open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Associació Esportiva Prat

A **Associació Esportiva Prat** é un club de fútbol de España, da cidade de El Prat de Llobregat, na provincia de Barcelona. Foi fundado en 1945 e actualmente xoga na Segunda División B Española.

## Historia 
Os primeiros clubs de fútbol do Baix Llobregat foron clubs de afeccionados. Foi cara aos anos 30 cando apareceron a **Peña Gol** e a **Peña Merengues** e os dous primeiros clubs de certa relevancia, o **Club Deportiu Prat** (1934) e o **CD Internacional** (1935). Ambas as entidades fusionáronse o ano 1939 por iniciativa de Rafael Mas, dando lugar á **Unió Deportiva Prat**, que no seu primeiro ano de vida gañou o Campionato de Cataluña Afeccionado. Pero o seu éxito foi a súa morte, xa que se desmantelou o equipo e o club acabou desaparecendo.

O 7 de febreiro de 1945, naceu o actual **Associació Esportiva Prat** baixo a presidencia de Josep Aleu Torres.

O 10 de xuño de 1984, o equipo consegue o primeiro ascenso a Terceira División, logo de tres ascensos consecutivos.

Na tempada 2011/12 proclámase campión do grupo V da Terceira División e xoga o play-off de campións. O 27 de maio de 2012 consegue o primeiro ascenso a Segunda División B tras derrotar por 2-0 na volta ao Atlético Sanluqueño.

O 29 de agosto do mesmo ano estréase na Copa do Rei na que consegue chegar á terceira rolda tras eliminar ao Gimnàstic de Tarragona no Municipal Sagnier (2-1) e ao Real Oviedo no Carlos Tartiere nos penaltis (4-5 despois dun 0-0 no tempo regulamentario). En terceira rolda foi eliminado pola UE Llagostera (2-3).

O seu paso pola categoría de bronce durou dúas tempadas, descendendo novamente en 2014. Na tempada 2015/16 proclámase campión de Terceira. O 29 de maio consegue novamente o ascenso a Segunda División B logo de gañar 3-1 no Sagnier e perder 1-0 na volta contra o Osasuna B.

## Datos do club 
* **Tempadas en 1ª**: 0 
* **Tempadas en 2ª**: 0 
* **Tempadas en 2ªB**: 2
* **Tempadas en 3ª**: 12

### Historial na liga 
## Palmarés 
***Terceira División Española (2)**: 2011/12, 2015/16

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
Nespereira

O termo **Nespereira** pode referirse a:

*A **nespereira do Xapón** (*Eriobotrya japonica*), arbusto perenne da familia das rosaceae e o xénero Eriobotrya, común en Galicia;
*A **nespereira europea** (*Mespilus germanica*).

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Nespereira**, parroquia do concello de Pazos de Borbén;
***Nespereira**, parroquia do concello de Portomarín;
****Nespereira**, lugar de dita parroquia;
***Nespereira**, parroquia do concello de Sarria;
****Nespereira**, lugar de dita parroquia;
***Nespereira**, lugar da parroquia de Vilaquinte, no concello de Carballedo;
***Nespereira**, lugar da parroquia da Carballeira, no concello de Nogueira de Ramuín;
***Nespereira**, lugar da parroquia de Luou, no concello de Teo;
***A Nespereira**, lugar da parroquia de Carballido, no concello de Alfoz;
***A Nespereira**, lugar da parroquia de Queixas, no concello de Cerceda.

;Fóra de Galiza

;En Portugal
***Nespereira**, vila do concello de Cinfães.

Amais, como apelido pode referirse a:

***Julio Prieto Nespereira**, gravador galego (1896-1991).

## Véxase tamén
### Outros artigos
Caradoc

**Caradoc** ou **Caradoc Freichfras** («brazo forte») é unha figura semilendaria do século V ou VI na historia de Gales e un suposto devanceiro dos reis de Gwent. Tamén é mencionado nas lendas artúricas baixo o nome de **Caradoc Briefbras** («brazo curto») como un dos cabaleiros da Táboa Redonda.

Rebelouse contra Artur cando se tornou rei, pero logo apoiouno. Ás veces, é identificado como dous personaxes, Caradoc, o Vello (un rei) e Caradoc, o Mozo (un cabaleiro).miniatura|Símbolo de Caradoc Freichfras|esquerda

Na literatura medieval é nomeado nos libros *Perceval ou le Conte du Graal* e *Mabinogion*.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cabaleiros da Táboa Redonda
* Rei Artur
Anxeriz, O Castro de Ouro, Alfoz

**Anxeriz** é un lugar da parroquia do Castro de Ouro no concello lugués de Alfoz na comarca da Mariña Central. Segundo o IGE, en 2011 tiña 17 habitantes (9 homes e 8 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Castro de Ouro 
### Parroquias de Alfoz 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Alfoz
Pantalla LED

miniatura|Pantalla LED.
Unha **pantalla LED** é un tipo de pantalla LCD, aínda que se diferencia desta en que, no caso da pantalla LED, a iluminación recibida da parte traseira obtense a través de dispositivos LED, en troques das lámpadas fluorescentes das pantallas LCD.

A tecnoloxía deste tipo de pantallas baséase na utilización dunha substancia líquida atrapada entre dúas placas de vidro, de xeito que, cando se aplica unha corrente eléctrica a determinada zona, esta vólvese opaca e contrasta coa iluminación traseira.

## Funcionamento
As siglas LED (light emiting diode) significan **díodo emisor de luz**, estes LEDs distribúense en paneis ou módulos compostos de varios LEDs RGB (do inglés red, green, blue, as tres cores primarias, vermello, verde e azul)dispostos en forma de matriz para conformar o píxel có que se poden formar diferentes tipos de imaxes, desde simple caracteres, textos e incluso vídeos.

Os datos da imaxe envíanse desde un ordenador a través do porto de vídeo ós circuítos da pantalla LED que albergan un microprocesador que determina á posición exacta de cada píxel.
Unha pantalla LED conta con dúas placas de vidro, unha delas iluminada desde atrás pólos dispositivos LED, isto proporciona o brillo á pantalla.

Cando se determina a que píxel se lle quere dar cor excítase unha das tres substancias que contén cada cédula facendo que adopten unha das tres cores básicas. A corrente que chega a cada píxel determina a saturación para cada cor, facéndose así posible reproducir unha gama de máis de 16 millóns de cores.
Este proceso repítese cada vez que cambian as imaxes na pantalla.

## Sistema 
Dentro da tecnoloxía LED podemos atopar dous sistemas:
***Edge LED**: que coloca ós lados da pantalla os paneis LED e guía a luz mediante placas, logrando un espesor de pantalla mínimo.
***Retroalimentación LED**: que ten os paneis LED na parte traseira da pantalla e guía a luz por medio de grupos, obtendo maior definición de cor e mellores contrastes.

