Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1987

[miniatura|dereita|[Nelson Piquet gañou o seu terceiro título, pilotando para Williams.]]
[miniatura|dereita|O compañeiro de Piquet, [Nigel Mansell foi segundo.]]
[miniatura|dereita|[Ayrton Senna de Lotus rematou terceiro no campionato.]]

O **Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1987** foi a 38ª tempada de Fórmula 1 organizada pola Fédération Internationale de l'Automobile (FIA), e a 30ª Copa Internacional de Construtores de F1. O campionato contou con dezaseis Grandes Premios que comezaron o 12 de abril e finalizaron o 15 de novembro. Este campionato tamén incluíu o Trofeo Jim Clark e o Trofeo Colin Chapman Trophy que se disputaron, respectivamente, por pilotos e construtores de Fórmula Un para coches propulsados por motores de aspiración atmosférica.

O Campionato do Mundo de 1987 viu un longo duelo toda a tempada entre os dous pilotos de Williams, o brasileiro bicampión mundial Nelson Piquet e o piloto británico Nigel Mansell. A parella gañou nove das dezaseis carreiras da tempada nos seus Williams FW11B, aínda que só lograron unha vitoria nas cinco primeiras carreiras. O seu dominio a metade de tempada eliminara toda competencia. Mansell logrou seis vitorias en comparación co máis consistente Piquet con tres. O duelo cada vez máis antagónica tivo un final prematuro no Gran Premio do Xapón cando Mansell estrelouse con forza na práctica sufrindo unha lesión nas costas que o deixou fóra nas dúas últimas carreiras da tempada.

A batalla polo terceiro lugar no campionato tamén se resolveu a finais da tempada, co piloto brasileiro Ayrton Senna que pilotaba un Lotus 99T terminando con nove puntos de vantaxe sobre o campión do mundo da tempada anterior, o francés Alain Prost (McLaren MP4/3).

Williams-Honda dominou o Campionato de Construtores, logrando 137 puntos respecto de McLaren-TAG con 76 puntos. Lotus-Honda logrou o terceiro lugar nos puntos logo de resistir a carga de final de tempada de Ferrari liderado polo piloto austríaco Gerhard Berger que gañou as dúas últimas carreiras do ano no Xapón e Australia.

Dous novos sub-campionatos creáronse para a tempada de 1987. O Trofeo Jim Clark para os pilotos dos coches propulsados por motores de aspiración natural e o seu campionato paralelo para construtores, o Trofeo Colin Chapman, axudou a animar aos equipos que non tiñan acceso aos motores turbo, mentres que ao mesmo tempo recoñecía a próxima prohibición dos turbos para a tempada  de Fórmula Un. O piloto británico Jonathan Palmer (Tyrrell DG016) gañou o campionato, conseguiuno no Xapón e terminou con 21 puntos por diante do seu compañeiro de equipo, o francés Philippe Streiff. Como Tyrrell foi o único equipo con dous autos no trofeo de Colin Chapman, dominou o campionato. Os resultados de Philippe Alliot no Larrousse para ser terceiro no Trofeo Jim Clark, e o Lola LC87 foi segundo no Trofeo Colin Chapman.

En 1987 introducíronse novas normas, nun esforzo non só para facer o regreso dos motores normalmente aspirados máis competitivos, para reducir custos e tamén para frear os coches cun conseguinte aumento da seguridade. Como parte dun plan de dous anos para eliminar os turbos da Fórmula Un, a FIA introduciu unha válvula pop-off obrigatoria aos coches turbo alimentados que o restrinxía a 4,0 bar, o que limita a potencia do motor (un director de equipo anónimo comentou na apertura da tempada en Brasil que a válvula pop-off era "a única peza en bruto da enxeñería nun coche de Gran Premio moderno"). Con todo, os avances no desenvolvemento de motores, aerodinámica, pneumáticos e suspensión significou que, a pesar da limitación nos turbos, os principais equipos como Williams, McLaren e Ferrari regularmente lograron rexistros máis rápidos dos que tiñan en , cando o turbo non tiña restricións. A FIA tamén prohibiu os pneumáticos de cualificación super brandos (e pegañentos) en 1987.

## Pilotos e construtores 
## Calendario de Grandes Premios 
## Clasificación do Mundial de Pilotos de 1987 
Os puntos para o Campionato de pilotos de 1987 concédense sobre unha base 9-6-4-3-2-1 aos seis mellores pilotos colocados en cada carreira. Con todo, só os once mellores resultados do campionato contan para o total final.

|valign="top"|

**Negra** – Pole
*Cursiva* – Volta rápida
† Condutores que non terminaron o Gran Premio, pero se clasificaron ao completar máis do 90% da distancia de carreira.
|}

### Jim Clark Trophy (para os condutores de vehículos equipados con motores de aspiración atmosferica 
## Clasificación do Mundial de Construtores de 1987 
Os puntos para o Campionato de construtores de 1987 concédense sobre unha base 9-6-4-3-2-1 aos seis mellores pilotos colocados en cada carreira. Todos os resultados do campionato contan para o total final.

|valign="top"|

**Negra** – Pole
*Cursiva* – Volta rápida
† Condutores que non terminaron o Gran Premio, pero se clasificaron ao completar máis do 90% da distancia de carreira.
|}

### Colin Chapman Trophy (para os construtores de vehículos equipados con motores de aspiración atmosférica) 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Results and images from the 1987 Formula One World Championship  Consultado en f1-facts.com o 26 de abril de 2009