open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kevin Roche

**Kevin Roche**, nado o 14 de xuño de 1922, é un arquitecto norteamericano de orixe irlandesa.

## Traxectoria 
Naceu en Dublín, aínda que se criou nunha poboación pequena do condado de Cork. Estudou arquitectura na Universidade de Dublín. Cando rematou a carreira, traballou durante tres anos nun despacho de arquitectos, no que colaborou no deseño dos exteriores dun importante proxecto. En 1948 abandonou Dublín e, tras un curto período no que traballou con outros arquitectos, emigrou aos Estados Unidos para estudar con Mies van der Rohe.Rematada esta época de nova formación, permaneceu na América e conseguiu un emprego no despacho de Eero Saarinen. Aos cinco anos converteuse en socio principal de Saarinen e cando este faleceu no 1961, continuou o seu labor, asociándose cun enxeñeiro de estruturas, John Dinkeloo. Xunto con el terminou proxectos tan significativos de Saarinen como a terminal da TWA no aeroporto Kennedy de Nova York ou o arco de St. Louis.

Residente definitivo nos Estados Unidos, Roche adquiriu a nacionalidade norteamericana. Roche deseñou varios edificios que foron catalogados como monumentos nacionais nos Estados Unidos. O seu despacho foi durante algún tempo o preferido polas grandes compañías para deseñar os seus edificios corporativos. Recibiu encargos de todo o mundo para realizar estes edificios. No 1982 Roche gañou o Premio Pritzker de arquitectura, o máximo galardón neste eido, comparábel ao premio Nobel. Só no período de 1962 a 1982 Roche deseñou máis de 50 proxectos.

Está considerado como un dos arquitectos máis creativos no deseño de edificios acristalados. As súas obras son imaxinativas e innovadoras, sen que por iso incorporen elementos innecesarios.

## Principais proxectos 
* Fábrica de Cummins Engine (Columbus, Indiana)
* Edificio corporativo Deere and Co. (Moline, Illinois)
* Edificio corporativo General Foods (Rye, Nova York)
* Ampliación do Museo Metropolitano (Nova York)
* Museo de Oakland (California)
* Edificio da Fundación Ford (Nova York)
* Edificio *Nations Bank Plaza* (Atlanta)
* Sede corporativa de Bouyges (París) 
* Hotel Plaza das Nacións Unidas (Nova York)
* *Power Center for the Performing Arts*, Universidade de Míchigan (Chicago)
* Facultade de Belas Artes, Universidade de Massachusetts (Amherst, Boston)
* Banco *Irwin Union and Trust Company Addition* 
* Edificio *College Life Insurance* (Indianápolis)
* Edificio *Knights of Columbus* (New Haven, Connecticut)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía e proxectos
One Tree Hill (volcán)

miniatura|300 px|One Tree Hill.

**One Tree Hill** é un monte volcánico de 182 metros situado en Auckland, Nova Zelandia. Deu nome ó suburbio da cidade que medrou arredor da súa aba, o volcán coñécese en maorí como **Maungakiekie**. O lugar e os seus arredores eran o lugar de residencia da tribo dos Wai ou Hua polo menos desde o 1700. No cumio encóntrase a tumba de John Logan Campbell culminada por un obelisco. Xa non está a totara (árbore sagrada maorí) que un colono inglés queimou en 1852 nin as árbores que se plantaron para substituílo.
A Static Lullaby

**A Static Lullaby** foi unha banda de música rock estadounidense formada en Chino Hills (California) no 2001. O grupo separouse no ano 2012 e reuniuse brevemente en 2015.

## Biografía 
A Static Lullaby xurdiu de xeito casual despois dunha *jam session* nun instituto onde os membros de distintas bandas xuntáronse nun único grupo. Formada en 2001, a banda comezou a súa traxectoria co vocalista Joe Brown, o baixista Phil Pirrone, o batería Brett Dinovo e os guitarristas Dan Arnold e Nathan Lindeman. O seu primeiro concerto foi dúas semanas despois da súa formación e aos poucos foise facendo un oco no circuíto local.

En setembro de 2001 a banda gravou a súa primeira canción en casa, titulada "Withered". Eles gravárona en CDs e editárona como unha demo. Venderon esta demo durante os anos 2001 e 2002 e fixeron unha xira pola costa oeste dos Estados Unidos ata que decidiron editar 3 temas desa primeira sesión de gravación xunto cun cuarto doutra. A banda conseguiu vender 6&nbsp;000 copias.

En 2002 fixeron unha xira e chamaron a atención de moitos selos. Finalmente A Static Lullaby decidiu asinar un contrato coa Ferret Records, e despois diso comezou a traballar no seu primeiro disco ''...And Don't Forget To Breathe*. A banda pasou 18 meses na estrada para presentar o seu traballo, durante os cales tocou ao lado de grupos como AFI, My Chemical Romance e Brand New. Despois da extensa xira asinaron con Columbia Records e gravaron o seu segundo traballo, *Faso Latido*. Entre a crítica houbo opinións divididas e foron despedidos de Columbia. Nesa época, o baixista e vocalista Phil Pirrone sufriu un serio accidente de tráfico, polo que tivo que deixar a banda. Pirrone creou o seu propio selo discográfico, Longhair Illuminati, e formou a banda Casket Salesmen co guitarrista Nathan Lindeman.

## Membros 
### Membros actuais 
* Joe Brown: voz
* Dan Arnold: guitarra e voz
* John Death: guitarra e voz
* Dane Poppin: baixo e voz
* Jarrod Alexander: batería
### Antigos membros 
* Phil Pirrone: baixo e voz
* Nate Lindeman: guitarra
* Brett Dinovo: batería
* Kia Eshghi: guitarra

## Discografía 
### Álbums de estudio 
* *...And Don't Forget To Breathe* - 2003
* *Faso Latido* - 2005
* *A Static Lullaby* - 2006

### EPs 
* *Withered'' - 2002

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* A Static Lullaby en MySpace
Xfce

**Xfce** (pronunciado como letras individuais) é un contorno de escritorio para Unix e outros sistemas operativos baseadas nela como Linux, Solaris ou BSD. Está configurado para utilizarse co rato e os ficheiros de configuración normalmente están ocultos para o usuario normal.

Xfce pretende ser rápido e lixeiro, atractivo  desde o punto de vista visual e fácil de usar.  Xfce encarna a filosofía tradicional de Unix de modularidade e reutilización.  Consiste en partes empaquetadas por separado, que xuntas fornecen todas as funcións do contorno de escritorio, pero poden ser seleccionadas en subconxuntos para adaptarse ás necesidades e preferencias do usuario.  Outra das prioridades de Xfce é a adhesión a estándares, especialmente os definidos en freedesktop.org.

Do mesmo xeito que GNOME, Xfce baséase no kit de ferramentas GTK, pero non é unha copia («fork») de GNOME.  Emprega o xestor de xanelas Xfwm. A súa configuración pode facerse integramente co rato, tendo ademais ficheiros de configuración avanzada agochados ao usuario xeral. Xfce non fornece animacións de escritorio, aínda que o Xfwm ten compatibilidade para elas.

Desde febreiro de 2019 a web de Xfce, está dispoñible en galego.

## Distribucións 
Distribucións que inclúen Xfce como contorno principal:

* Xfld (descontinuada)
* Archie (descontinuada)
* College Linux (descontinuada)
* DreamLinux (descontinuada)
* FreeSBIE (descontinuada)
* Kate OS (descontinuada)
* Morphix (descontinuada)
* MX Linux
* Slackware
* Slax (no pasado)
* Vector Linux
* Whoppix (descontinuada)
* Xubuntu
* Zenwalk

Outras inclúen Xfce como contorno opcional
* Debian 
* Fedora
* openSUSE
Rosa (cor)

:*Para outros usos deste termo, vexa o artigo Rosa*

O **rosa** é a cor que se obtén da mestura do vermello e o branco. O termo inventouse no século XVII para describir as plantas do xénero *Dianthus*

## Galería 

Ficheiro:Rosa chinensis.jpg
Ficheiro:Two andeanflamingo june2003 arp.jpg
Ficheiro:Museo de La Plata - Fluorita (4).jpg
Ficheiro:Digitalis purpurea-A Coruña.jpg|Estraloques na Coruña
Ficheiro:Landsvin-gris.JPG
Ficheiro:Casa Rosada-ART.JPG
Ficheiro:Balloons-KayEss-1.jpeg
Ficheiro:AufDemZugefrorenenWannsee29Jan2006-CIMG3425.JPG
Laertes

**Laertes** (Λαερτης) é, na mitoloxía grega, rei de Ítaca, fillo de Arcisio e Calcomedusa.

É famoso porque se considera nas obras de Homero como pai de Odiseo e Ctímene. Porén, tamén hai outras versións nas que Odiseo tería nacido da unión de Anticlea con Sísifo. Na Odisea aparece Laertes nun segundo plano, retirado e triste até a volta do seu fillo. Rexuvenecido entón o ancián monarca por Atenea, axuda ao seu fillo no preito de sangue xurdido contra os familiares dos pretendentes mortos. Pseudo-Apolodoro inclúeo no catálogo dos Argonautas.
Jaime Pita

**Jaime Alberto Pita Varela**, nado en Betanzos o 13 de xuño de 1944, é un político galego do Partido Popular, e foi vicepresidente segundo do Parlamento de Galicia no último mandato do fraguismo.

## Traxectoria 
É neto de Claudino Pita Pandelo, o construtor orixinal do famoso globo de Betanzos. Estudou Técnicas Directivas nas universidades de Santiago de Compostela e de Navarra, accedendo por oposición á praza de profesor de bacharelato.

En 1983 presentouse como candidato á alcaldía de Betanzos por Alianza Popular. A pesar da derrota, obtivo o cargo de concelleiro, que revalidaría nos anos 1987, 1991 e 1995 (nas dúas últimas ocasións xa baixo as siglas do Partido Popular). Igualmente, e dende 1991, compaxinou este labor co de deputado no Parlamento de Galicia, do que fixo parte dende a III lexislatura, e no que foi voceiro do Partido Popular nas lexislaturas V e VI. De marcado conservadorismo, cómpre salientar deste período as súas rifas verbais coa oposición, especialmente con Xosé Manuel Beiras, voceiro do Bloque Nacionalista Galego.

En 1999 foi nomeado conselleiro da Presidencia e de Administracións Públicas, no terceiro goberno de Manuel Fraga, razón pola que dimitiu como concelleiro de Betanzos. Mantivo o cargo no seguinte goberno da Xunta ata o ano 2005.

## Notas
Antolín Sánchez Presedo

**Antolín Luís Mariano Sánchez Presedo**, coñecido como **Antolín Sánchez Presedo**, nado en Betanzos o 5 de abril de 1955, é un político galego membro do PSOE, e exdeputado no Parlamento Europeo.

## Traxectoria 
### Formación 
É licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela, e mestrado en Dereito da Unión Europea pola Universidade Carlos III de Madrid.

### Finais dos setenta e década dos oitenta 
Deputado no Parlamento de Galicia dende a I ata a IV lexislatura (1981-1997), e concelleiro da súa cidade natal dende 1979 ata que, en 1983, obtén a alcaldía de Betanzos ó gañar as eleccións municipais por maioría absoluta. En 1985 é nomeado Secretario Xeral do PSdeG-PSOE en substitución de Paco Vázquez, motivo polo que deixa a alcaldía betanceira co fin de prepara-las eleccións autonómicas que se celebrarían en novembro dese ano.

A pesar de perde-las citadas eleccións, en 1987, e debido á moción de censura presentada contra o goberno de Xerardo Fernández Albor (que triunfaría grazas ó voto do tránsfuga Xosé Luís Barreiro), o PSdeG-PSOE acada o poder, formando un goberno tripartito coa Coalición Galega e o Partido Nacionalista Galego. Sánchez Presedo sería nomeado Conselleiro de Ordenación do Territorio e Obras Públicas dese goberno, mantendo o cargo ata a vitoria do Partido Popular nas eleccións autonómicas de 1989.

### Candidatura á presidencia da Xunta 
En 1993 foi candidato á presidencia da Xunta de Galicia polo PSdeG-PSOE. A contundente derrota electoral precipitou a súa saída coma Secretario Xeral do partido, situación que aproveitaría para estudar o citado máster e dedicarse posteriormente ó exercicio da avogacía.

### Parlamento Europeo 
En 2004 regresou á política e foi elixido deputado no Parlamento Europeo, cargo que ostentou até as eleccións de 2014.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Betanzos

### Ligazóns externas 
* Ficha de eurodiputado de Antolín Sánchez Presedo (en castelán)
Manuel Lagares Pérez

**Manuel Lagares Pérez**, nado en Betanzos o 29 de agosto de 1947, é un político galego membro do PSdeG e anterior alcalde de Betanzos.

## Traxectoria 
Fillo de Manuel Lagares García e neto de Antonio Lagares Gómez. É profesor de ensino secundario, especializado en matemáticas e en ciencias naturais a través do Instituto de Ciencias da Educación e da Universidade Nacional de Educación a Distancia (UNED).
[miniatura|Placa no [Museo das Mariñas.]]
En 1983 presentouse na lista do PSdeG-PSOE para o Concello de Betanzos, que encabezaba Antolín Sánchez Presedo. A vitoria electoral, por maioría absoluta, derivou no seu nomeamento coma primeiro tenente de alcalde da corporación municipal, para posteriormente acadar o cargo de alcalde trala dimisión de Sánchez Presedo en 1985.

Presentaríase ás eleccións municipais, xa coma cabeza de lista, nos anos 1987, 1991, 1995, 1999 e 2003, sendo reelixido en todos eles por maioría absoluta agás no 2003, no que tivo que formar goberno en coalición co Bloque Nacionalista Galego. En 2007 segue a perder votos, e ten que abandonar o posto de alcalde logo dun pacto entre o Partido Popular e Cidadáns por Betanzos. En novembro dese ano renuncia á súa acta de concelleiro e retírase da vida política, sendo substituído á fronte da portavocía socialista por Ramón García Vázquez.

Foi presidente da Federación de Concellos Galegos ata a súa fusión coa FEGAMP en 1996, sendo dende entón ata 2007 o seu vicepresidente primeiro. Tamén foi vogal na Federación Española de Municipios e Provincias.

## Vida persoal 
Casou con María Luz Luces Vázquez e é pai de José, María e Javier Lagares Luces.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Betanzos

### Ligazóns externas 
*Ficha en galegos.info
Fluxbox

**Fluxbox** é un xestor de xanelas para X Windows System en Unix baseado en Blackbox 0.61.1. É lixeiro e altamente persoalizable, con suporte mínimo para iconas, gráficos e con capacidades básicas de estilo para a interface, en definitiva veloz e simple. A configuración xestionase enteiramente en arquivos de texto (por defecto no directorio ~/.fluxbox), aínda que tamén é posible usar FluxConf.
Incitatus

**Incitatus** foi o cabalo favorito do emperador romano Calígula, cabalo de carreiras de orixe hispana. Vivía nunha corte de mármore con presebe de marfil ata que Calígula mandou construír unha vila para o seu uso exclusivo, con 18 serventes para o seu coidado. Durmía con mantas purpúreas e levaba colares de pedras preciosas. Cóntanos Suetonio que o emperador puxérao na lista de senadores e queríao nomear cónsul.

Incitatus participaba nas competicións celebradas en Roma, e a noite antes de cada competición Calígula durmía con el e decretaba silencio xeral en toda a cidade. Quen non cumprise podía ser condenado a morte.
Ghawar

dereita|miniatura|Mapa do tamaño, forma e localización  aproximada do campo petrolífero de Ghawar.
**Ghawar** é un campo petrolífero de Arabia Saudita, na Provincia Oriental, a 100&nbsp;km da cidade de Dhahran. É o maior campo petrolífero convencional do mundo, cunha extensión de 280&nbsp;km por 30&nbsp;km. A produción lévaa a compañía estatal Saudi Aramco e estímase a súa produción en 5 millóns de barrís ó día (6.25% da produción mundial)
Gråkallbanen

miniatura
**Gråkallbanen** é unha liña de tranvía de Trondheim (Noruega), a máis setentrional do mundo. Construída en 1924, ten 8.8&nbsp;km, de vía estreita, e é propiedade dunha compañía privada, a AS Gråkallbanen. Vai de St. Olavsgate cara a Bymarka, unha área de lecer da cidade.
Bioquímica celular

A **bioquímica celular** é unha área da bioloxía, onde prima o estudo da célula, é dicir, o comportamento interno, por exemplo, os orgánulos e os sinais de comunicación intracelular, e o seu comportamento externo, como sinais extracelulares e intercelulares (a outras células), así como tamén a súa contorna (matriz extracelular, MEC; ou, en inglés: ECM), o cal xoga un papel moi importante no seu funcionamento e comportamento.
José Manuel Romay Beccaría

**José Manuel Romay Beccaría**, nado en Betanzos o 18 de xaneiro de 1934, é un político e xurista galego, foi ministro de Sanidade e Consumo e presidiu o Consello de Estado de 2003 a 2004 e de 2012 a 2018.

## Traxectoria 
### Formación 
Fillo de Emilio Romay Montoto. En 1956 licénciase en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela, obtendo o Premio Extraordinario de fin de carreira. Tras impartir clases de Dereito Administrativo durante un ano nesa universidade, viaxa a Madrid para preparar as oposicións de Letrado do Consello de Estado, obtendo a praza en 1959.

### Na ditadura 
En 1963 é nomeado, baixo a ditadura do Xeneral Franco, Secretario Xeral de Sanidade, cargo no que permanece ata 1966. Retoma a súa praza como letrado, ata asumir en 1973 a dirección do *Instituto de Estudios de Administración Local*. Permaneceu poucos meses nese cargo, pois en 1974 foi nomeado Subsecretario de Presidencia, e en 1975 Subsecretario de Gobernación.

### En democracia 
Xa en democracia, regresa a Galicia en 1982 para ocupar a vicepresidencia do primeiro goberno da Xunta de Galicia. Ese mesmo ano é elixido deputado pola provincia da Coruña, nas listas de Alianza Popular, escano que mantería ata 1989. Entrementres, en 1987 accede á presidencia da Deputación da Coruña, cargo onde permanecerá ata 1989, cando foi deposto por unha moción de censura. En 1990 foi nomeado Conselleiro de Agricultura, Gandería e Política Forestal do goberno galego. Ó ano seguinte asumiu a Consellería de Sanidade, permanecendo no cargo ata 1996.

Coincidindo coa vitoria electoral do Partido Popular nas eleccións xerais dese ano foi nomeado Ministro de Sanidade e Consumo. Ostentou a carteira ministerial ata 2000, coincidindo coas eleccións xerais nas que o PP obtivo a maioría absoluta, retornando ao Congreso e pasando a presidir a Comisión de Xustiza e Interior.

En 2003 foi nomeado presidente do Consello de Estado de España, cargo no que permaneceu ata a vitoria electoral do PSOE nas eleccións xerais de 2004. Na actualidade é presidente de honra do Partido Popular da provincia da Coruña.

Logo das Xerais de 2011, que coinciden coa vitoria do Partido Popular de Mariano Rajoy, é designado polo Parlamento de Galicia senador en representación da comunidade autónoma, e meses despois, en marzo de 2012, é elixido de novo como presidente do Consello de Estado, posto que ocupou ata 2018, cando foi substituído por María Teresa Fernández de la Vega.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de senadores galegos desde a Transición
### Ligazóns externas 
* Biografía de José Manuel Romay Beccaría no sitio web do Congreso dos Deputados
Farmacoloxía

A **farmacoloxía** é unha área da química farmacéutica que estuda como afectan certas substancias químicas ó funcionamento celular no organismo.
## Ramas da farmacoloxía 
*Farmacocinética: o estudo dos procesos físico-químicos que sofre un fármaco cando se administra ou incorpora a un organismo. Estes procesos serían liberación, absorción, distribución, metabolización e eliminación.
*Farmacodinámica: ciencia que estuda o mecanismo de acción dos fármacos, é dicir estuda como os procesos bioquímicos e fisiolóxicos dentro do organismo ven afectados pola presenza do fármaco.
*Biofarmacia: o estudo da biodisponibilidade dos fármacos.
*Farmacognosia: estudo de plantas medicinais e drogas que delas derívanse.
*Química farmacéutica: estuda os fármacos desde o punto de vista químico, o que comprende o descubrimento, o deseño, a identificación e preparación de compostos biolóxicamente activos, a interpretación do seu modo de interacción a nivel molecular, a construción da súa relación estrutura-actividade e o estudo do seu metabolismo.
*Farmacia galénica ou Farmacotecnia: rama encomendada á formulación de fármacos como medicamentos.
*Posoloxía: o estudo da dosificación dos fármacos.
*Toxicoloxía: o estudo dos efectos nocivos ou tóxicos dos fármacos.
*Farmacoloxía clínica: avalía a eficacia e a seguridade da terapéutica por fármacos.
*Farmacovixilancia: é unha disciplina que permite a vixilancia despois da comercialización dos medicamentos a fin de detectar, previr e notificar reaccións adversas en grupos de pacientes. 
*Cronofarmacoloxía: O estudo da correcta administración de medicamentos conforme ao ciclo circadiano do ser humano, isto co fin de maximizar a eficacia e diminuír os efectos colaterais.[miniatura|[Facultade de Farmacia de Santiago de Compostela da Universidade de Santiago de Compostela.|centro]]
Laico

Un **laico** (do grego *λαϊκός*, 'pobo', facendo referencia ó pobo de Deus), **segrar** ou **leigo** é unha persoa que está bautizada na relixión católica pero que non forma parte da súa comunidade como organización; isto é, que non recibiu o sacramento da orde sacerdotal.

Aínda que a Igrexa católica emprega a palabra *laico* como un termo propio, esta palabra tamén se emprega noutras relixións. No budismo ten un significado parecido ó católico; nesta relixión un laico é unha persoa que non necesita do clero nin do templo para exercer a súa relixión.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Estado laico
* Relixioso
* Laicismo
Laicismo

O **laicismo** é a estratexia ou posta en práctica que se fai desde o poder ou desde partes influentes da sociedade para recortar o poder relixioso sobre a sociedade; así como constituír o Estado laico.

Os primeiros movementos de laicismo tiveron lugar no Renacemento, e se desenvolveron moito despois, no século XVIII en Europa. Contaron coa oposición da Igrexa: a encíclica *Quanta Cura*, de Pío IX; e o Concilio Vaticano Primeiro amósanse contrarios ó laicismo.

## En Galicia 
O goberno de Santiago de Compostela tiña en 2015 un compromiso laicista.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Laico

### Ligazóns externas 
*Galicia Laica
Firelord

***Firelord*** é un videoxogo desenvolvido por Hewson Consultants para Commodore 64 e ZX Spectrum en 1986.
Estamos na Idade Media na terra de Torot gobernada por unha raíña maleva. Para rematar con esta tiranía Sir Galaheart, o cuarto cabaleiro da mesa triangular, a petición do rei deposto. Galaheart sabedor do temor da raíña ó avellentamento e da súa busca da apócema da eterna xuventude decide armarse e buscar información sobre quen ten cada un dos compoñentes da apócema e trocarllo polo obxecto da súa elección. Unha vez que teña todos os compoñentes deberá ir á raíña que a cambio lle dará a Pedra do Lume que ela obtivera do dragón, Galaheart terá que lla devolver.
The Sacred Armour of Antiriad

***The Sacred Armour of Antiriad*** é un videoxogo desenvolvido por Palace Software para Amstrad CPC, Commodore 64 e ZX Spectrum en 1986.
Nun tempo pasado os humanos destruíron a súa civilización con armas atómicas no decurso dunha das súas numerosas guerras, os que sobreviviron formaron tribos como en tempos aínda anteriores á era atómica. Entón chegaron os Amos en centos de naves espaciais, escravizaron os humanos para traballaren nas minas, realizando expedicións para substituíren ós que morrían polas duras condicións. O consello de anciáns na crenza dunha lenda que se transmitía de xeración en xeración e que falaba dunha armadura, a Armadura Secreta de Antiriad que posuía enormes poderes. Os seus compoñentes estaban esparexidos na aba dunha montaña onde habitaban os Amos e que era territorio prohibido para os humanos mesmo antes da chegada dos extraterrestres, xa que o grao de radioactividade era moi elevado para sobrevivir moito tempo e estaba poboado por seres froito das mutacións. Thol é o encargado polo Consello de Anciáns de partir para recupera-la armadura.
Emily Brontë

miniatura|dereita|Retrato pintado polo seu irmán Branwell
**Emily Brontë**, nada en Thornton (West Yorkshire) o 30 de xullo de 1818 e finada en Haworth (Yorkshire) o 19 de decembro de 1848, foi unha escritora inglesa. A súa obra máis importante foi a novela *Cumes Torboentos* (*Wuthering Heights*), publicada en 1847 e considerada un clásico da literatura inglesa.

## Traxectoria 
Emily foi a quinta de seis irmáns (un rapaz e cinco mulleres, entre elas Charlotte e Anne). En 1820 a familia trasladouse a Haworth, onde o seu pai foi nomeado párroco da Igrexa anglicana. A súa nai morreu o 21 de setembro de 1821, e en agosto de 1824 Charlotte e Emily foron enviadas canda as súas irmás máis vellas, Mary e Elizabeth, ao colexio de Clergy Daughters, en Cowan Bridge (Lancashire), onde caeron enfermas de tuberculose. Mary e Elizabeth volveron enfermas a Haworth e morreron en 1825, polo cal a familia sacou a Charlotte e Emily do internado. Neste colexio inspirouse Charlotte Brontë para describir o sinistro centro Lowood que aparece na novela *Jane Eyre*.

En 1838 Emily comezou a traballar como gobernanta en Law Hill, preto de Halifax. Máis tarde, de novo canda á súa irmá Charlotte, foi a un colexio privado en Bruxelas, até que regresou a Inglaterra trala morte da súa tía. Emily quedou a partir de entón como administradora da casa familiar.

En 1846 Charlotte descubriu por casualidade as poesías que escribía a súa irmá Emily. Xunto a Anne, as tres irmás Brontë decidiron publicar un libro de poesía conxunto. Para evitar os prexuízos sobre as mulleres escritoras, as tres utilizaron pseudónimos masculinos (Currer, Ellis e Acton Bell). As poesías de Emily son as de máis calidade. As de Anne, aínda que non de tan alto nivel, son tamén superiores ás de Charlotte, cuxo talento era esencialmente novelesco. Vendéronse só dous exemplares do libro, que pasou inadvertido; porén, as irmás non se desanimaron e decidiron escribir unha novela cada unha.

En 1846 publicouse *Cumes Torboentos*, un clásico da literatura inglesa a pesar de que inicialmente, debido á súa innovadora estrutura, desconcertou á crítica. A obra foi levada varias veces ao cinema, se ben a adaptación máis valorada é a dirixida en 1939 por William Wyler, con Laurence Olivier, Merle Oberon e David Niven como actores principais. En 1953 Luis Buñuel fixo unha adaptación máis fiel.

Emily, de saúde fraxil, morreu de tuberculose logo de coller un arresfriado en setembro no funeral do seu irmán. Foi soterrada na igrexa de San Miguel de Todos os Santos en Haworth.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Familia Brontë
### Ligazóns externas 
* As obras de Emily Brontë no Proxecto Gutenberg
Green Beret

***Green Beret*** (coñecido nos Estados Unidos como '''Rush'n Attack''') é un videoxogo desenvolvido por Konami para Amstrad CPC, Atari 8 bit, Commodore 64, DOS, MSX, ZX Spectrum e NES en 1985.

En plena guerra fría un boina verde recibe a orde de infiltrarse na principal base de mísiles inimiga para liberar os prisioneiros retidos alí. Pero terá que partir con só un coitelo de asalto, difícil misión. (En NES a súa misión era destruír unha unha arma secreta inimiga)
Commando

***Commando*** é un videoxogo desenvolvido por Capcom para Commodore 64, Amstrad CPC, ZX Spectrum, Intellivision, Atari, Amiga, Nintendo Entertainment System, Acorn Electron, BBC Micro e PC. Xogo de guerra de vista aérea influíu en xogos posteriores como Green Beret ou Ikari Warriors
Un helicóptero lanza a Super Joe no medio da xungla e ten como misión matar tantos inimigos como lle sexa posible.
Infiltrator

**Infiltrator** é un videoxogo desenvolvido por Chris Gray Enterprises e publicado por U.S. Gold e Mindscape para Atari 8-bit family, Apple II, DOS, Commodore 64, Nintendo Entertainment System e ZX Spectrum en 1986.

Tes para ti un helicóptero Super Gizmo 8 coa última tecnoloxía militar para realizar unha perigosa misión: chegar á base inimiga para fotografar os documentos e plans de guerra secretos dun líder tolo que ameazaba a paz mundial. Para iso tes que evitar que se sobrequente o aparato e superar os 200 pés de altura para non ser localizado polos radares inimigos.
Sorcery

**Sorcery** é un videoxogo desenvolvido por Virgin Games para Amstrad CPC, Commodore 64, MSX e Amiga.
O nigromante raptou ós feiticeiros que estaban celebrando a súa xuntanza anual, agora permanecen nos alxubes do seu dominio. Tan só un dos feiticeiros conseguiu escapar e decidido a liberar o resto dos seus compañeiros.
Sacramento (relixión)

Un **sacramento** é, na relixión cristiá, un sinal da graza de Deus instituído por Xesucristo, que obra nas almas santificándoas, e tamén se denomina así a cerimonia relixiosa en que se administra, na cal os fieis proxectan a súa forma de participar na comunidade.

## Catolicismo 
Hai un total de sete sacramentos establecidos polos dogmas da Igrexa católica, que son proporcionados ós fieis en celebracións litúrxicas especiais:

* Bautismo
* Confirmación
* Eucaristía
* Penitencia
* Orde sacerdotal
* Matrimonio
* Unción de enfermos
Saurischia

**Saurischia** é a orde dos dinosauros que posúen a pelve semellante á dos réptiles actuais, o que distingue esta orde da Ornithischia. O grupo está dividido en dúas subordes que corresponden *grosso modo* cos grandes herbívoros (Sauropodomorpha) e cos carnívoros bípedes (Theropoda)
Two pence blue

[miniatura|*Two pence blue*, [Reino Unido, 1841.]]
**Two pence blue** (dous peniques azul) é o nome polo que se coñece o segundo selo postal británico. Do mesmo formato e deseño que o Penny Black, ó igual que este tiña que ter validez postal desde o 6 de maio de 1840 pero o certo é que o primeiro cuño postal coñecido data do 8 de maio.

En 1841 modificóuselle a cor azul do selo e o deseño para incluír liñas brancas arriba e abaixo do retrato da raíña Vitoria para facer que os traballadores de correos que traballaban con pouca luz o puidesen distinguir máis doadamente do Penny Black.

En 1858 emitiuse un selo similar con letras nos catro recantos no canto dos dous recantos de abaixo da versión orixinal.

O papel dos selos levou diferentes filigranas, a primeira emisión levaba unha coroa máis tarde tamén se usaron rosas, áncoras ou estrelas.
Aves (homónimos)

O termo **aves** pode referirse a:
*Aves, un grupo taxonómico de animais vertebrados de sangue quente.
*Aves, unha freguesía no concello de Santo Tirso, en Portugal.
*Vila das Aves, unha vila localizada na freguesía citada acima.
*Desportivo das Aves, un club de fútbol portugués.

### Outros artigos 
* Ave
Bautismo

O **bautismo** é un rito polo cal unha persoa se inicia nunha relixión.

## Relixión católica 
[miniatura|Fresco dos comezos da época cristiá da catacumba dos Santos Marcelino e Pedro, [Vía Labicana, Roma.|esquerda|286x286px]]No catolicismo, o bautismo é o sacramento de iniciación na relixión, volvéndose os individuos que son bautizados membros da comunidade católica. Este sacramento adoita ser dado a nenos acabados de nacer, pero tamén a adultos que se converten ó catolicismo. Consiste en verter auga bendita na cabeza de quen se vai a bautizar sobre unha pila bautismal.

Tódolos membros da comunidade cristiá deben ser bautizados para selo, ata o mesmo Xesucristo foi bautizado por Xoán o Bautista, quen dicía non ser o verdadeiro profeta a quen bautizaba: *eu bautizareivos con auga, El bautizaravos con Espírito Santo.

Así, nos inicios do cristianismo houbo unha gran cantidade de bautizados, nos que os xefes dos pobos bautizaban xunta a eles á súa xente. Houbo tamén monarcas coma Carlomagno que fixeron converterse ó catolicismo ós seus vencidos.

Este sacramento é establecido pola seguinte cita da Biblia:

Xoán 3:5-6: *Xesús contestou: En verdade, en verdade dígovos que a menos que un home naza de novo en auga e no Espírito Santo, non poderá entrar no Reino dos ceos. O que nace da carne é carne, o que nace do Espírito é espírito.*

## Outras relixións 
O bautismo non é soamente propio da relixión católica, senón que é un rito bastante común nunha gran cantidade de relixións.[miniatura|Representación do bautismo de Xesús do [Hortus deliciarum|*Hortus deliciarum''.|centro]]

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bautismo anticipado
Agavaceae

**Agavaceae** é unha familia de plantas da orde Asparagales que inclúe 637 especies distribuídas en 24 xéneros. Na clasificación clásica, pertencían á orde das Liliales; na clasificación filoxenética, varios xéneros foron incorporados doutras familias e tantos outros emigraron para novas ou xa existentes familias.

## Xéneros 
*Agave*; *Anemarrhena* (1 sp.); *Anthericum* (65 spp.), *Behnia* (1 sp.); *Beschorneria*; *Bravoa*; *Camassia*; *Chlorophytum*; *Chlorogalum*; *Clistoyucca*; *Echeandia* (60 spp.); *Furcraea*; *Herreria*; *Herreriopsis*; *Hesperaloe*; *Hesperocallis* (1 sp.); *Hosta*; *Littaea*; *Manfreda*; *Polianthes*; *Prochnyanthes*; *Pseudobravoa*; *Samuela*; *Yucca*.

## Distribución 
Teñen unha distribución subtropical e en zonas áridas do Novo e Vello Mundo, Australia e Nova Zelandia.
Pomba de Basilea

dereita|
**Pomba de Basilea** (*Basler Taube* en alemán) é o nome que recibe o primeiro selo postal que emitiu o cantón suízo de Basilea o 1 de xullo de 1845. Foi o terceiro cantón en emitir selos, tras Zürich e Xenebra. O selo tivo validez ata o 30 de setembro de 1854.

O selo tiña un valor de 2 1/2 rappen e foi o primeiro selo multicolor (branco, vermello e azul claro) e en relevo. O selo representa unha pomba branca nun escudo vermello enmarcado polas letras STADT-POST-BASEL (correo urbano de Basilea), xa que eran selos locais só válidos para o envío de correos dentro do cantón. O selo foi deseñado polo arquitecto Melchor Berri pero produciuno a compañía alemá Krebs, con sede en Frankfurt do Main.

Existe tamén un selo de cores vermella, verde e negra, que se emitiu como ensaio sen validez postal.
Centro Galego de Montreal

O **Centro Galego de Montreal** fundouse o 10 de outubro de 1970 para agrupar ós galegos do Québec nunha asociación que promovera actividades sociais, culturais e deportivas. Chegou a contar con 300 socios en 1985 pero na actualidade só conta con 50 socios, publica anualmente a *Revista Deportiva*. Ten recoñecida oficialmente a súa galeguidade por decreto da Xunta de Galicia do 31 de agosto de 1988.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Antonio Cazorla e Adrian Shubert. "A inmigración española en Canadá. Unha visión de conxunto", *Estudios Migratorios*, nº 10, decembro 2000. .
Humor

[miniatura|Os [humanos acostuman ver algúns comportamentos animais como divertidos ou humorísticos.]]

O **humor** é unha forma de entretemento e de comunicación humana, que ten a intención de facer que a xente sexa feliz e ría.

## Características 
O riso é unha das poucas cousas que individualizan o ser humano respecto a outros animais, aínda que estes mostran unha conduta parecida cando se enfrontan a situacións para eles absurdas ou incomprensíbeis: ensinar os dentes en sinal de ameaza. De aí que ensinar os dentes ou rir entre os humanos estea frecuentemente ligado a acontecementos que suscitan profunda inquietude no fondo do espírito: a morte (humor negro), o sexo etc..., e incluso se fala ás veces da chamada risa nerviosa, como un acto fallado do subconsciente. A orixe do termo *humor* vén da teoría dos catro humores do corpo da medicina grega, que regulaban o estado de ánimo: a bile, a flegma, o sangue e a bile negra (ou atra bile). O carácter humorístico corresponde ao humor sanguíneo.

Existen diferentes tipos de humor adaptados a diferentes sensibilidades e grupos humanos. Por exemplo os meniños acostuman rirse máis das caídas ou dos choques, mais non comprenden tan ben a sutileza da sátira o da ironía.

Tamén hai diferenzas culturais do sentido do humor, que pode facer que o que é divertido nun sitio non faga graza noutro. Isto débese a que no humor conta moito o contexto.

Existen algunhas técnicas específicas de humor verbal, tales como a ironía, o sarcasmo, o xogo de palabras, a sátira, a parodia ou o paradoxo. E outras non verbais, referentes a acenos, posturas, caídas etc.

Téñense feito estudos máis ou menos serios respecto ao humor por parte de Aristóteles, Sigmund Freud, Arthur Schopenhauer ou Henri Bergson.

Á parte da vida corrente, como procedemento para evitar e curar as circunstancias traumatizantes da vida, o humor acostuma darse nos espectáculos e na literatura (literatura de humor) con certa frecuencia e forma unha parte moi importante de correntes literarias como o teatro do absurdo. Xéneros literarios cómicos son a comedia, o entremés, o chiste e o epigrama. O xénero cómico teatral da comedia provoca a catarse ou purificación do espectador inversamente ao xénero tráxico que o fai pola compaixón e as lágrimas: a comedia lógrao mediante a risa e o distanciamento. Platón afirmaba que a traxedia era o xénero literario máis parecido á verdade, namentres que o xénero cómico era o menos parecido, e esa foi a postura que sostivo Sócrates ao final do diálogo coñecido como o *Banquete*.

## Humoristas famosos 
* Benny Hill
* Cantinflas
* Jim Carrey
* Os Tonechos
* Farruco
* Les Luthiers
* Miguel Gila
* Irmáns Marx
* Steve Carell
* Andreu Buenafuente
Alpes da Alta Provenza

Os **Alpes da Alta Provenza** (04) (en francés *Alpes-de-Haute-Provence* e en occitano ''Aups d'Auta Provença'') forman un departamento francés situado na Provenza-Alpes-Costa Azul.
miniatura|Vila de Sisteron
miniatura|Canón de Verdon
miniatura|Vila de Moustiers-Sainte-Marie
## Historia 
O departamento dos Alpes da Alta Provenza é un dos 83 departamentos orixinais crados durante a Revolución francesa, o 4 de marzo de 1790 (en aplicación da lei do 22 de decembro de 1789). Xurdindo a partir da parte norte da Provenza.

En 1793, ao crearse o departamento de Vaucluse, perdeu o cantón de Sault.

O nome inicial do departamento foi o de Baixos Alpes, nome que cambiou a finais da década de 1970, adoptando a forma actual.

## Demografía 
Antigamente, a poboación dos Alpes da Alta Provenza estaba repartida de forma regular por todo o departamento. A partir da metade do século XIX, a poboación comezou a minguar debido ao forte éxodo rural, pasando dos 150.000 habitantes aos 100.000 trala primeira guerra mundial. A partir da década de 1960 a poboación comezou a medrar de novo, pasando dos 84.335 habitantes, en 1954, aos 139.561 habitantes en 1999.

Aínda que o departamento posúe unha poboación aproximada á que tiña fai 150 anos, na actualidade a poboación atópase repartida de xeito irregular. Actualmente, a poboación atópase nos vales e nas dúas cidades principais, Forcalquier, Manosque e Digne-les-Bains, quedando desertas as zonas de montaña.

Os distritos de Barcelonnette e Castellane son os dous distritos máis pequenos da Francia, e tamén os únicos que non chegan ós 10.000 habitantes.

## Ligazóns externas 
* Consello xeral dos Alpes da Alta Provenza
* Prefectura
* Información detallada en francés
* Información detallada en inglés
* Guía de cidades
* Guía Sisteron
Landas

**Landes** (40) (en francés: *Landes*, en occitano: *Lanas*) é un departamento francés situado na Nova Aquitania.

## Principais cidades
*Mont-de-Marsan, *chef-lieu* (capital) do departamento
*Dax

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina do Conseil Géneral de Eure e Loir
Castriño de Conxo

O **Castriño de Conxo** é un sitio arqueolóxico composto por un castro prerromano (non estudado) e nel unha rocha cuxa superficie contén unhas serie de gravuras coñecidas como petróglifos. Atópase na parroquia de Conxo, no concello de Santiago de Compostela, provincia da Coruña, no lugar coñecido como A Volta do Castro.

## A estación 
Nunha rocha pouco elevada sobre o terreo (como é común nos petróglifos galegos) situada no parapeto superior do asentamento castrexo atopamos uns petróglifos gravados na súa superficie que posúen unha especial relevancia en canto as representacións de armas, vinculadas aos modelos británicos datables ao redor do III-II milenio a.C. Tamén se aprecian deseños triangulares (algún raiado) que algúns autores interpretan como ídolos antropomorfos, outros como machados de dobre anel ou escudos triangulares.

Pódense observar claramente figuras como un puñal con dobre nervadura, dúas espadas enfrontadas pola empuñadura e unha terceira máis á dereita; tamén ata catro posibles, simplificadas, alabardas (de representación moi pouco usual nas nosas terras), arma de orixe centroeuropea, e outros trazos diversos moi erosionados, posibles restos doutras armas representadas.

As armas representadas son os obxectos que permiten dar a posible cronoloxía exposta con anterioridade. De especial relevancia é que non se representan machados ou outros apeiros agrícolas ou de carácter utilitario, só armas, cuxa posesión é interpretada como símbolo de poder e prestixio dunha sociedade que camiña dende unha situación de igualdade cara a unha sociedade estratificada e fortemente xerarquizada.

## O castro 
Pese a que non foi obxecto de estudo, realizáronse diversas prospeccións arqueolóxicas que percibiron un recinto ovalado moi irregular. Nel atopáronse muíños de man e diversos anacos de cerámicas castrexas. Só un muro foi visible, de 5 metros de lonxitude por medio metro de altura.

## Estado 
Atópase en completo estado de abandono, polo que non é fácil a súa visita, xa que se atopa cuberto de vexetación e arboredo. Está dividido por un aramado que o divide quedando gran parte do sitio en propiedade privada. Por riba disto, en maio de 2019 sufriu unha salvaxe vandalización cando o rascaron remarcando con pedra os sucos do petróglifo.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Petroglifo do Castriño de Conxo 3.jpg
Ficheiro:Petroglifo do Castriño de Conxo.jpg
Ficheiro:Petroglifos de Castrinho de Conxo. Punhal.jpg
Ficheiro:Petroglifos do Castrinho de Conxo.jpg

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*

### Outros artigos 
* Castro
* Petróglifo
* Petróglifos de Galicia
Regueifa

**Regueifa** pode referirse a:

***Regueifa**, pan doce que se lles regalaba aos invitados dunha voda e aos veciños dos noivos;
***Regueifa**, canto entre dúas ou máis persoas para disputaren un pan de vodas, ou por extensión, para se divertiren.
***Regueifa**, danza de voda que xeralmente bailaban os propios noivos para celebraren a súa unión.
***A Regueifa Plataforma**, plataforma musical.
Ollo de boi

**Ollo de boi** (Olho-de-boi en portugués) é o nome que se lle dá a primeira serie de selos postais emitidos polo Brasil en 1843, son tres selos de 30, 60 e 90 reais (popularmente no Brasil, réis). Contrariamente ós selos británicos o goberno brasileiro decidiu non representar ó soberano, Pedro II, nos selos para evitarlle a agresión que supuña a estampación do cuños.

O nome dos selos provén do deseño cun grande óvalo portando o valor facial, actualmente están entre os selos máis raros do mundo.
Sotavento

miniatura|Direccións de Barlovento e sotavento nun veleiro.
**Sotavento** é parte dos obxectos sometidos a un campo de vento que non recibe o impacto directo deste. Oponse a barlovento. Normalmente fálase do sotavento nos montes (onde resulta un trazo definitorio xunto con sollío ou avesío), embarcacións (normalmente a proa en dirección de avance para barcos de vela) ou dunas, pero pode falarse tamén para o caso dunha estalactita en bandeira ou un territorio protexido por unha cadea montañosa (como nas Illas Canarias).

## Véxase tamén 
*Barlovento
Pireneos Atlánticos

Os **Pireneos Atlánticos** (64) (*Pyrénées-Atlantiques* en francés, *Pirinèus-Atlantics* en gascón, *Pirinio Atlantiarrak* en éuscaro) é o departamento francés número 64, situado ao suroeste de Francia, que pertence á rexión Nova Aquitania. Toma o seu nome dos montes Pireneos e do océano Atlántico. Ten a súa prefectura en Pau, e dúas subprefecturas: en Baiona e en Oloron-Sainte-Marie. Divídese en tres distritos: Baiona, Oloron-Sainte-Marie e Pau. A súa poboación en 1999 era de 600.018 habitantes, cunha densidade de 78 hab./km².

O departamento atópase situado ao norte dos Pireneos, que o separan de España (Aragón, Navarra e País Vasco).

A metade occidental do departamento é coñecida como o País Vasco francés, abarcando por completo o distrito de Baiona e a parte occidental do distrito de Oloron-Sainte-Marie mentres que a metade oriental é coñecida como Bearne.

## Notas
Lista de rañaceos en Barcelona

200px|miniatura|O Hotel Arts, de 154 metros de altura.
Barcelona é a cidade con máis rañaceos de Cataluña. Incluíndo a súa área metropolitana é a cidade con máis edificios de máis de 100 m de altura de España. Os rañaceos atópanse dispersos pola cidade, aínda que hai zonas de concentracións máis elevadas como Diagonal Mar ou a Praza de Europa, esta última no municipio de L'Hospitalet de Llobregat.

A primeira construción masiva de rañaceos debeuse á chegada dos Xogos Olímpicos de Barcelona en 1992. Construíronse, entre outros, a Torre Mapfre e o Hotel Arts, ambos de 154 metros, na Vila Olímpica.

A segunda etapa de construción de rañaceos foi impulsada polo Fórum Universal das Culturas 2004 no barrio do Poblenou, a zona industrial máis grande de España durante os séculos XIX e XX.

Actualmente hai outros grandes proxectos urbanísticos ao redor da Praza de Europa de L'Hospitalet, a praza de Ildelfons Cerdà, a cidade xudicial, as estacións de Sants e Sagrera e o Distrito 22@ de Barcelona.

## Lista dos rañaceos máis altos
James Frazer Stirling

miniatura|Facultade de Historia da Universidade de Cambridge
**James Frazer Stirling**, nado en Glasgow o 22 de abril de 1926 e finado o 25 de xuño de 1992, foi un arquitecto escocés.

## Traxectoria 
Estudou arquitectura na Universidade de Liverpool. Rematados os seus estudos universitarios traballou durante varios anos nun estudo de arquitectos de Londres e establecendo logo o seu propio despacho, tamén en Londres, cun socio, James Gowan. Influenciados polas obras tardías de Le Corbusier, Stirling e o seu socio deseñaron varios edificios que marcaron un novo estilo, combinando nas fachadas o ladrillo co formigón visto. No 1963 separouse de Gowan, e no 1971 asociouse con Michael Wilford.

Para Stirling un edificio debe reflectir o uso ao que é dedicado, e xa que son persoas as que protagonizan ese uso, o edificio debe amosar unha riqueza e unha variedade de elementos na súa fachada e non debe ser de ningún xeito simple. Así, por exemplo, un edificio dedicado a investigar ou amosar a historia, debe dispoñer de formas e elementos que evoquen os acontecementos históricos no transcurso das diferentes épocas. O xeito no que estas formas e elementos se combinan constitúe para Stirling a arte da arquitectura. Deseñar edificios máis humanos é outra constante na traxectoria de Stirling. As consideracións humanísticas do edificio, dentro da súa contorna, dominan todo o relativo á estrutura, a estética e até a economía.

No 1981 Stirling recibiu o premio Pritzker, o galardón de maior prestixio internacional en arquitectura.
-181

## Acontecementos 
* Celébrase unha célebre batalla entre os romanos e os carpetanos na actual Talavera de la Reina, España, rexistrada por Tito Livio.
Luis Barragán

**Luis Barragán**, nado en Guadalaxara o 9 de marzo do 1902 e finado na Cidade de México o 22 de novembro de 1988, foi un dos máis importantes arquitectos mexicanos do século XX.

## Traxectoria 
Graduouse coma enxeñeiro na Escola Libre de Enxeñeiros no ano 1923, sendo logo un arquitecto autodidacta. Despois da graduación, viaxou por España, Francia (onde coñeceu a obra de Le Corbusier) e Marrocos. Proxectou en Guadalajara, dende o 1927 até o 1936, e na Cidade de México despois. No 1945 creou o planeamento urbanístico de Pedregal de San Ángel, e no 1955 reconstruíu o histórico convento das Capuchinas Sacramentarias en Tlalpan, ámbolos dous situados no sur da Cidade de México. No 1957 comezou o deseño do que se convertería nas ''Naucalpan's Satelite Towers*, e no mesmo ano deseñou o complexo residencial Las Arboledas. No ano 1964 deseñou o complexo *Lomas Verdes'', preto da zona do Satélite, no Naucalpan, Estado de México.

No ano 1980, converteuse no segundo gañador do Premio Pritzker.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Fundación Barragán 
* Barragán na Web dos Pritzker
Ave

O termo **ave** pode referirse a:
* a clase animal das **aves**;
* o **río Ave**, en Portugal, que dá nome á subrexión de Ave;
* ***Ave*** era un saúdo romano.
* o **AVE**, tren de alta velocidade.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Aves (homónimos)
Lista de rañaceos en Benidorm

**Lista de rañaceos en Benidorm**

miniatura|dereita|200px

 Os edificios que aparecen en letra grosa son os que están en construción, e os que aparecen en cursiva están aprobados, sen empezar a construír.