open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bernardo Tapia

**Bernardo Tapia Montiel**, nado en Terrassa (Barcelona) o 7 de xullo de 1962, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol español.

## Traxectoria 
### Xogador 
Na tempada 1987–88 fichou polo CD Lugo, en Segunda División B, adestrado por José Ramón Segura. Foi un habitual do mediocampo, xunto con Ramiro Iglesias, Manuel Díaz e Félix Pernas. No conxunto lucense permaneceu 3 campañas, onde sumou 101 partidos en liga e anotou 24 goles.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Datos do adestrador en bdfutbol.com
Gran Premio de Hungría de 1999

O **Gran Premio de Hungría de 1999** (oficialmente o **XV Marlboro Magyar Nagydij**) foi unha carreira de motor de Fórmula Un celebrada o 15 de agosto de 1999 en Hungaroring, Budapest. Foi a décimo primeira rolda da tempada de 1999 da Fórmula Un e o décimo quinto Gran Premio de Hungría. A carreira, disputada sobre 77 voltas, gañouna desde a pole position Mika Häkkinen, pilotando un McLaren - Mercedes. O compañeiro de equipo de Häkkinen, David Coulthard, terminou segundo, mentres que o rival no campionato de pilotos Eddie Irvine terminou terceiro no seu Ferrari. Os seis primeiros postos foron completados por Heinz-Harald Frentzen no Jordan, Rubens Barrichello no Stewart, e Damon Hill no outro Jordan.

A vitoria, a cuarta da tempada de Häkkinen, o levou a dous puntos de Irvine no campionato de pilotos, mentres que McLaren reduciu o liderado de Ferrari no Campionato de Construtores a catro puntos.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira
## Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas
## Ligazóns externas 
*
HMAS Supply (AOR1)

O **HMAS Supply (A195)** é un buque militar de apoio loxístico da RAN (Royal Australian Navy) construído na ría de Ferrol por Navantia.

O HMAS Supply vén sendo o segundo buque na RAN que leva este nome, o anterior era o HMAS Supply (AO 195). A orixe está no nome dun dos once buques que formaban a primeira frota da colonia europea que en 1787 partiu de Inglaterra cara Nova Gales do Sur, actual Australia, con 1.487 persoas (dos cales 778 eran presos).

O buque está baseado no deseño do Cantabria (A-15) de Navantia para a Armada Española. A RAN contratou a construción de dous buques loxísticos: HMAS Supply (AOR1) e HMAS Stalwart (AOR2). A construción iniciouse o 19 de xuño de 2017 en Navantia Fene (Astano), sendo botado o 23 de novembro de 2018 en Navantia Ferrol. O custe dos dous buques foi de 417 millóns de euros.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Botadura en Navantia Ferrol.
HAL Light Combat Helicopter

O **HAL Light Combat Helicopter** (**LCH**) é un helicóptero multirol de combate indio desenvolvido e fabricado polo construtor aeronáutico Hindustan Aeronautics Limited (HAL). O aparello foi pedido tanto pola Forza Aérea da India como polo Exército da India. O modelo tamén intenta ser vendido no mercado de exportación e dende 2015 HAL está buscando clientes estranxeiros para o LCH.

O ímpeto polo desenvolvemento do LCH chegou na forma da guerra de Kargil, un conflito loitado entre a India e Paquistán en 1999, que revelou que as forzas armadas indias carecían dun helicóptero armado axeitado capaz de operar sen restricións nun escenario a grande altitude. En consecuencia, tanto HAL como as forzas armadas indias comezaron a explorar esforzos cara a definición dun helicóptero de combate conceptual que realizase ese papel. Durante o ano 2006 a compañía anunciou que lanzara un programa de desenvolvemento para producir ese tipo de helicóptero ao que chamaron simplemente Light Combat Helicopter. Orixinalmente agardábase que o LCH alcanzase a capacidade operativa inicial en decembro de 2010, porén, o desenvolvemento do tipo prolongouse e estivo suxeito a varios atrasos, algúns deles debido aos provedores.

O LCH baseouse amplamente nun helicóptero indio anterior desenvolvido e fabricado por HAL, o Dhruv; usar este aparello como punto de partida reduciu considerablemente o custo do programa. O 29 de marzo de 2010 o primeiro prototipo do LCH realizou o seu voo de estrea. Realizouse un extensivo programa de probas, usando un total de catro prototipos. Durante o transcurso desas probas o LCH gañou a distinción de ser o primeiro helicóptero de ataque en aterrar no glaciar de Siachen, aterrando repetidas veces en helipads a grande altitude, algúns deles a máis de 4 000 metros. A mediados de 2016 o LCH completou as súas probas de rendemento abrindo o camiño para a certificación da súa configuración básica. O 26 de agosto de 2017 inaugurouse formalmente a súa produción a grande escala.
Inokentii Lototskyi

**Inokentii Iliarii Lototskyi** (en ), nado en Stari Petlykivtsi (distrito de Buchach, Ucraína) o 3 de novembro de 1915 e finado en Chicago o 4 de xullo de 2013, foi un relixioso grecocatólico ucraíno, bispo de San Nicolao de Chicago entre 1980 e 1993.

## Traxectoria 
Naceu o 3 de novembro de 1915 en Stari Petlykivtsi, entón no Reino de Galicia e Lodomeria. Logo de rematar os estudos na súa vila natal, trasladouse a Buchach ao Instituto Misioneiro de San Xosafat dependente do mosteiro basiliano de Buchach, do que graduouse en 1932. Ao rematar os seus estudos entrou no novizado basiliano de Krekhiv, tomando o nome de "Inokentii". Completou o novizado en 1934 facendo os primeiros votos alí, e continuou a súa formación relixiosa en Lavriv, preto de Starii Sambir. Entre 1936 e 1937 estudou retórica en Dobromyl, onde fixo os votos solemnes o 8 de agosto de 1937. Posteriormente estudou filosofía até 1939 en Krystynopil.

Co estoupido da segunda guerra mundial, profesores e estudantes de teoloxía trasladáronse a Olomouc (Checoslovaquia), onde Lototskyi foi ordenado sacerdote o 24 de novembro de 1940 por Pavel Peter Gojdič.

## Notas
HMAS Stalwart (AOR2)

O **HMAS Stalwart (AOR2)** é un buque militar de apoio loxístico da RAN (Royal Australian Navy) construído na ría de Ferrol por Navantia.

O HMAS Stalwart será o terceiro buque da RAN en utilizar ese nome, tras dous destrutores.

O buque está baseado no deseño do Cantabria (A-15) de Navantia para a Armada Española. A RAN contratou a construción de dous buques loxísticos: HMAS Supply (AOR1) e HMAS Stalwart (AOR2). A construción da serie iniciouse o 19 de xuño de 2017 en Navantia Fene (Astano) co corte en chapa para o HMAS Supply (AOR1), sendo a posta en grella do HMAS Stalwart o 24 de novembro de 2018 en Navantia Ferrol. O custe dos dous buques foi de 417 millóns de euros.

## Notas
Espasandín

Como topónimo **Espasandín** pode referirse a:

;En Galiza
***Espasandín**, lugar da parroquia de Cícere, no concello de Santa Comba.

Amais, como apelido pode referirse a:

***Xosé Otero Espasandín** (Cerdedo-Cotobade, 1900-Washington, 1987), poeta e científico galego;
***Manuel Muíño Espasandín**, médico e político galego;
***Víctor Manuel Espasandín Facal** (Santa Comba, 1985), futbolista galego.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Forza Aérea de Italia

A **Forza Aérea de Italia** (italiano: **Aeronautica Militare**; **AM**) é a forza aérea da República de Italia. Fundouna o rei Vítor Manuel III o 28 de marzo de 1923 como unha rama independente co nome de *Regia Aeronautica*. Despois da segunda guerra mundial, cando Italia se converteu nunha república tras un referendo, a *Regia Aeronautica* recibiu o seu presente nome. Desde a súa formación o servizo desempeñou un papel destacado na historia militar italiana moderna. O seu equipo de exhibición acrobática é o Frecce Tricolori.

## Inventario
[miniatura|[Eurofighter Typhoon aterrando na base de Rivolto]]
[miniatura|HH139 durante o [Joint Expeditionary Force (Maritime)#Cougar 15 deployment|Trident Juncture 2015]]
miniatura|C-130J en xullo de 2014
miniatura|NH-500E
miniatura|Piaggio P180 Avanti
miniatura|HH-101A Caesar

## Notas
Turbomeca TM 333

O **Turbomeca TM 333** é un motor turboeixo fabricado pola compañía francesa Turbomeca e deseñado para helicópteros cun peso de 4-5 toneladas. Foi encendido por vez primeira en agosto de 1981 e entrou en servizo a mediados dos 80.

## Notas
Westland Helicopters

**Westland Helicopters** foi unha compañía aeroespacial británica. Orixinalmente chamada Westland Aircraft, a compañía centrouse na fabricación de helicópteros despois da segunda guerra mundial. Foi amalgamada con outras empresas firmas británicas en 1960 e 1961. No ano 2000 fusionouse co construtor de helicópteros italiano Agusta para formar AgustaWestland, que á súa vez converteuse en Leonardo-Finmeccanica en 2016.

## Produtos 
### Helicópteros 
miniatura|Westland Wasp HAS.1.
[miniatura|[Westland Lynx]]
[miniatura|[Westland Sea King da RAF]]

* WS-51 - Westland Dragonfly
* WS-55 - Westland Whirlwind
*Westland Widgeon
* WG-58 - Westland Wessex
* Westland Westminster (1958) - prototipo
* Westland Scout
* Westland Wasp
* Westland Sioux
* WS-61 - Westland Sea King
* Westland Puma
* Westland Gazelle
* WG.13 - Westland Lynx
* WG.30 - Westland 30
* EHI EH101
* Westland WAH-64 Apache
* Bristol Belvedere
* Fairey Rotodyne

### Hovercraft 
* GKN Westland AP1-88

### Foguetes e mísiles 
* Black Arrow

## Notas
Castelo de Ferreira

O **castelo de Ferreira** (*Ferraria*) foi unha fortaleza medieval da que existen referencias desde finais do século XI. Algúns estudosos sitúana na vila de  Santa María de Ferreira en Coristanco.
## Localización
O castelo e a súa xurisdición aparecen inicialmente asociados ao nome de Pedro Froilaz de Traba, quen no ano 1090 subscribiu un diploma real como señor de Ferreira (*dominator Ferrarie*). En 1096 confirmou unha doazón do conde Raimundo de Borgoña á catedral de Mondoñedo como "*Petrus Froylaz comes de Ferraria*" e no mesmo ano figura nunha concesión de Afonso VI ao mosteiro de Montesacro como "*Petrus Froylaz dominator Ferrarie*". 

Outra posible localización para a fortaleza é o lugar de Ferreira, nas Terras de Trasancos, dominio familiar dos Froilaz onde o conde Pedro tiña abondosas posesións. Alí existe unha elevación sobre o terreo, O Pico de Ferreira que semella indicada para albergar unha fortaleza medieval..

Na *Historia compostellana* nárrase como con motivo da revolta galego-portuguesa contra ela do ano 1116, a raíña Urraca tentou gañar para o seu bando ao bispo Xelmírez ofertándolle o señorio de Ferreira e o seu castelo xunto co de Lobeira e a terra de Montaos. 

A crónica compostelá conta tamén como arredor do 1129 os vasalos de Rodrigo Pérez de Traba, fillo do conde Pedro, secuestraron a un arcediago de Diego Xelmírez. Tratábase segundo o texto de xente das terras que pertencían aos castelos de San Xurxo, Traba e Ferreira no arcediagado de Trastámara, o que indica certa proximidade entre as fortalezas. Tamén nalgún documento do tempo do rei Afonso VII parece indicarse que o castelo de Ferreira non esta lonxe do de Traba, motivo polo que o investigador Manuel Gago especula coa posibilidade de de que o castelo de Ferreira sexa na realidade a desaparecida fortaleza de Penafiel.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Copa do Rei de Rugby 2004-2005

Na tempada 2004-2005 disputouse a **72ª edición da Copa do Rei de rugby**, o torneo nacional máis antigo do rugby español. Na final, disputada o 29 de maio de 2005 no campo de Pinares de Venecia de Zaragoza, o CR El Salvador gañou por 29 a 8 ó Getxo RT.

## Torneo 
* Cuartos de final: Encontro único
** Alcobendas 22-25 El Salvador
** Complutense 37-34 Bera Bera
** Getxo 15-11 VRAC
** Ciencias 8-15 Santboiana
* Semifinais: Encontros de ida e volta 
** El Salvador 42-7 Complutense
** Getxo 30-29 Santboiana
** Complutense 33-20 El Salvador
** Santboiana 17-22 Getxo
* Final: Encontro único (29 de maio de 2005)
** El Salvador 29-8 Getxo
;Cadro da competición

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Federación Española de Rugby 
### Outros artigos
Blender

**Blender** é un programa informático de código aberto, de Blender Foundation, para modelaxe, animación, texturas, composición, renderizado, edición de vídeo e creación de aplicacións interactivas en 3D: xogos, presentacións e outros, a través de seu motor de xogo integrado, Blender Game Engine. Está dispoñíbel para GNU GPL, versión 2 ou posterior. Blender posúe aínda partes licenciadas sobre Python Software Foundation License.

