Historia postal

A **historia postal** comezou cando o home sentiu a necesidade de compartir información a distancia. Esta información podería facerse a través do uso de sons ou de sinais de natureza luminosa que debían interpretarse a distancia. Coa chegada da escritura, a información xa pode viaxar como un sinal máis, a través do obxecto que a contén propiamente chamado Glifo. O desenvolvemento das primeiras civilizacións fai necesario un sistema fiable que permita o intercambio de información, que se poida utilizar de cando en vez, ata unha longa distancia: polo tanto así nacerón os primeiros sistemas postais. Sistemas que se aproveitarón de todos os descubrimentos humanos que permitian o transporte de información no menor tempo posible. Desde o uso inicial dos animais utilizáronse barcos, trens, avións e, nas últimas décadas, co desenvolvemento de Internet pode ser utilizado para certificar a información en tempo real.
miniatura|dereita|Ruta do Pony Express, imaxe que forma parte da Historia postal.
## O termo 
O termo **historia postal** refírese ao estudo do sistema postal e mais do seu funcionamento así como a recompilación de material asociado ilustrando episodios históricos dos distintos sistemas postais. O termo é atribuído a Robson Lowe, un filatelista profesional, quen fixo o primeiro estudo organizado sobre o tema alo na década de 1930, onde describe os filatelistas como "estudantes de ciencia", namentres que os historiadores postais como "estudantes da humanidade".
## A antiga civilización 
220px|miniatura|Táboa Peutigeriana que foi reconstruída baseándose no sistema postal da antiga Roma
A orixe do servizo de correo é moi vello téñense referencias que datan do 4000 a.C. na China, onde se utilizaban mensaxeiros montados en cabalos que cabalgaban polas rúas levando nun primeiro momento as mensaxes sinxelas e logo máis tarde o diario oficial, que era nomeado "Pao Ching".

A evidencia máis antiga da existencia dun sistema organizado de servizos postais proceden de Kültepe en Turquía e están representadas en tablillas de arxila en caracteres cuneiformes que datan de 2000 aC

No Antigo Exipto xa existía un servizo postal avanzado e accesible, polos funcionarios dos faraóns e ata por unha banda da xente da cultura e os comerciantes. Os servizos de transporte facíanse por vía fluvial e o soporte da comunicación nos que viaxaba a información era en papiros escritos en demótico cando se trata de temas de negocios.

En Persia foi Ciro II o que se preocupo de introducir e tramitar un verdadeiro servizo público postal.
Xenofonte de Atenas fala disto na súa obra *Ciropedia*, e describiuno como baseado na suposición do camiño que fai un cabalo camiñando nun día, segundo a cal construíronse cortellos especialmente para a reposición e repouso.	
Ao longo da estrada, había 111 estacións e os mensaxeiros podería cubrir toda a distancia en 9 días..

Os antigos romanos puxeron moito coidado coa organización do servizo de correo.
Octavio Augusto encargouse persoalmente da reorganización do *cursus* ou servizo de correo, que se converteu en "Cursus publicus" ou "correo estatal". Os mensaxeiros que traian con eles a información chamábanse "tabellari" (portadores de táboas) e portábana en táboas de óso ou de metal recuberto con cera. Pero pronto, para facilitar o transporte, as táboas foron substituídas por rolos de papiro escrito cunha tinta vexetal chamada "atramentum". A ruta entre unha cidade e outra cidade era percorrido por carros e cabalos e organizabase nas estacións chamadas *statio posita* da que provén o nome de "estación de posta". Para recoñecer os carros orixinais estes ían cubertos con cunchas de *bulla* (un molusco do Mediterráneo) ou tacos redondos de metal.
Para entregar unha carta os "mensaxeiros" poderían cubrir 270 quilómetros en 24 horas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas