open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Nacionalismo khmer

[miniatura|250x250px|[Bandeira de Camboxa.]]

O **nacionalismo khmer** ou **nacionalismo camboxano** (en , *Chéatĕ Nĭyôm Khmêr*) é unha forma de nacionalismo atopado en Camboxa, o cal afirma que os camboxanos conforman unha nación e promove a unidade cultural de Camboxa.

## Orixe do nacionalismo khmer 
Ao contrario de Vietnam, o nacionalismo khmer permaneceu relativamente tranquilo durante gran parte do dominio francés, principalmente debido á menor influencia da educación, o que axudou a que as taxas de alfabetización se mantivesen baixas e impediu movementos nacionalistas como os que se producían en Vietnam. Porén, entre a elite camboxana con educación francesa, as ideas occidentais de democracia e autogoberno, así como a restauración francesa de monumentos como Angkor Wat, crearon un sentimento de orgullo e conciencia do status poderoso de Camboxa no pasado. Na educación, tamén houbo un resentimento crecente entre os estudantes camboxanos da minoría vietnamita que tiñan un status máis favorecido. En 1936, Son Ngoc Than e Pach Choeun comezaron a publicar Nagaravatta (*Notre cité*) como un xornal anticolonial de lingua francesa e, ás veces, antivietnamita. Movementos independentistas menores, especialmente o Khmer Issarak, comezaron a desenvolverse en 1940 entre os camboxanos en Tailandia, que temían que as súas accións levaran a castigo se operasen na súa terra natal.

## Notas
Woldemar von Tiesenhausen

O barón **Ernst Woldemar von Tiesenhausen** (en ruso: *Wladimir Gustavovitch von Tiesenhausen*), nado en Narva o 25 de febreiro de 1825 e finado en San Petersburgo o 2 de febreiro de 1902, foi un académico, orientalista e numismático de familia alemá e nacionalidade rusa.

## Traxectoria 
Woldemar von Tiesenhausen pertencía a unha antiga familia da nobreza alemá do Báltico, os Tiesenhausen, que chegaron a Livonia cos cabaleiros teutónicos.

## Publicacións 
Estes son os traballos monográficos publicados polo barón Tiesenhausen ao longo da súa carreira académica:

[miniatura|Publicación de **Tiesenhausen** sobre a historia da Horda de Ouro ([1884).]]

* (1855). *О саманидских монетах* [A propósito das moedas samánidas], San Petersburgo.
* (1859). *Die Geschichte der Ogailiden Dynastie* [A historia da dinastía Ogailid]. Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften, san Petersburgo.
* (1873). *Монеты восточного халифата* [As moedas do Califato Oriental], San Petersburgo.
* (1873). ''*. Académie Impériale des Sciences, San Petersburgo.
* (1877). *Les écrits de Frähn et l'académicien Bernhard Dorn*. Varsovia.
* (1876). *Обзор совершенных в России трудов по восточной нумизматике* [Recensión das obras de numismática oriental publicadas en Rusia], San Petersburgo.
* (1880). **. Académie Impériale des Sciences, San Petersburgo.
* (1884). *Сборник материалов, относящихся к истории Золотой Орды. т. I, извлечение из арабских источников* [Colleita de materias relacionados coa historia da Horda de Ouro. I: Extraídos de fontes árabes]. San Petersburgo.
* (1941). *Сборник материалов, относящихся к истории Золотой Орды. т. II.'' [Colleita de materias relacionados coa historia da Horda de Ouro. II]. Издательство Академии наук СССР, Moscova.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Fotografía de Woldemar von Tiesenhausen
Montezuma

**Montezuma** ou **Moctezuma** pode referirse a:

## Persoas
* Moctezuma I (1398–1469), o segundo emperador azteca e quinto rei de Tenochtitlán
* Moctezuma II (c. 1460–1520), noveno emperador azteca
** Pedro Moctezuma, un fillo de Moctezuma II
** Isabel Moctezuma (1509/1510–1550/1551), unha filla de Moctezuma II
*** Leonor Cortés Moctezuma (c. 1528–?), filla de Hernán Cortés e Isabel Montezuma
**** Isabel de Tolosa Cortés de Moctezuma (1568–1619/1620), herdeira mexicana, bisneta de Moctezuma II
* Duque de Moctezuma de Tultengo, un título hereditario español que ostentaban os descendentes de Moctezuma II
* Carlos Montezuma (c. 1860–1923), activista nativo americano de ascendencia yavapai/apache
* Carlos López Moctezuma (1909–1980), actor de cinema mexicano
* Eduardo Matos Moctezuma (nado en 1940), arqueólogo mexicano
* Esteban Moctezuma (nado en 1954), político mexicano
* Julio Rodolfo Moctezuma (1927–2000), avogado, político e banqueiro mexicano
* Leonidas de Montezuma (1869–1937), xogador de crícket inglés
* Moctesuma Esparza (born 1949), director de cinema estadounidense
* Moctezuma Serrato (born 1976), xogador de fútbol mexicano
* Montezuma Fuller (1858–1926), arquitecto estadounidense

## Lugares 
### México
* Moctezuma, Sonora, un concello
* Moctezuma, San Luis Potosí, un concello
* Río Moctezuma
* Río Moctezuma (Sonora)
* Estación de metro Moctezuma, estación de metro na Cidade de México

### Estados Unidos
* Montezuma, Arizona
* Montezuma, California
* Montezuma Hills, California
* Montezuma, Colorado
* Condado de Montezuma, Colorado
* Montezuma, Xeorxia
* Montezuma Township, Pike County, Illinois
* Montezuma, Indiana
* Montezuma, Iowa
* Montezuma Township, Gray County, Kansas
** Montezuma, Kansas
* Montezuma, Novo México
* Montezuma, Nova York
* Montezuma, Carolina do Norte
* Montezuma, Ohio
* Montezuma, Virxinia
Nacionalismo xaponés

[miniatura|250x250px|[Bandeira do Xapón.]]

O  é unha forma de nacionalismo que defende que os xaponeses conforman unha nación cunha única cultura inmutable, e promove a unidade cultural dos xaponeses. Abrangue unha ampla variedade de ideas e sentimentos cultivados polos xaponeses durante os últimos dous séculos en relación ao seu propio país, a súa cultura, política e destino histórico. Ademais, é preciso distinguir o nacionalismo cultural xaponés (nihonjinron) do nacionalismo político ou dirixido polo estado (estatismo no Xapón Shōwa), xa que moitas formas de nacionalismo cultural, como as asociadas a estudos folclóricos (Yanagita Kunio), foron hostís ao nacionalismo fomentado polo estado.

