open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Darío Lamazares

**Darío Lamazares Pena**, nado en Antas de Ulla en 1923 e finado o 7 de decembro de 2007 en Buenos Aires, foi un emigrante dinamizador da diáspora galega na Arxentina.

## Traxectoria 
Chegou a Arxentina con 14 anos, en 1938, e pouco despois participou na fundación da Sociedad de Antas de Ulla y Monterroso e despois do Centro Lucense de Bos Aires, do que foi presidente durante catro períodos. Cando se fusionaron os centros pontevedrés, lucense, coruñés e ourensán no Centro Galicia de Bos Aires, en 1980, foi escollido o seu primeiro presidente. Tamén participou na creación do Instituto de ensino primario e secundario arxentino-galego Santiago Apóstol da capital bonaerense (1998), e mais da constitución da Fundación Galicia-América en 1996, da que foi escolleito vogal. Así mesmo, foi o voceiro da emigración galega nun acto de homenaxe no Congreso arxentino celebrado en 2005.

## Galardóns 
* Orde do Mérito Civil
* Medalla de bronce de Galicia en 1996.
* Enxebre Orde da Vieira

## Datos persoais 
Faleceu no hospital do Centro Galego de Bos Aires. Tivo dous fillos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Vídeo dunha entrevista a Darío Lamazares, *YouTube*.

## Notas
NBC News

miniatura|Estudio de *Nightly News*

**NBC News** é a división a cargo dos servizos informativos da cadea de televisión estadounidense NBC. Opera baixo o NBCUniversal News Group, unha unidade de NBCUniversal, que á súa vez é unha filial de Comcast. As diversas operacións da división de noticias informan á presidenta de NBC News, Rebecca Blumenstein. O NBCUniversal News Group tamén comprende Noticias Telemundo, en lingua española.

## Desenvolvemento 
A NBC foi a primeira cadea en emitir un noticieiro de televisión de forma regular nos Estados Unidos en 1940 presentado por Lowell Thomas. En 1948 NBC News cubriu a vitoria de Harry S. Truman sobre Thomas E. Dewey nas eleccións presidenciais. No ano seguinte comezou *The Camel News Caravan* presentado por John Cameron Swayze que incluía moitos dos elementos que conforman un telexornal moderno.
## Programas 
**Early Today*
**Today*
**Weekend Today*
**Meet the Press with David Gregory* 
**NBC Nightly News with Brian Williams
**NBC Nightly News with Lester Holt
**Dateline NBC*
**NBC News Update*

### Programas en sindicación
**The Chris Matthews Show*
**Your Total Health*
## Notas
30 de febreiro

Febreiro é un mes con 28 ou 29 días, malia iso, por tres veces na historia, houbo períodos en que existiu a data **30 de febreiro**.

Ese día, por non "existir" (da forma común) é tamén chamado "día de San Nunca" , un "santo" evidentemente ficticio representando que ese día "non vai chegar".

## O caso de Suecia 
miniatura|Almanaque sueco de 1712, coa indicación do 30 de febreiro

O calendario gregoriano, implantado en 1582, non foi decontado seguido por todos os países. En novembro de 1699, cando a Suecia (en cuxo reino se incluía na época a Finlandia) planeou cambiar do calendario xuliano para o gregoriano, había unha diferenza de 11 días entre eles. O planificado foi omitir o día extra dos anos bisestos desde 1700 ata 1740 . Así o cambio sería gradual, pero non foi seguido despois do seu primeiro ano de implantación. Desta forma, 1700 non foi bisesto en Suecia, pero 1704 e 1708 si, en contra o plan en parte debido á Gran Guerra do Norte. Con isto, o calendario sueco quedou un día por diante do calendario xuliano, e ademais dez por detrás do gregoriano. Así, en 1711 os suecos decidiron abandonar o sistema, xa que o calendario por eles adoptado non tiña correspondencia en ningún outro país, creando unha enorme confusión. Polo tanto 1712 foi bisesto e aínda incluíu un día de máis, o 30 de febreiro, para volver en sincronía co calendario xuliano. O cambio sueco para o calendario gregoriano foi finalmente realizado en 1753, coa exclusión de 11 días, onde o 17 de febreiro daquel ano foi seguido polo primeiro de marzo.

## O caso da Unión Soviética 
En 1929, a Unión Soviética introduciu un calendario revolucionario no que todos os meses tiñan 30 días e os outros 5 ou 6 días eran festivos non pertencentes a meses. En 1930 e 1931, houbo un 30 de febreiro, pero en 1932 os meses volveron ao sistema tradicional.

## Especulacións sobre o calendario xuliano 
En 1235, Sacrobosco publicou no libro *De Anni Ratione* a especulación de que o emperador César Augusto retirou un día do mes de febreiro e que o puxera en agosto, así nomeado na súa homenaxe, para non quedar atrás dos 31 días que o mes de xullo posuía en homenaxe a Xulio César. A creación do mes polo emperador e o seu número de días son correctos. Na especulación, Sacrobosco aínda di que naquela época o mes de febreiro tiña 29 días e por tanto os anos bisestos entre 45 aC (ano da implantación do calendario xuliano) e 8 dC (ano do troco de nome do mes Sextilis para agosto por César Augusto) tiñan o día 30 de febreiro no seu calendario.

## Calendarios artificiais 
Os calendarios artificiais poden ter 30 días en febreiro. Por exemplo, nun modelo climático as estatísticas poden ser simplificadas con 12 meses de 30 días. O modelo de circulación xeral do Hadley Centre  é un exemplo.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Calendario xuliano
* Calendario gregoriano
* Febreiro
* Os 366 días do ano

---
Luís Carballo

**Luís Efrén Carballo Taboada**, nado en Xinzo de Limia o 23 de novembro de 1938 e finado en Panxón (Nigrán) o 9 de febreiro de 2019, foi un publicista galego.

## Traxectoria 
A súa carreira transcorreu en paralelo ao desenvolvemento da moda galega e da industria téxtil en Galicia. Foi un dos impulsores da pasarela de moda *Luada*, que tiña lugar en París, Barcelona, Vigo, Santiago de Compostela, A Coruña e outras cidades. Tamén da revista *Galicia Moda*, que combinaba as últimas tendencias da moda galega con contidos culturais de amplo espectro. Luís Carballo foi o responsable do slogan *La arruga es bella*, para Adolfo Domínguez.

Tamén foi o responsábel da revista cultural de tendencias *Ith* e da revista *DOA*, vinculada ao sector da gastronomía e da alimentación e realizou algúns deseños e campañas para o Ano Xacobeo de 1993 e creou a mascota Pelegrín. Tamén traballou para multinacionais como Pescanova, Coren ou o Banco Pastor.

