open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sanmartiño

O **sanmartiño** ou **peixe de San Pedro** (*Zeus faber*) é un peixe do xénero *Zeus* de gran distribución. É un peixe comestible de augas profundas cun corpo comprimido lateralmente de cor oliva-amarelo que ten unha gran mancha escura no seu costado, e grandes espiñas na aleta dorsal. A súa mancha escura utilízaa como un 'ollo malvado' no caso de que se lle achegue algún perigo. Os seus grandes ollos diante da cabeza proporciónanlle unha visión bifocal e percepción da profundidade, cualidades importantes para os depredadores. A mancha en forma de ollo dos laterais do Sanmartiño tamén confunde á presa, que son engulidas coa súa gran boca.

## Sinonimia 
* Peixe de Samartiño, peixe samartiño, samartiño
* Peixe de San Pedro
* Peixe galo, galo de mar
* Pirlo

O nome de *peixe de san Pedro* provén da lenda que conta que san Pedro pescou un destes peixes e, ó subilo a bordo, queixouse tan penosamente que o santo decidiu devolvelo ó mar. Para facelo, colleuno cos dedos índice e polgar, deixando as pegadas da presión dos dedos sobre a súa pel, que quedaron formando esas manchas características. Outra lenda conta que san Pedro deixou esas manchas cando colleu un peixe co fin de coller da súa boca a moeda que levaba na boca e poder pagar con ela os tributos.

En Galicia, esta lenda atribúese a san Martiño, o que explica que aquí reciba este nome. Outra posible orixe pode ser que este peixe está en sazón no mes de novembro.

Os nomes de *galo* e *peixe galo* proceden das longas aletas dorsais que lembran a crista do galo.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:MacGillivray, William John Dory.jpg|Debuxo de William MacGillivray [1796-1852] depositado no Museo de Historia Natural de Londres.
Ficheiro:Sanmartiño 01-02.jpg|Lote de sanmartiño exposto á venda.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Santamarina, Antón (ed. e dir.): *Diccionario de diccionarios*. Fundación Pedro Barrié de la Maza, Instituto da Lingua Galega, 3ª ed. 2003.

### Ligazóns externas 
* Ficha en pescaderiascorunesas.es
Guitiande, Os Ánxeles, Brión

**Guitiande** é un lugar da parroquia dos Ánxeles no concello coruñés de Brión na comarca de Santiago. Tiña 121 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 51 eran homes e 70 eran mulleres.
## Notas
## Lugares e parroquias
### Lugares dos Ánxeles
### Parroquias de Brión
Bitácora de un emigrante gallego

***Bitácora de un emigrante gallego*** é un libro autobiográfico do galego José Guerrero. Está publicado por Palibrio e escrito en lingua castelá. Ten 428 páxinas e ten versión electrónica. Narra as vivencias do autor tanto en Galiza como na súa prolongada estadía no estranxeiro, con especial énfase en Venezuela.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do libro
Ricky Gervais

**Ricky Dene Gervais**, máis coñecido como **Ricky Gervais**, nado o 25 de xuño de 1961 en Reading (Berkshire), é un músico, escritor, guionista, comediante e actor inglés tanto de cinema como de televisión. *The Office* e *Extras* son algúns exemplos da súa carreira.
Antonio Castro

**Antonio Castro García**, nado en Ordes en 1925 e finado en Santiago de Compostela o 9 de outubro de 2011, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Licenciouse en Dereito na Universidade de Santiago de Compostela e exerceu como avogado na cidade de Santiago. Vencellado ás cúpulas dirixentes locais durante o franquismo, foi membro do consello local do Movemento Nacional, e concelleiro compostelán polo terzo familiar. En xaneiro de 1974 foi designado alcalde de Santiago, posto no que permaneceu ata a chegada das primeiras eleccións municipais democráticas, en 1979. Baixo o seu mandato foi derrubado o Edificio Castromil, estando nunha posición favorable á súa desaparición. Militante primeiro de Alianza Popular e logo do Partido Popular, foi tamén director xeral de Xustiza na Xunta de Galicia.

Relacionado tamén co deporte santiagués, foi presidente do Obradoiro CAB e do club local de tiro olímpico, así como membro do consello de administración de *El Correo Gallego*, do que foi nomeado presidente de honra.

## Galardóns 
* Orde de San Raimundo de Peñafort
* Orde do Mérito da República Francesa.

## Vida persoal 
Casou con Filomena Carballal e foi pai de Antonio, Teresa e María José Castro Carballal.

## Notas
Buio

O topónimo **Buio** pode referirse a:

;En Galiza
***Buio**, lugar da parroquia dos Ánxeles, no concello de Brión;
***Buio**, lugar da parroquia de Sillobre, no concello de Fene.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Os Buios**, lugar da parroquia de Magalofes, no concello de Fene;
***Buiro**, lugar da parroquia de Rial, no concello de Val do Dubra.
Igrexa de San Froitoso de Santiago de Compostela

A **igrexa das Angustias de Abaixo**, **igrexa da Real Angustia** ou **igrexa de San Froitoso**, é un templo de estilo barroco galego localizado en Santiago de Compostela, a rentes da praza do Obradoiro, que foi proxectado por Lucas Ferro Caaveiro no século XVIII.

## Características 
É de planta central e conta cunha gran cúpula. A fachada está concibida para ser contemplada desde a praza do Obradoiro, polo que a decoración se concentra na cornixa superior, onde están as imaxes das catro virtudes cardinais, é dicir, a Prudencia, a Xustiza, a Fortaleza e mais a Temperanza (que a tradición popular afirma que son os catro paus da baralla).

Así mesmo, ten un campanario adornado con volutas e pináculos e unha fornela coa imaxe da Virxe das Angustias. No seu interior destaca a Piedade neoclásica de Antón Fernández o Vello que preside o altar maior.

A súa construción está relacionada co feito de que o bispo Xelmírez trouxo de Braga as reliquias de san Froitoso, que actualmente se poden venerar na capela das reliquias da catedral de Santiago.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
*Ficha en Turgalicia
Mecanografía

miniatura|dereita
A **mecanografía** é o proceso de introducir texto nun dispositivo por medio dun teclado como os que posúen as máquinas de escribir, os computadores ou as calculadoras. O termo acuñouse cando se empezaron a utilizar as primeiras máquinas de escribir mecánicas. Co avance da tecnoloxía desenvolvéronse outros métodos para realizar a dicir tarefa ao mesmo tempo que se facilita o seu labor; algúns destes mecanismos son os punteiros, ratos ou recoñecemento de voz.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blog sobre mecanografía
Antonio Iglesias Álvarez

**Antonio Iglesias Álvarez**, nado en Ourense o 1 de outubro de 1918 e finado en Madrid o 8 de outubro de 2011, foi un xornalista, musicólogo e pianista galego.
## Traxectoria 
Fillo de Narciso Iglesias (n. 1884), inspector de pesos e medidas. Iglesias comezou a súa carreira xornalística ao pouco de rematar a guerra civil, ao tempo que continuaba a súa formación como pianista. En 1945 conseguiu un relevante premio en España e tres anos máis tarde obtivo unha bolsa que lle permitiu estudar e realizar actuacións nos Estados Unidos de América. Nos anos cincuenta adheriuse ao establishment cultural do franquismo e obtivo a encarga de promover e dirixir o Conservatorio de Ourense, que finalmente se fundaría en 1957.

A partir dese momento esquece a vida como intérprete e céntrase no ensino da música, na promoción cultural e no xornalismo, vencellado ao xornal *Informaciones* e logo ao *ABC*. En 1966 designárono subcomisario técnico da Comisaría Nacional de Música e, coa extinción da administración franquista, foi atravesando diversos postos de asesor musical do Ministerio de Cultura ata a súa xubilación en 1983.

Como musicólogo e promotor cultural, foi un dos impulsores de certames e festivais como a Semana da Música Relixiosa de Cuenca, ou o Música en Compostela. En 1992 ingresou na Real Academia de Belas Artes de San Fernando, da que foi o seu secretario durante varios anos, cun discurso sobre Isaac Albéniz, respondido polo tamén musicólogo e tamén ourensán Antonio Fernández-Cid.

## Obra 
* *Carmelo Bernaola*, 1982. Estudo sobre o músico Carmelo Bernaola.
* *Coro Nacional de España. 25 años (1971-1996)*, 1997.
* *La música en la Academia. Historia de una sección, 1974-1998*, 1998.

### Edicións 
Editou a obra para piano de Enrique Granados (1985), Federico Mompou (1977), Isaac Albéniz (1987), Joaquín Turina (1989), Joaquín Rodrigo (1965), Manuel de Falla (1983) Oscar Esplá (1962), Rodolfo Halffter (1979), os estudos e os preludios para piano de Fryderyk Chopin (1987), as sonatas para piano de Joseph Haydn e mesmo a obra para violín de Manuel Quiroga (1992). Ademais fixo unha edición das obras para piano e orquestra de Esplá, Rodrigo, Rodolfo Halfftere Falla en 1994.

Tamén editou a obra escrita de varios autores musicais españois, como Conrado del Campo (1984), Joaquín Rodrigo (1999), Julio Gómez (1986), Óscar Esplá (1977) ou Joaquín Turina (1982).

## Galardóns 
* Fillo predilecto de Ourense en 1994.
* Fillo adoptivo de Santiago de Compostela.

## Vida persoal 
Foi o pai da xornalista galega María Antonia Iglesias.

## Notas
José Guerrero

**José Guerrero Pérez**, nado en Lugo o 8 de abril de 1935, é un empresario galego.

## Traxectoria 
Naceu no seo dunha familia de emigrantes galegos retornados (os seus pais estiveran en Cuba de 1920 a 1932) e viviu na posguerra española. Con dez anos comezou a traballar e con 19 foi recrutado pola Mariña Española, como tripulante do buque escola Juan Sebastián de Elcano.

Licenciouse como mariño distinguido en manobra en 1956. Casou o 30 de novembro de 1957. Emigrou a Venezuela, onde comezou a traballar como peón para a compañía norteamericana Marsan de perfumes e cosmética. Anos máis tarde deveu xerente do grupo de empresas Marsan-Nortosur.

Compaxinou o traballo cos estudos de empresariais na Universidade Central de Venezuela.

## Obra 
* *Bitácora de un emigrante gallego*. Palibrio, 2011. ISBN 978-1-61764-932-5
Tomb Raider (videoxogo de 1996)

***Tomb Raider*** é un videoxogo de aventuras, acción e plataformas, un dos primeiros en 3D aparecidos para a xeración de 32 bits, desenvolvido por Core Design e distribuído por Eidos Interactive. É o primeiro xogo da serie Tomb Raider e narra as aventuras de Lara Croft, unha arqueóloga británica na procura de tesouros e reliquias do mundo antigo ó máis puro estilo de Indiana Jones. Tomb Raider saíu á venda en novembro de 1996 para a Sega Saturn, e foi adaptado pouco despois para PC CD-ROM e mais PlayStation.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de *Tomb Raider*
Gulf

A **Provincia do Golfo** (**Gulf** en inglés) é unha das provincias de Papúa-Nova Guinea, situada na costa sur de Nova Guinea. A súa capital é Kerema. A provincia contaba con 106.898 habitantes no 2000, a segunda poboación provincial máis baixa.

Conta cun 34.500 quilómetros cadrados nos que que destacan as montañas máis as súas costas, creándose un contraste ben diferenciado.

Os ríos máis importantes son o Kikori, o Turama, o Purari e o río Vaiala.
Tomb Raider II

***Tomb Raider II*** é o segundo videoxogo da serie Tomb Raider e a secuela de Tomb Raider, o videoxogo de 1996. Desenvolvido por Core Design e distribuído por Eidos Interactive.
Tomb Raider II saíu á venda en novembro de 1997 en formatos para PC e mais PlayStation.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de *Tomb Raider*
Isaac Prado Villapol

**Isaac Prado Villapol**, nado en Ferreira do Valadouro en 1932 e finado o 2 de xullo de 2015, foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
Chegou ao Vicedo como médico a finais dos anos sesenta. Foi nomeado alcalde nos últimos anos do franquismo. Presentouse ás primeiras eleccións democráticas por UCD sendo elixido alcalde e mantívose no cargo ata 2001. En 1983 púxolle o seu nome a unha rúa: "Doctor Prado Villapol". En 1999 o PPdeG decidiu prescindir de Prado Villapol para as eleccións municipais ante as irregularidades que presentaba a súa xestión. Ante a negativa dos populares, presentou unha candidatura independente que acadou a maioría absoluta, Independendientes por O Vicedo (IPV, coincidindo coas súas propias iniciais).

En abril de 2000 foi condenado a cinco anos e tres meses de cadea por delitos continuados de prevaricación, malversación e falsidade continuada e presentou a súa dimisión en xaneiro de 2001. Ingresou en prisión en 2001, condenado a dous anos e seis meses por un delito de atentado contra a autoridade, logo de ameazar de morte ao fiscal xefe da Audiencia Provincial de Lugo, Jesús García Calderón.

En novembro de 2004 a Audiencia obrigouno a devolver ao Concello o que cobrou pola venda dunha parcela destinada á construción do cuartel da Garda Civil e pola casa do médico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais no Vicedo

### Ligazóns externas 
* Reportaxe en *El País*
* O final de Prado Villapol, ex alcalde do Vicedo en *A Nosa Terra*
José Gabeiras

**José Gabeiras Montero**, nado en Ferrol en 1916 e finado en Madrid o 2 de xaneiro de 2005, foi un militar español que ocupou o cargo de Xefe do Estado Maior do Exército entre 1979 e 1982.

## Traxectoria 
Realizou os seus primeiros estudos na súa cidade natal, e posteriormente trasladouse a Santiago de Compostela, onde fixo os tres primeiros anos de Física e Química. Durante esta etapa, practicou varios deportes, chegando a formar parte da selección nacional de hóckey herba.

### Carreira militar 
En 1934, ingresou na academia de Artillaría de Segovia, onde se graduou en 1936, coincidindo co comezo da guerra civil española.

No transcurso da guerra, ascendeu a tenente, participando co bando nacional. Tras o fin da contenda, enrolouse na División Azul, para loitar na segunda guerra mundial.

Posteriormente, desenvolveu sempre postos de importancia no exército. Foi o xefe do Rexemento de Artillaría nº 13 de Xetafe, profesor da Academia de Artillaría e profesor da Escola de Estado Maior, onde chegou a ser Xefe de Estudos. En 1977, xa coa Democracia, foi nomeado Secretario de Estado para Asuntos da Defensa, cargo que desempeñou, dende o seu papel de militar.

En 1973 foi nomeado Xeneral de Brigada, e ascendeu meteoricamente a Xeneral de División en 1976 co final da Ditadura do Xeneral Franco. O 18 de maio de 1979, foi nomeado tenente xeneral de artillaría, para ser nomeado Xefe do Estado Maior do Exército, cargo que desempeñaría ata 1984, onde pasou á reserva activa, pechando unha vida laboral entregada ao exército.

### 23-F 
A súa actuación profesional máis coñecida, é por ser a *intelixencia de facto* no errado golpe de estado do 23 de febreiro de 1981 en España. O xeneral Gabeiras, xunto co rei Xoán Carlos I, o seu conselleiro, Sabino Fernández Campo, tamén xeneral do exército, e o Director da Seguridade do Estado naqueles tempos, Francisco Laína, foron os catro protagonistas que provocaron o fracaso golpista. Foi Gabeiras o encargado de recoller a rendición do tenente coronel Tejero, á porta do Congreso dos Deputados, asinando a xa famosa *rendición do capó*, chamada así por terse asinado sobre o capó dun vehículo militar, contendo as condicións da rendición dos máis de 200 gardas civís que retiveron o pleno do Congreso durante máis de vinte e catro horas.

### Condecoracións e retirada 
En 1984, o rei Xoán Carlos I, impúxolle a medalla da Gran Cruz de Carlos III, polo seu desempeño exemplar en toda a súa carreira profesional. Ademais estaba en posesión da Gran Cruz da Orde do Mérito Militar, Gran Cruz da Real e Militar Orde de San Hermenegildo e a Cruz Vermella do Mérito Militar.

En 2002 retirouse da súa vida pública e volveu á súa Galicia natal. Os últimos anos da súa vida pasounos na súa casa de Cervás, en Ares, na comarca de Ferrol, loitando por facer oír a voz dos veciños afectados pola localización dunha controvertida planta regasificadora na ría de Ferrol (REGANOSA) e fíxoo desde a presidencia de honra da plataforma veciñal.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista, El Mundo .
* Nova da súa morte, El Mundo .
* .
Gran Premio do oeste dos Estados Unidos

O **Gran Premio do oeste dos Estados Unidos** foi unha carreira celebrada en Long Beach (California), como carreira de Fórmula 5000 en 1975 e como proba do mundial de Fórmula 1 de  a . Logo de 1983, a carreira volveu como o Gran Premio de Long Beach da Champ Car World Series.

Coa pista de Watkins Glen en declive durante mediados dos 70, foi creado o West USGP, polo que os Estados Unidos foi o segundo país (logo de Italia) en albergar dúas carreiras do Campionato Mundial de F1 na mesma tempada. O circuíto urbano foi un éxito inmediato desde a súa primeira carreira en , e converteuse na resposta dos Estados Unidos á Gran Premio de Mónaco. O deseño da pista, no centro da cidade cambiou tres veces nos seus oito anos de permanencia, pero todos incluíron unha longa recta (en realidade unha longa curva á dereita) pola vía da costa, cerca do porto. Na última carreira en 1983, John Watson gañou saíndo da 22ª posición da grella, o máis atrás do que un piloto nun Gran Premio moderno chegara a gañar unha carreira.

## Os gañadores do Gran Premio do oeste dos Estados Unidos 
*Ver tamén Gran Premio de Long Beach*

### Gañadores múltiples (construtores) 
*Equipos en **negra** están competindo no campionato de Fórmula Un na tempada actual.*

### Por ano 
## Véxase tamén 
* Gran Premio dos Estados Unidos
* Gran Premio de Detroit
* Gran Premio Caesars Palace
* Gran Premio de Long Beach

## Notas
Lara Croft

**Lara Croft** é un personaxe ficticio protagonista da saga de videoxogos do xénero de aventuras, Tomb Raider, desenvolvido inicialmente por Core Design, para máis tarde rematar sendo Crystal Dynamics (Square Enix na actualidade) a súa desenvolvedora. O personaxe creado por Toby Gard apareceu tamén en historietas, novelas e unha serie de curtos animados, e foi personificada pola actriz estadounidense Angelina Jolie en dúas adaptacións cinematográficas e pola actriz sueca Alicia Vikander noutra.

Lara Croft foi recoñecida como "A heroína humana máis exitosa na historia dos videoxogos" polo Libro Guinness dos Récords.

Lara é xeralmente presentada como unha arqueóloga de oficio e aventureira inglesa inxenua, atlética e temeraria, que frecuentemente se aventura en antigas tumbas e ruínas. Ademais de trampas e crebacabezas, Lara atopa nas súas viaxes a rivais e inimigos como gángsters, asasinos, animais salvaxes (mesmo dinosauros), animais mitolóxicos e criaturas sobrenaturais. A fantástica natureza das súas historias arqueolóxicas é comparada coas de Indiana Jones.

## Biografía 
Segundo a nova biografía, a historia de Lara sufriu modificacións. Lara Croft naceu en 1968 na Inglaterra (Gran Bretaña, Reino Unido) filla de Richard e Amelia Croft. En 1976, cando ela tiña tan só nove anos, sobreviviu a un accidente de aviación no Himalaia. Neste episodio da súa vida perdeu á súa nai e tivo que camiñar durante 10 días ata chegar a un bar de Katmandú onde telefonou ó seu pai para lle pedir que a recollese. Durante seis anos tralos feitos ocorridos, Lara foi de continuas viaxes co seu pai dun sitio arqueolóxico a outro e aínda así recibía unha educación por parte de profesores particulares, aínda que practicamente o seu pai era titor a xornada completa de Lara. Con todo, ós quince anos de idade, o pai de Lara desaparece en Camboxa en estrañas circunstancias e ningún dos seus restos foron atopados. Ó non haber cadáver, Lara non puido herdar o título de Croft, e tivo serios problemas co seu tío polo control do patrimonio do seu defunto pai. Lara gaña legalmente os dereitos de todas as posesións do seu pai pero isto causou que Lara non volvese ter comunicación algunha cos seus parentes vivos restantes.

## Creación 
Inicialmente, o deseñador Toby Gard tiña planeado facer do protagonista de Tomb Raider unha copia do arqueólogo Indiana Jones. Cando esa idea foi rexeitada como inaceptable, Gard concentrouse en crear outro personaxe. Outro factor que axudou a que usase un personaxe feminino é que notou que os seus compañeiros de traballo preferían elixir personaxes femininos no vídeo xogo Virtua Fighter. De aí saíu unha muller chamada "Laura Cruz". Co paso do tempo, os seus creadores interpretaron que Laura Cruz non soaba moi "de muller inglesa" e o seu nome cambiou a "Lara Croft", máis doado de pronunciar en "inglés americano". O apelido Croft tomouno dun directorio telefónico para que "soase máis amigable con respecto a Inglaterra".

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de *Tomb Raider*
Bandeira de Tanzania

A **bandeira nacional de Tanzania** foi adoptada en 1964. Deriva da bandeira de Tanganica e da bandeira de Zanzíbar. A bandeira está dividida diagonalmente por unha banda negra con reberetes amarelos na esquina inferior. O triángulo superior é verde e o triángulo inferior, azul.

As cores da bandeira foron especificados polo departamento de Propostas e Privatización da oficina do Presidente da República Unida de Tanzania.

## Cores 
* Verde: representa a vexetación presente no país.
* Amarelo: representa os ricos depósitos minerais existentes no país.
* Negro: representa a cor da pel dos tanzanos.
* Azul: representa os numerosos lagos e ríos, así como ao océano Índico.

## Bandeiras nas que se inspira 

Ficheiro:Flag of Tanganyika (1961–1964).svg|Bandeira de Tanganica (1 de maio de 1961 a 26 de abril de 1964) e Tanzania (26 de abril de 1964 a 30 de xuño de 1964)
Ficheiro:Flag_of_Zanzibar_(January-April_1964).svg|Bandeira de Zanzíbar (29 de xaneiro de 1964 a 26 de abril de 1964)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bandeira de Tanzania en Flags of the World
Antonio Fernández-Cid

**Antonio Fernández-Cid de Temes**, nado en Ourense o 1 de novembro de 1916 e finado en Bilbao o 3 de marzo de 1995, foi un militar, musicólogo e xornalista musical galego.
## Traxectoria 
Fillo morgado dunha numerosa familia ourensá, comezou a estudar Dereito pero ao estourar a guerra civil española alistouse no exército nacionalista, onde foi ascendendo de alférez a tenente coronel de intervención. Ao rematar a guerra, e sen apartarse do exército, comeza a colaborar esporadicamente e como suplente do crítico musical do momento, no xornal *ABC*. Posteriormente pasa á revista *Tarea* e logo ao xornal orgánico do réxime franquista *Arriba*, onde escribe dende 1943 ata 1952. Nese ano obtén un contrato con *ABC*, xa como crítico musical titular, que mantén ata 1960. Nese ano pasa ao *Informaciones*, pero regresa en 1966 ao *ABC*, que xa non abandonará ata a súa morte. Ademais, tamén escribiu esporadicamente noutros xornais españois e rexionais do momento, como *La Vanguardia*, *Mundo Hispánico*, *Diario Vasco*, *La Estafeta Literaria* etcétera.

Na segunda metade do século XX tamén colaborou como xornalista musical en televisión e radio, e en 1965 obtivo o Premio Nacional de Radio. En 1980 foi escollido membro da Academia de Belas Artes de San Fernando. A súa especialidade como crítico musical era a ópera.

## Obra 
dereita|miniatura|Placa na súa casa natal en Ourense.
* *Panorama de la música en España*, 1950.

* *Jesús Leoz*, 1953
* *La orquesta Nacional de España*, 1954.
* *Granados*, 1956.
* *La discoteca familiar*, 1958.
* *La música en los Estados Unidos*, 1958.
* *Argenta*, 1958.
* *Canciones de España*, 1963.
* *Músicos que fueron nuestros amigos*, 1967.
* *Victoria de los Ángeles*, 1970.
* *Agenda musical. Efemérides*, 1970.
* *Ataulfo Argenta*, 1970.
* *La música y los músicos españoles en el siglo XX*, 1973.
* *La música española en el siglo XX*, 1973.
* *Puccini*, 1974. 
* *Once ensayos sobre el arte: el crítico musica*, 1974.
* *La ópera*, 1976.
* *Cien años de teatro musical en España*, 1977.
* *Festivales de música en el mundo*, 1977.
* *Eduardo Toldrá*, 1977.	 
* *Doce grandes de la música española*, 1979. 
* *Granada: historia de un festival*, 1984.
* *Un año de música en España*, 1987.
* *Historia del Teatro Real como sala de conciertos: 1966-1988*, 1992. 
* *Jacinto Guerrero: el hombre y su estela*, 1994.

## Vida persoal 
Casado con Dolores Alcolea Hermosilla, tivo oito fillos. Foi soterrado en Pozuelo de Alarcón.

## Galardóns 
* Fillo predilecto de Ourense
* Fillo adoptivo de Madrid, a título póstumo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Antonio Fernández-Cid, web sobre o crítico promovida pola súa familia.
Carlos Hervés

**Carlos Hervés Beloso**, nado en Marín o 1 de xuño de 1953, é un economista e matemático galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Matemáticas en 1975 pola Universidade de Santiago de Compostela, doutorouse na mesma en 1979. Foi investigador nas universidades de Nancy (1977-1978), Trinity College de Dublín (1979-1980) e Harvard (1989). É catedrático de Análise Matemática dende 1989. Como docente, impartiu clases na propia Universidade de Santiago, así como na Universidade Carlos III de Madrid (1990-1996) onde foi director do departamento de Economía (1993-1995). En 1996 reincorporouse á Universidade de Vigo como director do departamento de Matemáticas (1996-1999), onde continúa o seu labor docente e investigadora.

Especializado en economía matemática e, en concreto, na teoría do equilibrio xeral. Ten publicado artigos en revistas como *Journal of Functional Analysis, Journal of Economic Theory*, *Journal of Mathematical Economics*, *Economic Theory* ou *Journal of Economics*. Foi recoñecido como *Economic Theory Fellow* pola Society for the Advancement of Economic Theory.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil de Carlos Hervés en Academia.edu
Sociedade para o Progreso da Teoría Económica

A **Sociedade para o Progreso da Teoría Económica**, coñecida polo seu nome en inglés **Society for the Advancement of Economic Theory**, e polas siglas **SAET**, é unha asociación sen fin de lucro internacional fundada para promover o coñecemento de teoría económica e para facilitar a comunicación entre investigadores. Entre os seus membros cóntanse economistas, matemáticos ou teóricos do xogo, entre outros.

A asociación fundárona en 1991 os economistas Charalambos D. Aliprantis, Edward C. Prescott, e Nicholas C. Yannelis, e dende ese ano edita a prestixiosa revista científica do seu campo *Economic Theory*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*Web oficial da asociación
Susana Quintás

**Susana Teresa Quintás Veloso**, nada en 1969, é unha economista e empresaria galega. Tivo unha longa traxectoria en banca como DIrectora Xeral do Banco Pastor e logo como  primeira Subdirectora Xeral do Banco Popular e outros cargos no Banco de Santander.

## Traxectoria 
Quintás licenciouse en Ciencias Empresariais pola Universidade de Santiago de Compostela e converteuse en auditora do Rexistro Oficial de Auditores de Contas. Posteriormente ingresou na consultoría Deloitte e en 1996 pasou a formar parte do Banco Pastor.

De 1998 a 2002 fíxose cargo da xestión do Instituto de Estudos Económicos de Galicia da Fundación Barrié. Logo entrou a formar parte da dirección do banco como encargada de planificación, control de xestión e relacións con investidores e analistas. En decembro de 2007 foi nomeada subdirectora xeral da entidade, e a finais de setembro de 2011 accedeu á dirección xeral do banco, días antes de que se anunciase a OPA do Banco Popular sobre ata daquela entidade galega. Como Subidrectora Xeral de Banco Popular, foi responsable de múltiples proxectos de transformación incluída a dixital de todo o mundo de recuperaciones e inmobiliario e liderou varios proxectos de intelixencia artificial. Como experta en Goberno Corporativo, en 2021, foi Directora do Programa de Goberno corporativo da empresa familiar que se imparte en EF Business School A Coruña.

Cando o Banco Popular foi adquirido polo Banco Santander, foi nomeada Directoria de Desenvolvemento de Negocio e levou, en 2017, a carteira máis grande do mundo, chamada Quasar con 30 000 millóns de euros en activos tóxicos.

Foi conselleira en varias empresas como a coñecida 4B, Aliseda SGI, Euroautomatich Cash e Universal Pay ou *El Economista*. 

## Vida persoal
É filla de Juan Ramón Quintás, empresario e banqueiro galego, que foi expresidente da Confederación Española de Caixas de Aforros (CECA). Está casada e ten dous fillos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Blog persoal
Trapecio

Un **trapecio** é un cuadrilátero con dous lados paralelos, e cos outros dous non paralelos. Os lados paralelos son as bases do trapecio (base maior e base menor) e a distancia entre eles denomínase altura. Denomínase mediana ao segmento que une os puntos medios dos lados non paralelos.

## Tipos de trapecio 
Os trapecios respecto aos seus ángulos internos poden ser rectángulos, isósceles ou escalenos:

* Trapecio rectángulo: ten un lado perpendicular ás súas bases. Posúe logo dous ángulos internos rectos, un agudo e outro obtuso.
* Trapecio isóscele: ten os lados non paralelos de igual medida. Posúe logo dous ángulos internos agudos e dous obtusos, que son iguais entre si. É un cuadrilátero cíclico xa que a suma dos ángulos opostos é 180&nbsp;°.
* Trapecio escaleno: non é nin isóscele nin rectángulo, é dicir, os seus catro ángulos internos posúen diferentes medidas.

## Características dun trapecio 
* A lonxitude da mediana (m) dun trapecio é igual á semisuma das lonxitudes das súas bases (a e c).
::\ m = \frac {a+c}{2}
* Nun trapecio isóscele os ángulos adxacentes a cada base teñen a mesma amplitude, e os ángulos opostos son suplementarios. As diagonais posúen igual lonxitude.

## Cálculo da altura dun trapecio 
dereita|

A altura (h) dun trapecio pode calcularse en función das súas bases (a e c) e dos lados (b e d), mediante a seguinte ecuación:

::h = \frac {\sqrt{4(a-c)^2d^2 -[d^2+(a-c)^2-b^2]^2}}{2(a-c)}

Onde a é a base maior, c é a base menor, e os lados non paralelos son b e d.

### Área dun trapecio 
A área A dun trapecio de bases a e c e de altura h é igual á semisuma das bases pola altura.

:A = \frac{(a + c)}{2} \times h  (a = base maior; c = base menor; h = altura).

Se só se coñecen as lonxitudes dos catro lados, entón podemos calcular a área así:

::A = \frac{a+c}{4(a-c)}\sqrt{(-a+b+c+d)(a-b+c+d)(a-b+c-d)(a-b-c+d)}

onde a é a medida do lado de maior lonxitude e c é o lado menor, para que tanto o denominador, como o valor da raíz, sexan números positivos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Áreas de trapecios en geometriadinamica.es 
* Trapecios en MathWorld
Cynddylan ap Cyndrwyn

**Cynddylan**, ou **Cynddylan ap Cyndrwyn** ("Cynddylan fillo de Cyndrwyn" ), foi un príncipe galés do século VII en Pengwern. Segundo algúns historiadores debeu ser tamén rei de Dogfeiling, que era unha parte do reino en Gwynedd de arredor de Rhuthun, ao norte do de Powys, en Gales.

Temos textos sobre a súa morte nun poema galés do século IX chamado *Marwnad Cynddylan* (*pranto por Cynddylan*), e tamén no *Canu Heledd*, sendo Heledd o nome da súa irmá.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Marwnad Cynddylan* en galés e en inglés.
* *Canu Heledd* en galés e en inglés.
Refuxio Roxelio Pereira Muíños

O **refuxio Roxelio Pereira Muíños**, tamén coñecido como **refuxio da Ponte**, é un refuxio de montaña situado na parroquia da Ponte, no concello da Veiga. Situado no val do Xares, nas proximidades de Pena Trevinca, é propiedade da Federación Galega de Montañismo.

