open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Devon

**Devon** (**Dewnens** en córnico) é un condado situado na rexión do Suroeste de Inglaterra, que limita con Cornualla ao oeste e con Dorset e Somerset ao leste. O nome **Devonshire** utilizouse durante un tempo aínda que na actualidade caeu en desuso e utilízase só para algúns nomes oficiais como o de Duque de Devonshire. A súa capital é Exeter.

## Historia 
Devon foi unha das primeiras áreas de Inglaterra que estivo habitada, ao final da Idade do xeo. Crese que Dartmoor estivo habitado durante o mesolítico por tribos de cazadores. O nome "Devon" deriva do nome que deron os romanos ao pobo celta que vivía ao sur da península de Britania durante a invasión romana. Chamáronlles *Dumnonii* que se cre significa *habitantes do val profundo*.

Os romanos mantiveron a zona baixo ocupación militar durante aproximadamente 25 anos. Máis tarde, a zona serviu e fronteira entre *Brythonic Dumnonia* e o Wessex saxón.

Durante o século IX, o control saxón da zona veu dos viquingos e dalgunhas incursións esporádicas até a conquista normanda. Algúns nomes de orixe nórdica quedaron como mostra da presenza de viquinga no condado.

Devon participou tamén na maioría dos conflitos ingleses desde a conquista normanda, incluíndo a guerra das rosas. O feito quizais máis destacable é a chegada de Guillerme de Orange a Torquay para iniciar a Revolución gloriosa en 1688.

Devon foi produtor de cobre e doutros metais na antigüidade. O condado é tamén coñecido polos seus mariñeiros como sir Francis Drake ou sir Walter Raleigh.

O condado ten a súa propia bandeira (non oficial) dedicada a San Petroc, un santo local que conta con numerosos fieis tanto en 
Devon como nos condados veciños. A bandeira adoptouse no ano 2003 despois dun concurso organizado pola cadea BBC.

## Política e administración
[miniatura|[Catedral de Exeter]]
O centro administrativo de Devon é a cidade Exeter pero a cidade máis poboada é Plymouth, e a conurbación de Torbay (que inclúe Torquay, Paignton e Brixham) é unha autoridade unitaria desde 1998, separada do resto de Devonque queda baixo a administración do Consello do Condado de Devon.

O Consello do Condado de Devon está controlado polos conservadores. O órgano conta con 62 respresentantes, dos que 38 son conservadores, 9 liberal demócratas, sete laboristas, catro UKIP, tres independentes e un verde.

;Hundreds
Historicamente Devon divídese en 32 hundreds: Axminster, Bampton, Black Torrington, Braunton, Cliston, Coleridge, Colyton, Crediton, East Budleigh, Ermington, Exminster, Fremington, Halberton, Hartland, Hayridge, Haytor, Hemyock, Lifton, North Tawton and Winkleigh, Ottery, Plympton, Roborough, Shebbear, Shirwell, South Molton, Stanborough, Tavistock, Teignbridge, Tiverton, West Budleigh, Witheridge e Wonford.
## Cidades destacadas 
* Exeter
* Plymouth
* Torquay
* Ivybridge

## Lugares de interese 
* A Abadía de Buckfast
* A costa xurásica, Patrimonio da Humanidade
## Notas
Eusebio Ríos

**Eusebio Ríos Fernández**, nado en Portugalete o 30 de marzo de 1935 e finado na mesma localidade o 10 de maio de 2008, foi un futbolista e adestrador de fútbol español, pai do exfutbolista Roberto Ríos. Xogaba de defensa central e foi internacional coa selección española.

## Traxectoria 
### Futbolista 
Formouse como futbolista no Galindo de Sestao e Ortuella, para debutar na tempada 1955–56 no Arenas de Getxo, club no que estivo unha campaña. En 1956 foi contratado polo SD Indautxu, onde estivo dous anos. Na tempada 1958–59 fichou polo Real Betis, xogando en Primeira División durante 9 campañas (desde a 1958–59 até a 1965–66 e a 1967–68) nas que disputou un total de 192 encontros e marcou 1 gol. O seu debut en Primeira División produciuse o 21 de setembro de 1958 no estadio Sánchez Pizjuán, nun encontro entre o Sevilla FC e o Betis (2–4), que ademais foi o primeiro partido oficial celebrado en dito estadio.

### Selección nacional 
Foi internacional coa selección española nunha ocasión.

### Adestrador 
Tras adestrar en Segunda División ao Barakaldo CF durante tres tempadas, desde 1972 até 1975, e pasar polo Real Jaén, chegou ao Recreativo de Huelva, logrando na tempada 1977–78 o primeiro ascenso a Primeira División na historia deste club. Mantívose no mesmo club durante toda a campaña 1978–79, aínda que o equipo acabou no último lugar da clasificación.

Posteriormente, conseguiu outro ascenso a Primeira co Real Valladolid na tempada 1979–80.

A mediados da tempada 1981–82 chegou ao Real Murcia, que militaba na Segunda División. Ascendeu ao equipo a campaña seguinte e permaneceu no mesmo até 1985, converténdose con 60 partidos no adestrador que máis partidos dirixiu en Primeira División ao club grana.

Despois de adestrar en Segunda nas tempadas 1986–87 e 1987–88 o Deportivo da Coruña, na campaña 1988–89 dirixiu en Primeira o Real Betis, club no que tamén actuou como director deportivo a mediados dos anos 1990.

Adestrou o Rayo Vallecano na tempada 1990–91 e en parte da 1991–92.

Estivo presente no organigrama técnico do Athletic Club entre as tempadas 1997–98 e 2001–02.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do adestrador en bdfutbol.com
Canal Sur Televisión

**Canal Sur TV** é a primeira cadea de Radio y Televisión de Andalucía, RTVA. É unha das cadeas da televisión autonómica de Andalucía.

## Historia 
**Canal Sur** comezou as súas emisións o 28 de febreiro de 1989, coincidindo coa festividade do *día de Andalucía*. Por aquel entón, a oferta televisiva de España reducíase as dúas cadeas públicas do estado (TVE), coa excepción doutras comunidades autónomas como Galicia (TVG), Cataluña (TV3) ou o País Vasco (ETB) que xa contaban coa súa propia cadea autonómica.

A televisión autonómica andaluza naceu coa intención de servir como instrumento da información e participación para todos os andaluces na sociedade, cultura e política do país. Ademais, pretendía ser un medio de difusión dos valores históricos e lingüísticos de Andalucía.

Canal Sur 2 apareceu en xuño de 1998, co que a oferta televisiva de RTVA aumentou, quedando Canal Sur como unha televisión de carácter xeral e entretemento, mentres que Canal 2 Andalucía estaría máis centrada na programación de tipo cultural e divulgativa, con especial interese nos ámbitos infantil e do deporte.

