open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Teorema de Euler

En teoría de números, **o teorema de Euler** (tamén coñecido como **teorema de Fermat-Euler** ou **teorema totiente de Euler** ) afirma que, se  e  son números enteiros positivos coprimos, entón a^{\varphi(n)} é congruente con 1 módulo , onde \varphi denota a función totiente de Euler; é dicir

: a^{\varphi (n)} \equiv 1 \pmod{n}.

O recíproco do teorema de Euler tamén é certo: se a congruencia anterior é certa, entón a e n deben ser coprimos.

O teorema está máis xeneralizado por algúns dos teoremas de Carmichael.

O teorema pódese usar para reducir facilmente grandes potencias módulo n. Por exemplo, considere atopar os valores  7^{222} \pmod{10}. Os enteiros 7 e 10 son coprimos e \varphi(10) = 4. Polo tanto, o teorema de Euler resulta 7^4 \equiv 1 \pmod{10}, e conseguimos 
:7^{222} \equiv 7^{4 \times 55 + 2} \equiv (7^4)^{55} \times 7^2 \equiv 1^{55} \times 7^2 \equiv 49 \equiv 9 \pmod{10} .

En xeral, ao reducir unha potencia de a módulo n (onde a e n son coprimos), hai que traballar módulo \varphi(n) no expoñente de a:

: se x \equiv y \pmod{\varphi(n)}, entón a^x \equiv a^y \pmod{n} .

## Probas 
1. O teorema de Euler pódese probar utilizando conceptos da teoría de grupos: As clases de residuos módulo  que son coprimos con   forman un grupo baixo a multiplicación (ver o artigo Grupo multiplicativo de enteiros módulo n para máis detalles). A orde dese grupo é . O teorema de Lagrange afirma que a orde de calquera subgrupo dun grupo finito divide a orde de todo o grupo, neste caso . Se  é calquera número coprimo con  entón  está nunha destas clases de residuos, e as súas potencias   módulo  forma un subgrupo do grupo de clases de residuos, con  . O teorema de Lagrange di que  debe dividir , é dicir, hai un enteiro  tal que . Isto implica logo,

: a^{\varphi(n)} = a^{kM} = (a^{k})^M \equiv 1^M =1 \pmod{n}.

2. Tamén hai unha demostración directa: Sexa  un sistema reducido de residuos  () e sexa  calquera enteiro coprimo con . A demostración depende do feito fundamental de que a multiplicación por  permuta o : noutras palabras, se  entón . (Esta lei de cancelación demóstrase no artigo Grupo multiplicativo de números enteiros módulo n.) É dicir, os conxuntos  e , considerados como os conxuntos de clases de congruencia (), son idénticos (como conxuntos, poden estar listados en diferentes ordes), polo que o produto de todos os números en  é congruente () co produto de todos os números en  :

: 
\prod_{i=1}^{\varphi(n)} x_i \equiv 
\prod_{i=1}^{\varphi(n)} ax_i =
a^{\varphi(n)}\prod_{i=1}^{\varphi(n)} x_i \pmod{n},
 e usando a lei de cancelación para cancelar cada  dá o teorema de Euler:

: 
a^{\varphi(n)}\equiv 1 \pmod{n}.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
*
### Outros artigos 
* Número de Carmichael
### Ligazóns externas 
* 
* Euler-Fermat Theorem at PlanetMath
Hércules (filme de 2014)

***Hércules*** (en ) é un filme estadounidense de 2014 dirixido por Brett Ratner a partir dun guión de Ryan J. Condal e Evan Spiliotopoulos. Está protagonizado por Dwayne Johnson como Hércules, un autoproclamado semideus que é contratado para liderar as tropas de Tracia nunha batalla contra un señor da guerra. Ian McShane, Rebecca Ferguson, Rufus Sewell, Joseph Fiennes, Peter Mullan e John Hurt compoñen o resto do elenco. Baséase na novela gráfica de Steve Moore *Hercules*, especialmente *The Thracian Wars*.

Estreouse en galego o 24 de xullo de 2024 a través da TVG.

## Personaxes 
* Dwayne Johnson como Hércules
* Irina Shayk como Mégara
* Rebecca Ferguson como Erxenia
* Ian McShane como Anfiarao
* Rufus Sewell como Autólico
* Aksel Hennie como Tideo
* Ingrid Bolsø Berdal como Atalanta
* Reece Ritchie como Iolao
* Tobias Santelmann como Reso
* Joseph Fiennes como rei Euristeo
* Peter Mullan como xeneral Sitalces
* Isaac Andrews como Arius
* John Hurt como rei Cotis I
* Joe Anderson como Fineo
* Steve Peacocke como Stephanos
* Barbara Palvin como Antímaco
* Ian Whyte como Bessi Leader
* Christopher Fairbank como Gryza
* Robert Maillet como executor tracio

## Notas
Dalia, a modista

***Dalia, a modista*** é unha miniserie de televisión galega composta por 4 episodios que se emitiu na TVG entre o 19 de decembro de 2016 e o 9 de xaneiro de 2017. Está protagonizado por María Mera, David Seijo e Xoán Fórneas. Na 15ª edición dos Premios Mestre Mateo estivo nomeado en 12 categorías, gañando finalmente 4 premios, á mellor interpretación feminina secundaria para Covadonga Berdiñas, mellor director artístico, mellor maquillaxe e peiteado e mellor deseño de vestiario. Ese mesmo ano tamén foi recoñecida como a mellor serie televisiva nos Premios CREA da Asociación de Directores e Realizadores de Galicia.

Está dispoñible en liña na plataforma AGalega.

## Sinopse 
Ambientada nos anos 50 na vila de Prescedo, conta unha historia de amor, misterio e superación protagonizada por unha moza modista na procura de respostas sobre o suicidio de súa nai. Retransmitiuse tamén noutras canles autonómicas (Aragón TV, CMMedia, Televisión Valenciana) e en Europa Europa, canle de televisión latinoamericana.

