open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Écurie Maarsbergen

**Écurie Maarsbergen** (francés para Escudaría Maarsbergen) era o nome usado polo piloto de carreiras Carel Godin de Beaufort para participar cos  seus propios coches na Fórmula 1 e carreiras de coches deportivos entre 1957 e 1964. Habitualmente os vehículos eran pilotados polo propio Beaufort, pero tamén proporcionou coches para outros pilotos durante este período.

## Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

‡ indican que participou na carreira cun coche de F2.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Tsuneko Okazaki

**Tsuneko Okazaki**, nada o 7 de xuño de 1933, é unha científica xaponesa, bióloga molecular, coñecida por descubrir e investigar en 1968, xunto co seu home Reiji Okazaki (1930-1975), uns fragmentos característicos de ADN que recibiron o nome de fragmentos de Okazaki en memoria dos descubridores.

Trátase de cadeas curtas de nucleótidos que se forman durante a duplicación do ADN na chamada "duplicación descontinua".

## Biografía
Graduouse na Universidade de Nagoia (Xapón en 1956 e foi a primeira muller profesora nesta universidade, para pasar despois a exercer de profesora no Instituto Médico da Universidade Fujita.

No ano 2000 recibiu o Premio L'Oréal-UNESCO a Mulleres en Ciencia, premio que se concede anualmente a cinco científicas distinguidas, unha por cada continente.

En 2015, a Universidade de Nagoia creou o Premio Tsuneko e Reiji Okazaki en honor ó legado do matrimonio.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía en *mujeresdeciencias.com*  (consultado o 11.02.2017) 
* Biografía en *mujeresquehacenhistoria* (consultado o 11.02.2017) 
* Biografía
Penelope Fitzgerald

**Penelope Fitzgerald**, ou co nome de solteira **Penelope Knox**, nada en Lincoln o 17 de decembro de 1916 e finada en Londres o 28 de abril de 2000, foi unha novelista, poeta, ensaísta e biógrafa inglesa, galardoada co Premio Booker de 1979.

## Traxectoria
Naceu no seo dunha familia de intelectuais: foi filla de Edmund Knox, editor da revista satírica *Punch*,e sobriña dos teólogos Ronald e Wilfred Knox, o primeiro novelista e o segundo, especialista na Biblia, e tamén do clasicista e criptólogo Dolly Knox. Por parte de nai era neta do bispo de Lincoln e seguiu os pasos da nai para formarse no Somerville College, na Universidade de Oxford.  

Traballou na BBC durante a segunda guerra mundial e, en 1941, casou co militar irlandés Desmond Fiztgeral, do matrimonio naceron tres fillos. Tamén foi ensinante de francés na escola londiniense ''Queen's Gate School*, onde tivo a Camila do Reino Unido como alumna. 

Comezou a publicar a súa obra de forma serodia: en 1975, con 58 anos, saíu do prelo o seu primeiro libro, unha biografía do pintor prerrafaelita Edward Burne-Jones. A súa primeira novela foi *The Golden Child* (1977), na que mestura o cómico e o misterio. No anos seguintes acadou sona con catro novelas de forte contido autobiográfico: *The Bookshop* (1978), *Offshore* (1979), *Human Voices* (1980) e *At Freddie's* (1982). Finalista do premio Booker en 1978 con *The Bookshop*, gañaría este recoñecemento no ano seguinte grazas a *Offshore* na que a protagonista vive nun barco no Támese, como ela mesma fixera. Posteriormente, interesouse por novelar feitos ambientados no pasado como en *Innocence* (1986), onde recrea o romance entre unha aristócrata e un comunista na Italia da década de 1950, ou a Rusia prerrevolucionaria en *The Beginning of Spring* (1988).  

Foi considerada como unha das autoras máis senlleiras das letras británicas do século XX, tal e como recoñeceu o xornal *The Times* en 2008. Ademais, en 2012, The Observer incluíu a súa derradeira novela, *The Blue Flower* entre as "dez mellores novelas históricas.

## Obra 
### Biografía
**Edward Burne-Jones* (1975)
**The Knox Brothers* (1977)
**Charlotte Mew and Her Friends: With a Selection of Her Poems* (1984)

### Novela
**The Golden Child* (1977)
**The Bookshop* (1978)
**Offshore* (1979)
**Human Voices* (1980)
**At Freddie's* (1982)
**Innocence* (1986)
**The Beginning of Spring* (1988)
**The Gate of Angels* (1990)
**The Blue Flower* (1995)

### Relato
**The Means of Escape* (2000), póstuma.

### Ensaío
**A House of Air* (2005)

### Cartas
**So I Have Thought of You. The Letters of Penelope Fitzgerald* (2008), editado por Terence Dooley con prefacio de A. S. Byatt.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "How did she do it?", por Julian Barnes en *The Guardian* o 26 de xullo de 2008 .
* "The Unknown Penelope Fitzgerald", Edmund Gordon,*TLS*, 30 de xuño de 2010 
* Penelope Fitzgerald Was Here: An Appreciation , Courtney Cook, *Los Angeles Review of Books'', 23 de xaneiro de 2015.
Mary Edwards

**Mary Edwards**, nada arredor de 1750 e finada en setembro de 1815, foi unha calculadora humana que traballou para o British Nautical Almanac e foi unha das poucas mulleres pagadas directamente polo Board of Longitude, o que lle permitiu gañar a vida como científica.

## Traxectoria 
Edwards unha das 35 calculadoras humanas que calcularon a posición do sol, da lúa e dos planetas en horas diferentes do día para os almanaques náuticos anuais empregados na navegación marítima.

Edwards entrou no proxecto do almanaque grazas ao seu marido. John Edwards (c 1748–1784) traballara en tempo parcial como calculador para complementar os ingresos familiares e recibiu pago polo seu traballo de seis meses por cada un dos almanques de 1773 ata a súa morte en 1784. Sábese que Mary Edwards fixera moitos dos cálculos cando escribiu ao astrónomo real Nevil Maskelyne para preguntar se podería continuar ela co traballo para apoiala a ela e as súas fillas após a morte do seu marido.