Dirixiu unha axencia de publicidade en Vigo.

## Galardóns 
* Medalla de Bronce de Galicia (1993)
* Premio Internacional Arjo Wiggins (2000).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Ducado de Lugo

O **Ducado de Lugo** é un título nobiliario vitalicio concedido polo rei de España Xoán Carlos I, á súa filla a infanta Helena de Borbón e Grecia o 3 de marzo de 1995, con ocasión do seu matrimonio con Jaime de Marichalar, hoxe divorciado dela. O primoxénito da infanta, Felipe Juan Froilán, non o herdará tras o falecemento da súa nai. A denominación do título fai referencia á cidade de Lugo.

## Duques de Lugo 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Real Decreto 323/1995, que data do 3 de marzo de 1995, polo que se concede, con carácter vitalicio, a facultade de usar o título de Duquesa de Lugo á Súa Alteza Real a Infanta Dona Helena.
O Show de Gary Coleman

***O Show de Gary Coleman*** é unha serie de debuxos animados producida por Hanna-Barbera e emitida pola NBC na tempada 1982-1983. En Galicia a TVG emitiuna en 1986.
## Desenvolvemento 
A serie realizouse logo do éxito de Gary Coleman na comedia de situación ''Diff'rent Strokes* e segue o argumento do telefilme tamén protagonizado por Gary *The Kid with the Broken Halo''. Na serie Coleman pon voz a Andy LeBeau, un aprendiz de anxo ao que envían á Terra para que gañe as ás axudando aos demais.
Santiago Rey Fernández-Latorre

**Santiago Rey Fernández-Latorre**, nado na Coruña o 31 de agosto de 1938 e finado no hospital San Rafael (Oza, A Coruña) o 28 de agosto de 2024, foi un empresario galego, propietario e presidente da Corporación Voz de Galicia, propietaria á súa vez do xornal *La Voz de Galicia*, que é o primeiro grupo de comunicación na comunidade autónoma de Galicia.

## Traxectoria 
### Carreira empresarial 
Foi fillo de Emilio Rey Romero e de María Victoria Fernández-Latorre. e en 1961 entra a traballar en *La Voz de Galicia*, a empresa familiar que fundara o seu avó Juan Fernández Latorre en 1882. En 1963 converteuse no seu xerente, En 1992 controlaba o paquete de accións maioritario da empresa, o 26 %.

Tamén foi presidente do Instituto Internacional de Prensa (IPI), foi  un dos fundadores e presidiu a Asociación de Editores de Diarios Españois (AEDE), creou e presidiu a axencia de noticias Colpisa.

### Fundación Santiago Rey 
Ademais, no 2001, inaugurou a Fundación Santiago Rey, responsable do programa de educación ambiental Voz Natura, da convocatoria do Premio Fernández Latorre, da organización dun Mestrado Universitario en Produción Xornalística e Audiovisual (MPXA). E cando Aznar, inmediatamente, anunciou a súa construción, as informacións do xornal tamén cambiaron de ton.

Tamén foi moi belixerante contra o goberno bipartido do PSdeG-PSOE e BNG, entre 2005-2009, especialmente contra o vicepresidente Anxo Quintana de quen declarou: "Un enfermeiro de Allariz non pode vir mudar o marco económico de Galicia", referíndose ao concurso eólico do momento. así como da maior cantidade de subvencións recibida polos medios de comunicación. Tamén se beneficiou doutras subvencións oficiais como cando en 2011, levou a cabo un investimento de 22 millóns de € para unha nova rotativa, e recibiu do Instituto Galego de Promoción Económica (IGAPE), o 10 % na maior subvención dada ese ano polo organismo, á que sumou outros 2,6 millóns do goberno de Rajoy.
* Premio periodístico Diego Bernal (2002), outorgado pola Asociación de Periodistas de Galicia.
* Medalla de Ouro de Galicia (2005).
* Doutor *honoris causa* pola Universidade de León (2006).

## Vida persoal 
Estaba casado en segundas nupcias con Salomé Fernández-San Julián Martínez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* *La Voz de Galicia*
### Ligazóns externas 
* https://fundacionsantiagoreyfernandezlatorre.es/
Emilio Atrio

**Emilio Atrio Abad**, nado en Ourense o 18 de abril de 1932 é un avogado galego, presidente do Consello Social da Universidade de Vigo.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela en 1954, seis anos despois abre un despacho na súa cidade natal. Decano do colexio de avogados de Ourense entre 1985 e 1995, foi membro do Xurado Provincial de Montes e do Comité de Disciplina Deportiva da Xunta de Galicia e en varias ocasións da xunta electoral provincial. Dende 2003 é presidente do Consello Social da Universidade de Vigo e ademais membro dende 2005 da executiva española de consellos sociais de universidades .

## Galardóns
*Cruz de Honra de San Raimundo de Peñafort.
*Medalla de Prata de Galicia en 2005.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Estadio El Alcoraz

**El Alcoraz** é un estadio de fútbol da cidade de Huesca, no que xoga a Sociedad Deportiva Huesca. Debe o seu nome á batalla de Alcoraz que tivo lugar nas súas inmediacións cara ao ano 1096. Está situado no Camiño Cocorón Alto s/n, próximo ao cerro de San Jorge.

## Historia 
Durante a tempada 1971-1972 reestruturouse a Terceira División española pasando a formar catro grupos, dunha nova categoría denominada 2ª División B. Nun deles participou a SD Huesca xunto a equipos da categoría de Real Valladolid, Osasuna, Salamanca ou Tenerife, o cal evocou á xunta a idea de construír un novo campo de fútbol para o equipo. Sería o terceiro campo do equipo tras La Cabañera e San Jorge.

Así, o 16 de xaneiro de 1972 inaugurouse **El Alcoraz**. A choiva e o frío non impediron unha boa afluencia do público oscense para ver un derbi entre o Huesca ante o Aragón. Tras a bendición do párroco e o saque de honra realizado polo presidente José María Mur Coronas, principal valedor do proxecto do arquitecto Raimundo Bambó Mompradé, houbo ovacións e a primeira vitoria azulgrana por 2-1.

O estadio de El Alcoraz, viviu momentos históricos do seu equipo, como o foi a final da Copa de España de afeccionados de 1974, na que gañaron por 3-0 ao Deportivo Aragón. Non só a Copa de España deixou gratos recordos, xa que no Alcoraz víronse boas eliminatorias de Copa do Rei, numerosas fases de ascenso e ata un partido da selección Sub-21 no que España gañou a Grecia por 2-0.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Grada de El Alcoraz.jpg|Bancada do Alcoraz.

