Kira Muratova

**Kira Georgievna Muratova** (en ; en ), nada en Soroca, Besarabia (actual Moldova) o 5 de novembro de 1934 e finada en Odesa o 6 de xuño de 2018, foi unha directora, guionista e actriz ucraína de orixe moldova. A súa obra atópase comprendida nas épocas soviética e postsoviética.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Muratova ingresou na carreira de filoloxía da Universidade Estatal de Moscova, mais abandonouna para estudar dirección de cinema na universidade VGIK de devandita cidade. No seu paso por esta universidade tivo a oportunidade de ser discípula de Sergei Gerasimov e outros grandes directores rusos. Licenciouse no ano 1959 e, a partir de 1961, traballou no estudio de cinema de Odesa. Por esa época comezou a definir o que logo foron o seu estilo e os temas máis salientados: a complexidade psicolóxica e emocional das súas personaxes, a coexistencia humana e a vida cotiá da xente común. En 1965 codirixiu o filme *Наш честный хлеб* co seu esposo Aleksandr Muratov. Durante o réxime soviético foi censurada por considerarse oficialmente que a temática dos seus filmes carecía de «sentido cívico», ata o punto de que as súas dúas primeiras obras, *Korotkiye vstrechi* (1967) e *Dolgie provody* (1971), foron prohibidas. A primeira, de escasísima difusión, trata sobre un triángulo amoroso nunha provincia rusa; a segunda, que finalmente viu a luz en 1987, conta a historia dun mozo que abandona a súa nai para saír na procura do seu pai. A pesar da súa sinxeleza e realismo argumental, estas dúas primeiras obras caracterizáronse por unha experimentación inédita para a Rusia dese tempo: exceso na utilización do primeiro plano, existencia de saltos narrativos, independencia entre o audible e o visual, entre outras técnicas pouco habituais no momento. Entre 1971 e a Glasnost, Muratova só rodou dous filmes: *Познавая белый свет* (1979) e *Sredi serykh kamney* (1983). En *Познавая белый свет*, considerada polo crítico de cine ruso Andrei Plakhov como «a obra mestra rusa máis desestimada», Muratova abondonou as técnicas experimentais dos seus filmes previos. A trama trata novamente sobre un triángulo amoroso, limitándose esta vez a acción ao escenario da construción dun novo establecemento, «entre ladrillos, cemento, cemento e roña». Pola súa banda, con *Sredi serykh kamney*, asinada baixo o pseudónimo de Ivan Sidorov, Muratova continuou a centrarse nunha visión persoal que, se por unha banda, incomodaba os censores soviéticos, por outra, obrigábaos a recoñecer un talento imposible de desestimar. Ofrecéuselle entón a rodaxe dunha adaptación de *A princesa Mary* de Lermontov, mais o proxecto nunca chegou a realizarse.

### Madurez artística 
Finalizada a censura, en 1987 rodou o filme *Перемена участи* e, en 1989, unha das súas obras máis transcendentes, *Astenicheskiy sindrom*.

O seu seguinte filme, *Чувствительный милиционер* (1992), non obtivo unha boa crítica, e os seus detractores atopárona *demasiado optimista* para Muratova; en cambio *Uvlechenya*, rodada en 1994, gañou o Premio Nika. Son características en Muratova as historias sobre xente común e a exploración, sempre entre a realidade e o sensentido, da psicoloxía das súas personaxes, particularmente das femininas.

Dende un punto de vista formal, o enfoque estilístico e temático de Kira Muratova é case bipolar. Por momentos as transicións entre escenas son suaves, sofisticadas e agradables en relación, por exemplo, á técnica do movemento da cámara ou á coordinación de cores; noutros casos, esta suavidade desaparece e deixa lugar a unha explosión de cor, unha edición caótica e un xogo de cámaras case de afeccionados. Por momentos Muratova parece ter total control sobre a trama e as personaxes; noutros, parece deixar o filme completamente ao arbitrio da aleatoriedade, saltando entre personaxes e tramas ou deixando liñas narrativas repentinamente en suspenso para que outras tomen o seu lugar en calquera momento da obra.

En conxunto, a súa obra non dá ao espectador os elementos necesarios para *defenderse* do continuo ataque; os seus fundamentos son a falta de calquera seguridade ou previsión, un forte impacto emocional, a desorientación do espectador e a ausencia deliberada de calquera formalismo.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Donin [Донин, К. А.]. Кадр за кадром: Кира Муратова. Хроника одного фильма. К.: ООО «Атлант-ЮЭмСи», 2007. 119 с. . 
* Lawton, Anna (2004). *Before the fall: Soviet cinema in the Gorbachev years*. New Academia Publishing, Washington DC. ISBN 0-9744934-1-4
### Ligazóns externas 
*Kira Muratova fan site (Russian) —  films, biography, news, interviews, articles, photo gallery
*Interview with Muratova
*2006 Nika  
*Summary of Two in One 
*Photos of Muratova
*Kira Muratova