Athletic Club

O **Athletic Club**, coñecido popularmente como **Athletic de Bilbao**, é un club de fútbol vasco con sede en Bilbao, Biscaia. Fundado no ano 1898 e un dos clubs decanos do Estado español e, xunto co Fútbol Club Barcelona e o Real Madrid, o único equipo que participou en tódalas edicións da liga de Primeira división. O club comezou xogando os seus primeiros partidos en Getxo, aínda que durante cen anos, entre 1913 e 2013 xogou os seus partidos como local no antigo estadio de San Mamés, lugar alcumado como "A Catedral". A partir da tempada 2013-14 o Athletic xoga os seus partidos como local no novo San Mamés, con capacidade para 53.332 espectadores.

Coa súa característica vestimenta a faixas vermellas e brancas, unha das particularidades máis representativas do club é a súa tradición de xogar unicamente con xogadores nados ou formados futbolisticamente no histórico País Vasco, a cal mantén practicamente dende os seus inicios. Tamén é recoñecido historicamente, por ser un club de canteira e traballar na formación de novos futbolistas, sendo esta a principal fonte de abastecemento de xogadores para o primeiro equipo.

O Athletic posúe nas súas vitrinas oito campionatos da liga española, sendo o cuarto club en con máis títulos desta competición, e vinte e catro Copas do Rei. En 2025 ocupa o cuarto lugar na clasificación histórica da Primeira división, se ben tradicionalmente ocupou o terceiro lugar até que na tempada 2009/10 foi superado polo Valencia CF. Tamén ostenta a marca de maior goleada na historia da liga, ao vencer ao FC Barcelona por 12-1 na tempada 1929-30. A nivel continental, os maiores logros do club foron dous subcampionatos da UEFA Europa League. O primeiro data da tempada 1976-77, onde caeron na final ante a Juventus FC (baixo o nome de Copa da UEFA) e o segundo da edición de 2011-12, onde perderon ante o Atlético de Madrid. A maior goleada do Athletic en competición continental foi un 1-7 ao Standard de Liège na tempada 2004-05.

## Historia 
### Chega o fútbol a Biscaia (1890-1908) 
[miniatura|esquerda|O Athletic Club co título da primeira edición da [Copa do Rei de fútbol|Copa do Rei en 1903 conseguida tras vencer ao Madrid por 2-3.]]

Na década de 1890 o fútbol chega a Biscaia grazas aos ingleses que traballaban nos portos biscaíños, os cales adoitaban xogar partidos de *football* nos seu tempo libre, aos que pouco a pouco fóronselles unindo os habitantes da zona. O interese dos biscaíños por este novo deporte foi medrando, até que en 1898 uns mozos do ximnasio Zamacois de Bilbao tiveron a idea de fundar un equipo como os existentes en Inglaterra. Este equipo foi bautizado co nome de Athletic Club, aínda que non se constituíu legalmente até o 5 de abril de 1901.

En 1900 xorde outro equipo, o Bilbao Football Club. Ámbolos dous clubs disputaban a miúdo partidos amigables, os cales cada vez ían tendo máis relevancia entre os afeccionados biscaíños, chegando crearse un gran rivalidade entre os dous conxuntos. Na primavera de 1902, celebrouse un torneo estatal de fútbol para celebrar a maioría de idade do rei Afonso XIII. O trofeo, considerado o precursor da Copa do Rei, foi bautizado como Copa da Coroación. Para disputalo, o Athletic Club e o Bilbao F.C. crearon un equipo combinado co nome de Bizcaya, o cal se alzou co título ao gañar por 2-1 ao Barcelona no hipódromo de Madrid.

### A construción de San Mamés (1908-1922) 
300px|miniatura|O Athletic campión de Liga en 1921.

Dez anos despois da fundación do club ao Athletic comezóuselle a quedar pequeno o campo de Lamiako. A afección polo fútbol en Biscaia estaba a medrar exponencialmente nos últimos anos, e un cambio de campo era cada vez máis preciso. A alternativa, o novo campo de Jolaseta, situado no barrio de Neguri (Getxo), tampouco cubría as necesidades dun club en pleno crecemento que demandaba un campo propio e en condicións. En 1913 comezou por fin a ansiada construción do novo estadio coa colocación da primeira pedra o 20 de xaneiro, concluíndo as obras o 21 de agosto do mesmo ano. O estadio fora levantado nos terreos situados xunto ao asilo de San Mamés (en galego: *San Mamede*), de quen tomou o seu nome. A inauguración festexouse cun partido amigable entre o Athletic e o Racing Club de Irún, que terminou co resultado de empate a un gol. Pichichi foi precisamente o encargado de anotar o primeiro gol da historia da *Catedral*, alcume co que era coñecido o estadio.

