open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gran Premio de Suíza de 1950

O **Gran Premio de Suíza de 1950** foi unha carreira de Fórmula Un, celebrada o 4 de xuño de 1950 en Suíza. Esta carreira foi a cuarta carreira do Campionato do Mundo de Pilotos de . A carreira, disputada sobre 42 voltas cunha distancia total de 305´760 quilómetros foi gañada por Nino Farina do equipo Alfa Romeo. Luigi Fagioli terminou segundo tamén con Alfa Romeo e Louis Rosier terminou 3º con Automobiles Talbot-Darracq SA.

## Informe 
A cuarta rolda do Campionato tivo lugar apenas tres semanas logo do comezo do campionato en Silverstone (con Mónaco e Indianápolis celbrandose en fins de semana consecutivos). Unha vez máis, a carreira resultou ser unha batalla entre os Alfa Romeo 158 de fábrica de Giuseppe Farina, Juan Manuel Fangio e Luigi Fagioli e os Ferrari de Alberto Ascari, Luigi Villoresi (que tiña o último modelo coa suspensión traseira Dion, motor con dobre árbore de levas e caixa de cambios de 4 velocidades), Raymond Sommer e Peter Whitehead. Estaban unha serie de pouco competitivos Talbot-Lago e Maserati. José Froilán González estaba fóra da carreira como consecuencia das queimaduras que recibira despois do accidente da primeira volta en Gran Premio de Mónaco. Tamén como resultado do accidente estaba fora o piloto de fábrica de Maserati Franco Rol. 
Na cualificación Fangio e Farina distanciaronse de Fagioli con Villoresi e Ascari compartindo a segunda fila da grella 3-2-3. Peter Whitehead, Franco Rol, Reg Parnell e Rudi Fischer non se clasificaron. Na primeira volta Ascari meteuse entre os Alfa Romeo, pero rapidamente descolgouse cara a atrás e deixou a batalla aos Alfas. Fangio liderou desde o principio, pero logo adiantouse Farina despois dunha parada en boxes máis rápida. Fagioli non foi quen de manterse e logo da retirada de Villoresi e Ascari o Príncipe Bira quedou cuarto. Tivo que recargar combustible e polo tanto Felipe Étancelin nun Talbot-Lago ocupou o cuarto lugar. Pouco despois, o piloto de fábrica de Talbot-Lago Eugène Martin estrelouse con forza e resultou ferido de gravidade cando saíu despedido do coche. Étancelin retirouse máis tarde con problemas na caixa de cambios o piloto de fábrica de Talbot-Lago Louis Rosier quedou cuarto, e ascendiu a terceira posición cando Fangio retirouse na volta 33 cun problema eléctrico.

## Equipos 
## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Posicións logo da carreira 
* **Nota:** Só as cinco primeiras posicións están na lista. Só os 4 mellores resultados contan para o Campionato.

## Notas 
### Ligazóns externas 
A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de
Copa Libertadores 2012

A **Copa Libertadores de América 2012** (oficialmente **Copa Santander Libertadores de América 2012** por razóns de patrocinio) foi a 53ª edición da Copa Libertadores, o principal torneo de fútbol internacional de América do Sur, organizado pola CONMEBOL. Levouse a cabo entre o 24 de xaneiro e o 4 de xullo de 2012. O defensor do título era o Santos.
O club brasileiro con sede en São Paulo Corinthians gañou nas finais ao Boca Juniors. Trátase do primeiro título para o Corinthians. Ao gañar a competición, o Corinthians clasificouse para xogar a Copa Mundial de Clubs da FIFA 2012.

## Oitavos de final 
Os oitavos de final iniciáronse o 25 de abril e finalizaron o 10 de maio de 2012.

## Cuartos de final 
Os cuartos de final disputáronse entre o 16 e o 24 de maio de 2012.

## Semifinais 
As semifinais iniciáronse o 13 e remataron o 21 de xuño de 2012.

### Partidos de ida 
### Partidos de volta 
## Finais 
A final xogouse a dobre partido, xogándose a ida o 27 de xuño e a volta o 4 de xullo de 2012.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Copa Libertadores en conmebol.com
Kosmos 25

**Kosmos 25** (Космос 25 en ruso), tamén denominado **DS-P1 Nº4**, foi un satélite artificial soviético lanzado o 27 de febreiro de 1964 mediante un foguete Kosmos desde Kapustin Yar.

## Características 
Kosmos 25 foi o cuarto e último membro (e terceiro lanzado con éxito) da serie de satélites DS-P1, adicados a servir como obxectivos dos radares militares terrestres para a súa calibración e para a elaboración dunha metodoloxía de detección de obxectos no espazo próximos á Terra. Usaba células solares colocadas en forma de dodecaedro arredor do contedor principal que formaba o corpo do satélite.

Foi inxectado nunha órbita inicial de 526&nbsp;km de apoxeo e 272&nbsp;km de perixeo, cunha inclinación orbital de 49 graos e un período de 92,1 minutos.

Kosmos 25 reentrou na atmosfera o 21 de novembro de 1964.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Kosmos 6
* Kosmos 19
Voyage au bout de la nuit

***Voyage au bout de la nuit*** é a primeira novela do autor francés Louis-Ferdinand Céline, publicada en 1932.

## Características 
Está considerada unha obra cumio da literatura universal contemporánea. A aparición de *Voyage au bout de la nuit* foi unha innovación literaria sen igual. A linguaxe oral, groseira e moi xergal escandalizou aos contemporáneos e foi moito máis lonxe que escritores que intentaran antes que el escribir usando este rexistro, como Émile Zola. A súa prosa, como a forma de abordar os temas, e os temas en si mesmos, é extremadamente violenta, amarga e quebradiza. O seu ritmo é salvaxe e acelerado, e nel repousa gran parte do mérito literario do autor. A linguaxe é viva, libre de todo tipo de formalidades, para escribir do modo máis expresivo posible.

## Argumento 
O libro é unha narración de trazos autobiográficos. O seu protagonista, Ferdinand Bardamu, alistado nun momento de estupidez no exército francés, e aborrecido nas trincheiras da primeira guerra mundial, decide desertar facéndose pasar por tolo, describindo toda sorte de personaxes pintorescos e o absurdo e a brutalidade da guerra. Tralo conflito e tras un noivado cunha estadounidense, Lola, vai parar nun barco no que o resto dos pasaxeiros o queren linchar, rumbo a unha colonia francesa en África; a descrición do sistema colonial francés é hilarante e sumamente crítica, vindo a dicir que o colonialismo francés ampara a pederastia e que todo se funda na explotación dos negros (recordando a *Corazón da escuridade*, de Joseph Conrad). Unhas febres acaban con esa aventura e chega nun estado próximo á escravitude aos Estados Unidos. Escapa en Nova York, onde vive por un tempo e reencóntrase con Lola, á que extorsiona. Volve viaxar a Detroit, onde fai amizade cunha prostituta norteamericana, pero volve a París e exerce a medicina a pesar do noxo que lle dá a súa clientela.
ACOLACT

miniatura|Logotipo de CLESA.
**Agrupación Cooperativa Láctea, S.L.** (**ACOLACT**) é unha empresa do sector lácteo participada por dez cooperativas galegas, que dende o 19 de xullo de 2012 xestionan a planta da antiga CLESA en Caldas de Reis. A fábrica de Clesa en Caldas de Reis foi mercada por 10,2 millóns de euros.

## Integrantes 
A Sociedade está integrada polas seguintes cooperativas:

*Feiraco de Negreira (22,7 % de participación);
*Os Irmandiños de Ribadeo (22,65 %);
*Melisanto de Melide (22,65 %);
*Cooperativa Provincial da Coruña (6 %);
*Agris de Friol (6 %);
*COGASAR de Sarria (6 %);
*Lemos Sociedade Cooperativa Galega (3,5 %;)
*Xuncoga de Lalín (3,5 %;)
*Agroganadera de Sarria (3,5 %;)
*Cusiviame Frades (3,5 %;)

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* "Clesa pasa a manos de las cooperativas de Acolat", artigo en *El País*, 22 de marzo de 2012 .
* "Xuncoga entra en Agrupación Cooperativa Láctea", artigo en *La Voz de Galicia*, 23 de febreiro de 2012 .
Dicionario dos seres míticos galegos

O ***Dicionario dos seres míticos galegos*** é un ensaio enciclopédico escrito por Xoán Ramiro Cuba, Xosé Miranda e Antonio Reigosa que a modo de dicionario contén 710 entradas do patrimonio mitolóxico galego. É unha compilación dos protagonistas de lendas, mitos e contos populares galegos ordenados alfabeticamente. Orixinalmente publicado no ano 1999, conta con outras dúas edicións, no 2008 (2ª ed.) e no 2022 (3ª ed.). O texto está ilustrado por Lázaro Enríquez.

A obra está baseada nunha ampla bibliografía que abarca numerosos antropólogos e intelectuais galegos como Murguía, Risco, Cunqueiro, Ferrín etc, amais de pescudas dos propios autores nos concellos de Abadín, Begonte, Cangas, Chantada, A Fonsagrada, Lugo, Mondoñedo, Palas de Rei, Paradela, A Pastoriza, A Pontenova e Vilalba.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na web da editorial.
* Galicia encantada 
* Fragmento na BVG
Mo Ghile Mear

**"Mo Ghile Mear"** (*O meu Valente Amor* en galego) é unha antiga canción irlandesa composta en gaélico irlandés por Seán Clárach Mac Domhnaill no século XVIII. Está composta segundo o estilo irlandés Aisling de poesía. Trátase dun lamento da deusa Ériu (personificación de Éire) por Charles Edward Stuart, pretendente ó trono de Gran Bretaña, que daquela estaba no exilio após a batalla de Culloden dos levantamentos xacobitas.

## Letra 
## Gravacións da canción 
* Mary Black - *Collected*, 1984
* Pádraigín Ní Uallacháin - *A Stór Is A Stóirín*, 1994
* The Chieftains & Sting - *The Long Black Veil*, 1995
* Celtic Woman - *Celtic Woman: A New Journey*, 2007
* Una Palliser - Specsavers 'Sheep advert' , 2008
* Órla Fallon - *My Land*, 2011
* Celtic Thunder *(como Hail the Hero (Mo Ghile Mear)*, con letra) - *Storm*, 2011

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Levantamentos xacobitas
* Bonnie Prince Charlie
* Skye Boat Song
* Outlander (serie de televisión)

### Ligazóns externas 
*Sting & The Chieftans - Mo Ghile Mear en YouTube.  
*Mary Black - Mo Ghile Mear en YouTube. 
*Celtic Woman - A New Journey - Mo Ghile Mear en YouTube.
Lista de personaxes de Futurama

Esta é a **Lista de personaxes de Futurama**. Ademais dos empregados de Planet Express, *Futurama* inclúe unha gran variedade de personaxes: personalidades, compañeiros de traballo, medios de comunicación, empresarios, familiares, veciños, estranxeiros e viláns. Na seguinte lista aparecen en primeiro lugar os personaxes de maior importancia e despois os secundarios por orde alfabética.

## Personaxes 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de personaxes recorrentes de Futurama
Catuxa López Pato

**Catuxa López Pato**, nada no Rosal o 22 de agosto de 1973, é unha funcionaria e tradutora galega.
[miniatura|Papeleta dos candidatos de [En Marea ao Congreso por Pontevedra, nas Eleccións Xerais de 2016.]]

## Traxectoria 
Licenciada en Xermánicas e Románicas pola Universidade de Colonia (Alemaña) no 2000, máster de tradución xurídica pola Universidade de Sevilla no 2004. É funcionaria do corpo superior na Xunta de Galicia dende 2010. Foi candidata de En Marea ao Congreso por Pontevedra nas eleccións xerais de 2016.

## Obra 
### Tradución 
* *A rosa de ninguén*, de Paul Celan, 2005, Galaxia.
* *Camposanto*, de W. G. Sebald, 2007, Galaxia.
* *Máquina Hamlet e outras pezas*, de Heiner Müller, 2013, Galaxia.
* *Perplex*, de Marius von Mayenburg, 2015.
* *Insulto ó Público*, de Peter Handke, 2016, con Sabela López Pato.
* *O facedor de teatro*, de Thomas Bernhard, 2017, Galaxia.
* Poemas de José F. A. Oliver en *Rosalía en Camiño 2022*.

* *O Dragón de Ouro ; A media lúa*, de Roland Schimmelpfennig, 2024, Erregueté.

## Premios 
* Premio María Casares ó mellor texto adaptado ou traducido no 2015 por *Perplex*.
* Premio María Casares ó mellor texto adaptado ou traducido no 2025 por *O dragón de ouro*.
## Notas
Eugénio Outeiro

**Eugénio Outeiro Lojo**, nado na Illa de Arousa en abril de 1976, é un escritor galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Filoloxía Portuguesa pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi membro da directiva da AGAL baixo a presidencia de Valentim Rodrigues Fagim. Actualmente traballa como profesor de portugués na Escola Oficial de Idiomas de Lugo.

Publicou poemas en diversas revistas como *Ólisbos*, *Agália* ou *Sítio*. Desde o 2003 mantén o blog *Intra!* que posteriormente mudou ao seu propio dominio.

