Isabel de Armenia

**Isabel** (en armenio: Զապել, Zabel), nada o 27 de xaneiro de 1216 ou o 25 de xaneiro de 1217 e finada en Ked o 23 de xaneiro de 1252, foi a raíña reinante do reino armenio de Cilicia dende 1219 ata a súa morte.

Foi proclamada raíña baixo a rexencia de Adán de Baghras, mais este foi asasinado e Constantino de Barbaron (da familia hetumida) foi nomeado gardián. e concertou un matrimonio entre a nova princesa e Filipe,

O rei León I morreu en maio de 1219 Porén, a proclamación da súa filla de cinco anos foi rebatida por Raimundo-Rubén e por Xoán de Brienne.

Isabel apareceu como a favorita dos nobres armenios gobernantes e así foi proclamada raíña por aclamación e colocada baixo a rexencia de Adán de Baghras.

Bohemundo IV, enfadado, decidiuse pola guerra, aínda que ese conflito fora expresamente prohibido polo papa como prexudicial para toda a cristiandade. Bohemundo IV chamou o sultán de Iconium, Kayqubad I, e asolou a alta Cilicia en 1225. Constantino de Barbaron arranxou para que o rexente de Alepo, Toghril, avanzase en Antioquía. Cando este atacou Baghras, Bohemundo IV tivo que regresar ás súas propias terras.

### Esposa de Hetum de Barbaron 
Isabel foi forzada a casar co fillo de Constantino de Barbaron que posteriormente foi coroado como o rei Hetum I en Tarso en xuño de 1226. Dise que se negou a consumar o matrimonio durante varios anos.

Constantino de Barbaron pensou entón que era aconsellable reconciliar Armenia co Papado: enviáronse mensaxes fieis no nome da nova parella ao Papa e ao emperador Frederico II. Aínda que Bohemundo IV e máis tarde o seu fillo, Bohemundo V intentaron convencer o Papa para que amañase o divorcio entre Isabel e Hetum, mais tanto a el como ao rei Henrique I de Chipre Roma prohibíulles especificamente atacar os armenios. O matrimonio foi legalizado por Roma en 1237.

Hai evidencias de que Isabel compartía un certo grao de poder real, porque de varias fontes sábese que asinou co seu marido unha escritura oficial que trasladaba os cabaleiros da Orde Teutónica ao castelo estratéxico e a cidade de Haronie.

Foi enterrada no mosteiro de Trazarg.

## Descendencia 
Do seu primeiro matrimonio, en xuño de 1222, con Filipe de Antioquía, non tivo ningunha descendencia.

En 1226, casou con Hetum de Lampron, futuro Hetum I de Armenia con quen tivo 6 fillos:

* Eufemia (¿?-1307), esposa de Xulián Grenier, conde de Sidón;
* Sibila (¿?-1290), esposa de Bohemundo VI de Antioquía;
* Rita, esposa de Constantino de Sarvandikar;
* León (c. 1236-1289), soberano do Reino armenio de Cilicia entre 1270 e 1289
* Teodoro (1244-1266);
* María, que casou con Guido de Ibelín, fillo de Balduino de Ibelín, senescal de Chipre.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*Edwards, Robert W.: *The Fortifications of Armenian Cilicia: Dumbarton Oaks Studies XXIII*; Dumbarton Oaks, Trustees for Harvard University, 1987, Washington, D.C.; 
*Engel, Pál (autor) – Pálosfalvi, Tamás (tradutor): The Realm of St Stephen: A History of Medieval Hungary, 895–1526; I.B. Tauris, 2005, Londres e Nova York; 
*Ghazarian, Jacob G: *The Armenian Kingdom in Cilicia during the Crusades: The Integration of Cilician Armenians with the Latins (1080–1393)*; Routledge Curzon (Taylor & Francis Group), 2000, Abingdon; 
*
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de monarcas do Reino Armenio de Cilicia