open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Temperamento

[miniatura|300px|*[Cinco cabezas grotescas*, ilustración dos catro temperamentos, en torno a un perfil clásico (debuxo de Leonardo da Vinci, cara a 1490, Royal Library, castelo de Windsor).]]
O **temperamento** é a peculiaridade e intensidade individual dos afectos psíquicos e da estrutura dominante de humor e motivación. O termo provén do latín *temperamentum*: ‘medida’. É a maneira natural con que un ser humano interactúa coa contorna. Pode ser hereditario e non inflúen factores externos (só se eses estímulos fosen demasiado fortes e constantes); é a capa instintivo-afectiva da personalidade, sobre a cal a intelixencia e a vontade modelarán o carácter (no cal si inflúe o ambiente); ocupa tamén a habilidade para adaptarse, o estado de ánimo, a intensidade, o nivel de actividade, a accesibilidade, e a regularidade; o temperamento é a natureza xeral da personalidade dun individuo, baseada nas características do tipo de sistema nervioso.

O temperamento está relacionado coa influencia endócrina (que se debe aos xenes, e que se manifesta en determinados trazos físicos e psicolóxicos). O temperamento e o carácter definen a personalidade do ser humano; e a diferente combinación e intensidade que estes manifestan nas súas diferentes áreas fannos únicos e humanos. Os temperamentos ou o temperamento é o trazo descritivo do estilo de actuar que nos distingue dos demais como únicos e insubstituíbles, de modo que poidamos harmonizar con eles.

O estudo dos temperamentos ocupaba un papel importante na psicoloxía anterior ao século XX. Actualmente, ten o seu gran valor cotián e de utilidade para as persoas en procura de maior sentido á súa vida mediante a súa expresión temperamental e das súas virtudes.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Carácter biolóxico
José Ramírez Vila

**José Ramírez Vila**, nado en San Salvador de Budiño (O Porriño) e finado en Fozara (Ponteareas) o 29 de decembro de 1936, foi un político galego.

## Traxectoria 
Alcalde de barrio de Trapa na II República, foi detido en xuño de 1935 por desacato ao xuíz municipal do Porriño. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Foi paseado en Caneiro (Fozara, Ponteareas) o 29 de decembro de 1936 con Saturnino Vila Quiroga, Serafín Rodríguez, Manuel Pérez Vila e José Rodríguez Carrera.

## Notas
José Díaz Ramos

**José Díaz Ramos**, nado en Sevilla o 3 de maio de 1895 e finado en Tiflis o 20 de marzo de 1942, foi un político español.

## Traxectoria 
Inicialmente militou no anarquismo, pasou despois ao Partido Comunista de España do que acabou converténdose en Secretario xeral, ocupando este cargo durante unha década. O seu período como dirixente do PCE coincidiu coa Segunda República e a guerra civil española. Gravemente enfermo durante os seus últimos anos, suicidouse en 1942.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Heorhii Yaroshevskyi

**Heorhii (Yurii) Yaroshevskyi** (, , ) nado en Ternivka, Gobernación de Podolia, Imperio Ruso) o 18 de novembro de 1872 e finado en Varsovia o 8 de febreiro de 1923, foi un eclesiástico ortodoxo, primeiro metropolita de Varsovia e toda Polonia da Igrexa ortodoxa autocéfala polaca dende 1922 até o seu pasamento.

## Traxectoria 
En marzo de 1900 foi tonsurado monxe e ordenado sacerdote. En 1906 foi ordenado bispo de Kashira e vigairo da eparquía de Tula. O patriarca de Moscova Tikhon nomeouno exarca de Polonia o 27 de setembro de 1921, e o 30 de marzo de 1922 nomeouno metropolita. Tratou de obter un *status* de autocefalia, mais coa oposición do patriarca e de gran parte do clero. Administrou o que o goberno chamou a Igrexa ortodoxa autocéfala polaca. Foi asasinado polo arquimandrita Smarahd Latshenko o 8 de febreiro de 1923.

## Notas
Moscatel

miniatura|Moscatel branco de gran miúdo e moscatel negro.
**Moscatel** é unha variedade de uva branca (*Vitis vinifera*) de sabor moi doce.

Así mesmo o termo refírese tamén ao xerez de cor castaña, mesto e moi doce, elaborado principalmente con esta uva, sometido a un proceso de fermentación parcial e crianza oxidativa, cun contido en azucre comprendido entre 400 e 500 g/l e unha gradación alcólica comprendida entre 15° e 22°.

Porén o termo moscatel é moi amplo, xa que pode referisrse a 200 variedades distintas de uva*.* Foron usadas na produción de viño e como pasas e uvas de mesa ao redor do mundo durante moitos séculos. As súas cores van de esbrancuxado (na *muscat ottonel*), a amarelo (*moscato giallo*), a rosa (*moscato rosa do Trentino*) e próximo ao negro (*moscatel de Hamburgo*). Os viños e uvas moscatel case sempre teñen un pronunciado aroma floral doce. A amplitude e o número de variedades de moscatel suxire que seica sexa a variedade de uva cultivada máis antiga, e hai teorías de que moitas *Vitis vinífera* son descendentes da moscatel.

Entre os membros máis notábeis da familia moscatel está **moscatel de bago miúdo **(ou *muscat blanc à petits grains*), uva branca orixinaria de Grecia, de pequeno tamaño, forma esférica e pel fina de cor amarela dourada, utilizada especialmente para a elaboración dos viños das denominacións de orixe Málaga, Navarra, Valdepeñas e Valencia

Denomínase **moscatel de Alexandría** ou **moscatel de Málaga** á uva branca orixinaria de Exipto, de gran tamaño, forma esférica e pel de grosor medio de cor verde amarelada, utilizada como uva de mesa, para a produción de pasas e para a elaboración de viños, especialmente das denominacións de orixe Xerez, Málaga e Valencia

A primeira mención documentada da uva chamada moscatel foi nos traballos do franciscano inglés Bartholomeus Anglicus, quen escribiu sobre o viño feito de uvas moscatel no seu traballo *De proprietatibus rerum*, escrito entre 1230-1240, mentres estaba a estudar no que agora é a moderna Saxonia, en Alemaña. O traballo en latín de Anglicus foi traducido ao francés en 1372. Nel describíase o "viño extraído de pasas moscatel".

Outras teorías suxestionan que esta familia de uvas é orixinaria do país árabe de Omán e que foi nomeada posteriormente como a cidade de Mascate, localizada na costa do Golfo de Omán. Outra cidade que é ás veces suxerida como un potencial lugar de nacemento e orixe do nome da uva é a cidade grega de Moschato, localizada no suroeste de Atenas, en Ática, sendo "moschato" un sinónimo común en Grecia para a variedade moscatel.

