José Luis Basanta

**José Luis Basanta Campos**, nado na Fonsagrada o 5 de maio de 1924 e finado en Pontevedra o 20 de decembro de 2016, foi un químico galego coñecido polos seus traballos de investigación sobre as filigranas, ou marcas de auga do papel e no tocante á historia da reloxería e o estudo e catalogación dos reloxos de sol de Galicia.

## Traxectoria 
Fillo de Andrés Basanta Silva, xuíz de primeira instancia na Fonsagrada, estudou e licenciouse na carreira de Ciencias Químicas (1941-1946) en Oviedo. En 1949 foi nomeado profesor axudante de clases prácticas na Facultade de Ciencias de Santiago de Compostela, onde consegue unha bolsa do CSIC e traballa baixo a dirección do doutor Ignacio Ribas.
En 1951 le en Madrid a súa tese sobre os alcaloides do toxo, e a partir de 1955 comeza a traballar en FEFASA (Miranda de Ebro). en publicacións galegas, españolas e mesmo estranxeiras, chegando a ser colaborador no xornal ABC no tocante a reloxería.

Durante anos tivo unha estreita relación co Museo de Pontevedra. Doou libros e escribiu varios artigos na súa revista. En 1997 apróbase a súa designación como vocal do padroado do museo no que tamén foi bibliotecario.

Na última etapa da súa vida colabora xunto a Guillermo García de la Riega da Asociación Cristóbal Colón Galego, no estudo e análise da documentación utilizada por Celso García de la Riega para a súa teoría sobre a orixe galega de Cristovo Colón.

Outra faceta de José Luis Basanta é a de biblíofilo e coleccionista de libros, e mesmo de xoguetes. As distintas doazóns que fai ó longo da súa vida dan fe desta afección. En 1976 doa unha serie de libros e publicacións ó Museo de Pontevedra. En 2010 doou unha serie de 40 xoguetes dos anos 30 ó Museo Provincial de Lugo e no 2013 lega a totalidade da súa colección de 9 000 exemplares á Biblioteca de Galicia.

O 20 de decembro do 2016 falece ós 92 anos de idade e foi soterrado no cemiterio municipal de Vilalba.

## Papel 
Estudoso da historia e das filigranas do papel foi considerado o maior experto en papel antigo de Galicia. Foi moi importante a súa aportación ó estudo das filigranas como xeito de datar documentación.
Así referíase o historiador Xosé Filgueira Valverde sobre o traballo de Basanta:

A parte do estudo e catalogación dos reloxos de sol tamén dedicouse ó seu deseño. A súa obra máis destacada a fixo entre os anos 2009 e 2010. Xunto o arquitecto Enrique Pérez Ardá, instalaron nunha superficie de 300 metros cadrados do Centro Social Donramiro (Lalín) o que foi considerado na súa época como o reloxo de sol polar máis grande de Europa. Inaugurouse o 15 de outubro de 2010. O monumental reloxo tamén foi unha homenaxe a Ramón Aller, o afamado astrónomo local.

### Obra 
*  .
*  .

Outras obras nas que participa:
*   e .
*   e .

### Exposicións 
* 1977 *El reloj de sol en Galicia* no Museo de Pontevedra.
* 1978 *Reloxos de sol* no Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense.
* 1978 *Reloxos de sol* no Museo do Pobo Galego en Santiago de Compostela.
* 1980 *Relojes de sol gallegos* no *Museo de Artes y Costumbres Populares* de Sevilla.
* 1980 *Rellotges de sol de Galicia* no *Museo de las Artes Decorativas* de Barcelona.
* 1980 Museo Provincial Téxtil de Terrasa.
* 1982 Colexio Maior Guadalupe de Madrid.
* 2014 *Libros sobre reloxos. Colección José Luis Basanta*, na Cidade da Cultura de Galicia, Santiago de Compostela.

## Recoñecementos
* Presidente do padroado da Editorial de los Bibliófilos Gallegos.
* 1987 Membro numerario da Real Academia de Belas Artes de San Fernando.
* Socio de honor da *Asociación de Amigos de los Relojes de Sol.*
* 2013 Socio de honor do Liceo Casino de Pontevedra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  .
*  .
* ,  e .
*  .
*  .

### Outros artigos 
* Papel
* Filigranas
* Reloxo
* Reloxo de sol

### Ligazóns externas 
* *Las filigranas, como elemento de estudio en el Colón gallego*.