Narf

**Francisco Xavier Pérez Vázquez**, nado en Silleda o 24 de abril de 1968 e finado en Santiago de Compostela máis coñecido como **Narf**, nos inicios –como integrante da banda Os Quinindiolas e mais de Nicho Varullo, na compañía teatral Chévere e posteriormente en Psicofónica de Conxo– coñecido unicamente como **Fran Pérez**, foi un cantante e compositor galego recoñecido pola forte personalidade e orixinalidade da súa obra, que procurou incorporar ás estruturas do rock distintas influencias sonoras. Sobresaíu como compositor de bandas sonoras para teatro e outros espectáculos, compaxinando esta faceta coa de actor en diferentes funcións teatrais. Colaborou con moitos outros artistas e levou a súa música arredor do mundo, amosou o seu compromiso coa cultura galega e sentiu asemade unha fonda afinidade pola música africana.

## Traxectoria 
Mudouse da súa vila natal a Santiago de Compostela sendo aínda moi novo. Foi membro do grupo Os Quinindiolas, xunto a Xelís de Toro, Pepe Sendón e Marcos Teira, entre outros. e gustáballe definirse como cancionista. proxecto que finalmente quedou plasmado nun disco. Coa banda mozambicana Timbila Muzimba emprendeu o proxecto cultural *Bumba* (2006), confluencia dos sons tradicionais do pobo chopi coa música de Narf, cooperación que perdurarou máis de dez anos e que concluíu con *Da Zigala a Zemambiquo* (2016), segunda parte do proxecto *Bumba*. Coñeceu a Manecas Costa incidentalmente nun camerino durante o Festival Internacional da Lusofonía Cantos na Maré en Pontevedra ao que acudiron como convidados e acordaron colaborar xuntos a partir de entón, froito daquel encontro naceu o álbum *Aló Irmao!* (2010), conseguiron o número 1 no *Top ten* da RDP-África co seu disco Con Quico Cadaval presentou *Obrigado!*, un espectáculo no que confluían as actuacións musicais e os relatos. E da colaboración con Uxía naceu o disco *Baladas da Galiza imaxinaria* (2015).

No festival Liet International, dedicado a fomentar o uso das linguas minorizadas europeas, celebrado no ano 2006 en Östersund (Suecia) acadou o segundo posto co tema *Santiago*, incluído no seu álbum *Tótem* (2007). En decembro do ano 2008 levou a música do seu segundo álbum en solitario *Tótem* a Delhi e Katmandú na compaña de Juan Ramos, con quen coincidira previamente no grupo Os Quinindiolas. Actuou no Festival Câmbio Sonoro en Recife acompañado por Marcos Teira e Pepe Sendón no 2008. Participou con Manecas Costa e Timbila Muzimba no Festival d'Agosto de Maputo, onde estivo en varias edicións. Asistiu no 2009 ao IX Mercado Cultural para amosar *Aló Irmao!* con Manecas Costa, actuaron en Jequié, São Paulo e Salvador de Baía, estiveron en Porto Alegre e tamén en Buenos Aires, no 2010 actuaron de novo xuntos no City of London Festival. Estreou o espectáculo *Atlántic@s* xunto aos artistas galegos Uxía, Rosa Cedrón e Budiño no Mar del Plata, dentro do MICSUR, no mes de maio de 2014. Presentou a súa música en múltiples festivais arredor do mundo, como no Antídoto en São Paulo, no festival de Mindelo, noutros ámbitos como o BAFIM en Buenos Aires e tamén levou a súa música aos escenarios de Cuba, Niterói, Río de Xaneiro, Guinea-Bissau, Varsovia, Brighton, Barcelona, Sevilla, Cracovia ou Newcastle.

