open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Achatocarpaceae

As **achatocarpáceas** (***Achatocarpaceae***) son unha familia de árbores ou arbustos dioicos ao que pertencen unhas dez especies agrupadas en dous xéneros (*Achatocarpus* Triana e *Phaulothamnus* A.Gray, segundo o 
sistema APG II). En clasificacións máis antigas esta familia incluíase dentro de *Phytolaccaceae*.

## Descrición 
Son plantas con ou sen espiñas; ramas curtas con abundantes follas alternas ou fasciculadas sobre braquiblastos. As flores masculinas presentan 5 sépalos abertos ao florecer e de 15 a 20 estames. As flores femininas con igual número de sépalos erectos arredor do ovario que se encontra nunha posición máis alta ao punto de inserción das restantes pezas da flor. O pistilo complétase con dous estilos apicais longos e curvos. O froito é unha baga carnosa cos sépalos unidos na base. Suponse que a polinización é realizada por aves, pero non existen observacións que o confirmen.

## Hábitat 
É unha familia propia de América tropical e subtropical. Como exemplo, na Arxentina vive un só xénero (*Achatocarpus*), con dúas especies e dúas variedades e outro en Paraguai cunhas cinco especies.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Achatocarpaceae  in L. Watson and M.J. Dallwitz (1992 onwards). *The families of flowering plants*  
* Flora of North America: Achatocarpaceae

### Ligazóns externas 
* Achatocarpaceae Heimerl  (en inglés).
* Ilustracións
Mary Rathbun

miniatura|Mary J. Rathbun.

**Mary Jane Rathbun**, nada en Buffalo, Nova York o 11 de xuño de 1860 e finada en Washington, D.C. o 14 de abril de 1943, foi unha zoóloga estadounidense especializada en carcinoloxía que traballou na Smithsonian Institution desde 1884 até a súa morte.

## Publicacións 
A primeira publicación de Mary J. Rathbun, en colaboración con James Everard Benedicto e referida ao xénero *Panopeus* data de 1891. Xubilouse o último día do ano 1914, pero non deixou de traballar até a súa morte. O seu traballo máis importante foi ''Les crabes d'eau douce* ("Os cangrexos de auga doce"), concibida orixinalmente como unha soa publicación, pero que finalmente foi publicada en tres volumes entre 1904 e 1906. e o cangrexo curtidor, *Chionecetes bairdi*.

## Epónimos 
Gran número de taxons foron denominados en honor de Mary J. Rathbun:

* *Hamatoscalpellum rathbunae* (Pilsbry, 1907)
* *Maera rathbunae* Pearse, 1908
* *Paromola rathbuni* Porter Mosso, 1908
* *Synalphaeus rathbunae* Coutiere, 1909
* *Candidiopotamon rathbunae* De Man, 1914
* *Pasiphaea rathbunae* (Stebbing, 1914)
* *Petrolisthes rathbunae* Schmitt, 1916
* *Periclimenes rathbunae* Schmitt, 1924
* *Alpheus rathbunae* (Schmitt, 1924)
* *Campylonotus rathbunae* Schmitt, 1926
* *Callinectes rathbunae* Contreras, 1930
* *Eriosachila rathbunae* Maury, 1930
* *Tritodynamia rathbunae* Shen, 1932
* *Sacculina rathbunae* Boschma, 1933
* *Pinnixa rathbunae* Sakai, 1934
* *Emerita rathbunae* Schmitt, 1935
* *Callianassa rathbunae* Schmitt, 1935
* *Solenocera rathbunae* Ramadan, 1938
* *Thunor rathbunae* Armstrong, 1949
* *Lysmata rathbunae* Chace, 1970
* *Xanthias rathbunae* Takeda, 1976
* *Cyphocarcinus rathbunae* Griffin & Tranter, 1986
* *Asterias rathbunae* Britajev, 1989
* *Lophaxius rathbunae* Kensley, 1989
* *Rhynchocinetes rathbunae* Okuno, 1996
* *Palaeopinnixa rathbunae* Schweitzer & Feldmann, 2000
* *Marratha'' Ng & Clark, 2003

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Mary Jane Rathbun Papers, 1886-1938 and undated en Smithsonian Institution Archives. 
*
Camilla Belle

**Camilla Belle Routh**, nada nos Ánxeles (California) o 2 de outubro de 1986, é unha actriz estadounidense.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Fondo de Vila, Líncora, Chantada

**Fondo de Vila** é un lugar na parroquia de Líncora, do concello de Chantada, na comarca de Chantada, pertencente a provincia de Lugo. No ano 2011 tiña 5 habitantes segundo datos do INE e do IGE deles 3 eran homes e 2 eran mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Líncora 
### Parroquias de Chantada 
## Notas
Duékoué

**Duékoué** é un poboación do departamento homónimo, na rexión de Moyen-Cavally, Costa do Marfil.
Polo menos 800 persoas foron matadas en Duékoué o 29 de marzo de 2011 durante os combates encadrados no que se coñece como a segunda guerra civil de Costa do Marfil.

## Notas
Moyen-Cavally

**Moyen-Cavally** é unha das 19 rexións que compoñen Costa do Marfil. A capital é Guiglo. Ocupando 14.150&nbsp;km², a súa poboación é de (estimación de 2002) 443.200 habitantes.

A rexión está dividida en tres departamentos: Duékoué, Guiglo e Toulépleu.
Lingua hausa

A **lingua hausa** é un membro das linguas afroasiáticas. É falada por unhas 24 millóns de persoas, os hausas, como lingua nativa, e por outras 15 millóns de persoas como segunda lingua.

## Clasificación 
O hausa pertence ás linguas chadianas occidentais, un subgrupo das linguas chadianas, e por iso é un membro das linguas afroasiáticas. É un idioma tonal.

## Distribución xeográfica 
Os falantes nativos encóntranse no Níxer e no norte de Nixeria, pero úsase como lingua franca nunha área maior na África occidental, especialmente entre os musulmáns, considerándose unha lingua importante do continente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en hausa
* Estados hausa
### Ligazóns externas 
* Ethnologue report on Hausa 
* Hausa at UCLA
Aizoaceae

As **aizoáceas** (**Aizoaceae**) son unha familia de herbas ou subarbustos pertencente á orde Caryophyllales.

## Descrición 
Son plantas herbáceas ou subarbustivas, con follas enteiras e opostas, a miúdo carnosas (crasuláceas). A maioría dos membros de Aizoaceae son xerófitos, ou sexa, plantas adaptadas a soportar grandes períodos de seca, polo que están ben representadas nas zonas desérticas. Moitas das especies desta familia exhiben unha redución foliar para evitar a excesiva transpiración, como unha adaptación ás condicións xéricas.