No período Meiji, a ideoloxía nacionalista consistía nunha mestura de filosofías políticas nativas e importadas, desenvolvidas inicialmente polo goberno Meiji para promover a unidade nacional e o patriotismo, primeiro como fórmula de defensa contra a colonización das potencias occidentais, e máis tarde nunha loita por acadar a igualdade coas potenciais mundiais. Evolucionou a través dos períodos Taishō e Shōwa para o incremento do totalitarismo no goberno e o expansionismo de ultramar, e proporcionou unha base política e ideolóxica para as accións do exército xaponés nos anos previos á segunda guerra mundial.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Behr, Edward. *The Last Emperor* , Bantam, 1987
* Newman, Joseph. *Goodbye Japan*, Nova York, 1942 
* Moore, Frederick. ''With Japan's Leaders*, Nova York, 1942
* Whitney Hall, John. *Japanese Empire'', Vol.20, 1967.
* Emmott, Bill. "Japan's English Lessons" *Foreign Policy*, 140 (2004)
* Kase, Yuri. "Japan's Nonnuclear Weapons Policy on the Changing Security Environment" *World Affairs*, 165.3 (2003)
* Lincoln, Edward. "Japan: Using Power Narrowly" *Washington Quarterly*, 27.1 (Winter 2003/2004)
* Ozawa, Terutomo. "The New Economic Nationalism and the Japanese Disease": The Conundrum of Managed Economic Growth" *Journal of Economic Issues*, v30 (1996)
* Pyle, Kenneth B. *The Japanese Question: Power and Purpose in a New Era*, (Washington, D.C.)

### Ligazóns externas 
*Media Intimidation in Japan, A Close Encounter with Hard Japanese Nationalism
Jarrai

**Jarrai** (*Continuar*, en éuscaro) foi unha organización xuvenil de carácter político. Estabelecida en Euskadi e Navarra, foi fundada o 6 de maio de 1979. Definíase como unha organización xuvenil, *abertzale*, socialista e autónoma. Creada en orixe como a organización xuvenil da Koordinadora Abertzale Sozialista (KAS), inicialmente denominouse *Mocidades KAS*. Dentro das organizacións xuvenís abertzales foi precedida por Euskadiko Gaztedi Abertzaleen Mugimendua (EGAM) en 1976 e Gazteria Abertzale Iraultzailea (GAI) en 1977. 
En 2000 fusionouse con Gazteriak (organización activa en Iparralde) e pasou a chamarse Haika. En 2007 foi declarada ilegal en España pola súa vinculación a ETA.

## Ideoloxía 
Trala súa constitución en 1979, Jarrai converteuse nunha das principais referencias no movemento xuvenil vasco. A súa traxectoria inscribíase no proceso de «construción nacional» para Euskal Herria. Os seus obxectivos abranguían a independencia e o socialismo, e reivindicacións colectivas como o dereito de autodeterminación, a integridade territorial e a promoción e protección da lingua éuscara. Canto á mocidade, Jarrai reivindicaba o dereito a vivenda e traballo dignos, a estudar en éuscaro e a que a opinión da mocidade tivese transcendencia social, entre outras cuestións.

## Ilegalización 
O Tribunal Supremo de España declarouna «organización terrorista» vinculada a ETA o 19 de xaneiro de 2007. A sentenza do alto tribunal corrixía a da Audiencia Nacional de xuño de 2005, que considerara a organización como *«asociación ilícita»*. A cualificación de "terrorista" a esta organización daba continuidade á ilegalización de todas as organizacións da esquerda abertzale que non rexeitasen a violencia de ETA, ao seren declaradas pola xustiza como parte da contorna da banda.

A decisión do Tribunal Supremo foi duramente criticada por amplos sectores da esquerda abertzale. Consideraban que: 
* Non se demostrara a relación directa entre ETA e Jarrai, como tampouco se demostrara que Jarrai controlase a denominada *kale borroka* (loita na rúa). Con todo, o Tribunal Supremo considerou que as probas eran suficientes para ditar a súa resolución.
* Jarrai non podía ser unha "banda armada" sen armas. Porén, o Tribunal Supremo argumentou que utilizaban artefactos caseiros, como cócteles molotov ou foguetes con punta metálica.

O 4 de febreiro de 2007 entregáronse á Ertzaintza 18 dos 19 membros de Jarrai, Haika e Segi prófugos da xustiza desde a declaración do Tribunal Supremo. Sucedeu despois dun acto celebrado no Frontón da Esperanza de Bilbao.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Segi
* Haika
* Baltasar Garzón
Guiar, A Veiga

**Guiar** é unha parroquia do concello asturiano da Veiga. Nos seus 5,55 km² habitan un total de 28 persoas (segundo datos de 2017), repartidas entre as poboacións de Guiar e A Graña. Limita ao norte coa parroquia de Abres.

## Xeografía 
### Localidades 
### Lugares 
*O Fornelo
*Paumartiz
*O Vale

## Notas
Edmundo Nóvoa

**Edmundo Nóvoa de María**, nado en Montevideo no século XIX, foi un futbolista e diplomático galego-uruguaio. Afeccionado a varios deportes, destacou especialmente no fútbol, xogando de defensa. Formou parte do Pontevedra Sporting Club dende a súa fundación, conquistou a Copa do Rei de 1908 co Madrid FC e foi internacional coa selección uruguaia nunha ocasión. Foi durante anos cónsul do Uruguai en Vilagarcía de Arousa. De ideoloxía republicana e galeguista, durante a guerra civil usou o seu consulado para protexer numerosas persoas da represión franquista, arranxando papeis para saír cara América e usando o seu coche con bandeira diplomática para transportar xente a través da fronteira con Portugal. Posteriormente foi cónsul no Porto e en Filadelfia.

Foi pai do pintor e escultor Leopoldo Nóvoa.

## Traxectoria 
### Como futbolista 
Naceu en Montevideo, sendo fillo dos pontevedreses Edmundo Nóvoa Couto e Justina de María. Instalado en Salcedo dende novo, foi afeccionado a varios deportes como vela, esgrima ou tiro, e foi un dos grandes impulsores do fútbol na cidade. Formou parte do primeiro equipo do Pontevedra Sporting Club, co que xogou durante varios anos, facendo parella de defensas xunto a Alejandro Mon. En 1908, xunto ao seu compañeiro Cipriano Prada, reforzou ao Madrid FC para a disputa da Copa do Rei no estadio de O'Donnell de Madrid contra o Vigo FC, logrando a vitoria.

#### Selección uruguaia 
Foi internacional coa selección uruguaia nunha ocasión, en 1911, nun partido contra a Arxentina correspondente á Copa Premio Honor Argentino. Naquel partido, que acabou con vitoria arxentina por 2-0, formou na defensa xunto a Jorge Pacheco, Miguel Aphesteguy e Ramón Ríos.

### Como diplomático 
Foi propietario dunha granxa avícola e en 1925 foi nomeado cónsul do Uruguai en Vilagarcía de Arousa. Tralo golpe de Estado de 1936 e a posterior guerra civil utilizou valeuse do seu consulado para protexer a numerosas persoas da represión franquista. Usou o seu vehículo con bandeira diplomática para cruzar persoas a través da fronteira portuguesa e arranxou papeis para sacar a outros por barco cara América. Foi expulsado de España e pasou a ser cónsul uruguaio no Porto, e máis tarde en Filadelfia. Tiveron varios fillos, un deles o pintor e escultor Leopoldo Nóvoa.

## Palmarés 
**Madrid FC**
* **Copa do Rei (1):** 1908.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do futbolista no sitio web da Asociación Uruguaia de Fútbol .
Nacionalismo kurdo

[dereita|miniatura|Bandeira de Kurdistán (en [Lingua kurda|kurdo: Alaya Kurdistanê.]]
[dereita|miniatura|Rexión habitada polos kurdos segundo a [Central Intelligence Agency|CIA (1992).]]

O **nacionalismo kurdo** (en kurdo: *Kurdayetî*, کوردایەتی) é un movemento político nacionalista que afirma que os kurdos son unha nación e defende a creación dun estado en Kurdistán, en oposición aos varios nacionalismos (turco, árabe, iraniano, iraquí e sirio) dos estados nos que habitan os kurdos.

As primeiras formas de nacionalismo kurdo teñen as súas raíces no Imperio Otomán, onde os kurdos eran un grupo étnico significativo. Coa partición do Imperio Otomán, os territorios con maioría kurda estiveron divididos entre os novos estados de Turquía, Iraq e Siria, sendo os kurdos unha minoría étnica significativa en cada un destes estados. Os movementos nacionalistas kurdos foron fortemente suprimidos en Turquía e os países de maioría árabe de Iraq e Siria, todos os cales temen unha potencial independencia do Kurdistán. Algúns kurdos de Irán tamén son nacionalistas, aínda que este movemento político é tradicionalmente máis feble en Irán que noutras partes de Kurdistán.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Arin, Kubilay Yado, Turkey and the Kurds – From War to Reconciliation? UC Berkeley Center for Right Wing Studies Working Paper Series, 26 de marzo de 2015. https://www.academia.edu/11674094/Turkey_and_the_Kurds_From_War_to_Reconciliation
* Behrendt, Günter Max (1993). *Nationalismus in Kurdistan*. Hamburg, .
* 
* 
*
Nacionalismo libanés

[dereita|miniatura|[Bandeira do Líbano|Bandeira do Líbano.]]
[dereita|miniatura|Mapa de [Fenicios|Fenicia.]]

O **nacionalismo libanés** (en ) é un movemento nacionalista que considera aos libaneses como unha nación distinta e independente do mundo árabe. Esta ideoloxía considera aos libanesas como descendentes directos dos fenicios.

Esta ideoloxía ten as súas raíces na guerra sectaria do século XIX que se produciu entre os maronitas e os drusos no Monte Líbano. Tomou forma durante o período de entreguerras e no mandato francés de Siria, cando serviu principalmente como ferramenta para opoñerse ao nacionalismo árabe e para xustificar a existencia do nacente país, o Líbano.

Durante o século XX e a guerra civil libanesa, o nacionalismo libanés estivo asociado coas Falanxes Libanesas, as Forzas Libanesas, o Partido de Liberación Nacional e movementos secularistas como Gardiáns dos Cedros, o Bloque Nacional e o Partido de Renovación Libanesa, encabezado polo recoñecido poeta e filósofo libanés Said Akl.

O nacionalismo libanés vai aínda máis alá e incorpora visións irredentistas indo máis aló das fronteiras libanesas, buscando unificar todas as terras da antiga Fenicia arredor do actual Líbano. Isto vén do feito de que o actual Líbano, a costa mediterránea de Siria e o norte de Israel é a área que corresponde aproximadamente á antiga Fenicia e, como resultado, a maioría do pobo libanés identifícase coa antiga poboación fenicia desa rexión. Polo tanto, o país do Gran Líbano proposto inclúe o Líbano, a costa mediterránea de Siria e o norte de Israel.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Salem, Paul *Notes on the Question of Lebanese Nationalism*
Nacionalismo lezguio

dereita|miniatura|Bandeira étnica dos lezguios.
dereita|miniatura|Área dos lezguios na fronteira entre Rusia e Azerbaidján.
O **nacionalismo lezguio** é un movemento político nacionalista que afirma que os lezguios son unha nación e defende a unidade do pobo lezguio, no presente dividido entre Rusia e Azerbaidján.
O nacionalismo lezguio ten connotacións irredentistas e persegue a creación do Lezguistán, unha entidade política unificada creada nas áreas de maioría lezguia que se atopan na fronteira entre a república de Daguestán (en Rusia) e Azerbaidján.

## Historia 
En xullo de 1990 creouse o Movemento Nacional Lezguio, "Sadval" (Unidade), na cidade de Derbent (Daguestán, daquela pertencente á Unión Soviética). O movemento pedía a unificación do pobo lezguio porque se lles "negou a oportunidade de desenvolver a súa cultura" baixo o dominio soviético.

Sadval non atopou apoio en Azerbaidján, e ademais, foi acusado do atentado con bomba do 19 de marzo de 1994 no metro de Bakú durante o cal morreron 27 persoas. Existe evidencia de que o Servizo Secreto de Armenia participou na creación de Sadval, achegando financiamento, adestramento e armamento aos seus militantes.

## Notas
Nacionalismo lombardo

[dereita|miniatura|Unha das bandeira históricas da Lombardía (utilizado pola [Liga lombarda e o Ducado de Milán).]]
O **nacionalismo lombardo** é un movemento nacionalista, mais principalmente rexionalista, activo principalmente na Lombardía, Italia. O movemento procura máis autonomía ou mesmo a independencia da rexión da Lombardía e de todos os territorios vinculados lingüisticamente ou historicamente a Lombardía. Durante a década de 1990, estivo estreitamente conectado co nacionalismo padano.

No presente, os principais partidos nacionalistas lombardos son a Lega Lombarda e Pro Lombardia Indipendenza.

## Historia 
[miniatura|[Giovanni Baratta: *Alegoría da Lombardía* (Bode-Museum, Berlín).]]
Ao igual que no resto de Europe, durante o romanticismo houbo un espertar do sentimento nacionalista na Lombardía. A creación napoleópnica da República Cispadana, que posteriormente foi substituída pola Cisalpina, abriu as portas ao debate político sobre o status da Lombardía. Carlo Botta, un político piemontés, escribiu un libro titulado *Proposition to the Lombards about a way of free government*, onde reivindicou a necesidade dunha constitución para a *Nación Lombarda*, independente da francesa e inspirada na revolución. Ao mesmo tempo, Giuseppe Faroni propuxo un proxecto de constitución titulado *Constitutional pole for the Lombard Republic*.

## Notas
Medalla Emilia Pardo Bazán

miniatura|O Pazo de Meirás, en cuxo xardín entregáronse as Medallas Emilia Pardo Bazán en 2011
A **Medalla Emilia Pardo Bazán** é unha iniciativa creada pola Xunta de Galicia en 2019 para recoñecer publicamente as persoas e institucións que traballan en favor da igualdade efectiva, e o obxectivo das mesmas é visibilizar os talentos e potenciar a visibilización social daqueles que están comprometidos coa igualdade entre mulleres e homes.

## Premiados 
### Primeira edición 
Na primeira edición, no propio ano 2019, o Goberno galego acordou galardoar coa Medalla Emilia Pardo Bazán á Asociación de Diagnosticados de Cancro de Mama (ADICAM), que desde Cangas e con 1 400 socias, é un referente galego no apoio aos doentes deste cancro; as Cooperativas Lácteas Unidas, que no 2013 puxeron en marcha o programa Mulleres de Seu, para impulsar a participación das cooperativistas nos órganos de decisión; e Ángeles Carmona, presidenta do Observatorio contra a Violencia Doméstica e de Xénero.

### Segunda edición 
En 2020, na segunda edición destas distincións, recibiron as medallas, na sede xudicial do edificio de Tabacos da Coruña a Federación de Mulleres Rurais de Ourense (FEMURO), a Asociación Rede Mulleres Veciñais Contra os Malos Tratos de Vigo e a xaponesa Megumi Shiozawa, a título póstumo. O acto, presidido polo presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo e acompañado, entre outras autoridades, pola alcaldesa da Coruña, Inés Rey e o presidente do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia José María Gómez, foi un "grito de igualdade". Os asistentes, amparándose na figura de Emilia Pardo Bazán, destacaron o importante papel que desempeñou esta intelectual na loita contra as desigualdades da muller.

### Terceira edición 
Na terceira edición, de 2021, o Pazo de Meirás acolleu por primeira vez a entrega das medallas Emilia Pardo Bazán, coincidindo co día do aniversario da escritora no ano do centenario da súa morte. O acto celebrouse nos xardíns do Pazo, pois o Goberno galego xa acordara o pasado mes de febreiro atender a petición de celebrar o 8 de marzo o acto de entrega das Medallas Pardo Bazán 2020. As personalidades recoñecidas foron a fundadora e presidenta desde 2001 até o seu falecemento en 2009, da Asociación Alar de Galicia, María Jesús Díaz Sánchez; a produtora, escritora e directora de cine Zaza Ceballos e a Asociación Mirabal. O acto foi presidido polo presidente da Xunta, Alberto Núñez Feijóo, e tamén asistiron representantes públicos, como o delegado do Goberno en Galicia, José Miñones, e a Consellería de Emprego e Igualdade, María Jesús Lorenzana.

## Notas
Nacionalismo macedonio

[dereita|miniatura|250x250px|Bandeira de [Macedonia do Norte.]]

O **nacionalismo macedonio** (en ) é un movemento político nacionalista que xurdiu entre os macedonios a finais do século XIX que buscaban a autonomía da rexión de Macedonia do Imperio Otomán. A idea evolucionou durante o inicio do século XX xunto ás primeiras expresións do nacionalismo étnico entre os eslavos de Macedonia. A separada nación macedonia gañou recoñecemento despois da segunda guerra mundial cando a "República Socialista de Macedonia" foi creada como parte da Iugoslavia. Posteriormente, a historiografía macedonia estabeleceu vínculos históricos entre os macedonios étnicos e os acontecementos e as figuras búlgaras dende a Idade Media ata o século XX. Despois da independencia da República de Macedonia a finais do século XX, as cuestións referentes á identidade nacional macedonia foron disputadas polos veciños do país, xa que algúns partidarios do agresivo nacionalismo macedonio, chamado *macedonismo*, sosteñen crenzas máis extremas, como unha continuidade ininterrompida entre os antigos macedonios (esencialmente un pobo da Grecia antiga), e os macedonios étnicos modernos (un pobo eslavo), así como puntos de vista relacionados co concepto irredentista  de Macedonia Unida, que implica reivindicacións territoriais sobre unha gran parte de Grecia, xunto con rexións máis pequenas de Albania, Bulgaria, Kosovo e Serbia.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Macedonia (terminoloxía)
OK Liga Bronce

A **OK Liga Bronce** é a terceira categoría do hóckey a patíns español. Se ben o nome foi empregado para designar ás fases de ascenso á OK Liga Prata nos anos 2019, 2020 e 2021, na tempada 2021-22 a competición adoptou o formato de liga actual.

## Historial 
### Fase de ascenso 
### Liga 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da Real Federación Española de Patinaxe
Nacionalismo manchú

[dereita|miniatura|Bandeira de [Manchukuo, o estado principalmente asociado co nacionalismo manchú.]]

O **nacionalismo manchú** (en ) refírese ao nacionalismo étnico do pobo manchú ou ao nacionalismo territorial dos habitantes da rexión de Manchuria, sen ter en conta a orixe étnica.

## Historia 
Durante o seu goberno da China, a dinastía Qing de orixe manchú promoveu unha identidade común, "manchuizando" os membros das oito bandeiras, a súa principal forza militar. Así, os manchús estaban fortemente asociados co sistema militar das bandeiras, aínda que tamén había mongois e chineses han entre eles. A identidade asociada ás oito bandeiras non era racial nin nacional, pero dividía fortemente á xente, na súa maioría manchú, dos civís, principalmente chineses han do Imperio Qing. Esta división creceu co derrocamento da dinastía Qing en 1912 e a fundación da República da China. A partir de entón, a identidade étnica medrou moito en importancia e a xente asociada ao sistema de bandeiras tivo que decidir se se identificaba como manchú, chinés han ou mongol. Moitos de orixe étnica mongol ou chinesa han optaron por ser clasificados como manchús, especialmente no norte da China, e os descendentes dos militares de bandeiras foron chamados xeralmente manzu ("grupo étnico manchú") a partir de entón.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
Nacionalismo moldovo

[miniatura|250px|[Bandeira de Moldova.]]
O **nacionalismo moldovo** ou **moldovenismo** é un movemento político nacionalista que defende e promove a identidade moldova. Algúns dos seus defensores adscriben a súa identidade ao Principado de Moldova medieval. Outros, para explicar as diferenzas actuais entre os habitantes romanófonos das dúas ribeiras do río Prut, adscríbeno á duradeira incorporación de Besarabia no Imperio Ruso e na Unión Soviética. Os seus detractores, pola contra, afirman que os moldovos e os romaneses son un único grupo étnico e que a identidade moldova foi creada artificialmente pola Unión Soviética.

Os partidarios da identidade moldova sosteñen que o pobo de Moldova se autoidentificou historicamente como "moldovo" antes de que a noción de "romanés" se xeneralizase. A crenza de que romaneses e moldovos de Besarabia e a RSA de Moldova (MASSR) formaban dous grupos etnonacionais separados, falando linguas diferentes e posuíndo trazos históricos e culturais separados, tamén foi avalada pola Unión Soviética.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Argentina Gribincea, Mihai Grecu Moldova: Situation analysis and trend assessment  commissioned by the United Nations High Commissioner for Refugees, outubro de 2004.
* Grenoble, Lenore A (2003) *Language Policy in the Soviet Union*, Springer, 
* M. Bărbulescu, D. Deletant, K. Hitchins, S. Papacostea, P. Teodor - *Istoria României*. Ed. Corint, 2004,
Meredo, A Veiga

**Meredo** é unha parroquia do concello asturiano da Veiga. Nos seus 27,87 km² habitan un total de 200 persoas (segundo datos de 2017), repartidas entre as poboacións de Meredo, Molexón, Nafaría, Penzol, A Sela da Loura e Vinxói. É a parroquia máis oriental do concello e tamén a meirande.

## Xeografía 
### Localidades 
### Lugares 
## Notas
Paramios, A Veiga

**Paramios** é unha parroquia do concello asturiano da Veiga. Nos seus 9,89 km² habitan un total de 81 persoas (segundo datos de 2017), repartidas entre as poboacións da Barranca de Paramios, A Espía, Monticelo, Restrepo e Vixande.
## Xeografía 
### Lugares 
## Notas
A Veiga, A Veiga, Asturias

**A Veiga** é unha parroquia e capital municipal do concello asturiano da Veiga. Ocupa a parte central do concello e nos seus 9,79 km² habitan un total de 2&nbsp;924 persoas (segundo datos de 2017), repartidas entre as poboacións de Estelo, A Fonte de Louteiro, Louteiro, Miou e a propia localidade da Veiga.
## Xeografía 
### Localidades 
### Lugares 
## Notas
Piantón, A Veiga

**Piantón** é unha parroquia do concello asturiano da Veiga. Nos seus 19,17 km² habitan un total de 465 persoas (segundo datos de 2017), repartidas entre as poboacións e aldeas de , Castramourán, A Cova, Cobre, El Chao de Porzún, Folgueiras, Montouto, Piantón, Porzún, A Veiga de Vilar, Vesedo e Vilameitide.

Nesta parroquia, no lugar coñecido como A Corredoira, foi onde se atopou a estela de Nicer en 1932.

## Xeografía 
### Lugares 
## Galería de imaxes 

Ficheiro:Piantón (RPS 25-07-2020) Iglesia de San Esteban.png|Igrexa de San Estevo.
Ficheiro:Piantón (RPS 25-07-2020) puente medieval sobre el río Suarón.png|Ponte medieval sobre o río Suarón.

## Notas
Lucio Calpurnio Pisón Cesonino (cónsul 148 a. C.)

**Lucio Calpurnio Pisón Cesonino** (en latín, L. Calpurnius C. f. C. n. Piso Caesoninus) foi un político e militar romano do século II a.C. pertencente á *gens* Calpurnia.

## Traxectoria 
### Familia 
Pisón foi membro dos Calpurnios Pisones, a máis notable familia da *gens* Calpurnia, e fillo de Caio Calpurnio Pisón. Friedrich Münzer supuxo polo segundo *cognomen* de Pisón que foi en realidade un Cesonio adoptado por Caio Calpurnio.

Foi elixido cónsul no ano 148&nbsp;a.C. e foi enviado para conducir a guerra contra Cartago durante a Terceira guerra púnica, mais a dirixiu tan descoidadamente que foi derrotado polos habitantes das cidades de Clupea e de Hipona (ou Hippo Regius); e con tan pouca actividade que o pobo manifestou o seu descontento e, no ano seguinte, o mando pasou a Escipión Emiliano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
#### Fontes antigas 
* 

#### Fontes modernas 
* 
*
*

*
Petur Eiriksson

**Petur Eiriksson**, nado en 1966 en Ólafsvík, Islandia, e finado o 8 de marzo de 2019 na Coruña, foi un músico, o trombón principal da Orquestra Sinfónica de Galicia desde a súa fundación, ademais de compositor, docente e director de coros.

## Traxectoria 
Petur Eiriksson naceu na pequena localidade de Ólafsvík, do municipio de Snæfellsbær, na rexión de Vesturland, ao oeste de Islandia. Aos cinco anos a súa familia mudouse a Reikiavik onde, aos 12 anos comezou a tocar o trombón nunha banda escolar e, tras a súa graduación, pasou a tocar na de Svanur, unha das bandas máis antigas de Reykjavik. Estudou con Björn R. Einarsson (intérprete de jazz e trombonista da Orquestra Sinfónica de Islandia e co fillo deste, Oddur Björnsson (director desta Sinfónica).

En 1985 comezou a tocar na nova Orquestra Xuvenil da Sinfónica de Islandia, até 1989, tocando ocasionalmente na Ópera e, máis tarde, realizando substitucións na Sinfónica de Islandia e nun quinteto de vento.

Tamén o recordaron os membros da Asociación de Nais e Pais do Conservatorio de Culleredo, xa que, no primeiro trimestre do curso 2017-2018, Eiriksson dirixiu o seu coro nunha actuación do Nadal, a pesar de ser el músico profesional e os integrantes da formación afeccionados. Nas súas redes recordárono tamén seus antigos alumnos, que encontraron no seu exemplo un motivo máis para non afastarse da música.

## Vida familiar 
Petur Eiriksson estaba casado cunha das trompistas da Sinfónica de Galicia, Amy Schimmelman, coa que tivo tres fillos, Jakob, Isak e Evan.
 
## Notas
Ólafsvík

**Ólafsvík** é unha pequena cidade do municipio de Snæfellsbær, na rexión de Vesturland, ao oeste de Islandia.

## Xeografía 
Ólafsvík encóntrase no extremo occidental da península de Snæfellsnes, ás beiras do fiorde Breiðafjörður. Preto dela encóntrase o volcán Ólafsvíkurenni, de 415 m de altura.

No ano 2011 contaba cunha poboación de 1 010 habitantes e, segundo o censo, contaba a 1 de xaneiro de 2023 con 991.

Ao suroeste de Ólafsvík está o volcán Snæfellsjökull.

Os accesos principais a Ólafsvík son a estrada da meseta Fróðárheiði e despois a ruta de Búðir no sur de Snæfellsnes.

## Notas 
## Véxase tamén
Púnico (homónimos)

'''*Púnico* **ou ***Púnica*** pode referirse a:

* O (ou a) natural de **Fenicia**, ou o pertencente ou relativo a esa antiga rexión do Oriente Medio.

* O (o a) natural de **Cartago**, ou o pertencente ou relativo a esa antiga cidade e reino do norte de África.
* O **púnico**, unha lingua semítica falada no antigo imperio cartaxinés.
* **Púnico**, un caudillo lusitano que loitou contra os romanos.
* ***Punica***, un xénero taxonómico botánico con 8 especies descritas de plantas con flores pertencente á familia Lythraceae.
* ***Punica***, epopea do poeta latino Silio Itálico sobre a Segunda guerra púnica composto a finais do século I.

Ademais, pode facer referencia a:

* **Operación Púnica''', nome dado a un operativo policial sobre unha trama de corrupción en varias provincias españolas.
Manuel Américo Arias

**Manuel Américo Arias Golfarini**, nado en Montevideo en 1934 e finado en Noia o 14 de xaneiro de 2010, foi un futbolista e adestrador uruguaio, de ascendencia galega.

## Traxectoria 
Xogou no Club Atlético Quilmes do seu país natal, e logo pasou por equipos do Brasil, Perú, Bolivia e Colombia. Nos anos 60 chegou a Venezuela, onde militou no Deportivo Galicia, chegando a enfrontarse a Pelé nun partido contra o Santos en 1965.

Trala súa retirada foi adestrador en Ecuador, onde dirixiu o América de Quito, e en Venezuela, onde adestrou a Unión Deportiva Canarias, o Tirique Aragua e o Anzoátegui. A finais de 1973 instalouse en Galicia, de onde era seu avó e a súa muller. Aínda que inicialmente rexentou unha parrillada en Vilaboa, Na tempada 1976/77 adestrou o Atlético Ourense, filial do Ourense.

Comezou a tempada 1977/78 adestrando o Noia SD en Terceira, pero dimitiu en xaneiro de 1978. Instalouse para sempre na vila coruñesa, sendo conserxe durante 20 anos do colexio Jaime Balmes, onde tamén adestrou os equipos de fútbol.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do adestrador en BDFutbol .
Aitzina!

**Aitzina**! ('Adiante!' en éuscaro) é unha organización política xuvenil encadrada na esquerda abertzale. Ten como ámbito de actuación Iparralde. O seu obxectivo é loitar por «unha Euskal Herria soberana e unha sociedade máis xusta e igualitaria».
Aitzina! naceu en Baiona (Lapurdi) en novembro de 2013, tras un proceso de confluencia da mocidade abertzale nos territorios vascos integrados no Estado francés: Lapurdi, Baixa Navarra e Zuberoa. Unha das súas principais reivindicacións é a oficialidade do éuscaro e a súa promoción e uso na vida pública.

Á presentación pública acudiu Filipe Bidart, líder histórico da esquerda abertzale en Francia, así como representantes de Ernai, a súa organización homóloga en Euskadi e Navarra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ernai
* Esquerda abertzale
Snæfellsbær

**Snæfellsbær** é un municipio de Islandia, situado na rexión de Vesturland, condado de Snæfellsnes-og Hnappadalssýsla, no oeste do país. 

## Xeografía 
O concello encóntrase no extremo occidental da península de Snæfellsnes.

Ocupa unha extensión de 688,8 km² e, segundo o censo de 1 de xaneiro de 2023, conta cunha poboación de 1 678 habitantes, polo que a súa densidade de poboación era de 2,43 hab./km².

## Galería

Olafsvik.jpg|Ólafsvík
Arnarstapi (3).jpg|Arnarstapi
1 hellissandur aerial pano 2017.jpg|Hellissandur
Región de Búðahraun, Vesturland, Islandia, 2014-08-14, DD 042.JPG|Staðarsveit

## Notas 
## Véxase tamén
Haika

**Haika** (do éuscaro *levantarse*, *porse en pé*) foi unha organización xuvenil socialista abertzale de Euskal Herria, que comprende os territorios de Euskadi, Navarra e Iparralde. Foi ilegalizada no Estado español, mais non no francés.
Fundouse en 2000, trala fusión de Jarrai, que actuaba en Euskadi e Navarra, con Gazteriak, en Iparralde. Ambas organizacións asumían un papel referencial na mocidade abertzale de Euskal Herria, cunha militancia fortemente cohesionada. Pola súa parte, Gazteriak socializárase politicamente á marxe das diferenzas históricas do movemento abertzale.

En 2001, o xuíz Baltasar Garzón considerou a organización como canteira de militantes de Euskadi Ta Askatasuna (ETA) e parte da estrutura da mesma, polo que foi ilegalizada. A súa continuadora foi Segi, tamén ilegalizada en España e non en Francia.

O 19 de xaneiro de 2007, o Tribunal Supremo declarouna "organización terrorista vinculada a ETA". Corrixía así a sentenza da Audiencia Nacional de xuño de 2005, que considerara a organización como *«asociación ilícita»*.

O 4 de febreiro de 2007 entregáronse á Ertzaintza 18 dos 19 membros de Jarrai, Haika e Segi fuxidos da xustiza desde a declaración do Tribunal Supremo. Sucedeu despois dun acto no Frontón da Esperanza de Bilbao.

## Notas 
==Véxase tamén

### Ligazóns externas 
* Jarrai-Haika-Segi, El Mundo.
Fernando Ruiz de Castro (homónimos)

O nome **Fernando Ruiz de Castro** pódese referir a:

* **Fernando Ruiz de Castro**, nobre castelán, que foi líder da casa de Castro (1125-1185);
* **Fernando Ruiz de Castro**, señor de Lemos e Sarria e de Cabreira e Ribeira, que foi adiantado mor de Galiza (1280-c. 1304);
* **Fernando Ruiz de Castro**, conde de Lemos, Trastámara e Sarria, que foi adiantado mor de Galiza (finado en 1377);
* **Fernando Ruiz de Castro**, IV conde de Lemos e I marqués de Sarria (1505-1575);
* **Fernando Ruiz de Castro**, VI conde de Lemos, III marqués de Sarria, III conde de Andrade e IV de Vilalba, que foi vicerrei de Nápoles (1548-1601).
Ernai

**Ernai** (do éuscaro, 'Atento' ou 'Esperto') é unha organización política xuvenil que actúa en Euskadi e Navarra. Do mesmo xeito que se considerou a Sortu como formación herdeira de Batasuna, tamén se considerou a Ernai como herdeira de Segi. Defínese principalmente como independentista, socialista e feminista. Malia recoñecer Euskal Herria como marco de loita, non ten presenza en Iparralde, xa que ese espazo político é ocupado pola organización Aitzina!.
## Historia 
Ernai constituíuse na localidade navarra de Lizarra o 2 de marzo de 2013 como organización xuvenil da esquerda abertzale, trala disolución de Segi en 2012. O acto de presentación contou coa presenza do histórico militante abertzale Joseba Álvarez no nome de Sortu, a secretaria xeral do sindicato LAB, Ainhoa Etxaide, e o expreso de ETA Oier González.

Malia ser organicamente independente de Sortu, tamén asume o relatorio abertzale *Zutik Euskal Herria*.

O principal eido de traballo de Ernai é a creación de novos modelos de vida. Traballa, así, cuestións como a socioeconomía, o lecer, a lingua éuscara, a educación formal, o ecoloxismo, o feminismo, o internacionalismo ou a formación política e ideolóxica. Así mesmo, busca avanzar no proceso de resolución do «conflito vasco».

## Referencias
Orquestra Sinfónica de Islandia

A **Orquestra Sinfónica de Islandia** (**ISO**), en islandés *Sinfóníuhljómsveit Íslands*, é unha orquestra cuxa sede se encontra en Reikiavik, a capital de Islandia. 

É unha entidade autónoma pública que funciona baixo o auspicio do Ministerio de Educación de Islandia. 

## Historia
A Orquestra Sinfónica de Islandia fundouse oficialmente en 1950, ofrecendo o seu primeiro concerto o 9 de marzo dese ano, cun conxunto de 39 músicos. Entre 1961 e 2011 actuou no auditorio Háskólabíó. En 2011 cambiouse ao auditorio Harpa. Ofrece arredor de 60 concertos por temporada. A orquestra actuou tamén noutros países de Europa e Norteamérica.

## Directores
* Olav Kielland (1952–1955)
* Karsten Andersen (1973–1980)
* Jean-Pierre Jacquillat (1980–1986)
* Petri Sakari (1988–1993)
* Osmo Vänskä (1993–1996)
* Petri Sakari (1996–1998)
* Rico Saccani (1998–2002)
* Rumon Gamba (2002–2010)
* Ilan Volkov (2011-hoxe)

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Sitio oficial da ISO
* Información  sobre a ISO .
Lorin Maazel

**Lorin Varencove Maazel** , nado en Neuilly-sur-Seine o 6 de marzo de 1930, e finado en Virxinia o 13 de xullo de 2014, foi un director de orquestra, violinista e compositor estadounidense de orixe francesa.

## Traxectoria 
Maazel naceu en Neuilly-sur-Seine, Francia, de pais estadounidenses xudeus de orixe rusa que moi pronto volveron aos Estados Unidos. Xa de pequeno demostrou uns dotes prodixiosos para a música. Tomou a súa primeira clase de dirección de orquestra aos 7 anos, e debutou aos 8. Con 9, en 1939, xa dirixiu a Orquestra de Interlochen na Feira Mundial de Nova York, así como a Orquestra Filharmónica de Los Ángeles, onde compartiu un programa con Leopold Stokowski. Aos 11, Arturo Toscanini  invitouno a dirixir a súa orquestra neoiorquina, e aos 13 xa fixera o propio na Orquestra Filharmónica de Nova York e na Orquestra de Filadelfia. Aos 12 anos efectuou unha xira polos Estados Unidos de América dirixindo as mellores orquestras. Seu debut como violinista foi aos 15 anos de idade. Estudou matemáticas e filosofía na Universidade de Pittsburgh.

Faleceu en Castleton Farms, Virxinia, Estados Unidos, o 13 de xullo de 2014, tras unha complicación dunha pneumonía.

## Notas 
## Véxase tamén
Asociación de Cantantes Vieneses

[miniatura|300px|[Gustav Mahler: *Sinfonía dos mil*. Musikverein de Viena. Director, Pierre Boulez, Staatskapelle Berlin, Wiener Singverein, Slowakischer Philharmonischer Chor, Wiener Sängerknaben.]]

A **Asociación de Cantantes Vieneses** (en almán *Wiener Singverein*) é o coro concertista da Sociedade de Amigos da Música de Viena.

## Historia 
En 1812 tiveron lugar, a iniciativa de Antonio Salieri e dun grupo de amigos da música de Viena, concertos cos Oratorios de Händel na escola de equitación invernal. Iso deu lugar á fundación da asociación de música de Viena, que en 1858 fundou o seu propio coro, que na actualidade conta con 230 membros, e que, nos seus inicios, foi dirixido por Johann Herbeck e Johannes Brahms. 

Ao longo dos seus 150 anos de historia, traballou con incontábeis directores e orquestras de renome, entre eles Rafael Frühbeck de Burgos, Andrés Orozco-Estrada e Gustavo Dudamel). En máis de unha ocasión, esta sociedade de cantantes foi elixida para estrear unha obra, entre outras traballos de Franz Schubert, Johannes Brahms, Anton Bruckner e Gustav Mahler. Desde 1947 até 1989, Herbert von Karajan deixou a súa pegada no perfil deste coro.

O coro actuou nalgunhas cidades españolas: en 1965 participou en concertos no Palau de la Música Catalana (a *novena sinfonía* de Beethoven), no Gran Teatre del Liceu (o *Réquiem* de Mozart), así como en 1997 en Madrid e Valencia fixeron soar o *Réquiem Alemán* de Brahms.

Desde 1991 o coro é dirixido por Johannes Prinz.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* August Böhm (1908): *Geschichte des Singvereines der Gesellschaft der Musikfreunde in Wien*. Wien.
* Joachim Reiber (2007): *Wiener Singverein – Menschen Stimmen Götterfunken*.
Conservatorio Profesional de Música da Coruña

O **Conservatorio Profesional de Música da Coruña** (**CMUS**) é un centro dependente da Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria da Xunta de Galicia con moitos anos de tradición, que imparte os graos Elemental e Profesional, e conta na actualidade aproximadamente cuns 700 alumnos.

Está situado na Praza do Conservatorio.

## Equipo directivo 
Na actualidade (2021) o conservatorio está rexido polo seguinte equipo directivo:
*Jesús López Prado, Director 
*Antonio Facal Rivas, Vicedirector
*Uxía Vilar Pazos, Xefa de estudos 
*Lluis Domínguez Domínguez, Secretario
*Antonio Facal Rivas, Coordinador do grao elemental

## Departamentos 
O conservatorio conta cos seguintes departamentos:
*Departamento de Canto
*Departamento de Conxunto
*Departamento de Corda
*Departamento de Corda Pulsada
*Departamento de Fundamentos de Composición
*Departamento de Instrumentos Antigos
*Departamento de Linguaxe Musical
*Departamento de Percusión
*Departamento de Pianistas Acompañantes
*Departamento de Tecla
*Departamento de Vento-Madeira
*Departamento de Vento-Metal

## Agrupacións 
No conservatorio funcionan as seguintes agrupacións:
*Orquestra Sinfónica
*Banda Sinfónica
*Orquestra Xuvenil
*Banda Xuvenil
*Orquestra de Cámara de Grao Elemental
*Orquestra Infantil
*Coro
*Ensemble de Guitarras e Arpas
*Grupo de Percusión Attacca

## Notas
María Cumplido

**María Cumplido Cabello,** nada en  Córdoba o 25 de abril de 1992, é unha matemática e investigadora española. En 2020 foi galardoada cos Premios de Investigación Matemática Vicent Caselles da Real Sociedade Matemática Española.

## Traxectoria 
María Cumplido licenciouse en Matemáticas na Universidade de Sevilla, estudou durante un ano na Universidade Pierre e Marie Curie de París. Realizou un máster en Matemáticas Avanzadas na Universidade de Sevilla e obtivo unha Bolsa de Colaboración do Ministerio de Educación no Departamento de Álxebra. Nunca exerceu en España. Este campo de investigación é potencialmente aplicable en sistemas de criptografía e seguridade informática.

En 2020, foi recoñecida cun dos Premios de Investigación Matemática Vicent Caselles da Real Sociedade Española de Matemáticas e da Fundación BBVA, un dos galardóns de investigación matemática máis prestixiosos de España e no que foron galardoadas outras cinco novas matemáticas, como Judit Muñoz, Matute ou Ujué Etayo. Ela foi a terceira matemática do Instituto de Matemáticas Hispalense (IMUS) en conseguilo, despois de Vanessa Guerrero e Marithania Silvero.

## Notas
Orquestra Sinfónica de Castela e León

A **Orquestra Sinfónica de Castela e León** (*Orquesta Sinfónica de Castilla y León*, abreviadamente OSCyL) é o conxunto orquesteal oficial da Comunidade castelá e leonesa.

Consta de máis de 80 músicos de diferentes nacionalidades e tivo catro directores oficiais: Max Bragado-Darman, Alejandro Posada, Lionel Bringuier e Andrew Gourlay. Ten a súa sede oficial desde o ano 2007 no Centro Cultural Miguel Delibes.

Ao longo de máis de tres décadas, a Orquestra Sinfónica de Castela e León ofreceu centos de concertos xunto a unha longa lista de artistas, entre os que destacan os mestres Jesús López Cobos (director emérito), Semyon Bychkov, Vasily Petrenko, Gianandrea Noseda, Leonard Slatkin, Pinchas Steinberg, Giovanni Antonini, Yan Pascal Tortelier, Jukka-Pekka Saraste, David Afkham o Leopold Hager; os cantantes Ian Bostridge, Leo Nucci, Renée Fleming, Juan Diego Flórez, Magdalena Kožená, Rufus Wainwright e Angela Gheorghiu; e instrumentistas como Daniel Barenboim, Vilde Frang, Maria João Pires, Frank Peter Zimmermann, Javier Perianes, Truls Mørk, Viktoria Mullova, Ivo Pogorelich, Emmanuel Pahud, Chick Corea, Michel Camilo, Midori, Nikolai Lugansky, Pinchas Zukerman e Vadim Repin, entre outros.

A Orquestra Sinfónica de Castela e León levou a cabo importantes estreas e realizado diversas gravacións para Deutsche Grammophon, Bis, Naxos, Tritó ou Verso.

## Notas
To the Bone (filme)

***To the Bone*** é un filme estadounidense de 2017 escrito e dirixido por Marti Noxon. O filme conta a historia dunha rapaza nova, interpretada por Lily Collins, que loita contra a anorexia. O filme estreouse na competición do Festival de Cinema de Sundance o 22 de xaneiro de 2017. Estreouse internacionalmente en Netflix o 14 de xullo de 2017.

## Personaxes 
* Lily Collins como Ellen (Eli)
* Keanu Reeves como Dr. William Beckham
* Carrie Preston como Susan
* Lili Taylor como Judy
* Alex Sharp como Luke
* Liana Liberato como Kelly
* Brooke Smith como Olive
* Leslie Bibb como Megan
* Kathryn Prescott como Anna
* Ciara Bravo como Tracy
* Maya Eshet como Pearl
* Lindsay McDowell como Kendra
* Retta como Lobo
* Alanna Ubach como Karen

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Universidade de Boston

A **Universidade de Boston** (en  inglés *Boston University*, abreviadamente ***BU***) é unha universidade privada localizada en Boston, Massachusetts, Estados Unidos.

## Características 
A universidae conta cun claustro de máis de 3 000 docentes, e aproximadamente con 30 000 estudantes. 

A Universidade de Boston é a cuarta universidade privada máis grande dos Estados Unidos, e o cuarto establecemento que dá máis empregos en todo o país.

Ofrece títulos de grao, máster e dutorado a través de 18 Escolas universitarias e Facultades situadas en dous campus urbanos separados. O campus principal está situado na beira do río Charles, no barrio Fenway-Kenmore de Boston, mentres que o campus médico universitario de Boston encóntrase no barrio de South End.

## Historia 
Aínda que foi oficialmente establecida en Boston no ano 1869, fundouse como *Instituto Bíblico de Newbury* en Vermont, en 1839, pola Igrexa metodista unida.

O 24 de abril de 1839 un grupo de ministros e laicos metodistas da *Old Bromfield Street Church* en Boston decidiron establecer unha escola teolóxica metodista. Foi creada en Newbury, Vermont e, por iso, déuselle o nome de *Newbury Biblical Institute*.

Entre seus antigos alumnos a universidade conta con 8 Premios Nobel e 23 Premios Pulitzer.

En 1876, o daquela profesor Alexander Graham Bell inventou o teléfono nos laboratorios da Universidade de Boston.

## Galería 

Boston University wordmark.svg|Logo da Universidade
Boston University Marsh Chapel, Boston MA.jpg|Marsh Chapel, da Universidade de Boston 
Martin Luther King Jr NYWTS.jpg|Martin Luther King doutorouse na Universidade de Boston en 1955
Alexander Graham Bell.jpg|Alexander Graham Bell inventou o teléfono na Universidade de Boston en 1875.
Boston University School of Education, Boston MA.jpg|*School of Education* da Universidade de Boson

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web da universidade .