Hugo Grotius

**Huig de Groot**, latinizado como **Hugo Grotius **e coñecido tamén como **Hugo Grocio** e **Hugo de Groot**, nado na cidade surholandesa de Delft, nos Países Baixos, o 10 de abril de 1583 e finado en Rostock, Alemaña, o 28 de agosto de 1645, foi un xurista, escritor e poeta holandés.

## Traxectoria 
Fillo do burgomestre Jan de Groot, tradutor de Arquímedes, Hugo Grotius foi un neno prodixio: aos nove anos coñecía a poética e facía versos de calidade; comezou os estudos de Dereito aos 11 anos na Universidade de Leiden, en 1594, e graduouse catro anos máis tarde na universidade francesa de Orleáns en Xurisprudencia e Filosofía, onde tamén aprobou cursos de Astroloxía, Matemáticas e Teoloxía.

En 1599 empezou a exercer como xurista na Haia e en 1609 comezou a publicación de tratados de Dereito co seu *Mare liberum*, sobre o dereito do mar, de xeito anónimo. En 1613 formou parte dunha misión diplomática a Inglaterra.
[miniatura|esquerda|Gravado de [1619 con motivo da reclusión de Grotius en Loevestein]]
Interveu na vida pública, participando tanto nos debates relixiosos da Universidade de Leiden entre os teólogos protestantes Gomarus (calvinista) e Arminius, como tamén nos conflitos políticos entre monárquicos e republicanos. Como resultado destas controversias relixioso-políticas acabou finalmente condenado a cadea perpetua en 1618 e recluído no castelo de Loevestein. Os calvinistas monárquicos confiscárolle ademais todas as súas propiedades.

Os anos que estivo en prisión, nos que se dedicou a ler con intensidade, acabaron coa súa fuxida a París en 1621 con axuda da súa esposa María van Reigersberg. Protexido por Nicolás Peiresk, obtivo unha pequena pensión que completaba co seu traballo como escritor.

Regresou a Holanda en 1631, pero tivo que fuxir de novo o ano seguinte e foi refuxiarse a Hamburgo. Por mediación dun alto diplomático sueco volveu a París como embaixador de Suecia durante o reinado de Cristina de Suecia, cargo que exerceu ata 1644.

Grotius faleceu na cidade alemá de Rostock durante unha viaxe a Suecia.

## Obra   
Hugo Grotius foi o gran defensor do Estado absoluto. Inaugurou unha nova corrente sobre o Dereito natural: o "iusnaturalismo inmanentista". Para el o home é social por natureza, polo que as normas de convivencia que hai na sociedade son naturais e inherentes ao ser humano, e constitúen obxecto de dereito positivo. Estas normas, polo feito de seren naturais, nin se poden cambiar nin se poden discutir. Propón a pasaxe dun dereito metafísico a un racional en *De iure belli ac pacis*.

Como o home é social, Grotius sostén que deben existir valores mínimos e indiscutibles, non por simple convención, que a sociedade debe procurar para manter a orde. Eses principios, baseados na natureza racional e social do home, son instaurados por Deus e nin este podería cambialos. As leis serán xustas se se deducen destes principios abstractos, dos que se poden ir deducindo os demais matematicamente. 

A sociedade é para el a asociación perfecta de homes libres para protexeren os seus dereitos e por unha utilidade común.

O Dereito natural e as normas legais do Estado necesitan un soberano forte que garanta a expansión comercial, a orde e a paz. Grotius é considerado como un dos fundadores do Dereito internacional, xunto con Francisco de Vitoria.
miniatura|esquerda|Portada de *Mare Liberum*
Na monarquía absoluta o rei está suxeito ás súas propias leis. Xa que é monarca por dereito divino, as súas leis son xustas, e todos, mesmo el, deben obedecelas. Pero tamén hai un Dereito natural que non se pode saltar. A autoridade do rei, en moitos casos, está limitada polas Cortes, que teñen que votar os impostos, co que o rei depende delas para conseguir recursos. Un caso particular é o de Inglaterra, onde, malia o absolutismo dos Tudor e ser o rei quen dita as leis, estas só entran en vigor cando as vota o Parlamento.
[miniatura|[Estatua de Hugo Grotius na Gran Praza de Delft, onde naceu, coas torres da igrexa de María de Xesé ao fondo]]
No século XVI a política e a relixión estaban intimamente ligadas, non só porque estivesen en disputa a soberanía do papa e a do rei ou a do emperador, senón porque o rei decide cal é a relixión dos seus súbditos. Os distintos xeitos de concibir a relixión implican diferentes concepcións do poder.

Grotius sentou unha das bases máis importantes do *Ius gentium *("Dereito de xentes"), na súa obra *Mare Liberum*. Desenvolveu a súa teoría distinguindo entre mar próximo (dálle certos dereitos ao Estado) e mar oceánico, que é totalmente libre. Sostén que debe haber libre comunicación e navegación, posto que o mar non é propiedade de ninguén e todos os países teñen o dereito de tirar proveito del, tese á que se opuxo o inglés John Selden, na súa obra *Mare clausum*. A disputa sobre a propiedade ou a nacionalidade das augas tiña un transfondo económico, xa que afectaba o comercio internacional. *Mare liberum* é parte dunha obra maior, *De iure praedae*, inédita ata 1868.

A súa obra *De iure belli ac pacis* (1625) foi o primeiro tratado sistemático sobre o dereito internacional, cuxas bases xa foran sentadas por Francisco de Vitoria, ao que cita abundantemente. Con ela transmitiu e difundiu por Europa as ideas da Escola de Salamanca. En *De iure belli ac pacis* abandona o concepto de guerra xusta e introduce un novo, o non discriminatorio de "guerra con independencia de xustiza da causa". Sostén que no dereito internacional non existen bos e malos, senón  que son todos iguais. De aí o *iustus hostis*, que considera que o rival é tan xusto coma min, xa que ten os mesmos dereitos. Desenvolve o *Ius in belo*, ou dereito na guerra, que establece certas regras que parten do concepto de humanidade.

## Obras principais 
miniatura|Portada do libro terceiro de *De iure belli ac pacis*
A biblioteca do Pazo da Paz (*Vredespaleis*), na Haia, alberga a "Colección Grotius", que contén un gran número de libros escritos por Hugo Grotius ou ben por outros autores sobre a súa figura. A colección iniciouse grazas á doazón feita polo poeta holandés Martinus Nijhoff de 55 edicións da obra *De iure belli ac pacis libri tres*.
miniatura|Portada de *Inleydinghe tot de Hollandsche Rechtsgheleerdheyd*
* *Adamus exul* ("O exilio de Adán"). Traxedia teatral. A Haia, 1601.
* *De republica emendanda* ("Sobre o acrecentamento da República"). Manuscrito de 1601 publicado na Haia en 1984.
* *Parallelon rerumpublicarum* ("Repúblicas paralelas"). Comparación de constitucións manuscrita entre 1601 e 1602, publicada en Haarlem entre 1801 e 1803.
* *De Indis* ("Sobre as Indias"). Manuscrito entre 1604 e 1605. Publicado en 1868 como *De Jure Praedae* ("Sobre o dereito de captura").
* *Christus patiens* ("A paixón de Cristo"). Traxedia teatral. Leiden, 1608.
* *Mare Liberum* ("O mar libre"). Extraído do capítulo XII da obra *De Indis.* Leiden, 1609.
* *De antiquitate reipublicae Batavicae* ("Sobre a antigüidade da República Bátava"). Leiden, 1610.
* *Meletius* ("Melecio"). Obra teatral manuscrita en 1611 e publicada en Leiden en 1988.
* *Annales et Historiae de rebus Belgicus* ("Anais e Historia de Bélxica"). Manuscrito de 1612 sobre as guerras dos Países Baixos. Ámsterdam, 1657.
* *Ordinum Hollandiae ac Westfrisiae pietas* ("A Piedade dos Estados de Holanda e Frisia Occidental"). Leiden, 1613.
* *De imperio summarum potestatum circa sacra* ("Sobre o poder dos soberanos nos asuntos relixiosos"). Manuscrito de 1614 a 1617 publicado en París en 1647.
* *De satisfactione Christi adversus Faustum Socinum* ("Para a satisfacción de Cristo en contra de Fausto Socino"). Leiden, 1617.
**Inleydinge tot de Hollantsche rechtsgeleertheit* ("Introdución á xurisprudencia holandesa"). A Haia, 1631.
* *Bewijs van dean waaren godsdienst* ("A proba da verdadeira relixión"). Poema didáctico. Rotterdam, 1622.
* *Apologeticus* ("Apoloxético"). Defensa das accións que o conduciron á cadea. París, 1622.
* *De iure belli ac pacis* ("Sobre o dereito da guerra e da paz"). París, 1625. Segunda edición: Ámsterdam, 1631.
* *De veritate religionis Christianae* ("Sobre a verdade da relixión cristiá"). París, 1627.
* *Sofompaneas*. Traxedia teatral. Ámsterdam, 1635.
* *De origine gentium Americanarum dissertatio* ("Disertación sobre a orixe dos pobos de América"). París, 1642.
* *Via ad pacem ecclesiasticam* ("O camiño cara á paz relixiosa"). París, 1642.
* *Annotationes in Vetus Testamentum* ("Comentarios sobre o Antigo Testamento"). Ámsterdam, 1644.
* *Annotationes in Novum Testamentum* ("Comentarios sobre o Novo Testamento"). Ámsterdam e París, 1641 e 1650.
* *De fato* ("Sobre o destino"). París, 1648.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* De la Reza, Germán A. (2009). *La invención de la* paz. *De la República cristiana del duque de Sully a la Sociedad de Naciones de Simón Bolívar.* México: Siglo XXI Editores. ISBN 9786070300546.
*Forde, Steven (1998). *Hugo Grotius on Ethics and War*. En *The American Political Science Review*. Nº 3. *(en inglés)*
* Grotius, Hugo (2005). *Le droit de la guerre et de la paix*. París: Presses Universitaires de France *(en francés).*
*Haakonssen, Knud (1985). *Hugo Grotius and the History of Political Thought*. En *Political Theory*. Vol. 13:239-265. *(en inglés)*
* Haggenmacher, Peter (1983). *Grotius et la doctrine de la guerre juste*. París: Presses Universitaires de France *(en francés).*
* Miller, Jon (2014). "Huho Grotius". En *Stanford Encyclopedia of Philosophy*.*(en inglés)*

### Outros artigos 
* Lei natural
* Dereito internacional

### Ligazóns externas 
* Obras de Grocio no Proxecto Guttemberg