Museo da Literatura de Estonia

O **Museo da Literatura de Estonia** (en estoniano **Eesti Kirjandusmuuseum**) é un instituto pública do Ministerio de Educación e Investigación da República de Estonia. A súa misión é mellorar o patrimonio cultural de Estonia, recoller, preservar, investigar e publicar os resultados. Desde 2023 a súa directora é Piret Voolaid.

## Estrutura 
miniatura|Museo da Literatura de Estonia desde a rúa Pepleri.
O Museo da Literatura de Estonia funciona como unha institución integrada con catro departamentos:

# Biblioteca-Arquivo do Museo da Literatura de Estonia. Fundada en 1909 con 10&nbsp;000 volumes en lingua estoniana, actualmente ten máis de 800&nbsp;000 publicacións en diversas linguas, incluíndo libros, revistas, xornais, panfletos ou mapas.
# Arquivo do Folclore de Estonia do Museo da Literatura de Estonia, fundado en 1927. Acolle vestimentas, cancións e textos orais do pobo estoniano, e tamén das linguas fugrofinesas, dos  Alemáns do Báltico, o pobo ruso, pobo xudeu e outros grupos étnicos.
# Arquivos da Historia Cultural de Estonia do Museo da Literatura de Estonia, estabelecido en 1929. Combina coleccións de institucións académicas como a Sociedade Literaria de Estonia, a Sociedade de Aprendizaxe de Estonia ou a Sociedade Académica de Historia. A colección inclúe manuscritos e monografías, fotografías, pezas de arte, filmes e arquivos de son.
# Departamento de Folcloristas do Museo da Literatura de Estonia, fundado en 1947. Publica revistas académicas e outras series de publicacións sobre o folclore, e mantén a páxina web www.folklore.ee.

Amais destas divisións específicas, o Museo tamén organiza exposicións e campañas, reunións técnicas, conferencias e seminarios.

## Historia 
A historia do Museo da Literatura de Estonia comezou en 1909 coa fundación do Museo e Biblioteca-Arquivo Nacional de Estonia en Tartu. En 1924 o Museo Nacional de Estonia adquiriu unha casa privada na rúa Aia (agora Vanemuise) para arquivar divrsos materiais. Aloxáronse nese lugar as coleccións da Biblioteca-Arquivo, así como aquelas do folclore máis tardío e arquivos de historia cultural. Hoxe é o edificio principal do Museo da Literatura de Estonia, ao cal se engadiron tres extensións.

Durante a segunda guerra mundial a institución repartiuse en dous museos estatais que cubrían a etnografía e a literatura, e en 1946 fusionáronse de novo.

Desde 1957 o Museo organiza cada decembro unhas conferencias durante dous días sobre literatura e folclore co nome de Friedrich Reinhold Kreutzwald. 

Algúns anos despois da independencia de Estonia en 1995, o museo recuperou o seu nome anterior e estendeu a publicación do seu boletín anual a artigos, textos de fonte primaria e investigacións.miniatura|O Museo despois da restauración de 2017.
## Bases de datos 
O Museo da Literatura de Estonia ten unhas 50 bases de datos, a maioría especializadas, como a base de datos de graffiti, a base de datos de cancións rúnicas ou o Eesti Rahvaluule. En 2016 o arquivo dixital tiña 65 TB de datos, e pretendíase ampliar até 130 TB no marco de converter en 2020 o museo nun Centro Internacional de Humanidades Dixitais.

En 2002 comezou a base de datos analítica da bibliografía do xornalismo estonianno. A gama de bases de datos abrangue desde sinxelas publicacións web a bases de datos estruturadas máis complexas, como a do "século Kreutzwald". Tamén hai páxinas que permiten a participación do público, como o proxecto "1001 xogos infantís desde o ano 1935".

A base de datos central é o repositorio Kivike, que reúne a información das outras bases de datos especializadas do Museo da Literatura de Estonia. É de acceso libre para a investigación e a docencia.

## Notas 
## Véxase tamén