open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pobre de mí

O **Pobre de mí** é un cántico popular que serve para poñer o punto final aos Sanfermines, celebrados en Pamplona. Cántase o día 14 de xullo de cada ano ás 24 horas, na Plaza Consistorial, cando o alcalde da cidade anuncia o final das festas en honor de San Fermín.

Á hora en punto, o alcalde asómase dende o balcón do Concello para poñer fin ás festas e dirixíndose ao xentío espeta: "Xa falta menos para o glorioso San Fermín" e empraza a todos a participar nos Sanfermines do ano seguinte. Dende a contigua Plaza de los Burgos óese o ruído dunha traca de foguetes lanzada para marcar o final das festas.

## Notas 
## Véxase tamén 
*Sanfermines
Día de Navarra

O **Día de Navarra** celébrase o día 3 de decembro, festividade de San Francisco Xabier, segundo a Lei Foral 18/1985, do 27 de setembro, aprobada polo Parlamento de Navarra, dispoñendo que o Goberno de Navarra adopte as medidas necesarias para a celebración anual da devandita festividade e organice os actos pertinentes. Dende 1984, entre outros actos, faise entrega o 3 de decembro da Medalla de Ouro de Navarra nun acto institucional solemne.

## Historia 
A celebración desa data é moito máis antiga; a Deputación do Reino de Navarra adoptou como patrón a San Francisco Xabier pouco despois da súa canonización e xurouno solemnemente o 2 de agosto de 1622; as Cortes de Navarra ratificaron o xuramento en 1624 e dispuxeron que a Deputación acudise todos os anos a celebrar unha misa solemne á igrexa da Compañía de Xesús en Pamplona. En 1657 o Papa Alexandre VII declarou como copatróns de Navarra a San Fermín e a San Francisco Xabier e declarou ambas as dúas festas como de precepto. A partir de 1767 como consecuencia da expulsión dos xesuítas a celebración tiña lugar na Parroquia de San Sadurniño de Pamplona. A Deputación Foral de Navarra constituída en 1836 acordou seguir con esa celebración, aínda que a fins do século XIX trasladouse ao último domingo de novembro. A partir de 1916 volveu celebrarse o propio día 3 de decembro; como festa oficial deixou de celebrarse durante a II República, aínda que a Deputación volveu celebrala dende 1935. En 1946 trasládase a misa oficial á Catedral de Pamplona, e en 1979 á Basílica do Castelo de Xabier.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Lei foral 18/1985, do 27 de setembro
TVC

***Televisió de Catalunya**, unha empresa de televisión catalá que pertence ao ente público de Cataluña.
***Televisión Canaria**, unha canle de televisión española da comunidade autonómica das Canarias.
Maragatería

A **Maragatería** é unha comarca española situada na zona central da provincia de León, na comunidade autónoma de Castela e León, que reúne varias subcomarcas denominadas a Alta e a Baixa Maragatería e, dentro destas, a vella zona tradicional da Somoza. A súa capital é Astorga.

## Xeografía 
Limita ao norte coa comarca de La Cepeda, ao sur coa comarca de La Valduerna, ao oeste coa comarca do Bierzo e a da Cabreira, e ao leste con La Vega del Tuerto e La Valduerna.

## Concellos 
[miniatura|dereita|250px|Construcións típicas da Maragatería, en [Valdespino de Somoza.]]
Os municipios que conforman a Maragatería son os seguintes:
* Astorga 
* Brazuelo
* Lucillo
* Luyego
* Santa Colomba de Somoza
* Santiago Millas
* Val de San Lorenzo

A súa capital económica é a cidade de Astorga. A capital da Alta Maragatería actualmente está en Santa Colomba de Somoza, mentres que a capital da Baixa Maragatería está en Santiago Millas. A capital relixiosa está en Luyego de Somoza, lugar onde se encontra a patroa dos maragatos, a Virxe dos Remedios, se ben o bispado se encontra na cidade de Astorga.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Astorga e a Maragatería 
* A comarca da Maragatería
Cruz da Vitoria

A **Cruz da Vitoria** é unha *crux gemmata,* ou cruz enxoiada, feita no castelo de Gauzón que se atopa na Cámara Santa da Catedral de Oviedo. Afonso III (866-910) doouna á Catedral de San Salvador de Oviedo no ano 908, segundo consta nunha inscrición colocada no reverso da cruz. É o principal símbolo representativo de Asturias, ao figurar tanto na súa bandeira como no seu escudo dende decembro de 1990.

En 2010 un estudo de radiocarbono datou a cruz de madeira interior no século IX, suponse que pouco antes de cando se fixo o recubrimento enxoiado exterior.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Oviedo_-_Catedral,_Camara_Santa_02.JPG|A cruz na Cámara Santa
Ficheiro:Puente Romano de Cangas de Onil.JPG|Cruz na ponte romana de Cangas de Onís

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Cruz de Peñalba, berciana
Catedral de Oviedo

A **Santa Igrexa Basílica Catedral Metropolitana de San Salvador de Oviedo** é unha catedral de estilo gótico situada na cidade de Oviedo (Principado de Asturias). É coñecida tamén como *Sancta Ovetensis*, referíndose á calidade e cantidade das reliquias que contén.
Comezou a edificarse a finais do século XIII pola sala capitular e o claustro, e a súa construción prolongouse durante tres séculos ata o remate da torre a mediados do século XVI. Posteriormente engadiríase un deambulatorio no século XVII ademais de diversas capelas anexas ás naves laterais.

A igrexa está emprazada no lugar do anterior conxunto catedralicio prerrománico do século IX, algún de cuxos edificios sobreviviron. Por esta razón e o dilatado da construción do edificio actual, este contén estruturas de estilo prerrománico (Cámara Santa), románico (bóvedas e apostolado da Cámara Santa), renacentista (remate da torre) e barroco (Deambulatorio, Capela do Rei Casto e outras capelas).

