open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
José Guerra Campos

**José Guerra Campos**, nado en Seares de Abaixo (Ames) o 13 de setembro de 1920 e finado en Sentmenat (provincia de Barcelona) o 15 de xullo de 1997 foi un eclesiástico católico latino galego, bispo de Cuenca entre 1973 e 1996.

## Traxectoria 
Estudou Teoloxía na Pontificia Universidade Gregoriana, e posteriormente doutorouse pola Universidade Pontificia de Salamanca. O 15 de outubro de 1944 foi ordenado sacerdote, e posteriormente, entre 1945 e 1965 foi profesor do seminario arquidiocesano compostelán e nas facultades de Medicina e Farmacia da USC. Entre 1962 e 1963 foi consultor no Concilio Vaticano Segundo.

O 15 de xuño de 1964 foi nomeado bispo auxiliar de Madrid e bispo titular de *Mutia*. Recibiu a consagración episcopal de mans do arcebispo metropolitano de Santiago de Compostela Fernando Quiroga Palacios, e tivo como co-consagradores principais ao bispo de Madrid Casimiro Morcillo e ao bispo auxiliar de Santiago Miguel Nóvoa Fuente.

O 13 de abril de 1973 foi nomeado bispo de Cuenca. Retirouse o 16 de xuño de 1996, e finou ao ano seguinte, o 15 de xullo de 1997, en Senmenat, na residencia da Sociedade Misioneira de Cristo Rei.
Isaac Lourido

**Isaac Lourido Hermida**, nado en Ferrol en 1981, é profesor, escritor e crítico literario.

## Traxectoria
En 2011 doutorouse en Teoría da Literatura e Literatura Comparada pola Universidade de Santiago de Compostela coa tese *As alternativas sistémicas da historia literaria en situación de conflito cultural. Desenvolvimentos teóricos e modelos de renovación nos casos galego e quebequense*, dirixida por Arturo Casas. Foi lector do Centro de Estudos Galegos da Universidade Nova de Lisboa e actualmente traballa como profesor na Universidade da Coruña.

## Recoñecementos
*Premio Carvalho Calero en 2014 por *História literária e conflito cultural. Bases para umha história sistémica da literatura na Galiza*.

## Obras
**Livros que nom lê ninguém* (Através Editora, 2014)
**História litéraria e conflito cultural* (Edicións Laiovento, 2014)

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*“Se a normalidade passa pela promoção indiscriminada de qualquer produto que empregue o galego, a nossa cultura está condenada à desaparição”, entrevista de Montse Dopico en *Praza Pública*, 30 de novembro de 2014.
Washington Mystics

Os **Washington Mystics** son un equipo profesional de baloncesto con base na cidade de Washington, D.C.. Xogan na Conferencia Leste da Women's National Basketball Association (WNBA). O equipo foi fundado antes do comezo da tempada 1998.

Os Mystics clasificáronse para os Playoffs en oito dos seus dezasete anos en Washington. Son actualmente a única franquía que non chegou nunca ás Finais da WNBA. En 2002 conseguiron chegar ás Finais de Conferencia, onde perderon contra New York Liberty.

## Pavillóns 
*Verizon Center (1998–presente)

## Equipo técnico 
### Propietarios 
*Abe Pollin, propietario dos Washington Wizards (1998–2005)
*Monumental Sports & Entertainment/Ted Leonsis, propietario dos Washington Wizards (2005–presente)

### Adestradores principais 
### Directores xerais 
*Melissa McFerrin (1998–2001)
*Judy Holland-Burton (2002–2004)
*Linda Hargrove (2005–2008)
*Angela Taylor (2009–2010)
*Trudi Lacey (2011–2012)
*Mike Thibault (2013–presente)

### Adestradores asistentes 
*Cathy Parson (1998)
*Wes Unseld, Jr. (1998)
*Melissa McFerrin (1999–2001)
*Jenny Boucek (1999)
*Tyrone Beaman (2000)
*Marianne Stanley (2001, 2010–presente)
*Linda Hill-MacDonald (2002–2003)
*Ledell Eackels (2002–2003)
*Linda Hargrove (2004)
*Stephanie Ready (2004)
*Marynell Meadors (2005–2006)

*Jeff House (2005–2006)
*Tree Rollins (2006-2007)
*Crystal Robinson (2007–2008)
*Jessie Kenlaw (2007–2008)
*Lubomyr Lichonczak (2009)
*Vanessa Nygaard (2009)
*Vicky Bullett (2009)
*Trudi Lacey (2009-2010)
*Laurie Byrd (2011–2012)
*Jennifer Gillom (2012)
*Eric Thibault (2013–presente)

## Tempadas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Web Oficial dos Washington Mystics
Llandough

**Llandough** () é unha comunidade no condado de Vale of Glamorgan en Gales de 1977 habitantes segundo o censo de 2011. Localízase ao sur de Cowbridge na marxe oeste do río Thaw.
## Notas
John de Lancie

**John Sherwood de Lancie, Jr.**, nado en Filadelfia (Pensilvania) o 20 de marzo de 1948, é un actor, director, guionista, educador, cómico e actor de voz estadounidense. É recoñecido polo seu papel de Q en varias series de *Star Trek* (1987–), comezando con *Star Trek: The Next Generation*. Outros papeis televisivos salientables inclúen Eugene Bradford en *Days of Our Lives* (1982–1986; 1989–1990), Frank Simmons en *Stargate SG-1* (2001–2002) e Donald Margolis en *Breaking Bad* (2009–2010). Tamén pon a voz de Discord en *My Little Pony: Friendship Is Magic* (2010–).

Tamén actuou en varios audiodramas baseados en historias clásicas de ciencia ficción, producidos por Alien Voices, unha empresa que fundou xunto ó actor Leonard Nimoy.

## Traxectoria
De Lancie naceu co nome John Sherwood de Lancie, Jr. en Filadelfia, Pensilvania o 20 de marzo de 1948,

## Notas
## Véxase tamén
Màrius Serra

**Màrius Serra Roig**, nado en Barcelona o 1 de maio de 1963, é un escritor, xornalista, tradutor, enigmista catalán e presentador de televisión.

Licenciado en filoloxía inglesa pola Universidade de Barcelona, é tamén profesor de inglés. Tamén colabora co programa da Radio Nacional de España, "No es un día cualquiera", cun espazo de palabras cruzadas. Na prensa, colabora con *Avui* e *La Vanguardia*.

## Obra 
### Relatos 
* 1987, Linia
* 1987, Amnèsia
* 1991, Tres és massa
* 1993, Contagi
* 1998, La vida normal

### Novelas 
* 1990, *L´home del sac*
* 1996, *Mon oncle*
* 1999, *Ablanatanalba*
* 2003, *Mononcle*
* 2006, *Farsa*
* 2008, *Quiet*
* 2013, *Plans de futur*

### Crítica literaria 
* 2004, *De com s´escriu una novel.la*

## Premios 
* 1987, Premio El Brot, por *Amnèsia* 
* 2006, Premio Ramon Llull de novela, por *Farsa*
* 2013, Premio Sant Jordi de Novela

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Màrius Serra, Caràcters (nº 22, 2003) LletrA, Universitat Oberta de Catalunya .
Radamisto

[miniatura|Radamisto matando a súa muller Zenobia de [Luigi Sabatelli. Segundo os autores clásicos súa muller pediulle a Radamisto que a matase para non caer prisioneira e así o fixo seu home, mais uns pastores atopárona aínda viva]]
**Radamisto** (, ) (morto en 58) foi un príncipe real da dinastía Pharnavaziana de Iberia que reinou en Armenia entre o 51 e o 53 e de novo do 54 ao 55. Considerado usurpador e tirano, unha rebelión apoiada polo  Imperio Parto derrubouno.

## Traxectoria 
Radamisto era o fillo máis vello do rei Pharsman I de Iberia, mais a súa nai era unha princesa armenia da dinastía artáxida, filla de  Tigranes IV e da súa dona e irmá Erato. En Armenia gobernaba Mitríades, instalado no trono por seu irmán, o rei de Iberia, pero as relacións entre os dous irmáns deterioránse e no ano 51 Pharsman instalou no trono ao seu fillo, Radamisto quen coa complicidade da gornición romana capturou e matou a seu tío. O rei Vologases I de Partia desconforme con esas accións invadiu Armenia conquistando Artaxata e proclamando a seu irmán Tiridates I rei no ano53 mais no inverno ao se retirar os soldados partos por unha epidemia, Radamisto volveu recuperar o poder. Trata os armenios con extraordinaria severidade, castigando ás cidades que se renderan aos partos, o que ten como consecuencia unha rebelión e a volta de Tiridates ao poder no ano 55. Radamisto fuxiu e Tiridates fixo prisoneira á súa muller, Zenobia, á que tratou como unha raíña. Radamisto viviu os anos seguintes en Iberia ata que o seu pai ordenou asasinalo co pretexto de argallar un complot contra el.

## Notas
La Región (A Habana)

***La Región*** foi un periódico editado na Habana en 1895.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario de Literatura e intereses regionales Gallegos*, apareceu en 1895. Estaba dirixido por Eduardo Núñez Sarmiento.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
### Ligazóns externas
La Propaganda Industrial

***La Propaganda Industrial*** foi un periódico publicado en Santiago de Compostela entre 1895 e 1896.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico anunciador para el comercio y la industria*, apareceu o 30 de decembro de 1895. Promovido por Manuel Bibiano Fernández. Imprimíase nos obradoiros de *Gaceta de Galicia*. Cesou a súa publicación en xuño de 1896.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Lagharteiras

**Lagharteiras** é un grupo de pandeireteiras galegas con orixe na parroquia de Tameiga, Mos.

## Traxectoria 
Creado no ano 2007, o principal obxectivo do grupo é o de compilar, conservar e divulgar as músicas, cantos, instrumentos e vestiario tradicional galego.

No ano 2010, constituíuse como Asociación Cultural Folclórica “As Lagharteiras”, radicada no concello de Mos. Destacan as súas actuacións por toda a xeografía galega, pero tamén fóra dela, como no Bierzo, Oviedo ou Ávila.

O 1 de xaneiro de 2015 editaron *Lagharteiras*, que é o seu primeiro álbum musical e foi gravado entre xullo e decembro de 2013.

Tamén participaron no himno do centenario do Real Club Celta de Vigo, "Oliveira dos cen anos" composto por C. Tangana.

## Membros 
* Sara Abalde Cela (voz e pandeireta)
* Tamara Costas Caamaño (voz e pandeireta)
* María García Santomé (voz e pandeireta)
* Marta Martínez Valladares (voz e pandeireta)
* Leticia Rodríguez Pais (voz e pandeireta)
* Patricia Sobreira Tomé (voz e pandeireta)
* Belén Tievo Docampo (voz e pandeireta)
* Laura Vila Martínez (voz e pandeireta)
* Uxía Diz Méndez (voz e pandeireta)
* Carlos Álvarez Gómez (director)

## Galardóns 
Actualmente son arredor dunha vintena os premios que avalan tanto a súa traxectoria no mundo da música tradicional como o seu labor de recolleita e conservación do patrimonio musical galego, destacando:

* **1º Premio** no Certame de Cantos de Reis de Boimorto 2009.
* **3º Premio** no concurso de Música Tradicional Xacarandaina 2009.
* **4º Premio** no Certame de Cantos de Reis de Boimorto 2010.
* **1º Premio** no concurso de Música Tradicional da AX Xiradela 2010.
* **1º Premio** no concurso de Música Tradicional Xacarandaina 2010.
* **4º Premio** no Certame de Cantos de Reis de Boimorto 2011.
* **2º Premio** no concurso de Música Tradicional da AX Xiradela 2011.
* **2º Premio** no concurso de Música Tradicional Xacarandaina 2011.
* **2º Premio** no concurso de Música Tradicional da AX Xiradela 2012.
* **3º Premio** no concurso de Música Tradicional Xacarandaina 2012.
* **2º Premio** no concurso de Música Tradicional da AX Xiradela 2013.
* **1º Premio** no concurso de Canto e Percusión Tradicional Traspés 2013.
* **Premio ó mellor vestiario tradicional** Traspés 2013.
* **1º Premio** no concurso de Música Tradicional Xacarandaina 2013.
* **1º Premio** no concurso de Música Tradicional da AX Xiradela 2014.
* **Premio ó mellor vestiario** no concurso da AX Xiradela 2014.
* **2º Premio** no concurso de Canto e Percusión Tradicional Traspés 2014.
* **3º Premio** no concurso de Música Tradicional Xacarandaina 2014.
* **1º Premio** no concurso de Música Tradicional da AX Xiradela 2015.
* **1º Premio** no concurso de Música Tradicional da AX Xiradela 2016.

## Discografía 
### Álbum 
* *Lagharteiras* (2015)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Facebook de Lagharteiras
* Lagharteiras en YouTube
Lagharteiras (álbum)

***Lagharteiras*** é o primeiro álbum de estudio do grupo de música tradicional galega Lagharteiras. Foi gravado entre os meses de xaneiro e decembro do ano 2013 e publicado o 1 de xaneiro de 2015. A súa presentación oficial foi o 1 de febreiro de 2015 na parroquia mosense de Torroso. Componse dunha escolma de cantos, regueifas, xotas, muiñeiras e mazurcas con diversos toques de pandeireta recollidos da tradicional oral galega.

## Listaxe de cancións 
## Participantes 
*Sara Abalde Cela (voz e pandeireta)
*Tamara Costas Caamaño (voz e pandeireta)
*María García Santomé (voz e pandeireta)
*Marta Martínez Valladares (voz e pandeireta)
*Leticia Rodríguez Pais (voz e pandeireta)
*Patricia Sobreira Tomé (voz e pandeireta)
*Belén Tievo Docampo (voz e pandeireta)
*Laura Vila Martínez (voz e pandeireta)
*Carlos Álvarez Gómez (director)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Facebook de Lagharteiras
Strelitzia

[miniatura|250px|Flor de *[Strelitzia nicolai*.]]

***Strelitzia*** é un xénero de plantas fanerógamas monocotiledóneas (magnoliópsidas), o tipo da familia das estrelitziáceas, propias de Suráfrica.

## Características 
As *Strelitzia* son plantas herbáceas perennes, de porte característico arbustivo, con grandes follas coriáceas e carnosas.

O xénero contén só especies surafricanas, pero *Strelitzia reginae* e *Strelitzia nicolai* cultívanse frecuentemente en xardíns tropicais de todo o mundo como plantas ornamentais, e son coñecidas como *aves do paraíso*, debido á forma da flor, que recorda a cabeza destas aves.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xén ero foi descrito en 1789 polo botánico escocés William Aiton.

### Etimoloxía 
Co nome do xénero Aiton, que foi designado en 1759 director do novo Real Xardín Botánico de Kew (Londres), onde permaneceu até a súa morte en 1793, honrou a memoria da raíña Carlota de Inglaterra, esposa do rei Xurxo III do Reino Unido, princesa alemá filla de Carlos II, gran duque de Mecklenburg-Strelitz, que era moi afeccionada á botánica, e foi unha das colaboradoras dese Real Xardón Botánico.

### Especies 
Segundo o Sistema Integrado de Información Taxonómica (ITIS), o xénero só inclúe dúas especies: 
* *Strelitzia alba* (L. f.) Skeels, 1788
* *Strelitzia caudata* R. A. Dyer, 1946
* *Strelitzia juncea* Link, 1821
* *Strelitzia nicolai* Regel & K. Koch, 1858
* *Strelitzia reginae* Banks., 1788

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Eliovson, Sima (1981): *Shrubs, trees, and climbers*. Wynberg, Cabo Occidental, Suráfrica: Macmillan South Africa. ISBN 0-8695-4011-4. Consultado o 30 de xaneiro de 2019.

### Outros artigos 
* Ave do paraíso (planta) 
* Estrelitziáceas

### Ligazóns externas 
* Angiosperm Phylogeny Website .
* Como cultivar y curar las plantas: la Strelitzia, más conocida como Flor de pájaro o ave del Paraíso .
Lluís-Anton Baulenas

**Lluís-Anton Baulenas i Setó**, nado en Barcelona o 21 de setembro de 1958, é un escritor e tradutor catalán. Gañou os máis importantes premios da literatura catalá e as súas obras foron traducidas a varios idiomas.

## Traxectoria 
Antes de comezar como escritor, traballou como profesor en institutos de ensino secundario. Os seus inicios atópanse no teatro, xénero no que fixo de actor, director e autor. Con todo, o recoñecemento público veulle principalmente do seu traballo como novelista. Como tradutor ao catalán, destacan as súas adaptacións de textos literarios de autores como Marguerite Yourcenar, William Gibson, Eugene O'Neill, Jean Cocteau, Albert Camus e Boris Vian.

## Obras 
### Novela 
* *Qui al cel escup*
* *Neguit*
* *Sus Scrofa (porcs)*
* *Càlida nit*
* *Rampoines-451*
* *Noms a la sorra*
* ''Alfons XIV, un crim d'estat*
* *Els caníbals*
* *El fil de plata*
* *La felicitat*
* *Amor d'idiota*
* *Per un sac d'ossos*
* *Àrea de servei* (2007)
* *El nas de Mussolini* (2008)
* *L'últim neandertal*(2014)
* *La vostra Anita* (2015)

### Teatro 
* *La ben calçada* (con Damià Barbany)
* *No hi ha illes meravelloses*
* *Melosa fel*
* *El pont de Brooklyn*
* *Trist, com quan la lluna no hi és*

### Filmografía 
* 2001 -*Anita no perd el tren*, adaptación da súa novela *Bones obres* (director: Ventura Pons)
* 2004 - *Amor idiota*, adaptación da súa novela *Amor d'idiota* (director: Ventura Pons)

## Premios 
* 1989 Premio Documenta , *Càlida nit*.
* 1998 Premio Carlomagno de novela, *El fil de plata''.
* 1999 Premio da Crítica Serra d'Or de novela, *El fil de plata*.
* 2000 Premio Prudenci Bertrana de novela, *La felicitat*.
* 2005 Premio Ramon Llull de novela, ''Per un sac d'ossos*.
* 2008 Premio Sant Jordi de novela, *El nas de Mussolini''.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* LletrA. «Lluís-Anton Baulenas i Setó». Universitat Oberta de Catalunya i Institut Ramon Llull  
* Páxina do autor na AELC 
* Directorio de autores locais do distrito de Sant Andreu. Biblioteca Pública Ignasi Iglésias
Óblast de Sakhalin

O **óblast de Sakhalin** é unha subdivisión rexional de Rusia que abrangue a illa de Sakhalin e as illas Kuriles. O óblast ten unha superficie de 87 100&nbsp;km2, o seu centro centro administrativo e principal cidade é  Yuzhno-Sakhalinsk e a poboación é de 497 973 habitantes. segundo o censo de 2010. Constitúe a única rexión administrativa insular rusa, e o sur de Sakhalin e as Kuriles do Sur foron posesión xaponesa. A maior parte da poboación é de orixe rusa e tamén é importante a presenza de xente orixinaria doutros pobos antiga Unión Soviética mais hai tamén máis dun 5% de orixe coreana, os pobos orixinarios da rexión son os nivkhs e ainus.
## Notas
Kuji de Cólquida

**Kuji** () (325 a.C. - 280 a.C.) foi rei e eristavi de Cólquida. Durante o seu reinado erixiuse o castelo de Nokalakevi.
## Traxectoria 
Kuji axudou a Pharnavaz I de Iberia contra Azo e tras a deposición e morte de Azo deulle o trono de Cólquida, casando coa irmá de Pharnavaz.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Rapp, Stephen H. (2003), Studies In Medieval Georgian Historiography: Early Texts And Eurasian Contexts. Peeters Bvba ISBN 90-429-1318-5.
* William Edward David Allen: *A History of the Georgian People: From the Beginning Down to the Russian Conquest in the Nineteenth Century*
* William Bayne Fisher: *The Cambridge History of Iran*
Jarrow

**Jarrow** é unha vila no nordés de Inglaterra, nas marxes do río Tyne, cunha  poboación de 27 526. Historicamente parte do condado de Durham, en 1974 entrou a formar parte do condado metropolitano de Tyne and Wear.

## Historia 
No século V os anglos reocuparon un antigo forte romano anglos. No século VIII, o mosteiro de San Paulo en Jarrow foi o fogar de Beda, considerado o máis grande dos escolares anglo-saxóns e pai da historia inglesa. Henrique VIII disolveu o mosteiro, e Jarrow permaneceu como unha pequena localidade ata a introdución da industria pesada relacionada coa minería e a construción naval, no século XIX, e permaneceu como un importante centro industrial ata 1935 cando pechou o estaleiro.
## Notas
Khelrtva

miniatura|Monograma da raíña Tamar de Xeorxia, tal como aparece nas moedas
**Khelrtva** () é un monograma, cuño ou sinatura caligráfica dos monarcas, patriarcas e príncipes xeorxianos. A palabra "khelrtva" significa literalmente "decorar, adornar ou embelecer coa man" en xeorxiano, "kheli" é man e "rtva" adornar ou decorar.

As sinaturas khelrtva escribíanse nun dos tres alfabetos xeorxianos, pero sobre todo en *Nusxuri* e *Mxedruli*, non obstante os monogramas, especialmente os reais escribíanse en *Asomtavruli*, e cada monarca xeorxiano tiña o seu propio khelrtva.

## Khelrtvas 
### Monarcas 
### Patriarcas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* ოთხი რესტავრირებული ეტრატი "განადგურებას გადარჩენილი საბუთები საცავში ბრუნდება" თამარ კიკნაველიძე, 24 საათი
13ª edición dos Premios Mestre Mateo

miniatura|O PALEXCO da Coruña.
A **13ª edición dos Premios Mestre Mateo** galardoou as producións audiovisuais de Galicia de 2014 e celebrouse o 11 de abril de 2015. Durante a cerimonia, a Academia Galega do Audiovisual presentou os Premios Mestre Mateo en 25 categorías. A cerimonia celebrouse no PALEXCO da Coruña.

A longametraxe *Os fenómenos*, dirixida por Alfonso Zarauza, fíxose cos galardóns máis importantes, entre eles o de mellor filme, mellor director e mellor guión, así como o de mellor actriz secundaria para Ledicia Sola. Por outra banda, *A esmorga*, que era candidato a 16 premios, conseguiu seis premios, entre eles a maior parte das categorías técnicas: dirección de arte, dirección de fotografía, música orixinal, deseño de vestiario, maquillaxe e peiteado. Ademais, levou o premio ó mellor actor para Antonio Durán "Morris", que tamén gañou o de mellor actor secundario, polo seu papel na miniserie *Códice*. *Schimbare*, conseguiu os galardóns de mellor dirección de produción e mellor son. Mabel Rivera fíxose co premio á mellor actriz protagonista por *Pazo de Familia*. O galardón á mellor serie de televisión foi para *Serramoura*, sendo o único premio que conseguir entre as nove candidaturas ás que optaba.

## Premios 
[miniatura|dereita|150px|[Antonio Durán "Morris", Mellor actor e actor secundario.]]
[miniatura|150px|[Mabel Rivera, mellor actriz.]]
[miniatura|dereita|150px|[Ledicia Sola, Mellor actriz secundaria.]]
Os gañadores son os que aparecen en primeiro lugar e destacados en letra grosa.

## Premios especiais 
### Premio de Honra Fernando Rey 
* Fely Manzano

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web da Academia Galega do Audiovisual
*Finalistas dos PMM14
*Gañadores dos PMM14
Fernando Ramos Fernández

**Luis Fernando Ramos Fernández**, nado o 6 de maio de 1948 en Lugo, é un xornalista e profesor galego.

## Traxectoria 
Estudou xornalismo na Universidade Complutense de Madrid. Traballou en Radio Popular de Ourense (1968-1972), La Voz de Galicia (1969-1972), na COPE en Vigo (1972- 1976), *El Ideal Gallego* (1973-1977),  *Faro de Vigo* (1976-1981), *La Voz de Galicia* (1981-1989), *Diario 16 de Galicia* (1989-1990) e *El Correo Gallego* (1991-1997) entre outros medios. Estudou dereito na UNED e tras doutorarse en dereito constitucional comezou a dar clases de comunicación radiofónica, dereito da información e a publicidade e protocolo comunicativo na Universidade de Vigo. Foi presidente da Asociación da Prensa de Vigo.
## Obra
**Las segundas elecciones autonómicas gallegas: (historia de una crisis política casi interminable)* (1986) con Rodrigo Varela Rodríguez
**La ética de los periodistas: la elaboración del código deontológico, influencias y desarrollo histórico* (1996)
**La profesión periodística en España: (estatuto jurídico y deontología profesional)* (1997)
**Lugo en el corazón: crónica sentimental de un tiempo evocado : gentes, vivencias, recuerdos y sucedidos de la ciudad que perdimos* (1997)
**Los límites de la publicidad* (2000) con Mónica Valderrama Santomé e Ana Belén Fernández Souto
**La comunicación corporativa e institucional: de la imagen al protocolo* (2002)
**La publicidad contaminada: los consumidores ante la autorregulación publicitaria* (2003)
**El Protocolo de empresa: herramientas para crear valor* (2008)
**Recuerdos desde la trinchera del periodismo. Memorias aproximativas* (2025). Muniediciones. ISBN 978-8412457391.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
*Galegos.info
*Currículum
*15pxFernando Ramos Fernández: Conferencia inaugural: Cerimonial marítimo: historia, tradicións e uso Congreso Internacional: O Protocolo contemporáneo UNED
Satélite (homónimos)

**Satélite** pode referirse a:

## Corpos en órbita 
* Satélite natural, corpo celeste que orbita arredor dun planeta.
* Satélite artificial, obxecto posto polo ser humano en órbita periódica arredor da Terra.
* Satélite atmosférico, vehículo aéreo non orbital e non tripulado que opera dentro da atmosfera a grandes altitudes durante longos períodos de tempo.

## Bioloxía 
* Satélite (viroloxía), virus ou axente subviral que para replicarse ten que infectar conxuntamente con outro virus.
* Satélite (cromosoma), parte de certos cromosomas situado nos seus extremos e unida por un fino filamento ao resto do cromosoma.
* ADN satélite, certa fracción do ADN obtida por ultracentrifugación. Comprende o ADN minisatélite e o ADN microsatélite.
* Satélite beta (*Beta satellite*), unha secuencia do xenoma humano que consta de unidades monoméricas de 68-69 pares de bases repetidas contiguas formando grandes conxuntos de ata 1 Megabase de lonxitude.

## Outros 
Por analoxía úsase como adectivo para indicar dependencia doutra entidade:
* Estado satélite, cidade satélite, tornado satélite etc.

Medios de comunicación vía satélite:
* Televisión por satélite, radio por satélite, acceso a Internet por satélite etc.

## Véxase tamén 
* Satellite
* Ciudad Satélite, en Naucalpan, México
Robert Fisk

**Robert Fisk**, nado en Maidstone o 12 de xullo de 1946 e finado en Dublín o 30 de outubro de 2020, foi un escritor e xornalista inglés-irlandés.

## Traxectoria 
Fillo dun antigo soldado británico na primeira guerra mundial, Robert Fisk estudou en Inglaterra e Irlanda, comezando a traballar como correspondente de prensa en Irlanda, cubrindo o conflito do Ulster, e mais en Portugal. Desde 1976 é correspondente en Oriente Medio, primeiro para *The Times* e despois para *The Independent*, recibindo máis premios que calquera outro correspondente británico no estranxeiro e logrou o premio ao mellor xornalista internacional sete veces e o premio de Amnesty International en 2000 polas súas reportaxes en Serbia durante os bombardeos da OTAN. Publicou varios libros e cubriu a Guerra Civil do Líbano (iniciada en 1975), a invasión soviética de Afganistán (1979), a Guerra Irak-Irán (1980-1988), a invasión israelí do Líbano (1982), a Guerra Civil Alxerina e a guerra dos Balcáns, tamén o conflito palestino-israelí, a Primeira Guerra do Golfo Pérsico (1990-1991) e a Segunda Guerra do Golfo Pérsico (2003). Falante de árabe, foi un dos poucos xornalistas occidentais en entrevistar a Osama bin Laden, o que fixo en tres ocasións entre 1993 e 1997.

## Obra 
**The Point of No Return: The Strike which Broke the British in Ulster* (1975). Londres: Times Books/Deutsch. ISBN 0-233-96682-X
**In Time of War: Ireland, Ulster and the Price of Neutrality, 1939–1945* (2001). Londres: Gill & Macmillan. ISBN 0-7171-2411-8 (1st ed. was 1983).
**Pity the Nation : Lebanon at War* (3rd ed. 2001). Londres: Oxford University Press. ISBN 0-19-280130-9 (1st ed. was 1990).
**The Great War for Civilisation: The Conquest of the Middle East* (2005) Londres. Fourth Estate. ISBN 1-84115-007-X
**The Age of the Warrior: Selected Writings* (2008) Londres, Fourth Estate ISBN 978-0-00-727073-6
**Robert Fisk on Algeria* (2013) Independent Print Limited

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Columna en *The Independent* 
*15px Conversations with History:Robert Fisk University of California Television
Lota lota

A **lota** (*Lota lota*) é un peixe de auga doce da familia dos lótidos. É a única especie no seu xénero.
Escola Dramática Galega (1978)

A **Escola Dramática Galega** foi unha institución literaria que existiu entre 1978 e 1994.
## Historia
Na época da Escola Dramática Galega predominaba o teatro independente, un movemento dramático que abrangue as diferentes agrupación teatrais do Estado que naceran a finais dos sesenta e comezos dos setenta, e cuxo traballo se caracterizou –alén da oposición á ditadura- por unha concepción cooperativista e a procura do público non burgués. Galiza entra en contacto con este teatro independente a través do Teatro Circo, quen participa en certames como único representante galego. Un dos primeiros obxectivos era configurar a identidade galega, así como a difusión da reivindicación lingüística. É este Teatro Circo o que no ano 1976 comeza a sufrir uns cambios que acabarán por concluír na Escola Dramática Galega, de xeito que esta institución se considera unha continuación do primeiro e non unha identidade distinta.

## Actividade
A institución tiña a súa sede na Coruña, nun baixo que adquiriron ao mesmo tempo que se tramitaba o cambio de nomenclatura no ano 1978. Esta concreción física da EDG faría moito máis notoria a súa presenza. O colectivo comezou a súa actividade dunha maneira frenética realizando un dos seus grandes proxectos: a publicación dos *Cadernos da Escola Dramática Galega* (1978), coa idea de escoller as pezas teatrais máis significativas da literatura galega universal. Foi dirixida e coordinada por Francisco Pillado Maior e Manuel Lourenzo. Ademais, no seu primeiro ano leváronse a cabo distintas tarefas nos distintos departamentos; por exemplo no de didácticas organizáronse cursos infantís de expresión e de preparación de actores, no de dramáticas elaboráronse varios espectáculos e no departamento de estudos puxéronse en marcha seminarios, presentacións de libros etc.

Finalmente, unha coprodución de tres obras -Electra, Hécuba e Helena-, as cales foron divididas entre dous directores, provocou a disolución da organización debido a que só unha delas recibiu financiamento e, en consecuencia, o resto dos participantes se sentiron excluídos. Este feito tivo un impacto tan negativo nas diferentes partes que non se pensou nunha posíbel reconciliación dos socios cooperativos, apuntando á disolución da institución como a mellor opción.

## Véxase tamén
### Bibliografía 
*Biscainho Fernandes, Carlos Caetano. *A Escola Dramática Galega na configuración do sistema galego de producción teatral: (1978-1994)*, Santiago de Compostela, Edicións Laiovento, 2007.
*Casares, Carlos. *A ledicia de ler*. “Cuadernos da Escola Dramática Galega”. *La Voz de Galicia*. 15/04/1979.
* 
*López Silva, Inma. *Teatro e canonización a crítica teatral na prensa periódica galega: (1990-2000)*, Lugo, Tris Tram, 2005.
*Lourenço Módia, Cilha, *O Teatro Circo na configuración do Teatro Independente Galego (1967-1978)*, Santiago de Compostela, Edicións Laiovento, 2013.
Zingiberidae

A das **Zinxibéridas** (***Zingiberidae***), na clasificación clásica de Cronquist (1981), é unha subclase de plantas anxiospermas da clase das monocotiledóneas ou liliópsidas, que inclúe dúas ordes con 9 familias, e un total dunhas 4.000 especies.

## Características 
Son plantas herbáceas, habitualmente terrestres ou epífitas, e excepcionalmente arbóreas.

Presentan follas alternas, ocasionalmente todas basais. As súss flores forman inflorescencias con brácteas vivamente coloreadas. O perianto presenta tres sépalos —libres ou connados— sempre diferentes aos pétalos; estes adoitan seren tamén tres, e poden aparecer libres ou soldados.

O androceo presenta 6 estames en dous ciclos de tres; nalgún caso só un deles é funcional, mentres que o resto forma estaminodios. O xineceo, á súa vez, presenta 3 carpelos soldados, e un ovario xeralmente ínfero e trilocular, aínda que ocasionalmente pode ser unilocular.

O froito é polo común capsular ou baciforme, rara vez esquizocarpo ou froito múltiplo. As sementes nos froitos capsulares son a miúdo ariladas, aladas o plumosas.

Todas as especies son hermafroditas, aínda que algunhas resultan unisexuais funcionalmente.

## Nota taxonómica 
Nas clasificacións filoxenéticas APG II (2003) e APG III (2009) a subclase das zinxibéridas non se admite. A orde das *Bromeliales* está incluída na das *Poales*, mentres que a das *Zingiberales* foma parte do novo clado das commelíninas (*Commelinanae*).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sistema APG
* Monocotiledóneas
*
María Luísa de Savoia

**María Luísa de Savoia**, nada como **María Luísa Gabriela de Savoia** o 13 de setembro de 1688 en Turín e finada o 14 de febreiro de 1714 en Madrid, foi a primeira esposa de Filipe V de España e como tal, raíña consorte de España, Dúas Sicilias, Sardeña, duquesa consorte de Milán e soberana consorte dos Países Baixos entre 1701 e 1714. En ocasións tamén foi raíña rexente e tivo moita influencia sobre o seu marido.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Rubio, María José (2009): *Reinas de España. Siglos XVIII al XXI. De María Luisa Gabriela de Saboya a Letizia Ortiz*. Madrid: La Esfera de los Libros. ISBN 978-84-9734-804-1.
Ibis eremita

miniatura|Ovos de *Geronticus eremita*.
O **ibis eremita** (*Geronticus eremita*) é unha ave do xénero *Geronticus*.

## Características 
A lonxitude dun exemplar adulto oscila entre os 70 e 80 centímetros, cunha envergadura que vai dos 120 ós 135 centímetros. Cría colonialmente en zonas semidesérticas, no que abunden as zonas rochosas e habitualmente con algún curso de auga. O niño sitúase en ocos ou covas nalgún acantilado ou sistema rochoso de difícil acceso. Aliméntase de insectos e pequenos vertebrados.

## Distribución 
Trátase dunha das aves máis escasas do planeta. Antigamente tratábase dunha ave estendida por todo o mar Mediterráneo. Era moi coñecida no antigo Exipto, onde tiña un importante valor simbólico. E tense atopado restos desta en varios xacementos paleontolóxicos no leste da Península Ibérica. A súa área de distribución chegou ata os Alpes, de onde desapareceu no século XVIII. Debido a caza e presión humana sobre o seu territorio, a súa poboación foi minguando ata ser engadida na Lista Vermella da UICN coma "en perigo crítico". Actualmente só existen colonias completamente salvaxes desta ave no Marrocos, no Parque Nacional de Souss-Massa e preto da localidade de Tamri. Adicionalmente existen pequenas colonias de animais reintroducidos no sueste de Turquía (os individuos salvaxes déronse por extintos no 1989) e na localidade de Palmira, en Siria. Os exemplares sirios adoitan emigrar e invernar no sur de Arabia e Leste de África. En España, existen uns exemplares en Cádiz, nacidos nun zoo e posteriormente reintroducidos no medio natural, no marco do Proxecto Eremita da *Junta de Andalucía*. O obxectivo deste proxecto é formar unha colonia viable e estable desta ave.

### Avistamento de Galicia 
O 7 de decembro de 2024 produciuse o primeiro avistamento desta especie en Galicia, na parroquia de San Miguel de Tabagón, no concello do Rosal. O exemplar viuse no esteiro do Miño e na foz do Miñor. A súa orixe está un zoo de Halle, en Alemaña. Foi liberado en San Ambrosio (Barbate, Cádiz) en marzo de 2024, dentro dun programa de conservación da especie.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Guía de Aves: España, Europa y Región Mediterránea. Lars Svensson, Killian Mullarney, Dan Zetterstïons. Ediciones Omega
Black Smoke

**"Black Smoke"** é unha canción da cantante alemá Ann Sophie. A canción representará a Alemaña no Festival de Eurovisión 2015. A pesar de que o gañador do festival para elixir a canción de Alemaña foi Andreas Kümmert coa canción "Heart of Stone", decidiu retirarse a el mesmo cando o declararon gañador e Ann Sophie converteuse na gañadora. A canción está co-escrita pola cantante británica Ella Eyre.

## Lista de cancións
### Descarga dixital
# "Black Smoke" - 3:12

## Notas
Grande amore (canción)

"**Grande Amore**" é unha canción do grupo italiano Il Volo, escrita por Francesco Boccia e Ciro Esposito. A canción gañou o Festival de Sanremo 2015 e representou a Italia no Festival de Eurovisión 2015.

## Festival de Eurovisión
O 19 de febreiro de 2015, a canle italiana RAI confirmou "Grande Amore" como a canción que cantaría Il Volo no Festival de Eurovisión 2015.

Xa que Italia forma parte do Big Five, Il Volo pasou diretamente á final, que tivo lugar en Viena o día 23 de maio de 2015.
I Am Yours (canción de The Makemakes)

**"I Am Yours"** é unha canción da banda austríaca The Makemakes. A canción representará a Austria no Festival de Eurovisión 2015. Foi lanzada dixitalmente en Austria o 6 de marzo de 2015. A canción foi escrita por Jimmy Harry, Dominic Muhrer, Paul Estrela, Florian Meindl e Markus Christ. A canción conseguiu o segundo posto nas listas austríacas.

## Lista de cancións
### Descarga dixital
# "I Am Yours" - 3:00

## Posición nas listas
## Notas
The Makemakes

**The Makemakes** é unha banda de Pop de Austria formada por Dominic "Dodo" Muhrer, Markus Christ e Florian Meindl. É coñecida por representar a Austria no Festival de Eurovisión 2015 coa canción "I Am Yours" en Viena.

## Discografía 
### Sinxelos 
## Notas
U-Boot

[miniatura|dereita|240px|U-Boot alemán *[SM UC-1 * da clase Tipo UC I (primeira guerra mundial).]]

Un **U-Boot** é un submarino alemán da primeira guerra mundial, segunda guerra mundial ou posterior. O termo deriva do sistema da Mariña de Guerra alemá de nomear os seus submarinos cun U- seguido dun número, onde o U quere dicir *Unterseeboot* (literalmente, "barco submarino"), a palabra alemá para designar un submarino. Os obxectivos principais das campañas dos U-boot nas dúas guerras mundiais eran os navíos de carga que levaban subministracións e material bélico dende os Estados Unidos e o Canadá até Europa. Os submarinos do Imperio Austrohúngaro da primeira guerra mundial tamén se chamaban "U-boot".

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* www.u-historia.com 
* www.uboat.net/ 
* ubootwaffe.net   
* *The Diary of a U-boat Commander*  – Proxecto Gutenberg (WWI) 
* German U-Boats 1935–1945 
* *U-Boat Attack* 
* U-Boat U-35 and Prisoners-of-War, WWII 
* U-Boat U-434, POWs Canadá
Electro Velvet

**Electro Velvet** é un dúo británico que representou ó Reino Unido no Festival de Eurovisión 2015 coa canción "Still in Love with You". O grupo está formado polos vocalistas Alex Larke e Bianca Nicholas.

## Carreira 
### Festival de Eurovisión 2015 
Electro Velvet foi elixida pola BBC para representar ao Reino Unido no Festival de Eurovisión 2015 coa canción "Still in Love with You". A canción foi presentada o 7 de marzo do 2015 na BBC. A canción recibiu unha recepción negativa após o seu anunciamento.
## Discografía 
### Sinxelos 
## Notas
Still in Love with You

**"Still in Love with You"** é unha canción do dúo británico Electro Velvet. Esta foi escollida internamente pola BBC para representar ao Reino Unido no Festival de Eurovisión 2015 en Austria. A canción foi escrita por David Mindel e Adrián Bax White. Está influenciada pola música swing dos anos 20.

## Festival de Eurovisión 2015
Electro Velvet e a súa canción, "Still in Love with You", foron elixidos pola BBC para representar ó Reino Unido no Festival de Eurovisión 2015. A participación foi presentada o 7 de marzo de 2015 polo servizo da BBC, BBC Red Button.

## Notas
Pep Coll

**Josep Coll i Martí**, nado en Pessonada (provincia de Lleida) o 16 de outubro de 1949, máis coñecido como **Pep Coll**, é un escritor catalán, e as súas obras foron traducidas para o castelán e éuscaro. Foi profesor de literatura e lingua catalá de ensino secundario.

## Obra 
### Novela 
* *La mula vella* (1989)
* *El Pont de Mahoma* (1995)
* *El segle de la llum* (1997)
* ''L'abominable crim de l'Alsina Graells* (1999)
* *Per les valls on es pon el sol* (2002)
* *Els arbres amics* (2004)
* *El salvatge dels Pirineus* (2005)
* *Les senyoretes de Lourdes* (2008)
* *Nius* (2010)
* *Dos taüts negres i dos de blancs* (2013)

### Ficción infantil 
* *El secret de la moixernera* (1988)
* *Què farem, què direm?* (1991)
* *La bruixa del Pla de Beret* (1991)
* *Mi Long, el drac de la perla* (1994)
* *Muntanyes mig-maleïdes* (1994)
* *Les bruixes del Pla de Negua* (1995)
* *La fada del mirall* (1996)
* *El tresor de la nit de Nadal* (1998)
* *La corona de Sant Nicolau* (2005)
* *L'habitació de la meva germana* (2008)
* *El setè enemic del bosc* (2009)
* *Retorn a les muntanyes Maleïdes* (2010)

### Relatos 
* *Totes les dones es diuen Maria* (1998)
* *L'edat de les pedres* (1990)
** Colección de lendas:
* *Quan Judes era fadrí i sa mare festejava* (1986)
* *Muntanyes Maleïdes* (1993)
* *El rei de la Val d'Aran* (2003)
* *Mentre el món serà món* (2006)
* *Llegendes d'arreu de Catalunya* (2012)

### Ensaios e crítica literaria 
* *El parlar del Pallars* (1991)
* *Viatge al Pirineu fantàstic* (1996)
* *Guia dels indrets mítics i llegendaris del Pallars Sobirà* (2010)
* *Guia dels indrets mítics i llegendaris de la Ribagorça Romànica* (2012)

### Teatro 
Obras inéditas, pero representadas
* *Miracles de Santa Maria d'Àneu*  (1997)
* *La morisca de Gerri* (2004)
* *Crònica de Mur* (2004)

## Premios 
* Premio Gran Angular de literatura xuvenil por *Què farem, què direm?'' (1991)
* Premio Crítica Serra d'Or de Literatura Infantil i Juvenil por *Què farem, què direm?* (1993)
* Premio Ramon Muntaner de literatura juvenil por *El Pont de Mahoma* (1994)
* Octavi Pellissa por *El segle de la llum* (1996)
* Premio Lola Anglada|Lola Anglada por *El tresor de la Nit de Nadal* (1997)
* Premio Sant Joan de narrativa por *El salvatge dels Pirineus* (2005)
* Premio Sant Jordi de novel·la por *Les senyoretes de Lourdes* (2007)
* Premio Joan Crexells de narrativa, por *Dos taüts negres i dos de blancs* (2014)
* Premi de la Crítica Catalana por *Dos taüts negres i dos de blancs* (2014)
* Premio Setè Cel por *Dos taüts negres i dos de blancs*  (2014)

## Notas 
## Bibliografía 
* *Diccionari biogràfic de les terres de Lleida*. Política, economia, cultura i societat Segle XX. Ed. Alfazeta, 2010.
* ''Escriptors d'avui. Perfils literaris 1a Sèrie*. Ed. Ajuntament de Lleida. 1992.
* *Diccionari d'escriptors en llengua catalana'', de Ramon Sargatal i Susanna Canal, Ed. 62, Barcelona 1998
Guy Sebastian

**Guy Theodore Sebastian**, nado en Kelang (Malaisia) o 26 de outubro de 1981, tamén coñecido como **Guy Sebastian** é un cantante malaisiano-australiano de soul e pop. É coñecido por gañar a primeira tempada do *talent-show* Australian Idol no 2003 e representar a Australia no seu debut no Festival de Eurovisión 2015.

Ao longo da súa carreira múscial, Guy lanzou sete álbums de estudio, un álbum recompilatorio, un DVD/CD e dous EP.

## Carreira 
### Festival de Eurovisión 2015 
En 2015 foi elixido pola canle pública australiana Special Broadcasting Service (SBS) para representar a Australia no Festival de Eurovisión 2015 en Viena coa canción "Tonight Again", converténdose no primeiro artista en competir por Australia no Festival.

## Discografía 
**Álbums de estudio**
* *Just as I Am* (2003)
* *Beautiful Life* (2004)
* *Closer to the Sun* (2006)
* *The Memphis Album* (2007)
* *Like It Like That* (2009)
* *Armageddon* (2012)
* *Madness* (2014)
**Álbums recompilatorios**
* *Twenty Ten* (2010)
**DVD/CD**
* *The Memphis Tour* (2008)
**EP**
* *EP «Your Song»* (2007)
* *Guy Sebastian EP* (2009)

## Notas
Tonight Again

**"Tonight Again"** é unha canción do cantante malaisiano-australiano Guy Sebastian. A canción representará a Australia na súa estra no Festival de Eurovisión 2015. Foi estreada o 16 de marzo de 2015 e lanzada en plataformas dixitais o 7 de abril. A canción foi co-escrita e gravada por Guy Sebastian especificamente para o certame en tan só unha semana.

## Lista de cancións
### Descarga dixital
# "Tonight Againe" - 3:23

## Notas
Time to Shine

**"Time to Shine"** é unha canción da cantante mauriciana-suíza Mélanie René. A canción representará a Suíza no Festival de Eurovisión 2015 en Viena, Austria.

## Lista de cancións 
### Descarga dixital 
# "Time to Shine" - 3:02
# "Little Girl" - 4:54

## Posición nas listas 
## Notas
Dominio de cohesina

En bioloxía molecular, o **dominio de cohesina** é un dominio proteico. Interacciona cun domino complementario denominado dominio dockerina. A interacción cohesina-dockerina é a interacción fundamental necesaria para a formación do complexo no celulosoma de certas bacterias (o celulosoma é un complexo multiencimático extracelular unido á parede bacteriana que degrada celulosa).

O compoñente scaffoldina da bacteria celulolítica *Clostridium thermocellum* é unha proteína non hidrolítica que organiza os encimas hidrolíticos nun gran complexo, chamado celulosoma. A scaffoldina comprende unha serie de dominios funcionais, entre os cales está un único dominio de unión á celulosa e nove dominios de cohesina, que son responsables de integrar as subunidades encimáticas individuais no complexo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cohesina

::*Este artigo contén texto en dominio público procedente de InterPro e Pfam - IPR002102.*
Zingiberales

A das **Zinxiberales** (***Zingiberales***) é unha orde de plantas anxiospermas monocotiledóneas.

## Características 
Son semellantes ás bromeliales (que só inclúe a familia das bromeliáceas), das que se diferencian polas súas flores dorsiventrais ou asimétricas, pola transformación progresiva (retrogresión) dos estames en estaminodios corolinos, así como pola presenza de endosperma e perisperma nas sementes. Trátase de plantas herbáceas rizomatosas propias dos países intertropicais, que ás veces desenvolven falsos caules e grandes s de bordo enteiro, (como se pode ver na figura á dereita).

## Taxonomía 
A orde foi descrita en 1854 polo botánico alemán August Heinrich Rudolf Grisebach.

Esta orde está amplamente recoñecida polos taxónomos, polo menos durante as últimas décadas, e inclúe moitas plantas ben coñecidas, como o xenxibre, o cardamomo, e a cúrcuma, da familia das cinxiberáceas, a ave do paraíso, da familia das estrelitziáceas, ou a bananeira, que pertence á das musáceas.

A orde está integrada no clado ou grupo monofilético das commelíninas (*Commelinanae*) clado dentro do sistema APG II de clasificación de plantas con flores (anxiospermas), 2003.

Este é único clado que o AGP considera dentro das monocotiledóneas; as monocotiledóneas restantes son un grupo parafilético. Este clado está integrado, ademais de pola familia das *Dasypogonaceae*, polas ordes das *Arecales*, *Commelinales*, '*Poales* e *Zingiberales*.

As especies da orde das **Zingiberales**, xunto coas da orde das *Commelinales*, parece que evolucionaron hai ao redor de 80 millóns de anos, durante o cretáceo.

### Familias 
Tanto os sistemas de clasificación tradicionais (como o Sistema de Cronquist) como as recentes clasificacións filoxenéticas, como a APG II, recoñecen dentro da orde das *Zingiberales* as seguintes oito familias:
* Cannáceas (*Cannaceae*) Juss.
* Costáceas (*Costaceae*) Nakai
* Heliconiáceas (*Heliconiaceae*) Vines
* Lowiáceas (*Lowiaceae*) Ridl.
* Marantáceas (*Marantaceae*) R.Br.
* Musáceas (*Musaceae*) Juss.
* Estreliitciáceas (*Strelitziaceae*) Hutch.
* Cinxiberáceas (*Zingiberaceae*) Martinov

## Algunhas especies 

File:Cannaindica2.jpg|*Canna indica*(*Cannaceae*)
File:Starr 070306-5221 Costus comosus.jpg|*Costus comosus*(*Costaceae*)
File:Heliconia stricta - auth-Huber - desc-flower - from-DC1.jpg|*Heliconia stricta*(*Heliconiaceae*)
File:Orchidantha maxillarioides BotGardBln07122011A.JPG|*Orchidantha maxillarioides*(*Lowiaceae*)
File:Calathea lutea 1.jpg|*Calathea lutea*(*Marantaceae*)
File:Musa balbisiana - desc-flower.jpg|*Musa balbisiana*(*Musaceae*)
File:Travelers Palm.jpg|*Strelitzia reginae*(*Strelitziaceae*)
File:Curcuma longa 001.JPG|*Curcuma longa*(*Zingiberaceae*)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Zingiberales en *Angiosperm Phylogeny Website* .
Bianditz

**Bianditz** é un monte que se atopa en Lesaka, a carón dos Pireneos e preto do porto de Aritxulegi. Aínda que se atopa en Navarra, limita con Guipúscoa e accédese máis doadamente dende este territorio. É un destino moi popular para os practicantes de sendeirismo. Dende o seu cumio pódese albiscar Baztan, Donostia e o mar Cantábrico.

O monte está cuberto por grandes prados e nel pódense observar restos megalíticos.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Biandintz eta zaldiak - modified2.jpg|Cabalos en Bianditz. Detrás deles óllase a montaña Aiako Harria.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Bianditz en euskal-herria.org
Emili Rosales i Castellà

**Emili Rosales i Castellà**, nado en La Ràpita (provincia de Tarragona) o 12 de febreiro de 1968, é un escritor, tradutor e editor catalán.
## Traxectoria 
Comezou no campo da poesía, pero logo cambiouse para a novela. Alén de escritor e editor, Rosales foi tradutor e profesor de literatura. Tras a publicación de tres títulos en catro anos, levoulle cinco anos prepararse para o seu último título, *La ciutat invisible*. Esta novela recibiu o Premio Sant Jordi e críticas moi positivas. A novela foi traducida ao castelán.

## Obra 
### Poesía 
* *Ciutats i mar* (1989)
* *Els dies i tu* (1991)

### Novela 
* *La casa de la platja* (1995)
* *Els amos del món* (1997)
* *Mentre Barcelona dorm* (1999)
* *La ciutat invisible* (2005)

### Premios 
* 2004 — Premio Sant Jordi de novela por *La ciutat invisible*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Emili Rosales