Canal Sur HD comezou as súas emisións en probas o 26 de febreiro de 2010. Comezou como unha única canle, en resolución 1080i, e con presenza no ámbito da provincia de Sevilla.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Canal Sur
José Antonio Irulegui

**José Antonio Irulegui Garmendia**, nado en Lasarte-Oria (Guipúscoa) o 1 de abril de 1937, é un exfutbolista e adestrador de fútbol vasco. Xogaba de defensa.

## Traxectoria 
Iniciouse no fútbol na SD Eibar (1955-56) e tras nove anos na Real Sociedad (1956-65) fichou polo Pontevedra CF (1965-71), co que xogou cinco anos en primeira división e outro en segunda. Retirouse tras unha campaña no Real Murcia (1971-72).

Mediada a tempada 1973–74 fíxose cargo do Deportivo da Coruña en Segunda División, en substitución de Enrique Orizaola. Ao final da campaña o equipo descendeu á Terceira División, por primeira vez na súa historia. Na tempada 1974–75 continuou no Deportivo, conseguindo o ascenso á Segunda División ao gañar a liga de Terceira.

Proseguiu como adestrador na Real Sociedad (1975-1978), RCD Español (1978-1980), Real Murcia (1980-82), Real Burgos (1985-1987), Xerez CD (1987-1990), Levante UD (1990-91), Deportivo Alavés (1993-94) Real Mallorca (1994-96) e Villarreal CF (1996-1999), equipo que levou por vez primeira á primeira división española.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en ceroacero.es 
* Datos do adestrador en bdfutbol.com
Andalucía Televisión

**Andalucía Televisión** é a cadea de televisión de Radio y Televisión de Andalucía que emite en Europa.  Comezou as súas emisións internacionais en 1996 cando só TV3 o facía.

## Difusión
Andalucía Televisión é emitida cara Europa a través do satélite Astra e Hispasat, no resto de España é retransmitido por varias operadoras de televisión por cable ou Internet. Así mesmo, a súa programación pode ser seguida en directo a través da súa páxina web.

## Programación
A programación emitida por Andalucía Televisión está baseada, na súa maior parte, en programas de Canal Sur e Canal Sur 2.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Canal Sur
*Canal Sur 2
*Radio y Televisión de Andalucía

### Ligazóns externas
*Emisión en directo
*Canal Sur
Memorias de Idhún

***Memorias de Idhún*** é unha triloxía de libros de fantasía e aventura escrito pola escritora valenciana Laura Gallego García, autora doutros libros como *Finis Mundi*, *Las hijas de Tara* ou as *Crónicas de la Torre*. A historia trata de tres rapaces, Jack, Victoria e Kirtash, quen están predestinados a cambiar o destino de Idhún para sempre.

A editorial SM ten os dereitos de publicación en español. A historia foi traducida a varios idiomas, entre os que están o catalán, portugués, alemán e coreano.

## Os libros
* *Memorias de Idhún I: La Resistencia*
* *Memorias de Idhún II: Tríade*
* *Memorias de Idhún III: Panteón*

## Argumento
No primeiro libro, os personaxes desenvolven lazos sentimentais moi complexos e loitan na Terra mentres que van descubrindo a súa verdadeira natureza e máis acerca de Idhún e a profecía. O obxectivo é atopar ao último unicornio e ao último dragón.

No segundo libro, os personaxes deben aprender a convivir e continúa o desenvolvemento emocional, xa en Idhún. Deben preparar a rebelión e o unicornio e dragón deben derrotar a Ashran. Porén pronto se descobre que todo a loita non é máis có comezo dunha gran guerra divina.

O terceiro libro explora a relación dos deuses coa historia. A acción desenvólvese entre Idhún e a Terra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Juan Ignacio Otero

**Juan Ignacio Otero Couceiro**, coñecido como **Otero**, **Floreal** e **Parrocho**, nado na Coruña o 1 de xuño de 1929 e finado na mesma cidade o 27 de xullo de 2019, foi un exfutbolista galego. Xogaba de porteiro e destacou no Deportivo da Coruña, o Betis e o Granada.

## Traxectoria 
Otero naceu e criouse no barrio de Hércules, na Coruña. Ademais do fútbol, destacou noutras disciplinas deportivas como o mergullo e a natación, chegando a ser campión de Galicia e subcampión de España nos cen metros costas, en 1949.

Futbolisticamente, empezou a xogar en modestos equipos coruñeses, como o Liceo de Monelos, ata que con 15 anos se incorporou ao Deportivo Xuvenil, co que xogou en Terceira División durante sete tempadas. Foi fichado polo Deportivo da Coruña na tempada 1948–49, aínda que ficou cedido no Xuvenil ata o ano 1952. Nos seus inicios era coñecido co alcume de Floreal, recibindo máis tarde o sobrenome de Parrocho de parte de Molaza, que lle chamaba así pola súa afección a comer tapas de parrochas no bar Otero.

Na tempada 1952–53 comeza a xogar no Deportivo da Coruña, co que debutou en Primeira División o 14 de setembro de 1952, ante o FC Barcelona. Tras alternar a titularidade, acabou ocupando o posto do emblemático Juan Acuña, retirado en 1954. Un ano máis tarde, o club coruñés sumaba o primeiro Trofeo Teresa Herrera da súa historia.

Tamén viviu a cara amarga, co descenso do Deportivo en 1957. Tras un ano en Segunda División co club branquiazul, a tempada 1958/59 foi traspasado ao Real Betis, onde xogou catro tempadas en Primeira División. Logo, fichou polo Granada CF, por entón en Segunda División. Permaneceu no club granadino ata 1966, ano en que conseguiu o ascenso a Primeira División. Por discrepancias coa directiva, rexeitou a renovación, polo que o club aplicoulle o dereito de retención, o que lle levou a retirarse con 37 anos.

Tras colgar as luvas, regresou a A Coruña, onde montou o seu propio negocio, un taller de mármore. Durante algún tempo, continuou vinculado ao fútbol como adestrador de porteiros do RC Deportivo e o Orillamar.

Finou na Coruña no verán do 2019, cando contaba 90 anos de idade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Nísiros

**Nísiros** é unha illa grega situada ao sur do mar Exeo. Forma parte do arquipélago do Dodecaneso e da rexión administrativa homónima cuxa capital é Rodas.

## Xeografía 
A súa superficie é de 41&nbsp;km² sendo o seu punto máis alto unha cima de 638 m, de orixe volcánica. É o volcán máis novo do mar Exeo, sendo a súa última erupción en 1887. O cráter do volcán mide 4&nbsp;km de diámetro. A illa está rodeada de catro illotes tamén de orixe volcánica dun dos cales, o illote de Yali, extráese a pedra pómez dunha mina que cobre un terzo da súa superficie e que ten cincuenta anos de actividade, case no centro de Nisiros, na meseta de Lakki, atópase o cráter do volcán extinto Polibotes, de 260 m de diámetro e unha profundidade de 30 m. O aire circundante está saturado por un forte cheiro a xofre e a paisaxe é lunar.

