open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Antonio Trabazo Lorenzo

**Antonio Trabazo Lorenzo**, nado en Silleda en 1906 e finado no mesmo concello o 20 de setembro de 1937, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Trabazo González e irmán de Alfonso Trabazo Lorenzo. Estudou o bacharelato no Instituto de Pontevedra. Aprobou os exames para secretario de xulgado municipal en maio de 1929. Foi oficial interino co Concello de Silleda ata que foi suspendido en maio de 1931. Sufriu un atentado en decembro de 1932. Aprobou os exames para procuradores en xuño de 1933. Foi nomeado xestor de cédulas do concello de Silleda en agosto de 1934. Foi nomeado alcalde de Silleda en outubro de 1934, permanecendo no cargo ata marzo de 1936.

## Notas
Patricia McCormick

**Patricia Joan Keller McCormick**, nada en Seal Beach, California, o 12 de maio de 1930 e finada no Condado de Orange o 7 de marzo de 2023, foi unha saltadora de trampolín que gañou ambos os eventos de salto en dous Xogos Olímpicos, en 1952 e 1956. Gañou o James E. Sullivan Award á mellor atleta afeccionada dos Estados Unidos en 1956, segunda muller que o conseguiu.

## Traxectoria 
De nena, nas décadas de 1930 e 1940, McCormick destacou por executar saltos de trampolín que non estaban permitidos nas competicións femininas (mergullos que tiñan fama de asustar moitos homes) e por practiar na ponte de Los Alamitos no porto de Long Beach. Asistiu á Woodrow Wilson Classical High School, ao Long Beach City College e á Universidade Estatal de California en  Long Beach.

Tralos Xogos Olímpicos fixo xiras de saltos e foi modelo para traxes de baño Catalina. Participou no comité organizador dos Xogos Olímpicos de 1984 e comezou un programa chamado "Pat's Champs", fundación que axuda a motivar a infancia para que soñe ao grande e para que atope xeitos prácticas de obter éxito.

Ao longo da súa carreira gañou tamén catro medallas nos Xogos Panamericanos, entre elas tres de ouro.

## Vida persoal 
O marido de McCormick, Glenn, foi o seu adestrador, así como doutros medallistas olímpicos en saltos de trampolín. Divorciáronse despois de 24 anos de matrimonio e el faleceu en 1995. Tiveron dous fillos: Tim, nado en 1956, só cinco meses antes de que McCormick gañase dúas medallas nos Xogos de Melbourne, e Kelly (nada en 1960), que gañou dúas medallas (prata e ouro) en saltos de trampolín.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Triángulo escaleno

miniatura| Un triángulo escaleno
Un triángulo é **escaleno** cando ten tres lados de diferente lonxitude.

Os tres ángulos internos dun triángulo escaleno son sempre diferentes.

Un triángulo escaleno é a forma máis xeral dun triángulo, polo que as consideracións que se poden facer sobre este tipo de triángulos son as que se poden facer sobre os triángulos en xeral. 

Un triángulo é un polígono pechado con tres segmentos. Cada un destes segmentos que forman o polígono é un **lado** do triángulo e o punto onde se cortan dous lados é un **vértice**. Os vértices noméanse con maiúscula no sentido antihorario: A, B, C. Os lados noméanse cunha letra minúscula igual á do vértice oposto: a, b, c. Os ángulos noméanse cunha letra grega na mesma orde que os vértices: 

 \alpha, \; \beta ,\; \gamma . 

Os lados pódense denominar polos dous vértices que o delimitan:
: 
   \overline{AB} = c
   \; , \quad
   \overline{AC} = b
   \; , \quad
   \overline{BC} = a

Os ángulos pódense nomear tamén pola letra do vértice:
: 
   \widehat{A} = \alpha
   \; , \quad
   \widehat{B} = \beta
   \; , \quad
   \widehat{C} = \gamma

Un triángulo escaleno segundo os seus ángulos pode ser **acutángulo** (con todos os ángulos agudos), **rectángulo** ou **obtusángulo **(que ten un ángulo obtuso). 

## Notas
Post Mortem (filme de 2020)

***Post Mortem*** é un filme húngaro de 2020 dirixido por Péter Bergendy. Foi escollido como candidato de Hungría para o Óscar ó mellor filme internacional na 94ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
En 1918, cara ao final da primeira guerra mundial, nun campo de batalla, o soldado alemán Tomás é dado por morto tras unha explosión de artillaría, sendo lanzado a unha fosa común; porén, un soldado veo aínda respirando na pila de cadáveres e sácao dunha trincheira inundada, onde en estado semiinconsciente debido á explosión, tiña unha visión estraña: a dunha moza que o chama de novo á vida. Seis meses despois, traballa como fotógrafo compoñendo fotos familiares nas que os vivos e os mortos (maquillados e recompostos) posan xuntos. Tomás ve como a súa alucinación parece materializarse na enigmática persoa de Anna, unha nena orfa duns dez anos de idade.

Tomás sepárase temporalmente da caravana viaxeira da que é membro, para ir á aldea húngara de Anna, convidado por algúns dos seus habitantes. Resulta que nesa aldea e noutras dos arredores, o terreo xeado impide o enterro das numerosas vítimas dunha terrible pandemia.

## Personaxes 
* Viktor Klem como Tomás
* Fruzsina Hais como Anna
* Judit Schell como Marcsa
* Andrea Ladányi como Auntie
* Zsolt Anger como Imre

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Hungría propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 94ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* 
* Tráiler en Vimeo
María Sande

**María Sande López**, nada en San Sadurniño o 24 de xaneiro de 1971, é unha historiadora e escritora galega.

## Traxectoria 
Diplomada en Graduado Social. Ocupou cargos directivos na empresa privada. Colaborou nas exposicións Homenaxe ao 25 Aniversario do Estatuto de Autonomía de 1981, 70 Aniversario do Estatuto de Autonomía de 1936 (2006) e Camiños de Paz. Recibiu o I Premio de Investigación Histórica da Comunidade Autónoma de Galicia organizado pola asociación Promuévete en 2012.

## Obras 
* *Un siglo de Autoridad Portuaria*, 2010.

* *Alcaldes de As Pontes. Un recorrido desde 1836*, 2013.
* *Serón y sus Alcaldes,* 2017

* *Diputación de Almería: Historia y presidentes*, 2018.

* *Tres siglos de alcaldes de Adra, concejales y familias abderitanas*, 2018.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* María Sande López en galegos.info
Maleza (álbum)

***Maleza*** é o terceiro álbum de estudio da banda galega de stoner rock/grunge Bala, publicado o 14 de maio de 2021 a través do selo alemán Century Media Records.  

O disco gravouse no estudio Ultramarinos Costa Brava de Sant Feliu de Guíxols, Xirona, no mes de novembro de 2019. O álbum conta coas colaboracións de Bonnie Buitrago, baixista de Nashville Pussy, da actriz Najwa Nimri e da escritora Lúa Mosquetera. 

Bala lanzou catro sinxelos de Maleza, "Agitar", "Hoy no", "X", e "Mi Orden". Todos os sinxelos contan co seu respectivo vídeo musical. 

## Listaxe de cancións 
## Notas
L'uomo meccanico

[thumbtime=66|miniatura|300x300px|Arquivo de vídeo co filme ***O Homem Mecânico**.* [Dominio público.]]
'''''L'uomo meccanico'''* é unha película italiana de ciencia ficción de 1921 dirixida por André Deed O director de fotografía foi Alberto Chentrens. O director Deed comezou a súa carreira como actor en Francia e despois trasladouse a Italia. Após rematar *L'uomo meccanico*, volveu a Francia. Dirixiu cerca de 40 películas e actuou en máis de 200, antes de morrer en 1940.

## Historia 
Durante moitos anos, o filme, duns 80 minutos de duración, Do orixinal da película, que duraba unha hora, aproximadamente, e contaba con 1.821 metros, só se recuperaron 740 metros que son uns 26 minutos. Mesmo, o crítico de cine Christopher Workman teorizou que a película influíu en *Metropolis* (1927) de Fritz Lang. e inicialmente titulouse "*L’uomo artificiale*", para quedar co título definitivo de *L’uomo meccanico*. É a segunda parte dunha triloxía ou serial cinematográfico en tres capítulos, do que tamén está perdido o primeiro episodio, *Il documento umano,* e mailo *t*erceiro, *Gli strani amori di Mado'', do que non hai información certa, sendo probable que quedase sen rematar por mor da quebra da produtora.

## Galería 

Ficheiro:AndreDeed.jpg|André Deed, director e actor
Ficheiro:L'uomo meccanico 1.png|O home mecánico
Ficheiro:L'uomo meccanico 2.png|O robot servindo champaña
Ficheiro:L'uomo meccanico 3.png|Mado observa o duelo entre os dous robots na pantalla do seu laboratorio

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Baker, Kage (2012). Ancient Rockets Treasures and Train Wrecks of the Silent Screen (1st ed.)
* Sterling, Bruce (21 May 2012). "Showtime: L'Uomo Meccanico, 1921".Chicago: Tachyon Publications. pp. 35–37. ISBN 9781616961121.
* Workman; Troy, Christopher; Howarth (2016). *"Tome of Terror: Horror Films of the Silent Era"*. Midnight Marquee Press. ISBN&nbsp;978-1936168-68-2.

### Outros artigos 
*Cinema mudo

### Ligazóns externas 
* Lista de filmes no dominio público nos EEUU
* 
*Cinemateca Brasileira
*5000 películas gratis de dominio público (europapress, en castelán)
Leones de Ponce

Os **Leones de Ponce** son un equipo de baloncesto profesional da cidade de Ponce en Porto Rico. Son membros do Baloncesto Superior Nacional (BSN), a liga de Porto Rico. O equipo foi fundado en 1946 e converteuse nun dos equipos con máis éxito na historia da liga con 14 títulos conseguidos, o máis recente deles acadado no ano 2015.

## Pavillón 
Os Leones de Ponce xogan os seus partidos como locais no Auditorio Juan Pachín Vicéns, nomeado así polo xogador de baloncesto de Juan "Pachín" Vicéns, nado en Ponce e que gañou varios títulos cos Leones. O auditorio inaugurouse o 12 de maio de 1972 cunha capacidad inicial de 7.786 espectadores, pero tras numerosas remodelacións o número de espectadores aumentou ata 8.000.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial dos Leones de Ponce
Ganglio espiñal

[miniatura|250x250px|Sección da [medula espiñal mostrando a raíz anterior e posterior e o ganglio espiñal.]]
En anatomía e neuroloxía, os **ganglios da raíz dorsal** ou **espiñais** son un grupo de nódulos situados nas raíces dorsais ou posteriormente dos nervios espiñais e onde se aloxan os corpos das neuronas da vía aferente do sistema nervioso periférico.

## Anatomía 
Os axóns das neuronas do ganglio da raíz dorsal coñécense como axóns aferentes, é dicir, transmiten impulsos nerviosos desde a periferia ao sistema nervioso central (SNC) e son xeralmente impulsos que transportan información sensorial. Estas neuronas aferentes son neuronas pseudounipolares, é dicir, posúen un único axón con dúas ramas, unha distal que trae información dun órgano sensorial, conectada coas dendritas, e outra proximal que actúa como un propio axón, transportando a información cara ó SNC.

A diferenza da maioría das neuronas do SNC, un potencial de acción que se orixina do proceso distal dunha neurona espiñal pasa por alto o corpo celular e continúa propagándose ao longo do proceso proximal até chegar á sinapse do corno posterior da medula espiñal.

## Porción distal 
As neuronas do ganglio espiñal recollen información sensorial das partes distais do sistema nervioso central. Estes poden orixinarse a partir dunha terminación nerviosa, encapsulada ou non, como o corpúsculo de Meissner ou o corpúsculo de Pacini, que envían información a partir de estímulos como unha caricia ou unha vibración, respectivamente.

## Notas
Miguel Ángel Rodríguez González

**Miguel Ángel Rodríguez González**, chamado **Chisco** por mor da familia, nado en Esgos cara a 1958 e finado no Alto do Couso o 3 de decembro de 2001, foi un veterinario e político galego, alcalde de Esgos.

## Traxectoria
Fillo de Amelia González e José Manuel Rodríguez, propietarios dun coñecido restaurante local, sobriño de Manuel Ángel Rodríguez, político local que foi alcalde de Esgos moitos anos, Miguel Ángel Rodríguez estudou veterinaria. 

Integrante da candidatura municipal de Alianza Popular que encabezaba seu tío, o alcalde Manuel Ángel Rodríguez, nas eleccións de 1987, a renuncia temporal do tío levouno á alcaldía entre 1987 e 1989, e foi de novo substituído polo tío ao cabo deses dous anos. 