## Vantaxes
*Ampla variedade de tamaños
*Non reflicten a luz do ambiente.
*Vénse ben desde distintas angulacións.
*Larga vida dos díodos.
*Aforro enerxético.
*Mellor visualización: debida ó uso da chamada **tecnoloxía estática**, na que a pantalla non se actualiza, senón que permanece quieta ata que recibe a orde da computadora de cambiar de cor, deste xeito o ollo humano traballa menos e non se cansa a vista.
*Maior resolución: Un píxel é cada un dos puntos de cor da pantalla, a resolución é a cantidade máxima de píxeles que se poden despregar na pantalla.
*Numerosos extras: Capacidade para 3D, soporte Wi-Fi, entradas USB...
*Múltiples usos: Televisores domésticos, pantallas xigantes (móntanse por módulos ou gabinetes) sinalización vial, indicadores numéricos, información publicitaria de grande impacto...

## Conexións
Normalmente as pantallas LED contan cun conector de tres patas para a alimentación, conectores VGA de 15 pines, DVI, RCA e HDMI para a transmisión de datos e os básicos Jack 3.5 e RCA para o son.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
http://www.youtube.com/watch?v=k0n59SBw2TU
O Carballo Mariño, Lagoa, Alfoz

**O Carballo Mariño** é un lugar da parroquia de Lagoa no concello lugués de Alfoz na comarca da Mariña Central. Segundo o IGE en 2011 tiña 4 habitantes (2 homes e 2 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Lagoa 
### Parroquias de Alfoz 
## Notas
Club Esportiu Constància d'Inca

O '''Club Esportiu Constància d'Inca** é un club de fútbol de España, da cidade de Inca, na illa de Mallorca (Illas Baleares). Foi fundado en 1922 e actualmente xoga na Segunda División B Española.

## Historia 
O Club Esportiu Constància naceu en 1922 a partir da denominación dunha sociedade de socorros mutuos de Inca, cuxos socios comezaron a xogar fútbol. A existencia do equipo nos seus primeiros anos limitouse a partidos e torneos rexionais, cun persoal formado por xogadores das Illas Baleares e que máis tarde se reforzou con futbolistas de equipos cataláns.

Ao termo da Guerra civil española, o Constancia beneficiouse da ausencia de equipos nas competicións oficiais e conseguiu unha praza para xogar en Segunda División, debutando na tempada 1939/40. A pesar de descender, o equipo puido recuperar a categoría ao quedar en primeiro posto do seu grupo en Terceira, e permaneceu na segunda categoría do fútbol español durante catro anos máis. O seu mellor papel fíxoo na tempada 1943/44, da man do adestrador José Quirante, cando quedou en terceira posición e puido xogar unha promoción de ascenso a Primeira División. En devandito encontro, disputado no Estadio de Chamartín, o Constancia perdeu 4-0 fronte ao Deportivo da Coruña.

No ano seguinte (1944/45) o equipo descendeu a Terceira División, onde permaneceu ata a tempada 1961/62, cando se proclamou campión do seu grupo. O equipo balear marcouse como o seu obxectivo principal a permanencia na categoría, e logrou disputar ata seis tempadas na categoría de prata, ata que descendeu na campaña 1967/68 ao terminar en última posición do grupo II.

Tras o descenso, o equipo non regresou a competicións profesionais. Logo de baixar a categorías rexionais, regresou a Terceira División en 1974 onde dominou o seu grupo en varias ocasións, sendo as máis soadas dous primeiros postos en 1982/83 e 1983/84. O Constància xogou en Segunda División B un ano (1987/88) para descender ao seguinte, e desde entón permaneceu no grupo balear de Terceira División durante máis de 20 anos.

O 27 de maio de 2012 consegue novamente o ascenso a Segunda B, tras gañar no playoff ao Villarrobledo cun resultado global de 2-1.

## Uniforme 
* **Uniforme titular**: Camiseta branca, pantalón negro, medias negras.
* **Uniforme alternativo**: Camiseta negra, pantalón branco, medias brancas.

## Estadio 
O Constància xoga os seus partidos como local no **Nou Camp d'Inca**, un recinto polideportivo con capacidade para 10.000 espectadores, medidas de 105 x 67 metros e céspede natural.

## Datos do club 
* **Tempadas en 1ª**: 0 
* **Tempadas en 2ª**: 11
* **Tempadas en 2ªB**: 2 (Incluída a 2012/13)
* **Tempadas en 3ª**: 52

## Xogadores destacados 
*  José Luis Rondo
*  Mikel Arce
*  Pedro Mairata

## Palmarés 
* **Campionato de Baleares (4)**: 1933, 1934, 1935, 1939
* **Terceira División Española (8)''': 1940-41, 1961-62, 1982-83, 1983-84, 1996-97, 1998-99, 2004-05, 2011-12
* Subcampión da Terceira División (9): 1945-46, 1954-55, 1958-59, 1960-61, 1980-81, 1981-82, 1997-98, 1999-00, 2002-03

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do Club Esportiu Constància
O Espadanal

O topónimo **O Espadanal** pode referirse a:

;En Galiza
***O Espadanal**, lugar da parroquia de Lagoa, no concello de Alfoz;
***O Espadanal**, lugar da parroquia de Louro, no concello de Muros;
***O Espadanal**, lugar da parroquia de Ribadetea, no concello de Ponteareas.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Candy (filme de 2006)

***Candy*** é un filme australiano dirixido por Neil Armfield que se estreou no 2006.

## Sinopse 
Historia dunha apaixonada, duradeira e destrutiva relación amorosa. Candy é unha fermosa artista cuxa ansia de vida a leva ó bordo da cordura. Dan, é un poeta perdido namorado de Candy. Eles atopan na heroína un camiño de pracer ilimitado.

## Personaxes 
* Abbie Cornish como Candy
* Heath Ledger como Dan
* Geoffrey Rush como Casper 
* Tom Budge como Schumann
* Roberto Meza Mont como Jorge
* Tony Martin como Jim Wyatt
* Noni Hazlehurst como Elaine Wyatt
* Tim McKenzie como Tío Rod
* Tara Morice como Tía Katherine
* Maddi Newling como Janey
* Cristian Castillo como Little Angelo
* Paul Blackwell como Phillip Dudley
* Adrienne Pickering como Teller
* Nathaniel Dean como Paul Hillman
* Alicia Hannah como Veciña

## Galardóns e nomeamentos 
* 2006: Festival de Berlín: Sección oficial de longametraxes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Zichyújfalu

**Zichyújfalu** é unha cidade de Hungría situada no condado de Fejér. Ten unha poboación de 956 persoas (en 2010) e unha superficie de 10,82&nbsp;km2, cunha densidade de 88,35 hab./km2.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Zichyújfalu  nemzetijelkepek.hu
Flor dos raparigos

A **flor dos raparigos**, ***Orchis italica***, é unha orquídea de hábito terrestre que se distribúe pola Europa mediterránea, o Oriente Medio e o norte de África.

