open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gianni Rivera

**Giovanni (Gianni) Rivera** (nado o 18 de agosto de 1943 en Alessandria) é un ex-futbolista italiano, gañador do Balón de Ouro en 1969. O seu alcume era *il golden boy* (o rapaz de ouro) do fútbol italiano.

Debutou na Serie A co Alessandria nun encontro contra o Inter de Milán, o 2 de xuño de 1959, á idade de 15 anos. Ficaría pouco tempo neste club, xa que axiña o AC Milan se interesou polos seus servizos e fichouno cando tan só contaba con 16 anos, 26 encontros na Serie A e 6 goles anotados.

En 1962 gaña o seu primeiro *scudetto* con Ac Milan e o 13 de maio de 1962 xoga o seu primeiro encontro coa selección italiana contra a Alemaña no mundial de Chile en 1962.

A vitoria na liga fai que o AC Milan xogue a Copa de Europa de 1963, na que rematarían como campións, tras vencer ao Benfica por 3-1. Rivera é galardoado co segundo posto no Balón de Ouro (*Balón de Prata*) só por detrás do porteiro soviético Lev Yashin.

En 1968, Rivera gaña co AC Milan o título de liga e a Recopa. Coa selección italiana vence na Eurocopa de Fútbol 1968. Ao ano seguinte faríase coa Copa de Europa e por fin lle é concedido o Balón de Ouro.

Tamén participou coa selección italiana nos mundiais de 1970 e 1974 ficando subcampión no primeiro deles.

Gaña o seu derradeiro *scudetto* en 1979, ano no que se retira do fútbol. En total. xogou 501 encontros co AC Milan, anotando 160 goles.

Tralo seu retiro, Rivera entrou na vida política italiana, e converteuse nun dos membros do Parlamento Italiano.

Foi nomeado por Pelé coma un dos 125 mellores futbolistas vivos

## Títulos gañados 
* 4 Copa Italianas (1967, 1972, 1973, 1977)
* 3 Ligas italianas (1962, 1968, 1979)
* 2 Recopa de Europa (1968, 1973)
* 2 Copas de Europa (1963, 1969)
* 1 Balón de Ouro (1969)
* 1 Balón de Prata (1963)
* 1 Subcampionato do mundo de seleccións (1970)
* 1 Máximo anotador da liga italiana (1973)
* 1 Copa Intercontinental (1969)
* 1 Eurocopa de seleccións (1968)
Galería de imaxes da Capela

**Galería de imaxes** do concello da Capela na provincia da Coruña.

## A Capela 

Ficheiro:Casa do Concello da Capela.JPG|Casa do Concello
Ficheiro:Hacia a fraga do eume.jpg

### Mosteiro de San Xoán de Caaveiro

Ficheiro:Mosterio de San Xoán de caaveiro. Galicia.jpg
Ficheiro:Mosteiro_de_San_Xoán_de_Caaveiro,_Galicia.jpg
Ficheiro:Mosteiro de San Xoán de Caaveiro. Galiza.jpg
Ficheiro:Mosteiro de San Xoán de Caaveiro.Galicia.Spain.jpg
Ficheiro:Mosteiro de San Xoán de Caaveiro.Galicia.España.jpg
Ficheiro:Mosteiro de San Xoán de Caaveiro.Galicia-España.jpg
Ficheiro:Arco verde - Fragas do Eume.jpg|Arco verde
Ficheiro:Restos do muíño de Caaveiro.jpg|Restos do muíño

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Galería de imaxes de Galicia
*Lugares da Capela
*Eleccións municipais na Capela
Clotario IV

**Clotario IV**, nado en 685 e finado contra 719, foi rei da Austrasia (717-718), foi instalado polo mordomo de palacio, Carlos Martel, como un aliado durante a guerra civil que ocorría.

Probabelmente fillo de Teodorico III (652 - 691) e de Clotilde de Herstal (nada c. 650 e morta o 3 de xuño de 699)

## Traxectoria 
No 717, Carlos, volveu a Neustria cun exército para atacar a Khilperico II e o seu mordomo Raxenfrido, confirmando a súa supremacía cunha vitoria en Vincy, próximo a Cambrai. En Colonia, despois de botar do poder a Plectrude, proclamou a Clotario rei da Austrasia en oposición a Khilperico, ao que apoiaba Raxenfrido, non Carlos, para a mordomía. No 718, Khilperico foi novamente derrotado por Carlos, desta vez en Soissons. O rei fuxiu xunto co seu aliado, Odón o Grande, duque de Aquitania, para as terras do leste. Logo Odón abandonou a Khilperico e suplicou a paz. A cambio de recoñecemento da súa realeza sobre todos os francos, Khilperico entregou o seu reino á mordomía de Carlos, que gañou o monopolio dos asuntos reais.

No 718, ao que parece, Clotario morreu. No 719, Khilperico foi erguido sobre os escudos como rei. Debe ter sido por causa da morte de Clotario que Carlos aceptou recoñecer a Khilperico como rei. É posíbel que Clotario teña sobrevivido ata o 719, 720 ou 721.

Tamén é posíbel que Clotario fose fillo (ou neto) de Dagoberto II ou Khildeberto III, ou, talvez, nin sequera fose merovinxio, senón só un fantoche conveniente que serviu aos propósitos políticos de Carlos Martel na época. O seu reinado, se así pode ser chamado, foi completamente inconsecuente, pois nunca chegou a ter o poder real.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Francos.
* Merovinxios.
* Historia de Francia.

### Ligazóns externas 
* Clotaire IV (Mérovingiens)
Delta

O termo **delta** pode referirse a:

* **Delta fluvial**, territorio triangular formado na desembocadura dun río.
* **Delta**, nome da cuarta letra do alfabeto grego (δέλτα).
* **Delta latino**, letra suplementaria do alfabeto latino.
* **Estado do Delta**, estado de Nixeria.
* **Delta**, unha familia de foguetes espaciais estadounidenses.
* *Delta*, unha película de Oriol Ferrer.
Shadow Dancer

***Shadow Dancer*** é un videoxogo para recreativos realizado por Sega en 1989, en 1991 realizáronse versións para Amiga, Atari ST, Commodore 64, Sega Master System, Sega Genesis e ZX Spectrum. É unha secuela de Shinobi.

Xogo para un xogador que ten o control sobre Shinobi, experto ninja e que conta coa axuda do seu can Yamato para loitar contra un perigoso grupo terrorista que debe eliminar no transcorrer de cinco misións.
Economía de Chile

[miniatura|Modernos edificios en [Santiago de Chile.]]
A **economía de Chile** está orientada ó mercado, co elevado nivel de comercio exterior. Ostenta índices notables en canto a competitividade, liberdade económica,, desenvolvemento financeiro, crecemento económico, e conságrase como a economía máis dinámica de América Latina e a segunda a nivel mundial. Ademais, ten a cualificación da débeda externa máis favorable do continente.

