open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cereal para o almorzo

[miniatura|Unha cunca de [Floco de millo|flocos de millo con leite.]]
[miniatura|Cereais integrais con [framboesas nun almorzo.]]

Os **cereais de almorzo** ou simplemente **cereais** son produtos alimentarios empaquetados derivados de distintos cereais como o arroz, o millo ou a avea, dando como resultado unha especie de folliñas ou flocos de avea, flocos de millo, flocos de arroz, que se comercializan para seren consumidos principalmente de mañá cedo polo almorzo. Consómense xeralmente fríos e servidos cun líquido como o leite ou a auga. Ocasionalmente tamén se lle engaden noces, outros froitos secos, froita fresca ou seca, así como complementos alimentarios (vitaminas, lévedo de cervexa, lecitina de soia etc.).

A promoción destes cereais diríxese tanto ao público infantil coma a adultos. No caso dos primeiros, os cereais son azucrados ou saborizados con mel, chocolate ou froitas, e enriquecidos con distintas vitaminas e minerais. Para os adultos, promóvense os beneficios dunha dieta saudábel, baixa en graxas e alta en fibras (están moi dirixidos ao público feminino).

Entre os maiores produtores de cereais para o almórzo atópanse a Kellogg's, a Quaker Oats e a Nestlé. A industria dos cereais ten unhas marxes de beneficios brutos do 40-45%, 90% de penetración nalgúns mercados, e un crecemento continuado ao longo da súa historia.

## Historia 
Os cereais para o almorzo teñen as súas orixes no movemento vexetariano do último cuarto do século XIX, que influenciou os membros da Igrexa Adventista do Sétimo Día nos Estados Unidos. O principal almorzo da cultura occidental nesa época era o almorzo completo que incluía ovos, touciño, salchichas ou outros produtos cárnicos. En Galicia tradicionalmente o almorzo consistía nunha cunca de leite ou caldo con pan cando o almorzo se facía na casa, e en pan con touciño entrefebrado, chourizo ou xamón cando se almorzaba fóra da casa. Moitas veces tomábase antes do almorzo a parva, que consistía polo xeral nunha copa de augardente con pan .

O primeiro cereal para o almorzo, *Granula*, foi inventado en 1863 por James Caleb Jackson, en Dansville, Nova York. Os cereais non prosperaron por seren imprácticos, pois necesitaban ficar na auga durante a noite anterior para podérense consumir.

A xeración de cereais para o almorzo a seguir foi considerabelmente máis conveniente, e en combinación cunha promoción intelixente, finalmente lograron prosperar. En 1877, John Harvey Kellogg, inventou un biscoito feito de trigo, avea e fariña de millo para pacientes que sufrían do intestino. Inicialmente, o seu produto tamén se chamou *Granula*, mais cambiouse a *Granola* tras unha decisión xudicial. Máis tarde, o seu irmán, Will Keith Kellogg inventou os flocos de millo e fundou a compañía Kellogg's en 1906. Grazas a distintas campañas publicitarias, Kellogg's vendeu un millón de caixas ao cabo de tres anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Muesli*
* Arroz inflado
* Papa (alimento)

### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Cereal Buzz: Novas e críticas
* Comparación dos valores nutricionais 
* Os cereais e o muesli, os cales se compoñen nun 50% de azucre, causan sobrepeso
Clarence Seedorf

**Clarence Clyde Seedorf**, nado en Paramaribo o 1 de abril de 1976, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol surinamés nacionalizado neerlandés. Xogaba de centrocampista e foi internacional coa selección neerlandesa.

## Traxectoria 
### Adestrador 
O 5 de febreiro de 2018 foi presentado como adestrador do Deportivo da Coruña, en substitución de Cristóbal Parralo. O 22 de maio de 2018, o club branquiazul anunciou que Seedorf non continuaría coma adestrador para a seguinte tempada, tras o descenso á Segunda División.

## Palmarés 
### Club 
;Ajax
* Eredivisie (2): 1993–94, 1994–95
* KNVB Beker (1): 1992–93
* Johan Cruijff Schaal (1): 1993
* UEFA Champions League (1): 1994–95

;Real Madrid
* Primeira División (1): 1996–97
* Supercopa de España (1): 1997
* UEFA Champions League (1): 1997–98
* Copa Intercontinental (1): 1998

;Milan
* Serie A (2): 2003–04, 2010–11
* Coppa Italia (1): 2002–03
* Supercoppa Italiana (2): 2004, 2011
* UEFA Champions League (2): 2002–03, 2006–07
* Supercopa de Europa (2): 2003, 2007
* Mundial de Clubs da FIFA (1): 2007

;Botafogo
*Campeonato Carioca (1): 2013

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do adestrador en bdfutbol.com
Empire of the Sun (grupo musical)

**Empire of the Sun** é un grupo musical australiano orixinario da cidade de Sidney e formado no 2007. O grupo está conformado por Luke Steele de The Sleepy Jackson e Nick Littlemore de Pnau. Abandonaron o proxecto no 2009, mais dous anos máis tarde reuníronse para gravar novo material. O grupo acadou sona en moitas partes do mundo grazas ó seu característico son e á temática mística e alternativa da súa imaxe.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
## Membros do grupo en vivo 
* Luke Steele – voz principal, guitarra, teclados.
* Nick Littlemore – sintetizador
* Surahn Sidhu – guitarra, coros, percusión.
* Tony Mitolo – batería

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial do grupo
Antonio Di Natale

**Antonio Di Natale**, nado en Nápoles o 13 de outubro de 1977, é un futbolista italiano. Xoga de dianteiro e o seu equipo actual é o Udinese.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en transfermarkt.es 
* Datos do xogador en goal.com
Roberto Donadoni

**Roberto Donadoni**, nado en Cisano Bergamasco (Bérgamo) o 16 de abril de 1960, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol italiano. Xogaba de centrocampista.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en goal.com
Byeoreseo on geudae

miniatura|Jun Ji-hyun, a protagonista feminina da serie nunha imaxe de 2009
***Byeoreseo on geudae*** (hangul *별에서 온 그대*; literalmente ***Ti viñeches das estrelas***) é unha serie de televisión coreana sobre un extraterrestre que chegou á Terra hai 400 anos durante a dinastía Joseon, e que se namora dunha actriz na época actual. Emítea aSBS do 18 de decembro de 2013 ao 27 de febreiro de 2014 os mércores e xoves ás 21:55 cun total de 21 episodios e que acadou un grande éxito de público. Esta protagonizada por Kim Soo-hyun e Jun Ji-hyun

## Argumento 
Do Min-joon é un extraterrestre que aterrou na península de Corea no ano 1609 durante a dinastía Joseon. Ao quedar inutilizada a súa nave non pode volver ao seu fogar e permanece no planeta durante os seguintes catro séculos; fisicamente é igual aos humanos pero posúa unha case perfecta aparencia, con visión e oído con maior alcance, acadando maior velocidade ao correr e ten habelencias especiais como teletransportarse e deter o tempo; a súa visión dos humanos é aborrecida e cínica. O tempo pasa e cada dez anos ten que mudar de identidade por canto el non cambia fisicamente. No momento actual traballa como profesor de universidade e ten esperanzas que en tres meses cando un cometa pase pola terra el poderá volver ao seu planeta, pero entrementres coñece de forma casual a unha famosa actriz, Cheon Song-yi, a máis coñecida das estrelas Hallyu de Corea, ao se converter en veciña súa e alumna. Ela é estrela desde a adolescencia, e non aprendeu a vivir unha vida normal, vaidosa fai que lle peta, e a el lémbralle unha moza que coñeceu ao chegar ao planeta e a que el lle salvara a vida pero que pouco despois deu a vida por el.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial (en coreano)
Coilina

A **coilina** é unha proteína que nos humanos está codificada polo xene *COIL*.

A proteína coilina é un dos principais compoñentes dos corpos de Cajal. A coilina recibe o seu nome da forma enrolada que teñen os corpos de Cajal onde se atopan (do inglés *coil*, enrolar). Foi identificada inicialmente utilizando soro autoinmune humano. Os corpos de Cajal son suborgánulos celulares que se encontran no núcleo en número variable e con diversa composición, que están implicados na modificación postranscricional de ARNs nucleares pequenos e ARN nucleolares pequenos. Ademais do seu papel estrutural, a coilina actúa como un pegamento que conecta os corpos de Cajal co nucléolo. O extremo N-terminal da coilina dirixe a súa propia oligomerización e o extremo C-terminal inflúe no número de corpos nucleares que se ensamblan por célula. A metilación e fosforilación diferencial da coilina inflúe probablemente na súa localización entre os corpos nucleares e a composición e ensamblaxe dos corpos de Cajal. O xene da coilina ten pseudoxenes nos cromosomas 4 e 14. a SNRPB, e a ataxina 1.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Alfabeto africano de referencia

O **Alfabeto africano de referencia** é un alfabeto baseado no alfabeto latino proposto nunha conferencia organizada pola UNESCO en 1978. Foi creado para harmonizar as transcricións das linguas de África. O alfabeto ten como base a idea de relacionar unha letra para cada fonema, evitando os dígrafos.

## Historia 
miniatura|International African Alphabet
Desde o século XIX desenvolvéronse varios alfabetos para transcribir as linguas africanas. Karl Richard Lepsius creou o “Standard Alphabet by Lepsius”, baseado no alfabeto latino, para transcribir xeróglifos exipcios. Nas edicións posteriores incluíu outras linguas africanas.

En 1928 Diedrich Westermann liderou o grupo de lingüistas que desenvolveu o “Africa Alphabet”, tamén chamado “International African Alphabet”. Baseado no Alfabeto Fonético Internacional, era un alfabeto sen diacríticos, pero si con dígrafos. Foi creado no “International Institute of African Languages and Cultures” en Londres.

A partir dos anos sesenta do século XX tiveron lugar varias conferencias sobre a alfabetización en África (Abidjan e Ibadan, 1964) nas que se recomendou a utilización das linguas maternas. Na conferencia de Bamaco de 1966 fíxose un estudo sobre as transcricións existentes de distintas linguas, encamiñado ao seu desenvolvemento.

A conferencia de Niamey, que tivo lugar en xullo de 1978 estableceu o alfabeto para a harmonización das linguas da África subsahariana, tendo en conta especialmente as linguas faladas en varios países. Baseouse en gran medida no "International African Alphabet".

En 1982 os lingüistas Michael Mann e David Dalby, que asistiran á conferencia de Niamey, propuxeron unha revisión do alfabeto. Este alfabeto constaba de sesenta letras, xa que incluía ʌ, ƈ, ç, ɠ, ɦ, ɟ, λ, 8px, ƥ, ɽ, ƹ e Ɂ e suprimía c̱, ḏ, ẖ, q̱, ɍ, s̱, ṯ, x̱, ẕ. O cambio fundamental era que as letras só tiñan versión minúscula. Tamén propuxeron un teclado africano.

## O alfabeto 
O alfabeto africano de referencia está composto por 57 letras, con maiúsculas e minúsculas. Algúns dos grafemas consisten en letras latinas con sinais diacríticos, como trazos e ganchos:

Na versión manuscrita aparecen as letras ḍ, ḥ, ṣ, ṭ e ẓ cun punto inferior en lugar dun macron inferior.

Na relación de grafemas inclúense tamén diacríticos sobrescritos (agudo ( ´ ), grave ( ` ), circunflexo ( ^ ), caron ( ˇ ), macron ( ¯ ), til ( ˜ ), diérese ( ¨ ) e punto superior (˙)) e nove signos de puntuación (punto, coma, punto e coma, parénteses, comiñas, signo de interrogación e signo de exclamación).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  
### Outros artigos 
* Letras suplementarias do alfabeto latino
### Ligazóns externas 
*  
*
A Bouza, Vilar, Mondariz

**A Bouza** é un lugar da parroquia de Vilar, no concello pontevedrés de Mondariz, na comarca do Condado. Tiña 11 habitantes no ano 2013 segundo datos do Instituto Galego de Estatística, dos cales eran 6 homes e 5 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2000 cando tiña 16 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilar 
### Parroquias de Mondariz
A Igrexa, Vilar, Mondariz

**A Igrexa** é un lugar da parroquia de Vilar, no concello pontevedrés de Mondariz, na comarca do Condado. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 estaba deshabitado.

## Toponimia 
O topónimo **A Igrexa** (do latín , o lugar da igrexa) débese á presenza no lugar da igrexa de San Mamede de Vilar.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilar 
### Parroquias de Mondariz 
## Notas
Ariosoma

***Ariosoma*** é un xénero de peixes da orde dos angüiliformes pertencente á familia dos cóngridos, subfamilia dos batimirinos.

## Descrición 
As principais características das especies deste xénero son as seguintes:

* Corpo robusto, alongado e sen escamas.
* Boca moderadamente grande.
* Cola máis longa que a cabeza e o tronco.
* Aleta caudal reducida.
* A aleta dorsal comeza máis atrás da pectoral.
* Aleta pectoral moi ben desenvolvida.
* A aletas dorsal e anal conflúen coa aleta caudal.
* Ausencia de aletas pelvianas.
* Fociño arredondado e lixeiramente saínte.
* Dentes pequenos e agudos.

