open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Anta de São Brissos

A **Anta de São Brissos**, construída entre o IV e o III milenio a.C., está situada na parroquia de Santiago do Escoural, no concello de Montemor-o-Novo.

O dolmen está actualmente transformado nunha pequena capela, que data do século XVII, polo que tamén se coñece como **Anta de Nossa Senhora do Livramento** ou **Anta-Capela de Nossa Senhora do Livramento**.

A anta-capela incorpora tres dos piares orixinais, así como parte da cuberta orixinal da cámara. O oco que miraba ao leste estaba cuberto. 

Está clasificado polo IGESPAR. É Monumento Nacional desde 1910.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Dolmen
* Megalitismo
* Anta de Pavia
* Évora

### Ligazóns externas 
* Anta de São Brissos no WikiMapia
* Anta de São Brissos na base de dados Ulysses da *Direção-Geral do Património Cultural* 
* Anta de São Brissos no Megalithic Portal
Fogos de artificio

[miniatura|Fogos artificiais en [Santiago de Compostela.]]
miniatura|Pasacalles pirotécnico.

Os **fogos artificiais** ou **fogos de artificio**, ou simplemente **fogos**, son un tipo de dispositivos pirotécnicos usados normalmente con fins estéticos de entretemento ou de celebración. Son usados en distintas partes do mundo é son o atractivos de moitas celebracións culturais e relixiosas.

Existen diferentes tipos de fogos de artificio, cuxos efectos pódense agrupar en catro categorías: ruído, luces, fume e materiais flotantes (na maioría de casos úsase confeti para xerar ese efecto).

Os fogos de artificio foron inventados en China. Eventos culturais como o aninovo e o festival de medio outono foron e seguen sendo celebracións nas que se pódense ver grandes exhibicións de fogos de artificio.

Actualmente China e o maior exportador de fogos de artificio do mundo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pirotecnia
* Pólvora
Efecto dominó

miniatura|200x200px|Vídeo que ilustra un "efecto dominó" literal.
miniatura|200x200px|Árbore de causalidade
O **efecto dominó** suxire a idea de que un efecto é a causa doutro efecto, xerando unha serie de eventos similares de duración media, longa ou infinita.

O termo *efecto dominó* é unha alusión a un xogo ou pasatempo que consiste en colocar varias fichas de dominó en posición vertical seguidas de xeito que se a primeira se derrumba cun simple toque, unha derruba á outra até estaren todas derrubadas.

É habitual empregar os termos en ciencia, cando os procesos desencadean outros procesos de forma recursiva, e tamén en xornalismo, para informar eventos que desencadean unha serie doutros eventos.

## Termos relacionados 
* **Efecto catarata** é a adaptación do termo en portugués (*efeito cascata*), castelán (*efecto cascada*) ou inglés (*cascade effect*) que se refire, especialmente na terminoloxía médica, a un proceso que ocorre de forma escalonada desde un evento inicial a un desenlace aparentemente inevitábel. As cataratas de intervencións clínicas poden ser diagnósticas ou terapéuticas. En galego, porén, esta acepción non está recollida no DRAG en ningunha acepción dos sinónimos ou termos confrontados (fervenza, freixa, cadoiro...). Tampouco aparece no dicionario galego de termos médicos, salvo no referido ás manchas na córnea ou a perda de transparencia do cristalino.
* **Círculo vicioso** é a repetición sistemática dunha serie de acontecementos que dan lugar a outra secuencia similar, xerando un *efecto dominó* en bucle.
* **Falacia do efecto dominó** é unha sucesión de premisas e conclusións que conducen ao absurdo. Tamén chamada falacia de *bóla de neve*, de *derrape*, ou de *ladeira escorregadiza* entre outros nomes. Exemplo: "Se legalizamos o aborto dos bebés anencefálicos, en breve legalizaremos todo tipo de interrupcións de embarazo, o número de abortos comeza a aumentar, co cal xa non haberá nin fillos, nin máis humanos, e cando os humanos deixan de existir, a vida na terra deixa de existir."
* **Reacción en cadea** é unha secuencia de reaccións nas que un produto ou subproduto reactivo produce reaccións adicionais.
* **Efecto bolboreta** é unha frase referida á teoría do caos en canto a que unhas pequenas variacións nas condicións iniciais nun sistema complexo poden producir variacións moi grandes no comportamento a longo prazo do sistema.
* **Teoría do dominó** é a expresión que usa a imaxe dunha peza derrubando a seguinte, utilizada na guerra fría polos Estados Unidos para apoiar os países contra as insurreccións comunistas, baseándose na idea de que se un país caía, os seus veciños tamén.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Causalidade
* Indución matemática
* Máquina de Rube Goldberg
* Post hoc ergo propter hoc
Lingua chamacoco

miniatura|Falante de chamacoco.
O **chamacoco** é unha lingua da lingua zamucana falada polo pobo chamacoco en Paraguai. Tamén se coñece como *xamicoco* ou *xamacoco*, aínda que a propia tribo prefire o nome *ishír*, que tamén se escribe *ishiro* ou *jewyo*. Cando se usa o termo ishiro (tamén yshyro ou ɨshɨro) para referirse á lingua, é unha abreviatura de *Ishir(o) ahwoso*, que significa literalmente "as palabras, a lingua do pobo Chamacoco". Fálase por unha sociedade tradicionalmente cazadora-recolledora que agora practica a agricultura. Os seus falantes son de todas as idades, e xeralmente non falan ben o castelán ou o guaraní. O chamacoco está clasificado como en perigo crítico polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Clasificación 
O chamacoco clasifícase como unha zamucana, xunto coa lingua ayoreo.

## Notas
Concrete Cowboy

***Concrete Cowboy*** é un filme estadounidense de 2020 dirixido por Ricky Staub a partir dun guión de Staub e Dan Walser. O filme baséase na novela *Ghetto Cowboy* de Greg Neri, que está inspirada na cultura de cowboys afroamericanos de Filadelfia, e en particular na Fletcher Street Urban Riding Club. Está protagonizado por Idris Elba, Caleb McLaughlin, Jharrel Jerome, Byron Bowers, Lorraine Toussaint e Clifford "Method Man" Smith. Aínda que o filme é completamente ficticio, varios membros reais da comunidade de Fletcher Street interpretaron papeis secundarios.

*Concrete Cowboy* estreouse no Festival Internacional de Cinema de Toronto o 13 de setembro de 2020, e estreouse en liña a través de Netflix o 2 de abril de 2021.

## Personaxes 
* Caleb McLaughlin como Cole
* Idris Elba como Harp
* Jharrel Jerome como Smush
* Byron Bowers como Rome
* Lorraine Toussaint como Nessie
* Clifford "Method Man" Smith como Leroy
* Ivannah-Mercedes como Esha
* Devenie Young como Trena
* Jamil Prattis como Paris

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Une histoire simple

***Une histoire simple*** é un filme francés de 1978 dirixido por Claude Sautet. Foi escollido como candidato de Francia para o Óscar ó mellor filme internacional na 52ª edición dos premios, sendo finalmente nomeado. Polo seu papel como Marie, Romy Schneider gañou o Premio César á mellor actriz.

## Personaxes 
* Romy Schneider como Marie
* Bruno Cremer como Georges
* Claude Brasseur como Serge
* Roger Pigaut como Jérôme
* Arlette Bonnard como Gabrielle
* Francine Bergé como Francine
* Sophie Daumier como Esther
* Éva Darlan como Anna
* Nadine Alari como a xinecóloga

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Francia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 52ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
A Antigua, Santiso de Abres, Santiso de Abres

**A Antigua** é un lugar da parroquia de San Salvador de Santiso de Abres no concello de Santiso de Abres no occidente de Asturias.
Localízase a 2 km da vila capital do concello, O Chao, a unha altura media de 137 metros sobre o nivel do mar  e en 2021 contaba cunha poboación de 36 habitantes.
## Notas
Le Dernier Métro

***Le Dernier Métro*** é un filme francés de 1980 escrito e dirixido por François Truffaut, e protagonizado por Catherine Deneuve e Gérard Depardieu. Ambientado en 1942 durante a ocupación alemá de Francia, segue a fortuna dun pequeno teatro da zona de Montmartre, en París, que emprega a resistencia pasiva mantendo a súa integridade cultural, a pesar da censura, o antisemitismo e a escaseza de materiais, para saír triunfante ao final da guerra. O título evoca dous feitos salientables da vida da cidade baixo os alemáns: a escaseza de combustible levou á xente a pasar as noites en teatros e outros lugares de entretemento, mais o toque de queda fixo que tivesen que coller o último tren do metro para casa.

Foi escollido como candidato de Francia para o Óscar ó mellor filme internacional na 53ª edición dos premios, sendo finalmente nomeado.

## Sinopse 
Durante a ocupación alemá durante a segunda guerra mundial, un director de teatro xudeu en París, Lucas Steiner, vese obrigado a agacharse na adega do teatro onde a súa muller, a actriz Marion Steiner, o actor Bernard Granger e un grupo de actores, ensaian e presentan unha obra. Daxiat, un crítico de teatro pronazi fai unha crítica violenta da obra. Granger encóntrao e golpéao. A resposta é a posible incautación do teatro porque foi propiedade dun xudeu. Marion reclámalle violentamente a súa imprudencia. Traballan e triunfan na obra, mais déixanse de falar. Granger decide deixar a obra e unirse á resistencia.

## Personaxes 
* Catherine Deneuve como Marion Steiner
* Gérard Depardieu como Bernard Granger
* Jean Poiret como Jean-Loup Cottins
* Heinz Bennent como Lucas Steiner
* Andréa Ferréol como Arlette Guillaume
* Paulette Dubost como Germaine Fabre
* Sabine Haudepin como Nadine Marsac
* Jean-Louis Richard como Daxiat
* Maurice Risch como Raymond Boursier
* Marcel Berbert como Merlin

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Francia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 53ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Cousin, Cousine

***Cousin, Cousine*** é un filme francés de 1975 dirixido por Jean-Charles Tacchella e protagonizado por Marie-Christine Barrault, Victor Lanoux e Marie-France Pisier. Escrito por Tacchella e Danièle Thompson, o filme trata de dous curmáns por matrimonio que se coñecen nunha voda e desenvolven unha estreita amizade. Despois de que os seus cónxuxes resultan infieis, a amizade dos curmáns leva a unha apaixonada relación amorosa. *Cousin, Cousine* foi escollido como candidato de Francia para o Óscar ó mellor filme internacional na 49ª edición dos premios, sendo finalmente nomeado.

## Sinopse 
Dous curmáns distantes vense por primeira vez nunha voda. Cando se fan amigos, todo o mundo comeza a pensar que son amantes. Ao descubriren que os seus respectivos cónxuxes están traizoándoos, deciden confirmar as súas sospeitas.

## Personaxes 
* Marie-Christine Barrault como Marthe
* Victor Lanoux como Ludovic
* Marie-France Pisier como Karine
* Guy Marchand como Pascal
* Ginette Garcin como Biju
* Sybil Maas como Diane
* Popeck como Sacy
* Pierre Plessis como Gobert
* Catherine Verlor como Nelsa
* Hubert Gignoux como Thomas
* Catherine Stermann como Monique

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Francia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 49ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Ascensión Vidal Piazuelo

**Petra Ascensión Vidal Piazuelo**, nada en  en Puebla de Hijar (Teruel), foi unha das primeiras estudantes da  Universidade de Santiago de Compostela.

## Traxectoria 
Estudou o Bacharelato no Instituto Cardenal Cisneros de Madrid, e posteriormente estudos superiores na Facultade de Farmacia da USC no ano 1915, trasladándose logo a Madrid. 

Entre 1924-25 e 1928-29 traballou no Laboratorio de Análise Química da Facultade de Farmacia da Universidade Central  realizando investigacións sobre química capilar. 

En 1985 recibiu a medalla Carracido da Real Academia Nacional de Farmacia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*, Galaxia, Vigo.
Joaquín Yarza Ormazábal

**Joaquín Yarza Ormazábal**, nado en Donostia en 1898 e finado en Vigo en 1972, foi un mariño e industrial naval español. Serviu na Armada, chegando a capitán, e dedicouse á industria naval en Vigo, creando entre outras empresas o estaleiro Construcciones Navales Yarza. 

## Traxectoria 
Era fillo do innovador do sector industrial naval José Joaquín Yarza Albea, natural de Donostia. Enrolouse na Armada e foi maquinista naval, sendo destinado a varios buques como o *Bonifaz*, *Almirante Cervera* ou o *Laya*. Xa como capitán, foi profesor na Academia de Maquinistas, e en 1935 entrou na Escola de Maquinistas de Ferrol para especializarse en motores. Durante a guerra civil foi desterrado, e trala fin do conflito, destinado ao cruceiro *Galicia*.

En 1941 instalouse definitivamente en Vigo, onde se dedicou ao sector industrial naval. Xunto con Luis Iglesias Fernández, industrial e presidente do Celta de Vigo, comercializou a marca de queimadores Yarigle (acrónimo de Yarza e Iglesias), así como outros instrumentos navais. coa que tivo varios fillos, entre eles o historiador da arte Joaquín Yarza Luaces, que naceu en 1936 en Ferrol.

## Notas
Agathe Mella

**Agathe Mella**, de nome orixinal **Léonie Marie Jacqueline Cordier**, nada no 6º distrito de Lión o 11 de setembro de 1909 e finada en Gaillon o 6 de agosto de 2003, foi unha personalidade da radio francesa. Incorporouse á Radiodiffusion Nationale tras a segunda guerra mundial e participou na reestruturación da Radiodiffusion-Télévision Française.

## Traxectoria 
Agathe Mella casou en 1935 en Neuilly-sur-Seine co británico Antoine "Tony" Mella, futuro tenente da Resistencia francesa e deseñador da cruz da Liberación e da Medalla da Resistencia Francesa. Ela mesma participou na Resistencia dende a radio.

Foi a primeira muller encargada da programación en París-Inter (1955-1968). Traballou principalmente cos produtores Jean Chouquet, François Billetdoux, Jean Garretto, Jose Artur e Roland Dhordain. Segundo este último,  En 1973 foi nomeada directora de France Culture. Foi a primeira personalidade e, amais, a primeira muller en ostentar este cargo. Posteriormente traballou na *Office de radiodiffusion-télévision française*, no departamento de asuntos exteriores. Até 2001 estivo a cargo dos arquivos da historia da RTF, a ORTF e Radio France.

## Notas
Manuel Yarza

**Manuel Yarza**, nado en Vigo en 1884, foi un futbolista galego, que xogaba como centrocampista. Membro histórico do Madrid Foot-Ball Club, xunto co seu irmán Quincho Yarza, foi campión da Copa do Rei catro veces consecutivas, dende 1905 ata 1908. Na edición de 1908 ambos foron rivais, e máis tarde recalou no Español de Madrid.

## Traxectoria 
Militou xunto co seu irmán Quincho no Moderno Foot-Ball Club e trala absorción deste polo Madrid Foot-Ball Club en 1904, pasaron a xogar no segundo deles, que anos máis tarde pasaría a chamarse Real Madrid. Co Madrid gañou catro catro Campionatos Rexionais e catro Copas do Rei consecutivas entre 1905 e 1908, as tres primeiras xunto co seu irmán, mentres que na cuarta foron rivais, ao xogar Joaquín no Vigo FC. 

Tamén el disputou algúns encontros co Vigo FC en 1907. A partir de 1908 enrolouse no Español FC de Madrid, club co que gañou o Campionato Rexional Centro de 1909 e co que disputou dúas novas finais da Copa do Rei: en 1909 contra o Club Ciclista de San Sebastián e en 1910 contra o FC Barcelona.

## Palmarés 
;Madrid FC
* **Copa do Rei (4):** 1905, 1906, 1907, 1908.
* **Campionato Rexional Centro (4):** 1905, 1906, 1907, 1908.

;Moderno FC
* **Campionato Rexional Centro (1):** 1909.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
India Song

***India Song*** é un filme francés de 1975 dirixido por Marguerite Duras. *India Song* está protagonizado por Delphine Seyrig, Michael Lonsdale, Mathieu Carrière, Claude Mann, Vernon Dobtcheff e Didier Flamand. Conta a historia de Anne-Marie (Seyrig), a esposa promiscua do embaixador francés na India, e baséase nunha obra de teatro non producida escrita por Duras (que estaba baseada na súa novela publicada *Le Vice-Consul*). Aínda que está ambientada na India, o filme foi rodada na súa maioría no Château Rothschild. Foi escollido como candidato de Francia para o Óscar ó mellor filme internacional na 48ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

Unha secuela, titulada *Son nom de Venise dans Calcutta désert*, estreouse no ano 1976.

## Personaxes 
* Delphine Seyrig como Anne-Marie Stretter
* Michael Lonsdale como o vicecónsul de Lahore
* Claude Mann como Michael Richardson
* Mathieu Carrière como o axudante da embaixada austríaca
* Didier Flamand como o mozo convidado
* Vernon Dobtcapf como Georges Crawn
* Claude Juan como un convidado

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Filmes de Francia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 48ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Lacombe Lucien

***Lacombe Lucien*** é un filme francés de 1974 dirixido por Louis Malle. O filme conta a historia dun adolescente francés durante a ocupación alemá de Francia na segunda guerra mundial. Foi escollido como candidato de Francia para o Óscar ó mellor filme internacional na 47ª edición dos premios, sendo finalmente nomeado.

## Personaxes 
* Pierre Blaise como Lucien Lacombe
* Aurore Clément como France Horn
* Therese Giehse como Bella Horn
* Holger Löwenadler como Albert Horn
* Stéphane Bouy como Jean-Bernard
* Loumi Iacobesco como Betty Beaulieu
* René Bouloc como Faure
* Pierre Decazes como Aubert

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Francia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 47ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Hoa-Binh (filme)

***Hoa-Binh*** é un filme francés de 1970 dirixido por Raoul Coutard e baseado nunha novela de Francoise Lorrain. Foi escollido como candidato de Francia para o Óscar ó mellor filme internacional na 43ª edición dos premios, sendo finalmente nomeado. Tamén entrou na competición do Festival Internacional de Cinema de Cannes de 1970, onde Coutard gañou o premio á mellor *opera prima*.

## Personaxes 
* Phi Lan como Hung
* Huynh Cazenas como Xuan
* Le Quynh como pai
* Marcel Lan Phuong como Nam
* Bui Thi Thanh como Tran Thi Ha
* Tran Van Lich como comisario político
* Anh Tuan como oficial do Viet Cong
* Danièle Delorme como enfermeira francesa
* Kieu Anh como enfermeira vietnamita
* Xuan Ha como nai

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Francia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 43ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Remparts d'argile

'''''Remparts d'argile''''' é un filme francés de 1971 dirixido por Jean-Louis Bertuccelli. O filme está protagonizado por Leila Shenna, así como polos habitantes da vila alxeriana de Tehouda. O filme conta a historia dunha muller nova (interpretada por Shenna), que trata de liberarse do papel que lle impón a cultura da aldea. O filme explora a explotación do pobo rural tunisiano, aínda que foi filmada nunha aldea alxerina.

Foi escollido como candidato de Francia para o Óscar ó mellor filme internacional na 44ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Leila Shenna como muller nova

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Francia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 44ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
A miña noite con Maud

***A miña noite con Maud*** (en ) é un filme francés de 1969 dirixido por Éric Rohmer. É o terceiro filme (o cuarto segundo a orde de estrea) na serie *Contes moraux*. Foi escollido como candidato de Francia para o Óscar ó mellor filme internacional na 42ª edición dos premios, sendo finalmente nomeado.

Estreouse subtitulado en galego o 20 de xaneiro de 2008 a través da TVG.

## Sinopse 
Na cidade de Clermont-Ferrand, poucos días antes de Nadal, Jean-Louis un enxeñeiro novo e devoto católico que acaba de regresar do estranxeiro, fíxase durante unha misa nunha muller loira e decide nese momento que se converterá na súa esposa. Atopa logo por casualidade a Vidal, un vello amigo comunista, que o invita a unha cea de noiteboa na casa dunha amiga divorciada, Maud. A noite transcorre entre longas conversas sobre o matrimonio, a moral, a relixión, Pascal... Primeiro entre os tres, e despois entre Jean-Louis e Maud, unindo a partes iguais sinceridade e sedución.

## Personaxes 
* Jean-Louis Trintignant como Jean-Louis
* Françoise Fabian como Maud
* Marie-Christine Barrault como Françoise
* Antoine Vitez como Vidal
* Leonid Kogan como el mesmo
* Guy Léger como predicador
* Anne Dubot como amiga loira
* Marie Becker como Marie
* Marie-Claude Rauzier como estudante

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Francia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 42ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en AllMovie
Baisers volés

***Baisers volés*** é un filme francés de 1968 dirixido por François Truffaut e protagonizado por Jean-Pierre Léaud e Claude Jade. Foi escollido como candidato de Francia para o Óscar ó mellor filme internacional na 41ª edición dos premios, sendo finalmente nomeado.

## Sinopse 
A historia comeza cando Antoine Doinel, quen de pequeno fuxira do seu fogar como se describe en *Les Quatre Cents Coups*, é licenciado do servizo militar e reencóntrase coa súa amiga Christine. Agora na vida civil, Antoine busca un traballo para sobrevivir, comezando polo de vixilante nocturno, mais por infortunadas situacións e pola súa ineptitude e mal sorte acaba sendo despedido. Consegue entón un traballo como detective privado e deste xeito acaba infiltrado nunha tenda de zapatos como vendedor, a petición do dono da tenda, quen quere saber por que as persoas que o rodean o detestan. Antoine termina seducido pola esposa do dono, con quen ten unha aventura.

## Personaxes 
* Jean-Pierre Léaud como Antoine Doinel
* Claude Jade como Christine Darbon
* Daniel Ceccaldi como pai de Christine
* Claire Duhamel como nai de Christine
* Delphine Seyrig como Fabienne Tabard
* Michael Lonsdale como Georges Tabard
* Harry-Max como Monsieur Henri
* André Falcon como Monsieur Blady
* Catherine Lutz como Catherine
* Martine Ferrière como Gérante
* Jacques Rispal como Monsieur Colin
* Serge Rousseau como o home descoñecido

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Francia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 41ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en AllMovie
Pierrot le Fou

***Pierrot le Fou*** é un filme francés de 1965 dirixido por Jean-Luc Godard e protagonizado por Jean-Paul Belmondo e Anna Karina. O filme baséase na novela de 1962 *Obsession* escrita por Lionel White. Foi o décimo filme de Godard, estreado entre *Alphaville* e *Masculin féminin*. A trama segue a Ferdinand, un home infelizmente casado, que foxe da súa vida e viaxa dende París ao mar Mediterráneo con Marianne, unha moza perseguida polos sicarios da OAS de Alxeria. Foi escollido como candidato de Francia para o Óscar ó mellor filme internacional na 38ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Jean-Paul Belmondo como Ferdinand Griffon, a.k.a. "Pierrot"
* Anna Karina como Marianne Renoir
* Graziella Galvani como Maria Griffon
* Dirk Sanders como Fred
* Jimmy Karoubi como Dwarf
* Roger Dutoit como Gangster #1
* Hans Meyer como Gangster #2
* Samuel Fuller como el mesmo
* Princesa Aïcha Abadie como ela mesma
* Alexis Poliakoff como Saylor
* Raymond Devos como hoome no peirao
* László Szabó como Lazlo Kovacs
* Jean-Pierre Léaud como rapaz no cinema
* Georges Staquet como Staquet
* Henri Attal como home #1 da gasolineira
* Dominique Zardi como home #2 da gasolineira
* Viviane Blassel

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 38ª edición dos Óscar
* Filmes de Francia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Vivre pour vivre

***Vivre pour vivre*** é un filme francés de 1967 dirixido por Claude Lelouch e protagonizado por Yves Montand, Candice Bergen e Annie Girardot. O filme gañou o Globo de Ouro ao mellor filme en lingua non inglesa e foi escollido como candidato de Francia para o Óscar ó mellor filme internacional na 40ª edición dos premios, sendo finalmente nomeado. O filme vendeu un total de 2&nbsp;936&nbsp;035 entradas en Francia e foi o sétimo filme con maior recadación dese ano.

## Personaxes 
* Yves Montand como Robert Colomb
* Candice Bergen como Candice
* Annie Girardot como Catherine Colomb
* Irène Tunc como Mireille
* Anouk Ferjac como Jacqueline
* Uta Taeger como Lucie / Maid
* Jean Collomb como Waiter
* Michel Parbot como Michel
* Amidou como fotógrafo
* Jacques Portet amigo de Candice / fotógrafo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Francia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 40ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Isologo

Un **isologo** é un tipo de logo composto de igual forma por texto e imaxe. A diferenza dos imagotipos, estes están unidos nunha soa imaxe e non se debe separar a imaxe do texto.

O isologo, tamén coñecido como isologotipo, é un tipo de logo formado por unha imaxe gráfica que inclúe un texto (ambos agrupados baixo un mesmo debuxo) e que serve para identificar e representar a unha marca.

É unha combinación entre o logotipo e o isotipo, no que a imaxe e as palabras non poden separarse, xa que doutro modo podería non quedar claro de que marca se trata a primeira vista.

## Principais características 
* A principal característica dos isologos é que o texto e a imaxe están unidos indivisiblemente e conforman unha única entidade visual. Separalos dificultaría a identificación da marca nunha primeira ollada.
* Posúe dous elementos: un logo (texto, xeralmente o nome da marca) e unha imaxe gráfica.
* A diferenza do imagotipo, no isologo o texto e o símbolo gráfico encóntranse agrupados baixo un mesmo debuxo.
* Permite asociar con facilidade a marca a unha imaxe ou símbolo e ao mesmo tempo transmitir o seu nome.
* É recoñecible e fácil de recordar.
* Permite reforzar a imaxe e a presenza no imaxinario colectivo dunha marca ou empresa.
* Ao ser un tipo de logotipo máis complexo, permite que a mensaxe que a marca desexa transmitir sexa máis clara e difícil de confundir.

## Exemplos 

Ficheiro:Ford logo flat.svg
Ficheiro:Nestlé Purina logo.svg
Ficheiro:Burger King logo (1999–2020).svg
Ficheiro:American Express logo.svg
Ficheiro:UPS Logo Shield 2017.svg

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Imagotipo
Imagotipo

[miniatura|Exemplo: imagotipo de [Acción Contra el Hambre.]]
Un **imagotipo** é un tipo de logo composto pola súa tipografía e unha imaxe ou símbolo. É unha das formas de representación gráfica dunha marca. Neste, a icona e o nome da marca forman unha unidade visual, é dicir, ambas conforman un conxunto visual.

No imagotipo, combínanse a icona e o texto nunha única composición. Nesta composición, ámbolos elementos constitúen un todo debidamente harmonizado e interdependente, sen estaren fusionados.

## Principais características 
* Claridade: a pesar de que traballa en simultáneo con imaxe e palabras, un imagotipo debe manter a claridade das súas partes no deseño. Así, a parte gráfica estará perfectamente diferenciada dos logos ou palabras.
* Equilibrio: aínda que diferenciados os elementos, estes combinaranse de maneira harmónica. Nin as palabras nin a icona deben ter preponderancia sobre o outro. Desta maneira conséguese que a mensaxe visual se transmita ao unísono.
* Simplicidade: se ben combina dous elementos gráficos diferentes, mantén a súa simplicidade co fin de que se poida recordar facilmente. Ademais, isto favorece a reprodución do imagotipo en diferentes medios e tamaños.
* Representativo: un imagotipo representa as características máis esenciais da empresa.
* Desacoplable: o imagotipo pode separarse en dúas partes (icona e palabras). Con todo, aínda separadas estas partes deben representar a marca e identificarse con ela, xa que en ocasións talvez deban usarse como único logo en espazos que admitan só unha imaxe ou só palabras.
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Isologo
A Armilda, Negueira, Grandas de Salime

**A Armilda** é un lugar da parroquia de Negueira no concello de Grandas de Salime que se localiza no occidente de Asturias. 
Situada a 808 metros sobre o nivel do mar, a aldea está moi próxima ao límite co concello galego de Negueira de Muñiz e en 2021 contaba con 5 habitantes.

## Notas
Steven Swanson

**Steven Roy Swanson**, nado en Syracuse, Nova Jersey, o 3 de decembro de 1960, é un astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-119, STS-117 e Soiuz TMA-12M e que formou parte das expedicións 39 e 40 á Estación Espacial Internacional.

## Traxectoria
Swanson graduouse en enxeñaría física pola Universidade de Colorado e é máster en ciencias aplicadas a sistemas de computación pola Universidade Atlántica de Florida.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en maio de 1998, participando nas misións STS-119, STS-117 e Soiuz TMA-12M e formando parte das expedicións 39 e 40 á Estación Espacial Internacional. Pasou un total de 195,87 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-119
*STS-117
*Soiuz TMA-12M
*Expedición 39
*Expedición 40
*Estación Espacial Internacional
Angus Cloud

**Angus Cloud**, nado o 10 de xullo de 1998 en Oakland (California) e finado na mesma vila o 31 de xullo de 2023, foi un actor estadounidense coñecido por interpretar o personaxe de Fezco na serie de televisión de HBO *Euphoria*. 

## Filmografía 
## Notas
Jarama Valley

«**Jarama Valley**» (*O val do Jarama*) é unha canción da Guerra civil española. Ten a base na melodía de «Red River Valley» (*O val do Río Vermello*), canción folclórica dos EUA.

Trata sobre a batalla do Xarama, que se librou do 6 ao 27 de febreiro de 1937 preto do río Xarama, a poucos quilómetros ao leste de Madrid. As tropas do xeneral Francisco Franco, o exército colonial da África española experimentado e ben instruído, asaltaron as posicións dos voluntarios das Brigadas Internacionais, inexpertos e insuficientemente equipados, en particular o Batallón Británico e o Batallón Dimitrov. 

A batalla, na práctica, rematou en empate, mais foi unha das máis cruentas da guerra. As baixas do bando sublevado foron entre 6 000 e 7 000, e entre 9 000 e 10 000 no bando republicano. O batallón británico perdeu 225 dos seus 600 membros, e o Batallón Lincoln perdeu 125 de 500.

## Versión orixinal 
A versión máis antiga que se coñece foi escrita por Alex McDade, do Batallón Británico, integrado na XV Brigada Internacional. Foi publicada en 1938 en *The Book of the XV International Brigade* polo Comisariado de Guerra. 

É unha típica canción militar sobre as penalidades dos soldados. McDade era un obreiro de Glasgow que alcanzou o posto de comisario político na XV Brigada, responsábel do benestar das tropas. Ferido no Xarama, caeu na batalla de Brunete o 6 de xullo de 1937. 

A versión orixinal de McDade foi modificada posteriormente e publicada o 8 de xaneiro de 1939 en Londres para unha reunión conmemorativa de veteranos do batallón.

## Versión curta 
Tamén se realizou unha versión máis curta, en tres estrofas, adaptada para a Brigada Lincoln. Foi adoptada como himno por estes veteranos, e gravada polos cantantes Woody Guthrie e Pete Seeger.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Valley of Jarama por Pete Seeger
* Valley of Jarama por Woody Guthrie
* Valley of Jarama por Pete Seeger e Arlo Guthrie
* El Valle del Jarama, por Suburbano
Gibson EB-2

O **Gibson EB-2** é un modelo de baixo eléctrico da Gibson Guitar Corporation fabricado de 1958 a 1972, cunha interrupción entre 1962 e 1963. Cando a produción rematou en 1972 fabricáranse un total de 8 017 instrumentos, dos cales 2 102 eran EB-2D. Willie Moseley, da revista *Vintage Guitar*, referiuse ao modelo como posiblemente "o mellor baixo de Gibson", aínda que non tivo un grande éxito comercial, e a versión Epiphone Rivoli do modelo vendeu máis copias que o propio modelo Gibson.

## Descrición 
Introducido en 1958, o EB-2 foi o equivalente en baixo da popular guitarra Gibson ES-335. Contaba cun corpo semi-oco do estilo da 335, un mastro de escala curta de 30,5 polgadas e unha gran pastilla humbucker "Sidewinder" na posición do mastro. As electrónicas estaban formadas por un mando sinxelo de volume e ton.O EB-2N tiña un acabado natural, o EB-2 acabado sunburst. No ano seguinte engadíuse un "interruptor de barítono", que enfacizaba ou cortaba as frecuencias graves, e posteriormente engadíuse un muteador de cordas na ponte.

En 1966 apareceu o EB-2D, que tiña unha pastilla mini-humbucker na posición da ponte (ao igual que o EB-3). Tiña tamén controis separados de volume e ton e un interruptor de tres posicións para seleccionar as pastillas, ademais do interruptor de "barítone".

## Notas
Signos non lingüísticos

Os **signos non lingüísticos** son os obxectos ou entidades que comunican algo, pero que non están mediados nin pola linguaxe falada nin pola linguaxe escrita.
A semiótica, ciencia que se encarga de estudar os signos, explica que todos comprenden **tres elementos**: o signo ou vehículo sinal, o designado e o intérprete. Así, se por exemplo, situados nun contexto dunha loita, unha bandeira branca é signo, o que comunica (tregua ou rendición) é o designado e o seu intérprete sería o bando contrario.

## Tipos 
* Os **signos naturais** tamén reciben o nome de indicadores ou índices. A súa interpretación depende do coñecemento humano sobre o funcionamento da natureza. Por exemplo, as engurras do rostro son índice de envellecemento.
* Os **signos artificiais** son os creados polo home, e son os que nos interesan a nós; sobre todo os signos lingüísticos que coñecemos como sistemas verbais, é dicir, como linguas. Esta categoría contén toda a variedade de aspectos da actividade cognitiva e práctica da humanidade. Estes signos e os seus significados xéranse da interacción social.

Dentro dos signos non lingüísticos tamén se inclúen as iconas e os símbolos: 

* Os **símbolos** son obxectos materiais que funcionan por exemplarización ou metáfora. Esixen unha convención previa para que o símbolo sexa interpretado e entendido como tal.
* As **iconas** son as que teñen maior rendemento no uso publicitario. Estas funcionan polo principio de semellanza e poden empregar toda clase de debuxos, imaxes e fotografías. Gardan unha certa semellanza co obxecto ao que se refiren. Por exemplo, as iconas que indican os servizos de homes e mulleres nos lugares públicos.

## Notas
Romeo Beckham

**Romeo James Beckham**, nado en Westminster o 1 de setembro de 2002, é un futbolista profesional inglés que xoga como dianteiro no club Fort Lauderdale CF da USL League One. 

## Vida persoal 
Beckham naceu no Hospital Portland na Cidade de Westminster, Londres. É fillo do exfutbolista e excapitán da selección de fútbol de Inglaterra David Beckham e da cantante Victoria Beckham. Os seus irmáns Brooklyn e Cruz xogaron fútbol con el para o Arsenal, con todo, todos foron liberados do sistema xuvenil do club. Segue sendo un seguidor do Arsenal. Asistiu a Wetherby School en Londres e logo a Millfield School en Street, Somerset.

## Carreira en clubs 
### Arsenal 
En 2014, Beckham uniuse á academia de reserva do Arsenal, pero foi liberado o ano seguinte. Máis tarde da súa liberación, recoñeceu que xa non desexaba seguir unha carreira no fútbol, senón que comezou a adestrar tenis con Andy Murray. Porén, e 2020, Beckham comunicou que estaba a buscar regresar ao fútbol despois dunha ausencia de cinco anos. En apoio da decisión, o seu pai, David Beckham, substituíu a cancha de tenis que construíra anteriormente na casa da familia por un campo de fútbol. Isto produciuse despois de que o viron adestrando co equipo do Inter de Miami en febreiro. O 19 de setembro, Beckham fixo o seu debut profesional nun empate 2-2 contra a Tormenta FC. Nese partido, apareceu xunto a Harvey Neville, o fillo do excompañero de equipo do seu pai no Manchester United, Phil Neville.

## Notas
Édith Cresson

**Édith Cresson**, nada en Boulogne-Billancourt o 27 de xaneiro de 1934, é unha política francesa, primeira ministra entre 1991 e 1992, a primeira muller da historia francesa en ocupar ese cargo, así como comisaria europea de Investigación, Ciencia e Tecnoloxía durante as Comisións Santer e Marín.

## Traxectoria 
Cresson naceu en 1934 na cidade de Boulogne-Billancourt, na Illa de Francia, dentro dunha familia burguesa. Estudou demografía na Sorbona de París.

Politicamente próxima ao socialista François Mitterrand, en 1974 ocupou o secretariado do partido para asuntos da mocidade e en 1975 pasou a ser membro do comité director do Partido Socialista (PS), cargo que ocupou ata 1990.

### Política francesa 
En 1977 foi elixida alcaldesa de Thuré, poboación do departamento de Vienne, posto que mantivo ata 1983. Nomeada Conselleira Xeral do departamento entre 1982 e 1998, en 1983 foi elixida alcaldesa de Châtellerault, cargo que exerceu ata 1997.

No goberno do primeiro ministro Pierre Mauroy foi nomeada ministra de agricultura entre maio de 1981 e marzo de 1983. A partir de entón, no terceiro goberno de Mauroy foi nomeada ministra de comercio exterior e turismo, ata xullo de 1983. Coa formación dun novo goberno, encabezado por Laurent Fabius pasou a ocupar o cargo de ministra de industria ata marzo de 1986.

O primeiro ministro Michel Rocard nomeouna en xuño de 1988 ministra de asuntos europeos ata outubro de 1990. Despois da caída do goberno de Rocard, o presidente Mitterand nomeouna primeira ministra de Francia en maio de 1991. En xuño do mesmo ano presentou un plan para frear a inmigración clandestina en Francia, e baixo a presión constante do fenómeno do ultradereitista Jean-Marie Le Pen, quixo unir os esforzos de todos os socialistas franceses. Finalmente foi relevada do seu cargo por Mitterrand en abril de 1992 trala derrota socialista nas eleccións rexionais de marzo de 1992. O seu goberno foi un dos máis breves da Quinta República. As súas fortes críticas das prácticas comerciais xaponesas foron tan lonxe ata comparar os xaponeses con "formigas amarelas intentando apoderarse do mundo", que provocaron acusacións de racismo. Tamén dixo, falando das actividades sexuais dos homes anglosaxóns que "a homosexualidade paréceme estraña. É diferente e marxinal. Existe máis na tradición anglosaxoa que na latina".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Northcutt, Wayne, ed. "Cresson, Edith" en *Historical Dictionary of the French Fourth and Fifth Republics, 1946–1991* (Greenwood, 1992) pp 114–16
* Perry, Sheila. "Gender Difference in French PoliticalCommunication: From Handicap to Asset?." *Modern & Contemporary France* 13.3 (2005): 337-352
* Schemla, Élisabeth. *Édith Cresson, la femme piégée*, Paris: Flammarion, 1993, 
* Skard, Torild, "Edith Cresson" en *Women of Power – Half a century of female presidents and prime ministers worldwide*, Bristol: Policy Press, 2014, 
### Ligazóns externas 
* Curriculum Vitae como comisaria
* Édith Cresson no Parlamento Europeo
* Édith Cresson en elpais.com
Porte des Lilas

***Porte des Lilas*** é un filme franco-italiano de 1957 dirixido por René Clair. Baséase na novela de René Fallet *La Grande Ceinture*. Foi escollido como candidato de Francia para o Óscar ó mellor filme internacional na 30ª edición dos premios, sendo finalmente nomeado.

## Personaxes 
* Pierre Brasseur como Juju
* Georges Brassens como Artiste
* Henri Vidal como Pierre Barbier
* Dany Carrel como Maria
* Raymond Bussières como Alphonse
* Gabrielle Fontan como Madame Sabatier
* Amédée como Paulo
* Annette Poivre como Nénette
* Alain Bouvette como amigo de Paulo
* Alice Tissot como o conserxe
* Paul Préboist

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 30ª edición dos Óscar
* Filmes de Francia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
### Ligazóns externas 
*
Cándida Otero

**Cándida Filomena Otero Fontán**, nada en Pontevedra o 28 de outubro de 1846 e finada en Vigo o 7 de marzo de 1915, foi unha galega pioneira da fotografía profesional.
miniatura|Retrato feito por "F. Prosperi y Señora" en 1900. Prosperi morrera en 1899.
## Traxectoria 
Foi a cuarta filla de Isidoro Otero de Dios e de Sebastiana Fontan Barcia. O 25 de setembro de 1869 casou na mesma igrexa na que fora bautizada, San Bartolomeu de Pontevedra, co italiano Felipe Prósperi (1817-1899), moito máis vello ca ela. Instaláronse como fotógrafos, primeiro en Pontevedra, na rúa Parador, e despois en Vigo, na rúa Sombrereros, logo na rúa Triunfo e por último na rúa do Príncipe.

Á morte de Felipe, en 1899, Cándida Otero quedou á fronte do negocio como *Viuda de Prósperi*. Non tiveran fillos. En 1907 asociouse con Jaime Pacheco, levando a empresa o nome de *Pacheco y vda. de Prósperi*.

O traballo do matrimonio Prosperi-Otero foi a orixe do que despois se deu en chamar *Arquivo Pacheco*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Arquivo Pacheco
* Jaime Pacheco
### Ligazóns externas 
* "fotografaspioneiras" Fernanda Padín Ogando 
* Do gris ao violeta Concello de Pontevedra.
Harriet Margaret Louisa Bolus

**Harriet Margaret Louisa Kensit de Bolus (Lulu)**, nada en Burgersdorp, Provincia do Cabo, o 31 de xullo de 1877 e finada en 1970, foi unha botánica surafricana . Nomeou un total de 1.494 especies botánicas, o que a converteu na autora científica de máis especies de plantas terrestres.

## Traxectoria 
Os seus pais, Jane Stuart Kensit e William Kensit, eran de orixe británica.  O seu avó, William Kensit, era un gran botánico afeccionado e coleccionista de exemplares en Suráfrica.

Asistiu ao Collegiate Girls' High School en Porto Elizabeth e en 1899 obtivo unha licenza de ensino, graduándose tres anos despois en literatura e filosofía na Universidade do Cabo de Boa Esperanza, máis tarde na Universidade de Suráfrica. 

En 1903 foi nomeada curadora do Herbario Bolus, retirándose dese cargo en 1955.  Contratou á artista botánica Louise Guthrie como membro do persoal do herbario. En 1938 tamén comezou a traballar para ela a botánica Elsie Elizabeth Esterhuysen.

En xuño de 1913 converteuse en membro fundador do consello da Sociedade Botánica de Suráfrica; Tamén foi membro fundador da Wildlife Protection Society e membro da Royal Society of South Africa, da Linnean Society de Londres e da Southern African Association for the Advancement of Science.  

En 1919 publicou o seu primeiro libro, *Elementary Lessons in Systematic Botany* .  Louisa contribuíu a varias revistas botánicas ao longo da súa vida e editou os *Annals of the Bolus Herbarium* .

Foi considerada unha pioneira das clases de estudo da natureza no Xardín Botánico Nacional de Kirstenbosch .  En 1966, converteuse en vicepresidenta da Sociedade Africana de Plantas Suculentas. 

Durante case sesenta anos traballou como curadora no " Bolus Herbarium " (fundado polo seu sogro Harry Bolus ), estudando a familia Aizoaceae, e mesmo despois da súa xubilación e ata a súa morte. Describiu máis de dous mil novos taxons (exactamente 2.954, segundo o IPNI ).

Durante dez anos, antes de morrer o seu sogro en 1911, foi a súa secretaria e compañía, ademais de axudante do seu herbario e biblioteca. Pola súa banda, foi unha botánica de renome internacional, especializada nos xéneros *Mesembryanthemum* L. e *Erica* (L.) Boehm. .

## Obra 
* *Notes on Mesembrianthemum and Some Allied Genera*, 1928
* *A Book of South African Flowers, 1928 & 1936*
* ''Elementary Lessons in Systematic Botany, 1919'
## Recoñecementos 
### eponimia 
Na súa honra, o xénero de *aizoaceae Kensitia* Fedde (considérase actualmente como sinónimo de *Erepsia* ) e as seguintes especies da mesma familia foron *nomeadas: Conophytum bolusiae* Schwantes, *Mesembryanthemum bolusiae* Schwantes, *Stomatium bolusiae* Schwantes, así como *Erica bolusiae* Salter ( Ericaceae ) e *Massonia bolusiae* W.F.Barker ( Hyacinthaceae ).

## Notas
A verdade (filme)

***A verdade*** (en ) é un filme francés de 1960 dirixido por Henri-Georges Clouzot e protagonizado por Brigitte Bardot. Foi escollido como candidato de Francia para o Óscar ó mellor filme internacional na 33ª edición dos premios, sendo finalmente nomeado.

Estreouse subtitulado en galego o 6 de xaneiro de 1996 a través da TVG.

## Personaxes 
* Brigitte Bardot como Dominique Marceau
* Charles Vanel como Maître Guérin
* Paul Meurisse como Maître Éparvier
* Sami Frey como Gilbert Tellier
* Marie-José Nat como Annie Marceau
* Louis Seigner como o presidente
* André Oumansky como Ludovic
* René Blancard como o conselleiro xeral
* Fernand Ledoux como o médico forense
* Claude Berri como Georges
* Jackie Sardou como o conserxe

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 33ª edición dos Óscar
* Filmes de Francia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
### Ligazóns externas 
*
Maccaa

Os **maccaa** constitúen un subgrupo oromo que habita en Etiopía entre o río Didessa e o Omo e mais no sur na rexión de Gibe   

## Historia 
Como o resto dos oromo, os maccaa desprazáronse ao sur do Nilo Azul no contexto da coñecida como expansión oromo, a migración cara ao sur e o asentamento nunha zona que vira destruída na primeira metade do século XVI as súas estruturas políticas e sociais como consecuencia da guerra entre os cristiáns do imperio etíope e os musulmáns do sultanato de Adal baixo Ahmad ibn Ibrahim al-Ghazii. 

Os maccaa establecéronse na rexión en pequenos grupos e someteron á poboación local, probablemente omótica e de fala nilo-sahariana que, por efecto do conflito bélico, quedara dramaticamente reducida, e gradualmente foise asimilando ata acabar por se incorporar ás estruturas do clan maccaa tornando oromos. En orixe, os maccaa compartían o mesmo sistema gadaa cos tulama e a súa xefatura localizábase ao sur da actual Adís Abeba. Non obstante, contra finais do XVI os maccaa estableceron a súa propia gadaa coa xefatura en Tute Bisil, no curso alto do Gibe, con Makkoo Bilii como o primeiro xefe. Tanto os tulama como os maacaa culpáronse mutuamente por esta violación das normas.

En 1963 estableceuse a Asociación de Axuda Mutua Maccaa e Tulama, unión de tres asociacións de axuda mutua formadas a primeiros da década en Adís Abeba, xermolo dunha organización política nacionalista oromo, xa que o réxime etíope non permitía a formación de organizacións políticas. A organización reivindicaba liberdades políticas e culturais para o pobo oromo e fomentaba unha conciencia de unidade entre os oromos e o goberno etíope acabou prohibíndolle as súas actividades en 1967. En 1994 organizouse unha asociación sucesora á que de novo o goberno volveu prohibirlle a actividade en 2004. 

## Notas
Stay Close

***Stay Close*** é unha miniserie británica producida por Red Production Company para Netflix. Está baseada na novela homónima de 2012 de Harlan Coben e componse de oito episodios que foron estreados o 31 de decembro de 2021.

## Personaxes 
* Cush Jumbo como Megan Pierce-Shaw/Cassie Morris
* James Nesbitt como DS Michael Broome
* Richard Armitage como Ray Levine
* Sarah Parish como Lorraine Griggs
* Eddie Izzard como Harry Sutton
* Jo Joyner como DC Erin Cartwright
* Youssef Kerkour como Fester
* Daniel Francis como Dave Shaw
* Dylan Francis como Jordan Shaw 
* Tallulah Byrne como Laura Shaw
* Andi Osho como Simona
* Bethany Antonia como Kayleigh Shaw
* Rachel Andrews como Bea
* Poppy Gilbert como Barbie
* Hyoie O'Grady como Ken
* Jack Shalloo como Brian Goldberg
* Phillip Gascoyne como inspector xefe Gary Blakefield

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web 
*
A Arroxía, Vilanova de Ozcos, Vilanova de Ozcos

**A Arroxía**  é un lugar da parroquia de Vilanova de Ozcos no concello de Vilanova de Ozcos que se localiza no occidente de Asturias. En 2021 tiña 5 habitantes.

## Xeografía
Situada a 788 metros sobre o nivel do mar, o casarío localízase a 3 km da vila, e capital do concello, de Vilanova de Ozcos.

## Notas