Guillerme IX de Aquitania

**Guillerme de Poitiers** (en ), coñecido tamén coma **Guillerme IX de Aquitania**, **Guillerme IX o Trobador** (en occitano: Guilhèm IX lo Trobador) ou aínda coma **Guillerme o Trobador** (en francés: Guillaume le Troubadour), nado o 22 de outubro de 1071 e finado o 10 de febreiro de 1126, foi un nobre occitano, noveno duque de Aquitania, sétimo conde de Poitiers e primeiro dos trobadores en lingua occitana do que se ten noticia. 

## Traxectoria 
Naceu en 1071, fillo de Guillerme VIII de Aquitania e da súa terceira esposa, Audéarde de Borgoña, filla do duque Roberto I de Borgoña. Cando faleceu o seu pai en 1086, herdou uns dominios máis extensos que os do propio rei de Francia, de quen era nominalmente vasalo. Nos anos 1101 e 1102, participou tardiamente na Primeira Cruzada trala caída de Xerusalén. Sostivo varias guerras contra os condes de Tolosa. Foi excomungado en dúas ocasións, unha delas por abandonar a súa esposa lexítima e arrebatarlle á forza a muller ao seu vasalo o vizconde de Châtellerault. Entre 1120 e 1123 combateu xunto a Afonso I o Batallador, o seu concuñado, para tentar arrebatar ós musulmáns o reino de Valencia. O vínculo de Guillerme o Trobador e Afonso o Batallador é dobre. Dunha parte, Inés de Aquitania (irmá de Guillerme o Trobador) casou con Pedro I de Aragón, o cal faleceu sen descendencia masculina, herdando os seus reinos o seu irmán Afonso o Batallador. Doutra, porque á morte do Batallador, que faleceu sen descendencia, herdou os seus reinos o seu irmán Ramiro II o Monxe, o cal casou con Inés de Poitou, filla de Guillerme o Trobador. Por iso é polo que o Trobador resultou cuñado de Pedro I de Aragón e concuñado dos seus irmáns, Afonso o Batallador e Ramiro o Monxe.

### Descendencia 
Do seu matrimonio con Filipa de Tolosa tivo os seguintes fillos:
* Inés de Poitou († 1159), esposa de Aimar de Thouars e de Ramiro II de Aragón;
* Guillerme X de Aquitania (1099 - 1137), derradeiro duque de Aquitania;
* Raimundo de Poitiers (ca. 1115- 1149), polo seu matrimonio con Constanza, Príncipe consorte de Antioquía.

### Obra literaria 
Guillerme de Aquitania é o primeiro poeta de nome coñecido nas literaturas románicas. Consérvanse 11 poemas seus, nos que a temática amorosa é tratada ás veces con gran crueza: autodenominábase «trichador de dòmnas», alardeaba das súas proezas sexuais e moitos dos seus poemas están adicados á súa amante, **Maubergeonne**, á que chama *a Perigosa*. Noutra composición, pide ós seus cabaleiros que o axuden a escoller cabalo:

Noutros poemas, amosa unha sensibilidade moi diferente:

Acolleu na súa corte ó bardo galés Blédri ap Davidor, quen introduciu nas literaturas románicas a lenda celta de Tristán e Iseu.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
**Biographies des troubadours* ed. J. Boutière, A.-H. Schutz (París: Nizet, 1964) pp.&nbsp;7–8, 585-587.
*Bond, Gerald A., ed., transl. intro. *The Poetry of William VII, Count of Poitier, IX Duke of Aquitaine*, (Garland Publishing Co.:Nova York) 1982
*Duisit, Brice. *Las Cansos del Coms de Peitieus* (CD), Alpha 505, 2003
*Harvey, Ruth E. ''The wives of the 'first troubadour', Duke William IX of Aquitaine* (Journal of Medieval History), 1993
*Meade, Marion. *Eleanor of Aquitaine*, 1991
*Merwin, W.S. *Sir Gawain and the Green Knight*, 2002. pp xv-xvi. Nova York: Alfred A. Knopf. .
*Owen, D.D.R. *Eleanor of Aquitaine: Queen and Legend*
*Parsons, John Carmi. *Eleanor of Aquitaine: Lord and Lady*, 2002
*Pasero, Nicolò, ed.: *Guglielmo IX d'Aquitania, Poesie*. 1973
*Verdon, J. *La chronique de Saint Maixent*, 1979.
*Waddell, Helen. *The Wandering Scholars: the Life and Art of the Lyric Poets of the Latin Middle Ages'', 1955