open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gran Premio de Hungría de 1992

O **Gran Premio de Hungría de 1992** foi unha carreira de Fórmula Un que se disputou o 16 de agosto de 1992, no circuíto de Hungaroring. Foi a undécima carreira da tempada de 1992. A carreira foi o oitavo Gran Premio de Hungría e a sétima en Hungaroring. A carreira, disputouse sobre 77 voltas do circuíto de catro quilómetros para unha distancia de carreira de 305 quilómetros. Nigel Mansell asegurou o Campionato de Pilotos ao terminar a carreira en segunda posición, detrás do McLaren de Ayrton Senna.

## Clasificación 
### Cualificación Previa 
### Cualificación
### Carreira
## Lïderes por volta 
* Riccardo Patrese 38 (1-38), Ayrton Senna 39 (39-77)

## Posicións logo da carreira
***Texto en negra** indica que aínda ten unha posibilidade teórica de converterse en campión do mundo.

;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Fray Junípero

***Fray Junípero*** foi un semanario editado en Ordes en 1880.

## Historia e características 
Apareceu en marzo de 1880 para substituír a *El Fomento*. Periódico satírico que aparecía os martes. Cesou a súa edición en maio, cando volveu editarse *El Fomento*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Gran Premio de Bélxica de 1992

O **Gran Premio de Bélxica de 1992** foi unha carreira de coches de Fórmula Un disputada o 30 de agosto de 1992, no Circuíto de Spa-Francorchamps. A carreira, disputada sobre 44 voltas no circuíto de sete quilómetros para unha carreira de distancia de 305 quilómetros, foi a duodécima rolda da tempada de , o 50º Gran Premio de Bélxica, o 38ª que se celebrou en Spa-Francorchamps.

A carreira gañouna Michael Schumacher co Benetton, a primeira do seu récord de 91 vitorias e a primeira dun piloto alemán desde Jochen Mass no Gran Premio de España de 1975 dezasete anos antes. O triunfo do Benetton B192 tamén marca a última vitoria na F1 dun coche cunha caixa de cambios manual H-Pattern. Segundo e terceiro foron os pilotos de Williams Nigel Mansell (quen sobreviviu a unha colisión con Jean Alesi na primeira curva) e Riccardo Patrese, aseguraron para o equipo o seu primeiro título de Construtor desde .

Terminaron dezaoito autos, o maior número de finalistas da tempada, aínda que Érik Comas lesionouse nun choque durante a práctica e non comezou. Ao pasar xunto ao automóbil accidentado Ayrton Senna detívose na pista para axudar a Comas e evitou un incendio cortando o motor. Comas quedara inconsciente pero recuperouse rapidamente. Emanuele Naspetti fixo o seu debut no Gran Premio para o equipo March. Por primeira vez na tempada de 1992 non se celbrou a precualificación, despois de que Brabham non se presentara, poñendo fin aos 30 anos de historia do equipo.

## Carreira 
Durante a carreira, Senna mostrou un forte ritmo nas primeiras voltas. Con todo, apostou a que a choiva deteríase e, polo tanto, non necesitaría cambiar a pneumáticos para choiva. Esta estratexia fallou, tivo que entrar a boxes para cambiar os seus pneumáticos, o que o deixou en duodécimo lugar e necesitou o posteriormente famoso movemento de adiantamento ao Lotus de Mika Häkkinen desde o exterior para ser quinto na volta 43 (xusto cando Michael Schumacher comezaba a súa última volta).

Johnny Herbert retirouse no seu Lotus do oitavo lugar debido a un problema no motor só 10 segundos antes de que Michael Schumacher cruzase a liña para a primeira vitoria da súa carreira. Herbert clasificouse no décimo terceiro lugar.

Esta carreira foi a 500º saída da Scuderia Ferrari nunha carreira do Campionato Mundial como equipo.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Posicións logo da carreira
***Texto en negra** indica Campión Mundial.

;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**:  Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas
*

### Ligazóns externas
Aeroporto do Porto Santo

O **aeroporto do Porto Santo**  é un aeroporto portugués situado en Vila Baleira a capital da illa de Porto Santo, en Madeira.

## Historia 
A illa de Porto Santo foi a primeira das illas de Madeira en ter un aeroporto. No ano 1959 construíuse a súa pista cunha lonxitude inicial de 2 000 metros. O primeiro avión en aterrar foi un Douglas DC-4 de TAP Portugal o día 20 de xullo de 1960.

As infraestruturas do aeroporto foron mellorándose co tempo, incrementándose a lonxitude da pista e a superficie da plataforma. As últimas melloras remataron o 28 de agosto de 1995 coa inauguración dunha nova terminal de pasaxeiros e un novo incremento da lonxitude da pista ata acadar os 3 000 metros.

## Aeroliñas e destinos
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto

## Notas
Tabarnia

200px|miniatura|Mapas comparativos das comarcas catalás en función do voto nas eleccións de 2017.

**Tabarnia** é un concepto satírico inventado en 2015 pola entidade Barcelona is not Catalonia —organización contraria á independencia de Cataluña- que propón a creación dunha autonomía que estaría conformada por unha parte das provincias de Barcelona e Tarragona.

## Características 
A partir dos datos das eleccións catalás celebradas en decembro de 2017, nesta rexión ficticia o independentismo catalán superaría o 50 % dos votos en Moianès [77,29%], o Alt Penedès [61,98%], o Alt Camp [61,57%], o Bages [61,28%], a Selva [56,28%], o Maresme [53,78] e a Anoia [51,61%] e superaría en votos (sen acadar o 50% do total) fronte aos partidos unionistas no Baix Camp [48,2%], o Vallès Oriental [47,51%] e na cidade de Barcelona [45,78%]. Por outra banda, os partidos do bloque unionista superarían o 50 % de votos no Tarragonès [55,21%] (incluída Tarragona capital), o Baix Penedès [51,81%] e o Baix Llobregat [55,17%].

A proposta para a creación dunha nova autonomía estaría baseada no artigo 143 da Constitución española de 1978.

