador asociado de Robert Brout e logo como profesor adxunto. A continuación, regresou á ULB, onde se converteu nun profesor universitario e uniuse alí por Robert Brout. A partir de 1980 encabezaron o grupo de física teórica. En 1998 converteuse en Emeritus.

## O mecanismo Brout-Englert-Higgs 
En colaboración con Robert Brout, propuxo o mecanismo de Brout-Englert-Higgs para explicar a masa de partículas elementais. Un mecanismo similar foi proposto simultaneamente por Peter Higgs a cuxo nome se asocia o bosón de Higgs, tamén chamado bosón de Brout-Englert-Higgs.

O Mecanismo Brout-Englert-Higgs é o fundamento da teoría electrodébil de partículas elementais e sentou as bases dunha visión unificada das leis básicas da natureza.

## Premios e condecoracións 
Concedéuselle, xunto con Robert Brout e Peter Higgs, o *Premio de Altas Enerxías e Partículas* da Sociedade Europea de Física en 1997 e o Premio Wolf de Física en 2004 polo *mecanismo que unifica a curto e longo alcance interaccións a través da xeración masiva de bosóns vectores gauge*. Fixo importantes contribucións á física estatística, teoría cuántica de campos, a cosmoloxía, a teoría de cordas e supergravidade.

En 2013 foi galardoado co Premio Nobel de Física e o Premio Príncipe de Asturias de Investigación Científica e Técnica xunto a Peter Higgs e o CERN.

Por real Decreto, o 8 de xullo de 2013 François Englert foi ennobrecido como barón polo rei Alberte II de Bélxica.

## Notas 
## Véxase tamén
Carlos Villanueva

**Carlos Villanueva** pode referirse a:
***Carlos Villanueva Abelairas** (Melilla, 21 de decembro de 1949), musicólogo medievalista galego.
***Carlos Villanueva López** (Uruapan, 7 de abril de 1994), futbolista mexicano.
***Carlos Villanueva Paulino** (Santiago de los Caballeros, 28 de novembro de 1983) , xogador de béisbol dominicano.
***Carlos Villanueva Rolland** (Viña del Mar, 5 de febreiro de 1986), futbolista chileno.
Beetlejuice (serie de televisión)

***Beetlejuice*** é unha serie de animación estadounidense-canadense que se emitiu entre o 9 de setembro de 1989 e o 26 de outubro de 1991 a través da canle ABC e, na Fox dende o 9 de setembro de 1991 ó 6 de decembro de 1991. Baséase no filme homónimo de 1988, é foi creado e producido polo director do filme orixinal, Tim Burton. A serie céntrase na vida dunha rapaza gótica chamada Lydia Deetz e o seu amigo non morto Beetlejuice que exploran xuntos *The Neitherworld*, un reino da outra vida habitado por monstros, pantasmas e zombis. O tema do filme orixinal de Danny Elfman foi arranxado para a serie polo propio Elfman.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha na IMDb 
*The Neitherworld
Lo que la vida me robó

***Lo que la vida me robó***, é unha telenovela mexicana producida por Angelli Nesma Medina para Televisa. é unha adaptación do *Bodas de odio* telenovela producida por Ernesto Alonso en 1983, que á súa vez é unha versión de *Amor real*, producido por Carla Estrada.

É estrela por Daniela Castro, Angelique Boyer, Sebastián Rulli e Luís Roberto Guzmán.

