María Zamora

**María Zamora**, nada en Valencia en 1976, é unha produtora de cine española. Socia fundadora da produtora de cine independente Avalon PC (2007-2021), que abandonou para crear Elástica Films (2021) xunto aoseu marido Enrique Costas. En 2022, foi a primeira muller produtora española en gañar o Oso de Ouro no Festival Internacional de Cine de Berlín, por *Alcarrás*. Logrou o Premio Nacional de Cinematografía 2024. 

## Traxectoria 
Estudou Administración e Dirección de Empresas e un Mestrado en Xestión de Produción Audiovisual na Universidade de Valencia. En 2000, empezou a  como axudante de produción en programas de Canal 9 e exerceu o mesmo labor na Mostra de Valencia. En 2001 trasladouse a Madrid e empregouse en Avalon Productions, como Axudante de produción, Directora de produción ou Produtora Asociada. En maio de 2007, pasou a ser socia fundadora de Avalon PC onde exerceu como Produtora Executiva. 
miniatura
Produce a súa primeira curtametraxe en 2004, *Física II*, de Daniel Sánchez Arévalo e seguiu cos doutros de directores como David Planell (*Ponys*), Beatriz Sanchís (*La clase*, *La otra mitad*)  ou Carla Simón (*Después también*) dos que logo produciu a súa primeira longametraxe. É o caso *La verguenza* (Planell, 2009), *Todos están muertos* (Sanchís, 2014) e  Estiu 1993 (Simón 2017), que foi a seleccionada como representante de España na 90ª edición dos Premios Óscar na categoría Mellor película de fala non inglesa. Tamén foi produtora executiva das películas, *La mujer sin piano* (Javier Rebollo, 2009), *María (y los demás)* (Nely Reguera, 2016), Libertad (Clara Roquet, 2021), e os documentais *Apuntes para una película de atracos* (Elías León Siminiani, 2018) e *My Mexican Bretzel* (Nuria Giménez Lorang, 2019).

En 2021 abandonou Avalon PC e fundou Elástica Films, xunto a Enrique Costa, distribuidor e socio fundador de Avalon D.A. Seguiu producindo cine independente, especialmente de directoras mulleres, e óperas primas. Coa súa primeira película con esta produtora, *Alcarràs* (2022), María gañou o Oso de Ouro no Festival Internacional de Cine de Berlín 2022. Produciu *O corno* (2023), de Jaione Camborda,  Concha de Ouro á Mellor película do Festival Internacional de Cine de San Sebastián en 2023. Tamén *Creatura*, de Elena Martín Gimeno (2023), con catro nomeamentos aos Goya, e *Matria* (2023), a ópera prima de Álvaro Gago, con dous nomeamentos.​   

En 2022 anunciou o seu interese por producir series de televisión coa adaptación de *Esa maldita pared*, escrita por Flako, o protagonista de *Apuntes para un película de atracos*, na que participaron Isaki Lacuesta, Isa Campo e Raúl Arévalo. Ademais adaptou a TV a novela de Manuel Jabois, *Miss Marte*.

En 2024, leva a preproducción de *Polvo serás* (Carlos Marques-Marcet), *Romería*, de Carla Simón, *Las madres no*, de Mar Coll e *Hildegart*, de Paula Ortiz, *La mitad de Ana*, o debut na dirección de longametraxes de Marta Nieto, da que produciu a súa primeira curta, *Son* (2022).

Ese ano logrou o Premio Nacional de Cinematografía 2024, outorgado polo Ministerio de Cultura,  por “o seu apoio ao cine independente e arriscado (..) Fortaleceu a presenza do cine independente español no mercado internacional, incidindo en miradas sensibles e diversas”. O presidente do xurado foi Ignasi Camós Vitoria (director xeral do Instituto da Cinematografía e das Artes Audiovisuais (ICAA)), o vicepresidente Camilo Vázquez Bello (subdirector xeral de Promoción e Relacións Internacionais do ICAA). Os vogais foron Juan Vicente Córdoba Navalpotro (pola Academia das Artes e as Ciencias Cinematográficas de España), Josep Gatell Castro (por Autores Literarios de Medios Audiovisuais), Daniel Grao Valle (Unión de Actores e Actrices), Paula Palacios Castaño (Asociación de Mulleres Cineastas e de Medios Audiovisuais (CIMA)), Desiré de Fez Martín, Susana Herreras Casado e Ariadna Cortés Prió (ICAA), e Carla Simón Pipo, galardoada na convocatoria anterior. 

María Zamora é membro da  European Filme Academy (EFA, Academia de Cine Europea), da xunta directiva de AECINE (Asociación de produtoras de Cine Independente) e licenciada e coordinadora nacional en EAVE (European Audiovisual Entrepreneurs). Foi Presidenta dos xurado Horizontes Latinos en Festival San Sebastián 2021 e membro do xurado da Semana da Crítica do Festival Internacional de Cine de Cannes de 2022.

## Filmografía 
### Curtas 
* 2004: *Física II* (Daniel Sánchez Arévalo)
* 2005: *Las mantenidas sin sueños* (Martín De Salvo, Vera Fogwill)
* 2005: *Ponys* (David Planell).
* 2005: *Una cierta idea de felicidad* (Javier Asenjo)
* 2006; *Botellón* (Tomás Silberman)
* 2006*: Banal* (David Planell).
* 2007: *Subir y bajar* (David Planell).
* 2008 *La clase* (Beatríz Sanchís)
* 2009: *Pichis* (Marta Aledo)
* 2010: *Mi otra mitad* (Beatriz Sanchís)
* 2010: *Qué divertido* ( Natalia Mateo)
* 2012. *Despierta a las moscas* (Nacho Ruiz Capillas)
* 2012 *Ojos que no ven*  (Natalia Mateo)
* 2016: *La invitación* (Susana Casares)
* 2017: *Vuelta al mundo* (Leticia Dolera)
* 2019: *Después también* (Carla Simón)
* 2020: *Correspondencia* (Carla Simón y Dominga Sotomayor)
* 2022: *Carta a mi madre para mi hijo* (Carla Simón)
* 2022: *Son* (Marta Nieto)

### Longametraxes 
* 2008: *Acné* (Federico Veiroj)
* 2009: *La vergüenza* (David Planell)
* 2009: *La mujer sin piano* (Javier Rebollo)
* 2010: *Un lugar lejano* (Joseph Novoa)
* 2011: *La cara oculta* (Andrés Baiz)
* 2012: *Mapa* (Elías León Siminiani)
* 2014: *Todos están muertos* (Beatriz Sanchís)
* 2016: *María y los demás* (Nely Regueira)
* 2017: *Verano 1993* (Carla Simón)
* 2017: *Amar* (Esteban Crespo y Mario Fernández Alonso)
* 2018: *Apuntes para una película de atracos* (Documental, Elías León Siminiani)
* 2019: *Los días que vendrán* (Carlos Marques-Marcet)
* 2019: *My Mexican Bretzel* (Dodumental, Nuria Giménez Lorang)
* 2021: *Libertad* (Clara Roquet y Eduard Sola)
* 2022: *Qué hicimos mal* (Liliana Torres)
* 2023: *Matria* (Álvaro Gago)
* 2023: *Creatura* (Elena Martín)
* 2023: *O corno* (Jaione Camborda)

## Premios e recoñecementos 
* 2017: Premio ProduccionAudiovisual.com Mellor Produtora de Cine, por *Verano 1993*.
* 2022: Oso de Ouro no Festival Internacional de Berlín, por *Alcarrás*, dirixida por Carla Simón.
* 2024: Premio Nacional de Cinematografía 2024, outorgado polo Ministerio de Cultura. 

## Notas