## Hábitat e distribución 
Atópase en prados e terreos á luz solar directa ou media sombra, arredor do Mediterráneo, por Oriente Medio, e o norte de África.

## Descrición 
thumb|esquerda|220px|*Orchis italica* planta.
As follas son oblongas cunha lonxitude de 5&nbsp;cm, crecen desde os tubérculos subterráneos que teñen un tamaño máximo de 6&nbsp;cm e son elipsoides.

A inflorescencia que é erecta en espiga, sae da roseta basal de 5 a 10 follas oblongo lanceoladas que ás veces están moteadas de puntos púrpura marronáceos. O tallo está cuberto por unha bráctea cor verde até 2/3 da súa lonxitude.
Presenta unha densa floración con flores pequenas en forma cónica. Os tres sépalos son iguais en tamaño estando soldados polos lados quedando os ápices soltos, estes extremos soltos dos dous laterais cúrvanse cara a arriba e o central arquéase cara a abaixo. Forman unha especie de gorra que cobre a columna. Os sépalos presentan unha cor púrpura con liñas converxentes de ton máis intenso.
O labelo sobresae debaixo do casco 3/4 partes, é de cor rosa esbrancuxada e está profusamente moteado con puntos de rosa máis intensa. O labelo presenta tres lóbulos, o central, máis ancho, ten dúas identacións profundas (no centro sobresae un floco moito máis fino que os flocos que quedan a ambos lados), e dous lóbulos máis pequenos e delgados un a cada lado que están lixeiramente arqueados cara a fóra e cara a arriba. Ten ademais dous pétalos moi reducidos no interior que non se observan a simple vista
Florece desde marzo até xuño. A cor pode variar desde a esbrancuxada a diferentes tons de rosa e púrpura.

## Sinónimos 
thumb|250px
* *Orchis longibracteata* Schur 1866 
* *Orchis tridentata ssp. lactea* (Poir.) Rouy 1912
* *Orchis fusca var. stenoloba* Coss. & Germ. 1845
* *Orchis italica f. albiflora* Nicora ex Fiori & Paol. 1896
* *Orchis italica f. maculata* Soó 1932
* *Orchis longicornis* Lam. 1798
* *Orchis longicruris* Link 1799 
* *Orchis longicruris subsp. longipenis* Font Quer & P.Palau 1954
* *Orchis militaris* Poir. 1789
* *Orchis purpurea var. stenoloba* (Coss. & Germ.) Willk. 1861
* *Orchis tephrosanthos* Desf. 1799
* *Orchis tephrosanthos var. undulatifolia* (Biv.) Webb 1838
* *Orchis undulatifolia* Biv. 1807
* *Orchis welwitschii* Rchb.f. 1851
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Leroy-Terquem, Gerald e Jean Parisot. *Orchids: Care and Cultivation.* Londres: Cassel Publishers Ltd., 1991.
* Schoser, Gustav. *Orchid Growing Basics.* Nova York: Sterling Publishing Co., Inc., 1993.
* White, Judy. *Taylor’s Guide to Orchids.* Frances Tenenbaum, Series Editor. Nova York: Houghton-Mifflin, 1996.
* The Illustrated Encyclopedia of Orchids, Alec Pridgeon, Timber Press.
* The Manual Of Cultivated Orchid Species, Bechtel, Cribb e Launert, The MIT Press.
* Williams, N. H. 1972. A reconsideration of Ada and the glumaceous brassias. Brittonia 24: 93–110.
Lions (álbum)

***Lions *** é o sexto álbum de estudio da banda estadounidense The Black Crowes. Foi editado o 7 de maio do 2001 como o seu primeiro disco con V2 Records tras a súa marcha de Columbia, e trátase do seu único álbum de estudio co guitarrista Audley Freed. *Lions* foi gravado en Nova York en xaneiro e febreiro do ano 2001 baixo a produción de Don Was. O baixo foi gravado por Rich Robinson e Don Was, xa que Greg Rzab deixa "Love Is Now"&nbsp;– 4:22
Animals (álbum)

***Animals*** é o décimo álbum de estudio da banda inglesa de rock progresivo Pink Floyd, editado o 23 de xaneiro de 1977 polos selos Harvest Records e Columbia Records. Trátase dun álbum conceptual que ofrece unha crítica mordaz das condicións socio-políticas do Reino Unido dos anos 70, e presenta un marcado cambio no seu estilo musical con respecto ao seu anterior traballo. *Animals* foi gravado no estudio do grupo, Britannia Row, pero a súa produción foi interrompida tras os primeiros síntomas de discordia que anos máis tarde rematarían coa saída do teclista Richard Wright do grupo. A imaxe da portada, un porco flotando entre dúas chemineas da central termoeléctrica de Battersea, foi concibida polo baixista Roger Waters, e fotografiada polos seus colaboradores Hipgnosis.

O álbum foi publicado con boas críticas no Reino Unido, onde acadou o número 2 das listas. Tamén foi un éxito nos Estados Unidos, sendo número 3 na *Billboard 200*, e aínda que só estivo nas listas do país durante 6 meses, as súas vendas continuas levaron á súa certificación por parte da RIAA de catro discos de platino.

## Listaxe de cancións
Aguillón, As Oiras, Alfoz

**Aguillón** é un lugar da parroquia das Oiras no concello lugués de Alfoz na comarca da Mariña Central. Segundo o IGE, en 2011 tiña 12 habitantes (3 homes e 9 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares das Oiras 
### Parroquias de Alfoz 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Alfoz
Le Chat Noir

***Le Chat Noir*** —*O Gato Negro*— foi un cabaré do século XIX do barrio bohemio de Montmartre, en París. Foi inaugurado o 18 de novembro de 1881 no bulevar Rouchechouart polo artista Rodolphe Salis, e clausurado en 1897, para decepción de Picasso e doutros que o buscaron cando foron á Exposición Universal de París de 1900.

O cabaré foi moi coñecido pola actuación de cantautores como Aristide Bruant, por presentar espectáculos de teatro de sombras, creados principalmente por Rodolphe Salis e Henri Rivière, e porque entre os seus clientes habituais había moitos artistas famosos ou notables.

