open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tomoko Yoshida

**Tomoko Kira** (en xaponés **吉良 知子**), nada en Hamamatsu o 6 de febreiro de 1934, e unha escritora xaponesa, máis coñecida co alcume de **Tomoko Yoshida** (**吉田 知子**).

## Traxectoria
Estudou economía na Universidade Nacional Feminina de Nagoya e creceu en Shinkyō (actual Changchun, capital de Manchukuo). Tras a segunda guerra mundial, residiu en Toyohara (hoxe día Ioujno-Sakhalinsk) e regresou ao Xapón en 1947, onde traballou como profesora de secundaria en Hamamatsu e para as publicacións *Ise Shimbun*, *Gomu* (ゴム)  e *Fabeln, Parabeln* (寓話) .

## Obra (sel.) 
**Mumyōjōya* (無明長夜, 1970)
**Iki mono tachi* (生きものたち, 1971)
**Yoshida Tomoko sakuhin sen* (吉田知子作品選, 1971)
**Neko no me, onna no me* (猫の目、女の目, 1974)
**Inu no kōfuku* (犬の幸福, 1979)
**Chichi no haka* (父の墓, 1980)
**Watashi no ai no monogatari* (わたしの恋の物語, 1981)
**Manshū wa shiranai* (満洲は知らない, 1985)
**Kamo* (鴨, 1985)
**Osonae* (お供え, 1993)
**Sennen ōrai* (千年往来, 1996)
**Hako no tsuma* (箱の夫, 1998)
**Nihon nanmin* (日本難民, 2003)

## Premios 
* 1970: Premio Akutagawa por *Mumyōjōya* (無明長夜)
* 1985: Premio de literatura femenina por *Manshū wa shiranai* (満洲は知らない)
* 1992: Premio Kawabata por *Osonae* (お供え)
* 1998: Premio Kyōka Izumi por *Hako no tsuma* (箱の夫)

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*kotobank.jp
Lista dos óblasts da Ucraína por superficie

[miniatura|[Bandeira de Ucraína.]]
Esta é unha lista dos territorios e *óblasts* (rexións) da Ucraína, clasificados segundo a súa superficie.
Damon Galgut

**Damon Galgut**, nado en Pretoria o 12 de novembro de 1963, é un escritor surafricano.

## Traxectoria 
Naceu nunha familia de xuristas e comezou a escribir a cando estivo convalecente en hospitais cun cancro aos 6 anos. Estudou arte dramática na Universidade de Cidade do Cabo e debutou con *A Sinless Season* aos 17 anos. A súa obra máis exitosa é *The Good Doctor*, 2003. É abertamente homosexual.

En novembro de 2021, a súa novela The Promise gañou o Booker Prize 2021. Damon Galgut é o terceiro escritor de Suráfrica en gañar o Booker, despois de Nadine Gordimer e JM Coetzee, que gañou dúas veces. Damon Galgut xa foi preseleccionado outras dúas veces para o Booker Prize.

## Obra 
**Novelas**
* *A Sinless Season* (1982)
* *Small Circle of Beings* (1988)
* *The Beautiful Screaming of Pigs* (1991)
* *The Quarry* (1995)
* *The Good Doctor* (2003)
* *The Impostor* (2008)
* *In a Strange Room* (2010)
* *Arctic Summer*, (2014)
**Teatro**
* *Echoes of Angers*
* *Party for Mother*
* *Alive and Kicking*
* ''The Green's Keeper

## Notas
Hiroko Takenishi

**Hiroko Takenishi** (en ), nada en Hiroshima o 11 de abril de 1929, é unha escritora xaponesa membro da Academia Xaponesa das Artes. É unha das representantes máis destacadas da primeira xeración da literatura da bomba atómica.

## Traxectoria 
Nada nunha familia de cervexeiros, a súa infancia estivo marcada pola segunda guerra mundial. Na súa obra, fala do bombardeo atómico de Hiroshima e Nagasaki e das súas consecuencias. Estudou literatura xaponesa na Universidade Waseda.

## Obra 
* *Ōkan no ki - Nihon no koten ni omou* (往還の記 - 日本の古典に思う, 1964)
* *Genji Monogatari-ron* (源氏物語論, 1967)
* *Gishiki* (儀式, 1969)
* *Hito to kiseki: 9-nin no josei ni toku* (人と軌跡 9人の女性に聴く, 1970)
* *Mono ni oeru nichi* (ものに逢える日, 1974)
* *Koten nikki* (古典日記, 1975)
* *Tsuru* (鶴, 1975)
* *Gendai no bunshō* (現代の文章, 1976)
* *Kangensai* (管絃祭, 1978)
* *Aisuru to iu kotoba* (愛するという言葉, 1980)
* *Kogo ni kiku* (古語に聞く, 1981)
* *Heitai yado* (兵隊宿, 1982)
* *Watashi no heian bungaku* (私の平安文学, 1982)
* *Haiku ni yomareta hana* (俳句によまれた花, 1988)
* *Nihon no joka* (日本の女歌, 1989)
* *Zōtō no Uta* (贈答のうた, 2003)

## Premios 
* 1964: Premio Toshiko Tamura por *Ōkan no ki - Nihon no koten ni omou* (往還の記 - 日本の古典に思う) 
* 1973: Premio Taiko Hirabayashi por *Shikishi-naishinnō, Eifuku-mon’in* (式子内親王・永福門院)
* 1978: Chūōkōron-Shinsha por *Kangensai* (管絃祭)
* 1981: Premio Kawabata por *Heitai yado* (兵隊宿) 
* 1986: Premio Mainichi por *Yamagawa Tomiko* (山川登美子)
* 2003: Premio Noma por *Zōtō no Uta* (贈答のうた)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
*  Notice bedfordstmartins.com
Xaquín das Herbas

**Xaquín das Herbas**, finado en 1958, foi un ermitán galego que viviu entre os anos 1936 e 1958 no concello das Pontes de García Rodríguez. Segundo a tradición oral vivía nun carballo oco ao carón do río Eume, de forma autosuficiente, fabricándose el mesmo a roupa con peles e alimentándose a base de insectos, herbas e raíces.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*
Rie Yasumi

**Rieko Yasumi** (en xaponés **休 理英子**), nada en Kobe o 1 de marzo de 1972, é unha poeta *senryu* xaponesa. Estudou na Universidade Otemae.

