Fortificacións da costa caribeña de Panamá: Portobelo–Forte de San Lorenzo

As **fortificacións da costa caribeña de Panamá: Portobelo-San Lorenzo** son construcións militares, construídas polo Imperio Español durante os séculos XVII e XVIII na costa do Caribe da Provincia de Colón en Panamá. As ruínas atópanse na costa da provincia de Colón. En vista da súa importancia cultural, os sitios foron inscritos pola UNESCO en 1980 como Patrimonio da Humanidade baixo os Criterios (I) e (IV), coa descrición "Magníficos exemplos de arquitectura militar do séculos XVII e XVIII, estes fortes panameños da costa do Caribe forman parte do sistema de defensa construído pola monarquía española para protexer o comercio transatlántico."

## Localización
As fortificacións de Portobelo e San Lorenzo están situadas aproximadamente a 80 km. unha da outra na costa atlántica de Panamá. As estruturas militares de Portobelo proporcionaron unha cobertura de seguridade na parte caribeña do porto de Panamá, mentres que as fortificacións de San Lorenzo protexían o Río Chagres na súa desembocadura. O porto construíuse como terminal do Caribe alternativa ao un en Nombre de Dios para navegar polo Istmo de Panamá. O obxectivo primordial era evitar o trazado terrestre que se viu afectado durante os meses de chuvia. O acceso río Chagres-Cruces foi unha combinación da vía fluvial e terrestre construída como alternativa á aproximación a Portobelo polo Camiño Real e Cidade de Panamá.

No marco xurídico panameño estas fortificacións están protexidas pola Lei 14/1982, actualizada pola Lei 58/2003 lexislación relativa ao patrimonio. As estruturas históricas atopadas baixo a auga están amparadas pola Lei 32/2003.

## Arquitectura
A baía de Portobelo ten moitas fortificacións, que replican deseños europeos de arquitectura militar, construídos durante o período colonial (1596–99). As estruturas construídas nos anos anteriores eran de estilo medieval (deseños españois de Antonelli). Non obstante, no século XVIII, as estruturas construíronse mediante a renovación de elementos neoclásicos (de Salas e Hernández (1753–60)), como se aprecia no Forte de Santiago, o Forte de San Jerónimo e o Forte de San Fernando, e o Forte de San Lorenzo. A alfándega, danada en 1744, reconstruíuse e agora utilízase como museo. As armas que foron inutilizadas durante varios ataques para evitar o seu uso futuro están oxidadas e os carros de madeira podreceron e retiráronse. Non obstante, os fortes están nun estado ben conservado.

As fortificacións de San Fernando inclúen:
*Batería inferior, batería superior e fortaleza do cerro
*Fortaleza de San Jerónimo

As fortificacións de Santiago inclúen:
*Castelo de Santiago da Gloria, Batería e Fortaleza do Cerro
*Antiga Fortaleza de Santiago
*Ruínas do Castillo del Hierro (Castelo de Ferro)
* Xacemento da Trinchera
*Batería Buenaventura
*Lugar de San Cristóbal

O sitio do río Chagres inclúe:
* Castelo de San Lorenzo (orixinalmente "San Lorenzo el Real del Charge")
* Batería superior

## Galería 

Ficheiro:Bateria de Santiago Portobelo 09 2019 0656.jpg|Forte de Santiago
Ficheiro:Castillo San Jerónimo Portobelo 09 2019 0589.jpg|Forte de San Jerónimo
Ficheiro:Castillo San Jerónimo Portobelo 09 2019 0535.jpg|Forte San Jerónimo
Ficheiro:Castillo San Jerónimo Portobelo 09 2019 0505.jpg|Forte de San Jerónimo
Ficheiro:El Castillo de San Lorenzo.jpg|Forte de San Lorenzo
Ficheiro:Cañones del Fuerte San Lorenzo, Colón, República de Panamá.jpg|Forte de San Lorenzo

​
## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Fortifications de la côte caraïbe du Panama : Portobelo, San Lorenzo (UNESCO)