open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Würzburg

**Würzburg** é unha cidade da rexión de Franconia, no estado de Baviera en Alemaña. Atópase á beira do río Main e é a capital do Regierungsbezirk de Baixa Franconia. Aínda que a cidade non forma parte do distrito de Würzburg, é a sede administrativa do mesmo. En decembro de 2014 tiña 124&nbsp;219 habitantes.

## Galería de imaxes 

Wuerzburg-von Festung-46-St Burkard-2007-gje.jpg
Wuerzburg-Alte Bruecke-36-Altes Rathaus-Kiliansdom-2014-gje.jpg
Wuerzburg-Residenzplatz-08-2007-gje.jpg
Wuerzburg-Residenz-Westfassade-12-2007-gje.jpg
Wuerzburg-Residenz-Parkfassade-36-2007-gje.jpg
Wuerzburg-Kaeppele-14-2007-gje.jpg
Wuerzburg-Kaeppele-22-Kuppeln-2007-gje.jpg
Wuerzburg-Main-16-Festung Marienberg-2014-gje.jpg
Wuerzburg-Festung Marienberg-Scherenbergtor-10-Kiliansturm-Rossschwemme-2007-gje.jpg
Wuerzburg-Festung Marienberg-Scherenbergzwinger-20-2014-gje.jpg

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Residencia de Würzburg
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Würzburg
Parapsicoloxía

[miniatura|270px|As primeiras investigacións parapsicolóxicas empregaron as [cartas Zener en experimentos deseñados para tratar de probar a posibilidade de comunicación telepática.]]
A **parapsicoloxía** é unha pseudociencia que estuda oos fenómenos paranormais (como a percepción extrasensorial, telecinesia, telepatía, precognición, clarividencia, as experiencias extracorpóreas, o espiritismo e os poltergeist).

A parapsicoloxía é considerada unha pseudociencia pola comunidade científica, xa que a propia existencia dos fenómenos paranormais non está demostrada cientificamente.

Dende o ano 1996, a Fundación Educativa James Randi ofrece a suma dun millón de dólares estadounidenses a quen sexa quen, baixo condicións controladas e supervisadas de laboratorio, demostrar un só fenómeno paranormal como os anteriormente mencionados. Até o de agora ninguén puido facer unha demostración satisfactoria e o premio segue sen ser reclamado.

Todos os traballos sobre parapsicoloxía foron publicados en revistas de asociacións adicadas ó tema, como o *Journal of Parapsychology* (1959-1968) e o *European Journal of Parapsychology* (que deixou de publicarse en 2010 por mor da falla de artigos).

## Notas
Onneca Fortúnez

**Onneca Fortúnez** ou **Íñiga Fortúnez**, nada cara ao 848 e finada despois do ano 890, foi unha princesa vasca do Reino de Pamplona, posteriormente chamado Reino de Navarra. Foi filla do rei Fortún Garcés de Pamplona e a súa muller Oria.

Na época na que naceu Onneca, a Península Ibérica atopábase baixo o dominio da dinastía musulmá Omeia. Só os reinos do norte de Asturias e Pamplona eran cristiáns, perpetuando as tradicións hispano-romanas visigodas. Onneca era membro da casa real dos Íñiguez, que facía honra ó seu bisavó Íñigo Arista, quen fundara o Reino de Pamplona contra o ano 824. A información sobre a vida de Onneca é parcial. Os datos biográficos sobre ela proveñen de dúas fontes principais: o Códice de Roda e dos relatos de historiadores musulmáns de Al-Andalus, que fan referencia a Onneca polo nome árabe **Durr** (در), que significa "perla".

Onneca é principalmente coñecida por casar cun príncipe da dinastía Omeia. Aínda que as unións matrimoniais entre concubinas escravas cristiás e gobernantes musulmáns eran frecuentes, o caso de Onneca é un dos poucos exemplos nos cales unha princesa cristiá contraeu matrimonio coa realeza musulmá. Os efectos políticos do casamento de Onneca tiveron repercusión despois da súa morte, que se produciu en data incerta.

## Notas
Ciclón extratropical Xynthia

miniatura|250px|Animación de 24 horas, dende as 17:00 do 27 de febreiro.
O **Ciclón extratropical Xynthia** é un ciclón que formou na latitude das Illas Canarias. Acadou proporcións semellantes a un furacán de forza 2-3 (ventos de até 180&nbsp;km/h) segundo a escala de Saffir-Simpson cando chegou ás costas galegas o 27 de febreiro de 2010. Malia perder a característica tropical, o ciclón Xynthia experimentou un proceso de cicloxénese explosiva ó seu paso polo Arquipélago de Madeira no seu avance cara ó leste reducindo drasticamente a presión do sistema. As previsións que se fixeron no seu momento para o Ciclón extratropical Klaus de xaneiro de 2009, referente máis inmediato, alertaban de ventos de até 154&nbsp;km/h.

En total máis 51 persoas perderon a vida.

## Previsións 
200px|miniatura|esquerda|Mapa de alertas feitas o día 26 de febreiro.
### Galicia 
En Galicia, a Xunta activou un dispositivo de máis de 2&nbsp;000 persoas. Suspendéronse todas as actividades no aire libre para a fin de semana e pedíuselle á poboación que ficase na casa e deixase libres as liñas telefónicas. Habilitáronse liñas de comunicación exclusivas para os servizos de emerxencia.

## Danos e vítimas en España 
A treboada causou a morte dunha muller de 82 anos en Ourense, por mor da caída dun valado. En Guipúscoa caeu un guindastre sobre un edificio de vivendas e máis un frontón, causando só danos materiais. En León, unha muller de 75 anos resultou ferida nunha perna, por mor do afundimento parcial dunha casa baixa.

## Notas 
## Véxase tamén
Recuperación informal do lixo

[miniatura|Recolectores de lixo nun [vertedoiro (lixo)|vertedoiro de Iacarta en Indonesia.]]
A **recuperación informal do lixo** é a actividade que consiste en «buscar e extraer manualmente os materiais reciclables e reutilizables nos vertedoiros legais e ilegais, nos contedores do lixo, en puntos de descarga dos camións ou noutros lugares». Cando esta actividade se practica nos contedores, emprégase a expresión «limpar os contedores». Este é un dos xeitos de recuperar o lixo, sendo os outros acudir á fonte (antes de que se mesturen co resto de refugallos) ou recuperalos de forma organizada (intermediarios dos vertedoiros).

