open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
A Sede

**A Sede** é un edificio administrativo e comercial situado en Vigo. Constitúe unha das sedes institucionais do Real Club Celta de Vigo, e está situado na rúa Príncipe.

## Historia
miniatura|Antigo Círculo Mercantil e Industrial de Vigo, edificio que posteriormente foi adquirido polo RC Celta a para a súa remodelación.
O edificio no que hoxe se atopa A Sede é froito de varias remodelacións e reformas nos inmobles que se atopaban nesa localización. Anteriormente á adquisición por parte do RC Celta, o edificio pertencía ao Círculo Mercantil. Fundado en 1891 a partir do Círculo de Instrución Mercantil, o seu presidente daquela, Bernardo Bernárdez, adquire o edificio situado na rúa Príncipe 44.

Após varios anos de obras a cargo do arquitecto Manuel Gómez Román, inaugurouse en 1925. De estilo clasicista galego e con múltiples galerías e ventanais, inaugurárono de forma oficial o 28 de setembro de 1927 os reis Afonso XIII e Vitoria Euxenia.
Finalmente, no ano 2015 foi adquirido polo Celta de Vigo para a súa reforma e posterior mudanza das súas oficinas administrativas.

## Arquitectura
A Sede consta de seis andares que se erixen entre as rúas Príncipe e Velázquez Moreno.

No baixo comercial, un espazo acristalado e a dúas alturas, atópanse a tenda do RC Celta e un local gastronómico.

No primeiro andar, que outrora fora o antigo Salón Rexio do Círculo Mercantil e Industrial de Vigo, sitúase un espazo multiúsos.

O andar segundo acolle unha residencia para futbolistas dos equipos bases do Celta.

O terceiro andar acolle unha clínica deportiva para futbolistas de elite, xestionada polo doutor do RC Celta Juan José García Cota.

Os andares cuarto e quinto constitúen espazos administrativos, oficinas e despachos.

Finalmente, o último andar acolle un restaurante dirixido polo chef Alberto González Prelcic.

Exteriormente, destaca o acabado en malla acristalada que recobre o teito do edificio, formando unha cúpula de vidro de cor celeste.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial da Sede 

### Outros artigos 
* Cidade Deportiva Afouteza
* Centenario do Celta de Vigo
Silicon Graphics

**Silicon Graphics, Inc.** (agora **SGI** ou **Silicon Graphics International**, historicamente coñecida como Silicon Graphics Computer Systems ou **SGCS**) foi unha empresa estadounidense de solucións informáticas de alto rendemento, incluíndo hardware e software. Era coñecida polas súas estacións de traballo de alto rendemento, que tiveron unha grande importancia no ámbito multimedia.

## Características 
esquerda|miniatura|260x260px|Estación de traballo Octane

Foi o creador do sistema operativo IRIX, que funciona en máquinas cun procesador MIPS.

Os seus recursos tecnolóxicos foron empregados na produción de efectos visuais para a película *Jurassic Park*, de Steven Spielberg, e na produción do hardware para o videoxogo Nintendo64 de Nintendo.

Unha das películas máis coñecidas nas que se utilizaron ordenadores de Silicon Graphics foi *Twister*, onde os tornados creados artificialmente destruían silos de grans artificiais.

A estación de traballo Fuel de SGI pódese combinar con equipos de ultrasóns para crear imaxes tridimensionais do cerebro dos fetos mentres aínda están no útero da nai. As imaxes teñen unha excelente nitidez e precisión.

A sede da SGI estaba en Sunnyvale, California; foi orixinalmente constituída como unha corporación de California en novembro de 1981, e reincorporouse como unha corporación de Delaware en xaneiro de 1990. En maio de 2006, SGI solicitou protección por quebra baixo o Capítulo 11, Título 11 do Código dos Estados Unidos. En 2009 anunciou a venda dos seus activos a Rackable Systems, un acordo finalizado o 11 de maio de 2009, con Rackable asumindo o nome de "Silicon Graphics International".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* OpenGL
* XFS

### Ligazóns externas 
* Silicon Graphics International, sitio web oficial (pos adquisición)
Keyhole, Inc.

**Keyhole, Inc.**, empresa fundada en 2001, foi pioneira no desenvolvemento de *software* especializado en aplicacións de visualización de datos xeoespaciais. Foi adquirido por Google en 2004 .

O nome "Keyhole *"* tamén é unha homenaxe aos satélites de recoñecemento KH, o sistema de recoñecemento militar orixinal "ollo no ceo", que ten máis de 30 anos.

## 2001: Inicio 
Keyhole obtivo o seu primeiro financiamento dun fondo de investimento. Máis tarde recibiu financiamento da Central Intelligence Agency (CIA), a través da empresa de capital risco In-Q-Tel.

## 2004: Adquisición 
Posteriormente, Keyhole foi adquirida por Google en 2004. No mercado o seu programa principal foi *Earth Viewer*, que foi actualizado e relanzado con éxito en 2005 como Google Earth.

Algunhas das súas funcións conserváronse nos servizos de Google Maps, Google Mobile e Keyhole Markup Language.

A empresa de Berlín ART+COM denunciou que o Google Earth fora copiado do seu programa Terravision. O proceso foi recollido na miniserie *The Billion Dollar Code.*

## Notas 
## Véxase tamén 
* In-Q-Tel
* Google Earth
* Silicon Graphics
* Terravision

### Ligazóns externas 
* Google únese á CIA para financiar o *Recorded Future gravado*: texto en castelán e vídeo en inglés de *Democracy Now!*
* Usando *Recorded Future* para a Intelixencia Competitiva
Patrimonio da Humanidade en Portugal

[miniatura|180px|
[Ficheiro:Welterbe.svg|55px 70px]]
O Patrimonio da Humanidade da Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura (UNESCO) componse de lugares de importancia para o patrimonio cultural ou natural descritos na Convención do Patrimonio Mundial da UNESCO, estabelecida en 1972. O patrimonio cultural está formado por monumentos (como obras arquitectónicas, esculturas monumentais ou inscricións), grupos de edificios e ruínas (incluíndo sitios arqueolóxicos). As paisaxes naturais (constituídas por formacións físicas e biolóxicas), as formacións xeolóxicas e fisiográficas (incluíndo os hábitats de especies de animais e plantas ameazadas) e os lugares naturais que son importantes dende o punto de vista da ciencia, a conservación ou a beleza natural, defínense como patrimonio natural. Esta é unha lista do **Patrimonio da Humanidade en Portugal**, especificamente clasificada pola UNESCO e elaborada de acordo con dez criterios principais, cuxos puntos son xulgados por especialistas na área. Portugal ratificou o convenio o 30 de setembro de 1980.

En 2023, había 17 sitios Patrimonio da Humanidade en Portugal, con outros 18 na lista provisional. Os catro primeiros sitios catalogados en Portugal foron o Mosteiro dos Jerónimos e a Torre de Belém en Lisboa, o Mosteiro de Batalha, o Convento de Cristo en Tomar e a cidade de Angra do Heroísmo, en 1983. As incorporacións máis recentes á lista foron o Santuario do Bom Jesus do Monte en Braga e o Real Edificio de Mafra co seu parque de caza en 2019.

## Lista de lugares candidatos 
Ademais dos sitios inscritos na lista do Patrimonio da Humanidade, os estados membros poden manter unha lista de sitios provisionais que poden considerar para ser nomeados. Só se aceptan candidaturas para a lista do Patrimonio da Humanidade se o sitio figuraba previamente na lista provisional. No ano 2023, Portugal tiña 18 lugares na súa lista de candidatos.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Patrimonio da Humanidade por país

### Ligazóns externas
* Páxina de Portugal na World Heritage Convention, da UNESCO
Téxel (gráficos)

[alt=Voronoi polygons for a group of texels.|miniatura| [Polígono|Polígonos de Voronoi para un grupo de texels.]]
alt=Two different projector functions.|dereita|miniatura| Dúas funcións diferentes do proxector.
Un ***texel*** ou **téxel** (contracción do *elemento de textura* inglés, ou tamén *texture* *píxel*) é a unidade mínima dunha textura aplicada a unha superficie, utilizada en gráficos por ordenador. Do mesmo xeito que unha imaxe dixital se representa mediante unha matriz de píxeles, unha textura pódese representar mediante unha matriz de *texels* ou téxeles.

Cando se aplica unha textura a unha superficie 3D, nun proceso coñecido como mapeo de texturas, asígnanse téxeles aos píxeles correspondentes que aparecerán na imaxe final. Un téxel pode corresponder a varios píxeles, ou ter un tamaño inferior a un píxel, en cuxo caso pode non ser visible. O feito de que un texel corresponda a varios píxeles non significa que teñan unha cor uniforme.

Nos ordenadores modernos, este proceso realízase na tarxeta gráfica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Píxel
* Vóxel
Texel

* **Texel**, cidade dos Países Baixos
* **Texel** ou **téxel**, unidade mínima dunha textura aplicada a unha superficie, utilizada en gráficos por ordenador.
Iago ap Beli

**Iago ap Beli**, nado ca. 540 e finado ca. 616, foi rei de Gwynedd entre 599 e 616. Pouco se sabe del ou do seu reino nesta época temperá, con só algunhas mencións anecdóticas.

## Traxectoria 
Iago ap Beli (en latín: Iacobus Belii filius, en ) foi fillo e sucesor de Beli ap Rhun, e figura nas xenealoxías harleianas. A outra información histórica da que dispoñemos procede da información da súa morte, que tivo lugar o mesmo ano da batalla de Chester (en ), sen conexión entre un evento e outro. Sucedeuno o seu fillo, Cadfan ap Iago.

A publicación de 1766 de *Mona Antiqua Restaurata* de Henry Rowlands di que os arquivos da catedral de Bangor mencionan a Iago como fundador dun decanato alí ("*Iago ap Beli Rex Decanatu Ecclesiam ditavit* "). Aínda así, a exactitude da declaración foi posta en dúbida polo traballo de Haddan e Stubbs, onde sinalan que "o testemuño histórico máis antigo dun decano en Bangor é 1162".

Nas *tríades medievais galesas*, a morte de Iago ap Beli descríbese como o resultado dun golpe de machada dun dos seus homes, un tal Cadafael Wyllt (en inglés: Cadafael the Wild). No seu *Celtic Britain*, John Rhys afirma que os *Anais de Tigernach* mencionan a morte de Iago e usan a palabra *dormitat* (ou *dormitato*, que significa *sono* como un eufemismo para a morte), contradicindo a idea dunha morte violenta. Ademais, dado que a palabra *dormitato* se usaba xeralmente en referencia ao clero, é posible que Iago abdicase e entrase na vida relixiosa.

## Geoffrey de Monmouth 
As historias en gran parte ficticias de Gran Bretaña escritas por Geoffrey de Monmouth usan os nomes de moitas figuras históricas como personaxes de ficción. Unha destas historias emprega os nomes do fillo de Iago Cadfan e doutros contemporáneos, contando como un tal Edwin pasou a súa mocidade no exilio en Gwynedd, crecendo xunto ao neto de Iago, o futuro rei Cadwallon.

Porén, unha "historia" tradicional xurdiu da ficción de Geoffrey mesturada coa historia real, o que implica que o futuro Edwin de Northumbria realmente pasou a súa mocidade en Gwynedd, crecendo xunto ao neto de Iago, o futuro Cadwallon. En realidade, Cadwallon e Edwin eran inimigos sen conexións xuvenís coñecidas: Edwin invadiu Gwynedd e levou aos Cadwallon ao exilio, e foi Cadwallon, en alianza con Penda de Mercia, quen finalmente derrotou e matou a Edwin en 633 na Batalla de Hatfield Chase (en ). A historia da súa amizade xuvenil tería un certo atractivo romántico.

O que si sabemos é que en 588 morreu o rei Ælla de Deira, e Æthelfrith de Bernicia aproveitou a ocasión para invadir e conquistar Deira, levando ao exilio ao fillo de Ælla de 3 anos, o futuro Edwin de Northumbria. Edwin aliaríase con Raedwald de Anglia Oriental no ano 616, derrotando e matando a Æthelfrith e converténdose nun dos reis máis exitosos de Northumbria. A vida de Edwin no exilio é descoñecida, e non hai ningunha base histórica para colocalo en Gwynedd.

## Notas
Tarsicio Carballo

**Tarsicio Carballo Gallardo**, nado en Portela de Aguiar (Sobrado) en 1939 e finado en Ponferrada o 3 de abril de 2025, foi un enxeñeiro, profesor e político berciano, fundador do Partido de El Bierzo e máis do Partido Regionalista de El Bierzo.

## Traxectoria 
Criouse na aldea de Langre en Berlanga del Bierzo. Estudou enxeñaría na Universidade Politécnica de Madrid e despois estabeleceu unha academia de ensino en Ponferrada na que deu clases. En 1979 fundou o Partido de El Bierzo e converteuse no seu primeiro secretario xeral. En 1983 liderou a candidatura do seu partido nas eleccións municipais ao concello de Ponferrada sen lograr entrar na corporación municipal. En 1987 volveu encabezar a candidatura do seu partido nas municipais en Ponferrada e logrou a acta de concelleiro ao obter tres concelleiros o PB.ñ En 1991, despois das eleccións, acadou un pacto de goberno co socialista Celso López Gavela e foi concelleiro de xuventude, deportes, educación e cultura, mais aos seis meses o acordo crebou e pasou á oposición, nas eleccións de 1995 e 1999 volveu encabezar a candidatura bercianista nas municipais en Ponferrada.

No ano 2000, Carballo deixou de liderar o Partido del Bierzo tras un congreso e, logo dunha serie de desacordos entre o antigo secretario xeral e a nova dirección, Carballo e os seus seguidores deixaron o partido para fundar en 2001 o Partido Regionalista del Bierzo con Carballo como secretario xeral. Mantivo a súa acta de concelleiro, xa no grupo mixto, ata 2003. En 2015, volveu de novo entrar como edil, polo PRB, no concello de Ponferrada, pero quedou fóra nos comicios de 2023.

## Notas
Pepe Sánchez

**José Sánchez Martínez**, coñecido como **Pepe Sánchez**, nado en Linares o 19 de xaneiro de 2000, é un futbolista español que xoga como defensa central no Albacete, da Segunda División.

## Traxectoria 
Comezou a xogar ao fútbol no Linares 2011 da súa localidade natal, pasando logo tres anos na canteira do Real Jaén e outros tres no equipo xuvenil do Granada, club no que ingresou en 2016.

Na tempada 2019/20 subiu ao Recreativo Granada, de Segunda División B, debutando na 11ª xornada ante o Recreativo de Huelva e afianzándose inmediatamente no once titular. O 17 de decembro debutou da man do adestrador galego Diego Martínez no primeiro equipo granadino, disputando completo o partido e a prórroga da primeira rolda da Copa do Rei ante o L'Hospitalet.

Continuou compaxinando o filial co primeiro equipo durante as seguintes dúas campañas, nas que debutou tanto en Primeira División como na Europa League. A súa estrea na liga produciuse en Anoeta contra a Real Sociedad, tres días despois do seu primeiro encontro na competición europea, contra o Omonia en Nicosia.

En xaneiro de 2023, despois de ter disputado só tres partidos co Granada durante a tempada, saíu cedido ao Deportivo da Coruña, de Primeira División RFEF. Apenas tivo protagonismo no equipo galego, xogando só 7 partidos, nos que marcou un gol ante o Real Madrid Castilla. Ao remate da cesión, o Granada anunciou o seu traspaso ao Ibiza. No club balear xogou un total de 28 partidos, todos como titular, e disputou sen éxito a promoción de ascenso a Segunda.

Despois duns meses sen equipo, en decembro de 2024 asinou como novo xogador do Albacete, da Segunda División. 

## Estatísticas 
## Notas
Avelino García Armesto

**Avelino García Armesto**, nado en Viana do Bolo o 23 de setembro de 1878 e finado en Palas de Rei o 3 de maio de 1938, foi un farmacéutico e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Ricardo García Adánez, farmacéutico orixinario de Pobra de Seabra e de Antonina Armesto López, afincados en Viana. A súa infancia transcorreu entre Viana e Ourense, cidade onde fixo o bacharelato. Cursou os estudos de farmacia na Universidade de Santiago de Compostela, onde se licenciou en 1914. Instalouse como farmacéutico en Palas de Rei, e foi alcalde de dito Concello. Amigo de José Ouro Arias, participou con el nos mitins da campaña agrarista de 1923. Nos anos finais da ditadura de Primo de Rivera foi deputado corporativo na Deputación de Lugo. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado fiscal municipal de Palas de Rei en outubro. Finou en Palas de Rei o 3 de maio de 1938.

## Vida persoal 
Foi irmán de Germán García Armesto. Casou con Livia Fernández Ávila, coa que tivo seis fillos, dos que só sobreviviron Avelino, Luis, Federico e María del Rosario García Fernández.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Charge

[miniatura|*Charge* de [Honoré Daumier, "Gargantua", litografía, 1831. Por mor desta caricatura, do rei de Francia como Gargantúa, Daumier foi encarcerado durante seis meses en Ste Pelagic en 1832.]]
A ***charge*** é un tipo de debuxo caricaturaresco cuxa finalidade é satirizar un feito determinado, como unha idea, un suceso, situación ou persoa, que implica principalmente casos públicos. Como crítica político-social, a *charge* é un medio polo cal o debuxante expresa graficamente a súa visión de feitos salientables da vida cotiá da sociedade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Rodriga Patta Sa Motta (2006). *Jango e a caricatura do golpe de estado de 1964* Jorge Zahar Editor, ISBN 9788571109483
* Manuel Carlos Chaparro (2011). ''Sotaques d'Aquem e d'Alem Mar: Travessias para uma Nova Teoria de Generos Jornalisticos* Grupo Editorial Summus, ISBN 9788532305046
* Paine, Albert Bigelow (1974). *Th. Nast: His Period and His Pictures [Thomas Nast]'' Princeton: Pyne Press. ISBN 0-87861-079-0
### Outros artigos 
* Banda deseñada
* Crítica
* Editorial
* Cantiga de escarnio e maldicir
* Historia da banda deseñada
* Ilustración (deseño gráfico)
* Política
Henry Bergh

**Henry Bergh**, nado en Nova York o 29 de agosto de 1813 e finado ibídem o 12 de marzo de 1888, foi un empresario e filántropo estadounidense que destacou na loita contra os tratos crueis, ás veces impostos aos animais.

## Traxectoria 
[esquerda|miniatura|*Mr. Bergh to the rescue*, caricatura de *[charge*, feita por Thomas Nast e publicada no Harper's Weekly o 19 de agosto de 1871. Representa un gorila que se queixa de que Charles Darwin afirmou ser o seu descendente, o que provocou que Henry Bergh, fundador da ASPCA, acuse a Darwin de maltrato animal.]]

### Formación 
Fllo dun destacado construtor naval, asistiu á Universidade de Columbia e traballou co seu pai na industria do transporte marítimo. 

### Carreira 
En 1863 foi nomeado para un posto diplomático na corte rusa do tsar Alexandre II. Nese momento, comezou o seu traballo para esclarecer a inhumanidade do home no trato cos animais.

En Londres coñeceu a Royal Society of England for the Prevention of Cruelty to Animals, creada en 1824 e a primeira entidade deste tipo no mundo.

Animado polo éxito da súa "Declaración dos Dereitos dos Animais", Bergh propuxo á Lexislatura do Estado de Nova York recoñecer á Sociedade Americana para a Prevención da Crueldade contra os Animais (ASPCA) que tivo lugar o 10 de abril de 1866. Nove días despois, aprobouse unha lei contra a crueldade e a ASPCA recibiu o poder policial para aplicala.

### Últimos anos 
Até 1888, ano da morte de Bergh, a idea de que os animais debían ser protexidos da crueldade tocara as conciencias estadounidenses. En todo o país xurdiron sociedades cos mesmos obxectivos, seguindo o exemplo de Nova York, como en Buffalo, Boston e San Francisco. Durante os próximos anos, 37 estados da unión promulgaran leis contra a crueldade.

Foi enterrado no cemiterio de Green-Wood.

## Notas 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da ASPCA - Sociedade Americana para a Prevención da Crueldade contra os Animais
Óscar Rial Lago

**Óscar Rial Lago**, nado en Isorna (Rianxo) o 22 de agosto de 1980, é un político e técnico deportivo galego do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria 
Graduado en INEF pola UDC. Foi xogador de diversos equipos de fútbol coma o CD Unión de Asados, o CD Boiro ou o CF Noia, ós que posteriormente adestraría. Foi técnico do servizo municipal de Deportes do concello de Rianxo e posteriormente traballador da piscina municipal, a cal dirixe dende 2014.

Involucrado no tecido asociativo do municipio, en outubro de 2022 anunciouse que sería o candidato do PSdeG-PSOE á alcaldía de Rianxo nas eleccións municipais de 2023, sendo ratificado pola militancia en novembro dese ano. Nese mesmo mes fíxose público que o Patrón Maior da vila, Miguel Iglesias, formaría parte da súa candidatura como número 2. Finalmente logrou un notable avance, sumando máis de 500 votos e subindo a 5 concelleiros, quedándose a tan só 20 votos da vitoria, a cal foi para a marea Rianxo en Común. Desta forma, pasou a ser portavoz do grupo na oposición, xa que Rianxo en Común optou por gobernar en minoría. Formou parte da candidatura do PSdeG-PSOE nas Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2024 pola provincia da Coruña.

## Vida persoal
Está casado e ten 3 fillos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Rianxo
Heilipus apiatus

***Heilipus apiatus*** é unha especie de escaravello da familia Curculionidae (os gurgullos) de 14-16 mm de longo. Encóntrase en América do Norte.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Ecyrus dasycerus

***Ecyrus dasycerus*** é unha especie de escaravello da familia dos cerambícidos de ata 7 mm de longo. Foi descrito por Say en 1827.

## Subespecies 
* *Ecyrus dasycerus dasycerus* (Say, 1827)
* *Ecyrus dasycerus floridanus* Linsley, 1935

## Notas
Platypsyllus castoris

***Platypsyllus castoris*** é unha especie de escaravello ectoparasito que só se encontra na súa única especie hóspede, o castor, e é o único membro do xénero ***Platypsyllus***. Por esta razón, na literatura recibe o nome de escaravello do castor. É un escaravello aplanado e sen ollos, que lembra a unha pulga ou carracha. Adoitábase situalo nunha familia separada, pero agora está situado na familia Leiodidae, subfamilia Platypsyllinae. Non ten ás nin ollos e as súas antenas teñen forma de maza con antenómeros numerados do 3 ao 11 acurtados, compactados globularmente, e parcialmente encerrados nun antenómero con forma de pa. As larvas son tamén ectoparasitas dos castores e teñen ganchos nos tres segmentos torácicos que lles permiten pendurarse do seu hóspede.

## Distribución 
miniatura|Ilustración de 1888
O escaravello existe só no hemisferio norte (holártico) e está restrinxido a áreas nas cales se encontran castores: América do Norte, norte de Europa e norte de Asia.

## Comportamento 
Ademais do castor americano (*Castor canadensis*) e do castor de Eurasia (*Castor fiber*), o único outro hóspede no que se atopou algunha vez este escaravello foi unha londra de río norteamericana da especie *Lontra canadensis*, e isto ocorreu nunha soa ocasión, polo que non parece ser un hóspede habitual. Hipotetízase que esa londra puido coller o parasito ao entrar no refuxio do castor ou quizais matou un castor novo, algo que as londras se cre que fan algunhas veces. Encóntrase sobre todo no pescozo e cabeza do castor. Tanto os escaravellos adultos coma as larvas aliméntanse de tecido epidérmico e tamén probablemente de secrecións da pel e líquidos que zumegan das feridas. É posible que as larvas poidan ser tamén preeiras no refuxio do castor.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Beaver Beetles by David Moskowitz
*
Manuel Amador Guerrero

**Manuel Amador Guerrero**, nado o 30 de xuño de 1833 en Turbaco (Departamento de Bolívar, República de Nova Granada) e finado o 2 de maio de 1909 na cidade de Panamá, foi o primeiro presidente da República de Panamá.

## Traxectoria 
Guerrero foi membro do Partido Conservador, oficial médico do Exército panameño e líder da revolución de 1903 contra Colombia. A partir do día 4 de novembro de 1903 até o 1 de outubro de 1908 foi presidente da nova República de Panamá. O seu sucesor como Presidente foi José Domingo de Obaldía.

A Orde de Manuel Amador Guerrero, a máxima condecoración que concede Panamá, leva o seu nome.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Gustavo Adolfo Mellander, Nelly Maldonado Mellander, Charles Edward Magoon: *The Panama Years.* Editorial Plaza Mayor, Río Piedras,  Porto Rico 1999 1999, ISBN 1-56328-155-4, OCLC 42970390.
* Gustavo Adolfo Mellander: *The United States in Panamanian Politics: The Intriguing Formative Years.* Interstate Publishers, Danville 1971, OCLC 138568.
Manuel Rojo Moreira

**Manuel Rojo Moreira**, finado en Palas de Rei o 19 de xuño de 1938, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Antonio Rojo García e Manuela Moreira Suárez. Avogado en Palas de Rei. Foi xuíz municipal de Palas de Rei de 1924 a 1930. Foi presidente da Sociedad de Agricultores, Oficios y Profesiones de Palas de Rei. Nos anos finais da República militou no Bloque Nacional. Logo golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado presidente da xestora municipal de Palas de Rei. Logo da renovación da xestora, foi elixido alcalde de Palas de Rei o 7 de xuño de 1937. Morreu a consecuencia do golpe dun cabalo que fuxía dunha casa incendiada o 19 de xuño de 1938.

## Vida persoal 
Casou con Matilde Lagares Guntín e foi pai de Eugenia, José, Pablo e María Teresa Rojo Lagares.
## Notas
Lorena González Guerrero

**Lorena González Guerrero**, nada en Cacabelos o 30 de xaneiro de 1989, é unha política berciana de Podemos.

## Traxectoria 
Estudou maxisterio na Universidade de Salamanca e logo traballou en Madrid e foi activista de Marea Verde. Entrou en Podemos dende os comezos da formación e no Consello Cidadán de Ponferrada foi responsable de igualdade. Foi procurada nas Cortes de Castela e León de 2015 a 2019. Dende 2017 é secretaria de acción institucional de Podemos Castela e León.  Nas eleccións municipais de 2019 encabezou a candidatura de Podemos ao concello de Ponferrada e tras entrar na corporación municipal a súa forza política acadou un acordo de goberno co PSOE e Coalición por El Bierzo polo que ela asumía a concellería de benestar social, infancia e igualdade.
## Notas
Miguel García Pacín

**Miguel García Pacín**, finado en Palas de Rei a principios de abril de 1917, foi un militar e político galego.

## Traxectoria 
Capitán do Exército. Retirado, instalouse en Palas de Rei, conde foi concelleiro. Logo do pasamento de Manuel Ouro Besteiro, foi nomeado alcalde de Palas de Rei en 1914. Finou en Palas de Rei a principios de abril de 1917.

## Notas
Andrés Moreiras Blanco

**Andrés Moreiras Blanco** foi un político galego.

## Traxectoria 
Foi nomeado xuíz municipal de Palas de Rei en 1904. Foi concelleiro de Palas de Rei. Logo do pasamento do alcalde Miguel García Pacín, foi nomeado alcalde de Palas de Rei en 1917. Continuou no cargo ata 1922.

## Notas
Epicauta vittata

***Epicauta vittata*** é unha especie de escaravello da familia dos meloidos nativa do leste de América do Norte, incluíndo o leste do Canadá e de Estados Unidos.  Pode supoñer unha praga para a agricultura.

## Descrición 
O adulto mide de 9 a 17 mm de longo. Ten un corpo longo e delgado, con pelos e pintas. O tórax é máis estreito que a cabeza e o abdome. É de cor negra e amarela, pero o seu padrón de cores varía ao longo da súa área de distribución xeográfica. Ten dous puntos negros na cabeza, dúas bandas brancas no tórax e dúas ou tres bandas negras en cada élitro. Os escaravellos das poboacións septentrionais teñen dúas bandas nos élitros, as meridionais teñen tres.

A larva, que é de tipo triungulino, cambia o seu aspecto conforme se desenvolve. A larva nova saída do ovo é de cor abrancazada e ten patas longas que lle dan mobilidade. Durante este estadio móbil parasita as cubertas dos ovos de saltóns. A partir de aí convértese nunha larva sedentaria que se fai máis escura ata tomar unha cor marrón avermellada con bandas escuras, á vez que se lle reducen as patas. Como outros escaravello da súa familia, contén cantaridina, un terpenoide tóxico. Este composto é un axente vesicante que causa ampolas na pel e nas membranas mucosas. É prexudicial para o gando que come inadvertidamente os escaravellos que están no feo, e ten orixinado mortes, especialmente de cabalos. O contido en cantaridina dun *E. vittata* é de aproximadamente 4 ou 5 mg. A dose tóxica de cantaridina para os cabalos é dun miligramo por quilogramo de peso corporal, e a inxestión de 30 a 50 destes escaravellos pode ser mortal. Mesmo comer só de dous a cinco destes escaravellos pode causar cólicos nos cabalos e o feo que contén os restos de fluídos de escaravellos esmagados pode causar igualmente síntomas cando se come. Signos de toxicidade son vinchas e úlceras na boca, patear, estiramentos, diarreas que conteñen cachos da mucosa intestinal, hipocalcemia e hipomagnesemia. As vacas e ovellas parecen ser menos susceptibles paro poden tamén sufrir síntomas pola inxestión dos escaravellos.

## Ecoloxía 
Entre os predadores de *E, vittata* están as moscas asílidas e varios paxaros, como o ictérido *Sturnella neglecta*, o túrdido *Sialia sialis* e o tiránido *Tyrannus forficatus*. Os seus ovos son atacados por outro escaravello meloido, *Epicauta atrata*.

As ras aparentemente non se ven afectadas polas toxinas dos escaravellos meloidos, e poden "comer meloidos con impunidade". Despois de comer *E, vittata*, as ras reteñen a toxina nos seus tecidos e segregan moco que a contén durante un curto tempo, e os predadores que consomen ras poden envelenarse. Isto inclúe os humanos que comen patas destas ras. As ras *Lithobates pipiens* alimentadas con estes escaravellos en estudos realizados acumulaban cantaridina nos músculos das súas coxas, entre outros tecidos. Estímase que só 200 g de patas de ras alimentadas con meloidos poden conter unha dose potencialmente mortal desta toxina.

## Notas
Casimiro Penoucos Carnero

**Casimiro Penoucos Carnero**, nado en Palas de Rei, foi un perito agrario e político galego.

## Traxectoria 
Perito agrario de Palas de Rei. Foi xuíz municipal de Palas de Rei en 1895. Foi nomeado alcalde de Palas de Rei en 1902, continuando no posto ata 1906. En 1906 volveu ser nomeado xuíz municipal de Plas de Rei. Na ditadura de Primo de Rivera foi nomeado alcalde de Palas de Rei a principios de 1924. Permaneceu no posto ata 1926.

## Vida persoal 
Casou con Generosa Fernández en 1895, e foi pai de Angélica, Anunciación, Victoria, José, Carmen, Manuela e Pilar Penoucos Fernández.
## Notas
Germán García Armesto

**Germán García Armesto**, nado en Viana do Bolo e finado no mesmo concello o 29 de xaneiro de 1961, foi un farmacéutico e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Ricardo García Adánez, farmacéutico orixinario de Pobra de Seabra e de Antonina Armesto López, afincados en Viana. A súa infancia transcorreu entre Viana e Ourense, cidade onde fixo o bacharelato. Tras cursar os estudos de Farmacia na Universidade de Santiago de Compostela, obtendo a licenciatura en 1902, instalouse como farmacéutico en Viana do Bolo. Foi deputado provincial por Viana do Bolo, e na ditadura de Primo de Rivera foi delegado rexio de Primiera Ensinanza. Colaborou en *El Pueblo Gallego*.

## Vida persoal 
Casou en San Pedro de Nós con Mercedes Ávila Cuadra, sobriña da condesa de Bugallal, o 15 de abril de 1910. Mercedes finou en 1933.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Anisotoma (escaravello)

***Anisotoma*** é un xénero de escaravellos da familia Leiodidae. Hai polo menos 20 especies descritas neste xénero.
miniatura| upright|*Anisotoma orbicularis*

## Especies 
Estas 22 especies pertence ao xénero *Anisotoma*:

* *Anisotoma amica* Brown, 1937 i g b
* *Anisotoma axillaris* Gyllenhal, 1810 g
* *Anisotoma basalis* (LeConte, 1853) i g
* *Anisotoma bifoveata* Wheeler, 1979 i g
* *Anisotoma blanchardi* (Horn, 1880) i g b
* *Anisotoma castanea* (Herbst, 1792) g
* *Anisotoma confusa* (Horn, 1880) i g
* *Anisotoma discolor* (Melsheimer, 1844) i g b
* *Anisotoma errans* Brown, 1937 i g b
* *Anisotoma expolita* Brown, 1937 i g
* *Anisotoma geminata* (Horn, 1880) i g b
* *Anisotoma glabra* (Kugelann, 1794) g
* *Anisotoma globososa* Hatch, 1929 i g b
* *Anisotoma horni* (Horn, 1880) b
* *Anisotoma humeralis* (Fabricius, 1792) i g b
* *Anisotoma inops* Brown, 1937 i g b
* *Anisotoma nevadensis* Brown, 1937 i g
* *Anisotoma obsoleta* (Horn, 1880) i g
* *Anisotoma orbicularis* (Herbst, 1792) i g
* *Anisotoma reticulonota* Wheeler, 1979 i g
* *Anisotoma smetanai* Angelini & Marzo, 1995 g
* *Anisotoma tenulucida* Wheeler, 1979 i g

Fontes de datos: i = ITIS, c = Catalogue of Life, g = GBIF, b = Bugguide.net

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns exrternas
Anisotoma

**Anisotoma** pode referirse a dous xéneros de seres vivos:

* Anisotoma (escaravello). Xénero de escaravellos da familia dos leiódidos.
* Anisotoma (planta). Xénero de plantas da familia das apocináceas.

## Véxase tamén 
* Anisotome. Xénero de plantas da familia das apiáceas.
Copa Galicia de fútbol 1943/44

A **Copa Galicia 1943/44** foi unha competición de fútbol organizada pola Federación Galega de Fútbol na que participaron o Racing Club de Ferrol, o Club Lemos, o Club Betanzos, o Galicia Club de Fútbol, a Sociedade Ximnástica Lucense, a Unión Deportiva Orensana, o Club Berbés, o Club Santiago, o Club Turista, o Pontevedra Club de Fútbol e o equipo de reserva do Deportivo da Coruña, este último fóra de concurso. Tamén estaba prevista a participación do Celta de Vigo co seu equipo de reserva pero finalmente acordou non facelo.

O Club Lemos retirouse do torneo por non o poder compaxinar co Campionato de España de Afeccionados, competición na que tamén estaba a tomar parte. O torneo foi xogado entre abril e xullo de 1944. Os equipos foron divididos en dous grupos, norte e sur, disputándose cada grupo en forma de liga a dúas voltas. O vencedor de cada grupo clasificouse para xoga-la final.

## Fase de grupos 
### Grupo norte 
#### Calendario 
##### Primeira volta 
##### Segunda volta 
**(1)** *O partido non se puido xogar no Inferniño por se atopar en obras.*

##### Partidos anulados 
#### Clasificación 
A clasificación xeral do grupo sería a seguinte:

Mais como o Deportivo da Coruña (reservas) non puntuou ó participar fóra de concurso, a clasificación final foi a seguinte:

### Grupo sur 
#### Calendario 
##### Primeira volta 
##### Segunda volta 
#### Clasificación 
## Final 
## Notas
José Manuel Armesto López

**José Manuel Armesto López**, finado en Viana do Bolo en 1918, foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
dereita|miniatura|Balneario de Bembibre.

Irmán de Antonina Armesto López. Foi médico de Viana do Bolo. Foi deputado provincial de Ourense en 1883. Foi presidente do Comité Republicano de Viana do Bolo en 1894. En 1894 adquiriu os terreos e construíu un balneario en Bembibre, inaugurado en 1896. Tempo despois construíuse un hotel de dous andares, e outro edificio para tratar os doentes con auga quente a presión. Finou en Viana do Bolo a consecuencia da gripe de 1918.

## Vida persoal 
Casou con Elisa Paz Pérez, e foi pai de José Manuel Armesto Paz.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O Balneario de Bembibre
* Los médicos que combatieron la gripe del 1918
Monumentos de Vladimir e Susdalia

Os **monumentos de Vladimir e Susdalia** en Rusia foron declarados Patrimonio da Humanidade pola UNESCO. O patrimonio de Zalesye inclúe oito monumentos medievais, moitos dos cales foron construídos durante o século XII . Entre eles atópanse igrexas e mosteiros da Igrexa Ortodoxa Rusa, así como un castelo e unha porta. 

## Monumentos incluídos 
esquerda|miniatura|Igrexa de Santa María da Natividade no Kremlin de Suzdal (Susdalia)
* Catedral da Dormición
* Porta Dourada
* Catedral de San Demetrio
* Castelo de André I en Bogooliubovo
* Igrexa da Intercesión de Nerl
* Kremlin de Susdalia coa Catedral da Natividade
* Mosteiro de San Eutimio
* Igrexa de Boris e Gleb en Kideksha

Por razóns descoñecidas, a UNESCO non inclúe os seguintes monumentos nas proximidades de Zalesye como Patrimonio da Humanidade:

* Catedral da Sabedoría en Pereslavl-Zalessky
* Catedral de San Xurxo en Yuriev-Polsky
* Catedrais do convento de Knyaginin en Vladimir e do convento da intercesión en Susdalia

## Notas 

## Véxase tamén 
* Kremlin
* Kremlin de Moscova
Asociación Cultural Tempo Novo

A **Asociación Cultural Tempo Novo** é unha asociación cultural creada en 1978 en San Vicenzo de Elviña e Castro, na cidade da Coruña. 

## Historia 
miniatura|esquerda|261x261px|Mural na hortas.
Elviña e Castro eran na década de 1970 dous núcleos rurais dentro do termo municipal da Coruña. Para a defensa dos intereses da súa veciñanza naceu, en 1977, a Asociación de Veciños Os Rexumeiros. A necesidade dun local social propio, compartida polo club de fútbol local, a Sociedade Deportiva Relámpago, levou a ambas entidades a constituír unha terceira: a Sociedade Recreativa, Deportiva e Cultural Tempo Novo.

Presidida polo policía local coruñés Emilio Jaspe Deza, a nova sociedade emitiu participacións para que os veciños de Elviña e Castro aportasen capital para a construción da sede. Os planos para a nova edificación foron cedidos desinteresadamente polo arquitecto Xan Casabella, quen ademais deseñou o logotipo da asociación. Con máis de 600 accións repartidas entre os veciños, o proxecto foi presentado en setembro de 1978, durante as festas patronais, arroupado por un Festival de Música Galega no que participaron Fuxan Os Ventos, Suso Vaamonde, Carlos García Casás, Jei Noguerol e Pablo Quintana.   

O 17 de xaneiro de 1979 a asemblea acordou a compra, por trescentas mil pesetas, dun terreo a carón do Cruceiro de Castro, nun soar procedente das leiras chamadas “Da Aira” e “Das Hortas”. O edificio foise levantando coas axudas e o traballo voluntario dos veciños e financiando co recadado nas festas patronais e cunha subvención concedida pola Consellaría de Cultura. Foi inaugurado o 1 de maio, día do traballador, de 1985.   

O novo local comezou inmediatamente a programar actividades culturais de todo tipo, cursos, música, teatro etc. Un fito destacado daqueles primeiros anos foi a creación dunha banda de gaitas: Os Rexumeiros. Dirixida por Bieito Romero, por ela pasaron os que serían no futuro coñecidos músicos como Susana Seivane, Brais Maceiras, ou Xan Xove.  

Na actualidade a asociación continúa a traballar pola cultura popular, destacando as actividades relacionadas coa música tradicional galega.  

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Elvinam (Caderno Cultural).
Antonio Paz Sieira

**Antonio Paz Sieira**, nado en Ribeira, foi un mariñeiro e político galego.

## Traxectoria 
Mariñeiro e mecánico naval. Foi cabo e sarxento do exército republicano. Coa derrota da República marchou a Francia e foi internado no campo de concentración de Saint-Cyprien. Foi xulgado por deserción xunto con Alfredo Pereira Castro, declarado en rebeldía foi condenado a seis anos e un día de prisión maior. Marchou a México no Ipanema.

## Vida persoal 
Casou cunha irmá da actriz mexicana María Félix.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Repertorio biobibliográfico do exilio galego CCG.
* 

### Ligazóns externas 
* Asilados políticos españoles llegados a bordo del vapor "Ipanema"
Pelicans Naiset

As **Pelicans Naiset** son un equipo feminino de hóckey sobre xeo da cidade de Lahti, Finlandia. Na tempada 2025-26 o equipo compite no segundo nivel do hóckey sobre xeo feminino finlandés, a Naisten Mestis. Xoga os seus partidos como local no Wemasto Areena de Lahti, un pavillón con capacidade para 5&nbsp;371&nbsp;persoas.

## Historia 
A tempada 2021-22 supuxo o retorno do equipo á competición co obxectivo de disputar de novo unha tempada completa, un feito que a falta de xogadoras e a pandemia de COVID-19 lle impediran dende a tempada 2015-16. O regreso do equipo, integrado dentro da asociación JJuniorPelicans, contou con Matti Rask no banco do equipo de Lahti na súa segunda etapa no club logo de ter conseguido a prata na Mestis na súa primeira experiencia coas Pelicans. O equipo comezou a tempada disputando os 15&nbsp;partidos da fase de promoción á segunda categoría, a Naisten Mestis, aínda con dificultades coas quendas de xeo para os adestramentos e un grupo de idades moi diversas. Eliina Ojapalo foi nomeada capitá no regreso do equipo á competición.

As Pelicans disputaron a promoción á Naisten Mestis no Grupo 1, no que tamén se encontraban o HIFK Akatemia, o KJT Haukat, o K-Espoo Akatemia e o SaiPa.

O domingo 8 de marzo de 2026 as Pelicans proclamáronse campioas da Naisten Mestis logo de derrotar no partido decisivo da serie ás xogadoras do Lukko (2-0) na casa, clasificándose deste xeito para xogar a promoción á Auroraliiga fronte o equipo de Laponia. O 21 de marzo o equipo logrou o ascenso á máxima categoría do hóckey sobre xeo feminino finlandés, a Auroraliiga, logo de impoñerse con autoridade ao RoKi de Rovaniemi (6-0) no terceiro partido da serie ao mellor de cinco encontros, pechando así unha serie na que o equipo de Lahti demostrou dende o primeiro momento que podía competir contra o equipo de Laponia a pesar da diferenza de categoría. O partido foi un éxito de público con 730&nbsp;persoas nas bancadas do Wemasto Areena.

## Pavillón 
300px|miniatura|Interior do Wemasto Areena.
O equipo xoga os seus partidos como local no Wemasto Areena. O pavillón está situado nas proximidades da estación de tren e o centro da cidade de Lahti, e ten capacidade para 5&nbsp;371 persoas. O estadio conta tamén con salas de reunións e dous restaurantes. Anteriormente o equipo empregou o Hollolan jäähalli na localidade de Hollola, un pavillón con capacidade para 350 persoas, para os seus partidos como local.

O Wemasto Areena foi ademais o escenario do histórico ascenso do equipo á Auroraliiga (máxima categoría do hóckey sobre xeo feminino finlandés) o 21 de marzo de 2026 ante unha audiencia récord de 730&nbsp;persoas nas bancadas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pelicans Lahti (equipo masculino)

### Ligazóns externas 
* Sitio web das Pelicans Naiset
Fred Hampton

**Fred Hampton**, nado en Summit o 30 de agosto de 1948 e finado en Chicago o 4 de decembro de 1969, foi un revolucionario e activista socialista estadounidense. Presidente do Black Panther Party (BPP) en Illinois e vicepresidente do BPP a nivel nacional, foi asasinado polo FBI e a policía de Chicago no seu sono.

## Traxectoria 
Como líder do BPP, fundou unha importante organización política multicultural coñecida como , creando unha alianza entre as grandes bandas de rúa para rematar coas súas loitas entre si e traballar polo cambio social.

Debido ao seu forte liderado, o FBI identificou a Hampton en 1967 como unha ameaza radical e comezou a tentar subverter as súas actividades en Chicago, sementando desinformación entre estes grupos e colocando unha operación de contraespionaxe sobre os Panthers locais. En decembro de 1969, unha unidade táctica da Fiscalía do Condado de Cook, xunto co Departamento de Policía de Chicago e o FBI, mataron a Hampton na súa cama durante unha redada antes do amencer no seu apartamento, Chicago. Durante a mesma, outra pantera, Mark Clark, tamén morreu e varias resultaron feridas de gravidade. En xaneiro de 1970, o xurado dun forense realizou unha investigación e decidiu que a morte de **Hampton** e Mark Clark era un homicidio xustificado.  

Posteriormente presentouse unha demanda civil en nome dos superviventes e das familias de Hampton e Mark Clark. Finalmente saldouse en 1982 por unha liquidación de 1,85 millóns de dólares; a cidade de Chicago, o condado de Cook e o goberno federal pagaron cada un un terzo a un grupo de nove demandantes. Dadas as revelacións sobre o programa ilegal COINTELPRO e os documentos asociados cos asasinatos, a morte de Hampton é agora considerada polos estudosos como un asasinato baixo a iniciativa do FBI.   

## Na cultura popular 
* Parte da vida activa de Hampton aparece retratada na película *Judas and the Black Messiah* (2021), con Daniel Kaluuya no papel de Hampton, que gañou o Oscar ao mellor actor secundario pola súa interpretación.
* Na comedia de Netflix *You People* (2023), Eddie Murphy aparece cunha camiseta coa frase "FRED HAMPTON WAS MURDERED" (Fred Hampton foi asasinado). 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Panteras Negras
Vital Michalon

**Vital Michalon**, nado o 26 de novembro de 1946 en Sainte-Colombe e morto o 31 de xullo de 1977 en Bouvesse-Quirieu, foi un profesor de física, ecoloxista e anarquista francés. Malia non militar en ningunha organización, participou por principios na manifestación contra a central de Creys-Malville.

## Circunstancias da súa morte 
Foi abatido pola policía durante a manifestación de Creys-Malville en 1977, que se opoñía á creación da central nuclear de Creys-Malville. Os seus pulmóns rebentaron pola deflagración dunha granada de man lanzada polas forzas da orde.

## Notas
Peter Frampton

**Peter Frampton** , nado en Beckenham, Londres, o 22 de abril de 1950 é un músico británico coñecido polo seu traballo en solitario na década de 1970 como rockeiro de arena (*rock orientado ao álbum*). Con todo, fíxose famoso como membro de *The Herd* cando se converteu nun ídolo adolescente en Gran Bretaña. O seu álbum máis exitoso foi *Frampton Comes Alive.*

## Carrreira 
Frampton fíxose famoso por ser o primeiro guitarrista en utilizar a función de guitarra falada (*talkbox*), que sería utilizada anos máis tarde por Joe Walsh (Eagles), Slash (Guns n' Roses), Richie Sambora (Bon Jovi) e Dave Grohl (Foo Fighters). Despois pasou a traballar con Steve Marriott (de The Small Faces) na banda Humble Pie, así como en álbums de Harry Nilsson, Jerry Lee Lewis, George Harrison e Ringo Starr, con quen Peter ten unha forte amizade e admiración. O seu debut en solitario foi en 1972 con *Wind of Change*.

O avance en solitario de Frampton chegou con *Frampton Comes Alive*, seis veces disco de platino e que incluía os éxitos "Do You Feel Like We Do", "Baby, I Love Your Way" e "Show Me the Way".

Foi o álbum "en directo" máis vendido de todos os tempos. Despois do lanzamento do álbum de seguimento ''I'm in You*, Frampton viuse implicado nun grave accidente de tráfico nas Bahamas. Mentres se recuperaba, actuou en 1978, cos Bee Gees, na película *Sgt.* *Pepper's Lonely Hearts Club Band*, un rotundo fracaso. Nos anos 80, Frampton volveu á gravación, pero só volveu ás listas mundiais con "Breaking all the rules". 

Despois do atentado do World Trade Center en Nova York, Frampton decidiu converterse en cidadán estadounidense. Tomou un papel activo na campaña electoral de 2004 do candidato John Kerry. 

Peter Frampton gañou o seu primeiro Grammy polo seu álbum totalmente instrumental "Fingerprints", lanzado a finais de 2007 e que conta con membros de Pearl Jam, Rolling Stones, Allman Brothers Band e outros.

En 2019 Peter Frampton anunciou que se retirará dos escenarios, tras ser diagnosticado de miosite corporal de inclusión, unha enfermidade muscular dexenerativa que, co paso do tempo, lle impedirá tocar a guitarra.

## Discografía 
* 1972 *Wind of Change*
* 1973 *Frampton's Camel*
* 1974 *Somethin's Happening*
* 1975 *Frampton*
* 1976 *Frampton Comes Alive*
* 1977 *I'm in You*
* 1979 *Where I Should Be*
* 1980 *Rise Up*
* 1981 *Breaking All the Rules*
* 1982 *The Art of Control*
* 1986 *Premonition*
* 1989 *When All the Pieces Fit*
* 1992 *Shine On*
* 1994 *Peter Frampton*
* 1995 *Frampton Comes Alive II*
* 2000 *Live in Detroit*
* 2003 *Now*
* 2007 *Fingerprints*
* 2010 *Thank You Mr. Churchill*
* 2014 *Hummingbird in a Box: Songs for a Ballet*
* 2016 *Acoustic Classics*
* 2019 *All Blues*
* 2021 *Frampton Forgets the Words*

## Filmografía 
* *Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band*
* *Almost Famous'' (Case famoso)
## Notas 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Os prisioneiros

***Os prisioneiros*** (en ) é un filme estadounidense de 1957 dirixido por Budd Boetticher e protagonizado por Randolph Scott, Richard Boone e Maureen O'Sullivan. Foi adaptado por Burt Kennedy a partir da historia curta de 1955 "The Captives" de Elmore Leonard. Conta a historia dun antigo capataz de rancho que é secuestrado xunto cunha herdeira, os cales son retidos por tres desapiadados foraxidos para pedir un rescate. En 2000, *Os prisioneiros* foi escollido por National Film Registry dos Estados Unidos de América para ser conservado na Biblioteca do Congreso por ser "cultural, histórica ou esteticamente significativo."

Estreouse en galego o 6 de xullo de 2008 a través da TVG.

## Personaxes 
* Randolph Scott como Pat Brennan
* Richard Boone como Frank Usher
* Maureen O'Sullivan como Doretta Mims
* Arthur Hunnicutt como Rintoon
* Skip Homeier como Billy Jack
* Henry Silva como Chink
* John Hubbard como Willard Mims
* Robert Burton como Tenvoorde

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
**The Tall T* ensaio de Michael Schlesinger no National Film Registry
**The Tall T* ensaio de Daniel Eagan en America's Film Legacy: The Authoritative Guide to the Landmark Movies in the National Film Registry, A&C Black, 2010 , páxinas 525-527