Durante o comezo da década de 1990, a reputación de Chile como un modelo de reforma económica fortaleceuse cando o goberno democrático de Patricio Aylwin, que asumiu despois do réxime militar, en 1990, profundou a reforma económica iniciada no goberno Pinochet.

O crecemento do produto interior bruto foi en media 8% ó ano entre 1991 e 1997, pero caeu á metade, en 1998 debido á ríxida política monetaria. En 1999 unha seca reduciu o crecemento a negativo. A recuperación comezou en 2003, e acelerouse a 6,1% en 2004 e 2005, mentres a inflación permaneceu baixa. Entre 2003 e 2013 o crecemento real medio da economía foi 5% ó ano, a pesar da crise económica o 2009.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Escudo chileno
* Peso chileno
Marauder

***Marauder*** é un videoxogo realizado por Hewson en 1988 para CPC Amstrad, Commodore 64 e ZX Spectrum.

## Argumento
Nun tempo remoto unha civilización cruel roubou as alfaias de Ozymandius e soterrounas no planeta Mergatron, xa non existe esa antiga civilización mais os sistemas defensivos que impiden a recuperación desas alfaias aínda permanecen, a misión do xogo é recuperalas

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Hydra (videoxogo)

**Hydra** é un videoxogo para recreativos realizado por Atari en 1990, realizáronse versións para Amiga, Amstrad CPC, Commodore 64, Atari Lynx e ZX Spectrum.

## Modalidade de xogo 
Conducimos unha lancha motora que ten como misión perseguir a terroristas e disparar contra todo o que se move sen deixar de mirar vixilar que non se esgote o combustible.
Joe Blade

**Joe Blade** é un videoxogo programado por Colin Swinbourne e publicado en 1987 por Players, compañía de videoxogos de baixo custo. Fixéronse versións para Acorn Electron, Amiga, Amstrad, Atari 8-bit, Atari ST, BBC Micro, Commodore 64, MSX e ZX Spectrum.

Foi un dos primeiros videoxogos en prohibirse a súa distribución en Alemaña por glorificar a guerra e que os malevos semellaban tropas das SS. O xogo consiste en penetrar no Cuartel Xeral inimigo e rescatar ós presos alí detidos. Do xogo realizáronse dúas secuelas Joe Blade 2 e Joe Blade 3.
Bad Cat

***Street Cat***, lanzado internacionalmente como ***Bad Cat*** é un videoxogo relizado por Rainbow Arts, filial de Go!, en 1987, fixéronse versións para Amiga, Amstrad CPC, Atari ST, Commodore 64 e DOS.

O xogo consiste nunha olimpiada de gatos, as probas consisten en carreiras de obstáculos no parque, salto de lonxitude na canle, carreira nos sumidoiros e loita libre nun pub.
Humphrey

**Humphrey** é un videoxogo realizado por Zigurat en 1988 para Amstrad CPC, MSX e ZX Spectrum.

Xogo de habilidade, paciencia e un pouco de estratexia, consiste en pasar co noso personaxe sobre por todas as baldosas de cada unha das fases para pasar á seguinte, debemos evitar fondos abismos, atopar os teletransportadores, fuxir das baldosas electrificadas, escorrentar diversas clases de bichos.
Bionic Commando

***Bionic Commando*** (ヒットラーの復活, TOP SECRET Hitler no Fukkatsu) é un videoxogo realizado por Capcom para máquinas recretivas en 1988. Fixéronse versións para Amiga, Atari ST, Commodore 64, Amstrad CPC, ZX Spectrum, NES, Game Boy e Game Boy Color, as versións para ordenador fíxoas Software Creations e publicounas Go!.
Na versión orixinal xaponesa, situada nun futuro distante, un científico conseguira revivir a Adolf Hitler e este creara un exército nazi contra o que tiñan que loitar os comandos que dirixe o xogador. Nas versións occidentais non aparecen as referencias a Hitler e o nazismo e aparece a busca de Super Joe, personaxe protagonista de Commando, cando en orixe os dous xogos non teñen relación ningunha.
Incentive Software

**Incentive Software** foi unha compañía de videoxogos británica fundada por Ian Andrew en 1983, coñecida polas súas innovadoras técnicas de programación para os xogos e software que desenvolveu. O seu equipo de programadores denominábase Major Developments e desde 1986 utilizou unha técnica de programación en 3D denominada freescape

Entre os seus títulos están algúns xogos míticos como Moon Cresta, Driller, Dark Side, Castle Master e utilidades como The Graphic Adventure Creator e 3D Construction Kit

Despois de diversos avatares a compañía cambiou o nome a Superscape e realiza xogos en 3D para móbiles.
Sapiens (videoxogo)

**Sapiens** é un videoxogo producido por Loriciels en 1986 orixinalmente para Amstrad CPC, fixéronse ao ano seguinte versións para Atari ST e DOS.
Aventura conversacional con toques de arcade que nos leva a prehistoria da humanidade da man de Torgan, un guerreiro mozo, que debe atopar novos territorios de caza antes que a fame mate o resto dos membros da tribo.
Feud

***Feud*** é un videoxogo realizado por Mastertronic en 1987 para Amiga, Amstrad CPC, Atari 8-bit, Atari ST, Commodore 64, DOS, MSX e ZX Spectrum.
O xogo consiste en recoller os compoñentes de diferentes feitizos recollidos nun libro de maxia para evitar erros.
Buggy Boy

**Buggy Boy** é un videoxogo para máquina recreativas realizado en 1985 por Tatsumi, a versión norteamericana licenciada por Data Est en 1986 denominouse **Buggy Speed**. Entre 1987 e 1988 realizáronse versións para Amiga, Amstrad CPC, Commodore 64 e ZX Spectrum.
O xogo consiste en conducir un potente buggy a través de diversos circuítos, diversos atrancos agardan como manchas de aceite, grandes rochas no medio da estrada; toda bandeira que vexamos debermos recoller para colleitar puntos.
Jinks

***Jinks*** é un videoxogo realizado por Rainbow Arts en 1987, realizáronse versións para Amiga, Amstrad CPC, Atari 7800, Atari ST e Commodore 64.

