open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fritz Leiber

**Fritz Reuter Leiber Jr.**, nado o 24 de decembro de 1910 e finado o 5 de setembro de 1992, foi un popular novelista e contista norteamericano dos xéneros de fantasía, terror e ciencia ficción. As súas novelas de ciencia ficción *The Big Time* (1958) e *The Wanderer* (1964) e os contos "Gonna Roll the Bones" (1967), sobre un tahúr que xoga aos dados coa morte, e "Ship of Shadows" (1970) proporcionáronlle varios premios Hugo e Nebula.

## Obra 
### Serie Fafhrd and the Gray Mouser
# *Two Sought Adventure* (1958, 6 contos)
# *Swords in the Mist* (1968, 6 contos)
# *Swords Against Wizardry* (1968, 4 contos)
# *The Swords of Lankhmar* (1968)
# *Swords and Deviltry* (1970, 3 contos)
# *Swords Against Death* (1970, 10 contos)
# *Swords and Ice Magic* (1977, 8 contos)
# *The Knight and Knave of Swords* (1988, 4 contos)
# *Ill Met In Lankhmar* (Copyright de 1970, publicado en formato libro en 1996)

### Novelas 
* *Conjure Wife* (1943)
* *Gather, Darkness!* (1943)
* *Destiny Times Three* (1945)
* *The Sinful Ones* (1953)
* *The Green Millennium* (1953)
* *The Night of the Long Knives* (1960)
* *The Big Time* (1961)
* *The Silver Eggheads* (1961)
* *The Wanderer* (1964)
* *Tarzan and the Valley of Gold* (1966)
* *A Specter Is Haunting Texas* (1969)
* ''You're All Alone* (1972)
* *Our Lady of Darkness* (1977)
* *Rime Isle* (1977)
* *Ervool* (1980)
* *The Dealings of Daniel Kesserich* (1997)
* *Dark Ladies'' (1999)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Maratón Internacional de Praga

miniatura|Liña de meta na edición de 2008.

O **Maratón Internacional de Praga**, coñecido por motivos de patrocinio por **Volkswagen Prague Marathon** celébrase anualmente na cidade de Praga (República Checa). A competición naceu en 1995 e medrou ata converterse nun importante maratón, conseguindo o status de IAAF Gold Label. De acordo cos medios de comunicación, é o maratón máis internacional do mundo, con dous terzos dos seus corredores procedentes de 55 países. O maratón de Praga é tamén o sétimo máis rápido e foi votado como o máis fermoso do mundo.

O Maratón de Praga ten lugar durante unha fin de semana completa e comprende varios eventos, incluíndo o Volkswagen Prague Marathon, o Volkswagen Family Minimarathon 4,2&nbsp;km, o Allianz Eco Walk 2&nbsp;km, e o evento de patinaxe In-line party de 6,5&nbsp;km. O Hervis Prague Half Marathon, que tamén ten o status IAAF Gold Label, celébrase cada mes de marzo ou abril.

Dende a súa creación en 1995, a carreira masculina foi dominada polos atletas do leste de África, en particular cos atletas kenyatas, que gañaron un total de 13 títulos. O portugués Hélder Ornelas converteuse no primeiro e único europeo en gañar o Maratón de Praga en 2007. As campioas da carreira proceden principalmente de Rusia e Kenya, sendo a belarusa Elena Vinitskaya a corredora con máis vitorias da historia da carreira con tres vitorias consecutivas entre 1996 e 1998. Eliud Kiptanui é o atleta que posúe na actualidade o récord masculino cunha marca de 2:05:39 horas, mentres que Lydia Cheromei posúe o récord feminino cunha marca de 2:22:34 horas.

## Gañadores/as 
miniatura|Posto de avituallamento na edición de 2010.
**Lenda:**

## Notas 
;Lista de gañadores
* Información do Maratón Internacional de Praga en www.arrs.net

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do Martón de Praga
Tempada 2012-13 da KHL

A **tempada 2012-2013 da Kontinental Hockey League** é a quinta tempada desta competición eurasiática de hóckey sobre xeo. A liga está formada por 26 equipos, dous máis ca na tempada anterior (na práctica tres, xa que o Lokomotiv Yaroslavl retirouse da competición esa tempada a causa do accidente aéreo), repartidos en dúas conferencias (leste e oeste) de dúas divisións cada unha. Nesta edición os equipos proceden de sete países distintos, sendo Rusia, ao igual que nas edicións pasadas, o país que máis equipos achega con 20, mentres que Belarús, Kazakhstán, Eslovaquia, Letonia, República Checa e Ucraína achegan un equipo cada un. Cada equipo xogará un total de 52 partidos.
A liga comezou o 4 de setembro de 2012 coa disputa da Lokomotiv Cup entre os finalistas da tempada anterior, e finalizará en abril do 2013, cando está previsto que se xogue a final.

## Trocos na liga 
### Trocos nos equipos 
Logo dunha tempada sen competir a causa do accidente aéreo, o Lokomotiv Yaroslavl volveu á competición. Por outra banda, o Lev Poprad disolveuse logo dunha tempada, creándose un novo equipo co mesmo nome en Praga (República Checa), o Lev Praha, converténdose no primeiro equipo checo en disputar a KHL.

Ademais do Lev Praha, dous equipos máis conformaron a expansión da liga: o Slovan Bratislava uniuse á liga e continuou a presenza de Eslovaquia na liga trala disolución do equipo de Poprad, mentres que o HC Donbass de Donetsk converteuse no primeiro representante de Ucraína na competición.

## Equipos 
## Liga regular 
### Clasificación das divisións 
**Conferencia Oeste**

**Conferencia Leste**

### Clasificación das conferencias 
As clasificacións das conferencias determinarán os enfrontamentos do play-off. As dúas primeiras prazas de cada conferencia están reservadas para os campións de división.

Fonte: khl.ru

Fonte: khl.ru

*PX = Partidos xogados; G = Goles; A = Asistencias; Pts = Puntos; +/– = Plus-minus; PIM = Penalty minutes*

#### Mellores porteiros 
Fonte: khl.ru

*PX = Partidos xogados; Min = Minutos xogados; V = Vitorias; D = Derrotas; GC = Goles en contra; SO = Shutouts; SV% = Porcentaxe de paradas; GAA = Medias de goles en contra*

## Play-offs 
Os play-offs comezaron o 20 de febreiro de 2013. O sexto e último partido das series finais da Copa Gagarin xogouse o 17 de abril de 2013.

O campión da edición 2012-2013 da KHL foi o **Dynamo Moscova**.

### Líderes do play-off 
Fonte: khl.ru

Goaltenders: minimum 5 games played

#### Mellores porteiros 
Fonte: khl.ru

*GP = Partidos xogados; Min = Minutos xogados; W = Vitorias; L = Derrotas; SOL = Derrota en *Shootout*; GA = Goles en contra; SO = Shutouts; SV% = Porcentaxe de paradas; GAA = Media de goles en contra*

## Clasificación final 
## Notas
Ferdinand Foch

**Ferdinand Foch**, nado o 2 de outubro de 1851 en Tarbes (Francia) e finado o 20 de marzo de 1929 foi un mariscal de campo francés, comandante en xefe dos exércitos aliados durante a primeira guerra mundial. Tamén fixo algunha publicación especializada.

## Traxectoria
Alistouse na infantaría francesa no ano 1870, combatendo na guerra franco-prusiana. Un ano despois ingresou na academia militar dende onde foi destinado á artillaría en 1873.

En agosto de 1914, tralo comezo da primeira guerra mundial, tomou o mando do XXX Corpo do exército en Nancy. Durante este servizo contivo o avance das forzas alemás durante a ofensiva de primavera de 1918 na segunda batalla do Marne, lanzando o contraataque que sería o comezo da derrota xermana.

En xullo de 1918 foi nomeado Mariscal de Francia, e como tal aceptou a rendición alemá en novembro. Tanto polo seu consello durante a guerra polaco-bolxevique de 1920 como pola presión sobre Alemaña durante a revolta en Polonia de 1923 foi nomeado Mariscal de Polonia. No ano 1919 tamén obtivo ese mesmo título honorífico do Imperio Británico.

Expresou o seu descontento sobre o Tratado de Versalles coa famosa frase: "Este non é un tratado de paz, senón un armisticio de vinte anos"

Cando o Armisticio de Compiègne foi convertido en memorial nacional, foi erixida no lugar unha estatua na súa honra.

Publicou "Des Principes de la Guerre" ("Os Principios da Guerra") en 1903 e "De la Conduite de la Guerre" ("Sobre o Desenvolvemento da Guerra") en 1904.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
**Foch the Man* de Clara E. Laughlin en www.gutenberg.org 
*Biografía do militar en www.firstworldwar.com
Fantasía heroica

miniatura|right
**Fantasía heroica** ou **fantasía épica** é un subxénero da fantasía, principalmente da literatura, e tamén presente na historieta, o cinema fantástico e os xogos de rol, caracterizado pola presenza de seres mitolóxicos ou fantásticos, a ambientación ficticia de carácter medieval, antigo, indefinido ou, en calquera caso, sobre a base de sociedades tecnoloxicamente atrasadas, e un forte compoñente máxico e épico. Diferénciase do relato fantástico en que os elementos claramente ficticios e os posibles ou reais harmonizan entre si, non creando tensións, senón sendo unhas continuacións coherentes dos outros.

O xénero está errroneamente asociado á ciencia ficción, xa que posúe trazos moi distintos, debido á denominación inicial de *science fantas*, pronto substituída por fantasía heroica, intercambiable na maioría dos casos polo de "espada e bruxaría", inventado por Fritz Leiber en 1966. Nunha introdución a un libro de Conan deuse unha definición que, aínda que deixa fóra os avances e as tramas de finais do século pasado e do presente, dá unha idea de como tivo a súa orixe:

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Enjoying heroic fantasy 
* Heroic fantasy
Palacio Arcebispal de Praga

O **Palacio Arcebispal de Praga** (en checo **Arcibiskupský palác v Praze**) é un edificio de fachada barroca concluída en 1765 polo arquitecto Jan Josef Wirch a instancias do arcebispo Antonín Přichovský, o edificio está situado na Praza do Castelo (*Hradčanské náměstí*) da capital checa.

O Palacio tivo varias fases construtivas. Nun primeiro momento foi unha casa da nobreza, residencia, por decisión do emperador Fernando I de Habsburgo, do arcebispo de Praga Antonín Brus de Mohelnice, quen a reformou en 1564 en estilo renacentista checo. En 1599 construíuse no seu interior unha capela decorada con frescos de Daniel Alexius de Květná.

No Barroco foi reformado substancialmente por Jan Baptista Mathey entre 1675 e 1679, quen engadiu varias esculturas barrocas no portal, debidas a Ignác Platzer o Vello. Ditas esculturas, non obstante, non se conservaron e no ano 1889 foron substituídas por outras de Tomáš Seidan.

Polo que respecta ao interior, salientan os salóns do piso nobre, situados no segundo andar, que acollen obras de gran valor, como por exemplo dous bustos góticos sobredourados de San Pedro e San Paulo que datan aproximadamente de 1413. Tamén son salientables catro lenzos de Petr Brandl dos Padres da Igrexa, ou os tapices con motivos de indianos realizados a mediados do século XVIII en talleres parisienses.

O arquivo do Palacio Arcebispal de Praga garda tamén un importante fondo de documentación histórica relativa á historia do arcebispado.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Jan Royt, *Tesoros del pasado. Monumentos artísticos e históricos de Checoslovaquia*, Praga, Odeon, 1990. Edición en castelán de 1992 con tradución de José Oyarce e Mónica Villegas. ISBN 80-207-0358-6.
Río Erne

O **río Erne** (en irlandés *Abhainn na hÉirne*) é un río de Irlanda que nace no Lago Gowna, no condado de Cavan e atravesa Irlanda do Norte a través do condado de Fermanagh ata desembocar preto de Ballyshannon, no condado de Donegal. O Erne ten 120 quilómetros de lonxitude e é apto para a pesca da troita. A maior parte da vila de Enniskillen atópase nunha insua do Erne.

O seu nome provén dunha princesa mítica irlandesa chamada Éirne.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Enniskillen Round O.jpg|O Erne ó seu paso por Enniskillen.
Serveis Ferroviaris de Mallorca

250px|dereita|miniatura|Rede ferroviaria de SFM.
**Serveis Ferroviaris de Mallorca** (**SFM**) é unha empresa pública española que desde 1994 encárgase da explotación das liñas de ferrocarril e metro de vía estreita da illa de Mallorca, coa excepción da liña Palma-Sóller xestionada por Ferrocarril de Sóller S.A. A empresa está dirixida por un xerente de designación directa do Goberno Balear.

A lonxitude de liñas explotadas por esta empresa é de 85&nbsp;km, correspondendo 77&nbsp;km ás liñas puramente ferroviarias e 8&nbsp;km ao Metro de Palma.