## Distribución xeográfica 
Encóntranse nas augas tropicais e subtropicais de todos os océanos do mundo.

## Especies 
* *Ariosoma anago* (Temminck & Schlegel, 1846)
* *Ariosoma anagoides* (Bleeker, 1853)
* *Ariosoma anale* (Felipe Poey & Aloy Poey, 1860)
* *Ariosoma balearicum* (Delaroche, 1809)
* *Ariosoma bauchotae* (Karrer, 1982)
* *Ariosoma fasciatus* (Günther, 1872)
* *Ariosoma gilberti* (Ogilby, 1898)
* *Ariosoma howensis* (McCulloch & Waite, 1916)
* *Ariosoma marginatum* (Vaillant & Sauvage, 1875)
* *Ariosoma mauritianum* (Pappenheim, 1914)
* *Ariosoma meeki* (Jordan & Snyder, 1900)
* *Ariosoma megalops* (Fowler, 1938)
* *Ariosoma mellissii* (Günther, 1870)
* *Ariosoma multivertebratum* (Karmovskaya, 2004)
* *Ariosoma nancyae* (Shen, 1998)
* *Ariosoma nigrimanum* (Norman, 1939)
* *Ariosoma obud* (Herre, 1923)
* *Ariosoma ophidiophthalmus* (Karmovskaya, 1991)
* *Ariosoma opistophthalmum* (Ranzani, 1839)
* *Ariosoma sazonovi* (Karmovskaya, 2004)
* *Ariosoma scheelei* (Strömman, 1896)
* *Ariosoma selenops* (Reid, 1934)
* *Ariosoma shiroanago* (Asano, 1958)
* *Ariosoma scheelei* (Strömman, 1896)
* *Ariosoma sokotranum* (Karmovskaya, 1991)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bíbliografía 
* Ogilby, J. D. (1898): "New genera and species of fishes". *Proc. Linn. Soc. N.S.W.*, **23**, pt. 1, (89): 32-41, 280-299.
* Shen, S.-C. (1998): "A review of congrid eels of the genus *Ariosoma* from Taiwan, with description of a new species. *Zool. Stud*. **37** (1): 7-12.

### Outros artigos 
* Cóngridos
* Batimirinos

### Ligazóns externas 
* Encyclopedia of Life 
* Animal Diversity Web 
* ZipCodeZoo 
* GBIF 
* NCBI 
* Barcodes of Life  
* ITIS 
* CalPhotos
Paraconger

***Paraconger*** é un xénero de peixes da orde dos angüiliformes pertencente á familia dos cóngridos, subfamilia dos batimirinos.

## Características 
As principais cartacterísticas das especies do xénero son:

* Corpo robusto, alongado, cilíndrico e sen escamas.
* Fociño arredondado.
* Ollos grandes.
* Presenta, en ambos os dous maxilares, unha fileira externa de dentes incisiformes e moi xuntos que forman un fío cortante. Tamén posúe outros dentes cónicos e pequenos.
* Nariz frontal tubular, preto da punta do fociño.
* Aletas pectorais moi ben desenvolvidas.
* As aletas dorsal e anal conflúen coa aleta caudal.
* Non presentan aletas pelvianas.
* Cola máis longa que a cabeza e o resto do corpo.

## Distribución xeográfica 
As especies deste xénero encóntranse en todos os océanos e mares de clima tropical e temperado cálido do mundo. 

* *Paraconger californiensis* Kanazawa, 1961 
* *Paraconger caudilimbatus* (Poey, 1867) 
* *Paraconger guianensis* Kanazawa, 1961
* *Paraconger macrops* (Günther, 1870) 
* *Paraconger notialis* Kanazawa, 1961 − **Congro da Guinea** 
* *Paraconger ophichthys* (Garman, 1899)
* *Paraconger similis* (Wade, 1946)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Lahuerta Mouriño, F. e Vázquez Álvarez, F. X. (2000): *Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos*. Santiago de Compostela: Xunta de Galicia. ISBN 84-453-2913-8.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.

### Outros artigos 
* Cóngridos
* Batimirinos

### Ligazóns externas 
* Froese, Rainer & Daniel Pauly, eds. (2011): Especies de *Paraconger* en FishBase.
National Center for Biotechnology Information

O **National Center for Biotechnology Information** (**NCBI**), en galego **Centro Nacional para a Información Biotecnolóxica**, forma parte da Biblioteca Nacional de Medicina dos Estados Unidos (National Library of Medicine), unha rama dos Institutos Nacionais de Saúde (National Institutes of Health ou NIH). Está localizado en Bethesda, Maryland e foi fundado o 4 de novembro de 1988 coa misión de ser unha importante fonte de información de bioloxía molecular.

## Bases de datos 
O NCBI almacena e constantemente actualiza a información referente a secuencias xenómicas en GenBank, un índice de artigos científicos referentes a biomedicina, biotecnoloxía, bioquímica, xenética e xenómica en PubMed, unha recompilación de enfermidades xenéticas humanas en OMIM, ademais doutros datos biotecnolóxicos de relevancia en diversas bases de datos.

Todas as bases de datos do NCBI están dispoñíbeis en liña de maneira gratuíta, e son accesíbeis usando o buscador **Entrez**..

O NCBI ofrece ademais algunhas ferramentas bioinformáticas para a análise de secuencias de ADN, ARN e proteínas, sendo BLAST unha das máis usadas.

NCBI alberga xenoma secuenciado en GenBank, e un índice dos artigos biomédicos de investigación en PubMed Central e PubMed, así como outra información relevante para a biotecnoloxía. Todas estas bases de datos son accesíbeis en liña co motor de busca de Entrez.

O NCBI está dirixido por David Lipman, un dos autores orixinais do programa de aliñaación de secuencias BLAST e unha figura moie respectada en bioinformática. Tamén dirixe un programa de investigación intramuros, incluíndo grupos dirixidos por Stephen Altschul (outro coautor de BLAST), David Landsman e Eugene Koonin (autor prolífico sobre xenómica comparada).

## GenBank 
O NCBI ten a responsabilidade de facer accesíbel a base de datos de secuencias de ADN de GenBank desde 1992. GenBank coordínase con laboratorios individuais e outras bases de datos de secuencias tales como as do *European Molecular Biology Laboratory* (EMBL) e a Base de Datos de ADN do Xapón (DDBJ).

