open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Wisigarda

**Wisigarda** (en francés *Wisigarde*, *Wisigardis* ou *Wisigardeis*), nada en 510 e finada en 541, foi unha raíña consorte dos francos, tras o seu casamento co rei de Austrasia Teodeberto I.  

## Traxectoria 
Filla de Wacho, rei dos longobardos, e da súa esposa Austricusa, segundo Gregorio de Tours estaba comprometida contra o ano 533 co rei de Austrasia Teodeberto I, que porén casou con Deuteria. Despois de repudiala, Teodeberto casou, ao redor de 540 con Wisigarda.

A súa irmá Vuldetrada casou co rei Teobaldo, fillo de Teodeberto I e Deuteria.

### Sepultura na catedral de Colonia 
Unha capela especialmente erixida no atrio da catedral de Colonia alberga un mausoleo descuberto en 1959. Este contén a tumba dun neno con casco e armadura e a dunha muller moza. Os dous falecidos, aparentemente pagáns, están acompañados dun rico mobiliario funerario, e a muller levaba valiosas alfaias e ía vestida cun traxe tradicional que a identificaba como unha princesa longobarda. Baseándose na datación e na decoración da tumba, foi identificada como Wisigarda. Porén, a interpretación non está probada por unha inscrición ou outras fontes. Por outra parte, estudos de ADN demostraron que o neno non é seu fillo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Merovinxios
* Deuteria

### Ligazóns externas 
* Die Fränkische Königsfamilie vom Kölner Dom  (A familia real de Franconia na catedral de Colonia), .
* Wisigarda de Lombardía Pequena biografía en *wikitree.com,* .
Filmes propostos ó mellor filme internacional na 72ª edición dos Óscar

[dereita|miniatura|255x255px|O director español [Pedro Almodóvar gañou o Premio de Academia polo seu filme *Todo sobre mi madre.*]]
Os **seguintes 47 filmes**, todos eles de países diferentes, foron propostos na 72ª edición dos Óscar para o premio de mellor filme en lingua non inglesa. Os títulos salientados en azul e verde son os cinco filmes nomeados, en representación de Francia, España, o Nepal, Suecia e o Reino Unido. O galardón recaeu sobre España, co filme *Todo sobre mi madre*.

Bután, o Nepal e Taxiquistán presentaron filmes por primeira vez.

## Propostas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
LU-102

A **LU-102** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Viveiro e Celeiro; ambas no concello de Viveiro. Ten unha lonxitude de 1,87 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa LU-862 en Viveiro e finaliza nun cruzamento coa LU-862 en Celeiro (Viveiro).

## Notas
LU-530

A **LU-530** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Primaria Básica da Xunta de Galicia que une as localidades de Lugo e A Fonsagrada; atravesa os concellos de Lugo, Castroverde, Baleira e A Fonsagrada. Ten unha lonxitude de 57,055 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa LU-P-2925 no leste de Lugo e finaliza nun cruzamento coa LU-701 na Fonsagrada.

## Percorrido 
Esta estrada é un medio de comunicación fundamental entre as comarcas da parte oriental da provincia de Lugo, así como os núcleos desta zona co oeste de Asturias. Atravesa núcleos como Castroverde, O Cádavo ou A Fonsagrada. A zona urbana do Cádavo está atravesada pola **LU-530** por unha lonxitude de 0,5 quilómetros cunha senda curva onde se cruza coa LU-750 e a LU-710 a diferentes niveis que conectan a vila cos núcleos rurais da zona.

## Notas
Deuteria

**Deuteria**, en francés *Deoteria* ou *Deuterie*, foi unha raíña consorte dos francos ca. 533 a 536, polo seu segundo matrimonio con Teodeberto I, rei merovinxio de Austrasia. Como tal, sucedeu a Radegunda, esposa de Clotario I, e precedeu a Wisigarda, segunda esposa de Teodeberto I.

## Traxectoria 
Deuteria pertencía a unha aristocrática familia galo-romana de Auvernia, que mantiña unha estreita relación (e probabelmente parentesco) con Sidonio Apolinar, con Avito (que despois de morto foi Santo Avito) e co que despois foi o emperador Avito. 

Vivía (antes de 533) en Septimania, daquela posesión do reino dos visigodos de Toledo. Estaba casada e tiña unha filla chamada Adia.  

### Raíña dos francos 
[200px|miniatura|A [Visigodos|Hispania visigótica, no s. VII.Ao nordeste, vese a Septimania.]]
Co fin de conquistar a rexión da Septimania, Teodeberto I dirixiu unha campaña militar alí en 533. Primeiro tomou as cidades de Die, Lodève, e logo Béziers, antes de enviar a un lugartenente a Cabrières para exixir a capitulación da poboación local.

Teodeberto, porén, tivo que saír apresuradamente de Septimania para regresar a Austrasia para presenciar a morte de seu pai moribundo, Teodorico I (534), e poder asegurar o título de sucesor, é dicir, de rei de Austrasia, xa que estaba enfrontando aos seus rivais, os seus tíos Clotario I e Childeberto I.

### Infanticidio 
Contra 536, pensando que a súa filla Adia, que entón era unha adolescente, podía ser unha rival e temendo que Teodebaldo a tomara como a súa favorita, Deuteria matou a súa filla máis vella. O asasinato tivo lugar nas proximidades de Verdún. Deuteria meteu á súa filla nun carro tirado por bois salvaxes que ela excitou cando o carro cruzaba unha ponte sobre o río Mosa, o que fixo que o carro caera da ponte e Adia se afogara no río.

### Repudio 
Despois deste asasinato, o status de Deuteria como raíña dos francos e favorita do rei Teodebaldo I diminuíu. A aristocracia austrasiana esperara durante moito tempo a celebración, segundo as tradicións, da unión que se acordara sete anos antes entre Teodebaldo e a princesa longobarda Wisigarda, a súa prometida oficial. Baixo presión, Teodebaldo I repudiou a Deuteria, que foi expulsada da corte real, deixando ao seu fillo Teodebaldo (o futuro rei Teodebaldo I) co seu pai, que permaneceu con el como herdeiro. Teodebaldo casou con Wisigarda, que morreu uns anos despois, pero o rei non se atreveu a chamar a Deuteria á corte e tomou unha terceira esposa (descoñecida).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ewig, Eugen & Nonn, Ulrich (2006): *Die Merowinger und das Frankenreich*. Stuttgart: Kohlhammer. ISBN 978-3-1701-9473-1.

