open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bandeira de Costa do Marfil

A **bandeira de Costa do Marfil** é unha tricolor, inspirada na bandeira de Francia, que está formada por tres franxas verticais do mesmo ancho, sendo de cor laranxa a do lado do mastro, de cor branca a central e verde a exterior. A bandeira foi adoptada o 3 de decembro de 1959, pouco antes da independencia do país.

## Cores e simbolismo 
En 1959, cando a Asemblea Lexislativa do país estaba decidindo a bandeira que adoptar, o ministro de Estado Jean Delafosse dixo:

Gabriel Rougerie escribiu en 1964, "A bandeira une as cores das tres grandes paixases de Costa do Marfil: os bosques verdes, o branco da lagoa Ébrié e o laranxa da sabana."

É moi parecida á bandeira de Irlanda, da que difire unicamente na disposición invertida das cores e polas proporcións.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bandeira de Costa do Marfil en Flags of the World
Leyma

**Leyma** (*Leche y Mantequilla*) é unha empresa galega do sector lácteo. Ten as súas instalacións en Arteixo, e actualmente pertence ao grupo Leite Río.

## Historia
A orixe de **Leyma** data de 1918, pero non é ata 1952 cando sae á luz UTECO (Unión Territorial de Cooperativas del Campo) da Coruña, que desde 1962 utiliza como marca o nome de **Leyma** para comercializar leite pasteurizado, tras facerse en 1957 coa concesión para o abastecemento da cidade da Coruña.

En 1979 trasládase ao polígono industrial de Sabón (Arteixo), deixando as instalacións que hoxe ocupa o Club Financiero Atlántico á entrada da Coruña. En 1980 a UTECO transfórmase en Cooperativa Agraria Provincial, que en 1989 constitúe coa Central Lechera Asturiana a sociedade anónima **Leyma S.A.**, con sede social na Coruña.

En 1993 créase o Grupo Lácteo Gallego, que adquire os activos de Leite Xallas, que era a terceira cooperativa láctea de industrialización en importancia en Galiza, e acádase un acordo con Cooperativas Lácteas de Galicia (COLAGA), en virtude do cal COLAGA pasa a ser propietaria do 50 % do grupo.

En 1994, a Corporación Agroalimentaria Gallega acada un acordo con Central Lechera Asturiana (CLAS), de xeito que esta  recompra o 20% das accións de Leyma. En 1995, o Grupo Lácteo Gallego adquírelle a Tabacalera o 100% de Lactaria Española (LESA), comercializadora da marca RAM, comezando os problemas, ao adquirir débedas superiores aos 12.000 millóns de pesetas.

En abril de 1999, o grupo granadino PULEVA conmocionou o sector lácteo galego ao anunciar a compra de Leyma-RAM. Esta compra rompía as expectativas para crear o chamado gran *grupo lácteo galego*, que contaba co visto e prace do presidente da Xunta, Manuel Fraga, e que consistía en que Caixa Galicia e Leite Celta se aliaran para facerse con Leyma-RAM e logo ofrecer participacións a Leite Río e a Feiraco.

A finais do ano 2000, PULEVA fusionouse con Azucarera Ebro Agrícola, sendo o principal accionista da resultante Ebro Puleva o francés Saint Louis, que posúe o 13,5 % dos títulos, polo que a francesa era tamén a principal accionista da láctea galega.

En 2005 Leite Río merca as instalacións de Arteixo e a marca Leyma.

En 2012 Jesús Lence (propietario da empresa) presentou concurso de acredores no Xulgado Mercantil de Lugo para Gensabon SAU, empresa que xestionaba a planta de coxeración enerxética da fábrica de Sabón cunha débeda de catro millóns de euros.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da empresa
Knez

**Knez**, **Kniaz ** ou **Knyaz** é unha palabra das linguas eslavas que se refire a un título de nobreza. Xeralmente tradúcese ao galego como Príncipe e, ás veces, como Duque, aínda que estas tradución non sexan exactas.

A orixe deste termo quizais estea directamente relacionada coa da palabra rei (*King* en inglés, *König* en alemán ou *Konung*en escxandinavo). Ou ben esta pode que estea rtelacionada con *Cnéz*, ou *Cneaz*, *Knez*, *Kenéz*, *Kniaz * ou *Knyaz*, termo de orixe eslava que designaba a un xefe local.

Cómpre ter en conta que a tradución como príncipe ou duque non é fiel e, de facelo, isto pode provocar inexactitude tanto no mesmo título nobiliario, como nas palabras que se derivan del.

Por iso, o que podemos entender por príncipe (ou por duque) na Rusia ou na Serbia medievais, pode facer alusión a un rei, e o territorio que dito rei protexe ou dirixe que, en lugar de principado, podería referirse a un reino. Por exemplo, o ruso Княжество Московское, *Kniázhestvo Mascóvscaie* adoita interpretarse como *Principado de Moscova* ou *Gran Ducado de Moscova*, pero podería tratarse de *Reino de Moscova*. Este foi o nome do estado ruso que existiu desde os século XIV até o XVI, que foi o sucesor do Rus de Kíiv (tamén coñecido como *Principado de Kiev*) nos seus territorios setentrionais e o predecesor do Tsarato ruso (en ruso, Царство Русское, *Tsárstv Rúskaie*) que á súa vez precedeu ao Imperio ruso.

De calquera maneira *Knez* non designa forzosamente o título máis elevado (por exemplo, o título de Tsar, que vén do latín *Caesar*). O único título oficial do Xefe do Estado ruso, até Iván o Terríbel foi o de *Veliki Kniaz*, é dicir, Gran Príncipe ou Gran Duque.

Hoxe en día **Knez** ou **Кнез** é un apelido común en Croacia, Serbia, Montenegro e Eslovenia.

## Véxase tamén 
* Título nobiliario
Bandeira de Eritrea

A **bandeira de Eritrea** foi adoptada o 5 de decembro de 1995. Está baseada na bandeira ondeada polo Fronte Popular de Liberación de Eritrea (FPLE) na súa loita pola independencia.

## Cores e simbolismo 
A bandeira de eritrea está formada por catro cores, tres das cales son propias do panafricanismo. O significado das cores é:

* Verde: simboliza a economía agrícola e gandeira de Eritrea.
* Vermello: significa o sangue derramado durante a loita pola independencia de Eritrea.
* Azul: representa a riqueza mariña.
* Amarelo: representa a riqueza mineral do país.