Esta actividade é insalubre, a miúdo arriscada e mesmo prohibida segundo os lugares. Ademais, a visión da sociedade sobre as persoas que se involucran na recuperación informal de residuos é moitas veces pexorativa, agás naqueles casos nos que as persoas a practican con fins artísticas, científicas ou de bricolaxe. Polo xeral, é practicada por persoas que non teñen máis opcións onde escoller, como os habitantes das favelas dos países en desenvolvemento.

Non é doado saber cantas persoas exercen esta actividade, pero as estimacións falan de cifras entre os 2 e os 6 millóns de persoas en todo o mundo.
## Notas
Dualidade onda-corpúsculo

miniatura|300px|Imaxe ilustrativa da **dualidade onda-partícula**, na cal se pode ver como un mesmo fenómeno pode ter dúas percepcións distintas.
A **dualidade onda-corpúsculo**, tamén chamada **dualidade onda-partícula**, postula que todas as partículas presentan propiedades de onda e de partícula. Máis especificamente, como partículas poden presentar interaccións moi localizadas e como ondas exhiben o fenómeno da interferencia.

De acordo coa física clásica existen diferenzas entre onda e partícula. Unha partícula ocupa un lugar no espazo e ten masa mentres que unha onda esténdese no espazo caracterizándose por ter unha velocidade definida e masa nula.

Actualmente considérase que a dualidade onda-partícula, en palabras de Stephen Hawking, é un *“concepto da mecánica cuántica segundo o cal non hai diferenzas fundamentais entre partículas e ondas: as partículas poden comportarse como ondas e viceversa”.*

Este é un feito comprobado experimentalmente en múltiples ocasións. Foi introducido por Louis-Victor de Broglie, físico francés de comezos do século XX. En 1924, na súa tese de doutoramento propuxo a existencia de ondas de materia, é dicir que toda materia tiña unha onda asociada a ela. Esta idea revolucionaria, fundada na analoxía coa que a radiación tiña unha partícula asociada, propiedade xa demostrada entón, non espertou grande interese, malia o acertado dos seus supostos, xa que non tiña evidencias de que realmente se producise. Porén, Einstein recoñeceu a súa importancia e cinco anos despois, en 1929, De Broglie recibiu o Nobel de Física polo seu traballo.

O seu traballo dicía que a lonxitude de onda \lambda da onda asociada á materia era 
{{ecuación|
\lambda = \frac{h}{p} = \frac{h}{m v}
||left}}
onde h é a constante de Planck e p é o momento linear da partícula de materia.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cuantización
* Dualismo
* Efecto fotoeléctrico
* Experimento da dobre fenda
* Función de onda
* Mecánica cuántica
* Modelo atómico de Bohr
* Principio de indeterminación de Heisenberg
* Teoría da relatividade
Miolo (pan)

miniatura|Pan caseiro amosando o miolo.
[miniatura|As *[Migas|migas de pastor* é unha comida tradicional de zonas do centro e sur da Península Ibérica.]]
O **miolo** é a parte mol e esponxosa interior do pan. Tamén recibe os nomes de **miga**, **migalla**, **miola**, **mola**, e **rafa**. Ao elaborar o pan no forno este recóbrese dunha **codia** dura e crocante que evita a perda de humidade. Esta codia estaladiza dóurase por mor do efecto das reaccións de Maillard, deixando no seu interior o denominado *miolo*.

## Características 
A textura do miolo ha depender en gran medida da fariña empregada (trigo, de orxo, de millo etc.), do tamaño do pan enfornado, etc. Algúns pans non posúen miolo no seu interior, este é o caso dos pans planos, ou dos biscuits. Algúns pans como a fogaza (pan español) elabórase para que o seu contido de miolo sexa o maior posíbel.

## Táboa nutricional 
| 
|

| 
|

|}
|}

## Usos 
Os usos do miolo de pan céntranse en dúas áreas, a principal é a culinaria. Nela emprégase o miolo pola súa abundante superficie e textura como material alimenticio capaz de reter sabores. Na artística, debido á facilidade de moldeo, é un material empregado na escultura de pequenas figuriñas.

### Culinarios 
O principal uso é culinario. Por regra xeral o miolo de pan posúe maior alimento e dixírese mellor ca a codia. Na cociña española (non na galega) emprégase na elaboración dalgúns pratos tradicionais como é o caso das *migas*, diferentes sopas (sopa de allo, *sopas de gato* etc.), así coma no *salmorejo*. Participa igualmente na elaboración de certas papas (chamadas *gachas* en castelán). Os *sándwiches de miga*, moi populares na Arxentina, especialmente na cidade de Bos Aires, constitúen un prato típico da gastronomía dese país. No Uruguai coñécense co nome de *sándwiches de confeitería*.

### Artísticos 
Entre outros usos artísticos é empregado como material de escultura na elaboración de pequenas figuriñas e cadros. Adoita mesturarse con cola branca para que adquira unha maior consistencia, e poder moldearse posteriormente.

## Notas
Sirusho

**Siranush Harutyunyan** (en , nada en Iereván o 7 de xaneiro de 1987, é unha cantante armenia máis coñecida como **Sirusho** (en ). Comezou a súa carreira musical mentres vivía no Canadá, na escena musical da diáspora armenia. Con nove anos recibiu un Premio da Música Armenia pola súa canción "Lusabats". O seu primeiro álbum, *Sirusho*, foi lanzando no 2000, e foi seguido por *Sheram* no 2005.

Sirusho acadou o recoñecemento internacional despois de ser a voceira de Armenia no Festival de Eurovisión 2007 e a representante do país no Festival de Eurovisión 2008 celebrado en Belgrado. Co-escribiu e interpretou a canción "Qélé, Qélé", con música composta e producida por H.A. Der-Hovagimian.

## Discografía 
### Álbums 
**Sirusho* (2000)
**Sheram* (2005)
**Hima* (2007)
**Havatum Em* (2010)

### Sinxelos 
* 2005 - "Shorora"
* 2005 - "Sery mer"
* 2006 - "Mayrik"
* 2006 - "Heranum em"
* 2007 - "Hima"
* 2007 - "Arjani e" (featuring Sofi Mkheyan)
* 2007 - "Mez Vochinch Chi Bajani"
* 2008 - "Qélé, Qélé"
* 2009 - "Erotas"
* 2009 - "Time to Pray" (featuring Boaz Mauda e Jelena Tomasevic)
* 2010 - "Havatum Em"
* 2011 - "I Like It"
* 2012 - "PreGomesh"
* 2013 - "See" (featuring Sakis Rouvas)
* 2014 - "Antarber Ashkhar"
* 2014 - "Tariner" (featuring Harout Pamboukjian)
* 2015 - "Where were you"
* 2015 - "Kga mi or"