Chegou entón unha época chea de éxitos para o Athletic, conquistou tres veces consecutivas a Copa do Rei, 1914, 1915 e 1916, sendo considerado pola prensa o mellor equipo do Estado. Este último, rexeitara varias ofertas de clubs ingleses que lle ofrecían un contrato profesional con moi boas condicións, mais preferiu ficar en Bilbao. Durante os últimos anos da década de 1920, o Athletic foi recrutando aos mellores talentos do fútbol biscaíño. Chegou Blasco en 1926 procedente do Acero de Olabeaga, posteriormente en 1927 Unamuno, procedente do Alavés, e do Barakaldo chegaron Lafuente en 1925 e Bata en 1929. Pola súa banda, do Arenas de Getxo recalaron Gorostiza en 1929 e Cilaurren en 1931. Do equipo de reservas do Athletic subiron xogadores como Chirri II e Garizurieta en 1927, Ispizua en 1928 ou Iraragorri en 1929. Aquela tempada histórica o Athletic conseguira concluír a liga sen perder nin un só partido.
[miniatura|left|180px|Raimundo Pérez Lezama, porteiro titular do Athletic entre os anos [1941 e 1957. Conquistou o Trofeo Zamora na tempada 1946/47.]]

Trala fin da guerra civil, o campionato de Liga foi reiniciado na tempada 1939-40. O Athletic, viuse obrigado a refacer o equipo case na súa totalidade, xa que só puido dispor de cinco dos xogadores que formaban parte do club antes da contenda: Oceja, Zabala, Urra, Garate e Unamuno. O resto, tiveran que emigrar ou ficharan por outros equipos; así, Blasco e Cilaurren ficharon polo River Plate arxentino, mentres que Zubieta e Iraragorri fóronse ao San Lorenzo de Almagro. Para recompor o equipo, como xa se fixera en anteriores ocasións, buscáronse aos mellores talentos nos equipos vascos de categorías inferiores. O Athletic logrou formar un grupo sólido, co que forxou a que sería a "Segunda dianteira histórica", formada por Iriondo, Venancio, Zarra, Panizo e Gaínza. Outros xogadores que formaban parte da aliñación titular eran Celaya, Bertol, Arqueta, Mieza, Nando e o prometedor porteiro Echevarría, gañador dun Trofeo Zamora na tempada 1940-41, con todo tívose que retirar prematuramente debido a unha grave lesión en 1942. O seu posto na portaría ocupouno Lezama, un gardameta novo que iniciara a súa carreira deportiva en Inglaterra nas filas do Southampton, regresando máis tarde a Biscaia para xogar un ano no Arenas Getxo antes de recalar no Athletic.

O equipo conseguiu facerse de novo co campionato de Liga na tempada 1942-43, ademais de gañar a Copa durante tres anos consecutivos: en 1943, 1944 e 1945. O último campionato gañado por esta xeración, foi a Copa de 1950, na que Telmo Zarra logrou a marca de ser o xogador que máis goles marcou nunha final copeira tras anotar catro tantos (tres deles na prórroga). Tamén foi subcampión de liga nas tempadas 1940-41, 1946-47 e 1951-52, e de Copa nos anos 1942, 1949 e 1953. Destacan tamén o seis trofeos Pichichi conseguidos por Zarra.

### Os once aldeáns (1955-1960) 
En 1954 chegaría ao Athletic o adestrador Ferdinand Daučík procedente do Bercelona coa misión de renovar o equipo da xa veterana "Segunda dianteira histórica", a cal disolvera dando paso a unha nova xeración de xogadores. O novo equipo estaba formado por novas promesas provenientes do filial e doutros equipos vascos. Na portaría, Carmelo sucedeu ao laureado Lezama, mentres que o resto do equipo conformábano Garay, Orúe, Canito, Mauri, Maguregui, Artetxe, Markaida, Arieta, Uribe e Gaínza, único sobrevivente da antiga dianteira e capitán. Con este equipo, o Athletic volveu proclamarse campión de Liga na tempada 1955-56 e de Copa en 1954-55, 1955-56 e 1957-58. Na tempada 1956-57 o Athletic debuta na recentemente creada Copa de Europa; nesta competición eliminou o Porto na previa, ao Honvéd de Puskás nos oitavos de final, caendo finalmente ante o Manchester United nos cuartos de final, a pesar de vencer no partido de ida celebrado en San Mamés.

Ao ano seguinte o Athletic volve chegar a unha final de Copa. Nesta ocasión debía medirse ante o Real Madrid de Di Stéfano, que chegaba como actual campión de Liga e Copa de Europa. Aínda que o Athletic pediu que a final se xogase en terreo neutral, finalmente xogouse no Estadio de Chamartín, campo do club madrileño. A pesar desta desvantaxe, o Athletic logrou o título ao gañar por 2-0, con goles de Arieta e Mauri.

### Primeira final europea (1960–1980) 
[180px|miniatura|José Ángel Iribar, porteiro do Athletic de [1962 a 1980.]]

En 1960 o Athletic vendería ao veterano defensa Garay ao Barcelona, o que supoñía a primeira venda millonaria da historia do club. Co diñeiro desta venda construíuse en San Mamés a tribuna Norte, bautizada como "Tribuna Garay" na honra do xogador.

Dous anos despois, o 23 de setembro de 1962, fixo o seu debut un novo gardameta que daría moito que falar nos seguintes anos: José Anglo Iribar. O gardameta guipuscoano converteuse pronto nun dos xogadores máis queridos entre a afección branquivermella, sendo habitual escitar cánticos como o seguinte: "¡Iribar, Iribar, Iribar es cojonudo, como Iribar no hay ninguno!" (do castelán: *Iribar, Iribar, Iribar é colludo, como Iribar non hai ningún!*). Porén, a carreira futbolística dun deles veríase truncada. Unha forte entrada perpetrada por Marañón, xogador do Sabadell, obriga a Clemente a apartarse da práctica do fútbol.

Tras unha década de poucos logros, a década de 1970 supuxo ao Athletic volver á senda dos éxitos. Tras quedar subcampión de liga na tempada 1969-70, alzouse co título de Copa de 1973 e, na tempada 1976-77, logrou chegar á final da Copa da UEFA tras eliminar a equipos como o Milan, o Barcelona ou o Borussia Mönchengladbach. A final xogouna contra a Juventus nun enfrontamento a dobre partido. No partido ida gañou a Juventus no Stadio Comunale por 1-0 e na volta foi o Athletic quen venceu en San Mamés, neste caso por 2-1. Nesa tempada o Athletic tamén aspirou a gañar a Liga e chegou á final da Copa do Rei, mais ao final escapóuselle o título ao ser derrotado na final na quenda de penaltis polo Betis (7-8) tras rematar o partido con empate a dous goles.

### A era Clemente (1980-1986) 
[miniatura|left|160px|[Javier Clemente.]]

Os anos 1980 comezaron coa retirada definitiva do símbolo do club durante a pasada década, José Angel Iribar, quen se retirou logo de levar a camisola do Athletic durante 620 partidos. Produciuse ademais a renovación dun cadro de xogadores bastante veterano, isto supuxo a chegada dunha serie de novas promesas que farían historia no club. Na tempada 1981-82 faise cargo do banco de adestrador Javier Clemente. Nesa mesma tempada, Andoni Zubizarreta logrou a titularidade como meta do Athletic en detrimento de Andoni Cedrún, fillo do ex-gardameta Carmelo Cedrún. No verán de 1982 xogaríase en San Mamés os partidos correspondentes ao Grupo D da fase de liguiña do Mundial de Fútbol xunto ao José Zorrilla de Valladolid, o cal propiciaría que o estadio sufrise unha remodelación. A tempada seguinte o Athletic volve conquistar un título de Liga 27 anos despois, sendo o último título o conseguido no ano 1956. O título celebrouse cun paseo en gabarra pola ría de Bilbao. Ao ano seguinte o Athletic volveu proclamarse campión de Liga por oitava vez na súa historia e ademais logrou facerse co título de Copa tras vencer ao Barcelona de Maradona. Naquela final o Athletic aliñou ao seguinte once: Zubizarreta, Goikoetxea, De Andrés, De la Fuente, Urquiaga, Liceranzu, Dani, Patxi Salinas, Endika, Urtubi e Argote. É preciso mencionar tamén mencionar a achega de Manu Sarabia, un dos maiores goleadores da historia branquivermella. Este *dobrete* de Liga e Copa deu tamén ao Athletic de forma automática a Supercopa.
[miniatura|150px|[Andoni Zubizarreta.]]

