open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sei Shonagon

, nada en Kyoto cara ao ano 966 e finada na mesma cidade en 1017 ou 1025, foi unha escritora e poeta xaponesa. A súa obra máis importante foi *Makura no sōshi* ("O libro da almofada").

## Nome 
O seu auténtico nome é descoñecido. Durante o período Heian (794-1185), era habitual que os aristócratas chamasen ás damas da corte por apelativos derivados do rango dos seus pais ou esposos. *Sei* 清 é a lectura chinesa do primeiro carácter do seu apelido paterno, Kiyohara 清原, namentres *Shōnagon* 少納言 é un posto gobernamental: conselleiro menor do estado. Porén, a súa relación con este último rango é descoñecida, posto que nin o seu pai nin os seus dous maridos ocuparon ese posto oficial. Isto podería indicar a existencia dun terceiro esposo, quizais Fujiwara no Nobuyoshi.

Existe un amplo debate arredor do seu nome real, que podería ter sido **Kiyohara no Nagiko** ().

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Non existe moita información sobre a súa vida, agás o que se pode atopar nos seus propios textos. Era filla do erudito e poeta de *waka* Kiyohara no Motosuke, quen ocupaba un cargo de funcionario provincial. O seu avó, Kiyohara no Fukayabu, tamén escribiu *waka*. Malia ser unha familia de cortesáns de rango medio, carecían de medios económicos.

Sei Shōnagon casou con Tachibana no Norimitsu, un oficial do goberno, aos dezaseis anos. Con el tivo un fillo, Norinaga. En 993, aos vinte e sete, comezou a traballar no servizo da emperatriz Teishi, consorte do emperador Ichijō. Neste momento, podería estar xa divorciada do seu primeiro esposo. Ao abandonar o servizo da emperatriz, casou con Fujiwara no Muneyo, gobernador da provincia de Settsu, con quen tivo unha filla, Koma no Myobu. Porén, segundo outras fontes fíxose monxa budista.

### Rivalidade con Murasaki Shikibu 
Sei Shōnagon é coñecida pola súa rivalidade cunha das súas contemporáneas, a escritora e dama da corte Murasaki Shikibu, autora do célebre *Genji monogatari* e serva da emperatriz Shoshi, segunda consorte do emperador Ichijō. Esta escribiu en ton de burla sobre Sei Shōnagon no seu *Murasaki Shikibu nikki* ("Diario de Murasaki Shikibu", c. 1010), aínda que recoñecendo o seu talento literario.

### Últimos anos 
Descoñécense as circunstancias da súa vida despois de 1017, xa que apenas hai información sobre ela tras o pasamento da emperatriz Teishi en 1000. Segundo a tradición, viviu os seus derradeiros anos na pobreza como monxa budista. Porén, de acordo con outras fontes, casou con Fujiwara no Muneyo. En calquera caso, pénsase que a súa obra mestra, o *Makura no sōshi*, foi redactado durante esta época, entre o 1001 e o 1010.

## Obra 
Sei Shōnagon gañou moita sona grazas ao seu *Makura no sōshi*, unha miscelánea de listaxes, rexoubas, poesía, observacións e queixas escrita durante os seus anos na corte. Trátase dun exemplo do xénero literario xaponés coñecido como *zuihitsu*. Nestes textos, describe as súas experiencias cotiás e os costumes da época, así como os sucesos da corte imperial de Kyoto, dende o seu peculiar punto de vista.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
BBC Radio

200px|thumb|1997-2021
**BBC Radio** é un grupo radiofónico, pertencente á British Broadcasting Corporation que opera no Reino Unido baixo os termos dunha Carta Real desde 1927. O servizo ofrece emisoras de radio nacionais que cobren a maioría dos xéneros musicais, así como emisoras de radio locais que emiten noticias locais.

As emisoras nacionais, BBC Radio 1, 2, 3, 4 e 5 Live están todas dispoñibles a través do servizo analóxico así como dixital e por Internet en sitios como RealMedia, WMA e BBC iPlayer. O resto das estacións radiofónicas  BBC Radio 1Xtra, 4 Extra, 5 Live Sports Extra e 6 Music, só emiten a través de plataformas dixitais.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
### Outros artigos 
* BBC
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Jennifer Saunders

**Jennifer Jane Saunders**, nada o 6 de xullo de 1958 en Lincolnshire, é unha actriz inglesa.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
J. K. Simmons

**Jonathan Kimble Simmons**, nado en Detroit (Míchigan) o 9 de xaneiro de 1955, é un actor estadounidense.

## Traxectoria 
A súa nai Patricia Kimble era administrativa e o seu pai, Donald William Simmons, profesor. Ten un irmán, David, cantante e escritor, e unha irmá, Elizabeth. Asistiu á Universidade de Montana e foi membro do teatro Seattle Repertory Theatre.

Antes da súa carreira no cinema e na televisión, Simmons foi actor e cantante de Broadway, actuando nas obras *Guys and Dolls* e *Carousel*. É coñecido polo seu papel do doutor Emil Skoda, un policía especializado en psiquiatría na serie *Law & Order* e como o sádico prisioneiro Vernon Schillinger no drama carcerario da HBO *Oz*.

Foi eloxiado pola súa interpretación de Mac McGuff, pai de Juno, no filme dese título. Interpretou tamén o obsesivo e egocéntrico editor de xornal J. Jonah Jameson nos tres filmes da serie de *Spider-Man*.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Johann Samuel Drese

**Johann Samuel Drese**, nado en Weimar (actualmente en Turinxia, Alemaña, e daquena pertencente ao Sacro Imperio Romano Xermánico) ca. 1644 e finado na mesma cidade o 1 de decembro de 1716, foi un organista, mestre de capela (en alemán *Kapellmeister*) e compositor alemán pertencente á familia musical Drese.

Logo de ter estudado composición, foi nomeado organista da corte de Jena, posto no que permaneceu ata 1683, sendo ese ano nomeado no cargo de mestre de capela na corte de Weimar, na que Johann Sebastian Bach foi organista e músico de cámara en 1703 e posteriormente entre 1708 e 1717. Logo da súa morte foi sucedido polo seu fillo Johann Wilhelm, quen xa era vicemestre de capela dende 1705.

Johann Samuel Drese deixou manuscritos dalgunhas óperas, sonatas para clavicémbalo, e varios motetes.

Seu primo foi o tamén compositor Adam Drese.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Enciclopedia Espasa *Volume 18, 2ª. parte páx. 2213* (ISBN 84-239-4581-2)
* Oxford Composer Companions, J.S. Bach, 1999, páx. 142
Gala González

**Gala González**, nada na Coruña o 16 de marzo de 1986, é unha deseñadora de moda, modelo e blogueira galega.

## Traxectoria 
Naceu nunha familia relacionada co mundo da moda en Galicia. O seu tío é o deseñador Adolfo Domínguez, e o seu pai tamén traballou na empresa do tío en postos directivos.

