Olympe de Gouges

**Olympe de Gouges**, pseudónimo de **Marie Gouze**, nada en Montauban (Tarn-et-Garonne) o 7 de maio de 1748 e finada en París o 3 de novembro de 1793, foi unha escritora e abolicionista francesa, coñecida polas súas dúas obras máis famosas: *A escravitude dos negros* (1786) e a *Declaración dos dereitos da muller e da cidadá* (1791). .Foi a segunda muller francesa en ser executada baixo a guillotina, só precedida por María Antonieta. e súa nai lavandeira). Segundo o seu rexistro de bautismo era filla de Pierre Gouze e Anne-Olympe Mouisset. Porén, ela considerabase filla biolóxica do marques de Pompignan, Jean-Jacques Le Franc. 

Casou  moi nova, en 1766, con Louis-Yves Aubry, co que tivo un fillo, Pierre. O seu marido morreu prematuramente cando ela tiña vinte anos. Foi  en 1773, a raíz dunha relación con Jacques Biétrix de Rozières, cando decidiu mudarse co seu fillo a París., pero foi obxecto de moitas críticas e tan só puido chegar a representarse tres veces.
miniatura|Execución de Olympe de Gouges
O 19 de xullo de 1793,tan só unha semana antes do asasinato de Marat en mans de  Charlotte Corday, escribiu de xeito anónimo o texto *As tres urnas ou a saúde da patria por un viaxeiro aéreo* (*Les Trois Urnes ou le salut de la patrie par un voyageur aérien*), onde propuña o retorno a unhas asembleas primarias onde os franceses poidesen escoller entre tres formas de goberno: monarquía constitucional, república ou goberno federal. Este proxecto  opúñase ao modelo centralizado defendido polos xacobinos. , pero tamén en *Olympe de Gouges défenseur officieux de Louis Capet.* O seu nome comeza a ser recuperado polas investigadoras feministas a partir dos setenta. Unha das biografías máis completas viu a luz da man dun dos principais estudosos da súa figura, Olivier Blanc, en 1981. Con motivo do bicentenario da Revolución Francesa en 1989, a figura de Olympe de Gouges volve a estar presente nas publicacións conmemorativas. A partir da década do 2000 e especialmente a partir de 2010, a súa figura é recuperada chegando nalgúns casos a nivéis máis próximos á súa mitificación que á súa realidade como figura histórica do momento.

Algunhas mulleres tíñanlle certa xenreira despois de escribir a *Declaración dos dereitos*, pois dicían que se aproveitara da súa posición social. Despois da súa execución, o seu nome foi tratado con moita dureza, sendo durante moito tempo tachada de prostituta. A súa independencia de espírito, os seus escritos valentes ou a súa xenerosidade e honestidade intelectual, convertérona nunha das máis grandes figuras humanistas de finais do século XVIII.

Levan o seu nome un bo número de orfanatos, casas de caridade, escolas e institutos en Francia. A primeira vez en 1989, co gallo do bicentenario da Revolución Francesa, seguida da campaña promovida pola historiadora Catherine Marand-Fouquet  en 1993. Máis tarde o editor dunha nova biografía de Olympe de Gouges, René Viénet, volveu reclamalo en 2011.  Na campaña electoral de 2007,  a candidata a presidencia, Ségolène Royal,  tamén se fixo eco destas reclamacións.

## Obras principais 
Artigo principal: *Declaración dos dereitos da muller e da cidadá* (1791)

Malia ser principalmente coñecida pola súa *Declaración dos dereitos da muller e da cidadá*, na súa carreira literaria o teatro ocupou un posto moi importante . A autora a miúdo utilizaba as súas obras dramáticas para proclamar e difundir os seus ideais, ben na temática, ben no prefacio.

* *Zamore et Miza* (''L'Esclavage des Noirs) ou l'heureux naufrage* ( teatro, escrita en 1783 e representada en 1788)
* *Le Mariage inattendu de Chérubin* (teatro, 1784)
* *Mémoire de Madame de Valmont* (novela autobiográfica, escrita en 1784 e publicada en 1788)*.*
**L’Homme généreux* (teatro, 1786)
**Molière chez Ninon, ou les Siècle des grands hommes* (teatro, 1788) 
**Reflexións sobre os homes negros* ( *Remarques sur les hommes noirs,* 1778)
**Le prince philosophe* (conto, 1789)
**Les Démocrates et les aristocrates, ou les curieux du champ de Mars* (1790)
**A necesidade do divorcio* (*La Nécessité du divorce*, 1790)
**O convento ou os votos forzosos (Le Couvent, ou les vœux forcés*,  teatro, 1791)
**Mirabeau aux Champs Élysées* (teatro, 1791)
**Declaración dos dereitos da muller e da cidadá* (1791)
**La France sauvée, ou le tyran détrôné* (1792)
**L’Entrée de Dumouriez à Bruxelles, ou les vivandiers* ( teatro, 1793)
## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía
* 
* 

### Outros artigos
* Feminismo
* Sufraxio feminino
* Revolución Francesa
* Reinado do Terror

### Ligazóns externas 
* *Declaración dos dereitos da muller e da cidadá''