## Notas
Patois xamaicano

O **patois xamaicano** (*patwa*, *jumiekan*, *jamiekan*) é unha lingua crioula baseada no inglés con influencias de África Occidental, falada principalmente en Xamaica e pola diáspora xamaicana. A lingua desenvolveuse durante o século XVII, cando os escravos de África Occidental e Central (gran número de verbas de orixe akan) foron obrigados a aprender as diferentes variedades do inglés dos seus amos. Os xamaicanos refírense á súa lingua como un patois. O termo patois procede do francés antigo e significa dialecto local ou rexional.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en patois xamaicano
### Bibliografía 
* 
* 
*
José Díaz

O nome **José Díaz** pode referirse a:

***José Díaz Andión**, tipógrafo, escritor e xornalista galego (1892-1948);
***José Díaz Ramos**, político comunista español (1896-1942);
***José Díaz Fernández**, escritor español (1898-1941);
***José Díaz Chaves**, comerciante e político galego (m. 1963);
***José Díaz Jácome**, xornalista e escritor español (1910-1998);
***José Díaz Fuentes**, escultor galego (1940-2010);
***José Ricardo Díaz Pardeiro**, escritor e historiador galego;
***José Díaz Grela**, produtor e músico galego (n. 1976).
Pobo francés

Os **franceses** (en ) son un grupo étnico e nación que habita no estado de Francia. Esta conexión pode ser legal, histórica ou cultural. O pobo francés descende principalmente de pobos de orixe latina (romanos, occitanos e ligures), celta (galos, bretóns), e xermánica (francos, que  son unha minoría pola súa pegada xenética pero cuxo etnónimo sobrevive para ser aplicado ós modernos franceses).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Grupos étnicos de Europa
### Ligazóns externas
Kerwan (cráter)

**Kerwan** é a característica xeolóxica e o cráter máis grande de Ceres. Foi descuberto en 19 de febreiro de 2015, grazas ás imaxes tomadas pola sonda espacial Dawn, cando esta se aproximaba Ceres. O cráter chama a atención por ser bastante plano para o seu tamaño, e por carecer dun pico central. O pico central puído ser destruído por un cráter duns quince quilómetros de ancho que hai no centro do Kerwan. É probable que o cráter sexa vello, en relación ó resto da superficie de Ceres, xa que o cráter está recuberto por outro accidentes xeolóxicos.

Recibe o seu nome en referencia ó espírito Hopi do crecemento do millo. O nome foi aprobado pola UAI o 3 de xullo do 2015.

## Notas
Antonii Khrapovitskii

**Antonii Khrapovitskii** (en ), nado como **Aleksei Pavlovich Khrapovitskii** (en ) en Vatagino (distrito de Kresttsy, gobernación de Novgorod, Imperio Ruso) o 17 de marzo de 1863 e finado en Sremski Karlovci (Iugoslavia) o 10 de agosto de 1936, foi un bispo ortodoxo ruso, primeiro xerarca e fundador da Igrexa ortodoxa rusa fóra de Rusia.
## Traxectoria 
Naceu en Vatagino, preto de Velikii Novgorod en 1863. Foi consagrado bispo en 1897. Foi bispo de Zhytomyr-Volinia entre 1902 e 1914, e posteriormente de Khárkiv até 1918, cando foi elixido metropolita de Kíiv da Igrexa ortodoxa rusa. O 8 de decembro de 1918 foi arrestado por "actividades anti-ucraínas" e enviado ao mosteiro basiliano de Buchach. Foi liberado pola insistencia do metropolita de Lviv Andrei Sheptytskyi e enviado a Cracovia. En 1919 volveu a Kíiv xunto ao exército de Denikin, e marchou novamente coa súa derrota. Instalouse en Sremski Karlovci (Iugoslavia), dende onde dirixiu á Igrexa ortodoxa rusa fóra de Rusia até o seu pasamento o 10 de agosto de 1936.

## Notas
Kasia Niewiadoma

**Kasia Niewiadoma**, nada en Limanowa o 29 de setembro de 1994, é unha ciclista polaca. Compite no equipo WM3 Energie.

## Traxectoria
No seu palmarés destacan o Campionato Nacional polaco de 2016, tanto en fondo como en contra o reloxo, a Euskal Emakumeen Bira de 2015 ou o Giro do Trentino Alto do 2016.

## Notas
Cettia

***Cettia*** é un xénero de aves paseriformes da suborde dos páseros, infraorde dos paséridos e superfamilia dos silvioideos, que é o tipo da familia dos cetíidos.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1834 polo naturalista, político e ornitólogo francés Charles Lucien Bonaparte, no tomo primeiro da  súa obra *Iconografia della fauna italica per le quattro classi degli animali vertebrati*, publicada en Roma por Salvineci & Filippo entre 1832 e 1841.

### Etimoloxía 
O nome *Certia* foi unha homenaxe de Bonaparte ao xesuíta, naturalista, zoólogo, ornitólogo e matemático italiano Francesco Cetti (1726-1778).

### Clasificación 
Segundo o ITIS, na actualidade recoñécense dentro do xénero as catro especies seguintes:

'*Xénero *Cettia'''* Bonaparte, 1834
* *Cettia brunnifrons* (Hodgson, 1845)
* *Cettia castaneocoronata* (Burton, 1836) 	 
* *Cettia cetti* (Temminck, 1820)
* *Cettia major* (Moore, 1854)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* del Hoyo, J.; Collar, N. J.; Christie, D. A.; Elliott, A.; Fishpool, L. D. C.; Boesman, P. & Kirwan, G. M. (2016): *HBW and BirdLife International Illustrated Checklist of the Birds of the World. Volume 2: Passerines*. Bellaterra (Barcelona): Lynx Edicions ISBN 978-84-96553-98-9.