### Redes sociais 
Aínda que o movemento non era novo, o día 27 de decembro de 2017 volveuse activar e converteuse en *trending topic* en Twitter grazas a unha recollida de sinaturas que comezou no sitio web Change.org, onde superou as 232 000. O obxectivo dos promotores é a celebración dun referendo en 2019 para a creación da nova autonomía.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Gerrymandering
Gradamil

Como topónimo **Gradamil** pode referirse a:

;En Galiza
***Gradamil**, lugar da parroquia de Lardeiros, no concello do Pino;
***Gradamil**, lugar da parroquia de Medín, no concello do Pino.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Gralleiras

Como topónimo **Gralleiras** pode referirse a:

;En Galiza
***Gralleiras**, lugar da parroquia de Carantoña, no concello de Vimianzo;
***As Gralleiras**, lugar da parroquia de Córgomo, no concello de Vilamartín de Valdeorras.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Gumersindo Liñares Iglesias

**Gumersindo Liñares Iglesias**, finado en Ordes o 24 de agosto de 1929, foi un político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Juan Liñares Carmuega e Carmen Iglesias Rodríguez. Apoiou a Antonio del Río, pero cando caeu pasou ao bando de Saturnino Aller Rodríguez. Foi nomeado xuíz municipal de Trazo en 1889. Foi alcalde de Trazo de 1905 até a ditadura de Primo de Rivera. En 1923 negouse a entregar o bastón de mando á autoridade militar, polo que foi detido e levado á Coruña.

## Vida persoal 
Casou con Pilar Iglesias Rapela, irmá da muller de Antonio Concheiro Rodríguez, e foi pai de Juan Liñares Iglesias.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* A familia Liñares
As Grades

Como topónimo **As Grades** pode referirse a:

;En Galiza
***As Grades**, lugar da parroquia das Achas, no concello da Cañiza;
***As Grades**, lugar da parroquia de Oia, no concello de Vigo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Gradín

O topónimo **Gradín** pode referirse a:

;En Galiza
***Gradín**, lugar da parroquia de Toirán, no concello de Láncara;
***Gradín**, lugar da parroquia de Ponte Caldelas, no concello de Ponte Caldelas.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Gradón**, lugar da parroquia das Negradas, no concello de Guitiriz;
***Graduín**, lugar da parroquia das Goiriz, no concello de Vilalba.
Grallás

O topónimo **Grallás** pode referirse a:

;En Galiza
***Grallás**, parroquia do concello do Páramo;
****Grallás**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Grallal**, lugar da parroquia de Caamaño, no concello de Porto do Son.
Granda Vella

O topónimo **Granda Vella** pode referirse a:

;En Galiza
***A Granda Vella**, lugar da parroquia de Fraialde, no concello de Pol;
***Granda Vella de Abaixo**, lugar da parroquia de Rioaveso, no concello de Cospeito;
***Granda Vella de Arriba**, lugar da parroquia de Rioaveso, no concello de Cospeito.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Mehmet Topal

**Mehmet Topal**, nado o 3 de marzo de 1986 en Malatya, é un futbolista turco. Xoga de mediocentro defensivo e o seu club actual é o Fenerbahçe.

## Palmarés 
* **Superliga de Turquía (2)**: 2007–08, 2013–14
* **Supercopa de Turquía (2)**: 2008, 2014

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en fenerbahce.org
* Datos do xogador en transfermarkt.es
* Datos do xogador en tff.org
Domingo Rial Seijo

**Domingo Rial Seijo**, nado en Vilagarcía de Arousa o 22 de marzo de 1889, foi un xornalista galego. 

## Traxectoria 
Fillo de José Rial e Remedios Seijo. Emigrou a Buenos Aires. Foi contador xeral dunha das empresas alemás máis grandes da Arxentina. Creou o Hogar Gallego despois da escisión da Casa de Galicia. Fundador e administrador da  revista *Céltiga* con Ramón Peña, da que chegou a ser director.
## Vida persoal 
Casou con Purificación Rodríguez Mella, que finou en 1930, e foi pai de Delia e Osvaldo Rial Rodríguez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Domingo Rial Seijo
Grallás, Grallás, O Páramo

**Grallás** é un lugar da parroquia de Grallás, no concello lugués do Páramo na comarca de Sarria. Segundo o IGE, en 2020 tiña 44 habitantes (20 homes e 24 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Grallás 
### Parroquias do Páramo 
## Notas
Annette Meakin

**Annette Mary Budgett Meakin**, nada en Bristol o 12 de agosto de 1867 e finada en Chipping Ongar (Essex) o 26 de xullo de 1959, foi unha escritora inglesa de libros de viaxes, autora de *Galicia, a Suíza de España* (1909).

## Traxectoria
Foi filla de Edward Ebenezer Meakin e Sarah Budgett. O seu pai traballaba nunha plantación de té en Almora, na India. Foi á escola en Inglaterra e Alemaña. Estudou música no Royal College of Music de Kensington e no Stern Conservatoire de Berlín, e estivo na University College London. Durante a primeira guerra mundial traballou como asistente de química.

Ela e a súa nai foron as primeiras mulleres inglesas en viaxar ao Xapón no ferrocarril Transiberiano. Saíron de Londres en xaneiro de 1900 e chegaron a Rusia o 21 de maio logo de parar un tempo en París. Escribiu un texto sobre a viaxe, publicado ao ano seguinte. No libro, *A Ribbon of Iron*, relata tamén as súas paradas en Omsk, Tomsk, Krasnoyarsk e unha ruta polo río Ienisei, que desemboca no océano Ártico.

En 1921 demandou por plaxio á autora Catherine Gasquoine Hartley, quen en 1912 publicara *The Story of Santiago de Compostela*. O texto tiña moitas similitudes co libro de Meakin *Galicia, the Switzerland of Spain* (1909). Como parte do acordo, o libro de Hartley foi retirado das bibliotecas.

A autora doou os seus fondos á Bodleian Library, da Universidade de Oxford

## Obra
miniatura|page=9|*Galicia, The Switzerland of Spain*.
**A Ribbon Of Iron* (1901).
**In Russian Turkestan: A Garden of Asia* (1903).
**Russia Travels and Studies* (1906).
**Woman In Transition* (1907).
**Galicia, The Switzerland Of Spain* (1909). Hai dúas versións en galego:
:**Galicia inédita. Diario de viaxe de Annette Meakin* (1994), Editorial Tambre. Tradución de Rebeca Quintáns López.
:**Galicia, a Suíza de España* (2023), Rinoceronte Editora. Tradución de Alberto Álvarez Lugrís.
**Hannah More* (1911).
**What America Is Doing, Letters From The New World* (1911).
**Enlistment Or Conscription?* (1914).
**Nausikaa* (1926/1938).
**Polyeuctes* (1929).
**Goethe and Schiller: 1785-1805 The Story of a Friendship* (1932, 3 volumes).

