open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Laura Sáez

**Laura Sáez Fernández**, nada en Pontevedra en 1979, é unha tradutora e editora galega.

## Traxectoria 
É licenciada en Tradución e Interpretación pola Universidade de Vigo. Foi lectora de galego na Universidade de Oxford. Fixo un mestrado de Edición na Universidade de Santiago de Compostela.

Na súa faceta de editora, Sáez é a responsable da editorial Patasdepeixe, mentres que como tradutora verteu o galego soados títulos da literatura infantil e xuvenil e do álbum ilustrado, tales como dous números de Harry Potter ou *O Grúfalo*. Traduce principalmente dende o inglés.

En 2004 acadou o Premio de relato, poesía e tradución da Universidade de Vigo.

## Obra 
* *Mago por correspondencia* (Xerais, 2003)
* *A voda* (Xerais, 2007)
* *Tarzán de goma* (Xerais, 2007)
* *Harry Potter e a Orde do Fénix* (Galaxia, 2008)
* *Harry Potter e as reliquias da morte* (Galaxia, 2008)
* *A vaca que puxo un ovo* (Patasdepeixe, 2009)
* *A Electra acáelle o loito* (Galaxia, 2009)
* *O incrible neno devorador de libros* (Patasdepeixe, 2009)
* *Manual de práctica teatral feminista* (Galaxia, 2009)
* *O camaleón azul* (Xerais, 2010)
* *Perdido?* (Patasdepeixe, 2010)
* *O gran libro dos medos do rato pequeno* (Patasdepeixe, 2010)
* *O libro dos opostos: primeiras palabras para pícaras e pícaros* (Patasdepeixe, 2012)
* *O grúfalo* (Patasdepeixe, 2013)
* *A filla do Grúfalo* (Patasdepeixe, 2014)
* *A meniña de libros* (Patasdepeixe, 2016)
* *A insignia vermella do valor* (BIVIR)
* *Maggie, unha muller da vida* (BIVIR)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista, *Biosbardia*, novembro de 2016.
Xoán Colazo

**Xoán Colazo Pazó**, nado en Vigo, é un sindicalista da Federación Rural Galega, secretario do consello de administración de *Nós Diario*.
## Traxectoria 
Licenciado en Ciencias Económicas pola Universidade de Vigo, participa como activista en movementos veciñais, ecoloxistas, sindicais e culturais. Foi uns dos impulsores da creación da Organización Galega de Comunidades de Montes Veciñais en Man Común. 

Colaborador do xornal dixital *Terra e Tempo* e coautor de abondosos artigos e libros editados por medios galegos.

## Notas
Mantova 1911

O **Mantova 1911 Società a Responsabilità Limitata** (Mantova 1911 srl), coñecido simplemente como **Mantova**, é un club de fútbol italiano con sede en Mantua, que milita na Serie C italiana. Refundado varias veces ao longo da súa historia, disputou  sete tempadas na Serie A nas décadas de 1960 e 1970.
## Historia 
O Mantova foi fundado en 1911 e xogou durante anos na Prima Divisione. Coa reorganización do fútbol italiano nos anos 30, foi incluído na nova Serie C. Trala Segunda guerra mundial ascendeu e descendeu varias veces entre a Serie B e a IV Serie, ata que na campaña 1960/61 conseguiu o primeiro ascenso á Serie A da súa historia.

Disputou un total de sete campañas na máxima categoría do fútbol italiano durante os seguintes anos, interrompidos por dous descensos intermedios á Serie B.

A tempada 1971/72 foi a derradeira do club na Serie A.

Dende entón o Mantova desapareceu catro veces do panorama futbolístico italiano, en 1983, 1994, 2010 e 2017, todas por insolvencia, sendo refundado outras tantas veces.

## Palmarés 
* **Serie B (1):** 1970/71.
* **Serie C (1):** 1958/59. 
* **Serie C2 (3):** 1987/88, 1992/93, 2003/04.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial .
Miguel Arricivita

**Miguel Arricivita Vidondo**, nado en Navarra en 1905 e finado en Santa Cruz de Tenerife o 26 de setembro de 1973, foi un militar español.

## Traxectoria 
Fixo a carreira militar na Academia de Infantaría Toledo, da que saíu como alférez en 1926. Cando se produciu golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 era tenente da Garda Civil na liña de Elizondo, sumándose á sublevación. Combateu toda a Guerra Civil no bando sublevado incorporado a unidades de requetés. Foi xefe do Terzo de Requetés San Fermín que participou na conquista de Bilbao. Cando rematou a guerra volveu á Garda Civil co grao de capitán. Xa como comandante da Garda Civil seguiu formación específica antiguerrilleira, e foi enviado a Ponferrada a finais de 1948 polo director xeneral da Garda Civil, Camilo Alonso Vega, como xefe da unidade especial da Benemérita coa misión de acabar coa guerrilla en León e nas provincias limítrofes, desatando unha brutal represión. Retirouse coa graduación de coronel. Finou en Santa Cruz de Tenerife o 26 de setembro de 1973.

## Recoñecementos 
* Foi condecorado en Bilbao en 1941.
* Cruz da Orden do Mérito Militar con distintivo branco en 1949.
* Fillo Adoptivo de Ponferrada.

## Vida persoal 
Casou con Pilar Calvet Álvarez e foi pai de  Miguel José, Víctor, Ángel, Juan Carlos, Francisco Javier, María del Pilar e José Ramón Arricivita Álvarez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Relatos de violencia, con León al fondo (III)
* La verdadera muerte del hombre que mató a Girón
Ljubov Rebane

**Ljubov A. Rebane** (de nacemento Chagalova), nada o 6 de setembro de 1929  San Petersburgo e finada o 13 de xuño de  1991 en Talín) foi unha relevante física de Estonia.

## Traxectoria 
Graduouse na Universidade Estatal de San Petersburgo en 1952 e recibiu un doutoramento en Física e Matemáticas en 1961 desde a mesma universidade.

Recibiu o Premio Estatal da URSS (ruso: Госуда́рственная пре́мия СССР) en 1986, xunto con Renda Avarmaa, Anšel Gorohhovski, Romano Personov, Boris Harlamov, Jevgeni Alšits, Ljudmila Bõkovskaja, Vladimir Maslov, Jaak Kikas e Konstantin Solovjov, polos artigos "Alto-spectral-resolución spectroscopy e para o persistente spectral o buraco que queima de moléculas e sólidos" (ruso: Авармаа, Рейн Арнольдович, зав. сектором, Гороховский, Аншель Александрович, Кикас, Яак Вернерович, ст. н. с., Альшиц, Евгений Иосифович, Быковская, Людмила Анатольевна, мл. н. с. Института физики АН ЭССР; Маслов, Владимир Григорьевич, ст. н. с. ГОИ имени С. И. Вавилова; Ребане, Любовь Александровна, ст. н. с. ИХБФАН ЭССР; Соловьёв, Константин Николаевич, зав. лабораторией Института физики АН БССР, — за цикл работ «Фотовыжигание стабильных спектральных провалов и гелективная спектроскопия сложных молекул» (1972—1984)).