O programa é multiplataforma, estando portado para diversos sistemas operacionais. Blender desenvolve ferramentas similares ás doutros programas propietarios, que inclúen avanzadas ferramentas de simulación, dinámica de corpo ríxido, dinámica de fluídos, ferramentas de modelaxe baseadas en modificacións, ferramentas de animación de personaxes, un sistema de composición baseado en nós de texturas e imaxes, e un editor de imaxe e vídeo, con soporte a posprodución. Inclúe soporte Python como linguaxe de script, que pode ser usada en Blender.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* SVG
* Skencil
* Sodipodi
* Adobe Illustrator
* Inkscape
* FreeCAD
Siuntio

**Siuntio** (en sueco *Sjundeå*) é un municipio de Finlandia situado na rexión de Uusimaa. En 2018 a súa poboación era de 6&nbsp;150 habitantes. A superficie do termo municipal é de 266,12&nbsp;km2, dos cales 25,05&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 25,51 hab./km².

Limita cos municipios de Ingå, Kirkkonummi, Lohja e Vihti, todos eles na súa mesma rexión.

O concello é bilingüe con maioría de falantes en finés e minoría en lingua sueca.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de municipios de Finlandia nos que o finés non é a única lingua oficial

### Ligazóns externas 
* Sitio web de Siuntio
Turbomeca Astazou

A **Turbomeca Astazou** é unha exitosa serie de motores turbohélice e turboeixo encendida por primeira vez en 1957. A versión orixinal pesaba 110&nbsp;kg e desenvolvía 320 CV a 40 000 rpm. Foi admitido para o uso en aviación o 29 de maio de 1961 despois dunha proba de 150 horas. O principal enxeñeiro no seu desenvolvemento foi G. Sporer. Foi nomeado así por dous cumios dos Pireneos.

Agusta fabricou unha versión simplificada coñecida como Turbomeca-Agusta TA.230.
Toy Story That Time Forgot

***Toy Story That Time Forgot*** é un especial de televisión de 22 minutos Foi escrito e dirixido por Steve Purcell e producido por Galyn Susman. Michael Giacchino compuxo a música para o especial. O especial foi o derradeiro papel de Rickles antes da súa morte en abril de 2017.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Partysaurus Rex

***Toy Story Toons: Partysaurus Rex*** é unha curtametraxe de animación de 2012 de Pixar dirixida por Mark Walsh. Foi estreada nos cinemas coa reestrea en 3-D de *Finding Nemo*. *Partysaurus Rex* é a terceira curtametraxe de serie *Toy Story Toons*, e está baseada nas personaxes da franquía *Toy Story*. Conta a historia de Rex que é deixado no baño e faise amigo dos xoguetes da bañeira.
* Wallace Shawn como Rex
* Emily Hahn como Bonnie
* Don Rickles como Mr. Potato Head
* Lori Alan como Mrs. Anderson
* Estelle Harris como Mrs. Potato Head
* John Ratzenberger como Hamm
* Mark Walsh como Drips the Whale Faucet Cover
* Timothy Dalton como Mr. Pricklepants
* Joan Cusack como Jessie
* Sherry Lynn como Cuddles the Alligator
* Lori Richardson como Babs the Octopus

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Paco Rivas

**Francisco Rivas Domínguez**, coñecido como **Paco Rivas**, nado en Cervo en 1955, é un filólogo, profesor e escritor galego.

## Traxectoria 
Fillo dun garda civil de Castro de Ribeiras de Lea (Castro de Rei) e dunha muller da Lavacolla (Santiago de Compostela), criouse en Nois (Foz). Estudou o bacharelato en Lugo e Filoloxía na Universidade de Santiago de Compostela. Foi profesor de Lingua e Literatura galega e asesor de Lingua e Literatura galegas no CEFOCOP de Pontevedra.

Desenvolveu un amplo labor no ámbito da radio (*Radio Cornellá, Radio Galega, Onda Cero, Radio Foz*) en programas literarios onde fixo numerosas lecturas poéticas.

## Obra 
### Poesía 
* *Cantaruxos do meu mar e outras cantigas* (1999). Santiago: Follas Novas. ISBN 978-84-85385-31-7.
* *De ti, perdidamente* (2002). Sada: Ediciós do Castro. 82 páxs. ISBN 9788484850700.
* *Palavras Perdudas* (2007). Deputación Provincial de Lugo.
* *Entre Nois e Pena Orxal* (2009). Concello de Foz. 152 páxs. ISBN 978-84-606-4945-8.
* *Camiñante de ningures* (2012). Santiago: Follas Novas. ISBN 978-84-695-4344-3.
* *TRACA-TRACO. 24 cantigas de nanar, un aloumiño e un arrolo* (2015). Vigo: Ed. do Cumio. 72 páxs. ISBN 978-8482894928.
* *Romance de Don Dinís e Dona Helena* (2022). A Coruña: Medulia. 62 páxs. ISBN  978-84-125532-0-8.
* *Terra e mar* (2024). A Coruña: Medulia. 56 páxs. ISBN 978-84-10324-10-7.
* *Beixos Gallados* (2025). Medulia. 118 páxs. ISBN 978-84-10324-53-4.

#### Infantil 
* *Picaraxadas* (2017). Noia: Toxosoutos. ISBN 9788494771958.

### Narrativa 
* *Contos de onte para contar mañá* (2007). Deputación de Lugo. 156 páx. ISBN 9788481923629.
* *Mar… Usía. Relatos salpresados* (2018). A Coruña: Baía Edicións. 141 páxs. ISBN 9788499952307.
* *O paraugas na raiola e outros relatos* (2019). A Coruña: Baía Ed. 152 paxs. ISBN 978-84-9995-314-4.
* *A lúa non era lúa* (2021). Ferrol: Embora. 56 páxs. ISBN 9788417824358. Relatos.
### Investigación 
* *Expresións e ditos populares da Área Mindoniense* (1992).
* *A gheada no concello de Ordes* (1992).
* *Fraseoloxía do mar na Mariña luguesa* (2000). Centro Ramón Piñeiro.
* *Dicionario Fraseolóxico do mar. Así falan os mariñaos* (2005)
* *De punta a chicote. Así falan os mariñaos (Locucións, ditos, refráns e outras combinacións frecuentes)* (2015). Vigo: Ed. do Cumio.
* *Entre o abalo e a zaranda. Dicionario léxico do mar* (2016). Vigo: Ed. do Cumio.

### Obras colectivas 
* *47 poetas de hoxe cantan a Curros Enríquez* (2001).
* *Homenaxe dos poetas de hoxe a Federico García Lorca contra a súa morte* (2006).
* *A gaita, o gaiteiro e as gaiteiras na poesía galega (1832-2012* (2012).

