open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Britpop

O **britpop** foi un xénero de rock alternativo británico e un movemento que foi moi popular sobre todo en Gran Bretaña a mediados dos anos 90. O britpop emerxeu da escena indie a principios da década dos 90 e estaba caracterizado por bandas influenciadas polo pop guitar británico dos anos 60 e 70. O movemento desenvolveuse como unha reacción contra varias tendencias musicais e culturais de finais dos 80 e principios dos 90, particularmente o fenómeno grunge dos Estados Unidos.

A pesar de que as bandas de britpop non tiñan un son unificado elas foron agrupadas xuntas polos medios primeiramente como unha *escena musical*, máis que como un xénero propiamente, e posteriormente como un movemento cultural nacional. Blur, Oasis e Pulp son considerados os grupos máis representativos do britpop, e outras bandas asociadas a este movemento son Suede, Elastica, Ocean Colour Scene, Supergrass e The Verve. Esas bandas levaron o rock alternativo británico cara ao *mainstream* e formaron a espiña dorsal dun movemento cultural británico aínda maior denominado "Cool Britannia".

A pesar de que as súas bandas máis populares foron capaces de manter o seu éxito comercial internacionalmente, sobre todo en Norteamérica, o movemento en gran parte se disolveu cara finais da década dos 90.

## Estilo, raíces e influencias 
As bandas de britpop estiveron fortemente influenciadas pola música inglesa dos anos 60 e 70, especialmente polas bandas de British Invasion coma The Beatles, The Rolling Stones, The Who, The Kinks e The Small Faces; por artistas de glam rock coma David Bowie e T. Rex; e grupos de punk rock como os Sex Pistols, The Jam, os Buzzcocks e Wire. As influencias específicas de cada banda varían: Blur e Oasis beben dos Kinks e dos Beatles respectivamente; mentres que Elastica está máis influenciada polo arty punk rock.

As bandas de rock alternativo da escena *indie* dos 80 e de principios dos 90 foron on antecesores directos do movemento britpop. A influencia de The Smiths foi común na maioría dos artistas britpop. A escena Madchester, encabezada por The Stone Roses, Happy Mondays e Inspiral Carpets (para quen Noel Gallagher de Oasis traballara de *roadie*), foi a raíz máis inmediata do britpop.

En termos de estilo, as bandas de britpop confiaban en temas pegadizos e escribían letras con temáticas afíns á mocidade británica da súa xeración. Estas bandas denunciaban que os grupos de shoegazing e grunge eran irrelevantes e non lle dicían nada ás súas vidas. Damon Albarn de Blur resumiu a súa actitude en 1993 cando despois de que lle preguntasen se Blur era unha "banda anti-grunge" dixo, "se o punk se trataba de desfacerse dos hippies, entón eu estou desfacéndome do grunge". A pesar da declarada inimizade entre os xéneros, algúns elementos eran comúns a ambos.
Pousada, Cobres, Vilaboa

**Pousada** é un lugar da parroquia de Cobres, no concello pontevedrés de Vilaboa, na comarca de Pontevedra. Segundo o IGE, en 2022 tiña 297 habitantes (138 homes e 159 mulleres).  
 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cobres 
### Parroquias de Vilaboa 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilaboa
San Lourenzo, A Pena, Cenlle

**San Lourenzo** é un lugar da parroquia da Pena no concello ourensán de Cenlle, na comarca do Ribeiro. Atópase na pendente que cae cara ao río Avia.
## Toponimia
O topónimo **San Lourenzo** é un haxiotopónimo referido ao mártir Lourenzo e débese á presenza no lugar da igrexa parroquial.

## Patrimonio
Conserva a igrexa de orixe románica, moi reformada, polo que só quedan vestixos da antiga fábrica.

## Lugares e parroquias
### Lugares de San Lourenzo da Pena
### Parroquias de Cenlle
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cenlle
Esposende, Cenlle

**Santa Mariña de Esposende** é unha parroquia do concello de Cenlle na beira esquerda do río Avia. É anexo de San Lourenzo da Pena. Segundo o IGE en 2010 tiña 78 habitantes (42 mulleres e 36 homes), 41 menos ca en 1999. É limítrofe coa parroquia homónima de Esposende, do concello de Ribadavia.

## Patrimonio 
Nela sitúase a pequena igrexa románica de **Santa Mariña de Esposende** e o **Castro de Areas**. Ao norte un monte chamado Castro, no que se ven vestixios dun posible castelo.

Hai unha capela da Virxe, cuxa festa se celebra o luns de Pascua.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Parroquias de Cenlle.png|As dez parroquias que conforman o concello de Cenlle.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Esposende 
### Parroquias de Cenlle 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cenlle
Scott Shriner

**Scott Shriner**, nado en Toledo (Ohio) o 11 de xullo de 1965, é un músico estadounidense, actual baixista da banda de rock Weezer.

## Traxectoria
Shriner comezou a tocar o baixo no instituto. Despois de unirse aos Marines durante dous anos despois do instituto, decidiu que quería tocar o baixo profesionalmente. Shriner mudouse aos Ánxeles (California) aos 25 anos e tocou en varias bandas, incluíndo Broken, Bomber, The Movers, Exciters, Loved By Millions, Black Elvis, The Great Barbecue Gods e a banda de Vanilla Ice.
Mikey Welsh

**Michael Edward "Mikey" Welsh**, nado en Syracuse (Nova York) o 20 de abril de 1971 e finado en Chicago (Illinois) o 8 de outubro de 2011, foi un artista estadounidense coñecido por ser baixista da banda de rock alternativo Weezer. Welsh tocou co líder de Weezer Rivers Cuomo no tempo que este pasou en Boston durante o hiato da banda, nun grupo chamado Homie. Despois de que Matt Sharp decidise centrarse no seu proxecto The Rentals e abandonar Weezer Welsh foi o elixido para ocupar o seu lugar e tocou no grupo dende o ano 2000 ata agosto de 2001, cando sufriu unha crise nerviosa. Pouco despois retirouse da música para centrarse na súa carreira artística. Mikey morreu inesperadamente o 8 de outubro de 2011, cando tiña 40 anos de idade.