## Obra 
* *平凡な兎* (2001) ISBN 978-4-89008-284-1
* * やすみりえのとっておき川柳道場* (2001) ISBN 978-4-88854-415-3
* *やすみりえのトキメキ川柳* (2005) ISBN 978-4-88854-423-8
* *ハッピーエンドにさせてくれない神様ね* (2006) ISBN 978-4-86044-283-5

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* www.office-kitano
Antanas Baranauskas

**Antanas Baranauskas**, nado o 17 de xaneiro de 1835 en Onikshty (gobernación de Vilna, Imperio Ruso) e finado o 26 de novembro de 1902, foi un eclesiástico católico latino lituano, poeta e matemático, bispo de Augustów dende 1897 até o seu pasamento.
Barbacoa

O termo **barbacoa** pódese referir a:

## Toponimia 
Barbacoas:
* **Barbacoas**, un municipio de Colombia, no departamento de Nariño;
* **Barbacoas**, un distrito no cantón de Puriscal, provincia de San Xosé (Costa Rica);
* **Barbacoas**, a capital do municipio Urdaneta, no estado Aragua (Venezuela);
* **Barbacoas**, no municipio Morán do estado Lara (Venezuela);

## Outros 
***Barbacoa**, unha banda de rock da Arxentina.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Salsa *barbacoa*, mollo pastoso que combina sabores doces e acedos e que se emprega especialmente para acompañar as carnes á grella.
Catedral de Milán

A **catedral de Milán** (en ) sitúase na praza central da cidade de Milán, na Lombardía, no norte de Italia. É a sé da arquidiocese de Milán e unha das máis célebres e complexas edificacións en estilo gótico de Europa.

## Historia e arte 
Trátase dunha catedral inmensa, con 157 m de lonxitude e 109 m de largura. O interior ten cinco naves cunha altura que chega aos 45 metros, divididas por 40 piares. Posúe un transepto con tres naves. O estilo gótico da catedral é único (gótico flamíxero).

miniatura|Fachada principal da catedral con ameados do século XVIII
A construción do edificio comezou en 1386 baixo a iniciativa do arcebispo Antonio da Saluzzo, nun estilo gótico serodio de influencia francesa e centroeuropea, distinto ao estilo corrente daquela en Italia. Os traballos foron apoiados polo señor da cidade, o duque Gian Galeazzo Visconti, que impulsou a obra a través de facilidades fiscais e promoveu o uso do mármore de Candoglia como material de construción. A obra avanzou axiña, e en 1418 o altar mor da catedral foi consagrado polo papa Martiño V. Xa a mediados do século XV a parte leste (ábsida) da igrexa estaba completa. A partir desta data, porén, as obras proseguiron amodo até fins do século XV.
miniatura|Vista da nave da catedral.
Entre 1500 e 1510 a cúpula octagonal do cruceiro foi completada e o interior foi decorado con varias series de estatuas. Porén, a fachada oeste do edificio permaneceu aínda inacabada. En 1577 a catedral foi consagrada novamente polo arcebispo Carlos Borromeu. A fachada non foi construída até o século XVII, en estilo manierista. A mediados do século XVIII foi completada a parte externa da cúpula, onde se colocou a estatua da *Madoninna*.

En 1805, por iniciativa directa de Napoleón, que invadira a Italia, as obras foron recomezadas. Nesa época a fachada principal e gran parte dos detalles exteriores, como os pináculos, foi completada nunha mestura de estilos, entre o neogótico e o neobarroco. Non foi até 1813 cando a catedral foi dada por finalizada, máis de catrocentos anos após o inicio das obras. Porén no século XX foi necesario trocar as cinco portas da fachada, traballos que remataron en 1965.

A catedral é actualmente un importante punto turístico de Milán, e dende o alto é posíbel ollar toda a cidade.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Vuelta a España 1936

A **Vuelta a España 1936** foi a segunda edición da Vuelta a España. A competición ciclista tivo lugar entre o 5 e o 31 de maio de 1936, cun percorrido de 4364&nbsp;km dividido en 21 tiradas, con saída e chegada en Madrid.

Tomaron a saída 53 corredores, dos cales remataron 26. Entre eses 53 estaban 44 españois, dos cales dous eran galegos: o ponteareán Delio Rodríguez, que rematou no posto 24º, e o cambadés Marcelino Sánchez, retirado na cuarta etapa.

O vencedor foi o belga Gustaaf Deloor, que xa gañara a edición anterior. Cubriu a proba a unha velocidade media de 29,068&nbsp;km/h, e viuse favorecido pola caída na primeira etapa do seu gran rival no ano anterior, Mariano Cañardo. Salvador Molina foi o gañador da clasificación da montaña.

## Etapas 
## Clasificacións 
Nesta edición da Vuelta a España disputáronse tres clasificacións: a xeral, a da montaña e a de equipos:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial da Vuelta a España
Lavandeira real

A **lavandeira real**, *Motacilla cinerea*, é unha ave da orde dos paseriformes e familia dos motacílidos, dos que é a especie máis esvelta, e coa característica cola máis longa.

## Descrición 
É unha ave duns 19&nbsp;cm de lonxitude, de coloración gris verdosa no dorso, e amarela na rabadilla e en partes inferiores. A cola está sempre en movemento, e voando amosa unha liña branca na á. Os machos diferéncianse das femias pola presenza neles dunha mancha negra na gorxa durante o período de reprodución.

## Distribución e hábitat 
Ocupa o norte de África e gran parte de Europa, estendéndose por Asia até o Xapón, estando representada por varias subespecies. A poboación ibérica peninsular nidifica nas zonas montañosas, acudindo na invernada ás chairas cerealeiras e campiñas, procedente do centro e norte de Europa, morando na península uns seis meses, chegando de agosto a novembro, e retornando ás súas áreas de procedencia entre febreiro e abril.

## Subespecies 
Recoñécense as seguintes subespecies:

* *M. cinerea canariensis* Hartert, 1901, nas Illas Canarias, onde se coñece como *alpispa*.
* *M. cinerea cinerea*, no Norte de África e Eurasia.
* *M. cinerea patriciae* Vaurie, 1957, nos Azores.
* *M. cinerea schmitzi* Tschusi, 1900, en Madeira.

## Comportamento 
Normalmente solitaria, vese cerca da auga movendo continuamente a cola. Polo chan desprázase dando lixeiros choutos, botando a cabeza cara a adiante. Os voos son tamén rápidos, con fortes xiros, para os que se axuda da súa longa cola.

Constrúe os seus niños en rochas próximas a ríos e regatos, xa que está moi ligada á auga, doce, de onde obtén a maioría dos dípteros dos que se alimenta. En inverno, co aumento da poboación polos individuos migradores, pode aniñar incluso en cidades. Realiza dúas postas anuais, de 4 a 6 ovos, incubados sobre todo pola femia. O macho ocúpase da alimentación dos pitiños.

