open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Polipriónidos

Os **polipriónidos** (*Polyprionidae*) son unha familia de peixes mariños incluída na orde dos perciformes (*Perciformes*). Están distribuídos por todo o mundo.

O nome deriva do grego *poly* (moitos) e *prion* (serra), en alusión ás prominentes aletas espiñosas.

## Características 
Cabeza grosa e maciza, cun opérculo dotado de dúas espiñas redondeadas. Liña lateral completa e continua.

Unha soa aleta dorsal, con 9-12 espiñas e 11-13 raios brandos; unha anal con 3 espiñas e 7-10 raios brandos; pelvianas cunha espiña e cinco raios brandos; caudal truncada ou redondeada.

Viven nos fondos oceánicos, onde se resgardan no interior de covas.

## Clasificación 
Comprende dous xéneros e seis especies:
* Xénero *Polyprion* (Oken, 1817) 
** *Polyprion americanus* (Bloch e Schneider, 1801) 
** *Polyprion moeone* (Phillipps, 1927)
** *Polyprion oxygeneios* (Schneider e Forster en Bloch e Schneider, 1801) 
** *Polyprion yanezi* (de Buen, 1959)
* Xénero *Stereolepis* (Ayres, 1859) 
** *Stereolepis doederleini* (Lindberg e Krasyukova, 1969)
** *Stereolepis gigas* (Ayres, 1859)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Taxonomía FishBase
* Taxonomía ITIS
* Ficha da Cherna (MaestroPescador.com)
Tempada 2011 da NFL

A **tempada 2011 da NFL** foi a 92ª edición da National Football League. A liga regular comezou o 8 de setembro de 2011 e rematou o 1 de xaneiro de 2012. Os playoffs comezaron o 7 de xaneiro de 2012 e remataron o 5 de febreiro de 2012 coa Super Bowl XLVI, que nesta ocasión tivo lugar no Lucas Oil Stadium de Indianápolis.

## Tempada regular
Os vixentes campións, Green Bay Packers, acadaron o mellor rexistro de vitorias durante a tempada regular, con 15 encontros gañados e só 1 perdido. Por contra, é salientable a mala tempada regular que fixeron os Indianapolis Colts por mor da lesión da súa estrela, o quarterback Peyton Manning, precisamente o ano no que a Super Bowl terá lugar no Lucas Oil Stadium, fogar dos Colts.

Como decote, 6 equipos da cada conferencia acadaron o seu pase para os playoffs: os 4 líderes de división mais os restantes 2 mellores equipos de cada conferencia.

;Conferencia Americana

;Conferencia Nacional

## Playoffs
Os New England Patriots acadaron o seu posto na Super Bowl deixando polo camiño ós Denver Broncos e ós Baltimore Ravens. Os New York Giants acadaron o seu posta na Super Bowl deixando polo camiño ós Atlanta Falcons, ós Green Bay Packers e ós San Francisco 49ers. Deste xeito, houbo unha repetición da Super Bowl da tempada 2006-07 entre New England Patriots e New York Giants, saíndo coma vencedores da Super Bowl XLVI os New York Giants.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Clasificacións da NFL 
* A NFL en ESPN 
* Información da NFL
Allón, Grandal, Vilarmaior

**Allón** é un lugar da parroquia de Grandal no concello coruñés de Vilarmaior na comarca de Betanzos. Tiña 5 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE dos cales 3 eran homes e 2 eran mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Grandal 
### Parroquias de Vilarmaior
Jean d'Orbais

'''Jean d'Orbais''', nado en 1175 e finado en 1231, foi un arquitecto do Gótico, francés.

O primeiro arquitecto da catedral de Reims proviña das obras que se realizaban na igrexa abacial de Orbais. Tiña coñecemento das catedrais de Laon, Chartres e Soissons, o que lle permitiu realizar unha síntese admirable.

Os traballos da catedral comezaron do lado do arcebispado, partindo do costado meridional do transepto e do coro. Elévase a construción da ábsida, do transepto e do coro e execútase gran parte da nave, os seis grandes piares do lado norte partindo do cruzamento e, dous do lado sur, os que separan a quinta trabe. As partes do coro parecen desprazar o nivel do triforio e comprenden as xambas das ventás altas até a carga por encima dos capiteis das bóvedas.

D’Orbais construíu gran parte da nave, até a cuarta trabe e levantou os muros exteriores, a excepción da cornixa. Realizou os traballos até o ano 1228, no que foi despedido polo arcebispo Henri de Braisne.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazón externa 
* d'Orbais en archINFORM
Paul Henri Balluet d'Estournelles de Constant

'''Paul Henri Benjamin Balluet d'Estournelles de Constant''', barón de Constant de Rébecque, nado en La Flèche o 22 de novembro de 1852 e finado en Bordeos o 15 de maio de 1924, foi un diplomático, deputado e pacifista francés.

## Traxectoria 
Foi conselleiro nas legacións francesas de Londres e A Haia, e volveu a Francia para ocupar escanos no Congreso (1895-1904) e no Senado (1904-1924) pola Sarthe.

En 1909 compartiu o Premio Nobel da Paz con Auguste Beernaert, como fundador e presidente do grupo parlamentario francés do Comité de defensa dos intereses nacionais e de conciliación internacional.

Axudou a Léon Bollée, principal apoio do estadounidense Wilbur Wright, pioneiro da aviación, nos seus experimentos aéreos do 8 de agosto de 1908 e o 2 de xaneiro de 1909, en Le Mans e na Sarthe, no hipódromo de Hunaudières e no campo militar de Auvours.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía 
* Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel da Paz 1909
Tired of Sex

"**Tired of Sex**" é unha canción da banda estadounidense de rock alternativo Weezer; trátase da primeira canción do seu segundo álbum de estudio, *Pinkerton*. É un dos temas máis abrasivos do catálogo de Weezer, e é coñecido polas súas distorsionadas guitarras e por ser un dos poucos temas no que o líder Rivers Cuomo berra. A canción foi orixinalmente composta para *Songs from the Black Hole*, xunto con "Getchoo", "No Other One" e "Why Bother?".

A canción foi interpretada en directo polo dúo canadense Tegan and Sara, con Matt Sharp, o baixista orixinal de Weezer.
Gadisa

**Gadisa** (**Gallega de Distribuidores de Alimentación, S.A.**) é un grupo empresarial galego do sector da distribución de alimentos.

## Descrición
Fundado en 1985 por Roberto Tojeiro Díaz e presidido por Roberto Tojeiro Rodríguez, ten a súa sede en Piadela, Betanzos. Forman parte do grupo empresas como Reganosa, Intasa, Galparket ou Forestal del Atlántico. Gadisa no ano 2010 tiña unha frota de máis de 200 camións, facturando unha cantidade superior aos 900 millóns de euros. Dá emprego a preto de 7000 traballadores.