## Notas
NTV

**NTV** son as siglas polas que se coñecen múltiples cadeas ou canles de televisión:
*Nippon Television, cadea xaponesa
*nTV, canle de Bangladesh
*NTV, canle da India en lingua telugu
*NTV, canle de Kenya
*NTV, canle de Mongolia
*Nauru Television, canle pública de Nauru
*Nepal Television, canle do Nepal
*NTV, canle de Rusia
*NTV, canle informativa de Turquía
*CJON-TV, que emite como **Newfoundland Television** (NTV) é unha canle de Terra Nova (Canadá)
*KHGI-TV, que emite como  **Nebraska Television Network** (NTV), é unha canle de Nebraska (Estados Unidos)
*Norges Televisjon, operador da TDT en Noruega
Fernando Álvarez Lamelas

**Fernando Álvarez Lamelas**, nado en Xunqueira de Espadanedo o 16 de marzo de 1935 e finado en Madrid o 26 de abril de 2024, foi un enxeñeiro e empresario galego.

## Traxectoria 
Fillo de mestres, licenciouse en enxeñería industrial en Madrid en 1960. Traballou como enxeñeiro en distintas empresas de fundición e construción en Cantabria e Euscadi, entre elas a alemá Didier GmbH, que tiña parte das súas plantas en Bilbao. En 1970 asume a xerencia da bilbaína , da que posteriormente o nomeaaron conselleiro delegado. Participou na creación da filial española de Karrena GmbH, unha empresa alemá de material refractario e de construción de chemineas industriais. Finalmente comprou a empresa nai en 1997 e converteuse en presidente executivo da nova firma, que recibiu o nome de Beroa con sede en Ratingen (Alemaña). Xubilouse en 2000 e pasou a ocupar a presidencia do consello de administración.

Recibiu a Medalla de Prata de Galicia en 2005.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
*
Recreation Ground (Bath)

O **Recreation Ground** é un estadio de rugby da cidade de Bath, Somerset (Inglaterra). Neste estadio xoga os seus partidos como local o Bath Rugby e ten unha capacidade para 12.300 espectadores. Recibe o alcume de *The Rec*.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bath Rugby
NTSC

miniatura|300px|Distribución dos sistemas de televisión

**NTSC** (**National Television System Committee**) é o sistema de televisión analóxica usado nos Estados Unidos e que se estendeu ao resto de Norteamérica, Centroamérica e as Antillas, a maioría dos países de Suramérica, Birmania, Corea do Sur, Taiwán, Xapón, Filipinas e algúns países de Oceanía. Do NTSC derivouse o sistema PAL que utilizan ou utilizaron a maioría dos países.

## Desenvolvemento 
A FCC estadounidense estableceu un comité en 1940 para lograr un estándar nacional para a recepción da televisión, a NBC viña utilizando o sistema da RCA de 441 liñas pero outras compañías como Philco ou DuMont preferían estándares de entre 605 e 800 liñas. O primeiro estándar NTSC definiuse en 1941 con 525 liñas e 30 imaxes por segundo pero non tiña provisión para a televisión en cor polo que en 1953 se adoptou unha versión modificada que permitía a compatibilidade dos televisores en branco e negro cos novos en cor. Coa adopción da televisión dixital nos Estados Unidos substituíno definitivamente polo ATSC o 12 de xuño de 2009 e outros países teñen previsto substituílo en anos vindeiros.
El Porvenir (1845)

***El Porvenir*** foi un periódico que se publicou en Santiago de Compostela en 1845.

## Historia e características 
Subtitulado ***Revista de la Juventud Gallega***, apareceu o 3 de febreiro de 1845 co lema "Todo para Galicia". Editábase na Imprenta de la Viuda e Hijos de Compañel e aparecía tres veces ao mes. O seu director foi Antolín Faraldo, e os seus redactores Antonio Romero Ortiz e José Rúa Figueroa. Saíron á rúa 14 números, o último número apareceu o 28 de agosto dese ano, pois o gobernador da Coruña decretou a súa suspensión o 1 de setembro.

Neste periódico apareceu o manifesto *Nuestra bandera literaria*, probablemente da autoría de Ramón de la Sagra, no que se defendía a anarquía literaria como camiño para acadar unha emancipación absoluta do pensamento. Por esta razón algúns autores considérano como o primeiro periódico anarquista do mundo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
NTV (Turquía)

upright=0.75|miniatura|upright=0.75|dereita|Logo 1997-2008.
**NTV** é unha canle informativa de Turquía fundada en 1996 polo empresario Cavit Çağlar como a primeira canle todo noticias do país. A cadea mercouna Doğuş Holding en xaneiro de 1999 e desde maio de 2000 mantén acordos de cooperación coa MSNBC. Nas fins de semana ademais de información emite competicións deportivas como partidos de fútbol da Primeira División Española e da Lega Calcio Serie A ou de MotoGP.
Ramiro Carregal

[miniatura|Ramiro Carregal, á dereita, entregando o Premio en oncoloxía Ramiro Carregal-La Rosaleda a [Mariano Barbacid, coa presenza do presidente da Xunta de Galicia Alberto Núñez Feijóo.]]
**Ramiro Carregal Rey**, nado o 12 de maio de 1927 en Vilagarcía de Arousa, é un empresario galego, propietario da conserveira FRINSA.

## Traxectoria 
Estudou contabilidade en Vilagarcía e en 1944 entra en Metalúrgica del Noroeste, unha empresa con sede nesa vila, dirixida polo marqués de Revilla e que se dedicaba á produción de estaño e volframio. Con esa empresa marchou ao estranxeiro para xestionar a instalación de minas nas colonias africanas, primeiro en Portugal, e logo en Bélxica e Francia. De aí marchou a Bolivia, onde a empresa chega a un acordo co ditador Hugo Bánzer para a explotación de minas de estaño en 1967.

Despois de diversos problemas co goberno boliviano, marchou a España, onde en 1964, e coa colaboración do armador bilbaíno Ramón Vizcaíno, montará unha planta de frío industrial en Ribeira, chamada Frigoríficos del Noroeste (FRINSA). A fábrica convértese nunha peza da cadea de produción da conserva, ao permitir que se mantivese a produción ao longo do ano. Chega a un acordo cun grupo de embarcacións de Bermeo para dedicarse á conxelación de atún. Posteriormente instalou unha planta de conxelación nas Palmas para mercar a produción da frota cefalopodeira galega e seguidamente unha planta de procesado e conxelación da carne de balea en Ribeira (1979), pero esta liña de produción só dura seis anos, ata que España asinou a moratoria da caza de baleas que entrou en vigor en 1985.

