Estruturalismo (bioloxía)

[miniatura|upright=1.7|No seu libro de 1917 *[On Growth and Form*, D'Arcy Thompson ilustra a transformación xeométrica da forma do corpo dun peixe noutra cun cizallamento de 20°. Non discute as causas evolutivas de dito cambio estrutural, e pódese supoñer un vitalismo.]]

### Lei de compensación de Geoffroy 
En 1830, Étienne Geoffroy Saint-Hilaire defendeu unha posición estruturalista contra a posición teleolóxica funcionalista de Georges Cuvier (debate Cuvier-Goeffroy). Geoffroy cría que as homoloxías na estrutura entre os animais indicaban que compartían un deseño ideal; non implicaban evolución senón a unidade de plan, unha lei da natureza. Cría ademais que se unha parte estaba máis desenvolvida dentro dunha estrutura, as outras partes necesariamente estarían reducidas en compensación, xa que a natureza sempre utilizou os mesmos materiais: se máis cantidade deles se usa para unha característica, menos quedaba dispoñible para as outras.

### Morfoloxía de D'Arcy Thompson 
No seu "excéntrico e fermoso" libro de 1917 *On Growth and Form*, D'Arcy Wentworth Thompson volveu tratar a vella idea das "leis universais da forma" para explicar as formas observadas de organismos vivos. O escritor de ciencia Philip Ball afirmou que Thompson "presenta principios matemáticos como unha axencia que dá forma que pode desbancar a selección natural, mostrando como as estruturas do mundo vivo a miúdo son un eco das da natureza inorgánica", e sinala a súa "frustración nas explicacións de tipo "Así foi" da morfoloxía ofrecidas polos darwinistas." Ao contrario, Ball escribe, Thompson elabora como forzas non herditarias senón físicas gobernan a forma biolóxica. O filósofo da bioloxía Michael Ruse escribe de xeito similar que Thompson "tiña pouco tempo para a selección natural", preferindo certamente "explicacións mecánicas" e posiblemente divagando sobre o vitalismo.

### Restricións ao desenvolvemento de Wagner 
No seu libro de 2014 *Homology, Genes, and Evolutionary Innovation*, o biólogo evolutivo Günter P. Wagner defende "o estudo da novidade como distinto da adaptación". Define que a novidade aparece cando algunha parte do corpo desenvolve unha existencia individual e case independente, é dicir, unha esturura distintiva e recoñecible, que el cre debería aparecer antes de que a selección natural empece a adaptar a estrutura a algunha función. Constrúe unha imaxe estruturalista da bioloxía evolutiva do desenvolvemento, usando probas empíricas, argumentando que a homoloxía e a novidade biolóxica son aspectos clave que requiren explicación, e que o nesgo no desenvolvemento (é dicir, as restricións estruturais do desenvolvemento embrionario) é unha explicación básica destas.

### Autoorganización de Kauffman 
[miniatura|Os darwinistas e estruturalistas están de acordo e que estruturas celulares como a [membrana plasmática se autoorganizan espontaneamente. Están en desacordo sobre a importancia que ten a autoorganización noutras áreas da bioloxía.]]
O biologo matemático Stuart Kauffman suxeriu en 1993 que a autoorganización pode exercer un papel xunto coa selección natural en tres áreas da bioloxía evolutiva, concretamente na dinámica de poboacións, evolución molecular e morfoxénese. Con respecto á bioloxía molecular, Kauffman foi criticado por ignorar o papel da enerxía no impulso das reaccións bioquímicas nas células, o cal moi ben pode chamarse autocatálise pero que non simplemente se autoorgniza.

### "Tipos" de Denton 
O bioquímico Michael Denton defendeu unha autoorganización estruturalista. Nun artigo de 2013, afirmou que "as formas básicas do mundo natural —os Tipos— son de natureza inmanente e están determinados por un conxunto de leis biolóxicas naturais especiais, as chamadas "leis da forma". Aduce que estes "padróns recorrentes e formas" son "auténticos universais". A forma na súa concepción non foi modelada pola selección natural, senón por "propiedades autoorganizativas de categorías particulares da materia" e polo "axuste fino cósmico das leis da natureza". Denton foi criticado polo bioquímico Laurence A. Moran como antidarwinista e favorable ao creacionismo.

### As enxuntas de Gould e Lewontin 
[miniatura|Unha [enxunta ornamentada nunha ponte. Steven J. Gould e Richard Lewontin argumentaron que a área triangular é un subproduto da adaptación das estruturas que a rodean: ao construír o arco e o piar queda como subproduto ese espazo que non era un fin en si mesmo, pero que se aproveita para a decoración.]]

En 1979, influenciado por Seilacher entre outros, o paleontólogo Stephen J. Gould e o xenético de pobaocións Richard Lewontin escribiron o que Wagner chamou "o manifesto estruturalista máis influente", "The Spandrels of San Marco and the Panglossian Paradigm" (As enxuntas de San Marcos e o paradigma panglossiano). Argumentaron ademais que houbo unha fase "premendeliana" na evolución dos animais, que implicaba forzas físicas, antes de que os xenes tomasen o mando. Os biólogos darwinistas admiten sen problemas que factores físicos como a tensión superficial poden causar autoensamblaxe, pero insisten en que os xenes xogan un papel esencial. Sinalan por exemplo as homoloxías profundas entre grupos moi afastados de organismos, como as das vías de sinalización e dos factores de transcrición dos coanoflaxelados e metazoos, que demostran que os xenes estiveron implicados durante toda a  historia evolutiva.

### Campos morfoxenéticos de Goodwin 
[miniatura|upright=1.3|Os [Padróns na natureza|padróns naturais como os da pel do peixe *Tetraodon mbu* poden ser creados por oscilacións espaciais de sinais químicos.]]

O que Wagner chama "un movemento marxinal na bioloxía evolutiva", nega abertamente que a selección natural sexa importante, Goodwin relacionou o vello concepto de campo morfoxenético coa distribución espacial de sinais químicos nun embrión en desenvolvemento. Demostrou cun modelo matemático que podían formarse diversos padróns escollendo valores de parámetros para establecer padróns xeométricos estáticos ou ben oscilacións dinámicas, o que implica que o sistema de sinalización implicado era dalgún modo unha alternativa á selección natural.

## Críticas 
[miniatura|upright=1.5|Laurence Moran sinala que o estruturalismo se centra principalmente nos [animal|animais, pero que estes forman só unha pequena parte da árbore da vida.

Moran resúmeo así: "Non hai nada na ciencia que apoie as formulacións dos estruturalistas. Temos explicacións moi boas de por que os abesouros son diferentes dos cogomelos e por que todos os vertebrados teñen vértebras e non exoesqueletos. Non hai probas que apoien a idea de que se ti volves poñer a funcionar a fita da vida resultará que se parece a algo como o que vemos hoxe. Podes ter a certeza de que cando ti visites outro planeta non atoparás vertebrados."

## Notas 
### Notas a rodapé 
### Referencias 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Alternativas ao darwinismo
* Eclipse do darwinismo
* Síntese evolutiva ampliada
* Ortoxénese