## Obra 
### Poesía 
* *Às vezes vida* (2002). Ateneo de Pontevedra.
* *Mordida* (2012). Através Editora.
* *Réquiem* (2026). Vigo: Xerais. 88 páxs. ISBN 978-84-1110-781-5. ePub: ISBN 978-84-1110-782-2.

### Tradución 
* *O que é o Zen? Introdução prática à meditação zen*, de Dokushô Villalba (2015). Através.

### Obras colectivas 
* *O Trazo Aberto* (2002). Deputación de Pontevedra.
* *A Boca no Ouvido de Alguém: Corpo-Identidade-Língua* (2023). Através.

## Premios 
* 2025: Premio de poesía Johán Carballeira por *Réquiem.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do seu libro *Mordida* en Através Editora
* Biografía no seu blog, *Intra!*
Facundo Roncaglia

**Facundo Sebastián Roncaglia**, nado en Chajarí (Entre Ríos) o 10 de febreiro de 1987, é un futbolista arxentino. Xoga de defensa e o seu actual equipo é o CA Osasuna da Liga Santander.

## Traxectoria 
O 31 de xaneiro de 2019, anunciouse a súa cesión ata final de tempada ó Valencia CF.

O 9 de agosto de 2019, Roncaglia foi traspasado ó CA Osasuna da Primeira División.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en futbolxxi.com
Danilo Gabriel de Andrade

**Danilo Gabriel de Andrade**, nado o 11 de xuño de 1979 en São Gotardo (Minas Gerais), é un futbolista brasileiro. Xoga de centrocampista e o seu actual equipo é o Corinthians.

## Palmarés 
;Goiás
* Campionato Goiano: 1999, 2000, 2001, 2003
* Campionato Brasileiro Série B: 1999
* Copa Centro-Oeste: 2000, 2001, 2002

;São Paulo
* Campionato Paulista: 2005
* Copa Libertadores: 2005
* Copa Mundial de Clubs da FIFA: 2005
* Campionato Brasileiro Série A: 2006

;Kashima Antlers
* J. League Division 1: 2007, 2008, 2009
* Copa do Emperador: 2007
* Supercopa do Xapón: 2009

;Corinthians
* Campionato Brasileiro Série A: 2011
* Copa Libertadores: 2012

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en sambafoot.com
Abel Aguilar

**Abel Enrique Aguilar Tapias**, nado en Bogotá o 6 de xaneiro&nbsp;de 1985, é un futbolista colombiano. Xoga de centrocampista&nbsp;e o seu actual equipo é o Belenenses.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en national-football-teams.com 
* Datos do xogador en fifa.com
Gran Premio de Italia de 1950

O **Gran Premio de Italia de 1950** foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 3 de setembro de 1950 en Monza. Foi o sétimo e último do Campionato do Mundo de Pilotos. Nesta carreira, Nino Farina converteuse no primeiro piloto campión do mundo, e o único piloto en gañar o título no seu país de orixe.

## Cualificación 
## Resultados 
Ferrari esforzouse ao máximo para impresionar no seu circuíto, producindo un novo motor sobrealimentado de 4½ litros de cilindrada para tratar de acabar co monopolio de Alfa. Ascari logrou un impresionante segundo lugar na grella detrás de Fangio e logo na carreira gañada por Farina. Lamentablemente, o ritmo foi demasiado castigo para o coche novo e o bloque rompeu na volta 20 e a batalla volveu como de costume aos Alfas. Fangio retirouse dúas veces: unha no seu propio coche e unha segunda vez logo de facerse cargo do coche de Taruffi. Farina liderou ao final por diante de Ascari que agora estaba no coche do seu compañeiro de equipo Serafini. Só sete coches acabaron dos 26 iniciais e coa vitoria de Farina, Fangio fora dos puntos e Fagioli incapaz de anotar, Farina converteuse no primeiro gañador da copa do Campionato do mundo de Pilotos.

## Clasificación 
## Notas 
* **Unidades compartidas:**
** Coche 48: Dorino Serafini (primeiras 47 voltas) logo Alberto Ascari (33 voltas). Compartiron os puntos do 2º posto.
** Coche 60: Piero Taruffi (25 voltas) logo Juan Manuel Fangio (9 voltas)
* **Líderes:**
** Nino Farina (voltas 1–13, 16–80)
** Alberto Ascari (voltas 14–15)
* Fangio logrou un punto para o campionato por facer a volta rápida en carreira. 
* 4 puntos logrados por Luigi Fagioli non contaron na clasificación do Campionato do Mundo. Só contaban os 4 mellores resultados durante a tempada. 
* Felipe Étancelin terminou quinto, segue sendo o piloto máis vello en anotar puntos no campionato. 
* O último Gran Premio de F1 para: Cutha Harrison 
* Ao iniciar esta carreira, tres pilotos tiñan grandes esperanzas de lograr o campionato.
** Fangio necesitaba 
*** Ser 2º 
*** Ser terceiro, cuarto ou quinto, se Farina era segundo. 
*** Se non terminaba dentro do top 5, pero conseguia a volta rápida, necesitaba que Farina terminara terceiro ou peor (sen a volta rápida). 
*** Se non terminaba dentro do top 5, pero non conseguia a volta rápida, necesitaba que Farina terminara terceiro ou peor (sen volta rápida), e que Fagioli non gañara coa volta rápida.
** Farina necesitaba 
*** Ser primeiro coa volta rápida, e Fangio terceiro ou peor 
*** Ser 3º coa volta rápida ou mellor, con Fangio fóra dos puntos 
** Fagioli necesitaba 
*** Gañar coa volta máis rápida, con Farina terceiro ou peor, e Fangio fora do top 5

## Posicións logo da carreira 
* **Nota:**Só as cinco primeiras posicións están na lista. Só os 4 mellores resultados contan para o Campionato. Os números sen paréntese son os puntos do campionato, os números entre paréntese son o total de puntos anotados.

## Notas 
*A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de*
Vicente Carnota Pérez

**Vicente Carnota Pérez**, nado en Ordes o 7 de outubro de 1855 e finado en Santiago de Compostela o 6 de xullo de 1920, foi un sacerdote e xornalista galego.

## Traxectoria 
Foi redactor de *El Clamor de Galicia* e redactor xefe de *El Diario de Galicia* (1895). Fundou o xornal *El Noroeste*, foi director do xornal conservador *La Monarquía* de Ferrol (1896) e do semanario *El Terruño* de Ordes (1903), e redactor de *Fray Prudencio* e *La Voz de Galicia* (até 1910). Ordenouse sacerdote en 1912 en Jaca, onde exerceu como profesor no seminario. Despois foi capelán do cárcere de Santiago. Interesouse pola literatura e pola poesía galega.