En 1980, foi nomeada catedrática na Universidade de Tartu (Estonia).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ljubov A. Rebane, física no blog Mujeres con Ciencia.
Sue Moreno

**Sue Moreno**, nada na Coruña en 1977, é unha acróbata galega.
## Traxectoria
Orfa de nai, criárona os avós. Estudou teatro e danza inicialmente na Coruña, e logo proseguiu os seus estudos de danza en Madrid, onde empezou a ter contacto co mundo do circo e da acrobacia. Porén, nunca chegou a facer circo clásico. 

Ademais, é a propietaria e directora dunha escola de acrobacias e baile aéreo na Coruña, fundada en 2013.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Vídeo promocional do espectáculo 4.0 

## Notas
Francisco Filgueiras Gulías

**Francisco Filgueiras Gulías**, nado en Castrelo (Forcarei) cara a 1914 e finado no mesmo concello o 12 de xaneiro de 2005, foi un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Obtivo o título de mestre en 1935. Afiliado a Falange. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado alcalde de Forcarei en 1949. Permaneceu no cargo ata 1974. Foi presidente da Cámara Oficial Sindical Agraria de Pontevedra e despois presidente da Unión de Cooperativas do Campo de Galicia. Promoveu a Asociación Amigos do Mosteiro de Aciveiro e Terra de Montes, da que foi o seu primeiro presidente (1974-1996). Finou en Forcarei en xaneiro de 2005.

## Recoñecementos 
* Insignia de ouro de Amigos da Terra de Montes, 1995.

## Vida persoal 
Casou con Soledad Cendón Tomé.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 1936: un verán de inferno na Terra de Montes pontevedresa (I)
Ruta suicida

***Rura suicida*** (en ) é un filme estadounidense de 1977 dirixido por Clint Eastwood, quen tamén é o protagonista xunto con Sondra Locke. O resto do elenco está composto por Pat Hingle, William Prince, Bill McKinney e Mara Corday.

## Personaxes 
* Clint Eastwood como Detective Ben Shockley
* Sondra Locke como Augustina "Gus" Mally
* Pat Hingle como Detective Maynard Josephson
* William Prince como Comisionario Edgar A. Blakelock
* Bill McKinney como Constable
* Michael Cavanaugh como Axudante do Fiscal do Distrito John Feyderspiel
* Carole Cook como a camareira
* Mara Corday como matrona do cárcere
* Doug McGrath como Bookie
* Jeff Morris como sarxento
* Roy Jenson como motorista
* Dan Vadis como motorista

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
Liz Truss

**Mary Elizabeth Truss**, nada en Oxford o 26 de xullo de 1975, é unha política británica, que foi primeira ministra do Reino Unido e líder do Partido Conservador durante seis semanas, dende setembro a outubro de 2022. Foi secretaria de estado para as relacións exteriores dende 2021 ata 2022 e ministra da Muller e Igualdade dende 2019 ata 2022, tamén foi membro do parlamento por South West Norfolk dende 2010. Ocupou varios postos no gabinete dos primeiros ministros David Cameron, Theresa May e Boris Johnson.

## Traxectoria 
Truss fixo os estudos universitarios no Merton College (Universidade de Oxford), onde foi presidenta da organización estudantil dos Liberais Demócratas da Universidade de Oxford. Graduouse de Oxford en 1996 e posteriormente uniuse ao Partido Conservador. Traballou en vendas e como economista, e foi subdirectora do grupo de expertos Reforma, antes de converterse en membro do parlamento nas eleccións xerais de 2010. Como parlamentaria, Truss pediu reformas nunha serie de áreas políticas, incluído o coidado da infnacia, a educación matemática e a economía. Fundou o Free Enterprise Group of Conservative MPs e foi autora ou coautora dunha serie de artigos e libros, como *After the Coalition* (2011) e *Britannia Unchained* (2012).

Truss ocupou o cargo de Subsecretaria de Estado Parlamentario para o Coidado Infantil e a Educación de 2012 a 2014, antes de ser nomeada membro do Gabinete polo primeiro ministro David Cameron como Secretaria de Estado de Medio Natural, Alimentación e Asuntos Rurais na reorganización do gabinete de 2014. Aínda que foi unha partidaria destacada da fracasada campaña *Britain Stronger in Europe* para que o Reino Unido permanecese na Unión Europea no referendo de 2016, chegou a apoiar o Brexit despois do resultado.

Despois de que Cameron renunciase en xullo de 2016, Theresa May nomeouna Secretaria de Estado de Xustiza e Lord Chanceler, segunda muller nos mil anos de historia da oficina (despois de Aliénor da Provenza en 1253). Tralas eleccións xerais de 2017, Truss foi nomeada secretaria en xefe do Tesouro. Despois da renuncia de May en 2019, apoiou a aposta de Boris Johnson para converterse en líder conservador. Cando Johnson foi nomeado primeiro ministro, nomeou a Truss Secretaria de Estado de Comercio Internacional e Presidenta da Xunta de Comercio, antes de convertela en ministra de Relacións Exteriores en 2021, en substitución de Dominic Raab. Truss foi nomeada negociadora principal do goberno do Reino Unido coa Unión Europea e presidenta do Consello de Asociación UE-Reino Unido o 19 de decembro de 2021, sucedendo a Lord Frost.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial 
*Páxina do goberno británico 
*Biografía CIDOB
Nadir Eraldo Prates

**Nadir Eraldo Prates**, coñecido como **Laerte III**, nado en São Gabriel, Río Grande do Sur, o 2 de xuño de 1933 e finado en Porto Alegre o 2 de xullo de 2016, foi un futbolista brasileiro, que xogaba como centrocampista.

## Traxectoria 
Comezou a súa carreira como futbolista no Cruzeiro de Belo Horizonte en 1951. Alí comezou a ser chamado Laerte III, como sucesor no medio do campo do equipo mineiro de Laerte Cunha (Laerte I) e Alfredo Laerte de Oliveira (Laerte II). Tamén coincidiu no equipo co seu irmán Marco Antônio, alcumado Laerte IV. En 1953 realizou co equipo unha xira por Europa e Asia, disputando partidos contra importantes clubs como o Real Madrid. O Cruzeiro conseguiu empatar sen goles co equipo madrileño, nun encontro no que a Laerte lle tocou marcar a Di Stéfano.

