open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Antonio Pexegueiro

**Antonio Pexegueiro Riveiro**, máis coñecido como **Vavá**, nado no Porriño o 18 de agosto de 1949, é un exfutbolista ex-adestrador galego, que xogaba de centrocampista. Desenvolveu a maior parte da súa carreira no Pontevedra, co que disputo 205 encontros, anotando 75 goles, sendo o terceiro máximo goleador da súa historia, só por detrás de Charles e Couto. Militou tamén no Compostela e no Celta de Vigo, debutando con este último na Primeira División.

## Traxectoria 
Comezou a xogar ao fútbol na súa vila natal, onde recibiu o alcume de Vavá, en referencia ao futbolista brasileiro Vavá. Xogou no Porriño Industrial e en xuño de 1968 asinou co Atlético Pontevedrés, o filial do Pontevedra CF que militaba na Terceira División.

Despois de dúas tempadas e media no filial, o 6 de xaneiro de 1971 debutou co primeiro equipo da man do adestrador Biosca, nun partido da Copa do Xeneralísimo contra o Ourense no que entrou na segunda parte como substituto de Neme. Catro días despois disputou o seu primeiro partido na Segunda División, contra o Langreo en Pasarón. Entrou tralo descanso, no lugar de Huerta, e cinco minutos despois marcou o primeiro dos dous goles do seu equipo (2-0). Xogou un total de seis partidos co primeiro equipo esa tempada, e na seguinte saíu cedido ao Compostela, da Terceira División. Debutou na máxima categoría na terceira xornada da tempada 1978/79, na vitoria por 1-0 contra a Real Sociedad en Balaídos, e marcou o seu primeiro gol na 13, facendo o terceiro e definitivo gol da vitoria contra o Burgos. O Celta descendeu a Segunda esa tempada, e a Segunda B na seguinte, momento no que Vavá deixou o club.

En 1980 fichou de novo polo Porriño, de Terceira División, no que xogou ata a tempada 1982/83, cando colgou as botas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en BDFutbol .
The Armed

**The Armed** (a miúdo iconizado como **⋈**) é un colectivo estadounidense de hardcore punk formado en Detroit, Míchigan no ano 2009. Nos seus lanzamentos o grupo adoita a incluír músicos invitados, como Chris Pennie (The Dillinger Escape Plan, Coheed and Cambria,), Nick Yacyshyn (Baptists), Ben Koller (Converge), e Urian Hackney (Rough Francis).

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Folión de Entroido

Un **folión**, ou **fulión**, é unha agrupación musical formada, durante o Entroido, polos veciños das comarcas de Viana, Terra de Trives e Valdeorras.  
## Características 
Durante as celebracións do Entroido, os veciños dalgúns lugares das comarcas de Viana, Trives e Valdeorras, organízanse para desfilar polas aldeas da comarca. Estes grupos musicais veciñais, chamados folións, marchan ao ritmo da percusión de enormes tambores de entroido e de diversas ferramentas de traballo: gadañas, fouces, martelos e sachos. Nalgúns lugares, como Vilariño de Conso, empréganse tamén cornos, trompetas e cornetas de metal. Os folións, cada un dos cales ten a súa particular cadencia, van sempre acompañados polos boteiros, as máscaras de entroido propias da zona, encargadas de animar a festa cos seus bailes e carreiras.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entroido Vilariño de Conso - TVG (Alalá nº 103 - 2009)
*Bombos e bombeiros - Pablo Quintana (1986) - Youtube.
Nappily Ever After

***Nappily Ever After*** é un filme estadounidense de 2018 dirixido por Haifa al-Mansur e escrito por Adam Brooks e Cee Marcellus. Baséase na novela homónima de Trisha R. Thomas. Está protagonizado por Sanaa Lathan, Ernie Hudson, Lyriq Bent, Lynn Whitfield, Ricky Whittle e Camille Guaty.

Estreouse o 21 de setembro de 2018 a través de Netflix.

## Personaxes 
* Sanaa Lathan como Violet Jones
* Ernie Hudson como Richard Jones
* Lyriq Bent como Will Wright
* Lynn Whitfield como Paulette Jones
* Ricky Whittle como Clint Conrad
* Camille Guaty como Wendy
* Brittany S. Hall como Natasha
* Daria Johns como Zoe Wright
* Danielle Lyn como Alicia 
* Puff the Dog como Lola

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes {
Oscar Schmidt

**Oscar Daniel Bezerra Schmidt**, alcumado *Mão Santa*, nado o 16 de febreiro de 1958 en Natal, Río Grande do Norte, é un ex xogador profesional internacional de baloncesto brasileiro. Membro do Salón da Fama, xogaba na pocisión de ala cunha altura de 2,05 m. Schmidt está consideradso como o maior anotador da historia do baloncesto con 49&nbsp;973 puntos.

## Traxectoria 
### Clubs 
*  Palmeiras (1974−1978)
*  Sírio (1978−1982)
*  América do Rio (1982)
*  Phonola Caserta (1982−1990)
*  Fernet Branca Pavia (1990−1993)
*  Fórum Valladolid (1993−1995)
*  Corinthians (1995−1997)
*  Banco Bandeirantes (1997−1998)
*  Barueri (1998−1999)
*  Flamengo (1999−2003)

## Palmarés 
### Individual 
* Considerado de forma non oficial o **máximo anotador de todos os tempos**.
** 49&nbsp;973 puntos en total durante 1&nbsp;626 partidos xogador (30,7 puntos por partido):
** 42&nbsp;044 puntos en 1&nbsp;289 partidos de club (32,6 puntos por partido).
** 7&nbsp;693 puntos en 326 partidos coa selección do Brasil (23,6 puntos por partido).
** 236 puntos anotados en 11 All-Star Games de carreira nos que hai datos de puntuación dispoñibles (21,5 puntos por partido). 186 puntos anotados en 7 Liga Italiana All-Star Games, 46 puntos anotados en 3 ULEB All-Star Games disputados e 4 puntos anotados no NBA All-Star Game (como unha celebridade). Schmidt tamén xogou no FIBA All-Star Game en 1991, pero ningún total de puntos individuais anotados está dispoñible para ese xogo.
* **Máximo anotador dos Xogos Olímpicos (3)**: 
** Seul 1988 (42,3 puntos por partido, récord en calquera edición)
** Barcelona 1992 (24,8 puntos por partido)
** Atlanta 1996 (27,4 puntos por partido)
* **Máximo anotador do Mundial de baloncesto (1)**: 1990
* **Máximo anotador da Liga italiana (7)**: 1984, 1985, 1986, 1987, 1989, 1990, 1992
* **Máximo anotador da Segunda división italiana (2)**: 1991, 1993
* **Máximo anotador da Liga española (1)**: 1994
* **Máximo anotador da Liga brasileira (10)**: 1979, 1980, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003
* **Membro do Salón da Fama da FIBA**
* **Membro do Salón da Fama do baloncesto**

