open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
As Chousas

O topónimo **As Chousas** pode referirse a:

;En Galiza
***As Chousas**, lugar da parroquia de Corneda, no concello de Boimorto;
***As Chousas**, lugar da parroquia de Acevedo do Río, no concello de Celanova;
***As Chousas**, lugar da parroquia de Barallobre, no concello de Fene;
***As Chousas**, lugar da parroquia do Val, no concello de Narón;
***As Chousas**, lugar da parroquia de Pinol, no concello de Sober;
***Pazo das Chousas**, lugar da parroquia de Acevedo do Río, no concello de Celanova;
***Trasmonte das Chousas**, lugar da parroquia de Nois, no concello de Foz;
***Suaschousas**, lugar da parroquia de Muras, no concello de Muras.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***As Chouzas**, lugar da parroquia de Vilanuíde, no concello de Quiroga.
Palais du Luxembourg

miniatura|300px|dereita|O Pazo de Luxemburgo
miniatura|300px|dereita|O Pazo de Luxemburgo
O **Pazo de Luxemburgo**, (en francés *Palais du Luxembourg*) é un pazo de comezos do século XVII atopado en París. Encargado en 1615 por María de Médicis ao arquitecto Salomon de Brosse, foi o resultado das reformas do inmoble xa existente na época de Francisco de Luxemburgo. Actualmente é a sede do Senado de Francia. 

O Pazo de Luxemburgo servía máis como residencia secundaria que como pazo oficial urbano. A súa planta corresponde á característica dos palacios franceses, como o de Verneuil no que interveu Salomon de Brosse. Ten un patio cadrado, a Corte de Honra, un salón de entrada coroado por unha cúpula, a Cúpula Tournon e pavillóns repetidos no corpo da vivenda. Foi habilitado na década de 1720 para aloxar a Raíña Viúva de España, Luisa Isabel de Orleáns, filla do rexente Duque de Orleáns. 

As novidades, como o corpo da vivenda que ten unha grande amplitude en relación ás dúas ás, e a parte central monumental, distinguen o palacio. O Pazo de Luxemburgo é o resultado da libre inspiración tomada do Palacio Pitti, Florencia, Italia, solicitado por María de Médicis que, aburríndose no Louvre, desexaba atopar o espírito florentino e a dozura que lle transmitía, especialmente a través do emprego do almofadado de pedra na arquitectura do edificio máis que a mestura de ladrillo e pedra, como a que se atopa, por exemplo, no pavillón de caza do Palacio de Versalles. 

A parte dereita do pazo estaba reservada para a raíña, e a da esquerda para Lois XIII. Unha serie de cadros encargáronse a Rubens para cada un dos seus departamentos, pero só o destinado a María de Médicis levouse a cabo. Na actualidade pódense ver expostas 13 teas feitas para o pazo nunha sala do Louvre. 

Os xardíns do pazo están abertos ao público e constitúen unha das principais superficies arbóreas do interior de París. Os Xardíns de Luxemburgo están considerados como os máis belos de París. Os xardineiros que os coidan procuran que a súa beleza prevaleza durante todas as estacións do ano. 

## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Senado de Francia
* Xardín do Luxemburgo

### Ligazóns externas 
* Portail du Palais du Luxembourg (en francés)
* Visite virtuelle du Palais du Luxembourg (en francés)
* Photos du Palais et des jardins (en francés)
Nogueirido

O topónimo **Nogueirido** pode referirse a:

;En Galiza
***Nogueirido**, lugar da parroquia de Bemantes, no concello de Miño;
***Nogueirido**, lugar da parroquia de Santa María de Neda, no concello de Neda;
***Nogueirido**, lugar da parroquia de Paderne, no concello de Paderne;
***Nogueirido**, lugar da parroquia de Vilarmaior, no concello de Vilarmaior;
***O Nogueirido**, lugar da parroquia de Barallobre, no concello de Fene;
***O Nogueirido**, lugar da parroquia de Couzadoiro, no concello de Ortigueira;
***O Nogueirido**, lugar da parroquia de Cuíña, no concello de Ortigueira;
***O Nogueirido**, lugar da parroquia de Senra, no concello de Ortigueira;
***O Nogueirido**, lugar da parroquia de Bamio, no concello de Vilagarcía de Arousa;
***O Nogueirido**, lugar da parroquia de Goimil, no concello de Vilarmaior.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Loureiros

Un **loureiro** é unha árbore de folla perenne.

Como topónimo **Loureiros** pode referirse a:

;En Galiza
***Loureiros**, lugar da parroquia de Covas, no concello de Ames;
***Loureiros**, lugar da parroquia de Branzá, no concello de Arzúa;
***Loureiros**, lugar da parroquia de Pígara, no concello de Guitiriz;
***Loureiros**, lugar da parroquia de San Xurxo de Moeche, no concello de Moeche;
***Loureiros**, lugar da parroquia das Somozas, no concello das Somozas;
***Loureiros**, lugar da parroquia de San Fiz de Quión, no concello de Touro;
***Os Loureiros**, lugar da parroquia de Valeixe, no concello da Cañiza;
***Os Loureiros**, lugar da parroquia de Carballo, no concello de Carballo;
***Os Loureiros**, lugar da parroquia de Esteiro, no concello de Cedeira;
***Os Loureiros**, lugar da parroquia de Santa María de Ois, no concello de Coirós;
***Os Loureiros**, lugar da parroquia de Erbecedo, no concello de Coristanco;
***Os Loureiros**, lugar da parroquia de Prado, no concello de Covelo;
***Os Loureiros**, lugar da parroquia de Prado de Canda, no concello de Covelo;
***Os Loureiros**, lugar da parroquia de Callobre, no concello da Estrada;
***Os Loureiros**, lugar da parroquia de Barallobre, no concello de Fene;
***Os Loureiros**, lugar da parroquia de Vitre, no concello de Frades;
***Os Loureiros**, lugar da parroquia de Pedroso, no concello de Narón;
***Os Loureiros**, lugar da parroquia de Viladesuso, no concello de Oia;
***Os Loureiros**, lugar da parroquia do Ermo, no concello de Ortigueira;
***Os Loureiros**, lugar da parroquia de Luama, no concello de Ortigueira;
***Os Loureiros**, lugar da parroquia de San Salvador de Couzadoiro, no concello de Ortigueira;
***Os Loureiros**, lugar da parroquia de Dordaño, no concello de Oza-Cesuras;
***Os Loureiros**, lugar da parroquia de Probaos, no concello de Oza-Cesuras;
***Os Loureiros**, lugar da parroquia de Andrade, no concello de Pontedeume;
***Os Loureiros**, lugar da parroquia das Pontes de García Rodríguez, no concello das Pontes de García Rodríguez;
***Os Loureiros**, lugar da parroquia de Présaras, no concello de Vilasantar;
***Os Loureiros**, lugar da parroquia de Santo André de Boimente, no concello de Viveiro;
***Os Loureiros**, lugar da parroquia de Xuances, no concello de Xove;
***Susloureiros**, lugar da parroquia da Barqueira, no concello de Cerdido.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*
O Ramo