### Outros artigos 
* Paseriformes
* Páseros
* Paséridos
* Silvioideos
* Cértidos

### Ligazóns externas 
* *Cettia* Bonaparte, 1834 no ITIS.
* *Cettia* na ADW.
* *Cettia''  na EOL.
* Cettia no NCBI.
Asociación de Escritores Gallegos

A **Asociación de Escritores Gallegos** foi unha asociación constituída en 1930 que representaba os escritores galegos, mais que apenas tivo actividade.
## Historia e características 
Construíse en Ourense o 10 de xullo de 1930 nunha reunión presidida por Álvaro das Casas na que se elixiu unha xunta directiva con Ramón Otero Pedrayo como presidente, Antón Villar Ponte vicepresidente primeiro, Castelao vicepresidente segundo, Antonio Noriega Varela vicepresidente terceiro, Álvaro das Casas secretario xeral, Cándido Fernández Mazas vicesecretario xeral, Vicente Martínez Risco tesoureiro, Roberto Blanco Torres contador, Jacinto Santiago bibliotecario e Valentín Paz Andrade, Rafael Dieste, Jesús Bal y Gay, Primitivo Rodríguez Sanjurjo, Florentino López Cuevillas e Felipe Fernández Armesto como vocais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Asociación de Escritores de Galicia
Galaxia (1926)

***Galaxia*** foi unha revista editada en Ourense en 1926.

## Historia e características 
Revista dedicada a publicación de novelas curtas, estaba dirixida por Cándido Fernández Mazas e Augusto María Casas. Editábase na imprenta de *La Región*.
[miniatura|''Muiñada d'estrelas*, ilustrada con debuxos de Xohan Rafael, pseudónimo de [Cándido Fernández Mazas|C. Fernández Mazas.]]
### Publicacións 
No seu primeiro número, publicado en xullo de 1926, incluía a novela *O purgatorio de don Ramiro*, de Ramón Otero Pedrayo.

No segundo número, publicado en agosto de 1926, apareceu *Muiñada d'estrelas'' de Augusto María Casas, ilustrada con debuxos de Xohan Rafael, pseudónimo de C. Fernández Mazas.

Anunciou para números sucesivos obras de Eugenio Montes, Amado Carballo, Vicente Risco e Florentino Cuevillas, pero non chegaron a ver a luz.

Na Fundación Penzol consérvanse os números 1, 2 e 7.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Premio de poesía Manuel Lueiro Rey

O **Premio de poesía Manuel Lueiro Rey** é un premio literario convocado polo concello de Fornelos de Montes dende 2013. Estableceuse en 2013 coa finalidade de honrar a memoria de Manuel Lueiro Rey e contribuír á promoción da poesía galega.

## Obras gañadoras 
* 2013: *As uñas crecen*, de Silvia Penas
* 2014: *Anamnese*, de Eli Ríos
* 2015: *As cicatrices do Sol*, de Luís Valle Regueiro
* 2016: *Exhumación*, de Marcos Abalde
* 2017: *A cadencia da fractura*, de Isaac Xubín
* 2018: *Corpo*, de Antón Lopo
* 2019: *Fornelos & Fornelos, terceira fundación*, de Xerardo Quintiá
* 2020: *A guerra era contra nós*, de Carlos da Aira
* 2021: *As vaidosas agonías*, de Xurxo Alonso*.*
* 2022: *Baixo terra. No ar*, de Manuel López Rodríguez.
* 2023: *Salón de té*, de Lupe Gómez.
* 2024: *Habitar as fendas*, de Gisele Mato.
* 2025: *Manual de camuflaxe*, de Samuel Merino.
* 2026: *Caput Mortuum*, de Luís Antonio Cortiñas Rodríguez.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Premio de novela curta Manuel Lueiro Rey
* Premio de xornalismo Manuel Lueiro Rey
Y, Somme

dereita|miniatura|Situación da aldea en Francia.

**Y** é unha aldea francesa da rexión de Picardía, no departamento de Somme. En 1999 tiña 89 habitantes. Atópase a 72 msnm e o alcalde é Charles Charpentier.
 
É un dos lugares co topónimo máis curto de Europa. Está irmandada con Llanfair­pwllgwyngyll­gogery­chwyrn­drobwll­llan­tysilio­gogo­goch, o lugar co topónimo máis longo de Europa. O seu xentilicio en francés é *Ypsilonien(ne)s*.
Árbore do caucho

O termo **árbore do caucho** pode referirse a varias especies botánicas que segregan un látex co que se fabrica o caucho. Fálase principalmente destas dúas:
****Hevea brasiliensis***, a hevea ou seringueira.
****Ficus elastica***, cultivada normalmente como ornamental.
Cinto

Un **cinto** é unha tira ou correa flexíbel, normalmente feita de coiro ou tea, que se emprega para cinguir ou axustar a roupa á cintura.[miniatura|Cinto negro de [coiro.|centro]]
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Cinto de seguridade
*Cinto de castidade
Tea (homónimos)

***Tea**, un material flexible que consiste nunha rede de fibras, naturais ou artificiais, chamadas fíos.

***Tea**, un suposto planeta proposto para explicar a creación da Lúa

***Tea**, na mitoloxía grega, unha das Titánides
Occator (cráter)

**Occator** é un cráter de impacto situado en Ceres que contén a chamada "Mancha 5", a mancha máis brillante de tódolos puntos brillantes observados pola sonda espacial Dawn. Era coñecida como "Rexión A" nas imaxes terrestres tomadas polo Observatorio W. M. Keck en Mauna Kea.

O cráter recibiu o seu nome en referencia a Occator, deus da grade e axudante de Ceres. O nome foi aprobado oficialmente pola UAI o 3 de xullo do 2015.

O 9 de decembro de 2015, varios científicos informaron que as manchas brillantes sobre Ceres, incluíndo as do cráter Occator, podían estar relacionadas cun tipo de sal, en particular cunha forma de salmoira que contería hexahidrato de sulfato de magnesio (MgSO4.6H2O); tamén se achou que as manchas están asociadas a arxilas ricas en amoníaco. Máis recentemente, o 29 de xuño de 2016, varios científicos informaron que o punto brillante estaría composto principalmente de carbonato de sodio (), o que implica que a actividade hidrotermal sería a probable causa da creación dos puntos brillantes.

A mancha no centro do cráter chámase *Cerealia Facula*, e o grupo de manchas ao leste chámanse *Vinalia Faculae*.

## Panorámicas
miniatura|center|500px|"Mancha 5" e Occator - en primeiro plano (cores realzadas; LAMO; febreiro do 2016)
miniatura|center|500px|Centro de Occator - plano aberto (cores realzadas; LAMO; febreiro do 2016)
[miniatura|center|500px|A mancha brillante é moi probable que estea composta por [carbonato de sodio (NASA; Xuño do 2016).]]

