open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Antoatecados

[miniatura|260px|*Millepora alcicornis*, un [coral de fogo]]
[miniatura|260px|*Hydra oligactis*, unha [especie común de auga doce]]

O dos **antoatecados** (*Anthoathecata*), tamén coñecidos como **antomedusas** (*Anthomedusae*), é unha orde de cnidarios da clase dos Hidrozoos.   

## Taxonomía 
### Descrición 
A orde foi descrita en 1992 por Paul F. S. Cornelius,

* a carencia de teca nos pólipos, isto é, que son atecados (de aí o seu nome);
* a presenza de tentáculos de morfoloxía variada, de filiformes a capitados.

O seu hábitat preferente é o mariño, aínda que hai xéneros como *Hydra* que son propios de auga doce. Algunhas especies adoitan dispoñerse en bordos rochosos a pouca profundidade, ben batidos polas ondadas. Outras forman praderías,

A distribución xeográfica dos representantes do grupo inclúe todos os océanos e latitudes, desde augas polares a tropicais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bouillon, J. & Boero, F. (2000): "Synopsis of the families and genera of the Hydromedusae of the world, with a list of the worldwide species". *Thalassia Salent*. **24**: 47-296.
* Cornelius, P. F. S. (1992): "Medusa loss in leptolid Hydrozoan (Cnidaria) hydroid rafting, and abbreviated life-cycles among their remote-island faunae: an interim review". En: J. Bouillon, F. Boero, F. Cicogna, J. M. Gili & R. G. Hughes, eds., "Aspects of hydrozoan biology". *Scientia Marina* **56** (2-3): 245-261.
* Lin, M., Xu, Z.-Z., Huang, J.-Q., Nurul, F., Guo, D.-H., Wang, C.-G. & Chen, B. (2013): "Two new species of Anthomedusae from the Bitung Strait, Indonesia (Cnidaria)". *Acta zootaxonomica sinica* **38** (2): 246–250.
* Peña Cantero, A. L.; Vervoort, W.; Watson, E. J. (2003): "On Clathrozoellidae (Cnidaria, Hydrozoa, Anthoathecatae), a new family of rare deep-water leptolids, with the description of three new species". *Zoologische Verhandelingen* **345**: 281–296.
* Veron, J .E. N. (2000): *Corals of the World. Vol. 3*. Townsville, Queensland, Australia: Australian Institute of Marine Sciences.

### Outros arrigos 
* Hidrozoos

### Ligazóns externas 
* Anthoathecata na ADW.
* Anthoathecata na EOL.
* "Phylogeny and Classification of Hydroidomedusae" .
* NEAT (North East Atlantic Taxa).
Verdict (filme de 2019)

***Verdict*** é un filme filipino de 2019 dirixido por Raymund Ribay Gutierrez. Foi escollido como candidato de Filipinas para o Óscar ó mellor filme internacional na 92ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Max Eigenmann como Joy Santos
* Kristoffer King como Dante Santos
* Jordhen Suan como Angel Santos
* Rene Durian como xuíz

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 92ª edición dos Óscar
* Filmes de Filipinas propostos ó Óscar ó mellor filme internacional

### Ligazóns externas 
*
Zoolóxico humano

[miniatura|250x250px|[Pobo selk'nam|Selk'nam levados a París por Maître en 1889.]]
Os **zoolóxicos humanos**, tamén chamadas **exposicións etnolóxicas**, foron unha serie de exhibicións levadas a cabo durante os séculos XIX e XX arredor de humanos erradamente considerados como nun estado primitivo, e describen unha actitude cultural de supremacía racial. Seguiron o modelo implantado por Carl Hagenbeck, promotor das exhibicións humanas realizadas no Xardín de Aclimatación de París, e realizáronse dende a década de 1870, até principios da década de 1930. Foi popularizado pola publicación en 2002 da obra *Zoolóxicos humanos*, escrito por varios historiadores franceses especialistas do fenómeno colonial.

As exposicións coloniais foron a ocasión de presentar ao público da metrópole unha mostra dos diferentes pobos colonizados, postos en escena, en situación forzada nun ambiente reconstruído.

Eufemisticamente tamén eran coñecidos como «exposicións etnolóxicas» ou «cidades de negros», salientando as diferenzas culturais entre as nacións occidentais e as non europeas. Estes zoos etnográficos foron criticados por alevosamente degradantes da condición humana, e por racistas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bosquimán de Banyoles
* Ota Benga
* Saartjie Baartman
* Racismo
* Racismo ambiental
* Racismo científico
* Regra dunha gota

### Bibliografía 
*Nicolas Bancel, Pascal Blanchard, Gilles Boëtsch, Eric Deroo, Sandrine Lemaire *Zoos humains. De la Vénus hottentote aux reality shows*, edition *La Découverte* (2002)  - Presentación en francés do libro: livre zoos humains 
*Anne Dreesbach: ''Colonial Exhibitions, 'Völkerschauen' and the Display of the 'Other'*, European History Online, Mainz: Institute of European History, 2012, consultado o 6 de xuño de 2012.
**The Couple in the Cage*.  1997.  Dir. Coco Fusco e Paula Eredia.  30 min.
*Régis Warnier, the film *Man to Man''. 2005.
*"From Bella Coola to Berlin". 2006. Dir. Barbara Hager. 48 minutes. Broadcaster—Bravo! Canadá (2007).
*"Indianer in Berlin: Hagenbeck's Volkerschau". 2006. Dir. Barbara Hager. Broadcaster—Discovery Germany Geschichte Channel (2007).
*Alexander C. T. Geppert, *Fleeting Cities. Imperial Expositions in Fin-de-Siècle Europe* (Basingstoke: Palgrave Macmillan, 2010).
*Sadiah Qureshi, *Peoples on Parade: Exhibitions, Empire and Anthropology in Nineteenth-Century Britain* (2011).
The Bridge Curse

***The Bridge Curse*** (en ) é un filme taiwanés de suspense e terror de 2020 dirixido por Lester Hsi. Está protagonizado por Ning Chang, Cheng Ko, J.C. Lin, Summer Meng, Vera Yen, Wan-Ru Zhan, que se estreou en Taiwán o 27 de febreiro de 2020.

