open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
As moscas

***As moscas*** é unha obra de teatro escrita por Jean-Paul Sartre no ano 1943. É unha das súas obras máis destacadas. A obra narra a historia de Electra e o seu irmán Orestes que buscan a vinganza de Agamenón o seu pai, morto a mans de Clitemnestra e Existo.
## Contexto da obra 
Na obra, Sartre sitúa o drama en Argos como se Argos fora a Francia da ocupación cunha Electra que se constitúe nun paradigma de integridade moral, no cal se nega a negociar os seus principios á maneira de que aqueles escollen asumir unha existencia auténtica, aqueles seres que como o filósofo francés, proxéctanse na busca dun humanismo ateo, que eles mesmos representan, ela non pacta coa coa corrupción, senón que insiste no seu desexo de xustiza, liberdade e felicidade aínda que isto a enfronte co absurdo.

A intención de Sartre ao escribir a obra era dar unha práctica da súa resistencia intelectual, así fora unha obra rebelde, cunha crítica amarga de cara á guerra. Esta obra constituíuse nun paradigma do teatro da resistencia. A obra tiña unha mensaxe perigosa, e reivindicaba a liberdade a pesar de que o conflito bélico da época estivera sempre presente.

## Argumento 
Despois dun longo desterro, Orestes máis o seu mestre chegan a Argos nunha mañá da festa do día dos mortos, o décimo quinto aniversario da morte de Agamenón, encóntranse con que a cidade oferta unha paisaxe desoladora, rúas baleiras e xente dominada polo sentimento da culpa, así como moitas moscas voando sen parar.

Existo goberna a cidade despois de asasinar a Agamenón (pai de Orestes) anos atrás, e casar con Clitemnestra, viúva de Agamenóm e nai de Orestes. Agora os sentimentos de culpa unen ó pobo, só hai unha herexe, a filla de Clitemnestra, Electra, que á súa vez é a irmá de Orestes. Electra tata de alertar ao pobo de que os deuses non queren que estean tristes, senón o contrario, o cal alerta a Xúpiter, que intervén e derriba unha columna do templo, poñendo ao pobo contra Electra. Neses intres, Orestes promete a Electra que el mesmo vingará a morte do seu pai, Agamenón; entón, Xúpiter advirte a Existo de que Orestes quere asasinalo, e este pregúntalle a Xúpiter por que el, como deus, non o impide, entón Xúpiter explícalle que a liberdade dos homes non depende dos deuses. Máis tarde Orestes asasina a Existo e á súa muller, Clitemnestra, polo cal Electra queda impresionada, pero Xúpiter fai que esta se arrepinta. Orestes mantén a autonomía de seu fronte a Xúpiter e consegue abandonar a cidade coa cabeza en alto.

## Personaxes 
Os personaxes principais son:
* Orestes, fillo de Agamenón e Clitemnestra.
* Electra, filla bastarda de Clitemnestra e irmá de Orestes.
* Existo, asasino de Agamenón, novo rei de Argos e novo esposo de Clitemnestra.
* Xúpiter, deus da morte e das moscas.

## Contexto histórico 
Sitúase no ano 1943.

## Tradución ao galego 
Foi traducido ao galego por Xosé Manuel Beiras e publicado en 2008 por Edicións Laiovento.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "As moscas", o compromiso e a liberdade (Carta a Laura Caveiro)
Santa Ana (barco)

O ***Santa Ana*** foi un barco arrastreiro galego que afundiu na costa de Asturias o 10 de marzo de 2014.
## Descrición do buque 
O *Santa Ana* era un buque construído en 1980 baixo o nome de **Marirosa** pola empresa Navalfoz, de Figueira da Foz. Era propiedade dun armador de Muros e boa parte da súa tripulación era de Muros tamén. Porén, a súa base tíñaa no porto de Matosinhos e a súa bandeira era portuguesa.

Cargaba unha tonelaxe de 199 Tm, cun peso morto de 425 Tm.

## O accidente 
O arrastreiro saíu, acompañado doutros dous barcos, do porto de Avilés na noite do 9 ao 10 de marzo de 2014. A intención era pescar xarda. Cando saía, tocou nuns baixos do porto e afundiu nas proximidades de illa Herbosa, un illote deshabitado ao noroeste do cabo de Peñas, na zona central de Asturias.

A tripulación estaba composta por nove persoas, das que sobreviviu unha, sete faleceron, e unha quedou desaparecida. As súas nacionalidades eran indonesia, portuguesa e española, entre os que había catro galegos de Muros e un asturiano. O sobrevivente foi un mariñeiro de Muros.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Naufraxios de pesqueiros galegos
### Ligazóns externas 
* Galería de imaxes do Santa Ana
José Santiago Seijo

**José Santiago Seijo**, nado en Viveiro en 1877 e finado na mesma vila o 25 de abril de 1945, foi un avogado, xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Avogado en Viveiro. Integrado no maurismo, en 1912 organizou a Juventud Conservadora de Viveiro. Concelleiro de Viveiro, en novembro de 1913 foi nomeado alcalde por Real Orde, posto no que permaneceu até agosto do ano seguinte. Foi director do semanario *El Vivariense* en 1914, e foi detido e procesado. Ao ano seguinte dirixiu *Verdad y Justicia*. Secretario do concello de Mondoñedo, foi nomeado secretario do concello de Viveiro en novembro de 1923. Volveu ser nomeado alcalde de Viveiro ao rematar a ditadura de Primo de Rivera e tomou posesión o 14 de abril de 1930.

Foi elixido concelleiro o 12 de abril de 1931. Coa proclamación da Segunda República integrouse na ORGA facéndose co control da organización ao desprazar e marxinalizar ao sector de Ramón Villar Ponte. Presidiu o Partido Republicano Independiente de Viveiro, constituído en marzo de 1933, que editou ese ano o semanario *Vox Pópuli*. Foi nomeado alcalde en abril de 1934 e permaneceu no cargo até setembro de 1935, cando foi destituído polo gobernador civil, sendo substituído no cargo polo primeiro tenente de alcalde Eugenio Pérez Abadín. Foi reposto no cargo en xaneiro de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 15 de agosto e xulgado por rebelión, co resultado de sobresemento provisional. Saíu en liberdade o 14 de decembro de 1936, a disposición da autoridade gobernativa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha en represión franquista en Lugo
Condado de Gwinnett, Xeorxia

O **condado de Gwinnett** (en ), fundado en 1818, é un dos 159 condados do estado estadounidense de Xeorxia. No ano 2009, o condado tiña unha poboación de 808,167 habitantes e unha densidade de poboación de 525 persoas por km².