En 2003 marchou a Londres a estudar moda na Universidade de Artes de Londres, no *college* Central Saint Martins. Comezou a traballar para Adolfo Domínguez como directora creativa da súa liña xuvenil (Liña U) ao rematar os estudos, en 2007, pero a sona da súa traxectoria profesional veu da man da comunicación. En 2005 abriu un fotolog de moda e en 2007 comezou co seu propio blog. En 2014 tiña 340.000 seareiros na súa conta de Instagram.

En 2009 presentaba a súa primeira colección de moda de seu, *Music Collection*, para Adolfo Domínguez. En xuño de 2010 foi modelo para a colección de Loewe, e despois diso viñeron outras firmas como H&M, Mango, Corello, Guerreiro ou AG, así como a marca de produtos de depilación Veet.

González apareceu en diversas publicacións, como *Vogue*, *Elle* ou *Marie Claire*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Am-Lul, a páxina web oficial da blogueira.  
* Gala González, la única española entre las blogueras más influyentes . *S Moda*, (15 de marzo de 2016).
Grzegorz Petrowicz

**Grzegorz Petrowicz**, tamén coñecido como **Gregorio** e **Krikor**, nado o 23 de decembro de 1916 en Stetseva (hoxe Ucraína) e finado o 17 de decembro de 2004 en Roma, foi un sacerdote católico armenio, teólogo e profesor do Pontificio Colexio Armenio de Roma.
## Traxectoria 
Naceu nunha familia armenia-galiciana. Quedou orfo da súa nai cando era moi novo, e coa axuda Dionizy Kajetanowicz comezou a estudar en 1928 en Lviv. En 1931 foi enviado polo arcebispo Józef Teodorowicz a estudar no Pontificio Colexio Armenio de Roma. En 1941 foi ordenado sacerdote por Sarkis Der Abrahamian.

Por mor do estoupido da segunda guerra mundial tivo que permanecer en Roma. Obtivo o doutoramento en Teoloxía e por máis de 50 anos impartiu clases no Colexio armenio. Foi tamén secretario persoal do cardeal e patriarca de Cilicia Gregorio Pedro XV Aghachanean. É autor da monumental obra *La Chiesa Armena in Polonia*, describindo a historia dos armenios galicianos. Finou o 17 de decembro de 2004 en Roma, con 88 anos.

## Obra 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Notas
Gamer (filme)

***Gamer*** é un filme estadounidense escrito e dirixido por Neveldine/Taylor que se estreou no 2009. Está protagonizado por Gerard Butler, que interpreta a un participante dun xogo en liña no cal é controlado por un xogador, e por Logan Lerman, que interpreta o xogador.

## Personaxes 
* Gerard Butler como John "Kable" Tillman
* Amber Valletta como Angie "Nika" Roth Tillman
* Michael C. Hall como Ken Castle
* Logan Lerman como Simon Silverton
* Kyra Sedgwick como Gina Parker Smith
* Chris 'Ludacris' Bridges como Brother
* Aaron Yoo como Dude
* Alison Lohman como Trace
* John Leguizamo como Freek
* Terry Crews como Hackman
* Zoë Bell como Sandra
* Mimi Michaels como Stikkimuffin
* Milo Ventimiglia como Rick Rape
* Jonathan Chase como Líder Geek
* Keith David como Axente Keith

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Johann Wilhelm Drese

**Johann Wilhelm Drese**, bautizado o 8 de xullo de 1677 posiblemente en Jena (onde seu pai era mestre de capela cando naceu) e finado o 25 de xuño de 1745 en Erfurt, foi un compositor alemán da familia musical Drese. Johann Wilhelm foi fillo do tamén compositor Johann Samuel Drese, a quen sucedeu como mestre de capela (en alemán *Kapellmeister*) en Weimar cando Johann Sebastian Bach deixou o seu posto na corte da cidade alemá.

En 1702, pasou oito meses en Italia, co obxectivo de perfeccionar a súa técnica de composición. he spent eight months in Italy, with the aim of perfecting himself at composition. Pouco se coñece da súa actividade despois de que Bach abandonase Weimar en 1717, pouco despois de que sucedera a seu pai. Drese morreu en Erfurt.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Oxford Composer Companions, J.S. Bach,* 1999, p.&nbsp;142
Les Couloirs du temps : Les Visiteurs 2

***Les Couloirs du temps : Les Visiteurs 2*** é un filme francés dirixido por Jean-Marie Poiré que se estreou en 1998. É a secuela de *Les Visiteurs*. O filme tivo unha versión estadounidense do primeiro, *Les Visiteurs*, titulada *Just Visiting*. Les Visiteurs 2 vendeu máis de oito millóns de entradas en Francia.

## Personaxes 
* Christian Clavier como Jacquouille la Fripouille / Jacques-Henri Jacquard / Prosper le Purineur / Jacqouillet
* Jean Reno como Godefroy de Papincourt, Conde de Montmirail
* Muriel Robin como Frénégonde de Pouille / Béatrice de Montmirail
* Christian Bujeau como Jean-Pierre Goulard
* Marie-Anne Chazel como Ginette la Clocharde
* Claire Nadeau como Cora
* Jean-Paul Muel como Maréchal-des-Logis Gibon
* Arielle Séménoff como Jacqueline
* Armelle como Pétronille

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Les Visiteurs

***Les Visiteurs*** é un filme francés dirixido por Jean-Marie Poiré que se estreou en 1993. Nesta comedia, un cabaleiro do século XII e o seu servo viaxan no tempo ata o século XX.

*Les Visiteurs* foi o número 1 en recadación en Francia no ano 1993, con 13&nbsp;782&nbsp;846 entradas vendidas. Reno e Clavier volven a facer o mesmo papel na secuela, e no remake estadounidense *Just Visiting*.

## Personaxes 
* Christian Clavier como Jacquouille la Fripouille
* Jean Reno como Godefroy de Montmirail
* Valérie Lemercier como Frénégonde de Pouille / Béatrice de Montmirail
* Christian Bujeau como Jean-Pierre Goulard
* Marie-Anne Chazel como Ginette la Clocharde
* Isabelle Nanty como Fabienne Morlot
* Gérard Séty como Edgar Bernay
* Didier Pain como Louis VI le Gros
* Jean-Paul Muel como Maréchal-des-Logis Gibon
* Arielle Séménoff como Jacqueline
* Michel Peyrelon como Édouard Bernay
* Pierre Vial como Eusebius o mago / Monsieur Ferdinand
* François Lalande como Prêtre
* Didier Bénureau como Doutor Beauvin
* Frédéric Baptiste como Freddy

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Provincia de Jizzax

A **provincia de Jizzax** ou **Jizzakh** (en uzbeko *Jizzakh viloyati*, en ruso *Жиззах вилояти*) é unha división administrativa (*viloyati*) do Uzbekistán, na parte central do territorio uzbeko, con capital na cidade de Jizzax. Limita polo norte con Kazakhstán, ao leste pola provincia de Sirdaryo, polo sur por Tadjiikistán e polo oeste pola provincia de Samarcanda.
 
## Véxase tamén 
* Uzbekistán  CIA - The World Factbook
Adam Drese

**Adam Drese**, nado en Weimar (actualmente en Turinxia, Alemaña, e daquela pertencente ao Sacro Imperio Romano Xermánico) ca. 1620 e finado o 15 de febreiro de 1701 en Arnstadt, foi un compositor e gambista alemán.

## Traxectoria 
Adam Drese estudou composición en Varsovia con Marco Scacchi alentado polo duque Wilhelm IV von Weimar. Ao seu regreso a Weimar foi nomeado mestre de capela (en alemán *Kapellmeister*) polo duque Wilhelm von Sachsen-Weimar en 1652, mais en 1662, despois da morte do duque, a capela foi disolta e Drese buscou un posto similar co duque Bernhard de Jena, para quen traballou en calidade de secretario e mestre de capela. Cando este duque morreu en 1678, Drese renunciou á música e non se soubo nada del ata que encontrou outro posto de mestre de capela ao servizo do conde de Schwarzburgo en Arnstadt, onde permaneceu ata a súa morte.

## Obra 
Ademais dun gran número de composicións e óperas que non chegaron aos nosos días, cómpre citar entre a súa produción un tratado de música instrumental titulado *Erster Theil atlicher Allemanden, Couranten, Sarabanden, Balletten, Intraden und Arien* (Jena, 1672). Gañou notoriedade na súa época polas súas melodías corais de poemas relixiosos de Georg Neumark na súa obra *Das Poetisch-musikalische Lustwäldlein*.

Era primo do tamén compositor Johann Samuel Drese (1644-1716).

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Enciclopedia Espasa* Volume 18, 2ª. parte p. 2213. ISBN 84-239-4581-2
* *Oxford Composer Companions, J.S. Bach,* 1999, p.&nbsp;142
* Günther Kraft: *Drese (Dreße), Adam*. En: *Neue Deutsche Biographie* (NDB). Volume 4, Duncker & Humblot, Berlin 1959, ISBN 3-428-00185-0, S. 110 f. (Dixitalizado)
* Philipp Spitta: *Drese, Adam*. En: *Allgemeine Deutsche Biographie* (ADB). Volume 5, Duncker & Humblot, Leipzig 1877, S. 397.
* Friedrich Wilhelm Bautz: *DRESE, Adam*. En: *Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon* (BBKL). Volume 1, Bautz, Hamm 1975. 2., unveränderte Auflage Hamm 1990, ISBN 3-88309-013-1, Sp. 1379–1380.

### Ligazóns externas 
* Publicacións de e sobre Adam Drese en VD 17 
* Lista de obras escénicas de Adam Drese en Operone 
* Heike Nasritdinova: *Drese, Adam.* Entrada na base de datos da Oberpfälzer Kulturbund
CDC42

O **CDC42** ou proteína do **ciclo de división celular 42** (do inglés *cell division cycle 42*) ou **homólogo da proteína de control da división celular 42** (do inglés *Cell division control protein 42 homolog*) é unha proteína implicada na regulación do ciclo celular. Nos humanos, o CDC42 está codificado polo xene *CDC42* do cromosoma 1.

## Función 
O CDC42 humano é unha GTPase da familia Rho, que regula vías de sinalización que controlan diversas funcións celulares como a morfoloxía celular, migración, endocitose e progresión do ciclo celular. Esta proteína é moi similar ao Cdc 42 de *Saccharomyces cerevisiae*, e pode complementar o mutante cdc42-1 de dito lévedo. O produto do oncoxene Dbl cataliza especificamente a disociación do GDP desta proteína. Esta proteína podería regular a polimerización da actina por medio da súa unión directa á proteína da síndrome de Wiskott-Aldrich neural (N-WASP), que seguidamente activa o complexo Arp2/3. O splicing alternativo deste xene dá lugar a múltiples variantes de transcrición.

## Interaccións 
O CDC42 presenta interaccións con:

* Fosfolipase D1,
* ARHGAP1,
* PAK7,
* CDC42EP3,
* PARD6B,
* ERRFI1,
* BNIPL,
* PAK1,
* ARHGDIA,
* PAK2,
* WASL, 
* GDI1,
* CDC42EP2,
* BNIP2,
* PARD6A,
* IQGAP2,
* IQGAP1,
* ITSN1,
* TRIP10,
* MAP3K11,
* MAP3K10,
* proteína da síndrome de Wiskott-Aldrich,
* RICS
* PAK4.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* 
* CDC42 Información con ligazóns en Cell Migration Gateway
Gran Premio de Francia de 1981

O **Gran Premio de Francia** de fórmula 1 de  celebrouse no Circuíto de Dijon-Prenois en Francia o 5 de xullo de 1981. Foi a oitava proba da tempada de Fórmula Un de , o 59º Gran Premio de Francia, ou o 67º Gran Prix de l'ACF. A carreira disputouse sobre 80 voltas ao circuíto de 3,801 quilómetros para unha distancia total de carreira de 304 quilómetros. Interrompeuse na volta 58 durante 40 minutos a causa da choiva. O resultado final foi a suma dos tempos das dúas mangas. A carreira foi a primeira das 51 vitorias en Grandes Premios do piloto de Renault Alain Prost.

## Clasificación 
## Notas 
* Primeira vitoria de Alain Prost na F1
* A carreira detivose logo de 58 voltas debido á choiva. Utilizouse o tempo agregado.

## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Referencias 
''A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Mundo Gallego

***Mundo Gallego*** foi o nome de varias publicacións:

****Mundo Gallego***, revista publicada en Buenos Aires en 1951.
****Mundo Gallego***, Boletín do Centro Gallego de Madrid aparecido en 1952.
****Mundo Gallego***, periódico do Centro Galicia de Buenos Aires aparecido en 1979.
Mundo Gallego (1951)

***Mundo Gallego*** foi unha revista editada en Buenos Aires entre 1951 e 1952.

## Historia e características 
Subtitulada *Revista de Galicia en América*, apareceu o 1 de outubro de 1951. Fundada por Teodoro Campos, José Conde Fernández e Eliseo Alonso, que foi o seu director, coa intención de promover a cultura galega. Constaba das seccións "Pincel gallego", "Papel y tinta", "Artistas de cine gallego" e "Libros gallegos". Entre os seus colaboradores figuraron Valentín Paz-Andrade, Ramón Otero Pedrayo, Fermín Bouza-Brey, Victoriano Taibo, Eduardo Blanco Amor, Emilio Pita, José Castroviejo, Pura Vázquez, José Díaz Jácome, Salvador Lorenzana e Laxeiro. De periodicidade irregular, cesou a súa publicación co número 4, de outubro-decembro de 1952.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
José Manuel Poyán

**José Manuel Poyán González**, finado en Madrid o 31 de xaneiro de 1966, foi un empresario e xornalista galego.

## Traxectoria 
Asentado en Madrid, foi presidente dos Consellos de Administración de Petrolífera de Transportes, Leyland Ibérica e Grupo de Empresas Asociadas. Foi vicepresidente do Lar Gallego de Madrid, presidente de mérito do Centro Galego de Madrid e dirixiu a revista *Galicia en Madrid*.

## Vida persoal 
Casou con Leonisa López.

## Notas
Vicente Llópiz Méndez

**Vicente Llópiz Méndez-Esperante**, nado en Olavarría (Arxentina) o 19 de abril de 1896 e finado en Barcelona o 22 de xullo de 1965, foi un militar e filólogo galego.

## Traxectoria 
A súa familia era ferrolá pero oriúnda de Manises e regresou a Ferrol en 1906. Destacou por unha especial habilidade para o debuxo. Foi amigo de Francisco Franco na adolescencia.

Fíxose militar en Zaragoza, optando polo corpo de Intendencia. Destinado en Ferrol, dedicouse a coleccionar refráns e palabras galegas que recollía dos seus soldados e dos seus amigos, sacerdotes e avogados. Trasladado a León, casou con María González Laurín e, posteriormente, residiu en Madrid.

Na guerra foi director dos Hospitais Militares da zona de Valladolid. Finalizada a guerra, deixou o exército e marchou a vivir en Zaragoza e, xa os derradeiros anos, en Barcelona, onde seguiu recompilando voces e refráns galegos ata a súa morte.

Foi nomeado membro correspondente da Real Academia Galega en 1957, por proposta de Leandro Carré, Bouza Brey e Vales Villamarín.

## Obras 
Vivindo en Madrid, empezou a publicar un *Diccionario Castellano - Gallego* que aspiraba a chegar ás 40.000 entradas e que quedou interrompido na voz "agarraderas" pola sublevación do 18 de xullo de 1936. Este dicionario frustrado publicouse por fascículos na revista *Galicia en Madrid* durante os anos 1935 e 1936, nos números 37 a 42. Perdeuse o resto do material lexicográfico que puido facer Llópiz.

Pero a súa obra fundamental é un *Refraneiro* que presentou en 1955 nun *Concurso de Refraneiros Galegos* convocado pola editorial Biblióficos Gallegos , concurso que ganou con este traballo. Ferro Ruibal considérao "*o maior tesouro paremiolóxico galego*" , o que non impide que se conserve inédito -e incompleto- nos arquivos do Museo de Pontevedra, salvo o primeiro fascículo, sobre a apicultura e baixo o título "*La abeja en la paremiología*", que foi publicado no *Boletín de la Real Academia Gallega*  Neste *Boletín* o autor aparece erroneamente baixo o nome de *L. V. López M. Esperante*.

O devandito manuscrito inédito consta de 2.000 folios a dobre columna e recolle máis de 40.000 refráns.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Steve Bacic

**Steve Bacic**, nado o 13 de marzo de 1965 en Lisičić, Croacia, é un actor e director canadense.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Airiños (Buenos Aires)

***Airiños*** é unha revista editada en Buenos Aires dende 1944.

## Historia e características 
Subtitulada *Revista da Asociación Casa de Galicia de Buenos Aires*, apareceu o 1 de xullo de 1944. Dirixida na súa segunda etapa por Eliseo Alonso, reproduciu textos de escritores galegos como Manuel Curros Enríquez, Ramón Otero Pedrayo, Fermín Bouza-Brey, Álvaro Cunqueiro e Eduardo Blanco Amor. Incluía información sobre as sociedades galegas, e as seccións "Ondas do mar" dedicada á poesía e "Estante de Libros", sobre literatura. En 1983 o director era Ramón Berdullas Martínez.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

* 

### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
### Ligazóns externas 
* Cartafoles de prensa >  Fernández del Riego >  publicación Airiños Consello da Cultura Galega.
Avco World Trophy

miniatura|dereita|160px|O Avco World Trophy.
O **Avco World Trophy**, tamén coñecido como **Avco Cup**, foi o trofeo entregado ao campión da World Hockey Association (WHA) orixinal (1972-1979). Os dereitos sobre o nome foron comprados pola antiga Avco Corporation (un nome derivado orixinalmente de "Aviation Company"), unha compañía de defensa que mercou os dereitos para anunciar a súa división de financias ao consumo. O trofeo foi ridiculizado por algúns polo seu patrocinio e nunca desenvolveu nada que se achegara ao significado e o sentimento da Stanley Cup, o seu rival da National Hockey League. Con todo, o deseño da copa foi frecuentemente visto como creativo en que se trataba dun globo flotante de vidro gravado embutido no "tronco" da copa. A copa foi deseñada por Frank Bonnerkopf de Boise, Idaho (Estados Unidos).

O líder dos Jets Bobby Hull conquistou o trofeo en tres ocasións, incluíndo a última edición da final da liga fronte aos Edmonton Oilers de Wayne Gretzky; por outra banda, Gordie Howe e os Houston Aeros disputaron o trofeo tres veces e gañárono dúas, mentres que os New England Whalers e os Quebec Nordiques conquistaron a copa unha vez cada un.

## Historia 
O trofeo foi entrgado por primeira vez na tempada 1972-73 da World Hockey Association. Antes do principio da competición, un dos fundadores da WHA, Dennis Murphy, conseguiu vender o nome do trofeo á empresa Avco. O trofeo foi doado á nova liga en 1972 xunto con aproximadamente 500.000 dólares pola AVCO Financial Services Corporation, e converteuse no primeiro trofeo de campión dunha liga deportiva maior en levar o nome dunha empresa privada. O trofeo foi retirado despois de que a WHA cesase as súas operacións en 1979. Barry Shenkarow, o presidente dos Jets, levou o trofeo e o expuxo na sala de dirixentes no Winnipeg Arena. Pouco tempo despois, outra versión do trofeo uniuse ao Hockey Hall of Fame na sala adicada á WHA. Shenkarow advertiu ao Hockey Hall of Fame de que non posuían o trofeo bo, mais estes non lle creron. Posteriormente, Shenkarow enviou a súa versión do trofeo ao Manitoba Sports Hall of Fame da cidade de Winnipeg. De acordo co sitio web do Hockey Hall of Fame, unha terceira versión da copa existe no Nova Scotia Sports Hall of Fame en Halifax. O trofeo foi retirado despois de que a WHA cesase as súas operacións en 1979.

## Campións e finalistas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
*
Galicia en Madrid (1932)

***Galicia en Madrid*** foi unha revista editada en Madrid entre 1932 e 1936.

## Historia e características 
Subtitulado *Órgano de Lar Gallego. Revista mensual*, apareceu en xaneiro de 1932. Dirixida por José Manuel Poyán, Manuel Castro Gil era o director artístico, José Vidal Lois o subdirector literario e José Díaz Andión o redactor xefe. Entre os seus colaboradores figuraron Victoriano García Martí, Marisa Villardefrancos, Manuel Blanco Otero, Enrique Peinador Porrúa, Gerardo Bugallo Barreiro, Manuel Fontán Medina e Juan Rof Codina; Miguel Bendamio era o correspondente en Cuba.

Nunha primeira época estivo centrada na actualidade con misceláneas e recensións da vida social. A partir de 1933 incorporou textos poéticos de Aurelio Ribalta, Valentín Lamas Carvajal, Avelino Rodríguez Elías, Ramón Cabanillas e Juan López Medina; as seccións "Adiviñanzas" e "Sabiduría popular", feitas por Noriega Varela; biobibliografías de persoeiros galegos; e a reprodución dun vocabulario tirado do *Diccionario castellano-gallego*, de Vicente Llópiz Méndez. Cesou a súa publicación en abril de 1936.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
Amedeo Carboni

**Amedeo Carboni**, nado en Arezzo o 6 de abril de 1965, é un exfutbolista italiano. Xogaba de lateral esquerdo e foi internacional coa selección italiana.

Xogou profesionalmente durante 22 tempadas, nas que estivo principalmente na Roma (sete tempadas) e no Valencia (nove), gañando oito títulos nas etapas nestes dous equipos.

## Palmarés 
;Sampdoria
* Recopa de Europa: 1989–90
* Coppa Italia: 1988–89

;Roma
* Coppa Italia: 1990–91

;Valencia
* Copa da UEFA: 2003–04
* Supercopa de Europa: 2004
* Primeira División: 2001–02, 2003–04
* Copa do Rei: 1998–99
* Supercopa de España: 1999
* Copa Intertoto: 1998
William Gallas

**William Éric Gallas**, nado en Asnières-sur-Seine o 17 de agosto de 1977, é un exfutbolista francés que xogou a maior parte da súa etapa profesional en Inglaterra, antes de rematala no Perth Glory australiano. Xogaba de defensa central e foi internacional coa selección francesa.

## Palmarés 
;Caen
* Ligue 2: 1995–96

;Chelsea
* Premier League: 2004–05, 2005–06
* Football League Cup: 2004–05
* FA Community Shield: 2005

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estatísticas en Soccerbase.com
Bloodsport (filme)

***Bloodsport*** é un filme estadounidense dirixido por Newt Arnold que se estreou en 1988. Está protagonizado por Jean-Claude Van Damme, Roy Chiao, Donald Gibb e Leah Ayres. O filme baséase parcialmente nos supostos logros do artista marcial Frank Dux. *Bloodsport* foi un dos primeiros filmes protagonizados por Van Damme e no que se amosan as súas habilidades atléticas.

## Personaxes 
* Jean-Claude Van Damme como Frank Dux
* Donald Gibb como Ray Jackson
* Leah Ayres como Janice Kent
* Bolo Yeung como Chong Li
* Forest Whitaker como Rawlins
* Norman Burton como Helman
* Roy Chiao como Senzo Tanaka
* Michel Qissi como Suan Paredes
* Philip Chan como Inspector Chen

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Oliver & Company

***Oliver & Company*** é un filme de animación estadounidense do ano 1988 producido por Walt Disney Feature Animation e estreado o 18 de novembro de 1988 por Walt Disney Pictures. O vixésimo sétimo filme na serie de clásicos animados de Disney, o filme está inspirada na clásica novela de Charles Dickens *Oliver Twist*. No filme, Oliver é un micho que se une a unha banda de cans para sobrevivir nas rúas de Nova York.

## Personaxes 
* Joey Lawrence como Oliver
* Billy Joel como Dodger
* Cheech Marin como Ignacio Alonzo Julio Federico de Tito
* Richard Mulligan como Einstein
* Roscoe Lee Browne como Francis
* Sheryl Lee Ralph como Rita
* Dom DeLuise como Fagin
* Taurean Blacque e Carl Weintraub como Roscoe e DeSoto
* Robert Loggia como Sykes
* Natalie Gregory como Jennifer "Jenny" Foxworth
* William Glover como Winston
* Bette Midler como Georgette
* Frank Welker como Old Louie

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial  
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Carie dental

A **carie dental** (do , que significa "podremia"), é unha doenza dos dentes producida pola actividade de bacterias, que producen cavidades no dente. As cavidades poden ser ter unha gama ampla de cores, dende o amarelo ata o negro. Os síntomas poden incluír dor e dificultade ó mastigar. Entre as complicacións da carie están a inflamación do tecido arredor do dente, a perda de dentes e a formación de abcesos.

## Notas
Nó suevo

miniatura|dereita|A testa de Osterby co nó suevo.
[miniatura|dereita|Escena dunha batalla do [Trofeo de Adamclisi: un lexionario romano loita contra un dacio mentres un guerreiro xermánico cun nó suevo xace ferido no chan.]]
O **nó suevo** () é un peiteado masculino histórico atribuído ó pobo xermánico dos suevos. O nó é descrito por Tácito na súa obra *Xermania*, tamén aparece na arte, en representacións dos pobos xermánicos e en corpos momificados de pantanos.

## *Xermania*
Segundo a *Xermania* de Tácito, os guerreiros suevos peiteaban o seu cabelo cara a atrás ou aos lados e atábano nun nó, co suposto obxectivo de semellar meirandes e máis impoñentes no campo de batalla. Tácito tamén fala de que este estilo espallouse entre os guerreiros máis novos das tribos xermánicas veciñas, mentres que entre os suevos, o nó era levado polos homes vellos como un símbolo de status, que "distingue ós homes libres dos escravos", sendo os nós máis artísticos levados polos nobres máis poderosos.

## Rexistros arqueolóxicos 
Os nós suevos foron descubertos en varios corpos conservados en pantanos:

* Home de Osterby, 70-220, de Osterby preto de Rendsburg-Eckernförde, Schleswig-* Holstein, Alemaña.
* Home de Dätgen, 135–385, Dätgen, preto de Rendsburg-Eckernförde, Schleswig-* Holstein, Alemaña

No ano 2000, na costa do Mar Báltico en Czarnowko, preto de Lębork, Polonia, atopouse un caldeiro de bronce que representaba a homes levando o nó suevo.