## Sinopse 
O filme conta a historia dun grupo de estudantes universitarios que deciden poñer a proba unha lenda que circula polo campus sobre unha pantasma que se aparece nunha ponte.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Jay

**Jay** foi unha banda galega procedente de Vigo formada no ano 2012 por Benjamin Louis (guitarra, dizzy lizzy), Manu Álvarez (batería), Brais Otero (baixo e voz) e Julián Goicoa (guitarra). Cun son onde predominaba o noise rock o grupo publicou dous álbums con esta formación a través do selo Discos Humeantes, *Vacaciones en Vietnam* (2013) e *Los colegas no te olvidan* (2015). Benjamin Louis e Manu Álvarez deixaron o grupo e foron substituídos por Fiz García e Fernando Areal, editando esta nova formación o seu terceiro álbum de estudio en 2017, *Fuimos nosotros*, desta vez co selo compostelán Matapadre e cun estilo onde incorporan elementos de pop, electrónica, rock sinfónico, hip hop e incluso flamenco.

Jay disolveuse dando paso á banda Mundo Prestigio, formada polos mesmos membros, que incorporou novos elementos á música da súa anterior encarnación. Este novo grupo estreouse co seu primeiro EP en maio de 2019.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bandcamp da banda
Jaime Azcona

**Jaime Azcona Flamen**, nado en Pamplona é un ex piloto español de rallys, que destacou no Campionato de España de Rallyes, dos anos 90, proclamándose subcampión en 1996 e 1997.  

É irmán do tamén piloto de rallys Javier Azcona. Foi piloto oficial de Peugeot, marca coa que correu a maior parte da súa vida deportiva, sendo o seu principal copiloto o alemán Julius Billmaier. 

## Traxectoria 
Comezou a súa carreira en competicións rexionais, gañando a Copa Marbella Astur-Cántabro-Vasca 

Ao ano seguinte incorporouse ao equipo oficial de Peugeot xunto a Borja Moratal como xefe de equipo e con David Guixeras como compañeiro. Nesa tempada logrou a súa primeira vitoria absoluta, no 12º Rally da Coruña. En 1995 o seu compañeiro foi Sergio Vallejo, que gañara o Desafío Peugeot o ano anterior. 

En 1997 Azcona fíxose cun Peugeot 306 Maxi, coas últimas evolucións dos Kit Car, pero aínda que logrou tres vitorias, tampouco logrou gañar o título nacional, quedando de novo segundo, nun ano no que Chus Puras dominou co seu Citroën ZX Kit Car. Ademais ese ano disputou o seu sexto Rally Cataluña, conseguindo rematar en sétima posición, sendo o mellor dos españois, por diante incluso de Carlos Sainz. A pesar destes resultados, tras o remate da tempada Borja Moratal decidiu substituílo por Manuel Muniente. 

Despois de non continuar na estrutura da marca do león, estivo a piques de pechar un acordo para correr como piloto oficial de Renault en 1998, pero finalmente esa opción non se concretou e abandonou a súa carreira como piloto para rematar os seus estudos de enxeñería. 

## Palmarés 
### Vitorias no Campionato de España 
## Notas
Orígenes secretos

***Orígenes secretos*** é un filme español de 2020 dirixido por David Galán Galindo, escrito por David Galán Galindo e Fernando Navarro, e baseado na novela homónima de Galindo. Está protagonizado por Verónica Echegui, Leonardo Sbaraglia e Javier Rey. O filme estreouse o 28 de agosto de 2020 en Netflix.

## Personaxes 
* Verónica Echegui como Norma
* Leonardo Sbaraglia como Paco
* Javier Rey como David
* Álex García como Javier
* Ernesto Alterio como Bruguera
* Carlos Areces como Galván
* Brays Efe como Jorge Elias
* Antonio Resines como Cosme
* Roman Rymar como Felipe
* Fran Bleu como Víctor Vid

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Samuel Folgueral Arias

**Samuel Folgueral Arias**, nado en Ponferrada o 9 de outubro de 1963, é un ex copiloto de rallys e político español.  

Foi concelleiro de Ponferrada dende 2011 e converteuse en alcalde o 8 de marzo de 2013 tras unha moción de censura no concello. Nas derradeiras eleccións de 2023 o seu grupo non se presentou, polo que perdeu a representación que tiña no concello. 

## Traxectoria 
Estudou arquitectura na Coruña, onde foi membro do equipo editorial da revista *Ruptura* dende a súa fundación en 1989. 

A principios dos anos 2000 adentrouse no mundo dos rallys, como copiloto de Conrado Fernández primeiro e de Antonio Garrido despois. 5 concelleiros obtivo a candidatura de Independientes Agrupados de Ponferrada (IAP) e 12 a do Partido Popular (PP), cuxo cabeza de lista, Carlos López Riesco, foi elixido alcalde. 

O 25 de febreiro de 2013, os oito concelleiros do PSOE e os 5 do IAP presentaron unha moción de censura, apoiada por todas as executivas do PSOE, dende a Federal ata o local, pasando pola Autonómica, a Provincial e a Comarcal. 

A moción de censura foi votada o 8 de marzo de 2013, sendo Samuel Folgueral elixido alcalde cos 13 votos favorables do PSOE e IAP e os 12 en contra do PP. 

Foi entón cando a líder socialista Carme Chacón, que non se tiña pronunciado nos días transcorridos entre a presentación e o voto sobre a moción de censura, manifestouse en contra da moción por ter sido votada por Ismael Álvarez (presidente de IAP e concelleiro do Concello de Ponferrada), protagonista do caso Nevenka. A continuación producíronse numerosas manifestacións ao respecto dos políticos nacionais nas redes sociais e medios de comunicación, e ás 8 da tarde Alfredo Pérez Rubalcaba, naquel momento secretario xeral do PSOE, ordenou a Samuel Folgueral que dimitise como alcalde. Ocupou o cargo ata as eleccións de 2015, para as que fundou un novo partido, Unión Social de Electores do Bierzo (USE Bierzo), co que obtivo cinco escanos. Ao non conseguir chegar a un acordo as demais forzas, asumiu a alcaldía a líder do partido máis votado, Gloria Fernández Merayo, do Partido Popular. 

Folgueral presentouse de novo á alcaldía nas eleccións de 2019, encabezando de novo o USE Bierzo pero obtendo só dous concelleiros. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Resultados de Samuel Folgueral en ewrc-results.com .
Ceferino Maestú Barrio

**Ceferino Luis Maestú Barrio**, nado en Vigo o 30 de outubro de 1920 e finado en Boadilla del Monte o 13 de decembro de 2016, foi un xornalista e sindicalista galego.

## Traxectoria 
Fillo de Ceferino Maestú Novoa, alcalde de Vigo, republicano que foi fusilado polos golpistas logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936. Ceferino afiliouse moi novo a Falange e combateu na guerra nas filas do exército sublevado.

Xornalista de profesión, traballou en medios da «Prensa del Movimiento». En 1948 fundou a axencia de noticias «Fiel», absorbida por EFE en 1968. Foi vogal do Sindicato provincial del Papel, Prensa y Artes Gráficas de Madrid. Desilusionado coa liña oficial franquista, desenvolveu unha liña de actuación alternativa aos Sindicatos verticais. En 1963 foi un dos fundadores da Frente de Estudiantes Sindicalistas (FES) xunto a Sigfredo Hillers, Narciso Perales e Juan Diego. Maestú, que mantivo contactos co Partido Comunista de España, tamén participou na fundación do sindicato Comisións Obreiras. Consecuencia das súas actividades, foi detido pola policía franquista en 1966.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 
* 
* 
* 
* 
*
Portas de á de gaivota

230px|miniaturadaimagem|dereita|Mercedes-Benz SLS AMG GT coas portas de á de gaivota abertas.
right|230px|thumb|Un Cessna 350 coas portas abertas.
As **portas de á de gaivota** son un tipo de portas de automóbil que están fixadas ao teito e abren verticalmente, ao contrario das portas convencionais. Son chamadas así porque, cando están abertas, as portas evocan a imaxe dunha gaivota coas ás despregadas.

Os exemplos máis coñecidos de coches producidos en serie con portas deste tipo son o Mercedes-Benz 300 SL dos anos 1950 (primeiro coche de rúa con portas que abren para arriba), o Bricklin SV-1 dos anos 1970, o DMC DeLorean dos anos 1980 e o Mercedes-Benz SLS AMG da década de 2010.

A principal vantaxe que teñen estas portas é que requiren pouco espazo para abrilas (27,5&nbsp;cm no DeLorean; 11 polgadas).

As portas de á de gaivota tamén foron usadas en avións pequenos; dous exemplos son o francés Socata TB e o estadounidense Cessna 350 Corvalis.

## Notas
Javier Azcona

**Javier Azcona Flamen**, nado en Pamplona, é un ex piloto español de rallys.

Competiu durante anos no Campionato de España de Rallys, proclamándose campión en diferentes categorías e copas de promoción e sendo un dos pilotos con máis rallys disputados (149). Foi campión do Desafío Peugeot (1989), cinco veces campión da Copa Renault (1992-1995 e 2003), campión do grupo N (1995) e campión do Trofeo Citroën (1996 e 1997). Competiu tamén en Galicia, proclamándose campión de Galicia de rally na tempada 1994.

É irmán do tamén expiloto Jaime Azcona.

## Traxectoria 
Comezou nos rallys nos anos 80. En 1984 disputou o Rally Cidade de Pamplona e o Rally Vasco Navarro a bordo dun Seat Fura e coa italiana Inma Vittorini como copiloto. En 1986 comezou a competir cun Peugeot 205 GTI co que correu o seu primeiro Rally Cataluña así como varias probas do nacional. 

En 1988 quedou terceiro no Desafío Peugeot e ao ano seguinte, con Miguel Aldaz de copiloto, proclamouse campión de dita competición e subcampión do grupo N, ademais de rematar en quinta posición na clasificación absoluta. En 1990 foi piloto oficial de Peugeot e conseguiu o seu primeiro podio absoluto ao rematar en terceira posición no Rally Villa de Llanes, só por detrás de Chus Puras e Borja Moratal.

En 1991 comezou a correr o nacional cun Renault Clio 16v, co que tivo malos resultados ese ano. Disputou tamén catro probas da Copa de España, rematando na novena posición final. En 1992 proclamouse vencedor da Copa Renault do nacional, título que revalidou nos tres anos seguintes. Durante eses anos disputou tamén o Campionato de Galicia de Rally e en 1994 con Juan Louro de copiloto, proclamouse vencedor ao final da tempada, na que logrou tamén a súa primeira vitoria absoluta nun rally, no 7º Rally de Narón. En 1995 foi campión do grupo N do nacional. así como diversos rallys de campionatos autonómicos, logrando a vitoria no Rally Cidade de Pamplona. En 1997 revalidou o título do Trofeo Citroën e ao ano seguinte obtivo cun Citroën Saxo Kit Car a súa mellor posición na clasificación absoluta do Campionato de España, ao rematar en terceira posición, só por detrás de Chus Puras e Luis Climent. En 1999 e 2000 correu cun Peugeot 106 Maxi e en 2001 volveu ao Renault Clio, proclamándose en 2003 vencedor da Copa Renault por quinta vez.

## Notas
Tino Pardo

**Celestino Pardo Corral**, coñecido como **Tino Pardo**, nado en Xermade o 26 de maio de 1942, pero afincado en Ferrol, é un ex piloto galego de rallys.

Foi o vencedor da primeira tempada do Campionato de Galicia de Rally en 1979 e competiu tamén en numerosas carreiras de montaña.

## Traxectoria 
En 1978, no seu primeiro ano de competición proclamouse subcampión galego de montaña tras vencer na VI Subida á Bailadora, obtendo o segundo posto na IV Subida a San Antoniño e na IV Subida ó Iroite, resultados obtidos a bordo dun Fórmula Juncosa 1800 que fora propiedade de Jean Claude. 

No seu segundo ano en activo, en 1979, conquistou o Campionato de Galicia de Rally grazas á súa regularidade Venceu no grupo 2 na II, III e IV Subida á Grela e tamén no Rally de Grado, en Asturias.

Quedou cuarto no ano 1981 e sexto na clasificación de montaña, tras obter 6 segundos postos de clase e 3 terceiros, sempre a bordo do Seat 124 2000 de grupo 2.

Na temporada 1982 gañou a súa clase (5º absoluto) no V Rally dos Pazos e foi segundo absoluto no XII Rally da Coruña, sendo segundo de clase na VII Subida a Celas de Peiro (5º absoluto), na VIII Subida ao Iroite (8º absoluto) e no XVI Rally do Lacón (7º absoluto).

Participou en probas de xeito esporádico nas temporadas 1983, 1984 e 1985 para retirarse definitivamente da competición no Rally das Pontes de 1987.

O seu irmán Antonio Pardo tamén competiu en rallys, chegando a ser 4º no Rally de Ferrol de 1980 cun Renault 5 Alpine.

## Notas
María del Carmen Guisán

**María del Carmen Guisán Seijas**, nada na Coruña o 9 de agosto de 1947, é unha economista e profesora galega.

## Traxectoria 
Guisán é profesora na Universidade de Santiago de Compostela e unha das 20 economistas españolas máis influentes segundo o xornal *El Confidencial*. Actualmente é editora da revista académica *Applied Econometrics and International Development*. Tamén foi editora doutras dúas Revistas académicas incluídas na base SCOPUS de Elsevier: *Regional and Sectoral Economic Studies* (2001-2020) e *Revista Galega de Economía*, no período 2014-2018. Ten publicacións en inglés, español, galego, francés e portugués.

O principal foco da súa investigación é a economía do desenvolvemento mundial, os modelos macroeconométricos e os estudos comparativos, nacionais e rexionais de economía europea. Publicou varios traballos sobre modelos macroeconómétricos. Ademais escribiu un libro de texto sobre econometría en castelán. Está incluída na lista das 20 economistas españolas máis influentes e na clasificación das 100 mulleres máis importantes das economías en IDEAS. Participou nun debate de *The New York Times* sobre o futuro de Europa, argumentando que Alemaña debería insistir menos na austeridade e máis no emprego e desenvolvemento na zona euro.

## Obra
* Guisan, M. Carmen, *Macro-econometric Models: The Role of Demand and Supply*. ICFAI University Press, 2005.
* Guisan, M. Carmen, *Notable Spanish Women Economists: Pioneers, Doctoral Supervisors of Applied Economics and Top Researchers, 1975-2018*, Regional and Sectoral Economic Studies, Vol. 18-1. (8)&nbsp;(2018)
* Guisan, M. Carmen; Aguayo, Eva; Exposito, Pilar (2001). "Economic growth and cycles: Cross-country models of education, industry and fertility and international comparisons". Applied Econometrics and International Development. 1 (1): 9–37.
* Guisan, M. C.; Exposito, P. (2010). "Health Expenditure, Education, Government Effectiveness and Quality of Life in Africa and Asia". Regional and Sectoral Economic Studies. 10 (1).
* Guisán(2013). *Emprego Sectorial e participación social das mulleres en Galicia e Europa*. Servizo de Publicacións da Universidade de Santiago de Compostela, ISBN 978-84-9887-857-8
* Guisán(1990). *Galicia 2000. Industria y Empleo*. Servizo de Publicacións da Universidade de Santiago de Compostela.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Currículo na Universidade Santiago de Compostela
*Artigos en Ideas.Repec
Pedro Castañón

**Pedro Luis Castañón Escalera**, nado en Santiago de Compostela c.1961, é un ex piloto galego de rallys.

Competiu de xeito habitual no Campionato de Galicia de Rally, do que se proclamou subcampión na tempada 1996. É pai do tamén piloto Pedro Castañón López.

## Traxectoria 
Comezou nos rallys nos anos 80 na Escudería Compostela pilotando un Citroën Visa e en 1991 quedou terceiro na Copa Seat Marbella do Campionato de Galicia de Rally. En 1992 usou un Peugeot 205 Rallye, co que quedou segundo na Copa Mabor e nos seguintes tres anos correu sobre Citroën AX Sport, co que quedou segundo no Rally de Noia de 1994, por detrás de Javier Piñeiro. Ese ano proclamouse campión da Challenge Citroën, dentro da cal conseguiu tres vitorias, dous segundos postos e dous terceiros, superando ao segundo clasificado, Benito Carballido. Na tempada 1996, conducindo un Renault Clio Williams, conseguiu outro segundo posto absoluto, no Rally Botafumeiro, e a súa regularidade permitiulle proclamarse subcampión galego, só por detrás de Germán Castrillón. Durante os seguintes anos os problemas co Clio e cun novo Seat Ibiza Cupra impedíronlle obter tan bos resultados, mais aínda así logrou outro podio no Rally Botafumeiro de 1998. O seu copiloto habitual estes anos era Miguel Ángel Vilas. proclamándose gañador da Copa Galicia de Prototipos no seu primeiro ano, título que revalidou nos catro anos seguintes. No 2004, cun Seat León Cupra, foi ademais campión galego de montaña entre os vehículos carrozados. Disputou tamén de xeito interrompido o Campionato de España de Montaña, rematando en 2001 como sexto do seu grupo (A2), e décimo en 2005 e 2006. A principios de 2007 estreou un Nissan Primera Superturismo no nacional de montaña, co que competiu de xeito máis esporádico nos seguintes anos.

O seu fillo Pedro tomou o seu relevo, competindo dende pequeno en karting e logo en subidas, e gañando en 2014 o Campionato de Montaña de Portugal.

## Notas
Andrea Muras

**Andrea Muras Mora**, nada en Pontevedra en 1989, é unha bióloga galega. En 2019 foi seleccionada como finalista do concurso de monólogos científicos FameLab organizado pola Fundación Española para a Ciencia e a Tecnoloxía (Fecyt), o British Council e Obra Social “la Caixa”. 

## Traxectoria 
Andrea Muras é licenciada en Bioloxía pola Universidade de Santiago de Compostela, onde tamén realizou un máster en Biotecnoloxía. Realizou a súa tese de doutoramento sobre comunicación bacteriana, a placa dental e as enfermidades orais no grupo Acuicultura e Biotecnoloxía (Aquabiotech) da USC. Unha investigación pola que o grupo Aquabiotech foi premiado pola Real Academa Galega das Ciencias na modalidade de mellor traballo desenvolvido por un grupo de investigación aplicada dos Premios de Transferencia de Tecnoloxía en Galicia 2016.

En 2018 participou no certame estatal “Somos Científicos, sácanos de aquí!” que pon en contacto a investigadores de diversas ramas con estudantes de 10 a 18 anos. En 2019 participou no certame Famelab, logrando ser finalista co monólogo ‘Las bacterias de mi boca'[] onde aborda o tema da súa tese de doutoramento.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Andrea Muras Mora Semifinal Famelab España 2019

*
Luna E-6M

thumb|Réplica de Luna 13.
**Luna E-6M** ou **Luna Ye-6M** pola súa transliteración da lingua rusa, foi un modelo de sonda lunar soviética evolución das Luna E-6 e cun único membro.

## Características 
A única representante de familia E-6M foi Luna 13, lanzada o 21 de decembro de 1966 mediante un foguete Molniya M. Cunha masa de 150 kg, Luna 13 era un aterrizador con forma esférica e que ao contacto coa superficie lunar, suavizado mediante airbags, abriu a súa cuberta en forma de catro pétalos para despregar as súas antenas e comezar a retransmitir datos científicos. A sonda levaba unha cámara a bordo, un densitómetro de radiación para estudar as propiedades físicas do solo, un penetrómetro e un dinamógrafo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Luna E-1
*Luna E-1A
*Luna E-3
*Luna E-6
*Luna E-6LF
*Luna E-6LS
*Luna E-6S
*Luna Ye-8
*Luna Ye-8-5
*Luna Ye-8-5M
*Luna Ye-8-LS
Gastróporo

En zooloxía, denomínase **gastróporo** a un pequeno orificio (poro) aberto no exoesqueleto dunha colonia de cnidarios hidrozoos, ou cenósteo, como, por exemplo, nas especies da familia dos milepóridos, que alberga un gastrozoide, pólipo e que se ocupa da dixestión dos alimentos, que lles achega un dactilozoide situado na súa proximidade.
## Etimoloxía 
O nome *gastròporo* está fomado pola unión dos elementos *gastro-* e *-poro*. O primeiro elemento deriva do grego antigo γαστήρ -στρός *gastḗr, -strós*, "estómago", e *-poro*, do latín *porus*, derivado do grego antigo πόρος *póros*, "paso", "pasaxe"

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Gastrozoide
* Milepóridos
Dactilozoide

En zooloxía, denomínanse **dactilozoides**, ou **dactilozooides**, aos zooides (pólipos) dos celentéreos hidrozoos coloniais, como, por exemplo, nas especies do xénero *Millepora*, que están encargados da defensa da colonia e da captura de presas. 

## Estrutura e funcións 
De corpo alongado, mesmo vermiforme, e desprovistos de boca, posúen numerosos tentáculos finos, como pelos, fortemente armados con nematocistos, células urticantes empregadas na caza de presas de plancto, que achegan aos gastrozoides, pólipos coloniais encargados da dixestión dos alimentos, ou para defenderen o seu espazo vital doutras especies. Os dactilozoides son, pois, defensivos e, ao tempo, son a principal ferramenta para captaren alimentos para a colonia; teñen entre 0,1 e 0,3 mm de diámetro, e permanecen en cavidades do cenósteo ou exoesqueleto da colonia, baixo a superficie do coral, e emerxen pola noite a través de poros, denominados dactilóporos.

## Etimoloxía 
O nome *dactilozoide* está formado polos elementos do *Vocabulario Científico Internacional* *dactil-* e *-zoide*. O primeiro deriva do grego antigo δάκτυλος *dáktylos*, "dedo" (en alusión á súa forma alongada e delgada), e o segundo do grego antigo ζῷον zõon, "animal".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Hidrozoos
* *Millepora*
Dactilóporo

En zooloxía coñécese como **dactilóporo** a cada un dos varios poros de pequeno tamaño que presentan algúns cnidarios hidrozoos como, por exemplo, as especies do xénero *Millepora*, no exoesqueleto da colonia, ou cenósteo, e que aloxan un dactilozoide. Estes poros dispóñense en círculo ao redor de cada gastróporo.

## Etimoloxía 
O nome *dactilóporo* está formado polos elementos do *Vocabulario Científico Internacional* *dactil-* e *-poro*. O primeiro deriva do grego antigo δάκτυλος *dáktylos*, "dedo" (en alusión á súa forma alongada e delgada), e o segundo do latín *porus*, "poro", tirado do grego antigo πόρος *póros*, "paso", "pasaxe"

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Dactilozoide
* ''Millepora
Gonozoide

[miniatura|260px|*Spirocodon saltator*, unha [medusa da orde dos antoatecados]]
En zooloxía denomínase **gonozoide**, ou **gonozooide**, a calquera dos zooides reprodutores das colonias de tunicados, briozoos ou hidrozoos que producen gametos. Os gonozoides poden desempeñar un papel na división do traballo, ou na alternancia de xeracións. Polo xeral, un gonozoide apenas ten outra función que a reprodución, polo que podería dicirse que é pouco máis ca unha gónada móbil.

A produción de gonozoides equivale a un aspecto de certas clases de alternancia de xeracións. En termos biolóxicos, as súas diversas formas son exemplos de estratexias evolutivas, e son en gran parte análogas en lugar de homólogas.

## Nos hidrozoos 
No caso dos hidrozoos os gozoides son pólipos que orixinan medusas, e que, polo tanto, se ocupan da reprodución destes organismos. 

## Etimoloxía 
O nome *dactilozoide* está formado polos elementos do *Vocabulario Científico Internacional* gono- e -zoide. O primeiro deriva do grego antigo γόνος *gónos*, "xeración", "acción de procrear", e o segundo do grego antigo ζῷον zõon, "animal".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ruppert, Edward E.; Fox, Richard, S.; Barnes, Robert D. (2004): *Invertebrate Zoology, 7th edition*. Cengage Learning. ISBN 978-81-315-0104-7, pp. 162–166.

### Outros artigos 
* Alternancia de xeracións
* Hidrozoos
Zooide

[miniatura|250px|*Pyrosoma atlanticum*, un [tunicado, cunha colonia de zooides]]

En zooloxía, denomínase **zooide** a un único individuo animal que forma parte dunha colonia, e que presenta unha estrutura variábel segundo a función que desempeña na colonia.

## Etimoloxía 
O nome *zooide* deriva da raíz *zoo-*, do nome do grego antigo ζῷον zõon, "animal", coa adición do sufixo do latín científico *-oide*, tirado do grego antigo  ἕιδος *éidos*, "forma", "aparencia", "aspecto".

## Grupos de animais que o presentan 
Este estilo de vida foi adoptado por animais de taxons afastados, non relacionados filoxeneticamente. Os zooides son multicelulares, e a súa estrutura é similar á doutros animais solitarios, e  poden estaren conectados entre si directamente por un tecido, por exemplo, nos corais, nalgúns platihelmintos, e nos sifonóforos, tunicados e o ectoproctos, ou compartiren un exoesqueleto común, por exemplo, nos briozoos ou nos pterobranquios (hemicordados bentónicos).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Colonia (bioloxía)
Signal Rock

***Signal Rock*** é un filme filipino de 2018 producido e dirixido por Chito S. Roño, protagonizado por Christian Bables. O filme foi producido por CSR Productions e foi distribuído por Regal Entertainment o 15 de agosto de 2018, sendo a entrada oficial de Pista ng Pelikulang Pilipino. Foi escollido como candidato de Filipinas para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 91ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Christian Bables como Intoy Abakan
* Daria Ramirez como Alicia Abakan
* Nanding Josef como Jamin Abakan
* Mon Confiado como Damian
* Elora Españo como Rachel
* Keanna Reeves como Gloria
* Francis Magundayao como Bong
* Archie Adamos como Mario
* Sue Prado como Loida 
* Jomari Umpa como Kiko
* Ces Quesada como Chona
*Kokoy De Santos como Gabs
* Judy Ann Santos como Vicky Abakan
* Mara Lopez como Gina

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Filipinas propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 91ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Birdshot (filme)

***Birdshot*** é un filme filipino de 2016 escrito, dirixido e editado por Mikhail Red. Está protagonizado por Mary Joy Apostol, Arnold Reyes, Ku Aquino e John Arcilla, e conta a historia dunha rapaza de campo (Apostol) que sen querer mata unha aguia filipina (unha especie ameazada localmente coñecida como *haribon*), e dous oficiais de policía (Reyes e Arcilla) son asignados ao caso para atopar ao asasino da aguia mentres investigan a misteriosa desaparición dun lote de autobuses de agricultores camiño de Manila.

O filme foi escollido como candidato de Filipinas para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 90ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. *Birdshot* é o primeiro filme filipino en ser estreado internacionalmente a través de Netflix.

## Personaxes 
* Mary Joy Apostol como Maya
* Arnold Reyes como Domingo
* John Arcilla como Mendoza
* Ku Aquino como Diego

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Filipinas propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 90ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Festival Internacional de Cinema de Tokyo

miniatura|250px|Cartel do festival en 2005.

O  é un festival de cinema estabelecido na cidade xaponesa de Tokyo en 1985. O evento celebrouse cada dous anos dende 1985 até 1991, e dende 1991 celébrase anualmente. Xunto co Festival Internacional de Cinema de Shanghai, é un dos festivais de cinema competitivos de Asia, e o único festival xaponés acreditado pola FIAPF.

Os galardóns outorgados durante o festival mudaron ao longo da súa existencia, mais o Grand Prix de Tokyo, concedido ao mellor filme, mantívose como o premio máis importante. Outros premios que foron concedidos de xeito regular son o Premio Especial do Xurado e os de mellor actor, actriz e director.

Nos últimos anos, os eventos principais do festival véñense celebrando durante unha semana a finais de outubro en Roppongi Hills. Os eventos inclúen proxeccións ao aire libre, proxeccións con voces superpostas e aparicións dos actores, así como seminarios e simposios relacionados co mercado cinematográfico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Dumbo (filme de 2019)

***Dumbo*** é un filme estadounidense de 2019 dirixido por Tim Burton, cun guión de Ehren Kruger. O filme é un remake de imaxe real do  clásico de animación homónimo de 1941, o cal está baseado na novela de Helen Aberson e Harold Pearl. Está protagonizado por Colin Farrell, Michael Keaton, Danny DeVito, Eva Green e Alan Arkin.

## Sinopse 
O filme conta a historia dunha familia que traballa nun circo itinerante que ten que coidar dun elefante bebé con orellas extremadamente grandes que é quen de voar.

## Personaxes 
* Colin Farrell como Holt Farrier
* Michael Keaton como V. A. Vandevere
* Danny DeVito como Max Medici
* Eva Green como Colette Marchant
* Alan Arkin como J. Griffin Remington
* Nico Parker como Milly Farrier
* Finley Hobbins como Joe Farrier
* Roshan Seth como Pramesh Singh
* DeObia Oparei como Rongo the Strongo
* Joseph Gatt como Neils Skellig
* Miguel Muñoz Segura como Ivan the Wonderful
* Sharon Rooney como Miss Atlantis
* Zenaida Alcalde como Catherine the Greater
* Michael Buffer como Baritone Bates
* Phil Zimmerman como Rufus
* Ragevan Vasan como Pritam Singh
* Frank Bourke como Puck

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Xisco Campos

**Francisco Javier Campos Coll**, máis coñecido como **Xisco Campos**, nado o 10 de marzo de 1982 en Binissalem, é un futbolista español. Xoga de defensa central e o seu actual club é o Pontevedra CF da Segunda División B.

## Traxectoria 
O 29 de xuño de 2017, Campos asinou un contrato de dous anos co RCD Mallorca da Segunda División B. En dúas tempadas no Mallorca conseguiu dous ascensos consecutivos ata ascender a Primeira División na tempada 2018–19.

O 1 de setembro de 2020, anunciouse a súa fichaxe por un ano polo Pontevedra CF da Segunda División B.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en BDFutbol.com 
* Perfil en Futbolme.com
Pedro Castañón López

**Pedro Luís Castañón López**, nado en Santiago de Compostela, é un piloto de automobilismo galego.

Competiu primeiro en karting e logo en carreiras de montaña, especialidade na que gañou o Campionato de Portugal en 2014. É fillo do expiloto Pedro Castañón.

## Traxectoria 
Comezou no karting por influencia do seu amigo Víctor Senra. Pasou logo a correr con barquetas e quedou quinto no Campionato de España de CM en 2010, e terceiro ao ano seguinte no Open de España de Prototipos, na categoría P3. En 2012 debutou no Campionato de Montaña de Portugal, na Rampla da Cerveira, logrando o segundo posto absoluto.

En 2013 debutou no Campionato de Galicia de Montaña, participando por primeira vez na Subida a Chantada, onde logrou a segunda posición final só por detrás de Martín Villar. Ao ano seguinte disputou o Campionato Nacional de Montaña de Portugal, conseguindo tres vitorias absolutas, dous segundos postos e un terceiro, resultados que o coroaron como campión absoluto. Foi o piloto de menos idade en lograr o campionato e o único vencedor estranxeiro.

## Notas
Heneral Luna

***Heneral Luna*** é un filme filipino de 2015 dirixido por Jerrold Tarog. É un filme biográfico e histórico que representa a vida do xeneral Antonio Luna e o seu liderado á fronte do Exército Revolucionario Filipino durante a guerra filipino-estadounidense. Producido por Artikulo Uno Productions, o filme recibiu a aclamación da crítica, que eloxiou a súa fotografía, guión e actuacións. O filme foi escollido como candidato de Filipinas para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 88ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* John Arcilla como xeneral Antonio Luna
* Mon Confiado como Presidente Emilio Aguinaldo
* Epy Quizon como Primeiro Ministro Apolinario Mabini
* Alvin Anson como xeneral José Alejandrino
* Nonie Buencamino como Felipe Buencamino Sr.
* Leo Martinez como Pedro Paterno
* Joem Bascon como Coronel Francisco "Paco" Román
* Art Acuña como Maior Manuel Bernal
* Alex Medina como Capitán José Bernal
* Archie Alemania como Capitán Eduardo Rusca
* Ronnie Lazaro como Tenente García

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Filipinas propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 88ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Critérium Arrojo de 1984

O **Critérium Arrojo de 1984** foi a segunda edición de dito rally e a proba inaugural da tempada 1984 do Campionato de Galicia de Rally. Disputouse entre o 17 e o 18 de marzo de 1984 e o vencedor foi o lucense José Luis Vilanova, a bordo dun Porsche 911 SC.

## Itinerario 
O percorrido constou de 307,6 km totais e 17 treitos cronometrados. Na primeira pasada, na tarde do sábado 17, déronse tres pasadas polos treitos de Loureda-Ledoño (6,6 km), Celas-Coiro (8,6 km) e dúas por Paiosaco-Larín (3,9 km) e A Lagoa-Corteo (6,1 km). A segunda sección transcorreu integramente de noite (entre o sábado e o domingo) e constou de tres pasadas polos treitos de Culleredo (2,8 km) e dúas por Castelo-Carral (4,7 km) e Meirama (5,6 km).

## Clasificación 
## Notas
Ácido isovalérico

O **ácido isovalérico**, tamén chamado **ácido 3-metilbutanoico** ou **ácido β-metilbutírico**, é un composto orgánico coa fórmula (CH3)2CHCH2CO2H. Ás veces clasifícase como ácido graxo de cadea curta. É un líquido incoloro que é moderadamente soluble en auga, pero moi soluble na maioría dos solventes orgánicos. O ácido 3-metilbutanoico é un composto que se encontra na natureza e pode encontrarse en moitos produtos alimenticios, como o queixo, leite de soia e zume de mazá.

O ácido isovalérico ten un cheiro forte picante a queixo ou doce e os seus ésteres volátiles son amplamente usados en perfumería. Propúxose que é o axente anticonvulsivo da valeriana. É o responsable principal da causa do intenso cheiro a pés que producen as bacterias da pel que metabolizan a leucina.

O ácido isovalérico considérase a causa primaria dos aromas que engaden ao viño os lévedos *Brettanomyces*. Outros compostos producidos por *Brettanomyces* son o 4-etilfenol, o 4-vinilfenol e o 4-etilguaiacol. Un exceso de ácido isovalérico no viño adoita considerarse un defecto, Pode producirse pola oxidación de resinas de lúpulo ou polos lévedos *Brettanomyces* presentes.
[miniatura|center|500px|Reacción da [acetona a diacetona alcohol, e desta a ácido β-hidroxi β-metilbutírico, que tamén se pode orixinar a partir do ácido β-metilbutírico (=isovalérico) nos fungos *G. reessii*]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ácido 2-metilbutanoico
* Acidemai isovalérica
* Ácido valérico, un isómero
Millepora exaesa

***Millepora exaesa*** é unha especie de cnidario hidrozoo da subclase dos hidroidolinos, orde dos antoatecados, suborde dos capitados, unha das quince recoñecidas na actualidade (2020) na familia dos milepóridos.

## Taxonomía 
### Descrición 
A especie foi descrita en 1775 polo naturalista, explorador e orientalista sueco Peter Forsskål,

### Sinónimos 
Ademais de polo protónimo que lle impuxo Forsskål, a especie coñeceuse tamén polos sinónimos:

## Bioloxía 
Como case todos os membros da orde dos antoatecados é un hidrozoo colonial. O cigoto convértese nunha larva plánula dentro do gonóforo e logo se libera como unha larva actínula que, tras a metamorfose, dá lugar a un pólipo que se asenta no substrato.

## Ameazas 
[miniatura|180px|*M. exaesa* parcialmente branquexada en [Guam]]
*Millepora exaesa* é susceptíbel ao branquexamento, aínda que menos que as súas conxéneres *M. dichotoma* ou *M. platyphylla*. É un dos primeiros falsos corais duros en branquexarse, pero é resistente, e pode recuperarse despois do branquexamento.

## Estado de conservación 
A amenaza coñecida máis importante para esta especie é a redución extensa do hábitat dos arrecifes de coral debido a unha combinación de ameazas. Descoñécese as tendencia específica da súa poboación, pero esta redución pode inferirse da perda estimada do hábitat. A especie está moi estendida e é común en toda a súa área de distribución, e aínda que é susceptíbel ao branquexamento, recupérase rapidamente e, polo tanto, é probábel que sexa máis resistente á perda do hábitat e á degradación dos arrecifes debido a un suposto gran tamaño de poboación efectiva. Polo tanto, a perda de hábitat estimada do 21 % dos arrecifes xa destruídos dentro da súa na etapa crítica de degradación.

Trndo en conta todo isto, a Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais (UICN) cualifica o staus da especie como *LC* (pouco preocupante). 

## Notas 
## Véexase tamén 
### Bibliografía 
* Borneman, E. H. (2001): *Aquarium corals. Selection, Husbandry and Natural History*. Neptune City, New Jersey, USA: T.F.H. Publications, ISBN 978-1-8900-8747-0.
* Ross, M. A. & G. Hodgson (1981): "A quantitative study of hermatypic coral diversity and zonation at Apo Reef, Mindiro, Philippines". *Proceedings of the Fourth International Coral Reef Syposium*, Manila **2**: 281-291. 
* Razak, T. B. & B. W. Hoeksema (2003): *The hydrocoral genus **Millepora** (Hydrozoa: Capitata: Milleporidae) in Indonesia*. Leyden: National Museum of Natural History. ISBN 9-0732-3989-3.
* Veron, J. E. N. (1993): *Corals of Australia and the Indo-Pacific*. Honolulu, Hawai, USA: University of Hawai'i Press. ISBN 978-0-8248-1504-2.
* Veron, J .E. N. (2000): *Corals of the World. Vol. 3*. Townsville, Queensland, Australia: Australian Institute of Marine Sciences. 
* Wilkinson, C. (2004): *Status of Coral Reefs of the World*. Townsville, Queensland, Australia: Australian Institute of Marine Science.
* Wood, E. M. (1983): *Reef corals of the world: biology and field guide*. Neptune City, New Jersey, USA: T.F.H. Publications. ISBN 978-0-8766-6809-2.

### Outros artigos 
* *Millepora*
Gonóforo

[miniatura|200px|A [medusa *Velella velella*]]
En zooloxía denomínase **gonóforo** á rexión do gonozoide dos cnidarios hidrozoos onde se producen, por xemación, medusas, que poden permaneceren no zooide ou seren liberadas ao medio.

## Bioloxía 
Os gonóforos nacen de ramas que crecen ao redor da parede do zooide (pólipo, que ten boca, cavidade gastrovascular e tentáculos). As células xerminais fórmanse a partir da capa interna do entocodon (capa derivada do ectoderma). O entocodon é o primordio (é dicir, as primeiras células que dan lugar ao desenvolvemento dun órgano) da subumbrela (é dicir, a superficie oral cóncava dunha medusa) no desenvolvemento das medusas a partir do gonóforo.

## Etimoloxía 
O termo *gonóforo* está formado polos elementos do *Vocabulario Científico Internacional* gono- e ´-foro. O primeiro deriva do grego antigo γόνος *gónos*, "xeración", "acción de procrear", e o segundo do latín científico *-phorus*, tirado do grego antigo -φόρος *-phóros* "carga", derivado do verbo φέρω *phérō*, "levar", "transportar", "carrexar".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bouillon, Jean; Cinzia Gravili, Francesc Pagès, Josep-Maria Gili & Ferdinando Boero (2006): *An introduction to Hydrozoa*.  París: Mémoires du Muséum national d’Histoire naturelle nº 194. Publications Scientifiques du Muséum national d'Histoire naturelle. ISBN 978-2-8565-3580-6, pp. 79–82.
* Ruppert, Edward E.; Fox, Richard, S.; Barnes, Robert D. (2004): *Invertebrate Zoology, 7th edition*. ‎Boston, Massachusetts, USA: Cengage Learning. ISBN 978-81-315-0104-7.

### Outros artigos 
* Capitados
* Gonópodo
* Gonozoide
M-100

**M-100** foi un foguete sonda soviético de propelente sólido desenvolvido a finais dos anos 1950 e formado por dúas etapas.

## Características
M-100 foi o foguete sonda máis lanzado da Historia, estimándose que se lanzaron unhas 6640 unidades entre 1957 e 1993, ano en que debido ao afundimento da Unión Soviética deixou de usarse. O foguete non tiña sistema de guiado e estabilizábase mediante aletas. A versión básica podía levar 15 kg de carga a unha altura de 90 km. Tiña unha lonxitude de 8,34 m, un diámetro de 25 cm e unha masa total de 475 kg. Usábase para facer medicións meteorolóxicas. Unha versión mellorada, o **M-100B**, foi usado conxuntamente con foguetes americanos Super Loki-Dart, británicos Skua e franceses Super Arcas para calibrarse mutuamente e integrarse na Rede Mundial de Foguetes Meteorolóxicos.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Super Loki-Dart
*Skua
*Super Arcas

## Notas
Acción xudicial

***Acción xudicial*** (en ) é un filme estadounidense de 1991 dirixido por Michael Apted. Está protagonizado por Gene Hackman e Mary Elizabeth Mastrantonio, xunto con Laurence Fishburne, Colin Friels, Fred Dalton Thompson e Donald Moffat nos papeis secundarios. O filme estreouse na 17ª edición do Festival Internacional de Cinema de Moscova.

Estreouse en galego o 28 de setembro de 1998 a través da TVG.

## Personaxes 
* Gene Hackman como Jedediah Tucker Ward
* Mary Elizabeth Mastrantonio como Maggie Ward
* Colin Friels como Michael Grazier
* Joanna Merlin como Estelle Ward
* Larry Fishburne como Nick Holbrook
* Donald Moffat como Fred Quinn
* Jan Rubeš como Dr. Alexander Pavel
* Matt Clark como Xuíz Symes
* Fred Dalton Thompson como Dr. Getchell
* Jonathan Silverman como Brian
* Joan McMurtrey como Ann
* Anne Elizabeth Ramsay como Deborah
* David Byron como Carl
* Tim Hopper como Howie
* Robert David Hall como Steven Kellen

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
Steve MacLean

**Steven Glenwood MacLean**, nado en Ottawa o 14 de decembro de 1954, é un astronauta canadense que formou parte das misións STS-52 e STS-115.

## Traxectoria
MacLean graduouse en física en 1977 e obtivo un doutoramento en 1983 pola mesma materia pola Universidade York en Toronto.

Foi seleccionado como astronauta pola Axencia Espacial Canadense (CSA) en decembro de 1983, participando nas misións STS-52 e STS-115 e pasando un total de 21,67 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-52
*STS-115
Vladimir Liakhov

**Vladimir Afanasievich Liakhov**, nado en Antratsit, Lugansk, o 20 de xullo de 1941 e finado o 19 de abril de 2018, foi un astronauta soviético que formou parte das misións Soiuz 31, Soiuz TMA-6, Soiuz T-9, Soiuz TM-5 e Soiuz 34.

## Traxectoria
Liakhov graduouse na Escola Militar Superior de Pilotos en Chuguyev en 1964. Foi seleccionado como astronauta en xuño de 1967, participando nas misións Soiuz 31, Soiuz TMA-6, Soiuz T-9, Soiuz TM-5 e Soiuz 34. Pasou un total de 333,32 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz 31
*Soiuz TMA-6
*Soiuz T-9
*Soiuz TM-5
*Soiuz 34
Vilagocende, San Martín de Suarna, A Fonsagrada

**Vilagocende** é un lugar da parroquia de San Martín de Suarna no concello lugués da Fonsagrada. Segundo o IGE en 2019 tiña catorce habitantes (oito homes e seis mulleres).
Neste lugar está a seimeira de Vilagocende.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Martín de Suarna 
### Parroquias da Fonsagrada
Coelurus

***Coelurus*** é un xénero de dinosauro coelurosauro que viviu a finais do período Xurásico superior (hai entre 155 e 152 millóns de anos). O seu nome quere dicir "cola oca", referíndose aos ocos das vértebras da súa cola (do grego κοῖλος, *koilos* = oco + οὐρά, *oura* = cola). Aínda que o seu nome está conectado cunha das principais divisións de terópodos (Coelurosauria), historicamente a súa clasificación foi pobremente entendida e ás veces foi confundido co seu contemporáneo máis coñecido *Ornitholestes*. Como moitos outros dinosauros estudados nos primeiros anos da paleontoloxía tivo unha historia taxonómica confusa, con diversas especies que foron nomeadas dentro do xénero e que posteriormente foron tranferidas a outros xéneros ou cuxos nomes foron abandonados. No presente, só está recoñecida unha soa especie como válida, a especie tipo, *C. fragilis*, descrita por Othniel Charles Marsh en 1879. É coñecida por un único esqueleto parcial atopado na Formación de Morrison de Wyoming, nos Estados Unidos de América. Era un pequeno carnívoro bípede con patas elongadas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Coelurus en palaeos.com