open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ibn Said al-Maghribi

'''Alī ibn Mūsà ibn Sa'īd al-Magribī'* (en ), nado en Alcalá la Real en 1213 en finado en Tunes ou Alepo en 1275 ou 1286, foi un historiador, xeógrafo e compilador de poesía que viviu en al-Ándalus. Sufriu o exilio andalusí, polo que creceu en Marrakech, aínda que estudou en Sevilla. Ao longo da súa vida residiu ademais en Tunes, Alexandría, O Cairo, Xerusalén e Alepo, entre outras cidades.

É autor de dúas célebres antoloxías biográficas de poetas de al-Ándalus e o Magreb *Al-Mugrib fī ḥulā al-Magrib* (O extraordinario sobre as xoias de Occidente) e *Kitāb rāyāt al-mubarrizīn wa-gāyāt al-mumayyizīn* (Libro das bandeiras dos campións). Este libro evidencia o importante que era a poesía amorosa na educación andalusí, e recolle un dos poucos restos históricos de amor entre homes da época. Este tipo de poesía tivo unha grande influencia nas ideas da cabalería da Europa medieval, aínda que a cabalería europea estaba estritamente limitada no amor entre homes e mulleres.

En 1250 publicou *Kitāb al-Jugrāfīyā'' (Libro da Xeografía) no que integra as experiencias das súas viaxes por todo o mundo islámico e as costas do océano Índico. Ibn Sa'īd tamén visitou Armenia e estivo na corte de Hulagu entre 1256 e 1265.

## Obras 
* *Kitāb rāyāt al-mubarrizīn wa-gāyāt al-mumayyizīn*, 'O libro das bandeiras dos campións'. (1242)
* *Al-Mugrib fī ḥulā al-Magrib*, 'O extraordinario sobre as xoias de Occidente'. (arredor de 1240)
* *Kitāb al-Jugrāfīyā*, 'Libro da Xeografía'. (1250)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
Ibn al-Abbar

**Abū Abd Allāh Muhammad ibn Al-Abbār** ou **Abdallah ben Abderrahmán Ebn Alabar Alcodai**, nado en Valencia, al-Ándalus en 1199 e finado en Tunes o 6 de xaneiro de 1260, foi un poeta, historiador, diplomático, político e erudito valenciano de al-Ándalus, da época árabe.

## Traxectoria 
Era orixinario dunha influente familia xemenita de Onda, cidade da Taifa de Valencia. Durante a súa vida en Valencia foi un destacado poeta e brillou profesionalmente na secretaría dos gobernadores de Valencia, até que, sitiada a cidade por Xaime I, foi enviado a Tunes a pedirlle axuda ao emir dos Háfsidas de Tunisia, Abu Zakariya, ante quen recitou unha qasida famosa:

Tras a conquista de Valencia por Xaime I, Ibn al-Abbar instalouse en Tunes, e seguiu traballando de forma destacada como secretario de goberno, pero o emir al-Mustansir ordenou executalo en 1260, queimando máis tarde o seu cadáver xunto a todos os seus escritos.

## Obra 
Está considerado como un dos escritores máis egrexios do século VI da héxira.

As súas obras literarias máis importantes, *al Hulla al Siyara* (A túnica recamada) e a *Takmila*, son unha colección de biografías dos príncipes e magnates norteafricanos e andaluces, unhas magníficas crónicas que documentan a historia medieval do islam occidental. Distinguiuse tamén como poeta, especialmente polas súas qasidas ou poesías dedicadas á perda de Balansiyya (Valencia) ou a que describe as tráxicas circunstancias polas que está pasando Al-Ándalus no século XIII.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Casiri, *Bibliotheca Arábico- hispana* (Madrid, 1760)
* Derembourg, *Manuscrits árabes de l Escurial* (París, 1884)

### Ligazóns externas 
* Biografía de Ibn Al-Abbar
Space Battleship Yamato (filme de 2010)

é un filme xaponés dirixido por Takashi Yamazaki que se estreou no 2010. Baséase no anime *Space Battleship Yamato*, unha serie de 1974.

## Sinopse 
"Space Battleship Yamato" sitúanos no ano 2199, cinco anos despois de que aparecesen uns misteriosos alieníxenas chamados Gamilas e comezasen a atacar a Terra con meteoritos xigantes. Isto provocou que a superficie sexa totalmente inhabitable por culpa da radiación pos-bélica. Á raza humana só lle queda un ano de esperanza de vida cando recibe unha enigmática mensaxe procedente do afastado planeta Iscandar, asegurando que teñen unha tecnoloxía capaz de eliminar a radiación da Terra. Decididos a salvar o planeta, as Forzas de Defensa reconstrúen o acoirazado espacial Yamato para poder realizar a incrible viaxe que os levará a máis de 150.000 anos luz de distancia en busca dun descoñecido planeta que pode ser a última esperanza para a raza humana e para a Terra.

## Personaxes 
* Takuya Kimura como Susumu Kodai
* Meisa Kuroki como Yuki Mori
* Toshirō Yanagiba como Shirō Sanada
* Naoto Ogata como Daisuke Shima 
* Reiko Takashima como Dr. Sado
* Toshiyuki Nishida como Hikozaemon Tokugawa
* Hiroyuki Ikeuchi como Hajime Saitō
* Maiko Skorick como Aihara
* Toshihiro Yashiba como Yasuo Nanbu
* Kazuki Namioka como Saburō Katō
* Takumi Saito como Akira Yamamoto
* Takahiro Miura como Furuya
* Tsutomu Yamazaki como Capitán Jūzō Okita
* Kensuke Ōwada como Kenjirō Ōta

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filamffinity
O señor das moscas (filme)

***O señor das moscas*** (en ) é un filme estadounidense dirixido por Harry Hook que se estreou en 1990. Adaptación da novela * O señor das moscas* do premio Nobel de literatura William Golding.

Estreouse en galego o 4 de marzo de 2000 a través da TVG.

## Sinopse 
Con motivo dunha guerra, os nenos dunha rexión inglesa son evacuados en avión. Un dos aparatos sofre unha avaría e cae ó mar, cerca dunha illa deserta. Os nenos superviventes chegan á illa, levando consigo o piloto que está malferido. En tal circunstancia, non terán máis remedio que organizarse se queren sobrevivir.

## Personaxes 
* Balthazar Getty como Ralph
* Chris Furrh como Jack
* Danuel Pipoly como Piggy
* James Badge Dale como Simon
* Gary Rule como Roger
* Andrew Taft como Sam
* Edward Taft como Eric
* Michael Greene como Capitán Benson
* Bob Peck como Oficial da Mariña dos Estados Unidos

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
The Beverly Hillbillies

***The Beverly Hillbillies*** é un filme estadounidense dirixido por Penelope Spheeris que se estreou en 1993.

## Sinopse 
Adaptación da famosa serie televisiva norteamericana dos '60 *Beverly Ricos*, sobre uns granxeiros de Arcansas que, convertidos en millonarios tras atopar petróleo, vanse vivir á cidade. Alí, a pesar da súa nova condición de ricos, seralles imposible agochar as súas orixes humildes.

## Personaxes 
* Jim Varney como Jedidiah D. 'Jed' Clampett
* Diedrich Bader como Jethro Bodine/Jethrine Bodine
* Erika Eleniak como Elly May Clampett
* Cloris Leachman como Daisy May "Granny" Moses
* Dabney Coleman como Mr. Milburn Drysdale
* Lily Tomlin como Miss Jane Hathaway
* Lea Thompson como Laura Jackson "Laurette Voleur"
* Rob Schneider como Woodrow Tyler
* Penny Fuller como Margaret Drysdale
* Kevin Connolly como Morgan Drysdale
* Linda Carlson como Tía Pearl Bodine
* Buddy Ebsen como Barnaby Jones
* Leann Hunley como Miss Arlington
* Robert Easton como Maior Jasper
* Dolly Parton como Ela mesma
* Zsa Zsa Gabor como Ela mesma

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Josh Hartnett

**Joshua Daniel "Josh" Hartnett**, nado o 21 de xullo de 1978 en Saint Paul, Minnesota, é un actor e produtor estadounidense.

## Filmografía 
## Véxase tamén
Berdeogas

Como topónimo **Berdeogas** pode referirse a:

;En Galiza
***Berdeogas**, parroquia do concello de Dumbría;
****O Campo de Berdeogas**, lugar de dita parroquia.
Alexis Bledel

**Alexis Bledel**, nada o 16 de setembro de 1981 en Houston, Texas, é unha actriz e modelo estadounidense. Coñecida polo papel de Rory Gilmore na serie de televisión *Gilmore Girls*.

## Filmografía 
## Véxase tamén
Disney's The Kid

'''''Disney's The Kid''''' é un filme estadounidense dirixido por Jon Turteltaub que se estreou no 2000. Protagonizado por Bruce Willis e Spencer Breslin.

## Sinopse 
Willis é un home moi ocupado con pouco tempo para os sentimentos que, tras unha experiencia sobrenatural, atópase cun cativo que resulta ser el mesmo de pequeno.

## Personaxes 
* Bruce Willis como Russ Duritz
* Spencer Breslin Rusty de neno
* Emily Mortimer como Amy
* Lily Tomlin como Janet
* Chi McBride como Kenny
* Jean Smart como Deidre Lefever
* Dana Ivey como Dr. Suzanne Alexander
* Zach Redo como James
* Brian McGregor como Vince
* Reiley McClendon como Mark
* Brian Tebbits como Herbert
* Brian McLaughlin como George
* Steve Tom como Bruce
* Larry King como El mesmo
* Jeri Ryan como Ela mesma
* Nick Chinlund como El mesmo
* Matthew Perry como Mr. Vivian

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Bryce Dallas Howard

**Bryce Dallas Howard**, nada nos Ánxeles (California) o 2 de marzo de 1981, é unha actriz, directora de cine e guionista estadounidense. É filla do tamén actor e director de cine Ron Howard.

[miniatura|Bryce Dallas Howard xunto a [M. Night Shyamalan en Donostia, 2006.]]
## Filmografía 
## Véxase tamén
Xunta Superior de Galicia (1836)

A **Xunta Superior de Galicia** de 1836 foi unha xunta constituída na cidade da Coruña polos carlistas galegos, ao comezo da primeira guerra carlista, e que foi presidida por Xosé María Bermúdez Acevedo, Señor de Ramiráns e Vilardefrancos, así como Rexedor Perpetuo de Ferrol.

En 1836 Xosé María Bermúdez que, xunto a súa esposa, Xacoba de Cisneros Puga, máis coñecida como a Condesa de Gimonde, foron dos máis fervorosos partidarios galegos do infante Carlos María Isidro de Borbón, o irmán de Fernando VII, tratou de organizar unhas milicias galegas para proclamar rei de España ao Duque de Molina, o infante Carlos, en detrimento da súa sobriña Isabel II.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Condado de Ximonde
* Xunta Suprema do Reino de Galicia (1808)
* Xunta Superior do Reino de Galicia (1846)
Playa Blanca

miniatura|Playa Blanca
**Playa Blanca** é unha localidade do municipio de Yaiza situada no extremo sur da illa canaria de Lanzarote (España). Trátase dun dos principais motores turísticos de Lanzarote e das Canarias, sendo o máis moderno da illa, así como o de máis rápido crecemento. Atópase fronte á illa de Fuerteventura, no chamado estreito da bocaina, e posúe un porto con conexións en transbordador a esta illa. 
miniatura|Castelo das Coloradas.

Está situada a 35 quilómetros do aeroporto de Guacimeta, e posúe a súa propia estación de guaguas. Playa Blanca ten unha ampla oferta de lecer e entretemento, con numerosas excursións e modalidades deportivas para a súa práctica, praias urbanas, centros comerciais, rúas peonís, pubs, discotecas e variada gastronomía nos seus numerosos restaurantes temáticos. Preto desta localidade atópanse as praias de Papagayo, de grande afluencia turística. Na localidade atópase o Castelo das Coloradas, unha torre de vixilancia construída entre 1741 e 1744.
Rexión pseudoautosómica

[miniatura|Detalle dunha extensión dunha metafase humana. Unha rexión na rexión pseudoautosómica do brazo curto do cromosoma X (esquerda) e do cromosoma Y (arriba á dereita) foi detectada por [hibridación in situ fluorescente (FISH) (verde). Os cromosomas están tinguidos de vermello.]]
As **rexións pseudoautosómicas**, **PAR1** e **PAR2** son secuencias homólogas de nucleótidos situadas nos cromosomas X e Y. (PAR = ***P**seudo**a**utosomal **R**egion*).

As rexións pseudoautosómicas reciben ese nome porque calquera xene localizado neles (ata agora descubríronse 29)  hérdase igual que calquera xene autosómico. A PAR1 comprende 2,6 Mpb do extremo do brazo curto dos cromosomas X e Y dos humanos e simios (os cromosomas X e Y teñen 155 Mpb e 59 Mpb, respectivamente, en total). A PAR2 localízase nos extremos dos brazos longos, e ocupa 320 kbp.

## Xenes 
Os xenes pseudoautosómicos encóntranse en dúas localizacións: PAR1 e PAR2. Pénsase que evolucionaron independentemente.

