Eurípides

**Eurípides** (en grego, Εὐριπίδης), nado en Salamina en -480 e finado en Pella en -406, é un dos tres grandes poetas tráxicos gregos da antigüidade, xunto a Esquilo e Sófocles.

## Traxectoria
A súa nai chamábase Klitonis ou Clito e o seu pai Mnesarco ou Mnesárquides. Durante a súa infancia tivo lugar a Segunda Guerra Médica, decisiva para os gregos e o mundo occidental. Parece ser que de raparigo foi copeiro dun grupo de danzantes, con clara significación relixiosa, polo que se supón que a súa educación foi a convencional da súa época. No 466 a. C. cumpriu dous anos de servizo militar. Odiaba a política e era amante do estudo, para o que posuía a súa propia biblioteca privada. Durante un tempo estivo interesado pola pintura, coincidindo co apoxeo do pintor Polignoto en Atenas. Tivo dúas esposas, chamadas Melito e Quérile ou Quérine. Foi amigo de Sócrates, o cal, segundo a tradición, só asistía ao teatro cando se representaban obras de Eurípides. No 408 a. C., decepcionado polos acontecementos da súa patria, implicada na interminable Guerra do Peloponeso, retirouse para a corte de Arquelao I de Macedonia, morrendo dous anos despois en Pella.

## Obra
Pénsase que escribiu 92 traxedias pero só se conservan 19 delas máis ou menos completas, edas que unha, *Reso*, se considera apócrifa; o resto das traxedias só se coñecen por aparecer citado o título nalgunha obra contemporánea ou por recollerse algún fragmento. A súa concepción tráxica está moi afastada da de Esquilo e Sófocles. As súas obras tratan de lendas e eventos da mitoloxía dun tempo afastado, moi anterior ao século V a. C. de Atenas, pero aplicables ao tempo en que escribiu, sobre todo ás crueldades da guerra. Os trazos diferenciais da súa obra son os seguintes:
:• Innovación no tratamento dos mitos. 
:• Complexidade das situacións e personaxes.
:• Humanización dos personaxes, que se mostran como homes e mulleres de carne e óso, con paixóns e defectos que nalgúns  casos se achegan á traxicomedia. 
:• Especial influencia dos problemas e polémicas do momento, que dan un aire de realismo. 
:• Crítica da divindade tradicional desde un punto de vista tradicionalista. 
:• Diminución do papel do coro.

Eurípides é coñecido principalmente por reformar a estrutura formal da traxedia tradicional, mostrando personaxes femininos fortes e escravos intelixentes, e por satirizar a moitos heroes da mitoloxía grega. As súas obras parecen modernas comparadas coas dos seus contemporáneos, centrándose na vida interna e as motivacións dos seus personaxes dunha forma antes descoñecida para o público grego. 

As obras conservadas deste autor son:
miniatura|Estatua de Eurípides no Louvre.
:1.	*Alcestis* (438 a. C.) (segundo posto) 
:2.	*Medea* (431 a. C.) (terceiro posto) 
:3.	*Os Heráclidas* (c. 430 a. C.) 
:4.	*Hipólito* (428 a. C.) (primeiro posto) 
:5.	*Andrómaca* (c. 425 a. C.) 
:6.	*Hécuba* (c. 424 a. C.) 
:7.	*Suplicantes* (c. 423 a. C.) 
:8.	*Electra* (c. 420 a. C.) 
:9.	*Heracles* (c. 416 a. C.) 
:10.	*Troianas* (415 a. C.) (segundo posto) 
:11.	*Ifixenia entre os Tauros* (c. 414 a. C.) 
:12.	*Ion* (c. 414 a. C.)  
:13.	*Helena* (412 a. C.) 
:14.	*Fenicias* (c. 410 a. C.) 
:15.	*Orestes* (408 a. C.) 
:16.	*As Bacantes* (406 a. C., póstuma.) 
:17.	*Ifixenia en Áulide* (406 a. C., póstuma, primeiro posto.) 
:18.	*O Ciclope*, sen datar. É o seu único drama satírico conservado.

### Tradución ao galego 
Rinoceronte Editora publicou en 2021 *Ión. Ciclope* e en 2024 *Medea. Heracles*, con tradución do grego antigo, introdución e notas de Iria Pedreira Sanjurjo (ISBN 978-84-17388-57-7).

## Pensamento
A sociedade ateniense da época debatíase entre dúas opcións: a estabilidade dos valores conservadores, representada por Esquilo e Aristófanes, e o revisionismo racionalista, representado por Eurípides, Sócrates e os sofistas. A longa Guerra do Peloponeso contribuíu á derrota da primeira opción, ao comprobar que as vellas receitas de outrora non servían xa para o futuro. É notoria a animadversión de Aristófanes contra Eurípides, ao que ataca nas súas comedias, especialmente en *As ras*, *As Tesmoforias* e *As asembleístas*, con chistes e alusións de intención malévola, como a presunta baixa extracción social da nai de Eurípides, á que cualifica como verduleira, cando a realidade era que pertencía a unha familia acomodada, segundo indican fontes serias como Filócoro. As razóns desta teima persecutoria poderían ser dúas: 
* Antagonismo ideolóxico co pensamento avanzado de Eurípides.
* A pintura que fai Eurípides das mulleres nas súas traxedias, que as aparta do modelo tradicional moi estereotipado da Comedia Antiga.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos 
*Os tres poetas tráxicos
*Literatura grega
*Traxedia grega 
*Esquilo 
*Sófocles 
*Aristófanes