De Havilland Dove

O **de Havilland DH.104 Dove** é un avión de pasaxeiros británico de curto alcance desenvolvido e fabricado por de Havilland. O deseño, un monoplano sucesor do biplano de preguerra Dragon Rapide, xurdiu do informe do Comité Brabazon que, entre outros tipos de avións, solicitaba un deseño británico para un alimentador de curto alcance.

O Dove foi un avión popular e está considerado un dos deseños civís británicos de posguerra máis exitosos, sendo fabricados máis de 500 aparellos entre 1946 e 1967. Operáronse varias versións militares, como o *Devon* da Royal Air Force e o *Sea Devon* da Royal Navy, e o tipo tamén operou en forzas militares de varios países.

O Heron foi un desenvolvemento cuadrimotor do Dove destinado para ser usado en áreas menos desenvolvidas do mundo. En Australia realizouse un redeseño considerable do Devon para desenvolver o trimotor de Havilland Australia DHA-3 Drover.

## Desenvolvemento e deseño 
O equipo de desenvolvemento do Dove estivo liderado por Ronald Bishop, Conceptualmente o Dove deseñouse para substituír o Dragon Rapide. A diferenza do Dragon Rapide, a estrutura do Dove era totalmente metálica e contaba con innovacións como hélices de velocidade constante, flaps e un tren de aterraxe en triciclo retractable. Usouse unha estrutura reforzada do chan da cabina para permitir que o avión puidese transportar cargas concentradas. Dende a perspectiva da pilotaxe, observouse que o Dove era doado de voar. e en decembro de 1946 entrou en servizo con Central African Airways. A derradeira unidade do tipo entregouse no ano 1967. A produción do Dove e as súas variantes foi de 544 avións, incluídos dous prototipos, 127 *Devon* e 13 *Sea Devon* militares.

Dende 1946 vendéronse grandes números a aeroliñas regulares e chárter de todo o mundo, substituíndo e complementando ao deseño de preguerra de Havilland Dragon Rapide e a outros avións máis vellos. O pedido máis grande do Dove realizouse na Arxentina, onde operaron 70 aparellos, a meirande parte deles usados pola Forza Aérea Arxentina. LAN Chile operou 12 exemplares a partir de 1949 que nos anos 50 serían vendidos a pequenas aeroliñas rexionais estadounidenses.

O distribuidor Jack Riley vendeu máis de 50 Dove a varios operadores dos Estados Unidos. Posteriormente de Havilland asumiu o control directo das vendas nese país, pero non conseguiu o mesmo éxito que acadara Riley inicialmente.

Un grupo de 30 Devon entregouse ao principio á Royal Air Force e foron usados como transportes VIP e lixeiros durante máis de 30 anos. A Royal New Zealand Air Force mercou 30 Devon entre 1948 e 1954 que permaneceron en servizo como transporte VIP,adestradores de tripulacións e transportes lixeiros ata a década dos 70. Un segundo Riley Dove, con rexistro estadounidense N477PM, entregado en 1967 a Port Harcourt dende Suíza nunca chegou a Biafra porque foi retido polas autoridades alxerianas.

Un feixe de Doves e Devon civís seguían en uso no ano 2011 no Reino Unido, Canadá e Alemaña en mans de pequenas firmas e pilotos privados.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Jackson, A.J. *de Havilland Aircraft since 1909*. Londres: Putnam, terceira edición, 1987. .
* Sykes, T. (editor) *The DH104 Dove and DH114 Heron*. Tonbridge, Kent, UK: Air-Britain (Historians) Ltd, 1973.