Pertencen ao grupo: 204 supermercados Gadis, 10 Gadis Hiper (ata o ano 2012 denominados hipermercados Haley), 151 supermercados Claudio (franquías), 12 almacéns grosistas Cash IFA, o supermercado en-liña Gadisline.com, dúas tendas de *delicatessen* Casa Claudio, dous centros de distribución en Medina del Campo e Betanzos e outras empresas.

### Supermercados Gadis
[miniatura|Supermercado GADIS en [Lugo.]]
En 1979 abriu o primeiro baixo a marca ALDI, que en 1995 mudou pola actual. Os máis de 200 supermercados Gadis, especializados en produtos frescos, están distribuídos polas provincias galegas, León, Palencia, Salamanca, Valladolid e Avila.

Un dos slogan publicitarios da marca foi "Vivamos como galegos". creado pola axencia BAP&Conde , con sede na Coruña, a campaña gañou un Premio Mestre Mateo no ano 2007.

## Galería de imaxes
## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Gadisa
Under Blackpool Lights

***Under Blackpool Lights***  é o primeiro DVD oficial editado pola banda estadounidense The White Stripes. Foi lanzado o 7 de decembro do 2004 e na actualidade atópase descatalogado.

O DVD está formado por 26 temas gravados no The Empress Ballroom no balneario inglés Winter Gardens, en Blackpool, os días 27 e 28 de xaneiro do 2004, sendo dirixido por Dick Carruthers. Entre os seus temas hai algunha verisón, como "Take a Whiff on Me" (Leadbelly), "Outlaw Blues" (Bob Dylan), "Jack the Ripper" (Screaming Lord Sutch), "Jolene" (Dolly Parton), "Death Letter" (Son House), "Goin' Back to Memphis" (Soledad Brothers) e "De Ballit of de Boll Weevil" (Leadbelly).

## Listaxe de cancións 
# "When I Hear My Name"
# "Black Math"
# "Dead Leaves and the Dirty Ground"
# "I Think I Smell a Rat"
# "Take a Whiff on Me" (e parte de "Cannon")
# "Astro"
# "Outlaw Blues"
# "Jack the Ripper"
# "Jolene"
# "Hotel Yorba"
# "Death Letter"/"Grinnin' In Your Face"
# "Do"
# "The Hardest Button to Button"
# "Truth Doesn't Make a Noise"
# "The Big Three Killed My Baby"
# "Wasting My Time"
# "You're Pretty Good Looking (For a Girl)"
# "Hello Operator"
# "Apple Blossom"
# "Ball and Biscuit"
# "Let's Shake Hands"
# "I Fought Piranhas"
# "Let's Build a Home"
# "Goin' Back to Memphis"
# "Seven Nation Army"
# "De Ballit of de Boll Weevil"
Roberto Tojeiro Díaz

**Roberto Tojeiro Díaz**, nado nas Pontes de García Rodríguez o 29 de febreiro de 1928 e finado en Liáns, Oleiros, o 1 de febreiro de 2011, foi un empresario galego fundador da empresa Gadisa.

## Traxectoria 
Comezou no mercado da madeira e diversificou as súas actividades cara aos transportes e á alimentación coa creación de Gadisa na década de 1980. Presidente do Grupo Tojeiro, de Reganosa-Regasificadora del Noroeste, Forestal del Atlántico, Trotansa-Tojeiro Transportes, Camosa-Caleras de Moeche, Unemsa-Unión de Empresas Madereras, Intasa-Industrias del Tablero, Galparquet e Servicios Polígono Piadela.

## Recoñecementos 
* Premio Grupo Voz (1998).
* Medalla de Prata de Galicia (1991).
* Medalla de Ouro ao Mérito no Traballo (2003).
* O concello da Coruña adicoulle unha rúa no ano 2008.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía en *Faro de Vigo*
Roberto Tojeiro Rodríguez

**Roberto José Tojeiro Rodríguez**, nado nas Pontes de García Rodríguez en setembro de 1961, é un empresario galego.

## Traxectoria 
Fillo de Roberto Tojeiro Díaz. É licenciado en Ciencias Económicas e Empresariais. É presidente e conselleiero delegado do Grupo Gadisa. Foi un dos principais impulsores de Reganosa e tamén é presidente e conselleiro delegado do grupo IFA e ocupa postos de responsabilidade en consellos de administración de varias empresas e en Novagalicia Banco.

## Recoñecementos 
Recibiu a Medalla Castelao en 2011.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía
Roberto Tojeiro

Co nome de **Roberto Tojeiro** podemos referirnos a:

***Roberto Tojeiro Díaz**, empresario galego (1928-2011).
***Roberto Tojeiro Rodríguez**, fillo do anterior e tamén empresario (n. 1961).
Pär Lagerkvist

**Pär Fabien Lagerkvist**, nado en Växjö, Småland o 23 de maio de 1891 e finado en Estocolmo o 11 de xullo de 1974, foi un escritor sueco, gañador do Premio Nobel de Literatura en 1951. Cultivou poemas, obras de teatro, novelas, contos e ensaios. A súa obra caracterízase polo pesimismo, a anguria, a indagación da natureza humana e as constantes alusións á morte.

## Traxectoria 
Pär Lagerkvist naceu en 1891 no seo dunha familia campesiña da provincia de Småland, na cidade de Växjö. Os seus pais eran de educación tradicionalista, con profundas bases relixiosas na fe cristiá. De 1910 a 1912 estuda arte e literatura na Universidade de Uppsala.

O seu interese pola arte lévao a viaxar a París, onde estuda arte e coñece o movemento cubista e expresionista.

Durante a primeira guerra mundial, viviu en Dinamarca; alí escribiu a súa primeira obra teatral en 1917, chamada *Sista människan*, así como *Ångest*, libro de poesía fortemente inspirado na guerra.

Ao seu regreso a Suecia, en 1919, convértese en crítico de teatro en Estocolmo, onde escribe numerosos ensaios en prensa. Ao mesmo tempo, continúa a súa obra literaria, que lle carrexaría unha grande aceptación entre o público e unha non menor influencia na literatura do seu país.

En 1940 sería nomeado membro da Academia Sueca. Ese mesmo ano recibe o título de Doutor Honoris Causa pola Universidade de Gotemburgo, e en 1951 gaña o Premio Nobel de Literatura.

Falece o 11 de xullo de 1974 en Danderyd, preto de Estocolmo.

## Obra 
A obra de Lagerkvist caracterízase por unha forte calidade expresiva, influencia que adquiriu quizais en París, onde coñeceu o movemento expresionista. Aborda temas principalmente relacionados coa problemática do ben e do mal, que se reflicten nunha obra cargada de pesimismo, ansiedade, crueldade, e en ocasións de moralidade relixiosa.

