Gusto adquirido

miniatura|300x300px|*Natureza morta con ostras*, de Osias Beert, *ca*. 1610. Staatsgalerie, Stuttgart.
Un **gusto adquirido** ou **sabor adquirido** é unha apreciación agradábel dun alimento ou bebida, que dificilmente sería apreciado por alguén non familiarizado con tal sabor ou cheiro, é dicir, que non teña sido exposto repetidamente a eles. O gusto adquirido tamén se pode referir ao gusto estético, como o gusto musical.

Os alimentos e bebidas chamados de gustos adquiridos poden chegar a ser considerados como repugnantes pola xente non habituada a ese sabor, ben sexa pola materia prima, a textura, a forma, a preparación, o cheiro ou a aparencia. 

Os gustos adquiridos son fortemente influenciados por factores sociais como a cultura e identidade nacional, e inducidos por exposición aos hábitos da contorna social no que o individuo se desenvolve, aínda que tamén se poden adquirir gustos alimenticios de forma tardía, por exposición voluntaria ou hábito, finalizando cando a persoa sente pracer ao consumir o alimento ou bebida. Na maioría dos casos as *delicias* particulares de cada país ou cultura son consideradas como gustos adquiridos.

É común que os alimentos de gusto adquirido o sexan polo feito de conter o que son tabús alimenticios para certas culturas. Exemplo disto son os insectos, considerados como repugnantes en moitos países occidentais. O sangue, as vísceras, o leite e a carne fermentadas ou descompostas (ou simplemente a carne, por exemplo para os xainistas e outras culturas vexetarianas) son outros exemplos comúns de alimentos tabú nalgunhas culturas.

## Exemplos de gusto adquirido 
Algúns alimentos que se consideran desagradábeis polos que non se afixeron ao seu gusto teñen aceptación en certas rexións ou etnias debido a que adquiriron o gusto co tempo. Entre eles atópanse estes exemplos:

* Olivas, froito da oliveira.
* Anchoas salgadas, conserva en salgadura de peixes do xénero *Engraulis*, os bocareus.
* Meixóns, crías das anguías.
* *Balut*, un ovo de pato ou galiña fertilizado que se serve cocido.
* *Boudin*, outra variedade de salchicha francesa feita a base de sangue de porco, similar á morcilla.
* Café, bebida amarga preparada con grans torrados obtidos dos froitos de plantas do xénero *Coffea*.
* *Caldo de tronquito*, en Ecuador, caldo preparado co pene do touro como ingrediente principal, ao que se lle atribúen propiedades afrodisíacas.
* Callos ou tripas, os estómagos de vacún, maiormente de tenreira. Normalmente atópanse á venda frescos, cocidos e na súa propia xelatina, en lata e envasados ao baleiro. Consúmense na Península Ibérica e en América Latina.
* Caracois, alimento popular en moitas rexións españolas, considerados repugnantes noutras. Tamén coñecidos e presentes dentro da gastronomía de Francia.
* *Casu marzu*, un queixo de Sardeña que contén larvas vivas de insectos.
* Caviar, ovas de esturión.
* Cervexa, en especial as *ales* e *stouts* fortes.
* *Chapulines* (nome dado en México a unha especie de saltóns), un prato tradicional nalgunhas zonas de México como Oaxaca cuxos orixes se remontan á época prehispánica. Consómense despois de fervelos en auga e torralos nun *comal*, con en limón nunha *tortilla* de millo.
* *Chicharrón*, *Presskopf*, en diferentes países, un embutido de carne elaborado coas partes menos apreciadas dos animais.
* *Chinchulín*, intestino delgado vacún asado á grella, propio da gastronomía da Arxentina, Bolivia, o Uruguai, Chile, o Perú, Venezuela e Colombia, onde se lle coñece como chunchules, *choncholí*, *chinchurria* e *chunchullo*.
* *Chitterlings*, intestinos do porco cocidos. Con este nome coñécese aos chinchulines na gastronomía de Norteamérica.
* Chocolate amargo, especialmente os que conteñen unha alta porcentaxe de cacao (75% ou 85%, por exemplo).
* Cilantro
* *Criadillas*, *Rocky Mountain oysters* ou *Ostras das Montañas Rochosas*, como se chama aos testículos do touro en castelán e nos Estados Unidos.
* *Coca de mollitas*, variedade de coca salgada típica da Provincia de Alacante (sur da Comunidade Valenciana, España).
* Colliflor, vexetal de forte cheiro durante a súa cocción.
* Cobaia ou coello de indias.
* Durián, especie de durio de cheiro acre procedente do sueste asiático.
* Ourizo de mar, un animal do que se comen as ovas en Canarias e diversas zonas da Península Ibérica (*erizo* en castelán, *oriciu* en asturiano) e no Xapón, onde se lle chama *uni* (うに, 雲丹).
* *Fernet*, un dixestivo elaborado a base de herbas particularmente forte.
* *Guaguamama*, un prato preparado con placenta de vaca e especias. Atribúeselle un aumento da fertilidade feminina en Ecuador.
* *Gueuze*, cervexa de tipo lambic orixinaria de Bélxica.
* *Habichuelas con dulce*, unha combinación de feixóns roxos, leite, azucre, batata, galletas e especias como canela ou craveiro. É un prato da República Dominicana que se come en Semana Santa.
* *Haggis*, prato nacional de Escocia, un embutido feito cos pulmóns, corazón e fígado de cordeiro.
* *Hákarl*, quenlla putrefacta típica da cociña de Islandia.
* Fígado.
* *Huitlacoche*, un fungo que infecta ao millo, popular na cociña mexicana.
* *Jiló*, unha froita amarga (cociñada como un vexetal) popular no Brasil.
* *Kimchi*, un prato tradicional da cociña coreana baseado en chili fermentado e vexetais, xeralmente con col chinesa.
* *Kutti pi*, un prato anglo-indio que consiste en testículos de cáprido.
* *Laphroaig*, un whisky escocés elaborado con malte afumada.
* *Lapsang souchong*, un té negro chinés afumado.
* *Lutefisk*, un prato de peixe branco seco preparado con sosa cáustica.
* *Madejas*, un prato típico de Aragón (España) elaborado a partir de intestinos de cordeiro adubados.
* *Marisco*, para algunhas culturas o sabor das ostras ou outros tipos de marisco son desagradábeis e comparábel a comer calquera tipo de artrópodo.
* *Marmite*, pastas para untar elaboradas con extracto de fermento, orixinarias de Australia.
* Mate, unha infusión orixinalmente amarga (aínda que pode prepararse doce) que se consome maiormente en países de América do Sur, especialmente na Arxentina, o Brasil, Bolivia, Chile, Paraguai e o Uruguai.
* Morcilla, salchicha feita a base de sangue de porco e especias, presente na gastronomía de España, Portugal e de varios países de América.
* Mostaza, mostarda.
* *Nattō*, grans de soia fermentados presentes na cociña xaponesa.
* Cogombros de mar, equinodermo de corpo alongado.
* Perexil ou pirixel, herba que se usa como condimento.
* *Prairie Oysters*, *Ostras das Chairas*, testículos de touro, becerro ou cervo. Termo orixinario das Grandes Chairas canadenses.
* *Pu erh*, un té vermello con sabor terroso.
* Queixos fortes, tales como os queixos azuis, queixo de cabra, queixo de Cabrales, Gamalost, Milbenkäse (queixo elaborado con excrementos de ácaros) e outros.
* *Salmiakki*, lambetada salgada que se utiliza como aderezo da regalicia nos países nórdicos e os Países Baixos.
* *Suri*, larva apreciada na gastronomía da Amazonia, xunto a certos tipos de formigas.
* *Surströmming*, arenque fermentado do mar do Norte.
* *Tempeh*, un alimento fermentado elaborado con soia moi popular nas cociñas do Sueste Asiático.
* Ubre, teta de vaca ás brasas.
* Viño e as súas variedades.
* *Wasabi* e por similitude o ravo, en especial algúns tipos, debido ao seu forte cheiro e sabor.
* *Zarajos*, un prato típico de Conca (España) elaborado a partir de intestinos de cordeiro adobados.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Gula
* Gusto
* Olfacto
* Comida
* Alimento
* Nutriente
* Nutrición
* Gastronomía