## Notas
Filipe III

O título de **Filipe III** pode referirse a:

***Filipe III de Francia** (1245-1285), alcumado *o Atrevido*, rei de Francia;
***Filipe III de Navarra** (1306-1343), rei de Navarra;
***Filipe III de Borgoña** (1396-1467), alcumado *o Bo*, duque de Borgoña;
***Filipe III de España** (1578-1621), rei de España;
***Filipe III de Portugal** (1605-1665), rei de España como Filipe IV.
Curling

miniatura|dereita|Campionato de *curling* con catro partidas simultáneas.
O ***curling*** é un deporte de precisión similar ós birlos ingleses ou á petanca, que se practica nunha pista de xeo, loitando entre si dous equipos de catro participantes cada un. O obxectivo é lanzar 8 pedras de granito cun peso de 20 kg sobre a deslizante superficie a través dun corredor de 45,5 metros de lonxitude e 4,32 metros de anchura. E unha vez realizados todos os lanzamentos, puntúase en función da proximidade destas pedras á diana marcada ao final do corredor. Practícase sobre todo no Canadá e no norte de Europa.

## Orixe e historia 
miniatura|dereita|Un partido de *curling* no castelo de Eglinton en, Ayrshire (Escocia) en 1860.
Existen evidencias da existencia do curling en Escocia a comezos do século XVI, como unha pedra de *curling* na que se gravou a data 1511, mais a primeira referencia escrita a un xogo usando pedras no xeo procede dos rexistros da abadía de Paisley (Renfrewshire)  en Escocia e data de febreiro de 1541 e dúas pinturas de  Pieter Brueghel o Vello ámbalas dúas de 1565 amosan a campesiños flamengos xogando con pedras no xeo. De todas formas, o *curling* foi moi popular en Escocia entre os séculos XVI e XIX, cando o clima era suficientemente frío coma para que se formase un bo xeo no inverno, e en consecuencia, a sede do organismo internacional que controla o *curling*, a Federación Mundial de Curling, atópase en Perth, Escocia.

[miniatura|Unha antiga casa de Curling preto de [Stewarton en Ayrshire.]]

O Royal Montreal Curling Club, o primeiro club deportivo de *curling* establecido en Norteamérica, fundouse no 1807. O primeiro club en Estados Unidos creouse no 1832, e o xogo entrou en Suíza e Suecia antes da entrada do século XX. Hoxe en día o deporte é popular sobre todo no Canadá, xogándose tamén en toda Europa e no Xapón, Australia, Nova Zelandia e incluso, China e Corea.

O *curling* é deporte olímpico de inverno dende 1998.

## Notas
Clyfford Still

**Clyfford Still**, nado o 30 de novembro de 1904 e finado o 23 de xuño de 1980, foi un artista estadounidense, un pintor, e ademais foi unha figura destacada do expresionismo abstracto.

## Traxectoria 
Naceu na cidade de Grandin, Dacota do Norte, Estados Unidos. A fináis da década de 1920 e a comezos da década de 1930, Still estudou na Universidade de Spokane, en Washington, graduándose en arte no 1933. Ensinou no Centro de Arte de Spokane durante a gran depresión e na Universidade do Estado de Washington.

Despois de traballar en California entre 1941 e 1943, Still tivo a súa primeira exhibición en 1943 no Museo de Arte Moderna de San Francisco. Uns anos despois coñeceu a Mark Rothko e tivo outra exhibición. En 1946 obtivo un traballo na Escola de Belas Artes de California, en San Francisco, pero volveu a Nova York en 1950.
Stovies

As **stovies**, son un prato tradicional da cociña escocesa consistente de forma básica nun guiso de carne picada, pataca e cebola.

Este prato, similar ao inglés guiso de carne picada (*corned beef hash*), ocupa unha escala moi básica dentro da gastronomía escocesa e, polo tanto, ofrece unha gran cantidade de receitas, que varían entre as rexións e mesmo entre as distintas familias. Con todo, o elementar das *stovies* son os anacos de pataca e cebola guisadas con graxa e unha pouca auga, e algo de carne de desfeita, normalmente picada de tenreira, salchichas ou restos de carne asada. Unha variante rexional é acompañar as *stovies* con galletas de avea.

O termo *stovies* procede do nome escocés para guisar, *stove*.
Galería de imaxes de Mondariz

**Galería de imaxes** do concello de Mondariz na provincia de Pontevedra.

## Mondariz 

Ficheiro:Situacion Mondariz.PNG|Mapa coa situación.
Ficheiro:Concello de Mondariz.JPG|Casa do concello.
Ficheiro:Placa altimétrica no concello de Mondariz.jpg|Placa altimétrica.
Ficheiro:Centro de Saúde de Mondariz.jpg|Centro de saúde.
Ficheiro:Praza de Abastos de Mondariz.jpg|Praza de abastos.
Ficheiro:Bliblioteca Municipal de Mondariz.jpg|Biblioteca municipal.
Ficheiro:Centro Social de Mondariz.jpg|Centro social.
Ficheiro:Mondariz.JPG|Praza de España.

### Castelo de Sobroso, en Vilasobroso 

Ficheiro:Castelo do Sobroso, Vilasobroso, Pontevedra.jpg|Castelo de Sobroso, Vista xeral
Ficheiro:Villasobrosomondariz001.jpg
Ficheiro:Villasobrosomondariz002.jpg
Ficheiro:Villasobrosomondariz003.jpg
Ficheiro:Villasobrosomondariz004.jpg
Ficheiro:Villasobrosomondariz009.jpg
Ficheiro:Villasobrosomondariz010.jpg
Ficheiro:Villasobrosomondariz011.jpg
Ficheiro:Villasobrosomondariz012.jpg
Ficheiro:Villasobrosomondariz013.jpg
Ficheiro:Villasobrosomondariz017.jpg
Ficheiro:Villasobrosomondariz018.jpg
Ficheiro:Villasobrosomondariz020.jpg
Ficheiro:Villasobrosomondariz022.jpg
Ficheiro:Villasobrosomondariz023.jpg
Ficheiro:Porta e escaleiras de acceso Castelo de Sobroso Mondariz.jpg|Porta e escaleiras de acceso

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Galería de imaxes de Galicia
*Lugares de Mondariz
*Eleccións municipais en Mondariz
John Venn

miniatura|dereita|John Venn
**John Venn**, nado en Drypool o 4 de agosto de 1834 e finado en Cambridge o 4 de abril de 1923, foi un matemático británico.

## Traxectoria 
Destacou polas súas investigacións na lóxica indutiva. É especialmente coñecido polo seu método de representación gráfica de proposicións (segundo a súa cualidade e cantidade) e siloxismos. Os diagramas de Venn permiten, ademais, unha comprobación da veracidade ou falsidade dun siloxismo. Posteriormente foron empregados para mostrar visualmente as operacións máis elementais da teoría de conxuntos.

Entre as súas obras destacan *Symbolic Logic* (1881), *The Logic of Chance* (1866) e *The Principles of Empirical Logic* (1889).
RIP

**RIP** pode ser:

* A frase latina Requiescat in pace atopada nos epitafios e que significa "Descanse en paz".
* O protocolo de enrotamento RIP.
*R.I.P., grupo musical de Guipúscoa.
Gaeltacht

[miniatura|220px|Sinal indicativo dunha zona Gaeltacht (en [Inis Oírr).]]
**Gaeltacht** ou **Gaedhealtacht** (en plural *Gaeltachtaí* ou *Gaedhealtachtaí*) é un termo en lingua irlandesa que se emprega para identificar as áreas onde se fala irlandés de xeito maioritario. En Irlanda úsase para referirse de forma individual ou colectiva aos distritos onde o goberno recoñece que a lingua é vernácula ou a lingua maioritaria dos fogares. Os límites dos *Gaeltachtaí* inclúen tamén unha importante porcentaxe de falantes de inglés dende os tempos das colonizacións de Irlanda.

A poboación actual das áreas *Gaeltachtaí* é de aproximadamente 85.000 persoas, con concentracións de falantes nos condados occidentais de Dhún na nGall, Maigh Eo, Gaillimhe, Ciarraí e Chorcaí.

En marzo de 2005, o Ministro de Asuntos da *Gaeltacht* anunciou que os sinais de tráfico estarían exclusivamente en gaélico irlandés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Gael
* *Gaels*
* *Gaelscoil*
* Gaélico (linguas goidélicas)
* Gaélico irlandés
* Gaélico escocés
* Gaélico manx
* *Gàidhealtachd*

### Ligazóns externas 
* Department of Community, Rural and Gaeltacht Affairs 
* *Forsa na Gaeilge*
* *Údarás na Gaeltachta*
* An Ghaeltacht
Yingkou

**Yingkou** é unha cidade e porto do sur de Manchuria na República Popular da China.
Encravada a beira do río Hun no seu amplo meandro de desembocadura no Mar Amarelo, ten unha poboación de 605.000 habitantes (2006).

## Historia 
Comezou a desenvolverse no segundo cuarto do século XIX ao substituír os portos de Niuzhuang e Tianzhuangtai que, ao estaren augas arriba do río foron quedando entupidos. De aí provén a confusión de ser coñecida coma Newchwang, que foi o porto elixido polo tratado de Tientsin (1858) coma un dos abertos ao tráfico occidental.

Nos nosos tempos (1985) Yingkou, desta vez si, foi elixida unha das cidades abertas ao invesstimento estranxeiro, o que facilitou o seu desenvolvemento actual.
Aforismo

Un **aforismo** é unha frase concisa que condensa un principio moral ou unha regra de xeito breve, pensativo e aparentemente pechado. O termo utilizouno por vez primeira Hipócrates como unha serie de proposicións relativas ós síntomas e ó diagnóstico das enfermidades, posteriormente o concepto aplicouse despois á ciencia física e, posteriormente a todo tipo de principios.

O aforismo pode ser considerado un xénero poético de seu que polo xeral fai uso abundamentemente da aliteración, da anáfora e do ritmo.
Principio de Peter

O **principio de Peter** di que nunha empresa, entidade ou organización as persoas que realizan ben o seu traballo ascenden a postos de maior responsabilidade unha e outra vez, ata que resultan incompetentes para realizar o traballo.

Este principio, formulado por Laurence J. Peter no seu libro *The Peter Principle*, de 1968, foi comprobado infinidade de veces. Como proba deste principio, moitos postos de alta dirección son ocupados por profesionais que non teñen a suficiente cualificación para o seu traballo, o que leva a graves erros nas decisións que toman as persoas responsables en moitas organizacións.

## Explicación
Existe unha lóxica neste proceso, xa que os responsables de seleccionar unha persoa para un novo posto pensan na propia organización. Se un empregado existente cumpre ben o seu actual cometido, os responsables da selección deducen erroneamente que será igualmente eficaz no novo posto. Iso non quere dicir que o posto seguinte sexa máis difícil có anterior, senón unicamente que necesita dunhas habelencias distintas.

Unha complicación da xestión de recursos humanos é que os empregados competentes a miúdo queren ser incompetentes. A razón máis sinxela é que queren evitar os celos dos compañeiros ou o enfado dos xefes. Outra máis complexa ten que ver co que Peter denominou a **incompetencia creativa**, que é cando os empregados queren evitar ascender porque as condicións laborais non melloran proporcionalmente á responsabilidade.

O principio de Peter é, pois, unha advertencia a ter moi en conta nun proceso de selección. Deben definirse con claridade as funcións do posto a cubrir, e con base nestas, as aptitudes e actitudes necesarias por parte da persoa que o ocupará. Ao analizar a idoneidade de empregados xa existentes na organización, haberá que examinalos como candidatos ao novo posto prescindindo totalmente da eficacia coa que desenvolven a súa actual función.

O principio de Peter é unha crítica implícita das estruturas moi xerarquizadas. Nunha empresa onde a cadea *de mando* é moi longa, é dicir onde hai numerosos chanzos, e onde hai un único *cume* que acadar, este principio fará estragos. Pola contra, nunha empresa ou sociedade onde hai moitos *cumes* posibles, onde os chanzos son escasos, este principio non entrará en xogo.

Cando o número de postos dirixentes ocupados por incompetentes acada unha masa crítica, a organización colapsa porque non é capaz de cumprir as súas funcións.

## Críticas
Este principio tense criticado por ir vencellado a prácticas culturais concretas e por ser efectivo unicamente en organizacións minimamente meritocráticas). En determinados contextos socioculturais os ascensos baseados no mérito non son moi frecuentes. Ademais, parte dun determinismo teleolóxico na evolución das organizacións.

## Ligazóns externas
* *Alessandro Pluchino, et al.* The Peter Principle Revisited: A Computational Study
Ventosela, Ribadavia

**San Paio de Ventosela** é unha parroquia do concello de Ribadavia. Segundo o IGE en 2016 tiña 495 habitantes (248 mulleres e 247 homes), distribuídos en 5 entidades de poboación.

## Historia 
[dereita|miniatura|Estrada [OU-406 ao seu paso por San Paio. Fito quilométrico da vella estrada N-120 a carón do hotel pazo Carballo.]]

Na Idade de Ferro estableceuse o castro Boubou ou castro da Veiga (coñecido na Idade Media como Castrum Minei, e sendo talvez Abobriga), situado nun outeiro dominando un paso sobre o río Miño. Este castro foi tamén santuario castrexo e atopábase na fronteira co tribo castrexa dos Coelerni.

