open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
María Sefidari

**María Sefidari Huici**, nada en Madrid en 1982, é unha psicóloga, profesora e especialista en comunicación e cultura dixital española. Experta en xestión cooperativa e produción cultural en Internet e activista en coñecemento e cultura libre. Desde xullo de 2018 é presidenta da Fundación Wikimedia.    
## Traxectoria 
Licenciouse en Psicoloxía na Universidade Complutense de Madrid, na que tamén estudou un mestrado en Comercio e Turismo. En 2014 foi bolseira do programa Techweek Women’s Leadership Fellows dedicado ao apoio do liderado de mulleres líderes emerxentes en negocios e tecnoloxía. Desde 2015 é profesora do programa de Mestría en Comunicación Dixital, Cultura e Cidadanía da Universidade Rei Xoán Carlos.

Sefidari, coñecida en Wikipedia como Raystorm empezou a contribuír nos proxectos Wikimedia sobre coñecemento e cultura libre en 2006. Pouco despois lanzou o Wikiproxecto LGBT para dar visibilidade a estes colectivos e mellorar e organizar os contidos relacionados co tema, inspirándose nun proxecto similar na Wikipedia en lingua inglesa.   

En 2011 foi membro fundadora de Wikimedia España e primeira vicepresidenta da asociación, e en 2015 de Wikimujeres, un grupo de usuarias de Wikimedia centrado na visibilización das mulleres e a eliminación do nesgo de xénero na Wikipedia. No movemento Wikimedia formou parte de varios comités de goberno, entre eles o Comité de Afiliacións e o Comité de Gobernanza do Consello, onde exerceu como presidenta. Entre 2013 e 2015 foi membro da Xunta da Fundación Wikimedia. En 2016 reincorporouse á Fundación Wikimedia para cubrir unha vacante, e asumiu a vicepresidencia da organización. Foi confirmada como vicepresidenta para un segundo mandato en 2017. e sobre a incorporación da diversidade e a igualdade de xénero nos contidos de Wikipedia. En xullo de 2018 foi elixida presidenta da Fundación Wikimedia no 14º encontro anual de Wikimania.

## Notas 
## Véxase tamén
Edith Joan Lyttleton

**Edith Joan Lyttelton**, nada en Epping (Tasmania) o 18 de decembro de 1873 e finada en Londres o 10 de marzo de 1945, foi unha escritora de Australasia, coñecida co pseudónimo literario de **G. B. Lancaster**.

## Traxectoria
Naceu en Clyne Vale, unha granxa familiar de ovellas. En 1879 a súa familia mudouse a outra granxa en Rakaia, Canterbury (Nova Zelandia). Foi a autora máis lida no seu país a comezos do século XX. Escribiu sobre a formación da identidade colonial e o legado do imperialismo nas vidas dos colonos e os seus descendentes. Os seus escenarios foron Australia, Canadá e Nova Zelandia. Foi influenciada por Rudyard Kipling e Robert Louis Stevenson.

En 1909 mudouse de Nova Zelandia a Londres. O seu primeiro grande éxito foi *The Law-bringers* (1913), levada ao cinema en Hollywood co título de *The Altar Stairs*. *Pageant* (1933) estivo nas listas das obras máis vendidas nos Estados Unidos, e con esta obra gañou a Medalla de Ouro da Australian Literary Society.

## Novelas
* ''Sons O' Man* (1904)
* *The Spur to Smite* (1905)
* *The Tracks We Tread* (1907)
* *The Altar Stairs* (1907)
* *Jim of the Ranges* (1910)
* *The Honorable Peggy* (1911)
* *The Law-Bringers* (1913)
* *Food Divine* (1917)
* *The Savignys* (1918)
* *Pageant* (1933)
* *The World is Yours* (1933)
* *Promenade* (1938)
* *Grand Parade'' (1943)

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
Ánxela Fernández Callís

**Ánxela Fernández Callís**, nada o 11 de xullo de 1992, é unha política galega do BNG, a alcaldesa do Rosal dende o ano 2019.

## Traxectoria 
Graduouse en economía pola Universidade de Vigo. É membro da Agrupación Musical do Rosal. Concelleira do BNG no Rosal dende abril de 2016. Nas eleccións municipais de 2019 encabezou a candidatura do BNG en dito concello e foi elixida alcaldesa ó lograla maioría absoluta con sete concelleiros, sendo a primeira vez en toda a democracia que un grupo de esquerdas conseguise a alcaldía. Nas municipais de 2023 perdeu a maioría absoluta, polo que pactou co único concelleiro do PSdeG-PSOE para mante-la alcaldía.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais no Rosal
Ana Ermida Igrexas

**Ana Belén Ermida Igrexas**, nada en 1983, é unha política galega do BNG e a alcadesa de Barreiros dende o ano 2019.

## Traxectoria 
Tras de estudar no IES Porta da Auga de Ribadeo, estudou Dereito na USC. 

Nas eleccións municipais de 2019, a súa candidatura polo BNG foi a máis votada, obtendo cinco concelleiros. O 15 de xuño converteuse na primeira alcaldesa do concello grazas ó apoio do PSdeG, e foi a primeira vez, dende as primeiras eleccións democráticas, que o PPdeG (ou os seus antecesores ideolóxicos) non consegue a alcadía deste concello. No 2023 conseguiu reeditar o pacto que lle deu de novo a alcaldía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Barreiros
Caroline Leakey

**Caroline Woolmer Leakey**, nada en Exeter (Devon) o 8 de marzo de 1827 e finada na mesma cidade o 12 de xullo de 1881, foi unha escritora inglesa. A súa poesía e a súa única novela (*The Broad Arrow*, publicada co pseudónimo de Oliné Keese) estiveron influídas pola súa estancia en Van Diemen's Land (actual Tasmania) entre 1848 e 1853.
## Traxectoria
Foi a sexta de once irmáns, filla do artista James Leakey e de Eliza Hubbard Woolmer. De nova foi lectora ávida, e colaborou en actividades de caridade relixiosa. En 1847 foi a Hobart, onde emigrara a súa irmá Eliza co seu marido James Medland. Pasou longas estancias encamada por estar doente. En 1851 pasou doce meses no asentamento de presos de Port Arthur. Cando regresou a Hobart enfermou de novo e regresou a Inglaterra en marzo de 1853.