Desde 1992, NCBI creceu para proporcionar outras bases de datos ademais de GenBank. NCBI proporciona Herdanza Mendeliana no Home en liña, a Molecular Modeling Database (estruturas 3D de proteínas), dbSNP (unha base de datos de polimorfismos de nucleótidos simples, a *Unique Human Gene Sequence Collection*, un mapa de xenes do xenoma humano, un buscador taxonómico, e tamén se coordina co *National Cancer Institute* para proporcionar o *Cancer Genome Anatomy Project*.

### En taxonomía 
O NCBI asigna un identificador único (número de identificación da taxonomía) a cada especie.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* NIH
* RefSeq
* GenBank
* PubMed
* OMIM

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do NCBI
Şehzade Mustafá

**Şehzade Mustafá Muhlisi**, nado en Manisa en 1515 e finado en Konya o 6 de outubro de 1553, foi un príncipe otomán, gobernador de Manisa desde 1533 a 1541 e príncipe de Amasia. 

## Traxectoria 
[miniatura|A traxedia *La Soltane* (1561) de [Gabriel Bounin baséase no asasinato de Mustafa]]
Mustafa era fillo do sultán Suleiman I e da súa consorte Mahidevran, era o seu primeiro fillo e como tal era o herdeiro ao trono, pero as dúas donas de Soliman déranlle oito fillos, dos quedaban vivos na década de 1550 catro: Mustafá, Selim, Bayezid e Jahangir, estes tres fillos de Hürrem, esta consciente que se Mustafá accedía ao trono, os seus propios fillos serían estrangulados segundo era costume para evitar disturbios civís e revoltas. Hürrem exercía unha poderosa influencia política na época e para evitar a execución dos seus fillos utilizou esa influencia para eliminar os partidarios de Mustafá 
miniatura|Morte de Mustafá nun gravado do século XVIII
Así, nas loitas polo poder aparentemente instigadas por Hürrem, Solimán fixo asasinar ao gran visir Pargalı Ibrahim Pasha a noite do 14 ao 15 de marzo de 1536 e finalmente en 1544 foi nomeado gran visir Damat Rüstem Pasha que contaba coa simpatía de Hürrem. En 1552 ao iniciarse a campaña contra Persia e Rüstem foi nomeado xefe da expedición comezaron as intrigas contra Mustafá. Rüstem enviou un dos seus homes de confianza para informar a Solimán do descontento entre os seus soldados por non estar Solimán á fronte do exército e que chegara o momento de poñer un príncipe novo no trono, ao tempo que difundía rumores que Mustafá era receptivo á idea.

Preocupado polo que cría os plans de Mustafá para reclamar o trono, o verán seguinte convocouno na súa tenda, alí acode confiando no apoio do exército, pero ao entrar os eunucos atacárono, o príncipe defendeuse ben pero finalmente morreu aganado. O 6 de outubro de 1653 para calmar os xanízaros favorables ao príncipe executado o gran visir foi destituído.

## Notas
Laxas

O termo **Laxas** pode referirse a:

*Unha **laxa** é unha pena de grandes dimensións, ou unha pedra alisada.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Laxas**, parroquia do concello de Boborás;
****Laxas**, lugar de dita parroquia;
***Laxas**, lugar da parroquia de San Xes da Peroxa, no concello da Peroxa;
***Laxas**, lugar da parroquia de Pedroso, no concello de Rodeiro.
***As Laxas**, lugar da parroquia de Arbo, no concello de Arbo;
***As Laxas**, lugar da parroquia de Petán, no concello da Cañiza;
***As Laxas**, lugar da parroquia de Valeixe, no concello da Cañiza;
***As Laxas**, lugar da parroquia de Paraños, no concello de Covelo;
***As Laxas**, lugar da parroquia de Quintela, no concello de Crecente;
***As Laxas**, lugar da parroquia de Vilar, no concello de Mondariz;
***As Laxas**, lugar da parroquia de Vales, no concello de San Cristovo de Cea;
***As Laxas**, lugar da parroquia de Proendos, no concello de Sober;
***As Laxas de Barreiros**, lugar da parroquia de Valeixe, no concello da Cañiza.

## Véxase tamén
### Outras páxinas
***Laxos**, lugar da parroquia de Cuntis, no concello de Cuntis;
***Laxás**, lugar da parroquia de Luía, no concello de Ortigueira.
Vilde Frang

**Vilde Frang Bjærke** ou **Vilde Frang**, nada o 19 de agosto de 1986 en Oslo (Noruega), é unha violinista norueguesa. Desenvolve unha intensa actividade concertística con algunhas das mellores orquestras do mundo, así como concertos de música de cámara con artistas como Martha Argerich, Yuri Bashmet, Renaud Capuçon, Gautier Capuçon, Gidon Kremer, Julian Rachlin, e os noruegueses Leif Ove Andsnes, Lars Anders Tomter e Truls Mørk. Tamén ten tocado como solista co director, violinista e viola ruso Maxim Vengerov.

## Traxectoria 
Vilde Frang naceu en Oslo o 19 de agosto de 1986. Aos catro anos comezou os seus estudos de violín, e posteriormente estudou, entre outros, con Alf Richard Kraggerud, Henning Kraggerud e Stephan Barratt-Due no Barratt Due Musikkinstitutt da capital norueguesa, con Kolja Blacher na Musikhochschule Hamburg, e con Ana Chumachenco na Kronberg Academy. Realizou o seu debut aos 10 anos coa Kringkastingsorkestret (Orquestra da Radio de Noruega) tocando a Fantasía sobre Carmen de Pablo Sarasate. Tamén tocou nunha xira por Europa e os Estados Unidos con Anne-Sophie Mutter interpretando o concerto para dous violíns de Bach. Frang declarou que todo o que fixo na súa infancia estivo "de algún xeito acompañado da música. Era unha especie de mestura na miña vida. Estaba sempre baixo a miña pel", e dixo que mesmo ese primeiro concerto con Jansons o sentiu como unha "evolución natural".

Logo do seu debut coa London Philharmonic Orchestra en 2007 foi invitada de novo para un concerto coa orquestra británica e Vladimir Jurowski no Royal Festival Hall na tempada 2009, seguido dun recital no Wigmore Hall.

En maio de 2011 participou nunha xira da Nordwestdeutsche Philharmonie tocando o Concerto para violín de Sibelius en Friburgo, o Tonhalle de Zürich, e o seu debut en Italia no Conservatorio "Giuseppe Verdi" de Milán. En xuño dese mesmo ano ofreceu un recital na Kronberg Academy con Michail Lifits, con quen tamén tocaría en 2013 no Wigmore Hall de Londres, onde a crítica eloxiou as súas liñas "limpas e puras" e cualificou a súa interpretación da Sonata en Fa Maior de Mendelssohn como "vigorosa e finamente matizada". En 2013 tocou o Concerto para violín de Erich Wolfgang Korngold coa WDR Sinfonieorchester Köln dirixida por Jukka-Pekka Saraste.