Moitas especies tamén presentan unha abundante cantidade de cristais de calcio baixo a epiderme, os cales forman unha capa cristalina de carácter protector fronte á insolación.

As flores son apétalas pero posúen numerosos estaminodios, xeralmente vivamente coloreados, con aparencia de corola petaloide; son hermafroditas e son polinizadas por insectos. Con 4-5 ou máis estames funcionais, xineceo de ovario súpero, medio ou ínfero con 1 a 20 carpelos. O froito é unha cápsula dehiscente, chamada noz ou núcula.

## Taxonomía 
A familia comprende unhas 1100 especies repartidas en 126 xéneros, os que á súa vez se atopan distribuídos en 5 subfamilias:

### Subfamilias 
* **Aizooideae** 
* **Sesuvioideae** 
* **Tetragonioideae**
* **Mesembryanthemoideae** 
* **Ruschioideae**

### Xéneros 
miniatura|right|200px|Algunhas destas especies se volven invasoras: *Carpobrotus acinaciformis* chegou ás praias galegas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*  - on line here
* Aizoaceae  en L. Watson e M.J. Dallwitz (1992 onwards). *The families of flowering plants* 
* NCBI Taxonomy Browser
* Family Aizoaceae Flowers in Israel
Lama de Rei, O Mosteiro, Cervantes

**Lama de Rei** é un lugar da parroquia do Mosteiro no concello lugués de Cervantes na comarca dos Ancares. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 estaba deshabitado, o que supón unha diminución con respecto a 2013, cando tiña 1 habitante.

## Toponimia 
O orónimo provén do latín , e indica un lugar con lama ou lodo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Mosteiro 
### Parroquias de Cervantes 
## Notas
Mahamadou Issoufou

**Mahamadou Issoufou**, nado en Dandadji o 21 de agosto de 1952, é un político nixerino, que foi Presidente de Níxer entre 2011 e 2021. Anteriormente fora dirixente da oposición ao presidente Mamadou Tandja, primeiro ministro entre 1993 e 1994 e presidente da Asemblea entre 1995 e 1996. Candidato presidencial en 1993, chegou á segunda volta nas eleccións de 1999 e 2004, volvéndose presentar nas eleccións de 2011, cando gañou. É recoñecido como un político humilde, valente e honesto, dándoselle o nome de *Zaki* (león, en lingua hausa).

## Traxectoria
Mahamadou Issoufou naceu nunha aldea da rexión de Tahoua. Director Nacional do Ministerio de Minas e Enerxía desde 1980 até 1985 e logo director de Operacións de Minas Arlit, entón chamado *Liga de Minas de Aire*, onde estivo até 1991, cando se preocupa pola política.

En 1990, unha época de relativa democracia no país, logrou formar canda os seus antigos compañeiros da Universidade e o Liceo o Partido Nixerino Para a Democracia e o Socialismo, de corte socialista.

Polo seu partido, participou en todas as eleccións democráticas multipartidistas celebradas no país desde a Conferencia Nacional Soberana, 1992. Nas eleccións dese ano preséntase e queda en terceiro lugar, despois de Tandja Mamadou e Mahamane Ousmane. O seu partido aliouse co CDS e o ANDP, formando un grupo chamado Alianza da Forza do Cambio, que permitiu a elección de Ousmane en 1994.

Nomeado Primeiro ministro, a alianza co CDS e o ANDP crebou en 1995 e Issoufou tivo que dimitir. As novas eleccións levárono a tomar o cargo de Presidente da Asemblea en 1995, até xaneiro de 1996 coa chegada da ditadura militar dirixida por Ibrahim Baré Mainassara.

Preséntase novamente ás eleccións democráticas celebradas en 1999, chegando á segunda volta, gañando Mamadou Tandja. Tras converterse en opositor de Tandja, toma o poder da asemblea Nacional até 2009. Tras decidir Tandja permanecer no poder, Issoufou únese ao movemento contra o plan Tazartche de Tandja.

Presentouse ás eleccións presidenciais de 2011, nas cales resultou vencedor en segunda volta co 58% dos votos. Tras a entrega do poder por parte da Xunta Militar encabezada por Salou Djibo, o cal derrocara a Mamadou Tandja logo de 10 anos no poder, asume o cargo de Presidente de Níxer o 7 de abril de 2011.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Biografía por Fundación CIDOB
Síntoma

Na literatura médica, **síntoma** é calquera alteración da percepción normal que unha persoa ten do seu propio corpo, do seu metabolismo, das súas sensacións, podendo ou non ser reflexo dun indicio de doenza.

Os síntomas son frecuentemente confundidos cos sinais ou signos, que son as alteracións percibidas ou medidas por outra persoa, xeralmente un profesional da saúde. A diferenza entre síntoma (por exemplo dor de cabeza) e sinal ou signo (por exemplo febre), é que o sinal é aquilo que pode ser percibido por outra persoa sen o relato ou comunicación do paciente e o síntoma é a queixa relatada polo paciente e que só el consegue percibir.

## Caracterización dos síntomas 
* Cronoloxía: é a identificación dos aspectos relacionados co tempo e xeito de evolución dos síntomas como a hora do día, o día do ciclo menstrual etc;
* Localización corporal: non só consiste en determinar o sitio exacto dos síntomas senón tamén a súa irradiación (cara onde se dirixe) e profundidade. Haberase de ter en mente que as persoas nomean as partes do seu corpo de xeito diferente, conforme o seu propio coñecemento.
* Cualidade: é un dos aspectos máis difíciles de determinar e moitas veces hai que botar man de comparacións totalmente subxectivas e cunha alta variación individual en canto ás súas percepcións (por exemplo, a sensación de frío ou calor é totalmente diferente nunhas persoas e noutras).
* Cantidade: é a descrición da intensidade, frecuencia, número de veces en que o fenómeno aconteceu, intervalo entre os episodios, volumes de secrecións, edemas etc.
* Circunstancias: nas que o síntoma ou síntomas ocorren, e a actividade que se exerce no momento que aparece, exposición a factores ambientais, alimentación.
* Factores agravantes ou atenuantes: que fan empeorar ou mellorar o síntoma, son importantes para o diagnóstico da doenza, polo que constitúen unha parte vital do síntoma.
* As manifestacións asociadas tamén poden axudar.

## Exemplos de síntomas 
* Sede
* Mareo
* Dor
* Urxencia miccional
* Inapetencia (perda de apetito)
* Alteracións do padal
* Astenia (debilidade)
* Vertixe

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
# López, M., Laurentis, J.M.; ***Semiologia Médica***, livraria Atheneu, Livraria Interminas, 1988.
# Surós, J.***Semiologia Médica e Técnica Exploratória***, Guanabara koogan, 1981.
Manuel Pérez Rúa

**Manuel Pérez Rúa**, nado o 2 de abril de 1956 en Moaña, é un sociólogo e ensaísta galego.

## Traxectoria 
Sociólogo, traballou nun estaleiro naval ata a reconversión industrial dos anos 1980, pasando logo a ser coordinador cultural do concello de Moaña. Realizou estudos sociolóxicos relacionados co campo sociocultural e urbanístico.

