open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Iria Aboi

**Iria Aboi Ferradás**, nada en Marín o 3 de setembro de 1982, é unha filóloga galega, exsecretaria xeral de Galiza Nova.

## Traxectoria 
Estudou Filoloxía Galega na Universidade de Santiago de Compostela.

Milita no BNG dende os 14 anos. Ocupou postos de responsabilidade nos Comités Abertos de Estudantes (CAE) e nos Comités Abertos de Faculdade (CAF). É membro do Consello Nacional do Bloque Nacionalista Galego desde 2006. Foi parte da Dirección Nacional de Galiza Nova e pertence á Unión da Mocidade Galega.

Foi elixida como secretaria xeral de Galiza Nova na décima asemblea nacional desa organización, celebrada o 30 de marzo de 2007, na que se enfrontaron dúas candidaturas: unha de coalición Isca - Esquerda Nacionalista-Mocidade, Encontro Irmandiño con independentes (que levaba como número cinco ao anterior secretario xeral, Xosé Emilio Vicente Caneda) e a encabezada por Iria Aboi composta por membros da UMG e militantes independentes, que recibiu o 60 % dos votos (177 fronte a 111).

Na XI Asemblea Nacional, que tivo lugar do 24 ao 25 de outubro de 2009, resultou reelixida no cargo con 184 votos a favor (57,5 % dos emitidos), sendo a primeira muller en acceder a este posto. Non se presentou para unha segunda reelección, e o 18 de novembro de 2012, no marco da XII Asemblea Nacional, foi substituída no cargo por Alberte Mera García.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Colaboracións en *Terra e Tempo* 
* Entrevista en *Vieiros*
Creep

**Creep** ou **reptación** defínese como movemento lento e continuo, está relacionado cos movementos gravitacionais de ladeira, da capa superficial do terreo.
Este movemento prodúcese pola ascensión-caída do terreo debido a humidade e desecamento. Cando hai humidade o terreo incha elevándose e cando seca cae. este movemento apréciase na vexetación, observamos os troncos das árbores torcidos polo desvío do terreo.
Movemento gravitacional de ladeira

Os **movementos gravitacionais de ladeira** son desprazamentos dos materiais dunha ladeira a favor da gravidade. Afectan á capa superficial do terreo.
Existen 6 tipos de movementos de ladeira:
*Reptación ou creep
*Coadas de barro
*Solifluxión
*Esvaramentos
*Desprendementos
*Avalanchas
Semivida (medicina)

En medicina e farmacoloxía a **semivida**, **hemivida**, **vida metade** ou **vida media de eliminación** dun fármaco en sangue é o tempo que tarda en eliminarse o 50% da concentración plasmática acadada por unha dose dese fármaco. A semivida biolóxica é un parámetro farmacocinético moi importante, xeralmente denotada pola abreviación ***t1/2***, e é fundamental para coñecer os intervalos de aplicación de dito fármaco.

## Vida media en eliminacións de primeira orde 
Este proceso é, en xeral, un proceso logarítmico de primeira orde. Por exemplo; unha cantidade que é eliminada a unha proporción constante, do axente por unidade de tempo. Noutras palabras, desta forma, a diminución da concentración de dito axente tras unha administración única vén dada por:

:C_{t} = C_{0} e^{-kt} \,

* *Ct* é a concentración despois dun tempo *t*
* *C0* é a concentración inicial (*t*=0)
* *k* é a constante de eliminación

A relación entre a constante de eliminación e a vida media vén dada por:

:k = \frac{\ln 2}{t_{1/2}} \,

A vida media vén determinada pola separación (CL, do inglés *clearance*) e o volume de distribución (VD), e ámbolos dous parámetros relaciónanse segundo a expresión:

:t_{1/2} = \frac{{\ln 2}.{V_D}}{CL} \,

## Vida media en eliminacións de orde cero 
Nalgunhas circunstancias, a vida media varía coa concentración do medicamento ou droga. Por exemplo, o etanol pode ser inxerido nunha cantidade suficiente para saturar os encimas (basicamente alcol deshidroxenases) que o metabolizan no fígado, e por isto é eliminado do corpo a unha taxa constante (eliminación de orde cero). Deste modo, a vida media, baixo estas circunstancias, é proporcional á concentración inicial de droga ou medicamento *A0*, e inversamente proporcional á constante de eliminación de orde cero *k0*, onde:

:t_{1/2} = \frac{0.5 A_{0}}{k_{0}} \,

## Notas 
### En inglés 
* ''Half-life: The time it takes for a substance (drug, radioactive nuclide, or other) to lose half of its pharmacologic, physiologic, or radiologic activity. Year introduced: 1974(1971) NLM MeSH.

## Ligazóns externas 
### En castelán 
* Listaxe de artigos nos cales se utiliza o termo "vida mitad"
* Listaxe de artigos nos cales se utiliza o termo "semivida"
* Artigo publicado en "Med Clin (Barc), 1994 - Contén, no texto, un comentario en canto a vida media e semivida. Ademais dunha listaxe con outras palabras 
* Referencias con ligazóns a moitas listaxes como a do artigo precedente
Vida media

A expresión **vida media** ten distintas acepcións segundo o contexto:

* En física nuclear fai referencia á **vida media (física)** dun núcleo atómico.
* Algunhas veces emprégase incorrectamente como sinónimo de período de semidesintegración e de semivida (física) mais non é sinónimo porque semivida, é un termo máis xeral que período de semidesintegración, o cal soamente está definido para substancias radioactivas. A definición e a determinación experimental de semividas non implican nin uso de logaritmos ou exponenciais, nin de velocidade de reacción ou desintegración.
* En ciencias biolóxicas e da saúde (bioquímica, farmacoloxía, medicina etc.) a **vida media dunha substancia** é o tempo que tarda unha substancia (por exemplo, un metabolito, unha droga, unha molécula sinalizadora, un núclido radiaoctivo ou calquera outra) en perder a metade do seu efecto bioquímico, fisiolóxico, farmacolóxico, ou a súa actividade radiolóxica, segundo a definición da MeSH.
** Véxase tamén: **semivida**.
* En demografía fai referencia á **esperanza de vida**
Gas natural

[miniatura|dereita|250px|Algúns [fogóns usan gas natural]]
[miniatura|dereita|250px|Autobús en [Porto, Portugal|Porto movido a gas natural]]
[miniatura|dereita|200px|Tubaxes subterráneas de gas natural en [Cambridge, Reino Unido]]
O **gas natural** é unha mestura de gases encontrado frecuentemente en combustíbeis fósiles, illado ou acompañando ao petróleo. Aínda que a súa composición sexa diferente dependendo da fonte da cal é extraído, é composto principalmente por metano en cantidades que poden superar 90 ou 95%, e outros gases como nitróxeno, etano, CO2 ou  restos de butano ou propano.

## Utilización
É empregado como combustíbel tanto en industrias, casas e automóbeis. É considerado unha fonte de enerxía máis limpa que os derivados do petróleo e o carbón. Algúns dos gases da súa composición son eliminados porque non posúen capacidade enerxética (nitróxeno ou CO2) ou porque poden deixar residuos nos condutores debido ao seu alto peso molecular en comparación metano (butano e máis pesados).

* Combustíbel: A súa combustión é limpa e da unha vida máis longa aos equipamentos e menor custo de mantemento.
* Automoción: Utilizado para motores de bus, automóbeis e camións substituíndo a gasolina e o alcol, pode ser até 70% máis barato que outros combustíbeis e é menos contaminante.
* Industrial: Utilizado en industrias para a produción de metanol, amonio e urea.

## Termoeléctricas
Existen varias centrais termoeléctricas a gas natural xerando electricidade no mundo. A súa distribución pode ser na forma gasosa ou líquida, despois de arrefriado a -160 graos Celsius.

## Desvantaxes
As desvantaxes do gas natural con relación ao butano son: máis difícil de ser transportado, debido ao feito de ocupar maior volume, mesmo presurizado. Tamén é máis difícil de ser licuado, requirindo temperaturas da orde de -160&nbsp;°C.

Actualmente están sendo investigados os xacementos de hidratos de metano das que se estima reservas moito maiores que as actuais de gas natural.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Gasoduto
Adam Małysz

**Adam Henryk Małysz** ([adam maȗiʃ]), nado en Wisła o 3 de decembro de 1977, é un saltador de esquí polaco, gañador de dúas medallas nos Xogos Olímpicos de Inverno e catro medallas de ouro nos Campionatos Mundiais na modalidade de saltos de esquí. Catro veces gañou a Copa do Mundo de Esquí (2001/2002, 2002/2003, 2003/2004 e 2006/2007), sendo o primeiro saltador que o fixo tres veces seguidas. 17 veces gañou o título dos Campionatos de Polonia en salto de esquí e tres veces obtivo o título de Mellor Deportista de Polonia.

Małysz comezou a súa carreira cando tiña tan só seis anos. En 1994 por primeira vez na súa vida saltou na competición da Copa do Mundo. Tamén nese ano, en Innsbruck gañou os primeiros puntos na clasificación xeral deste torneo.

Adam Małysz gañou o seu primeiro concurso da Copa do Mundo en Oslo en 1996. En 2001 gañou o Torneo dos 4 Trampolíns. Na tempada 2001/2002 gañou a Copa do Mundo sendo o primeiro representante de Polonia na historia dos saltos en facelo. Nos XIX Xogos Olímpicos de Inverno no ano 2002, en Salt Lake City, gañou dúas medallas: o bronce no trampolín K-90 e a prata no K-120.

En 2001, dúas veces en 2003 e en 2007 gañou o título de Campión Mundial.
Estado de Bremen

**Bremen** é o máis pequeno dos 16 *Bundesländer* nos que se atopa dividida Alemaña.

O Estado de Bremen está composto por dous enclaves separados, as cidades de Bremen e Bremerhaven. A derradeira atópase na beira do Mar do Norte (o nome en alemán significa "porto de Bremen"). Ámbalas dúas cidades están arrodeadas polo estado da Baixa Saxonia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Portal oficial
* Official governmental portal
Biodispoñibilidade

A **biodispoñibilidade** é un termo farmacéutico que se usa para describir a porción da dose, dun fármaco ou nutriente administrado de maneira esóxena, que chega ata o órgano ou tecido no que leva a cabo a súa acción (por exemplo, no sistema circulatorio).
Así, cando se administra un fármaco de forma intravenosa, a súa dispoñibilidade aproxímase ao 100%. Pola contra, cando un medicamento adminístrase mediante outras vías (como por exemplo a vía oral ou tópica) a súa biodispoñibilidade diminúe (a causa da absorción incompleta e o metabolismo primario). 
A biodispoñibilidade é unha das ferramentas esenciais na farmacocinética que se considera para calcular doses para as vías de administración non intravenosas.
Como determinar a concentración do xenobiótico nun tecido resulta excesivamente invasivo, acostuma aceptarse o valor da concentración do mesmo no plasma. Pode expresarse en porcentaxe ou nunha escala que vai dende o 0 ata o 1, e represéntase pola letra **F**.

Este concepto pode utilizarse para cuantificar o grao en que unha substancia é aproveitada polo organismo.

## Biodispoñibilidade absoluta 
A biodispoñibilidade absoluta mestura a dispoñibilidade do fármaco activo no torrente circulatorio despois dunha administración non intravenosa (por exemplo: oral, rectal, transdèrmica o subcutánea).

Para determinar a biodispoñibilidade absoluta dun fármaco, débese facer un estudo farmacocinético para obter unha gráfica da * concentración plàsmica do fármaco fronte o tempo* despois da administración intravenosa e a extravascular. A biodispoñibilidade absoluta é a área sobre a curva (ASC) da gràfica extravascular dividida pola ASC da gràfica intravenosa.

F = \frac{[ASC]_{po}*dosi_{IV}}{[ASC]_{IV}*dosi_{po}}

Tendo en conta así que o fármaco administrado por vía intravenosa terá unha biodispoñibilidade d'1 (F=1). Os fármacos administrados mediante outras vías terán unha biodispoñibilidade abosoluta de menos d'1.

## Algúns exemplos de biodispoñibilidade 
* A Vitamina C axuda á absorción do ferro.
* A Vitamina D axuda ao aproveitamento do calcio.
Brandeburgo

**Brandeburgo** ou **Brandemburgo** (en alemán *Brandenburg*, en sorbio *Braniborska* e en baixo saxón *Brannenborg*) é un dos 16 Estados federados (*Bundesländer*) de Alemaña. O estado atópase no leste do país e foi un dos 6 novos *bundesländer* creados en 1990 coa absorción da República Democrática Alemá por parte da Alemaña Federal.
Brandeburgo, arrodea a capital do país Berlín, mais non a inclúe. O estado tomou o seu nome da cidade de Brandeburgo (*Brandenburg an der Havel*).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Paisaxe histórico de Brandeburgo
Código ATC

O **código ATC** ou **Sistema de Clasificación Anatómica, Terapéutica, Química** (ATC: acrónimo de *Anatomical, Therapeutic, Chemical classification system*) é un índice de substancias farmacolóxicas e medicamentos, organizados segundo grupos terapéuticos. Este sistema foi insituido pola Organización Mundial da Saúde e adoptouse en Europa. O código recolle o sistema ou órgano sobre o que actúa, o efecto farmacolóxico, as indicacións terapéuticas e a estrutura química do fármaco

Está estruturado en cinco niveis:

* 1.- Nivel anatómico: órgano ou sistema no que actúa o fármaco. Existen 14 grupos en total

* 2.-Nivel: subgrupo terapútico
* 3.-Nivel: subgrupo terapéutico ou farmacolóxico
* 4.-Nivel: subgrupo terapéutico, farmacolóxico ou químico
* 5.-Nivel: nome do principio activo ou da asociación farmacolóxica

## Exemplo 
Na clasificación ATC o Diazepam ten o código: N05BA01

:N → Sistema Nervioso - Grupo Anatómico principal
:05 → Psicoléptico - Grupo Terapéutico principal
:B → Ansiolítico - Subgrupo Terapeutico Farmacolóxico 
:A → Derivado Benzodiazepina - Subgrupo Químico-Terapéutico Farmacóloxico 
:01 → Diazepam - Subgrupo Químico

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* WHO Collaborating Centre for Drug Statistics Methodology .
A gaita gallega (libro)

***A gaita gallega tocada polo gaiteiro, ou sea Carta de Cristus para ir deprendendo a ler, escribir e falar ben a lengua gallega e aínda máis*** é un libro escrito por Xoán Manuel Pintos publicado en 1853. É a obra máis importante deste precursor do Rexurdimento. Está escrito alternando verso e prosa.

## Antecedentes 
Hai algúns textos anteriores á *gaita gallega* que se poden considerar os seus antecedentes:
* As sete foliadas publicadas en 1853 nun xornal pontevedrés. Algúns destes textos aparecerán n' *A gaita gallega*.
* Textos anteriores a 1852, como algúns dos publicados no xornal *Los misterios de Pontevedra*, que tamén foron incluídos n' *A gaita gallega*.

## Personaxes 
A unidade da obra reside nos seus dous personaxes principais, que fan dela todo un manual dos costumes e a lingua de Galiza. Estes personaxes son:
* Cristus, gaiteiro que explicará cuestións referentes á lingua e os costumes.
* Pedro Luces, tamborileiro non galego destinatario das explicacións de Cristus.

## Temática 
[miniatura|Dedicatoria manuscrita de Pintos a [Antonio de la Iglesia, na páxina da cita inicial (do Marqués de Santillana) nun exemplar de *A gaita gallega*.]] 
A temática da obra é moi variada, pero esencialmente é un manual da lingua do noroeste peninsular. E non só iso, senón que tamén se fai unha defensa da lingua galega, un feito de gran transcendencia tendo en conta que o autor é de clase social elevada.

Inclúe unha transcrición na "Foliada 4ª" da obra *Carmen patrium sive Pontevedra* do relixioso pontevedrés Hermenegildo Amoedo Carballo, que foi publicada en Boloña en 1787 e está escrita orixinalmente en latín en romance con 429 versos hendecasílabos, así como unha tradución libre ao galego na "Foliada 6" co título "Canto a miña terra ou sea Pontevedra".

## Transcendencia 
É a obra máis importante do século XIX antes da publicación de *Cantares gallegos* de Rosalía de Castro, xa que combina composicións de contido social ("O achadizo") con composicións costumistas ("¡Viva Galicia!").

## Edicións 
O libro foi incluído na Biblioteca das Letras Galegas de Edicións Xerais de Galicia, na Biblioteca de Autores Galegos de *Diario 16 de Galicia* e na Biblioteca Galega 120 de *La Voz de Galicia*.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* : "Pintos Villar, Xoán Manuel" en *Gran Enciclopedia Gallega*, 2005, en DVD.
* , coord., (1995): *Diccionario da literatura galega* I, pp.&nbsp;466–469, Galaxia, ISBN 84-8288-019-5.
### Outros artigos 
* Historia da lingua galega
* Literatura galega do Prerrexurdimento

### Ligazóns externas 
* *A Gaita Gallega* na Biblioteca Virtual Galega.
A gaita gallega

***A gaita gallega*** pode referirse a:
****A gaita gallega*** (1853), libro de Xoán Manuel Pintos;
****La Gaita Gallega*** (1872), semanario humorístico en castelán publicado na Habana por Miguel Blanco Herrero;
****A Gaita Gallega*** (1885-1889), revista en galego publicada na Habana e dirixida por Manuel Lugrís e Ramón Armada.
Demo de Laplace

Na historia da ciencia, o **Demo de Laplace** é un hipotético "demo" ideado no 1814 por Pierre Simon Laplace tal que, se coñecera o momento e posición precisa de cada átomo do universo, entón, por medio das Leis de Newton, podería coñecer todo o futuro e pasado dos sucesos cósmicos.

## Cita orixinal 
Laplace cría no determinismo causal, como é expresado na seguinte cita da introdución ós *Essai*:

A *intelixencia* citada é referida a miúdo como Demo de Laplace. Hai que notar que a descrición da hipotética intelixencia descrita como demo non vén de Laplace, senón de biógrafos posteriores: Laplace víase como un científico que tiña esperanza no progreso da humanidade baseado nun coñecemento científico do mundo que, cando se acadase, ía necesitar unha tremenda capacidade para facer cálculos instantáneos.
Código ATC B

O **código ATC B** é unha sección do Sistema de Clasificación Química Anatómico-Terapéutica, que clasifica os fármacos de uso sobre o sangue e os órganos formadores da mesma.

## B01: Axentes antitrombóticos 
* B01A Axentes antitrombóticos 
** B01A A Antagonistas da vitamina K 
** B01A B Grupo da heparina 
** B01A C Inhibidores da agregación plaquetaria, excl. heparina 
** B01A D Encimas 
** B01A X Outros axentes antitrombóticos

## B02: Antihemorráxicos 
* B02A Antifibrinolíticos 
** B02A A Aminoácidos 
** B02A B Inhibidores de proteinase 
* B02B Vitamina K e outros hemostáticos 
** B02B A Vitamina K 
** B02B B Fibrinóxeno 
** B02B C Hemostáticos locais 
** B02B D Factores da coagulación sanguínea 
** B02B X Outros hemostáticos sistémicos

## B03: Preparados antianémicos 
* B03A Preparados con ferro 
** B03A A Ferro bivalente, preparados orais 
** B03A B Ferro trivalente, preparados orais 
** B03A C Ferro trivalente, preparados parenterais 
** B03A D Ferro en combinación có ácido fólico 
** B03A E Ferro noutras combinacións 
* B03B Vitamina B12 e ácido fólico 
** B03B A Vitamina B12 (cianocobalamina e derivados) 
** B03B B Ácido fólico e derivados 
** B03X Outros preparados antianémicos 
*** B03X A Outros preparados antianémicos

## B05: Substitutos do plasma e solucións para perfusión 
* B05A Sangue e produtos relacionados 
** B05A A Substitutos do plasma e fraccións proteicas do plasma 
* B05B Solucións I.V. 
** B05B A Solucións para nutrición parenteral 
** B05B B Solucións que modifican o balance electrolítico 
** B05B C Solucións que producen diuresis osmótica 
* B05C Solucións de irrigación 
** B05C A Axentes antiinfecciosos 
** B05C B Solucións salinas 
** B05C X Outras solucións para irrigación 
* B05D Solucións para diálise peritoneal 
** B05D A Solucións isotónicas 
** B05D B Solucións hipertónicas 
* B05X Aditivos para solucións intravenosas
** B05X A Solucións electrolíticas 
** B05X B Aminoácidos 
** B05X C Vitaminas 
** B05X X Outros aditivos para solucións I.V. 
* B05Z Solucións para hemodiálise e hemofiltración 
** B05Z A Concentrados para hemodiálise 
** B05Z B Hemofiltrados

## B06: Outros axentes hematolóxicos 
* B06A Outros axentes hematolóxicos 
** B06A A Encimas 
** B06A B Outros produtos co grupo hemo
Código ATC S

O **código ATC S** é unha sección do Sistema de Clasificación Química Anatómico-Terapéutica, que clasifica os medicamentos para os órganos dos sentidos.

## S01: Oftalmolóxicos
*S01A Antiinfecciosos.
**S01A A Antibióticos.
**S01A B Sulfonamidas.
**S01A D Antivirais.
**S01A X Outros antiinfecciosos.
*S01B Axentes antiinflamatorios.
**S01B A Corticoesteroides, monodrogas.
**S01B B Corticoesteroides e midriáticos en combinación.
**S01B C Axentes antiinflamatorios non esteroideos.
*S01C Axentes antiinflamatorios e antiinfecciosos en combinación.
**S01C A Corticosteroides e antiinfecciosos en combinación.
**S01C B Corticoesteriodes, antiinfecciosos e midriáticos en combinación.
**S01C C Axentes antiinflamatorios non esteroideos e antiinfecciosos en combinación.
*S01E Preparados contra o glaucoma e mióticos.
**S01E A Simpaticomiméticos na terapia do glaucoma.
**S01E B Parasimpaticomiméticos.
**S01E C Inhibidores da anhidrase carbónica.
**S01E D Axentes betabloqueantes.
**S01E X Outros preparados contra o glaucoma.
*S01F Midriáticos e ciclopléxicos.
**S01F A Anticolinérxicos.
**S01F B Simpaticomiméticos, excl. preparados contra o glaucoma.
*S01G Desconxestivos e antialérxicos.
**S01G A Simpaticomiméticos usados como desconxestivos.
**S01G X Outros antialérxicos.
*S01H Anestésicos locais.
**S01H A Anestésicos locais.
*S01J Axentes de diagnóstico.
**S01J A Axentes colorantes.
**S01J X Outros axentes usados en diagnóstico oftalmolóxico.
*S01K Auxiliares en cirurxía ocular.
**S01K A Substancias viscosoelásticas.
**S01K X Outros auxiliares en cirurxía.
*S01X Outros oftalmolóxicos.
**S01X A Outros oftalmolóxicos.

## S02: Otolóxicos
*S02A Antiinfecciosos.
**S02A A Antiinfecciosos.
*S02B Corticoesteroides.
**S02B A Corticoesteroides.
*S02C Corticoesteroides e antiinfecciosos en combinación.
**S02C A Corticoesteroides e antiinfecciosos en combinación.
*S02D Outros otolóxicos.
**S02D A Analgésicos e anestésicos.
**S02D C Preparados inertes.

## S03: Preparados oftalmolóxicos e otolóxicos
*S03A Antiinfecciosos.
**S03A A Antiinfecciosos.
*S03B Corticoesteroides.
**S03B A Corticoesteroides.
*S03C Corticoesteroides e antiinfecciosos en combinación.
**S03C A Corticoesteroides e antiinfecciosos en combinación.
*S03D Outros preparados oftalmolóxicos e otolóxicos.
Código ATC M

O **código ATC M** é unha sección do Sistema de Clasificación Química Anatómico-Terapéutica, que clasifica os medicamentos do sistema musculoesquelético.

## M01: Produtos antiinflamatorios e antirreumáticos 
* M01A Produtos antiinflamatorios e antirreumáticos non esteroideos
** M01A A Butilpirazolidinas
** M01A B Derivados do ácido acético e substancias relacionadas
** M01A C Oxicamos
** M01A E Derivados do ácido propiónico
** M01A G Fenamatos
** M01A H Coxibes
** M01A X Outros axentes antiinflamatorios e antirreumáticos non esteroideos
* M01B Axentes antiinflamatorios/ antirreumáticos en combinación
** M01B A Axentes antiinflamatorios/antirreumáticos en combinación cos corticoesteroides
** M01B X Outros axentes antiinflamatorios/antirreumáticos en combinación con outras drogas
* M01C Axentes antirreumáticos específicos
** M01C A Quinolinas
** M01C B Preparados de ouro
** M01C C Penicilamina e axentes semellantes
** M01C X Outros axentes antirreumáticos específicos

## M02: Produtos tópicos para a dor articular e muscular 
* M02A Produtos tópicos para a dor articular e muscular
** M02A A Preparados con antiinflamatorios non esteroideos para uso tópico
** M02A B Preparados con cápsicum e axentes similares
** M02A C Preparados con ácido salicílico e derivados 
** M02A X Outros produtos tópicos para a dor muscular e articular

## M03: Relaxantes musculares 
* M03A Axentes relaxantes musculares de acción periférica
** M03A A Alcaloides curares
** M03A B Derivados da colina
** M03A C Outros compostos de amonio cuaternario
** M03A X Outros axentes relaxantes musculares de acción periférica
* M03B Axentes relaxantes musculares de acción central
** M03B A Esteres do ácido carbámico
** M03B B Derivados oxazólicos, tiazínicos e triazínicos
** M03B C Esteres quimicamente relacionados con antihistamínicos
** M03B X Outros axentes de acción central
* M03C Axentes relaxantes musculares de acción directa
** M03C A Dantroleno e derivados

## M04: Preparados antigotosos 
* M04A Preparados antigotosos
** M04A A Preparados que inhiben a produción de ácido úrico
** M04A B Preparados que aumentan a excreción de ácido úrico
** M04A C Preparados sen efecto sobre o metabolismo do ácido úrico
** M04A X Outros preparados antigotosos

## M05: Drogas para o tratamento de enfermidades óseas 
* M05B Axentes que afectan a estrutura ósea e á mineralización
** M05B A Bifosfonatos
** M05B B Bifosfonatos e calcio, preparados secuenciais
** M05B C Proteínas morfoxenéticas óseas
** M05B X Outras drogas que afectan á mineralización

## M09: Outras drogas para desórdenes do sistema musculoesquelético 
* M09A Outras drogas para desordes do sistema musculoesquelético
** M09A A Quinina e derivados
** M09A B Encimas
** M09A X Outras drogas para desordes do sistema musculoesquelético
Código ATC N

O **código ATC N** é unha sección do Sistema de Clasificación Química Anatómico-Terapéutica, que clasifica os fármacos de uso sobre o sistema nervioso.

## N01: Anestésicos 
* N01A Anestésicos xerais 
** N01A A Éteres 
** N01A B Hidrocarburos haloxenados 
** N01A F Barbitúricos, monodrogas 
** N01A G Barbitúricos en combinación con outras drogas 
** N01A H Anéstesicos opiodes 
** N01A X Outros anestésicos xerais 
* N01B Anestésicos locais 
** N01B A Esteres do ácido aminobenzoico 
** N01B B Amidas 
** N01B C Esteres do ácido benzoico 
** N01B X Outros anestésicos locais

## N02: Analxésicos 
## N03: Antiepilépticos 
* N03A Antiepilépticos 
** N03A A Barbitúricos e derivados 
** N03A B Derivados da hidantoína 
** N03A C Derivados da oxazolidina 
** N03A D Derivados da succinimida 
** N03A E Derivados da benzodiazepina 
** N03A F Derivados da carboxamida 
** N03A G Derivados dos ácidos graxos 
** N03A X Outros antiepilépticos

## N04: Antiparkinsonianos 
* N04A Axentes anticolinérxicos 
** N04A A Aminas terciarias 
** N04A B Esteres quimicamente relacionados a antihistamínicos 
** N04A C Esteres de tropina ou derivados da tropina 
* N04B Axentes dopaminérxicos 
** N04B A Dopa e derivados da dopa 
** N04B B Derivados do adamantano 
** N04B C Agonistas dopaminérxicos 
** N04B D Inhibidores da monoaminoxidase tipo B 
** N04B X Outros axentes dopaminérxicos

## N05: Psicolépticos 
## N06: Psicoanalépticos 
## N07: Outras drogas que actúan sobre o sistema nervioso 
* N07A Parasimpaticomiméticos 
** N07A A Inhibidores da acetilcolinesterase 
** N07A B Ésteres da colina 
** N07A X Outros parasimpaticomiméticos 
* N07B Drogas usadas en desórdes adictivos 
** N07B A Drogas usadas contra a dependencia de nicotina 
** N07B B Drogas usadas contra a dependencia de alcol 
** N07B C Drogas usadas contra a dependencia de opioides 
* N07C Preparados contra a vertixe
** N07C A Preparados contra a vertixe
* N07X Outras drogas que actúan sobre o sistema nervioso 
** N07X A Gangliósidos e derivados de gangliósidos 
** N07X X Outras drogas que actúan sobre o sistema nervioso
Excreción

A **excreción** é o proceso biolóxico polo que un animal elimina do seu organismo as substancias tóxicas, adquiridas pola alimentación ou o metabolismo. En organismos unicelulares e animais moi pequenos a excreción é un proceso celular que non require estruturas especializadas. En organismos con células dotadas de parede, como plantas e fungos, os refugallos acostuman incorporarse á composición da parede, quedando así fora do medio fisioloxicamente activo onde importa a súa toxicidade.

As substancias que se deben eliminar son enormemente variadas, pero as máis abondosas son derivados do nitróxeno que se producen por alteración de grupos amino resultantes do catabolismo (degradación) das proteínas. A substancia elixida acostuma ser:

* O **amoníaco**: é excretado por invertebrados acuáticos, peixes óseos e larvas de anfibios. É moi tóxico pero, pola súa gran solubilidade e difusión, a auga circundante dilúeo e arrástrao con rapidez.
* A **urea**: prodúcese no fígado por transformación rápida do amoníaco, resultando ser moito menos tóxico e máis soluble, aínda que se difunde con máis lentitude. Por esas razóns, pode acumularse nos tecidos sen causar danos e excretarse máis concentrada. É o principal refugallo nitroxenado dos peixes cartilaxinosos, anfibios e mamíferos.
* O **ácido úrico**: é característico de animais que ingresan a auga en pouca cantidade. Fórmase a partir do amoníaco e outros derivados nitroxenados. Excrétase en forma de pasta branca ou como sólido, dado a súa mínima toxicidade e baixa solubilidade. É característico de animais adaptados a vivir nun ambiente seco e pór ovos con casca e membrana impermeables á auga, como por exemplo insectos, moluscos pulmonados, réptiles e aves.

Nos mamíferos, por exemplo, os dous procesos excretores esenciais son a formación de ouriños nos riles e a eliminación de dióxido de carbono nos pulmóns. Estes refugallos elimínanse por micción e respiración respectivamente. Tamén a pel e o fígado interveñen na elaboración ou excreción de substancias tóxicas. A pel intervén a través da transpiración, expulsando sal e auga.

Nos artrópodos terrestres os órganos excretores acostuman desembocar ao principio do intestino, co que os produtos de excreción incorpóranse ás feces. Porén, nos mamíferos, como o ser humano, só o fígado verte substancias de excreción ao intestino. Destas, só os derivados do grupo hemo sanguíneo, como a bilirrubina, incorpóranse de maneira significativa ás feces, sendo a maioría reabsorbidas ao torrente sanguíneo e eliminadas finalmente polos riles.

A diferenza dos ouriños, non se expulsa materia de refugallo do torrente sanguíneo e non é parte dun proceso metabólico.

## Véxase tamén 
* Ril.
* Dixestión.
* Respiración.
* Circulación sanguínea.
Ourego

O **ourego** () (***Origanum vulgare***) é unha planta labiada orixinaria de Europa, rexión mediterránea e Asia central e do sur. É unha herba perenne que chega a medir de 20 a 80&nbsp;cm de alto, con follas opostas que miden 2 a 4&nbsp;cm. de longo. As flores son brancas ou purpúreas, nacen en inflorescencias terminais moi ramificadas, están protexidas por folliñas moi pequenas de cor vermella e miden 3–4&nbsp;mm. O seu nome deriva do grego *origanon* (ὀρίγανον), de *oros* (ὄρος), "montaña” + o verbo *ganousthai* (γανοῦσθαι) "deleitarse con".

A planta posúe unhas glándulas pequenas que conteñen a esencia aromática, de cor amarela limón composta por un estearopteno e dous tipos de fenois, un deles o carvacrol. As raíces conteñen estaquiosa e os talos substancias tánicas.
O ourego e unha herba moi importante na cociña, particularmente na zona mediterránea. A parte usada na cociña son as follas, sendo as secas máis aromáticas cas verdes.
 
## Propiedades medicinais 
O ourego destaca polas súas propiedades medicinais, sendo as máis importantes a súa actividade antioxidante, antimicrobiana e, en estudos bastante primarios, antitumoral, tamén é considerada tónica e dixestiva.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Oirigarum verens. Ourego.jpg|*Oirigarum verens*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Ourego bravo (especie de diferente xénero: *Teucrium scorodonia*)
Arsenii Tarkovskii

**Arsenii Aleksandrovich Tarkovskii** (en {{lang-ru|Арсений Александрович Тарковский]]) (25 de xuño, 1907 - 27 de maio, 1989) foi un destacado poeta ruso. Os seus poemas aparecen nos filmes *O Espello* (1975) e *Stalker* (1978) dirixidos ambos polo seu fillo Andrei Tarkovskii, destacado director ruso.

## Biografía 
Tarkovskii naceu en Elisavetgrad nunha familia de narodniks no 24 de xuño de 1907. 
Foi seu pai Aleksander quen inculcou o amor de Arsenii pola poesía, cando con só sete anos o levaba ás tertulias dos simbolistas Sologub, Balmont e Severianin. No 1924 trasladáronse a Moscova, e desde o 1924 ao 1925, escribiu para un diario de traballadores do ferrocarril chamado "Gudok."

Tarkovskii manexou unha sección que debía ter un editorial escrita en verso, iso era supostamente máis doado para os lectores que as ordinarias editoriais en prosa. Cada día, Tarkovskii debía escribir el esas editoriais ou encontrar alguén que o fixera. Convén dicir que a poesía deses editoriais non era usualmente de boa calidade.

Do 1925 ao 1929 estudou nunha Universidade do Estado para ser escritor. Ao mesmo tempo traducía poesía do turco, xeorxiano, armenio e do árabe.

Durante a segunda guerra mundial traballou no periódico da Armada *Boevaia Trevoga* (Alarma de Guerra).

Foi amigo de Marina Tsvetaeva, unha eminente poetisa rusa coetánea, e refírense a el nalgunha ocasión como o "último amor de Marina Tsvetaeva". Tras o suicidio dela en 1941, dedicoulle un ciclo de poemas.
Foi correspondente de guerra na segunda guerra mundial, na que sufriu a amputación dunha perna.

Aínda que compuxo poesía durante toda a súa vida, non publicou nada ata chegar aos cincuenta. A partir desa idade publicou nove libros:
* *Перед снегом* - *Antes da neve* (1962); 
* *Земле земное* - *A Terra para o terrestre* (1966); 
* *Вестник* - *Mensaxeiro* (1969); 
* *Стихотворения* - *Versos* (1974); 
* *Зимний день* - *Día de inverno* (1980); 
* *Избранное* - *Traballos escollidos* (1982);
* *Стихи разных лет* - *Versos de diferentes anos* (1983) - unha compilación dos seus últimos versos;
* *От юности до старости* - *Da xuventude á vellez* (1987)
* *Благословенный Свет* - *A Luz Bendita* (1993 -póstumo).

Viviu sobre todo en Moscova e en Peredelkino e morreu o 27 de maio do 1989 en Moscova. No 1989 foi galardoado co Premio Estatal da URSS.

## Poesía 
Os poemas mais famosos son quizais: 
* *Жизнь, Жизнь (Vida,Vida)*
* *Первые Свидания (Primeiros encontros)*

Estes dous son considerados por algúns críticos como parte das mellores poesías escritas en ruso no século XX.

Tamén son moi coñecidos:
* *С утра я тебя дожидался вчера...*
* *"25 ИЮНЯ 1935*
* *Отнятая у меня, ночами...*
* *Если б, как прежде, я был горделив...*

## Ligazóns externas 
* Biografía e cinco poemas traducidos ao castelán 
* Biografía e traballos de Arsenii Tarkovskii 
* Outra biografía 
* Selección de poesía traducida ao inglés 
* Tradución do poema *Eu soñei este soño e sigo soñando con el*
* ("Только этого мало")
Al-Andalus

miniatura|250px|Al-Andalus e os reinos cristiáns arredor do ano 1000.
[miniatura|[Corán do século XII utilizado en Al-Ándalus.]]

**Al-Andalus** (en árabe: **الأندلس**) foi o nome dado á Península Ibérica polos seus conquistadores islámicos do século VIII, sendo empregado para se referiren á península independentemente do territorio politicamente controlado polas forzas islámicas.

Inicialmente integrado na provincia norteafricana do Imperio Omeia, o Al-Andalus sería un emirato, o Emirato de Córdoba (756 - 929) e posteriormente un califato, o Califato de Códoba independente do poder abbásida (929 - 1031). Coa disolución do califato en 1031, o territorio pulverizouse en varios reinos chamados Taifas.

Coa reconquista dos territorios polos cristiáns, descendentes dos hispanovisigodos, que se refuxiaran nas zonas do norte da Península, nun proceso que ficou designado historicamente por Reconquista, o nome *Al-Andalus* foise adecuando ó cada vez menor territorio baixo ocupación árabe-musulmá, na metade sur da península, aproximadamente a mesma area da antiga provincia romana Bética, cuxas fronteiras foran progresivamente empurradas para o sur, até a toma do Reino de Granada polos Reis Católicos.

## Etimoloxía 
O nome *Al-Andalus* apareceu por primeira vez como designación para a Península Ibérica en 716, nunha moeda bilingüe que foi alí acuñada. Nesa moeda a verba *Span(ia)*, en latín, correspondía a *Al-Andalus*, en árabe.

Segundo Reinhardt Dozy (1820 - 1883), investigador neerlandés do islam, a verba *Al-Andalus* estaría relacionada ó vocábulo *Vandalicia*, nome que el afirmaba ter recibido a Bética romana cando os vándalos alí se asentaran entre 409 e 429 d. C. Esta posición foi compartida por outros estudosos, entre eles Évariste Lévi-Provençal, mais nunca foi posible atopar probas documentais que mostren que a Bética foi algunha vez chamada *Vandalicia*.

O filólogo español Joaquín Vallvé Bermejo, na súa obra *La división territorial de la España musulmana*, afirma que Al-Andalus ten a súa orixe en *Jazirat al-Andalus*, a "illa do Atlántico" ou Atlántida. De acordo con este catedrático, a lenda da Atlántida de Platón foi transmitida para o mundo árabe antes do nacemento do islam no século VII, como revela a poesía preislámica, que xa fai referencia a un *Al-Andalus*.

## Ciencia 
A semellanza do que sucedeu no dominio artístico, os árabes e bérberes que se asentaron na Península Ibérica no século VIII comezaron por recorrer ós saberes legados pola civilización visigoda.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Guerra de Suez

A **Crise de Suez**, tamén coñecida como a **Guerra de Suez** ou a **Guerra de 1956** (en árabe **أزمة السويس - العدوان الثلاثي**; en hebreo **מבצע קדש**), foi unha guerra librada en territorio exipcio en 1956. O conflito situou a Exipto contra Israel, o Reino Unido, e Francia.

Durante a época colonial británica, a Canle de Suez tiña sido importante no Oriente Medio, así como para a penetración en África e no mantemento do control sobre a India. Por esta razón os británicos consideraban importante manter a canle fora do control exipcio. Así, en 1875, Isma'il Pasha, baixo a presión da débeda externa, vendeu a súa franxa da canle ó Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda, e a Convención de Constantinopla (1888) declarou a canle zona neutral baixo protección británica.

O Reino Unido gañou control sobre a canle co Tratado anglo-exipcio de 1936. De todos xeitos, en 1951 Exipto declarou nulo este tratado, e en 1954 o Reino Unido aceptou retiralo.

O Reino Unido obxectou fortemente a nacionalización do líder exipcio Gamal Abdel Nasser da Suez Canal Company o 26 de xullo de 1956. Nesta época, dous terzos do petróleo europeo eran importados a través da canle.

A alianza militar entre o Reino Unido, Francia e Israel era unha lonxeva alianza de conveniencia; as nacións europeas tiñan intereses económicos e comerciais na canle, mentres que Israel quería reabrir a canle para a pesca e para rematar coas incursións dos fedayin apoiados por Exipto e dos golpes relámpago.

Cando a Unión Soviética ameazou con intervir en beneficio de Exipto, o Secretario de estado de Asuntos Exteriores do Canadá Lester B. Pearson temeu unha longa guerra e propuxo un plan para separar as forzas rivais mediante o establecemento de forzas das Nacións Unidas entre elas para actuar como 'escudos humanos'.

## Véxase tamén
Narodnik

**Narodniks** foi o nome dado aos revolucionarios rusos das décadas de 1860 e 1870. Eran membros das elites cultivadas da Rusia, alfabetizadas e procedentes das cidades que idealizaban o regreso á vida no campo, inspirados no Romanticismo e nas ideas de Rousseau. O seu movemento é coñecido como *Narodnichestvo* (ou *Narodismo*). O termo deriva da expresión rusa "Khozhdenie v narod" (Хождение в народ), "Ir co pobo". Os narodniks xurdiron en resposta aos conflitos entre os campesiños e os kulaks. Kulaks era un termo despectivo para designar os campesiños ricos donos de grandes extensións de terras. Os narodniks apoiaban o campesiñado crendo firmemente que estes eran a clase revolucionaria, a única con poder real para derrocar á monarquía. Porén, os Narodniks tamén pensaban que o campesiñado precisaba dunha organización para guialos, crían no heroe romántico que levaría o pobo ao triunfo da revolución.

Este movemento terminou fracasando. Os Narodniks serían confrontados cunha realidade rural moi diferente á que eles pensaban. 
Os Narodniks non eran moi ben recibidos polos campesiños debido á súa procedencia de clase media-alta. De feito moitos deles tiveron que aprender ruso xa que eran criados coa lingua francesa, lingua das clases altas rusas, ou con alemán, tamén tiñan que aprender os costumes e vestir coma eles.

Despois do fracaso do movemento Narodnik, parte destes intelectuais iniciarían outro chamado *Terra e liberdade* (Semlja i Wolja) en 1876. A alfabetización de Rusia, ironicamente, foi unha axuda para a causa dos revolucionarios. Neste contexto foi publicado no 1872, en Rusia, *O Capital*, (*Das Kapital*) de Karl Marx.

## As conclusións: novas estratexias 
Un líder Narodnik, Stepnjak, escribiu en 1876 ao seu amigo Lavrov: "Non conseguimos nin sequera cambiar o pensamento dun entre 600 campesiños, menos aínda dun en 60"... "Todos recoñeceron a necesidade dunha organización... Unha revolución precisa de ser organizada".

Orlando Figes, o historiador inglés, escribe n' *A traxedia dun pobo*:

Segundo Orlando Figes, nos últimos 20 anos do réxime dos Tsares, mais de 17.000 persoas foron matadas ou feridas por terroristas.

Ficheiro:AlexanderIIRussia.jpg| O Tsar Alexandre II gobernou de 1855 a 1881.
Ficheiro:Bakuninfull.jpg| Mikhail Bakunin, revolucionario ruso que exerceu grande influencia nos ideais Narodniks.

## Véxase tamén 
## Outros artigos 
* Revolución Rusa.
* A publicación de "Das Kapital" en Rusia en 1872.
* Mikhail Bakunin.
Lista de medallistas olímpicos galegos

[miniatura|250px|[José Pedro Cea, primeiro galego en gañar unha medalla olímpico de ouro, en representación do Uruguai.]]
Estes son os deportistas galegos que gañaron unha medalla nos Xogos Olímpicos de Verán. Os primeiros medallistas olímpico galegos foron Luis Otero Sánchez e Moncho Gil, que gañaron a medalla de prata coa selección de fútbol de España nos Xogos Olímpicos de 1920 en Anveres.

José Pedro Cea foi o primeiro galego en gañar unha medalla de ouro, a cal conseguiu coa selección de fútbol do Uruguai nos Xogos Olímpicos de 1924 en París. Tamara Echegoyen e Sofía Toro foron as primeiras mulleres galegas en conseguir unha medalla olímpica (e de ouro), na proba de vela Elliott 6m dos Xogos Olímpicos de 2012.

## Medallas por deporte 
;Xogos de Verán

## Lista de medallistas 
## Notas 
### Referencias 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Galegos nos Xogos Olímpicos de 2012
* Galegos nos Xogos Olímpicos de 2016
* Galegos nos Xogos Olímpicos de 2020
Martín Codax (homónimos)

**Martín Codax** pode referirse a:

* o xograr medieval galego **Martín Codax**.
* o grupo de música antiga galego **Martín Códax**.
* a adega **Martín Códax**, localizada en Vilariño, (Cambados).
* o **Premio de poesía Martín Codax** (1992-2000).
* os **Premios Martín Codax da Música**.
* a **Agrupación Martín Codax**, unha asociación cultural de Vigo na Segunda República.
* a revista ***Martín Codax*** editada en Vigo de 1935 a 1941.
* **Martín Codax**, colexio concertado de Vigo.
René Magritte

**René François Ghislain Magritte**, nado en Lessines o 21 de novembro de 1898 e finado en Bruxelas o 15 de agosto de 1967, foi un dos principais artistas surrealistas belgas, xunto con Paul Delvaux.

## Traxectoria 
En 1916, ingresou na *Académie Royale des Beaux-Arts*, en Bruxelas, onde estudou durante dous anos. Foi durante ese período cando coñeceu a Georgette Berger, con quen casou en 1922.

René traballou nunha fábrica de papel de Parede, e foi deseñador de carteis e de publicidade ata 1926, cando un contrato coa *Galerie la Centaure*, na capital belga, fixo da pintura a súa principal actividade. Nese mesmo ano, Magritte produciu a súa primeira pintura surrealista, *Le jockey perdu*, tendo a súa primeira exposición ó ano seguinte.

En 1927 mudou a París, onde comezou a desenvolverse nas actividades do grupo surrealista, volvéndose grande amigo dos poetas André Breton e Paul Éluard e do pintor Marcel Duchamp.

Cando a *Galerie la Centaure* pechou o seu contrato rematou, retornando Magritte a Bruxelas. Alí permaneceu durante a ocupación alemá durante a segunda guerra mundial.

O seu traballo foi exposto en 1936 na cidade de Nova York, Estados Unidos, en dúas exposicións retrospectivas, unha no Museo de Arte Moderna, en 1965, e outra no Metropolitan Museum of Art, en 1992.

Magritte morreu de cancro e foi soterrado no Cemiterio Schaarbeek, na cidade de Bruxelas.

## Obra 
Magritte foi un pintor de imaxes insólitas, as cales deu tratamento rigorosamente realista, empregou procesos ilusionistas, sempre á procura do contraste entre o tratamento realista dos obxectos e a atmosfera irreal dos conxuntos.

As súas obras son metáforas que se presentan como representacións realistas, a través da xustaposición de obxectos comúns e símbolos recorrentes na súa obra, tales como o torso feminino, o chapeu coco, o castelo, a rocha e a xanela, entre outros, dun xeito imposíbel de ser atopado na vida real.

## Obras principais 
* ''Le fils de l'homme* 
**The use of the Words I*
* *La trahison des images*
* *Ceci n´est pas une pomme''

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina Oficial da Fundación Magritte  
* René Magritte 
*Obras de René Magritte en Europeana
Brie (rexión)

A **Brie** e unha rexión natural de Francia, ao redor de París, situada o leste da Bacía parisiense. Ríos importantes son o Marne e o Sena.
Pergamiño Sharrer

O **Pergamiño Sharrer** é un fragmento de pergamiño copiado a finais do século XIII ou comezos do XIV, que contén sete cantigas de amor compostas polo rei de Portugal, don Dinís. Consérvase en Lisboa, no Arquivo Nacional da Torre do Tombo, Fragmentos, caixa 20, n. 2 (Casa Forte).

## Historia 
O fragmento foi descuberto o 2 de xullo de 1990 por Harvey Leo Sharrer, profesor da Universidade de California, Santa Barbara, no Arquivo Nacional da Torre do Tombo, en Lisboa. O pergamiño formaba parte da encadernación dun libro de rexistros notariais do século XVI.

Constitúe, xunto co Pergamiño Vindel, un dos dous únicos documentos achados de cantigas galaico-portuguesas con notación musical e o único deste tipo con cantigas de amor. É ademais, a fonte manuscrita portuguesa máis antiga de música profana en lingua vernácula que se conservou.

## Descrición 
O seu tamaño é de 45,6 x 26,8&nbsp;cm e está escrito polas dúas caras a tres columnas. O texto está manuscrito en letra gótica redonda e cursiva, e a música, en notación pre-franconiana con algúns trazos propios ibéricos. Cando se descubriu, o seu estado de conservación era bastante peor que o do Pergamiño Vindel, e non estaba completa a música de ningunha das sete cantigas que contén. En 1993 foi sometido a un proceso de restauración no cal se perdeu a maior parte da notación musical, que nos é coñecida só polas fotografías feitas denantes da restauración.

Pénsase que podería ser un fragmento pertencente ao cancioneiro "Livro das Trovas de Dom Dinis", que como o seu nome indica, contiña composicións musicais da autoría do rei don Dinís e foi copiado no *scriptorium* real.

## A música 
Musicalmente, as cantigas de amor do Pergamiño Sharrer son bastante diferentes ás cantigas de amigo de Martín Codax achadas no Pergamiño Vindel. Conteñen gran cantidade de melismas, cunha media de tres notas por sílaba e unha maior amplitude que as cantigas do Pergamiño Vindel, cun rango próximo á oitava.

A cantigas de amor que contén o pergamiño son as seguintes:
* "Pois que vos Deus amigo quer guisar".
* "A tal estado m'adusse senhor".
* "O que vos nunca cuidei a dizer".
* "Que mui gran prazer que eu ei senhor".
* "Senhor fremosa non poss'eu osmar".
* "Non sei como me salv'a mia senhor".
* "Quix bem amigos e quer'e quereei".

## Discografía 
* *Cantigas from the Court of Dom Dinis* (1994). Devotional, satirical & courtly medieval love songs. Theatre of Voices. Paul Hillier. Harmonia mundi HMU 90 7129. 
* *Cantigas de amor e de amigo* (2004). Paula Ceremuzynska, Zofia Dowgiallo. Clave Records 3015.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
Lista de bandeiras de Austria

Esta é unha lista de bandeiras utilizadas en Austria. Para máis información sobor a bandeira nacional, vexa o artigo Bandeira de Austria.

## Bandeira Nacional
## Bandeiras dos *Bundersländer*
## Estandartes
## Bandeiras Históricas
## Véxase tamén
* Lista de escudos de armas de Austria
Economía de Brunei

A **economía de Brunei** baséase fundamentalmente na explotación dos seus recursos mineiros, xacementos de petróleo, gas natural e carbón. Tamén a explotación forestal e a pesca. A súa agricultura é de tipo tropical con cultivo de arroz, cocos e caucho.
Lista de bandeiras de Barbados

Esta é unha lista das bandeiras utilizadas en Barbados. Para máis información sobre a bandeira nacional, vexa Bandeira de Barbados.

## Bandeira nacional
## Bandeiras reais e vicerreais
## Militares
## Histórica