## Vida persoal 
Foi tío de Leandro del Río Carnota.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* *Vicente Carnota (1855-1920): Xornalista e sacerdote*. Ordes: A. C. Obradoiro da Historia, 2003.

### Ligazóns externas 
*
Ángel Concheiro Coello

**Ángel Concheiro Coello**, coñecido como **Tito Concheiro**, nado en Ordes en 1966, é un arqueólogo galego.

## Traxectoria 
Fillo de Antonio Concheiro Carro e neto de Antonio Concheiro Iglesias. Licenciado en Prehistoria e Arqueoloxía pola Universidade de Santiago de Compostela. Desenvolveu intervencións arqueolóxicas por toda Galicia, dirixindo os proxectos de escavación e conservación no Castro do Achadizo (Boiro), Castros de Punta Neixón (Boiro), Castro de Baroña (Porto do Son), Castro das Barreiras (Vimianzo) e asentamento aberto de Valdamio (Os Riós). Foi arqueólogo da Deputación da Coruña. Os seus dous principais campos de actuación son a Idade de Ferro e o mundo dos gravados rupestres da Idade de Bronce, sobre os que ten publicado artigos.

## Obras 
* *Castro do Achadizo: cultura material, economía e subsistencia na Idade do Ferro*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Pequena biografía
* Entrevista en *La Voz de Galicia*
Gran Premio de Francia de 1950

O **Gran Premio de Francia de 1950** foi unha carreira de Fórmula Un, celebrada en Reims-Gueux o 2 de xullo de 1950. Foi a sexta carreira da tempada de Fórmula Un de .

## Informe da carreira 
Fangio fixo unha exhibición impresionante, cunha volta a 116&nbsp;mph nas prácticas. Con Ferrari sen partipar cos seus coches de tres litros, a principal oposición viría dos Talbot con motores de dobre encendido con 12 buxías. Pero sufriron de problemas de radiador e arrequecemento para que Fangio e Fagioli fixeran outra carreira de demostración dos Alfa, mentres que Farina sucumbiu por problemas coa bomba de combustible. Peter Whitehead tivo un merecido podio, co 3º lugar a pesar ter a xunta da culata rota, nas dúas últimas voltas.

## Cualificación 
### Grella de saída 
## Clasificación 
## Notas 
* **Líderes:**
** Nino Farina (voltas 1–16)
** Juan Manuel Fangio (voltas 17–64)
* **Unidades compartidas:**
** Coche #16: Philippe Étancelin (primeiras 26 voltas) logo Eugène Chaboud (33 voltas). Compartiron os puntos do 5º posto.
** Coche #26: Charles Pozzi (14 voltas) logo Louis Rosier (42 voltas)
* **Non sairon:**
** Gianfranco Comotti (non chegou)
** Eugène Chaboud (non saíu no seu propio coche; compartiuno con Philippe Étancelin)
** Luigi Villoresi (retirado nas practicas)
** Alberto Ascari (retirado nas practicas)

Fangio bateu a marca de vitorias – esta foi a terceira.

* Derradeiro Gran Premio de F1 para: David Hampshire

## Posicións logo da carreira 
* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os catro mellores resultados contan para o campionato.

## Notas 
* 
* 
* Sheldon and Rabagliati, *A Record of Grand Prix and Voiturette Racing, Volume 5, 1950–1953*, 1988
### Ligazóns externas
UB La Palma

A **Unión Baloncesto La Palma** foi un club de baloncesto profesional español con sede na cidade de Santa Cruz de la Palma, Canarias que xogou a súa última tempada, a 2011−12, na Liga LEB Ouro. Actualmente ten equipos de formación.

## Historia 
A Unión Baloncesto La Palma foi fundada en 1979 após a desaparición do C.B. La Palma coa denominación de "Asociación de Amigos del Baloncesto de La Palma", sendo o seu primeiro presidente Andrés Pérez Ortega. Na temporada 1996−97 conseguiu o ascenso á EBA durante a Fase disputada no Pavillón Insular de Miraflores de La Palma. Na temporada 1998−99 proclamouse campión da EBA, mentres que na tempada seguinte fíxose co subcampionato.

Na temporada 2000−01 converteuse nun dos fundadores da LEB-2. Ao finalizar a temporada 2002−03 ascendeu á LEB tras adquirir os dereitos federativos do Universidade Complutense, categoría na que permaneceu até a súa desaparición. Na campaña 2003−04 disputou por primeira vez os play-offs de ascenso á Liga ACB, ademais de tomar parte na Copa do Príncipe disputada en Zaragoza. Ao finalizar a temporada 2007−08 ocupou a penúltima posición (17ª), o que supuña a perda de categoría, aínda que finalmente mantívose na LEB Ouro debido aos problemas económicos de Cantabria e Huelva. Consumou a desaparición do seu equipo sénior o 6 de xullo de 2012 tras arrastrar unha seria crise económica, que se acentuou coa falta de apoios das institucións. O club continúa existindo con equipos de formación.

## Xogadores 
### Destacados 
*  José María Balmón
*  Christian Díaz
*  David Gil
*  Álex López
*  Héctor Manzano
*  Sergio Olmos
*  Óscar Peña
*  Dani Rodríguez
*  Edu Sánchez
*  Juanjo Triguero
*  Txemi Urtasun
*  Walter Tavares
*  Andre Turner
*  Roeland Schaftenaar

## Historial 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Gran Premio de Suíza de 1951

O **Gran Premio de Suíza de 1951** foi unha carreira de Fórmula Un, celebrada o 27 de maio de 1951 en Suíza. Esta carreira foi a primeira carreira do Campionato do Mundo de Pilotos de . A carreira, disputada sobre 42 voltas cunha distancia total de 305´760 quilómetros foi gañada por Juan Manuel Fangio do equipo Alfa Romeo. Piero Taruffi terminou segundo con Ferrari e Nino Farina terminou 3º con Alfa Romeo.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Posicións logo da carreira 
* **Nota**: Só as cinco primeiras posicións están na lista. Só os 4 mellores resultados contan para o Campionato.

## Notas 
### Ligazóns externas 
A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de
José García Acuña

**José García Acuña**, nado en Betanzos o 15 de xaneiro de 1873 e finado na Coruña o 10 de xuño de 1933, foi un diplomático e escritor galego.