### Adaptación literaria 
A Fundación Araguaney publicou en 2022 unha adaptación como novela homónima escrita por Noe Martínez, unha das guionistas da miniserie, xunto a Eligio R. Montero e Ghaleb Jaber Martínez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Lingua jju

A **lingua jju** é unha lingua da familia níxer-congo falada no estado de Kaduna en Nixeria central. No ano 1988, tiña aproximadamente 300.000 falantes. O jju é unha das linguas de Kaduna meridional. Aínda que normalmente aparece separado da lingua tyap, a separación de jju, segundo Blench R.M. (2018), parece ser unha realidade cada vez máis étnica ca lingüística.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lingua tyap
* Wikipedia en jju
### Bibliografía 
*
Sierra Sur de Jaén

**Sierra Sur de Jaén** é o nome dunha comarca das dez que ten a provincia de Xaén, en España. A súa capital, como centro administrativo, é Alcalá la Real. Ten unha poboación de 41&nbsp;025 habitantes (segundo os datos do INE para 2022), unha superficie de 784,27 km², e unha densidade de poboación de 52,31 hab/km².

## Xeografía 
A comarca está situada no extremo suroccidental da provincia, e limita ao oeste coa provincia de Córdoba e ao sueste coa de Granada. Disposta a xeito de barreira natural da depresión do Guadalquivir, a Sierra Sur forma parte da franxa central da cordilleira Subbética, acada a súa maior altura na serra da Pandera (1&nbsp;870 m).

### Concellos 
A comarca estaba composta por dez concellos: Alcalá la Real, Alcaudete, Castillo de Locubín, Frailes, Fuensanta de Martos, Jamilena, Martos, Torredelcampo, Valdepeñas de Jaén e Los Villares.

Pero dende o 27 de marzo de 2003, e de acordo co catálogo elaborado pola Consellaría de Turismo e Deporte da Xunta de Andalucía, transferíronse as localidades de Fuensanta de Martos, Jamilena, Martos, Los Villares e Torredelcampo á Comarca Metropolitana de Jaén.
Quedando así a actual comarca Sierra Sur coas seguintes localidades:

## Notas 
## Véxase tamén
José Gómez Mariño

**José Gómez Mariño**, nado en Cospeito, foi un político e xornalista galego.

## Traxectoria 
Veciño de Guisande (Goá). Dirixiu *El Lucero* (1918-1920) sucedendo a Otilio Díaz Verdes. Na ditadura de Primo de Rivera foi nomeado concelleiro e elixido alcalde de Cospeito o 20 de febreiro de 1925. Permaneceu no cargo ata o fin da ditadura de Primo de Rivera.

## Vida persoal 
Casou con Sílvina Rodríguez Canoura, que finou en 1927.

## Notas
Lingua hixkaryana

A **lingua hixkaryana** /ˌhɪʃkæriˈɑːnə/ é unha lingua da familia caribe, falada por arredor de 500 persoas no río Nhamundá, un afluente do río Amazonas, no Brasil. É unha das preto dunha ducia de linguas que foron descritas coa orde de palabras obxecto-verbo-suxeito (inicialmente polo lingüista Desmond C. Derbyshire). O hixkaryana está clasificado como "vulnerable" polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Fonoloxía 
O hixkaryana ten os seguintes fonemas consonánticos:

*  é un toque retroflexo cunha pronunciación lateral.

O hixkaryana ten os seguintes fonemas vocálicos:

## Gramática
En lingua hixkaryana, os argumentos están indexados no verbo mediante prefixos de persoa. Estes prefixos forman un patrón inverso no que o argumento máis alto da xerarquía 2o > 1o > 3o está indexado no verbo. Se o obxecto dun verbo transitivo supera ao suxeito segundo esta xerarquía, utilízase o prefixo O axeitado; se non, úsase un prefixo A.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* A metátese en hixkaryana 
* O hixkaryana na base de datos SAILS sobre linguas suramericanas
Linguas parukotoanas

As **linguas parukotoanas** son un subgrupo de linguas da familia caribe. Estas linguas fálanse no Brasil, Suriname e Güiana.

## Linguas 
As linguas parukotoanas son:

*Waiwai
*Sikiana, Hixkaryana

## Notas
Porviso

O **porviso** ou **proviso** é un ser da mitoloxía galega, un trasno ou un demo, que aparece de noite adoptando forma de animal, e impídelle alentar á xente mentres dorme.

## Características 
Considérase ás veces un ser rexoubeiro que enreda e procura meterlle medo á xente, porén, este ser xeralmente aparece polas noites, impedíndolle á xente alentar mentres dorme. Represéntase cun rabo longo,

Rafael Dieste en *A fiestra valdeira* (1927) nomea o porviso como diaño; Xosé Miranda considerao como un demo e Xesús Alonso Montero denomínao demo ou demoño.

## O porviso na cultura popular 
### Teatro 
Rafael Dieste menciona o porviso na súa obra de teatro *A fiestra valdeira*, onde se compara un dos personaxes con este ser. 
* 

### Literatura infantil 
O libro *O Porviso do patín*, escrito por Rocío Pérez Castro e ilustrado por Lidia Brea Pedreira, é un conto infantil.
* 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Abelardo Fernández Rivas

**Abelardo Fernández Rivas**, nado en Cospeito cara a 1896, foi un político galego.

## Traxectoria 
Na Segunda República foi elixido concelleiro e alcalde de Cospeito por Alianza Republicana en 1931. Permaneceu no cargo ata o 1936. Afiliado a Unión Repúblicana. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido por orde gobernativa o 28 de abril de 1938, saíndo da prisión o 18 de maio. O gobernador civil impúxolle unha multa de 1.500 pesetas por "desafecto al Movimiento". Abríronlle expediente de responsabilidades políticas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo

* Expediente procesual de Abelardo Fernández Rivas

* Expediente de responsabilidade política nº 54/1941 de Jesús Fernández Taboada; Constantino Díaz Pérez e outros
Leonard Cornwell Mitchell

**Leonard Cornwell Mitchell** (en ocasións escrito **Cornwall**), nado en Wellington o 25 de abril de 1901 e finado en 1971, foi un artista e deseñador gráfico neozelandés, coñecido polos seus deseños de carteis, selos postais e moedas do seu país.

## Traxectoria 
Leonard Cornwell Mitchell formouse en rotulaxe na Escola Técnica de Palmerston North,

[miniatura|esquerda|[Cartel da Exposición do Centenario de Nova Zelandia (1939-1940).|310x310px]]

Mitchell foi o artista principal da compañía Filmcraft, baixo a dirección de McKenzie a finais dos anos vinte, e durante a década de 1930 desenvolveu o seu labor profesional no Departamento de Publicidade do Goberno, onde deseñou un bo número de carteis e folletos turísticos e promocionais. Tamén traballou no departamento de arte da compañía W D & H O Wills, con Ernest Mervyn Taylor, e pintou numerosas reconstruciíns de escenas históricas. Na década de 1940 traballou con Coulls Somerville Wilkie. da serie ordinaria da libra neozelandesa emitidas entre 1940 e 1965, así como do reverso específico da moeda de media coroa conmemorativa do centenario de Nova Zelandia (1940).