## Notas
Triangle (filme de 2009)

***Triangle*** é un filme británico-australiano de 2009 escrito e dirixido por Christopher Smith. Está protagonizado por Melissa George e Michael Dorman. Foi estreado no Reino Unido o 16 de outubro de 2009. George intepreta unha nai solteira que vai a unha viaxe en veleiro cuns amigos. Cando se ven na obriga de abandonar o barco, embarcan nun gran cruceiro no que están certos de que alguén os está a axexar.

## Personaxes 
* Melissa George como Jess
* Michael Dorman como Greg
* Rachael Carpani como Sally
* Henry Nixon como Downey
* Emma Lung como Heather
* Liam Hemsworth como Victor
* Joshua McIvor como Tommy

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Vulnerable (IUCN)

miniatura|250px|A categoría "Vulnerable" na versión 3.1 de 2008 da Lista Vermella da UICN.
**Vulnerable** é unha das categorías que aplica a IUCN para avaliar o estado de conservación dunha especie. Unha **especie vulnerable** (abreviado oficialmente como VU) é aquela que, tras ser avaliada pola UICN, é clasificada nesa categoría da lista vermella xa que se determina que presenta unha alta probabilidade de converterse en "especie en perigo de extinción".

Entre os criterios polos cales un taxon pode chegar a se integrar nesta categoría é atoparse nunha importante redución de poboación ou por mor dunha fragmentación ou diminución na distribución natural da especie.

miniatura|250px|A categoría "Vulnerable" na versión 2.3 de 1994 da Lista Vermella da UICN.
A categoría inclúe tamén algunhas especies que en anteriores revisións da lista vermella integraban a categoría "*dependente de conservación".* Na versión 2008 da lista, inclúense 4.309 taxons de animais e 4.602 de plantas na categoría *"vulnerable"*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Estado de conservación
* Lista Vermella
* UICN
Cristina García Rodero

**Cristina García Rodero**, nada o 14 de outubro de 1949 en Puertollano (Provincia de Cidade Real), é unha fotógrafa española. Membro da Real Academia de Belas Artes de San Fernando e a primeira e única persoa de nacionalidade española integrante de Magnum Photos.
## Traxectoria 
Licenciada en Belas Artes pola Universidade Complutense de Madrid, comezou a súa carreira docente no ano 1974 dando clase de debuxo na Escola de Artes e Oficios de Madrid. En 1983 comezou a impartir clases de fotografía na Facultade de Belas Artes na UCM, que seguiu realizando ata 2007.

### Traxectoria artística 
As súas primeiras obras apareceron nos concursos universitarios a finais da década de 1960. En 1973 comezou a fotografar costumes e festas por toda España, para o que recibe unha bolsa de estudos. Máis tarde realizou reportaxes sobre tradicións en diferentes países.

En 2005 conseguiu entrar a formar parte da axencia de fotoxornalismo Magnum Photos, sendo a primeira e única persoa española en conseguilo.

O 18 de febreiro de 2013, en Sesión Plenaria Extraordinaria celebrada pola Real Academia de Belas Artes de San Fernando, foi elixida como Académica de Número para a sección de Novas Artes da Imaxe, ocupando a medalla vacante que posuíra Luis García Berlanga.

No 2019 foi elixida académica de honra da Real Academia Galega de Belas Artes.

### Libros publicados 
* *España oculta*, Ed. Lunwerg S.L., Barcelona, 1989 
* *Grabarka, o monte das 600 cruces: unha peregrinación ortodoxa en Polonia*, Ed. Xunta de Galicia, Santiago de Compostela, 2000 
* *Lo Festivo y lo Sagrado*, Ed. Consellería de Cultura da Comunidade de Madrid, Madrid, 2001
* *Cristina García Rodero*, Ed. La Fábrica, Madrid, 2004 
* *A peregrinación a Santiago en Haití*, Ed. Xunta de Galicia, Santiago de Compostela, 2004 
* *Benicàssim. El Festival*, Ed. ACTAR, Barcelona, 2007 
* *Trastempo*, Ed. La Fábrica, Madrid, 2010 
**Lalibela*, Ed. La Fábrica, Madrid, 2017 

## Museo Cristina García Rodero 
O 12 de setembro de 2018 inaugurouse na súa vila natal o Museo Cristina García Rodero, o primeiro centro adicado a unha fotógrafa. O espazo alberga unha sala permanente con obras da propia artista.

O museo atópase nas instalacións do antigo Museo Municipal e foi financiado polo Concello de Puertollano, a Xunta de Castela-A Mancha e a Deputación de Cidade Real.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Cristina García Rodero, na páxina web de Magnum Photos .
Adrián Sieiro

**Adrián Sieiro Barreiro**, nado en Pontevedra o 7 de decembro de 1992, é un deportista galego que compite en piragüismo na modalidade de augas tranquilas. Foi dúas veces campión do mundo no C4 500 metros (2022 e 2023) e dúas veces campión de Europa (2023 e 2025). 

## Traxectoria 
Membro do Piragüismo Poio Pescamar, en 2018 sumou xunto ao poiés Sergio Vallejo a súa primeira gran medalla internacional, o bronce do Campionato de Europa celebrado en Belgrado, na proba de C2 1000 metros. A pesar de gañar todos os selectivos nacionais entre 2017 e 2020 os problemas físicos de Vallejo deixaron á parella sen poder acudir aos Xogos Olímpicos de 2020 en Tokyo.

En 2022 proclamouse campión do mundo na proba de C4 500 m, xunto aos tamén galegos Manuel Fontán e Pablo Graña e o balear Joan Moreno, dúas semanas antes de proclamarse tamén campión europeo xunto a Joan Moreno no C2 500, no certame celebrado en Múnic. En 2023 xa nas filas do Nautico O Muíño de Ribadumia revalidou o ouro mundial no C4 500 metros, co mesmo equipo que na edición anterior sendo compañeiro de Manuel no mesmo club.

En 2024 disputou o Campionato de Europa na localidade húngara de Szeged, conseguindo o bronce no C2 200 metros, xunto a Manuel Fontán.

## Palmarés internacional 

## Notas
Miguel Ángel Pérez Pérez

**Miguel Ángel Pérez Pérez**, nado en Puerto Real (provincia de Cádiz) o 25 de agosto de 1968, é un árbitro de baloncesto galego da Liga ACB. Pertence ó Comité de Árbitros de Galicia.
## Traxectoria 
Iníciase na arbitraxe en 1989 e despois de 2 tempadas en LEB e 3 en Liga EBA, debutou na liga ACB o 4 de setembro de 1999 competición da que xa dirixiu máis de 600 encontros.

