Eli Whitney

**Eli Whitney**, nado en Westborough (Massachusetts) o 8 de decembro de 1765 e finado en New Haven (Connecticut) o 8 de xaneiro de 1825 foi un inventor estadounidense, coñecido por inventar a debulladora, un dos inventos clave da revolución industrial, e que modelou a economía do Sur anterior á guerra civil. O invento de Whitney converteu o algodón nun cultivo de proveito, que fortaleceu a fundación económica da escravitude dos Estados Unidos. A pesar do impacto económico e social do seu invento, Whitney perdeu moitos cartos en batallas legais pola patente da debulladora. Posteriormente volveu a súa atención en contratos co goberno para fabricar mosquetes para o novo exército dos Estados Unidos. Continuou a construír armas e inventar ata a súa morte en 1825.

## Traxectoria 
Whitney inventou a máquina para debullar o algodón en 1793. Esta máquina era unha unidade mecánica que separaba as sementes do algodón, o que ata ese momento era un traballo moi pesado, por unha participación humana máis escasa.

A maior contribución de Whitney para a industria dos Estados Unidos foi a importación e posta en marcha do sistema de fabricación e a liña de montaxe. Foi o primeiro en empregala na produción de mosquetes para o goberno dos Estados Unidos e o segundo no mundo, xa que o inventor francés Honoré Le Blanc a desenvolveu na fabricación de mosquetes para o exército francés. Cómpre salientar que o exército estadounidense compraba e recibía nesa época armas de Francia.

Despois da independencia dos Estados Unidos, había unha gran demanda de mosquetes nese país, e a independencia fixo posible producir bens manufacturados. Whitney atopou patrocinadores para apoiar o concepto de partes intercambiables de produción na fabricación de mosquetes. Non obstante, os seus patrocinadores impacientáronse moito cando, logo de que pasara un tempo considerable e de gastar moito diñeiro, descubriron que aínda estaba facendo ferramentas para fabricar partes. Con todo, co tempo os seus esforzos lograron producir partes intercambiables e económicas en grandes cantidades. O concepto de producir un conxunto de cuños para fabricar un millón de partes non se entendía ben nesa época. Os conceptos de Whitney foron explotados posteriormente por Henry Ford e outros industriais.

Whitney faleceu de cancro de próstata en 1825, un mes despois do seu 59 aniversario, deixando unha viúva, Henrietta Edwards, e catro fillos. Durante o transcurso da súa doenza, inventou e construíu varios aparellos para paliar mecanicamente a súa dor.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Battison, Edwin. (1960). "Eli Whitney and the Milling Machine." Smithsonian Journal of History I.
*Cooper, Carolyn, & Lindsay, Merrill K. (1980). Eli Whitney and the Whitney Armory.
*Dexter, Franklin B. (1911). "Eli Whitney." Yale Biographies and Annals, 1792–1805. Nova York, NY: Henry Holt & Company.
*Hall, Karyl Lee Kibler, & Cooper, Carolyn. (1984). Windows on the Works: Industry on the Eli Whitney Site, 1798–1979.
*Lakwete, Angela. (2004). Inventing the Cotton Gin: Machine and Myth in Antebellum America. Baltimore, MD: Johns Hopkins University Press.
*Smith, Merritt Roe. 1973. "John H. Hall, Simeon North, and the Milling Machine: The Nature of Innovation among Antebellum Arms Makers." Technology & Culture 14.
*Woodbury, Robert S. (1960). "The Legend of Eli Whitney and Interchangeable Parts." Technology & Culture 1.
*
*McL. Green, Constance – Edited by Oscar Handlin. (1956). Eli Whitney & The Birth of American Technology. Library of American Biography series.

### Ligazóns externas 
*The Eli Whitney Museum
*Eli Whitney Biography on at Whitney Research Group
*Inventor of the Week: Eli Whitney (MIT) 
*Entry in New Georgia Encyclopedia 
*Photograph of house in which the Cotton Gin was invented, Wilkes County, Georgia, ca. 1910 
*Letter from Eli Whitney to his Father regarding his invention of the cotton gin, 11 de setembro de 1793
*Letter from Thomas Jefferson to Eli Whitney, Jr. regarding his cotton gin patent, 16 de novembro de 1793
*Obituary for Eli Whitney, in Niles Weekly Register, 25 de xaneiro de 1825