open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Unha habitación con vistas

***Unha habitación con vistas*** (en ) é un filme británico de 1985, dirixido por James Ivory e producido por Ismail Merchant, baseado na novela homónima de E. M. Forster (1908). O filme segue fielmente a novela empregando os títulos dos capítulos para distinguir segmentos temáticos. Ambientada en Inglaterra e Italia, conta a historia dunha moza que vive na restritiva e represiva cultura eduardiana e o desenvolvemento do amor por un mozo de espírito libre. Está protagonizada por Helena Bonham Carter e Julian Sands e inclúe a Maggie Smith, Denholm Elliott, Daniel Day-Lewis, Judi Dench e Simon Callow en papeis secundarios.

O filme foi un éxito de crítica e de público. Na 59ª edición dos Óscar foi candidato a oito premios incluíndo o de mellor filme e gañou tres: mellor guión adaptado, mellor dirección artística e mellor deseño de vestiario. Gañou tamén cinco premios BAFTA e un Globo de Ouro. En 1999, o British Film Institute colocou *Unha habitación con vistas* no posto 73 da súa lista dos cen mellores filmes do século XX.

Foi emitido na TVG o 15 de xullo de 2000.

## Argumento 
Lucy Honeychurch e a súa prima Charlotte Bartlett pasan unhas vacacións en Florencia, onde ela se namora de George. Charlotte impide que o romance prospere. Lucy regresa a Inglaterra, onde se promete a un home chamado Cecil Vyse. A chegada de George á campiña provoca unha catarse nela.

## Elenco 
*Helena Bonham Carter como Lucy Honeychurch
*Julian Sands como George Emerson
*Maggie Smith como Charlotte Bartlett
*Denholm Elliott como Mr. Emerson
*Daniel Day-Lewis como Cecil Vyse
*Simon Callow como o reverendo Mr. Beebe
*Rosemary Leach como Mrs Honeychurch, nai de Lucy
*Rupert Graves como Freddy Honeychurch, irmán de Lucy
*Patrick Godfrey como o reverendo Mr. Eager
*Judi Dench como Eleanor Lavish, novelista
*Fabia Drake como Miss Catharine Alan
*Joan Henley como Miss Teresa Alan
*Amanda Walker como The Cockney Signora
*Maria Britneva como Mrs Vyse, nai de Cecil
*Mia Fothergill como Minnie Beebe
*Peter Cellier como Sir Harry Otway

## Notas
XMM-Newton

**XMM-Newton**, coñecido inicialmente só como **XMM** (acrónimo de *X-ray Multi-Mirror*, é un observatorio espacial da ESA lanzado o 10 de decembro de 1999 mediante un foguete Ariane 5G desde o Centro Espacial de Kourou.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Ariane 5G
Acordo de Límites (1926)

O **Convenio de Límites**, ou **Acordo de Límites**, de 1926 foi un convenio celebrado entre Portugal e España, asinado o 29 de xuño de 1926, en Lisboa.

Este convenio tiña coma obxectivo que as poboacións que habitaban os territorios fronteirizos dos dous países, dende a desembocadura do río Cuncos á do Guadiana, desfrutaran, en toda a súa extensión, dos mesmos beneficios dos que gozan as dos territorios abranguidos polo Tratado de Lisboa (1864), definindo, así, clara e positivamente tanto a liña da fronteira na parte aínda non demarcada, entre a mencionada confluencia do río Cuncos e a do Guadiana, como os dereitos das vilas veciñas.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Rossi X-ray Timing Explorer

**Rossi X-ray Timing Explorer**, tamén coñecido como **RXTE** e coñecido inicialmente como **X-ray Timing Explorer** ou **XTE**, foi un observatorio espacial da NASA lanzado o 30 de decembro de 1995 mediante un foguete Delta 7920 desde o Centro Espacial de Cabo Cañaveral.

## Características 
XTE foi un observatorio espacial en raios X capaz de facer observacións con gran resolución temporal no rango entre 2 e 200 keV.

XTE foi desactivo o 5 de xaneiro de 2012 tras 17 anos en servizo.

### Instrumentos científicos 
XTE levaba os seguintes instrumentos a bordo:

*PCA (Proportional Counter Array): matriz de conteo proporcional, composto por cinco contadores proporcionais de gas xenon para o rango de enerxías entre 2 e 60 keV.
*HEXTE (High Energy X-ray Timing Experiment): detector de raios X de elevada enerxía, ata 200 keV.
*ASM (All Sky Monitor): monitor global celeste capaz de observar o 70 % do ceo en cada órbita no rango entre 2 e 10 keV.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Delta 7920
Socken

miniatura|300px|Ekers socken en Närke nun mapa do hundred de Örebro
**Socken** é o nome usado para unha parte dun condado en Dinamarca, Finlandia, Noruega e Suecia. Un socken é unha área que previamente foi como unha parroquia civil ou unha parroquia administrativa. Anteriormente estaba unida a unha parroquia, pero no presente é unha área tradicional con distintas fronteiras que as das parroquias orixinais. Nalgunhas partes de Suecia o uso de "socken" como unha forma de describir unha zona é máis importante que noutras. Un socken pode ter tamén o mesmo nome que unha localidade ou parroquia.

## Historia 
Socken, en sueco antigo *sokn*, en dinamarqués ou bokmål *sogn*, e en nynorsk *sokn*, é un nome arcaico para as parroquias eclesiásticas orixinais dos condados, *kyrksocken*. Tamén describe a unha área secular, un *sockenkommun* ("localidade rural") ou a unha área de impostos, un *jordbokssocken*. Nos países nórdicos un socken era unha área administrativa formada por varias vilas ou localidades semellante ás parroquias civís en Inglaterra, pero o concepto non é usado para referirse ás cidades. Un socken tiña unha igrexa parroquial, estanba gobernado por un consello e foi o predecesor dos municipios modernos.

En 1862, os *kyrksockens* e os *sockenkommuns* foron abolidos en Suecia como áreas administrativas durante as reformas dos municipios. O *jordbrukssocken* seguiu en uso ata que o *Fastighetsdatareformen* ("reforma do rexistro de bens inmobles") completouse entre 1976 e 1995. Despois diso non se realizaron máis alteracións nos sockens.

