Linda Malnati

**Linda Malnati**, nada en Milán o 19 agosto de 1855 e finada en Blevio o 22 de outubro de 1921, foi unha influente líder sindical, profesora, pacifista, activista polos dereitos da muller e sufraxista italiana. É lembrada polos seus esforzos por mellorar as condicións de traballo dos docentes desde a década de 1890, polas súas contribucións a revistas solicitando mellores condicións para as mulleres traballadoras e, na década de 1900, polo seu apoio ao dereito ao voto das mulleres. Foi membro activo de varias organizacións de mulleres.

## Biografía 
Malnati naceu en Milán o 19 de agosto de 1855, era filla de Giacomo Malnati e Carolina Pedrioli. Educada na contorna democrática característica da cidade de Milán, dende  unha idade temperá adquiriu un interese na xustiza social e na emancipación das mulleres fortemente influenciada polas filantrópas e sufraxistas Laura Soleira Mantegazza, Alessandrina Massini Ravizza e Anna Maria Mozzoni.

## Vida profesional 
O seu primeiro artigo *Alle donne e specialmente alle donne italiane* (Ás mulleres e especialmente ás mulleres italianas), publicouse na revista republicana *Libertà e associazione* en Milán e pola Lombardía, así mesmo escribiu nunha variedade de revistas e xornais (*A Scuola popolare*, *Il Correr delle maestre*, *Il giornale per a donna, A instruzione populare, A Coltura popolare,* etc).

En 1890, co fin de animar ás traballadoras a organizarse, xunto con Anna Kuliscioff e Carlotta Clerici, estableceu unha organización de mulleres na Cámara de Traballo de Milán, formando unha especie de sindicato. As tres mulleres constituíron o *Movimento femminile socialista* (Movemento socialista feminino). En 1893, estableceu unha sección para mestres de escola mentres revitalizaba e presidía a *Leiga per a tutela degli interessi femminili* (Liga para protección dos intereses das mulleres) que creara Mozzoni en 1881 cuxo programa incluía o dereito ao voto das mulleres e a abolición da autorización marital. Nos anos seguintes desta década foi un tempo dedicado ao proselitismo feminista e socialista: participou activamente nas loitas pola protección das mulleres e nas manifestacións da clase traballadora, especialmente nos disturbios de maio de 1898. Por participar na mobilización contra a represión de F. Bava Beccaris foi suspendida tres meses no exercicio da docencia, reaccionou á disposición reclamando "o dereito á liberdade de pensamento e acción para si mesma e para todos os cidadáns".

A través dos seus textos en *Vita femminile* (Vida da muller), órgano de difusión da Federación de ligas de mulleres no cal era directora, comentou sobre a relación entre socialismo e feminismo, chamando ás mulleres a combinar a loita de clases coa loita de xénero.

En contraste coa dogma do partido socialista, Malnati consideraba ao sufraxio feminino como a proba do progreso civil no país e a pedra angular da emancipación e o desenvolvemento da muller, xunto con Mozzoni estableceu o *Comitato milanese Pro Suffragio* (Comité de Sufraxio de Milán) en 1906, así como un comité de coordinación nacional.

Con outras mulleres militantes socialistas foi fundadora e directora do xornal *A Difesa della Lavoratrici en 1912*.

En 1914, xunto con Clerici, participou no Comité Pro Humanidade, que propuxo establecer unha liga para a neutralidade. Durante a Primeira Guerra Mundial axudou co traballo de asistencia civil e ocupouse das persoas refuxiadas. Entre 1914 e 1920, administrou o orfanato feminino Lle Stelline co que estivo vinculada durante moito tempo.

## Obras 
* *Letterine*. Roma: Soc. ed. Dante Alighieri, 1908. 2v.
* *Il primo maggio e a donna*. Milán: Tip. Morosini, n.d. 14 p,
* *A refezione scolastica*. Milán: Magnaghi, Leone (tip.), 1901. 28 p.
* *Scritti vari*. Milán: A Editrice Libraria, 1922. 192 p,

## Notas