Danny Ongais

**Danny Ongais**,, nado en Kahului (Hawaii) o 21 de maio de 1942 e finado en Anaheim Hills (California) o 26 de febreiro de 2022, foi un piloto de carreiras estadounidense.

Ongais foi o único hawaiano nativo que competiu nas 500 Millas de Indianápolis. Competiu profesionalmente en carreiras de motos, coches deportivos, CART, IndyCar, Fórmula 1 e carreiras de resistencia. Unha figura intrépida no circuíto de carreiras, Ongais foi alcumado "On-Gas" e "The Flyin' Hawaiian".

Na década de 1960 gañou varios campionatos de carreiras de resistencia e foi nomeado un dos 50 mellores pilotos da National Hot Rod Association para 1951-2000. Na década de 1970 pasou a competir en coches deportivos e coches Indy, gañando carreiras en ambos os tipos, incluíndo as 24 Horas de Daytona en 1979 e varias carreiras de coches Indy en 1977 e 1978. Tamén correu na Fórmula 1, en 1977-78, en seis Grandes Premios, rexistrando un mellor resultado de sétimo.

Era coñecido como un piloto rápido e atrevido, pero sufriu varios accidentes na súa carreira, algúns deles resultaron en lesións. Nas 500 Millas de Indianápolis de 1981, estivo involucrado nun accidente case mortal que lle fixo perder case un ano de carreiras.

En 1996, aos 54 anos, despois de nove anos fóra das carreiras, serviu como piloto substituto nas 500 Millas de Indianápolis para Scott Brayton, que morrera nun accidente antes da carreira. Comezando último, Ongais rematou sétimo no que foron o seu último Indy 500.

Foi incluído no Salón da Fama dos Deportes de Motor de América no 2000 e no Salón da Fama dos Deportes de Hawai en 2001.

## Traxectoria
Ongais naceu en Kahului, Hawai, o 21 de maio de 1942. Cando tiña 14 anos, probou as carreiras de motos con certo éxito. A finais da década de 1950, Ongais alistouse no Exército dos Estados Unidos como paracaidista estacionado en Europa. Máis tarde foi dado de alta e regresou a Hawai para facer carreiras de motor. Ongais converteuse no campión de motociclismo hawaiano en 1960 e estivo nos tres primeiros postos na categoría de expertos de 1960 a 1962.

En 1977, Ongais realizou a súa primeira tempada completa en coches de Indy. Tivo un 7º posto en Ontario e un 5º en Phoenix e despois gañou a súa primeira carreira de coches Indy no Michigan International Speedway. Clasificouse ben durante a tempada, conseguindo tres poles, e terminou 12º na clasificación. en Ontario Motor Speedway, Texas World Speedway, Mosport, o Milwaukee Mile, e de novo en Michigan. Tamén acadou oito poles na cualificación. A vitoria de Michigan de 1978 resultaría ser a última vitoria na Indy car da carreira de Ongais. Aínda que Ongais gañou máis carreiras de coches de Indy que calquera outro piloto ese ano, unha combinación de problemas mecánicos e acabados baixos noutras carreiras significou que só rematou oitavo no campionato de automóbiles da USAC Indy de 1978. Aínda así, esas cinco vitorias -tres nas grandes superspeedways de Ontario, Texas e Michigan, unha no curto óvalo de Milwaukee Mile e unha carreira en estrada en Mosport- demostraron a versatilidade de Ongais como piloto.

En 1978 tamén fixo un último intento na F1. Ingresou na tempada co equipo Ensign, cun chasis N177 de anos, e retirouse na Arxentina e o Brasil con problemas de freos. Interscope comprou entón un novo chasis Shadow para que correse, pero non puido clasificarse en Long Beach e tampouco nos Países Baixos máis tarde na tempada.

## Vida persoal
Ongais era notoriamente solitario e un home privado, raramente daba entrevistas e revelaba poucos ou ningún detalle da súa vida fóra das carreiras. Roger Penske, mentres empregaba a Ongais para a Indy 500 de 1987, non puido conseguir que o corredor falara coa prensa e dixo del: "Todo o seu corazón está en correr, esa é a súa vida" Jim Chapman, director de carreiras de Interscope Racing afirmou "Ninguén sabía moito sobre el: onde vivía, a súa familia, cousas así". Chapman declarou que ben entrada a súa relación soubo que Ongais estaba casado e tiña un fillo.

Ongais morreu por mor dunha insuficiencia cardíaca conxestiva en Anaheim Hills, California, o 26 de febreiro de 2022, aos 79 anos. A súa morte foi anunciada polo Indianapolis Motor Speedway dous días despois. Os seus antigos competidores de automóbiles de Indy recordárono moito despois do seu falecemento, con Mario Andretti chamándoo "ese león tranquilo".

## Resultados
### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

### Resultados nas carreiras da American Open-Wheel
(Chave) (Carreiras en **negra** indican pole position)

#### USAC
#### PPG Indycar Series
(key) (Carreiras en **negra** indican pole position)

: *1 Lesionado, substituído por Al Unser*

#### Indy Racing League
#### 500 Millas de Indianápolis
: *1 Al Unser sucedeu a Ongais como piloto do coche. Unser gañou as 500 Millas de Indianápolis cun March-Cosworth que fora un show car*.
: *2 Despois de que Scott Brayton morrese nun choque de práctica cun coche de apoio, Ongais conduciu o coche que Brayton cualificou na pole; baixo as regras da USAC, o coche tiña que comezar o último*.

### Resultados nas 24 Horas de Le Mans
## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*F1 Rejects profile