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Literatura de viaxes
### Ligazóns externas 
*
Eugenio Pérez Abadín

**Eugenio Pérez Abadín**, finado en Covas (Viveiro) o 28 de xuño de 1961, foi un político galego.

## Traxectoria 
Foi alcalde de Viveiro entre 1932 e 1933. Permaneceu como concelleiro e foi primeiro tenente alcalde. Volveu ser nomeado alcalde logo da destitución de José Santiago Seijo en setembro de 1935. Cesou como alcalde logo da reposición do anterior en xaneiro de 1936.

## Vida persoal 
Casou con Consuelo Cociña Castiñeiras en 1932.
## Notas
José Marqués González

**José Marqués González**, finado en Viveiro o 10 de decembro de 1923, foi un político galego.

## Traxectoria 
Concelleiro en Viveiro e primeiro tenente de alcalde, foi nomeado alcalde de Viveiro o 13 de agosto de 1911 logo da destitución polo gobernador civil do alcalde Juan Muíño Cora. Logo foi concelleiro e primeiro tenente de alcalde. Foi presidente da Sociedad de Obreros. Volveu ser nomeado alcalde en outubro de 1912. Volveu ser alcalde en agosto de 1914, continuando no cargo até a ditadura de Primo de Rivera. Suicidouse o 10 de decembro de 1923 ante o temor de que o alcanzase algunha responsabilidade polo desempeño do cargo.

## Notas
Juan Muíño Cora

**Juan María Muíño Cora**, nado en Viveiro e finado no mesmo concello o 11 de decembro de 1914, foi un político galego.
## Traxectoria 
Foi nomeado alcalde de Viveiro por Real Orde en marzo de 1910. Foi suspendido no cargo polo gobernador civil o 12 de agosto de 1911 por desobediencia grave e continuou como concelleiro. En decembro de 1914 foi vítima dun atentado con móbiles políticos en Landrove, e faleceu aos poucos días a consecuencia das feridas.

## Notas
A Gramela

O topónimo **A Gramela** pode referirse a:

;En Galiza
***A Gramela**, lugar da parroquia de Visma, no concello da Coruña;
***A Gramela**, lugar da parroquia de Vilachá de Mera, no concello de Lugo;
***A Gramela**, lugar da parroquia de Santa Mariña de Brañas, no concello de Toques.
Aeroporto de Bozeman Yellowstone

O **aeroporto internacional de Bozeman Yellowstone** , tamén coñecido como **aeroporto Gallatin Field**, é un aeroporto situado en Belgrade, a 13 quilómetros ano noroeste de Bozeman, Montana, no condado de Gallatin. É propiedade da Gallatin Airport Authority, e no ano 2013 converteuse no aeroporto máis concorrido de Montana.

## Aeroliñas e destinos
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto

## Notas
Grandameá

O topónimo **Grandameá** pode referirse a:

;En Galiza
***Grandameá**, lugar da parroquia de Roás, no concello de Cospeito;
***Grandameá**, lugar da parroquia de Pousada, no concello de Sobrado.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Aeroporto de Edmonton

O **aeroporto internacional de Edmonton**  é o principal aeroporto da rexión de Edmonton, na provincia canadense de Alberta. Operado por Edmonton Airports, está situado a 26 quilómetros ao sur do centro de Edmonton, no condado de Leduc. O aeroporto ofrece voos regulares a grandes cidades do Canadá, Estados Unidos, México, o Caribe, Centroamérica e Europa.

O aeroporto é un importante centro de conexións para o norte de Alberta e o norte do país. É o aeroporto máis grande do Canadá en área total, o quinto máis concorrido en termos de pasaxeiros e o noveno en número de operacións. No ano 2016 pasaron polas súas instalacións un total de 7 523 864 pasaxeiros.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto

## Notas
Justo Taladrid Catá

dereita|miniatura|Necrolóxica en *El Ideal Gallego*.
**Justo Taladrid Catá**, nado en Magazos (Viveiro) en 1864 e finado na Coruña o 28 de marzo de 1938, foi un empresario e político galego.
## Traxectoria 
Fillo de Justa Catá Seara. Emigrou a Cuba con 16 anos. A principios do século XX era un próspero comerciante de sedaría e dirixía a empresa Taladrid Hermanos. Foi impulsor e dirixente da sociedade *Vivero y su Comarca* creada en 1910. Retornou a Viveiro en 1912. Ao ano seguinte fundou a Liga Agraria del Landro con outros habaneiros e promoveu a candidatura do deputado liberal albista José Soto Reguera polo distrito ata 1923. Na ditadura de Primo de Rivera foi deputado provincial en Lugo. Durante os primeiros tempos da Guerra Civil contribuíu ás colectas promovidas polas autoridades franquistas con xenerosos donativos. Finou na Coruña o 28 de marzo de 1938.

Escribiu os folletos *Progreso del distrito de Vivero en los años 1910 a 1930* (Viveiro, 1931) e *Verdades como puños y consideraciones. Mis servicios al distrito de Vivero* (A Coruña, 1935), nos que se defendeu das críticas á súa traxectoria na Ditadura.