O topónimo **O Ramo** pode referirse a:

;En Galiza
***O Ramo**, lugar da parroquia de Barallobre, no concello de Fene;
***O Ramo**, lugar da parroquia de Lemaio, no concello da Laracha;
***O Ramo**, lugar da parroquia de Forcadela, no concello de Tomiño;
***A Ramorta**, lugar da parroquia de Bueu, no concello de Bueu;

## Véxase tamén
### Outros artigos
Tras do Río

Como topónimo **Tras do Río** pode referirse a:

;En Galiza
***Tras do Río**, lugar da parroquia de Albán, no concello de Coles;
***Tras do Río**, lugar da parroquia de Santo Eusebio da Peroxa, no concello de Coles;
***Tras do Río**, lugar da parroquia de Barallobre, no concello de Fene;
***Tras do Río**, lugar da parroquia de Traba, no concello de Laxe;
***Tras do Río**, lugar da parroquia de Loiba, no concello de Ortigueira;
***Tras do Río**, lugar da parroquia de San Claudio, no concello de Ortigueira;
***Tras do Río**, lugar da parroquia do O Freixo, no concello das Pontes de García Rodríguez;
***Tras do Río**, lugar da parroquia de Romai, no concello de Portas;
***Tras do Río**, lugar da parroquia de Baión, no concello de Vilanova de Arousa.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Tras dos Ríos**, lugar da parroquia da Laxe, no concello do Valadouro.
La casa de Lúculo

***La casa de Lúculo o el arte de comer (nueva fisiología del gusto)*** é unha obra literaria de Julio Camba, editada en 1929. É a súa peza máis difundida, e tamén a única que non consiste nunha recompilación de artigos. O título desta obra parte do nome de Lúculo, o que fora xeneral de Roma e que se caracterizaba porque "facía render por fame os inimigos e por satisfacción os amigos".

## Características 
Este libro trata da gastronomía. Fala de temas como as boas maneiras, as técnicas culinarias e os alimentos. Iníciase cun prólogo chamado ''Hors d'œuvre* onde o autor defende a súa autoridade para falar do tema. En *La Gastronomía y la Ciencia* expón as inquedanzas da xente de comezos do século XX, falando do descubrimento das vitaminas e expoñendo unha teoría dos alimentos, que dividía en dúas categorías: os que proporcionaban forza e calor e os que nutren as células e repoñen os desgastes dos tecidos.

Os seguintes capítulos son *La cocina española*, *Otras cocinas*, *Técnica culinaria*, *Los vinos*, *Pescados de mar*, *Mariscos* e *Platos populares españoles*, onde relaciona a arte culinaria coa historia e as particularidades das diversas cociñas e as propiedades das materias primas. O Camba viaxeiro neste libro fai percorrer ó lector as diferentes cociñas, que son analizadas cun perfecto coñecemento dos países que visitou e non perde tampouco a oportunidade de intercalar comentarios humorísticos e absurdos para algúns dos misterios da cociña. Remata a obra coas seccións *Dos ensayos sobre la guía* e *Normas del perfecto invitado*.

A obra ten numerosas citas noutras linguas como o alemán (incluída unha cita de Martiño Lutero), inglés, portugués, italiano, latín ou galego.

En 2004 foi incluído na Biblioteca Gallega de Autores en Castellano de *La Voz de Galicia*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *La casa de Lúculo'', ficha en www.juliocamba.com .
* "Vicent presenta una edición de 'La Casa de Lúculo', de Julio Camba", *El País*, 3 de decembro de 2004 .
A irmandade da uva

***A irmandade da uva*** é unha novela en lingua inglesa escrita polo italo-americano John Fante. Publicada en 1977 como ***The Brotherhood of the Grape***, foi traducida ao galego por Adrián Estévez e publicada por Editorial Hugin e Munin en 2013..

A novela foi adaptada para ser levada ao cine por Robert Towne. A película ía ser dirixida por Francis Ford Coppola, mais o proxecto non prosperou. Pola súa parte, Curtis Hanson tamén preparou unha adaptación, con Burt Lancaster como protagonista, que tampouco saíu adiante.

## Notas
Armando Manzanero

**Armando Manzanero**, nado en Mérida (México) o 7 de decembro de 1935 e finado na Cidade de México o 28 de decembro de 2020, foi un músico, actor e compositor mexicano.

## Biografía 
Aos 8 anos iniciou estudos de música na escola de Belas Artes da súa cidade natal, e logo completou a súa formación musical na Cidade de México. En 1950 compuxo a súa primeira melodía titulada "Nunca en el mundo" e ao ano seguinte iniciou a súa actividade profesional como pianista. Seis anos máis tarde (1957) comezou a traballar como director musical da filial mexicana da compañía discográfica CBS Internacional. Pouco despois converteuse no pianista acompañante de artistas como Pedro Vargas, Lucho Gatica e Raphael.

En 1962 obtivo o quinto lugar no Festival da Canción en México. En 1965 gañou o primeiro lugar do Festival da Canción en Miami co tema *Cuando estoy contigo*. En 1967, animado por un executivo da filial mexicana do selo RCA Victor, gravou o seu primeiro disco con cancións de seu, todas elas de xénero romántico.

As súas cancións foron interpretadas por cantantes como Frank Sinatra, Tony Bennett, Elvis Presley, Frank Pourcel, Paul Mauriat, Ray Conniff, Manoella Torres, Marco Antonio Muñiz, Edith Márquez, Raphael, Moncho, José José, El Tri, Andrea Bocelli, Andrés Calamaro, Christina Aguilera, Pasión Vega e Luis Miguel.

En 1978 obtivo o primeiro lugar do Festival de Mallorca co tema *Señor amor*. Outras cancións coñecidas del son *Voy a apagar la luz*, *Contigo aprendí*, *Adoro*, *Esta tarde vi llover*, *Por debajo de la mesa*, *Somos novios* ou *Felicidad*. En 1993 a revista Billboard outorgoulle o Premio á Excelencia pola súa traxectoria artística.

Nos anos setenta perdeu un xuízo nos Estados Unidos por plaxio por causa da súa canción ''It's Impossible*.

