Concordia de Segovia

[dereita|miniatura|[Fernando II de Aragón e Isabel I de Castela.]]
A **Concordia de Segovia** foi un tratado asinado o 15 de xaneiro de 1475, por Isabel I de Castela e o seu marido Fernando II de Aragón, rei de Sicilia e príncipe de Xirona. Este tratado fixou o papel que debería asumir Fernando na administración e goberno do reino castelán, e asegurar os cargos para os casteláns.

## Ascensión de Isabel I ao trono castelán 
O rei Henrique IV de Castela finou na madrugada do 12 de decembro de 1474 en Madrid. A noticia chegou enseguida a Segovia, onde residía a súa medio irmá Isabel, pero o seu marido entón estaba ausente en Aragón. Ao día seguinte celebrou o seu proclamación como *raíña e propietaria* do reino e a Fernando como o seu *lexítimo marido*, como un feito consumado para evitar negociacións e concesións para facerse recoñecer como raíña fronte á súa sobriña Xoana, e como tal feito consumado foi enviado ás cidades con representación nas Cortes. Fernando puxo camiño a Segovia, na que entrou o 2 de xaneiro de 1475.

Iniciáronse entón discusións acerca da orde sucesoria e o papel que debía desempeñar o marido no goberno do reino. e que os maridos tiñan libre disposición dos bens da súa dona. polo que Fernando podía dispoñer do reino castelán a súa vontade. Porén, ante o feito de que aínda non tiñan descendente varón, de aplicarse estas prerrogativas aos varóns actuaban na contra da súa propia liñaxe.

## A Concordia de Segovia 
O arcebispo Carrillo e o cardeal Pedro González de Mendoza redactaron o documento da Concordia de Segovia, que está datada o 15 de xaneiro de 1475. Na Concordia confírmase que Isabel era a única propietaria do reino como única herdeira, de modo que á súa morte, os seus títulos pasarían aos seus descendentes directos. Fernando recibiu o título de rei e non quedou relegado a consorte, de modo que os documentos oficiais, a moeda, o selo e pregóns quedarán encabezados polo nome de ambos con precedencia de Fernando, pero as armas de Castela terían precedencia ás de Aragón. Isabel sería a que se reservase a provisión de cargos públicos en Castela, e o produto dos impostos casteláns destinaríase prioritariamente a obrigacións administrativas en Castela e o saldo restante utilizaríase en común acordo, os beneficios eclesiásticos concederíanse de común acordo, pero en caso de conflito decidiría a raíña; os asuntos administrativos e xudiciais, e o nomeamento de corrixidores regularíanse de común acordo cando os reis estivesen xuntos e se estivesen por separado, a nome de cada un.

## Consecuencias 
A Concordia non supuxo un acordo entre marido e muller senón un acordo entre dous bandos políticos rivais, A Concordia tamén significou o establecemento dunha cohesión política entre Fernando e Isabel, para neutralizar calquera intriga política que afondar en desavinzas que puidesen xurdir entre os monarcas.

Isto convertía a Fernando en rei efectivo de Castela, e invalidaba a Concordia de Segovia en canto á separación de poderes dos monarcas, pero permanecía vixente xuridicamente en canto ao reino.

Tralo falecemento de Xoán II de Aragón en 1479, sucedeuno o seu fillo Fernando. O 14 de abril de 1481, nas cortes de Calatayud, outorgáronselle a Isabel os mesmos poderes que el recibira o 28 de abril de 1475, designándoa como correxente, gobernadora e administradora dos reinos da coroa de Aragón. Aínda pode deducirse que tal documento foi un recoñecemento sen límite de tempo e non unha procuración. a Isabel e que nos documentos oficiais non figure o nome da raíña, da entender que foron poderes circunstanciais outorgados por Fernando a Isabel.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Henrique IV de Castela
* Isabel I de Castela
* Fernando II de Aragón
### Ligazóns externas 
* España es cultura - Concordia de Segovia  
* RTVE - ¿En qué consistió la Concordia de Segovia