A rexión foi asolada no 754 polas tropas de Abdul-Azis e conquistada no 793 por Abdul-Malek, sendo máis tarde reconquistada por Afonso II. Durante estas datas o castro volveu ser fortificado para protexer o val do río Avia (o "territorio de Castella"), ao tempo que se sitúa baixo del un lugar de paso dunha barca, Portomiro, que funcionaría de enlace entre San Paio e Castrelo de Miño ata finais do século XIX. Na zona houbo tamén unha ponte.

No século XII este lugar pertenceu á familia nobre dos Traba, refuxiándose no castelo  (o castro Boubou sobre San Paio) o aio do rei Pedro Froilaz, o arcebispo Diego Xelmírez e o infante Afonso VII, sendo asediados pola súa nai a raíña Orraca de Galicia e León, do cal tiveron que fuxir cara ao castelo dos Traba en Pena Corneira (Avión). San Paio foi entregada por Sancho IV de Castela ao mosteiro de Oseira, que rifaron cos abades do mosteiro de Celanova pola pesca e rendas da barca de Portomiro.

Coa paz e os colonos e servos do mosteiro énchese todo o val de viñas, este monocultivo esténdese ata o século XX, cando no ano 1969 se constrúe o encoro de Castrelo de Miño que asolaga as terras máis fértiles. Os de Ventosela aliaranse co seus veciños de Castrelo por defenderse dos abusos de Fenosa xunto cos activistas da UPG; malia todo o encoro seguiu e a maioría da xente saíu á emigración. Entre os seus habitantes destacaron o gaiteiro Xan Míguez, "O Ventosela"(1847-1912) e Xesús Alonso Montero, que aínda que nado en Vigo foi a Ventosela a vivir unha tempada tralo apresamento do seu pai na illa de San Simón por denuncias falsas de falanxistas.

## Patrimonio 
O Castro de San Paio de Veiga, preto da Presa de Castrelo nun esporón de 277 metros sobre o Miño cun santuario rupestre castrexo na acrópole.

A Igrexa de San Paio de Ventosela, de fábrica barroca. Esta foi cedida ao Mosteiro de Oseira polo rei Sancho IV, o edificio prioral da orde consérvase nun terreo anexo cunha importante bodega. Xunto ao cemiterio consérvase un peto de ánimas.

O Pazo de San Paio de Ventosela moi alterado por reconstrucións contemporáneas.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ventosela 
### Parroquias de Ribadavia 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Ribadavia
Lahore

**Lahore** é unha cidade de Paquistán, a segunda máis poboada e importante tras Karachi. Atópase no nordeste, no Paquistán Occidental, preto da fronteira coa India, nas beiras do río Ravi, e é a capital da histórica rexión do Panxab paquistaní.

Tiña unha poboación estimada de 6&nbsp;485&nbsp;175 de habitantes no 2006; tendo unha área metropolitana de máis de sete millóns e medio de persoas (7&nbsp;620&nbsp;000 (2001)).

Foi disputada ao longo da historia por varios pobos, sendo unha cidade musulmá dende o século XII. Foi anexionada polos sikhs no 1767 e no 1849 polo británicos. No 1947 pasou a formar parte de Paquistán, como segue actualmente.

A industria do cinema máis famosa do país está localizada en Lahore e recibe o nome de Lollywood.

## Historia 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Busan

dereita|miniatura|Vista aérea de Busan
**Busan** (/buˈsan/; en coreano: 부산 [pusʰa̠n]), oficialmente **Cidade Metropolitana de Busan**, é, despois de Seúl, a segunda cidade máis poboada de Corea do Sur, cunha poboación de máis de 3,3 millóns de habitantes segundo datos de 2024. Antigamente romanizada coma **Pusan**, é o centro económico, cultural e educativo do sueste do país, sendo o seu porto o máis activo de Corea do Sur, así coma o sexto máis activo do mundo. 

Sitúase no extremo sueste da península coreana a beira do Mar do Xapón na entrada norte do Estreito de Corea. É un importante centro económico, cultural e educativo do sur da península de Corea, e conta co porto con maior tráfico do país e o noveno do mundo, que se atopa a só 190 km das illas xaponesas de Kyushu e Honshu. A "Área Económica do Sueste" (que inclúe Ulsan e Gyeongsang do Sur) é a meirande área industrial de Corea do Sur.

## Historia 
*Véxase* Historia de Busan

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Busan
Tomás Iribarren

**Tomás Jesús Iribarren Fernández-Rogina**, nado en Pontevedra o 16 de setembro de 1955, é un político galego.

## Traxectoria 
Licenciado en dereito, foi tenente de alcalde do concello de Pontevedra. A raíz das eleccións galegas de 1989 foi escollido deputado no Parlamento de Galicia, escano que revalidou nos seguintes comicios. En outubro de 1996 foi designado presidente da autoridade portuaria de Marín-Pontevedra, logo de que Mariano Rajoy fose nomeado ministro de Administracións Públicas. No Parlamento foi substituído por María del Carmen Bastos Rodríguez. Ocupou o cargo no porto marinés ata 2003.

Presidente da Fundación Internacional Iberoamericana de Administración e Políticas Públicas, foi designado director xeral de Madrid Plataforma Logística, unha asociación público-privada de promoción industrial e de infraestruturas na Comunidade de Madrid. En 2012 dimitiu deste posto e adscribiuse á oficina de avogados Herbert Smith Free Hills.

## Vida persoal 
É amigo persoal de Mariano Rajoy. É neto de Ramón Iribarren, enxeñeiro de portos vasco.

## Notas
By the Way

***By the way***, oitavo álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo Red Hot Chili Peppers, publicado o 9 de xullo de 2002 a través do selo Warner Bros. Records e producido por Rick Rubin.

Neste disco os Peppers introducen ritmos máis melódicos, incorporando máis baladas do que era normal até agora, isto implica unha certa ruptura cos discos anteriores, nos que o estilo da banda era máis puramente funk.

A banda estaba composta por:

* Anthony Kiedis - cantante 
* John Frusciante - voces e guitarra eléctrica
* Flea - baixo 
* Chad Smith - batería

## Listaxe de cancións 
## Sinxelos 
* *By the Way*
* *The Zephyr Song*
* ''Can't Stop*
* *Universally Speaking*
* *Dosed''
Arciprestado

[miniatura|dereita|División eclesiástica de [Galicia.]]