A capital e o porto de Nisiros é Mandraki, situado ao noroeste ao pé dun outeiro abrupto. A brancura das súas casas contrasta coa escuridade da terra volcánica. Ao sur da illa atópase o pobo de Nikia, na cima dun outeiro a 400 m sobre o nivel do mar. As súas casas brancas coas portas e fiestras pintadas de vivas cores e os seus tellados de tella destacan sobre o campo circundante. Nisiros posúe fermosas praias entre as que destacan as de Mandraki, Joklaki, Agia Irini e Avlaki.

## Mitoloxía e historia 
A mitoloxía grega conta que durante a Xigantomaquia (a guerra entre os deuses e os Xigantes), Poseidón colleu unha rocha da illa de Cos e lanzouna contra o xigante Polibotes, formando así a illa de Nísiros (Estrabón X,5,16). Pola contra, Pseudo-Apolodoro conta que Polibotes, fuxendo, chegou á illa de Cos, e Poseidón lanzou contra el un pedazo da illa de Nísiros .

Un castelo construído polos cabaleiros da orde de San Juan de Xerusalén destaca ao sur da pequena cidade mentres que unha igrexa próxima está consagrada a Panagía Spiliani (A nosa señora das Covas). Construída en 1600, esta relacionada con multitude de tradicións e encerra unha fermosa icona do século XVIII.

## Economía 
As fontes de auga quente da illa, coñecidas desde a antigüidade, seguen activas hoxe en día nas proximidades de Lutra, a 1'5&nbsp;km de Mandraki. Pali, un pobo de pescadores, atópase ao leste de Lutra. Os cultivos máis importantes da illa son a oliveira, a figueira, a vide e as árbores froiteiras.

Nísiros non é autosuficiente en auga doce. Recibe auga todos os anos, sobre todo no verán, desde Rodas .

## Notas
Alende, Pereira, Forcarei

**Alende** é un lugar da parroquia de Pereira, no concello pontevedrés de Forcarei. Segundo o IGE do 2008 tiña 13 habitantes deles 7 homes e 6 eran mulleres, o que supón que se mantivo a poboación desde 2007.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pereira 
### Parroquias de Forcarei
Pereira, Pereira, Forcarei

**Pereira** é un lugar da parroquia de Pereira, no concello pontevedrés de Forcarei. Segundo o IGE en 2008 estaba despoboado, se ben en 2007 aínda tiña algún habitante.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pereira 
### Parroquias de Forcarei
San Bartolomeu, Pereira, Forcarei

**San Bartolomeu** é un lugar da parroquia de Pereira, no concello pontevedrés de Forcarei. Segundo o IGE en 2008 tiña once habitantes (catro homes e sete mulleres.

## Toponimia
O topónimo **San Bartolomeu** é un haxiotopónimo referido a Bartolomeu, apóstolo, e débese á presenza no lugar da igrexa de San Bartolomeu de Pereira.
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pereira 
### Parroquias de Forcarei
Arbarrela, Castrelo, Forcarei

**Arbarrela** é un lugar da parroquia de Castrelo, no concello pontevedrés de Forcarei. 

O Instituto Galego de Estatística non ofrece datos de poboación para esta localidade.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Castrelo
### Parroquias de Forcarei
## Notas
A Barciela, Castrelo, Forcarei

**A Barciela** é un lugar da parroquia de Castrelo, no concello pontevedrés de Forcarei. Segundo o IGE do 2008 tiña 5 habitantes deles 2 homes e 3 eran mulleres, o que supón que diminuíu a poboación desde 2007.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Torre de Alarma de Barciela (Ben de Interese Cultural)

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Castrelo 
### Parroquias de Forcarei
Valadelo, Castrelo, Forcarei

**Valadelo** é un lugar da parroquia de Castrelo, no concello pontevedrés de Forcarei. Segundo o IGE en 2019 tiña doce habitantes (seis homes e seis mulleres), seis menos ca en 2008 (8 homes e 10 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Castrelo
### Parroquias de Forcarei
Tras do Hospital, Ourense

**A Asunción de Tras do Hospital** é unha parroquia do concello de Ourense.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Tras do Hospital
### Parroquias de Ourense
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Ourense
Canal Sur 2

**Canal Sur 2** é a unha cadea de televisión pública de Andalucía, pertencente a Radio y Televisión de Andalucía. Foi lanzado o 5 de xuño de 1998, como a segunda canle de Canal Sur. O 1 de outubro eliminou toda a programación por completo, e pasou a emitir en simultáneo con Canal Sur 1, pero con subtítulos, lingua de sinais e audiodestrita.

## Historia
Comezou as súas emisións o 5 de xuño de 1998 baixo o nome de *Canal 2 Andalucía*, conmemorando o centésimo aniversario do nacemento de Federico García Lorca. Dez anos máis tarde, o 5 de xuño de 2008, foi renomeada como Canal Sur 2 e renovouse a imaxe corporativa da cadea.

Coa aparición de Canal Sur 2, a oferta televisiva da RTVA aumentou, quedando Canal Sur como unha televisión de carácter xeral e entretemento, mentres que Canal 2 Andalucía estaría máis centrada na programación de tipo cultural e divulgativa, con especial interese nos ámbitos infantil e do deporte.

### Peche da programación 
En setembro de 2012, a cadea decide pechar su programación para intentar aforrar uns 20 millóns de euros. Desde outubro dese mesmo ano, a cadea emite o mesmo sinal que Canal Sur, pero con subtítulos, lingua de sinais e audiodestrita.. Este cambio comezou a producirse o 1 de outubro de 2012, e trouxo como consecuencias un cambio de cor da imaxe corporativa (de verde a azul) e un descenso masivo da audiencia a un 0,2%.

### Galería 

Ficheiro:Canal 2 andalucia.jpg|Logotipo usado desde 1998 ata 2008.
Ficheiro:Canal Sur 2 logo (2008-2011).png|Logotipo usado desde 2008 ata 2011.
Ficheiro:Canal Sur 2 - 2017 logo.png|Logotipo usado desde 2011 ata 2012.
Ficheiro:Canal Sur 2 - 2012 logo.png|Logotipo usado desde 2012 ata 2017.
Ficheiro:Canal Sur 2 - 2017 logo.png|Logotipo usado desde 2017.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Canal Sur
* Radio y Televisión de Andalucía

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Canal Sur
Loureiro, Dúas Igrexas, Forcarei

**Loureiro** é un lugar da parroquia de Dúas Igrexas, no concello pontevedrés de Forcarei. Segundo o IGE do 2008 tiña 127 habitantes deles 57 homes e 71 eran mulleres, o que supón que diminuíu a poboación desde 2007. É o terceiro núcleo de poboación en importancia do concello de Forcarei, por detrás de Soutelo de Montes (454 hab.) e Forcarei (402 hab.)

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Dúas Igrexas 
### Parroquias de Forcarei 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Forcarei
Club Athlétique Brive-Corrèze

O **Club Athlétique Brive-Corrèze Limousin** é un club francés de rugby fundado en 1904 na cidade de Brive-la-Gaillarde no departamento de Corrèze na rexión de Lemosín. As súas cores son o negro e a branco e xogan os seus partidos coma local no estadio Stade Amédée-Domenech, cunha capacidade para 15.000 espectadores.

## Historia 
O club foi fundado o 12 de outubro de 1912. Antes da segunda guerra mundial, o Brieve cambiou de rugby union a rugby league, mais volveu á rugby union despois da Guerra.

Xoga normalmente na Primeira División do rugby francés, e se converteu no club de rugby máis forte da rexión de Lemosín, mais durante moitos anos, o seu único título foi un trofeo da Segunda División acadado en 1957. O Brieve nuncha chegou á final do Campionato francés de rugby ata 1965. O 23 de maio xogaron a súa primeira final fronte ao SU Agen no Stade de Gerland, en Lión perdendoa por 15-8. A seguinte vez que o Brive chegou á final foi en 1972, onde se enfrontaron ao AS Béziers o 21 de maio, novamente en Lión, e novamente perderon, desta vez por 9-0. Na final de 1975 se enfrontaron novamente ao AS Béziers, daquela o Béziers se convertera no equipo imbatible da década, e novamente Brieve perdeu pola mínima 13-12 no Parc des Princes, en París.

O Brive experimentou un rexurdimento a mediados dos '90, primeiro en 1996, cando chegaron novamente á final dende mediados dos '70 en París. Novamente perdeu, desta vez fronte ao Stade Toulousain por 20-13, no que foi a súa cuarta final perdida. Só outros dous clubs teñen máis finais perdidas que o Brieve, o ASM Clermont Auvergne con 9 e o Union Sportive Daquoise con 5. Ese mesmo ano gañaron o Challenge Yves du Manoir, derrotando ao Pau por 12-6.

Na tempada 1997, chegou ata a final da Heineken Cup na que se enfrontaron ao Leicester Tigers de Inglaterra no Cardiff Arms Park. O Brive finalmente gañou unha final, gañando aos Tigers 28-9. É polo tanto un dos dous únicos equipos campións da Copa de Europa que nunca gañaron a competición doméstica xunto a Northampton Saints.

O 22 de febreiro de 1997, o Brive, en calidade de campión europeo, enfrontouse aos Auckland Blues que gañara o Super 12, perdendo por 47-11.

En 1998, o Brive chegou novamente á final da Heineken Cup, desta vez fronte ao Bath, perdendo fronte no Parc Lescure de Bordeos por 19-18.

No 2000, o equipo descendeu á Rugby Pro D2, volvendo á máxima categoría en 2003, mais dende o ascenso unicamente se clasificou para os playoffs en 2004.

Na tempada 2011-12 perdeu a máxima categoría, descendendo ó Pro D2, a segunda división francesa.

## Resultados das finais 
### Campionato de Francia 
### Heineken Cup 
## Palmarés 
* **Heineken Cup**:
** Campión: **1** 1997
** Subcampión: **1** 1998
* **Liga francesa**:
** Subcampión: **4** 1965, 1972, 1975 e 1996
* **Copa de Francia**:
** Campión: **1** 1996
** Finalista: **3** 1963, 1974 e 2000
* **Segunda División Francesa** :
** Campión: **1** 1957
* **Challenge Yves du Manoir**:
** Campión: **1** 1996

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Site oficial
* Site non oficial
* CA Brive en Rugby15
Alende

O topónimo **Alende** pode referirse a:

;En Galiza
***Alende**, lugar da parroquia do Campo, no concello de Campo Lameiro;
***Alende**, lugar da parroquia de Mazaira, no concello de Castro Caldelas;
***Alende**, lugar da parroquia de Pereira, no concello de Forcarei;
***Alende**, lugar da parroquia de Santa Xusta de Moraña, no concello de Moraña;
***Alende**, lugar da parroquia de Vilarrubín, no concello da Peroxa;
***Alende**, lugar da parroquia de Cereixa, no concello da Pobra do Brollón;
***Alende**, lugar da parroquia de Eixón, no concello da Pobra do Brollón;
***Alende**, lugar da parroquia de Pedrafita, no concello da Teixeira;
***Martul de Alende**, lugar da parroquia de Lamaigrexa, no concello da Pobra do Brollón.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Galería de imaxes de Campo, Taboada

San Xián de Campo é unha parroquia do concello de Taboada na comarca de Chantada, na provincia de Lugo.

## Igrexa de San Xián de Campo, Taboada

Ficheiro:Igrexa de San Xián do Campo, Taboada .jpg
Ficheiro:Igrexa de San Xián do Campo.jpg
Ficheiro:Igrexa de San Xián do Campo, Taboada.jpg
Ficheiro:Igrexa de San Xián do Campo, Taboada, Galiza, Pórtico.jpg
Ficheiro:Igrexa de San Xián de Campo, Taboada.jpg
Ficheiro:Igrexa de San Xián de Campo.jpg

## Véxase tamén
*Galería de imaxes de Taboada
O Campo, Meavía, Forcarei

**O Campo** é un lugar da parroquia de Meavía, no concello pontevedrés de Forcarei.

O Instituto Galego de Estatística non ofrece datos de poboación para esta localidade.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Meavía 
### Parroquias de Forcarei 
## Notas
Os Campos, Meavía, Forcarei

**Os Campos** é un lugar da parroquia de Meavía, no concello pontevedrés de Forcarei. Segundo o IGE do 2008 tiña 16 habitantes deles 7 homes e 9 eran mulleres, o que supón que se mantivo a poboación desde 2007.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Meavía 
### Parroquias de Forcarei
Guillén el del son entero

***Guillén el del son entero*** foi o primeiro rexistro de Xulio Formoso gravado para Polydor nunha relación comercial e artística que non sempre foi cordial. Foi un álbum conceptual (como a maioría dos de Xulio Formoso) dedicado á obra do bardo cubano Nicolás Guillén. Por primeira vez apareceu aquí o grupo Sensemayá na súa formación orixinal que acompañaría a Formoso en moitos concertos e gravacións posteriores.