### Outros artigos 
* Merovinxios
* Teodeberto I
Buscando a Casal

***Buscando a Casal*** é un filme cubano de 2019 dirixido por Jorge Luis Sánchez. Foi escollido como candidato de Cuba para o Óscar ó mellor filme internacional na 93ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Yasmani Guerrero como Julián del Casal
* Yadier Fernández
* Blanca Rosa Blanco
* Armando Miguel Gómez
* Marlon López

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Cuba propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 93ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Forma binaria

miniatura|400px|Forma binaria en claves maiores e menores. Cada sección debe ter polo tres frases.
A **forma binaria** é unha maneira de estruturar unha peza musical en dúas seccións relacionadas entre si que normalmente se repiten.

A forma binaria era moi popular durante o Barroco e frecuentemente utilizábase para dar forma a movementos de sonatas para instrumentos de teclado. Tamén se utilizaba para obras moi curtas e dun só movemento.

Cara á metade do século XVIII foi deixando de utilizarse e foi sendo substituída pola forma sonata que potenciaba o desenvolvemento do material musical. Onde aínda se mantén o seu uso é como un tema a partir do que desenvolver variacións. Tamén queda incorporada a grandes obras e en formas máis elaboradas, como a forma sonata, nas que se manteñen certas estruturas propias da forma binaria.

## Estrutura 
Unha peza en forma binaria caracterízase por ter dúas seccións (A e B) complementarias, cunha duración aproximadamente igual. A primeira sección (A) empezará nunha determinada tonalidade e modula normalmente a unha tonalidade próxima. As composicións en:

* tonalidades maiores modulan tipicamente á tonalidade da dominante (maior).
* tonalidades menores modulan á tonalidade da dominante (maior ou menor) ou do relativo principal.

A segunda sección (B) empeza na tonalidade novamente establecida, onde permanece durante un período indefinido de tempo. Porén, aínda que a efectos prácticos a consideremos unha "nova tonalidade", moitas veces non se trata realmente de tal (sobre todo no modo menor), porque non adoitan aparecer todas as alteracións necesarias. Despois dunha certa actividade harmónica, antes de terminar, a peza modula outra vez cara á tonalidade orixinal. Nas composicións do século XVIII, era habitual que as dúas seccións A e B estivesen separadas por dobre barra final con sinais de repetición, que indicaba que tiñan que ser repetidas. De modo que pode esquematizarse a forma coas letras AABB.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Forma ternaria
* Forma sonata
* Bar (forma musical)

### Ligazóns externas 
* *Formas binarias y ternarias (I)*:20x20px emisión do 2 de febreiro de 2020 de *El rincón de la teoría*, programa de Radio Clásica. 
* *Formas binarias y ternarias (II)*:20x20px emisión do 9 de febreiro de 2020 de *El rincón de la teoría*. 
* *La forma binaria en la suite*:20x20px emisión do 26 de abril de 2020 de *El rincón de la teoría*.
Desmodus rotundus

O ***Desmodus rotundus*** é unha especie de pequeno morcego orixinario de América Latina. É unha das tres especies existentes de morcego vampiro, sendo as outras dúas *Diphylla ecaudata* e *Diaemus youngi*. Esta especie practica a hematofaxia, alimentándose principalmente de sangue do gando. O morcego achégase á súa presa pola noite mentres dorme. Despois usa os seus afiados dentes para cortar a pel dos seus hóspedes e lamber o seu sangue coa súa longa lingua.

A especie é polixínica, cun macho dominante defendendo grupos de femias. É unha das especies de morcegos máis sociais debido ó seu alto número de comportamentos cooperativos, como o aseo social ou distribución de alimentos. Debido a que se alimenta do gando e a que é portador da rabia, este morcego considérase unha praga. O seu status de conservación está clasificado como pouco preocupante pola Unión Internacional para a Conservación da Natureza (IUCN) debido á "súa ampla distribución, a unha gran tolerancia da poboación a certo grao de modificación do hábitat, e porque é pouco probable que estea disminuíndo á velocidade requirida para cualificar para a inclusión nunha categoría ameazada".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* ARKive – images and movies of the Common Vampire Bat *(Desmodus rotundus)*
Circunferencia goniométrica

miniatura|240x240px|A circunferencia goniométrica e o triángulo rectángulo asociado.
A **circunferencia goniométrica**, **trigonométrica**, **unitaria**, é unha circunferencia de raio 1, normalmente co seu centro na orixe (0, 0) dun sistema de coordenadas, dun plano euclidiano ou complexo. Devandita circunferencia utilízase co fin de poder estudar facilmente as razóns trigonométricas e funcións trigonométricas, mediante a representación de triángulos rectángulos auxiliares.  

Se (x, y) é un punto da circunferencia unidade do primeiro cuadrante, entón x e y son as lonxitudes dos catetos dun triángulo rectángulo cuxa hipotenusa ten lonxitude 1. Aplicando o Teorema de Pitágoras, a e b satisfán a seguinte ecuación: x^2 + y^2 = 1 = raio = hipotenusa.

## Funcións trigonométricas na circunferencia unitaria 
dereita|240x240px
dereita|240x240px
Se (x, y) é un punto da circunferencia unidade, e o raio que ten a orixe en (0, 0) forma un ángulo ** \alpha \, **  co eixo X, as principais funcións trigonométricas pódense representar como razón de segmentos asociados a triángulos rectángulos auxiliares, da seguinte maneira:

O seno é a razón entre o cateto oposto (a) e a hipotenusa (c)

:  \sin(\alpha)= \frac{a}{c} 

e dado que a hipotenusa é igual ao raio, que ten valor 1, dedúcese:

:  \sin(\alpha)= a \, 

O coseno é a razón entre o cateto adxacente (b) e a hipotenusa (c)

:  \cos(\alpha)= \frac{b}{c} 

e como a hipotenusa ten valor 1, dedúcese:

:  \cos(\alpha)= b \, 

A tanxente é a razón entre o cateto oposto e o adxacente

:  \tan(\alpha)= \frac{a}{b} 

[miniatura|300px|Principais valores das [Trigonometría|razóns trigonométricas representados como segmentos respecto da circunferencia goniométrica.]]
[miniatura|250px|Valores dos [ángulos máis comúns e as coordenadas correspondentes sobre a circunferencia goniométrica.]]
Por semellanza de triángulos:\frac{AE}{AC} = \frac{OA}{OC}  e como OA = 1, dedúcese que AE = \frac{AC}{OC} e, por tanto,  \tan(\alpha)= \overline{AE} \,.
### Funcións trigonométricas recíprocas 
A cosecante, a secante e a cotanxente, son as razóns trigonométricas recíprocas do seno, coseno e tanxente:

: 
   \csc (\alpha) =
   \frac{1}{\sin (\alpha)} =
   \overline{OF}

: 
   \sec (\alpha) =
   \frac{1}{\cos (\alpha)} =
   \overline{OE}

: 
   \cot (\alpha) =
   \frac{1}{\tan (\alpha)} =
   \overline{AF}

Os valores da cotanxente, a secante e a cosecante obtéñense, analogamente, mediante semellanza de triángulos.

## Topoloxía 
En topoloxía, a circunferencia unitaria (tamén denominada disco unidade) clasifícase como S^1; a xeneralización para unha dimensión máis é a esfera unidade S^2.

## Grupo circular 
Os números complexos pódense identificar con puntos do plano euclidiano, é dicir, o número a + bi identifícase co punto (a,  b). Baixo esta identificación, a circunferencia goniométrica trátase dun grupo coa operación de multiplicación, denominado *grupo circular* e usualmente denotado como 𝕋. Este grupo ten aplicacións moi importantes nas matemáticas e na ciencia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Medida de ángulos
* Razóns trigonométricas
Sitapha Savané

**Sitapha Alfred Savané Sagna**, nado en Dakar o 20 de agosto de 1978, é un ex xogador de baloncesto senegalés e español. Foi membro da selección de baloncesto do Senegal. A súa carreira profesional desenvolveuse en España, a maioría dela na Liga ACB.

## Traxectoria 
Savané formouse na Academia Naval da NCAA norteamericana, onde permaneceu tres tempadas. Ó rematar a súa etapa universitaria deu o salto ó baloncesto español, fichando polo Menorca Bàsquet na liga LEB, dende onde pasou ó Tenerife durante tres tempadas, as dúas primeiras na liga LEB e a última en ACB co Unelco Tenerife.

Na tempada 2004-05 ficha polo CB Gran Canaria, club no que fica oito anos seguidos, alcanzando a capitanía do club e varios récords do equipo. Na tempada 2011-12 deslígase do CB Gran Canaria. Unhas semanas máis tarde incorpórase ó Club Joventut de Badalona, tamén na Liga ACB. Pasa tres tempadas no Joventut de Badalona, salientando a campaña 2014-15, onde finalizou en segundo lugar na clasificación de máximo taponador (1,58), ademais ter unha media de nove puntos e tres rebotes por encontro. Ó rematar devandita tempada, non renova o seu contrato e volve ó CB Gran Canaria para a tempada 2015-16. Logo dun ano en Gran Canaria ficha polo Movistar Estudiantes.

Ao remate da tempada 2017-18 anunciou a súa retirada, sendo nese intre o xogador non nado en España que máis partidos xogou na liga ACB. No momento da súa retirada capturou 2015 rebotes na ACB, cun termo medio de 4,13 rexeitamentos por partido, encontrándose entre os 50 xogadores máis reboteadores da Liga. Con 499 tapóns, converteuse no quinto taponador histórico da Liga.

## Notas
The Dig (filme de 2021)

***The Dig*** é un filme británico-estadounidense de 2021 dirixido por Simon Stone. Baséase na novela homónima de John Preston, na cal reimaxina os eventos da escavación de Sutton Hoo en 1939. Está protagonizado por Carey Mulligan, Ralph Fiennes, Lily James, Johnny Flynn, Ben Chaplin, Ken Stott, Archie Barnes e Monica Dolan.

Tivo unha estrea nos cinemas o 15 de xaneiro de 2021, seguido por unha distribución en liña a través de Netflix o 29 de xaneiro de 2021.

## Personaxes 
* Carey Mulligan como Edith Pretty
* Ralph Fiennes como Basil Brown
* Lily James como Peggy Piggott
* Johnny Flynn como Rory Lomax
* Ben Chaplin como Stuart Piggott
* Ken Stott como Charles Phillips 
* Archie Barnes como Robert Pretty
* Monica Dolan como May Brown

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Pieces of a Woman

***Pieces of a Woman*** é un filme canadense-estadounidense de 2020 dirixido por Kornél Mundruczó a partir dun guión de Kata Wéber. Está protagonizado por Vanessa Kirby, Shia LaBeouf, Molly Parker, Sarah Snook, Iliza Shlesinger, Benny Safdie, Jimmie Fails e Ellen Burstyn. Martin Scorsese foi un dos seus produtores executivos.

Estreouse o 4 de setembro de 2010 no Festival Internacional de Cinema de Venecia, onde Kirby gañou a Copa Volpi á mellor actriz. Foi proxectado en cinemas escollidos o 30 de decembro de 2020 antes de lanzarse en liña a través de Netflix o 7 de xaneiro de 2021. Recibiu valoracións positivas por parte da crítica, que eloxiou especialmente as interpretacións de Kirby, LaBeouf e Burstyn.

## Personaxes 
* Vanessa Kirby como Martha Weiss
* Shia LaBeouf como Sean Carson
* Ellen Burstyn como Elizabeth Weiss
* Molly Parker como Eva Woodward
* Sarah Snook como Suzanne
* Iliza Shlesinger como Anita Weiss
* Benny Safdie como Chris
* Jimmie Fails como Max
* Domenic Di Rosa como médico

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Praza Central de Tampere

A **Praza Central** (en finés ***Keskustori*** ) é unha praza situada no centro da cidade de Tampere, Finlandia. A praza é atravesada por Hämeenkatu e está bordeada polas rúas Aleksis Kiven katu e Satakunnankatu e no seu extremo oriental polo Tammerkoski. Nela encóntranse algúns dos edificios máis emblemáticos da cidade, como a Raatihuone, a Igrexa Vella, a Antiga Biblioteca, a antiga fábrica de papel Frenckell, o Teatro de Tampere, ou as casas do Comercio, Palander ou Sumelius. O nome de Keskustori foille dado en 1936, cando se renovou boa parte da nomenclatura da cidade, ata ese momento se chamaba "Kauppatori" ("Praza do Mercado").

De planta case rectangular, trátase dunha praza de grandes dimensións, cunha lonxitude de 410 metros no seu lado máis longos e 60 metros no seu lado máis estreito. A súa superficie é dunhas 3,3 hectáreas. Está dividida en diferentes sectores: ao norte sitúase "Frenckellinaukio", ao sur "Puutarhakatu", e o sector ao sur de Hämeenkatu é coñecido como "Jugendtori". A área do parque recibe nomes superpostos, dos cales os máis coñecidos son "Kirjastonpuisto" ("Parque da Biblioteca") ou "Vanhankirjastonpuisto" ("Parque da Biblioteca Vella"), e "Vanhankirkonpuisto" ("Parque da Igrexa Vella"), se ben a toda a área do parque se lle chama ás veces Koskipuisto, aínda que o Koskipuisto oficialmente está situado na outra beira do Tammerkoski.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Mono capuchino

Os **monos capuchinos** son monos do Novo Mundo da subfamilia **Cebinae**. Da familia dos cébidos, agrupan dous xéneros, o *Cebus* e o *Sapajus*. Distribúense por América Central e do Sur.

## Clasificación 
É unha das dúas subfamilias da familia Cebidae xunto con Saimiriinae, e incluía só o xénero *Cebus*, sendo *Sapajus* un subxénero del, ata que no ano 2011 unha proba xenética revelou que *Cebus* e *Sapajus* estaban distanciados xeneticamente abondo como para constituír xéneros diferentes.

***Familia Cebidae**
****Subfamilia Cebinae** 
*****Xénero** *Cebus*
*****Cebus albifrons*
*****Cebus capucinus*
*****Cebus imitator*
*****Cebus kaapori*
*****Cebus olivaceus*
*****Xénero** *Sapajus*
**** *Sapajus apella*
**** *Sapajus cay*
**** *Sapajus flavius*
**** *Sapajus libidinosus*
**** *Sapajus macrocephalus*
**** *Sapajus nigritus*
**** *Sapajus robustus*
**** *Sapajus xanthosternos*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Primate Info Net *Cebus* Factsheets
Amblyomma cajennense

***Amblyomma cajennense*** é unha especie de carracha que habita nun amplo territorio dende o sur dos Estados Unidos ata o norte da Arxentina, a través de América Central e algúns estados do Caribe.

## Importancia clínica 
*A. cajenennense* pode transmitir a febre das Montañas Rochosas.

En agosto de 2009, investigadores brasileiros anunciaron que unha proteína chamada factor X active que se atopa na súa saliva probou ser eficaz en deter o crecemento de células de cancro en ratos de laboratorio.

## Notas
David Saint-Jacques

**David Saint-Jacques**, nado no Quebec o 6 de xaneiro de 1970, é un astronauta canadense que formou parte da misión Soiuz MS-11 e foi membro das expedicións 57, 58 e 59 á Estación Espacial Internacional.

## Traxectoria
Saint-Jacques graduouse en enxeñería física pola Politécnica de Montreal en 1993 e ten un doutoramento en astrofísica pola Universidade de Cambridge en 1998. Foi seleccionado como astronauta en 2009 pola Axencia Espacial do Canadá, participando na misión Soiuz MS-11 e sendo membro das expedicións 57, 58 e 59 á Estación Espacial Internacional. Pasou un total de 94,48 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz MS-11
*Expedición 57
*Expedición 58
*Expedición 59
*Estación Espacial Internacional
Rise of Empires: Ottoman

***Rise of Empires: Ottoman*** é unha serie de televisión turca de 2020 dirixido por Emre Şahin e escrito por Kelly McPherson. É un documental protagonizado por Cem Yiğit Üzümoğlu e Tommaso Basili. Ten dúas tempadas de 6 episodios cada unha. A serie estreouse en Netflix o 24 de xaneiro de 2020. A historia xira arredor de Mehmed II e o Imperio Otomán e conta os eventos da caída de Constantinopla.

## Sinopse 
O sultán otomán Mehmed II emprende unha campaña épica para tomar a capital do Imperio Bizantino, Constantinopla, o cal transformará o curso da historia durante séculos.

## Personaxes 
* Cem Yiğit Üzümoğlu como Mehmed II
* Tommaso Basili como Constantino XI
* Tuba Büyüküstün como Mara Branković
* Damla Sönmez como Ana
* Osman Sonant como Loukas Notaras
* Tolga Tekin como Murad II
* Ushan Çakır como Zaganos Pasha
* Selim Bayraktar como Çandarlı Halil Pasha
* Birkan Sokullu como Giovanni Giustiniani
* Tansu Biçer como Orban
* Nail Kırmızıgül como Hızır Çelebi
* Eva Dedova como Katarina
* Tuğrul Tülek como Xurxo Sphrantzes
* İlayda Akdoğan como Therma Sphrantzes
* Erdal Yıldız como Suleiman Baltoghlu
* Baki Davrak como Đurađ Branković

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Aleksandr Samokutiaiev

**Aleksandr Samokutiaiev**, nado en Penza (Rusia) o 13 de marzo de 1970, é un cosmonauta ruso que formou parte das misións Soiuz TMA-21 e Soiuz TMA-14M e foi membro das expedicións 27, 28, 40 e 41 á Estación Espacial Internacional.

## Traxectoria
Samokutiaiev graduouse como piloto e enxeñeiro na Escola Chernigov para Pilotos da Forza Aérea en 1992 e gradouse en 2000 na Academia Gagarin da Forza Aérea. Foi seleccionado como cosmonauta en 2003, participando na misión Soiuz TMA-21 e Soiuz TMA-14M e sendo membro das expedicións 27, 28, 40 e 41 á Estación Espacial Internacional. Pasou un total de 331,47 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz TMA-21
*Soiuz TMA-14M
*Expedición 27
*Expedición 28
*Expedición 40
*Expedición 41
*Estación Espacial Internacional
Forma ternaria

500px|miniatura|Diagrama dun minueto e trío.
A **forma ternaria** é un mecanismo que lle dá estrutura a unha peza musical.

É unha estrutura de tres partes. As partes primeira e terceira constitúen unha repetición xa que son idénticas ou case idénticas entre si, mentres que a segunda é altamente contrastante. Por esta razón, a forma ternaria é frecuentemente representada como A-B-A. A sección contrastante B é usualmente coñecida como 'Trío'.

Polo menos en pezas escritas antes do s. XIX, a primeira sección dunha peza ternaria non cambia de tonalidade, e termina na mesma coa que comezou (tónica). A sección media está xeralmente nunha tonalidade distinta, a maioría das veces na dominante da primeira sección (unha quinta xusta ascendente). Ten xeralmente un carácter contrastante; por exemplo, nunha marcha, o altamente rítmico e estridente carácter da marcha contrástase usualmente cun trío máis lírico e fluído. É pouco común, pero o trío pode engadirse tamén con diferente indicación de compás (contrapondo 3/4 ao 4/4 da marcha, por exemplo).

A forma ternaria, ademais de nas marchas, atópase bastante en arias operísticas barrocas (as chamadas arias da capo), e en moitas formas de danza, como as polcas escritas pola familia Strauss. Tamén na forma minueto (o scherzo), que no período clásico se atopaba no terceiro movemento das sinfonías, cuartetos de corda, sonatas e obras semellantes.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Forma binaria
* Forma sonata
* Bar (forma musical)

### Ligazóns externas 
* *Formas binarias y ternarias (I)*:20x20px emisión do 2 de febreiro de 2020 de *El rincón de la teoría*, programa de Radio Clásica.
* *Formas binarias y ternarias (II)*:20x20px emisión do 9 de febreiro de 2020 de *El rincón de la teoría*.
* *Minueto con trío (I)*:20x20px emisión do 16 de febreiro de 2020 de *El rincón de la teoría*.
* *Minueto con trío (II)*:20x20px emisión do 23 de febreiro de 2020 de *El rincón de la teoría*.
Heloderma horridum

O ***Heloderma horridum*** é unha especie de lagarto da familia Helodermatidae, sendo unha das dúas especies de lagartos velenosos que existen. Habita principalmente en México e no sur de Guatemala. El e o seu conxénere (membro do mesmo xénero) o *Heloderma suspectum* son os únicos lagartos coñecidos en desenvolver un sistema de liberación de veleno.

## Características 
Os adultos desta especie roldan entre os de 76 cm (femias adultas) a 91 centímetros de longo (machos adultos). É máis grande que o *Heloderma suspectum*, que roldan entre os 30 e os 40 centímetros. A súa medida é un dos factores para determinar a especie e non confundila con outra. O seu peso rolda entre 1,40 a 4 quilogramos cando son adultos. *Heloderma horridum* habita en zonas semiáridas, tropicais, temperadas, rochosas e en bosque aberto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
SACI

**SACI** (*SAtélite CIentífico*) foi unha serie de dous satélites artificiais do Brasil lanzados en 1999.

## Características
Os satélites SACI foron dous satélites científicos do Brasil duns 60 kg de masa para estudar as burbullas do campo xeomagnético, a luminiscencia atmosférica e os fluxos anómalos de raios cósmicos. Tamén pretendían ser demostradores tecnolóxicos. Alimentábanse mediante catro paneis solares despregables.

SACI 1 foi lanzado o 14 de outubro de 1999 a bordo un foguete CZ-4B e perdeuse contacto con el pouco despois de ser lanzado. SACI 2 foi lanzado o 11 de decembro de 1999 pero non chegou a órbita por problemas co seu foguete lanzador, un VLS-1.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*CZ-4B
*VLS-1
Grimoaldo o Mozo

**Grimoaldo II** (en francés, *Grimoald II* ou *Grimoald de Herstal*), chamado o Mozo, finado en 714 en Liexa, foi un nobre franco da familia dos Arnulfianos, que foi mordomo de palacio de Neustria desde o 695 ao 714, de Burgundia desde o 700 ao 714 e duque de Champaña e de Burgundia desde o 708 ao 714.

## Traxectoria 
Era o segundo fillo de Pipino de Heristal e Plectruda. En 695, á morte de Nordeberto, mordomo de palacio de Neustria, instalado por Pipino, Grimoaldo, cando era moi mozo, foi designado polo seu pai para sucedelo.

No 700, o seu pai tamén o nomeou mordomo de palacio de Borgoña. 

O 13 de decembro de 710 foi nomeado testemuño nunha doazón feita polo rei Khildeberto IV en favor da abadía de Saint-Denis.

## Unións e fillo 
Segundo o *Liber Historiae Francorum*, Grimoaldo tivo primeiro un fillo ilexítimo, Teodebaldo, dunha concubina. Despois, tras unha vitoria contra os frisóns, no 711, o seu pai Pipino asinou a paz con Radbod, duque dos frisóns, que se negou a converterse ao cristianismo, pero aceptou que a súa filla Teudesinda fose bautizada e casase con Grimoaldo.

## Xenealoxía 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Mourre, Michel (2007): ''Le Petit Mourre. Dictionnaire d'Histoire universelle* Éditions Bordas. ISBN 978-2-0473-2194-2.
* Riché, Pierre (1983): *Les Carolingiens, une famille qui fit l'Europe*. París: Hachette (reimpr. 1997). ISBN 2-0127-8851-3. (Ler en liña).
* Settipani, Christian (1993): *La Préhistoire des Capétiens (Nouvelle histoire généalogique de l'auguste maison de France, vol. 1)''. Villeneuve-d'Ascq: Éd. Patrick van Kerrebrouck. ISBN 978-2-9501-5093-6.
* Volkmann, Jean-Charles (199): *Bien connaître les généalogies des rois de France*. Éditions Gisserot. ISBN 978-2-8774-7208-1.

### Outros artigos 
* Arnulfianos
* Pipino de Herstal

### Ligazóns externas 
* Foundation for Medieval Genealogy: 2. Grimoald .
Els Vader

**Elisabeth "Els" Cornelia Vader**, nada en Vlissingen o 24 de setembro de 1959 e finada en Culemborg o 8 de febreiro de 2021, foi unha atleta neerlandesa.

## Traxectoria
Estaba especializada na proba de 200 metros lisos, na que conseguiu ser medallista de bronce europea en pista cuberta en 1985. No Campionato Europeo de Atletismo en Pista Cuberta de 1985 gañou a medalla de bronce nos 200 metros, cun tempo de 23,64 segundos, tras as alemás Marita Koch (ouro con 22.82 segundos) e Kirsten Emmelmann.
Els Vader foi diagnosticada de cancro en 2019, o que a levou á morte o 8 de febreiro de 2021.
## Notas
Valeria Gagealov

**Valeria Gagealov**, nada en Galați o 9 de decembro de 1931 e finada en Bucarest o 9 de febreiro de 2021, foi unha actriz romanesa de teatro, cine, voz e radio. Estudou na Universidade Nacional de Teatro e Cine Ion Luca Caragiale e realizou o seu debut cinematográfico en 1955 cun pequeno papel na longametraxe *A Moara cu noroc*.

Faleceu o 9 de febreiro de 2021 en Bucarest aos oitenta e nove anos, vítima do COVID-19.

## Filmografía 
### Cine 
* *La Moara cu noroc* (1955)
* *Momente Caragiale - Tren de plăcere* (1958)
* *Mutter Courage* (1962)
* *Columna* (1968)
* *Castelul condamnaților* (1970)
* *Mihai Viteazul* (1971)
* *Serata* (1971)
* *Puterea și adevărul* (1972)
* *Un august în flăcări* (1973)
* *Departe de Tipperary* (1973)
* *Când trăiești mai adevărat* (1974)
* *Singurătatea florilor* (1976)
* *Mihail, câine de circ* (1979)
* *Bietul Ioanide* (1980)
* *Întoarcerea lui Vodă Lăpușneanu* (1980)
* *Ultima noapte de dragoste* (1980)
* *Promisiuni* (1985)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Arnulfianos

Os **Arnulfianos** son os membros dunha dinastía franca de Austrasia orixinada por Arnulfo de Metz, coñecido como santo Arnolfo de Metz, un bispo franco e conselleiro e mordomo de palacio dos merovinxios de Austrasia, que foi bispo de Metz do 613 ao 626. Esta familia fusionouse coa dos pipínidas polo matrimonio de Ansexiso con Bega, os avós de Carlos Martel, que foi o pai do primeiro rei carolinxio Pipino o Breve. 

Os descendentes da liña agnática de Arnolfo de Metz chámanse polo tanto arnolfianos, ou arnulfinxios, até Carlos Martel, a cuxos descendentes denominamos carolinxios. Porén, debido a que os últimos arnulfianos tomaron os seus nomes, gran parte do seu poder e prestixio dos seus antepasados cognáticos, algúns autores chámanos incorrectamente *pipínidas*.

## Xenealoxía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Riché, Pierre (1983): ''Les Carolingiens, une famille qui fit l'Europe*. París: Hachette. ISBN 2-0127-8851-3. (Ler en liña).
* Settipani, Christian (1993): *La Préhistoire des Capétiens (Nouvelle histoire généalogique de l'auguste maison de France, vol. 1)''. Villeneuve-d'Ascq: Éd. Patrick van Kerrebrouck. ISBN 978-2-9501-5093-6.
* Volkmann, Jean-Charles (199): *Bien connaître les généalogies des rois de France*. Éditions Gisserot. ISBN 978-2-8774-7208-1.
Gwinnett Stripers

Os **Gwinnett Stripers** son un equipo de béisbol estadounidense das Ligas Menores (Minor League Baseball) con sede en Lawrenceville, Xeorxia, unha localidade situada a 50 km do centro de Atlanta. O club, de clase Triple-A, compite na Southeast Division da International League. A franquía e propiedade dos Atlanta Braves da Major League Baseball, equipo ao cal están afiliados. O equipo xoga os seus xogos como local no Coolray Field, un estadio inaugurado en 2009 con capacidade para 10.427 espectadores e cun custo de construción de 64 millóns de dólares.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Polibotes

miniatura|300px|right|Poseidón loitando contra Polibotes (kílix ático, c. 475-470 a. C., procedente de Vulci, Etruria)

**Polibotes** foi un dos Xigantes que, instigados pola deusa Xea, se levantaron contra Zeus e o resto dos deuses olímpicos no transcurso dunha guerra coñecida como Xigantomaquia.

Mantivo un combate singular co deus Poseidón. Segundo Estrabón (X, 5, 16), Poseidón perseguiuno ata a illa de Cos, da que arrincou unha enorme rocha co seu tridente, e lanzouna sobre el, formando así o illote de Nísiros, baixo o cal está enterrado o xigante.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  
*  
*
CD Projekt

**CD Projekt** é unha empresa polaca de distribución e desenvolvemento de videoxogos. A empresa foi fundada en maio de 1994 por Marcin Iwinski e Michał Kiciński. A compañía converteuse na primeira editora de Polonia en publicar software en CD e durante moito tempo foi a única empresa polaca especializada na publicación de videoxogos, editando nese país títulos de grande éxito internacional como ''Baldur's Gate*, *Icewind Dale* e *Planescape: Torment*, dispoñibles en polaco.

## Lanzamentos 
En febreiro de 2002, CD Projekt fundou unha nova sección especializada no desenvolvemento de xogos (do xénero RPG, ata o momento), denominado CD Projekt RED. O primeiro videoxogo producido foi *The Witcher*, baseado na serie de libros escrita por Andrzej Sapkowski. Tamén en 2002, ampliaron o seu negocio de distribución á República Checa e Eslovaquia.

En xullo de 2008, inaugurou o seu servizo de distribución dixital Good Old Games (renomeado a GOG.com) especializado na venda de xogos clásicos de ordenador a escala internacional.

O 17 de maio de 2011 CD Projekt RED publicou *The Witcher 2: Assassins of Kings*, secuela de *The Witcher*.

O 30 de maio de 2012 CD Projekt anunciaron un novo xogo: *Cyberpunk 2077,* baseado no famoso xogo de rol de mesa dos 80. Posteriormente publicaron o 10 de xaneiro un *teaser* no que afirman que o xogo se lanzaría cando estivera terminado para asegurar a calidade do título. Ao final dese mesmo *teaser* inseriron unha pequena mensaxe na que se informou do avanzado estado de desenvolvemento doutro proxecto, mantido no máis absoluto secreto ata o momento. Días máis tarde confirma que este proxecto é *The Witcher 3: Wild Hunt* e anunciaron a súa data de saída o 19 de maio de 2015 para Windows e macOS e consolas de nova xeración.

O 10 de decembro de 2020 estrearon o *Cyberpunk 2077*, adaptación do xogo de rol *Cyberpunk 2020.''

## Véxase tamén
Rubén Quintá

**Rubén Perfecto Quintá Quintá**, nado en Rubiás (Negrelos, Rodeiro) en 1964 e finado no mesmo concello o 23 de marzo de 2024, foi un gandeiro e político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Gandeiro. Foi tesoureiro da Sociedade de Caza e Pesca de Rodeiro. Nas eleccións municipais de 2007 foi o candidato número 5 do PPdeG ao concello de Rodeiro, pero non foi elixido. Logo da dimisión do candidato e portavoz do PPdeG José Luis Fernández Fafián en marzo de 2010, entrou a formar parte da corporación municipal e foi nomeado concelleiro de Medio Ambiente. Nas municipais de 2011 ocupou o número 3 na lista popular e foi elixido concelleiro. Foi elixido presidente da Sociedade de Caza e Pesca de Rodeiro en 2012. Volveu ser elixido concelleiro en 2015, sendo nomeado segundo tenente alcalde e concelleiro de Obras e Servizos; o mesmo que en 2019. Volveu ser reelixido presidente da Sociedade de Caza e Pesca en setembro de 2020. Logo da dimisión do alcalde Luís López Diéguez para ser delegado da Xunta na provincia de Pontevedra, foi elixido alcalde de Rodeiro o 6 de marzo de 2021. Finou en Rodeiro o 23 de marzo de 2024 aos 59 anos.

## Vida persoal 
Casou con Sonia García Diéguez e foi pai de Noelia e José María Quintá Diéguez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Rodeiro
Puszta

[miniatura|dereita|A *puszta* xunto á fronteira [Romanía|romanesa.]]
**Puszta** (IPA ) é un termo húngaro utilizado para indicar vastas extensións de chaira esteparia, típicas das terras planas de Hungría, como a *puszta* de Hortobágy.
O territorio da *puszta* é ermo, inhóspito, unha especie de deserto herboso e en orixe referíase a rexións chairegas da gran chaira húngara (*Alföld*), habitada por pastores de gado vacún e equino. Unha terra onde a vexetación predominante é de gramíneas, sen árbores e con algúns arbustos illados ou en pequenos grupos.

Este termo deriva dun adxectivo eslavo que significa "baleiro, abatido" e refírese tamén a granxas rodeadas por grandes leiras de campo.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Hortobágy
### Ligazóns externas 
* Parque Nacional Húngaro de Hortobágy - A Puszta
Premio Numismático Ya'akov Meshorer

O '''Premio Numismático Ya'akov Meshorer'* (en hebreo: *פרס יעקב משורר לנומיסמטיקה*; en inglés: *Ya'akov Meshorer Numismatic Prize'') é un recoñecemento outorgado pola sección de arqueoloxía do Museo de Israel, en Xerusalén, en lembranza do que fora o seu conservador xefe ata 2000, Ya'akov Meshorer.

O premio, sen unha periodicidade definida, está destinado a académicos, historiadores, numismáticos, organizacións, etc., que destaquen polas súas investigacións no ámbito da numismática.
* (2017): Catharine C. Lorber.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ya'akov Meshorer
* Museo de Israel

### Ligazóns externas 
* Sitio web do Museo de Israel
Museo Finlandés dos Xogos

O **Museo Finlandés dos Xogos** (en finés **Suomen pelimuseo**) é un museo situado na cidade de Tampere (Finlandia), e integrado dentro do Museokeskus Vapriikki (en galego *Centro Museístico Vapriikki)*. Abriu as súas portas en xaneiro de 2017. O museo xurdiu da colaboración entre a Cidade de Tampere, o Museo Rupriikki dos Medios de Comunicación, Pelikonepeijoonit e a Universidade de Tampere. É o primeiro museo permanente finlandés relacionado cos xogos.

O principal foco do museo son os xogos dixitais, pero tamén se amosan xogos de mesa e xogos de rol.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do Museo Finlandés dos Xogos
Exina (homónimos)

O nome de **Exina** pode designar a:

* **Exina**, unha illa grega no golfo Sarónico. A principal cidade da illa tamén se chama **Exina**

* **Exina**, unha ninfa filla do deus do río Asopo, raptada por Zeus e nai de Éaco.

* **Exina**, a cuberta exterior dos grans de pole.

* **(91)Exina**, un asteroide que forma parte do cinto de asteroides.
Pirro (homónimos)

O nome de **Pirro** pode designar a:

* **Pirro**, rei de Epiro e de Macedonia (310-272 a.C.)

* **Pirro**, sobrenome de Neoptólemo, fillo de Aquiles, así chamado porque o pai ocultábase vestido de muller e baixo o nome de Pirra
Premio Literario Pinto e Maragota

O **Premio Literario Pinto e Maragota** é un galardón literario convocado polo Concello de Pontevedra en colaboración con Edicións Xerais de Galicia que ten como finalidade eliminar os prexuízos e as invisibilidades que afectan a diversidade sexual e de xénero. Comezou a súa andaina en 2020.

As obras que poden optar ao premio son tanto novela, como teatro ou poesía e non hai limitacións polo seu público destinatario. Ten un único premio remunerado con 3000 euros.

## Obras gañadoras 
*2021 (I edición): *Cobiza*, de María Reimóndez.
*2022 (II edición): *Estranxeiras* de Carmen P.G. Granxeiro.
*2023 (III edición): *Todo o que doe* de Carmen Caramés.
*2024 (IV edición): *Askja*, de Antonio Manuel Fraga.
*2025 (V edición): *As esquinas*, de Miguel Calvo Marques.

## Notas
Igrexa vella de Messukylä

A **igrexa vella de Messukylä** (en finés *Messukylän vanha kirkko*) é un templo evanxélico luterano da cidade de Tampere, Finlandia. Está situada no distrito de Messukylä, ao leste do centro da cidade. Construído na súa meirante parte no século XVI, trátase do edificio máis antigo de Tampere.

## Historia 
Se ben os estudos revelan que a igrexa actual foi construída en torno aos anos 1510 e 1530, as imaxes de santos de madeira conservadas no seu interior datan dos anos 1430 e 1440, polo que se pensa que no mesmo lugar puido existir unha igrexa de madeira case cen anos antes da construción da igrexa de pedra.

A igrexa conserva cinco esculturas de madeira, se ben unha delas adicada á Virxe María está exposta no Museo Nacional de Finlandia en Helsinqui. As outras catro esculturas encóntranse no templo e representan ao Arcanxo Miguel, patrón da igrexa, e as outras dúas pénsase que poderían representar a Santo Olavo e ao apóstolo Santiago. Non foi ata a súa restauración en 1958 cando se viu o valor do templo.

## Características 
A igrexa presenta as características típicas das igrexas medievais de pedra finlandesas e a súa data aproximada de construción deduciuse polo método de construción empregado, aínda que o ano exacto é descoñecido. Nun costado da igrexa de madeira construíuse no século XV unha sancristía que aínda permanece en pé.

O chan da igrexa foi empregado para enterramentos, como adoitaba facerse nas igrexas medievais. O último enterro no interior da igrexa data do século XVIII, e o cemiterio que a rodea foi empregado ata 1860.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da Tampere Seurakunta  
* Información sobre a igrexa vella de Messukylä 
* Imáxes panorámicas da igrexa
Festival de Glyndebourne

dereita|miniatura|O novo teatro.
O **Festival de Ópera de Glyndebourne** é un evento celebrado desde 1934 nunha casa de campo situada nos arredores de Lewes, en East Sussex, Inglaterra.

## Historia
A casa pasou a ser propiedade de John Christie en 1920. Como dono dunha compañía que fabricaba órganos (Hill, Norman & Bear Ltd.), Christie iniciou os traballos de adaptación de Glyndebourne para acomodar un órgano na sala de concertos de 80 pés de longo, creando o instrumento máis grande de Inglaterra, despois do da catedral.

Como amante da música, Christie organizou regularmente encontros musicais nesta sala. Así coñeceu á súa futura esposa, Audrey Mildmay, cantante de ópera profesional que lle deu un toque de profesionalidade a estes encontros. Na súa lúa de mel, mentres visitaban os festivais de Salzburgo e Bayreuth, tiveron a idea de crear un festival similar na súa casa. Construíron un auditorio con capacidade para 300 persoas, contrataron ao director de orquestra Fritz Busch e ao director artístico Carl Ebert, ambos exiliados do réxime nazi, e inauguraron o festival o 28 de maio de 1934.

O teatro orixinal, construído ao carón da casa, foi ampliado e mellorado en varias ocasións, e para principios dos anos 1990 xa incluían un complexo de restaurantes, camerinos e outras instalacións. En 1992 ofreceuse a última presentación nese teatro, e en 1994 inaugurouse un novo teatro con capacidade para 1200 persoas, construído grazas a doazóns públicas, cun custo de ao redor de 34 millóns de libras esterlinas. O Festival opera sen ningunha axuda pública. 

O Festival de Glyndebourne é moi famoso polas súas producións de óperas de Mozart, moitas das cales están consideradas como as mellores producións feitas nunca no século XX. Moitas das súas representacións foron gravadas en vídeo e para a televisión. A finais dos anos 1980, o festival de Glyndebourne fixo unha nova produción con moito éxito de *Porgy and Bess*, de Gershwin, dirixida por Trevor Nunn. Nos últimos anos Mozart continuou sendo o repertorio principal do festival, pero a compañía tivo moito éxito con producións excepcionais de ópera de Leoš Janáček e Handel. 

Dende o ano 2014 o director musical do festival é Robin Ticciati.

## Directores musicais 
* 1934-1951 - Fritz Busch
* 1952-1963 - Vittorio Gui
* 1964-1977 - John Pritchard
* 1978-1988 - Bernard Haitink
* 1989-2000 - Andrew Davis
* 2001-2013  - Vladímir Yúrovski
* 2014-presente - Robin Ticciati

## Véxase tamén
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Glyndebourne Festival Opera website
LU-633

A **LU-633** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Primaria Complementaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Pedrafita do Cebreiro e O Alto do Hospital (Portomarín); atravesa os concellos de Pedrafita do Cebreiro, As Nogais, Triacastela, Samos, Sarria, Paradela, e Portomarín. Ten unha lonxitude de 82,99 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa N-6 en Pedrafita do Cebreiro e finaliza nun cruzamento coa N-540 no Alto do Hospital (Portomarín).

## Notas
Nervio (arquitectura)

[miniatura| Nervios na bóveda, no interior do refectorio do [mosteiro de Santa María da Valldigna]]
**Nervio** ou **nervadura** é un elemento construtivo da arquitectura formado por un segmento de arco -con forma de moldura - que sae do intradorso dunha bóveda. Ás veces, denomínase nervadura ao conxunto de nervios nunha bóveda gótica.

Comezouse a empregar a partir do século XII cando se desenvolve a bóveda nervada ou de crucería.

Ao usar estes nervios, as cargas ou pesos concéntranse en lugares específicos de asentamento, permitindo apoiarse sobre columnas en lugar de caer sobre o propio muro. Isto redunda na posibilidade de abrir grandes ocos nas paredes permitindo unha maior luminosidade e lixeireza nos edificios.

## Tipos 
* **Nervio de aresta**, é o que marca o punto de intersección de dúas bóvedas.
***Nervio diagonal ou de crucería**, o que cruza diagonalmente toda a bóveda e eten fucnión sustentante.
* **Nervio de faixa**, é continúa o perfil dunha bóveda, perpendicular ao eixe desta.
* **Nervio secundario**, é o que conecta os outros nervios principais da bóveda.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
*
Lay-Saint-Christophe

**Lay-Saint-Christophe** é unha vila e comuna francesa situada no departamento de Meurthe e Mosela, na rexión Gran Leste.

## Xeografía 
Situada nos outeiros ao norte de Nancy, a vila está construída nunha ladeira orientada cafra ao sur cun río abaixo, o Amezule, afluente do Meurthe. A vila ten dúas partes contiguas: Haute-Lay na ladeira do monte, e Basse-Lay abaixo.

Cunha altitude media de 200 msnm, ocupa unha superficie de 11,59 km². A súa poboación, segundo o censo de 2018, era de 2 421 habitantes, polo que nese ano a súa densidade de poboación era de 209 hab./km².

### Demografía 
## Historia 
Na antiga Lorena *lay* designaba un outeiro ou unha pequena montaña. De feito, a aldea está na ladeira do outeiro. (A palabra "lay", nunha linguaxe antiga, designaba estruturas situadas en alturas).

esquerda|miniatura|Gravado de Lay-Saint-Christophe en 1838.

En 1965 atopáronse varios obxectos merovinxios no territorio municipal, incluíndo unha dupla vendaxe hernial que se garda hoxe no Museo de Lorena de Nancy.

A aldea galo-romana de *Layum* converteuse na residencia dos mordomos de palacio de Austrasia durante a época merovinxia. Santo Arnulfo, bispo de Metz e antepasado de Carlomagno, naceu no castelo de Haute-Lay ao redor do 580. Compartiu a educación do novo rei Dagoberto I con Pipino o Vello, cuxa filla casou co seu fillo: foron os avós de Carlos Martel.

En Lay-Saint-Christophe encontábase unha abadía moi florecente. E había unha igrexa en Basse-Laye do século XII.

Nos séculos XVIII e XIX a vila tiña uns 1 000 habitantes. Daquela explotábanse alí dúas minas de ferro, e prosperaron moitas prósperas industrias: serradoiros, curtidoiros, fábricas de baldosas, de pinceis e de negro de fume. Hoxe xa non queda ningunha.

## Galería 

Samaritaine-StChristophe01.jpg|Château de la Samaritaine
Lay-Saint-Christophe Église Saint-Christophe.jpg|Igrexa de Lay-Saint-Christophe
Statue-StChristophe01.jpg|Monumento aos mortos 
Meurthe au Moulin Noir.jpg|O Meurthe no lugar chamado *Le Moulin Noir*, na comuna de Lay-Saint-Christophe
Amezule au Moulin Noir.jpg|O Amezule no *Moulin Noir*, pouco antes da súa confluencia co Meurthe
Maison Antonin Daum a Lay Saint Christophe.jpg|Unha rúa. Foto tirada por Antonin Daum (1864- 1930) 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliogfrafía 
* Henri Lepage: *Histoire du prieuré de Lay*, por Dom Augustin Calmet. Lucien Wiener, 53 rue des Dominicains, Nancy, 1863. (Ler en liña). 

### Outros artigos 
* Neustria
* Arnulfo de Metz

### Ligazóns externas 
* Lay St Christophe. Monographies communales de Meurthe-et-Moselle réalisées pour l'exposition universelle de 1889 et conservées par les Bibliothèques de Nancy.
Exil

***Exil*** é un filme xermano-kosovar de 2020 dirixido por Visar Morina. Foi escollido como candidato de Kosovo para o Óscar ó mellor filme internacional na 93ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Un inmigrante kosovar vivindo en Alemaña cre que é vítima de xenofobia, mais pode ser a súa propia paranoia fóra de control.

## Personaxes 
* Mišel Matičević como Xhafer
* Sandra Hüller como Nora
* Rainer Bock como Urs
* Thomas Mraz como Manfred

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Kosovo propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 93ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*