Un **arciprestado** é unha entidade territorial administrativa de carácter relixioso. Está formada por unha agrupación de parroquias, e á súa vez é unha subdivisión das dioceses (ou bispados).

## Etimoloxía
O termo **arciprestado** deriva de arcipreste (a persoa a cargo da entidade) co sufixo derivativo -*ado*, que se emprega para formar adxectivos en referencia ó territorio do que está encargado. Á súa vez etimoloxía de **arcipreste** vén do termo grego *arki* ("maior") + *preste* ("crego", cf. francés *prêtre*).
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Arciprestados de Galicia
Leis ponderais

As **leis ponderais** son o resultado dunha serie de experimentos levados a cabo por unha serie de científicos a finais do século XVIII e principios do XIX. Estas leis reciben o nome de *leis ponderais* debido a que a propiedade da materia que se medía era o *peso*; é dicir, medíase o peso dos reactivos e os produtos dunha reacción química.

## Lei da conservación da masa 
Esta primeira lei, enunciada por Antoine Lavoisier no 1789, limítase a establecer que 

## Lei das proporcións definidas 
Esta segunda lei, establecida por Louis Proust no 1799 di que

Por exemplo, o xofre e mailo azucre son dous elementos constituíntes do composto denominado ácido sulfúrico, e cúmprese que, independentemente do método de obtención de dito ácido, por cada gramo de azucre hai sempre dous gramos de osíxeno (falamos de compostos puros).

## Lei das proporcións múltiplas 
Esta terceira lei, menos coñecida, que foi enunciada por John Dalton antes de propor a súa teoría atómica, establece que

Por exemplo, cando se combinan carbono e máis osíxeno para dar dous óxidos distintos. Nun caso, a formación de CO, 20 gramos de osíxeno requiren 15 gramos de carbono; noutro, a formación de CO2, é necesaria dobre masa de osíxeno para a mesma masa de carbono, 15 gramos. A relación entre as masas de osíxeno é un número sinxelo: 2.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Teoría atómica de Dalton
The Abbey Road E.P.

***The Abbey Road EP***, E.P. publicado por Red Hot Chili Peppers en 1988 na discográfica EMI, na súa portada a banda parodia ao que fora o derradeiro álbum de The Beatles.

## Temas 
# *Fire* (Jimi Hendrix) - 2:02
# *Backwoods* - 3:06
# *Catholic School Girls Rule* - 1:57
# *Hollywood (Africa)* - 5:04
# ''True Men Don't Kill Coyotes'' - 3:38

## Membros da banda 
* Anthony Kiedis - voz
* Hillel Slovak - guitarra ("Fire", "Backwoods", "Catholic School Girls Rule", "Hollywood")
* Jack Sherman - guitarra ("True Men Don't Kill Coyotes")
* Flea - baixo
* Jack Irons - batería ("Fire", "Backwoods")
* Cliff Martinez - batería ("Backwoods", "Catholic School Girls Rule", "True Men Don't Kill Coyotes")
Difracción de raios X

A **difracción de raios X** é un fenómeno ondulatorio que consiste na dispersión dos raios X cando atopan un obstáculo no seu camiño. A distribución de intensidades atopada despois do obstáculo amosa unha serie de máximos e mínimos relativos que diminúen a medida que nos afastamos do centro (punto onde se detectarían todos os raios X se non houbese obstáculo).

Este patrón depende da distribución atómica do material atravesado polo que este fenómeno pode ser empregado para o estudo da estrutura atómica dos materiais. A técnica chámase cristalografía de raios X.
Física aplicada

[miniatura|200px|Experimento usando un láser de [argon.]]
A **física aplicada** é a física entendida como soporte para unha tecnoloxía ou uso práctico particular, como por exemplo en enxeñaría, como oposta á investigación básica. Esta aproximación é semellante á dada á matemática aplicada. A física aplicada está enraizada nas verdades fundamentais e nos conceptos básicos das ciencias físicas, pero está relacionada co uso de principios científicos en aparellos e sistemas prácticos, e na aplicación da física noutras áreas da ciencia. A "física aplicada" distínguese da "física pura" por unha combinación de factores como a motivación e a actitude dos investigadores e a natureza das relacións para coa tecnoloxía ou a ciencia que pode ser afectada polo seu traballo.
Uxue Barkos

**Miren Uxue Barkos Berruezo**, nada en Pamplona o 5 de xullo de 1964, é unha política Navarra, presidenta do Goberno de Navarra entre 2015 e 2019. Defínese a si mesma como progresista, vasquista, abertzale e independentista. Deputada no Congreso de 2004 a 2015 (durante as lexislaturas VIII e IX en representación de Nafarroa Bai, e durante a X Lexislatura en representación de Geroa Bai), tamén foi voceira de Nafarroa Bai no Concello de Pamplona dende 2007 até 2015. Dende setembro de 2011 lidera a asociación Zabaltzen, integrada na coalición Geroa Bai pola que foi elixida deputada nas eleccións ao Parlamento de Navarra de 2015.

## Traxectoria 
Estudou na ikastola San Fermín. É Licenciada en Ciencias da Información pola Universidade de Navarra, e está casada e ten un fillo.

Traballou como locutora en RNE e TVE en Navarra, no xornal *Navarra Hoy* e en 1990 en Euskal Telebista (ETB), onde ten realizado labores de redacción na súa corresponsalía de Pamplona, posteriormente no centro de Informativos de Iurreta e na corresponsalía de ETB en Madrid.

Foi deputada por Navarra elixida nas listas da coalición nacionalista vasca Nafarroa Bai ('Navarra Si' en éuscaro), aínda que no Congreso dos Deputados estaba integrada no grupo mixto.

## Notas
Charles Edouard Guillaume

**Charles-Edouard Guillaume**, nado en Fleurier, (Suíza) o 15 de febreiro de 1861 e finado o 13 de maio do 1938, foi un físico suízo.

## Traxectoria 
Comezou os seus estudos en 
Neuchatel e posteriormente na Politécnica de Zürich, onde obtivo o título de doutor en física. Traballou no Bureau internacional de pesos e medidas dende o ano 1883. No 1906 converteuse en sub-director e dende o 1915 até a súa retirada no ano 1936 foi director.

Guillaume traballou con Kristian Birkeland. Serviu no Observatorio de París, Sección de Meudon. Levou a cabo diversos experimentos relativos a medicións termostáticas. Foi o primeiro en determinar a temperatura correcta do espazo.

Foi galardoado en 1920 co premio Nobel de Física pola súa descuberta dunha aliaxe de aceiro ao níquel coñecida como invar, elinvar, nivarox etc. Esta aliaxe ten un coeficiente de dilatación térmica moi pequeno, o que permite o seu emprego na construción de reloxos e de patróns para medidas xeodésicas.

## Traballos publicados 
* ''La Température de L'Espace*, La Nature, volume 24, 1896.
* *Études thermométriques*. 1886.
* *Traité de thermométrie*. 1889.
* *Unités et Étalons*. 1894.
* *Les rayons X*. 1896.
* *Recherches sur le nickel et ses alliages*. 1898.
* *La vie de la matière*. 1899.
* *La Convention du Mètre et le Bureau international des Poids et Mesures*. 1902.
* *Les applications des aciers au nickel*. 1904.
* *Des états de la matière*. 1907.
* *Les récents progrès du système métrique*. 1907, 1913.
* *Initiation à la Mécanique''. 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía oficial (en inglés).
Caixa de aforros

Unha **caixa de aforros** é unha institución financeira de carácter público que ten unha finalidade social aínda que actúa segundo criterios de mercado.

## Historia e características 
As caixas de aforros ofertan os mesmos produtos e servizos cós bancos comerciais, a diferenza fundamental radica na súa estrutura de propiedade e no repartimento dos beneficios. As caixas de aforros son unhas fundacións de carácter especial que poden ser de orixe pública ou privada, non teñen uns accionistas cos que repartir os seus beneficios. Estes beneficios destínanse a reservas para garantir o futuro da entidade e a Obra Social que fai revertir o beneficio da entidade no resto da sociedade.

### Caixas de aforros
*Alemaña: Sparkassen
*España: Caixas de aforros confederadas na Confederación Española de Cajas de Ahorros
*Francia: Caixas de aforros agrupadas no Groupe Caisse d'épargne
Partido Demócrata Liberal

O **Partido Demócrata Liberal** (**PDL**) foi un partido español de ideoloxía liberal fundado en 1982 por Antonio Garrigues Walker constituído por partidos territoriais federados que constituíu a base do Partido Reformista Democrático liderado por Miquel Roca que se presentou ás eleccións xerais de 1986, que resultou un fracaso electoral, e que comportou a autodisolución do PDL.

En 1994 un grupo de militantes refundou o Partido Demócrata Liberal de Cataluña e relanzou o PDL en toda España constituíndo en 1995 a Federación de Partidos Liberales na cal ademais do PDL participaba a Unión Progresista Liberal que non logrou consolidarse.

## Notas
Jesús de Juana López

**Jesús de Juana López**, nado en Molina de Aragón (provincia de Guadalaxara) o 4 de xullo de 1949, é un historiador e político galego. Reside en Melias (O Pereiro de Aguiar).

## Traxectoria 
Doutor en Historia Contemporánea pola Universidade Complutense de Madrid, e catedrático da mesma disciplina na Universidade de Vigo e director e catedrático da UNED en Ourense. Foi vicerreitor do Campus de Ourense, deputado no Congreso dos Deputados polo Partido Popular da VI Lexislatura durante dous meses de 1996, gobernador civil de Ourense (1996-1997) e Subdelegado do goberno en Ourense (1997-2000). Xunto a Xavier Castro promoveu desde 1983 as Xornadas de Historia de Galicia.

## Obra 
* "Aproximación a la Ribadavia del siglo XIX" (1980), xunto con F.J. y Limia, en *Boletín Auriense*, pp. 131-179
* "La Entente franco-inglesa de 1904 y sus repercusiones en la prensa española" (1982), en *Boletín Auriense*, pp. 263-274.
* "Orense. Historia Contemporánea" (1982) en *Gran Enciclopedia Gallega*, tomo XIII, Fasc. 358, Silverio Cañada, Santiago de Compostela.
* *La emigración en la provincia de Orense. El retorno y sus perspectivas* (1984) Jesús de Juana e outros. Sotelo Blanco, Barcelona.
* "A relixiosidade en Lamas Carvajal" (1984) Xunto con X. Castro. En *Grial* 84, pp. 209-212.
* "Algunas peculiaridades del regionalismo gallego" (1984) Xunto con X. Castro. En *Cuenta y Razón*, vol. 15-16, pp. 163-173.
* "Aportación de Lamas Carvajal al regionalismo gallego" (1984) Xunto con X. Castro. En *Estudios de Historia Social, Los nacionalismos en la España de la Restauración*, vol. 28-29, pp. 197-207.
* "Galicia e Bretaña, dous fisterres europeus" (1985) Xunto con X. Castro. En *Grial*, Vol XXIV (90), pp. 399-414.
* *Aproximación al pensamiento e ideología de Vicente Risco* (1985) Deputación Provincial, Ourense.
* *I Xornadas de Historia de Galicia* (1985) Xunto con X. Castro. Deputación Provincial, Ourense.
* *El galleguismo. Historia y textos. De los orígenes a la Declaración de Barcelona* (2002).

Conxuntamente con Julio Prada Rodríguez:
* *Historia do Mundo Contemporáneo (1870-1945)*.
* *Historia Contemporánea de Galicia* (2005), Ariel, Barcelona.
* *Lo que hicieron en Galicia, Violencia, represión y exilio, 1936-1939*, (2006), Crítica, Barcelona.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* , J. e , D. (editores) (2019). *Indivisa manent. Estudos en homenaxe a Jesús de Juana*. Galaxia. ISBN 978-84-9151-408-4.

### Outros artigos 
* Gobernadores civís de Ourense
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición
### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados
Zaruar

**Zaruar** foi un reino do norte de Siria, entre Iamkhad e Karkemish, mencionado a metade do século -XVII na loita entre os hititas e Iamkhad.
Sanahut

**Sanahuitta** ou **Sanahut** (Šanahuitta ou Šanahut) foi unha cidade hitita situada ao norte ou nordeste de Hattusa (a súa posición exacta descoñécese) que o rei Hattusilis I destruíu no sexto mes do seu cuarto ano de reinado, e á volta ofrendou o botín á deusa de Arinna.
## Bubliografía 
* O. R. Gurney, *The Hittite Names of Kerkenes Dağ and Kuşaklı Höyük*. Anatolian Studies 45, 1995, 69-71.
* Ronald L. Gorny, *Zippalanda and Ankuwa: the geography of Central Anatolia in the Second Millennium B.C.*. Journal of the American Oriental Society 117, 1997.
Sallahsuwa

**Sallahsuwa** (Šallahšuwa) foi unha cidade hitita situada ao sur-suroeste da Anatolia central, que se sublevou contra Hattusilis I sobre o -1640. Cando o rei se achegaba á cidade para sometela, viu que os seus partidarios xa se rebelaran e a cidade estaba en chamas. Ante a presenza do rei a cidade abriulle as portas.
Xanthos

:Este artigo fai referencia á cidade antiga de Xanthos, para outros Xanthos ver aquí Xanthos (homónimos)

**Xanthos** (latín **Xanthus**) foi a capital de Licia e estaba situada próxima á desembocadura do río Xanthos. Os edificios principais eran o templo de Sarpedón e o de Apolo de Licia. Non demasiado lonxe estaba o santuario de Leto, á beira do río. O seu nome licio era Arñna, e os hititas coñecérona como **Arinna**.