## Elenco de actores 
*Daniela Castro como Graciela Giacinti de Mendoza / Gaudencia Jiménez
*Angelique Boyer como Montserrat Mendoza Giacinti de Almonte
*Sebastián Rulli como Alejandro Almonte Domínguez
*Luis Roberto Guzmán como José Luis Álvarez / Antonio Olivares
*Sergio Sendel como Pedro Medina 
*Grettell Valdez como María Zamudio 
*Rogelio Guerra como Lauro Mendoza Sanromán
*Ana Bertha Espín como Rosario Domínguez
*Gabriela Rivero como Carlota Mendoza Sanromán de Basurto
*Lisset como Fabiola Guillén Almonte / Fabiola Almonte Giacinti
*Carlos de la Mota como Refugio Solares
*Alejandro Ávila como Victor Hernandez
*Ale García como Nadia Argüelles Beltrán de Medina
*Osvaldo Benavides como Dimitrio Mendoza Giacinti
*Ferdinando Valencia como Adolfo Argüelles Beltrán "El Alacran"
*Verónica Jaspeado como Josefina Valverde de Mendoza
*Margarita Magaña como Esmeralda Ramos de Solares
*Alberto Estrella como Juventino Zamundio
*Alexis Ayala como Ezequiel Basurto
*Alejandra Procuna como Dominga García de Peralta
*Juan Carlos Barreto como Macario Peralta Cabrera
*Isabella Camil como Amelia Betrand de Aréchiga
*Ilithya Manzanilla como Angelica Aréchiga Betrand de Álvarez
*Eric del Castillo como Padre Anselmo Quinones
*Luis Uribe como Capitán Ignacio Robledo
*Francisco Gattorno como Sandro Narvaez
*Jessica Mas como Tenente Mónica Rentería
*Natalia Juárez como Virginia Aréchiga Betrand
*Luis Xavier como Joaquín Aréchiga
*Ana Paula Martínez como Victoria Hernández Argüelles
*Óscar Daniel Duarte como Laurito Almonte Mendoza
*Marco Uriel como Efrain Loreto
*Juan Romanca como Gaspar Zamundio
*Iván Caraza como Tomás Valverde
*Luis Gatica como Bruno Gamboa 
*Andrea Lagunes como Diana García
*Roberto Marin como Antonio Olivares
*Lizetta Romo como Violeta
*Osvaldo de León como Sebastián de Icaza
*Alfredo Adame como Don Benjamín Almonte

## Notas
Dvojka

**Dvojka** *(en galego, "o dous") *é a segunda canle da televisión pública de Eslovaquia que pertence ao ente público RTVS. Na actualidade o ente público forma parte do conglomerado de radiotelevisión eslovaca chamado **3. multiplex.  **

## Historia 
A canle Dvojka é nada pola transformación da segunda canle da televisión de Checoslovaquia, chamada esa canle nese momento como **STV2**  no ano 1993.

Os comezos de emisión de STV2 datan do ano 1970 e de novo un segundo intento no ano 1973, ata emitirse interrompidamente ata o ano 1993 coa formación da nova canle do ente público.
[thumb|Oficinas centrais da canle en [Bratislava|330x330px]]

## Emisión 
Esta canle de televisión pódese ver na TDT, nunha plataforma de pago no satélite Thor (satélite) e tamén nas respectivas plataformas de cable eslovacas.

## Canles irmás 
O ente público de televisión eslovaca RTVS só ten un único canal máis na actualidade, chamado Jednotka (en galego "o un", antigamente era coñecido co nome de ).

Ata o ano 2011 había outra canle chamada Trojka (en galego "a tres") que foi pechado por razóns económicas de contención de gastos da corporación de radiotelevisión eslovaca.

## Programas e series 
* Dvojka tamén ten nas súas emisións documentais.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* www.stv.sk/jednotka
* www.stv.sk/dvojka
Trojka

**Trojka** (en galego "o tres") foi a terceira canle de televisión pública de Eslovaquia. Este emitiu desde o ano 2008 ata o 2011.
## Historia 
A canle **Trojka** foi fundada no ano 2008 como terceira canle da televisión pública de Eslovaquia e pertencía ao ente público de radiotelevisión RTVS. Creouse con motivo dos Xogos Olímpicos de 2008 que tiveron lugar en Pequín.

Por razóns orzamentarias, a cadea deu por finalizada a súa consolidación como terceira canle pública adicional aos dous que xa había, o 30 de xuño do ano 2011.

## Programación 
A canle transmitía eventos deportivos.

## Canles irmás 
O ente público de televisión eslovaca RTVS só ten dous únicos canais adicionais, o primeiro, chamado Jednotka (en galego "o un", antigamente era coñecido co nome de STV1, e o segundo **Dvojka** (en galego "o dous", antigamente era coñecido co nome de STV2). 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* www.stv.sk/jednotka
* www.stv.sk/dvojka
Jednotka

**Jednotka** *(en galego, "a un") *é unha canle da televisión pública de Eslovaquia que pertence ao ente público de radio televisión RTVS. Na actualidade o ente público forma parte do conglomerado de radiotelevisión pública eslovaca chamado **3. multiplex. **

## Historia 
[miniatura|Oficinas centrais da canle en [Bratislava.]]
Esta canle comezou as súas emisións o 3 de novembro de 1956 desde Bratislava co nome de **ČST** e foi a primeira canle de Checoslovaquia. A partir de 1962 emitiu desde Košice e desde o ano 1966 desde a cidade de Banska Bystrica. Desde o día 1 de xaneiro de 1993 e ata o ano 2004 foi coñecida a canle como **STV1**. O nacemento desta canle vén a raíz da transformación da primeira canle chescoslovaca (entón chamada **F1**).

