Perdix

*Non confundir con Pérdix*.

***Perdix*** é un xénero de aves da orde dos galiformes, familia dos fasiánidos e subfamilia dos perdicinos, que inclúe tres especies de perdices.

Estas aves están relacionadas filoxeneticamente coas pitas do monte, os paspallases e os faisáns, pero non con especies subtropicais que adoito reciben o nome de perdices, debido ao seu tamaño e morfoloxía similares.

Hai representantes do xénero *Perdix* na maior parte da Europa e a Asia temperadas. na súa obra ''Ornithologie, ou, Méthode contenant la division des oiseaux en ordres, sections, genres, especes & leurs variétés. A laquelle on a joint une description exacte de chaque espece, avec les citations des auteurs qui en ont traité, les noms qu'ils leur ont donnés, ceux que leur ont donnés les différentes nations, & les noms vulgaires*. París: Bauche.

### Etimoloxía 
O nome do xénero, *Perdix*, Brisson tomouno do latín *perdix*, voz derivada do grego antigo πέρδιξ *pérdix*, que era o nome da ave en que se transformou Pérdix, o sobriño de Dédalo.

### Especies e subespecies 
miniatura|240px|Lámina de *Perdix dauurica*, por Joseph Wolf, en *Proceedings of the Zoological Society of London*, 1863.
 
Na actualidade recoñécense no xénero tres especies,
*** *Perdix dauurica dauurica* (Pallas, 1811)
*** *Perdix dauurica suschkini* Poliakov, 1915 
** *Perdix hodgsoniae* (Hodgson, 1857) – perdiz tibetana.
*** *Perdix hodgsoniae caraganae* Meinertzhagen & A. Meinertzhagen, 1926
*** *Perdix hodgsoniae hodgsoniae* (Hodgson, 1857)
*** *Perdix hodgsoniae sifanica* Prjevalsky, 1876 
** *Perdix perdix* (Linnaeus, 1758) – charrela ou perdiz charrela.
*** *Perdix perdix armoricana* Hartert, 1917
*** *Perdix perdix canescens* Buturlin, 1906
*** *Perdix perdix hispaniensis* Reichenow, 1892
*** *Perdix perdix italica* Hartert, 1917
*** *Perdix perdix lucida* (Altum, 1894)
*** *Perdix perdix perdix* (Linnaeus, 1758)
*** *Perdix perdix robusta* Homeyer & Tancre, 1883
*** *Perdix perdix sphagnetorum* (Altum, 1894)

## Características 
[miniatura|240px|Lámina de *Perdix hodgsoniae*, por [John Gould, en *The birds of Asia* (1850-1883).]]
Son aves non migratorias que habitan en campos abertos e en estepas, aínda que hoxe en día están máis asociadas ás terras agrícolas. Trátanse de perdices de tamaño mediano, con picos e patas de cor apagado (en contraste co vermello das do xénero *Alectoris*), coa plumaxe das partes superiores de cor parda con raias, e colas algo avermelladas; as tres especies presentan unha rechamante gran mancha parda escura, case negra ás veces, na plumaxe da rexión abdominal. Ningún dos dous sexos teñen esporóns nas patas, e o único dimorfismo sexual que presentan é que a cor plumaxe e das femias tende a ser máis apagada que a dos machos. O niño é unha lixeira escavación no solo ou na cuberta vexetal. Aliméntanse dunha gran variedade de sementes e algúns insectos completan a súa dieta.

As perdices charrelas e as daúricas están moi estreitamente relacionadas e teñen unha aparencia similar, e forman unha superespecie. A perdiz tibetana ten un rechamante patrón de cara en branco e negro, a peituga negra e 16 plumas na cola, en lugar das 18 das outras especies. Ningunha das especies está ameazada a nivel global, pero as dúas perdices máis xeneralizadas (a charrela e a daúrica) son cazadas en exceso nalgunhas partes da súa área de distribución. Ademais, a charrela foi gravemente afectada polos cambios agrícolas, e a súa área reduciuse considerabelmente.

## En Galicia 
Das tres especies só unha está presente en Galicia, a charrela, onde é pouco común (estando ademais en regresión), pero que aínda se pode encontrar, a altitudes a partir dos 1 200 msnm nos Ancares e o Courel.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* McGowan, P. J. K. (1994): "Family Phasianidae (Pheasants and Partridges)". En: del Hoyo, J.; Elliot, A.; Sargatal, J. "New World Vultures to Guineafowl". *Handbook of the Birds of the World. 2*. Barcelona: Lynx Edicions. ISBN 84-8733-415-6.
* Johnsgard, P. A. (1999): The Pheasants of the World. 2nd ed. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 978-1-5609-8839-7.
* Johnsgard, P. A. (1988): The Quails, Partridges, and Francolins of the World. Oxford, UK: Oxford University Press. ISBN 978-0-1985-7193-3.
* Penas Patiño, Xosé M., Carlos Pedreira López e Carlos Rodríguez Silvar (1991): *Guía das aves de Galicia*. A Coruña: Bahia Edicións. ISBN 84-8767-406-2.

### Outros artigos 
* Galiformes 
* Fasiánidos
* Perdices

### Ligazóns externas 
* *Perdix* na ADW.
* *Perdix'' Brisson 1760 na EOL.