## Discografía 

* 1959: *Mi primera grabación*
* 1967: *A mi amor... Con mi amor*
* 1967: *Manzanero el Grande*
* 1968: *Somos novios*
* 1968: *Armando Manzanero, su piano y su música*
* 1969: *Para mi siempre amor*
* N/A: *Que bonito viven los enamorados*
* 1976: *Lo mejor de Armando Manzanero*
* 1977: *Fanático de ti*
* 1977: *Corazón salvaje*
* 1979: *Ternura y romance*
* 1981: *Mi trato contigo*
* 1982: *Otra vez romántico*
* 1985: *Armando Manzanero*
* 1987: *Cariñosamente, Manzanero*
* 1988: *Mientras existas tú*
* 1992: *Las canciones que quise escribir*
* 1993: *Entre amigos*
* 1995: *El piano... Manzanero y sus amigos*
* 1996: *Nada Personal*
* 1998: *Manzanero y la libertad*
* 2001: *Duetos*
* 2002: *Duetos 2*
* 2002: *Lo mejor de lo mejor*
* 2005: *Lo esencial''

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bolero

### Ligazóns externas 
* Web oficial do cantante
Galería de imaxes de Moeche

**Galería de imaxes** do concello de Moeche na provincia da Coruña.

## Moeche 

Ficheiro:Escudo de Moeche.svg|Escudo oficial
Ficheiro:Casa do Concello de Moeche.JPG|Casa do Concello

## Parroquias 
### Abade 

Ficheiro:Igrexa de Abade.JPG|Igrexa de Santiago de Abade

### San Xoán de Moeche 

Ficheiro:Capela de San Ramón.JPG|Capela de San Ramón
Ficheiro:Igrexa de San Xoán de Moeche.JPG|Igrexa de San Xoán de Moeche
Ficheiro:San Ramón, Moeche.JPG|Lugar de San Ramón

### San Xurxo de Moeche 

Ficheiro:Igrexa de San Xurxo de Moeche.JPG|Igrexa de San Xurxo de Moeche
Ficheiro:Cruceiro de San Xurxo de Moeche.JPG|Cruceiro de San Xurxo de Moeche
Ficheiro:Castelo de Arriba.JPG|Lugar de Castelo de Arriba

## Castelo de Moeche 

Ficheiro:Castelo de Moeche 2.jpg|Vista do castelo
Ficheiro:Castelo de Moeche 3.jpg|Detalle
Ficheiro:Castelo de Moeche 4.jpg|Detalle
Ficheiro:Castelo de Moeche 5.jpg|Detalle
Ficheiro:Castelo de Moeche 6.jpg|Detalle

## Animais 

Ficheiro:Xato.JPG|Xato de Rubia galega

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Galería de imaxes de Galicia
*Lugares de Moeche
*Eleccións municipais en Moeche
Función convexa

miniatura|350px|dereita|Gráfico dunha función convexa

En matemática, unha función [a,b]\to\mathbb{R} é dita **convexa** se a rexión sobre o seu gráfico é un conxunto convexo. Ou, equivalentemente, de forma analítica, para calquera **x** e **y** pertencentes a [a,b]\, e para todo **t** en [0,1]\,, tense
:f(tx+(1-t)y)\leq t f(x)+(1-t)f(y).

Unha función dise **estritamente convexa** se :
:f(tx+(1-t)y)  para todo t en (0,1) e x\neq y\,.

## Propiedades das funcións convexas 
* Unha función convexa en [a,b]\, é sempre continua en (a,b)\,.
* Unha función continua nun intervalo *C* é convexa se e só se:
:f\left( \frac{x+y}2 \right) \le  \frac{f(x)+f(y)}2 . para todo x,y&nbsp;∈&nbsp;C.

* Unha función diferenciábel é convexa nun intervalo se e só se a súa derivada é monótona non decrecente nese intervalo.
* Unha función continuamente diferenciábel dunha variábel é convexa nun intervalo, se e só se: 
:f(y)\geq f(x) + f'(x)(y-x), para todos *x* e *y* no intervalo.

* Unha función dúas veces diferenciábel dunha variábel é convexa nun intervalo se e só se, a súa segunda derivada é maior ou igual a cero en todo o intervalo.
* Se a súa segunda derivada é estritamente positiva entón a función é **estritamente convexa**.
* Unha función convexa non posúe puntos de máximo.
* Se unha función convexa posúe un punto de mínimo local, el tamén será un punto de mínimo global.
* Unha función estritamente convexa posúe como moito un punto de mínimo.
* O máximo de funcións convexas tamén é unha función convexa.

## Exemplos 
* A función f(x)=x^2\, é convexa.
* A función f(x)=e^x\, é convexa.
* O valor absoluto é unha función convexa \left(f(x)=|x|\right)\,

## Extensións 
Sexa \mathbb{V}\, un espazo vectorial e C\, un conxunto convexo contido en \mathbb{V}\,, entón unha función f:C\to\mathbb{R}\, é dita **convexa** se:
:f(tx+(1-t)y) \leq t f(x)+(1-t)f(y)\, para todo t en [0,1].
E **estritamente convexa** se:
:f(tx+(1-t)y)  para todo t\, en (0,1) e x\neq y\,.

### Exemplos 
* Toda norma ou seminorma é convexa, pola desigualdade triangular
* Todo funcional lineal en \mathbb{R}. é convexo.

## Aplicacións 
* Funcións convexas son amplamente utilizadas para demostrar desigualdades tales como a desigualdade de Young.
* A convexidade desempeña un papel moi importante na aplicación de **métodos variacionais** para EDPs non lineais.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Desigualdade de Jensen
Juan Antonio Graíño Amarelle

**Juan Antonio Graíño Amarelle**, nado en Ponteceso o 14 de xuño de 1921 e finado en Madrid o 22 de decembro de 1978, foi un político e empresario galego.

## Traxectoria 
Cursou os estudos de bacharelato no colexio Apostol Santiago de Vigo. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela en 1945. Foi empresario agrícola e presidente da Cámara Sindical Agraria da Coruña desde 1971, vicepresidente da Asociación de Gandeiros da Coruña e presidente de Agrupor (Asociación de Propietarios de Montes). Militante do Partido Gallego Independiente, nas Eleccións Xerais de 1977 acadou a acta de senador pola provincia da Coruña nas listas da UCD. En 1978 foi nomeado conselleiro de agricultura da Xunta de Galicia provisoria, aínda que morre algo despois en accidente de tráfico.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de senadores galegos desde a Transición
### Ligazóns externas 
* Ficha no Senado
* Noticia do seu falecemento en ABC
Johann Balthasar Neumann

miniatura|Santuario de Vierzehnheiligen

**Johann Balthasar Neumann**, nado en Cheb en 1687 e finado en Würzburg o 19 de agosto de 1753, foi un arquitecto e enxeñeiro alemán.

## Traxectoria 
Naceu en Eger (hoxe Cheb), en Bohemia, mais deseguido se trasladou para Würzburg, en Franconia, onde estudou arquitectura civil e militar, e mesmo emprendeu unha viaxe de estudos a Milán e a Italia do Norte en 1718.

En 1719, convertida Würzburg na capital dun principado episcopal, xurdiu a necesidade dunha ampla obra de renovación urbanística, da cal Neumann foi nomeado *superintendente das construcións da corte* (nas cales estaban empregados un elevado número de grandes artistas de varias nacionalidades, como Giambattista Tiepolo e Johann Lucas von Hildebrandt).

A respecto da sistematización urbanística da cidade, paga a pena lembrar o encargo que recibiu de proxectar a Residencia episcopal (1719-1744), obra que o empeñou moi longo tempo, mais que lle deu ao tempo gran popularidade.

Foi despois chamado para Karlsruhe, onde reestruturou o castelo de Bruchsal (1728): Logo pasou a Bonn (1743), onde o arcebispo da Colonia lle confiou o proxecto da escalinata do castelo de Brühl. Salientábeis foron tamén os seus proxectos para a igrexa abacial de Neresheim e máis do santuario de Vierzehnheligen.

No seu estilo arquitectónico logrou unha orixinal síntese de clasicismo francés, da tradición vienesa e bohemia e máis do barroco italiano.

## Obras 
[miniatura|esquerda|350px|[Residencia de Würzburg.]]
* Residencia de Würzburg - Construída consonte o modelo de Versailles, en estilo barroco italo-francés, (1720–1744).
* Castelo de Brühl (1740–1746).
* Schloss in Bruchsal (desde 1731).
* Igrexa de peregrinación en Gößweinstein (1730–1739).
* Igrexa de peregrinación dos catorce santos: Vierzehnheiligen (desde 1743 até o seu falecemento en 1753; rematada en 1772 por varios dos famosos construtores Neumann).
* Igrexa da Abadía de Neresheim (1747–1792).
* Capela Schönborn (Schönbornkapelle) na áa travesa norte da catedral de Würzburg (1718–1736).
* Castelo de Werneck (1733–1745).
* Capela de Kitzingen.
* Capela da Igrexa de peregrinación de Würzburg (1748–1750).
* Casa do Concello de Ellwangen.
* Igrexa abacial de Schöntal en Jagst.
* Abadía de Münsterschwarzach.
* Igrexa da Orde teutónica en Bad Mergentheim.
* Habitación interior da igrexa parroquial de St. Paulin en Trier.
* Igrexa parroquial de Santa Cecilia en Heusenstamm (1739).
* Igrexa de San Miguel en Hofheim im Ried.
* Chafariz en Bad Bocklet (1787).
* Igrexa de San Lourenzo en Dirmstein (1742–1746).
* Pavillón en Randersacker (1750).
* Igrexa parroquial de Santa Cecilia en Saffig (1741/42).
* Igrexa parroquial de San Nicolao en Arnstein(Ofr.) (1731–1734).
* Igrexa de peregrinación Maria Limbach, Limbach am Main (1751–1755).
* Igrexa parroquial en Retzbach (Zellingen) (1736-1738).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Johannes Seiz (1717–1779).
* Johann Thomas Nissler (1713–1769).
* Barroco
Pere Bosch i Gimpera

**Pere Bosch i Gimpera** (Barcelona 1891 - México 1974) foi un arqueólogo e prehistoriador e unha das personalidades científicas de Cataluña (España) máis coñecidas internacionalmente. Asinaba, ás veces, como **Pedro Bosch Gimpera**.

## Biografía 
Pere Bosch i Gimpera naceu en Barcelona o 22 de marzo de 1891. Comezou estudos de Dereito, mais pasou a realizalos de Filosofía e Letras. Trasladouse a Berlín entre 1911 e 1914, onde fixo estudos de Filoloxía Clásica e Prehistoria. En 1911 doutorouse en letras e en 1913 en Historia. As súas primeiras publicacións versaron sobre a civilización cretomicénica (1912) e sobre a orixe da traxedia grega (1913). Tamén traduciu a Homero. No ano 1915 foi nomeado director do servizo de escavacións do Institut d'Estudis Catalans e en 1916 gañou a cátedra de Historia Antiga na Universidade de Barcelona. En 1919 publicou *Prehistoria catalana*. Xa desde aquela época primeira mostrouse decididamente partidario do uso da lingua catalá nas publicacións científicas.

A partir de 1919 e até a súa morte mantería amizade e correspondencia privada co seu alumno e compañeiro Lluís Pericot i Garcia.

Coa obra *Etnografía de la Península Ibérica* (1932) desenvolveu teses innovadoras que lle deron sona. No ano 1933 é elixido reitor da Universidade de Barcelona. Implicado na política da Generalitat de Cataluña, republicana, ocupou o cargo de Conselleiro de Xustiza baixo a presidencia de Lluís Companys. Xunto con outros membros do goberno catalán foi encarcerado no buque "*Uruguay*", despois dos feitos do 6 de outubro de 1934, suceso que provocaría protestas internacionais.

Logo da guerra civil houbo de se exiliar en México. Posteriormente foi sometido a unha campaña de desprestixio na Universidade de Barcelona baixo dominio franquista. No país azteca sería profesor da Universidade Autónoma e máis da Escola Nacional de Arqueoloxía da Universidade de México. En 1945 publicou en México *La formación de los pueblos de España*.

No ano 1971 obtivo a nacionalidade mexicana.

## Obra 
Bosch i Gimpera publicou varios libros e decenas de artigos. Entre os primeiros cabe sinalar:

* *Prehistoria catalana* (1919).
* *La arqueología prerromana hispánica* (1920), apéndice a *Hispania* de Adolf Schulten.
* *Pyrenäenhalbinsel*, in Ebert, M. (ed), Reallexicon der Vorgeschichte, X, 1927-28.
* *Etnología de la Península Ibérica* (1932).
* *El poblamiento y la formación de los pueblos de España* (1945).
* *El Próximo Oriente en la Antigüedad* (1964).
* *El problema indeuropeo* (1968).
* *La Universitat i Catalunya* (1969).
* *Historia de Oriente* (1971).
* *Prehistoria de Europa: Las raíces prehistóricas de las culturas de Europa* (1975).

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Breve biografía na web do Institut d'Estudis Catalans .
Josetxo Anitua

**Josetxo Anitua Aranzábal**, nado en Éibar en 1964 e finado en Bilbao o 22 de abril de 2008, foi un músico vasco, que formou parte de varias bandas de rock vascas durante as décadas dos 80 e 90 como La Tercera en Discordia, Jugos de Otros, Cancer Moon e a partir do 2006 de Josetxo Grieta.

Foi fundador da primeira tenda da coñecida marca de roupa Loreak Mendian na zona antiga de Bilbao a mediados dos anos 90, e DJ do Kafe Antzoki (Bilbao) durante moitos anos.

## Discografía 
### Cancer Moon 
* *12 Stereo surgery mistakes* casete (1989)
* *Hunted by the snake* CD/LP (1990, Polar Records)
* *Cruella Devil* + *Fame of Glory* ("The Worst Around comp" 1990, Romilar-D)
* *Look out* ("Beatnick Fly comp" 1991, Munster records / Muga)
* *Flock, colibri, oil* LP (1992, Munster Records)
* *Lurker* ("Navidades Furiosas comp" 1993, La Fábrica Magnética)
* *TV tape* casete (1994)
* *Moor room* LP (1994, Radiation Records)
* *Cancer Moon* 7-inch single (1994, Goo Records)

### Josetxo Grieta 
* *Reminder of a Precious Life* CDr (Audiobot, Anveres 2006)
* *Euskal Semea* CD ( w.m.o/r, Berlin 2006)
* *Sonrisas vendo-¿Dónde nos llevan?* CDr (2008, Taumaturgia)
* *The art of distraction* LP (2008, Ozono Kids)
* *DISTANCIA # 2387* (CD-R, Hamaika 2008)

### Akauzazte 
* *Azalberritan* CD (2004, Cia. de Sueños Ilimitada)

### Josetxo Anitua e Atom Rhumba 
* *Anitua & Rhumba* CD (2005, Noizpop recordings)

### Só 
Solo 
* *Cry behind the loop* ogg (2006, Desetxea)
* *Reminder-Dreader than Dread - La Grieta remix* ogg (2006, w.m.o/r)

## Ligazóns externas 
* Cancer Moon
* Artigo publicado na revista Ruta 66 sobre Cancer Moon
* Páxina web de Josetxo Grieta
* Entrevista de Rafa García Moreno
* Entrevista na web de Argia (en éuscaro)
* Fotos do concerto de Josetxo Grieta en Arteleku en 2006
* Vídeo de Cancer Moon de 1992

Artigos sobre a súa morte na prensa:
* Diario Beria (en éuscaro)
* Diario Gara
* Diario El País
* ptqkblogzine
* Mamorro
* Nota de prensa do Kafe Antzokia
* Mondo Sonoro
Soviet

Un **soviet** (en ) é un consello ou asemblea. Os primeiros soviets apareceron a raíz da Revolución Rusa de 1905 e orixinalmente o termo facía referencia ás asembleas de obreiros, soldados e campesiños que foron fundamentais para o triunfo da Revolución de Outubro de 1917, así como a base para a formación da República Socialista Federativa Soviética de Rusia primeiro e da Unión de Repúblicas Socialistas Soviéticas en 1922. A Constitución soviética de 1918, cos bolxeviques xa no poder, organizou a administración política do Estado nun sistema inversamente xerárquico e democrático (é dicir, de abaixo arriba) de consellos de obreiros, campesiños e soldados.

A estrutura xerárquica do Estado, que ía de abaixo cara a arriba e de arriba cara a abaixo -un dos principios do centralismo democrático leninista- estaba conformada por sucesivos consellos ata chegar á máxima autoridade, o Soviet Supremo. Nun nivel medio entre os gobernos locais e o poder federal, cada República Socialista Soviética tiña o seu propio Soviet Supremo. Aínda que, coa institucionalización do país cara a 1924, e a paulatina burocratización do Estado obreiro, os soviets comezaron a perder unha gran parte do seu poder real e capacidade de decisión a nivel local ou de base, converténdose á súa vez, en niveis superiores, en órganos de goberno ao estilo dos parlamentos doutros estados. Así, a Unión Soviética, pronto adquiriu un sistema político de tipo parlamentario, no que o xefe de Estado ou Presidente do Presídium do Soviet Supremo, era elixido polo poder lexislativo (este último). O poder executivo exercíao o Consello de Ministros, cuxo nome orixinal en ruso era *Soviet de Comisarios do Pobo*.
Reino de Nova Galicia

O **Reino de Nova Galicia**, estaba formado por tres provincias maiores que abranguían a Provincia de Nova Galicia (Nayarit e Xalisco), a Provincia dos Zacatecas (Aguascalientes e Zacatecas) e a Provincia de Colima (Colima). O Reino de Nova Galicia era un dos dous únicos reinos autónomos dentro do Vicerreinado de Nova España. A conquista do territorio foi consumada por Nuño Beltrán de Guzmán. A primeira capital foi Tepic, trasladada en 1540 a Compostela, onde se estableceu un bispado sufragáneo do arcebispado. En 1560, a capital volveuse trasladar, esta vez a Guadalaxara. En 1786 as divisións políticas da Nova España foron establecidas en intendencias, por tanto, as Provincias de Nova Galicia e Colima pasaron a ser a Intendencia de Guadalaxara e a Provincia dos Zacatecas pasou a ser a Intendencia de Zacatecas.

## Historia 
Nuño de Guzmán impuxo o nome de "Conquista do Espírito Santo da Maior España" aos territorios explorados e conquistados por el. Con todo, a raíña Sabela de Portugal, esposa de Carlos I, non estivo conforme co nome que lle outorgou Nuño de Guzmán ao territorio conquistado, polo que, por Real Cédula dada en Ocaña (España) o 25 de xaneiro de 1531, ordenou que se nomease ao territorio conquistado como "Reino de Nova Galicia" e se fundase unha cidade co nome de "Santiago de Galicia de Compostela" como capital.

### Primeira organización territorial 
* Provincia de Nova Galicia; Nayarit e Xalisco.
* Provincia de los Zacatecas; Aguascalientes e Zacatecas.
* Provincia de Colima; Colima.

### Segunda organización territorial 
* Intendencia de Guadalaxara; Nayarit, Xalisco e Colima.
* Intendencia de Zacatecas; Aguascalientes e Zacatecas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tepic
* Compostela de Indias
* Nuño de Guzmán
* Marcos de Niza
* Francisco Vásquez de Coronado
* Real Audiencia de Guadalaxara
* Juan del Camino

### Ligazóns externas 
* Historia de Guadalaxara
* Moedas acuñadas en Guadalaxara, Xalisco
* Provincias Maiores do Reino de Nova Galicia
Xefe de Estado

O **xefe de Estado** é a persoa que representa a un país no resto do mundo. Así mesmo, é el o que participa, por si mesmo ou mediante delegados, en reunións internacionais, nomea e recibe delegacións diplomáticas etc.

## Tipos de sistemas 
* Nun réxime presidencial como nos Estados Unidos, o xefe de Estado (o presidente) é tamén o xefe de goberno, sendo a cabeza do poder executivo do país. 
* Nun réxime parlamentario, en cambio, o xefe de goberno (o primeiro ministro) depende do parlamento, e o xefe de Estado pode ser un presidente escollido popularmente ou un monarca hereditario. Neste último caso, normalmente é un rei, pero tamén pode ser un príncipe, como no caso de Mónaco.
* Nun réxime semiparlamentario, o xefe de goberno (o primeiro ministro) depende do parlamento, e o xefe de Estado (o presidente) é escollido popularmente, como en Francia.

## Funcións 
As funcións do xefe de Estado varían acordes á forma de goberno que establece a constitución de cada país. É dicir, ten máis ou menos competencias segundo ordenamento de cada Estado.
* Nos casos que o cargo sexa electivo, polo xeral, a súa lexitimidade vai parella ao do xefe de goberno e a constitución adoita entregarlles certas atribucións ou poderes.
* Nos casos nos que o cargo non é electivo, este adoita ser simbólico (Reino de España ou Reino Unido). As súas funcións son nada máis que representativas e non ten poder virtual.

Doutra parte, dado que é a Constitución a que asigna os poderes do cargo, existen outros países nos que o soberano posúe unha serie de poderes (Marrocos ou certos países asiáticos).
## Notas
Loira

Como topónimo **Loira** pode referirse a:

;En Galiza
***Loira**, parroquia do concello de Valdoviño;
****Loiravella**, lugar de dita parroquia;
***Baloira**, parroquia do concello da Estrada;
***Viloira**, parroquia do concello do Barco de Valdeorras;
****Viloira**, lugar de dita parroquia;
***Loira**, lugar da parroquia de Seixo, no concello de Marín;
***Loira**, lugar da parroquia de Labacengos, no concello de Moeche;
***A Loira**, lugar da parroquia de Barallobre, no concello de Fene;
***A Loira**, lugar da parroquia de Pantín, no concello de Valdoviño;
***A Baloira**, lugar da parroquia de Santa Mariña de Brañas, no concello de Toques;
***Viloira**, lugar da parroquia de Requeixo, no concello de Chantada;
***Viloira**, lugar da parroquia de Santalla de Bardaos, no concello do Incio.

;Ríos de Galiza
***Río Loira**, que desemboca na ría de Cedeira;
***Río Loira**, que desemboca na ría de Pontevedra.

Amais, **Loira** é o exónimo en lingua galega do francés ***Loire***. Pode referirse a:

***Río Loira**, río francés que desemboca en Nantes. Dá nome a:
****Loiré**, concello do departamento de Maine e Loira, na rexión dos Países do Loira;
****Loiré-sur-Nie**, concello do departamento de Charente Marítimo, na rexión de Poitou-Charentes;
****Loire-les-Marais**, concello do departamento de Charente Marítimo, na rexión de Poitou-Charentes;
****Loire-sur-Rhône**, concello do departamento de Ródano, na rexión de Auvernia-Ródano-Alpes;
****Departamento de Loira**, departamento da rexión de Ródano-Alpes;
****Saona e Loira**, departamento da rexión de Bourgogne;
****Maine e Loira**, departamento da rexión dos Países do Loira;
****Loira Atlántico**, departamento da rexión de Países do Loira;
****Alto Loira**, departamento da rexión de Auvernia;
****Indre e Loira**, departamento da rexión de Centro-Val de Loira;
****Centro-Val de Loira**, rexión francesa;
****Países do Loira**, rexión francesa.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Convento das Orfas de Santiago de Compostela

dereita|miniatura|Plano do conxunto.
O **convento das Orfas de Santiago de Compostela** é un conxunto de construcións relixiosas de estilo barroco situadas en Santiago de Compostela.

## Historia 
esquerda|miniatura|Interior da igrexa
O conxunto localízase no número 5 da rúa das Orfas, na parte oriental da cidade vella, e está formado polas dependencias monásticas, a igrexa e un colexio. Foi construído a comezos do século XVII para dar aloxamento e educación ás nenas desamparadas da cidade. O seu impulsor foi o arcebispo San Clemente, e posteriormente foi modificada por Domingo de Andrade e Fernando de Casas Novoa.

A igrexa foi construída posteriormente, dende o ano 1666. O seu arquitecto foi Melchor de Velasco quen faleceu en 1669 antes de vela rematada, pois foi consagrada en 1671. No seu interior alberga un altar maior de estilo rococó, feito por Francisco de Lens, no que destaca unha imaxe da Inmaculada Concepción obra de Xosé Gambino, localizada entre San Xosé e Santiago, feita en 1756.

Acolle o Colexio Nosa Señora dos Remedios, que segue a ser coñecido popularmente como "As Orfas". A igrexa está aberta ao público e nela ofícianse misas do culto cristián diariamente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Localización
Republicanismo

[miniatura|300px|*A liberdade guiando ao pobo* ([Eugène Delacroix), alegoría republicana da liberdade e o seu eslogan *Liberté, égalité, fraternité*.]]
O **Republicanismo** é a ideoloxía para gobernar unha nación como unha república. Sempre se apoia na súa oposición á monarquía, aristocracia, oligarquía e ditadura. Por extensión, refírese a un sistema político que protexe a liberdade e especialmente fundaméntase no Dereito, na *lei*, que non pode ignorarse polo propio goberno. Escribiuse moito sobre que tipos de valores e comportamentos deben ter os cidadáns dunha república para o seu desenvolvemento e éxito; adóitase facer énfase xeralmente na participación cidadá, valores cívicos e a súa oposición á corrupción.

Pode falarse de maior democratización dun país cando se establece unha monarquía constitucional (como os estados do Reino Unido, Canadá ou Xapón), ou parlamentaria (España) pero en ningún destes casos pode falarse de República.
Compañía de Xesús

A **Compañía de Xesús** (en latín *Societas Iesu*, S.I.) é unha orde relixiosa católica fundada por Ignacio de Loiola, que despois foi canonizado como Santo Ignacio de Loiola.

## Traxectoria 
Fundada o 15 de agosto de 1534 en París, e aprobada pola igrexa en 1540 por medio da bula *Regimini Militantis Ecclesiae* do papa Paulo III, é unha orde apostólica que concreta a súa misión polo servizo da fe e a promoción da xustiza.

Os membros desta orde coñécense popularmente como os xesuítas. Con 20.000 membros, é a orde máis grande da Igrexa Católica da actualidade. A súa estrita formación de máis de dez anos (estudan filosofía e teoloxía, ademais de realizar "prácticas" de diversa natureza e estudar diferentes linguas) fixo que se convertesen durante máis de catro séculos nos líderes intelectuais do catolicismo. Os xesuítas realizan os tres votos habituais da vida relixiosa (obediencia, pobreza e castidade), pero ademais, suman outro voto de obediencia ao Papa. A Compañía de Xesús foi unha organización relixiosa que sempre viviu entre a loanza e a crítica, mais sempre na polémica.
## Galería de imaxes 
## Notas
It

***It*** é o primeiro álbum da banda inglesa de rock alternativo Pulp. Orixinalmente lanzado en vinilo nunha edición limitada de 2.000 copias en abril de 1983, foi reeditado en CD pola discográfica Cherry Red en febreiro do 1994 con tres cancións máis.

## Lista de cancións
Todos os temas compostos por Jarvis Cocker, agás "My Lighthouse" por Jarvis Cocker e Simon Hinkler.
# "My Lighthouse" – 3:30
# "Wishful Thinking" – 4:17
# "Joking Aside" – 4:20
# "Boats and Trains" – 1:34
# "Blue Girls" – 5:56
# "Love Love" – 3:09
# "In Many Ways" – 2:46
# "Everybody's Problem" –3:17
# "There Was" – 3:30
# "Looking for Life" – 5:27
Seventeen Seconds

***Seventeen Seconds*** é o segundo álbum de estudio da banda inglesa The Cure, editado en abril de 1980 polo selo Fiction Records. É o único álbum da banda onde aparece o teclista Matthieu Hartley. O disco acadou o posto número 20 nas listas británicas de álbums e aparece no libro *1001 Albums You Must Hear Before You Die* (1001 álbums que debes escoitar antes de morrer).

O disco foi re-editado no ano 2005 como parte da serie "Deluxe Edition" de Universal. Esta edición contaba co disco orixinal re-masterizado e un segundo disco con demos e cancións ao vivo.

## Historia 
Ao final da xira de The Cure de 1979 polo Reino Unido como abreconcertos de Siouxsie and the Banshees, Robert Smith falaba cada vez menos co baixista Michael Dempsey. As primeiras versións de "Play for Today" e "M" foran interpretadas nalgúns concertos, pero a Dempsey non lle gustaba a nova dirección musical que Smith quería coller. Smith comentou: "Penso que a gota que desbordou o vaso chegou cando lle toquei a Michael as demos para o seguinte álbum e odiounas. Quería que fósemos a segunda parte de XTC e - de ser algo - eu quería que fósemos a segunda parte dos Banshees. Así que marchou". Tocar a guitarra cos Banshees durante dous meses e aprender as súas cancións abriu o horizonte de Smith. "Permitíume pensar máis aló sobre o que estabamos a facer. Quería ter unha banda que fixese o que Steven Severin e Budgie fan, onde só teñen unha liña de baixo e unha parte de batería e Siouxsie laméntase". Os discos que Smith escoitou con frecuencia durante a composición do álbum foron *Five Leaves Left* de Nick Drake, *Isle of Wight* de Jimi Hendrix, *Astral Weeks* de Van Morrison e *Low* de David Bowie.

Dous membro de The Magazine Spies, o baixista Simon Gallup e o teclista Matthieu Hartley, pasaron a formar parte do grupo. Gallup substituíu a Dempsey, o cal aliviou a Smith xa que pensaba que as liñas de baixo de Dempsey eran demasiado pomposas. O traballo cos sintetizadores de Hartley engadiu unha nova dimensión ao novo son etéreo da banda, aínda que posteriormente chocaría con Smith pola complexidade; a Hartley gustábanlle os acordes complexos pero Smith quería notas sinxelas.

## Lista de cancións 
**Nota**
*A versión estadounidense en casete ten "A Forest" na cara A e "Play for Today" na B. A portada tamén é distinta, con algunhas pólas de árbores á esquerda e unha mancha vermella na parte inferior.

## Notas
Reckoning

***Reckoning*** é o segundo álbum da banda estadounidense de rock alternativo R.E.M., editado o 9 de abril de 1984 a través do selo I.R.S. Records.

## Listaxe de cancións
Even If and Especially When

***Even If and Especially When*** é un álbum da banda estadounidense Screaming Trees, editado no ano 1987. Foi o seu primeiro álbum lanzado a través do selo SST Records.

## Listaxe de cancións
The Red Hot Chili Peppers

***The Red Hot Chili Peppers*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de funk rock Red Hot Chili Peppers, editado o 10 de agosto de 1984 a través do seo EMI Records. O disco foi producido polo guitarrista de Gang of Four Andy Gill e é o único traballo en contar con Jack Sherman na guitarra, xa que foi despedido ao final da xira de promoción e foi substituído por Hillel Slovak.

## Listaxe de cancións
Bertrand Tavernier

**Bertrand Tavernier**, nado en Lión o 25 de abril de 1941 e finado o 25 de marzo de 2021 en Sainte-Maxime (Var), foi un director, escritor, actor, e produtor francés.

## Traxectoria 
Tavernier naceu en Lión, fillo de Geneviève (de solteira Dumond) e René Tavernier, publicista e escritora, presidente varios anos do PEN Club francés. Dixo que a publicación polo seu pai dun xornal de resitencia en tempos de guerra e a axuda a intelectuais antinazis formou a súa opinión moral como artista. Segundo Tavernier, o seu pai cría que as palabras eran "tan importante e letal como as balas". Tavernier quería converterse en cineasta dende os 13 ou 14 anos. As súas influencias cinematográficas inclúen John Ford, William Wellman, Jean Renoir, Jean Vigo e Jacques Becker. Tavernier viuse influído pola folga xeral de Francia de 1968.

En 1995, o seu filme ''L'Appât* gañou o Oso de Ouro no 45.º Festival Internacional de Cinema de Berlín. Catro anos despois, *Ça commence aujourd'hui* gañou unha mención de honra no 49.º Festival Internacional de Cinema de Berlín.

O seu filme *The Princess of Montpensier'' competiu pola Palma de Ouro no Festival de Cannes de 2010.

Tavernier estivo casado coa guionista Claudine (Colo) O'Hagen entre 1965 e 1980. Tiveron dous fillos. O seu fillo, Nils Tavernier (nado o 1 de setembro de 1965), foi director e actor. A súa filla, Tiffany Tavernier (nada en 1967), é novelista, guionista e axudante de dirección.

Tavernier foi honrado co premio de honra no 42.º Festival Internacional de Cinema da India en Goa polas súas destacadas achegas á industria cinematográfica.

## Filmografía 
### Cinema 
* 1964: *Les Baisers* - segundo episodio, *Baiser de Judas*
* 1964: ''La Chance et l'Amour* -  episodio *Une chance explosive*
* 1974: *O reloxeiro de Saint Paul*
* 1975: *Que la fête commence...*
* 1976: *O xuíz e o asasino*
* 1977: *Des enfants gâtés*
* 1980: *La Mort en direct*
* 1980: *Une semaine de vacances*
* 1981: *Coup de torchon*
* 1983: *Ciné Citron*
* 1983: *La 800ème génération* - Curtametraxe
* 1983: *Pays d'octobre (Mississippi Blues)* - Curtametraxe
* 1984: *Un dimanche à la campagne*
* 1986: *Arredor de medianoite*
* 1987: *La Passion Béatrice*
* 1989: *A vida e máis nada*
* 1990: *Daddy nostalgie*
* 1991: *Contre l'oubli* - episodio *Pour Aung San Suu Kyi, Myanmar*
* 1992: *La Guerre sans nom*
* 1992: *L.627*
* 1994: *A filla de D'Artagnan*
* 1995: *L'Appât*
* 1996: *Capitaine Conan*
* 1999: *Ça commence aujourd'hui*
* 2001: *Histoires de vies brisées : Les « double peine » de Lyon*
* 2002: *Laissez-passer*
* 2004: *Holy Lola*
* 2009: *No centro da treboada* (*In the Electric Mist*)
* 2010: *La Princesse de Montpensier*
* 2013: *Quai d'Orsay*
* 2016: *Voyage à travers le cinéma français* - Documental

### Televisión 
* 1982: *Philippe Soupault*
* 1988: *Lyon, le regard intérieur*
* 1996: *La Lettre*
* 1997: *De l'autre côté du périph* (codirixido por Nils Tavernier)
* 2001: *Les Enfants de Thiès''

## Notas 
## Véxase tamén
Regina Polín

**Regina Polín Rodríguez**, nada en Covelas (Castroverde) o 7 de setembro de 1950, é unha política galega do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria 
Licenciada en Filoloxía Española pola Universidade de Santiago de Compostela, foi mestra titular de lingua Inglesa no IES Poeta Díaz Castro de Guitiriz.

Nas eleccións municipais de 2003 presentou a súa candidatura nas listas do PSdeG-PSOE, presentándose como independente en substitución do seu marido, tamén candidato á alcaldía e deputado provincial en anteriores comicios. Logo de superar por 200 votos á candidatura do PPdeG, foi elixida alcaldesa coa colaboración do único representante do BNG. Máis tarde abandonou a súa independencia co ingreso no PSdeG-PSOE. Nas eleccións municipais de 2007 acadou a maioría absoluta ó facerse con 7 concelleiros dos 13 en xogo, logro recompensado cunha acta na Deputación Provincial de Lugo na que foi nomeada delegada da Área de Economía e Facenda.

Nas municipais de 2011 perdeu a alcaldía en favor do candidato do PPdeG Xosé María Teixido Núlez, o cal pactou co único concelleiro de Converxencia Galega. Nas municipais de 2015 volveu encabezala candidatura do PSdeG e recuperou a alcaldía por maioría simple. Nas eleccións municipais de 2019 optou por non presentarse á reeleción e foi sucedida á fronte do PSdeG por Marisol Morandeira, a cal logrou a alcaldía por maioría absoluta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Guitiriz

### Ligazóns externas 
* Entrevista en *El Progreso*
Lista das mellores películas estadounidenses segundo o American Film Institute

Esta é a lista publicada polo *American Film Institute* para conmemorar os 100 anos do cinema. A lista ''AFI's 100 Years... 100 Movies'' (**100 Anos... 100 Filmes**) foi presentada en 1998, reunindo os 100 maiores filmes do cinema americano. Máis de 1500 artistas e membros da industria cinematográfica foron entrevistados, segundo determinados criterios.

## Lista
Emilio Mac Gregor

**Emilio Mac Gregor**, nado en Cidade de México en 1962 e finado na Coruña o 16 de febreiro de 2008, foi un director de cine e televisión galego.

## Traxectoria 
Neto de galegos de Lugo e de escoceses, fillo do actor e director mexicano Eduardo Mac Gregor e dunha exiliada republicana galega, Emilio Mac Gregor naceu en México pero aos dez anos viaxou a Madrid, seguindo o traballo de seu pai. Despois dun ano nos Países Baixos, 1973, regresou á capital de España, onde logo de estudar filosofía tomou contacto co mundo do cine. Volveu a México como consecuencia do tremor de terra de México, e nos anos oitenta marchou de novo a España para comezar a traballar en televisión, como técnico no programa *Lo + Plus* da recentemente creada cadea Canal +.

En 1999 veu a Galicia a traballar como realizador da serie *Mareas vivas*. Seguiu na produción da serie ata o ano 2002. Tamén dirixiu outros produtos para a Televisión de Galicia, así como diversos documentais e curtametraxes.

## Filmografía 
* *E punto!* (2005), curtametraxe dentro de Hai que botalos!
* *O que dis que din* (2003), documental
* *La luz que me ilumina* (1999)

## Ficción para televisión 
* *Mareas vivas* (2000-2002)
* *Terra de Miranda* (2001)

## Televisión 
* *El tercer tiempo* (Canal+)
* *El día después* (Canal+)
* *Lo más +* (Canal+)
El Compostelano

***El Compostelano*** foi un xornal que se publicou en Santiago de Compostela entre 1920 e 1946.

## Historia e características 
Sucedeu a *El Correo de Galicia* cando este pasou á propiedade de Moreno Fildey. Fundado por Ramón Díaz-Varela Ituarte e Juan Moreno Tilve, apareceu o 2 de febreiro de 1920 co subtítulo de *Diario independiente*. Desde o 2 de marzo de 1938 adoptou o de *Diario gubernamental* que mantivo ata o 6 de marzo. En 1939 volveu cambialo por *Diario al servicio de España*. Finalmente tivo o subtítulo de *Diario de la tarde* dende o 25 de outubro de 1945. Entre os seus directores figuraron Santiago Maiz Eleizegui e Emilio Merino Losada. Periódico conservador, durante a guerra civil declarouse abertamente partidario do bando franquista.
Cesou a súa publicación co número 7.795 o 30 de xaneiro de 1946. O xornal *La Noche* continuou nese ano coa numeración de ***El Compostelano***.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
El Lucense

***El Lucense*** foi un xornal que se publicou en Lugo entre 1883 e 1902.

## Historia e características
De tendencia carlista, tiña como subtítulo *Diario católico de la tarde*, que cambiou en 1895 por *Diario Católico* e en 1901 por *Periódico Católico*. Editado na imprenta de Manuel Soto Freire, foi o seu director Juan María Bravos anta o 1 de setembro de 1894, cando *El Lucense* foi adquirido por Gerardo Castro Montoya, que pasou a ser o novo director e administrador. Entre os seus colaboradores figurou Manuel Pardo Becerra.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo