open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Les Leston

**Alfred Lazarus Fingleston** nado en Bulwell (Nottinghamshire) o 6 de decembro de 1920 e finado en Bexhill o 13 de maio de 2012, foi un piloto de carreiras británico, máis coñecido como **Les Leston**.

## Traxectoria 
Na súa xuventude, Leston foi un exitoso batería na banda de jazz The Clay Pigeons. Tamén serviu na segunda guerra mundial como artilleiro. Pouco despois de que terminase a guerra montou xunto ao seu pai Monty un exitoso negocio de accesorios aeronáuticos, Aero Spares, unha compañía involucrada nunha variedade de aparellos técnicos fabricados para avións de guerra.

Comezou a competir nun Jaguar SS100 antes de adquirir un Cooper e o seu propio Leston Special. Gañou o Gran Premio de Luxemburgo en 1952, converteuse en piloto oficial de Cooper en 1954 e gañou o campionato británico de Fórmula Tres o mesmo ano. Participou en tres Grandes Premios do Mundial de Fórmula 1, debutando o 2 de setembro de 1956, pero non logrou puntos de campionato. Participou en Le Mans de 1962 no equipo de Colin Chapman con Tony Shelly como copiloto nun Lotus 23, pero o organizador da carreira, ACO, negoulles a participación, por razón da normativa, na famosa desfeita de Lotus en Le Mans.

Logo de escapar dun accidente grave en Caen en 1958, concentrouse no seu negocio de accesorios para automóbiles en expansión. Les Leston Accessories comercializaba pezas de reposto para automóbiles, como volantes e pancas de engrenaxes. Máis tarde, expandiuse á comercialización de roupa e foi un pioneiro no desenvolvemento de equipos de seguridade como fundas ignífugas e cascos protectores. Aínda que seguía involucrado nas pistas, a comezos dos anos 1960 pilotou o seu Lotus Elite vermello, o famoso DAD10.

A finais da década de 1960 converteuse en xornalista de Fórmula Un para a BBC, ata que foi substituído por Barrie Gill. Na década de 1990, Leston viviu en Hong Kong, onde casou dúas veces e ampliou o seu negocio de merchandising desde China. O seu estilo de vida consistía en posuír un gran cruceiro que sacaba ao mar os fins de semana e un programa de radio de jazz. Frecuentou a barra do Club de Correspondentes Exteriores e, no seu tempo de lecer, montaba unha moto BMW 1.200 cc.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Les Leston profile at The 500 Owners Association
Atrapados

***Atrapados*** (en ) é un filme estadounidense de 1949 dirixido por Max Ophüls. Está protagonizado por James Mason, Barbara Bel Geddes e Robert Ryan. *Atrapados* baséase na novela de Libbie Block. O actor infantil Jimmy Hawkins tivo un papel menor no filme.

## Personaxes 
* James Mason como Larry Quinada
* Barbara Bel Geddes como Leonora Eames
* Robert Ryan como Smith Ohlrig
* Frank Ferguson como Dr. Hoffman
* Curt Bois como Franzi Kartos
* Natalie Schafer como Dorothy Dale
* Art Smith como psiquiatra

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Colección Illa Nova

dereita|miniatura|*Xente no rodicio*, de Xosé Neira Vilas (1965).

A **colección Illa Nova** foi unha colección literaria de Editorial Galaxia creada en 1957 e dedicada a primeiras edicións de literatura contemporánea en lingua galega, nos xéneros teatro, narrativa e ensaio.

## Nome 
A colección fundouna Xaime Isla Couto e chamouna así pola alianza do seu apelido co da súa dona, Cristina Nóvoa Pedreira.

## Libros editados 

**Vieiro choído* (Xosé Luís Franco Grande, 1957; teatro)
**Do sulco* (Xohana Torres, 1957; narrativa)
**Percival e outras historias* (Xosé Luís Méndez Ferrín, 1958; relatos)
**Lonxe de nós e dentro* (Camilo G. Suárez-Llanos, 1961; relatos)
**O crepúsculo e as formigas* (Xosé Luís Méndez Ferrín, 1961; relatos)
**Vinte mil pesos crime* (Bernardino Graña, 1962; teatro)
**Vicente Risco na cultura galega* (Ramón Lugrís, 1963; ensaio)
**Arrabaldo do norte* (Xosé Luís Méndez Ferrín, 1964; narrativa)
**Xente no rodicio* (Xosé Neira Vilas, 1965; relatos)
**A orella no buraco* (María Xosé Queizán, 1965; novela)
**Vento ferido* (Carlos Casares, 1967; relatos)
**Camiño bretemoso* (Xosé Neira Vilas, 1967; narrativa)
**As ponlas baixas* (Vicente Vázquez Diéguez)
**A torre de Babel* (Lois Diéguez, 1968; novela)
**Cambio en tres* (Carlos Casares, 1969; narrativa)
**Historias do 30 de febreiro* (Emilio R. Gregorio Fernández, 1969; narrativa)
**O paseo* (Xoán Xulio Alfaia, 1970; narrativa)
**Vixiando* (Xesús Manuel Coruxo)
**Voltar* (Xavier Alcalá, 1972; relatos)
**As calexas do cigurath* (Xavier Carro, 1973; relatos)
**A evolución ideolóxica de M. Curros Enríquez* (Francisco Rodríguez Sánchez, 1972; ensaio)
**A teima* (Carlos Durán, 1973; novela)

## Véxase tamén
### Bibliografía 
* Martínez, Xurxo (2026). *Un país ilustrado. Aas cubertas de Galaxia* (exposición). Museo de Arte Contemporánea de Vigo.
### Outros artigos
*Colección Dombate
*Colección Salnés
*Premio de narrativa Illa Nova
Igrexa de Vallstena

A **igrexa de Vallstena** (sueco: *Vallstena kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Vallstena, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

## Historia e arquitectura 
A parte oeste da nave e a torre son as partes máis antigas desta igrexa asimétrica; estas datan de principios do século XIII. Un novo arco do presbiterio foi construído a mediados do mesmo século, e ao redor de 1300 construíuse o novo coro. A reconstrución da nave tamén comezou nesa época; o plan orixinal parece ser que era substituír toda a nave por unha nova maior, pero por algunha razón a obra detívose. De xeito semellante, as igrexas a medio reconstruír son relativamente comúns en Gotland. A sancristía tamén é dese tempo. O interior da igrexa está decorado con frescos do século XV. A parte máis vella da igrexa, a do oeste, é de estilo románico, mentres que a leste é gótica.

A igrexa e o seu cemiterio están rodeados por unha muralla baixa con tres portas (*stiglucka*). A máis antiga das tres data do século XIII e amosa algúns detalles esculpidos orixinais.

## Mobiliario 
A pía bautismal é a peza máis antiga da igrexa, datando de mediados do século XIII. O retablo é do século XIV e foi adquirido cando se inaugurou o novo coro. Hai un crucifixo do mesmo século, así como un cofre para donativos ricamente decorado. Tamén dese século son as tumbas que hai a cada lado do altar e que teñen inscricións tanto en latín como en gutnish antigo; estas últimas en runas. Varias estatuas de santos de madeira da igrexa, tamén do XIV, están no presente no Museo de Gotland en Visby.

## Galería de imaxes 

Lychgate da igrexa de Vallstena.jpg|Lychgate
Retablo da igrexa de Vallstena.jpg|Retablo
Pía bautismal da igrexa de Vallstena.jpg|Pía bautismal

## Notas
Colección Ablativo Absoluto

A **colección Ablativo Absoluto** foi unha colección literaria de Edicións Xerais de Galicia creada en 1996 e dedicada a primeiras edicións de poesía contemporánea en lingua galega, así como algunha tradución doutras linguas. Estaba a cargo de Fran Alonso, e formaban parte do consello editorial Iris Cochón, Helena González Fernández, María do Cebreiro e Miro Villar.

## Libros editados 

**Palimsesto* (Agostiño Lomba)
**Traballo de campo* (Seamus Heaney, 1996)
**Nínive* (Chus Pato, 1996)
**Poemas da cidade oculta* (Estevo Creus, 1996)
**O asasino estrábico* (Anxo Quintela, 1996)
**Muller ceiba* (Sandra Cisneros)
**Nós nus* (Olga Novo, 1997)
**Upalás* (Grupo Rompente, 1998; antoloxía)
**O almorzo do pintor de iconos Andrei Rublev* (Claudio Pato, 1997)
**Casa ou sombra* (Rafa Villar, 1997)
**Ferros e ameixas* (Carles Bellsolá)
**Hiaptia* (Alfonso Pexegueiro, 1998)
**o estadio do espello* (María do Cebreiro, 1998)
**Zona gris á mañá* (Durs Grünbein)
**Os teus dedos na miña braga con regra* (Lupe Gómez, 1999)
**Lúa gris* (Eduardo Estévez, 1999)
**O sangue dos árabes* (Lino Braxe, 1999)
**Paisaxes do baleiro* (Eva Veiga, 1999)
**As galiñas de vento* (Günter Grass)
**sede auga* (Cesáreo Carballido)
**Far-west* (Carlos Negro, 2001)
**A tribo das baleas. Antoloxía trilingüe da poesía galega última* (Helena González, antóloga)
**casa atlántica casa cabaret* (María Lado, 2001)
**1999* (Helena de Carlos, 2001)
**Unha vida de traballo nos bosques do cánabo* (Claudio Pato, 2002)
**Damas negras: música e poesía cantada por mulleres* (María do Cebreiro, antóloga; 2002)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Biblioteca das Letras Galegas
* Colección Fóra de Xogo
Austin Powers: A espía que me achouchou

***Austin Powers: A espía que me achouchou*** (en ) é un filme estadounidense de 1999 e o segundo título da serie *Austin Powers*. Foi precedido polo filme orixinal, *Austin Powers: International Man of Mystery* (1997) e seguido por *Austin Powers in Goldmember* (2002). Foi dirixido por Jay Roach, co-escrito por Mike Myers e guionizado por Michael McCullers, e unha vez máis, Myers interpreta as personaxes principais. O título do filme é unha referencia ó filme de James Bond *007: A espía que me amou* (*The Spy Who Loved Me*).

O filme recadou máis de $312 millóns en todo o mundo, conseguindo máis recadación na primeira semana de estrea que toda a recadación do seu predecesor. Foi nomeado na 72ª edición dos Oscar na categoría de mellor maquillaxe (Michèle Burke e Mike Smithson).

## Personaxes 
* Mike Myers como Austin Powers, Dr. Evil, Fat Bastard
* Heather Graham como Felicity Shagwell
* Michael York como Basil Exposition
* Robert Wagner como Number 2
* Rob Lowe como Number 2 mozo
* Mindy Sterling como Frau Farbissina
* Seth Green como Scott Evil
* Verne Troyer como Mini-Me
* Elizabeth Hurley como Vanessa Kensington
* Gia Carides como Robin Spitz-Swallows
* Will Ferrell como Mustafa
* Oliver Muirhead como Coronel Británico
* Clint Howard como Johnson Ritter
* Kristen Johnston como Ivana Humpalot
* Jeff Garlin como Cyclops
* Michael McDonald como soldado da OTAN
* Burt Bacharach como el mesmo
* Elvis Costello como el mesmo
* Jerry Springer (cameo) como el mesmo
* Steve Wilkos (cameo) como el mesmo
* Rebecca Romijn como ela mesma
* Woody Harrelson como el mesmo
* Charles Napier como Xeneral Hawk
* Tim Robbins como o Presidente
* Willie Nelson como el mesmo

## Dobraxe en galego 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Nepal Airlines

**Nepal Airlines Corporation** (nepalí: नेपाल वायुसेवा निगम), anteriormente coñecida como **Royal Nepal Airlines** (nepalí: शाही नेपाल वायुसेवा) é a aeroliña nacional do Nepal. Fundada no ano 1958, é a aeroliña máis antiga do país. Dende a súa base principal no aeroporto internacional Tribhuvan, en Katmandú, a compañía opera servizos domésticos dentro do Nepal e servizos de medio alcance en Asia. O seu primeiro avión foi un Douglas DC-3 usado para realizar rutas domésticas e cara a un feixe de destinos na India. A compañía mercou o seu primeiro reactor, un Boeing 727, no ano 1972. En marzo de 2018 a aeroliña operaba unha frota de 12 avións. Dende o ano 2013 Nepal Airlines está na lista de aeroliñas prohibidas na Unión Europea.

## Frota 
En marzo de 2018 a frota de Nepal Airlines estaba formada polos seguintes avións:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da aeroliña
Aeroporto internacional Kenneth Kaunda

O **aeroporto internacional Kenneth Kaunda**  é un aeroporto en Lusaca, Zambia. Era coñecido oficialmente como **aeroporto internacional de Lusaca** antes de que se lle cambiase o nome en 2011 na honra de Kenneth Kaunda, o primeiro presidente do país. O aeroporto ten unha capacidade de dous millóns de pasaxeiros por ano.

## Aeroliñas e destinos
## Notas
Margaret Hamilton

O nome **Margaret Hamilton** pode referirse a:

* **Margaret Hamilton** (1840–1922), enfermeira estadounidense;
* **Margaret Hamilton** (1902–1985), actriz estadounidense;
* **Margaret Hamilton** (1936), científica estadounidense;
* **Margaret Hamilton** (1941), australiana.
Aeroporto de Birmingham-Shuttlesworth

:''Véxase tamén Aeroporto de Birmingham para o aeroporto de Inglaterra.

O **aeroporto internacional de Birmingham-Shuttlesworth** , orixinalmente coñecido como **aeroporto municipal de Birmingham** e posteriormente **aeroporto internacional de Birmingham**, é un aeroporto civil e militar estadounidense que serve á cidade de Birmingham e á súa área metropolitana, incluído Tuscaloosa. Está situado no condado de Jefferson, a cinco millas ao nordés do centro de Birmingham.

No ano 2017 usaron o aeroporto un total de 2 705 014 pasaxeiros, e foi o aeroporto máis concorrido do estado de Alabama en termos de pasaxe. O aeroporto recibiu o seu nome actual en xullo de 2008 na honra do reverendo Fred Shuttlesworth, fundador do Movemento Cristián de Alabama polos Dereitos Humanos.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Sophia (robot)

[miniatura|Sophia falando no AI for GOOD Global Summit, [Unión Internacional de Telecomunicacións, Xenebra, 2018.]]
**Sophia** é un robot social humanoide desenvolvido pola empresa baseada en Hong Kong Hanson Robotics. Sophia foi activada o 19 de abril de 2015 e fixo a súa primeira aparición pública en South by Southwest (SXSW) a mediados de marzo de 2016 en Austin, Texas, nos Estados Unidos. É quen de amosar máis que 62 expresións faciais.

Sophia atraeu a atención dos medios de comunicación de todo o mundo despois de participar en entrevistas de alto nivel. Os entrevistadores quedaron sorprendidos pola sofisticación de moitas das respostas de Sophia, mais algúns expertos cren que a maior parte das declaracións significativas de Sophia foron guionizadas.

En outubro de 2017, conseguiu a cidadanía de Arabia Saudita, sendo o primeiro robot en acadar a cidadanía en calquera país. En novembro de 2017, Sophia foi nomeada campioa da innovación no Programa das Nacións Unidas para o Desenvolvemento, sendo o primeiro non humano en conseguir un título das Nacións Unidas.

## Notas
Programa das Nacións Unidas para o Desenvolvemento

O **Programa das Nacións Unidas para o Desenvolvemento** (**PNUD**), creouse mediante a fusión do Programa Ampliado de Asistencia Técnica das Nacións Unidas, creado en 1949, e o Fondo Especial da Organización das Nacións Unidas, estabelecido en 1958. O PNUD, tal como se  coñece no presente, foi creado en 1965 pola Asemblea Xeral das Nacións Unidas. Pertence ó sistema de Nacións Unidas, e a súa función é contribuír á mellora da calidade de vida das nacións. Dende 1990, o PNUD publica o informe sobre desenvolvemento humano ou Índice de desenvolvemento humano (IDH). O PNUD promove o cambio e conecta os coñecementos, a experiencia e os recursos necesarios para axudar ós pobos a forxar unha vida mellor. Está presente en 178 países.

## Áreas de traballo 
A súa meta é axudar ós países a elaborar e compartir solucións que permitan responder os retos que expoñen: gobernabilidade democrática, redución da pobreza, prevención e recuperación das crises, enerxía e medio ambiente, tecnoloxía da información e as comunicacións e o VIH-SIDA. Igualmente, estabelecéronse metas claras para reducir as doenzas, o analfabetismo e a discriminación contra a muller.

O PNUD é unha rede internacional da ONU en desenvolvemento económico.
Asasino da familia

***Asasino da familia*** (en ) é un telefilme de 1983 dirixido por Richard T. Heffron. Baséase no caso de Tison v. Arizona, que sucedeu en Arizona en 1978. Estreouse a través da canle ABC o 30 de outubro de 1983, e foi lanzado en DVD por Warner Home Video en 2010.

Estreouse en galego o 5 de xullo de 1986 a través da TVG.

## Personaxes 
* Robert Mitchum como Gary Tison
* James Spader como Donald "Donny" Tison
* Lance Kerwin como Ray Tison
* Eric Stoltz como Ricky Tison
* Salome Jens como Alice Johansen
* Lynn Carlin como Dorothy Tison
* Stuart Margolin como Randy Greenawalt
* Arliss Howard como John Lyons
* Amanda Wyss como Dannelda Lyons
* Susan Swift como Teresa
* Catherine Mary Stewart como Carol
* Liam Duque como Alfan

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Asasinos natos

***Asasinos natos*** (en ) é un filme estadounidense de 1994 dirixido por Oliver Stone. Está protagonizado por Woody Harrelson, Juliette Lewis, Robert Downey Jr., Tom Sizemore e Tommy Lee Jones. Conta a historia de dúas vítimas dunha infancia traumática que se converten en amantes e asasinos de masas, e que son irresponsablemente glorificados polos medios de comunicación de masas. Baséase nun guión orixinal de Quentin Tarantino que foi revisado polo escritor David Veloz, o produtor asociado Richard Rutowski e o propio Stone. Tarantino recibiu o crédito da historia. Jane Hamsher, Don Murphy e Clayton Townsend produciron o filme, con Arnon Milchan, Thom Mount e Stone como produtores executivos.

Foi estreado o 26 de agosto de 1994 nos Estados Unidos, e no Festival Internacional de Cine de Venecia o 29 de agosto de 1994. Tivo un certo éxito de recadación, conseguindo uns $50 millóns sobre un orzamento de produción de $34 millóns, e recibiu valoracións positivas por parte da crítica, que alabou as interpretacións dos actores, o humor, o argumento e a mestura de acción e romance, mais atoparon o filme demasiado violento e gráfico. Salientable polo seu contido violento e por ter inspirado crimes por imitación, foi considerado un dos máis controvertidos filmes da historia por *Entertainment Weekly* en 2006.

Estreouse en galego o 2 de setembro de 1998 a través da TVG.

## Personaxes 
* Woody Harrelson como Mickey Knox
* Juliette Lewis como Mallory Wilson Knox
* Robert Downey, Jr. como Wayne Gale
* Tom Sizemore como Detective Jack Scagnetti
* Tommy Lee Jones como Warden Dwight McClusky
* Rodney Dangerfield como Ed Wilson
* Edie McClurg como Mrs. Wilson
* Sean Stone como Kevin Wilson
* Russell Means como Warren Red Cloud, Sr.
* Lanny Flaherty como Earl
* Evan Handler como David
* Balthazar Getty como home da gasolineira
* Richard Lineback como Sonny
* Kirk Baltz como Roger
* Steven Wright como Dr. Emil Reingold
* Pruitt Taylor Vince como Warden Kavanaugh
* Joe Grifasi como Sheriff Duncan Homolka
* Everett Quinton como Wurlitzer
* Marshall Bell como Deputy
* Peter Crombie como Intense cop
* Grand L. Bush como Prison inmate
* Louis Lombardi como Deputy "Sparky"
* Dale Dye como Dale Wrigley
* Corey Everson como Mallory Knox
* O-Lan Jones como Mabel
* James Gammon (*sen acreditar*) como pailán
* Mark Harmon (*sen acreditar*) como Mickey Knox
* Adrien Brody e David Pasquesi (*sen acreditar*) como camareiros de Gale
* Arliss Howard (*sen acreditar*) como Owen Traft

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Hamsher, Jane (1998). *Killer Instinct*. Broadway.
* Hanley, Jason. (2001) “Natural Born Killers: Music and Image in Postmodern Film,” in *Postmodern Music/ Postmodern Thought*, Routledge. ed. Joseph Auner e Judy Lochhead, pp.&nbsp;335–359.

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Así como es

***Así como es*** (en ) é un filme hispano-italiano de 1978 dirixido por Alberto Lattuada. Está protagonizado por Nastassja Kinski, Marcello Mastroianni, Barbara De Rossi e Ania Pieroni. Conta a historia dun romance entre unha moza e un home de idade media que non é feliz no seu matrimonio.

Estreouse en galego o 19 de setembro de 1992 a través da TVG.

## Personaxes 
* Marcello Mastroianni como Giulio Marengo
* Nastassja Kinski como Francesca
* Francisco Rabal como Lorenzo
* Mónica Randall como Luisa Marengo
* Ania Pieroni como Cecilia
* Barbara De Rossi como Alexandra Marengo
* José María Caffarel como Bartolo
* Giuliana Calandra como Teresa
* Maria Pia Attanasio como Condesa Archi
* Raimondo Penne como Notario

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Juan Antonio Menéndez Fernández

**Juan Antonio Menéndez Fernández**, nado en Villamarín (Grau) o 6 de xaneiro de 1957 e finado en Astorga o 15 de maio de 2019, foi un relixioso asturiano, bispo da diocese de Astorga.

## Traxectoria 
En 1968, ingresou no seminario de Oviedo para cursar secundaria e posteriormente os estudos eclesiásticos licenciándose en 1980. Foi ordenado sacerdote o 10 de maio de 1981. Licenciouse en dereito canónico pola Universidade Pontificia de Salamanca (2005). Ata o ano 2011 foi Vigairo xeral do Arcebispado de Oviedo e ata o 2013 Vigairo episcopal de asuntos xurídicos.

O 26 de abril de 2013, foi nomeado bispo titular de Nasai e auxiliar de Oviedo polo papa Francisco. Recibiu a ordenación episcopal o 8 de xuño por Jesús Sanz Montes. O 18 de novembro de 2015, foi nomeado bispo da diocese de Astorga para suceder a Camilo Lorenzo Iglesias, tomando posesión o 19 de decembro. Finou no cargo o 15 de maio de 2019.

## Notas
Os asasinos (filme de 1946)

***Os asasinos*** (en ) é un filme estadounidense de 1946 dirixido por Robert Siodmak. Baséase en parte na historia curta "The Killers" de Ernest Hemingway. Está protagonizado por Burt Lancaster no seu primeiro filme, Ava Gardner, Edmond O'Brien e Sam Levene. No filme tamén aparece William Conrad, na súa primeira aparición cun papel acreditado, como un dos asasinos. John Huston e Richard Brooks escribiron xuntos o guión pero non aparecen acreditados. No seu canto aparece Anthony Veiller.

En 2008, *Os asasinos* foi escollido para a súa preservación no National Film Registry da Biblioteca do Congreso dos Estados Unidos de América por ser "cultural, histórica ou esteticamente significativo."

Estreouse en galego o 2 de febreiro de 1990 a través da TVG.

## Sinopse 
Dous asasinos a soldo chegan a unha pequena poboación e matan o empregado dunha gasolineira: Ole Andreson "o Sueco" (Burt Lancaster), que os estaba agardando. O detective Reardon (Edmond O'Brien) investiga o caso para a compañía de seguros na que traballa, a pesar de que o seu xefe lle di que non o faga, por tratarse dun asunto de pouca importancia económica. Reardon comeza a atar cabos e descobre que a vida do "Sueco" estivo chea de enganos e de crimes, e que en todo iso tiña algo que ver a misteriosa Kitty Collins (Ava Gardner).

## Personaxes 
* Burt Lancaster como Pete Lund/Ole "Swede" Andreson
* Ava Gardner como Kitty Collins
* Edmond O'Brien como Jim Reardon
* Albert Dekker como "Big Jim" Colfax
* Sam Levene como Tenente Sam Lubinsky
* Vince Barnett como Charleston
* Virginia Christine como Lilly Harmon Lubinsky
* Charles D. Brown como Packy Robinson
* Jack Lambert como "Dum-Dum" Clarke
* Donald MacBride como R.S. Kenyon
* Charles McGraw como Al
* William Conrad como Max
* Phil Brown como Nick Adams
* Jeff Corey como "Blinky" Franklin
* Harry Hayden como George
* Bill Walker como Sam
* Queenie Smith como Mary Ellen Daugherty
* Beatrice Roberts como enfermeira
* John Miljan como Jake the Rake
* Vera Lewis como Ma Hirsch

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Premio Irmandade do Libro

Os **premios Irmandade do Libro** foron uns galardóns que se celebraron ao longo dunha vintena edicións organizados pola Federación de Librarías de Galicia, sendo a derradeira a de 2015. Tiñan por obxecto distinguir obras literarias galegas, escritas preferentemente en lingua galega, e constaban de diversas modalidades: mellor libraría, mellor centro de ensino, premio ao fomento da Lectura, libro do ano para o público adulto, libro infantil e/ou xuvenil do ano, obra editorial e autor ou autora do ano. 

A partir da creación da 1ª edición da Gala do Libro Galego, en 2016 -que agrupou os galardóns da Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega, da Asociación Galega de Editores e da propia Federación de Librarías de Galicia-, os premios Irmandade do Libro deixaron de celebrarse.

## Listaxe de premiados 
### Premio Irmandade do Libro ao mellor libro galego do ano 
* 2011: *Non hai noite tan longa* (Xerais) de Agustín Fernández Paz
* 2012: *A noite branca* (Xerais) de Francisco X. Fernández Naval

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da Federación de Librarías de Galicia.
* Bases da XXIV edición .
Igrexa de Hörsne

A **igrexa de Hörsne** (sueco: *Hörsne kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Hörsne-Bara, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

## Historia 
Unha primeira igrexa de pedra de estilo románicodedicada a Santa Catarina foi construída no mesmo lugar durante o século XII. Porén, a parte máis antiga do presente edificio é a torre, que data da primeira metade do século XIII, do ano 1239, sendo a última etapa dunha achaparrada igrexa románica. O resto da igrexa románica foi finalmente derrubado e substituído por un edificio gótico. Así, o coro e a sancristía son de finais do XIII, mentres que a nave foi construída a principios do século XIV. Cando se levantou a nave o coro tamén foi modestamente actualizado coa inserción da presente fiestra oriental. Os plans orixinais probablemente pretendían finalmente substituír tamén a torre, de tamaño pequeno en comparación co resto, por unha torres gótica máis proporcional.

A igrexa aínda mantén gran parte do seu carácter medieval. No ano 1937 levouse a cabo unha restauración.

## Arquitectura 
A igrexa ten dous portais notablemente esculpidos. O portal do coro amosa follaxe tallada e unhas poucas figuras: dous peixes e un león. O portal principal está coroado por unha escultura de San Miguel empuñando unha maza e levando un escudo, sentado sobre o gablete. Debaixo, os capiteis están profusamente esculpidos con algunhas escenas do apocalipse. Outros capiteis están decorados con adornos de follaxe. Ámbolos dous portais parecen estar feitos polo artista coñecido como Master Egypticus, un escultor local anónimo, e polo seu taller.

Algunhas das fiestras da igrexa aínda teñen as vidreiras orixinais, amosando motivos arquitectónicos, follaxe e unha representación do apóstolo Bertomeu. O retablo é unha curiosa mestura entre esculturas de madeira góticas, derivadas dun retablo anterior do século XIV, incorporadas a un altar barroco de 1701. A igrexa tamén ten unha notable cruz triunfal, onde a figura de Xesús é o século XV, pero a propia cruz é do XVII. Os bancos, o púlpito e a pía bautismal son todos dos séculos XVII e XVIII.

## Galería de imaxes 

Hörsne kyrka - KMB - 16000300024495.jpg|Vista dende o aire
Portal sur da nave da igrexa de Hörsne.jpg|Portal da nave
Hörsne kyrka - KMB - 16000200022548.jpg|Capitel do portal principal
Gotland-Hoersne-kyrka-Glasmalerei-01.jpg|Vidrieira do apóstolo Bartomeu

## Notas
Igrexa de Fole

A **igrexa de Fole** (sueco: *Fole kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Fole, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

## Historia 
A igrexa actual estivo precedida por outra de estilo románico de pedra. Desta outra permanece a igrexa, que é a parte máis antiga do edificio. Esta data de ao redor do ano 1200. A igrexa románica foi substituída gradualmente pola presente igrexa, de estilo máis gótico. A mediados do século XIII a metade da nave e o coro e foron reconstruído, e unhas poucas décadas despois o resto da nave. A igrexa reconstruída foi inaugurada no ano 1280.

O interior da igrexa foi decorado con frescos dos cales se conservan algúns fragmentos. A igrexa aínda conserva algúns obxectos medievais. A pía bautismal é de principios do século XIII, aínda que a súa parte superior pintouse no século XVIII. Esta ten relieves que representan a fuxida a Exipto e aos apóstoles na parte de arriba, e na base están esculpidas cabezas e bestas. A igrexa tamén ten unha cruz triunfal do século XIII (pintada na década de 1840) e varias tumbas medievais.

## Galería de imaxes 

Cruz triunfal da igrexa de Fole.jpg|Cruz triunfal
Portal sur da nave da igrexa de Fole.jpg|Portal da nave
Pía bautismal da igrexa de Fole.jpg|Pía bautismal

## Notas
Aeroporto de Pärnu

O **aeroporto de Pärnu**  é un aeroporto en Estonia situado a 4,4 quilómetros ao noroeste de Pärnu.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
The Girl on the Train (novela)

***The Girl on the Train*** é unha novela de intriga e misterio da autora británica Paula Hawkins, publicada en 2015, que se converteu nun superventas en Gran Bretaña, os Estados Unidos e o Uruguai desde a súa publicación, e da que se venderon cinco millóns de exemplares en seis meses, permanecendo 20 semanas na lista dos libros máis vendidos do New York Times, e en España superou as 44 edicións.

## Argumento 
Rachel é unha muller devastada polo seu divorcio, que cada mañá toma o tren das 08:04 cara a Londres. Tódolos días, o tren detense nun semáforo vermello, desde onde pode observar varias casas. Nunha delas vive unha parella á que Rachel chama Jason e Jess e sobre a que se inventou unha perfecta historia de amor, que máis tarde descobre que non é tan perfecta. Por mor diso, vese involucrada nun misterio.

## Personaxes 
* **Rachel**: é a protagonista da historia, é unha muller alcólica e con varios problemas na súa vida. Cada vez que toma o tren, nunha parte do camiño albisca a unha parella á que chama Jess e Jason que, segundo Rachel, son a parella perfecta.
* **Tom**: ex parella de Rachel, divorciouse dela polos problemas de alcolismo que tiña Rachel e polos constantes problemas que tiñan como parella. Despois do divoricio, conseguiu formar unha nova familia á cal está disposto a defender como sexa.
* **Megan**: é a moza á que Rachel chama como Jess. Megan é unha muller con varios segredos escuros e a súa realidade é moi distinta á que Rachel imaxina.
* **Scott**: é a parella de Megan, polo tanto Jason para Rachel. Scott, do mesmo xeito que Megan, é un home con varios defectos o que enturba a súa relación amorosa, que é moi diferente do que aparenta fronte ao resto das persoas.
* **Anna**: é a actual esposa de Tom co cal teñen unha pequena filla. Ela é unha muller que vive tratando de compracer ao seu marido e loita pola felicidade da súa familia. Por outra banda vive constantemente asustada e incómoda pola presenza da ex de Tom (Rachel).

## Adaptación cinematográfica 
Os dereitos para a súa adaptación ao cine foron adquiridos por Dreamworks en 2014.  En maio de 2015, anunciouse que o director da película sería Tate Taylor cun guión de Erin Cressida Wilson. O 5 de xuño de 2015, fíxose público que a actriz Emily Blunt, estaba en conversacións para protagonizar a película, que se realiza en 2016.

## Referencia bibliográfica 
Non existen traducións ó galego.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Girl on the Train (película)

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da novela
Aeroporto de Ålesund, Vigra

O **Aeroporto de Ålesund, Vigra**  é un aeroporto internacional que serve á cidade norueguesa de Ålesund. Está situado na illa de Vigra en Giske. No ano 2013 usaron o aeroporto un total de 1 077 209 pasaxeiros, sendo o décimo máis concorrido de Noruega.

O primeiro aeroporto que serviu a Ålesund foi o aeroporto de Ålesund, Sørneset, un aeródromo para hidroavións. Vigra venceu por pouco ao aeroporto de Aukra, Gossen como principal aeroporto para Møre og Romsdal e foi inaugurado o 7 de xuño de 1958. Orixinalmente contaba cunha pista de 1 600 metros e todos os voos regulares eran operados por Braathens SAFE. Agás rutas rexionais operadas por Widerøe entre 1971 e 1993, Braathens encargouse de todas as rutas ata o ano 1998. O primeiro voo internacional chegou en 1977 e en 1986 inaugurouse unha nova terminal.

Entre 1995 e 1998 o Escuadrón 330 tivo un destacamento en Vigra para os seus Westland Sea King de busca e rescate. Color Air e SAS comezaron a voar a Ålesund en 1998. Tras sufrir fortes perdas, SAS pechou Braathens e Color Air. Norwegian Air Shuttle chegou ao aeroporto despois diso, primeiro en 2004 e despois en 2008. A terminal ampliouse no ano 2007 e dende entón o aeroporto comezou a operar a varios destinos internacionais.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Placa eurasiática

miniatura|400x400px|Placa tectónica eurasiática
A **placa eurasiática** é unha placa tectónica continental que abarca Eurasia, exceptuando o subcontinente indio, Arabia e  parte de Siberia ao leste da cordilleira Verjoyansk. Tamén inclúe a parte oriental do océano Atlántico Norte até a dorsal mesoatlántica, abarcando un territorio duns 67 800 000 km². As placas coas que limita son:

* Ao norte a placa norteamericana.
* Ao sur a placa africana, a placa arábiga e a placa indoaustraliana.
* Ao leste a placa pacífica, a placa filipina, a placa de Ojotsk e a placa Amuria.
* Ao oeste ten un bordo diverxente coa placa norteamericana, que dá orixe á mencionada dorsal atlántica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tectónica de placas
* Placa tectónica
Brian Shawe-Taylor

**Brian Newton Shawe-Taylor**, nado en Dublín o 28 de xaneiro de 1915 e finado o 1 de maio de 1999, foi un piloto de automobilismo irlandés. Participou en 3 Grandes Premios do Campionato do Mundo e numerosas carreiras fora do campionato de Fórmula Un. Non logrou puntos do Campionato do Mundo.

## Traxectoria
Foi o menor dos dous fillos de Francis Manley Shawe-Taylor (1869–1920), maxistrado e gran sheriff do condado de Galway, e a súa esposa, Agnes Mary Eleanor antes Ussher (1874-1939). Os seus pais eran membros das clases dominantes anglo-irlandesas. Foi relacionado coa dramaturga e cofundadora do Abbey Theatre, Lady Gregory e primo de Sir Hugh Lane, que fundou a dublinesa galería de arte moderna.

Shawe-Taylor comezou a competir antes da guerra, gañando o Nuffield Trophy en 1939. Despois da guerra correu nun ERA, co que intentou participar no Gran Premio do Reino Unido de 1950. Os organizadores consideraron que o seu coche era demasiado vello, pero logrou participar na carreira de todos os xeitos, compartindo o Maserati 4CL de Joe Fry. O ano seguinte, practicou cun Ferrari presentado por Tony Vandervell no Gran Premio de Francia de 1951, pero finalmente Reg Parnell pilotou o coche durante a carreira.

A súa participación aceptouse para o Gran Premio do Reino Unido de 1951, malia que aínda corría no seu vello ERA e terminou a carreira na 8ª posición como primeiro privado, aínda que a seis voltas do vencedor. Tamén participou nas 24 Horas de Le Mans ese ano, compartindo un Aston Martin DB2 con George Abecassis, terminou quinto. Máis tarde resultou gravemente ferido nun accidente no circuíto de Goodwood, cando trompeou no seu ERA e foi golpeado por Toni Branca. Shawe-Taylor recuperouse pero rematou a súa carreira.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

:* Indica unidade compartida con Joe Fry*

## Notas
## Véxase tamén
Arco de Mazarelos

O **arco de Mazarelos**, tamén coñecido como **porta de Mazarelos**, é unha das portas que daban acceso á cidade de Santiago de Compostela nas Idades Media e Moderna, cando a cidade estaba defendida por unha muralla.

## Características 
A porta de Mazarelos é o único vestixio que queda en pé da muralla de Santiago de Compostela, xa que o resto da mesma foi derrubado entre os séculos XVIII e XIX.

A porta, de arco de medio punto peraltado, ten acaroada no lateral sur unha edificación que conserva os baseamentos do torreón defensivo que flanqueaba a porta. Ambas as arquitecturas están construídas en granito.

Sobre o segundo anel defensivo (profundos fosos e cercas) que rodeaba o núcleo urbano (o primeiro protexía o *locus Sancti Iacobi*), Cresconio edificou outra muralla con torreóns de planta cadrada e rolda interior.

### Importancia da porta na Idade Media 
Esta porta antigamente permitía entrar en Santiago de Compostela aos viaxeiros procedentes de Ourense.

Na Idade Media, os peregrinos que llegaban a Santiago de Compostela desde Mérida pola Vía da Prata entraban na cidade pola porta de Mazarelos, que era tamén o lugar por onde entraban o viño do Ribeiro desde a cidade de Ourense, segundo consta no capítulo IX do libro V do famoso *Codex Calixtinus*, citado por Miguel Etayo Gordejuela:

Hai constancia de que na Idade Media varios cambistas de moedas vivían na praza de Mazarelos, e tamén de que a porta de Mazarelos era unha das máis frecuentadas por transeúntes e transportistas de mercadorías, xa que até ela chegaba o camiño que unía Santiago de Compostela con Comarca do Sar, e por ela chegaban a Santiago os cereais casteláns e os viños do Ribeiro e do val dol Ulla.
 
### Reformas 
Durante os séculos XVI e XVII realizáronse importantes reparacións e reformas no sistema defensivo da cidade.

Finalmente, no século XIX derrubárionse as murallas, quedando só o arco de Mazarelos e algúns outros pequenos vestixios.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* González Méndez, Matilde e Luaces Anca, Javier (2009): *A cerca da Cidade: Santiago de Compostela*. Santiago de Compostela: Oficina da Cidade Histórica e Rehabilitación. Concello de Santiago. , , .
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Praza de Mazarelos
* Muralla de Santiago de Compostela
Colección Xistral

[miniatura|*[Poemas pendurados de un cabelo* por Ricardo Carballo Calero, Colección Xistral, 1952.]]
**Colección Xistral** foi unha editorial galega creada en 1952 en Lugo por Manuel María e Ánxel Johán e adicada á poesía galega.

## Libros editados 
**O paxaro na boca* (Luz Pozo Garza, 1952)
**Poemas pendurados de un cabelo* (Ricardo Carballo Calero, 1952)
**Íntimas* (Pura Vázquez, 1952)
**Orvallo (1949-1950)* (Miguel Carlos Vidal, 1953)
**Da miña zanfona* (Ramón Cabanillas, 1954)
**Orballo ispido* (Manuel Casado Nieto, 1955)

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Historia da lingua galega
### Ligazóns externas
* Colección Xistral, no proxecto *Edición en Galiza durante a ditadura franquista*.
* Coleiciòn Val de Lemos 1968-1973
* Bragado, Manuel (17/5/2016). "Onte 1675: Manuel María, editor de Xistral" *Brétemas*.
Fernando Vilariño

**Fernando Vilariño Gosende**, nado en Cuntis en 1977, é un escultor e canteiro galego. Reside en Mondoñedo.

## Traxectoria 
Estudou no CPI Aurelio Marcelino Rey García de Cuntis e comezou a traballar con 19 anos. A súa formación como escultor é autodidacta. Os materiais que emprega son principalmente o granito -como base para a creación da escultura- e a cuarcita para facer gravados e relevos.

A súa obra máis persoal ten unha clara liña temática social. Por exemplo, a colección *Todos somos 016* reflicte o seu posicionamento sobre a violencia de xénero, con pezas como *Protección*, *Unidade*, *Atadura*, *Bágoa*,  *Puñal* ou *Pegadas*. Esta colección foi exposta no Forte de San Damián, en Ribadeo.
En 2016, co gallo da visita a Mondoñedo de Letizia Ortiz, deulle unha obra representativa da Catedral de Mondoñedo, nun gravado nunha placa de cuarcita.

As súas obras móstranse na galería Terra Branca de Ribadeo

## Vida persoal
Casado, é pai de tres nenas.

## Notas
Orquestra da Universidade de Santiago de Compostela

A **Orquestra da Universidade de Santiago de Compostela** (OUSC), creada no curso 2010-2011 co nome de Orquestra de Espazo de Cámara da Universidade de Santiago de Compostela, e unha orquestra de cámara que naceu co obxectivo de impulsar nos universitarios e, por extensión, na cidadanía de Compostela, un proxecto educativo e cultural no que o eixo fundamental é a música. O seu director, desde a data da súa fundación, é o mestre Mario Diz.

## Historia 
Creada pola Vicerreitoría de Estudantes, Cultura e Responsabilidade Social, o grupo que conforma a Orquestra da Universidade de Santiago de Compostela (uns 60 integrantes)

Desde o 2010 a Orquestra da Universidade afondou en proxectos tan ilusionantes como o aniversario de Debussy co *Concerto de Harpa e Orquestra* de dito autor, interpretado pola solista Reyes Gómez especialmente convidada para este evento, o *Concerto de Violonchelo en Re maior* de Haydn, interpretado por Carlos G. Amigo, o monográfico sobre Astor Piazzolla, o monográfico sobre a música galega no que o solista Gregori Nedobora interpretou o *1º Concerto dans le Style Antique*, para violín, do compositor e violinista galego Manuel Quiroga. Na temporada 2014-15 interpretou xunto ao coro vigués Gli Apassionati un *Magnificat* de J. S. Bach e o *Gloria* de Vivaldi. realizou unha versión do musical *Sweeney Todd* de Stephen Sondheim. Participou tamén nas Xornadas de Música Contemporánea de Santiago de Compostela desde o seu inicio, xunto coa Orquestra Sinfónica de Galicia e a Real Filharmonía de Galicia como unha das tres orquestras convidadas. Ao longo da sñua curta vida incorporáronse ao proxecto diversos profesores da orquestra da cidade, a Real Filharmonía de Galicia, así como profesores relevantes do ámbito musical galego. no que participan orquestras de máis de 28 nacionalidades de todaEuropa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Orquestra de Espazo de Cámara da Universidade de Santiago de Compostela

### Ligazóns externas 
* https://orquestrausc.wixsite.com/inicio sitio web.
* Mapa da rede de Orquestras Universitarias Españolas en Sinergia.
* Curriculum da OUSC en Sinergia .
Aeroporto internacional Guaraní

O **aeroporto internacional Guaraní**  é un aeroporto situado en Minga Guazú, unha cidade na área metropolitana de Ciudad del Este, no departamento paraguaio de Alto Paraná. É o segundo aeroporto internacional de Paraguai.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas
CityJet

**CityJet** é unha aeroliña rexional irlandesa con sede en Swords, Dublín. Dende o ano 2007 CityJet deixou en segundo plano os voos regulares centrándose nos voos chárter e *wet leasing*. A aeroliña opera servizos *wet lease* en nome de Brussels Airlines e Scandinavian Airlines. Tamén opera servizos regulares dende o aeroporto da Cidade de Londres cara ao aeroporto de Dublín baixo a súa propia marca. Air France vendeu CityJet a Intro Aviation en maio de 2014 e a compañía operou servizos *wet lease* para a aeroliña francesa ata marzo de 2018. En marzo de 2016 a aeroliña foi mercada polo seu fundador Pat Byrne e outros investidores.

## Frota 
[thumb|[Avro RJ85 de CityJet]]
En decembro de 2020 a frota de CityJet estaba formada polos seguintes avións:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da aeroliña
O asasino de Rosemary

***O asasino de Rosemary*** (en  e estreado internacionalmente como ''Rosemary's Killer'') é un filme estadounidense de 1981 dirixido por Joseph Zito, escrito por Neal Barbera e Glenn Leopold e protagonizado por Vicky Dawson, Farley Granger, Lawrence Tierney e Christopher Goutman. Ambientado nunha pequena vila de Nova Jersey, o filme conta a historia da graduación dun grupo de mozos no baile de primavera, 35 anos despois dun dobre homicidio.

Estreouse en galego o 30 de outubro de 1989 a través da TVG.

## Personaxes 
* Vicky Dawson como Pam MacDonald
* Christopher Goutman como Mark London
* Lawrence Tierney como Chatham
* Farley Granger como Sheriff George Fraser
* Cindy Weintraub como Lisa
* Lisa Dunsheath como Sherry
* David Sederholm como Carl
* Bill Nunnery como empregado do hotel
* Thom Bray como Ben
* Diane Rode como Sally
* Bryan Englund como Paul
* Donna Davis como Miss Allison
* Carleton Carpenter como 1945 M.C
* Joy Glaccum como Francis Rosemary Chatham
* Timothy Wahrer como Roy
* John Seitz como Pat Kingsley
* Bill Hugh Collins como Otto
* Dan Lounsbery como Jimmy Turner
* Douglas Stevenson como Pat Kingsley de mozo
* Susan Monts como cita de Pat Kingsley

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
*
Compitais

Na antiga Roma, as **festas compitais** (en latín *Compitalia*) eran festas que se celebraban entre o 3 e o de xaneiro na encrucillada das rúas en honra aos deuses lares. Os *lares compitales* eran as divindades que presidían as encrucilladas e cuxas estatuas eran coroadas de flores dúas veces ao ano.

Nas festas compitais, os escravos eran os ministros principais gozando en semellantes días plenamente da súa liberdade. Dise que foron instituídas polo rei Servio Tulio.
## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina con información sobre as festas
Agonalia

Na tradición relixiosa da Antiga Roma, as ***Agonalia*** ou ***Agonia*** era unha festa celebrada varias veces ao ano en honra de varias divindades, como Xano e Agonio, a quen os romanos adoitaban invocar ao emprender calquera negocio de importancia. A palabra procede de *agonia*, ‘vítima’, ou de *agonium*, ‘festa’.

A súa institución, como a doutros ritos e cerimonias relixiosos, era atribuída a Numa Pompilio. Sábese grazas aos antigos calendarios que se celebraba nos seguintes días: 9 de xaneiro, 21 de maio e 11 de decembro. A estes probabelmente deba engadirse o 17 de marzo, día en que se celebraban as *Liberalia*, dado que esta festa tamén era chamada *Agonia* ou *Agonium* *Martiale*.

## Propósito 
O propósito desta festa foi un punto discutido entre os propios antigos, pero como Hartung observou, cando se lembra que a vítima que se ofrecía era un carneiro, que a persoa que a ofrecía era o *rex sacrificulus* e que o lugar onde era ofrecida era a *Regia*, non hai demasiada dificultade para entender a súa importancia. O cordeiro era a vítima que normalmente se presentaba aos deuses gardiáns do estado, e o *rex sacrificulus* e a *Regia* só podía empregarse para tales como as relacionadas coas deidades máis elevadas e que afectaban a todo o estado. Considerando o sacrificio baixo esta luz, pode verse a razón de que se ofrecese varias veces ao ano.

## Etimoloxía 
A etimoloxía do nome foi tamén un asunto de moita disputa entre os antigos, e as diversas etimoloxías que se propuxeron foron longamente detalladas por Ovidio e Varrón. Con todo, ningunha delas é completamente satisfactoria.

Sábese de sobra que o monte Quirinal se chamaba orixinalmente *Agonus* e a *Porta Collina*, *Agonensis.* É probábel, pois, que o sacrificio fose orixinalmente ofrecido neste outeiro, e que por tanto dela recibise o nome. Afírmase expresamente que o sacrificio era ofrecido na *Regia* ou *domus regis*, que na época histórica estaba situada ao final da Vía Sacra, cerca do arco de Tito. Pero anteriormente un autor antigo afirmou que estivo no Quirinal, o que dá forza á hipótese.

Moitos autores modernos supoñen que o *Circus Agonensis*, como se lle chama, ocupou o lugar da actual Piazza Navona, e que foi construído polo emperador Alexandre Severo sobre o punto onde se sacrificaba as vítimas nas *Agonalia*. Con todo, outros autores achegaron boas razóns para cuestionar se se tratou realmente dunha praza, e demostraron que non hai fontes para lle dar o nome de *Circus Agonensis*.
## Notas 
## Véxase tamén  
### Bibliografía 
*Smith, W.; Wayte, W.; Marindin, G. E., eds. (1890–91). «Agonalia». *Dictionary of Greek and Roman Antiquities.* (3.ª ed. rev.). Londres: John Murray. OCLC 568755510..
* Varios autores (1910-1911). «Agonalia». En Chisholm, Hugh. *Encyclopædia Britannica. A Dictionary of Arts, Sciences, Literature, and General information* (en inglés) (11.ª edición). Encyclopædia Britannica, Inc.; actualmente en dominio público.
* Este artigo incorpora texto da *Cyclopaedia* de 1728 (dominio público).
Donovan Mitchell

**Donovan Mitchell Jr.**, nado o 7 de setembro de 1996 en Elmsford, Nova York, é un xogador estadounidense de baloncesto profesional que xoga nos Cleveland Cavaliers da National Basketball Association (NBA).

## Traxectoria profesional 
O 22 de xuño de 2017, Tatum foi seleccionado na 13ª posición do Draft da NBA de 2017 polos Denver Nuggets, e foi traspasado nesa mesma noite ós Utah Jazz a cambio da 24ª elección Tyler Lydon e Trey Lyles. O 5 de xullo de 2017, asinou o seu contrato de rookie cos Jazz.

O 1 de setembro de 2022, Mitchell foi traspasado ós Cleveland Cavaliers a cambio Lauri Markkanen, Collin Sexton, Ochai Agbaji, tres eleccións da primeira rolda do Draft e dous intercambios de eleccións do Draft.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com