open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Blade Runner 2049

***Blade Runner 2049*** é un filme estadounidense de ciencia ficción, cyberpunk e cinema negro dirixido por Denis Villeneuve e escrito por Hampton Fancher e Michael Green. É unha secuela do filme de 1982 *Blade Runner*, e está protagonizado por Ryan Gosling e Harrison Ford, xunto con Ana de Armas, Sylvia Hoeks, Robin Wright, Mackenzie Davis, Carla Juri, Lennie James, Dave Bautista e Jared Leto nos papeis secundarios. Ambientado trinta anos despois dos eventos do filme orixinal, conta a historia dun humano creado por bioenxeñaría chamado K, que descobre os restos dunha replicante que estivo embarazada, o cal é imposible. Para previr unha posible guerra entre os replicantes e os humanos, K debe atopar ó fillo desa replicante e destruír calquera proba relacionada con el.

A fotografía principal do filme realizouse en Budapest, Hungría entre xullo e novembro de 2016. *Blade Runner 2049* estreouse nos Ánxeles o 3 de outubro de 2017 e nos Estados Unidos o 6 de outubro de 2017, en 2D, 3D e IMAX.

Estreouse en galego o 28 de novembro de 2024 a través da TVG.

## Personaxes 
*Ryan Gosling como Oficial “Joe” K
*Harrison Ford como Rick Deckard
*Ana de Armas como Joi
*Sylvia Hoeks como Luv
*Robin Wright como Tte. Joshi
*Mackenzie Davis como Mariette
*Carla Juri como Dr. Ana Stelline
*Lennie James como Mister Cotton
*Dave Bautista como Sapper Morton
*Jared Leto como Niander Wallace
*David Dastmalchian como Coco
*Barkhad Abdi como Doc Badger
*Hiam Abbass como Freysa
*Wood Harris como Nandez
*Edward James Olmos como Gaff

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Escola de Delft (microbioloxía)

[miniatura|Antigo edificio do laboratorio de [microbioloxía da Universidade de Tecnoloxía de Delft, onde traballaron Martinus Beijerinck (de 1897 a 1921) e outros destacados membros desta escola.]]
A **Escola de Delft**, no eido da **microbioloxía**, é unha liña de pensamento concibida para reagrupar todos os científicos especializados en microbioloxía formados na Universidade de Tecnoloxía de Delft, nos Países Baixos, ou ben que traballaron nela ou que recibiron formación doutros científicos vinculados a esta universidade.

## Historia 
A idea dunha Escola de Delft no ámbito da microbioloxía foi formulada por primeira vez por Cornelis van Niel en 1949.
[miniatura|Fotografía dos [Década de 1920|anos 20 do fundador da escola, Martinus Beijerinck]]
Considérase a Martinus Beijerinck como o fundador da escola, e entre os seus membros máis coñecidos cópre salientar o de Antoni van Leeuwenhoek.

A Escola de Delft  contribuíu a facer da microbioloxía un eido específico de investigación no seo das ciencias da vida e desenvolveu dentro dela diversas áreas, como a fisioloxía miocrobiana, a ecoloxía microbiana, a utilización de microorganismos como ferramentas da bioloxía molecular e da biotecnoloxía, e aplicacións agrícolas, industriais e microbioloxía ambiental. Caracterízase igualmente polo uso do traballo práctico como método de ensino.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Delft
* Universidade de Tecnoloxía de Delft

### Ligazóns externas 
* Espazo da Escola de Delft de microbioloxía dentro da web da TUDelft. *(En inglés)*
Escola de Delft (pintura)

[miniatura|*Vista de Delft* (1652), de [Carel Fabritius]]
[miniatura|*A leiteira* (c. 1657-58), de [Johannes Vermeer]]
A **Escola de Delft** é unha tendencia da pintura barroca dos Países Baixos vixente no século XVII e desenvolvida por diferentes artistas heteroxéneos que traballaronn na cidade de Delft, na Holanda Meridional, entre 1650 e 1670, caracterizada pola representación de escenas cotiás desa cidade: imaxes da vida doméstica, vistas das casas, interiores de igrexas, patios, prazas e rúas.

Carel Fabritius e Nicolaes Maes son considerados como os artistas orixinadores desta tendencia, seguidos por outros pintores, entre os que cómpre salientar a Johannes Vermeer. Os interiores arquitectónicos de Gerard Houckgeest, Emanuel de Witte e Hendrick Cornelisz. van Vliet tamén supoñen notables contribucións.

Ademais dos xéneros máis asociados aos pintores de Delft, os artistas da cidade continuaron a producir pinturas de natureza morta e de historia, retratos e pezas de arte decorativa que reflicten as tendencias máis xerais da arte  holandesa dese período.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Liedke, Walter A. *Vermeer and the Delft School*. Metropolitan Museum of Art. 2001. [ISBN 978-0-87099-973-4]

### Ligazóns externas 
* The School of Delft 
* Exposición "Vermeer and the Delft School".
Acción executiva

***Acción executiva*** (en ) é un filme estadounidense de conspiracións sobre o asasinato de John F. Kennedy, escrito por Dalton Trumbo, Mark Lane, e Donald Freed. Foi dirixido por David Miller, quen xa traballara con Trumbo no filme *Lonely Are the Brave* (1962). Está protagonizado por Burt Lancaster e Robert Ryan.

Estreouse en galego o 13 de xuño de 1990 a través da TVG.

## Personaxes 
* Burt Lancaster como James Farrington
* Robert Ryan como Robert Foster
* Will Geer como Harold Ferguson
* John Anderson como Halliday
* Ed Lauter como Xefe da operación

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Díaz

O apelido **Díaz** é o 13º máis común en Galicia, levado por máis de 50&nbsp;509 persoas en 286 concellos, especialmente na provincia de Lugo. 