[thumb|151px|Cartel de [Steinlen1896]]
thumb|151px|Le Chat Noiren 1929
Algúns clientes famosos deste cabaré foron:
* Alphonse Allais (1854-1905), escritor e humorista.
* George Auriol (1863-1938), cantautor, poeta e pintor. 
* Aristide Bruant (1851-1925), cantautor.
* Caran d'Ache (1858-1909), caricaturista francés de orixe rusa.
* Coquelin Cadet (1848-1909), actor de teatro.
* Émile Cohl (1857-1938), creador de debuxos animados. 
* Charles Cros (1842-1888), poeta e inventor.
* Claude Debussy (1862-1918), compositor.
* Maurice Donnay (1859-1945), dramaturgo.
* André Gill (1840-1885), caricaturista e cantautor humorístico.
* Émile Goudeau (1849-1906), periodista, novelista e poeta.
* Yvette Guilbert (1867-1944), cantante. 
* Jules Laforgue (1860-1887), poeta francés de orixe uruguaia.
* Louis Le Cardonnel (1862-1936), poeta.
* Jean Richepin (1849-1926), poeta social, novelista e autor teatral francés de orixe alxerina.
* Guy de Maupassant (1850-1893), novelista. 
* Henri Rivière (1827-1883), escritor e periodista.
* Maurice Rollinat (1846-1903), poeta.
* Albert Samain (1858-1900), poeta.
* Erik Satie (1866-1925), compositor e pianista.
* Paul Signac (1863-1935), pintor.
* August Strindberg (1849-1912), escritor e dramaturgo sueco.
* Paul Verlaine (1844-1896), poeta.
* Adolphe Léon Willette (1857-1926), pintor, ilustrador e caricaturista.

## Galería 

Ficheiro:Alphonse allais.jpg|Alphonse Allais
Ficheiro:Aristide Bruant.jpg|Aristide Bruant
Ficheiro:Young Emile Cohl.jpg|Émile Cohl
Ficheiro:Charles Cros.jpg|Charles Cros
Ficheiro:Claude Debussy ca 1908, foto av Félix Nadar.jpg|Claude Debussy

André Gill (autoportrait).jpg|André Gillautorretrato
(Albi) - Yvette Guilbert 1894 - Toulouse-Lautrec MTL.162.jpg|Yvette Guilbertdebuxo deToulouse-Lautrec
Maupassant 3.jpg|Guy de Maupassant
Jean Richepin.jpg|Jean Richepin
Netsurf17 - Paul Verlaine.png|Paul Verlaine

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Autour du Chat Noir*, Maurice Donnay. Bernard Grasset. París, 1926.
Bringing It All Back Home

***Bringing It All Back Home*** é o quinto álbum de estudio do conpositor e vocalista estadounidense Bob Dylan, editado o 27 de marzo de 1965 a través do selo Columbia Records. O disco está dividido nunca cara eléctrica e outra acústica. Na primeira cara do LP orixinal, Dylan está acompañado dunha banda de rock and roll eléctrico, un movemento que o afastou dos seus antigos colegas da comunidade folk. Ademais, no lado acústico do disco, distanciouse da cancións protesta coa que era identificado, e as súas letras continuaron a súa tendencia cara ao abstracto e o persoal.

O álbum acadou o número 6 na lista ''Billboard's Pop Albums'', sendo o primeiro disco de Dylan en entrar no top 10 estadounidense. No Reino Unido chegaría ao número 1. O sinxelo principal, "Subterranean Homesick Blues", converteríase no primeiro do artista en entrar nas listas dos Estados Unidos, chegando ao posto 39.

## Listaxe de cancións 
Todas as cancións compostas por Bob Dylan.
Bustelo, O Pereiro, Alfoz

**Bustelo** ou **O Bustelo** é un lugar da parroquia do Pereiro no concello lugués de Alfoz na comarca da Mariña Central. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 estaba deshabitado, o que supón unha diminución con respecto a 2011, cando tiña 1 habitante.

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Pereiro 
### Parroquias de Alfoz 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Alfoz
Ferradás

O topónimo **Ferradás** pode referirse a:

;En Galiza
***Ferradás**, lugar da parroquia do Pereiro, no concello de Alfoz;
***Ferradás**, lugar da parroquia de Cordido, no concello de Foz;
***Ferradás**, lugar da parroquia de Loiba, no concello de Ortigueira;
***Ferradás**, lugar da parroquia de Vilaragunte, no concello de Paradela;
***Ferradás**, lugar da parroquia de Oleiros, no concello de Vilalba.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Ian Anderson

**Ian Scott Anderson**, nado o 10 de agosto de 1947, é un cantante, compositor e multi-instrumentista escocés, coñecido polo seu traballo como líder e frautista da banda británica Jethro Tull. 

## Traxectoria 
### Instrumentos 
Anderson toca varios instrumentos como a guitarra eléctrica e acústica, o baixo, o bouzouki, a balalaika, o saxofón, a harmónica ou varios tipos de whistles. 

Como frautista, Anderson é autodidacta: o seu estilo, moitas veces baseado en gran medida do *lingua aleteada* (*frullato*), e ocasionalmente cantando e tarareando mentres tocaba, estivo influenciado por Roland Kirk. 

### Estilo e influencias 
A súa famosa pose de tocar cunha soa perna chegou por casualidade: estivera tocando a harmónica nunha perna para poder suxeitar o soporte do micrófono coa outra, e un xornalista describiuno por erro como o *frautista que tocaba unha perna* no Marquee de Londres. Decidiu aproveitar esa fama aínda que con certa dificultade ao principio. Máis tarde sorprenderíalle ver imaxes de varias iconas divinas tocando a frauta nunha soa perna como Krishna e Kokopelli. 

A pesar de ter un pequeno número de discos aclamados e de facer incontables aparicións con outros artistas, sempre foi identificado como o líder de Jethro Tull. A súa imaxe, sen dúbida, estivo ligada a dita formación coa que foi abandeirado da cultura rock.

O estilo da súa música mestura folk, jazz, blues, rock e pop. As súas letras adoitan ser complexas, cheas de trabalinguas, críticas ácidas á sociedade e á relixión, ou alegorías de fantasía e/ou país ou vida medieval. No documental de DW *Eine Welt ohnen Beethoven?*, Ian Anderson recoñeceu que o músico alemán é unha das influencias non só na súa música senón en todo o rock e outras músicas actuais.