Co tempo, a súa reputación, coñecida pola fiabilidade e precisión significou que podía ter máis traballo. Continuou até a súa morte en 1815. A súa filla, Eliza (1779-1846), tamén traballou como calculadora, inicialmente axudando dende unha idade nova e independentemente após a morte da súa nai en 1815. Continuou a traballar para o Nautic Almanac até 1832, cando os traballos de cálculo foron centralizados en Londres.

O planeta menor 12627 Maryedwards foi nomeado na súa honra.

## Notas
Marie Anne Victoire Pigeon

'''Marie Anne Victoire Pigeon d'Osangis**, nada en París en 1724 e finada en Berlín en 1767, foi unha matemática e escritora francesa, coñecida como **madame de Prémontval'* despois do seu matrimonio.

## Traxectoria 
Era a filla do científico Jean Pigeon e dende nova tivo predisposición para as ciencias. Comezou entón a recibir leccións do matemático Pierre Le Guay de Prémontval, que fora alumno do seu pai. En 1744 fuxiu co seu profesor a Suíza, onde casaron, e despois a Berlín.

En 1752, foi nomeada profesora da princesa Guillermina de Hesse-Kassel.

Aparece mencionada xunto co seu marido en *Jacques le Fataliste*, de Denis Diderot. Segundo J. Assezat, ela foi a que provocou a dedicación de *Mémoires sur différents sujets de mathématiques*, do mesmo Diderot.

## Obra 
* *Le méchaniste (sic) philosophe ou Mémoire contenant plusieurs particularités de la vie et des ouvrages du sieur Jean Pigeon [son père]'', La Haye, 1750.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Assézat, Œuvres complètes de Diderot. París, Garnier, 1875. Vol. 9, p.&nbsp;77.
* 
* 
* , tomo 36, p.&nbsp;47.
May-Britt Moser

**May-Britt Moser**, nada en Fosnavåg o 4 de xaneiro de 1963 é unha profesora, neurocientífica e psicóloga norueguesa.

En 2014 foi galardoada co Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina, compartido con John O'Keefe e Edvard Moser, «polos seus descubrimentos de células que constitúen un sistema de posicionamento no cerebro».

May-Britt Moser xunto con Edvard Moser constitúen o quinto matrimonio ao longo da historia no que ambos os cónxuxes conseguiron obter o premio Nobel.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Luigi Taramazzo

**Luigi Taramazzo** nado o 5 de maio de 1932 e finado o 15 de febreiro de 2004 foi un piloto de carreiras de Italia. A súa única participación nun Gran Premio de Fórmula 1 foi no Gran Premio de Mónaco de 1958, onde compartiu o Maserati 250F de Ken Kavanagh. Ningún dos pilotos cualificou o coche, polo que Taramazzo non comezou a carreira.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Eduarda Feijoo de Mendoza

**Eduarda Feijoo de Mendoza**, nada na provincia de Ourense cara a 1849. Nos derradeiros anos, quedou xorda e morreu atropelada por un coche na Glorieta de Bilbao, facendo esquina coa *calle de Luchana*, en Madrid.

## Obras 
* *Redención por amor ó el corsario negro*, 1864.
* *Doña Isabel de Castilla*.
* *Doña Blanca de Lanuza*, 1866-1867, dous tomos.
* *La educación maternal*.
* *La víctima de su vanidad*.
* *El Puente Mayor de Valladolid*, 1872.
* *Las once mil vírgenes*.
* *El antifaz de terciopelo*, 1872-1873.
* *El Avia y el Miño*, 1890.

## Vida persoal 
Casou con Anselmo González Serrano (1838—Madrid, 20/03/1899).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* G.F.S.E. "Feijoo de Mendoza, Eduarda (1840-?)" *Enciclopedia Universal Micronet* (DVD) .
* 
* 
*  (outro exemplar).
*
Nicolasa Añón

**Nicolasa Añón Paz**, nada en Boel (na parroquia de San Pedro de Outes, concello de Outes), o 28 de febreiro de 1810 e finada no mesmo lugar o 1 de novembro de 1887, foi unha campesiña e poeta galega. Foi a irmá máis vella do poeta e xornalista galego Francisco Añón, precursor do rexurdimento cultural galego do século XIX.

## Traxectoria 
miniatura|Portada do libro manuscrito cos versos de Nicolasa Añón.

miniatura|A ruína da casa natal de Nicolasa pode apreciarse na fachada que dá á horta.
Naceu no seo dunha familia de labregos acomodados e dedicouse toda a vida ó traballo no campo e ás tarefas domésticas.

Casou o 23 de xuño de 1829 con Pedro Buján Coiradas, de Pazos (Santa María de Entíns), tamén de Outes, e tivo tres fillos: Jesús, Eduardo e José.

Nicolasa era analfabeta, cousa habitual entre os campesiños e as mulleres do tempo, pero en 1885, con 75 anos de idade, ditou ó mestre Jacobo Lema Fernández un feixe de poesías que hoxe constitúen a única mostra da súa poesía; o manuscrito resultante estivo parcialmente inédito ata 2014. Jacobo Lema era natural de Olveira (Dumbría), de onde era párroco o fillo de Nicolasa, Jesús.

O texto está formado por catro poemas en castelán e dous máis en galego, de certa extensión e de temática relixiosa; só un dos poemas, en galego, é que se aparta desta temática e recolle a visita que fixera o rei Afonso XII a Santiago de Compostela.

En 1886, o xornalista noiés Lisardo Rodríguez Barreiro foi coñecela a Boel e recolleu na reportaxe dúas poesías que Nicolasa lle recitou: unha era a dedicada a Afonso XII e outra inédita, dedicada á morte do seu irmán Francisco Añón.

O 1 de novembro de 1887 faleceu a consecuencia dunha pulmonía, na mesma casa onde nacera, e da que só quedan as ruínas e unha placa que só lembra o poeta Francisco Añón.

O periodista e escritor español Manuel Ossorio y Bernard dedicoulle unha entrada na súa obra *Apuntes para un diccionario de escritoras españolas del siglo XIX*, publicado en cinco capítulos na revista cultural *La España Moderna*, entre setembro de 1889 e maio de 1990. Xesús Alonso Montero dálle unha entrada na *Gran Enciclopedia Galega* que, na edición de 2003, di que nacera "entre 1806 e 1810" e que da súa obra só se conservan "*dúas composicións, en estrofas octosilábicas, que posúen toda a gracia e espontaneidade da poesía popular*". Lémbrese que o manuscrito de Jacobo Lema non se fixo público ata o ano 2014, despois de que o escritor Ramón Blanco Fernández o atopase casualmente en outubro de 2012 cando presentaba na Serra de Outes un libro seu sobre Francisco Añón.

Posteriormente, tamén foi reivindicada por Xosefina López de Serantes, Carmen Blanco e Aurora Marco.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Outros artigos 
* Francisco Añón (irmán)
### Ligazóns externas
Brian Naylor

**John Brian Naylor** nado en Salford, Gran Manchester, Inglaterra o 24 de marzo de 1923 e finado en Marbella, España o 8 de agosto de 1989 foi un piloto de carreiras británico de Inglaterra. Participou en 7 Grandes Premios do Campionato Mundial de Fórmula 1, debutou o 3 de agosto de1958. Non logrou ningún punto de campionato.

Naylor financiou a construción do seu propio Cooper baseado no coche JBW, que correu en varios grandes premios, aínda que o coche estaba lonxe de ter un bo nivel.

Acabou 42º nas 500 Millas de Daytona de 1961 converténdose no primeiro pilot europeo en competir na NASCAR.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
André Milhoux

**André Milhoux**, nado o 9 de decembro de 1928, é un expiloto de carreiras belga. Participou nun Gran Premio do Campionato do Mundo de Fórmula 1, o Gran Premio de Alemaña de 1956 o 5 de agosto de 1956, pero tivo que retirarse logo de 15 voltas debido a un fallo de motor. Non conseguiu ningún punto no campionato.

## Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
Slay Tracks (1933-1969)

***Slay Tracks (1933-1969)*** (tamén coñecido só como ***Slay Tracks***) é o EP de estrea da banda estadounidense de indie rock Pavement. O grupo, que naquel momento estaba formado polos membros fundadores Stephen Malkmus (guitarra, voces) e Scott Kannberg (guitarra), gravou *Slay Tracks* co produtor e futuro integrante Gary Young (batería) nunha sesión de catro horas. O EP lanzouse nun disco de vinilo de 7" a través do propio selo da banda Treble Kicker en 1989. A música de *Slay Tracks* está influenciada por grupos de indie e punk rock como Swell Maps e The Fall, e moitas das letras están inspiradas na vida no lugar de orixe da banda, en Stockton, California.

Aínda que só se fabricaron 1 000 copias de *Slay Tracks*, o EP foi un éxito no *underground*. En xeral tivo unha boa resposta entre os críticos, aínda que a meirande parte das críticas iniciais proviñan de publicacións independentes. As cancións de *Slay Tracks* aparecerían posteriormente no recompilatorio de 1993 *Westing (By Musket and Sextant)*, acadando unha audiencia máis ampla que a inicial edición limitada do EP.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas copostos por Stephen Malkmus.
# "You're Killing Me"&nbsp;– 3:20
# "Box Elder"&nbsp;– 2:26
# "Maybe Maybe"&nbsp;– 2:14
# "She Believes"&nbsp;– 3:02
# "Price Yeah!"&nbsp;– 3:00
Elena Maseras

**María Elena Maseras Ribera**, nada en Vila-seca (Tarragona) o 25 de maio de 1853 e finada en Maó (Baleares), en  1905, foi unha médica española, a primeira muller española en matricularse na Universidade, concretamente na Facultade de Medicina da Universidade de Barcelona, no curso 1872-73.

## Traxectoria 
Comezou os seus estudos como alumna libre en setembro de 1872, ata que foi admitida nas aulas en 1875, sendo ben recibida por compañeiros e profesores.

Aínda que rematou os estudos en 1878, non obtivo a autorización para presentarse ó exame de licenciatura ata xuño de 1882, pois as autoridades burocráticas non sabían que facer ante o feito de que fose unha muller. Finalmente, examinouse o 25 de outubro dese mesmo ano e obtivo a cualificación de excelente.

Non consta que chegase a doutorarse, a diferenza de Dolors Aleu Riera e Martina Castells Ballespí, que, con Elena, foron as tres primeiras mulleres en licenciarse en Medicina, en 1882.

Suponse que, desanimada polas trabas burocráticas que se lle puxeron por ser muller, deixou a medicina e dedicouse ó ensino, primeiro en Vilanova i la Geltrú (Barcelona) e, dende 1890, en Maó, onde morreu.

En Maó foi colaboradora habitual de *El Pueblo*, un xornal local republicano e democrático, onde publicou diversos artigos no eido da saúde, a cultura e o lecer. Pronunciou tamén numerosas conferencias sobre temas relacionados coa saúde e a muller, como *A hixiene en harmonía coa cultura da muller* ou *Necesidade de hixiene nas escolas*.

Morreu ó pouco de cumprir 50 anos, dunha enfermidade cardíaca.

Non foi ata o 8 de marzo de 1910 que o Ministerio de Instrución Pública ditou un Decreto Real polo que se permitía, para toda España, o acceso libre das mulleres en tódalas institucións docentes, en igualdade de condicións que os homes.

## Recoñecementos 
O Observatorio de la Igualdad de la Universidade Rovira i Virgili outorga o premio M. Elena Maseras co obxectivo de "promover la incorporación de la perspectiva y los estudios de género en la docencia y en la investigación, y así eliminar discriminaciones y desigualdades entre los hombres y las mujeres en todos los estamentos y funciones de la comunidad universitaria".

En 2016 creouse en Vila-seca (Tarragona) o Centre d'Estudis Vila-secans "Maria Elena Maseras".