O ocaso desta xeración de campións comezouse a fraguar durante a tempada 1984-85, coa súa rápida eliminación da Copa de Europa a mans do Girondins de Bordeos, a final de Copa perdida ante o Atlético de Madrid ou o desilusionante terceiro posto en Liga. Durante a tempada 1985-86 xurdiu un conflito no vestiario que tivo como protagonistas ao adestrador Javier Clemente e á estrela do equipo, Manu Sarabia. As súas continuas disputas provocaron unha división interna, non só no vestiario, senón tamén entre os afeccionados que defendían as posturas dun ou outro bando. Ao concluír a tempada, o presidente Pedro Aurtenetxe decide rematar coa polémica e cesa a Clemente, a pesar de lograr a clasificación para a Copa da UEFA, pasando ocupar o seu posto Iñaki Sáez. Ademais, os problemas económicos obrigaron ao club a desprenderse de dous dos seus xogadores máis importantes: Andoni Zubizarreta que recalaría no Barcelona e o dianteiro Julio Salinas que marcharía ao Atlético de Madrid. Tamén sairía do equipo o laureado Dani, que puña fin á súa carreira deportiva tras disputar 402 partidos e marcar 199 goles, converténdose no segundo maior goleador da historia do club. A tempada seguinte tamén abandonaron o club outros tres xogadores que participaron activamente nas consecucións dos títulos: Goikoetxea, Urquiaga e De la Fuente, seguíndolles un ano máis tarde Liceranzu e Miguel De Andrés. adicado ó Athletic Club. Bernaola introduciu arranxos musicais que inclúen dous instrumentos típicos do folclore vasco: o *txistu* e o tamboril. Tamén propuxo como letrista a Juan Antón Zubikarai. Na nova letra, escrita en éuscaro, concretamente no seu dialecto biscaíño, suprímense as mencións a España e cítase a Euskal Herria e á árbore de Gernika. Mantense a frase que dá título á obra de Beobide: *Altza gaztiak* (arriba xoves). O retrouso di:

O himno gravouse en 1983 e foi interpretado polos coros da Asociación Bilbaina de Amigos de la Ópera (ABAO) e a Banda Municipal de Bilbao. Soou por primeira vez no estadio de San Mamés o 30 de marzo de 1983, previo a un partido correspondente aos cuartos de final da Copa do Rei contra el FC Barcelona. En 1998, e con motivo do centenario, o diario El Correo editou un CD que contiña tres temas; o primeiro, unha nova e perfeccionada versión do himno do Athletic, que aínda que non cambiaba demasiado o orixinal, melloraba a música e a calidade do son. A segunda, unha bilbainada titulada *Athletic Txapeldun*, composta e cantada por Los txikis. E a terceira, unha versión rockeira do himno, tocada polo grupo M.C.D. (extraída do seu álbum «Inoxidable» e gravada en directo na sala Bilborock de Bilbao). En 2004, a Fundación Athletic Club Fundazioa editou un álbum titulado «Athletic Bihotzez», que estaba composto por un CD con 13 cancións, un libro e un DVD co *Making off* do álbum. As cancións, foron compostas polo músico bilbaíno Kepa Junkera e, a letra, escrita entre outros por Francis Diez de Doctor Deseo, Xabier Amuriza, Tontxu Ipiña, Kirmen Uribe e Mikel Bizar. De son folk, a maior parte das cancións estaban gravadas en éuscaro, o disco componse dos seguintes temas: ''Harrobiaz arro, Orroak, Chulos hasta pa' perder, Mila kilometrotara atzetik, Hegoak eta iparra, Oinak egiten, Mundu denak, Estropadak, Blanc zuri branco, Amets zurigarriak, Dzuaru, Herriaren zati, Aurrera aurrera Athletic''. En agosto de 2011, o grupo bilbaíno Blues 'N' Breakers lanzou a canción *We Are The Lions*, un tema de estilo folk británico, pensado para cantar en San Mamés contra rivais europeos.

### Escudo 
miniatura|150px|Primeiro escudo do Athletic Club en 1902.
O escudo do Athletic leva incorporado os brasóns de Bilbao e Biscaia. Do escudo da vila, colle a ponte e igrexa de Santo Antón, e os lobos da familia Haro, señores de Biscaia e fundadores de Bilbao no ano 1300. Do escudo de Biscaia colle a árbore de Gernika e a Cruz de Santo André. A súa primeira constancia documental data de 1922.

Ao longo da súa historia, o escudo do club foi evolucionando e cambiando de forma. Deste xeito, o primeiro escudo oficial do que se ten constancia, era redondo, cunha especie de cinto ou flotador azul ao ser redor e, no centro, as iniciais do club A e C, interpostas unha enriba da outra. O segundo escudo data de 1910, e é unha bandeira vermella e branca cun cadro branco na parte superior esquerda, no cal se len as iniciais do club. O terceiro, datado en 1913, consistía tamén nunha bandeira vermella e branca, mais neste caso, rodeando un pelotón. A primeira versión do actual escudo data de 1922, aínda era unha versión moi sinxela que foi cambiando de forma co paso dos anos ata formar tres versións diferentes. Finalmente, en 1941 creouse a versión definitiva do actual escudo, que se perfeccionou en 1972 outorgándolle cores e recuperando o nome orixinal do club.

## Uniforme 
A marca americana Nike é a encargada de vestir ao equipo dende 2013, tendo asinado un contrato de longa duración.

O primeiro equipamento consta dunha camiseta a raias verticais vermellas e brancas, pantalón negro e medias negras. O número de raias e o seu grosor ten variado ao longo dos anos; normalmente a camiseta constou de 4 a 5 raias vermellas de grosor medio, plasmadas sobre fondo branco. Ocasionalmente, tamén empregaron tres raias grosas. O equipamento titular do porteiro, aínda que variable, ten sido tradicionalmente negro.

Polo que se refire ao segundo equipamento, tradicionalmente constou dunha camiseta azul Bilbao, con pantalón e medias da mesma cor. Outra opción moi empregada ten sido unha camiseta bicolor (azul e branco) que conmemoraba o primeiro equipamento da historia do club. Alternativamente téñense empregado outras cores para o segundo e terceiro equipamento, sendo as máis repetidas o branco e o negro, aínda que se teñen dado casos doutras cores máis raras, coma o gris das tempadas 1999-2000 e 2000-2001, o azul celeste da tempada 2004-2005, ou o verde da tempada 2011-2012.

Por outra banda, o Athletic tivo diversos fabricantes ao longo da súa historia. O predominante ten sido Adidas, que vestiu ao Athletic durante 10 tempadas, seguido de Kappa, que foi o seu provedor durante nove anos. Ademais, desde 2001 ata 2009 o Athletic vestiu a súa propia marca, denominada *100% Athletic*; esta marca deixou de fabricar o uniforme oficial por falta de rendibilidade, mais seguiu fabricando roupa de rúa co nome do club.

* **Uniforme titular**: Camiseta a raias vermellas e brancas, pantalón negro con detalles vermellos e medias negras cunha franxa branquivermella. 
* **Uniforme visitante**: Camiseta branca e azul, pantalón branco con detalles azuis nos laterais e medias brancas con finas raias azuis.
* **Terceiro equipamento**: Camiseta negra, pantalón negro con detalles vermellos e medias vermellas.

### Evolución histórica 
Durante os seus primeiros anos de historia, o Athletic Club vestiu un equipamento improvisado para xogar partidos amigables, a cal era un xersei branco, un calzón branco e unhas medias negras. Xa en 1902-1903, coincidindo coa primeira celebración oficial da Copa do Rei, o Athletic substituíu o seu improvisado equipamento branco por un máis elegante e representativo. Este novo equipamento era o mesmo que vestía o club inglés Blackburn Rovers Football Club, xa que representantes do Athletic Club se trasladaban ata Inglaterra para comprarllo ao club inglés. O equipamento consistía nunha camisola con dúas franxas, unha azul escura e outra branca; uns calzóns de cor azul escuro; e unhas medias unhas medias azuis escuras adornadas cunha raia branca na parte superior.

O Athletic estreou o novo equipamento vermello e branco o 9 de xaneiro de 1910 nun partido disputado fronte ao Sporting de Irún, actualmente chamado Real Unión Club, no novo campo de Amute. Pouco despois, a camiseta foi incluída entre as 20 máis feas da historia pola web deportiva «Bleacher Report». Porén, a camiseta ten sido moi ben considerada por persoas referentes ao mundo da arte e, como tal, forma parte da Colección ARTIUM (Vitoria-Gasteiz), onde expuxo en 2009.

En 2008 o Athletic asinou un acordo coa refinaría biscaína Petronor para colocar publicidade comercial por primeira vez en 110 anos de historia na camiseta do equipo. Por este acordo o Athletic recibiría 6 millóns de euros en 3 tempadas. Anteriormente xa levara publicidade institucional de «Euskadi» en UEFA e Copa, amais de contar con outro acordo para levar «Bizkaia» en todos os equipos agás o primeiro (categorías inferiores e feminino), no que só o levan na roupa de adestramiento. En 2009 o Athletic asinou un acordo con Umbro para vestir ao club durante os próximos 8 anos con opción a amplialo. A marca *100% Athletic*, ao ser propiedade do Athletic continuou vendendo roupa de rúa e diversos complementos co nome do club, mais xa non volveu realizar roupa deportiva. A partir da tempada 2013-2014 o Athletic deixou de vestir a marca Umbro, debido a que Nike (propietaria de Umbro) venderá a empresa británica e se quedará co dereito de patrocinio dalgúns equipos coma o Manchester City, a selección inglesa de fútbol ou o mesmo Athletic.

### Provedor e patrocinadores 
A continuación detállase nunha táboa con todos os fabricantes e patrocinadores que tivo o club dende 1982, en orde cronolóxica.

## Instalacións 
### San Mamés 
[miniatura|200px|O antigo [Estadio de San Mamés (1913)|estadio de San Mamés.]]
[200px|miniatura|O antigo estadio durante un partido da [Europa League.]]

O Athletic disputa desde 2013 os seus partidos no novo San Mamés, con capacidade para 53.332 espectadores e un terreo de xogo de 105 x 68 metros. O 26 de xuño de 2010 deu comezo a construción deste estadio nas inmediacións do antigo, no mesmo lugar que ocupaba a antiga feira de mostras de Bilbao. Cumpre cos requisitos necesarios para obter o rango de Categoría 4, que é o máximo outorgado pola UEFA.

O novo estadio substituíu a un dos estadios máis antigos de España, o antigo estadio de San Mamés, tamén coñecido como "A Catedral", inaugurado o 21 de agosto de 1913. Foi o único estadio de España que acolleu todas as edicións da Liga de Fútbol Profesional ata a súa demolición ao finalizar a tempada 2012/13.

### Lezama 
As instalacións de Lezama son o complexo deportivo onde adestran todas as categorías do Athletic, e foron inauguradas no ano 1971. As instalacións inclúen, entre outras cousas, catro campos de herba natural (un deles cunha tribuna para 1.500 espectadores) e con dous campos de herba artificial (actualmente esta proxectada a construción de 2 campos máis). Todos os campos contan con medidas regulamentarias. Ademais hai un pavillón con chan de herba artificial, un ximnasio, un frontón, un centro médico e unha residencia para xogadores.

## Datos do club 
300px|miniatura|dereita|Traxectoria do Athletic en Primeira
* **Tempadas en 1ª:** 88 (todas)
* **Tempadas en 2ª:** 0
* **Posto na Clasificación histórica da LFP:** 5º
* **Maiores goleadas en liga**:
** **Maior goleada conseguida como local:** 12-1 FC Barcelona(1930-31). 
** **Maior goleada conseguida como visitante:** 1-8 CA Osasuna (1958-59)
** **Maior goleada encaixada:** 7-0 FC Barcelona (2000-01).
* **Maior goleada conseguida na Copa do Rei:** 12-1 Celta de Vigo (1947).
* **Maior goleada conseguida en competicións europeas:** 1-7 Standard de Liexa (2004-05).
* **Mellor posto na liga:** 1º (8 veces)
* **Peor posto na liga:** 17º (2006-07).
* **Maior número de goles nunha tempada:** 88 goles en 30 partidos (195051).
* **Participacións en competicións europeas:** 32
** **Participacións na Liga de Campións da UEFA:** 5
** **Mellor posto en Liga de Campións da UEFA:** Cuartos de final (1956-57).
** **Participacións na UEFA Europa League:** 18
** **Mellor posto na UEFA Europa League:** Subcampión (1976-77, 2011-12)
* **Máximo goleador da historia do club:** Telmo Zarra, 335 goles (251 en Liga; 84 en Copa).
* **Xogador con máis partidos disputados na historia do club:** José Ángel Iribar, 614 partidos (466 en Liga; 93 en Copa; 55 en Europa).
* **Xogador con máis títulos gañados co club:** Guillermo Gorostiza (13 títulos).

