open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Familia Trivulzio

A familia **Trivulzio** foi unha das grandes familias nobres de Milán e Lombardía.

## Historia 
[esquerda|miniatura|125px|Palazzo Trivulzio en [Milán]]
Orixinaria da actual provincia de Pavia, derivada en particular da cidade de Trivolzio da que tomou o apelido, a familia Trivulzio ocupaba numerosos feudos (Melzo, Borgomanero, Retegno, etc.), e os seus primeiros membros aparecen en rexistros dende o século XI. A familia alcanzou o seu apoxeo na segunda metade do XVI, na época dos Sforza, cuxo ascenso favoreceron, e aos que os Trivulzios traizoaron cando entraron ao servizo dos reis de Francia.

Os edificios históricos vinculados aos Trivulzio son numerosos e espallados por un vasto territorio. Entre eles, o palacio homónimo sito en Milán, na Piazza Sant'Alessandro, que foi sede da biblioteca e colección Trivulzio, agora no Castelo Sforzesco. Neste pazo naceu Cristina Trivulzio Belgiojoso, coñecida en Francia como princesa Christine de Belgiojoso.

## Membros célebres 
* Antonio III Trivulzio, maior (1457-1508), cardeal.
* Jacques de Trivulce (1440-1518), condottiero, político, mecenas.
* Antonio IV Trivulzio;(it) (-1519), bispo de Asti.
* Scaramuccia Trivulzio (1465-1517), cardeal.
* Théodore de Trivulce (1458-1532), mariscal de Francia
* Pomponio Trivulce, (finado antes de 1539), sobriño do anterior, 8º gobernador de Lión.
* Agostino Trivulzio (1485-1548), cardeal.
* César Trivulce (circa 1495-1548) bispo de Côme e bispo de Apt
* Antonio Trivulzio, iuniore (1514-1559), cardeal.
* Carlo Emanuele Teodoro (1577-1605), conde de Melzo, marido de Caterina Gonzaga.
* Giangiacomo Teodoro Trivulzio, (1597-1656), cardeal.
* Ippolita Trivulzio, (1600-1638), princesa de Mónaco.
* Cristina Trivulzio Belgiojoso, (1808-1871) editora dun xornal revolucionario, escritora e xornalista.
* Giorgio Pallavicino Trivulzio (1796-1878), patriota italiano.

## Véxase tamén
Rexión de Maloja

A **Rexión de Maloja** é un dos once distritos administrativos do cantón dos Grisóns en Suíza. Ten unha superficie de 974 km2  e unha poboación de 18294 habitantes (a 31 de decembro de 2020). Creouse o 1 de xaneiro de 2017 como parte dunha reorganización do Cantón.

## Notas
Rexión Engiadina Bassa/Val Müstair

A **rexión de Engiadina Bassa/Val Müstair** (en ) é unha unidade administrativa do cantón dos Grisóns en Suíza, que entrou en vigor como resultado da reforma do goberno local o 1 de xaneiro de 2016.

A rexión de Engiadina Bassa/Val Müstair é idéntica ao **distrito de Inn** que existiu até o 31 de decembro de 2015. Inclúe os distritos de Ramosch, Sur Tasna, Suot Tasna e Val Müstair, que foron disoltos o 31 de decembro de 2015.

## Comunidades integrantes 
As seguintes comunidades pertencen á rexión de Engiadina Bassa/Val Müstair: Estado: 1 de xaneiro de 2016

## Notas
Renato Cappellini

**Renato Cappellini**, nado en Soncino o 9 de outubro de 1943, é un exfutbolista italiano, que xogaba como dianteiro.

## Traxectoria 
Formouse como futbolista na canteira do Inter de Milán, co que debutou na Serie A o 29 de setembro de 1963, nunha vitoria por 2-0 contra o Mantova. Despois de pasar a tempada 1964/65 cedido no Genoa, regresou ao equipo *nerazzurro*, co que gañou un *scudetto* da man de Helenio Herrera.

Nos cuartos de final da Copa de Europa 1966/67 ante o Real Madrid, marcou un gol tanto no partido de ida como no de volta, clasificándose así para a seguinte fase. Nas semifinais enfrontouse ao CSKA Sofia búlgaro, eliminatoria que precisou dun partido de desempate, no que Cappellini fixo o único tanto, metendo así o equipo milanés na súa terceira final continental.

En 1968 foi traspasado ao Varese, onde xogou un ano, antes de fichar pola Roma, club no que militou durante cinco campañas. Posteriormente pasou polo Como, a Fiorentina e o Chiasso, da liga suíza, antes de colgar as botas en 1977.

Ademais da súa carreira futbolística, tamén se dedicou a escribir historias de detectives.

#### Selección italiana 
En marzo de 1967 disputou dous partidos coa selección italiana e marcou un gol ante Portugal.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en BDFutbol .
Feusisberg

**Feusisberg** é unha comuna suíza do cantón de Schwyz, situada no distrito de Höfe. Limita ao nordés coa comuna de Freienbach, ao sur con Einsiedeln, ao suroeste con Oberägeri (ZG), ao oeste Hütten (ZH), e ao noroeste con Wollerau.

O escudo da comuna coas vieiras heráldicas fai referencia á lenda de Meinrado de Einsiedeln, atacado por uns bandidos disfrazados de peregrinos a Compostela.
esquerda|miniatura|Feusisberg

## Transportes 
Existe unha estación ferroviaria na comuna onde efectúan parada trens de proximidade pertencentes á rede S-Bahn Zúric.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Sitio web da comuna de Feusisberg
Fabijan Abrantovič

**Fabijan Janavič Abrantovič** (en ), nado o 14 de setembro de 1884 en Vieraskava (uezd de Novogrudok, gobernación de Minsk, Imperio Ruso) e finado o 2 de xaneiro de 1946 en Moscova (RSFS de Rusia), foi un eclesiástico greco-católico belaruso, relixioso mariano, exarca apostólico de Harbin.
## Traxectoria 
Fabijan Abrantovič naceu nunha familia de granxeiros o 14 de setembro de 1884 na aldea de Vieraskava, no uezd de Novogrudok, entón parte da gobernación de Minsk do Imperio Ruso, e hoxe no distrito de Navahrudak de Belarús.

Estudou no seminario de San Petersburgo até 1906, e continuounos até 1910 na Academia Teolóxica da mesma cidade; cargo que exerceu até 1939. Arrestado en 1939, foi condenado o 23 de setembro de 1942 a dez anos de traballos forzados. Finou na prisión de Butyrka o 2 de xaneiro de 1946.