En marzo de 1857 comezou a escribir a novela *The Broad Arrow: Being Passages from the History of Maida Gwynnham, a Lifer*, publicada con pseudónimo en Londres en 1859 e en Hobart en 1960. *The Broad Arrow* está considerada un notable documento social, pois foi unha das primeiras novelas en incluír nos personaxes principais os convictos en Australia. Isto influíu na posterior *For the Term of His Natural Life* de Marcus Clarke. Tras a morte de  Leakey a novela foi publicada en versión reducida, e a versión completa non foi reeditada até 2019.

En 1861 estableceu unha casa en Exeter para coidar das mulleres caídas"..

## Notas
Esteban Suárez

**Esteban Suárez Méndez**, nado en Santo Estevo (Ponte Castrelo, Castrelo de Miño) en 1983, é un político galego do BNG e alcalde de Castrelo de Miño entre xuño de 2019 e agosto de 2020.

## Traxectoria 
Nas eleccións municipais de 2019 presentouse polo BNG en substitución do anterior alcalde Xurxo Rodríguez Méndez, sendo a forza máis votada con tres concelleiros. O 15 de xuño converteuse en alcalde do concello como candidato da forza máis votada. O 11 de agosto de 2020 perdeu a alcaldía en favor de Avelino Pazos despois dunha moción de censura que contou cos votos dos 3 concelleiros de PP máis 2 concelleiros tránsfugas do PSdeG-PSOE fronte aos 3 dos concelleiros do BNG máis a única concelleira que permaneceu no PSdeG-PSOE.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Castrelo de Miño
Xosé Emilio Barros Bello

**Xosé Emilio Barros Bello** nado en Queimadelos (Mondariz) en 1967, é un político galego do BNG.

## Traxectoria 
Delegado comercial. Foi cofundador da Asociación Veciñal Carballo da Armada. Foi vogal da Xunta Veciñal de Queimadelos. En 2007 foi elixido concelleiro BNG en Mondariz, tras formar parte da candidatura encabezada por Xoán Carlos Montes Bugarín. En 2011 volveu a ser elixido concelleiro, pasando a ser portavoz municipal e único representante da formación en abril de 2012 trala marcha dos outros 4 edís nacionalistas da formación, encabezados polo ata entón candidato Montes Bugarín. Nas eleccións municipais de 2015 encabezou a candidatura do BNG e logrou 2 concelleiros, sendo a terceira forza política do concello tras Alternativa por Mondariz (formada polos seus excompañeiros de filas e que logrou a alcaldía) e o PPdeG. Desta forma situouse na oposición.

Nas eleccións municipais de 2019 encabezou novamente a candidatura do BNG e nesta ocasión foi a segunda máis votada, con tres concelleiros. Foi elixido alcalde o 15 de xuño grazas ós votos do PSdeG-PSOE e do PPdeG, con quen non se fixo ningunha negociación, pasando a formar un goberno de coalición co PSdeG. Isto provocou o desaloxo do goberno do anterior alcalde, o seu excompañeiro Xoán Carlos Montes Bugarín, que se presentara novamente por Alternativa por Mondariz e que volvera ser a formación máis votada. Nas municipais de 2023 encabezou de novo a candidatura do BNG e perdeu a alcaldía tras pasar a ser a terceira forza política, con 2 concelleiros, e ó non recibir desta volta os apoios de populares e socialistas, Xoán Carlos Montes Bugarín recuperou a alcaldía como candidato da forza máis votada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Mondariz
Filomela

**Filomela** é un personaxe da mitoloxía grega.

## Mito 
Segundo a mitoloxía grega, Filomela ( , ) era a filla do rei de Atenas, Pandión, e tiña unha irmá coñecida como Procne.

O marido de Procne era o heroe Tereo de Tracia, quen a desposou tras salvar a Atenas dos bárbaros. Esta unión estivo maldita desde os seus inicios, e aínda que tiveron un fillo chamado Itis e vivían en paz, Procne sentía nostalxia da súa irmá Filomela. Así que convenceu a Tereo para que lle permitise vela de novo. Este accedeu mais coa condición de que o encontro se realizase en Tracia.

Así Tereo marchou a Atenas e, tras convencer o rei para que deixase partir a Filomela cara a Tracia, levouna consigo. Mais a mocidade e a fermosura de Filomela xa desataran a paixón de Tereo nada máis vela. Cando chegaron a Tracia violouna, sen facer caso das súas desesperadas súplicas. Ademais, para que Procne nunca se decatase da súa reprobábel acción, cortoulle a lingua e encerrouna nunha solitaria prisión no bosque. Logo dixo a Procne que a súa irmá morrera.

Vítima da tristeza e o abandono, Filomela decidiu emprender o seu plan para vingarse de Tereo. Na súa solitaria prisión tecía sobre un lenzo branco e con fío púrpura a triste historia da súa vida. Cando acabou fixo chegar a súa obra á súa irmá, a raíña. Así foi como Procne decatouse de que o seu esposo a enganara, pois a súa irmá aínda vivía. Desexosa de vinganza, Procne dirixiuse á prisión de Filomela aproveitando o tumulto das festas dedicadas a Baco. Con vestimenta de bacante rescatou a Filomela e levouna a palacio, onde tivo lugar o triste reencontro. Mais logo das bágoas seguiu a vinganza, que Procne quixo máis cruel aínda que o crime do seu esposo.

Vendo, pois, o parecido do seu fillo Itis co culpábel da súa desgraza, Procne deulle morte. Entre ambas as irmás esnaquizaron o cadáver e cociñárono para Tereo. El comeu sen advertir nada, até que, cando terminou, reclamou a presenza do seu fillo. Foi entón cando Procne exclamou satisfeita "tes dentro a quen reclamas"; e Filomela irrompeu coa cabeza do desdichado Itis. Enfurecido, Tereo iniciou a persecución das asasinas, mais os deuses acabaron coa cadea de actos crueis transformando os tres en aves: a Tereo, na bubela, semellante a un guerreiro con penacho e agudo bico; a elas, en aves máis pequenas: a Filomela en rousinol e a Procne en andoriña, segundo a obra duns autores, e ao contrario segundo a doutros. As palabras «filomela» e «filomena» empréganse en poesía como sinónimo de «rousinol».

