Ceca de Soho

A **ceca de Soho** (en inglés: ***Soho Mint***) foi unha fábrica dedicada á cuñaxe de moeda instituída polo industrial británico Matthew Boulton en 1788, nos albores da Revolución Industrial, no seo da súa empresa *Soho Manufactory*, na contorna de Birmingham, en Inglaterra.  

A ceca, instalada nas mesmas instalacións da factoría de Boulton, contaba con oito máquinas de deseño propio, movidas por un motor de vapor, capaces de cuñar entre 70 e 84 moedas por minuto.

## Historia 
[esquerda|miniatura|120px|[Retrato de Matthew Boulton (ca.1775), propietario da **ceca de Soho**. ]]

Matthew Boulton introduciu en 1788 na cuñaxe de moeda as novas técnicas industriais e a maquinaria movida por vapor desenvolvidas en virtude da súa asociación co enxeñeiro escocés James Watt. Ante esta situación, Boulton focalizou o seu interese na moeda miúda a mediados da década de 1780, como extensión dos pequenos produtos metálicos que xa estaba a fabricar na súa factoría de Soho. Isto levouno á instalación da súa ceca privada en 1788, dentro da súa planta industrial. Inventou entón unha prensa de torno impulsada por vapor, que funcionaba pola presión aplicada a un pistón.

Outra das importantes innovacións tecnolóxicas foi a introducida por Jean Pierre Droz, un franco-suízo vinculado á fábrica de Boulton que ideou un colar para a cuñaxe de inscricións nos cantos das moedas e asegurar así tamén a súa forma circular que, malia non ser axeitado para un gran número de moedas, se mantivo en uso nos anos posteriores na *Soho Mint*.

[miniatura|[Marca de ceca (SOHO abaixo e á dereita do escudo) nunha moeda de dous peniques]]

A empresa tivo un escaso éxito inmediato, aínda que conseguiu asinar un contrato coa *Royal Mint* o 3 de marzo de 1797 para a cuñaxe de moeda oficial británica. Ao pouco tempo conseguiu ampliar o contrato ás moedas da Compañía Británica das Indias Orientais, de Serra Leoa e mesmo de Rusia, e tamén comezou a producir discos en branco de moi alta calidade destinados a seren cuñados noutras casas de moeda. A Soho Mint enviou máis de 20 millóns destes discos a Filadelfia para seren cuñados con valores dun centavo e de medio centavo de dólar na casa de moeda dos EEUU (*United States Mint*), cuxo director, Elias Boudinot, os consideraba "perfecta e fermosamente puídos".

A produción masiva de moedas con máquinas impulsadas con vapor supuxo o logro dunhas dimensións estandarizadas e dun peso e unha redondez uniformes, algo que os falsificadores poderían conseguir moi dificilmente.

## Produción 
### Cuñaxes privadas (*tokens*) 
[miniatura|120px|[Anverso dunha moeda privada (*token*) de 1793 co busto de John Wilkinson, cuñada na ***Soho Mint***.]]

As primeiras moedas cuñadas na ceca de Soho, antes das emisións regulares británicas, eran cuñaxes privadas, coñecidas no mundo numismático como *tokens*, normalmente con valores dun e de medio penique. Porén, a factoría de Boulton non foi a primeira en levar a cabo estas cuñaxes, nin tampouco a máis prolífica. Durante a idade de ouro das cuñaxes de *tokens* británicos, a ceca de Soho encargouse das cuñaxes destas moedas privadas para setenta empresas, particulares e institucións das Illas británicas, para o que se utilizaron arredor de 70 toneladas de cobre, cantidade que se pode comparar coas 300 toneladas cuñadas por Thomas Williams nos *tokens* da compañía mineira de Anglesey. Pero, á marxe da súa cantidade, estas primeiras cuñaxes da Soho Mint foron as máis significativas, xa que desencadearon o desenvolvemento das novas técnicas de cuñaxe industrial.

As primeiras destas moedas privadas cuñadas na factoría de Boulton foron unha modesta cantidade de pezas dun penique para Charles Mordaunt, propietario dun muíño, establecido nunha pequena vila de Lancashire, segundo consta en documentos datados en 1783, data previa ao establecemento da ceca, o que fai pensar que Boulton comezou as súas cuñaxes noutros lugares. A estas primeiras emisións seguíronas outras moitas, entre as que cabe salientar as cuñadas para o industrial do aceiro John Wilkinson, para a *Parys Mine Company*, de Anglesey, para a *Cornish Metal Company* ou para a compañía Gilbert Shearer & Company, de Glasgow, entre outras moitas. 

### Moeda de cobre oficial británica 
Desde 1754, A *Royal Mint* non realizara máis cuñaxes das moedas de cobre máis comúns, con valor en peniques, que as emisións de cuartos e medios peniques de 1770-1775.

Canto ao seu diámetro, estableceuse que as de dous peniques medisen exactamente unha polgada e media, en tanto que 16 peniques aliñados debían medir dous pés. Tratábase de moedas dun gran tamaño e cun listel moi elevado. En dous anos cuñáronse arredor de 45 millóns de pezas.

[miniatura|120px|[Anverso da medalla de Seringapatam, cuñada na **Soho Mint**]]

### Medallas 
Ademais de moedas de cobre para uso interior en Inglaterra, nesta ceca labráronse tamén algunhas medallas. 

Tamén é moi significativa unha medalla sobre a Batalla de Trafalgar, iniciativa do propio Matthew Boulton e sufragada por el mesmo para lles entregar a todos os participantes na batalla de 1805.

## Galería de imaxes 
Estas son algunhas das moedas e medallas producidas na ceca de Soho.

Ficheiro:Medal, commemorative (AM 785738-2).jpg|Medalla conmemorativa da vitoria de  Nelson na Batalla do Nilo en 1798.
Ficheiro:George III 1807 halfpenny.jpg|Medio penique de 1807.
Ficheiro:Cartwheelrev.jpg|*Britannia* sedente, o motivo principal das moedas de cobre inglesas da ***Soho Mint***.
Ficheiro:Anglesey 1790 Rev 400 (1).jpg|Reverso do *token* de medio penique das minas de Anglesey.
Ficheiro:Isle of Man Token from 1813.jpg|*Token* da Illa de Man de 1813. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Casa de moeda
* Casa da Moeda de Birmingham
*Máquina de vapor
*Matthew Boulton
*James Watt
*Auguistin Dupré
*Jean Pierre Droz
*Heinrich Küchler

### Bibliografía 
* Dent, R. K. (1880). "". En *Old and New Birmingham: A History of the Town and its People*. Houghton. Birmingham. Páxinas 138-141.
*Dickinson, H. W. (1937). *Matthew Boulton*. Cambridge University Press.
*Doty, R. (1998). *The Soho Mint  & The Industrialization of Money*. Spink/British Numismatic Society. ISBN 9781902040035
*Junge. E. (1977). *Soho Mint*. En Kroha, T. *Lexikon der Numismatik*. Bertelsmann-Lexikonverlag, Gütersloh. Páxina 410.
*Lobel, R. (1999). ''Coincraft's 2000 Standard Catalogue of English and UK Coins, 1066 to Date*. Standard Catalogue Publishers. ISBN 978-0-9526228-8-8
*McKivor, W. (2010). "The Power of the Soho Mint". En *Cons Weekly*. 22 de setembro.
* Rodgers, K. (2009). "Boulton father of mechanized press ". En *World Coin News.* 27 de abril. Páxinas 1, 56-58.
*Selgin, G. (2008). *Good Money: Birmingham Button Makers, the Royal Mint, and the beginnings of Modern Coinage, 1775-1821*. Independent Institute. ISBN 978-1598130430
*Skipp, V. (1980). *A History of Greater Birmingham - down to 1830.* ISBN 0-9506998-0-2
*Sweeny, J. O. (1981). *A Numismatic History of the Birmingham Mint''. The Birmingham Mint Ltd. 
* Symons, D. (2009). "'Bringing to Perfection the Art of Coining': What did they make at the Soho Mint?". En Mason, Shena (ed.). *Matthew Boulton: Selling What All the World Desires.* New Haven, Ct. Yale University Press. Páxinas 89-98. ISBN 978-0-300-14358-4
*Tungate, S. (2010). *Matthew Boulton and the Soho Mint: Cooper to Customer*. Tese de doutoramento. University of Birmingham.

### Ligazón externa 
* "Coinage". En *Archives of Soho*. Birmingham City Council.