open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lapío, O Corgo

**San Miguel de Lapío** é unha parroquia do concello do Corgo na comarca de Lugo. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2016 tiña 76 habitantes (42 homes e 34 mulleres), dous máis ca en 2007 (39 homes e 35 mulleres) e catro máis ca en 2000.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Lapío
### Parroquias do Corgo
## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares do Corgo
Paradela, O Corgo

**San Fiz de Paradela** é unha parroquia do concello do Corgo na comarca de Lugo. Tiña 165 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 86 homes e 79 mulleres. O que supón unha diminución de 38 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 203 habitantes (104 homes e 99 mulleres) e 42 menos que en 2000.
Segundo o IGE, en 2024 tiña 168 habitantes (91 homes e 77 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Paradela 
### Parroquias do Corgo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Corgo
Foramen magnum

[miniatura|300px|[Óso occipital. Vista interior.]]
***Foramen magnum***, **forame magno** ou **burato occipital**, son os nomes do orificio maior do cranio, situado na súa parte posteroinferior (base do cranio), a través do cal se establece a continuidade do sistema nervioso central, continuando o bulbo raquídeo cara ao raque.

É o burato máis importante das diversas aberturas ovaladas ou circulares da base do cranio (*foramina*), a través do cal o bulbo raquídeo (unha extensión da medula espiñal) entra e se desenvolve no cranio.

Á parte da transmisión do bulbo raquídeo e as súas membranas (meninxes), o burato occipital tamén permite a saída do nervio accesorio (XI), e a entrada das arterias vertebrais, as arterias espiñais (anterior e posterior), a membrana tectoria e os ligamentos alares.

## Importancia 
Unha das grandes diferenzas anatómicas do ser humano cos demais homínidos é o ángulo da articulación do atlas co foramen magnum; nos seres humanos, o burato é máis inferior que nos outros homínidos, nos que o atlas articula nun plano oblicuo co foramen magnum, mentres que no home o plano desta articulación é paralela ao chan. Na evolución do home, canto máis abaixo estivera o burarto occipital máis ergueira era a posición da especie, o que implicaba un maior bipedismo.

Así, nos seres humanos, os músculos do colo (incluíndo o músculo occipito-frontal) non necesitan seren tan fortes como para manter a cabeza ergueita. A posición comparativa do burato nos primeiros homínidos é útil para determinar o grao de confort dunha determinada especie, mentres camiñaba sobre dúas extremidades (bipedismo) no canto de facelo sobre as catro (cuadrupedismo).

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Cela Conde, Camilo José e Ayala, Francisco, J. (2001): *Senderos de la evolución humana*. Madrid: Alianza Editorial.

### Outros artigos 
* Evolución humana

### Ligazóns externas 
* Roche Lexicon *(en inglés e alemán)* consultada o 9/3/2012.
* Vista da cara inferior do cranio consultada o 9/3/2012.
José Benito Pardo Rodríguez

**José Benito Pardo Rodríguez**, coñecido popularmente como **Pepe Benito**, nado en Balmonte (Castro de Rei) en 1867 e finado no mesmo lugar o 12 de outubro de 1939, foi un avogado e político lugués, prototipo de cacique da Restauración.

## Traxectoria 
Pardo Rodríguez naceu dentro dunha familia de notoria fidalguía. Era fillo de José Benito Pardo Balmonte e de María Rodríguez Rodríguez. Fixo o bacharelato no Colexio dos Escolapios de Monforte. Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela, lugar onde fixo amizade con Carlos Pardo Pallín (o personaxe "Samoeiro" de *La Casa de la Troya*), máis tarde cuñado seu, con Alejandro Pérez Lugín e máis con Luis Recasens Siches.

Comezou a súa vida profesional como avogado civilista en Lugo. Entrou por influencia do seu tío Pegerto Pardo Balmonte no Partido Liberal, alcanzando a presidencia da Deputación Provincial lucense en 1899, cargo que ostentaría até catro veces en distintos períodos. O seu rival político ao longo do primeiro terzo do século XX sería o conservador Ángel López Pérez.

Durante a Segunda República apoiaría para unha segunda volta, ante a anulación das eleccións do 12 de abril de 1931, unha candidatura apañada conxuntamente co gobernador civil, co obxectivo de anular a López Pérez. Esta candidatura resultaría elixida, non sen grande escándalo nas Cortes. Volvéronse repetir, mais pouco variaron. Logo achegouse á CEDA, dando apoio á candidatura do seu fillo, José Benito Pardo Pardo, nas eleccións xerais españolas de febreiro de 1936, que sairía elixido deputado. No período da Guerra Civil española mantívose á marxe, aínda que con frecuencia se lle pediu consello xurídico. Faleceu pouco despois de acabar a guerra.

## Recoñecementos 
* Gran Cruz do Mérito Militar concedida por Afonso XIII.
## Referencias literarias 
Polo seu poder caciquil e influencia xurídica, Pepe Benito tiña gran sona na provincia de Lugo. Aparece citado nas obras de Cunqueiro e Fole, pero sempre de pasada, sen retrato literario máis extenso do que unhas breves liñas como apoio de referencia de época.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Biografía por Juan Soto
Isócrates de Atenas

**Isócrates**, nado en Atenas en 436 a.C. e finado na mesma cidade en 338 a.C., foi un orador, logógrafo, político e educador grego.

## Traxectoria 
De familia rica, Isócrates foi un seguidor, nos aspectos formais, de Gorxias, e nos ideolóxicos, de Sócrates e Platón. Este último, ademais, louvouno no diálogo que leva por título *Fedro*. Dirixiu unha escola de oratoria na illa de Quíos e, ó volver a Atenas, sobre o ano 403&nbsp;a.&nbsp;C., traballou como logógrafo escribindo discursos xudiciais e políticos por encargo; non iniciou unha carreira política, xa que era tímido e con pouca voz. Porén, fundou no ano 392&nbsp;a.&nbsp;C. unha importante escola de oratoria que se fixo moi famosa, non só pola eficacia da súa instrución, senón tamén polo feito (emanado da súa formación de matriz socrática e platónica) de incluír no seu plan de estudos a educación ética do cidadán, no que se distinguiu claramente dos seus principais competidores, os sofistas, cuxa falta de referentes éticos atacou. A finalidade desta reforma educativa era a de propiciar unha rexeneración política, pois Isócrates perseguía a unificación de Grecia como única forma de evitar a invasión dos persas (é a idea central do seu famoso *Panexírico*, composto o ano 380&nbsp;a.&nbsp;C.). O ciclo de estudos da súa escola duraba entre tres e catro anos e a relación que sostiña cos seus estudantes era íntima e afectuosa, no que lle axudaba o reducido número (un máximo de nove) para exercer unha influencia directa en cada un e dedicar todo o tempo posíbel á súa formación como homes políticos. O seu propósito era recuperar o esplendor da cultura grega, impulsando por medio da educación, unha nova cultura (*paideia*) co obxectivo de reformar a cidade-estado por medio dos seus futuros líderes. Estes, como factor multiplicador, actuarían como os guías e educadores do resto da cidadanía, como única vía de consolidar institucións fortes e politicamente tan sas como os cidadáns que as formaran; este foi o xerme do posterior humanismo occidental. Nun principio, Isócrates depositou as súas esperanzas de rexeneración no proxecto político de Filipo II de Macedonia.