En canto aos seus patróns sociais, as parellas móstranse territoriais na época reprodutora. En inverno forman pequenos grupos, podendo chegar a constituír dormitorios nalgunhas construcións.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Motacílidos
* Lista de aves de Galicia
Gonzalo Aguiar

**Gonzalo Aguiar Martínez**, nado en Vigo o 11 de abril de 1966, é un ex-ciclista galego.
miniatura|A cidade de Vigo ós seus atletas.

## Traxectoria 
Iniciouse no ciclocross, e en 1988 gañou o campionato de España afeccionado. Nese mesmo ano participou nos Xogos Olímpicos de Seúl, converténdose no primeiro ciclista galego en participar nunhas olimpíadas. Rematou no posto 80 na proba de ciclismo en ruta.

Gañou a Volta a Ourense, a Vuelta a Zamora e a Vuelta a Sedavi. Deixou o ciclismo profesional para pasar a correr no equipo Augas de Mondariz. Tras retirarse montou unha tenda de bicicletas na súa cidade natal.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Festus Ezeli

**Ifeanyi Festus Ezeli-Ndulue**, nado o 21 de outubro de 1989 en Benin City, Edo, é un xogador profesional de baloncesto nixeriano. Cunha altura de 2,11 m e 116 kg de peso, Ezeli xoga na posición de pivote. O seu maior éxito é o anel de campión conseguido como membro dos Warriors na temporada .

## Traxectoria 
Nado en Benin City, formouse no instituto Igbinedion Education Centre de Nixeria, trasladándose posteriormente ao Jesuit de Sacramento (California), xa nos Estados Unidos. Posteriormente xogou durante catro tempadas cos *Commodores* da Universidade de Vanderbilt, onde fixo unha media de 7,7 puntos, 4,5 rebotes e 1,7 tapóns por partido. En 2011 foi incluído no segundo mellor quinteto da Southeastern Conference.

Foi elixido na trixésima posición do Draft da NBA de 2012 por Golden State Warriors, equipo co que debutou o 31 de outubro ante os Phoenix Suns, conseguindo 3 puntos e 5 rebotes. En xuño de 2013, anunciouse que Ezeli perderíase a tempada 2013-2014 debido a unha lesión no xeonllo dereito. A principios de 2015 é cedido aos Santa Cruz Warriors da NBA Development League entre o 28 de xaneiro e o 2 de febreiro. Tras volver aos Warriors consegue ese mesmo ano o seu primeiro anel de campión.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil de Festus Ezeli en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Paralichthodes algoensis

***Paralichthodes algoensis*** é unha especie de peixe teleósteo da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos, familia dos pleuronéctidos, a única da subfamilia dos paralictodinos e máis do xénero *Paralichthodes*.

Como todos os peixes da familia dos pleuronéctidos ten o corpo aplanado, asimétrico, e cos dous ollos situados no lado pigmentado do corpo.

Trátase dun peixe mariño, demersal, oceanódromo, de até 50&nbsp;cm, que vive en fondos areosos e lamacentos en augas subtropicais, a profundidades de até 100 m, nas costas do sueste do Atlántico e o oeste do Índico, especialmente entre a Mossel Bay, Suráfrica e a baía de Delagoa, Mozambique.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Burton, Maurice & Robert Burton (1984): *Encyclopedia of Fish*. Saint Louis, EE.UU: BPC Publishing. ISBN 0-7064-0393-2.
* Eschmeyer, William N., ed. (1998): *Catalog of Fishes*. Special Publication of the *Center for Biodiversity Research and Information*, núm. 1, vol. 1-3. San Francisco (California, Estados Unidos): California Academy of Sciences. ISBN 0-940228-47-5.
* Heemstra, P. C. (1986): "Pleuronectidae". En M. M. Smith e P. C. Heemstra, eds. ''Smith's sea fishes*. Berlin–Heidelberg–Nova York: Springer Verlag. ISBN 3-540-16851-6.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes

### Ligazóns externas 
* *Paralichthodes algoensis*  na EOL. 
* *Paralichthodes algoensis'' na ADW.
Belvís

O topónimo **Belvís** pode referirse a:

;En Galiza
***Belvís**, lugar da parroquia de Cabanelas, no concello do Carballiño;
***Belvís**, lugar da parroquia de Paleo, no concello de Carral;
***Belvís**, lugar da parroquia de Sumio, no concello de Carral;
***Belvís**, lugar da parroquia de Tabeaio, no concello de Carral;
***Belvís**, lugar da parroquia de Numide, no concello de Tordoia;
***Belvís**, lugar da parroquia de Bama, no concello de Touro.

;Fóra de Galiza

;En Castela-A Mancha
***Belvís**, poboación manchega do concello de Villanueva de San Carlos, na provincia de Cidade Real.

;En Estremadura
***Belvís de Monroy**, concello estremeño da provincia de Cáceres.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Parque de Belvís**, en Santiago de Compostela;
***Convento de Santa María de Belvís**, en Santiago de Compostela.
James Michael McAdoo

**James Michael Ray McAdoo**, nado o 4 de xaneiro de 1993 en Norfolk, Virxinia, é un xogador profesional de baloncesto estadounidense que xoga para os Sun Rockers Shibuya da B.League xaponesa. Cunha altura de 2,06 m e 104 kg de peso, McAdoo xoga na posición de pivote. Na súa etapa universitaria xogou para os North Carolina Tar Heels. O seu maior éxito é o anel de campión da NBA conseguido como membro dos Warriors na temporada .

## Traxectoria 
### Instituto 
McAdoo asistiu ao instituto "Norfolk Christian High School" en Norfolk, Virxinia. No seu terceiro ano, como "júnior" en 2009-10, fixo unha media de 22,5 puntos e 9,9 rebotes por partido, e na súa última campaña, como "sénior" en 2010-11, 21,6 puntos e 8,1 rebotes. Liderou ao instituto Norfolk Christian a campionatos estatais consecutivos e gañou o premio Gatorade ao xogador do ano en Virxinia en 2010 e 2011. Durante a súa carreira no instituto conseguiu formar parte do quinteto ideal USA Today e do terceiro equipo Parade All-America, así como o trofeo de co-MVP do McDonald's All-American Game (17 puntos) en Chicago e do Jordan Brand Classic (26 puntos e 14 rebotes) en Charlotte.

En 2009 McAdoo comprometeuse a unirse aos North Carolina Tar Heels. Despois de que Travis Wear e David Wear foran transferido de North Carolina, McAdoo considerou graduarse uns anos antes para que puidese unirse aos Tar Heels en 2010, pero ao final decidiu quedar no instituto "Norfolk Christian" para o seu último ano. Foi cualificado como o cuarto xogador na clase de 2011 por Scout.com, o sexto xogador por ESPN, e o oitavo xogador por Rivals.com.

### Universidade 
McAdoo xogou tres tempadas para os Tar Heels da Universidade de Carolina do Norte, facendo medias de 11,4 puntos, 5,9 rebotes, 1,0 asistencias e 1,2 roubos en 24,9 minutos durante 108 partidos. Na súa terceira tempada (2013-14) McAdoo gañou foi seleccionado no segundo mellor quinteto da Atlantic Coast Conference por segundo ano consecutivo despois de facer unha media de 14,2 puntos, 6,8 rebotes, 1,7 asistencias e 1,3 roubos en 34 partidos. A principios de abril de 2014, declarouse o elixíbel para o draft da NBA, renunciando ao seu último ano universitario.

### Profesional 
Despois de non ser elixido no Draft da NBA de 2014, McAdoo uniuse aos Golden State Warriors para disputar a Liga de Verán da NBA. O 2 de setembro de 2014, asinou cos Golden State Warriors, pero no mes de outubro de 2014, antes do comezo da temporada 2014-15 da NBA, foi descartado polos Warriors, pasando a xogar co seu equipo vinculado da NBA Development League, os Santa Cruz Warriors. O 19 de xaneiro de 2015 asinou contrato por dez días cos Warriors da NBA. No seu debut, ese mesmo día ante os Denver Nuggets, conseguiu 11 puntos e 5 rebotes en menos de 13 minutos de xogo. Ese mesmo anao gana o anel de campión da NBA co equipo californiano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil de James Michael McAdoo en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
A Arnosa

Como topónimo **A Arnosa** pode referirse a:

;En Galiza
***A Arnosa**, lugar da parroquia de Vilalonga, no concello de Sanxenxo;
***A Fonte Arnosa**, lugar da parroquia de Benza, no concello de Trazo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Pecilopsetinos

A dos **pecilopsetinos** (*Poecilopsettinae*) é unha subfamilia de peixes teleósteos da orde dos pleuronectiformes e familia dos pleuronéctidos.

Nalgunhas clasificacións, esta subfamilia é elevada ao nivel de familia.

As especies desta subfamilia son tipicamente demersais que viven nos fondos mariños a profundidades de entre os 60 e os 500 m, no Atlántico noroccidental e na rexión Indo-Pacífica.

Trátase de pequenos peixes cuxo tamaño vai desde 9 a 19&nbsp;cm de lonxitude, aínda que a maioría das especies son xeralmente menores de 15&nbsp;cm.

### Xéneros 
A subfamilia comprende tres xéneros, cun total de 15 especies.

* '*Subfamilia *Poecilopsettinae'''* Norman, 1934 
** Xénero *Marleyella* Fowler, 1925 - 2 especies
** Xénero *Nematops* Günther, 1880 - 4 especies
** Xénero *Poecilopsetta* Günther, 1880 - 9 especies

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Burton, Maurice & Robert Burton (1984): *Encyclopedia of Fish*. Saint Louis, EE.UU: BPC Publishing. ISBN 0-7064-0393-2.
* Eschmeyer, William N., ed. (1998): *Catalog of Fishes*. Special Publication of the *Center for Biodiversity Research and Information*, núm. 1, vol. 1-3. San Francisco (California, Estados Unidos): California Academy of Sciences. ISBN 0-940228-47-5.
* Heemstra, P. C. (1986): "Pleuronectidae". En M. M. Smith e P. C. Heemstra, eds. *Smith's sea fishes*. Berlin–Heidelberg–Nova York: Springer Verlag. ISBN 3-540-16851-6.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.

### Outros artigos 
* Pleuronéctidos

### Ligazóns externas 
* *Poecilopsettinae* en Projet Gutemberg. World Public Library eBooks 
* *Poecilopsettinae'' en datab.us/i/Poecilopsettinae
Arrabalde

Como topónimo **Arrabalde** pode referirse a:

;En Galiza
***Arrabalde**, lugar da parroquia de Castromao, no concello de Celanova.

;Fóra de Galiza

;En Castela e León
***Arrabalde**, concello da provincia de Zamora.

## Véxase tamén
### Outros artigos
A Arredoada

O topónimo **A Arredoada** pode referirse a:

;En Galiza
* **A Arredoada**, lugar da parroquia de Landrove, no concello de Viveiro;
* **A Arredoada**, lugar da parroquia de Burgás, no concello de Xermade.
Cafés Candelas

**Cafés Candelas S.L.** S.L. é unha empresa familiar galega con sede no polígono do Ceao en Lugo que se adica ao sector do café. Fundada en 1973 por Ramón e Manuel Alonso, é a líder do sector en Galicia e a segunda empresa a nivel estatal. As súas vendas superan os 5 millóns de quilos anuais.

## Promoción 
Tras patrocinar ao Prone Lugo Asociacion Deportiva de 1998 a 2002, desde o ano 2015 Cafés Candelas é o principal patrocinador do Club Baloncesto Breogán de Lugo.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Sitio web oficial
*Café made in Galicia
A Arribada

Como topónimo **A Arribada** pode referirse a:

;En Galiza
***A Arribada**, lugar da parroquia de Cespón, no concello de Boiro;
***A Arribada**, lugar da parroquia de San Fiz de Cangas, no concello de Pantón.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Festa da Arribada**, evento festival en Baiona (Pontevedra)
Arroio

O topónimo **O Arroio** fai mención a unha pequena corrente de auga non permanente, propia das épocas de chuvia. Pode referirse a:

;En Galiza
***O Arroio**, lugar da parroquia das Encrobas, no concello de Cerceda;
***O Arroio**, lugar da parroquia de Rebordáns, no concello de Tui.
Arroxiña

O topónimo **Arroxiña** pode referirse a:

;En Galiza
***Arroxiña**, lugar da parroquia de Pol, no concello de Pol;
***A Arroxiña**, lugar da parroquia de Penamil, no concello de Navia de Suarna.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Arroxía**, lugar do concello asturiano de Vilanova de Ozcos, en Asturias.
Nafissatou Dia Diouf

**Nafissatou Dia Diouf**, nada en Dacar o 11 de setembro de 1973, é unha escritora senegalesa.

## Traxectoria 
A súa nai era profesora e o seu pai era diplomático. Estudou na Universidade de Bordeus III (Michel de Montaigne).

## Obra 
* ''Retour d'un si long exil* (2001)
* *Primeur, poèmes de jeunesse* (2003)
* *Le Fabuleux Tour du monde de Raby* (2004)
* *Je découvre l'ordinateur* (2005)
* *Cytor & Tic Tic naviguent sur la toile* (2005)
* *Les petits chercheurs* (2008)
* *Cirque de Missira et autres nouvelles'' (2010)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* www.nafidiadiouf.net
* www.ikuska.com
Ulpia Marciana

**Ulpia Marciana**, nada no 48 e finada no 112, foi unha nobre romana, irmá do emperador Traxano.

Viviu en harmonía e amizade con Pompeia Plotina, a esposa do emperador, e ambas recibiron do Senado o título e as honras de Augusta, ó redor de 105. 