## Historia 
A empresa fundouse en 1994 cando o Goberno Balear recibiu as competencias en materia de xestión e control dos ferrocarrís públicos de vía estreita que naquel momento había en Mallorca. Ata entón a empresa estatal encargada destes ferrocarrís era Ferrocarriles Españoles de Vía Estrecha (FEVE).

Desde entón unha das prioridades da nova empresa foi a recuperación do ferrocarril mellorando servizos e instalacións e reabrindo liñas pechadas. Aumentouse o orzamento permitindo a creación de novas vías e uns talleres de reparación no Polígono de Son Fuster (Palma). Restaurouse e reformouse a estación de Palma e abríronse novas estacións para dar servizo aos novos núcleos de poboación. Renovouse totalmente a frota de trens con unidades da marca CAF.

miniatura|Estación de Manacor

En 1997 comezaron as obras para reabrir o tramo Inca-Sa Pobla finalizando no ano 2000. Ese mesmo ano empezaron as obras de remodelación da antiga liña Inca-Manacor, sendo operativa en 2003.

Durante estes anos o número de usuarios foi crecendo de forma continuada. Actualmente calcúlase que o 10% dos desprazamentos realizados no corredor Palma-Inca fanse en ferrocarril e preténdese que alcance o 25%.

## Liñas 
### Ferrocarril 
As tres liñas comparten un tramo común de dobre vía (Palma-Enllaç), sendo o resto do traxecto de vía única. Os 33&nbsp;km deste tramo están electrificados, quedando para un futuro a medio prazo a electrificación da estación de Enllaç a Manacor e Sa Pobla.

### Metro 
Aproveitando o inicio das obras do ferrocarril de SFM, o presidente das Illas Baleares, Jaume Matas, anunciou a construción da primeira liña de metro de Palma. En agosto de 2005 empezaron as obras do túnel exclusivo do metro ao seu paso polo Polígono Industrial de Son Castelló. A liña ten a mesma amplitude de vía que o resto de liñas da compañía, un metro, e é a única completamente electrificada. O metro foi inaugurado en abril de 2007 e pechado cinco meses máis tarde, despois de que as instalacións alagásense debido a diversos fallos na construción e principalmente á deficiente evacuación de auga no polígono de Son Castelló. O servizo renovouse en xullo de 2008.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Metro de Palma

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial 
* Sitio web dos transportes das Illas Baleares
Río Eske

[miniatura|260px|Vista do Eske ó seu paso pola vila de [Donegal - Dún na nGall|Donegal.]]
O **río Eske** (en irlandés *Abhainn na hIascaigh*) é un río de Irlanda. Nace no Lago Eske, ó sueste do condado de Donegal e despois pasa a carón da vila de Donegal antes de desembocar finalmente na Baía de Donegal, no océano Atlántico. O río conta só con 5 quilómetros de lonxitude, o que o converte, xunto co río Corrib, nun dos ríos de Europa máis curtos. A pesar diso, o río moi coñecido pola pesca, sobre todo de troita e salmóns.
Pablo Feijoo Ugalde

**Pablo Feijoo Ugalde**, nado en Donostia o 18 de maio de 1982, é un ex xogador de rugby, capitán das seleccións españolas de rugby a XV e VII, coas que debutou en 2002. É o sétimo xogador con máis encontros internacionais coa selección de XV, e o primeiro coa de VII. Participou nos Xogos Olímpicos de 2016. A súa posición no campo era a de medio de melé. De 2017 a 2022 foi nomeado seleccionador español de rugby a 7. O seu paí, Alfonso Feijoo, tamén foi xogador de rugby internacional, seleccionador e presidente da Federación Española.

## Traxectoria a nivel de clubs 
A súa carreira en clubs transcorre entre Donostia, Madrid e Valladolid, cunha curta esperiencia en Inglaterra. Nos últimos anos adicouse principalmente á selección de VII, malia que tiña ficha nalgún club e xogaba nel de xeito ocasional. Así foi en Bera Bera e Cisneros.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estatísticas de Pablo Feijoo en statbunker.com 
* Estatísticas de Pablo Feijoo en itsrugby.fr
Glycine

*Para o aminoácido, ver o artigo glicina*.
''Para a planta rubideira do xénero 'Wisteria', ver o artigo glicinia*.

***Glycine*** Willd. é un xénero da familia das leguminosas (Fabaceae). A especie máis coñecida é a soia (*Glycine max*).

## Etimoloxía 
O nome do xénero *Glycine* foi introducido orixinalmente por Linneaus na primeira edición de *Genera Plantarum.* Deriva do grego «*glykys*» (doce) referíndose, probabelmente á dozura dos tubérculos comestíbeis con forma de pera (*apios* en grego) producidos pola rubideira leguminosa ou herbácea gateadora,* Glycine apios*, que agora se coñece coma *Apios americana.*

Coma outras colleitas de longa domesticación, o parentesco da soia moderna coas especies de soia que medran de xeito bravo xa non pode ser trazada con ningún grao de veracidade. É unha variedade cultural cun amplo número de cultivares.

## Taxonomía 
O xénero *Glycine* divídese en dous subxéneros: *Glycine* e *Soja*. 
O subxénero *Soja* Moench inclúe a soia cultivada, *Glycine max*, e maila soia brava: *Glycine soja*. Ambas as dúas especies son anuais. A soia medra só baixo cultivo mentres que *G. soja* medra de xeito bravo na China, no Xapón, en Corea, en Taiwán e mais en Rusia.

Hoxe en día, o suxénero *Glycine* consiste alo menos en 16 especies silvestres perennes: por exemplo, *Glycine canescens* e G. tomentella que se distribúen en Australia e Papúa Nova Guinea.

## Especies 
Subxénero *Glycine*

* *Glycine albicans* Tindale & Craven
* *Glycine aphyonota* B.E.Pfeil]
* *Glycine arenaria* Tindale
* *Glycine argyrea* Tindale
* *Glycine canescens* F.J.Herm. 
* *Glycine clandestina* J.C.Wendl.
* *Glycine curvata* Tindale 
* *Glycine cyrtoloba* Tindale
* *Glycine falcata* Benth.
* *Glycine gracei* B.E.Pfeil & Craven
* *Glycine hirticaulis* Tindale & Craven
* *Glycine lactovirens* Tindale & Craven
* *Glycine latifolia* (Benth.) C.Newell & Hymowitz
* *Glycine latrobeana* (Meissner) Benth. 
* *Glycine microphylla* (Benth.) Tindale 	
* *Glycine montis-douglas* B.E.Pfeil & Craven
* *Glycine peratosa* B.E.Pfeil & Tindale
* *Glycine pescadrensis* Hayata
* *Glycine pindanica* Tindale & Craven 	
* *Glycine pullenii* B.E.Pfeil, Tindale & Craven
* *Glycine rubiginosa* Tindale & B.E.Pfeil
* *Glycine stenophita* B.E.Pfeil & Tindale
* *Glycine syndetika* B.E.Pfeil & Craven
* *Glycine tabacina* (Labill.) Benth. 	
* *Glycine tomentella* Hayata 	

Subxénero *Soja* (Moench) F.J. Herm. 	
					