## Características
O refuxio dispón de dúas amplas liteiras con capacidade para 30 persoas, así como luz eléctrica, auga corrente, ducha de auga quente, calefacción, caixa de urxencias, lugar para cociñar e cheminea.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Refuxios da FGM
Zamalek Sporting Club

O **Zamalek Sporting Club** (popularmente **Zamalek**), é un club polideportivo de Giza, en Exipto, recoñecido internacionalmente pola súa exitosa sección de fútbol, que é a segunda máis laureada de África. Fundado en 1911 co nome *Kasr-El Nil Club*, recibiu o seu nome actual en 1952.

As cores do Zamalek son o branco e o vermello, sendo brancas a camiseta, as medias e o pantalón, con 2 franxas vermellas horizontais no peito.

O Zamalek xoga os seus encontros como local no Cairo International Stadium, un recinto multiúsos no que se poden disputar encontros de fútbol ou competicións de atletismo, que ten capacidade para 75.000 seareiros, e no cal tamén teñen a súa localía o seu grande rival, o Al-Ahly SC, e a Selección de fútbol de Exipto.

## Palmarés
### Torneos nacionais
* **Premier League de Exipto (14)** = 1960, 1964, 1965, 1978, 1984, 1988, 1992, 1993, 2001, 2003, 2004, 2015, 2021, 2022
* Copa de Exipto **(21)** = 1922, 1932, 1935, 1938, 1941, 1943, 1944, 1952, 1955, 1957, 1958, 1959, 1960, 1962, 1975, 1977, 1979, 1988, 1999, 2002, 2008
* Supercopa de Exipto **(2)** = 2001, 2002

### Torneos internacionais
* **Liga de Campións da CAF (5)** = 1984, 1986, 1993, 1996, 2002
* Recopa de África **(1)** = 2000
* Supercopa da CAF **(3)** = 1994, 1997, 2003
 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina oficial do Zamalek
Al-Ahly Sporting Club

O **Al-Ahly Sporting Club** (popularmente **Al-Ahly**, que significa *O Nacional*) é un club deportivo de O Cairo, en Exipto, principalmente coñecido polos éxitos da súa sección de fútbol, a máis laureada de África. O club foi fundado en 1907 por un grupo de estudantes nacionalistas que se opoñían á colonización. No ano 2000 foi recoñocido pola CAF como mellor equipo africano do século XX.

As súas cores son o vermello e o branco, sendo vermellas a camisola e as medias, e branco o pantalón.

O Al-Ahly xoga os seus encontros como local no Cairo International Stadium, un recinto multiúsos no que se poden disputar encontros de fútbol ou competicións de atletismo, que ten capacidade para 75.000 seareiros, e no cal tamén teñen a súa localía o seu grande rival, o Zamalek SC, e a Selección de fútbol de Exipto.

## Palmarés 
### Títulos nacionais 
* **Premier League de Exipto (45)** = 1948/1949, 1949/1950, 1950/1951, 1952/1953, 1953/1954, 1955/1956, 1956/1957, 1957/1958, 1958/1959, 1960/1961, 1961/1962, 1974/1975, 1975/1976, 1976/1977, 1978/1979, 1979/1980, 1980/1981, 1981/1982, 1984/1985, 1985،1986, 1986/1987, 1988/1989, 1993/1994, 1994/1995, 1995/1996, 1996/1997, 1997/1998, 1998/1999, 1999/2000, 2004/2005, 2005/2006, 2006/2007, 2007/2008, 2008/2009, 2009/2010, 2010/2011, 2013/14, 2015/16, 2016/17, 2017/18, 2018/19, 2019/20, 2022/23, 2023/24, 2024/25
* Copa de Exipto **(35)** = 1924, 1925, 1927, 1928, 1930, 1931, 1937, 1940, 1942, 1943, 1945, 1946, 1947, 1949, 1950, 1951, 1953, 1956, 1958, 1961, 1966, 1978, 1981, 1983, 1984, 1985, 1989, 1991, 1992, 1993, 1996, 2001, 2003, 2006, 2007
* Supercopa de Exipto **(6)** = 2003, 2005, 2006, 2007, 2008, 2010

### Títulos internacionais 
* **Liga de Campións da CAF (7)** = 1982, 1987, 2001, 2005, 2006, 2008, 2012, 2020
* Recopa de África **(4)** = 1984, 1985, 1986, 1993
* Supercopa da CAF **(6)** = 2002, 2006, 2007, 2009, 2013, 2021

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Al-Ahly
José Antonio Vigo Lago

**José Antonio Vigo Lago**, nado en Meirás (Valdoviño) en 1947 e finado en Ferrol o 12 de xuño de 2020, foi un político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Prexubilado da Inspección de Obras de Defensa. Foi presidente da ANPA do colexio de Valdoviño e fundador da asociación veciñal As Chaves de Loira. Nas eleccións municipais de 2011 encabezou a candidatura do PPdeG á alcaldía de Valdoviño, onde foi a lista máis votada pero sen maioría absoluta. Resultou elixido alcalde co apoio dos dous representantes de Centristas de Valdoviño. Estableceu un goberno de coalición, dende febreiro de 2013, xunto con Converxencia Galega e Unidos por Valdoviño. Presentouse de novo nas municipais de 2015 pero perdeu a alcaldía ó ser derrotado polo PSdeG-PSOE.

## Vida persoal 
Estaba casado e tiña 2 fillos. Finou no Hospital de Ferrol o 12 de xuño de 2020.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outras páxinas 
* Eleccións municipais en Valdoviño
Canu Heledd

***Canu Heledd*** é unha escolma de *englynion* galeses de entre os séculos IX e X.

## Características 
A que canta nos poemas é *Heledd*, filla de Cynddylan, rei dunha parte de Powys no século VII. Cynddylan morreu nunha batalla contra os saxóns, e a súa corte ficou baleira. E Heledd seguiuno na súa pena:

:*stauell gyndylan ys tywyll heno,* 
: *heb dan, heb wely.* 
: *wylaf wers; tawaf wedy.*

:*A corte de Cynddylan está escura esta noite,*
:*sen lume, sen leito,*
:*vou chorar un anaco, estarei en silencio despois.*

Fai mención tamén de dúas aguias, a aguia Eli e a aguia Pengwern, que se alimentaban cos corpos dos mortos:

:*eryr penngwern pengarn llwyt [heno]*
:*aruchel y adaf,*
:*eidic am gic a garaf.*

:*A aguia de Penngwern, de grises poutas,*
:*agudo é o seu berro*
:*devece pola carne que amo.*

Esta escolma publicouna Ifor Williams en 1935. A novelista Rhiannon Davies-Jones escribiu unha novela sobre a historia de Cynddylan, Heledd e Pengwern chamada *Eryr Pengwern*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ifor Williams (ed.) *Canu Llywarch Hen: gyda rhagymadrodd a nodiadau* (Caerdydd: Gwasg Prifysgol Cymru, 1935)

### Ligazóns externas 
* Texto de *Canu Heledd*, coa súa tradución ao inglés.
Marisa Villardefrancos

**María Luísa Villardefrancos Legrande**, nada en Vedra o 12 de outubro de 1915 e finada Alacant o 20 de xuño de 1975, foi unha escritora galega en lingua castelá.

## Traxectoria 
Filla de Luís Villardefrancos Calé, empregado municipal e escritor en revistas, e de María de los Dolores Legrande, mestra. Desenvolveu a súa vida en Madrid. Colaborou en *El Correo Gallego*, na publicación *Chicas*, nas novelas da "Biblioteca de Chicas" e na radio (nas radionovelas que emitiu a Cadena SER). Foi unha escritora moi coñecida na década dos cincuenta, pero non gozou de recoñecemento nos ámbitos literarios. Destacou por sortear a censura e presentar, baixo unha aparencia de novela rosa, protagonistas femininas actuais, que exercían profesións liberais independentes en escenarios conflitivos como os do Ulster ou os da segunda guerra mundial.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Enrique Martínez Peñaranda (2008) "Biografía de Marisa Villardefrancos" .
* Biografía en Concepción Cardona Gamio Ediciones 
* Marisa Villardefrancos, esa "muchacha ignorada"
Copa Mundial de Clubs da FIFA 2009

[300px|miniatura|dereita|A final xogouse no [Sheikh Zayed Stadium de Abu Dabi.]]

A **Copa Mundial de Clubs da FIFA 2009** foi a 5ª edición oficial do torneo organizado pola FIFA para determinar o club campión do mundo de fútbol. Despois de 4 anos disputándose no Xapón, no ano 2009 o campionato viaxou ós Emiratos Árabes Unidos, concretamente a Abu Dabi. Os encontros comezaron o 9 de decembro e remataron o 19 de decembro coa final.

## Equipos 
Os equipos participantes foron os 6 campións continentais da AFC, CAF, Concacaf, Conmebol, UEFA e OFC, e o equipo campión da liga local, o Al-Ahli:
*  Fútbol Club Barcelona - (UEFA)
*  Estudiantes de La Plata - (Conmebol)
*  Club de Fútbol Atlante - (Concacaf)
*  Tout Puissant Mazembe - (CAF)
*  Pohang Steelers - (AFC)
*  Auckland City Football Club - (OFC)
*  Al-Ahli Football Club - (local)

## Cadro do torneo 
O encontro previo foi: Al-Ahly 0 - 2 Auckland City

O campión foi o Fútbol Club Barcelona, que acadou o máximo título internacional a nivel de clubs da FIFA por vez primeira.
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Copa Mundial de Clubs da FIFA
* Liga de Campións da UEFA 2008-09
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do torneo na web da Fifa
Camilo Varela Mariño

**Ramón Camilo Varela Mariño** é un médico e político galego, do PPdeG.

## Traxectoria 
Médico destinado a Val do Dubra, Varela Mariño foi elixido concelleiro  en 1991 como número 5 nas listas do Partido Popular, encabezadas por Juan Manuel Baleato. Nas seguintes convocatorias foi o número 2 e man dereita do alcalde. Ao renunciar este en outubro de 2011 logo dunha sentenza de inhabilitación, Camilo foi elixido para a alcaldía, se ben por estar de vacacións tardou uns días en poder tomar posesión, e foi substituído temporalmente por Rosa Parafita. 

No 2015 o PPdeG perdeu as eleccións, pasando 6 a 3 edís, en parte por unha escisión cara a TEGA, gañando Anova os comicios e sendo elixido alcalde en minoría o seu candidato, Antonio Negreira Noya. Desta forma situouse na oposición todo o mandato, e no 2019 retirouse da primeira liña política.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Val do Dubra
Juan Manuel Baleato

**Juan Manuel Baleato Iglesias**, nado o 3 de febreiro de 1957 en Bembibre e finado en Santiago de Compostela o 17 de outubro de 2011, foi un futbolista e político galego, do PPdeG.

## Traxectoria
Durante a súa mocidade dedicouse ao fútbol, co que militou no Dubra, Céltiga, Bergantiños FC, Ordes e SD Compostela. Traballou durante quince anos como secretario do xulgado de paz do Val do Dubra.

Presentouse á alcaldía de Val do Dubra por primeira vez con Alianza Popular nas eleccións municipais en 1987 sendo a forza máis votada, pero non puido alcanza-la alcaldía debido a un pacto entre o PNG e a CPG que fixo alcalde ó nacionalista Manuel García Monteagudo. Nas municipais de 1991 volveu se-la forza máis votada e foi elixido alcalde por maioría simple, xa daquela á fronte do Partido Popular. Gobernou en minoría ata agosto de 1992, cando alcanzou un pacto coa CNG que encabezaba o exalcalde García Monteagudo. 

Revalidou a alcaldía con maioría absoluta nas sucesivas convocatorias electorais (1995, 1999, 2003, 2007 e 2011) ata que en setembro dese último ano foi condenado pola Xustiza a sete anos de inhabilitación por un delito de prevaricación, logo de que operarios do concello retirasen en 2007 cascallo dun predio privado sen o consentimento do seu propietario. Baleato viuse obrigado por lei a dimitir e foi substituído o 10 de outubro de 2011 de forma provisional pola concelleira popular Rosa Parafita e de forma definitiva polo tamén popular Camilo Varela Mariño. Uns días despois de abandonar a alcaldía, Baleato falecía dun infarto.

## Recoñecementos 
Un ano despois do seu falecemento o campo de fútbol de Bembibre cambiou de nome, pasando a chamarse Campo Juan Baleato.

## Vida persoal
Estivo casado, e tivo dous fillos, un deles o futbolista Roberto Baleato.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos
* Eleccións municipais en Val do Dubra
Raja Club Athletic

O **Raja Club Athletic** (ou Raja Casablanca) é un club deportivo da cidade marroquí de Casablanca, fundado en 1949, máis coñecido polos éxitos da súa sección de fútbol. Considerado un equipo do pobo, durante moitos anos tivo fama de practicar bo fútbol sen acadar títulos. Non obstante, a súa sorte cambiou a partir de finais dos anos 80. Nos últimos 20 anos tense convertido nun dos equipos máis laureados de África.

O Raja (*Raja* significa *esperanza*) xoga os seus encontros como local no Stade Mohamed V de Casablanca, un estadio con capacidade para acoller 70.000 seareiros, o cal ten que compartir co seu gran rival, o Wydad Athletic Club.

A cor do club é o verde, que leva na camisola, no pantalón e nas medias.

## Palmarés
### Títulos nacionais
* **Liga marroquí de fútbol (12)** = 1988, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2004, 2009, 2011, 2013, 2020
* Copa de Marrocos **(7)** = 1974, 1977, 1982, 1996, 2002, 2005, 2012

### Títulos internacionais
* **Liga de Campións da CAF (3)** = 1989, 1997, 1999
* Copa da CAF **(1)** = 2003
* Supercopa da CAF **(1)** = 2000

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina oficial do Raja
Canon Sportif de Yaoundé

O **Canon Sportif de Yaoundé** (ou **Canon Yaoundé**) é un club de fútbol da capital do Camerún, Yaoundé, fundado en 1930. A época mais salientable da institución foi nos anos 70 e 80, nos que o equipo acadou 3 veces o campionato de África e a maior parte dos seus títulos nacionais de liga.

O Canon xoga os seus encontros como local no Stade Ahmadou Ahidjo, que ten capacidade para acoller 38.509 persoas nas súas bancadas.

As cores do Canon son o verde e o vermello. O traxe titular é verde coas medias vermellas. Xogadores como François Omam-Biyik, Thomas N'Kono, Jacques Songo'o, Marc-Vivien Foé ou Raymond Kalla teñen defendido esas cores no Canon Yaoundé.

## Palmarés
### Títulos nacionais
* **Liga camerunesa de fútbol (10)** = 1970, 1974, 1977, 1979, 1980, 1982, 1985, 1986, 1991, 2002
* Copa do Camerún **(11)** = 1967, 1973, 1975, 1976, 1977, 1978, 1983, 1986, 1993, 1995, 1999
### Títulos internacionais
* **Liga de Campións da CAF (3)** = 1971, 1978, 1980
* Recopa de África **(1)** = 1979

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Información na web da FIFA
Asante Kotoko Football Club

O **Asante Kotoko FC** é un equipo de fútbol da cidade de Kumasi, en Ghana, un dos máis laureados do país e de África. Segundo a IFFHS, foi o mellor equipo africano do século XX. Fundado en 1926, o equipo gañou o seu primeiro gran título en 1959 co campionato de liga. Dende entón o seu palmarés non parou de medrar até acadar os 21 títulos de liga que ten actualmente. Nas competicións continentais o Asante Kotoko ten feito grandes actuacións, disputando 7 finais da Liga de Campións da CAF, das que só gañou 2.

O club xoga os seus encontros como local no Baba Yara Stadium de Kumasi, no cal collen 40.000 seareiros.

A camisola, os pantalóns e as medias do primeiro equipamento son de cor vermella. Varios xogadores do Asante Kotoko teñen tido éxito en equipos europeos, como Anthony Yeboah, Samuel Kuffour ou Asamoah Gyan.

## Palmarés
### Torneos nacionais
* **Liga ghanesa de fútbol (21)** = 1959, 1963/64, 1964/65, 1967, 1968, 1969, 1972, 1975, 1980, 1981, 1982, 1983, 1986, 1987, 1988/89, 1990/91, 1991/92, 1992/93, 2003,2005, 2007/08
* Copa de Ghana **(8)** = 1958, 1960, 1976, 1978, 1984, 1989/90, 1997/98, 2001
### Torneos internacionais
* **Liga de Campións da CAF (2)** = 1970, 1983
** *Subcampinatos (5)* = 1967, 1971, 1973, 1982, 1993

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina oficial do Asante Kotoko
Olga Iglesias

**María Olga Iglesias Fontal**, nada en Vilavella (Triacastela) o 15 de abril de 1971, é unha veterinaria e política galega do PPdeG.

## Traxectoria 
Licenciada e posteriormente doutora en Veterinaria pola Universidade de Santiago de Compostela, é funcionaria do corpo veterinario da Xunta de Galicia. Foi elixida concelleira polo PPdeG en Triacastela en 2003. En 2007 encabezou a lista popular nas municipais. Foi candidata ao Congreso pola provincia de Lugo nas eleccións xerais de 2008 e aínda que non resultou elixida, tomou posesión en 2009 substituíndo a Raquel Arias Rodríguez. Nas municipais de 2011 volveu encabezar a candidatura do PPdeG ao concello de Triacastela e arrebatoulle a maioría absoluta ao PSdeG, que levaba gobernando durante máis dunha década. Tamén se presentou ás eleccións xerais de 2011 como número tres na lista do PPdeG, e saíu elixida.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Triacastela
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición

### Ligazóns externas 
*Artigo en *El Progreso*.
*Ficha no Congreso dos Deputados
Luis Fernández Guitián

**Luis Fernández Guitián**, nado en Sober o 29 de novembro de 1962, é un músico, escritor e político galego do PPdeG.

## Traxectoria
Está diplomado en Educación Infantil. Foi mestre do Conservatorio de Música de Ribadavia e creou e dirixiu a banda xuvenil de música. Logo foi mestre no Conservatorio Profesional de Música de Pontevedra, onde tamén dirixiu a banda do centro. Pasou despois ao Conservatorio Profesional de Música de Ourense, onde foi mestre de clarinete e clarinetista da Banda Municipal de Ourense. Foi director da Banda e da Escola de Música de Sober Repetiu como alcalde con maiorías absolutas en 2015, de 2019 e 2023.

En 2022, foi elixido presidente do PP de Sober por aclamación co 100% dos votos.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Sober

### Ligazóns externas
*Ficha en galegos.info
José Gómez Vázquez

**José Gómez Vázquez**, nado en San Martiño de Anllo (Sober) o 20 de febreiro de 1936, é un político galego do PPdeG.

## Traxectoria
Foi recolledor de leite. Entrou en política como concelleiro de Sober en 1973 da man do alcalde Jesús Vázquez Pérez. Continuou como concelleiro xa na democracia, sempre na candidatura de Jesús Vázquez (primeiro en UCD, logo en AP e finalmente no PPdeG). Dende 1989 foi 1º Tenente de alcalde do concello. Continuou na candidatura do PPdeG con Raquel Arias e tamén como 1º Tenente de alcalde. Converteuse en alcalde de Sober o 29 de xaneiro de 2009, cando Raquel Arias presentou a dimisión para encabezar a lista do PPdeG ás eleccións autonómicas pola provincia de Lugo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Sober

### Ligazóns externas
*Noticia en *El Progreso*
*Ficha en galegos.info