Philippe Lacoue-Labarthe

**Philippe Lacoue-Labarthe**, nado en Tours o 6 de marzo de 1940 e finado en París o 27 de xaneiro de 2007, foi un filósofo, crítico literario e tradutor francés.

## Traxectoria 
Lacoue-Labarthe escribiu extensamente sobre Martin Heidegger, Jacques Derrida, Jacques Lacan, o romanticismo alemán, Paul Celan e a deconstrución. Ademais, traduciu obras de Heidegger, Celan, Nietzsche, Walter Benjamin e Hölderlin ao francés.

Lacoue-Labarthe foi membro e presidente do Colexio Internacional de Filosofía (Collège international de philosophie).

## Obra filosófica 
### Colaboración con Jean-Luc Nancy 
Despois das sesións de seminarios conxuntos, Lacoue-Labarthe escribiu algúns libros e artigos en colaboración con Jean-Luc Nancy, quen fora o seu colega e amigo, máis que colaborador na Université Marc Bloch en Estrasburgo. Colaboracións que inclúen *Le Titre de la lettre: une lecture de Lacan* (1973), e ''L'Absolu littéraire: théorie de la littérature du romantisme allemand* (1978). Pierangeli Di Vittorio refírese a ambos, e á súa influencia en filósofos de todo o mundo, como á "Escola de Estrasburgo".

En 1980, Lacoue-Labarthe e Nancy organizaron unha conferencia en Cerisy-la-Salle, centrada en torno ao ensaio de 1968 de Derrida: *Les fins de l'homme*. Posteriormente á conferencia, e a solicitude de Derrida, en novembro de 1980 fundaron o *Centre de Recherches Philosophiques sur la Politique*. O *Centre* operou durante catro anos, e pretendía buscar enfoques filosóficos, máis que empíricos, ás cuestións políticas. Durante este período, Lacoue-Labarthe e Nancy produciron algúns estudos importantes, tanto xuntos como por separado. Algúns destes textos aparecen en *Les Fins de l'homme à partir du travail de Jacques Derrida: colloque de Cerisy, 23 juillet-2 août 1980* (1981), *Rejouer le politique* (1981), *La retrait du politique* (1983) e *Le mythe nazi* (1991).

### Sobre Martin Heidegger 
En 1986, Lacoue-Labarthe publicou un libro sobre Celan e Heidegger intitulado *La poésie comme expérience* (1986). Lacoue-Labarthe recibiu o seu doutoramento estatal (*Doctorat d'état*) en 1987, fronte a un xurado presidido por Gérard Granel, que incluía a Jacques Derrida, George Steiner e Jean-François Lyotard. A monografía entregada nesa ocasión foi *La fiction du politique* (1988): un estudo sobre a relación de Heidegger co Nacionalsocialismo. A obra precede así o interese que levantou posteriormente Victor Farías en torno á relación de Heidegger co nazismo.

En *La Poésie comme expérience* (1986), Lacoue-Labarthe argumentou que, aínda que a poesía de Celan estaba profundamente informada pola filosofía de Heidegger, Celan foi sempre consciente das vacilacións de Heidegger co Nazismo, o cal implicou sempre unha actitude circunspecta de parte de Celan cara Heidegger. Celan, porén, estivo disposto a coñecer persoalmente ao pensador da Selva Negra. Heidegger mesmo profesaba unha grande admiración pola poesía do poeta xudeu, aínda que nunca escribiu extensas consideracións filosóficas sobre a súa poesía, como si foi o caso con Hölderlin e Trakl.

En canto á discutida cuestión política, para Lacoue-Labarthe o erro de Heidegger non consistiu tanto na temperá adición ao nazismo, como no seu silencio respecto do holocausto e no que puido ter sido unha deconstrución do nazismo (se ben, Heidegger sempre afirmou que a súa crítica do nazismo tiña que ser buscada nos seus extensos textos sobre Nietzsche).

Con todo, Lacoue-Labarthe estima que o pensamento de Heidegger ofrece moitas alternativas para a confrontación frontal co nazismo, aínda que Heidegger non fose claro ao respecto.

### Obra teatral 
Lacoue-Labarthe tamén estivo envolto en producións teatrais. Traduciu a versión de Antígona de Hölderlin, e colaborou con Michel Deutsch para montar a obra no Teatro Nacional de Estrasburgo en 1978. Lacoue-Labarthe e Deutsch montaron tamén as *Mulleres fenicias* de Eurípides en 1980. A tradución de Lacoue-Labarthe de Edipo Rei de Hölderlin foi escenificada en Aviñón en 1998, con Charles Berling no papel principal.

## Obras 
* *Le Titre de la lettre: une lecture de Lacan* (1973).
* *L'Absolu littéraire: théorie de la littérature du romantisme allemand* (1978).
* *Portrait de l'artiste, en général* (1979).
* *Le Sujet de la philosophie: Typographies 1* (1979).
* *Les Fins de l'homme à partir du travail de Jacques Derrida: colloque de Cerisy, 23 juillet-2 août 1980 (ed.)* (1981).
* *Rejouer le politique (ed.)* (1981).
* *La retrait du politique (ed.)* (1983).
* *Retrait de l’artiste en deux personnes* (1985).
* *L'Imitation des modernes: Typographies 2* (1986).
* *La Poésie comme expérience* (1986).
* *La Fiction du politique: Heidegger, l'art et la politique* (1988, ed. revisada).
* *Sit venia verbo* (1988).
* *Le mythe nazi* (1991).
* *Pasolini, une improvisation : d’une sainteté* (1995).
* *Retreating the Political* (1997).
* *Métaphrasis; suivi de Le théâtre de Hölderlin* (1998).
* *Phrase* (2000).
* *Poétique de l'histoire* (2002).
* *Heidegger: la politique du poème* (2002).
* *Agonie terminée, agonie interminable* (2004).
* *Le chant des muses: Petite conférence sur la musique* (2005).
* *L’«allégorie»: Suivi de Un commencement* (2006).
* *Préface à la disparition* (2009).
* *Ecrits Sur l'Art* (2009).

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Jacques Derrida, "Désistance," en *Psychè*.
* Pierre Joris, Heidegger, France, Politics, The University.
* John Martis, *Philippe Lacoue-Labarthe: Representation and the Loss of the Subject * (Nova York: Fordham University Press, 2005).
* Avital Ronell, "The Differends of Man," en *Finitude's Score''.