David DiVincenzo

**David P. DiVincenzo**, nado en Filadelfia (Pensilvania) en 1959, é un físico teórico estadounidense vinculado a diversas universidades e centros de investigación europeos.

Xunto con Daniel Loss, da Universidade de Basilea, en Suíza, propuxo en 1997 o chamado "computador cuántico Loss-DiVincenzo" (ou "computador cuántico *spin-qubit*), que utilizaría spins de electróns en puntos cuánticos como qubits.

## Traxectoria 
DiVincernzo doutorouse en 1983 en Enxeñaría eléctrica na Universidade de Pensilvania, e entre ese ano e 1985 fixo unha estadía posdoutoral na Universidade Cornell, no Estado de Nova York.

Entre 1985 e 2011 foi membro do equipo de investigación do IBM Watson Research Center en Nova York.

De 2011 a 2017 foi o director do Instituto de Nanoelectrónica Teórica (*Forschungszentrum*) no Peter Grünberg Institute en Jülich, Alemaña, e profesor no Instituto de Información Cuántica da Universidade Técnica de Aquisgrán.

En 2017 entrou a formar parte do equipo de investigación de cuántica no QuTech, da Universidade de Tecnoloxía de Delft, onde tamén desenvolven o seu labor outros destacados investigadores en Física cuántica, como os profesores Kouwenhoven ou Terhal.

## Os Criterios de DiVincenzo 
En 1996, durante o seu período no centro de investigación de IBM en Nova York, publicou o seu artigo *Topics in Quantum Computing*, onde se propuñan os cinco requisitos para a creación dunha computadora cuántica, que desde entón se coñecen como Criterios de DiVincenzo (*DiVincenzo Criteria*). Isto supuxo un importante pulo na investigación experimental para o desnvolvemento dun computador cuántico real e utilizable.

Os criterios de DiVincenzo son os seguintes:
# Un sistema físico escalable con qubits ben caracterizados.
# A capacidade de iniciar o estado dos qubits a un estado fiducial simple, como |000\cdots\rangle
# Un conxunto "universal" de portas cuánticas.
# Tempos de decoherencia longos e relevantes, moito máis longos que o tempo de operación da porta.
# Unha capacidade de medición específica de qubits.
Para a comunicación cuántica (transmisión de quibits intactos dun sitio a outro), cómpre satisfacer dous criterios adicionais:
# A capacidade de interconverter qubits estacionarios e voadores.
# A capacidade de transmitir qubits voadores entre localizacións distantes.

## Publicacións salientables 
Á parte das citadas na sección de "Notas":
* ''*, Phys. Rev. A, Band 51, 1995, S. 1015 *(en inglés)* 
* *Quantum computation*, Science, Band 270, 1995, S. 255 *(en inglés)* *Quantum information and computation*, Nature, Band 404, 2000, S. 247–255 (con Bennett, C.) *(en inglés)* 
* **, Phys. Rev. A, Band 54, 1996, S. 3824 (con Bennett, C.; Smolin, J.; Wootters,W.) *(en inglés)* 
* **, Phys. Rev. A, Band 52, 1995, S. 3457 (conBarenco, A.; Bennett, C. et al.) *(en inglés)*  
* **, 2000 *(en ninglés)* 
* *Double quantum dot as a quantum bit*, Science, Band 309, 2005, S. 2174–2174 *(en inglés)* 
* *Toward control of large scale quantum computing*, Science, 334, 2011, S. 50–51 *(en inglés)* 
* *Quantum bits: better than excellent*, Nature Materials, Band 9, 2010, S. 468–469 *(en inglés)* 
* *Schrieffer-Wolff transformation for quantum many-body systems*, Band 326, 2011, S. 2793–2826 (con Bravyi, S.; Loss, D.) *(en inglés)''

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Computación cuántica
* Mecánica cuántica