Mitchell deseñou tamén diversas medallas, e entre 1931 e 1970 creou os deseños de varias decenas de selos postais de Nova Zelandia.

Leonard Cornwell Mitchell foi o pai dos artistas Victor Leonard, Frank e Alan Gordon Mitchell, e na derradeira década da súa vida traballou de xeito independente xunto con este último.

Ficheiro:1940 New Zealand Half Crown, Reverse, Proof.png|Reverso da media coroa do Centenario de Nova Zelandia (1940).
Ficheiro:1940 New Zealand Half-penny, reverse.png|½ penique neozelandés (1940).
Ficheiro:1940 New Zealand Penny, Reverse, Proof.png|1 penique neozelandés (1940).

## Notas
Carbonización

A **carbonización** tamén chamada pirólise lenta, é un proceso químico de combustión incompleta de certos sólidos cando se somete a calor elevado.

## Reacción química 
Os produtos xerados desta reacción química son carbón e gases como vapor de auga, dióxido de carbono, monóxido de carbono ou metano. Mediante a acción da calor, a carbonización elimina o hidróxeno e o osíxeno do sólido, polo que a materia restante está composta principalmente de carbono. Os polímeros, como os termoestables ou os compostos orgánicos como a madeira e o tecido biolóxico, son exemplos de materiais que se poden **carbonizar**.

### Causas 
A carbonización é o resultado de procesos naturais como o lume, pero tamén dunha reacción deliberada e controlada que se utiliza na fabricación de certos produtos, como o alcatrán ou o licor pirolígneo. 

O mecanismo de carbonización forma parte da queima normal de certos combustibles sólidos como a madeira. Durante a combustión normal, os compostos volátiles creados pola carbonización e a pirólise son consumidos nas chamas dentro do lume, mentres que a combustión do carbón pode verse como brasas ou brasas vermellas brillantes que arden sen a presenza de chamas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Alcatrán
* Carbón
* Carbono
* Combustión
* Descarbonización
* Materia orgánica (química)
* Materia orgánica (ecoloxía)
Municipio de Līvāni

O **municipio de Līvāni** (en letón, *Līvānu novads* e en latgaliá, *Leivuona nūvods*) é un dos 36 municipios de Letonia. Os 36 municipios son resultado da última reorganización do territorio aprobada o 1 de xuño de 2021,  que fusionou o antigo municipio de Livani, un municipio establecido en 1999 na parte occidental de Latgale, á beira do río Daugava, ao que en 2009 se engadiron as parroquias de Jersikas, Rudzātu e Sutru do antigo municipio de Preiļi. Limita ao norte e ao oeste co municipio de Jēkabpils, ao sur co municipio de Augšdaugava, así como ao sur e ao leste co municipio de Preiļi. O centro do condado está situado na propia vila de Livani. 

O municipio forma parte da nación histórica, recoñecida pola Constitución letoa, de Latgale. O censo supera levemente os 10.000 habitantes nunha perda de poboación constante desde 1989.

## Historia 
Hai rexistros coñecidos de habitantes da comarca dende o Neolítico. A situación favorable na confluencia dos ríos Daugava e Dubna, onde agora se atopa Līvāni, atraeu a comerciantes da ruta comercial de Daugava, e hai 1000 anos estableceuse alí o asentamento de artesáns e comerciantes da Dubna. O castelo de Dubna da orde de Livonia coñécese neste lugar desde 1289. En 1533, construíuse aquí un pazo, o Lievenhof. O territorio agrícolamente desfavorable fomentou aquí o desenvolvemento da artesanía e, posteriormente, da industria. A diferenza de Livani, Jersika desenvolveuse como fortificación e centro administrativo dun gran territorio desde o século IX. A principios do século XIII, Jersika e toda a vía fluvial de Daugava foron conquistadas polos cruzados, despois de que estenderan gradualmente o seu poder tamén polos territorios circundantes.

As industrias máis grandes do municipio colapsaron todas despois de 1991. Estudos actuais detectan unha certa recuperación pero nun nivel moito menor. Entre elas, a antiga fábrica de vidro, que iniciou unha produción de alta tecnoloxía de fibras ópticas principalmente para a exportación a occidente. A agricultura e a silvicultura son sectores tradicionais da rexión máis próxima á capital e constitúen unha base para a produción, moita de autosuficiencia. O sector servizos crece lentamente. A economía analízase en termos de desenvolvemento sostible.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos 
*Organización territorial de Letonia
*Rexións de Letonia
Lingua sikiana

A **lingua sikiana** ou **kashuyana** (tamén chamada chikena, chiquena, chiquiana, shikiana, sikiâna, sikïiyana, xikiyana ou xikujana) é unha lingua caribe falada por 33 persoas no Brasil (1986) e 15 persoas en Suriname (2001). Foi falado outrora tamén en Venezuela, mais está probablemente extinta alí. O dialecto warikyana extinguiuse arredor do ano 2000, e a lingua é coñecida polo nome do dialecto sobrevivente, sikiana. O sikiana está clasificado como en perigo crítico polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Notas
The Heliocentrics

**The Heliocentrics** son unha banda londiniense do xénero do nu jazz. A banda mestura jazz co funk. O conxunto está composto por 8 músicos liderados polo batería, compositor e arranxador Malcolm Catto. O grupo colabora asiduamente co vibrafonista Mulatu Astatke.

## Características
Lanzaron o seu debut en 2007 titulado *Out There* e no seu segundo álbum en 2009 colaboraron co músico etíope Mulatu Astatke. Autodefínense como un colectivo de gravación e produción que mestura jazz xunto co hip hop, funk, música de biblioteca e electrónica. 

The Heliocentrics contribuíron con temas a varios DJ's no Reino Unido no coñecido pola prensa especializada como renacemento intercultural do jazz do sur de Londres. En 2016 recrutaron a vocalista, bailarina e actriz eslovaca Barbara Patkova. En febreiro de 2020 lanzaron o seu novo disco, titulado *Infinity of Now*..

