Philipp Melanchthon

**Philipp Melanchthon** (en ), nado como **Philipp Schwartzerdt** en Bretten o 16 de febreiro de 1497 e finado en Wittenberg o 19 de abril de 1560, foi un reformador relixioso, colaborador de Martiño Lutero, primeiro teólogo sistemático da reforma protestante, líder intelectual a reforma luterana, nun deseñador influente de sistemas educativos. Permanece con Lutero e Jean Calvin como reformador, teólogo e moldeador do protestantismo.
## Traxectoria 
Philipp Schwartzerdt naceu en Bretten en 1497 e cursou estudos nas universidades de Heidelberg e Tubinga. Ao ingresar no primeiro de ditos centros aos doce anos de idade, o seu tío, o humanista e hebraísta Johannes Reuchlin, aconselloulle que cambiase o seu nome pola súa tradución ao grego Melanchthon (Μελάγχθων), "terra negra". En Heidelberg estudou filosofía, retórica e astronomía/astroloxía, e comezou a ser coñecido como estudoso do grego.

Grazas á influencia do seu tío, en 1518 obtivo a cátedra de lingua grega na Universidade de Wittenberg. O discurso que pronunciou ao acceder á mesma atraeu notabelmente a atención de Martiño Lutero, catedrático de Teoloxía Bíblica en Wittenberg dende 1512 e que exerceu unha fonda influencia nel. Estudou teoloxía e licenciouse en 1519. En 1521 escribiu *Loci communes rerum theologicarum*, un relatorio a favor da reforma protestante, e substituíu a Lutero como líder desa causa en Wittenberg cando o seu mentor foi confinado no castelo de Wartburg. En 1526 converteuse en catedrático de teoloxía e participou, con outros vinte e sete delegados, na unificación das constitucións das igrexas reformadas de Alemaña.

En 1529 acompañou a Xoán de Saxonia na Dieta de Espira e foi un dos que asinaron a protesta de Espira, pola que os príncipes luteranos en minoría do Imperio reclamaron a tolerancia relixiosa ao emperador Carlos V, acto do que tomou o seu nome o protestantismo. 
miniatura|esquerda|Cabeza dunha estatua de Melanchton nunha escola de Frankfurt
Philipp Melanchthon foi o creador da palabra "psicoloxía" para designar a disciplina á que se refería como "o estudo da alma". Partindo do radical grego *psykho* ("alma"), derivado á súa vez de *psykhé* ("soplo de vida", "alento"), máis o sufixo *loxía* ("ciencia", "disciplina", "tratado"), formado a partir de *logos* ("palabra"). A partir do século XVII, coa oposición dos pensadores da época comezou a empregarse a palabra como "estudo do funcionamento da mente humana" ou do "comportamento humano". Non foi ata a partir do segundo cuarto do século XIX cando a disciplina foi aceptada no ámbito científico.

Como representante da Reforma ante a dieta de Augsburgo, en 1530 presentou as Confesións de Augsburgo, 28 artigos de fe redactados en colaboración con Lutero. O ton dese credo era tan conciliador que sorprendeu mesmo os católicos. Un ano despois publicou unha apoloxía en defensa da Confesión de Augsburgo, profundando nalgúns dos seus aspectos específicos en *Variacións* (1540). Debido á súa intención de lograr un entendemento entre protestantes e católicos ou polo menos entre as distintas faccións protestantes, os seguidores máis estritos do luteranismo consideraron heréticas as súas opinións. Foi comprensivo coa doutrina evanxélica e durante un tempo conservou a maioría das cerimonias católicas por consideralas *adiaphora* ("cousas indiferentes"), é dicir, materias de escasa transcendencia que era mellor tolerar, polo que os seus seguidores foron chamados adiaforistas.

### Últimos días 
O carácter humanista de Melanchton foi moi resistido polos teólogos luteranos ortodoxos, veteranos das primeiras batallas. Así e todo, logrou reunir gran cantidade de discípulos que mantiveron, propagaron e mesmo perfeccionaron as súas propostas.
 
Philipp Melanchton faleceu en Wittenberg o 16 de abril de 1560. Morreu orando pola unión das igrexas "en Cristo" e queixándose pola *rabies theologorum* ("a rabia dos teólogos") do seu propio campo, que dende a morte de Lutero libraran batalla contra el.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Works at Open Library
* Examen eorum, qui oudiuntur ante ritum publicae ordinotionis, qua commendatur eis ministerium EVANGELLI: Traditum Vuitebergae, Anno 1554, en Opolska Biblioteka Cyfrowa