## Demografía 
Segundo o censo de 2000, os ingresos medios por fogar no condado eran de $36,321, e os ingresos medios por familia eran $42,235. Os homes tiñan uns ingresos medios de 28,803 $ fronte aos $23,046 para as mulleres. A renda per cápita para o condado era de 17,706 $. Ao redor do 12.20% da poboación estaban por baixo do limiar de pobreza.

## Xeografía 
Segundo a Oficina do Censo, o condado ten unha área total de 1131 km², da cal 1121 km² é terra e 10 km² (0.91%) é auga.
### Condados adxacentes 
* Condado de Forsyth (norte)
* Condado de Hall (nordeste)
* Condado de Jackson (nordeste)
* Condado de Barrow (leste)
* Condado de Walton (sueste)
* Condado de DeKalb (suroeste)
* Condado de Rockdale (sur)
* Condado de Fulton (oeste)

## Localidades
*Berkeley Lake
*Buford
*Dacula
*Duluth
*Grayson
*Lawrenceville
*Lilburn
*Loganville
*Norcross
*Snellville
*Sugar Hill
*Suwanee

### Vilas 
*Auburn
*Braselton
*Rest Haven

### Áreas non incorporadas 
*Centerville
*Five Forks
*Mountain Park
*Peachtree Corners

## Transporte
### Principais estradas 
*25px Interestatal 85
*25px Interestatal 985
*20px U.S. Route 23
*20px U.S. Route 29
*20px U.S. Route 78
*20px Ruta Estatal 8
*20px Ruta Estatal 10
*20px Ruta Estatal 13
*20px Ruta Estatal 20
*20px Ruta Estatal 84
*25px Ruta Estatal 120
*25px Ruta Estatal 124
*25px Ruta Estatal 140
*25px Ruta Estatal 141
*25px Ruta Estatal 264
*25px Ruta Estatal 316
*25px Ruta Estatal 317
*25px Ruta Estatal 324
*25px Ruta Estatal 347
*25px Ruta Estatal 365
*25px Ruta Estatal 378
*25px Ruta Estatal 403
*25px Ruta Estatal 419

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Condados de Xeorxia, Estados Unidos
### Ligazóns externas
*Official Web site of Gwinnett County Government 
* Official site of the Gwinnett Chamber of Commerce
* Official site of Partnerhship Gwinnett
*Official site of Gwinnett Economic Development
*Web site of the Sheriff of Gwinnett County
*Web site of the Courts of Gwinnett County 
*Gwinnett County Transit web site (public transportation agency)
*Gwinnett County Public Schools
*Gwinnett County Public Library
*Web site of Gwinnett College
*Gwinnett County Parks and Recreation
Shchelkunchik

***O Quebranoces***, Op 71 (en , *"Shchelkunchik"*) é un ballet en 2 actos con música de Petr Ilich Chaikovskii, sendo o último dos tres ballets que escribiu o compositor ruso.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Schelkúnchik* no Teatro Mariinskii baixo a dirección de Valeri Gérgiev (en YouTube)
Javier Zanetti

**Javier Adelmar Zanetti**, nado en Buenos Aires o 10 de agosto de 1973, é un exfutbolista arxentino que xogaba na demarcación de lateral.

O 29 de abril anunciou a súa retirada do fútbol despois de 19 tempadas no Internazionale. O equipo retirou o seu dorsal, o 4, e nomeouno vicepresidente do club .

## Palmarés 
;Inter
* Serie A (5): 2005–06, 2006–07, 2007–08, 2008–09, 2009–10
* Coppa Italia (4): 2004–05, 2005–06, 2009–10, 2010–11
* Supercoppa Italiana (4): 2005, 2006, 2008, 2010
* UEFA Champions League (1): 2009–10
* Copa UEFA (1): 1997–98
* Mundial de Clubs da FIFA (1): 2010

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfa.com.ar
Jesús Vázquez Gayoso

**Jesús Vázquez Gayoso**, nado en Vilaoudriz (A Pontenova) o 5 de abril de 1909 e finado en Cidade de México o 9 de maio de 1970, foi un avogado, escritor e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Jesús Vázquez Vázquez. Estudou Dereito na Universidade de Oviedo e doutorouse na Universidade Central de Madrid en 1931, especializouse en dereito indiano. Foi axudante de clases prácticas na Facultade de Dereito e técnico do Instituto de Reformas Agrarias. Colaborou en *Las Riberas del Eo*. Participou en política, militando no Partido Radical Socialista polo que se presentou ás eleccións de novembro de 1933 pola provincia de Lugo e figurando en 1934 entre os fundadores de Izquierda Republicana. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado secretario técnico de gobernación e alistouse voluntario no Corpo de Carabineros, no que chegou a comandante. Cando rematou o conflito atravesou os Pireneos a pé e pasou a Francia, desde onde marchou á Habana en xuño de 1939.

Comezou a colaborar no diario *Pueblo* (ás veces co pseudónimo '''Antón D'Alence'*), con Álvaro de Albornoz fundou a revista antifranquista *Nuestra España* e foi profesor de dereito na Universidade da Habana. En xaneiro de 1940 foi nomeado presidente de *Amigos de la República Española* e tamén foi profesor de dereito da Universidade de Panamá (1941-1945) e da de Caracas (1945-1951). En 1945 foi nomeado cónsul xeral en Caracas do goberno da República española no exilio, cargo que aproveitou para mellorar as condicións dos refuxiados españois en toda América Latina e conseguir os visados. Despois do golpe de estado contra Rómulo Gallegos en 1948 marchou a México, onde residiu ata a súa morte. A partir de 1959 formou parte do Consello Supremo da organización antifranquista España Errante. Foi ministro delegado no goberno republicano no exilio de Emilio Herrera Linares (1960-1962).

## Obras 
* *Visión de un mundo nuevo: Mensajes de España*, 1941 (con prólogo de Álvaro de Albornoz).
* *Luz en el alma'', 1969 (publicado baixo o pseudónimo Antón D'Alence).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Viaje de J. Vázquez Gayoso por Centroamérica
* Obras de Jesús Vázquez Gayoso no Catálogo Centroamericano
Condado de Fulton

**Condado de Fulton** é o nome asignado a oito condados dos Estados Unidos en diferentes estados:

* Condado de Fulton, Arkansas
* Condado de Fulton, Xeorxia
* Condado de Fulton, Illinois
* Condado de Fulton, Indiana
* Condado de Fulton, Kentucky
* Condado de Fulton, Nova York
* Condado de Fulton, Ohio
* Condado de Fulton, Pensilvania
Interestatal 85

A **Interestatal 85** (abreviada **I-85**) é unha autoestrada interestatal situada no sueste dos Estados Unidos nos estados de Alabama, Xeorxia, Carolina do Sur, Carolina do Norte e Virxinia. A autoestrada inicia no Sur desde a Interestatal 65 en Montgomery (Alabama) e finaliza na I-95 en Petersburg, Virxinia. A autoestrada ten unha lonxitude de 1076,25 km (668.75 mi).

## Longo da ruta 
## Cruces 
A Interestatal 85 é atravesada principalmente pola 
*20px20pxI-20/I-75 en Atlanta, GA 
*20px I-77 en Charlotte, NC 
*20px I-40 en Greensboro, NC

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Rede de Autoestradas Interestatais dos Estados Unidos

### Ligazóns externas 
* Lista de cidades servidas por autoestradas interestatais
* Lonxitude da Interestatal 85
* Lista de Autoestradas por estado en AARoads.com
Rodrigo Topiltzin Vizcaíno Bravo

**Rodrigo Topiltzin Vizcaíno Bravo**, nado en Xalapa, Veracruz, México, o 23 de xaneiro de 1981, é un tradutor e editor galego.

## Traxectoria
Estudou *Lengua y Literatura Hispánicas* pola Universidade Veracruzana e fixo o doutoramento en *Estudos  Clásicos e Medievais* pola Universidade de Santiago de Compostela. É tradutor de linguas inglesa, francés e español a galega. Traduciu títulos para Rinoceronte e sobre todo para Urco editora, empresa editorial da que forma parte actualmente. Entre 2011 e 2013 foi tamén coeditor en Edicións Barbantesa.

## Obra
### Traducións
**Contos da arcea*, de Guy de Maupassant, 2013, Biblioteca virtual de literatura universal en galego (Bivir).
**Carapuchiña vermella*, de Charles Perrault, 2007, Rinoceronte Editora.
**Contos de amor de loucura e de morte*, de Horacio Quiroga, 2012, Urco Editora.
**O xogo de Ender*, de Orson Scott Card, 2011, Urco Editora.
**Crónicas do mañá. 50 anos de contos cubanos de ciencia ficción*, de varios autores (antoloxía de José Miguel Sánchez “Yoss”), 2010, Urco Editora, en colaboración con Tomás González Ahola.

### Obras colectivas
**A chamada de Cthulhu e outros relatos de terror cósmico*, de H.P. Lovecraft, 2010, Urco. Cotradutor, con Fran Morell e Tomás González Ahola.

## Notas
Nóvgorod (homónimos)

**Nóvgorod** pode referirse a:

### Cidades 
* **Nóvgorod** (oficialmente chamada en ruso *Velíki Nóvgorod*), cidade capital da óblast de Nóvgorod, en Rusia;
* **Nizhnii Nóvgorod** (chamada *Gorki* de 1932 a 1991), cidade da óblast de Nizhnii Nóvgorod, en Rusia;
* **Nóvgorod-Siversky** é unha cidade do óblast de Chernihiv, en Ucraína. 

### Outros usos 
* ***Nóvgorod***, acoirazado da Mariña imperial de Rusia;
* **Primeira Crónica de Nóvgorod**, tamén chamada *Crónica de Néstor*, a máis antiga das crónicas de Rusia;
* ***Codex de Nóvgorod***, o libro máis antigo da Rus de Kíiv, descuberto en Nóvgorod no ano 2000.
* **Ivan Ivanovich Nóvgorod-Siversky** (1893–1969), poeta ruso, editor de revistas e agrimensor

#### Outras unidades administrativas 
* **República de Nóvgorod**, Estado da Rusia medieval que se estendía desde o mar Báltico até os montes Urais entre os séculos XII e XV;
* **Principado de Nóvgorod-Siversky**, principado medieval que estivo baixo control ruso, tártaro, mongol e polaco-lituano, entre os séculos XII e XVI
* **Vicerreinado de Novgorod-Siversky**, vicerreinado ruso (*naméstnichestvo*) do século XVIII con capital en **Novgorod-Siversky**, integrante de Ucraína desde a fin da URSS.

* **Nóvgorod-Siversky Uyezéd** é unha unidade administrativa e territorial establecida en 1781 como parte do Vicerreinado de Novgorod-Siversky.
* **Nóvgorod-Siversky** é un raión de Ucraína no óblast de Chernihiv.
* **Óblast de Nóvgorod**, en Rusia;
* **Óblast de Nizhnii Nóvgorod**, en Rusia
Schweppes

**Schweppes** (pronunciado /ˈʃwɛps/) é unha marca de bebidas con gas. Schweppes vende baixo a súa marca refrescos, sendo o máis coñecido a tónica.

## Historia 
O alemán Jacob Schweppe creou en Londres no 1783 o primeiro procedemento comercial industrial para o envasado de refrescos con gas carbónico. En 1957 a empresa chega a España. En 1969 a multinacional británica *Cadbury* mercou Schweppes. En 1984 o grupo francés *Pernod Ricard* mercou *Orangina*. En 1998, *Cadbury Schweppes* cedeu a Coca-Cola os dereitos da marca en todo o mundo agás Estados Unidos, Francia e Suráfrica, por 1.850 millóns de dólares. En 2001 *Cadbury Schweppes* merca a empresa Orangina. A Comisión Europea obrigou a excluír do acordo con Cadbury os mercados da Unión Europea a excepción de Gran Bretaña, Irlanda e Grecia. En 2001 Cadbury mercou *La Casera*. En 2005 *Cadbury* vendeu a *Blackstone* e *Lion Capital* a empresa en Europa por 1.850 millóns de Euros. A xaponesa *Suntory* mercou o grupo *Orangina Schweppes* en 2009. Dende 1999 Coca-Cola ten a propiedade en Europa da marca só en Gran Bretaña.

### Schweppes en Galiza 
A fábrica de Schweppes en Arteixo pechou en 2009.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Coca Cola

### Ligazóns externas 
* Páxina web de schweppes .
Spiashchaia krasavitsa

***A Bela Dormente***, Op 66 (en , *"Spiashchaia krasavitsa"*) é un ballet en 3 actos mais un prólogo con música de Petr Ilich Chaikovskii.

## Argumento 
A historia desenvólvese en Europa durante o Barroco.

**Prólogo**

O rei Florestán XXIV e maila raíña convidaron as fadas ao bateo da súa filla, a princesa Aurora. A celebración é interrompida pola chegada de Carabosse, a Fada Malvada. Furiosa por non ser convidada, profire un meigallo contra ela: en cumprindo dezaseis ano picará o dedo co fuso dunha roca e morrerá. A Fada das Lilas, que aínda non entregara o seu don, promete que Aurora non morrerá, senón que se sumirá nun sono profundo, do que espertará polo beixo dun príncipe.

**Acto primeiro**

É o décimo sexto aniversario da princesa Aurora e catro príncipes chegados de terras alongadas a pretenden. Descóbrese a tres mulleres con agullas de tecer, cando todas as agullas e alfinetes foran prohibidos, polo que o rei Florestán condénaas á morte. A raíña implora piedade, xa que é o aniversario da princesa, e o rei transixe. Unha vella entrega a Aurora un fuso, co que pica o dedo e perde o acordo. Tirado o disfrace, a vella revélase como Carabosse e despois de lembrar a todos o seu feitizo, retírase. A Fada das Lilas lanza un esconxuro que some no sono a todo o mundo e provoca que medre un bosque mesto ao redor do palacio.

**Acto segundo**

Andados cen anos, o príncipe Florimund está a cazar no bosque con membros da súa corte. O grupo albisca un cervo e vaille atrás, deixando o príncipe taciturno e a cismar cun amor ideal. Aparece a Fada das Lilas e amósalle a imaxe da princesa nunha visión. Florimund implora que o leve onda ela. Fóra das portas do palacio atópanse con Carabosse, mais a Fada das Lilas escorréntaa. Ao final, o príncipe Florimund esperta a princesa Aurora cun bico: rompe o feitizo, Carabosse é derrotada e todos acordan de volta á vida.

**Acto terceiro**

No salón do palacio celébrase a voda da princesa Aurora co príncipe Florimund, á que acoden diversos personaxes que bailan para eles: o Gato con Botas coa Gata Branca, a princesa Florine co Paxaro Azul, Carapuchiña co Lobo e Cincenta co príncipe. A Fada das Lilas beice o casamento.

## Véxase tamén
Diego Ifrán

**Diego Ifrán Sala**, nado en Cerro Chato o 8 de xuño de 1987, é un futbolista uruguaio. Xoga como dianteiro e o seu equipo actual é o Sporting Cristal.

## Traxectoria 
O 12 de marzo de 2014 foi cedido pola Real Sociedad ao Deportivo da Coruña logo da grave lesión de Diogo Salomão, até o remate da tempada 2013–14. O seu debut como deportivista chegou na xornada 31, nunha vitoria fronte o Real Zaragoza a domicilio (0–1), anotando o seu primeiro gol dúas xornadas máis tarde, nunha nova vitoria, esta vez fronte o Real Madrid Castilla a domicilio (0–2). Ese ano o club coruñés ascendeu a Primeira División, participando Ifrán en 11 encontros e anotando 4 tantos.

Na pretempada 2014–15 foi cedido novamente, esta vez ao CD Tenerife de Segunda División, por unha campaña.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en transfermarkt.co.uk
Pena de Cabras, Santiago de Acevo, Ribeira de Piquín

**Pena de Cabras** é un lugar da parroquia de Santiago de Acevo no concello lugués da Ribeira de Piquín na comarca de Meira. Segundo o IGE, en 2013 tiña 2 habitantes (1 home e 1 muller).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Santiago de Acevo
### Parroquias da Ribeira de Piquín
## Notas
Interestatal 20

A estrada **Interestatal 20** ( Abreviado **I-20** ) é unha autoestrada Interestatal de trazado leste-oeste no sur dos Estados Unidos. Comeza preto de Kent (Texas), na estrada Interestatal 10 e discorre ata a estrada Interestatal 95 en Florence (Carolina do Sur). Entre Texas e Carolina do Sur a I-20 cruza os estados de Luisiana, Mississippi, Alabama e Xeorxia. Crúzase con sete das 10 principais estradas interestatais de trazado norte-sur (todas excepto a I-5 , I-15 e I-25 ) e tamén coas rutas interestatais I-10 e I-30 .

## Longo da ruta 
## Maiores cruces 
Os cruces desta estrada son:
*20px Interestatal 10  en Kent, Texas.
*20px Interestatal 30  cerca de Fort Worth, Texas.
*25px Interestatal 35W  en Fort Worth, Texas.
*25px Interestatal 35E  en Dallas, Texas.
*20px Interestatal 45 en Dallas, Texas.
*20px Interestatal 49 en Shreveport, Luisiana.
*20px Interestatal 55 en Jackson, Mississippi (I-20 E I-55 permanecen xuntas por un curto tempo aquí)
*20px Interestatal 59  en Meridian, Mississippi **(Mapa)**. A I-20 e I-59 permanecen xuntas ata Birmingham, Alabama.
*25px Interestatal 359 en Tuscaloosa, Alabama.
*20px Interestatal 65  en Birmingham, Alabama.
*20px Interestatal 59  en Birmingham, Alabama.
*20px 20px Interestatal 75 /Interestatal 85  en Atlanta, Xeorxia.
*25px Interestatal 520 en Augusta, Xeorxia.
*25px Interestatal 520 cerca de North Augusta, Carolina do Sur.
*20px Interestatal 26 en Columbia, Carolina do Sur.
*20px Interestatal 77  en Columbia.
*20px Interestatal 95  en Florence, Carolina do Sur.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* I-20 on Interstate-Guide.com
O Mazo

O topónimo **O Mazo** pode referirse a:

;En Galiza
***O Mazo**, parroquia de Vilamartín de Valdeorras;
****O Mazo**, lugar de dita parroquia;.
***Mazoi**, parroquia do concello de Lugo;
****Mazoi**, lugar de dita parroquia;
***O Mazo**, lugar da parroquia de Ouselle, no concello de Becerreá;
***O Mazo**, lugar da parroquia de Donís, no concello de Cervantes;
***O Mazo**, lugar da parroquia de Meiraos, no concello de Folgoso do Courel;
***O Mazo**, lugar da parroquia de San Pedro de Neiro, no concello da Fonsagrada;
***O Mazo**, lugar da parroquia de San Pedro de Río, no concello da Fonsagrada;
***O Mazo**, lugar da parroquia do Trobo, no concello da Fonsagrada;
***O Mazo**, lugar da parroquia de Quintá, no concello das Nogais;
***O Mazo**, lugar da parroquia de Castro de Rei de Lemos, no concello de Paradela;
***O Mazo**, lugar da parroquia de Fraialde, no concello de Pol;
***O Mazo**, lugar da parroquia de Vilaxuste, no concello de Portomarín;
***O Mazo**, lugar da parroquia da Seara, no concello de Quiroga;
***O Mazo**, lugar da parroquia de Santiago de Acevo, no concello da Ribeira de Piquín.
***O Mazo**, lugar da parroquia de Espasande de Baixo, no concello de Riotorto;
***O Mazo**, lugar da parroquia de Ferreiravella, no concello de Riotorto;
***O Mazo**, lugar da parroquia de Riotorto, no concello de Riotorto;
***O Mazo**, lugar da parroquia de Santalla de Arxemil, no concello de Sarria;
***O Mazo de Doiras**, lugar da parroquia de Vilarello, no concello de Cervantes;
***Mazo Santigoso**, lugar da parroquia de Vilamor, no concello de Folgoso do Courel;
***A Casa do Mazo**, lugar da parroquia de Ousende, no concello do Saviñao;
***Mazoi**, lugar de parroquia de Pías, no concello de Lugo;
***Mazorgán**, lugar da parroquia de Céltigos, no concello de Ortigueira.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Os Mazos**, lugar da parroquia de San Martín de Neira de Rei, no concello de Baralla;
***Mazas**, lugar da parroquia de Calo, no concello de Teo.
José González

O nome de **José González** pode referirse a:

***José González Villalobos**, relixioso castelán (1566-1631);
***José González Sarandón**, avogado e político galego de comezos do século XX;
***José González Rivero**, labrego e político galego (1911-).
***José González Vázquez**, exiliado galego deportado ós campos de concentración nazis (1914-1942);
***José González Caballero**, foi un futbolista español (1916-1967).
***José González Dopeso**, avogado e político galego (1916-1989);
***José González Suárez**, **Pita**, futbolista español (1927-1971);
***José González Dopico**, boxeador galego (1944-2007);
***José González Marquina**, político galego do PPdeG (Pontedeva 1929-2022); alcalde da súa vila
***José González Sales**, boxeador valenciano, activo a mediados do século XX;
***José González Vázquez**, político galego do PPdeG (Ourense 1970), conselleiro do Medio Rural;
***José González**, cantante e compositor sueco de música indie/folk (1978-).

## Véxase tamén 
*
Laurales

As **Laurales** son unha orde das fanerógamas (plantas con flores), un grupo basal das anteriormente chamadas dicotiledóneas, relacionadas coas Magnoliales.

A orde ten arredor de 2.500 a 2.800 especies con 85 a 90 xéneros, con sete familias de árbores e arbustos. Moitas das especies son tropicais e subtropicais, con poucos xéneros de zona temperada.

O máis primitivo fósil das Laurales son do Cretáceo temperán. Posibelmente esta orixe tan ceda da orde sexa unha das razóns da súa alta diverxencia morfolóxica. Realmente non hai ningunha propiedade morfolóxica simple que unifique a todos os membros das Laurales. Os botánicos procuran a correcta circunscrición da orde, clasificando con análises moleculares xenéticas.

As familias a seguir inclúense no Grupo de Filoxenia das Anxiospermas 
* Familia Atherospermataceae
* Familia Calycanthaceae
* Familia Gomortegaceae
* Familia Hernandiaceae
* Familia Lauraceae 
* Familia Monimiaceae
* Familia Siparunaceae

No vello sistema Cronquist, as Laurales incluían sets de familias lixeiramente diferentes (lugar corrente, onde hai diferenzas, entre parénteses):

* Familia Amborellaceae (Orde Amborellales)
* Familia Calycanthaceae
* Familia Gomortegaceae
* Familia Hernandiaceae
* Familia Idiospermaceae (= Calycanthaceae *pro parte*)
* Familia Lauraceae
* Familia Monimiaceae (Cronquist incluía Atherospermataceae e Siparunaceae en Monimiaceae)
* Familia Trimeniaceae (grupo basal sen *situación)

## Notas 
* K.J. Perleb (1826). *Lehrbuch der Naturgeschichte des Pflanzenreichs* p.&nbsp;174. Magner, Friburgo, Alemaña.
* Renner, Susanne S. (maio de 2001) **Laurales**. In: *Nature Encyclopedia of Life Sciences*. Londres: Nature Publishing Group. doi:10.1038/npg.els.0003695 Abstract, Texto completo (pdf).
* Renner S.S. (1999). Circumscription and phylogeny of the Laurales: evidence from molecular and morphological data. *American Journal of Botany* 86 (9): 1301-1315. Abstract, Full text (pdf).
* Endress P.K., Igersheim A. (1997). Gynoecium diversity and systematics of the Laurales. *Botanical Journal of the Linnean Society* 125 (2): 93-168. doi:10.1006/bojl.1997.0113 Abstract.

## Véxase tamén
Raimundo Aguiar

**Eugenio Raimundo Aguiar Álvarez**, nado en Mondoñedo en 1914 e finado en Foz o 3 de agosto de 1968,  foi un xuíz e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Severiano Aguiar Moirón. Estudou o bacharelato no Colexio La Sagrada Familia dos Maristas, rematando en 1930. Fixo Dereito na Universidade de Santiago de Compostela rematando en 1935. Foi membro de Ultreya e miltante do Partido Galeguista, co que participou en varios mitins sendo estudande de Dereito en Compostela, e representou á agrupación de Mondoñedo do Partido Galeguista. Co seu paisano Álvaro Cunqueiro defínense como nacionalistas contrarios ao marxismo e forman parte da dereita galeguista. Foi membro da Sociedad Poliesportiva Mindoniense. Colaborou en *Galiza*, *Vallibria*, *El Pueblo Gallego*  e *El Eco de Santiago*.

Na guerra, ao encontrarse en territorio sublevado, combateu no exército franquista. En 1944 participou nas oposicións para ingreso nos Cursos Especiais de Secretaria de Administración Local na Escola Nacional de Administración e Estudos Urbanos, e en 1946 fixo as oposicións para o ingreso na carreira de xuíz comarcal. Foi xuíz comarcal de Ponteceso, e en 1948 pasou a ser xuíz comarcal de Arzúa. Finou en Foz o 3 de agosto de 1968, e foi soterrado en Mondoñedo.

## Vida persoal 
Casou con María de los Remedios González-Redondo Maseda, filla de Jorge González-Redondo Serrano, e foi pai de María Remedios, Luisa María, María del Pilar e María del Carmen Aguiar González-Redondo.

## Notas
Ialta

**Ialta** (; ;  ) é unha cidade de Crimea, no sur de Ucraína, a beiras da costa setentrional do mar Negro. Até o século XV chamouse *Yalita*. En 2005 a súa poboación era de 80.552 habitantes.

A cidade é famosa pola conferencia que se realizou nela pouco antes de concluír a segunda guerra mundial.

## Demografía 
Segundo o censo ucraíno realizou o 1 de xaneiro de 2001, a poboación de Ialta é de 80.552.

A linguaxe absolutamente predominante nas rúas da cidade é o ruso. Este número total non inclúe a poboación dos pobos veciños e pobos pequenos. A poboación da área metropolitana é de 125.000.

## Actualidade 
Tras a disolución da Unión Soviética en 1991, Ialta loitou por manter a súa economía. Moitos dos novos ricos empezaron a ir a outros destinos turísticos europeos. Pola contra, o empobrecemento de moitos cidadáns ex-soviéticos significou que estes xa non podían darse o luxo de ir a Ialta como en tempos soviéticos.

Ialta ten un fermoso dique a beiras do Mar Negro. Durante todas as estacións dos anos pódense ver as persoas do lugar ou turistas paseando por alí, que ademais serve como lugar de reunión. Hai varias praias a ambos os costados do terraplén. A cidade conta cunha sala de cinema, un teatro, un mercado ao aire libre e varios restaurantes.

Dúas praias de Ialta teñen bandeira azul desde maio de 2010, as primeiras con este recoñecemento nun CIS Estado membro.

## Galería 

Ficheiro:Yalta.jpg|Vista de Ialta.
Ficheiro:Vista_Yalta.jpg|Vista da praia de Ialta.
Ficheiro:Yalta_port.jpg|Vista do porto de Ialta.
Ficheiro:Nikita lenine.jpg|Busto de Lenin no xardín botánico Nikitski, porto de Ialta 
Ficheiro:Yalta livadiapalace.jpg|Palacio de Livadia, preto de Ialta, onde foi asinado o tratado de Ialta en 1945
Ficheiro:Crimea South Coast 04-14 img10 Gaspra Swallows Nest.jpg|Palacio Niño de andoriña
Ficheiro:Pomnik Lenina w Jałcie 1.JPG|Monumento a Lenin

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Conferencia de Ialta
* Crimea
* Ucraína

### Ligazóns externas 
* Cidade de Ialta
Pokémon Black e White (anime)

A  é a cuarta serie de anime Pokémon, transmitido no Xapón a partir do 23 de setembro de 2010, en España a partir do 29 de xullo de 2011 polo Clan TVE, está baseado no xogo de vídeo da quinta xeración de Pokémon Black e White e defínese na rexión de Unova.

## Tempada 
### Black e White 
A décima cuarta tempada se transmite desde do Estados Unidos polo Cartoon Network a partir do 12 de febreiro de 2011 ata o 7 de xaneiro de 2012.

### Black e White: Rival Destinies 
A décima quinta tempada será transmitida nos Estados Unidos polo Cartoon Network o 18 de febreiro de 2012.

### Black e White: Adventures in Unova (e Beyond) 
A tempada XVI, tamén coñecido baixo o título de **Pokémon Black e White: Adventures in Unova**, transmítese nos Estados Unidos desde 2 de febreiro de 2013.

A continuación de tempada XVI, coñecido de **Black & White: Adventures in Unova e Beyond**, tras a visita de Ash e os seus amigos **illas cristalinas**. Cinco membros dos episodios desta tempada.

## Ligazóns externas 
* *Pokémon* anime website en TV Tokyo 
* *Pocket Monsters: Best Wishes!* website en TV Tokyo 
* *Pokémon* TV Anime en Pokémon JP sitio web oficial
Eva Soto Conde

**Eva Soto Conde**, nada en Cambados o 29 de novembro de 1984, é unha deseñadora de moda galega.

## Traxectoria 
Licenciouse en Belas Artes e posteriormente cursou estudos superiores na de Deseño e Moda na Universidade de Vigo.

Obtivo algúns premios de deseño de moda e xoiería, e especializouse no emprego de papel e na papiroflexia aplicada ao deseño de moda. En 2012 debutou na Fashion Week de Madrid ao presentar a súa colección de primavera / verán.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*www.evasotoconde.com
Estreito de Malaca

O **estreito de Malaca** é un longo estreito de mar do sueste de Asia localizado entre a costa occidental da península Malaia e a illa indonesia de Sumatra, que constitúe un importante corredor marítimo que une, ao norte, o mar de Andaman, mar secundario do océano Índico, e ao sur mar da China Meridional. Esténdese en dirección SE-NO e ten aproximadamente 800&nbsp;km de lonxitude, cunha anchura de entre 50&nbsp;km e 320&nbsp;km, aínda que só 2,8&nbsp;km no seu punto máis angosto, o estreito de Philips, no estreito de Singapur. Na súa parte media atópase a súa profundidade mínima o que condiciona o calado dos buques que o atravesan (proximidades de Port Kelang, *One Fathom Bank*). Na súa parte sueste comunica co estreito de Singapur e está pechado por varias illas do arquipélago de Riau, realizándose a navegación por varias canles de paso.

## Importancia económica 
Desde unha perspectiva económica e estratéxica, o estreito de Malaca é unha das rutas de navegación máis importantes do mundo. O estreito é a principal canle de transporte marítimo entre o océano Índico e o Pacífico, unindo as principais economías asiáticas India, China, Xapón e Corea do Sur. Máis de 50.000 buques pasan polo estreito cada ano levando aproximadamente unha cuarta parte do comercio mundial de mercadorías, salientando o petróleo, as manufacturas chinesas ou o café indonesio.

Arredor dunha cuarta parte do total do petróleo transportado por mar pasa dunha cuarta parte do total de petróleo transportado por mar pasa a través do estreito, principalmente dos aprovisionadores do golfo Pérsico cara aos mercados asiáticos como a China, o Xapón e Corea do Sur. Así en 2006 estímase nuns 15 millóns de barrís por día (2&nbsp;400&nbsp;000 m³/d) transportados polo estreito.

O buques que cumpren as dimensións máximas para navegar polo estreito de malca denomínanse malaccamax, o estreito non é o suficientemente fondo (uns 25 metros ou 82 pés) para permitir que algúns dos buques máis grandes, a maioría dos petroleiros, suficientemente profundo (uns 25 metros ou 82 pés) para permitir que que pasen algúns dos máis grandes buques (a maioría dos petroleiros). Os buques meirandes adoitan utilizar como alternativas o estreito de Lombok, o de Macassar, o pasaxe de Sibutu e o estreito de Mindoro. Na canle de Phillips, preto de Singapur, o estreito de Malaca redúcese a 2,8&nbsp;km de anchura, formando un dos estrangulamentos de tráfico máis importantes do mundo.

### Riscos para a navegación 
A piratería é un dos principais riscos para a navegación no estreito, coñecida xa desde o século XIV . Na época contemporánea a piratería aumentou desde finais da última década do século XX, con 25 ataques contra buques 1994, 220 en 2000, e 150 en 2003 pero tras unha acción conxunta das armadas de Malaisia, Indonesia e Singapur en 2004 os ataques diminuíron, 79 en 2005 e 50 en 2006.. Outro risco son os restos de naufraxios, deles trinta e catro representan un risco de colisión nos estreitos e zonas de augas superficiais

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Estreito de Singapur
* Mar de Andaman
* Mar da China Meridional
Victor McLaglen

**Victor Andrew de Bier Everleigh McLaglen**, nado en Tunbridge Wells o 10 de decembro de 1886 e finado en  Newport Beach (California) o 7 de novembro de 1959 foi un actor de cinema inglés, nacionalizado estadounidense.

## Traxectoria 
Uniuse ao exército aos catorce anos para loitar na Segunda Guerra Bóer, pero foi expulsado ao descubrirse a súa verdadeira idade. Catro anos máis tarde marchou ao Canadá onde triunfou como boxeador. Volveu ao Reino Unido en 1913, chegando a ser capitán durante a primeira guerra mundial.

Nos anos vinte trasladouse a Hollywood, onde alcanzaría sona como actor de carácter, en varias ocasións interpretando irlandeses. En 1935 gañou o Oscar ao mellor actor por *O delator*, de John Ford.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* 
* McLaglen's en Cyber Boxing Zone
* Fotografías
Interestatal 65

A **Interestatal 65** (abreviada **I-65**) é unha autoestrada interestatal no leste dos Estados Unidos, cruza os estados de Alabama, Tennessee, Kentucky e Indiana. O extremo sur atópase nunha intersección coa Interestatal 10 en Mobile (Alabama), e o seu extremo norte atópase nun intercambio con Interestatal 90 en Gary, Indiana, xusto ao sueste de Chicago. A autoestrada ten unha lonxitude de 1427,97km (887.30 mi).

## Longo da ruta
## Principais interseccións 
A Interestatal 65 é atravesada principalmente por: 
*20px I-165 en Prichard, AL
*20px I-85 en Montgomery, AL
*20px I-259 en Hoover, AL
*20px20px I-20/I-59 en Birmingham, AL
*20px20px I-22/I-40 en Nashville, TN
*20px20px I-64/I-71 en Louisville, KY
*20px I-74 en Indianápolis, IN
*20px I-70 en Indianápolis, IN
*20px 20px I-80/I-94 en Gary, IN

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Lista de cidades servidas por autoestradas interestatais
* Lonxitude da Interestatal 65 
* Lista de Autoestradas por estado en AARoads.com
Néstor o Cronista

miniatura|San Néstor o Cronista.
miniatura|Néstor o Cronista, 1661
**Néstor o Cronista**, nado en Kíiv en 1050 e finado na mesma cidade en 1114, foi un monxe dun mosteiro de Kíiv ao que se lle atribúe unha das primeiras *Crónicas dos Eslavos do Leste*, ou *Crónica de Néstor*. É, ademais, o autor da *Vida de Teodosio* e das *Vidas de Borís e Gleb*, nos anos 1080, con motivo do traslado das reliquias destes santos a Vishgorod, no ano 1072.

Da súa vida só se sabe que se lle encargou recuperar as reliquias de San Teodosio (misión na que tivo éxito). Especúlase que ademais apoiaba ao príncipe Sviatopolk II e ao seu partido proescandinavo, mentres que non lle gustaba a influencia grega en Kíiv.

A súa crónica comeza co diluvio universal, e mostra que coñecía moi ben a outros historiadores bizantinos, como Xoán Malalas e Xurxo o Monxe. Na súa crónica mestúranse tamén moitas lendas e, probabelmente, inclúe fragmentos de antigos poemas épicos que se perderon.

Aínda que como testemuña presencial só puido escribir acerca dos reinados de Vsélovod I e Sviatopolk II (1078-1112), puido utilizar as testemuñas doutras persoas (como Giurata Rógovich de Nóvgorod e o nobre Ian Vishátich) para escribir doutras épocas e rexións. Moitos dos detalles etnolóxicos mencionados por Néstor son de grande importancia para os estudos actuais.

A opinión moderna é que a *Crónica de Néstor* é unha mestura de distintos autores, e que se lle atribúe a el ben sexa porque escribiu a maior parte ou porque recompilou os fragmentos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Crónica de Néstor
* Rus de Kíiv

### Ligazóns externas 
* Iaroslav Lebedynsky, L'Empire médiéval de Kiev, débats historiques d'hier et d'aujourd'hui  en Le monde de Clio 
* Venerable Nestor the Chronicler of the Kiev Caves en Ortodox Church in America.
Condado de DeKalb, Xeorxia

O **condado de Dekalb** (en inglés: **DeKalb County**) é un condado no estado estadounidense de Xeorxia. No censo de 2000 o condado tiña unha poboación de 686 712 habitantes. Forma parte da área metropolitana de Atlanta. De feito preto do 10 por cento da cidade de Atlanta atópase dentro do condado, mentres que o 90 por cento restante sitúase no condado de Fulton. A sede de condado é Decatur.

## Historia 
O condado de DeKalb foi creado en 1822

A renda media para un fogar do condado era de $49 117 e o ingreso media para unha familia era de 54 018 $. En 2000 os homes tiñan un ingreso medio de 36 270 $ fronte a $31 653 para as mulleres. A renda per cápita para o condado era de 23 968 $ e o 10,80% da poboación estaba baixo o limiar de pobreza nacional.

## Localidades 
## Transporte 
### Principais autoestradas 
* 20px Interestatal 20
* 20px Interestatal 85
* 25px Interstestatal 285
* 25px Interestatal 675, Xeorxia
* 20px U.S. Route 23
* 20px U.S. Route 29
* 20px U.S. Route 78
* 25px U.S. Route 278
* 20px Ruta Estatal de Xeorxia 8
* 20px Ruta Estatal de Xeorxia 10
* 20px Ruta Estatal de Xeorxia 13

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do Condado de DeKalb
Matthew McConaughey

**Matthew David McConaughey**, nado en Uvalde, Texas o 4 de novembro de 1969 é un actor estadounidense.

## Traxectoria 
Nado en Texas, comezou a súa carreira como actor en anuncios televisivos en 1991, pero o seu primeiro papel destacado no cinema foi en *Dazed and Confused*, de Richard Linklater.

A partir do ano 2000 protagonizou comedias románticas como *The Wedding Planner*. En 2013 interpretou o papel principal de *Dallas Buyers Club*, co que gañou varios premios, coma o Oscar ao mellor actor. Dos seus papeis na televisión, é especialmente recoñecido por interpretar o detective da Policía Estatal de Luisiana, Rustin *Rust* Cohle, na serie *True Detective* de HBO.

## Filmografía 
## Televisión 
## Premios 
### Oscar 
### Globos de Ouro 
### Emmy 
### Premios da Crítica Cinematográfica 
### Premios do Sindicato de Actores 
### Premios Independent Spirit 
### Premios Saturn 
### Premios da Crítica Televisiva 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Matthew McConaughey - web oficial (*en inglés*)
* Twitter oficial
* Facebook oficial
* Matthew McConaughey enTCM Movie Database (*en inglés*)
* Matthew McConaughey en Allmovie (*en inglés*)
* Matthew McConaughey  en TV.com (*en inglés*)
*  en IMDb (*en inglés*)
Martín Sevilla Rodríguez

**Martín Sevilla Rodríguez**, nado en Xixón o 19 de decembro de 1948 e finado na mesma cidade o 16 de maio de 2013, foi un filólogo asturiano, especializado en indoeuropeo e en indoloxía.

## Traxectoria 
Estudou filoloxía clásica na Universidade de Salamanca e doutorouse na Universidade de Oviedo en 1980 coa tese *Toponimia indoeuropea prelatina de Asturias*, dirixida por Luis Michelena Elissalt, e impartiu docencia nesta universidade dentro do departamento de filoloxía clásica e románica.

Centrou os seus estudos na toponimia e nos estudos de indoloxía, onde destacou no estudo dos Vedas e da poesía amorosa india.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Nota necrolóxica no Instituto de Indología .
* Blog persoal do autor.
* A súa necrolóxica.
Longras, O Couto, Narón, Narón

**Longras** é un lugar do barrio do Couto, do concello de Narón na provincia da Coruña que está situado na beira sur da ría de Ferrol. O lugar está separado do seu barrio matriz pola liña ferrea Ferrol-Betanzos e linda co barrio e o polígono industrial da Gándara.

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2009 (último ano no que se ofrecen datos) tiña 61 habitantes, 30 homes e 31 mulleres.

## Lugares, barrios e parroquias
### Lugares do Couto
### Barrios de Narón
### Parroquias de Narón
## Notas
Peter Finch

**Frederick George Peter Ingle Finch**, nado en Londres o 28 de setembro de 1916 e finado en Beverly Hills (California) o 14 de xaneiro de 1977 foi un actor australiano.

## Traxectoria 
Nado en Londres, viviu en distintos lugares ata que o marido da súa nai, o químico australiano George Finch, o enviou ao seu país en 1926. Comezou a súa carreira de actor no teatro en 1933, para logo pasar a participar en dramas radiados. Pouco despois interveu nos seus primeiros filmes.

En 1941 alistouse no exército e participou na segunda guerra mundial. Durante a guerra puido seguir actuando en películas de propaganda.

En 1948 marchou ao Reino Unido, traballando no teatro con Laurence Olivier e Vivien Leigh. Converteuse en estrela do cinema con *Historia dunha monxa*. Finou en 1977, tempo no que estaba a promover o filme *Network*. Pouco despois da súa morte anunciouse a súa candidatura ao Oscar ao mellor actor, sendo o primeiro intérprete que gañou o premio de forma póstuma.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Peter Finch no National Film and Sound Archive de Australia.
* Peter Finch en This Is Your Life
* Australian Screen Online Finch en *Mr. Chedworth Steps Out*
Interestatal 75

A **Interestatal 75** ( Abreviado **I-75** ) é unha autoestrada interestatal de trazado norte-sur no área dos Grandes Lagos e o sueste dos Estados Unidos. Comeza desde a estrada estatal 826 (Palmetto Expressway) e a Estrada Estatal 924 (Gratigny Parkway) en Hialeah, Florida e termina na ponte internacional de Sault Ste Marie, Míchigan na fronteira coa provincia de Ontario no Canadá. A I-75 pasa a través de seis estados diferentes: Florida, Xeorxia, Tennessee, Kentucky, Ohio e Míchigan.

Debido aos altos niveis de tráfico na autoestrada gran parte da ruta é de seis carrís, ata nas zonas rurais. O segmento máis longo continuo de seis carrís (ou máis) é ao longo do I-75 desde o Turnpike da Florida en Wildwood, ao I-24 na zona de Chattanooga, co I-475 para aliviar o tráfico en Macon, malia este longo tramo ten unha excepción ás súas 3 carrís continuos en torno á división I-75/I-475 onde é de 2 carrís a cada lado nuns poucos quilómetros.

## Longo da ruta 
## Principais interseccións 
As principais interseccións desta ruta son:
* 20px Interestatal 595 en Davie, Florida, que serve ao Aeroporto Internacional Fort Lauderdale-Hollywood 
* 20px Interestatal 4 preto de Tampa, Florida
* 20px Interestatal 275 preto de Lutz, Florida
* 20px Interestatal 10 en Lake City, Florida
* 20px Interestatal 475 arredor de Macon, Xeorxia (dúas veces).
* 20px Interestatal 16 en Macon, Xeorxia **(Map)**
* 20px Interestatal 675 cerca de Stockbridge, Xeorxia
* 20px Interestatal 85 en Atlanta, Xeorxia. Permanecen xuntas durante varios quilómetros polo centro nunha estrada coñecida como "Downtown Connector".
* 20px Interestatal 20 en Atlanta
* 20px Interestatal 24 en Chattanooga, Tennessee
* 20px Interestatal 40 preto de Lenoir City, Tennessee. Permanecen xuntas ata Knoxville, Tennessee.
* 20px Interestatal 64 en Lexington, Kentucky. Permanecen xuntas durante 6 millas (9,7 quilómetros) ao leste do centro de Lexington.
* 20px Interestatal 71 en Walton, Kentucky. Permanecen xuntas ata Cincinnati, Ohio.
* 20px Interestatal 275 en Erlanger, Kentucky. 
* 20px Interestatal 74 en Cincinnati
* 20px Interestatal 70, en Vandalia, Ohio (preto de Dayton)
* 20px Interestatal 80 / Interestatal 90 e Ohio Turnpike en Rossford, Ohio 
* 20px Interestatal 475 en Perrysburg, Ohio e Toledo, Ohio
* 20px Interestatal 280 en Toledo, Ohio
* 20px Interestatal 96 (Jeffries Freeway) en Detroit, Míchigan
* 20px Interestatal 375 en Detroit
* 20px Interestatal 94 (Ford Freeway) en Detroit
* 20px Interestatal 69 en Flint, Míchigan
* 20px Interestatal 475 en Flint
* 20px Interestatal 675 en Saginaw, Míchigan

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Interestatal 75 en Míchigan Highways
* Interestatal 75 en Cincinnati-Transit.net
Fitz-James O'Brien

'''Fitz-James O'Brien'*, nado en Cork o 31 de decembro de 1828 e finado en Cumberland (Maryland) o 6 de abril de 1862, foi un escritor irlandés en lingua inglesa.

Cun estilo próximo ao de Poe, Ambrose Bierce ou H.P. Lovecraft, é considerado un dos precursores da ciencia ficción. Nos comezos (1853) publicou na *Harper's Magazine*, tanto prosa como composicións poéticas. Así mesmo escribiu para *New York Saturday Press*, *Putnam's Magazine*, *Vanity Fair* e *Atlantic Monthly*.

Destacan dentro da súa obra os relatos *What Was It?* e *A lente de diamante* (*The Diamond Lense*).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Biografía do autor''