As composicións e interpretación mantiveron os ritmos afro-cubanos do traballo escrito no que foron baseadas. Foi un dos álbums máis vendidos de Xulio Formoso e un dos mais vendidos ese ano 1975 en Venezuela e outros países. Varias das súas pezas foron versionadas máis tarde por artistas como Los Sabandeños, o grupo Ahora e Ibrahim Ferrer.

Cando este álbum foi bautizado, Guillén escribiu no reverso da copia de Xulio Formoso un frase sobre o traballo: "*A miña poesía vén da música, e aquí retorna a ela.*"

miniatura|Xulio Formoso en concerto.

## Cancións 
#"Guitarra [El son entero]" (Nicolás Guillén; Xulio Formoso)
#"A Chile [al partir]" (Nicolás Guillén; Xulio Formoso)
#"Las dos cartas" (Nicolás Guillén; Xulio Formoso)
#"Abril sus flores abría" (Nicolás Guillén; Xulio Formoso)
#"Muchacha recién crecida" (Nicolás Guillén; Xulio Formoso)
#"Coplas americanas" (Nicolás Guillén; Xulio Formoso)
#"Sensemayá" (Nicolás Guillén; Xulio Formoso)
#"El soldado Miguel Paz" (Nicolás Guillén; Xulio Formoso)
#"Arte poética" (Nicolás Guillén; Xulio Formoso)
#"Plan del machete" (Carlos Puebla; Xulio Formoso)

## Músicos
**Sensemayá**
*Xulio Formoso: Guitarra, voz
*Luís Suárez: Guitarra, baixo, cuatro, frauta, coros
*Franklin Mejías: Mandolina, Cuatro, Coros
*Cruzito: Percusión, Coros
*Pepe Bello: Piano

## Créditos
*Deseño gráfico: Carlos León
*Fotos: Carlos L.Otazo
*Data e lugar da gravación: Estudios Del Este 1975 Caracas
*Produción: Pepe Bello
A Umia, Meavía, Forcarei

**A Umia** é un lugar da parroquia de Meavía, no concello pontevedrés de Forcarei. Segundo o IGE en 2008 tiña 43 habitantes (22 homes e 21 mulleres).
## Toponimia
O topónimo **A Umia** fai referencia ao río Umia, que discorre preto da aldea.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Meavía
### Parroquias de Forcarei
Forcarei, Forcarei, Forcarei

**Forcarei** é un lugar da parroquia de Forcarei, no concello pontevedrés de Forcarei. Segundo o IGE, en 2020 tiña 468 habitantes (217 homes e 251 mulleres), catro menos que no ano anterior.

É a capital do concello, ao que dá nome, e a entidade máis poboada do municipio por diante de Soutelo de Montes.

## Notas
## Lugares e parroquias
### Lugares de Forcarei
### Parroquias de Forcarei
A Portela de Lamas, Pardesoa, Forcarei

**A Portela de Lamas** é un lugar da parroquia de Pardesoa, no concello pontevedrés de Forcarei. Segundo o IGE do 2008 tiña 37 habitantes (16 homes e 21 mulleres).

## Toponimia 
O orónimo provén do latín , e indica un lugar con lama ou lodo. O termo **portela** indica unha zona de paso entre dúas montañas. Pola aldea discorre a estrada N-541.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pardesoa 
### Parroquias de Forcarei 
## Notas
Córneas

Como topónimo **Córneas** pode referirse a:

;En Galiza
***Córneas**, parroquia do concello de Baleira;
****Córneas**, lugar de dita parroquia;
****Vilarín de Córneas**, lugar de dita parroquia;
***Córneas**, lugar da parroquia de Cameixa, no concello de Boborás;
***Córneas**, lugar da parroquia da Meda, no concello de Castroverde;
***Córneas**, lugar da parroquia de Dúas Igrexas, no concello de Forcarei;
***Córneas**, lugar da parroquia de Madelos, no concello de Friol;
***Córneas**, lugar da parroquia da Regueira, no concello da Pastoriza;
***Córneas**, lugar da parroquia de Carballeda, no concello de Piñor;
***Córneas**, lugar da parroquia de Vilaesteva, no concello do Saviñao;
***As Córneas**, lugar da parroquia de San Salvador de Asma, no concello de Chantada;
***Venda de Córneas**, lugar da parroquia de Suñide, no concello de Samos.
Espindo, Forcarei, Forcarei

**Espindo** é un lugar da parroquia de Forcarei, no concello pontevedrés de Forcarei. Segundo o IGE en 2008 tiña 29 habitantes (12 homes e 7 mulleres). Sitúase xunto a Espindo (Dúas Igrexas).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Forcarei 
### Parroquias de Forcarei
Guisande, San Miguel de Presqueiras, Forcarei

**Guisande** é un lugar da parroquia de San Miguel de Presqueiras, no concello pontevedrés de Forcarei. Segundo o IGE en 2008 tiña 92 habitantes (42 homes e 50 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Miguel de Presqueiras 
### Parroquias de Forcarei
Ratel, Santa Mariña de Presqueiras, Forcarei

**Ratel** é un lugar da parroquia de Santa Mariña de Presqueiras, no concello pontevedrés de Forcarei. Segundo o IGE do 2018 tiña 8 habitantes, deles 4 homes e 4 eran mulleres.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Santa Mariña de Presqueiras
### Parroquias de Forcarei
Fontela, Ventoxo, Forcarei

**Fontela** é un lugar da parroquia de Ventoxo, no concello pontevedrés de Forcarei. Segundo o IGE do 2008 tiña 18 habitantes deles 10 homes e 8 eran mulleres, o que supón que diminuíu a poboación desde 2007.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ventoxo 
### Parroquias de Forcarei
San Marcos, Pardesoa, Forcarei

**San Marcos** é un lugar da parroquia de Pardesoa, no concello pontevedrés de Forcarei. Segundo o IGE en 2008 tiña 33 habitantes (14 homes e 19 mulleres), a mesma cantidade ca en 2007.
## Toponimia
O topónimo **San Marcos** é un haxiotopónimo referido a Marcos o Evanxelista e débese á presenza no lugar dunha capela baixo dita advocación.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pardesoa 
### Parroquias de Forcarei
Laredo

O topónimo **Laredo** pode referirse a:

;En Galiza:
***Laredo**, lugar da parroquia de Chapela, no concello de Redondela.

;Fóra de Galiza:

;En Cantabria
***Laredo**, concello de Cantabria.

;Nos Estados Unidos de América
***Laredo**, cidade do estado de Texas.

;En México
***Nuevo Laredo** cidade de México.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Latedo**, lugar da parroquia de Santa María de Neda, no concello de Neda.
Eugene O'Neill

miniatura|Eugene O'Neill
'''Eugene O'Neill''', nado o 16 de outubro de 1888 e finado o 27 de novembro de 1953, foi un dramaturgo norteamericano que gañou o Premio Nobel de Literatura en 1936 e catro veces o Premio Pulitzer (1920, 1922, 1928, 1956).

## Biografía 
Eugene O'Neill naceu en Broadway nunha familia orixinaria de Irlanda, con seu pai que era actor de teatro percorreu América, con sete anos comezou o internado onde se afixo a ler. No curso 1906-1907 estudou na Universidade de Princeton, pero acabou deixándoo, realizando despois nunha gran variedade de traballos, mariñeiro, actor, xornalista. En 1911 volveu a Nova York , en 1912 pasou seis meses nunha clínica recuperándose da tuberculose e comezou a escribir teatro, para o ano seguinte comezou a dar cursos de artes escénicas na Universidade Harvard. En 1914 publicou o seu primeiro libro, *Thirst and other one-act plays*. En 1916 publicou *Bound East of Cardiff* e, posteriormente *The Emperor Jones*, *The Hairy Ape* e *Beyond the Horizon*.
A década de 1930 é o período cumio da súa creatividade, considerado o mellor autor teatral norteamericano, foi o primeiro dramaturgo americano en recibir o Premio Nobel, por estar enfermo non o recolleu, senón que enviou unha carta á Academia Sueca, onde salientou a influecia que representou para el o dramaturgo sueco August Strindberg. Nos anos seguintes escribiu moitas obras mestras como para el. O'Neill escribiu nos anos seguintes moitas máis obras mestras, The Iceman Cometh (1939), ''Long Day's Journey Into Night* (1941) ou *A Moon for the Misbegotten* (1943).

A partir de 1943 deixou de escribir por padecer graves tremores nas mans por mor do párkinson.

## Obras 
* *Bread and Butter*, 1914
* *Servitude*, 1914
* *The Personal Equation*, 1915
* *Now I Ask You*, 1916
* *Beyond the Horizon*, 1918 - Pulitzer, 1920
* *The Straw*, 1919
* *Chris Christophersen*, 1919
* *Gold*, 1920
* *Anna Christie*, 1920 - Pulitzer, 1922
* *The Emperor Jones*, 1920
* *Diff'rent*, 1921
* *The First Man*, 1922
* *The Hairy Ape*, 1922
* *The Fountain*, 1923
* *Marco Millions*, 1923-25
* *All God's Chillun Got Wings*, 1924
* *Welded*, 1924
* *Desire Under the Elms*, 1925
* *Lazarus Laughed*, 1925-26
* *The Great God Brown*, 1926
* *Strange Interlude*, 1928 - Pulitzer
* *Dynamo*, 1929
* *Mourning Becomes Electra*, 1931
* *Ah, Wilderness!*, 1933
* *Days Without End*, 1933
* *The Iceman Cometh*, escrita en 1939, publicada en 1940, primeira representación en 1946
* *Hughie*, escrita en 1941, primeira representación 1959
* *Long Day's Journey Into Night*, escrita en 1941, primeira representación 1956 - Pulitzer 1957
* *A Moon for the Misbegotten*, escrita 1941-1943, primeira representación 1947
* *A Touch of the Poet*, completada en 1942, primeira representación 1958
* *More Stately Mansions*, póstuma, primeira representación 1967
* *The Calms of Capricorn'', póstuma, publicada en 1983
Presqueiras

Como topónimo **Presqueiras** pode referirse a:

;En Galiza
***San Miguel de Presqueiras**, parroquia do concello de Forcarei;
***Santa Mariña de Presqueiras**, parroquia do concello de Forcarei.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Pardellas

O topónimo **Pardellas** (do latín *, diminutivo do latín vulgar *, referido ás paredes dun edificio en ruínas). Pode referirse a:

;En Galiza
***Pardellas**, lugar da parroquia de Godóns, no concello de Covelo;
***Pardellas**, lugar da parroquia de Loimil, no concello da Estrada;
***Pardellas**, lugar da parroquia de Aciveiro, no concello de Forcarei;
***Pardellas**, lugar da parroquia de Cela, no concello de Mos;
***Pardellas**, lugar da parroquia de Monte Redondo, no concello de Padrenda;
***Pardellas**, lugar da parroquia de San Tomé de Recaré, no concello do Valadouro;
***As Pardellas**, lugar da parroquia de San Martiño de Condes, no concello de Friol;
***Pardellas do Monte**, lugar da parroquia de Narón, no concello de Portomarín.

;Deportes
***Campo de fútbol de Pardellas**, en Ponteareas.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Pardela**, lugar da parroquia de Labrada, no concello de Abadín.
Caudofoveado

|-----
! bgcolor="pink" | Familias
|-----
| 
* Chaetodermatidae
* Limifossoridae
* Prochaetodermatidae
* Falcidentidae
** *Falcidens*
* Metachaetodermatidae
* Scutopidae
|}

Os **caudofoveados** (***caudofoveata***, do latín *cauda*, cola e *fovea*, fosa), **quetodermos** ou **quetodermomorfos** (***chaetodermomorpha*** con quetas na derme) son unha clase do filo Mollusca. Durante anos formou, xunto con Solenogastres, a clase Aplacophora, considerada hoxe como parafilética. Pero hoxe se pensa que este grupo é irmá dos cefalópodos.

Estes animais son pequenos (1–30&nbsp;mm) aínda que algúns poden acadar entre os 14–15&nbsp;cm. Acostuman vivir en augas profundas escavando no chan unha galería na que se menten cabeza abaixo. Son animais vermiformes con ausencia de cuncha, aínda que a súa parte externa (o manto) está formado por unha cutícula quitinosa engrosada con espículas de calcita e aragoníticas chamadas **escleritos** que usan para o movemento.

Existen arredor de 15 xéneros, cunhas 150 especies coñecidas. Durante a reprodución sexual, a femia produce os ovos que son fertilizados e maduran e logo as larvas nadan libremente.

## Clasificación 
Dentro dos caudofoveados coñécense as seguintes familias:

**Chaetodermatida** Simroth, 1893
* Limifossoridae Salvini-Plawen, 1968
** Limifossor Heath, 1904
* Scutopidae Ivanov, 1979
** Psilodens Salvini-Plawen, 1977
** Scutopus Salvini-Plawen, 1968
* Prochaetodermatidae Salvini-Plawen, 1968
** Chevroderma Scheltema, 1985
** Claviderma Scheltema & Ivanov, 2000
** Lonchoderma Salvini-Plawen, 1992
** Niteomica Ivanov, 1996
** Prochaetoderma Thiele, 1902
** Spathoderma Scheltema, 1985
* Chaetodermidae Theel, 1875
** Caudofoveatus Ivanov, 1981
** Chaetoderma Lovén, 1845
* Falcidentidae Ivanov, 1979
** Falcidens Salvini-Plawen, 1968
** Furcillidens Scheltema, 1998
** Lepoderma Salvini-Plawen, 1992
* Metachaetodermatidae Ivanov, 1979
** Metachaetoderma Thiele, 1913

## Bibliografía 
## Véxase tamén 
* Moluscos
* Aplacóforos
* Solenogastros

### Ligazóns externas 
* The Paleobiology Database  
* Sistema integrado de información taxonómica- Caudofoveados 
* WORMS Caudofoveados 
* Animal Diversity Web - Caudofoveados }
* NCBI - Caudofoveados
Taboadela (homónimos)

O topónimo **Taboadela** pode referirse a:

;En Galiza
***Taboadela**, concello da comarca de Ourense;
****Taboadela**, parroquia de dito concello;
*****Taboadela**, lugar de dita parroquia;
***Taboadela**, lugar da parroquia de Barxés, no concello de Muíños;
***Taboadela**, lugar da parroquia de Figueiroá, no concello de Paderne de Allariz;
***Seoane de Taboadela**, lugar da parroquia de Barxés, no concello de Muíños.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Tabordela**, lugar da parroquia de Piñeiro, no concello de Tomiño.
Taboadelo, Taboadelo, Ponte Caldelas

**Taboadelo** é un lugar da parroquia de Taboadelo, no concello pontevedrés de Ponte Caldelas, na comarca de Pontevedra.  Segundo o IGE, en 2022 tiña 182 habitantes (102 homes e 80 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Taboadelo 
## Parroquias de Ponte Caldelas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Ponte Caldelas
Candás, Candás, Rairiz de Veiga

**Candás** é un lugar da parroquia de Candás, no concello ourensán de Rairiz de Veiga. Segundo o IGE en 2008 tiña 13 habitantes (5 homes e 8 mulleres), menos cós que tiña en 2007.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Candás 
### Parroquias de Rairiz de Veiga
Fontefría, Candás, Rairiz de Veiga

**Fontefría ** é un lugar da parroquia de Candás, no concello ourensán de Rairiz de Veiga. Segundo o IGE en 2008 tiña seis habitantes (dous homes e catro mulleres).
## Toponimia
O topónimo **Fontefría** (do latín ) é un hidrotopónimo transparente, referido a unha 'fonte de auga fría'.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Candás 
### Parroquias de Rairiz de Veiga
Taboadelo, A Barcia do Seixo, A Lama

**Taboadelo** é un lugar da parroquia da Barcia do Seixo, no concello da Lama, na provincia de Pontevedra. Segundo os datos do INE no ano 2019 tiña 22 habitantes, 7 menos que en 2008.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Barcia do Seixo 
### Parroquias da Lama
Congostro, Congostro, Rairiz de Veiga

**Congostro** é un lugar da parroquia de Congostro, no concello ourensán de Rairiz de Veiga. Tiña 68 habitantes no ano 2021 segundo datos do Instituto Galego de Estatística, dos cales eran 33 homes e 35 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Congostro 
### Parroquias de Rairiz de Veiga 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Rairiz de Veiga
Igrexa de San Tomé de Serantes

A **igrexa de San Tomé de Serantes** é un templo relixioso de feitura románica da parroquia de Serantes, no concello ourensán de Leiro. Ten a súa orixe no século XIII.

Componse dunha nave e ábsida rectangular. Os elementos máis destacados da súa fachada son a portada, o tornachuvias e un gran rosetón. A portada é apuntada, con dúas arquivoltas sobre columnas. O tornachuvias sostense por interesantes canzorros no que destacan as figuras humanas, en actitude grotesca. Os capiteis desta portada decóranse con motivos vexetais xunto con motivos zoomórficos. Un deles representa dúas aves comendo dunha piña e outro tres homes.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Rosetón da igrexa de San Tomé de Serantes, Leiro.jpg|Rosetón.
Ficheiro:Igrexa de San Tomé de Serantes, Leiro.jpg|Igrexa de San Tomé de Serantes.
Azoreiros, Guillamil, Rairiz de Veiga

**Azoreiros** é un lugar da parroquia de Guillamil, no concello ourensán de Rairiz de Veiga. Segundo o IGE en 2008 tiña 32 habitantes (14 homes e 18 mulleres), o que supón que diminuíu a poboación desde 2007.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Guillamil 
### Parroquias de Rairiz de Veiga
Solenogastro

|-----
! bgcolor="pink" | Ordes
|-----
| 
* Cavibelonia 
* Neomeniamorpha
* Pholidoskepia
* Sterrofustia
|}
Os **Solenogastros** (**Solenogastres**), **Solenogástreos** (**Solenogastrea**) ou **Neomeniomorfos** (**Neomeniomorpha**) son unha clase moluscos vermiformes exclusivamente mariños que viven e se alimentan sobre cnidarios a grandes profundidades (por debaixo dos 200 m). Son epifaunais, a diferenza dos caudofoveados que viven baixo o substrato (infaunais). Coñécense unhas 250 especies.

Como os caudofoveados, carecen de cuncha e por isto antes agrupábanse con eles na clase dos aplacóforos, hoxe considerada por moitos autores como parafilética debido a existencia de novas probas moleculares, fundamentalmente .

## Características 
Os solenogastros son moluscos pequenos (en xeral de menos de 5 cm). Carecen de cuncha, ollos e tentáculos. A epiderme presenta na súa parte máis externa unha cutícula quitinosa e espículas de calcita e aragoníticas. Presentan un **pé** que esvara atravesado por un suco lonxitudinal ventral chamado *suco pedal* ou *pedio*. A **cavidade paleal** está moi modificada e non amosan ctenidios (branquias).
Presentan unha boca anterior con cirros ou papilas sensoriais. O aparato dixestivo presenta divertículos intestinais que maximizan a superficie de absorción de nutrientes. Presentan glándulas salivares moi elaboradas utilizadas para a clasificación taxonómica e algunhas especies teñen **rádula**.

Son hermafroditas (monoicos) con fecundación cruzada; os gametos saen á cavidade paleal polos gonoductos a través da cavidade pericárdica. Presentan unha endolarva lecitotrófica (aliméntase do vitelo do ovo), ou unha larva trocófora planctotrófica (aliméntase de plancto) nalgunhas especies.

