open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pasai Donibane Koxtape Arraun Elkartea

O **Pasai Donibane Koxtape Arraun Elkartea** é un club de remo do barrio de **Pasai Donibane** da localidade de Pasaia, Gipúscoa (Euskadi). A súa cor é o rosa e a súa traiñeira chámase *Erreka*

## Historia 
300px|miniatura|Traiñeira de Koxtape nos anos '90.
O club constituíuse o día 12 de novembro de 1965, coa denominación de **Club Atlético Koxtape**, sendo a súa finalidade a práctica do atletismo, de aí o adxectivo aplicado ao mesmo. O seu nome era en lembranza e homenaxe a Dona Pilar Sansinenea.

As dificultades nas que se atopaba a mocidade practicante, tanto de ausencia de instalacións como de medios materiais e económicos, animaron aos integrantes do club a mudar de deporte, decatándose no comezo polo remo na especialidade de banco móbil no ano 1967. O remo era o deporte rei en San Xoán, mais a especialidade de banco móbil era unha faceta do remo que non se practicara na vila, e foi o club o que o puxo en marcha. Ao ter unhas instalacións para poder practicar, a baía pasaitarra, fixo que esta especialidade do remo se expandira e ademais que o club posteriormente comezara tamén a practicar o remo de banco fixo, en tódalas súas modalidades.

Foi un dos equipos fundadores da Liga ACT en 2003, e contribúe xunto co Sanpedrotarra e o Illunbe a que Pasaia sexa a única localidade do Cantábrico que se viu representada por tres equipos distintos na máxima competición do remo. Na tempada 2006 finalizou na última praza da Liga, e perdeu a categoría no play off de ascenso á Liga San Miguel, polo que competiu na Liga ARC ata o seu retorno á máxima categoría no 2010, regresando pola porta grande ao finalizar a Liga na terceira posición da táboa.

## Palmarés 
* 1 Campionato de España de Traiñeiras: 1991.
* 10 Bandeiras da Concha: 1924, 1956, 1961, 1962, 1963, 1986, 1988, 1990, 1995 e 1999.
* 1 Bandeira Príncipe de Asturias: 1984.
* 3 Campionatos de Euskadi de Traiñeiras: 1985, 1990 e 2000.
* 4 Campionatos de Gipúscoa de Traiñeiras: 1978, 1991, 2000 e 2003.
* 2 Grandes Premios do Nervión: 1985 e 1988.
* 1 Bandeira Piloto de Biarriz: 1986.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do Koxtape no sitio oficial da Liga San Miguel
Palacios, Padriñán, Sanxenxo

**Palacios** é un lugar da parroquia de Padriñán do concello de Sanxenxo (Pontevedra). Segundo o IGE, tiña 85 habitantes en 2016 (40 mulleres e 45 homes), o que representa un lixeiro descenso respecto ó ano 2009, cando tiña 89 veciños, e máis marcado respecto a 2004, cando eran 102 habitantes.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Padriñán
### Parroquias de Sanxenxo
## Véxase tamén
*Lugares de Sanxenxo
O Empalme, Vilalonga, Sanxenxo

**O Empalme** é un lugar da parroquia de Vilalonga do concello de Sanxenxo (Pontevedra). Segundo o IGE en 2016 tiña 158 habitantes (81 mulleres e 77 homes), 22 máis ca en 2009 e 25 máis ca en 2004.

## Toponimia
O topónimo **O Empalme** é un hodónimo que fai referencia ao cruzamento das estradas PO-308 (de Cambados á Lanzada) e PO-504 (de Sanxenxo a Vilalonga).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilalonga 
### Parroquias de Sanxenxo 
## Véxase tamén 
* Lugares de Sanxenxo
Lae

:*Para o atol das illas Marshall vexa : **Atol Lae***

**Lae** (tamén coñecida como **Laé** ou **Lahe**) é unha cidade de Papúa-Nova Guinea. Conta con 73.918 habitantes (2008) e é a segunda cidade máis poboada do país; por detrás da capital, Port Moresby. Está considerada como a capital industrial do país. É a capital da provincia de Morobe.

## Historia 
A cidade naceu a causa da febre do ouro producida entre 1920 e 1930. Ao igual que numerosas cidades de Papúa-Nova Guinea, xurdiu nas proximidades dun aeródromo, o cal agora non se usa ao construírse o *Lae Nadzab Airport*.

En xullo de 1937, Lae saltou á escena mundial debido á desaparición da aviadora americana Amelia Earhart, a cal foi vista por última vez engalando aquí no seu camiño de volta aos Estados Unidos.

Cando se deron unha serie de erupcións volcánicas en Rabaul en 1937, tomouse a decisión de trasladar a capital do Territorio de Nova Guinea a Lae.

A segunda guerra mundial tamén afectou á cidade e, en 1942, esta foi ocupada polo Imperio do Xapón. Lae, Rabaul e Salamaua convertéronse nas principais bases xaponesas en Nova Guinea.

## Demografía 
A cidade de Lae é a segunda máis importante de Papúa-Nova Guinea. A evolución demográfica de Lae nos últimos anos é negativa.

## Notas 
## Véxase tamén 
*Google Maps
A Fianteira, Vilalonga, Sanxenxo

**A Fianteira** é un lugar da parroquia de Vilalonga do concello de Sanxenxo (Pontevedra). Segundo o IGE, tiña 14 habitantes en 2016 (8 mulleres e 6 homes), o que representa un descenso continuado respecto ós anos 2009, cando eran 16 veciños, e 2004, cando eran 21.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Vilalonga
### Parroquias de Sanxenxo
## Véxase tamén
*Lugares de Sanxenxo
Reis, Padriñán, Sanxenxo

**Reis** é un lugar da parroquia de Padriñán do concello de Sanxenxo (Pontevedra). Segundo o IGE, tiña 110 habitantes en 2016 (58 mulleres e 52 homes), o que representa un aumento continuado respecto ó ano 2009, cando tiña 104 veciños, e 2004, cando eran 98.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Padriñán 
### Parroquias de Sanxenxo 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Sanxenxo
Crise económica

**Crise económica** é a fase máis depresiva da evolución dunha recesión económica. Por recesión enténdese que o movemento cíclico da economía tivo polo menos dous trimestres de caída continua do PNB real.
## Tipos de crise económica 
* Crise cíclica
* Crise de subsistencia
* Crise de Enerxía
** Crise do Petróleo de 1973
* Crise de abastecemento, que pode xurdir de cando en vez por unha alteración natural -como un desastre natural-, política -como o pechamento dunha fronteira- ou ben social -como pode ser unha folga de transporte-.
* Crise de oferta
* Crise de demanda
* Crise financeira
** Crise de 1929 (xoves negro crac do 29 e Gran Depresión)
**Crise económica de México de 1994 (chamada efecto Tequila)
** Crise bancaria de 1994 (Venezuela)
** Crise financeira asiática (1997)
** Crise das puntocom, de empresas vinculadas á Internet (1999-2003)
** Crise do Corralito (Arxentina, decembro de 2001)
** Crise financeira dominicana (2003-2004)
** Crise económica de 2008, incluíndo crise das hipotecas de 2007 e crise bolsista de xaneiro de 2008
* Burbulla económica ou chash bolsista
** Tulipomanía (Holanda, século XVII)
** Burbulla dos mares do Sur (Inglaterra, 1720)
** Burbulla financeira e inmobiliaria no Xapón (1980-1990)
** Burbulla.com (1997-2001)
** Burbulla inmobiliaria en España (1998-2008)

## Véxase tamén 
* Crise económica de 2008-2013

## Notas
Batalla de Ourique

A **batalla de Ourique** (en ) tivo lugar o 25 de xullo de 1139 probablemente en Ourique, no Baixo Alentexo portugués e nela combateron os exércitos do príncipe Afonso Henriques e os exércitos almorábides de Alí ibn Yusuf. A vitoria dos primeiros foi decisiva para a consolidación do condado de Portugal como reino e a conversión de Afonso Henriques no rei Afonso I de Portugal. De feito, o escudo portugués leva cinco pequenos escudos en forma de cruz que representan os cinco reis mouros vencidos en Ourique.

## Contexto 
Aproveitándose que o exército de Afonso Henriques estaba loitando contra Afonso VII na batalla de Valdevez, as forzas musulmás atacaran e destruíron Leiria e Trancoso. A ansiedade de Afonso Henriques por esta incursión na súa fronteira sur acelerou as súas negociacións con Afonso VII, levando ao tratado de Zamora e liberando as tropas de Afonso Henriques para facer fronte ao ataque musulmán.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* .
* 
* 
* 
* 
*
O Freixo, Vilalonga, Sanxenxo

**O Freixo** é un lugar da parroquia de Vilalonga do concello de Sanxenxo (Pontevedra). Segundo o IGE, tiña 114 habitantes en 2016 (58 mulleres e 56 homes), practicamente a mesma poboación que tiña en 2009, cando eran 115 veciños, e mantendo o aumento respecto ó ano 2004, cando tiña 79 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilalonga 
### Parroquias de Sanxenxo 
## Véxase tamén 
* Lugares de Sanxenxo
Pa Tepaeru Terito Ariki

**Pa Tepaeru Terito Ariki**, nada o 14 de agosto de 1923 e finada o 3 de febreiro de 1990, foi ariki da dinastía Pa Ariki da tribo Takitumu, na illa de Rarotonga (Illas Cook).

## Traxectoria 
Terito quedou investida ariki en 1924 cando tan só tiña un ano. En 1934 estableceuse en Nova Zelandia para estudar na Hukarere Maori Girls College School de Napier, volveu a Rarotonga a mediados da década de 1940 para asumir o seu papel de ariki. Na década de 1950 converteuse ao bahaísmo, como o primeiro dos ariki contemporáneos non cristián, o que implicou reticencias entre os membros da tribo, aínda que o anuncio feito pola ariki de non facer proselitismo e de asistir ao servizo dominical da Igrexa Cristiá en Ngatangiia eliminou as tensións. Casou en primeiras nupcias con George Ani Peyroux, co que tivo nove fillos, logo de se divorciar casou en 1979 con Tom Davis, entón primeiro ministro do arquipélago. Negándose a utilizar o título de primeira dama. Escribiu a letra do Himno das Illas Cook e foi presidenta da Cámara dos Arikis de 1980 a 1992 e opúxose publicamente a algunhas decisións políticas de seu home, como a construción dun complexo hoteleiro nas terras da tribo. Morreu durante unha viaxe en avión cara a Nova Zelandia para asister ao Waitangi Day, xornada de conmemoración do Tratado de Waitangi. Sucedeulle no título súa filla Marie Peyroux co nome de Pa Tepaeru Teariki Upokotini Marie Ariki.

## Notas 
## Bibliografía 
Mel Kernahan, "White Savages in the South Seas''" Verso, 1995.
Munia Sánchez de Castela

[miniatura|[Arrano beltza, símbolo da Navarra durante os tempos de Sancho III O Maior.]]

**Munia Sánchez de Castela**, tamén chamada **Muniadona** ou **Maior**, nada en 995 e finada o 13 de xullo de 1066, foi condesa de Castela entre os anos 1029 e 1032, así como condesa de Ribagorza (1017 - 1032) e raíña consorte de Navarra (1010 - 1035), a través da súa unión matrimonial con Sancho III O Maior de Navarra.
García III de Navarra

**García Sanches III**, tamén denominado **García I de Pamplona**, nado en 1020 e finado en Atapuerca, Burgos, o 15 de setembro de 1054, apelidado "o de Nájera", foi rei de Navarra.

## Traxectoria
Herdou o trono navarro á morte do seu pai Sancho Garcés III. No ano 1037, cando o seu irmán Fernando I de León solicita a súa axuda para combater o seu cuñado Vermudo III de Galiza preto de Pisuerga, este préstaa, combatendo os dous irmáns unidos contra o monarca galaico na batalla de Tamarón, sendo vencido e morto o último.

A axuda prestada a Fernando foi decisiva para a repartición que os dous irmáns fixeron con gran parte do condado de Castela, aumentando os límites do reino de Navarra até a baía de Santander, ocupando practicamente todo o territorio vasco, e permitindo así que Fernando se apoderá-se da capital galaica, León.

Venceu ao seu irmán Ramiro I de Aragón en Tafalla (1043).

Aproveitando a debilidade dos reinos das taifas, dedicouse a aumentar os seus dominios con logro, conseguindo conquistar Calahorra en 1045.

En 1052 fundou o Mosteiro de Santa Maria la Real de Nájera.

Debido á repartición das terras castelás estalou a loita entre os irmáns, morrendo García III de Navarra na batalla de Atapuerca.
Rouxique, Vilalonga, Sanxenxo

[350px|miniatura|[Complexo Intermareal Umia-O Grove.]]

**Rouxique** é un lugar da parroquia de Vilalonga, no concello de Sanxenxo. Segundo o IGE, en 2016 tiña 332 habitantes (166 mulleres e 166 homes ), o que representa un descenso respecto ós anos 2009, cando tiña 360 veciños, e 2004, cando eran 367.

Constitúe, xunto cos lugares lindeiros da Arnosa e A Fianteira unha boa zona para a observación de aves acuáticas nas distintas lagoas artificiais creadas trala extracción de arxila con destino ás telleiras e fábricas de ladrillos existentes nesta zona. Pola presenza de aves, forma parte do Complexo Intermareal Umia-O Grove.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Vilalonga
### Parroquias de Sanxenxo
## Véxase tamén
*Lugares de Sanxenxo
Bioi parallēlloi

[miniatura|Edición das Vidas paralelas de Plutarco de Ulrich Han, [1470]]
***Bioi parallēlloi*** (en grego "Vidas paralelas" é unha escolma biográfica de Plutarco (s. I) que contén vinte e tres pares de biografías, onde cada par inclúe a oposición dun personaxe grego a outro romano, así como catro vidas desemparelladas. Serían por tanto un total dun cincuenta biografías, corenta e dúas agrupadas por parellas, catro que opoñen dous gregos a dous romanos, e catro que non presentan opoñente.
## Propósito 
O obxectivo de Plutarco consiste en extraer, en cada caso, o carácter moral do personaxe, antes que a narración dos acontecementos políticos da época; de aí o tratamento exhaustivo sobre a educación e natural disposición do personaxe, e o relato de anécdotas, calculado para revelar a natureza do home. «Un lance fútil, unha palabra, algún xogo» que «aclara máis as cousas sobre as disposicións naturais dos homes cás grandes batallas gañadas, onde poden caer dez mil soldados».
 
Cría na compatibilidade de Roma como reitora e de Grecia como educadora. As *Vidas* conteñen, ademais de senlleiras anécdotas, moitas pasaxes históricas memorables.

## Os personaxes 
# Teseo & Rómulo
# Licurgo & Numa Pompilio
# Solón & Publícola 
# Temístocles & Camilo
# Pericles & Fabio Máximo
# Coriolano & Alcibíades
# Emilio Paulo & Timoleón
# Pelópidas & Marcelo
# Arístides & Catón
# Filopemen & Flaminino
# Pirro & Cayo Mario
# Lisandro & Sila
# Cimón & Lúculo
# Nicias & Craso 
# Alexandre & Xulio César
# Aguesilao & Pompeio 
# Sertorio & Eumenes 
# Foción & Catón o Mozo 
# Aguis e Cleómenes & Tiberio e Caio Graco 
# Demóstenes & Cicerón
# Demetrio & Antonio 
# Dión & Bruto 
# Artaxerxes e Arato & Galba e Otón

## Os relatos biográficos perdidos 
Remitíndonos a fontes indirectas e textos alternativos pódese establecer que se perderon as biografías referentes a Hércules, Escipión o Africano, Epaminondas, Augusto, Claudio, Metelo ou Nerón.

## Véxase tamén
A Salgueira, Vilalonga, Sanxenxo

**A Salgueira** é un lugar da parroquia de Vilalonga do concello de Sanxenxo (Pontevedra). Segundo o IGE, tiña 317 habitantes en 2016 (161 mulleres e 156 homes), o que representa un descenso respecto ós anos 2009, cando tiña 341 veciños, e 2004, cando eran 324.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilalonga 
### Parroquias de Sanxenxo 
## Véxase tamén 
* Lugares de Sanxenxo
A Salgueira

O topónimo **A Salgueira** pode referirse a:

;En Galiza
***A Salgueira**, lugar da parroquia de Leiro, no concello de Abegondo; 
***A Salgueira**, lugar da parroquia de Xallas, no concello de Negreira; 
***A Salgueira**, lugar da parroquia de Vilaza, no concello de Monterrei; 
***A Salgueira**, lugar da parroquia de Ardemil, no concello de Ordes; 
***A Salgueira**, lugar da parroquia de Vilalonga, no concello de Sanxenxo; 
***A Salgueira**, lugar da parroquia de Sárdoma, no concello de Vigo;
***Fontesalgueira**, lugar da parroquia de Pino, no concello de Cospeito;
***A Pedrasalgueira**, lugar da parroquia de Anxeriz, no concello de Tordoia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Salgueiriña**, lugar da parroquia de Tuimil, no concello de Bóveda.
James L. Brooks

**James Lawrence Brooks**, nado en Nova York o 9 de maio de 1940, é un director, produtor e guionista estadounidense.

## Traxectoria 
Brooks naceu no barrio de Brooklyn pero criouse en North Bergen, dentro da área metropolitana de Nova York; comezou a realizar un curso de relacións públicas na Universidade de Nova York pero deixou os estudos sen rematar, traballando na CBS e tras dous anos acadou un posto como escritor para a CBS News. En 1965 mudouse aos Ánxeles, traballando como escritor para documentais de David L. Wolper, tras coñecer ao produtor Allan Burns conseguiu un traballo como guionista na serie *My Mother the Car*, traballou en numerosas outras series e en *My Friend Tony* (1969) foi o xefe de guionistas, creando en 1969 a serie *Room 222*. Grant Tinker contratou a Brooks e Burns para MTM Productions, creando *The Mary Tyler Moore Show* en 1970, unha das primeiras series en amosar unha muller traballadora, solteira e independente como protagonista principal recibiu boas críticas e supuxo o primeiro Emmy para Brooks. *Rhoda* (1974-1978) e *Lou Grant* (1977-1982), tamén ideadas por Brooks e Burns, apareceron como series derivadas de Mary Tyler Moore. En 1978 deixou MTM Productions para crear, xunto a outros empregados de MTM, a produtora John Charles Walters Company, onde creou a serie *Taxi* (1978-1982) que gañou múltiples Emmys pero que se cancelou dúas veces polos seus baixos índices de audiencia.

En 1979 comezou a traballar no cine, nese ano escribiu e coproduciu o filme *Starting Over*. En 1983 produciu, escribiu e produciu *A forza do cariño*, que gañou tres Óscar. Baseou o seu seguinte filme *Broadcast News* nas súas propias experiencias xornalísticas, recindo dúas candidaturas aos Óscars. O seu traballo de 1994 ''I'll Do Anything* non tivo boas críticas e *As Good as It Gets* (1997, coescrito con Mark Andrus) foi un éxito de portelo. Non realizou outro filme ata 2004, *Spanglish*. En 2010 foi a estrea do seu sexto filme *How Do You Know*. Brooks tamén produciu e axudou a Cameron Crowe en *Say Anything...* (1989) e Wes Anderson e Owen Wilson en *Bottle Rocket* (1996).

Brooks volveu á televisión en 1987 como o produtor executivo de *The Tracey Ullman Show* e contratou a Matt Groening para crear unha serie de curtas animadas para o programa, que acabaron por ter a súa propia serie independente *The Simpsons* en 1989, que gañou numerosos premios e que despois de máis de vinte anos aínda se segue a producir. Brooks tamén coproduciu e coescribiu a adaptación ao cine *The Simpsons Movie'' (2007)

Ao longo da súa carreira Brooks recibiu 47 candidaturas aos Emmy, gañando 20.

## Notas
Francisco Otero González

**Francisco Otero González**, nado en Lindín (Mondoñedo) en 1860 e finado en Madrid o 14 de abril de 1880, foi un pasteleiro galego, autor dun atentado frustrado contra os reis Afonso XII e María Cristina de Habsburgo-Lorena.

## Atentado 
O 30 de decembro de 1879 ás cinco da tarde, os reis cruzaban a praza de Oriente nun faetón guiado polo rei, precedidos polo correo e coa única compañía do cocheiro, sentado na parte traseira, e dun lacaio. No momento no que o coche entraba no Palacio Real pola porta do Príncipe, Otero, que estivera agardando a súa chegada xunto ás cabaleirizas, fixo dous disparos a curta distancia cunha pistola Lefaucheux de dous canóns cargada con balas de doce adarmes, errando os dous tiros.

Detido inmediatamente, foi acusado de intento de rexicidio; o tribunal, desestimando a atenuante de alienación mental, condenouno a morte. O rei solicitou o seu indulto, mais o consello de ministros presidido por Antonio Cánovas del Castillo denegouno. En abril do seguinte ano Otero foi executado por garrote e os seus restos enterrados no cemiterio de San Martín.

## Notas
Tramalleiro, Noalla, Sanxenxo

**Tramalleiro** é un lugar da parroquia de Noalla do concello de Sanxenxo (Pontevedra). Segundo o IGE, tiña 16 habitantes en 2016 (9 mulleres e 7 homes), o que representa un descenso continuado respecto ó ano [20209, cando tiña 21 veciños, e [2004, cando eran 25.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Noalla
### Parroquias de Sanxenxo
## Véxase tamén
*Lugares de Sanxenxo
Indias

**Indias** pode referirse a:

*As **Indias Orientais**, forma como até ao inicio do século XIX os europeos designaron ó sueste asiático.
*As **Indias Occidentais**, forma como até ao inicio do século XIX os europeos designaron ó Caribe.
Altamira, Vilalonga, Sanxenxo

**Altamira** é un lugar da parroquia de Vilalonga do concello de Sanxenxo (Pontevedra), xa estremando co concello de Meaño. Segundo o IGE en 2016 tiña 38 habitantes (20 mulleres e 18 homes), a mesma poboación que tiña en 2009 e dous menos ca en 2004. Sitúase xunto a Altamira (Dena, Meaño).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilalonga 
### Parroquias de Sanxenxo 
## Véxase tamén 
* Lugares de Sanxenxo
Xacobinismo

Orixinario da revolución francesa, o termo **xacobinismo**, tamén chamado **xacobismo**, tivo unha significación diferenciada e evolutiva ao longo dos tempos. Orixinalmente, un xacobino era un membro do *Club Xacobino*, club masónico francés con representación nos Tres Estados e, despois, na Asemblea Nacional Francesa.

## Historia e características 
No seu inicio, nos finais do século XVIII en Francia, a expresión era xeralmente aplicada de forma pexorativa a calquera corrente de pensamento que, para quen aplicaba o termo, fose defensora de opinións revolucionarias extremistas ou radicais. O termo era en xeral lanzado por persoas que defendían a democracia, contra esquerdistas radicais que cravaban a ditadura paradoxalmente para impor pola forza a propia democracia. Os primeiros xacobinos, setecentistas, eran pequenos burgueses aínda moi ligados ás súas orixes rurais e pobres, con pensamentos políticos e sociais radicais (querían o exterminio dos nobres).

Recibiron a denominación de xacobinos pois se reunían inicialmente no Convento de Santiago dos dominicos (do nome Santiago ou Xacobo, que en latín é Santus Iacobus e en francés Saint-Jacques). Os seus membros defendían mudanzas máis radicades que os xirondinos: eran contrarios á Monarquía e querían implantar unha República. Ese grupo era apoiado por un dos sectores máis populares de Francia - os *sans-cullotes* - e, xuntos, loitaron por outras mudanzas sociais despois da revolución. Sentábanse á esquerda do salón de reunións.
Arena Stožice

O **Arena Stožice**, é un pavillón polideportivo situado na cidade de Liubliana, Eslovenia, inaugurado o 10 de agosto de 2010. Con capacidade para 12.480 espectadores, alberga os encontros como local da Union Olimpija de baloncesto (incluídos partidos da Euroliga), do RK Krim de balonmán e do ACH Volley Bled voleibol.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Liubliana
* Union Olimpija

### Ligazóns externas 
* Krstni poraz Slovenije po podaljšku
Alpujarras

[miniatura|300px|[Capileira e Bubión, das aldeas das Alpujarras]]
La **Alpujarra** (ou Las **Alpujarras**) é unha comarca histórica de Andalucía, no sur de España. Inclúe parte da provincia de Granada e parte da provincia de Almería, nas saias da parte sur de Serra Nevada.

## Las Alpujarras e Galicia 
Malia a distancia, a comarca de Las Alpujarras tivo unha importante relación histórica con Galicia na segunda metade do século XVI, cando, despois do remate da Reconquista e da posterior expulsión dos mouriscos do desaparecido reino de Granada, estes foron substituídos por colonos procedentes do norte peninsular, unha boa parte dos cales eran galegos, xurdindo o que poderiamos chamar a primeira grande emigración dirixida e documentada que fixeron os galegos. Foi auspiciada polo monarca Filipe II, reinado no que tivo lugar a difícil repoboación, que levou a Las Alpujarras milleiros de galegos, na súa maior parte de condición social pobre, moitos dos cales morreron polo camiño, falecendo outros ao chegaren ao seu punto de destino, no Hospital Real de Granada. Malia as penurias e as dificultades que tiveron que sufrir, moitos emigrantes galegos quedaron para sempre na súa nova e esixente terra de acollida, como o proban, aínda hoxe, os abundantes e característicos apelidos galegos, que se rexistran nas vilas e nas aldeas de Las Alpujarras. Algúns destes son: Rivas, Santiago, Portela, Gallego, Gallegos, Bolaños (por Bolaño), Chamorro, Pereira, Carballo, Rega, Moraña, Loureiro, Samos, Puga, Acosta, Dapena, Figueroa, Gándara, Abelenda, Abuín, Antelo, Agrela, Bayo, Bayón, Casal, Casanova, Arnela, Aneiros, Taboada, Saavedra, Rosón, Cachafeiro, Devesa, Pichel, Rivadeneira, Rivadulla, Vilasuso, Vilardebós, Vilela etc., apelidos que tamén se documentan na cidade de Granada, importante centro receptor, a posteriori, de emigrantes, o cal, ao estar preto de Las Alpujarras, recibiría, a través dos anos, moitos descendentes de repoboadores galegos, os cales, aguilloados pola necesidade, cambiarían o campo alpuxarreño pola urbe máis próxima na procura de traballo.

## Notas 
## Véxase tamén
Kauno sporto halė

O **Kauno sporto halė**, tamén coñecido en inglés como *Kaunas Sports Hall*, é unha instalación deportiva cuberta adicada especialmente á disputa de partidos de baloncesto situada en Kaunas, Lituania. Con capacidade para 5.000 espectadores foi especialmente inaugurada para o terceiro campionato de Europa de seleccións de baloncesto de 1939. É o pavillón onde xoga como local o Lietuvos Rytas. Forma parte do complexo Stepono Dariaus ir Stasio Girėno.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Kaunas
* Žalgiris Kaunas

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Sanpedrotarra Arraun Elkartea

miniatura|Sanpedrotarra en Bilbao 2012.
O **Sanpedrotarra Arraun Elkartea** é un club de remo do barrio de **San Pedro** da localidade de Pasaia, Gipúscoa (Euskadi). Pasai San Pedro é, de sempre, unha das grandes potencias do remo de banco fixo. Trátase dun dos clubs máis laureados de Cantábrico e o segundo que máis Bandeiras da Concha conseguiu con 15, só por detrás de Orio que acadou 31. A súa cor é o mourado e a súa traiñeira chámase *Libia*.

## Historia 
O club foi fundado como tal en 1958, se ben traiñeiras da localidade levaban representando a San Pedro con éxito dende finais do século XIX. Os seus dous momentos de maior esplendor déronse, o primeiro, dende mediados da década dos anos 20 do pasado século até a Guerra Civil; e o segundo, dende a segunda metade dos oitenta até case o fin dos noventa. Só Orio o supera no palmarés xeral da Bandeira da Concha, na que conseguiron 15 triunfos, o primeiro no 1880 e o último no 1994, seis deles foron consecutivos (1927-32, inclusive) o que supón unha marca que ninguén conseguiu bater nos últimos 77 anos, un resultado que levou a sinatura do grande patriarca Manuel Arrillaga Arzak, Aita Manuel. Tras uns anos de crise ascendeu por primeira vez á Liga San Miguel no 2006, San Pedro foi mellorando rápido de ano en ano, até completar no 2009 unha grande campaña na que se proclamou subcampión ligueiro, logo de obter dúas bandeiras, a Naval e Fandicosta-Moaña. Ademais, foi terceiro na Concha. Na Liga San Miguel se mantén dende o seu ascenso e contribúe xunto con Koxtape e Trintxerpe a que Pasaia sexa a única localidade do Cantábrico que tivo tres representantes na máxima categoría do remo.

## Palmarés 
* 4 Bandeiras da Concha: 1989, 1991, 1993 e 1994 (máis outras 11 antes de que se oficializara o club)
* 4 Campionatos de España de Traiñeiras: 1988, 1989, 1990 e 1994
* 7 Campionatos de Euskadi de Traiñeiras: 1987, 1988, 1989, 1991, 1993, 1994 e 1996
* 9 Campionatos de Gipúscoa de Traiñeiras: 1988, 1989, 1990, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997 e 2009
* 1 Bandeira de Biarritz: 1994
* 6 Grandes Premios do Nervión: 1987, 1989, 1990, 1991, 1993 e 1994
* 1 Liga de Traiñeiras: 1994
* 1 Liga Gipuscoana de Traiñeiras: 1993
* 1 Bandeira de Hendaya: 1995

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do club 
* Información do club na web da Liga San Miguel
Os límites do crecemento

, en 1973, ao Club de Roma en Frankfurt. Da esquerda á dereita: Ernst Klett, Aurelio Peccei e Eduard Pestel.]]

***Os límites do crecemento*** (en inglés *The Limits to Growth*) é un informe encargado ao Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts (MIT) polo Club de Roma que foi publicado en 1972, pouco antes da primeira crise do petróleo. A autora principal do informe, no cal colaboraron 17 profesionais, foi Donella Meadows, biofísica e científica ambiental, especializada en dinámica de sistemas.

## Descrición 
A conclusión do informe de 1972 foi a seguinte: *se o actual incremento da poboación mundial, a industrialización, a contaminación, a produción de alimentos e a explotación dos recursos naturais se mantén sen variación, alcanzará os límites absolutos de crecemento na Terra durante os próximos cen anos*.

O informe baséase na simulación informática do programa World3, creado polos autores do informe co obxectivo de recrear o crecemento da poboación, o crecemento económico e o incremento da pegada ecolóxica da poboación sobre a terra nos próximos 100 anos, segundo os datos dispoñíbeis até a data. A tese principal do libro é que *«nun planeta limitado, as dinámicas de crecemento exponencial (poboación e produto per cápita) non son sostíbeis»*. Así, o planeta pon límites ao crecemento, como os recursos naturais non renovábeis, a terra cultivábel finita, e a capacidade do ecosistema para absorber a polución causada polos seres humanos, entre outros.

## Véxase tamén
### Bibliografía 
* 2004 *Los límites del crecimiento. 30 años después*, Galaxia Gutenberg, ISBN 84-8109-601-6
* Homer-Dixon, Thomas. (2006). The Upside of Down: Catastrophe, Creativity, and the Renewal of Civilization. Washington DC: Island Press. 
* Homer-Dixon, Thomas (2007), "The Upside of Down: Catastrophy, Creativity and the Renewal of Civilisation" (Knopf, Canadá)
* Greer, John Michael. (2005). How Civilizations Fall: A Theory of Catabolic Collapse. https://web.archive.org/web/20051125020314/http://www.xs4all.nl/~wtv/powerdown/greer.htm
* Diamond, Jared (2005), *Colapso: por qué unas sociedades perduran y otras desaparecen*, Madrid, 2005.
* Miguel, Amando de, *Las profecías no se cumplieron*, Ediciones Nobel,ISBN 978-84-8459-045-3, 2001
* Tainter, Joseph A. (1990). The Collapse of Complex Societies (1st paperback ed.). Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-38673-X.
* Toynbee, Arnold J. (1934-1961). *Estudio de la Historia*, 12 volúmenes.
* Weiss, V. (2007). The population cycle drives human history - from a eugenic phase into a dysgenic phase and eventual collapse. The Journal of Social, Political and Economic Studies 32: 327-358. https://web.archive.org/web/20110927083029/http://www.volkmar-weiss.de/cycle.html
* Wright, Ronald. (2004). A Short History of Progress. Nova York: Carroll & Graf Publishers. ISBN 0-7867-1547-2.

### Ligazóns externas
*Páxina do Club de Roma (en inglés)
*Martínez Coll, Juan Carlos (2001): "El crecimiento económico" en La Economía de Mercado, virtudes e inconvenientes" .
*Os límites do crecemento, en crisisenergitcia.org .
Spiroudome

O **RTL Spiroudome**, oficialmente **Palais des sports du Pays de Charleroi**, é un pavillón polideportivo situado na cidade valoa de Charleroi, Bélxica.

## Caraterísticas 
Inaugurado en 2002, ten capacidade para 6.300 espectadores. Alberga os encontros como local do Spirou Charleroi, equipo que compite na Ligue Ethias, máxima competición do baloncesto belga. Tamén é usado eventualmente en partidos da Euroliga. De 2004 a 2008 o recinto acolleu as finais da ULEB Cup. A parte de encontros de baloncesto o pavillón tamén acolle partidos de tenis.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Charleroi
*Spirou Charleroi

### Ligazóns externas
*Sitio web oficial
*O Spiroudome en World Stadia
Rense Westra

**Rense Westra**, nado o 30 de setembro de 1946 en Aldwâld (Frisia), é un actor neerlandés.

## Traxectoria 
Westra actuou en máis de 80 obras do grupo de teatro en frisón Tryater, entre elas *Ricardo III*, *O soño dunha noite de San Xoán* ou *Romeu e Xulieta* de Shakespeare. Tamén desde 1985 actuou en varios filmes frisóns como *De Gouden Swipe* (1995) ou *De Fûke* (2000), pola súa interpretación nesta última foi candidato a un Gouden Kalf ao mellor actor. Westra interpretou a *Veldwachter Zwart* en dúas versión cinematográfica de *De Kameleon* (serie de libros infantís) e no musical *De Kameleon Ontvoerd* (2006).

En televisión Westra participou nas series *Goudkust* (1996) de SBS 6 e *Westenwind* (1999) de RTL 4. Fíxose popular polo seu papel de *Beant Baas*, protagonista da comedia de situación *Baas Boppe Baas* (2001-2005) en Omrop Fryslân e en 2007 dunha versión teatral realizada con Rients Gratama in 2007. Tamén ten un papel salientable na serie *Dankert en Dankert*. No ano 2009 actuou no filme ''De Hel van '63''.
Pavelló Font de Sant Lluís

O **Pavelló Font de Sant Lluís**, coñecido popularmente como *La Fonteta*, é un pavillón deportivo multiúsos localizado no barrio de Quatre Carreres en Valencia, España. É a principal instalación deportiva cuberta da cidade. É coñecido por ser a cancha do Valencia BC e do Ros Casares, equipos de baloncesto masculino e feminino respectivamente.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*O pavillón na web do Ros Casares
Telleiro, Noalla, Sanxenxo

**Telleiro** é un lugar da parroquia de Noalla do concello de Sanxenxo (Pontevedra). Segundo o IGE, tiña 98 habitantes en 2016 (48 mulleres e 50 homes), o que representa un descenso respecto ó ano 2009, cando tiña 107 veciños, aínda que aumenta respecto a 2004, cando eran 88.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Noalla 
### Parroquias de Sanxenxo 
## Véxase tamén 
* Lugares de Sanxenxo
O Tombelo, Noalla, Sanxenxo

**O Tombelo** é un lugar da parroquia de Noalla do concello de Sanxenxo (Pontevedra). Segundo o IGE, contaba 167 habitantes en 2016 (87 mulleres e 80 homes), practicamente a mesma poboación que en 2009, cando tiña 169 veciños, e un descenso respecto ó ano 2004, cando eran 186 habitantes.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Noalla
### Parroquias de Sanxenxo
## Véxase tamén
*Lugares de Sanxenxo
Eiriz, Parada, A Estrada

**Eiriz** é un lugar da parroquia de Parada no concello pontevedrés da Estrada na comarca de Tabeirós - Terra de Montes. Tiña 60 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 24 eran homes e 36 eran mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Parada 
### Parroquias da Estrada 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Estrada
### Bibliografía 
*
Nemiña, Nemiña, Muxía

**Nemiña** é un lugar da parroquia do Nemiña no concello coruñés de Muxía na comarca de Fisterra. Tiña 51 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 27 eran homes e 24 eran mulleres.

## Lugares e parroquias
### Lugares do Nemiña
### Parroquias de Muxía
Vilela de Nemiña, Nemiña, Muxía

**Vilela de Nemiña** é un lugar da parroquia de Nemiña no concello coruñés de Muxía na comarca de Fisterra. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2009 tiña 33 habitantes (15 homes e 18 mulleres).

Neste lugar estudou Eduardo Pondal, na escola que tiña un crego parente seu.

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Nemiña 
### Parroquias de Muxía
Bertrand du Guesclin

[miniatura|Estatua ecuestre de Du Guesclin en [Dinan, Bretaña.]]
**Bertrand du Guesclin**, nado cara o 1320 en Broons (preto de Dinan) e finado en 1380 en Chateauneuf-de-Rondon (actual departamento de Lozère), foi un nobre bretón, condestable de Francia e Castela, figura principal na primeira parte da Guerra dos Cen Anos.

## Traxectoria 
Viña da baixa nobreza da Bretaña onde tomou parte nas guerras de sucesión dese ducado independente. Loitou contra os ingleses en defensa desta. Resistiu en Rennes os ataques do Duque de Lancaster.

Pasou ao servizo de Carlos IV de Francia e dirixiu aos franceses contra os ingleses caendo varias veces prisioneiro. Nunha ocasión declarou ao xefe das tropas rivais, o Príncipe Negro, que todas as mulleres de Francia estarían dispostas a pagaren o seu rescate aínda que tiveran que fiar as fiandeiras de toda Francia. Experto nunha guerra de desgaste, acabou minando as posicións inimigas. En 1364 venceu sobre os anglo-navarros en Cocherel, Normandía. O seu exército eran as temidas e eficaces compañías libres.

Tras a paz de Calais, pasou a Castela para axudar a Henrique de Trastámara contra o lexítimo rei Pedro I o Cruel. A súa intervención foi determinante na decisiva batalla de Montiel onde encontrou a morte este último. A el tamén se lle atribúe a frase: *non quito nin poño rei pero axudo ao meu señor*, que outros poñen nos beizos do galego conde de Andrade.

Carlos V de Francia nomeouno condestable e, seguindo unha estratexia de evitar grandes batallas decisivas, foi recuperando importantes prazas fortes. Loitou tamén contra o seu ducado natal para colocalo baixo a autoridade do rei de Francia. Faleceu durante o asedio de Châteauneuf-de-Rondon.
Sociedad Deportiva de Remo Kaiku

A **Sociedad Deportiva Kaiku** ou **Kaiku Arraunaren Kirol Elkartea** é un club de remo da localidade de Sestao, Biscaia (Euskadi). As súas cores son o verde e o negro (as cores da localidade de Sestao) e a súa traiñeira actual chámase *Bizkaitarra*. É un dos clubs máis laureados do Cantábrico.

## Historia 
No barrio sestaoarra de Simondrogas, a carón do río Galindo, e por iniciativa dun grupo de amigos encabezados por Pedro de Barrondo y Garay, creouse en 1923 a **Sociedad Deportiva Kaiku** adoptando como distintivo as cores verde e negra que no decorrer de máis de medio século serían exhibidos a bordo, primeiro da *Juanita* (a primeira) e sucesivamente da *Kaikutarra*, *Bilbotarra*, *Bizkaiko Ama*, *Cincuentenaria* e *Bizkaitarra* (a actual). A primeira actividade deportiva desenvolvida pola Sociedade foi o fútbol para, a partir de 1925 e representando ao Sestao Sport, propietario da traiñeira “Juanita”, competir en regatas tendo de patrón a Paulino Asúa.

Dende 1929, Kaiku actúa con este nome nas confrontacións remeiras, pasando da “Juanita”, que ese mesmo ano foi doada polo Sestao Sport á “Bilbotarra”, adquirida aos construtores Ondarooa e Meniguren, de Axpe –Erandio polo prezo de mil cincocentas pesetas), ademais do Campionato de Biscaia e de Euskadi de traiñeiras..

## Palmarés 
* 5 Bandeiras da Concha: 1978, 1980, 1981, 1982 e 2009.
* 5 Campionatos de España de traiñeiras: 1978, 1981, 1982, 2009 e 2010.
* 6 Bandeiras de Santander: 1976, 1978, 1980, 1982, 1985 e 1986.
* 5 Campionatos de Euskadi de traiñeiras: 1979, 1980, 1981, 2009 e 2010.
* 10 Campionatos de Biscaia de traiñeiras: 1971, 1972, 1973, 1978, 1980, 1982, 1986, 1993, 2009 e 2010.
* 5 Copas do Rei
* 1 Copa de S. E. El Generalísimo
* 2 Copas Presidente da República
* 2 Copas de Xefe de Estado en propiedade
* 4 Grandes Premios do Nervión: 1978, 1980, 1981 e 1982.
* 1 Bandeira da Semana Grande de San Sebastián: 1985.
* 1 Bandeira Teresa Herrera: 1986.
* 1 Bandeira Príncipe de Asturias: 1986.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
* Ficha do club na páxina da Liga San Miguel
Palacio de Deportes José María Martín Carpena

O **Palacio de Deportes José María Martín Carpena** é un pavillón deportivo multiúsos localizado en Málaga, España. É a principal instalación deportiva cuberta da cidade e un dos principais complexos deportivos da Costa do Sol. É coñecido por ser a cancha do Club Baloncesto Málaga "Unicaja".

## Historia e características 
Anteriormente coñecido como *Palacio dos Deportes Cidade de Málaga*, cambiou o seu nome en honra a José María Martín Carpena, concelleiro do Partido Popular no Ayuntamiento de Málaga asasinado en 2000 pola banda terrorista ETA.

Orixinalmente tiña capacidade de 11.300 espectadores e unha superficie que rolda os 22.000 metros cadrados. En 2007 expúxose un proxecto para ampliar a capacidade do recinto a unha cantidade próxima aos 17.000 espectadores debido á gran demanda de localidades e abonos por parte dos afeccionados do Unicaja Málaga. Finalmente o proxecto aprobouse para ampliar o aforamento até 13.000 espectadores. O proxecto de ampliación atópase na súa segunda fase.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*CB Málaga

### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
Lolo Ferrari

**Lolo Ferrari**, de nome real **Eve Valois**, nada en Clermont-Ferrand o 9 de febreiro de 1963 e finada en Grasse o 5 de marzo de 2000, foi unha bailarina, cantante e actriz de cinema porno francesa.

## Filmografía 
* *Big DD* (1996)
* *Camping Cosmos* (1996)
* *Double Airbags* (1996)
* *Planet Boobs* (1996)
* *Lolo Ferrari Special - The Biggest Tits In The World* (1997)
* *Mega Tits 6* (1998)
* *Le King de ces Dames* (1999)
* ''Quasimodo d'El Paris* (1999)
* *Der Generalmanager oder How To Sell A Tit Wonder'' (2006)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Lolo Ferrari
Amaya, Burgos

**Amaya** é unha localidade do municipio de Sotresgudo, na provincia española de Burgos. Segundo datos do Instituto Nacional de Estadística de 2008 ten 50 habitantes. Administrativamente trátase dunha Entidade Local Menor dentro do municipio ao que pertence.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Roteiro de sendeirismo que transcorre pola localidade
FSweekend

miniatura|Pilotos operando unha cabina de voo durante a FSweekend de 2009
[miniatura|250px|O [Aviodrome en Lelystad.]]
A **FSweekend** é un dos maiores eventos de simulación de voo do mundo. Realízase desde 1999 anualmente, celebrándose a partir de 2005 a comezos de novembro no Aviodrome do Aeroporto de Lelystad. Participan clubs, revistas, construtores de cabinas de voo, aeroliñas virtuais e compañías produtoras de software e hardware para simulacións de voo. No ano 2007 participaron 300 exhibidores.

## Historia 
A asociación de amigos do Aviodrome organizou o  4 de outubro de  1998 un pequeno evento de simulación de voo no Aviodrome, que entón estaba no Aeroporto de Ámsterdan-Schiphol que atraeu a máis visitantes dos previstos a pesar de non se realizar publicidade da cita, debido a este éxito volveu a organizar como evento anual 1999 dentro da Semana da Ciencia e da Técnica en outubro, a partir de 2005 celébrase a comezos de novembro.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Web oficial
Eiriz

O topónimo **Eiriz** pode referirse a:

;En Galiza
***Eiriz**, lugar da parroquia de Brigos, no concello de Chantada;
***Eiriz**, lugar da parroquia de Parada, no concello da Estrada;
***Eiriz**, lugar da parroquia de Folgoso do Courel, no concello de Folgoso do Courel;
***Pena de Eiriz**, lugar da parroquia de Recemel, no concello das Somazas;
***A Pena de Eiriz**, lugar da parroquia de Seoane, no concello das Pontes de García Rodríguez;
***Vilar de Eiriz**, lugar da parroquia do Mato, no concello de Chantada;
***Beleiriz**, lugar da parroquia de San Xoán de Moeche, no concello de Moeche.

;Fóra de Galiza

;En Portugal
***Eiriz**, freguesía do concello de Paços de Ferreira.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Santa Irmandade

A **Santa Irmandade** (en castelán, *Santa Hermandad*) é o nome xenérico co que se coñecían os grupos de xente armada instituídos en 1476 en Castela e pagados polos concellos para perseguiren os malfeitores e criminais. Foi disolta en 1834, creándose dez anos máis tarde a Garda Civil.
Universo paralelo

[225px|dereita|miniatura|Mapa de [O marabilloso mago de Oz|Oz e os terreos da contorna.]]
Un **universo paralelo** ou unha **realidade alternativa** é unha hipotética realidade allea á nosa que coexiste con ela. Aínda que ambos os termos son, por regra xeral, sinónimos, existen connotacións adicionais co termo "realidade alternativa", que implica unha variación da nosa propia realidade. Pola outra banda, o termo "universo paralelo" é máis xeral, sen implicar necesariamente relación ningunha co noso universo.

Os posibles mundos paralelos que constitúen a nosa realidade física son un grupo específico de universos paralelos, denominado "multiverso".
Pedra filosofal

miniatura|200px|*O alquimista na procura da pedra filosofal* de Joseph Wright, 1771.
A **pedra filosofal** (en latín: *lapis philosophorum*) é unha lendaria substancia de alquimia da que se di que pode volver os metais vulgares en ouro (*chrysopoeia*); tamén se creu que era un elixir da vida, útil para o rexuvenecemento e posiblemente para atinxir a inmortalidade. Durante moito tempo foi o obxectivo da alquimia occidental, perseguida por alquimistas como Isaac Newton, Nicolas Flamel ou Frater Albertus.
Thomas Demenga

**Thomas Demenga**, nado o 12 de xuño de 1954 en Berna, é un compositor e violoncellista suízo.

## Traxectoria 
Demenga estudou con Walter Grimmer, Antonio Janigro, Leonard Rose e Mstislav Rostropovich na Juilliard School de Nova York. A súa especialidade é a música de cámara e os recitais, desde 1980 é profesor da Escola de Música de Basilea. De 2001 a 2006 foi director do festival de música para xoves intérpretes de Davos. Ademais do repertorio clásico como o de Bachs, tamén interpreta a de compositores contemporáneos como Holliger, Carter, Veress, Zimmermann, Yun ou Hosokawa, estreando el algunhas das súas obras.

## Composicións 
* *ImproCompris*, 2003
* *Solutio*, 2003
* *Les adieux*, 2000
* *Ambidextrie*, 1999 
* *Coniunctio*, 1998
* *Eine kleine Erregung (über Berg und Bach)*, 1996 
* *Palindromanie*, 1994

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web de Thomas Demenga
Mundo de fantasía

Un **mundo de fantasía** é un universo ficticio empregado nas novelas e xogos de fantasía. Os mundos típicos conteñen maxia ou elementos máxicos, e a miúdo, temas medievais ou futuristas. Algúns mundos poden ser un universo paralelo conectado coa Terra mediante portais máxicos; unha Terra ficticia situada nun pasado ou futuro remoto; ou un mundo completamente independente localizado noutro universo.

Moitos mundos de fantasía están amplamente baseados na historia do mundo real, na súa xeografía e socioloxía, así como na mitoloxía e o folclore.

## Notas
Segunda mutación consonántica

[miniatura|300px|O [lingua altoalemá|alto alemán subdivídese en alemán superior (verde) e alemán central (azul), que xa se distinguía do baixo alemán (amarelo). As isoglosas principais, a de Benrath e a de Speyer, están marcadas en negro.]]
A **segunda mutación consonántica** é un conxunto de modificacións fonéticas que afectaron ás consoantes do antigo alto alemán (actualmente coñecido simplemente como "alemán", ou "alemán estándar") separándoo do baixo alemán a través dunha isoglosa coñecida como liña Benrath. Apareceu tras as modificacións descritas polas leis de Grimm e de Verner (que se agrupan baixo o nome de "primeira mutación consonántica") entre os séculos IV e VIII. Afectou a case todo o léxico do momento, pero tamén a palabras posteriores.

O estudo destas modificacións é básico para a comprensión das especificidades fonéticas do alemán a respecto das outras linguas xermánicas.
Contrarreforma

A **Contrarreforma**, tamén denominada **reforma católica**, é o nome dado ao movemento creado no seo da Igrexa católica en resposta á reforma protestante iniciada con Lutero a partir de 1517. En 1543, a Igrexa católica convocou o Concilio de Trento establecendo, entre outras medidas, a continuación do Tribunal do Santo Oficio (Inquisición), a creación do *Index Librorum Prohibitorum*, cunha relación de libros prohibidos pola igrexa, e o incentivo á catequese dos pobos do Novo Mundo, coa formación de novas ordes relixiosas dedicadas a esa empresa, incluíndo a Compañía de Xesús. Outras medidas incorporaron a reafirmación da autoridade papal, o mantemento do celibato, a creación do catecismo e seminarios e a supresión de abusos mediante indulxencias.
Consello de Castela

O **Consello de Castela** (Real e Supremo Consello de Castela) ou **Consejo de Castilla** era a columna vertebral e principal centro de poder da estrutura de goberno da Monarquía Hispánica durante a Idade Moderna (séculos XVI a XIX), que se define como polisinodal, é dicir, con multiplicidade de Consellos.