Na súa obra *Tito Andrónico*, Shakespeare basea o personaxe de Lavinia no de Filomela. Lope de Vega narra o mito de Filomela, Procne e Tereo no poema *La Filomena*(1621).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Filomela no Proxecto Perseus.
* Procne no Proxecto Perseus.
* Tereo no Proxecto Perseus.
Manuel Conde Gómez

**Manuel Conde Gómez** é un político galego do BNG e alcalde de Vilar de Barrio dende o ano 2019.

## Traxectoria 
Durante a década de 1990 foi o voceiro do BNG na Deputación de Ourense. Nas eleccións municipais de 2019 presentouse polo BNG sendo a forza máis votada con catro concelleiros. O 15 de xuño converteuse en alcalde do concello grazas ó apoio do PSdeG.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Vilar de Barrio
Manuel González López

**Manuel González López**, nado en Rates (San Cosme de Outeiro, Outes) en novembro de 1975, é un doutor en economía e político galego de Compromiso Outes. Foi alcalde de Outes entre 2019 e 2025.

## Traxectoria 
### Formación e carreira profesional 
Licenciado e doutor en Economía pola Universidade de Santiago de Compostela, ampliou estudos na Universidade de Manchester no Reino Unido, e é profesor no Departamento de Economía Aplicada da Universidade de Santiago de Compostela. Ten unha ampla experiencia investigadora, con múltiples artigos en revistas nacionais e internacionais, participando tamén en proxectos europeos.

No ámbito profesional ten experiencia no sector da consultoría, nas áreas de proxectos europeos e de cooperación ao desenvolvemento. Foi socio fundador da empresa Devalar Consultoría Europea, xurdida ao abeiro dos programas de apoio ao emprendemento da USC.

### Carreira política 
No eido político, estivo afiliado ao BNG dende a mocidade, foi concelleiro en Outes tralas eleccións municipais de 2003, como número 2 da candidatura. Volveu ser elixido en 2007. En 2011 non resultou elixido, se ben os nacionalistas conseguiron pasar de 2 a 3 concelleiros (el ía de 5) e ser a segunda forza política no municipio.

Membro da corrente interna Máis Galiza, tralo abandono desta do BNG en marzo de 2012 tamén deixou a fronte nacionalista, xunto con outros militantes de Outes e 2 dos 3 concelleiros, para participar na fundación de Compromiso por Galicia, sendo membro da súa primeira executiva nacional. Nas eleccións municipais de 2015 encabezou a candidatura de CxG e logrou 4 concelleiros, consolidando o proxecto como alternativa ao PPdeG en Outes. De cara ás eleccións municipais de 2019 o seu equipo abandonou CxG e encabezou a candidatura independente Compromiso Outes á alcaldía, logrando ser a forza máis votada con 5 concelleiros, polo que foi elixido alcalde con maioría simple.. Dúas semanas despois o edil socialista presentou, xunto cos concelleiros do PP, unha moción de censura,

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Outes
Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2019

A **72ª edición do Festival Internacional de Cinema de Cannes** celebrouse dende o 14 até o 25 de maio de 2019. O director mexicano Alejandro González Iñárritu exerceu como presidente do xurado. A Palma de Ouro recaeu sobre o filme surcoreano *Gisaengchung*, dirixido por Bong Joon-ho. Bong converteuse no primeiro director coreano en acadar o premio.

A comedia de zombis do director estadounidense Jim Jarmusch, ''The Dead Don't Die*, foi o filme que inaugurou o festival. O festival honrou a directora francesa Agnès Varda, quen morreu en marzo de 2019, a cal aparece no póster oficial do festival. A fotografía empregada foi tirada durante a rodaxe do seu primeiro filme, *La Pointe Courte* (1955), que posteriormente se estrearía no festival.

O filme galego *O que arde'', dirixido por Óliver Laxe, estreouse na sección oficial do festival Un Certain Regard o 21 de maio de 2019, onde gañou o premio do Xurado, sendo a primeira vez que un filme en lingua galega é proxectado na sección oficial.

## Notas
Luís Taboada Sánchez

**Luís Celso Taboada Sánchez**, nado en Vila de Cruces en 1955, é un empresario e político galego.

## Traxectoria 
É empresario da construción e foi presidente da sociedade de caza. Nas eleccións municipais de 2019 encabezou a agrupación de electores Xuntos polo Noso Concello que conseguiu tres concelleiros e foi elixido alcalde grazas ao apoio de BNG e PSOE, gobernando en coalición cunha edil socialista ata agosto de 2020. Nas municipais de 2023 volveu encabezar a agrupación de electores Xuntos polo Noso Concello, logrou a vitoria con seis concelleiros e foi elixido alcalde como cabeza da lista máis votada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Vila de Cruces

### Ligazóns externas 
* Luis Celso Taboada Sánchez
* Luis Taboada renunciará al salario de alcalde si sale elegido
Lista de presidentes de Chile

O presidente de Chile é o xefe de Estado e xefe de goberno da República de Chile. Esta é a **lista de presidentes de Chile** dende a súa independencia do Imperio Español ata o presente.

## Lista de presidentes 
### Organización da República 
### República Conservadora e Liberal 
### República Parlamentaria 
### República Presidencial 
### Ditadura militar 
### Retorno á democracia 
## Véxase tamén 
*Xefes de Estado e goberno actuais

## Notas 
### Referencias
Francesca Haig

**Francesca Haig**, nada en Tasmania o 19 de xullo de 1981, é unha escritora australiana.

## Traxectoria
Creceu en Hobart. Estudou no instituto de Fahan e graduouse en escritura creativa pola Universidade de Melbourne, na que traballou como profesora e na que se doutorou. É profesora de Filoloxía Inglesa e Escritura Creativa na Universidade de Chester. Vive en Londres co seu marido e o seu fillo.

A súa área de investigación é a ética e a poética na novela histórica moderna, e está especializada en literatura do Holocausto. Publicou artigos de temática diversa, desde a pseudociencia a William Shakespeare.

A súa poesía apareceu publicada en revistas literarias e antoloxías en Australia e Inglaterra, como *Overland*, *Famous Reporter* e *Blue Dog*. En 2006 publicou o seu primeiro poemario, *Bodies of Water*, finalista do Premio Anne Elder. Participou en numerosos foros de poesía, festivais e conferencias.

En 2015 publicou a novela distópica *The Fire Sermon*, primeira da serie epónima post-apocalíptica.

## Obra
### Serie *The Fire Sermon*
**The Fire Sermon* (2015)
**The Map of Bones* (2016)
**The Forever Ship* (2017)

### Poesía
**Bodies of Water* (2006)

### Relatos
**The Day the Words Took Shape* (2014)

## Notas
## Véxase tamén
*www.francescahaig.com .
Eduardo Fernández Miniño

**Eduardo Fernández Miniño**, nado no Porriño cara a 1898 e finado no mesmo concello o 9 de agosto de 1937, foi un mecánico e político galego.

## Traxectoria 
Mecánico no Porriño. Na ditadura de Primo de Rivera foi nomeado concelleiro suplente do Porriño en decembro de 1927, na corporación que presidía José Palacios Ramilo. Militou no PSOE e na Segunda República pasou ao Partido Comunista. En agosto de 1933 foi elixido presidente da nova sociedade de caza "Coto Cerrado del Término Municipal de Porriño". Logo do triunfo da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936 foi nomeado concelleiro do Porriño. Foi vogal do Comité local pro-Autonimía do Porriño constituído en xuño de 1936 como representante comunista.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e agochouse na casa da nai. O Xulgado militar de Tui citouno para que se presentase a principios de setembro xunto con Severiano Castillo Alonso, Evaristo Freiría Fernández, Antonio Alonso Ríos, Hermenegildo Losada Loureiro, Guillermo Vicente Santiago, Manuel Romero González, Ulpiano Benito Piña, José Felipe Muñoz, Jesús González González e José Bernardo Pérez Alonso. Foi declarado en rebeldía en causa militar. Permaneceu agochado na casa da nai, nun zulo, co seu irmán Rogelio. A pesar dos continuos rexistros da Garda Civil e os falanxistas, non foron descubertos. Para intentar que descubrisen o seu agocho, os fascistas prenderon a súa muller Eugenia, a varias das súas irmás e a Alicia, a muller de Rogelio, a principios de 1937. Os entobados, ao quedar atendidos só pola nai xa maior, decidiron abandonar o zulo e marcharon a Tui, onde se ocultaron na casa de Evangelina Jaso González xunto co sobriño de Eduardo, Herminio Saavedra. Sospeitando de Evangelina, un día da Semana Santa de 1937, ao amencer, os falanxistas rodearon a casa e os agochados intentaron fuxir. Eduardo e Rogelio conseguírono, mentres Herminio torceu un pé ao caer e foi detido xunto con Evangelina. Eduardo e Rogelio escaparon por separado, Eduardo foi a Couso, na parroquia de Guláns, onde estivo protexido na casa dun matrimonio durante tres días. Alí apareceu o seu irmán e ambos decidiron agocharse na capela de San Cibrán, onde permaneceron case un mes ata a celebración da romaría a finais de maio. Foron para unha cova nos arredores do monte Faro onde a súa irmá Carmen lles levaba comida. Foi detido por falanxistas en Salceda de Caselas cando tentaba pasar a Portugal co seu irmán. Foi paseado na Insua o 9 de agosto de 1937.

## Vida persoal 
Casou con Eugenia Rodríguez Sequeiros, e foi pai de Antonio, Herminia e Santiago Fernández Rodríguez.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Antonio Fernández Miniño

**Antonio Fernández Miniño**, nado no Porriño en 1891 e finado no mesmo concello o 26 de abril de 1985, foi un zapateiro e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Antonio Fernández Rodríguez e Juana Miniño Barciela. Emigrou ao Brasil cara a 1910, onde traballou de albanel e zapateiro, fíxose sindicalista e colaborou na prensa. Foi expulsado do Brasil cara a 1919. Cando retornou tivo que facer o servizo militar en Ferrol. Ao rematar instalou un taller para fabricar calzado no Porriño. De ideoloxía libertaria, foi membro do Centro Cultural do Porriño. Colaborou en *La Tierra*.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e permaneceu agochado nun tobo ao coidado da súa muller. Os seus irmáns Eduardo, Rogelio e José Fernández Miniño, así como o irmán da súa muller, Víctor Valverde Mayo, foron asasinados polos franquistas. Entregouse en 1939. Foi xulgado en Vigo por auxilio á rebelión e condenado a 12 anos de prisión. Estivo preso na Prisión do Partido de Vigo. Foille concedida a liberdade provisional en febreiro de 1942.

## Vida persoal 
Casou con Saladina Valverde Mayo en maio de 1924, e foi pai de Esteban, Antonio, Eduardo, Carmen, Eulogio e Óscar Fernández Valverde.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* De Antonio a Antón
José Fernández Miniño

**José Fernández Miniño**, nado no Porriño cara a 1894 e finado en Guillarei (Tui) o 16 de agosto de 1936, foi un industrial e político galego.

## Traxectoria 
miniatura|250px|Monumento aos asasinados na Volta da Moura.

Fabricante de calzado no Porriño, chegou a instalar un segundo comercio en Tui en 1934. Formou parte da Federación Obrera Local e mantivo relación co Centro de Estudios Sociales y Científicos do Porriño. Colaborou no *Boletín Oficial de la Sociedad Fomento de Porriño*. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e sometido a un proceso militar. Estaba preso na cadea de Tui. Foi sacado da cadea e asasinado na Volta da Moura o 16 de agosto de 1936  con Joaquín Alonso Granados.
## Vida persoal 
Casou con Consolación Pereiro Trelles (finada en 1975), e foi pai de Antonio, Carmen, José, Jesús e Enrique Fernández Pereiro.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Elsa Quintas Alborés

**Elsa Quintas Alborés** é unha avogada, activista da normalización lingüística do galego e escritora galega.
## Traxectoria 
Estudou Dereito na Universidade de Santiago. É vicepresidenta da Mesa pola Normalización Lingüística e directora do observatorio de dereitos lingüísticos.

## Obra 
* *Placeres Castellanos*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Placeres Castellanos
O Mascoto

O topónimo galego **O Mascoto** pódese referir a:

***O Mascoto**, lugar da parroquia de Curtis, no concello de Curtis;
***O Mascoto**, lugar da parroquia de San Fiz de Monfero, no concello de Monfero.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
***O Mazcoto**
A Terra de Anna

***A Terra de Anna*** (en ) é unha novela escrita por Jostein Gaarder que foi orixinalmente publicada en 2013. As ilustracións e o deseño de portada do libro son obra de Emily Forgot.

Foi traducido ó galego por David Álvarez Martínez e foi publicado pola editorial Kalandraka no ano 2017.

## Sinopse 
No día do seu aniversario, Anna, recibe un agasallo moi especial, un anel cun rubí. Dende ese intre, comeza a ter soños premonitorios sobre o futuro do planeta Terra e os problemas da contaminación e o cambio climático.

## Notas
Nieves Rodríguez Brisaboa

**Nieves Rodríguez Brisaboa**, nada na Coruña en 1958, é catedrática en Linguaxes e Sistemas Informáticos. Foi recoñecida co Premio Nacional de Informática.

## Traxectoria 
Licenciouse en psicoloxía na Universidade Complutense de Madrid en 1979, doutorándose na Universidade de Santiago de Compostela, licenciouse en Informática na Universidade da Coruña e doutorouse na mesma universidade. Desde 2007 é catedrática da área de Linguaxes e Sistemas Informáticos na Universidade da Coruña.

Creou o Laboratorio de Bases de Datos considerado pola Xunta de Galicia como grupo de investigación de excelencia.
* Premio Nacional de Informática en 2019.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Biblioteca Virtual Galega
Campionato Mundial de Motocrós 2019

O **Campionato Mundial de Motocrós 2019** foi a 63ª edición do Campionato Mundial de Motocrós, que celebrou en 2019.

Constou de 18 probas, comezou en Neuquén o 3 de marzo, e rematou en Shanghai o 15 de setembro.

## Calendario e resultados 
O campionato foi disputado nun total de dezaoito Grandes Premios en Europa, Oriente Medio, Asia e América do sur. e o Gran Premio de Hong Kong, que ía ser a última proba do Mundial, foi cancelado, deixando a Shanghai como o último Gran Premio da tempada. batendo así a marca histórica de vitorias nunha tempada, antes en posesión de Herlings.

### MXGP 
### MX2 
## MXGP 
### Lista de participantes 
### Campionato de pilotos 
, 

### Campionato de construtores
## MX2
### Lista de participantes 
### Clasificación de pilotos
, 

### Campionato de construtores
## Notas
Fila (empresa)

**Fila** é unha compañía italiana de roupa deportiva fundada en Biella (Piemonte, Italia) no 1911. Dende 2007, a sede está en Seúl e é unha filial de Fila Korea.

## Historia 
Fila fundouse en Biella (Piamonte, Italia) da man de Giansevero Fila no 1911. Orixinalmente fabricaba roupa para os habitantes dos Alpes italianos e actualmente fabrica roupa deportiva masculina, feminina, para nenos e para atletas.

O produto estrela da compañía era orixinalmente roupa interior, antes de adicarse á roupa deportiva nos anos 1970, que comezou servindo de auspiciador para o tenista sueco Björn Borg.

A compañía italiana que controlaba a empresa, Holding di Partecipazioni, vendeuna ao *hedge fund* estadounidense Cerberus Capital Management no 2003, despois de que a compañía se comprometese a unha campaña de patrocinio importante en atletismo, cando a situación financeira era difícil. Cerberus era propietaria de Fila a través do holding Sports Brands International, que era propietaria e operadora de tódolos negocios de Fila en todo o mundo, agás Fila Korea, que sempre foi unha compañía independente que operaba coa marca baixo licenza.

En xaneiro de 2007, a marca global de Fila foi adquirida por Fila Korea, filial que sempre foi independente, por 400 millóns de dólares, o que a fai a primeira compañía de deportes de Corea.

Fila comprou ao fabricante de equipamento de golf estadounidense Acushnet no 2011, incluíndo a marca Titleist.

## Patrocinios 
### Equipos actualmente patrocinados 
borda|clase=noviewer|20x20px Inglaterra
* Athletic Football Club Bournemouth 
* Morecambe Football Club 
* Oldham Athletic 
* Rochdal 

## Tenis ATP / WTA 
*  Diego Schwartzman
*  Guido Pella
*  Karolína Plíšková
*  Janko Tipsarević
*  Matthew Ebden
*  Alexander Babanine
*  Sam Querrey
*  Ashleigh Barty
*  Andreas Seppi
*  Dmitry Tursunov
*  John Isner
*  Mackenzie McDonald
*  Carsten Ball
*  Tímea Babos
*  Iriana-Camelia Begu
*  Marin Čilić

## Notas 
## Véxase tamén
Us (filme de 2019)

***Us*** é un filme estadounidense de 2019 de terror psicolóxico escrito e dirixido por Jordan Peele. Está protagonizado por Lupita Nyong'o, Winston Duke, Shahadi Wright Joseph, Evan Alex, Elisabeth Moss e Tim Heidecker. O proxecto foi anunciado en febreiro de 2018, e a maioría do elenco uniuse ese mesmo verán. Peele produciu o filme xunto a Jason Blum e Sean McKittrick (que xa tiñan colaborado en *Déixame saír* e *BlacKkKlansman*), así como con Ian Cooper. A rodaxe produciuse dende xullo até outubro de 2018 en California, principalmente nos Ánxeles e Pasadena, mais tamén en Santa Cruz.

*Us* estreouse internacionalmente en South by Southwest o 8 de marzo de 2019, e nos cinemas dos Estados Unidos de América o 22 de marzo de 2019, a través de Universal Pictures. Tivo un grande éxito comercial, recadando uns 254 millóns de dólares en todo o mundo sobre un orzamento de 20 millóns. Foi ben acollido pola crítica, que gabou o guión e a dirección de Peele, así como a banda sonora e a interpretación de Lupita Nyong'o.

## Personaxes 
* Lupita Nyong'o como Adelaide Wilson (née Thomas)/Red
* Madison Curry como Adelaide de nena/Red de nena
* Ashley McKoy como Adelaide adolescente/Red adolescente
* Winston Duke como Gabriel "Gabe" Wilson/Abraham
* Shahadi Wright Joseph como Zora Wilson/Umbrae
* Evan Alex como Jason Wilson/Pluto
* Elisabeth Moss como Kitty Tyler/Dahlia
* Tim Heidecker como Josh Tyler/Tex
* Yahya Abdul-Mateen II como Russel Thomas/Weyland
* Anna Diop como Rayne Thomas/Eartha
* Cali Sheldon como Becca Tyler/Io
* Noelle Sheldon como Lindsey Tyler/Nix
* Duke Nicholson como Danny/Tony
* Kara Hayward como Nancy/Syd
* Nathan Harrington como Glen/Jack
* Dustin Ybarra como Troy/Brand
* Alan Frazier como Alan/Jeremiah
* Jordan Peele como Narrador

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Heavy Metal (filme)

***Heavy Metal*** é un filme canadense de animación adulta, ciencia ficción e fantasía estreado en 1981 dirixido por Gerald Potterton, producido por Ivan Reitman e Leonard Mogel, quen tamén foi o editor da revista *Heavy Metal*, que é a base do filme. Está protagonizado polas voces de Rodger Bumpass, Jackie Burroughs, John Candy, Joe Flaherty, Don Francks, Martin Lavut, Marilyn Lightstone, Eugene Levy, Alice Playten, Harold Ramis, Percy Rodriguez, Susan Roman, Richard Romanus, August Schellenberg, John Vernon e Zal Yanovsky. O guión foi escrito por Daniel Goldberg e Len Blum.

É unha antoloxía de varias historias de fantasía e ciencia ficción adaptadas a partir das historias orixinais da revista *Heavy Metal*. Ó igual que a revista, o filme contén gran cantidade de violencia gráfica, sexualidade e espidos. A súa produción implicou a colaboración con diferentes estudios de animación que traballaron en segmentos difentes de xeito simultáneo.

Unha secuela titulada *Heavy Metal 2000* foi estrada no ano 2000.

## Estrea 
### Recadación 
O filme estreouse o 7 de agosto de 1981. Tivo unha recadación de preto de 20 millóns de dólares.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
IES Breamo

O **IES Breamo** é un centro público de ensino secundario situado en Breamo (Pontedeume). Nel impártese a educación secundaria obrigatoria e o bacharelato. A este centro de ensino acoden aproximadamente 300 alumnas e alumnos, procedentes na súa maioría do centro educativo CEIP Couceiro Freijomil.

## Instalacións 
O centro conta con biblioteca, salón de actos, ximnasio e pavillón, aulas de música, educación plástica e audiovisual, tecnoloxía, idiomas, estudio de radio e cafetaría.

## Proxectos e actividades 
Ondas do Eume é un dos proxectos organizados polo centro. Consiste na investigación e tratamento da información, sobre diferentes temáticas, por parte do alumnado. Un estudo e un programa de radio son parte deste proxecto, que ten como obxectivo principal dinamizar a lingua galega.

Co obxectivo de fomentar a lectura, dende o curso 2015- 2016 organízase cada ano o Club de lectura do Breamo. Este engloba actividades como asembleas nas que se conversa sobre o contido de cada libro ou talleres de manualidades sobre diferentes historias.
## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Actividades extraescolares: https://actividadesextraescolaresbreamo.blogspot.com/
*Dinamización lingüística: https://asgabarras.wordpress.com/
*Aula de lingua galega: https://auladelingua.wordpress.com/
*Aula virtual: http://www.edu.xunta.gal/centros/iesbreamo/aulavirtual2/
Lista de Presidentes da República Popular da China

Esta é unha lista dos **Presidentes** e outros xefes de Estado da República Popular da China.

O cargo, chamado 国家主席 (Guójiā Zhǔxí) en mandarín, foi creado en 1954 cando a 1.ª Constitución consolidou o sistema de goberno na República Popular da China. O cargo foi abolido entre 1975 e 1982 realizando as funcións de xefe de Estado o Presidente do Comité Permanente da Asemblea Popular Nacional. A presidencia foi reinstaurada baixo a cuarta constitución en 1982.

## Lista 
; Xeracións de líderes
:

          

### Goberno Popular Central (1949–1954) 
; Presidente do Goberno Popular Central

### A 1.ª Constitución (1954–1975) 
; Presidente da República Popular da China

### O 2.º e 3.as Constitucións (1975–1982) 
; Presidente do Comité Permanente do Congreso Popular Nacional

; Presidenta Honorífica da República Popular da China

; Presidente da República Popular da China

## Notas 
## Véxase tamén 
* Presidente da República Popular da China
* Partido Comunista da China
* Xefes de Estado e Goberno actuais
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do Presidente
Universidade Estatal de Bakú

A **Universidade Estatal de Bakú** (**BSU**, en azerí, *Bakı Dövlət Universiteti)* é unha universidade pública localizada en Bakú, Azerbaidján, creada o 1 de setembro de 1919, polo Parlamento da República Democrática de Azerbaidján.

A universidade comezou inicialmente coas facultades de Historia e Filoloxía, Física e Matemáticas, e Dereito e Medicina que dominou Azerbaijan a vida política do país, durante 30 anos, dende a Facultade de Historia. Tamén o físico Lev Landau, estudou na BSU entre 1922 e 1924.

### A partir de 2010 
Hoxe, a BSU imparte 16 titulacións co 55 licenciaturas e 153 máster. BSU é a única universidade da República de  Azerbaidján clasificada na Clasificación de Universidades por Rendimiento Académico, ocupando o posto 1872 a nivel mundial na clasificación de 2014-2015.miniatura|204x204px|Escudo de armas da BSU en 1919.

## Relacións internacionais 
Ao longo do tempo, a universidade foi tecendo e incrementando as relacións con diversas institucións internacionais como a Asociación de Universidades de Eurasia, que une a un gran número de universidades da anterior Unión Soviética. Entre 2002-2004, a BSU liderou a Asociación de Universidades de Estados de Mar Negro. Ademais, a tamén asinou acordos de cooperación científica e técnica, e programas para intercambiar profesorado non máis de 40 universidades internacionais entre as que destacan: a Universidade Estatal de Moscova, a Universidade Técnica de Oriente Medio, a Universidade Antipole de Niza-Sofía, a Universidade de Bucarest, a Universidade de Indiana, a Universidade Nacional de Kíiv, a Universidade de Viena e outras importantes universidades. Tamén publicou conxuntamente, con varias desas universidades, conferencias científicas, libros de texto e organizou talleres.

### Institutos de investigación 
# Instituto de Investigación Científica de Matemáticas Aplicadas
# Instituto de Problemas da Física Teórica

## Asociacións  
A universidade é membro da Caucasus University Association (en galego, Asociación de Universidades do Cáucaso).

## Alumnado distinguido 
*Intigam Aliyev, defensor de dereitos humanos.
*Lev Landau, físico teórico.
*Georgi Keçaari, escritor acerbaixano en udi e azerí.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* República Democrática de Azerbaidján

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial , , (en inglés)
O Mascoto, Curtis, Curtis

**O Mascoto**, tamén coñecido coma **O Penedo do Mascoto**, é un lugar da parroquia de Curtis, no concello coruñés de Curtis na comarca de Betanzos. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 6 habitantes (4 homes e 2 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Curtis 
### Parroquias de Curtis 
## Notas 
;Referencias
Manuel Fernández Sendón

**Manuel Fernández Sendón**, nado en Ribeira cara a 1906 e finado en Santiago de Compostela o 29 de xaneiro de 1937, foi un sindicalista e político galego.

## Traxectoria 
Irmán de Enrique Fernández Sendón. Piloto da mariña mercante. Militante da UGT de Ribeira e do POUM. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en Santiago de Compostela por rebelión militar o 21 de decembro con Julio Silva Vilas, Eugenio Rodríguez Bilbao, José Sieira González e José Lijó Louro, foi condenado a pena de morte. Foi executado no cemiterio de Boisaca de Compostela o 29 de xaneiro de 1937.

## Notas
Ousmane Viera

**Ousmane Viera Diarrassouba**, nado en Daloa, Costa do Marfil o 21 de decembro de 1986, é un futbolista marfilés. Xoga como defensa e o seu actual equipo é o Sepsi Stânfu Gheorghe da Liga I romanesa.

## Traxectoria 
Comezou a súa carreira profesional en 2003 no seu país, xogando para o Réveil Clube de Daloa. En xaneiro de 2008 asinou un contrato co CFR Cluj de Romanía. Un ano despois foi cedido ao FC International Curtea de Arges e, en 2010, foi traspasado ao CS Pandurii Târgu Jiu.

Participou nos Xogos Olímpicos de Pekín, xogando como titular todos os partidos que Costa do Marfil disputou no campionato: contra a Arxentina, Serbia, e Australia, na fase de grupos, e ante Nixeria, nos cuartos de final.

O 1 de xuño de 2014, logo de ser incluído na lista preliminar en maio, Viera foi ratificado na nómina definitiva de 23 xogadores que representarán ao seu país na Copa Mundial de Fútbol facendo desta a terceira ocasión na que disputará o torneo.

### Participacións en Copas do Mundo 
Xogou na Copa Mundial de Fútbol de 2014

## Clubs 
## Palmarés 
### Campionatos internacionais 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Ficha en Football Database
* Ficha en Romanian Soccer (en inglés)
* Ficha en Welt Fussball (en alemán)
* Ficha en Transfermarkt (en alemán)
Wait Until Spring, Bandini (filme)

***Wait Until Spring, Bandini*** é un filme de 1989, escrito e dirixido por Dominique Deruddere, baseado na novela *Wait until Spring, Bandini* de John Fante. O filme recibiu o Premio André Cavens ao mellor filme e gañou tres Premios Joseph Plateau.

## Argumento 
O filme está ambientado en Colorado a finais da década de 1920, na época da Gran Depresión. Desempregado e na ruína, Svevo Bandini (Joe Mantegna) intenta saír adiante e conseguir diñeiro para a familia, se ben inverno non é bo momento para que contraten un albanel. Ao tempo, batalla coa súa sogra (Renata Vanni), a súa muller (Ornella Muti) e os seus tres fillos.

## Personaxes 
## Produción
Partes do filme foron rodadas en Orem e Ogden (Utah).

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*
Alberte Frederico de Prusia

**Alberte Federico** (en ) nado en Königsberg o 7 de maio de 1553 e finado en Fischhausen, Rybaki o 28 de agosto de 1618, foi duque de Prusia dende 1568 até a súa morte. Foi un fillo de Alberte de Prusia e Ana María de Brunswick-Luneburgo. Foi o segundo e derradeiro duque prusiano da póla Ansbach da familia Hohenzollern.

## Duque de Prusia 
Converteuse en duque de Prusia despois de prestar homenaxe feudal ó rei de Polonia, Sexismundo II Augusto de Polonia (a Prusia ducal era un feudo de Polonia), o 19 de xullo de 1569 en Lublin. A homenaxe foi descrita polo cronista polaco Jan Kochanowski na súa obra *Proporzec* ("Estandarte"). Durante a elección polaca de 1573, Alberte Federico tentou obter a aceptación do senado polaco pero opúxoselle o poderoso Jan Zamoyski (máis tarde Grande Hetman da Coroa do Reino de Polonia) quen temía a influencia de protestantes no corpo lexislativo polaco. Alberte Federico inicialmente rexeitou a elección de Estevo I Báthory e apoiou a candidatura de Maximiliano de Habsburgo. Porén, no sejm de Toruń de outubro de 1576 deu o seu apoio ó novo monarca.

Como o bisneto do rei polaco Casimiro IV de Polonia, e como un duque en Prusia que falaba con fluidez polaco, Alberte Federico foi seriamente considerado durante un tempo como un posible candidato para o trono polaco. Gozou particularmente o apoio dos luteranos polacos.

En 1572, comezou a amosar sinais de desorde mental. A comezos de 1578, a rexencia foi asumida polo seu curmán, Xurxo Federico de Brandeburgo-Kulmbach (1539–1603). Despois da morte de Xurxo Federico en 1603, o rei polaco Sexismundo III Vasa nomeou Xoaquín Federico como rexente en 1605, e permitiu ó seu fillo, Xoán Sexismundo, sucederlle en 1611. O último converteuse en duque de Prusia despois da morte de Alberte Federico en 1618.

## Notas
La Source des femmes

***La Source des femmes*** é un filme de 2011 dirixido por Radu Mihăileanu. Está protagonizado por Leïla Bekhti e Hafsia Herzi. Estreouse dentro da competición oficial do Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2011.

## Personaxes 
miniatura|Elenco do filme no Festival de Cannes.
* Leïla Bekhti como Leila
* Hafsia Herzi como Loubna Esmeralda
* Sabrina Ouazani como Rachida
* Saleh Bakri como Sami
* Hiam Abbass como Fatima
* Biyouna como Old Gun
* Zinedine Soualem
* Malek Akhmiss como Soufiane
* Saad Tsouli como Mohamed

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Foot Locker

miniatura|240px|Tenda de Foot Locker.
**Foot Locker** é unha multinacional estadounidense adicada ao calzado e roupa deportiva. A súa sede atópase en Nova York e opera en máis de 20 países con cerca de 3 900 franquías. Como principal sinal de identidade, o seu logotipo e os seus empregados visten un uniforme similar ao dos árbitros nas ligas deportivas americanas.

## Historia 
No 1963 o grupo Woolworth mercou unha empresa adicada ao calzado, Kinney Shoe Corporation, que converteu nunha filial. Desta compañía xurdiron tendas de calzado especializadas, entre as cales se encontraba a adicada a calzado e roupa deportiva, Foot Locker, no 1974. Ese mesmo ano abre a súa primeira tenda en California.1

A marca comezou axiña a expandirse por todo Estados Unidos e incluso iniciou operacións en Europa na década de 1980.  Porén, isto chocaba co declive da súa propietaria Woolworth, que comezou a pechar varias das súas tendas por todo o país. As operacións de Foot Locker pasaron a ser controladas por unha entidade chamada *Woolworth Company*, que coa quebra da matriz no 1997 pasou a ser *Venator Group*, e Foot Locker converteuse na principal empresa de calzado do grupo Kinney. No 1998, Venator anuncia o peche de todas as antigas tendas de Kinney, o que converte a Foot Locker na empresa principal do grupo,2​ e en 2001 o propio grupo cambiou o seu nome polo de Foot Locker Inc.3

## Notas 
# ↑ El Mundo, ed. (9 de xaneiro de 2004). «Benetton traspasa su tienda de Portaferrissa a la cadena Foot Locker».
# ↑ Kinney's Memories, ed. (9 de xaneiro de 2004). «Historia de Kinney» (en inglés).
# ↑ All Business, ed. (2 de novembro de 2001). «Venator Group, Inc. Announces Name Change to Foot Locker, Inc.» (en inglés). Arquivado desde o orixinal o 23 de marzo de 2010.
Sexismundo II Augusto de Polonia

**Sexismundo II Augusto de Polonia** (en polaco: *Zygmunt II August*; en ruteno: *Żygimont III Awgust I*; en lituano: *Žygimantas III Augustas I*; en alemán: Sigismund II. *August*) nado en Cracovia en 1520 e finado en Knyszyn en 1572, foi rei de Polonia e gran duque de Lituania (1548-1572). Era fillo de Sexismundo I e da princesa Bona Sforza de Milán. Foi o derradeiro da súa dinastía e tras a súa morte, a Unión de Lublin converteuse nunha monarquía electiva.

## Traxectoria 
Aceptou as reformas da Dieta (1562-1563), base do parlamentarismo polaco. Foi tolerante co calvinismo que se estendeu polo reino. En 1569 proclamou a unión de Polonia e Lituania nunha república común, a República das Dúas Nacións (en polaco Rzeczpospolita Obojga Narodów). A tolerancia relixiosa e o auxe cultural caracterizaron o seu reinado.

Tivo tres esposas:
* Sabela de Habsburgo, arquiduquesa de Austria. Filla do emperador Fernando I.
* Bárbara Radziwiłł.
* Catarina de Habsburgo, arquiduquesa de Austria. Filla do emperador Fernando I.

Con ningún destes matrimonios tivo descendencia; por este motivo, ó morrer, a coroa pasou a ser electiva.
Christian Dior, S. A.

**Christian Dior, S.A.** (máis coñecida como **Dior**) é un retallista de roupa francés, baixo control do grupo LVMH. A compañía foi fundada polo deseñador de moda Christian Dior.

Christian Dior, S.A. en si controla o 42% dos activos de LVMH, que leva outras marcas de roupa como Kenzo, Givenchy e Louis Vuitton.

A unidade operativa da compañía, Christian Dior Couture, deseña e elabora parte da máis codiciada alta costura do mundo, así como moda prêt-à-porter, roupa de cabaleiro e accesorios. Christian Dior funciona a través de cerca de 160 *boutiques* de todo o mundo con plans de seguir abrindo máis. A súa sede atópase en París, rue François 1er.

No 1996, John Galliano foi nomeado deseñador xefe de Christian Dior polo propietario da compañía, o grupo de luxo LVMH. Galliano foi primeiro suspendido e logo despedido en marzo de 2011 debido a un incidente que tivo lugar nun café parisiense no que o deseñador, ebrio, insultou a unha parella de xudeus, facendo afirmacións como "Amo a Hitler" ou "A xente como vostedes debería estar morta (...) todos deberían ter sido gaseados".

No 1998 adquiriu Gerbe Paris, un fabricante francés de calcetería arruinado. É unha das maiores partes do imperio de negocios de Bernard Arnault, unha das persoas máis ricas do mundo.

## Películas 
A roupa de Dior foi utilizada en moitas películas. En *Stage Fright*, de Alfred Hitchcock, o vestiario do personaxe interpretado por Marlene Dietrich é da casa francesa. Tamén no 1963, Marisol luciu un deseño da firma Dior3 no filme *Marisol rumbo a Río* (cantando *"Guajiras"* na cuberta dun barco rumbo a Brasil). O deseño orixinal do traxe de Marisol, estilo flamenco, en realidade era branco. Posteriormente coséronlle un mantel vermello a cadros (de estampado de Vichy) para simular o mandil flamenco.