Frang conseguiu o premio ao Artista Novo de Credit Suisse en 2012, debutando ese mesmo ano coa Wiener Philharmoniker baixo a dirección de Bernard Haitink no Lucerne Festival.
* Borletti-Buitoni Fellowship 2007.
* Den norske solistprisen 2008.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial  
* Vilde Frang en AllMusic 
* Vilde Frang en Askonas Holt, Management  
*
Franco Trappoli

**Franco Trappoli**, nado en Orvieto o 5 de novembro de 1947, é un político italiano do PSI.

## Traxectoria 
Licenciado en Ciencias económicas e comerciais, foi alcalde de Fano en 1980-1983.

Foi elixido deputado na IX Lexislatura (1980-1983) e na XI Lexislatura (1992-1994) e vicepresidente da Comisión de traballo, asistencia e seguridade social, e cooperación. É o primeiro budista en converterse en membro do Parlamento italiano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Radio Radicale: Eventi a cui ha partecipato Franco Trappoli
Congro da Guinea

O **congro da Guinea**, *Paraconger notialis* Kanazawa, 1961, é unha especie de peixe angüiliforme da familia dos cóngridos, subfamilia dos batimirinos.

## Características 
* Pode chegar a medir 62,7&nbsp;cm de lonxitude máxima.

## Hábitat 
É un peixe mariño, demersal e propio de climas tropicais (16°N-17°S), que vive entre os 25 e os 50 m de profundidade.

## Pesca 
O congro de Guinea péscase activamente nas costas do océano Atlántico centrooriental e suroriental.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Anónimo (2001): "Base de datos da colección de peixes" do *National Museum of Natural History* (Smithsonian Institution). Smithsonian Institution - Division of Fishes.
* Lahuerta Mouriño, F. e Vázquez Álvarez, F. X. (2000): *Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos*. Santiago de Compostela: Xunta de Galicia. ISBN 84-453-2913-8.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.
* Sanches, J. G. (1989): *Nomenclatura Portuguesa de organismos aquáticos (proposta para normalizaçao estatística)*. Publicaçoes avulsas do I.N.I.P. Núm. 14. 322 p.

### Outros artigos 
* Cóngridos
* Batimirinos

### Ligazóns externas 
* UNEP-WCMC Species Database  
* Catalogue of Life 
* AQUATAB
* ITIS
El Progreso (1912)

***El Progreso*** foi un periódico editado na Coruña en 1912.
## Traxectoria 
Apareceu en maio de 1912. Periódico quincenal, entre os seus redactores figurou César Alvajar.

## Véxase tamén 
### Bibliografía
Michael Nesterowicz

**Michael Nesterowicz**, nado contra o ano 1974 en Wrocław (Polonia), é un director de orquestra polonés. Dende a tempada 2012-13 é o director artístico da Orquestra Sinfónica de Tenerife, posto que desempeñará canto menos durante catro anos.

## Traxectoria 
Nesterowicz naceu na cidade polonesa de Wrocław, onde estudou dirección orquestral co profesor Marek Pijarowski na Academia de Música da cidade polonesa, finalizándoos en 1997. Tan só dous anos despois de finalizar os seus estudos gañou o Concurso Internacional de Dirección Grzegorz Fitelberg celebrado na cidade polonesa de Katowice.

En 2004 foi nomeado director artístico da Filharmonia Bałtycka de Gdánsk (converténdose no director máis novo en converterse no director musical da orquestra con tan só 29 anos), e catro anos despois gañou o Concurso Internacional de Dirección organizado pola Orquestra de Cadaqués na localidade catalá de Cadaqués. En 2007 anunciábase o nomeamento de Nesterowicz como director titular da Orquestra Sinfónica de Chile polos seguintes dous anos, asumindo o cargo en marzo de 2008.

## Notas
Ʊ

O **ípsilon latino** ( '***, ***' ) é unha letra suplementaria do alfabeto latino. Está baseada na letra grega omega.

## Uso 
* No Alfabeto Fonético Internacional representa a vogal semipechada semiposterior arredondada. 
* Forma parte do alfabeto africano de referencia.
* Emprégase no anii.
* Símbolo do mho (a unidade inversa do ohm), en desuso, empregándose actualmente o S de siemens no seu lugar para medir a condutancia eléctrica (1 Ʊ = 1 S).

## Unicode
A maiúscula e a minúscula están situadas en U+01B1 e U+028A no Unicode, respectivamente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ípsilon
* Omega
Theodoros Katsanevas

**Theodoros Katsanevas** (en grego: Θεόδωρος Κατσανέβας), nado en Atenas o 13 de marzo de 1947 e finado en 2021, foi un político grego. Foi presidente da "Organización grega para o emprego de man de obra" (Οργανισός Απασχόλησης Εργατικού Δυναμικού , OAED) desde 1981 até 1985 e do Instituto de Seguridade Social (Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, IKA) desde 1985 até 1989. Tamén foi deputado polo PASOK (Movemento Socialista Panhelénico) desde 1989 até 2004.

O fundador do PASOK, Andreas Papandreu, sogro de Katsanevas, cunha nota no seu testamento aberto en setembro de 1996, chamouno "a vergoña da familia".
En 1998, o xornalista Spyros Karatzaferis publicou no xornal Athinaiki (Αθηναϊκή) unha foto de Katsanevas coa lenda "vergoña" (Όνειδος, *òneidos*). Por esta razón, en 2003, Karatzaferis foi declarado culpable de difamación por un tribunal ateniense e condenado a unha compensación de 10 millóns de dracmas (uns 30.000 euros).

[miniatura|[Andreas Papandreou, sogro de Katsanevas.]]
O 1 de maio de 2013 , fundou un novo movemento, Dracma - Movemento Democrático Grego Cinco Estrelas (ΔΡΑΧΜΗ, Ελληνική Δημοκρατική Κίνηση Πέντε Αστέρων), que se inspira no italiano Movemento 5 Estrelas.
En 2014, unha historia similar á de 1998, Katsanevas pediu unha indemnización de 200&nbsp;000 euros e unha pena dun ano de prisión para un administrador de Wikipedia en grego, acusándoo de non eliminar partes de textos difamatorios.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina persoal
Jugoslovenska Radiotelevizija

**Jugoslovenska Radiotelevizija** ou **JRT** (en galego:*Radiotelevisión iugoslava*) foi o ente público de radiodifusión da República Federal Socialista de Iugoslavia, ata a súa desaparición en 1992. O ente estaba conformado pola unión dos distintos entes de radio e televisión subnacionais (tanto repúblicas como provincias autónomas) que en conxunto conformaban a federación iugoslava:

A **JRT** foi un dos membros fundadores da Unión Europea de Radiodifusión, ademais de ser o único estado socialista pertencente a esta organización.

