Colecalciferol

O **colecalciferol**, tamén chamado **vitamina D3**, é un tipo de vitamina D que se produce na pel exposta á luz do sol; tamén se encontra nalgúns alimentos e pode tomarse como suplemento dietético. Utilízase no tratamento e prevención da deficiencia de vitamina D e doenzas asociadas, como o raquitismo. Tamén se utiliza para tratar a hipofosfatemia familiar, o hipoparatiroidismo que causa un baixo nivel de calcio no sangue e a síndrome de Fanconi. Xeralmente adminístrase por vía oral.

O colecalciferol prodúcese na pel despois de estar exposta á luz ultravioleta. Convértese no fígado en calcifediol (25-hidroxivitamina D), que despois se converte nos riles en calcitriol (1,25-dihidroxivitamina D). Encóntrase en alimentos como algúns peixes, queixo e ovos. A certos alimentos como o leite se lles engade colecalciferol nalgúns países. É unha das medicinas da Lista de Medicinas Esenciais da Organización Mundial da Saúde. Está dispoñible como medicamento xenérico e pode comprarse sen receita.

Porén, discútese se as actuais recomendacións son suficientes para cubrir as necesidades fisiolóxicas. Os individuos que non se expoñen regularmente ao sol, os obesos e de pel máis escura teñen niveis sanguíneos máis baixos e necesitan unha maior suplementación.

O Institute of Medicine dos Estados Unidos publicou en 2011 unha revisión dos datos sobre as doses recomendadas de vitamina D Os pacientes con deficiencia grave de vitamina D requiren un tratamento cunha dose de ataque, cuxa magnitude pode calcularse baseándose no nivel real sérico de 25-hidroxi-vitamina D e o peso corporal.

Hai informes contadictorios sobre a eficacia relativa do colecalciferol (D3) fronte ao ergocalciferol (D2), xa que algúns estudos indican unha menor eficacia da D2 e outros non atopan diferenza. Hai diferenzas entre mbas na absorción, afinidade de unión e activación, e as probas xeralmente favorecen o colecalciferol á hora de elevar os niveis sanguíneos, aínda que se necesitan máis investigacións.

Un uso moito menos común da terapia con colecalciferol no raquitismo utiliza unha soa dose grande e denominouse terapia *stoss*. O tratamento adminístrase oralmente ou por inxección intramuscular de 300&nbsp;000 UI (7&nbsp;500&nbsp;µg) a 500&nbsp;000 UI (12&nbsp;500&nbsp;µg = 12,5&nbsp;mg), nunha soa dose ou ás veces en de dúas a catro doses repartidas. Hai certa preocupación sobre a seguridade de administrar doses tan grandes. Ademais, un estudo de 2008 publicado na revista Cancer Research mostrou que a adición de vitamina D3 (xunto con calcio) á dieta dalgúns ratos era un réxime similar en contido nutricional ao dunha dieta occidental nova de 1000 UI de colecalciferol ao día e previña o desenvolvemento do cancro. Porén, en humanos, cunha dose de 400 UI diarias non se observaron efectos da suplementación con colecalciferol sobre o risco de cancro colorrectal.

Os suplementos non se recomendan para a prevención do cancro, xa que os efectos que poida ter o colecalciferol son moi pequenos. Aínda que hai correlacións entre os baixos niveis de colecalciferol no soro sanguíneo e maiores taxas de varios cancros, esclerose múltiple, tuberculose, enfermidades cardíacas e diabetes, o consenso é que os niveis de suplementación non son beneficiosos. Pénsase que a tuberculose pode asociarse con baixos niveis. Porén, tampouco está claro como se relacionan ambas as cousas.

## Bioquímica 
### Estrutura 
O colecalciferol é unha das cinco formas de vitamina D. O colecalciferol é un secosteroide, é dicir, unha molécula de esteroide cun dos seus aneis aberto.

### Mecanismo de acción 
Por si mesmo o colecalciferol é unha molécula inactiva. Convértese n súa forma activa por medio de dúas hidroxilacións: a primeira ten lugar no fígado catalizada polo CYP2R1 ou o CYP27A1, e dá lugar a 25-hidroxicolecalciferol (calcifediol, 25-OH vitamina D3). A segunda hidroxilación acontece principalmente nos riles pola acción do CYP27B1, que converte a 25-OH vitamina D3 en 1,25-dihidroxicolecalciferol (calcitriol, 1,25-(OH)2vitamina D3). Todos estes metabolitos están unidos no sangue á proteína ligadora da vitamina D. A acción do calcitriol é mediada polo receptor de vitamina D, un receptor nuclear que regula a síntese de centos de proteínas e está presente en virtualmente todas as células do corpo. Isto ten como resultado a apertura do anel B do precursor da vitamina por medio dunha vía conrotatoria producindo previtamina D3 (pre-colecalciferol). Nun proceso que é independente da luz UV, o pre-colecalciferol sofre despois un arranxo sigmatrópico antarafacial [1,7] e finalmente isomerízase para formar a vitamina D3.

As lonxitudes de onda UVB activas están presentes na luz solar, e poden producirse cantidades suficientes de colecalciferol cunha exposición moderada da pel, dependendo da forza da radiación do sol. Extráese colesterol da graxa da la e de alcohois da cera da la obtidos ao limpar a la tosquiada. O colesterol sofre un proceso de transformación en catro pasos para producir 7-deshidrocolesterol, o mesmo composto que se produce na pel dos animais. O 7-deshidrocolesterol é despois irradiado con luz ultravioleta. Fórmanse tamén algúns isómeros non desexados durante a iradiación, os cales son eliminados utilizando diversas técnicas, deixando unha resina que funde a temperatura moderada e xeralmente ten unha potencia de 25&nbsp;000&nbsp;000 a 30&nbsp;000&nbsp;000 Unidades internacionais por gramo.

500px

O colecalciferol tamén se produce industrialmente para usalo como suplemento vitamínico a partir de liques, o cal, deste modo, é un produto axeitado para veganos.

## Estabilidade 
O colecalciferol é moi sensiblee á radiación ultravioleta e descomponse rapidamente, aínda que reversiblemente, para formar suprasterois.

## Uso como rodenticida 
Os roedores son algo máis susceptibles que outras especies a doses altas desta substancia, polo que o colecalciferol foi utilizado para o envelenamento de cebos para o control das pragas destes animais. Aínda que se considerou que este composto é menos tóxico para outras especies ás que non van dirixidos os cebos, na práctica viuse que o seu uso en rodenticidas representa un perigo significativo para outros animais, como cans e gatos. "O colecalciferol produce hipercalcemia, o cal ten como resultado a calcificación sistémica de tecidos brandos, que orixina insuficiencia renal, anormalidades cardíacas, hipertensión, depresión do SNC e trastornos gastrointestinais. Estes signos desenvólvense xeralmente ás 18-36 horas da inxestión e poden incluír depresión, anorexia, poliuria e polidipsia."

En Nova Zelandia, os marsupias falanxéridos da especie *Trichosurus vulpecula* convertéronse nunha praga e utilizouse contra eles o colecalciferol como ingrediente activo en cebos de xel letais e en cebos de cereais "DECAL". A LD50 do produto é 16,8&nbsp;mg/kg, pero é de só 9,8&nbsp;mg/kg se se engade carbonato de calcio ao cebo. Os órganos afectados son os riles e o corazón.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* NIST Chemistry WebBook - páxina do colecalciferol 
* Metabolismo da vitamina D, hormonas sexuais e funcionamento do sistema reprodutor feminino.