Steve Albini

**Steven Frank Albini**, nado en Pasadena (California) o 22 de xullo de 1962 e finado o 7 de maio de 2024, foi un enxeñeiro de son, produtor, músico e xornalista musical estadounidense. Foi membro das bandas Big Black, Rapeman e Flour, e Shellac. Foi fundador, dono e enxeñeiro de Electrical Audio, un complexo de estudios de gravación situado en Chicago, e traballou con artistas coma Pixies, Nirvana, Cheap Trick, Electrelane, Scrawl e PJ Harvey entre outros.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Steve Albini naceu en Pasadena, California, fillo de Gina (apelido de solteira Martinelli) e Frank Addison Albini. No seu certificado de nacemento, no espazo do seu segundo nome pon "None" (ningún), xa que os seus pais negáronse a deixalo en branco. Seu pai foi un investigador de fauna e Albini ten dous irmáns máis. Na súa mocidade a súa familia mudouse bastantes veces, antes de asentarse na cidade universitaria de Missoula, Montana en 1974. Albini dixo: "desconcertábame e emocionábame música como a dos Ramones, Sex Pistols, Pere Ubu, Devo e todas esas inspitradoras bandas de punk contemporáneas sen querer intentar imitalas".

Durante a súa adolescencia Albini tocou en bandas como Just Ducky en Montana, Small Irregular Pieces of Aluminum en Chicago, Stations, e outro grupo da cal o selo Touch and Go/Quarterstick Records explicou "el [Albini] estanos pagando para que non o digamos".

Tras graduarse no Hellgate High School,

Na área de Chicago Albini estivo activo como escritor en fanzines locais como *Matter* e *Forced Exposure*, encargándose da nova escena punk rock, e gañándose unha reputación pola iconoclasta natureza dos seus artigos. Nesa época comezou a gravar a músicos e gravou o seu primeiro álbum en 1981. Codirixiu o selo de Chicago Ruthless Records con John Kezdy de The Effigies e Jon Babbin (Criminal IQ Records). Segundo Albini, mantivo un "traballo normal" durante cinco anos ata 1987, traballando nun estudio fotográfico como artista de retoque fotográfico.

### Big Black (1981 - 1987) 
En 1981 Albini formou Big Black mentres estaba na universidade do Noroeste, e gravou o EP *Lungs*, o traballo de estrea da banda, publicado a través do selo Ruthless Records que codirixía con Babbin e Kezdy. Albini tocou todos os instrumentos en *Lungs* agás o saxofón, gravado polo seu amigo John Bohnen. O EP *Bulldozer* (1983) foi editado a través dos selos Ruthless e Fever Records.

En 1987 a banda publicou o seu segundo álbum de estudio, *Songs About Fucking*, así como o sinxelo de 7" "He's a Whore / The Model", ámbolos dous a través de Touch and Go.

### Shellac (1992 - presente) 
Albini formou Shellac en 1992 cos seus compañeiros Bob Weston (anteriormente en Volcano Suns), e Todd Trainer (de Rifle Sport, Breaking Circus e Brick Layer Cake). Inicialmente publicaron tres EPs: *The Rude Gesture: A Pictorial History*, *Uranus* e *The Bird is the Most Popular Finger*. Os dous primeiros foron a través do selo Touch and Go, mentres que o terceiro foi publicado por Drag City.

Dous anos despois da súa formación, o selo xaponés NUX Organization lanzou un álbum ao vivo só no Xapón, *Live in Tokyo*. A este seguíronlle cinco álbums de estudio: *At Action Park* (1994), *Terraform* (1998), *1000 Hurts* (2000), *Excellent Italian Greyhound* (2007) e *Dude Incredible* (2014).

O 7 de maio de 2024, unha semana antes da data prevista para o lanzamento do *To All Trains* de Shellac, Albini morreu dun ataque ao corazón.

## Carreira como enxeñeiro de gravación 
Dende principios dos anos 90, Albini era máis recoñecido polo seu traballo como produtor discográfico, aínda que non lle gustaba o termo e prefire non ser acreditado como tal nos libretos. Nos créditos prefería o termo "enxeñeiro de gravación".

En 2005 Albini estimou que gravara entre 1 500 e 2 000 álbums, a meirande parte deles de músicos *underground*. En 2018 as súas estimacións medraran ata varios milleiros. Entre os artistas máis destacados cos que Albini traballou atópanse: Foxy Shazam, Nirvana, Pixies, The Breeders, Godspeed You! Black Emperor, Mogwai, The Jesus Lizard, Don Caballero, PJ Harvey, The Wedding Present, Joanna Newsom, Superchunk, Low, Dirty Three, Jawbreaker, Neurosis, Cloud Nothings, Bush, Chevelle, Jimmy Page e Robert Plant (como  Page and Plant), Helmet, Fred Schneider, The Stooges, Owls, Manic Street Preachers, Jarvis Cocker, The Cribs, The Fleshtones, Nina Nastasia, The Frames, The Membranes, Cheap Trick, Motorpsycho, Slint, mclusky, Labradford, Veruca Salt, Zao, The Auteurs e Spare Snare.

### Metodoloxía 
Segundo a opinión de Albini, poñer a produtores a cargo de sesións de gravación a miúdo acaba por estragar discos, mentres que o rol de enxeñeiro de gravación é solucionar problemas na captura do son dos músicos, e non unha ameaza sobre o control do produto dos artistas.

As gravacións de Albini foron analizadas por autores como Michael Azerrad, que tamén é músico. No libro de 2001 *Our Band Could Be Your Life: Scenes from the American Indie Underground, 1981–1991*, Azerrad describe o traballo de Albini no álbum dos Pixies *Surfer Rosa*: "As gravacións foron moi básicas e moi esixentes: Albini usou poucos efectos especiais; obtivo un son de guitarra agresivo, a miúdo violento; e asegurouse de que a sección rítmica soara como unha".

### Influencias 
Unha influencia clave para Albini foi o produtor inglés John Loder, o cal se fixo famoso a finais dos 70 cunha reputación de gravar álbums rapidamente e dun xeito barato, pero cunha calidade distintiva e sensibilidade cara ao son e a estética das bandas. A principal razón para a compra foi a falta de privacidade para el e a súa muller. O seu anterior estudio estaba na súa casa, e finalmente acabou ocupando todas as habitacións agás o dormitorio. Antes de facerse con Electrical Audio, Albini tivo un estudio no soto doutra residencia persoal. O músico Robbie Fulks lembra a molestia de "subir dous tramos de escaleiras todo o tempo dende a sala de gravación" ata onde estaba Albini.

## Notas