## Traxectoria 
Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. En 1896 ingresou na carreira diplomática e foi vicecónsul en Nova York, Chicago, as illas Bermudas, Nova Orleáns e Porto Rico; cónsul na Guaira, Panamá, Hendaia, O Havre, Saint-Nazaire, Bombai, A Habana e Veracruz; e delegado de España na Comisión Hispano-Mexicana de Reclamacións. Colaborou en *El Globo*, *Blanco y Negro*, *La Esfera*, e *Diario de la Marina*. Foi director de *El Noroeste* e presidente da Federación Provincial Agraria en 1922. Ingresou na Real Academia Galega o 15 de novembro de 1932 co discurso *Conquista y evangelización de la Nueva Galicia*, contestado por Félix Estrada Catoyra.

Era irmán de Fernando García Acuña.

## Obras 
* *De vita et moribus. Solaces literarios*, 1913.
* *El regionalismo*, 1918.
* *La Mariñana*, 1923.
* *Idearium Regionalista: Esquema sintético de la evolución regionalista ibérica*, 1924.
* *Conquista y evangelización de la Nueva Galicia*, 1932.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*

*
Gran Premio de Bélxica de 1951

O **Gran Premio de Bélxica de 1951**, foi unha carreira de Fórmula Un que se celebrou o 17 de xuño de 1951, no Circuíto de Spa-Francorchamps en Spa, Bélxica. Foi a terceira carreira do Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1951 .

## Informe 
A pesar de ter só 13 participantes que representaban a 3 marcas de coche, a carreira atraeu a unha multitude que batíu marca. Fangio tivo unha nova suspensión con rodas especiais, que era cóncava para dar cabida aos tambores de freo. Esta foi unha novidade custosa. Na súa primeira parada en boxes, atascouse e a súa parada durou máis de 14 minutos. O Alfa Romeo de Farina dominaba, mantendo baixo control os Ferrari de Ascari e Villoresi. Unha rápida parada de 39 segundos para cambiar pneumáticos e reabastecer conservou a súa vantaxe ata o final.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Notas 
* Primeiro Grand Prix: André Pilette

## Posicións logo da carreira 
* **Nota: **Só as cinco primeiras posicións están na lista. Só os 4 mellores resultados contan para o Campionato. 

## Notas 
A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de 

### Ligazóns externas
Gran Premio de Francia de 1951

[400px|miniatura|right|[Guy Mairesse finalizou 9º nun Talbot-Lago T26C]]
O **Gran Premio de Francia de 1951** foi unha carreira de Fórmula Un, celebrada en Reims-Gueux o 1 de xullo de 1951. Foi a cuarta carreira da tempada de Fórmula Un de  e foi gañadoa por Juan Manuel Fangio e Luigi Fagioli pilotando un Alfa Romeo. Foi a primeira das tres ocasións nas que dous pilotos lograran unha vitoria de Gran Premio logo de compartir un coche. A carreira, que tamén levaba o título honorífico de *Gran Premio de Europa*, viu o debut no Campionato do Mundo de Aldo Gordini, André Simon e Onofre Marimón. Foi a primeira vitoria de Fagioli nunha carreira do Campionato do Mundo, e converteuno no piloto de maior idade en gañar un Gran Premio do Campionato Mundial, unha marca que aínda mantén.

## Informe 
As 10 voltas de carreira, o motor do coche de Fangio comezou a fallar, polo que se detivo nos boxes para que cambiar a magneto, pero só completou unha volta máis antes de deterse outra vez. Cando Fagioli chegou ao seu tope de combustible, o equipo ordenou aos pilotos cambiar os coches. As paradas para recargar combustible e os problemas dos Ferrari permitiron a Fangio manter o liderado e gañar a carreira. Fagioli, no coche orixinal de Fangio, terminou 11º, 22 voltas por detrás.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Notas 
* Unidades compartidas:
** Coche 8: Fagioli (primeiras 20 voltas) logo Fangio (57 voltas). Compartiron os puntos da vitoria (Fangio acadou un punto extra ao lograr a volta rápida).
** Coche 14: González (primeiras 35 voltas) logo Ascari (42 voltas). Compartiron os puntos da 2ª posición.
** Coche 24: Fangio (primeiras 15 voltas) logo Fagioli (40 voltas). Cando Fagioli reincorporouse á carreira no coche de Fangio estaba 20 voltas por detrás.
* Último Gran Premio para: Luigi Fagioli
* Con 601´832&nbsp;km, a carreira ten a marca de ser a carreira máis longa do Campionato Mundial de Fórmula 1 de todos os tempos (excepto cando Indianápolis 500 formaba parte do campionato entre  e ).

## Posicións logo da carreira 
* **Nota:** Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os catro mellores resultados contan para o campionato.

## Notas 
A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de 

### Ligazóns externas
DS-P1-I

**DS-P1-I** foi o nome dun modelo de satélites artificiais soviético que serviron como obxectivos para a calibración dos radares militares terrestres da Forza Antimísiles Balísticos soviética.

Intentáronse lanzar un total de vinte satélites DS-P1-I entre 1966 e 1977 tanto desde o cosmódromo de Plesetsk como desde Kapustin Yar, dos cales dezaoito chegaron a órbita.

## Historial de lanzamentos 
## Notas
José Francisco Grao

**José Francisco Grao García**, coñecido como **"Pato"**, nado o 6 de marzo de 1978 en Orihuela (Alacant), é un adestrador de fútbol español. Na actualidade adestra o FC Cartagena.

## Traxectoria
En xuño de 2012 fíxose cargo do FC Cartagena en Segunda División B, en substitución de Juan Carlos Ríos Vidal.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Datos do adestrador en futbolme.com
Brigada Central

***Brigada Central*** é unha serie de televisión española de 26 episodios, dirixida por Pedro Masó e escrita polo escritor de novelas negras, Juan Madrid. Tivo dúas tempadas: a primeira, de 14 episodios, emitiuse entre o 2 de novembro de 1989 e o 2 de febreiro de 1990. A segunda, titulada *Brigada central 2: La guerra blanca*, con doce episodios, estivo en antena entre o 4 de outubro e o 7 de decembro de 1992.

## Argumento 
Serie adicada ós policías de elite que son seleccionados para integrar o grupo especial da Brigada Central, que son os que realizan investigacións de alto nivel, como o crime organizado, delincuencia internacional, narcotráfico ou asasinatos en masa.

Xunto á labor profesional dos seus compoñentes, acompáñase un aspecto psicolóxico e persoal dos mesmos, en especial do xefe do grupo, un comisario de raza xitana chamado Manuel Flores (Imanol Arias), verdadeiro protagonista individual da serie. Xunto a el traballan o  Comisario Poveda e os axentes Marchena, Lucas e Pacheco. No último episodio da primeira tempada, Flores era expulsado da Brigada Central.