A mediados da década dos noventa pasa ao sector da venda directa de conserva, distribuíndolle produtos sen marca a grandes superficies comerciais, para as que procesan 400.000&nbsp;kg de atún e 4 millóns de latas ao día.

## Galardóns 
* Medalla de Prata de Galicia en 2005.

## Notas 
## Véxase tamén
Joaquín Otero Goyanes

**Joaquín María Otero Goyanes**, nado en Santiago de Compostela o 25 de abril de 1905 e finado en Madrid o 16 de abril de 1991, foi un militar e empresario galego, marqués de Revilla.
## Traxectoria 
Fillo de Joaquín Otero Bárcena. Licenciado en Filosofía e Letras, incorporouse á carreira militar. Loitou co bando sublevado na Guerra Civil española e fíxose cargo da presidencia da deputación da Coruña trala súa disolución o 27 de xullo de 1936. Ademais, participou como fiscal en diversos procesos a militares e civís republicanos. A súa carreira militar proseguiu como fiscal e xuíz, e acadou o grao de xeneral auditor.

Como empresario, no ano 1944 fundou Metalúrgicas del Noroeste, unha empresa con sede en Vilagarcía de Arousa que se dedicou á extracción e explotación de volframio e posteriormente estaño en diversos países do mundo, foi dono de Minerales Compostela, e no ano 1961 fundou a conserveira Frigoríficos del Noroeste, hoxe Frinsa.

Ademais, e como terratenente, herdou da súa familia numerosas terras e entre elas as da illa de Sálvora, que foi completada en 1958 cando recibiu a cesión da propiedade da illa por parte do estado, en réxime de usufruto, por valor de 99 anos.

Finou o 16 de abril de 1991 e foi soterrado en Ribeira.

## Recoñecementos 
* Cabaleiro da Orde de Malta.
## Vida persoal 
Casou dúas veces. A primeira con María Ángeles Fernández-Victorio Canoura (1915-1940), con quen tivo un fillo, Joaquín Otero Fernández-Victorio (1938) e enviuvou sendo novo. A segunda fíxoo con María Soledad de Zuleta de Reales y Carvajal (1921-1999), marquesa de Revilla, e accedeu ao marquesado, con quen tivo dous fillos máis, Francisco de Borja (1947) e Diego de Alcalá (1949) Otero de Zuleta-Reales. Actualmente é o seu segundo fillo, quen ostenta o marquesado de Revilla.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Presidentes da deputación da Coruña
Agrupación Deportiva Ceuta

A **Agrupación Deportiva Ceuta** foi un equipo de fútbol da cidade de Ceuta. Fundado en 1972, o seu máximo logro foi xogar unha tempada en Segunda División, na 80-81. O equipo desapareceu á conclusión da tempada 90-91, por problemas económicos. No xogaron algúns futbolistas que logo chegarían a ser destacados en Primeira División, como Ito, Muñoz Pérez, Endika ou Manolo López Santana, que como porteiro do Ceuta bateu a marca de imbatibilidade de Dino Zoff.

Pode considerarse a Asociación Deportiva Ceuta, fundada en 1996, como o seu equipo sucesor.
Asociación Deportiva Ceuta

dereita|miniatura|AD Ceuta 2009-10.

A **Asociación Deportiva Ceuta** foi un club de fútbol de España, da cidade de Ceuta. Fundouse en 1996 e desapareceu en 2012.

## Historia 
A **Asociación Deportiva Ceuta** fundouse en 1997, aínda que os primeiros pasos se deron en setembro de 1996. Entón, os dirixentes do Ceutí Atlético renunciaron á praza no Grupo X de Terceira División. O empresario local José Antonio Muñoz Serrano fíxose cargo do equipo co obxectivo de levalo a Segunda B.

Tras cotratar varios xogadores con experiencia en primeira división, como Ricardo Serna, Gabino ou Julio Soler, o Ceutí logrou ser campión do Grupo X de Terceira, perdendo o ascenso a superior categoría ante o UP Plasencia estremeño.

Ao ano seguinte, o equipo cambiou a súa denominación pola actual. Esa tempada, o Ceuta revalidou o título de campión de grupo, logrando o ascenso a Segunda B tras superar na liguiña a Poli Ejido, Guadalajara e Villafranca de Barros, equipo contra o que certificou o seu ascenso tras gañarlle por 2-1 no Estadio Municipal Alfonso Murube.

Desde entón, o Ceuta permaneceu no Grupo IV da Segunda B, do que non conseguiu ascender a pesar de disputar cinco eliminatorias de ascenso á superior categoría.

O actual equipo considérase sucesor da Agrupación Deportiva Ceuta, equipo desaparecido a principios dos noventa e que chegou a militar en Segunda na tempada 80-81.

## Uniforme 
* **Uniforme titular**: Camiseta branca, pantalón branco e medias brancas. 
* **Uniforme secundario**: Camiseta negra, pantalón negro e medias negras. 
* **Uniforme alternativo**: Camiseta amarela, pantalón negro e medias negras. 
* **Uniforme alternativo 2**: Camiseta vermella, pantalón vermello e medias brancas.

## Estadio 
Estadio Municipal Alfonso Murube, con capacidade para 6.500 persoas.

## Datos do club 
* **Tempadas en 1ª**: 0 
* **Tempadas en 2ª**: 0
* **Tempadas en 2ªB**: 13 
* **Tempadas en 3ª**: 2 
* **Mellor posto na liga**: 2º (Segunda División B de España tempadas: 99-00 e 01-02) 
* **Peor posto na liga**: 11º (Segunda División B de España tempada 2006-07)

## Xogadores 
### Cadro 2010/11 
## Palmarés 
### Torneos nacionais 
* **Terceira División de España (2)**: 1996, 1997
Welford Road Stadium

O **Welford Road Stadium** é un estadio de rugby da cidade de Leicester, Inglaterra. Este estadio é propiedade do equipo de rugby Leicester Tigers, que xoga os seus partidos como local no mesmo e que se trasladou aló en 1892, cunha capacidade para 1.100 espectadores. Actualmente ten unha capacidade para 24.000 espectadores, sendo un dos estadios máis grandes da AVIVA Premiership. Foi sede da Copa do Mundo de Rugby en dúas ocasións, en 1991 e 1999, ademais de acoller varios partidos do Seis Nacións a principios do século XX.

## Partidos internacionais
Edgeley Park

O **Edgeley Park** é un estadio de rugby e fútbol situado en Stockport (Inglaterra). Foi construído inicialmente para o Stockport Rugby League Club en 1901, mais en 1902, o club desapareceu e no mesmo ano, o Stockport County FC, que estaba a mirar por un estadio máis grande, se trasladou a Edgeley Park, convertíndoo nun estadio de fútbol. Lgo de 108 anos sendo a casa do Stockport County, o estadio é utilizado actualmente polos Sale Sharks, un equipo de rugby para disputar os seus partidos como local.
Unión Deportiva Logroñés

A **Unión Deportiva Logroñés** é un club de fútbol español da cidade de Logroño, na Rioxa. Foi fundado o 24 de xuño de 2009, tras cambiarlle o nome ao Club Deportivo Varea, e na actualidade xoga na Segunda División.

## Historia 
O club foi inscrito o 24 de xuño de 2009, tras cambiarlle o nome ao Club Deportivo Varea, que o 31 de maio de 2009 conseguira o ascenso a Segunda División B.

## Uniforme 
* **Uniforme titular**: Camiseta branquivermella, pantalón negro e medias negras. 
* **Uniforme alternativo**: Camiseta verde, pantalón branco e medias brancas. 
* **Terceiro uniforme**: Camiseta arlequinada branca e azul, pantalón branco e medias azuis.

## Estadio 
[300px|miniatura|Vista interior do [Estadio Las Gaunas.]]

O **Estadio Municipal Las Gaunas** é o estadio de fútbol onde xoga os seus partidos a Unión Deportiva Logroñés. Está situado ao sur de Logroño xunto ao Palacio dos Deportes da Rioxa.

Foi inaugurado o 28 de febreiro de 2002 cun partido amigable entre o Club Deportivo Logroñés e o Deportivo Alavés. Ten capacidade para 16.000 espectadores e as dimensións do terreo de xogo son de 104 × 66 metros. Os asentos son de cor branca e vermella e forman a inscrición Gaunas.

## Datos do club 
* **Tempadas en 1ª**: 0 
* **Tempadas en 2ª**: 1 (incluída a 2020/21)
* **Tempadas en 2ªB**: 11
* **Tempadas en 3ª**: 0
* **Mellor posto na liga**: 1º (2ªB, tempada 2019/20)

### Historial na liga 
## Xogadores 
### Cadro actual 
## Palmarés 
*Non gañou ata o momento ningún torneo.*

## Filial 
O UD Logroñés conta cun filial, o Unión Deportiva Logroñés B, no Grupo XV de Terceira División. Foi fundado en 2009.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Club Deportivo Logroñés
* Sociedad Deportiva Logroñés

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
* Web da UD Logroñés en Futbolme.com
Lentella

A **lentella** (*Lens culinaris*) é unha planta da familia dos legumes ou Fabaceae. É un arbusto de crecemento anual, duns 40&nbsp;cm de alto. Cultívase polas súas sementes, que medran dentro de vaíñas usualmente de dúas en dúas. O nome provén da forma de lente que teñen esas sementes.

## Historia e usos 
A planta probablemente ten a súa orixe na India, e foi parte da dieta humana dende tempos neolíticos, sendo un dos primeiros cultivos domesticados.

Cun 26%, a lentella é a terceira planta alimenticia cunha maior porcentaxe das súas calorías en forma de proteínas, despois da soia e os grans de cánabo. Isto fai dela unha parte importante da dieta en moitas partes do mundo, especialmente no subcontinente indio, onde hai grandes poboacións vexetarianas. Son alimentos tradicionais, ademais de na India e Paquistán, na rexión mediterránea e no Medio Oriente.

## Tipos 
miniatura|295px|Tipos de lentellas.
miniatura|295px|Lentellas vermella e marrón.
Hai unha gran variedade de lentellas, con cores tan variadas coma o amarelo, vermello, verde, marrón ou negro:

* Pardina leonesa ou castelá (marrón).
* Lentellas de Puy (*Lo Puèi de Velai*) ou francesas verdes.
* Beluga negra.
* Eston Green, Richlea, Laird (verdes).
* Petite Golden (amarelas).
* Masoor (Coa pel marrón, son vermellas dentro).
* Macachiados (amarelas grandes mexicanas).

## Preparación 
Cociñar as lentellas aumenta a súa dixestibilidade, xa que a calor incide no nivel de antinutrientes coma pitatos e taninos, presentes nelas. Algúns tipos de lentellas son tan duros que teñen que ser deixadas dun día para o outro a remollo antes de cocelas. A cocción dura entre 20 e 30 minutos, dependendo da variedade.

Mestúranse frecuentemente con arroz, xa que ten un tempo de cocemento similar. Este prato mesturado denomínase mujaddara no Medio Oriente, khichdi na India e kushari en Exipto.

En Galicia adóitanse preparar estufadas con chourizo e touciño, e mesmo mesturadas con arroz. Tamén se consomen cocidas con outros vexetais ou simplemente fervidas para o seu uso en ensaladas

miniatura|300px|Lentellas con chourizo e touciño.

## Valores nutricionais e de saúde 
Ademais do seu elevado grao de proteínas, as lentellas conteñen fibra, vitamina B1 e minerais. A revista *Health* seleccionou as lentellas como un dos cinco alimentos máis saudables.

### Contido en ferro 
## Produción 
miniatura|300px|dereita|Produción mundial de lentellas.
A FAO informou que a produción mundial no ano 2007 foi de 3,487 millóns de toneladas.
Un terzo da produción mundial de lentellas dáse na India, seguida do Canadá co 17% e Turquía co 15%. O Canadá, cuxa produción se concentra na rexión de Saskatchewan, é o maior exportador do mundo.

## Notas 
## Ligazóns externas 
* Terminoloxía botánica. Universidade de Santiago de Compostela
Selección de rugby do País Vasco

A **Selección de rugby de Euskadi** representa á Comunidade Autónoma Vasca en competicións internacionais de carácter oficial ou amigable.
Marcos Bolzán

**Marcos Bolzán**, nado en Nogoyá o 25 de agosto de 1981, é un futbolista arxentino. Xoga de centrocampista e o seu equipo actual é o Sulmona Calcio.