Entre os temas centrais da súa obra está a cuestión fundamental do ben e do mal, que o autor examinou a través de figuras como o verdugo medieval, Barrabás, e o xudeu errante. Na súa moral, usou motivos e figuras da tradición cristiá sen seguir as doutrinas da Igrexa.

:'*Listado de obras:

* 1913: *Människor*
* 1913: *Ordkonst och bildkonst*
* 1913: *Två sagor om livet*
* 1914: *Motiv*
* 1915: *Järn och människor*
* 1916: *Ångest*
* 1917: *Sista människan*
* 1918: *Teater*
* 1919: *Kaos*
* 1920: *Det eviga leendet*
* 1921: *Den lyckliges väg*
* 1923: *Den osynlige*
* 1924: *Onda sagor*
* 1925: *Gäst hos verkligheten*
* 1926: *Hjärtats sånger*
* 1927: *Det besegrade livet*
* 1928: *Han som fick leva om sitt liv*

* 1930: *Kämpande ande*
* 1932: *Konungen*
* 1932: *Vid lägereld*
* 1933: *Bödeln*
* 1934: *Den knutna näven*
* 1935: *I den tiden*
* 1936: *Människan utan själ*
* 1937: *Genius*
* 1939: *Seger i mörker*
* 1940: *Sång och strid*
* 1944: *Dvärgen*
* 1950: *Barabbas*
* 1953: *Aftonland*
* 1956: *Sibyllan*
* 1962: *Pilgrim på havet*
* 1964: *Det heliga landet*
* 1967: *Mariamne''

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel de Literatura 1951
Ciclo Kalina

O **ciclo Kalina** é un ciclo termodinámico para a conversión de enerxía térmica en forza mecánica, optimizado para uso con fontes térmicas que estean nunha temperatura relativamente baixa en comparación coa temperatura do disipador de calor (ou o ambiente). O ciclo utiliza un fluído de traballo con polo menos dous compoñentes (xeralmente auga e amoníaco) e unha relación entre eses compoñentes é variábel en diferentes partes do sistema para aumentar a reversibilidade termodinámica e, polo tanto, o aumento global da eficiencia termodinámica. Existen diversas variantes dos sistemas de ciclo Kalina especificamente aplicábeis para diferentes tipos de fontes de calor. Téñense construído varias centrais eléctricas experimentais usando o concepto de ciclo Kalina, incluíndo sistemas de coxeración xunto a unidades de produción de determinados materiais, como por exemplo, a produción de cemento.

## Notas
Sudán Anglo-Exipcio

O **Sudán Anglo-Exipcio**, refírese á maneira na que o Sudán foi administrado entre os anos 1899 e 1956, cando era cogobernado polo Reino de Exipto e o Reino Unido.

O norte do Sudán sempre tivo lazos lingüísticos, culturais, relixiosos e económicos con Exipto e tiña pertencido parcialmente ao mesmo en periódos intermitentes dende os tempos dos faraóns. Tendo en conta isto, no ano 1820, o wali Muhammad Ali Pasha segue unha política de expansión do reino exipcio moi agresiva invadindo o norte do Sudán. Esta campaña de expansión que buscaba a *Unidade do val do Nilo*, durará xeracións, sendo o neto de wali Ismail Pasha quen conquistaría a maior parte do resto do actual Sudán.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
Historia do Sudán
Ciclo Stirling

O **ciclo Stirling** é un ciclo termodinámico do motor Stirling que busca obter o máximo rendemento. É semellante ao ciclo de Sadi Carnot.

A diferenza da máquina de Carnot, a cal logra a maior eficiencia teórica, esta máquina está constituída por dúas isotermas, dúas isocoras e un sistema de rexeneración entre as isocoras.

Existe tamén unha máquina similar segundo o ciclo Ericsson, a cal consta de dúas isotermas e dúas isóbaras. Tamén consta dun sistema de rexeneración entre as isóbaras como no ciclo Stirling.

## O ciclo Stirling ideal 
miniatura|Gráfico que mostra o ciclo Stirling ideal cos seus catro procesos.
O ciclo Stirling ideal consiste en catro procesos termodinámicos que actúan sobre o fluído de traballo:
* 1-2. Compresión isotérmica do gas á temperatura inferior. Durante este proceso cédese ao exterior unha cantidade de calor.
* 2-3. Absorción de calor a volume constante (isocórico ou isócoro). O gas absorbe do rexenerador unha cantidade de calor Qr e aumenta a súa temperatura, o que provoca un aumento de presión.
* 3-4. Expansión isoterma do gas a alta temperatura. Durante este proceso absórbese calor da fonte quente. 
* 4-1. Cesión dunha cantidade de calor Qr ao rexenerador a volume constante, diminuíndo a temperatura do fluído.
Augalevada

O topónimo **Augalevada** pode referirse a:

;En Galiza
***Augalevada**, lugar da parroquia de Baroncelle, no concello de Abadín;
***Augalevada**, lugar da parroquia de Remesar, no concello de Bóveda;
***Augalevada**, lugar da parroquia das Marabillas, no concello de Cartelle;
***Augalevada**, lugar da parroquia de Rubián de Cima, no concello do Incio;
***Augalevada**, lugar da parroquia de Vilouzán, no concello de Láncara;
***Augalevada**, lugar da parroquia de Barro, no concello de Noia;
***Augalevada**, lugar da parroquia de Sobreda, no concello do Saviñao;
***A Augalevada**, lugar da parroquia de Vilaboa, no concello de Valdoviño;
***Mesón de Augalevada**, lugar da parroquia de Carboentes, no concello de Rodeiro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Jim Davis

**James Robert Davis**, nado o 28 de xullo de 1945 en Marion, Indiana, máis coñecido como **Jim Davis**, é un debuxante de cómics estadounidense, coñecido por ser o creador de Garfield.

## Biografía 
Davis criouse nunha granxa, canda seu pai Jim, seu irmán Dave e súa nai Betty, que tiña 25 gatos. A asma provocou que pasara longas tempadas encamado, tempo que aproveitaba para debuxar. Ao principio non o facía moi ben, mais co tempo foi mellorando a técnica e engadiulle textos aos seus debuxos, e así se forxou como debuxante de tiras cómicas.

Despois de graduarse na universidade -onde coñeceu á súa muller Carolyn - traballou dous anos nunha axencia de publicidade. En 1969, comezou a traballar como axudante de Tom Ryan, o creador da tira cómica Tumbleweeds. Posteriormente, Davis creou a tira cómica de Gnorm Gnat -algo así como Mosquito Gnorm- que, aínda que se publicou nun periódico local de Indiana, non conseguiu vender á compañía nacional de editores de tiras cómicas Paws.

