open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tonelada

[miniatura|300x300px|En verde, países que adoptaron o [Sistema Internacional de Unidades (SI) e usan a **tonelada** como unidade de masa. Os Estados Unidos en vermello, é o único país do mundo (ademais dalgúns territorios soberanos non incorporados ou dependentes como Palau, Illas Marshall, Micronesia e a Samoa Americana) onde é oficial o Sistema Anglosaxón de Unidades e o único onde é oficial a **tonelada curta**. En amarelo, países en proceso de adherirse ao SI (Myanmar e Liberia). Noutros terrirorios como o Estado asociado de Porto Rico, e nos Estados do Canadá, Belize e Reino Unido existen as toneladas curtas e longas ademais da tonelada métrica, pero só é oficial o SI.]]
A **tonelada** (**t**) ou **megagramo** (**Mg**) é unha unidade de masa do sistema métrico decimal e do Sistema Internacional de Unidades. O seu nome deriva de *tonel*, que provén do diminutivo do francés antigo *tonne*, tonel grande.

## Sistema internacional 
A **tonelada métrica** é o terceiro múltiplo do quilogramo e o sexto do gramo. Tamén se chama megagramo.
:1 t = 1.000 kg = 103 kg
:1 t = 1.000.000 g = 106 g
## Múltiplos e submúltiplos 

## Outras toneladas 
Na náutica española, a tonelada era unha medida de capacidade igual a oito cóbados de ribeira cúbicos; é dicir, 0,1891 m³, ou 189,11 L.

Tamén se empregaba a **tonelada de arqueo** (ou *tonelada Moorsom*), para medir a cabida dunha embarcación, e que equivalía a 2,83 m³.

En países anglosaxóns usáronse historicamente dúas medidas alternativas de tonelada, chamadas *short ton* ou tonelada curta e *long ton* ou tonelada longa. Nos Estados Unidos úsase oficialmente a tonelada curta e noutros territorios como o Reino Unido, Belize ou no Canadá empréganse ás veces ambas medidas, pero só é oficial o Sistema Internacional de Unidades.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Sistema Anglosaxón de Unidades
* Sistema Internacional de Unidades
* Sistema métrico decimal
Os Calzados, Caaveiro, A Capela

**Os Calzados** é un lugar da parroquia de Caaveiro no concello coruñés da Capela na comarca do Eume. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2010 tiña once habitantes (seis homes e cinco mulleres). Sitúase xunto aos Calzados (A Capela).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Caaveiro
### Parroquias da Capela
Os Campos, Caaveiro, A Capela

**Os Campos** é un lugar da parroquia de Caaveiro no concello coruñés da Capela na comarca do Eume. Tiña 5 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 3 eran homes e 2 eran mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Caaveiro 
### Parroquias da Capela
Tauromaquia

250px|miniatura|Touro nunha corrida
A **tauromaquia** (do grego ταῦρος, touro, e μάχομαι, loitar) é a práctica de lidar touros, tanto a pé como dacabalo.

## Historia e características 
A súa expresión máis moderna e elaborada é a tourada ou corrida de touros, un espectáculo que naceu en España no século XII e que se practica tamén en Portugal, sur de Francia e en diversos países de Hispanoamérica, como México, Costa Rica, Colombia, Perú, Venezuela, Ecuador, Panamá e Bolivia. É tamén espectáculo de exhibición en China, Filipinas e Estados Unidos. As corridas de touros espertaron vivas polémicas desde os seus mesmos comezos entre partidarios e detractores.

En sentido amplo, a tauromaquia inclúe ademais todo o desenvolvemento previo ao espectáculo como tal, desde a cría do touro á confección da vestimenta dos participantes, ademais do deseño e publicación de carteis e outras manifestacións artísticas ou de carácter publicitario, que varían de acordo aos países e rexións onde a tauromaquia é tradicional.

miniatura|300px|
Corridas de touros ao estilo español no mundo: 

 
Nota: Algúns concellos prohibiron as corridas de touros en países e rexións onde é legal.
miniatura|300px|A tauromaquia nas provincias españolas no século XIX.
miniatura|300px|center|A tauromaquia nas provincias españolas no 2012.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Corrida de touros
*Praza de touros
*Antitauromaquia
Praza de touros

[250px|dereita|thumb|Exterior da [praza de touros de Pontevedra, a única de Galicia]]

As **prazas de touros** son recintos pechados, xeralmente circulares e descubertos, onde se celebran as touradas. Os seus estilos arquitectónicos son diversos de acordo ao maior ou menor grao de antigüidade, aínda que na actualidade predominan as de estilo neomudéxar. Teñen a súa orixe na Europa antiga. Principalmente consiste nun anfiteatro pechado de forma aproximadamente circular con bancadas e servizos que rodean un espazo central onde se realiza o espectáculo taurino, chamado *ruedo*, un terreo de terra batida (arena) rodeado dunha ruela onde se preparan e refuxian os toureiros.

En Galicia non existe gran tradición de touradas, e realmente só existe unha praza: a praza de Pontevedra.

Ficheiro:Albero-lasventas.jpg|Interior da praza de Las Ventas, en Madrid.
Ficheiro:Plaza de Toros, Bullfighting ring in Ronda, Spain 2.jpg|Praza de touros de Ronda
Ficheiro:Spain Andalusia Malaga BW 2015-10-24 09-52-48.jpg|Praza de touros de Málaga
Ficheiro:Santamaria.jpg|Praza de touros de Santamaría, Bogotá
Ficheiro:Plaza Acho.jpg|Praza de touros de Acho, Lima

## Véxase tamén 
*Praza de touros de Pontevedra
*Coliseum da Coruña
Doordarshan

miniatura|Transmisor de Doordarshan
**Doordarshan** é a cadea pública de televisión da India que forma parte do ente público de radiotelevisión Prasar Bharati.
miniatura
## Inicios 
Doordarshan comezou a emitir experimentalmente o 15 de setembro de 1959 transmitindo para a zona de Delhi a través dun pequeno transmisor. As emisións regulares principiaron en 1965 como parte de All India Radio, en 1972 o servizo espallouse por Mumbai) e Amritsar e aínda en 1975 o servizo de televisión só estaba dispoñible en sete cidades. En 1976 separáronse o servizo de radio e o de televisión.

## Emisións en toda a India 
Ata 1982 todas as emisións eran locais pero a partir dese ano comezan a se transmitir emisións para toda a India, nese ano tamén comezaron as emisións en cor co discurso da primeira ministra Indira Gāndhi no Día da Independencia (15 de agosto) e nas transmisións dos Xogos Asiáticos que se celebraban en Deli.

## Canles 
Doordarshan opera múltiples canles, dúas emiten para toda a India, **DD National** e **DD News**, 11 canles por satélite en linguas rexionais, varias canles rexionais en estados de lingua hindi, unha canle deportiva, unha canle internacional e dúas canles para emisións de debates parlamentarios.

** DD National, primeira canle e a máis vista no país, transmite maioritariamente en hindi porén ten desconexións en diferentes linguas do país.
** DD News, canle de noticias en hindi e inglés.
** DD Sports, canle deportiva en hindi
** DD Bharati, canle educativa e cultural en hindi
** DD India, canle internacional emite principalmente en hindi e inglés, con programas urdú, punxabi, telugu, támil, kannará, malaiala, guxarati e marata
** DD Urdu, en urdú
** DD North East, canle en asamés, inglés e outras linguas do nordeste da India
** DD Oriya, canle en oriya
** DD Podhigai, canle en támil
** DD Punyabi, canle en punxabi
** DD Sahyadri, canle en marata
** DD Saptagiri, canle en telugu
** DD Gujarati, canle en guxarati
** DD Chandana, canle en kannará
** DD Kashir, canle en caxemir
** DD Malayalam, canle en malaiala

## Ligazóns externas 
* Web oficial de Doordarshan 
* Web oficial de noticias de Doordarshan
HC MVD

O **HC MVD** (en ruso **ХК МВД**) foi un equipo profesional de hóckey sobre xeo da cidade de Balashikha, no óblast de Moscova (Rusia). Pertenceu á Tarasov Division (acadando o título de campión da división no 2010) da KHL entre o 2008 e o 2010, ano no que se fusionou co HK Dinamo Moscova para dar lugar ao OHK Dinamo.

## Historia 
O MVD Moscow Oblast foi fundado en 1949 como **Spartak Kalinin**, adoptando o seu nome actual MVD no 2004 como parte do Ministerio de Exteriores de Rusia e trasladouse a Podolsk grazas á licenza do HK Tver, que se atopaba en dificultades financeiras pasando a ser un filial do MVD. No 2007 trasladouse novamente, desta vez á localidade de Balashikha, ao Balachikha Arena. No 2008 pasou a formar parte dos equipos da nova competición eurasiática, a Kontinental Hockey League (KHL), asinadno un convenio co Kristall Elektrostal da Vyschaïa Liga para que pasara a ser a súa escola. Na tempada seguinte, o equipo adestrado por Oļegs Znaroks gañou o título de campión da Tarasov Division chegou ata a final da Gagarin Cup contra o defensor do título, o Ak Bars Kazan, que conseguiron revalidar o título gañando a serie por catro vitorias a tres. Logo deste grande éxito o equipo fusionouse co HK Dinamo Moscova, en dificultades económicas, para formar o OHK Dinamo.

## Denominacións 
* Spartak Kalinin (1949–1952) 
* HK Kalinin (1952–1961) 
* SKA MVO Kalinin (1961–1999) 
* THK Twer (1999–2004) 
* HC MVD Twer (2004–2007) 
* HC MVD Balašicha (2007-2010)

## Palmarés 
* **1 Vyschaïa Liga:** 2005
* **KHL**
** **1 Tarasov Division:** 2010

## Participacións na KHL 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* OHK Dinamo

### Ligazóns externas 
* Sitio oficial do club
Pablo Fidalgo Lareo

**Pablo Fidalgo Lareo**, nado en Vigo en 1984, é un dramaturgo e poeta galego en lingua castelá.

## Traxectoria 
Trasladouse a Madrid, onde estudou dramaturxia na Resad. Fixo lecturas dentro da Red de Arte Joven de Madrid e participou en Cosmopoética 2007. Fundou en 2005 a compañía de teatro La tristura. Foi comisario de ciclos de artes performativas para o Museo de Arte Contemporánea de Vigo e Alhóndiga Bilbao, e director artístico do Festival Escenas do Cambio na Cidade da Cultura de Galicia. Traballou en Lisboa.

## Obra 
### Poesía 
#### En castelán 
* *La educación física*, 2010.
* *La retirada*, 2012.
* *El tiempo de las tragedias absurdas*, 2012.

* *Mis padres: Romeo y Julieta*, 2013.
* *Esto temía, esto deseaba*, 2017.

* *Tres poemas dramáticos*.

* *Crónica de las aves de paso*, 2018.

* *La dejadez*, 2022.
* *Vivir sin nada*, 2023.
#### En galego 
* *Parangolé*, 2019.
* *Je vous salue, Fran Cortegoso*, 2021.

### Teatro 
* *O estado Salvaxe. Espanha 1939*, 2013.
* *Habrás de ir a la guerra que empieza hoy*, 2015.

* *Anarquismos *, 2018.

## Recoñecementos 
* Accesit do Premio Minerva de poesía co libro *A idade do ar*.
* Premio Injuve de poesía por La retirada (2012).
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Pablo Fidalgo, la historia de una obsesión por la palabra, *La Voz de Galicia*
HC Vityaz

O **HC Vityaz** (en ruso: **ХК Ви́тязь**) é un equipo profesional de hóckey sobre xeo da localidade de Podolsk, óblast de Moscova (Rusia). Compite na Kontinental Hockey League (KHL), onde se encontra encadrado na División Tarasov. Xoga os seus partidos como local no Centro de hóckey sobre xeo 2004, pavillón con capacidade para 3.300 espectadores.

## Historia 
O equipo foi fundado orixinalmente na cidade de Podolsk en 1996, e no 2004 trasladouse á súa cidade actual. Ao ano seguinte, no 2005 conseguiu o ascenso á Superliga rusa. No 2008 foi un dos equipos que tomaron parte na primeira edición da nova competición eurasiática, a KHL, competición na que nunca conseguiu clasificarse para os play-offs.

## Denominacións 
* Vityaz Podolsk (1996–2004) 
* Vityaz Čechov (dende o 2004)

## Participacións na KHL 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial do club
Marco Virgilio García Quintela

**Marco Virgilio García Quintela**, nado en Penagos (Cantabria) en 1958, é un especialista en historia antiga de Galicia.

## Traxectoria 
Licenciado en Xeografía e Historia pola Universidade de Santiago de Compostela en 1980, doutorouse en 1984 cunha tese sobre Filosofía e Sociedade na Xonia arcaica. Obtivo o premio extraordinario de doutoramento en 1987.

Foi profesor da Universidade de Valencia e exerce como tal en Santiago dende 1991. Foi profesor invitado na *Ecole Practique de Hautes Etudes* de París en 2006, na *Escuela Nacional de Antropología e Historia* e polo *Instituto de Investigaciones Antropolígicas de la UNAM* (México).

Integrou o consello de redacción da revista *Gallaecia* e do *Cuaderno de Estudios Gallegos*. É colaborador do Instituto Padre Sarmiento de Estudos Galegos, membro de honra da *Societé Belge d´Etudes Celtiques* e coordina varios grupos de investigación.

## Obras 
**Soberanía e Santuarios na Galicia castrexa* (2006)
**Santuarios de la Galicia Céltica* (2008)
**La organización social y política de los galaico-lusitanos* (2007)
**Mitología y Mitos de la Hispania prerromana* (1999)
**Le programma d´acces à la rayauté dans le monde celtique:pour une antropologie politique celtique* (2003)
**Petroglifos podomorfos e investiduras reales célticas* (2000)
**Sun cycle and landscape:defining a celtic pattern* (2004)
Víctor Marco Soler

**Víctor Marco Soler**, nado en Valencia o 14 de xuño de 1982, é un futbolista español. Xoga de defensa e o seu club actual é o Mensajero.

## Traxectoria 
### Clubs 
## Palmarés 
;Lugo
* **Segunda División B (1):** 2010/11.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador na páxina do CD Lugo
* Datos do xogador en bdfutbol.com
* Datos do xogador en resultados-futbol.com
* Datos do xogador en soccerdatabase.eu
Metallurg Novokuznetsk

O **Metallurg Novokuznetsk** (en ruso **Металлург Новокузнецк**) é un equipo profesional de hóckey sobre xeo de Siberia con base na cidade de Novokuznetsk, óblast de Kemerovo (Rusia). Actualmente forma parte da División Chernyshev da Kontinental Hockey League (KHL), competición á que pertence dende a súa fundación no 2008.

## Historia 
O club foi fundado en 1949. En 1960 conseguiu ascender por primeira vez á máxima categoría do Campionato da URSS, onde competiu durante seis tempadas ata o seu descenso. O equipo estivo entre a segunda e a terceira categoría do hóckey sobre xeo soviético ata o seu retorno á elite en 1992. No 2008 pasou a formar parte dunha nova competición, a KHL, na que ata a data non conseguiu bos resultados, quedando sempre entre os peores equipos da liga, sendo o seu mellor posto o 21º da súa primeira participación, empeorando a súa marca na segunda tempada ficando no último posto.

## Palmarés 
* **2 Vyschaïa Liga:** 1960, 1966

## Participacións na KHL 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do Metallurg Novokuznetsk
Tatneft Arena

O **Tatneft Arena** (en ) é un pavillón deportivo da cidade de Kazán, Rusia. Foi inaugurado o 29 de agosto do 2005 cun concerto de Scorpions. Neste pavillón xoga os seus partidos como local o Ak Bars Kazan da Kontinental Hockey League e ten capacidade para 10.000 espectadores.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Sitio web oficial
Belén Esteban

**Belén Esteban Menéndez**, nada en Madrid o 9 de novembro de 1973, é unha colaboradora de varios programas de televisión e un personaxe dos medios de España. 

O seu salto aos medios de comunicación produciuse trala ruptura da súa relación sentimental co toureiro Jesulín de Ubrique, do que ten unha filla, Andrea. As disputas públicas co toureiro e a súa familia a mantiveron constantentemente no candeeiro: exclusivas en revistas do corazón e programas de televisión, romances con sona nos medios e portadas en revistas fundamentaron dende entón a súa presenza nos medios de comunicación.

## Traxectoria 
Belén Esteban Menéndez naceu o 9 de novembro de 1973 en Madrid. Filla de Francisco Esteban (falecido en 2006 vítima dun cancro) e de María del Carmen Menéndez. Agora converteuse nun dos personaxes máis populares da prensa do corazón española.

O 27 de xullo de 2008 casou con Francisco Álvarez Gómez, un amigo de toda a vida. En setembro do 2009, o Defensor do menor da Comunidade de Madrid remitiu un escrito á Fiscalía de menores solicitando unha actuación de oficio na defensa da protección da súa filla, dando a entender que a exhibición continuada da vida privada e das circunstancias da menor por parte da súa nai, feito que vén ocorrendo dende que se separou do seu exmarido, vulneran o seu dereito á intimidade e á propia imaxe.

## Filmografía 
### Televisión 
* *Sabor a ti* (Antena 3, 1999-2004);
* *Día a Día* (magacín matinal en Telecinco, 2004);
* *El programa de Ana Rosa* (Telecinco, 2005-2009);
* *Sálvame* (magacín diario en Telecinco, 2009-actualidade, como copresentadora);
* *La noria* (Telecinco, 2009-2011);
* *Sálvame Deluxe* (Telecinco, 2009-actualidade);
* *Campanadas de Nochevieja* 2009-2010 xunto con Jorge Javier Vázquez en Telecinco.
* *¡Más qué baile!* (Telecinco, 2010, como concursante - Gañadora);
* *Aída* (Telecinco, 2011, como ela mesma, 1 episodio).
* *Gran Hermano VIP* (Telecinco, 2015, como concursante - Gañadora);

### Cine 
* 2011: *Torrente 4*: como caseira de Torrente.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial de Belén Esteban
Corrida de touros

250px|miniatura|Desfile de cuadrillas previo á corridaUnha **corrida de touros** é un espectáculo que consiste en lidar varios touros bravos, a pé ou dacabalo, nun recinto pechado para tal fin, a praza de touros.

Na lida participan varias persoas, entre elas os toureiros, que seguen un estrito protocolo tradicional, rexido pola intención estética; só pode participar como matador o toureiro que tomou a alternativa (recibiu a categoría de matador de touros). Como espectáculo moderno realizado a pé, fixa as súas normas e adopta a súa orde actual a finais do século XVIII en España, onde a corrida finaliza coa morte do touro.

As corridas de touros son consideradas unha das expresións da cultura hispánica. Practícanse tamén en Portugal (onde, fóra dalgúns municipios, non se lle dá morte ao touro na praza desde 1836, durante o reinado de María II), no sur de Francia e en diversos países de Hispanoamérica como México, Colombia, Perú, Venezuela, Ecuador, Costa Rica, Panamá e Bolivia.

As corridas poden clasificarse, segundo a idade e características do touro que se lida, en becerradas, novilladas e corridas de touros propiamente ditas, e poden desenvolverse a pé ou dacabalo. Se se executan as sortes dacabalo, o festexo recibe o nome de *corrida de rejones* ou *rejoneo*. Cando se combinan ambas as disciplinas nun mesmo festexo, denomínanse *corridas mixtas*.

miniatura|300px|
Corridas de touros ao estilo español no mundo: 

 
Nota: Algúns concellos prohibiron as corridas de touros en países e rexións onde é legal.
miniatura|300px|A tauromaquia nas provincias españolas no século XIX.
miniatura|300px|center|A tauromaquia nas provincias españolas no 2012.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Tauromaquia
*Praza de touros
*Antitauromaquia
## Notas
Javier Garmendia Elizondo

**Javier Garmendia Elizondo**, nado en Irún (Guipúscoa) o 17 de marzo de 1978, é un futbolista español. Xoga de defensa.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Rubén Durán

**Rubén Rodríguez Durán**, nado en Vigo o 29 de setembro de 1983, é un futbolista galego. Xoga de centrocampista.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
* Datos do xogador en resultados-futbol.com 
* Datos do xogador en donbalon.com
Rubén Arroyo Lloret

**Rubén Arroyo Lloret**, nado en Madrid e 22 de novembro de 1983, é un futbolista español. Xoga de dianteiro e o seu actual equipo é o **Arandina CF**.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador na páxina do CD Lugo
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en ceroacero.es
Étienne Gilson

**Étienne Gilson**, nado en París o 13 de xuño de 1884 e finado en Auxerre o 19 de setembro de 1978, foi un filósofo e medievalista francés.

## Traxectoria 
No *College de France* foi discípulo de Henri Bergson.

Durante a primeira guerra mundial foi feito prisioneiro en Verdún, situación na que permaneceu varios meses. Recibiu a medalla ao valor (*Croix de Guerre*).

As súas primeiras investigacións foron sobre René Descartes.

Foi profesor de historia da filosofía na Universidade de Estrasburgo e de filosofía medieval na Universidade de París. Durante tres anos deu clases en Harvard. Fundou o Instituto de Estudos Medievais de Toronto e dirixiu o Instituto científico franco-canadense. Foi membro da Academia francesa dende 1941.

A súa correspondencia con Henri de Lubac foi publicada.

## Pensamento 
Gilson defende a metafísica e un concepto de home aberto á transcendencia. Para el a idea de verdade é unha meta irrenunciable; segundo as súas concepcións o nihilismo ou o relativismo ameazan con destruír a dignidade do ser humano e non achegan fundamentos sólidos para o seu respecto.

## Obras 
* *Études de philosophie mediévale*, 1921
* *La philosophie au moyen-âge*, 1922
* ''L'esprit de la philosophie médiévale*, 1932
* *Les Idées et les Lettres*, 1932
* *The Unity of philosophical experience*, 1937
* *L'être et l'essence*, 1948
* *Peinture et Réalité*, 1958
* *Linguistique et Philosophie*, 1969
* *L'athéisme difficile'', 1979
Linguas italo-occidentais

miniatura|300x300px|A familia de linguas romances (incompleto).
As **linguas italo-occidentais** son, nalgunhas clasificacións das linguas romances, o maior subgrupo destas. Componse de dous subconxuntos, italodálmata e occidental.

## Subgrupos 
* O **Italodálmata** inclúe o italiano, linguas do centro e sur de Italia, como por exemplo o napolitano e o siciliano, así como o istriota, xudeoitaliano, corso e o extinto dálmata.
* O **Occidental** inclúe trinta e dúas linguas, divididas en diferentes subgrupos:
# O grupo **pirenaico-mozárabe** consiste en dúas linguas separadas: o aragonés (relacionado co extinto *navarroaragonés*) e o mozárabe. 
# O grupo **galoibérico**, que inclúe:
## O subgrupo galorrománico, que inclúe:
### As linguas occitano-romances do sur de Francia, que inclúen tódolos dialectos occitanos (como o gascón, auvernés...)
### O subgrupo galoitaliano, que inclúe ao piemontés, ao lígur, ao lombardo, ao emiliano-romañol e ao véneto.
### O subgrupo retorrománico, que inclúe ao romanche, ao ladino e ao friulano.
### O subgrupo das linguas de oïl, que inclúen ao francés, e outras linguas faladas en Francia como o galó, o normando ou o arpitano.
## O grupo iberorrománicas, que inclúe linguas como o galego, portugués, catalán, castelán, leonés etc.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Linguas romances

### Ligazóns externas 
* Linguas italo-occidentais en Ethnologue
Apple I

O **Apple I** foi un dos primeiros ordenadores persoais e un dos primeiros en combinar un microprocesador cunha conexión para teclado e monitor. Foi o primeiro produto de Apple Computer e foi exposto en abril de 1976 no Homebrew Computer Club de Palo Alto, California.

## Traxectoria
### Deseño
esquerda|miniatura|Placa de Apple 1.
O Apple I foi deseñado e montado por Steve Wozniak  orixinalmente para uso persoal. Mentres que foi idea de Steve Jobs o vender o aparello.

### Comercialización
O Apple I saíu á venda en xullo de 1976 por 666,66$  porque a Wozniak lle gustaban os díxitos repetidos e porque orixinalmente o venderon a unha tenda local por 500$ e engadiron un terzo de marxe de beneficio. Producíronse preto de 200 unidades do Apple I e a diferenza doutras computadoras para afeccionados, que foron vendidas como kits, o Apple I consistía nun taboleiro de circuítos completamente ensamblado que contiña arredor de 60 chips. Porén, para facer unha computadora funcional, os usuarios tiñan que engadirlle unha carcasa, un transformador para a corrente, o interruptor de acendido, un teclado ASCII e unha pantalla de vídeo composto. Unha tarxeta opcional proporcionaba unha interface para casetes de almacenamento que foi comercializada máis adiante ao prezo de 75$.

Isto fixo do Apple I unha máquina innovadora no seu momento, a pesar da carencia de gráficos ou de capacidades de son. En abril de 1977 o prezo baixou a $475. A súa comercialización continuou ata agosto de 1977, a pesar da introdución do Apple II en abril de 1977, que comezou a venderse en xuño dese ano. Apple sacara o Apple I da súa lista de prezos antes de outubro de 1977, descontinuándoa oficialmente.

## Na actualidade
miniatura|Apple 1 aberto.
En 2008 estimouse que aínda quedaban de 30 a 50 Apple I, converténdose nun raro artigo de colección. Nunha poxa en 1999 un Apple I acadou as cifras de $50 000. No ano 2010 foi vendido un ao prezo de $213 600. Afírmase que Steve Jobs e Steve Wozniak son os pais da era da computadora persoal co seu produto o Apple I acreditándolle como o primeiro computador persoal que se vendía completamente ensamblado, non obstante, algúns din que o honor lexítimo pertence a outras máquinas, como o Datapoint 2200.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Apple Inc.
* Apple II
Claudio Iván Monti

**Claudio Iván Monti**, nado en Junín o 11 de agosto de 1981, é un futbolista arxentino. Xoga de centrocampista e o seu último equipo foi o Club Deportivo Lugo.

## Palmarés 
;Compostela
* **Terceira división (1):** 2008/09.
;Lugo
* **Segunda División B (1):** 2010/11.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
* Datos do xogador en resultados-futbol.com
Exposición (fotografía)

En fotografía, denomínase **exposición** á cantidade de luz que recibe o material fotosensible (en fotografía química) ou o sensor de imaxe (en fotografía dixital) para que se forme unha imaxe.

Matematicamente: *exposición = iluminancia x tempo*.

Como indica a fórmula anterior, a exposición mídese en lux segundo, sendo logo unha combinación do tempo e o nivel de iluminación recibido polo material fotosensible. 
### Control da exposición 
Nunha cámara, o tempo de exposición queda controlado pola velocidade de obturación e o nivel de iluminación pola apertura do obxectivo. Estes dous últimos factores (velocidade de obturación e apertura) únense nun só número chamado valor de exposición, EV.

### Exposición correcta 
A exposición correcta depende do como se queira fotografar. Unha aproximación a unha exposición correcta dánola a regra sunny 16: nun día soleado, cunha apertura f/16, obteremos unha exposición correcta cunha velocidade de obturación de *1/sensibilidade usada*. Por exemplo, se empregamos unha sensibilidade ISO 100, e unha apertura f/16, unha velocidade de obturación axeitada sería 1/100 de segundo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Os 3 elementos que afectan a exposición nas túas fotos
Ufa Arena

O **Ufa Arena** (en ) é un pavillón deportivo da cidade de Ufa, capital da república de Baxkortostán (Rusia). No 2007 substituíu o Pazo de xeo Salavat Yulaev para os partidos como local do equipo de hóckey sobre xeo do Salavat Yulaev, que daquela competía na Superliga rusa. Ten unha capacidade para 8,400 espectadores e foi inaugurado en agosto do 2007.

O primeiro evento que tivo lugar neste pavillón foron os dous primeiros partidos das Super Series do 2007, unha serie de partidos de hóckey sobre xeo entre as seleccións xúnior do Canadá e Rusia.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Información do pavillón
Unha viaxe á Lúa

***Unha viaxe á lúa***, no orixinal inglés *A Voyage to the Moon: With Some Account of the Manners and Customs, Science and Philosophy of the People of Morosofia and Other Lunarians,* é unha novela de ciencia ficción escrita en 1827 polo estadounidense George Tucker. En galego foi publicada por Urco Editora en 2009 e a tradución correu a cargo do ourensán Xabier Cid.
## Características 
É principalmente unha sátira mesturada coa reflexión moral así como unha análise económica daquel tempo e unha predición do futuro. Lembra en certos aspectos ás *Viaxes de Gulliver*.

Cómpre sinalar o enorme interese de Tucker nos avances científicos, aos que se refire seguido. A teoría do *Big Splash* ou formación da Lúa a partir da Terra é unha das ideas sobre as que xira a obra o autor e que resulta ser unha teoría aceptada nos nosos tempos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *A Voyage to the moon* en Google Books.
Severstal Cherepovets

O **Severstal Cherepovets** (en ruso **Северсталь Череповец**) é un equipo de hóckey sobre xeo profesional da cidade de Cherepovets, Óblast de Vologda (Rusia). Actualmente forma parte da División Tarasov da Kontinental Hockey League (KHL), competición da que forma parte dende a súa creación no 2008.

## Historia 
O club foi fundado en 1956 co nome de *Stroitel Tcherepovets*, mais trocou o seu nome en 1959 polo de *Metallourg Tcherepovets*, para mudar finalmente para a súa denominación actual en 1994 polo principal patrocinador do equipo Severstal. O club nunca gañou o campionato ruso. No 2008 ingresou na nova competición eurasiática, a KHL.

## Palmarés 
* **2 Pajulahti Cup:** 2000, 2006
* **1 subcampionato da Superliga rusa:** 2003
* **1 terceiro posto da Superliga rusa:** 2001

## Participacións na KHL 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial do Severstal Cherepovets
* Sitio dos seareiros do Severstal Cherepovets
* Foro dos seareiros do Severstal Cherepovets
Torpedo Nizhny Novgorod

O **Torpedo Nizhny Novgorod** (en ruso **Торпедо Нижний Новгород**) é un equipo profesional de hóckey sobre xeo da cidade de Nizhny Novgorod, Óblast de Nizhny Novgorod (Rusia). Actualmente forma parte da División Kharlamov da Kontinental Hockey League (KHL).

O equipo xogaba os seus partidos no Pazo dos Deportes Konovalenko, chamado Viktor Konovalenko en honor a un dos máis famosos porteiros soviéticos que xogou no Torpedo. Actualmente xoga os seus partidos como local no Pazo dos Deportes Nagorny, que ten capacidade para 5,500 espectadores.

## Historia 
[miniatura|esquerda|[Yuri Butsayev coa camisola do torpedo.]]
O club foi fundado en 1947 co nome de *Torpedo Gorki*. En 1991 foi renomeado como **Torpedo Nizhny Novgorod** (a súa actual denominación). No 2008 pasou a formar parte da nova competición eurasiática, a KHL, sendo un dos 24 equipos fundadores da nova competición.

## Palmarés 
* **3 Vyschaïa Hokkeïnaïa Liga:** 1999, 2003 e 2007.

## Participacións na KHL 
## Notas 
## Véxase tamén 
* Sitio web oficial do club
Noja

**Noja** é un concello da comunidade autónoma de Cantabria, situado na comarca de Trasmiera. Limita polo norte co Mar Cantábrico, polo oeste e o sur con Arnuero, polo sur con Argoños e polo leste con Santoña. O municipio de Noja non se organiza en localidades, senón que consta só de varios barrios, sendo sede do consistorio o barrio de Palacio.

## Historia 
Noja pertenceu desde o século IX até 1834 á *Junta de Siete Villas*, unha das cinco xuntas que compoñían o Meiriñado de Trasmiera. Un feito destacable da historia local é que en 1644 Noja recibiu de Filipe IV o título de vila, o que lle permitiu ser independente desta xunta e capacitada para nomear os seus propios alcaldes.

Desde finais do século XIX Noja é famosa como destino turístico e actualmente, o turismo é a principal actividade económica, que multiplica a poboación municipal até chegar aos 100.000 habitantes no verán grazas aos visitantes chegados principalmente do País Vasco, A Rioxa, Madrid e Castela e León. A explicación á chegada de tantos turistas débese ás praias do municipio e á masiva construción de novas vivendas, que fóra de tempada fican deshabitadas. miniatura|Vista da praia de Trengandín, con Helgueras e El Brusco ao fondo.|200px|dereitaminiatura|Vista de Noja desde a praia de Tregandín.|200px|dereita

## Barrios 
Noja constitúese nunha soa localidade homónima, que á súa vez se divide en diversos barrios, que son:

## Patrimonio 
Ten catro bens de interese cultural, todos con categoría de monumento:
* Torre dos Velasco. 
* Casa para Obdulia Bonifaz (Palacio do Marqués de Albaicín). 
* Casa palacio de Zilla. 
* Muíño de Victoria, na marisma de Victoria, que serviu para xerar enerxía coas augas das marismas.
Ademais, son bens inventariados:
* Casona de Assas. 
* Chalé para Manuel Morales. 
* Casa-palacio de Venero, onde viviu Francisco de Venero Cabanzo, construída no século XVII. 
* Ermida de San Xoán.
* Ermida de San Nicolás. 
* Ermida de San Pedro.
Tamén cabe destacar:
* Palacio Torre do Carme.miniatura|250px|Vista portalada do Palacio Torre do Carme, entre Fonegra e Cabanzo; claramente deteriorado.

## Recursos naturais 
As Marismas de Santoña, Victoria e Joyel, situada cada unha nun extremo do municipio, son un grande atractivo como reserva natural e para as aves, que tamén recalan nas marismas de Santoña nas súas migracións.

## Economía 
Un 3,3 % da poboación do municipio emprégase no sector primario, un 33 % na construción, un 11,5 % na industria e un 52,2 % no sector terciario. No municipio a taxa de actividade é do 51,7 % e a taxa de paro é do 17 %, cando a media en Cantabria é de 52,5 % e 14,2 % respectivamente.

## Demografía 

Fonte: INE

## Administración 
As seguintes táboas mostran os resultados das eleccións municipais celebradas en 2003 e 2007.

* Alcalde electo: Jesús Díaz Gómez (PP).
|

* Alcalde electo: Jesús Díaz Gómez (PP).
|}

## Véxase tamén
Teariki Heather

**Teariki William Heather**, nado o 30 de xullo de 1959 en Rarotonga, é un empresario e político das Illas Cook.

## Traxectoria 
Heather é o irmán máis novo de William "Smiley" Heather., parlamentario do Partido Demócrata. En marzo de 2003 fundou o Partido Nacional das Illas Cook cun programa de reformas políticas, que incluían a redución do mandato parlamentario. Presentouse ás eleccións de 2003 sen obter representación. O que provocou a desaparición do partido e a entrada de Hearth no Partido das Illas Cook.. Nas eleccións de 2004 entrou no parlamento pola circunscrición de Akaoa, repetindo en 2006.. En decembro de 2010 entrou no goberno logo de gañar o seu partido as eleccións de 2010, levando as carteiras de infraestruturas e cultura.

## Notas 
## Ligazóns externas 
* Perfil no Parlamento das Illas Cook
Bob Keen

**Robert Keen**, máis coñecido como **Bob Keen**, nado en 1960, é un cineasta británico especializado en cine fantástico e de terror. Traballou como experto en efectos especiais e de maquillaxe, ademais de como director e guionista.

## Traxectoria 
Comezou a traballar no cine como creador de efectos especiais e de maquillaxe de personaxes monstruosos, sendo a película máis coñecida deste período *Hellraiser* (1987), realizada por Clive Barker. Keen continuaría traballando coa súa compañía, Image Animation, para as sagas de Hellraiser e Candyman, ao mesmo tempo que empezaba a exercer como axudante de dirección e guionista. Debutou a mediados da década dos 90 na realización, sempre dentro do cinema fantástico e de terror, con películas como *Proteus* (1995) ou *The Lost World* (1998).

## Galardóns
De momento tivo 6 nomeamentos para os Saturn Awards, sempre na categoría de mellor maquillaxe.

## Notas
Rafael García Guerrero

**Rafael García Guerrero**, nado en Noia o 20 de decembro de 1973, é un expolítico galego do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria 
Licenciado en Física e con estudos de doutoramento. Militante das XSG, presentouse ás eleccións municipais de 1999 no concello de Noia encabezando a candidatura do PSdeG-PSOE, tras derrotar nas primarias a Xosé Moas Pazos, logrando unha substancial mellora de apoios que lle supuxo poder acceder á alcaldía co apoio do BNG e truncar a continuidade no poder do PPdeG na vila. Se ben nun principio se negociou un goberno de coalición cos nacionalistas, finalmente este non se alcanzou e gobernou en minoría. En 2003 volveu encabezala lista socialista e pese a mellorar resultados non conseguiu de novo a alcaldía debido á caída do BNG que favoreceu a maioría absoluta do PPdeG.

En 2007 recuperou a alcaldía grazas ó apoio do BNG tras perder os populares a maioría absoluta, gobernando en coalición cos nacionalistas. En marzo de 2009 rómpese o pacto e continuou gobernando en minoría o resto do mandato. En 2011 foi reelixido alcalde grazas a un pacto co BNG e a formación independente Noieses Independientes Agrupados (NO.I.A).. No 2015 non se presentou á reelección e abandonou a primeira liña política. 

Tralo seu abandono da política rexenta un ultramarinos na vila noiesa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Noia

### Ligazóns externas 
* Blog de Rafael García Guerrero
Xosé Abeal

**Xosé Abeal López**, nado en Ambroa (Irixoa) en 1954 e finado na Coruña o 1 de marzo de 2018, foi un profesor e escritor galego, principalmente poeta.

## Traxectoria
Tras estudar bacharelato en Betanzos, licenciouse en Filoloxía Clásica na Universidade de Santiago de Compostela.

Desde 1981 exerceu como profesor de latín no ensino medio, traballando, até a súa xubilación en marzo do 2014, no IES Salvador de Madariaga da Coruña. Foi membro da Asociación de Escritores en Lingua Galega.

Ten publicado poemas en *Grial* e *Poesía Galicia*.

## Obra
### Poesía
**Herba do tempo*, 2000, A Coruña, Espiral Maior.
**Ave de luz*, 2008, A Coruña, Espiral Maior.
**A fría escuridade do perdido*, 2015, Santiago de Compostela, Follas Novas.
**Entre silencios*, 2018, Santiago de Compostela, Follas Novas. Póstumo.
**Poesía inédita*.

### Obras colectivas
**Alma de beiramar*, 2003, AELG.
**Escrita Contemporánea. Homenaxe a Ánxel Casal*, 2005, AELG.
**A Coruña á luz das letras*, 2008, Trifolium.
**150 Cantares para Rosalía de Castro* 2015.

## Notas
Mundo Cão

**Mundo Cão** é un grupo musical de rock portugués, formado en Braga no 2001, con voz do actor Pedro Laginha e letras de Adolfo Luxúria Canibal.

## Traxectoria 
Todo comezou coa idea de Miguel Pedro de chamar a Pedro Laginha para vocalizar algúns temas que tiña compostos. Pedro aceptou e, en poucos meses, viron que poderían facer algo máis que un dúo e convidaron a Vasco Vaz, Budda e Canoche e, despois dalgúns ensaios, chegou Mundo Cão.

Coa axuda de Adolfo Luxúria Canibal (autor do nome da banda e das letras), gravan o primeiro disco co selo Som Livre no 2007 e, nese ano, fan numerosos concertos e participan en festivais como o Super Bock Super Rock, Paredes de Coura, Live Earth e outros. Vencen nos Globos de Ouro 2007 como mellor grupo revelación.

O segundo disco, *A Geração da Matilha*, conta con Adolfo Luxúria Canibal e Valter Hugo Mãe como autores das letras.

## Discografía 
* *Mundo Cão* (2007)
* *A Geração da Matilha* (2009)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* MySpace
Luis Ruiz Gopegui

**Luis Ruiz de Gopegui**, nado en Madrid en 1929, e licenciado en Ciencias Físicas pola Universidade Autónoma de Madrid. Foi responsábel das actividades da NASA en España. Realizou o doutoramento na Universidade de Barcelona. Ten un mestrado en Enxeñaría electrónica pola Universidade Stanford en California.

É pai da novelista Belén Gopegui.

## Obra escrita publicada 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha bibliográfica
Jerome Karle

**Jerome Karle**, nado o 18 de xuño de 1918 en Nova York e finado o 6 de xuño de 2013 en Annandale (Virxinia), foi un químico estadounidense galardoado co Premio Nobel de Química en 1985.

## Traxectoria 
Tras cursar estudos secundarios na Abraham Lincoln High School de Nova York, pasou a estudar química e física na Universidade de Nova York, na que se graduó en 1937. Posteriormente ampliou estudos na Universidade Harvard, na que levou a cabo un *máster* en 1938, e para rematar na Universidade de Detroit Misericordia en Míchigan, na que se doutorou en 1944.

### Investigación científica 
Involucrouse inicialmente no Proxecto Manhattan para a fabricación da bomba atómica, xunto á súa esposa, Isabella Karle, unha das poucas mulleres involucradas no proxecto.

Especialista en cristalografía, como director de investigación do Laboratorio de Investigación Naval dos Estados Unidos en Washington iniciou unha colaboración co matemático Herbert A. Hauptman na procura de estruturas cristalinas moleculares de átomos lixeiros para analizar os correspondentes espectros de difracción de raios X dos neutróns e electróns mediante novos métodos matemáticos. Os resultados destes estudos contribuíron de modo decisivo a mellorar o coñecemento de temas de química inorgánica como a determinación de radios iónicos e atómicos de átomos metálicos, as estruturas de complexos inorgánicos e compostos intermetálicos.

En 1985 foi galardoado, xunto a Herbert A. Hauptman, co Premio Nobel de Química *pola súa contribución ao desenvolvemento de métodos directos para determinar estruturas cristalinas*.

Faleceu como consecuencia dun cancro de fígado nun fogar de anciáns.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel de Química 1985 
* Autobiografía na páxina do Instituto Nobel 1985 
* Jerome Karle en Biografías y vidas
* Perfil de Jerome Karle en NNDB
Trofeo Teresa Herrera 2010

A 65ª edición do **Trofeo Teresa Herrera** celebrouse na Coruña o 3 de agosto de 2010 a partido único. O campión foi o Newcastle United FC, despois de derrotar ao Deportivo da Coruña na quenda de penaltis.

## Participantes 
## Partidos 
### Final 
| width="50%" valign="top" |

|}

## Notas
Trofeo Teresa Herrera 2009

A 64ª edición do **Trofeo Teresa Herrera** celebrouse na Coruña o 10 de agosto de 2009 a partido único. O campión foi o Atlético de Madrid, que logrou o seu sexto título despois de derrotar na quenda de penaltis ao Deportivo da Coruña.

## Participantes 
## Partidos 
### Final 
| width="50%" valign="top" |

|}

## Notas
Sunderland

**Sunderland** é unha cidade de Inglaterra, do distrito de Tyne and Wear, na rexión de North East England. Ten unha poboación de 177.739 habitantes e unha área metropolitana que aglutina 284.000 habitantes.

## Historia 
A cidade de Sunderland fundouse ao redor do século VI. Comezou como o Monkwearmouth Monastry (Mosteiro de Monkwearmouth), irmandado co que está en Jarrow. Conseguiu o título de cidade no século XVII, desde entón comezou a crecer rapidamente desde a Revolución industrial.

## Xeografía 
A maior parte da cidade está situada paralela á costa. A súa altitude media é de 80 msmn. O río Wear divide a cidade en dúas partes, só unidas a través de dúas pontes: Queen Alexandra Bridge e Wearmouth Bridge.

## Deporte 
Sunderland é o fogar do equipo de fútbol Sunderland AFC co estadio Stadium of Light (*Estadio da Luz*), cunha capacidade de 49.000 espectadores.
Trofeo Teresa Herrera 1996

A 51ª edición do **Trofeo Teresa Herrera** celebrouse na Coruña entre o 8 e o 10 de agosto de 1996. O campión foi o Botafogo. Con ocasión deste torneo inaugurouse a bancada de Pavillón do estadio de Riazor. O torneo reuniu na cidade herculina ademais do equipo local, o Deportivo da Coruña, o campión do Brasil, Botafogo, e os dous últimos campións de Europa, Ajax e Juventus.

Dita edición do trofeo é recordada pola anécdota ocorrida na final entre o Botafogo e a Juventus, na que o equipo brasileiro gañou o torneo xogando coa camisola do Deportivo. Ao saltar ao terreo de xogo para disputar a final e ante a semellanza dos equipamentos dos finalistas, nos dous casos de raias verticais brancas e negras, o árbitro obrigou os brasileiros a cambiar de camisolas. Estes viaxaran só co primeiro equipamento, polo que lle regalaron a súa roupa ao público e xogaron coas camisetas branquiazuis emprestadas polo Deportivo. Isto fixo que o público de Riazor animase o Botafogo, que tras empatar 4-4 nun intenso partido con catro cartóns vermellos, saíu finalmente campión na quenda de penaltis.

O deportivista Mauro Silva recibiu o premio ao mellor xogador to torneo.

## Participantes 
## Resultados 
## Partidos 
### Primeira semifinal 
| width="50%" valign="top" |

|}

### Segunda semifinal 
| width="50%" valign="top" |

|}

### Disputa polo 3º e 4º posto 
| width="50%" valign="top" |

|}

### Final 
| width="50%" valign="top" |

|}

## Goleadores 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Anuncio promocional do trofeo en Canal+ .
*Vídeo resumo da final en YouTube
Aba, Dexo, Oleiros

**Aba** é un lugar da parroquia de Dexo no concello coruñés de Oleiros na comarca da Coruña. Tiña 379 habitantes no ano 2012 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 185 eran homes e 194 eran mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Dexo 
### Parroquias de Oleiros
Firmino de Amiens

**Firmino de Amiens**, nado en Pamplona en 272 e finado en Amiens (Francia) o 25 de setembro de 303, foi un misioneiro cristián, primeiro bispo de Amiens, cuxa igrexa construíu. Foi decapitado aos 31 anos de idade. É patrón de Amiens, Lesaka, e co-patrón de Navarra xunto con San Francisco Xavier.

## Traxectoria 
Segundo a lenda, naceu en Pompaelo (a actual Pamplona), fillo dun senador pagán de nome Firmo, un alto funcionario da administración romana que gobernou Pamplona no século III. A predicación de san Honesto, quen marchara á península tras ser milagrosamente liberado da súa prisión en Carcasona, conmoveu aos seus pais, quen con todo non se converteron ata oír a san Sadurniño de Tolosa. O santo bautizaría a Firmino e aos seus pais no lugar que hoxe se chama popularmente *pocico de San Cernin*.

Baixo a tutela de Honesto, o mozo Firmino aprendeu a relixión e a arte da predicación. Aos 18 anos foi enviado a Tolosa, onde sería ordenado. Tras predicar en Navarra, marchou a Francia, onde se asentou en Amiens. Logo de organizar a construción da igrexa local, foi nomeado bispo aos 24 anos. A oposición oficial á doutrina cristiá fixo que fose encarcerado e decapitado.

En 1186 o bispo Pedro de París levou de Amiens a Pamplona unha reliquia da cabeza de Firmino.

O seu santoral celébrase o 7 de xullo. En Pamplona conmemórase cunhas festas de fama internacional, os Sanfermines, nas que destacan os *encerros*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Antonio Yáñez Casal

**Antonio Yáñez Casal**, nado en Ferrol en 1959, é un escritor galego, principalmente de literatura infanto-xuvenil.

## Obra
### Literatura infanto-xuvenil
**Don Cosme e o telegrama amarelo*, 2004, Casals.
**Crisóstomo o alifáfaro*, 2006, Galaxia.
**Natasha e Dimitri*, 2006, Xerais.
**Lóbez*, 2006, Baía Edicións.
**Viaxe a Libunca*, 2007, Galaxia.
**Xoa*, 2010, Xerais.
**Vento galerno*, 2012, Xerais.

### Teatro
**Octavius Augustus*, 2009, Difusora.

### Obras colectivas
**O rei de Litonia*, en *Contos sen fronteiras*, 2007, Xunta de Galicia. Con Eva Mejuto e Francisco Xavier Frías Conde.

## Premios
* Gañador do VI Premio de Literatura Infantil e Xuvenil *Raíña Lupa* por *Viaxe a Libunca*, 2006.
* Gañador do II Premio de Literatura Infantil e Xuvenil *Meiga Mora* por *Lóbez*, 2006.
* Gañador do Premio *Frei Martín Sarmiento* do Segundo Ciclo de Primaria por *Xoa*, 2012.
* Gañador do Premio *Pura e Dora Vázquez de Narración* por *Do meu nome e outras trapalladas*, 2017.
Benjamin Ashkenazy

**Benjamin Ashkenazy**, nado en Sofía o 28 de marzo de 1940, é un compositor e director de orquestra israelí de orixe xudía búlgara.

## Traxectoria
Ashkenazy emigrou coa súa familia a Israel en 1948, estudou composición con Yizhak Sadai e dirección de orquestra, piano e clarinete na Universidade de Tel Aviv e na Academia Rubin de Xerusalén. Ao retamar trasladouse a Europa perfeccionado os seus coñecementos cos directores Franco Ferrara, Roberto Benzi e Sergiu Celibidache. En 1973 estableceuse nos Países Baixos, onde estudou dirección de orquetra con Louis Stotijn e composición con Peter Schat no Real Conservatorio da Haia. Ashkenazy dirixiu orquestras nos Países Baixos, Polonia, Romanía, Italia, Israel e Bulgaria e mais é conselleiro musical e director convidado permanente da Orquestra Filharmónica de Vidin en Bulgaria e da Orquestra Filharmónica de Transilvania de Cluj-Napocca en Romania. Desde 1993 é director artístico do Festival Internacional de Música Clásica de Varsovia e é autor do libro *The Systematical Proces in Solfege and Harmony* (2000).

## Composicións
Ashkenazy escribiu obras para orquestra como  *Metamorphosis 4-6-2-1* (1976), *Caprice 4-1* (1978) ou *The Shofar* (1991), para música de cámara como *Concerto for Trombone, Piano & Percussion* (1981), *Kinderkreuzzug-1939*, para voz, violoncelo, piano e percusión (1981), *Concerto for Vibraphone, Marimba, and Chamber* (1986) ou *Quintet Op. 30* para frauta, trombón, contrabaixo, piano e percusión (2006).
 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Web oficial
Abade, Coruxo, Vigo

**Abade** é un lugar da parroquia de Coruxo no concello pontevedrés de Vigo, na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2022 tiña 64 habitantes (34 homes e 30 mulleres).

Atópase a unha distancia de 7,8 quilómetros do centro da cidade de Vigo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Coruxo 
### Parroquias de Vigo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vigo