### Actividade empresarial 
Anderson posúe máis de corenta granxas de salmón, moitas delas en Chile.

### Saúde 
Anderson anunciou que padece EPOC debido en parte á exposición ás máquinas de fume nos concertos. Sobreviviu a unha perigosa trombose sufrida tras un voo en avión comercial en precarias condicións de espazo e mobilidade. A súa voz viuse resentida e nos seus concertos prohibe totalmente que se fume.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Rock progresivo 
* Folk rock
Néstor Rego

**Néstor Rego Candamil**, nado no Vicedo o 2 de abril de 1962, é un profesor e político galego do Bloque Nacionalista Galego, actual secretario xeral da Unión do Povo Galego. Nas eleccións xerais do 10 de novembro de 2019 foi elixido deputado do Congreso pola circunscrición da Coruña.

## Traxectoria 
Licenciouse en Xeografía e Historia na Universidade de Santiago de Compostela. Accedeu ao corpo de Profesores do Ensino Secundario pola especialidade de Lingua e literatura galega. Como profesor desta especialidade foi profesor no IES Antón Losada Diéguez da Estrada e no IES Antón Fraguas Fraguas de Santiago de Compostela, onde ten na actualidade a súa praza.

### Faceta política 
Ingresou en Estudantes Revolucionarios Galegos (ERGA) en 1977. Entrou no BNG como representante de ERGA en 1982. Foi fundador dos Comités Abertos de Faculdade (CAF).

En 1995 foi elixido concelleiro de Santiago de Compostela. En 1999 entrou no goberno municipal, asumindo a Concellaría de Medio Ambiente e Servizos. Nas municipais de 2003 encabezou a lista do BNG ao concello. Grazas a un pacto de goberno co PSdeG-PSOE, foi tenente de alcalde e concelleiro de Cultura. En maio de 2008 dimitiu de todos os seus cargos no concello aducindo razóns estritamente persoais e regresou á docencia.

En xuño de 2012 foi elixido secretario xeral da UPG, substituíndo no cargo a Francisco Rodríguez. En 2016 foi elixido membro da Executiva do BNG.

Foi escollido para encabezar a candidatura do BNG na provincia da Coruña para as eleccións xerais de abril de 2019, sen conseguir escano. Seis meses despois volveu repetir posto nas eleccións xerais de novembro. Nesas eleccións o BNG logrou case 58.000 votos pola provincia da Coruña, de maneira que Néstor Rego logrou o último escano en disputa nesa circunscrición.

### Actividade como deputado 
Néstor Rego tomou posesión do seu escano o 3 de decembro, na sesión de Constitución da XIV lexislatura.

A lexislatura comezou marcada polas negociacións para constituír un goberno encabezado por Pedro Sánchez, líder do PSOE. Néstor Rego afirmou desde o primeiro momento a súa disposición a chegar a un acordo que permitise investir ao candidato socialista. O acordo asinouse o 3 de xaneiro de 2020, de xeito que o BNG votou a prol de Pedro Sánchez no debate de investidura que se celebrou entre o 4 e o 7 de xaneiro.

O acordo de investidura entre o BNG e o PSOE recollía, entre outros aspectos, a transferencia da AP-9 á Xunta de Galicia, o saneamento das rías, a mellora da rede ferroviaria galega ou un plan de emprego industrial.

Desde o comezo da actividade ordinaria do Congreso, Rego presentou propostas sobre o mantemento do emprego industrial nas Pontes, a defensa do galego ou a situación da liña ferroviaria Ferrol-Betanzos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición
### Ligazóns externas 
* Perfil de Néstor Rego en Twitter
* "Néstor Rego abandona el Concello de Santiago"  *El Correo Gallego*, 24/5/2008.
* "Néstor Rego: un ata logo a tempo"  *El Correo Gallego*, 1/6/2008.
Island Records

**Island Records** é un selo discográfico fundado por Chris Blackwell e Graeme Goodall en Xamaica. Estivo baseado durante moitos anos no Reino Unido e na actualidade é propiedade de Universal Music Group. O selo opera como unha división de The Island Def Jam Music Group nos Estados Unidos (onde é un selo principalmente orientado cara ao rock), e traballa de xeito independente no Reino Unido (tamén coñecido como Island Records Group ou Universal Island). Dende o ano 2007 existe tamén unha división australiana coñecida como Island Records Australia, dirixida por Universal Music Australia. Island Records foi tamén a compañía fundadora da influente distribuidora de anime xaponés Manga Entertainment.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Island Records nos Estados Unidos
* Island Records no Reino Unido
* Island Records en Australia
Playa de las Américas

miniatura|250px|Costa de Playa de las Américas.
**Playa de las Américas** é un centro turístico pertencente ao municipio de Arona, situado no sur de Tenerife (Canarias, España). Esténdese desde o oeste da montaña de Chayofita ata a praia de El Bobo.

Este núcleo turístico desenvolveuse na década de 1960 a partir doutra zona turística como é Los Cristianos e linda con Costa Adeje, pertencente ao municipio de Adeje. Nesta zona da illa de Tenerife practícanse deportes náuticos como surf ou submarinismo e nela viven numerosos delfíns e baleas.

## Demografía 
## Turismo 
Las Américas conta cunha variada oferta alojativa con apartamentos e hoteis de todas as categorías. Destacan diversos hoteis de máxima categoría e gran luxo que se reparten nas súas proximidades.
 
A zona de Playa de las Américas inclúe varias praias, a maioría artificiais, confeccionadas con area importada de África.

É ademais un dos lugares onde se aglutina a maior oferta de lecer do sur de Tenerife con bares, pubs, terrazas, restaurantes e numerosas discotecas.

## Transporte 
Está comunicada pola autoestrada TF-1. O aeropuerto máis próximo é o de Tenerife Sur, que está aproximadamente a 20-25 minutos en coche.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Los Cristianos-Playa de las Américas en arona.org
A Storm in Heaven

***A Storm in Heaven*** é o álbum de estrea da banda inglesa de rock alternativo The Verve, editado o 21 de xuño de 1993 a través do selo Hut Recordings. O disco chegou ao número 27 nas listas do Reino Unido.

En outubro de 2016 Pitchfork Media situouno no número 6 da súa lista dos 50 mellores álbums de shoegaze de todos os tempos.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Automatic for the People

***Automatic for the People*** é o oitavo álbum da banda estadounidense de rock alternativo R.E.M., editado o 5 de outubro de 1992 a través do selo Warner Bros. Records. *Automatic for the People* acadou o número 2 nas listas estadounidenses e del sacáronse seis sinxelos. O álbum vendeu ao redor dos 16 millóns de copias en todo o mundo e é amplamente considerado como un dos mellores discos dos anos 90.

## Listaxe de cancións 
A listaxe de cancións nas edicións en vinilo e casete listan os temas 1–6 como "Drive" e 7–12 como "Ride".
Dani Bouzas

**Daniel Bouzas Pan**, nado en Arteixo o 21 de xaneiro de 1974, é un exfutbolista galego. Xogaba na demarcación de mediocentro.

