open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Just Like Heaven

"**Just Like Heaven**" é unha canción da banda inglesa de rock alternativo The Cure, editada como terceiro sinxelo do seu álbum *Kiss Me, Kiss Me, Kiss Me* o 5 de outubro de 1987. O grupo escribiu gran parte da canción durante as sesións de gravación no sur de Francia en 1987. A letra foi escrita polo seu líder, Robert Smith, que inspirouse nunha viaxe pasada á costa coa súa futura esposa. Antes de que Smith completara a letra, unha versión instrumental da canción foi usada como tema para o programa de televisión francés *Les Enfants du Rock*. A canción converteuse no primeiro éxito de The Cure en Estados Unidos e en 1988 acadou o número 40 nas listas da *Billboard*. Foi eloxiada pla crítica e versionada por artistas como Dinosaur Jr. e Katie Melua. Smith ten dito que considera a "Just Like Heaven" unha das cancións máis fortes da banda.

## Listaxe de cancións 
;7" - Fiction
# "Just Like Heaven" [edited remix] (3:17)
# "Snow in Summer" (3:26)

;7" - Elektra
# "Just Like Heaven" [edited remix] (3:17)
# "Breathe" (4:47)

;12" - Fiction
# "Just Like Heaven" [remix] (3:29)
# "Snow in Summer" (3:26)
# "Sugar Girl" (3:14)

;12" - Elektra
# "Just Like Heaven" [remix] (3:29)
# "Breathe" (4:47)
# "A Chain of Flowers" (4:55)
Hot Hot Hot!!!

"**Hot Hot Hot!!!**" é unha canción da banda inglesa de rock alternativo The Cure, editada como sinxelo do seu álbum *Kiss Me, Kiss Me, Kiss Me* o 8 de febreiro de 1988. A canción acadou o posto 45 nas listas británicas e o 18 nas irlandesas.

## Listaxe de cancións 
### 7": Elektra 
# "Hot Hot Hot!!!" (Remix) - 3:33
# "Hey You!!!" (Remix) - 2:23

### MC: Elektra 
# "Hot Hot Hot!!!" (Remix) - 3:33
# "Hey You!!!" (Extended Remix) - 4:06

### 12": Fiction 
# "Hot Hot Hot!!!" (Extended Remix) - 7:03
# "Hot Hot Hot!!!" (Remix) - 3:33
# "Hey You!!!" (Extended Remix) - 4:06

* Todas as remesturas están feitas por François Kevorkian.
Sergio Aragoneses

**Sergio Aragoneses Almeida**, nado no Porriño o 1 de febreiro de 1977, é un ex-futbolista galego. Xogaba de porteiro.

## Traxectoria 
Comezou xogando na canteira do Real Club Celta, chegando ao filial, o Celta B, onde estivo entre 1994 e 1998. Tras unha tempada no Sporting Guardés, xogou a campaña 1999-00 no Pontevedra CF da segunda B.

Entre o 2000 e o 2003 xogou no CD Tenerife, debutando en primeira división en 2002 contra o Deportivo Alavés. No ano 2003 fichou polo Getafe CF, e a campaña 2004-05 xogou co Atlético de Madrid, regresando ao Getafe durante uns meses no 2005.

En agosto de 2005, ao pouco de fichar polo Elche CF, foille diagnosticado unha alteración anatómica testicular que o mantivo afastado dos campos durante un tempo. Finalmente superou a doenza terminou a temporada.

No 2006 fichou polo Hércules CF. En xaneiro de 2007, nunha revisión rutineira, foille diagnosticado de novo un tumor testicular. Logo de someterse a sesións de quimioterapia en Elx, que o afastaron 2 meses da competición, se ben rematou a campaña como titular.

Na tempada 2007-08 foi suplente de Unai Alba, e foi apartado do equipo polo adestrador Andoni Goikoetxea logo dunhas declaracións en alusión a el, interpretadas como acto de indisciplina. O 31 de xaneiro de 2008 rescindiu o seu contrato, fichando máis tarde polo CD Numancia logo da lesión de Jacobo Sanz. Se ben non disputou partido algún, acadou o campionato de segunda división. En xullo de 2008, logo de 5 anos, regresou ao CD Tenerife.

## Notas
Baile an Sceilge

**Baile an Sceilge** (en irlandés e oficialmente, co significado de *Cidade da Rocha*; adaptado ao ) é unha vila do suroeste da península de Iveragh *(Uíbh Ráthach)*, no Condado de Kerry (República de Irlanda). A vila encóntrase nun Gaeltacht.

As rochas ás que se refire o nome irlandés da vila se corresponden con Sceilg Mhichíl (Skellig Michael) e Sceilig Bheag (Little Skellig), unha antiga colonia monástica na costa de Baile an Sceilge. Na vila tamén se atopa unha praia, as ruínas dun mosteiro da Orde de Santo Agostiño, e do castelo de MacCarthy.

## Notas
Lifford

**Lifford** (en irlandés **Leifear**) é unha vila do Condado de Donegal, na provincia do Ulster (República de Irlanda). Lifford é a capital administrativa do condado, aínda que Letterkenny (a cidade máis poboada do Condado) tamén pelexa por este rol. Lifford está situada no val do río Finn, ao Leste de Donegal, onde se xuntan os ríos Finn e o Mourne para crear o río Foyle.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Sitio web oficial
Maximino Sanmartín Sobrino

**Maximino Sanmartín Sobrino**, nado na Estrada en 1926, é un escritor galego en castelán e en lingua galega.

## Traxectoria 
Cunha vida marcada pola emigración, no ano 1995 outorgóuselle o *Premio de Poesía El Imán* e publica o seu primeiro libro, no que se recolleron versos escritos dende os dezasete anos, tras o que publicou varios máis, en todos eles alternando castelán e galego, salvo o último só en galego. Colaborou cun espazo cultural en Televigo.

## Obras 
### Poesía en galego 
* *Antropoloxía poética*, 1999, Guimarey Puente (Vigo).
* *Refluxos*, 1999, Guimarey Puente.

#### Obras colectivas 
* *Poesía contemporánea. Tabeirós-Terra de Montes*, 2005, Fervenza.

### Poesía en galego e castelán 
* *Sombra de un árbol sin hojas*, 1995, Guimarey Puente.
* *Sonetos y sonatas*, 2000, Guimarey Puente.

### Poesía en castelán 
* *A la vejez... poemas*, 1999, Guimatey Puente.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil biográfico-literario do autor
*
Teresa Seara

**María Teresa Seara Domínguez**, nacida en Toén en 1968, é unha crítica literaria galega.

## Traxectoria 
Licenciada en Filoloxía Galego-Portuguesa, é actualmente profesora de ensino secundario. Artigos e recensións da súa autoría aparecen periodicamente en *A Nosa Terra*, *Anuario de Estudos Literarios Galegos*, *Grial*, *Festa da Palabra Silenciada*, *Dorna* e *Boletín Galego de Literatura*. Preparou tamén a introdución e selección de autores para un especial sobre poesía galega da revista virtual Enfocarte.com. Ten feito prólogos para obras de Yolanda Castaño, Marta Dacosta, Miguel Anxo Fernán-Vello, Manuel Álvarez Torneiro, Xavier Frías Conde e Rafa Villar. Traduciu poemas de Salvador García-Bodaño, Xulio Valcárcel e Manuel María.

## Obras 
### Edicións 
* *Astro interior. Escolma poética 1984-2007*, de Miguel Anxo Fernán-Vello, 2007, PEN Clube de Galicia.
* *Antón Losada Diéguez (1884-1929)*, 2010, La Voz de Galicia.
* *Castelao (1886-1950), 2010, La Voz de Galicia.
* *Eduardo Pondal (1835-1917)*, 2010, La Voz de Galicia.
* *Luís Amado Carballo (1901-1927)*, 2010, La Voz de Galicia.

### Obras colectivas 
* *Para saír do século*, 1997, Xerais, coeditora con Luciano Rodríguez Gómez.
* *Bestiario*, 1998, Edicións do Dragón.
* *Diccionario da literatura galega. III. Obras*, 2000, Galaxia.
* *Do máis fondo do silencio saen voces*, 2006, Asociación Cultural Panda de Relacións Laborais, A Coruña.
* *Letras novas*, 2008, Asociación de Escritores en Lingua Galega.
* *Preludios para Miguel Anxo Fernán-Vello*, 2011, Laiovento.

### Traducións 
* *Golpear de sombras'', de Francisco Xosé Fernández Naval, 2011, Huerga y Fierro, edición bilingüe.
Emma Thompson

**Emma Thompson**, nada en Londres o 15 de abril de 1959, é unha actriz, guionista, produtora, activista, autora e humorista británica. Está considerada unha das actrices máis aclamadas do país, recibindo numerosos premios ao longo de toda a súa traxectoria, entre os que se inclúen dous Premios Óscar, dous Globos de Ouro, dous Premios BAFTA, un Premio BAFTA de televisión e un Primetime Emmy.

## Traxectoria 
É filla do actor inglés Eric Thompson e da actriz escocesa Phyllida Law. Formouse na Universidade de Cambridge, onde formou parte da tropa de Footlights. Apareceu na serie cómica *Alfresco* (entre 1983 e 1984) xunto con Hugh Laurie, Stephen Fry e Robbie Coltrane. En 1987 fíxose coñecida pola súa actuación en dúas series de televisión da BBC, *Tutti Frutti* e *Fortunes of War*, polas que gañou cadanseu premio Premios BAFTA de televisión como mellor actriz. A comezos da década de 1990, adoitaba facer traballos en colaboración co seu daquela marido, o actor e director Kenneth Branagh, en filmes como *Henry V* (1989), *Dead Again* (1991), *Os amigos de Peter* (1992) e *Much Ado About Nothing* (1993).

En 1992 gañou un Premio Óscar e un Premios BAFTA á mellor actriz pola súa interpretación no filme *Howards End*. En 1993, foi candidata a dous Óscar pola súa participación en  *O que queda do día* e *In the Name of the Father*. En 1995, Thompson escribiu e protagonizou o filme *Sense and Sensibility*, polo que gañou numerosos premios, entre os que se atopa o Óscar ao mellor guión (sendo a única persoa da historia en conseguir o premio á mellor actriz e ao mellor guión), e tamén un segundo BAFTA. En 2013, recibiu boas críticas e varias candidaturas a premios por interpretar a P. L. Travers en *Saving Mr. Banks*. Destacan outros papeis notábeis en filmes como os que fixo na serie de filmes de *Harry Potter* (2004–2011), *Primary Colors* (1998), *Wit* (2001), *Love Actually* (2003), *Angels in America* (2003), *Nanny McPhee* (2005), *Stranger than Fiction* (2006), *Last Chance Harvey* (2008), *An Education* (2009), *Men in Black 3* (2012), *Men in Black: International* (2019), *Brave* (2012), *Beauty and the Beast* (2017), *Late Night* (2019) e *Cruella* (2021). Tamén protagonizou a serie da BBC/HBO *Years and Years* (2019).

Thompson está casada actualmente co actor Greg Wise, co que vive en Londres. Teñen unha filla e un fillo adoptado. É activista dos dereitos humanos e do ecoloxismo. Tamén escribiu dous libros adaptados do libro infantil *The Tale of Peter Rabbit*.

## Filmografía 
### Cinema 
### Televisión 
## Notas 
## Véxase tamén
Shel Silverstein

miniatura|dereita|Sinatura do autor.
**Sheldon Allan Silverstein**, coñecido como **Shel Silverstein**, nado en Chicago o 25 de setembro de 1932 e finado o 10 de maio de 1999, foi un poeta, compositor, músico, debuxante e escritor de literatura infanto-xuvenil. As súas obras foron traducidas a máis de 30 linguas, e vendeu máis de 20 millóns de copias. O seu libro máis coñecido é *The Giving Tree*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Shel Silverstein
A Abeanca, Logrosa, Negreira

**A Abeanca** é un lugar da parroquia de Logrosa no concello coruñés de Negreira na comarca da Barcala. Tiña 24 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 10 eran homes e 14 eran mulleres.

Este lugar atópase a 0,2 quilómetros da capital do concello.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Logrosa
### Parroquias de Negreira
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Negreira
Cándido Sánchez Castiñeiras

**Cándido Sánchez Castiñeiras**, nado en Santiago de Compostela o 11 de decembro de 1941, é un médico e político galego.

## Traxectoria 
Estudou o bacharelato no Colexio Manuel Peleteiro en Santiago de Compostela. É licenciado en Medicina e Cirurxía pola Facultade de Medicina de Santiago. Pertence ao Corpo Médico da Sanidade Nacional e ao Corpo Médico da Mariña Civil.

Foi médico especialista na Escola Nacional de Sanidade e no Centro Nacional de Microbioloxía, Viroloxía e Inmunoloxía Sanitarias, Subxefe Provincial de Sanidade de Lugo en 1969, Xefe Provincial de Sanidade de Lugo entre 1971 e 1979, pasando despois a ocupar a Dirección de Saúde de Lugo. Foi profesor de Saúde Pública na Escola Universitaria de Enfermería de Lugo, presidente da Academia Médico Cirúrxica de Lugo, dende a súa fundación en 1973 ata 1977, vicepresidente da Comisión Delegada de UNICEF en Lugo de 1974 a 1995, vicepresidente da Asociación Española de Biopatoloxía Médica AEBM, presidente do Comité Técnico da Asociación Española Contra o Cancro AECC e académico correspondente da Real Academia de Medicina e Cirurxía de Galicia.