O seu estilo é fluído, de frase complexa e abundante en antíteses. Educou ós oradores Hipérides, Iseo e Licurgo; as súas ensinanzas son tamén patentes en oradores posteriores como o grego Demóstenes ou o romano Cicerón. Faleceu vítima dun xaxún voluntario en protesta pola perda da independencia de Grecia no ano -338. Consérvanse del 21 discursos e 9 cartas.
## Véxase tamén
Alfred North Whitehead

**Alfred North Whitehead**, OM, nado en Ramsgate o 15 de febreiro de 1861 e finado en Cambridge (Massachusetts) o 30 de decembro de 1947, foi un matemático e filósofo inglés.

## Traxectoria 
Publicou traballos sobre álxebra, lóxica, fundamentos das matemáticas, filosofía da ciencia, física, metafísica, epistemoloxía e educación. O traballo máis coñecido, do que é coautor con Bertrand Russell é *Principia Mathematica*.

Partindo dunha teoría relacionista (ou máis ben relativista) do espazo centrou a súa epistemoloxía na natureza das cousas. Porén, a partir da década de 1930 a súa obra tomou visos metafísicos.
Whitehead foi profesor nas universidades de Londres e de Cambridge na que destacou polos seus estudos lóxico-matemáticos, logo nos Estados Unidos foi director da cátedra de filosofía na Universidade Harvard tendo entre os seus discípulos a Quine.

## Principais obras 
* *A Treatise on Universal Algebra* (1898)

* *Principia Mathematica* (1910–1913) en coautoría con Russell
* *The Concept of Nature* (1920)
* *Process and Reality* (1929)
* *Adventures of Ideas* (1933)
* *Modes of Thought* (1938)
Ramón María Tenreiro

**Ramón María Tenreiro Rodríguez**, nado na Coruña en 1879 e finado en Bine (Suíza) en xaneiro de 1939, foi un escritor e un político galego. Era irmán do arquitecto Antonio Tenreiro Rodríguez.
## Traxectoria 
Ramón Tenreiro estudou no Instituto Eusebio da Guarda na Coruña e logo en París, onde foi compañeiro de Picasso. De natureza enfermiza, aínda novo foille amputada unha perna. Licenciouse en Dereito. En 1908 quedou segundo no concurso de novelas breves de "El Cuento Semanal" con *Embrujamiento*. Foi crítico literario en *La Lectura* e colaborou en *El Sol*.

Amigo persoal de Manuel Azaña, foi militante de ORGA primeiramente e máis tarde seríao de Izquierda Republicana. Foi elixido deputado pola provincia da Coruña nas eleccións a Cortes Constituíntes de 1931. Cando estalou a guerra civil española foi nomeado secretario da embaixada española de Berna (Suíza). Faleceu en Bine, nas beiras do lago Neuchâtel, a mediados de xaneiro de 1939.

Escribiu narracións en lingua castelá e traduciu do alemán algunhas obras. Algunhas das súas narracións foron vertidas a outros idiomas. Así mesmo colaborou en diversas revistas e xornais.

## Obra 
### Autoría propia (selección) 
* *La agonía de Madrid o la cola del cometa* (1910)
* *La promesa* (1926)
* *La esclava del Señor* (1927)
* *La ley del pecado* (1930)

### Traducións (selección) 
* *El túnel* de Bernhardt Kellerman
* *El mundo que nace* de H. G. von Keyserling
* *María Estuardo* de Stefan Zweig
* *Las afinidades electivas* de Johann Wolfgang von Goethe

### Adaptacións 
* *El conde Lucanor*, de Don Juan Manuel (1932)
* *Libros de caballerías (Amadís de Gaula, Palmerín de Inglaterra)* (1935)

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* *Enciclopedia Espasa*, Espasa-Calpe, 1928 .

* 
* *Gran Enciclopedia Gallega*, tomo 29. 1980

### Ligazóns externas 
* Obras de Ramón María Tenreiro
* [Ficha do Congreso dos Deputados](http://www.congreso.es/portal/page/portal/Congreso/Congreso/SDocum/ArchCon/SDHistoDipu/SDIndHistDip?_piref73_1340024_73_1340023_1340023.next_page=/wc/servidorCGI&CMD=VERLST&BASE=DIPH&FMT=DIPHXD1S.fmt&DOCS=1-1&DOCORDER=FIFO&OPDEF=Y&NUM1=&DES1=&QUERY=(112870).NDIP.)
Río Palancia

260px|miniatura
O **Palancia** (en valenciano: *Palància*) é un río do norte da Comunidade Valenciana, que, logo de atravesar parte das provincias de Castelló e de Valencia, rende as súas augas ao mar Mediterráneo despois de percorrer 85&nbsp;km.

## Curso
O Palancia nace na *Peñaescabia*, na serra del Toro, na vertente oriental da serra do Javalambre), a 1.618 metros de altitude. Forma o eixe fluvial das comarcas do Alt Palància, á que dá nome, e o Camp de Morvedre e desemboca no Mediterráneo, no concello de Sagunt. A área da súa conca é de 910&nbsp;km² e o seu caudal medio é de 2,5 l/s en Viver.

## Outros nomes
No seu treito alto o Palancia goza de augas de moita calidade. O río na comarca do Alt Palància pasa pola súa capital, Sogorb, pola que tamén é coñecido como o **río de Sogorb**. Como tamén pasa por Sagunt, xa preto da desembocadura, era aínda denominado o **río de Morvedre**, nome antigo desa cidade.

## Encoros
*Encoro de Regajo, de 6,6 hm³
*Encoro de Algar, de 6,29 hm³

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Río Palancia, na web da Confederación Hidrográfica do Xúcar
Atlas (vértebra)

miniatura|dereita|220px|Atlas, visión lateral.
O **atlas** é a primeira vértebra cervical (C1) que se artella coa cabeza. Estruturalmente presenta moitas diferenzas co resto de vértebras cervicais, sendo que carece de corpo vertebral o seu trazo máis distintivo.

## Estrutura 
A diferenza do resto das vértebras cervicais, presenta:
* **Masas laterais**: son dúas estruturas cúbicas, polo tanto con seis caras. Cada masa lateral artéllase por riba cun cóndilo occipal do cranio e por debaixo coa apófise articular superior da vértebra C1 ( o axe). Por diante continúanse co arco anterior. Por detrás continúanse co arco posterior. As caras internas presentan unha superficie irregular onde se insire o **ligamento transverso do atlas**, que divide o espazo entre os dous arcos nun anterior e outro posterior. As caras externas son ceibes. As superficies superiores, que teñen forma de feixón e son cóncavas, presentan dúas cavidades, que se articulan coa **concha do occipital**. É unha dobre articulación con movementos de flexión e extensión. As superficies inferiores, que son case circulares e planas, articúlanse coa segunda vértebra cervical (axe), establecendo unha **artrodia** con pequenos deslizamentos.
* **Arco anterior**: vai de masa lateral a masa lateral por diante. O bordo anterior presenta o **tubérculo anterior**. O bordo posterior presenta unha superficie articular para a **apófise odontoide do axe**. Forma parte da articulación anterior atloidoodontoide. É unha articulación trocoide, con movementos de rotación.
* **Arco posterior**: vai de masa lateral a masa lateral por detrás. Na parte máis próxima ás masas laterais hai un suco para a arteria vertebral, unha de cada lado. Ascenden ó endocranio e forman o tronco basilar. No bordo posterior do arco hai outro tubérculo, o posterior.
* **Espazo anterior**: queda delimitado polo bordo posterior do arco anterior e a parte anterior do ligamento transverso do atlas. Estará ocupado pola apófise odontoide do axe.
* **Espazo posterior**: queda delimitado polo bordo posterior do ligamento transverso do axe e polo bordo anterior do arco posterior. Estará ocupado pola medula espiñal e demais elementos adxacentes.

## Articulación occipitoatloide 
É a articulación que artella o atlas co occipital. A articulación establecerase entre as superficies superiores das masas laterais e os cóndilos occipitais. Funcionalmente é unha bicondílea, con movementos de flexión-extensión do pescozo.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de ósos no esqueleto humano
Gato montés (homónimos)

O **gato montés** ou **gato bravo**, ademais de ser o felino silvestre (*Felis silvestris*) propio de Eurasia e África, fai referencia a outras especies animais na fauna da Terra.

* *Lynx rufus*, en América do Norte, unha especie de felino emparentado co lince.
* *Oncifelis geoffroyi*, en América do Sur
* *Felis bieti*, na China.
Subdivisións de Malawi

dereita
Malawi está dividido en 28 distritos, os cales están separados en tres rexións:

***Rexión Central**
**1 - Dedza
**2 - Dowa
**3 - Kasungu
**4 - Lilongwe
**5 - Mchinji
**6 - Nkhotakota
**7 - Ntcheu
**8 - Ntchisi
**9 - Salima
* **Rexión do Norte**
**10 - Chitipa
**11 - Karonga
**12 - Likoma
**13 - Mzimba
**14 - Nkhata Bay
**15 - Rumphi
* **Rexión do Sur**
**16 - Balaka
**17 - Blantyre
**18 - Chikwawa
**19 - Chiradzulu
**20 - Machinga
**21 - Mangochi
**22 - Mulanje
**23 - Mwanza
**24 - Nsanje
**25 - Thyolo
**26 - Phalombe
**27 - Zomba
**28 - Neno
Sacro

O **sacro** é un óso da pelve, resultado da fusión das 5 vértebras sacras (sinostose). Só a primeira vértebra sacra conserva as apófises transversas (ás do sacro) así como as apófises articulares superiores, que lle serven de unión coa columna lumbar (**articulación lumbosacra**). O resto de vértebras sacras só posúen corpo e unha apófise espiñosa fusionada coas do resto do sacro.

## Cara anterior
Obsérvanse as partes anteriores dos corpos vertebrais, as fusións das vértebras e os buratos sacros anteriores, saída das raíces anteriores dos nervios sacros parasimpáticos. Entre os corpos fusionados e estes buratos aparecen unhas cristas.

## Cara posterior
Liña espiñenta posterior formada pola fusión das apófises espiñentas e ligamentos supraespiñoso e interespiñoso das vértebras sacras. Tamén aparecen os buratos sacros posteriores, saída das raíces posteriores dos nervios sacros. Entre a liña espiñosa e os buratos aparecen os tubérculos sacros postero-internos, resultados da fusión das apófises transversas. Externamente ós buratos posteriores, xorden os tubérculos sacros postero-externos. Na parte máis inferior áchase a apertura do conduto espiñal, de forma triangular.

## Caras laterais
Vemos unha superficie semilunar articular, destinada a articularse co coxal. Por debaixo unha zona rugosa para a inserción do ligamento sacro-ilíaco posterior.

## Base superior
Une o sacro coa columna lumbar. As apófises articulares superiores da primeira vértebra sacra articúlanse co corpo da quinta vértebra lumbar.

## Vértice
Une o sacro co cóccix.

## Función do sacro
Todos os ósos humanos teñen por función o sostén, pero é o sacro o que distribúe o peso cara aos dous coxais.

## Articulación sacroilíaca
* **Superficies articulares**: entre a faceta articular da cara lateral do sacro e cada coxal (pelve maior).
* **Mecánica funcional**: anfiartrose en homes e diartroanfiartrose en mulleres (unha cápsula dentro da cavidade articular, o que lle dá maior amplitude de movemento).
* **Ligamentos**:
** Intrínsecos: 
*** Cápsula articular, que contornea as superficies óseas
*** Ligamentos sacro-ilíacos anterior e posterior
** Extrínsecos: 
*** Ligamentos lumbo-ilíacos, que van das apófises transversas das vértebras lumbares ó sacro.
Deserto de Arabia

O **deserto árabe** é unha rexión desértica da Península Arábiga, que cobre unha extensión de preto de 2&nbsp;330&nbsp;000&nbsp;km², ocupando case a totalidade do istmo. O ser humano residiu nestes terreos dende épocas do Plistoceno.

Sitúase na súa maior parte dentro de Arabia Saudita e outras grandes zonas atópanse no interior de Xordania, Iraq, Qatar, Kuwait, Omán, Iemen e os Emiratos Árabes Unidos. O seu relevo avístase alterado por unha serie de cadeas montañosas, con elevacións que alcanzan alturas de 3.700 m e que limitan en tres ladeiras con prominentes acantilados.

Polo menos un terzo do deserto está cuberto por area, como os areais do Rub al-Jali, que se considera un dos máis inhóspitos climas do planeta.
Esquerra Unida i Alternativa

**Esquerra Unida i Alternativa** (**EUiA**) é un partido político de Cataluña. Defínense como movemento político e social nacional, catalán e republicano, federal, anticapitalista e solidario no que se concentran forzas políticas sociais e persoas de esquerdas.

## Resultados electorais
### En coalición con ICV-EUiA a partir do 2003
centro|Evolución do voto de ICV-EUiA
Nas eleccións xerais de 2004, a coalición obtivo 234.790 votos (5,84%), o que se traduciu en dous escanos, ambos para ICV e por Barcelona (o número tres por Barcelona, de EUiA, non obtivo escano). As eleccións de 2008 supuxeron un sensíbel retroceso, coa perda de máis de 50.000 votos e un escano (181.753 votos, 4,93%).

Nas eleccións ao Senado, como parte da Entesa Catalana de Progrés, EUiA non conseguiu representación nas eleccións de 2008, pero si por designación do Parlamento de Cataluña en decembro de 2006: Josep Nuet.

### Eleccións anteriores en solitario
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Comunistes de Catalunya

### Ligazóns externas
* Páxina oficial do Partido
Giovanni Ceva

**Giovanni Ceva**, nado en Milán o 7 de decembro de 1648 e finado en Mantua o 15 de xuño de 1734, foi un matemático italiano. É coñecido polo teorema de xeometría do triángulo que descubriu e que leva o seu nome: o teorema de Ceva. O seu irmán, Tommaso Ceva, era un poeta e un matemático tamén.

## Obras 
* *De lineis rectis se invicem secantibus, statica constructio*, 1678
* *Opuscula mathematica*, 1682
* *Geometria Motus*, 1692
* *De Re Numeraria*, 1711
* *Opus hydrostaticum*, 1728

Giovanni Benedetto Ceva – Ragioni del signor Giovanni Ceva commissario dell', 1716 - BEIC 2053918.tif|''Ragioni [...] contra l'introduzione del Reno nel Pò'', 1716
Giovanni Benedetto Ceva – Replica di Giovanni Ceva, commissario dell'arciduc, 1717 - BEIC 13326368.tif|*Replica [...] in difesa delle sue dimostrazioni, e ragioni per la quali non debbasi introdurre Reno in Po*, 1717
Tratado de Ámsterdan

O **Tratado de Ámsterdan** é un tratado básico da lexislación da Unión Europea, que estivo vixente a partir de 1999.

Foi aprobado polo Consello da Unión Europea de Ámsterdan os días 16 e 17 de xuño de 1997 e asinado o 2 de outubro de 1997 polos ministros de Asuntos Exteriores dos daquela quince estados membros da Unión Europea. O seu propósito era revisar o Tratado de Maastricht. Entrou en vigor o 1 de maio de 1999 tras ter sido ratificado por todos os Estados membros.

O Tratado xiraba en torno a varios aspectos fundamentais: emprego, libre circulación de cidadáns, xustiza, política exterior e de seguridade común, e reforma institucional para afrontar o ingreso de novos membros. Estes asuntos quedaran pendentes en Maastricht.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Texto completo en español e en portugués.
Óso cigomático

miniatura|250px|Óso cigomático esquerdo
O **óso cigomático** é un óso da faciana tamén coñecido como **malar**. Presenta dúas caras, catro bordos e catro ángulos. Articúlase tanto con ósos do cranio (frontal, temporal e esfenoide) coma con ósos da faciana (maxilar superior). É ademais un óso dobre.

### Cara anterior
É unha superficie lisa, destinada á inserción de dous músculos da mímica: o cigomático maior e o menor.

### Cara posterior
Forma parte da fosa cigomática. Relaciónase co músculo temporal

### Bordo superior
Serve para articularse coa apófise orbitaria externa do frontal.

### Bordo inferior
Articúlase co maxilar inferior.

### Bordo anterior
É un punto bastante superficial do óso. Relaciónase coa bolsa adiposa de Bichat.

### Bordo posterior
Articúlase coa apófise cigomática do temporal constituíndo o arco cigomático.

### Ángulo supero-interno
Forma parte da parede externa da órbita.

### Ángulo supero-externo
Relaciónase co músculo temporal.

### Ángulo infero-externo
Relaciónase co músculo maseter

O ángulo infero-interno atópase unido ó maxilar superior.
Bolsa adiposa de Bichat

miniatura|275px
A **bolsa adiposa de Bichat** é unha bolsa de tecido graxo localizada na faciana, por diante do óso cigomático.

Unha peculiaridade das bolsas ou bolas de Bichat é que son o último tecido graxo a ser consumido. Polo tanto, a desaparición deste tecido indica un grao severo de inanición.
Corvillón, A Merca

**Santa María de Corvillón** é unha parroquia do concello ourensán da Merca na comarca da Terra de Celanova. No ano 2007 tiña 254 habitantes, deles 126 eran homes e 128 eran mulleres, o que supón unha diminución de 14 habitantes en relación ao ano 2000.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Corvillón 
### Parroquias da Merca 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Merca
Trives

Como topónimo **Trives** pode referirse a:

;En Galiza
***Comarca da Terra de Trives**, comarca da provincia de Ourense;
****A Pobra de Trives**, concello de dita comarca;
*****A Pobra de Trives**, parroquia de dito concello;
******A Pobra de Trives**, lugar de dita parroquia;
*****San Lourenzo de Trives**, parroquia de dito concello;
*****San Mamede de Trives**, parroquia de dito concello;
******San Mamede de Trives**, lugar de dita parroquia;
*****Trives**, parroquia de dito concello;
******Trives**, lugar de dita parroquia;

## Véxase tamén
### Outros artigos
Apófise mastoide

A **apófise mastoide** é un relevo óseo pertencente ó temporal. Atópase por detrás do conduto auditivo externo e da apófise estiloide. Este relevo é importante debido ás insercións musculares que acolle:

* Músculo esternocleidomastoideo
* Pars posterior do músculo digástrico
* Músculo trapecio, aínda que algúns autores non consideran importante esta inserción.

A mastoide é tamén empregada na exploración da vía auditiva. Cando un individuo non oe pode ser debido á alteracións da cadea de ósos do oído medio ou a alteracións do sistema nervioso central (órgano de Corti, VIII par cranial, oliva protuberancial etc.). Cun diapasón golpéase na mastoide explorando a transmisión ósea. Se escoita, a anomalía atópase na cadea do oído medio.
Disnomia (lúa)

**Disnomia**, satélite do planeta anano Eris. Oficialmente denominado como **(136199) Eris I Disnomia**. A primeira denominación foi **S/2005 (2003 UB313) 1** ata a súa designación oficial por parte da Unión Astronómica Internacional como *Disnomia*.

Descuberto o 10 de setembro de 2005 por Michael Brown e o seu equipo no Observatorio Keck en Hawai. Recibiu o nome debido a que Disnomia é a filla da deusa grega Eris. Co seu descubrimento resultou que tres dos catro principais obxectos do Cinto de Kuiper dispuñan dun satélite natural (2003 UB313, 2003 EL61 e Plutón; só 2005 FY9 semella non ter satélite).

## Propiedades 
O satélite é unhas 60 veces máis pequeno que Eris, cun diámetro estimado duns 150&nbsp;km. De acordo coas observacións efectuadas cos telescopios Keck e Hubble, estimáronse os seus parámetros orbitais, cun período de algo máis de 15 días, nunha distancia a Eris duns 37 370&nbsp;km., polo que a masa do sistema sería 1,27 veces a de Plutón.

## Parámetros orbitais 
Igual que respecto ó seu tamaño, o satélite semella cerca de sesenta veces menos luminoso có propio planeta anano ó que orbita; polo que, asumindo que o albedo dos dous corpos sexa idéntico, o diámetro de Disnomia pode ser estimado en torno ós 350&nbsp;km, cerca dun oitavo do de Eris.

O semieixo maior da súa órbita parece andar entre os 30 000 e os 36 000&nbsp;km, cun período orbital de 14 días. Estimacións máis precisas dos parámetros orbitais permitirán, nun futuro, unha determinación máis precisa da masa do satélite e do planeta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eris
* Haumea
* Caronte

### Ligazóns externas 
* *Discovery of Gabrielle* do Observatorio Keck .
* *2003 UB313, the 10th planet, has a moon!*: páxina de Michael Brown sobre o descubrimento de S/2005 (2003 UB313) .
A Manchica

Como topónimo **A Manchica** pode referirse a:

;En Galiza
***A Manchica**, parroquia do concello da Merca;
****A Manchica**, lugar de dita parroquia.
Pereira de Montes, A Merca

**Santa María de Pereira de Montes** é unha parroquia do concello ourensán da Merca na comarca da Terra de Celanova. En 2007 tiña 114 habitantes (53 homes e 61 mulleres), trece menos ca en 2000.
## Toponimia
O topónimo **Pereira de Montes** ten dous elementos: **Pereira** (do latín , de , "pera", máis o sufixo abundancial -) é un fitónimo que indica un lugar onde se dan as pereiras; **Montes** é un orónimo referido á confuguración do terreo. Sitúase a carón de Sabucedo de Montes (Cartelle).

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pereira de Montes 
### Parroquias da Merca 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Merca

### Ligazóns externas 
* web de Pereira de Montes
Piñeiro, O Corgo

**Santa María de Piñeiro** é unha parroquia do concello do Corgo na comarca de Lugo. Tiña 71 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 33 homes e 38 mulleres. O que supón un aumento de 6 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 65 habitantes (29 homes e 36 mulleres), os mesmos que en 2000 (71).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Piñeiro 
### Parroquias do Corgo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Corgo
Hotmail

**Windows Live Hotmail**, antes **MSN Hotmail** e correntemente denominado tan só **Hotmail** é un servizo de correo electrónico vía web propiedade de Microsoft e que non precisa dun cliente de correo electrónico; o seu acceso faise mediante navegador web ou ben co cliente específico Windows Live Mail. Fornece enderezos de correo do *nomedousuario@hotmail.com*, *@hotmail.fr*, *@live.com* ou *@live.it*

## Historia e características
Jack Smith e Sabeer Bhatia establecérono o 4 de xullo de 1996 como un dos primeiros servizos webmail gratuítos. Microsoft mercouno en 1997 por unha cantidade estimada en 400 millóns de dólares e mudoulle o nome para **MSN Hotmail**. A versión actual, **Windows Live Hotmail** anunciouse o 1 de novembro de 2005 pero non saíu, e só no Países Baixos, ata o 9 de novembro de 2006 e houbo que agardar ata o 7 de maio de 2007 para o seu lanzamento internacional. Windows Live Hotmail na súa versión básica presenta 5 GB capacidade, medidas de seguridade patentadas, tecnoloxía AJAX e integración con Windows Live Messenger, Spaces, Calendar e Contacts. A súa interface está traducida a 35 linguas.
Espoo

**Espoo**, en finés, (*Esbo* en sueco) é unha cidade situada na costa sur de Finlandia. Forma parte da Área Metropolitana de Helsinqui xunto con Helsinqui, Vantaa e Kauniainen. Espoo está situado ao oeste de Helsinqui e Vantaa, mentres que encerra a Kauniainen. Outros municipios próximos son Nurmijärvi e Vihti no norte e Kirkkonummi no Oeste.

A superficie total de Espoo é de 528&nbsp;km² e a súa poboación compóñena unhas 235.000 persoas (31-12-2006).

## Historia 
Aínda que os primeiros habitantes de Espoo chegaron durante os séculos XII e XIII, non foi ata os anos 50 do século XX cando comezou o seu maior desenvolvemento. Debido á súa proximidade con Helsinqui, Espoo converteuse nun lugar de residencia para os traballadores da capital.

## Demografía 
A súa poboación creceu dende os 22.000 habitantes en 1950 até os 210.000 no ano 2000. 
A media de incremento da poboación entre o ano 1964 e o 2006 é duns 3.900 habitantes anuais.
Continúa o incremento de poboación, mais nos últimos anos faino a un ritmo moito menor.

Evolución do número de habitantes *(31 de decembro)*:

A poboación por nacionalidade era o 1 de xaneiro de 2007: 95.1% nacionalidade finesa e 4.9% outra nacionalidade. A relixión do 77.4% da poboación era a luterana, 1.3% ortodoxa, 1.3% outras crenzas, e o 19.9% dos cidadáns non tiña afiliación relixiosa ningunha.

## Situación 
[miniatura|250px|Zona residencial en [Tapiola 2001]]
O obxectivo da cidade foi a de desenrolarse preservando a natureza, o que conduciu a unha peculiar planificación da cidade baseada na construción de diversos núcleos urbanos separados entre eles por amplos espazos de zonas verdes e bosques. Espoo está así dividida nas seguintes áreas: Espoon keskus, Espoonlahti, Kalajärvi, Kauklahti, Leppävaara, Matinkylä-Olari, e Tapiola.

A Universidade Politécnica de Helsinqui encóntrase en Otaniemi, Espoo, distrito no que residen as sedes de diversos institutos de investigación e empresas tecnolóxicas, por exemplo Nokia.

O seu equipo de fútbol é o FC Honka Espoo cuxo estadio se chama Tapiolan Urheilupuisto.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de municipios de Finlandia nos que o finés non é a única lingua oficial

### Ligazóns externas 
* Páxina Web da cidade de Espoo 
* Sitio oficial da Universidade Politécnica de Helsinqui - situada en Otaniemi, Espoo
Rowdy Rowdy

"**Rowdy Rowdy**" é o segundo single lanzado polo rapeiro 50 Cent, tralo lanzamento de "How to Rob". A canción foi usada na banda sonora do filme "In Too Deep" xunto a "*How to Rob*" e contén a liña "*Estes negros da industria están comezando a buscar algo para xantar*" da devandita canción. A canción foi acompañada por un videoclip, xunto con "Life’s on the Line", que inclúe clips da película.

## Lista de temas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Videoclip en Youtube
Thug Love

"**Thug Love**" é o terceiro single lanzado polo rapeiro 50 Cent o 21 de setembro de 1999 baixo o selo de Columbia Records. Trataríase do segundo (despois de "How to Rob") e último single do seu álbum aínda non publicado, "Power of the Dollar". A canción conta coa colaboración do grupo feminino de R&B chamado Destiny’s Child. Íase gravar un videoclip para a canción, proposto para o 26 de maio de 2000, pero dous días antes de filmalo, disparáronlle nove veces o saír da casa da súa avoa.

## Lista de temas
Apófise cigomática

miniatura|dereita|Cranio visto de lado.
A **apófise cigomática** é un saínte óseo do temporal. Sae por riba do conduto auditivo externo e da apófise estiloide e diríxese cara a adiante. Artéllase coa apófise temporal do óso cigomático. Forma a parte máis posterior do **arco cigomático**.
Maxilar superior

[miniatura|300px|dereita|Visión lateral do maxilar superior e as súas relacións cos [óso nasal|ósos propios do nariz, o ungüe ou óso lacrimal, e os dentes da arcada superior.]]
O **maxilar superior** (ou simplemente **maxilar** ou **maxila**) é un óso da faciana. Embrioloxicamente fórmanse dous maxilares superiores que despois se unirán pola liña media.

## Estrutura do óso 
* **Porción vertical**:
** Apófise ascendente: artella o maxilar superior co frontal (coa apófise orbitaria interna) e cos ósos propios do nariz.
** Apófise piramidal: presenta varias superficies. A superficie anterior presenta un orificio para o nervio infraorbitario. A posterior mira cara á cavidade oral. A superior formará parte do chan da fosa orbitaria. Esta porción vertical contén os seos maxilares, que acollen os dentes antes de que estes saian á cavidade oral. Por detrás artéllase co óso lacrimal e cos cornetes superiores (fórmanse así as cristas turbinais anteriores). O bordo posterior desta apófise é dun grosor considerable e forma o límite anterior da fosa pterigomaxilar.
* **Porción horizontal**: constitúe o teito da boca e o chan das fosas nasais. No lado inferior (teito da boca) atopamos un bordo groso nas partes anterior e laterais, que acolle ós dentes. Tamén achamos un burato, o burato incisivo, que permite o paso de vasos e nervios entre boca e fosas nasais. A parte máis posterior artéllase coa porción horizontal do óso palatino (**articulación maxilopalatina**). Na liña media únense os dous maxilares superiores de cada lado.

Cómpre salientar que a articulación entre maxilar superior e os dentes é unha articulación de forma exclusiva. É unha *gonfose*. Tamén hai que mencionar a posibilidade de atopar nomeado este óso como **maxilar** simplemente, debido a que o maxilar inferior se adoita denominar **mandíbula**.

Ficheiro:Gray167.png|Vista medial (interna) do maxilar superior.
Ficheiro:Gray154.png|Vista lateral (externa) do maxilar superior.
Ficheiro:Gray190.png|Vista frontal (anterior) de ambos maxilares.
Cotas, Xustáns, Ponte Caldelas

**Cotas** é un lugar da parroquia de Xustáns, no concello pontevedrés de Ponte Caldelas, na comarca de Pontevedra. Na actualidade está deshabitado.

Atópase a pouco máis de quilómetro e medio do lugar de Baltar.

## Historia
Foi posiblemente fundada a raíz do repoboamento de Galicia na Idade Media. Co nome de Cotiñas ou Castaños, medrou como a típica aldea. Pero co tempo a zona converteuse nun lugar moi propenso a roubos, polo que cara 1790, produciuse un despoboamento que rematou en 1857, coa saída da aldea de Ángela Parrado, que provocou que o núcleo quedase despoboado. A maioría dos habitantes de Cotiñas que marcharon fundaron o núcleo de Baltar, e outros marcharon a núcleos do resto da parroquia.

## Poboación
Pouco antes de 1790, a poboación de Castaños superaba os 200 habitantes, polo que debía de ser o primeiro ou o segundo núcleo máis poboado da parroquia. Suponse que había máis de 100 homes, xa que no primeiro censo de Baltar aparecen 113 homes adultos.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Xustáns
### Parroquias de Ponte Caldelas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Ponte Caldelas
Praia da Concha, Ortigueira

A **praia da Concha** é un dos areais que forman parte da costa da parroquia de Espasante, no concello coruñés de Ortigueira.

É unha praia que non abre directamente ó Atlántico, polo que non adoita ser perigosa para os bañistas. Ten uns 1.000 m de lonxitude e 30 m de anchura, limitada polo porto e a costa rochosa. Ten concedida a Bandeira Azul e dispón de servizos, tales como acceso a discapacitados, vixilancia, posto da Cruz Vermella, duchas, pasarelas etc.

O seu nome venlle dado pola súa forma, semellante a unha cuncha. A súa situación, a carón da vila de Espasante xunto coa ondaxe moderada fan dela a máis apreciada e concorrida das praias da parroquia durante o verán.
Galería de imaxes do mosteiro de San Xulián de Moraime

O mosteiro de San Xulián de Moraime é unha igrexa medieval do século XII, que antigamente se integraba nun mosteiro, e que está situada na parroquia de Moraime, a tres quilómetros de Muxía.

Ficheiro:San Xulián de Moraime.Muxía.Galicia 1.jpg|San Xulián de Moraime
Ficheiro:San Xulián de Moraime.Muxía.Galicia 2.jpg|Casa reitoral
Ficheiro:Mosteiro San Xulián de Moraime.jpg|Pórtico
File:2014. San Xulián de Moraime. Muxía. Galiza 2.jpg|Interior
Ficheiro:San_Xulián_de_Moraime.Muxía.Galicia_287.jpg|Interior
Ficheiro:San Xulián de Moraime.Muxía.Galicia 278.jpg
Ficheiro:Camposanto Moraime, Muxía.jpg|Cemiterio de San Xulián de Moraime.
Ficheiro:San_Xulián_de_Moraime.Muxía.Galicia_286.jpg|Acceso
Ficheiro:San_Xulián_de_Moraime.Muxía.Galicia_291.jpg|Acceso
Ficheiro:San Xulián de Moraime.Muxía.Galicia 292.jpg|Vista
Ficheiro:S Xulián de Moraime.Muxía.Galicia.jpg|Entrada
Ficheiro:2014. San Xulián de Moraime. Muxía. Galiza.jpg|Vista completa
Quinte, O Corgo

**Santalla de Quinte** é unha parroquia do concello do Corgo na comarca de Lugo. Tiña 72 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 32 homes e 40 mulleres. O que supón unha diminución de 2 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 74 habitantes (33 homes e 41 mulleres) e 4 menos que en 2000.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Quinte
### Parroquias do Corgo
## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares do Corgo
Lisa Simpson

**Lisa Marie Simpson** é un personaxe de ficción da serie de televisión de debuxos animados *The Simpsons*. É a filla mediana de Homer e Marge Simpson e a irmá de Bart e Maggie. Ten un notable protagonismo e complexidade na serie, aínda que é un dos personaxes principais con menos popularidade.

Lisa foi concibida polo caricaturista Matt Groening e debutou na televisión o 19 de abril de 1987, na curtametraxe de debuxos animados titulado "Good Night" do programa de variedades *The Tracey Ullman Show*.

Yeardley Smith préstalle a súa voz a Lisa na versión inglesa da serie, ademais de facer o mesmo con outros personaxes secundarios ocasionais.

Lisa representa a incansable activista frustrada, serviu como estandarte para causas ecolóxicas, é o vehículo para proxectar a serie ata novas ideoloxías e relixións orientais e é considerada como "centro ético e moral do clan Simpson".

## Papel en *The Simpsons* 
Lisa Simpson desempeña o papel do membro destacado da familia, cun gran futuro por diante do que apenas se aproveita o seu potencial intelectual. Representa a cativa de oito anos superdotada, activista, idealista, responsable e frustrada; cuxas ganas de facerse maior e querer ser tratada como unha persoa adulta chocan constantemente coa súa idade e crecemento. Os seus dous roles principais na serie consisten en formular os problemas típicos que fan a convivencia de dous irmáns de diferente sexo con apenas dous anos de diferenza e en cuestionar constantemente os valores do mundo adulto a través dun prisma infantil excesivamente crítico e inxenuo.

Os guionistas da serie aproveitan a presenza deste personaxe non só para desenvolver capítulos con tramas de contido ecoloxista e idealista, pero tamén para denunciar o trato humano á natureza e criticar as inconsistencias ou inxustizas das ideoloxías e relixións occidentais.

Como elemento excesivamente racional da serie, ás veces Lisa parece consciente do soporte ficticio no que transcorre parte da vida da familia Simpson. Estes recursos son usados polos guionistas como fonte de humor e para facerlles chiscadelas aos fanáticos máis críticos e esixentes, pero normalmente acostuman ser salvados dalgunha maneira integrándoos con comentarios enxeñosos sobre a mesma realidade ficticia. Lisa é a máis remisa a pronunciar calquera tipo de slogan, xa que o considera como un engano publicitario ou comercial, cousa da que está en contra debido á súa ideoloxía anticapitalista.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Lisa Simpson en The Simpsons.com 
* Lisa Simpson na Internet Movie Database
Olás de Vilariño, A Merca

**Santa María de Olás de Vilariño** é unha parroquia do concello ourensán da Merca na comarca da Terra de Celanova. No ano 2007 tiña 154 habitantes, deles 74 eran homes e 80 eran mulleres, o que supón unha diminución de 23 habitantes en relación ao ano 2000.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Olás de Vilariño
### Parroquias da Merca
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares da Merca
Sabarei

Como topónimo **Sabarei** pode referirse a:

;En Galiza
***Sabarei**, parroquia do concello do Corgo;
****Sabarei de Abaixo**, lugar de dita parroquia;
****Sabarei de Arriba**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
San Bartolomeu de Chamoso, O Corgo

**San Bartolomeu de Chamoso** é unha parroquia do concello do Corgo na comarca de Lugo. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2019 tiña 21 habitantes (dez homes e once mulleres), catro menos ca en 2007 (13 homes e 12 mulleres nese ano) e dous menos que en 2000.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:SBartolomeu2.jpg|Parte posterior

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Bartolomeu de Chamoso 
### Parroquias do Corgo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Corgo
Joseph Aspdin

miniatura|Joseph Aspdin
**Joseph Aspdin**, nado en 1778 en Leeds e finado o 20 de marzo de 1855 en Wakefield, foi un fabricante de cemento británico, que obtivo a patente do cemento Portland o 21 de outubro de 1824.

## Traxectoria 
Era o maior de seis fillos de Thomas Aspdin (ou Aspden), un albanel que vivía en Hunslet, distrito de Leeds, Yorkshire. Incorporouse ao negocio do seu pai e casou con Maria Fotherby o 21 de maio de 1811.

En 1817 instalou o seu propio negocio no centro de Leeds. Experimentou coa fabricación do cemento durante os anos seguintes, porque o 21 de outubro de 1824 concedéronlle a Patente Británica BP 5022 titulada *Unha Innovación no Modo de Producir unha Pedra Artificial*, a cal el designou co termo "Cemento Portland".

En 1825, en sociedade cun veciño de Leeds, Guillermo Beverley, construíu unha planta de produción para este produto en Kirkgate, Wakefield. Beverley permanecía en Leeds, pero Aspdin e a súa familia mudáronse a Wakefield (a 9 millas). 

Obtivo unha segunda patente, para un método de fabricar cal, en 1825. A planta de Kirkgate foi pechada en 1838 despois dunha expropiación de terras pola *Compañía Ferroviaria Manchester e Leeds*. Logo Aspdin moveu o seu equipo a un segundo sitio próximo, en Kirkgate.

En 1844 Joseph retirouse, transferindo a súa parte do negocio a seu fillo James. James moveuse para un terceiro sitio en Ings Road en 1848, e esta planta continuou en operación até 1900. Joseph Aspdin faleceu o 20 de marzo de 1855, na súa casa en Wakefield.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* A. J. Francis, *The Cement Industry 1796-1914: a History*,David & Charles, 1977, ISBN 0-7153-7386-2
* P. C. Hewlett (Ed)''Lea's Chemistry of Cement and Concrete: 4th Ed'', Arnold, 1998, ISBN 0-340-56589-6, Chapter 1

### Outros artigos 
* Formigón
Santo André de Chamoso, O Corgo

**Santo André de Chamoso** é unha parroquia do concello do Corgo na comarca de Lugo. Segundo o IGE en 2007 tiña 100 habitantes, deles 56 eran homes e 44 eran mulleres, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 127 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santo André de Chamoso 
### Parroquias do Corgo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Corgo
Vilachá, O Corgo

**San Xiao de Vilachá** (do latín *Villam Planam*, 'vila situada nun lugar plano') é unha parroquia do concello do Corgo na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2013 tiña 55 habitantes (27 homes e 28 mulleres), o que supón unha diminución de 15 habitantes en relación ao ano 2000.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilachá 
### Parroquias do Corgo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Corgo
Universidade Politécnica de Helsinqui

A **Universidade Politécnica de Helsinqui**, en finés *Teknillinen korkeakoulu* (abreviatura *TKK*), foi fundada como Escola Técnica en Helsinqui, Finlandia, en 1849. No ano 1872, foi transformada en Escola Superior e dende 1967 ten a súa sede principal na cidade de Espoo da rexión metropolitana, na urbanización de Otaniemi. Varios dos seus edificios máis emblemáticos foron deseñados polo egrexio arquitecto finlandés Alvar Aalto.

Actualmente, 3.419 persoas traballan na universidade, deles, 246 son catedráticos. A universidade está dividida en doce facultades onde estudan unhas 15.000 persoas.

## Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Universidade Politécnica de Helsinqui
Walia

**Walia**, **Wallia** ou **Valia**, finado no ano 418, foi un rei dos visigodos entre os anos 415 e 418. Sucedeu a Ataúlfo trala morte deste en 415 e a morte de Sixerico asasinado a mans dos seus seguidores. Asinou con Roma un tratado (*foedus*) co que se comprometía a expulsar da Península Ibérica aos pobos bárbaros que  penetraran dende o ano 409. 
 
Sucedeuno o xenro de Alarico I, Teodorico I.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Reino visigodo
* Lista dos reis visigodos
* Moeda visigoda
Timor Occidental

[miniatura|300px|dereita|Mapa político da illa de [Timor. O Timor Occidental aparece en amarelo.]]

**Timor Occidental** é unha rexión política que comprende a metade da illa Timor coa excepción do distrito de Oecussi-Ambeno (que é parte de Timor Oriental) e forma parte do Nusa Tenggara Leste (Nusa Tenggara Timur, NTT) provincia de Indonesia. Timor Occidental ocupa unha area de 15.850&nbsp;km². A capital e o seu principal porto é Kupang.
Universidade de Utah

A **Universidade de Utah** (UU), é unha universidade pública que se atopa en Salt Lake City, Utah, Estados Unidos, propiedade do Estado de Utah.

## Ligazón externa
*Páxina oficial da Universidade de Utah
How to Rob

"**How to Rob**" é o primeiro sinxelo lanzado polo rapeiro da costa leste 50 Cent, do seu álbum aínda inédito "Power of the Dollar". A canción creou unha grande controversia o que non evitou que se convertera nun grande éxito underground. Se sabe que pensou e escribiu as letras da canción mentres viaxaba ó estudio, e cando chegou xa as tiña rematas e gravouna.

## Información 
A canción inclúe unha rápida sucesión de frases sobre roubar e asaltar a numerosos rapeiros, cantantes e DJs. Despois de dicir "R.I.P. B.I.G.", "R.I.P. P-A-C", 50 Cents fala sobre roubar, en orde: Lil' Kim, Diddy, Bobby Brown e Whitney Houston, Brian McKnight, Keith Sweat, Cordan e o álbum *Harlem World* de Mase, Ol' Dirty Bastard, Foxy Brown, Kurupt, Jay-Z, Trackmasters, Slick Rick, Stevie J, Big Pun, Master P, Silkk The Shocker, Will Smith e Jada Pinkett Smith, Timbaland, Missy Elliott, Joe, Jermaine Dupri, Da Brat, DMX, Treach, DJ Clue, TQ, Raekwon, Ghostface Killah, RZA, Sticky Fingaz, Canibus, Heavy D, Juvenile, Blackstreet, Boyz II Men, Michael Bivins, Mike Tyson e Robin Givens, Mister Cee, Busta Rhymes e a Flipmode Squad e Kirk Franklin.

A canción puido ser un tributo do ladrón dos oitenta, Kelvin Martin, que usaba o alias de “50 Cent”. Martin foi famoso por roubar as celebridades, incluíndo as cadeas dos rapeiros LL Cool J e Rakim.

Dende que a canción foi lanzada, 50 Cent traballou con Jay-Z, Diddy, Mase, Busta Rhymes, DMX, Missy Elliot, DJ Clue, Juvenile, Joe, Lil’ Kim e Timbaland.

## Posición nas listas