### Colectivo 
* **Medalla de Ouro na Copa de Suramérica (3)**: 1977, 1983, 1985
* **Medalla de Bronce na Copa do Mundo (1)**: 1978
* **Campión da Copa Suramericana de Clubs**: 1979
* **Campión da Liga brasileira (3)**: 1977, 1979, 1996
* **Campión da Copa de Italia (1)**: 1988

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB
* Perfil en Basketball Reference
No One Gets Out Alive (filme)

***No One Gets Out Alive*** é un filme británico de 2021 dirixido por Santiago Menghini a partir dun guión de Jon Croker e Fernanda Coppel. Baséase na novela homónima de 2014 escrita por Adam Nevill. Está protagonizado por Cristina Rodlo e Marc Menchaca. Estreouse o 29 de setembro de 2021 a través de Netflix.

## Personaxes 
* Marc Menchaca como Red
* Cristina Rodlo como Ambar
* Victoria Alcock como Mary
* David Figlioli como Becker
* David Barrera como Beto
* Joana Borja como Simona
* Alejandro Akara como Carlos
* Jose Palma como Immigrant Smuggler
* Mitchell Mullen como Rilles
* Vala Noren como Freja
* Jeff Mirza como dono do motel
* Ioana Barbu como camareira
* Moronke Akinola como Kinsi
* Baba Oyejide como policía
* Pepa Duarte como muller inmigrante
* Cheherezade Okotaka Ebale como traballadora

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Dry Cleaning

**Dry Cleaning** é unha banda inglesa de post-punk formada no sur de Londres no ano 2018. O grupo está composto pola vocalista Florence Shaw, o guitarrista Tom Dowse, o baixista Lewis Maynard e o batería Nick Buxton. Dry Cleaning destaca polo seu uso principalmente da voz falada en vez de cantada, ademais de polas súas letras pouco convencionais. O seu estilo musical comparouse ao de bandas como Wire, Magazine e Joy Division.

### Magic of Meghan e álbum de estrea 
A banda publicou o seu sinxelo de estrea, "Magic of Meghan", en 2019. Shaw compuxo a canción tras pasar por unha ruptura e mudarse do apartamento do seu antigo compañeiro o mesmo día que Meghan Markle e o príncipe Henrique anunciaron que estaban comprometidos. Ao sinxelo seguíronlle dous EPs ese mesmo ano: *Sweet Princess* en agosto e *Boundary Road Snacks and Drinks* en outubro. A banda foi incluída na lista dos 100 artistas esenciais do 2020 da revista *NME*, e na lista *Class of 2020* de *DIY*.

A banda fichou por 4AD a finais de 2020 e publicou un novo sinxelo, "Scratchcard Lanyard". No mes de febreiro de 2021 o grupo compartiu detalles do seu álbum de estrea, *New Long Leg*, e tamén editou o sinxelo "Strong Feelings". O álbum, que foi producido por John Parish, publicouse o 2 de abril de 2021.

### *Stumpwork* 
En xuño de 2022 a banda anunciou un novo sinxelo, "Don't Press Me", estreado na BBC Radio 6 Music o 14 dese mes. Ese mesmo día o grupo anunciou o seu segundo álbum, titulado *Stumpwork*, que sería lanzado o 21 de outubro dese ano. Ao igual que coa súa estrea, o álbum foi gravado nos Rockfield Studios en Gales, e producido por John Parish.

O día 1 de marzo de 2023 Dry Cleaning lanzou o EP de cinco temas *Swampy*. Dúas das cancións son remesturas dos temas "Hot Penny Day" e "Gary Ashby" aparecidos no álbum *Stumpwork*.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Nicholas Ostler

**Nicholas Ostler**, nado en Bath o 20 de maio de 1952, é un erudito e autor británico. Ostler estudou en Balliol College, onde se graduou en grego, latín, filosofía e economía. Posteriormente estudou baixo Noam Chomsky no Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts, onde obtivo o seu Ph.D. en lingüística e lingua sánscrita.

É o presidente da Foundation for Endangered Languages, creada no ano 1996, e vive en Hungerford, Inglaterra.

## Obras 
**Empires of the Word: A Language History of the World*. HarperCollins: Londres e Nova York, 2005.
**Ad Infinitum: A Biography of Latin*. HarperCollins no Reino Unido e Walker & Co. nos Estados Unidos: Londres e Nova York, 2007.
**The Last Lingua Franca: English until the Return to Babel*. Penguin no Reino Unido e Bloomsbury/Walker Books nos Estados Unidos. Londres e Nova York, 2010.  ()
**Passwords to Paradise: How Languages Have Re-invented World Religions*. Bloomsbury. Londres e Nova York, 2016.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Author: Nicholas Ostler, Harper Collins. Consultado o 21 de xaneiro de 2007.
* Ostler, Nicholas. *Empires of the Word: A Language History of the World.* New York: Harper Perennial, 2005. 
* Author: Nicholas Ostler, AP Watt (literary agent). Consultado o 26 de xullo de 2010.
Murchisonella saotomensis

***Murchisonella saotomensis*** é unha especie de molusco gasterópodo da subclase dos heterobranquios, infraclase dos alogasterópodos, superfamilia dos murquisoneloideos, e familia dos murquisonélidos, unha das integradas no xénero *Murchisonella*.

## Descrición 
A especie foi descrita en 2013 polos malacólogos españois Anselm Peñas e Emilio Rolán, na páxina 24 do seu traballo "Revision of the genera *Murchisonella* and *Pseudoaclisina* (Gastropoda, Heterobranchia, Murchisonellidae)", publicado en *Vita Malacologica* **11**: 15-64,

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Peñas, A. & Rolán, E. (2013): "Revision of the genera *Murchisonella* and *Pseudoaclisina* (Gastropoda, Heterobranchia, Murchisonellidae)". *Vita Malacologica* **11**: 15-64.
* Warén A. (2013): "Murchisonellidae: who are they, where are they and what are they doing? (Gastropoda, lowermost Heterobranchia). *Vita Malacologica* **11**: 1-14.
### Outros artigos 
* Heterobranquios
* Alogasterópodos 
* Murquisoneloideos
* Murquisonélidos
Wikipedia en xhosa

A **Wikipedia en xhosa** é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua xhosa. A edición en xhosa da Wikipedia foi creada en xuño de 2003. O seu baixo número de artigos levou a propostas de borrado en 2008 e 2013, mais ámbalas dúas foron rexeitadas.

Como a lingua xhosa é mutuamente intelixible coa lingua zulú, xa que ambas son linguas nguni, é posible que os artigos na edición en zulú sexan facilmente traducidos ao xhosa.

Esta versión da enciclopedia contén  artigos e  usuarios, dos cales  son activos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Wikipedia en xhosa 
* Wikipedia en xhosa (móbil)
Virginia Norwood

**Virginia Tower Norwood** nada en Nova York o 8 de xaneiro de 1927 e finada o 26 de marzo de 2023, foi unha física estadounidense coñecida por formar parte da primeira misión do Proxecto Landsat  da NASA que permitiu ao longo dos anos poñer en órbita varios sensores  de teledetección para a observación da superficie terrestre con aplicacións á cartografía, agricultura, xeoloxía, hidroloxía entre outras moitas áreas de interese ambiental.

## Traxectoria 
Era filla dun oficial do exército dos Estados Unidos que a animou a estudar física ou matemáticas desde pequena. Ingresou na universidade en 1944 e licenciouse como física en 1947 no MIT aos 20 anos, nunha época na que moitas das universidades técnicas aínda non recibían mulleres como estudantes e aínda máis escasas eran as oportunidades laborais para as mulleres.

Pouco despois, xunto co seu marido, foron contratados polo corpo de laboratorio de sinais do exército dos Estados Unidos onde traballou en radares meteorolóxicos, deseñando un reflector de radar para globos meteorolóxicos . Durante a súa carreira obtivo tres patentes, a primeira obtida aos 22 anos pola súa invención do reflector radar. ) e só unha década despois incluíronse no Landsat 4 as especificacións orixinais. Ademais destes elementos, Norwood, xunto con Jack Lansing e o *equipo de Hughes* ao que pertencía, estableceron que o mecanismo para transmitir información a Terra sería dixital, o que para a época era unha novidade.

## Notas
Pilar del Castillo

**Pilar del Castillo Vera**, nada en Nador (Marrocos) en 1952, é unha política española. Foi ministra de educación e cultura entre 2000 e 2004 e directora do Centro de Investigacións Sociolóxicas (CIS) entre 1996 e 2000.

## Traxectoria 
Licenciouse en dereito pola Universidade Complutense de Madrid en 1974. En 1980 obtivo unha bolsa do Programa Fulbright para cursar un mestrado en Ciencia Política na Universidade Estatal de Ohio nos Estados Unidos. Doutorouse en dereito pola Universidade Complutense en 1983 e o ano seguinte obtivo o premio do Centro de Investigacións Sociolóxicas pola súa tese de doutoramento "La financiación de partidos políticos en las democracias occidentales".

En 1986 obtivo a praza de profesora titular de dereito constitucional na Universidade Nacional de Educación a Distancia e en 1994 a de catedrática en Ciencias Políticas e da Administración. De 1995 a 1996 dirixiu *Nueva Revista de Política, Cultura y Arte*, editada por Antonio Fontán.

Entre 1996 e 2000 dirixiu o Centro de Investigacións Sociolóxicas e en 2000 foi nomeada Ministra de Educación, Cultura e Deporte. Durante o seu mandato aprobáronse, entre outras, os reais decretos de ensinanzas comúns, a Lei Orgánica de Formación Profesional, a Lei Orgánica de Calidade da Educación a Lei do Cinema, a Lei do Museo do Prado e a Lei Orgánica de Universidades, que provocou as maiores manifestacións estudantís desde a transición, cun número de 100&nbsp;000 estudantes e profesores protestando en todo o estado o 1 de decembro de 2001. As ampliacións do Museo do Prado e do Museo Raíña Sofía desenvolvéronse en boa parte durante a súa xestión, así como o Museo do Traxe.

En xuño de 2004 foi elixida eurodeputada.

## Publicacións 
* *La financiación de partidos y candidatos en las democracias occidentales*, Madrid, Centro de Investigacións Sociolóxicas, 1985.
* *Comportamiento político y electoral* (Eds), Madrid, Centro de Investigacións Sociolóxicas, 1994.
* *Cultura y política* (Ed), Valencia, Tirant lo Blanch, 1997.
* *La Financiación de la Política en Iberoamérica* (Ed), San José de Costa Rica, Instituto Interamericano de Derechos Humanos, Centro de Asesoría y Promoción Electoral, 1998.

## Vida persoal 
Del Castillo é afeccionada á pintura. O cadro como ministra da galería de retratos do Ministerio de Educación e Ciencia é un autorretrato.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Parlamento Europeo
* Páxina oficial de Pilar del Castillo en YouTube
Start-1

**Start-1** é un foguete espacial ruso de catro etapas e propulsado por propelente sólido. É lanzado desde os cosmódromos de Plesetsk e Svobodnii. Os foguetes Start-1 están construídos usando mísiles Topol desmantelados e lánzanse desde lanzadeiras móbiles. Entrou en servizo por primeira vez en 1993.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Cosmódromo de Plesetsk
*Cosmódromo de Svobodnii
Isabel Rebollido

**Isabel Rebollido Vázquez**, nada en Boiro en 1989, é unha  astrofísica galega, que traballou en Baltimore vinculada ao telescopio espacial James Webb. Actualmente investiga na Axencia Espacial Europea.

## Traxectoria 
Isabel Rebollido estudou a carreira de Física na Universidade de Santiago de Compostela, e logo o máster de Astrofísica na Universidade de La Laguna. Posteriormente realizou o doutoramento no grupo de investigación que dirixe Eva Villaver na Universidade Autónoma de Madrid. Durante a súa etapa posdoutoral no Space Telescope Science Institute estudou a formación de estruturas en Beta Pictoris debidas á colisión entre planetesimais no disco de cascallos rodeando a esta estrela.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía na exposición AstrónomAs
Turnstile

**Turnstile** é unha banda estadounidense de hardcore punk procedente de Baltimore, Maryland, e formada no ano 2010. Ata a data o grupo leva publicados cinco EPs e tres álbums de estudio.

## Discografía 
### Álbums 
### EPs 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Heidemarie Stefanyshyn-Piper

**Heidemarie Martha Stefanyshyn-Piper**, nada en Saint Paul, Minnesota, o 7 de febreiro de 1963, é unha astronauta estadounidense retirada que formou parte das misións STS-115 e STS-126.

## Traxectoria 
Stefanyshyn-Piper graduouse en enxeñaría mecánica no Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts en 1984 é máster na mesma materia pola mesma institución en 1985.

Foi seleccionado pola NASA en abril de 1996, participando nas misións STS-115 e STS-126, pasando un total de 27,65 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Mulleres na NASA
*STS-115
*STS-126
STEREO

miniatura|250px|Unha das naves STEREO.
**STEREO**, acrónimo de **Solar Terrestrial Relations Observatory**, é unha misión espacial para o estudo do Sol formada por dous observatorios espaciais lanzados o 26 de outubro de 2005 mediante un foguete Delta 7925 desde Cabo Cañaveral.

## Características
STEREO é a terceira misión do Programa de Sondas Terrestres e Solares da NASA. Consta de dúas naves duns 620 kg cada unha denominadas *STEREO A* e *STEREO B* que están situadas na mesma órbita da Terra pero unha adiantada e a outra atrasada para poder observar o Sol desde dous puntos de vista distintos simultaneamente. As naves teñen un deseño case idéntico por redundancia e foron lanzadas a bordo do mesmo foguete. Levan a bordo os seguintes instrumentos:

*O conxunto de instrumentos SECCHI (*Sun-Earth Connection Coronal and Heliospheric Investigation*), consistente nunha cámara ultravioleta, dous coronógrafos para luz branca e unha cámara heliosférica, para estudar a evolución tridimensional das execcións de masa coroal.
*IMPACT (*In situ Measurements of PArticles and CME Transients*), para a medición dos electróns do vento solar, os campos magnéticos interplanetarios e as partículas solares enerxéticas.
*PLASTIC (*PLAsma and SupraThermal Ion Composition*), para o estudo dos procesos do vento solar coroal e o vento solar heliosférico, a medición de protóns, electróns e partículas alfa e ións pesados.
*STEREO/WAVES: un experimento para a medición de ondas de radio desde o Sol ata a Terra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Delta 7925
Sterkh

**Sterkh** foi unha serie de dous satélites artificiais rusos para axuda e rescate.

## Características
Os satélites Sterkh foron lanzados como substitutos dos satélites Nadezhda para o sistema internacional de rescate COSPAS-SARSAT (*Search and Rescue Satellite-Aided System*). A diferenza dos Nadezhda, os Sterkh non ofrecían servizos de navegación, agora ofrecidos polo sistema GLONASS. Como resultados os satélites podían ser máis pequenos e ser lanzados como carga secundaria a bordo doutros voos comerciais.

Sterkh 1 foi lanzado o 21 de xullo de 2009 a bordo dun foguete Kosmos 3M, pero fallou pouco despois de chegar a órbita ao non poder apuntar seus paneis solares adecuadamente por un problema no sistema de control de voo. Sterkh 2 foi lanzado o 17 de setembro de 2009 cun [Soiuz 2-1b Fregat]] e non conseguiu despregar o seu mastro estabilizador, polo que quedou inutilizado. Outros dúas unidades ían ser lanzadas en 2013 pero foron canceladas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Kosmos 3M
*Soiuz 2-1b Fregat
*Nadezhda
Francisco Javier Mulero Villena

**Francisco Javier Mulero Villena**, nado en Barcelona o  17 de agosto de 1966, é un exfutbolista español que xogaba de defensa central e líbero. Formado na canteira do FC Barcelona, destacou especialmente no Mallorca e no Compostela, disputando todas as tempadas do club santiagués na Primeira División.

## Traxectoria 
Formouse na canteira do FC Barcelona e xogou nos seus dous filiais, en Segunda B e Segunda. A pesar de xogar como defensa central, na súa última tempada no Barcelona B, foi o terceiro máximo goleador do equipo con 11 tantos, só por detrás de Pinilla e Geli.

En 1990 foi cedido ao Real Burgos, da Primeira División. Debutou na máxima categoría na primeira xornada contra o Cádiz, e foi titular no equipo de Novoa toda a tempada, formando parella de centrais con José Luis Ribera. Ao ano seguinte saíu nunha nova cesión, ao Mallorca adestrado por Serra Ferrer, co que descendeu a Segunda na súa primeira campaña. Xogou dúas tempadas máis no equipo balear, disputando un total de 96 partidos.

En 1994 fichou pola SD Compostela de Castro Santos, que acababa de ascender á Primeira División por primeira e única vez na súa historia. Durante os seguintes anos formou na defensa compostelá xunto a futbolistas como Bellido, Nacho, Mauro ou Tocornal, e disputou 154 partidos oficiais en seis anos. Deixou o club no ano 2000, xogando unha última tempada co Nàstic en Segunda B, onde logrou o ascenso a Segunda antes de retirarse en 2001. Trala súa retirada foi secretario técnico do club catalán.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en BDFutbol
Medalla Eckhel

A **Medalla Eckhel** (en alemán: *Eckhel Medaille*), outorgada desde 1958 pola Sociedade Numismática Austríaca (*Österreichische Numismatische Gesellschaft –ÖNG–*), é un dos recoñecementos máis prestixiosos do ámbito numismático en Austria, que premia os servizos destacados á numismática no seu aspecto científico por parte dos seus receptores.

## Creación 
A data oficial de creación desta condecoración é o 13 de xaneiro de 1957, día en que se celebrou o 220 aniversario do nacemento de Joseph Hilarius Eckhel (1737-1798), numismático austríaco que lle dá nome. No entanto, non foi formalmente instituída ata a correspondente resolución tomada na asemblea xeral da ÖNG que tivo lugar o día 26 de marzo de 1958.

## Galardoados 
Esta é a lista dos numismáticos galardioados coa medalla Eckel:
* 1958: Franz Wolny.
* 1959: August Loehr e Karl Pink.
* 1960: Amtsrat Josef Beisser.
* 1962: Günther Freiherr Probszt von Ohstorff.
* 1967: Eduard Holzmair.
* 1970: Fritz Dworschak.
* 1971: Robert Göbl.
* 2001: Franz Leypold.
* 2004: Günther Dembski.
* 2008: Wolfgang Szaivert.
* 2011: Franziska Schmidt-Dick.
* 2012: Heinz Tursky.
* 2013: Bernd Kluge.
* 2017: Michael Alram.
* 2021: Helmut Rizzolli, Bernhard Prokisch e Wolfgang Hahn.
* 2023: Hubert Emmerig.
* 2024: Wolfgang Fischer-Bossert e Haim Gitler.
* 2025: Lutz Ilisch e Heinz Winter.

## Notas
Robert L. Stewart

**Robert Lee Stewart**, nado en Washington, D.C., o 20 de decembro de 1954, é un astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-41-B e STS-51-J.

## Traxectoria
Stewart graduouse en matemáticas pola Universidade de Mississippi do Sur en 1964 e é máster en enxeñaría aeroespacial pola Universidade de Texas en Arlington en 1972. Foi seleccionado como astronauta pola NASA en agosto de 1979, participando nas misións Gemini STS-41-B e STS-51-J e pasando un total de 12,04 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-41-B
*STS-51-J
Susan Kilrain

**Susan Kilrain**, nada en Augusta, Xeorxia, o 24 de outubro de 1961, é unha astronauta estadounidense retirada que formou parte das misións STS-83 e STS-94.

## Traxectoria 
Kilrain graduouse en enxeñaría aeroespacial no Instituto de Tecnoloxía de Xeorxia en 1979. Foi seleccionada pola NASA en marzo de 1995, participando nas misións STS-83 e STS-94, pasando un total de 19,67 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Mulleres na NASA
*STS-83
*STS-94
Nicole Stott

**Nicole Marie Passonno Stott**, nada en Albany, Nova York, o 19 de novembro de 1962, é unha astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-128, STS-129 e STS-133, sendo membro das expedicións 20 e 21 á Estación Espacial Internacional.

## Traxectoria 
Stott graduouse en enxeñaría aeronáutica na Universidade Aeronáutica Embry-Riddle en 1987. Foi seleccionada pola NASA en xuño de 2000, participando nas misións STS-128, STS-129 e STS-133, sendo membro das expedicións 20 e 21 á Estación Espacial Internacional, pasando un total de 103,24 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Mulleres na NASA
*STS-128
*STS-129
*STS-133
*Expedición 20
*Expedición 21
*Estación Espacial Internacional
Gennadi Strekalov

**Gennadi Mikhailovich Strekalov**, nado en Mitishchi (preto de Moscova) o 28 de outubro de 1940 e finado o 25 de decembro de 2004, foi un cosmonauta soviético e ruso que formou parte das misións Soiuz T-3, Soiuz T-8, Soiuz T-11, Soiuz TM-10, Soiuz TM-21, Soiuz T-10, Soiuz T-10-1 e STS-71.

## Traxectoria
Strekalov graduouse enxeñeiro na Escola Técnica Superior N. E. Bauman de Moscova en 1965. Traballou como enxeñeiro en RSC Energia desde a súa graduación. Comezou o seu adestramento como cosmonauta en xaneiro de 1974, participando nas misións Soiuz T-3, Soiuz T-8, Soiuz T-11, Soiuz TM-10, Soiuz TM-21, Soiuz T-10, Soiuz T-10-1 e STS-71 e pasando un total de 268,94 días no espazo. Faleceu o 25 de decembro de 2004.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz T-3
*Soiuz T-8
*Soiuz T-11
*Soiuz TM-10
*Soiuz TM-21
*Soiuz T-10
*Soiuz T-10-1
*STS-71
Alarmona

Unha **alarmona** é unha molécula sinalizadora intracelular que producen as bacterias, os cloroplastos e unha pequena minoría de arqueas cando reaccionan a factores ambientais moi adversos. As alarmonas regulan a expresión xénica a nivel de transcrición. As alarmonas prodúcense en altas concentracións cando as bacterias e plantas están sometidas a factores ambientais adversos, como a falta de aminoácidos, para producir proteínas. O ARNt non cargado funciona como alarmona. Despois, o guanosín-5'-trifosfato (GTP) é convertido en guanosín 5´-difosfato 3´-difosfato (ppGpp), que é a alarmona arquetípica. O ppGpp únese ás subunidades β e β´ da ARN polimerase, cambiando a preferencia de promotor. Isto fará diminuír o nivel de transcrición dos xenes do ARNr e a doutros xenes, pero incrementará a de xenes que interveñen na biosíntese de aminoácidos e no metabolismo implicado na fame.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Alarmone in the Biology Online Dictionary 
*Alarmone, Nature.com Glossary
Manuel López Mosquera (O Pino)

**Manuel López Mosquera**, nado en Arca (O Pino) cara a 1881 e finado en Guadalaxara (México) o 11 de novembro de 1966, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Manuel López Vigo. Foi nomeado secretario do xulgado municipal do Pino en 1908, e renunciou ao cargo en 1910. En 1912 presentou unha denuncia ante o fiscal da Audiencia provincial polo abandono e pésimo estado do xulgado do Pino. Na ditadura de Primo de Rivera foi cabo do Somatén do partido de Arzúa, e foi nomeado recadador de cédulas persoais do partido de Arzúa en outubro de 1926. En marzo de 1930 foi nomeado xuíz municipal do Pino. Na República foi un dos dirixentes do Partido Republicano Radical da provincia da Coruña. Foi nomeado xuíz municipal do Concello de Serantes en setembro de 1931, pasando ao pouco tempo a ser xuíz municipal do Pino. Volveu ser nomeado xuíz municipal do Pino en agosto de 1934, permanecendo no cargo ata 1936.

Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 instalouse en Lugo, onde tivo contacto con Ánxel Fole. Pasou a territorio leal e foi nomeado fiscal e destinado como fiscal interino á Audiencia de Barcelona en setembro de 1938. En 1937 o Xulgado de Santiago de Compostela abriulle expediente de responsabilidades políticas e foi condenado en 1940 a seis anos de inhabilitación. Coa derrota da República pasou a Francia e foi internado no campo de refuxiados Centre d´Hebergement de Montolieu, onde se encontraba en agosto de 1939. Exiliouse en México, instalándose en Durango. Solicitoulle axuda á Junta de Auxilio a los Republicanos Españoles para levar a México a súa filla que quedara en Galicia; a JARE acordou o 5 de febreiro de 1941 xirarlle 75 dólares para sufragar a viaxe.

## Vida persoal 
Casou en Ponteceso con Laura Hermida Sangermán, filla de Juan Hermida Ros e María Sangermán Montero, en 1906. Laura finou ao ano seguinte, e Manuel casou coa súa cuñada María Hermida Sangermán. Foi pai de Laura López Hermida. A súa irmá María López Mosquera foi a nai de Luís Seoane.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha no Repertorio biobibliográfico do exilio galego
Porto Empedocle

**Porto Empedocle** é un concello italiano da costa sur da illa de Sicilia, na provincia de Agrigento.  Ten 15.828 habitantes. Esténdese por unha área de 23 km², tendo unha densidade de poboación de 688 hab./km². 

É coñecido por ser o lugar de orixe do escritor Andrea Camilleri e o seu trasunto literario é **Vigata**, onde teñen lugar as historias literarias do comisario Montalbano.
Elena Ódena

**Helena Ódena**, nada en Donostia en 1930 e finada en Madrid o 10 de novembro de 1985, foi o nome de combate da activista e teórica comunista vasca **Benigna Benita Ganuza Muñoz**. Fundadora e secretaria xeral do Partido Comunista de España (marxista-leninista), foi tamén impulsora e militante da Fronte Revolucionaria Antifascista e Patriota até o seu pasamento. Dedicou a súa vida á loita contra a ditadura franquista e á defensa e propagación do marxismo-leninismo fronte as teses revisionistas.

## Vida e militancia 
Benigna Benita Ganuza Muñoz, de pai vasco e nai palentina, naceu en Donostia nunha familia da burguesía media acomodada, en vésperas da proclamación da Segunda República Española. Con 15 anos, recentemente instaurada a ditadura franquista, marchou estudar a Reino Unido. Dende alí organizou e dirixiu a Mocidade Comunista de España, e ingresou pouco despois no Partido Comunista de España.

### Militancia no Partido Comunista de España (PCE) 
A finais dos anos corenta, xa como membro do Partido Comunista de España, desempeñou postos de responsabilidade no ámbito da emigración e o exilio. Na década do sesenta, o partido pronunciouse en defensa da reconciliación nacional acordado no VI Congreso deste. Ante isto, Elena Ódena, xunto a Raúl Marco e un grupo de camaradas, iniciou a loita no seo do PCE contra o que denominaban *revisionismo carrillista*. Para iso, comezaron a redactar un xornal chamado *La Chispa*, organizado por Ódena, 

## Notas
Mauro García

**Mauro García Juncal**, nado en Moaña o 21 de maio de 1971, é un exfutbolista galego, que xogaba en diferentes posicións na banda dereita.

Destacou principalmente no Pontevedra, no que xogou nove tempadas, e no Compostela, onde militou cinco anos, tres deles na Primeira División. Disputou 470 partidos oficiais entre os dous equipos e xogou tamén co Rayo Vallecano en Primeira e na Copa da UEFA.

## Traxectoria 
Formouse na canteira do Alondras, subindo ao primeiro equipo de Terceira División na tempada 1987/88. Na seguinte campaña foi fichado polo Pontevedra, que militaba na Segunda División B. Xogou seis tempadas na banda dereita do club pontevedrés, principalmente en funcións ofensivas, disputando máis de 200 partidos e marcando 23 goles.

A súa fichaxe en 1995 polo Compostela provocou un enfrontamento entre os presidente dos dous clubs, Ramón Crespo e José María Caneda, polo xeito no que esta se levou a cabo. Debutou co equipo santiagués na primeira xornada da tempada 1995/96 da Primeira División, no derbi contra o Celta de Vigo en Balaídos, onde entrou na segunda parte para substituír a Iñaki Eraña. Na primeira parte da tempada, a pesar de xogar case todos os partidos, fíxoo habitualmente saíndo dende o banco. Isto cambiou a partir de decembro, cando se fixo coa titularidade, colocándoo Fernando Vázquez en labores defensivos, no lateral dereito. Marcou o seu primeiro gol na máxima categoría nunha vitoria por 2-1 contra o Athletic Club en San Lázaro.

Foi unha das pezas máis habituais da defensa compostelanista durante os seguintes anos, xunto a Bellido, Villena e Nacho, e militou no club ata o ano 2000, sumando 190 partidos en cinco tempadas (tres en Primeira e dúas en Segunda). A continuación fichou polo Rayo Vallecano de Juande Ramos, na Primeira División. Militou tres tempadas no club madrileño, co que xogou a Copa da UEFA, perdendo a categoría na última delas.

No ano 2003 regresou ao Pontevedra, adestrado por José Aurelio Gay. Titular indiscutible, na súa primeira tempada contribuíu ao primeiro ascenso do club á Segunda División en case 30 anos. Xogou no club granate ata a súa retirada en 2006, alcanzando os 280 partidos oficiais co club. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en BDFutbol .
Jordi Pardo

**Jordi Pardo Lázaro**, nado o 4 de maio de 1968 en Santa Coloma de Gramenet, Cataluña, é un ex xogador profesional de baloncesto español. Internacional coa selección española en tres ocasións, xogaba na pocisión de escolta cunha altura de 1,94 m.

## Traxectoria 
### Clubs 
*  RAM Joventut (ACB, 1987−1989)
*  Valvi Girona (ACB, 1989−1990)
*  Montigalà Joventut (ACB, 1990−1992)
*  Valvi Girona (ACB, 1992−1995)
*  Baloncesto Salamanca (ACB, 1995−1996)
*  Covirán Granada (ACB, 1996−1997)
*  UD Oliveirense (ACB, 1997−1999)
*  Pinturas Bruguer Badalona (ACB, 1999−2000)

## Palmarés 
### Colectivo 
* **Campión da Liga ACB (2)**: 1991, 1992
* **Máximo anotador nacional da ACB (1)**: 1994

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en acb.com
* Estatísticas en basketball-reference.com
Depósito de combustíbel

[thumb|Depósitos de combustíbel de bombardeiros [North American B-25 Mitchell|B-25.]]
O **depósito de combustíbel** é un contedor seguro para líquidos inflamábeis, que forma parte do sistema do motor, e no cal se almacena o combustíbel, que é  propulsado para que un vehículo avance (mediante a bomba de combustíbel) ou liberado (como gas a presión) nun motor. Os depósitos de combustíbel varían considerabelmente de tamaño e complexidade, dende un diminuto depósito de butano para un chisqueiro ata o depósito externo de combustíbel crioxénico multicámara dun transbordador espacial.

Normalmente un depósito de combustíbel conta coas seguintes características:
* Almacenamento seguro de combustíbel.
* O recheo debe ser sen riscos (ex. faíscas).
* Almacenamento sen perdas por escape ou evaporación.
* Prover dun método para determinar o nivel de combustíbel no depósito en todo momento. Para iso úsase un indicador do nivel de combustíbel.
* Venting (en caso de sobrepresión os vapores de combustíbel deben ser desviados por medio de válvulas).
* Alimentación do motor (por medio dunha bomba).
* Anticipar posíbeis danos e riscos para aumentar o potencial de sobrevivir.

## Subministración de auga 
Os sistemas de subministración de auga poden ser alimentados mediante unha fonte primaria ou secundaria consistente nun xerador de combustíbel diésel alimentado por un pequeno tanque diario e un depósito de combustíbel de moito maior tamaño.

## Seguridade 
Un deseño e construción axeitados do depósito xogan un papel fundamental na seguridade do sistema do que forma parte.

En aplicacións automotrices, un lugar inaxeitado contribuíu a probabilidade de incendio en caso de colisión. En 1990, General Motors foi demandada por máis de cen particulares supostamente debido á decisión de trasladar o depósito e ficar sen a protección da estrutura do vehículo en automóbiles pickup. O modelo Pinto do fabricante Ford tamén estivo inmerso na polémica por poñer o depósito de combustíbel nunha área pouco protexida con risco de lume e explosión en caso de impacto da parte traseira do vehículo. O caso foi a xuízo e custoulle 125 millóns de dólares. En 1993, tras fallar o xuízo en contra de GM (que foi recorrido con éxito máis tarde), a cadea de televisión NBC tamén causou polémica emitindo ensaios a modo de exemplo sobre os riscos existentes. Posteriormente descubriuse que a cadea utilizou material inflamábel para asegurar o lume.

## Notas
Los Pericos

**Los Pericos** é unha banda de reggae e ska arxentina fundada en 1986. Foron nomeados embaixadores do reggae por Xamaica.

## Discografía 
* *El ritual de la banana* (1987)
* *King Kong* (1988)
* *Rab A Dab Stail* (1990)
* *Big Yuyo* (1992)
* *Pampas Reggae* (1994)
* *Yerba Buena* (1996)
* *Mystic Love* (1998)
* *Desde cero* (2002)
* *7* (2005)
* *Pura Vida* (2008)
* *Pericos & Friends* (2011)
* *Soundamerica* (2016)
Froyla Tzalam

**Froyla Tzalam**, nada en San Antonio, Distrito de Toledo, é unha antropóloga e líder comunitaria belizense, da etnia mopán, gobernadora xeral de Belize dende o 27 de maio de 2021.

## Traxectoria 
Naceu en San Antonio, Toledo. Estudou antropoloxía na Universidade Trinity de Texas e realizou un mestrado en desenvolvemento rural na Universidade de Sussex. Foi directora executiva do Sarstoon Temash Institute for Indigenous Management (SATIIM). Tzalam foi preseleccionada para un nomeamento ao Senado de Belize en xaneiro de 2017, pero rexeitou o nomeamento para centrarse no seu traballo no SATIIM.

O 22 de abril de 2021 o primeiro ministro de Belize, Johnny Briceño, nomeouna Gobernadora Xeral de Belize trala retirada de Colville Young. É a terceira gobernadora xeral e a segunda muller designada para o posto, así como a primeira gobernadora xeral indíxena americana da Commonwealth.

## Notas
Liga ACB 1994-95

A **temporada 1994–95 da Liga ACB**, celebrada entre o 11 de setembro de 1994 e o 21 de maio de 1995, foi a duodécima temporada da máxima categoría do baloncesto español desde a creación da Asociación de Clubs de Baloncesto (ACB) para substituír a antiga Primeira División. O campión desta edición foi o FC Barcelona Banca Catalana.

Nesta edición mantívose o número de equipos da edición anterior, 20. Na temporada anterior descenderan o Fórum Valladolid e o Argal Huesca, mais debido á eliminación dunha praza de descenso e á desparición do OAR Ferrol, ambos equipos conservaron a categoría, sendo o único equipo ascendido o debutante Baloncesto Salamanca. O que mudou foi o sistema de competición, xa que os playoffs polo título en lugar de disputalos os 16 primeiros clasificados como en campañas anteriores, disputárono os oito primeiros. Por outra banda, os catro últimos equipos xogaron pola permanencia.

## Equipos 
## Liga regular 
## Playoffs 
### Playoff polo título 
Fonte: Linguasport

### Playoff pola permanencia 

Pamesa Valencia e Breogán descenden á Liga EBA.

## Clasificación final 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Liga ACB
* Asociación de Clubs de Baloncesto
Eduard Holzmair

**Eduard Holzmair**, nado en Viena o 4 de outubro de 1902 e finado na mesma cidade o 23 de decembro de 1971, foi un numismático e historiador económico austríaco, director do Gabinete Numismático de Viena.

## Traxectoria 
Eduard Holzmair naceu en Viena o 4 de outubro de 1902 e alí cursou a súa educación primaria e secundaria.

Logo dun breve período traballando no Banco Anglo-Austríaco (*Anglo-Österreichischer Bank*), Holzmair iniciou en 1926 os seus estudos superiores de Lingua e Literatura Alemás, Historia, Ciencias Históricas Auxiliares e Arte na Universidade de Viena. Entre 1929 e 1931 ingresou no Instituto de Investigación Histórica de Austria, da mesma universidade, e durante ese curso preparou a súa tese titulada *Eckehart und Tauler. Ein Vergleich* ("Eckehart e Tauler. Unha comparación", coa que acadou o doutoramento en 1931. Ese último ano asumiu tamén, efemeramente, o cargo de director do Museo de Historia da Arte de Viena (*Kunsthistorisches Museum*), que alberga o gabinete numismático.

Paralelamente á súa actividade no Gabinete Numismático de Viena, Holzmair foi desde 1949 profesor a título particular e a partir de 1959 profesor asociado de Numismática e Historia do Diñeiro na Universidade de Viena.

## Publicacións 
Esta é unha escolma dos traballos monográficos máis representativos dos publicados por Eduard Holzmair ao longo da súa carreira:

* (1937). *Medicina in nummis: Sammlung Dr. Josef Brettauer* (con J. Brettauer). Autoedición, Viena.
* (1946). *Münzgeschichte der österreichischen Neufürsten*. Österreichische Numismatische Gesellschaft, Viena.
* (1948). *Münzkunst in Österreich*. Wolfrum, Viena.
* (1948). *Österreichische Münzprägungen, 1519-1938* (con A. Loehr e V. von Miller). 2 volumes. Verein der Museumsfreunde, Viena.
* (1958). *Bundessammlung von Medaillen: Münzen und Geldzeichen*. Kunsthistorisches Museum, Viena.
* (1959). *Münzfunde 1946-1950 und 1951-1955*. F. Berger, Viena.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Hävernik, W. (1971). "Eduard Holzmair". En *Compte rendu,* 18. International Numismatic Commission. Páxina 20.
* Koch, B. (1972). "Univ.-Prof. Hofrat Dr. Eduard Holzmair"*.* En *Numismatische Zeitschrift.* Volumes 87/88. Páxinas 3-7.
* Koch, B. (1972). "Eduard Holzmair". En *Mitteilungen des Instituts für Österreichische Geschichtsforschung*. Vol. 80. Páxinas 3-4.
* Löscher, M. (2020). "Eduard Holzmair". En *Lexikon der Östterrichischen Provenienz Forschung*.
Diiriye Guure

**Diiriye Guure**, nado o 1860 e finado o 11 de decembro de 1918, foi rei de Darawiish a partir da coroación en 1895, até a súa morte. Foille concedido o título de rei de Dhulbahante polo Parlamento Haroun en 1896, tendo obtido anteriormente o título de garad (Lord) de Nugaal.

## Notas
Strela

miniatura|250px|Un Strela-2M.
**Strela** é unha serie de constelacións de satélites de comunicacións militares na modalidade de almacenamento-retransmisión pertencente á Unión Soviética en primeiro lugar e a Rusia logo.

## Características
As constelacións Strela usaban a modalidade de almacenamento-retransmisión, na que os satélites almacenan datos a bordo sobre unha estación de transmisión para logo retransmitilos a outra noutro punto do globo. A versión comercial de Strela denomínase Gonets. Os primeiros satélites Strela foron lanzados en 1964.

## Strela-1M
Os Strela-1M foron os sucesores de Strela-1. Eran postos en órbitas de 1500 km de altura en grupos de oito por cada lanzamento. Tiñan unha masa de 70 kg e períodos de vida estimados de 6 meses, polo que debían ser reemprezados con frecuencia. Lanzáronse 368 entre 1970 e 1992, todos mediante foguetes Kosmos-3M, e foron substituídos polos Strela-3. Os Strela-1M eran complementados cos Strela-2M en órbitas máis baixas para comunicacións secretas.

## Strela-2
Os Strela-2 foron prototipos para a segunda xeración de satélites Strela. Eran satélites máis grandes, de 764 kg. Lanzáronse cinco, aínda que dous non chegaron a órbita, mediante foguetes Kosmos-1 e Kosmos-3.

## Strela-2M
Os Strela-2M foron os satélites de produción da segunda constelación Strela. Tiñan unha masa de cerca de 800 kg, alimentábanse mediante células solares e foron postos en órbitas de 800 km de altura. Lanzáronse 52 entre 1982 e 1994, todos mediante foguetes Kosmos-3M, con tres fallos. Foron substituídos polos Strela-3. O Strela-2M número 51 colisiouno o 11 de febreiro de 2009 cun satélite Iridium, resultando ambos destruídos.

## Strela-3
Os Strela-3 foron os satélites de segunda xeración das constelacións Strela. Tiñan unha masa de 225 kg, alimentábanse mediante células solares e foron postos en órbitas de 1400 km de altura. Lanzáronse 143 entre 1985 e 2012, con quince fallos, usando lanzadores Tsiklon-3, Kosmos-3M e Rokot KM. Tiñan forma cilíndrica cunha altura de 1,5 m e un diámetro de 1,0 m. Usaban un mastro despregable para estabilizarse mediante gradente gravitatorio e podían almacer 12 Mb de datos a bordo, sendo capaces de transmitir a velocidades de 2,4 kbit/s. Foron sucedidos polos Strela-3M.

## Strela-3M
Os Strela-3M, tamén coñecidos como **Rodnik-S**, son unha mellora dos Strela-3, coa mesma masa pero maior capacidade. Lanzáronse 18 entre 2005 e 2018, con tres fallos, usando lanzadores Kosmos-3M e Rokot KM.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Gonets
*Kosmos 1 (foguete)
*Kosmos 63S1
*Kosmos-3
*Kosmos-3M
*Tsiklon-3
*Rokot KM
Estrelas da Avenida

O **Centro Recreativo Estrelas da Avenida** é un equipo profesional de baloncesto da cidade de Lisboa, Portugal. Fundado en 1974, actualmente non compite en ningunha categoría profesional

## Palmarés
**Liga de Portugal**
* **Campión (1)**: 1998
**Taça de Portugal**
* **Campión (1)**: 1998
* *Subcampión (1)*: 1986
**Supertaça de Portugal**
* *Subcampión (1)*: 1998

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil oficial do club en Facebook
Ironi Nahariya

O **Ironi Nahariya** (en hebreo: עירוני נהריה‎‎‎) é un equipo profesional de baloncesto con sede na cidade de Nahariya, ao norte de Israel. O club xoga na Liga Leumit, segunda categoría do baloncesto israelí. O equipo xoga os seus partidos como local no pavillón Ein Sara Sport Hall, recinto con capacidade para 2&nbsp;500 espectadores.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Francisco Otero Besteiro

[miniatura|Monumento a [Luís Pimentel en Lugo]]
**Francisco Otero Besteiro**, nado no Corgo o 3 de marzo de 1933 e finado en Madrid o 21 de maio de 1994, foi un escultor, debuxante e deseñador galego.

## Traxectoria 
Realizou estudos de arte en Galicia e máis tarde trasladouse a Madrid, onde ingresou en 1947 na Escola Superior de Belas Artes de San Fernando. Celebrou a súa primeira exposición no Museo de Arte Moderna de Madrid.

En 1960, obtivo unha bolsa da Fundación Juan March para estudar en Roma. Posteriormente afianzou os seus coñecementos na École des Beaux-Arts para volver a Madrid, onde fixou a súa residencia. A mediados da década de 1980 dedicouse a crear unha colección de xoias-escultura que se expuxo en 1989 no mercado Puerta de Toledo de Madrid e que supuxo a súa derradeira exposición.

Faleceu aos 61 anos de idade por mor dunha doenza cardíaca. Os seus restos foron trasladados ao Corgo para seren enterrados nunha tumba-mosca que construíra en 1976.

## Obra 
Foi unha personaxe peculiar apaixonada da filosofía e grande admirador das persoas dedicadas á investigación científica e en especial á medicina. Home de gran sensibilidade artística, procurando sempre novas formas de expresión, conseguiu reunir unha obra persoal, diversa e sorprendente, mesmo realizando inventos para solucións cotiás.

Realizou esculturas monumentais de animais feitas principalmente en bronce, granito e mármore, cerámicas, xoias en ouro e prata, acuarelas e debuxos.

A súa obra está presente no Museo de Arte Moderna de Madrid e no Museo Carlos Maside e foi recoñecido por grandes escritores e críticos da época, como Francisco Umbral e Camilo José Cela, que opinaba que "as formas de Otero Besteiro están por riba da anécdota e da representación, e a un lado da materia e das tendencias". Foi distinguido coa medalla da Bienal de Alexandría.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* Rodríguez, María José. "Otero Besteiro. El inagotable reto de la creación". *Correo del arte: revista mensual de las artes plásticas*. , n.º 81 (xullo-setembro, 1991). p. 32-33
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* "Otero Besteiro, Francisco" Afundación. Obra social Abanca.
* Recompilación de bibliografía relativa a Francisco Otero Besteiro