Na segunda tempada Flores traballa como representante da policía no chamado grupo CETIS, un grupo creado no ámbito europeo para a loita contra o narcotráfico. É axudado polo policía francés Stan Krazwinovicz.

## Elenco 
### Primeira tempada 
* Imanol Arias (Inspector Xefe Flores).
* José Manuel Cervino (Comisario Poveda).
* Patxi Andión (Marchena)
* José Coronado (Lucas).
* Isabel Serrano (Carmela).
* Assumpta Serna (Julia).
* Ana Duato (Virginia).
* Arturo Querejeta (Pacheco)
* Pedro Civera (Ventura)
* Enrique Simón (Loren)
* Féodor Atkine (Sousa)
* Fernando Guillén (Garrigues)
* Fernando Hilbeck (Prada)
* Juan Calot (Muriel)
* Pedro Díez del Corral (Solana)
* Rafael Álvarez "El Brujo" (Jorowitz)
* Eusebio Lázaro
* Fernando Delgado
* José María Rodero
* José Vivó
* Nancho Novo
* Rosario Flores
* María Luisa Ponte
* María José Goyanes

### Segunda tempada 
* Margarita Rosa de Francisco (Marina Valdés)
* Imanol Arias (Comisario Flores)
* José Manuel Cervino (Comisario Poveda)
* Roland Giraud (Stan)
* Gustavo Angarita (Hipólito Valdés)
* Sophie Carle (Marina)
* Paul Guers (Schneider)
* Féodor Atkine (Souza)
* Zakariya Gouram (Laurence)
* Olivier Marchal (Bebert)
* Serge Ubrette (Martial)
* Rudy Rodriguez.Claudia

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha na IMDb
Adolfo Vázquez Gómez

**Adolfo Vázquez Gómez**, nado en Ferrol o 18 de agosto de 1869 e finado en Montevideo o 25 de xullo de 1950, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Estudou o bacharelato en Lugo e despois comezou a carreira militar, aínda que a deixou para dedicarse ao xornalismo. Iniciou as súas colaboracións en *El Regional* e *Galicia Moderna*, e dirixiu *Galicia Liberal*, en Santiago de Compostela. Marchou a Madrid, onde foi redactor de *La República* e colaborou en *La Guindilla* e *El Combate*. Militante do federalismo republicano de Francesc Pi i Margall, participou no movemento revolucionario de 1886, polo que tivo que exiliarse en Portugal, onde fundou *El Galleguito* en Lisboa e colaborou en *España* e *A sentinela da Fronteira*. Marchou a Francia en 1887 e regresou a Portugal ao ano seguinte.

Coa amnistía de 1889 regresou a Galicia instalándose en Betanzos onde colaborou en *Las Riberas del Mendo* e *¡Ya Somos Tres!*, e fundou os diarios *El Valdoncel* e *El Mendo*. En Betanzos foi presidente do Ateneo Obreiro, do Centro Republicano Federal e do Orfeón Eslava. Tamén foi nomeado en 1890 cronista de Betanzos, sendo o primeiro cronista oficial da cidade. Na Coruña foi redactor do periódico republicano *El Telegrama* e foi elixido presidente da Xuventude Republicana Coruñesa.

En 1892 marchou a Buenos Aires, onde fundou *El Pabellón Español*, e un ano máis tarde trasladouse a Montevideo onde dirixiu *El Intransigente* foi xerente de *El Liberal* e dirixiu *El Socialista*. Máis tarde, na localidade de Paysandú presidiu a Asociación Liberal de Socorros Mutuos e o Comité de Auxilios de Sicilia e Calabria e dirixiu o periódico *El Paysandú*.

En 1913 viaxou a Europa e participou, como delegado de colectividades suramericanas e europeas, no XVII Congreso Internacional de Libre Pensamento en Portugal. En 1914 participou en Lisboa nunha conferencia sobre o movemento agrario con Basilio Álvarez e Francisco Álvarez Pena. De volta en América, asistiu como delegado á Confederación Suramericana Pro-Paz, ao I Congreso Panamericano do Neno e ao Congreso de Bibliografía e Historia (como representante da Biblioteca América da Universidade de Santiago de Compostela).

Instalado en Buenos Aires foi catedrático de Historia da Liga de Educación Racionalista e, en 1924, encargouse da dirección da revista *Céltiga*. Novamente en Montevideo, dirixiu diversas emisións radiofónicas.

## Obras 
* *Socialismo y librepensamiento*.
* *Mesa revuelta*.
* *El país del prodigio*.
* *La masonería. Su pasado, su presente y su futuro*.
* *Nuevos rumbos educacionales*.
* *La democracia portuguesa*.
* *Ecos de combate*, 1940.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Biografía na Enciclopedia da emigración galega
* Ficha en galegos.info
* Ficha da curtametraxe *Ecos do combate. Adolfo Vázquez Gómez, pola libertade*
Royce White

**Royce Alexander White**, nado en Minneapolis (Minnesota) o 10 de abril de 1991, é un ex xogador estadounidense de baloncesto profesional.

## Traxectoria universitaria 
White comezou a súa etapa universitaria en Minnesota, pero algúns incidentes no ano 2009 fixeron que o botasen do equipo do baloncesto na tempada 2009-10, e posteriormente deixaría a Universidade de Minnesota. Despois disto, trasladouse a Iowa State. Na tempada 2011-12, liderou ós Cyclones en puntos, rebotes, asistencias, roubos e tapóns, e foi o único xogador na División I en liderar ó seu equipo nas cinco estatísticas. Ó remate da tempada, foi incluído no primeiro equipo All-Big 12 e no Big 12 All Rookie Team.

## Traxectoria profesional 
O 28 de xuño de 2012, White foi elixido na 16ª posición do Draft da NBA de 2012 polos Houston Rockets.

O 13 de xullo de 2013, White foi traspasado ós Philadelphia 76ers xunto a Furkan Aldemir, para que os Rockets puideran facer óco salarial para poder fichar a Dwight Howard. O 25 de outubro de 2013, foi cortado polos Sixers.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Seán Clárach Mac Domhnaill

**Seán Clárach Mac Domhnaill**, nado en 1691 e finado en 1754, foi un poeta en lingua irlandesa da primeira metade do século XVIII. *Mo Ghile Mear* é o seu poema máis famoso. Como tódolos demais poemas gaélicos da época, *Mo Ghile Mear* foi feito para ser cantado no canto de recitado e, de feito, a súa melodía é moi coñecida hoxe en día en Irlanda. Este é o refrán:

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Seán Clárach Mac Domhnaill Ainm.ie 
* The Poets and Poetry of Munster by John Clarence Mangan and Seán Ó Dálaigh 
* Mo Ghile Mear
Concha Rousia

**Concha Rodríguez Pérez**, coñecida como **Concha Rousia**, nada en Covas (Os Blancos) en 1962, é unha psicóloga e escritora galega.

