Gómez González de Traba

**Gómez González de Traba**, floruit 1164 e finado en 1209, foi un nobre galego, conde dende 1169, e figura rica e influente nos reinos de León e Galicia. Era o segundo fillo de Gonzalo Fernández de Traba e da súa primeira muller, Elvira Rodríguez. O seu irmán maior, Fernando González, morreu prematuramente en 1166 e Gómez pasou a ser o xefe da Casa de Traba.

## Traxectoria 
Ao longo da súa carreira Gómez foi o tenente de Trastámara, bastión tradicional dos Traba. Recibiuna á morte do seu irmán en 1166 e gobernouna probablemente ata a súa morte (polo menos ata 1208). Só mantivo Traba, homónimo da súa familia, brevemente en 1168, o mesmo ano no que recibiu a tenencia da Coruña (daquela chamada Faro), que mantivo ata 1169. O seu poder nesta etapa aínda estaba principalmente en Galicia, onde recibiu Montenegro en 1169 e Monterroso en 1170. Este último mantívoo ata 1173, cando foi substituído por Gómez González de Manzanedo ata 1179. A partir de entón seguiu manténdoo ata 1200, e despois de novo en 1204. Perdeu Montenegro ata 1183, pero mantívoo despois ata 1200 con dúas breves interrupcións (1188 - 1189, 1190 - 1192).

En 1173 Gómez recibiu a tenencia de Cervantes en Galicia e tamén a vasta terra fronteiriza de Estremadura no sur do reino. En 1175 ocupou os arrendamentos do Bierzo, Ulver e Villabuena. Entre 1176 e 1177 ocupou Salamanca, a segunda cidade crecente do reino. En 1178 o rei Fernando II cedeu a Gómez todos os seus dereitos na vila de Guitiriz. En 1181 outórgaselle o dominio dos centros galegos de San Paio de Lodo, Toroño (que mantivo ata 1185) e Tui. En 1182 volve gobernar Estremadura por un segundo mandato e tamén recibe Ribadeo. Á morte de Fernando II e á sucesión do seu fillo Afonso VIII en 1188, Gómez foi trasladado ás tenencias de Monforte de Lemos e da Limia. En 1189 foi trasladado a Sarria, onde permaneceu ata 1200, xunto cos seus outros feudos galegos de Montenegro e Monterroso. En 1193 Afonso VIII nomeouno mordomo, o cargo máis alto do reino. No ano 1200, por causas que se descoñecen, caeu en desgraza na corte de Afonso e só se pode rastrexar alí nunha ocasión (en 1201) entre entón e o verán de 1204, cando foi restaurado ao favor.
[miniatura|260x260px|Sobrado dos Monxes, fundado polo seu avó en [1142, foi dotado catro veces por Gómez entre 1165 e 1180.]]
Gómez foi patrón habitual do mosteiro cisterciense de Sobrado dos Monxes que fora fundado polo seu avó, Fernán Pérez de Traba, dotándoo de agasallos en catro ocasións distintas en 1165, 1166, 1171 e 1180. Máis tarde favoreceu a outras fundacións, mostrando xenerosidade coa Catedral de Santiago de Compostela (1186), os cistercienses de Carracedo (1191), o clero regular de Caaveiro (1196) e os beneditinos de Lourenzá (1201). Hai unha estraña carta do 6 de xaneiro de 1165 pola que Gómez fixo unha doazón ao mosteiro beneditino de Xuvia "para o remedio das almas do meu pai e irmán, o xa falecido conde Fernando González", aínda que o seu irmán aínda viviría ata o 26 de decembro dese ano. A carta probablemente estea mal datada ou copiada, pero descoñécese a data correcta.*ob remedium anime patris mei et fratris mei iam defuncti comitis Fernandi Gundisaluit*

### Casamento e descendencia 
Algún tempo antes de 1174 Gómez tomou como primeira muller a Elvira Pérez, filla de Pedro Afonso e María Fróilaz. Deulle dúas fillas, Urraca e Sancha, que casaron con Gonzalo Pérez de Lara. En 1182 estaba casado con Miraglia, filla de Ermengol VII de Urgell e Douce. A última rexistrada en vida foi en 1195. Os fillos de Gómez foron Fernando, Gonzalo, Rodrigo e Velasco.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Hai un breve resumo xenealóxico na web do Medieval Lands Project.