Entre as actividades do ente, cabo destacar a realización do Jugovizija, concurso no cal, as distintas radiodifusoras que conformaban o ente, presentaban as súas cancións, para logo, escoller a que representaría a Iugoslavia no Festival da Canción de Eurovisión.

## Desintegración 
Durante a partición de Iugoslavia, moitas das súas antigas unidades federales proclamáronse a si mesmas como independentes, á vez que os seus respectivos centros radiodifusores cambiaban de nome, por exemplo:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Unión Europea de Radiodifusión
* República Federal Socialista de Iugoslavia
Gnathophis

***Gnathophis*** é un xénero de peixes da orde dos angüiliformes pertencente á familia dos cóngridos, subfamilia dos congrinos.

## Características 
As principais características das especies deste xénero son as seguintes:

* Corpo alongado e sen escamas.
* Cabeza afiasda, rematada en punta.
* Fociño longo e sobresaínte.
* Dentes cónicos.
* Liña lateral completa.
* Aleteas pectorais moi ben desenvolvidas.
* As aletas dorsal e anal conflúen coa aleta caudal.
* Ausencia de aletas pelvianas.
* Cola moito máis longa que a cabeza e o resto do corpo.

## Distribución xeográfica 
As especies do xénero *Gnathophis* habitan nas costas das zonas de augas tropicais e subtropicais de todos os océanos do mundo, especialmente do Índico occidental e do Pacífico central.
 
## Especies 
Segundo o WoRMS o xénero conta coas seguintes especies:

* *Gnathophis andriashevi*  Karmovskaya, 1990 
* *Gnathophis asanoi* Karmovskaya, 2004
* *Gnathophis bathytopos* Smith & Kanazawa, 1977
* *Gnathophis bracheatopos* Smith & Kanazawa, 1977
* *Gnathophis capensis* (Kaup, 1856)
* *Gnathophis castlei* Karmovskaya & Paxton, 2000
* *Gnathophis cinctus* (Garman, 1899)
* *Gnathophis codoniphorus* Maul, 1972
* *Gnathophis grahami* Karmovskaya & Paxton, 2000
* *Gnathophis habenatus* (Richardson, 1848)
* *Gnathophis heterognathos* (Bleeker, 1858)
* *Gnathophis heterolinea* (Kotthaus, 1968)
* *Gnathophis leptosomatus* Karrer, 1983
* *Gnathophis longicauda* (Ramsay & Ogilby, 1888)
* *Gnathophis macroporis* Karmovskaya & Paxton, 2000
* *Gnathophis melanocoelus* Karmovskaya & Paxton, 2000
* *Gnathophis microps* Karmovskaya & Paxton, 2000
* *Gnathophis musteliceps* (Alcock, 1894)
* *Gnathophis mystax* (Delaroche, 1809)
* *Gnathophis nasutus* Karmovskaya & Paxton, 2000
* *Gnathophis neocaledoniensis* Karmovskaya, 2004
* *Gnathophis nystromi* (Jordan & Snyder, 1901) 
* *Gnathophis parini* Karmovskaya, 1990
* *Gnathophis smithi* Karmovskaya, 1990
* *Gnathophis tritos* Smith & Kanazawa, 1977
* *Gnathophis umbrellabius* (Whitley, 1948)
* *Gnathophis xenica* (Matsubara & Ochiai, 1951) 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Griffin, L. T. (1936): "Revision of the eels of New Zealand". *Trans. R. Soc. N.Z*., **66** (1) :12-26, 6 fig.
* Jordan, D. S. & Hubbs, C. L. (1925): "Record of fishes obtained by D. S. Jordan in Japan, 1922". *Mem. Carneg. Mus*., **10** (2): 93-346, pl. 5-12.
* Karrer, C. (1982): "Anguilliformes du Canal de Mozambique (Pisces, Teleostei)*. *Fauna Tropicale*, **23**: 1-116.
* Kotthaus, A. (1968): "Fische des Indischen Ozeans. A. Systematischer. Teil. III. Ostariophysi und Apodes". *Meteor Forschungsergebnisse*. Reihe D, Biologie, **3**: 14-56.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.

### Outros artigos 
* Cóngridos
* Congrinos

### Ligazóns externas 
* Lista de especies de *Gnathophis'' en FishBase
* Encyclopedia of Life 
* Animal Diversity Web 
* ZipCodeZoo 
* GBIF 
* NCBI 
* Barcodes of Life  
* ITIS
Eesti Rahvusringhääling

**Eesti Rahvusringhääling** (en galego, *Radiodifusión Pública de Estonia*), tamén coñecida polas siglas **ERR**, é a compañía de radiodifusión pública de Estonia. Creouse en 2007 e actualmente xestiona cinco cadeas de radio e dúas canles de televisión. É membro da Unión Europea de Radiodifusión.

## Historia
O primeiro medio de comunicación estoniano que comezou as súas emisións é a actual Eesti Raadio, baixo a denominación *Raadio-Ringhäälingut*, o 18 de decembro de 1926. Coa incorporación de Estonia á Unión Soviética, o servizo de radio cambiou o seu nome polo de Radio Tallin. O servizo de televisión iniciou a súa actividade o 19 de xullo de 1955 como *Tallinna Televisioonistuudio*.

Cando Estonia obtivo a súa independencia, os medios de radio e televisión xa existentes convertéronse nun servizo público do novo estado. En 1990 renomearonse como *Eesti Raadio* e *Eesti Televisioon* respectivamente, cun funcionamento independente e separado.

En xaneiro de 2007 aprobouse a Lei de Radiodifusión Pública de Estoniana, que estableceu a creación do ente público *Eesti Rahvusringhääling* para integrar os servizos de radio e televisión, a partir do 1 de xuño do mesmo ano. Nos seus estatutos, sentou as súas bases nos valores de innovación, servizo público, profesionalidade e responsabilidade coa sociedade civil.

