Baixo (voz)

O **baixo** (do latín *bassus:* ‘grave, baixo’) é o cantante coa voz masculina máis grave, cun timbre moi escuro.
En ópera un baixo é un cantante masculino capaz de alcanzar o rango máis grave da voz humana.

## Tesitura 
miniatura|350px|Teclado de piano indicando a tesitura de baixo típico.

Segundo o *Harvard Dictionary of Music*, a tesitura de baixo vai desde un *mi2* ata un *do4*, e segundo o *Grove Music* vai desde un *fa2* ata un *mi4*. Porén, é amplamente coñecido no mundo operístico que un baixo debe dar como mínimo o *fa4*, considerándose en ocasións el *fa#4* e incluso o *sol4* para os papeis considerados *de divo*.

En obras corais, polo xeral, cando un compositor compón unha parte para baixo, utiliza un rexistro máis estreito (máis fácil de cantar): desde un *sol2* a un *si3*.

## Tipos de baixo 
En música clásica, particularmente en ópera, existen distincións entre os distintos tipos de baixo:

### Baixo profundo 
O *baixo profundo* ou *baixo nobre* é un cantante cunha voz particularmente profunda (unha gran potencia e riqueza en graves), ao tempo, que mantén os agudos firmes. Algúns exemplos son: Gottlob Frick (como Sarastro en *Die Zauberflöte* de Mozart), Kurt Moll (como o Barón Ochs en *Der Rosenkavalier* de Richard Strauss) e Nicolai Ghiaurov (como Don Basilio en *Il barbiere di Siviglia*  de Gioachino Rossini). A ópera *Boris Godunov* reúne en escena a tres baixos profundos: Boris, Varlaam e Pimen.

### Baixo lixeiro 
O *baixo lixeiro* ou *baixo cantante* ten unha voz máis lírica, quizais cun rango de voz un pouco máis aguda, de timbre lixeiro. O baixo cantante ten axilidade na voz, para realizar poderosas melodías. Normalmente posúen rangos vocais ata un C5, dentro do rango dun mezzosoprano. Un exemplo é o eslovaco Serguéi Kopchák (como Mefistófeles en *Mefistófeles* de Arrigo Boito); papel de baixo cantante é o de Henrique VIII en *Anna Bolena* de Donizetti.

### Baixo caractère 
O *baixo caractère* é un tipo de voz próxima ao baixo cantante que non se utiliza fora do repertorio francés. Como o baixo cantante posúe unha voz grave, pero alta, cun timbre lixeiro. Un exemplo é Gidon Saks (como Hagen en *Der Ring des Nibelungen* de Wagner).

### Baixo buffo 
O *bajo buffo*, en italiano *basso buffo*, é un matiz dentro da extensión vocal do baixo. O *buffo* ten comunmente un papel cómico. Non ten necesariamente o brillo dunha voz seria, pero ten que convencer polo seu talento cómico.

### Baixo Helden 
O *baixo Helden* ou baixo-barítono é a voz equivalente á do barítono baixo.

### Baixo Hoher 
O *baixo Hoher* é un tipo de voz profunda e curta (significa, de xeito aproximado, ‘baio alto’), moi similar ao *baio caractère*, que non se utiliza fora do repertorio alemán. A denominación deste tipo de voz ven do propio Wagner, que escribiu certos papeis para este tipo de voz como os seus Wotan, Alberico, Donner o Fasolt en *Der Ring des Nibelungen*. Un exemplo de baixo hoher sería o baixo danés Stephen Milling como Fasolt.

### Baixo-barítono 
O baixo-barítono é un baixo que pode desenvolver papeis tanto para baixos como para barítonos podendo cantar nas 2 tesituras. Exemplos: Hans Hotter, Thomas Quasthoff, Bryn Terfel ou Antonio Campó.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Appelman, D. Ralph: *The Science of Vocal Pedagogy: Theory and Application*. Indiana University Press, 1986. ISBN 978-0-253-20378-6
* Boldrey, Richard: *Guide to Operatic Roles and Arias*. Caldwell, 1994. ISBN 978-1-877761-64-5
* Fallows, David & Jander, Owen: «Tenor» en *Grove Music Online* ed. L. Macy (consultado el 25-11-2008). 
* McKinney, James: *The Diagnosis and Correction of Vocal Faults*. Genovex Music Group, 1994. ISBN 978-1-56593-940-0
* Stark, James: *Bel Canto: A History of Vocal Pedagogy*. University of Toronto Press, 2003. ISBN 978-0-8020-8614-3
* Smith, Brenda: *Choral Pedagogy*. Plural, 2005. ISBN 978-1-59756-043-6
### Outros artigos 
*&nbsp;Voz (música)
### Ligazóns externas 
* As voces masculinas do Romanticismo