O obxectivo do xogo é destruír obxectos cunha bóla. A raqueta que golpea a bóla ten forma triangular, a acción é continua sen ter que completar unha pantalla para pasar á seguinte, o nivel de dificultade vai medrando a medida que se desenvolve o xogo.
Fernando Fernández de Córdova

**Fernando Fernández de Córdova**, nado en Buenos Aires en 1809 e finado en 1883, foi un militar e político español.

## Traxectoria 
Fillo de militar, xunto co seu irmán Luís combateu na Primeira Guerra Carlista. Pertencía ao Partido Moderado. Ascendeu a tenente xeneral en 1847 e foi destinado a Italia para protexer ao papa Pío IX. Ocupou o Ministerio da Guerra e, do 18 de xullo ao 20 de xullo de 1854, foi Presidente do Consello de Ministros en plena crise revolucionaria. A pesar de ser partidario de Isabel II, uniuse ao movemento revolucionario de 1868 que deu ao traste coa Coroa. Novamente foi ministro con Amadeu I de Savoia, pero en 1873 retirouse da vida política.
Economía de Bolivia

[miniatura|left|[Lago Titicaca, do lado boliviano.]]
Bolivia é un dos países máis pobres e menos desenvolvidos de América Latina. Tras unha desastrosa crise económica no inicio da década de 1980 reformas atraeron o investimento privado, estimularon o crecemento económico e diminuíron os índices de pobreza na década seguinte. O período entre 2003 e 2005 foi caracterizado por inestabilidade política, tensións raciais e violentas protestas contra plans - posteriormente abandonados - de exportar o gas natural producida no país para grandes mercados do Hemisferio Norte. No ano 2005 o país aprobou unha controvertida lei sobre hidrocarburos que impuxo un significativo aumento dos dereitos sobre a produción e determinou que as empresas estranxeiras que operaban baixo o réxime de contratos de risco entregasen toda a súa produción á empresa estatal, a cambio dunha tarifa fixa polos servizos.

[miniatura|left|Minas en [Potosí.]]
As principais **actividades económicas en Bolivia** son a minería, a fundición de metais, e a agricultura (especialmente a soia, o café e tamén a coca). O país é auto-suficiente en enerxía, grazas ás súas reservas de gas natural.

O país, hai moito un dos máis pobres e menos desenvolvidos países da América Latina, fixo progresos considerábeis no sentido do desenvolvemento dunha economía de mercado. Durante a presidencia do presidente Gonzalo Sánchez de Lozada (1993-97) Bolivia asinou un tratado de comercio libre co México, tornouse membro asociado do Mercado Común do Cono Sur (Mercosul) e procedeu á privatización da liña aérea estatal, da compañía de teléfonos, dos camiños de ferro, da compañía eléctrica e da compañía petrolífera.

O crecemento económico aminorou en 1999, en parte debido a políticas orzamentarias restritivas que limitaron os fondos necesarios para programas de loita contra a pobreza, e ás consecuencias da crise financeira asiática. No ano 2000, serios disturbios públicos en abril e en setembro/outubro baixaron o crecemento para 2,5%. O PIB boliviano non creceu en 2001 debido ao abrandamento global e á vagarosa actividade doméstica.

## Notas
Prison Song (canción)

**Prison Song** é a canción de apertura de Toxicity, o segundo disco do grupo armenio-americano System of a Down. Escrita por Serj Tankian e Daron Malakian, a canción expresa as inxustizas do sistema presidiario dos Estados Unidos.
Toxicity (canción)

"**Toxicity**" é un sinxelo e canción do grupo de metal alternartivo System of a Down, publicado no 2002. Está incluída no disco do mesmo nome. Está escrita por Daron Malakian, Shavo Odadjian e Serj Tankian. O videoclip da canción foi dirixido polo baixista Shavo Odadjian. O tema situouse no número 14 da lista de VH1 *40 Greatest Metal Songs*, e a revista *Stylus Magazine* cualificouno de "clásico do nu metal".

## Lista de temas
## Notas
Río Lena

:''Para o río asturiano véxase **río Lena**

O **río Lena** (en ruso Лена), do leste de Siberia, é, cos seus 4.400&nbsp;km., o décimo río máis longo do mundo e o que ten a novena maior ribeira. Dende os 1.640 m de altitude da súa orixe nos montes Baikal, ó sur da Meseta Central Siberiana, 20&nbsp;km ó oeste do lago Baikal, o Lena flúe cara ó noroeste, e a el únense o Kirenga e o Vitim. Desemboca ó sueste das Novas Illas Siberianas formando un delta de 10.800 m² de superficie, cruzado por sete ramas principais, sendo a máis importante o Bylov, a máis oriental.

Un dos seus principais atractivos turísticos son os Piares do Lena, unha curiosa formación rochosa que se atopa nas súas marxes.
thumb|Fotografía tomada desde un satélite do delta do Lena|centro

## Poboacións 
A continuación recóllense as localidades polas que discorre o Lena, e o delta do Lena, coa altitude aproximada sobre o nivel do mar en metros:

thumb|O nacemento do río Lena, nas proximidades do lago Baikal, na Reserva do Lena|centro

## Caudal e afluentes 
A área de influencia do Lena, que, con cerca de 4294 km de lonxitude, é dos ríos máis longos da Terra, abrangue unha área de 2.490.000 km², case sete veces a superficie de Alemaña. O seu caudal varía, con arredor de 2.800 m³/s en xaneiro (1994) e 66.500 m³/s en xuño (1994).

O sistema do río Lena comprende desde o seu nacemento máis de 2.000 afluentes, sendo os máis importantes os que se amosan na seguinte táboa:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Mapa da bacía do río Lena
Xaxún

[miniatura|*Sopa de San Carlos Borromeo*, cadro de [Daniele Crespi.]]
**Xaxún**, ou **xexún**, é a abstinencia dalgunha ou de todas as *comida*s, e nalgún caso tamén da bebida, durante un período de tempo. O xexún tamén pode implicar a abstinencia de determinados tipos de alimentos, como a carne, e mesmo incluír a abstinencia sexual temporal. O xaxún pode realizarse por razóns relixiosas, médicas ou como forma de protesta (folga de fame).

O xaxún cristián ten a súa orixe na Biblia, practícano os católicos, os anglicanos, os ortodoxos e algunhas denominacións protestantes norteamericanas como a Igrexa Metodista Unida. As igrexas reformadas europeas critican o xaxún como algo puramente externo, sen relación coa salvación do individuo.

Os xudeus practican o xaxún durante sete días do seu calendario.

O xaxún tamén forma parte integral do hinduísmo aínda que está baseado en costumes locais ou crenzas persoais.

Os musulmáns practican o xaxún durante o mes de Ramadán, coa prohibición de comer, beber e ter practicas sexuais polo día.
## Notas
Arquitectura da Roma Antiga

[miniatura|O [Coliseo de Roma.]]
A **arquitectura da Roma Antiga** adoptou a linguaxe externa da arquitectura da Grecia Antiga para os propósitos dos cidadáns da Roma Antiga, os cales chegaron a ser o suficientemente diferentes dos edificios gregos para crear un novo estilo arquitectónico, aínda que os dous estilos son frecuentemente considerados parte da arquitectura clásica.

A diferenza entre a arquitectura grega, e a romana é esencialmente práctica, carente do sentido relixioso que tivo a grega, o carácter militar da arquitectura romana ponse de manifesto no desenvolvemento das urbes, baseadas na organización dun campamento militar, onde os seus eixos principais se cortan en cruz e os secundarios, paralelos a estes, forman unha cuadrícula. No centro está o foro, a praza principal, xeralmente rectangular, arrodeada de pórticos e edificios civís e relixiosos.

A actividade arquitectónica dos romanos caracterízase polo uso e perfeccionamento das técnicas do gregos pero tamén dos etruscos, utilizaron como materiais de construción o ladrillo e o morteiro, o que lles permitiu realizar construcións colosais. O arco e a bóveda etrusca foron os sistemas construtivos básicos, combinados coa estrutura alintelada grega.

Os edificios públicos máis importantes no mundo romano eran o teatro, o anfiteatro, as termas, as palestras, o acueduto e o templo. De enorme importancia para a conservación do imperio foi a construción de calzadas e pontes.
Terramex

**Terramex** é un videoxogo desenvolvido por Teque Software en 1987, fixéronse versións para Amiga, Amstrad CPC, Atari ST, Commodore 64, MSX e ZX Spectrum.

O profesor Renegade predicira tempo atrás que un meteorito xigante viña directo cara a Terra e que el podía facer unha máquina para destruilo, os seus colegas non lle fixeran caso e agora están arrependitos ó comprobar que o meteorito estaba a piques de impactar coa terra. Para atopalo xúntanse cinco grandes exploradores, quen deciden que tan só un deles debe ir ó rescate do profesor e axudalo a construír a máquina. Polo tanto para iniciar o xogo podemos decidir entre un deses cinco exploradores, que ten que ir recollendo obxectos e evitar os seres que habitan os camiños, a principal diferenza entre os exploradores está na tarefa a realizar para conseguir a fórmula que permita a construción da máquina.

## Exploradores 
* Herr Krushe, alemán
* Wu Pong, xaponés
* Fostique-Smithe, inglés
* Henri Beaucoup, francés
* Big John Caine, americano

## Perigos 
* Planta carnívora, o seu contacto é mortal
* Serpes, saltan sobre o explorador e o afogan
* Morcegos, tan só hai que esquivalos
* Pingas de auga
* Charlys, monstros coa cabeza unida ás patas
* Torradoras, móvense en círculos 
* Ollos tolos, o seu contacto é mortal agás na pantalla de gravidade
The Ninja Warriors

***The Ninja Warriors*** é un videoxogo creado por Taito en 1988 para máquinas recreativas. Fixéronse versións para Amiga, Amstrad CPC, Atari ST, Commodore 64, Spectrum 128, NEC PC Engine e só para o Xapón no Sega Mega CD.

Como principal novidade o escenario do xogo presenta tres pantallas aliñadas nas que se desenvolve a acción. A acción desenvólvese nun país imaxinario chamado Cabar que conta cun ditador tiránico. A misión do xogo é liberar o país dirixindo os pasos dun ninja ou da princesa Kunoichi
Dó

**Dó** pode referirse a:

***dó**, primeira a nota da escala musical;
***dó**, sentimento de dor, pena ou loito;

**Do** é a contracción da preposición *de* máis o artigo *o*.
Dó (música)

**Dó** é o nome dunha nota musical. En xeral considérase que o dó é a primeira nota musical, pois é a nota base da escala diatónica de dó maior, a única que non posúe accidentes e por tanto é considerada a base do sistema tonal.

## Nome 
O nome orixinal desta nota era **ut** en referencia ao primeiro verso do himno religioso ***Ut queant laxis***, usado por Guido d'Arezzo para nomear todas as notas musicais. O nome da nota ut mudou posteriormente para dó para facilitar a pronuncia.

Antes da adopción do solfexo, as notas chamábanse por letras. A nota dó corresponde á nota **C** usada na nomenclatura anglosaxoa.

## Altura 
A expresión *dó central* refírese á nota dó que se sitúa exactamente no medio do teclado de 88 notas dun piano. Esta nota, usada como referencia de altura para a extensión da maioría dos instrumentos musicais é o dó na cuarta oitava (dó4, que ás veces se lle chama dó3 cando se considera que a primeira oitava é a **0**). A súa frecuencia é de aproximadamente 261.6 Hz.

centro|320px|Posición do dó central nun teclado de 88 teclas.

## Notación 
Pola orde da partitura abaixo, na clave de sol, o dó central represéntase na primeira liña suplementaria inferior. Na clave de dó, pode estar na terceira ou na cuarta liñas da pauta. Na clave de fa represéntase na primeira liña suplementaria superior.

centro|500px|Dó central en varias claves.
A Arrotea, Amorín, Tomiño

**A Arrotea** é un lugar da parroquia de Amorín, no concello pontevedrés de Tomiño, na comarca do Baixo Miño. Segundo o IGE, en 2022 tiña 332 habitantes (186 homes e 146 mulleres). Fai beira co río Miño. Neste lugar está situada a igrexa parroquial e o castelo, do que só fican ruínas.

As **areeiras de Amorín** son un embarcadoiro fluvial así denominado porque, antigamente, unha empresa adicábase á extracción de area do río neste lugar. Esta tarefa, moi expandida o longo do Miño, hoxe xa caeu en desuso. Aquí, os pescadores do Miño, concentran unha pequena frota pesqueira de embarcacións en forma de media lúa, de orixe nórdico que navegan a remo, a vela ou a motor. Cos trasmallos, lampreeiras, alcharifes e outras redes pescan sables, lampreas, salmóns, meixóns e demais especies do río.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Amorín 
### Parroquias de Tomiño 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Tomiño
NGC 7047

**NGC 7047** é unha galaxia na constelación de Acuario. Ten unha magnitude aparente de 13.4, unha ascensión recta de 21h 16m 27,4s e unha declinación de -0° 49' 35".
Fragata

**Fragata** pode ser:
* **Fragata**, un buque de guerra.
* **Fragatas** ou *Fregata*, aves mariñas pertencentes ao xénero *Fregata*.
Arte paleocristiá

Denomínase **arte paleocristiá** ó estilo artístico que se desenvolve na Europa Occidental durante os cinco primeiros séculos da nosa era como consecuencia da aparición dunha nova relixión, o cristianismo durante a época romana.

A nova arte vai herdar do mundo clásico a necesidade de dar forma antropomórfica á idea do divino contrariamente ó xudaísmo que non concibe a representación de Deus polo que ó primeiro o cristianismo vai recorrer a formas simbólicas e alegóricas procedentes do mundo clásico ata atopar o seu propio modo de expresión. As primeiras mostras da arte paleocristiá son tecnicamente pobres, centradas no significado máis ca na forma, cun fondo sentido espiritual, e ata o ano 313 determinado pola persecución do cristianismo que facía que fose en parte unha arte subterránea, confinada nas catacumbas. Logo do edicto de Milán de Constantino os cristiáns comezaron a construír basílicas para o culto, xeralmente dividido en tres zonas: o patio aberto e porticado ós pés da igrexa, o *nartex* e a cabeceira.

## Cronoloxía 
Pódense diferenciar tres períodos:

*Etapa preconstantiniana (33 ata o 313): dende o nacemento do cristianismo ata o edicto de Milán trátase dunha arte figurativa que busca enganar o transfundo cristián que representa, para así evitar a persecución á que se viron sometidos os primeiros cristiáns. As obras máis importantes desta etapa atópanse nas catacumbas.
*Etapa Constantiniana (313 ata o 350): Coincide co goberno de Constantino dende o edicto de Milán ata poucos anos despois da súa morte. 
*Etapa posconstantiniana (350 ata o século V): Destacando nesta etapa a arquitectura.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Arquitectura paleocristiá
NGC 2912

**NGC 2912** é unha galaxia situada na constelación de Leo, descuberta o 3 de abril de 1870. Ten unha ascensión recta de 9h 33m 56,9s e unha declinación de +10° 11' 33".
Recoñecemento facial

**Recoñecemento facial** pode referirse a:

*Sistemas de recoñecemento facial, empregados como método de identificación biométrica.
*Percepción da cara: o recoñecemento da cara por parte dun humano.
300 (novela gráfica)

***300*** é unha novela gráfica de 1998, publicada orixinalmente en cinco números, guionizada e ilustrada por Frank Miller con cor de Lynn Varley. Describe a batalla das Termópilas (480 a. C.), na que 300 guerreiros espartanos trataron de frear o avance do exército persa de Xerxes I no seu avance cara á Grecia continental e os sucesos que desembocaron nela dende a perspectiva de Leónidas I, rei de Esparta.

A novela está especialmente inspirada polo filme de 1962 *The 300 Spartans*, que Miller viu canda neno. Cada páxina foi orixinalmente ilustrada nun formato de páxina dupla. Cando a serie foi publicada en formato de tapa dura, mantívose o formato, de forma que cada páxina era dúas veces máis ancha que unha banda deseñada normal.

Obtivo o Premio Harvey á Mellor Serie e Mellor Cor e o Premio Eisner á Mellor Serie Limitada e Mellor Cor, así como o de Mellor Autor Completo (*Best Writer/Artist*) para Frank Miller, todos en 1999.

## Estrutura 
A novela gráfica 300 consta dunhas 160 páxinas, distribuídas en 5 capítulos.

* O primeiro capítulo, titulado "Honor", presenta ás tropas espartanos avanzando cara ao paso das Termópilas, ademais dunha breve introdución ao personaxe principal, o rei Leónidas.
* O segundo capítulo, de título "Deber", narra a visita de Leónidas ao oráculo dos éforos, a partida dos 300 desde Esparta, incluíndo a gran tormenta que afunde parte da frota persa.
* O terceiro capítulo, "Gloria", introduce ao personaxe de Efialtes, ademais de conta-lo enfrontamento entre o mozo Stelios e un embaixador persa.
* O cuarto capítulo, "Combate", ilustra o enfrontamento entre as tropas gregas, cos 300 espartanos á cabeza, fronte á inmensa horda persa. Trala esmagadora vitoria espartana, Xerxes I tenta convencer a Leónidas para se render, pero este rexeita laconicamente a oferta.
* Finalmente, o quinto e último capítulo, "Vitoria", narra a traizón de Efialtes, que sinala a Xerxes o camiño por onde poderá sorprender aos espartanos. Leónidas decide quedar a resistir xunto a todos seus homes, logrando ferir a Xerxes xusto antes de morrer. O único espartano que sobrevive é Dilios, enviado por Leónidas a Esparta para narrar o acontecido, e que será o encargado de liderar ás tropas espartanas na batalla de Platea.

## Película 
Exite un filme baseado nesta novela gráfica, dirixido por Zack Snyder e con Gerard Butler no papel de Leónidas.
Maryse Bastié

**Maryse Bastié**, nada o 27 de febreiro de 1898 e finada o 6 de xullo de 1952, foi unha aviadora francesa.

## Traxectoria 
Veu ó mundo en Limoges co nome de **Marie-Louise Bombec**, o seu pai morreu cando ela tiña dez anos e para sobrevivir tivo que poñerse a traballar nunha zapatería en canto tivo idade, os seus recursos económicos eran escasos, un matrimonio fracasado deixáralle un neno. Casou de novo cun piloto militar, Louis Bastié, a quen coñeceu como madriña de guerra durante a primeira guerra mundial, adoptou o seu apelido consonte á norma francesa da época e quedou fascinada co mundo da aviación. O 15 de outubro de 1926 o seu compañeiro morreu nun accidente de aviación, ela xa con licenza de piloto desde 1925 non renunciou a pilotar e comezou a facer voos acrobáticos para gañar diñeiro e en 1927 mercou o seu propio aparello, un Caudron C.109.

### Plusmarcas 
Nos anos seguintes bateu todos os récords femininos de aviación ata totalizar dez. En 1929 permaneceu no aire 26 horas e 46 minutos, o cal constituíu un novo récord feminino, ó ano seguinte bateu o seu propio récord ata deixalo en 37 horas e 55 minutos. En 1931 bateu o récord de distancia feminina establecendo en 2.976&nbsp;km.

Morreu no decurso dun festival aéreo en Lión ó engalar cun prototipo do Noratlas 2500 que se estrelou.
Máquina de fluído

Denomínanse **máquinas de fluído** aquelas que intercambian enerxía mecánica a partir das trasnformacións sufridas por un fluído.

Se no proceso o fluído incrementa a súa enerxía, a máquina denomínase *xeradora* (compresores, bombas), mentres que se a diminúe, a máquina denomínase *motora* (turbinas, motores de explosión).

As máquinas de fluído clasifícanse en función da compresibilidad do fluído en:

***Máquina hidráulica:** Aquela que traballa con fluídos incompresibles. A este grupo pertencen as máquinas que traballan con líquidos (por exemplo, auga) pero ademais inclúense aquelas que traballan con gases cando estes compórtanse como incompresibles, por exemplo os ventiladores.

:Estas máquinas aproveitan unicamente a enerxía mecánica dispoñible no fluído (cinética e potencial), de modo que se se incrementa a temperatura do fluído á entrada da máquina, simplemente obterase á saída un fluído máis quente, sen que o devandito incremento de temperatura supoña un aproveitamento maior da enerxía dispoñible.

:Así, os muíños, aproveitan a enerxía cinética dos cursos de auga, mentres que as modernas centrais hidroeléctricas aproveitan a enerxía potencial da auga embalsada.

:O intercambio enerxético nestas máquinas está gobernado pola ecuación de Bernoulli.

***Máquina térmica:** Aquela que traballa con fluídos compresibles, xa sexan condensables (caso da máquina de vapor) ou non condensables (como a turbina de gas).

:Neste caso, si se aproveita a enerxía térmica do fluído, xa que a enerxía mecánica prodúcese mediante a expansión do fluído (incremento do seu volume específico). Neste caso, ó incrementar a temperatura do fluído á entrada da máquina, obterase unha maior cantidade de enerxía mecánica no eixe da máquina.

:O estudo dos intercambios de enerxía nas máquinas térmicas é obxecto da termodinámica.

As máquinas de fluído tamén se clasifican atendendo a dous criterios, a cantidade de fluído e o movemento da máquina.

*Denomínanse *volumétricas* ou *de desprazamento positivo* aquelas máquinas que son atravesadas por unha cantidade de fluído coñecida. Estas á súa vez clasifícanse en *alternativas* ou *rotativas* en función do movemento obtido.
*Aquelas máquinas que son atravesadas por un fluxo continuo, denomínanse *turbomáquinas*. As turbomáquinas son sempre rotativas.

As tres clasificacións anteriores son complementarias de modo que, por exemplo, un ventilador é unha turbomáquina hidráulica xeradora, mentres que un motor de explosión é un motor térmico alternativo (de desprazamento positivo).
Batalla das Termópilas

Aínda que a **batalla das Termópilas** máis coñecida sexa aquela que, no -480, opuxo a Gregos e Persas, houbo na Antigüidade Clásica outros confrontamentos trabados no estreito do mesmo nome:

* Batalla das Termópilas (-353), que fai referencia á intercepción do paso, por parte dos focios, ao exército de Filipo II de Macedonia durante a Terceira Guerra Sagrada.

* Batalla das Termópilas (-336), na cal as forzas gregas tentaron evitar o avance de Filipo II de Macedonia, pai de Alexandre Magno;
* Batalla das Termópilas (-280), confrontamento entre os Helenos e os invasores Gálatas, comandados por Breno;
* Batalla das Termópilas (-191), trabada no contexto das guerras entre Roma e o Imperio Seléucida, onde as tropas romanas comandadas polos cónsules Manio Acílio Glabrio e Marco Porcio Catón, o Censor desbarataron as forzas de Antíoco III de Siria.
*Batalla das Termópilas (254), enfrontamento entre os hérulos e os romanos.
*Batalla das Termópilas (267), o intento de defensa do paso fronte á grande invasión dos Balcáns polos hérulos.

Tamén, no 395 da nosa Era, Alarico I comandou os Visigodos na pasaxe deste estreito, rumbo a Grecia, sen ningunha oposición das forzas romanas.

De igual forma, tamén no 448, os Hunos liderados por Atila penetraron en Grecia logrando alcanzar as Termópilas, sen, porén, dar batalla ó Imperio Romano de Oriente.

* Batalla das Termópilas (1821), ou Batalla de Alamana, durante a Guerra de independencia de Grecia.
* Batalla das Termópilas (1941), producida na Segunda Guerra Mundial entre os alemáns e unha forza expedicionaria británica en retirada durante a invasión alemaá de Grecia.
Re (música)

**Re** é o nome da segunda nota da escala diatónica de dó maior.

## Nome 
O nome orixinal desta nota deriva do inicio do segundo verso do himno relixioso *Ut queant laxis*, usado por Guido d'Arezzo para nomear todas as notas musicais.

Antes da adopción do solfexo, as notas chamábanse por letras. A nota re corresponde á nota **D**, que aínda se usa en varias linguas.

## Altura 
O re situado xusto encima do dó central do piano (terceira oitava) ten unha frecuencia aproximada de 294Hz.
Re

O termo **Re** pode referirse a:

***Re**, segunda nota musical;
*No asunto dunha carta ou **correo electrónico**, "resposta", co sentido de "en referencia a";
* O símbolo químico do **renio**;
* En mecánica de fluídos, o **número de Reynolds**.

Como topónimo, pode referirse a:

;Fóra de Galiza

;En Italia
***Re**, concello da provincia de Verbano Cusio Ossola, no Piemonte.

;En Noruega
***Re**, concello do condado de Vestfold.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Economía de Benín

[miniatura|left|Plantación de [algodón en Benín.]]
[thumb|left|Pesca en [Cotonou.]]
A economía de Benín permanece subdesenvolvida e dependente da agricultura de subsisténcia, produción de algodón e do comercio rexional. O algodón representa un 40% do PIB e uns 80% das exportacións.

Para medrar, Benín propón atraer máis investimentos estranxeiros, salientar o turismo, facilitar o desenvolvemento de novos procesos de produción e produtos agrícolas, así como novas tecnoloxías de información e comunicación

## Notas
Carmen Dolores

**Carmen Dolores** ou **Carmen Dor**, nada en Padrón, é unha cantante e compositora galega, dedicada principalmente ao fado e á bossa nova, pero incluíndo tamén canción galega.
## Traxectoria 
Estudou Educación Musical na Universidade de Santiago de Compostela ó tempo que comezou a participar no grupo Mugardos con Xavier Mugardos, gravando con eles o seu primeiro disco, *O Sol que vai chegar*, en 1999. Tamén formou parte de varios proxectos (co pianista Iago Mejuto ou co cantante/guitarrista Xoán Curiel), antes de lanzar a súa carreira en solitario co seu primeiro disco en compañía do pianista Alfredo Susavila, *Carmen Dolores Oceánica*.

## Discos 
* *O Sol que vai chegar*, formando parte do grupo Mugardos, 1999
* *Carmen Dolores Oceánica*, 2001
* *Dora Maar 74*, 2006

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía
Ramón Ángel

**Ramón Ángel Rey**, nado en Vigo o 5 de setembro de 1970, é un batería de jazz. Comezou estudando en Vigo con Fernando Llorca. No 1996 marchou a Boston ao Berklee College of Music, onde cofundou o *Abe Rábade Trio* con Paco Charlín e co propio Abe Rábade. Trala súa saída deste grupo en 2003, ten varios proxectos, entre eles outro trío con Paco Charlín e Santiago Quintáns, que xa comezara en 1995.

## Discos
Abe Rabade Trio:
**Charles Neville "The Painter"* (2001)
**Babel de Sons* (2001)
**Simetrías* (2002)
**Abe Rábade GHU! Project* (2003)
Xoán Curiel

**Xoán Curiel Ares**, nado na Fonsagrada, é un compositor, guitarrista, cantante e actor galego. Reside en Santiago de Compostela.

## Traxectoria 
En marzo de 2021 publicou *Treides comigo*, un disco no que, en colaboración con Iris Gey, puxo música a varias cantigas medievais de trobadores galegos.

## Discografía
**Nai* (2009). Composicións propias adicadas á figura da muller.
**Magnético Zen* (2012).
**Estamos no verán* (novela-disco infantil; Editorial Galaxia, 2013).
**Ecuacións* (2015). EP de 6 cancións cun formato experimental.
**Canta, miña pedra. canta. Homenaxe a Antonio Fraguas* (Galaxia, 2019).
**Treides comigo* (2021).
## Recoñecementos
*Premio ao Mellor Álbum en Lingua Galega nos V Premios da Música Independente de España por *Magnético Zen*.
*Nomeado ao Mellor Álbum en Lingua Galega nos VI Premios da Música Independente de España por *Estamos no verán*.
*Finalista na categoría Canción de Autor nos Premios da Música Galega (2014).
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do músico
* Clara Borghesi entrevista a Xoán Curiel, 2023.
Raccord

A continuidade ou **raccord** fai referencia á relación existente entre os diferentes planos dunha filmación, co fin de que non rompan no receptor ou espectador a ilusión de secuencia. Cada plano ha de ter relación co anterior e servires de base para o seguinte.

## Tipos de continuidade 
# **A continuidade no espazo:** Liñas virtuais, dirección das personaxes e dos seus xestos e ollares.
# **A continuidade no vestiario e no escenario:** Xa que como as películas non se gravan seguindo o guión secuencial, hai que asegurarse de que o vestiario das personaxes e a súa contorna non mudan sen razón.
# **A continuidade na iluminación:** Que no haxa cambios repentinos de tonalidade dentro dun mesmo espazo e secuencia.
# **A continuidade de interpretación:** Tamén é moi importante que os actores e actrices coiden a continuidade, non só espacial (a dirección á que se dirixen etc.) senón da súa interpretación. Deben coidar factores coma o ton de voz e a expresividade para que resulte natural en cada cambio de plano.
Economía de Ecuador

A **economía de Ecuador** depende moito da produción de petróleo, que xera o 40% das exportacións do país. Consecuentemente, as flutuacións do prezo deste produto nos mercados mundiais ten grande impacto nas finanzas do país. Tamén depende das transferencias de diñeiro recibidas de ecuatorianos no exterior, e da exportación de bananas, camaróns  e doutros produtos primarios.

## Historia 
En 1999 o país sufriu a súa peor crise económica ao colapsarse a súa economía tras varios desastres naturais e grandes caídas no prezo do petróleo. O produto interno bruto real sufriu unha caída de máis do 6%, cun empeoramento significativo do índice de pobreza. O sistema bancario tamén sufriu un colapso, e o país deixou de pagar a súa débeda externa naquel ano. O presidente Jamil Mahauad anunciou a dolarización da economía, mais un golpe de estado en xaneiro de 2000 expulsouno do poder. A situación comezou a mellorar co goberno de Gustavo Noboa, o novo presidente, que conseguiu aprobar, en marzo dese ano, unha reforma estrutural da economía que substituíu a moeda nacional, o sucre, polo dólar americano. Isto estabilizou a economía, e o crecemento retornou ao nivel anterior ao da crise.

En febreiro de 2003, o novo presidente electo, Lucio Gutiérrez, encontrou un déficit no orzamento e unha gran débeda externa. Prometeu usar o diñeiro procedente do petróleo e buscar axuda do FMI.

O 15 de xaneiro de 2007 asumiu a presidencia Rafael Correa, que prometeu un referendo para mudar a constitución, o cal pode afectar a economía do país. Prometeu tamén revisar o pagamento da débeda externa.

## Notas
Labarnas I

**Labarnas I** foi o fundador da monarquía hitita, que, supostamente, gobernou entre os anos -1680 e -1650. Sucedeuno o sobriño da súa muller Hattusilis I.
## Traxectoria 
O seu nome é de orixe luvita; probabelmente quere dicir "o gobernante poderoso". Crese que foi xenro de Pusarrumas e herdeiro designado. A súa muller era Tawannanna (nome luvita que quere dicir "a máis recta"), suposta filla de Pusurramas e herdeira primeira pola desherdamento do fillo Papahdilmah ao que correspondía o trono. Enfrontouse ao seu cuñado Papahdilmah que foi recoñecido rei polos principais funcionarios, e finalmente saíu vencedor da loita; a represión sobre os derrotados foi forte.

Non se conservou evidencia directa deste rei, que aparece citado por primeira vez no Rescrito de Telibinus, un rei hitita que gobernou máis dun século despois. No rescrito, Labarnas aparece como un poderoso monarca que ensanchou o reino ata "o mar", sentando as bases dos prósperos reinados dos seus inmediatos sucesores, Hattusilis I e Mursilis I: Labarnas chegou ao mar (probabelmente o mar Negro ou o mar Mediterráneo, pois sábese que o seu sucesor dominaba Adaniya (Cilicia)). Designou a un fillo gobernador de Hupisna, Tawunawa, Nenasa (Nenašša), Landa (ao leste de Hattusa), Zallara (rexión na beira noroeste do Lago do Sal), Parsuhanta ou Purushanda (Paršuhanta ou Purušhanda) e Lusna (Lušna). Ao oeste atopábase Arzawa, que probabelmente era un reino luvita que acadara a hexemonía, e crese que Labarnas puido dominar algunhas cidades que antes eran deste reino.

A maioría dos reis hititas adoptaron *Labarnas* como título real (de forma análoga ao uso do título de César entre os emperadores romanos), o que leva a algúns historiadores a suscitar que Labarnas I non existiu realmente e que as referencias do *Rescripto de Telibinus* deberían atribuírse a Hattusilis I.
Economía de Moldova

A **economía de Moldova**, tradicionalmente agrícola, comezou despois da caída da Unión Soviética en 1991, do mesmo xeito que a maioría dos territorios ex-soviéticos, un acelerado proceso de industrialización, especialmente alimentaria (viño e azucre refinado). A produción de refrixeradores, confección, materiais de construción e maquinaria agrícola é tamén significativa. O país é un dos países máis pobres da Europa, a pesar do recente crecemento da súa pequena economía.

A agricultura emprega máis de 1/3 da súa forza de traballo. Sendo aínda un importante motor económico, perdeu peso por mor da acelerada industrialización. Con todo, conseguiu florecer de novo ante a crise do seu sector industrial. Actualmente, un 40% da poboación activa da República de Moldova aínda se dedica á agricultura.

A produción agrícola moldova é variada: xirasol, tabaco, cereais, vide, hortalizas, remolacha azucreira e pataca. A gandaría é pouco significativa, e é principalmente bovina e porcina, ademais da cría de aves de curral.

miniatura|left|250px|PIB por sectores de Moldova

Existe en Moldova petróleo, aínda que en pouca cantidade, e extráese sal dalgunhas minas. É unha das ex repúblicas soviéticas máis pobres en recursos do subsolo explotados.

Como sucedeu no resto das antigas repúblicas que formaron a Unión Soviética, a economía moldova sufriu un forte retroceso tras a independencia. O conflito da República de Moldova coa zona rebelde de Trans-Dniéster ou Transnistria agravou aínda máis a situación.

Moldova mantén unha actividade comercial relativamente elevada con outros países europeos como Rusia, Ucraína, Italia, Alemaña ou Romanía.

## Importacións e exportacións 
## Notas
Mursilis I

**Mursilis I** (Murshilish) rei dos hititas á morte de Hattusilis I entre os anos -1620 e -1590.
## Traxectoria 
Segundo sabemos por un documento atopado denominado as "Lamentacións de Hattusilis", Hattusilis escolle ao seu neto Mursilis en lugar do "ingrato" do seu fillo para sucedelo.

Estreitou os lazos algo débiles que unían a confederación de cidades-estado e incorporou estes ao primeiro Imperio Hitita, chegando a ser a terceira potencia de Oriente Medio, xunto con Babilonia e Exipto. Continuou a política expansionista derrotando aos hurritas e destruíndo o reino de Alepo, en cuxa empresa fracasara Hattusilis. Protagonizou unha incursión contra a cidade de Babilonia no ano -1595. Pero era evidente que Mursilis non podería conservar unha cidade situada a dous mil quilómetros de Hattusas, a capital do Imperio, e moito menos incorporala ao Imperio. Esta incursión coincidiu co fin da dinastía dos amorreos cuxo último rei foi Samsuditana. Ignórase se este feito foi consecuencia da expedición de Mursilis ou unha simple coincidencia.

Tras finalizar a campaña Mursilis regresou a Hattusas. Ao pouco tempo, no -1590, morreu vítima dun complot encabezado polo seu cuñado Hantilis I (Hantilish), quen se converteu no novo rei hitita.
Zidantas I

**Zidantas I**, rei dos hititas, gobernou durante un período de tempo indeterminado, aproximadamente na década de -1550.
## Traxectoria 
Xenro do seu antecesor, Hantilis I, participou no asasinato de Mursilis I que permitiu ao seu sogro alcanzar o poder. Transcorridos trinta anos de reinado de Hantilis I, asasinou a este e a algúns dos seus descendentes para alcanzar o trono hitita.

Non se coñece moito do seu reinado, xa que non quedaron probas documentais e foi rapidamente asasinado polo seu fillo, Ammunas.
Hantilis I

**Hantilis** I, rei dos hititas, alcanzou o trono asasinando coa axuda do seu xenro, Zidantas, ao seu predecesor e cuñado, Mursilis I, probabelmente cando este volvía dunha campaña militar en Siria. 
## Traxectoria 
Aínda que se descoñecen moitos detalles do seu reinado, este probabelmente abarcou o período comprendido entre -1590 e -1560.

Comezou o seu reinando continuando as campañas sirias que tanto éxito tiveran en tempos de Hattusilis I e Mursilis I, pero pronto sufriu unha serie de invasións hurritas, que saquearon gran parte do reino hitita.

O seu reinado alcanzou un brusco final cando foi asasinado, xunto ao seu fillo Pissenis e os seus netos, por Zidantas, o seu xenro e cómplice na conxura contra Mursilis I.
Huzziyas I

**Huzziyas I**, rei dos hititas, sucedeu a Ammunas e gobernou durante un período de tempo que se estima breve pero que non se coñece con exactitude.
## Traxectoria 
As fontes dispoñíbeis acerca de Huzziyas non aclaran a súa relación con Ammunas, pero si o feito de que tivo que asasinar a dous homes, Tittis e Hantilis. Mentres que algúns expertos postulan que Huzziya é un fillo máis novo de Ammunas, que matou a dous dos seus irmáns para acceder ao trono, outros cren que Huzziya é o irmán da esposa de Telibinus, outro dos fillos de Ammunas.

Ao pouco tempo de tomar o poder, Huzziya perdeu o poder a mans dunha rebelión encabezada polo seu cuñado Telibinus, que o desterrou e asumiu o trono.
Ammunas

**Ammunas**, rei dos hititas, gobernou o país aproximadamente durante 20 anos (-1550 – -1530), tras asasinar ao seu antecesor e pai, Zidantas I.
## Traxectoria 
Estes desordenes dinásticos, unidos a unha grave seca, debilitaron moito o reino, e permitiron aos seus veciños, sobre todo en Anatolia occidental, alzarse en armas contra os hititas, o que provocou a rebelión dalgunhas das cidades conquistadas polos seus antecesores, como Tipiya, Hapisna, Parduwata ou Hahha, o que posibelmente privou aos hititas das rutas a Siria.

Á súa morte, probabelmente debida a causas naturais, sucedeuno Huzziyas I, cuxa relación exacta con Ammunas é descoñecida.
Alluwamnas

**Alluwamnas** foi un rei hitita, xenro e sucesor de Telibinus, que gobernou durante un lapso de tempo indeterminado, nos chamados *anos escuros* da monarquía hitita, período tamén coñecido como reino medio hitita.
## Traxectoria 
Os escasos documentos que sobreviviron parecen indicar que morreu asasinado polo seu sucesor, Tahurwailis.