Compuxo máis de trinta bandas sonoras para producións teatrais de diferentes compañías de Galiza e Portugal, como a ópera experimental *Resaca* (1996), con libreto de Pepe Sendón, na súa etapa como membro fundador da sala Nasa, *A boa persoa de Sezuán* (2008) e *Salomé* (2010) para o Centro Dramático Galego ou a *Queima do Judas* para Trigo Limpo teatro ACERT, que se celebra tódolos anos en Tondela o Sábado Santo, espectáculo do que foi responsable musical entre os anos 2000 e 2015. Musicou e interpretou os poemas de Xosé Velo *Ser e triunfar* para o videoclip *Santa Liberdade* no ano 2000 e *Espranza* para o DVD do libro *150 anos do Banquete de Conxo. 50 aniversario do Congreso da Emigración* no ano 2006. Formou parte do elenco de actores na obra de teatro *A ópera dos tres reás* (2011), interpretando os papeis de Dedotorto e trobeiro cego, baixo a dirección escénica de Quico Cadaval para o Centro Dramático Galego. No eido audiovisual participou como compositor das cancións no relato infantil multimedia *O labirinto dos soños*, con texto e dirección de Pepe Sendón, na serie de televisión baseada no relato anterior *O Labirinto dos Soños: Ventura na Illa de Hypnos* entre outros traballos.
miniatura|280px|Narf e Uxía no MICSUR, Mar del Plata, no ano 2014, presentando *Atlántic@s*.

Entre os meses de marzo e abril de 2016 estivo 40 días nos Estados Unidos de América durante a xira de presentación do seu último disco *Baladas da Galiza imaxinaria*, feito en colaboración con Uxía. No mes de setembro de 2016 suspendeu por recomendación médica un concerto da antedita xira previsto en Ribeira por mor do seu delicado estado de saúde. Malia todo, os seus últimos concertos celebráronse no Teatro Principal de Santiago xunto aos africanos Timbila Muzimba para amosar ao público o proxecto *Bumba II: Da Zigala a Zemambiquo*, o 22 de outubro no marco do Womex e o día 23 o derradeiro. Faleceu a causa dun cancro o 15 de novembro de 2016 aos 48 anos de idade.

## Recoñecementos 
Trala súa morte fixéronse varias homenaxes na súa lembranza. A primeira delas foi o ano seguinte, durante o XIII Festival Internacional da Lusofonía Cantos na Maré, celebrado o 14 de xaneiro de 2017 no Pazo da Cultura de Pontevedra.

Nun acto celebrado o 21 de febreiro de 2017 na galería Sargadelos en Santiago de Compostela, que serviu para pechar unha exposición con ilustracións inspiradas en Rosalía de Castro no 180 aniversario do seu nacemento, celebrouse unha homenaxe conxunta dedicada a Narf e Rosalía organizada por El Patito Editorial e o concello, onde a editorial presentou *Nas tardes escuras* (2013), disco no que Narf adaptou os poemas de Rosalía ao rock.

Unha estatua de bronce foi inaugurada en Boiro o 10 de xuño de 2017 durante unha homenaxe feita no seu honor na Pousada das Ánimas, sala de concertos que posteriormente cambiou o seu nome, denominándose A Pousada da Galiza Imaxinaria na súa honra.

O 30 de agosto de 2017 celebrouse un concerto tributo a Narf na praza da Quintana durante o festival Feito a Man en Santiago de Compostela. A partir do ano 2023 o escenario principal do festival pasou a denominarse escenario Narf.

Na cuarta edición do festival O mar nunha flor, celebrado o 4 de agosto de 2018 na Illa de Arousa, varios artistas participaron nun concerto dedicado na súa memoria.

O 28 de febreiro de 2019 rendeuse tributo a Narf en Lugo durante o ciclo de concertos Lubicán coa celebración do espectáculo *Encontrarte, o lubicán de Narf*, no que participaron varios artistas.

Durante o festival Ahoje é ahoje, organizado polo teatro Avenida en Maputo (Mozambique), celebrouse o 3 de novembro de 2019 unha homenaxe en lembranza de Narf.