Foi xefe de saúde pública na delegación de Sanidade, e tamén adegueiro de viño, impulsor da adega Leirabella (en Leiravella), enmarcada na denominación de orixe da Ribeira Sacra.

## Vida persoal
Faleceu nun accidente de moto no alto do Couso aos 43 anos No enterro, oficiado polo bispo de Ourense, Carlos Osoro, falou Xosé Luís Baltar, daquela presidente da Deputación. 

Anos despois do seu falecemento o irmán máis novo, Mario Rodríguez, tamén foi alcalde de Esgos.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Esgos

### Ligazóns externas
Joaquín Antón Rodeiro

**Joaquín Antón Rodeiro**, nado en Vilavella (As Pontes de García Rodríguez) cara a 1909 e finado na Capela o 19 de agosto de 1936, foi un político galego.

## Traxectoria 
Veciño do Freixo, estudaba para perito agrícola. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido por un grupo da Falanxe na súa casa casa o mesmo que Francisco Guerreiro Guerreiro, Manuel Franco Bermúdez e tres máis, que na viaxe desde O Freixo saltaron da camioneta que os trasladaba e lograron escapar monte abaixo. Joaquín, Francisco e Manuel pasaron a noite no grupo escolar das Pontes, o actual colexio Santa María, e foron asasinados no cemiterio da Capela o 19 de agosto de 1936.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Sergio Guerra Vilaboy: "La represión fascista en As Pontes en 1936" 23/8/2014.
* A represión fascista nas Pontes en 1936
Vaqueros de Bayamón

Os **Vaqueros de Bayamón** son un equipo de baloncesto profesional da cidade de Bayamón en Porto Rico. Son membros do Baloncesto Superior Nacional (BSN), a liga de Porto Rico. O equipo foi fundado en 1930 e son o equipo con máis éxito na historia da liga con 15 títulos conseguidos, o máis recente deles acadado no ano 2020.

## Pavillón 
Os Vaqueros de Bayamón xogan os seus partidos como locais no Coliseo Rubén Rodríguez, nomeado así polo xogador de baloncesto de Rubén Rodríguez, que xogou 23 tempadas nos Vaqueros, nas que conseguiu 9 campionatos e numerosos récords da competición. O Coliseo inaugurouse en 1988 e é o terceiro recinto cuberto con maior capacidade de Porto Rico, xa que pode albergar ata a 13.000 espectadores.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial dos Vaqueros de Bayamón
Elena Bottazzi

**María Elena Bottazzi,** nada en Xénova (Italia) é unha científica microbióloga hondureña. É coñecida pola súa investigación en vacinoloxía tropical e codirixe o desenvolvemento da vacina contra a COVID-19 libre de patentes, na Baylor School of Medicine de Houston (Texas), nos Estados Unidos.

## Traxectoria 
María Elena Bottazzi naceu en Xénova, Italia, porque o seu pai hondureño era diplomático e foi enviado a Italia. Cando tiña oito anos, a súa familia regresou a Tegucigalpa, Honduras. Dende moi pequena coñeceu de primeira man as condicións de vida da poboación hondureña, polo que se interesou pola área científica. En 1989 licenciouse en microbioloxía e química clínica pola Universidade Nacional Autónoma de Honduras (UNAH).

Durante a súa formación entendeu que a súa motivación se centraba no desenvolvemento das técnicas empregadas para facer diagnósticos e elaborar medicamentos. Estes inclúen uniciríase humana, esquistosomiase, anquilostoma ou enfermidade de Chagas. Así como nas vacinas contra as infeccións por coronavirus incluídas as de SRT e MERS,

A súa carreira académica comezou na Universidade George Washington de Washington, D.C., onde residiu durante once anos. Tamén é codirectora do Center for Vaccine Development do Texas Children's Hospital dos Estados Unidos.

## Notas
Cade Cunningham

**Cade Parker Cunningham**, nado o 25 de setembro de 2001 en Arlington, Texas, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense que xoga nos Detroit Pistons da National Basketball Association (NBA).

## Traxectoria profesional 
O 29 de xullo de 2021, Cunningham foi escollido na primeira posición do Draft da NBA de 2021 polos Detroit Pistons. O 30 de outubro de 2021, Cunningham fixo o seu debut na NBA, facendo dous puntos, dúas asistencias e sete rebotes na vitoria dos Pistons por 110–103 contra os Orlando Magic. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference
Evan Mobley

**Evan Mobley**, nado o 18 de xuño de 2001 en San Diego, California, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense que xoga nos Cleveland Cavaliers da National Basketball Association (NBA).

## Traxectoria profesional 
O 29 de xullo de 2021, Mobley foi escollido na terceira posición do Draft da NBA de 2021 polos Cleveland Cavaliers. O 3 de agosto de 2021, Mobley asinou cos Cavaliers. O 20 de outubro de 2021, Mobley fixo o seu debut na NBA, facendo 17 puntos, 9 rebotes e 6 asistencias na derrota dos Cavs por 132–121 contra os Memphis Grizzlies. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference
Frutos Fernández Illá

**Frutos Fernández Illá**, nado en Pontedeume en 1868 e finado en Dumbría o 5 de decembro de 1938, foi un avogado e xornalista  galego.

## Traxectoria 
Foi secretario interino do xulgado municipal de San Sadurniño. Dirixiu o periódico *Breamo* de Pontedeume (1914-1916). Foi secretario interino do Concello de Ares (1924), e secretario propietario do Concello de Laxe dende 1927, do que foi destituído a principios do ano seguinte, e despois do de Dumbría ata a súa morte, o 5 de decembro de 1938.

## Vida persoal 
Casou con Carmen Martínez Sardina e foi pai de Frutos, Jesús, Nicolás, Carmen, Saturnino, Elvira, Teresa, Carlos, José e Marina Fernández Martínez.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Breamo*
Privilexio do branco

O **privilexio do branco** (en francés, *privilège du blanc*; en italiano, *privilegio del bianco*) é concedido a certas raíñas católicas e consortes de monarcas católicos. Mediante este privilexio, poden vestir de branco nunha audiencia co Papa, mentres que para as demais mulleres é obrigatorio vestiren de negro.

## Historia 
Este privilexio trátase dunha concesión ás raíñas e consortes católicas como símbolo de agradecemento ás casas reais que se mantiveron fieis á Igrexa católica cando outros reinos se converteron ás igrexas protestantes.