## Obra en galego 
### Ensaio 
* *Moaña* (1991). Vigo: Ir Indo.
* *Domingos de calcetíns brancos* (2010). Vigo: Galaxia.
* *Galicia, 1981-2021. Autonomía, sociedade e cultura. Conversas con Xosé Luís Barreiro e Ramón Villares* (2023). Vigo: Galaxia. 370 páxs. ISBN 978-84-1176-143-7.

### Obras colectivas 
* *Escola, cultura e vida comunitaria nun concello galego: Moaña*, 1988, Concello de Moaña. Con Xan Bouzada.
* *Galicia, S. L.*, 1995, Xerais.
* *Políticas culturais e creación artística a nivel local*, 2007, Deputación da Coruña.

## Premios 
* Premio Ramón Piñeiro de Ensaio no 2009, por *Domingos de calcetíns brancos*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do autor en Galaxia
Marcos Pérez Pena

**Marcos Sebastián Pérez Pena**, nado en Montevideo o 11 de novembro de 1980, é un xornalista galego.

## Traxectoria 
Doutor en Xornalismo pola Universidade de Santiago de Compostela desde o 24 de abril de 2006 cunha tese sobre o papel desempeñado polos medios de comunicación galegos no proceso da Transición. O seu labor investigador tense centrado na comunicación política, o estudo da opinión pública e as teorías da comunicación.

Traballou en *La Voz de Galicia*, *Diario de Ferrol*, *GzNación*, *Vieiros* e a Sección de Comunicación do Consello da Cultura Galega. Foi director de *Praza Pública*. Colaborou tamén con revistas como *Tempos Novos*, *Murguía* ou *ECO-Revista do Eixo Atlántico*.

## Obras 
### Ensaio 
* *Milladoiro. A Galicia de Maeloc. Unha fotobiografía*, 2006, Galaxia.
* *A prensa en Galicia na Transición*, 2016, Xerais.

### Obras colectivas 
* *A praza é nosa. Quen constrúe a democracia?*, 2011, 2.0 editora, sobre o 15-M.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do autor en Galaxia
* https://www.xerais.gal/autor/marcos-perez-pena/
Constitución de Azerbaidján

A **Constitución de Azerbaidján**, formalmente coñécese como a **Constitución da República de Azerbaidján** (en azerí: *Azərbaycan Respublikasının Konstitusiyası*), foi aprobada e adoptada por un referendo nacional o 12 de novembro de 1995, que estableceu Azerbaidján como unha república unitaria, laica, democrática, soberana e independente. Bakú é definida como a capital nacional, o poder é delegado aos cidadáns, que exercen a través de eleccións directas para representantes do goberno. Decisións relacionadas con cambios do status constitucional ou alteracións fronteirizas son temas que necesitan ser encamiñados para aprobación por referendo popular. O 24 de agosto de 2002, unha consulta popular a nivel nacional foi realizada e aprobada, con iso a Constitución será debidamente emendada. Hai 158 artigos na actual Carta Magna de Azerbaidján.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Política de Azerbaidján
* Constitución
### Ligazóns externas 
* [//en.wikisource.org/wiki/Constitution_of_Azerbaijan Constitución da República de Azerbaidján]
Segunda guerra civil de Costa do Marfil

A **segunda guerra civil de Costa do Marfil** iniciouse o 25 de febreiro de 2011 cando empezaron os combates entre as forzas leais ao presidente electo e o *de facto* no oeste do país.

O conflito armado debeuse á escalada de violencia que vivía o país pola crise política producida polo descoñecemento da vitoria do líder opositor Alassane Ouattara por unha estreita marxe de votos na segunda volta das eleccións presidenciais do 28 de novembro de 2010 que derrotara o presidente Laurent Gbagbo, quen contaba coa lealdade das forzas armadas para perpetuarse no poder pero cun gran rexeitamento por parte do pobo e a comunidade internacional.

Tras teren quedado claras as posturas de ambos os bandos, a comunidade internacional ao completo (cabe destacar a Unión Europea, Estados Unidos, a Organización das Nacións Unidas, a Unión Africana ou a Comunidade Económica de Estados de África Occidental) pronunciouse a favor dos resultados proclamados pola comisión electoral que daban a Outtara como vencedor nas eleccións.

Despois de meses de negociacións infrutuosas e a violencia esporádica entre os partidarios dos dous lados, protestas reprimidas polo exército e a policía e ataques a opositores políticos entre os distintos bandos, a crise converteuse nunha guerra civil cando as milicias de Ouattara tomaron o control do norte do país durante o marzal de 2011, atrincheirándose Gbagbo na ex-capital e cidade máis grande do país, Abidjan.

As organizacións internacionais informaron de numerosos casos de violacións de dereitos humanos por ambas partes, en particular, na cidade de Duékoué, onde o 29 de marzo polo menos 800 persoas foron masacradas por milicianos de ambos bandos. Mentres as tropas rebeldes avanzaban cara ao sur, tomando a capital, Yamoussoukro, o 30 de marzo, sen resistencia, as forzas da ONU e Francia deron apoio militar ás forzas do goberno electo.

Ao día seguinte (31 de marzo) as milicias de Ouattara entraron en Abixán producíndose unha gran batalla pola cidade. Uns 2.000 a 3.000 rebeldes entraron nela mentres o presidente electo declaraba un toque de queda de tres días. Cando as tropas internacionais interviron especialmente na loita pola cidade, a Gbagbo quedáballe só unha pequena fracción das súas forzas, na súa maioría da súa garda persoal ou mozos milicianos. Moitos dos seus oficiais desertaran pasándose ao outro bando ou escapado do país.

A batalla de Abidjan deuse por finalizada coa captura de Gbagbo na súa residencia o 11 de abril dándose por acabada oficialmente tamén a guerra civil.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Primeira guerra civil de Costa do Marfil
Agnéby

**Agnéby** é unha das 19 rexións que compoñen Costa do Marfil. A capital é Agboville. Ocupando 9&nbsp;080&nbsp;km², a súa poboación é de (2002 estimado) 720&nbsp;000 habitantes.

A rexión está dividida en catro departamentos: Adzopé, Agboville, Akoupé e Yakassé-Attobrou.

## Cidades 
* Akoupe

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Statoids - Rexións de Costa do Marfil
Rexións de Costa do Marfil

Costa do Marfil divídese en dezanove rexións (*régions*):

As rexións subdivídense en departamentos e comunas.
Subdivisións de Costa do Marfil

thumb|450px|Mapa de Costa do Marfil.

Costa do Marfil divídese en dezanove rexións (*régions*). Estas á súa vez subdivídense en departamentos e comunas.
Armada (mariña)

[miniatura|300px|*407 Sidi Mohammed Ben Abdallah* (ex-*Bristol County, LST 1198*) e *322 Raïs Al Mounastiri* da [Mariña Real Marroquí, no porto de Casablanca.]]
A **armada** é o conxunto de forzas navais dun país. Ten como función a defensa nacional por mar, ríos ou lagos, para o que conta cunha serie de barcos de guerra, como portaavións, cruceiros, destrutores, fragatas e outras embarcacións. Polo xeral, tamén contan cunha aviación naval e unha infantaría de mariña. Emprégase o termo **mariña de guerra** para se referir ao conxunto de navíos dunha armada.

## Tipos de Armadas
* **Mariña oceánica**: é aquela capaz de actuar lonxe das súas augas, en calquera localización e en calquera momento. Contan con portaavións, buques de asalto e submarinos nucleares. Nesta categoría inclúense as mariñas de guerra dos Estados Unidos, Reino Unido, Francia e Rusia.
* **Mariña de mar aberto**: diferénciase da anterior en que, aínda sendo capaz de actuar lonxe das súas augas territoriais, non pode manter as operacións durante un tempo prolongado, debido á inexistencia de bases navais no estranxeiro e a unha frota de apoio insuficiente. Son armadas deste tipo as de España, Italia, o Xapón, a India e o Brasil. Tamén se poden incluír as mariñas da China, Australia, Corea do Sur ou os Países Baixos.
* **Mariña costeira**: é aquela que só pode operar nas súas augas territoriais, próximas á costa, ou en augas fluviais. Carecen de portaavións e buques de asalto e ás veces, de grandes barcos de escolta (destrutores ou fragatas). A maior parte das mariñas de guerra do mundo, agás as xa referidas, son deste tipo.

## Notas
Palemoninos

miniatura|240px|*Macrobrachium formosense*, o "camarón de Foromosa (Taiwán)".
miniatura|240px|*Macrobrachium rosenbergii*, o "camarón xigante de Malaisia".

Os **palamoninos** (*Palaemoninae*) é unha subfamila de crustáceos decápodos carideos, unha das dúas nas que se subdivide a familia dos palemónidos (*Palaemonidae*), a maior delas e a única que comprende especies presentes no Atlántico nororiental; a outra, a dos pontoniinos (*Pontoniinae*) inclúe especies propias dos arrecifes de coral.

## Características 
Os palemoninos son principalmente carnívoros que comen pequenos invertebrados e detritos de peixes e outros animais, aínda que tamén poden comer algas).

Encóntranse en calquera hábitat acuático, excepto nas augas profundas.

Os xéneros máis importantes son *Palaemon*, que inclúe o camarón (*Palaemon serratus*) e *Macrobrachium*, o que alberga o maior número de especies, entre elas algunhas de interese comercial, como *Macrobrachium rosenbergii*.

## Xéneros 
A subfamilia dos palemoninos comprende, segundo Shane *et al.* e Grave *et al.*, os xéneros seguintes:

* *Alburnia* † Bravi & Garassino, 1998
* *Arachnochium* Wowor & Ng, 2010
* *Bechleja* † Houša, 1957
* *Beurlenia* † Martins-Neto & Mezzalira, 1991
* *Brachycarpus* Spence Bate, 1888
* *Coutierella* Sollaud, 1914
* *Creaseria* Holthuis, 1950
* *Cryphiops* Dana, 1852
* *Exopalaemon* Holthuis, 1950
* *Leander* E. Desmarest, 1849
* *Leandrites* Holthuis, 1950
* *Leptocarpus* Holthuis, 1950
* *Macrobrachium* Bate, 1868
* *Micropsalis* † von Meyer, 1859
* *Nematopalaemon* Holthuis, 1950
* *Neopalaemon* Hobbs, 1973
* *Palaemon* Weber, 1795
* *Palaemonetes* Heller, 1869
* *Propalaemon* † Woodward, 1903
* *Pseudocaridinella* † Martins-Neto & Mezzalira, 1991
* *Pseudopalaemon* Sollaud, 1911
* *Rhopalaemon* Ashelby & De Grave, 2010
* *Schmelingia* † Schweigert, 2002
* *Tenuipedium* Wowor & Ng, 2010
* *Troglindicus* Sankolli & Shenoy, 1979
* *Troglocubanus* Holthuis, 1949
* *Troglomexicanus* Villalobos, Alvarez & Iliffe, 1999
* *Urocaridella* Borradaile, 1915
* *Yongjiacaris* † Garassino, Shen, Schram & Taylor, 2002
miniatura|240px|*Palaemon elegans*, o "camarón elegante".

Porén, o *Integrated Taxonomic Information System* (2001), que manexa datos máis antigos, só recoñece estes 9:

* *Brachycarpus* 
* *Exopalaemon* 
* *Leander*
* *Leptocarpus* 
* *Macrobrachium* 
* *Nematopalaemon* 
* *Palaemon* 
* *Palaemonetes* 
* *Urocaridella*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Palaemoninae* en World Register of Marine Species.
Escudo de Costa do Marfil

O **escudo de Costa do Marfil**, na súa versión actual, foi adoptado no ano 1964. Na parte central do escudo figura a cabeza dun elefante africano. Este animal é un símbolo destacado do país, é animal de maior tamaño que hai nas súas terras, ademais de ser fonte de marfil, recurso que deu nome a este lugar. Na parte superior do escudo está representado o sol nacente, o símbolo tradicional dun novo comezo. Como sustentadores do escudo figuran dúas palmeiras. Na parte inferior figura a denominación oficial do país en francés, "''Republique de Cote d' Ivoire''", escrita nunha fita.

## Escudos históricos 
A cabeza de elefante é un sinal xa usado a partir da independencia, en 1960. Naqueles tempos o escudo era de azur, cunha cabeza de elefante de prata, timbrado co sol nacente e rodeado por unha serie de bandeiras nacionais, con dúas árbores estilizadas de ouro como soportes. En 1964 estas árbores esquemáticas foron substituídas por unhas palmas, tamén de ouro, e o campo pasou a ser de sinople. En 1997 volvéronse cambiar as cores, pero a composición básica continuou sendo a mesma.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bandeira de Costa do Marfil
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Presidencia da República de Costa do Marfil
Bafing

**Bafing** é unha das 19 rexións de Costa do Marfil. A súa capital é Touba. Cunha área de 8&nbsp;720&nbsp;km², no ano 2002 tiña unha poboación estimada de 178&nbsp;400 habitantes.

A rexións posúe un único departamento: Touba.
L'Abidjanaise

'''''L'Abidjanaise'''* é o himno nacional de Costa do Marfil. Foi adoptado en 1960 e permanece como himno nacional, mesmo despois de que a cidade de Abidjan deixou de ser a capital, pasando a ser Yamoussoukro. A letra foi escrita por Mathieu Ekra, Joachim Bony e Pierre Marie Coty. Coty tamén compuxo a música conxuntamente con Pierre Michel Pango.

## Letra 
## Véxase tamén
* Costa do Marfil: *L'Abidjanaise'' - Son do himno de Costa do Marfil, con información e letras
With the Beatles

***With the Beatles*** é un álbum da banda inglesa de rock The Beatles, editado o 22 de novembro de 1963 a través do selo Parlophone. Foi gravado catro meses despois da estrea do grupo, *Please Please Me*, e conta con oito composicións orixinais (sete de Lennon–McCartney e "Don't Bother Me", a primeira gravación dunha composición en solitario de George Harrison) e seis versións (principalmente éxitos de R&B e da Motown). A meirande parte dos temas do disco foron publicados nos Estados Unidos a través de Capitol Records como o LP *Meet the Beatles!* o 20 de xaneiro de 1964, e as que non entraron nese apareceron no seguinte álbum estadounidense da banda, ''The Beatles' Second Album''.

## Listaxe de cancións
Please Please Me

***Please Please Me*** é o álbum de estrea da banda inglesa de rock The Beatles, editado o 22 de marzo de 1963 no Reino Unido a través do selo Parlophone. Foi publicado ás presas para capitalizar o éxito dos sinxelos "Please Please Me" (número 1 na meirande parte das listas británicas) e "Love Me Do" (número 17).

Das catorce cancións do disco, oito foron compostas pola parella formada por John Lennon e Paul McCartney (orixinalmente acreditados como "McCartney–Lennon"), a primeira evidencia do que a *Rolling Stone* chamou posteriormente "[a súa invención da] idea da banda de rock independente, escribindo os seus propios temas e tocando os seus propios instrumento". No ano 2012, *Please Please Me* foi colocado no posto 39 da lista da *Rolling Stone* dos "500 mellores álbums de todos os tempos".

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por McCartney–Lennon, agás onde se indique.
Crangon

***Crangon***, do grego *kránkōn*, "camarón", "gamba", é un xénero de crustáceos malacostráceos, o tipo da familia dos crangónidos, que agrupa varias especies de decápodos da suborde dos dendrobranquiados, que se distinguen dos camaróns da outra suborde (a dos pleociemados, ou decápodos nadadores), entre outras cousas, por careceren do típico *rostrum* ou rostro característico dos "verdadeiros" camaróns, aínda que a xente non os distingue e tamén lles aplica este nome.

## Distribución 
As especies de * Crangon* encóntranse exclusivamente no hemisferio norte, achándose a maioría delas no norte do océano Pacífico. *C.&nbsp;septemspinosa* é a única especies do xénero que se atopa no noroeste do Atlántico, mentres que no nordeste deste océano viven *C.&nbsp;crangon* e *C.&nbsp;allmanni*.

* *Crangon affinis* De Haan, 1849
* *Crangon alaskensis* Lockington, 1877
* *Crangon alba* Holmes, 1900
* *Crangon allmanni* Kinahan, 1860
* *Crangon amurensis* Bražnikov, 1907
* *Crangon capensis* Stimpson, 1860
* *Crangon cassiope* De Man, 1906
* *Crangon crangon* (Linnaeus, 1758)
* *Crangon dalli* Rathbun, 1902
* *Crangon franciscorum* Stimpson, 1856
* *Crangon hakodatei* Rathbun, 1902
* *Crangon handi* Kuris & Carlton, 1977
* *Crangon holmesi* Rathbun, 1902
* *Crangon lockingtonii* Holmes, 1904
* *Crangon nigricauda* Stimpson, 1856
* *Crangon nigromaculata* Lockington, 1877
* *Crangon propinquus* Stimpson, 1860
* *Crangon septemspinosa* Say, 1818
* *Crangon uritai* Hayashi & J. N. Kim, 1999

Ademais, coñécense dúas especies fósiles .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Cragnon*  en Encyclopedia of Life. Contén informacións, imaxes e mapa de distribución.  Consultada o 6/01/2013.
* *Crangon* en ITIS.  Consultada o 12/02/2021.
* *Crangon* en Animal Diversity Web.  Consultada o 6/01/2013.
* http://www.ncbi.nlm.nih.gov/Taxonomy/Browser/wwwtax.cgi?lin=s&p=has_linkout&id=98082*Crangon* en NCBI.  Consultada o 6/01/2013.
* *Crangon* en World Register of Marine Especies.  Consultada o 6/01/2013.
Carol Bartz

**Carol Ann Bartz**, nada o 29 de agosto de 1948, en Winona, Minnesota, foi Directora executiva de Yahoo! desde o 13 de xaneiro de 2009 até o 6 de setembro de 2011. Anteriormente foi Directora, Presidenta e CEO de Autodesk, a cuarta empresa máis grande do mundo de software de empresa para PC desde 1992 até 2009. Os ingresos netos de Autodesk aumentaron de 285 millóns de dólares a máis de 534 millóns durante o seu mandato.

Cando Carol foi contratada por Yahoo a principios de 2009 o seu salario era de 1 millón de dólares anuais. O 6 de setembro de 2011, Bartz foi destituída do seu cargo en Yahoo (vía telefónica), e o director financeiro Tim Morse foi nomeado novo director executivo da empresa. O despedimento de Carol custoulle a Yahoo 14 millóns de dólares.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* "Carol Bartz ''Videos & Lectures from Stanford's Ecorner''"
A Hard Day's Night (álbum)

'''''A Hard Day's Night'''* é o terceiro álbum da banda inglesa de rock The Beatles, editado o 10 de xullo de 1964 a través do selo Parlophone. A súa cara 1 contén os temas da banda sonora da película *A Hard Day's Night*. A versión estadounidense publicouse dúas semanas antes, o 26 de xuño a través de United Artists Records e cunha orde de cancións distinta. Este é o primeiro álbum dos Beatles en ser gravado enteiramente en cinta de catro pistas, permitindo unhas boas mesuras estéreo.

*A Hard Day's Night* foi colocado no número 307 na lista da *Rolling Stone'' dos "500 mellores álbums de todos os tempos".

## Listaxe de cancións 
Todos os temas acreditados a John Lennon e Paul McCartney.

## Notas
Ramón Pardo Arias

**Ramón Pardo Arias**, nado en Santiago de Compostela o 17 de abril de 1909 e finado en Ferreira de Pantón (Pantón) o 27 de abril de 1998, foi un político galego.
## Traxectoria 
Fillo de Esperanza Arias Sanjurjo -irmá do intelectual Joaquín Arias Sanjurjo- e Ramón Pardo Salgado. Foi alcalde de Pantón desde o 13 de xullo de 1963 ata as eleccións municipais de 1979, e propietario do pazo de Ferreiroá en San Xulián de Eiré (Pantón).

## Vida persoal 
Dunha relación nos anos corenta con María Asunción Gil Paradela, filla de Andrés Gil Municio, naceu o 19 de outubro de 1949, a súa filla a actriz Fiorella Faltoyano, a quen non recoñeceu. En 2012 unhas probas de ADN demostraron a súa paternidade, cando el xa falecera. Non tivo máis fillos. Está soterrado no camposanto de Deade.

## Notas
Departamentos de Costa do Marfil

O territorio de Costa do Marfil está subdividido en 80 departamentos e 2 distritos.

miniatura|upright=2|Mapa dos departamentos de Costa do Marfil.

## A 
* Abengourou
* Abidjan
* Aboisso
* Adiaké
* Adzopé
* Agboville
* Agnibilékrou
* Akoupé
* Alépé
* Attiégouakro

## B 
* Bangolo
* Béoumi
* Béttié
* Biankouma
* Bloléquin
* Bocanda
* Bondoukou
* Bongouanou
* Botro
* Bouaflé
* Bouaké
* Bouna
* Boundiali

## D 
* Dabakala
* Dabou
* Daloa
* Danané
* Daoukro
* Didievi
* Dimbokro
* Divo
* Duékoué

## F 
* Ferkessédougou
* Fresco

## G 
* Gagnoa
* Grand-Bassam
* Grand-Lahou
* Guéyo
* Guiglo
* Guitry

## I 
* Issia

## J 
* Jacqueville

## K 
* Katiola
* Kani
* Korhogo
* Koro
* Kouibly
* Koun-Fao
* Kounahiri
* Kouto

## L 
* Lakota

## M 
* Madinani
* Man
* Mankono
* Mbahiakro
* Minignan

## N 
* Nassian

## O 
* Odienné
* Ouangolodougou
* Oumé

## P 
* Prikro

## S 
* Sakassou
* Samatiguila
* San-Pédro
* Sassandra
* Séguéla
* SikensiSikensi
* Sinématiali
* Sinfra
* Soubré

## T 
* Tabou
* Tanda
* Tiébissou
* Tingréla
* Tiassalé
* Touba
* Toulepleu
* Toumodi
* Tiapoum
* Transua

## V 
* Vavoua

## Y 
* Yakassé Attobrou
* Yamoussoukro

## Z 
* Zoukougbeu
* Zouan-Hounien
* Zuénoula

## Véxase tamén 
* Plus de données
Crangonoideos

A dos **crangonoideos** (*Crangonoidea*) é unha superfamilia de crustáceos decápodos, a menor da infraorde dos carideos (*Caridea*).

A superfamilia comprende dúas familias, crangónidos e glifocrangónidos.

## Notas
Escudo de Guinea

O **escudo de armas de Guinea** foi aprobado oficialmente o 23 de decembro de 1993, a raíz da adopción do novo sistema multipartidista.

É un escudo de prata sumado dunha pomba voando que leva no pico unha rama de oliveira que cae sobre o campo. Por debaixo do escudo, terzado en pau coas cores panafricanas da bandeira estatal: goles (vermello), ouro (amarelo) e sinople (verde). Na parte inferior figura unha fita co lema nacional en francés: "TRAVAIL, JUSTICE, SOLIDARITÉ" (Traballo, Xustiza, Solidariedade).

## Escudos históricos 
miniatura|160px|Escudo de armas da República de Guinea (1958-1984).
Substituíu o adoptado en 1984, que era como o actual pero co campo partido de goles e ouro, que ía cargado igualmente coa póla de oliveira e sobre o cal resaltaban unha espada e un fusil pasados en aspa.

O primeiro emblema oficial da República de Guinea data de 1958, apenas obtida a independencia de Francia, baixo o goberno de Sékou Touré, e tamén era un escudo partido, de goles e sinople, cargado dun elefante contornado de ouro coa trompa levantada. Ía timbrado cunha pomba voando contornada de prata que levaba un ramo de oliveira no pico. Arrodeando o escudo había unha fita de sinople co lema nacional en letras de ouro. Este escudo simbolizaba a forza do novo estado (o elefante) e a vontade de vivir en paz entre os países veciños (a pomba), e foi substituído a raíz do golpe de estado de Lansana Conté do 3 de abril de 1984.
Río Gorgol

O **río Gorgol** é un río africano que discorre polo sur de Mauritania. O río fórmase pola confluencia do Gorgol Negro (de 194&nbsp;km de lonxitude) e o Gorgol Branco (de 345&nbsp;km). O Gorgol únese ao río Senegal en Kaédi.
 
A cunca do río xoga un importante papel na economía de Mauritania facilitado polo investimento na década de 1970. O goberno de Mauritania iniciou un plan de desenvolvemento de regadío polo val do río Gorgol en 1975, o proxecto aumentaría as terras de cultivo en máis de 3.600 hectáreas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Mise en valeur de la vallée du Gorgol, Mauritanie : conclusions et recommandations du projet, Organisation des Nations unies pour l'alimentation et l'agriculture, Éditeur FAO, Rome, 1975, 49 p.
* Jean-Louis Boutillier et al., La Moyenne vallée du Sénégal : étude socio-économique, Presses universitaires de France, París, 1962, 368 p.

### Ligazóns externas 
* Información sobre o río 
* Agricultura en Mauritania
Mohamed Said Fofana

**Mohamed Said Fofana**, nado en 1952, é un político e economista guineano que ocupa o cargo de primeiro ministro de Guinea desde o 24 de decembro de 2010, substituíndo a Jean-Marie Doré.

## Traxectoria
Anteriormente foi ministro de Comercio e presidente da Cámara de Comercio. Segundo fontes periodísticas, o presidente Alpha Condé escolleuno para o cargo de primeiro ministro, aínda non ser moi coñecido, polas súas conexións internacionais e as boas relacións que forxou cando era ministro. No seu primeiro discurso tras o seu nomeamento fixo un chamamento á "paz" e á "unidade nacional".

## Notas
Michael Sata

**Michael Chilufya Sata **, nado en 1937 en Mpika, antiga Rodesia do Norte e finado o 29 de outubro de 2014 en Londres foi un oficial de policía, taxidermista, ferroviario, sindicalista e político zambiano que resultou o quinto Presidente de Zambia, asumindo o cargo o 23 de setembro de 2011 e continuando no poder até o seu falecemento, o 28 de outubro de 2014.

## Carreira política 
Lidera a Fronte Patriótica de Zambia (PF), un importante partido político do país. Durante a presidencia de Frederick Chiluba, na década dos 90, Sata era ministro como parte do Movemento para a Democracia Multipartidaria (MMD), entón no goberno. Volveuse opositor no 2001, formándose o PF. Como líder da oposición, Sata foi popularmente coñecido como o *Rei Cobra* (King Cobra), porque emerxeu como candidato opositor rival de Levy Mwanawasa na eleccións de 2006 sendo, non obstante, derrotado. Tras a morte do presidente Mwanawasa, Sata postulouse novamente como presidente e foi derrotado por Rupiah Banda, en 2008. Finalmente vencería nas eleccións xerais de 2011 o entón presidente Rupiah Banda, co 42% dos votos.

Morreu no hospital King Edward VII de Londres, mentres se trataba dunha afección.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Biografía por CIDOB
Andrés Gil Municio

**Andrés Gil Municio**, nado na provincia de Segovia e finado en Madrid o 24 de outubro de 1957, foi un avogado e político español, que fixo gran parte da súa carreira política en Galicia.

## Traxectoria 
Irmán de Dámaso Gil Municio e procedente de Alameda del Valle (Segovia). Foi elixido deputado provincial polo distrito de Riaza-Sepúlveda en 1917 e 1921. Logo do seu matrimonio con Asunción Paradela en 1920 trasladouse a Monforte de Lemos, onde estivo vinculado ao movemento agrarista católico. Durante a II República traballou como delegado da Mutualidade Agropecuaria en Ourense. Presidiu o Partido Agrario Español de Monforte e foi proclamado candidato para as eleccións de novembro de 1933. Tivo enfrontamentos co alcalde Rosendo Vila Fernández. Participou no mitin do Bloque Nacional en Monforte nas eleccións de febreiro de 1936. Puxo a estrutura do PAE ao servizo da conspiración contra a República, e o 21 de xullo de 1936 armou e mobilizou a algúns caseiros e afiliados do Sindicato Agrario de Monforte para axudar a Garda Civil a quebrar a resistencia ao golpe de Estado. Posteriormente instalouse en Madrid onde desenvolveu a súa carreira como avogado, e regresaba a Fiolleda nos veráns.

## Vida persoal 
Casou en Madrid en xuño de 1920 con María de la Asunción Paradela Arias, filla de Alfredo Paradela Martínez e neta de Manuel Arias Rodríguez, que fora alcalde de Monforte de Lemos, e tivo seis fillos: María Asunción, Andrés, Pedro, María Pilar, María Natividad e Francisco Javier Gil Paradela. Foi o avó de Fiorella Faltoyano.

## Notas
Rostro (animais)

: *Este artigo trata de diferentes tipos de estruturas cefálicas de moitos animais. Para o **rostro** humano ou cara, véxae **Face**.*
[miniatura|250px|O rostro do camarón *[Macrobrachium rosenbergii* ten os bordos serrados.]]

O **rostro**, do latín *rostrum*, "bico" (das aves), é unha estrutura presente na cabeza de diferentes grupos de animais, adoptando formas diversas e que, en xeral, recordan a forma do bico das aves.

O seu uso nos diferentes grupos de animais non indica unha relación filoxenética nin embrionaria destes órganos.

Nos crustáceos, o rostro, tamén denominado *rostrum*, en latín, na bibliografía carcinolóxica, é a extensión anterior do cefalotórax, xeralmente aguzada, que se proxecta máis alá dos ollos.

Nos insectos da orde dos hemípteros, o rostro é o nome que se lle dá ao seu aparello bucal chupador. Tamén se lle pode chamar rostro ao longo fociño dos curculiónidos.

Os moluscos gasterópodos teñen un rostro ou probóscide.

O bico, nariz ou fociño dos vertebrados tamén pode denominarse rostro ou cara, especialmente no caso dos golfiños e outros cetáceos.

## Galería de imaxes de rostros en diferentes animais 
## Notas
TRS 6

**TRS 6** (*Tetrahedron Research Satellite 6*), tamén denominado **ERS 13**, foi un satélite artificial estadounidense lanzado o 17 de xullo de 1964 mediante un foguete Atlas-Agena D desde Cabo Cañaveral.

## Características 
TRS 6 foi o sexto membro exitoso da familia de satélites ERS (Environmental Research Satellites), pequenos satélites lanzados como carga secundaria xunto satélites máis grandes para facer probas tecnolóxicas e estudos do contorno espacial. TRS 6 foi lanzado xunto cos satélites Vela 3 e Vela 4. Levaba a bordo un contador de centeleo e un detector de estado sólido para a detección dos electróns e protóns do cinto de radiación. O satélite transmitía datos na frecuencia de 136 MHz, pero debido á baixa potencia do transmisor (só 100 mW non se obtiveron datos a unha distancia de máis de 6 radios terrestres (uns 40.000&nbsp;km). Reentrou na atmosfera o 1 de xaneiro de 1966.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Environmental Research Satellites
Lingua tswana

O **tswana**, (tamén chamado **setsuana**, **setswana** ou **sitswana**) é unha lingua bantú falada principalmente polos tswana. Aínda que o inglés é o idioma oficial de Botswana, a maioría dos falantes tamén entenden o setswana. Tamén hai falantes en Cimbabue e Namibia, habendo así uns 4 millóns de falantes. Antes de que Suráfrica se convertera nunha democracia multirracial, os bantustáns de Bophuthatswana creáronse cubrindo áreas de falantes tswana de Suráfrica.

O setswana usa unha ortografía normalizada baseada no alfabeto latino. Desde un punto de vista do parentesco filoxenético, está estreitamente relacionado coa lingua sesotho ou sesotho do sur e o sesotho do norte (sesotho sa Leboa).

## Fonoloxía 
### Vogais 
### Consoantes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en tswana
Help! (álbum)

***Help!*** é o quinto álbum británico e décimo estadounidense, ademais da banda sonora da película do mesmo nome, da banda inglesa de rock The Beatles, editado o 6 de agosto de 1965 a través do selo Parlophone. Producido por George Martin contén catorce cancións na súa forma orixinal británica, das cales sete aparecen no filme. Eses temas aparecen na primeira cara do vinilo e entre eles están os sinxelos "Help!" e "Ticket to Ride". A segunda cara contén outros sete temas, entre os que está unha das cancións máis versionada da historia, "Yesterday".

## Listaxe de cancións
Beatles for Sale

***Beatles for Sale*** é o cuarto álbum da banda inglesa de rock The Beatles, editado o 4 de decembro de 1964 a través do selo Parlophone. Producido por George Martin, o disco foi un punto de inflexión importante na evolución da asociación Lennon–McCartney, en particular John Lennon amosaba agora interese na composición de cancións cunha naturea máis autobiográfica. "I'm a Loser" amosa a un Lennon por primeira vez baixo a influencia de Bob Dylan, o cal coñeceu en Nova York mentres estaban de xira o 28 de agosto de 1964.

## Listaxe de cancións
Rubber Soul

***Rubber Soul*** é o sexto álbum da banda inglesa de rock The Beatles, editado o 3 de decembro de 1965 a través do selo Parlophone. Producido por George Martin, foi gravado en pouco máis de catro semanas para a campaña de Nadal. A diferenza dos cinco discos anteriores, este álbum foi gravado nun período específico e non nos ocos entre as xiras ou entre as filmacións de películas. Despois deste traballo, cada álbum da banda sería realizado sen a necesidade de prestar atención a outros compromisos, coa excepción da produción de pequenos filmes promocionais. *Rubber Soul* trátase dun disco de folk rock, e tamén incorpora pop e soul. O álbum foi descrito como un logro artístico importante, alcanzando un grande éxito de crítica e público.

*Rubber Soul* foi un éxito comercial e de crítica e adoita a ser citado como un dos mellores álbums da historia da música. No ano 2012 foi colocado no número 5 da lista da *Rolling Stone* dos "500 mellores álbums de todos os tempos".

## Listaxe de cancións 
## Notas
Yellow Submarine (álbum)

***Yellow Submarine*** é o décimo álbum da banda inglesa de rock The Beatles, editado o 17 de xaneiro de 1969 a través do selo Apple Records. Foi publicado como a banda sonora para a película do mesmo nome, que se estreou no Reino Unido sete meses antes do lanzamento do álbum.

## Listaxe de cancións
Let It Be (álbum)

***Let It Be*** é o décimo segundo e derradeiro álbum de estudio da banda inglesa de rock The Beatles, editado o 8 de maio de 1970 a través do selo Apple Records. O disco publicouse pouco despois de que o grupo anunciase a súa disolución.

## Listaxe de cancións
Paulo Assunção

**Paulo Assunção da Silva**, nado en Várzea Grande (Mato Groso) o 25 de xaneiro de 1980, é un futbolista&nbsp;brasileiro. Xoga de centrocampista.

## Traxectoria 
O 7 de xaneiro de 2013 firmou polo Deportivo da Coruña. Debutou co conxunto coruñés o 13 de xaneiro no partido contra a Real Sociedad (1–1), entrando en substitución de Jesús Vázquez.

## Palmarés 
;Porto
* Liga de Portugal: 2005–06, 2006–07, 2007–08
* Copa de Portugal: 2005–06
* Supercopa de Portugal: 2005

;Atlético Madrid
* UEFA Europa League: 2009–10, 2011–12
* Supercopa de Europa: 2010
* Copa do Rei: Finalista 2009–10

;São Paulo
* Copa Suramericana: 2012

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en ceroacero.es 
* Datos do xogador en foradejogo.net
El Clamor del País

***El Clamor del País*** foi un periódico editado na Coruña entre 1885 e 1888.

## Historia e características 
Subtitulado *Diario liberal-conservador*, apareceu o 15 de setembro de 1885, cando *El Clamor de Galicia* se unificou con *El Noroeste*. Estivo dirixido por Salvador Golpe Varela até 1887. Entre os seus colaboradores estaban Luciano Puga Blanco e Lisardo Barreiro. En 1888 cambiou o seu subtítulo por *Diario liberal reformista*. Pasou a dirixilo Ricardo Acevedo Fullós.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
Alangium

miniatura|*Alangium salviifolium*.

***Alangium*** é un pequeno xénero de plantas con flores. Inclúese na familia Cornaceae na clasificación APGII ou como o único membro da familia **alangiaceae**. *Alangium* conta con 24 especies, pero os límites entre algunhas especies non é moi clara. A especie tipo para *Alangium* é *Alangium decapetalum*, que agora está considerada como unha subespecie de *Alangium salviifolium*. Todos os membros son arbustos ou árbores cativas, agás a liana *Alangium kwangsiense* e son nativas do occidente de África, Madagascar, sur e leste de Asia (China, Malaisia, Indonesia, e as Filipinas), Australia tropical, as illas do oeste do océano Pacífico e Nova Caledonia, na súa maioría de rexións tropicais e subtropicais. . As especies de *alangium* serven como alimentos dalgunhas larvas de lepidópteros.

## Especies 
## Notas
Hebe (mitoloxía)

Na mitoloxía grega, **Hebe** (en lingua grega antiga Ἥβη *Hêbê*) era a personificación da mocidade, descrita como filla de Zeus e Hera. Segundo a *Ilíada*, Hebe era a axudante dos deuses:

Servíaos nos seus convites: *Sentados no adro de ouro do Olimpo, arredor de Zeus os deuses celebraban consello. A fermosa Hebe escanciaba o néctar e eles ofrecíanse as copas de ouro sen deixar de contemplar a cidade de Troia*.
[miniatura|*Hebe* de [Antonio Canova, 1800–05 (Ermitage)]]
E axudaba tanto á súa nai, Hera, como a Ares:

*Hera, a venerada filla de Zeus, preparou os cabalos que tiñan crinas suxeitas con aneis de ouro, e Hebe puxo con toda presa no eixo de ferro, a ámbolos dous lados do carro, as rodas de bronce de oito raios.*

*Así de rápido sandou o furibundo Ares, a quen Hebe lavou e puxo magníficas vestes*

Segundo a *Odisea*, casou con Heracles trala apoteose deste: *Vin despois ao fortísimo Heracles, ou por mellor dicir á súa imaxe, pois el está cos deuses inmortais, goza nos seus convites e ten por esposa a Hebe, a dos fermosos pés, filla de Zeus e Hera.*

Foi substituída nas súas labores polo mozo e fermoso príncipe troiano Ganimedes, raptado por Zeus. Aínda que outras tradicións posteriores contaban que fóra nai con el de dous fillos, Alexiares e Aniceto, e que era unha divindade co poder de rexuvenecer aos vellos, como fixo nunha ocasión con Iolao por un día, cando este ía loitar con Euristeo.

Foi adorada en Atenas, onde tiña un altar no Cinosargo, a carón do de Heracles. Baixo o nome de Γανυμηδα *Ganimeda* (feminino de Ganimedes) ou Δια *Dia* foi tamén adorada nun bosque sagrado en Sición e Fliúnte.

A súa equivalente na mitoloxía romana era **Iuventas**, sendo tradición que os mociños lle ofreceran unha moeda cando vestían por primeira vez a toga dos adultos (a toga viril). Foi adorada desde época moi temperá, pois a súa capela no Capitolio existía antes de que se construíse o templo de Xúpiter. Outro templo de *Iuventas*, situado no Circo Máximo, foi xurado polo cónsul Marco Livio trala derrota de Asdrúbal Barca, no -207, e consagrado 16 anos despois.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Ganimedes.