Tras cinco anos publicando as historias do susodito mosquito, Davis decidiu crear a Garfield. Esta vez si lle mercaron as tiras cómicas e empezou a publicarse en 1978 en 41 diarios. Nunca pensou que ese gato chegaría a ter tanto éxito: actualmente Garfield protagoniza a tira cómica con maior difusión en todo o mundo, con máis de 220 millóns de lectores e publicada en máis de 2.500 periódicos mundiais. Para Jim Davis, a vida con Garfield é simple: *"Se nós tratamos ben ao gato, o gato trataranos ben a nós"*.

Con esa premisa non só creou a tira cómica, senón ducias de best-séllers traducidos a 26 idiomas, unha serie de televisión, dúas películas e trece programas especiais, como ademais todo un merchandising comercializado nunha chea de países.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Páxina oficial de Garfield
Ciempozuelos

**Ciempozuelos** é un concello español da provincia e Comunidade de Madrid, pertencente á comarca de La Sagra, situado ao sur da rexión a 568 metros de altitude media e a 35 quilómetros de distancia da capital.

## Xeografía 
Ciempozuelos atópase situado en La Sagra Madrileña, nunha paisaxe da veiga do Río Jarama. Pertence á Comarca de La Sagra, paraxe chaira pero salpicado cuns poucos outeiros. Limita ao norte con San Martín de la Vega e Valdemoro, ao sur con Aranjuez e Seseña, ao leste con Titulcia e Chinchón (Toledo), e ao oeste con Valdemoro.

O río máis importante é o río Jarama, que define o seu límite oriental, nesta parte atópase a zona con maior vexetación do municipio; de feito, forma parte do Parque Rexional do Sueste. En cambio, na parte occidental con mesetas, o terreo é ermo, debido en parte á presenza de xeso no chan.

O núcleo do pobo atópase limitado pola estrada M-404 (Navalcarnero-Chinchón) e a liña férrea Madrid-Alacant. Outras estradas que cruzan o pobo son a autovía A-4 e a estrada M-307.

## Historia 
A orixe do nome de Ciempozuelos débese a que no pasado, había unha canle para fornecer a fonte da praza da localidade. Como o manancial que o alimentaba non era abundante, fixéronse numerosos pozos. Parece ser que o primeiro asentamento permanente no municipio puido ser romano, sendo coñecido como *Ischadia* (illa de Ischia, Italia), que significa terra de figueiras.

250px|miniatura|esquerda|Casa do concello.
Como parte da zona, esta estivo unida na Idade Media ao concello de Segovia, pero non se consolidou ningunha poboación, ata que en 1457 repóboase definitivamente a zona. Poucos anos máis tarde pasa a estar baixo a influencia do condado de Chinchón. Durante o século XVI construír unha canle que facilitou o desenvolvemento agrícola.

No século XVIII constrúense os hospitais psiquiátricos, os cales deron fama ao municipio, por parte de San Juan de Dios e o Pai Benito Menni.

Xa no século XIX, no mes de febreiro, constrúese a liña férrea Madrid-Aranjuez, dotando a Ciempozuelos desde entón, dunha estación de ferrocarril propia; como anécdota, pódese engadir, que a viaxe de proba desta liña foi ata este municipio días antes da súa inauguración.

## Demografía 
Barrios: La Soledad, colonia San Benito, Cuevas de la Barrera, Belén, Cuevas del Consuelo, Las Eras, Parque Olimpia, Cuevas del Prado, Vereda del Prado, Hispanidad, Parques Nacionales, Urbanización Soto del Rey.

## Economía 
A economía desta localidade é principalmente agraria de regadío localizada na parte leste e sueste do municipio (as veigas do Jarama).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* José Vega y Verdugo

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Homilies d'Organyà

As '''''Homilies d'Organyà''''' son uns dos documentos literarios máis antigos escritos en lingua catalá, que datan do século XII e principios do XIII.

## Historia e características 
Trátase dun fragmento de sermonario destinado á predicación do evanxeo. É considerado o máis vello de todos os escritos en calquera das linguas peninsulares. Foron descubertas na reitoría de Organyà (Lleida) en 1904.
 
Segundo os expertos, foron escritas entre o final do século XII e comezos do XIII. O carácter da letra é o propio da época de transición á arte gótica, e a calidade do pergamiño, bastante groso e ordinario. Certas particularidades da linguaxe fan pensar aos eruditos que este manuscrito é de tempos do rei Pedro I o Católico (1196-1213). O texto está escrito en catalán non provenzalista, aínda que aparecen algúns termos pouco coñecidos na lingua catalá.

O texto orixinal está na Biblioteca de Catalunya, mentres que en Organyà hai exposta unha reprodución.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Literatura catalá
Bouzoa, Grandal, Vilarmaior

**Bouzoa** é un lugar da parroquia de Grandal no concello coruñés de Vilarmaior na comarca de Betanzos. Tiña 7 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE dos cales 4 eran homes e 3 eran mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Grandal 
### Parroquias de Vilarmaior
Ribosa 5-fosfato

A **ribosa 5-fosfato** ou **ribosa-5-fosfato**  é o monosacárido ribosa cun fosfato esterificado no carbono 5. É un azucre de cinco carbonos (pentosa) cun grupo aldehido (aldosa) e un grupo fosfato . Intervén na ruta da pentosa fosfato, no ciclo de Calvin da fase escura da fotosíntese e na síntese de nucleótidos.

## Na ruta da pentosa fosfato
A ribosa 5-fosfato é o produto final da fase oxidativa da ruta da pentosa fosfato e un intermediario da mesma. Orixínase a partir da ribulosa 5-fosfato por acción do encima ribulosa 5-fosfato isomerase, que transforma unha cetosa nunha aldosa. 
ribulosa 5-fosfato → ribosa 5-fosfato

A ribosa 5-fosfato formada pode utilizarse para a síntese de nucleótidos ou pode seguir a fase non oxidativa da ruta da pentosa fosfato reaccionando coa xilulosa 5-fosfato en reacción catalizada pola transcetolase para producir unha molécula de gliceraldehido 3-fosfato e outra de sedoheptulosa 7-fosfato .
ribosa 5-fosfato + xilulosa 5-fosfato → gliceraldehido 3-fosfato + sedoheptulosa 7-fosfato

## No ciclo de Calvin
miniatura|dereita|100 px|A ribosa 5-fosfato ciclada
A ribosa 5-fosfato intervén no ciclo de Calvin da fase escura da fotosíntese, no cal esta molécula realiza en sentido contrario as mesmas reaccións da ruta da pentosa fosfato. Orixínase na fase rexenerativa do ciclo a partir da reacción do gliceraldehido 3-fosfato coa sedoheptulosa 7-fosfato, e despois isomerízase a ribulosa 5-fosfato .
 gliceraldehido 3-fosfato + sedoheptulosa 7-fosfato → ribosa 5-fosfato + xilulosa 5-fosfato

ribosa 5-fosfato → ribulosa 5-fosfato

## Síntese de nucleótidos
O fosforribosil pirofosfato (PRPP) utilízase na síntese de nucleótidos, xa que o azucre e o fosfato do nucleótido proceden del . O fosforribosil pirofosfato orixínase a partir de ribosa 5-fosfato pola acción do encima ribosa fosfato difosfoquinase. 
ribosa 5-fosfato + ATP → fosforribosil pirofosfato + AMP

O fosforribosil pirofosfato intervén tamén noutras reaccións, como a síntese de aminoácidos como o triptófano.

## Notas
John Atherton

**John Atherton**, nado en Somerset, Inglaterra en 1598, finado en Dublín o 5 de decembro de 1640, foi un bispo anglicano da Igrexa de Irlanda, condenado á forca, xuntamente co seu amante, sobre a acusación de sodomía.

Dada a escaseza de rexistros do seu xulgamento, a "inocencia" de Atherton remanece como obxecto de estudo.

## Biografía 
Atherton naceu en Somerset, Inglaterra. Estudou na Universidade de Oxford e uniuse aos clérigos anglicanos. Recibiu o título de bispo de Waterford e Lismore no ano de 1636, por recomendación de Thomas Wentworth, Conde de Strafford e Lord-Tenente de Irlanda. Seis anos despois, Atherton foi condenado á forca pola práctica de sodomía con John Childe, cobrador do décimo.

### Conspiración 
En 1710 xurdiron rumores de que fora vítima dunha conspiración. Cando foi bispo, Atherton reuniu un gran número de inimigos - católicos e protestantes - grazas á súa campaña para recuperar as terras da Igrexa.

No seu xuízo, Atherton negou a acusación de sodomía perante o tribunal, mais confesoulla ao padre que o visitou no cárcere.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 

* Bray, Alan. *Homosexuality in Renaissance England*. Londres: Gay Men's Press, 1982. ISBN 0-907040-13-6
* Parris, Matthew. *The great unfrocked: two thousand years of church scandal*. Londres: Robson Books, 1998. ISBN 1-86105-129-8.

### Ligazóns externas 
* Biografía e o poema "The Life and Death of John Atherton"
Fédération Internationale du Sport Automobile

A **Fédération Internationale du Sport Automobile (FISA)** foi o Consello de Administración dos acontecementos das carreiras de motor. As orixes da organización remóntanse a 1922, cando a Federación Internacional do Automóbil (FIA) delegou a organización das carreiras automobilísticas ao **CSI** (Comisión Deportiva Internacional da FIA), un comité autónomo que máis tarde se converterá na FISA.

A reestruturación da FIA en 1993 levou á desaparición da FISA, pondo o automobilismo baixo a xestión directa da FIA.

## Historia 
Este comité autónomo foi creado pola FIA en 1922 baixo o nome de **Commission Sportive Internationale** (CSI). Foille delegada pola FIA a organización de carreiras automobilísticas. En 1978, tras a elección do francés Jean-Marie Balestre como presidente, a CSI cambiou o seu nome a **FISA**, mantendo o seu rol. Baixo o impulso de Balestre, a **FISA** comezou a tomar o control da Fórmula 1, ameazada pola aparición ao final dos anos 1970 da Asociación de Construtores de Fórmula Un (FOCA), a asociación de construtores de F1 dirixida por Bernie Ecclestone. Esta loita de influencia, coñecida co nome de Guerra FISA-FOCA, conduciu á redacción dos **Acordos da Concordia** en 1981, os cales selaron a repartición de poderes na Fórmula 1, conservando a **FISA** o control deportivo e regulamentario do campionato. 
Tras a elección de Max Mosley como cabeza da **FISA** en 1991 e da FIA en 1993, ambas as institucións foron reformadas e a FISA foi absorbida pola FIA, que desde entón está directamente encargada das carreiras automobilísticas deportivas.

Desde entón, é frecuente mesturar FIA e **FISA**, polos feitos que tiveron lugar cando as dúas entidades eran distintas.

## Presidents 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da FIA .
As covas de aceiro

***As covas de aceiro*** (en ) é unha novela escrita por Isaac Asimov e publicada en Galaxy Magazine dende outubro a decembro de 1953. A edición de Doubleday foi publicada en 1954. Nesta obra, Asimov introduce a dúas das súas personaxes máis coñecidas, Elijah Baley e Daneel Elivaw, que volverán aparecer no resto de "Novelas dos Robots".

Foi traducido ó galego por Alejandro Tobar e foi publicado pola Editorial Hugin e Munin no ano 2014.

## Características 
A historia sitúase nun futuro no que o ser humano leva séculos espallándose pola galaxia, ata chegar a ter 50 Mundos Exteriores colonizados. No comezo da novela, a colonización está estancada, e a situación dos habitantes destes planetas colonizados (espaciais ou spacers) e dos terrícolas é moi diferente.

Os terrícolas amontóanse nas Cidades, enormes construcións subterráneas que intentan aproveitar os recursos limitados dunha forma eficiente para poder abastecer á cada vez maior poboación.

Os espaciais atópanse nunha situación completamente diferente. Viven en mundos cunha baixa densidade de poboación, gozan dunha lonxeva vida (chegan facilmente aos 300 anos), viven en harmonía cos robots e teñen un elevado nivel de vida.

## Sinopse 
A Elijah Baley, detective do departamento de policía da Cidade de Nova York, encárganlle a investigación dun asasinato no Enclave Espacial, no que viven os poucos espaciais que se atreven a permanecer na Terra. Para resolver o caso, e evitar que os Mundos Exteriores esixan responsabilidade á Terra, deberá traballar cun robot humaniforme, R. Daneel Olivaw.

## Notas
Earth Radiation Budget Satellite

**Earth Radiation Budget Satellite**, coñecido tamén polo seu acrónimo **ERBS**, é un satélite artificial da NASA lanzado o 5 de outubro de 1984 desde Cabo Cañaveral na bodega de carga do transbordador espacial Challenger na misión STS-41-G.

## Características 
ERBS adicouse a medi-lo balance de radiación terrestre e recoller datos sobre aerosois e ozono atmosféricos. Foi deseñado para funcionar polo menos durante dous anos.

O satélite estaba composto por tres módulos: o módulo quilla, que proporciona soporte estrutural, o módulo base, que proporciona a interfase co transbordador, e o módulo instrumental.

## Experimentos 
ERBS leva dous experimentos a bordo:

*ERBE (*Earth Radiation Budget Experiment*)
*SAGE II (*Stratospheric Aerosol and Gas Experiment II*)

## Notas
Cristóbal Colón (ópera)

***Cristóbal Colón*** (en galego *Cristovo Colón*) é unha ópera en dous actos con música do compositor catalán Leonardo Balada e libreto en castelán de Antonio Gala. Esta ópera foi encargada polo goberno español para conmemorar o quinto aniversario do descubrimento de América, tendo un grande éxito de crítica, chegando a dicir da mesma que "é unha partitura pivotal no teatro lírico do noso tempo". Foi estreada no Gran Teatre del Liceu de Barcelona o 24 de setembro de 1989.

Esta ópera mostra as características estilísticas propias do autor e nela se suceden os contrastes rítmicos, harmónicos e dinámicos. Na orquestración teñen un papel fundamental as cordas e a percusión, tendo esta última unha importancia vital. Os momentos máis destacados son as arias do tenor "Salve Reina del mundo" (1º acto) e "Converso me llamaste" (2º acto).

A acción da ópera ten lugar a bordo da Santa María, e mediante o emprego do *flash-back* nárrase a primeira viaxe de Colón ás Indias ata chegar ao momento do descubrimento.

## Bibliografía 
* Keith Anderson, *La Ópera de la A a la Z*, Naxos (2002)
Tiefland

***Tiefland*** (en galego *Terra baixa*) é unha ópera nun prólogo e dous actos con música de Eugen d'Albert e libreto en alemán de Rudolf Lothar, baseada na obra teatral *Terra baixa* do escritor catalán Àngel Guimerà. Foi estreada o 15 de novembro de 1903 no Neue Deutsche Theater de Praga.

A ópera trata un tema realista. Nela, dous pastores (Pedro e Nando) alindan o gando nos Pireneos. Pedro desexa unha muller, polo que Tomás (un ancián aldeán) chega con Marta (amante forzosa do seu amo Sebastián) para que se converta na súa dona, mais Nando advírtelle dos perigos que lle esperan ao pé das montañas. Cando Pedro descobre a condición de Marta, queda desolado, mais axiña a perdoa. Xa casados, Marta négase a ceder aos desexos de Sebastián e incita a Pedro a que o mate. Tomás declara entón o matrimonio desfeito e durante un enfrontamento entre os dous, Pedro mata a Sebastián.

Esta ópera é pouco representada; nas estatísticas de Operabase aparece no posto n.º 168 das óperas representadas no período 2005-2010, sendo a 27.ª en Alemaña e a primeira de d'Albert, con 18 representacións no período, principalmente en Alemaña e Austria.

## Personaxes 
## Bibliografía 
* Keith Anderson, *La Ópera de la A a la Z*, Naxos (2002)
Inspiral Carpets

**Inspiral Carpets** é unha banda de rock alternativo inglesa procedente de Oldham, en Greater Manchester, e formada por Graham Lambert e Stephen Holt en 1983. O grupo chamouse así por unha tenda de roupa que había en Oldham. O seu son xira ao redor de guitarras e teclados psicodélicos.

## Traxectoria 
Os amigos do colexio Graham Lambert e Stephen Holt recrutaron ao batería Craig Gill e formaron Inspiral Carpets en 1983, orixinalmente como unha banda de garage punk. Despois de que pasasen varios membros polo grupo, cara 1987 a formación incluía ao baixista David Swift e ao organista Clint Boon. A banda editou dúas demos noas anos 80, *Waiting for Ours* e *Songs of Shallow Intensity*, que incluían cancións que serían regravadas posteriormente.

Fixéronse coñecidos, xunto con bandas como The Stone Roses e Happy Mondays, na escena Madchester de finais dos ano 80. Despois dun flexi-disc interpretando "Garage Full Of Flowers", que se entregaba de xeito gratuíto coa revista de Manchester *Debris* en 1987, apareceu a casete *Cow*, o seu primeiro lanzamento. O EP *Planecrash*, editado polo selo Playtime foi emitido habitualmente polo DJ de Radio 1 John Peel, quen lle pediu á banda gravar unha sesión para o seu programa. No tempo do seu éxito inicial, o grupo gañou algunha notoriedade polas súas camisetas "Cool as Fuck". A banda regravou o seu sinxelo "Find Out Why" como sintonía do programa *8:15 from Manchester*. Cando a súa popularidade medraba, a distribuidora Red Rhino Records foi á quebra, facendo que o grupo formase o seu propio selo, Cow Records, en marzo de 1989. A súa primeira edición foi o EP *Trainsurfing*. Ese mesmo ano Holt e Swift deixaron a banda para formar The Rainkings, sendo substituídos por Tom Hingley, vocalista de Too Much Texas, e por Martin "Bungle" Walsh, do grupo The Next Step. Despois dun feixe de sinxelos publicados a través do seu propio selo (o último deles, "Move", estivo a piques de entrar no *top 40* británico), asinaron un contrato coa discográfica Mute Records, e inmediatamente conseguiron entrar chegar ao número 14 da lista de sinxelos con "This Is How It Feels" en 1990. O seu disco de estrea, *Life*, acadaría o número 2 na lista de álbums nese mesmo ano.

En 1991 o seu segundo álbum, *The Beast Inside*, non foi tan ben recibido pola crítica, pero aínda así chegou ao quinto posto da lista británica de álbums. Os sinxelos "Caravan" e "Please be Cruel" só acadarían os números 30 e 50 respectivamente, e o seu intento de irromper no mercado estadounidense fallou. Porén, a banda conseguiu un bo número de seguidores en Portugal, Alemaña e a Arxentina, sendo o seu seguinte traballo, *Revenge of the Goldfish*, o seu principal éxito neses países. O álbum, editado en 1992, foi número 17 no Reino Unido e tivo catro exitosos sinxelos. O seu seguinte disco, *Devil Hopping* (1994), chegou ao número 10, entrando os sinxelos "Saturn 5" e "I Want You" no *top 20*. En 1995, despois da publicación de *The Singles*, un recompilatorio de sinxelos, a banda foi despedida de Mute e separaríase pouco despois.

## Discografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
José Antonio Novais

**José Antonio Novais Tomé**, nado en Madrid o 30 de abril de 1925 e finado en El Puerto de Santa María (provincia de Cádiz) o 25 de marzo de 1993, foi un xornalista e escritor español.

## Traxectoria 
O seu pai foi o tamén xornalista portugués Joaquim Novais Teixeira, que se establecera en España e que fora xefe de prensa de Manuel Azaña e posteriormente xefe de prensa e radio da Segunda República Española durante a guerra civil.

A famiia exiliouse a Francia e el, logo de estudar o bacharelato en Madrid fíxose xornalista na Francia posterior á segunda guerra mundial. Desprazado polo xornal *Le Monde* a España, foi o seu correspondente no réxime franquista e os seus artigos servían de fonte de información para a oposición interior española e tamén como a súa saída ao mundo. Tamén actuou como correspondente para o xornal paulista *O Estado* para o lisboeta, *Diário de Notícias* ou para Radio Luxembourg.

Na década dos sesenta o seu carné de prensa foi temporalmente anulado polo ministerio de Información e Turismo de España, que dirixía Manuel Fraga, e el detido en varias ocasións. En 1977, xa durante a transición democrática, recibiu unha malleira de parte dun grupo de Guerrilleros de Cristo.

Era socio de honra da Asociación de Correspondentes de Prensa Estranxeira.

## Obra 
### Ficción 
* *Nocturnos* (1947)
* *La calle del reloj* (1950)
* *Las formidables señas* (1951, poesía)
* *El gallo y la tierra* (1952, teatro)
* *Miedo y hombre* (1955)
* *Poemas de Amsterdam* (1957, poesía)
* *Cristo-Federico* (1959, relatos)

### Non ficción 
* *Asesinato de un héroe, general Humberto Delgado* (1974, con Mariano Robles)
* *¿Quién mató a Julián Grimau?* (1976, con Amandino Rodríguez Armada)

## Galardóns 
* Creu de Sant Jordi
* Premio Francisco Cerecedo de xornalismo.

## Notas
Xilulosa 5-fosfato

A **xilulosa 5-fosfato**  ou **xilulosa-5-fosfato**  é unha molécula do monosacárido D-xilulosa cun fosfato esterificado no carbono 5. Trátase dun azucre de 5 carbonos (pentosa) cun grupo cetona (cetosa) no carbono 2, fosforilado no carbono 5. Intervén na ruta da pentosa fosfato e no ciclo de Calvin da fase escura da fotosíntese. Ademais desta función nesas rutas metabólicas, investigacións recentes atoparon que este azucre exerce tamén unha función no control da expresión xénica ao promover o factor de transcrición ChREBP (*Carbohydrate Response Element Binding Protein*) nos estados nos que hai abundancia de glicosa na célula. Este factor media a activación de varios encimas reguladores da glicólise e lipoxénese.

## Na ruta da pentosa fosfato 
Na ruta da pentosa fosfato a xilulosa 5-fosfato intervén en varias reaccións da fase non oxidativa desa ruta. Orixínase a partir da isomerización da ribulosa 5-fosfato pola acción do encima ribulosa 5-fosfato epimerase.
ribulosa 5-fosfato → xilulosa 5-fosfato
A xilulosa 5-fosfato formada reacciona despois cunha molécula de ribosa 5-fosfato en reacción catalizada pola transcetolase, orixinando unha molécula de gliceraldehido 3-fosfato e outra de sedoheptulosa 7-fosfato.
ribosa 5-fosfato + xilulosa 5-fosfato → gliceraldehido 3-fosfato + sedoheptulosa 7-fosfato
Outra reacción da ruta na que intervén ten lugar ao final da ruta e tamén está catalizada pola transcetolase. A xilulosa 5-fosfato e a eritrosa 4-fosfato reaccionan dando lugar a unha molécula de gliceraldehido 3-fosfato e outra de frutosa 6-fosfato.
eritrosa 4-fosfato + xilulosa 5-fosfato → gliceraldehido 3-fosfato + frutosa 6-fosfato

## No ciclo de Calvin 
Na fase rexenerativa do ciclo de Calvin da fase escura da fotosíntese, a xilulosa 5-fosfato intervén en reaccións que son as mesmas da ruta das pentosas, pero que funcionan en sentido contrario 

 gliceraldehido 3-fosfato + frutosa 6-fosfato → eritrosa 4-fosfato + xilulosa 5-fosfato

 gliceraldehido 3-fosfato + sedoheptulosa 7-fosfato → ribosa 5-fosfato + xilulosa 5-fosfato

xilulosa 5-fosfato → ribulosa 5-fosfato

## Notas 
## Véxase tamén 
* Xilulosa
* Ruta da pentosa fosfato
Rik Smits

**Rik Smits**, nado o 23 de agosto de 1966 en Eindhoven, é un xogador retirado holandés de baloncesto profesional que pasou toda a súa carreira nos Indiana Pacers da National Basketball Association (NBA).

## Traxectoria 
Ao principio, Smits era suplente de Steve Stipanovich, pero cando Stipanovich sufriu unha terrible lesión que acabou coa súa carreira, Smits foi titular en 71 partidos na súa tempada coma rookie, facendo 11.7 puntos e 6.1 rebotes por partido, rematando a tempada no mellor quinteto de rookies da liga. Smits continuou acadando dobres díxitos en puntos durante cada ano da súa carreira, pero non foi ata 1993-1994 cando Smits chegou a liderar ao equipo.

Foi elixido para o equipo da Conferencia Leste no All-Star Game da NBA de 1998. Smits tivo problemas nos pés durante case toda a súa carreira, e retirouse ó remate da tempada 1999-2000, despois de que os Pacers caeran eliminados polos Los Angeles Lakers nas Finais da NBA por 4-2.

Smits foi seleccionado no equipo do 40º aniversario dos Pacers, elixido polos fans. Rematou na cuarta posición dos máis votados, por detrás de Reggie Miller, Mel Daniels e Jermaine O'Neal.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil e biografía en NBA.com
Parque Nacional de Timanfaya

O **Parque Nacional de Timanfaya** atópase nos municipios de Yaiza e Tinajo da illa de Lanzarote, nas Illas Canarias.

Foi declarado Parque Nacional o 9 de agosto de 1974. Ocupa unha extensión de 51,07&nbsp;km² do suroeste da illa. Trátase dun parque de orixe volcánico. As últimas erupcións producíronse no século XVIII, entre os anos 1730 e 1736. Conta con máis de 25 volcáns, sendo algúns emblemáticos, tales como as *Montañas del Fuego*, *Montaña Rajada* ou a *Caldera del Corazoncillo*. Aínda presenta actividade volcánica, existindo puntos de calor na superficie que alcanzan os 100-120&nbsp;°C e 600&nbsp;°C a 13 metros de profundidade.

Este hábitat volcánico atópase nas primeiras etapas da sucesión ecolóxica (en total atópanse unhas 180 especies vexetais), polo que é un lugar excelente para o estudo dos procesos de colonización e sucesión.

En 1993, Unesco outorgoulle a cualificación de Reserva da Biosfera a toda a illa. Tamén é Zona de especial protección para as aves (1994).

## Galería de imaxes

Ficheiro:Charco de los Ciclos. Lanzarote.jpg|*Charco de los Ciclos*.
Ficheiro:Lanzarote. Timanfaya.jpg|Vista xeral.
Ficheiro:Timanfaya boca volcán.JPG|Boca do volcán.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial do Parque Nacional do Ministerio de Medio Ambiente  
* Rincones de Canarias-Parque Nacional de Timanfaya
Parque Nacional de Ordesa e Monte Perdido

O **Parque nacional de Ordesa e Monte Perdido** (en aragonés: ''Parque Nacional d'Ordesa y d'as Tres Serols'') está situado no Pireneo central de Huesca, comarca do Sobrarbe, Aragón (España), e está catalogado como Patrimonio da Humanidade pola UNESCO. Actualmente ocupa unha superficie de 15.608 ha. Abrangue os concellos de Bielsa, Fanlo, Puértolas, Tella-Sin, Torla-Ordesa e Broto. Recibe unha media de máis de 600&nbsp;000 visitantes cada ano.

O parque goza de diferentes figuras de protección ademais da de Parque Nacional, xa que en 1977 foi declarado Reserva da Biosfera, en 1988 Zona de especial protección para as aves e en 1997 acadou a distinción de Patrimonio da Humanidade pola Unesco. Tamén é un Lugar de importancia comunitaria.

## Historia 
É o segundo parque nacional máis antigo de España, declarado o 16 de agosto de 1918 mediante o Real Decreto 16-08-1918 baixo o nome de **Valle de Ordesa**. O 13 de xullo de 1982, coa lei 52/1982, ampliouse o Parque e reclasificouse co nome actual.

## Turismo 
## Galería de imaxes 

Ficheiro:Parque nacional de Ordesa y Monte Perdido, Huesca, España, 2015-01-07, DD 05.JPG|Ordesa e Monte Perdido.
Ficheiro:Parque nacional de Ordesa y Monte Perdido, Huesca, España, 2015-01-07, DD 08.JPG|Formacións rochosas.
Ficheiro:Parque nacional de Ordesa y Monte Perdido, Huesca, España, 2015-01-07, DD 22.JPG|Fervenza.
Ficheiro:Parque nacional de Ordesa y Monte Perdido, Huesca, España, 2015-01-07, DD 04.JPG|Paisaxe de inverno.
Ficheiro:Parque nacional de Ordesa y Monte Perdido, Huesca, España, 2015-01-07, DD 16.JPG|Flora típica.
Ficheiro:Parque nacional de Ordesa y Monte Perdido, Huesca, España, 2015-01-07, DD 06-07 HDR.JPG|Regato.
Ficheiro:Cascada - Valle de Ordesa.jpg|Fervenza.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do Parque Nacional do Ministerio de Medio Ambiente 
* Guía do visitante - Rede de Parques Nacionais 
* Guía do Parque - Rede de Parques Nacionais 
* Parque nacional de Ordesa e Monte Perdido na Rede Natural de Aragón. 
* Parque Nacional de Ordesa e Monte Perdido. 
* Rutas Parque Nacional de Ordesa e Monte Perdido
Parque Nacional das Tablas de Daimiel

O **Parque Nacional das Tablas de Daimiel** é un parque nacional español que protexe a zona húmida homónima, as **Tablas de Daimiel**. O parque nacional atópase situado nos termos de Daimiel e Villarrubia de los Ojos, na provincia de Cidade Real, na comunidade autónoma de Castela-A Mancha. É ademais zona de especial protección para as aves (ZEPA) e parte da Reserva da Biosfera A Mancha Húmida.

As Tablas son un dos últimos representantes dun ecosistema denominado *táboas fluviais* que se forman ao desbordarse os ríos nos seus tramos medios, favorecidos por fenómenos de semiendorreísmo e a escaseza de pendentes. A zona húmida fórmase na confluencia do río Guadiana e o seu afluente Gigüela e é un dos ecosistemas acuáticos máis importantes da Península Ibérica pola variedade e calidade da fauna e flora que habitan nela, así como por aquelas aves que a empregan nos pasos migratorios.

Con todo, a supervivencia do parque periga debido á sobreexplotación dos acuíferos que provoca que sen achegue artificial de auga, a reserva sufra duras secas. Debido a esta degradación, o 22 de outubro de 2009 a Comisión Europea abre un expediente a España, mentres que a UNESCO xa expresara con anterioridade a posibilidade de retirar a figura de reserva da biosfera.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Rede de Parques Nacionais. Parque Nacional das Tablas de Daimiel.
Imaxe

miniatura|Imaxe
miniatura|As cámaras permiten captar imaxes da realidade.
Unha **imaxe** (do latín *imago*) é unha representación visual, que manifesta a aparencia visual dun obxecto real ou imaxinario. Aínda que o termo adoita entenderse como sinónimo de representación visual, tamén se aplica como extensión para outros tipos de percepción, como imaxes auditivas, olfactivas, táctiles, sinestésicas etcétera. As imaxes que a persoa non percibe senón que vive interiormente son denominadas **imaxes mentais**, mentres que se designan como imaxes creadas (ou ben como imaxes reproducidas, segundo o caso) as que representan visualmente un obxecto mediante técnicas diferentes: debuxo, deseño, pintura, fotografía ou vídeo, entre outras.

## Véxase tamén 
* Microscopio
* Telescopio
* Imaxe óptica
* Ilusión óptica
Os Agriños, Almofrei, Cerdedo-Cotobade

**Os Agriños** é un lugar da parroquia de Almofrei, no concello pontevedrés de Cerdedo-Cotobade. 

O Instituto Galego de Estatística non ofrece datos de poboación para esta localidade.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Almofrei
### Parroquias de Cerdedo-Cotobade
## Notas
Parque Nacional do Arquipélago de Cabrera

O **Parque Nacional Marítimo - Terrestre del Arquipélago de Cabrera** é un conxunto de illotes españois pertencente ao arquipélago balear que foi declarado Parque Nacional Marítimo Terrestre o 29 de abril de 1991 mediante a Lei 14/1991.

Ten un gran valor natural, xa que, debido ao seu illamento ao longo da historia, chegou ata os nosos días practicamente inalterado: a paisaxe litoral de Cabrera pódese considerar un dos mellor conservados das costas españolas, e un dos mellores de todo o Mediterráneo. Acubilla así mesmo importantes colonias de aves mariñas e especies endémicas. 

O parque é tamén é zona especial de conservación (ZEC) e, debido á súa riqueza biótica e á abundancia e variedade de aves, unha zona de especial protección para as aves (ZEPA), co cal está integrado na Rede Natura 2000. Ten tamén a categoría de Zona especialmente protexida de importancia para o Mediterráneo (ZEPIM) do protocolo de áreas mariñas protexidas do Convenio de Barcelona para a protección do mar Mediterráneo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Arquipélago de Cabrera
### Ligazóns externas 
* Web Oficial do Parque Nacional do Arquipélago de Cabrera
Caléndula

**Caléndula** pode referirse a:
*O xénero ***Calendula***.
*O nome común da planta ***Calendula officinalis***, maravalla.
*O nome común da planta ***Calendula arvensis***.
*O supercomputador de Castela e León **"Caléndula"**.