## Membros
**Membros actuais**
* Malcom Catto, batería
* Jake Benjamin Ferguson, baixista
* Sylvia Hallett, viola, órgano de boca
* Jack Yglesias, frautista
* Daniel Smith, guitarra
* Jason Yarde, saxofón
* Raven Bush, violín
* Barbara Patkova, vocalista

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* A canción People Wake Up! dos Heliocentrics, en youtube, ano 2020
Pirólise

**Pirólise**, é *s. str.* unha reacción de análise ou descomposición que se produce pola acción das altas temperaturas. A estrutura molecular orixinal dun determinado composto vese alterada pola acción da calor nun ambiente con pouco ou ningún osíxeno. 

Con todo, nun sentido amplo, a pirólise é calquera dos procesos de descomposición, ou alteración da composición, dun composto ou mestura mediante a acción da calor, nas condicións descritas anteriormente, como a carbonización . Quizais a excepción sexan as reaccións térmicas realizadas en presenza dun catalizador, cando segundo certos autores, serían mellor definidas como reaccións de reformación catalítica ou "craqueo" catalítico.

## Terminoloxía 
A palabra "pirólise" provén do grego *πῦρ (pyr, pyrós)*, que significa "lume" ou "febre violenta", e *λύσις*  (*lýsis)*, que significa "disolución", reflectindo o proceso de descomposición química inducida polo calor ou o lume.

O termo entrou no vocabulario científico como neoloxismo no século XIX, sendo adoptada inicialmente en lingua francesa como ***pyrolyse*** no ano 1869.

## Usos 
miniatura|Bioaceite obtido mediante o proceso de pirólise.|481x481pxEste sistema é moi utilizado pola industria petroquímica e na fabricación de fibra de carbono.

Outra aplicación da pirólise é no tratamento de residuos . O proceso é autosustentábel dende o punto de vista enerxético, xa que a descomposición química a través da calor en ausencia de osíxeno produce máis enerxía da que consome.

O reactor pirolítico para o tratamento de residuos funciona con calquera produto, desde residuos domésticos até residuos industriais e plásticos que se trituran inicialmente tras ser previamente seleccionados.

A través deste proceso prodúcense biocombustibles.

Despois da selección e trituración, o material pasa ao reactor pirolítico onde se produce unha reacción endotérmica e a consecuente separación dos subprodutos.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Alcatrán
* Biocombustíbel
* Biodiésel
* Combustible
* Gasolina de pirólise
Lingua salumá

A **lingua salumá** é unha lingua caribe falada no Brasil.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Linguas caribes
Lingua waiwai

A **lingua waiwai** /ˈwaɪwaɪ/ (uaiuai, uaieue, ouayeone) é unha lingua caribe do norte do Brasil, con algúns centos de falantes na fronteira en Suriname e Güiana. O waiwai está clasificado como "vulnerable" polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Fonoloxía 
### Consoantes 
### Vogais 
* /o/ pódese escoitar como [ʌ] ao seguir as consoantes palatais /tʃ, ʃ/.
* /a/ pódese escoitar como [æ] cando vai precedido dos sons /j, tʃ/ e seguido dos sons /w, m, s/.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Wai Wai (Intercontinental Dictionary Series)
Linguas pekodianas

As **linguas pekodianas** son un subgrupo da familia caribe. Estas linguas fálanse nos estados de Mato Groso e o Pará, no Brasil e compoñen a rama máis meridional das linguas caribes.

Meira e Chousou-Polydouri (2015) considera as linguas pekodianas como descendentes das migracións caribes dende o norte, xa que a diversidade lingüística caribe concéntrase no norte de América do Sur.

O termo *pekodiano* foi acuñado en 2005 por Meira e Bruna Franchetto sobre a base dunha palabra afín para "muller" que se atopa nestas linguas, respectivamente en bakairi "pekodo" e en ikpeng "petkom", mais non se atopa en ningunha das outras linguas caribes.

## Linguas 
As linguas pekodianas son:

*Bakairi
*Ikpeng
*Arára do Pará
*Yarumá (Suyá)
*Amonap (Kuikuro–Kalapalo, Matipuhy)

## Préstamos lingüísticos 
As linguas pekodianas teñen varios préstamos de linguas non caribes, incluíndo as linguas juruna e arauacas.

As linguas pekodianas tamén puideron influír nas linguas bororo e outras familias de linguas non caribes.

## Notas
Megan Leavey (filme)

***Megan Leavey*** (tamén coñecido como ***Rex***) é un filme estadounidense de 2017 dirixido por Gabriela Cowperthwaite e escrito por Pamela Gray, Annie Mumolo e Tim Lovestedt. Baséase en eventos reais sobre unha marine chamada Megan Leavey e o seu can de combate Rex. Está protagonizado por Kate Mara, Edie Falco, Common, Ramón Rodríguez e Tom Felton. Estreouse o 9 de xuño de 2017 a través de Bleecker Street, recibiu críticas positivas e recadou 14 millóns de dólares.

Estreouse en galego na TVG o 13 de agosto de 2024.

## Sinopse 
Megan Leavey é unha cabo do Corpo de Marines dos Estados Unidos que serviu como adestradora de cans K9 da Policía Militar. Foi emparellada co can de combate Rex (E168). A parella fixo dúas misións en Iraq xuntos. Primeiro foron enviados a Faluxa en 2005, e logo a Ramadi en 2006, onde ambos resultaron feridos por un dispositivo explosivo improvisado. Leavey recibiu o Corazón Púrpura e a Medalla de logros da Mariña e do Corpo de Mariña cun dispositivo "V" ​​que denota heroísmo no combate.

## Personaxes 
* Kate Mara como Megan Leavey
* Ramón Rodríguez como Matt Morales
* Tom Felton como Sarxento Andrew Dean
* Bradley Whitford como Bob Leavey
* Will Patton como Jim Leavey
* Sam Keeley como Sills
* Miguel Gomez como Gomez
* Parker Sawyers como Navy Corpsman
* Common como Gunny Martin
* Edie Falco como Jackie

## Estrea 
En xaneiro de 2017, Bleecker Street adquiriu os dereitos de distribución da película e fixou a data da estrea o 9 de xuño de 2017.

## Notas
Craqueamento

En química, o **craqueo** ou **craqueamento**, é un proceso no que moléculas orgánicas complexas (como queróxenos ou hidrocarburos pesados) descompoñen en moléculas máis simples (por exemplo, hidrocarburos lixeiros) ao romper os seus enlaces C-C. 

