Reintegracionismo

miniatura|Associaçom Galega da Língua.
O **reintegracionismo** ou **lusismo** é unha postura lingüística que defende que o galego, xunto co resto de variedades da lingua portuguesa, son unha única lingua. Xa que logo, as diferentes falas galegas serían, como as portuguesas, parte da mesma lingua, e non dúas linguas do mesmo diasistema lingüístico como defende a RAG. Como consecuencia da procura da converxencia entre o galego e o portugués, este movemento propón a adopción da normativa reintegracionista do galego, se ben hoxe en día asociacións como a AGAL promoven a convivencia desa norma xunto coa normativa oficial do galego nun chamado binormativismo.

A normativa reintegracionista do galego ten a súa orixe no *Estudo crítico das normas ortográficas e morfolóxicas do idioma galego* de 1983. Estas normas, completadas e actualizadas, poden ser encontradas no *Compêndio Atualizado das Normas Ortográficas e Morfológicas do Galego-Português da Galiza*  da Associaçom de Estudos Galegos. Pola súa parte, a AGAL deu un paso alén e encadrou esas normas xunto coas usadas pola xente partidaria de introducir o padrón portugués, nun proceso coñecido como *confluência normativa*. Desta confluencia saíu en 2017 a *Ortografia galega moderna: confluente com o português no mundo*, obra sen carácter prescritivo que estabelece a día de hoxe a norma escrita.

## Historia 
[miniatura|dereita|Logotipo vello da [AGAL.]]
Como postura moi minoritaria tivo algúns partidarios a comezos do século XX como Xoán Vicente Viqueira ou Evaristo Correa Calderón e a mediados do século na figura de Ernesto Guerra da Cal. Con todo a primeira formulación ortográfica debeuse a José Martinho Montero Santalha que en 1976 publicou na revista *Grial* a súa *Unificación ortográfica galego-portuguesa*, recollendo a proposta que Manuel Rodrigues Lapa fixera en 1973 de adoptar o portugués como a forma literaria do galego, pero matizándoa para defender só un achegamento ortográfico, afondando nesa liña en *Directrices para a reintegración lingüística galego-portuguesa* de 1979. Eses postulados recolleunos Ricardo Carvalho Calero a partir de 1980 nunha serie de obras. E ao ano seguinte naceu a principal organización reintegracionista; a Associaçom Galega da Língua.

## A normativa reintegracionista do galego 
Para o reintegracionismo, as falas galegas forman parte do mesma sistema lingüístico que o portugués. Deste xeito, aos padróns portugués e brasileiro, habería que engadir un terceiro padrón galego. Polo tanto, rexeitan a normativa oficial do galego, xa que argumentan que está baseada na ortografía castelá e que separa o galego artificialmente do resto de falas lusófonas.

No pasado ten habido polémica entre os reintegracionistas partidarios de manter unha ortografía converxente, mais marcando claramente os trazos galegos, e outros que optaban por adoptar o padrón portugués directamente. Hai quen ten chamado estas dúas posturas de reintegracionistas e lusistas respectivamente, mais a maioría do colectivo rexeita esta nomenclatura e, fóra del, lusismo e reintegracionismo son usados como sinónimos.

## Nome da lingua 
As persoas partidarias do reintegracionismo teñen diferentes achegamentos á hora de nomear a lingua. O maior consenso está en usar o nome **galego**, unha vez que é o máis espallado socialmente, convivindo co nome **portugués** no ámbito internacional. Deste xeito, *galego* e *portugués* funcionarían como sinónimos, igual do que *castelán* e *español*. Non é de estrañar entón ver que certa xente reintegracionista se refira ao galego falado en Galiza como *português da Galiza*, do mesmo xeito que é posíbel ver o termo *galego tropical* en referencia ao portugués do Brasil.

No ámbito académico foi aumentando o uso do termo **galego-portugués**, a semellanza do usado noutras linguas como o asturleonés ou o serbocroata. Esta nomenclatura, porén, choca co uso dado actualmente ao termo, que é o da lingua na súa época medieval, que requiriría ser alterado tamén (galego-portugués medieval/galego-portugués moderno).

Para diferenciar o galego escrito segundo a normativa reintegracionista do galego daquel escrito segundo a normativa oficial do galego, a AGAL promove o nome **galego internacional**, que convive con outros termos como **galego reintegrado** ou **galego lusista**.

## A ILP Paz-Andrade 
En 2014 o parlamento galego aprobou por unanimidade a ILP Paz-Andrade, convertida en *Lei de aproveitamento da lingua portuguesa e vínculos coa lusofonía*. Esta lei promove o ensino da lingua portuguesa en todos os niveis educativos e a relación co resto de países da lusofonía a todos os niveis. No seu texto, di o seguinte sobre o galego e a súa relación co portugués:

*A lingua propia de Galicia, polo feito de ser intercomprensible co portugués, outorga unha valiosa vantaxe competitiva á cidadanía galega en moitas vertentes, nomeadamente na cultural pero tamén na económica. Por isto debemos dotarnos de métodos formativos e comunicativos que nos permitan desenvolvernos con naturalidade nunha lingua que nos é moi próxima e nos concede unha grande proxección internacional.*

Entre outras cousas, por causa desta lei o *Diario Oficial de Galicia* (DOGA) permite a súa visualización en portugués, galego e castelán. Tamén é posíbel ver coproducións de series entre a TVG e a RTP, como Auga Seca ou Vidago Palace.

## Galiza na CPLP 
A presenza de Galiza na Comunidade dos Países de Língua Portuguesa (CPLP) vén de longo. Varias delegacións galegas teñen participado ao longo da década de 1980 nos debates sobre a unificación das normas do portugués, o que daría como resultado o Acordo Ortográfico do Portugués de 1990. En 2016 ingresou como observador consultivo o Consello da Cultura Galega, e posteriormente en 2017 tamén o faría a Academia Galega da Língua Portuguesa.

En 2018 en debate parlamentario foi aprobada unha resolución no Parlamento de Galicia solicitando ao goberno galego iniciar trámites para a incorporación de Galiza na CPLP.

## Asociacións e colectivos afíns ao reintegracionismo 
A maior asociación do movemento reintegracionista é a Associaçom Galega da Língua. Dela escindiuse a Associaçom de Estudos Galegos por diferenzas relacionadas coa *confluência normativa*. Noutro ámbito máis diplomático está a Academia Galega da Língua Portuguesa, observador consultivo da CPLP. Alén destas, destacan historicamente outras agrupacións como  como o MDL (Movemento Defensa da Lingua), usan a Norma AGAL e a portuguesa indiferentemente, a AAG-P (Asociación de Amizade Galiza-Portugal), as IFG-P (Irmandades da Fala da Galiza e Portugal) ou a Asociación Socio-Pedagóxica Galaico-Portuguesa (AS-PGP). Xa no ámbito internacional, encontramos o MIL: Movemento Internacional lusófono e os Coloquios da Lusofonía.

Ademais, existen organizacións que defenden a liberdade normativa para a lingua galega e, en consecuencia, teñen publicacións escritas en normativa reintegracionista. É o caso da editorial Laiovento ou da revista cultural O Ferrado. 

Fóra destas asociacións, cómpre destacar os movementos sociais de base, como os centros sociais ou a Rede de Escolas Semente.

Xa no ámbito político, mesmo que os principais partidos non adoptan a normativa reintegracionista, a nivel persoal diferentes persoas, como os deputados Antón Gómez-Reino (Podemos) e Néstor Rego (BNG), teñen usado e defendido esta normativa publicamente.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Normativa reintegracionista do galego
* AGAL

### Ligazóns externas
* Wíki-FAQ do reintegracionismo
* Associaçom Galega da Língua
* Academia Galega da Língua Portuguesa 
* Portal Galego da Língua
* Dicionário Estraviz
* *Ortografia Galega Moderna confluente com o Português no mundo*