Lando Norris

**Lando Norris** (; nado o 13 de novembro de 1999) é un piloto de carreiras británico e belga que compite na Fórmula 1 para McLaren. Norris gañou o Campionato Mundial de Pilotos de Fórmula Un en  con McLaren, e gañou 11 Grandes Premios ao longo de sete tempadas.

Nado en Bristol e criado en Glastonbury de pai inglés e nai belga, Norris comezou a competir en carreiras de karts aos oito anos. Despois dunha exitosa carreira no karting, que culminou coa súa vitoria no Campionato Mundial de Karting de tracción directa en 2014, Norris pasou ás fórmulas júnior. Gañou o seu primeiro título no Campionato de Fórmula MSA de 2015 con Carlin. Despois gañou as Toyota Racing Series, a Eurocup de Fórmula Renault e a Fórmula Renault NEC en 2016, recibindo o Premio Autosport BRDC ese ano. Norris gañou o Campionato de Europa de Fórmula 3 da FIA en  e terminou subcampión por detrás de George Russell no Campionato de Fórmula 2 da FIA en , ambos con Carlin.

Membro do McLaren Young Driver Programme desde 2017, Norris uniuse a McLaren en  para asociarse con Carlos Sainz, facendo o seu debut na Fórmula Un no Gran Premio de Australia de 2019. Conseguiu o seu primeiro podio e a primeira volta rápida no Gran Premio de Austria de apertura da tempada en , antes de lograr a súa primeira pole position en Gran Premio de Rusia en , entre varios podios máis. Tras outro podio no Gran Premio da Emilia-Romaña en , Norris logrou sete podios na tempada . En , Norris lugrou gañar a súa primeira carreira no Gran Premio de Miami de 2024, repetindo esta fazaña no Países Baixos, Singapur e Abu Zabi e terminando segundo por detrás de Max Verstappen no Campionato Mundial de Pilotos. Obtivo sete vitorias máis en , incluíndo o seu Gran Premio de casa en Gran Bretaña, no que gañou o seu primeiro título nunha batalla con Verstappen e o seu compañeiro de equipo Oscar Piastri.

Ata o Gran Premio de Abu Zabi de 2025, Norris conseguiu 11 vitorias, 16 poles, 18 voltas rápidas e 44 podios na Fórmula Un. Norris ten un contrato para permanecer en McLaren polo menos ata o final da tempada de .

## Vida persoal
Lando Norris naceu en Bristol, fillo de Adam e Cisca Norris. O seu pai é un xestor de pensións xubilado, e é unha das persoas máis ricas de Bristol, así como a persoa 501 máis rica do país (en 2018). A súa nai Cisca (*de solteira* Wauman) é da rexión de Flandres de Bélxica. Ten tres irmáns, dos cales é o segundo máis vello, dúas irmás pequenas Flo e Cisca, e un irmán maior Oliver, quen tamén participou en karting a nivel competitivo ata 2014. Norris ten dobre nacionalidade británica e belga, e fala algo de Holandés flamengo. na infancia, Norris intentou montar a cabalo, logo en quad e en moto antes de pasar ao karting despois de que o seu pai o levase a ver o Campionato Británico de Karting aos sete anos. Norris educouse na Millfield School en Street, Somerset. Deixou a escola sen rematar a secundaria, pero estudou física e matemáticas cun titor persoal a tempo completo. A súa familia máis tarde mudouse a Glastonbury para permitirlle converterse nun alumno externo, e seguir a súa carreira como piloto, citando Valentino Rossi como inspiración.
Ao comezo da súa carreira na F1, residiu inicialmente en Woking preto da sede do equipo McLaren, pero despois mudouse a Mónaco en 2022, por razóns económicas.

Entre agosto de 2021 e setembro de 2022, Norris estivo saíndo coa modelo portuguesa Luisa Oliveira. Norris afirmou que el e a súa agora antiga moza foron obxecto de abusos e ameazas de morte por parte dos troles en liña.

## Traxectoria 
Despois de mostrar interese nas carreiras de motocicletas, a atención de Norris cambiou das dúas rodas ás catro despois de que o seu pai o levase a el e ao seu irmán a ver unha rolda do Campionato nacional de Super Kart 1 no pista local de karts. Comezou a súa carreira de carreira aos sete anos cando logrou a pole position no seu primeiro evento nacional. En 2013, Norris gañou o Campionato do mundo de Karting celebrado en Bahrain, a WSK Euro Series e os títulos europeos de CIK-FIA e CIK-FIA Supercup. Ao ano seguinte gañou o Campionato Mundial CIK-FIA KF, o que o converte no campión de karting máis novo do mundo.

miniatura|Carreira Lando Norris para Carlin Motorsport na Fórmula 4 en 2015
En 2014, Norris fixo o seu debut no Campionato Ginetta Junior, unha serie de apoio do BTCC onde terminou en terceiro lugar, gañando a Rookie Cup no seu primeiro ano sen karts. en 2015, Norris asinou con Carlin Motorsport para conducir na serie recentemente creada Fórmula MSA. Norris gañou a serie con oito vitorias, dez pole positions e 14 podios. Tamén fixo aparicións ocasionais no Campionato ADAC de Fórmula 4 e no Campionato de Italia de Fórmula 4 con Mücke Motorsport onde gozou de máis éxitos, logrando seis podios de oito no primeiro e un só podio no último.

Para o 2016, anunciouse que Norris estaría pilotando para M2 Competition nas Toyota Racing Series en Nova Zelandia. Norris conseguiu seis vitorias ao longo da tempada, incluíndo o Gran Premio de Nova Zelandia e gañou o campionato no seu primeiro intento. Norris participou na Fórmula Renault 2.0 Eurocup e na Fórmula Renault 2.0 NEC pilotando para Josef Kaufmann Racing nas que terminou primeiro en ambas series. Ademais de embarcarse nunha campaña no BRDC British Formula 3 Championship con Carlin, onde terminou oitavo cunha participación parcial. Tamén participou na última rolda do Campionato de Europa de Fórmula 3 e no Gran Premio de Macau de 2016 con Carlin, terminando undécimo na final.

Norris pilotou a tempo completo con Carlin no Campionato de Europa de Fórmula 3 de 2017. Logrou o título na primeira das tres carreiras na final de Hockenheimring e terminou 53 puntos por diante do subcampión Joel Eriksson.

### Fórmula Un
[thumb|Norris probando para McLaren durante os adestramentos libres no [Gran Premio do Xapón de 2018]]

En febreiro de 2017, Norris foi contratado como piloto júnior de McLaren. En agosto de 2017, o británico probou para McLaren F1 nunha proba programada a mediados da tempada. Fixo a segunda volta rápida no segundo día de probas en Hungaroring. En novembro de 2017, Norris converteuse no piloto oficial de probas e reserva de McLaren para a tempada de F1 de 2018. O 24 de agosto de 2018, Norris participou na 1ª práctica libre no Gran Premio de Bélxica co McLaren, pilotando o automóbil #47. Pilotou 26 voltas na sesión e rematou a sesión na décimo sexta posición de 20 autos, superando tamén o mellor tempo de volta do outro coche de McLaren, pilotado polo piloto titular de McLaren Stoffel Vandoorne.

O 3 de setembro de 2018, anunciouse que Norris pilotara para McLaren para no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2019, como compañeiro de Carlos Sainz.
#### McLaren (2019–)
##### 2019
thumb|dereita|Norris no Gran Premio da China de 2019

Norris fichou para pilotar o McLaren para o Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2019, en asociación con Carlos Sainz Vázquez de Castro Clasificouse oitavo no seu debut no Gran Premio de Australia de 2019 e rematou a carreira no duodécimo lugar. Anotou os seus primeiros puntos de Fórmula Un ao quedar sexto na seguinte carreira, no Gran Premio de Bahrain de 2019. O Gran Premio da China de 2019 foi a primeira das retiradas de Norris nesa tempada, tras os danos dunha colisión na primeira volta con Daniil Kvyat fixo que se retirara máis tarde na carreira. Retirouse  tamén no Gran Premio de España de 2019 tras unha colisión con Lance Stroll e no Gran Premio do Canadá de 2019 cando un lume nos freos fixo que a súa suspensión fallara.

Norris estaba camiño de terminar sétimo no Gran Premio de Francia de 2019 pero sufriu problemas hidráulicos ao final da carreira e finalmente clasificouse noveno. A isto seguiu un sexto posto no Gran Premio de Austria de 2019, igualando o seu mellor resultado. Viuse obrigado a comezar desde atrás no Gran Premio de Alemaña de 2019 debido ás sancións por superar o número permitido de compoñentes do motor para a tempada. Máis tarde retirouse da carreira tras un corte de potencia. No Gran Premio de Bélxica de 2019, pasou dende o undécimo ata o quinto posto nas primeiras etapas da carreira. Mantivo esta posición e estaba preparado para rexistrar o seu mellor resultado da súa carreira, pero sufriu un fallo de potencia na súa última volta e clasificouse undécimo.

Tres puntos consecutivos foron seguidos no Italia, o Singapur e o Gran Premio de Rusia. No Gran Premio do Xapón de 2019, Norris estaba en quinto lugar antes de que Alexander Albon chocase con el durante un intento de adiantar. Norris retrocedeu tras sufrir danos no chan e finalmente terminou undécimo. Na seguinte carreira, o Gran Premio de México de 2019, montaronlle mal unha roda despois de entrar en boxes desde o sétimo lugar. Pasou case dous minutos nos boxes mentres os seus mecánicos resolvían o problema, pero finalmente retirouse da carreira. Rematou a tempada puntuando en tres carreiras consecutivas.

##### 2020
##### 2021
##### 2022
##### 2023
#### 2024: Primeiras vitorias e desafío ao título 
[thumb|Norris no [Gran Premio da China de 2024]]
Antes da tempada 2024, Norris asinou un novo contrato de varios anos con McLaren. Terminou sexto na primeira carreira, en . e logrou o seu primeiro podio da tempada en , comezando e rematando terceiro. Conseguiu a primeira pole da tempada Gran Premio da China de 2024]], pero baixou posicións na primeira volta do sprint e terminou sexto. Para a carreira principal, clasificouse cuarto, superou a Fernando Alonso e adiantou a Sergio Pérez en boxes para rematar segundo, o seu décimo quinto podio de Fórmula Un. No , retirouse do sprint tras unha colisión na primeira curva con Alonso. Clasificouse quinto para a carreira principal e liderou a carreira despois de que os pilotos de diante fixeran paradas en boxes. Un coche de seguridade posterior permitiu a Norris entrar en boxes e manter o seu liderado, que mantivo por diante de Verstappen na reanudación para conseguir a súa primeira vitoria nun Gran Premio despois de 110 carreiras e o seu 16º podio, empatando o récord de máis podios antes de facerse cunha primeira vitoria, un récord que agora comparte con Patrick Depailler, Mika Häkkinen, Eddie Irvine e Jean Alesi.

Despois de Miami, Norris logrou cinco podios antes do descanso estival. Conseguiu podios en Imola, onde estaba a atrapar a Verstappen pero non conseguiu pasalo para gañar, Canadá, onde liderou brevemente a carreira, pero perdeu ante Verstappen por estratexia, e España, onde logrou a pole position pero perdeu na saída. A pesar de non ter moitas oportunidades, Norris declarou que cría ser un rival para o campionato de Verstappen despois do alboroto polo rendemento xeral do seu MCL38. Norris non logrou un podio en Mónaco, quedando cuarto por detrás do seu compañeiro de equipo Oscar Piastri, e en Austria, onde enfrontouse con Verstappen antes de chocar con el para rematar a carreira. Norris logrou máis podios no Gran Premio do Reino Unido de 2024, terminando en terceiro lugar despois dunha estratexia errada, e Hungría, onde logrou a pole position pero perdeuna na primeira curva, cedendo ao seu o seu compañeiro Oscar Piastri o liderado. Despois de que a estratexia o priorizase primeiro, McLaren invocou ordes de equipo a Norris, ordenándolle que baixase a velocidade para darlle a Piastri o liderado e a eventual vitoria da carreira. Norris terminou sexto no Gran Premio de Bélxica de 2024, por detrás de Verstappen, pero ascendeu ao quinto tras a descualificación de outro piloto.

[thumb|Norris *(centro)* no podio tras gañar o [Gran Premio dos Países Baixos de 2024 ]]
Despois do descanso estival, Norris logrou a pole position no Gran Premio dos Países Baixos de 2024. Durante a carreira, perdeu ante o segundo clasificado Verstappen, pero finalmente recuperou o primeiro lugar grazas ao DRS. Mantivo o liderado, que ampliou a 22 segundos ao cruzar a bandeira a cadros, para facerse coa súa segunda vitoria. A primeira vitoria de McLaren no Circuíto Park Zandvoort desde a vitoria de Niki Lauda en 1985, e a primeira vitoria non Red Bull ou Max Verstappen no recinto desde o seu regreso ao calendario da Fórmula Un en . A continuación, Norris logrou a pole position para a carreira de Italia, marcando as primeiras pole positions consecutivas da súa carreira e converténdose no primeiro piloto de McLaren en lograr esta fazaña desde Lewis Hamilton en . Comezou a carreira por diante de Piastri, marcando o primeiro dobrete de McLaren na primeira fila en Monza desde . Con todo, Norris perdeu ante o seu compañeiro de equipo, que o superou na curva catro, e terminaría terceiro por detrás de Piastri e o gañador da carreira Charles Leclerc, aínda que logrou a volta rápida na volta 53. Norris sufriu a súa primeira eliminación na Q1 e a de McLaren desde o Gran Premio de Las Vegas de 2023 durante a cualificación para o Gran Premio de Azerbaidján de 2024. Norris abortou a súa volta despois de que se mostrase unha breve bandeira amarela no sector tres, Esteban Ocon rozara o seu coche contra o muro, danándoo. Norris, que se achegaba ao sector tres, viuse obrigado a levantar o pe debido a isto, o que obrigoulle a abandonar a volta. Norris recuperou a cuarta posición tras superar a Verstappen, e os seus resultados combinados e o seu compañeiro de equipo, o gañador da carreira Piastri, permitiron a McLaren tomar o liderado do Campionato de Construtores por primeira vez desde .

Norris logrou a súa quinta pole position da tempada no Gran Premio de Singapur e estableceu un novo récord de tempo por volta de cualificación no Circuíto urbano de Marina Bay. Unha exhibición de dominio permitíulle acadar a súa terceira vitoria por unha marxe de 20 segundos sobre Verstappen, e liderar cada volta ata a vitoria. No Gran Premio dos Estados Unidos, Norris clasificouse cuarto para o sprint, e terminou terceiro. Norris logrou a súa sexta pole position na carreira principal, pero perdeu tempo mentres se enfrontaba a Verstappen, o que permitiu que ambos Ferrari tomaran o liderado e finalmente gañasen a carreira. Norris acabou pelexando con Verstappen polo último posto do podio, do que Norris viuse apartado tras unha penalización de cinco segundos por adiantar a Verstappen por fóra da pista, e Norris clasificouse terceiro para o Gran Premio da Cidade de México e remaou segundo tras aproveitar un erro de Charles Leclerc.

A pesar de gañar o sprint do Gran Premio de São Paulo desde o segundo lugar despois de que indicáraselle a Piastri que cambiara posicións, Norris, que comezou a carreira principal na pole position, a sétima da tempada, tras correr o risco de ser eliminado na Q1, incumpriu os procedementos relativos a saídas abortadas e despois perdeu a posición ante George Russell, a infracción valeulle unha multa. Tras a recuperación asistida de Hülkenberg, pola que foi descalificado, saíu o coche de seguridade virtual e Norris optou por entrar en boxes. Despois dunha bandeira vermella trás un accidente do Williams de Franco Colapinto contra o muro, e un erro de Sainz pouco despois, Norris perdeu máis posicións no reinicio do coche de seguridade, caendo ao sétimo posto. Quedou sétimo, subindo ao sexto despois de que Piastri o deixase pasar. Verstappen gañou a carreira dende o décimo sétimo posto, devolvéndolle o campionato. Antes do Gran Premio de Las Vegas, Norris admitiu que todas as esperanzas realistas de arrebatarlle o campionato de pilotos a Verstappen remataran, aínda que insistiu que a súa tempada aínda fora boa. Norris tamén admitiu que non se preparara para unha posible candidatura ao título do Campionato de Pilotos a principios da tempada 2024. Keith Collantine de *RaceFans* opinou que nas primeiras 21 xornadas do calendario, Norris perdera 92 puntos unicamente por erros de condución. Norris clasificouse e rematou o Gran Premio de Las Vegas de 2024 en sexto lugar, mentres que o seu rival, Verstappen, terminou quinto. eliminando matematicamente a candidatura de Norris ao título con só dúas roldas restantes. No sprint de Qatar, Norris liderou todas as voltas desde a pole ata que reduciu a velocidade a propósito aproximándose á meta, entregando a vitoria a Piastri como devolución de favor no sprint de São Paulo. Nigel Chiu de *Sky Sports* comparou o movemento con Michael Schumacher no Gran Premio dos Estados Unidos de 2002. Recibiu unha sanción de 10 segundos de parada e saída por exceso de velocidade baixo bandeiras amarelas mentres corría segundo na carreira, terminando finalmente décimo mentres Charles Leclerc de Ferrari, que agora era o principal retador de Norris para o subcampionato do campionato de pilotos, rematou o Gran Premio segundo detrás do campión Verstappen. Norris admitiu o seu erro durante a bandeira amarela, despois da carreira pedindo desculpas por custarlle puntos ao seu equipo dicindo que "fodina". O erro de Norris e os sólidos resultados de Ferrari en Qatar axudaron a reducir a vantaxe de McLaren no campionato de construtores con Ferrari, segundo clasificado, a 21 puntos de cara á última rolda da tempada 2024 no Gran Premio de Abu Zabi, e reduciu a vantaxe de Norris sobre Charles Leclerc para o segundo lugar no campionato de pilotos a só oito puntos de cara ao mesmo evento. En Abu Zabi, Norris logrou a pole e liderou de inicio a fin na súa cuarta vitoria da tempada, que asegurou o primeiro título de Construtores de McLaren desde .

#### 2025: Primeiro título en batalla contra Verstappen e Piastri 
[thumb|right|Norris (na foto do [Gran Premio do Xapón de 2025) e McLaren entraron en  como favoritos ao título.|alt=Norris pilotando o McLaren MCL39 no Gran Premio do Xapón de 2025]]
McLaren entrou en  como favorito ao título, e Norris afirmou que aprendera "moitas leccións" no seu intento de converterse en Campión do Mundo de Pilotos. Conseguiu a pole position na carreira inaugural da tempada o Gran Premio de Australia de 2025, defendendo o liderado do seu compañeiro de equipo Oscar Piastri e Max Verstappen en condicións de mollado para conseguir a vitoria e o liderado do campionato. Despois de rematar oitavo no sprint do Gran Premio da China de 2025, quedou segundo na carreira principal por detrás de Piastri. No Xapón, terminou segundo por detrás de Verstappen, que reduciu a súa vantaxe no campionato a un só punto. Norris aumentou a súa vantaxe no campionato a tres puntos, agora por diante de Piastri, co seu terceiro posto no  despois de cualificar sexto —alegando que se sentía "despistado" no MCL39— e recibir unha penalización por unha infracción de saída. Norris retirouse na cualificación para o Gran Premio de Arabia Saudita, remontando desde o décimo posto ata o cuarto e caendo por debaixo de Piastri na clasificación. Beneficiándose dun coche de seguridade tardío para adiantar a Piastri cunha parada en boxes máis curta, gañou o sprint de  terminou segundo por detrás de Piastri na carreira principal despois de perder posicións nunha loita co líder da pole, Verstappen. Rematou segundo na Emilia-Romaña antes de gañar o  desde a pole, reducindo a vantaxe de Piastri a tres puntos. Despois terminou segundo por detrás de Piastri en España. Unha colisión con Piastri nunha loita polo cuarto posto no Gran Premio do Canadá de 2025 fixo que Norris se retirase da carreira, polo que pediu desculpas e foi penalizado.

[thumb|left|Norris (na foto do [Gran Premio de Italia de 2025) gañou 7 grandes premios nunha loita polo título co seu compañeiro de equipo Oscar Piastri.|alt=Norris pilotando o McLaren MCL39 no Gran Premio de Italia de 2025]]
Norris acadou a pole por máis de medio segundo en Austria, antes de manter a raia a Piastri para gañar. Aproveitou unha penalización para Piastri para gañar o seu primeiro gran premio británico. Terceiro no sprint de Bélxica, conseguiu a pole position no Gran Premio antes de cometer varios erros e terminar segundo por detrás de Piastri. Nunha estratexia alternativa dunha soa parada en Hungría, rematou o liderado desde o cuarto posto e aguantou unha turrada tardía de Piastri para gañar e reducir a súa vantaxe a nove puntos. Norris retirouse desde o segundo posto nas últimas voltas do Gran Premio dos Países Baixos de 2025 despois de sufrir unha fuga de aceite, perdendo 34 puntos por detrás de Piastri. Loitou polo liderado co piloto da pole Verstappen en Italia antes de quedar atrás; unha lenta parada en boxes deixouno atrás a Piastri, a quen se lle ordenou, de xeito controvertido, ceder a posición e devolveulle o segundo posto a Norris.

Despois de danar o seu coche na segunda sesión de adestramentos libres, Norris non puido aproveitar os erros cometidos por Piastri en Acerbaixán, cualificouse e terminou sétimo, sufrindo outra parada lenta durante a carreira. Norris gañou seis puntos sobre Piastri. Despois cualificouse quinto en Singapur, detrás do seu rival polo título antes de chocar con Piastri ao tentar adiantalo na primeira volta, un movemento que Piastri considerou que non era "de equipo" e "inxusta". Rematou a carreira en terceiro lugar, por diante de Piastri, e McLaren gañou o Campionato de Construtores a falta de seis carreiras por disputar. Norris ía 22 puntos por detrás de Piastri despois da carreira. Despois de compartir un abandono na primeira volta co seu compañeiro de equipo Piastri na proba sprint dos Estados Unidos, clasificouse e terminou segundo na carreira principal, reducindo a diferenza con Piastri a 14 puntos. Norris recuperou o liderado do campionato por un punto na Cidade de México despois de converter a súa pole position nunha vitoria dominante, e engadiu oito puntos máis ao gañar o sprint en São Paulo. Despois conseguiu a pole position na carreira principal, cos seus rivais polo título Piastri e Verstappen en cuarto e décimo sexto lugar, respectivamente. Norris gañou a carreira principal, con Verstappen terminando terceiro, saíndo desde boxes, e Piastri quinto, recibindo unha penalización de dez segundos. 

Na pole na súa carreira número 150, o Gran Premio de Las Vegas, perdeu o liderado fronte a Verstappen despois de cometer un erro e foi descualificado desde o segundo posto por detrás de Verstappen debido a unha infracción por desgaste da táboa. As descualificacións de Norris e o seu compañeiro de equipo Piastri por desgaste excesivo da táboa significaron que Norris mantivo unha vantaxe de 24 puntos no campionato de pilotos sobre Piastri a dúas roldas do final. A descualificación de Norris reduciu a súa marxe de puntos sobre Verstappen a máis da metade (tamén 24 puntos). Piastri e Verstappen empataron en puntos no campionato de pilotos como consecuencia do resultado da carreira. Norris tivo a oportunidade de gañar o título no  se superaba a Piastri e Verstappen por dous puntos. Rematando terceiro por detrás de Piastri durante o sprint, Norris terminou cuarto na carreira principal, con Verstappen gañando e Piastri en segundo lugar para levar o campionato a rolda final da tempada. En Abu Zabi, Norris terminou terceiro, asegurándose o seu primeiro Campionato Mundial de Pilotos.

## Rexistro de carreiras 
### Traxectoria profesional 
 como Norris era un piloto invitado, non podía puntuar. Tempada en progreso.

### Resultados completos do campionato da FIA de Fórmula 3
(key) (Carreiras en **letra grosa** indican pole position) (Carreiras en *italica* indican *volta rápida*)

 Piloto que non finalizou a carreira, pero clasificouse ao completar máis do 90% da distancia de carreira.
 Como Norris era un piloto invitado, non podía puntuar.

### Resultados completos no campionato mundial de Fórmula 2
(clave) (Carreiras en **letra grosa** indican pole position) (carreiras en *itálica* indican volta rápida)

 Tempada en progreso.

### Resultados completos na Fórmula 1
(Chave) (carreiras en **letra grosa** indican pole position; carreiras en *itálica* indican volta rápida)

 Tempada en progreso.

### Resultados completos no campionato WeatherTech SportsCar
* Tempada en progreso.

### Resultados nas 24 Horas de Daytona
## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Lando Norris
*