Tralo regreso da viaxe fichou polo Vasco da Gama, no que xogou durante a seguinte década completa, conquistando varios títulos, entre eles dous Campionatos Cariocas. Posteriormente xogou no Portuguesa do Río de Xaneiro, no Independiente de Santa Fe de Bogotá, no Junior de Barranquilla e no Deportivo Lara venezolano, no que rematou a súa carreira en 1971.

## Vida persoal 
Foi pai dos tamén futbolistas Jair Gonçalves Prates, alcumado "o Príncipe Jajá" e Marcelo Prates.

## Notas
Terceira Federación

A **Terceira Federación**, constituída inicialmente coma **Terceira División RFEF**, é a quinta categoría de fútbol masculino desde 2021, cando se disolveu a Segunda División B e a Terceira División. É a categoría posterior á Segunda Federación. A súa organización depende da Real Federación Española de Fútbol. Consta de 18 grupos, con entre 16 e 21 equipos na tempada 2021-2022 e con 16 equiposa partir da tempada 2022-2023.

## O grupo I (Galicia)
O grupo I constitúe o grupo no que se encadran os equipos galegos.

Na tempada 2022-2023 participan 16 equipos.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Segunda Federación
Prince William Sound

O **Prince William Sound** (en , que significa "'seo [baía ou estreito]) do príncipe Guillerme"; en  *Čugatski zaliv*) é un entrante do golfo de Alasca (océano Pacífico) localizado na costa suroccidental do estado de Alasca (Estados Unidos de América). En 1989 o accidente do petroleiro *Exxon Valdez* verteu 37.000 toneladas de cru neste lugar.

## Xeografía 
Encóntrase no lado leste da península de Kenai. 

O seu porto máis grande é Valdez, no extremo sur do oleoduto Trans-Alaska. Outros asentamentos no *sound*, que ten numerosas illas e fiordes interiores, son Cordova e Whittier, ademais das aldeas nativas de Chenega e Tatitlek.

miniatura|Mapa.|center|400px

## Notas
Manuel Brea Porto

**Manuel Brea Porto**, nado na Estrada o 21 de marzo de 1942, é un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Brea Vilas. Mestre en Forcarei, foi concelleiro de Forcarei dende 1967, foi primeiro tenente alcalde con Francisco Filgueiras Gulías dende 1970. Foi nomeado alcalde de Forcarei en 1974. Nas primeiras eleccións democráticas encabezou a candidatura da Agrupación Electoral de Forcarei (AEF) e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Nas municipais de 1983 encabezou a candidatura de Converxencia de Independientes de Galicia e volveu ser elixido alcalde por maioría absoluta. Nas municipais de 1987 encabezou a candidatura de Independentes de Galicia e volveu repetir a maioría absoluta. Nas municipais de 1991 e 1995 encabezou a candidatura do PPdeG e foi elixido alcalde por maioría absoluta. Foi deputado provincial (1979-1983).

## Recoñecementos 
Foi nomeado alcalde honorario de Forcarei en 2000.
## Vida persoal 
Casou con María Luz Sofía Constenla Garrido.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Forcarei
Manuel López Garabal

**Manuel López Garabal**, nado en Santiago de Compostela o 20 de marzo de 1907 e finado o 9 de setembro de 1981, foi un pintor galego.

## Traxectoria 
Fillo de Raimundo López Pol. Foi profesor da Escola de Mestría Industrial.
## Vida persoal 
Casou con María de la Concepción Vázquez Martínez o 17 de setembro de 1939.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Concha Vázquez
* José Garabal Louzao
### Ligazóns externas 
* Listaxe de bibliografía sobre o autor en pintoresgallegos.com
Charles Bolden

**Charles Frank Bolden Jr.**, nado en Carolina do Sur o 19 de agosto de 1946, é un astronauta estadounidense retirado e antigo administrador da NASA que formou parte das misións STS-61-C, STS-31, STS-45 e STS-60.

## Traxectoria 
Bolden graduouse en ciencias eléctricas pola Academia Naval dos Estados Unidos en 1968 e é máster en xestión de sistemas pola Universidade de California do Sur en 1977. Graduouse na Academia Militar de Annapolis como tenente segundo do Corpo de Marines dos Estados Unidos en 1968.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en maio de 1980, participando nas misións STS-61-C, STS-31, STS-45 e STS-60 e pasando un total de 28,36 días no espazo. Entre o 17 de xullo de 2009 e o 20 de xaneiro de 2017 foi administrador da NASA baixo o mandato de Barack Obama.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-61-C
*STS-31
*STS-45
*STS-60
Tringa

*]]
*]]
*]]

***Tringa*** é un xénero de aves da orde dos caradriformes e familia dos escolopácidos coñecidas vulgarmente como **biluricos**.

Son aves mariñas caracterizadas por teren un longo pico e unhas patas tamén longas e coloradas.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1758 por Linneo na 10ª edición do seu *Systema Naturae*. 

### Etimoloxía 
O nome científico *Tringa* tirouno Linneo do grego antigo τρύνγας *trýngas*, o nome de certa ave. 

### Sinónimos 
Ademais de polo nome que lle deu Linneo, e que é o actualmente válido, o xénero coñeceuse tamén polos sinónimos: 
**Tringa ochropus* Linnaeus, 1758
**Tringa solitaria* A.Wilson, 1813
**Tringa incana* (J.F.Gmelin, 1789)
**Tringa brevipes* (Vieillot, 1816)
**Tringa flavipes* (J.F.Gmelin, 1789)
**Tringa semipalmata* (J.F.Gmelin, 1789)
**Tringa totanus* (Linnaeus, 1758)
**Tringa stagnatilis* (Bechstein, 1803)
**Tringa glareola* Linnaeus, 1758
**Tringa erythropus* (Pallas, 1764)
**Tringa nebularia* (Gunnerus, 1767)
**Tringa guttifer* (Nordmann, 1835)
**Tringa melanoleuca* (J.F.Gmelin, 1789)

### Nota taxonómica 
O xénero actual incluía antigamente, ademis das espeies de *Tringa*, a moitas do xénero *Totanus*, ben como subxéneros ou como xéneros completos. Os datos das secuencias de ADN dispoñíbeis suxiren, porén, que ningún deles é monofilético e que este último simplemente agrupa un número de especies apomórficas máis ou menos relacionadas. Polo tanto, parece inxustificado recoñecer a *Totanus* mesmo como un subxénero, polo momento.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Ballmann, Peter (1969): "Les Oiseaux miocènes de la Grive-Saint-Alban (Isère)". *Geobios* **2**: 157–204.
*Pereira, Sérgio Luiz & Baker, Alan J. (2005): "Multiple Gene Evidence for Parallel Evolution and Retention of Ancestral Morphological States in the Shanks (Charadriiformes: Scolopacidae)". *Condor'' **107** (3): 514–526.

### Outros artigos 
*Caradriformes
*Escolopácidos
Juan González Martínez

**Juan González Martínez**, coñecido como **Perucho** e **Pinocho**, nado en nado en Grandal (Vilarmaior) en 1919 e finado en Monfero en 1949, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Electricista dos estaleiros de Ferrol e militante comunista. Cando aconteceu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 prestaba servizo como mariñeiro electricista no *Jaime I*, e foi detido en Pontedeume, onde estaba de permiso. Xulgado en Ferrol en consello de guerra por desobediencia e insulto a un superior o 1 de outubro, foi condenado. Saíu en liberdade provisional o 12 de agosto de 1941. Amigo de Arturo Cortizas López, reorganizou o PCE baixo a Unión Nacional Española (UNE) en Ferrol. Foi detido pola policía o 28 de xuño de 1944; o 1 de xullo foi trasladado ao cárcere da Coruña sendo excarledado o 14. Volveu ser detido ao día seguinte a disposición do Xulgado Militar. Saíu en liberdade provisional o 22 de decembro. Logo da redada que desmantelou o PCE en febreiro de 1946 botouse ao monte e uniuse á IV Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia. Da súa morte en 1949 hai dúas versións: unha afirma que morreu nun enfrontamento coa Garda Civil, e segundo outra foi acusado de traizón e executado pola guerrilla na zona de Pazos (Monfero).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 

*
José Luis Artetxe

**José Luis Artetxe Muguire**, nado en Algorta o 28 de xuño de 1930 e finado en Biscaia o 19 de marzo de 2016, foi un futbolista español, que xogaba de extremo dereito. Xogador histórico do Athletic Club, desenvolveu toda a súa carreira profesional no club bilbaíno, disputando 350 partidos oficiais, nos que marcou 137 goles. É o noveno máximo goleador da historia do club.

En 1956 converteuse no primeiro futbolista español en marcar un triplete na Copa de Europa.

## Traxectoria 
### Athletic Club 
Comezou a xogar ao fútbol no Munguía, ata que en 1949 foi fichado polo Athletic Club e este cedeuno na súa primeira tempada ao Getxo da súa vila natal, equipo da Terceira División. Na tempada 1950/51 debutou co Athletic en partido oficial, concretamente o 10 de setembro de 1950, nunha vitoria por 4-0 sobre Atlético de Madrid. Marcou o seu primeiro tanto coa camiseta branca e vermella no seu terceiro partido, contra o Real Madrid.

Militou no club bilbaíno durante un total de 15 tempadas, contabilizando 350 partidos oficiais e 137 goles, o que o sitúa como o noveno máximo goleador da historia do club. Durante anos formou unha popular dianteira xunto a Markaida, Arieta I, Uribe e Gaínza. 

Gañou co Athletic unha liga, tres Copas do Xeneralísimo e unha Copa Eva Duarte. A súa tempada máis prolífica foi a 1955/56, con Ferdinand Daučík no banco, na que marcou un total de 21 goles e se proclamou campión de liga e de Copa. Ao ano seguinte debutou xunto ao club na Copa de Europa e converteuse no primeiro futbolista español en marcar un triplete na competición, ao lle meter tres goles ao Porto. A día de hoxe mantense como o máximo goleador histórico do Athletic na máxima competición continental, con 5 goles.

### Selección española 
Foi seis veces internacional coa selección española, coa que debutou o 17 de marzo de 1954 no imporante partido ante Turquía no estadio Olímpico de Roma, que decidía cal dos dous equipos disputaría o Mundial de 1954. Artetxe abriu o marcador, pero o encontro rematou con empate a dous goles e decidiuse a favor do equipo turco por sorteo a través da man inocente dun neno de 10 anos.

Disputou o seu último partido internacional o 17 de decembro de 1959, contra Francia.

### Trala retirada 
Mentres xogaba no Athletic estudou para perito industrial e montou unha fábrica de pensos en Mungia, á que se dedicou despois de colgar as botas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador no sitio web do Athletic Club .
* Datos do xogador coa selección española .
Miguel Cardeña Lozano

**Miguel Cardeña Lozano**, coñecido como **Andaluz**, nado en Andújar en 1911 e finado en Soutadoiro en outono  de 1949, foi un militar e guerrilleiro antifranquista español.

## Traxectoria 
Barreneiro de minas, foi militante do PCE. Durante a Guerra Civil loitou co exército republicano e acadou o grao de sarxento. Capturado en Andújar ao rematar a guerra, foi condenado  en xuízo sumarísimo a 30 anos de cárcere. Pasou polas cadeas de Xaén o Burgos, para rematar no campo mineiro de Casaio de onde fuxiu o 3 de maio de 1944, dous días antes de que chegara a orde que lle daba a liberdade condicional. Integrouse na Federación de Guerrillas de León-Galicia dentro do grupo de Manuel Girón. No verán de 1945 formou parte, con Abelardo Macías Fernández, José Vega Seoane, Domingo Rodríguez Lopera e Saturnino "Gafas", do grupo volante que o 9 de xullo preparou nunha emboscada á Garda Civil de Edreira na que morreron os gardas Hipólito Martín, Vicente Pascual Chicote, Diosdado Largo Prieto e Exiquio Aguilera, ademais do guerrilleiro José Vega cando lle estoupou unha granada no momento de lanzala. Morreu en estrañas circunstancias en outono de 1949 en Soutadoiro (Carballeda de Valdeorras), ao parecer depurado por Samuel Mayo Méndez.

Os seus restos foron exhumados en setembro de 2003 e identificados meses despois por membros da Asociación para a recuperación da Memoria Histórica. Foi soterrado en Linares o 16 de febreiro de 2004.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha en Los de la sierra
Casares, Millán, Sober

**Casares** é un lugar da parroquia de Millán no concello lugués de Sober na comarca de Terra de Lemos. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 9 habitantes (6 homes e 3 mulleres).

## Notas 

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Millán 
### Parroquias de Sober
Suairexa, Millán, Sober

**Suairexa** é un lugar da parroquia de Millán no concello lugués de Sober na comarca de Terra de Lemos.
## Toponimia
O topónimo **Suaigrexa** débese a que o lugar se sitúa ao pé da igrexa parroquial de San Nicolao de Millán.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Millán 
### Parroquias de Sober
Antonio Alejandre Ramos

**Antonio Alejandre Ramos**, nado en Vilagarcía de Arousa o 30 de abril de 1915 e finado en Xirona en agosto de 2017, foi un político galego.
 