A Cámara Santa, do século IX, está declarada Patrimonio da Humanidade pola Unesco e alberga as xoias máis prezadas da catedral: as cruces da Vitoria e dos Anxos, símbolos de Asturias e da cidade de Oviedo respectivamente, a Caixa das Ágatas e o Arca Santa que contén un gran número de reliquias entre as que se encontra o Santo Sudario.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Claustro de Catedral de Oviedo Ref.0006.jpg|Pórtico
Ficheiro:Catedral 01.JPG|Torre
Ficheiro:Puerta principal de la Catedral de Oviedo.JPG|Porta principal
Ficheiro:Oviedo - Catedral, claustro 12.jpg|Claustro

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Catedral
Finis Terre

***Finis Terre*** foi un semanario publicado na Coruña en 1924.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario independiente*, apareceu o 4 de agosto de 1924. Continuación de *Región Gallega*, foi fundado por José Miñones Bernárdez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
El Celta (Corcubión)

***El Celta*** foi un semanario publicado en Corcubión entre 1901 e 1902.

## Historia e características 
Apareceu en agosto de 1901. Dirixido por Salvador Ramón Carrera. Mantivo polémicas con *El Eco de Mugía*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
El Celta

***El Celta*** pode referirse a:
****El Celta***, periódico publicado en Corcubión entre 1901 e 1902.
***El Celta**,  empresa de transporte de pasaxeiros fundada en Santiago de Compostela en 1954.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*20px Celta
**El Agro Celta*
Manuel Miñones Barros

**Manuel Miñones Barros**, nado en Moraime (Muxía) e finado en Corcubión o 20 de setembro de 1926, foi un banqueiro e político galego.

## Traxectoria 
Propietario da Casa de Banca Manuel Miñones Barros en Corcubión. Impulsou o periódico *El Eco de Mugía*. Foi alcalde de Corcubión entre 1914 e 1920. Foi pai de José Miñones Bernárdez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Yesterday Will Make You Cry

***Yesterday Will Make You Cry*** ("O pasado farate chorar") é unha novela escrita por Chester Himes, publicada por vez primeira en 1999. O autor comezou a escribir o texto en 1937, dous anos despois de saír do cárcere e cando non publicara aínda novela algunha. Logo de catro revisións e bastante alterada, foi publicada en 1953 co título de *Cast the First Stone* ("Tirar a primeira pedra"), sendo publicada con este título logo da súa morte.

## Trama 
Jimmy Monroe é un rapaz de 19 anos, que ingresa no cárcere logo dun asalto a man armada en Chicago. Bota seis anos en prisión, e o seu paso polo sistema penitenciario do estado pon a proba a súa cordura, a súa capacidade de sufrimento e a súa definición de amor. Trata tamén o racismo, a homosexualidade e a corrupción.

O personaxe de Jimmy ten moitas características en común co propio Chester Himes, salvando que o protagonista da novela é de raza branca. O escritor naceu en Missouri o 29 de xullo de 1909, e personaxe o 14 de agosto dese mesmo ano. Estuda no instituto de Cleveland (Ohio) e na Universidade de Columbus, de onde foi expulsado en 1926 trala súa detención por participar nun roubo. Por aquel entón desenvólvese en ambientes delituosos e do xogo. Evita o cárcere, pero, dous anos despois, ingresou en prisión por roubo a man armada cunha condena de 20 anos. Durante o seu encerro comezou a escribir relatos curtos e a publicalos en revistas. É posto en liberdade en 1935.

## Narración 
A obra está narrada en terceira persoa. A trama desenvólvese de forma lineal, aínda que hai algunhas analepses a sucesos acontecidos na súa infancia e mocidade.
Agromar

***Agromar*** pode referirse a varias publicacións:

****Agromar***, obra de teatro de Xosé Filgueira Valverde (1936);
****Agromar***, revista escolar do CEIP de Leirado, de Salvaterra de Miño (1989-);
****Agromar***, revista da Consejería de Agricultura e Pesca da Xunta de Andalucía (1999-2007);
****Agromar***, revista escolar do IES Manuel Murguía de Arteixo (2009-);
Secuencia de apertura

[miniatura|*[Adeus ás armas (filme de 1932)|Adeus ás armas*.]]
Unha **secuencia de apertura** é un método empregado nos filmes e nas series para presentar o seu título, elenco principal e membros da produción, utilizando recursos visuais e sonoros. Adoita seguir ós créditos de apertura, mais non debe ser confundida con eles, xa que se tratan dunha serie de textos superpostos.

## Historia 
Dende a invención do cinematógrafo empregábanse sinxelas tarxetas con títulos para dar pé ás presentacións de filmes mudos co obxectivo de identificar tanto o título do mesmo como a produtora, así como para sinalar o comezo e fin do filme. No cine mudo, esas tarxetas eran empregadas para comunicar diálogos e narración, e é naquel momento cando aparecen as primeiras secuencias de apertura propiamente ditas, sendo unha serie de tarxetas amosadas ó comezo da produción. A chegada do son non alterou esta convención agás polo feito de que as tarxetas ían acompañadas de música.

Esta convención mantívose durante varios anos ata que a chegada da televisión obrigou ós estudos a investir no desenvolvemento cinematográfico para captar unha audiencia en diminución. Os anuncios de épicos "repartimento de centos" en formato de pantalla ancha foron unha resposta directa á exitosa invasión da televisión no mercado do entretemento. Parte do renovado prestixio e aumento de calidade do cine, con orquestra musical que antecedía a apertura das cortinaxes e longas secuencias de apertura, estaban ideadas para provocar un sentido de gravidade contra o que se agardaba que fose incapaz de competir a televisión. A medida que as secuencias de apertura no cine foron crecendo, empezaron a involucrarse mestres do deseño gráfico como Saul Bass, que influíron moito nos programas de televisión de da década de 1960. Os cineastas de comezos do século XXI tiñan moitas opcións no que respecta ás secuencias de apertura. Nalgúns filmes superpóñense títulos de crédito sobre as secuencias de apertura, mentres que outros prefiren eliminar os títulos e elaborar complexas secuencias ó final do filme.

## Notas
Miles Plumlee

**Miles Christian Plumlee**, nado o 1 de setembro de 1988 en Fort Wayne, Indiana, é un xogador americano de baloncesto profesional.

## Traxectoria profesional 
Plumlee foi elixido na 26ª posición do Draft da NBA de 2012 polos Indiana Pacers. Durante a tempada 2012-13 foi asignado en varias ocasións ós Fort Wayne Mad Ants da NBA Development League.

O 27 de xullo de 2013, foi traspasado ós Phoenix Suns xunto a Gerald Green e unha elección da primeira rolda do Draft de 2014 a cambio de Luis Scola.

O 19 de febreiro de 2015, Plumlee foi traspasado xunto a Tyler Ennis ós Milwaukee Bucks, como parte dun acordo entre os Suns, os Bucks e os Philadelphia 76ers.

O 2 de febreiro de 2017, Plumlee foi traspasado ós Charlotte Hornets a cambio de Spencer Hawes e Roy Hibbert.

O 20 de xuño de 2017, Plumlee foi traspasado xunto a Marco Belinelli e a 41ª elección do Draft de 2017 ós Atlanta Hawks, a cambio de Dwight Howard e a 31ª elección do Draft de 2017.

O 7 de xullo de 2019, Plumlee foi traspasado xunto a Solomon Hill ós Memphis Grizzlies, a cambio de Chandler Parsons. O 19 de outubro de 2019, foi cortado polos Grizzlies.

## Estatísticas 
### Tempada regular 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference
Carlos o Temerario

[miniatura|250px|Un mozo Carlos *o Temerario*, conde do Charolais, portando o colar da [orde do Vélaro de Ouro.]]
[miniatura|250px|Carlos *o Temerario* por [Peter Paul Rubens|Rubens.  Kunsthistorisches Museum, Viena, Austria.]]
[250px|miniatura|Tumba do Temerario no igrexa da Nosa Señora de [Bruxas.]]
**Carlos I de Valois-Borgoña**,, chamado Carlos *o Temerario* (en francés *Charles le Téméraire*), e tamén *o Audaz* (en francés: *Charles le Hardi*), nado en Dijon o 10 ou o 11 de novembro de 1433, e finado en Nancy o 5 de xaneiro de 1477, foi o último duque de Borgoña, de Brabante, de Limburgo e de Luxemburgo, entre outros títulos do chamado Estado borgoñón.

## Traxectoria 
Pertencía a unha rama menor dos Valois, que gobernaron Borgoña entre 1364 e 1482.

Carlos era o terceiro fillo, convertido primoxénito despois da morte temperá dos dous primeiros, do duque Filippe III de Borgoña Filipe *o Bo* (1396-1467), e da súa terceira esposa Isabel de Portugal, filla do rei Xoán I, e por iso recibiu o título de conde do Charolais que, baixo os duques de Valois-Borgoña, estaba reservado ao herdeiro dos Estados borgoñóns.

O poder do ducado de Borgoña alcanzou o seu apoxeo baixo o seu reinado, pero desaparecería en virtude dos hábiles golpes políticos do rei de Francia, Lois XI.

A súa morte en 1477, na batalla de Nancy, significou o fin do soño borgoñón de resucitar a antiga Lotarinxia.

O matrimonio da súa filla María co arquiduque Maximiliano, futuro emperador do Sacro Imperio, ligou a herdanza borgoñoa á liñaxe dos Habsburgo na persoa do fillo de ambos, Filipe *o Fermoso*, que contraería matrimonio coa raíña Xoana de Castela. O fillo de ambos, Carlos, recibiría o seu nome en memoria do seu avó materno.

O sobrenome de *"Temerario"* non lle foi adxudicado até o romanticismo. Para os seus coetáneos foi *"Carlos o Audaz"*, *"o Gran León"* ou *"o Guerreiro"*, e *"o Terríbel"* para os seus detractores.

## Carlos *o Temerario* na cultura 
### En literatura 
* Walter Scott, *Quentin Durward*, (1823).
* Walter Scott, *Anne de Geierstein*, (1829).

### No cinema 
* *La Mort du Téméraire*, telefilme de Roger Viry-Babel, (1977).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bartier, John (1970): *Charles le Téméraire*. Bruxelles: Charles Dessart.
* Brion, Marcel (2006): ''Charles le Téméraire, grand-duc d'Occident*. París: Tallandier.
* Calmette, Joseph (1994): *Les Grands Ducs de Bourgogne*. París: Albin Michel.
* Cauchies, Jean-Marie (1996): *Louis XI et Charles le Hardi. De Péronne à Nancy (1468-1477): le conflit*, Bruxelles: De Boeck Université. "Bibliothèque du Moyen Âge".
* Debray, Quentin (2007): *La Bataille de Nancy''. Monaco: Éditions du Rocher. ISBN 978-2-268-06069-9.

### Outros artigos 
* Ducado de Borgoña.
* Estado borgoñón.
* Países Baixos borgoñóns.
El Nuevo Alacrán

***El Nuevo Alacrán*** foi un periódico editado en Santiago de Compostela en 1873.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico mordiente y camorrista. Órgano de las aspiraciones de la sociedad descamisada*, apareceu a principios de 1873. Periódico republicano, substituíu a *El Alacrán*. Estaba dirixido por Domingo Criado González. Cesou a súa publicación en febreiro dese ano, pola marcha do seu director.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
El Alacrán

***El Alacrán*** foi un periódico editado en Santiago de Compostela en 1872.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico semi-informativo y semibufo*, apareceu en 1872. De tendencia republicana. Foi continuado por *El Nuevo Alacrán*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
La Hoja Volante

***La Hoja Volante*** foi un periódico editado na Coruña en 1865.

## Historia e características 
Apareceu o 21 de abril de 1865. Imprimíase nos obradoiros de Ares Hermanos. Foron os seus redactores Romualdo B. Leal, Luis Tettamancy e Joaquín D. Caunedo. Cesou a súa publicación o 14 de xullo dese ano.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
El Adalid

:*Non confundir con *El Adalid* (Madrid 1891-1896)*.

***El Adalid*** foi un periódico editado na Coruña en 1873.

## Historia e características 
Apareceu a principios de 1873 como voceiro do republicanismo federal da Coruña. Estaba dirixido por Joaquín Castro Arias, que cesou aos poucos meses. Entre os seus colaboradores figurou Romualdo Real Vázquez. Creouse co obxectivo de contrarrestar a influencia da AIT entre as clases populares galegas, tradicionalmente orientadas ao republicanismo federal. Subtitulouse *Órgano del Cantón galaico* e promoveu a insurrección popular para alcanzar a independencia do cantón galaico, secundando o movemento cantonalista. O 14 de outubro cambiou o seu subtítulo por *Diario republicano democrático federal* e volveu facerse cargo da dirección Joaquín Castro Arias. Cesou en novembro e foi substituído por *El Siglo*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Rebelión cantonal
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
El Federal

***El Federal*** foi un periódico editado en Lugo en 1868.

## Historia e características 
Apareceu en 1868 como consecuencia da Revolución de 1868, que decretou a liberdade de imprenta. Periódico republicano, os seus redactores foron Celestino L. Martí e Saturnino Suárez. Reapareceu o 2 de marzo de 1873, publicábase os mércores e os sábados e tiña como programa "Propagar la doctina democrática, explicarla y recomendarla a todos los amantes de la libertad y la justicia".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
El Siglo

***El Siglo*** foi un periódico editado na Coruña entre 1873 e 1874.

## Historia e características 
Subtitulado *Diario Republicano Federal*, apareceu en novembro de 1873. Veu substituír a *El Adalid*. O seu director era Joaquín Castro Arias.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Coita

O termo **Coita** pode referirse a:

***Coita**, leira que se deixa sen cultivar durante certo tempo para que descanse, barbeito, poula, coitío;
***Coita**, dor moral acompañada de angustia, producida por un suceso adverso, un desengano; pena, mágoa.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***A Coita**, lugar da parroquia de Briallos, no concello de Portas;
***A Decoita**, lugar da parroquia de Coiro, no concello da Laracha;
***A Dicoita**, lugar da parroquia de Lira, no concello de Salvaterra de Miño.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Coitos**, lugar da parroquia de Ordes, no concello de Toques.
Maxi Rodríguez

**Maximiliano Rubén Rodríguez**, máis coñecido como **Maxi Rodríguez**, nado en Rosario, Santa Fe, o 2 de xaneiro de 1981, é un exfutbolista profesional  arxentino que xogaba como centrocampista.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Transfermarkt 
* Perfil en soccerbase.com 
* Perfil en BDFútbol 

‎
El Eco Republicano

***El Eco Republicano*** foi un periódico republicano editado en Ferrol despois de 1868.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Barbeito (terra)

miniatura|300px|Leira a barbeito.
O **barbeito** é unha técnica de cultivo pola que unha terra de labor se deixa sen sementar durante unha tempada. Tamén se chama así á terra de labor abandonada. Recibe así mesmo os nomes de **coita**, **coitío** ou **poula**.

Nalgunhas zonas de Galicia un barbeito é unha terra de secaño onde se cultiva centeo,trigo, millo e/ou patacas.

A técnica do barbeito, que pode durar un ou varios ciclos vexetativos, ten o fin de recuperar e almacenar materia orgánica e humidade, ademais de evitar patóxenos agardando a que os seus ciclos rematen sen poder volver a se renovar por mor da falla de hóspedes dispoñíbeis.

A leira a barbeito, antes de volverse a cultivar, rózase para eliminar a matogueira, as silvas ou a maleza; entón se labra de xeito que a parcela estea pronta para a bota.

É unha técnica moi usada na rotación de cultivos por algúns agricultores que procuran que se repoñan os nutrientes e a composición química do solo antes doutra xeira de colleita, para que naturalmente se poida restaurar o equilibrio dos elementos que compoñen a terra.

Durante o tempo que fica sen cultivar, o solo é sometido a unha serie de labores co obxecto de mellorar a súa predisposición á cultura.

## Historia 
Xa nas rexións amazónicas e andinas utilizábase como parte do traballo agrícola para deixar "descansar" a terra e que non se sobreexplotase. En Europa comezou a ser habitual na Idade Media, onde as terras de labranza se cultivaban cunha periodicidade na que se alternaba o descanso e cultivo, facendo que en épocas de descanso se traballase co arado practicando o barbeito: unha parte de terras de cultivo se deixaba sen cultivar mais se pasaba o arado, arrincando deste xeito as herbas bravas (que á súa vez servían coma fertilizante) e aumentando a humidade, de forma que a terra recuperase minerais que se perderan durante o cultivo.

Aínda hoxe en día é practicada por centos de comunidades indíxenas en rexións tropicais. A presión sobre a terra, a partir da agroindustria, mete presión cada vez máis a estas comunidades para desleixar esta práctica histórica de equilibrio no uso do recurso terra.

O barbeito supón un proceso agrícola para permitir que as cualidades do solo non se desgasten. Existen dous tipos de barbeito: labrado (aquel no que se tiran as mas herbas) e sen labrar. Dentro dos barbeitos labrados atópanse o barbeito labrado químico, no que se eliminan as malezas ou más herbas por medio de herbicidas e o barbeito labrado mecánico que ten máis efectividade xa que é tratado con implementos que aceleran o proceso de descomposición ao soterrar as herbas, por exemplo o arado con disco.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Dry farming*
* Rotación de cultivos
* Sementeira
Eduardo Martínez del Campo

**Eduardo Martínez del Campo Acosta**, nado en Belorado (Burgos) o 13 de outubro de 1840 e finado en Madrid o 11 de abril de 1911, foi un avogado e político español, ministro de Graza e Xustia durante o reinado de Afonso XIII.

  
## Traxectoria 
Deputado pola circunscrición de Burgos nas eleccións de 1886, en 1891 pasou ao Senado en representación da provincia de Burgos até que en 1900 foi nomeado senador vitalicio.

Foi ministro de Graza e Xustiza entre o 21 de outubro de 1909 e o 9 de febreiro de 1910 nun gabinete que presidiu Segismundo Moret.

En 1891 accedeu ao Tribunal Supremo como maxistrado, chegando a ser o seu presidente entre 1901 e 1909.

Casou con Eugenia Montero Villegas, filla de Eugenio Montero Ríos e a súa filla María Eugenia Martínez del Campo Montero Ríos casou con Juan Yagüe Blanco o 8 de maio de 1926.

## Notas
El Eco de Mugía

***El Eco de Mugía*** foi un periódico publicado en Muxía entre 1902 e 1904.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico independiente. Defensor de los intereses generales del partido judicial de Corcubión*, apareceu a finais de 1902. Periódico quincenal impulsado por Manuel Miñones Barros, o seu director, fundador e propietario era Gonzalo López Abente, que tamén asinou a maior parte dos traballos aparecidos na publicación xunto a Víctor Castro Rodríguez. Publicaba novas locais e tamén contidos literarios. Mantivo polémicas con *El Celta* e *La Verdad*. No número 21, publicado o 13 de setembro de 1903, polas festas da Nosa Señora da Barca, apareceron composicións en galego de Victorino Abente Lago, Eugenio Carré Aldao, Salvador Golpe, Aurelio Ribalta, Galo Salinas, Francisco Tettamancy, Florencio Vaamonde, Víctor Castro Rodríguez e Enrique Labarta Pose, cunha narración en torno á lenda da romaría. Debeu cesar a súa edición co número 42, correspondente ao 15 de xullo de 1904.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
*
Sergio Romero

**Sergio Germán Romero**, máis coñecido como **Sergio Romero**, nado en Bernardo de Irigoyen, Santa Fe, o 22 de febreiro de 1987, é un futbolista  arxentino que xoga como gardameta para o Manchester United F.C. da Premier League inglesa.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Transfermarkt 
*Perfil en soccerbase.com
Pablo Zabaleta

**Pablo Javier Zabaleta Girod**, máis coñecido como **Pablo Zabaleta**, nado en Buenos Aires o 16 de xaneiro de 1985, é un exfutbolista  arxentino.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Transfermarkt 
* Perfil en soccerbase.com
Illa de Bau

**Bau** é unha pequena illa, de aproximadamente 8 hectáreas das Fiji, a uns centos de metros da costa leste da illa principal de Viti Levu, na provincia de Tailevu. Bau saltou á fama a mediados do século XIX e converteuse na illa dominante das Fiji ata a súa cesión ao Reino Unido. Aínda mantén a súa influencia na política e o liderado na Fiji moderna.

## Territorios e monumentos 
Bau é a capital da Confederación Kubuna (tribo Kubuna) e o centro principal na Provincia Tailevu. Divídese en tres aldeas Bau, *Lasakau* e *Soso*.

Entre os monumentos de Bau están a antiga Igrexa Cristiá e unha pedra na que se esmagaban os cranios das vítimas do canibalismo.

## Idioma 
A lingua fixiana ten moitos dialectos, pero a lingua oficial baséase na fala Bauan de Bau.

## Historia 
Foi en Kubuna onde o ancestral gran xefe, *Ratu Vueti*  Koroi-Ratu mai Bulu, Serui-Ratu mai Bulu, o primeiro *Roko Tui Bau Vuani-ivi* (segundo a lenda era a cuarta xeración de *Ratu Lutunasobasoba*) estableceu o Reino de Kubuna e formou un dos máis antigos asentamentos coñecidos nas Fiji.

A illa ten un significado histórico e político único en Fiji, xa que é a orixe da unificación de todo o arquipélago.

Bau está habitada por unhas 300 persoas, aínda que se estima que nun tempo foi habitada por preto de 3.000 persoas. É aínda sagrada aos ollos de moitos fixianos, a illa está prohibida aos estranxeiros, salvo autorización especial.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
** Gone Native na Polinesia*: Captivity Narrativas e Experiencias do Pacífico Sur (Páxina 24, 64, 121) - por Ian Christopher Campbell - 1998 - 167 páxinas 
** James Calvert; Or, From Dark to Dawn in Fiji* - Páxina 44, por R. Vernon - 1890-160 páxinas

### Ligazóns externas 
* Bau en Britannica.com
* Detalles e fotografías en FijiBure
* Detalles e estatísticas
Lucas Biglia

**Lucas Rodrigo Biglia**, máis coñecido como **Lucas Biglia**, nado en Mercedes, Buenos Aires, o 30 de xaneiro de 1986, é un futbolista arxentino que xoga como medio defensivo para o Fatih Karagümrük da Süper Lig turca. Foi internacional coa .

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Transfermarkt 
* Perfil en soccerbase.com 

‎
Marcos Rojo

**Faustino Marcos Alberto Rojo**, máis coñecido como **Marcos Rojo**, nado en La Plata, Buenos Aires, o 20 de marzo de 1990, é un futbolista  arxentino que xoga como defensa para o Sporting Clube de Portugal da Primeira Liga portuguesa e a .

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Transfermarkt 
* Perfil en soccerbase.com 

‎
Enzo Pérez

**Enzo Nicolás Pérez**, máis coñecido como **Enzo Pérez**, nado en Maipú, Mendoza, o 22 de febreiro de 1986, é un futbolista  arxentino que xoga como centrocampista para o CA River Plate e a .

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Transfermarkt 
* Perfil en soccerbase.com 
‎
Rodrigo Palacio

**Rodrigo Sebastián Palacio Alcalde**, máis coñecido como **Rodrigo Palacio**, nado en Bahía Blanca, Buenos Aires, o 5 de febreiro de 1982, é un futbolista  arxentino que xoga como dianteiro para o Bologna FC 1909 da Serie A italiana e a .

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Transfermarkt 
* Perfil en soccerbase.com 
‎
Alejandro Sabella

**Alejandro Javier Sabella**, nado en Buenos Aires o 5 de novembro de 1954 e finado na mesma cidade o 8 de decembro de 2020, foi un futbolista e adestrador profesional de fútbol arxentino. Como xogador ocupaba a posición de centrocampista. Adestrou a , desempeñando o cargo desde o 30 de xullo de 2011 ao 30 de xullo de 2014.

## Títulos 
### Xogador 
**River Plate**
* Primeira División: Metropolitano 1975, Nacional 1975, Metropolitano 1977

**Estudiantes**
* Primeira División: Metropolitano 1982, Nacional 1983

### Adestrador 
**Estudiantes**
* Copa Libertadores: 2009
* Primeira División: Apertura 2010

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Globo Esporte
Martín Demichelis

**Martín Gastón Demichelis**, nado en Justiniano Posse (provincia de Córdoba) o 20 de decembro de 1980, é un exfutbolista  arxentino, máis coñecido como **Demichelis**. Xogaba como defensa, e foi membro da .
Margaret Rutherford

**Dame Margaret Taylor Rutherford**, nada en Londres o 11 de maio de 1892 e finada en Chalfon St Peter (Buckinghamshire) o 22 de maio de 1972 foi unha actriz inglesa.

## Traxectoria 
Rutherford foi a única filla de William Rutherford Benn (que tivo problemas mentais e tivo que ser hospitalizado) e a súa segunda muller, Florence Nicholson. Cando era nena mudouse cos seus pais á India, volvendo aos tres anos para vivir coa súa tía Bessie Nicholson, despois de que a súa nai se suicidase cando estaba embarazada.

Traballou como mestra de elocuencia para logo pasar á interpretación, debutando no teatro en 1925, xa con trinta e tres anos. Polo seu aspecto pronto se especializou na comedia. O seu talento foi recoñecido en 1939 na obra *The Importance of Being Earnest*, de Oscar Wilde. Aínda que o seu primeiro papel cinematográfico foi en 1936, foi a partir de *Blithe Spirit* (1945), de David Lean, que se converteu nunha actriz de éxito na pantalla. En 1963 gañou o Oscar á mellor actriz secundaria pola súa personaxe da duquesa de Brighton en *The V.I.P.s*.

A principios da década de 1960 interpretou a Miss Marple nunha serie de catro filmes baseados libremente en novelas de Agatha Christie. Rutherford insistiu en levar a súa propia roupa e que o seu home aparecese tamén. Christie dedicoulle en 1963 a súa novela ''The Mirror Crack'd*: "A Margaret Rutherford, con admiración". Porén, a escritora non aprobou que a comicidade da personaxe de Marple nin a falta de fidelidade aos seus libros.

Ao final da súa vida Rutherford sufriu alzhéimer.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Rutherford, Margaret, as told to Gwen Robyns. *Margaret Rutherford: An Autobiography*. W. H. Allen, Londres. 1972.
* Simmons, Dawn Langley. *Margaret Rutherford. A Blithe Spirit*. Londres, 1983.
* Merriman, Andy, *Margaret Rutherford: Dreadnought with Good Manners*. Londres, Aurum Press. 2009. ISBN 978-1-84513-445-7
### Ligazóns externas 
* 
* *Oxford National Dictionary of Biography''
* Actuacións
Campo do Lodairo

O **campo do Lodairo** é un campo de fútbol situado na rúa do Lodairo da localidade de Cea, San Cristovo de Cea. É utilizado no seu uso como local polo CD Cea, o Veteranos Cea, o Bar Breixo e o Ourense Veteranos. Tamén foi utilizado como local polas desaparecidas categorías inferiores do CD Cea e polo S.D. Piñor que agora xoga no Outeiro Grande de Maside.

## Historia 
### Construción 
Este campo construíuse no ano 1966 para o uso do creado tamén nese ano CD Cea. Daquela o campo era un terreo de xogo de terra sen butacas na bancada e cunha tapadeira para que non chovera enriba das persoas que vían o fútbol.

### Era dourada 
Na era dourada do CD Cea o campo seguiu albergando coma sempre ao Club Deportivo Cea e tamén ás desaparecidas categorías inferiores do CD Cea. Nesa era O Lodairo acolleu un triunfo do conxunto panadeiro xuvenil na Copa Deputación e unha liga de 3ª Autonómica, unha de 1ª Autonómica e unha Copa Deputación de categoría absoluta.

### Remodelación 
No ano 2012 o alcalde de Cea decidiu remodelar o campo do Lodairo. Esta remodelación custou case medio millón de euros. Este diñeiro usouse para cambiar a terra pola actual herba artificial, construír uns novos vestiarios e poñer asentos á tribuna do campo. No tempo que se reconstruíu o campo, o CD Cea xogou os seus partidos como local no Campo da Uceira.

### Dende a remodelación 
Dende a remodelación, o Club Deportivo Cea continúa xogando como local no Lodairo. Coa creación do Cea Veteranos este equipo tamén xoga neste lugar xunto cos tamén veteranos: Bar Breixo e Ourense Veteranos.

## Campo
O Campo do Lodairo é un vello campo remodelado no 2012. É un campo de fútbol 11 tamén con liñas de fútbol 7 e 8 dunha superficie de herba artificial. As distancias do campo son 100 metros de longo por 60 metros de ancho. Na tribuna hai 456 chanzos.
 
## Equipos
No campo do Lodairo de Cea xogan o CD Cea de Segunda Autonómica de Galicia e os veteranos: o Veteranos Cea, o Bar Breixo e o Ourense Veteranos.

## Véxase tamén 
* CD Cea

### Ligazóns externas 
* Páxina do CD Cea
Mamonas Assassinas

**Mamonas Assassinas** foi unha banda brasileira de rock cómico formada en Guarulhos en 1990, que nun comezo tiña o nome de **Utopia**. O seu son era unha mestura de punk rock con influencias de xéneros populares, como o forró (*Jumento Celestino*), a brega (''Bois Don't Cry*), o heavy metal (*Débil Metal*), o pagode (*Lá Vem o Alemão*), música mexicana (*Pelados em Santos*), reggae (*Onon Onon*) e vira (*Vira-Vira*). A carreira da banda, co nome de Mamonas Assassinas, durou de xullo de 1995 até o 2 de marzo de 1996 (pouco máis de 7 meses). Tiveron un éxito meteórico. Cun único álbum de estudio, *Mamonas Assassinas*, lanzado en xuño de 1995, o grupo vendeu máis de 3 millóns de copias no Brasil, sendo certificado como disco de diamante comprobado pola ABPD. Con letras humorísticas, o álbum lanzou ós "Mamonas" ó estrelato nacional. Porén, en marzo de 1996, no auxe da carreira, a banda foi vítima dun accidente aéreo sobre a Serra da Cantareira, o que ocasionou a morte de todos os seus integrantes.

## Discografía 
### Demos 
* 1992: *A Fórmula do Fenômeno*
### Álbum de estudio 
* 1995: *Mamonas Assassinas*

### Coletânea 
* 1998: *Atenção, Creuzebek: A Baixaria Continua*

### Álbum Ao Vivo 
* 2006: *Mamonas Ao Vivo*

## Videografía 
* 1996: *MTV na Estrada* (relanzado en DVD, 2004)
* 2002: *Show Ao Vivo (Arquivo Familiar) CineArts*
* 2008: *Por Toda Minha Vida - Mamonas Assassinas*
* 2009: *Mamonas, o Doc*
* 2011: *Mamonas para sempre''

## Bibliografía 
* 1996: Mamonas Assassinas: Bla Bla Bla - A Biografía Autorizada
* 1996: O Último Voo - Investigação Sem Limites
* 1997: Pitchulinha - Minha Vida Com Dinho, Até que os Mamonas Nos Separem
* 1997: O Breve Voo de Longas Asas
* 2005: Mamonas Na Chaminé

## Premios 
* Troféu Xuxa Hits 1995
* Prêmio SBT de Música 1995 - Revelação
* Troféu Imprensa 1996 - Revelação do Ano 
* Troféu Imprensa 1996 - Melhor Música (Pelados em Santos) 
* Troféu 1996 - Melhor Banda Do Ano

## Notas
Souto-Mandrás F.C.

O **Souto–Mandrás F.C.** foi un equipo de fútbol do concello de San Cristovo de Cea. Este equipo das localidades de Souto e Mandrás só tiña xogadores do concello da comarca carballiñesa de Cea. Este equipo non xogaba sempre de local no mesmo estadio senón que cambiaba de campos. Ás veces xogaban no campo do Lodairo en San Cristovo de Cea ou no Outeiro Maior de Vilamarín. Pero case sempre xogaban de locais no Campo da Penafita de San Marcos, Amoeiro. Este equipo nunca conseguiu ningún título.

## Vestimenta 
* Primeiro equipamento: Unha camiseta de cor vermella con raias de case indistinguibles tons desa mesma cor. Os pantalóns e as medias tamén son da cor da camisola.
* Segundo equipamento: Unha camiseta de cor branca. Pantalóns vermellos como os do primeiro equipamento e medias brancas.
Cronoloxía do Edificio Castromil

Liña temporal ou **cronolóxia do edificio Castromil**.

ImageSize = width:1160 height:2000
PlotArea = left:375 right:10 top:10 bottom:10 
AlignBars = early 
DateFormat = dd/mm/yyyy

Period = from:01/01/1922 till:31/12/1975
TimeAxis = orientation:vertical
ScaleMajor = unit:year increment:1 start:01/01/1922
ScaleMinor = unit:month increment:1 start:01/01/1922

Colors=
  id:canvas value:gray(0.5)
  id:evento value:red

Define $left = align:right shift:(-50,-5)
Define $right = align:left shift:(50,-5)

PlotData=
  mark:(line,red) fontsize:M
  width:29  color:evento textcolor:evento

  at:20/11/1975 $left text:"1975: 20 de novembro: morre Francisco Franco."
  at:21/07/1969 $left text:"1969: 21 de xullo, Neil Armstrong pon o pé na Lúa."
  at:01/11/1955 $left text:"1955: 1 de novembro, comeza a Guerra de Vietnam."
  at:07/01/1950 $left text:"1950: 7 de xaneiro: morre Castelao en Bos Aires."
  at:01/09/1939 $left text:"1939: 1 de setembro: comeza a II Guerra Mundial."
  at:17/07/1936 $left text:"1936: 17 de xullo: comeza a Guerra Civil Española."
  at:14/04/1931 $left text:"1931:14 de abril: proclámase a II República Española."
  at:13/09/1923 $left text:"1923: setembro: comeza a ditadura de Primo de Rivera."

  mark:(line,blue) fontsize:M
  width:29 color:black textcolor:black shift:(25,-5)

  at:01/06/1975 text:"1975: setembro: prodúcese o derrubamento do edificio Castromil."

  at:29/11/1974 text:"1974: 9 de set.: a Dirección Xeral de Belas Artes deixa sen efecto o expediente de declaración de monumento."

  at:25/06/1974 text:"1974: 13 de xullo: o alcalde de Santiago manifesta que o edificio será derrubado."

  at:01/01/1974 text:"1974: 18 de xaneiro: o COAG solicita a declaración de monumento histórico-artístico."

  at:25/04/1929 text:"1929: a empresa Castromil adquire as instalacións."

  at:16/04/1926 text:"1926: constrúese o edificio na praza García Prieto."

  at:08/10/1922 text:"1922: o arquitecto Rafael González Villar proxectou o edificio de estilo modernista destinado a café bar.

  at:18/01/1922 text:"1922: os socios composteláns Ramallo Gómez e Gontán Sánchez encargan a creación dun edificio."
Rotación de cultivos

[thumb|300px|Imaxe de leiras circulares en [Kansas, fin de xuño de 2001. Saudábeis, en verde os cultivos en crecemento. Millo en prefloración. Sorgo, moi semellante ao millo, medra máis amodo (máis pequeno, posibelmente máis pálido). Trigo ouro brillante e colleitarse, boreal, en xuño e en decembro. En castaño, lotes recentemente colleitados e arados, en barbeito polo ano.]]

A **rotación de cultivos** consiste en alternar plantas de diferentes familias e con necesidades nutritivas diferentes nunha mesma leira durante distintos ciclos, evitando que o solo se esgote e que as doenzas que afectan a un tipo de plantas se perpetúen nun tempo determinado.

Deste xeito aprovéitase mellor a fertilización (ao utilizar plantas con necesidades nutritivas distintas e con raizames diferentes), contrólanse mellor as más herbas e diminúen os problemas coas pragas e as doenzas, (ao non atoparen un hóspede teñen máis dificultade para sobrevivir).

Cómpre tamén introducir regularmente na rotación unha leguminosa e alternar plantas que requiren unha forte cantidade de materia orgánica, e a soportan parcialmente ou incluso sen fermentar (patacas, cabazas, espargos etc.), con outras menos esixentes ou que requiren materia orgánica moi descomposta (acelgas, cebolas, ervellas etc.).

Nesta práctica cómpre evitarmos que se sucedan plantas de tipo vexetativo diferente mais que pertenzan á mesma familia botánica, por exemplo: espinaca e beterraba = Quenopodiáceas, aipo e cenoira = Umbelíferas, pataqueira e tomateira = Solanáceas.

#### Exemplo de rotación de cultivos 
Marcáronse en cor segundo o resultado:
   

Indícase en literal o efecto non desexado:
* Insectos: Tipulidae, Elateridae, Lepidoptera
* Doenzas: basicamente fungos
* Estrutura: significa descomposición estrutural
* Calidade: perda de calidade
* Tarde: atraso
* Outros indícanse directamente no recadro

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pegada ecolóxica
* Impacto ambiental
* Masanobu Fukuoka
* Permacultura
* Transxénicos
Tom Wlaschiha

**Thomas "Tom" Wlaschiha**, nado en Dohna o 20 de xuño de 1973, é un actor alemán de cine, televisión, teatro e dobraxe. Internacionalmente, é coñecido polo seu papel de Jaqen H'ghar na segunda tempada da serie da HBO *Game of Thrones*.

## Filmografía 
* 1998: *Ich wünsch dir Liebe*
* 2000: *Die Rettungsflieger*
* 2000: *No one sleeps*
* 2000: *Tatort*
* 2001: *Enemy at the Gates*
* 2001: *Verliebte Jungs*
* 2002: *Die Sitte*
* 2002: *Küstenwache*
* 2002: *Im Namen des Gesetzes*
* 2002: *Die Nacht in der ganz ehrlich überhaupt niemand Sex hatte*
* 2003: *Fast perfekt verlobt*
* 2003: *Ein Fall für zwei*
* 2003: *Pura Vida Ibiza*
* 2004: *Bergkristall*
* 2005: *Icon*
* 2006: *Die Wolke*
* 2007: *Die Gustloff*
* 2008: *Spoons (Comedyserie) Rolle: Rob*
* 2008: *Brideshead Revisited*
* 2008: *Krabat*
* 2009: *Eine für alle*
* 2010: *The Sarah Jane Adventures*
* 2010: *The Deep*
* 2010: *Christopher and His Kind*
* 2011: *Stilles Tal* (TV)
* 2011: *Resistance*
* 2012: *Game of Thrones*
* 2012: *Mann kann, Frau erst recht*
* 2012: *Frisch Gepresst*
* 2013: *Crossing Lines*
* 2013: *Rush*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina Oficial
*
Lorenzo Novás

**Lorenzo Novás Rarís**, nado en 1880 e finado en Pontevedra en agosto de 1946, foi un fotógrafo galego.

## Traxectoria 
En 1894, con 14 anos, entrou como aprendiz no estudio de Francisco Zagala. En 1897 cando Zagala solicitou un fotógrafo profesional para o seu estudio, Lorenzo Novás foi o elixido para o posto, que desempeñou de forma autónoma. Colaborou con Zagala facendo as fotografías que este lle encargou, principalmente as de exteriores, ó tempo que tamén traballou con outros fotógrafos da época, como Cobián, e montou un estudio fotográfico na veciña vila de Marín. Despois do agravamento da enfermidade crónica de Zagala que no ano 1900 case lle ocasionou a morte, encargouse de facer case todas as fotografías de campo para o seu estudio.

Logo da morte de Zagala en 1908, foi o fotógrafo oficial da Sociedade Arqueolóxica de Pontevedra e ademais fíxose cargo do estudio Zagala Fot. ata a súa venda en 1911; nesta época asinou algunhas imaxes como "Sucesor de Zagala". Cara ós anos 1911-12 formou unha sociedade co tamén fotógrafo Cobián, "Cobián y Novás". En 1917 constituíu a Sociedade Sáez Mon y Novás, cuxo estudio se inaugurou o 14 de febreiro, manténdose a sociedade ata 1934. 

En 1945, facilitou ó Museo de Pontevedra, do que era fotógrafo desde 1924, 1&nbsp;230 clixés. Colaborou como fotógrafo en revistas como *Vida Gallega*, *Almanaque Gallego*, *La Temporada en Mondariz* e *Estampa* e periódicos como *Faro de Vigo*, *Diario de Pontevedra*, *Galicia. Diario de Vigo*, *El Pueblo Gallego* e *Relicario Monumental de Galicia* de Jose Cao Moure e da editorial P.P.K.O. de Vigo. Moitas fotos da cidade de Pontevedra de comezos do século XX débense á súa autoría, así como as imaxes de varios lugares e monumentos da provincia.

## Premios 
Obtivo varios premios fotográficos:
* Medalla de Prata na Exposición Rexional de Lugo de 1915.
* Premio especial do Concurso Nacional de Fotografía de Tarrasa en 1917 coa foto "Saudade"
* 1ª medalla en Londres coa fotografía *Un Golfo* en 1923.
* 1º premio na exposición Pontevedra en 1925.

## Vida persoal 
Era tío de Manuel Cuña Novás e curmán de Juan Novás, un dos fundadores do Museo de Pontevedra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Juan Manuel Sáez Mon

### Ligazóns externas 
* "El fotógrafo olvidado", *Faro de Vigo*, 6/7/2014 .
* "Lorenzo Novás, la memoria de un olvidado" *Diario de Pontevedra*, 7/5/2015 .
* "A Moureira Pudimos fracasar mejor" *Faro de Vigo*, 6/12/2015
José María Basanta

**José María Basanta Pavone**, máis coñecido como **Basanta**, nado en Tres Sargentos, Buenos Aires, o 3 de abril de 1984, é un futbolista  arxentino que xoga como defensa para o Benfica da Primeira Liga portuguesa e a .

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Transfermarkt 
* Perfil en soccerbase.com 
‎
Beatrice Straight

**Beatrice Whitney Straight**, nada en Old Westbury (Nova York) o 2 de agosto de 1914 e finada nos Ánxeles o 7 de abril de 2001 foi unha actriz estadounidense.

## Traxectoria 
Nada nos Estados Unidos, tiña catro anos cando o seu pai morreu de gripe mentres participaba na primeira guerra mundial. Tralo novo matrimonio da súa nai, toda a familia marchou a Inglaterra, onde foi educada e onde comezou a actuar en obras teatrais. De volta ao seu país, debutou en Broadway en 1939.

Straight era membro de Actors Studio e tamén apareceu nos primeiros anos da televisión. Porén, a súa presenza no cinema foi menos habitual, destacando a súa interpretación en *Network, un mundo implacable* (1976), coa que gañou o Oscar á mellor actriz secundaria. Neste filme aparece tan só cinco minutos e corenta segundos, o que a converte na interpretación máis curta que gañou un Oscar.

Tras anos sufrindo o alzhéimer finou de pneumonía aos oitenta e seis anos.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Fernando Gago

**Fernando Rubén Gago**, máis coñecido como **Gago**, nado en Ciudadela, Buenos Aires, o Vélez Sársfield, é un exfutbolista  e adestrador arxentino que xogaba como medio defensivo. Foi campión olímpico coa súa selección nos Xogos Olímpicos de 2008 en Pequín.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Transfermarkt 
* Perfil en soccerbase.com 
‎
Estrellita Castro

**Estrella Castro Navarrete**, máis coñecida como **Estrellita Castro**, nada en Sevilla o 26 de xuño de 1908 e finada en Madrid o 10 de xullo de 1983, foi unha cantante e actriz española considerada a creadora da copla andaluza. A artista viviu a súa época dourada durante os anos 30 e 40 do Século XX. Algunhas das súas cancións máis famosas son *Mi Jaca*, *Rocío*, *La Morena de mi Copla*, *Suspiros de España* e *María de la O*.

## Estancia en Galicia 
O pai de Estrellita, José Castro Bascuas, era un peixeiro galego que emigrou a Andalucía. Aínda que a artista naceu en Sevilla permaneceu dous anos en San Pedro de Ancorados, A Estrada, localidade natal do seu pai. Cando Estrellita era unha estrela consagrada da canción, foi co seu espectáculo a este lugar e actuou no *Principal*, onde foi calidamente acollida polo público .

## Filmografía 
* 1973 - Casa Flora 
* 1971 - La casa de los Martínez 
* 1967 - La Niña del patio 
* 1963 - Han robado una estrella
* 1953 - Gitana tenías que ser 
* 1943 - La patria chica 
* 1943 - La maja del capote 
* 1942 - Los misterios de Tánger 
* 1941 - Torbellino 
* 1940 - La gitanilla 
* 1939 - Los hijos de la noche 
* 1938 - Mariquilla Terremoto 
* 1938 - El barbero de Sevilla 
* 1938 - Suspiros de España 
* 1935 - Rosario la Cortijera
* 1933 - Mi patio andaluz (corto)

## Notas
Federico Fernández (futbolista)

**Federico Fernández**, nado en Tres Algarrobos, Buenos Aires, o 20 de marzo de 1990, é un futbolista  arxentino que xoga como defensa central para o Newcastle United FC da Premier League inglesa e a .

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Transfermarkt 
* Perfil en soccerbase.com 
‎