## Galería 

Ficheiro:DEU Osterby COA.svg|Nó suevo no escudo de armas de Osterby, Schleswig-Holstein.
Ficheiro:Germanic Head Somzée.jpg|Testa de mármore en Somzée, Bélxica.
Ficheiro:Dätgen Mans Hairs.jpg|Cabelo do Home de Dätgen (Alemaña).
Ficheiro:Bronze figure of a German Bibliothèque Nationale.jpg|Bronce romano co nó suevo na Bibliothèque nationale de France.
Ficheiro:Vindobona Hoher Markt-79.JPG|Figura dun xermano no Museo de Viena.
Ficheiro:Sarcofago dio portonaccio, 03.JPG|Portonaccio sarcophagus (Home embaixo á dereita).
Ficheiro:Terracotta German at British Museum.jpg|Máscara de terracota no Museo Británico.
Ficheiro:Mušov Cauldron.jpg|Caldeiro de Mušov.
Ficheiro:IArta romana prizonier MG 1761 02.JPG|Nó suevo no Museo Nacional de Historia de Romanía.

## Notas 
## Véxase tamén
Estación de Torre Baró-Vallbona

**Torre Baró | Vallbona** ou **Torre del Baró** é un intercambiador de metro e ferrocarril da cidade de Barcelona, situado nos barrios de Ciutat Meridiana e Torre Baró, no distrito de Nou Barris, e que tamén dá servizo ao barrio de Vallbona. *Torre Baró | Vallbona* é unha das cinco estacións da liña automática L11 do metro de Barcelona e a estación de *Torre del Baró* é propiedade de Adif e atópase na liña que une a capital con Manresa. Por ela circulan trens das liñas R3, R4 e R7 de Rodalies de Catalunya e a liña R12 de Media Distancia.

## Historia 
A estación da liña de Manresa foi construída durante a década de 1970 aínda que a vía férrea na que se atopa abriuse en 1862 cando se inaugurou a liña directa entre Montcada e a Estación do Norte de Barcelona. Antes, dende 1855, os trens tiñan que enlazar coa liña de Xirona para chegar á Estación de França de Barcelona.

En 2003 inaugurouse a estación de metro coa chegada da L11, unha liña de metro lixeiro que se automatizou a finais de 2009 despois de instalar tabiques e cobertura na estación.

## Servizos ferroviarios 
### Estación de metro 
### Estación de Adif
## Accesos 
* Av. de l'Escolapi Càncer (L11)
* Rúa Sant Feliu de Codines (L11)
* Av. Vallbona (Adif)

## Notas 
## Véxase tamén 
*Metro de Barcelona
*Proximidades Barcelona
Manuel Castro Gil

**Manuel Castro Gil**, nado en Lugo o 20 de xaneiro de 1891 e finado en Madrid o 3 de abril de 1963, foi un gravador e pintor galego.

## Traxectoria 
Fillo do arquiveiro do concello de Lugo e de Gertrudis Gil,  primo carnal do filántropo Álvaro Gil Varela. Iniciou os estudos de debuxo como alumno de Manuel Fole. En 1907 trasladouse a Madrid para estudar na Escola de Belas Artes de San Fernando, grazas a unha bolsa lle concedeu a Deputación de Lugo. Na Escola de San Fernando foi discípulo de Ferrant, Vera, Muñoz Degrain e Moreno Carbonero. Recibiu leccións de gravado de Carlos Verger e Esteve Botey. Colaborou en publicacións periódicas da época como *Blanco y Negro* e *La Esfera*. Asistiu aos parladoiros literarios de Ramón María del Valle Inclán e Ramón Gómez de la Serna. Participou na Exposición Rexional de Galicia de 1917 con varias paisaxes ao óleo. Ingresou no cadro de persoal da Fábrica Nacional de Moneda y Timbre. A Junta para Ampliación de Estudios concedeulle unha bolsa para viaxar a París, onde realizou unha exposición. Obtivo a medalla na Exposición Nacional de Bellas Artes de 1930. Expuxo en Nova York, México, A Habana, Buenos Aires. Foi director artístico da revista *Galicia en Madrid*. En 1934 foi nomeado profesor da Escola Nacional de Artes Gráficas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* "Manuel Castro Gil"  artemuseo.org .
Pavelló Nou Congost

O **Pavelló Nou Congost** é un pavillón da cidade de Manresa, na provincia de Barcelona, onde se disputan os partidos de baloncesto do Bàsquet Manresa.

## Historia e características 
Foi inaugurado en setembro de 1992 coa celebración da XIII edición da Liga Catalá. A instalación tomou o relevo do vello Congost que quedara obsoleto e non cumpría as normativas da liga ACB. Ten unha capacidade para 5.000 espectadores e é a sede social e centro administrativo do Bàsquet Manresa. Dispón de cabinas de prensa, situadas na parte superior da tribuna do palco, con capacidade para poder traballar ata 20 informadores, un espazo habilitado como sala de prensa na parte inferior da tribuna. Por outro lado, dende o Bàsquet Manresa SAE e a Fundació Foment del Bàsquet trabállase para potenciar o Museu del Bàsquet Manresà, no espazo que se encontra debaixo da outra tribuna do Pavillón.

O vello Congost fora inaugurado no ano 1968 con motivo do ascenso do club á primeira división. Actualmente, esta instalación acolle os adestramentos e os partidos de boa parte dos equipos base da entidade. Con anterioridade a este pavillón o club disputaba os seus partidos nunha pista descuberta situada xunto ao campo de fútbol do Pujolet.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Información sobre o pavillón
Cordilleira Transversal

thumb|250px|Unidades morfoestruturais de Cataluña:
A **Cordilleira Transversal** (en catalán: *Serralada Transversal*) é a formación montañosa de Cataluña que se estende dende os Pireneos ata as Cordilleiras Costeiras Catalás.

Está nos puntos de confluencia entre o Prepireneo, a cordilleira Prelitoral e a depresión central.

Caracterízase pola actividade volcánica localizada na chaira de Olot e o seu ámbito, con conos volcánicos como os de Santa Margarida e o Croscat, e correntes de lava como a masa basáltica de Castellfollit de la Roca. Destacan os picos de Puigsacalm (1515 m), Cabrera (1312 m), Pla d'Aiats (1.306 m) e el Far (1123 m).

## Véxase tamén 
*Cordilleiras Costeiras Catalás
*Depresión Central Catalá
*Prepireneo
A-7

A **Autovía do Mediterráneo** ou **A-7** é unha autovía española que comunica Alxeciras, na provincia de Cádiz, con Barcelona cun percorrido paralelo á costa mediterránea. É parte da E-15 da Rede de Estradas Europeas.

Cunha lonxitude de 1.329&nbsp;km é a autovía máis longa de España. Inicia o seu percorrido en Alxeciras, pasa por localidades como Marbella, Málaga, Motril, Almería, Vera, Lorca, Murcia, Orihuela, Elx, Alacant, Valencia, Castelló de la Plana e Tarragona e finaliza en Abrera, onde se prolonga coa denominación de B-40. Gran parte da mesma está en servizo aínda que na parte comprendida entre Castelló e Barcelona faltan moitos tramos por construír. Nesa zona a única alternativa é a autoestrada de peaxe AP-7.

A autovía é competencia do Ministerio de Fomento, agás os tramos Alcoi-Canals e Sagunt-Vilanova d'Alcolea que dependen da Generalitat Valenciana, recibindo a denominación de CV-40 e CV-10, respectivamente.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de autoestradas e autovías de España
* Autoestrada AP-7
* N-340
* Vía Augusta
Armiñón

**Armiñón** (en éuscaro: *Armiñon*) é un concello de Áraba, no País Vasco. Pertence á cuadrilla de Añana e tiña unha poboación de 250 habitantes en 2014.

O municipio está formado por tres localidades, que á súa vez forman *concejos*: Armiñón, capital do municipio e principal localidade, Estavillo e Lacorzana, que pola súa escasa poboación extinguiuse como *concejo* e actualmente é administrada directamente polo municipio.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
Alfajarín

**Alfajarín** é un concello español da provincia de Zaragoza, en Aragón. Está situado a 28&nbsp;km da capital provincial e forma parte da comarca de Zaragoza.

No seu termo municipal atópanse as localidades de Alfajarín, El Condado e Los Huertos. En 2014 tiña unha poboación de 2.250 habitantes.

Parte da súa superficie está ocupada pola Reserva natural dirixida dos Sotos e Galachos do Ebro.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
L'Arboç

'''L'Arboç''' é un concello de Cataluña, pertencente á provincia de Tarragona. É un pequeno municipio da comarca de Baix Penedès. Segundo datos de 2013, a súa poboación é de 5.517 habitantes.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do concello de L'Arboç
Xosé Díaz Andión

**Xosé Díaz Andión**, nado en Río de Castro (Baleira) en maio de 1892 e finado en Madrid en abril de 1948, foi un tipógrafo, escritor e xornalista galego.

## Traxectoria 
Tipógrafo e funcionario de Correos, estudou na Escola Social de Traballo de Madrid, graduándose en 1934. Membro do Partido Republicano Radical Socialista ata a súa disolución, con posteriodidade membro do partido Izquierda Republicana. Foi redactor xefe de *Galicia en Madrid* e colaborou en *El Imparcial*, *El Regional*, *El Ideal Gallego*, *El Correo Gallego*, *El Progreso*, *Labor*, *Raza Celta* e *Finisterre* e outros periódicos galegos con textos de índole histórica. Destacan especialmente os artigos publicados no *Boletín de la Comisión Provincial de Monumentos Históricos y Artísticos de Lugo*. Escribiu un traballo de carácter biográfico sobre o marqués de Rodil. Recibiu varios galardóns en certames literarios.
miniatura|*Los precursores de la libertad*.

## Obras 
* *La historia y sus héroes*, 1929.
* *Los precursores de la libertad. Don Juan Díaz Porlier*, 1932, Librería Puga, Imprenta Diana, 46 pp.
* *Los trovadores gallegos Macías y Rodríguez del Padrón* (premio da Real Academia Galega, 1944).
* *Influencia de Martínez Salazar sobre la cultura gallega* (premio da Real Academia Galega, 1946).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Cora, José de (1/6/2021). "José Díaz Andión" *El Progreso* .
Juan López Medina

**Juan López Medina**, nado en Noia en 1875 e finado no mesmo concello o 29 de agosto de 1952, foi un avogado, xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. De mozo dirixiu un periódico en Noia. Foi secretario interino do concello de Noia (1901) e dende 1902 secretario do concello de Lousame. Exerceu como avogado en Noia. Organizou Xogos Floráis no Casino de Noia. Publicou poemas en  *Galicia en Madrid* e *Tapal* e colaborou en *Céltiga*, *Nós*, *Finisterre* e *La Noche*. Asinaba moitas veces como **Juan de Traba**.

## Vida persoal 
Casou con María de las Nieves Pérez en 1906.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Bailén

**Bailén** é un concello español pertencente á provincia de Xaén, en Andalucía. Está situado na bisbarra de Serra Morena e tiña unha poboación de 18&nbsp;243 habitantes en 2015.

## Xeografía 
O termo municipal de Bailén limita cos municipios de Baños de la Encina e Guarromán ao norte, Linares ao leste, ao sur con Jabalquinto e Espeluy, e con Villanueva de la Reina e Zocueca ao oeste.

## Historia 
O 9 de xullo de 1808 tivo lugar a batalla de Bailén, no contexto da Guerra da Independencia española, na que as tropas francesas de Dupont foron derrotadas polas españolas do xeneral Castaños, que estaban moito peor equipadas e organizadas que as de Francia.

## Economía 
A cidade de Bailén dispón dunha grande actividade industrial da cerámica, viño e a hostalaría, xunto co cultivo de herbáceos e o desenvolvemento dunha industria do aceite.

## Lugares de interese 
A Igrexa parroquial da Nosa Señora da Encarnación, que foi construída no século XV, en estilo gótico isabelino, é un dos máximos expoñentes arquitectónicos da localidade, declarada Monumento Histórico.

Tamén destacan as ermidas da Nosa Señora da Soidade (século XV), de estilo gótico, as ermidas de Xesús e do Cristo, ambas as dúas de estilo barroco (século XVIII), a da Virxe de Zocueca, construída entre os séculos XVII e XVIII e a Parroquia de San Xosé Obreiro, xunto co seu barrio, que celebra as súas festas na súa honra o día 1 de maio.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Violaxantina

A **violaxantina** (/ks/) é un pigmento carotenoide natural do grupo das xantofilas, de cor alaranxada, que se encontra en diversas plantas, como por exemplo os pensamentos. Sintetízase a partir da zeaxantina por epoxidación. nin nos Estados Unidos, aínda que si noutros países como Australia e Nova Zelandia (onde ten o número INS 161e).
[miniatura|esquerda|As plantas do xénero *[Viola (xénero)|Viola* conteñen violaxantina.]]

## Notas
Baiuca (banda)

**Alejandro Guillán Castaño**, coñecido artisticamente como **Baiuca**, nado en Catoira en 1990 é un músico galego. Usou o nome artístico **Alex Casanova** ata 2017, momento no que deixou atrás o estilo musical pop para innovar coa mestura de música electrónica e música tradicional galega, resultando un estilo que algúns dan en chamar *folktrónica.* Reside en Madrid.

## Discografía 
### *Antagonasia* (2014) 
# "¡No puede ser?" 03:17
# "Ni una sola vez" 03:37
# "Ciudad Carmín" 03:52
# "Todo va a estar bien" 04:42
# "Bocadillo de Luna" (con Aries) 02:52
# "Lulú" 02:44
# "Yo no me muevo por dinero" 03:55
# "Xeado de Limón" 02:33

### *Muiñeira* (2017) 
# "Muiñeira"
# "Xiabre"

### *Queimada* (2017) 
# "Queimada"
# "Faiado"

### *Mozas* (2017) 
# "Mozas"
# "Lamprea"

### *Muíño* (2018) 
# "Muíño"

### *Morriña* (2018) 
# "Morriña"

### *Solpor* (2018) 
Nel compilou algúns dos singles que lanzou anteriormente, lanzando novas cancións.

# "Muíño"
# "Solaina"
# "Morriña"
# "Arrieiro"
# "Muiñeira"
# "Solpor"
# "Mozas"
# "Brétema"
# "Arume"

### *Olvídame* (2018) 
# "Olvídame" (con Aliboria)

### *Caroi* (2019) 
# "Caroi" (con Aliboria)

### *Mangüeiro* (2019) 
# "Mangüeiro" (con Aliboria)

### *Misturas* (2019) 
# "Olvídame" 3:48 (con Aliboria)
# "Caroi" 3:35
# "Toutón" 4:39
# "Mangüeiro" 4:48
# "Liñares" 3:10

### *Fisterra* (2019) 
# "Fisterra" (con Carlangas)

### *Caravel* (2019) 
# "Caravel" (con Nita)

### *Paisaxes* (2020) 
# Fisterra 4:14
# Caravel 4:38
# Fisterra (El Búho Dub) 4:18
# Caravel (Uji Remix) 5:45

### *Adélia* (2020) 
# Adélia 4:18
# Adélia (Yeahman Remix) 4:38
# Adélia (Ohxala Remix) 6:17

### *Luar* (2021) 
# "Luar" (con Lilaina)

### *Veleno* (2021) 
# "Veleno" (con Rodrigo Cuevas)

### *Meigallo* (2021) 
# "Meigallo" (con Lilaina)

### *Embruxo* (2021) 
# "Meigallo"
# "Veleno"
# "Embruxo"
# "Luar"
# "Cortegada"
# "Romaría"
# "Conxuro"
# "Lavandeira"
# "Diaño"
#"Lobeira"

### *Solstício* (2022) 
# "Solstício" (con Carlos Núñez)

### *Paxaro do Demo* (2022) 
# "Paxaro do Demo" (con Xoel López)

### *Diamante* (2022) 
# "Diamante" (con Alba Reche)

### *Diamante / La Mare* (2023) 
# "Diamante" (con Alba Reche)
# "La Mare" (con Alba Reche)

### ***Vai Tu*** (2023) 
# "Vai Tu" (con Leilia)

### *Barullo* (2024) 
# "Navajitas" (con Xurxo Fernandes & Felisa Segade)
# "S​í​samo" (con Ant​í​a Ameixeiras)
# "Alentejo"
# "Ribeirana" (con Lilaina)
# "Barullo" (con Felisa Segade)
# "Sementei" (con Ant​í​a Ameixeiras)
# "MonteViso" (con Carlangas)
# "PAEQB"
# "Xoia" (con Ant​í​a Ameixeiras)
# "Rachafaldra"

### Aparicións en compilacións 
## Videografía 
## Premios e recoñecementos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina en Bandcamp de *Baiuca*
* Canle de Youtube de *Baiuca*
* Mandías, Pedro, "Entrevista | Alex Casanova" en Coolneeded, 09/12/2014 .
* Entrevista a Alex Casanova en Desconcierto.com .
Mácula

O termo **mácula** en xeral significa mancha. Pode aparecer cos seguintes significados específicos:

## Bioloxía e medicina
* **Mácula** é a mácula lútea da retina, unha mancha pigmentada da retina do ollo onde a agudeza visual é máxima.
* Mácula do sáculo, área con receptores do sentido do equilibrio do sáculo do oído.
* Mácula do utrículo, área con receptores do sentido do equilibrio do utrículo do oído.
* Mácula densa, un grupo de células dos riles que se tinguen histoloxicamente de cor máis escura que as que as rodean.
* *Macula adhaerens* (mancha adherente), un dos nomes que recibe un tipo de unión celular tamén chamada desmosoma puntual.

## Outros
* Mácula (arqueoloxía), en arqueoloxía é unha característica visible nas fotografías aéreas pero sen función identificable.
* Mácula (xeoloxía planetaria), en xeoloxía planetaria é unha área escura da superficie dun planeta ou satélite, como por exemplo a Ganesa Macula da lúa Titán. Tamén se pode usar para o Sol (máculas solares ou manchas solares).
* Un pecado mortal no Catolicismo.
* Macula (futbolista), nome dado a Marcos Aurélio dos Santos, un futbolista brasileiro que xogou en varios clubs da máxima categoría brasileira (Serie A).
Susana Díaz

**Susana Díaz Pacheco**, nada en Sevilla o 18 de outubro de 1974, é unha política española pertencente ao Partido Socialista Obreiro Español, presidenta da Xunta de Andalucía dende o 7 de setembro de 2013 até 
o 16 de xaneiro de 2019 e exsecretaria xeral da federación andaluza do PSOE. É licenciada en Dereito pola Universidade de Sevilla.

Entre o 7 de maio de 2012 e o 7 de setembro de 2013 foi conselleira de Presidencia e Igualdade da Xunta de Andalucía. Anteriormente foi senadora por designación autonómica e secretaria de organización do PSOE-A.

## Cargos 
*Secretaria de Organización de Xuventudes Socialistas de Andalucía (1997-2004).
*Concelleira do Concello de Sevilla (1999-2004).
*Tenente de Alcalde de Recursos Humanos de Sevilla (2003-2004).
*Deputada por Sevilla no Congreso dos Deputados (2004-2008).
*Secretaria de Organización do PSOE de Sevilla (2004-2010).
*Deputada por Sevilla no Parlamento de Andalucía (Dende 2008).
*Secretaria de Organización do PSOE-A (2010-2012).
*Senadora designada polo Parlamento de Andalucía (2011-2012).
*Conselleira de Presidencia e Igualdade da Xunta de Andalucía (2012-2013).
*Secretaria xeral do PSOE de Sevilla (2012-2013).
*Presidenta da Xunta de Andalucía (Dende 2013).
*Secretaria xeral do PSOE-A (Dende 2013).
*Presidenta do Consello de Política Federal do PSOE (Dende 2014).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha de Susana Díaz no Parlamento de Andalucía 
* Perfil de Susana Díaz