### PAR1 
* PAR1 pseudoautosómico
** ASMT
** ASMTL
** CD99
** CRLF2
** CSF2RA
** SFRS17A
** DHRSXY
** GTPBP6
** IL3RA
** P2RY8
** PLCXD1
** PPP2R3B
** SHOX
** SLC25A6
** XG
** ZBED1

Nos ratos algúns xenes PAR1 foron transferidos a autosomas.

### PAR2 
* PAR2 pseudoautosómico
** SPRY3
** SYBL1
** IL9R
** CXYorf1, que é agora mapeado como o pseudoxene "WASH6P", pero que é interesante debido á súa proximidade ao telómero. pero todos os xenes pseudoautosómicos escapan da inactivación X (inactivación dun dos dous cromosomas X) e son, por tanto, candidatos a teren efectos de dosificación de xenes en condicións de aneuploidía dos cromosomas sexuais (45,X, 47,XXX, 47,XXY, 47,XYY etc.).

As delecións foron asociadas tamén coa discondrosteose de Léri-Weill  e a deformidade de Madelung.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Receptor da interleucina-3
Efrén Rodríguez

**Efrén Rodríguez Gallego**, nado o 12 de agosto de 1988 en Pontedeume, é un exfutbolista galego. Xogaba de dianteiro e militou en varios equipos de Segunda B e Terceira División. 

É irmán da cantante Miriam Rodríguez.

## Traxectoria 
Formouse na canteira do Deportivo da Coruña e sendo aínda xuvenil disputou co Fabril en Riazor o Trofeo Juan Acuña 2005, onde lle marcou un gol ao gardameta do Deportivo, Gustavo Munúa. A súa boa actuación propiciou que realizase algúns adestramentos co primeiro equipo, adestrado naquel entón por Joaquín Caparrós. Formou parte tamén da selección galega sub-18 que participou no Campionato de España de seleccións autonómicas de 2006.

Despois de estar durante meses de baixa por unha fractura de tibia e peroné, na tempada 2007/08 o Deportivo cedeuno ao Cidade de Santiago, da Terceira División, co que logrou o ascenso á Segunda B. Na seguinte tempada fichou polo Narón, tamén de Terceira, e na 2009/10 recalou no Montañeros, que iniciaba a súa primeira tempada na Segunda B.

Despois de non contar apenas con minutos no equipo coruñés, na tempada 2010/11 fichou polo Bergantiños, de Terceira. Militou dúas campañas no club carballés, adestrado na primeira por Manuel Varela Bardanca e na segunda por Chus Baleato. En xuño de 2012 asinou co Dorneda, tamén en Terceira, e ao ano seguinte pasou ao Racing Club Vilalbés, onde militou unha tempada antes de colgar as botas.

Entre 2014 e 2015 foi prerarador físico e segundo adestrador de Félix García no Baio, pasando logo ao Laracha. Posteriormente comezou a traballar como adestrador persoal e como coordinador da área de saúde e exercicio do Club do Mar de San Amaro, na Coruña.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en LaPreferente.com .
*Datos do xogador en BDFutbol .
Festas do Apóstolo Santiago

miniatura|250px|dereita|Fogos artificiais.
As **festas do Apóstolo Santiago** teñen lugar en Santiago de Compostela durante a segunda quincena do mes de xullo. Xiran arredor do 25 de xullo, festividade católica de Santiago o Maior, e Día Nacional de Galicia. Nelas celébranse actos relixiosos e o 24 de xullo pola noite lánzanse fogos artificiais desde a catedral. Están declaradas festas de interese turístico internacional.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Galería de imaxes de festas de Galicia
### Ligazóns externas 
* Páxina do concello
Mathesis

**Mathesis** pode referirse a:

***454 Mathesis**, un asteroide descuberto en 1900;
****Mathesis***, un boletín de divulgación matemática do IES Ramón Otero Pedrayo da Coruña;
****Mathesis***, un periódico belga sobre as matemáticas fundado en 1881;
África Occidental Española

**África Occidental Española** foi o nome da agrupación de colonias e protectorados españois no oeste de África (excluíndo as illas Canarias). Creouse en xullo de 1946 agrupando o territorio de Ifni, a zona sur do protectorado español de Marrocos (coñecida como Cabo Juby), a zona de Saguia el Hamra e a colonia de Río de Oro.

O 14 de xaneiro de 1958, a agrupación deixou de existir. Cabo Juby foi cedido a Marrocos (acordo de Angra de Cintra, 1 de abril de 1958). Río de Oro e Saguia el Hamra formaron a provincia española de ultramar do Sáhara Español en tanto que Ifni formou outra provincia española de ultramar.
José María Pardo Montenegro Menéndez Valledor

**José María Pardo Montenegro Menéndez Valledor**, finado en Mondoñedo o 30 de setembro de 1867, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Neto de Fernán Sanjurjo de Montenego. Dono do coto de Cochín, do pazo e torre de Terrafeita, da casa de Villamartín e da de Rizal. Foi maxistrado na Audiencia da Coruña (1838), presidente da sala primeira da Audiencia Territorial de Oviedo (1849), maxistrado e presidente da primeira sala da Audiencia de Madrid (1857) e ministro do Tribunal Supremo. Foi elixido deputado por Lugo (1837, 1840), e polos distritos de Vilalba (1846, 1857, 1858, 1863) e Mondoñedo (1851, 1853).

Foi pai de Julia Pardo Montenegro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados
Arturu Xosé Bermeyu

**Arturu Xosé Bermeyu García**, nado en Oviedo, é un político asturiano que foi secretario xeral do partido nacionalista asturiano de esquerdas Andecha Astur, dende a súa fundación en 1990 até 2007.

## Traxectoria 
Arturu Xosé Bermeyu é un militante histórico do nacionalismo asturiano de esquerdas. Sendo estudante, foi membro do partido político Ensame Nacionalista Astur (ENA), formación na que aparece nas listas das eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 1983. Trala fusión de ENA coa Xunta Nacionalista Asturiana (XNA) para formar a Unidá Nacionalista Asturiana (UNA), Arturu Xosé Bermeyu decide non entrar neste proxecto.

Bermeyu únese ós 8 expulsados do sector crítico da UNA contrarios á unión co Partíu Asturianista e forma Andecha Astur, organización política da que será o Secretario Xeral ata (2007), aínda que no funcionamento interno desta formación política, que eles chaman horizontal, este cargo non ten relevancia política pero si representativamente.

Bermeyu asinou no Pacto de Donostia o 11 de maio de 2004, na conformación da Coalición Europa dos Pobos con outras formacións nacionalistas como ERC, EA ou CHA para concorrer ás Eleccións Europeas onde a coalición acadou un deputado no Parlamento europeo.

Durante as eleccións xerais de España de abril de 2019, Bermeyu, como apoderado de Andecha Astur e candidato desta formación ao Senado, increpou un policía por ter unha arma nun colexio electoral de Oviedo. Foi denunciado pola Confederación Española de la Policía (CEP).

## Notas
José MacCrohon y Blake

**José María Eugenio MacCrohon y Blake**, nado en Ferrol o 13 de maio de 1803 e finado no mar Vermello o 21 de agosto de 1860, foi un político e militar español, deputado, senador, ministro interino de Guerra, titular de Mariña, gobernador colonial de Santiago de Cuba, tenente xeneral do exército e director da Garda Civil.

Foi deputado por Málaga en 1837 e por Alacant en 1854 e 1858  e senador vitalicio na lexislatura 1858-60.
 
Ministro de Mariña entre o 27 de novembro de 1858 e o 9 de xullo de 1860, tamén desempeñou interinamente o cargo de ministro de Guerra en ausencia de Leopoldo O'Donnell.

Morreu no verán de 1860 (21 de agosto) como consecuencia, segundo parece, da excesiva calor sufrida durante a travesía do mar Vermello, desde Suez a Adén, cando ía camiño de Manila a ocupar o seu posto como Capitán Xeneral de Filipinas.

## Notas
Blake

**Blake** é o apelido de, entre outras, as seguintes persoas:
* José MacCrohon y Blake, militar e político español, nado en Ferrol.
* Robert Blake, almirante inglés.
* Robert Blake, actor estadounidense.
* Steve Blake, xogador de baloncesto estadounidense.
* Joaquín Blake, militar español.
* William Blake, poeta inglés.
E tamén o nome de, entre outros:
* Blake Edwars, cienasta estadounidense.
Marcelino Pasín Noya

**Marcelino Pasín Noya**, nado en Santiago de Compostela o 2 de xuño de 1901 e finado na mesma cidade o 22 de setembro de 1936, foi un sindicalista galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Pasín Romero. Afiliado socialista e de ideas sindicalistas. Era Xefe da Estación de Santiago de Compostela en 1936. Organizou o bloqueo da estación os días posteriores ao golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 impedindo a saída de trens. Foi encarcerado o 28 de agosto, foi xulgado en consello de guerra o 17 de setembro e sentenciado á pena de morte. Foi executado nas inmediacións do cemiterio de Boisaca de Santiago de Compostela o 22 de setembro con Manuel Tarrío Requejo, Maximino Martínez Pomar, José Ramón Oubiña González, Segundo González Davila e Manuel Boo López.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Modesto Pasín Noya (irmán)
### Ligazóns externas 
* La cruzada en Compostela
Lucha Social

***Lucha Social*** foi un semanario editado en Santiago de Compostela entre 1919 e 1921.

## Historia e características 
Periódico de tendencia obreirista, apareceu o 15 de marzo de 1919. Comezou como voceiro da Federación de Sociedades Obreras y Agrícolas de Santiago, promovido por José Pasín Romero, Ezequiel Rey Turnes, Manuel Fandiño Ricart e José Silva Martínez, entre outros. Estivo dirixido por Marcelino Puente González (marzo a xullo de 1919), José Silva Martínez (do 26 de xullo de 1919 a agosto de 1920), Ezequiel Rey Turnes (do 20 de agosto de 1920 a abril de 1921), Jesús Posse (do 9 de abril de 1921 ata xullo) e Valentín Canedo (do 8 de xullo de 1921 ata a súa desaparición). Foi suspendido pola folga xeral de abril a xuño de 1919. Posteriormente, logo da desafección dos agrarios, mudou a súa cabeceira e a partir do número 13 converteuse no *Órgano de las Sociedades Obreras de Resistencia de Santiago y su contornos*. Cesou no segundo trimestre de 1921 trala súa suspensión pola censura gobernativa.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* O semanario Lucha Social  en Nomes e voces.
Infantaría

A **infantaría** é a forza de combate (***arma***) a pé dos exércitos. Utiliza todo tipo de armas portátiles e semiportátiles e, para o seu desprazamento, pode empregar todo tipo de medios de transporte (infantaría mecanizada, infantaría aerotransportada etc.). Combate por si soa, con posibilidades limitadas, ou en combinación con algunha outra arma, sempre e cando esta estea actuando no seu apoio para así aumentar as súas posibilidades. Nas primeiras filas sitúanse os soldados da infantaría lixeira, que apenas levan protección.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* English, John A. e Gudmundsson, Bruce I. (1994): *On Infantry*. The Military Profession series. Londres: Praeger Publishers. ISBN 0-275-94972-9.
Luís Blanco Rivero

**Luís Blanco Rivero-de Aguilar**, nado en Santiago de Compostela en 1877 e finado na mesma cidade o 8 de marzo de 1942, foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Ramón Blanco Castro (xefe de negociado de primeira clase da Facenda Pública) e Josefa Rivero-de Aguilar Rodríguez, e irmán de Purificación (casada con Lino Torre Sánchez-Somoza) e Ramón (banqueiro na Arxentina). Estudou Medicina en Santiago, e doutorouse na Universidade Central de Madrid en 1894 coa tese *Los diferentes tratamientos de la pneumonía fibrinosa y el método de Z. Petresco*, publicada en Santiago de Compostela en 1895.

Foi catedrático de Anatomía Topográfica e Operacións e de Patoloxía Cirúrxica da Universidade de Santiago de Compostela. Foi alcalde de Santiago de Compostela (1914-1917), reitor da súa Universidade (1921-1929) e presidente da Real Sociedade Económica de Amigos do País de Santiago (1933-1940). Ten publicacións sobre os tratamentos da pneumonía fibrinosa, a diagnose de invaxinacións crónicas intestinais, as luxacións de cóbado e aptose hepática.

## Vida persoal 
Casou en 1906 con Engracia Guitián García-Barros, filla de Claudio Guitián Fariña, coa que tivo tres fillas: María Purificación (casada con José Goyanes Varela), Engracia (casada con Juan Villar Alonso) e María Consuelo (casada con Salvador Parga Pondal).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas
Ángel Currás Fernández

**Ángel Benito Currás Fernández**, nado en Trabada o 2 de decembro do 1954, é un profesor e político galego do PPdeG, que foi alcalde de Santiago de Compostela.

## Traxectoria 
É doutor en Ciencias Biolóxicas e catedrático de ensino secundario no IES Arcebispo Xelmírez I de Santiago de Compostela. Foi profesor asociado da USC, director económico-administrativo do proxecto cultural Santiago de Compostela, Cidade Europea da Cultura do ano 2000 (1996-2000) e director-xerente da Fundación Pública Cidade da Cultura de Galicia (2000-2005). Foi Concelleiro de Cultura, Educación e Normalización Lingüística e primeiro tenente de alcalde do concello de Santiago de Compostela..

En xaneiro do 2013 foi citado a declarar como imputado por un presunto delito de tráfico de influencias no marco da operación Pokémon.. O 9 de xuño de 2014, logo dunha fonda crise institucional, dimitiu como alcalde, sendo substituído por Agustín Hernández. Continuou como concelleiro até outubro, cando foi nomeado para dirixir en Galicia a empresa Tragsa en substitución de César Aja.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía na web do Concello de Santiago
Marquesado de Villena

O **Marquesado de Villena** é un título nobiliario español concedido por Xoán II, o 12 de novembro de 1445 a Juan Pacheco, Gran Mestre da Orde de Santiago, Adiantado Maior de Castela no Reino de Murcia e posteriormente primeiro duque de Escalona.

O marquesado, como entidade territorial, provén do antigo Señorío de Villena, que reverteu na coroa. Xa foi marquesado anteriormente na persoa de Afonso de Aragón e Foix, aínda que volveu reverter na coroa até a súa concesión a Juan Pacheco. O fillo deste, Diego López Pacheco y Portocarrero perdeu gran parte das terras do marquesado, entre elas a capital, Villena. Non obstante, conservou o título, que perdurou.

Na actualidade, ostenta o título de Marqués de Villena Francisco de Borja Soto y Moreno-Santamaría, duque de Frías e descendente da Casa de Escalona.

miniatura|150px|Palacio Marqués de Villena. Praza das Descalzas, Madrid.
## Marqueses destacados 
*Juan Pacheco: primeiro marqués e importante político do século XV. Naceu en Belmonte, pobo no que construíu o seu impoñente castelo tras nomear a vila capital do marquesado.
* Diego López Pacheco y Portocarrero (c. 1443—1529): famoso pola súa política de mecenado e apoio aos "alumeados", grupos de crentes cunhas prácticas que foron declaradas heréticas pola Inquisición a partir de 1525. A el vai dirixido o terceiro Abecedario, de Frei Francisco Osuna, aparecido en Toledo o 31 de agosto de 1527.
*Diego López Pacheco Cabrera: vicerrei de Navarra 1646—1652. Casado con Juana de Zúñiga Portocarrero.
*Juan Manuel Fernández Pacheco: fillo do anterior, fundador e primeiro director da Real Academia Española (entre 1713 e a súa morte en 1725).
*Mercurio Antonio López Pacheco: fillo do anterior, segundo director da Academia (entre a morte de seu pai, en 1725, e a súa propia morte, en 1738).
Atlas-Able

**Atlas-Able** foi o nome dun foguete espacial derivado do mísil Atlas.

## Características 
O Atlas-Able xurdiu da adición dunha segunda etapa Able a unha primeira Atlas. Só se lanzaron catro foguetes con esta configuración, que se revelou inestable: a estrutura principal do foguete sufría problemas durante o réxime de máxima presión dinámica e producíanse danos na segunda etapa durante a separación. Os catro lanzamentos, dirixidos a poñer sondas do programa Pioneer en traxectoria lunar, terminaron en fracaso.

Dos catro Atlas-Able, o primeiro usou un Atlas C como primeira etapa e os restantes usaron un Atlas D.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Atlas
Maria di Rohan

***Maria di Rohan*** (en galego ***María de Rohan***) é unha ópera tráxica en tres actos con música de Gaetano Donizetti e libreto en italiano de Salvatore Cammarano, baseado en *Un duel sous le cardinal de Richelieu* de Lockroy e Edmond Badon. A súa estrea tivo lugar no Kärntnertortheater de Viena o 5 de xuño de 1843.

Esta ópera é moi pouco representada na actualidade, figurando nas estatísticas de Operabase con unicamente 3 representacións no período 2005-2010.

## Personaxes 
## Argumento 
Maria, casada co Duque de Chevreuse (encarcerado por matar o sobriño do Cardeal Richelieu nun duelo), pide axuda ao seu antigo amante e Conde de Calais, Riccardo. Maria é insultada e Riccardo sae na súa defensa, retando a un duelo ao ofensor. Chevreuse sae en liberdade e xúralle lealdade. Maria tenta inutilmente impedir o duelo e confesa o seu amor por Riccardo, quen lle escribe unha carta de despedida que debería serlle entregada a Maria no caso de morrer. Chevreuse loita no seu lugar no duelo e resulta ferido levemente, mais, mentres tanto os homes do Cardeal entran no cuarto de Riccardo e levan varios documentos. Chervreuse amósalle un pasadizo secreto a Riccardo polo cal poder escapar e este pídell a Maria que o siga. Riccardo regresa para levar a Maria con el, mais Chevreuse atopa a súa carta, admitindo Maria a súa culpa. Chevreuse reta a un duelo a Riccardo, que se suicida.

## Momentos destacados 
Maria ten unha conmovedora escena de entrada no primeiro acto con *Culpa, fatal mestizia*. No terceiro acto hai unha fermosa escena de Chevreuse con *Bella e di sol vestita*. Mentres que Riccardo ten o seu momento de lucimento no segundo acto coa aria *Alma soave e cara*, na que pensa no duelo co home que insultou a Maria.

## Notas 
## Véxase tamén
Novy Mir

[miniatura|Selo ruso do ano 2000 dedicado a [Aleksandr Tvardovski como responsable de Novy Mir.]]

***Novy Mir*** (en ruso *Но́вый Ми́р*; traducido como *Novo Mundo*) é unha revista literaria en ruso que se leva publicando en Moscova desde xaneiro de 1925 e que nun tempo foi órgano oficial da Unión de Escritores da URSS.

## Historia 
Fundouse a suxestión de Yuri Mikhailovich Steklov, o editor de *Izvestia*. Durante os primeiros anos publicaba principalmente prosa que seguía as liñas do Partido Comunista, porén unha pequena controversia aconteceu en 1945 cando publicou un ensaio de Aleksandr Bek que mencionaba seis termos populares para designar o "perineo".

A principios da década de 1960s *Novy Mir* mudou as súas posicións, abríndose á disidencia, así no número de novembro de 1962 publicou ''Odin den' Ivana Denisovicha'' (Un día na vida de Ivana Denisovicha) de Aleksandr Solzhenitsyn no que trata sobre a vida nun Gulag e continuou a publicar artigos e historias controvertidas sobre varios aspectos da historia rusa e soviética ata a marcha do seu editor en xefe Aleksandr Tvardovski en febreiro de 1970. De novo coa chegada de Sergey Zalygin á dirección en 1986 e o comezo da perestroika a revista volveu ás críticas cara ao réxime soviético e publicou ficción e poesía de autores anteriormente prohibidos como George Orwell, Joseph Brodsky e Vladimir Nabokov.

## Editores en xefe 
* Vyacheslav Polonsky (1926–1931)
* Ivan Gronsky (1931–1937)
* Vladimir Stavsky (1937–1941)
* Vladimir Shcherbina (1941–1946)
* Konstantin Simonov (1946–1950)
* Aleksandr Tvardovski (1950–1954)
* Konstantin Simonov (1954–1957)
* Aleksander Tvardovski (1958–1970)
* Valery Kosolapov (1970–1974)
* Sergei Narovchatov (1974–1981)
* Vladimir Karpov (1981–1986)
* Sergey Zalygin (1986–1998)
* Andrei Vasilevsky (1998- )

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial
Posprodución

A **posprodución** é a manipulación de material audiovisual dixital ou analóxico usado para cine, publicidade, programas de televisión, radio... Co desenvolvemento da informática, unha das súas maiores utilidades tornouse producir efectos dixitais, mais a edición e montaxe (non linear) dun material xa gravado e rexistrado segue sendo o seu máximo cometido.

Así pois, na posprodución dáse propiamente a montaxe, así como a inclusión de subtitulado, voz en off, efectos especiais... Tamén está dentro deste concepto a dobraxe.

Distínguense dúas pólas de posprodución: a de vídeo e a de son.
.ao

**.ao** o Dominio de Nivel Superior xeográfico (ccTLD) para Angola. Está administrado pola Universidade de Agostinho Neto.

## Dominios de segundo nivel
* **.ed.ao** - Institucións educativas.
* **.gv.ao** - Institucións gobernamentais.
* **.co.ao** - Institucións comerciais.
* **.it.ao** - Institucións internacionais.
* **.og.ao** - Calquera outra organización.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Información no IANA do .ao
Pazo dos Deportes de Riazor

O **Pazo dos Deportes de Riazor** é un pavillón polideportivo situado na cidade da Coruña (Galiza), situado á beira do paseo marítimo da capital coruñesa, na Rúa de Manuel Murguía, xusto ao carón do Estadio Municipal de Riazor. O edificio, obra de Santiago Rey Pedreira, foi inaugurado o 1 de agosto de 1970 e ten capacidade para 5.000 espectadores. Está catalogado como elemento patrimonial.

## Historia 
Foi inaugurado o 1 de agosto de 1970, nun partido que enfrontou á Selección española de hóckey a patíns fronte a un combinado de xogadores do resto do mundo no que resultou vencedor o combinado español por 4-2. Contou coa presenza do Xefe do Estado Español, Francisco Franco, e a súa esposa; o ministro do Exército, tenente coronel Castañón de Mena; o delegado nacional de Educación Física e Deportes, Juan Antonio Samaranch; o alcalde da Coruña, José Pérez-Ardá; máis outras autoridades locais e galegas.

Desde a súa estrea o Pazo ten albergado en dúas ocasións o Mundial de hóckey a patíns: en 1972, cando gañou a selección de España, e en 1988, cando Italia gañou o seu terceiro título, revalidándoo. Tamén se disputaron nel outras grandes competicións deportivas.

O 25 e 26 de setembro de 1982 tivo lugar no Pazo dos Deportes de Riazor a fundación do BNG. 

Ademais de ser a sede habitual do HC Liceo, outros equipos como o Básquet Coruña xogan tamén os seus encontros como locais neste recinto. É ademais empregado como escenario para outras competicións deportivas, como boxeo (disputándose a final do campionato de Europa no 2011) ou esgrima.

## Características e instalacións 
[dereita|miniatura|300px|Encontro de hóckey a patíns entre o [Hockey Club Liceo da Coruña|Liceo da Coruña e o FC Barcelona.]]

A construción do pavillón comezou en novembro de 1968, sobre unha superficie de 5.840 m², baixo a dirección do arquitecto municipal Santiago Rey Pedreira.

A pista polideportiva central do Pazo dos Deportes de Riazor é de parqué, e está preparada para disputar encontros de diversas disciplinas deportivas como hóckey a patíns, baloncesto, balonmán etc. Conta ademais cunha pista sintética de catro rúas para a práctica do atletismo, así como tres ximnasios, sala de judo, sala de musculación e sala de esgrima, así como nove vestiarios e sala de prensa.

O pavillón foi remodelado no 2011 cun investimento de 2,4 millóns de euros. A súa capacidade é de 4.425 espectadores, aínda que durante a época dourada do HC Liceo rexistraba entradas que podían achegarse aos 10.000 espectadores, se ben na actualidade unicamente rexistra grandes entradas nos partidos importantes do Liceo.

## Notas 
## Véxase tamén
Arma de Enxeñeiros

[miniatura|200px|Emblema da Arma de Enxeñeiros do [Exército de Terra de España.]]
A **Arma de Enxeñeiros** de calquera exército é unha arma que se compón normalmente de:

* Zapadores (lixeiros ou mecanizados/acoirazados)
* Apoio/maquinaria
* Especialidades (fontanaría, electricidade...)
* Pontoneiros
* Zapadores ferroviarios
* En ocasión e durante diferentes épocas, a arma de transmisións foi incluída dentro da de enxeñeiros.

## Descrición 
[miniatura|200px|Escudo da Academia de Enxeñeiros do Exército Español, con sede en [Hoyo de Manzanares, Madrid.]]
Os Zapadores, dentro da arma de Enxeñeiros, son unidades que actúan en todo o campo de batalla: en primeira liña, acompañando á infantaría ou carros (neste caso normalmente actúan zapadores mecanizados) para realizar aperturas de corredores en campos de minas, aramados, remoción de obstáculos contra-carro) labores denominadas, dentro do ámbito castrense, como *apoio á mobilidade*, en extrema avangarda ou incluso en territorio inimigo, acompañando normalmente a unidades de operacións especiais ou de recoñecemento, realizando PRP (Patrullas de Recoñecemento en Profundidade) para obter información sobre defensivas inimigas, itinerarios para as forzas propias (incluíndo recoñecemento de pontes, vaos, estradas etc.) e tamén realizando operacións de contramobilidade (campos de minas, obstáculos,...) para dificultar o avance inimigo; así mesmo realizan tarefas de fortificación para a protección de unidades (asentamentos, abrigos, postos de mando) compartindo esta última misión cos enxeñeiros de apoio/maquinaria que se encargan de apoiar ás unidades con maquinaria pesada (retroescavadoras, *bulldozers*,...) e realizar todos os labores de infraestrutura para as unidades (reparar estradas, facer pontes, campamentos...).

## Enxeñeiros militares en Galicia 
Formando parte dunha brigada de infantaría lixeira (BRILAT Galicia VII), o *Batallón de Zapadores Ligero VII* (BZAPL VII), con base en Pontevedra, constitúe a maior presenza de persoal da arma no territorio de Galicia, con ampla experiencia en misións internacionais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Enxeñaría militar
* Zapador

### Ligazóns externas 
* Páxina web sobre os Enxeñeiros Militares españois
Cabalaría (homónimos)

**Cabalaría** ou **cabalería** pode referirse a:
* **Cabalaría**, besta para montar ou animal de tiro, especialmente cabalos, asnos e mulas.
* **Cabalaría** ou **arma de cabalaría**, a forza militar formada por soldados montados a cabalo ou, modernamente, en carros de combate
* **Cabalaría**, institución medieval que levaba asociada o feito de ser armado cabaleiro.
* **Orde de cabalaría** ou **orde militar**, institución militar da Idade Media con carácter relixioso, propia da nobreza feudal, que obrigaba aos seus membros a loitar pola fe e a xustiza.

## Véxase tamén 
* Cabaleiro
* Novela de cabalaría
Cabalaría

[miniatura|300px|Carga dos húsares da cabalaría napoleónica de [Édouard Detaille.]]
**Cabalaría** ou **arma de cabalaría** é a forza militar formada por soldados montados a cabalo ou, modernamente, en carros de combate.

O termo provén do francés *cavalerie* e, xeralmente, non se emprega para forzas militares que en lugar de cabalos empreguen outros animais, como mulas, camelos ou, na antigüidade, elefantes.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Húsar
* Cosacos
* Orde militar

### Ligazóns externas 
* Análise detallada sobre os catafractos .
* Real Maestranza de Caballería de Ronda .
* Real Maestranza de Caballería de Sevilla .
* Foro militar, inclúe artigos sobre cabalería .
* Cabalaría española dos séculos XVI y XVII .
Sarah Lucas

**Sarah Lucas**, nada en 1962 en Londres, é unha artista que tivo recoñecemento no grupo dos Xoves Artistas Británicos (*Young British Artist*, en inglés) na década dos 90s.

## Traxectoria 
A súa obra é coñecida polo seu agudo enxeño e o uso dos elementos ready-made. Estudou no *London College of Painting* antes de ingresar ao Goldsmiths College, onde acudiu no período 1984-1987. Alí tivo unha relación con Damien Hirst e posteriormente con Gary Hume. A súa obra temperá consistiu en instalacións de esculturas, co que formou parte da exhibición Freeze.

En entrevistas admitiu que logo de Freeze a súa carreira perdeu visibilidade por uns anos e foi coñecida principalmente como a moza de Gary Hume. En 1990, logo de vivir varios anos con el en Nova York, se separaron e Lucas retornou a Londres, onde comezou unha longa relación con Angus Fairhurst.

O éxito veu en 1991 cando expuxo a súa obra en solitario no City Racing. Consistiu esta en collages feitos con portadas de xornais británicos. As dramáticas pezas, con grande énfase no sexo, a deformidade, a violencia e o sensacionalismo tipificaron moitos dos elementos asociados co YBAs. Charles Saatchi comprou o set completo e o exhibiu na Saatchi Gallery, en Londres, no ano seguinte. Lucas usou os cartos procedentes da venda para financiar *The Shop*, un proxecto executado coa súa amiga Tracey Emin, coñecido como *The Birds* en 1993. Moitas das obras de Lucas dese período foron parodias sutís do traballo de contemporáneos seus máis famosos.

Fóra das contribucións que realizou ás exhibicións Brilliant, en 1995, e Sensation, en 1997, Lucas non exhibiu en solitario ata 1998, cando Sadie Coles lle organizou unha exposición nun edificio bacío en Clerkenwell. No ano 2000 foille encargada a instalación dunha serie de obras no museo Freud, o cal estivo acompañado dunha exhibición na galería Sadie Coles. Os traballos alí presentados eran formas feminoides inspiradas por Louise Bourgeois. A exposición de Lucas en 2006 realizada no museo Tate Liverpool foi considerada por Jonathan Jones en *The Guardian* como mediocre.
Atlas-Agena

**Atlas-Agena** foi o nome dunha serie de  foguetes derivados do mísil Atlas en combinación con diferentes variantes do foguete Agena.

## Características 
Os Atlas-Agena foron unha combinación de foguetes Atlas (como a familia Atlas SLV-3) con diferentes versións do foguete Agena como segunda etapa, aumentando a carga útil que podía ser posta en órbita. Nos Atlas-Agena empregáronse tódalas versións que houbo de foguetes Agena.

## Historial de lanzamentos 
### Atlas-Agena A 
### Atlas-Agena B 
### Atlas-Agena D 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Atlas
*Atlas SLV-3
.an

**.an** era o Dominio de Nivel Superior xeográfico (ccTLD) para as Antillas Neerlandesas. Era administrado pola Universidade das Antillas Neerlandesas. Como estas foron disolvidas no 2010, o dominio está desfasado.

## Notas
Ramón Pardo Montenegro

**Ramón Pardo de Montenegro y Sanjurjo**, nado en Santo Adrao de Ousón en 1758 e finado en Becerreá, foi un fidalgo galego, fillo Xosé María Pardo Montenegro, natural da vila de Ribadeo, ministro togado, cesante, da Real Audiencia de Galicia, dono e señor do lugar patrucial dos Montenegro, e de Isabel María do Carme Montenegro de Yebra, natural de San Pedro de Begonte.

Ramón Pardo Montenegro, Señor de varias xurisdicións, foi rexedor de Mondoñedo e representante desta cidade na Xunta Suprema do Reino de Galicia en 1808.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Moliner Prada, Antonio; *De las juntas a la regencia. La dificil articulación del poder en la España de 1808*
* *Boletín, Estudios de genealogía heráldica y nobiliaria de Galicia*  p. 129.
* ''Mercurio de España, mayo de 1788, tomo II

### Outros artigos 
* Montenegro (apelido)
Sémele

[miniatura|*Xúpiter e Sémele* ([Gustave Moreau).]]

**Sémele** (en grego Σεμέλη) é un personaxe pertencente á mitoloxía grega. Filla de Cadmo, rei de Tebas e Harmonía; é a irmá de Agave, Autonoe, Ino e Polidoro, pero é coñecida por ser a nai de Baco ou Dioniso.

## O mito de Dioniso 
miniatura|*Dionisos mosaico.*
Cóntanos o mito que na cidade grega de Tebas, vivía a princesa Sémele, filla do rei Cadmo e da raíña Harmonía. Tan grande era a súa beleza que pronto foi obxecto da atención de Zeus. O deus acudía a visitala ao palacio do seu pai disfrazado de mortal, ata que un día a moza cedeu ante unha insinuación de Hera (a celosa esposa de Zeus) que, disfrazada da ama de leite da nova doncela, sementou onde había confianza a dúbida de se quen a visitaba era realmente Zeus ou se era un impostor que se aproveitou da súa inocencia.

De modo que, no seu seguinte encontro, a moza Sémele rogoulle ao deus que se lle mostrase na súa olímpica maxestade. Zeus tiña moitísimo pesar ante a obstinación da moza, consciente de que non podería soportar o seu divino resplandor, pero como lle deu a palabra de concederlle o que quixese, tivo que acceder á súa petición.

Foi así como a nova princesa pereceu consumida polas chamas que desprendía Zeus, o señor do raio. Dioniso, que estaba no seo da moza, perecería tamén se unha tupida hedra fresca e húmida con que o envolveu Xea, deusa da Terra, non se tivese enrolado milagrosamente nas columnas de palacio, interpoñendo a súa verde pantalla entre o pequeno deus e as chamas celestes.

Zeus recolleu a Dioniso neno, para o cal non chegara o momento de nacer, e encerrouno na súa coxa. Cando o prazo se cumpriu, extraeu a criatura. Este dobre nacemento valeulle a Dionisos o epíteto de "ditirambo" que quería dicir *o dúas veces nado*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* BERMEJO BARRERA, J. C.; DÍEZ PLATAS, F.: *Lecturas del mito griego*, Madrid, 2002.
* BERMEJO BARRERA, J. C.: *El mito griego y sus interpretaciones*, Torrejón de Ardoz, 1996.
* DÍEZ PLATAS, F.: *"Volviendo a Gombrich: motivo y significado de la cerámica griega"*, Quintana, Nº2 (2003), pp.&nbsp;131–145.
* *Lexicon Iconographicum Mithologiae Classicae* (LIMC). Zurich/Munich, 1981-1998. Vol.7 mais suplemento.
* OVIDIO: *Metamorfosis*, Madrid 1999.
* PÍNDARO: *Obra completa*, tradución Suárez de la Torre, E., Madrid, 1988.
María Xosé Cimadevila

**María Xosé Cimadevila Cea**, nada na Estrada en 1959 e finada o 8 de xuño de 2005, foi unha política galega do PPdeG.

## Traxectoria 
Licenciada en Dereito, foi directora xeral de Relacións laborais e secretaria xeral da Consellería de Xustiza. Foi conselleira de Asuntos Sociais, Emprego e Relacións Laborais no penúltimo goberno Fraga (2003-2004). En 2004 unha enfermidade a obrigou a retirarse. A Xunta concedeulle a medalla Castelao en 2005.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Nova do seu falecemento en Vieiros
Gran Premio de España de 2012

O **Gran Premio de España de 2012** (formalmente o **LV Gran Premio de España Santander**) é unha carreira de Fórmula 1 que se celebrara o 13 de maio de 2012 no Circuit de Catalunya, Montmeló, España. Será a quinta carreira do Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2012.

## Informe 
### Adestramentos 
A carreira foi precedida por unha proba de catro días no Circuíto de Mugello en Italia, desde 1 de maio. A proba viu a introdución de importantes melloras aerodinámicas.
 
Por mor das críticas pola extrema sensibilidade dos seus compostos de pneumáticos, o provedor de pneumáticos Pirelli anunciou que se lles proporcionara aos equipos uns compostos duros e brandos para o Gran Premio de España, diferentes aos pneumáticos brandos e medios que tiñan fornecido para as carreiras anteriores da tempada.

Alejandro Rossi substituíu a Heikki Kovalainen no equipo Caterham para a primeira sesión de adestramentos do venres. Dani Clos substituíu no equipo HRT a Narain Karthikeyan na mesma sesión.

## Clasificación 
### Cualificación 
1000px

### Carreira 
## Posicións logo da carreira 
;Campionato de pilotos

;Campionato de construtores

* **Nota**: Só os cinco primeiros postos están incluídos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Absorción (son)

A **absorción acústica** é un fenómeno que afecta á propagación do son.
Cando unha onda sonora alcanza unha superficie, a maior parte da súa enerxía reflíctese, pero unha porcentaxe desta é absorbida polo novo medio. Todos os medios absorben unha porcentaxe da enerxía que propagan, ningún é completamente opaco.

A capacidade de absorción de son dun material é a relación entre a enerxía absorbida polo material e a enerxía reflectida polo mesmo.
É un valor que varía entre 0 (toda a enerxía reflíctese) e 1 (toda a enerxía é absorbida).

En relación coa absorción terase en conta:
* O coeficiente de absorción, que indica a cantidade de son que absorbe unha superficie en relación coa incidente. 
* A frecuencia crítica, que é a frecuencia a partir da cal unha parede ríxida empeza a absorber parte da enerxía das ondas incidentes.

## Tipos de materiais segundo a súa absorción 
# **Materiais resoantes**, que presentan a máxima absorción a unha frecuencia determinada: a propia frecuencia do material. 
# **Materiais porosos**, que absorben máis son a medida que aumenta a frecuencia. É dicir, absorben con maior eficacia as altas frecuencias (os agudos). O material poroso máis difundido, a día de hoxe (2005), é a escuma acústica.
# **Absorbentes en forma de panel ou membrana** absorben con maior eficacia as baixas frecuencias (os graves), que as altas.
# **Absorbente Helmholtz**, é un tipo de absorbente creado artificialmente que elimina especificamente unhas determinadas frecuencias.
Museo dos Muíños de Acea de Ama

O **Museo dos Muíños de Acea de Ama**, tamén chamado **Museo dos muíños Andrés Pan Vieiro**, situado en Acea de Ama, na desenbocadura do rego de Trabe na ría do Burgo no concello de Culleredo, provincia da Coruña, é un antigo muíño de mareas restaurado.

## Historia 
Os muíños foron construídos no século XII polo mosteiro de Sobrado dos Monxes e estiveron en funcionamento durante uns oito séculos. O museo conserva a maquinaria e as ferramentas que se usaban nas tarefas diarias do muíño, tamén ten paneis informativos onde se explica o funcionamento dos muíños de maré.

No museo tamén se atopa a sala de exposicións Xosé Rey Lago.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Molino de Acea da Má* en TurGalicia.
* Páxina de instalacións culturais do concello de Culleredo