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Jacques Laffitte

**Jacques Laffitte**, nado en Baiona o 24 de outubro de 1767 e finado o 26 de maio de 1844, foi un banqueiro e político francés, Primeiro Ministro de Francia, entre 1830 e 1831.
## Traxectoria 
Procedente dunha familia humilde, Jacques Laffitte experimentou un rápido ascenso no mundo bancario que o levou ó posto de gobernador do Banco de Francia. Deputado liberal, participou na revolución de xullo en 1830 e converteuse en Primeiro Ministro con Luís Filipe de Orleáns.
Luigi Galleani

**Luigi Galleani** nado en Vercelli o 12 de agosto de 1861, e finado en Caprigliola, Aulla o 4 de novembro de 1931, foi un anarquista italiano activo nos Estados Unidos entre 1901 e 1919. Visto polos historiadores como un anarquista insurreccionalista, é coñecido pola súa defensa entusiasta da "propaganda polo feito", como o uso da violencia para eliminar "tiranos" e "opresores" e actuar como un catalizador para derrubar as institucións gobernamentais existentes. Dende 1914 a 1932, os seguidores de Galleani nos Estados Unidos (coñecidos como *i Galleanisti*), levaron a cabo unha serie de atentados con bombas e intentos de asasinato contra persoas que viron como inimigos de clase. Despois de que Galleani fose deportado de volta a Italia en xuño de 1919, os seus compañeiros reivindicaron o Atentado de Wall Street de 1920, que provocou a morte de 38 persoas.

## Notas
Kåre Holt

**Kåre Holt** nado en Våle o 10 de outubro de 1916 e finado en Holmestrand o 15 de marzo de 1997, foi un escritor noruegués.

## Traxectoria 
Escribiu libros infatís como o seu primeiro libro, *Tore Kramkar* e tamén novela histórica. Gañou varios premios como o Doblougprisen en 1970.

## Obra 
* *Tore kramkar* (1939)
* *Tore finner vei* (1940)
* *Spillemann og kjøgemester* (1941)
* *Udåden* (1945)
* ''Hurra for han som innstifta da'n* (1945)
* *Demring* (1946)
* *Nattgjester* (1948)
* *Cleng Peerson og Nils med luggen* (1948)
* *Det store veiskillet* (1949)
* *Brødre* (1951)
* *Hevnen hører meg til* (1953)
* *Mennesker ved en grense* (1954)
* *Det stolte nederlag* (1956)
* *Natt ved sjøen* (1956)
* *Storm under morgenstjerne* (1958)
* *Rømlingen Oskar og Maria fra Hulesjøen* (1959)
* *Opprørere ved havet* (1960)
* *Den gamle veien til Kierlighed* (1961)
* *Perlefiskeren* (1963)
* *Mannen fra utskjæret* (1965)
* *Fredløse menn* (1967)
* *Hersker og trell* (1969)
* *Kristina av Tunsberg* (1971)
* *Oppstandelsen* (1971)
* *Ansikter i sagaens halvlys* (1971)
* *Farvel til en kvinne* (1972)
* *Hilsen fra Rafnaberg* (1973)
* *Folket ved Svansjøen* (1973)
* *Kappløpet* (1974)
* *Sjøhelten* (1975)
* *De lange mil til paradiset* (1977)
* *Sønn av jord og himmel* (1978)
* *Sannferdig beretning om mitt liv som løgner* (1982)
* *Veien videre* (1983)
* *Budbringeren fra Tunsberg* (1985)
* *Flyktningen fra Stiklestad* (1986)
* *Det finnes en kvinne i Nevada for hvem jeg ha løyet'' (1985)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* NRK: Lyd og video med Kåre Holt
Sven Stolpe

**Sven Stolpe**, nado en Estocolmo o 24 de agosto de 1905 e finado en Filipstad o 26 de agosto de 1996, foi un escritor, tradutor, xornalista e crítico literario sueco. 
Era un intelectual moi activo e nos anos 1930 argumentou a favor do internacionalismo e en contra do esteticismo. Foi membro da organización Oxford Group, que avogaba por un "rearmamento moral e espiritual" e converteuse ao catolicismo en 1947.

## Obra 
* *Två generationer* (1929)
* *I dödens väntrum* (1930)
* *Livsdyrkare: studier i modern primitivism* (1931)
* *Den franska kulturen : en orientering* (1932; con Ernst Rober Curtius)
* *Sigfrid Siwertz* (1933)
* *Hjalmar Söderberg* (1934)
* *Kristna falangen* (1934)
* *Diktens frihet* (1935)
* *Det svenska geniet och andra studier* (1935)
* *Kristna falangen: franska essäer. Ny samling* (1936)
* *Oxfordprofiler* (1938)
* *I smältdegeln: Inlägg och skisser* (1941)
* *Fem norrmän: Christopher Bruun, Eivind Berggrav, Arne Fjellbu, Ronald Fangen, Fredrik Ramm* (1942)
* *General von Döbeln* (1942; teatro)
* *Kvinnor i fångenskap* (1943; teatro)
* *En dag skall gry* (1944; teatro)
* *Excellensen* (1944; teatro)
* *Vi behöver varann* (1944; teatro)
* *Brott och straff* (1945; teatro)
* *Francois Mauriac och andra essayer* (1947)
* *Lätt, snabb och öm* (1947)
* *Änglar och demoner: karikatyrer och skisser* (1948)
* *Den glömda vägen* (1949)
* *Stefan George och andra studier* (1956)
* *Ungdom* (1957)
* *Student -23* (1958)
* *Från stoicism till mystik: studier i drottning Kristinas maximer* (1959)
* *Drottning Kristina* (1960-1961)
* *Klara: komedi i fem akter* (1962)
* *I dödens skugga* (1962)
* *Tre franska författare: essäer om André Gide, François Mauriac, Georges Bernanos* (1963)
* *Dag Hammarskjölds andliga väg* (1964)
* *Låt mig berätta* (1970)
* *Låt mig berätta mer, minnen och anekdoter* (1971)
* *Svenska folkets litteraturhistoria* (1972)
* *Memoarer* (1974-1976)
* *Geijer : en essay* (1976)
* *Birgitta i Sverige och i Rom* (1976)
* *Tål ni höra mer? : minnen och anekdoter* (1976)
* *Olof Lagercrantz* (1980)
* *40 svenska författare* (1980)
* *Livets löjen: glada minnen och bagateller* (1983)
* *Nikolaj Berdjajev* (1983)
* *Äventyr i Paris - och annorstädes: essayer av Sven Stolpe 1934-1974* (1984)
* *Mitt Värmland* (1985)
* ''Jeanne d'Arc: en biografi* (1988)
* *Franciskus: lärjunge och diktare* (1988)
* *Tal till vänner'' (1990)

## Notas
José María Sánchez Carrión

**José María Sánchez Carrión**, nado en Cartaxena o 1 de agosto de 1952, é un lingüista español tamén coñecido como **«Txepetx»** (palabra en éuscaro do carrizo).
É licenciado en filoloxía angloxermánica pola Universidade de Salamanca, doutor en lingüística e filoloxía vasca pola Universidade do País Vasco, así como catedrático de Bacharelato de lingua e literatura españolas.