File:Occator topograpy Dawn CERES Oct 2015.jpg|Mapa Topográfico (Outubro do 2015)
File:Occator PIA19889.jpg|Occator visto dende o HAMO. Imaxe por composición, asi a mancha brillante non se ve sobreexposta.
File:PIA20132-Ceres-DwarfPlanet-Dawn-3rdMapOrbit-HAMO-image69-20151018-crop.jpg|Vista oblicua (Outubro do 2015)
File:PIA20181-Ceres-OccatorCrater-LateralView-20151209.jpg|Vista lateral (Decembro do 2015)
File:PIA20180-Ceres-OccatorCrater-FalseColors-20151209.jpg|Cores falsas (Decembro do 2015)
File:PIA20179-Ceres-OccatorCrater-20151209.jpg|Perspectiva en 3D (Decembro do 2015)
File:PIA20312-Ceres-DwarfPlanet-Dawn-4thMapOrbit-LAMO-image22-20160102.jpg|Parte do anel occidental (Xaneiro do 2016)
File:PIA20406-Ceres-DwarfPlanet-Dawn-4thMapOrbit-LAMO-image51-20160126.jpg|Parte do anel sueste(Xaneiro do 2016)
File:PIA20653-Ceres-DwarfPlanet-Dawn-4thMapOrbit-LAMO-image113-20160326.jpg|Imaxe tomada pola LAMO en primeiro plano (Marzo do 2016)

### Animacións
## Notas
Fundación María José Jove

A **Fundación María José Jove**  é unha organización sen ánimo de lucro constituída en 2003 en memoria de María José Jove Santos, filla de Manuel Jove e finada en marzo de 2002. Está orientada cara a infancia e persoas con diversidade funcional.

Foi declarada de interese galego pola Consellería de Presidencia, Administracións Públicas e Xustiza da Xunta de Galicia o 14 de marzo de 2003. Ten establecida a súa sede no edificio WorkCenter, no polígono industrial da Grela.

## Obra social 
O Hospital Materno Infantil Teresa Herrera tiña previsto inaugurar en 2017 unha nova área de oncopediatría financiada cuns 200 000 euros a cargo da fundación María José Jove.

O Museo Virtual María José Jove activo en 2021.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Colección de arte da Fundación María José Jove
Mercedes-Renntransporter

O **Mercedes-Renntransporter** construíuse en 1954 ante a necesidade de transportar rapidamente un coche avariado desde calquera circuíto europeo ata a fábrica de Stuttgart e devolvelo ao mesmo xusto a tempo para competir. Era unha mestura entre un camión e un coche deportivo.

## Historia 
Gañouse o alcumo de **Der Blaues Wunder** (o milagre azul), levando aos coches reparados en fábrica de circuíto en circuíto, chegando a tempo para cada cita. Naquel entón os mecánicos non tiñan medios para reparar nos circuítos grandes avarías, o que en moitos casos significaba perderse o gran premio ante a imposibilidade de regresar a tempo co coche reparado desde a fábrica.

Tiña unha carrozaría fabricada de forma artesanal a partir de tres modelos Mercedes. Un dos deportivos máis famosos da marca, o 300 SL ás de gaivota de 1952, achegaba o seu motor e a grella tan característica, o chasis proviña do Mercedes 300 sedán, e a cabina do 180 familiar. Foi ampliado entre eixes e cuns grandes saíntes, que o levaron ata os 6,75 metros de longo, pero cunha altura de só 1,75 metros o que lle daba unha maior estabilidade. O único compoñente realizado ex-profeso foi o cristal posterior, cuxa estraña forma investida débese á necesidade de deixar sitio para unha das carrozarías dos Mercedes de competición. Longo, baixo e rápido eran tres das súas características. Mentres outros transportes de coches apenas chegaban aos 90&nbsp;km/h, leste contaba cun motor de 192 cabalos de inxección directa alcanzaba ata os 170&nbsp;km/h cargado cun coche de carreiras. Todo un récord para un camión cargado. Naqueles circuítos tamén realizaba unha labor de mercadotecnia, xa que melloraba a percepción de marca ao presentar un camión rápido e futurista, do mesmo xeito que as frechas de prata.
	
A retirada de Mercedes da competición logo da Traxedia de Le Mans de 1955 fixo que o seu labor escurecésese servindo varios anos como medio promocional da marca. Ata viaxou aos Estados Unidos. En 1957 volveu á factoría de Stuttgart, onde o camión agonizou nun garaxe ata que foi despezado en 1967. A marca quixo emendar o seu erro construíndo unha réplica exacta en 1993, algo que culminou no 2001, na celebración dos 100 anos da marca. Existe outra réplica propiedade de Jay Leno 

Ficheiro:Mercedes-Benz Rennwagen-Spezialtransporter – Frontansicht, 7. August 2012, Stuttgart.jpg|Der Renntransporter de 1954
Ficheiro:Mercedes-Benz Rennwagen-Spezialtransporter – Heckansicht, 7. August 2012, Stuttgart.jpg|como réplica de 2001

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Ligazóns externas
Máquina comecartos

miniatura|dereita|220px|Máquina comecartos.
Unha **máquina comecartos** ou simplemente un **comecartos** é un aparello automático concibido para ofrecer xogos de aposta sen a intervención dun empregado. Estes dispositivos poden ser mecánicos, electrónicos ou dixitais. O xogo consiste en introducir unha moeda coa esperanza de que saia unha combinación gañadora e obter un premio en metálico que proporciona a propia máquina.

## Tipos de comecartos e formas de xogar 
As máquinas comecartos poden ser de dous tipos:
* Programadas: nestas máquinas o premio depende dun programa interno na máquina, de tal forma que ao cabo dunha secuencia de xogadas a máquina devolverá unha cantidade determinada do que se meteu nela. Este tipo de máquinas son habituais dos salóns de xogo e nalgúns países tamén en bares ou cafetarías. 
* De azar: nestas máquinas os premios dependen exclusivamente do azar. Para coñecer a porcentaxe de pago destas máquinas hai que acudir á estatística e a probabilidade. Só se adoitan atopar en salóns de xogo dos casinos.

Existen distintas apostas nunha máquina. Tamén se pode xogar a sinxelo, dobre, triplo, quíntuplo. Canto máis alta sexa a aposta, os premios tamén aumentan. Existen tamén comecartos progresivos. Os comecartos progresivos ofrecen un gran potencial de gañar interesantes botes. Cada vez que alguén xoga un xogo de comecartos progresivo, engádese cada vez máis diñeiro ao bote e por iso se lle chama “progresivo”.
Actualmente estanse impoñendo as máquinas dixitais, que substitúen aos tradicionais rodetes. Hai tamén máquinas mixtas, nas que se combinan rodetes no xogo inferior e un sistema dixital no superior.

## Notas
Per Alström

**Per Johan Alström**, nado o 9 de abril de 1961 é un zoólogo e profesor sueco dedicado ás investigacións en sistemática evolutiva.

## Traxectoria 
Per Alström estudou medicina e bioloxía na Universidade de Gotemburgo. En 2002 acadou o seu título de doutor cunha tese sobre a sistemática dalgúns paseriformes na Universidade de Uppsala.

Alström traballou no Museo Sueco de Historia Natural, e foi profesor visitante na Academia Chinesa de Ciencias. Actualmente traballa na Universidade de Uppsala, no departamento de ecoloxía e evolución (ecoloxía animal), ao tempo que desempeña tamén o seu labor no banco de datos (*Artdatabanken*) na Universidade Sueca de Ciencias Agrícolas.

As súas investigacións en taxonomía, sistemática e evolución constitúen un traballo, a tempo parcial, con paxaros de Asia.

Alström é o presidente da Comisión sueca para os nomes de animais, e membro sueco da *Global Taxonomy Initiative*.

## Abreviatura 
A abreviatura **Alström** emprégase para recoñecer a  como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Alström, P.; Mild, K. & Zetterström, B. (2003): *Pipits and Wagtails of Europe, Asia and North America*. Londres: Christopher Helm/A&C Black.
* Alström, Per, Colston, Peter & Lewington, I. (1991): *Field Guide to the Rare Birds of Britain and Europe*. Londres: Harper/Collins. ISBN 978-0-0021-9917-9.
* Per Alström en Artdatabanken .
Cluedo

**Cluedo** é un xogo de mesa no que os participantes teñen que resolver un crime ficticio empregando a súa capacidade de dedución. Alguén cometeu un asasinato e tense que adiviñar o autor, a arma e o cuarto da casa onde aconteceu. Poden xogar entre dous e seis xogadores.

## Historia 
Creado polo inglés Anthony E. Pratt en 1944, o xogo foi editado por primeira vez por Waddingtons en 1949 no Reino Unido. Dende entón e debido ao seu éxito, foi reeditado e actualizado varias veces. Actualmente pertence á empresa multinacional estadounidense Hasbro.

## Mecánica 
O obxectivo é determinar quen asasinou a vítima do xogo (o "Dr. Black"), onde aconteceu o crime e cal foi a arma empregada. Cada xogador fai o papel dun dos seis sospeitosos e ten que tentar deducir a resposta correcta mentres se move polo taboleiro e recolle pistas dos outros xogadores sobre as circunstancias dos feitos.

## Contido do xogo 
O xogo, normalmente consiste nun taboleiro que amosa os cuartos, andadeiros e pasaxes secretas dunha casa inglesa de campo, chamada Mansión Tudor en Hampshire, en 1926. Tamén inclúe figuriñas de cores que representan os personaxes, as armas en miniatura, dados, tres xogos de cartas e as Notas do detective.

### Taboleiro 
Hai nove cuartos da mansión nos que puido ter acontecido o asasinato, dispostos de xeito circular no taboleiro de xogo e separados por pasaxes. Os catro cuartos das esquinas teñen cadansúa pasaxe secreta que conduce ao cuarto da esquina diagonal oposta do mapa. O cuarto do centro (que se adoita chamar soto ou escaleiras) é inaccesíbel para os xogadores, mais contén o sobre coa solución e non se emprega doutro xeito durante o xogo. Os espazos coloreados que arrodean o perímetro exterior marcan o punto de comezo de cada personaxe.

† ‡ *indican pasaxes secretas á esquina oposta*

### Sospeitosos 
Na edición estándar de Cluedo veñen seis figuriñas básicas de cores que representan os personaxes (*nomes orixinais na súa versión inglesa*):
* "Miss Scarlett" é a figuriña vermella.
* "Professor Plum" é a figuriña violeta.
* "Mrs. Peacock" é a figuriña azul.
* "Reverend Mr Green" é a figuriña verde.
* "Colonel Mustard" é a figuriña amarela.
* "Mrs. White" é a figuriña branca.

### Armas 
*Candelabro
*Puñal
*Tubaxe
*Revólver
*Corda
*Chave inglesa

## Repercusión 
Publicáronse numerosos xogos, libros e mesmo estreouse un filme, *Clue*, como parte da franquía *Cluedo*. Tamén saíron á venda produtos derivados nos que se ofrecen diferentes modos de xogo, así como personaxes, cuartos e armas extra. O xogo orixinal identifícase co slogan "Classic Detective Game".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Listaxe das edicións de Cluedo nos diferentes países
Insulto

Un **insulto** é unha palabra que se utiliza polo emisor coa intención de magoar ou ofender a outro individuo como tal. Que constitúe ou non un insulto é difícil de determinar con precisión, xa que se acha suxeito a convencionalismos sociais e culturais. Antropoloxicamente, que constitúe ou non un insulto soamente pode ser definido no nivel émico das ciencias sociais. Tamén, dentro da pragmática, e concretamente da teoría dos actos de fala, pode exporse que constitúe ou non un insulto.

Xeralmente o insulto é unha práctica social desaprobada e rexeitada. Con frecuencia o insulto refírese á sexualidade, aos proxenitores, aparencia, discapacidades físicas ou ás capacidades mentais da persoa a quen se dirixe o insulto; en resumo, calquera cousa que poida ofender ou molestar a aquel ao que vai dirixido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Escandell, María Victoria (2006): *Introducción a la pragmática*, Anthropos: Madrid, 1996, e 2.ª ed. Barcelona: Ariel, 2006. ISBN 978-84-344-8267-8.
* Bertuccelli, M. (1993). *Qué es la pragmática*. Barcelona: Paidós, 1995.
* Reyes, G. *La pragmática lingüística*. Barcelona: Montesinos, 1990.
* Reyes, G. *El abecé de la pragmática*. Madrid: Arco Libros, 1995.
### Outros artigos 
* Disfemismo
* Charnego
* Maqueto

### Ligazóns externas 
* Insultos e o seu significado .
Parvo

**Parvo**, **estúpido** e **necio**, entre outros, son adxectivos&nbsp;referidos a quen posúe unha intelixencia escasa, alguén torpe ou cunha conduta pouco pertinente. Tamén se usa frecuentemente como insulto.

## Usos da palabra 
Úsanse como sinónimos unha gran cantidade de termos.&nbsp;Cómpre destacar que algúns destes termos tómanse como pexorativos e&nbsp;algúns&nbsp;son considerados como bocaladas ou groserías.

**Facerse "o parvo"** é finxir enganosamente, non darse conta das cousas para lograr algún obxectivo. **"Aparvar"** é lograr que outra persoa actúe, convértase ou se comporte como un parvo.

Parvo é unha palabra que é cumpridamente "graduada". **"Es medio parvo coas mulleres"** podería aplicarse a un home intelixente, pero que por timidez comete erros coas mulleres. Así mesmo **"es un completo parvo"** usaríase para sinalar a quen toma sempre as opcións ou decisións incorrectas. **"Pouco parvo"** úsase para quen por medio de bobadas saese coa súa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Idiota
* Insulto

### Ligazóns externas 
* As leis fundamentais da estupidez humana , baseado na obra de Carlo M. Cipolla (1988), *Allegro ma non troppo.*
Sancosmeiro

miniatura|250px|Sancosmeiro visto dende arriba.
O **sancosmeiro** é un sombreiro galego de palla utilizado para protexerse do sol e da chuvia durante os traballos, de aba ancha e copa baixa, cunha cinta negra arredor da copa e os cabos que caen por detrás.

## Descrición 
Sombreiro tradicional galego que sempre mantivo a característica forma que o fai inconfundible, aínda que co tempo quedou cada vez máis desprovisto de adornos ata o deseño actual. De aba moi ancha e copa baixa, xeralmente en forma de cono truncado, o reberete é unha estreita fita negra, leva arredor da copa outra fita negra máis ancha que cae por detrás sobre a aba, e un cordón que o suxeita ó queixo. ou no Xallas.

## Publicacións 
* *O "sancosmeiro", historia dun chapeu que merece ser revisada* (Luís do Río, xaneiro de 2024, Asociación Terra de Outes).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Traxe galego
Aegithalos

***Aegithalos*** é un xénero de aves da orde dos  paseriformes, subordo dos páseros, infraorde dos paséridos, e superfamilia dos silvioideos, o tipo da familia dos exitálidos (Aegithalidae).

## Características 
* Teñen as colas de tamaño mediano a longo. 
* Constrúen niños en forma de bolsas entretecidas, pendurantes de árbores. 
* A maioría das especies comen unha dieta mixta que inclúe insectos.

## Distribución 
As especies de *Aegithalus* distribúense por Eurasia, desde a China e Taiwán até a Europa Occidental, pasando polo sueste asiático e Asia Meridional.

Na Península Ibérica (incluída Galicia) só se presenta *Aegithalos caudatus*, o ferreiriño subeliño ou ferreiriño rabilongo.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1804 polo médico e naturalista francés Johann Herrmann.

### Etimoloxía 
O nome científico *Aegithalus* está tirado do grego antigo αιγίθαλλος ou αιγίθαλος *aigíthallos, aigíthālos*, nome dun paxaro do familia dos páridos.

Este nome grego foi citado por Aristóteles, que describe na súa obra *Historia dos animais* ou *Investigacións sobre os animais* (en grego Περὶ Τὰ Ζῷα Ἱστορίαι, en latín *Historia animalium*) varios paxaros con este nome.

### Clasificación 
No xénero recoñécense actualmente as seguintes especies:

* '*Xénero *Aegithalus'''* Hermann, 1804
** *Aegithalos bonvaloti* (Oustalet, 1892)
** *Aegithalos caudatus* (Linnaeus, 1758)
** *Aegithalos concinnus* (Gould, 1855)
** *Aegithalos fuliginosus* (J. Verreaux, 1869)
** *Aegithalos glaucogularis* (Moore, 1855)
** *Aegithalos iouschistos* (Blyth, 1845)
** *Aegithalos leucogenys* (Moore, 1854)
** *Aegithalos niveogularis* (Gould, 1855)
** *Aegithalos sharpei* (Rippon, 1904) 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* del Hoyo, J.; Collar, N. J.; Christie, D. A.; Elliott, A.; Fishpool, L. D. C.; Boesman, P. & Kirwan, G. M. (2016): *HBW and BirdLife International Illustrated Checklist of the Birds of the World. Volume 2: Passerines*. Bellaterra (Barcelona): Lynx Edicions ISBN 978-84-96553-98-9.
* Jobling, James A. (2010): *The Helm Dictionary of Scientific Bird Names*. Londres: Christopher Helm. ISBN 978-1-4081-2501-4.

### Outros artigos 
* Paseriformes
* Páseros
* Paséridos
* Silvioideos
* Exitálidos

### Ligazóns externas 
* *Aegithalos* Hermann, 1804 no ITIS.
* *Aegithalos*  na EOL.
* *Aegithalos* no NCBI.
* *Aegithalos* en Bushtits, leaf warblers & reed warblers. Congreso Ornitolóxico Internacional.
* *Aegithalos'' en Passeriformes. Por Alan P. Peterson.
Cetíidos

miniatura|270px|*Abroscopus albogularis*.
A dos **cetíidos** (***Cettiidae***) é unha familia de aves paseriformes da suborde dos páseros, infraorde dos paséridos e superfamilia dos silvioideos.

Trátase dunha familia recentemente descrita, na que a maioría dos seus membros se clasificaban anteriormente na familia dos sílvidos.

## Características 
* Os cetíidos son especies de paxaros pequenos e repoludos de coloracións en tons apardadadas, que adoitan teren as colas máis pequenas que os moi similares locustélidos.
* Adoitan habitaren en matogueiras e sotobosques.
* Os seus membros encóntranse principalmente en Asia e África, chegando tamén ao sur de Europa e a Oceanía.
* A maioría das especies da familia son sedentarias, pero *Urosphena squameiceps* é migratoria, e o reiseñor da auga (*Cettia cetti*) e  *Horornis diphone* son migratorios nalgunhas zonas da súa área de distribución. Algunhas especies, como *Urosphena pallidipes*, realizan migracións altitudinais.

A dos cetíidos é unha liñaxe antiga dentro da superfamilia dos silvioideos. O grupo máis próximo aos cetíidos é o dos exitálidos (a familia á que pertence o ferrreiriño rabilongo).
* *Abroscopus* E. C. S. Baker, 1930 (3 especies);
* *Cettia* Bonaparte, 1834 (4 especies);
* *Horornis* Hodgson, 1845 (13 especies);
* *Phyllergates* Sharpe, 1883 (2 especies);
* *Tesia* Hodgson, 1837 (4 especies);
* *Tickellia* Blyth, 1861 (1 especie);
* *Urosphena* Swinhoe, 1877 (5 especies);

Hai outros xéneros *incertae sedis* que algúns autores clasifican aquí:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Alström, P.; Ericson, P. G. P.; Olsson, U. & Sundberg, P. (2006): "Phylogeny and classification of the avian superfamily Sylvioidea". *Mol. Phylogenet. Evol.* **38** (2): 381–397.
* Alström P., Hohna, S., Gelang, M., Ericson, P. G. P. & Olsson, U. (2011): "Non-monophyly and intricate morphological evolution within the avian family Cettiidae revealed by multilocus analysis of a taxonomically densely sampled dataset". *BMC Evol. Biol*. **11**: 352 -368. [PDF Texto completo en PDF(https://gl.wikipedia.org/wiki/PDF)].
* del Hoyo, J.; Collar, N. J.; Christie, D. A.; Elliott, A.; Fishpool, L. D. C.; Boesman, P. & Kirwan, G. M. (2016): *HBW and BirdLife International Illustrated Checklist of the Birds of the World. Volume 2: Passerines*. Bellaterra (Barcelona): Lynx Edicions ISBN 978-84-96553-98-9.

### Outros artigos 
* Paseriformes
* Páseros
* Paséridos
* Silvioideos

### Ligazóns externas 
* Cettiidae no ITIS.
* Cettiidae na EOL.
* Cettiidae no NCBI.
Exitálidos

A dos **exitálidos** (**Aegithalidae**) é unha familia de aves da orde dos  paseriformes, subordo dos páseros, infraorde dos paséridos, e da superfamilia dos silvioideos.

Comprende trece especies distribuídas en catro xéneros.

## Características 
* Teñen as colas de tamaño de mediano a longo (de aí o seu nome en inglés *long-tailed tits*, é dicir, paros de cola longa). 
* Fan niños en forma de bolsas entretecidas, colgantes de árbores. 
* A maioría das súas especies aliméntanse cunha dieta mixta, que inclúe insectos.

## Taxonomia 
### Descrición 
A familia foi descrita en 1850 polo botánico e zoólogo alemán Ludwig Reichenbach na súa obra *Vollständigste Naturgeschichte des In- und Auslandes*, publicada entre 1845 e 1854 en 2 volumes, en 9 fascículos, con máis de 1 000 láminas.

### Etimoloxía 
O nome científico *Aegithalidae* está formado sobre a base da raíz do nome do seu xénero tipo, *Aegithalos*, coa adición da desinencia do latín científico *´-ideae*, tirada da foma do grego antigo -ειδής, *-eidḗs*, da raíz de εἶδος, *eĩdos* "forma", "aspecto", "aparencia", usada para a formación do nome das familias de animais.

### Clasificación 
Na actualidade recoñécense na familia os seguintes xéneros e especies:
[miniatura|240px|Niño de *[Aegithalos caudatus*.]]
**Familia Aegithalidae** Reichenbach, 1850
* Xénero *Aegithalos*, Hermann 1804 
** *Aegithalos bonvaloti* (Oustalet, 1892)
** *Aegithalos caudatus* (Linnaeus, 1758)
** *Aegithalos concinnus* (Gould, 1855)
** *Aegithalos fuliginosus* (J. Verreaux, 1869)
** *Aegithalos glaucogularis* (Moore, 1855)
** *Aegithalos iouschistos* (Blyth, 1845)
** *Aegithalos leucogenys* (Moore, 1854)
** *Aegithalos niveogularis* (Gould, 1855)
** *Aegithalos sharpei* (Rippon, 1904) 
* Xénero *Leptopoecile*, Severtzov 1873 
** *Leptopoecile elegans* Prjevalsky, 1887 
** *Leptopoecile sophiae* Severtzov, 1873
* Xénero *Psaltria*, Temminck, 1836 
** *Psaltria exilis* Temminck, 1836 
* Xénero *Psaltriparus*, Bonaparte, 1850 
** *Psaltriparus minimus* (J. K. Townsend, 1837)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* del Hoyo, J.; Collar, N. J.; Christie, D. A.; Elliott, A.; Fishpool, L. D. C.; Boesman, P. & Kirwan, G. M. (2016): *HBW and BirdLife International Illustrated Checklist of the Birds of the World. Volume 2: Passerines*. Bellaterra (Barcelona): Lynx Edicions ISBN 978-84-96553-98-9.

### Outros artigos 
* Paseriformes
* Páseros
* Paséridos
* Silvioideos

### Ligazóns externas 
* *Aegithalos* Hermann, 1804 no ITIS.
* Aegithalidae na EOL.
* Aegithalidae  en Fauna Europaea.
* Vídeos e fotos de exitálidos en Internet Bird Collection.
Dorino Serafini

**Teodoro "Dorino" Serafini** nado o 22 de xullo de 1909 e finado o 5 de xullo de 2000 foi un motociclista e piloto italiano.

Nativo de Pesaro (As Marcas), gañou en 1939 o Campionato de Europa de Motociclismo de 500 cc nunha Gilera. Participou nun Gran Premio Mundial de Fórmula Un o 3 de setembro de 1950, onde terminou segundo e anotou 3 puntos de campionato, os seus puntos foron reducidos á metade cando compartiu o pilotaxe con Alberto Ascari. Serafini aínda ten o récord de maior porcentaxe de podios por carreira, un podio nunha carreira dálle unha porcentaxe do 100%. Tamén competiu en varias carreiras de Fórmula 1 fora do campionato.

## Rexistro de carreiras 
### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

:'' Indican unidade compartida con Alberto Ascari

### Resultados na Fórmula 1 fora do campionato
(key)
Greg Van Avermaet

miniatura|Greg Van Avermaet en abril de 2015.

**Greg Van Avermaet**, nado en Lokeren o 17 de maio de 1985, é un ciclista belga. Compite no equipo BMC.

## Traxectoria 
Fillo e neto de ciclistas, Van Avermaet asinou en 2007 coma profesional para o Predictor-Lotto, dende o comezo da súa carreira mostrou as súas capacidades para as clásicas e carreiras dun só día.

En 2008 conseguiu unha etapa e o primeiro posto na clasificación por puntos na Volta Ciclista a España. Despois de varios anos frecuentando os podios nas clásicas, o seu gran ano foi o 2016, cando se proclamou Campión Olímpico en Río 2016 e gañou unha etapa do Tour de Francia, estado de graza que ampliou en 2017 gañando a París-Roubaix.

## Notas
Programa de televisión

Un **programa** é un conxunto de emisións periódicas transmitidas por televisión ou radio, agrupadas baixo un título ou cabeceira común, nas que a modo de bloque inclúese a maior parte dos contidos audiovisuais que se ofrecen nunha cadea. No ámbito profesional, non son considerados programas os bloques de contidos dedicados ás autopromocións, á continuidade e á publicidade convencional. Os programas televisivos serven para entreter, informar, entre outras finalidades.

Un último uso é o que se emprega na propia xerga dos medios. Os profesionais do medio utilizan este vocábulo para describir o contido que non é informativo, deportivo nin de ficción. Segundo esta acepción, unha serie, unha película, un partido de fútbol ou un telexornal non serían un programa, termo que quedaría reservado ás restantes liñas de programación (concursos, *magazines*, *reality shows*, *late shows* etc.), ás que tamén se coñece co nome xenérico de *ent variedades*. Tal distinción obedece á forma en que a maioría das cadeas organizan as súas distintas áreas de produción e outras fontes de televisión.

