Bieito XIII, papa

**Bieito XIII**, nado co nome de **Pietro Francesco Orsini** en Gravina (reino de Nápoles) en 1649 e finado en Roma o 21 de febreiro de 1730, foi Papa da Igrexa católica entre 1724 e 1730.

Non debe confundirse co antipapa Bieito XIII (o famoso "Papa Luna") que reinou entre 1394 e 1423.

## Traxectoria 
Era o fillo primoxénito de Fernando III Orsini, Duque de Gravina in Puglia (Bieito pertencía á familia Orsini de Roma e foi o terceiro e último da mesma en ocupar o Solio Pontificio), e da súa esposa, Giovanna Frangipane della Tolfa del Tufo, da casa ducal de Grumo. Con nove anos, e por falecemento do seu pai, herdou os títulos de Duque de Gravina, Príncipe de Solofra, Príncipe de Vallata, Conde de Muro Lucano e patricio de Nápoles.

En 1667, en Venecia e contra a vontade da súa familia que en van apelara ó papa Clemente IX, ingresou na Orde dos Predicadores (Dominicos). Profesou o 13 de febreiro de 1668, substituíndo o seu nome de bautismo polo de **Vincenzo Maria**. Graduouse en filosofía e teoloxía nas universidades de Nápoles, Boloña e Venecia, e o 24 de febreiro de 1671 foi ordenado sacerdote polo Papa Clemente X.

En 1672 ese mesmo papa fíxoo cardeal do título de *San Sisto*, e tres anos despois consagrouno arcebispo de Manfredonia. En 1680 foi nomeado bispo de Cesena, mantendo o grao de arcebispo *ad personam*. En 1686 foi trasladado á sede metropolitana de Benevento, arcebispado que retivo ata a súa morte malia ser elixido sucesivamente Cardeal-bispo de Frascati (1701), cardeal-bispo de Porto-Santa Rufina (1715) e Papa. Debido ó seu prolongado cardealado, tomou parte nos conclaves de 1689, 1691, 1700, 1721 e 1724, resultando elixido sumo pontífice neste último.

Foi elixido o 29 de maio de 1724, logo de dous meses de conclave. Manifestou tomar o nome de Bieito en honra do Papa Bieito XI, un frade dominico como el. Cinco días despois foi coroado polo Cardeal Benedetto Pamphilii, protodiácono de *Santa Maria in Via Lata*. Só por unhas semanas utilizou o ordinal *Bieito XIV*, que cambiou polo de XIII ó ser advertido de que o anterior desa numeración fora un antipapa.

Durante o seu pontificado opúxoseo tenazmente ó iansenismo, que condenou mediante a nova bula *Unigenitus* (1726), homónima e en idéntico sentido da promulgada por Clemente XI en 1713. Con todo, o maior problema tívoo co movemento dos "católicos vellos": desautorizou en 1725 a consagración do seu fundador, Cornelius Steenhoven, como arcebispo de Utrecht, o que provocou un cisma dentro da Igrexa que aínda hoxe persiste.

Estableceu a Congregación de Seminarios en 1725 para regular e uniformar os estudos eclesiásticos. En 1728 publicou en tres volumes diversos escritos pastorais, e ese mesmo ano, a instancias do concilio da provincia eclesiástica Tarraconense, accedeu por primeira vez a que se puidese traballar en determinadas festas consideradas "de precepto".

Descoidou a administración da curia romana. Fiel á regra da Orde dos Predicadores, levou unha vida austera e de moral extrema. Quitou a lotaría de Roma, pero non se abstivo de repartir profusamente beneficios e prebendas, e se despreocupou das actividades dos seus subordinados. O certo é que á súa morte a tesouraría papal estaba exhausta. Dise del que gustaba de almorzar ovos guisados segundo unha receita persoal, que segue a ser coñecida en Italia, como *ovos bieitinos* en honra deste papa.

Canonizou en 1726 a San Xoán da Cruz, a San Luis Gonzaga, que fora o modelo da súa mocidade; a San Xoán Nepomuceno, a San Gregorio VII, a San Estanislau de Kostka e ó mártir San Venceslau.

Faleceu en Roma e foi sepultado na Patriarcal Basílica Vaticana. Tres anos despois, os seus restos foron transladados á capela de San Domingo da basílica de *Santa Maria sopra Minerva*, tamén en Roma.

As profecías de San Malaquías refírense a este papa como *Miles in bello* (O soldado na guerra), cita que ó parecer fai referencia a que participou no asedio de Aviñón.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrada en Enciclopedia Católica (en castelán)