open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fernández Armesto

O apelido galego **Fernández Armesto** pode referirse a:

***Felipe Fernández Armesto**, escritor e xornalista galego máis coñecido polo pseudónimo de Augusto Assía (1904-2002);
***Fermín Fernández Armesto**, médico e lexicógrafo galego, irmán do anterior  (1907-1979);
***Antonina Fernández Armesto**, farmacéutica galega, irmán dos anteriores  (n. 1909);
***Felipe Fernández-Armesto**, historiador inglés de orixe galega fillo de Felipe Fernández Armesto (n. 1950);

***Juan Fernández-Armesto Fernández-España**, avogado e economista español de orixe galega, fillo de Felipe Fernández Armesto e María Victoria Fernández-España y Fernández-Latorre (n. 1953);
***Sebastian Fernández-Armesto**, máis coñecido como **Sebastian Armesto**, actor de cinema, televisión e teatro inglés, fillo de Felipe Fernández-Armesto (n. 1982).
Superoito

**Superoito** é unha banda galega de rock. Formouse a finais do ano 2013 en Ordes, e segue dende aquela unha identidade con influencias do punk e do rock así como unha evolución constante cara a un son cada vez máis duro e contundente.

O grupo editou tres discos e dous sinxelos, deu máis de cen concertos entre salas e festivais de Galicia e tres datas a nivel estatal coincidindo coa celebración do seu terceiro aniversario (Bilbao, León, Madrid).
## Historia 
O seu primeiro disco, *Non sabes bailar*, gravado nos estudios Rapapoulo, presentouse o 14 de xuño de 2013 nun concerto privado na Pontecarreira. Na segunda metade do ano levaron a cabo a xira de presentación do disco, con máis de cen concertos.

O 15 de decembro de 2013 organizaron o I Festival Solidario de Nadal, en colaboración co Hospital de Santiago de Compostela, co obxectivo de recadar xoguetes e cartos para as familias obrigadas a pasar as datas de Nadal dentro dos complexos hospitalarios.

En xaneiro do 2014 publicaron o segundo disco, *Todo me dá voltas*, composto por 13 cancións e gravado nos estudios Rapapoulo de Merelle por Mou de Dios ke te crew. No 2014 presentaron o disco en concertos, da man da discográfica Madrindie Producciones (Madrid) e Busaco Contratacións (Cangas).

No ano 2014 gañaron o premio Cantalingua, organizado por Correlingua (A Mesa pola Normalización Lingüística, CIG-Ensino e Asociación Socio-Pedagóxica Galega).

Vinculados moi fortemente coa defensa da lingua galega, as súas cancións tratan sobre temas da vida cotiá tratados con certo apego cómico como Galicia, a dignificación do labor mariñeiro, a liberdade sexual e ideolóxica, a loita contra a construción da mina de Corcoesto ou a volta da selección galega de fútbol.

A principios do ano 2015 eco do seu éxito é compartir escenario coa banda vasca Berri Txarrak onde comezan a súa terceira xira coa que alcanzan os 150 concertos en tan só dous anos de traxectoria.

En 2016 estrearon o seu segundo disco, cuxos beneficios ían doarse ás protectoras de animais compostelás O Refuxio de Bando e Asociación Abeiro.

## Discografía 
* *Non sabes bailar* (febreiro 2014, sinxelo; Rapapoulo Estudios)
* *No Saps Ballar* (maio 2015, Discos Modernos Records)
* *Ez dakizu dantza egiten* (maio 2015, Discos Modernos Records)
* *Todo me dá voltas* (marzo 2014; Rapapoulo Estudios)
* *Portarnos mal* (abril 2015; Estudio Mágico)
* *En directo* (xaneiro 2016, Iraila Records)
* *A mala vida* (2022; Cimática Studio)

## Xiras 
* Non sabes bailar (2013, 11 concertos)
* Todo me dá voltas (2014, 49 concertos)
* Portarnos mal (2015, 32 concertos)
* En directo (2016, 21 concertos)
* A mala vida (2022, en xira)

## Notas
Krabat (filme)

***Krabat*** é un filme alemán dirixido por Marco Kreuzpaintner que se estreou no 2008. Baséase na novela homónima de Otfried Preussler.

## Sinopse 
Historia dun mozo que aprende artes escuras dun malvado feiticeiro. Krabat é un orfo a quen unha voz nos seus soños lle obriga a dirixirse a un vello muíño, onde o iniciarán a el e a outros aprendices na arte da maxia negra. Pero todos os seres demoníacos esixen un alto prezo polo que ofrecen: a alma, a liberdade e mesmo a vida.

## Personaxes 
* David Kross como Krabat 
* Daniel Brühl como Tonda
* Christian Redl como The Master
* Robert Stadlober como Lyschko
* Paula Kalenberg como Kantorka
* Hanno Koffler como Juro
* Anna Thalbach como Worschula
* Charly Hübner como Michal
* Moritz Grove como Merten
* Tom Wlaschiha como Hanzo
* Sven Hönig como Andrusch
* Stefan Haschke como Staschko
* David Fischbach como Lobosch
* Daniel Steiner como Petar
* Tom Lass como Kubo
* Daniel Fripath como Kito
* Ionut Baias como Baro
* Mac Steinmeier como Padriño morto
* Carmen Ungureanu como Nai de Krabat

## Galardóns e nomeamentos 
*Krabat* foi nomeado ós Deutscher Filmpreis no 2009 nas categorías *Mellor deseño de produción*, *Mellor música* e *Mellor deseño de son*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Gloria Grahame

**Gloria Hallward**, nada nos Ánxeles o 28 de novembro de 1923 e finada en Nova York o 5 de outubro de 1981, foi unha actriz estadounidense, coñecida como **Gloria Grahame**.

## Traxectoria 
Era filla dun arquitecto e escritor e dunha actriz británica, Jeanne McDougall, que usaba como nome artístico Jean Grahame. A súa irmá Joy Hallward tamén foi actriz.

Foi contratada pola Metro-Goldwyn-Mayer cando Louis B. Mayer a viu nunha obra de Broadway, debutando en 1944. Porén, a MGM non viu o seu potencial e vendeu o contrato á RKO Studios en 1947.

Asociada habitualmente a filmes de cinema negro, gañou o Oscar á mellor actriz secundaria en 1952 por *The Bad and the Beautiful*. Traballou tamén na televisión, en series como *The Outer Limits* ou *The Fugitive*.

Grahame encadeou varias relacións e matrimonios fracasados, entre eles, co director Nicholas Ray. Anos despois do divorcio casou con Anthony, fillo do director, co que tivera un romance cando aínda estaba casado co seu pai.

En 1974 diagnosticáronlle cancro de mama, que remitiu nun ano. En 1980 volveu a enfermidade, pero ela seguiu traballando no teatro nos Estados Unidos e o Reino Unido. Durante unha operación en Londres os médicos causáronlle unha ferida que acabou convertida en peritonite. Trasladada polos seus fillos ao seu país, finou unhas semanas despois.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Curcio, Vincent (1989). *Suicide Blonde: The Life of Gloria Grahame* (1st ed.). William Morrow & Co. ISBN 0-688-06718-2
* Lentz, Robert J. (2011). *Gloria Grahame, Bad Girl of Film Noir: The Complete Career*. Mcfarland & Co Inc Pub. ISBN 0-7864-3483-X
* Turner, Peter (1987), ''Film Stars Don't Die in Liverpool''. Nova York: Grove Press

### Ligazóns externas 
* 
* Film Reference
* Artigo de Donald Chase
* Gloria Grahame en Virtual History
Emeric Pressburger

**Imre József Pressburger**, nado en Miskolc o 5 de decembro de 1902 e finado en Saxtead (Suffolk) o 5 de febreiro de 1988 foi un director de cinema, produtor e guionista británico coñecido como **Emeric Pressburger**. É coñecido especialmente polos filmes codirixidos con Michael Powell. Os seus netos son o produtor Andrew Macdonald e o director e documentalista Kevin Macdonald.

## Traxectoria 
Nado en Hungría de orixe xudía, estudou en Temesvár, onde demostrou capacidades para as matemáticas, estudando Matemáticas e Enxeñería nas universidades de Praga e Stuttgart antes de ter que abandonar os seus estudos pola morte do seu pai.

Comezou a traballar como xornalista en Hungría e Alemaña, converténdose logo en guionista a finais da década de 1920, escribindo para a UFA. A chegada dos nazis ao poder obrigouno a marchar a París e logo a Londres, onde chegou en 1935 sen pasaporte. Alí uniuse á comunidade de cineastas húngaros, liderados por Alexander Korda que lle deron traballo como guionista. Foi nese momento cando coñeceu a Michael Powell.

## Filmografía 
* *Contraband* (1940)
* *49th Parallel* (1941)
* *One of Our Aircraft Is Missing* (1942)
* *The Life and Death of Colonel Blimp* (1943)
* *The Volunteer* (1943)
* *A Canterbury Tale* (1944)
* ''I Know Where I'm Going!* (1945)
* *A Matter of Life and Death* (1946)
* *Black Narcissus* (1947)
* *The Red Shoes* (1948)
* *The Small Back Room* (1949)
* *The Elusive Pimpernel* (1950)
* *Gone to Earth* (1950)
* *The Tales of Hoffmann* (1951)
* *Twice Upon a Time* (1953), único filme dirixido en solitario por Pressburger
* *Oh... Rosalinda!!* (1955)
* *The Battle of the River Plate* (1956)
* *Ill Met by Moonlight* (1957)
* *They're a Weird Mob* (1966)
* *The Boy Who Turned Yellow* (1972)

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Christie, Ian. *Arrows of Desire: The Films of Michael Powell and Emeric Pressburger*. Londres: Waterstone, 1994. ISBN 0-571-16271-1. ISBN 0-947752-13-7.
* Christie, Ian. *Powell, Pressburger and Others*. Londres: British Film Institute, 1978. ISBN 0-85170-086-1.
* Esteve, Llorenç. *Michael Powell y Emeric Pressburger*. Río de Janeiro, Brasil: Cátedra, 2002. ISBN 978-84-376-1950-7.
* Macdonald, Kevin. *Emeric Pressburger: The Life and Death of a Screenwriter*. Londres: Faber & Faber, 1994. ISBN 0-571-16853-1
* Moor, Andrew. *Powell and Pressburger: A Cinema of Magic Spaces*. Londres: I.B. Tauris, 2005. ISBN 1-85043-947-8.
* Powell, Michael. *A Life in Movies* (Autobiografía). Londres: Heinemann, 1993. ISBN 0-571-20431-7; First edition 1986. ISBN 0-434-59945-X.
* Powell, Michael. *Million Dollar Movie*. Londres: Heinemann, 1992. ISBN 0-434-59947-6. ISBN 0-7493-0463-4 (pbk).
* Thiéry, Natacha. *Photogénie du désir: Michael Powell et Emeric Pressburger 1945–1950''. Rennes, France: Presse Universitaires de Rennes, 2009. ISBN 2-7535-0964-6.

### Ligazóns externas 
* Páxina sobre Powell & Pressburger
* 
* Biografía
Ender's Game (filme)

'''''Ender's Game''''' é un filme estadounidense dirixido e escrita por Gavin Hood que se estreou no 2013. Baséase na novela homónima de Orson Scott Card. Está protagonizado por Asa Butterfield no papel de Andrew "Ender" Wiggin, un rapaz inusalmente brillante que é enviado a unha academia militar no espazo para prepararse ante unha futura invasión alieníxena. O elenco do filme inclúe a Harrison Ford, Hailee Steinfeld, Viola Davis, Abigail Breslin e Ben Kingsley.

O filme foi estreado en Alemaña o 24 de outubro de 2013, e no Reino Unido e Irlanda un día despois. A súa estrea nos Estados Unidos, Canadá e outros países realizouse o 1 de novembro de 2013.

## Sinopse 
Cincuenta anos despois dunha guerra entre seres humanos e extraterrestres, un neno é enviado a unha escola militar espacial coa fin de preparalo para unha futura invasión.

## Personaxes 
* Asa Butterfield como Andrew "Ender" Wiggin
* Harrison Fordcomo Coronel Hyrum Graff
* Ben Kingsley como Mazer Rackham
** Kyle Russell Clements como Mazer Rackham 
* Hailee Steinfeld como Petra Arkanian
* Abigail Breslin como Valentine Wiggin
* Viola Davis como Gwen Anderson
* Aramis Knight como Bean
* Suraj Parthasarathy como Alai
* Moisés Arias como Bonzo
* Khylin Rhambo como Dink
* Conor Carroll como Bernard
* Nonso Anozie como Sarxento Dap
* Jimmy Pinchak como Peter Wiggin
* Stevie Ray Dallimore como John Paul Wiggin
* Andrea Powell como Theresa Wiggin
* Caleb J. Thaggard como Stilson
* Jasmine Kaur como Mestra
* Tony Mirrcandani como Almirante Chamrajnagar
* Brandon Soo Hoo como Fly Molo
* Cameron Gaskins como Pol Slattery
* Orson Scott Card como Piloto (cameo)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Gran Premio de España de 2014

O **Gran Premio de España de 2014** (oficialmente o **Gran Premio de España Pirelli 2014**) é unha carreira de Fórmula 1 que se celebrou o 11 de maio de 2014 no Circuíto de Barcelona-Cataluña, Montmeló, España. Foi a quinta carreira do Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2014.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
### Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Hécate

**Hécate** (grego antigo Ἑκάτη, *Hekátē*) é unha deusa da mitoloxía e da antiga relixión grega, que adoita ser representada sostendo dous fachos ou unha chave, e en períodos posteriores na súa forma tripla. Estaba asociada cos cruces de camiños, o lume, a luz, a Lúa, a maxia, a feiticería, o coñecemento das herbas e plantas velenosas e a necromancia. Tiña goberno sobre a terra, o mar e o ceo, así como un papel como salvadora (Soteira), nai de anxos e alma do mundo cósmico.  Era unha das principais deidades adoradas nos fogares atenienses como deusa protectora da familia e proporcionadora de properidade.

O seu culto puido terse orixinado entre os carianos de Anatolia, onde variantes do seu nome poden atoparse en nomes dados a nenos. Está relacionada coa deusa romana Trivia, coa que é identificada.

## Notas
Olalla Oliveros

**Olalla Oliveros**, nada en Vigo en 1977, é unha antiga modelo e actriz galega.

## Traxectoria 
Con formación en teatro e en danza en Vigo, no ano 2000 Olalla Oliveros mudouse a Madrid para continuar a súa carreira. Alí traballou en publicidade como modelo, e como actriz interveu en distintas series de televisión, como en episodios de *La familia Mata* (2007), *Maitena: estados alterados* ou *El comisario* (2008). No cinema, participou na rodaxe, como actriz, do filme *Fase terminal* (2010), dirixida por Marta Génova.

## Vida persoal 
En 2010 abandonou a carreira artística e ingresou na Orde e Mandato de San Miguel Arcanxo como fiel consagrada (votos de celibato e obediencia) e nun réxime de semiclausura. Non obstante, a Igrexa Católica non recoñeceu como válida a consagración ao carecer ese grupo desa potestadade .

## Notas
Orde e Mandato de San Miguel Arcanxo

A **Orde e Mandato de San Miguel Arcanxo** (popularmente **miguelianos**) foi unha asociación católica nacida na diocese de Tui-Vigo e que derivou en orde relixiosa non recoñecida oficialmente.
## Historia 
En 1996 formouse en Vigo un grupo musical de carácter relixioso que participaba das cerimonias católicas que organizaban distintas parroquias da diocese de Tui-Vigo. O coro transformouse nunha asociación en 1997 e posteriormente converteuse nunha asociación pública de carácter privado e o 30 de xuño de 2009 nunha orde relixiosa aberta. Non obstante, para Igrexa Católica permaneceu como asociación pública de fieis de dereito diocesano  e nunca foi un instituto de dereito diocesano. O seu principal impulsor e fundador foi Feliciano Miguel Rosendo.

A finais de 2012 comezaron a aparecer denuncias sobre abusos sexuais dentro da orde. A investigación realizada polo bispado ao longo de 2013 e 2014 concluíu no apartamento de Miguel Rosendo da dirección da orde. A comunidade, que chegara a ter 400 membros, desfíxose na súa práctica totalidade, e a finais de 2014 só quedaba unha trintena. En decembro dese ano, Miguel Rosendo, foi detido. En decembro de 2018 foi condenado a nove anos de prisión por un delito de abuso sexual continuado.

## Características 
Os membros consagrados son dos dous sexos, e denomínanse miguelianos e miguelianas. Os seus hábitos son unha túnica de cor azul intenso e un escapulario amarelo. O máis destacado é a súa afección pola música e a canción, e teñen participado en distintos concertos e festivais relixiosos.

A súa sede principal está no Porto (Mougás, Oia). Tamén teñen un local en Bustarviejo (Madrid), onde coidan de anciáns.

## Persoas destacadas 
Estivo vinculada a esta orde a modelo e actriz viguesa Olalla Oliveros, que se consagrou monxa migueliana

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xunta da Escravitude do Sagrado Corazón de Xesús
### Ligazóns externas 
* Web da orde
*
Fase Autonómica Galega da Copa RFEF

A **Fase Autonómica Galega** da **Copa RFEF** é unha competición de fútbol, rolda previa da antedita copa estatal en Galicia. Está organizada pola Federación Galega de Fútbol.
## Formato 
O torneo foi disputado historicamente polos mellores equipos galegos da Segunda División B e da Terceira División que non obtiveran praza para disputa-la Copa do Rei nesa tempada. O campión da fase galega da tempada anterior tamén ten obtido a clasificación para o torneo.

Na temporada 2022-23 participaron na competición oito clubs: tres de Segunda RFEF e cinco de Terceira RFEF, entre os que xa se atopaba o gañador da edición anterior. Non participaron os clubs clasificados para competir nas promocións de ascenso á categoría superior. A competición tivo distintos formatos ao longo da súa historia, mesturando eliminatorias directas a dobre partido con eliminatorias a partido único. Na temporada 2022-23 as eliminatorias e maila final xogáronse todas a partido único, no campo dun dos competidores (o campo do equipo en Terceira, nos partidos contra os equipos de Segunda), agás na final, que se disputou en campo neutral.

O campión da fase autonómica obtén como premio un trofeo e clasifícase para a fase estatal da Copa RFEF.

## Historial
## Palmarés 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Datos do torneo na páxina web da RSSSF
Fermín Fernández Armesto

**Fermín Fernández García-Armesto**, nado na Mezquita o 11 de novembro de 1907 e finado na Coruña o 7 de maio de 1979, foi un médico, tradutor e lexicógrafo galego. Era irmán do xornalista Felipe Fernández Armesto (Augusto Assía).

## Traxectoria 
Foi fillo de Ricarda García Armesto e Fermín Fernández Gómez, farmacéutico. Fixo os seus estudos primarios en Ourense e Vigo, e os secundarios en Santiago de Compostela. En 1932 licenciouse en medicina na Universidade de Santiago de Compostela. Ao finalizar a licenciatura, ampliou estudos en Alemaña, durante os anos 1932 e 1933, cos profesores Baader e Schultze. Entre 1934 e 1936 exerceu como médico en Consuegra, provincia de Toledo.

Durante a Guerra Civil española serviu como capitán médico no exército da república, encargándose, entre outros cometidos, da organización de hospitais de sangue.

Desde 1939 a 1947 traballou co profesor Ramón Sarró no Hospital de Neuropsiquiatría Santa Ana de Barcelona, e como tradutor de alemán para a Colección Antropológica da Editorial Miracle. Entre 1948 até 1977 foi inspector médico do Instituto Social da Mariña, na Coruña.

Foi cofundador da Editorial Daimón, e mantivo na revista *Destino* a columna "Ciencia y Medicina". En 1946 recibiu o Premio Nacional de Tradución polo seu abondoso e cualificado traballo como tradutor do alemán, así como do inglés, francés e portugués. Desde 1950 a 1971 foi o editor da versión en castelá da revista científica vienesa *Archivos de Medicina Práctica*.

Faleceu sen rematar a última revisión da súa principal obra lexicográfica, o *Dicionario castelán-galego*, publicado postumamente en 1981 por Ediciós do Castro, con limiar de Rafael Dieste.

## Principais obras 
* 1968 - "Feijóo, el reformador del Arte de Curar". *Homenaje al Padre Feijóo* (Universidade de La Plata. Facultade de Humanidades, 1968)
* 1981 - *Dicionario castelán-galego* (Ediciós do Castro, 1981)
* 1981 - *Vocabulario castelán-galego* (Ediciós do Castro, 1981)

## Vida persoal 
Casou con Eugenia Borchardt Zirbke e foi pai de Ricardo Fernández Borchardt.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Roberto I de Francia

**Roberto I**, nado en torno a 865 e finado o 15 de xuño de 923 en Soissons, foi rei da Francia Occidental dende o ano 922 ata a súa morte.

## Traxectoria 
Fillo do Conde Roberto de Anjou e irmán do Rei Eudes, participou xunto co seu irmán na defensa de París ante o ataque viquingo de 885, e cuxa vitoria lle valeu a seu irmán o trono de Francia Occidental. Non se postulou coma sucesor do seu irmán, sendo recoñecidos os seus cargos militares e posesións territoriais coma Conde de París por Carlos III, permaneceu no norte de Francia encargado da defensa dos ataques viquingos.

No ano 921 parte da nobreza franca e o clero levantáronse contra Carlos III O Simple, entre os que se atopaba Roberto. Carlos III foi derrotado e tivo que retirarse a Lotarinxia, polo que Roberto I foi coroado en Reims o 30 de xuño de 922. Porén o rei deposto reuniu un exército e enfrontouse a Roberto I o 15 de xuño de 923 preto de Soissons, onde Roberto foi asasinado.

Carlos tampouco puido recuperar o trono e foi confinado, unha asemblea de nobres escolleu a Raúl, Conde de Borgoña, coma sucesor, Raúl I de Francia.

## Descendencia 
Tivo dúas esposas:
* Adela de Maine, da que tivo unha filla.
** Adela, casada en 907 co Conde Herberto II de Vermandois.
* Beatriz de Vermandois, filla do Conde Herberto I de Vemandois, tataraneto de Carlomagno, con que tivo tres fillos:
** Emma (894-934), casada con Raúl I de Francia.
** Hugo o Grande (898-956), o seu sucesor coma Conde de París e Duque de Francia.
** Riquilda.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Hrolf Ganger.
### Ligazóns externas 
* Reis de Francia
Indie Cindy

***Indie Cindy*** é o quinto álbum da banda estadounidense de rock alternativo Pixies, publicado o 19 de abril de 2014 a través do selo . É o primeiro disco da banda en 23 anos tras a edición *Trompe le Monde* en 1991. Unidades limitadas do vinilo foron lanzadas no Record Store Day do 2014, unha semana antes da edición completa do álbum. Estas primenias copias viñan cun sinxelo en 7" dunha soa cara. Conta con todos os temas dos seus últimos EPs, chamados *EP1*, *EP2* e *EP3*, producidos por Gil Norton, encargado tamén da produción de *Doolittle*, *Bossanova* e *Trompe le Monde*.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Black Francis.
Tecido linfoide asociado ás mucosas

O **tecido linfoide asociado ás mucosas** ou **MALT** (do inglés *mucosa-associated lymphoid tissue*) (tamén chamado tecido linfático asociado ás mucosas) é o formado polas pequenas concentracións de tecido linfoide que se encontran en diversos sitios do corpo humano, como o tracto gastrointestinal, tiroide, glándula mamaria, pulmóns, glándulas salivares, ollo, e pel. O MALT está poboado de linfocitos como  células T e B, e de células plasmáticas e macrófagos, cada un dos cales está situado alí para encontrarse facilmente cos antíxenos que pasan polo epitelio mucoso. No caso do MALT intestinal, as células M están tamén presentes, as cales recollen o antíxeno do lume intestinal e entrégano ao tecido linfoide.

## Compoñentes
Para denominar os compoñentes do MALT utilízanse xeralmente os seguintes termos:
* **GALT** (tecido linfoide asociado ao intestino). Por exemplo, as placas de Peyer son compoñentes do GALT que se encontran na mucosa que tapiza o interior do intestino delgado.
* **BALT** (tecido linfoide asociado aos bronquios).
* **NALT** (tecido linfoide asociado ás fosas nasais).
* **CALT** (tecido linfoide asociado á conxuntiva)
* **O-MALT** (tecido linfático asociado ás mucosas organizadas); especificamente, as tonsilas do anel de Waldeyer son O-MALT.
* **D-MALT** (tecido linfático asociado a mucosas dufusas); é un MALT que non está organizado como unha masa separada identificable na anatomía macroscópica, a diferenza do antes mencionado  O-MALT.

## Papel en enfermidades
O MALT xoga un papel importante na regulación da inmunidade das mucosas. Pode ser o sitio onde se orixinan linfomas, xeralmente o linfoma non Hodgkin. Un tipo específico é o linfoma MALT ligado á bacteria estomacal *Helicobacter pylori*.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*recursos sobre o MALT 
*Maltoma
Muscularis mucosae

A **muscularis mucosae** (**lamina muscularis mucosae**) é o fino estrato de fibras musculares que forma parte da mucosa que tapiza a parede interna de diferentes partes do tubo dixestivo, principalmente o esófago, estómago, intestino delgado e intestino groso. Non debe confundirse coa túnica muscular ou *muscularis externa* que tamén está formada por músculo liso pero ten maior grosor e está en posición máis externa (máis lonxe da luz do tubo).

A primeira capa (a máis interna) da parede do tubo dixestivo é a túnica mucosa. Está en contacto cos alimentos en dixestión e os zumes dixestivos. A túnica mucosa consta á súa vez de varias capas: o epitelio superficial, a lámina propia na que se encontran os vasos sanguíneos que nutren o epitelio, e a *muscularis mucosae*, que non é máis que unha fina capa de músculo liso en contacto coa lámina propia. Debaixo están as outras tres capas do tubo dixestivo, que son a túnica submucosa, a túnica muscular formada por músculo liso, e a túnica serosa, que é a capa máis externa.

En medicina a *muscularis mucosae* serve de punto de referencia para describir as lesións da parede do estómago e outros órganos do tubo dixestivo. Se existe unha lesión na parede do estómago que non chega á *muscularis mucosa*, a lesión chámase erosión, pero se a lesión é máis profunda e chega a dito nivel denomínase úlcera.

## Notas
Tecido linfoide asociado ao intestino

::*Para o encima galactosa-1-fosfato uridiltransferase ver GALT (encima).*
O **tecido linfoide asociado ao intestino** ou **GALT** (do inglés *gut-associated lymphoid tissue*) é unha denominación que frecuentemente se lle dá ao tecido inmunitario do tracto gastrointestinal Protexe o corpo dunha invasión microbiana procedente do intestino. O GALT é un exemplo de tecido linfoide asociado ás mucosas (MALT).

## Estrutura 
O tecido linfoide do tracto gastrointestinal comprende os seguintes elementos:
* Tonsilas ou amígdalas (anel de Waldeyer); consideradas O-MALT
* Adenoides ou amígdalas farínxeas
* Placas de Peyer
* Agregados linfoides do apéndice vermiforme e intestino groso
* Tecido linfoide acumulado coa idade no estómago
* Pequenos agregados linfoides do esófago
* Células linfoides distribuídas difusamente e células plasmáticas da lámina propia do intestino.

## Función 
O tracto dixestivo é un importante compoñente do sistema inmunitario do corpo. De feito, o intestino posúe a maior masa de tecido linfoide do corpo humano. O GALT está constituído por varios tipos de tecido linfoide que almacena células inmunitarias, como linfocitos T e B, que nos defenden dos patóxenos.

Novas investigacións indican que o GALT pode seguir sendo un sitio importante de actividade do VIH, mesmo despois de que os tratamentos reduzan moito o reconto de VIH no sangue periférico.

## Galería de imaxes 

 Ficheiro:Gray617.png|Vasos linfáticos do colon.
 Ficheiro:Gray1033.png|Sección do esófago humano.
 Ficheiro:Gray1074.png|Sección transversal do apéndice vermiforme humano. X 20.
 Ficheiro:Gray1082.png|Sección da membrana mucosa do recto humano. X 60.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* BUHistology 12502loa - "Colon, taenia coli"
* BUHistology 11102loa - "Unión esofáxica-estomacal"
Trinley Gyatso

**Trinley Gyatso**, tamén escrito **Trinle Gyatso** e **Thinle Gyatso** (en tibetano ་; Wylie: 'phrin las rgya mtsho), nado o 26 de xaneiro de 1857 en Lhoka e finado o 25 de abril de 1875 en Lhasa, foi o 12º Dalai Lama. Foi entronizado en 1860.
Rastros

***Rastros*** é unha obra de teatro de Roberto Vidal Bolaño, estreada e publicada en 1998.

## Trama 
Esther, Moncho, Xan e Iago son amigos desde a infancia. Esther é unha xornalista desempregada e enganchada ás drogas, e pouco antes de facer os corenta anos intenta suicidarse cortando as veas á altura dos pulsos no rocho en que vive, pola súa decepción ante a falta de esperanza e ilusión vital. É trasladada ao hospital, e na sala da espera coinciden os tres amigos. A través de varias analepses vese o pasado común dos personaxes.

Moncho é un escritor de novelas e profesor de literatura. De novo estivo casado con Esther logo dela quedar preñada, mais finalmente sofre un aborto.Iago é un militante do Exército Guerrilheiro do Povo Galego Ceive, preso en Alcalá de Henares acusado dun asasinato. Esther vaino visitar ao cárcere.Xan é un economista que traballa como vendedor de electrodomésticos.

## Narración 
### Tempo e espazo 
A trama desenvólvese na vila de Santiago de Compostela a finais do século XX.

A maior parte da obra son diálogos entre os personaxes. As acoutacións son concisas, e amais de indicar as entradas e saídas da escena, fan referencia aos elementos visuais e sonoros. Hai numerosos castelanismos, amais de texto en lingua castelá nun diálogo cunha funcionaria de prisións.

Hai numerosas referencias cinematográficas, especialmente ao filme *Wild Rovers* (Blake Edwards, 1971), cun diálogo de William Holden.

## Edicións 
A obra foi estreada o 19 de marzo de 1998 na Casa da Cultura de Vilagarcía de Arousa, representada por Teatro do Aquí con dirección do propio autor. O elenco estaba formado por Patricia de Lorenzo (Esther), Luís Iglesia (Moncho), Xoán Carlos Mejuto (Iago) e Rubén Ruibal (Xan), coas voces de Ursía Gago, Anabell Gago, Denís Iglesias, Belén Quintáns e o propio Vidal Bolaño. A música correu a cargo de Berrogüetto. En 1999 acadou dous Premios María Casares, ó mellor texto orixinal para Vidal Bolaño e á mellor actriz protagonista para Patricia de Lorenzo. A pesar de que recibiu boa acollida por parte da crítica, a obra non tivo moitas representacións polo seu carácter político.

En maio de 1998 o texto teatral foi publicado por Edicións Positivas dentro da colección Popular Teatro. En 2013 a peza foi incluída nas obras completas do autor, publicadas pola mesma editorial.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Rastros*, ficha na web sobre Roberto Vidal Bolaño.
Bento

**Bento** pódese referir a:

**Bento**, antropónimo masculino en lingua portuguesa, equivalente ao galego **Bieito**; é levado por:
***Bento Gonçalves da Silva**, militar e político brasileiro (1788-1847);
***Bento Maciel Parente**, militar e explorador portugués (1567-1642);
***Bento de Moura Portugal**, físico portugués (1702-1776);
***Bento António Gonçalves**, político portugués (1902-1942);
***Bento da Cruz**, escritor e médico portugués (n. 1925);

Amais, como apelido pode referirse a:
***Manuel Galrinho Bento**, porteiro de fútbol portugués (1948-2007);

Como topónimo dá nome a:
***Bento Gonçalves**, municipio brasileiro en Rio Grande do Sul.

## Véxase tamén 
### Outros significados
***Palácio de São Bento**, edificio de estilo neoclásico en Lisboa, sede do Parlamento Portugués;
***Mesón do Bento Club de Fútbol**, equipo de fútbol galego do Mesón do Vento (Ordes);
* ***Bentō***, un tipo de comida xaponesa para levar;
* ***Ben-To***, unha serie de anime xaponesa sobre a comida do mesmo nome;

### Outros artigos 
***Bieito** 20px homónimos.
***Bentos**, en ecoloxía, unha comunidade formada polos organismos que habitan o fondo dos ecosistemas acuáticos.
Benedito

**Benedito** pódese referir a:

**Benedito**, antropónimo masculino galego, variante culta de Bieito ou Bento. Do latín *Bene Dicto* que significa "Ben dito" tamén pode se interpretar o nome como "aquel do que se fala ben". Pode referirse a:

***Benedito Calixto**, un pintor e historiador brasileiro (n. 1853-1927);
***Benedicto Blanco**, maquis galego (f. 1943);
***Benedicto Conde** (Bene), xornalista e fotógrafo galego (1895-1987);
***Benedicto García Villar**, cantante, mestre e sindicalista galego (1947-2018).

## Véxase tamén 
*Illa San Benedicto
*
Moe a moa

***Moe a moa*** é o cuarto álbum de estudio do grupo galego de folk Os Cempés, publicado en 2004.

## Lista de cancións 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Moe a Moa en grooveshark.com
Circo Montecuruto

***Circo Montecuruto*** é o terceiro álbum de estudio do grupo galego de folk Os Cempés. Foi publicado o 5 de outubro de 2000, baixo o selo Fol Música.

## Lista de cancións 
## Formación 
* Serxo Cés – pandeireta, saxo soprano, gran asubío, voz
* Antón Varela – gaitas, clarinete
* Toni do Jaz – batería, percusión
* Óscar Fernández Sanjurjo – acordeón, zanfona, voz, carajillo

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Circo Montecuruto en ghastaspista.com 
* Circo Montecuruto en itunes.apple.com 
* Circo Montecuruto en allmusico.com 
* Circo Montecuruto en ponlaotravez.com
Eudes I de Francia

**Eudes**, tamén coñecido coma **Odón** ou **Odo**, nado en 860 e finado o 1 de xaneiro de 898 foi Duque de Francia, Conde de París (886-888) e Rei de Francia Occidental dende 888 ata a súa morte.

## Traxectoria 
Fillo do Conde Roberto de Anjou e irmán do tamén Rei de Francia Roberto I. Coma Conde de París resistiu ao asedio viquingo en 885, incluso despois de que o emperador Carlos III o Gordo chegara a un acordo cos asaltantes de salvar a cidade a cambio dun tributo e deixar pasar á frota para que saquearan Borgoña, hostíl ao emperador. Eudes estaba ao cargo das defensas da cidade e a pesar do acordo non permitiu pasar á frota e fixo que esta se retirara, o que lle fixo gañar un gran peso político e que no momento da renuncia forzada de Carlos III o axudou a postularse e finalmente ser coroado como **Eudes I de Francia**, rei de Francia occidental, en 888.

Xa coma rei enfrontou de novo aos viquingos, aos que derrotou en Montfaucon-d'Argonne. Porén ante o apoio da maior parte da nobreza franca, incluído Arnulfo de Carintia, ás pretensións do futuro rei Carlos III o Simple tivo que recoñecelo coma sucesor.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Hrolf Ganger.
Leopoldo Rodríguez Rodríguez

**Leopoldo Rodríguez Rodríguez**, finado o 14 de agosto de 1950, foi un político galego.

## Traxectoria 
Na ditadura de Primo de Rivera militou na Unión Patriótica e foi nomeado alcalde de Ribas de Sil. Na Segunda República pertenceu a Derecha Liberal Republicana, ORGA e CEDA. Coa sublevación do 18 de xullo de 1936 foi nomeado concelleiro, pero foi destituído polos informes do alcalde Jesús Rodríguez Zamuz en 1938, que o consideraban cacique e enfrontado co xefe local de FET y de las JONS Armando López Vila. A pesar diso foi nomeado alcalde a principios de 1939, aínda que deixou de selo o 23 de xuño dese ano. Morreu asasinado pola brigadilla da Garda civil de Ribas de Sil nun escuro episodio de "guerra sucia" o 14 de agosto de 1950.

## Vida persoal 
Casou con Joaquina Quevedo Casanova.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Santo Ignacio

**Santo Ignacio** (tamén en castelán *San Ignacio* e en portugués *Santo Inácio*) pódese referir a:

## Persoas 
* **Ignacio de Antioquía**, un dos Pais Apostólicos da Igrexa;
* **Ignacio de Constantinopla**, (797-877) santo católico, patriarca de Constantinopla;   
* **Ignacio de Loiola**, militar e relixioso católico vasco, fundador da Compañía de Xesús;
* **Ignacio de Láconi**,  (1701-1781) freire franciscano italiano;

## Educación 
* **Universidade San Ignacio de Loyola** en Lima, no Perú;

## Historia 
* **San Ignacio Miní**, redución xesuítica na provincia de Misiones, na Arxentina;
* **San Ignacio de Zamucos**, antiga redución xesuítica en Bolivia;

## Toponimia 
### Arxentina 
* **San Ignacio**, localidade da Provincia de Misiones;
* **Departamento San Ignacio**, división administrativa da Provincia de Misiones;
* **San Ignacio**, localidade da Provincia de Córdoba;
* **San Ignacio**, localidade da Provincia de Tucumán;

### Belize 
* **San Ignacio**, localidade do distrito de Cayo;

### Bolivia 
* **San Ignacio de Velasco** , localidade no departamento de Santa Cruz;
* **San Ignacio de Moxos**, localidade do departamento de Beni;

### Brasil 
* **Santo Inácio**, localidade e municipio brasileiro no extremo norte do estado de Paraná;

### Chile 
* **San Ignacio**, comuna da VIII Rexión;

### Costa Rica 
* **San Ignacio**, distrito de Acosta;

### O Salvador 
* **San Ignacio**, municipio en Chalatenango;

### España 
* **San Ignacio**, parroquia de Asturias;
#### Euskadi 
* **San Inazio-Elorrieta**, Barrio en Deusto, no País Vasco;
#### Galicia 
* **San Ignacio do Monte**, lugar da parroquia de Vista Alegre no concello de Santiago de Compostela

### Guatemala 
* **San Ignacio**, poboado no nacemento do río Belize;

### Honduras 
* **San Ignacio**, municipio do departamento Francisco Morazán;

### México 
* **San Ignacio**, localidade no estado de Baixa California Sur;
* **San Ignacio**, municipio no estado de Sinaloa;
* **San Ignacio Río Muerto**, municipio no estado de Sonora;
* **San Ignacio Tesip**, localidade no municipio de Mérida, estado do Yucatán;
* **San Ignacio**, localidade do municipio de Progreso, estado do Yucatán;

### Paraguai 
* **San Ignacio Guasú**, cidade do departamento de Misiones;

### Perú 
* **Provincia de San Ignacio**, división administrativa de Cajamarca;
* **Distrito de San Ignacio**,  división administrativa de Cajamarca;

### República Dominicana 
* **San Ignacio de Sabaneta**, localidade na provincia de Santiago Rodríguez;
Khedrup Gyatso

**Khedrup Gyatso** (en tibetano ; Wylie: mkhas grub rgya mtsho), nado o 1 de novembro de 1838 en Gathar e finado o 31 de xaneiro de 1856 en Lhasa, foi o 11º Dalai Lama. Foi entronizado en 1842.
Cytomegalovirus

***Cytomegalovirus*** (do grego *cyto-*, "célula", e *-megalo-*, "grande"), abreviado CMV, é un xénero viral da familia *Herpesviridae* ou herpesvirus. O seu nome fai referencia ao aumento de tamaño que se observa nas células que infecta debido ao debilitamento do citoesqueleto. A especie deste xénero que infecta aos humanos denomínase CMV humano (HCMV) ou Herpesvirus 5 humano (HHV-5), e é o máis estudado de todos os citomegalovirus. Dentro dos *Herpesviridae*, os CMV pertencen á subfamilia *Betaherpesvirinae*, na que tamén están incluídos os xéneros *Muromegalovirus* e *Roseolovirus (HHV-6 e HHV-7)*. Están relacionados con outros herpesvirus das subfamilias *Alphaherpesvirinae*, que inclúe os virus herpes simplex HSV-1 e HSV-2 e o virus varicela-zóster (VZV), e a subfamilia *Gammaherpesvirinae*, que inclúe o virus de Epstein–Barr. ou neonatos.
A diagnose faise histoloxicamente procurando nos tecidos das glándulas salivares corpos de inclusión. Nas mulleres xestantes recoméndanse medidas hixiénicas de prevención.

O HCMV encóntrase en todas as áreas xeográficas, e infecta no mundo a álgo máis do 90% da poboación adulta como indica a presenza xeneralizada na poboación de anticorpos contra el. A infección por HCMV durante o embarazo causa a transmisión do virus ao feto en desenvolvemento. En estudos feitos en todo o mundo atopouse que entre o 0,2% e o 2% dos neonatos están infectados. A infección por HCMV ocorre moi cedo na vida e está máis estendida nos países en subdesenvolvidos, pero é a infección máis significativa que causa defectos conxénitos nos países industrializados, como a perda de audición primaria nos neonatos. Ao longo da vida pode "contribuír a incrementar a morbilidade e a mortalidade final."

Estase a investigar na elaboración dunha vacina contra o HCMV, especialmente para protexer ás mulleres xestantes. Un estudo en fase 2 da vacina publicado en 2009 indicou unha eficacia do 50%, con duración limitada.

## Notas
Región Gallega

***Región Gallega*** foi un semanario publicado na Coruña en 1924.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico de Agricultura, Industria, Comercio, Navegación, Arte, Literatura*, apareceu o 14 de abril de 1924. Fundado por José Miñones Bernárdez, estaba dirixido por Fernando Montero Doiztua. Tiña un suplemento dedicado á comarca de Corcubión. Publicáronse 16 números, cesando a súa edición o 28 de xullo de 1924. Foi substituído por *Finis Terre*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Fernando Montero Doiztua

**Fernando Montero Doiztua**, nado en Oviedo cara a 1890, foi un enxeñeiro, xornalista e político español.

## Traxectoria 
Enxeñeiro industrial da Compañía Telefónica. Foi funcionario da Deputación de Cáceres, militou no Partido Reformista e colaborou nos periódicos *El Bloque*, *El Reformista* e *Uno más*. Nos anos dez foi director da Oficina Técnica de Lugo. Dirixiu na Coruña o semanario *Región Gallega* (1924) fundado por José Miñones Bernárdez, fundou e dirixiu a revista *Galicia* (1924-1926) e a súa continuadora *Galicia Gráfica* (1926-1929). En 1930 estaba destinado en Sevilla; foi delegado de Traballo en León durante dous anos, e en setembro de 1935 foi nomeado inspector xefe de Traballo de Pontevedra. En abril de 1936 foi nomeado inspector provincial de traballo da Coruña.

Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e internado na Prisión provincial de Salamanca o 21 de febreiro de 1938. Trasladado a Coruña o 28 de febreiro para ser xulgado por rebelión na causa 1303/37, foi condenado a 12 anos e un día de prisión. Foi separado definitivamente do servizo como inspector de traballo en 1938. Preso no cárcere da Coruña, saíu en liberdade condicional en maio de 1941. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en 1941. Instalado en Vigo, redactou un proxecto para unha exposición Hispano-Americana que se realizaría en Vigo en 1951.
## Vida persoal 
En 1917 casou en Sada con Emilia López Correa, quen faleceu en Lugo o 19 de outubro de 1918. Fernando volveu casar en León con Josefina de Paz del Río en 1930.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Memoria y Justicia
Pigpile

***Pigpile*** é un álbum ao vivo da banda Big Black, gravado o 24 de xullo de 1987 durante a súa derradeira xira europea, e editado orixinalmente en VHS (foi o segundo vídeo que publicaron, tras *Live*) e posteriormente en CD. As gravacións realizáronse na sala de concertos Hammersmith Clarendon de Londres. Con todas as copias da cinta en VHS e algunhas de *Pogpile* incluíse gratuitamente un vinilo de 5" transparente cunha versión do tema de Mary Jane Girls "In My House".

## Listaxe de cancións 
# "Fists of Love" – 4:14
# "L Dopa" – 1:49
# "Passing Complexion" – 3:06
# "Dead Billy" – 5:12
# "Cables" – 3:18
# "Bad Penny" – 3:03
# "Pavement Saw" – 2:56
# "Kerosene" – 6:38
# "Steelworker" – 4:52
# "Pigeon Kill" – 2:24
# "Fish Fry" – 1:55
# "Jordan, Minnesota" – 7:05
Independent Worm Saloon

***Independent Worm Saloon*** é o sexto álbum da banda estadounidense de rock alternativo Butthole Surfers, publicado o 23 de marzo de 1993 a través do selo Capitol Records.

## Listaxe de cancións 
### Cancións extra da reedición en CD no Xapón 
#  "Beat the Press" – 1:25
# "Ghandi" – 2:31
# "Neee Neee" – 4:31

Estas tres cancións extra tamén se incluían nun vinilo en 10" promocional enviado ás radios universitarias. "Ghandi" foi posteriormente incluída en *Humpty Dumpty LSD*.
Avatar (álbum)

***Avatar*** é o cuarto álbum da banda estadounidense de noise rock Comets on Fire, publicado o 8 de agosto de 2006 a través do selo Sub Pop.

## Listaxe de cancións 
# "Dogwood Rust" – 7:48
# "Jaybird" – 6:08
# "Lucifer's Memory" – 7:03
# "The Swallow's Eye" – 6:53
# "Holy Teeth" – 2:59
# "Sour Smoke" – 8:47
# "Hatched Upon the Age" – 6:08
Coming Apart

***Coming Apart*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de rock alternativo Body/Head, publicado o 10 de setembro de 2013 a través do selo Matador Records. Gravado en Easthampton, Massachusetts a finais de 2012, *Coming Apart* inclúe arranxos experimentais de noise rock xunto con letras principalmente de temática feminista.

Tras a súa edición, *Coming Apart* tivo polo xeral críticas favorables. As voces de Gordon e a produción mínima do traballo foron loubados polos críticos, e as técnicas de guitarra de Nace e as estruturas libre do dico foron comparadas ás primeiras edicións de Sonic Youth, banda á que pertencía Gordon.

## Listaxe de cancións
Victor Sjöström

**Victor David Sjöström**, nado en Silbodal (Suecia) o 20 de setembro de 1879 e finado en Estocolmo o 3 de xaneiro de 1960 foi un director de cinema sueco, coñecido especialmente polos seus filmes mudos.

## Traxectoria 
Cando tiña tan só un ano de idade mudouse coa súa familia a Nova York. En 1886 morreu a súa nai e volveu a Suecia para vivir cuns parentes. Comezou a actuar con 17 anos, como membro dunha compañía teatral. En 1912 pasou a dirixir cinema, coa axuda de Mauritz Stiller. Ata 1923 dirixiu uns corenta filmes, algúns deles perdidos.

Algúns dos seus filmes son adaptacións de novelas da premio Nobel de Literatura Selma Lagerlöf, como *Körkarlen*. Unha característica dos seus filmes é que habitualmente están rodados en paisaxes naturais, especialmente en zonas rurais.

Na década de 1920 aceptou unha oferta de Louis B. Mayer para traballar nos Estados Unios, debutando en 1924 co nome de Victor Seastrom. Volveu a Suecia pola súa incomodidade coa dirección de filmes falados. A partir de 1937 volveu á interpretación, especialmente no teatro. No cinema é lembrada especialmente a súa interpretación en *Amorodos salvaxes*.

## Filmografía 
* *Ett hemligt giftermål* (1912)
* *Trädgårdsmästaren* (1912)
* *Äktenskapsbyrån* (1913)
* *Löjen och tårar* (1913)
* *Lady Marions sommarflirt* (1913)
* *Blodets röst* (1913)
* *Livets konflikter* (1913)
* *Margaret Day* (1913)
* *Halvblod* (1913)
* *Miraklet* (1913)
* *Kärlek starkare än hat eller skogsdotterns hemlighet* (1914)
* *Prästen* (1914)
* *Dömen icke* (1914)
* *Strejken* (1914)
* *Bra flicka reder sig själv* (1914)
* *Gatans barn* (1914)
* *Högfjällets dotter* (1914)
* *Hjärtan som mötas* (1914)
* *En av de många* (1915)
* *Sonad skuld* (1915)
* *Det var i maj* (1915)
* *Landshövdingens döttrar* (1915)
* *Skomakare, bliv vid din läst* (1915)
* *I prövningens stund* (1915)
* *Judaspengar* (1915)
* *Skepp som mötas* (1916)
* *Havsgamar* (1916)
* *Hon segrade* (1916)
* *Dödskyssen* (1916)
* *Therèse* (1916)
* *Terje Vigen* (1917)
* *Tösen från Stormyrtorpet* (1917)
* *Berg-Ejvind och hans hustru* (1918)
* *Ingmarssönerna* (1919)
* *Hans nåds testamente* (1919)
* *Klostret i Sendomir* (1920)
* *Karin Ingmarsdotter* (1920)
* *Mästerman* (1920)
* *Körkalen* (1921)
* *Vem dömer (1922)
* *Det omringade huset* (1922)
* *Eld ombord* (1923)
* *Name the Man* (1924)
* *He Who Gets Slapped* (1924)
* *Confessions of a Queen* (1925)
* *The Tower of Lies* (1925)
* *The Scarlet Letter]]* (1926)
* *The Divine Woman* (1928)
* *The Masks of the Devil* (1928)
* *The Wind* (1928)
* *A Lady to Love* (1930)
* *Väter und Söhne* (1930)
* *Markurells i Wadköping* (1931)
* *Under the Red Robe* (1937)

Sjöström actuou ademais nos seguintes filmes: *Terje Vigen* (1917), como Terje Vigen; *Thomas Graals bästa barn* (1918) como Thomas Graal; *Körkarlen* (1921) , como David Holm; *Till glädje* (1950), como profesor Sönderby e *Amorodos salvaxes'' (1957), como profesor Isak Borg. Estes dous últimos filmes foron dirixidos por Ingmar Bergman.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Virtual-History 
* "Victor Sjostrom and Mauritz Stiller" UC Santa Barbara Research Paper (2005) por Maximilian Schmige
Attack on Memory

***Attack on Memory*** é o segundo álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock Cloud Nothings, publicado o 24 de xaneiro de 2012 a través do selo Carpark Records. O disco foi producido por Steve Albini e gravado no seu estudio Electrical Audio de Chicago. O álbum é o primeiro en incluír a Dylan Baldi como membro permanente e compositor, e destaca polo seu son pesado e cancións escuras, partindo do power-pop das súas edicións anteriores.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas por Cloud Nothings.