## Proceso de canonización 
A Conferencia Episcopal Católica da Federación Rusa aprobou o 30 de xaneiro de 2002 o programa dos "Novos Mártires Católicos de Rusia", co propósito de comezar o proceso de glorificación (canonización) dos mártires católicos rusos do século XX; logo de recompilar información, o proceso comezou oficialmente o 31 de maio de 2003, incluíndo a Fabijan Abrantovič, quen pasou a recibir o título de "Servo de Deus". O 16 de febreiro de 2021 o proceso foi reorganizado, e os marianos da Inmaculada (entre eles Abrantovič) foron separados da causa que levaba a Conferencia Episcopal e transferidos á súa congregación para continuar co proceso de beatificación.
## Notas
Meinrado de Einsiedeln

**Meinrado de Einsiedeln**, ou tamén **Meginrado**, nado en Rottenburg am Neckar en data descoñecida e finado en Einsiedeln o 21 de xaneiro de 861, foi un monxe cristián alemán, eremita beneditino, morto en Einsiedeln é venerado como santo pola Igrexa Católica.

## Haxiografía 
Naceu a finais do século VIII nunha familia campesiña preto da actual Rottenburg am Neckar en Alemaña, no Sülchgau. As haxiografías relatan que entrou no mosteiro beneditino de Reichenau no lago de Constanza, onde se converteu en sacerdote. Despois de traballar como mestre preto de Zúric, ao redor do ano 830, pediu aos seus superiores que puidesen retirarse á vida de eremita nun bosque próximo. A poboación local admirábao pola súa vida ascética e pronto se fixo famoso na comarca. De aí a decisión de afastarse máis dos lugares habitados. Escolleu un bosque preto da actual Einsiedeln, onde viviu uns vinte e cinco anos, até a súa morte.
esquerda|miniatura| Capela de San Meinrado no paso Etzelpass preto de Einsiedeln.

### Lenda 
Contan as crónicas que dous bandidos que crían que o santo agochaba tesouros, fixéronse pasar por peregrinos a Compostela e atacárono matándoo a paus. Conta a lenda que posteriormente foron perseguidos por dous corvos, que, agradecidos ao eremita que lles tiña salvado a vida, denunciaron a presenza dos asasinos permitindo que fosen identificados, capturados e condenados á fogueira.

A esta lenda remite o escudo do concello de Einsiedeln, Feusisberg. A ermida foi entón habitada por outro beneditino chamado Benno, que despois chegou a ser bispo de Metz, pero preferiu volver a Einsiedeln para fundar un mosteiro.

A abadía de Saint Meinrad, fundada en 1854 en Kentucky polos beneditinos de Einsiedeln e arcabadía da Congregación Beneditina Helveto-Americana, leva o seu nome.

Unha vez pensouse que era membro da liñaxe dos Hohenzollern e que, polo tanto, viña de Sülchgau.

## Notas 
## Véxase tamén
A Garganta, Vilanova de Ozcos, Vilanova de Ozcos

**A Garganta** é un lugar da parroquia de Vilanova de Ozcos do concello de Vilanova de Ozcos que se localiza no occidente de Asturias. En 2021 tiña sete habitantes.

## Xeografía
Situado a 891 metros sobre o nivel do mar, o casarío localízase a 6,3 km da vila, e capital do concello, de Vilanova de Ozcos.

## Notas
Dino Spadetto

**Dino Spadetto**, nado en Caerano di San Marco, Treviso, o 25 de xaneiro de 1950, é un exfutbolista italiano, que xogaba como dianteiro.

## Traxectoria 
Formouse como futbolista no Montebelluna, fichando en 1966 polo Inter de Milán. Debutou co primeiro equipo aos 18 anos, o 27 de outubro de 1968, nunha goleada por 4-0 ante o Cagliari. Con todo, só disputou cinco partidos co club negro e azul e na tempada 1969/70 foi cedido ao Bari, tamén da Serie A. Na seguinte tempada foi cedido á Sampdoria, nunha operación na que entraron tamén o galego Luis Suárez, traspasado ao club xenovés, e Mario Frustalupi, que pasou a ser xogador do Inter.

A continuación pasou polo Parma na Serie B, polo Venezia na Serie C e polo Terranova na Serie D, onde conseguiu o ascenso á Serie C2 na tempada 1978/79. Pechou a súa carreira despois de dúas tempadas no Acireale.

Disputou un total de 46 partidos na Serie A, na que marcou 9 goles, e 15 na Serie B.

### Selección italiana sub-21 
Foi internacional coa selección italiana sub-21, coa que disputou tres partidos e marcou un gol.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en BDFutbol .
Antonio Sánchez González

**Antonio Sánchez González**, nado en Ourense o 28 de xullo de 1901 e finado na mesma cidade o 15 de agosto de 1965, foi un mestre galego.

## Traxectoria 
[miniatura|300px|Asistentes á [IV Asemblea Nacionalista. Entre outros están: Castelao, Casal, Antón Losada, Antón Villar Ponte, Manuel Antonio, Blanco Torres e Otero Pedrayo.]]
Fillo de Delfín Sánchez Novoa e da mestra Sira González Cid. Estudou o bacharelato no Instituto de Ourense. Foi mestre interino de Piñor, e propietario de San Xurxo (San Xoán de Río), As Neves, e Trasalba; despois foi director da escola graduada de Ourense. Amigo de Otero Pedrayo e membro das Irmandades da Fala, asistiu á IV Asemblea Nacionalista de Monforte. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi suspendido temporalmente de emprego e soldo pola Comandancia Militar de Ourense en agosto. Foi reposto provisionalmente en outubro de 1937, e sancionado con perda de haberes dos tres primeiros meses de suspensión en novembro dese ano. En 1941 abríronlle expediente de responsabilidades políticas. Finou en Ourense o 15 de agosto de 1965.

## Vida persoal 
Casou en Tui con Margarita Abundancia Fortes, filla de Pío Abundancia Álvarez, en 1930, e foi pai de Margarita, que casou con Adelmo Salgado Pérez, Sira-Petra, que casou con Paulino Fernández Otero, María Rita, que casou con Manuel Domínguez Lorenzo, e María de los Dolores Sánchez Abundancia.
## Notas
Suzanne Duchamp

**Suzanne Duchamp**, nada o 20 de outubro de 1889 en Blainville-Crevon (Normandía) e finada o 11 de setembro de 1963 en Neuilly-sur-Seine, foi unha pintora dadaísta francesa.
## Traxectoria 
Suzanne Duchamp foi a cuarta de seis fillos, dunha familia adiñeirada con temperamento artístico. O seu avó materno era o pintor Émile Frédéric Nicolle. Suzanne era irmá máis nova de:

* Jacques Duchamp, coñecido como Jacques Villon (1875-1963), pintor e gravador
* Raymond Duchamp, coñecido como Raymond Duchamp-Villon (1876-1918), escultor
* Marcel Duchamp (1887-1968), pintor, escultor, escritor e xadrecista

Con 16 anos entrou na Escola de Belas Artes de Rouen. As súas primeiras obras eran de inspiración impresionista e cubista. Casou en 1919, con 21 anos, co pintor Jean-Joseph Crotti, a quen influíu considerabelmente, mais logo divorciáronse. Trasladouse entón ao barrio parisiense de Montparnasse para estar máis preto do seu irmán Marcel e desenvolver a súa carreira artística.

Malia as dificultades que tiñan as mulleres pintoras para obteren pleno recoñecemento, a fama artística dos seus irmáns máis vellos permitiulle realizar a súa primeira grande exposición aos 22 anos no parisiense Salón dos Independentes. Máis adiante participou no Salon des Tuilleries, no Salón de Outono e na Unión de Mulleres Pintoras e Escultoras. Tamén fixo varias exposicións individuais na Galerie Paul Guillaume (1922), na Galerie René Zivy (1928) e na Galerie Le Portique (1929).

Durante a Primeira guerra mundial traballou como enfermeira en París. A primeira das súas obras dadaístas, *Multiplication brisée et rétablie* (*Multiplicación rota e restaurada*) apareceu despois da guerra, rematada en 1919.

En 1967, o seu irmán Marcel axudouna a preparar unha exposición en Ruán titulada *Les Duchamp: Jacques Villon, Raymond Duchamp-Villon, Marcel Duchamp, Suzanne Duchamp*. Parte desta exposición familiar foi presentada no Museo Nacional de Arte Moderna do Centro Georges Pompidou de París.

## Notas
Maidán

O termo **Maidán** é unha palabra de orixe persa ( ميدان ‎, transliterado: maydān / maidan / maidán ou meydanı) que designa a "praza da cidade" ou "lugar de reunión pública". Pode referirse a:

***Praza da Independencia (Kíiv)** (*Maidan Nezalejnosti*), praza central de Kíiv, capital de Ucraína:
*****Maidán***, termo colectivo para os manifestantes na Praza da Independencia e os movementos políticos relacionados;
*****Euromaidán***, movemento político que defende o achegamento político entre Ucraína e Europa Occidental, e un distanciamento en relación a Rusia.
***Maidan**, parque en Calcuta, India;
***Praza Taksim** (*Taksim Meydanı*), praza situada na parte europea de Istanbul, Turquía;
***Praza Tahrir** (*Maidan Tahrir*), praza situada no Cairo, Exipto.

Como topónimo, pode referirse a:

;Fóra de Galiza

;En Afganistán
***Maidan Shar**, provincia de Wardak;
***Meydan**, en Afganistán.

;En Irán
***Maidan**, en Irán.

;En Kirguizistán
***Maydan**, en Kirguizistán.

;No Nepal
***Maidan, no Nepal.

;En Polonia
***Majdan Królewski**, comuna de Polonia.

;En Serbia
***Maidan**, nome romanés da localidade de **Majdanpek**.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Maizán**, lugar da parroquia de Couxela, no concello de Ribadeo;
****Maidan***, documental belaruso (2014);
***Radosław Majdan''', futbolista polaco.
Alfabeto semáforo

[miniatura|300x300px|Un membro da [Armada dos Estados Unidos de América|Armada dos Estados Unidos sinalando a letra **U** usando a linguaxe semáforo.]]
O **semáforo** ou alfabeto **semáforo** é un sistema de comunicación no que se utiliza a posición dos brazos para representar cada letra do alfabeto, incluído no código internacional de sinais da Organización Marítima Internacional. É un sistema para usar de día, xa que se utilizan bandeiras para identificar claramente a posición dos brazos (para comunicación nocturna é preferible empregar fachos no canto de bandeiriñas ou utilizar o código morse cunha lanterna ou outra fonte de luz).

Orixinalmente creouse para representar o alfabeto inglés, polo que non inclúe caracteres non ingleses e até o día de hoxe non existe consenso sobre como facelo, o que deu pé a numerosas "solucións" que non foron aceptadas universalmente. 

## Alfabeto 
Un dos xeitos máis sinxelos de aprender o alfabeto semáforo é dividilo en catro seccións (ou "voltas", no entendido de que lembran as voltas das agullas do reloxo). A continuación, o alfabeto semáforo preséntase tal como o ve o suxeito que recibe a mensaxe, diferenciando cada "volta":

**Primeira volta**

**Segunda volta**

**Terceira volta**

**Cuarta volta**

## Emisión e recepción de mensaxes 
Cando se transmite unha mensaxe, a posición de descanso só debe tomarse cando remate unha palabra. Dentro dunha palabra, un vai dunha letra a outra sen pasar pola posición de descanso, mantendo a letra durante 3 a 5 segundos. Para unha comunicación máis fluída entre o receptor e o emisor, recoméndase que estes sexan equipos de dúas persoas: un coas bandeiras ou fachos (encargada de emitir a mensaxe) e o outro cun caderno e lapis (para anotar a mensaxe recibida). Como no código morse, hai convencións para comezar e rematar unha mensaxe:

## Na cultura popular 
* O logotipo usado como símbolo da paz foi creado a partir das letras N e D do alfabeto semáforo 
* Nun principio o seu uso foi militar, pero forma tamén forma parte do adestramento dos *adventistas desbravadores* ou dos *scouts* tras ser incluído por Baden-Powell en *Scouting for boys.*

## Notas 
## Véxase tamén 
* Clave morse
* Telecomunicacións
* Telegrafía
* Semáforo
Bandeira branca

miniatura|Bandeira branca na neve.
[miniatura|Soldados italianos réndense durante a invasión aliada de Sicilia ([1943).]]
A **bandeira branca** é unha bandeira de cor branca, un símbolo internacional de paz que se usa habitualmente en tempos de guerra ou conflito. Pode significar varias cousas, incluíndo a rendición, unha solución parlamentaria, un alto o fogo ou a fin das hostilidades.

É recoñecida pola Conferencia da Haia de 1899. Antes desta data o símbolo da bandeira branca estaba protexido polo tratado internacional e polo tanto converteuse nun costume do dereito internacional.

## Orixes 
Utilizouse como símbolo da capitulación durante a dinastía Han (220 d.C.). Durante o Imperio Romano o historiador Tácito mencionou o uso da bandeira branca como símbolo da rendición dos lexionarios no 109 d.C. antes diso, os romanos indican a súa rendición poñendo os seus escudos na cabeza.

O seu uso foi diferente en varios continentes. Por exemplo, o explorador portugués Gaspar Correia argumentou que en 1502 (como escribiu máis tarde en 1550) o príncipe indio samorín de Kozhikode enviou uns negociadores equipados cun pano branco atado a un pau como símbolo da paz cara ao seu inimigo Vasco da Gama.

En 1625, o xurista Hugo Grotius menciónao no seu libro *De iure belli ac pacis* ("As leis da guerra e da paz", un dos textos fundamentais do dereito internacional), recoñecéndoo como un sinal tácito de apelación ao parlamento, e será tan obrigatorio coma se se expresase con palabras".

## Outros usos 
* Durante as carreiras de Fórmula 1, mostrar a bandeira branca indica que hai un vehículo lento na pista, como un coche que se retira ou un medio de servizo ou rescate.
* En 1996, os talibáns utilizaron a bandeira branca como bandeira nacional de Afganistán. Ao ano seguinte engadiuse un shahada negro.
* Nas escolas austríacas lánzase cando os alumnos aproban o exame de secundaria .
* A bandeira branca ondeaba no palacio oficial de París dende o antigo réxime até o 31 de xullo de 1830 e representaba un símbolo borbónico.
*A bandeira de Chipre desde 1960 é unha bandeira branca cun mapa da illa e pólas de oliveira (outro símbolo de paz).
*A bandeira da República de Bosnia e Hercegovina entre 1992 e 1998 era unha bandeira branca coas armas da dinastía Kotromanić.
*O país conceptual de Nutopía foi creado por John Lennon e Yoko Ono en 1973, como resposta satírica aos problemas de inmigración de Lennon. A súa bandeira é branca sólida. Algúns criticaron a asociación coa rendición, pero Lennon e Ono defendérona como representativa do compromiso e da paz.
*Durante os primeiros meses da pandemia de Covid-19, moitos belgas mostraron unha bandeira branca fronte á súa casa para apoiar ao persoal sanitario e de servizos esenciais; tamén ondeou no Palacio Real de Bélxica  
*O pobo malaio lanzou un movemento cos cancelo #benderaputih e #whiteflag, instando aos que están en necesidades económicas e precisan alimentos a enarborar unha bandeira branca fóra dos seus fogares.
*O pavillón marítimo galego no século XVIII era unha bandeira branca co cáliz e cruces do escudo de Galiza.

## Notas
Símbolos de paz

miniatura|Pomba branca representativa da paz.
Entre os **símbolos da paz** na Terra atópanse dous elementos gráficos moi importantes.

* unha **pomba branca**, cunha rama de oliveira no pico. Recoñecida como símbolo de paz tras as guerras do século XX. Esta pomba é de orixe bíblica. Aparece por primeira vez no relato da Arca de Noé, sendo a encargada de ver cal era o estado do mundo tras o diluvio universal (ao retornar coa oliveira indicaba que chegara a terra firme e fértil).

miniatura|Logo do símbolo da paz.

* Un **círculo** con tres liñas no seu interior, unha na parte superior até abaixo e dúas na inferior en forma de pegada de ave, que tivo a súa etapa máis representativa na década dos 60 coa cultura e movemento hippy. Foi creado en 1950 polo deseñador británico Gerald Holtom para a campaña de desarmamento "British Campaign for Nuclear Disarmament", aínda que despois o seu significado estenderíase ao sentido máis xeral de "paz" co que se interpreta hoxe en día. Holtom baseouse nas letras (Nuclear Disarmament) segundo o alfabeto semáforo onde **N** representaríase con ambos os brazos cara a abaixo (un ao carón e outro ao outro) e a **D** cun brazo vertical cara a arriba e outro vertical cara a abaixo. Tempo despois Holtom admitiu que se inspirou na pintura de Goya "O 3 de maio en Madrid" onde un campesiño está a piques de ser fusilado, el arrepentiuse da connotación negativa do símbolo e quixo que se investise, é dicir que apuntase cara a arriba, pero o seu desexo foi ignorado.

miniatura|Símbolo da paz xaponés.

## Outros países 
No Xapón adoptouse de facto a *Grus japonensis* de origami como símbolo da paz.

## Bandeiras da Paz 
O contexto da globalización fixo ver a importancia de respectar os símbolos locais, dentro dun contexto global; e a educación para a paz, pasa pola presenza de símbolos externos que cos seus arquetipos próximos contribúa á cultura da paz.

En 2016, por iniciativa de Trapped in Suburbia, expertos en comunicación global, co apoio de UNESCO, foron deseñadas unha bandeira da paz por cada país, encargando o seu deseño a destacados artistas e deseñadores gráficos de cada país. A idea naceu dada a dificultade de consenso sobre unha bandeira única, xa que os símbolos, os conceptos de paz e mesmo as cores teñen diferentes significados en diferentes culturas. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bandeira branca
* Bandeira galega
* Bandeiras da paz
* Bandeira branca-azul-branca 
* Campá xaponesa da paz 
* Día Internacional da Paz
* Paz 
* Pipa da paz
* *Senbazuru*
* Sinal V
 

Multimedia: Peace symbols
Araucaria cunninghamii

***Araucaria cunninghamii***, chamada comunmente **araucaria de Australia**, ou piñeiro de Baía Moreton, é unha especie do xénero *Araucaria* que se atopa nas costas de bosques chuviosos do leste de Australia e de Nova Guinea.
miniatura|Ilustración
miniatura|Cono

## Descrición 
Esta especie pode chegar a vivir 450 anos e crecer 60 m de altura. O tronco posúe unha cortiza rugosa e crébase de maneira natural, sen descascarse. As follas dos exemplares novos teñen forma de punzón, de 1-2 cm de lonxitude, e 2 mm de espesor na base, e incurvadas, de 1-2 cm de lonxitude e 4 mm de ancho nos fustes maduros. Os estróbilos (conos) son ovoides, de 8-10 cm de longo. e 6-8 cm de diámetro, e tardan 18 meses en madurar. Ao madurar desintégranse liberando sementes parecidas a noces, que son comestibles.

## Cultivo e usos 
A madeira é de alta calidade,  particularmente importante na industria da madeira laminada, de mobles, enchapados,  tornaría, botes. Moitos bosques naturais en Australia e Nova Guinea foron esgotados por talla rasa, polo que se atopa principalmente en plantacións madeireiras. Con todo, a especie segue prosperando en áreas protexidas, como o Parque nacional Lamington Antigamente, os aborixes australianos utilizaban a súa resina como un cemento.

## Taxonomía 
*Araucaria cunninghamii* foi descrita por William Aiton ex David Don e publicado na *Description of the Genus Pinus, ed. 2 3, pl. 79*, no ano 1837.

; Etimoloxía
:

***Araucaria***: nome xenérico xeográfico que alude á súa localización en Arauco.

***cunninghamii***: epíteto que foi nomeado polo botánico e explorador Allan Cunningham.

; Variedades aceptadas
:

Hai dúas variedades:

* *Araucaria cunninghamii var. cunninghamii* - Australia, do nordés de Nova Gales do Sur ao centro leste de Queensland, de 0-1.000 msnm.
* *Araucaria cunninghamii var. papuana* - Nova Guinea, nas montañas de Papúa-Nova Guinea, e en Irian Jaya, Indonesia, de 100-2.700 msnm.

; Sinonimia
:

* *Eutacta cunninghamii* (Aiton ex D.Don) Link
* *Eutassa cunninghamii* (Aiton ex D.Don) G.Don
* *Eutassa cunninghamii* (Aiton ex D. Don) Spach

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Australian National Botanic Garden: *Araucaria cunninghamii*
* Gymnosperm Database: *Araucaria cunninghamii*
* Brisbane Rainforest Action & Information Network: *Araucaria cunninghamii*
* Tree Conservation Information Service
* USDA, NRCS. 2006. The PLANTS Database, 6 March 2006 (http://plants.usda.gov).
* A. B. Lambert, Descr. Pinus ed. 3, 2:unnumbered pages.  1832 (Sweet, Hort. brit. ed. 2:475.  1830, nom. nud.)
*
Tupolev Tu-22M

O **Tupolev Tu-22M** (ruso: Туполев Ту-22М; designación OTAN: **Backfire**) é un bombardeiro estratéxico e avión de ataque marítimo supersónico de xeometría variable e longo alcance desenvolvido pola oficina de deseño Tupolev nos anos 60. Segundo algunhas fontes, críase que o bombardeiro ía ser designado Tu-26 nalgún momento. Durante a guerra fría, the Tu-22M foi operado pola Forza Aérea Soviética (VVS) nun rol de bombardeiro estratéxico portamísiles, e pola Aviación Naval Soviética (Aviatsiya Voyenno-Morskogo Flota, AVMF) nun rol de avión antibuque de longo alcance. Unha cantidade significativa permanecía en servizo coa Forza Aérea de Rusia, e en 2014 máis de 100 Tu-22M estaban en uso. En abril de 2022 os Tu-22M usáronse para bombardear a cidade Ucraína de Mariupol.

## Notas
Sempre più bello

***Sempre più bello*** é un filme italiano de 2021 dirixido por Claudio Norza. É o terceiro e derradeiro título da serie que comezou en 2020 con *Sul più bello* e continuou en 2021 con *Ancora più bello.*

## Sinopse 
A enfermidade de Martha aprazou os seus plans de vivir con Gabriel. Finalmente os dous conseguen vivir xuntos, pero pouco despois Marta ten unha recaída. Gabriel intervén desesperado para que Marta e a súa avoa fagan as paces.

## Personaxes 
* Ludovica Francesconi como Marta
* Giancarlo Commare como Gabriele
* Jozef Gjura como Jacopo
* Gaja Masciale como Federica
* Jenny De Nucci como Rebecca
* Diego Giangrasso como Dario
* Drusilla Foer como avoa de Marta
* Désirée Giorgetti como Silvia
* Monica Dugo como nai de Gabriele
* Elia Tedesco como Vittorio
* Riccardo Niceforo como Giacomo
* Angelica Giusto como Cristina
* Carola Campana como nai de Rebecca
* Alberto Barbi como pai de Rebecca
* Demo Viola como Federica de nena
* Christian Nerone como Jacopo de neno
* Angelica D'Ettorre como Zoe
* Antonio Catalano como axente immobiliario
* Massimo Valz Brenta como pai de Gabriele

## Distribución 
O filme estreouse o 20 de outubro de 2021 no Festival de Cinema de Roma de 2021, fóra de competición na sección "Alice nella città", e distribuíuse nos cinemas italianos os días 31 de xaneiro, e 1 e 2 de febreiro de 2022.

## Notas
Northrop F-5

O **Northrop F-5** é unha familia de cazas lixeiros supersónicos deseñada inicialmente como un proxecto financiado de forma privada  a finais dos anos 50 por Northrop Corporation. Hai dous modelos principais, as variantes **F-5A** e **F-5B Freedom Fighter** orixinais, e as variantes amplamente actualizadas **F-5E** e **F-5F Tiger II**. O equipo de deseño elaborou ún caza pequeno e aerodinámico ao redor de dous motores compactos e de gran potencia General Electric J85, centrándose no rendemento e nun mantemento barato. Máis pequeno e sinxelo que contemporáneos como o McDonnell Douglas F-4 Phantom II, o F-5 é máis barato de mercar e operar, facendo del un popular avión de exportación. Aínda que foi deseñado principalmente para o rol de superioridade aérea diúrna, o avión tamén é unha capaz plataforma de ataque a terra. O F-5A entrou en servizo a principios dos anos 60. Durante a guerra fría fabricáronse máis de 800 unidades ata 1972 para os aliados dos Estados Unidos. Aínda que nesa época a USAF non necesitaba un caza lixeiro, mercou uns 1 200 adestradores Northrop T-38 Talon, baseados no deseño do caza N-156.

Tras gañar a Competición Internacional de Avións de Combate en 1970, un programa co obxectivo de proporcionar cazas efectivos de baixo custo a aliados estadounidenses, Northrop introduciu o F-5E Tiger II de segunda xeración en 1972. Esta actualización incluía motores máis potentes, máis capacidade de combustible, unha maior área de á é extensións do bordo de ataque melloradas para mellores taxas de xiro, abastecemento en voo opcional, e aviónica mellorada que incluía un radar aire-aire. Principalmente usado por aliados dos Estados Unidos, tamén opera neste país para apoiar os exercicios de adestramento. Operou nunha ampla gama de roles, sendo capaz de realizar tarefas de ataque tanto contra obxectivos no aire como en terra, e foi amplamente utilizado na guerra de Vietnam. Fabricáronse un total de 1 400 Tiger II antes de que a produción rematase en 1987. Máis de 3 800 F-5 e os relacionados adestradores T-38 foron producidos en Hawthorne, California. As variantes F-5N/F están en servizo coa Armada dos Estados Unidos e o Corpo de Marines como adestradores adversarios. Máis de 400 avións estaban aínda en servizo en 2021.

O F-5 tamén foi desenvolvido nunha versión de recoñecemento dedicada, o RF-5 Tigereye. O F-5 tamén serviu como punto de inicio para unha serie de estudos de deseño que resultaron nos cazas navais Northrop YF-17 e F/A-18. O Northrop F-20 Tigershark foi unha variante avanzada que sucedeu ao F-5E que finalmente foi cancelada cando non apareceron clientes de exportación.

## Notas
Pazo de Camba

dereita|miniatura
O **pazo de Camba**, tamén coñecido como **casa fortaleza de Camba**, é unha construción civil situada en San Xoán de Camba (Camba, Rodeiro), a carón da igrexa de San Xoán de Camba.
## Características
A súa torre, parte máis antiga, data do século XII. Na Idade Media aparece documentada como fortaleza de Seoane de Camba ou casa forte de Seoane. Inicialmente era un recinto amurallado con torres amenadas e un foxo empedrado, que podía ser mesmo asolagado. Foi parcialmente destruído no século XV durante as revoltas irmandiñas. Nos séculos XVI e XVII transformouse nun pazo. Conserva das trazas da fortaleza as tres naves e parte dunha das torres, que posiblemente fose a de homenaxe. Trátase dunha gran torre de 8 x 8 e un groso de paredes que van de 1,7 a 1,5 metros. Conserva unha xanela de arcos semicirculares coroados por un tornachoiva e parte dos beirís defensivos.

Pertencía ao señorío dos Camba. Os brasóns dos Camba incluían rodas de carro formadas por dúas pezas curvas ou “cambas”, ao igual ca os da familia Rodeiro, coa que estaban emparentados.

No adro da igrexa está o sepulcro de Fernando de Camba, finado en 1510, que participou na guerra de Granada xunto aos Reis Católicos. Segundo a lenda, o sepulcro está roto porque se abriu para comprobar se gardaba unha armadura de ouro. Os brasóns dos Camba incluían rodas de carro formadas por dúas pezas curvas ou “cambas”, ao igual ca os da familia Rodeiro, coa que estaban emparentados.

## Notas
Lorena, la de los pies ligeros

***Lorena, la de los pies ligeros*** é un filme documental mexicano de 2019 dirixido por Juan Carlos Rulfo e protagonizado María Lorena Ramírez, Mario Ramírez e Santiago Ramírez. A premisa do filme xira arredor de Lorena, unha corredora de fondo de México de etnia tarahumara.

## Elenco 
* Lorena Ramírez
* Mario Ramírez
* Santiago Ramírez
* Juana Ramírez
* Talina Ramírez
* Diego Ramírez
* Yolanda Ramírez
* Rubén Ramírez
* María de Jesús Hernández

## Estrea 
*Lorena, la de los pies ligeros* estreouse o 20 de novembro de 2019 a través de Netflix.

## Notas
Riverdance: The Animated Adventure

***Riverdance: The Animated Adventure*** é un filme de animación irlandés de 2021 dirixido por Dave Rosenbaum e Eamonn Butler. Está inspirado polo espectáculo de danza *Riverdance*. O filme foi creado por Cinesite para River Productions e Aniventure.

*Riverdance: The Animated Adventure* estreouse no Reino Unido o 28 de maio de 2021 a través de Sky Cinema, e lanzouse en liña a través de Netflix o 14 de xaneiro de 2022.

## Personaxes 
* Pierce Brosnan como Patrick e o avó
* Sam Hardy como Keegan
* Hannah Herman Cortes como Moya
* Lilly Singh como Penny
* Jermaine Fowler como Benny
* Pauline McLynn como a avoa
* John Kavanagh como Gatekeeper
* Aisling Bea como Margot
* Brendan Gleeson como Huntsman

## Notas
Plantago ovata

***Plantago ovata*** é unha planta medicinal orixinaria da rexión mediterránea e naturalizada en Asia e América do Norte.

É unha fonte común de psyllium, un tipo de fibra alimentaria.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Plants For A Future: *Plantago ovata* 
* Jepson Manual Treatment
* Photo gallery
The Principles of Pleasure

***The Principles of Pleasure*** é unha serie documental de Netflix de 2022 dirixida por Niharika Desai. A serie examina o mundo do pracer feminino e a súa falta de comprensión na ciencia moderna. A serie componse de tres episodios e estreouse en liña a través de Netflix o 22 de marzo de 2022. Está narrada pola actiz Michelle Buteau.

## Sinopse 
A serie busca apoderar e educar aos espectadores sobre o corpo e o pracer femininos. Os temas tratados na serie van desde a historia da educación sexual, a fenda do orgasmo, o rol de xénero nos medios de comunicación e na sociedade, a falta de investigación sobre a sexualidade das mulleres que se remonta a séculos atrás e o consentimento.

Entre os entrevistados figuran Emily Nagoski, autora do libro *Come as You Are*.

## Notas
Crooked House (filme)

***Crooked House*** é un filme de 2017 dirixido por Gilles Paquet-Brenner. Baséase na novela homónima de 1949 de Agatha Christie. O filme está protagonizado por Max Irons, Terence Stamp, Glenn Close, Gillian Anderson e Stefanie Martini. A fotografía principal realizouse en setembro de 2016, e o filme estreouse no Reino Unido a través de Channel 5 o 17 de decembro de 2017. 

## Personaxes 
* Glenn Close como Lady Edith de Haviland
* Terence Stamp como Inspector Xefe Taverner
* Max Irons como Charles Hayward
* Stefanie Martini como Sophia Leonides
* Julian Sands como Philip Leonides
* Honor Kneafsey como Josephine Leonides
* Christian McKay como Roger Leonides
* Amanda Abbington como Clemency Leonides
* Gillian Anderson como Magda West
* Christina Hendricks como Brenda Leonides
* Preston Nyman como Eustace Leonides
* John Heffernan como Laurence Brown
* Jenny Galloway como Nanny
* Jacob Fortune-Lloyd como Brent
* David Kirkbride como Sarxento Glover
* Tina Gray como Miss Ackroyd
* Roger Ashton-Griffiths como Mr Gaitskill
* Andreas Karras como Iannois Agrodopolous
* Gino Picciano como Aristide Leonides

## Notas
The Man in the High Castle (serie de televisión)

***The Man in the High Castle*** é unha serie de televisión estadounidense de historia alternativa e distópica creada para o servizo de vídeo de streaming Amazon Prime Video. A serie contan a historia dun universo paralelo onde as Potencias do Eixe da Alemaña nazi e o Imperio do Xapón gobernan o mundo despois de gañar a segunda guerra mundial. Foi creada por Frank Spotnitz e producida por Amazon Studios, Scott Free Productions (con Ridley Scott como produtor exectivo), Headline Pictures, Electric Shepherd Productions e Big Light Productions. Está baseada na novela homónima de 1962 escrita por Philip K. Dick.

O episodio piloto estreouse en xaneiro de 2015, e Amazon encargou unha tempada de dez episodios o mes seguinte, a cal se estreou en novembro. A segunda tempada, de dez episodios tamén, estreouse en decembro de 2016, e a terceira o 5 de outubro de 2018. A cuarta e derradeira tempada estreouse o 15 de novembro de 2019.

## Notas
Manuel Iglesias Constenla

**Manuel Iglesias Constenla**, nado en Barro o 15 de xuño de 1893, foi un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Estudou Maxisterio na Escola Normal de Pontevedra. Foi nomeado mestre interino de Xesta (A Lama) en decembro de 1924. Aprobou as oposicións e foi nomeado mestre de Noalla en abril de 1925. En xaneiro de 1936 foi elixido presidente de Izquierda Republicana de Sanxenxo.

Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi suspendido de emprego e soldo e detido. Xulgado en Pontevedra por auxilio á rebelión o 19 de xaneiro de 1937 na causa 832/36 co tamén mestre Estanislao Víctor Torres Pérez, foi condenado a cadea perpetua. Preso primeiro na illa de San Simón, foi trasladado ao Forte de San Cristovo (Pamplona) o 15 de xullo de 1937, onde permaneceu ata o 25 de abril de 1939 cando o trasladaron á Prisión de Figueirido (Vilaboa). Como resultado do proceso de depuración, foi separado do servizo e dado de baixa na escala. En 1942 pasou ao Destacamento Penal das Minas de Silleda de onde saíu en liberdade provisional en 1944. Traballou como administrativo no balneario da Toxa.

## Vida persoal 
Casou en Arbo coa tamén mestra Lourdes Rodríguez Tovar en 1930.
## Notas
Animal (2021)

***Animal*** é unha serie documental estadounidense sobre os animais e a natureza creada para Netflix. A serie está narrada por Anthony Mackie e conta coas voces de Bryan Cranston, Rebel Wilson, Rashida Jones e Pedro Pascal. Segue algúns dos animais máis admirados do mundo, capturando comportamentos e momentos nunca antes vistos. A serie estreouse a través de Netflix o 10 de novembro de 2021.

## Notas
The Willoughbys

***The Willoughbys*** é un filme estadounidense-canadense de 2020 dirixido por Kris Pearn e codirixido por Rob Lodermeier. Baséase no libro homónimo de Lois Lowry, e o guión foi escrito por Pearn e Mark Stanleigh. Conta coas voces de Will Forte, Maya Rudolph, Alessia Cara, Terry Crews, Martin Short, Jane Krakowski, Seán Cullen e Ricky Gervais, quen tamén é o narrador.

*The Willoughbys* estreouse a través de Netflix o 22 de abril de 2020, e tivo uns 37 millóns de espectadores. Recibiu a aclamación da crítica pola súa animación, actuación, historia e banda sonora, composta por Mark Mothersbaugh, así como pola canción de Cara, "I Choose".

## Sinopse 
A historia trata sobre catro nenos que tentan atopar novos pais para substituír os seus egocéntricos e descoidados proxenitores.

## Personaxes 
* Will Forte como Tim Willoughby
* Maya Rudolph como Linda a.k.a. The Nanny
* Alessia Cara como Jane Willoughby
* Terry Crews como Comandante Melanoff
* Martin Short como Walter "Father" Willoughby
* Jane Krakowski como Helga "Mother" Willoughby
* Seán Cullen como Barnaby A e Barnaby B Willoughby
* Ricky Gervais como o gato
* Colleen Wheeler como axente Alice Vernakov
* Nancy Robinson como Irene Holmes
* Kris Pearn como Spoons McGee

## Notas
Metal Lords

***Metal Lords*** é un filme estadounidense de 2022 dirixido por Peter Sollett e escrito por D. B. Weiss. Conta a historia de dous alumnos de instituto e amantes da música heavy metal, Hunter e Kevin, que se propoñen formar unha banda de metal. O filme estreouse a través de Netflix o 8 de abril de 2022, e conta con opción de subtitulado en galego, traducido por Noelia Bernárdez Alonso.

## Personaxes 
* Jaeden Martell como Kevin Schlieb
* Isis Hainsworth como Emily Spector
* Adrian Greensmith como Hunter Sylvester
* Noah Urrea como Clay Moss
* Joe Manganiello como Dr. Tony Nix
* Brett Gelman como Dr. Sylvester
* Sufe Bradshaw como Dean Swanson
* Katie O'Grady como Laurie Schlieb
* Michelle Mao como Lisa Randall
* Analesa Fisher como Kendall Sarn
* Phelan Davis como Rocky "Skip" Hoffman
* Scott Ian como el mesmo
* Tom Morello como el mesmo
* Kirk Hammett como el mesmo
* Rob Halford como el mesmo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Alfonso Vega Olivera

**Alfonso Vega Olivera**, nado en Madrid cara a 1907 e finado en Pontevedra o 7 de decembro de 1936, foi un avogado, funcionario e político español.

## Traxectoria 
Aprobou as oposicións de ingreso no Corpo técnico de Correos en 1934, e foi nomeado Administrador de Correos de Sanxenxo. En xaneiro de 1936 foi elixido vogal da directiva de Izquierda Republicana de Sanxenxo presidida por Manuel Iglesias Constenla. En abril de 1936 foi agredido por Modesto Gómez Romay. Colaborou en *El País* co pseudónimo **Al Gave de Arevilo**.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado delegado da orde pública de Sanxenxo o día 20. Puxo ás súas ordes o destacamento de Carabineiros de Noalla e requisou varios coches particulares. Exerceu como delegado ata o día 22, cando a Garda Civil e membros das milicias falanxistas chegaron á vila. Detido, estivo preso na Illa de San Simón. Xulgado en Pontevedra por rebelión militar o 20 de novembro na causa 832/36 con José Carballa Sanín e José Lorenzo Señoráns, foi condenado a pena de morte. Foi executado no quilómetro 1 da Avenida de Uruguai (Monte Porreiro) o 7 de decembro de 1936.

## Vida persoal 
Casou con Teresa Llorente Barahona.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
O recordo de Marnie

***O recordo de Marnie*** (en ; *Omoide no Mānī*) é un filme xaponés de 2014 escrito e dirixido por Hiromasa Yonebayashi, producido por Studio Ghibli e distribuído por Toho. Baséase na novela homónima de Joan G. Robinson escrita en 1967.

O filme segue a Anna Sasaki aloxándose cos seus parentes nunha cidade do Parque Nacional de Kushiro-shitsugen, Hokkaido. Anna atópase cunha mansión abandonada próxima, onde coñece a Marnie, unha misteriosa moza que lle pide que prometa gardar os seus segredos. A medida que avanza o verán, Anna pasa máis tempo con Marnie e, finalmente, Anna descobre a verdade sobre a súa familia.

## Notas
Peregrina Martínez Santos

**Peregrina Martínez Santos**, nada en Pontevedra o 17 de setembro de 1914, foi unha mestra e política galega.

## Traxectoria 
Filla de Arturo Martínez Fernández. Estudo Maxisterio na Escola Normal de Pontevedra rematando en 1932. Foi mestra en Rouxique (Sanxenxo). Estaba afiliada ás Xuventudes Socialistas. coas súas tías Aurora, María e Nicereta Martínez Fernández (as Corseteiras) e María Fandiño Estévez, acusadas de agochar armas, pero ao non atopar probas, a causa foi sobresida. Foi depurada, co resultado de separación do servizo e baixa na escala o 11-05-1940. En 1941 abríronlle outro expediente por responsabilidades políticas, que tamén foi sobresido en 1943.

Conseguiu o reingreso no corpo en abril de 1958, pero foi sancionada co traslado fóra da provincia durante cinco anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* As Corseteiras. As irmás Aurora, María, Nieves e Nicereta Martínez Fernández

### Ligazóns externas 
* Peregrina Martínez Santos, unha mestra antifascista.
* Historia das Telleiras I
Valentin Ivanov

* **Valentin Kozmich Ivanov**, futbolista soviético (1934-2011).
* **Valentin Valentinovich Ivanov**, futbolista e árbitro soviético, fillo do anterior (1961-).
* **Valentin Ivanov**, político búlgaro (1941-).
* **Valentin Ivanov**, loitador búlgaro (1966-).
* **Valentin Ivanov**, astrónomo búlgaro (1967-).
* **Valentin Ivanov**, futbolista búlgaro (2000-).
Choose or Die

***Choose or Die*** (anteriormente titulado ***CURS>R***) O filme está protagonizado por Asa Butterfield, Iola Evans, Eddie Marsan e Robert Englund.

*Choose or Die* estreouse a través de Netflix o 15 de abril de 2022, e conta con opción de subtitulado en galego, traducido por Abraham Díaz.

## Personaxes 
* Iola Evans como Kayla
* Asa Butterfield como Isaac
* Eddie Marsan como Hal
* Robert Englund como unha versión ficticia de si mesmo
* Kate Fleetwood como Laura
* Ryan Gage como Lance
* Angela Griffin como Thea
* Pete Machale como Gabe
* Joe Bolland como Beck
* George Hannigan como Teen Gamer

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Vasculoxénese

A **vasculoxénese** é o proceso de formación de vasos sanguíneos no embrión, que ocorre por produción *de novo* de células endoteliais a partir doutras células precursoras. Nalgúns textos é asimilada coa anxioxénese, como o primeiro estadio da formación da rede vascular, que vai seguido da anxioxénese ou formación de vasos en etapas posteriores.

## Proceso 
No sentido en que é distinguida da anxioxénese, a vasculoxénese é diferente nun aspecto: mentres que a anxioxénese é a formación de novos vasos sanguíneos a partir de vasos preexistentes, a vasculoxénese é a formación de novos vasos sanguíneos, nas chamadas illas sanguíneas ou illotes de Wolff-Pander embrionarios, onde non había vasos preexistentes. Por exemplo, ocorre a anxioxénese se empeza a brotar unha monocapa de células endoteliais para formar novos capilares. A diferenza disto, a vasculoxénese prodúcese cando células precursoras endoteliais chamadas anxioblastos migran e diferéncianse en resposta a sinais locais (como factores de crecemento e matrices extracelulares) para formar novos vasos sanguíneos. Estas árbores vasculares son despois podadas e esténdense por medio da anxioxénese.

## Notas
Atoumane Diagne

**Atoumane Diagne**, nado o 31 de decembro de 1998 en Dakar, é un xogador de baloncesto profesional senegalés que xoga no Leyma Coruña da Liga ACB.

## Traxectoria 
Nado en Dakar, alí pasaba o tempo libre xogando ao baloncesto na rúa cos seus amigos. O seu físico chamou a atención dun axente que lle ofreceu a opción de ir a España para formarse como xogador e persoa, trasladándose a Tenerife para comezar no CB Unelco. En apenas uns meses foi capturado polo FC Barcelona, incorporándose ao equipo cadete na 2013/14 co que gañou o campionato de España nesa categoría. Na tempada 2014/15 debutou na LEB Plata co filial do FC Barcelona, ​​e na seguinte tempada na LEB Oro con tan só 17 anos, gañando tamén o campionato de España júnior.
Continúa en LEB Ouro co FC Barcelona B e na tempada 2016/17 rexistrou 4,1 puntos e 4 rebotes, medias que melloran na 2017/18 acadando 7,9 puntos e 7,6 rebotes (sexto mellor rebotador da competición), debutando na Liga ACB co FC Barcelona e disputa catro partidos da máxima categoría. Na 2018/19 acreditou 6,9 puntos, 6,4 rebotes e 1,7 tapóns (segundo mellor da liga).

En xullo de 2019, foi cedido ao CSP Limoges da liga LNB (primeira división francesa) para xogar a tempada 2019/20. Co club francés participou en 26 partidos (7 deles na Eurocup) conseguindo medias de 3,1 puntos e 3,2 rebotes en 10 minutos por partido.

Tras desvincularse do FC Barcelona, o central senegalés pasaría a tempada 2020-21 en branco, debido a unha lesión antes do inicio da tempada e posteriormente ás restricións do covid 19 que dificultaron que marche do seu país coa tempada xa comezada.

O 12 de agosto de 2021, asinou co Básquet Coruña, equipo galego da LEB Ouro, para disputar a tempada 2021-22. O 17 de xullo de 2023, Diagne e o Básquet Coruña renovaron o seu compromiso por unha tempada máis, a terceira do xogador na Coruña.

## Notas
Flora de Dios Rodríguez

**Flora de Dios Rodríguez**, nada en Iria Flavia (Padrón) cara a 1914, foi unha conserveira e política galega.

## Traxectoria 
Conserveira veciña do Toural (Teis, Vigo). Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detida por enfrontarse ao pelotón de soldados que declaou o estado de guerra na Porta do Sol. Xulgada na causa 807/36 por rebelión nun consello de guerra celebrado en Vigo o 16 de outubro xunto cunha compañeira, sendo defendida por José Queizán Hermida. Foi condenada a 12 anos de prisión. Saíu en liberdade condicional en agosto de 1940.
## Vida persoal 
Casou con Agustín Leira Fernández.

## Notas