A velocidade do proceso de craqueamento e o tempo que tarda en formarse os produtos finais dependen moito da temperatura e dos catalizadores existentes. O *cracking* é a descomposición dun alcano grande en alcanos máis pequenos e máis útiles e un alqueno.

O craqueo emprégase no petróleo para formar produtos "lixeiros" como a gasolina.

Normalmente produce un alcano de cadea curta e un alqueno de cadea longa. Os hidrocarburos son compostos que só conteñen átomos de carbono e hidróxeno.

## Terminoloxía 
O termo provén do inglés *crack* / ***cracking***, (quebrar), pois é iso o que acontece: québranse moléculas longas en moléculas menores. O craqueamento tamén é coñecido ás veces como pirólise, pero esta realízase en ausencia completa de osíxeno.[miniatura|[Refinaría de petróleo|Refinería de craqueo en Bakú, na República Socialista Soviética de Azerbaixán, en 1934.|centro]]
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Alquilación
* Destilación fraccionada
* Economía circular
* Enerxía renovable
* Isomerización
Conexión Marsella

***Conexión Marsella*** (en ) é un filme franco-belga de 2014 dirixido por Cédric Jimenez e producido por Alain Goldman. O filme inspírase nos eventos da conexión francesa da década de 1970, e está protagonizado por Jean Dujardin no papel do maxistrado Pierre Michel e Gilles Lellouche como Gaëtan "Tany" Zampa, un xefe narcotraficante. Estreouse no Festival Internacional de Cinema de Toronto o 10 de setembro de 2014.

## Personaxes 
* Jean Dujardin como Pierre Michel
* Gilles Lellouche como Gaëtan "Tany" Zampa
* Céline Sallette como Jacqueline Michel 
* Mélanie Doutey como Christiane Zampa 
* Guillaume Gouix como José Alvarez 
* Benoît Magimel como Le Fou
* Bruno Todeschini como Le Banquier 
* Moussa Maaskri como Franky Manzoni 
* Féodor Atkine como Gaston Defferre
* Myriem Akheddiou como Melle Aissani
* Eric Godon como avogado de Zampa
* Pauline Burlet como Lily
* Pierre Lopez como Jean Paci 
* Éric Collado como Robert 
* Cyril Lecomte como Marco Da Costa 
* Jean-Pierre Sanchez como Fabrizio Mandonato 
* Georges Neri como Charles Peretti
* Bernard Blancan como Lucien Aimé-Blanc
* Gérard Meylan como Ange Mariette
* Patrick Descamps como The prosecutor

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Rabeno

Na mitoloxía galega, o **rabeno** é un ser mítico, humano ou de forma humana, que axexa ás mulleres nos campos, corredoiras e lugares deshabitados para abusar delas, o que evoca a figura dos sátiros da mitoloxía grega ou os faunos da mitoloxía romana. Risco di que é un sátiro dexenerado e *vido a menos*. 

Descríbese como un ser masculino de aspecto humano, magro e de alta estatura, de cor pálida, macilenta, palliza ou amarelada; e de feito, outro dos nomes que recibe o rabeno é o de *marelo*. Adoita vestir traxes claros e cubrirse con gorra de viseira. Dise del que pode contaxiar a lepra ou algunha outra enfermidade da pel, o que o asemella ó home das bubas.

A palabra *rabeno, -a* adoita aplicarse realmente a animais co rabo máis curto do habitual ou ó que llo cortaron, como tamén *rabelo* e *rabón*. Risco di que este ser mítico só lle falta o rabo para ser un fauno. Cómpre ter presente que un dos moitos nomes populares galegos do demo é o de *rabeno* (e mais o seu contrario, *rabudo*), o que incide no concepto maléfico que os labregos teñen do rabeno. No mesmo sentido, a lenda negra en Galicia tamén aseguraba que os xudeus tiña rabo.

Noutras culturas existen seres semellantes. Así, no País Vasco teñen ó *Basajaun* (que significa *señor do mato*), un ser aparentemente humano, que vive nos bosques e que se caracteriza por ter o pé de planta circular. Igualmente, en Asturias teñen o *Busgoso* e en Cantabria, o *Trento*. 

Na Idade Media corría a crenza na existencia do *home salvaxe*, un ser mitolóxico que habitaba nos bosques e que tiña o corpo cuberto de abundante pelo, agás na cara, mans e pés. Viña a representar o lado salvaxe, bestial, da natureza humana que carecía de calquera control sobre instintos e paixóns. A gran diferenza respecto ó *rabeno* e seres semellantes é que existían tanto homes como mulleres salvaxes aínda que se representan maioritariamente (en pinturas, miniaturas, como tenantes de escudos, etc) baixo forma masculina.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Cuba, Reigosa, Miranda; ilustracións de Enríquez, Lázaro (1999): *Dicionario dos seres míticos galegos*. Vigo: Edicións Xerais de Galicia. ISBN 84-8302-363-6.
* RISCO, Vicente: "Etnografía: cultura espiritual", en *Historia de Galiza*, dirixida por Ramón Otero Pedrayo. Ed. Nós, Bos Aires 1962, tomo I, px. 304.
* RODRÍGUEZ GONZÁLEZ, Eladio: *Diccionario enciclopédico gallego-castellano*, Galaxia, Vigo 1958-1961, s. v. *rabeno*.
* VAQUEIRO, Vítor: *Mitoloxía de Galiza. Lendas, tradicións, maxias, santos e milagres*. Ed. Galaxia, Vigo 2011.
Selección de fútbol de Anguila

A **selección de fútbol de Anguila** é o equipo nacional de fútbol de Anguila, un Territorio Británico de Ultramar no Caribe. A súa organización está a cargo da Asociación de Fútbol de Anguila. Está afiliada á Unión Caribeña de Fútbol da CONCACAF. O equipo nunca se clasificou para unha Copa do Mundo de Fútbol ou unha Copa Ouro da CONCACAF.

## Notas
Zhenskaia Khokkeinaia Liga

A **Zhenskaia Khokkeinaia Liga** ou **ZhHL** (en ruso Женская хоккейная лига, en galego Liga Feminina de Hóckey), coñecida internacionalmente como '''Women's Hockey League** (**WHL**), é unha liga feminina profesional de hóckey sobre xeo de Rusia, integrada por oito equipos na tempada 2024-25.

A liga foi fundada a través dunha asociación entre a Kontinental Hockey League (KHL) e a Federación de Hóckey sobre Xeo de Rusia (FHR) o 19 de xuño de 2015. A ZhHL substituíu a **Liga Rusa Feminina de Hóckey''', que fora fundada en 1995 e era operada en solitario pola FHR.

## Equipos 2025-26 
## Notas 
;Referencias
Cadeira Barcelona

A **cadeira Barcelona** é unha cadeira deseñada por Lilly Reich e Ludwig Mies van der Rohe, para ser colocada no Pavillón Alemán creado para a Exposición Internacional de 1929 en Barcelona.

## Descrición 
Trátase dun moble con estrutura de aceiro inoxidable pulido e asento e respaldo de pel. Lembra a *sella curulis*, as cadeiras utilizadas polos maxistrados romanos, e tamén se converteu rapidamente nun obxecto paradigmático da arquitectura moderna. A construción da cadeira é moi artesanal e producíronse moitas imitacións. Os orixinais levan na pintura a sinatura de Mies van der Rohe e o logotipo de Knoll, a empresa que ten a licenza de fabricación.

Aínda que moitos arquitectos e deseñadores de mobles da época da Bauhaus tiñan a intención de proporcionar vivendas ben deseñadas e mobles impecablemente elaborados para o "home común", a cadeira de Barcelona foi unha excepción. Foi deseñado para a realeza española para supervisar as cerimonias de inauguración da exposición, descrita pola revista Time como un "habitante suntuoso do pavillón alemán".
[miniatura|Unha reprodución da orixinal na que se pode ver o [Otomá (mobiliario)|otomá.]]
Dende 1953, Knoll Inc continuou fabricando o asento. Realizan o marco en dúas configuracións diferentes de aceiro cromado e aceiro inoxidable. A cadeira está feita case na súa totalidade a man. As reproducións non autorizadas proliferan en todo o mundo e véndense baixo varias marcas. 
## Pavillón Alemán 
Este edificio, de formas sinxelas, feito con materiais luxosos como o mármore travertino, é un dos monumentos máis emblemáticos da arquitectura moderna do século XX. Foi estudado e interpretado exhaustivamente, inspirando o traballo de varias xeracións de arquitectos. O edificio foi desmantelado ao remate da Exposición Internacional de 1929 e reconstruído en 1986 na súa localización orixinal. A cadeira Barcelona está exposta no Pavillón, xunto cunha reprodución en bronce da escultura *Morning* de Georg Kolbe. Unha cortina vermella e unha alfombra negra son os outros elementos do interior do pavillón cos que se combina o mobiliario, combinados co mármore amarelado da parede, debuxan as cores da bandeira alemá. 

## Notas
Teatro físico

[miniatura| O mimo [Pablo Zibes]]
O **teatro físico** é unha técnica de interpretación teatral que comezou no século XIX e que se caracteriza por construír personaxes e as súas emocións mediante accións. Con esta técnica, os actores poden traballar en monólogos, diálogos e todo tipo de obras teatrais, clásicas ou modernas.

## Características 
Naceu buscando a liberdade expresiva e a "protección psicolóxica" dos actores, xa que non necesitan "sentir" o que sente o seu personaxe, nin buscar no seu pasado nin no seu interior estas emocións, nin a calidade da súa interpretación depende do estado de ánimo, mental e emocional do momento. 

Oponse ao método de Lee Strasberg, no que parte das emocións para crear as accións e así crear o personaxe. 

Desenvolvido pola commedia dell'arte, actualmente fusiona tamén técnicas de danza, artes marciais, *clown*, circo etc.

## Directores e desenvolvedores 
Algúns artistas dos que aplicaron e desenvolveron o teatro físico son Antonin Artaud, Pina Bausch, Jerzy Grotowski, Vsévolod Meierhold, Peter Brook, Jacques Lecoq, Eugenio Barba, Étienne Decroux, Ariane Mnouchkine e Tadashi Suzuki. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Educación física
* Esquema corporal
* Propiocepción
* Sistema Stanislavsky

### Ligazóns externas 
* Centro de Teatro Físico
Bernaldo de Lippe-Biesterfeld

**Bernaldo de Lippe-Biesterfeld**, nado en Jena o 29 de xuño de 1911 e finado en Utrecht o 1 de decembro de 2004, foi príncipe dos Países Baixos dende o 6 de setembro de 1948 até o 30 de abril de 1980, como marido da raíña Xiana. Tiveron catro fillas xuntos, incluíndo Beatriz, quen foi raíña dos Países Baixos dende 1980 até 2013.

## Traxectoria
Bernhard pertencía á casa alemá de Lippe-Biesterfeld e era sobriño do último príncipe de Lippe soberano, Leopoldo IV. Dende o seu nacemento ocupou o título de Conde de Biesterfeld; o seu tío elevouno a rango principesco como Alteza Serenísima en 1916. Estudou dereito e traballou como secretario executivo na oficina de París da IG Farben. En 1937 casou coa princesa Xiana dos Países Baixos, e inmediatamente recibiu o título de Príncipe dos Países Baixos como Alteza Real. Tras o acceso da súa muller ao trono en 1948, converteuse en príncipe consorte.

Bernaldo foi un dos primeiros membros do Partido Nazi (NSDAP) e serviu como oficial no Schutzstaffel. Cambiou a súa lealdade política aos Aliados despois da invasión dos Países Baixos. Ata a súa morte, Bernaldo negou ser membro do NSDAP ou ter unha tarxeta de membro do NSDAP. Foi respectado pola súa actuación como piloto de combate e as súas actividades como oficial de enlace e axudante persoal da súa sogra, a raíña Guillermina, durante o conflito, e polo seu traballo durante a reconstrución da posguerra. Durante a guerra, formou parte do consello de planificación de guerra aliado con sede en Londres, e viu un servizo de combate activo limitado como comandante de á honorario na Forza Aérea Real (RAF), pilotando avións de combate e bombardeiros.

## Notas
Cataxénese (xeoloxía)

A **cataxénese** é un termo usado en xeoloxía do petróleo para describir o proceso de craqueamento que resulta na conversión de queróxenos orgánicos en hidrocarburos.

## Notas
Xente cativa

Baixo o nome de **xente cativa** desígnase unha raza de seres míticos na mitoloxía galega, con paralelos noutras culturas. Son personaxes de pequeno tamaño (descríbense como dun corpo pouco maior do dun gato) pero diferentes dos ananos mitolóxicos, pero, coma estes, non se relacionan ben cos humanos.

Cóntase na parroquia de Abeledo, en Abadín (Lugo) que na fonte dos Caxigos escoitábase unha orquestra tocando música baixo terra. Cando Benxamín, a persoa que o escoitou, exclamou asombrado que qué era iso, a música cesou e da terra xurdiu un anano fronte a el. Benxamín, co medo, deu en correr e o ananiño pegou a correr detrás del, chamándoo a grandes voces, ata que cansou sen poder darlle alcance. E conta Benxamín que o escoitaba berrar que, se parara e falara con el, podía desencantalo.

Cuba, Miranda e Reigosa afirman que esta *xente cativa* está relacionada cos *Wee Folk* de Irlanda e Escocia e que tamén se coñecen en Cornualla, onde non superan o tamaño das formigas.

## Codíns 
Entre esta *xente cativa* cabe incluír os **codíns**, que describe Murguía.. Vicente Risco limítase a dicir que "''Nalgún texto atopamos a mención  duns 'Codines', enanos, gnomos ou jinas dos que non temos outra noticia*".

Estes seres míticos parecen recibir o nome precisamente da súa pequena estatura: un cóbado de altura. Están relacionados cos *Guviteddu* sicilianos ou os *Vuvitini* italianos, uns velliños cativos, que viven baixo terra e gardan tesouros. Tamén cos *Daktyloi* gregos.

Pode tratarse de seres que xogan cos nenos e, de feito, existe un xogo infantil en Navarra co nome de *De codín a codán*,, e en Cantabria existen outros seres míticos semellantes chamados *Cuines*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* RISCO, Vicente: "Etnografía: cultura espiritual", en *Historia de Galiza'', dirixida por Ramón Otero Pedrayo. Ed. Nós, Bos Aires 1962, tomo I, px. 309.
Stricto sensu

***Stricto sensu*** ou ***sensu stricto*** (*sēnsū strictō*) é unha expresión latina que significa "en sentido estrito" ou "en sentido restrinxido". Adoita ser moi usado en dereito, e oponse á expresión *lato sensu* (ou *sensu lato* —abreviado ***s. l.*** — ou *sensu amplo* —abreviado ***s. a.*** ou ***s. ancho*** —). Tamén se usa nas ciencias biolóxicas, en taxonomía.

A expresión abréviase ***s. s.*** ou ***s. str.***, e utilízase cando son posibles dúas interpretacións para unha palabra, nome ou expresión e unha delas engloba á outra, para indicar que o termo que o acompaña debe interpretarse no máis estreito ou limitado dos seus significados, non no que abarca máis.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Locución latina
Xerpa

Na mitoloxía galega, as **xerpas** son uns seres mitolóxicos femininos, co medio corpo interior en figura de serpe. Lembran o caso das sereas (con medio corpo de peixe) ou das *lamias* ou *lumias* (medio corpo de dragón).

As xerpas esperan nas beiras dos ríos a que se achegue algún mozo, para seducilo e afogalo no fondo dos pozos dos ríos onde viven.

Os lexicógrafos incluídos no *Dicionario de dicionarios* non recollen este termo con este significado, se ben Rivas Quintas recolle xerpa co significado xenérico de *serpe*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* CUBA, REIGOSA, MIRANDA; ilustracións de Enríquez, Lázaro (1999): *Dicionario dos seres míticos galegos*. Vigo: Edicións Xerais de Galicia. ISBN 84-8302-363-6.
* Eligio Rivas Quintas: *Frampas III*, no *Dicionario de Dicionarios*.
Orfeo (homónimos)

O termo **Orfeo** ou **Orfeu** pode referirse a:

* **Orfeo** ou **Orfeu** (en ), un músico, poeta e profeta lendario na relixión grega antiga. 
* De Orfeo deriva o termo '**orfeón**': grupo ou sociedade de canto coral (como o orfeón Lucense, o orfeón Brigantino etc.)

## Óperas 
* ***A fábula de Orfeo*** ou simplemente ***Orfeo*** ou '''''L'Orfeo***, obra musical composta por Claudio Monteverdi, considerada unha das tres primeiras óperas.
* ***Orfeo e Eurídice***, ópera composta por Christoph Willibald von Gluck e adaptada entre outras por Pina Bausch.
* ***Orfeo***, ópera de Luigi Rossi.
* ***Orfeo en Hiroshima***, ópera de Yasushi Akutagawa.
* ***Orfeo no inferno***, ópera cómica de Jacques Offenbach.

## Poemas 
* ***Poema sinfónico núm.*** ***No 4 "Orfeo"*** , S.98, de Franz Liszt.
* **"Un orfeo burlesco**", poema de Francisco de Quevedo.

## Literatura 
* ***Orpheu***, revista literaria, fundada por Fernando Pessoa.
* ***Sonetos a Orfeo***, obra de Rainer Maria Rilke.

## Filmes 
* ***Orfeo negro***, película de Marcel Camus.
* ***Orfeu***, película de Carlos Diegues.

## Discográficas 
* **Orfeo**, un selo discográfico uruguaio.
* **Orfeo**, un selo discográfico alemán.
* **Orfeu**, un selo discográfico portugués.

## Outros 
* **Orfeo*', un planeta que chocou coa Terra primitiva, segundo a teoría do grande impacto.
Irea dos Países Baixos

**Irea dos Países Baixos**, nada como Irene Emma Elisabeth o 5 de agosto de 1939, é a segunda filla da raíña Xiana dos Países Baixos e o príncipe Bernaldo. En 1964, converteuse ao catolicismo e casou co daquela príncipe Carlos Hugo de Borbón-Parma nunha cerimonia católica en Roma, perdendo así o seu posto na liña de sucesión real. Dende o seu divorcio en 1981, fixo activismo por causas de esquerda, incluídas campañas antinucleares, e desenvolveu unha filosofía panteísta sobre a relación entre o home e a natureza.

## Notas
Gino Canese

**Arquímedes Tomás Gino Canese Prezioso**, nado en Asunción o 18 de setembro de 1920 e finado id. o 6 de maio de 2008; foi un biólogo, contista, médico e novelista paraguaio, pioneiro no estudo da parasitoloxía en Paraguai.

## Biografía 
Canese naceu en Asunción, capital do Paraguai, o 18 de setembro de 1920, no seo dunha familia de inmigrantes italianos. Recibiu educación médica e traballou como médico ata a guerra civil paraguaia en 1947. Posteriormente, dedicouse ao traballo científico, estudando microbioloxía e parasitoloxía. Durante máis de 30 anos, dirixiu a Cátedra de Bacterioloxía e Parasitoloxía da Facultade de Ciencias Médicas da Universidade Nacional de Asunción, e exerceu como primeiro xefe do Departamento de Microbioloxía da Pontificia Universidade Católica de Chile en Villarrica. Foi redactor xefe da Revista Paraguaia de Microbioloxía, centrando a súa investigación na enfermidade de Chagas. Tamén publicou un libro das súas memorias da infancia, «Qué Linda Era Mi Tierra». Xunto coa súa esposa, a lingüista e tradutora Natalia Krivoshein; publicou «Guaraní para uso médico», que se converteu nunha obra de referencia no ámbito da medicina e a comunicación intercultural en Paraguai.

## Notas
O sindicato

***O sindicato*** (en ) é un filme estadounidense de 2024 dirixido por Julian Farino a partir dun guión de Joe Barton e David Guggenheim. Está protagonizado por Mark Wahlberg, Halle Berry, Mike Colter, Adewale Akinnuoye-Agbaje, Alice Lee, Jackie Earle Haley, e J. K. Simmons.

*O sindicato* estreouse en Netflix o 16 de agosto de 2024, onde conta con versión dobrada e subtitulada en galego.

## Sinopse 
Un traballador da construción queda atrapado no mundo da espionaxe pola súa antiga moza do instituto.

## Personaxes 
* Mark Wahlberg como Mike McKenna
* Halle Berry como Roxanne Hall
* Mike Colter como Nick Faraday
* Adewale Akinnuoye-Agbaje como Frank Pfeiffer
* Jessica De Gouw como Juliet Quinn
* Alice Lee como Athena Kim
* Jackie Earle Haley como Foreman
* J. K. Simmons como Tom Brennan
* Lorraine Bracco como Lorraine McKenna
* Dana Delany como Nicole
* Patch Darragh como Bobby Breslin
* James McMenamin como Johnny Healy
* Juan Carlos Hernandez como Billy Lewis
* Stephen Campbell Moore como Cameron Foster

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Columbus Circle (filme)

***Columbus Circle*** é un filme estadounidense de 2012 dirixido por George Gallo e coescrito por Gallo e Kevin Pollak. O filme está protagonizado por Selma Blair, Giovanni Ribisi, Beau Bridges, Amy Smart, Jason Lee e Kevin Pollak. O filme distribuíuse directamente en vídeo nos Estados Unidos o 6 de marzo de 2012. O produtor Christopher Mallick foi acusado de roubar millóns de dólares a clientes da súa xa desaparecida empresa de facturación "ePassporte" para financiar a produción dos seus filmes. Foi o derradeiro filme de Robert Guillaume antes do seu retiro en 2014 e a súa morte o 24 de outubro de 2017. 

Estreouse en galego o 21 de agosto de 2024 a través da TVG.

## Sinopse 
Unha rica herdeira encerrouse no seu apartamento de Columbus Circle durante case dúas décadas. Un detective que investiga a morte dun dos seus veciños e a parella que se muda ao piso baleiro obrígana a enfrontarse aos seus medos ao mundo exterior.

## Personaxes 
* Selma Blair como Abigail
* Giovanni Ribisi como Detective Frank Giardello
* Amy Smart como Lillian 
* Jason Lee como Charlie 
* Kevin Pollak como Klandermann
* Beau Bridges como Dr. Raymond Fontaine
* Jason Antoon como Detective Jerry Eaans
* Jerry Penacoli como el mesmo
* Robert Guillaume como Howard Miles
* Samm Levine como director do banco

## Produción 
A rodaxe tivo lugar nos Ánxeles.

## Notas
Coma cans e gatos 2: A viganza de Kitty Galore

***Coma cans e gatos 2: A viganza de Kitty Galore*** (en ; ou tamén *Cats & Dogs 2*) é un filme estadounidense-australiano de 2010 dirixido por Brad Peyton, no seu debut como director. Foi producido por Andrew Lazar, Polly Johnsen, Greg Michael e Brent O'Connor e escrito por Ron J. Friedman e Steve Bencich baseándose nos personaxes de John Requa e Glenn Ficarra. Está protagonizado por Chris O'Donnell, Jack McBrayer, Fred Armisen e Paul Rodriguez, xunto coas voces de James Marsden, Nick Nolte, Christina Applegate, Katt Williams, Bette Midler, Neil Patrick Harris e Sean Hayes, Joe Pantoliano e Michael Clarke Duncan que retoman os seus papeis do filme anterior. É unha secuela independente do filme de 2001 *Coma cans e gatos*, con máis énfase nos seus personaxes animais ca na película anterior, e estreouse o 30 de xullo de 2010 a través de Warner Bros. Pictures. Recibiu principalmente críticas negativas e recadou 112,5 millóns de dólares sobre un orzamento de 85 millóns de dólares.

## Personaxes 
* Chris O'Donnell como Shane Larson
* Jack McBrayer como Chuck
* Fred Armisen como Friedrich (cameo)
* Paul Rodriguez como Crazy Carlito (cameo)
* Kiernan Shipka como rapaza (cameo)
* Pascale Hutton como Jackie Larson
* Betty Phillips como Cat Lady
### Voces 
* James Marsden como Diggs
* Nick Nolte como Butch
* Christina Applegate como Catherine (Axente 47 en M.E.O.W.S.)
* Katt Williams como Seamus
* Bette Midler como Kitty Galore
* Neil Patrick Harris como Lou
* Sean Hayes como Mr. Tinkles
* Wallace Shawn como Calico
* Roger Moore como Tab Lazenby
* Joe Pantoliano como Peek
* Michael Clarke Duncan como Sam
* Elizabeth Daily como Scrumptious
* Phil LaMarr como Paws
* Len Morganti como Rex
* Christopher L. Parson como Hep Cat / Cat Spy Analyst
* Bonnie Cahoon como Dog HQ PA / Catherine's Niece
* J.K. Simmons como Gruff K-9
* Carlos Alazraqui como Cat Gunner 
* Michael Beattie como Angus MacDougall
* Jeff Bennett como Duncan MacDougall
* Grey DeLisle como Security English Bulldog / Catherine's niece / Cat Spy Analyst
* Roger Jackson como Fat Cat Inmate
* Bumper Robinson como Cool Cat / Dog Killa / Cat Spy Analyst / Slim
* André Sogliuzzo como Snobby K-9
* Rick D. Wasserman como Rocky
* Karen Strassman como Poodle 

## Notas