### Actividade política 
Comezou a súa vida política en 1977, sendo elixido senador da UCD, pola provincia de Lugo, nas Cortes Constituíntes. Volveu ser elixido senador da UCD na I Lexislatura. Tomou parte nas negociacións das transferencias sanitarias á Xunta de Galicia. Foi o poñente do Documento ideolóxico no Congreso Constituínte de Coalición Galega celebrado en Vigo en 1985. Membro da Executiva Nacional de Coalición Galega e Presidente de Coalición Galega en 1990. Foi deputado por Lugo no Parlamento Galego nas lexislaturas 1985-1989 e 1989-1993 e portavoz Parlamentario en ámbalas lexislaturas. Foi concelleiro e tenente de alcalde no Concello de Lugo (1987-1991) e voceiro do Grupo municipal da Coalición Progresista Galega. O 24 de xuño de 1988 presentou unha moción no pleno do Concello de Lugo na que solicitaba que se iniciasen os trámites para que a Muralla de Lugo fora declarada Patrimonio da Humanidade. Foi deputado provincial na Deputación de Lugo e voceiro do Grupo Provincial de Coalición Galega na Deputación de Lugo (1987-91)

## Obras 
* *Necesidades de personal médico en Galicia*, 1972.
* *Concepto general y puesta en marcha de la Medicina Preventiva en el medio rural gallego*, 1972.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de senadores galegos desde a Transición
### Ligazóns externas 
* Ficha en galegos.info
* Ficha no Senado
Laura Seara

**Laura Carmen Seara Sobrado**, nada en Allariz o 20 de abril de 1975, é unha política galega vinculada ao PSdeG-PSOE.

## Traxectoria 
É licenciada en Dereito, e ten un mestrado en Calidade de Servizos. En 2007 foi nomeada Xuíz Honorario do Couto Mixto.

En decembro de 2009 foi nomeada directora do Instituto da Muller, dependente do goberno de España, posto no que permaneceu ata a derrota socialista de novembro de 2011.

Nesas eleccións de 2011 encabezou a lista do PSdeG-PSOE ao Congreso dos Deputados pola circunscrición de Ourense, saíndo elixida deputada. Esta empresa de consultoría está centrada na provisión de servizos relacionados coa participación, igualdade e políticas sociais. Dende entón, numerosos concellos e admnistracións solicitaron a súa colaboración para a elaboración e implementación dos seus Plans de Igualdade.''

## Vida persoal
Está casada co xornalista Xosé Ramón Carballo, co cal ten un fillo. Súa nai, Carmen Sobrado, foi concelleira socialista e tenente de alcalde en Xinzo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición
### Ligazóns externas 
* Ficha no Parlamento de Galicia
* Entrevista en El Progreso o 16 de abril de 2010.
Hilario Marrero

**Juan Hilario Marrero Pérez**, nado nas Palmas de Gran Canaria o 8 de decembro de 1905 e finado na mesma cidade o 14 de febreiro de 1989, foi un futbolista e adestrador de fútbol español. Xogaba de centrocampista e foi internacional coa selección española.

## Traxectoria 
### Como xogador 
Nado nas Palmas en 1905, Marrero iniciou a súa carreira profesional moi novo. Aos 16 anos comezou a xogar no Porteño e despois no Real Club Victoria, para fichar en 1928 polo Deportivo da Coruña, no que permaneceu tres anos.

En 1931 fichou polo Real Madrid CF e en 1939 pasou a formar parte do FC Barcelona, para retornar posteriormente ao Deportivo no rol de xogador e adestrador, sendo a súa xestión clave para lograr o ascenso a Primeira División do club galego en 1941. Na tempada 1942–43 xogou e adestrou no Elche CF.

### Como adestrador 
Xa como adestrador, na tempada 1943–44 dirixou ao Rácing de Ferrol, logrando o retorno do club ferrolán á Segunda División, e tamén adestrou a ese equipo (xa sempre en Segunda) en 1944-45, 1946-47, 1947-48, 1948-49 e 1959-60; na tempada 1945–46 retornara novamente ao Deportivo, que militaba en Segunda División, logrando o ascenso a Primeira. E na 1948-49 tamén adestrou ao Girona FC.

Tras un ano de baldío (tempada 1949–50), Marrero retornou a Canarias para adestrar ao UD Las Palmas e posteriormente ao CD Tenerife. A finais da década dos cincuenta adestrou outra vez ao Deportivo.

## Selección nacional 
Marrero foi internacional coa selección española en dúas ocasións.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do adestrador en bdfutbol.com
Rapa-Nui (filme)

***Rapa-Nui*** é un filme estadounidense dirixido por Kevin Reynolds e co-producido por Kevin Costner que se estreou nos cinemas en 1994. O argumento baséase nas lendas rapanui da Illa de Pascua, e conta a historia de dous namorados na época da construción das enormes esculturas moai e do culto Tangata Manu.

## Sinopse 
En 1722, o holandés Jacob Roggeveen descubriu unha illa no Pacífico Sur, cuxos habitantes chamaban Rapa Nui, e bautizouna como Illa de Pascua. 42 anos antes, un enfrontamento entre as clases sociais indíxenas convulsionou toda a illa. Os Orellas Curtas, clase inferior, construían as famosas estatuas moai por orde da clase nobre, os Orellas Longas. Só os Orellas Longas participaban na competición anual que determinaba quen sería o novo Ariki-mau ou Home Paxaro (o líder da illa durante un ano). Noro (Jason Scott Lee), é un dos mozos que competirá no próximo certame, e está namorado dunha rapaza dos Orellas Curtas, Ramana (Sandrine Holt). O seu amor só será posible se el supera a proba e ela acepta pasar as lúas que restan ata o día da competición dentro dunha escura e pequena cova.
Por outra banda, o mellor amigo de Noro, Make, é un Orellas Curtas. El tamén está namorado de Ramana, pero o seu amor non é correspondido, polo que reta ó Ariki-mau a participar na carreira con ela como premio. A cambio, os Orellas Curtas deberán rematar un novo moai para que Make poida participar, e no caso de que este perdese terá que pagalo coa súa vida.

## Personaxes 
* Jason Scott Lee como Noro
* Esai Morales como Make
* Sandrine Holt como Ramana
* Eru Potaka-Dewes como Ariki-mau
* Gordon Hatfield como Riro
* Lawrence Makoare como Atta

## Exactitude histórica 
O filme pode considerarse unha historia condensada do colapso da civilización da Illa de Pascua, xa que o argumento mestura elementos de dous períodos: a era da construción dos moai, e o posterior culto do Tangata Manu ou Home-Paxaro. Se o conflito entre os Orellas Longas e os Orellas Curtas foi real, este ocorreu moito antes de que comezase o culto do Home-Paxaro.