Casada co senador C. Salonino Matidio, tivo unha filla chamada Matidia, quen á súa vez sería a nai de Sabina, a esposa de Hadriano. Traxano non tivo descendencia e elixiu como sucesor a Hadriano, seguramente tendo en conta, entre outras razóns, estes afastados pero afectivos lazos familiares.

O senador C. Salonino morreu antes da chegada ao trono de Traxano, polo que Marciana viviu sempre xunto á esposa do emperador, Pompeia Plotina. Cando Marciana morreu, no ano 112, o emperador deificouna e o seu título de Augusta pasou á súa filla. Todas as súas moedas foron acuñadas a partir de finais dese ano, é dicir, postumamente.
centro|miniatura|Moeda romana co retrato de Upia Marciana.
O Arrueiro

O topónimo **O Arrueiro** pode referirse a:

;En Galiza
***O Arrueiro**, lugar da parroquia de Olveira, no concello de Dumbría;
***O Arrueiro**, lugar da parroquia de Franza, no concello de Mugardos.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Arroeiro**, lugar da parroquia de Fao, no concello de Touro.
Arrufana

O topónimo **Arrufana** pode referirse a:

;En Galiza
***Arrufana**, lugar da parroquia de Louredo, no concello de Mos;
***A Arrufana**, lugar da parroquia das Grañas do Sor, no concello de Mañón.
Arosa

O topónimo **Arosa** pode referirse a:

;En Galiza
***Arosa**, lugar da parroquia de Arceo, no concello de Boimorto;
***Arosa**, lugar da parroquia de San Martiño de Meis, no concello de Meis;
***Arosa**, lugar da parroquia de Xanceda, no concello de Mesía;
***A Arosa**, lugar da parroquia de Arcos da Condesa, no concello de Caldas de Reis;
***A Arosa**, lugar da parroquia de Mallón, no concello de Santa Comba;
***O Pé de Arosa**, lugar da parroquia de Moucide, no concello do Valadouro.

;Fóra de Galiza

;En Suíza
***Arosa**, localidade suíza de Grisóns;
***EHC Arosa**, equipo de hóckey sobre xeo de Arosa (Suíza).

Amais, como apelido pode referirse a:

***Federico Rodríguez Arosa**, xornalista galego (f. 1885);

;Deportes
***Arosa Sociedad Cultural**, equipo de fútbol de Vilagarcía de Arousa.

## Véxase tamén
### Outros artigos
****El Eco de la Ría de Arosa***, semanario editado en Vilagarcía de Arousa entre 1878 e 1880;
****La Voz de Arosa***, periódico editado en Vilagarcía de Arousa entre 1880 e 1882, continuador do anterior;
****El Eco de Arosa***, semanario editado en Vilagarcía de Arousa entre 1906 e 1910;
****Heraldo de Arosa***, semanario editado en Vilagarcía de Arousa en 1918.
Arruxo

O topónimo **Arruxo** pode referirse a:

;En Galiza
***Arruxo**, lugar da parroquia de Bóveda de Amoeiro, no concello de Amoeiro;
***Arruxo**, lugar da parroquia de Ares, no concello de Ares;
***Arruxo**, lugar da parroquia de San Salvador do Mao, no concello do Incio.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Grupo Anticolonialista Balear

miniatura|Bandeira do movemento.
O **Grupo Anticolonialista balear** (***Grup Anticolonialista Balear***) foi unha organización política independentista das Illas Baleares fundada o xaneiro de 1978. O **GAB** denunciaba que as Illas Baleares eran unha colonia española e reclamaba a súa independencia, tanto de España coma de Cataluña. Este programa deixou illado o GAB respecto da corrente maioritario do nacionalismo de esquerdas, que defendía a integración das Illas Baleares nos Países Cataláns que terían que independizar no futuro do Estado español e francés. Reivindicaba o pasado islámico de Mallorca.

O GAB xirou politicamente na órbita do Partido Comunista de España.

## Notas
Arulfe

O topónimo **Arulfe** pode referirse a:

;En Galiza
***Arulfe**, lugar da parroquia da Puxeda, no concello de Palas de Rei;
***Arulfe**, lugar da parroquia de Salaia, no concello de Palas de Rei.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Arzádegos

Como topónimo **Arzádegos** pode referirse a:

;En Galiza
***Arzádegos**, parroquia do concello de Vilardevós;
****Arzádegos**, lugar de dita parroquia.
O Aruxo

O topónimo **O Aruxo** pode referirse a:

;En Galiza
***O Aruxo**, lugar da parroquia de Bealo, no concello de Boiro;
***O Aruxo**, lugar da parroquia de Cazás, no concello de Xermade;
***O Aruxo**, lugar da parroquia de Roupar, no concello de Xermade.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Aroxo**, lugar da parroquia de Loiba, no concello de Ortigueira.
Justin Holiday

**Justin Alaric Holiday **, nado o 5 de abril de 1989 no barrio de Mission Hills dos Ánxeles (California), é un xogador profesional de baloncesto estadounidense que xoga para os Atlanta Hawks da National Basketball Association (NBA). Cunha altura de 1,98 m e 84 kg de peso, Holiday pode xogar nas posicións de escolta e ala. O seu maior éxito é o anel de campión da NBA conseguido como membro dos Warriors na temporada . É irmán do tamén xogador profesional Jrue Holiday.

## Traxectoria 
### Universidade 
Xogou durante catro tempadas cos *Huskies* da Universidade de Washington, nas que fixo unha media de 5,3 puntos, 3,6 rebotes e 1,5 asistencias por partido. Na súa última tempada foi elixido Defensor do Ano da Pacific Ten Conference.

### Profesional 
Tras non ser elixido no Draft da NBA de 2011, comezou a súa traxectoria profesional no Okapi Aalstar da liga belga, cos que xogou unha tempada na que fixo unha media de 7,3 puntos e 3,0 rebotes por partido. Ao ano seguinte regresou ao seu país para xogar nos Idaho Stampede da NBA D-League, completando unha tempada na que fixo unha media de 17,3 puntos e 5,3 rebotes por partido, sendo incluído no terceiro mellor quinteto da NBA D-League e no segundo quinteto defensivo.