## Traxectoria 
Fillo de caseiros. Na II República traballou nunha empresa de madeiras e estaba afiliado á CNT. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 participou na resistencia de Vilagarcía e fuxiu ao monte cando se impuxeron os sublevados. Agochouse en Vilaxoán con Francisco Budín e xuntos secuestraron dous falanxistas. A Garda Civil e a Falange deron unha batida a comezos de agosto. Catro guerrilleiros caeron abatidos polos seus disparos, o resto espalláronse. Antonio optou por entregarse. Foi xulgado por rebelión en consello de guerra en Pontevedra o 11 de decembro de 1936 con Francisco Muñiz Jueguen e Vicente Montenegro Bouzas. Foi condenado a 20 anos de prisión. Estivo preso en San Simón durante 4 anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* La pistola nueva del falangista
Air Liquide

**Air Liquide** é un grupo industrial francés internacional especializado en gases industriais, sanitarios, ambientais e de investigación. Está presente en oitenta países de todo o mundo e atende a máis de 3,6 millóns de clientes e pacientes.

O grupo Air Liquide cotiza na Bolsa de París, así como no índice CAC 40, Euro Stoxx 50 e FTSE4Good.

## Notas
Emma Terho

**Emma Kristiina Terho** (de solteira **Laaksonen**), nada o 17 de decembro de 1981 en Washington, D.C. (Estados Unidos), é unha xogadora finlandesa de hóckey sobre xeo retirada, que xogaba de defensa. Iniciou a súa carreira en Kiekko-Espoo, tendo xogado tamén na liga universitaria estadounidense e na liga rusa.
Valentin Bondarenko

**Valentin Vasiliievich Bondarenko**, nado en Khárkiv (Ucraína) o 16 de febreiro de 1937 e finado en Moscova o 23 de marzo de 1961, foi un cosmonauta soviético que faleceu durante o seu adestramento.

## Traxectoria 
Bondarenko graduouse na Escola Superior da Forza Aérea, comezando o seu adestramento como cosmonauta en abril de 1960. Durante unha das probas, consistente nun simulador dunha nave espacial usando unha atmosfera de oxíxeno puro, declarouse un incendio no que Bondarenko resultou morto. A experiencia cambiou o deseño das futuras naves espaciais soviéticas, que pasaron a usar aire en lugar de oxíxeno puro. Un cráter da Lúa leva o nome de Bondarenko no seu honor.

## Notas 
## Véxase tamén
Cipsela

[thumb|Dúas cipselas con vilano aparasolado de *[Taraxacum officinale* (Asteraceae).]]
[thumb|Cipselas *in situ* de *[Podospermum laciniatum* co seu típico carpóforo.]]

**Cipsela** (do vocábulo grego Κμπσελή, *kypsela*, que significa: caixa, cofre) é un termo creado polo botánico francés Charles-François Brisseau de Mirbel en 1815, no seu *Éléments de physiologie végétale et de botanique*,​ para un tipo de froito seco indehiscente formado por un aquenio procedente dun ovario bicarpelar ínfero (hipoaquenio) con pericarpo duro separado da semente. Pode estar ocasionalmente ornamentado con pequenos ganchos para favorecer a súa adherencia á pelame de animais (exozoocoria) ou a outro tipo de superficies. Está a miúdo coroado por unha estrutura apical, o vilano (ou papus), que é un penacho de restos do cáliz transformados en pelos ou escamas, ás veces aparasolado, que facilitan a dispersión por anemocoria. Por confusión ou costume, úsase frecuentemente o termo cipsela de maneira restritiva; ou sexa só para este tipo de aquenio con vilano, aínda que se tería que aplicar a todos os tipos de aquenio bicarpelares uniloculares, que teñan ou non dito vilano.

A morfoloxía das cipselas de devandita familia posúe un marcado valor taxonómico e son dunha importancia capital para a identificación e diferenciación dos taxons, polo menos até o nivel xenérico.

As cipselas de certos xéneros de devandita familia Asteraceae (por exemplo Podospermum e Stevia) teñen na súa parte inferior un pedicelo oco soportando o corpo propiamente dito do froito e que, nos estados de desenvolvemento anteriores á fructificación, sostiña ao ovario. Coñéceselle como carpopodio, carpóforo ou carpophorus. Este tipo de pedicelo non é exclusivo da familia e existe tamén noutras.

Á parte da familia Asteraceae, existen tamén froitos en cipsela, por exemplo, nas Dipsacáceas.

**Nota importante**: Tería que aplicarse sistematicamente —como o fan os anglo-saxóns— o termo cipsela para os froitos das Asteraceae en lugar de "aquenio", xa que en rigor non son aquenios, pois estes últimos son froitos que derivan dun ovario supero unicarpelar, e os froitos das Asteraceae derivan todos dun ovario infero bicarpelar.

## Fontes
Gromo, Italia

**Gromo** é unha vila e comuna italiana (*comune*) da provincia de Bérgamo, rexión da Lombardía.

## Xeografía 
Situada a unha altitude media de 676 msnm, o municipio ocupa unha superficie de 20,07 km².

Segundo o censo do 31 de maio de 2021, contaba cunha poboación de 1 160 habitantes, polo que a súa densidade de poboación, nese ano, era de 57,8 hab./km².

[miniatura|230px|Localización da comuna de Gromo na [provincia de Bérgamo]]

## Notas
Moeda do Sultanato de Mogadixo

miniatura|Moedas do Sultanato de Mogadixo (Museo de Somalia)
A **moeda so Sultanato de Mogadixo** é a cuñada en época medieval neste antigo Estado africano, daquela un centro de gran relevancia comercial.

## Historia 
Para facilitar o comercio rexional, o Sultanato de Mogadixo (séculos X a XV) comezou a cuñar as súas propias moedas, o que tivo como efecto a centralización da súa hexemonía comercial. Estas moedas emitíronse a nome dos 23 sultáns sucesivos de Mogadixo e algunhas delas adoptaron o estilo das súas contemporáneas fatimís e otomás. Para o comercio, o Sultanato Ajuran cuñou tamén a súa propia moeda, aínda que utilizaba simultaneamente a de Mogadixo, que se incorporou no século XIII ao Imperio Ajuran.