## Canles irmás 
O ente público de televisión eslovaca RTVS só ten unha canle máis, chamada **Dvojka** (*en galego "a dous"*), que antigamente era coñecida co nome de *STV2*). Ata o ano 2011 había outra canle chamada **Trojka** *(en galego "a tres")* que foi pechada por razóns económicas de contención de gastos da corporación radiotelevisa eslovaca.

## Emisión 
Esta canle de televisión pódese sintonizar na TDT, nunha plataforma de pagamento no satélite Thor e tamén nas respectivas plataformas de cable eslovacas.

## Programación 
### Series 
* *Kolonáda* (2014)
* *Policajti z centra* (2013)
* *Hlavne, že sa máme radi...* (2013)
* *Kriminálka Staré mesto* (2010-2013)
* *Zborovňa*
* *Zlomok sekundy*
* *Obchod so šťastím*

### Series propias 
* Milujem Slovensko
* Nikto nie je dokonalý
* Dámsky klub
* Duel
* Góly - body - sekundy
* O 5 minút 12
* Pošta pre teba
* Reportéri
* Slovensko v obrazoch
* Správy RTVS
* Svet v obrazoch
* Tajomstvo mojej kuchyne
* 5 proti 5
* Zmenáreň 
* Ranný magazín 
* Extra 
* Kriminálka staré mesto 
* Milionár 
* Ruku na to! 
* SOS 
* Hit storočia  
* Slovensko hľadá Super Star
* Super Telo 
* Takí sme boli
* Mini talent show
* Chodili sme spolu
* Bumerang 
* Vadkerti talkshow
* Superkvíz 
* Doslova 
* Zoči-voči 
* Dr.Qoiz 
* Šlágerparáda 
* Pre a proti 
* Svadba snov

### Programación para os nenos 
* Detské správy
* Elá hop! 
* Superchyty
* SuperKvíz Junior 
* Fidlibum
### Series estranxeiras 
miniatura|A presentadora de televisión eslovaca Adela Banášová.

## Personaxes iconas da canle pública 
* Adela Banášová
* Katarína Brychtová
* Andrej Bičan
* Peter Kočiš
* Gregor Mareš
* Bibiana Ondrejková
* Martin Nikodým
* Mária Pietrová
* Jarmila Lajčáková Hargašová
* Kristína Kormúthová
*Kveta Horváthová
* Iveta Malachovská
* Soňa Mullerová
* Andrea Chabroňová
*Andrea Vadkerti
* Karin Majtánová
* Viliam Stankay
* Ján Plesník
* Janette Štefánková
* Ľubomír Bajaník
* Simona Simanová
* Lucia Palšovičová
* Dano Kováč
* Elena Vacvalová
* Oliver Andrássy
* Dano Dangl
* Kamila Magálová

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* www.stv.sk/jednotka
* www.stv.sk/dvojka
Thor (satélite)

**Thor ** (anteriormente coñecido como **Marcopolo**) forma parte dunha serie de satélites proxectados, lanzados e testados pola Hughes Space and Communications (agora parte da Boeing Satellite Systems) para a British Satellite Broadcasting (BSB), e estes foron usados para o servizo de transmisión satelitial para a Gran Bretaña. Thor é de propiedade da compañía de telecomunciacións escandinava Telenor, e Intelsat pertence a unha compañía americana  Marcopolo tivo a designación Hughes HS376.

O primeiro satélite de Telenor (Televerket era o nome cando era unha empresa pública) foi o Thor 1 con cinco transpondedores para cinco canles analóxicos. O satélite foi lanzado ao espazo o dezasete de agosto de 1990 para a British Satellite Broadcasting (BSB), chamándose desde entón Marcopolo 2. Telenor comproulla a BSkyB, e cambiou da posición do satélite desde 31º Oeste a 1º Oeste, e púxolle o nome Thor 1. 
* Cadrado coa recepción dos respectivos satélitos e zonas:

miniatura|Na imaxe vemos un descodificador, LNB, unha tarxeta de aboado, e antena parabólica para capta-los canais da plataforma Canal Digitaal ó satélite Thor.

Polo satélite Thor 0.8 Este e Intelsat 1 Este emiten as numerosas compañías de pago vía satélite dos países escandinavos, Europa central e Romanía, plataformas como ***Canal Digitaal, Digi TV, Telenor ***etc. como tamén podemos encontrar unha serie de canles de televisión e de radio gratuítos, como o Sky News e 1Music Channel.

## Satélites 
## Notas
Tempada 2006 do Campionato de Galicia de Rally

A **tempada 2006** foi a 28ª edición do **Campionato de Galicia de Rally**. Comezou o 31 de marzo no Rally do Cocido e rematou o 2 de decembro no Rally Botafumeiro.

## Calendario 
## Clasificacións 
### Campionato de pilotos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da FGA
Monumento ao traballo

O ***Monumento ao traballo***, tamén chamado ***Os redeiros*** ou popularmente *Os forzudos* é un grupo escultórico de 1991 obra do ourensán Ramón Conde que está situado no bulevar ao comezo da avenida da Gran Vía case no cruzamento coa Rúa de Urzáiz, na cidade de Vigo.

## Características 
Está formado por sete mariñeiros pelados e moi rexos feitos en bronce que puxan dunha rede que sae dun mar representado por un encoro con chafarices a xeito de fonte. O grupo escultórico ten unha lonxitude de 8,50 metros; 2,50 de alto e 3 de largo. A escultura fica nunha plataforma de formigón revestida de granito, e arrodéase do encoro mencionado. Esaxeráronse moito os riscos dos homes para representar a forza e o esforzo da xente do mar cunha gran musculatura.

A súa elaboración comezou no ano 1987, e rematou nunha fundición madrileña en 1990.

## Significado 
Ramón Conde é unha das figuras máis salientábeis da arte galega do século XX, e con esta obra quixo facer unha homenaxe á forza dos traballadores do mar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Alf Esculturas y Monumentos blog .
Slip jig

[miniatura|300px|dereita|[Partitura do slip jig "Drops of brandy".]]
O termo **slip jig** refírese tanto a un estilo de música irlandesa como a un tipo de baile irlandés. Ten compás de 9/8.

Xunto co reel, a giga e o hornpipe, o slip jig é un dos estilos máis comúns no stepdance irlandés e báilase con zapatos brandos. No pasado só podía ser bailado por homes, mentres que durante algunhas décadas só o podían bailar mulleres. Hoxe en día, o slip jig pode ser bailado polos dous sexos, aínda que a nivel de competición é case exclusivamente bailado por mulleres.

Por mor do seu tempo, o slip jig é máis longo que o reel para o mesmo número de compases. Nas competicións de stepdance irlandés, o tempo de 113 pulsos por minuto é o mesmo que noutras danzas, pero cada compás é máis longo. No canto de bailar 48 compases, o bailarín só ten que bailar 40.
Albert Claude

**Albert Claude**, nado o 24 de agosto de 1899 e finado o 22 de maio de 1983, foi un biólogo belga que gañou o Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina en 1974.

Estudou medicina na Universidade de Liexa (Bélxica). Durante o inverno de 1928-29 traballou en Berlín, primeiro no *Institute für Krebsforschung*, e logo no Kaiser Wilhelm Institute de Dahlem. No verán de 1929 uniuse ao Instituto Rockefeller. Mentres traballaba na Universidade Rockefeller nos anos 1930 e 1940, usou o microscopio electrónico para facer imaxes das células co cal profundou o coñecemento científico da estrutura celular e as súas funcións. Tamén desenvolveu un método por centrifugación diferencial, que separa os compoñentes celulares segundo a súa densidade.

O seu gran recoñecemento foi recibir o Premio Nobel en 1974, por ensanchar o coñecemento das células. Compartiu o Premio Nobel cos seus estudantes George Palade e Christian de Duve.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía do Premio Nobel
* Albert Claude
Villanubla

**Villanubla** é un municipio da provincia de Valladolid, Castela e León, próximo á capital provincial. No seu termo municipal encóntrase o aeroporto de Valladolid.

## Lugares de interese 
*Casa da Inquisición, só conserva o escudo gravado a pedra, xa que aloxa un edificio de vivendas.
*Igrexa románica
*Convento dos Santos, máis coñecido como La Fuente de Los Ángeles e aberto hai anos como cafetaría e restaurante.

## Cultura 
Entre as súas tradicións máis arraigadas está o "paloteo", baile tradicional que se executa con dous paus e cuxa estrutura musical baséase en estrofas chamadas lazos que se adoita interpretar con dulzaina, entre outros instrumentos.

O día grande da súa festa é o 8 de setembro, e bastante salientable nestas datas é a Feira dos Oficios, que se podería dicir que é unha volta aos tempos de antano: na súa rúa principal, a maior, hai distintos postos con profesións como a bruxa xitana, o barbeiro, o confeiteiro ou a patrulla de gardas civís coas súas capas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello