open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
L'inganno felice

'''''L'inganno felice*** (en galego ***O engano feliz'''*) é unha ópera nun só acto con música de Gioachino Rossini e libreto en italiano de Giuseppe Maria Foppa. A súa estrea tivo lugar no Teatro San Moisè de Venecia o 8 de xaneiro de 1812.

Rossini chamoulle á súa ópera farsa, aínda que como Richard Osborne explica: "A súa designación como *farsa* é enganosa á luz do seu status de ópera semiseria como un melodrama romántico con elementos buffos." A obra ten máis en común coas óperas revolucionarias francesas como *Les deux journées* de Luigi Cherubini.

## Historia 
*L'inganno felice* é a terceira ópera de Rossini tras *La cambiale di matrimonio* e *L'equivoco stravagante'', sendo esta o seu primeiro grande éxito. De feito, ao éxito inmediato de Venecia seguíronlle representacións en moitos teatros en Italia e no estranxeiro (como Londres e París), chegando tamén a imprimirse a partitura, un feito pouco habitual daquela. Tras este éxito, Rossini recibiu o encargo do director do Teatro San Moisè para realizar outras tres óperas máis para o teatro.

Os anos que Rossini pasou entre Milán e Venecia foron moi prolíficos, de feito, ese mesmo ano de 1812 estreou seis óperas. Para explicar esta imparable produción hai que ter en conta que Rossini, durante case toda a súa carreira como compositor, aproveitaba fragmentos e ideas de obras anteriores para óperas novas con moita frecuencia.

Esta ópera represéntase en moi poucas ocasións na actualidade, aparecendo nas estatísticas de Operabase con tan só unha representación no período 2005-2010.

## Personaxes 
## Argumento 
: Data: un afastado pasado. 
: Lugar: unha vila mineira á beira do mar en Italia.

O vilán Ormondo estaba namorado de Isabella, que casou co duque Bertrando. Cando ela rexeitou os seus avances, Ormondo espallou rumores sobre a reputación dela e subornou a Batone no seu elenco á deriva nun barco no mar. Mais ela foi salvada por un mineiro local, Tarabotto, quen a fixo pasar pola súa sobrina Nisa.

A ópera comeza dez anos despois. O Duque Bertrando está visitando as minas. Isabella, que aínda está namorada do seu home, revela a súa verdadeira identidade a Tarabotto, que promete axudarlle. O duque chega co Ormondo e Batone. O duque aínda está namorado da súa dona, mesmo a pesar de que cre os rumores que indicaban que ela lle era infiel. Batone avisa a "Nisa" e decátase de que ela é Isabella disfrazada. El planea con Ormondo secuestrala esa noite, mais Tarabotto escoita o seu plan. Os dous viláns son desenmascarados antes de que poidan secuestrar a Isabella, cuxa verdadeira historia é revelada cando ela mostra as súas roupas de duquesa e un retrato do duque que gardara para si. Finalmente Bartrando e Isabella reúnense de novo.

## Gravacións 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Notas, discografía e libreto en Kareol
Miguel Ángel Tena

**Miguel Ángel Tena García**, coñecido como **Tena**, nado o 17 de xaneiro de 1982 en Almassora (Castelló), é un exfutbolista e adestrador profesional español.

## Traxectoria 
Tena chegou ao Villarreal CF no ano 2003 procedente dos seus veciños do Valencia CF, despois de terminar a súa formación futbolística con este último. Despois dunha fichaxe infrutuosa ao Real Madrid Castilla, fixo o seu debut profesional na Primeira división na tempada 2003-04, aínda que tan só aparecería nun partido de liga co seu novo club, nunha derrota por 1-2 fronte o Osasuna, sendo substituído á hora de xogo.

Posteriormente Tena continuou a súa carreira na Segunda Divisón, primeiro co Racing de Ferrol, para pasar a xogar durante tres tempadas co Polideportivo Ejido, e posteriormente Levante, Elche e Córdoba, onde tras tres anos se converteu nun dos capitáns do conxunto. Xogou en total máis de 200 partidos oficiais na categoría, con 17 goles anotados até 2013 xogando de defensa central. O 9 de xaneiro de 2013 rompe a súa relación co Córdoba para asinar un contrato por ano e medio co Club Deportivo Lugo. Tras non gozar de moitos minutos no club lucense, asina poloa Cádiz CF e posteriormente o Racing de Ferrol de Segunda B.

### Clubs 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en futbolme.com 
* Datos do xogador en resultados-futbol.com
PEA

O termo **PEA** pódese referir a:

* Rede PEA, a *Rede do Plan de Escolas Asociadas da UNESCO* , comunmente coñecida como **Escolas Asociadas da UNESCO**.
* En pneumoloxía, a Pneumonía eosinofílica aguda doenza agrupada dentro das eosinofilias pulmonares.
* Pea, a sexta canción do disco *One Hot Minute*, sexto álbum dos Red Hot Chili Peppers, editado o 12 de setembro de 1995.
NEA

O termo **NEA** pódese referir a:

* En pneumoloxía, a **Pneumonía eosinofílica aguda**, doenza agrupada dentro das eosinofilias pulmonares.
* **Néa Kaméni**, en grego *Νέα Καμένη*, illa volcánica de Grecia situada no mar Exeo.
* **Nea Smyrni**, cidade de Grecia.
* **Near-Earth asteroids**, asteroides próximos á Terra.
Limoges

**Limoges** ([liˈmoʒ]; en occitano *Limòtges*) é unha cidade francesa, capital do distrito de Limoges e da rexión de Lemosín.
 
En 2008 tiña 140.138 habitantes e unha extensión de 77,45&nbsp;km². Forma parte do Camiño de Santiago.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina Oficial de Limoges
The Rundown

***The Rundown*** é un filme estadounidense dirixido por Peter Berg que se estreou no 2003.

## Sinopse 
Para pagar unha débeda, un cazador de recompensas (The Rock) viaxa a Helldorado, unha cidade no máis profundo da xungla do Amazonas, para capturar a un convicto (Scott). Pero cando chega, descobre que a quen ten que deter é só un rapaz que devece polas emocións e que busca riqueza. Ámbolos dous formarán equipo para intentar atopar un valioso gato de ouro.

## Personaxes 
* Dwayne Johnson como Beck
* Seann William Scott como Travis Alfred Walker
* Rosario Dawson como Mariana
* Christopher Walken como Cornelius Bernard Hatcher
* Ewen Bremner como Declan
* Jon Gries como Harvey
* Ernie Reyes, Jr. como Manito
* William Lucking como Walker
* Arnold Schwarzenegger como Patrón do bar (Cameo sen acreditar)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Pneumonía eosinofílica aguda

A **pneumonía eosinofílica aguda** (**PEA** ou **NEA**) é unha doenza pulmonar agrupada dentro das chamadas eosinofilias pulmonares. É de etioloxía descoñecida, polo que o diagnóstico desta doenza só se pode establecer cando non se poida facer o diagnóstico doutras doenzas que causen eosinofilia pulmonar. A diferenza da pneumonía eosinofílica crónica, que ten un curso crónico e un comezo insidioso, a PEA é un proceso agudo que cursa principalmente con febre de poucos días de evolución e insuficiencia respiratoria. En moitos casos, por mor da gravidade da afectación respiratoria, cómpre asistir ao doente con ventilación mecánica.
O diagnóstico establécese principalmente por radioloxía e por medio dun lavado broncoalveolar. Na radioloxía de tórax obsérvanse infiltrados alveolares ou intersticiais de eosinófilos, e no lavado broncoalveolar obxectivaríase un porcentaxe de eosinófilos en sangue de máis dun 25%. os niveis de IgE sérica poden estar aumentados nalgúns doentes. Tamén adoita ser frecuente o derramamento pleural.

O tratamento baséase no uso de corticoides, sobre todo metilprednisolona a doses altas até se resolver a insuficiencia respiratoria, e a doses menores durante 4 semanas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eosinofilia pulmonar

### Ligazóns externas 
* PDF *Pneumonía eosinofílica aguda idiopática: Estudo de 22 pacientes.* Franc¸ois Philit, Bénédicte Etienne-Mastroïanni, et. al
Síndrome hipereosinofílica idiopática

[250px|thumb|[Eosinófilo, célula sanguínea que se atopa nos pulmóns nas **eosinofilias pulmonares**.]]
A **síndrome hipereosinofílica idiopática** é unha doenza pulmonar agrupada dentro do grupo das chamadas eosinofilias pulmonares. É de etioloxía descoñecida. Descríbese como a elevación persistente no reconto sanguíneo de eosinófilos, de xeito que se evidencia unha cantidade de máis de eosinófilos/mm³, coma mínimo durante 6 meses e sen haber causa algunha recoñecíbel, existindo afectación multiorgánica, sobre todo do sistema nervioso, o corazón ou da medula ósea. Tamén poden resultar afectos o aparello respiratorio, producindo tose, dor e dispnea; o sistema dixestivo, os riles e a pel.
Existen dúas variantes desta doenza. Unha *variante mieloproliferativa*, máis agresiva e con frecuente afectación cardíaca, e asociada co xene que codifica unha proteína semellante en actividade á tirosin-cinasa. A segunda variante, a *variante linfocítica*, asóciase a atopia e elevados niveis de IgE.

O prognóstico é moi variábel, podendo ser dende excelente, cunha recuperación completa, até mortal, por mor da afectación de órganos vitais coma o corazón.
O tratamento baséase no uso de corticoides e hidroxiurea. Tamén se poden empregar anticorpos monoclonais como o Mepolizumab.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eosinofilia pulmonar
Erik Pontoppidan

**Erik Pontoppidan**, nado o 24 de agosto de 1698 en Århus e finado o 20 de decembro de 1764 en Bergen (Noruega), foi un teólogo e ornitólogo danés.

## Traxectoria 
Estudou teoloxía na universidade de Copenhaguen. Foi titor de diversos nobres, o que lle permitiu viaxar por Europa. Posteriormente, pasou a ser un dos profesores do rei.

En 1738 comezou a impartir clases de teoloxía en Copenhaguen, e pasou a ser bispo de Bergen en 1745.

Aínda que gran parte da súa obra foi sobre teoloxía, publicou tamén numerosas obras sobre zooloxía. Foi amigo de Morten Thrane Brünnich (1737-1827), considerado o fundador da zooloxía danesa. Na súa *Historia natural de Noruega* fala notabelmente do lendario Kraken.

## Bibliografía parcial 
* *Theatrum Daniae veteris et modernae.* Bremen 1730
* *Kurzgefaßte Reformations-Historie der dänischen Kirche.* Lübeck 1734
* *Kort Forestilling af de store Velgierninger.* Kopenhagen 1736
* *Marmora Danica selectiora sive Inscriptionum.* Kopenhagen 1739-41
* *Gesta et vestigia Danorum extra Daniam.* Preuss, Leipzig, Kopenhagen 1740/41
* *Annales ecclesiæ danicæ diplomatici.* Möller, Kopenhagen 1741-52
* *Ein paar erweckliche Predigten vom Elend des irdischen Lebens und wie demselben möge geholfen werden.* Kothert, Bergen 1749
* *Glossarium norvagicum.* Kothert, Bergen 1749
* *Det forste Forsorg paa Norges Naturlige Historie.* Kopenhagen 1752
* *Erich Pontoppidans ... Versuch einer natürlichen Historie von Norwegen.* Mumme, Kopenhagen, Flensburg 1753-69
* *Erich Pontoppidans ... Erbauliche Hirtenbriefe, welche er an die Priesterschaft des Bergischen Stifts geschrieben.* Berger & Boedner, Rostock 1754
* *Menoza.* Kopenhagen 1754
* *The natural history of Norway.* Linde, Londres 1755
* *Erich Pontoppidans unvorgreifliche Bedenken über die natürliche Ursache der vielen und starken Erdbeben und des ungewöhnlichen Wetters, welches man seit einiger Zeit sowohl in als außer Europa vernommen hat.* Pelt, Kopenhagen 1757
* *Erich Pontoppidans Kraft der Wahrheit, den atheistischen und naturalistischen Unglauben zu besiegen.* Pelt, Kopenhagen 1759
* *Eutropii Philadelphi Oeconomiske Balance.* Godiche, Kopenhagen 1759
* *Menoza, welcher die Welt umhergezogen, Christen zu suchen.* Kopenhagen 1759
* *Sannleiki Gudhraedslunnar.* 1759
* *Origines Hafnienses eller den kongelige Residentz-Stad Kiøbenhavn, forestillet i sin oprindelige Tilstand.* Godiche, Kopenhagen 1760
* *Den Danske Atlas eller Konge-Riget Dannemark.* Kopenhagen 1763-81
* *Erich Pontoppidans kurzgefaßte Nachrichten, die Naturhistorie in Dänemark betreffend.* Rothe & Profft, Kopenhagen 1765 (p.m.)
* *Erich Pondoppidans schrift- und vernunftmäßige Abhandlung von der Unsterblichkeit menschlicher Seelen, von deren Befinden in dem Tode, von deren Zustand gleich nach dem Tode, bis an das jüngste Gericht.* Rothe, Kopenhagen 1766 (p.m.)
Eosinofilia pulmonar iatroxénica

[250px|right|thumb|[Eosinófilo, célula sanguínea que se atopa nos pulmóns nas **eosinofilias pulmonares**.]]
A **eosinofilia pulmonar iatroxénica** (EPI) ou **eosinofilia pulmonar por fármacos** é un grupo de doenzas caracterizados por causaren infiltrados pulmonares nos que predominan os eosinófilos provocados por mor da acción adversa dun fármaco. Este tipo de enfermidades teñen un mecanismo de hipersensibilidade tipo II ou IV, e nin a dose nin a duración do tratamento ten relación coa severidade desta eosinofilia pulmonar. O inicio pode ser agudo ou gradual, e a sintomatoloxía é a mesma que nas demais eosinofilias: tose, febre, e infiltrados pulmonares. Ante un infiltrado pulmonar eosinofílico, cómpre realizar unha correcta anamnese de toda a medicación que toma o paciente, tanto con receita coma sen receita médica. O tratamento principal é a supresión do fármaco causante da doenza. Se for un caso severo, con grande afectación pulmonar, pode tratarse con corticoides durante unha semana.

## Principais fármacos que producen EPI 
* AINEs, por exemplo Ibuprofeno.
* Antibióticos
** Nitrofurantina
** Minociclina
** Ampicilina
** Penicilina
** Tetraciclina
* Carbamazepina
* Sulfazalazina
* Metrotexato
* Sales de ouro.
* Fenitoína
* AAS

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eosinofilia pulmonar
Morten Thrane Brünnich

**Morten** (ou **Martin**) **Thrane Brünnich**, nado en Copenhaguen o 30 de setembro de 1737 e finado o 19 de setembro de 1827, foi un zoólogo e mineraloxista danés.

## Traxectoria 
Fillo dun pintor especializado en retratos, estudou en primeiro lugar linguas orientais e teoloxía. Pero, despois de ler obras de Carl von Linné, orientouse axiña cara á historia natural.

Participou na elaboración do *Danske Atlas* (1763-1781) de Erik Pontoppidan (1698-1764), achegando observacións sobre os insectos. Despois de facerse cargo das coleccións de historia natural de Christian Fleischer dedicouse ao estudo concreto da ornitoloxía, publicando en 1763 *Ornithologia Borealis*, a primeira fauna aviaria ártica, na que describe por primeira vez numerosas especies. Nela describe, por exemplo, as especies recollidas por Fleischer na península de Boothia (norte do Canadá). O mesmo ano deu á luz un libro de entomoloxía e un tratado sobre os éideres.

Brünnich mantivo correspondencia con numerosos naturalistas estranxeiros, entre eles Carl von Linné, Peter Simon Pallas e Thomas Pennant.

Publicou a súa famosa *Entomologia* en 1763. Comeza entón un longo periplo por Europa, estudando especialmente os peixes do mar Mediterráneo e as minas de Cornualla e de Hungría. Publicou o resultado das súas observacións ictiolóxicas en 1768 baixo o título de *Icthyologia Massiliensis*.

Á súa volta, Brünnich ocupou un posto de lector de historia natural e de economía na universidade de Copenhaguen. Alí fundou un museo de historia natural e escribiu un manual escolar, os *Zoologiae fundamenta*.

Nos últimos anos da súa vida dedicouse principalmente á mineraloxía.

## Principais publicacións 
* *Prodromus insectologiæ Siælandicæ*. Kopenhagen 1761.
* *Die natürliche Historie des Eider-Vogels.* Kopenhagen 1763.
* *Eder-Fuglens Beskrivelse.* Kopenhagen 1763.
* *Tillæg til Eder-Fuglens Beskrivelse.* Kopenhagen 1763.
* *Entomologia.* Godiche, Kopenhagen 1764.
* *Ornithologia borealis.* Kall & Godiche, Kopenhagen 1764.
* *Ichthyologia Massiliensis.* Roth & Proft, Kopenhagen, Leipzig 1768.
* ''Appendix to Cronstedt's Mineralogy.* Londres 1772.
* *Zoologiæ fundamenta praelectionibus academicis accommodata.* Pelt, Kopenhagen 1771/72.
* *Mineralogie.* Simmelkiær & Logan, Kopenhagen, St. Petersburg 1777-81.
* *Dyrenes Historie og Dyre-Samlingen ud Universitetes Natur-Theater.* Kopenhagen, 1782.
* *Literatura Danica scientiarum naturalium.* Kopenhagen, Leipzig 1783.
* *Catalogus bibliothecæ historiæ naturalis.* Kopenhagen 1793.
* *Historiske Efterretninger om Norges Biergverker.* Kopenhagen 1819.
* *Kongsberg Sölvbergwerk i Norge.* Kopenhagen 1826.

## Abreviartura 
A abreviatura **Brünnich** emprégase para indicar a  como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Barbara Mearns e Richard Mearns (1988): *Biographies for Birdwatchers: The Lives of Those Commemorated in Western Palearctic Bird Names''. Londres: Academic Press. ISBN 0-12-487422-3.
Asperxilose broncopulmonar alérxica

200px|miniaturadaimagem|Aspergilus fumigatus
En medicina, a **Asperxilose broncopulmonar alérxica (ABPA)** é unha doenza caracterizada por unha resposta esaxerada do sistema inmunitario ao fungo Aspergillus, máis coñecido como Aspergillus fumigatus, e que afecta sobre todo aos bronquios. Caracterízase pola obstrución reversíbel das vías respiratorias, como acontece coa asma.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eosinofilia pulmonar
Seann William Scott

**Seann William Scott**, nado o 3 de outubro de 1976 en Cottage Grove, Minnesota, é un actor e humorista estadounidense.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Víctor Rivas

**Víctor Rivas Villa**, nado en Pontevedra en 1965, é un debuxante e ilustrador galego.

## Traxectoria 
Como debuxante contribuíu a publicacións como *Golfiño* ou *Atlántico Diario* e tamén ilustrou varios libros entre os que se conta o xogo de rol galego *As Crónicas de Gáidil*. Desde 2008 compaxina traballos de ilustración e BD para editoriais tanto galegas, españolas e internacionais principalmente no ámbito da LIX..

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Culturagalega.org
* Blog de Víctor Rivas
Ryan Phillippe

**Matthew Ryan Phillippe**, nado o 10 de setembro de 1974 en New Castle, Delaware, é un actor estadounidense.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
*
Granulomatose broncocéntrica

A **granulomatose broncocéntrica** (**GB**) é unha doenza que consiste nunha reacción granulomatosa inflamatoria e necrotizante do epitelio bronquial de arredor dos bronquios e bronquíolos. Representa unha doenza englobada dentro do tipo das eosinofilias pulmonares. É unha enfermidade pouco frecuente e de etioloxía descoñecida, denominándoselle moitas veces tamén granulomatose broncocéntrica idiopática. En proporción afecta tanto a homes como a mulleres de igual xeito. Porén, en pacientes asmáticos (aproximadamente un 50% do total), considérase que a etioloxía é unha reacción de hipersensibilidade fronte a antíxenos fúnxicos intrabronquiais, posibelmente *Aspergillus*. En doentes sen asma, a GB vinculouse con outras doenzas autoinmunes e infecciosas, entre elas a artrite reumatoide, a tuberculose, a equinococose, a histoplasmose, a coccidiomicose e a nocardiose.

O diagnóstico establécese mediante biopsia e mediante radioloxía, onde ofrece unha imaxe de masa tumoral. Ademais da asma, é frecuente que os pacientes con GB presenten asperxilose broncopulmonar alérxica (ABPA).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eosinofilia pulmonar
* Asperxilose
### Ligazóns externas 
* Recursos en pubmed sobre a GB .
O Piñeiro, Pesqueiras, Chantada

**O Piñeiro** é un lugar na parroquia de Pesqueiras, do concello de Chantada, na comarca de Chantada, pertencente a provincia de Lugo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pesqueiras 
### Parroquias de Chantada 
## Notas
Carcinoloxía

[miniatura|240px|[Lumbrigante, un crustáceo.]]

A **carcinoloxía**, dos elementos *carcino-* e *-loxía*, do grego καρκινο-, de καρκίνοσ *karkínos*, "cangrexo" (e tamén "cácer") e -λογια, de λόγοσ *logos*, "palabra", "explicación", "tatado", é a rama da zooloxía que estuda aos crustáceos.

Debido ao duplo significado que en grego ten a palabra καρκίνοσ, *carcinoloxía* é tamén o nome da especialidade da medicina que estuda os cancros ou tumores malignos.

Por iso algúns prefiren usar o pouco estendido termo **malacostracoloxía**, de *malaco-*, tirado do grego μαλακο-, de μαλακός *malakós*, "brando" e *-loxía* (etimoloxía pouco afortunada, pero que se usa en **malacostráceos** (*Malacostraca*), nome do grupo que comprende os crustáceos máis coñecidos) e que, por inapropiado, non debe confundirse con **malacoloxía**, ou parte da zooloxía que estuda os moluscos, animais "de corpo brando"·

Un biólogo que traballa en carcinoloxía é un **carcinólogo**.

## Carcinólogos destacados 
* Paul Bartsch
* Louis Augustin Guillaume Bosc
* Johann Friedrich von Brandt
* James Dwight Dana
* Charles Darwin
* Anselme Gaëtan Desmarest
* Johan Christian Fabricius
* Félix Édouard Guérin-Méneville
* Adrian Hardy Haworth
* William Perry Hay
* Johann Friedrich Wilhelm Herbst
* Thomas Henry Huxley
* Pierre André Latreille
* William Elford Leach
* Henri Milne-Edwards
* Alphonse Milne-Edwards
* Théodore André Monod
* Guillaume-Antoine Olivier
* Arnold Edward Ortmann
* Isabel Pérez Farfante 
* Constantine Samuel Rafinesque
* Martin Rathke
* Antoine Risso
* Thomas Say
* Philipp Franz von Siebold
* Thomas Roscoe Rede Stebbing
* Karl Wilhelm Verhoeff

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Crustáceos
* Lista de crustáceos de Galicia
* Oncoloxía

### Ligazóns externas 
* Crustacea.net, an online resource on the biology of crustaceans en Crustacea.net
* Crustacea en Natural History Museum of Los Angeles County
* Crustacea  en Tree of Life Web Project
* The Crustacean Society
* Natural History Collections: Crustacea en University of Edinburgh
* Crustacea (crabs, lobsters, shrimps, prawns, barnacles)  en Biodiversity Explorer
Rizobiáceas

As **Rizobiáceas** (***Rhizobiaceae***) son unha familia de proteobacterias, nas que se inclúen moitas (pero non todas) especies de rizobios, xunto con parasitos de plantas como *Agrobacterium*. As Rhizobiaceae son gramnegativas, aerobias e xeralmente con forma de bacilo. Moitas especies de Rhizobiaceae son diazótrofas, xa que poden fixar o nitróxeno e son simbióticas das raíces de plantas, onde forman nódulos radiculares.

## Filoxenia 
A taxonomía actualmente aceptada está baseada na LPSN (*List of Prokaryotic Names with Standing in Nomenclature*)  e no NCBI (*National Center for Biotechnology Information*)
e a filoxenia foi elaborada con datos de ARNr 16S da LTP 106 do *The All-Species Living Tree Project*.

{{Clade| style=line-height:75%;
|1={{clade
  |1={{clade
    |1={{clade
      |1=
      |2=*Rhizobium daejeonense* Quan *et al*. 2005
       }}
  |2=
   }}
  |2=
   }}
   
|subcladeA={{clade
                |1={{clade
                  |1={{clade
                    |1={{clade
                      |1={{clade
                        |1=
                        |2=*Rhizobium indigoferae* Wei *et al*. 2002
                         }}
                      |2=*Rhizobium gallicum* Amarger *et al*. 1997
                      |3=*Rhizobium yanglingense* Tan *et al*. 2001
                       }}
                    |2=*Rhizobium mongolense* Van Berkum *et al*. 1998
                    |3=*Rhizobium oryzae* Peng *et al*. 2008
                     }}
                  |2=*Rhizobium loessense* Wei *et al*. 2003
                   }}
                |2=*Rhizobium tubonense* Zhang *et al*. 2011
                 }}
}}

## Notas
Pasteurella

***Pasteurella*** é un xénero de bacterias gramnegativas, anaerobias facultativas. As especies de *Pasteurella* non son móbiles e son pleomórficas. A maioría das especies son catalase positivas e oxidase positivas. A especie máis salientable é *P. multocida*.

O hábitat destes microorganismos pode ser o medio ambiente en xeral, pero máis frecuentemente forman parte da microbiota da rexión nasofarínxea de distintas especies de animais domésticos e aves.

Os medios de cultivo para este xénero son o ágar sangue e ágar chocolate. No BHI mostra unha característica especial, xa que forma colonias de cor cincenta, mucoides e cun cheiro característico.

## Historia 
A primeira bacteria de *Pasteurella* foi descrita en 1879 por Henry Toussaint e Louis Pasteur. Os seus traballos permitiron a descuberta do axente causante da enfermidade chamada cólera das aves (*Pasteurella multocida ou septica*), e a obtención dunha vacina con xermes atenuados. O xénero e o nome Pasteurella foron propostos en 1887 polo bacteriólogo C. Trevisan en honor a Pasteur. O xénero chegou a incluír varias especies que despois foron reclasificadas, como *Pasteurella pestis*, que despois foi renomeada como *Yersinia pestis*, axente causante da peste bubónica, ou a antiga *Pasteurella haemolytica*, que despois se chamou *Mannheimia haemolytica*.

## Patoxénese 
Moitas especies de *Pasteurella* son patóxenos zoonóticos, e os humanos poden adquirir unha infección por mordeduras de mascotas domésticas, que orixinan pasteurelose. *P. multocida* é o axente causante de pasteurelose humana máis frecuente. Síntomas comúns da pasteurelose nos humanos son inchazón, celulite, e drenaxe sanguinolento no lugar da ferida. As infeccións poden progresar ás articulacións próximas, onde poden causar inchazón e artrite.

As *Pasteurella* son xeralmente susceptibles ao cloranfenicol, penicilinas, tetraciclina, e aos macrólidos.

*Pasteurella* está presente nas bocas de moitos gatos e cans e frecuentemente nos coellos. Isto é totalmente normal nestes animais, aos que a bacteria non lles causa trastornos e teñen boa saúde. A frecuente presenza da bacteria nas súas bocas é a causa de que cando un animal morde a unha persoa se adopten accións médicas proactivas e defensivas (algunhas veces son necesarios tratamentos antibacterianos).

*Pasteurella multocida* pode orixinar nas aves unha septicemia fulminante chamada cólera das aves.

### En coellos 
*P. multocida* causa morbideza e mortalidade nos coellos, e a síndrome predominante é unha enfermidade das vías respiratorias superiores. *P. multocida* pode ser endémica nas colonias de coellos e a miúdo transmítese polas secrecións nasais. *P. multocida* pode sobrevivir varios días na auga en áreas húmidas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Man 'first rabbit flu victim' - BBC News
* "Your Bunny Probably Has It - *Pasteurella*" by Astrid M. Kruse, DVM
Xermania Inferior

A **Xermania Inferior** foi unha provincia romana que ocupaba os territorios dos actuais Países Baixos e noroeste de Alemaña, sendo a súa fronteira oriental o río Rin (en latín *Rhenus*).

## Historia 
Ata os tempos de Xulio César, ningún exército se chegara tan ó norte da Galia. No verán do 57 a.C., o xeneral romano derrotou ós nervios en Flandres no val do Mosa. Na primavera do 55 a.C., César acudiu a parlamentar cos caudillos dos usipetes e tencteri do Rin inferior, que desexaban establecerse na beira occidental do río. No medio da reunión, César capturounos e esmagou ás súas hostes. Despois construíu unha ponte sobre o Rin para intimidar ós xermanos que aínda desexaban cruzar, así como explorar a rexión, ata entón descoñecida.

Entre os anos 39 a.C. e 38 a.C., Agripa expulsou ós suevos da beira oeste do Rin e estableceu no seu lugar ós ubios, un pobo aliado de Roma. As continuas guerras deixaran esta rexión deserta, e os ubios fundaron a vila de *Ara Ubiorum*, a moderna Colonia. No -27, Octavio Augusto creou a provincia de Gallia Belgica, cuxa capital era Reims.

O gobernador Marco Lolio soubo en -17 que os sicambres, usipetes e tencteri, ó mando do sugambro Melón, cruzaran o Rin. O exército romano enfrontounos no val do Mosa, mais os xermanos rexeitaron a cabalería e logo ós lexionarios, e por último a aguia da V lexión foi roubada. Debido a que esta humillación debía ser vingada, Augusto enviou ós irmáns Tiberio e Druso a fornecer a fronteira do Rin. Ademais dividiu os territorios xermánicos conquistados en dous distritos militares romanos: Xermania Superior e Xermania Inferior. Para cuestións administrativas dependían do legado da Gallia Belgica, pero para cuestiones militares, os legados das lexións eran plenamente autónomos.
## Véxase tamén
Lourenzá (homónimos)

O topónimo **Lourenzá** pode referirse a:

;En Galiza
***Lourenzá**, concello da comarca da Mariña Central;
****Lourenzá**, parroquia de dito concello;
****San Tomé de Lourenzá**, parroquia de dito concello;
*****Lourenzá**, lugar de dita parroquia;
****San Xurxo de Lourenzá**, parroquia de dito concello;
****Santo Adrao de Lourenzá**, parroquia de dito concello.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Lourenzo**, lugar da parroquia de Mera de Arriba, no concello de Ortigueira;
***Os Lourenzos**, lugar da parroquia de Rebordelo, no concello de Cerdedo-Cotobade.
Santo Adrao

Como topónimo **Santo Adrao** pode referirse a:

;En Galiza
***Santo Adrao de Lourenzá**, parroquia do concello de Lourenzá;
***Santo Adrao**, lugar da parroquia de Goiriz, no concello de Vilalba.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Pneumonía eosinofílica crónica

[300px|miniaturadaimagem|[Eosinófilo, célula sanguínea característica nos infiltrados das eosinofilias pulmonares.]]
A **pneumonía eosinofílica crónica** (**PEC** ou **NEC**) é unha doenza do aparello respiratorio que forma parte do grupo de doenzas denominado eosinofilias pulmonares, caracterizadas pola infiltración de eosinófilos nas vías respiratorias, alvéolos e intersticio pulmonar. Os primeiros en identificaren a un doente de pneumonía eosinofílica foron Christoforidis e Molnar no ano 1960, mentres que Carrington e o seu equipo foi quen de establecer a primeira serie de pacientes en 1969. A PEC é unha doenza rara e de etioloxía descoñecida. Porén, estableceuse a asma como factor asociado, xa que case o 50% ou ben acompaña ou ben precede á eosinofilia. 
O tratamento baséase no uso de corticoides.

## Clínica 
Os síntomas máis comúns neste tipo de eosinofilia son, de maior a menor frecuencia, a tose (93% dos doentes), dispnea (92%) e febre (77%). Tamén poden acontecer outros síntomas inespecíficos, aínda que con menor frecuencia, como son a hemoptise (tose sanguinolenta), malestar xeral, sibilancias pulmonares, suores nocturnas, perda de peso, dor torácica, artralxias e estertores na auscultación respiratoria.
Na maioría dos casos a doenza concorre cun curso insidioso, isto é, acontece unha evolución gradual, cunha media de 7 meses de evolución antes de establecer o diagnóstico e instaurar un tratamento axeitado. A remisión da doenza sen tratamento é rara, sendo de arredor do 10%.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eosinofilia pulmonar
### Ligazóns externas 
*
Piquín

Como topónimo **Piquín** pode referirse a:

;En Galiza
***Ribeira de Piquín**, concello da comarca de Meira;
***San Xurxo de Piquín**, parroquia do concello de Ribeira de Piquín;
***Piquín**, lugar da parroquia de Santalla, no concello de Ribeira de Piquín.
Iron Man 2

***Iron Man 2*** é un filme estadounidense de acción dirixido por Jon Favreau que se estreou no 2010. Secuela do filme de 2008 *Iron Man*.

## Sinopse 
O mundo xa sabe que o multimillonario Tony Stark (Robert Downey, Jr.) é Iron Man, o superheroe enmascarado. A pesar das presións do goberno, a prensa e a opinión pública para que comparta a súa tecnoloxía co exército, Tony rexeita desvelar os segredos da armadura de Iron Man, porque teme que esa información caia en malas mans. Con Pepper Potts (Gwyneth Paltrow) e James “Rhodey” Rhodes (Don Cheadle) ó seu carón, Tony forxa alianzas novas e enfróntase a novas e poderosas forzas.

## Personaxes 
* Robert Downey, Jr. como Tony Stark / Iron Man
* Gwyneth Paltrow como Virginia "Pepper" Potts
* Don Cheadle como Tenente Coronel James "Rhodey" Rhodes
* Scarlett Johansson como Natalie Rushman / Natasha Romanoff
* Sam Rockwell como Justin Hammer
* Mickey Rourke como Ivan Vanko
* Samuel L. Jackson como Nick Fury

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
TRS 3

**TRS 3** (*Tetrahedron Research Satellite 3*), tamén denominado **ERS 6**, foi un satélite artificial estadounidense lanzado o 9 de maio de 1963 mediante un foguete Atlas-Agena B desde a Base Vandenberg da Forza Aérea.

## Características 
TRS 3 foi o terceiro membro exitoso da familia de satélites ERS (Environmental Research Satellites), pequenos satélites lanzados como carga secundaria xunto satélites máis grandes para facer probas tecnolóxicas e estudos do contorno espacial. TRS 3 foi lanzado xunto con outros satélites no mesmo foguete, incluído o TRS 2. Levaba un único experimento a bordo, idéntico ó de TRS 2, consistente en 132 células solares en diferentes configuracións para investigar os efectos que o espazo tiña nelas, aínda que tamén foi usado para estudar os efectos da presión da radiación solar na órbita do satélite.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Environmental Research Satellites
Artrite reumatoide

A **artrite reumatoide** (AR) é unha doenza autoinmune, caracterizada polo feito de provocar inflamación crónica nas articulacións, e que produce unha destrución paseniña con diferentes graos de deformidade e incapacidade funcional. Ás veces, o seu comportamento é extraarticular, de xeito que pode causar lesións noutros lugares anatómicos fóra da articulación, como pode ser as cartilaxes, os ósos, os tendóns ou os ligamentos das articulacións. Pode afectar a diversos órganos e sistemas, como os ollos, os pulmóns, o corazón ou os vasos sanguíneos.

Aproximadamente o 1% da poboación mundial está afectada pola artrite reumatoide, sobre todo as mulleres, que son 3 veces máis susceptíbeis ca os homes de padecer a doenza. A aparición adoita acontecer entre os 40 e os 50 anos de idade, malia que pode aparecer en calquera idade. A artrite reumatoide pode chegar a ser unha doenza dolorosa e altamente incapacitante. É diagnosticada fundamentalmente polos signos e síntomas clínicos, así coma certos exames de laboratorio, incluíndo o factor reumatoide (FR) e a radioloxía. Tanto o diagnóstico coma o tratamento da AR é levado por especialistas en reumatoloxía.miniatura|esquerda
Artello

O termo **artello** pode referirse a:
* o **artello** ou **articulación**, lugar onde se unen os ósos dos vertebrados. No home, tamén especialmente a: 
** o **nocello**, lugar onde se une a perna co pé. 
* o **artello** ou **artículo**, cada unha das partes en que se dividen os apéndices —patas, antenas, palpos, etc.— dos artrópodos.
* **Artello Teatro**, compañía teatral galega.
Pepe Lemos

**José Lemos Rodríguez**, nado en Salvaterra de Miño o 1 de febreiro de 1962 e finado o 21 de setembro de 2023, máis coñecido como **Pepe Lemos**, foi un futbolista e adestrador galego que xogou como defensor no Celta e no Valladolid e no Porriño Industrial, equipo que despois adestrou. Xogaba na demarcación de lateral dereito.

Participou nun partido amigábel coa selección española, na homenaxe a Alvelo, sendo seleccionador o galego Luis Suárez. Foi tío do tamén futbolista e adestrador Claudio Giráldez.

## Traxectoria 
Formouse nas categorías inferiores do Celta de Vigo con cuxo primeiro equipo subiu, en 1979 con 17 anos, trala entrada en vigor da normativa segundo a cal era obrigatorio aliñar a dous xogadores sub-20 en cada encontro na Segunda División e divisións inferiores, e que permanecesen no campo polo menos 15 minutos.

O seu debut oficial foi o 14 de outubro de 1979 en Castelló, con derrota por 1-0. Estreouse como goleador pouco despois ante o Getafe CF a centro do brasileiro Ademir. Rematou esa primeira tempada disputando un total de 22 encontros pero rematou co descenso a Segunda División B. A seguinte foi unha gran tempada do Celta, que volveu a Segunda División da man do técnico Milorad Pavić e cun gran papel de Pepe Lemos.

A tempada 1981-82 consumábase o ascenso do club a Primeira División, debutando o xogador de Salvaterra na máxima categoría na campaña 82/83, o 5 de setembro de 1982, con 20 anos. Durante os anos seguintes consolidouse no equipo galego, co que xogou entre a máxima categoría e a segunda división.

En 1986, despois de sete tempadas no Celta de Vigo, tempo no que pasou outros dous anos en Segunda División antes de recuperar a categoría, comprou a súa carta de liberdade tras consumarse un novo descenso do club olívico e fichou polo Real Valladolid. Nesa campaña xogou 16 partidos, pero a partir da seguinte fíxose titular, condición que mantivo até 1992, cando  despois de xogar durante seis tempadas, ao final das cales rematou xogando de lateral esquerdo, o Valladolid descendeu a segunda e o galego abandonou o equipo. En total, sumou 214 partidos e 3 goles na primeira división.

Tras deixar o Valladolid xogou no Porriño Industrial, club no que se retirou e ao que adestrou posteriormente. Tamén disputou a liga de fútbol indoor co equipo de veteranos do Celta de Vigo. 

### Selección española 
Xogando no Valladolid foi convocado pola selección española por Luis Suárez para o amigábel contra o Celta de Vigo en homenaxe a José Manuel Alvelo en Balaídos o 28 de decembro de 1988. Porén non se considera internacional xa que o encontro non se considera oficial ao ser contra un club.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil de Pepe Lemos
A Costiña, Ponte Veiga, O Carballiño

** A Costiña** é un lugar da parroquia de Ponte Veiga no concello ourensán do Carballiño na comarca do Carballiño. Tiña 30 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 13 eran homes e 17 mulleres. Iso supón un mantemento da poboación respecto a 2010, cando tiña 30 habitantes (13 homes e 17 mulleres).
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ponte Veiga 
### Parroquias do Carballiño 
## Notas
Grupo Tojeiro

**Grupo Tojeiro** é un grupo familiar de empresas creadas por Roberto Tojeiro Díaz e a súa familia.

## Historia
Os inicios do grupo están nun negocio familiar nas Pontes dedicado á venda de todo tipo de produtos, que co tempo medrou ata estar hoxe formado por empresas como Gadis, Reganosa, INTASA e Galparket. A facturación foi en 2009 duns 900 millóns de euros; sumando os ingresos de todo o grupo son preto de 1.300 millóns de euros.

Os investimentos do grupo Tojeiro así como os da súas empresas están baseados nas Pontes, onde teñen sede varias das súas empresas, con expansión a concellos limítrofes como San Sadurniño (Intasa), Ferrol e Mugardos (Forestal del Atlántico e Reganosa).

## Reganosa
Tojeiro e o seu grupo asociado coa Xunta de Galicia, Caixa Galicia e Fenosa foron os impulsores de Reganosa, a planta de gas de Mugardos.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina web de Reganosa 
*Blog do Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol
Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol

O **Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol (COCIUDEM)** é unha plataforma que agrupa máis de medio centenar de entidades locais contra a localización da planta de gas de Reganosa en Punta Promontorio (Mugardos), no interior da ría de Ferrol.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Blog do Comité Cidadán de Emerxencia para a Ría de Ferrol
TRS 5

**TRS 5** (*Tetrahedron Research Satellite 5*), tamén denominado **ERS 12**, foi un satélite artificial estadounidense lanzado o 17 de outubro de 1963 mediante un foguete Atlas-Agena D desde Cabo Cañaveral.

## Características 
TRS 5 foi o quinto membro exitoso da familia de satélites ERS (Environmental Research Satellites), pequenos satélites lanzados como carga secundaria xunto satélites máis grandes para facer probas tecnolóxicas e estudos do contorno espacial. TRS 5 foi lanzado xunto cos satélites Vela 1 e Vela 2. Levaba a bordo un experimento consistente nun detector omnidireccional para medir a enerxía das partículas cargadas na magnetosfera, en concreto para electróns entre 0,5 e 5 MeV e para protóns no intervalo entre 10 e 20 MeV e entre 50 e 100 MeV. O satélite foi inxectado nunha órbita inicial de 103.852&nbsp;km de apoxeo e 208&nbsp;km de perixeo, cunha inclinación orbital de 36,69 graos e un período de 39 horas. Reentrou na atmosfera o 5 de febreiro de 1966.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Environmental Research Satellites
Corval, Sagra, O Carballiño

** Corval** é un lugar da parroquia de Sagra no concello ourensán do Carballiño na comarca do Carballiño. Segundo o INE e o IGE en 2011 estaba deshabitado, se ben en 2010 tiña dous habitantes (un home e unha muller).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Sagra 
### Parroquias do Carballiño 
## Notas
A Fraga, Sagra, O Carballiño

**A Fraga** é un lugar da parroquia de Sagra no concello ourensán do Carballiño na comarca do Carballiño. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 7 habitantes (6 homes e 1 muller), o que supón un aumento con respecto a 2011, cando estaba deshabitado.
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Sagra 
### Parroquias do Carballiño 
## Notas
Salomé Álvarez Blanco

**María Salomé Álvarez Blanco**, nada en Pontevedra o 29 de outubro de 1947, é unha profesora e política galega.

## Traxectoria 
Licenciada en Filosofía e Letras pola Universidade de Santiago de Compostela, é Catedrática de Lingua Española e profesora no IES A Xunqueira de Pontevedra. Foi concelleira do BNG en Pontevedra dende 1991, foi responsable de Educación e da área de Muller. Foi elixida parlamentaria pola provincia da Coruña nas eleccións autonómicas de 1997. Volveu ser elixida parlamentaria nas autonómicas de 2001. En 2001 asumiu o posto da vicepresidencia segunda da mesa do Parlamento.

## Vida persoal 
Está casada con Afonso Ribas Fraga, co que ten catro fillos: Pedro, Alberto, Alfonso e Pablo.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Pete Best

**Pete Best**, nado o 24 de novembro de 1941 en Madrás (Raj Británico), é un músico británico, principalmente coñecido por ser o batería orixinal da banda The Beatles, cos que comezou a tocar en 1959 e permaneceu ata o 16 de agosto de 1962, pouco despois da primeira audición para EMI Records, sendo substituído por Ringo Starr.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial de Pete Best 
* Son Entrevista a Pete Best
* Música de Pete Best
Chans

Como topónimo galego **Chans** é un orónimo que indica un terreo plano. Pode referirse a:

;En Galiza
***Chans**, lugar da parroquia de Valeixe, no concello da Cañiza;
***Chans**, lugar da parroquia de Pías, no concello de Ponteareas;
***As Chans**, lugar da parroquia de Albeos, no concello de Crecente;
***As Chans**, lugar da parroquia de Priegue, no concello de Nigrán;
***As Chans**, lugar da parroquia de Fiolledo, no concello de Salvaterra de Miño;
***As Chans**, lugar da parroquia de Bembrive, no concello de Vigo;
***As Chans do Carrasco**, lugar da parroquia de Randufe, no concello de Tui;
***Os Camiños Chans**, lugar da parroquia de Brens, no concello de Cee.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*
Xabier Casares

**Francisco Xabier Casares Mouriño**, nado en Xinzo de Limia o 10 de abril de 1946, é un médico e político galego.
## Traxectoria 
Licenciado en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela, exerceu como pediatra. Foi director médico do Complexo Hospitalario Cristal-Piñor de Ourense. Militante do PSdeG, foi concelleiro de Sanidade e Servizos Sociais na cidade de Ourense, onde vivía, entre 1991 e 1995, sendo o seu alcalde Manuel Veiga Pombo. En paralelo, nese mandato foi portavoz do PSdeG na Deputación de Ourense. Tralas eleccións de 1995 foi portavoz municipal do PSdeG en Ourense así como coordinador provincial do partido.

Foi elixido parlamentario pola provincia de Ourense nas eleccións autonómicas de 1997, ano no que ademais accedeu ao Comité Federal do PSOE. En outubro de 1998 renunciou como concelleiro e coordinador para centrarse, pasando a centrarse na súa labor no Parlamento. Volveu ser elixido parlamentario nas autonómicas de 2001. Deixou o Parlamento en abril de 2002.

Como irmán de Carlos Casares, na actualidade (2021) é o presidente da Fundación que leva o nome do escritor. Ademais, é presidente do Liceo Recreo Ourensán, unha institución cultural da cidade de Ourense.

## Vida persoal 
Foi irmán de Carlos Casares e, por tanto, cuñado de Kristina Berg e tío de Håkan Casares e Christian Casares.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Ficha en galegos.info
* Entrevista en *La Voz de Galicia*
Miguel Santalices

**Miguel Ángel Santalices Vieira**, nado en Bande o 17 de marzo de 1955, é un médico e político galego. Militante do Partido Popular de Galicia, desde 2016 é o Presidente do Parlamento de Galicia.

## Traxectoria 
Licenciado en Medicina e Cirurxía pola Universidade de Santiago de Compostela, máster en Alta Dirección, Xestión e Administración Sanitaria pola Escola d'Alta Direcció i Administració de Cataluña (EADA), diplomado en Dirección Hospitalaria e en Sanidade e máster en Saúde Pública. Diploma de directivo da Xunta de Galicia.

É funcionario do corpo facultativo superior da Xunta de Galicia, escala de Saúde Pública e Administración Sanitaria. Foi director dos ambulatorios de Vigo, director do Hospital Psiquiátrico de Toén, director do Hospital Xeral de Vigo e director do Hospital de Ourense. Foi tamén profesor colaborador da Escola Universitaria de Enfermería de Ourense.

É membro do Comité Executivo Provincial do Partido Popular de Ourense e secretario executivo de Servizos Sociais; é deputado no Parlamento de Galicia desde a V lexislatura. Foi vicepresidente da Cámara na V e VIII lexislaturas –en substitución de Celso Delgado e José Manuel Baltar Blanco, respectivamente–, portavoz de Sanidade na VI e VII lexislaturas e portavoz suplente na V, ademais de vogal e presidente de diversas comisións; vicepresidente do Parlamento de Galicia e portavoz de Sanidade do Grupo Popular na IX Lexislatura ata a súa elección como presidente do Parlamento de Galicia, o 26 de xaneiro de 2016. Substituíu na Presidencia da Cámara a Pilar Rojo.

Foi reelixido presidente do Parlamento de Galicia na Sesión Constitutiva da X Lexislatura, celebrada o día 21 de outubro de 2016.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lista de deputados da V, VI, VII, VIII, IX, X, XI e XII lexislaturas do Parlamento de Galicia
### Ligazóns externas 
* Ficha no Parlamento de Galicia 
* Ficha en galegos.info
A Seara, Sagra, O Carballiño

** A Seara** é un lugar da parroquia de Sagra no concello ourensán do Carballiño na comarca do Carballiño. Tiña 14 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 6 eran homes e 8 mulleres. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 2010, cando tiña 15 habitantes (6 homes e 9 mulleres).
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Sagra 
### Parroquias do Carballiño 
## Notas
Luis Alonso Ocaña

**Luís Alonso Ocaña**, nado en Vigo en 1959 e finado en Brión o 18 de agosto de 2010, foi un fotógrafo galego.

## Traxectoria 
A súa actividade profesional e creativa estivo sempre, relacionada coa imaxe. Estudou Fotografía publicitaria en Madrid. Traballou en campos tan diversos coma a fotografía, o deseño, a animación e modelaxe 3D, a dirección técnica de proxectos e a realización e edición de DVDs

Dende 1996 foi fotógrafo do banco internacional da imaxe AGE Fotostock co que distribuíu imaxes en máis de 30 países.

Durante os anos 1983 ao 1986 traballou para o Instituto da Caza Fotográfica e Natureza, Incafo, e a UNESCO, realizando traballos fotográficos para o Patrimonio do Mundo en Francia, Canadá e Estados Unidos.

## Exposicións 
Algunhas das súas exposicións máis salientables foron:

* Galicia e o Camiño de Santiago. Exposta en diferentes vilas do Xapón no ano 2010.
* Totsukawamura - Corazón do camiño. Luis Ocaña. 26 de setembro de 2008 - xaneiro 2009, Museo das peregrinacións de Santiago.
* Santiago-kumano. Camiños de peregrinación. Do 2 ao 26 de outubro do 2008 en Santiago de Compostela. Tamén exposta no Xapón e na Salle du René Capitant en París. En colaboración con Tomohiro Muda.
* Tokio Kokoro. Exposta no Xapón en 2007. En colaboración con Tomohiro Muda.
* Samos, espírito do camiño. 2006, Museo das peregrinacións.
### Obra 
* *Samos, espírito do camiño: [exposición]*. Museo das Peregrinacións. Santiago de Compostela: Xunta de Galicia, [2006]. ISBN 84-453-4286-X
* *Totsukawamura: corazón do camiño, [exposición]*. Museo das Peregrinacións e de Santiago. [Santiago de Compostela]: Xunta de Galicia, 2008. ISBN 978-84-453-4622-8. Galego e inglés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Publicación do libro Brétemas-Luzada no Diario La Voz de Galicia
* Imaxes da presentación do libro Brétemas-Luzada
* Acto homenaxe a Luis Alonso Ocaña
* Fotografías do artista inspiradas na poesía Haiku