Alcmeónidas

Os **Alcmeónidas**, (en grego antigo: Ἀλκμαιωνίδαι *Alkmaiōnídai*) foron unha das familias eupátridas da Atenas (séculos VI, V e IV&nbsp;a.&nbsp;C.). Pretendían ser atenienses autóctonos, descendentes por Alcmeón de Neleo (rei mítico de Pilos, fillo de Poseidón) e de Tiro, e aducían ser expulsados do seu reino polos dorios.

## Alcmeónidas e Cilonianos 
miniatura|300px|dereita|Vista do Erecteion dende o suroeste. 
O primeiro Alcmeónida soado foi o arconte Megacles I, que no 632&nbsp;a.&nbsp;C. condenou á morte a Cilón e os seus cómplices, autores dun golpe de estado frustrado (posto que o pobo non se sublevou secundando os seus plans), que instigados por un oráculo délfico, apoderáronse da Acrópole. Cilón sentou á beira da imaxe de Atenea *Políade*, protectora da cidade, sita no templo de Erecteo, o santuario máis antigo que tiña consagrado en Atenas, destruído máis tarde polos persas. Ao acollerse á protección da imaxe, o refuxiado adquiriu carácter de inviolable. Inviolabilidade que non se respectou e de aí o sacrilexio. Sobre Megacles, arconte epónimo, recaeu a responsabilidade e foi acusado de sacrilexio por Mirón de Flía. Un tribunal composto por 300 nobres condenou a Megacles e á súa familia ao exilio perpetuo.

A tentativa de Cilón debeu contar co apoio de Megara, xa que o seu tirano Teágenes era sogro seu. Cilón e o seu irmán conseguiron escapar da Acrópole, sendo os seus secuaces os que foron apresados, baixo a promesa dos atenienses a quen estaba confiada a garda da deusa, de non facerlles dano, pero matáronos. Incluso acabaron con algúns que sentaron xunto aos altares das Erinias. O sacrilexio revestiu maior gravidade ao cometerse ao pé dos altares destas deusas. Segundo Plutarco os conxurados, convencidos por Megacles, accederon a baixar da Acrópole. O descenso fixérono atando á estatua un fino fío, pero cando chegaron preto das estatuas das Erinias, rompeu o fío e Megacles e os outros arcontes lanzáronse a capturalos, baixo o pretexto de que a deusa os rexeitaba como suplicantes. Aos que se refuxiaron nos altares das deusas degoláronos, ao resto lapidáronos, excepto a algúns aos que lles perdoaron a vida.

Segundo a tradición ática, esta primeira expulsión dos Alcmeónidas ocorrería cara ao 594&nbsp;a.&nbsp;C., en tempos de Solón e unha xeración despois da tentativa de Cilón. Con todo podería ser inmediatamente despois da conspiración e que os ósos non fosen desenterrados até a expulsión posterior.

Durante o arcontado de Solón en 594&nbsp;a.&nbsp;C., autorizouse o regreso dos Alcmeónidas, froito da súa política de reconciliación.

A historia de Atenas desde a conspiración de Cilón, mostra un antagonismo de máis dun século entre os Alcmeónidas e a nobreza ateniense; en concreto a súa alianza con familias para o derrocamento dos tiranos, sobre todo nos inicios da tiranía de Pisístrato.

Alcmeón, fillo de Megacles, mandou as forzas atenienses na Primeira Guerra Sacra cara ao 590&nbsp;a.&nbsp;C. Venceu nas carreiras de carros das Olimpíadas do 592&nbsp;a.&nbsp;C. Era sumamente rico e na súa época e debido á súa fortuna, debeu de xeneralizarse o nome da familia.

## Alcmeónidas e Pisistrátidas 
Volveron ser expulsados da cidade durante a tiranía de Pisístrato. No 548&nbsp;a.&nbsp;C. chegaron a un acordo coa anfictionía de Delfos e reconstruíron o templo de Apolo. No 510&nbsp;a.&nbsp;C., trala caída de Hipias, os Alcmeónidas foron autorizados a regresar, de novo, a Atenas.

Megacles II, fillo de Alcmeón, casou con Agarista, filla do tirano de Sición, Clístenes. Megacles e a súa familia tamén foron exiliados tras acentuarse as diferenzas entre Megacles e Pisístrato despois da segunda toma do poder por parte do tirano.

## Alcmeónidas posteriores 
Do matrimonio de Megacles e Agarista naceu Clístenes o reformador, que tivo un breve desterro tras caer a tiranía de Pisístrato. Outro fillo de Megacles foi Hipócrates, pai dunha segunda Agarista que contraeu matrimonio con Jantipo, matrimonio do que entre 495-490&nbsp;a.&nbsp;C. naceu Pericles.

No 431&nbsp;a.&nbsp;C. unha embaixada lacedemonia en Atenas, esixiu que para expiar o sacrilexio cometido contra Atenea fose desterrado Pericles, fillo de Jantipo, que estaba implicado no sacrilexio por vía materna, pero en realidade era un pretexto de Esparta para desprestixiar a Pericles cuxa política temía e coa certeza de que non prosperaría, pero si a acusación de que a guerra sobreviría debido á desgraza de pertencer á familia dos Alcmeónidas e a maldición que pesaba sobre el.

Entre os membros máis coñecidos desta familia atópanse: Clístenes, Pericles e Alcibíades. O tres foron involucrados no proceso que se instruíu contra os Alcmeónidas.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía
*