## Traxectoria 
Cursou estudos de Psicoloxía na Universidade de Santiago de Compostela, e tras completar un mestrado en Terapia Familiar na Universidade de Maryland (Estados Unidos), exerce como psicóloga clínica nas proximidades de Santiago.

Ten publicado poemas e relatos en diversas revistas como *Agália* ou *A Folha da Fouce*, e en medios como *Vieiros*. Foi unha das fundadoras da revista cultural *A Regueifa*. Fai parte da Academia Galega da Língua Portuguesa, colaborando tamén co Instituto Cultural Brasil-Galiza.

## Obra 
### Narrativa 
* *As sete fontes*, 2005, Arcosonline, Arcos de Valdevez, edición en Internet.

### Literatura infanto-xuvenil 
* *Nântia e a cabrita d’ouro*, 2012, Através Editora.

### Poesía 
* *Se os carvalhos falassem*, 2016, Através.

### Obras colectivas 
* *Pegadas*, 2011, A porta verde do sétimo andar.
* *150 Cantares para Rosalía de Castro*, 2015, libro electrónico.

## Premios 
* Gañadora do *Certame de Narrativa Curta do Concello de Marín* no 2004, por *Segredo de confissão*.

* Gañadora do *Certame Literário Feminista do Condado* no 2006.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* [http://bvg.udc.es/ficha_autor.jsp?id=ConRodr%ED1&alias=Concha+Rousia&solapa=biografia ] na Biblioteca Virtual Galega.
* Blog da autora, *República da Rousia*
Seán Ó Tuama

**Seán Ó Tuama**, nado en 1926 en Cork (condado de Cork) e finado en setembro de 2006, foi un poeta, dramaturgo e académico irlandés.

## Obra 
### Poesía 
* *Faoileán Na Beatha* (Baile Átha Cliath, An Chlochomar Tta., 1962)
* 

### Teatro 
* 
* *An Grá in Amhráin na nDaoine* (An Clochomhar Tta., 1960)
* *An Grá i bhFilíocht na nUaisle* (1988)

### Antoloxías 
* 
* Coiscéim na hAoise Seo, e unha antoloxía da poesía irlandesa do século XX.

### Ensaio 
* *Cúirt, Tuath agus Bruachbhaile*, An Clóchomhar Tta, 1990
* *Nuabhearsaiocht 1939-1949* (como editor, Baile Atha Cliath, Sairseal agus Dill, 1950)
* 
* 
* 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Nova da morte de Seán Ó Tuama na Rte.ie
Gran Premio de Alemaña de 1951

O **Gran Premio de Alemaña de 1951** foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 29 de xullo de 1951 no circuíto de Nürburgring Nordschleife. Foi a sexta carreira da tempada de Fórmula Un de 1951.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Posicións logo da carreira 
* **Nota:** Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os catro mellores resultados contan para o campionato.Os números sen paréntese son puntos do campionato, os números entre paréntese son puntuación total obtida.

## Notas 
A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de 

### Ligazóns externas
Natación nos Xogos Olímpicos de Londres 2012

160px|dereita
160px|dereita
As probas de **natación nos Xogos Olímpicos de Londres 2012** comezarán o 28 de xullo e rematarán o 4 de agosto, e se disputarán no London Aquatics Centre, en Londres. A competición en augas abertas terá lugar o 9 e 10 de agosto no Lago Serpentine, en Hyde Park, Londres.

Disputaranse un total de 34 eventos diferentes, 17 masculinos e 17 femininos. Dous deles serán nos 10 quilómetros en augas abertas, mentres que as 32 probas restantes serán nunha piscina de 50 metros de largo.

## Sedes 
A sede principal das probas de natación será o London Aquatics Centre. As probas de longa distancia disputaranse no Lago Serpentine.

## Calendario 
### Masculino 
### Feminino 
## Medalleiro 
## Resultados 
### Femininos 

### Masculinos 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Natación en Londres 2012 

### Outros artigos 
* Xogos Olímpicos de Londres 2012
Gran Premio de Italia de 1951

O **Gran Premio de Italia de 1951** foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 16 de setembro de 1951 en Monza. Foi o sétimo do Campionato do Mundo de Pilotos.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Posicións logo da carreira 
* **Nota:** Só as cinco primeiras posicións están na lista. Só os 4 mellores resultados contan para o Campionato. Os números sen paréntese son os puntos do campionato, os números entre paréntese son o total de puntos anotados.

## Notas 
* **Pole position:** Juan Manuel Fangio - 1:53.2 
* **Volta rápida:** Nino Farina - 1:56.5 
* Farina (50 voltas) fíxose cargo do coche de Bonetto (29) despois de retirarse co seu auto. Os puntos da 3ª posición distribuíronse entre os dous pilotos (Farina recibiu un punto adicional por establecer a volta rápida da carreira).

*A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de *

### Ligazóns externas
Glicerofosfocolina

[miniatura|dereita|Glicerofosfocolina.[Número CAS: 28319-77-9. Nome IUPAC: [(2*R*)-2,3-dihidroxipropil] 2-trimetilazaniumiletil fosfato.]]

A **glicerofosfocolina** tamén chamada **L-alfa glicerilfosforilcolina** (**alfa GPC**), **glicerilfosforilcolina**, **glicerofosforilcolina** ou **alfoscerato de colina** é un composto natural de colina que se pode atopar no cerebro e no leite. É tamén un precursor da acetilcolina parasimpaticomimético  que pode ter un potencial para o tratamento da enfermidade de Alzheimer e un uso como suplemento dietético nootrópico que potencia a memoria e a cognición.

A alfa GPC pode obterse da lecitina de soia purificada. Deriva da 2-lisofosfatidilcolina por hidrólise do ácido graxo catalizado por unha lisofosfolipase :

:

A alfa GPC libera rapidamente colina no cerebro a través da barreira hematoencefálica e é un precursor biosintético do neurotransmisor acetilcolina.

En diversos estudos investigouse a súa eficacia para corrixir trastornos cognitivos causados por accidentes cerebrovasculares ou a enfermidade de Alzheimer. Un ensaio feito en Italia con 2.044 pacientes cun accidente cerebrovascular recente aos que se lle subministrou doses de 1.000&nbsp;mg/día durante 28&nbsp;días e 400&nbsp;mg tres veces diarias nos seguintes cinco meses, confirmou o papel terapéutico estatisticamente significativo da alfa GPC para a recuperación cognitiva.