## Clubs
PAL

miniatura|300px|Distribución dos sistemas de televisión
**PAL** (**Phase Alternate Line**), é un sistema de transmisión de sinais analóxicas de televisión en cor. 
## Desenvolvemento 
O sistema PAL desenvolveuno Walter Bruch de Telefunken en Alemaña a partir do sistema NTSC, mellorando a súa calidade e reducindo os erros de fase que provocaba cambios na tonalidade das cores. As primeiras transmisións comezaron en 1964 no Reino Unido e 1967 en Alemaña, a maioría dos países europeos adoptaron o sistema, así como boa parte dos africanos e asiáticos.
## Descrición 
A base do PAL e do NTSC son semellantes, envíase o sinal de crominancia a unha frecuencia subportadora, 4.43361875 MHz, modulada en amplitude en cuadratura que se engade ao sinal de luminancia para formar un sinal vídeo composto de banda base. O seu nome "Phase Alternating Line" (liña de fase alternante) describe o xeito en que se transmite a información de crominancia do sinal de vídeo, inverténdose en fase en cada liña, corrixíndose automaticamente os erros de fase na transmisión do sinal ao se cancelaren entre si. As liñas onde a fase de cor está invertida en relación ao sistema NTSC denomínanse liñas PAL ou liñas, mentres as restantes denomínanse liñas NTSC. Os receptores PAL introducen unha liña de retardo no procesado do sinal de luminancia de aproximadamente 64µs que seirve para almacenar a información de crominancia de cada liña recibida. A media de crominancia dunha liña e a seguinte é o que se amosa na pantalla, ao comezo os dispositivos que tiñan a capacidade de producir ese retardo eran relativamente caros, polo que a maioría dos receptores incidían na impercepción do ollo humano para eliminar os erros de fase. Esta solución reduce a resolución vertical de cor en comparanza co sistema NTSC, pero como a retina humana é moito menos sensible á informaión da cor que á da luminancia ou brillo, este efecto non é moi visible.
Gaetano Farò

**Farò Gaetano**, nado en Biancavilla o 16 de xuño de 1990, é un futbolista italiano. Xoga de porteiro e o seu club actual é o Teramo Calcio.

## Clubs 
## Ligazóns externas 
* Datos do xogador na páxina do Teramo Calcio
Leo Mathisen

**Leo Mathisen**, nado o 10 de outubro de 1906 en Copenhague e finado o 16 de decembro de 1969, foi un pianista e cantante de jazz dinamarqués. Está considerado unha das principais figuras do jazz de época de ouro en Dinamarca, é dicir, durante os anos da segunda guerra mundial. Composicións súas son *Take it easy boy boy* ou *To be or not to be*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Tema *Take it easy boy boy*
Filippo Gattari

**Filippo Gattari**, nado en Recanati o 22 de xuño de 1983, é un futbolista italiano. Xoga de defensa e o seu club dende 2010 é o Teramo Calcio.

## Clubs 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador na páxina do Teramo Calcio
Julian Curri

**Julian Curri**, nado en Durrës o 26 de abril de 1991, é un futbolista albanés. Xoga de defensa e o seu club actual é o Teramo Calcio.

## Clubs 
## Ligazóns externas 
* Datos do xogador na páxina do Teramo Calcio
Pedro Miguel Costa Ferreira

**Pedro Miguel Costa Ferreira**, nado en Barcelos o 1 de xaneiro de 1991, é un futbolista portugués. Xoga de centrocampista e o seu club actual é o Avezzano Calcio.

## Clubs 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador na páxina do Teramo Calcio
O Castro, Osedo, Sada

**O Castro** ou **O Castro de Samoedo** é un lugar da parroquia de Osedo no concello coruñés de Sada, na comarca da Coruña. Non debe confundirse co lugar de Samoedo na veciña parroquia de Sada. Segundo o INE, en 2025 tiña 263 habitantes (123 homes e 140 mulleres), o que supón un aumento en relación a 2011, cando tiña 244 habitantes.

Neste lugar sitúase o complexo de Cerámicas do Castro, xerme da etapa contemporánea do Grupo Sargadelos. Neste complexo están a fábrica de cerámica do Castro, as Ediciós do Castro e o Museo Galego de Arte Contemporánea Carlos Maside.

## Galería de imaxes do Castro 

Ficheiro:Museo Galego de Arte Contemporánea Carlos Maside.JPG|Museo Galego de Arte Contemporánea Carlos Maside.
Ficheiro:Museo Galego de Arte Contemporánea Carlos Maside posterior.JPG|Museo Galego de Arte Contemporánea Carlos Maside.
Ficheiro:Capela do Castro.jpg|Capela do Castro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Osedo 
### Parroquias de Sada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Sada
Premios Peabody

Os **Premios Peabody** (**The George Foster Peabody Awards**) son galardóns que se entregan anualmente con carácter internacional á excelencia nos medios de comunicación electrónicos, radio e na televisión, pero tamén admite tamén medios alternativos como CD-ROM ou Internet. Concedéronse pola primeira vez en 1941 só para a radio, a partir de 1948 concedéronse galardóns á televisión.
## Historia 
A súa orixe data de 1938 cando a National Association of Broadcasters dos Estados Unidos estableceu un comité coa finalidade de conceder un premio prestixioso para emisoras de radio. Lambdin Kay un dos membros do comité organizou os premios seguindo o modelo dos Premios Pulitzer e procurou o patrocinio da Universidade de Xeorxia dándolle o nome en honra de George Foster Peabody, mecenas desa universidade que morrera uns anos antes. Non hai un número fixo de premios por ano, o máximo ata agora foron 36 e tamén se conceden premios a persoas individuais, o primeiro premiou a Bob Hope en 1943.
## Ligazóns externas 
* Sitio oficial dos Premios Peabody
Pinoy Idol

***Pinoy Idol*** foi un concurso musical interactivo de Filipinas creado e desenvolvido por FremantleMedia e 19 Entertainment que emimtiu GMA Network en 2008 baseado no *Pop Idol* británico.

## Desenvolvemento 
O programa buscaba descubrir ao mellor cantante no país a través dunha serie de audicións e actuacións en directo por todo o país e que se debía determinar por voto do público a través de SMS, non foi o primeiro programa filipino da franquía Pop Idol, no ano 2006 a Associated Broadcasting Company xa emitira *Philippine Idol*, malia iso GMA promoveu o programa como a primeira competición *Idol* de Filipinas e non recoñeceu á súa gañadora, Mau Marcelo como a primeira *Idol* filipino.. O Pinoy Idol tiña como presentador a Raymond Gutierrez, con Ogie Alcasid, Jolina Magdangal e Wyngard Tracy como xuíces. Gretchen Espina gañou a outros dous contendentes na final, converténdose na primeira gañadora do *Pinoy Idol*.

## Notas
Helen Fisher

**Helen E. Fisher**, nada o 31 de maio de 1945 e finada en The Bronx (Nova York) o 17 de agosto de 2024, foi unha antropóloga e investigadora do comportamento humano na Rutgers University. Estudou a atracción romántica entre seres humanos máis de tres décadas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* TED Talks: Helen Fisher fala sobre o amor e o engano en 2006
Avifauna (zoolóxico)

O **Centro de Interpretación Avifauna** é un pequeno parque zoolóxico situado en Bravos (Outeiro de Rei).
O parque, creado no ano 1992, ten unha extensión de 15.000 m². Está dedicado á exhibición de aves e conta entre os seus exemplares: grous, cisnes, faisáns, mouchos, perdices, flamengos, ibis, pegas, curuxas, papagaios etcétera. Constituído como zoolóxico dende 2008, mantén unha colección de máis de 300 especies diferentes e mantén arredor de 40 especies con algún tipo de protección.

Recibiu a Medalla de Prata de Galicia en 2005.

## Historia 
En 1983 adquiríronse 6.000 m² de terreo dunha antiga canteira de pedra convertida en cascalleiro. Até 2013 traballouse na recuperación do terreo ampliado até os 30.000 m² incluíndo estanques, fontes, pasarelas e sendeoros.

No ano 2000 creouse o Centro de Interpretación de Avifauna, destinado a realizar actividades de educación ambiental. En 2008 rexistrouse como zoolóxico de Galicia, co nº ES 27 039 0119201 e está rexistrado como parque zoolóxico ornitolóxico (LU-2010/01-PZ).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Zoolóxicos e acuarios de Galicia
### Ligazóns externas 
* Web do parque
Juan Pérez Gómez

**Juan Pérez Gómez**, nado o 1 de xuño de 1947 en Arbo, foi presidente do equipo de fútbol Club Deportivo Ourense.

## Traxectoria 
Entrou a traballar na Renfe cando era un adolescente, con 15 anos, e toda a súa carreira profesional se desenvolveu vencellada ao transporte ferroviario, onde chegou a ser directivo de Adif. Despois dun primeiro contacto co fútbol sendo vicepresidente do Curtis, en 1984 instalouse a vivir en Ourense, e incorpórase á Federación Galega de Fútbol como representante do Club Deportivo Ourense. Nos anos seguintes ocupou diversos postos nas directivas do club, ata que en xaneiro de 2008 substituíu a Quino Muñoz como presidente.

En xuño de 2011 foi substituído á súa vez por Manuel Seoane Rodríguez, alcalde da Peroxa.
Lestrobe, Dodro, Dodro

**Lestrobe** é un lugar da parroquia de Dodro no concello coruñés de Dodro, na comarca do Sar. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 641 habitantes (312 homes e 329 mulleres), o que supón unha diminución respecto do ano 1999 cando tiña 665 habitantes.

No pazo da Hermida, declarado Ben de Interese Cultural, asinouse o 26 de marzo de 1930 o pacto de Lestrobe. Outra construción civil de interese é o pazo de Lestrobe.

## Festas 
* Festa dos Aflixidos, o último domingo do mes de agosto e o luns e martes seguintes.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Pazo de Hermida en Dodro, Galiza.jpg|Pazo da Hermida.

## Lestrobe na literatura culta 
* ''Como chove mihudiño, Como mihudiño chove, Como chove mihudiño, Pó-la banda de  Laíño, Pó-la banda de Lestrobe. — Rosalía de Castro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Dodro 
### Parroquias de Dodro 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Dodro
Partido Socialista Unificado de Alemaña

O **Partido Socialista Unificado de Alemaña** (en alemán: *Sozialistische Einheitspartei Deutschlands*, *SED*) foi un partido político alemán. Gobernou a República Democrática Alemá dende a súa fundación o 7 de outubro de 1949 até as eleccións do 18 de marzo de 1990.

## Historia 
O SED foi fundado en abril de 1946 mediante a unificación do Partido Comunista de Alemaña (KPD) e o Partido Socialdemócrata de Alemaña (SPD) na zona soviética de ocupación de Alemaña tras a segunda guerra mundial. O resultado foi a creación dun partido poderoso, con máis de 1.260.000 afiliados. En outubro dese mesmo ano celebráronse eleccións e a SED obtivo case o 50% dos votos en Alemaña Oriental. O SED formou seguidamente o *Fronte Nacional de Alemaña Democrática* coa *Mocidade Libre Alemá*, a Federación Alemá de Sindicatos Libres e as organizacións democristiás e liberais do Leste.
miniatura|esquerda|175px|Carné de membro do SED.
Esta coalición unitaria, controlada na práctica polo SED, ocupou os escanos da Cámara do Pobo da RDA até as eleccións de 1990. A finais dos anos 1980, o Partido Socialista Unificado contaba con 2,8 millóns de militantes e exercía o control total da vida política do país. O seu secretario xeral era o primeiro gobernante da República e o seu diario, *Neues Deutschland* (*Nova Alemaña*), un dos máis lidos. Os seus secretarios xerais durante este período foron Wilhelm Pieck (1946-1950), Walter Ulbricht (1950-1971), Erich Honecker (1971-1989) e Egon Krenz (1989).

Tras a caída do Muro de Berlín en novembro de 1989 e o esborrallamento de tódalas estruturas de poder da República Democrática Alemá, a SEDE cambiou a súa denominación pola de Partido do Socialismo Democrático (PDS) e perdeu o 95% da militancia. En 2005 cambiou a súa denominación a Partido da Esquerda e obtivo os mellores resultados electorais desde 1989.

## Sección de Berlín Oeste 
Inicialmente, o SED tiña unha sección en Berlín Oeste, mais en 1962 esta sección converteuse nun partido autónomo chamado o Partido Socialista Unificado de Berlín Oeste (en alemán: *Sozialistische Einheitspartei Westberlins, SEW*).

## Secretarios Xerais do Comité Central do SED 
Foron tamén coñecidos como "Primeiro Secretario" entre 1953 e 1976.
*Walter Ulbricht (xullo de 1950 - 3 de maio de 1971)
*Erich Honecker (3 de maio de 1971 - 18 de outubro de 1989) 
*Egon Krenz (18 de outubro de 1989 - 3 de decembro de 1989)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Die Linke
*República Democrática Alemá
*Partido Comunista de Alemaña
*Partido Socialdemócrata de Alemaña

### Ligazóns externas 
*Sozialistische Einheitspartei Deutschlands en Chronik der Wende 
*RFE/RL East German Subject Files: Communist Party
Attila József

**Attila József**, nado en Ferencváros (Budapest) o 11 de abril de 1905 e finado en Balatonszárszó o 3 de decembro de 1937, foi un dos máis importantes poetas húngaros.

## Obra 
* *A szépség koldusa*, 1922 
* *Nem én kiáltok*, 1925
* *Tiszta szívvel*, 1929
* *Döntsd a tőkét, ne siránkozz*, 1931
* *Külvárosi éj*, 1932
* *Medvetánc*, 1934 
* *Nagyon fáj*, 1936

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Attila József en Lóránt Czigány: *Historia da literatura húngara*. 
* "*Attila József, o una lucidez desesperada*", de Rafael Ojeda.
Gmail

**Gmail**, tamén coñecido como **Google Mail**, é un servizo de correo electrónico de balde con posibilidades POP3 e IMAP proporcionado pola empresa estadounidense Google.

Dende novembro de 2012, é o servizo de correo electrónico con máis usuarios rexistrados a nivel global, superando a Outlook, propiedade de Microsoft. En 2014, Gmail superou as mil millóns de descargas en dispositivos Android.

## Historia 
O 31 de marzo de 2004 Google lanzou o seu servizo (en fase beta) Gmail que se destacou entre os servizos de correo máis populares do momento por proporcionar 1 gigabyte de capacidade (posteriormente aumentada a 6 gigabytes). Durante bastante tempo, para poder acceder a unha conta Gmail era necesario recibir unha invitación doutro usuario de Gmail.

Este servizo de mensaxería destacou, entre outras cousas, por utilizar un sistema de procura de mensaxes simple e avanzado ao mesmo tempo, similar ao do buscador web ao cal debe o seu slogan "Non organices, busca". Ademais ofrece outras características adicionais como as etiquetas, filtros avanzados, posibilidade de múltiples contas para correo saínte, chat integrado etc. que o fan moi atractivo.

Atópase dispoñible en 72 idiomas. Gmail está dispoñíbel en galego desde o 7 de xullo do 2014.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Correo electrónico
* POP3

### Ligazóns externas 
* http://mail.google.com
Lestrobe

Como topónimo **Lestrobe** pode referirse a:

;En Galiza
***Lestrobe**, lugar da parroquia de Dodro, no concello de Dodro;
***Lestrobe**, lugar da parroquia de Benza, no concello de Trazo.

;Pazos de Galiza
***Pazo de Lestrobe**, construción civil do concello de Dodro, situado no lugar de Lestrobe.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Pacto de Lestrobe**, xuntanza celebrada o 26 de marzo de 1930 no Pazo da Hermida de Lestrobe (Dodro) na que se acordou a constitución da Federación Republicana Gallega.
La Acción (Pontevedra)

***La Acción*** foi un semanario republicano editado en Pontevedra entre 1905 e 1906.
## Historia e características 
Apareceu o 11 de febreiro de 1905, continuando o labor de *El Grito del Pueblo*. Foi o seu director José Juncal Verdulla e entre os seus redactores estaba Emiliano Iglesias. Anticaciquista e anticlerical, o periódico desapareceu co número 55 o 22 de febreiro de 1906 como consecuencia das tensións entre lerrouxistas e unionistas de Salmerón. Foi substituído por *La Libertad*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

* 

### Outros artigos 
* *Acción (Pontevedra)*
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
La Libertad (Pontevedra)

***La Libertad***, subtitulado en principio ***Órgano del Partido Republicano de la Provincia*** e máis tarde ***Semanario Republicano Radical*** foi un semanario editado en Pontevedra entre 1906 e 1931.

## Traxectoria 
Continuou a liña de *La Acción*. Apareceu o 5 de marzo de 1906. De orientación republicano lerrouxista, o xornal cualifícase como defensor do sistema republicano e da estruturación federal do Estado. Foron os seus directores Celestino Poza Cobas, José Juncal Verdulla (1907), Joaquín Poza Cobas (dende 1908) e Joaquín Poza Juncal (nas últimas épocas). A partir de outubro de 1908 aparece como propietario Joaquín Poza Cobas, que xa era o seu administrador en 1907. Ángel Míguez foi un dos redactores e entre os seus colaboradores figuraron Eusebio Alonso Vieites e Celso García de la Riega. O periódico imprimíase na imprenta de Joaquín Poza Cobas, e tiraba 500 exemplares.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
La Libertad

**La Libertad** pode referirse a:

## Lugares 
* **La Libertad**, cantón da provincia de Santa Elena.

* **La Libertad**, departamento do Salvador.
* **La Libertad**, municipio do Salvador.

* **La Libertad **, municipio do departamento de Petén.

* **La Libertad**, municipio do Departamento de Comayagua.
* **La Libertad**, municipio do Departamento de Francisco Morazán.

* **La Libertad, Chiapas**

* **La Libertad**, municipio do departamento de Chontales.

* O **departamento de La Libertad**
* O **distrito de La Libertad**. Provincia de Huaraz, departamento de Ancash.

## Prensa 
* ***La Libertad***, periódico editado en Betanzos en 1886.
* ***La Libertad***, periódico editado na Coruña en 1904.
* ***La Libertad***, periódico editado en Pontevedra entre 1906 e 1931.
* ***La Libertad***, periódico progresista editado en Madrid entre 1919 e 1939.
* ***La Libertad***, periódico editado en Buenos Aires en 1920.

## Véxase tamén 
* **Estadio La Libertad**, na cidade de Bata, Guinea Ecuatorial.
Tony Curtis

miniatura|dereita|Tony Curtis.
**Tony Curtis**, nado en Nova York o 3 de xuño de 1925 e finado en Las Vegas o 30 de setembro de 2010, foi un actor de cinema estadounidense. É lembrado especialmente pola súa actuación en *Con saias e a rachar* ou *Adeus, Charlie*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía de Curtis
El Grito del Pueblo (Pontevedra)

***El Grito del Pueblo*** foi un periódico editado en Pontevedra entre 1901 e 1905.
## Historia e características 
Apareceu o 17 de xaneiro de 1901 co subtítulo *Bisemanario Republicano*, ata o número 103, do 12 de xaneiro de 1902, que comezou a subtitularse *Semanario Republicano de Pontevedra*, volvendo ao encabezamento orixinario no número 241. Inicialmente saía dúas veces por semana e dende o número 103 apareceu unicamente os domingos. Cando volveu ser bisemanal saíu os xoves e domingos. De ideoloxía republicana, foi fundado e dirixido por José Juncal Verdulla e tamén tivo como director a Joaquín Poza Cobas. Incluíu artigos políticos, novas do concello e na sección literaria colaboraron Aureliano Pereira, Manuel Curros Enríquez e Enrique Labarta Pose. Cesou a súa edición o 28 de maio de 1905 co número 259. Foi substituído por *La Acción*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

* 

### Outros artigos 
* Lerrouxismo
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra