open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Universidade do Norte de Illinois

A **Universidade do Norte de Illinois** (en inglés *Northern Illinois University*, **NIU**) é unha universidade pública situada en DeKalb, Illinois, Estados Unidos. 

Foi fundada o 22 de maio de 1895 polo gobernador de Illinois John P. Altgeld como un campus satélite do que hoxe é a Universidade Estatal de Illinois. O campus de DeKalb chamouse orixinariamente *Northern Illinois State Normal School*. 

Hoxe en día a Universidade do Norte de Illinois é unha universidade pública independente e creceu máis que a súa escola matriz, con máis de 25&nbsp;000 estudantes matriculados. A NIU é membro da *National Association of State Universities and Land-Grant Colleges*, e é a segunda universidade máis grande do estado, despois da Universidade de Illinois en Urbana-Champaign. O campus principal da NIU está situado aproximadamente a 104 km ao oeste de Chicago. A universidade ten campus satélites en Hoffman Estates, Naperville, Rockford e Oregón.

Durante as tres últimas décadas, a NIU esperimentou unha grande expansión, destacando a apertura da súa Facultade de Dereito en 1979. Hoxe, a universidade imparte sete titulacións universitarias que ofrecen conxuntamente 54 pregraos e 74 programas de posgrao, así como 12 programas de doutoramento.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da universidade
* Northern Illinois University. College of Education  
* Northern Illinois University. History & Traditions
Absurd Planet

***Absurd Planet*** é unha serie de televisión documental estadounidense sobre a natureza producida por Condé Nast Entertainment e Love Productions USA e distribuída por Netflix. A serie recolle unha escolma dos animais considerados máis "absurdos" do planeta segundo o seu comportamento ou aspecto.

## Estrea 
*Absurd Planet* lanzouse o 22 de abril de 2020 a través de Netflix.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Nacionalismo tripuri

miniatura|250px|Bandeira da Fronte Nacional de Liberación de Tripura.
O **nacionalismo tripuri** é unha ideoloxía política que defende a autodeterminación do pobo tripuri. O conflito é en esencia étnico e a comunidade tripuri, indíxena da rexión, formou a clara maioría da poboación no principado de Tippera, que se uniu á República da India en 1949 como estado de Tripura.

O problema provocou unha serie de levantamentos armados e insurxencias en Tripura. Houbo unha rebelión en 1950, e o conflito armado continuou estalando entre os anos 80 e 2000. Desde 1989, a rebelión armada foi liderada na súa maioría pola Fronte de Liberación Nacional de Tripura (NLFT) e a All Tripura Tiger Force ATTF. O bando bengalí tomou represalias formando milicias propias, como a Fronte Unida do Tigre de Liberación de Bengala (UBLTF), que destruíu varias aldeas tripuri en 2000.

O NLFT está clasificado polo Instituto Nacional para a Prevención do Terrorismo como un dos dez grupos terroristas máis activos do mundo, e foi acusado de converter á forza á xente ao cristianismo.

## Notas
Hilario Álvarez Méndez

**Hilario Álvarez Méndez**, coñecido como **Bienvenido**, nado en Ponferrada en 1907 e finado en Vilasinde (A Veiga de Valcarce) o 17 de marzo de 1949, foi un guerrilleiro antifranquista.

## Traxectoria 
Electricista. Afiliado ás Juventudes Socialistas, foi presidente comarcal en Ponferrada. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu ao monte. Estaba en Casaio dende 1941. En abril de 1942 participou no congreso de Ferradillo no que se fundou a Federación de Guerrillas de León-Galicia, onde foi designado responsable da I Agrupación con Miguel Cuellas Gómez "Artillero". A súa compañeira Alberta Viñales Martínez "Chartrade" incorporouse ao grupo en 1945. Permaneceu fóra da disciplina do Exército Guerrilleiro de Galicia. A finais de 1948 marchou á fronteira das provincias de Lugo e León cos cenetistas Abelardo Macías Fernández e Victorino Nieto Rodríguez, o comunista Oliveros Fernández Armada e Alpidia García Moral. O 17 de marzo de 1949 estaban en Vilasinde na Veiga de Valcarce, onde foi sorprendido o grupo e foi asasinado xunto con Abelardo Macías e Alpidia García; Victoriano Nieto e Oliveros Fernández lograron fuxir. A súa compañeira Alberta Viñales Martínez logrou saír de España en 1949.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* La Uned le hace hueco a la guerrilla
Nacionalismo frisón

[miniatura|250px|[Bandeiras de Frisia|Bandeira proposta de Frisia.]]
250px|miniatura|Diferentes conceptos dos límites da nación frisoa.
O **nacionalismo frisón** (en ) refírese ao nacionalismo que considera aos frisóns como unha nación cunha cultura compartida. O nacionalismo frisón busca acadar maiores niveis de autonomía para o pobo frisón, e tamén apoia a unidade cultural de todos os frisóns, independentemente das fronteiras territoriais actuais. Os frisóns derivan o seu nome dos *frisii*, unha antiga tribo xermánica que habitaba as zonas costeiras do norte do que hoxe é o norte dos Países Baixos, aínda que as investigacións históricas indicaron unha falta de continuidade étnica directa entre os antigos *frisii* e os "frisóns" medievais dos que descenden os frisóns modernos. Na Idade Media, estes frisóns formaron o Reino de Frisia e máis tarde a confederación da Liberdade frisoa, antes de seren sometidos por potencias estranxeiras máis fortes ata hoxe.

As terras habitadas polos frisóns coñécense hoxe como Frisia e esténdense por toda a rexión do mar de Wadden dende o norte dos Países Baixos ata o noroeste de Alemaña. Ás veces, estas áreas foron denominadas colectivamente cos nomes latinos Magna Frisia (Gran Frisia) e *Tota Frisia* (Toda Frisia). Frisia adoita dividirse en tres partes: Frisia occidental, no norte dos Países Baixos, Frisia oriental no estado alemán de Baixa Saxonia e Frisia setentrional no estado alemán de Schleswig-Holstein. Frisia tamén está dividida entre diferentes linguas, sendo as únicas que quedan na actualidade o frisón occidental nos Países Baixos, con moito o máis estendido, o frisón oriental, menos falado na Baixa Saxonia e o frisón setentrional no noroeste de Schleswig-Holstein.

Dende o final do Renacemento, estas terras foron gobernadas por potencias estranxeiras e a cultura frisoa foi suplantada gradualmente en moitas áreas polos dos seus administradores, e o nacionalismo frisón xurdiu como movemento consciente principalmente no século XIX. Nos séculos XIX e XX, os contactos crecentes entre os frisóns neerlandeses e os alemáns estimularon a formación dunha conciencia transnacional que se caracterizou por concepcións dunha historia compartida, unha relación ocasionalmente ambivalente ou mesmo ausente coa lingua frisoa (que fora suplantada polo neerlandés e o alemán), unha énfase na "ruralidade periférica" ​​e unha visión dos frisóns cun carácter "amoroso, independente e sensato". Porén, malia as nocións románticas e míticas dos primeiros nacionalistas frisóns que a miúdo escribían sobre un suposto "Grande Imperio Frisón" do pasado e da continuidade histórica da Frisia moderna con ela, a investigación histórica actual indicaba que Frisia tivo durante moito tempo un complexo panorama sociopolítico e que a relación da Frisia moderna co seu pasado contén algúns elementos que son "descontinuos, ambivalentes e mesmo contrarios".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Frisia
Revolución guna

A **revolución guna** refírese ao levantamento social producido entre febreiro e marzo de 1925, onde os indíxenas gunas combateron as autoridades panameñas, como unha resposta á occidentalización forzada á que foron sometidos. En dita revolución proclamouse a República de Tule, de curta existencia, e combateron os policías indíxenas contra os policías panameños.

O 4 de marzo de 1925 asinouse un acordo de paz entre as autoridades locais e o goberno panameño, onde se renunciou á independencia a cambio do respecto aos costumes indíxenas e a autonomía da zona, que logo se convertería na comarca indíxena de Guna Yala. Coa creación da comarca, empezouse a consolidar a protección dos costumes e lingua do pobo guna. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*Revolución Kuna de 1925
Nacionalismo turco

[miniatura|dereita|[Bandeira de Turquía.]]
O **nacionalismo turco** (en ) é unha ideoloxía política que promove e defende a identidade, cultura e unidade do pobo turco, considerado un grupo nacional étnico e lingüístico.

## Historia 
Despois da caída do Imperio Otomán, Mustafa Kemal Atatürk ascendeu ao poder. Introduciu unha reforma lingüística co obxectivo de "limpar" a lingua turca da influencia estranxeira. Tamén promoveu a Teoría da Lingua do Sol nos círculos políticos e educativos turcos a partir de 1935. Investigadores turcos da época como Hüseyin Cahit Yalçın e Rıfat Osman Bey propuxeron a idea de que os primeiros sumerios eran prototurcos.

## Variedades 
As ideoloxías asociadas ao nacionalismo turco inclúen o panturquismo ou turanismo (unha forma de esencialismo étnico ou racial ou mística nacional), a síntese turco-islámica (que combina o nacionalismo turco coa identidade islámica), o anatolianismo (que considera á nación turca como unha entidade separada que se desenvolveu despois da conquista selxúcida de Anatolia no século XI), e o kemalismo secular e cívico nacionalista.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Arman, Murat Necip. "The Sources Of Banality In Transforming Turkish Nationalism" . *CEU Political Science Journal*, issue: 02 / 2007, pp.&nbsp;133–151.
* Eissenstat, Howard. "Anatolianism: The History of a Failed Metaphor of Turkish Nationalism". Paper presented at Middle East Studies Association Conference, Washington, D.C., novembro de 2002.
* Tachau, Frank. "The Search for National Identity among the Turks". *Die Welt des Islams*, New Series, Vol. 8, Issue 3 (1963), pp.&nbsp;165–176.]
### Outros artigos 
* Nacionalismo turco en Chipre
Miguel Cuellas Gómez

**Miguel Cuellas Gómez**, coñecido como **Artillero**, nado en Columbrianos (Ponferrada) en 1912 e finado no mesmo lugar o 5 de xuño de 1945, foi un guerrilleiro antifranquista.

## Traxectoria 
Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 conseguiu fuxir e participou na defensa de Asturias na II Batería de Obuses. No congreso de Ferradillo no que se fundou a Federación de Guerrillas de León-Galicia en abril de 1942, foi designado responsable da I Agrupación con Hilario Álvarez Méndez. Operaban na área delimitada ao leste polo río Sil e ao norte con Ponferrada, Astorga e Bembibre. Integrouse no grupo de Marcelino de la Parra. Traizoado por un oficial de enlace, foi asasinado o 5 de xuño de 1945 xunto cos seus compañeiros Robustiano Arias Carujo e Manuel Moreno Casado e os enlaces Catalina Martínez Núñez e Pedro García Tirado, cando foron localizados pola Garda Civil en Columbrianos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* 70 años del asalto a la casa de Columbrianos que fulminó a los guerrilleros ‘Artillero’, ‘Felipe’ y ‘Andaluz’ junto a sus enlaces
Robert Wallace McLachlan

**Robert Wallace McLachlan**, nado en Montreal o 9 de marzo de 1845 e finado na mesma cidade o 10 de maio de 1926, foi un numismático canadense especializado na moeda e do Canadá anterior á confederación de 1867. 

## Traxectoria 
McLachland naceu en Montreal, provincia do Quebec, o 9 de marzo de 1845, o quinto dos fillos de Ann Stephen e William McLahland, provenientes de Escocia. Educouse primeiro na *Huntingdon Academy* e posteriormente na *McGill Model* *School*, antes de realizar os seus estudos superiores na Universidade McGill, de Montreal.

Nesa cidade foi durante máis de 20 anos funcionario do departamento de arquivosdo Palacio de Xustiza, posto do que se retirou en 1924, e tamén exerceu como notario. En 1922 McLachlan vendeu a colección completa (daquela cunhas 20.000 pezas) á Sociedade Canadense de Anticuarios e Numismática, de Montreal. En 1974 foi finalmente adquirida polo Banco do Canadá para o seu museo. Pola súa banda, a súa biblioteca especializada en numismática canadense foi adquirida polo numismático estadounidense George Kolbe.

Entre outras entidades asociativas e académicas, en 1864 foi elixido membro da Sociedade Numismática de Montreal, onde ocupou diversos postos directivos. En 1866 ingresiou na *Royal Numismatic Society*, de Londres, que en 1926 lle concedeu a súa medalla de ouro.

McLachlan foi tamén membro do comité editorial de *The Canadian Antiquarian and Numismatic Journal*, en cuxo primeiro número, aparecido en 1872, publicou o seu primeiro artigo numismático, titulado "A Plea for an Artuistic Coinage".

Robert Wallace McLachlan faleceu o 10 de maio de 1926 aos 81 anos de idade na súa casa da avenida Westmount, de Montreal, e foi soterrado no cemiterio *Mont-Royal*, de Outremont, Quebec.
* (1982): Incluíuse no salón da fama da *American Numismatic Association*.

## Publicacións 
Esta é unha listaxe das publicacións máis sobranceiras de Robert Wallace McLachlan sobre numismática canacense. Nalgúns casos trátase de traballos monográficos e noutros de separatas de artigos previamente aparecidos en revistas e posteriormente publicados en forma de folleto:

* (1877). '**. Montreal.
* (1879). **'. Montreal.
* (1880). '**. Montreal.
* (1884). **'. Montreal.
* (1885). '**. Montreal
* (1886). **'. Montreal.
* (1886). '**. Montreal.
* (1890). **'. Montreal.
* (1891). '**. I. Drysdale, Montreal.
* (1891). **'. Montreal.
* (1892). '**. Goemare, Bruxelas.
* (1893). **'. Montreal.
* (1898). '**. Montreal.
* (1898). **'. Monreal.
* (1899). '**. Montreal.
* (1901). **'. Montreal.
* (1906). '**. Montreal.
* (1908). **'. Montreal.
*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Atchison, D. (2020). "Robert Wallace McLachlan (1845-1926)". En *The E-Sylum*. Vol. 23. Nº 20. 17 de maio.
* Hudgeons, M. et al. (2007). ''*. Random House Information Group. ISBN 9780375721694
* Willey, R. C. (1969). "The History of Canadian Numismatics". En *The Canadian Numismatic Journal''. 14 (4): 115.
Years and Years (serie de televisión)

***Years and Years*** é unha serie de televisión británica producida conxuntamente entre a BBC e HBO. Comezou a emitirse no Reino Unido pola canle BBC One o 14 de maio de 2019 e en HBO o 24 de xuño de 2019.

A serie foi creada e escrita por Russell T Davies, xunto con Rory Kinnear, Russell Tovey, Jessica Hynes, Ruth Madeley e Anne Reid,

## Elenco 
### Principal 
*Russell Tovey como Daniel Lyons, empregado do concello de Manchester. Irmán de Rosie, Stephen e Edith.
*Rory Kinnear como Stephen Lyons, consultor financeiro. Vive en Londres coa súa muller, Celeste, e as súas fillas. Irmán máis vello de Edith, Rosie e Daniel.
*T'Nia Miller como Celeste Bisme-Lyons, contable e muller de Stephen.
*Ruth Madeley como Rosie Lyons, a irmá máis nova dos Lyons. Ten espiña bífida, é nai solteira e ten dous fillos, Lee e Lincoln. Traballa nun comedor escolar.
*Anne Reid como Muriel Deacon, a avoa dos irmáns Lyons.
*Jessica Hynes como Edith Lyons, irmá de Daniel, Stephen e Rosie. É activista política.
*Emma Thompson como Vivienne Rook MP, unha empresaria carismática que se fai política.

### Recorrente 
*Dino Fetscher como Ralph Cousins, exmarido de Daniel. É mestre de educación primaria.
*Maxim Baldry como Viktor Goraya, un refuxiado ucraíno que establece unha relación con Daniel.
*Lydia West como Bethany Bisme-Lyons, filla máis vella de Stephen e Celeste.
*Jade Alleyne como Ruby Bisme-Lyons, filla máis nova de Stephen e Celeste.
*Sharon Duncan-Brewster como Fran Baxter, unha contacontos e activista amiga de Daniel. Acaba mantendo unha relación con Edith.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Years and Years na páxina da BBC.
Orella de Xudas

***Auricularia auricula-judae***, comunmente coñecido como **orella de Xudas**, é un fungo basidiomiceto comestible, da orde Auriculariales. O epíteto específico *auricula-judae*, en latín, significa "orella de Xudas".

## Descrición 
Nace en forma de cuncha de cor parda escura, coa cara externa un pouco máis pálida que a interna e, a medida que vai crecendo, toma a forma dunha orella coa marxe engurrada. O esporocarpo, ou corpo frutífero, é de consistencia xelatinosa, deshidrátase en ambiente seco e recobra a elasticidade coa humidade.

Pola parte de encima é máis pálido que pola de abaixo, que está percorrida por unha especie de pregos moi irregulares.

## Hábitat 
Crece habitualmente en grupos, sobre ramas mortas de sobreiras, platanáceas, sabugueiros, piñeiros, freixos, pradairos negundos e outras coníferas e latifoliadas.

O corpo frutífero adoita aparecer no outono en lugares húmidos, despois das choivas, pero ocasionalmente pódese encontrar na primavera e no verán.

### Gastronomía 
É comestible e moi apreciado na cociña oriental (é o "fungo negro" dos restaurantes chineses, en China cultívanse sobre troncos mortos).

Pode comerse cru, aínda que non ten un sabor moi marcado, pero polo seu aspecto emprégase como decoración de ensaladas. Tamén pode comerse frito ou en sopas

Pode gardarse seco e se se pon a remollo antes de usalo recupera a súa consistencia xelatinosa.

### Medicinais 
Ten propiedades antibióticas e antiinflamatorias.

## Galería 

Ficheiro:RNK001 Pecurke.jpg|
Ficheiro:XN Auricularia auricula-judae 405.jpg|
Ficheiro:Judasoor.jpg|
Ficheiro:Auricularia auricula-judae JPG.jpg|
Ficheiro:Auricularia auricula-judae 10.jpg|
Ficheiro:Auricularia auricula-judae 11.jpg|

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Photographs & details
* Speciality Mushrooms
* Società di Micoterapia 
* Medicinal Mushroom Society 
* Funghi Vitalia - Auricularia
Amnesia anterógrada

A **amnesia anterógrada** é un tipo de perda de memoria en que os novos acontecementos non se gardan na memoria a longo prazo. A persoa afectada non é capaz de lembrar algo cando a información desaparece da memoria de curto prazo, pois non se consolida na súa memoria de longo prazo.

## Etioloxía 
Este trastorno neurolóxico prodúcese por lesións en partes do cerebro relacionadas coa memoria, coma o hipocampo. Algúns medicamentos da familia das benzodiacepinas, coma o clonacepam ou o alprazolam, poden provocar síntomas temporais deste tipo de amnesia. Consumir grandes cantidades de alcol nun curto período de tempo poden producir tamén unha amnesia temporal.

Tecnicamente úsase o termo *amnesia anterógrada,* pois o problema non está na memoria inmediata, senón nos recordos a curto prazo. A memoria de longo prazo non está alterada. Porén, a partir do accidente os recordos recentes non se poderán almacenar. Neste caso non se poderán realizar novas aprendizaxes. Así, fica alterada a memoria explícita (tipo verbal e simbólica), mentres que a memoria implícita adoita ficar intacta.

## No cinema 
* Memento

Leonard, quen sufriu un trauma cerebral, é incapaz de almacenar novos recordos. Con todo, posúe memoria procedimental e lembra como realizar as accións cotiás. Co obxectivo de "lembrar" os sucesos da súa vida, usa fotos para ter un rexistro da xente con quen se relaciona, onde se aloxa e outros aspectos básicos. 

Alén das fotografías, toma notas e tatúase pistas do asasino da súa esposa, ás veces demasiado ambiguas. Leonard busca vingarse do home que violou e asasinou á súa muller e que lle provocou a súa enfermidade. Á vez, séntese culpábel por non crer en Sammy, outro personaxe que sufriu o mesmo problema.

Os temas principais do filme son a natureza da memoria, a identidade, o tempo, o recordo inconexo, a realidade, a manipulación e a vinganza.

* *50 primeiras citas*

Henry Roth (Adam Sandler), un biólogo mariño que vive en Hawai, coñece a Lucy Whitmore (Drew Barrymore), profesora de arte, unha mañá nunha cafetaría. Axiña se descobre que Lucy sofre amnesia anterógrada por causa dun accidente sufrido un ano antes. Non ten ningún recordo entre o día do accidente e o presente, xa que é incapaz de converter a memoria de curto prazo a longo prazo. 

Cada mañá esperta sen lembrar o acontecido o día anterior. Cre que cada día é 13 de outubro de 2002. O seu irmán e o seu pai actúan coma se fose ese día, os aniversarios do pai, para evitar que Lucy sufra e descubra o accidente.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Nacionalismo ucraíno

[miniatura|dereita|250px|[Bandeira de Ucraína.]]

O **nacionalismo ucraíno** (en ) é a ideoloxía que promove a unidade dos ucraínos arredor do seu propio estado nación. Aínda que o actual estado ucraíno xurdiu hai relativamente pouco tempo, algúns historiadores, como Mykhailo Hrushevsky, Orest Subtelny e Paul Robert Magocsi, citaron o estado medieval da Rus de Kíiv como un primeiro precedente da condición de estado especificamente ucraíno. As orixes do nacionalismo ucraíno moderno tamén se remontan ao levantamento dos cosacos do século XVII contra a Confederación de Polonia e Lituania dirixida por Bohdan Khmelnytsky.

## Nacionalismo cosaco 
Os cosacos tiveron un papel ao volver espertar un sentido de identidade ucraíno dentro da rexión da estepa. Unha figura dominante no movemento cosaco e na historia nacionalista ucraína, Bohdan Khmelnitski (c. 1595-1657), liderou os cosacos zaporogos e dirixiu a rebelión de Khmelnitski contra o goberno polonés a mediados do século XVII. Khmelnitski tamén tivo éxito na lexitimación dunha forma de democracia que fora practicada polos cosacos dende o século XVI. Bohdan Khmelnitski falou da liberación de "todo o pobo ruteno" e investigacións recentes confirmaron que o concepto dunha nación rutena como comunidade relixiosa e cultural existira antes da súa revolución. Os actuais ucraínos aínda lembran e glorifican o papel de Khmelnitski na historia de Ucraína.

Outra figura prominente no nacionalismo cosaco, o hetman Ivan Mazepa (1639-1709), fixo grandes contribucións financeiras que se centraron na restauración da cultura ucraína e da historia durante o século XVIII. Financiou importantes reconstrucións da Catedral de Santa Sofía de Kíiv, e a elevación do status da Universidade Nacional "Academia Mohila de Kíiv" de simple academia a Universidade no ano 1694.

## Símbolos 
Símbolos do estado nación ucraíno e dos partidos nacionalistas:

Ficheiro:Herb Viyska Zaporozkoho.svg|Hostes zaporogas
Ficheiro:Coat of arms of the Ukrainian State.svg|Estado Ucraíno
Ficheiro:Coat of Arms of UNR.svg|República Popular de Ucraína
Ficheiro:ZUNR coa.svg|República Popular de Ucraína Occidental
Ficheiro:Organization of Ukrainian Nationalists-M.svg|OUN-M
Ficheiro:OUN-B-01.svg|OUN-B
Ficheiro:Lesser Coat of Arms of Ukraine.svg|Ucraína
Ficheiro:UNSO-emblem.svg|UNA-UNSO
Ficheiro:Емблема ОУНвУ.jpg|Emblema da Organización dos Nacionalistas Ucraínos en Ucraína
Ficheiro:Прапор ОУНвУ.jpg|Bandeira da Organización dos Nacionalistas Ucraínos en Ucraína

## Notas
Nacionalismo uigur

miniatura|250px|Bandeira (Kök Bayraq) símbolo do movemento independentista do Turquestán Oriental.
O **nacionalismo uigur** é unha forma de nacionalismo que defende que os uigures, unha minoría étnica da rexión de Xinjiang na China, son unha nación distinta. O nacionalismo uigur promove a unidade cultural do pobo uigur, xa sexa como grupo independente ou como grupo rexional dentro dunha nación chinesa meirande.

Como pobo titular da Rexión Autónoma Uigur de Xinjiang e un grupo étnico oficialmente recoñecido entre as "56 flores", a noción do nacionalismo uigur é moi controvertida dentro da comunidade uigur, aínda que algúns grupos da diáspora defenden a idea dun estado-nación independente.

O nacionalismo uigur adoita estar ligado en diversos graos ao movemento separatista do Turquestán Oriental, tamén coñecido como movemento de independencia uigur. Actualmente, a base de poboación primaria e tradicional do pobo uigur é Xinjiang, unha rexión autónoma da China, que tamén é coñecida como "Turquestán Oriental" polos activistas separatistas.

## Independentismo de Turquestán Oriental 
O movemento independentista de Turquestán Oriental, tamén coñecido como movemento separatista de Xinjiang ou movemento independentista uigur, é un movemento político que procura a independencia da Rexión Autónoma Uigur de Xinjiang. Xinjiang unha grande e pouco poboada rexión autónoma da República Popular da China que se atopa no noroeste do país, fogar dos uigures, que son un pobo de orixe turca e de relixión maioritariamente musulmá. Dentro do movemento, existe un apoio maioritario a cambiar o nome da rexión, xa que "Xinjiang" é percibido polos activistas independentistas como un nome colonial. "Turquestán Oriental" é o nome proposto máis coñecido, así como "Uigurstán".

## Notas
Nacionalismo véneto

[miniatura|Bandeira da [República de Venecia.]]
[miniatura|Bandeira de [Véneto.]]
O **nacionalismo véneto** ou **venetismo** é un movemento nacionalista, mais principalmente rexionalista, activo principalmente en Véneto, en Italia, así como noutras partes que formaron parte historicamente da República de Venecia. O nacionalismo véneto defende a promoción da redescuberta República de Venecia así como as súas tradicións, cultura e lingua. Segundo Paolo Possamai, o venetismo é "o conxunto de vénetos e de venecians cara ao recoñecemento da súa identidade e autonomía". O venetismo é un movemento amplo, que inclúe partidos venetistas mais tamén inclúe xente de todos os partidos políticos.

Os venetistas consideran Véneto como unha nación separada de Italia e, a miúdo, negan a validez do resultado do referendo co cal Véneto se uniu con Italia en 1866. Algúns partidos, como Véneto Estado, propoñen unha reedición deste referendo e fan campañas para avanzar cara a independencia de Venecia, un país que estaría composto de todos os territorios da República de Venecia histórica, incluíndo Véneto, Friúl-Venecia Xulia, algunhas áreas da Lombardía (Brescia, Bérgamo, Crema e unha parte da Provincia de Mantua.

En calquera caso, tamén a constitución da Rexión de Véneto recoñece á "xente véneta" o status de "*popolo* (lit. pobo) *veneto*". Ademais, a UNESCO dálle á lingua véneta a situación de lingua fóra de perigo, xa que é falada en Véneto, parte de Friúl-Venecia Xulia, parte de Croacia, Rio Gran do Sul, Santa Catarina no Brasil e Chipilo en México.

Unha das asociacións culturais vénetas máis importantes é Raixe Venete, que organiza cada ano a "Festa dei Veneti en Cittadella" (onde venetistas de todas as ideoloxís políticas, asociacións venetistas, actores, músicos e bandas de rock, e moitos cidadáns se reúnen).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Referendo de independencia do Véneto de 2014
Nacionalismo vietnamita

[dereita|miniatura|[Bandeira de Vietnam.]]
O **nacionalismo vietnamita** (en  / *chủ nghĩa quốc gia Việt Nam*) é unha forma de nacionalismo que defende que os vietnamitas son unha nación e promove a unidade cultural de Vietnam. Abrangue unha ampla variedade de ideas e sentimentos, desenvolvidos durante moitos séculos para preservar e defender a identidade nacional da nación vietnamita.

Vietnam forma parte da sinosfera e a lingua vietnamita é recoñecida como a única lingua do país. A maioría do nacionalismo vietnamita céntrase na historia militar da nación, aínda que tamén hai aspectos culturais e civís.

Os conceptos nacionalistas modernos en Vietnam céntranse na China, o cal alimentou o sentimento antichinés en Vietnam, aínda que o nacionalismo tamén promoveu puntos de vista anticamboxanos e antifranceses no pasado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
Nacionalismo do Ulster

alt=|miniatura|200x200px|A bandeira non oficial da 'Nación do Ulster' proposta polos nacionalistas do Ulster.
miniatura|271x271px|Irlanda do Norte (amarelo escuro) dentro do Reino Unido (amarelo claro).
O **nacionalismo do Ulster** é un movemento político de Irlanda do Norte que busca a independencia de Irlanda do Norte do Reino Unido sen unirse á República de Irlanda, converténdose así nun estado independente soberano separado de ambos.

O movemento foi formado por militantes lealistas protestantes que estaban insatisfeitos do tratamento británico cara a eles, en particular o encarceramento de militantes terroristas da Forza Voluntaria do Ulster (UVF) e da Asociación en Defensa do Ulster (UDA/UFF)

## Evolución de lealistas a separatismo de Gran Bretaña
Sunningdale foi o primeiro exemplo dunha separación de opinións entre os bandos protestantes. Unionismo, e a súa filial o lealismo, teñen metas muyoi conservadoras, e están a prol de manter o *statu quo* en Irlanda do Norte, a preferencia de protestantes para empregos públicos e de obreiros. Moitos protestantes obreiros, como Charles Harding Smith, inicialmente viron os católicos como rivais no traballo. A elite norteirlandesa, en particular a nobreza, animaba a inimizade entre os obreiros protestantes e católicos para salvagardar o seu alto nivel de vida, mais sempre se abstiveron de bendicir as accións terroristas da UVF e da UDA/UFF. Despois da caída do Acordo de Sunningdale producíronse moitas divisións que causaron o illamento da UVF, UDA, e os seus seguidores do resto da comunidade protestante. 

### Reacción do Estado cos paramilitares 
Con inxenuidade, moitos lealistas que eran veteranos do Exército Británico, a policía ou outros servizos británicos, creron que o estado británico lles agradecería por impedir unha revolución republicana. Nos anos 1960, o IRA estaba baixo influencia comunista, isto ocorría nos tempos máis tensos da guerra fría. A tal punto, os servizos de seguridade como o MI5 e a RUC aproveitáronse de figuras lealistas para manipular o movemento. No canto de facerse aliados con eles, as autoridaades adoitaban aproveitarse dos militantes cando lles resultaba máis conveniente. En 1966, a UVF foi prohibida polo goberno de Irlanda do Norte como resultado de asasinatos seitarios. Nos anos 1970, a policía infiltrouse nos militantes e moitos deles foron encarcerados.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Nacionalismo alxeriano

[miniatura|dereita|250px|[Bandeira de Alxeria.]]
O **nacionalismo alxeriano** foi un movemento político nacionalista definido polas dicotomías alxeriana-francesa, as tensións entre a cultura colonial francesa a a bérber e árabe e as ideoloxías socialista e islamista. O nacionalismo alxeriano xerou símbolos de nacionalidade e segue a evolucionar nas manifestacións actuais que teñen lugar en Alxeria. Este movemento foi inspirado por persoas como Ben Badis e Djamila Bouhired, que foron dous dos principais opositores do goberno colonial francés en Alxeria.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* The Colonial System and Algerian Nationalism
Nacionalismo zazaki

miniatura|250px|Bandeira cultural do pobo zazaki.
O **nacionalismo zazaki** (en ) é o nacionalismo que afirma que os zazakis son unha nación e que promove a súa unidade cultural respecto da cultura de Turquía. O movemento tamén apoia a idea de que os zazakis son un grupo étnico diferente dos kurdos.

## Historia 
Despois da fundación da república de Turquía, o pobo zazaki participou en moitos levantamentos, en 1925, liderados por Sheikh Said e en 1937 no levantamento de Dersim. Porén, estes disturbios tiveron lugar principalmente en forma de liortas tribais e conflitos relixiosos. O nacionalista turco Hasan Reşit Tankut propuxo en 1961 crear un corredor entre os falantes de zazaki e os falantes de lingua kurda setentrional para acelerar a súa turquificación.

Especialmente nos últimos anos, as asociacións culturais e lingüísticas zazaki foron xeneralizáronse, co estabelecemento da Federación de Asociacións de Zazakis e o estabelecemento do Partido do Tempo da Democracia, os cales comezaron a adoptar máis a identidade zazaki.

Co "Departamento de Lingua e Literatura Zazaki" impartido na Universidade de Bingöl e na Universidade de Munzur, realízanse estudos sobre a identidade da lingua zazaki. Co Simposio Internacional de Historia e Cultura de Zaza, destacáronse moitos temas no campo da lingua zazaki e foron postos na axenda moitos temas sobre os zazakis.

## Notas
Panarabismo

miniatura|Bandeira da Rebelión Árabe coas cores panárabes.
[miniatura|264x264px|O [mundo árabe.]]

O **panarabismo** (en ) é unha ideoloxía política que defende a unificación dos países de África do Norte e Asia Occidental, dende o océano Atlántico até o mar Arábigo, os cales son coñecidos colectivamente como mundo árabe. Está estreitamente conectado co nacionalismo árabe, que defende a idea de que os árabes constitúen unha única nación. A súa popularidade acadou o seu cumio durante as décadas de 1950 e 1960. Os defensores do panarabismo a miúdo defenderon os principios socialistas e opuxéronse firmemente á implicación política occidental no mundo árabe. Tamén procuraron apoderar os estados árabes contra forzas externas mediante a formación de alianzas e, en menor medida, a cooperación económica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Arab Nationalism: Mistaken Identity por Martin Kramer 
* Sample chapter from Arab Nationalism in the Twentieth Century por A. Dawisha 
* "Pan-Arabism on the March?: Israel Weighs the New Challenge" por Nissim Rejwan
Nacionalismo australiano

[miniatura|[Bandeira de Australia.]]
O **nacionalismo australiano** é unha ideoloxía política nacionalista que defende que os australianos son unha nación e promove a unidade nacional e cultural de Australia. O nacionalismo australiano ten unha historia que se remonta a finais do século XIX a medida que Australia desenvolveu gradualmente unha cultura e unha identidade distintas ás de Gran Bretaña, comezando a verse como unha entidade única e separada e non simplemente unha extensión ou unha derivación da cultura e identidade británicas.

A finais do século XX e comezos do século XXI, a noción do nacionalismo australiano foi cooptada por algúns partidos políticos de extrema dereita e grupos xenófobos e neofascistas en Australia, ás veces vinculados ao supremacismo branco.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outrosa artigos 
* Neofascismo
* Xenofobia
Nacionalismo bangladeshí

[miniatura|250px|[Bandeira de Bangladesh.]]

O **nacionalismo bangladeshí** (en ) é unha ideoloxía que promove a identidade territorial dos bengalís de Bangladesh. A ideoloxía xurdiu a finais da década de 1970, popularizada polo expresidente de Bangladesh Ziaur Rahman. A historia do nacionalismo no país remóntase á época colonial, cando a rexión comezou a ser testemuña de movementos anticoloniais contra o Imperio Británico. Axiña, comezou a xurdir un sentimento de nacionalismo relixioso que máis tarde evolucionou en nacionalismo etnolingüístico. Tras a independencia de Bangladesh en 1971, líderes como Ziaur Rahman comezaron a promover o nacionalismo de Bangladesh, que se baseaba na vinculación territorial dos bangladesíes. Politicamente, o nacionalismo de Bangladesh é profesado principalmente polos partidos políticos de centrodereita e dereita en Bangladesh, liderados polo Partido Nacionalista de Bangladesh.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Nacionalismo bengalí
Nacionalismo xeorxiano

[miniatura|[Bandeira de Xeorxia.]]

O **nacionalismo xeorxiano** (en ) é un movemento político que afirma que os xeorxianos son unha nación e que promove a súa unidade cultural. Ten a súa orixe a mediados do século XIX, cando Xeorxia formaba parte do Imperio Ruso. Durante os períodos de dominio imperial ruso e soviétivo, o nacionalismo xeorxiano estivo máis centrado no eido cultural, mais posteriormente pasou por varias fases, evolucionando cara a un etnocentrismo radical a finais dos anos 80 e comezos da era da independencia postsoviética, e despois a unha forma máis inclusiva e orientada ao nacionalismo cívico a mediados dos anos 2000. Porén, quedan vestixios do nacionalismo étnico entre moitos xeorxianos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*  
*   
*  
*  
*  
*
Nacionalismo chinés

[miniatura|dereita|A [Bandeira de Taiwán|segunda bandeira nacional da República da China (1928–presente), representando unha variedade de nacionalismo chinés. Desaparecida na China continental despois de 1949. No presente é usada para representar a Taiwán. Estreitamente relacionada co Kuomintang (KMT), tamén coñecido como Partido Nacionalista Chinés.]]
[miniatura|dereita|A actual [Bandeira da República Popular da China|bandeira nacional da República Popular da China (1949–presente), representando unha variedade de nacionalismo chinés. No presente é usada na China continental, Hong Kong e Macau. Estreitamente asociada co Partido Comunista da China.]]
O **nacionalismo chinés** (en chinés tradicional: 中國民族主義; en chinés simplificado: 中国民族主义; en *pinyin*: Zhōngguó mínzúzhǔyì) é unha forma de nacionalismo presente na República Popular da China e na República da China (Taiwán) que defende que os chineses son unha nación e promove a unidade cultural e de tódolos chineses. Difire significativamente do nacionalismo han, unha forma de nacionalismo étnico que aplica exclusivamente aos membros da etnia han e, en casos extremos, unha sensación de xentilismo que senten as persoas puramente han que se consideran superiores a outras etnias existentes (normalmente outras minorías étnicas) na China. De acordo coa filosofía de Sun Yat-sen nos seus Tres Principios do Pobo, o nacionalismo chinés é unha forma de nacionalismo cívico construído sobre uns valores comúns, pero estes non foron totalmente recoñecidos nin aplicados na práctica polos seus sucesores.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Befu, Harumi. *Cultural Nationalism in East Asia: Representation and Identity* (1993). Berkeley, Calif.: Institute of East Asian Studies, University of California.
* Cabestan, Jean-Pierre. "The many facets of Chinese nationalism." *China perspectives*  (2005) 2005.59 online.
* Chang, Maria Hsia. ''Return of the Dragon: China's Wounded Nationalism*, (Westview Press, 2001),  256 pp, 
* Chow, Kai-Wing. "Narrating Nation, Race and National Culture: Imagining the Hanzu Identity in Modern China," en Chow Kai-Wing, Kevin M. Doak, e Poshek Fu, eds., *Constructing nationhood in modern East Asia* (2001). Ann Arbor: University of Michigan Press, pp.&nbsp;47–84.
* Gries, Peter Hays. *China's New Nationalism: Pride, Politics, and Diplomacy*, University of California Press (xaneiro de 2004), tapas duras, 224 páxinas, 
* Dura, Prasenjit,  "De-constructing the Chinese Nation," in *Australian Journal of Chinese Affairs* (xullo de 1993, No. 30, pp.&nbsp;1–26).
* Dura, Prasenjit. *Rescuing History from the Nation* Chicago e Londres: University of Chicago Press, 1995.
* Fitzgerald, John. * Awakening China – Politics, Culture and Class in the Nationalist Revolution* (1996). Stanford University Press.
* He, Baogang. *Nationalism, national identity and democratization in China* (Routledge, 2018).
* Hoston, Germaine A. *The State, Identity, and the National Question in China and Japan'' (1994). Princeton UP.

### Outros artigos 
* Nacionalismo han
Paniranismo

[miniatura|300px|dereita|Xeográfica e culturalmente, recoñécese polo xeral que o [Grande Irán inclúe todo o altiplano iraniano e as súas chairas fronteirizas, que se estende dende Mesopotamia e o Cáucaso no oeste, até o río Indo no leste, e dende o Oxus no norte até o Golfo Pérsico e o Golfo de Omán no sur.]]
O **paniranismo** é unha ideoloxía que defende a solidariedade e a reunificación dos pobos iranianos que viven no altiplano iraniano e noutras rexións que teñen unha significativa influencia cultural iraniana, incluíndo os persas, os azerís, os gilakis, os mazanderanis, os kurdos, os talysh, os taxicos, os paxtos, os osetos e os baluchis. O primeiro teórico desta ideoloxía foi Mahmoud Afshar Yazdi.

dereita|miniatura|Bandeira do Partido paniranista.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Pan-Iranism.com  
* Páxina oficial do Partido Paniranista 
### Outros artigos 
* Grande Irán
Asociación de Bibliotecarios da Igrexa en España

A **Asociación de Bibliotecarios da Igrexa en España** (ABIE) é unha asociación&nbsp;canónica pública de ámbito español, sen ánimo de lucro, creada o 1993 pola Conferencia Episcopal Española, para a defensa, conservación e difusión do patrimonio bibliográfico da Igrexa. ​

## Traxectoria 
Previamente, en 1969, 1972 e 1985 tiveron lugar tres intentos para agrupar aos bibliotecarios eclesiásticos españois, tal e como xa se facía cos arquiveiros eclesiásticos desde o ano 1969.​ Estes intentos acabaron frutificando grazas ao impulso de Josep Maria&nbsp;Martí&nbsp;Bonet, quen en 1991 convocou ata 75 directores de bibliotecas eclesiásticas. Así, o 9 de abril de 1993, tivo lugar no Seminario Conciliar de Madrid a Asemblea Constituínte da Asociación, aínda que os seus estatutos non foron aprobados pola Conferencia Episcopal Española ata o 19 de novembro de 1993.​ Así mesmo, desde 1997,​ a asociación está formada por todas aquelas persoas que acrediten ter un cargo estable de bibliotecario ou auxiliar de biblioteca en calquera das máis de 300 bibliotecas​ (capitulares, diocesanas, parroquiais, episcopais etc.) ou centros de documentación eclesiásticos de toda España.

Ten como principais actividades a realización de cursos temáticos de formación​ para os seus socios, e a celebración desde 2007 dunhas Xornadas Técnicas,​ de periodicidade anual, que se celebraron principalmente en Madrid, na sede da Conferencia Episcopal Española (2007-2012) e na Universidade Eclesiástica San Dámaso (2013-2017). A partir de 2018 estas xornadas comezan a realizarse en diferentes puntos da xeografía española, tendo lugar nos últimos anos en Córdoba (2018), Oviedo (2019) e Salamanca (2020), esta última aprazada a 2022 debido á pandemia ocasionada polo&nbsp;Covid'19. Estas Xornadas convertéronse no principal e máis importante punto de encontro e de reunión de todos os profesionais e técnicos que xestionan as bibliotecas eclesiásticas, para o intercambio de opinións, de experiencias e de posta ao día de coñecementos. As Xornadas organízanse conxuntamente coa Comisión Episcopal para o Patrimonio Cultural da Conferencia Episcopal Española.

O ano 2010, xunto coa Fundación Ignacio&nbsp;Larramendi, a ABIE convocou a primeira edición do concurso "Boas Prácticas Bibliotecarias",​ na que resultou gañadora a Biblioteca do Colexio de San Gabriel de Madrid.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Nacionalismo libio

[dereita|miniatura|[Bandeira de Libia.]]

O **nacionalismo libio** (en ) é unha ideoloxía política nacionalista que defende a unidade dos libios e da súa identidade cultural. O nacionalismo libio comezou a xurdir coa creación das ordes relixiosas senussi na década de 1830 que mesturaban o sufismo norteafricano co islam ortodoxo. Despois da colonización de Libia por Italia, os opositores ao dominio colonial italiano de Tripolitania e Cirenaica combinaron forzas en 1922, co líder senussi Omar Mukhtar liderando a revolta contra as forzas italianas en Libia. Libia converteuse nun estado independente despois da segunda guerra mundial.

Libia baixo o mandato de Muamar al-Qadafi inicialmente perseguiu o panarabismo mais despois abandonouno. Gaddafi iniciou unha guerra irredentista co Chad pola franxa de Aouzou. Gadafi foi derrocado en 2011, o que provocou un cambio de símbolos estatais, incluíndo a readoptación da bandeira de Libia anterior a Gadafi.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Panmongolismo

miniatura|Mapa coa bandeira de Mongolia incluíndo as rexións históricas.
[miniatura|Concentracións de [Pobo mongol|mongois (en vermello) dentro do Imperio Mongol (perfilado en laranxa).]]

O **panmongolismo** (en ) é unha ideoloxía irredentista que defende a solidariedade e a unidade cultural e política dos mongois. O territorio proposto, chamado "Gran Mongolia" (en ; *Dayaar Mongol*), normalmente inclúe o estado independente de Mongolia, as rexións chinesas de Mongolia Interior e Zungaria (en Xinjiang) e a República dos Buriatos, en Rusia. No ano 2006, todas as áreas da Gran Mongolia, agás o estado de Mongolia, tiñan maiorías non mongois.

O movemento nacionalista xurdiu no século XX como resposta ao colapso da dinastía Qing e á posibilidade dun estado mongol independente. Despois de que o Exército Vermello axudase a estabelecer a República Popular de Mongolia, a política exterior de Mongolia deu prioridade a buscar o recoñecemento da independencia fronte á expansión territorial. Despois de que a Revolución de Mongolia de 1990 acabase co goberno comunista en Mongolia, xurdiron unha serie de organizacións que promoven o panmongolismo, mais teñen pouco apoio popular.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
Pedro Lamas Cerezales

**Pedro Lamas Cerezales**, coñecido como **Pedrín**, nado en Canteixeira (Valboa) en 1914, foi un guerrilleiro antifranquista berciano.

## Traxectoria 
Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, xunto co seu irmán máis vello Gerardo uniuse ao grupo de fuxidos encabezado por David Fuentes "Velasco" que actuou na zona da Veiga, Valcarce, Valboa e Pedrafita do Cebreiro. Asistiu co seu irmán Gerardo ao Congreso de Ferradillo. Foi o único guerrilleiro que logrou fuxir no enfrontamento do 7 de maio de 1943 en Canteixeira, onde morreu o seu irmán Gerardo e outros guerrilleiros. Despois marchou á provincia de Lugo. Integrado nun grupo guerrilleiro con Manuel Gutiérrez Abella, Edelmiro Alonso García, Oliveros Fernández Armada e Adoración Campo Canedo, tivo un enfrontamento coa Garda Civil en Castiñeiras o 27 de outubro de 1948 que lle custou a vida ao garda Sabas Andrés Salazar. A Garda Civil detivo ao día seguinte varios veciños de Castañeiras entre eles a Vicenta López Digón, enlace da guerrilla, e o seu fillo Jesús Camuñas López que acolleran aos guerrilleiros na súa casa, e foron asasinados esa noite. Pedro logrou pasar a Francia en 1948.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Sursum corda

[miniatura|dereita|Estatua de [Xesucristo cargando a cruz coa inscrición *Sursum Corda* no pedestal. Entrada da catedral de Grodno (Belarús).]]
**Sursum corda** (en latín, «arriba os corazóns») é unha expresión do prefacio da misa católica segundo o rito romano, vixente até o Concilio Vaticano II. Na versión actual traduciuse como «Erguede os corazóns»; e os fieis responden: «Témolos postos no Señor».
## Definición 
A palabra *sursuncorda* deriva da expresión «Sursum corda». Refírese a un personaxe anónimo de grande importancia en quen se delega algo que non se quere facer («Que o faga o sursuncorda!»). Tamén pode facer alusión a alguén a quen non se está disposto a obedecer por moita autoridade que teña («Non vou alí aínda que o mande o sursuncorda!»).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Locución latina