## Servizos
### Radio
* **Vikerraadio**: Cadea de radio de contidos xerais que basea a súa programación en informativos, magacines e entretemento.
* **Raadio 2**: Radio con perfil xuvenil, especializada en música.
* **Klassikaraadio**: Emite música clásica, jazz, folk e programas culturais.
* **Raadio 4**: Cadea dedicada ás minorías lingüísticas estonas, especialmente enfocada na comunidade de fala rusa.
* **Raadio Tallinn**: Radio internacional de Eesti Raadio, que inclúe programas das anteriores cadeas e doutras internacionais como BBC Radio ou Deutsche Welle.

### Televisión
* **Eesti Televisioon**: Cadea de servizo público, ofrece unha programación de carácter xeral. Creouse o 19 de xullo de 1955.
* **ETV2**: Segunda cadea, dispoñible en Televisión Dixital Terrestre. Comezou o 8 de agosto de 2008 coa retransmisión dos Xogos Olímpicos de Pequín 2008.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Unión Europea de Radiodifusión
### Ligazóns externas
* Sitio web oficial de Eesti Rahvusringhääling
Gran Premio de Suráfrica de 1978

O **Gran Premio de Suráfrica de Fórmula 1 de **, celebrouse no Circuíto de Kyalami Kyalami, Gauteng, o 4 de marzo de 1978. Foi a terceira rolda da tempada de Fórmula Un de . Foi o 24º Gran Premio de Suráfrica desde o primeiro Gran Premio disputado en 1934 e o undécimo que se celebrou en Kyalami, nos arredores de Xohanesburgo. Levouse a cabo sobre 78 voltas ao circuíto de catro quilómetros para unha distancia de carreira de 320 quilómetros.

Tanto o equipo Ferrari (312T3) como o equipo Brabham (BT46) presentaron coches novos en Kyalami para a carreira. O evento tamén viu o regreso de Renault co seu único coche turbo.

Ronnie Peterson, no Lotus 78 cunha aerodinámica de efecto chan creada por Colin Chapman, loitou con Patrick Depailler no seu Tyrrell na última volta para lograr unha dramática vitoria. John Watson terminou terceiro para Brabham. O mozo italiano, Riccardo Patrese puxo o seu Arrows na cabeza antes de retirarse co motor roto. A Pole foi para o actual campión do mundo Niki Lauda, na súa primeira tempada con Brabham, retirouse por un fallo de motor e os Ferraris de Carlos Reutemann e Gilles Villeneuve retiráronse na volta 55. James Hunt, que clasificou terceiro na grella no seu McLaren M26, só durou cinco voltas, mentres que o seu novo compañeiro de equipo, Patrick Tambay, que se clasificou en cuarto lugar, estrelouse a mediados de carreira.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
* Líderes por volta: Mario Andretti 20 voltas (1-20); Jody Scheckter 6 voltas (21-26); Riccardo Patrese 37 voltas (27-63); Patrick Depailler 14 voltas (64-77); Ronnie Peterson 1 volta (78).
* Última Pole de: Niki Lauda

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Eesti Televisioon

***Eesti Televisioon*** (en galego: «Televisión estoniana»), máis coñecido polas súas siglas **ETV**, é a primeira cadea de televisión pública de Estonia, controlada pola organización estatal *Eesti Rahvusringhääling*.

As súas emisións regulares comezaron o 19 de xullo de 1955 como *Tallinna Televisioonistuudio* (Estudo de Tallin), e durante máis de 35 anos foi a única canle de televisión dispoñible en Estoniana. ETV cumpre funcións de servizo público, e está obrigada a difundir e promover a cultura nacional do país, así como dar cobertura ás comunidades minoritarias. O seu programación é xeral, e está composta por formatos informativos, entretemento, ficción e series documentais. É membro da Unión Europea de Radiodifusión desde 1993.

No ano 2002 foi a cadea encargada de organizar o Festival de Eurovisión, trala vitoria do país no concurso.

O grupo funcionou por separado do servizo de radio ata o 1 de xaneiro de 2007, cando o Goberno estoniano integrou todas as empresas de radiodifusión pública no ente *ERR*. Nos últimos anos, *Eesti Televisioon* desenvolveu canles temáticos para a Televisión Dixital Terrestre como ETV24, de información continua, e ETV2, de carácter cultural e creado en 2008.

## Financiamento
Eesti Televisioon finánciase a través de impostos directos. A maior parte do orzamento provén de subvencións da administración pública estona. Un 15% do mesmo está sufragado polas televisións comerciais do país, que pagan a cota a cambio do seu dereito exclusivo para emitir publicidade. Desde 2002, ETV ten prohibida a emisión de publicidade en todas as súas canles. Isto impide tanto anuncios como calquera outra modalidade, como teletenda ou patrocinios.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Festival de Eurovisión 2002
* Eesti Rahvusringhääling

### Ligazóns externas
* Sitio web oficial de Eesti Televisioon (en estoniano e inglés)
* Sitio web oficial de Eesti Rahvusringhääling (en estoniano, inglés e ruso)
François-Étienne de La Roche

**François-Étienne de La Roche**, ou **Delaroche**, como é máis coñecido, nado 1781 en Xenebra e finado en 1813 en París, foi un médico e naturalista suízo. 

Era fillo de Daniel De la Roche (1743-1812), médico de Xenebra formado e Edimburgo e amigo de Louis Odier (1748-1817). Despois de exercer a medicina durante varios anos en Xenebra, Delaroche pai trasladouse a París como médico do duque de Orleáns (o que foi chamado *Filipe Igualdade*, pai do rei de Francia Lois Filipe I). Máis tarde traballou como médico na Casa de Saúde do Faubourg Saint-Martin.

François Delaroche é sobre todo conñecido polos seus traballos sobre a calor específica dos gases, efectuados conxuntamente con Jacques-Etienne Bérard, polos que recibiu en 1812 o gran premio de física da *Académie des sciences* de París.

Así mesmo é moi famoso polos seus traballos de zooloxía, concretamente sobre os peixes, en particular as súas *Observations sur des poissons recueillis dans un voyage aux îles Baléares* (1809), *Observations sur quelques poissons indiqués dans le précédent tableau et descriptions des espèces nouvelles ou peu connues* (1809) e *Observations sur la vessie aérienne des poissons*.
Redo

O topónimo **Redo** pode referirse a:

;En Galiza
***Redo**, lugar da parroquia de Vilar, no concello de Mondariz;
***Redo**, lugar da parroquia de Lamas, no concello de San Sadurniño;
***Redoi**, lugar da parroquia de Valeixe, no concello da Cañiza;
***O Redollo**, lugar da parroquia do Barro, no concello da Baña;
***Redonde**, lugar da parroquia de Fragas, no concello de Campo Lameiro;
***Redondeliño**, lugar da parroquia de Oia, no concello de Oia;
***Redondelle**, lugar da parroquia de San Xes da Peroxa, no concello da Peroxa;
***Redondiña**, lugar da parroquia de San Lourenzo de Aguiar, no concello de Outeiro de Rei;
***Redondonio**, lugar da parroquia de Rebón, no concello de Moraña.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Reda**, lugar da parroquia da Canda, no concello de Piñor.
Gran Premio de Bélxica de 1978

O **Gran Premio de Bélxica** de Fórmula 1 de  disputouse en Zolder o 21 de maio de 1978. Foi a sexta carreira da tempada de Fórmula Un de , o 36º Gran Premio de Bélxica e a quinta, que se celebrou no Autódromo de Zolder. A carreira disputouse sobre 70 voltas nos catro quilómetros do circuíto para unha distancia de carreira de 280 quilómetros.

