open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pobo djab wurrung

Os **djab wurrung**, tamén **tjapwurrung**, son un pobo aborixe australiano que habita nas chairas volcánicas de Victoria central, dende Mount William de Gariwerd até Pyrenees do leste abarcando o Wimmera. Existen 41 clans djab wurrung, que formaron unha alianza cos veciños jardwadjali a través de matrimonios, cultura compartida e comercio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
* 
*
*
*
*
*
*
*
*
*

### Outros artigos 
* Lista dos pobos indíxenas de Australia
Estadio Cerro del Espino

O **Estadio Cerro del Espino** é un estadio de fútbol que forma parte da cidade deportiva do Atlético de Madrid, situada en Majadahonda, na Comunidade de Madrid.

Nel xogan os seus partidos como locais o Rayo Majadahonda, o Atlético de Madrid B e o Atlético de Madrid Femenino. Tamén é usado polo primeiro equipo masculino do Atlético de Madrid nos seus adestramentos.

## Historia e características
Foi inaugurado o 13 de setembro de 1995 cun partido amigable entre o Rayo Majadahonda e o Atlético de Madrid que terminou con vitoria colchonera por 0-1. Ten unha capacidade de 3.376 localidades repartidas en tres bancadas separadas, de cores vermello e branco. A principal é a bancada de Preferencia, a única que conta con localidades cubertas, na que se atopan o palco e a zona reservada para a prensa escrita. Ten unha capacidade de 725 espectadores. Diante sitúase a bancada Lateral con 884 localidades, e por último, a bancada de Fondo, onde caben 1.767 espectadores.

Sufriu a súa primeira gran remodelación durante a tempada 1997-98, cando o Atlético de Madrid B comezou a xogar os seus partidos como local neste estadio e tiveron que realizarse algunhas obras para acondicionar o estadio ás exixencias da Liga de Fútbol Profesional. Conta con vestidores, cabinas de radio, sala de prensa, cabina de televisión e cafetería.

En 2018 tivo que ser remodelado novamente con motivo do ascenso do Rayo Majadahonda a Segunda División. O Atlético de Madrid cedeu ao Rayo o seu estadio, o Metropolitano, para disputar os primeiros partidos da tempada 2018-19 e evitar así o descenso de categoría por non cumprir o estadio Cerro del Espino os requisitos necesarios.

Pódese chegar en transporte público, coas liñas de autobús interurbano 561, 561A, 561B, 653, 654 e a liña urbana 1.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Rayo Majadahonda
* Atlético de Madrid
Pobo jardwadjali

Os **jardwadjali** (tamén coñecidos como *jaadwa*) son un pobo aborixe australiano que habita no estado de Victoria, cuxas terras tradicionais ocupan a parte alta do río Wimmera e o oeste do lago Bringalbert.

## Lingua 
A lingua jardwadjali é mutuamente intelixible coa lingua djab wurrung, coa que comparte o 90% de vocabulario. Entre os seus subdialectos están o jagwadjali, mardidjali e nundadjali.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista dos pobos indíxenas de Australia
Imran Khan

**Imran Ahmad Khan Niazi** (en paxto/urdú: عمران احمد خان نیازی), nado en Lahore o 5 de outubro de 1952, é un político paquistaní e antigo xogador de crícket que foi primeiro ministro do seu país entre o 18 de agosto de 2018 e o 10 de abril de 2022.

## Traxectoria 
Foi membro da Asemblea Nacional de Paquistán, dende 2013 até 2018, un posto que conseguiu nas eleccións xerais de 2013. Antes de entrar na política, Khan foi xogador de crícket e filántropo. Xogou internacionalmente ó crícket durante dúas décadas e desenvolveu proxectos filantrópicos como o Hospital Shaukat Khanum e Namal College.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Carlos Martínez Pardo

**Carlos Martínez Pardo**, nado o 19 de xaneiro de 1996 na Coruña, é un xogador galego de baloncesto. É internacional coa selección española da modalidade 3x3, da que se proclamou campión do mundo en 2025 en Mongolia.

## Traxectoria profesional 
Comezou a xogar ó baloncesto nas categorías inferiores do Básquet Coruña, onde chamou a atención do Saski Baskonia, quen fichou ó xogador coruñés no ano 2010. Ó ano seguinte debutou en Liga EBA co UPV Álava. 

Debutou co primeiro equipo do Baskonia en xaneiro de 2014, da man do adestrador Sergio Scariolo nun partido da Euroliga fronte ao Olympiacos, e na tempada seguinte saíu cedido ao Araberri da LEB Prata. Ao seu regreso debutou na Liga ACB co Baskonia, xogando catro partidos na parte final da tempada.

Na tempada 2015/16 marchou de novo cedido, esta vez ao Lucentum Alicante, tamén da LEB Prata. Ao volver da cesión desvinculouse do club vasco e fichou polo Oviedo, da LEB Ouro. En principio fichou só temporalmente para substituír o lesionado Eduardo Hernández-Sonseca, pero o seu alto rendemento fixo que o club o renovase ata o final da tempada. Alí disputou 37 partidos, xogou as semifinais play-offs e gañou a Copa Princesa de Asturias. Ao ano seguinte marchou a Logroño, onde fichou polo CB Clavijo. Na súa primeira tempada xogou unha media de 14,3 minutos por partido aportando 4,7 puntos e 2,4 rebotes en 23 encontros disputados e sufriu unha lesión que lle fixo perder un terzo da tempada. Foi renovado para unha segunda tempada na que apenas tivo continuidade co adestrador Sergio García, e en xuño de 2020 o club anunciou a súa saída, deixando así un oco libre para a ficha de Álex Llorca.

Tras a súa saída do equipo coruñés marchou a Onil, Alacant, onde participou na fundación do Onil 3x3, un equipo profesional de baloncesto 3x3.

### Selección española 
Foi internacional coa selección española de baloncesto sub-16, coa que disputou o Europeo de 2012 en Lituania e Letonia, e coa sub-18, coa que obtivo un quinto posto no Europeo de 2014 en Turquía.

En 2020 foi o primeiro galego convocado para a selección española de baloncesto 3x3. En 2025 disputou en Ulán Bátor o Campionato do Mundo de 3x3, formando equipo con Iván Aurrecoechea, Guim Expósito e Diego de Blas. Tras finalizar na terceira posición do seu grupo, o equipo español eliminou sucesivamente a Australia, a China e Alemaña, antes de derrotar na final a Suíza, proclamándose así campión mundial.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Perfil en ACB.com
Constitución de Australia

A **Constitución de Australia** é a lei que estabelece o Goberno da Commonwealth australiana e a forma na que funciona. Componse de varios documentos. O máis importante é a **Constitución da Commonwealth de Australia.** O pobo de Australia votou en referendos entre 1898 e 1900 para aceptar a Constitución. A Constitución foi aprobada como parte da **Lei constitucional da Mancomunidade de Australia de 1900** (Imp), unha lei do Parlamento do Reino Unido. A Raíña Vitoria asinouno o 9 de xullo de 1900. A Constitución converteuse en lei o 1 de xaneiro de 1901. Aínda que a Constitución era unha lei do Parlamento do Reino Unido, as leis de Australia quitáronlle ó Parlamento do Reino Unido a facultade de modificar a Constitución. Agora só o pobo australiano pode cambiala por referendo.

Outras dúas leis apoian a Constitución australiana. A primeira é o Estatuto de Westminster, aprobado pola Commonwealth como o *Estatuto da Lei de Adopción de Westminster de 1942.* A segunda é a *Lei de Australia de 1986*, que foi aprobada polos Parlamentos de todos os estados australianos, o Reino Unido e o Parlamento Federal de Australia. En conxunto, estas leis tiveron o efecto de cortar tódolos vínculos constitucionais entre Australia e o Reino Unido. Aínda que a mesma persoa, a Raíña Isabel II, é a monarca de ambos os países, estes son agora países separados.

En virtude do sistema de dereito consuetudinario de Australia, o Tribunal Superior de Australia e o Tribunal Federal de Australia teñen a facultade de decidir o que realmente significa a Constitución.

## Notas
Somnolencia

A **somnolencia** é un estado de case soño, un forte desexo de durmir, ou durmir durante períodos particularmente longos (véxase hipersomnia). Ten dous significados diferentes, e refírese tanto ó estado anterior habitual de durmir, e a doenza crónica que está neste estado independente dun ritmo circadiario. O trastorno que se caracteriza pola última condición está comunmente asociado co uso de medicamentos con receita como o mirtazapina ou zolpidem. Pode estar acompañado por letargo, debilidade e falta de axilidade mental.

Considérase unha menor deterioración da consciencia ó do estupor ou o coma.

## Notas
Yirrkala

**Yirrkala** é unha comunidade aborixe na Terra de Arnhem, a 18 quilómetros ó sueste da vila mineira de Nhulunbuy. No censo de 2006, Yirrkala tiña unha poboación de 687 persoas.

Foi unha comunidade indíxena ó longo da historia, pero medrou despois da construción dunha misión cristiá en 1935. O goberno local e a xestión son responsabilidade do pobo yolngu. Yirrkala tamén é o lugar de orixe de pilotos e enxeñeiros da Mission Aviation Fellowship na Terra de Arnhem.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Peticións en cortiza de Yirrkala
Piper methysticum

O **kawa-kawa**, **kava kava** ou **kava** (*Piper methysticum*) é unha planta estreitamente relacionada coa pimenteira, *Piper nigrum*; de orixe Polinesia. As raíces da planta utilízanse para producir unha bebida con propiedades sedantes, anestésicas, euforizantes e enteoxénicas. O kava consómese en todas as culturas do océano Pacífico da Polinesia, incluíndo Hawai, Vanuatu, Melanesia e algunhas partes de Micronesia polos seus efectos sedantes. Os seus ingredientes activos chámanse kavalactóns. Unha revisión sistemática de Cochrane concluíu que era probable que fose máis eficaz que o placebo no tratamento da ansiedade a curto prazo.
miniatura|Unha pintura que amosa a mulleres que preparan o kava

## Características 
É un arbusto perenne, que acada os 3 m de altura; os talos son grosos e suculentos. As follas son grandes e cordiformes, acuminadas, alcanzando os 20&nbsp;cm de lonxitude. Produce inflorescencias en forma de pequenas espigas axilares, pero as flores son estériles; propágase por división do rizoma, botando gabiáns.
O arbusto kava prospera en chans soltos e ben drenados. Medra de xeito natural onde as precipitacións son abondosas (máis de 2.000&nbsp;mm / ano). As condicións de cultivo ideais son 70-95&nbsp;°F (21-35&nbsp;°C) e 70 a 100% de humidade relativa. Demasiada luz do sol é prexudicial, especialmente no crecemento temperán, polo que a kava é un cultivo de bosque baixo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Misión cristiá

As **misións** pode referirse aos asentamentos ou colonias estabelecidas polos misioneiros para espallar o cristianismo, para evanxelizar os nativos en rexións inhóspitas, e á súa vez prestarlles axuda humanitaria, como tamén pode referirse a organizacións relixiosas evanxélicas responsables do envío de misioneiros para a predicación.

A principal misión foi a dos xesuítas en América do Sur (Paraguai, a Arxentina, Bolivia, o Uruguai e o Brasil). O factor que motivou a súa desaparición foi a expulsión da compañía de España. Os franciscanos continuaron coas Misións da Baixa California e expandíronse cara ao Norte ou Alta California, actual estado de California (Estados Unidos de América) e foi a obra conxunta dos vicerreis cos seus gobernadores, os franciscanos, dominicos e xesuítas, os colonos e os indios. De feito a cadea de misións continuaba dende o sur da Baixa California até máis arriba de San Francisco. Tamén toda a Fronteira, dende Arizona á Florida nos actuais Estados Unidos de América.

Nos séculos XIX e XX a orde católica Fillos do Corazón de María (máis coñecida como misioneiros claretianos) participou na colonización española en América e África. Encomendóuselle a evanxelización de Guinea Ecuatorial (Guinea Española na toponimia colonial), a onde chegan en 1883.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cristianización
Australian Bureau of Statistics

miniatura|250x250px|ABS House, as oficinas centrais da *Australian Bureau of Statistics*.
A **Australian Bureau of Statistics** (ABS) é a oficina australiana de estatística. Nun principio foi denominada *Commonwealth Bureau of Census and Statistics* (Oficina de Censo e Estatística da Mancomunidade), e comezou a súa actividade o 8 de decembro de 1905. A Constitución australiana deu ó goberno o poder de recoller a información do censo e estatística.

O traballo do ABS é axudar ó goberno australiano a tomar as decisións correctas baseadas na información correcta. O ABS ten un censo cada 5 anos e recolle información sobre toda a poboación de Australia. O último censo realizouse o 8 de agosto de 2006. Os resultados dos censos están dispoñibles no sitio web de ABS.

## Anuario de Australia 
Cada ano, o ABS lanza un libro sobre Australia, chamado o Anuario de Australia. Nel detállanse a economía e as condicións de vida do país. Tamén conta con detalles acerca da xeografía e o clima de Australia, as relacións internacionais, defensa, educación, saúde e os sistemas de protección social.

En abril de 2008, o ABS dixo que non dispuña de fondos suficiente para elaborar a edición de 2009 do anuario.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Liga ACB 2017-18

A **tempada 2017-18 da Liga ACB**, tamén chamada **Liga Endesa** por motivos de patrocinio, foi a 35ª edición da máxima competición ligueira entre clubs de baloncesto que se xoga en España. Comezou coa primeira xornada da liga regular o 29 de setembro de 2017, e rematou o 19 de xuño de 2018 co derradeiro partido das finais da ACB, onde o Real Madrid derrotou ó Kirolbet Baskonia para conseguir o seu 34º título.

## Equipos 
### Cambios de adestrador 
## Tempada regular 

;Lenda:

**Xog** = Encontros xogados; **G** = Encontros gañados; **P** = Encontros perdidos; **P+** = Puntos a prol; **P-** = Puntos en contra; **Dif** = Diferenza de puntos

## Posicións por xornada 
Fonte: ACB

## Playoffs 
Unha vez rematada a tempada regular, os oito primeiros conxuntos da táboa comezaron a disputa polo campionato. Cada eliminatoria dos cuartos de final decidíronse ó mellor de 3 encontros, mentres que as semifinais e a final disputáronse ó mellor de 5 encontros. Así foron os emparellamentos das eliminatorias finais polo título:

## Premios 
### MVP da Tempada da ACB 
### MVP das Finais da ACB 
### Quintetos ideais 
### Xogador revelación 
### Quinteto revelación 
### Xogadores da semana 
**Fonte:** 

### Xogadores do mes 
**Fonte:** 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Liga ACB
Pantaión de Nicomedia

**Pantaión** ou **Pantaón**. Existen testemuños da súa verenación no século V, entre outros o sermón dos mártires de Teodoreto (finado c. 460); Procopio de Cesarea (finado c. 562) afirma en *De aedificiis Justiniani* que o emperador Xustiniano I reedificou un santuario dedicado a Pantaión en Nicomedia; e hai unha mención á súa figura no *Martyrologium Hieronymianum*.

## Reliquias 
Seguindo a tradición numerosas igrexas afirman contar con reliquias do santo, as máis coñecidas son a basílica de Saint-Denis en París e a catedral do Porto. O seu brazo consérvase na igrexa de San Pantalon en Venecia; e a súa cabeza en Lión. O seu sangue conservábase orixinalmente nun único e gran recipiente custodiada na igrexa dedicada ao Santo en Ravello e máis tarde transladouse ao Duomo desa localidade. Os bispos de Ravello comezaron a doar pequenas cantidades a outras localidades, e así existen ampolas custodiadas en Constantinopla, Montauro, Martignano, Limbadi, Caiazzo, na igrexa do Purgatorio de Lanciano, na igrexa do Santísimo Salvador en Irsina e no mosteiro da Encarnación de Madrid.

Aparece representado cunha pequena cruz e un escalpelo, ou ben, ao pé dunha oliveira ou figueira seca.

É avogoso dos que teñen&nbsp;dores de cabeza, dos&nbsp;tuberculosos&nbsp;e contra da praga de lagosta
miniatura|Os catorce santos auxiliadores
En Galicia é titular de dúas parroquias, San Pantaleón das Viñas e mais San Pantaleón de Cabanas.

## Notas
Manifesto das 343

O **Manifesto das 343**, en francés *Le manifeste des 343*, foi unha declaración asinada por 343 mulleres que admitían que abortaran, expoñéndose deste xeito a ser procesadas criminalmente. O manifesto apareceu na revista francesa *Le Nouvel Observateur* o 5 de abril de 1971. Tamén sería coñecido como o "Manifesto das 343 putas" (en francés, *Le manifeste des 343 salopes*) ou o "Manifesto das 343 prostitutas".

## O texto 
O texto do manifesto foi escrito por Simone de Beauvoir. Na súa tradución ao galego é:

Unha nota ao pé de páxina indicaba ademais que tamén estaban representadas os membros do "Mouvement de Libération des Femmes", que reclamaba o aborto libre e gratuíto ("parmi des signataires, des militantes du Mouvement de Libération des Femmes réclament l'avortement libre et GRATUIT").

Entre as 343 sinaturas podíanse atopar mulleres recoñecidas publicamente como Catherine Arditi, Françoise Arnoul, Florence Asie, Brigitte Auber, Stéphane Audran, Colette Audry, Tina Aumont, Hélène de Beauvoir, Simone de Beauvoir, Cathy Bernheim, Valérie Boisgel, Olga Bost, Claudine Chonez, Iris Clert, Marie Dedieu, Lise Deharme, Christine Delphy, Catherine Deneuve, Dominique Desanti, Marguerite Duras, Françoise d'Eaubonne, Françoise Fabian, Brigitte Fontaine, Antoinette Fouque, Luce Garcia-Ville, Claude Génia,Françoise de Gruson, Gisèle Halimi, Katia Kaupp, Bernadette Lafont, Danièle Lebrun, Annie Leclerc, Violette Leduc, Marceline Loridan, Judith Magre, Michèle Manceaux, Geneviève Mnich, Ariane Mnouchkine, Claudine Monteil, Jeanne Moreau, Michèle Moretti, Liane Mozère, Nicole Muchnik, Bulle Ogier, Marie Pillet (mai de Julie Delpy),Marie-France Pisier, Micheline Presle, Marthe Robert, Christiane Rochefort, Yvette Roudy, Françoise Sagan, Delphine Seyrig, Alexandra Stewart, Gaby Sylvia, Nadine Trintignant, Irène Tunc, Agnès Varda, Catherine Varlin, Ursula Vian-Kübler, Marina Vlady, Anne Wiazemsky e Monique Wittig.

O manifesto incluíu máis sinaturas que as publicadas en *Le Nouvel Observateur*.

## Impacto 
Á semana seguinte da aparición do manifesto, o titular do xornal semanario satírico *Charlie Hebdo* mostraba unha ilustración que atacaba os políticos homes coa pregunta, "Quen empreñou as&nbsp;343 putas do manifesto sobre o aborto?" Esta ilustración de Cabu deu orixe ao nome polo que é coñecido este manifesto.

O manifesto tamén tivo o seu eco en Alemaña, como amosa a publicación, o 6 de xuño de 1971 doutro manifesto titulado "Wir haben abgetrieben" (en galego "Nós abortamos") na revista *Stern.*

Tamén foi a inspiración para que o 3 de febreiro de 1973, 331 médicos asinasen un manifesto no que se declaraban a favor do dereito ao aborto:

Todo iso contribuíu á aprobación en decembro de 1974 e xaneiro de 1975 da chamada "lei Veil", promovida pola ministra de saúde, Simone Veil, que revogou as penas para quen finalizase voluntariamente o embarazo dentro das primeiras dez semanas. En 2001 a reforma desta lei presentada por Martine Aubry ampliou o prazo ata as doce semanas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Aborto
*Simone Veil

### Ligazóns externas 
* Texto do manifesto e lista de sinaturas
Marn Grook

miniatura|300x300px|Escena doméstica aborixe australiana describindo a recreación tradicional, incluíndo un neno que xuta a "pelota", co obxecto de "non deixar que a pelota dea no chan". (William Blandowski  *Australien en 142 Photographischen Abbildungen*, 1857).
***Marn Grook*** ou ***marngrook***, da lingua gunditjmara para "xogo de pelota", é un termo colectivo para un número de xogos tradicionais aborixes australianos que se realizaba en reunións e celebracións, cun máximo de cincuenta xogadores. Diferénciase do xogo de pelota aborixe Woggabaliri, que se cre que foi representado nas pinturas de William Blandowski.

Crese que o Marn Grook consistía en xutar e atrapar unha pelota de feluxe. Implicaba un gran número de xogadores e practicábase nunha área moi grande. Formábanse equipos totémicos, mais para os observadores parecía que non tiña un obxectivo de equipo, sen unhas regras, sistema de puntuación ou gañadores. Os xogadores individuais que consistentemente exhibían habelencias sobresalientes, como saltar por enriba doutros para atrapar a pelota, a miúdo eran obxecto de comentarios.

## Notas
Quod tibi fieri non vis, alteri ne feceris

***Quod tibi fieri non vis, alteri ne feceris*** é unha locución latina que en galego se traduce como «non fagas a outro o que non queiras que che fagan a ti». A cita é un exemplo da Regra de prata: «Non fagas a ninguén o que a ti che desagrada» (Tobías 4, 15; Hilel, *Shabbat* 31a —Talmud babilónico—).

Hugo Grotius remonta o uso da máxima ao emperador romano Alexandre Severo, quen a fixo gravar no seu palacio e en monumentos públicos, segundo escribe o historiador Elio Lampridio na súa obra *Historia Augusta,* onde realiza unha biografía do emperador.

Thomas Hobbes tamén usa esta locución na súa celebérrima *Leviatán*, chamándoa «lei da humanidade enteira». O filósofo inglés colócaa á beira do versículo bíblico «E o que queirades que vos fagan os homes, facédello vós igualmente» (*Lucas* 6:31).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Miehikkälä

**Miehikkälä** é un municipio de Finlandia situado na rexión de Kymenlaakso. En 2018 a súa poboación era de 1&nbsp;974 habitantes. A superficie do termo municipal é de 440,34&nbsp;km2, dos cales 18,10&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 4,68 hab./km².

Limita cos municipios Hamina, Kouvola, Virolahti, Lappeenranta e Luumäki estes dous últimos na rexión veciña de Carelia do Sur.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Miehikkälä
Edwin Moses

**Edwin Moses**, nado en Dayton o 31 de agosto de 1955, é un ex-atleta estadounidense, bicampión olímpico dos 400&nbsp;m con barreiras e o maior nome da historia desta proba olímpica, vencendo 122 delas (107 consecutivamente) nun período de dez anos e quebrando catro veces a marca mundial da distancia.

## Traxectoria 
### Inicio 
Nado do estado de Ohio, Moses recibiu unha bolsa de estudos para unha universidade en Atlanta, só para homes e tradicionalmente afroamericanos, e formouse en física e enxeñaría industrial mentres competía polo equipo de atletismo da universidade, onde era chamado "home biónico" pola severidade do seu adestramento.

### Carreira 
[esquerda|miniatura|158x158px|Moses no Campionato Mundial de Atletismo de 1987, en [Roma.]]
Revelándose rapidamente nos 400&nbsp;m con barreiras, tiña a característica de dar trece pasos entre as barreiras, ao contrario dos catorce dados por todos os atletas, o que lle permitía gañar tempo a partir da metade da proba, sen precisar cambiar de paso ao saltar. Cualificado para os Xogos Olímpicos de Montreal, en 1976, despois de vencer a selección estadounidense, na súa primeira competición internacional de vulto gañou a medalla de ouro olímpica e quebrou a marca mundial da proba, con 47s&nbsp;63.), vencendo tres veces a Copa do Mundo de Atletismo, dúas veces o Campionato Mundial e conseguindo o bicampionato olímpico nos Xogos Olímpicos de 1984, nos Ánxeles, onde foi escollido para facer o xuramento olímpico.

Despois da derrota por Harris, Moses volveu vencer dez probas consecutivas até pèchar a súa participación nas Olimpíadas, coa medalla de bronce da proba nos Xogos Olímpicos de Seúl, en 1988, mesmo así facendo o seu mellor tempo nunha final olímpica. O vencedor, Andre Phillips, idolatrábao dende a escola secundaria e xa perdera contra Moses vinte veces en competicións anteriores, incluíndo a selección norteamericana para Seúl 1988.

## Vida privada 
Moses é vexetariano, filántropo e avogado pola paz. Moses ten un fillo, Julian, nado o 29 de agosto e 1995 en California.

Casou con Michelle Moses en febreiro de 2007.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* "Edwin Moses: An Era Unto Himself" (1999). En *ESPN SportsCentury*. Michael MacCambridge, Editor. Nova York: Hyperion-ESPN Books. pp.&nbsp;254–5.
* IOC 1984 Summer Olympics
* Schwartz, Larry. Moses made winning look easy. *ESPN.com*.
* Edwin Moses Biography. *Major Taylor Association, Inc.*
### Ligazóns externas 
* The Official Edwin Moses Website
* Georgia Sports Hall of Fame
Albornos

**Albornos** é un concello español da provincia de Ávila, na comunidade autónoma de Castela e León.

## Xeografía 
;Localización
A localidade está situada a unha altitude de 911&nbsp;msnm.

## Demografía 
En 2017 tiña 199 habitantes.

## Notas
## Véxase tamén
Zafrela, Fisteus, Curtis

**Zafrela** é un lugar da parroquia de Fisteus no concello coruñés de Curtis, na comarca de Betanzos. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 3 habitantes (1 home e 2 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Fisteus 
### Parroquias de Curtis 
## Notas
Curtis na Lembranza, as feiras de 1900

**Curtis na Lembranza, as feiras de 1900** é unha festa local de Curtis, ambientada a comezos do século XX. Celébrase o último sábado de xullo desde 2016.

A festa rememora as orixes da feira de Curtis, que en 1994 cumpriu cen anos de historia. Durante todo o día péchanse as rúas ao tráfico e fanse actividades culturais e históricas tentando lembrar como era o lugar a principios do século XX.

## Notas
Aldeanueva de Santa Cruz

**Aldeanueva de Santa Cruz** é un concello de España pertencente á provincia de Ávila, na comunidade autónoma de Castela e León. Forma parte da comarca de El Barco de Ávila-Piedrahíta e do partido xudicial de Piedrahíta, e está situado na vertente norte da Serra de Villafranca.

## Símbolos 
O escudo heráldico e a bandeira que representan ao municipio foron aprobados oficialmente a . O escudo se ten o seguinte brasón:

A descrición textual da bandeira é a seguinte:

## Xeografía 
A capital do municipio está situada a unha altitude de 1162&nbsp;msnm.

## Demografía
O concello, que ten unha superficie de 8,48&nbsp;km², conta segundo o padrón municipal para 2017 do INE con 120 habitantes e unha densidade de 8.48&nbsp;hab./km².

miniatura|Restos do antigo convento adornan a entrada dunha casa da localidade.

## Convento 
No seu centro urbano atópase o Antigo Convento das Monxas, declarado BIC.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Concello de Aldeanueva de Santa Cruz
Manuel II de Trebisonda

**Manuel II Comneno** (en grego: Μανουήλ Β΄ Μέγας Κομνηνός, *Manuēl II Megas Komnēnos*), nado aprox. en 1324 e finado o 21 de febreiro de 1333, foi emperador de Trebisonda durante oito meses en 1332. Foi posiblemente o fillo ilexítimo do emperador Andrónico III de Trebisonda, a quen sucedeu á idade de oito anos en xaneiro de 1332.

## Traxectoria 
O curto reinado de Manuel II caracterizouse pola invasión de Bayram Beg, o emir de Chalybia, que decidiu aproveitar a minoría do gobernante e invadir Trebisonda. Aínda que os turcománs penetraron profundamente no territorio, foron rexeitados con grandes perdas. A pesar deste éxito, a posición do novo emperador e os seus seguidores estaba lonxe de ser segura.

Os crimes do seu pai sorprenderan á xente a tal punto que se dividiron en faccións rivais, centrándose na capital e as cidades. O partido pro-bizantino na capital convidou o tío de Manuel Basilio a regresar a Trebisonda de Constantinopla e facerse cargo do goberno. Manuel foi deposto despois dun reinado de oito meses, e os seus partidarios na corte foron executados, mentres el foi enviado a prisión. Con todo, unha rebelión fracasada no seu favor dirixida polo *megaduque* Xoán pediu o asasinato de Manuel baixo as ordes do seu tío en 1333.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* W. Miller, Trebizond: The Last Greek Empire of the Byzantine Era, Chicago, 1926.
Igrexa de Lojsta

A **igrexa de Lojsta** (sueco: *Lojsta kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Lojsta, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

## Historia e arquitectura 
A presente igrexa foi probablemente precedida por unha stavekirke de onde procederían dúas trabes atopadas no uro oeste da da nave actual. A nave é o coro forman a parte máis antiga da actual igrexa de Lojsta. Estes datan do segundo cuarto do século XIII, e é probable que o coro chegase a estar unido á antiga igrexa de pedra durante un breve período de tempo antes de levantarse a nova nave. Durante a primeira metade do século XIV, a presente torre gótica substituíu a unha anterior situada na parte oeste da nave.

O interior da igrexa está decorado con catro grupos distintos de frescos. O máis antigo, da época da construción da nave e o coro, é puramente ornamental. Na parede entre o coro e a nave, enriba da bóveda (que data da modernización da igrexa levada a cabo no século XIV) hai frescos do XIV que representan a Cristo como xuíz do mundo, flanqueado polos apóstolos San Pedro e San Paulo, ademais do arcanxo Miguel e de Santa Margarida. No muro norte da nave hai outro conxunto de frescos do século XV representando a Paixón de Cristo realizados polo artista coñecido como Passionsmästaren. Finalmente, hai un fragmento dun fresco de 1520 que representa a San Xurxo e o Dragón na parede sur da nave. A igrexa tamén destaca polas súas vidreiras medievais e moi bo estado de conservación. Nas tres fiestras do muro oriental do coro todos os paneis agás un son orixinais, datando de mediados do século XIII. Representan a vida, morte e resurrección de Cristo.

A igrexa tamén ten algunhas pezas de mobiliario destacables. A pía bautismal é dó século XII pero está moi desgastada. O retablo é do XIV e foi repintado no século XIX. No chan do coro hai unha tumba dun home que morreu en 1342 e dunha muller que morreu en 1344.

Na década de 1860 refixéronse as fiestras e substituíronse (agás as do coro). A igrexa foi restaurada en 1957.

## Galería de imaxes 

Lojsta - KMB - 16000300024440.jpg|Vista dende o aire
Lojsta - KMB - 16001000528785.jpg|Vidreira
Lojsta kyrka - KMB - 16000200023943.jpg|Interior da igrexa
Scene Of The Passion On The N Nave Wall.jpg|Frescos na parede norte da nave

## Notas
The Signal (filme de 2014)

***The Signal*** é un filme estadounidense de 2014 de suspense e ciencia ficción dirixido por William Eubank, e escrito por William e Carlyle Eubank e David Frigerio. Está protagonizado por Brenton Thwaites e Laurence Fishburne. Estreouse no Festival de Sundance de 2014 Sundance, e nos cinemas dos Estados Unidos de América o 13 de xuño de 2014. É un filme ciencia ficción independente de orzamento baixo, que pertence a unha onda de filmes que foron estreados en Sundance durante eses anos.

## Personaxes 
* Brenton Thwaites como Nic Eastman
* Laurence Fishburne como Dr. Wallace Damon
* Olivia Cooke como Haley Peterson
* Beau Knapp como Jonah Breck
* Lin Shaye como Mirabelle
* Robert Longstreet como James
* Jeffrey Grover como Gil

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en Metacritic 
* Ficha en RottenTomatoes
Pobo wiradjuri

O **pobo wiradjuri** ou **wirraayjuurray** é un grupo de pobos aborixes australianos que están unidos por unha lingua común, fortes lazos familiares e que sobreviviron como habilidosos cazadores-pescadores-recolectores en grupos familiares ou clans esparexidos por todo o centro de Nova Gales do Sur.

No século XXI, os grupos Wiradjuri máis grandes viven en Condobolin, Peak Hill, Narrandera e Griffith. Son unha importante minoría en Wagga Wagga e Leeton, e tamén existen grupos máis pequenos en West Wyalong, Parkes, Dubbo, Forbes, Cootamundra, Cowra e Young.

## Territorio 
Os Wiradjuri son o grupo aborixe máis grande de Nova Gales do Sur. Ocupan unha ampla rexión no centro do estado que se estende dende as Montañas Azuis no leste até Hay no oeste, e de norte a sur dende Nyngan a Albury na rexión das Pendentes do Suroeste.

A área tribal dos wiradjuri foi descrita como "a terra do tres ríos, o *wambool* máis adiante coñecido como Macquarie, o Kalare máis adiante coñecido como Lachlan e o Murrumbidgee, ou *Murrumbidjeri.* O río Murray forma a fronteira sur dos wiradjuri, o cambio de bosques a campos abertos constitúe a súa fronteira oriental".

Terras ocupadas polos wiradjuri teñen certas características, como árbores taladas e restos de campamentos. As árbores taladas atópanse máis comunmente nos arredores dos ríos Macquarie e Lachlan no norte e non no Murrumbidgee no sur. Os campamentos, que son indicación de asentamentos temporais por grupos pequenos, foron atopados en campos abertos, chairas de ríos e nos costados destes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista dos pobos indíxenas de Australia
Pablo Casado (homónimos)

**Pablo Casado** pode referirse a:
***Pablo Casado Blanco**, político español (n. 1981).
***Pablo Casado Elicegui**, ex-adestrador de baloncesto español (1944-2017).
Universidade Rei Xoán Carlos

A **Universidade Rei Xoán Carlos** (**URJC**, en castelán: *Universidad Rey Juan Carlos*) é unha universidade pública española con sede na Comunidade de Madrid. Ten campus en Alcorcón, Aranjuez, Fuenlabrada, Madrid e Móstoles, ademais de varios centros na capital.

A  URJC conta aproximadamente con 45.458 estudantes, sendo por iso a segunda universidade da Comunidade de Madrid por número de alumnos matriculados.4 Destaca a nivel nacional nos estudos de administración de empresas, ciencias económicas, ciencias ambientais, fisioterapia, enxeñería, medicina, xornalismo, publicidade, turismo e relacións internacionais.

## Campus e centros docentes 
[miniatura|Facultade de Ciencias Xurídicas e Sociais, en [Vicálvaro.]]
[miniatura|Sede da Universidade Rey Juan Carlos na [Plaza de Manuel Becerra de Madrid.]]
[miniatura|Biblioteca da URJC no campus de [Móstoles.]]
A Universidade Rey Juan Carlos divídese actualmente en cinco campus universitarios:
### Campus de Alcorcón 
*Facultade de Ciencias da Saúde
*Facultade de Ciencias Xurídicas e Sociais

### Campus de Aranjuez 
*Facultade de Ciencias Xurídicas e Sociais

### Campus de Fuenlabrada 
*Facultade de Ciencias da Comunicación
*Escola Técnica Superior de Enxeñería de Telecomunicación (ETSIT)
*Facultade de Ciencias Xurídicas e Sociais

### Campus de Madrid - Vicálvaro 
*Facultade de Ciencias Xurídicas e Sociais
*Facultade de Ciencias da Comunicación
*Escola Superior de Ciencias Experimentais e Tecnoloxía (ESCET)
*Escola Técnica Superior de Enxeñería Informática (ETSII)

### Campus de Móstoles 
*Escola Superior de Ciencias Experimentais e Tecnoloxía (ESCET)
*Escola Técnica Superior de Enxeñería Informática (ETSII)
*Facultade de Ciencias Xurídicas e Sociais

Cada escola ou facultade réxese de maneira autónoma cun decano ou director de escola e divídese en departamentos universitarios.

## Notas 
## Véxase tamén 
*Lista de universidades de España
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
Pyhtää

**Pyhtää** (en sueco *Pyttis*) é un municipio de Finlandia situado na rexión de Kymenlaakso. En 2018 a súa poboación era de 5&nbsp;262 habitantes. A superficie do termo municipal é de 780,96&nbsp;km2, dos cales 456,21&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 16,20 hab./km².

Limita cos municipios Kotka, Kouvola e Loviisa este último na rexión veciña de Uusimaa.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Pyhtää
Aleixo I de Trebisonda

**Aleixo Mega Comneno** ou **Aleixo I Gran Comneno** (en grego: Αλέξιος Α΄ Μέγας Κομνηνός, *Alexios I Megas Komnēnós*), nado aprox. en 1182 e finado o 1 de febreiro de 1222, foi, xunto co seu irmán David, o fundador do Imperio de Trebisonda, que gobernou desde 1204 até a súa morte en 1222. Os dous irmáns eran os únicos descendentes masculinos do emperador bizantino Andrónico I, que fora destronado e asasinado en 1185, e por tanto reclamaban representar ao goberno lexítimo do Imperio despois da conquista de Constantinopla pola Cuarta Cruzada en 1204. Aínda que os seus rivais que gobernaban o Imperio de Nicea conseguiron converterse nos sucesores por dereito, e facían as súas pretensións dinásticas ao discutíbel trono imperial, os descendentes de Aleixo continuaron salientando tanto o seu patrimonio e a conexión coa dinastía Comneno ao referirse a si mesmos como **Megas Comnenos** ou **Grandes Comnenos**.
## Traxectoria
Mentres o seu irmán David conquistaba varias provincias bizantinas no noroeste de Anatolia, Aleixo defendeu a súa capital de Trebisonda dun infrutuoso asedio polos turcos selxúcidas ao redor do ano 1205. Os detalles do seu reinado son escasos. Os cronistas musulmáns rexistran como, en 1214, Aleixo foi capturado polos turcos mentres defendía a cidade de Sinope; a pesar de enviar un emisario para buscar a súa rendición da cidade Aleixo negouse a capitular ante o sultán Kaikaus I, e Aleixo foi torturado ante a vista dos sinopenses. A cidade rendeuse ante Kaikaus e Aleixo foi liberado despois de converterse en vasalo de Kaikaus. Aleixo morreu á idade de corenta anos.

## Devanceiros 

**Devanceiros de Aleixo I de Trebisonda**

## Véxase tamén
### Bibliografía
* *The* *Oxford Dictionary of Byzantium*, Oxford University Press, 1991.
* C. Toumanoff, "On the relationship between the founder of the Empire of Trebizond and the Xeorxian Queen Thamar" in *Speculum* vol. 15 (1940) pp. 299–312.
* W. Miller, Trebizond: The Last Greek Empire of the Byzantine Era, Chicago 1926.
Andrónico I de Trebisonda

**Andrónico I Xidos** ou **Andrónico I de Trebisonda** (en grego: Ανδρόνικος Α΄ Γίδος), foi o emperador (*Gran Comneno*) de Trebisonda desde 1222 até 1235.

## Traxectoria 
Andrónico, era o esposo da filla do fundador dese estado, Aleixo I de Trebisonda. É o único gobernante de Trebisonda que non era parente consanguíneo de Aleixo I. O historiador George Finlay suxire que puido ser o mesmo Andrónico que foi un xeneral de Teodoro I Láscaris, o fundador do Imperio de Nicea. Durante o seu reinado, defendeu con éxito un asedio á cidade baixo os turcos selxúcidas e liberou temporalmente ao Imperio de Trebisonda da influencia turca, aínda que despois apoiou ao gobernante de Corasmia nunha batalla sen éxito contra os selxúcidas e volveu ser novamente o seu vasalo. Andrónico I tamén é considerado o primeiro emperador de Trebisonda en emitir moedas co seu nome inscrito nelas. Morreu en 1235 e sucedeno o seu cuñado Xoán I.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* W. Miller. Trebizond: The Last Greek Empire of the Byzantine Era. Chicago, 1926.
Carlos Cardoso Lage

**Carlos Cardoso Lage**, nado en Rio Torto, Valpaços, o 21 de novembro de 1944, é un político portugués.

## Traxectoria 
Licenciouse en Historia e, desde a Revolución dos Caraveis, está afiliado ao Partido Socialista (PS), tendo desempeñado diversos cargos políticos. Entre 1974 e 1975 dedicouse ao ensino. A súa nai era profesora de primaria e o seu pai un dos máis destacados proprietrios de Rio Torto. Era, pois, un privilexiado entre os seus conterráneos. Aínda así, resultou ter problemas de diversa índole, cunha desorientación existencial que el mesmo relata en *Classe Política Portuguesa*, editada en 1991, con estas palabras:

Despois foi oficial das milicias universitarias en Mozambique e, froito desa rebeldía individualista foi xulgado e condenado a 3 anos e mesio de cadea, por crimes contra a seguridade do Estado. Encontrou na política o seu camiño certo e seguro. Aos 31 anos foi elixido deputado á Asemblea Constituínte (que redactou a nova Constitución do 31 de marzo de 1976. Foi deputado á Asemblea da República nas I, II, III, IV, V, VI e X lexislaturas. Foi vicepresidente da Asemblea da República, vicepresidente do Grupo Parlamentario do PS, presidente da Comisíón de Administración do Territorio, Poder Local e Ambiente, e presidente da Federación do PS–Porto. Foi tamén elixido presidente da Asemblea Metropolitana do Porto.

Entre 1994 e 2004 foi deputado no Parlamento Europeo, onde presidiu a Delegación Socialista Portuguesa e foi tamén vicepresidente do Grupo Parlamentario do Partido Socialista Europeo (PSE). Foi docente universitario entre 1995 e 1998. E foi membro do consello de administración da Sociedade Porto 2001–Capital Europea da Cultura. Asñi mesmo, foi deputado na Asemblea Municipal do Porto. Entre outros cargos foi o encargado da Denominación de Orixe do Douro.

Desde setembro de 2005 asumiu as funcións de presidente da *Comissão de Coordenação e Desenvolvimento Regional do Norte, CCDR-N* (Comisión de Coordinación e Desenvolvemento Rexional da Rexión Norte de Portugal).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eurorrexión Galicia-Norte de Portugal
Rio Torto, Valpaços

**Rio Torto** é unha freguesía portuguesa do concello de Valpaços.

## Xeografía 
Abarca 11,67&nbsp;km² de superficie e no ano 2011 tiña 362 habitantes, cunha densidade de poboación nese ano de 31 hab/km². A freguesía abrangue as aldeas de Póvoa de Lila, Lilela e Leirós.

Dista 11,5&nbsp;km de Mirandela, 25&nbsp;km de Chaves, 26,4&nbsp;km de Macedo de Cavaleiros, e 43,9&nbsp;km de Verín.

### Poboación 

	

	

## Notas
Formia

**Formia** é un concello da costa tirrena italiana da rexión do Lacio, provincia de Latina, con arredor de 35 758 habitantes. Esténdese por unha área de 73&nbsp;km², cunha densidade de poboación de 490 hab./km². Linda cos concellos de Esperia, Gaeta, Itri, Minturno e Spigno Saturnia.

## Historia
dereita|miniatura|Torre octogonal de Castellone.
Formia foi fundada polos Laconi e baixo o nome grego de Ὁρμίαι (*hormiai*), despois en latín *Ormiae*. Xa na época da república romana pasou a ser chamada *Formiae*.

Marcus Tullius Cicero foi asasinado na Vía Appia na periferia da vila no ano 43 a.C., e a súa tumba aínda é recoñecible. Na vila naceu o santo Erasmo de Formia, mártir, finado sobre o ano 303 durante as persecucións de Diocleciano.

Logo da caída do Imperio Romano de Occidente, Formia foi saqueada polos bárbaros e a poboación dispersouse en dous burgos, baixo o dominio de Gaeta. Carlos II de Anjou construíu un castelo na barriada costeira, Mola di Gaeta. O outro barrio, Castellone, ten un castelo erixido a mediados do século XIV por Onorato I Caetani, conde de Fondi.

Os dous barrios reconstituíronse como concello común outra vez en 1863, baixo o nome de Formia. A vila sufriu fortes danos en 1943 e 1944 por mor dos bombardeos e a Batalla de Anzio.
Igrexa de Lokrume

A **igrexa de Lokrume** (sueco: *Lokrume kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Lokrume, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

## Historia e arquitectura 
A igrexa de Lokrume ten unha historia que se remonta ata polo menos o século XII. A parede norte da nave do presente edificio é dese século, e partes da parede norte do coro tamén son da mesma época. Porén, reconstrucións posteriores cambiaron a forma da igrexa e xa non queda nada da primeira igrexa románica que había no lugar. Durante o segundo cuarto do século XIII levantouse a meirande parte do coro actual, estando inspirado en igrexas de Visby. Pouco despois construíuse o resto da nave e a sancristía. A derradeira fase da reconstrución foi durante a década de 1270, cando a torre románica anterior foi substituída pola presente. A igrexa reconstruída inaugurouse no ano 1277.

Internamente, a igrexa está escasamente decorada por frescos da década de 1270. Durante unha restauración levada a cabo entre 1957 e 1962 atopáronse fragmentos de frescos do século XV baixo capas de pintura branca, pero estaban demasiado danados como para ser restaurados. Os frescos da sancristía son do século XVIII. O retablo é de 1707, mentres que o púlpito é da segunda metade do século XVII. A igrexa ten ademais unha cruz triunfal de ao redor do ano 1200 e unha pía bautismal de finais do século XII, realizada polo artista coñecido como Majestatis. No coro hai un banco feito de partes que datan dos séculos XIII e XVII. Tamén no coro atópase a tumba dun xuíz chamado Gervid Lauks, e que data do ano 1380.

## Galería de imaxes 

Lokrume kyrka - KMB - 16000200024111.jpg|Vista dende o sur
Lokrume kyrka - KMB - 16000200024319.jpg|Interior da igrexa
Lokrume kyrka - KMB - 16000200024194.jpg|Portal da nave
Cruz triunfal da igrexa de Lokrume.jpg|Cruz triunfal

## Notas
Vinalopó Mitjà

O **Vinalopó Mitjà** (en castelán: *Medio Vinalopó*) é unha comarca situada na zona montañosa da provincia de Alacant, no País Valenciano. A súa capital e concello máis poboado é Elda.

## Xeografía 
A comarca atópase nunha zona cunha orografía moi accidentada, con numerosos vales e serras que delimitan as súas fronteiras naturais. Está formada por catro vales, un que discorre de forma vertical e os outros tres de forma horizontal. O val principal é o que forma o corredor do río Vinalopó, que dá nome á comarca, en dirección norte-sur. Neste corredor atópanse as localidades máis poboadas da comarca.

Limita ao norte e oeste co Alt Vinalopó, ao leste co Alacantí e ao sur co Baix Vinalopó.

## Concellos 
* Algueña
* Aspe
* Elda
* El Fondó de les Neus
* Hondón de los Frailes
* Monforte del Cid
* Monòver
* Novelda
* Petrer
* El Pinós
* La Romana

## Lingua 
A maioría dos municipios da comarca están incluídos na demarcación de predominio lingüístico do valenciano, excepto a capital, Elda, e os municipios de Aspe e Monforte del Cid, que foron sempre tradicionalmente de lingua castelá. Con todo, a lingua maioritaria na comarca é o castelán debido ao maior peso demográfico destes tres municipios (case a metade da poboación da comarca), e polo amplo predomino do castelán en Petrer e, en menor medida, noutros municipios valencianofalantes.

## Véxase tamén
Serra de Carrascoy

[250px|miniatura|Vista da serra de Carrascoy nevada dende [Librilla.]]
A **serra de Carrascoy** é un macizo montañoso situado na Rexión de Murcia e máis concretamente entre os municipios de Murcia, Fuente Álamo de Murcia e Alhama de Murcia, cunha superficie aproximada de 10.500 hectáreas. Está integrada dentro dun parque rexional denominado Carrascoy y el Valle.

É un dos contrafortes montañosos da Cordilleira Penibética. Este macizo montañoso está formado por materiais do antigo macizo-herciniano Bético-rifeño, que se elevou durante a Oroxenia Alpina. Atópase rodeado por concas terciarias formadas por depresións arxilosas características no sueste da Península Ibérica.

A paisaxe forestal está formada na maior parte polo piñeiro carrasco (*Pinus halepensis*) coa presenza dunha reducida poboación de sobreiras (*Quercus suber*). En canto á fauna, as aves son especialmente variadas con respecto aos mamíferos.
Illa dels Conills

A **illa dels Conills** (*Illa dos Coellos* en galego), tamén coñecida como **Conillera**, é a segunda illa máis grande do arquipélago de Cabrera, nas Illas Baleares, cunha superficie de 1,37&nbsp;km².

Esta illa podería ser a chamada *Parva Hannibalis* ("a pequena de Haníbal") por Plinio o Vello, que por unha mala interpretación podería haberse convertido en *Patria Hannibalis* ("a patria de Haníbal"), dando lugar á lenda do nacemento de Haníbal nela. En realidade, as indicacións de Plinio son tan imprecisas que esa illa podería referirse a calquera das illas do arquipélago de Cabrera, aos illotes da baía de Palma ou outros da costa mallorquina.

## Notas
Na Foradada

**Na Foradada** é o illote máis setentrional e máis próximo a Mallorca dos que forman o arquipélago de Cabrera, nas Illas Baleares. Ten unha extensión de 0,1&nbsp;km² e forma parte do conxunto do Parque Nacional do Arquipélago de Cabrera. Acolle un dos tres faros do arquipélago.

## Notas
Gewiss

**Gewiss** é unha marca e empresa de material eléctrico italiana. Fabrica solucións tecnolóxicas e equipamento eléctrico, domótico, xestión de enerxía eléctrica e iluminación para fogares, industria e servizos.

Ten sete centros produtivos (catro en Italia, un en Alemaña, un en Portugal e un en Francia), trece sociedades comerciais e de servizos (Italia, o Reino Unido, Francia, Alemaña, España, Turquía, Rusia, Romanía, Chile, os Emiratos Árabes e a China) e un centro loxístico centralizado en Italia (Calcinate, BG).

## Notas
Outrage! Is Now

***Outrage! Is Now*** é o terceiro álbum de estudio da banda canadense de rock Death from Above, publicado o 8 de setembro de 2017 a través do selo Last Gang Records. O disco foi producido por Eric Valentine, que anteriormente traballara con artistas como Queens of the Stone Age, Smash Mouth, Third Eye Blind e Good Charlotte.

## Listaxe de cancións 
## Notas