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Díaz**, lugar da parroquia de Cerdido, no concello de Cerdido;
***Os Díaz**, lugar da parroquia de San Pantaleón de Cabanas, no concello de Ourol;
***Fonte Díaz**, lugar da parroquia de Touro, no concello de Touro;
***Roidíaz**, lugar da parroquia de Román, no concello de Vilalba;
***Vilardíaz**, lugar da parroquia da Veiga de Logares, no concello da Fonsagrada.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
***Días**, lugar da parroquia de Vilariño, no concello de Vilasantar.
Dices

O topónimo **Dices** pode referirse a:

;En Galiza
***Dices**, lugar da parroquia de Randufe, no concello de Tui;
***Os Dices**, lugar da parroquia de Rois, no concello de Rois.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Diomondi

Como topónimo **Diomondi** pode referirse a:

;En Galiza
***Diomondi**, parroquia do concello do Saviñao;
****Diomondi**, lugar de dita parroquia.
François Bégaudeau

**François Bégaudeau**, nado o 27 de abril de 1971, é un escritor, xornalista e actor francés.

## Obra de ficción 
* *Jouer juste*, éditions Verticales, 2003.
* *Dans la diagonale, éditions Verticales, 2005.
* *Un démocrate : Mick Jagger 1960-1969*, Naïve, 2005.
* *A clase* (título orixinal *Entre les murs*), Éditions Verticales, 2006.
* *Fin de l'histoire*, Éditions Verticales, 2007.
* *Collaboration à Une chic fille* (obra colectiva), Naïve Records, 2008.
* *Vers la douceur*, éditions Verticales, 2009.
* *La Blessure, la vraie*, éditions Verticales, 2011.
* *Au début*, éditions Alma, 2012.
* *Deux singes ou ma vie politique, éditions Verticales, 2013.
* *La Politesse*, éditions Verticales, 2015.
* ''L’Ancien Régime. La Première Femme à l'Académie Française*, Editions Incipit, 2016.
* *Molécules'', éditions Verticales, 2016.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial  .
* Entrevista con François Bégaudeau en Eurochannel.com .
Codificador

Un **codificador** é un circuíto combinacional con 2N entradas e N saídas, cuxa misión é presentar na saída o código binario correspondente á entrada activada.

Existen dous tipos fundamentais de codificadores: codificadores sen prioridade e codificadores con prioridade. No caso de codificadores sen prioridade, pode darse o caso de saídas cuxa entrada non poida ser coñecida: por exemplo, a saída 0 podería indicar que non hai ningunha entrada activada ou que se activou o entrada número 0. Ademais, certas entradas poden facer que na saída se presente a suma lóxica de ditas entradas, ocasionando maior confusión. Por iso, este tipo de codificadores é usado unicamente cando o rango de datos de entrada está correctamente acoutado e o seu funcionamento garantido.
miniatura|Dirección local de lugar.
Para evitar os problemas anteriormente comentados, deséñanse os codificadores con prioridade. Nestes sistemas, cando existe máis dun sinal activo, a saída codifica a de maior prioridade (xeralmente correspondente ao valor decimal máis alto). Adicionalmente, codifícanse dúas saídas máis: unha indica que ningunha entrada está activa, e a outra que algunha entrada está activa. Esta medida permite discernir entre os supostos de que o circuíto estivese deshabilitado pola non activación do sinal de capacitación, que o circuíto non tivese ningunha entrada activa, ou que o entrada número 0 estivese activada.

Tamén entendemos como codificador (códec), un esquema que regula unha serie de transformacións sobre un sinal ou información. Estes poden transformar un sinal a unha forma codificada usada para a transmisión ou cifrado ou ben obter o sinal adecuado para a visualización ou edición (non necesariamente a forma orixinal) a partir da forma codificada.

Neste caso, os codificadores son utilizados en arquivos multimedia para comprimir son, imaxe ou vídeo, xa que a forma orixinal deste tipo de arquivos é demasiado grande para ser procesada e transmitida polos sistemas de comunicación dispoñíbeis actualmente. Utilízanse tamén na compresión de datos para obter un tamaño de arquivo menor.

Segundo esta nova definición, podemos dividir os codificadores en códecs sen perdas e códecs con perdas, segundo se a información que se recupera coincide exactamente coa orixinal ou é unha aproximación.

## Véxase tamén 
* Decodificador
* Multiplexor
* Demultiplexor
* Porta lóxica
* Códec
Escola de Delft

Co nome de **Escola de Delft** coñécense varios movementos ou correntes con orixe na cidade neerlandesa de Delft:

***Escola de Delft**, do campo da pintura, da segunda metade do século XVII;
***Escola de Delft**, de arquitectura, que tivo lugar entre 1925 e 1955;
***Escola de Delft**, do eido da microbioloxía, desenvolvida a mediados do século XX por especialistas formados na Universidade de Tecnoloxía de Delft.
Biblia de Delft

A **Biblia de Delft** (1477) foi a primeira tradución relevante da Biblia que se imprimiu en lingua neerlandesa, chamada así por ser publicada na localidade de Delft, na Holanda Meridional. Non incluía nin o Novo Testamento nin os Salmos, que se imprimiron máis tarde en edicións separadas.

Os dous volumes en que se divide, que conteñen case 1.300 páxinas, constitúen a primeira publicación de Jacob Jacobszoon van der Meer e Mauricius Yemantszoon van Middelburg. O texto é unha adaptación anónima dunha tradución desde o latín, tamén anónima, que se realizara manuscrita en 1368.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Biblia
Escola de Delft (arquitectura)

[miniatura|267x267px|Edificio da [Casa do concello|Casa Consistorial de Enschede, por Gijsbert Friedhoff]]
A **Escola de Delft** (en neerlandés: *Delftse School*) é unha corrente arquitectónica tradicionalista dos Países Baixos aparecida na cidade de Delft, na Holanda Meridional, en 1925 e que mantivo a súa vixencia ata 1955. O profesor Marinus Jan Granpé Molière, da Universidade de Tecnoloxía de Delft, é considerado como o seu fundador. O nome de Escola de Delft foi introducido polo arquitecto Jacobus Oud, membro do grupo artístico De Stijl.

A partir dos anos 50, a Escola de Delft viuse substituída progresivamente pola Escola de Bossche, liderada polo arquitecto Hans van der Laan.

## Estilo 
A Escola de Delft procuraba avanzar cara a unha arquitectura baseada en regras universais. Deste xeito, debería honrar a tradición das construcións rurais holandesas. Esta tendencia foi unha reacción á Escola de Ámsterdam, considerada demasiado decorativa polos tradicionalistas.

Xa que logo, este grupo encádrase no racionalismo do Berlage. Segundo os arquitectos a Escola de Delft, a beleza reside na sinxeleza e é unha harmonía entre as masas, o espazo e a claridade. A arquitectura debe ser humilde e non facerse notar. A función do edificio débese expresar na súa forma: de aí a diferenza entre as construcións residenciais, sinxelas e modestas, e os edificios públicos, que teñen que ser monumentais para afirmaren a importancia da súa función.

A Escola de Delft tivo unha grande influencia sobre arquitectura católica. As súas principais características son o uso case exclusivo de ladrillo, os teitos altos e a utilización da pedra nos puntos importantes da construción. Unha importante fonte de inspiración foi o traballo do holandés Kropholler, aínda que el non formou parte da Escola.

## Realizacións da Escola 
A arquitectura da Escola de Delft influíu en grande medida na reconstrución, durante a Segunda Guerra mundial e posteriormente, o que ilustra a súa popularidade e a confianza no futuro do seu valor.

A presión desta escola chegou a ser tan grande que os arquitectos que non optaron pola sinxeleza non tiveron moitas oportunidades de veren as súas propostas seleccionadas nos concursos.

Os arquitectos da Escola de Delft, entre outros, participaron na reconstrución das vilas de Rhenen e Middelburg.
## Crítica 
A corrente funcionalista verteu numeroas críticas contra a Escola de Delft, e mesmo dentro dos círculos tradicionalistas, a Escola non estivo exenta de controversia.

Frits Peutz enfrontouse abertamente a Granpré Molière. Ademais, arquitectos importantes do movemento tradicionalista, entre eles Alphons Boosten, non seguiron os postulados da Escola de Delft.

Xa que logo, cómpre non identificar inequivocamente o tradicionalismo nos Países Baixos coa Escola de Delft.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Racionalismo arquitectónico
* Delft
* Universidade de Tecnoloxía de Delft

### Ligazóns externas 
* Archimon. Museo virtual de arquitectura tradicionalista e da Escola de Delft nos Países Baixos. *(En inglés)*
Multiplexor

Os **multiplexores** son circuítos combinacionais con varias entradas e unha única saída de datos. Están dotados de entradas de control capaces de seleccionar unha, e só unha, das entradas de datos para permitir a súa transmisión desde a entrada seleccionada cara a dita saída.

No campo da electrónica o multiplexor utilízase como dispositivo que pode recibir varias entradas e transmitilas por un medio de transmisión compartido. Para iso o que fai é dividir o medio de transmisión en múltiples canles, para que varios nodos se poidan comunicar ao mesmo tempo.

Un sinal que está multiplexado debe demultiplexarse no outro extremo.

Segundo a forma en que se realice esta división do medio de transmisión, existen varias clases de multiplexación:

* Multiplexación por división de frecuencia
* Multiplexación por división de tempo
* Multiplexación por división de código
* Multiplexación por división de lonxitude de onda

## Deseño en Electrónica Dixital 
dereita|miniatura|300x300px|Esquema dun multiplexor 2 a 1. Pode ser comparado a un conmutador controlado.
Estes circuítos combinaciónais posúen 2^{n}s     liñas de entrada de datos, unha liña de saída e n entradas de selección. As entradas de selección indican cal destas liñas de entrada de datos é a que proporciona o valor á liña de saída. Cada combinación das entradas de selección corresponde a unha entrada de datos, e a saída final do multiplexor corresponderá ao valor de devandita entrada seleccionada. Para identificar a entrada de selección máis significativa, por convenio esta sempre é a que está máis arriba (de mostrarse de forma vertical) ou máis á esquerda (en horizontal), independentemente da súa etiqueta identificatoria, a non ser que se especifique o contrario.

Tamén se poden construír multiplexores con maior número de entradas utilizando multiplexores de menos entradas, utilizando a composición de multiplexores.

En electrónica dixital, é usado para o control dun fluxo de información que equivale a un conmutador. N*a* súa forma máis *b*ásica componse de dúas entradas de datos (A e B), unha saída de datos e unha entrada de control. Cando a entrada de control ponse a 0 lóxico, o sin*a*l de datos A é conectado á saída; cando a entrada de control ponse a 1 lóxico, o sinal de datos *B* é o que se conecta á saída.

O multiplexor é unha aplicación particular dos decodificadores, tal que existe unha entrada de habilitación (EN) por cada porta AND e ao final faise un OR entre todas as saídas das portas AND.

A función dun multiplexor dá lugar a diversas aplicacións:
# Selector de entradas.
# Serializador: Converte datos desde o formato paralelo ao formato serie.
# Transmisión multiplexada: Utilizando as mesmas liñas de conexión, transmítense diferentes datos de distinta procedencia.
# Realización de funcións lóxicas: Utilizando inversores e conectando a 0 ou 1 as entradas segundo interese, conséguese deseñar funcións complexas, dun modo máis compacto que coas tradicionais portas lóxicas.

## Véxase tamén 
* Demultiplexor
* Multiplexación
* Porta lóxica
* Decodificador
* Kirchhoff

## Ligazóns externas
Duncan I de Escocia

**Donnchad mac Crinain** (en gaélico moderno: *Donnchadh mac Crìonain*; coñecido como **Duncan I**, e alcumado *An t-Ilgarach*, "o Doente"; nado c. 1001 e finado o 14 de agosto de 1040, nado c. 1001 e finado 14 de agosto de 1040) foi rei de Escocia (*Alba*) dende 1034 até 1040. É a figura histórica na que se basea o *Macbeth* de Shakespeare.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Anderson, Alan Orr, *Early Sources of Scottish History AD 500 to 1286, volume one.* Republished with corrections, Paul Watkins, Stamford, 1990. 
* Broun, Dauvit, "Duncan I (d. 1040)", *Oxford Dictionary of National Biography*, Oxford University Press, 2004 consultado 15 de maio de 2007
* Duncan, A. A. M., *The Kingship of the Scots 842–1292: Succession and Independence.* Edinburgh University Press, Edinburgh, 2002. 
* Oram, Richard, *David I: The King Who Made Scotland.* Tempus, Stroud, 2004.
Macbeth de Escocia

**Macbeth** (en gaélico medieval: *Mac Bethad mac Findlaích*, en , alcumado *Rí Deircc*, "o Rei Vermello"; c. 1005 e finado o 15 de agosto de 1057, foi rei de Escocia dende 1040 até a súa morte. Tiña o título de rei de Alba durante a súa vida, e gobernou só nunha parte da actual Escocia.

Sábese pouco dos primeiros anos de vida de Macbeth, mais era fillo de Findláech de Moray e puido ter sido neto de Malcolm II. Converteuse en Mormaer de Moray, un señorío semiautónomo, en 1032, e probablemente foi responsable da morte do anterior mormaer, Gille Coemgáin. Casou coa viúva de Gille Coemgáin, Gruoch, mais non tiveron fillos xuntos.

En 1040, Duncan I lanzou un ataque a Moray e morreu no combate a mans das tropas de Macbeth. Macbeth sucedeu no trono como rei de Alba, aparentemente con pouca oposición. O seu reinado de dezasete anos de duración foi na súa maioría pacífico, malia que no ano 1054 fixo fronte a unha invasión inglesa, liderada por Siward, conde de Northumbria, por orde de Euardo o Confesor. Macbeth morreu na batalla de Lumphanan en 1057 polas forzas leais ó futuro rei Malcolm III. Foi soterrado en Iona, o lugar tradicional de enterro dos reis escoceses.

Nun principio, Macbeth foi sucedido polo seu fillastro Lulach, mais Lulach gobernou só por uns meses antes de ser asasinado por Malcolm III, cuxos descendentes gobernaron Escocia até finais do século XIII. Macbeth é coñecido por ser a personaxe principal da traxedia de William Shakespeare *Macbeth* e polas numerosas obras que inspirou. Porén, o Macbeth de Shakespeare está baseado nas *Crónicas de Holinshed* (publicadas en 1577) e non historicamente exacto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Tranter, Nigel *MacBeth the King* Hodder & Stoughton, 1978.
*Aitchison, Nick *Macbeth* Sutton Publishing, 2001, .
*Dunnett, Dorothy *King Hereafter* Knopf, 1982, .
*Ellis, Peter Berresford *Macbeth: High King of Scotland 1040–57* Learning Links, 1991, .
*Gregg, William H. *Controversial issues in Scottish history* Putnam, 1910.
*Marsden, John *Alba of the Ravens: In Search of the Celtic Kingdom of the Scots* Constable, 1997, .
*Walker, Ian *Lords of Alba* Sutton Publishing, 2006, .
Malcolm II de Escocia

**Malcolm II** (en gaélico: *Máel Coluim*; nado c. 954 e finado o 25 de novembro de 1034, foi rei de Escocia dende 1005 até a súa morte. Era fillo de Kenneth II, a Profecía de Berchán relata que a súa nai era unha muller de Leinster e que el era coñecido como *Forranach*, "o Destrutor".

##  Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Anderson, Alan Orr, *Early Sources of Scottish History AD 500 to 1286, volume one.* Republished with corrections, Paul Watkins, Stamford, 1990. 
* Broun, Dauvit, "Duncan I (d. 1040)", *Oxford Dictionary of National Biography*, Oxford University Press, 2004 consultado o 15 de maio de 2007
* Duncan, A. A. M., *The Kingship of the Scots 842–1292: Succession and Independence.* Edinburgh University Press, Edinburgh, 2002. 
* Oram, Richard, *David I: The King Who Made Scotland.* Tempus, Stroud, 2004.
Kenneth III de Escocia

**Cináed mac Duib** (en gaélico moderno: *Coinneach mac Dhuibh*) tamén coñecido como **Kenneth III**, e alcumado **An Donn**, "o Xefe" ou "o Marrón", nado c. 966 e finado o 25 de marzo de 1005, foi rei de Escocia dende 997 até 1005. Era o fillo de Dub (Dub mac Maíl Coluim). Moitas das fontes escocesas refírense a el como Giric fillo de Kenneth, fillo de Dub, que está considerado un erro. Unha explicación alternativa é que Kenneth tivo un fillo, Giric, que gobernou a carón do seu pai

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Anderson, Alan Orr, *Early Sources of Scottish History A.D 500–1286*, volume 1. Reprinted with corrections. Paul Watkins, Stamford, 1990. 
* Bannerman, *MacDuff of Fife*. Article included in *Medieval Scotland: Crown, Lordship and Community*, pages 20–39. Edinburgh University Press, 1998.
O Porto, Buciños, Carballedo

**A Laxiña** é un lugar da parroquia de Buciños, no concello lugués de Carballedo, na comarca de Chantada. Segundo o INE en 2016 tiña 9 habitantes, 3 mulleres e 6 homes.

## Toponimia 
O topónimo deriva do latín , paso dun río ou dun monte; é un orónimo.

## Notas 
## Lugares e parroquias
### Lugares de Buciños 
### Parroquias de Carballedo
### Outros artigos 
* Lugares de Carballedo
Harvey Weinstein

**Harvey Weinstein**, nado en Nova York o 19 de marzo de 1952, é un produtor de cine estadounidense e antigo exectivo de estudio de cine. El e o seu irmán Bob Weinstein cofundaron Miramax, que produciu numerosos filmes independentes populares como *Pulp Fiction*, *Clerks*, *The Crying Game* e *Sex, Lies, and Videotape*. Harvey gañou un Premio Oscar por producir *Shakespeare in Love*, e gañou sete Premios Tony por producir varias obras e musicais, incluíndo *The Producers*, *Billy Elliot the Musical* e *August: Osage County*.

Weinstein e o seu irmán foron os presidentes de The Weinstein Company dende 2005 até 2017. En outubro de 2017, despois das numerosas alegacións de acoso sexual, asalto e violación que saíron á luz na súa contra, Harvey Weinstein foi despedido pola xunta directiva da súa compañía, e expulsado da Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Gran Muralla Verde

[dereita|miniatura|350x350px|Foto satélite do [Deserto do Sáhara|Sáhara.]]
A **Gran Muralla Verde** é unha inicitiva africana para combater os efectos do cambio climático e a desertificación. Liderada pola Unión Africana, a iniciativa tenta transformar a vida de millóns de persoas creando un gran mosaico verde ó longo de África do Norte, o Sahel e o Corno de África.

## Descrición 
A partir da idea inicial que consistía en crear unha liña de árbores de leste a oeste a través do deserto de África, a visión dunha Gran Muralla Verde evolucionou cara a un mosaico de intervencións involucrando á xente do Sahel e do Sáhara. Como ferramenta de desenvolvemento rural, o obxectivo xeral desta asociación subrexional é fornecer a capacidade de recuperación das persoas e os sistemas naturais da rexión grazas á xestión de ecosistemas, a protección da herdanza rural e a mellora das condicións de vida das poboacións locais.

## Mecanismo 
Mediante unha mellora nos ingresos das comunidades locais, a Iniciativa para a Gran Muralla Verde do Sáhara e o Sahel será tamén unha resposta global ó efecto combinado da degradación dos recursos naturais e a seca nas zonas rurais. A Iniciativa é unha asociación que apoia o esforzo das comunidades locais no uso e xestión sostibles dos bosques, pasteiros e outros recursos naturais nas terras secas. Asemade, contribúe á adaptación e mitigación dos efectos do cambio climático, mellorando á vez a seguridade alimentaria no Sáhara e o Sahel.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cambio clímatico
* Desertificación
Hotspot

miniatura|250x250px|Xerador de Puntos de Acceso
Un ***hotspot*** (en inglés *punto quente*) é unha zona de cobertura da rede Wi-Fi, en que un punto de acceso (*access point*) ou diversos fornecen servizos de rede a través dun Provedor de Servizos de Internet sen fíos (WISP). Os hotspots atópanse en lugares públicos, tales como aeroportos, bibliotecas, centros de convencións, bares, hoteis, etc. Este servizo permite manterse conectado a Internet en lugares públicos. Este servizo pode fornecerse de forma gratuíta ou por unha suma que depende do provedor.

Os dispositivos compatibles con acceso Wi-Fi e sen fíos permiten conectar PDA, ordenadores e teléfonos móbiles, entre outros.

## Frecuencias 
Unha rede Wi-Fi usa un radio de frecuencia para comunicarse entre o cliente dispositivo e o punto de acceso, usa transmisores de dupla banda (ou de duplo sentido) que traballan a 2.4 GHz (802.11 b e/ou 802.11 g) ou 5&nbsp;GHz (802.11 a). En xeral, a gama da antena varía entre 30 e 300 metros de distancia entre o punto emisor e o receptor, dependendo do tipo de antenas utilizadas e a enerxía emitida. A pesar diso, hai moitos factores que reducen o alcance efectivo, como as interferencias e as condicións físicas da sala ou no caso de exteriores os elementos físicos.

## Seguridade 
Debido ao feito de que a comunicación se establece por medio de ondas electromagnéticas, a posibilidade de ser crackeadas ou de que unha persoa estraña se apodere da rede son bastantes. Os sistemas de seguridade WPA2 que se consideraban bastante fiábeis deixaron de ser seguros. Independentemente da seguridade aplicada sobre a conexión sen fíos, nun punto de acceso público carece de importancia facer unha conexión cifrada. Se un punto de acceso é mediante unha rede sen fíos cifrada e o código para isto é coñecido, a facilidade para descifrar os datos é a mesma.

Nun punto de acceso público hai que aplicar unha configuración peer-to-peer en todos os casos en capa 2 e evitar así o multicast ou transmisión entre os clientes. Non hai necesidade de aplicar o cifrado na conexión sen fíos e debe permitirse o uso de redes privadas virtuais.

## WAP con función de punto de acceso 
Algúns modelos de WAP poden ser usados como "hotspots" e apoiar un nivel de autenticación mediante RADIO e outros servidores de autenticación.

Os últimos modelos usan niveis de cifrado de segunda e terceira xeración, dado que a primeira xeración de cifrado WEP resultou ser moi doada para crakear.

Estes novos niveis de cifrado, tanto WPA como WPA2, son considerados seguros se o contrasinal é suficientemente forte ou se usa un "passphrase" (frase de paso).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Recoñecemento de seguridade a WiFi Lycos*
* *Que é un hotspot, en palabras sinxelas, en zonaWiFi*
* Busca de Hotspots Jiwire.
Constantino III de Escocia

**Constantino, fillo de Cuilén** (en gaélico medieval: *Causantín mac Cuiléin*; en gaélico moderno: *Còiseam mac Chailein*), coñecido na maioría de listas reais como **Constantino III**, nado c. 970 e finado en 997, foi rei de Escocia dende 995 até 997. Era fillo de Cuilén (Cuilén mac Iduilb). Xoán de Fordun chamouno, en latín, **Constantinus Calvus**, 
 que quere dicir **Constantino o Calvo**.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Anderson, Alan Orr, *Early Sources of Scottish History A.D 500&ndash;1286*. 1922 edition, Oliver and Boyd.
* Anderson, Alan Orr, *Early Sources of Scottish History A.D 500&ndash;1286*, volume 1. Reprinted with corrections. Paul Watkins, Stamford, 1990. 
* Cannon, John, *A Dictionary of British History* (2009). Oxford University Press,
A Torre, Buciños, Carballedo

**A Torre** é un lugar da parroquia de Buciños, no concello lugués de Carballedo, na comarca de Chantada. No INE en 2016 non aparece esta entidade de poboación. Si está no Nomenclátor de Galicia.

## Toponimia 
O topónimo deriva do latín , co mesmo significado.

## Alcumes populares en Buciños 
## Notas 
## Lugares e parroquias
### Lugares de Buciños 
### Parroquias de Carballedo
### Outros artigos 
* Lugares de Carballedo
Beatriz de Navarra

Co nome de **Beatriz de Navarra** coñécense dúas infantas de Navarra:
* **Beatriz de Navarra** (1242-1295), filla do rei Teobaldo I e a súa terceira esposa Margarida de Borbón, que casou con Hugo IV de Borgoña, duque de Borgoña, e
* **Beatriz de Évreux**, ou **Beatriz de Navarra** (c. 1392 - 1407), filla do rei Carlos III *o Nobre* e da infanta castelá Lionor de Trastámara, que casou con Xaime II de La Marche, conde de La Marche.
Beatriz de Évreux

[miniatura|250px|Armas da [Casa de Évreux de Navarra.]]
**Beatriz de Évreux**, tamén coñecida como **Beatriz de Navarra**, nada contra 1386, e finada no Palacio Real de Olite o 14 de decembro de 1407, foi unha infanta navarra.

Era filla de Carlos III *o Nobre, rei de Navarra e da infanta castelá Lionor de Trastámara.

## Traxectoria 
### Orixes 
Beatriz era membro da Casa de Évreux. Era a cuarta dos fillos do rei de Navarra, conde de Évreux e duque de Nemours, Carlos III de Navarra, chamado *o Nobre*, e de Lionor Enríquez, ou de Trastámara.

En decembro de 1402, despois da morte en Olite dos seus dous irmáns varóns, Carlos e Lois, falecidos aos cinco anos e antes de cumprir un ano, respectivamente, Beatriz foi declarada oficialmente a terceira na liña de sucesión ao trono de Navarra,

O contrato matrimonial foi asinado o 15 de agosto de 1405,
* **Lionor** (Burlada, 7 de setembro de 1407 - 1464), que foi condesa de La Marche e de Castres, e que foi duquesa consorte de Nemours cando casou con Bernardo VIII de Armañac, conte de Pardiac.
* Isabel (1408 - 1446), monxa en Besançon.
* María (1410 - 1445), monxa en Amiens.

### Morte 
Beatriz faleceu no Palacio Real de Olite, (Navarra), segundo algunhas fontes, en 1410,

## Antepasados de Beatriz de Évreux 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Carlos III de Navarra
* Lionor de Trastámara

### Ligazóns externas 
* Beatrix de Navarre en *Histoire généalogique et chronologique de la maison royale de France''. En BnF Gallica .
Lionor de Trastámara

**Lionor de Trastámara**, tamén coñecida como **Lionor de Trastámara e Borgoña** e como **Lionor de Castela**, nada en 1362 e finada en Pamplona en 1415, foi infanta de Castela e León, e raíña consorte de Navarra desde o 1 de xaneiro de 1387 até a súa morte, o 5 de marzo de 1416.

## Orixes famiiares 
Lionor era filla de do rei Henrique II de Castela e da infanta Xoana Manuel, derradeira filla do escritor e home político, Don Juan Manuel, duque de Peñafiel e da súa terceira muller, Branca de la Cerda, filla de Fernando de la Cerda.

Este Fernando era o segundo fillo de Fernando de la Cerda (fillo do rei de Castela e León, Afonso X de Castela *o Sabio* e Violante de Aragón), e de Branca de Francia (filla do rei de Francia, Lois IX *San Lois*, e de Margarida da Provenza), e de Xoana Núñez de Lara, chamada *la Palomilla*, que era filla de Xoán Núñez de Lara, *o Gordo*, señor de Lara e soberano de Biscaia, e de Teresa Álvarez de Azagra, señora de Albarracín.

Branca de la Cerda era herdeira das posesións da familia Lara agás da señoría de Biscaia.

## Traxectoria 
En 1371, tras o tratado de Alcoutim entre Castela e Portugal, propiciado polo papa Gregorio XI, ademais da paz na segunda guerra fernandina (1372-1373), decidiuse que o rei de Portugal Fernando I, ademais de renunciar ao Reino de Castela, casaría con Lionor. Pero Fernando, que naquel momento estaba namorado de Lionor Telles de Menezes, esposa dun nobre da súa Corte, comezou unha relación con ela, e o proxectado matrimonio con Lionor de Trastámara nunca se celebrou. Fernando, en 1372, tivo éxito na petición da anulación do anterior matrimonio da súa amante, e casou finalmente con ela. O compromiso entre Fernando I de Portugal e Lionor foi anulado no tratado de Tui en 1372. 

En 1373, despois da vitoria de Henrique II na guerra que mantivera contra o Reino de Navarra, que obrigou ao rei Carlos II a romper a alianza militar que tiña con Inglaterra, e conseguiu que non concertara alianzas matrimoniais coa mesma, e que prohibiría o paso por Navarra de calquera inimigo de Castela (vitoria importante porque debilitaba a Inglaterra na guerra dos cen anos), para mitigar as diferenzas con Navarra, Lionor foi comprometida co herdeiro á súa coroa Carlos (o futuro Carlos III), fillo varón primoxénito do rei Carlos II e de Xoana de Valois, filla do rei de Francia, Xoán II e Bona de Luxemburgo. O matrimonio celebrouse en Soria, o 27 de maio de 1375. 
* Margarida (1390 - 1403/25),
* Beatriz (1392-1415), casada con Xaime II, conde de la Marche.
* Isabel (1395 - despois do 31 de agosto de 1435), casada con Xoán IV, conde de Armañac.
* Carlos (Pamplona, 15 de agosto de 1397 - 12 de agosto de 1402), príncipe de Viana.
* Luís (Olite, 1401 - 14 de outubro de 1402), príncipe de Viana.

## Devanceiros de Lionor de Trastámara 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Henrique II de Castela
* Carlos II de Navarra

### Ligazóns externas 
* Lionor de Trastamara na *Auñamendi Eusko Entziklopedia* .  
* Elionor de Castella na *Gran enciclopèdia catalana* .
Kvitøya

**Kvitøxa** (en galego: "Illa Branca") é unha illa deshabitada no arquipélago Svalbard no océano Ártico, cunha superficie de 682&nbsp;km². Atópase na parte máis oriental do Reino de Noruega. A Illa Vitoria e a posesión rusa máis próxima no Ártico, está situada só a 62&nbsp;km ao leste de Kvitøxa.

## Xeografía 
A illa está case completamente cuberta por Kvitøyjøkulen, unha capa de xeo cunha superficie de 705&nbsp;km² cunha clásica cúpula en forma de reloxo de area, que lle deu o seu nome. As poucas áreas de terra libres de xeo teñen uns poucos quilómetros cadrados, moi áridas e rochosas, a máis grande é Andréeneset (véxase máis abaixo) na esquina suroeste da illa. Kvitøxa é parte da Reserva Natural Nordaust-Svalbard.

## Historia 
Kvitøxa descubriuna o holandés Cornelis Giles en 1707, e coñeceuse baixo o nome 'Giles Land' en mapas de diferentes formas, tamaños e posicións ao longo dos séculos. O nome actual foi dado polo baleeiro Johan Kjeldsen de Tromsø en 1876.

A illa foi o lugar de refuxio da expedición ártica en globo  de 1897 organizada por S. A. Andrée. A expedición intentara sobrevoar o Polo Norte nun globo de hidróxeno, pero viuse forzado a baixar sobre a banquisa a 300&nbsp;km ao norte de Kvitøxa o 14 de xullo, menos de tres días despois do seu lanzamento. Chegaron á illa a pé o 6 de outubro e asentáronse na única parte libre de xeo da illa, no que agora se chama Andréeneset, onde pereceron. O destino da expedición durante moitos anos foi un dos grandes misterios do Ártico, ata que os seus restos foron descubertos polo barco Bratvaag en 1930; máis de trinta anos despois, recuperáronse diarios, rexistros de observacións científicas e fotografías (placas negativas de vidro, que estiveran conxeladas e poderían revelarse). Os investigadores modernos sosteñen que os tres membros da expedición morreron dentro das dúas semanas de chegar á illa.

miniatura|esquerda|Memorial Andrée, Strindberg e Frænkel
Un monumento conmemorativo dos tres homes, S. A. Andrée, N. Strindberg e K. Frænkel eríxese na illa. Outro monumento, colocado alí pola "expedición de Estocolmo" en 1997 para conmemorar o centenario do tráxico suceso, foi destruído deliberadamente por Svalbard, debido á súa construción ilegal.

## Etimoloxía 
A ortografía orixinal do nome en 1876 foi *Hvidøen* (dano-noruegués). Foi en 1927 cando se cambiou a *Kvitøxa*. Do mesmo xeito que outros nomes das illas e áreas árticas noruegesaas e antárticas, úsase a forma Nynorsk do noruegés no nome, a forma Bokmål sería **Hvitøyen* ou **Hvitøxa*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*GoNorway - Kvitøya
*Article in Polish by Andrzej M. Kobos with many haunting pictures of the balloon expedition and Kvitøya
Kenneth II de Escocia

**Cináed mac Maíl Coluim** (en gaélico moderno: *Coinneach mac Mhaoil Chaluim* tamén coñecido como **Kenneth II**, e alcumado **An Fionnghalach**, "o Fratricida") foi rei de Escocia (Alba). Era fillo de Malcolm I (Máel Coluim mac Domnaill), sucedeu ó rei Cuilén (Cuilén mac Iduilb) despois da morte deste a mans de Rhydderch ap Dyfnwal en 971.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Anderson, Alan Orr, *Early Sources of Scottish History A.D 500&ndash;1286*, volume 1. Reprinted with corrections. Paul Watkins, Stamford, 1990. 
* Anderson, Alan Orr, *Scottish Annals from English Chroniclers.* D. Nutt, Londres, 1908.
* Anon., *Orkneyinga Saga: The History of the Earls of Orkney*, tr. Hermann Pálsson e Paul Edwards. Penguin, Londres, 1978. 
* Duncan, A.A.M., *The Kingship of the Scots 842–1292: Succession and Independence.* Edinburgh University Press, Edinburgh, 2002. 
* Lynch, Michael (ed.), *The Oxford Companion to Scottish History.* Oxford UP, Oxford, 2002.
Demultiplexor

dereita|miniatura|300x300px|Esquema dun demultiplexor 1 a 2. Pode ser comparado a un conmutador controlado.
En electrónica dixital, un **demultiplexor** é un circuíto combinacional que ten unha entrada de información de datos *d* e *n* entradas de control que serven para seleccionar unha das 2n saídas, pola que ha de saír o dato que presente na entrada. Isto conséguese aplicandolles ás entradas de control a combinación binaria correspondente á saída que se desexa seleccionar. Por exemplo, de querermos que a información que temos na entrada *d*, saia pola saída *S4*, na entrada de control hase de pór, de acordo co peso desta, o valor *100*, que é o 4 en binario.

No campo das telecomunicacións o demultiplexor é un dispositivo que pode recibir a través dun medio de transmisión compartido un sinal complexo multiplexado e separar os distintos sinais integrantes deste encamiñándoos ás saídas correspondentes.

O sinal complexo pode ser tanto analóxico como dixital e estar multiplexado en calquera das distintas formas posíbeis para cada unha deles.
miniatura|350x350px|Diagrama lóxico dun demultiplexor 1 a 4.
O demultiplexor é un circuíto combinacional que aínda que a función básica é a que explicamos, pode utilizarse en moitos casos como decodificador e adopta calquera das funcións que un decodificador realiza.

Unha aplicación moi práctica dos demultiplexores utilizados como decodificadores, de o combinarmos cunha porta NON-E NAND, é a xeración de funcións lóxicas, de modo, que se nos dan a función lóxica F=S3(2,4,5,7), as saídas correspondentes aos uns lóxicos conectaríanse á porta NON-E. Neste caso a entrada de información pódese utilizar como **entrada inhibidora** de a mantermos a cero lóxico, e subíndoa a un, cando queremos inhibir a xeración da función.

Unha das funcións que realiza o decodificador hexadecimal como demultiplexor, é a función de conectar, a senllos contadores, C0 a C15, que reciben os impulsos dunha entrada común a todos. Cada un posúe unha entrada de inhibición que segundo o estado en que se atopa (0,1), permite ou non que se realice a contaxe dos impulsos. Cada entrada de inhibición conéctase a unha saída do demultiplexor.

## Véxase tamén 
* Multiplexor
* Porta lóxica
* Decodificador
Desenvolvemento rural

O **desenvolvemento rural** (ou** política de desenvolvemento rural**) é o conxunto de políticas e accións dos gobernos e tamén de organizacións non gobernamentais dirixidas a promover e consolidar a calidade de vida nas zonas rurais. Inicialmente, o termo referíase principalmente a actividades directamente relacionadas coa produción agrícola, pero, gradualmente, este concepto foi ampliada cunha visión máis territorial, abranguendo actividades que non son agrícolas e o desenvolvemento xeral das áreas que non son urbanas.

As políticas públicas de desenvolvemento rural son realizadas en moitos países con presenza rural, e a diferentes escalas. A escala global, organizacións, tales como a FAO ou o Banco Mundial son responsables do desenvolvemento rural, especialmente en áreas que son pobres e desfavorecidos, con especial énfase no desenvolvemento económico e social das zonas. Tamén os países máis desenvolvidos teñen políticas nas súas respectivas áreas de actividade, e aquí a énfase é máis sobre o desenvolvemento sostible e equilibrio territorial (nos Estados Unidos, Suíza ou o Xapón).miniatura|Sistema de rego en Suecia.|centro
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Transforming the Rural Nonfarm Economy: Opportunities and Threats in the Developing World Edited by Steven Haggblade, Peter B. R. Hazell, and Thomas Reardon (2007), Johns Hopkins University Press
* CNN - For Rural Women, Land Means Hope, The George Foundation
* Research on Agriculture and Rural Development  from the Overseas Development Institute
* European Network for Rural Development
* Roadmap for Rural India
Aeroporto de Nürnberg

O **aeroporto de Nürnberg** (IATA: **NUE**, ICAO: **EDDN**) é o aeroporto internacional da área metropolitana de Nürnberg e o segundo aeroporto máis concorrido de Baviera, despois do de Múnic. No 2018, con 4,5 millóns, foi o ano coa maior cantidade de pasaxeiros nese aeroporto. Foi o noveno aeroporto máis transitado de Alemaña no 2022. Está situado a uns 5&nbsp;km ao norte do centro da cidade e ofrece voos cara a outros destinos do país ademais de a destinos metropolitanos e de lecer europeos, especialmente cara ao Mediterráneo, as Illas Canarias e Exipto.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
O Alto de Bustelo, Carballedo, Carballedo

**O Alto de Bustelo** é un lugar da parroquia de Carballedo, no concello lugués de Carballedo, na comarca de Chantada. No INE en 2016 aparecen Bustelo de Abaixo e Bustelo de Arriba, mais non o Alto de Bustelo. Tampouco aparece no SIXPAC mais si está recollido como entidade no Nomenclátor de Galicia.

## Toponimia 
O topónimo fai referencia a un lugar alto arredor de Bustelo. Este é un diminutivo de  (latín tardío, do celta ): terreo de pastos para o gando (bois).. 
## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Carballedo 
### Parroquias de Carballedo 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Carballedo
Satenta

**Satenta** é unha banda de punk en galego formada no 2015 en Valga, cuxo nome está inspirado na forma en que a xente maior pronuncia certos números, neste caso o 70.

## Historia 
### Inicios 
No 2015, os valgueses Xacobe Barreiro e Andrés Constantino, que se encontraban experimentando cun proxecto de punk chamado Mitose Masculina, os padroneses Adrián Rivas e David Domínguez, e o cesurés Pablo Potel, que formaba parte doutro grupo da zona que acabaría por desfacerse, deciden xuntarse para formar un grupo que deu lugar a Satenta.

Nos primeiros ensaios comezaron a tocar uns temas que tiña Andrés a medio facer, así como a compoñer algún tema novo e a preparar algunha cover. Estes tempos estiveron marcados polas ausencias de Pablo por motivos persoais, as cales fixeron que a evolución do grupo fose lenta. Xa no 2017 e con varios temas propios rematados gravan a demo *Lavado Rápido*, que incluía *O Estrume, Cabrón, Pan con Punk* e *Pantallas.* En setembro dese ano chégalles a oportunidade de tocar no Festivalo de Manselle, compartindo cartel con Secho, Noite Fechada e Nao, no que sería o seu primeiro concerto e dándose a coñecer cos seus propios temas, así como con versións de grupos como Guns N' Roses, The Clash, Blink-182 ou The Offspring.

No 2018, Pablo Potel deixa a banda, xa que, por motivos académicos decide irse a Dinamarca. Isto deixa ao grupo sen voz e cun futuro incerto. O seu sitio ocúpao o valgués, aínda que suízo de nacemento, **Jonatan Losas** "Pascolo", que entra en Satenta como novo vocalista. Con esta formación aséntaste o grupo e ten presenza en varios festivais coma o III Oeste Rock, o II Festiaguiño ou o Mat-Fest.

### *Xa non quedan Señores* 
No 2019 gravan, no estudio Treboada na Coruña, un EP chamado *Xa non quedan Señores*,.

Deste xeito o grupo atópase sen batería, situación que se lle complica aínda máis coa chegada da pandemia da COVID-19.

### Cambios e asentamento da formación 
En marzo do 2020, ao finalizar o confinamento, incorpórase o batería padronés **David González**, sendo a súa estrea en directo no festival Rock in Rian 2021, onde accederon a tocar despois de ser elixidos como gañadores do concurso realizado polo festival, no cal participaron co vídeo do tema *Os de Sempre*.

No 2022 dan un concerto nas Festas da Pascua do concello de Padrón, sendo este o último con David na batería, xa que uns meses despois anuncian a súa decisión de deixar o grupo para continuar con outros proxectos. Como consecuencia, volve Cobi e tras un par de concertos no 2023 anuncian nas redes que están preparando un novo traballo nun estudio.

## Membros 
### Formación actual 
### Antigos membros 
## Discografía 
* *Lavado Rápido* (2017) (Demo)
**Xa non quedan Señores* (2019) (EP)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do grupo 
*II Festiaguiño - La Voz de Galicia
*III Oeste Rock - La Voz de Galicia
Aeroporto de Bergen, Flesland

O **aeroporto de Bergen, Flesland** (IATA: **BGO**, ICAO: **ENBR**) é un aeroporto internacional situado en Flesland, en Bergen, unha cidade e municipio do condado noruegués de Hordaland. Trátase do segundo aeroporto máis concorrido de Noruega, con 6 021 020 pasaxeiros no ano 2015. Flesland está operado por Avinor, unha compañía estatal. Ata 1999 a Estación Aérea de Flesland da Forza Aérea de Noruega atopábase no aeroporto.

Scandinavian Airlines (SAS), Norwegian Air Shuttle e Widerøe son as principais aeroliñas que operan en Bergen. A ruta ao aeroporto de Oslo-Gardermoen está entre as máis concorridas de Europa. Dende o aeroporto as compañías CHC Helikopter Service e Bristow Norway tamén xeran un tráfico significativo cara ás plataformas petrolíferas no mar do Norte.

Orixinalmente Bergen estaba servido por aeródromos para hidroavións en Flatøy, Sandviken e Herdla. O financiamento de Flesland asegurouse en gran medida a través de fondos da OTAN e o aeroporto inaugurouse o 2 de outubro de 1955. Ata os anos 80 Bergen foi o aeroporto noruegués usado por SAS para os seus voos intercontinentais cara Nova York. No ano 1988 e en agosto de 2017 inauguráronse novas terminais nas súas instalacións. O tranvía de Bergen ampliouse cara ao aeroporto, inaugurándose a liña en abril de 2017.

## Aeroliñas e destinos
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto

## Notas
Running Deer (filme)

***Running Deer*** é unha curtametraxe de Toy Gun Films que se estreou en xuño de 2013. Escrita por Jeff Goldberg (*Half Good Killer*), dirixida por Brent Ryan Green e producida por Brent Ryan Green e Jeff Goldberg, que son cofundadores de Toy Gun Films.

## Personaxes 
*Booboo Stewart como Tyler
*Q'orianka Kilcher como Rayen
*Jon Proudstar como Alex Maddox
*Casey Camp-Horinek como Sue
*Happy Frejo como nai de Rayen
*Keith Longhorn como Johnny
*Jamie Loy como Tara 
*Megan Richardson como Nancy
*Philip Paz como policía

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
* 

## Notas
Lothaire Bluteau

**Lothaire Bluteau**, nado en Montreal o 14 de abril de 1957, é un actor canadense. Lothaire Bluteau traballou en teatro, cine e televisión en producións canadenses e internacionais. Abandonou a medicina e chamou a atención no mundo da intepretación polo seu papel en *Les Fous de bassan* de Yves Simoneau. Despois de recibir boas críticas pola versión teatral de *Being at Home with Claude*, gañou o Premio Genie ó mellor actor no filme de Denys Arcand *Jésus de Montréal*. Tamén apareceu en *Black Robe* e  *Le Confessionnal* de Robert Lepage, así como nas producións internacionais *Orlando* (1992), *I Shot Andy Warhol* (1996) e *Regression* (2015).

Tivo un papel recorrente na terceira tempada da serie *24*, na pel de Marcus Alvers. Na cuarta tempada de *The Tudors*, interpretou a Charles de Marillac, embaixador francés na corte de Henrique VIII. En xullo de 2014, anunciouse a súa incorporación á serie *Vikings* intepretando o rei de Francia Carlos III.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*