## Achados 
A circulación das moedas de Mogadixo estaba moi estendida. Acháronse pezas en lugares tan distantes como os actuais Emiratos Árabes Unidos, onde se rexistrou un espécime a nome do sultán somalí do século XV Ali b. Yusuf de Mogadixo. No decurso das expedicións arqueolóxicas en Warsheikh (Somalia) que tiveron lugar entre 1920 e 1921, o erudito italiano Enrico Cerulli tamén atopou moedas dos sultáns medievais de Mogadixo. Estas moedas foron depositadas na Escola Oriental da Universidade de Roma, mais desapareceron durante a segunda guerra mundial. Consonte Cerulli, acháronse moedas similares nun pobo de Moos situado a uns 14 quilómetros ao noroeste de Warsheikh. Pola súa banda, Freeman-Grenville tamén rexistrou, en 1963, outro achado de moedas antigas nesta última cidade. Durante unha escavacións realizadas en Iraq en 1971, descubriuse unha moeda de cobre a nome do sultán de Mogadixo Ali ibn Yusuf. Tamén se atoparon moedas de bronce pertencentes aos sultáns de Mogadixo en Belid, preto de Salalah, en Dhofar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Chittick, N. (1976). *An Archaeological Reconnaissance of the Horn: The British-Somali Expedition*. British Institute in Eastern Africa.
* Freeman-Grenville, G. S. P. (1963). "Coins from Mogadishu, c. 1300 to c. 1700". The Numismatic Chronicle and Journal. Royal Numismatic Society. Vol. 3. Páxinas 179-200. 
* Hansman, J. (1985). *Julfar, an Arabian Port. Its Settlement and Far Eastern Ceramic Trade from the 14th to the 18th Centuries*. Royal Asiatic Society of Great Britain and Ireland, Londres. ISBN 0947 59301 2
* Ismail Mohamed, A. (1970). *Somalia Today: General Information*. Ministry of Information and National Guidance.
* Stanley, B. (2007). "Mogadishu". En Dumper, M.; Stanley, B. (eds.). *Cities of the Middle East and North Africa: A Historical Encyclopedia*. ABC-CLIO. ISBN 978-1-57607-919-5

### Outros artigos 
* Mogadixo
* Moeda axumita

### Ligazóns externas 
* Coins from the Sultanate of Mogadishu (*Numista.com*)
Håbo

**Håbo** é un municipio sueco (*kommun*) do condado de Uppsala. A súa capital é a localidade de Bålsta. En decembro de 2024 o concello tiña 22 973 habitantes.

Ao sur e ao oeste Håbo está rodeado pola baía de Ekolsundsviken e ao norte pola de Ekoln, as dúas do lago Mälar. O río Uppsalaåsen atravesa o concello e alcanza os 45 metros de altura entre as baías de Gorran e Lårstaviken. O municipio tamén pertence a illa de Arnö, coa súa paisaxe agrícola de estilo señorial.

A actividade económica local estaba dominada a principios da década de 2020 por pequenas empresas e un número menor de medianas empresas. Tamén había unha ampla dispersión nas industrias, aínda que a maioría das empresas atopábanse no sector da construción, servizos e comercio.

## Historia administrativa 
A área do concello de Håbo correspóndese coa das parroquias de Häggeby, Kalmar, Skokloster, Yttergran e Övergran, todas no *härad* de Håbo. Nesas parroquias creáronse coa reforma municipal de 1862 concellos rurais co mesmo nome. 

Durante a reforma de 1952 eses municipios rurais fusionáronse para fundar o concello rural de Håbo. 

O actual municipio de Håbo fundouse coa reforma municipal de 1971 a través da transformación do anterior concello rural de Håbo.

En dúas ocasións, o municipio investigou a posibilidade de pasar a formar parte do condado de Estocolmo, en 2009 e 2019, pero nunca houbo maioría política para un cambio de condado, só unha maioría para investigar a cuestión.

## Xeografía 
O concello de Håbo atópase no sur do condado de Uppsala. Limita ao leste cos concellos de Sigtuna e Upplands-Bro, ámbolos dous no condado de Estocolmo. Ao nordés limita co municipio de Knivsta, ao norte co de Uppsala, e ao oeste co de Enköping, os tres no condado de Uppsala.

## Notas
Klaus Sommer

**Klaus Sommer**, nado no barrio berlinés de Lankwitz o 11 de decembro de 1927 e finado en Krefeld o 10 de novembro de 1994, foi un numismático alemán.

## Traxectoria 
Logo de formarse como técnico industrial, Klaus Sommer traballou como empregado no sector téxtil na compañía *Verseidag*, en Krefeld.

A partir de 1975 comezou a facer as súas investigacións acerca das medallas e os medallistas dos séculos XVIII e XIX e polos seus traballos foi premiado pola Sociedade Numismática Alemá en tres ocasións.

En 1986, xunto coa súa filla, a historiadora Susanne Sommer, coordinou a exposición "Krefeld baixo Fedirico o Grande", promovida poloa caixa de aforros *Sparkasse Krefeld*.

## Recoñecementos 
* (1978, 1982 e 1987): *Eligiuspreis*, da Sociedade Numismática Alemá.

## Publicacións 
### Monografías 
* (1981). *Die Medaillen des königlich-preussischen Hof-Medailleurs Daniel Friedrich Loos und seines Ateliers*. Biblio-Verlag, Osnabrück 1981. ISBN 3-7648-1198-6
* (1986-a-). *Die Medaillen der königlich-preussischen Hof-Medailleure Christoph Carl Pfeuffer und Friedrich Wilhelm Kullrich*. Biblio-Verlag, Osnabrück. ISBN 978-3764817213
* (1986-b-). *Krefeld unter Friedrich dem Großen - Eine Dokumentation der Ausstellung im Juli 1986* (con S. Sommer). Sparkasse Krefeld.
* (1989). *Nachtrag zu Die Medaillen der königlich-preussischen Hof-Medailleure Christoph Carl Pfeuffer und Friedrich Wilhelm Kullrich*. Biblio-Verlag, Osnabrück 1989.
* (1989). *Emil Weigand, sein Medaillenwerk.* Biblio-Verlag, Osnabrück. ISBN 978-3764817657.

### Artigos 
* (1982). "Friedrich Wilhelm Kullrich - Königlicher Hof-Medailleur in Berlin: Sein Leben und Werk". En *Numismatisches Nachrichtenblatt*, Nº 10/1982. Vol. 31. Páxinas 292-319.
* (1994). "Leonhard Posch: Profil-Porträtist der Hautevolee in Wien und Berlin". En *Weltkunst*. Nº 20/1994. Vol. 64. Páxinas 2664-2668.

## Notas
Walter Marciano

**Walter Marciano de Queirós**, chamado en ocasións **Válter Marciano**, nado en Santos o 15 de setembro de 1931 e finado na provincia de Valencia o 21 de xuño de 1961, foi un futbolista brasileiro que xogaba de centrocampista e dianteiro. Sete veces internacional coa selección do Brasil, faleceu nun accidente de tráfico en 1961, sendo xogador do Valencia.