O 15 de novembro de 2024 celebrouse no seu recordo o acto *Encontrarte, Narf* na Casa das Crechas de Santiago de Compostela, con motivo do oitavo aniversario da súa morte.

A Deputación da Coruña pasou a denominar o concurso musical de rock como Concurso Fran Pérez "Narf" para grupos e artistas musicais a partir de 2017.

## Discografía 
:*Todos eles baixo a produción de Antonio Vázquez (Asisí producións)*

Con Os Quinindiolas
* *Os Quinindiolas* (1991, editado en 2009 por A Regueifa).

Con Nicho Varullo
* *Nicho Varullo* (Spectra, 1991).

Con Psicofónica de Conxo
* *Psicópolis* (Fortes & Rangel, 2001).
* *Extramundi* (Madame Mir, 2002).

Con Jabier Muguruza e Miquel Gil
* *Mundo café* (Gintonic, 2005).

Con Manecas Costa
* *Aló irmao!* (Cartafol/Falcatruada, 2010) (DVD - Directo).

Con Uxía
* *Baladas da Galiza imaxinaria* (Damadriña, 2015).

Como Narf en solitario
* *Directo en Compostela* (Changüi, 2004) (Directo).
* *Tótem* (Falcatruada, 2007). 
* *Nas tardes escuras* (El Patito Editorial, 2013).

### No audiovisual 
Como compositor de bandas sonoras
* *O Labirinto dos Soños*, relato infantil multimedia (Grandola Nova, 2002).
* *O Labirinto dos Soños: Ventura na Illa de Hypnos*, serie de televisión (Grandola Nova, 2004).
* *Galicia une*, campaña para a Xunta de Galicia (Nordesía Producións, 2006).
* *Móvete*, videoclip da Xunta de Galicia (Atlantis, 2007).

### Outros traballos 
* A obra sinfónica *Canción das árbores danzantes*, encarga da Xunta de Galicia para a toma de posesión do presidente Touriño (2005).
* O tema * Noite de estrelas* incluído no álbum tributo a Andrés do Barro *Manifesto Dobarrista* (Falcatruada, 2007).
* A banda sonora da páxina web *Golfiño*, cómic (El Patito Editorial, 2007).
* A banda sonora da páxina web *Universo Galimatías*, cómic (El Patito Editorial, 2009).

## Premios 
miniatura|260px|Estatua de Narf na Pousada das Ánimas, nomeada posteriormente como A Pousada da Galiza Imaxinaria no seu honor.Como compositor de bandas sonoras para teatro e outros espectáculos
* Premio da Crítica ao mellor musical do 1996, en Barcelona, pola ópera cómica *Annus horribilis* (con libreto de Pepe Sendón).
* Premio María Casares á mellor música orixinal no 1997, por *Finis Mundi Circus* (Mofa e Befa). Compartido con Piti Sanz.
* Premio María Casares á mellor música orixinal no 1998, por *Órbita mutante* (Chévere). Coa Banda da Sala Nasa.
* Premio María Casares á mellor música orixinal no 2003, por ''Río Bravo'02* (Chévere).
* Premio María Casares á mellor música orixinal no 2004, por *Sidecar* (Belmondo).
* Premio María Casares á mellor música orixinal no 2010, por *O segredo dos Hoffmann* (Lagarta Lagarta).

Como músico
* Segundo posto no concurso de canción en linguas minorizadas europeas, festival Liet International de Suecia, co tema *Santiago* no ano 2006, publicada dentro do seu disco *Tótem*.
* Número 1 no *Top ten* da RDP-África durante tres semanas de agosto de 2010 co disco *Aló irmao!''.
* Na primeira edición dos Premios Martín Códax da Música, convocados no ano 2013 pola asociación Músicos Ao Vivo, foi o vencedor na categoría de rock, blues, funk & soul.
* Premio [[aRitmar|aRi[t]mar]] á Embaixada da amizade galego-lusófona, no ano 2017.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*