* *Glycine soja* Sieb. & Zucc. (**soia brava**)
* *Glycine max* (**soia**) (L.) Merr.

## Véxase tamén 
* soia
### Bibliografía 
* Especies e Xenomas no Xénero *Glycine'' Willd. (en castelán)

### Ligazóns externas
Mercadotecnia viral

A **mercadotecnia viral** é un termo empregado para referirse ás técnicas de mercadotecnia que tentan explotar redes sociais e outros medios electrónicos para producir incrementos exponenciais en "recoñecemento de marca" (Brand Awareness), mediante procesos de autorreplicación viral análogos á expansión dun virus informático. Adóitase basear na boca a boca mediante medios electrónicos; usa o efecto de "rede social" creado por Internet e os modernos servizos de telefonía móbil para chegar a unha gran cantidade de persoas rapidamente.

## Características 
Tamén se usa o termo mercadotecnia viral para describir campañas de mercadotecnia encuberta baseadas en Internet, incluíndo o uso de blogs, de sitios aparentemente afeccionados, e doutras formas de astroturfing deseñadas para crear a boca a boca para un novo produto ou servizo. Frecuentemente, o obxectivo das campañas de mercadotecnia viral é xerar cobertura dos medios mediante historias "infrecuentes", por un valor moi superior ao orzamento para publicidade da compañía anunciante.

O termo publicidade viral refírese á idea que a xente se pasará e compartirá contidos divertidos e interesantes. Esta técnica a miúdo está patrocinada por unha marca, que busca xerar coñecemento dun produto ou servizo. Os anuncios virales toman a miúdo a forma de divertidos videoclips ou xogos flash interactivos, imaxes, e mesmo textos. A popularidade crecente da mercadotecnia viral débese á facilidade de execución da campaña, o seu custo relativamente baixo, (comparado con campañas de correo directo), bo "targeting", e unha taxa de resposta alta e elevada. A principal vantaxe desta forma de mercadotecnia consiste na súa capacidade de acadar unha gran cantidade de posibles clientes interesados, a un baixo custo.

A tarefa máis difícil para calquera compañía consiste en adquirir e reter unha gran base de clientes. Mediante o uso de Internet e os efectos da publicidade por correo electrónico, os esforzos de comunicación negocio-a-cliente (business-to-consumer ou B2C) conseguen moito maior impacto ca moitas outras ferramentas. A mercadotecnia viral é unha técnica que evita as molestias do spam: impulsa aos usuarios dun produto servizo específico a contarllo aos seus amigos. Esa é unha recomendación "boca a boca" positiva. Unha das perspectivas máis exitosas que se atoparon á hora de conseguir esa base de clientes é as chamada Comunicacións de Mercadotecnia Integradas (Integrated Mercadotecnia Communications, IMC).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mercadotecnia
Trevor Horn

**Trevor Charles Horn**, nado en Durham o 15 de xullo de 1949, é un músico e produtor musical inglés. A súa influencia na música pop e electrónica na década de 1980 foi tal que foi chamado "o home que inventou os oitenta".

Horn aprendeu a tocar o baixo a unha idade temperá e aprendeu por si mesmo a ler música. Na década de 1970 traballou como músico de sesión, construíu o seu propio estudio e escribiu e produciu sinxelos para varios artistas.

Na súa mocidade foi compoñente e fundador da banda británica The Buggles. A canción máis significativa deste grupo é o single "Video Killed the Radio Star", do que se venderon millóns de copias por toda Europa e América. Posteriormente formou parte do grupo Yes. Na actualidade, Trevor Horn é produtor discográfico. Destacan os seus traballos con Frankie Goes To Hollywood, Seal, Robbie Williams e Tina Turner.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina web oficial
Crucifixión

[miniatura|«O martirio de san Filipe», de [José Ribera, Museo do Prado.]]
A **crucifixión** é un método de execución, onde o condenado é atado ou cravado nunha cruz de madeira ou entre dúas árbores ou incluso nunha parede, deixándoo alí até a súa morte. Este xeito de execución foi moi empregado na Antiga Roma e en culturas veciñas do Mediterráneo. Tamén métodos semellantes foran inventados no Imperio Persa.

A crucifixión foi utilizada polos romanos até o ano 337, após a legalización do cristianismo no Imperio Romano no ano 313 grazas ao emperador Constantino I o Grande, pero antes da que se convertera na relixión oficial do imperio.

Moi raramente se empregaba por razóns simbólicas ou rituais fóra da cristiandade, e utilizouse en moitas ocasións para expor á vítima a unha morte particularmente lenta, horríbel (para disuadiren á xente de cometer *crimes* semellantes) e pública, utilizando todos os medios necesarios para a súa realización. Os métodos de crucifixión variaban considerabelmente segundo o lugar e o tempo no cal se efectuaban.

A maior crucifixión de que se ten noticia ocorreu no 71 a.C., no tempo de Pompeu, en Roma. Unha vez dominada a revolta de 200 mil escravos baixo o comando de Espártaco (a Terceira Guerra Servil ou guerra de Espártaco), as lexións romanas, como escarmento, nun só día crucificaron cerca de 6000 dos revolucionarios vencidos.
Holter

miniatura|200px|Test de Holter cardíaco.
O **test de Holter** é unha proba diagnóstica cardiolóxica baseada na monitorización ambulatoria continua do rexistro electrocardiográfico dunha persoa por un tempo de 24 ou 48 horas. A finalidade deste sistema, e as vantaxes que achega ao rexistro electrocardiográfico convencional, é que o Holter permite rexistrar as variacións ao longo do día da función cardiáca, así como as variacións co exercico e outros hábitos. É unha proba dinámica.

Foi denominada así na honra do biofísico Norman Holter, que estableceu as bases da monitorización cardíaca no ano 1949.

## Metodoloxía 
miniatura|Rexistro obtido nunha proba Holter.
Primeiro, colócanse uns eléctrodos no tórax que son conectados a un monitor de rexistro, o cal funciona mediante enerxía obtida dalgún tipo de batería. O aparello pódese levar no peto ou nalgún portador que non altere o normal funcionamento do mesmo, coma unha bolsa portable.

Mentres se empregue o monitor, este irá rexistrando a actividade eléctrica cardíaca e a persoa debe levar un rexistro diario das actividades que fai durante o período que dura o exame. Tras 24 horas desde o inicio do exame, a persoa debe devolver o monitor ao consultorio, laboratorio ou hospital onde se lle proporcionou o aparello. O cardiólogo observará entón os rexistros e poderá constatar se houbo algún tipo de ritmo cardíaco irregular durante todo ese tempo.

## Utilidade diagnóstica 
Emprégase fundamentalmente no estudo das arritmias, da isquemia miocárdica e de extrasístole. Para efectuar esta proba, basicamente necesítanse eléctrodos, unha grabadora e un electrocardioanalizador. Os parámetros que rexistra son:
* Análise do ritmo cardíaco.
* Análise do segmento ST.
* Reconto e clasificación de cardiopatías.

Tamén é utilizado en casos nos que o médico realizou con anterioridade unha serie de probas diagnósticas previas sen obter ningún resultado concluínte.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cardiopatía
* Electrocardiograma
Santillana

**Carlos Alonso González**, máis coñecido como **Santillana**, nado o 23 de agosto de 1952 en Santillana del Mar (Cantabria), é un ex-futbolista e actual empresario. O seu alcume provén da localidade cántabra na que naceu.

## Traxectoria 
Comezou a xogar profesionalmente no Racing de Santander, porén cando tiña 19 anos fichou polo Real Madrid.

No club madrileño transcorreu o resto da súa carreira futbolística, disputando 800 encontros oficiais, tras os cales se retirou do fútbol en activo xa comezada a tempada 1987/88, con 36 anos.

Foi internacional coa Selección de fútbol de España, disputando 56 encontros e marcando 15 goles. Coa selección competiu en dous mundiais, Arxentina en 1978 e España en 1982, e na Eurocopa de 1984.

Tamén participou no histórico encontro contra a Selección de fútbol de Malta, no que España debía gañar por 11 goles para clasificarse. Finalmente o encontro rematou cun 12-1, con catro goles de Santillana.

## Palmarés 
* Campión de Primeira División (8): 1971-72, 1974-75, 1975-76, 1977-78, 1978-79, 1979-80,1985-86 e 1988-89. 
* Campión da Copa do Rei (4): 1973-74, 1974-75, 1979-80, 1981-82
* Campión da Copa da UEFA (2): 1985, 1986.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na páxina do Real Madrid
Faustino Ulloa Estévez

**Faustino Ulloa Estévez**, finado en Orazo (A Estrada) o 10 de outubro de 1909, foi un político galego.

## Traxectoria 
Filo de Juan Ramón Ulloa Pimentel. Foi Recadador de contribucións da Estrada, Lalín e Silleda en 1879, e en 1880 de Santiago de Compostela. Era o cacique liberal que controlaba o concello da Estrada para o Marqués de Riestra.

Casou con Juana Villar Ulloa e foi pai de Ramiro Ulloa Villar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Los Ulloa de San Pedro de Orazo (A Estrada, Pontevedra)
* Descendentes de Juan Ramón Ulloa Pimentel
Vinayaki

miniatura|200px|Vinayaki no Chausathi Jogini Temple, Hirapur
**Vinayaki** é a representación da deusa hindú **Lord Ganesh**: un corpo de muller cunha cabeza de elefante. Esta imaxe simboliza a dualidade da natureza. A súa iconografía é semellante á de Ganesh, representada con dous ou catro brazos, en pé ou sentada e ás veces bailando. Pouco se di sobre ela en escritos hindús e hai moi poucas imaxes desta divindade.

## Orixe
Vinayaki noméase nas Puranas, este xénero da literatura india refírese a esta deusa como unha das duascentas nais celestes creadas por Lord Shiva coa intención de matar un demo moi perigoso, Andhaka.
Debido as súas características elefantinas, a deusa, que xeralmente se asocia coa cabeza dun elefante, é a deusa da sabedoría, Ganesha. O seu nome non é estable: coñécese por varios nomes Stri Ganesha (muller Ganesha), Vainayaki, Gajananā (rostro de elefante), Vighneshevari (amante dos obstáculos) e Ganeshani, todos estes son formas femininas dos epítetos de Ganesha (Vinayaka, Gajanana, Vigheshvara e Ganesha). Estas identificacións  recoñecéronse como o Shakti (forma feminina ou cónxuxe de Ganesha).

## Representacións
Vinayaki ás veces aparece como parte de sesenta e catro yogins ou como parte dos deuses matrika. Con todo, o erudito Krishan cre que as Vinayakis no inicio, con cabeza de elefante matrika, o conxúxe de Ganesha, Brahamnaical, e o Tantric yogin son tres deuses distintos.
Como deusa indepente, aparece en tradicións xainistas e budistas. Nas obras budistas chámana Ganapatihridaya (corazón de Ganesha).

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Ganesh and Vinâyakî
Fausto (Goethe)

***Fausto*** (en alemán, *Faust*) é un poema dramático de Johann Wolfgang von Goethe, publicado por primeira vez en dúas partes: en 1808 a primeira parte, *Faust: der Tragödie erster Teil* (*Fausto: Primeira parte da traxedia*) e en 1832 a segunda parte *Faust: der Tragödie zweiter Teil* (*Fausto: Segunda parte da traxedia*). *Fausto* está considerado o mellor poema longo da literatura moderna europea.

Goethe terminou de escribir a *Segunda parte de Fausto* en 1832, o ano da súa morte. A diferenza da *Primeira parte*, o foco da acción xa non está centrado na alma de Fausto, que fora vendida ao diaño, senón máis ben en fenómenos sociais como a psicoloxía, a historia e a política. A segunda parte constituíu a principal ocupación de Goethe nos seus últimos anos e apareceu só postumamente en 1832.

## Edicións
A obra foi traducida ao galego por Lois Tobío, distinguida co premio Plácido Castro de tradución.

En 1932 Ramón Otero Pedrayo traducira un anaco do *Fausto*, o diálogo do protagonista co centauro Quirón. O texto foi publicado xunto coa conferencia "Lembranza de Goethe", lida en Ourense o 6 de marzo dese ano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Biblioteca Galega de Clásicos Universais
### Ligazóns externas 
* Grandi Faust
* Johann Wolfgang Goethe: Faust
Marcos Mata

**Marcos Mata**, nado o 1 de agosto de 1986 en Mar del Plata, Buenos Aires, é un xogador de baloncesto profesional de nacionalidade arxentina que na actualidade milita nas filas do CB Sevilla da Liga ACB.

## Traxectoria 
Marcos Mata foi xogador de fútbol antes de pasar ao baloncesto. Con dezaseis anos comezou a xogar no equipo Perañol. 

Foi internacional coa Selección arxentina en numerosas ocasións coa que conseguiu medallas nos Torneos Suramericanos: Porto Mont 2008 (ouro) e Neiva 2010 (prata). Tamén, no ano 2010, logrou finalmente a súa convocatoria ao Mundial de Turquía 2010, ao substituír a Andrés Nocioni, quen se lesionou pouco tempo antes do comezo do torneo. 

No ano 2012, a Mata citárono para competir nos Xogos Olímpicos de Londres, nos que realizou un gran torneo. Ademais, foi o primeiro baloncestista marplatense en participar nuns xogos olímpicos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
## Referencias 
* Perfil no Mundial de baloncesto do 2010 en Turquía
Agustín Fernández Gallego

**Agustín Fernández Gallego**, nado en 1959 en Caracas, é un político galego do PSdeG-PSOE que foi alcalde de Ourense de 2012 a 2015.

## Traxectoria 
Profesionalmente é funcionario do corpo de inspectores de Facenda, e preparador de oposicións. Nas eleccións de 2007 foi elixido concelleiro en Ourense, ao figurar como independente nas listas do PSdeG. A partir dese momento, sendo alcalde Francisco Rodríguez, ocupa a carteira de Economía e Facenda. En 2009 afíliase ao PSdeG, e entra a formar parte da súa executiva, na área de Economía.

Nos comicios locais de 2011 volveu saír elixido. Mantense na carteira de Facenda ata que en outubro do 2012, logo da imputación por prevaricación do alcalde no marco da operación Pokémon, pasou a ocupar o cargo de alcalde grazas aos votos dos socialistas e do BNG. Continuou como alcalde ata as eleccións de maio de 2015, ás cales non concorreu á reelección, apartándose da primeira liña política.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Ourense
Le Débarquement du congrès de photographie à Lyon

***Le Débarquement du congrès de photographie à Lyon*** é un filme francés mudo e en branco e negro, que foi dirixido e producido por Louis Lumière e protagonizado por P.J.C. Janssen. Foi estreado por primeira vez o 12 de xuño de 1895.

## Sinopse 
O filme amosa un grupo de fotógrafos deixando a cuberta dun barco. O vídeo aborda un grupo que se reuniu en Neuville-sur-Saône para o Congreso das Sociedades fotográficos. O filme foi producido pola mañá e estreado no congreso aquela tarde.

## Personaxes 
* P.J.C. Janssen como El mesmo

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Filme completo en YouTube
* Ficha na IMDb
L'Arrivée d'un train en gare de La Ciotat

'''''L'Arrivée d'un train en gare de La Ciotat'''* é un filme francés mudo e en branco e negro que foi dirixido e producido polos irmáns Lumière. Foi estreado publicamente en xaneiro de 1896.

## Sinopse 
É unha curta de 50 segundos que amosa a chegada dun tren de locomotora na estación da vila de La Ciotat. Como moitos dos primeiros filme dos Lumière, *L'arrivée d'un train en gare de La Ciotat'' consiste nunha única vista sen editar que ilustra un aspecto da vida cotiá. Non hai movementos intencionais de cámara e o filme enteiro é un toma continua sen cortar.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Filme completo en YouTube
* Ficha na IMDb
Alfonso Vilachá

**Alfonso Vilachá Rodríguez**, nado en Cartelle en 1949, é un adestrador de fútbol galego.

## Traxectoria 
De profesión mestre, e técnico nacional de fútbol. Adestrou o CD Arenteiro, entre outros clubs. O seu momento máis destacado sucedeu na tempada 1995-96, cando codirixiu o CD Ourense, a canda Antonio Teixidó. O club ourensanista xogaba en Segunda División española.

É membro dunha familia moi vinculada ao fútbol en Ourense. O finado de seu irmán José, a quen lle dicían Piño Vilachá, foi presidente do FC Outomuro durante 25 anos, e levou o servizo de cafetería do estadio do Couto, en Ourense. O curmán, Pepe Vilachá, tamén é adestrador de fútbol e dirixiu o CD Lemos e o Verín CF, entre outros; finalmente o fillo deste último, Juanjo Vilachá, foi adestrador da Barbadás, do Arnoia ou do Antela, entre outros.

En política, figurou nas listas municipais do PSdeG ás eleccións locais de 2011 en Ourense e non saíu elixido concelleiro. Porén, un ano máis tarde, e logo da dimisión do que ata daquela fora alcalde, Francisco Rodríguez, no marco da operación Pokémon, accedeu ao pleno ourensán.

## Obra 
* *Fútbol base de la escuela a la transición* (1992).
* *Disfruta entrenando* (1994).
* *Manual de fútbol base; educar, disfrutar y enseñar* (2001).
* *Fútbol. Aprender y disfrutar jugando*. Con prólogo de Vicente del Bosque (2003).
Río Feale

O **río Feale** (en irlandés *Abhainn na Féile*) é un río de Irlanda. Nace preto de Rockchapel, nas montañas Mullaghareirk do condado de Cork. Despois atravesa o condado de Kerry e finalmente desemboca no océano Atlántico preto de Ballyduff.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Listowel bridge.jpg|Ponte sobre o río Feale preto de Listowel.
Une partie de cartes

***Une partie de cartes*** é un filme francés mudo e en branco e negro dirixido por Georges Méliès que se estreou en 1896. Foi o primeiro filme de Méliès, e é unha versión do filme de Louis Lumière *Partie de cartes* que se estreou antes ese mesmo ano.

## Sinopse 
Tres homes están sentados á mesa, dous deles xogando ás cartas mentres o terceiro fuma e le o xornal. O home que non xoga chama a unha moza para que lle traia unha botella de viño. Serve o viño en vasos para el e para os seus amigos. Despois de beber, o home le unha historia que fai que os seus amigos rían.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Filme completo en YouTube
*
Ramiro Ulloa Villar

**Ramiro Ulloa Villar**, nado en Orazo (A Estrada) e finado na mesma parroquia o 11 de xuño de 1933, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
[miniatura|page=10|Ulloa en *[Eco de La Estrada*]]
Fillo de Faustino Ulloa Estévez. Membro da Federación Agraria da Estrada, foi alcalde da Estrada do 11 de xaneiro de 1916 ao 25 de marzo de 1917. Foi elixido deputado provincial en 1917 e 1921. Durante a República foi Xuíz municipal de Marín.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Xenealoxía Ramiro Ulloa Villar
* Manuel Puente Porto, e a represión dos labregos conscientes
Río Ferta

O **río Ferta** (ás veces cartografado como **río Valentia** en mapas antigos) é un río de Irlanda. Nace no sistema montañoso coñecido como Macgillycuddy's Reeks, no condado de Kerry. Ten unha lonxitude aproximada de 16 quilómetros e desemboca no océano Atlántico.
Río Fergus

O **río Fergus** (en irlandés *An Forghas*) é un río de Irlanda. Nace en Loughnagowan, a poucos quilómetros ó oeste de Corofin, no condado de Clare. Destaca pola pesca de troita e salmón e as principais vilas que se asentan ás súas beiras son Corofin, Ennis, Clarecastle e Newmarket-on-Fergus. Tamén ten unha insua coñecida como Trummer.
O imperio do sol

***O imperio do sol*** (en ) é un filme estadounidense dirixido por Steven Spielberg que se estreou en 1987. Baséase na novela de J.G. Ballard *Empire of the Sun*. Estreouse en galego na TVG o 21 de marzo de 2002.

## Sinopse 
Cando, en decembro de 1941, o exército xaponés ocupa Shanghai, a privilexiada vida de James Graham, un neno inglés de clase alta, toca á súa fin. É separado dos seus pais e confinado nun campo de concentración próximo a un aeroporto militar xaponés. Nun ambiente dominado pola tristura e a miseria, verase obrigado a madurar prematuramente, e isto condicionará a súa visión do mundo.

## Personaxes 
* Christian Bale como Jamie "Jim" Graham
* John Malkovich como Basie
* Miranda Richardson como Mrs. Victor
* Nigel Havers como Dr. Rawlins

## Galardóns e nomeamentos 
* 1987: 6 nomeamentos ó Oscar (Dirección artística, fotografía, vestiario, banda sonora, montaxe e son).
* 1988: 3 Premios BAFTA: fotografía, banda sonora e son. 6 nomeamentos.
* 1987: Globos de Ouro: 2 nomeamentos: Mellor película (drama) e Banda sonora.
* 1987: National Board of Review: 3 Premios: Mellor filme, Director e actor mozo (Christian Bale).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en TCM Movie Database 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
Anquirina

As **anquirinas** (da palabra grega que significa áncora; en inglés *ankyrins* ) son unha familia de proteínas adaptadoras que median a unión de proteínas integrais de membrana ao citoesqueleto asociado á membrana baseado na espectrina-actina. As anquirinas teñen sitios de unión para a subunidade beta da espectrina e para polo menos 12 familias de proteínas integrais de membrana. Esta unión é necesaria para manter a integridade da membrana plasmática e para ancorar canles iónicas específicos, intercambiadores iónicos e transportadores de ións na membrana plasmática.

## Estrutura 
As anquirinas conteñen catro dominios estruturais: un dominio N-terminal que contén 24 repeticións de anquirina en tándem, un dominio central que se une á espectrina, un dominio de morte (celular) que se une a proteínas implicadas na apoptose, e un dominio C-terminal regulador que é moi variable entre os diferentes tipos de proteínas anquirina. A anquirina-R permite aos eritrocitos resistir as forzas de cizalla ás que están sometidos na circulación sanguínea. As persoas con anquirina-R reducida ou deficiente teñen unha forma de anemia hemolítica denominada esferocitose hereditaria. Nos eritrocitos, a anquirina-R únese ao esqueleto da membrana polo intercambiador aniónico Cl-/HCO3-.

A anquirina 1 lígase aos receptores de membrana CD44 polo receptor inositol trifosfato e o citoesqueleto.

### ANK2 
Posteriormente, identificáronse as proteínas anquirina-B (produtos do xene ANK2) no cerebro e músculo. A anquirina-B e a anquirina-G requírense para a distribución polarizada de moitas proteínas de membrana, como a ATPase Na+/K+, a canle de Na+ regulada por voltaxe e o intercambiador de Na+/Ca2+.

### ANK3 
As proteínas anquirina-G (produtos do xene ANK3 ) identificáronse nas células epiteliais e neuronas. Unha análise xenética a grande escala realizada en 2008 mostrou a posibilidade de que a ANK3 estea implicada no trastorno bipolar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Proteopedia|1n11 Ankyrin-R
Wolfram Alpha

**Wolfram Alpha** é un motor computacional (CAS) desenvolvido por Wolfram Research. Wolfram é un servizo en liña que atopa respostas concretas baseadas en cálculos numéricos e información gardada en bases de datos, non en páxinas web ou documentos ligados.

Wolfram Alpha baséase na plataforma computacional Mathematica, escrita polo científico británico Stephen Wolfram en 1988.

## Visión xeral 
Wofram ofrece respostas concretas a preguntas feitas como as faría un humano. A páxina traballa como o faría unha investigación baseada en datos, sen traballar con datos semánticos. Wolfram pode responder a preguntas en inglés como "Cando naceu Obama?". A páxina dá a data como resposta en diversos formatos.

Tamén pode responder a preguntas como "Que idade tiña Picasso o 13 de xaneiro de 1945?":

```c
age of picasso 1945 january 13
```

dando como respota: "63 years 2 months 19 days" (63 anos, 2 meses e 19 días).

[miniatura|Código QR co enderezo [URL da Wikipedia en galego.]]

Wolfram Alpha tamén pode xerar códigos QR:

```c
qr code http://gl.wikipedia.org/wiki/Portada
```

## Cálculos matemáticos 
Wolfram inclúe parte das posibilidades matemáticas de Mathematica. O programa informático no que se basea o seu deseño.

Wolfram Alpha está escrito en 15 millóns de liñas de código de Mathematica (empregando webMathematica e gridMathematica) o código execútase en 10.000 CPU (aínda que o número está a medrar dende o lanzamento).

Wolfram Alpha é quen de resolver cálculos matemáticos con integrais, derivadas, ecuacións, operacións con matrices, trigonometría ou representacións gráficas de funcións.

Por exemplo, dando como entrada:
:y'' + y = 0, y(0)=2, y'(0)=1 ,
devolve como solución
: y(x) = sen(x) + 2 cos(x) .

A páxina ten un servizo Pro de pago por subscrición que permite facer operacións con táboas, imaxes, son, XML e ducias de formatos científicos especializados, formatos médicos, matemáticos e de análise automático.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sistema alxébrico computacional (CAS).
* MathWorld
### Ligazóns externas 
* Páxina web de Wolfram Alpha .
Pedro Varela Castro

**Pedro Varela Castro**, nado en Lema (Arzúa) en agosto de 1879 e finado na Estrada o 6 de xuño de 1958, foi un xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Manuel Varela Vázquez, dunha familia vinculada ao goberno municipal de Arzúa. Residiu en Pontevedra e trasladouse á Estrada onde exerceu como procurador. Foi director de *Eco de La Estrada*, presidente honorario da Federación Agraria de Estrada, Silleda, Forcarey y Cerdedo, impulsor de asociacións de emigrantes na Habana, Bos Aires e Montevideo. Foi un dos agraristas que accederon ao goberno municipal da Estrada en xaneiro de 1916, sendo primeiro tenente de alcalde e o 25 de marzo de 1917 foi elixido alcalde, ocupando o cargo até abril de 1920. Foi presidente do Casino da vila e dinamizador social e cultural do concello. É o autor do libro *La Estrada* publicado en 1923.

Durante a República militou no Partido Radical, foi concelleiro da Estrada e en xaneiro de 1934 foi nomeado deputado provincial polo distrito A Estrada-Lalín. Volveu ser nomeado deputado provincial en decembro de 1935. Nas eleccións de 1936 formou parte da candidatura de Centro encabezada por Manuel Portela Valladares. Instruído expediente polo Tribunal de Responsabilidades Políticas en 1940, foi condenado en 1941 a unha multa de 6.000 pesetas e 3 anos de inhabilitación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Ilustre estradense con raíces arzuás 
* Biografía en A Ulla literaria
Augusto Fernández

**Augusto Matías Fernández**, nado o 10 de abril de 1986 en Pergamino, provincia de Buenos Aires, é un exfutbolista arxentino que xogaba na demarcación de extremo dereito.

## Traxectoria 
Debutou profesionalmente co River Plate no ano 2006, na vitoria do club *millonario* ante Tiro Federal por 5-0. Dous anos despois, no 2008, o club de Buenos Aires proclamouse campión do trofeo Clausura baixo as ordes de Diego Simeone, e disputando Augusto 15 dos 19 encontros do campionato.

O 28 de agosto de 2009 foi cedido ao AS Saint-Etienne francés polo propietario dunha parte dos seus dereitos federativos, o empresario israelí Pinhas Zahavi. Porén non chega a ter continuidade no equipo francés polo que ao rematar a tempada volve a Arxentina.

O 9 de xullo de 2010, o Vélez Sarsfield mercou a totalidade dos dereitos do xogador por millón e medio de dólares. No seu primeiro ano na disciplina o club rematou subcampión do trofeo Apertura, xogando 12 encontros como titular. No trofeo Clausura do ano 2011 Vélez proclamouse campión, coa achega de Augusto de catro goles en 17 encontros disputados.

O 9 de agosto de 2012, Augusto fichou polo Celta de Vigo, recentemente ascendido a Primeira División.

## Palmarés 
### Club 
;River Plate
* Primeira División da Arxentina (1): Clausura 2008
;Vélez Sársfield
* Primeira División da Arxentina (1): Clausura 2011

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina Oficial de Vélez Sársfield 
* Perfil nunha base de datos 
* Perfil nunha base de datos
Démolition d'un mur

'''''Démolition d'un mur''''' é un filme francés mudo e en branco e negro, que foi dirixido e producido por Louis Lumière e protagonizado polo seu irmán Auguste Lumière xunto con outros dous homes.

## Sinopse 
Outra cinta curta dos irmáns Lumière, na que se amosa a demolición dun valado nos arredores da súa fábrica.

## Personaxes 
* Auguste Lumière

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Filme completo en Youtube
* Ficha na IMDb
Peg Entwistle

**Peg Entwistle**, nada en Port Talbot o 5 de febreiro de 1908 e finada en Hollywood o 16 de setembro de 1932, foi unha actriz de teatro galesa e, por un curto período de tempo, actriz de Hollywood, que alcanzou notoriedade tras o seu suicidio, que fixo saltando do letreiro de Hollywood.

## Traxectoria 
Peg Entwistle, cuxo nome verdadeiro era **Millicent Lilian Entwistle**, foi criada en West Kensington, Londres. Máis tarde, adoptou "Peg" como pseudónimo e proseguiu con el durante o resto da súa vida. Cando aínda era unha rapaza nova, en marzo do ano de 1916, Entwistle abandonou Liverpool e foise para América, acompañada de seu pai (Robert), tío (Charles Harold), e esposas de ambos, Lauretta e Jane, a bordo do *SS Philadelphia*. Despois do seu pai ser morto nun accidente no ano de 1922, Entwistle e os seus dous medio-irmáns foron criados polo tío, Charles Entwistle.

### Defunción
No día 16 de setembro de 1932 Peg Entwistle chimpou da letra "H" do famoso cartel de Hollywood (naquela época era aínda "Hollywoodland"). O seu corpo rolou metros e metros no barranco, até ser encontrado dous días despois. Un detective e dous oficiais encontraron o corpo dunha muller nova loura, con ollos azuis, que estaba moderadamente ben vestida. Non foi identificada até seu tío relacionar a descrición dada do corpo coas iniciais "P.E." na nota de suicidio. A causa da súa morte foi listada polo médico forense como "múltiples fracturas de pelve".

A nota de suicidio de Peg Entwistle di:

O seu funeral celebrouse en Hollywood e o corpo foi cremado. As súas cinzas foron enviadas despois para Glendale, Ohio, para ser enterrado preto de seu pai, no "Cemiterio Oak Hill". As súas cinzas foron enterradas no día 5 de xaneiro de 1933.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Priego

:*Para o municipio cordobés, véxase Priego de Córdoba*

**Priego** é un municipio de España, na provincia de Cuenca, en Castela-A Mancha. Segundo o INE en 2009 tiña 1138 habitantes. Ten unha área de 80,91 km², cunha densidade de 14,47 hab./km².

## Demografía 
## Historia 
Priego fundouse na Idade Media, conta cun castelo, unha fonte e unha ponte romana. En Priego trabállase sobre todo o vimbio.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* www.priego.es