open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Estalmat Galicia

**Estalmat Galicia** é o nome que se lle dá ao proxecto Estalmat en Galicia.

Os cursos son totalmente gratuítos para as familias e están enfocados á resolución de problemas mediante ferramentas que fomenten a creatividade.

Cada estudante deberá comprometerse a asistir ao longo de dous cursos académicos a un total de 20 sesións.

O proxecto Estalmat Galicia está incluído desde abril de 2024 na plataforma Sumo Valor da USC, un programa de mecenado que implica empresas, persoas e institucións nas actividades.

## Historia 
Nos últimos meses de 2006 e principios de 2007, un grupo de profesores de educación membros de secundaria da Asociación Galega de Profesores de Educación Matemática (AGAPEMA), da Facultade de Matemáticas da Universidade de Santiago de Compostela e a Facultade de Ciencias da Educación da Universidade da Coruña, constituíu o Grupo Promotor de Proxectos ESTALMAT-Galicia coa intención de poñer en marcha en Galicia, no curso 2007-08, o Proxecto ESTALMAT de estimulación do talento temperán en matemáticas, que xa se viña traballando noutras comunidades autónomas españolas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
Estalmat
The Breakfast Club

***The Breakfast Club*** é un filme estadounidense de 1985 escrito, producido e dirixido por John Hughes. O elenco está composto por Emilio Estevez, Paul Gleason, Anthony Michael Hall, Judd Nelson, Molly Ringwald e Ally Sheedy. A narración segue a cinco estudantes de secundaria de diferentes grupos sociais que pasan un sábado castigados no instituto baixo a supervisión dun estrito vicedirector, revelando aos poucos as súas loitas internas e formando vínculos inesperados.

## Personaxes 
* Emilio Estevez como Andrew Clark,
* Paul Gleason como Richard Vernon
* Anthony Michael Hall como Brian Johnson
* John Kapelos as Carl Reed
* Judd Nelson como John Bender
* Molly Ringwald como Claire Standish
* Ally Sheedy como Allison Reynolds
* Ron Dean como Mr. Clark
* Mercedes Hall como Mrs. Johnson
* Mary Christian como irmá de Brian
* Tim Gamble como Mr. Standish
* Perry Crawford e Fran Gargano como Mr. e Mrs. Reynolds
* John Hughes como Mr. Johnson (cameo sen acreditar)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Ernst E. Areen

**Ernst Erik Areen**, nado o 29 de marzo de 1882 en Borgholm e finado o 15 de setembro de 1943, foi un autor, investigador e numismático sueco.

## Traxectoria 
### Formación 
Ernst Erik Areen Areen cursou estudos de Medicina na Universidade de Uppsala, onde se licenciou en 1910. Logo continuou os seus estudos cunha licenciatura en Letras na Universidade de Lund en 1914, e unha licenciatura en Filosofía na Universidade de Uppsala en 1916. Finalmente acadou o seu doutoramento en Filosofía en 1925.

## Vida persoal 
Ernst E. Areen casou con Manda Albertina Andersson en 1926, con quen tivo un fillo, chamado Erik Gustaf.

Areen finou o 15 de setembro de 1943 aos 61 anos.

## Escolma de publicacións 
* (1916). *Gustavianska konstnärsbref* [Cartas de artistas gustavianos].
* (1923). *Den kungliga Djurgårdsinrättningen på Öland* [A Institución Real de Djurgården en Öland].
* (1925). *Uppsala universitetsbiblioteks byggnadshistoria* [Historia dla construción da Biblioteca da Universidade de Uppsala].
* (1938). *De nordiska ländernas officiella belöningsmedaljer* [As medallas de honra oficiais dos países nórdicos].

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* "Areen, Ernst Erik". En *Vem Är Det?. Svensk biografisk handbok*. Estocolmo, 1943. Páxinas 38-39.
* "Areen, Ernst". En *Vem Var Det?. Biografier över bortgangna svenska män och kvinor*. Estocolmo, 1944. Páxina 14.
The Cat Concerto

***The Cat Concerto*** é unha curtametraxe animada de 1947 de *Tom e Jerry*, estreada nos cinemas o 26 de abril de 1947. Foi producida por Fred Quimby e dirixida por William Hanna e Joseph Barbera, coa supervisión musical de Scott Bradley, e animación de Kenneth Muse, Ed Barge e Irven Spence e animación sen acreditar de Don Patterson.

## Acollida 
Logo da súa estrea, *The Cat Concerto* recibiu a aclamación da crítica, e foi considerada unha das mellores curtametraxes de Tom e Jerry. Cunha estrea anticipada en 1946, clasificouse e gañou o Óscar á mellor curtametraxe animada. En 1994, foi votada no posto número 42 da lista dos 50 mellores debuxos animados de todos os tempos por membros do campo da animación.

## Notas
David Araújo Selas

**David Araújo Selas**, nado na provincia de Ourense, foi un sacerdote e xornalista galego.

## Traxectoria 
Estudou o bacharelato no IES Otero Pedrayo de Ourense (1891-1898). Ordenado presbítero en 1902. Foi director do Círculo Católico de Obreros e profesor de Socioloxía do Seminario de Ourense. En 1910 foi nomeado capelán castrense, sendo destinado á fortaleza de Isabel II de Maó, e posteriormente ao Rexemento Cazadores de Alcántara, ao Rexemento de Zaragoza e á Garda Civil. Colaborou en *Noticiero del Avia*, *El Telegrama del Rif* e *Galicia* e dirixiu en Melilla a revista *África Social*. Foi candidato nas eleccións constituintes de 1931 aínda que non resultou elixido.

## Recoñecementos 
Cabaleiro da Orde de San Hermenexildo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
XXYYXX

**Marcel Everett**, nado o 31 de outubro de 1995, máis coñecido como **XXYYXX**, é un músico de música electrónica e produtor discográfico de Orlando, Florida, que anteriormente asinaba co selo Relief in Abstract.

O seu estilo é comparado co de Clams Casino, Zomby, Burial, James Blake e The Weeknd. As súas influencias musicais inclúen a Lapalux, Star Slinger, Disclosure e Shlohmo.

## Traxectoria 
Everett lanzou a mixtape "Still Sound" en 2011. Ao ano seguinte, con 16 anos, lanzaría o seu álbum homónimo, que incluía o éxito "About You" e que lle deu protagonismo dentro da cultura musical indie a finais de 2013.

Everett fixo remixes para artistas como Tinashe e Usher. En 2014, creou a canción "What We Want" para o videoxogo *Grand Theft Auto V.* Esta canción incluíuse na banda sonora ampliada que formou parte do relanzamento do xogo para PC, Xbox One e PlayStation 4. Foi cabeza de cartel no San Francisco Noise Pop Festival en febreiro de 2013.

En 2015, Everett lanzou o sinxelo "Red",  sobre o que comentou que "estaba a intentar expresar un sentimento, e conseguíno de xeito máis eficaz".

Pasou a maior parte de 2016 de xira polos Estados Unidos, tocando en festivais destacados como o Shambhala Festival, Beach Goth, Mysteryland e Ancient Future. Tamén apareceu no sinxelo de 2016 de Tory Lanez "Flex", incluído no seu álbum *I Told You.*

Artistas como Chance the Rapper e SZA utilizaron mostras dos temas de XXYYXX, e en 2017 Everett comezou a producir música unha vez máis.

## Notas
Jorge Val Díaz

**Jorge Val Díaz**, nado arredor de 1957 e finado no Hospital de Burela o 10 de xuño de 2025, foi un traballador metalúrxico e político galego do PSdeG-PSOE, alcalde de Alfoz entre 2015 e 2023.

## Traxectoria 
Tamén coñecido co alcume de "Jorge do Chinclavo", era traballador en Alcoa na factoría de San Cibrao, Cervo, onde estivo a traballar dende 1979 até que se xubilou en 2018.

### Carreira política 
Foi concelleiro polo PSdeG-PSOE dende 1983. Despois foi alcalde entre 2015 e 2023. Nas eleccións municipais de 2015, acadou a alcaldía tras pactar co partido independente Veciños Independentes de Alfoz (VIA). Nas eleccións de 2019, conseguiu a maioría absoluta e nas eleccións de 2023, malia ter a lista máis votada, e habendo empate de concelleiros, cedeu a alcaldía a VIA na persoa de Efigenia Maseda, e pasou a ser tenente de alcaldesa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Alfoz
Ionuț Radu

**Ionuț Andrei Radu**, nado en Bucarest o 28 de maio de 1997, é un futbolista romanés que xoga de porteiro no Celta de Vigo da Primeira División de fútbol de España. 

## Traxectoria
Despois de comezar a súa formación como futbolista en equipos do seu país natal co Steaua București e o Dinamo București, mudouse posteriormente a Italia para adestrar co Inter de Milán. Xogou nos equipos xuvenís do club ata que debutou co primeiro equipo o 14 de maio de 2016 nun partido da Serie A contra o U.S. Sassuolo Calcio, un partido que rematou 3-1 en contra do Inter. Un ano e medio despois, após de regresar aos equipos xuvenís do Inter, foi cedido ao U.S. Avellino 1912 da Serie B. Un ano despois deixou o club para volver ser cedido, pero esta vez ao Genoa C. F. C., debutando co club o 26 de setembro de 2018 nun partido da Serie A contra o A.C. Chievo Verona.

Continuou xogando no club da cidade de Xénova na tempada 2019-20, despois de que o Inter o cedese novamente ao mesmo club tras activar unha opción de compra. Non chegou a terminar o curso alí, xa que en xaneiro marchou, tamén cedido, ao Parma Calcio 1913. Na tempada 2020-21 volveu ao equipo nerazzurro e o 8 de maio de 2021, uns días despois do quinto aniversario do seu debut, xogou o seu primeiro partido da tempada contra o UC Sampdoria. En xullo do ano seguinte foi cedido de novo, sendo o US Cremonese o seu novo destino. Permaneceu alí ata xaneiro, momento no que foi ao AJ Auxerre para completar a tempada. A tempada seguinte incorporouse ao AFC Bournemouth cun novo préstamo. 

O 3 de febreiro de 2025, puxo fin á súa etapa no Inter de Milán tras asinar polo Venezia F.C. cun contrato ata xuño. Cando este expirou, incorporouse ao R.C. Celta de Vigo durante as seguintes catro tempadas.

## Selección nacional
O 23 de setembro de 2022 debutou coa selección romanesa nun partido da Liga de Nacións da UEFA 2022-23 contra Finlandia que rematou en empate a 1.
Paramios

O topónimo **Paramios** pode referirse a:

;En Galiza
***Paramios**, parroquia do concello da Veiga;
***Paramios**, lugar da parroquia de Castrelo, no concello de San Cristovo de Cea.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Voo 171 de Air India

O **voo 171 de Air India** era un servizo internacional regular de Air India entre o aeroporto de Ahmedabad e o aeroporto de Londres-Gatwick. O 12 de xuño de 2025, ás 13:38 IST, o Boeing 787-8 Dreamliner que operaba o voo esnafrouse pouco despois da engalaxe contra o bloque de albergues do B. J. Medical College no barrio de Meghaninagar en Ahmedabad, India.

No avión viaxaban 230 pasaxeiros e 12 tripulantes. Das 242 persoas a bordo só un pasaxeiro sobreviviu ao accidente. En terra morreron ademais polo menos outras 38 persoas. O accidente marcou a primeira perda total dun Boeing 787 Dreamliner e o primeiro accidente deste modelo con vítimas mortais. 

## Avión 
O aparello implicado era un Boeing 787-8 Dreamliner de 11 anos con rexistro VT-ANB e número de serie 36279. O avión foi ensamblado na fábrica de Boeing en Everett e incluía seccións de fuselaxe fabricadas nas instalacións de Boeing en Charleston. Foi entregado a Air India o 28 de xaneiro de 2014

## Pasaxeiros e tripulación 
O voo transportaba 242 persoas, entre elas 230 pasaxeiros (11 deles nenos e 2 bebés), xunto con 2 pilotos e 10 auxiliares de voo. A lista de pasaxeiros incluía 169 cidadáns indios, 53 británicos, 7 portugueses e un canadense.

O voo estaba comandado polo capitán Sumeet Sabharwal, de 55 anos e con 8 200 horas de experiencia de voo, e o primeiro oficial Clive Kunder, de 32 anos e 1 100 horas de experiencia de voo.

## Accidente 
O voo 171 engalou da pista 23 do aeroporto de Ahmedabad ás 13:38 IST (08:08 UTC) con destino a Londres-Gatwick. Segundo os informes METAR emitidos arredor da hora da saída, os ventos na superficie do aeroporto eran lixeiros, con velocidades que oscilaban entre os 3 e os 6 nós; a visibilidade era de 6 quilómetros (3,7 millas); e non había nubes significativas.

O transpondedor ADS-B da aeronave informou dunha altitude de presión máxima duns 625 pés (191 m) sobre a pista antes de que o sinal se perdese ás 08:08:50 UTC. A tripulación de voo emitiu unha chamada de emerxencia despois de 36 segundos, informando dunha perda de potencia e pulo pouco despois da engalaxe.

Un vídeo do incidente, captado por unha cámara de seguridade xunto á pista, mostrou o avión gañando altitude inicialmente antes de descender gradualmente mentres parecía cabecear cara arriba e logo, fóra de vista, estrelándose uns trinta segundos despois da engalaxe, seguido dunha columna de lume e fume.

## Notas
Éforo o Novo

**Éforo** (en grego antigo *Eφορος*, en latín *Ephorus*) foi un historiador grecorromano nado en Cime, en Asia Menor, xeralmente chamado "o Mozo" ou "o Novo" para distinguilo do seu homónimo Éforo. Viviu no século III.

## Traxectoria 
Só o menciona a enciclopedia Suídas, que di que escribiu unha historia de Galieno en 27 libros, unha obra sobre Corinto, unha sobre os Alévadas e algunhas máis. Cómpre engadir que o nome de Galieno é só unha corrección feita polo humanista Raffaele Maffei, xa que a lectura na Suídas é Γαληνοῦ ("Galenû", 'Galeno').

## Notas
Pasadoiro (homónimos)

O termo **Pasadoiro** pode referirse a:

***Pasadoiro**, pedra ou conxunto de pedras que se colocan en ringleira nun regueiro, nun río ou en calquera corrente de auga, para podela atravesar a pé.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***O Pasadoiro**, lugar da parroquia de Taboi, no concello de Outeiro de Rei.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Os Pasadoiros**, lugar da parroquia de Mera de Arriba, no concello de Ortigueira.
Pastel (homónimos)

O termo **Pastel** pode referirse a:

***Pastel**, alimento doce que polo xeral se prepara no forno.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***O Pastel**, lugar da parroquia de Pravio, no concello de Cambre.
Patrocinio (homónimos)

O termo **Patrocinio** pode referirse a:

***Patrocinio**, protección ou apoio prestado por unha institución, un alto personaxe, etc.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***O Patrocinio**, lugar da parroquia de Negreira, no concello de Negreira.

Amais, como nome, pode referirse a:

***María del Patrocinio Armesto Alonso** (n. 1906), química vinculada a Galiza e pertencente ao Instituto Nacional de Física y Química.
Patronato

O termo **Patronato** pode referirse a:

***Patronato da Cultura Galega de Montevideo**, asociación creada en Montevideo (Uruguai) en 1964.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***O Patronato**, lugar da parroquia de Vilarrube, no concello de Valdoviño.

;Fóra de Galiza

;No Brasil
***Patronato**, barrio brasileiro da cidade de Santa Maria, Río Grande do Sur.
Pavillón (homónimos)

O termo **Pavillón** pode referirse a:

***Pavillón**, construción que, xunto con outras, forma parte dun complexo máis amplo e constitúe unha dependencia del.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***O Pavillón**, lugar da parroquia de Perlío, no concello de Fene.
Patela (homónimos)

O termo **Patela** pode referirse a:

***Patela**, cesta cadrada de bordo baixo feita con tiras de madeira.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***A Patela**, lugar da parroquia de Cuntis, no concello de Cuntis.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Paxariño

O termo **Paxariño**, pode referirse a:

***Paxariño marelo**, planta herbácea espontánea pertencente á familia Orchidaceae.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***O Paxariño**, lugar da parroquia de Fanoi, no concello de Abadín.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Paxariños (homónimos)

O termo **Paxariños** pode referirse a:

***Paxariños**, planta herbácea da familia das Plantaginaceae.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Paxariños**, lugar da parroquia de Viladesuso, no concello de Oia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Paxaro (homónimos)

O termo **Paxaro** pode referirse a:

***Paxaro**, ave voadora normalmente de pequeno tamaño.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***O Paxaro**, lugar da parroquia de San Claudio, no concello de Ortigueira.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Páxara**, lugar da parroquia de Licín, no concello do Saviñao;
***Paxarón**, lugar da parroquia de Trasancos, no concello de Narón.
Páramos

O topónimo **Páramos** pode referirse a:

;En Galiza
***Os Páramos**, lugar da parroquia de Castiñeiras, no concello de Ribeira.

;Fóra de Galiza

;En Castela e León
***Páramos de Esgueva**, bisbarra situada ao leste da provincia de Valladolid.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Picouzo

O topónimo **Picouzo** pode referirse a:

;En Galiza
***Picouzo**, lugar da parroquia de Ladra, no concello de Vilalba;
***O Picouzo**, lugar da parroquia de San Salvador de Budiño, no concello do Porriño.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Pecouzo**, lugar da parroquia de Arcos, no concello de Outeiro de Rei.
Peito (homónimos)

O termo **Peito** pode referirse a:

***Peito**, rexión torácica anterior, a parte do corpo que vai desde a base do pescozo e os ombreiros ata o ventre, oposto ás costas.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***O Peito**, lugar da parroquia de Beira, no concello de Carral.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Pelexa (homónimos)

O termo **Pelexa** pode referirse a:

****Pelexa no bloque 99***, filme estadounidense de 2017 dirixido e escrito por S. Craig Zahler e protagonizado por Vince Vaughn con Jennifer Carpenter, Don Johnson, Udo Kier, Marc Blucas e Tom Guiry.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***A Pelexa**, lugar da parroquia de Buxantes, no concello de Dumbría.
Helénicas de Oxirrinco

As ***Helénicas de Oxirrinco*** é unha historia de Grecia dun autor descoñecido que abrangue acontecementos entre finais do século -V e principios do século V, como continuación da obra de Tucídides. Os poucos fragmentos conservados entre os papiros de Oxirrinco refírense a batallas navais durante a Guerra Xónica (última fase da Guerra do Peloponeso) e ás orixes e ao estalido da Guerra de Corinto entre o -397 e o -395.

Como se descoñecen tanto o autor como o título orixinal da obra, recibiu o nome de *Historiador de Oxirrinco* e *as Helénicas de Oxirrinco*, respectivamente. Hoxe en día, considérase que o autor máis probábel é Crátipo de Atenas.

## Fontes 
*As Helénicas de Oxirrinco* é o nome que se lle dá a esta historia desenterrada en Oxirrinco e contida en tres papiros do século II:

* *Papiro de Londres*, atopado en 1906, que narra as batallas ao final da Guerra do Peloponeso entre o -397 e o -395, as batallas entre Conón e Esparta, e as operacións espartanas en Asia Menor baixo o mando de Axesilao II.
* *O Papiro de Florencia*, atopado en 1942, narra os acontecementos de finais do século -IV, en particular a batalla de Notion (-407).
* *Papiro do Cairo*, un breve relato do fracaso da ofensiva ateniense en Xonia ante Éfeso no ano -409.

A historia completa semella ser unha continuación de Tucídides e abrangue acontecementos que ocorreron entre o -411 e o -394.

O descubrimento do primeiro papiro en 1906 implicou un cambio no grao de credibilidade que os historiadores lles asignaban ás fontes antigas. Durante o século XIX, a obra de Xenofonte, contemporáneo dos acontecementos que describe, considerábase preferíbel á obra moito máis tardía de Diodoro Sículo. A obra do historiador de Oxirrinco (chamado P por *papiro*) foi eloxiada polo seu pragmatismo e estilo, e o seu relato resultou estar máis de acordo con Diodoro que con Xenofonte nalgunhas cuestións clave. Isto levou a unha reavaliación destas fontes, e os historiadores modernos prefiren agora seguir a Diodoro en varios aspectos.

Algúns historiadores modernos debateron a identidade do historiador de Oxirrinco. Inicialmente, suxeríronse os nomes de Éforo de Cumas e Teopompo de Quíos, pero a maioría descartounos por razóns de estilo, presentación ou temática. Non obstante, o candidato máis probábel semella ser Crátipo de Atenas, un historiador do século -IV. O estilo, os xuízos e a cobertura (sábese que a obra de Crátipo foi unha continuación da de Tucídides) apoian esta identificación, aínda que aínda se suscitaron algunhas dúbidas

Este historiador «é un historiador competente e moi meticuloso cuxa obra deriva das mellores fontes posíbeis; fai un esforzo por interpretar con imparcialidade, pero carece dalgunha distinción no pensamento e no estilo. É un segundo Tucídides», na opinión de H. D. Westlake.

## Notas
Victor Edvard Lilienberg

**Victor Edvard Lilienberg**, nado en Kristianstad o 7 de abril de 1839 e finado en Estocolmo o 24 de outubro de 1916, foi un enxeñeiro civil e numismático sueco.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
Victor Edvard Lilienberg naceu en Kristianstad, condado de Escania, o 7 de abril de 1839, o terceiro dos seis fillos de Ingeborg Fredrika Augusta Ljungberg e de Nils Lilienberg.

Despois de concluír a súa educación secundaria en 1853, Lilienberg comezou os seus estudos superiores na Universidade de Lund, e graduouse na Escola Superior de Artillaría de Marieberg en 1861. Xa como enxeñeiro, no corpo de Construción de Estradas e Augas acadou o rango de tenente en 1864 e posteriormente ascendeu a capitán en 1878 e a comandante en 1897.

Entre 1906 e 1916 exerceu a presidencia da Sociedade Numismática Sueca, e a partir dese último ano foi nomeado membro honorario da entidade.

## Vida persoal 
Victor Edvard Lilienberg casou en 1884 con Sophie Augusta Svärdström.

A súa morte produciuse o 24 de outubro de 1916 en Estocolmo, aos 77 anos.

## Publicacións 
Esta é unha escolma dos traballos monográficos de Lilienberg máis salientables publicados ao longo da súa traxectoria:

### Enxeñaría 
* (1891). *Om strömmarna i Stockholm, undersökn:r och beräkn:r* ["Sobre as correntes en Estocolmo, investigacións e cálculos"].
* (1906). *Om Stockholms hamn* ["Sobre o porto de Estocolmo"].

### Numismática 
* (1905). *Minnespenningar öfver enskilda svenska män och kvinnor, 1* ["Moedas conmemorativas de homes e mulleres suecos individuais, 1"] (con B. E. Hyckert).
* (1910). *Den Odelbergska samlingen af idrotts-märken och medaljer: Ett bidrag till svensk medaljförteckning efter år 1889* ["A colección Odelberg de insignias e medallas deportivas: unha contribución ao medalleiro sueco posterior a 1889"].

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Hildebrand, A. (1905). "Victor Edvard Lilienberg". En *Svenskt porträttgalleri. XVII: Ingeniörer*. Estocolmo. Páxina 161.
* "Lilienberg, Victor Edvard". En *Biografisk Uppstagsbok (4)*. Estocolmo, 1955. Páxina 573.
Pendón (homónimos)

O termo **Pendón** pode referirse a:

***Pendón**, tipo de bandeira utilizada como distintivo, sinal ou insignia desde a Idade Media.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***O Pendón**, lugar da parroquia de Nocedo, no concello de Quiroga.
Intercambio de claves Diffie-Hellman

O **protocolo de intercambio de claves Diffie-Hellman** foi o primeiro algoritmo de clave pública. Foi desenvolvido por Whitfield Diffie e Martin Hellman en 1976, e baséase nas propiedades dos logaritmos discretos. É un protocolo de intercambio de clave simétrica, é dicir, emprégase para acordar unha clave común, K, entre interlocutores, pero non para cifrar e descifrar. Utilízase cando a canle de comunicacións para intercambiar a clave simétrica non é segura.

## Descrición do algoritmo 
### Definición matemática xeral 
Sexa G un grupo multiplicativo e sexa g\in G un xerador de G. Tense que o par (G,g) é a clave pública e que a clave privada é un enteiro aleatorio que selecciona cada individuo e que manteñen en segredo. Sexa a \in G o enteiro que selecciona un individuo e b \in G o enteiro que selecciona o outro. Cada un envíalle ao outro x=g^a ou y=g^b, respectivamente. Deste xeito, cada un deles pode obter a clave K de forma independente, pois, facendo as operacións dentro do grupo, tense que K=y^a=g^{ab}=x^b.

### Definición habitual 
Como caso particular, adóitase empregar como grupo multiplicativo o grupo \mathbb{Z}_p, con p primo. É dicir, o grupo é o conxunto de números comprendidos entre 0 e p-1, ambos incluídos. Como xerador, utilízase un g\in \mathbb{Z}_p. Así, o par (p,g) é a clave pública. Agora, cada usuario escolle un número aleatorio dentro do grupo, a e b, e envíalle ao outro usuario, x=g^a\pmod p e y=g^b\pmod p, respectivamente. Para obter a clave K, cada un deles ten que facer, respectivamente, a operación K=y^a\pmod p e K=x^b\pmod p.

### Evitar o ataque *man-in-the-middle* 
Para evitar o ataque anteriormente mencionado é necesario estar seguros de que a persoa que nos manda a información é quen di ser. Isto pódese solucionar cun protocolo de firma de clave pública ou transmitindo as mensaxes por unha canle segura, onde os atacantes non poidan capturar as mensaxes intercambiadas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Criptografía
*Criptografía simétrica
*Criptografía asimétrica
*Man-in-the-middle attack
Jacques-Louis Lions

**Jacques-Louis Lions**, nado o 2 de maio de 1928 e finado o 17 de maio de 2001, foi un matemático francés e expresidente da Unión Matemática Internacional que fixo contribucións á teoría das ecuacións diferenciais parciais e ao control estocástico, entre outras áreas.

Recibiu o premio John von Neumann Lecture do SIAM en 1986 e numerosas outras distincións.

Como presidente da Unión Matemática Internacional, participou na Declaración do Río de Xaneiro en Matemáticas, que declarou o ano 2000 como Ano Mundial das Matemáticas.

## Notas
Pobo castelán

Os **casteláns** (en ) son un grupo etnolingüístico romance orixinario da rexión de Castela, na Península Ibérica.

## Historia 
Non todas as persoas das rexións do Reino de Castela ou da Coroa de Castela medieval se consideran casteláns. Por iso, os límites exactos do que hoxe é Castela están en disputa. As partes occidentais de Castela e León (é dicir, a Rexión de León) e Cantabria, A Rioxa, a Comunidade de Madrid e A Mancha adoitan incluírse tamén na definición, pero isto é controvertido por razóns históricas e pola forte identidade cultural desta rexión. A Provincia de Albacete e a Cidade Real tamén se inclúen a miúdo. Como grupo étnico, os casteláns asócianse máis habitualmente coa meseta interior escasamente poboada da península ibérica, que está dividida en dúas pola cordilleira do Sistema Central no norte ou Castela a Vella e o sur ou Castela a Nova.

Durante a Reconquista e outras conquistas na Idade Media, o Reino de Castela (máis tarde Coroa de Castela) estendeuse por gran parte da Península Ibérica, especialmente cara ás actuais comunidades autónomas do sur de España. A partir de finais do século XV, a colonización española de América provocou a difusión dos casteláns polo Novo Mundo, que trouxeron non só a súa lingua senón tamén elementos da súa cultura e tradicións.

## Lingua 
O castelán é a lingua propia dos casteláns. A súa orixe adscríbese tradicionalmente a unha zona ao sur do Cordal Cantábrico, incluíndo o alto val do río Ebro, no norte de España, ao redor dos séculos VIII e IX; porén, o primeiro estándar escrito desenvolveuse no século XIII na cidade sureña de Toledo. Descendente do Latín vulgar do Imperio Romano, con influencias de árabe, e quizais tamén de éuscaro. Durante a Reconquista na Idade Media, foi levado ao sur de España onde substituíu as linguas que se falaban nas antigas zonas controladas por mouros, como a forma local de latín que agora se coñecen como mozárabe. Neste proceso o castelán absorbeu moitos trazos destas linguas, algúns dos cales se seguen empregando na actualidade. Fóra de España e dalgúns países latinoamericanos, agora adoita referirse ao castelán como *español*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nacionalismo castelán
* Castela a Vella
* Castela a Nova
Tweetie Pie

***Tweetie Pie*** é unha curtametraxe estadounidense de animación estreada en 1947 e dirixida por Friz Freleng. A historia orixinal foi escrita por Tedd Pierce e Michael Maltese. Está protagonizado por Mel Blanc e Bea Benaderet, e conta a historia de Tweety  e Sylvester, que nesta curta recibe o nome de "Thomas".

Gañou o Óscar á mellor curtametraxe animada na 20ª edición dos premios, rachando a racha de *Tom and Jerry* de catro vitorias consecutivas e conseguindo a primeira para Warner Bros. Cartoons.

## Notas
Esteban González

**Esteban Fernando González Sánchez**, máis coñecido como '''*Gallego* González'*, nado en Buenos Aires o 14 de xaneiro de 1962, é un exfutbolista arxentino que xogaba como dianteiro. Gañou a liga arxentina con tres equipos diferentes (Ferro Carril Oeste, Vélez Sársfield e San Lorenzo) e foi internacional nunha ocasión coa selección arxentina.

## Traxectoria 
Debutou con Ferro Carril Oeste na Primeira División o 11 de abril de 1982 no Torneo Nacional de 1982, competición da que o seu club se acabou proclamando campión. Repetiu título en 1984. Ese ano sufriu un grave accidente de tráfico, no que sufriu luxacións, unha fractura de cranio e varias fracturas óseas, o que puxo en perigo a súa carreira futbolística, pero volveu á boa forma e continuou a súa carreira con Ferro. Abandonou o club en 1987, cun balance de 140 partidos e 43 goles. É o máximo goleador de Ferro en partidos internacionais. Posteriormente xogou con Quilmes na Primeira B Nacional até a súa retirada.

Trala súa retirada, foi axudante de Óscar Ruggeri en San Lorenzo, antes de se converter en axente de futbolistas. En 2011 tomou as rendas do primeiro equipo de San Lorenzo como adestrador interino trala saída de Omar Asad e antes da chegada de Leonardo Madelón. Co *Pampa'' Biaggio como axudante, dirixiu ao conxunto de Boedo na vitoria por 2-1 ante Villa Dálmine na Copa Arxentina. 

## Notas
The Little Orphan

***The Little Orphan*** é unha curtametraxe estadounidense de animación producido por Fred Quimby e dirixido por William Hanna e Joseph Barbera, con música de Scott Bradley. É o cuadraxésimo filme de *Tom e Jerry*, estreado nos cinemas o 30 de abril de 1949 a través de Metro-Goldwyn Mayer. Foi animado por Irven Spence, Kenneth Muse, Ed Barge e Ray Patterson. A curta presenta a Nibbles, un rato novo que ten unha fame insaciable.

Gañou o Óscar á mellor curtametraxe animada na 21ª edición dos premios.

## Notas
María Virto

**María Virto Martínez**, nada en Azagra (Navarra) en 2004, é unha estudante universitaria española e presidenta do Consello de Estudantes da Universidade Pública de Navarra (desde 2024) así como exdelegada de Matemágicos (2023–2025).

## Biografía 
Cursou a educación secundaria obrigatoria no IESO Reyno de Navarra da Azagra e o bacharelato, no IES Ega de San Adrián. Xa na UPNA, foi integrante do Consello de Estudantes como vogal da Escola Técnica Superior de Enxeñaría Agronómica e Biociencias e forma parte da súa Xunta de Centro. Ademais, pertence ó Consello Social da Universidade. Desde outubro de 2023 é delegada de Matemágicos, equipo da Universidade Pública de Navarra na Liga Matemática, e desde decembro de 2024 é presidenta do Consello de Estudantes da UPNA.

## Notas
Consello de Estudantes da Universidade Pública de Navarra

O **Consello de Estudantes da Universidade Pública de Navarra** (en ) é o órgano de representación dos alumnos da Universidade Pública de Navarra.

Atópase dentro da Oficina de Xuventude do Concello de Pamplona.

A presidenta é María Virto desde 2024.

## Notas
Encontro Nacional de Estudantes de Matemáticas de 2025

O **Encontro Nacional de Estudantes de Matemáticas de 2025** foi o 26 Encontro Nacional de Estudantes de Matemáticas que se levou a cabo en Granada do 22 de xullo ao 27 de xullo de 2025.
Foi a cuarta vez que Granada acolla o Encontro, pasando ademais 25 anos da celebración do primeiro, o Encontro do 2000, en Granada. Esta edición apuesta por reivindicar o impacto das matemáticas na empresa e a sociedade. Agárdase a participación de máis de 350 persoas.

## Historia 
Granada presentouse durante a Asemblea Xeral da Asociación Nacional de Estudantes de Matemáticas en marzo de 2024. Fíxose unha presentación na Asemblea Xeral da Asociación Nacional de Estudantes de Matemáticas celebrada en València en febreiro de 2025.

## Aspectos internos 
Celebrarase unha asemblea xeral da Asociación Nacional de Estudantes de Matemáticas durante o Encontro. Espérase que durante esta Asemblea elíxase un novo presidente da Asociación Nacional de Estudantes de Matemáticas, logo de que Marina Díaz dixo que este sería o seu último ano.

## Notas
For Scent-imental Reasons

***For Scent-imental Reasons*** é unha curtametraxe de 1949 de Warner Bros. dirixida por Chuck Jones e escrita por Michael Maltese. A curta estreouse o 12 de novembro de 1949 e contou coa estrea do personaxe de Penelope Pussycat (que non ten nome nesta caricatura).

Gañou o Óscar á mellor curtametraxe animada en 1949 e foi o primeiro dirixido por Chuck Jones, e o segundo producido por Warner Bros. Cartoons en acadar o premio (logo de *Tweetie Pie* en 1947).

## Notas
Encontro Nacional de Estudantes de Matemáticas de 2026

O **Encontro Nacional de Estudantes de Matemáticas de 2026** será o 27 Encontro Nacional de Estudantes de Matemáticas que se levará a cabo en Santiago de Compostela no verán de 2026.

## Historia 
O lugar elixiuse durante a Asemblea Xeral da Asociación Nacional de Estudantes de Matemáticas en febreiro de 2025.

## Notas
Encontro Nacional de Estudantes de Matemáticas de 2024

O **Encontro Nacional de Estudantes de Matemáticas de 2024** foi o 25 Encontro Nacional de Estudantes de Matemáticas que se levou a cabo en Madrid do 22 de xullo ao 27 de xullo de 2024.

## Historia 
O 3 de marzo de 2023, aprobouse durante a Asemblea Xeral da Asociación Nacional de Estudantes de Matemáticas celebrada en Granada a elección de Madrid como sede do vixésimo quinto Encontro.

Durante o Encontro, leváronse a cabo charlas de mans de expertos sobre diversos temas das matemáticas, mesas redondas para debater cuestións de actualidade e obradoiros e microchalas organizadas polos propios estudantes e empresas. Así mesmo, celebrarase un foro de emprego coa presenza de diversas empresas e entidades públicas que realizan actividades relacionadas coas matemáticas.

A empresa tecnolóxica OGA participou no Encontro.

## Aspectos internos 
Durante a Asemblea Xeral da Asociación Nacional de Estudantes de Matemáticas, celebrada na Escola Politécnica Superior da Universidade Carlos III de Madrid (en Leganés) o 25 de xullo, elixiuse á nova Xunta Directiva da Asociación. 

Reelixiuse á Xunta Directiva. Marina Díaz foi reelixida como presidenta, Laura Pons como vicepresidenta, Marina Polo como secretaria e Andrea Díaz como tesourera. Tamén se elixiron os vogais que dirixirán, representarán ou coordinarán diferentes seccións ou grupos de traballo da Asociación: Javier Polo Noche en Política Universitaria, Lucas de Uña Ocampo en TIC, Ezequiel López Serrano en Redes Sociais, María Ruiz de Temiño Martín en Igualdade e Diversidade, José Molina Gil en Actividades, Nicolás Atanes Santos en Competencias Matemáticas, María González García en Xestión de Socias e Claudia Itxaso Herrero Garmendia en Xestión de Membros. 

Ademais, aprobouse o nomeamento de Enrique García Sánchez como membro de honra da Asociación con 62 votos a favor, 3 abstencións e 1 voto non emitido. A candidatura presentada pola Universidade de Valencia e a Universidade Politécnica de Valencia foi elixida automaticamente como sede para a Asemblea Xeral ordinaria do primeiro trimestre de 2025. A Universidade de Oviedo foi seleccionada como sede para a Fase Final da Liga Matemática 2024-2025 con 45 votos, fronte aos 18 votos da Universidade Complutense de Madrid e 3 abstencións.

## Notas
Peso (homónimos)

O termo **Peso** pode referirse a:

***Peso**, magnitude vectorial, o cal defínese como a forza coa cal un corpo actúa sobre un punto de apoio, por mor da atracción deste corpo pola forza da gravidade.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***O Peso**, lugar da parroquia de Escuadra, no concello da Lama;
***O Peso**, lugar da parroquia de Areas, no concello de Ponteareas.

## Véxase tamén
### Outros artigos
A Petada

O topónimo **A Petada** pode referirse a:

;En Galiza
***A Petada**, lugar da parroquia de Cameixa, no concello de Boborás;
***A Petada**, lugar da parroquia da Touza, no concello de Taboadela.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Pobo leonés

Os **leoneses** (en leonés: *llioneses*) son un grupo etnolingüístico romance orixinario da rexión de León, na Península Ibérica.

O reino de León foi un reino independente na Idade Media ata 1230 cando se uniu ao reino de Castela (de 1296 a 1301 o reino de León volve ser independente); despois da reunión con Castela en 1301 permaneceu como reino ata 1833, pero como parte dunha España unida dende 1479. En 1833 dividiuse en tres provincias. As linguas do pobo leonés son leonés, galego e castelán.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Leonesismo
* País Leonés
Peníscola (homónimos)

O topónimo **Peníscola** pode referirse a:

;En Galiza
***A Peníscola**, lugar da parroquia de San Salvador de Couzadoiro, no concello de Ortigueira.

;Fóra de Galiza

;Na Comunidade Valenciana
***Peníscola**, concello da provincia de Castelló.
Estación de Colmenar Viejo

**Colmenar Viejo** é unha estación de ferrocarril que se atopa no concello español de Colmenar Viejo, na Comunidade de Madrid. As instalacións atópanse ao sur do concello e forman parte da liña C-4 de Proximidades Madrid. A estación constitúe de facto a terminal dos servizos de viaxeiros que operan na liña Madrid-Burgos na súa sección inicial. A súa tarifa corresponde á zona «B3» segundo o Consorcio Rexional de Transportes.

## Situación ferroviaria 
A estación atópase no punto quilométrico 25,9 da liña férrea de ancho ibérico Madrid-Burgos, entre as estacións de Tres Cantos e Manzanares-Soto del Real, situada a 882,56 metros de altitude sobre o nivel do mar. O treito é de vía dobre e está electrificado, aínda que a partir desta estación o trazado pasa a ser de vía única sen electrificar.

## Historia 
A estación foi construída coa posta en servizo do chamado ferrocarril directo entre Madrid e Burgos, cuxa construción se prolongou varias décadas. Esta liña foi inaugurada en xullo de 1968 e as obras correron a cargo de RENFE. Porén, na década de 1990 as instalacións foron pechadas ao servizo de pasaxeiros debido ao pouco tráfico que tiñan, dado que a estación se atopaba situada moi lonxe do núcleo urbano.

Entre 2001 e 2004 duplicouse e electrificouse a vía entre Tres Cantos e Colmenar Viejo e restaurouse o edificio da estación para volver ter servizo de viaxeiros. No momento da reapertura, o 25 de xullo de 2002, só a liña C-7b levou até a mesma, co que a frecuencia de saída de trens era a metade que en Tres Cantos agás as fins de semana e festivos, normalmente entre 20 e 30 min, mentres que en Tres Cantos os días laborables situaríase entre 10 e 15 min. Dende xaneiro de 2005, coa extinción da antiga RENFE, o ente Adif pasou a ser o titular das instalacións ferroviarias.

A partir do 9 de xullo de 2008 a liña C-7b deixou de prestar servizo para ser substituída pola C-4, coincidindo coa apertura do segundo túnel ferroviario entre Atocha-Proximidades e Chamartín.

## A estación 
O edificio de viaxeiros é unha construción en pedra de dous andares máis lucernarios, algo retirado do casco urbano e situado nun polígono industrial.

Dende xaneiro de 2020 dispón dun aparcadoiro de 1600 prazas en combinación con abono transporte, o que na maioría dos casos supón non pagar polo uso do aparcadoiro.

## Liñas e conexións 
miniatura|Un tren de Proximidades estacionado en Colmenar Viejo, en 2005.

### Proximidades 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Educación musical

A **educación musical** comprende os procesos de ensino e aprendizaxe relacionados coa música, incluíndo programas educativos, métodos de ensino, institucións, docentes e pedagogos. Pode abarcar:
* Música na educación obrigatoria (e.g. primaria e secundaria)
* Música en institucións non formais (como escolas de música)
* Formación musical en centros especializados (como conservatorios ou universidades)

A incorporación da música desde os primeiros niveis escolares ata estudos avanzados en centros especializados é habitual nas sociedades occidentais.

## Pedagoxía musical 
A **pedagoxía musical** examina a relación entre a música e o ser humano, e distingue entre ensino teórico e práctico. Abrange diversas etapas: elemental, secundaria, profesional e comparada, atendendo a métodos, contidos e obxectivos do ensino musical.

Ademais, integra coñecementos da psicoloxía, socioloxía, antropoloxía, medicina, musicoloxía, historia e pedagogía artística.

## Investigación 
A investigación en pedagogía musical divídese en:
# Histórica – Orixe e evolución da educación musical.
# Sistemática – Obxectivos, valores e contornas sociais.
# Empírico‑analítica – Mellora dos procesos de aprendizaxe.

Estudos suxiren que a educación musical potencia habilidades cognitivas, creativas, estéticas, sociais, emocionais e psicomotrices, especialmente en idades temperás.

## Métodos activos destacados 
* **Método Dalcroze** – Aprende ritmos e expresión mediante movemento e improvisación.
* **Método Kodály** – Baseado en solfexo relativo e canto mediante signos.
* **Método Orff** – Fomenta ritmo, linguaxe creativa e improvisación.
* **Método Suzuki** – Aprendizaxe instrumental imitando a adquisición da lingua materna.
* Outros métodos activos: Martenot, Willems, Montessori…

## Música na infancia e desenvolvemento cerebral 
A música fomenta o desenvolvemento da memoria, atención, linguaxe, matemática, equilibrio, expresión emocional e creatividade durante a infancia. Existen evidencias sobre os efectos transitorios do chamado "efecto Mozart" en habilidades visuoespaciais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pedagoxía musical
* Musicoterapia
* Teoría musical
### Bibliografía 
* Ciravolo, Néstor Javier. *Didáctica de la Música*. Ed. Aula Taller, 2019.
* Frega, Ana Lucía. *Música para maestros*. Graó, 2015.
* Giráldez Hayes, Andrea. *Internet y educación musical*. Graó, 2005.
* Hargreaves, David J. *Música y desarrollo psicológico*. Graó, 1998.
* Swanwick, Keith. *Música, pensamiento y educación*. Morata, 1991.
* Émile Jaques‑Dalcroze. Información biográfica, pedagoxía do movemento.
* Rauscher et al. (1993). Estudo sobre o "efecto Mozart".
FSO Polonez

O **FSO Polonez** é un vehículo a motor desenvolvido en Polonia en colaboración con Fiat e producido por Fabryka Samochodów Osobowych entre 1978 e 2002. Baseábase na plataforma Polski Fiat 125p cun novo *hatchback* deseñado por Zbigniew Wattson, Walter de Silva e Giorgetto Giugiaro. Estaba dispoñible en carrozarías que incluían coches compactos de dúas e catro portas, familiares, así como versións comerciais como camioneta pickup, furgoneta e ambulancia. A produción totalizou máis dun millón de unidades, excluíndo as variantes de camioneta pickup e furgoneta. O Polonez comercializouse noutros países e foi popular no seu mercado nacional ata que Polonia se uniu á Unión Europea en 2004.

O nome do coche provén da danza polaca, a polonesa, e foi escollido nunha enquisa de lectores realizada polo xornal *Życie Warszawy*.

En 2021, aínda había uns 33 000 vehículos matriculados en Polonia.

## Notas
Lada Riva

Os **Lada** ou **VAZ-2105**, **2104** e **2107**, comercializados conxuntamente como **Lada Riva** para modelos con volante á dereita (no Reino Unido, Australia e Nova Zelandia), **Lada Nova** en Alemaña e con moitos outros nomes e mercados, son ​​unha serie de sedáns compactos da gama *Zhiguli* (coches baseados no Fiat 124), construídos polo fabricante de automóbiles ruso AvtoVAZ (anteriormente VAZ). Introducidos en 1979 na Unión Soviética e introducidos progresivamente nos mercados de Europa Occidental e globais desde principios da década de 1980, baixo a marca Lada, vendéronse como berlinas (2105 e 2107) e como familiares (2104).

Hoxe en día coñécense xeralmente como a serie **Lada Classic**, derivada da plataforma orixinal do Fiat 124, que foi o piar agora icónico da gama AvtoVAZ dende a fundación da empresa a finais da década de 1960. A produción rusa na planta principal da empresa en Togliatti rematou en setembro de 2012.

Xunto cos outros derivados do Fiat 124, é a terceira plataforma de automóbiles dunha soa xeración máis vendida do mundo, despois do Volkswagen Escaravello e do Ford Model T, e unha das plataformas de produción máis antiga xunto co Escaravello, o Hindustan Ambassador, o Volkswagen (Tipo 2) Bus, o Toyota Serie 70 e o Mercedes-Benz Clase G.

## Notas
Farelo (homónimos)

O termo **Farelo** pode referirse a:

***Farelo**, parte envolvente dos grans de cereais que se separa da fariña despois da moenda.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***O Pico Farelo**, lugar da parroquia dos Vilares, no concello de Guitiriz.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Xarelo**, lugar da parroquia do Deveso, no concello das Pontes de García Rodríguez.
A Picha

O topónimo **A Picha** pode referirse a:

;En Galiza
***A Picha**, lugar da parroquia de San Martiño de Condes, no concello de Friol;
***A Picha**, lugar da parroquia de Tardade, no concello de Vilalba.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Pichín**, lugar da parroquia do Pereiro, no concello de Alfoz;
***A Pichina**, lugar da parroquia de Codeso, no concello de Boqueixón.
Zastava Skala

**Zastava Skala**, tamén coñecido como **Yugo Skala**, é un nome xenérico para unha familia de automóbiles construídos polo fabricante iugoslavo e despois serbio Zastava Automobili. Baseado no sedán Fiat 128, foi introducido en 1971 e vendido como *liftback* de 3 ou 5 portas, un estilo que non fora emitido nin fabricado en Italia e que estaba dirixido especificamente ao mercado balcánico, baixo os nomes **Zastava 101**, **Zastava 1100**, **Zastava 1300**, **Zastava GTL**, **Yugo Skala 55c** e **Yugo Skala 65c**.

Máis tarde, en 1979, estivo dispoñible como unha berlina de 4 portas, idéntica ao Fiat 128 pero vendida co nome de **Zastava 128**. O modelo Zastava 128 deixou de fabricarse en 2003. No seu mercado nacional, o Zastava 101 era coñecido polos alcumes "Stojadin" (nome masculino, pola semellanza co serbocroata para 101, "sto jedan") e (en Eslovenia) "Stoenka" ("101-ette").

Nos últimos anos de produción, o Zastava Skala estaba dispoñible nun único nivel de acabado: o **Skala 55** de 5 portas, 1,1 litros e 55 cabalos de potencia. En 2008, podíase mercar un novo Skala por pouco menos de 4 000 euros, un prezo inferior ao do Zastava Koral, un modelo mellorado.

A produción do Zastava Skala continuou durante algún tempo despois de que se deixase de fabricar o Zastava 128. O Skala conta cunha quinta porta, o que o fai moi funcional para un baixo prezo. Ao baixar o asento traseiro, o espazo de carga aumenta de 325 a 1010 litros. Debido á súa practicidade e robustez, e grazas ao seu baixo prezo, o Skala 55 continuou a venderse ben en Serbia ata o final da produción en 2008. Fabricáronse 1 273 532 unidades dende 1971. Zastava estimou a finais de 2007 que o Skala 55 era o segundo coche máis accesible do mundo naquel momento.

## Notas