A súa traxectoria académica e profesional estivo moi vencellada dende o comezo tanto co éuscaro como con Navarra e o País Vasco. Está especializado en sociolingüística e lingüística diacrónica. É membro asociado da Euskaltzaindia dende 1983.

Tamén exerceu como profesor en Escocia, Inglaterra, Canarias, Baleares e Andalucía. As súas áreas de investigación centráronse no bilingüismo e na vida das linguas. Ostenta a patente da *Hololingüística*, á que considera unha "*teoría autoconsistente da experiencia lingüística*".

## Obra
* 1972. *El estado actual del vascuence en la provincia de Navarra (1970): factores de regresión, relaciones de bilingüismo*. Pamplona: Institución Príncipe de Viana. 
* 1980. *Lengua y pueblo*. San Sebastián: Elkar. 
* 1981. *El espacio bilingüe: aspectos etnolingüísticos del bilingüismo y teoría lingüística de los espacios*. Burlada: Sociedad de Estudios Vascos. 
* 1987. *Un futuro para nuestro pasado: claves de la recuperación del euskara y teoría social de las lenguas*. Estella: Self-published. 
* 1991. *Un futuro para nuestro pasado: claves de la recuperación del euskara y teoría social de las lenguas*, 2nda ed. San Sebastián: Seminario de Filología Vasca "Julio de Urquijo". 
* 1999a. *Aplicación sociolingüística de la territorialidad: márgenes de encuentro, Bilbao y el euskara: sistemas modélicos de interpretación, modelos sistémicos de actuación*. Bilbao: Ayuntamiento de Bilbao. 
* 1999b. *Lengua y pueblo*, 2nda ed. Pamplona: Pamiela. 
* 2000. *Bizi + Hitza Fundazioa = Fundación Hololingüística*. Bilbao: Bizi + Hitza Fundazioa.
* 2013. *Le code Jean le Baptiste*. Beaumont-Pied-de-Boeuf: NVA. 
* 2017. *Ascesis de la luz escrita: el lenguaje de la luz (III)*. Madrid: Bizi+Hitza Fundazioa = Fundación Vida y Lenguas. 
* 2019. *El lenguaje de la luz: el código "Jesús el Cristo"*. Roquetas de Mar: Círculo Rojo. 
* 2023. *Le code Jésus le Christ*. Beaumont-Pied-de-Boeuf: NVA. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
;Libros:
* *Un futuro para nuestro pasado: claves de la recuperación del euskara y teoría social de las lenguas* (2.ª edición) (1991)
* *Un futuro para nuestro pasado: claves de la recuperación del euskara y teoría social de las lenguas* (1987)
* *El espacio bilingüe: aspectos etnolingüísticos del bilingüismo y teoría lingüística de los espacios* (1981)
;Entrevistas:
* *Conversamos con el catedrático José María Sánchez Carrión, autor de la extraordinaria obra El lenguaje de la luz: El código «Jesús el Cristo»* (2019) 
* *O discurso que non supera os obstáculos para chegar a quen queremos chegar, vólvese endogámico* (26-12-2011) 
* *El euskera ya no está marginado en Bilbao* (03-11-1999)
Río Clyde

[260px|miniatura|O río Clyde o seu paso por [Glasgow]]
O **río Clyde** (en gaélico escocés *Cluaidh*) é un dos principais ríos de Escocia, en Gran Bretaña. Cunha lonxitude de 176&nbsp;km, é o décimo río máis longo do Reino Unido e o terceiro de Escocia. Cruza a cidade de Glasgow, sendo posiblemente o río máis importante pola construción de barcos e o comercio no Imperio británico.

## Galería de imaxes 

file:AM St Andrews Suspension Bridge, Glasgow Green, at sunset.JPG|Ponte Saint Andrews.
file:Wfm bells bridge glasgow.jpg|Ponte Bells.
file:Wfm millennium bridge glasgow.jpg|Millennium Bridge
file:View over the Clyde in Glasgow.jpg|Clyde Auditorium, Finnieston Crane e hotel Crowne Plaza de Glasgow
file:Clyde_from_M8,_Dumbarton.jpg|O estuario en Dumbarton
file:Dumbarton across Clyde.jpg|Vista de Dumbarton coa marea baixa.
file:EastGlasgow.JPG|Vista cara ao leste do Distrito Central de Glasgow.
file:Tradeston Bridge.jpg|Vista sur da ponte Tradeston.

## Véxase tamén
Campionato do mundo de ciclismo de montaña e trial 2015

miniatura|dereita|300px|Loïc Bruni, campión de descenso.

O **Campionato do Mundo de Ciclismo de Montaña e Trial 2015** foi a 26ª edición dos mundiais de ciclismo de montaña e trial. O evento celebrouse na estación de esquí de Vallnord en Andorra do 31 de agosto ao 6 de setembro de 2015.

## Resultados 
### Eventos masculinos 
### Eventos femininos 
### Eventos por equipos 
## Medalleiro 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Vallnord
* Campionato do Mundo de Ciclismo de Montaña e Trial

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
The Magic Whip

***The Magic Whip*** é o oitavo álbum da banda inglesa de rock alternativo Blur, publicado o 27 de abril de 2015 a través dos selos Parlophone e Warner Bros. Records. O disco foi gravado entre Hong Kong e Londres e trátase do seu primeiro traballo de estudio dende *Think Tank* (2003), sendo o período máis longo entre dous álbums de estudio na súa carreira.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Lagoa de Montcortès

A **lagoa de Montcortès** é un Lugar de importancia comunitaria (LIC) que se atopa no concello catalán de Baix Pallars, na comarca de Pallars Sobirà, na provincia de Lleida. É unha formación de orixe cársica e xunto coas lagoas de Basturs, é a única lagoa non glacial dos Pireneos. Atópase preto da vila de Montcortès a 1&nbsp;030 msnm. O seu perímetro é case circular e mide 1&nbsp;320 metros, e a súa fondura máxima é de 30 metros. Tamén está incluída no Pla d'Espais d'Interès Natural (PEIN) da Generalitat de Cataluña e na Rede Natura 2000.

