Benedicto García Villar

**Benedicto García Villar**, nado en Santiago de Compostela o 7 de maio de 1947 e finado ibídem o 4 de xuño de 2018, foi un cantante, mestre e sindicalista galego que practicou a canción de autor de intervención política. Nos seus inicios estivo vencellado ao colectivo Voces Ceibes.

## Traxectoria 
### Inicios 
A mediados dos anos 60 comeza a carreira de Telecomunicacións en Santiago de Compostela carreira que continuará en Madrid entre os anos 1965 e 1967. Na capital do Estado ten a oportunidade de asistir, a principios do ano 1967, aos recitais que Raimon e Joan Manuel Serrat estaban a dar polas residencias de estudantes da capital. Inspirado pola experiencia, compón a súa primeira canción: "Un home" e comeza a relacionarse con Xavier Alcalá, que tamén estudaba na cidade. Xuntos acordan facer un grupo chamado "Os Novos Xoglares Galegos", que nunca tivo existencia alén do proxecto.

A finais do mesmo 1967, e xa de volta en Galiza, onde vai cursar estudos de Económicas, comeza a cantar para círculos de amigos, así como a entrar en contacto coa obra da poesía social de Celso Emilio Ferreiro, do que musica "Carta a Fuco Buxán". O seu primeiro concerto público ten lugar na Facultade de Filosofía e Letras de Santiago de Compostela. Nesa época tamén comeza a ter relación co cantautor Xavier del Valle, co que participará en varios recitais.

### A Nova Canción Galega e Voces Ceibes 
No ano 1968 vivirá as revoltas estudantís de Compostela, e comeza a relacionarse con figuras como Xesús Alonso Montero, Manuel María ou Lois Diéguez. Dos dous últimos vai musicar varios poemas. Tamén nese ano comeza a dar recitais por todo o país, sorteando os problemas coa censura política. Especialmente importante foi o acontecido na Facultade de Medicina de Santiago, e que serviu como punto final das mobilizacións estudantís do abril compostelán. Acompañado por Xavier del Valle, Xerardo Moscoso, Vicente Araguas e Guillermo Rojo, participa do que sería lembrado como acto fundacional da Nova Canción Galega. O recital aglutina a unhas 2000 persoas que o converterán nun acto simbolicamente político.

En maio de 1968 participa da fundación do colectivo Voces Ceibes, grupo inspirado nas experiencias de Els Setze Jutges e dos vascos Ez dok amairu. Os seus principios eran o monolingüísmo en galego, a temática social e o rexeitamento do folclore galego, naquel momento vencellado aos fastos franquistas. Tamén compartían coas experiencias vasca e catalá o seu sentido da comunidade, por riba dos individualismos persoais.

### Represión política 
En xullo dese ano, é chamado ao Silos Club de Pontevedra, para facer de xurado e tamén actuar no Festival Galego da Canción Moderna. Durante a súa actuación, no momento no que interpreta a canción "Carta a Fuco Buxán", vai ser impelido dende bambolinas por dous membros das forzas de seguridade para que pare de cantar. Benedicto remata a canción e despois informa ao público da situación, momento no que os membros das forzas de seguridade entran no escenario e detéñeno. Por este feito pasará a noite nunha cela e recibirá unha multa por *interpretar canciones prohibidas y dirigir frases subversivas a los asistentes*. O concerto, en solidariedade co dirixente comunista Santiago Álvarez, preso no penal de Carabanchel, converteuse nun acto de reivindicación galeguista e nun dos fitos culturais máis importantes da transición en Galiza.

No ano 1976, Benedicto gravou o seu primeiro LP, Pola Unión. Parodoxicamente o novo estadio político supón tamén a decadencia dos movementos de resistencia cultural en Galiza. Entre 1975 e 1980 a actividade musical aínda será intensa, pero pouco despois prodúcese o declive da canción protesta. Benedicto só sacou un traballo máis en solitario: *Os nomes das cousas*, en 1979, abandonando pouco despois, e salvo actuacións esporádicas, a súa actividade na canción. En 1980 abandonou tamén a súa militancia no PCG, non así a súa actividade como sindicalista, que traslada do mundo do espectáculo ao eido da escola pública cando comeza a súa actividade como mestre no 1982. Vinculado a Comisións Obreiras, entre 1985 e 1995 traballará en exclusiva en labores sindicais, con distintos cargos, pasando a partir dese ano, a traballar de novo como mestre.

Benedicto colaborou con Amnistía Internacional, ademais de participar na dirección da organización Pola Esquerda e con outros movementos sociais. Colaborou tamén en distintos medios galegos con artigos de opinión ata que unha enfermidade dexenerativa, Corea de Huntington, o foi apartando de todo tipo de actividade.

## Recoñecementos 
En 1977 rodouse en Santiago de Compostela un documental titulado *Benedicto*, producido para a serie *Yo canto*, de TVE, dirixido por Manuel Garrido Palacios.

O 26 de xuño de 2014 fíxoselle unha homenaxe no Teatro Principal de Santiago de Compostela, "Polo mar da liberdade" organizado pola Fundación 10 de Marzo, conducido por Carlos Blanco e coa actuación de artistas como Uxía, João Afonso, Narf, Sérgio Tannus, Francisco Fanhais, Manuel Freire, Labregos do tempo dos Sputniks e a Orchestra Valdeorras.

O 28 de febreiro de 2015 fíxoselle outra homenaxe na Illa de Arousa, "Unha aperta a Benedicto dende a Arousa", debido á gran relación que sempre tivo coa súa xente, coa actuación da Orchestra Valdeorras, María Manuela, Couple Coffe, Narf, Uxía e conducido por Carlos Blanco.

O 19 de xullo de 2018 foille concedido o título póstumo de fillo predilecto de Santiago de Compostela.

## Discografía 
### Discos en solitario 
* *Benedicto* (tamén coñecido como *No Vietnam*) (EP, Edigsa-Xistral, Barcelona, 1968)
* *Pola Unión* (LP, CFE, Madrid, 1977)
* *Os nomes das cousas* (LP, CFE-Guimbarda, Madrid, 1979)
* (Sen título) (SG, CFE-Guimbarda, Madrid, 1979)

### Gravacións non oficiais ou non editadas 
* *Benedicto* (EP inédito gravado para Assírio & Alvim, Lisboa, 1968)
* *Benedicto e Bibiano (Voces Ceibes)* (son do concerto do 25 de xuño de 1976 na Coruña, editado en casete clandestinamente polas Xuventudes Comunistas en 1976 co título *Homenaxe a Santiago Álvarez*; por *El Correo Gallego* novamente en casete en 1992 para a colección Fonoteca 92 e reeditado en mp3 por A Regueifa Plataforma en 2006 con tres temas máis).

### Recompilatorios e discos colectivos 
* *Galicia canta* (LP colectivo, Pobovox, Caracas, Venezuela, 1970)
* *Cerca de mañana, canciones del País Vasco, Cataluña, Galicia y España* (LP colectivo, 1972. Gravado e editado clandestinamente por CC.OO., Madrid) (Reeditado en edición facsímile pola Fundación Cipriano García, Barcelona, en 1997)
* *El nacimiento de una leyenda* (Benedicto, Bibiano e Emilio Cao) (triplo LP, CFE-Guimbarda, Madrid, 1977)
* *7 anos de canción galega* (LP colectivo, Ruada, A Coruña, 1979)
* *A Gran Escolma da Música Galega* (6 CD's colectivos, Fonomusic, Madrid, 1993)
* *Noticia da Nova Canción Galega* (Duplo CD recompilatorio que inclúe as catro cancións do EP *Benedicto*, tamén coñecido como *No Vietnam*; 1996).
* *Galiza a José Afonso* (concerto ao vivo de 1985, editado en 2000)

### Colaboracións 
* *Eu vou ser como a toupeira*, de José Afonso (LP, Orfeu, Madrid, 1972).
* *Estamos chegando ó mar*, de Bibiano (LP, CFE, Madrid, 1976).
* *Llamas*, de Claudina e Alberto Gambino (LP, CFE, Madrid, 1978).
* *Maniotas nas améndoas*, como compoñente da Orchestra Valdeorras (CD, Bolobolo, Santiago, 1996)

## Obra escrita 
* *Sonata de amigos*, 2008 (Edicións Xerais)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Blog de Benedicto García Villar 
* A Nova Canción Galega e a Transición (por Benedicto)