O nome *Rapa Nui*, frecuentemente empregado, non é o nome nativo orixinal da illa; é máis probable que sexa *Te Pito te Henua* ("o embigo do mundo"), termo empregado no filme.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pobo rapanui
* Tangata Manu
Peter Lorre

**Peter Lorre**, nado coma **László Löwenstein** en Rózsahegy (Imperio Austrohúngaro, actualmente Ružomberok, Eslovaquia), o 26 de xuño de 1904 e finado nos Ánxeles (California) o 23 de marzo de 1964, foi un actor de cine e teatro austríaco de orixe húngara.
Ramón de la Fuente Leal

**Ramón de la Fuente Leal**, alcumado ***Lafuente***, nado en Bilbao o 31 de decembro de 1907 e finado en Madrid o 15 de setembro de 1973, foi un futbolista e adestrador de fútbol español. Xogaba de dianteiro e foi internacional coa selección española.

## Palmarés 
;Athletic Club
* Liga de España: 1929–30, 1930–31, 1933–34
* Copa de España: 1930, 1931, 1932, 1933

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en futbol.sportec.es
Xosé Manuel Sánchez Rei

**Xosé Manuel Sánchez Rei**, nado na Coruña en 1973, é un filólogo e escritor galego.

## Traxectoria 
Licenciouse en Filoloxía Galego-Portuguesa na Universidade de Santiago de Compostela en 1997 e doutorouse na Universidade da Coruña en 2001, onde actualmente exerce a docencia como Profesor Titular na Área de Filoloxía Galega e Portuguesa. É secretario da Revista Galega de Filoloxía e membro do seu Consello de Redacción desde o seu aparecemento no ano 2000, colaborando tamén con artigos en *Terra e Tempo*. Foi presidente da Agrupación Cultural Alexandre Bóveda ata 2017 e actualmente pertence á súa xunta directiva.

## Obras 
### Ensaio 
* *Se o vós por ben teverdes. A interpolación pronominal en galego*, 1999, Laiovento.
* *Os pronomes demostrativos: do latín ao galego contemporáneo*, 2002, Monografía 1 da Revista Galega de Filoloxía.
* *A lingua galega no cancioneiro de Pérez Ballesteros*, 2006, Laiovento.
* *O complemento preposicional en galego. Análise desde a gramática de valencias*, 2010, Universidade da Coruña.
* *Lingua galega e variación dialectal*, 2011, Laiovento.
* *O falar das fadas*, 2016, Baía.
* *Cantar na Coruña*, 2017, Laiovento.
**O portugués esquecido. O galego e os dialectos portugueses setentrionais* (2021). Laiovento. 618 páxs. ISBN 978-84-8487-537-6.

### Edicións 
* *O fidalgo e o teatro. Tres textos dramáticos de Ramón Otero Pedrayo* (introdución, edición e notas), 1999, Departamento de Filoloxías Francesa e Galego-Portuguesa da Universidade da Coruña.

### Obras colectivas 
* *Ensaio histórico e económico: antoloxía*, 1997, AS-PG/A Nosa Terra. Coeditor con Bieito Alonso, María do Carme García Negro e Luís Obelleiro Piñón.
* *O pensamento galeguista da posguerra: antoloxía*, 1997, AS-PG/A Nosa Terra. Coeditor con Xoán Carlos Garrido Couceiro.
* *Ricardo Carvalho Calero: ciencia, literatura e nación*, 2001, Universidade da Coruña. Coeditor con Carlos Caetano Biscaínho.
* *Estudos em Homenagem ao Professor Doutor Mário Vilela*, 2005, Faculdade de Letras da Universidade do Porto.
* *A lingua literaria galega no século XIX*, 2005, Universidade da Coruña. En colaboración con Xosé Ramón Freixeiro Mato e Goretti Sanmartín Rei.
* *Actas do Congreso Manuel María. Literatura e Nación*, 2009, Fundación Manuel María.
* *Sobre o racismo lingüístico*, 2009, Laiovento.
* *Perspectivas sobre Bóveda: Ensaios e poemas polo seu 75º cabodano*, 2011, A. C. Alexandre Bóveda.
* *Correspondencia entre Manuel María e Ramón Otero Pedrayo (1951-1974)*, 2014, Fundación Manuel María. Coeditor, xunto a Estefanía Mosquera Castro.
* *Modelos de lingua e compromiso*, 2014, Baía.

### Traducións 
* *Curso de Lingüística Xeral* de Ferdinand de Saussure, 2005, Laiovento. (Introdución, tradución e notas).

## Premios 
Gañador do Certame Ricardo Carvalho Calero na modalidade de *Investigación Lingüística* en 1998 coa obra *Sintaxe do pronome átono en galego: a interpolación*, posteriormente modificada e publicada baixo o título de *Se o vós por ben teverdes. A interpolación pronominal en galego*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
John Charles Polanyi

**John Charles Polanyi** (en húngaro: *Polányi János*), nado en Berlín o 23 de xaneiro de 1929, é un químico canadense de orixe húngara, galardoado co Premio Nobel de Química do ano 1986.

## Traxectoría 
Naceu en Berlín, fillo do químico húngaro Michael Polanyi e Magda Elizabeth, e sobriño do famoso economista Karl Polanyi. En 1933 a súa familia trasladouse a Inglaterra, onde estudou química na Universidade de Cambridge onde se doutorou en 1952. Aquel mesmo ano emigrou ao Canadá, onde traballou no National Research Council of Canada de Ottawa, e posteriormente nas universidades de Princeton e Toronto, de onde é profesor de química desde 1956.

## Investigacións científicas 
Tras realizar investigacións en quimioluminiscencia infravermella, radiación que emiten as moléculas cando as súas rotacións e vibracións internas retárdanse pasando de estados vibracionais de moi alta frecuencia a outros estados vibracionais de baixa frecuencia. A análise destas radiacións fornece información detallada da distribución de enerxía nos elementos químicos, e a relación desta distribución cos detalles das secuencias de fenómenos que ocorren durante as reaccións.

En 1986 foi galardoado, xunto cos químicos estadounidenses Dudley R. Herschbach e Yuan T. Lee, co Premio Nobel de Química *polo desenvolvemento da dinámica de procesos químicos elementais*.

## Premios e distincións 
En 1989 recibiu un doutoramento honoris causa polo Instituto Weizmann de Ciencias.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel de Química 1986 
* Autobiografía na páxina do Instituto Nobel 1986 
* John Charles Polanyi en Biografías y vidas
* Perfil de John Charles Polanyi en NNDB
Hablan por la Espalda

**Hablan por la Espalda** é unha banda uruguaia de punk rock formada en 1996 na cidade de Montevideo.

Durante os seus doce anos de existencia, publicaron tres discos.
Participaron no recompilatorio *South America in Decline* de 2000, que reuniu diversas bandas de América do Sur.

## Discografía 
* *Le Petit Detail Qui Change Tout* (2002)
* *Hablan por la Espalda* (2004)
* *Macumba* (2009)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* HPLE no TramaVirtual
* Fotolog.com de HPLE 
* HPLE no LastFm
* HPLE no Purevolume
* Myspace de HPLE
Graham Greene (actor)

:*Non confundir con  Graham Greene (1904-1991), escritor e xornalista inglés.*

**Graham Greene**, nado na Reserva das Seis Nacións, en Ontario, o 22 de xuño de 1952, e finado en Stratford, Ontario, o 1 de setembro de 2025, foi un actor amerindio oneida que traballou en teatro, películas e producións de televisión en Canadá, Reino Unido e Estados Unidos. Acadou fama internacional pola súa participación en *Dances with Wolves* (1990), de Kevin Costner, que lle valeu un nomeamento ao Oscar. Outros filmes destacados inclúen *Thunderheart* (1992), *Maverick* (1994), *Die Hard with a Vengeance* (1995), *A milla verde* (1999), *Skins* (2002), *Transamerica* (2005), *Wind River* (2017) e *Shadow Wolves* (2019).

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Greene foi un Oneida nado en Ohsweken, na Reserva das Seis Nacións en Ontario. Era fillo de Lillian e John Greene, quen era paramédico e home de mantemento, e viviu en Hamilton, Ontario, cando era un mozo.  

Antes de se converter en actor, traballou como delineante, siderúrxico e soldador. Tamén traballou como técnico de son para bandas de rock con sede en Terranova e Labrador, e máis tarde confesou que o músico Kelly Jay animouno repetidamente a probar a actuar nunha obra de teatro.

Unha idea errónea común era que se formara no programa Native Theatre School do Centre for Indigenous Theatre de Toronto pois, como sinalou nunha entrevista de 2012, "axudou a dirixilo, como director executivo dunha organización artística local de apoio á escola". Na década de 1970, comezou a actuar no teatro profesional en Toronto e Inglaterra e, en 1976, participou na xira de James Reaney da Universidade de Western Ontario, ralizada coa obra *Wacousta*.

O seu debut televisivo foi nun episodio de *The Great Detective* en 1979, e o seu debut cinematográfico foi en 1983 en *Running Brave*. Ao ver o seu primeiro papel televisivo, Greene afirmou que foi "horrible" e que o levou a comezar a aprender a actuar como unha profesión. Tamén actuou en *The Crackwalker* e *History of the Village of the Small Huts*. En 2007, nunha produción do Stratford Shakespeare Festival, representou The Merchant of Venice, facendo o papel de Shylock.

#### Televisión 
En 1984 e 1986, Greene apareceu nunha serie de televisión, a primeira propiamente indíxena, producida pola canle CBC das Primeiras Nacións, *Spirit Bay* na que facía o papel de Pete "Baba" Green. O espectáculo foi un dos primeiros en mostrar a vida aborixe e as interaccións entre as culturas nativa e branca.

## Filmografía 
thumb|Graham Greene (2022)
### Cine 
### Televisión 
### Videoxogos 
## Premios e nomeamentos 
## Recoñecementos 
É membro da Orde do Canadá.

## Notas 
## Véxase tamén
Coto do Castelo

O **Coto do Castelo** son os restos dunha edificación situados na parroquia de Graba (Silleda).

## Historia
O recinto, situado no lugar do Souto, é un montículo cunha ampla panorámica sobre o val do río Toxa, que conserva restos de muros e grandes perpiaños, de importancia arqueolóxica relevante. Puido tratarse dun antigo castro, pero nos séculos medios parece mais ben que puido ser o enclave dunha torre vixía.

A tradición oral asegura que alí habitaban os famosos mouros.
Cliff Young

**Albert Ernest Clifford "Cliff" Young**, nado o 8 de febreiro de 1922 en Beech Forest, Victoria, e finado o 2 de novembro de 2003, foi un granxeiro australiano dedicado ao cultivo de pataca

A finais de 1982, despois de adestrar arreo nos arredores de Otway Ranges, Young fixo o seu primeiro intento por bater a plusmarca mundial que ostentaba Siggy Baue para as 1000 millas (ao redor de 1600 quilómetros), que estaba en 11 días e 23 horas. O intento tivo lugar en Colac, pero Young tivo que abandonar a metade de camiño. Young, tras a derrota, escribiu que a apoio do seu equipo era moi básico e ineficaz. Cliff cruzou a liña de meta vestido cunha funda de granxeiro e unhas botas de goma. Correu a paso lento e por tras dos líderes o máis do camiño; porén, ao evitar ter que durmir mentres os seus contrincantes si o facían, colleu vantaxe, chegando mesmo a gañar eventualmente por unha amplísima marxe sobre os seus seguidores.

Antes da carreira, Young afirmara perante os xornalistas que previamente xa correra durante entre dous e tres días seguidos tras das ovellas. Asegurou, así mesmo, que durante a carreira imaxinou que ía detrás do rabaño e escapando dunha tormenta.

Colleu gran sona logo deste fito ao estilo da fábula da lebre e a tartaruga "tortoise and hare", tantas que en Colac, Victoria, o Cliff Young Australian Six-Day Race foi creado aquel mesmo ano.

## Marcas 
A carreira de Westfield levoulle 5 días, 15 horas e 4 minutos, No 2000 conseguiu un récord mundial na carreira dos seis días de Victoria. Pasou os último cinco anos de vida enfermo de cancro, e morreu ás 17:21 o domingo 2 de novembro de 2003, con 81 anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Cliff Young 
* Tribute to Cliff Young
El Aleph

[dereita|miniatura|150px|Representación do [álef ou aleph, primeira letra do alfabeto hebreo.]] 

***El Aleph*** é unha escolma de dezasete novelas curtas de Jorge Luis Borges e tamén o nome da derradeira novela curta do libro. Editadas separadamente entre 1944 e 1952 en diferentes revistas de Buenos Aires, o conxunto é un libro publicado en 1949 e reeditado polo autor en 1974.
Toma o seu nome do àlef, letra de varios alfabetos antigos, primeira letra do alfabeto hebreo e é unha das dúas letras que orixinaron a palabra alfabeto.

Característico do escritor bonaerense, os seus textos fan uso dunha infinidade de fontes e bibliografías, e mediante elas reconstrúe os mitos e as metáforas da tradición literaria universal.

Os temas predilectos de Borges atópanse neste libro: as numerosas referencias literarias (ás veces voluntariamente fantasiosas), a metafísica, os labirintos, o infinito. Varios relatos teñen por tema a morte ou a inmortalidade, outros desenvólvense no ambiente da antigüidade greco-latina ou no do Oriente medieval.

## Dezasete novelas curtas 
* "El inmortal", sobre a inmortalidade segundo *A Ilíada*.
* "El muerto", historia de Benjamín Otálora, personaxe ambicioso que foxe a Uruguai cunha carta de presentación para Azevedo Bandeira, o xefe dunha banda de ladróns e criminais.
* "Los teólogos", *"un soño máis ben melancólico sobre a identidade persoal"* (Borges, Postfacio de *El Aleph*).
* "Historia del guerrero y la cautiva". Dúas caras dunha mesma moeda. Un ven do salvaxe cara a civilización; a outra, dende a civilización cara a barbarie. Realízase un cambio de identidade. O guerreiro queda impresionado coa civilización romana, e sente que pertence a ela.
* "Biografía de Tadeo Isidoro Cruz (1829 – 1874 )", o sarxento Cruz do Martín Fierro.
* "Emma Zunz", o sufrimento ante a noticia da morte do seu pai.
* "La casa de Asterión", o fillo da raíña encerrado nun labirinto.
* "La otra muerte", unha carta, unha noticia e o impulso de descubrir a verdade.
* "Deutsches requiem", a historia dun alto dirixente nazi que vai ser fusilado polos seus crimes.
* "La busca de Averroes", a partir de Aristóteles de Estaxira.
* "El Zahir", a perdición dos homes.
* "La escritura del Dios", a decisión dun home cativo.
* "Abenjacán el Bojarí, muerto en su laberinto", unha historia contada en Cornualla unha tarde de verán.
* "Los dos reyes y los dos laberintos", a rivalidade de dous reis e a competencia polo poder.
* "La espera", un home atormentado polo seu pasado.
* "El hombre en el umbral", un xuíz inglés tratando de poñer orde en conflitos indios.
* "El Aleph". Narra o descubrimento do personaxe Borges dun obxecto que é o espello e centro de todas as cousas, no cal todo conflúe e se reflicte.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* El Aleph de Jorge Luis Borges. Libro electrónico
Gaizka Toquero

**Gaizka Toquero Pinedo**, nado en Vitoria o 9 de agosto de 1984, é un futbolista vasco. Xoga de dianteiro, na demarcación de segundo punta, e o seu actual equipo é o Real Zaragoza.

## Traxectoria 
Gaizka Toquero comezou a xogar no CD Ariznabarra de Vitoria (País Vasco). Posteriormente estivo no SD Lemona e máis tarde fichouno o Sestao River. Aos poucos foi collendo forma ata que o Athletic Club fíxase nel en 2008. Como non entraba nos plans de Joaquín Caparrós foi cedido á SD Eibar grazas ao novo técnico armeiro, Carlos Pouso, que xa o adestrara no Sestao, pero foi recuperado no mercado de inverno polo Athletic Club.

O 4 de marzo de 2009 marcou o tanto definitivo fronte ao Sevilla FC (3-0) para clasificar o Athletic, 24 anos despois, para a final da Copa do Rei. Marcou o seu primeiro gol en Liga o 21 de abril de 2009, ante o Club Deportivo Numancia de Soria no Nuevo Estadio Los Pajaritos; fixo o 1-1, nun partido que rematou 1-2.

O día 13 de maio de 2009 marcou o único gol do Athletic Club na final da Copa do Rei de 2009, na que o seu equipo caeu derrotado por 1-4 fronte ao FC Barcelona.

Marcou o primeiro gol do Athletic Club na liga 2009-10, conseguindo os tres puntos do equipo contra o RCD Espanyol. Tamén marcou contra o Sporting de Xixón, o FC Barcelona e o Tenerife. Contra o Valladolid logrou o seu primeiro dobrete en Primeira División.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Ficha de Toquero en Athletic Club.net
* Estatísticas do xogador en futbolmercado.es
Lullaby

"**Lullaby**" é unha canción da banda inglesa de rock alternativo The Cure, editada como sinxelo do seu álbum *Disintegration* o 10 de abril de 1989. Acadou o número 5 nas listas inglesas, converténdose no primeiro sinxelo da banda que acadaba o *top 5*.

## Listaxe de cancións 
### 7": Fiction 
# "Lullaby"
# "Babble"

### 7": Elektra 
# "Lullaby"
# "Homesick" [live]

### 12": Fiction 
# "Lullaby" (extended mix)
# "Babble"
# "Out of Mind"

### 12": Elektra 
# "Lullaby" (extended mix)
# "Homesick" [live]
# "Untitled" [live]

### CD: Fiction 
# "Lullaby" [remix]
# "Babble"
# "Out of Mind"
# "Lullaby" [extended mix]
* gatefold 3" CD

### CD: Elektra 
# "Lullaby" [remix]
# "Lullaby" [extended remix]
# "Homesick" [live version]
# "Untitled" [live version]
Iker Muniain

**Iker Muniain Goñi**, nado en Pamplona o 19 de decembro de 1992, é un adestrador de fútbol e exfutbolista español, que xogaba de dianteiro. Dende 2025 adestra o Derio, da Terceira Federación.

## Traxectoria 
Con 14 anos foi por primeira vez a facer a pretemporada co primeiro equipo do Athletic Club. Durante os dous anos seguintes estivo adestrando e xogando partidos amigables co Athletic, sendo convocado na tempada 2008-2009 por Joaquín Caparrós para o último partido de Liga fronte ao Valencia en Mestalla, aínda que finalmente quedou na bancada.

Debutou co primeiro equipo do Athletic o 30 de xullo do 2009 en San Mamés, na fase previa da UEFA Europa League que enfrontou ao Athletic co BSC Young Boys suízo e que gañou este último equipo por 0 goles a 1. No encontro de volta da eliminatoria, o 6 de agosto, anotou o gol da vitoria que deu o pase ao conxunto vasco á seguinte fase, converténdose no xogador máis novo en marcar gol en partido oficial co Athletic en toda a súa historia.

Debutou en Primeira División o 30 de agosto de 2009, con motivo da primeira xornada de liga da tempada 2009/10. Con esta estrea converteuse no futbolista do Athletic máis novo en debutar na máxima categoría, e no décimo cuarto futbolista máis novo en xogar en Primeira.

Unhas semanas despois, o 4 de outubro de 2009, converteuse no futbolista máis novo da historia en lograr un gol na Primeira División.. Ademais, a finais de 2009 foi nomeado ao "Golden Boy", premio que se entrega ao mellor futbolista mundial menor de 21 anos, con todo non logrou levar devandito galardón.

## Selección nacional 
Aos 16 anos xogou a Copa Mundial de Fútbol Sub-17 de 2009 coa selección española sub-17, conseguindo un terceiro posto. Aos 17 foi seleccionado para xogar a Eurocopa Sub-19 de 2010, torneo no que quedou subcampión. O 9 de febreiro de 2011 debuta coa selección española sub-21, coa que gaña a Eurocopa sub-21 o 25 de xuño do mesmo ano.

O 29 de decembro de 2010 debutou co equipo absoluto da Selección de fútbol de Euskadi nun partido amigable contra Venezuela, que finalizou con vitoria do combinado vasco por 3 a 1, co último gol do partido obra de Muniain.

## Palmarés 
;Athletic Club
* **Copa do Rei (1):** 2023/24.
* **Supercopa de España (1):** 2021.

;Selección española sub-21
* **Eurocopa Sub-21 (1):** 2011.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Ficha de Iker Muniain en Athletic Club.net
Fascination Street

"**Fascination Street**" é unha canción da banda inglesa de rock alternativo The Cure, editada como sinxelo do seu álbum *Disintegration* o 18 de abril de 1989.

O selo estadounidense do grupo, Elektra Records, rexeitou a elección da banda como primeiro sinxelo do álbum, que sería "Lullaby", e usou "Fascination Street". A canción converteríase no primeiro número 1 da banda na lista da Billboard *Modern Rock Tracks*, de recente creación na época.

## Listaxe de cancións 
### 7": Elektra 
# "Fascination Street" [Remix] (4:17)
# "Babble" (4:16)

### 12": Elektra 
# "Fascination Street" [Extended Remix] (8:48)
# "Babble" (4:16)
# "Out of Mind" (3:51)

### CD: Elektra 
# "Fascination Street" [Remix] (4:17)
# "Babble" (4:16)
# "Out of Mind" (3:51)
# "Fascination Street" [Extended Remix] (8:48)
Lovesong

"**Lovesong**" é unha canción da banda inglesa de rock alternativo The Cure, editada como sinxelo do seu álbum *Disintegration* o 21 de agosto de 1989. A canción tivo un éxito considerable nos Estados Unidos, onde foi o seu único tema en acadar o *top 10*; no Reino Unido, porén, só acadaría o *top 20*.

Aínda que a canción foi versionada por varios artistas, a versión máis famosa foi feita pola banda estadounidense de pop rock no ano 2004, gravada para a banda sonora da película *50 First Dates* e tamén editada como sinxelo.

## Listaxe de cancións 
#### 7" 
# "Lovesong"
# "2 Late"

#### 12" 
# "Lovesong" (Extended Mix)
# "2 Late"
# "Fear of Ghosts"

#### CD 
# "Lovesong" (Remix) (3:24)
# "Lovesong" (Extended Remix) (6:18)
# "2 Late"
# "Fear of Ghosts"
A Avieira, Marzá, Palas de Rei

**A Avieira** é un lugar da parroquia de Marzá no concello lugués de Palas de Rei na comarca da Ulloa. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 14 habitantes, dos cales 8 eran homes e 6 eran mulleres.

Este lugar atópase a 3 quilómetros da capital do concello.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Marzá 
### Parroquias de Palas de Rei 
## Notas
Pictures of You

"**Pictures of You**" é unha canción da banda inglesa de rock alternativo The Cure, editada como cuarto e derradeiro sinxelo do seu álbum *Disintegration* o 19 de marzo de 1990. A versión do sinxelo é unha remestura editada da versión que aparece no álbum, e con 4:48 minutos é significativamente máis curta que a orixinal que dura 7:24.

## Listaxe de cancións 
### 7" 
# "Pictures of You" (single edit)
# "Last Dance" (live)

### 12" (1) 
# "Pictures of You" (extended version)
# "Last Dance" (live)
# "Fascination Street" (live)

### 12" (2) 
# "Pictures of You" (Strange mix)
# "Prayers for Rain" (live)
# "Disintegration" (live)

### CD 
# "Pictures of You" (single edit)
# "Last Dance" (live)
# "Fascination Street" (live)
# "Prayers for Rain" (live)
# "Disintegration" (live)
Never Enough

"**Never Enough**" é unha canción da banda inglesa de rock alternativo The Cure, editada como sinxelo do seu álbum recompilatorio *Mixed Up* o 19 de marzo de 1990

## Listaxe de cancións 
**7" single**
# "Never Enough"
# "Harold & Joe"

'''12' single'''
# "Never Enough" (Big Mix)
# "Harold & Joe"
# "Let's Go to Bed" (Milk Mix)

**CD Format**
# "Never Enough" (Big Mix)
# "Harold & Joe"
# "Let's Go to Bed" (Milk Mix)
# "Never Enough"
Bernard Hinault

**Bernard Hinault** nado en Yffniac, Bretaña o 14 de novembro de 1954 foi un ciclista francés, profesional dende 1975 a 1986. É o único ciclista en gañar en máis dunha ocasión cada unha das grandes voltas por etapas.

## Traxectoria 
Gañou cinco veces o Tour de Francia (1978, 1979, 1981, 1982, 1985). Foi segundo en 1984 detrás de Laurent Fignon e en 1986 detrás de Greg Lemond. Gañou tres veces o Giro de Italia (1980, 1982, 1985), dúas veces a Volta a España (1978, 1983), unha vez o campionato do mundo de fondo en estrada (1980), tres veces a Dauphine Libere e cinco veces o Gran Premio das Nacións. No Tour gañou 25 etapas, na Volta 7 e no Giro 6, ademais de varias clásicas. Foi o terceiro ciclista en gañar cinco Tours. Salientou tanto como rodador, escalador e velocista, o que explica o seu amplísimo palmarés de 216 vitorias, non superado por ningún outro ciclista francés.
Strange Attraction

"**Strange Attraction**" é unha canción da banda inglesa de rock alternativo The Cure, editada como sinxelo do seu álbum *Wild Mood Swings* o 8 de outubro de 1996. A canción foi sinxelo unicamente nos Estados Unidos.

## Listaxe de cancións 
# "Strange Attraction"
# "The 13th" [Feels Good Mix]
# "This is a Lie" [Ambient Mix]
# "Gone!" [Critter Mix]
# "Strange Attraction" [Strange Mix]
As Abegas, Crecente, A Pastoriza

**As Abegas** é un lugar da parroquia de Crecente no concello lugués da Pastoriza na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, no ano 2019 tiña 60 habitantes, dos cales 28 eran homes e 32 eran mulleres.

Este lugar atópase a 5,6 quilómetros da capital do concello.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Crecente
### Parroquias da Pastoriza
## Notas
El Cuarteto de Nos

**El Cuarteto de Nos** é un grupo de rock formado en 1980 en Montevideo, Uruguai.

## Discografía 
* *El Cuarteto de Nos - Alberto Wolf* (compartido con Alberto Wolf. Ayuí / Tacuabé a/e44k. 1984)
* *Soy una arveja* (Orfeo SULP 90856. 1987)
* *Emilio García* (Orfeo. 1988)
* *Canciones del corazón* (Orfeo 91106-4. 1990)
* *Otra navidad en las trincheras* (Ayuí / Tacuabé ae126cd. 1994)
* *Barranca abajo* (Ayuí / Tacuabé ae141cd. 1995)
* *El tren bala* (Manzana verde. 1996)
* *Revista ¡¡Ésta!!* (BMG. 1998)
* *Cortamambo* (Koala records. 2000)
* *El Cuarteto de Nos* (Bizarro Records. 2004)
* *Raro* (Bizarro Records. 2006)
* *Bipolar* (Warner Music. 2009)
* Porfiado (2012)
* Habla Tu Espejo (2014)
* Apocalipsis Zombi (2017)
* Jueves (2019)
* Lámina Once (2022)
* Puertas (2025)

### Reedicións e recompilacións 
* *La misma porquería* (Orfeo CDO 062-2. 1995)
* *El tren bala* (Koala Records. 2000)
* *Soy una arveja* (2008)
* *Lo mejor de El Cuarteto de Nos* (Bizarro Records. 2009)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Abeixón, Tállara, Lousame

**Abeixón** é un lugar da parroquia de Tállara no concello coruñés de Lousame, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 62 habitantes (31 homes e 31 mulleres).

Este lugar atópase a 6 quilómetros da capital do concello.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Tállara 
### Parroquias de Lousame 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Lousame
* Abeixón, apelido galego.
Estadio Kleanthis Vikelidis

O **Estadio Kleanthis Vikelidis** ou **Harilaou** é un estadio de fútbol de Salónica (Grecia), pertencente ao Aris Salónica FC.

O Harilaou, foi inaugurado en 1951, e por moitos anos foi chamado de Aris Stadium, despois dun certo tempo, cambio o nome para Kleanthis Vikelides, nome dun recordado xogador do club da década dos 30, pero é popularmente coñecido como, Harilaou Stadium, por causa do lugar onde foi erguido.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Perfil en Stadia.gr (en inglés)
Illa Alor

A **Illa Alor** (en lingua indonesia: *Pulau Alor*) é a illa máis grande do arquipélago de Alor situada no extremo máis oriental das Illas menores da Sonda que se estenden polo sur de Indonesia, e inclúen desde o oeste a illas como Balí, Lombok, Sumbawa, Komodo e Flores.

Ao leste da illa a través do Estreito Ombai están as illas de Wetar e Ataúro, esta última pertencente a Timor Oriental. Cara ao sur, a través do Estreito de Alor, atópase a parte occidental de Timor. Ao norte atópase o Mar de Banda. Ao oeste atópase Pantar e as outras illas do arquipélago de Alor, e o resto das Illas da Sonda.

## Xeografía 
Alor ten unha superficie de ao redor de 2.120&nbsp;km², converténdoa na principal illa do arquipélago de Alor.

Kalabahi é a única cidade na illa de Alor, cunha poboación metropolitana dunhas 60.000 persoas. A variedade de produtos que se obteñen en Kalabahi é notoria tendo en conta o seu tamaño e localización.

Alor é de orixe volcánica e ten un terreo moi accidentado. A rexión próxima a Kalabahi é a única zona plana. Por iso, os neerlandeses estabeleceron a capital e o porto principal (Alor-Kecil) da rexión aquí en 1911.

O snorkel e o mergullo son populares no arquipélago de Alor. Debido ás cambiantes e, a miúdo moi fortes correntes o mellor é facer snorkel ou mergullo con alguén que coñeza ben a zona.
miniatura|División administrativa de Alor

## Economía 
A infraestrutura da illa é moi débil. Os habitantes practican principalmente a agricultura de subsistencia. O goberno pretende cambiar isto coa axuda de organizacións internacionais. Nas vilas cultívase vainilla, tamarindo, améndoa s e outros froitos secos. Os bosques de sándalo, son cortados para o comercio.

As últimas exploracións xeolóxicas descubriron valiosos recursos, tales como xeso, caolín, petróleo, gas natural, estaño, ouro e diamantes.

O snorkel e o mergullo prometen un aumento do turismo no futuro. O esgotamento da pesca con todo, danou o arrecife de coral nos últimos anos. 
miniatura|guerreiros Alor, 1895.

## Relixión 
Máis de 168.000 persoas viven en Alor. Tres cuartas partes son protestantes, o resto son musulmáns, e algúns católicos. Os ritos e as tradicións animistas son aínda moi practicados.

## Linguas 
Máis de 15 linguas indíxenas fálanse en Alor, a maioría delas clasificadas como linguas papúas ou non austronesia. Estas inclúen Abui, Adang, Hamap, Kabola, Kafoa, Woisika , Kelon e Kui. Así mesmo a lingua alor é unha lingua malaio-polinesia que se fala na costa oeste e sur de Alor e nas illas circundantes.

Moitas das linguas papúas de Alor están en perigo de extinción e xa non se transmiten ás novas xeracións. Algúns idiomas teñen menos de 1.000 falantes. A Universidade de Leiden fixo recentemente importantes esforzos de documentación lingüística.

A linguaxe da comunicación diaria é o malaio de Alor, pero o Indonesio é a lingua que se ensina nas escolas e utilízase amplamente nos medios de comunicación.
Yuan T. Lee

**Yuan Tseh Lee** (en mandarín: 李遠哲; en pinyin:Lǐ Yuǎnzhé), nado o 	19 de novembro de 1936 en Hsinchu Taiwán (Imperio do Xapón), é un químico e profesor universitario taiwanés galardoado co Premio Nobel de Química do ano 1986.

## Traxectoria 
Naceu na cidade de Hsinchu, situada ao noroeste da illa de Taiwán (naquel tempo baixo o poder do imperio xaponés). Estudou química na Universidade Nacional de Taiwán, onde se graduou en 1959, e posteriormente ampliou os seus estudos realizando o doutoramento na Universidade de California en Berkeley nos Estados Unidos en 1965.

En 1974 foi nomeado profesor de química na Universidade de Berkeley, o mesmo ano en que conseguiu a nacionalidade estadounidense.

## Investigacións científicas 
En febreiro de 1967 iniciou a súa colaboración con Dudley R. Herschbach na Universidade Harvard no estudo das reaccións químicas entre os átomos de hidróxeno e as moléculas alcalinas diatómicas.

En 1986 foi galardoado, xunto co seu colaborador Herschbach e o químico canadense John Charles Polanyi, co Premio Nobel de Química *polo desenvolvemento da dinámica de procesos químicos elementais*.

## Vida política 
Desde o 15 de xaneiro de 1994 é presidente da Academia Sínica, principal complexo de investigación científica e humanística da República da China, polo que tivo que renunciar á súa cidadanía estadounidense.

Yuan T. Lee deu apoio ao candidato Chen Shui-bian en 2000, durante as eleccións presidenciais daquel ano. A vitoria de Chen sobre James Soong promoveu que o primeiro escollese a Lee como Primeiro Ministro, aínda que Lee declinou a súa oferta para continuar á fronte da Academia Sínica.

### Ligazóns externas 
* Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel de Química 1986 
* Autobiografía na páxina do Instituto Nobel 1986 
* Yuan Tseh Le en Biografías y vidas
* Perfil de Yuan Tseh Le en NNDB