## Hidroloxía 
Trátase dunha lagoa oligotrófica (as súas augas son pobres en nutrintes). A súa hidroloxía está controlada fundamentalmente por contribucións subterráneas que compensan as perdas que ten pola evaporación e por un regato emisario na súa beira norte.

## Flora 
Predominan as xunqueiras e as plantas acuáticas como as Potamogeton.

## Fauna 
Destacan a rara especie de caracol Lymnaea stagnalis, a aguia peixeira, o lavanco e diversas especies de peixes.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Estany de Montcortès 2.JPG|A lagoa de Montcortès no verán.
Ficheiro:Estany de Montcortès 1.JPG|A lagoa no outono.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
### Ligazóns externas 
* Panorámica da lagoa de Montcortès
Oviedo, Florida

**Oviedo** é unha cidade do condado de Seminole, no estado de Florida, nos Estados Unidos de América. No censo de 2010 tiña unha poboación de 33.342 habitantes e unha densidade de poboación de 830,38 hab/km².

O nome da cidade foi escollido por Andrew Aulin, un emigrante sueco que buscaba un nome peculiar para a oficina de correos á que acababa de ser destinado. Escolleu o nome da cidade asturiana de Oviedo, aínda que se descoñece se visitou a universidade da cidade española ou simplemente gustáballe a pronuncia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Coronel Oviedo

**Coronel Oviedo** é unha cidade de Paraguai, capital do Departamento de Caaguazú. Está situada estratexicamente no centro da rexión oriental, 150&nbsp;km ao leste da capital do país, Asunción.

Fundada en 1758, tiña en 2006 unha poboación estimada de 52.400 habitantes. É coñecida como "capital do traballo".
Hydrodamalis gigas

O ***Hydrodamalis gigas*** é unha especie extinguida de mamífero mariño da orde Sirenia que se extinguiu ao final do século XVIII. A especie foi descrita por primeira vez polo naturalista alemán Georg Steller en 1741, nunha altura en que xa era posibelmente bastante rara.

## Características 
Este sirenio era considerábelmente maior que os membros actuais da súa orde, o dugongo e o manatí. O *Hydrodamalis gigas* pertence á familia dos manatís, diferenciándose deles, por carecer de unllas, ter a cola escotada e non redondeada e polas súas setes vértebras cervicais, en lugar das seis habituais. A diferenza dos seus familiares, esta vaca mariña vivía en augas frías, polo que evolucionou cara ao xigantismo.. Polo que tralas baleas, o *Hydrodamalis gigas* foi o meirande mamífero existente en tempos históricos

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mamíferos extintos
* Mamíferos mariños 
* Dugongo 
* Mamíferos
Lagoas de Basturs

As **lagoas de Basturs** son dúas lagoas coa categoría de Lugar de importancia comunitaria (LIC) que se atopan preto das vilas de Basturs e Sant Romà d'Abella, no concello catalán de Isona i Conca Dellà, na comarca de Pallars Sobirà, na provincia de Lleida. Están incluídas no Pla d'Espais d'Interès Natural (PEIN) da Generalitat de Cataluña e na Rede Natura 2000. Forman unha zona húmida de orixe cársica de grande importancia. Xunto coas lagoas de Banyoles, as do val de Sant Miquel de Campmajor e a lagoa de Montcortès, forman as catro zonas húmidas de orixe cársica máis notábeis de Cataluña. Aliméntanse dunha fonte de auga subterránea máis ou menos constante durante todo o ano. Na última década do século XX formouse unha terceira lagoa nunha leira próxima, pero ao pouco tempo desapareceu.

## Fauna 
Aínda que algúns dos seguintes animais só foron observados puntualmente, nas lagoas de Basturs avistáronse voitres, pitas do monte, garzas reais, lontras, cervos, teixugos e garduñas.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Isona i Conca Dellà. Orcau. Estanys de Basturs 4.JPG|Lagoa grande.
Ficheiro:Isona i Conca Dellà. Orcau. Estany petit de Basturs.JPG|Lagoa pequena.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina dos espazos naturais de Lleida
Oviedo, República Dominicana

**Oviedo** é un municipio da República Dominicana, situado na provincia Pedernales. O seu nome é na honra do cronista de Indias Gonzalo Fernández de Oviedo y Valdés. É o municipio máis meridional de todo o país e tamén da illa da Española.
En 2002 tiña 3.976 habitantes repartidos nunha superficie de 767,73&nbsp;km². Tiña unha densidade de 5,2 hab./km², moi inferior á media do país.
Mad Max: Furia na estrada

***Mad Max: Furia na estrada*** (en ) é un filme de acción dirixido e producido por George Miller, e escrito por Miller, Brendan McCarthy e Nico Lathouris que se estreou no 2015. É o cuarto título da serie *Mad Max*, e foi producido por Kennedy Miller Mitchell, RatPac-Dune Entertainment e Village Roadshow Pictures. Está ambientado nun deserto do futuro onde a auga e a gasolina son bens moi cobizados. Foi rodado na cidade namibiana de Swakopmund. O filme gañou seis Óscars técnicos da Academia en 2016.

## Personaxes 
* Tom Hardy como Max Rockatansky
* Charlize Theron como Imperator Furiosa
* Nicholas Hoult como Nux
* Hugh Keays-Byrne como Immortan Joe 
* Rosie Huntington-Whiteley como The Splendid Angharad
* Riley Keough como Capable
* Zoë Kravitz como Toast the Knowing
* Abbey Lee como The Dag
* Courtney Eaton como Cheedo the Fragile
* Josh Helman como Slit 
* Nathan Jones como Rictus Erectus 
* John Howard como The People Eater
* Richard Carter como The Bullet Farmer
* Angus Sampson como The Organic Mechanic
* iOTA como The Doof Warrior
* Quentin Kenihan como Corpus Colossus
* Jennifer Hagan como Miss Giddy
* Jon Iles como The Ace
* Melissa Jaffer como Keeper of the Seeds
* Megan Gale como The Valkyrie
* Gillian Jones como unha Vuvalini
* Joy Smithers como unha Vuvalini
* Melita Jurisic como unha Vuvalini

## Premios Óscar 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en Metacritic 
* Ficha en RottenTomatoes
Observatorio Fabra

O **Observatorio Fabra** é un observatorio astronómico situado en Barcelona, sobre un contraforte da montaña do Tibidabo, encarado ao sur, a 415 metros de altitude. É propiedade da Real Academia de Ciencias e Artes de Barcelona (en catalán: *Reial Acadèmia de Ciències i Arts de Barcelona*) e debe o seu nome ao mecenas que fixo posible a súa construción, o industrial Camilo Fabra.
thumb|left|O telescopio refractor Mailhat de 38 cm de diámetro (1904).

A súa actividade científica céntrase na actualidade no estudo de asteroides e cometas, de feito, foi neste observatorio onde Josep Comas Solà descubriu o cometa 32P/Comas Solà. Inaugurado en 1904, é o cuarto observatorio máis antigo do mundo que segue en activo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
*Observatorio Fabra
*Web oficial do observatorio robótico Fabra-Montsec no que residirá a cámara Baker-Nunn.
*Información sobre o asteroide Obsfabra.
Campionato do mundo de ciclismo de montaña e trial 2014

O **Campionato do Mundo de Ciclismo de Montaña e Trial 2014** foi a 25ª edición dos mundiais de mountain bike e trial. Os campionatos celebráronse en Hafjell e Lillehammer, Noruega do 2 ao 7 de setembro de 2014.
## Resultados 
### Eventos masculinos 
### Eventos femininos 
### Eventos por equipos 
## Medalleiro 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Campionato do Mundo de Ciclismo de Montaña e Trial

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Casa de Campo

A **Casa de Campo** é o maior parque público do municipio de Madrid. Situado ao oeste da cidade, sitúase administrativamente no barrio de Casa de Campo (distrito de Moncloa-Aravaca), lindando ao sur co distrito de Latina e ao oeste co municipio de Pozuelo de Alarcón. O parque está anexo ao Monte de El Pardo e ten unha extensión de 1722,6 ha, incluíndo os terreos do Club de Campo, ao que cedeu parte da súa superficie. Esta superficie duplica a do Bois de Boulogne, en París, é dúas veces e media maior que o Parque Fénix de Dublín, cinco veces máis grande que o Central Park de Nova York ou 6,5 veces máis grande que Hyde Park de Londres.

A Casa de Campo foi propiedade histórica da Coroa Española e coto de caza da realeza. Tras a proclamación da Segunda República, foi cedida polo Estado ao pobo de Madrid o 1 de maio de 1931, estando desde entón aberta ao público.

No seu interior atópanse situadas diversas instalacións, como o Parque de Atraccións, o Zoolóxico, o Teleférico (que conecta a Casa de Campo co Parque do Oeste, alén do río Manzanares), parte dos recintos feirais de IFEMA (Institución Feiral de Madrid), o pavillón multiúsos Madrid Arena, a Venta del Batán (lugar tradicional de peche dos touros nos días previos ao seu lida na praza de touros de Las Ventas) e diferentes instalacións deportivas populares.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Francisco Calvo Jarrín

**Francisco Calvo Jarrín**, nado en Foz en 1911 e finado no mesmo concello en 1966, foi un mestre e xornalista galego.

## Traxectoria
Foi alumno de Ramón Salgado Toimil. Estudou na Escola Normal de Santiago de Compostela e obtivo o título de mestre en 1928. Dirixiu o periódico *Despertar* de Foz en 1936.

## Notas
Flotabilidade

A **flotabilidade** é a capacidade que teñen os corpos de manterse na superficie dun líquido sen afundirse. Se a densidade dun corpo é maior que a do líquido, afundirase e, se é menor, flotará. Así pois, distínguese:
*corpo de flotabilidade positiva: o obxecto remonta, saíndo a flote (Po  Pa) ;
*corpo de flotabilidade nulea: o obxecto mantense entre dúas augas (Po = Pa).

O cálculo e modificación da capacidade de flotación dun corpo ten aplicacións na vida diaria, como o deseño de naves (barcos, submarinos), deseño de aeróstatos: globos, dirixibles) ou a práctica de deportes subacuáticos (mergullo, pesca submarina etc).

## Introdución 
Se un objecto é máis lixeiro que a auga que despraza, flota; se é máis pesado, afonde.

Un obxecto cóncavo (por exemplo un barco de aceiro) pode desprazar un volume de auga de masa maior á súa propia, e flotar, mais arrisca de afondir se a auga penetra na parte cóncava (un navío de ferro pode ir ó fondo, mentres unha balsa de cortiza non é mergullable).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Principio de Arquímedes
*Lei de Boyle-Mariotte
*Diaño de Descartes
Solidificación

[miniatura|upright|Este diagrama mostra a nomenclatura para as diferentes transicións de fase a súa relación coa variación da [entalpía.]]
A **solidificación** é un proceso físico que consiste no cambio de estado na materia pasando de líquido a sólido segundo a variación da temperatura.

## Notas
Pokémon Crystal

é a terceira entrega da serie de videoxogos de *Pokémon*, de xénero RPG, desenvolvidos pola compañía xaponesa Game Freak e publicados por Nintendo para a súa consola portátil Game Boy Color. O xogo é unha versión actualizada das dúas versións anteriores, Pokémon Gold e Silver, e foi lanzado no Xapón o 14 de decembro de 2000. Foi lanzado nos Estados Unidos o 29 de xullo de 2001 e en Europa o 2 de novembro dese mesmo ano. A diferenza dos seus predecesores, foi desenvolvido especialmente para a Game Boy Color e, polo tanto, non é compatible coa Game Boy orixinal, as súas variantes, e Super Game Boy.

A trama e xogabilidade de Pokémon Crystal é en gran parte a mesma que en Gold e Silver, aínda que ten novas características. É o primeiro xogo no que se pode escoller o sexo do seu personaxe, mentres que anteriormente o personaxe era sempre do sexo masculino. Os sprites dos Pokémon foron animados; por exemplo, cando un Cyndaquil entra na batalla, o lume e o seu escintileo móvense. Este recurso estaba ausente en Pokémon Ruby e Sapphire e Pokémon FireRed e LeafGreen, pero apareceu en todos os xogos seguintes. Ademais, un par de subtramas foron engadidas, unha envolvendo o Pokémon lendario Suicune, destacado na portada do xogo, e a outra que inclúen a Unown. A maior adición do xogo foi a Battle Tower, un edificio novo que permite aos xogadores participar en Pokémon Stadium. A edición xaponesa do xogo foi lanzada exclusivamente xunto co , un dispositivo que permite conectarse con outros xogadores a través do teléfono móbil.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  (USA)
*
Blanca

Como topónimo **Blanca** pode referirse a:

;En Galiza
***Blanca**, lugar da parroquia de Poulo, no concello de Ordes.

