Pelecanus philippensis

***Pelecanus philippensis*** é unha especie de aves do xénero dos pelicanos. Reprodúcese no sur de Asia desde o sur de Paquistán a través da India cara ao leste ata Indonesia. Vive en zonas de augas continentais extensas e na costa, especialmente en lagos grandes. Visto a certa distancia é difícil de diferenciar doutros pelicanos da rexión, aínda que é máis pequeno, pero visto máis de cerca son distintivas as manchas na súa mandíbula superior, a ausencia de cores brillantes e a súa plumaxe máis cincenta. Nalgunhas áreas estas aves aniñan en grandes colonias preto de lugares habitados polos humanos.

## Descrición 
miniatura|esquerda|Adulto e inmaturos no niño.
Esta especie é unha ave grande, pero relativamente pequena entre os pelicanos. Mide de longo entre 125 e 152&nbsp;cm e pesa entre 4,1 u 6&nbsp;kg. É principalmente branca, ten unha crista cincenta na caluga e por detrás do pescozo de plumas rizadas, e unha cola parda. A bolsa é de rosa a púrpura e ten grandes manchas claras, e ten tamén un punteado de manchas na parte lateral da mandíbula superior. O extremo do peteiro é amarelo ou laranxa. Na plumaxe reprodutora, a pel da base do peteiro é escura e a mancha orbital é rosa. En voo non parece moi diferente do pelicano crespo, pero as pluma rémixes terciarias e as secundarias internas son máis escuras e presenta bandas claras que corren ao longo das cobertoiras máis grandes. A cola é redonda.

As crías acabadas de eclosionar están cubertas de penuxe branca, que mudan substituíndoa por plumas de cor cincenta con pintas. As manchas do peteiro non aparecen ata que teñen un ano. A plumaxe reprodutora adulta aparece ao terceiro ano.

## Hábitat, distribución e status 
miniatura|esquerda|Bandada voando en formación.
Esta especie só se reproduce na India, Sri Lanka e Camboxa. Sábese que algúns individuos procedentes da India pasan o inverno nas chairas do Ganxes, pero os informes da súa presenza noutras partes da rexión como Maldivas, Paquistán e Bangladesh foron cuestionados. A mesma colonia foi revisitada en 1944, e só había 10 niños de pelicanos e uns 200 niños do cicónido *Mycteria leucocephala*.

O río Sittang de Birmania segundo E W Oates albergaba "millóns" de pelicanos en 1877, e en 1929 E C Stuart Baker informou de que aínda aniñaban alí miles deles, xunto con *Mycteria leucocephala*:

Porén, B E Smythies informou que esta colonia desaparecera entre as décadas de 1930 e 1940.

Outra colonia descubriuse en 1902 nunha vila chamada Buchupalle no distrito de Cudappah, onde estes pelicanos aniñaban tamén xunto con *M. leucocephala* durante o mes de marzo. Esta colonia desapareceu de vez. Esta colonia tamén desapareceu arredor de 1975.

Debido á perda doseu hábitat e as molestias causadas polos humanos, o número dos *P. philippensis* diminuíu significativamente e moitas poboacións do sueste de Asia están agora extintas. O nome científico da especie fai referencia ás Filipinas, onde a especie era abundante ata aproximadamente o ano 1900, Porén, crese que as poboacións do sur da India están aumentando. As estimacións suxiren que o incremento da protección de que gozan nos últimos tempos permitiu a recuperación das poboacións e o status da especie cambiouse de vulnerable a case ameazada en Lista vermella da IUCN en 2007.

Como a maioría dos demais pelicanos, captura peixes coa súa enorme bolsa do peteiro mentres nada pola superficie. A diferenza do pelicano crespo non forma grandes bandadas para alimentarse e xeralmente pesca en solitario ou en pequenas bandadas. Porén, os grupos poden por veces colocarse aliñadas e dirixir xuntos os peixes cara a zonas pouco fondas. Cando voan desde as zonas onde descansan ás zonas de alimentación, voan en formación en pequenos grupos cun aleteo constante. Durante o período cálido do día, a miúdo planan aproveitando as correntes térmicas. Poden alimentarse en parte de noite.

Aniñan en colonias e o niño é unha plataforma grosa de ramiñas situada nunha árbore baixa. A estación reprodutora varía de outubro a maio. Os niños constrúense normalmente xunto cos doutras aves coloniais, especialmente de *M. leucocephala*. A súa posta normal é de tres a catro ovos brancos. Os ovos líxanse co tempo. En catividade as crías poden reproducirse aos dous anos. Igual que outros pelicanos, refréscanse por medio da vibración da súa bolsa e arfando.

## Na cultura 
Os pescadores de certas partes de Bengala oriental usaban antes esta especie para atraer a certos peixes, xa que crían que unha secreción aceitosa da ave atraía a peixes como os *Colisa* e *Anabas*.

A tendencia destas aves a aniñar preto de poboacións humanas xa foi indicada no século XIX por T C Jerdon:

Desde entón descubríronse outras colonias en vilas e, aínda que algunhas delas desapareceron, outras foron protexidas e unhas poucas vilas que conservan colonias de nidificación convertéronse en atraccións turísticas populares. Entre estas vilas están Kokrebellur, Koothankulam e Uppalapadu.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Fotos e vídeos 
* Pelicano regurxitando