Dende o 2 de outubro de 2019, o Colexio Público Número 5 de Miguelturra (Ciudad Real) leva o nome "María Elena Maseras".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Cuentos de buenas noches para nuestras niñas rebeldes.* Editorial Destino, 2021. ISBN: 9788408241676

### Ligazóns externas 
* Biografía en galeriametges.cat (consultado o 11.02.2017) 
* Laudatio da doutoranda Dª Iris M. Zavala Zapata que pronuncia a doutora Dª Dolores Ramos Palomo  (consultado o 11.02.2017) 
* Biografía en *mujeresquehacenhistoria* (consultado o 11.02.2017) 
* "Elena Maseras, la primera universitaria española" (consultado o 11.02.2017)
Piero Scotti

**Piero Scotti** nado en Florencia o 11 de novembro de 1909 e finado o 14 de febreiro de 1976 foi un piloto de carreiras italiano. Participou nun Gran Premio do Campionato do Mundo de Fórmula 1 o 3 de xuño de 1956. No logrou puntuar.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Mind Your Manners

"**Mind Your Manners**" é unha canción da banda estadounidense de rock alternativo Pearl Jam, publicada o 11 de xullo de 2013 como sinxelo principal do seu álbum *Lightning Bolt*. O guitarrista do grupo Mike McCready dixo "É o meu intento de facer unha canción realmente dura ao estilo dos Dead Kennedys". As letras do cantante Eddie Vedder critican a relixión organizada, que considera hipócrita pola súa intoleracian e "tantas das cousas que saíron desas organizacións, como o abuso de nenos e seu posterior encubrimento".

A canción foi tocada ao vivo por vez primeira no seu concerto en London, Ontario o día 16 de xullo de 2013. O vídeo musical da canción, dirixido por Danny Clinch, apareceu o 23 de agosto dese mesmo ano.

## Notas
María del Portal Panisse

**María del Portal Emiliana Panisse Ferrer**, nada na Coruña o 11 de outubro de 1914 e finada en Compostela o 28 de agosto de 2001, foi unha farmacéutica galega, coñecida como *Maruxa* e como *a boticaria da liberdade*.

## Traxectoria 
Naceu no seo dunha familia liberal, ilustrada e culta da Coruña. Viviu no Orzán e en María Pita e pasaba os veráns en Almeiras, Culleredo, preto da cidade herculina. Tras estudar a primaria e o bacharelato en diferentes centros da Coruña, preparou oposicións ó Ministerio da Gobernación. Porén, estas foron canceladas ó instaurarse a Segunda República Española en abril de 1931.

Decidiu entón estudar Bioloxía en Madrid, mais tivo que renunciar pola situación económica da familia. Matriculouse entón en Química na Universidade de Santiago de Compostela. Na facultade entrou en contacto co movemento galeguista de man de, entre outros, Francisco Fernández del Riego e da que sería a dona deste, Evelina Hervella Nieto. Tras terminar a carreira, en 1937 regresa á Coruña. Estuda Maxisterio e exerceu durante un tempo.

Casou en 1941 con Enrique Ríos Suárez, comunista e profesor axudante de química inorgánica, a quen coñecera na facultade, e instalouse de novo en Compostela. Alí naceron as súas fillas, Adela e María do Carmo, e o seu fillo, Enrique. Para evitar o adoutrinamento da escola franquista, inscríbeos na *Preceptoría San José*, que máis tarde sería a Academia Minerva, na actualidade coñecido coma Colexio Manuel Peleteiro. Maruxa conseguiu traballo de mestra no colexio das Orfas e Enrique accedeu a un posto de axudante na universidade. Ao rematar a carreira de Farmacia, abriu unha botica na rúa de San Pedro.

En 1952 diagnosticóuselle a Enrique unha grave doenza coronaria que causará a súa morte seis anos despois. Iso levou a María del Portal a estudar a carreira de Farmacia. Tras licenciarse en 1957, abriu unha farmacia na rúa de Fonseca. A súa forma de atender ó público deulle o sobrenome de *boticaria da liberdade*. De feito, mentres o franquismo prohibía o aborto e o emprego de anticonceptivos, ela dispensaba pílulas e preservativos, naturalmente sen receita médica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Pintos, Xoana (2016): "". Tese de doutoramento. Universidade de Santiago de Compostela.
*Pintos Barral, Xoana (2021). *Tiven a chave, a bicicleta e os catro libros*. Editorial Galaxia.

### Ligazóns externas 
* María del Portal Panisse en A Coruña das mulleres
Varvara Rudneva

**Varvara Aleksandrovna Rudneva-Kashevarova** (en ), nada en 1844 e finada en 1899, foi unha médica rusa. Foi a segunda muller en Rusia en ser doutora e en obter un grao en medicina (1876), despois de Nadezhda Suslova. O seu exame foi un caso extraordinario en Rusia daquela e recibiu moita atención.  
A pesar da prohibición de que as mulleres estudaran na Universidade, déronlle un permiso especial para estudar pola súa hablidade para tratar pacientes mulleres que rexeitaban ser tratadas por doutores masculinos debido a razóns relixiosas.

## Recoñecementos 
* Un cráter en Venus leva no seu honor o nome de Rudneva.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Biographical Dictionary of Women in Science
Anna Atkins

**Anna Atkins**, nada en Tonbridge, no Condado de Kent (Inglaterra), o 16 de marzo de 1799 e finada o 9 de xuño de 1871, foi unha bióloga e botánica inglesa.

Está considerada a primeira muller fotógrafa da historia. Tamén é a primeira persoa en publicar un libro ilustrado con fotografías, un libro escrito á man e publicado en 1843 baixo o título de "*Fotografías de las Algas Británicas: Impresiones Cianotipos*", do que se editou só un reducido número de exemplares.

## Biografía
A nai morreu durante o parto, polo que tivo que ser criada polo seu pai, John George Children, químico, minerólogo e zoólogo. Déuselle o nome do pai a un mineral, a childrenita, e a unha serpe australiana, a pitón de Children (*Antaresia childreni*).

miniatura|300px|Unha das cianotipias do seu libro *British Algae: Cyanotype Impressions* (1843) 
En 1842, John Herschel, amigo da familia, inventou o proceso fotográfico coñecido como cianotipia, co obxectivo de resolver a dificultade de realizar debuxos precisos de especies vexetais con destino a traballos científicos. Con este método créase unha imaxe en branco sobre un fondo azul. Esta técnica foi a utilizada por Atkins en 1843 na autoedición dunha primeira entrega de fotogramas de cianotipos de algas, nun libro do que só se editaron unhas doce copias, unha delas conservada no National Media Museum de Bradford, Inglaterra. Posteriormente publicou máis entregas da serie *British Algae*, así como outros libros, como *Cianotipias de las Plantas con Flores y Helechos Británicos y Extranjeros* (1854).

O seu traballo foi o primeiro intento de plasmar imaxes da forma máis obxectiva posible, achegando un valor non só científico senón tamén artístico.

Morreu con 72 anos de idade, o 9 de xuño de 1871, de parálise e reumatismo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "Anna Atkins, la primera mujer fotógrafa, es recordada por Google" (consultado o 11.02.2017) 
* *Muy Historia*: "Anna Atkins, la primera fotógrafa de la Historia"  (consultado o 11.02.2017)
Dorotea Bucca

**Dorotea Bucca**, nada en Boloña en 1360 e finada en 1436, coñecida tamén co nome de **Dorotea Bocchi**, foi unha médica, filósofa  e universitaria italiana de finais do século XIV e comezos do XV. Aínda que as mulleres tiñan prohibido o ensino superior e o desempeño de moitas profesións, foi a primeira muller en ocupar unha cátedra na universidade italiana.

## Traxectoria 
Non se coñecen moitos datos sobre a súa vida, agás que naceu en Boloña e alí se doctorou en Medicina e Filosofía Moral e despois, a partir de 1390, ocupou unha cátedra de medicina e filosofía na Universidade de Boloña durante máis de 40 anos. Esa mesma cátedra xa fora ocupada anteriormente polo seu pai, Giovanni Bucco, tamén afamado médico e filósofo. A actitude cara ás mulleres capacitadas en medicina, semella ter sido máis aberta en Italia que en Francia ou en Inglaterra con anterioridade ao século XIX.

Xunto a Dorotea Bucca, outras mulleres de orixe italiana relacionadas coa práctica da medicina foron: Trotula Salerno (século XI), Abella, Jacobina Felicia, Alessandra Giliani (figura mítica por exercer a práctica das diseccións e por inventar unha técnica para introducir un líquido que permitía ve-los vasos sanguíneos, no século XIV)

No Museo da cidade de Boloña, aparece representada nun busto de terracota de 1690 aproximadamente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *A ciencia ten nome de muller* (en Wikibooks)
Lords of Sounds and Lesser Things

***Lords of Sounds and Lesser Things*** é un EP da banda estadounidense de rock alternativo Veruca Salt, publicado o 30 de novembro de 2004 a través do su propio selo Velveteen Records.

O EP está composto por cinco novas cancións e unha gravación de Richard Patrick de Filter berrando repetidamente "I got my pants on!" (púxenme os pantalóns). Dous dos temas, "Save You" e "The Sun", foron regravados para o cuarto álbum da banda, *IV*. O EP estivo dispoñible orixinalmente só nos concertos do grupo ou a través da súa páxina web, porén, hoxe en día pode atoparse na meirande parte das grandes distribuidoras online.

## Listaxe de cancións 
#"Save You" (Louise Post, Stephen Fitzpatrick) – 4:27
#"Blood on My Hands" (Post, Fitzpatrick) – 3:30
#"The Sun" (Post, Fitzpatrick) – 4:04
#"I Got My Pants On" – 0:24
#*Samples: Richard Patrick de Filter
#"Firefly" (Post)* – 3:28
#"For Days" (Post)* – 4:08
Daniela Núñez Bachiller

**Daniela Núñez Bachiller**, nada en Valladolid o 12 de marzo de 1902, foi unha médico española, a primeira en exercer na cidade da Coruña.

## Traxectoria 
Filla de Ezequiel Núñez Núñez, militar de Betanzos destinado en Valladolid, e da ulmetense Amancia Bachiller Díaz, tivo cinco irmáns: Ezequiel, Luis, Pilar, Carmen e María de la Concepción.

Estudou o bacharelato no Instituto Xeral e Técnico. Estudou na Facultade de Medicina (1918-1925). Durante o segundo semestre do curso 1927-28 realizou un "Cours de pratique obstetricale et a pris part aux divers exercices" na Clinique obstetricale et gynecologique Tarnier da Facultade de Medicina da Universidade de París. Trasladouse a Coruña, onde instalou unha clínica xinecolóxica. En 1929 volve trasladarse a París para realizar un "Cours de pratique Obstetricale" en xuño.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  Esta cita é a primeira nova publicada sobre a figura de Daniela Núñez Bachiller, fóra da publicada coetaneamente en Galicia Gráfica, fonte fundamental para trazar a súa biografía e consultada nos propios orixinais.
Peter Ashdown

**Peter Hawthorn Ashdown** nado en Danbury, Essex o 16 de outubro de 1934, é un expiloto de carreiras. Pilotou nun só Gran Premio do Campionato do Mundo de Fórmula 1, competindo cun Cooper.

Antes da Fórmula Un, foi un dos líderes da escena británica, pero un accidente en Rouen-Les-Essarts en 1958, no que se rompeu a clavícula, dificultou considerablemente a súa carreira. Continuou nas carreiras e competiu nun Cooper-Climax de Fórmula 2 substituíndo a Alan Brown no Gran Premio do Reino Unido de 1959 en Aintree. Terminou na 12ª posición, terceiro dos coches de F2 a seis voltas do gañador. Logo pasou a pilotar un Lola Fórmula Júnior e moitos outros pequenos coches deportivos, gañando a súa clase nos 1000 km de Nürburgring en 1960 e 1962. Retirouse en 1962.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Levi's Stadium

O '''Levi's Stadium''' é un estadio situado na cidade de Santa Clara, California (Estados Unidos), aproximadamente a 64&nbsp;km de San Francisco. Desde 2014 é o estadio local dos San Francisco 49ers da National Football League (NFL). Tras xogar desde 1973 en Candlestick Park, os 49ers decidiron construír un novo estadio, sendo a súa idea inicial mantelo en Candlestick Point (San Francisco). O proxecto, que incluía plans de mellora urbanística no barrio non puido ser levado a cabo ao fracasar as negociacións co concello. Así, decidiron trasladar o seu proxecto a Santa Clara, onde xa estaba a sede administrativa do equipo. Finalmente, o estadio foi inaugurado o 17 de xullo de 2014. O estadio conta con capacidade para albergar a 68.500 espectadores, ampliábeis até os 75.000.

## Historia 
Tras a decisión de construír un novo estadio en Santa Clara por parte os San Francisco 49ers da NFL, o recinto comezouse a construír en abril de 2012, sendo finalmente inaugurado dous anos despois. Este estadio substitúe ao Candlestick Park, o cal foi demolido en febreiro de 2015. A empresa de vestimenta Levi Strauss & Co. é o patrocinador titular do estadio. Ademais de albergar os partidos dos 49ers, o estadio é sede da Foster Farms Bowl da NCAA, ademais dun partido anual dos San Jose Earthquakes da Major League Soccer. Tamén foi sede do partido inaugural da Copa América Centenario de fútbol.

Pola súa banda, utilizouse para un partido amigable de fútbol entre México e Chile o 6 de setembro, un partido da National Hockey League en 2014, un partido da National Hockey League entre San Jose Sharks e Los Angeles Kings en 2015, o espectáculo de loita libre profesional WrestleMania 31 en 2015, cunha asistencia de 76.976 espectadores, e a Super Bowl 50 en 2016. A súa capacidade oficial é de 68.500 espectadores, ampliábel até os 75.000 para eventos especiais. O estadio é de ceo aberto e conta con céspede natural, 2.500 metros cadrados de teito verde, 1.800 metros cadrados de paneis solares, e un sistema de reciclaxe de auga para rega e baños.

miniatura|center|400px|Interior do Levi's Stadium.

## Eventos 
### Super Bowl 
### Copa América Centenario 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* San Francisco 49ers
Alain de Changy

**Alain Carpentier de Changy** nado en Bruxelas o 5 de febreiro de 1922 e finado en Etterbeek o 5 de agosto de 1994 foi un piloto de carreiras belga. A súa única participación nun Gran Premio do Campionato do Mundo de Fórmula 1 foi no Gran Premio de Mónaco de 1959 cun Cooper correndo para a Ecurie Nationale Belge, pero non cualificou. Tivo máis éxito nas carreiras de coches de deportivos.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*"The Grand Prix Who's Who", Steve Small, 1996
Inma Cuesta

**Inma Cuesta Martínez**, nada en Valencia o 25 de xuño de 1980, é unha actriz española.

## Filmografía
* *Blancanieves* (2012)
* *Julieta* (2016)
* *Arde Madrid* (2018)

## Premios
* Fotogramas de Prata: 2011, 2013
* Premios Feroz: 2016
Fariseo

era un membro ou seguidor do xudaísmo farisaico, e por coincidencia pode referir tamén a un membro do movemento relixioso perushim. Coa preponderancia do cristianismo, e debido a que os fariseos opúñanse ós cristiáns, e a outros grupos relixiosos, como os saduceos, o termo pasou a designar a unha persoa que apenas amosa relixiosidade externamente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Tan Yunxian

**Tan Yunxian**, nada en 1461 e finada en 1554, foi unha médica durante a Dinastía Ming en China.

## Traxectoria
A avoa de Tan era a filla dun médico. Unha  razón de que o avó de Tan casara coa súa avoa foi para aprender medicina.  Dous dos fillos dos seus avós foron capaces de pasar os exames *jinshi*, e convertéronse en oficiais. Un destes fillos foi o pai de Tan.  Debido ó cariño que os seus avós tiñan por ela, pasáronlle os seus coñecementos médicos. Tan Yunxian casou máis tarde, criou catro nenos, e practicou a medicina en mulleres. Tan tivo unha vida máis longa que a maioría, morrendo á idade de 93.

A práctica médica de Tan concentrouse no tratamento das mulleres. Inicialmente empezou tratando ós seus propios nenos, coa orientación da súa avoa para confirmar os seus diagnósticos. Os rexistros do libro de Tan mostran os casos de trinta e un dos pacientes que tratou.  As mulleres coas que traballaba normalmente tiñan enfermidades crónicas, máis que enfermidades temporais. Na época da China Ming, moitas das mulleres tiñan “enfermidades de mulleres,” como irregularidades menstruais, abortos repetidos, infertilidade e fatiga posparto. Outros pacientes tiveron enfermidades que calquera sexo podía contraer, como tose, insomnio, erupcións, inflamacións, diarrea ou náuseas.

Tan, como outros doutores literatos, a miúdo prescribía medicinas feitas con herbas ós seus pacientes. Tan tamén practicou a moxibustión.  Isto era a combustión de moxa, ou artemisa seca, en puntos específicos do corpo, que era similar á acupuntura.   Este proceso estimulaba a circulación do qi.  Xa que o médico para aplicar a moxa tiña que tocar fisicamente ó paciente, os doutores masculinos eran incapaces de aplicar este tratamento en mulleres. Tan tratou a moitas mulleres traballadoras no seu traballo. Varias notas mostran as conclusións de Tan de como estas mulleres a miúdo tiñan demasiado traballo,  provocándolles varios síntomas.

A pesar de que Tan Yunxian era capaz de practicar xinecoloxía, pediatría e obstetricia, a súa experiencia noutros campos era limitada. Tan só foi capaz de practicar a medicina no país entre os seus amigos ou coñecidos. Aínda despois de rematar o libro de *Ditos* *dunha* *Médica*, non foi capaz de publicalo.  De feito, tivo que pedirlle ó seu fillo que lle imprimira algunhas partes para ela.

## Estado das médicas na China Ming 
De forma bastante diferente que as súas contrapartidas masculinas da antiga China, as mulleres  non perfeccionaban as súas habilidades con mestres nin  tiñan o propósito ou obxectivo de montar as súas clínicas propias após a súa aprendizaxe.  Para as mulleres, a ensinanza familiar era o modo estándar de educación. Aínda que as mulleres estaban bastante cualificadas nas técnicas médicas, raramente fixeron adicións teóricas ó campo. Ó contrario que ós doutores masculinos do seu tempo, as mulleres recibiron ensinanzas médicas para asistir ós homes na súa familia facendo algúns "traballos de apoio".

## Notas
Gerino Gerini

**Gerino Gerini** nado en roma, Italia o 10 de agosto de 1928 e finado o 17 de abril de 2013 foi un piloto de carreiras italiano.

Nativo de Roma, participou en sete Grandes Premios do Mundial de Fórmula Un, debutou o 22 de xaneiro de 1956. Anotou 1´5 puntos de campionato. Tamén participou en numerosas carreiras de Fórmula Un fóra de Campionato, así como en carreiras de autos deportivos tanto en Ferraris como en Maseratis.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

:'' Indica unidade compartida con Chico Landi

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Profile at www.statsf1.com
Alfredo Rebollar Martínez

**Alfredo Rebollar Martínez**, nado cara a 1898 e finado en Serantes (Ferrol) o 30 de xullo de 1995 foi un político galego.

## Traxectoria 
Aprobou os exames de maquinista da Armada en 1917. Militou nas Irmandades da Fala e durante a Segunda República Española afiliouse a Izquierda Republicana. Participou no mitin de Mera en novembro de 1935 que abriu a campaña electoral do Partido Galeguista, xunto con Castelao, Vilar Ponte e Suárez Picallo. Logo do triunfo da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936 foi nomeado alcalde de Ortigueira en marzo. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi destituído o 21 de xullo por Lobo Navascués, tenente da Garda Civil, e encarcerado. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas. Detido o 9 de outubro de 1942, foi procesado en Ferrol por "excitación á rebelión" na causa 285/42 con Ángel Valcárcel Piñeiro, Manuel Alcántara Fernández, Antonio Bouzas Costa, Ángel Caruncho Leira, Alberto Fernández Gómez, Rosa Fernández Vidal, José García Filgueira, Felipe Gregorio Cambón, Manuel López Roibás,Rafael Losada Fernández, Genaro Rey López, Manuel Torres Sas e José Varela Cachaza, e condenado a seis anos. Cumpriu condena na Prisión Militar do Castelo de San Filipe de Ferrol, de onde saíu en liberdade condicional en abril de 1945. Finou en Serantes o 30 de xullo de 1995 con 97 anos.

## Vida persoal 
Era irmán de Carmen Rebollar Martínez, quen casou en 1929 con Victoriano Taibo. Casou con Isabel Romero Leira e foi pai de Alfredo Rebollar Romero.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Enrique Louzado Moriano

**Enrique Louzado Moriano**, nado en Villanueva de la Sierra o 24 de abril de 1933, é un investigador e un dos poetas referentes da literatura en estremeño.

## Traxectoria 
Foi profesor diplomado e estudou nos seminarios de Coria e de Cáceres. Foi ordenado sacerdote no ano 1958, pero acabou secularizándose e comezou a traballar como mestre nun colexio privado placentino.

Alén da súa labor docente, Enrique escribiu en moitas revistas, como *Valbón*, *Alconétar* ou *Alcántara* e tamén o xornal *Extremadura*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Martínez Terrón, L., *Primera Antología de Poesía Extremeña*, Cáceres, ei. autor, 2005.
### Ligazóns externas 
* *Señales de los pasos...* (obra en PDF). 
* *Capullino sonrosao*.
Francisco Durán Domínguez

**Francisco Durán Domínguez** , nado o 17 de novembro de 1911 en Casar de Cáceres, é un poeta cacereño, autor dos poemas *Miedo sabroso* e *El mendigo*.

## Traxectoria 
De mozo traballou como porqueiro nunha piara, con pouco tempo para ir á escola.

A súa afección polas letras veu pola lectura de Luis Chamizo e de Gabriel y Galán.

Ó comezo da guerra civil española Francisco foi prisoneiro por varios meses, ocasión que aproveitou para escribir. Nestes tempos escribiu *Miedo sabroso* (1939) e *El mendigo* (1940).

Dende que saíu do cárcere traballou en RENFE até xubilarse.

## Obra 
* *Miedo sabroso*. Este poema gañou o primeiro premio na Fala popular na primeira edición do concurso de poesía Ruta de la Plata.
* *El Milagro*. Gañador na categoría Fala popular na segunda edición do concurso de poesía Ruta de la Plata.
* *La Pitera*. Conseguiu tamén o accesit na categoría Fala popular tamén na segunda edición do mesmo certame.
* *El Mendigo*.   Accesit na categoría Fala popular na cuarta edición do concurso poesía Ruta de la Plata.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* García-Plata de Osma, *Rafael, Ruta de la Plata. 10 años de poesía en Extremadura*, Madrid, ei. Rafael García-Plata Quirós, 1986.
* Martínez Terrón, L., *Primera antología de poesía extremeña*, Cáceres, ei. autor, 2005.
Casa da Cultura Teodoro Cuesta

A **Casa da Cultura Teodoro Cuesta** de Mieres inaugurouse o 31 de maio de 1988 e dende entón exerce de catalizador de actividades e proxectos vencellados coas artes escénicas, as artes plásticas, as artes gráficas e a música. Dende o ano 2007 conta cun teatro con capacidade para 400 persoas e un salón de actos con capacidade para 120 persoas.
Leva o nome do que fora o máis coñecido dos escritores en lingua asturiana, Teodoro Cuesta, ademais de músico e compositor.

O Premio Teodoro Cuesta, o meirande galardón de poesía dos que se convocan en Asturias, celébrase na Casa da Cultura. Entre os seus gañadores cóntanse Berta Piñán, Lourdes Álvarez, Xuan Bello o Antón García.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Premio Teodoro Cuesta
### Ligazóns externas 
* Páxina da Casa da Cultura Teodoro Cuesta
Lionel Rexes

**Lionel Rexes Martínez**, nado en París en 1971, é un escritor galego.

## Traxectoria 
Reside en Alfoz. É licenciado en Maxisterio pola Universidade Autónoma de Madrid. É impulsor da bitácora *Vasoiras da Xibarda* e un dos organizadores dos encontros de escritores Ponte Literaria en 2015 e 2016. 

## Obras 
* *A raíña das velutinas* (2017). Vigo: Xerais. 152 páxs. ISBN 978-84-9121-268-3. ePub: ISBN 978-84-9121-271-3.
**Ditos e refrás do Valadouro* (2013). Cadernos do Seminario de Estudos do Valadouro 2.
**A montaña do poeta* (2022). Vigo: Xerais. 136 páxs. ISBN 978-84-1110-154-7. ePub: ISBN 978-84-1110-161-5.
**Nove lúas* (2024). Ferrol: Embora. 160 páxs. ISBN 978-84-19853-07-3.
**As donas da noite* (2025). Silleda: Fervenza. 102 páxs. ISBN 978-84-19840-64-6.

## Premios 
* 2011: Lonxa Literaria por *Abonda que lle chamen Porto.*
* 2011: Minicontos de Outono por *Luzada*.
* 2012: Relatos de Verán-Redelibros.es por *A patria era unha aira*.
* 2015: Segundo accésit do premio Modesto R. Figueiredo por *Monsieur Bocskai*.
* 2015: Segundo premio do Certame Literario Concello de Ames por *A mortalla do demo.*
* 2015: Accésit do Lonxa literaria por *A hucha das mazás*. 
* 2016: Premio de novela curta Manuel Lueiro Rey por *A raíña das velutinas*.

* 2023: Premio Xosé Neira Vilas de Novela Curta por *Nove lúas*.
* 2024: Finalista do Premio de novela Vilar Ponte por *O terceiro desexo*.
* 2025: Premio Balbino de Relatos que impulsa Edicións Fervenza e a empresa Técnicas & Gramaxe por *As donas da noite.*
[miniatura|No Cemiterio Vello de [Mondoñedo, a carón da lápida de Álvaro Cunqueiro en 2024]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Vasoiras da Xibarda*
Neville Lederle

**Neville Lederle** nado en Theunissen, Estado Libre de Orange o 25 de setembro de 1938, é un expiloto de competición de Suráfrica. Participou en dous Grandes Premios do Campionato Mundial de Fórmula Un, logrando un só punto de campionato.

Comezou na Fórmula Un co seu Lotus 18 motor Ford en 1961, retirouse do Gran Premio de Rand de 1961 e quedou soamente 14º no Cape Grand Prix de 1962 en xaneiro de 1962. A finais dese ano, adquiriu un Lotus cun motor de Climax e chegou quinto no Gran Premio de Rand de 1962 e cuarto no Gran Premio de Natal de 1962. Esta forma levouno a un sexto lugar no Campionato do Mundo no Gran Premio de Suráfrica de 1962 logrando así un punto no Campionato do Mundo na súa primeira carreira nese nivel.

En 1963 Lederle rompeu unha perna na práctica para as 9 Horas de Rand e perdeu unha gran parte da tempada de 1964 mentres se recuperaba. Volveu co seu Lotus 21 para o final de tempada 1964 no Gran Premio de Rand onde terminou décimo, pero por pouco non puido cualificar para o Gran Premio de Suráfrica de 1965. Logo desta decepción, Lederle efectivamente retirouse das carreiras para concentrarse nos seus negocios, que incluía un concesionario de Volkswagen.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

### Fóra de campionato
(Clave)

## Notas
* "The Grand Prix Who's Who", Steve Small, 1995.
* "The Formula One Record Book", John Thompson, 1974.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*F1 Rejects interview
Pepe Peinó

**José Vázquez Peinó**, coñecido como **Pepe Peinó**, nado en Lugo o 27 de outubro de 1960, é un director de cine, escritor e político galego.

## Traxectoria 
Estudou Maxisterio na Escola de Maxisterio de Lugo, seguido da licenciatura en Ciencias da Educación pola Universidade Nacional de Educación a Distancia. Posteriormente comezou a súa tese doutoral, primeiro na UNED e logo na Universidade de Santiago de Compostela, sen rematala.

Foi trinta anos profesor do IES Alfoz O Valadouro, e exerceu tamén no colexio Castro de Ouro de Alfoz e mais nos centros educativos de Xermade e Oural (Sarria) e de Tebra (Tomiño). 

Foi actor e director do grupo teatral Raiolas de Alfoz e dirixiu varias películas. É autor de case cen obras de teatro, representadas en xeral por grupos afeccionados, como o citado Raiolas, Grupo do Instituto Alfoz-Valadouro, Trípode, Escouridal e A Maseira (dos concellos de Alfoz e O Valadouro); O Centiño (San Martiño, Foz), Zampalladas (A Pastoriza), Trangalleiros (Lourenzá), Lar da Farsa (Ferrol) ou o grupo de teatro do Hospital de Lugo. En moitas destas obras tamén participou como actor. Como director teatral, organizou varias representacións de recreación histórica en eventos como o Mercado Medieval de Alfoz, Mercado Medieval de Mondoñedo e Festa Normanda de Foz. As obras representadas durante varios anos eran da súa autoría. Asemade, como no caso teatral, tamén participou nas mesmas como actor. 

No cinema dirixiu varias películas de ficción: *A encrucillada*, continuando con varios libros máis. Dende mediados dos 2010 colabora en *El Progreso* cunha columna semanal.

Foi socio fundador do Seminario de Estudos do Valadouro (SEVA), organización presidiu do mesmo durante catro anos.

Foi concelleiro de cultura polo PPdeG en Alfoz dende 2011 a  2015, e foi candidato á alcaldía no 2019, data dende a que se mantén apartado da política.
## Obra
### Filmografía 
* *A carta*
* *Malos tempos*
* *Lume na alma*
* *A encrucillada*

### Novelas 
* *Escombros, moitos escombros*, 2015.
* *A fuxida* (2018) ISBN 9788417307417.
* *Bica de Montouto (2020)* ISBN 9788418136160. Premio Balbino de Relatos do ano 2020.
* *A Solo no le gustaba su nombre* (castelán)
* *Los milagros de Ricardo Zizo (2022, castelán)* ISBN 8788418377891.

### Teatro 
* *Vinte obras de teatro afeccionado (2017)* ISBN 9788417003074
* “*Algo*”, que conseguiu o Premio Internacional de Teatro Xuvenil do ano 2020, organizado pola editorial Dalya (Cádiz).

### Varios 
* *Mondoñedo no camiño de Santiago a través das súas personaxes (2019)* ISBN 9788493685829. Inclúe o folleto da zarzuela “O amor de Afonso Reimúndez”
* “*Un año contigo” (2022)*. Xunto coa súa dona, conta as experiencias vividas por ela para superar un cancro.
## Vida persoal
En xullo de 2015 casou con Raquel Amieiro.

## Notas