open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
46ª edición dos Óscar

A **46ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 2 de abril de 1974 no Dorothy Chandler Pavilion dos Ánxeles (Estados Unidos). Os mestres de cerimonias foron John Huston, Diana Ross, Burt Reynolds e David Niven.

## Premios 
[miniatura|150px|[George Roy Hill, mellor director]]
[miniatura|150px|[Jack Lemmon, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Glenda Jackson, mellor actriz]]
[miniatura|150px|[John Houseman, mellor actor secundario]]
[miniatura|150px|[Tatum O'Neal, mellor actriz secundaria]]
[miniatura|150px|[David S. Ward, mellor guión orixinal]]
[miniatura|150px|[William Peter Blatty, mellor guión adaptado]]
[miniatura|150px|[Marvin Hamlisch, mellor banda sonora]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

### Irving G. Thalberg Memorial Award 
* Lawrence Weingarten
Boris Nemtsov

**Boris Efimovich Nemtsov** (en ), nado en Sochi o 9 de outubro de 1959 e finado en Moscova o 27 de febreiro de 2015, foi un científico e político ruso. Na década de 1990 tivo unha exitosa carreira durante o goberno do Presidente Boris Eltsin, e dende 2000 foi unha das voces máis críticas con Vladimir Putin. Foi asasinado en febreiro de 2015 nunha ponte preto do Kremlin e da Praza Vermella de Moscova.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web
Gisele de Santi

**Gisele de Santi** é unha cantante e compositora brasileira.

## Traxectoria 
O seu primeiro álbum de estudio é *Chama-me*, que foi gravado en 2010 co apoio do Fondo Municipal de Apoio á Produción Artística e Cultural de Porto Alegre (Fumproarte). No mesmo ano gañou o Prêmio Açorianos nas categorías *Revelación* e *Intérprete do Ano*. Algunhas composicións súas tamén foron gravadas polo grupo musical Chimarruts para o seu álbum *Só pra Brilhar* (2012).

En 2013, lanzou o seu segundo álbum, *Vermelho e demais matizes*, cuxa gravación foi financiada por medio dunha campaña de crowdfunding.

## Discografía 
* 2010 - *Chama-me*
* 2013 - *Vermelho e demais matizes*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial 
*Gisele de Santi en www.melhoresdamusicabrasileira.com
49ª edición dos Óscar

A **49ª entrega dos premios Óscar** tivo lugar o día 28 de marzo de 1977 no Dorothy Chandler Pavilion dos Ánxeles (Estados Unidos). Os mestres de cerimonias foron Richard Pryor, Jane Fonda, Ellen Burstyn e Warren Beatty.

## Premios 
[miniatura|150px|[Peter Finch, mellor actor]]
[miniatura|150px|[Faye Dunaway, mellor actriz]]
[miniatura|150px|[Jason Robards, mellor actor secundario]]
[miniatura|150px|[Paddy Chayefsky, mellor guión orixinal]]
[miniatura|150px|[William Goldman, mellor guión adaptado]]
[miniatura|150px|[Jerry Goldsmith, mellor banda sonora]]
[miniatura|150px|[Paul Williams, mellor canción]]
[miniatura|150px|[Barbra Streisand, mellor canción]]
[miniatura|150px|[Haskell Wexler, mellor fotografía]]
Os gañadores aparecen en primeiro lugar e en **grosas**.

### Irving G. Thalberg Memorial Award 
* Pandro S. Berman
Castelo de Villagómez la Nueva

O **castelo de Villagómez la Nueva** é unha fortaleza de orixe medieval situada na poboación de Villagómez la Nueva (provincia de Valladolid). Consérvanse os restos do castelo.
Foi construído no século XV e transformado no século XVII. Sitúase dentro da zona urbana da localidade, onde se mantén, a duras penas en pé, a porta monumental con imafrontes cos escudos de armas da mencionada familia.
Castelo de Ledesma

O **castelo de Ledesma** é unha fortaleza do século XII situada na localidade de Ledesma (provincia de Salamanca).

A construción orixinal foi mandada construír por Fernando II de León no século XII, aínda que o castelo actual é do século XV. Da antiga construción só se conserva a porta de arco apuntado.

Dende o principio, a fortaleza pertencía á coroa, se ben era cedida á nobreza con frecuencia. Finalmente, foi recibida por don Beltrán de la Cueva, valido de Henrique IV de Castela, primeiro duque de Alburquerque, quen lla entregou xunto co título nobiliario de Conde de Ledesma.

Dende o momento en que don Beltrán aparece como señor do castelo, pertenceu aos seus descendentes ata o século XVIII.

O castelo foi restaurado recentemente debido ao estado de deterioración no que se achaba. É propiedade do Concello de Ledesma.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*El castillo de Ledesma  .
Manuel Bouzón Álvarez

**Manuel Bouzón Álvarez**, nado en Vedra, foi un xornalista galego

## Traxectoria 
Emigrou á Arxentina e fundou en Buenos Aires a Sociedad Agrícola Residentes del Municipio de Vedra en Sud-América. Foi colaborador da revista *Teo*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Castelo de El Barco de Ávila

O **castelo de El Barco de Ávila**, tamén chamado **Castelo de Valdecorneja**, é un castelo orixinario do século XII que se sitúa dominando o río Tormes e a ponte, no punto máis elevado do val, na Provincia de Ávila. Actualmente pertence á Casa de Alba.

## Características
Construído sobre un castro vetón que foi destruído polos romanos, foi edificado no século XII e reconstruído no século XIV. O seu perímetro é cadrado, a superficie pode calcularse en 1.700 m² sen ter en conta as dependencias desaparecidas como o foxo e contrafoxo, o anciño, o pombal, as cortes...

A porta principal é de arco gótico con grandes doelas. Á dereita da porta, álzase defendendo a devandita porta a torre da homenaxe, cadrada, dende a cal se accede ás ameas e torres grandes. Dende elas domínase todo o val e as serras circundantes.

No interior do castelo, inicialmente existía un patio de armas cun surtidor no centro e unha galería de arcadas e columnas románicas adornada cun belo coroamento gótico, conservándose parte desta nunha casa da Praza Maior. Como este castelo foi na súa primeira época puramente militar, ao habitalo os señores de Valdecorneja, condes e duques de Alba de Tormes, resultou estreito e incómodo. A finais do século XV transformouse o patio de armas nun patio de honra.

Os cuartos das damas estaban situados en liña paralela á costa da Viñas. As dos cabaleiros daban á vista do Porto de Tornavacas. Todo iso no segundo piso.

Na parte nobre do castelo achábase o toucador, a capela, os comedores e o gran salón de xuntas e audiencias. Existían fermosas ventás con maineis e asentos xunto a outros de distintas épocas.

Tamén existe unha pequena porta de escape que conduce a unha paraxe de lombas que descenden ata o río.

Foi restaurado varias veces, respectando o seu perímetro orixinal, debido ás incontables batallas que sufriu e intentos de incendio e bombardeos.

Ao iniciarse a segunda metade do século XIX ficou habilitado como cemiterio municipal. Por iso aumentou a súa deterioración ao arrancar o pavimento e grandes ocos nos seus muros.

Actualmente o castelo é de propiedade da Casa de Alba. Foi restaurado e reparado o pavimento e en parte a torre da homenaxe. É utilizado para os actos culturais que se celebran nesta localidade.
Blanca Romero

**Blanca Romero Ezama**, nada en Xixón o 2 de maio de 1976, é unha actriz, cantante e modelo asturiana.

## Traxectoria 
Con 14 anos ofrecéronlle facer o seu primeiro desfile nunha boutique de Xixón. A raíz de aí se empezou a interesar no tema da moda e con 17 anos trasladouse a Madrid e dous anos despois a París para traballar en revistas de moda como *Givenchy* ou *Madame*.

A súa primeira canción compúxoa en 2001, cando non podía saír da casa duns amigos en Xixón debido a un terrible tempo. Durante eses 15 días decidiu compoñela. A mediados de 2006, co nome artístico de "La Perra", comezou unha carreira musical que non tivo continuidade.

Interveu nalgunhas reportaxes de *Puntodoc* (Antena 3) e *El club de Flo* (La Sexta), intervención grazas á cal o equipo de *Física o química* (Antena 3) se fixou nela, dando o salto á interpretación. Tamén apareceu en *Las mañanas de Cuatro*, *After* e en Supermodelo 2006. Foi portada en diversas ocasións de *Elle* e posou núa para denunciar a grave situación da auga, sendo modelo da Expo Zaragoza 2008.

En 2015 estreou a serie *Bajo sospecha* en Antena 3, onde interpreta o papel de policía infiltrada xunto a Yon González.

## Televisión 
## Cine 
## Premios e candidaturas 
* 2009: Gañadora do Premio Mujer Cosmopolitan “Fun Fearless Female” á Mellor Actriz de Cine por "After".
* 2010: Candidata ao Premio Goya á mellor actriz revelación por *After*.

## Vida privada 
No ámbito persoal, deu a luz a Lucía en 1998. Mantivo relacións sentimentais con Joaquín Cortés ou Cayetano Rivera Ordóñez, co que estivo casada entre 2001 e 2004. O 21 de xullo de 2012, foi nai por segunda vez dun neno, Martín.

## Notas
Frascati

**Frascati** é unha cidade e comuna italiana da provincia de Roma, na rexión do Lacio. Atópase a uns 20&nbsp;km ao sueste de Roma, nas montañas Albanas, e preto da antiga cidade de Tusculum. É unha vila principalmente coñecida polo seu famoso viño branco Frascati e tamén pola súa actividade científica, xa que acolle varios laboratorios internacionais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial de Frascati
Rosa Novell

**Rosa Novell Clausells**, nada en Barcelona en 1953 e finada na mesma cidade o 27 de febreiro de 2015, foi unha actriz e directora escénica catalá. Era irmá do xornalista e actor Queco Novell e dona do escritor Eduardo Mendoza.

## Traxectoria 
Debutou no teatro en 1974 con "Les Troianes", traballando en numerosas obras dende entón como "La Senyora Florentina i el seu amor Homer" (1995) de Sándor Márai, "La noche de Molly Bloom" (2000), "Coriolano" (2002) de Shakespeare, "Zona zero (2003)", "Fi de partida" (2005), "Vells temps" (2006) e "Mòbil" (2007). Tamén participou en filmes e series de televisión, como *Nissaga de poder* ou *El cor de la ciutat*.

En outubro de 2014 reapareceu nos escenarios despois de quedar cega a causa do cancro de pulmón que padecía e que finalmente non puido superar. Faleceu o 27 de febreiro de 2015.

## Premios e candidaturas 
* Premio Nacional de Interpretación en 1988.
* Creu de Sant Jordi en 2007.
* Premio Butaca Honorífica á súa traxectoria en 2014.

## Notas
Sin identidad

***Sin identidad*** foi unha serie de televisión española de drama e suspense de Antena 3, producida por Diagonal TV e que foi emitida entre o 13 de maio de 2014 e o 8 de xullo de 2015. A serie está protagonizada por Megan Montaner, que encarna o personaxe principal, Tito Valverde, Jordi Rebellón, Daniel Grao, Lydia Bosch, Verónica Sánchez e Miguel Ángel Muñoz, entre outros.

## Personaxes 
* Megan Montaner é María Fuentes Vergel/María Duque/Mercedes Dantés, avogada, filla adoptiva de Francisco e Luisa.
* Tito Valverde é Enrique Vergel, médico eminente, irmán de Luisa e padriño de María.
* Jordi Rebellón é Francisco José Fuentes Celaya, xuíz do Tribunal Supremo e pai de María.
* Daniel Grao é Juan Prados, avogado.
* Lydia Bosch é Luisa Vergel, nai de María e muller de Francisco.
* Miguel Ángel Muñoz é Bruno Vergel, fillo de Enrique.
* Cristina de Inza é Eugenia Paso, muller de Enrique.
* Eloy Azorín é Pablo López Redondo, informático e amigo de María.
* Verónica Sánchez é Amparo Duque, irmá xemelga de María.
* Victoria Abril é Fernanda Duque, nai biolóxica de María e Amparo.
* Antonio Hortelano é Curro, noivo de Amparo.
* Mateo Jalón é Quique Vergel Duque, fillo de Amparo e Bruno.
* Ariadna Polanco é María Fuentes Marín, filla de Francisco e Blanca.
* Àgata Roca é Blanca Marín, parella de Francisco.
* Mar Regueras é Miriam Prats.
* Silvia Alonso é Helena Prats, filla de Miriam.
* Raúl Prieto é Alex Barral, chofer e home de confianza de Enrique.
* Andrea del Río é Eva, noiva de Pablo.
* Agnes Kiraly é Irina Petrova, presa nun cárcere da China.
* Luis Mottola é Roberto Baffi.
* Elvira Mínguez é Sor Antonia, involucrada na trama de nenos roubados.
* Amparo Valle é Micaela "la Tata".
* Joseba Apaolaza é Alfredo Palomar, doutor involucrado na trama de nenos roubados.
* Marisol Membrillo é Trini, amiga de Fernanda.
* Diana Palazón é Belén.
* Sara Casasnovas é Marta Ibarguren, detective privada.
* Isabel Ampudia é Carmen Perea.
* Luismi Astorga é Carlos López Redondo, irmán de Pablo.
* Luis Fernando Alvés é Alberto, Ministro de Sanidade.
* Jarek Bielsky é Klaus Heffner.
* Bárbara Mestanza é Ana Rodríguez Perea, filla de Carmen.
* Begoña Maestre é Lucía, amiga e compañeira de traballo de María.
* Teresa Arbolí é Manuela Carmen de Luna, irmá da suposta nai de María.
* Toni Martínez é Néstor, involucrado na trama de nenos roubados.
* Julio Vélez é Nico.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Yon González

**Yon González Luna**, nado en Bergara (Guipúscoa) o 20 de maio de 1986, é un actor vasco. É irmán do tamén actor Aitor Luna.