### Últimas tempadas 
## Cadro actual 
### Xogadores 
* *Datos do 4 de xaneiro de 2019.*

 
 
 

* Os xogadores con dorsais superiores ao 25 son, para todos os efectos, xogadores do Bilbao Athletic e como talles, poderán compaxinar partidos co primeiro e segundo equipo. Como esixen as normas da LFP, os xogadores do primeiro persoal deberán levar os dorsais do 1 ao 25. Do 26 en diante serán xogadores do equipo filial. 

### Organigrama deportivo 
## Palmarés 
### Torneos rexionais 
* **Campionato Rexional de Biscaia (17)**: 1913-14, 1914-15, 1915-16, 1919-20, 1920-21, 1922-23, 1923-24, 1924-25, 1925-26, 1927-28, 1928-29, 1930-31, 1931-32, 1932-33, 1933-34, 1938-39, 1939-40.
* **Copa Vasca (1)**: 1934-35.

### Torneos nacionais 
* **Liga de España (8)**: 1929-30, 1930-31, 1933-34, 1935-36, 1942-43, 1955-56, 1982-83, 1983-84. 
* **Campionato de España - Copa do Rei (24)**: 1903, 1904, 1910, 1911, 1914, 1915, 1916, 1921, 1923, 1930, 1931, 1932, 1933, 1943, 1944, 1945, 1950, 1955, 1956, 1958, 1969, 1973, 1984, 2024.
* **Supercopa de España (3)**: 1984, 2015, 2021
* **Copa Eva Duarte (1)**: 1950
* **Copa da Coroación (1)**: 1902 
* Subcampión da Liga de España (7): 1931-32, 1932-33, 1940-41, 1946-47, 1951-52, 1969-70, 1997-98.
* Subcampión do Campionato de España - Copa do Rei (16): 1905, 1906, 1913, 1920, 1942, 1949, 1953, 1966, 1967, 1977, 1985, 2009, 2012, 2015, 2020, 2021
* Subcampión da Supercopa de España (3): 1983, 2009, 2022
* Subcampión da Copa Eva Duarte (1): 1945

### Torneos internacionais 
* Subcampión da UEFA Europa League (2): 1976-77, 2011-12
* **Pequena Copa do Mundo de Clubs (1)**: 1967
* Subcampión da Copa Latina (1): 1956

## Equipos filiais 
O **Bilbao Athletic** e o **Club Deportivo Basconia** son os dous equipos filiais do club, o primeiro foi fundado en 1964 e xoga no Grupo II da Primeira División RFEF. Doutra banda, o Baskonia fundouse como club independente en 1913 e, desde 1997, exerce como o segundo filial do club. Actualmente milita no o Grupo IV da Terceira División Española.

## Outras seccións 
miniatura|dereita|150px|O equipo feminino durante a celebración dun título ligueiro.
### Fútbol feminino 
O **Athletic Club Emakumeen Futbol Taldea** é a sección feminina do club. Xorde coa unión co **Leioa EFT** en 2002. Actualmente xoga na Superliga Española. Gañou catro ligas, converténdose nun dos equipos da categoría con máis galardóns.

### Fútbol indoor 
O Athletic conta cun equipo de fútbol indoor, que xoga no Campionato Nacional de Liga de Fútbol Indoor composta na súa maioría por xogadores que pertenceron no seu día ao primeiro equipo tales como Oscar Vales, Julen Guerrero, Joseba Etxeberria ou Imanol Etxeberria.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial