Xuízos de Núremberg

miniatura|Xuíces do Tribunal Militar Internacional durante o proceso
Os **Xuízos ou Procesos de Núremberg** son os nomes que recibiron os xuízos levados a cabo polos aliados contra algunhas das principais figuras do réxime nazi, trala fin da segunda guerra mundial. De forma paralela, leváronse a cabo os Xuízos de Toquio para condenar aos criminais de guerra nipóns. Os xuízos realizáronse entre o 20 de novembro de 1945 a 1949 na cidade alemá de Nuremberg. Foron condenados principalmente por crimes en contra da paz, crimes de guerra e crimes en contra da humanidade.

As probas que se realizaron ás principais figuras do réxime nazi durante estes xuízos estiveron baseadas no método intrapsíquico (postulado por Sigmund Freud).

## A lexitimidade 
Aínda que a lexitimidade do Tribunal estivo en interdito nun primeiro momento, ó non existir precedentes similares en toda a historia do Dereito, os traballos realizados para a tipificación dos delitos, tamén até entón inauditos na súa magnitude, e os procedementos para o desenvolvemento da causa servirían en adiante para o desenvolvemento da xustiza internacional.

Deste xeito concretáronse conceptos sobre delitos anteriormente ausentes ou vagamente definidos, como o de crime contra a humanidade, evocado na Convención de La Haya de 1907. Tamén resultou modificado o enfoque tradicional das regras do dereito internacional que se centraban nas relacións entre Estados, pero non nos dereitos e deberes das persoas individuais. Dende entón, os delitos cometidos por individuos dunha nación ó longo e ancho de varios países, poderían ser xulgados internacionalmente polo conxunto dos países afectados, como foi precisamente na formación da corte de xustiza de Núremberg.

## Os delitos 
Cinco foron os delitos imputados ós acusados:

# Crimes contra a paz e crimes de guerra baseándose na existencia dunha premeditación para alterar a paz e na existencia de asasinatos, torturas, violacións contrarias ás Leis da Guerra.
# Crimes contra a humanidade cando se trataba do exterminio e morte en masa.
# Xenocidio cando se trataba da mesma morte en masa pero de grupos étnicos determinados.
# Complot de guerra entendido como proceso para atentar contra a seguridade interior dun Estado soberano.

## Os acusados 
[miniatura|Acusados. Diante, de arriba a abaixo: [Hermann Göring, Rudolf Hess, Joachim von Ribbentrop, Wilhelm Keitel. Detrás, de arriba a abaixo: Karl Dönitz, Erich Raeder, Baldur von Schirach e Fritz Sauckel.]]
De 4.850 peticións de procesamentos individuais, foron acusadas 611 persoas. Ós grupos catalogóuselles entre organizacións non criminais, onde se atopaba a estrutura do Estado (Goberno e Exército) e as criminais, que foron todas aquelas estruturas paralelas do poder nazi como a Gestapo, as SS e o Partido Nazi. Os máis destacados foron: Karl Dönitz, grande almirante da Frota Alemá e sucesor de Adolf Hitler tralo seu suicidio; Rudolf Hess, xeneral das SS e lugartenente de Hitler, fuxido a Gran Bretaña e capturado en 1941; Hermann Göring, xefe das SS e presidente do Reichstag; Alfred Jodl, xefe do Estado Maior da Wehrmacht; Wilhelm Keitel, xefe do Alto Mando da Wehrmacht; Alfred Rosenberg, ideólogo do Partido Nazi; Joachim von Ribbentrop, ministro de Asuntos Exteriores; Albert Speer, arquitecto e ministro de Armamentos; Franz von Papen, embaixador nazi en Austria e Turquía.

Entre quen morreran ou fuxiran denantes de seren xulgados atopábanse o propio Adolf Hitler, Joseph Goebbels, ministro de Propaganda que se suicidou ó igual que Heinrich Himmler, xefe da Gestapo e ideólogo do exterminio xudeu; e os fuxidos Adolf Eichmann, alto dirixente do Partido Nazi e encargado da loxística do exterminio, e Martin Bormann, secretario persoal de Hitler dende 1942.

## Os xuízos 
Propiamente existe un xuízo levado a cabo polo Tribunal Penal Militar Internacional, instituído por medio da Carta de Londres, en 1945. Existiron ademais unha serie de xuízos levados a cabo con posterioridade ó principal, onde se xulgaron ós funcionarios menores do Estado, Exército, doutores e industriais alemáns.

A lista dos xuízos é a seguinte:

# O xuízo dos doutores, seguido contra 24 médicos que practicaron macabras investigacións en humanos nos campos de concentración. O máis famoso deles, o *anxo da morte* Josef Mengele, logrou fuxir.
# O xuízo contra Erhard Milch, mariscal de campo alemán, acusado de graves crimes en campos de concentración.
# O xuízo dos xuíces, seguidos contra 16 avogados e xuíces que estableceron o aparello xurídico nacionalsocialista.
# O xuízo de Pohl, seguido contra a oficina *Endlösung*, encargada administrativa dos campos de concentración e exterminio. O seu xefe era Oswald Pohl.
# O xuízo de Flick, seguido contra o industrial alemán Friedrich Flick, pola utilización de traballo escravo e crimes contra a humanidade.
# O xuízo á IG Farben empresa química industrial alemá, que ó igual que Flick e Krupp, utilizou o traballo escravo. 
# O Caso austral ou Xuízo dos reféns, no cal se perseguiu a responsabilidade do alto mando alemán polos masacres e graves violacións ás Leis da Guerra durante a Campaña dos Balcáns.
# O xuízo RuSHA seguido contra os promotores da idea de pureza racial e do programa Lebensborn.
# O macabro xuízo aos Einsatzgruppen, seguido contra as brigadas da morte das SS que practicaban o exterminio local dos xudeus por medio dos Einsatzgruppen.
# O xuízo de Krupp, seguido contra os dirixentes do famoso grupo industrial, pola súa participación na preparación da guerra e a utilización de traballo escravo durante a mesma.
# O xuízo dos Ministerios, seguido contra os dirixentes do Estado Nazi pola súa participación en atrocidades cometidas tanto dentro de Alemaña como nos territorios ocupados.
# O xuízo do Alto Mando, seguido contra os xenerais do Exército, Armada e Forza Aérea alemá, pola comisión de graves e terríbeis atrocidades durante a guerra.

## O xuízo principal 
O xuízo principal contra as principais figuras do Estado e Exército Nazi levouse a cabo no Palacio de Xustiza de Núremberg.

### Xuíces e Fiscal 
O Tribunal estivo composto por un xuíz titular de cada un dos principais países aliados e o seu respectivo *suplente*. Estes foron:

* Geoffrey Lawrence (Titular )
** *Norman Birkett* (Suplente )
* Francis Biddle (Titular )
** *John J. Parker* (Suplente )
* Henri Donnedieu de Vabres (Titular )
** *Robert Falco* (Suplente )
* Iona Nikitchenko (Titular )
** *Alexander Volchkov* (Suplente )

O fiscal xefe da Corte foi o xuíz norteamericano Robert H. Jackson, coa axuda dos fiscais Hartley Shawcross do Reino Unido, o Xeneral Rudenko pola URSS, e François de Menthon e Auguste Cahmpetier de Francia.
miniatura|Lectura das sentenzas do Tribunal Militar Internacional dos Xuízos de Núremberg.

### Acusados e penas 
Durante o xuízo principal a Fiscalía do Tribunal presentou acusación en contra de 24 líderes nazis. De todos eles só Albert Speer, Hans Frank e Baldur von Schirach expresaron o seu remordemento polos crimes cometidos. En resumo o tribunal ditou 11 condenas a morte, 3 condenas a presidio perpetuo, 2 a vinte anos, unha a 15 e outra a 10 anos. O dono das fábricas Krupp foi declarado incapaz de soportar un xuízo. Hans Fritzsche, Franz von Papen e Hjalmar Schacht foron absoltos dos seus cargos.

### Cumprimento das penas 
Os condenados a morte foron executados o 17 de outubro de 1946, por vía de aforcamento. Hermann Göring suicidouse na véspera cunha cápsula de cianuro, e Robert Ley o 25 de outubro de 1945, antes do veredicto. Despois do seu aforcamento, os restos foron cremados e as cinzas desperdigadas no río Isar.

Martin Bormann foi xulgado e condenado en ausencia, pese a que con posterioridade se soubo que morreu durante a caída de Berlín, o 2 de maio de 1945.

Os condenados a cadea perpetua cumpriron a súa pena na Prisión de Spandau, ata a morte do último deles, Rudolf Hess en 1987. De todos os condenados a penas de cárcere, só catro as cumpriron a cabalidade, xa que Neurath (en 1954), Raeder (en 1955) e Funk (en 1957) foron liberados. Durante máis de 20 anos o único ocupante foi Hess, despois da liberación de Speer en 1966.

## Efectos posteriores 
O conxunto de procedementos levados a cabo tanto en Núremberg como en Toquio, significaron o establecemento de regras básicas de persecución de criminais de guerra e a determinación de tales delitos.

Dentro destes efectos, serve destacar que o Tribunal fixou as bases do que sería chamado erroneamente os Principios de Núremberg, hoxe recollido en varios aspectos nos Tribunais Internacionais para a ex Iugoslavia e Ruanda.

O legado destes Tribunais Internacionais (Toquio e Núremberg) sen dúbida é a Corte Penal Internacional, establecida en Roma en 1998 e que conta como base fundamental das súas regras de procedemento os Estatutos dos Tribunais de Núremberg, Toquio, ex Iugoslavia e Ruanda.

Foi de vital importancia, tamén, ó redactarse:
* A Convención contra o Xenocidio de 1948
* Declaración Universal de Dereitos Humanos de 1948
* Convencións de Xenebra de 1949 e os seus protocolos de 1977.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Francesc Boix i Campo

### Ligazóns externas 
* Discurso de Jacques Bernard Herzog, suplente do fiscal francés, acerca das súas lembranzas dos procesos. (cast)
* Proxecto Avalon da Universidade de Yale, con documentos acerca do xuízo (ing).
* Museo da cidade de Nuremberg acerca dos procesos (al e ing).