Entre os moitos momentos importantes da súa traxectoria, Pérez Pérez dirixiu dúas finais da Copa do Rei, en Zaragoza 2005 e en Málaga 2007, cando se enfrontaron o Regal FC Barcelona e Real Madrid.

## Notas
Small Fry (filme)

***Toy Story Toons: Small Fry*** é unha curtametraxe de animación de 2011 de Pixar dirixido por Angus MacLane. Estreouse nos cinemas con *The Muppets*o 23 de novembro de 2011. *Small Fry* é a segunda curtametraxe da serie *Toy Story Toons*, baseada nas personaxes da franquía *Toy Story*. Na historia, Buzz queda atrapado nun restaurante de comida rápida, onde é suplantado por unha versión en miniatura do propio Buzz e é acollido por unha comunidade de xoguetes en miniatura rexeitados ó longo dos anos.

## Personaxes 
* Tim Allen como Buzz Lightyear
* Teddy Newton como Mini Buzz Lightyear
* Tom Hanks como Woody
* Joan Cusack como Jessie
* Estelle Harris como Mrs. Potato Head
* Wallace Shawn como Rex
* John Ratzenberger como Hamm
* Jane Lynch como Queen Neptuna
* Angus MacLane como T-Bone, Super Pirate, Funky Monk, Gary Grappling Hook
* Timothy Dalton como Mr. Pricklepants
* Peter Sohn como Recycle Ben
* Emily Hahn como Bonnie
* Lori Alan como Mrs. Anderson, Tae-Kwon Doe
* Josh Cooley como Cashier, Lizard Wizard
* Jess Harnell como Mini Zurg, Vlad the Engineer
* Bret Parker como DJ Blu-Jay
* Emily Forbes como Roxy Boxy
* Kitt Hirasaki como Nervous Sys-Tim
* Carlos Alazraqui como Koala Kopter
* Bob Bergen como Condorman
* Jason Topolski como Ghost Burger, Pizza-Bot
* Jim Ward como Franklin

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Florencio Cerviño González

**Florencio Cerviño González**, nado en Anta, Areas (Tui) o 7 de novembro de 1857 e finado en Ourense o 31 de xaneiro de 1941, foi un relixioso galego, bispo da Diocese católica latina de Ourense desde 1921.

Durante a súa mocidade escribiu varias poesías e artigos co pseudónimo de **Solino Forcey**.

## Traxectoria 
En 1874 ingresou no seminario de Tui. Fixo os estudos sacerdotais cunha bolsa. Tras recibir o grao de bacharel en Teoloxía en 1883, foi nomeado profesor de filosofía. En 1883 foi nomeado presbítero. Estudou dous anos de canons, e en 1887 foi nomeado capelán do Asilo de Anciáns Desamparados. En 1890 doutorouse en Teoloxía e licenciouse en Canons, e foi nomeado fiscal do tribunal eclesiástico. Posteriormente accedeu mediante oposición á Maxistralía do cabido.
miniatura|Unha lápida na fachada da igrexa parroquial de Areas conmemora o nacemento do bispo.
Escribiu poesías en *El Eco del Miño*. Nese periódico sostivo unha polémica con Indalecio Armesto, a través de once artigos asinados co pseudónimo de Solino Forcey. Publicou, ademais, *Conferencias dogmáticas sobre el liberalismo, predicadas en la S. I. Catedral de Tui en el Adviento de 1898*. En *La Integridad* publicou en 1901 unha oración fúnebre na memoria de Rosendo Salvado. 

O 7 de marzo de 1921 foi nomeado bispo de Ourense polo papa Bieito XV, e foi consagrado na Catedral de Santa María de Tui o 27 de decembro dese ano polo bispo Manuel Lago González. Tras diso publicou *Primera carta pastoral dirigida al clero y fieles de la diócesis* (1922).

Desde a súa chegada á diocese ourensá traballou pola restauración e reapertura do Mosteiro de Santa María de Oseira.

A súa doutrina teolóxica evolucionou dende un integrismo radical cara a un conservadorismo oposto ás reformas relixiosas da Segunda República Española.

Durante a Guerra civil española foi un dos asinantes da "Carta colectiva dos bispos españois con motivo da guerra en España" (1937) e mantivo un claro apoio ás medidas de limpeza:

## Vida persoal 
Foi irmán do tamén relixioso Antonino Cerviño González.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Conferencias dogmáticas sobre el libreralismo 1898 Florencio Cerviño González.pdf|page=3|*Conferencias dogmáticas sobre el libreralismo*, 1898.
Ficheiro:Primera carta pastoral dirigida al clero y fieles de la diócesis 1922.pdf|*Primera carta pastoral dirigida al clero y fieles de la diócesis*, 1922.
Ficheiro:Florencio Cerviño González escudo.jpg|Escudo episcopal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Diego Bugallo Pita
* Lista de pseudónimos e sobrenomes galegos
José Manuel Bermúdez Esparza

**José Manuel Bermúdez Esparza**, nado nas Palmas de Gran Canaria o 23 de outubro de 1966, é un político canario que dende o 11 de xuño de 2011 exerce como alcalde da cidade de Santa Cruz de Tenerife.

## Traxectoria 
Nado nas Palmas de Gran Canaria, trasladouse xunto cos seus pais a vivir á illa de Tenerife pouco despois de nacer, xa que de alí proviña a súa familia.

Estudou Dereito porque era a mellor maneira de acceder a xornalismo ou a política. Con 18 anos, e en contra dos desexos do seu pai, que prefería que se centrase nos estudos, afiliouse a ATI.

Foi fundador das mocidades de ATI, ocupou sempre cargos nos órganos decisorios do partido e desenvolveu o seu labor público en diferentes áreas do Cabido de Tenerife. Ademais é vicepresidente primeiro do Cabido de Tenerife. É, dende 2011 o alcalde da cidade de Santa Cruz de Tenerife.
Turner Field

O **Turner Field** é un estadio de béisbol que se atopa en Atlanta, e entre 1997 e 2016 serviu como estadio do equipo das grandes ligas de béisbol Atlanta Braves. Foi construído en 1997, orixinalmente como o Centennial Olympic Stadium para ser sede central das olimpíadas de Atlanta 1996. Porén, cando remataron os Xogos Olímpicos o estadio foi parcialmente demolido para facelo campo de béisbol. Os Atlanta Braves da Major League Baseball (MLB) utilizaron o estadio entre 1997 e 2016, ano no que se trasladaron ao SunTrust Park.

## Historia 
O estadio foi construído fronte á antiga sede dos Braves, Atlanta-Fulton County Stadium, que foi derrubado no verán de 1997. O Fanplex centro de entretemento atópase adxacente ó estacionamento. 
O estadio contén 59 suites de luxo e suites de tres partes. O nome máis popular entre os residentes de Atlanta para o novo estadio no momento da súa construción (de acordo cunha enquisa da Atlanta Journal-Constitution) era *Hank Aaron Stadium*, mais foi chamado&nbsp;*Turner Field* por Ted Turner.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Interactive diagram at Clem's Baseball site showing both Olympic and Braves configurations
* 3D model plug-in  for Google Earth
* Turner Field Photos
Museo Provincial do Mar

O **Museo Provincial do Mar** é un museo da rede provincial de Lugo con temática relacionada co mar e sede en San Cibrao (Lieiro, Cervo).

## Introdución 
Pertencente á rede museística provincial que posúe a Deputación de Lugo, o Museo Provincial do Mar en San Cibrao foi xestándose de mans de Francisco Rivera Casás dende 1969 ata converterse nunha entidade pública no ano 1994. Dende os seus comezos reflectiu a historia e a vida mariñeira da costa lucense, amosando a súa riqueza biolóxica e etnográfica. 

## Historia 
O edificio do Museo Provincial do Mar foi construído en 1931 como escola por encargo de José María Montenegro e da súa muller Manuela Goñi Maíste, emigrantes na Arxentina, de granito, cunha estrutura típica das escolas daquel tempo: unha á para rapaces e outra para rapazas.

En 1969, o mestre Francisco Moisés Rivera Casás e os seus alumnos, xunto coa mestra e as súas alumnas converteron as escolas nun museo no verán. Comezou así un traballo de compilación de obxectos ligados ao mar. A partir de 1994, o Museo Provincial do Mar estivo xestionado pola Asociación de Veciños Cruz da Venta. Nese ano, trasladouse ao museo a sección de náutica do Museo Provincial de Lugo. No 2004, por iniciativa e solicitude de Ramón Rivas o pleno do Concello de Cervo cedeu por 30 anos o edificio á Deputación de Lugo a cambio de que esta se encargue da súa xestión. O museo integrouse na Rede Museística Provincial de Lugo dende a creación efectiva desta no ano 2006, seguindo na súa dirección Encarna Lago. No ano 2009 levouse a cabo un novo proxecto.

## Estrutura 
En 2018 consta de catro seccións:

# “A escola: un museo de todxs, para todxs. O latexo do museo: motor de barco e arquivo fotográfico”. Repasa o uso para o que inicialmente foi concibido o edificio. Asemade, dispón dun motor a vapor e fotografías de arquivo, achegadas por veciños. 
# “A carpintería de Ribeira, o caso de San Cibrao”, “Tipoloxía de barcos a vela construídos en San Cibrao” e “A arte de marear: mirando ao norte”. Repasa a vida dos estaleiros de S. Cibrao (activos dende o s XV) con maquetas de diferentes tipos de barcos, relevantes na historia local, o “Paca Gómez”, o “Industrial” ou a goleta “Sargadelos”. Tamén, un banco de carpinteiro de ribeira, instrumentos de navegación e pezas do patrimonio subacuático dos naufraxios da fragata “Magdalena” e do bergantín “Palomo”. 
# “Os oficios do mar”, “Historia da pesca en San Cibrao: artes e aparellos de pesca” e “Vida mariña: algo máis que peixes”. Oficios do mar, aparellos e fauna mariña. 
# “Os cazadores de baleas”. Sobre a historia da caza da balea en dous períodos: do s XVI ao XVIII e durante o s XX.

## Outros 
A entrada é gratuíta.

## Notas
Adán Martín

**Adán Pablo Martín Menis**, nado en Santa Cruz de Tenerife o 19 de outubro de 1943, e finado en Barcelona o 10 de outubro de 2010, foi un político canario, Presidente do Goberno das Canarias dende xullo de 2003 até 2007.

## Traxectoria 
Naceu en Santa Cruz de Tenerife. Estudou enxeñaría industrial en Barcelona e logo de rematar a súa carreira diplomouse en ciencias empresariais por ESAE e o Instituto Balear de Dirección Empresarial. Tras isto, traballou durante dous anos para Chrysler en Inglaterra (Reino Unido).

Iniciou a súa actividade política en 1979 nas eleccións municipais democráticas, onde saíu elixido concelleira por Santa Cruz de Tenerife. Foi tenente de alcalde do Concello de Santa Cruz de Tenerife (1979-1987), onde fundou a Agrupación Tinerfeña de Independentes. Entre 1981 e 1982 foi membro da Xunta das Canarias, onde foi Conselleiro de Industria e Enerxía. Trala aprobación do Estatuto de Autonomía das Canarias foi Conselleiro de Obras Públicas do Goberno das Canarias. Foi presidente do Cabido de Tenerife (1987-1999) e deputado pola provincia de Santa Cruz de Tenerife (1993-1996), vicepresidente do Goberno das Canarias e conselleiro de Economía e Facenda (1999-2003).

En 2003, saíu elixido deputado autonómico nas eleccións autonómicas, onde encabezou a lista por Tenerife da formación nacionalista Coalición Canaria, e foi nomeado polo parlamentarios Presidente do Goberno das Canarias, manténdose no cargo até a súa retirada en xullo de 2007. Salientou na súa xestión a mellora das condicións das illas e as denominadas rexións ultraperiféricas da Unión Europea, mellorou as directrices de ordenación territorial das Canarias e impulsou un novo estatuto de autonomía que quedou paralizado debido á fragmentación política nas illas.

### Morte 
Faleceu ás 4:00 horas do día 10 de outubro de 2010 nun hospital de Barcelona por mor dun cancro que combateu durante doce anos.

## Notas
Club Baloncesto Marín Peixegalego

O **Club Baloncesto Marín Peixegalego**, tamén coñecido por motivos de patrocinio como **Mundioma Marín Ence**, é un equipo de baloncesto galego con sede na cidade de Marín (Pontevedra), que compite na Primeira División Nacional, a quinta división do baloncesto español. Disputa os seus partidos no Pavillón da Raña. 

## Historia 
Na tempada 2012–13 Javier Llorente foi nomeado adestrador do primeiro equipo, cargo que ocupou durante doce anos consecutivos. Llorente chegara catro anos antes ao club como xogador e no seu debut como adestrador o equipo, que daquela militaba na Liga EBA, conseguiu o ascenso á LEB Prata.

Na tempada 2015–16 proclamouse campión da Copa LEB Prata e da LEB Prata, conseguindo así o ascenso á LEB Ouro, onde só permaneceu unha tempada, descendendo de novo ao remate da mesma. Tras unha tempada na Liga EBA por descenso administrativo, o club competiu na LEB Ouro por segunda vez na tempada 2019-20, tras acadar dúas promocións consecutivas. Con todo, a tempada foi suspendida antes de rematar por mor da pandemia por coronavirus, cando o equipo ocupaba a última posición da táboa, e aínda que non se estableceron descensos, o club non foi capaz de reunir a tempo o diñeiro para o aval e a inscrición, necesarios para continuar na categoría, polo que descendeu ata a Primeira Nacional. Ese mesmo verán a Federación Española de Baloncesto non concedeu praza na Liga Feminina 2 ao equipo feminino do Peixefresco, que realizou a inscrición malia a non clumprir todos os requisitos que a Federación Española esixía e non posuír dereitos deportivos, deste xeito o Marín quedaba como segundo suplente á espera de que renunciara algún dos 16 clubs inscritos, e finalmente quedaría sen praza ao terse producido tan só unha vacante.

Na tempada 2020–21 o equipo dirixido por Iván Villaverde conseguiu o ascenso á Liga EBA ao finalizar campión de Primeira Nacional logo de derrotar na final a catro celebrada en Noia ao Sigaltec Vilagarcia e Bosco Salesianos, nunha tempada na que o conxunto galego contou coa participación de Germán Rodrigues Bamio e Pablo González Covelo, membros do equipo que na tempada 2017-18 bateu rexistros históricos na Liga EBA.

## Tempadas 
### Copa Galicia 
* 2013: Fase previa
*2014: Fase previa
*2015: Semifinais
*2016: Fase previa
*2017: Renuncia (falta de xogadores)
* 2018: Fase previa
* 2019: Semifinais

### Copa LEB Prata 
* 2015-2016. **Campión**, contra o Carrefour 'El Bulevar' de Ávila (66-76) en Ávila.

## Traxectoria en fases de promoción 
## Adestradores 
Os seguintes son todos os adestradores principais que pasaron pola disciplina do primeiro equipo do club.

## Cadro actual 
**Minutos**

**Puntos**

**Puntos por temporada**

| width="50%" align="left" valign="top" |
**Rebotes**

**Asistencias**

**Robos**

**Tapóns**

|}

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Los Motores

**Los Motores** é unha banda de hard rock galega procedente de Vigo e formada no ano 1991.

## Historia 
A banda formárona no ano 1990 Antonio Amblés (voz), Toni Lápidas (guitarra), os irmáns Gonzalo (baixo) e Carlos del Río (guitarra e voz) e Miguel González (batería). Todos eles proviñan xa doutras bandas da escena viguesa como Los Cafres, Último aviso ou Desertores. Ese mesmo ano foron fichados polo selo DRO e gravaron o seu álbum de estrea, *Si quieres un amigo cómprate un perro*, producido por Alberto Torrado.

Tras a publicación do disco a banda comezou unha xira con Sleepy Labeef, Deltonos e Aerolíneas Federales. Grazas á xira o representante de Barricada fichounos tocando con eles ne xira do seu disco *Por instinto*.

No ano 1992 gravaron o seu segundo traballo, *Atrapado en esta piel*, publicado polo selo Romilar-D Records. Neste traballo o guitarrista Carlos del Río encargouse das voces.

Toni Lápidas deixou o grupo e incorporáronse Marcos Leyenda (guitarra) e Tytto Rodd (batería). Coa nova formación gravaron o seu terceiro álbum, *Noche de lobos*, editado polo selo galego Edigal en 1996. Posteriormente a banda saíu de xira con grupos como Extremoduro, Koma, Barón Rojo e Platero y Tú.

O seu seguinte disco gravouse no Océano Estudio co produtor Javier Abreu. *Un día perfecto* foi publicado en 1997 a través do selo Clave Records. O guitarrista Manolo Arias (Niágara, Muro, Atlas) incorporouse a Los Motores tras o lanzamento o grupo tocou con artistas como Barón Rojo, Soziedad Alkohólika, Obús ou Rosendo Mercado.

En 1999 Manolo Arias e Tytto Rodd abandonaron Los Motores. Miguel González, o batería orixinal, regresou á banda, e xunto cos irmáns del Río gravaron o disco *Hombres hormiga* no que colabora El Drogas de Barricada.

Gonzalo del Río deixou a banda pouco despois e Los Motores disolveuse durante un tempo. En 2001 Carlos del Río recrutou algúns músicos locais e publicou o álbum *Del mal nadie se libra* a través do selo Pies Records. O grupo saíu de xira con Muro e en 2003 publicou o seu directo *Más Vivo... Más Alto... Más Fuerte... ‎*, gravado na sala Anoeta de Vigo. Posteriormente Los Motores permaneceron inactivos ata o ano 2010.

En 2010 uniuse o guitarrista Gerardo Fernández. Coa nova formación a banda publicou *Caníbal de lo ajeno* en xaneiro de 2014 a través do selo Vitamina Records. Na presentación do disco na sala Máster de Vigo aproveitaron para gravar o vivo *En Vigo y en directo* no que colaboraron Sherpa de Barón Rojo, Manolo Arias, Pacho Brea, e Óscar de Lujuria.

Toni Lápidas regresou a Los Motores e en setembro de 2015 a banda comezou a gravar o disco *Rotos por las costuras*, publicado a comezos de 2016 a través de Edigal.

## Discografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da banda
Eurocopter Tiger

O **Eurocopter Tiger** (agora **Airbus Helicopters**) é un helicóptero de ataque de dous motores e catro palas que entrou en servizo no ano 2003. Comezou a fabricalo Eurocopter (hoxe en día Airbus Helicopters), a compañía sucesora das divisións de helicópteros de Aérospatiale e DASA, que o designou como o **EC665**. Debido ás súas linguas, en Alemaña e coñecido como **Tiger**, e en Francia e España como **Tigre**.

O desenvolvemento do Tiger comezou durante a guerra fría e inicialmente deseñouse como un helicóptero anti-carro para ser usado contra unha invasión terrestre soviética en Europa Occidental. Durante o seu prolongado período de desenvolvemento a Unión Soviética colapsou, pero Francia e Alemaña decidiron continuar co Tiger, desenvolvéndoo no seu lugar como un helicóptero de ataque multirol. O aparello tivo dispoñibilidade operativa no ano 2008.

O Tiger ten a distinción de ser o primeiro helicóptero feito totalmente de materiais compostos desenvolvido en Europa; incluso os primeiros modelos tamén incorporan outras características avanzadas como unha cabina de cristal, tecnoloxía furtiva, e unha gran axilidade para aumentar a súa supervivencia. Versións melloradas entraron en servizo dende entón, equipadas con motores máis potentes e compatibles cunha gama máis ampla de armas. Dende a súa entrada en servizo os Tigers foron usados en combate en Afganistán, Libia e Malí.
Forza Aérea de Suráfrica

A **Forza Aérea de Suráfrica** (**SAAF**) (afrikaans: *Suid-Afrikaanse Lugmag*) é a Forza Aérea de Suráfrica. Foi creada o 1 de febreiro de 1920 e ten a súa sede en Pretoria. A SAAF loitou na segunda guerra mundial e na guerra de Corea. Dende 1966 viuse envolta proporcionando apoio á infantaría nunha guerra de baixa intensidade (guerra da fronteira de Suráfrica) en Angola, África do Suroeste (Namibia) e Rodesia. A medida que a guerra progresaba, a intensidade das operacións aéreas incrementouse ata que a finais dos anos 80 a SAAF viuse obrigada a realizar misións de caza contra avións angolanos para manter a superioridade aérea táctica. Ao remate da guerra da fronteira en 1990, o número de avións reduciuse severamente debido a presións económicas e ao cesamento das hostilidades cos estados veciños. No presente a SAAF ten unha capacidade de combate aéreo limitada e estruturouse para realizar operacións de cara ao mantemento da paz rexional, de axuda en desastres ou de patrulla marítima.

## Inventario
miniatura|SAAB JAS Gripen
miniatura|AgustaWestland AW109
miniatura|Boeing 737BBJ no aeroporto O. R. Tambo 
miniatura|Denel Rooivalk

## Notas
Axencia Galega de Emerxencias

**AXEGA** (**Axencia Galega de Emerxencias**) é a organización da Xunta de Galicia creada coa Lei 5/2007 do 7 de maio encargada do estudo e a execución da política autonómica en materia de protección civil e xestión de emerxencias xunto co servizo do 112 e Protección Civil.

## Funcións
As funcións da AXEGA segundo o artigo 18 da Lei 5/2007 do 7 de maio de emerxencias de Galicia son:
* Xestionar o Centro de Atención de Emerxencias 112 en Galicia.
* Xestionar os helicópteros de emerxencias do 112 e outros medios.
* Analizar os riscos e mais identificalos e localizalos no territorio.
* Desenvolver programas en materia de protección civil e xestión de riscos e de emerxencias.
* Levar a cabo os estudos necesarios para a elaboración do Plan territorial de protección civil de Galicia.
* Avaliar e cualificar o risco cando lle sexa comunicada unha situación de emerxencia.
* Pór á disposición dos órganos competentes da Xunta de Galicia os medios á súa disposición para a xestión das emerxencias.
* Estudar as actuacións necesarias para o restablecemento dos servizos esenciais para a comunidade.
* Fomentar, en colaboración coa consellería competente en materia de voluntariado.
* As demais funcións que no ámbito da protección civil e da xestión de emerxencias se determinen no seu estatuto.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* axega112.gal
Fai un sol de carallo

***Fai un sol de carallo*** é o segundo álbum da banda galega de rock Os Resentidos, publicado no ano 1986 a través do selo Grabaciones Accidentales. O disco ten unha produción menos afeccionada que o seu traballo de estrea e os temas caracterízanse polo surrealismo e o humor crítico nas súas letras e o son rock e punk na música.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Vihti

**Vihti** (en sueco *Vichtis*) é un municipio de Finlandia situado na rexión de Uusimaa. En 2018 a súa poboación era de 29&nbsp;245 habitantes. A superficie do termo municipal é de 567,06&nbsp;km2, dos cales 45,03&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 56,02 hab./km².

Limita cos municipios de Espoo, Hyvinkää, Karkkila, Kirkkonummi, Lohja, Nurmijärvi, Siuntio e Loppi, este último pertencente á rexión de Tavastia Propia.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da cidade de Tuusula
Armeria pubigera

***Armeria pubigera*** é unha planta herbácea de folla perenne pertencente á familia *Plumbaginaceae*. É un endemismo, fóra de risco de extinción, que se atopa nos rochedos graníticos, e ás veces nalgúns dos areais, do litoral atlántico galego e de Viana do Castelo.

## Descrición 
É unha especie perenne cun cepo leñoso e con pouca ramificación, con talos floridos e de tipo herbáceo ou subarbustivo. As súas follas distribúense facendo unha roseta basal densa. Estas son planas e longas e lineais, de 0,3 a 0,8&nbsp;cm de longas e de ata 0,2&nbsp;cm de anchas, cuns ápices obtusos. Os nervios dos talos, que son de 1 a 3, son algo glabros e pouco ciliados. Os talos que frolan érguense dereitos ou algo tumbados e chegan dos 5 ata os 25&nbsp;cm. Na súa parte superior teñen unha vaíña tubular que os cobre en parte..

## Sinonimia 
* *Armeria langeana*
* *Armeria parvula*
* *Armeria portensis*
* *Armeria pubigera* subsp. *depilata*
* *Statice pubigera*

## Distribución 
É un endemismo do litoral do noroeste peninsular ibérico, da costa atlántica.

## Hábitat 
[miniatura|dereita|Nos rochedos preto do [Faro de Corrubedo|Faro de Corrubedo.]]
Medra en particular en áreas de rochedos do litoral, como nos cantís, e, ás veces en areais, entre os 0 metros e 50 da liña da costa. Esta especie soporta as condicións de fortes rachas de ventos e augas e solos salgados. En concreto adóitase atopar en sistemas dunares ou entre xunqueiras e en marismas. Está adapta a condicións de alta exposición á luz, inda que é quen de medrar en zonas con sombra. Está nunha área con invernos moderados e alta humidade, e en solos con pouco nitróxeno e lixeiramente ácidos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Armeria* (xénero)
Resolución 1769 do Consello de Seguridade das Nacións Unidas

A **Resolución 1769 do** **Consello de Seguridade das Nacións Unidas** é unha resolución que trata de resolver o conflito de Darfur no Sudán aprobada unanimemente o 31 de xullo de 2007.

A resolución establece a creación dun continxente de 26.000 soldados das Nacións Unidas e a Unión Africana (UNAMID - Misión de Nacións Unidas e a Unión Africana en Darfur) que tratará de establecer a paz no Sudán e substituirá aos 7.000 membros da Misión da Unión Africana no Sudán. Despois de rexeitar un primeiro borrador de resolución que incluía sancións ao goberno sudanés, leste aceptou o texto definitivo que non recolle sanción algunha.

A resolución insta a que en trinta días os distintos Estados teña listas as súas propostas de tropas para fixar o continxente.

A proposta foi na súa orixe iniciativa dun texto de Francia, Reino Unido e Eslovaquia que contou co apoio expreso de Estados Unidos e invocouse ao Capítulo VII da Carta das Nacións Unidas que permite o uso da forza para a propia defensa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Resolución 1769 do Consello de Seguridade da ONU  *(en varias linguas)*