O 1 de xaneiro de 2016 apareceu en Suecia unha nova división administrativa e área estadística, o distrito. Xeograficamente os distritos correspóndense coas límites que tiñan as parroquias da Igrexa de Suecia o 31 de decembro de 1999. Ao redor do 85% dos vellos sockens correspóndense cos novos distritos.

Aínda que o termo socken xa non é usado pola administración sueca, este segue usándose na catalogación e rexistro de arquivos históricos (Swedish National Heritage Board), botánicos, na investigación de dialectos, na toponimia e por sociedades históricas locais. O socken é un parámetro axeitado para estes propósitos xa que non cambiaron co paso do tempo.

## Notas
Aeroporto de Akwa Ibom

O **aeroporto de Akwa Ibom**  é un aeroporto nixeriano que serve a Uyo, a capital do estado de Akwa Ibom. Está situado a 24 quilómetros ao sueste de Uyo e a 16 ao noroeste do porto fluvial de Oron.

A primeira fase da súa construción comezou en 2006 e rematouse en 2009. O aeroporto inaugurouse o día 23 de setembro dese ano e o seu primeiro voo regular de pasaxeiros foi o 2 de decembro, cando Arik Air comezou a ofrecer voos a Abuja e Lagos. A segunda fase de construción iniciouse en 2012 e inclúe a finalización de instalacións de mantemento, reparación e revisión, a construción dunha terminal internacional e de pistas de rodaxe adicionais.

## Aeroliñas e destinos
## Notas
LVMH

**LVMH** (**Moët Hennessy Louis Vuitton**) é un grupo multinacional de empresas de orixe francesa líder mundial en marcas do luxo.

## Marcas
Algunhas das marcas propiedade de LVMH:

## Notas
Yohkoh

**Yohkoh**, coñecido inicialmente como **SOLAR A**, foi un observatorio espacial da axencia xaponesa ISAS lanzado o 30 de agosto de 1991 mediante un foguete Mu-3S-II desde o Centro Espacial de Kagoshima.

## Características 
Yohkoh foi unha cooperación do Xapón, os Estados Unidos e o Reino Unido lanzado para estudar as radiacións de alta enerxía das erupcións solares e as condicións que as producen. A misión era sucesora de Hinotori. O satélite estabilizábase nos tres eixos e levaba catro instrumentos:

*Un telescopio de raios X duros (20-80 keV).
*Un telescopio de raios X suaves (0,1-4 keV).
*Un espectrómetro da banda ancha para raios X e raios gamma entre 3 keV e 20 MeV.
*Un espectrómetro de cristal de Bragg para as liñas en raios X do ferro XXV e XXVI, o calcio XIX e o xufre XV.

A nave tiña forma de caixa de 2 x 4 m e acumulaba ata 50 MB de datos por día que ía gardando e transmitindo na grabadora de cinta de a bordo, cunha capacidade de 10,5 MB de almacenamento. Yohko reentrou na atmosfera terrestre o 12 de setembro de 2005.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Hinode
*Hinotori
Instituto Xelmírez

O **Instituto Xelmírez**, **Instituto Arcebispo Xelmírez** ou **Arcebispo Xelmírez I**, foi o primeiro, e durante moitos anos o único, instituto de ensino secundario da cidade de Santiago de Compostela.

É, polo tanto, un dos cinco "institutos históricos" de Galicia.

Dez días despois, mediante unha Real Orde cesouse a todos os reitores das universidades en exercicio, cuxa función asumiron os xefes políticos (antecesores dos gobernadores civís, hoxe delegados do goberno), os que, en calidade de visitadores e comisionados rexios, foron encargados da reorganización dos centros conforme ao novo modelo, pronunciadamente centralizado. Cualifícase nel como establecemento público de ensinanza aquel que en todo ou en parte se sostén con créditos votados polas Cortes nos Orzamentos Xerais do Estado, e que, por tanto, está controlado polo Goberno.

### Creación. Os institutos históricos 
Ao abeiro do Real Decreto de 17 de setembro de 1845, creouse o primeiro Instituto de Segunda Ensinanza na cidade de Santiago de Compostela, vinculado á Universidade de Santiago.
 
Durante o século XIX só existía en España un instituto de ensinanza secundaria en cada unha das capitais de provincia, coa excepción do de Santiago, por ter esta cidade Universidade. Estes institutos coñécense hoxe co nome de "institutos históricos", nome tamén da institución que os agrupa para defender o seu patrimonio (ANDPIH). Os institutos históricos de Galicia son os actualmente chamados "Xelmírez I" (de Santiago de Compostela), "Salvador de Madariaga" (da Coruña), "Lucus Augusti" (de Lugo), "Sánchez Cantón" (de Pontevedra), e "Otero Pedraio" (de Ourense). Todos eles foron dotados con fondos de acordo co Plan Pidal.

### Sedes 
[miniatura|O [pazo de San Xerome, primeira sede do Instituto]]
[miniatura|O Instituto "Arzobispo Gelmírez", na [praza de Mazarelos, ou *do Instituto*]]

Durante os seus 140 anos de historia este primeiro instituto de Compostela tivo varias sedes:

* A primeira foi o pazo de San Xerome, situado na rúa das Burgas, no Campus Sur da Universidade, como resultado do desdobramento publicado no DOG do 27/08/85, que creaba o segundo, denominado Instituto de Ensinanza Secundaria "Arcebispo Xelmírez II", sito na rúa dos Irmandiños, en Vite (Vista Alegre).

O IES "Arcebispo Xelmírez I" herdou a biblioteca e o laboratorio histórico, ademais doutras instalacións antes comúns.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Institutos Históricos de España
### Ligazóns externas 
* IES Arcebispo Xelmirez I
* IES Arcebispo Xelmirez II
* Instituto de Enseñanza Secundaria Arzobispo Xelmírez I e o seu Museo
Os Aventados

[alt=Visita ó Museo do Mar de S. Cibrao coa AVV O Tesón|miniatura|Visita ó [Museo Provincial do Mar|Museo do Mar de S. Cibrao coa AVV O Tesón]]

**Os Aventados** é unha asociación cultural galega con base en San Cibrao (Lieiro, Cervo) e funcionamento en toda a Mariña de Lugo. as súas actividades abraguen exposicións, conferencias, festivais, talleres de tradición mariñas e outras diversos. En 2018 o seu Presidente é Pablo Mosquera Mata, participando na súa directiva, entre outros, Alfonso Otero Regal e Carlos Nuevo Cal.
## Actividades
Ten promovido innumerables actividades, de exposicións de escultura á lectura do Quixote gravada en vídeo e logo subida á rede, ou o documental (2017) 'San Ciprián, unha balea durmindo'. Asemade, ten organizado actividades diversas xunto con outras organizacións.

Anualmente, arredor de Semana Santa, promoven os premios Árdelle, entregados en San Cibrao nun acto social arredor dunha comida. En 2018 os gañadores foron:

*Árdelle o eixo: Emilio Méndez, creador de Finca Galea (Alfoz), centro de atracción ambiental e cultural.
*Toda unha Vida: Carlos Díaz Mariño, Carolino, da Orquestra Variedades.
*Aventado de Honra: Lino Rico.
*Labor Social: Observatorio da Mariña pola Igualdade.
*Bo e Xeneroso, Vicente Vázquez.
*Calidade: A Chabola, A Lonxa e O Piano
*Árdelle o Carro: Feve, polo desastre de atención e mantemento que está a ter lugar na liña férrea.

## Notas 
## Bibliografía 
Vídeo sobre os premios 2018: https://www.youtube.com/watch?v=W-f3_94txqE
ASKY Airlines

**ASKY Airlines** é unha aeroliña de pasaxeiros fundada pola iniciativa de varios gobernos de países do oeste de África. A compañía ten a súa sede en Lomé, Togo. ASKY opera en varios países do centro e do oeste de África dende o seu centro de conexións no aeroporto de Lomé-Tokoin.

## Historia 
Despois de que a aeroliña panafricana Air Afrique entrase en bancarrota no ano 2002, o transporte aéreo fíxose máis difícil en África, especialmente no oeste e o centro do continente. Nunha conferencia da Comunidade Económica de Estados de África Occidental en Niamey (Níxer) o 10 de xaneiro de 2004, decidiuse crear unha aeroliña privada, competitiva e rendible que ofrecese todas as garantías de seguridade para a rexión.

En setembro de 2005 estableceuse a compañía pola promoción dunha aeroliña rexional (SPCAR), que realizou varios estudos de mercado e buscou socios financeiros e estratéxicos; isto permitiu fundar ASKY Airlines en novembro de 2007. O 17 de xaneiro de 2008 celebrouse en Uagadugú a asemblea xeral para establecer a nova aeroliña. O 80% das accións foron mercadas por investidores privados, e o 20% por institucións financeiras públicas. Ethiopian Airlines converteuse no socio técnico e estratexico baixo un contrato de xestión para os primeiros cinco anos de operación, mantendo un 40% das accións. O primeiro voo comercial da aeroliña realizouse o día 15 de xaneiro de 2010.

## Frota 
thumb|200px|Q400 de ASKY Airlines en Douala, Camerún
En abril de 2017 a frota de ASKY Airlines estaba formada polos seguintes avións:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da aeroliña
Igrexa de Gothem

miniatura|250px|Torre no oeste da igrexa
A **igrexa de Gothem** (sueco: *Gothems kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Gothem, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

## Historia 
A presente igrexa gótica é probablemente a sucesora do dúas igrexas previas; a primeira delas unha *stavkirke* ou polo menos unha igrexa de madeira que posteriormente foi substituída por unha igrexa románica. A reconstrución da igrexa cara a súa forma presente levouse a cabo dende comezos do século XIII ata mediados do século XIV. Orixinalmente a igrexa puido ser construída para servir a unha gran granxa. Desde o seu remate no século XIV permaneceu case inalterada.

## Arquitectura 
A igrexa ten unha alta e esvelta torre no oeste que ten unha campá, construída polo anónimo mestre construtor gótico Master Egypticus. A nave está dividida en dúas por unha única columna, e o coro remata nunha ábsida. Durante unha restauración levada a cabo nos anos 50 do século XX descubríronse frescos medievais. No presente os frescos dominan novamente todo o interior da igrexa. En parte están deseñados como imitacións de cortinas ou tapices, e pola outra representan escenas bíblicas e outras figuras (incluídos cabaleiros e soldados loitando). Os frescos datan de ao redor do ano 1300 e probablemente foron realizados por un artista alemán.

A igrexa tamén ten un banco do coro da primeira metade do século XIV e unha campá de 1374. Do resto dos mobles, a meirande parte son posteriores, de estilo barroco.

Preto da igrexa atópanse as ruínas dunha torre defensiva relativamente ben conservadas. A torre data do século XII e foi construída como un lugar para protexer á congregación durante tempos de guerra ou perigo.

## Galería de imaxes 

File:Gothem.jpg|Vista dende o sur
File:Vista de Gothem.jpg|Vista dende o oeste
File:Portal igrexa Gothem.jpg|Portal sur
File:Campanario da igrexa de Gothem.jpg|Torre

## Notas
Xosé María López

**Xosé María López**, nado en Vilaboa (antigo concello de Vilaoudriz, hoxe A Pontenova) o 23 de xaneiro de 1884 e finado na mesma parroquia o 9 de xaneiro de 1931, foi un crego e escritor galego. Ricardo Carballo Calero encádrao nos tempos da literatura postrenacentista. Pode aparecer citado como **Xosé María** ou **José María.**

## Traxectoria 
Estudou a carreira sacerdotal nos seminarios de Mondoñedo e Lugo e ordenouse presbítero en Oviedo. Exerceu de capelán castrense en diferentes lugares de España, como a Academia de Enxeñaría de Guadalaxara, e África.

En 1928 publicou *Contos de pola vila*, un conxunto de cadros costumistas da zona da Pontenova. Son diferentes parolas ou conversas nas noites de inverno ao redor do lume da lareira porque a intención do autor é representar anacos da vida aldeá. A lingua usada é a propia do galego oriental cos castelanismos propios da fala, cun bo repertorio léxico e de xiros populares. O autor confesa sobre a lingua que *a gran mayoría dos que falando gallego, desde que nacen hasta que morren, son incapaces de lelo e inda máis de escribilo*.

Carballo Calero engade que por ser editado o libro fóra de Galicia (Alcalá de Henares) hai moitos erros de imprenta que o deslocen.

## Obra 
* *La cuestión social* (Sevilla, 1901)
* *Nostalgia* (Sevilla, 1902; artigos, novelas curtas e poesías)
* *Neima, la sultana de Alcazarquivir* (Madrid, 1925; novela)
* *Contos de pol-a vila ou sean parolas e comentarios feitos ô son do lume en varias cuciñas de unha aldea da provincia de Lugo, en noites de xeada* (Alcalá de Henares, 1928)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Rúa de Juana de Vega (A Coruña)

A **rúa de Juana de Vega** é unha rúa da Coruña situada entre os barrios do Ensanche e da Pescaría da cidade.

## Historia 
A rúa de Juana de Vega discorre sobre a antiga muralla da cidade, que tiña portas na actual praza de Pontevedra, en dirección ao Camiño Novo e na actual praza de Mina, en dirección ao Camiño Real.

Orixinariamente a rúa era coñecida como paseo da Alameda e recibiu o nome actual, en honra da escritora coruñesa Juana de Vega en 1876, pasando o nome de Alameda á que nese momento se coñecía como rúa das Bestas.

## Veciños e negocios 
No número 21 desta rúa faleceu o poeta Eduardo Pondal. O edificio foi demolido en 2005 e logo reconstruído.

Nos números 2-6 estivo situado o Gran Hotel de Francia, considerado o máis luxoso da cidade. Coa prohibición do uso de nomes estranxeiros no franquismo rebautizouse como Hotel España e en 1968, co derrubamento do edificio, trasladouse a outro local da mesma rúa.

Nos números 16-18 estivo instalada unha central de teléfonos que logo se trasladou á rúa de Santo André.

## Arquitectura 
Na rúa de Juana de Vega existen varios edificios destacados:
* N.º 16, edificio modernista de Julio Galán Carvajal (1907), ampliado por Eduardo Rodríguez-Losada Rebellón (1940)
* N.º 18, edificio con galerías
* N.º 11, edificio de estilo ecléctico de Faustino Domínguez (1877)
* N.º 13, edificio de estilo ecléctico de Faustino Domínguez (1882)
* N.º 15, edificio con galerías
* N.º 17, edificio de Faustino Domínguez (1885)
* N.º 19, edificio modernista de Antonio de Mesa (1923)
* N.º 21 e 23, edificios de Faustino Domínguez (1877)

No quinteiro entre a rúa de Juana de Vega e a rúa de Durán Loriga sitúase o edificio do Banco de España, deseñado por José Astiz Bárcena entre 1921 e 1926.

En 1992 derrubouse a igrexa dos Xesuítas, obra neogótica de Francisco Rabanal construída entre 1899 e 1902 e ampliada cunha torre por Leoncio Bescansa anos despois.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:A Coruña - Hotel Blue.JPG|Rúa de Juana de Vega dende a praza de Mina
Ficheiro:Igrexa dos Xesuítas da Coruña.jpg|Igrexa dos Xesuítas
Ficheiro:Placa en lembranza a Eduardo Pondal (A Coruña).jpg|Placa no edificio no que residiu Eduardo Pondal

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Historia de la Zona Obelisco
Froiz

**Distribuciones Froiz, S.A.** é unha empresa galega adicada ao sector da distribución alimenticia. Ten máis de 300 tendas en España (Galicia, Castela e León, Castela-A Mancha e Madrid) e Portugal, zona norte.

## Historia
O fundador da empresa, Magín Alfredo Froiz, comezou a traballar nunha empresa construtora. Deixou o posto para traballar como autónomo na carnizaría dun pequeno supermercado na rúa Cobián Roffignac de Pontevedra. Dous anos despois, canto contaba con 24 anos, fíxose cargo de todo o supermercado con 12 traballadores. En 1968 remodelou o local de 300 metros cadrados co nome de Supermercado Froiz. En 1979 abriu o segundo local. En 1990 construíron almacén loxístico en Lourido, Poio.

### Expansión 
Tamén na década dos 90, comezou a expansión do grupo con tendas por toda Galicia, Portugal e Castela-León. En 2005, entra en Castela-A Mancha e, en 2008 na Comunidade de Madrid.

En 2022, está a erguer outro centro loxístico no polígono de Barro, onde conta con máis de 80.000 metros cadrados.

## Notas 
## Véxase tamén
Aeroporto Augusto C. Sandino

O **aeroporto internacional Augusto C. Sandino**  é o principal aeroporto en Managua, capital de Nicaragua. Foi bautizado na honra do revolucionario nicaraguano Augusto César Sandino e está situado no Distrito 6 da cidade. Orixinalmente chamouse *aeroporto Las Mercedes* en 1968 e cambióuselle o nome ao actual durante o goberno sandinista nos anos 80. En 2001 o presidente Arnoldo Alemán volveu cambiar o nome e coñeceuse como *aeroporto internacional de Managua*. En febreiro de 2007 o presidente Daniel Ortega cambiouno novamente para o presente nome. 

O aeroporto ten unha pista de aterraxe alternativa no aeroporto de Punta Huete. Punta Huete foi deseñado para avións máis grandes, porén, esta pista non ten servizos comerciais. O aeroporto está operado pola compañía estatal Empresa Administradora de Aeropuertos Internacionales (EAAI).

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas
Teatro Filarmónico de Ferrol

O **Teatro Filarmónico** foi un teatro situado na Rúa Madalena da cidade de Ferrol.

## Historia 
As primeiras novas que se teñen da existencia do teatro datan de 1861 e as últimas de 1870 e dende 1867 estivo arrendado ao Liceo de Artesanos. Neste teatro debutou a soprano ferrolá Carolina Casanova en 1863, cando Francisco Piñeiro era o seu director.

O teatro contaba con dúas ordes de palcos, dúas gradarías (alta e baixa) e patio de butacas.

## Notas
Aeroporto de Norwich

O **aeroporto de Norwich**  é un aeroporto internacional menor inglés en Hellesdon, Norfolk, a 5,2 quilómetros ao norte de Norwich. No ano 2017 foi o 26º aeroporto máis concorrido do Reino Unido e o máis concorrido da rexión de Anglia Oriental con 533 663 pasaxeiros.

Xunto cunha longa historia de voos cara Ámsterdam-Schiphol con KLM Cityhopper, o aeroporto ofrece voos a varios destinos no Reino Unido e Europa. Ademais das operacións regulares, Norwich tamén opera voos chárter. Bristow Helicopters, DanCopter e Babcock Mission Critical Services Offshore transporta persoal ás plataformas de gas do mar do Norte e SaxonAir opera servizos con avións executivos e voos chárter con helicópteros.

O aeroporto instalouse no mesmo lugar que unha antiga base da Royal Air Force a comezos dos 70 baixo a propiedade das autoridades locais. Posteriormente foi vendido a mans privadas.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Traffic (filme de 2000)

***Traffic*** é un filme estadounidense de 2000 dirixido por Steven Soderbergh e escrito por Stephen Gaghan. Explora o tráfico ilegal de drogas dende múltiples perspectivas: adictos, policías, políticos e traficantes. Estas historias están editadas e entrecruzadas ó longo do filme, malia que algúns dos personaxes non chegan a coñecerse entre eles. É unha adaptación da serie de televisión británica *Traffik*, emitida por Channel 4.

*Traffic* foi aclamada pola crítica e gañou numerosos premios, incluíndo catro Oscars: mellor director para Steven Soderbergh, mellor actor secundario para Benicio del Toro, mellor guión adaptado para Stephen Gaghan e mellor montaxe para Stephen Mirrione. Tamén foi un éxito comercial que recadou en todo o mundo $207,5 millóns, sobre un orzamento estimado de $46 millóns.

## Personaxes 
* Benicio del Toro como Javier Rodriguez
* Jacob Vargas como Manolo Sanchez
* Marisol Padilla Sánchez como Ana Sanchez
* Tomas Milian como Xeneral Arturo Salazar
* Michael Douglas como Robert Wakefield
* Amy Irving como Barbara Wakefield
* Erika Christensen como Caroline Wakefield
* Topher Grace como Seth Abrahams
* D. W. Moffett como Jeff Sheridan
* James Brolin como Xeneral Ralph Landry
* Albert Finney como Xefe de Gabinete da Casa Branca
* Steven Bauer como Carlos Ayala
* Catherine Zeta-Jones como Helena Ayala
* Dennis Quaid como Arnie Metzger
* Clifton Collins, Jr. como Francisco Flores
* Don Cheadle como Montel Gordon
* Luis Guzmán como Ray Castro
* Miguel Ferrer como Eduardo Ruiz
* Peter Riegert como Michael Adler
* Benjamin Bratt como Juan Obregón
* Viola Davis como traballadora social

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
The Book of Life (filme de 2014)

***The Book of Life*** é un filme estadounidense de 2014 producido por Reel FX Creative Studios e distribuído por 20th Century Fox. Foi coescrito e dirixido por Jorge R. Gutierrez, e foi producido por Aaron Berger, Brad Booker, Guillermo del Toro e Carina Schulze. Está protagonizado polas voces de Diego Luna, Zoe Saldana, Channing Tatum, Christina Applegate, Ice Cube, Ron Perlman e Kate del Castillo. Baséase nunha idea orixinal de Gutierrez, e conta a historia dun toureiro mexicano, que no día de mortos, comeza unha aventura para cumprir as expectativas da súa familia e amigos.

Estreouse nos Ánxeles o 12 de outubro de 2014, e nos cines dos Estados Unidos o 17 de outubro de 2014. Recibiu un nomeamento ós Globos de Ouro na categoría de mellor filme animado. Conseguiu unha recadación de $99 millóns sobre un orzamento de $50 millóns.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Aeroporto Arturo Michelena

O **aeroporto internacional Arturo Michelena**  é un aeroporto que serve á cidade de Valencia, Venezuela. Está situado a uns 8 quilómetros ao leste do centro de Valencia e a uns 120 ao oeste de Caracas. Recibe o nome do pintor venezolano Arturo Michelena, que naceu na cidade.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
O asasinato de Trotsky

***O asasinato de Trotsky*** (en ) é un filme británico de 1972 dirixido por Joseph Losey con guión de Nicholas Mosley. Está protagonizado por Richard Burton, no papel de Lev Trotski, así como por Romy Schneider e Alain Delon. Uns poucos anos despois da súa estrea, *O asasinato de Trotsky* foi incluído no libro *The Fifty Worst Films of All Time*.

## Personaxes 
* Richard Burton como Lev Trotski
* Alain Delon como Frank Jacson
* Romy Schneider como Gita Samuels
* Valentina Cortese como Natalia Sedowa Trotsky
* Luigi Vannucchi como Ruiz
* Jean Desailly como Alfred Rosmer
* Simone Valère como Marguerite Rosmer
* Duilio Del Prete como Felipe
* Jack Betts como Lou
* Michael Forest como Jim
* Claudio Brook como Roberto
* Joshua Sinclair como Sam
* Giorgio Albertazzi como comisario

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
O asasinato dun corredor de apostas chinés

***O asasinato dun corredor de apostas chinés*** (en ) é un filme estadounidense de 1976 dirixido e escrito por John Cassavetes, e protagonizado por Ben Gazzara.

A personaxe que interpreta Gazzara baseouse nunha personificación que fixo para o seu amigo Cassavetes na década de 1970. É a segunda das súas tres colaboracións, despois de *Husbands* e antes de *Opening Night*.

Foi emitido na TVG o 28 de febreiro de 2015.

## Personaxes 
* Ben Gazzara como Cosmo Vittelli
* Timothy Carey como Flo
* Seymour Cassel como Mort Weil
* Robert Phillips como Phil
* Morgan Woodward como The Boss
* John Red Kullers como The Accountant
* Al Ruban as Marty Reitz
* Azizi Johari como Rachel
* Virginia Carrington como Mama
* Meade Roberts como Mr. Sophistication
* Alice Friedland como Sherry
* Donna Marie Gordon como Margo Donnar
* Haji como Haji
* Carol Warren como Carol

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Asasinato na Casa Branca

***Asasinato na Casa Branca*** (en ) é un filme estadounidense de 1997 dirixido por Dwight H. Little. Está protagonizado por Wesley Snipes e Diane Lane. O título en inglés fai referencia a 1600 Pennsylvania Avenue, o enderezo da Casa Branca.

Foi emitido na TVG o 8 de xuño de 2011.

## Personaxes 
* Wesley Snipes como Detective Harlan Regis
* Diane Lane como Axente Nina Chance
* Daniel Benzali como Axente Nicolas "Nick" Spikings
* Dennis Miller como Detective Stengel
* Alan Alda como Conselleiro de Seguridade Nacional Alvin Jordan
* Ronny Cox como Presidente dos Estados Unidos Jack Neil
* Diane Baker como Primeira Dama Kitty Neil
* Tate Donovan como Kyle Neil
* Harris Yulin como Xeneral Clark Tully
* Tom Wright como Axente Cooper
* Nicholas Pryor como Paul Moran
* Charles Rocket como Jeffrey 
* Nigel Bennett como Burton Cash
* Tony Nappo como Luchessi 
* Tamara Gorski como muller no bar
* Mary Moore como Carla Town

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Aeroporto internacional Tribhuvan

O **aeroporto internacional Tribhuvan**  é un aeroporto en Katmandú, Nepal. Está situado a uns 6 quilómetros do centro da cidade, no val de Katmandú. É o único aeroporto internacional do país, aínda que o aeroporto de Nijgadh foi proposto como o segundo. En 1949 comezou a servir como aeródromo e foi inaugurado no ano 1955 polo rei Mahendra. Recibiu o seu nome actual en 1964. Orixinalmente era unha pista de herba e en 1957 pasou a ser de formigón sendo ampliada varias veces. O primeiro reactor aterrou en Tribhuvan en 1967 e as operacións regulares con este tipo de avións comezaron en 1972.

O aeroporto ten unha terminal doméstica e outra internacional. No ano 2015 pasaron polas súas instalacións 3,21 millóns de pasaxeiros. En 2018 preto de 40 aeroliñas internacionais operaban en Tribhuvan con voos cara Asia e Oriente Medio. O aeroporto serve de centro de conexións para varias aeroliñas do país.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Asasinos (filme)

***Asasinos*** (en ) é un filme estadounidense de 1995 dirixido por Richard Donner. O guión é obra de Andy e Larry Wachowski e Brian Helgeland. Está protagonizado por Sylvester Stallone e Antonio Banderas, xunto con Julianne Moore. Os irmáns Wachowskis declararon que o seu guión foi "totalmente reescrito" por Helgeland, e que tentaron eliminar os seus nomes do filme pero non foi posible.

Foi emitido en galego na TVG o 18 de abril de 2007.

## Personaxes 
* Sylvester Stallone como Robert Rath
* Antonio Banderas como Miguel Bain
* Julianne Moore como Electra
* Anatoly Davydov como Nicolai Tashlinkov
* Muse Watson como Ketcham
* Steve Kahan como Alan Branch
* Kai Wulff como Remy
* Mark Coates como Jereme Kyle
* Kelly Rowan como Jennifer
* Reed Diamond como Bob

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Igrexa de Akebäck

A **igrexa de Akebäck** (sueco: *Akebäcks kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Akebäck, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

## Historia e arquitectura 
A igrexa de Akebäck é, coa excepción da súa sancristía, unha igrexa completamente románica. A meirande parte do edificio foi contruído a finais do século XII, sendo a torre engadida a mediados do século XIII. A igrexa foi inaugurada no ano 1149. A sancristía foi construída no ano 1931.

A igrexa ten unha nave case cadrada, unha ábsida semi-circular e outra nave rectangular. O portal norte da torre é cego e probablemente pertenceu á nave, que no presente non ten portal ningún, antes da construción da torre, e na súa fachada occidental hai unha fiestra cruciforme, unha característica cisterciense. Ten un interior sinxelo. Destacan as tres olas de cerámica orixinais encerradas na bóveda da igrexa para mellorar a súa acústica. Outro detalle pouco común é unha escultura de pedra no portal da igrexa representando a un canteiro deitado. Segundo a tradición, foi feita na memoria dun dos homes que traballaron no edificio pero caeu e morreu durante a súa construción; os académicos suxeriron que pode ser sinxelamente unha pedra que foi colocada na dirección equivocada coa imaxe recostada en vez de estar de pé.

Entre o mobiliario, o altar é pouco común porque, aínda que é de mediados do século XVII, o crucifixo do medio é unha cruz medieval, do século XV que puido pertencer a un retablo gótico de carballo que foi gardado na cámara da torre. A pía bautismal é do século XIII. Hai un candelabro fabricado en Norrköping e doado en 1850 por un carpinteiro local, Johan Pettersson, no seu 44 aniversario como regalo votivo "en agradecemento á divina providencia, que me mantivo a salvo durante catorce anos no estranxeiro". A máis pequena das súas campás foi doada en 1993. O púlpito, as pinturas de acantos do teito e os bancos son do cambio dos séculos XVII e XVIII. 

A igrexa foi restaurada entre 1931 e 1932, cando se construíu a sancristía. Durante as obras atopouse entre os muros norte da nave da igrexa unha gran pedra pintada. A pedra foi retirada e atópase exposta no exterior da igrexa.

## Galería de imaxes 

Igrexa de Akebäck 2.jpg|Vista dende o norte
Akebäcks kyrka - KMB - 16000300025801.jpg|A igrexa dende o aire
Interior da igrexa de Akebäck.jpg|Interior da igrexa
Portal do coro da igrexa de Akebäck.jpg|Portal do coro

## Notas
Agoraphobia (grupo musical)

**Agoraphobia** é un grupo galego de indie-rock de Boiro formado en 2006. Está composto por Susana Saavedra (voz e percusión), Sabela Sampedro (guitarra), Paula Rego (batería) e Lucía Fernández (baixo).

## Historia
O grupo formouse en 2006 no instituto de Boiro. En 2014 editaron o seu primeiro EP, *Dirty Little Things*, gravado nos estudos madrileños Global Music Studio con Carlos Sainz como produtor logo de gañar o Vodafoneyu Music Talent. En 2015 publicaron o EP *Ready to Play*, gravado no estudio Nekra da Coruña.

En 2017 gañaron o Premio Martín Codax da Música na categoría de mellor banda de rock. No verán de 2017 a guitarrista Aislinn deixou o grupo.

## Discografía
## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Agoraphobia en Bandcamp.
*Agoraphobia en *La Fonoteca*.
Asasino (filme)

***Asasino*** (en ) é un filme estadounidense de 2004 dirixido por Tim Hunter e protagonizado por Ray Liotta, Willem Dafoe e Michelle Rodriguez. Foi producido por Emmett/Furla Films e rodado en Bulgaria. Orixinalmente, o filme estaba previsto para a súa estrea nos filmes dos Estados Unidos a través de Lionsgate, pero no seu canto foi estreado directamente a vídeo a través de Millennium Entertainment.

Foi emitido na TVG o 29 de marzo de 2007.

## Personaxes 
* Ray Liotta como Lee Ray Oliver
* Willem Dafoe como Dr. Michael Copeland
* Michelle Rodriguez como Teresa
* Stephen Rea como Dr. Arlo Penner
* Polly Walker como Barbara Copeland
* Kathleen Robertson como Eden Ross
* Tim DeKay como Bill Caputo
* Mark Pickard como Gary Caputo
* Glenn Wrage como Gibson
* Raicho Vasilev como Vlas

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
A aventura é a aventura

***A aventura é a aventura*** (en ) é un filme francés de 1972 dirixido por Claude Lelouch. Foi estreado no Festival Internacional de Cine de Cannes de 1972, pero non entrou na competición oficial. Foi protagonizado por Lino Ventura e polos cantantes Jacques Brel e Johnny Hallyday.

Estreouse en galego o 23 de marzo de 1994 a través da TVG.

## Personaxes 
* Lino Ventura como Lino Massaro
* Jacques Brel como Jacques
* Charles Denner como Simon Duroc
* Johnny Hallyday como el mesmo
* Charles Gérard como Charlot
* Aldo Maccione como Aldo
* Nicole Courcel como Nicole
* Yves Robert como avogado da defensa
* André Falcon como embaixador
* Juan Luis Buñuel como Ernesto Juarez
* Gordon Heath	
* Prudence Harrington como muller do embaixador

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Igrexa de Vänge

A **igrexa de Vänge** (sueco: *Vänges kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Vänge, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

## Historia e arquitectura 
A torre románica é a parte máis vella da presente igrexa. Foi construída ao redor do ano 1200. Orixinalmente estaba unida a unha igrexa románica, pero a nave e o coro desta, de mediados do século XII, foron substituídos polas partes góticas presentes a día de hoxe e construídas a finais do século XIII. A sancristía e á única parte da igrexa que non é medieval e foi construída no ano 1866. Os tres contrafortes no norte e no sur probablemente levantáronse antes do século XVIII. O exterior está decorado con relieves medievais que representan a vida de Xesús, reusados da primeira igrexa, unha "igrexa icónica", atribuídos a Byzantios e incorporados á estrutura gótica, principalmente á fachada sur do coro. No interior o coro mantén restos de frescos da igrexa orixinal.

A historia da igrexa vese claramente no exterior, onde a torre románica parece desproporcionadamente pequena con respecto á nave de estilo gótico. O edificio ten catro portais, sendo o do sur do coro o máis rico, con relieves incorporados da antiga igrexa no pinche.

Parte do mobiliario da igrexa é medieval. A pía bautismal é de ao redor de 1130 e foi realizada polo escultor Hegvald; está considerada unha das mellores pezas do artista. O seu obradoiro tamén se encargou das pías das igrexas de Halla, Sjonhem e Viklau, entre outras. A igrexa tamén ten unha cruz triunfal do mesmo século. O retablo tamén é medieval pero foi alterado durante o século XVII. A meirande parte dos demais accesorios, como os bancos e o púlpito son de séculos posteriores.

## Galería de imaxes 

File:Portal sur da nave da igrexa de Vänge.jpg|Portal sur da nave
File:Interior da igrexa de Vänge.jpg|Interior da igrexa
Pía bautismal da igrexa de Vänge.jpg|Pía bautismal

## Notas
A Atlántida

***A Atlántida*** (en ) é un telefilme de 2005 dirixido por Belén Macías. O filme foi rodado en Barcelona e Oleiros.

## Sinopse 
Victoria decátase que lle queda pouco tempo de vida e a súa meirande preocupación é arranxar o futuro do seu fillo, Mauro. Despois de anos sen querer do seu exmarido, Salinas, ponse en contacto con el para vender a casa que teñen en común, A Atlántida, e dese xeito asegurar o futuro do seu fillo. Salinas, que vive na Atlántida, négase a vender a casa, pero suxire que Mauro vaia vivir canda el.

## Personaxes 
* Mercè Pons como Victoria
* Nancho Novo como Mauro Salinas
* Manuel Lozano como Mauro Salinas (fillo)
* Melani Olivares como Juana
* Pedro Alonso como Boris
* Uxía Blanco como Asunción Mihura
* Ana Wagener como Griesman

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* A Atlántida en AVG
A aventura dos Ewoks

***A aventura dos Ewoks*** (en ; e orixinalmente estreado co título *The Ewok Adventure*) é un telefilme estadounidense de 1984. Baséase no universo da *guerra das galaxias*. É o primeiro filme dos dous spin-offs protagonizados polos ewoks de *O retorno do Jedi*. O filme, que está ambientado na lúa de Endor da liña argumental da serie animada pero antes dos eventos do *Retorno do Jedi*, céntrase nos problemas de dous humanos, un irmán e unha irmá, ó tentaren localizar os seus pais que foron secuestrados por un monstro de nome Gorax.

Estreouse en galego o 16 de marzo de 1991 a través da TVG.

## Personaxes 
* Warwick Davis como Wicket W. Warrick
* Aubree Miller como Cindel Towani
* Eric Walker como Mace Towani
* Fionnula Flanagan como Catarine Towani
* Guy Boyd como Jeremitt Towani
* Daniel Frishman como Deej
* Debbie Lee Carrington como Weechee
* Tony Cox como Widdle
* Kevin Thompson como Chukha-Trok
* Margarita Fernández como Kaink
* Pam Grizz como Shodu
* Bobby Bell como Logray
* Burl Ives como Narrador (voz)
* Darryl Henriques como Wicket (voz)
* Sydney Walker como Deej (voz)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Igrexa de Fide

A **igrexa de Fide** (sueco: *Fide kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Fide, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

## Historia e arquitectura 
A igrexa de Fide data do século XIII. As súas partes máis antigas son a nave e o coro, mentres que a torre foi engadida pouco despois. Porén, a lanterna do teito, que lle dá á parte superior da torre a súa peculiar forma, é considerablemente posterior, do ano 1826.

A igrexa atópase nun infrecuentemente ben conservado cemiterio medieval que está rodeado por un muro baixo no cal hai aínda tres portas medievais. O material de construción da igrexa é arenito. O exterior da igrexa é bastante estéril, pero aínda conserva as fiestras orixinais, que nunca foron ampliadas.

No seu interior, a igrexa está decorada con frescos de dous períodos distintos. Os máis vellos son de principios do século XV e inclúe motivos relixiosos e unha inscrición en latín que foi interpretada como un lamento da batalla de Visby en 1361. O tradución do texto é: "O campo quimase e os homes choran, golpean e sofren baixo a espada". Os outros, un pouco posteriores, son un conxunto de frescos que representan escenas da Paixón de Cristo e foron atribuídos a un pintor de frescos anónimo coñecido como *Passionsmästaren* (Mestre da Paixón de Cristo). Entre o mobiliario destaca o retablo medieval, de principios do século XV. A igrexa ten tamén unha cruz triunfal da época da construción do edificio, e un dos púlpitos máis antigos de Gotland, do ano 1587.

## Galería de imaxes 

Retablo da igrexa de Fide.jpg|Retablo
Interior da igrexa de Fide.jpg|Interior

## Notas
Andrés Freire Conde

**Andrés Freire Conde,** nado en Ferrol o 22 de novembro de 1927, é un militar e pintor galego.

## Traxectoria 
Andrés Freire Conde naceu na Base Naval da Graña, fillo do oficial da armada Joaquín Freire de Arana e María do Carmen Conde Pumpido, filla do notario Cándido Conde Fernández. Iniciou os seus estudos no colexio dos Pais Mercedarios en Ferrol, continuando no de Orfos da Armada en Madrid. Despois ingresou na Academia de Artillaría e desenvolveu a carreira militar.

Ingresou na Academia Xeral Militar en 1946, incorporándose á Arma de Artillaría, O seu primeiro destino de Tenente foi no Rexemento de Artillaría número 28 de Santiago de Compostela, no cuartel que hoxe é o Parlamento de Galicia. Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela, licenciándose en 1958. En 1961 aprobou as oposicións a Estado Maior, diplomándose como oficial de E.M. en 1965.

Na súa condición de militar e como Xeneral de Brigada ocupou o cargo de Xeneral, xefe da V División Estado Maior do Exército. Como Xeneral de División, foi Xefe da División de Montaña Urgell IV e Gobernador Militar de Lleida. En 1988 chega a Tenente Xeneral, nomeado Capitán Xeneral de Levante, até o 22 de novembro de 1991 que cesa no cargo ao cumprir a idade regulamentaria.

## Vida persoal 
En 1958 contrae matrimonio con Esclavitud García Cidón. Son pais de seis fillos.

## Pintor 
É un destacado pintor e acuarelista, realizando as súas obras sempre ao natural. Durante a súa carreira militar fixo numerosas exposicións en Ronda (1959), Hostal dos Reis Católicos (1971), Marbella (1972), Vigo (1976), Betanzos (1978), A Coruña (1978), Ferrol (1984), Valencia (1992), A Coruña (2003) e Caldas de Reis (2005).

Filgueira Valverde, na súa crítica á exposición de Andrés Freire sobre "Compostela Monumental" escribiu que a súa obra é "a obra dun artista que fai vibrar, sorrir, conversar esas vellas pedras que esperan sempre a man que lles dea nova vida", engadindo que  "Nunca foron un obstáculo para as súas actividades artísticas, a súa vocación castrense ou o faxín azul do Estado Maior nin os cordóns de Capitán Xeral. Ao contrario, constituíron un verdadeiro estímulo, aproveitando as súas múltiples viaxes para captar os belos recunchos da nosa xeografía".

## Premios e recoñecementos 
*1971: Cuarto premio na 1ª Trienal Nacional de Belas Artes, “Mestre Mateo” en Santiago de Compostela.
*1972: Segundo premio no Salón de Pintura de Cádiz.
*1972: Primeiro premio de Honra no V Certame de Artes Plásticas de Ceuta.
*1973: Terceiro premio no Salón Militar de Cultura.
*1973: Medalla de Prata no VI Certame de Ceuta.
*1974: Segundo premio de Pintura Tema Militar.
*1975: Primeiro premio “Cádiz 1975”.
*1976: Primeiro premio “Cádiz 1976”.
*1991: Medalla da Real Academia de Belas Artes de San Carlos de Valencia.
*1998: Nomeado Académico de Honra da Moi Ilustre Academia Mundial das Ciencias, Tecnoloxía, Educación e Humanidades de Valencia.

## Notas
Igrexa de Ganthem

A **igrexa de Ganthem** (sueco: *Ganthems kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Ganthem, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

## Historia e arquitectura 
A igrexa de Ganthem é unha igrexa ben conservada de estilo románico rematada a mediados do século XIII. O coro coa súa ábsida é a parte máis antiga, datando de finais do século XII. A nave é un pouco posterior, de principios do XIII, mentres que a torre, iniciada ao mesmo tempo que a nave, rematouse na década de 1230 cun estilo gótico temperán. Á parte dunha ampliación das fiestras realizada no século XIX e o engadido dunha sancristía nos anos 30 do século XX, a igrexa permaneceu sen cambios dende a súa finalización no século XIII.

O interior da igrexa está decorada con frescos do século XV. Na parede norte, un conxunto de pinturas representan a Paixón de Cristo. Este conxunto é bastante peculiar xa que nunca se pintou por riba e conserva gran parte da súa vitalidade orixinal. Na parede sur hai outro conxunto de frescos con outros motivos relixiosos.

## Galería de imaxes 

Fresco na igrexa de Ganthem 02.jpg|Fresco medieval
Pía bautismal da igrexa de Ganthem.jpg|Pía bautismal
Ganthems kyrka Gotland Sverige 6.jpg|Fachada sur

## Notas
O auténtico Howard Spitz

***O auténtico Howard Spitz*** (en ) é un filme británico-canadense de 1998 dirixido por Vadim Jean. Foi producido por Paul Brooks e escrito por Jurgen Wolff. Está protagonizado por Kelsey Grammer, Amanda Donohoe e Genevieve Tessier. Conta a historia dun escritor fracasado, Howard Spitz, que é axudado por unha nena de oito anos a escribir literatura infantil.

Estreouse en galego o 18 de abril de 2002 a través da TVG.

## Personaxes 
* Kelsey Grammer como Howard Spitz
* Amanda Donohoe como Laura Kershaw
* Genevieve Tessier como Samantha Kershaw
* Joseph Rutten como Lou
* Patrick McKenna como Roger
* Kay Tremblay como Theodora Winkle
* David Christoffel como Bill Sellers
* Lex Gigeroff como Ronnie Relish
* Gary Levert como Red Allen
* Jeffrey Hirschfield como Lawrence
* Denny Doherty como Balthazar Mishkin
* Edward Gregson como Aaron
* Joanne Hagen como Waitress

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*