open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
O cardeal

***O cardeal*** (en ) é un filme estadounidense de 1963 dirixido por Otto Preminger, e distribuído por Columbia Pictures. O guión foi escrito por Robert Dozier, e baséase na novela homónima (1950) de Henry Morton Robinson. Está protagonizado por Tom Tryon, Romy Schneider e John Huston, e estivo nomeado a seis Premios Oscar na 36ª edición dos premios.

Estreouse en galego o 24 de decembro de 1989 a través da TVG.

## Personaxes 
* Tom Tryon como Stephen Fermoyle
* Carol Lynley como Mona Fermoyle / Regina Fermoyle
* Dorothy Gish como Celia Fermoyle
* Maggie McNamara como Florrie Fermoyle
* Bill Hayes como Frank Fermoyle
* Cameron Prud'Homme como Din Fermoyle
* Romy Schneider como Annemarie von Hartman
* Peter Weck como Kurt von Hartman
* Cecil Kellaway como Monsignor Monaghan
* Ossie Davis como Padre Gillis
* Loring Smith como Cornelius J. Deegan
* John Saxon como Benny Rampell
* James Hickman como Padre Lyons
* Berenice Gahm como Mrs Ramble
* John Huston como Cardeal Glennon
* Jose Duvall (acreditado como Jose Duval) como Ramon Gongaro
* Peter MacLean como Padre Callahan
* Robert Morse como Bobby e His Adora-Belles
* Burgess Meredith como Padre Ned Halley
* Josef Meinrad como Cardeal Innitzer
* Erik Frey como Seyss-Inquart
* Wolfgang Preiss como Maior das SS
* Jill Haworth como Lalage Menton
* Raf Vallone como Cardeal Quarenghi
* Tullio Carminati como Cardeal Giacobbi

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Cancioneiro (Blanco Amor)

***Cancioneiro*** é unha obra de poesía de Eduardo Blanco Amor publicada en Buenos Aires (Arxentina) en 1956 por Galiza Editora. Foi reeditada por Galaxia en 1980 en *Poemas galegos*.

## Características 
Blanco Amor inclúe unha longa xustificación (como tamén fixo en libros da narrativa e do teatro) na que repasa a poesía galega e entre outras cousas di:

Para Carlos L. Bernárdez: *Cancioneiro non é un libro unitario con poemas moi diversos na métrica e nos temas. As referencias formais seguen a ser o influxo musical, neopopularismo, cunha maior presencia de alusión ao mundo trobadoresco como se reflecte no título dunha das partes, "Canzóns de amigo". Salientan os poemas que reflecten un intimismo máis radical, nos que aparece a soidade humana, a experiencia vital, o paso do tempo.*

Con este libro Blanco Amor volve á poesía en galego despois de publicar en castelán *Horizonte evadido* (1936) e *En soledad amena* (1941).

## Contido 

1. **Cancioneiro**

* *Adolescencia*

**2. Canzóns de amigo**

* *Amigo: Quen por ti preguntar*

**3. Os nocturnos**

* *Era un sombrizo alento solagado*

**4. De min e da sombra**

* *A fuga*
* *A pesca*
* *A voz*
* *O Areal*
* *Romanz*
* *O furto*
* *O onte*
* *O onte*
* *O hoxe*

**5. Obxectos líricos**

* *A danza*
* *Romanz de panxoliña*
* *Romanz pra día de Reises*

**6. Canzóns pra cantar**

* *Canzón de albada*
* *Canzón de berce*
* *Coral a Castelao*

**7. Baladas dos arbres amigos e dos arbres expulsados**

* *Acacias*
* *Castiñeiros*
* *Encina*
* *Carballo*
* *Laranxo*
* *Piñeiros*

## Notas
Gustavo Ramudo Lamas

**Gustavo Ramudo Lamas**, nado en Vilalba o 16 de agosto de 1901 e finado en Madrid o 17 de novembro de 2000, foi un perito mercantil e xornalista galego.

## Traxectoria 
Colaborou en *Galicia Pintoresca* e *Suevia* foi redactor xefe de *Aurora*. Foi profesor mercantil.

## Vida persoal 
Casou con Maruja Campos Aillo en 1941.

## Notas
Antonio García Penabad

**Antonio García Penabad**, nado en Vilalba o 14 de abril de 1897 e finado en Ares o 9 de marzo de 1974, foi un mestre e xornalista galego.

## Traxectoria 
Foi profesor da escola da Liga Santaballesa en Santaballa dende 1918. Nese ano foi elixido secretario do Centro de Artesanos de Vilalba. Foi redactor e logo director de *Aurora*. Despois foi mestre da escola do Carmen en Mondoñedo en 1922,, da escola de Fornos (Bravos) en 1923, e de Vilameá en 1924. Aprobou as oposicións en 1924 e foi destinado a Goá, e dende 1926 foi mestre en Ares.

## Recoñeccementos 
Cruz de Afonso X o Sabio en 1967.
## Vida persoal 
Casou con Marina Baamonde Prieto.
## Notas
Cara ó descoñecido

***Cara ó descoñecido*** (en ; tamén coñecido como *Brink of Hell* no Reino Unido) é un filme estadounidense de 1956 dirixido por Mervyn LeRoy. Está protagonizado por William Holden, Lloyd Nolan e Virginia Leith, e foi o debut no cinema de James Garner.

Estreouse en galego o 31 de xaneiro de 1989 a través da TVG.

## Personaxes 
* William Holden como Maior Lincoln Bond
* Lloyd Nolan como Xeneral Bill Banner
* Virginia Leith como Connie Mitchell
* Charles McGraw como Coronel R. H. "Mickey" McKee
* Murray Hamilton como Maior "Bromo" Lee
* Paul Fix como Tenente Xeneral Bryan Shelby
* James Garner como Maior Joe Craven
* L. Q. Jones como Tenente Sweeney
* Karen Steele como Polly Craven
* Bartlett Robinson como senador Black
* Malcolm Atterbury como Hank
* Ralph Moody como H. G. Gilbert 
* Maura Murphy como Sarah McKee
* Carol Kelly como Debbie
* Jon Provost como fillo do Maior Craven (sen acreditar)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Boyne, Walter. "Attack: The Story of the XB-51, Martin's Phantom Strike Ship!" *Airpower*, Vol. 8, No. 4, xullo de 1978.
* Capua, Michelangelo. *William Holden: A Biography.* Jefferson, North Carolina: McFarland Press, 2010. .
* Evans, Alun. ''Brassey's Guide to War Films*. Dulles, Virginia: Potomac Books, 2000. .
* Farmer, James H. "Hollywood Goes To Edwards." *Air Classics'', Vol. 25, No. 8, agosto de 1989.
* Hardwick, Jack and Ed Schnepf. "A Buff's Guide to Aviation Movies". *Air Progress Aviation*, Vol. 7, No. 1, primavera de 1983.
* Lerner, Preston. "And the Oscar Goes to...the Airplane!" *Air & Space Smithsonian*, Vol. 27, No. 5, outubro-novembro de 2012.
* Peterson, Wayne. "Toward The Unknown: Filming the 1956 Warner Brothers Classic." *Wings*, Vol. 32, No. 3, xuño de 2002.

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Javier Insua

**Javier Insua** foi un xornalista galego na Arxentina.

## Traxectoria 
Emigrou a Buenos Aires. Foi un dos fundadores da asociación cultural A Terra constituída en 1917, que ao ano seguinte se converteu en asociación galeguista; e foi elixido secretario do Ateneo Casa de Galicia en 1921. Foi redactor de *Acción Gallega* e *Terra*, onde se ocupaba sobre todo da crítica literaria.

## Notas
A carga da brigada lixeira

***A carga da brigada lixeira*** (en ) é un filme estadounidense de 1936 dirixido por Michael Curtiz. É un filme de aventuras de Warner Bros. e foi producido por Samuel Bischoff, con Hal B. Wallis como produtor executivo. O guión é obra de Michael Jacoby e Rowland Leigh, a partir dunha historia de Michael Jacoby baseada no poema *The Charge of the Light Brigade* de Alfred Tennyson. A banda sonora foi composta por Max Steiner; a primeira para Warners e a fotografía é obra de Sol Polito.

Está protagonizado por Errol Flynn e Olivia de Havilland e a historia está vagamente baseada na historia real da Carga da Brigada Lixeira que ocorreu durante a guerra da Crimea (1853–56). Ademais, a historia inclúe un evento semellante ó asedio de Cawnpore durante a Rebelión da India de 1857. Este foi o segundo dos oito filmes que Errol Flynn e Olivia de Havilland protagonizaron xuntos. Unha segunda versión do filme, estreada en 1968 co mesmo nome de *The Charge of the Light Brigade*, está protagonizada por Trevor Howard e Vanessa Redgrave.

Estreouse en galego o 31 de decembro de 1987 a través da TVG.

## Personaxes 
* Errol Flynn como Maior Geoffrey Vickers
* Olivia de Havilland como Elsa Campbell
* Patric Knowles como Capitán Perry Vickers
* Henry Stephenson como Sir Charles Macefield
* Nigel Bruce como Sir Benjamin Warrenton
* Donald Crisp como Coronel Campbell 
* David Niven como Capitán Randall
* C. Henry Gordon como Surat Khan
* G. P. Huntley, Jr. como Maior Jowett
* Robert Barrat como Conde Igor Volonoff
* Spring Byington como Lady Octavia Warrenton
* E. E. Clive como Sir Humphrey Harcourt
* J. Carrol Naish como Subahdar-Major Puran Singh
* Walter Holbrook como Cornet Barclay
* Princess Baigum como nai de Prema
* Charles Sedgwick como Cornet Pearson
* Scotty Beckett como Prema Singh
* George Regas como Wazir
* Helen Sanborn como Mrs. Jowett
* Holmes Herbert como Xeneral O'Neill (sen acreditar)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Arturo Carril

**Arturo Patricio Carril Amigo**, nado en Corcubión o 13 de xullo de 1902 e finado en Buenos Aires o 13 de xullo de 1990, foi un escritor e xornalista galego.

## Traxectoria 
Marchou novo a Montevideo para librar do servizo militar, e alí comezou a traballar como linotipista. Introduciuse no mundo sindical e político, fundamentalmente anarquista e tamén nacionalista, participando da Irmandade Nacionalista d’América do Sul. Na década dos anos vinte exerceu como correspondente de *Correo de Galicia* no Uruguai, foi redactor de *Terra* e colaborou en Céltiga, formando parte da Peña Céltiga. Fundou en 1920 a revista *Mundo Teatral* e en 1935 *La Lectura*. Creou a Editorial Mar, na que apareceu a primeira tradución ao castelán da novela de Castelao *Os dous de sempre*, feita por el en 1937. Na década dos corenta trasladouse a Arxentina, onde continuou co seu labor cultural, e vencellourse á Federación Libertaria Argentina.

Cultivou a poesía, a novela e o ensaio, pero destacou como dramaturgo. Estreou moitas obras no Uruguai e a Arxentina, algunhas premiadas como *Estoy sola y te espero*, Premio de la Sociedad de Autores Teatrales del Uruguay en 1942. Algunhas obras fixéronse famosas pola censura dos gobernos ditatoriais arxentinos, como *Argentina, hora cero*. A obra *Las viudas de los vivos* trata o tema da emigración e desenvólvese en Malpica de Bergantiños. Tamén escribiu ensaios dedicados ao mundo teatral como *El Teatro (ayer, hoy y mañana)* e de tema político, *Teoría del Estado de Transición*.

## Obras 
### Teatro 
* *3 variaciones sobre un tema. Teatro*. Valencia: Editorial Mar, 1938.
* *Estoy sola y te espero*. Buenos Aires, 1942.
* *Nuestro hermano Florencio*.  Buenos Aires.
* *Crónica de una ciudad y su musa*,  Buenos Aires.
* *Las viúdas de los vivos*, Buenos Aires.
* *Teatro completo de Arturo Carril*, Buenos Aires: Ed. Mecenas, 2 vol, 1959.
* *Argentina, hora cero*. Buenos Aires, 1969.
### Novela 
* *Sobre el río como mar*. Buenos Aires.
* *Como las ví*. Buenos Aires.
* *Como los ví*. Buenos Aires.

### Poesía 
* *La cofradía de los pescadores*. Buenos Aires.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Arturo Patricio Carril na Enciclopedia da emigración.

* 

### Ligazóns externas 
* Ficha no Seminario de Estudos Comarcais da Costa da Morte.

* Ficha en Apuntamentos para unha enciclopedia histórica do anarquismo galego (C)
Cargo (filme de 2006)

***Cargo*** é un filme británico de 2006 dirixido por Clive Gordon. Foi producido por Andrea Calderwood e Juan Gordon e o guión é obra de Paul Laverty. Está protagonizado por Peter Mullan, Daniel Brühl, Luís Tosar, Samuli Edelmann e Gary Lewis. A rodaxe realizouse nun barco abandonado do porto de Barcelona.

## Sinopse 
Chris é un mozo ó que lle gusta viaxar por todo o mundo con só unha mochila. Neste caso viaxa a África para vivir novas aventuras, mais a súa viaxe trúncase de súpeto ó roubar un brazalete nun mercado. Logo dunha algueirada coa policía, queda sen pasaporte e sen medios para volver a casa.

O único xeito de volver ó seu país é facendo de polisón nun cargueiro e refúxiase nun que leva unha carga ilegal a Europa.

## Personaxes 
* Nikki Amuka-Bird como Subira
* Daniel Brühl como Chris
* Samuli Edelmann como Rhombus
* Christopher Fairbank como Ralph
* Peter Mullan como Brookes
* Luís Tosar como Bautista
* Gary Lewis como Herman
* Samuli Edelmann como Rhombus
* Pere Eugeni Font como Frank
* Joan Serrats como Ramazan
* Carlos Blanco como Sasha
* Gonzalo Cunill como Frank

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Carolina (filme de 2003)

***Carolina*** é un filme xermano-estadounidense de 2003 de comedia romántica dirixido por Marleen Gorris. Está protagonizado por Julia Stiles, Shirley MacLaine, Alessandro Nivola, Mika Boorem, Randy Quaid e Jennifer Coolidge. Lisa Sheridan fai un pequeno cameo no filme e Barbara Eden ten un papel sen acreditar como Daphne. Está ambientada na cidade dos Ánxeles, California. Rodado no ano 2003, o filme non conseguiu atopar un distribuidor e foi lanzado en vídeo nos Estados Unidos no ano 2005.

## Personaxes 
* Julia Stiles como Carolina Mirabeau
* Shirley MacLaine como Avoa Millicent Mirabeau
* Alessandro Nivola como Albert Morris
* Randy Quaid como Theodore 'Ted' Mirabeau
* Jennifer Coolidge como Tía Marilyn
* Edward Atterton como Heath Pierson
* Azura Skye como Georgia Mirabeau
* Mika Boorem como Maine Mirabeau
* Alan Thicke como Chuck McBride
* Barbara Eden como Daphne St. Claire
* Daveigh Chase como Georgia Mirabeau de moza

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Batz

[miniatura|220px|**Batz** de [Cantón de Berna|Berna do século XV. A/ Oso heráldico. MONETA BERNENSIS. R/ Cruz e flores de lis. +SANCTVS VINCENCIVS]]
O **batz** (plural ***batzen***) foi unha moeda, inicialmente de prata e posteriormente de billón, aparecida no cantón suízo de Berna no século XV co valor de dous grosos ou catro kreuzer e que se mantivo vixente en diversos territorios suízos, do sur de Alemaña e do norte de Italia ata mediados do século XIX cando, no sistema decimal de Suíza, equivalía a dez rappen ou a décima parte dun franco.

## Orixe do nome 
A etimoloxía de "batz" parece estar no alto alemán *Bätz*, que en alemán moderno pasou a *Bär*, co significado de "oso". De feito, a imaxe dun oso heráldico é recorrente nestas moedas, á parte de formar parte do escudo de Berna.

## Historia 
### Orixe e expansión 
[miniatura|**Batz** (4 [kreutzer) de Bamberg, Alemaña, cuñado en 1696]]
A finais do século XV, Berna e Soleura levaron a cabo unha reforma monetaria, no contexto da cal Berna creou, arredor de 1492, unha nova moeda con valor de catro kreuzer que debía servir para ocupar o espazo intermedio entre os valores máis pequenos do sistema e os máis grandes, como o tálero. Esta nova moeda tomou inicialmente o nome de *rollbatz*, simplificado de camiño a *batz*.   

A reforma monetaria de 1850 supuxo a desaparición definitiva do batz, aínda que esta denominación segue a aplicárselle popularmente en Suíza ás moedas de 10 céntimos de franco.   

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Franco suízo
* Rappen
* Kreuzer

### Bibliografía 
* Amandry, M. (2006). *Dictionnaire de numismatique*. Larousse. París. ISBN 2035833108
*Geiger, H. U. (1972). "Entstehung und Ausbreitung des Batzens". En *Revue suisse de numismatique.* 51. Schweizerische Numismatische Gesellschaft. Páxinas 145-154.
* Seguin, F. (1852).  "Monnaies du Canton de Vaud". En ''Mémoires de la société impériale d'archéologie''. Vol. 4. Société d'archéologie et de numismatique. San Petersburgo. Páxinas 141-148.
Manuel Domínguez Santamaría

**Manuel Domínguez Santamaría**, nado na Arnoia en 1908 e finado en 1979, foi un autor e director teatral e activista cultural galego do Uruguai.
[miniatura|*O fidalgo* de [Xesús San Luís Romero.]]
## Traxectoria 
Emigrou a Montevideo aos sete anos de idade, onde cursou os estudos universitarios. Anarquista, participou na creación da Universidade Popular en 1931. Fundou e dirixiu o "Teatro del Pueblo" en 1937 e foi director da primeira escola de arte dramática do país. En varios centros impartiu clases e cursos de Arte Escénica, Psicoloxía, Expresión Dramática e Historia do Teatro. Foi xerente da compañía do gas de Montevideo. Colaborou en varias publicacións. Foi redactor de *Alma Gallega* na súa terceira etapa. Dirixiu a representación de *O fidalgo, drama en tres autos, verso galego* de Xesús San Luís Romero con Antón Crestar. Impulsou "La Comedia Nacional" e, en 1962, o "Teatro Popular Galego". Presidiu o Centro Republicano Español de Montevideo. Exerceu a dirección escénica e actuou como asesor artístico en varias institucións.

## Vida persoal 
Casou coa actriz Flor de María Bonino.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *The World Encyclopedia of Contemporary Theatre*, varias edicións. Routledge .
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* *Apuntes para unha enciclopedia histórica do anarquismo galego* Confederación Nacional do Traballo.
Especismo

O **especismo** é unha forma da discriminación. Implica tratar a membros dunha especie peor que a outros doutra especie mesmo cando os seus intereses son equivalentes. 

## Historia
A orixe do termo remóntase aos anos 70, momento no cal a consideración moral dos animais medra de maneira notábel, aumentando tamén a conciencia social no tema. É empregado a miúdo no campo da defensa dos animais, para afirmar que o especismo é un tipo de prexuízo de funcionamento semellante ao racismo ou o sexismo, pois sostén que o xeito no que se debe tratar a un individuo depende do grupo ao que pertence, non das súas características propias (en concreto, de que poida sentir), ou ben doutras características non relevantes. O especismo, xunto co antropocentrismo é o argumento base empregado para desculpar o uso de animais en prácticas crueis, no seu consumo como comida, roupa, para o lecer (como nas touradas) e para outros fins. Tamén implicaría a negativa para auxiliar a aqueles que están en situación de necesidade, en concreto no caso do sufrimento dos animais no mundo salvaxe.

Os argumentos que empregan as persoas que defenden o especismo poden ser os seguintes:

* A falta de certas características en certas especies fan que, a pesar de ser sentintes, non aw deba ter consideración moral (ou menor) cara a elas. Estas características poden ser capacidades concretas, como a lingüística, ou relacións especiais, por exemplo, de poder.
* A superioridade de certa especie por ontoloxía ou por razóns extrínsecas como ser elixida por unha divindade.
* Argumentos definicionais, sen argumentación. Defenden e asumen a posición como verdadeira sen sosterse en ningún argumento adicional.

Habitualmente dáse a confusión entre os conceptos "especismo" e "antropocentrismo", sendo realmente o segundo parte do primeiro. Esta confusión débese a que a maioría de casos de especismo que observamos de maneira cotiá son tamén casos de antropocentrismo, alén de que o termo foi empregado dende un inicio polos pensadores animalistas na súa maioría.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Ética Animal (2014) "Especismo", *Ética y Animales*.
* Especismo.org
A carreira da morte

***A carreira da morte*** (en ) é un filme de 1970 dirixido por Gordon Hessler. Está protagonizado por Vincent Price, Christopher Lee, Alfred Marks, Michael Gothard e Peter Cushing. A historia está baseada na novela *The Disorientated Man*  de Peter Saxon, un alcume literario empregado por varios autores durante a década de 1960 e 1970.

Estreouse en galego o 26 de abril de 2001 a través da TVG.

## Personaxes 
* Vincent Price como Dr. Browning
* Christopher Lee como Fremont
* Peter Cushing como Benedek
* Judy Huxtable como Sylvia
* Alfred Marks como Detective Superintendente Bellaver
* Michael Gothard como Keith
* Anthony Newlands como Ludwig
* Peter Sallis como Schweitz
* Uta Levka como Jane
* Christopher Matthews como Dr. David Sorel
* Judy Bloom como Helen Bradford
* Clifford Earl como Detective Sarxento Jimmy Joyce
* Kenneth Benda como Profesor Kingsmill
* Marshall Jones como Konratz
* Yutte Stensgaard como Erika
* Julian Holloway como Detective Constable Griffin
* Nigel Lambert como Ken Sparten
* Amen Corner como eles mesmos

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Franz Loidl

**Franz Loidl**, nado o 16 de marzo de 1905 en Ebensee (Alta Austria) e finado o 26 de xullo de 1987 en Payerbach (Baixa Austria) foi un sacerdote católico latino austríaco, escritor e historiador en materia eclesiástica, austríaca e cultural.
## Traxectoria 
Franz Loidl foi ordenado sacerdote en 1931. Logo da súa habilitación en 1941, Loidl foi até 1945 capelán da parroquia de Santo Agostiño de Viena así como capelán de hospital e militar do distrito militar XVII. Neste cargo, acompañou a moitos condenados a morte no momento da súa excecución.

Logo da guerra, Franz Loidl estivo en Ebensee, e entrou por vez primeira no campo de concentración de Ebensee o 8 de maio de 1945 para buscar sacerdotes prisioneiro. Estivo acudindo ao campo a diario durante dúas semanas, onde documentou a liberación. En 1946 escribiu a súa Habilitación en Historia eclesiástica e Patroloxía na Universidade de Viena. En 1950 pasou a ser profesor da Facultade de Teoloxía da Universidade de Viena, onde obtivo en 1953 a Cátedra de Historia da Igrexa e Patroloxía que mantivo até 1975. Entre 1958 e 1965 foi tamén director do Arquivo Diocesano de Viena, e membro da xunta do DÖW dende a súa fundación.

## Premios e distincións 
Foi Prelado de Honra da Súa Santidade. En 1980 recibiu o Premio Estatal Karl von Vogelsang na Historia das Ciencias Sociais.

## Obra 
*
*
*
Mikako Tabe

**Mikako Tabe** (xaponés: 多部未華子), nada en Tokyo o 25 de xaneiro de 1989, é unha actriz xaponesa.

## Traxectoria 
En 2002, con trece anos, asinou contrato coa axencia Hirata, e apareceu en pequenos papeis, como no vídeo musical *Rainy* (2003) da banda Janne Da Arc ou no especial  *Happy! Happy!* da Nippon BS. Comezou a se facer coñecida ao encarnar a Kou Yaten nos musicais de Sailor Moon producidos en 2003 e 2004.

En 2005 pola súa participación nos filmes *Hinokio* ヒノキオ e *Aozora no yukue* 青空のゆくえ ("Cara onde vai o ceo azul?") levou o premio Blue Ribbon ao mellor actor revelación concedido pola Asociación de Xornalistas Cinematográficos de Tokyo. A súa primeira actuación importante nunha serie de televisión foi en *Yamada Tarō Monogatari* 山田太郎ものがたり ("A historia de Tarō Yamada") que se emitiu entre xullo e setembro de 2007 na TBS, baseada no manga homónimo, e que recibiu valoracións favorables da crítica . En 2009 logo dunha audición na que participaron 1593 persoas foi a elixida para protagonizar a serie da NHK, *Tsubasa* つばさ. En 2010 gañou o premio Elan d'or ao mellor actor revelación concedido pola Asociación de Protutores do Xapón. En 2011 protagonizou en Nihon TV a serie *Deka Wanko* デカワンコ, baseada no manga homónimo, ao que lle seguiron varios especiais, e tamén dese ano é o filme romántico *Kimi ni Todoke* 君に届け ("Isto é para ti"). En 2015 protagonizou a serie de misterio *Do S Deka* ドS刑事 da NTV, baseada na novela de Yoshi Nanao.

## Notas
Antonio Vázquez Palacios

**Antonio Vázquez Palacios**, nado na Guarda, foi un farmacéutico e xornalista galego.

## Traxectoria 
Fillo do farmacéutico Benito Vázquez Vázquez e Amelia Palacios, irmá de Antonio Palacios. Marchou a Montevideo e foi redactor de *Terra*. Retornado a Galicia en 1924, estudou farmacia. Abriu unha farmacia en Oia en 1934. Coa morte do pai en 1943, fíxose cargo da súa farmacia na Guarda. Foi Inspector Farmacéutico da Guarda.

## Vida persoal 
Casou en 1935.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Farmacia A. Vázquez de principios del S.XX en A Guarda (Pontevedra)
Hind Azouz

**Hind Azouz** (tamén escrito **Azzuz**), nada en Tunes o 18 de agosto de 1926 e finada o 8 de febreiro de 2015, foi unha escritora e produtora de radio tunisiana.

## Traxectoria
Azouz tivo formación autodidacta. Discípula de Zoubeida Bchir e Najiya Thamir, está recoñecida como pioneira no campo da radiodifusión.
Publicou relatos en diversas publicacións, como *al-Hayah al-thaqafiya*, *al-Fikr*, *Qisas*, ''al-Idha'a*, *al-Mar'a*, *al-Tarbiya al-shamila*, *al-'Amal* ou *al-Sabah*. Algúns deses relatos apareceron na escolma *Fi-l-darb-al-tawil'', de 1969, que inclúe tamén pezas de teatro e literatura infantil. Os seus escritos falan de temas de interese das mulleres de clase media do seu país, incluíndo tópicos controvertidos como o control de natalidade ou o aborto.

Foi membro da Unión de Escritores de Tunisia, e secretaria da sección feminina da Agrupación Constitucional Democrática.

## Notas
Óscar Horta

**Óscar Horta Álvarez,** nado en Vigo o 7 de maio de 1974, é un activista polos dereitos dos animais e filósofo moral galego. É profesor na Universidade de Santiago de Compostela e membro da organización Ética Animal. Tamén foi investigador na Fundación Española para a Ciencia e a Tecnoloxía e na Universidade de Rutgers.

## Pensamento 
Horta definiu o especismo como unha forma de discriminación contra quen non pertence a unha ou máis especies, entendendo por discriminación unha consideración ou trato desigual inxustificado. Considera que son especistas todas as formas de discriminación que distinguen entre aqueles individuos que pertencen a distintas especies, sexa a razón para esta a mera pertenza á especie ou outras razóns (como a posesión de capacidades cognitivas complexas). Indicou que se sostén o mesmo no caso do racismo ou o sexismo. No que atinxe aos argumentos acerca do especismo antropocéntrico, examinou en particular o argumento da superposición de especies e o argumento da relevancia.

Tamén traballou acerca da situación dos animais no mundo salvaxe, argumentando que, contra a visión idílica da natureza, os animais enfróntanse a diferentes causas de sufrimento, e investigando as situación nas que é posíbel prestarlles axuda sen causar danos maiores. 

Por outra banda, de xeito non restrinxido ao ámbito específico da ética animal, puxo en dúbida o concepto de status moral, e propuxo revisar os criterios a incluír na definición da discriminación. Así mesmo, traballou sobre o problema da transitividade na teoría do valor.

## Publicacións 
### Libros 
* 
* 

### Artigos académicos 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Oscar Horta en Academia.edu
* Oscar Horta en Google Académico
* Oscar Horta en PhilPapers
Pedreiro rubio

miniatura|*O. h. hispanica*
[miniatura|Ovos de *O. hispanica* de [Alxeria.]]
O **pedreiro rubio** (***Oenanthe hispanica***) é unha especie de ave paseriforme da familia Muscicapidae propia de Eurasia e África. É un paxaro migratorio que cría no sur de Europa, Oriente Próximo e noroeste de África, e pasa o inverno no Sahel.

É un paxaro insectívoro que mide 13,5 a 15,5&nbsp;cm de lonxitude.

## Taxonomía 
O pedreiro rubio foi descrito cientificamente en 1758 por Carl Linnaeus, na décima edición da súa obra *Systema naturæ*, co nome de *Motacilla hispanica*. Posteriormente foi trasladada ao xénero *Oenanthe*. Como toda a subfamilia Saxicolinae anteriormente clasificábase na familia Turdidae, pero agora clasifícase na familia Muscicapidae.

Recoñécense as seguintes subespecies:
* *O. h. hispanica* (Linnaeus, 1758), subespecie occidental, presente na Europa Occidental mediterránea e o Magreb.
* *O. h. melanoleuca* (Güldenstädt, 1775), subespecie oriental, que vive en Europa Oriental mediterránea e Oriente Próximo.

Ambas migran ao Sáhel e en ambas a gorxa pode ser negra ou clara. Aparece como ave errante ocasional no oeste de Europa. En Galicia é unha ave estival de paso.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Videos de pedreiro rubio en Internet Bird Collection (en inglés)
* Collalba rubia (PDF) por Javier Blasco-Zumeta
* Sons e mapa de distribución de *Oenanthe hispanica* en Xeno-canto.
Empanada galega

A **empanada galega** é unha variedade de empanada moi popular na cociña galega e forma parte dunha das súas identidades. A primeira empanada á que se fai referencia é de polo e champiñóns. É unha preparación culinaria que se ofrece nos concellos de Galicia nas ocasións de festa e romaría. Adóitase preparar con diversos contidos no interior, todos eles procedentes da costa e terras galegas. Pódese servir fría ou quente.

## Historia 
As empanadas son coñecidas en Galicia dende a época dos godos no século VII onde se decretaron regras para a súa elaboración. A empanada era comida ideal para viaxeiros, porque é unha preparación xa *cuberta* e que permitía evitar o contacto do interior co po das estradas. As empanadas galegas aparecen xa esculpidas no século XII no Pórtico da Gloria de Santiago de Compostela.

## Características 
A masa da empanada leva fariña de trigo (similar á que se emprega para facer pan), manteca e auga. Ás veces procedente de conserva . 
* Bacallau - normalmente procedente dun guiso anterior. Ás veces combínase con pasas. 
* Xoubas - levan unha salsa de tomate (chamada *zaragallada*), pementos verdes e cebola. 
* Anguía - típica de Lugo e as zonas galegas próximas aos ríos. 
* Congrio - habitual na Mariña de Lugo. 
* Lamprea - moi famosas as de Arbo e tamén as de Caldas de Reis

### Marisco 
* Zamburiñas, é unha das máis populares. 
* Papuxa - tradicionalmente na zona de Monforte de Lemos, aínda que a especie, unha pequena ave migratoria, está practicamente extinta. 
* Coello - que en moitos casos do interior de Galicia se aromatiza con anís.

## Notas 
## Ligazóns externas 
### Véxase tamén 
* Festa da empanada
Illa Great Tobago

**Gran Tobago** é unha illa deshabitada das Illas Virxes Británicas no Caribe, situada xunto á illa irmá Pequeno Tobago aproximadamente a nove quilómetros e medio ao oeste de Jost Van Dyke. Os Tobagos son as máis occidentais das Illas Virxes Británicas.

De tamaño dunhas 85 ha., está rodeado de abruptos cantís que tamén se estenden por baixo da auga. Desde a década dos noventa, as illas de Gran Tobago, pequeno Tobago e as rochas Mercurious e Watson próximas están protexidas como parte do Parque Nacional Trust.

Gran Tobago contén a terceira maior poboación do Caribe de nidificación de aves mariñas, incluíndo a Fragata magnífica, tropicbirds de cola longa, carráns, Pelecanus occidentalis, Gaivota chorona americana, Sula nebouxii e outras especies. As illas tamén estiveron poboadas por cabras durante moitos anos.

Hai máis de quince sitios de mergullo. Aínda que é legal o esnórquel e o mergullo arredor da illa, é ilegal ancorar porque todas as posibles posicións de ancoraxe son arrecife de coral que serían destruídas por unha áncora. Pódense recibir multas por violar esta zona libre de ancoraxe, que é patrullada frecuentemente pola Policía Mariña das IBV.

Na década de 1990, unha empresa das veciñas Illas Virxes Estadounidenses presentou unha proposta para construír un vertedoiro na illa de Gran Tobago, pero a proposta foi rexeitada polo goberno das Illas Virxes Británicas.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
Illas Dog

**Dog Islands** (illas dos cans) son un pequeno grupo de illotes entre as Illas Virxes Británicas do Caribe.

As illas recibiron orixinalmente o seu nome polos mariñeiros que escoitaron ladrar cando amarraban alí e asumiron que debían ser cans. Non obstante, os ruídos de ladridos eran feitos pola foca Neomonachus tropicalis. Os mariñeiros tamén consideraron esta foca caribeña como unha boa fonte de carne de foca fresca e, como resultado, agora están extinguidas.

## Xeografía 
As Illas Dogs están situadas preto de 10&nbsp;km. ao nordés da illa principal de Tórtola e preto de 4&nbsp;km. ao noroeste de Virgin Gorda no estreito *Canle Sir Francis Drake*. As coordenadas do illote principal son 18°28′96″ N e 64°27′70″ W.

Os illotes deshabitados teñen orixe volcánico e teñen unha superficie total de aproximadamente 70 ha.

O grupo consta de 5 illotes:

* *Illa Great Dog*, illote principal, sobre 0´40&nbsp;km²
* *Illa George Dog*, aproximadamente 0´06&nbsp;km²
* *Illa West Dog*, aproximadamente 0´11&nbsp;km²

: e o subgrupo *Seal Dogs* sobre 2´9 km. ao nordés da illa Great dog con

* *Illa East Seal Dog*, aproximadamente 1 hectárea e
* *Illa Little Seal Dog* (chamada *West Seal Dog*), sobre 2´3 ha.

Situada ao oeste de George Dog e dentro do mesmo subgrupo atópase o pequeno illote *Illa Cockroach*.

## Historia 
O primeiro avistamento europeo das Illas Virxes foi por Cristovo Colón en 1493 na súa segunda viaxe ao Novo Mundo. Colón deu á zona o nome fantasioso "Santa Ursula y las islas once mil vírgenes" (Santa Úrsula e as súas 11.000 Virxes), acurtado a "Las Vírgenes" (As Virxes), pola lenda de Santa Ursula.

Hoxe as augas arredor dos illotes son un sitio popular para o mergullo (3).

*West Seal Dog* é hoxe en día un parque nacional das IVB.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*about "The Dogs"
*map of "The Dogs"
*about Seal Dogs 
*about West Dog 
*about dive sites at "The Dogs"
Kōdai Asaka

**Kōdai Asaka** (en xaponés: 浅香 航大), nado na prefectura de Kanagawa o 24 de agosto de 1992, é un actor xaponés. 
 
## Traxectoria 
Ata 2008 pertenceu á axencia de talentos Johnny & Associates pero nese ano fichou pola A-Light para principiar unha carreira como actor pero foi a partir da súa entrada na axencia A-team cando logrou afianzarse, ao ano seguinte actuou por primeira volta nunha serie de televisión, foi en 2011 encarnando a Subaru Takatsuki  en *Hanazakari no Kimitachi e* de Fuji TV, un remake dunha serie de igual título emitida en 2008 baseada no manga homónimo. En 2014 interpretou a Eiichirō Kamoi na serie matinal (*asadora*) da NHK *Massan*. Entre as súas actuacións máis coñecidas están a súa participación no filme *Noushou sakuretsu garu* (2015) de Yuiche Abe, a súa interpretación de Kei Mashido na serie *Miyamoto kara Kimi e* (2018) e a encarnación de Ichii, un dos protagonistas da serie *Dolmen X* (2018).

## Notas
Cajun Dart

**Cajun Dart** foi o nome dun modelo de foguete sonda estadounidense de dúas etapas usado entre mediados dos anos 1960 e principios de 1970 para facer estudos aeronómicos.

O foguete estaba formado por unha primeira etapa Cajun e unha segunda Dart. A primeira etapa funcionaba durante 2,8 segundos, o que o levaba a ter unha velocidade de 1,5&nbsp;km/s a unha altura de 2,1&nbsp;km ao final do acendido. A segunda etapa separábase da primeira grazas a un mecanismo de arrastre aerodinámico diferencial. A segunda etapa acendíase ata esgotarse e continuaba o seu ascenso por inercia. A carga do foguete consistía en 655,6&nbsp;cm3 de tiras de Mylar aluminizado que, ao ser liberado, reflectía as radioondas en banda S, podendo seguirse as súas traxectorias mentres caía seguindo os ventos en altura. O mecanismo de exección da carga útil consistía nun temporizador de 145 segundos que facía actuar un pistón sobre a parte frontal do foguete.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
*
*

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Cajun (foguete)
Manuel Rico Prieto

**Manuel Rico Prieto**, nado en Mondoñedo o 12 de xaneiro de 1889 e finado na mesma vila o 18 de outubro de 1964, foi un relixioso e escritor galego.

## Traxectoria
A súa familia materna era caseira na propiedade anexa ao mosteiro dos Picos logo de ser desamortizado en 1835. Estudou no seminario de Mondoñedo, e en febreiro de 1913 recibiu as ordes menores e foi nomeado subdiácono. En marzo dese ano foi nomeado diácono, e o 20 de decembro de 1913 foi ordenado sacerdote polo bispo Juan José Solís Fernández. En 1925 era capelán da SIC de Mondoñedo, e en 1933 Secretario da Xunta de Irmáns da VOT da mesma vila. En 1937 o capelán provincial de Falange Española de las JONS nomeou capelán comarcal de Mondoñedo a Antonio Doural Núñez, párroco de Sasdónigas, e á súa vez este nomeou delegado o sacerdote Manuel Rico Prieto. Faleceu no seu domicilio da rúa Guevara, por entón chamada rúa Marqués de Rodil.

Desde novo publicou textos de tema histórico, cultural, relixioso e político na prensa, en publicacións como *El Ideal Gallego*, *El Heraldo Gallego*, *Las Riberas del Eo* ("Mindonienses ilustres", 2 de outubro de 1954), *Vida Gallega*, *Vallibria*, *La Noche*, *La Juventud*, *El Correo Gallego* *San Pedro de Mezonzo*, ou *El Eco de Galicia*. Empregou os pseudónimos de “Diminuto” e “Así eu medre”, debido a que era baixo. Nos seus textos, a maior parte en lingua castelá, predomina o ton doutrinal e a defensa de valores políticos e relixiosos conservadores. Non obstante, o bispo Mariano Vega Mestre reprendeuno polo estilo dos seus artigos. Algunhas das súas obras de teatro foron estreadas en Santander, Valencia, Porto, San Sadurniño, O Valadouro ou Vilanova de Lourenzá, e outra foi interpretada en Sigüenza ao aire libre.

## Obra
**Vibraciones* (prosa, 1936)
**Balsaminas* (miscelánea, 1953)
**O Paragüero* (teatro)
**Qué Será* (teatro)
**Fantasmón* (teatro)
**Contra la envidia caridad* (teatro)
**Esther* (teatro)
**Paso a Falange* (teatro)
**Yo quiero ser estrella* (teatro)
**Gonzalo el poeta* (teatro)
**El relevo de la guardia* (teatro)
**Caridad la cubana* (teatro)
**Piénsalo bien* (teatro)
**La pecadora Magdalón* (teatro, 1953)

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
Ocre

[miniatura|Ocres naturais de diversas cores no «carreiro dos ocres» de Rousillon, [Francia. Este lugar é unha antiga canteira de ocres.]]
miniatura|Colección de ocres de varios tons.
miniatura|Pigmento ocre, ocre dourado e ocre avermellado.
**Ocre** (do latín *ojra*, e este do grego ὤχρα, *ojra*, de ὠχρός, *ojros*, ‘amarelo’) é o nome da cor amarela escura ou amarela tirando a vermella típica da arxila da cor do óxido de ferro e de distintas tonalidades que adoita adoita ser amarelada, alaranxada ou avermellada.

«Ocre» é tamén a denominación da cor dos minerais terrosos amarelados produto da oxidación de menas metalíferas onde non intervén o ferro, como o ocre de antimonio, de bismuto ou de níquel.

O ocre tense empregado tradicionalmente como pigmento para pintura artística Non son tóxicos.

### Localización 
Os pigmentos que entran na denominación de «ocres» atópanse en numerosas localidades de todo o mundo. Algúns dos países que salientan pola súa produción de ocres son Francia, España, Chipre, Irán, Italia, Australia e os Estados Unidos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Amarelo
Mary Karooro Okurut

**Mary Busingye Karooro Okurut**, nada en Bushenyi o 8 de decembro de 1954 e finada en Kampala o 11 de agosto de 2025, foi unha profesora, escritora e política de Uganda, máis coñecida como **Mary Karooro Okurut**. Desde xuño de 2016 traballou na oficina do Primeiro Ministro de Uganda.

## Traxectoria
Fixo a educación primaria e secundaria en Bweranyangi. En 1972 ingresou no Trinity College Nabbingo para comezar a educación superior. Entre 1974 e 1977 estudou Artes na Universidade Makerere, especializándose en Literatura. En 1981 rematou un mestrado sobre Literatura na mesma universidade, e en 1982 recibiu unha diplomatura en Educación pola mesma institución. Ao tempo, comezou a traballar como lectora no Departamento de Literatura, onde estivo até 1993.

Entre 1994 e 1996 foi secretaria de prensa do Vicepresidente de Uganda. Entre 1996 e 1999 estivo na Comisión do Servizo de Educación no Ministerio de Educación, e entre 1999 e 2004 foi secretaria de prensa do Presidente de Uganda. En 2004 foi elixida como cargo político. no Parlamento de Uganda polo Distrito de Bushenyi representando o Movemento de Resistencia Nacional.

De maio de 2013 a maio de 2015 traballou no Ministerio de Información. Entre 2012 e 2015 traballou no Ministerio de Xénero e Asuntos Sociais, en substitución de Syda Bumba, que dimitira do cargo. Do 1 de marzo de 2015 ao 6 de xuño de 2016 traballou no Ministerio de Seguridade Nacional, substituíndo Wilson Muruli Mukasa cando este foi nomeado Ministro de Xénero e Asuntos Sociais.

Antes de iniciar a súa carreira política Okurut era coñecida pola súa contribución á literatura de Uganda. En 1995 foi unha das fundadoras de FEMRITE, Asociación de Mulleres Escritoras de Uganda.

## Vida persoal
Casou con Stanislaus Okurut, con quen tivo cinco nenos e tres nenas, e ficou viúva o 5 de abril de 2014. Era de relixión protestante.

## Obra
**The curse of the sacred cow* (1994)
**The Invisible Weevil* (novela, 1998)
**The Official Wife* (novela, 2003)

### Participación en obras colectivas
*''A Woman's Voice'' (relatos, 1998)

## Notas
Kreuzer

[miniatura|**Kreuzer** de [1840 do landgrave de Hesse-Homburg ]]
O **kreuzer** (tamén coa variante **kreutzer**) foi unha antiga moeda europea, inicialmente de prata e finalmente de cobre, cuñada desde o século XIII fundamentalmente en Alemaña, Austria e Suíza, ata a súa desaparición co gallo das principais reformas monetarias alemás e austrohúngaras de finais do século XIX. 

## Orixe do nome 
[miniatura|[Groso (moeda)|Groso de prata tirolés cuñado Ca. 1286, que lle deu nome ao kreuzer pola dobre cruz dos seus anversos]]
A denominación ten a súa orixe no alto alemán medio *kriuzære* ou *kriuzer*. A moeda recibiu este nome a partir da dobre cruz que se amosaba nos anversos das primeiras emisións. 

Froito desta reforma deuse unha duplicidade do kreuzer: por unha banda estaba o resultante dese acordo (ás veces denominado *konventionskreuzer*) equivalente a 1/120 do tálero da convención, utilizado en todo o Imperio Austrohúngaro. Pero os estados alemáns do sur adoptaron outro kreuzer máis pequeno (*kreuzer landmünze*), que viña supor 1/44 do tálero de convención. Na realidade o sistema chegou a ser híbrido, xa que estes estados do sur emitiron moedas con valores de ata 6 kreuzer (*landmünze*), equivalentes a 5 da convención, en tanto que para as moedas de máis valor utilizaban a denominación en kreuzers da convención.

### Desaparición 
[miniatura|120px|[Selo postal|Selo de correos de 3 **kreuzer** da Confederación de Estados do Norte de Alemaña (1869)]]

En 1873, logo da unificación de Alemaña e a adopción do sistema decimal para a moeda, o kreuzer desapareceu definitivamente. 

Pola contra, o Imperio Austrohúngaro, que adoptou o sistema decimal en 1857, estableceu como unidade un florín con 100 kreuzer. A reforma de 1892 substutíu o kreuzer polo heller como unidade divisionaria, o que supuxo a desaparición do kreuzer nese territorio. 

En Suíza, diversos cantóns (Zürich, Lucerna e Soleura) adoptaron tamén o kreuzer, que perdurou ata a introdución do franco como moeda federal en 1850. En Suíza, o kreuzer equivalía á cuarta parte dun batz ou a dous rappen e medio. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Batz
* Pfennig
*Rappen

### Bibliografía 
*Alfaro Asins, C. et al. (2009). *Diccionario de numismática*. Ministerio de Cultura. Madrid. ISBN 978-84-8181-405-7
*Amandry. (2001). *Dictionnaire de Numismatique*. Larousse. París. ISBN 978-2035050762
*Tobler, E. (1975). "Kreuzerprägungen in der Schweiz". En *Helvetische Münzenzeitung*. 10. Páxinas 494-497, 529-540
*Tobler, E. (1976). "Kreuzerprägungen in der Schweiz". En *Helvetische Münzenzeitung*. 11. Páxinas 1-10, 49-58, 97-109, 147
Yūki Yamada

**Yūki Yamada** (en xaponés *山田 裕貴*), nado en Nagoia o 18 de setembro de 1990, é un actor xaponés.

## Traxectoria 
Logo de rematar o instituto, entrou na academia da Watanabe Entertainment para se converter nun actor. En 2010 presentouse á audición para elixir os compoñentes da banda pop D-Date, malia non saír elixido, polos seus resultados puido pasar á categoría D-Boys, formada por actores e para alén pasou a formar parte da axencia de talentos Watanabe. Finalista na audición dos D-Boys, integrouse en decembro de 2010 no grupo de actores D2. En 2011 debutou como actor encarnando a Joe Gibken na serie *Kaizoku Sentai Gokaiger* e en xuño de 2012 actuou na serie *D×TOWN*. En outubro de 2013 entrou a formar parte de pleno dereito dos D-Boys ao se integrar neste grupo D2. En 2014 protagonizou o seu primeiro filme, *Raivu*, unha fita de terror dirixida por Noboru Iguchi. En 2016 pola súa actuación na obra teatral *Miyamoto Musashi* de Shiro Maeda foi candidato aos premios de teatro Yomiuri . En 2017 encarnou a Okita na serie de Netflix *Itou-kun A to E*. En 2019 deulle vida a Yukijirō Obata na serie matinal (*asadora*) *Natsuzora*.
## Notas
Alex Olah

**Alexandru Lucian Olah**, máis coñecido como **Alex Olah**, nado o 15 de outubro de 1993 en Timișoara, Condado de Timiș, é un xogador profesional de baloncesto internacional romanés. Formado na universidade de Northwestern, cunha altura de 2,13 m xoga na posición de pivote. Actualmente xoga para o Leite Río Breogán.

## Traxectoria 
Nado en Timișoara, no Condado de Timiș, Olah formouse na Universidade Northwestern, onde competiu cos Wildcats da Conferencia Big Ten da NCAA. En catro temporadas no baloncesto universtario estadounidense fixo unha media de 9,5 puntos, 5,1 rebotes, 1,4 asistencias e 1,5 tapones por xogo. Após non ser elixido no Draft da NBA de 2016, xogou as Ligas de Verán da NBA cos New Orleans Pelicans, onde fixo unha media de 6,5 puntos e 2,5 rebotes nos catro xogos que disputou. No mes de xullo asinou o seu primeiro contrato profesional cos Belfius Mons-Hainaut da Pro Basketball League, a máxima categoría do baloncesto belga. Na súa única temporada no equipo fixo unha media de 10,7 puntos e 5,3 rebotes por encontro. En xullo de 2017 regresou ao seu país para asinar polo U-BT Cluj-Napoca, mais tan só xogou cinco encontros, onde fixo 5,5 puntos e 6,0 rebotes por xogo.​ En febreiro de 2018, fichou polo ZZ Leiden da Dutch Basketball League até final de temporada. Alí disputou 29 partidos onde fixo unha media de 7,4 puntos e 4,2 rebotes. Na temporada 2018−19 regresa a Bélxica onde xoga para o Kangoeroes Mechelen, onde fai unha media de 12,1 puntos e 6,8 rebotes en 38 xogos, cun acerto do 57,5% en tiros de campo e un 87,2% en tiros libres. O 28 de agosto de 2019 anúnciase a súa incorporación ao Club Baloncesto Breogán, onde chega para suplir a Aleksandar Marcius tras non superar o recoñecemento médico do club lucense.

### Clubs 
*  Northwestern Wildcats (NCAA, 2012−2016)
*  Belfius Mons-Hainaut (PBL, 2016–2017)
*  U Cluj-Napoca (Liga Națională, 2017)
*  Zorg en Zekerheid Leiden (DBL, 2018)
*  Kangoeroes Mechelen (PBL, 2018–2019)
*  CB Breogán (LEB, 2019− )

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en fiba.basketball
Kangoeroes Basket Mechelen

O **Kangoeroes Basket Mechelen**, tamén coñecido como **Kangoeroes** ou **Kangoeroes Mechelen**, é un club profesional de baloncesto belga con sede na cidade de Mechelen (Anveres). Actualmente xoga na BNXT League, a máxima categoría do baloncesto de Bélxica e os Países Baixos. Fundado 2009, o club disputa os seus partidos como local no Winketkaai, pavillón con capacidade para 1&nbsp;500 espectadores.

## Historia 
### Nomes 
Ao longo dos anos o equipo foi coñecido como:
* **BBC Kangoeroes-Boom** (2009–2013)
* **Kangoeroes Basket Willebroek** (2013–2018)
* **Kangoeroes Basket Mechelen** (2018–presente)

## Xogadores 
### Destacados 
* Domien Loubry
* Wen Mukubu
* Eduardo Hernández-Sonseca
* Toarlyn Fitzpatrick
* Alex Holcombe
* Mohamed Kherrazi
* Jito Kok

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Tálero de convención

[miniatura|280px|**Tálero de convención** ou *konventionstaler* do Principado de Brunswick-Wolfenbuttel, cuñado en [1765]]

O **tálero de convención** (en alemán: ***Konventionstaler***) foi unha moeda de prata padrón do Sacro Imperio Romano Xermánico, entre 1754 e mediados do século XIX.  

O exemplo máis sobranceiro de tálero de convención é o coñecido como Tálero de María Tareixa. [miniatura|160px|Anverso dun [tálero de María Tareixa de 1780, un dos tipos máis característicos de **tálero de convención**]]   

## Historia 
A súa creación supuxo un intento de unificar os diferentes táleros en circulación. Para tal efecto, os estados soberanos, entre os que destacaban Baviera e Austria, asinaron o 20 de setembro de 1753 un tratado monetario denominado *Konventionsfuß*.

Como consecuencia do novo tratado de unión monetaria asinado en 1837, Alemaña acabou por substituír, en 1838, o tálero de convención polo tálero prusiano (equivalente a 1/14 do marco de Colonia).  

## Valor e equivalencias 
[miniatura|180px|**Tálero de convención** de [Bamberg de 1800]]
O *konventionstaler* instituíuse co peso e valor da décima parte dun marco de Colonia de prata, ou 23,39 gramos. Este é o motivo de que habitualmente luza a lenda X EINE FEINE MARK ou a súa abreviatura XEF MARK ("10 partes dun marco de prata fina")    

* 1 tálero de convención = 2 floríns austrohúngaros = 40 groschen = 120 kreuzer.
* 1 tálero de convención = 2,4 floríns dos estados alemáns do Sur = 144 kreuzer.
* 1 tálero de convención = 1 do tálero de conta dos estados do Norte a = 32 groschen).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tálero
* Tálero de María Tareixa
* Reichstaler
* Kronentaler
*Tálero de Prusia
* Vereinstaler

### Ligazóns externas 
* "La evolución del Thaler o Taler ". *Cervera Colecciones*.