Círculo de Praga

O **Círculo Lingüístico de Praga** ou **Escola de Praga** (en checo **Pražský lingvistický kroužek**, en ruso **Пражский лингвистический кружок** - Pražskij lingvističeskij kružek, en francés **Cercle linguistique de Prague**) foi un grupo de críticos literarios e lingüistas establecidos na cidade de Praga, parte do múltiplo movemento chamado Formalismo ruso. Os seus membros desenvolveron métodos de estudos semióticos e de análise estruturalista entre os anos 1928 e 1939. Despois da segunda guerra mundial e tralo golpe de estado de Checoslovaquia de 1948 o **Círculo** desfíxose, mais a Escola de Praga seguiu a ter influencia no funcionalismo lingüístico.

O **Círculo** incluía emigrados rusos como Roman Jakobson (o seu vicepresidente até a súa marcha de Checoslovaquia en 1939), Nikolai Trubetzkoy ou Sergei Karcevskiy, así como importantes estudosos da literatura como René Wellek e Jan Mukařovský. O primeiro presidente do **Círculo** foi o lingüista Vilém Mathesius, até a súa morte en 1945.

## Jakobson e o Círculo 
Roman Jakobson, figura central do Formalismo ruso, participara tanto no Círculo Lingüístico de Moscova como na Sociedade para o Estudo da Linguaxe Poética (OPOJAZ) de San Petersburgo, antes de mudarse a Checoslovaquia en 1920, onde fundou o **Círculo Lingüístico de Praga** en 1926. A súa formación recibiu a influencia da Escola Kazan, de Ferdinand de Saussure (cuxo traballo foi levado a Moscova por Sergej Karcevskij en 1917) e pola forte tradición rusa das dialécticas hegeliana e posthegeliana. Linda R. Waugh e Monique Monville-Burston (1990, p.&nbsp;4) suxiren que "a influencia máis forte sobre o pensamento de Jakobson foi o axitado movemento artístico de comezos do século XX, especialmente as obras da vangarda literaria e artística: Picasso, Braque, Stravinsky, Joyce, Xlebnikov ou Le Corbusier".

Jakobson destaca que o Círculo Lingüístico de Praga está estreitamente ligado ás correntes contemporáneas tanto da lingüística occidental como da lingüística rusa: as realizacións metodolóxicas da lingüística francesa, a fenomenoloxía alemá (Husserl) e a pretendida síntese das escolas polaca (de Courtenay) e rusa (Fortunatov). Jakobson definiu a súa teoría da estrutura da linguaxe en contraste coa de Saussure, que consideraba ao tempo demasiado abstracta e demasiado estática. Jakobson tratou as formulacións dicotómicas (*langue*/*parole*, *sincronía*/*diacronía*) de Saussure dunha forma dialéctica, insistindo na estreita relación entre forma e significado, nunha situación de sincronía dinámica.

## Membros 
* Alena Macurová
* Bohumil Trnka
* Bohuslav Havránek
* František Čermák
* Jan Mukařovský
* Josef Hrabák
* Josef Vachek
* Karel Oliva
* Miloš Weingart
* Miroslav Červenka
* Nikolai Trubetzkoy
* Oldřich Leška
* Pavel Trost
* Petr Bogatyrev
* René Wellek
* Roman Jakobson
* Sergej Karcevskij
* Tomáš Hoskovec
* Vilém Mathesius
* Vladimír Skalička

; Contribuíntes
* Albert Willem de Groot
* Aleksandar Belić
* André Martinet
* Daniel Jones
* Émile Benveniste
* Karl Bühler
* Lucien Tesnière

; Influencias
* Alf Sommerfelt
* Austin Warren
* Dell Hymes
* Jan Firbas
* Jan Niecisław Baudouin de Courtenay
* Jaroslav Peregrin
* Jaroslav Vacek
* Joseph Greenberg
* Jože Toporišič
* Louis Hjelmslev
* Lubomir Dolezel
* Michael Halliday
* Michael Silverstein
* Viktor Shklovsky

## Notas 
### Bibliografía 
* J. Guinsburg (org.) *Círculo lingüístico de Praga*. SP: Perspectiva. ISBN 85-273-0398-1.
* "Estruturalismo e Pós-Estruturalismo", artigo de Michael Peters .
* Jean Piaget. *O estruturalismo* (1968).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Círculo Lingüístico de Praga .