Cruceiro Prinz Eugen

O ***Prinz Eugen*** foi un cruceiro pesado da clase Admiral Hipper (o terceiro da súa clase) que serviu coa *Kriegsmarine* alemá durante a segunda guerra mundial. Ao igual que os seus barcos irmáns, *Admiral Hipper* e *Blücher*, construíuse a mediados dos anos 30. Durante a etapa de planificación e deseño foi coñecido como "Kreuzer J" (Cruceiro J). A súa quilla foi posta no estaleiro Krupp Germania en Kiel o 23 de abril de 1936, e custou un total de 104,5 millóns de *reichsmarks*. O *Prinz Eugen* foi botado o 22 de agosto de 1938 e comisionado o 1 de agosto de 1940. Considerado un "buque afortunado", sobreviviu ao final da guerra (aínda que só participou en dúas grandes accións no mar). O barco afundíuse despois da Operación Crossroads, un ensaio con armas nucleares no atol Bikini en 1946.

## Historial operacional 
Antes do seu despregue o *Prinz Eugen* sufrira varios danos. O 2 de xullo de 1940 nun bombardeo da RAF sufriu danos menores, e un ano despois, o 23 de abril de 1941, o barco chocou cunha mina magnética.

### Operación Rheinübung 
O 24 de maio de 1941, o *Prinz Eugen* loitou xunto co *Bismarck * na Batalla do Estreito de Dinamarca contra o cruceiro de batalla *HMS Hood*, alcanzándoo tres veces e iniciando un grande incendio. Na batalla o *Prinz Eugen* tamén danou ao acoirazado *HMS Prince of Wales*, ao cal impactou catro veces. O *Hood* foi afundido durante o encontro, mentres que o *Prince of Wales* foi danado gravemente, aínda que conseguiu alcanzar o tanque de combustible dianteiro do *Bismarck*.

Posteriormente ese día, debido á perda de combustible, o *Bismarck* viuse obrigado a abandonar a misión de atacar mercantes, polo que o *Prinz Eugen* separouse para continuar en solitario mentres o *Bismarck* se dirixía cara a Francia. O *Prinz Eugen* escapou dos barcos británicos que aínda permanecían axexando na zona, e encamiñouse cara ao sur para atoparse co petroleiro *Spichern* e prepararse así para atacar convois mercantes no Atlántico. Despois de ter problemas de motor debido a que os seus condensadores non funcionaban ben nas augas cálidas, o barco dirixiuse cara a un porto francés o 29 de maio. Despois de evitar varias unidades pesadas británicas que estiveran buscando ao *Bismarck* (xa afundido), o *Prinz Eugen* chegou a Brest o 1 de xuño. O porto foi atacado regularmente polo Mando de Bombardeiros da RAF e, na noite do 1 de xullo, o *Prinz Eugen* foi alcanzado por unha bomba en babor por detrás da ponte. A bomba estoupou no centro de mando principal da artillaría, matando 60 tripulantes.

### Operación Cerberus 
Despois da perda do *Bismarck*, Hitler roibiu máis incursións de superficie no Atlántico. Temendo unha invasión aliada de Noruega, quería a todos os seus buques capitais de volta nas augas alemás, Xunto cos acoirazados *Scharnhorst* e *Gneisenau*, o *Prinz Eugen* realizou a Operación Cerberus (a volta a Alemaña) os días 11 e 12 de febreiro de 1942.

O *Prinz Eugen* deixou Alemaña para ir a Noruega ese mesmo mes, e o 23 de febreiro foi torpedeado polo submarino británico *HMS Trident*, que destruíu a súa popa. Despois dunhas primeiras reparacións provisionais en Trondheim, o cruceiro regresou a Kiel o 16 de maio para recibir unha nova popa. O *Prinz Eugen* non estivo operativo novamente ata xaneiro de 1943. Dous intentos de trasladalo a Noruega, onde podería ameazar aos convois aliados, fallaron e finalmente foi asignado a labores de adestramento en augas alemás.

### Despregue no Báltico 
Dende agosto de 1944 en diante, o *Prinz Eugen* foi despregado para bombardear a concentración de tropas do avance soviético nas costas do Báltico, e para transportar refuxiados alemáns cara ao oeste. O 15 de outubro, colisionou co cruceiro lixeiro *Leipzig* entre a densa brétema do mar Báltico, e estivo a piques de partir o pequeno barco en dous. Durante 14 horas os dous barcos estiveron á deriva encaixados, ata que puideron ser separados. O *Prinz Eugen* foi reparado en Gotenhafen (actual Gdynia) e continuou os seus labores de bombardear ás forzas de terra soviéticas durante o sitio de Danzig, e evacuando refuxiados alemáns. O 29 de marzo de 1945 deixou Gotenhafen por última vez cunha carga de refuxiados, chegando a Swinemünde o 8 de abril. O barco entón partiu cara Copenhagen, a onde chegou o 20 de abril. A falta de combustible fixo que non volvese a saír do porto novamente.

## Despois da guerra 
### Rendición 
275px|miniatura|esquerda|Hélice de babor do *Prinz Eugen* en Laboe
Ao final da guerra, era un dos dous únicos cruceiros alemáns operativos (o outro era o cruceiro lixeiro *Nürnberg*), e rendeuse ás forzas británicas en Copenhagen o 8 de maio de 1945. O 26 de maio o *Prinz Eugen* deixou esta cidade co *Nürnberg*, e navegou cara Wilhelmshaven escoltado polos británicos. O *Prinz Eugen* chegou o 28 de maio, quedando no dique seco ata decembro dese ano. O 5 de xaneiro de 1946 o barco foi entregado á Armada dos Estados Unidos.

### USS *Prinz Eugen* 
O buque foi comisionado á Armada estadounidense e pasou a designarse USS *Prinz Eugen* (IX-300). O seu enorme sónar pasivo GHG foi retirado e instalado no submarino USS *Flying Fish* para realizar probas. Hai algunhas evidencias de que o interese dos estadounidenses polos amplificadores magnéticos incementáronse novamente despois dos achados nas investigacións do sistema de control de fogo do *Prinz Eugen*. Despois das exploracións e as probas, foi asignado á frota que sería obxectivo nas probas de bombas atómicas da Operación Crossroads. O barco sobreviviu ás probas "Able" e "Baker", realizadas en xullo de 1946, pero a radioactividade impediu que se reparasen as fugas producidas. En setembro de 1946 foi remolcado ao atol Kwajalein e afundíuse o 22 de decembro dese ano sobre os arrecifes Enubuj, onde permanece ata a actualidade. No ano 1978, a súa hélice de babor foi rescatada e consérvase no Memorial Naval Alemán de Laboe. Parte dos seus restos eran aínda visibles por riba da auga no ano 2010.

Antes das probas atómicas, a campá do barco foi retirada polos mariñeiros estadounidenses. Na actualidade a campá atópase no Museo da Armada situado en Washington, D.C.