## Obras 
* *Verdades como puños y consideraciones. Mis servicios al distrito de Vivero* (edición facsimilar). Consello da Cultura Galega, 2024. ISBN 978-84-17802-58-5.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* A Sociedade de Instrucción “Vivero y su Comarca”
Vía JAK-STAT

A **vía JAK-STAT** ou **vía de sinalización JAK-STAT** transmite información procedente de sinais químicos extracelulares ao núcleo celular, o que ten como resultado a transcrición do ADN e a expresión de xenes implicados na inmunidade, proliferación celular, diferenciación celular, apoptose e oncoxénese. A fervenza de sinalización JAK-STAT consta de tres compoñentes principais: un receptor da superficie celular, unha quinase Xano (JAK, *Janus kinase*) e dúas proteínas "transdutoras de sinais e activadoras da transcrición" (STAT, do inglés *Signal Transduction Activator of Transcription*). A alteración ou desregulación da funcionalidade da vía JAK-STAT pode orixinar síndromes de deficiencia inmunitaria e cancros. Despois, as JAK activadas fosforilan residuos de tirosina no receptor, creando sitios de unión para proteínas que posúan o dominio SH2. As STAT que conteñen o dominio SH2 son recrutadas ao receptor onde son tamén fosforiladas na tirosina polas JAK. Estas  STAT activadas forman hetero- ou homodímeros e trasládanse ao núcleo celular, onde inducen a transcrición de xenes diana. As STAT poden tamén ser fosforiladas directamente polas receptor tirosina quinases, como o receptor do factor de crcemento epidérmico, e tamén por non-receptor (citoplásmicas) tirosina quinases como c-src.

A vía está regulada negativamente a múltiples niveis. As proteína tirosina fosfatases eliminan os fosfatos dos receptores de citocinas e STAT activadas. As STATs son tamén reguladas negativamente polos inhibidores proteicos das STAT activadas (PIAS), que actúan no núcleo a través de varios mecanismos. Por exemplo, PIAS1 e PIAS3 inhiben a activación transcricional por STAT1 e STAT3, respectivamente, ao unirse e bloquear o acceso ás secuencias de ADN que elas recoñecen.

## Nota 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Inhibidor da quinase Xano, un tipo de fármacos que bloquean as quinases Xano (*Janus*) usadas como terapia do cancro.

### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* JAK-STAT, revista revisada por pares publicada por Landes Bioscience
Gran Premio de Portugal de 1992

O **Gran Premio de Portugal de 1992** foi unha carreira de Fórmula 1 que tivo lugar o 27 de setembro de 1992 no Autódromo do Estoril. Foi a décimo cuarta rolda da tempada de Fórmula Un de . A carreira foi o 21º Gran Premio de Portugal e o noveno en Estoril. Disputáronse 71 voltas ao circuíto de catro quilómetros para unha distancia de carreira de 309 quilómetros.

Nigel Mansell gañou a carreira desde a pole position, no proceso estableceu novos récords, a maioría de vitorias (nove) e a maioría de puntos (108) nunha tempada, cos pilotos de McLaren Gerhard Berger e Ayrton Senna segundo e terceiro. Con todo, a carreira recórdase polo accidente entre Berger e o Williams de Mansell, compañeiro de equipo de Riccardo Patrese. Coa intención de facer unha parada en boxes, Berger moveuse cara ao lado dereito da pista ao comezo da recta principal, con Patrese seguindoo no seu rebufo. Ao non darse conta das intencións de Berger, Patrese desviouse para evitalo, pero a súa roda dianteira dereita golpeou a parte traseira esquerda de Berger e o Williams saíu lanzado polo aire, case golpeando unha ponte peonil sobre a pista. Patrese escapou do accidente mazado pero ileso, e os comisarios non castigaron a ningún dos pilotos. Os restos do accidente, con todo, causaron numerosos incidentes, con Michael Schumacher e Pierluigi Martini sufrindo picadas e JJ Lehto sufrindo unha leve lesión mentres o eixe de transmisión do Williams pasaba por baixo da carrocería do seu Dallara, golpeándoo na perna.

Antes desta carreira, o equipo Fondmetal con problemas financeiros retirouse do deporte, o terceiro equipo en facelo esta tempada logo de Brabham e Andrea Moda Formula. Iso significaba que só había 26 automóbiles na lista de entrada, e polo tanto, este Gran Premio foi o primeiro desde  no que todos os autos cualificaron automaticamente para a carreira, independentemente dos tempos de volta de cualificación.

Esta carreira foi a última vez que un motor Honda fixo a volta rápida ata que Fernando Alonso repetiu o logro no Gran Premio de Italia de 2016, e a última vez que McLaren obtería un resultado de puntos dobres cos motores Honda ata o Gran Premio de Hungría de 2015.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreiras 
## Posicións logo da carreira
***Texto en negra** indica Campión do Mundo.

;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación..

## Referencias
*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Transmutación nuclear

A **transmutación nuclear** é a conversión dun elemento químico ou dun isótopo noutro elemento químico. Xa que tódolos elementos e isótopos dun elemento están definidos polo número de protóns e neutróns presentes nos seus átomos, a transmutación nuclear sucede en calquera proceso no que se modifica o número de protóns ou neutróns do núcleo atómico. A transmutación pode conseguirse ben por medio de reaccións nucleares, nas que unha partícula externa reacciona co núcleo, ou por decaemento radioactivo sen precisar unha causa externa.

A transmutación nuclear por nucleosíntese estelar no pasado creou a maioría dos elementos químicos máis pesados do Universo coñecido e continua tendo lugar, creando a maioría dos elementos máis comúns como o helio, osíxeno ou o carbono. A maioría de estrelas realizan a transmutación por medio de reaccións de fusión con hidróxeno e helio, mentres que as estrelas máis grandes tamén podend fusionar elementos máis pesados nas fases tardías da súa evolución.

A transmutación artificial pode darse utilizando máquinas que teñan a enerxía suficiente para provocar cambios na estrutura nuclear dos elementos, como poden ser aceleradores de partículas ou reactores tokamak. Os reactores de fisión convencionais tamén provocan transmutacións artificiais ó expoñer elementos a neutróns producidos pola fisión dunha reacción nuclear en cadea artificial.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
Aeroporto de Calgary

O **aeroporto internacional de Calgary**  é un aeroporto internacional que serve á cidade canadense de Calgary, na provincia de Alberta. Está situado a uns 9 quilómetros ao nordés do centro da cidade. No ano 2016 foi o cuarto aeroporto máis concorrido do Canadá, pasando polas súas instalacións un total de 15 680 616 pasaxeiros. As industrias do petroleo, gas e turismo da rexión axudaron a impulsar o crecemento do aeroporto, que ten voos cara a destinos en Norteamérica, Centroamérica, Europa e Asia. Calgary tamén é un centro de conexións para as dúas principais aeroliñas canadenses, Air Canada e WestJet.

Construído a finais dos anos 30, as súas instalacións medraron ata ter catro pistas, dúas terminais de pasaxeiros, almacéns para carga e outras infraestruturas. The Calgary Airport Authority opera o aeroporto mentres paga un alugueiro ao goberno federal. Preto do aeroporto está a autestrada Deerfoot Trail que conecta coa cidade e o transporte público tamén chega ás súas instalacións.

## Aeroliñas e destinos
### Carga
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto

## Notas
Aeroporto L.F. Wade

O **aeroporto internacional L.F. Wade** , anteriormente chamado **aeroporto internacional de Bermuda**, é o único aeroporto que serve ao territorio británico de ultramar das Bermudas, no océano Atlántico. Está situado na parroquia de St. George's e atópase a 11 quilómetro ao nordés da cidade de Hamilton, a capital do arquipélago. Ten unha terminal de pasaxeiros, unha de carga, oito postos de estacionamento de aviñons e pode operar todos os tamaños de aparellos, incluído un Airbus A380. A día de hoxe sete aeroliñas operan servizos regulares ás Bermudas, voando a destinos no Canadá, o Reino Unido e os Estados Unidos.
## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto

## Notas
Aeroporto de Cantón-Baiyun

O **aeroporto internacional de Cantón-Baiyun**  é o principal aeroporto de Cantón, a capital da provincia de Guangdong, na China. Os seus códigos están heredados do antigo aeroporto da cidade. O aeroporto de Baiyun serve como centro de conexións para China Southern Airlines, FedEx Express, 9 Air, Hainan Airlines e Shenzhen Airlines.

No ano 2016 foi o terceiro aeroporto máis concorrido da China e o décimo quinto do mundo en termos de pasaxeiros, cun total de 59 732 147 viaxeiros ese ano. En termos de tráfico de carga é o terceiro máis concorrio do país e o décimo noveno do mundo.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto

## Notas
Autumn of the Seraphs

***Autumn of the Seraphs*** é o cuarto álbum da banda estadounidense de indie rock Pinback, publicado o 11 de setembro de 2007 a través do selo Touch and Go Records. A primeira impresión do traballo viña acompañada dun disco extra con tres cancións inéditas, dúas das cales se gravaron nas mesmas sesións que *Autumn of the Seraphs*. A portada foi realizada por Mike Sutfin que tamén traballou para o xogo de cartas coleccionables *Magic: The Gathering*.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Nothing

**Nothing** é unha banda estadounidense de shoegaze formada en 2010 en Filadelfia. O grupo autoeditou varios EPs antes de asinar un contrato con Relapse Records e publicar o seu álbum de estrea, *Guilty of Everything*, en marzo de 2014. O seu segundo traballo, *Tired of Tomorrow*, sería editado o 13 de maio de 2016.

## Discografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial

## Notas
Drive Like Jehu (álbum)

***Drive Like Jehu*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de post-hardcore Drive Like Jehu, publicado en 1991 a través dos selos Cargo Music e Headhunter Records. Aínda que non é tan apreciado como o seu segundo e derradeiro disco *Yank Crime*, o traballo gañou notoriedade nos emerxentes movementos noise rock e math rock, que posteriormente levaría a moitos dos seguidores a considearar a Drive Like Jehu como un vínculo entre estes dous xéneros. O álbum tamén axudou a atraer a atención de grandes discográficas, facendo que tanto Drive Like Jehu como a outra banda do guitarrista John Reis, Rocket From the Crypt, asinasen un lucrativo contrato con Interscope Records.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Luanvi

**Luanvi** é unha marca de roupa deportiva con sede en Paterna, Valencia.

A empresa creouse a principios dos anos 1970. Son as siglas dos toma tres fundadores (Luis, Antonio e Vicente). Nos seus inicios adicada á produción e comercialización de disfraces. En 1972 pasa á fabricación de equipamento de fútbol. En 1977 crea a icona do abeto, baseado no concepto de natureza.

## Notas
Bimba y Lola

**Bimba y Lola** é unha empresa galega do sector da moda e complementos con sede en Mos, Pontevedra.

## Historia
A empresa foi creada en 2005 polas sobriñas de Adolfo Domínguez, Uxía e María. Creada como Moet & Mos para a venda e deseño de roupa e complentos de muller, ata 2013 en que trocou o nome por Bimba y Lola.

Cun investimento inicial de 15 millóns de euros, abriron 60 tendas en ano e medio, en España e Portugal. En Portugal ten rexistrado o nome Moet Mos Ltda. O logo inicial foron dous galgos en negro, mascotas das donas chamadas Bimba e Lola.
A empresa ten tendas en propiedade e franquías.

## Litixios
Dende 2006 a 2008 a empresa foi levada aos tribunais por Bimba Bosé polo uso da marca.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Ligazóns externas
Gris

O termo **Gris** pode referirse a:

*O **gris** é unha cor, nunha escala intermedia entre o branco e o negro.

Como topónimo, pode referirse a:

***A Gris**, lugar da parroquia de Grixoa, no concello de Santa Comba;
***A Gris**, lugar da parroquia de Brandoñas, no concello de Zas;
***Grisín**, lugar da parroquia de Tirimol, no concello de Lugo.

Amais, como apelido pode referirse a:

***Jean Antoine Arthur Gris**, botánico francés (1829-1872);
***Juan Gris**, nome artístico do pintor español cubista **José Victoriano González** (1887-1927).
If These Trees Could Talk

**If These Trees Could Talk** é unha banda estadounidense de post-rock instrumental procedente de Akron, Ohio. O grupo autoeditou o seu EP de estrea, *If These Trees Could Talk*, no ano 2006. O selo independente The Mylene Sheath re-editouno en vinilo no ano seguinte e tamén publicou o seu primeiro álbum, *Above the Earth, Below the Sky*, en 2009. A banda autoeditou o seu segundo álbum, *Red Forest*, en marzo de 2012, que foi publicado en vinilo por Science of Silence Records. Tras o seu lanzamento realizaron unha xira promocional por Europa durante o mes seguinte. A banda publicou o seu terceiro álbum, *The Bones of a Dying World*, en xuño de 2016 a través de Metal Blade Records.

## Discografía 
### EPs 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial

## Notas
Ricardo Sánchez

Co nome de **Ricardo Sánchez** podemos referirnos a:

***Ricardo Sánchez Varela**, sacerdote e escritor galego (1875-1974).
***Ricardo Sánchez Rivas**, político e escritor galego.
***Ricardo Sánchez Oroza**, arquitecto e político galego (n. 1957).
Alberto Míguez

**Alberto Míguez Alvarellos**, nado na Coruña o 25 de outubro de 1940 e finado en Madrid o 25 de setembro de 2009, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Foi fillo de Enrique Míguez Tapia catedrático e director do Instituto Masculino da Coruña. Estudou Filosofía na Universidade de Santiago de Compostela e na Universidade Central, e graduouse na Escola Oficial de Xornalismo. En 1963 comezou a dirixir o primeiro suplemento cultural de *La Voz de Galicia*, o *Artes y Letras*, no que facía recensións de cine, literatura e pintura. Foi subdirector do periódico económico *3-E*.

En 1966 publicou o libro *El pensamiento político de Castelao*, editado en París por Ruedo Ibérico. O volume, unha antoloxía de textos de Castelao, levouno ante o Tribunal de Orde Pública. Foi defendido por Valentín Paz Andrade, e condenado a seis meses de prisión e unha multa.

Seguiu a súa carreira profesional no diario *Madrid*, pechado en 1971 por Manuel Fraga. Comezou a traballar entón en *La Vanguardia* como correspondente en Marrocos e despois en Lisboa, onde cubriu a Revolución dos Caraveis. En 1976 participou na creación do xornal *El País* como redactor xefe da sección internacional, e despois regresou a *La Vanguardia* como correspondente diplomático. Entre 1982 e 1996 foi decano dos correspondentes diplomáticos de España. En 1986 o seu chalé de Zumaia (Guipúscoa) foi asaltado por membros de ETA. Morreu por mor dunha doenza hepática en Madrid o 25 de setembro de 2009.

## Vida persoal 
Estivo casado coa francesa Lilliane Dublanc, con quen tivo un fillo.
## Obra 
**El pensamiento político de Castelao* (Ruedo ibérico, 1966).
**Galicia: éxodo y desarrollo* (Cuadernos para el Diálogo, 1967).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Ricardo Sánchez Rivas

**Ricardo Sánchez Rivas**, nado en Olas (Mesía) cara a 1905, foi un político e escritor galego.

## Traxectoria 
Aprobou os exames para secretarios de xulgados municipais en maio de 1935. Oficial do concello de Mesía, foi cesado e despois reposto no cargo en xuño de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 formou parte do Comité de Defensa da República de Mesía. Foi requirido en agosto polo novo alcalde, Manuel Pardo, para que devolvese documentación do Concello. Foi detido e estivo preso no cárcere de Ordes.

Logrou embarcar na Coruña para Buenos Aires no vapor *Monte Olivia* o 22 de setembro de 1936. O xulgado de Ordes reclamouno en novembro de 1936. Foi xulgado na Coruña por rebelión na causa 380/37. A Comisión Provincial de Incautación de Bens abriulle expediente de responsabilidade civil en abril de 1938. O Tribunal Regional de Responsabilidades Políticas condenouno en rebeldía a cinco anos de inhabilitación e 250 pesetas de multa en outubro de 1940. Relatou a súa experiencia no libro *El mundo del mañana* (1963).

Exiliado na Arxentina, foi directivo da Sociedad Unión del Partido Judicial de Órdenes e formou parte do comité de redacción de *Galicia* en 1943; tamén foi secretario de Unión Gallega. Militou no gremio de gastronómicos e foi expulsado da CGT en 1950 por antiperonista. En 1950 fundou e dirixiu a revista *La Antorcha*. En 1953 encabezou un movemento de anticomunistas que levou á división da Sociedad Unión del Partido Judicial de Órdenes.
## Obras 
* *El mundo del mañana*. Buenos Aires, 1963.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Repertorio biobibliográfico do exilio galego
Blascar

**Blascar** é unha empresa galega do sector naval adicada á construción e reparación naval. Ten sede na Graña e A Cabana, Ferrol.

## Historia
As orixes do estaleiros están nun estaleiro familiar en Muros. Blascar realizaba traballos eléctricos no porto da Coruña. Freinaval abriu unha nave en Fene, no polígono de Vilar do Colo. Dende 2007 fai traballos nas instalacións da Graña e A Cabana. Posteriormente faríanse cargo das instalación co nome de Blascar.

A empresa utiliza as instalacións dos anteriores estaleiros Astafersa na Graña e Cocimar na Cabana dende 2017.

## Instalacións
*Superficie total: 11.500 m²
*Superficie construída: 3.200 m²
*Superficie Grellas: 3.500 m²
*Peso morto máx: 1000 Tn
*Lonxitude das vías: 140 m
*Eslora de varada máx: 75 m
*Manga de varada máx: 14 m
*Centro de mecanizado e corte
*Centro de calderería e tubaría
*Obradoiro de carpintaría naval
*3 Pontes guindastre: 15 Tn
*1 Guindastre torre: 10 Tn
*1 Guindastre móbil

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Ligazóns externas
Pygoscelis antarcticus

miniatura|Colonia de *P. antacticus* preto de Orne Harbor, Península Antártica
miniatura|esquerda|Vista frontal da cabeza 
miniatura|Adulto con crías
miniatura|esquerda|Un exemplar na illa Decepción.
[miniatura|*P. antarcticus* tratando de subir a un [iceberg na Antártida.]]

***Pygoscelis antarcticus*** é unha especie de pingüín que habita en diversas illas e baías do Pacífico sur e o océano Glacial Antártico. Ten unha característica liña fina negra que lle cruza a cara de modo que parece que leva un casco negro, o que fai que sexa un dos pingüíns máis doados de identificar.

## Descrición 
Miden como media 72&nbsp;cm de lonxitude e pesan de 3 a 5&nbsp;kg, pero o seu peso pode baixar a só 3&nbsp;kg dependendo do seu ciclo reprodutor. Os machos son máis grandes e pesados que as femias.

As ás con forma de aleta dos adultos son negras con beiras brancas; o lado interno das ás é branco. A cara é branca, cor que se estende por detrás dos ollos, os cales son marróns avermellados; o queixo e a gorxa son brancos tamén, e o peteiro é curto e negro. A parte superior da cabeza é negra e unha liña negra fina cruza a cara pasando pola gorxa. As fortes patas e os pés palmados son rosas. As súas patas curtas e gordas danlle unha distintiva forma de andar. A súa plumaxe branca e negra permítelle camuflarse na auga de predadores como certas focas. Cando se ve desde arriba o dorso negro da ave fusiónase coas augas escuras de abaixo, e se o ven desde abaixo, o seu ventre branco camúflase co brillo que produce o sol.

En terra constrúe niños circulares con pedras, nos que pon dous ovos, que son chocados tanto polo macho como pola femia que fan quendas durante 6 días. Os polos eclosionan pasados 37 días, e teñen dorsos grises  esponxosos e partes frontais claras. Os pitos permanecen no niño durante de 20 a 30 días antes de que se xunten con outros en garderías. Cando teñen de 50 a 60 días de vida, mudan a pluma, cubríndose coas plumas de adulto e parten para o mar.

O predador do adulto é a foca leopardo. Os ovos e polos poden ser presas de aves, como os *Chionis* e o *Stercorarius antarcticus*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 70south.com: información
* imaxes
* Penguin World: Chinstrap penguins
* Animals and Earth - fotos
Gran Premio de Australia de 1992

O **Gran Premio de Australia de 1992** foi unha carreira de Fórmula 1 que se disputou o 8 de novembro de 1992 nun circuíto urbano na cidade de Adelaida. A carreira foi o 57º Gran Premio de Australia e o oitavo disputado no circuíto de Adelaida, que tamén o converteu no oitavo GP de Australia que formou parte do Campionato do Mundo de Fórmula Un. Foi a décimo sexta e última carreira do Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1992.
	
O momento máis significativo foi unha colisión entre Ayrton Senna e Nigel Mansell cando o brasileiro intentou adiantar ao inglés, eliminando a ambos pilotos. Esta debía ser a última carreira de Fórmula 1 de Mansell antes de pasar a IndyCar, aínda que regresou brevemente en  e .

Martin Brundle (que pasou en  a Ligier), o gañador da carreira Gerhard Berger (que regresou a Ferrari en 1993) e Riccardo Patrese (que se uniu a Benetton para 1993) estabann entre os moitos pilotos para quen esta foi a última carreira cos seus equipos actuais, mentres que para Jan Lammers, Stefano Modena, Maurício Gugelmin, Olivier Grouillard foi a última carreira da súa andaina na Fórmula 1. Tamén se rumoreaba que sería a última carreira de Ayrton Senna en Mcclaren, pero isto finalmente resultaría falso xa que o brasileiro permanecería co equipo en .

Nicola Larini comezou esta carreira desde a parte posterior da grella. Jordan anotou o seu único punto da tempada con Stefano Modena, mentres que Thierry Boutsen (quen gañou aquí en 1989 anotou os seus únicos puntos da tempada 1992, e de feito os últimos puntos da súa carreira. O podio dobre de Benetton asegurou que anotasen puntos en cada rolda.

Esta foi a carreira final de McLaren cun motor Honda Racing F1 ata . A compañía deixou de participar neste deporte logo desta carreira, aínda que o Mugen unha filial da compañía continuou. Regresaron en  como fornecedores de motores a BAR. Para os equipos Dallara e March, esta foi a súa última aparición no deporte.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Race 
## Líderes por volta
* Líderes por volta: Nigel Mansell 18 (1-18); Riccardo Patrese 32 (19-50); Gerhard Berger 31 (51-81)

## Posicións logo da carreira
* **Texto en negra** indica Campión do Mundo.

;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só se inclúen as cinco primeiras posicións en ambas as clasificacións.

## Notas 
*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Caballito, Buenos Aires

**Caballito** é un barrio situado no centro xeográfico da cidade de Bos Aires, capital da Arxentina.

O barrio está atravesado polo Ferrocarril General Sarmiento (existindo a estación Caballito), pola liña A do Metro de Bos Aires (estacións Río de Janeiro, Acoyte e Primera Junta) e diversas liñas de autocar. Tamén é onde se localiza o estadio do Club Ferro Carril Oeste.

## Notas
Gude

O topónimo **Gude** pode referirse a:

;En Galiza
***Gude**, lugar da parroquia de Romeán, no concello de Lugo;
***Gude**, lugar da parroquia de Artes, no concello de Ribeira.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Gudes**, lugar da parroquia de Guntimil, no concello de Xinzo de Limia.
Guede

O topónimo **Guede** pode referirse a:

;En Galiza
***Guede**, lugar da parroquia de Folgoso, no concello de Allariz;
***Guede**, lugar da parroquia de Betán, no concello de Baños de Molgas.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Guestrar

O topónimo **Guestrar** pode referirse a:

;En Galiza
***Guestrar**, lugar da parroquia do Carballal, no concello de Palas de Rei;
***Guestrar**, lugar da parroquia de San Mamede do Carballal, no concello de Palas de Rei.
Fagor Automation

**Fagor Automation** é unha empresa vasca da Corporación Mondragón adicada ao deseño e fabricación de sistemas de Control numérico computerizado para máquinas-ferramenta, tanto hardware como software.

## Historia
As orixes da cooperativa están nos anos 1980 no departamento de automatismos de Fagor Electrónica. Pasa a chamarse Aurki, posteriormente trocaría o nome a Fagor Automation. É o quinto fabricante a nivel mundial de sistemas CNC.

## Produtos
*Sistemas CNC
**CNC para tornos
**CNC para fresadoras
**CNC para láser
**CNC para outras aplicacións
*Sistemas de captación
**Encoders lineais e angulares
**Encoders lineais e rotativos
**Encoders lineais abertos sen contacto exposto
*DRO sistemas de visualización
**DRO visualizadores para tornos
**DRO visualizadores para fresadoras e mandrinadoras
**DRO visualizadores para outras aplicacións
**DRO visualizadores para electroerosión

A empresa ten certificacións ISO 9001.

## Notas
Serie 598 de Renfe

[miniatura|300x300px|Tren da serie 598 estacionado na [Antiga estación de Vigo.]]
A **Serie 598 de Renfe** é unha familia de automotores rexionais diésel dedicados a cubrir liñas de Media Distancia de Renfe Operadora. Foron fabricados pola empresa vasca CAF. Acadan unha velocidade de 160 km/h.

## Historia 
A serie, composta por 21 unidades, foi encargada en xuño de 2001. A primeira unidade foi finalizada en marzo de 2004, e iniciou servizo comercial no corredor atlántico en decembro de 2004. Na súa orixe foron denominados *Nexios*, marca comercial que caeu en favor da súa numeración: R-598. O custo da serie completa foi de 95 millóns de euros, cun custo por unidade de 5,35 millóns de euros e por praza de 28.167 euros de 2006.

Os 598 realizaron servizos en liñas andaluzas, galegas e estremeñas. En moitas delas víronse desprazados pola serie máis moderna e numerosa 599. Está previsto adaptar estes trens para PMRs, instalando tamén un elevador especial na porta intermedia. Renfe dispón de varios destes automotores en alugueiro.

### Accidentes en Galiza 
En 2005, pouco tempo despois da súa estrea, un vehículo desta serie que cubría o traxecto entre Pontevedra e Vigo sufriu unha grave colisión cunha escavadora, que invadira parcialmente a vía, nas proximidades da estación pontevedresa.  

O 25 de abril de 2007 tres homes morreron no interior do vehículo que viaxaban logo de recibir o impacto dun S-598 en servizo nun paso a nivel en Valga, preto da estación de Pontecesures.

## Características 
Cada unidade consta de 3 coches, dous motores extremos e un remolque intermedio. Son automores diésel cunha potencia total de 1.352 kW, un deseño de baixo perfil aerodinámico e que permiten ao tren unha velocidade máxima de 160&nbsp;km/h en tipo D. Todas as unidades desta serie teñen instalado o sistema de basculación SIBI que xa se instalou na subserie 100 dos TRD.

## Servizos 
Todos os trens deste tipo operaban servizos denominados R-598, e no caso da liña 52, tamén algúns servizos de Rexional Exprés. Actualmente pasaron a circular como  Intercity e MD. Tamén realizan servizos da liña C-3 de proximidade de Sevilla, substituíndo aos antigos automotores da serie 592.

## Notas 
## Véxase tamén 
* R-598: servizo realizado con esta serie de trens.

### Ligazóns externas 
* Vídeo corporativo de Renfe sobre a serie 598.
A Carballeira, Albixoi, Mesía

**A Carballeira** é un lugar da parroquia de Albixoi no concello coruñés de Mesía na comarca de Ordes. Tiña 6 habitantes no ano 2021 segundo datos do INE dos cales 3 eran homes e 3 eran mulleres.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Albixoi 
### Parroquias de Mesía 
## Notas
Aeroporto de Bacău-George Enescu

O **aeroporto de Bacău-George Enescu**  é un aeroporto situado en Bacău, Romanía. Foi bautizado na honra do compositor romanés George Enescu e serve como cidade focal para aeroliña de baixo custo Blue Air, que é a única compañía que opera nel. O aeroporto de Bacău comparte a súa pista coa Base 95 da Forza Aérea de Romanía e con Aerostar, unha gran compañía aeroespacial e de defensa romanesa. As súas instalacións atópanse a 5 quilómetros ao sur de Bacău.

## Aeroliñas e destinos
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto

## Notas
A Igrexa, Albixoi, Mesía

**A Igrexa** é un lugar da parroquia de Albixoi no concello coruñés de Mesía na comarca de Ordes. Segundo o IGE en 2021 tiña nove habitantes (tres homes e seis mulleres).

## Toponimia 
O topónimo **A Igrexa** (do latín , o lugar da igrexa) débese á presenza no lugar da igrexa de Santa Mariña de Albixoi.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Albixoi 
### Parroquias de Mesía 
## Notas
Laura Falcó

**Laura Falcó Lara**, nada en Barcelona o 17 de marzo de 1969, é unha editora e escritora catalá.

## Traxectoria
Estudou Filoloxía Inglesa na Universidade de Barcelona e fixo un mestrado en Dirección de empresas na ESADE. En 1995 comezou a traballar no grupo Editorial Planeta como directora de mercadotecnia, e despois pasou a dirixir a editorial Martínez Roca.

Colaborou no programa de radio *La Rosa de los Vientos* de Onda Cero e no programa *Hora punta* de TVE. Tamén tivo un espazo literario no programa *Levántate y Cárdenas* de Europa FM.

No audiovisual participou como asesora no documental *Imborrable*, de Ándale Producciones.

## Obra
### Relatos 
**Gritos antes de morir* (2012). Libros del Silencio. 238 páxs. ISBN 9788494015663. Recompilación de relatos inquietantes.
**La muerte sabe tu nombre* (2013). Círculo de Lectores. 260 páxs. ISBN 978-8467256352. Reedición de ampliación de *Gritos antes de morir.*

### Novela 
**Chelston House. Llegarás deseando quedarte, soñarás con poder escapar* (2014). Dolmen Books. 272 páxs. ISBN 9788415932307. Novela gótica de suspense.
**Última llamada: vuelo CW0764* (2015). Edhasa. 320 páxs. ISBN 9788435010979.
**Amanecer de hielo* (2017). Edhasa. 320 páxs. ISBN 9788435011266.
**La maldición de la lanza sagrada. El que posea la lanza de Longinos será el amo del mundo, pero el que la pierda encontrará su propia muerte* (2020). La esfera de los libros. 376 páxs. ISBN 9788491647584. Traducida ao portugués.

### Ensaio 
* *Ecos del pasado. Los mejores casos de Fantasmas, impregnaciones y poltergeist* (2018). Luciérnga.  360 páxs. ISBN 978-84-17371-03-6.
* *Los 13 asustadores profesionales más famosos de la historia* (2021). BABIDI-BU LIBROS. 32 páxs. ISBN 9788418649769. Con Lorenzo Fernández Bueno.

### Libros colectivos 
* *El colegio invisible. La historias de misterios máis escuchadas* (2022). La esfera de los libros. ISBN 9788413842882

## Premios 
* 2014: Premio á mellor novela en Imagina Málaga, por *Chelston House.*
* 2020: Premio ODILO á mellor autora 2020.

## Notas