;Fóra de Galiza

;Na Rexión de Murcia
***Blanca**, concello da Rexión de Murcia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Cacabelos

O topónimo **Cacabelos** pode referirse a:

;En Galiza
***Cacabelos**, lugar da parroquia de Sobrado de Picato, no concello de Baralla;
***Cacabelos**, lugar da parroquia de Veiga, no concello da Bola;
***Cacabelos**, lugar da parroquia de Vilariño, no concello de Cambados;
***Cacabelos**, lugar da parroquia da Pena, no concello de Cenlle;
***Cacabelos**, lugar da parroquia de Mazoi, no concello de Lugo;
***Cacabelos**, lugar da parroquia de Rozavales, no concello de Monforte de Lemos;
***Cacabelos**, lugar da parroquia de Tarrío, no concello de Monterroso;
***Cacabelos**, lugar da parroquia de Untes, no concello de Ourense.

;Fóra de Galiza

;En Castela e León
***Cacabelos**, concello da comarca do Bierzo, na provincia de León:
****Cacabelos**, parroquia de dito concello.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Cacabelo**, lugar da parroquia de Abavides, no concello de Trasmiras;
***Carcabelos**, lugar da parroquia de Almeiras, no concello de Culleredo.
Castelo de Abbadie

O '''castelo de Antoine d'Abbadie'* (en ) é un *château'' francés do século XIX, situado na localidade fronteiriza francesa de Hendaia, no departamento dos Pireneos Atlánticos, construído segundo o deseño de Eugène Viollet-le-Duc nun estilo neogótico entre 1860 e 1870.

Concibido a petición de Antoine d'Abbadie d'Arrast, astrónomo e explorador, pero tamén antropólogo e lingüista, membro da academia das Ciencias, que soñaba cun castelo observatorio de estilo gótico, comprende tres partes: a biblioteca, o observatorio e a capela.

O castelo é hoxe propiedade da «Academia das ciencias» á cal Antoine d'Abbadie legou en 1895, a condición de que o observatorio fora dirixido por un sacerdote.
O dominio de Abbadia no que se atopa o castelo, que contaba 250 acres, fíxose en parte propiedade do Conservatorio do litoral (Establecemento público) e é administrado polo concello de Hendaia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
* Asociación dos amigos de Abbadia 
* Páxina Abbadia sobre a localización do Conservatorio do litoral 
* Fundación Antoine d'Abbadie da Academia das ciencias
Valle de Cuelgamuros

O **Valle de Cuelgamuros**, anteriormente **Valle de los Caídos**, é un monumento funerario situado na serra de Guadarrama, no municipio de San Lorenzo de El Escorial, na Comunidade de Madrid. Foi construído por prisioneiros republicanos da guerra civil española entre os anos 1940 e 1958. Nel están enterrados uns 40.000 combatentes dos dous bandos da guerra civil (a partir da década dos 50, xa que anteriormente só eran enterrados os afíns ao réxime franquista), moitos deles trasladados dende outros puntos de España, onde tiveron lugar as batallas máis importantes da guerra. Tamén se atopan os restos mortais do falanxista José Antonio Primo de Rivera. Na basílica de Santa Cruz estivo sepultado o ditador Francisco Franco, trasladado ó cemiterio do Pardo na capital madrileña o 24 de outubro de 2019.

O complexo consta dunha abadía beneditina, unha basílica de 262 metros de lonxitude escavada na roca, varias construcións monolíticas e por enriba de todo unha cruz cristiá de 150 metros de altura.

## Historia 
Aínda que o monumento foi concibido teoricamente para honrar os mortos tanto franquistas como republicanos, en realidade ten unha clara apoloxía franquista. O monumento ten a inscrición *Caídos por Dios y por España* (Caídos por Deus e por España) e abondosa simboloxía do réxime. A súa construción foi anunciada por Francisco Franco o día 1 de abril de 1939, o mesmo no que acabou a guerra.

A orixe dos enterrados no Valle de los Caídos é incerta. Aínda que existen arquivos con aproximadamente a metade dos defuntos, descoñécese a identidade dos outros. Foron recollidos de moitos campos de batalla como os de Brunete, Grado, Gandesa, Teruel e a Batalla do Ebro, entre moitos outros.

Para a súa construción utilizáronse presos políticos, aos que prometeron unha redención de pena a cambio de traballo e un pequeno salario. Non obstante, moitos deles morreron na súa construción debido á falta de medios técnicos e á pouca seguridade.

Durante moitos anos foi lugar de reunión cada 20 de novembro de varios grupos de falanxistas e nostálxicos da ditadura.

O 12 de maio de 2017 o pleno do Congreso dos Deputados aprobou a proposta de exhumar os restos de Franco e trasladar os de José Antonio Primo de Rivera a un lugar menos destacado como desenvolvemento da Lei de memoria histórica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Franquismo
*Guerra civil española

### Ligazóns externas 
* Abadía da Santa Cruz del Valle de los Caídos.
* Patrimonio Nacional — Valle de Cuelgamuros  .
Planificación urbanística

[miniatura|250px|Planificación urbanística do enxeñeiro [Ildefons Cerdà|Cerdà para o Eixample de Barcelona.]]
A **planificación urbanística** é a disciplina de planificación do uso do chan que abrangue aspectos da construción e das actividades sociais dos concellos e comunidades. Outras disciplinas treballan a unha escala inferior, como a enxeñería, a arquitectura, a paisaxe urbana e o deseño urbano. No senso contrario, a planificación rexional ou metropolitana, é o instrumento que planifica ámbitos supra-municipais, especialmente nas áreas de influencia das grandes cidades.

Outro elemento da planificación urbanística é a rehabilitación e rexeneración do espazo urbano adaptando os criterios construtivos, a cualificación construtiva e as infraestruturas obsoletas ás novas necesidades sociais.

## Historia 
A planificación urbanística nace como disciplina a metade do século XIX. Porén, o crecemento de moitas cidades ó longo da historia xa se producira seguindo uns determinados criterios de deseño e funcionalidade predeterminados na construción.

Cando a agricultura se implantou nas sociedades nómades, aparecen os asentamentos permanentes da poboación. As primeiras cidades nacen cunha orientación comercial, defensiva e como centros de redistribución da produción agrícola. O asentamento dos edificios e centros de actividade dispóñense de forma desordenada arredor de camiños e ríos en función da oportunidade. Contra o terceiro milenio aC. aparecen os primeiros indicios de planificación e xestión urbana a Ur entre o Tigris e o Éufrates no actual Iraq e no Val do Indo, na actual India. As rúas destas primeiras cidades a miúdo estaban pavimentadas e se trazaba unha incipiente trama urbana con rúas en ángulos rectos. Tamén existía certa zonificación funcional separando zonas de actividade comercial, residenciais, etc.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Rexistro de planificación urbanística de Cataluña
Cidade xardín

[miniatura|Diagrama de [Ebenezer Howard, fundador do movemento de Cidade Xardín.]]
O movemento urbanístico das **cidades xardín** é unha zona urbana deseñada para unha vida saudable e de traballo. Debe ter un tamaño que faga posible unha vida social a plenitude, non debe ser moi grande, o seu crecemento será controlado e haberá un límite de poboación. Estará rodeada por un cinto vexetal e comunidades rurais en proporción de 3 a 1 respecto á superficie urbanizada. O conxunto, especialmente o chan, será de propiedade pública, ou deberá ser posuído en forma asociada pola comunidade, co fin de evitar a especulación con terreos. O concepto foi fundado por Sir Ebenezer Howard (1850-1928). Os seus conceptos sociolóxicos e urbanísticos aparecen no libro *Cidades Xardín do mañá*, a versión corrixida e completa do cal foi publicada en 1902.

A Garden City Association promoveu a fundación da primeira cidade xardín en Letchworth, a 55&nbsp;km ó norte de Londres, nun terreo de pouco máis de 1860&nbsp;ha e para unha poboación de 33&nbsp;000 habitantes. Outro proxecto de cidade xardín iniciouse en 1919, en Welwyn Garden City, achegada a outra cidade chamada simplemente Welwyn, ó norte de Londres, que en 1970 tiña unha poboación de 45&nbsp;000 habitantes. En ámbolos casos, a maioría dos residentes traballa nos centros industriais da localidade, e o resto, en lugares que non distan dos 15&nbsp;km. Trátase de cidades integrais, non cidades dormitorio.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* .
* .
### Outros artigos 
* Cidade Xardín da Coruña
Ensanche

[200px|miniatura|*Plan dos arredores da cidade de Barcelona e do proxecto para a súa mellora e ampliación* de [Ildefons Cerdà (1859). Paradigma dos ensanches decimonónicos en España.]]
[miniatura|200px|dereita|Plan de Reforma e Ensanche de [Miranda de Ebro por Federico Keller (1903).]]

**Ensanche** é un terreo urbano adicado ás edificacións nos arrabaldes dunha poboación, normalmente mediante urbanismo planificado. Tamén define a ampliación da cidade. Adoitan desenvolverse mediante un plano en cuadrícula ou plano ortogonal.

Cando o crecemento demográfico e as novas actividades con requisitos intensivos de chan, como o ferrocarril, obrigaron a un crecemento extramuros das cidades e o derrubamento das antigas murallas, que perderan todo o seu valor militar e tenían só a función fiscal de aduana. En moitos casos, este crecemento proxectado e concibido para conseguir unha cidade saudable por e para a burguesía, desvirtuouse co paso do tempo por mor da especulación e a medida que a cidade seguiu medrando, foron desaparecendo progresivamente os espazos verdes.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ensanche da Coruña
* Eixample de Barcelona
* Eixample de Valencia
* Salamanca, Madrid
Devotion

***Devotion*** é o segundo álbum da banda estadounidense de dream pop Beach House, publicado o 26 de febreiro de 2008 a través do selo Carpark Records. O disco estreouse no número 195 das listas da *Billboard*. O seu primeiro sinxelo correspondeu ao tema "Gila".

Tras a edición de *Devotion*, Beach House lanzou o sinxelo en 7" "Used to Be" o día 21 de outubro de 2008 a través de Carpark Records. Unha versión distinta deste tema aparecería posteriormente no seu terceiro álbum *Teen Dream* en 2010.

## Listaxe de cancións
Muxahidin

miniatura|dereita|Muxahidin afgáns en 1985.
**Muxahid**, **muxahidín** ou **muxahidin** (na forma en plural), que vén do árabe المجاهدين, al-mujāhidīn, significa combatente, guerreiro ou loitador. É o termo co que se designa un combatente islámico fundamentalista involucrado nunha guerra ou en calquera outro conflito ou disputa, por exemplo a coñecida como Xihad. Foi habitual empregar esta denominación para os guerreiros afgáns de credo musulmán durante a guerra soviética en Afganistán, se ben pode referirse a outros combatentes en conflitos diversos. Así, por exemplo, en Bosnia os muxahidin eran os voluntarios internacionais musulmáns que combatían xunto as tropas musulmás locais nas guerras libradas entre 1991 e 1998.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xihad
* Radicalismo
Musaca

A **musaca** (en grego: μουσακάς, transl. *musaká*; eslavo meridional: *мусака* / ​*musaka*; ambas do turco *musakka*, á súa vez do árabe مسقعة, transl. *musaqqaa* 'arrefriado'), é unha especialidade gastronómica do Oriente Medio, típico das gastronomías grega e turca e zonas limítrofes, moi semellante á lasaña pero sen pasta, que se elabora principalmente con carne picada e berenxenas, dispostas en camadas e cociñadas no forno. A carne adoita ser de carneiro, tamén leva tomate, e sempre vai condimentada con aceite, cebola e herbas e fortemente adubado con pementa.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lasaña de valquiria
Thank Your Lucky Stars

***Thank Your Lucky Stars*** é o sexto álbum da banda estadounidense de dream pop Beach House, publicado o 16 de outubro de 2015 a través dos selos Sub Pop e Bella Union. Foi co-producido polo grupo e Chris Coady, e editado menos de dous meses despois que o seu anterior traballo, *Depression Cherry*. *Thank Your Lucky Stars* foi anunciado inesperadamente nove días antes do seu lanzamento a través da conta de Twitter da banda.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Pau, Francia

**Pau** (pronunciado en francés [po] e en occitano [paw]) é unha cidade e comuna do suroeste de Francia, capital do departamento de Pireneos Atlánticos, na rexión da Nova Aquitania.

A cidade está situada no corazón do antigo estado soberano do Béarn, do que foi capital dende 1464. Bordeada polo Gave de Pau, atópase a 100&nbsp;km do océano Atlántico e 50&nbsp;km ao norte de España. Esta situación fai que teña unha panorámica excepcional dos Pireneos e dos montes de Jurançon.

Foi fundada no século XI polos vizcondes de Bearn, e converteuse en capital do Reino de Navarra despois do 1512.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Pau
Ártabros (homónimos)

O termo **ártabro** pode referirse a:

* A tribo dos **ártabros**.
* O **Arco Ártabro**.
* O equipo de fútbol gaélico **Ártabros de Oleiros**.
* A **Sociedade de Montaña Ártabros**.