Reino dos Hwicce

***Hwicce*** foi un reino tribal da Inglaterra anglosaxoa. Segundo a *Crónica anglosaxoa*, o reino foi creado en 577, tras a batalla de Deorham. Despois de 628, o reino converteuse en vasalo de Mercia por mor da batalla de Cirencester.

O *Tribal Hidage* valorou a *Hwicce *en 7000 hides, o que implicaría unha economía de tamaño similar á dos reinos de Essex e Sussex.

As fronteiras exactas do reino permanecen incertas, aínda que probabelmente coincidisen coas da antiga diocese de Worcester, fundada en 679–80 e cuxos primeiros bispos utilizaron o título de *Episcopus Hwicciorum "bispo dos Hwicce".* O reino, por tanto, incluiría Worcestershire excepto o extremo noroccidental, Gloucestershire excepto o Bosque de Dean, a metade suroccidental de Warwickshire, os arredores de Bath, ao norte do Avon e pequenas partes de Herefordshire, Shropshire, Staffordshire e o noroeste de Wiltshire.

## Nome 
A etimoloxía do nome *Hwicce* "os hwiccianos" é incerta. Pode ser un plural para "os hwiccianos", ou quizais provén dun nome de clan.

Unha etimoloxía provén do nome común *hwicce* "arca, baúl", en referencia á aparencia do territorio como un val plano bordeado polos Montes Cotswold e os outeiros Malvern. Outra posibilidade podería ser que derivase dun nome concreto, "as xentes dun home chamado Hwicce", pero non hai rexistro dese nome. Eilert Ekwall conectou o nome, baseándose na lingüística, co dos *Gewisse*, os antecesores dos Saxóns Occidentais. Smith suxeriu que este nome tribal tiña unha orixe pexorativa, co significado de "os covardes", relacionado con *quake*, nórdico antigo *hvikari* "covarde". É tamén probábel que "*Hwicce*" denominase ás tribos nativas que vivían a beiras do río Severn, no actual Worcester, que se dedicaban a fabricar cestos a partir dos xuncos. A palabra moderna '*wicker*', que se cre ten orixe escandinava, describe o tipo de cestos fabricados por estes antigos poboadores.

Stephen Yeates (2008, 2009) interpretou o nome co significado de "caldeiro; vasilla sacra" e relacionou a forma do Val de Gloucester e o culto rexional britano a unha deusa cun caldeiro ou marmita, identificada cunha *Mater* *Dobunna*, supostamente asociada con lendas relacionadas co Santo Graal.

O topónimo *Hwicce* pervive en Wychwood en Oxfordshire, Whichford en Warwickshire, Wichenford, Wychbury Hill e Droitwich en Worcestershire.

## Historia 
O territorio dos *Hwicce* debeu de corresponder ao da antiga *civitas* romana dos *Dobunni*. A zona parece permanecer amplamente britana durante o primeiro século despois do fin da Britania romana, pero os enterramentos e topónimos pagáns na zona nororiental suxiren un crecente fluxo anglo desde o Avon e poida que outras rutas; pode que recibisen tributo dos líderes britanos.

Segundo a *Crónica Anglosaxoa*, en 577 tivo lugar unha batalla en Dyrham na que os *Gewisse* (saxóns occidentais) dirixidos por Ceawlin mataron a tres reis britanos e capturaron Gloucester, Cirencester e Bath. A ocupación saxoa da zona non durou moito e concluíu posibelmente en 584, data da batalla de Fethanleag, segundo a *Crónica*, na que Cutha morreu e Ceawlin regresou enfadado á súa casa, e con seguridade en 603 cando, segundo Beda, San Agostiño asistiu a unha reunión de bispos galeses "no Carballo de San Agostíño, na fronteira entre os *Hwicce* e os Saxóns occidentais".

Os anglos reforzaron a súa influencia na zona en 628 cando, segundo a *Crónica*, os Saxóns Occidentais se enfrontaron con Penda de Mercia en Cirencester e despois chegaron a acordos. Evidentemente, Penda vencera, pero posibelmente negociou acordos cos líderes locais, xa que o territorio ocupado non pasou a formar parte de Mercia, senón que se converteu en aliado ou vasalo de *Hwicce*.

O territorio dos *Hwicce* incluía varios grupos tribais diferenciados, como os *Husmerae*, os *Stoppingas* e os *Weorgoran*.

Posibelmente, os primeiros reis foron dous irmáns, Eanhere e Eanfrith. Beda sinala que a raíña Eafe "fora bautizada no seu propio país, o reino dos *Hwicce*. Era filla de Eanfrith, irmán de Eanhere, ambos os dous eran cristiáns, como o era o seu pobo". De aquí deducimos que Eanfrith e Eanhere eran de familia real e que o seu era un reino cristián.

É máis probábel que os *Hwicce* fosen convertidos ao cristianismo por misioneiros celtas que pola Misión gregoriana enviada por Gregorio I, xa que Beda estaba ben informada desta última e non menciona en ningún momento a evanxelización dos *Hwicce*. Aínda que a toponimia nos mostra un importante asentamento anglosaxón, a limitada expansión de enterramentos pagáns, así como dous nomes de lugares con *eccles* que identifican sen dúbida as igrexas romano-britanas, suxiren que o Cristianismo sobreviviu ao influxo anglosaxón. Hai tamén posíbeis enterramentos cristiáns baixo a catedral de Worcester e a igrexa de Santa María de Lode en Gloucester. Isto parece indicar que os visitantes anglosaxóns foron asimilados pola igrexa existente. A dinastía gobernante dos *Hwicce* foron posibelmente figuras clave neste proceso. Quizais naceron de matrimonios mixtos entre as principais familias anglas e britanas.

Por unha complexa cadea de razoamentos, podemos deducir que Eanhere contraeu matrimonio con Osthryth, filla de Oswiu de Northumbria, coa que tivo fillos chamados Osric, Oswald e Oshere. Osthryth é lembrada por ser a esposa de Aethelred de Mercia. Un matrimonio anterior con Eanhere axudaría a explicar por que Osric e Oswald son descritos como *nepotes* — habitualmente "sobriños" pero aquí posibelmente co significado de "fillastros" de Aethelred.

Osric estaba ansioso por conseguir un bispo propio para os *Hwicce*, pero Oshere conseguiu a creación da catedral de Worcester en 679-680 . Presumiblemente, Osric morrera naquela época. Tatfrid de Whitby foi nomeado primeiro bispo dos *Hwicce* pero faleceu antes da súa ordenación, e foi substituído por Bosel. Un cronista de Worcester do século XII comenta que a cidade foi elixida como sede episcopal porque era a capital dos *Hwicce*.

Oshere foi sucedido polos seus fillos Æthelheard, Æthelweard e Æthelric. A comezos do reinado de Offa, atopámonos o reino gobernado por tres irmáns chamados Eanberht, Uhtred e Aldred, os dous últimos dos cales vivirían até o 780. Á súa morte, o título de rei parece ser abandonado. O seu sucesor Æthelmund, que morreu nunha campaña contra Wessex en 802 aparece descrito unicamente como conde.

O territorio permaneceu en mans de Mercia até a caída do reino. Xunto co resto da Inglaterra merciana, someteuse a Alfredo o Grande entre 877 e 883, durante o goberno do conde Aethelred de Mercia, posibelmente orixinario de *Hwicce*.

## Reis de *Hwicce* 
Non se conserva ningunha lista contemporánea de reis, así que a seguinte lista foi compilada por historiadores a partir de varias fontes. Algúns reis parecen gobernar de forma conxunta en parte ou durante todo o seu reinado. Isto dá lugar a certa redundancia nas datas.

## Ealdormen dos *Hwicce* 
## Notas