## Traxectoria 
Mentres aínda estaba a estudar o bacharelato na localidade de Arrasate decidiu trasladarse a Madrid para traballar en televisión. O seu debut interpretativo tivo lugar na serie xuvenil diaria *SMS* en 2006, onde coincidiu con actores como Amaia Salamanca, Aroa Gimeno, María Castro ou Mario Casas. Finalizada a serie, incorporouse ao elenco de *El internado* para dar vida a Iván Noiret durante as sete tempadas que durou a ficción. O seu papel levouno a ser nomeado no Festival de Televisión de Montecarlo na súa 49ª edición na categoría de mellor actor de drama e a ser galardoado pola Asociación de Cronistas de Espectáculos de Nova York como mellor actor revelación.

Tras debutar na gran pantalla en 2009, con *Rabia* e *Mentiras y gordas* retomou a súa carreira televisiva en 2011. Ese ano foi Manuel Hernández na serie *Gran Reserva* e Julio Olmedo en *Gran Hotel* que se prolongou durante tres tempadas ata concluír no primeiro trimestre do ano 2013.

En 2015 estreou a serie *Bajo sospecha* en Antena 3, onde interpreta o papel de policía infiltrado xunto a Blanca Romero.

## Televisión 
## Cine 
### Curtametraxes 
* *Identidad* (2010)
* *Muñecos de látex* (2009), como Adrián.
* *El forjador de historias* (2008), como Víctor.
* *Amores Imposibles I* (2007), como Aitor.

## Teatro 
* *Antígona* (2017) como Corifeo.

## Premios e candidaturas 
* Premio ao mellor actor revelación pola Asociación de Cronistas do Espectáculo de Nova York en 2010.
* Nomeado como mellor actor de drama no Festival de Televisión de Montecarlo en 2009.
* Gañador dos Fotogramas de Prata 2011 e 2016 ao mellor actor de televisión.
* Gañador dos Premios Madrid Imagen (MIM Series) 2015 ao mellor actor dramático de televisión por Bajo sospecha, emitida en Antena 3.
MR-103

**MR-103** é a designación dun pequeno tipo de motor foguete monopropelente utilizado por varios satélites estadounidenses.

## Características 
Os motores MR-103 son fabricados e comercializados por Aerojet Rocketdyne para diferentes tipos de satélite. Úsanse para control de actitude e utilizan como único propelente hidracina. Usáronse nas sondas Voyager 1 e Voyager 2, en varios satélites GPS, no Intelsat 5, na Mars Observer, no ACTS, na sonda Magallanes en Venus e úsanse en varios satélites comerciais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*MR-104
*MR-106
*MR-107
*MR-111
*MR-120
*MR-50

### Ligazóns externas 
*MR-103 na web de Aerojet Rocketdyne.
Ovidio Rodeiro

**Ovidio Rodeiro Tato**, nado en Boqueixón en 1972, é un político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Diplomado en Maxisterio, foi concelleiro en Boqueixón dende 1999 ata 2009 baixo o mandato de Adolfo Gacio, sendo primeiro tenente de alcalde dende 2003 e ocupando diversas áreas de goberno durante eses anos como Cultura e Deportes ou Obras e Urbanismo. En 2009 foi nomeado Director Xeral de Xuventude e do Voluntariado da Xunta de Galicia, cargo no que se mantivo ata o 2015, cando encabezou a candidatura do PPdeG en Boqueixón para as eleccións municipais e foi elixido alcalde con maioría absoluta. 

A finais do 2016 renunciou á alcaldía para pasar a ser Delegado Territorial da Xunta de Galicia na provincia da Coruña, manténdose no cargo ata as Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2020, nas cales foi elixido deputado. Encabezou a candidatura do PPdeG en Boqueixón nas municipais de 2023 e volveu a ser elixido alcalde con maioría absoluta, polo cal tivo que renunciar como deputado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Boqueixón

### Ligazóns externas 
* Entrevista  en *El Correo Gallego*
Greggs

**Greggs plc** é a meirande cadea de panadería no Reino Unido, con 1.671 tendas. Especialízase en entremeses como unha especie de empanadillas denominadas pasties, bolos con salchichas e emparedados e mais en doces como dónuts e milfollas. A súa sede central está en Newcastle upon Tyne e cotiza na Bolsa de Londres formando parte do FTSE 250.

As primeiras Greggs abriron en 1951, en orixe era unha cadea rexional do Nordeste de Inglaterra que a partir da década de 1970 empezou a adquirir outras cadeas rexionais converténdose desde 1994 na principal cadea de panaderías do país ao aquirir ao seu principal rival, Bakers Oven.
## Notas
Lluís Homar

**Lluís Homar Toboso**, nado en Barcelona o 20 de abril de 1957, é un actor e director teatral catalán.

## Filmografía 
### Cine 
* *La plaza del Diamante* (Francesc Betriu, 1981)
* *El niño de la luna* (Agustí Villaronga, 1989)
* *Si te dicen que caí* (Vicente Aranda, 1989)
* *El hombre de neón* (Albert Abril, 1991)
* *Después del sueño* (Mario Camus, 1992)
* *El pájaro de la felicidad* (Pilar Miró, 1993)
* *Mécaniques célestes* (Fina Torres, 1995)
* *El porqué de las cosas* (Ventura Pons, 1995)
* *La Celestina* (Gerardo Vera, 1996)
* *Adosados* (Mario Camus, 1996)
* *La ciudad de los prodigios* (Mario Camus, 1999)
* *Morir (o no)* (Ventura Pons, 2000)
* *Valentín* (Juan Luis Iborra, 2003)
* *Nines russes* (Pau Freixas, 2003)
* *La mala educación* (Pedro Almodóvar, 2004)
* *Rottweiler* (Brian Yuzna, 2004)
* *Bosque de sombras* (Koldo Serra, 2005)
* *Morir en San Hilario* (Laura Mañà, 2005)
* *Reinas* (Manuel Gómez Pereira, 2005)
* *Los Borgia* (Antonio Hernández, 2006)
* *Mariposa negra* (Francisco J. Lombardi, 2006)
* *La habitación de Fermat* (Luis Piedrahita e Rodrigo Sopeña, 2007)
* *Lo mejor de mí* (Roser Aguilar, 2007)
* *Cobardes* (José Corbacho e Juan Cruz, 2008)
* *Un château en Espagne* (Isabelle Doval, 2008)
* *Los abrazos rotos* (Pedro Almodóvar, 2009)
* *Los ojos de Julia* (Guillem Morales, 2010)
* *Héroes* (Pau Freixas, 2010)
* *Pájaros de papel* (Emilio Aragón, 2010)
* *EVA* (Kike Maíllo, 2011)
* *No tengas miedo* (Montxo Armendáriz, 2011)
* *The Pelayos* (Eduard Cortés, 2012)
* *La Fosa* (Pere Vilà i Barceló, 2014)
* *El club de los incomprendidos* (Carlos Sedes, 2014)

## Teatro 
Participou en numerosos espectáculos teatrais, especialmente no Teatre Lliure de Barcelona, do que foi cofundador en 1976, e director artístico entre 1992 e 1998.

En 2012 volve, tras 12 anos, a dirixir teatro coa obra *Luces de bohemia*, de Ramón María del Valle-Inclán. Ese mesmo ano, no Festival de Mérida, participa na montaxe de *Hélade*, xunto a Concha Velasco, José María Pou e Maribel Verdú.

## Televisión 
* *Bajo sospecha* (2015)
* *1714. El preu de la llibertat* (2014; 2 episodios) 
* *Gran Hotel* (2013; 12 episodios)
* *Polseres vermelles* (2013; 2 episodios)
* *Imperium* (2012; 6 episodios)
* *Hispania, la leyenda* (2010-2012; 20 episodios)
* *23-F: el día más difícil del rey* (2009; 2 episodios)
* *Herederos* (2009; 8 episodios)
* *Gominolas* (2007; 8 episodios)
* *Aída* (2007; 1 episodio)
* *Motivos personales* (2005; 3 episodios)
* *Àngels i Sants* (2005; 7 episodios)
* *Pepe Carvalho* (2004; 1 episodio)
* *La entrevista imposible* (2002; 1 episodio)
* *Locos por la tele* (1991; 25 episodios)
* *Novel-la* (1979; 1 episodio)
* *Lletres catalanes* (1979; 2 episodios)
* *Llibre dels fets del bon rei en Jaume* (1978; 1 episodio)

## Premios e candidaturas 
* 2003: Premio Butaca ao mellor actor catalán de cine por *Valentín*
* 2009: Premio Sant Jordi de Cinematografía
* 2010: Fotogramas de Prata ao mellor actor de cine por *Los abrazos rotos*
* 2012: Premio Gaudí ao mellor actor secundario por *EVA*
* 2012: Premio Goya á mellor interpretación masculina secundaria por *EVA*
Penberth

**Penberth** () é un val, aldea costeira e enseada na península de Penwith en Cornualla (Reino Unido). Está aproximadamente a 7&nbsp;km ao suroeste de Penzance. A maior parte da aldea pertence á parroquia de St Buryan e unha pequena parte na de St Levan tras pasar o río Penberth.

En tempos pasados en Penberth houbo unha importante industria pesqueira dedicada á  sardiña  e pernamece como unha das poucas enseadas pesqueiras tradicionais en Cornualla, dedicándose aínda uns poucos pescadores locais á xarda, lagosta e cangrexo. Existe tamén unha industria de cultivo de flores que se envían a Londres.

## Notas
Real mosteiro de Santa María de Guadalupe

O **Real Mosteiro de Santa María de Guadalupe** é un mosteiro estremeño situado na localidade de Guadalupe, na provincia de Cáceres. Foi declarado pola Unesco Patrimonio da Humanidade en 1993. No seu interior aprécianse os estilos gótico, mudéxar, renacentista, barroco e neoclásico, é dicir, dende o século XIII ao XVIII.

## Historia e características 
Antes da ampliación monástica, o santuario mantívose como priorado secular durante corenta e oito anos nos reinados de Afonso XI de Castela e Henrique II de Castela, baixo padroado real e señorío civil. En 1389 pasou a ser mosteiro, segundo unha real provisión expedida por Xoán I de Castela. Os seus novos moradores foron os monxes da Orde Xerónima, unha comunidade de 32 membros procedentes de San Bartolomé de Lupiana. En 1835 tivo lugar a exclaustración, quedando a igrexa para uso de parroquia dependente de Toledo. Anos despois declarouse ao conxunto Monumento Nacional (1879). Afonso XIII consignou unha Real Orde para a entrega do santuario aos frades franciscanos, co que comezou unha nova etapa. Pío XII, en 1955, outorgou ao santuario a condición de basílica.

## Galería de imaxes 

Virgenguadalupe.jpg|Virxe de Guadalupe
Fachada del Real Monasterio de Ntra. Sra. de Guadalupe, Cáceres.jpg|Fachada principal gótica

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Castelo de Aguilar de Campoo

O **castelo de Aguilar de Campoo** é un castelo de orixe  medieval situado no concello de Aguilar de Campoo, Palencia, Castela e León, España.

## Descrición 
Trátase dun conxunto en ruínas de planta trapezoidal, do que aínda se conserva a maior parte do conxunto exterior, muros e torres. Aséntase sobre unha pena de 970 metros.

É un conxunto de arte románica que orixinalmente tiña dúas entradas: unha na fachada leste, de medio arco apuntado, sobre a que se achan restos dos escudos de armas; e outra no sector noroeste, xa tapiada e en mal estado de conservación.

A meirande parte dos grosos muros de grosa pedra tamén están en mal estado. Consérvanse restos das torres do recinto interior.

## Historia
Señorío de Tello de Castela, herdado por Garci V Fernández Manrique de Lara, marqués de Aguilar de Campoo e V señor de Aguilar. A orixe do castelo é unha torre defensiva levantada na época da Reconquista, da que os primeiros testemuños documentais datan de 1039.

Foi reformado varias veces entre os séculos XII e XIV. A mediados do s XIV foi apresado nesta fortificación o cardeal Pedro Gómez Barroso por orde de Pedro o Cruel por censurar Sigüenza a prisión de Branca de Borbón ordenada polo seu esposo, o monarca castelán. Don Pedro era medio irmán de Tello de Castela, señor de Aguilar.

## Notas
El Príncipe

***El Príncipe*** foi unha serie de televisión española de drama e suspense, creada por Aitor Gabilondo e César Benítez, para Telecinco. A serie, producida por Mediaset España en colaboración con Plano a Plano, relata unha historia de amor xurdida entre un axente de policía occidental peninsular e unha moza musulmá, irmá dun narcotraficante. A maior parte das súas tramas transcorren no conflitivo barrio de El Príncipe Alfonso de Ceuta, próximo á fronteira con Marrocos.

A serie estreouse o 4 de febreiro de 2014 en España cunha emisión multicanle que lle outorgou bos rexistros de audiencia en horario de prime time. No seu lanzamento obtivo un 21,9% de cota de pantalla (27,7% en multicanle) e foi líder en todas as súas emisións durante a primeira tempada. O último capítulo da primeira tempada foi visto por 6&nbsp;290&nbsp;000 espectadores, obtendo un 33,3% de cota de pantalla. A serie finalizou definitivamente o 20 de abril de 2016.

## Sinopse 
Na conflitiva barriada ceutí de El Príncipe, Fran (José Coronado), un veterano policía, non dubida en impoñer a orde recorrendo a métodos pouco ortodoxos. Isto parece perigar coa chegada de Morey (Álex González), un axente do CNI que usa a comisaría como tapadeira para investigar unha suposta colaboración da policía cunha rede xihadista. A súa situación complicarase coa chegada á súa vida de Fátima (Hiba Abouk), unha idealista profesora musulmá que trata de encontrar o seu irmán adolescente, Abdu (Samy Khalil), desaparecido hai algún tempo, e que se opón ás actividades delituosas do seu outro irmán, Faruq (Rubén Cortada), un dos maiores narcotraficantes do barrio.

## Personaxes 
* José Coronado é Francisco «Fran» Peyón, inspector de policía. 
* Álex González é Javier Morey, inspector xefe enviado polo CNI a El Príncipe.
* Hiba Abouk é Fátima Ben Barek, profesora no centro cívico.
* Rubén Cortada é Faruq Ben Barek, narcotraficante, irmán máis vello de Fátima.
* Elia Galera é Raquel, esposa de Fran e nai de dous fillos.
* Stany Coppet é Khaled Ashour, empresario, curmán e prometido de Fátima.
* Thaïs Blume é Matilde "Mati" Vila Colomer, patrulla de policía.
* Juan Manuel Lara é Quílez, subinspector de policía e íntimo de Fran.
* Ayoub El Hilali é Hakim, policía de orixe árabe.
* Tomás Calleja é Hassan Ben Barek, pai de Fátima e dono da cafetería do barrio.
* Mercè Montalà é Aisha Ben Barek, nai de Fátima.
* Susana Córdoba é Marina, dona dun bar no porto.
* María Guinea é Leila, esposa de Faruq.
* Samy Khalil é Abdessalam «Abdu» Ben Barek, irmán de Fátima.
* Carla Díaz é Nayat Ben Barek, irmá de Fátima.
* Pepe Quero é Federico «Fede».
* Pau Durà é Serra.
* Kaabil é Ismail Ben Joussef.
* Ángela Fabián é Ruth Peyón.
* Baya Belal é Malika.
* Jesús Castro é Paco.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
John Hubert Macey Rodgers

**John Hubert Macey Rodgers**, nado en Wallaceville (Nova Zelandia) o 9 de outubro de 1915 e finado o 10 de xaneiro de 1997, foi un eclesiástico católico latino, bispo de Rarotonga dende 1973 até 1977.
## Traxectoria 
John Hubert Macey Rodgers naceu en Wallaceville, na Illa Norte (Nova Zelandia). Foi ordenado sacerdote da Sociedade de María o 14 de decembro de 1940.

O 29 de xuño de 1953 foi nomeado vigairo apostólico de Tonga e bispo titular de Sbida. Recibiu a consagración episcopal de mans do arcebispo coadxutor de Wellington Peter Thomas McKeefry o 11 de febreiro de 1954, e tivo como co-consagradores principais ao bispo de Auckland James Michael Liston e ao bispo de Christchurch Edward Michael Joyce.

O 1 de marzo de 1973 foi nomeado bispo de Rarotonga.

O 21 de marzo de 1977 foi nomeado bispo auxiliar de Auckland e bispo titular de Nigizubi.

O 7 de agosto de 1985 foi nomeado superior da misión sui iuris de Funafuti. Renunciou o 14 de xullo de 1986.

Finou o 10 de xaneiro de 1997.

## Notas 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org
Yoshimi Battles the Pink Robots

***Yoshimi Battles The Pink Robot*** é o décimo álbum da banda estadounidense de rock alternativo The Flaming Lips, publicado o 16 de xullo de 2002 no Reino Unido e no día seguinte nos Estados Unidos a través do selo Warner Bros. Records. Caracterízase por composicións indie rock tinguidas de psicodelia e influenciadas pola música electrónica. *Yoshimi* foi ben recibido pola crítica e tivo boas vendas, axudando á banda a entrar no *mainstream*. O álbum adaptouse a un musical no ano 2012.

## Listaxe de cancións 
;Edición especial DVD-Son
Ramón Vieites

**Ramón Vieites Viqueira**, nado en San Xián de Sales (Vedra), foi un xornalista galego.
## Traxectoria 
Emigrou á Arxentina. Foi promotor da Sociedad Agrícola y Ganadera de San Simón de Ons (Teo), da que foi nomeado contador da súa directiva en 1917. Colaborou nas revistas *Teo*, e *Unión de Teo y Vedra*.

## Notas
Salvador Rueda

**Salvador Rueda Santos**, nado na aldea de Benaque (Macharaviaya, Málaga) o 3 de decembro de 1857 e finado en Málaga o 1 de abril de 1933, foi un xornalista e poeta español.

## Traxectoria 
miniatura|esquerda|Casa natal de Salvador Rueda, Benaque.
Fillo de xornaleiros, tivo unha formación autodidacta.

Considerado como o precursor español do Modernismo.

## Obras 
miniatura|esquerda|Inscrición da casa.
Escritor moi fecundo, é autor de novelas (*La cópula*, novela erótica debedora de Felipe Trigo) e relatos costumistas de ambiente andaluz como *El patio andaluz* (1886), *El cielo alegre* (1887), *El gusano de luz* (1889), *La reja* (1890), idilios poéticos e obras teatrais (as pezas: *La Musa*, *La Guitarra*, *Vasos del rocío*, *Los ojos* e *La cigarrera*). A súa obra poética iniciouse en 1880 con *Renglones cortos* e seguiu en 1883 con *Noventa estrofas*, prologado por Núñez de Arce, e con *Cuadros de Andalucía*, do mesmo ano. Clarín, Rubén Darío e Unamuno prologaron, respectivamente, tres dos seus libros: *Cantos de la vendimia* (1891), *En tropel* (1892) e *Fuente de salud* (1906).

O Realismo de Ramón de Campoamor deixouse sentir nalgunhas das súas obras poéticas: en 1888 publicou *Sinfonía del año*, á que seguiron *El secreto* (1891), *Fornos* (1894), *El bloque* (1896) e *Himno a la carne* (1890), unha serie de sonetos nos que aparece un erotismo espiritualista que escandalizou a Juan Valera. Os seus libros poéticos de madurez son *Piedras preciosas* (1900), *Fuentes de salud* (1906), *Trompetas de órgano* (1903) e *Lenguas de fuego* (1908). En 1928 apareceu *Antología poética* e en 1957 a súa obra póstuma *Claves y símbolos*.

Salvador Rueda creou xunto a Manuel Reina, de Córdoba, unha estética literaria de tipo parnasiano denominada Colorismo que o fixo predecesor español do Modernismo hispanoamericano e exerceu algún influxo renovador sobre poetas máis novos, como Francisco Villaespesa ou Juan Ramón Jiménez. Posteriormente, Rueda asumiu a estética modernista levada a España por Rubén Darío. Nas súas composicións buscou a harmonía, baseada na melodía e o ritmo. Así, a súa obra converteuse nun repertorio variado de formas e combinacións estróficas renovadoras; introduciu novidades métricas que logo utilizaron case todos os vates modernistas (a modificación do soneto, a profusa utilización do dodecasílabo, as variedades do hexámetro clásico...).
Castelo de Fuentidueña

O **castelo de Fuentidueña** atópase no concello de Fuentidueña, na provincia de Segovia, comunidade autónoma de Castela e León, España. Só se conservan unhas ruínas deste, as cales amais de recibir o ámbito de protección, tamén recibiron a catalogación de Ben de Interese Cultural o 3 de xullo de 1995.

## Descrición 
O castelo de Fuentidueña constitúe un conxunto disperso de restos de edificacións, torres e muros, situados na parte alta dun amplo recinto amurallado, do cal forma parte, quedando perfectamente integrado, cunha función de alcázar, como último reduto, en caso de que fose tomada a poboación.

De planta pentagonal irregular, ocupa unha superficie aproximada de 5.000 m², nun terreo con moitos desniveis, con amplo foxo e barbacá.

De dubidosa cronoloxía, as actuais ruínas, formadas por cachotaría, recheas de cal e canto, parecen proceder dalgunha reforma dos séculos XII ao XIII.

## Notas
Campionato de Galicia de fútbol 1939/40

O **Campionato de Galicia** da **Serie A 1939/40** foi a vixésimo sexta e derradeira edición do Campionato de Galicia de fútbol organizado pola Federación Galega de Fútbol. Comezou en setembro de 1939 e rematou en novembro do mesmo ano. Os dous primeiros postos do torneo outorgaban a clasificación para a Copa do Xeneralísimo.
Participaron o Real Club Deportivo da Coruña, o Real Club Celta de Vigo, o Racing Club de Ferrol, o Eiriña Club de Fútbol, o Club Coruña e o Foot-ball Club Vigués. O torneo foi disputado en forma de liga a dúas voltas. Proclamouse campión o Deportivo da Coruña e subcampión o Foot-ball Club Vigués. As renuncias do Vigués e do Eiriña a participaren na Copa do Xeneralísimo fixeron que o Celta de Vigo obtivese a clasificación para o torneo estatal.

## Calendario
### Primeira volta
### Segunda volta
## Clasificación
### Desempate por *goal average* 
### Posicións por xornada
## Promoción de permanencia 
Disputada entre o Club Coruña, pechacancelas da Serie A 1939/40, e o Compostela Sporting Club, campión da Serie B 1939/40.

Con este resultado o Club Coruña salvou a categoría e o Compostela Sporting Club non logrou ascender.

## Notas
Manuel Agromayor

**Manuel Agromayor Santiago** foi un escritor arxentino, fillo de galegos.

## Traxectoria 
O seu pai Manuel Agromayor, emigrado en Buenos Aires e empregado dunha litografía musical, casou nesa cidade coa tamén galega Sofía Santiago en xuño de 1899. Colaborou en *Acción Gallega* e *Almanaque Gallego*. Foi guionista das películas *Juvenilia* (polo que obrivo o Premio Cóndor de Prata o mellor guión adaptado en 1944), *Inspiración* (1945) e *Allá en el setenta y tantos* (1946).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Guadalupe, Cáceres

**Guadalupe** é un concello español da provincia de Cáceres, en Estremadura. Pertence á comarca de Las Villuercas e en 2014 tiña 2021 habitantes.
## Historia
Segundo a tradición un pastor encontrou unha talla da virxe María no río Guadalupe a finais do século XIII ou principios do XIV. Preto do lugar onde se encontrou a imaxe construíuse unha ermida arredor da cal xurdiu o asentamento actual co nome de Puebla de Santa María de Guadalupe. Dende a construción do primeiro santuario Guadalupe converteuse no centro de peregrinación máis importante da Península Ibérica despois de Santiago de Compostela, condición que mantén na actualidade a través da peregrinación que chega de toda España polos camiños de Guadalupe. Isto débese ao feito de que se Santiago é o patrón de España, a virxe de Guadalupe é a patroa de todas as terras de fala hispana e ostenta o título de raíña das Españas segundo a tradición católica. O actual real mosteiro de Santa María de Guadalupe considérase como un dos maiores símbolos de Estremadura e a Virxe de Guadalupe é tamén patroa desta rexión. O municipio conta con gran cantidade de monumentos ademais do mosteiro.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web
Dafydd Huws

**Dafydd Huws**, nado en Gwynedd en 1949 e finado en Penarth o 15 de abril de 2020, foi un escritor e guionista galés.

## Traxectoria 
Foi profesor de lingua galesa en Gwaelod-y-garth, a nove quilómetros de Cardiff, entre 1972 e 1989. Comezou a escribir na revista *Y Faner* columnas asinadas co sobrenome  de Charles Huws e foi guionista da serie *Pobol y Cwm*, entón emitida en BBC Wales. Escribiu unha serie narrativa centrada no personaxe de Goronwy Jones, cun ton humorístico e satírico e que reflicten a historia contemporánea galesa, as institucións propias e a identidade nacional, a ela pertencen as novelas *Dyddiadur Dyn Dŵad* (1978), *Un Peth Di Priodi - Peth Arall Di Byw* (1990),  *Walia Wigli* (2004), *Alias, Myth a Jones* (2009), *Nefar in Ewrop* (2010) e o libro de relatos *Chwarter Call* (2005). É autor tamén da historia infantil *Sêr y Dociau Newydd* (1996) e foi guionista das series de S4C *Mwy na Phapur Newydd*, *I Dir Drygioni* e *Iechyd Da* e dos telefilmes *Dyddiadur Dyn Dŵad*  (1989) e *Delyn* (2001).
MR-106

**MR-106** é a designación dun tipo de motor foguete monopropelente utilizado por varios satélites e etapas superiores de foguetes estadounidenses.

## Características 
Os motores MR-106 son fabricados e comercializados por Aerojet Rocketdyne para diferentes tipos de satélite. Úsanse para control de actitude e corrección de traxectoria e utilizan como único propelente hidracina. Usáronse nas etapas HAS/Peace Courage, Titan Centaur, Atlas Centaur e no satélite Radarsat, entre outros.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*MR-103
*MR-104
*MR-107
*MR-111
*MR-120
*MR-50

### Ligazóns externas 
*MR-106 na web de Aerojet Rocketdyne.
Chromobacterium

***Chromobacterium*** é un xénero de bacterias gramnegativas con forma de bacilo pertencentes á familia Neisseriaceae. Na lista da LPSN inclúense as seguintes especies dentro deste xénero: 
* *Chromobacterium aquaticum*
* *Chromobacterium fluviatile* (*Iodobacter fluviatilis* corrig. (Moss et al. 1981) Logan 1989, comb. nov.)
* *Chromobacterium haemolyticum*
* *Chromobacterium piscinae*
* *Chromobacterium pseudoviolaceum*
* *Chromobacterium vaccinii*
* *Chromobacterium violaceum*
* *Chromobacterium subtsugae*.

## Notas
Enterobacter aerogenes

***Enterobacter aerogenes*** (antes chamada *Aerobacter aerogenes*) é unha especie de bacterias gramnegativas con forma de bacilo da familia das enterobacteriáceas. Caracterízase por ser oxidase negativa, catalase positiva, citrato positiva, e indol negativa.

*E. aerogenes* é unha bacteria patóxena nosocomial que causa infeccións oportunistas. A maioría son sensibles á maioría dos antibióticos que afectan a esta clase de bacterias, pero presenta mecanismos de resistencia inducibles, especialmente a lactamase, o que significa que rapidamente se pode facer resistente aos antibióticos estándar durante o tratamento, o que requirirá cambiar de antibiótico.

Algunhas das infeccións causadas por *E. aerogenes* orixínanse durante tratamentos específicos con antibióticos, insercións de catéteres, e procedementos cirúrxicos. *E. aerogenes* atópase xeralmente no tracto gastrointestinal humano e normalmente non causa enfermidade en individuos sans. Pode vivir en diversos residuos, compostos químicos hixiénicos e no solo. A bacteria tamén ten certa importancia comercial, xa que produce gas hidróxeno durante a fermentación usando melazas como substratos.

Pode estragar o zume e o xarope de pradairo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Enterobacter Infections - MedScape
Chromobacterium violaceum

:*Non se debe confundir coa bacteria Janthinobacterium lividum, á que nalgún tempo tamén se lle deu o nome de Chromobacterium violaceum (Ford 1927, e Leifson 1956).*

***Chromobacterium violaceum*** é unha especie de bacterias gramnegativa, anaerobia facultativa, non esporulante e con forma de cocobacilo. Forma parte da flora bacteriana normal da auga e o solo de rexións tropicais e subtropicais do mundo. Produce un antibiótico natural chamado violaceína, que pode ser útil no tratamento do cancro de colon e outros cancros. Crece facilmente en ágar nutriente, producindo distintivas colonias convexas baixas e lisas cun brillo metálico violeta escuro (debido á produción de violaceína). O seu xenoma completo foi publicado en 2003. Ten a capacidade de degradar restos de petróleo vertidos no mar.

## Bioquímica 
*C. violaceum* fermenta a glicosa, trehalosa, *N*-acetilglicosamina e gluconato pero non L-arabinosa, D-galactosa, nin D-maltosa. Os illados bacterianos en moitos casos poden presentar unha alta resistencia a unha ampla variedade de antibióticos.

## Importancia médica 
*C. violaceum* raramente infecta a humanos, mais cando o fai causa lesións na pel, sepse, e abscesos no fígado, que poden ser mortais. Na literatura só se informou de 150 casos. Debe terse coidado ao identificala, porque *Burkholderia pseudomallei* é ás veces identificada erradamente como *C. violaceum* por moitos métodos comúns de identificación. Porén, as dúas especies poden distinguirse doadamente en cultivo porque *B. pseudomallei* produce colonias grandes enrugadas, mentres que *C. violaceum* produce un distintitvo pigmento violeta.

*C. violaceum* produce de forma natural varios antibióticos:
* O aztreonam é un antibiótico monobactam activo contra as bacterias gramnegativas aeróbicas como *Pseudomonas aeruginosa*. Comercialízase como Azactam.
* A violaceína é activa contra amebas e tripanosomas;
* A aerocianidina é activa contra organismos grampositivos;
* A aerocavina é activa contra organismos grampositivos e gramnegativos.

Foi descrita como causante de infeccións en xibóns.

## Tratamento 
A infección causada por *C. violaceum* é rara, polo que non hai ensaios clínicos que avaliasen os distintos tratamentos. Entre os antibióticos que foron utilizados con éxito contra ela están a pefloxacina, ciprofloxacina, amicacina, e co-trimoxazol. Outros antibióticos que parecen ser efectivos *in vitro* son o cloranfenicol e a tetraciclina. Por razóns teóricas, as infeccións non deberían responder ás penicilinas, cefalosporinas, ou aztreonam, aínda que os carbapenems como meropenem ou imipenem posiblemente funcionan.

## Xenoma 
O xenoma completo desta especie foi secuenciado e os resultados foron publicados en 2003. A cepa tipo *C. violaceum* ATCC 12472 ten 4&nbsp;751&nbsp;080 pares de bases cun contido G+C do 64,83% e ten 4.431 ORFs.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
At War with the Mystics

***At War with the Mystics*** é o décimo primeiro álbum da banda estadounidense de rock alternativo The Flaming Lips, publicado o 3 de abril de 2006 nos mercados internacionais e un día despois nos Estados Unidos a través do selo Warner Bros. Records. O disco é máis guitarreiro e conta con letras de temas máis políticos que *The Soft Bulletin* e *Yoshimi Battles the Pink Robots*. O álbum gañaría dous premios Grammy en 2007, ademais de ser nomeado para un terceiro.

## Listaxe de cancións
Octave

* GNU Octave: un programa que realiza análise numérica, na súa maioría compatible con MATLAB;
* Octave: o nono álbum musical da banda inglesa The Moddy Blues (1979);
* OCTAVE (*Operationally Critical Threat, Asset, and Vulnerability Evaluation*, ou Avaliación de ameazas operacionais críticas, recursos e vulnerabilidade): ambiente desenvolvido por Carnegie Mellon e máis comunmente utilizado na industria de defensa;
MR-50

**MR-50** é a designación dun tipo de motor foguete monopropelente utilizado por varios satélites estadounidenses.

## Características 
Os motores MR-50 son fabricados e comercializados por Aerojet Rocketdyne para diferentes tipos de satélite. Úsanse para control de actitude e utilizan como único propelente hidracina. Usáronse en satélites como as sondas Viking, o Meteosat, GOES, as Voyager 1 e Voyager 2, o Intelsat 5, Delta Star e a sonda Magallanes a Venus.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*MR-103
*MR-104
*MR-106
*MR-107
*MR-120
LMS

Un LMS (learning management system, **sistema de xestión da aprendizaxe**) é unha aplicación informática para a administración, documentación, documentación, seguimento, información e subministración de tecnoloxía electrónica orientada á educación (o chamado e-learning) cursos educativos ou programas de formación.

Considéranse LMS dende sistemas para xestión da aprendizaxe e repositorios educativos a programas para distribuír en liña cursos a medida ou híbridos con funcións de colaboración en liña. Institutos e universidades usan LMS para subministrar en liña cursos e complementar cursos presenciais. Os departamentos de formación corporativa usan LMS para impartir formación en liña tanto como para automatizar a recollida de información e rexistro dos empregados.

## Véxase tamén 
### Bibliografía
De Staat

[miniatura|Un [Circlepit "Witch Docter" en Zwarte Cross no 2016.]]
**De Staat** é un grupo musical neerlandés de rock alternativo formado en Nimega no 2006.

## Membros
* Torre Florim - voz, guitarra e percusión
* Vedran Mircetic - guitarra
* Jop van Summeren - baixo, sintetizador, coros
* Rocco Bell - sintetizador, percusión, guitarra e coros
* Tim van Delft - batería

## Discografía 
### Álbums 
**Wait for Evolution* (9 de xaneiro de 2009)
**Machinery* (4 de marzo de 2011)
**I_Con* (16 de setembro de 2013)
**Vinticious Versions (EP)* (24 de novembro de 2014)
**O* (15 de xaneiro de 2016)
**Live in Utrecht* (25 de novembro de 2016)

### Sinxelos 
**The Fantastic Journey Of The Underground Man* (2008)
**Wait For Evolution* (2009)
**Habibi* (2009)
**Sweatshop* (2011)
**Ah, I see* (2011)
**I’ll Never Marry You* (2011)
**Let It Snow* (2011)
**Firestarter* (2012)
**Make Way For The Passenger* (2013)
*''Devil's Blood* (2013)
**Down Town* (2013)
**All Is Dull* (2013)
**Get It Together* (2014)
**Input Source Select (Vinticious Version)* (2014)
**Witch Doctor* (2015)
**Peptalk* (2015)

### DVD
**Live @ Lowlands 2009'' (2009)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Bajo sospecha

***Bajo sospecha*** é unha serie de televisión dramática española producida por Atresmedia en colaboración con Bambú Producciones para a súa emisión en Antena 3. A súa estrea foi o 17 de febreiro de 2015. Está protagonizada por Yon González, Blanca Romero e Lluís Homar.

## Sinopse 
Narra a investigación dos dous policías designados a un caso, Víctor (Yon González) e Laura (Blanca Romero), e o seu superior, o comisario Casas (Lluís Homar). O día da súa primeira comuñón, Alicia Vega, unha nena de 7 anos, desaparece sen deixar rastro. Tras dúas semanas de intensa busca, a policía só ten unha cousa en claro: o culpable é un dos convidados á cerimonia e membro da familia da nena. Os axentes Víctor e Laura fanse pasar por matrimonio e infíltranse en Cienfuegos co obxectivo de achegarse á familia Vega e ao resto de sospeitosos. Mentres eles os dous permanecen na sombra, o comisario Casas é a parte oficial da investigación e a única persoa que coñece a verdadeira identidade dos seus axentes infiltrados.

## Personaxes 
### Principais 
* Yon González  como Víctor Reyes / Víctor Lago Sánchez, policía infiltrado como camareiro no restaurante dos Vega.
* Blanca Romero  como Laura Cortés / Laura González Sampietro, policia infiltrada como profesora no colexio.
* Lluís Homar  como Casas, o comisario, pai de Victor.
* Pedro Alonso  como Roberto Vega Sánchez, pai de Alicia.
* Alicia Borrachero  como Carmen Castro, nai de Alicia.
* Armando del Río  como Andrés Vega Sánchez, tío de Alicia.
* María Cotiello  como Begoña Valverde, tía de Alicia.
* José Ángel Egido  como Germán Vega, avó de Alicia.
* Gloria Muñoz  como Pilar Sánchez, avoa de Alicia.
* Melani Olivares  como Inés Vega Sánchez, tía de Alicia.
* Vicente Romero  como Rafael Vidal, oficial xefe da policía de Cienfuegos.
* Jordi Aguilar  como Juan Bosco, ten un atraso mental leve, é empregado do restaurante e amigo da familia Vega.
* Georgina Amorós  como Emilia "Emi" Vega Castro, irmá máis vella de Alicia.
* Pau Roca  como Eduardo Castro, irmán de Carmen, ten un quiosco.
* Natalia de Molina  como Leticia "Leti", caixeira de supermercado, noiva de Eduardo.
* Aroa Palacios  como Alicia Vega Castro, a nena desaparecida.
* Roger Padilla  como Pablo Vega Castro, irmán xemelgo de Alicia.
* Berta Castañé  como Nuria Vega Valverde, curmá de Alicia.
* Manuel Regueiro  como Ricardo Esparza, director do colexio.
* David Solans  como Óscar Vidal, noivo de Emilia.

### Episódicos 
* Benito Sagredo  como Carlos, noivo de Laura.
* Celia Freijeiro  como Silvia López, profesora do colexio.
* Mariana Cordero  como Doña Catalina Fernández, profesora dos nenos ata a desaparición de Alicia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Campionato de Galicia de fútbol 1938/39

O **Campionato de Galicia 1938/39** foi a vixésimo quinta edición do Campionato de Galicia de fútbol organizado pola Federación Galega de Fútbol. Xogouse entre os meses de febreiro e marzo de 1939. O primeiro posto no torneo outorgaba a clasificación para a Copa do Xeneralísimo, disputada por primeira vez nesa mesma tempada.
Por instrucións da Comité Executivo da RFEF de Donostia, nominalmente non foi denominado *Campionato*, senón *Torneo eliminatorio* para a Copa do Xeneralísimo. Isto permitía que equipos non federados formados por militares puidesen tomar parte na competición, algo que finalmente non aconteceu en Galicia, mais si noutros campionatos territoriais do resto do estado. Inscribíronse inicialmente o Real Club Celta de Vigo, o Real Club Deportivo da Coruña e o Racing Club de Ferrol, mais finalmente o Celta decidiu non participar no torneo e soamente foi disputado polos dous equipos do Arco Ártabro. O torneo foi disputado en forma de liga a catro voltas,

## Calendario
## Clasificación
## Notas