## Resumo da carreira 
A principal noticia antes do Gran Premio de Bélxica foi que o novo Lotus 79 xa estaba listo para correr, e de inmediato Mario Andretti mostrou o seu ritmo logrando a pole comodamente por diante de Carlos Reutemann e Niki Lauda. Mario liderou desde a primeira curva, mentres que Reutemann tivo unha mala saída, causando un accidente en cadea no que Lauda foi golpeado por Jody Scheckter e tivo que retirarse. Isto deixou a Gilles Villeneuve segundo e a Ronnie Peterson terceiro pero tampouco podían seguir o ritmo de Andretti, que foi capaz de escaparse.

As primeiras 40 voltas foron sen incidentes ata que Villeneuve sufriu unha picada nunha roda e tivo que entrar en boxes, que o fixo caer á quinta posición, e un par de voltas máis tarde Peterson tamén entrou nos pits para poñer pneumáticos novos deixando a Reutemann segundo por diante de Jacques Laffite de Ligier. Peterson cos novos pneumáticos era moito máis rápido e foi capaz de pasar aos dous nas últimas voltas, e Laffite intentou pasar Reutemann na última volta pero chocou e Laffite quedou fóra. Andretti logrou unha vitoria sen problemas, con Peterson logrando para Lotus un 1-2, e Reutemann completando o podio.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación do campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
* Líderes por volta: Mario Andretti 70 voltas (1-70).
* Primeiros puntos - Gilles Villeneuve.
* Última carreira: Hesketh Racing

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Caldo de castañas

O **caldo de castañas** (tamén chamado **caldo de maias**, **sopa de castañas** ou **calduda**) é un caldo típico da cociña galega elaborado con castañas fervidas nunha especie de potaxe. É unha preparación culinaria moi habitual nas zonas montañosas do interior de Galiza. É un prato moi típico dos días fríos de inverno.

## Características 
As castañas pélanse e cócense con allo, a seguir adóitase elaborar un rustrido con abundante cebola, pemento en po e un pouco vinagre. Non leva nin verzas, nin feixóns. Menciónase que este prato se adoita preparar nos días de neve cando resulta difícil saír na procura de verzas e se pode arranxar coas castañas almacenadas do outono. Ás veces acompáñase o caldo con carne de porco fría.

Algunhas variantes levan, ademais, fabas, patacas e unto.

## Variantes 
Nalgunhas zonas de Francia e Galiza adóitanse preparar os caldos de castañas, ou tamén acompañadas de leite (Castañas con leite).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castañas con leite
* Caldo galego
Murenesócidos

A dos **murenesócidos** (*Muraenesocidae*) é unha familia de peixes teleósteos da orde dos angüiliformes, suborde dos congroideos, que son coñecidos vulgarmente como **congros bicudos**.

Son peixes depredadores, moi agresivos, alimentándose de moluscos, crustáceos e peixes pequenos.

Apareceron por primeira vez no rexistro fósil no eoceno inferior, durante o terciario inferior.

## Características 
As principais características das especies da familia son:

## Xéneros 
Non hai unanimidade na clasificación desta familia. En xeral, están recoñecidas de 10 a 15 especies agrupadas en 5 xéneros, segundo o SIIT:

* *Congresox* (dúas especies)
* *Cynoponticus* (tres especies)
* *Muraenesox* (tres especies))
* *Oxyconger* (unha especie)
* *Sauromuraenesox* (unha especie)

Porén, o WoRMS recoñece un xénero a maiores:

* *Gavialiceps* (cinco especies) 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* McCosker, John F., Paxton, J. R. & Eschmeyer, W. N., eds. (1998): *Encyclopedia of Fishes*. San Diego, EE.UU.: Academic Press. ISBN 0-12-547665-5.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.

### Outros artigos 
* Angüiliformes
* Congroideos

### Ligazóns externas 
* Ranier Froese & Daniel Pauly eds. (2008): Muraenesocidae en FishBase.
Pescada á galega

miniatura|Toros de pescada á galega con cachelos.
A **pescada á galega** é un prato típico da cociña galega cuxo principal ingrediente é a pescada (*Merluccius merluccius*) cocida. A pescada férvese na auga convenientemente salgada. Adóitase servir acompañada de pequenas patacas  ou cachelos, e nalgunhas ocasións engádeselle tamén coma gornición: ameixas ou vieiras. O prato, como a cociña galega en xeral, é sinxelo de preparar e moi saudábel.

## Características 
Adóitase servir de xeito que no prato teñamos un toro de peixe por persoa. A pescada adoita cocerse xunto coas patacas (cortadas en cachos) en auga axeitadamente salgada, cunha concentración salina semellante á da auga mariña (é dicir uns *36 gramos* de sal por litro de auga). Mentres se prepara a pescada faise unha allada, mollo que se prepara frixindo allos na tixola cun chisco de aceite de oliva até ficaren dourados, ao final engádesele un pouco de pemento en po. A allada sérvese deitándoa sobre o peixe xa no prato.

## Notas
El Pueblo (Betanzos)

***El Pueblo*** foi un semanario publicado en Betanzos entre 1900 e 1902.

## Historia e características 
Subtitulado *Órgano Único de esta Localidad*, apareceu en agosto de 1900. Periódico semanal, estivo dirixido por José Bartolomé Vidal, Juan Gómez Navaza e Bernardo Miño Abelenda. Entre os seus redactores figuoru Ramón Plasencia Ruibal. Suprimido, reapareceu en xullo de 1901. Cambiou o subtítulo polo de *Órgano Independiente de esta Localidad*. Foi unha revista anticaciquil de periodicidade semanal (agás nos seus tres últimos números, que se presentaron quincenalmente). Cesou a súa publicación en xullo de 1902.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* Hemeroteca Virtual de Betanzos