A coroa de oliva e a póla na bandeira proveñen da primeira bandeira nacional de Eritrea usada entre 1952 e 1961, a coroa de oliveira foi adoptada da bandeira das Nacións Unidas e simboliza a paz.

## Outras bandeiras 

Ficheiro:Flag of the President of Eritrea.svg|Estandarte presidencial

## Bandeiras históricas 

Ficheiro:Flag of Eritrea (1952-1961).svg|23px Bandeira de 1952 a 1961.

Ficheiro:Flag of the EPLF.svg| Bandeira do FPLE.
Ficheiro:Flag of Eritrea (1993-1995).svg|23px Bandeira de 1993 a 1995 (mesmo deseño, mais as proporcións desta eran de 2:3).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bandeira de Eritrea en Flags of the World
Caramelo (empresa)

**Caramelo** foi unha marca téxtil galega fundada en 1969 na cidade da Coruña.

## Historia 
[miniatura|esquerda|Tenda de Caramelo en [Marineda City, A Coruña.]]
miniatura|dereita|Sede de Caramelo na Grela, A Coruña
A empresa foi fundada por José Antonio Caramelo o seu sobriño Javier Cañás e Luis Gestal no número 26 da rúa Juan Castro Mosquera da Coruña. Os inicios na moda de José Antonio Caramelo foron na empresa na que traballaba Amancio Ortega. En 1963 xunto con familiares de Ortega fundarían GOA, os inicios de Inditex. Caramelo como marca naceu en 1969 para producir pezas de calidade impermeables. A partir de 1971 comezou a fabricar tres liñas de pezas para home: pantalóns *Tommy Harrods*, cazadoras *Chelton* e camisas *Yale*. En 1984 naceu a marca Caramelo con coleccións de roupa de home e muller.

En 2002 abandonou a dirección da empresa e o accionariado Javier Cañás, que era a súa cabeza visible dende o comezo. Para aquela altura, 2003, Caramelo estaba consolidada como empresa internacional, con presenza en máis de vinte países. No 2005 a empresa adquiriu Antonio Pernas e comezou a súa expansión no Estado español. En 2009 Antonio Pernas integrouse baixo o nome de Caramelo, dando orixe a *Caramelo by Antonio Pernas*, que recollía a colección feminina de cerimonia da firma.

A comezos da década de 2010 a empresa Caramelo era propiedade de Inveravante, a sociedade de investimento propiedade de Manuel Jove, que tiña o 90% do accionariado.
En 2010 Caramelo entrou en crise: recibiu créditos por 36 millóns de euros da Xunta e despediu 230 traballadores, quedando cun equipo de 538 traballadores. O 15 de abril de 2013 a empresa solicitou o concurso de acredores, do que saíu un ano máis tarde. A finais de 2016 abandonaron a empresa o director xeral e o director creativo, e unhas semanas máis tarde Caramelo anunciou a súa liquidación e desaparición como firma, con 169 empregados, 79 deles en Galicia.

A marca foi mercada en 2018 por Kosu Nuno.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial de Caramelo
Toulouse FC

O **Toulouse Football Club** é un club de fútbol francés da cidade de Tolosa. Fundouse en 1970 e compite na Ligue 2.

## Uniforme 
* **Uniforme titular**: Camiseta púrpura, pantalón branco, medias púrpuras.
* **Uniforme alternativo**: Camiseta amarela, pantalón púrpura, medias amarelas.

## Xogadores 
### Cadro actual 
: *Datos do 21 de agosto de 2020.*

## Estadio 
* **Nome:** Stadium Municipal
* **Cidade:** Tolosa
* **Capacidade:** 35.472
* **Inauguración:** 1937

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do club
Rania de Xordania

A **Raíña Rania de Xordania (Rania Al Abdullah)**, nada **Rania Al-Yassin** (en árabe, **رانيا العبدالله**) é a dona do rei de Xordania, Abdullah II. Naceu en Kuwait, Kuwait, o 31 de agosto de 1970 e é filla de pais palestinos.

## Biografía 
Rania Al-Yassin naceu na Cidade de Kuwait, Kuwait o 31 de agosto de 1970 de pais palestinos de Tulkarm. O seu pai é médico (1934–2022), e é a mediana de tres irmáns. Asistiu ás escolas primaria e secundaria *New English School* en Kuwait. Despois obtivo un grao en Administración da *American University* no Cairo. Despois da súa graduación en 1991, traballou en Citigroup e para a compañía Apple na capital xordana. Tamén obtivo un Diploma de Estudos Avanzados da Universidade de Xenebra en Suíza.

Coñeceu ao Rei Abdullah bin Al-Hussein nunha celebración en xaneiro de 1993. Dous meses máis tarde anunciaron a súa relación e o 10 de xuño de 1993 casaron. Tiveron catro fillos: Hussein (28 de xuño de 1994), Iman (27 de setembro de 1996), Salma (26 de setembro de 2000) e Hashem (30 de xaneiro de 2005).

## Raíña de Xordania 
Aínda que o seu home se converteu en rei o 7 de febreiro de 1999, Rania non se converteu en raíña inmediatamente. Foi proclamada raíña polo seu home o 22 de marzo do mesmo ano. Sen esa proclamación, tería ostentado o título de princesa consorte, ao igual que a súa sogra, a princesa Muna Al-Hussein.

Rania é unha defensora dos dereitos das mulleres. Recibiu do seu home o rango honorario de coronel das Forzas Armadas Reais de Xordania o 9 de xuño de 2004. En 2005 foi nomeada a terceira muller máis bela do mundo pola revista *Harpers and Queen* (que desde novembro de 2005 é coñecida como Harper's Bazaar http://www.telegraph.co.uk/news/1502947/Name-change-for-Harpers-and-Queen.html). Ademais, foi a raíña máis nova do mundo no momento en que coroaron ao seu home.

Rania de Xordania realizou numerosas aparicións públicas, incluíndo unha entrevista para a televisión no programa de Oprah Winfrey o 17 de maio de 2006, onde falou sobre as ideas equivocadas sobre o islam e o rol da muller nesa relixión. En maio de 2000 foi nomeada membro honoraria da clase do 2000 da Academia Deerfield, a Universidade na que estudou o seu esposo. Tamén se encontra na lista das 100 mulleres máis poderosas do mundo segundo Forbes.

## Actividades 
Rania desempeña unha serie de actividades centrándose nos dereitos da muller e dos nenos e representa a Xordania en visitas oficiais e eventos fóra do país.

### Organizacións que apoia 
É patroa das seguintes organizacións ó redor do mundo:

* Global Alliance for Vaccines and Immunisation
* Jordan River Foundation
* Arab Women's Summit
* Arab Academy for Banking and Financial Sciences (AABFS)
* Jordan Cancer Society
* National Team for Family Safety
* National Team for Early Development
* Child Safety Program and Dar Al-Amman
* World Economic Forum
* UN Children's Fund
* The Vaccine Fund
* International Youth Foundation
* FINCA International
* International Osteoporosis Foundation''
* Aqua Kilimanjaro
Talal de Xordania

**Talal I bin Abdullah, Rei de Xordania** (en , *Ṭalāl ibn `Abd Allāh*) nado o 26 de febreiro de 1909 na cidade da Meca (Arabia Saudita) e finado o 7 de xullo de 1972 en Istanbul (Turquía), foi rei de Xordania desde o 20 de xullo de 1951 até verse forzado a abdicar por razóns de saúde o 11 de agosto de 1952 (os británicos afirmaron de que sufría esquizofrenia).

## Vida 
Recibiu formación castrense na Real Academia Militar de Sandhurst do Reino Unido graduándose en 1939. Talal accedeu ao trono de Xordania despois do asasinato do seu pai, o rei Abdullah I en Xerusalén durante a oración do Venres. Seu fillo Hussein, quen acompañaba ao seu avó, tamén estivo a piques de ser asasinado.

Durante o seu breve reinado, Talal promoveu a redacción dunha Constitución liberal para o Reino de Xordania que permitise a formación dun goberno de carácter representativo con ministros responsables de forma individual ante o Parlamento. A Constitución foi ratificada o 1 de xaneiro de 1952. Tamén destacou durante o reinado de Talal a mellora que experimentaron as relacións entre o Reino de Xordania e os veciños Estados árabes de Exipto e Arabia Saudita, previamente tensas.

## Familia 
O 27 de novembro de 1934 Talal casou coa súa prima irmá Zein bint Jamil 'Ali, Xerifa da Meca, coa que tivo catro fillos e dúas fillas:

* S.M. o rei Hussein I: 14 de novembro de 1935 – 7 de febreiro de 1999.
* S.A.R a princesa Asma, falecida pouco despois do seu nacemento en 1937.
* S.A.R o príncipe Muhammad: 2 de outubro de 1940 – 29 de abril de 2021. 
* S.A.R o príncipe El Hassan: 20 de marzo de 1947.
* S.A.R o príncipe Muhsin, morto. 
* S.A.R a princesa Basma: 11 de maio de 1951.

## Liña do tempo 

ImageSize = width:800 height:auto barincrement:20
PlotArea = top:10 bottom:50 right:130 left:20
AlignBars = late

DateFormat = yyyy
Period = from:1920 till:2011
TimeAxis = orientation:horizontal
ScaleMajor = unit:year increment:10 start:1920

Colors =
  id:king   value:rgb(1,0.70,0) legend: Rey 
  id:emir value:rgb(0.5,0.71,0.84)      legend: Emir

Legend = columns:4 left:150 top:24 columnwidth:100

TextData =
  pos:(20,27) textcolor:black fontsize:M
  text:"Título:"

BarData =
  barset:PM

PlotData=
  align:left fontsize:S shift:(3,-4) anchor:from width:15 
  barset:PM

 from: 1921 till: 1946 color:emir text:"Abdalá I" fontsize:10
 from: 1946 till: 1951 color:king text:"Abdalá I" fontsize:10
 from: 1951 till: 1952 color:king text:"Talal I" fontsize:10
 from: 1952 till: 1999 color:king text:"Hussein I" fontsize:10
 from: 1999 till: end color:king text:"Abdalá II" fontsize:10

 barset:skip

## Notas
Stade Brestois 29

O **Stade Brestois 29** é un club de fútbol francés da cidade de Brest. Fundouse en 1903 e compite na Ligue 2.

## Uniforme 
* **Uniforme titular**: Camiseta branca, pantalón branco, medias brancas.
* **Uniforme alternativo**: Camiseta vermella con mangas brancas, pantalón vermello, medias vermellas.
* **Terceiro uniforme**: Camiseta a raias negras e rosas, pantalón negro, medias negras.

## Xogadores 
### Cadro actual 
: *Datos do 10 de xaneiro de 2012.*

## Estadio 
* **Nome:** Stade Francis-Le Blé
* **Cidade:** Brest
* **Capacidade:** 15.097
* **Inauguración:** 1922

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do club
Valenciennes FC

O **Valenciennes Football Club** é un club de fútbol francés da cidade de Valenciennes. Fundouse en 1913 e compite na Ligue 2.

## Uniforme 
* **Uniforme titular**: Camiseta vermella, pantalón vermello, medias vermellas.
* **Uniforme alternativo**: Camiseta negra, pantalón negro, medias negras.
* **Terceiro uniforme**: Camiseta azul escura, pantalón azul escuro, medias azuis escuras.

## Xogadores 
### Cadro actual 
: *Datos do 17 de agosto de 2011.*

## Estadio 
* **Nome:** Stade du Hainaut
* **Cidade:** Valenciennes
* **Capacidade:** 25.000
* **Inauguración:** 26 de xullo de 2011

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do club
Raška, Serbia

**Raška** ou **Rascia** é unha vila e un concello de Serbia (en serbio, Рашка / *Raška*; pronuncia IPA /râʃka/), no suroeste da Serbia Central, capital do distrito do mesmo nome. 

O municipio tiña, segundo o censo 2001, unha poboación de 24.680 habitantes, dos que 6.574 residían na capital do concello.

A extensión do municipio é de 670 km².

A viña está situada entre os ríos Raška e Ibar.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Centar Raške sa crkvom1.jpg|Centro de Raška, coa igrexa do Arcanxo San Gabriel
Ficheiro:Centar Raške1.jpg|Praza Maior de Raška
Ficheiro:Kameni most preko Ibra u Raškoj.jpg|O río Raška ao seu paso pola vila

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio Oficial do Municipio de Raška  Consultada o 27/1/2012.
Raška (homónimos)

O topónimo e patronímico eslavo **Raška**, galeguizado como **Rascia** (en serbio cirílico Рашка, en serbio latino, *Raška*), pode referirse a:

* Principado de Serbia ou **Raška**, un estado medieval (610-960).
***Catepanato de Rascia**, provincia (catepanato) do Imperio bizantino (969-976).
* Gran Principado de Serbia ou **Raška**, un estado medieval serbio (1101-1217).
***Raška**, denominación das terras da coroa dos principados, reinos e do Imperio de Serbia (610-1459).
***Raška**, rexión xeográfica e histórica de Serbia.
***Raška**, unha vila e municipio de Serbia.
***Distrido de Raška**, en Serbia.
***Río Raška**, en Serbia.

## Véxase tamén 
* Serbia (homónimos)
Open Season

***Open Season*** é un filme estadounidense de animación xerada por computadora de 2006 dirixido por Roger Allers e Jill Culton e producido por Sony Pictures Animation. Estreouse nos Estados Unidos o 29 de setembro de 2006. Está protagonizado por Martin Lawrence, Ashton Kutcher, Gary Sinise, Debra Messing, Billy Connolly, Jon Favreau, Georgia Engel, Jane Krakowski, Gordon Tootoosis e Patrick Warburton.

## Personaxes 
* Martin Lawrence como Boog
* Ashton Kutcher como Elliot
* Gary Sinise como Shaw
* Debra Messing como Beth
* Billy Connolly como McSquizzy
* Jon Favreau como Reilly
* Georgia Engel como Bobbie
* Jane Krakowski como Giselle
* Gordon Tootoosis como Gordy
* Patrick Warburton como Ian
* Cody Cameron como Mr. Weenie
* Danny Mann como Serge
* Maddie Taylor como Deni
* Nika Futterman como Rosie
* Michelle Murdocca como Maria
* Fergal Reilly como O'Toole

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Open Season 2

***Open Season 2*** é un filme estadounidense de animación xerada por computadora dirixido por Matthew O'Callaghan. Estreouse nos cinemas de Suráfrica o 24 de setembro de 2008, e foi comercializado en formato de vídeo caseiro nos Estados Unidos e no Canadá o 27 de xaneiro de 2009. Recibiu valoracións dispares por parte da crítica e recadou 8,7 millóns de dólares en todo o mundo.

## Personaxes 
*Joel McHale como Elliot
*Mike Epps como Boog
*Cody Cameron como Mr. Weenie
*Jane Krakowski como Giselle
*Billy Connolly como McSquizzy
*Crispin Glover como Fifi
*Matthew W. Taylor como Deni/Buddy/Ian
*Steve Schirripa como Roberto
*Fred Stoller como Stanley
*Sean Mullen como Roger
*Diedrich Bader como Rufus
*Olivia Hack como Charlene

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Guía de Isora

**Guía de Isora**, tamén coñecido na illa simplemente como **Guía**, é un municipio español pertencente á provincia de Santa Cruz de Tenerife (Canarias). Está situado no suroeste da illa de Tenerife.

Ao sueste atopamos o Barranco de Erques que separa ao municipio de Adeje. Polo leste limita co occidente do Parque Nacional do Teide, finalmente limita con Santiago del Teide polo norte.

Está constituído por 17 núcleos urbanos. A capital municipal está localizada a 580 m de altura e atópase nas medianías. Na zona alta destacan as poboacións de Vera de Erques, Tejina, Acojeja, El Pozo, El Jaral, Chirche, Aripe, Chiguergue e Chío. Na zona costeira atópanse os núcleos de poboación de Piedra Hincada, Agua Dulce, Playa San Juan, Fonsalía, Alcalá e Cueva del Polvo.

## Demografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Concello de Guía de Isora 
* Guía de Isora na Páxina Web Oficial de Turismo de Tenerife
Ashanti (homónimos)

**Ashanti** pódese referir a:
* Ashanti, grupo étnico africano.
* Rexión Ashanti, rexión administrativa de Ghana.
* Imperio Ashanti, antigo Estado africano.
* Ashanti Douglas, cantante R&B/pop estadounidense.
* *Ashanti*, película dirixida por Richard Fleischer (1978).
* Medalla Ashanti, condecoración militar británica.
Richard Fleischer

**Richard O. Fleischer**, nado en Nova York o 8 de decembro de 1916 e finado nos Ánxeles o 25 de marzo de 2006, foi un cineasta estadounidense.

## Biografía 
Fillo de Max Fleischer - cineasta e creador de series de debuxos animados - Richard Fleischer estudou arte dramática e dirixiu o grupo teatral "Arena Players" entre 1937 e 1940. Iniciouse no cinema a partir de 1940, con numerosos documentais para a RKO até 1945. O seu primeiro filme foi *Child of Divorce* (1946).Excelente técnico e bo director de actores, algúns dos seus filmes alcanzaron gran notoriedade, como *Tora! Tora! Tora!* e *Mandingo*, un filme sobre a escravitude no sur dos Estados Unidos no século XIX. Especialista en filmes de acción e de grande espectáculo, Flesicher sempre se habituou a traballar con grandes medios de produción.

## Filmografía 
* 1946: *Child of Divorce*
* 1947: *Banjo*
* 1948: *So this is New York*
* 1948: *Bodyguard*
* 1949: *The clay pigeon*
* 1949: *Follow me quietly*
* 1949: *Make mine laughs*
* 1950: *Armored car robbery*
* 1952: *The narrow margin*
* 1952: *The happy time*
* 1953: *Arena*
* 1954: *20000 Leagues Under the Sea*
* 1955: *Violent Saturday*
* 1955: *The girl in red velvet swing*
* 1956: *Bandido*
* 1956: *Between Heaven and Hell*
* 1958: *The Vikings*
* 1959: *Compulsion*
* 1959: *These Thousand Hills*
* 1960: *Crack in the mirror*
* 1961: *The big gamble*
* 1961: *Barrabás*
* 1966: *Fantastic Voyage*
* 1967: *Doctor Dolittle*
* 1968: *The Boston Strangler*
* 1969: *Che!*
* 1970: *Tora! Tora! Tora!*
* 1971: *The Last Run*
* 1971: *Blind Terror*
* 1972: *Os novos centurións*
* 1973: *Soylent Green*
* 1973: *The Don is Dead*
* 1974: *Tres bandidos e un pistoleiro*
* 1974: *Mr. Majestyk
* 1975: *Mandingo*
* 1976: *The incredible Sarah*
* 1977: *O príncipe e o mendigo*
* 1979: *Ashanti*
* 1980: *The Jazz Singer*
* 1982: *Tough Enough*
* 1983: *Amityville 3-D*
* 1984: *Conan the Destroyer*
* 1985: *Red Sonja*
* 1987: *Million Dollar Mystery*
* 1989: *Call from Space''
Dave Fleischer

[miniatura|thumbtime=10|upright=1.5|*[Popeye the Sailor Meets Sindbad the Sailor*.]]
**David Fleischer**, nado en Nova York o 14 de xullo de 1894 e finado nos Ánxeles o 25 de xuño de 1979, foi un animador, director e produtor alemán-estadounidense, coñecido por ser un dos donos de Fleischer Studios xunto ao seu irmán máis vello Max Fleischer.

## Traxectoria 
Dave Fleischer foi notable durante o tempo do seu primeiro personaxe en rotoscopio, Koko the Clown. Converteuse en director e logo en produtor do estudio. Aínda que é acreditado como director de toda película feita polo estudio entre 1921 e 1942, algúns animadores facían labores de dirección, e Fleischer encargábase da produción. Algunhas das series animadas que Fleischer supervisou durante este período foron *Talkartoons*, *Betty Boop*, *Popeye*, *Color Classics* entre moitos outros.

En xaneiro de 1942, Fleischer, incapacitado para cooperar co seu irmán, deixou a compañía para ser presidente de Screen Gems en Columbia Pictures. Fleischer Studios cesou a produción o 24 de maio de 1941 cando Paramount pediu o préstamo que lle fixera. Logo, como parte de Paramount, foi renomeado como Famous Studios (aínda que o nome non foi oficial até maio de 1943).

A finais dos anos 1940, Fleischer trasladouse á Universal, onde se converteu nun experto en efectos especiais, traballando en películas como *Francis*, *Os paxaros*, e *Thoroughly Modern Millie*. Morreu por un accidente cerebrovascular en Woodland Hills (California), despois dunha década retirado.
Raška (rexión)

**Raška** ou **Rascia** (en serbio cirílico Рашка, en serbio latino *Raška*) é unha rexión xeográfica situada no suroeste da Serbia Central e no norte de Montenegro. A maior parte encóntrase no distrito de Raška, de Serbia.
[dereita|En azul, municipios do [Sandžak que corresponden a Serbia e, en amarelo, os de Montenegro.]]

A súa parte sur coñécese tamén como Sandžak ou Sandjak, e está dividida entre Serbia e Montenegro.

Na Idade Media a rexión foi o centro do Principado de Serbia (Raška, *Rascia*) e do Reino de Serbia cuxa capital foi a cidade de Ras até 1265.

## Historia 
miniatura|centro|Vista panorámica de Raška e o val do río Ibar desde Kopaonik, preto de Rudnica, Serbia.

Os estados medievais anacronicamente chamados Raška actualmente coñécense colectivamente como * Serbia*. 

[miniatura|Ruínas da fortaleza de [Ras.]]

O nome * Rascia* utilízase pola historiografía moderna para referirse á rexión continental (coñecida en Serbia como o *interior *, en contraste aos feudos marítimos da costa adriática) do Principado de Serbia medieval, habitado e gobernado por serbios, é dicir, a sede dos primeiros estados medievais serbios.

Utilízase para describir a Serbia até Stefan Nemanja (1166–1196) ou á formación do Reino de Serbia, en 1217. "Rascia" continuou servindo como un exónimo para Serbia en Europa nas fontes desde finais do século XII, xunto con outros nomes como *Servia* e *Eslavonia*

O nome deriva do da fortaleza máis importante da rexión, **Ras**, que aparece na obra *De Aedificiis* do bizantino Procopio  como *Arsa*, anterior á formación de Serbia. Ras converteuse quizais na capital do distrito e na sede dos primeiros bispados de Serbia (Bispado de Ras, *Raška episkopija*).

O nome do bispado finalmente comezou a denotar toda a zona baixo a súa xurisdición e, máis tarde, baixo Stefan Nemanja, Ras foi establecida como capital do estado e o nome estendeuse ao país enteiro.

A primeira referencia testemuñada do nome Raška aparece nunha carta a Kotor, datada en 1186, na que Stefan Nemanja menciónase a si mesmo como *župan de Rascia* (Príncipe de Serbia). Pouco despois Rascia converteuse nun dos nomes comúns de Serbia nas fontes occidentais (do Papado, alemás, italianas, francesas etc.) a miúdo en conxunción con Serbia (*Servia et Rascia*). Porén, *Rascia* apenas aparece en serbio e nunca en obras bizantinas para denotar o Estado serbio.

### Nos tempos modernos 
Entre 1918 e 1922, o Distrito de Raška foi unha unidade administrativa do Reino dos Serbios, Croatas e Eslovenos, cuxa capital era Novi Pazar. En 1922, formouse unha nova unidade administrativa coñecida como *Raška Oblast* (Óblast de Raška) con capital en Čačak. En 1929 este óblast foi suprimido e o seu territorio dividido en tres novas provincias ou *banovine*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Principado de Serbia (medieval)
* Reino de Serbia (medieval)
* Distrito de Raška

### Ligazóns externas 
* Información turística sobre a rexión de Raška (*en serbio*) Consultada o 27/1/2012.
Adobrica suite

***Adobrica suite*** é un disco do grupo tradicional galego Milladoiro, gravado no ano 2002, nos Estudios Cormorán polo técnico X. M. Tasende e editado por Discmedi. É unha suite estruturada en 3 movementos e 8 tempos adicada á cidade de Ferrol. Encargo do Padroado Municipal da Música e as Artes de Ferrol.

## Lista de cancións 
### 1º Movemento 
### 2º Movemento 
### 3º Movemento 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina oficial do grupo
Auga de maio

***Auga de maio*** é un disco do grupo tradicional galego Milladoiro gravado entre os anos 1998 e 1999 en Galiza, nos Estudios Cormorán polo técnico X. M. Tasende e editado por Discmedi. Consta de 10 temas tradicionais e 5 composicións do grupo cinco  dos cales son cantados. Colaboran, poñendo voces en senllos temas Ana Belén e a cantante de Mestisay Olga Cerpa.

## Lista de cancións 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina oficial do grupo
25 (álbum)

***25*** é un disco do grupo tradicional galego Milladoiro gravado no ano 2005 en Galiza, nos Estudios Cormorán polo técnico X. M. Tasende. Consta de 15 temas nos que Milladoiro fai unha relectura dalgúns dos temas emblemáticos da súa carreira. Contan coa colaboración de Susana Seivane, Anxo Pintos, Eileen Ivers, Rhonda Larson e Claudia Ferronato.

## Lista de cancións 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina oficial do grupo
Galteiros, San Fiz de Monfero, Monfero

**Galteiros** é un lugar da parroquia de San Fiz de Monfero no concello coruñés de Monfero na comarca do Eume. Segundo o INE en 2010 tiña dez habitantes (seis homes e catro mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de San Fiz de Monfero
### Parroquias de Monfero
Guilfonso

O topónimo **Guilfonso** pode referirse a:

;En Galiza
***Guilfonso**, lugar da parroquia do Pereiro, no concello de Alfoz;
***Guilfonso**, lugar da parroquia do Alto de Xestoso, no concello de Monfero;
***Guilfonso**, lugar da parroquia de San Fiz de Monfero, no concello de Monfero.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Max Fleischer

dereita|miniatura|250px|O pallaso Koko e o can Fitz en *Koko Chops Suey* (1927).
**Max Fleischer**, nado en Cracovia o 19 de xullo de 1883 e finado nos Ánxeles o 11 de setembro de 1972, foi un dos pioneiros na creación de debuxos animados. É o pai de Betty Boop e Koko the Clown, e quen levará ao cine a Popeye e a Superman. Tamén se encargou de realizar unhas cantas innovacións tecnolóxicas.

## Traxectoria 
Fleischer tivo a idea de usar fotogramas de cine capturados da realidade para usalos como referencia para debuxar animación, e así patentou o rotoscopio en 1917. Usou esta técnica xunto ao seu irmán Dave no seu primeiro *cartoon* en 1915. En 1919 estableceu os Fleischer Studios para producir debuxos animados e curtametraxes xunto aos seus irmáns Dave e Joe Fleischer.

Inventou o *rotógrafo* para agregar debuxos animados en películas reais. A súa invención baseábase nos procesos estereóticos, construídos por John Burks, no cal se utilizaban recortes de escenarios de cartón montados nunha mesa xiratoria, onde se colocaban os debuxos. Fixo os primeiros debuxos animados con son da historia en 1924 usando un proceso de sincronización de Lee De Forest. Aínda que a compañía Disney adxudícallo á súa curta *Steamboat Willie*, que foi realizada anos máis tarde. En 1933, os Fleischer Studios formaron contrato co King Features Syndicate (xigante empresa da banda deseñada), para producir os deseños animados do *Popeye*, e para o lanzamento de *Betty Boop*. Máis tarde, en 1941, os Fleischer Studios asinaron contratos coa DC Comics, para a produción de debuxos animados de Superman. Produciron as longametraxes ''Gulliver's Travels* e *Mr. Bug Goes to Town*, e as curtas do Popeye: *Popeye meets AliBaba and the Forty Thieves*, *Popeye the Sailor Meets Sindbad the Sailor* e *Popeye and His Wonderful Lamp*.

En 1942, cando os seus fundadores Max, Dave e Joe Fleischer se retiraron, a Paramount Pictures comprou os Fleischer Studios, mudando o seu nome para Famous Studios (creadora dos *Harveytoons*), tendo como propietarios os antigos animadores de Fleischer: Seymour Kneitel e Isadore Sparber. O Famous Studios produciu animación até 1967, como novos episodios do Popeye e Superman, os Harveytoons, Little Lulu de Marge e os *Puppetoons'' de George Pal. En 1960, os Famous Studios mudou o seu nome para Paramount Cartoon Studios até que en 1967 fechou as súas portas, coa adquisición da Paramount pola Gulf-Western. Max morreu o 11 de setembro de 1972, aos 89 anos, nos Ánxeles.

O seu fillo Richard Fleischer dedicouse ao mundo da dirección de cine.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Freely downloadable Max Fleischer cartoons
* The history of the Fleischer's Popeye series
* Max Fleischer no Find a Grave.
Jacques Laffite

**Jacques-Henri Laffite** (nado en París, 21 de novembro de 1943) é un expiloto francés de carreiras que competiu en Fórmula 1 de  a . Logrou seis vitorias en Grandes Premios, pilotando para o equipo Ligier. Agora é comentarista de televisión na televisión francesa TF1.

## Andaina na Fórmual 1 
Laffite debutou na Fórmula Un en  no equipo de Frank Williams Iso Marlboro. Ao ano seguinte competiu no mesmo equipo, renomeado como Williams, logrando un 2º posto no Gran Premio de Alemaña en Nürburgring.

[miniatura| left | O [Ligier JS11 de  de Laffite na demostración de 2008 no Goodwood Festival of Speed]] 
[miniatura| left | Laffite na demostración do chasis do [Ligier JS19 no Gran Premio de Pau de 1982]]

En  Laffite fichou polo equipo francés Ligier, anotando 20 puntos, e unha pole position no Gran Premio de Italia. As dúas seguintes tempadas foron de transición, aínda que gañou o seu primeiro Gran Premio en Anderstorp no Gran Premio de Suecia de 1977.

A tempada  comezou con Laffite gañando as dúas primeiras carreiras. Loitou polo Campionato do Mundo ata as últimas carreiras, pero finalmente rematou cuarto, con 36 puntos. As dúas tempadas seguintes foron similares, con dous cuartos lugares máis no campionato e 3 vitorias máis. En , Laffite terminou 17º na clasificación final, con só 5 puntos anotados.

Os resultados nas seguintes dúas tempadas non foron moito mellores, cando volveu a Inglaterra, correu de novo con Williams (11 e 5 puntos, respectivamente). Con corenta anos, Laffite regresou a Ligier en , nesa tempada acadou o podio en tres ocasións (Reino Unido, Alemaña e Australia), acadando un total de 16 puntos. En , anotou 14 puntos, incluíndo dous podios na primeira metade da tempada, pero rompeu as dúas pernas nun accidente no inicio do GP do Reino Unido en Brands Hatch, e, posteriormente, retirouse da Fórmula Un. Foi o piloto máis exitoso na historia de Ligier, gañando seis das súas nove vitorias.

## Despois da Fórmula Un 
Laffite xa recuperado das súas lesións competiu en carreiras de turismos. É comentarista de televisión da rede francesa TF1, coñecido pola súa reacción ante o incidente no Gran Premio de Europa de 1997 no que Michael Schumacher chocou con Jacques Villeneuve, e Laffite reaccionou con malas palabras en directo na televisión.

En outubro de 2008, á idade de 64 anos, puxo a proba un Renault R27 de F1 no circuíto de Paul Ricard..

## Historial 
### Resultados completos no Campionato Europeo de Fórmual dous 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican *pole position*; as carreiras en *cursiva* indican volta rápida.

† Jacques Laffite non podía puntuar porque xa anotara puntos na F1.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican *pole position*; as carreiras en *cursiva* indican volta rápida.

### Resultados completos nas 24 Horas de Le Mans 
## Notas
Geotail

**Geotail** é un satélite artificial xaponés lanzado en colaboración coa NASA mediante un foguete Delta II 6925 o 24 de xullo de 1992 desde Cabo Cañaveral. Forma parte da colaboración internacional ISTP para comprender mellor as relacións Terra-Sol xunto cos satélites Wind, Polar, SOHO e Cluster.

## Características 
A misión de Geotail foi estudar os procesos que teñen lugar na magnetocola para comprender mellor o funcionamento da magnetosfera terrestre, incluíndo a física das rexións límite, os fenómenos de reconexión magnética e os mecanismos de entrada, transporte, almacenamento, transferencia de masa e momento e enerxía.

O satélite estabilízase mediante xiro, a unhas 20 revolucións por minuto, co eixo de rotación inclinado entre 85 e 89 graos respecto do plano da eclíptica. Ten forma de cilindro e mide uns 2,2 metros de diámetro por 1,6 metros de alto. A alimentación eléctrica é proporcionada por células solares montadas sobre o corpo cilíndrico e baterías para os momentos nos que o satélite entra na sombra da Terra. Os datos recíbense en tempo real mediante un enlace en banda X no Centro do Espazo Profundo de Usuda, no Xapón. Para os momentos nos que non é posible a transmisión en tempo real, Geotail leva a bordo un par de grabadoras de cinta cunha capacidade de 450 Mb cada unha.

## Instrumentos 
Geotail leva sete instrumentos a bordo:

* Instrumento de ondas de plasma (PWI)
* Composición de ións e partículas enerxéticas (EPIC)
* Detector de campo eléctrico (EFD)
* Medición de campos magnéticos (MGF)
* Partículas de baixa enerxía (LEP)
* Instrumento exhaustivo de plasma (CPI)
* Partículas de alta enerxía (HEP)

## Notas
San Bartolomé, Lanzarote

**San Bartolomé** é un municipio español pertencente á provincia das Palmas (Canarias). Está situado no centro da illa de Lanzarote. Neste municipio atópase o aeroporto da illa.

San Bartolomé atópase situado na parte central da illa de Lanzarote, nunha veiga protexida polos Morros e a montaña de Guaticea ao oeste e pola Montaña Mina ao leste. A súa historia, como corroboran certos xacementos arqueolóxicos, remóntase á época prehispánica. A partir do século XV, logo da conquista, empezaron a asentarse colonos no lugar e a finais do século XVIII xa tiña 144 veciños e podía presumir de parroquia e de casas señoriais. A súa localización privilexiada e a súa importancia agrícola fixo que, xa como municipio, seguise desenvolvéndose e crecendo durante os séculos XIX e primeira metade do XX. En tanto que os últimos vinte e cinco anos a nova base económica, en torno ao turismo, reconfigurou o panorama social, cultural e urbano da poboación.

## Cidades irmandadas 
*  Dúrcal, España

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do concello
Yaiza

**Yaiza** é un municipio español pertencente á provincia das Palmas (Canarias). Está situado no sur da illa de Lanzarote.

A poboación é de 14.871 habitantes (INE, 2011), e a súa densidade de poboación é de 70,2 hab./km², para unha área de 211,84&nbsp;km². É o termo municipal máis ao sur e ao oeste da illa de Lanzarote. A súa industria principal é o turismo e a agricultura. Rodeado polo océano Atlántico, linda ao norte cos concellos de Tinajo e Tías.

No extremo sur do concello de Yaiza, na zona coñecida como "El Rubicón", instalouse o primeiro asentamento europeo das Illas Canarias, en 1402, desde onde se iniciou a Conquista do Arquipélago.

O pobo de Yaiza é o núcleo municipal, onde se atopa o concello. Fronte a el atópase a parroquia da nosa Señora dos Remedios, patroa do municipio, cuxa festividade é o 8 de setembro. Yaiza atópase no bordo da área sepultada polas erupciones volcánicas producidas en Lanzarote entre 1730 e 1736, que deron como orixe o Parque Nacional de Timanfaya. Precisamente, a crónica fundamental das erupcións foi narrada polo entón párroco de Yaiza, Andrés Lorenzo Curbelo. Yaiza sobresae entre os pobos da illa polo seu coidado paisaxístico e o seu respecto á arquitectura tradicional.

miniatura|esquerda|250px|Charco Verde, tamén chamado de Los Clicos
Ademais de Timanfaya, o municipio ten outros espazos naturais de grande importancia, como o monumento Natural de Los Ajaches, en cuxa costa atopar as Praias de Papagayo, ou o Charco Verde, tamén chamado de Los Clicos. Na costa de Yaiza sitúanse tamén as maiores salinas das Canarias, as Salinas de Janubio.

Dentro do termo municipal atópase Femés, pobo que serve de escenario principal da novela *Mararía*, do escritor canario Rafael Arozarena. En Femés está tamén a igrexa en honra a San Marcial, patrón de Lanzarote. Playa Blanca, no extremo sur da illa, é o principal núcleo turístico do municipio.

O municipio de Yaiza está formado polos pobos de Yaiza, Playa Blanca, Uga, Las Breñas, Femés, La Hoya, Las Casitas, El Golfo, La Degoyada, Playa Quemada e Maciot.

Entre os medios de comunicación do municipio, cabe destacar YaizaNews.com, diario dixital con vocación social.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Concello de Yaiza
Nabiza

A **nabiza**, tamén chamada **rabiza** ou **cimón** (na mariña lucense), é a folla tenra do nabo (*Brassica rapa* L.), planta da familia das crucíferas ou brasicáceas.

As nabizas son as primeiras follas do nabo, antes de que esta planta entre en floración,  son diferentes dos grelos,que teñen características organolépticas diferentes.

En Galicia é a verdura típica do outono para facer o caldo galego, e tamén se utiliza como ingrediente dos primeiros cocidos, e mesmo do Lacón con *grelos*.

A dicir de Eladio Rodríguez, as nabizas son as 

E segundo Emilia Pardo Bazán, falando do caldo galego, di 

## As nabizas na cultura popular 
### Refraneiro 
* As nabizas piden unto; e os grelos, lacón ao punto. 
* As nabizas queren unto, aceite e allos, todo xunto.
* Nabo, nabiza e grelo, a trindade do galego.

### Cantigueiro 
; 1.
Eu de onde estou ben vexo
as rabizas en Teaio,
tamén vexo os meus amores
na arrechán de Araño.

; 2.
Non chas quero, non chas quero,
nabizas do teu nabal;
non chas quero, non chas quero,
que me poden facer mal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Condesa de Pardo Bazán (s/d): *La cocina española antigua*. Madrid: Sociedad Anónima Renacimiento. Reedición facsimilar, editada en O Castro, Sada (1996) pola Academia Galega de Gastronomía, coa autorización da RAG. ISBN 84-600-9327-1. 
* Rodríguez González, Eladio (1961): *Diccionario enciclopédico gallego-castellano*. Volume 3. Vigo: Editorial Galaxia.
* Picadillo (2001): *La cocina práctica*. Prólogo de Emilia Pardo Bazán. A Coruña: Editorial Everest Galicia. ISBN 84-403-0510-9

### Outros artigos 
* Grelo
* Nabo

### Ligazóns externas 
* Real Jardín Botánico: Proyecto Anthos .
Fuencaliente de La Palma

**Fuencaliente de La Palma**, ou simplemente **Fuencaliente**, é un municipio español pertencente á provincia de Santa Cruz de Tenerife. Está situado no sur da illa de La Palma. A capital municipal denomínase Los Canarios (comunmente denominada tamén *Fuencaliente*), aínda que o barrio de Las Indias iguálao en poboación. Outros núcleos de poboación menores son Los Quemados, Las Caletas, La Fajana e o casarío de El Charco.

O nome do municipio vén dunha fonte de augas termais medicinais (as crónicas da época din que as súas augas curaban enfermidades da pel) coñecida como Fuente Santa que había na costa do municipio, preto da actual Praia de Echentive, e que foi sepultada por lávalas do volcán de Fuencaliente (comunmente confundido co prehistórico volcán de San Antonio) no século XVII. Recentemente, a Consellería de Obras Públicas do Goberno das Canarias en colaboración co Concello realizou unha sondaxe na zona e achou augas subterráneas a 60&nbsp;°C. O obxectivo é que nun futuro establézase na zona unha galería para extraer estas augas e podelas aproveitar nun balneario, aínda que o plan aínda está moi verde porque lle falta financiamento.

O territorio do municipio foi arrasado varias veces por erupciones volcánicas, de feito, a penúltima erupción volcánica ocorrida en España, foi a do volcán Teneguía (1971), que está situado no municipio. Gran parte do municipio protexeuse, coas figuras do Parque natural de Cumbre Vieja, Reserva natural dos Volcáns de Fuencaliente, o Paisaxe protexida de Tamanca e o Sitio de interese científico das Salinas de Fuencaliente. 
A economía do municipio baséase no cultivo do plátano, turismo, o cultivo da vide e a fabricación de viño.

Ten unha extensión de 56,42&nbsp;km² e unha poboación de 1.935 habitantes (Instituto Nacional de Estadística, 2011). A altitude da capital municipal (Los Canarios) é de 750 metros sobre o nivel do mar e ten unha lonxitude de costa de 29,18&nbsp;km.

Anteriormente foi un barrio do municipio de Mazo, ata que se constituíu como municipio independente. Vén aproximadamente a corresponder co territorio que ocupou o cantón prehispánico de Abenguareme.

miniatura|700px|esquerda|Fuencaliente

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Concello de Fuencaliente de La Palma
Fuencaliente

**Fuencaliente** pode referirse a:

;Concellos 
* **Fuencaliente**, concello da provincia de Cidade Real.
* **Fuencaliente de La Palma**, concello da illa de La Palma, na provincia de Santa Cruz de Tenerife.

;Localidades
* **Fuencaliente**, entidade local menor do concello de Valle de Valdelucio, na provincia de Burgos.
* **Fuencaliente del Burgo**, localidade do concello de Fuentearmegil, na provincia de Soria. 
* **Fuencaliente de Medinaceli**, localidade do concello de Medinaceli, na provincia de Soria.

;Xeografía
***Volcán de Fuencaliente**, na illa de La Palma.
Couto de Lampai

O **Couto de Lampai** foi un terreo doado en 1156 polo rei Afonso VII ao plebeo Sancho Eanes. A doazón está confirmada nun documento conservado no Arquivo-Biblioteca da Catedral de Santiago de Compostela (tombo B, folio 222), redactado o 29 de outubro dese mesmo ano.

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , que é un "(lugar) cercado", para poder defendelo mellor.

## Localización
Está situado na parroquia de Cruces (Padrón), preto de Iria Flavia e da parroquia de Lampai (Teo). O  terreo ten 22 hectáreas, e abrangue varias entidades de poboación. Está atravesado pola vía portuguesa do camiño de Santiago e pola autoestrada AP-9.

Limitaría ao norte cos montes das Penises e Figueira Labrada, ao sur cos montes de Pastoriza, ao leste co lugar de Lampai, e ao oeste cos lugares de Queiruga e Pazos.

## Marcos
O couto está definido con catro marcos como lindes do terreoa.

O marco I está a carón do rego de Tarrío (entre O Pedroso do Norte e Lampai), no actual límite entre os concellos de Padrón e Teo. Inclúe o texto  ("ano 1156 no primeiro día das calendas de setembro coa autoridade do Emperador e de tódolos asistentes poño este padrón").

O marco II, pegado a unha canteira (entre O Pedroso do Norte e Queiruga) ten un texto na cara norte (co texto ), seis coviñas na cara leste, e unha cruz na cara oeste.

O marco III (entre O Pedroso do Vendaval e Pazos -¿Reis?- en Padrón) ten unha inscrición no lado oeste, que remata coa fórmula .

O cuarto marco descubriuse en 2002.

## Galería de imaxes
## Notas
a Téñase en conta que orde de presentación dos marcos en culturagalega.org non coincide coa numeración na publicación orixinal de Guitián e nas fotos.
;Referencias

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Jorge Guitián Castromil e Xoán Guitián Rivera (2001). "Un acoutamento medieval na comarca compostelá", *Anuario Brigantino* nº 24 (2001).a
**Padrón: chafalladas e manifestacións*, manuelgago.org
A Mariñadona, San Fiz de Monfero, Monfero

**A Mariñadona** é un lugar da parroquia de San Fiz de Monfero no concello coruñés de Monfero na comarca do Eume. Tiña 5 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE, dos cales 2 eran homes e 3 eran mulleres.

## Lugares e parroquias
### Lugares de San Fiz de Monfero
### Parroquias de Monfero
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Mariña.
*Mariñán.
*A Mariña.
*Mariñaleda.