A cidade foi atacada polo xeneral persa Harpago, ao servizo de Ciro II o grande. Os habitantes defendéronse heroicamente e finalmente queimaron a cidade antes de caeren en mans dos persas (sobre o -544 - -543). Máis tarde foi reconstruída e uns vinte anos despois emitíronse moedas na cidade. Foi incluída na primeira satrapía de Darío I de Persia, onde se coñece o imposto asignado. A arqueoloxía demostra que foi destruída outra vez durante as loitas entre persas e gregos sobre o -475 - -470, por uns ou outros ou por causas naturais, e unha vez máis foi reconstruída. Antes do -400 Xanthos incorporou Telmessos.

É mencionada como cidade de Licia por escritores gregos e romanos. Alexandre o Grande ocupou a cidade pero non está claro se pola forza (como di Apiano) ou voluntariamente (como di Flavio Arriano). Despois da morte de Alexandre pertenceu a Antígono do que pasou a Tolomeo I Sóter, e do que máis tarde pasou aos seléucidas, o -272 e o -188 foi incluída no reino de Pérgamo pola paz de Apamea. O -133 o reino de Pérgamo pasou a Roma por legado, e así Xanthos vai converterse en cidade romana.

Despois do asasinato de Xulio César a cidade foi atacada polo exército de Bruto, pero os habitantes resistiron e foi ocupada ao asalto, continuando a loita nas rúas e morrendo a maior parte antes de rendérense e quedando destruída a cidade polos incendios (sobre -42). Desta segunda destrución xa non se recuperou. Apiano di que foi reconstruída por Marco Antonio, pero en todo caso xa foi un lugar sen importancia.

As súas ruínas serían descubertas por Sir C. Fellows. Están próximas a Kinik e conteñen templos, tumbas, arcos triunfais, murallas, e teatro como elementos principais. Unha parte dos obxectos atopados serían levados a Inglaterra en 1842 e 1843 e están no Museo Británico.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* GCatholic - (former &) titular see
*  Includes downloadable published works
* UNESCO: Xanthos-Letoon
* Extensive picture series of Xanthos
Terra de Abbaya

A **terra de Abbaya** foi unha rexión do 'Imperio Hitita, de situación descoñecida, onde o rei Hattusilis I derrotou a unha forza militar de diversos carros de combate. Probabelmente tiña unha cidade chamada **Abbaya**.
Alakhkha

**Alakhkha** (hitita: **Alalaḫ**) foi unha cidade hitita cuxa localización exacta se descoñece. O rei Hattusilis I conquistouna e destruíuna ao final da súa cuarta campaña militar, recollidas nos seus anais.
Adalur

**Adalur** foi o nome hitita das montañas Amanus da época clásica. O rei hitita Hattusilis I derrotou ao rei de Iamkhad nas montañas Adalur, na súa campaña contra o reino hurrita de Hasu.
Arquitectura moderna

[miniatura|[Ópera de Sidney, de Jørn Utzon (1973).]]
A **arquitectura moderna** (non confundir con arquitectura modernista) é un termo moi amplo, e designa o conxunto de correntes ou estilos de arquitectura que se desenvolveron ó longo do século XX, e mesmo desde finais do XIX, en todo o mundo. 

## Terminoloxía 
### Desambiguación 
O termo refírese aos edificios e arquitectos das décadas do ***modernism*** en inglés, que non tiña que ver co sentido do termo *modernismo* (vinculado á *Art Nouveau* e o *Arts and Crafts*) na Península Ibérica, antes da segunda guerra mundial.

### Orixe 
O termo ***modernism*** que dá lugar a **movemento moderno** e **arquitectura moderna** ten a súa orixe orixinaria do nome do libro de Henry-Russel Hitchock e Philip Johnson no que se identificaba, categorizaba e expoñía baixo características comúns ao modernismo por todo o mundo. Como resultado, centrouse máis nos aspectos estilísticos do modernismo. Os principios básicos do estilo internacional xuntos constitúen unha parte do movemento moderno.

### Diversidade de termos 
O **movemento moderno** ou **estilo internacional** non ten unha denominación homoxénea en todos os países e linguas. En moitos países úsase o termo «estilo internacional» que orixe na exposición organizada por Henry-Russell Hitchcock e Philip Johnson no Museum of Modern Art de Nova York en 1932 e no libro publicado por ambos *O estilo internacional: arquitectura dende 1922*. Un termo sinónimo é *"**Modern Movement**"*, do libro *Pioneers of Modern Movement from William Morris to Walter Gropius* (1936), de Nikolaus Pevsner. Este último ten un significado máis amplo e incluiría, ademais do racionalismo ou estilo internacional, os movementos de vangarda das dúas primeiras décadas do século XX.

É un termo dado a unha serie de estilos arquitectónicos con características semellantes, principalmente a simplificación da forma e a eliminación da ornamentación, e que declinou aproximadamente no 1900. Preto dos anos corenta estes estilos consolidáranse e identificáranse coma o Estilo Internacional pasando a se converter no estilo dominante na arquitectura durante moitas décadas no século vinte.

As características e orixes exactos da arquitectura moderna conforman aínda hoxe un debate aberto.

## Características principais
A arquitectura moderna caracterízase usualmente por:
* rexeitamento dos estilos históricos coma fonte das formas arquitectónicas (historicismo),
* adopción do principio de que os materiais e os requirimentos funcionais determinan o resultado,
* rexeitamento da ornamentación,
* simplificación das formas e eliminación dos "detalles innecesarios",
* gusto pola estrutura expresada,
* a forma segue á función.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Arquitectura modernista
* Arquitectura moderna estadounidense
* Bauhaus
* New Bauhaus
* Organicismo arquitectónico 
* Racionalismo arquitectónico
Alfredo Hernandez

**Alfredo Hernandez** é un batería estadounidense coñecido por ter tocado nas bandas de desert rock Kyuss, Queens of the Stone Age, Brant Bjork and the Bros e Yawning Man. No presente é membro do grupo Avon.

## Carreira 
Hernandez uniuse a Kyuss a finais de 1994 para substituír o batería anterior, Brant Bjork, que saíra durante unha xira da banda por problemas persoais. Josh Homme de Kyuss afirmou nese momento que Hernández foi o único batería considerado para o traballo. Hernandez só aparece no derradeiro álbum da banda, *...And the Circus Leaves Town*, xa que Kyuss entrou en hiato pouco despois, en outubro de 1995. Hernandez tocou despois no primeiro disco de Queens of the Stone Age en 1998, e no 2004 na gravación dun EP da banda do seu compañeiro en Queens of the Stone Age Nick Oliveri, Mondo Generator, estando brevemente de xira con eles.

Hernandez foi un dos membros fundadores do grupo Yawning Man, onde tocou dende 1986 ata 2011. En 1999 uniuse a Brant Bjork e a Dave Dinsmore para formar a banda de breve vida Ché. O álbum de 2000 *Sounds of Liberation* foi o único material gravado polo grupo e, tras unha pequena xira, a banda disolveuse. Tras a separación de Ché Hernández uniuse a Orquesta del Desierto, e posteriormente a Brant Bjork and The Bros, tocando no seu álbum *Somera Sól* e xirando en 2007.

## Notas
Partido Demócrata Popular

O **Partido Demócrata Popular** foi un partido español de centro dereita, de inspiración democristiá, que se fundou en 1977 e que axiña quedou integrado na UCD, en 1982 antes das eleccións xerais os antigos dirixentes deixaron a UCD e refundaron o partido que se presentou ás eleccións en coalición con Alianza Popular.

Formou xunto a Alianza Popular e o Partido Liberal a Coalición Popular entre 1982 e 1986.

En 1986 o PDP rompeu os acordos con AP e o seu presidente Óscar Alzaga renunciou ao seu escano, presentouse en solitario ás eleccións municipais de 1987 conseguindo 319.519 votos e 1.520 concelleiros. Nas eleccións europeas tivo 170.866 votos. En 1989 dirixido por Javier Rupérez incorporouse ao Partido Popular.

Entre os seus principais dirixentes, ademais de Óscar Alzaga, atopábanse Jaime Mayor Oreja, Javier Arenas, José María Álvarez del Manzano e Jaime Ignacio del Burgo.

## Notas
Castiñeiro de Pumbariños

miniatura|dereita|Vista do Castiñeiro de Pumbariños no Souto de Rozavales.
dereita|miniatura|Castiñeiro de Pumbariños.

O **castiñeiro de Pumbariños** é un castiñeiro senlleiro da especie *Castanea sativa* Mill. Forma parte do Souto de Rozavales. No ano 2000 foi incluído no catálogo de árbores senlleiras. Está dentro da ruta turística ruta Ourense Oriental da Xunta de Galicia.

## Características
Está situado no lugar do Souto de Rozavales, na parroquia de San Martiño de Manzaneda, en Manzaneda. Ten un perímetro medio de 12,15 m (entre 13 e 15 en función da altura do toro) e podería ter arredor de 500 anos, polo que sería a árbore galega coñecida máis vella. É un exemplar enxertado, como a maioría no Souto de Rozavales, polo que durante séculos foi aproveitado para a recollida das súas castañas.
## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*
Parmanna

**Parmanna** foi unha cidade hitita de situación descoñecida, que encabezou unha coalición de cidades contra o rei Hattusilis I. Este atacou a cidade que foi tomada sen resistencia.
José Lage Lage

**José Lage Lage**, nado en Foncuberta (Maceda) o 18 de xuño de 1938 e finado en Ourense o 9 de decembro de 2007, foi un economista e político galego.

## Traxectoria 
Licenciouse en Ciencias Económicas pola Universidade de Barcelona e foi presidente do consello de administración da Caixa de Aforros Provincial de Ourense. Foi concelleiro en Maceda, deu o salto ao Concello de Ourense, sendo concelleiro responsable de Tráfico. Entre 1981 e 1985 foi deputado no Parlamento de Galicia de man da UCD. No ano 1989 foi reelixido deputado, desta volta da man do PPdG, estando no parlamento ata 1996.

Foi delegado en Ourense da Consellería de Xustiza, Interior e Relacións Laborais (1997-2003) e da Consellería de Asuntos Sociais, Emprego e Relacións Laborais (2003-2005). Xubilouse no ano 2005. A mediados de outubro de 2007 sufriu un grave accidente de tráfico, do que xa non logrou recuperarse. Os seus restos repousan no camposanto da súa parroquia natal.

## Vida persoal
Casou con Raquel Vidal Docampo e tiveron dous fillos.
## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
Antonio Landeta Álvarez-Valdés

**Antonio Landeta Álvarez-Valdés** (A Coruña, 30 de novembro de 1936) é un político asturiano.

## Traxectoria 
Licenciado en dereito, membro do Partido Popular, foi concelleiro en Oviedo, deputado no Parlamento de Asturias (Xunta Xeral de Asturias) (1983-1993) elixido o seu presidente (1987-1991) e deputado no Congreso dos Deputados.
Partido Democrático de la Nueva Izquierda

O **Partido Democrático de la Nueva Izquierda** (**PDNI**) foi un partido español de esquerdas xurdido como unha corrente interna de Izquierda Unida co nome de **Nueva Izquierda** que se transformou en partido en 1997 ao ser expulsada da coalición.

Por mor da dura política de oposición ao goberno socialista de Felipe González que efectuaba o coordinador xeral de IU, Julio Anguita, provocou que un sector da coalición partidario dun maior diálogo co PSOE, unha maior crítica ao Partido Popular e un reforzamento das bases da coalición constituira unha corrente interna que se enfrontou coa dirección da coalición e que acabou sendo sancionada e finalmente deixou a coalición en setembro de 1997 para constituír o seu propio partido político, o PDNI, o cal en 1999 chegou a un acordo electoral co PSOE para concorrer ás eleccións conxuntamente, o que permitiu que o PDNI tivese arredor de 20 parlamentarios autonómicos, 3 deputados no Congreso dos Deputados e 2 no Parlamento Europeo ademais de 300 concelleiros. En marzo de 2001 o PDNI acordou integrarse no PSOE. Os seus principais dirixentes foron Diego López Garrido e Cristina Almeida.