## Clasificación 
Dentro dos solenogastros coñécense os seguintes Ordes:

**Clase SOLENOGASTRES**

* **PHOLIDOSKEPIA**
** Dondersiidae
** Sandalomeniidae
** Gymnomeniidae [+Wireniidae]
** Lepidomeniidae
** Macellomeniidae
* **NEOMENIAMORPHA**
** Neomeniidae
** Hemimeniidae
* **STERROFUSTIA**
** Phyllomeniidae
** Imeroherbiidae
** Heteroherbiidae
* **CAVIBELONIA**
** Pararrhopaliidae
** Acanthomeniidae
** Amphimeniidae
** Simrothiellidae
** Drepanomeniidae
** Strophomeniidae
** Proneomeniidae
** Epimeniidae
** Syngenoherbiidae
** Rhipidoherpiidae

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Molusco
* Caudofoveado
Gándara, Lampaza, Rairiz de Veiga

**Gándara** é un lugar da parroquia de Lampaza, no concello ourensán de Rairiz de Veiga. Segundo o IGE do 2008 tiña 4 habitantes deles 1 homes e 3 eran mulleres, o que supón que non variou a poboación desde 2007.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Lampaza 
### Parroquias de Rairiz de Veiga
Lama de Paio, Lampaza, Rairiz de Veiga

**Lama de Paio** é un lugar da parroquia de Lampaza, no concello ourensán de Rairiz de Veiga. Segundo o IGE en 2008 tiña 29 habitantes (16 homes e 13 mulleres), a mesma cantidade ca en 2007.

## Toponimia 
O orónimo provén do latín , e indica un lugar con lama ou lodo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Lampaza 
### Parroquias de Rairiz de Veiga 
## Notas
Amiadelo, Ordes, Rairiz de Veiga

**Amiadelo** é un lugar da parroquia de Ordes, no concello ourensán de Rairiz de Veiga. O Instituto Galego de Estatística non achega datos de poboación para esta localidade.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Ordes
### Parroquias de Rairiz de Veiga
## Notas
Celme

O topónimo **Celme** pode referirse a:

;En Galiza
***Celme**, lugar da parroquia de Castromaior, no concello de Abadín;
***Celme**, lugar da parroquia de Ordes, no concello de Rairiz de Veiga.
Sabariz, Sabariz, Rairiz de Veiga

**Sabariz** é un lugar da parroquia de Sabariz, no concello ourensán de Rairiz de Veiga. No ano 2008 tiña 152 habitantes, 79 deles eran homes e 73 eran mulleres, o que supón un aumento en relación ao ano 2007.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Sabariz 
### Parroquias de Rairiz de Veiga
A Saínza de Abaixo, Rairiz de Veiga, Rairiz de Veiga

**A Saínza de Abaixo** é un lugar da parroquia de Rairiz de Veiga, no concello ourensán de Rairiz de Veiga. No ano 2008 tiña 145 habitantes (69 homes e 76 mulleres).
Na aldea hai un peto de ánimas.

## Notas 
## Lugares e parroquias
### Lugares de Rairiz de Veiga
### Parroquias de Rairiz de Veiga
Outeiro, Candás, Rairiz de Veiga

**Outeiro** é un lugar da parroquia de Candás, no concello ourensán de Rairiz de Veiga. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 estaba deshabitado, o que supón unha diminución con respecto a 2008, cando tiña 5 habitantes.

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , que é unha parte alta ou elevación do terreo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Candás 
### Parroquias de Rairiz de Veiga 
## Notas
Saria

**Saria** (; ; ) é unha illa de Grecia. Trátase dunha illa rochosa e volcánica ao longo da costa norte de Karpathos, separada dela por un estreito de 100 m de ancho. Administrativamente, forma parte da comunidade de Olimpos. O censo de 2011 reportou unha poboación residente de 45 persoas. Presenta escasa vida animal e vexetación, e unha serie de abruptos cantís. Aínda que agora só viven pastores en Saria, as ruínas da antiga cidade de Nísiros pódense atopar aquí. É tamén un lugar de cría dunha raza de falcón, coñecido como falcón de Eleonor.

## Historia
Os sarios formaron parte da Liga de Delos posto que aparecen nos rexistros de tributos de Atenas nos anos 428/7 e 415/4 a.E, onde pagaron un *phoros* de 300 e 200 dracmas respectivamente. Suxeriuse que a cidade dos sarios podería identificarse coa cidade de **Nísiros** que Estrabón sitúa na illa de Karpathos, pero esta identificación é discutida. Dáse a circunstancia de que na antigüidade, Saria e Karpatos estaban conectadas por unha ponte de terra que máis tarde debido a desprazamentos de terra resultado de terremotos provocaron a separación das illas. Probablemente ao redor do ano 900 d.E. fundouse a cidade de Palatia como mostran as ruínas dun mosteiro. En 1420 case todos os residentes da illa abandonárona debido aos constantes ataques piratas e fundaron o pobo de Olimbos en Karpatos.

Aínda que o nome é obxecto de controversia, os estudosos enlazan o nome cunha antiga princesa grega chamada Katherine (Catalina) da liña da realeza Saria. Lendas gregas din que ela era tan bela como Helena de Troia polo que se nomeou unha illa co nome da súa maxestade. Na illa de Saria, se conta a historia de que existía un reino chamado Mikri Nisyros.

;Evolución da poboación de Saria

Hoxe en día a illa está habitada por pastores e labregos vidos de Karpatos, que están ao coidado de ovellas e cabras e practican a agricultura en pequenas zonas. Saria ten algunhas praias moi pequenas pero practicamente virxes. Non hai unha infraestrutura turística, a illa pódese visitar no contexto das viaxes diarias desde Karpatos que ofrecen paseos.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Lista de illas de Grecia
### Ligazóns externas 
* Mapa e fotos de Saria
Aleta (homónimos)

Co termo **aleta** podemos referirnos a:
* A aleta como apéndice locomotor dos peixes e, por extensión, dos cetáceos. 
* Aleta, superficie de control aerodinámica dunha aeronave. 
* Aleta, parte da embarcación entre o través e a popa. 
* Aleta, peza metálica da armadura destinada a protexe-lo ombro.
* A aleta dos mergulladores, unha especie de calzado de goma, de ampla superficie para facilita-lo desprazamento na auga.
* A aleta do nariz.
* A aleta da gorxa ou *noz*, prominencia na gorxa que se corresponde coa cartilaxe cricoide da larinxe.
* Aleta, parte plana do temón.
* Aleta, beiril dun tellado.
A Caseta, Freixido, Larouco

dereita|miniatura|Igrexa parroquial de Freixido.

**A Caseta** é un lugar da parroquia de Freixido, no concello ourensán de Larouco. Segundo o INE, en 2025 tiña 19 habitantes (10 homes e 9 mulleres), o que supón un aumento en relación a 2011, cando tiña 18 habitantes. En 2008 tiña 19 habitantes.

## Toponimia
O topónimo **A Caseta** débese á presenza dunha caseta de legoeiros. Na aldea únense as estradas OU-637 (que conecta coa OU-533, antiga C-533) e OU-636 (antiga N-120).

## Patrimonio
Na aldea está a igrexa parroquial do Sagrado Corazón de Xesús.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Freixido 
### Parroquias de Larouco 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Larouco