En abril de 2013, asinou un contrato cos Philadelphia 76ers da NBA, onde coincidiu co seu irmán Jrue, disputando 9 partidos da tempada regular, nos que fixo unha media de 4,7 puntos e 1,7 asistencias por partido. En xullo de 2014, Holiday uniuse aos Golden State Warriors para a Liga de Verán da NBA, despois de gañar en Hungría o título de Liga e de Copa. O 8 de setembro de 2014, asinou un contrato para xogar cos Warriors. O 14 de novembro de 2014, foi asignado aos Santa Cruz Warriors, sendo reclamado ao día seguinte. Esa tempada consegue gañar o anel de campión co equipo californiano, axudando cunha media de 4,3 puntos e 1,2 rebotes en 59 partidos de liga regular. O 9 de xullo de 2015 anunciouse a súa fichaxe polos Atlanta Hawks.

O 18 de febreiro de 2016, Holiday foi traspasado ós Chicago Bulls nun traspaso entre os Bulls, os Hawks e os Utah Jazz.

O 22 de xuño de 2016, foi traspasado ós New York Knicks xunto a Derrick Rose e unha elección da segunda rolda do Draft de 2017, a cambio de José Calderón, Jerian Grant e Robin Lopez.

O 3 de xaneiro de 2019, Holiday foi traspasado ós Memphis Grizzlies a cambio de MarShon Brooks, Wayne Selden Jr. e dúas futuras eleccións da segunda rolda do Draft.

O 31 de xullo de 2019, Holiday asinou cos Indiana Pacers.

O 8 de febreiro de 2022, Holiday foi traspasado xunto a Domantas Sabonis, Jeremy Lamb e unha elección da segunda rolda do Draft de 2023 ós Sacramento Kings, a cambio de Tyrese Haliburton, Buddy Hield e Tristan Thompson.

O 6 de xullo de 2022, Holiday e Maurice Harkless foron traspasados ós Atlanta Hawks a cambio de Kevin Huerter.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil de Justin Holiday en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Canto das baleas

[miniatura|275px|Os [xibardos son coñecidos polo seu canto.]]
O **canto das baleas** é o son que emiten as baleas para comunicarse. A expresión «canto» emprégase máis concretamente para facer referencia á serie de sons regulares e predicibles emitidos por algunhas especies de baleas (particularmente o xibardo). O son lembra o canto dun humano.

Os mecanismos empregados para emitir os sons varían entre as diversas familias de cetáceos. Os mamíferos mariños, como as baleas, os golfiños e toniñas, dependen moito máis do son para comunicarse que os mamíferos terrestres, xa que o resto de sentidos teñen unha efectividade limitada dentro da auga. A vista dos mamíferos mariños queda limitada polo xeito no que a auga absorbe a luz. O olfacto tamén queda limitado, xa que as moléculas se difunden máis amodo na auga que no ar, de xeito que o olfacto é menos eficaz. Ademais, a velocidade do son é, aproximadamente, catro veces superior que na atmosfera no nivel do mar.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* ''Lone whale's song remains a mystery*, *New Scientist*, número 2.477, 11 de decembro de 2004 
* Helweg, D.A.; Frankel, A.S.; Mobley Jr, J.R.; Herman, L.M.; "Humpback whale song: our current understanding," en *Marine Mammal Sensory Systems*, J. A. Thomas, R. A. Kastelein, e A. Y. Supin, Eds. Nova York: Plenum, 1992, páx. 459–483. 
* *In search of impulse sound sources in odontocetes*, de Ted Cranford, en *Hearing by whales and dolphins* (W. Lu, A. Popper e R. Fays editors). Springer-Verlag (2000).
* *Progressive changes in the songs of humpback whales (*Megaptera novaeangliae*): a detailed analysis of two seasons in Hawaii*, de K.B.Payne, P. Tyack e R.S. Payne, a *Communication and behavior of whales''. Westview Press (1983)
* 
*
Galifontes

**Wikisource** é unha biblioteca dixital de fontes de texto libres en formato wiki, operado pola Wikimedia Foundation. O proxecto é un repositorio de obras no dominio público ou con licenza libre. O contido inclúe obras publicadas ou documentos históricos, que cumpran certos requisitos de verificabilidade.
O concepto orixinal para o Wikisource foi o de ser un almacén de textos históricos útiles ou importantes, coa intención de dar apoio aos artigos da Wikipedia coma fonte primaria de evidencias e verificabilidade, e coma arquivo de seu. A colección tivo un enfoque inicial nos materiais históricos e culturais, distinguíndose doutros arquivos dixitais coma o Proxecto Gutenberg.
A versión en lingua galega de **Wikisource** coñécese tamén como **Galifontes**.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Portada de Galifontes
William Lawes

**William Lawes**, nado en Salisbury (Wiltshire) o 1 de maio de 1602 e finado en Rowton Heath o 24 de setembro de 1645, foi un compositor barroco inglés.

## Traxectoria 
O seu pai foi Thomas Lawes e a súa nai Lucris Shepharde. Alistouse no exército e foi nomeado comisario da garda persoal do rei, foi ferido mortalmente en 1645.

William Lawes considérase un nexo de unión entre dous músicos do século XVII. John Dowland e Henry Purcell. A súa morte foi laiada na corte e inspirou moitas elexías musicais dos seus compañeiros, fundamentalmente no seu irmán. Foi unha persoa querida e compañeiro exemplar, compoñendo gran número de cancións tabernarias e cancións canónicas humorísticas.

## Obra 
A súa primeira obra publicouse en 1648, composta por trinta salmos con música a tres voces, editado por Henry Lawes, incluíndo dez canons, e salmos e elexías compostos polo propio Henry. Sobresae na súa obra, as sonatas para un e dous violíns, baixo de viola e órgano. Cada un dos grupos consta de oito obras que seguen unha orde idéntica tanto en tonalidade coma de movemento, o que suxire que foron pensadas para facer maior fincapé no contrapunto.

As sonatas compóñense en tres movementos: unha fantasía seguida por unha *allemande* e unha gallarda. Os movementos iniciais son os que levan o peso emotivo, agregándolle unha coda lenta e extensa á gallarda. Revelan o espírito libre e romántico de Lawes.

Entre as súas composicións destacan, sete *consorts* para arpa, orquestrados por violín, baixo de viola, arpa e tiorba, interesándose polas variacións. Cada obra componse de variacións emparelladas de movementos de danzas, aparecendo tres pavanas para baixo de viola (n.º 10 en sol menor). Compón tamén nove *consorts* para viola e agrupados posteriormente baixo o título de *For ye Violls* (Consrt Setts), cinco deles instruméntanse seis partes, e os outros catro son obras a cinco partes, asignando unha das voces ao órgano.

Outra obra destacábel de Lawes é a pavana do sett en dó menor a cinco partes, discurso sobre o motivo das *Lachrimas* de Dowland, dúas fantasías en dó menor a seis partes, sucedéndolle a este movemento a instrumentación dun dos *cantus firmi* máis antigos utilizados, o In nomee. Puxo tamén música a poesías dramáticas realizadas por el, e compuxo cancións para teatro, como a *Ye feindsand Furies*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Catenburygreenman
* Fantasía para 6 violas en YouTube
Poecilopsetta

***Poecilopsetta*** é un xénero de peixes teleósteos da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos, familia dos pleuronéctidos e subfamilia dos pecilopsetinos.

O xénero comprende varias especies de pequenos peixes planos propios das augas profundas da rexión Indo-Pacífica, agás dúas (*P. beanii* e *P. inermis*), que viven no Atlántico occidental.

Como todos os peixes da familia dos pleuronéctidos, as especies deste xénero teñen o corpo aplanado, asimétrico, e cos dous ollos situados no lado pigmentado do corpo.

## Taxonomía 
O xénero foi descrito en 1880 polo zoólogo, ictiólogo e herpetólogo británico nado en Alemaña Albert Günther.

### Especies 
Na actualidade recoñécense no xénero as seguintes 15 especies:

'*Xénero *Poecilopsetta'''*

* *Poecilopsetta albomaculata* Norman, 1939
* *Poecilopsetta beanii* (Goode, 1881) 
* *Poecilopsetta colorata* Günther, 1880 
* *Poecilopsetta dorsialta* Guibord & Chapleau, 2001
* *Poecilopsetta hawaiiensis* C. H. Gilbert, 1905
* *Poecilopsetta inermis* (Breder, 1927)
* *Poecilopsetta macrocephala* Hoshino, Amaoka & Last, 2001
* *Poecilopsetta multiradiata* Kawai, Amaoka & Séret, 2010
* *Poecilopsetta natalensis* Norman, 1931 
* *Poecilopsetta normani* Foroshchuk & Fedorov, 1992
* *Poecilopsetta pectoralis* Kawai & Amaoka, 2006
* *Poecilopsetta plinthus* (D. S. Jordan & Starks, 1904)
* *Poecilopsetta praelonga* Alcock, 1894
* *Poecilopsetta vaynei* Quéro, Hensley & Maugé, 1988
* *Poecilopsetta zanzibarensis* Norman, 1939

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Burton, Maurice & Robert Burton (1984): *Encyclopedia of Fish*. Saint Louis, EE.UU: BPC Publishing. ISBN 0-7064-0393-2.
* Eschmeyer, William N., ed. (1998): *Catalog of Fishes*. Special Publication of the *Center for Biodiversity Research and Information*, núm. 1, vol. 1-3. San Francisco (California, Estados Unidos): California Academy of Sciences. ISBN 0-940228-47-5.
* Heemstra, P. C. (1986): "Pleuronectidae". En M. M. Smith e P. C. Heemstra, eds. *Smith's sea fishes*. Berlín–Heidelberg–Nova York: Springer Verlag. ISBN 3-540-16851-6.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.

### Outros artigos 
* Pleuronéctidos

### Ligazóns externas 
* *Poecilopsetta'' n EOL.
Khady Hane

**Khadidjatou Hane**, **Khady Hane** (Dacar, 6 de decembro de 1962) é unha escritora senegalesa. Vive actualmente en Francia onde estudou na Universidade de París.
## Bibliografía 
* *Sous le regard des étoiles...* Dacar: NEAS, 1998. 
* *Les violons de la haine* París: Manuscrit.com, 2001. 
* *Ma sale peau noire* París: Manuscrit.com, 2001.
* *Le Collier de paille* Libreville: Editions Ndzé, 2002. (183p.). ISBN 2-911464-14-1. 
* *Il y en a trop dans les rues de Paris* Bertoua, Cameroun: Editions Ndzé, 2005, (78p.) ISBN 2-911464-26-5.

## Notas 
## Ligazóns externas 
* UWA
Dermoquélidos

Os **dermoquélidos** ou **dermoquelíidos** (**Dermochelyidae**) son unha familia de tartarugas que comprende oito xéneros extintos e un só xénero actual. A única especie viva é a *Dermochelys coriacea* ou tartaruga de coiro, unha tartaruga mariña, que é a tartaruga máis grande que existe actualmente.

## Clasificación dos xéneros coñecidos 
A familia pertence ao clado Dermochelyoidae. A seguinte lista de especies de dermoquélidos é a publicada por Hirayama e Tong en 2003, a non ser que se indique outra cousa.

* †*Arabemys crassiscutata*
* †*Corsochelys haliniches*
* †*Eosphargis breineri*
* †*Mesodermochelys undulatus*
* †*Ocepechelon bouyai*
* Subfamilia Dermochelyinae
** †*Psephophorus*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Familia Dermochelyidae (tartarugas de coiro) de Turtles of the World de C.H. Ernst, R.G.M. Altenburg & R.W. Barbour
Tartaraña de peito branco

A **tartaraña de peito branco** (***Circus macrourus***) é unha especie de aves da familia dos accipítridos.

## Morfoloxía 
Especie moi semellante á tartaraña cincenta e á gatafornela. O ventre do macho é branco e o dorso agrisado claro, namentres que o baixo ventre é gris. A femia é máis pequena e máis clara.

## Reprodución 
O niño sitúase no chan, cunha posta entre 3 e 5 ovos realizada en maio. Os ovos son chocados ó redor de 30 días.

## Nutrición 
Pequenos mamíferos e paxaros. Tamén réptiles e insectos

## Distribución 
Habita nos países limítrofes co mar Negro e na cordilleira caucásica, sur de Rusia occidental e sur de Ucraína. Ocasionalmente migra cara ao oeste e cría na Europa central e do norte.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Gregorio Pedro XX Kaproyean

**Gregorio Pedro XX Kaproyean** (en , *Grigor Petros I. Kaproyean* (ISO 9985)), nado o 15 de novembro de 1934 en Alepo e finado o 25 de maio de 2021 en Beirut, foi o 20º Catholicos-Patriarca de Cilicia da Igrexa católica armenia dende o 24 de xullo de 2015 até o seu pasamento.

## Traxectoria 
Naceu o 15 de novembro de 1934 na comunidade armenia de Alepo (República Siria).

O 28 de marzo de 1959 foi ordenado sacerdote do Instituto do Clero Patriarcal de Bsumar.

O 3 de xaneiro de 1977 foi nomeado exarca apostólico de Francia e bispo titular de Amida dos Armenios. Co gallo da elevación da sé ao rango de eparquía, pasou a ser bispo da Santa Cruz de París. Retirouse o 2 de febreiro de 2013.

O 24 de xullo de 2015 foi elixido o 20º patriarca de Cilicia da Igrexa católica armenia.

Finou no cargo o 25 de maio de 2021 na sé do patriarcado en Beirut.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org
Avelaiona dos Urais

miniatura|Avelaiona dos Urais
A **avelaiona dos urais** (*Strix uralensis*) é unha especie da familia das Estríxidas.

## Morfoloxía 
Ave cun disco facial moi marcado e agrisado. Plumaxe branca con pintas marróns. Salientan os ollos completamente negros e o peteiro amarelo pálido. Trátase dunha especie que tolera a presenza humana. As parellas son monógamas de por vida e non adoitan abandonar o seu territorio.

## Reprodución 
Aproveita os niños abandonados doutras especies ou cría en covas. A posta oscila entre 3 e 4 ovos, sendo chocados unicamente pola femia.

## Nutrición 
Depreda roedores de todo tipo. Tamén aves, ata o tamaño de pombas ou corvos. Esporadicamente tamén caza anfibios e insectos.

## Distribución 
Dende o leste de Escandinavia e Países Bálticos ata o Xapón. Existe unha poboación permanente nos Cárpatos, Albania e na antiga Iugoslavia. Rara no resto de Europa.

## Bibliografía 
*
The Pretty Reckless

**The Pretty Reckless** é unha banda estadounidense de hard rock orixinaria de Nova York, integrada actualmente por Taylor Momsen (voz e guitarra rítmica), Ben Phillips (guitarra líder e coros), Mark Damon (baixo) e Jamie Perkins (batería). En 2010, a banda asinou co selo discográfico Interscope Records e lanzou o seu álbum debut titulado Light Me Up, que debutou no sexto posto no Reino Unido e resultou no top-100 en varios países; deste extraéronse tres sinxelos, entre eles o máis relevante foi «Make Me Wanna Die» que debutou primeiro no UK Rock Chart.

## Notas 
## Véxase tamén
Strix nebulosa

***Strix nebulosa*** é unha especie da familia das Estríxidas.

## Morfoloxía 
Estríxida moi grande. Disco facial grande e cun raiado fino moi característico. Ollos negros moi contrastados co iris amarelo. A plumaxe é estriada e con matices marróns, brancos e grises.

## Reprodución 
Niño nos ocos de árbores ou no chan. Tamén pode aproveitar niños abandonados doutras aves Posta entre 3-6 ovos, realizada entre abril e maio. En anos de escaseza, poden chegar a non criar.

## Nutrición 
Roedores e aves, podendo cazar especies de gran tamaño, coma lebres ou perdices nivais.

## Distribución 
Presente no norte de Escandinavia, Norte de Rusia, Siberia, illa de Saxalín e en Norteamérica.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía 
*
Observatorio astronómico de Forcarei

O **observatorio astronómico de Forcarei** é un observatorio astronómico situado no concello de Forcarei. Foi fundado no ano 2009 e é propiedade da Fundación Ceo, Ciencia e Cultura (FC³).

## Situación 
Áchase nun outeiro cunha altitude de 670 msnm no lugar das Casetas, a 3&nbsp;km de Forcarei na estrada EP-7001 que une Forcarei coa Estrada. Na zona no existen industrias nin grandes vilas, trátase logo dunha zona con moi pouca polución lumínica. Ademais as montañas abeiran o lugar da luz de Santiago de Compostela, A Estrada ou Lalín. O ceo é escuro, transparente e limpo.

## Instalacións 
Trátase dun edificio con dous andares: o inferior de 8 m de diámetro con diversos cuartos e control do telescopio, e o superior cunha cúpula de 5 m que acolle o telescopio principal.

## Equipamento 
miniatura|O edificio polo día.

Telescopio Ritchey Chretien Carbon Trust fabricado por RC Optical Systems

* Apertura 20" (50,8&nbsp;cm.)
* F/8.1
* Distancia focal de 4115&nbsp;mm.
* Cámara CCD SBIG STL-11000M con roda portafiltros interna de 5 posicións que inclúen: L (luminance), R (red), G (green), B (blue), C (clear).

## Liña de traballo 
Diversos labores de divulgación científica a todos os niveis. Dende a súa primeira luz desenvólvense tarefas de investigación.

## Historia 
O centro viu a primeira luz o 13 de marzo de 2009 tendo estado en período de proba e axuste final de equipos até inicios de abril do mesmo ano. Anteriormente, e co observatorio aínda en construción, dende o venres 8 ao domingo 10 de agosto de 2008, tivo lugar na súa contorna a primeira edición da Astrofesta Galega - "Astrogalicia 2008" á que acudiron astrónomos de todo o país. Entre outras actividades realizáronse obradoiros e déronse varias conferencias a cargo de poñentes de alto nivel, como José Luis Comellas, Ángel Gómez Roldan, Ángel Huelmo e Ramón Naves.

As primeiras sesións públicas de observación nocturna, co observatorio totalmente operativo realizáronse despois da Semana Santa do mesmo ano da súa apertura, concretamente o venres 17 e o sábado 18 de abril de 2009.

Entre os actos que celebraron o ano 2009 como Ano Internacional da Astronomía desenvolveuse, entre o 25 e o 27 de xuño de 2009, o Encontro Astronómico titulado *Da teoría á práctica no OAF* de 30 horas lectivas. Durante os anos 2009 e 2010 o observatorio continuou coas súas tarefas investigadoras, formativas e divulgativas, en especial a atención de grupos de visitantes, escolares, afeccionados e interesados pola astronomía.

En 2011 o observatorio viuse obrigado a modificar o seu funcionamento sustentándose coa axuda do Concello de Forcarei e dedicándose a labores do padroado que o dirixe e os seus colaboradores. A actividade continúa aínda que de xeito reducido e actualmente permanece aberto cun horario limitado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina Web do observatorio .
* O observatorio en archive.org da Fundación Ceo, Ciencia e Cultura
* Páxina do concello con información do observatorio
Submarino nuclear

[miniatura|dereita|[HMS Astute (S119), submarino nuclear avanzado de ataque]]
Un **submarino nuclear** é un submarino que se move por medio dun reactor nuclear. As vantaxes de rendemento dos submarinos nucleares fronte aos "convencionais" submarinos diésel-eléctricos son considerables. A propulsión nuclear independente do aire permite ao submarino manterse máis tempo baixo a superficie, ao non necesitalo para a combustión. A gran cantidade de enerxía xerada polo reactor tamén permite aos submarinos nucleares operar a unha alta velocidade durante períodos de tempo longos, e apenas consomen combustible para operar. As últimas xeracións de submarinos nucleares non necestitan recargar o combustible en todo o seu período útil de 25 anos.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Submarino