As doses comúns son 300-1.200&nbsp;mg díarios.

## Notas
Galicia Liberal

***Galicia Liberal*** foi un periódico editado en Santiago de Compostela de 1885 a 1886.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico independente*, apareceu en agosto de 1885. Saía dúas veces á semana. O seu director era Adolfo Vázquez Gómez. Incluía noticias locais e de carácter xeral e poesías e folletíns. O seu director foi detido e despois indultado en decembro de 1885. En xaneiro de 1886 foi substituído na dirección por Alfredo Ubiña. Cesou a súa publicación en febreiro de 1886, sendo substituído por *Galicia Democrática*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
José Asensio

**José Asensio Torrado**, nado na Coruña o 18 de maio de 1892 e finado en Nova York o 24 de febreiro de 1961, foi un militar galego.

## Traxectoria 
Ingresou na Academia de Infantería de Toledo en 1907 e foi enviado ao Protectorado Español de Marrocos. En 1920 ascendeu a comandante e foi nomeado xefe do Estado Maior do Comisariado Español en África. Ao proclamarse a Segunda República Española foi nomeado xefe da Comisión Fronteiriza con Portugal, e en 1933 foi ascendido a coronel. 

Nos primeiros días da Guerra civil española tomou parte no asalto ao Cuartel da Montaña de Madrid e diversas operacións nas frontes de Andújar, Málaga, Guadarrama. Ascendido a xeneral, foi nomeado Xefe do Teatro de Operacións do Centro (TOCE) e participou no frustrado asalto ao Alcázar de Toledo; fracasou igualmente, en Talavera de la Reina. En outubro de 1936 Francisco Largo Caballero nomeouno subsecretario do Ministerio da Guerra, desde onde tratou de reorganizar o exército republicano. Pouco antes de finalizar a guerra foi nomeado agregado militar da embaixada española en Washington. Trasladouse a Nova York, onde deu clases de español. En 1949, foi nomeado ministro da Guerra no Goberno da República no exilio. Finou en Nova York o 24 de febreiro de 1961.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en galegos.info
* Biografía en exiliados.org
As ras

***As ras*** (en grego *Βάτραχοι*) é unha comedia teatral escrita polo dramaturgo da Grecia clásica Aristófanes, escrito para a Lenea. Para seu valor literario e social, a obra recibiu a honra insólita de ser repetida, e segundo un biógrafo posterior, foi premiada cunha coroa cívica.

## Personaxes
* Dioniso.
* Xantias, servo de Dioniso
* Heracles
* Morto
* Caronte
* Coro de ras
* Coro de misterios dionisíacos
* Éaco
* Servo de Hades
* Hostes
* Plathane
* Eurípides
* Esquilo
* Hades

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* *As ras* (grego clásico).
Roeland Schaftenaar

**Roeland Pieter Schaftenaar**, nado en Utrecht o 29 de xullo de 1988, é un xogador internacional profesional neerlandés de baloncesto. Xoga na posición de pivote cunha altura de 2,10 metros.

## Traxectoria 
Roeland Schaftenaar formouse no instituto Gerrit Rietveld College da súa cidade natal, Utrecht. Dende alí marchou cara aos Estados Unidos e a NCAA, xogando para os Beavers da Universidade Estatal de Oregón (Oregon State), onde xogaba coma pivote grazas á súa altura de 2,10 metros. Alí asinou unha media de 9,2 puntos e 4,1 rebotes na tempada 2009-10, sendo elixido no primeiro equipo "All-Academic" da Conferencia Pac-10.

No verán de 2010 o equipo da ACB Gran Canaria 2014 chegou a un acordo co pivote holandés para a súa incorporación ao equipo insular para as seguintes catro tempadas, sendo cedido ao UB La Palma da Liga LEB. Schaftenaar é tamén internacional co combinado nacional dos Países Baixos, co que participou na División B do Eurobasket de Lituania 2011, que buscando o ascenso á División A. En febreiro de 2011, o Gran Canaria 2014 recuperou a Roeland Schaftenaar para suplir a baixa de Sitapha Savané, mais despois o adestrador Pedro Martínez decantouse por Álex López e o neerlandés regresou ao equipo palmeiro. Na tempada 2012-13 o xogador asinou para xogar co Club Baloncesto Breogán de Lugo. Tras dous anos no club lucense, Schaftenaar asina polo Rethymno Cretan Kings, equipo da máxima categoría do baloncesto heleno, onde permanece tres temporadas. Posteriormente xoga para o Faros Larissas e o Ionikos Nikaias, tamén gregos.

O 14 de setembro de 2021, Schaftenaar asinou co Club Básquet Coruña da Liga LEB Ouro.

### Equipos 
*  UB La Palma (LEB, 2010−2012) 
*  CB Breogán (LEB, 2012−2014)
*  Rethymno Cretan Kings (A1, 2014−2017)
*  Faros Larissas (A1, 2017−2018)
*  Ionikos Nikaias (A2, 2018−2020)
*  Cáceres (LEB, 2020−2021) 
*  Club Básquet Coruña (LEB, 2021−2022)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en feb.es
Antena (homónimos)

**Antena** pode referirse a:

* **Antena**, un dispositivo capaz de emitir ou recibir ondas de radio.
* **Antena**, apéndice sensorial dos artrópodos.
* **Antena**, estrutura formada por celas hexagonais elaborada con cera polas abellas.
* ***Antena***, primeiro álbum de estudio da banda de rock alternativo mexicana Zurdok.
Solomon Kane (filme)

***Solomon Kane*** é un filme dirixido por Michael J. Bassett que se estreou no 2009. O filme baséase no personaxe Solomon Kane creado no 1928 por Robert E. Howard.

## Sinopse 
Solomon Kane é un soldado que vive atormentado polos seus actos do pasado e que busca a redención loitando contra un sinistro poder que ameaza o seu reino. A súa única meta na vida é terminar coa maldade en todas as súas formas.

## Personaxes 
* James Purefoy como Solomon Kane
* Max von Sydow como Josiah Kane
* Rachel Hurd-Wood como Meredith Crowthorn
* Mackenzie Crook como Padre Michael
* Pete Postlethwaite como William Crowthorn
* Ian Whyte como Servo do demo
* Alice Krige como Katherine Crowthorn
* Ben Steel como Fletcher
* Anthony Wilks como Edward Crowthorn
* Jason Flemyng como Malachi
* Samuel Roukin como Marcus Kane

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Trofeo Cidade de Vigo 2011

A XLI edición do **Trofeo Cidade de Vigo** celebrouse en Vigo o 6 de agosto de 2011 a partido único. O campión foi o Sporting de Gijón.
## Participantes
## Partido
## Notas