O protocolo formal vaticano para as audiencias papais esixía que as mulleres utilizasen vestido negro de manga longa sen escote, saia por baixo do xeonllo e mantela. Aos homes esixíaselles frac, con chaleco e bolboreta de piqué brancos. Tamén están permitidos os traxes típicos do propio país.

Desde os anos 80 os códigos da etiqueta vaticana convertéronse en opcionais. Así, diversos invitados, diplomáticos e xefes de Estado optaron polo traxe de gravata na misa de inauguración de Bieito XVI en 2005.

## Uso 
Actualmente poden vestir de branco:
* A raíña Sofía de España, desde a proclamación do seu esposo, Xoán Carlos I de España, en 1975.
* A raíña Paola de Bélxica, desde a coroación do seu esposo, Alberte II de Bélxica, en 1993.
* A Gran Duquesa María Tareixa de Luxemburgo, desde o acceso ao trono do seu esposo, Henrique I de Luxemburgo, en 2000.
* A princesa Charlene de Mónaco, desde a súa voda en 2011 con Alberte II de Mónaco.
* A raíña Matilde de Bélxica, desde a coroación do seu esposo, Filipe de Bélxica, en 2013.
* A raíña Letizia de España, desde a proclamación do seu esposo, Filipe VI de España, en 2014.

As raíñas de España son as únicas que o poden combinar cunha peita. 

Só teñen o “privilexio do branco” as raíñas ou consortes de catro monarquías católicas: 

* Bélxica (as raíñas Paola de Bélxica e Matilde de Bélxica)
* España (as raíñas Sofía de España e Letizia de España)
* Luxemburgo (a Gran Duquesa María Teresa de Luxemburgo) 
* Mónaco (a princesa Charlene de Mónaco) 

Non teñen este privilexio outras monarquías católicas, como María Kinsky de Wchinitz e Tettau, de Liechtenstein ou Masenate Mohato Seeiso, de Lesotho, nin as monarquías anglicanas ou luteranas, como Reino Unido, Noruega, Suecia ou Dinamarca. Tampouco ten dito privilexio a raíña consorte Máxima dos Países Baixos, malia non renunciar ao catolicismo ao contraer matrimonio.

Tamén posúe este dereito a Princesa de Nápoles, como consorte do pretendente ao trono de Italia e princesa da Casa de Savoia. As princesas de Italia, malia non seren raíñas, tamén fixeron uso deste privilexio.

Nos últimos anos, O Vaticano non é tan estrito co protocolo da indumentaria. De feito, Cherie Blair, a esposa de Tony Blair, exprimeiro ministro do Reino Unido e católico converso, acudiu vestida de branco á audiencia papal.

## Lista de ocasións de uso 
O privilexio do branco non é usado en todos os casos, só nas seguintes ocasións, as máis sinaladas no Vaticano.

## Notas
Yolanda Ortiz

**Yolanda Ortiz**, nada en 1923 ou 1924 en Tucumán e finada o 22 de xuño de 2019 en  Bos Aires,  foi unha doutora en química arxentina  e primeira secretaria de Recursos Naturais e Medio Humano da Arxentina en 1973.

En 2020 promulgouse a "Lei Yolanda" de formación ambiental integral, que obriga aos cargos públicos a formar en temas ambientais e de cambio climático, nomeada así en homenaxe a Yolanda Ortiz.

## Traxectoria 
Yolanda Ortiz  estudou  Química en  Bos Aires.  Alí permaneceu seis anos. 

Ao seu regreso, fundou a organización non gobernamental Centro Ambiental Arxentino - CAMBIAR. 

En maio de 2015, a Fundación R21 - América Latina Sostible, nomeou a Yolanda Ortiz como Socia de Honra polo seu destacado traballo a favor do medio ambiente e a sostibilidade.

O 27 de abril de 2017, a Mención de Honra á súa traxectoria, o máximo recoñecemento da Cámara de Deputados da Nación, pola súa traxectoria en temas de coidado do medio ambiente.

En 2018, o Senado da Nación Arxentina concedeulle a mención Juana Azurduy en recoñecemento á súa traxectoria. 

## Notas
Inés Martín Rodrigo

**Inés Martín Rodrigo**, nada en Madrid en 1983, é unha escritora e xornalista madrileña.

## Traxectoria 
Llicenciada en Periodismo pola Universidade Complutense de Madrid, é redactora de cultura do xornal ABC. 

En 2016 publicou  «*Azules són las horas*», na que novela a vida de Sofía Casanova, a primeira correspondente de guerra española  e en 2020 o libro «*Una habitación compartida*» (2020), con entrevistas a diferentes escritoras como Ida Vitale, Zadie Smith, Elena Poniatowska e Margaret Atwood**.**  

En 2022 gaña o premio Nadal  con «*Las formas del querer*».

## Notas
Europa (filme de 2021)

***Europa*** (en ; *ʾAwrūbā*) é un filme iraquí-kuwaití de 2021 dirixido por Haider Rashid. Foi escollido como candidato de Iraq para o Óscar ó mellor filme internacional na 94ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Adam Ali como Kamal
* Erfan Rashid como Erfan
* Gassid Mohammed como Gassid
* Svetlana Yancheva como muller
* Mohamed Zouaoui como traficante

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Iraq propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 94ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Foscadh

***Foscadh*** (que en lingua irlandesa quere dicir "refuxio"; tamén escrito en irlandés arcaico como ***Foscaḋ***) é un filme irlandés de 2021 escrito e dirixido por Seán Breathnach. Baséase nos personaxes da novela *The Thing about December* de Dónal Ryan.
 O filme estreouse no Festival de Cinema de Galway de 2021. Rodado en lingua irlandesa, foi escollido como candidato de Irlanda para o Óscar ó mellor filme internacional na 94ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
John Cunliffe (Dónall Ó Héalai) é un mozo recluído de 28 anos, malcriado polos seus pais. Cando os seus pais falecen, John descobre que herdou terras no camiño dunha proposta de desenvolvemento lucrativo dun parque eólico. Nunca tivo que valerse por si mesmo, ten que crecer axiña.

## Produción 
miniatura|250px|dereita|Paisaxe de Corr na Móna.
*Foscadh* foi rodado en 2019 e 2020 en Corr na Móna, no Condado de Galway

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Irlanda propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 94ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Just Add Magic (serie de televisión)

***Just Add Magic*** é unha serie de televisión estadounidense que está vagamente baseada no libro homónimo de Cindy Callaghan. Foi producido por Amazon Studios. O piloto foi creado en 2015 e o ano seguinte a serie asegurou unha tempada completa. Amazon renovou a serie para unha segunda tempada en xuño de 2016 despois de que "fixera un récord como a estrea de fin de semana en Amazon Original Kids máis exitosa en canto a emisións e horarios de Prime Video nos Estados Unidos".

A continuación da serie, *Just Add Magic: Mystery City*, estreouse o 17 de xaneiro de 2020.

## Personaxes 
* Olivia Sanabia como Kelly Quinn
* Abby Donnelly como Darbie O'Brien
*  Aubrey Miller como Hannah Parker-Kent
* Judah Bellamy como Jake Williams
* Catia Ojeda como Terri Quinn
* Andrew Burlinson como Scott Quinn
* Dee Wallace como Rebecca “Becky” Quinn
* Amy Hill como Ida "Mama P" Perez
* Ellen Karsten como Ms. Gina Silvers
* Aiden Lovekamp como Buddy Quinn

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
David Pallas

**David Pallas**, nado na Laracha o 1 de xullo de 1980, é un exfutbolista e adestrador galego-suízo. Xogaba como lateral dereito e desenvolveu a maior parte da súa carreira no FC Zürich. Dende 2021 adestra o FC Kosova.

## Traxectoria 
Naceu no concello galego da Laracha e criouse en Suíza. Formouse na canteira do FC Zürich, dando o salto ao primeiro equipo en 2001. Durante o mercado invernal da tempada 2004-05, fichou polo FC Thun 1898, co que se clasificou para a Liga de Campións. 

Na tempada 2005/06 fichou polo VfL Bochum, da 2. Bundesliga. Disputou 24 encontros de liga, logrando o ascenso á Bundesliga ao remate da tempada. Debutou na máxima categoría do fútbol alemán o 26 de agosto de 2006, nun partido contra o Energie Cottbus no Ruhrstadion. Xogou oito partidos de liga na primeira metade da tempada pero logo acabou por perder o seu sitio no equipo. Ao rematar o seu contrato co club, estivo un tempo sen equipo, ata que fichou polo FC Langenthal, do cantón de Berna. Militou varias tempadas neste club, antes de pechar a súa carreira como futbolista no FC Ibach.

Comezou a súa carreira como adestrador no Ibach na tempada 2014/15, primeiro como xogador-adestrador e logo só como adestrador, ocupando o banco do club ata outubro de 2018. Tras adestrar os xuvenís do FC Wohlen, en abril de 2021 colleu as rendas do FC Kosova de Zürich.

## Notas 
 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en Transfermarkt .
Queensrÿche

**Queensrÿche** é unha banda estadounidense de heavy metal formada no ano 1980 en Bellevue, Washington a partir do conxunto local The Mob. Nos seus máis de 40 anos de carreira o grupo publicou 15 álbums de estudio, un EP, e varios DVDs, e continúa xirando e gravando. A formación orixinal estaba composta polos guitarristas Michael Wilton e Chris DeGarmo, o batería Scott Rockenfield, o baixista Eddie Jackson, e o vocalista Geoff Tate.

Queensrÿche vendeu máis de 20 millóns de álbums en todo o mundo, 6 deles nos Estados Unidos. A banda está considerada uha das líderes da escena do metal progresivo de mediados e finais dos anos 80, e adoita a considerarse unha das "tres grandes" do xénero, xunto con Dream Theater e Fates Warning. A banda foi aclamada en todo o mundo tras o lanzamento do seu álbum de 1988 *Operation: Mindcrime*, que adoita a ser considerado un dos mellores álbums conceptuais do heavy metal. O seu seguinte traballo, *Empire* (1990), tamén tivo moito éxito e incluía o famoso sinxelo "Silent Lucidity". A banda foi nomeada a tres premios Grammy por cancións destes dous discos. 

En 1998 o guitarrista e principal compositor Chris DeGarmo deixou a banda por motivos persoais, regresando brevemente en 2003 para compoñer e gravar o álbum *Tribe*. En distintos momentos DeGarmo foi substituído polos músicos Kelly Gray, Mike Stone, e Parker Lundgren. Tras un altercado moi soado nos camerinos antes dun concerto en São Paulo en abril de 2012, Tate foi despedido e substituído polo entón cantante de Crimson Glory Todd La Torre. Como resposta ao seu depido, Tate e a súa muller Susan (que foi a representante da banda de 2005 a 2012) presentaron unha demanda nun tribunal de Washington, alegando que fora despedido inxustamente. O fallo das medidas cautelares ditou que as dúas partes podían usar o nome Queensrÿche ata que un fallo xudicial ou un acordo decidiran quen usaría o nome. O 17 de abril de 2014 chegouse ao acordo polo cal os membros fundadores Wilton, Rockenfield e Jackson quedaban cos dereitos do nome da banda, continuando as actuacións coa formación que incluía ademais ao vocalista La Torre e ao guitarrista Lundgren.

Durante o tempo que as dúas partes puideron usar o nome Queensrÿche, Tate creou a súa propia formación co antigo guitarrista Kelly Gray e músicos de bandas como Blue Öyster Cult, Ozzy Osbourne, Whitesnake, Dio, AC/DC e Quiet Riot. Esta versión de Queensrÿche con Geoff Tate publicou o álbum *Frequency Unknown* o 23 de abril de 2013, mentres que Queensrÿche (con La Torre substituíndo a Tate) publicou o seu álbum epónimo o 24 de xuño dese mesmo ano. As dúas banda estiveron de xira en 2013 e 2014. 

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Cherrybomb (filme)

***Cherrybomb*** é un filme británico de 2009 dirixido por Lisa Barros D'Sa e Glenn Leyburn, protagonizado por Rupert Grint, Kimberley Nixon, Robert Sheehan e James Nesbitt. A rodaxe empezou en Belfast o 7 de xullo de 2008 e durou catro semanas. O filme inclúe espidos, consumo de alcol e drogas, furtos en tendas e roubos de coches. Foi publicada en DVD o 23 de agosto de 2010 no Reino Unido. Estreouse nos EUA en setembro de 2009 en Los Angeles Irish Film Festival. O tema central do filme é "Cherrybomb", de The Runaways.

*Cherrybomb* estreouse en 2009 no Festival Internacional de Cinema de Berlín, mais inicialmente non foi posíbel atopar distribuidor. As seareiras e seareiros de Grint impulsaron unha campaña co fin de lograr un acordo de distribución no Reino Unido.

## Argumento 
Malachy McKinny, un estudante de secundaria aplicado, traballa no Titanic Leisureplex, un centro de deportes propiedade de Dave. O seu mellor amigo é Luke, un traficante de drogas que vive co seu pai, drogadicto. Os dous mozos fican abraiados con Michelle, unha moza fermosa e con carisma que vén de mudarse de Londres para vivir co seu pai, Dave.

Luke e Malachy tentan gañar o afecto de Michelle, polo que compiten entre eles nun desenfreo de sexo, drogas, vandalismo, roubos e pelexas. Porén, os tres adolescentes acaban por decatarse de que a situación se lles foi das mans. A festa que montan no Titanic Leisureplex remata nunha desfeita cando Dave chega e atópao todo estragado. Bótalle a culpa a Malachy, e houbo matalo a golpes, mais Luke sálvao golpeando a Dave na cabeza cun pau. 

Desorientado, Dave vira amodo cara Luke, quen lle volve bater na cabeza. Malachy, ensanguentado e cheo de negróns, levántase e dille a Luke que non quere deixar alí a Michelle, quen está a chorar ante o seu pai, morto. Luke fica con Malachy "apoiándoo", até que chegan a ambulancia e a policía e son detidos para tomárenlles declaración.

O final do filme coincide coa secuencia de apertura. Malia vérense só anacos do interrogatorio final, escóitanse as últimas palabras de Malachy e Luke.

## Elenco 
* Rupert Grint como Malachy McKinney
* Robert Sheehan como Luke
* Kimberley Nixon como Michelle
* James Nesbitt como Dave, o pai de Michelle
* Niamh Quinn como Donna
* Paul Kennedy como Chris
* Conor MacNeill como Fanta
* Greer Ellison como Bun
* Kat Kirk como Sharon
* Kathy Kiera Clarke como Emma
* Lalor Roddy como Smiley
* Paul Garrett como Bob
* Paul Caddell como profesor de natación
* Richard Orr como Tío Joe
* Bronach Lawlor como Jessica
* Maggie Hayes como Tía Maggie

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Green Jellÿ

**Green Jellÿ** é unha banda estadounidense de comedy rock formada no ano 1981. Orixinalmente chamada **Green Jellö**, a banda cambiou o nome debido a presións legais por parte de Kraft Foods Inc., dona da marca Jell-O, que afirmaba que infrinxía a súa marca comercial. A pesar da diferenza na escrita, os vello e o novo pronuncianse do mesmo xeito.

Coñecida polo seu humor pueril, as súas actuacións teatrais, e unha musicalidade intencionadamente crua, Green Jellÿ tivo centos de membros durante a súa existencia, co vocalista Bill Manspeaker sendo o único membro constante. Entre todos os músicos que pasaron pola banda destacan os futuros músicos de Tool Danny Carey e Maynard James Keenan, que estiveron en Green Jellÿ a principios dos anos 90.

Ata a data a banda leva publicados cinco álbums de estudio: *Triple Live Möther Gööse at Budokan* (1989), *Cereal Killer Soundtrack* (1993), *333* (1994), *Musick to Insult Your Intelligence By* (2009), e *Garbage Band Kids* (2021). O grupo é famoso sobre todo polo seu éxito de 1992 "Three Little Pigs".

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Teteira de Utah

miniatura|Versión da teteira
A **teteira de Utah** ou **de** **Newell** (en inglés *Utah teapot* ou *Newell teapot)* é un modelo de proba 3D que se converteu nun obxecto de referencia estándar e nunha broma interna na comunidade de gráficos por ordenador. É un modelo matemático dunha teteira común que parece sólida e parcialmente cilíndrica e convexa. Unha teteira de Utah considérase o equivalente a un programa "Ola mundo", como unha forma de crear facilmente unha escena 3D cun modelo algo complexo, que funciona como referencia xeométrica básica para a configuración da escena e da iluminación. Algunhas bibliotecas de programación, como OpenGL Utility Toolkit, inclúen funcionalidades dedicadas a debuxar teteiras.

O modelo de teteira foi creado en 1975 polo investigador de gráficos por ordenador Martin Newell, membro do programa gráfico pioneiro da Universidade de Utah.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Imaxe da teteira de Utah no Computer History Museum
* Esbozo da teteira de Newell's no Computer History Museum
* Historia e imaxes da teteira, de A Critical History of Computer Graphics and Animation 
* Demostración de teteira en WebGL
* A teteira máis famosa do mundo: Tom Scott conta a historia da creación dixital de Martin Newell (YouTube)
Dýrið

***Dýrið*** é un filme islandés de 2021 dirixido por Valdimar Jóhannsson, quen tamén escribiu o guión xunto con Sjón. É unha coprodución internacional entre Islandia, Suecia e Polonia. O filme está protagonizado por Noomi Rapace, e é a primeira longametraxe de Valdimar Jóhannsson. Rapace e Béla Tarr foron os produtores executivos. Logo de estrearse no Festival de Cannes de 2021, estreouse nos cinemas de Islandia o 24 de setembro de 2021. Foi escollido como candidato de Islandia para o Óscar ó mellor filme internacional na 94ª edición dos premios, clasificándose na lista curta de decembro.

## Personaxes 
* Noomi Rapace como María
* Hilmir Snær Guðnason como Ingvar
* Björn Hlynur Haraldsson como Pétur
* Ingvar Eggert Sigurðsson como home na televisión

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Islandia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 94ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Algoritmo do pintor

dereita|miniatura|Obxectos sobrepostos poden provocar o fallo do algoritmo
O **algoritmo do pintor** é unha das solucións máis sinxelas ao problema de visibilidade nos gráficos por ordenador 3D. Cando se quere proxectar unha escena 3D nun plano 2D, nalgún momento é necesario decidir que polígonos son visíbeis e cales están ocultos.

## Exemplo 
dereita|miniatura|Para unha paisaxe, primeiro píntanse as montañas ao fondo, despois o prado e só despois os obxectos máis próximos, como árbores.
O nome de algoritmo refírese a un pintor que primeiro pinta as partes distantes dunha escena e despois as cobre coas partes máis próximas. Do mesmo xeito, o algoritmo do pintor ordena todos os polígonos pola súa profundidade e despois píntaos nesa orde. Superpón as partes normalmente non visibles e así resolve o problema de invisibilidade.

O algoritmo pode fallar en certos casos. Neste exemplo, os polígonos A, B e C superpóñense. Non é posible definir que polígono está enriba dos outros ou cando dous polígonos se cruzan en tres dimensións.

Nas implementacións básicas, o algoritmo do pintor pode ser ineficiente. Forza ao sistema a renderizar cada punto de cada polígono no campo visual, aínda que o polígono estea oculto na escena final. Isto significa que para escenas detalladas, o algoritmo do pintor é unha solución ineficiente.

Este e outros defectos do algoritmo levaron ao desenvolvemento de técnicas de Z-buffering, que se poden ver como un desenvolvemento do algoritmo do pintor para resolver conflitos de profundidade píxel por píxel, reducindo a necesidade de renderización baseada en profundidade. Mesmo en tales sistemas, ás veces úsase unha variante do algoritmo do pintor. Como as implementacións do Z-buffer a miúdo dependen de rexistros de *buffer* de profundidade de precisión fixa no hardware, hai posibilidades de problemas de visibilidade debido a erros de redondeo. Estes erros son superposicións ou espazos nas unións entre polígonos. Para evitalos, algunhas implementacións do motor gráfico "overrender" - debuxando os bordos afectados de ambos polígonos en orde polo algoritmo do pintor. Isto significa que algúns píxeles son debuxados dúas veces (como no algoritmo de pintor completo), pero isto só ocorre en pequenas partes da imaxe e ten un efecto insignificante no rendemento. 

Un problema particular na aplicación do algoritmo do pintor é o de obxectos translúcidos ou transparentes. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Gráficos por ordenador 3D
* Renderizado

### Ligazóns externas 
* Painter's & Z-Buffer Algorithms and Polygon Rendering
* https://www.clear.rice.edu/comp360/lectures/old/HiddenSurfText.pdf
* https://www.cs.princeton.edu/courses/archive/spring01/cs598b/papers/greene93.pdf
Cel shading

miniatura| Exemplo de personaxe representado con dous tipos de *shader.*
O ***cel shading*** ou ***toon shading,** (de cartoon,* *sombreado de debuxos animados*) é un tipo de renderizado e procesamento non-fotorrealista deseñado para facer que os gráficos por ordenador aparezan debuxados e/ou pintados a man. *O cel shading* úsase para imitar o estilo dos cómics e debuxos animados 2D (en dúas dimensións). É unha incorporación relativamente nova aos gráficos por ordenador, e é moi común en certas películas e videoxogos de consola. Aínda que o resultado pode parecer sinxelo, é un proceso complexo. O nome provén das láminas de acetato transparente, *skies* en inglés, que eran pintadas a man na produción de animacións tradicionais en 2D, como os clásicos de Walt Disney; e *shading* é 'sombreado' en inglés, o termo *shader*, do que procede, emprégase nas infografías para definir os materiais dun obxecto segundo as características físicas que teñen que emular (por exemplo, vidro, plástico, madeira ou metais).
[esquerda|miniatura| [Teteira de Utah representada en *cel shading*.]]
Normalmente a renderización das imaxes creadas con este tipo de material debe realizarse en dúas fases, por unha banda a cor e o efecto de volume (luces e sombras) se é que se quere empregar, ou a cor só nas producións nas que non hai volumetría, e por outro lado a liña debuxando o perfil e a forma dos obxectos; as dúas partes únense posteriormente mediante técnicas de posprodución.

Unha das primeiras veces que se utilizou esta técnica foi na serie do Dr. Slump lanzada en 1997. Nos videoxogos, un dos exemplos máis característicos é a saga Zelda de 2002 (*The Legend of Zelda: The Wind Waker*); unha versión sofisticada destes acabados é o Prince of Persia de 2008.

Os acabados resultantes deste tipo de renders son similares aos logrados coa técnica do rotoscopio, unha técnica moi utilizada nos primeiros filmes de Disney. Unha das últimas películas en utilizar esta técnica foi *A Scanner Darkly* (2006), protagonizada por Keanu Reeves, na que se usou un programa especial chamado *Rotoshop* (de Flat Black Films) para acelerar o proceso. Está en desenrolo un videoxogo sobre o filme.
miniatura| Exemplo de composición das dúas representacións e da imaxe.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Gráficos por ordenador 3D
* Renderizado
* Rotoscopia

### Ligazóns externas 
* Tráiler do videoxogo *Prince of Persia* (2008). 
* Tráiler da película *A Scanner Darkly* (2006). 
* O estilo de sombreado celular. Artigo sobre este estilo nos videoxogos
Harry Potter 20th Anniversary: Return to Hogwarts

***Harry Potter 20th Anniversary: Return to Hogwarts*** é unha emisión especial (episodio especial ou reunión especial) da serie de filmes de *Harry Potter* emitida en HBO Max o 1 de xaneiro de 2022 co gallo do 20 aniversario da estrea do primeiro filme *Harry Potter e a pedra filosofal* (2001). Está producida por Warner Bros. Unscripted Television xunto con Warner Horizon e con Casey Patterson como produtora executiva.

Neste episodio especial aparecen Daniel Radcliffe, Rupert Grint e Emma Watson, ademais doutros membros principais do elenco como Helena Bonham Carter, Robbie Coltrane, Ralph Fiennes, Jason Isaacs, Gary Oldman, Tom Felton, James Phelps, Oliver Phelps, Mark Williams, Bonnie Wright, Alfred Enoch, Ian Hart, Toby Jones, Matthew Lewis, Evanna Lynch, o produtor David Heyman, e os directores de cinema Chris Columbus, Alfonso Cuarón, Mike Newell e David Yates.

## Sinopse 
O elenco, os produtores e os directores da saga cinematográfica reencóntranse no set orixinal dos filmes para falar e compartir os seus recordos. Xunto a estas declaracións inéditas vanse intercalando materiais de arquivo: entrevistas do pasado, roldas de prensa, material entre bastidores e escenas orixinais das películas. A autora da saga de libros, J. K. Rowling, só aparece no documental con material de arquivo.

## Elenco 
* Daniel Radcliffe
* Rupert Grint
* Stephen Fry (narración)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Harry Potter 20th Anniversary: Return to Hogwarts en HBO Max 
*
The Sims FreePlay

***The Sims FreePlay*** é un videoxogo de simulación social creado por EA Mobile e distribuído por Electronic Arts para dispositivos móbiles. É o segundo xogo deste tipo da serie, sendo o primeiro *The Sims 3*. Foi lanzado entre 2011 e 2013 para iOS, Android, Blackberry e Windows Phone.

## Sistema de xogo 
Pódense crear ata 34 Sims, personalizando datos xenéticos e o estilo. Unha vez feito isto vivirán en casas xa deseñadas, ou creadas dende cero, amoblándoas a gusto. Tamén os Sims deben traballar, relacionarse con outros e demais actividades, igual que en calquera outro xogo da franquía.

### Gardar na nube 
Para gardar o progreso dunha partida débese iniciar sesión con Facebook, Google Play (dispositivos Android) ou Game Center (iOS). Amais, a nube permite pasar os progresos no xogo a outros dispositivos.

## Recepción 
En xeral, o xogo recibiu críticas positivas por parte dos críticos especializados e superou as 100 millóns de descargas. 

* Na App Store (tenda para dispositivos Apple), o xogo ten unha puntuación de 4.5/5 estrelas baseada en 79,9 mil comentarios. 
* En Google Play (tenda para dispositivos Android) posúe 4.2/5 estrelas en base a 5 millóns de comentarios. 
* O sitio web Metacritic deulle unha puntuación de 80 sobre 100 en crítica e 5.6 sobre 10 en opinións dos usuarios.
* Gamezebo aclarou que Os Sims Gratuíto é todo o que un podería querer nun xogo gratuíto dos Sims.
* Everyeye.it, en cambio, dixo que se ben o xogo tiña bos gráficos, opcións variadas de obxectos e boa música, non era gratuíto tal como o seu título indica. Ademais, fixo énfase no sistema de microtransaccións e o uso do tempo real como parámetro no xogo.

## Referencias
Gran Premio de Malaisia de 2000

O **Gran Premio de Malaisia de 2000 **(oficialmente o **II Petronas Malaysian Grand Prix**) foi unha carreira de motor de Fórmula 1 celebrada o 20 de outubro de 2000 no novo Circuíto Internacional de Sepang preto do distrito de Sepang, Maláisia. Foi a décimo sétima e última carreira do Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2000, e o segundo Gran Premio de Malaisia. O piloto de Ferrari Michael Schumacher gañou a proba de 56 voltas dende a pole position. David Coulthard terminou segundo para o equipo McLaren co compañeiro de equipo de Michael Schumacher Rubens Barrichello terceiro.

### Clasificación da cualificación
## Carreira 
Mika Häkkinen, pilotando para McLaren, partiu desde a segunda posición xunto a Michael Schumacher. Porén, Häkkinen viuse obrigado a cumprir unha penalización de stop and go de dez segundos porque considerouse que saltárase a saída. Häkkinen volveu subir ata o cuarto lugar, a súa última posición final. Coulthard, que comezou terceiro, pasou á cabeza ata a primeira rolda de parada en boxes. Michael Schumacher e o seu compañeiro Barrichello cambiaron o liderado durante as súas segundas paradas e o primeiro mantivo o liderado. Michael Schumacher aguantou un desafío de Coulthard nas etapas finais do Gran Premio para asegurar a vitoria.

A vitoria de Michael Schumacher foi a súa novena da tempada, igualando a marca marcada por el mesmo en  e Nigel Mansell en . Schumacher tamén empatou o récord de Mansell de 108 puntos. Ferrari confirmouse como Campión de Construtores xa que McLaren non puido superar o total de puntos na carreira final. O segundo posto de Coulthard axudou a asegurarlle a terceira posición no Campionato do Mundo de Pilotos. O Gran Premio foi a última carreira de Pedro Diniz e Johnny Herbert; o inglés retirouse despois de 161 saídas nas carreiras de F1.

### Clasificación da carreira
Os pilotos que puntuaron están marcados en **negra**.

## Posicións logo da carreira
***Texto en grosa** indica o campión mundial

;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

*

### Notas 
## Véxase tamén
Raúl Caneda

**Raúl Caneda Pérez**, nado no Grove o 21 de xaneiro de 1969, é un adestrador de fútbol galego, cuxa carreira se desenvolveu principalmente en Oriente Medio.  

## Traxectoria 
Irmán do tamén adestrador David Caneda, comezou a súa andaina nos bancos como segundo adestrador de Juanma Lillo. Exerceu este labor co técnico vasco no Dorados de Sinaloa, en México; na Real Sociedad e no Almería.

A súa primeira grande experiencia como primeiro adestrador foi no Al Ittihad, club ao que chegou a inicios do 2012. Co equipo saudita clasificouse primeiro no seu grupo da Liga de Campións da AFC e a continuación eliminou en oitavos de final ao Persépolis FC iraniano (vixente campión) e en cuartos ao Guangzhou de Marcelo Lippi. A súa aventura na máxima competición asiática acabou nas semifinais, onde foi eliminado polo tamén saudita Al Ahli Saudi FC, o que supuxo a súa primeira derrota en sete meses como adestrador do club. En febreiro de 2013, cunha irregular traxectoria en liga, club e técnico acordaron rescindir o seu contrato.

En maio de 2014 regresou ao fútbol saudita para adestrar o Al Nassr de Riad. Foi destituído cinco meses despois, a pesar de ir liderando a liga saudita. Con todo, volveu ao club da capital saudita en febreiro de 2016 para substituír a Fabio Cannavaro, e adestrouno ata o final da tempada, acadando a final da Copa do Rei.

En xaneiro de 2019 converteuse en adestrador do Umm-Salal da liga de Qatar, ao que adestrou até novembro do mesmo ano. En 2020 adestrou brevemente o Khor Fakkan dos Emiratos Árabes Unidos e nos seguintes anos traballou como asesor de Pep Guardiola no Manchester City.

En xaneiro de 2025 regresou ao labor de adestrador principal e ao fútbol asiático, collendo as rendas do Zhejiang, da Superliga chinesa, ao que chegou con Óscar Cano como axudante. Completou a tempada cun sétimo posto final na táboa, deixando o equipo ao remate da mesma.

## Obra 
En 1999 publicou o libro *La zona en el fútbol*, con prólogo de Jorge Valdano, Juanma Lillo e Víctor Fernández.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do adestrador en Transfermarkt .
* Conta en Twitter