## Traxectoria 
Fixo o seu debut no fútbol profesional en 1994 co Sporting de Xixón despois de pasar polas súas categorías inferiores. Despois de dúas tempadas moi irregulares ficha en xaneiro de 1997 polo Albacete Balompié de Segunda División

No ano 1999 ficha polo Rayo Vallecano pero so disputa cinco encontros nos dous anos que está en Madrid e tras unha cesión ao Toledo ficha polo Castellón. Despois pasa por equipos da Segunda División, Segunda División B e Terceira, destacando o Logroñes, Linares e Deportivo Alavés. Retírase no ano 2011 no Móstoles.

## Equipos
Espazo Socialista Galego

O **Espazo Socialista Galego** é unha forza política que naceu como escisión de Esquerda Nacionalista dentro do Bloque Nacionalista Galego o 8 de novembro de 2008.

## Orixe 
O Espazo Socialista Galego foi fundado en 2008 como unha escisión de Esquerda Nacionalista (EN), cuns 85 dos 300 militantes de EN, entre os seus militantes tamén hai persoas que anteriormente non militaran no BNG. Defínese como un partido defensor do dereito de autodeterminación e do desenvolvemento sostible, laicista, republicano, multiculturalista, nacionalista gallego e socialista.

Integrado na plataforma Máis BNG de cara á Asemblea do BNG de 2009, posteriormente converteuse nun dos membros e apoios da corrente Máis Galiza. Abandonou o BNG á vez que Máis Galiza, sendo o seu líder, Xoán Bascuas, o actual líder de Máis Galiza.

## Notas 
Esquerda Nacionalista se escinde en dos partidos, publicado en El País o 8 de novembro de 2008
Delta 0100

**Delta 0100** foi o nome dunha serie de foguetes espaciais dos Estados Unidos en servizo nas décadas de 1960 e 1970. A serie 0100 componse dos Delta 0300 e Delta 0900, ás veces referidos como Delta 300 e Delta 900.

## Características 
A diferenza entre as versións estriba no diferente número de foguetes aceleradores: 3 para o Delta 0300 e 9 para o Delta 0900. En total entre as dúas versións fixeron cinco lanzamentos: 3 o Delta 0300 e 2 o Delta 0900.

## Historial de lanzamentos 
### Delta 0300 
### Delta 0900 
## Notas 
*
*
*
*
*

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Delta
*Delta A
*Delta B
*Delta C
*Delta D
*Delta E
*Delta F
*Delta G
*Delta J
*Delta K
*Delta L
*Delta M
*Delta N
*Delta P
*Delta 1000
*Delta 2000
*Delta 3000
*Delta 4000
*Delta 5000
*Delta II
*Delta III
*Delta IV
Rögle BK

O **Rögle BK** (de ***Rögle bandyklubb***) é un equipo profesional de hóckey sobre xeo da cidade de Ängelholm (Suecia). Actualmente compite na segunda categoría do hóckey sobre xeo sueco, a Hockeyallsvenskan, e xoga os seus partidos como local no Lindab Arena, un pavillón con capacidade para 5.040 espectadores.

## Historia 
O Rögle BK foi fundado en 1932 como club de bandy, polo que o club leva as siglas "BK" no seu nome ("BK" como abreviatura de *Bandyklubb*). O equipo de hóckey sobre xeo xogou na máxima categoría sueca deste deporte, naquel momento denominada Allsvenskan, entre 1966 e a tempada 1968–69; e novamente, na renomeada Elitserien, entre as tempadas 1992–93 e 1995–96. Logo doutros doce anos na segunda categoría (Hockeyallsvenskan), o equipo ascendeu de novo á Elitserien logo de rematar segundo no Dvalserien de 2008. O Rögle BK comezou a tempada 2008-2009 da Elitserien sorprendéntemente ben, e logo das primeiras 18 xornadas contaban con 33 puntos (teoricamente o Rögle BK era segundo porque o Linköpings HC tiña mellor diferenza de goles). Así e todo, o equipo rematou na décimo primeira praza ao final da liga regular, polo que tivo que disputar o Kvalserien de 2009 para manter a categoría, onde logo de rematar segundos por segunda vez consecutiva se aseguraron a súa participación un ano máis na máxima categoría. Na tempada 2009-2010 da Elitserien remataron na derradeira posición na liga regular, xogando un ano máis o Kvalserien, onde desta vez non puido conseguir a permanencia, descendendo á HockeyAllsvenskan. Logo de rematar na segunda posición o Kvalserien de 2012, o Rögle BK retornou á Elitserien.

## Xogadores 
### Números retirados 
* **1** Kenth "Swiss" Svensson, 1970–1987
* **9** Lennart Åkesson, 1950-51—1963-64,
* **13** Roger Elvenes, 1984–2000
* **19** Kenny Jönsson, 1991–1995, 2004–2009
* **25** Stefan Elvenes, 1985–1995, 1997–2000

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do Rögle BK
Cotton Comes to Harlem

***Cotton Comes to Harlem*** ("O algodón chega a Harlem") é unha novela negra escrita por Chester Himes, publicada por vez primeira en 1965. É o sexto volume da saga con Grave Digger Jones e Coffin Ed Johnson como protagonistas.

En 1970 foi levada ó cine co título homónimo de *Cotton Comes to Harlem*, dirixida por Ossie Davis e coa actuación de Godfrey Cambridge, Raymond St. Jacques e Redd Foxx.

## Trama 
Un pastor evanxélico do Harlem promove entre a xente de raza negra o regreso a África, para o cal recada 1.000 $ por familia. Logo de recibir 87.000 dólares, a organización promotora sofre un roubo durante un encontro popular. Os detectives Grave Digger Jones e Coffin Ed Johnson saben que o reverendo é un ex presidiario e que está a estafar as familias, ás que intentan devolver os cartos.
Everything You Ever Wanted to Know About Silence

***Everything You Ever Wanted to Know About Silence*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de post-hardcore Glassjaw, editado o 9 de maio do 2000 a través do selo Roadrunner Records.

## Listaxe de cancións 
Todas as letras escritas por Daryl Palumbo. All music written by Glassjaw, except "Lovebites and Razorlines", "Hurting and Shoving (She Should Have Let Me Sleep)" and "Everything You Ever Wanted to Know About Silence", written by Glassjaw and Ross Robinson.
Trinta e seis vistas do monte Fuji

**Trinta e seis vistas do monte Fuji** (en ) é unha serie *ukiyo-e* composta de 46 xilografías creadas polo artista xaponés Katsushika Hokusai (1760–1849), as cales foron realizadas entre 1831 e 1833. A serie retrata o monte Fuji visto desde diversas perspectivas e baixo distintas estacións do ano e condicións climáticas. Orixinalmente a serie estaba composta por 36 xilografías, mais debido ao seu éxito, incluíronse adicionalmente dez máis nunha segunda publicación

Se ben *Trinta e seis vistas do Monte Fuji* é unha das series *ukiyo-e* máis famosas que tratan sobre o Monte Fuji, esta contén moitas similitudes con outras obras relacionadas tamén co Monte Fuji, como por exemplo Fuji Sanjū-Rokkei «Trinta e seis vistas do monte Fuji» de Utagawa Hiroshige ou a serie Fugaku Hyakkei «Once vistas do monte Fuji» do mesmo Hokusai. O Monte Fuji é un símbolo moi popular na arte xaponesa, debido ao seu peso cultural e relixioso. Esta crenza remóntase a Kaguya, onde unha deusa deposita o elixir da vida no curuto.

## Gravados 
### Os 36
### Os 10 adicionais
## Notas 
## Véxase tamén
Apocalipse

[miniatura|300px|[Pórtico da Gloria en Compostela: Cristo rodeado dos "catro viventes" e do coro dos anciáns tal como recolle a visión da Apocalipse.]]

O **Libro de Revelación** ou da ***Apocalipse*** é un texto atribuído tradicionalmente a Xoán o Evanxelista, que recolle, en forma das visión típicas da literatura apocalíptica, unha reflexión sobre a situación da primeira igrexa cristiá nos tempos do Imperio Romano e unha mensaxe de esperanza para os cristiáns.

O termo Apocalipse vén do grego ἀποκάλυψις, que vén de ἀποκαλύπτειν *apocaliptein*, literalmente *descorrer unha cortina*, ou *revelar*, pola que tamén moitas igrexas cristiás o coñecen como *Libro da Revelación*.

## Autor e data de composición 
Tradicionalmente considerouse que o apóstolo Xoán era o autor deste libro, como do resto do Corpus Xoánico.
[miniatura|[Xoán o Evanxelista|Xoán en Patmos nunha visión apocalíptica (século XVI)]]
O autor preséntase a si mesmo nos primeiros versículos do libro. *"Eu, Xoán, voso irmán e compañeiro no sufrimento, no Reino e na esperanza en Xesús, estaba na illa chamada Patmos por cousa da Palabra de Deus e do testemuño de Xesús. Caín en arroubo o día do Señor e oín detrás miña un berro forte, coma dunha trompeta, que dicía: "o que vas ver escríbeo..."* (Ap 1, 9-11).

O estudo da linguaxe do libro, escrito en grego, fala dun autor que enche o texto de arameismos, e que usa construcións sintácticas semitas. Escribe en grego pero pensa en arameo. O libro ten moitas citas do Antigo Testamento pero, en contra do que pasa con outros libros do Novo Testamento, as citas fanse sempre seguindo versións hebreas e non a da Biblia dos Setenta.

Tamén é certo que o autor nunca se chama a si mesmo "Apóstolo", por outra parte os Pais da Igrexa non son unánimes á hora de atribuírlle o libro ao apóstolo. Seguramente hai que concluír, como pasa co resto do corpus xoánico, que o libro nace na comunidade que tiña ao apóstolo Xoán como fundador e guía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Corpus Xoánico
* Tetramorfo

* Harmaguedón

### Ligazóns externas: 
* A Apocalipse en galego
* A Apocalipse en latín
* A Apocalipse en koiné grega
Fai! Asturies

**Fai!** é unha organización política da mocidade asturiana encadrado dentro do movemento da esquerda soberanista, que defende, entre outras cousas, a soberanía do pobo asturiano dende a independencia política, o anticapitalismo, a fin do patriarcado, e apoia o rexurdir cultural e lingüístico dos movementos sociais.

## Xurdimento 
miniatura|left|230px|Rolda de presentación de Fai!
Fai! ten o seu inicio na antiga mocidade do partido Izquierda Asturiana, *MIAS*, da que veñen a maioría dos militantes "fundadores". Dende 2005, *MIAS* experimentou un crecemento en militancia e actividade. Nesta mellora foi moi significativa a data do 29 de xaneiro de 2006, cando tivo lugar a "I Asambleya Xeneral" da organización, formando unha Dirección Nacional e marcando as liñas de actuación política a seguir dende ese intre.

Dende aquela, *MIAS* participou en manifestacións e concentracións a prol da oficialidade da lingua asturiana, pola igualdade entre sexos, e en contra das corridas de touros e a invasión do Líbano por parte de Israel.

Porén, MIAS anunciou publicamente a comezos de 2008 a súa disolución como organización xuvenil de Izquierda Asturiana (IAS) por razóns de discrepancia estratéxica, segundo un comunicado de prensa enviado ós medios.

O 29 de abril dese mesmo ano, anúnciase nunha rolda de prensa a aparición dunha nova organización, Fai! Asturies, esta vez sen dependencia de ningún partido pero manténdose na mesma liña de actuación e aumentando o seu ámbito. Ó longo dos meses comeza a súa actividade integrándose no Conceyu Abiertu pola Oficialidá e asemade, preséntase ás eleccións ó claustro da Universidade de Oviedo, conseguindo algúns representantes.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nacionalismo asturiano
* MIAS
* Frenti Estudiantil
Ensame Nacionalista Astur

**Ensame Nacionalista Astur** (ENA) foi un partido político asturiano de esquerda nacionalista. Formouse en 1982 trala disolución en 1981 do Conceyu Nacionalista Astur (CNA), primeiro partido nacionalista asturiano.

A ENA presentouse ás eleccións autonómicas asturianas do 8 de maio de 1983. Nestas eleccións o escritor Andrés Solar foi cabeza de lista pola circunscrición oriental. ENA conseguiu 2.505 votos, un 0,45% do total.

En 1988, ENA intégrase na Xunta Nacionalista Asturiana para formar Unidá Nacionalista Asturiana (UNA), que se presentou ás eleccións europeas e estatais de 1989.
Xunta Nacionalista Asturiana

**Xunta Nacionalista Asturiana** (XNA) foi unha organización política nacionalista asturiana de esquerdas, de escaso percorrido, centrada principalmente no ámbito universitario. Na mesma, participaron persoas como José Suárez Arias-Cachero e Inaciu Iglesias.

Formouse no ano 1986 cos militantes procedentes do Conceyu Nacionalista Astur (CNA) e, aínda que se definiu como partido político, non se rexistrou oficialmente como tal. É por iso que non se presentou nin ás eleccións asturianas de 1987, nin ás europeas dese mesmo ano.