## Traxectoria 
Comezou a súa carreira futbolística na Portuguesa Santista da súa cidade natal, pasando logo polo São Caetano e o Ypiranga, antes de recalar no Santos en 1953. En 1955 foi traspasado ao Vasco da Gama por algo máis dun millón de cruzeiros. 

Co club do Río de Xaneiro conquistou o Campionato Carioca de 1956. Ao ano seguinte participou co club nunha xira por Europa. Tivo unha destacada actuación na final da primeira edición do Torneo de París, marcándolle dous goles ao Real Madrid de Di Stéfano no Parque dos Príncipes, que serviron para lograr a vitoria por 4-3. Dous días despois, na Coruña, marcou un triplete na vitoria por 4-2 sobre o Athletic Club na 12ª edición do Trofeo Teresa Herrera. Ese mesmo mes disputou dous partidos amigables contra o Valencia en Mestalla, e chamou a atención dos directivos do club español, que o contrataron inmediatamente, converténdose no segundo futbolista brasileiro na historia do club, despois de Machado, fichado unhas semanas antes. Coll e Sendra, que viaxaban no mesmo coche, saíron ilesos.

### Selección brasileira 
Foi sete veces internacional coa selección brasileira, coa que debutou nun partido amigable contra Chile en setembro de 1955. O seu último partido coa selección disputouno ao ano seguinte, diante de Turquía.

## Notas
Härjedalen

**Härjedalen** (*Herjedaelien tjïelte* en saami meridional) é un municipio sueco (*kommun*) do condado de Jämtland. A súa capital é a localidade de Sveg. En decembro do ano 2024 o concello tiña unha poboación de 10 175 habitantes.

## Historia administrativa 
A área do concello correspóndese coa das parroquias de Hede (unha parte), Lillhärdal, Linsell, Sveg, Tännäs, Vemdalen, Ytterhogdal, Älvros e Överhogdal. Nesas parroquias fundáronse coa reforma municipal de 1862 concellos rurais co mesmo nome.

No ano 1895unha parte do concello rural de Hede separouse para formar o concello rural de Storsjö (no presente parte do municipio de Berg) e no ano 1925 separouse o de Ängersjö do municipio de Ytterhogdal.

A localidade municipal de Svegsmon estableceuse o 31 de decembro de 1908 no concello rural de Sveg, disolvéndose a finais de 1936 cando se formou o köping de Sveg.

Coa reforma municipal de 1952 creáronse varios grandes concellos na zona: o concello rural de Hede (mediante a fusión dos antigos municipios rurais de Hede e Vemdalen), o de Hogdal (a partir dos de Ytterhogdal, Ängersjö e Överhogdal) e o de Sveg (de Linsell, Sveg e Älvros), mentres que os municipios de Lillhärdal e Tännäs e o köping de Svegquedaron sen cambios. Porén, en 1967 o concello rural de Sveg integrouse no köping de Sveg.

Coa reforma municipal de 1971 creáronse os municipios de Hede, Hogdal, Lillhärdal, Tännäs e Sveg a partir dos correspondentes concellos rurais e do köping de Svegs. O municipio de Härjedalen naceu en 1974 tras a fusión de todos eses concellos.

## Xeografía 
O concello de Härjedalen atópase no sur do condado de Jämtland e limita ao norte co municipio de Berg, tamén en Jämtland, ao nordés co de Ånge, no condado de Västernorrland, ao leste co de Ljusdal, no condado de Gävleborg, e ao sur cos de Mora e Älvdalen no condado de Dalarna. No oeste o concello fai fronteira con Noruega. 

## Notas
O Campo, Proendos, Sober

**O Campo** é un lugar da parroquia de Proendos no concello lugués de Sober na comarca de Terra de Lemos.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Proendos 
### Parroquias de Sober
Guillermo Rovirosa

**Guillermo Rovirosa Albet**, nado en Vilanova i la Geltrú (Barcelona) o 4 de agosto de 1897 e finado en Madrid o 27 de febreiro de 1964, foi un militante obreiro cristián español, o principal impulsor da Hermandad Obrera de Acción Católica.

## Traxectoria 
Foi o terceiro fillo dunha familia campesiña. Tras a morte do pai, cando tiña 9 anos de idade, ingresou no colexio próximo dos Escolapios. Foi un estudante destacado das escolas de directores de Industrias Eléctricas en Barcelona. Chegada a Guerra civil española os seus compañeiros nomeárono por unanimidade presidente do consello obreiro. En consecuencia, cara ao final da contenda o xeneral Francisco Franco condenouno a 12 anos de prisión. 

Durante a guerra, el e a súa muller, Caterina, víronse obrigados a refuxiarse nun soto. Nel atoparon unha chea de libros esquecidos de fomento social, o que aproveitou para afondar no chamado «apostolado obreiro».

Perante a apostasía da clase obreira que Pío XI denunciara xa en 1930, encargóuselle a Rovirosa en maio de 1946 o lanzamento da Hermandad Obrera de Acción Católica. Esta constituiría unha ponte entre a Igrexa e a clase obreira, xa que os máis dos seus primeiros militantes eran conversos provenientes do anarcosindicalismo, o comunismo e o socialismo. Pío XII sinalou as *Associazioni Cristiane Lavoratori Italiani* como modelo.

Dedicou a súa vida á HOAC, á que dotou do seu espírito militante. Porén, non ocupou ningún cargo orgánico e viviu do seu traballo como inventor. Percorreu España dando cursos e participando en xornadas, vivindo na pobreza. 

Despois dun retiro voluntario no mosteiro de Montserrat,  moitos dos seus amigos ficaron impregnados dese espírito militante e entregados a Cristo. Estes convidaron a Rovirosa a colaborar na posta en marcha da editorial ZYX, a primeira editorial de temas sociais durante o franquismo, da que será o seu presidente. O primeiro libro que editou, *¿De quién es la empresa?*, é da súa autoría. 

Finou en Madrid o 27 de febreiro de 1964. O 9 de maio de 2003 iniciouse a súa causa de beatificación.

Rovirosa tiña como único obxectivo a promoción de militantes cristiáns pobres. Varios dos seus amigos, impregnados da súa espiritualidade de encarnación e o seu estilo militante, puxeron en marcha o Movimiento Cultural Cristiano.

## Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Notas 
## Ligazóns externas 
* Páxina web dedicada a Rovirosa .
* HOAC .
* Movimiento Cultural Cristiano .
* Vídeos sobre a vida de Guillermo Rovirosa .
* Aula Malagón-Rovirosa, organizada polo MCC  .
Tyll Kroha

**Tyll Kroha**, nado o 12 de agosto de 1929 e finado o 2 de abril de 2015, foi un numismático e comerciante de moedas alemán.

## Traxectoria 
En 1968, Kroha fundou en Colonia, xunto con Günther Brockmann, un establecemento comercial denominado *Kölner Münzkabinett Tyll Kroha* (ou simplemente *Kölner Münzkabinett*), que comezou coas propias moedas das coleccións particulares de ambos os socios. Este negocio caracterizouse pola celebración de grandes poxas de carácter periódico que se menteñen máis de medio século despois. En 1975, Brockmann deixou o negocio e Kroha dirixiu a compañía en solitario ata 2014, cando lla traspasou a Kai Scheuermann. Nesta casa dirixiu persoalmente máis de 100 poxas.

Kroha foi membro de honra da Asociación Alemá de Comerciantes de Moedas, e entre 1977 e 1986 foi o segundo presidente desta entidade. 

## Recoñecementos 
* (2002): *Eligiuspreis*, da Sociedade Numismática Alemá.

## Publicacións 
Esta é unha escolma das principais publicacións de Tyll Kroha:

* (1959). *Sparbüchsen. Euin Brevier.* Klinkhardt & Biermann, Braunschweig.
* (1963). *Münzen des Altertums.* 2 (ed., con Miller, M.). Klinkhardt & Biermann, Braunschweig.
* (1961). *Münzen sammeln.* Klinkhardt & Biermann, Braunschweig.
* (1966). *Medallen und Plaketten* (con Bernhart, M.). Klinkhardt & Biermann, Braunschweig.
* (1977). *Grosses Lexikon der Numismatik.* Bertelsmann Lexikon Verlag, Gütersloh. ISBN 978-3577105545
* (1988). *Geldgeschichtliches Museum in der Kreissparkasse Köln* (con Lautz, T.). Kreissparkasse Köln.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Künker, F. R. (2015-a-). "Tyll Kroha (1929-2015)". En *Münzen Woche*. 29 de abril de 2015.
* Künker, F. R. (2015-b-). "Nachruf: Tyll Kroha (1929-2015)". En *Schweizer Münzblätter*. Xuño. Nº 258. Páxina 58
Concello de Hällefors

**Hällefors** é un municipio sueco (*kommun*) do condado de Örebro. A súa capital é Hällefors e o segundo núcleo urbano máis grande é Grythyttan. En decembro do ano 2024 o concello tiña unha poboación de 6 321 habitantes.

## Xeografía 
O concello limita ao nordés co municipio de Ljusnarsberg, ao leste co de Lindesberg, ai sueste co de Nora, e ao su co de Karlskoga, todos eles no condado de Örebro. Ao oeste limita cos concellos de Filipstad e Storfors, no condado de Värmland, e ao norte co de Ludvika, en Dalarna.

## Notas
Arxiz, Arxiz, Taboada

**Arxiz** é un lugar da parroquia de Arxiz no concello lugués de Taboada na comarca de Chantada. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 48 habitantes (22 homes e 26 mulleres).

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Arxiz 
### Parroquias de Taboada
A Casilla, Bembibre, Taboada

**A Casilla** é un lugar da parroquia de Bembibre no concello lugués de Taboada na comarca de Chantada.

## Toponimia
O topónimo **A Casilla** débese á presenza dunha caseta de legoeiros, aínda en pé. Sitúase ao pé da estrada N-540 que une Lugo e Ourense, a 2 km da capital do concello e a 5,8 km da aldea da Casilla (Vilela).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Bembibre 
### Parroquias de Taboada
San Roque, Bembibre, Taboada

**San Roque** é un lugar da parroquia de Bembibre no concello lugués de Taboada na comarca de Chantada.

## Toponimia 
O topónimo **San Cibrao** é un haxiotopónimo referido a Roque de Montpellier e débese á presenza no lugar dunha capela baixo dita advocación.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Bembibre 
### Parroquias de Taboada
Hospital Comarcal do Salnés

O **hospital do Salnés** é un centro hospitalario de carácter público e de ámbito comarcal situado no concello pontevedrés de Vilagarcía de Arousa. Pertence a rede de hospitais do Servizo Galego de Saúde (SERGAS) e atópase integrado na área sanitaria de Pontevedra e O Salnés.

Foi inaugurado o 17 de decembro do 2000. O arquitecto responsábel foi Joaquín López Fando.

## Carteira de servizos
O hospital do Salnés conta cos seguintes servizos:
* Admisión
* Anestesioloxía e Reanimación e Unidade da Dor
* Cirurxía ortopédica e Traumatoloxía
* Cirurxía xeral e dixestiva
* Medicina interna
* Pediatría
* Urxencias
* Xinecoloxía e Obstetricia
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Complexo Hospitalario Universitario de Pontevedra
### Ligazóns externas
* Hospital do Salnés Páxina do hospital na web do SEGAS.
O Outeiro, Campo, Taboada

**O Outeiro** é un lugar da parroquia de Campo no concello lugués de Taboada na comarca de Chantada.

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , que é unha parte alta ou elevación do terreo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Campo 
### Parroquias de Taboada 
## Notas
Toldao

Como topónimo **Toldao** pode referirse a:

;En Galiza
***Toldao**, lugar da parroquia de Campo, no concello de Taboada;
***Toldao**, lugar da parroquia de Taboada dos Freires, no concello de Taboada.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Airexe, Fradé, Taboada

**Airexe** é un lugar da parroquia de Fradé no concello lugués de Taboada na comarca de Chantada.

## Toponimia 
O topónimo **Airexe** (do latín , o lugar da igrexa) débese á presenza no lugar da igrexa de Santiago de Fradé.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Fradé 
### Parroquias de Taboada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Taboada
Julio González Fernández

**Julio González Fernández**, nado en Navia de Suarna cara a 1902, foi un comerciante e político galego.

## Traxectoria 
Na II República foi elixido concelleiro de Navia de Suarna en 1931. Militou na ORGA. Logo da vitoria da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936 foi nomeado alcalde. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 22 de setembro de 1939. Xulgado na causa 810/38 foi condenado a 30 anos. Saíu en liberdade provisional o 28 de xaneiro de 1942. Sufriu expediente de responsabilidades políticas.

Nas eleccións municipais de 1983 presentouse á alcaldía de Navia de Suarna polo PSdeG-PSOE con 80 anos, e foi elixido alcalde. En maio de 1987 foi elixido presidente da agrupación comarcal do PSdeG-PSOE.

## Vida persoal 
Casou con Amparo Fernández Madarro e foi pai de Carlos González Fernández.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Navia de Suarna
### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo