Mycosphaerella fijiensis

***Mycosphaerella fijiensis***, é un fungo ascomiceto patóxeno. Xera unha enfermidade chamada de **sigatoka negra**, principal doenza que afecta as bananeiras.

## Patoloxía 
Dentro das enfermidades fúnxicas que atacan a bananeira, a sigatoka negra é a máis seria a nivel mundial, a cal é causada polo fungo ***Mycosphaerella fijiensis*** **Morelet**.

Este fungo ataca as follas e provoca perdas de máis de 50% no rendemento. A nivel mundial o custo para o control é estimado en aproximadamente 2.500 millóns de $ americanos por ano, o que non inclúe a pegada no medio ambiente (CICY, 2004). Cando a produción de banana se realiza con fins de exportación, faise indispensábel manter a follaxe libre da enfermidade, aspecto que se logra parcialmente coa aplicación de funxicidas protectantes e sistémicos (Patiño, 2003), o que representa un custo anual de preto de 350 millóns de dólares para América Latina e 25 millóns de dólares para Colombia. O seu control trae consigo non só problemas económicos, senón ambientais polo uso intensivo destes compostos.

Esta doenza identificouse inicialmente en 1963, na costa do Suroeste de Viti-Levu nas illas Fiji, aínda que hai evidencias da súa presenza no Hawai e nalgunhas zonas do Pacífico desde moito antes, desde entón desprazouse cara ás zonas bananeiras do Pacífico e Asia. En América Latina a sigatoka negra descubriuse por vez primeira en Honduras en 1972, distribuíndose cara ao norte a Guatemala, Belize, o sur de México e cara ao sur como O Salvador, Nicaragua, Costa Rica, Panamá e Colombia.

A enfermidade chega a causar unha redución do 56,8 % no peso do acio cando non se controla quimicamente, ademais, preséntase un madurecemento prematuro dos acios o cal é a principal causa de perdas económicas ocasionadas pola enfermidade. Ao anteposto agrégaselle o perigo da perda de sensibilidade do patóxeno cara aos funxicidas, dado o número limitado de químicos que existe para o seu control, feito que vén afectando de forma negativa o sistema ecolóxico da zona bananeira, a través da gran cantidade de agroquímicos que se deitan no ambiente.

A sigatoka negra é causada polo fungo da clase Ascomycetes *Mycosphaerella fijiensis* Morelet, cuxo estado imperfecto corresponde a *Pseudocercospora fijiensis*; por conseguinte, o axente causal pode espallarse mediante a produción de ascosporas e conidios.

## Aspectos epidemiolóxicos 
O proceso infeccioso do fungo pode iniciarse a partir de ascosporas ou conidios. O ciclo de vida do patóxeno depende as condicións atmosféricas, hóspede e variabilidade do fungo; despois da xerminación das ascosporas ou conidios e a penetración da hifa a través dos estomas inicia un proceso de infección caracterizado pola aparición de seis estados de desenvolvemento dos síntomas da enfermidade. O ciclo iníciase coa xerminación das esporas, as cales, despois da súa liberación e dispersión por acción da auga ou o vento, deposítanse sobre as follas sas ou xa infectadas. Alí o inóculo xermina para producir un tubo xerminativo que se alonga e se ramifica axiña na procura de estomas, para despois penetrar nun tempo que vai de 2 a 6 horas. Para que este proceso ocorra cómpre a presenza de auga libre sobre as follas.

A temperatura óptima de xerminación de estruturas oscila entre 26-28&nbsp;°C, aínda que o efecto da temperatura sobre a xerminación pódese caracterizar mediante unha función cuadrática de resposta, cun óptimo estimado de 26,5&nbsp;°C. as precipitacións son consideradas un factor de especial relevancia na dispersión do inóculo, de maneira que se presenta unha época de baixa incidencia e outra de alta incidencia, segundo as épocas de seca ou de choiva, respectivamente. As ascosporas requiren ambientes saturados ou auga libre para a súa xerminación e elongación do tubo xerminativo. As conidias en contraste xerminan a un amplo rango de humidades que vai de 92 a 100%, en tanto que as ascosporas só xerminan con humidades altas de 98 a 100%. Presúmese, que tendo en conta antecedentes de baixa cantidade de auga requirida para xerminación de conidias esta pode ser a fonte de inóculo responsábel do desenvolvemento da enfermidade en estacións secas.

A sigatoka negra induce danos nos tecidos da planta da bananeira dende antes de infectar a folla, posto que desde que hai contacto das estruturas de dispersión do patóxeno coa superficie da folla obsérvase desorganización dos tecidos. As toxinas producidas por *M. fijiensis* afectan a fisioloxía das células do mesófilo e estas entran nun proceso de morte celular que se expresa nos síntomas de tacas apardadas até a cor característica de necrose entre as nervaduras secundarias da folla. A presenza das lesións foliares utilízase como método de diagnóstico e seguimento da enfermidade nas plantacións comerciais.

### Esfolles 
Chámaselle así á práctica cultural do cultivo das musáceas na que se elimina mecanicamente cunha ferramenta filosa as partes da folla infectadas con sigatoka que están en esporulación activa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*La Sigatoka Negra (Mycosphaerella fijiensis Morelet) en el plátano
* Efectos da Sigato

ka-negra (*Mycosphaerella fijiensis*)