En 1988 xúntase á formación socialista Ensame Nacionalista Astur (ENA), creada en 1982, formando o partido Unidá Nacionalista Asturiana (UNA).

## Notas
Panasturianismo

miniatura|250px|Unha das bandeiras de Asturias propostas.
O **panasturianismo** é unha corrente ideolóxica minoritaria do nacionalismo asturiano. Esta ideoloxía defende a creación dunha única entidade administrativa formada polos territorios do ámbito lingüístico asturleonés, incluíndo Asturias, León, Cantabria e Miranda do Douro.

## Historia do panasturianismo 
A ideoloxía, como parte da corrente na que se insire, o nacionalismo asturiano, é de recente creación. Porén, o panasturianismo presenta certas variantes, como as que rexeitan a inclusión de Cantabria e as que consideran ó mirandés unha lingua irmá pero que non desexan a súa unión co territorio lingüístico asturleonés.

En 1865, o escritor cántabro Gumersindo Laverde publicou o *Gran Almanaque de las dos Asturias*, e defendeu o proxecto do ferrocarril cántabro en cartas e artigos publicados en *El Trabajo*, *Revista Ovetense* e *La Abeja Montañesa* de Santander, que provocaron o rexeitamento xeral de case toda a prensa asturiana. Tamén defendeu con forza a unión das Asturias de Oviedo e Santander; é dicir, a unión do Principado e da Montaña en termos eclesiástico e universitario creando un único distrito; a Administración de Xustiza con audiencia territorial; no militar coa creación dunha Capitanía xeneral para os dous territorios; o sindicato agrario, industrial e artístico, celebrando congresos, exposicións e certames; o culto ás glorias e tradicións, erixindo en Covadonga un panteón onde repousasen as cinzas dos seus homes ilustres e a unión, en definitiva, en "todo e para todo honesto, fermoso e útil", propoñendo crear infraestruturas para promover o comercio mutuo. Así entendía Laverde a unión das dúas Asturias: “Traballar solidariamente no labor da súa civilización común, así como no da civilización xeral peninsular, como parte principal da nacionalidade ibérica”. 

En 2009, o escritor e etnólogo asturiano Xaviel Vilareyo publicou a obra *Los ámbitos de la Nación Asturiana*. Neste libro sobre etnoloxía asturiana defende a reunificación territorial da nación asturiana, As Asturias, a unión cultural e política de todos os territorios asturianos.

## Na política 
Historicamente, os partidos nacionalistas asturianos teñen defendido a inclusión dos territorios vencellados coa cultura asturiana.  O Partíu Asturianista expuxo esta iniciativa na Xunta Xeral do Principado de Asturias a comezos da década dos 90.

## Simboloxía 
A simboloxía do panasturianismo é variada e diversa, e caracterízase ben polo emprego de elementos das bandeiras dos países que formarían a nación pan-astur (Asturias e León), ou ben por versións da vella bandeira branca coa Cruz de San Xurxo, que foi a primeira bandeira empregada polo Reino de Asturias.

## Notas
Chesten Marchant

**Chesten Marchant** ou **Cheston Marchant**, finada no ano 1676 en Gwithian, Cornualla, é considerada como a derradeira falante monolingüe de córnico, en contraposición con outros últimos falantes da lingua como Dolly Pentreath, quen tamén podía falar en inglés.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Dolly Pentreath
* John Davey
* Ned Maddrell

### Ligazóns externas 
* cornwallinfocus.co.uk
Sermos Galiza

***Sermos Galiza*** é o nome dun semanario de comunicación xeral e de ámbito galego, publicado pola empresa Sermos Galiza S.A e dirixido por María Obelleiro. A súa versión dixital botou a andar o 26 de abril de 2012, e o seu primeiro número impreso saíu á rúa o 17 de maio do mesmo ano. As súas linguas de edición son o galego e o portugués. O deseño do seu sitio web corre a cargo da empresa compostelá Sacauntos Cooperativa Gráfica.

En novembro de 2017, a sociedade anónima Sermos Galiza anunciou a inminente saída dun diario impreso baixo o nome de *Nós Diario*. O xornal foi lanzado o 2 de xaneiro de 2020, pasando, desde aquela, o semanario Sermos a publicarse os sábados como suplemento do diario.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Hemeroteca do suplemento en Internet
John Davey

**John Davey**, nado en Boswednack, Zennor, en 1812 e finado en 1891, foi un granxeiro córnico coñecido por ser unha das últimas persoas con algúns coñecementos da lingua córnica. Segundo Henry Jenner, o seu nivel de habilidade na lingua non estaba claro, pero probabelmente se limitase a unha poucas palabras e frases. Traballou como mestre en Zennor durante unha tempada e afirmaba que o que sabía de córnico aprendérallo o seu pai. Unha canción atribuída á súa memoria, "Cranken Rhyme", non procede de ningunha fonte anterior e pénsase que é un dos últimos vestixios da tradición literaria en córnico.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Dolly Pentreath
* Chesten Marchant
* Ned Maddrell

### Ligazóns externas 
* Cornwallinfocus.co.uk 
* Omniglot.com
Revolutionary Road

***Revolutionary Road*** é un filme británico-estadounidense dirixido por Sam Mendes que se estreou no 2008. Baséase na novela *homónima* de Richard Yates.

## Sinopse 
Filme ambientado nos anos 50. Frank (Leonardo DiCaprio) e April (Kate Winslet) coñécense nunha festa e axiña se namoran o un do outro. Ela quere ser actriz. El desexa viaxar e fuxir da rutina. Pasan os anos, e a parella transfórmase nun estable matrimonio con dous fillos que vive nos suburbios de Connecticut. Pero a súa vida non é feliz. Ámbolos dous se atopan ante un difícil dilema: ora loitar polos seus soños e ideais de sempre ora conformarse coa gris e mediocre vida que levan.

## Personaxes 
* Leonardo DiCaprio como Frank Wheeler
* Kate Winslet como April Wheeler
* Kathy Bates como Helen Givings
* Michael Shannon como John Givings, Jr.
* Kathryn Hahn como Milly Campbell
* Dylan Baker como Jack Ordway
* David Harbour como Shep Campbell
* Richard Easton como Howard Givings
* Zoe Kazan como Maureen Grube
* Jay O. Sanders como Bart Pollock

## Galardóns e nomeamentos 
* 2008: 3 Nomeamentos ós Oscar: actor secundario (Michael Shannon), dirección artística e vestiario.
* 2008: Globos de Ouro: Mellor actriz drama (Kate Winslet). 4 nomeamentos.
* 2008: 4 Nomeamentos ós BAFTA, incluíndo mellor actriz (Kate Winslet) e guión adaptado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity