Proceso de Montjuïc

miniatura|Debuxo que reproduce o momento da explosión da bomba na procesión do Corpus de 1896 en Barcelona.
**Proceso de Montjuïc** é o nome do xuízo militar que se produciu como consecuencia do atentado terrorista contra a procesión do Corpus na rúa barcelonesa de *Canvis Nous*, o 7 de xuño de 1896, e que provocou 12 mortos e arredor de 35 feridos. A represión afectou maiormente o anarquismo obreiro de Cataluña. Detivéronse 400 persoas, entre elas o mestre Joan Montseny Carret, os propagandistas Anselmo Lorenzo e Teresa Claramunt, e o intelectual Pere Coromines. Todos foron recluídos no castelo de Montjuïc, e 87 persoas foron incluídas no proceso militar.

## Os feitos xulgados 
O 7 de xuño de 1896 houbo un atentado terrorista en Barcelona, de autoría presumiblemente anarquista. Alguén lanzou unha bomba sobre o público que asistía ao paso da procesión do Corpus, que, segundo o xornal *La Vanguardia*, causou a morte de doce persoas e feridas a varias decenas. Con todo, existen discrepancias sobre o número de persoas falecidas. Este atentado terrorista tiña como antecedentes a bomba lanzada polo anarquista Paulino Pallàs contra o capitán xeneral de Cataluña, Martínez Campos, a cal matou o garda civil Jaime Tous, e o atentado do Liceu, no que morreron 22 persoas e outras 35 resultaron feridas.

Os ataques terroristas contra a poboación civil espertaron unha crecente indignación social que esixía unha firme resposta represora contra anarquistas, socialistas e revolucionarios. Preto de catrocentas persoas consideradas revolucionarias ou subversivas foron encarceradas no castelo de Montjuïc.

## O proceso 
As dilixencias xudiciais realizáronse sen garantías xurídicas e as probas baseáronse en declaracións dos principais implicados, obtidas presumiblemente mediante torturas.

Un primeiro consello de guerra celebrouse no mesmo castelo entre os días 11 e 15 de decembro de 1896, pero a sentenza definitiva foi ditada polo Tribunal Supremo de Guerra e Mariña, en Madrid, en abril do ano seguinte. Resultaron condenados a morte e executados o 3 de maio de 1897 catro activistas: Ascheri, Nogués, Molas, Mas e Joan Alsina. Houbo tamén dez condenados a 20 anos de prisión, outros tres a 18 anos e outros seis a 10 anos e un día. As 63 persoas restantes resultaron absoltas ou foron desterradas a Río de Oro.

A denuncia do proceso produciuse inicialmente o mesmo 1896, sobre todo grazas á actividade no estranxeiro de Fernando Tarrida del Marmol, que fora liberado e escribira ''Les Inquisiteurs d'Espagne* (1897), así como polas campañas de prensa da *Revue Blanche* e de *L'Intransigeant*, de París. En España, a protesta dirixiuna a prensa republicana (*El Nuevo Régimen*, *El País* etc.) e o libro *La barbarie gubernamental en España* (1897), atribuído a Ricardo Mella e Josep Prat. Posteriormente, iniciouse unha intensa campaña pola revisión do xuízo, especialmente en 1898, desde *El Progreso*, *La Revista Blanca* e *Vida Nueva*, auspiciada sobre todo por Joan Montseny Carret, Alejandro Lerroux e Pere Coromines desde Madrid.

Finalmente, despois do asasinato de Antonio Cánovas del Castillo en agosto de 1897 polo anarquista italiano Michele Angiolillo, que pretendía vingar os executados, Sagasta permitiu o regreso dos desterrados e, a comezos de xaneiro de 1901, ditou o indulto dos que permanecían en prisión.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Sempau i Barril, Ramón (1900). *Los victimarios.* Barcelona: Garcia Manet Editores.
* Pérez de la Dehesa, R. (1968). *Los escritores españoles ante el proceso de Monjuic*. Centro Virtual Cervantes. 
* Beltrán Dengra, J. (2010). "El anarco-cominismo y la práctica terrorista en Barcelona y el enjuiciamiento por parte de la prensa de esta ciudad: 1893-1897". En *Espiral, Estudios sobre Estado y Sociedad*. Volume XVI. Número 47. Xaneiro a abril de 2010.

### Ligazóns externas 
* *Los procesos de Montjuic''. CNT Puerto Real.