## Xéneros de programas 
En función do contido emitido, un programa pode clasificarse en distintos xéneros e estar conectados en cadeas de xéneros. A continuación destácanse algúns deles:
* Programa informativo
* Programa de telerrealidade
* *Magacín*
* Programa de debates
* Educativo
* Infantil
* Programa de entrevistas
* Programa de concursos
* Programa contedor
* Ficción
* Deportivo
* *Late show*
* Series de televisión (comedias situacionais ou *sitcoms*, dramas, comedias, *dramedias* e antoloxías)
* Seriais ou *soap operas*
* Telenovelas
* Relixión
* Musical

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Produción televisiva
Nicholas Aylward Vigors

[miniatura|130px|[Tucano debuxado por Vigors en 1831.]]
**Nicholas Aylward Vigors**, nado en 1785 en Old Leighlin, condado de Carlow, na provincia de Leinster (Irlanda) e finado o 26 de outubro de 1840 en Londres, foi un zoólogo e político irlandés.

## Traxectoria 
Vigors estudou no Trinity College da Universidade de Oxford.

Serviu no exército británico durante a Guerra Peninsular (Guerra de Independencia española) de 1809 a 1811, e despois regresou a Oxford, graduándose en 1817.

Foi cofundador da Sociedade Zoolóxica de Londres en 1826, e ocupou a súa primeira secretaría até 1833. Foi tamén membro da Sociedade Linneana de Londres e da Royal Society.

Autor de 40 traballos, principalmente sobre ornitoloxía, escribiu o texto de ''John Gould's: A Century of Birds from the Himalaya Mountains (1830–32)*, e describiu o xénero *Struthio* da avestruz.

### Como político 
Foi membro da Cámara dos Comúns polo distrito de Carlow de 1832 a 1835. Vigors gañou a posterior elección parcial do ano 1837, e conservou o seu escano até a súa su morte, en 1840.

## Outras publicacións 
* *An inquiry into the nature and extent of poetic licence.* Mackinlay & Bensley, Londres, 1810.
* *A statement of persecutions on the part of certain Tory landlords in the County of Carlow.* Ridgways, Londres, 1836.

## Abreviatura 
A abreviatura **Vigors** emprégase para recoñecer a  con autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* John Doyle (1797–1868): *A design – partly taken from the antique of the destruction of the Niobe family.* McLean, Londres 1841.
* *Parliamentary Election Results in Ireland, 1801-1922'', editado por B. M. Walker (Royal Irish Academy, 1978).

### Ligazóns externas 
* [Arquivo da Royal Society(https://gl.wikipedia.org/wiki/Royal_Society). Artigo: Vigors, Nicholas Aylward (1785 - 1840).]
* Hansard 1803–2005: Contribucións no Parlamento de Nicholas Vigors
* Información familiar en RootsWeb.
Resultados de Red Bull Racing na Fórmula 1

Estes son os resultados de carreiras de Grand Prix para Rede Bull Racing.

## Resultados completos na Fórmula 1 
### Como construtor 
(Chave) Resultados en **negra** indican pole position; resultados en *italica* indican volta rápida.

### 2020 - 2025
(Chave) Resultados en **negra** indican pole position; resultados en *italica* indican volta rápida.

‡ O piloto non terminou a carreira, pero clasificouse ao completar máis do 90% da distancia da carreira. 
† Adxudicanse a metade dos puntos ao cubrirse menos do 75% da distancia da carreira. 
O comezo da tempada 2010 viu a introdución dun novo sistema de puntos na F1.

miniatura|esquerda|200px|Vista frontal do Red Bull do 2006

## Notas 
## Véxase tamén 
* Red Bull Racing

## Ligazóns externas 
*Red Bull Racing resultados en ChicaneF1
* Páxina Web oficial de Red Bull Racing
* Red Bull Racing official Picture website
* Red Bull Junior Team
* Red Bull Driver Search
Acrocefálidos

[miniatura|230px|*[Hippolais polyglotta*.]]
miniatura|230px|*Iduna natalensis*.
A dos **acrocefálidos** (*Acrocephalidae*) é unha familia de aves da orde dos paseriformes, suborde dos páseros, infraorde dos paséridos e da superfamilia dos silvioideos.

A familia está integrada por 5 xéneros que agrupan unhas 60 especies coñecidas vulgarmente como **folosas**, que antigamente estaban incluídas na familia dos sílvidos.

## Características 
As especies desta familia adoitan seren paxaros bastante grandes, a maioría de cor parda olivácea nas partes superiores, mentres que a das partes inferiores varían da amarela á abrancazada.

Adoitan encontrarse en bosques abertos, xunqueiras e campos con herbas altas.

Os membros da familia están presentes no Vello Mundo, principalmente na Eurasia meridional e occidental e nas súas proximidades (ten algúns representantes en África), aínda que outros tamén se estenden até Oceanía.

## Taxonomía 
### Descrición 
A familia foi descrita en 1882 polo ornitólogo e  herpetólogo británico Osbert Salvin.

### Etimoloxía 
O nome científico *Acrocephalidae* está formado sobre a base da raíz do nome do seu xénero tipo, *Acrocephalus*, coa adición da desinencia do latín científico *-ideae*, tirada da foma do grego antigo -ειδής, *-eidḗs*, da raíz de εἶδος, *eĩdos* "forma", "aspecto", "aparencia", usada para a formación dos nomes das familias de animais.

Pola súa parte, o nome *Acrocephalus* está formado polos elementos do latín científico *acro-* e *-cephalus*, derivados dos termos do grego antigo ἄκρος *ákros*, "agudo", "acabado en punta", "extremo", "punta", e κεφαλή *cephalḗ*, "cabeza", respectivamente.

### Calasificación 
Segundo o ITIS, na actualidade recoñécense na familia os 5 xéneros seguintes:

* *Acrocephalus* J. A. Naumann & J. F. Naumann, 1811 
* *Calamonastides* Grant & Mackworth-Praed, 1940 
* *Hippolais* Conrad von Baldenstein, 1827  
* *Iduna* Keyserling & J. H. Blasius, 1840  	 
* *Nesillas* Oberholser, 1899

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* del Hoyo, J.; Collar, N. J.; Christie, D. A.; Elliott, A.; Fishpool, L. D. C.; Boesman, P. & Kirwan, G. M. (2016): *HBW and BirdLife International Illustrated Checklist of the Birds of the World. Volume 2: Passerines*. Bellaterra (Barcelona): Lynx Edicions ISBN 978-84-96553-98-9.
* Fregina, S.; Haasea, M.; Olsson, U. & Alström, P. (2009): "Multi-locus phylogeny of the family Acrocephalidae (Aves: Passeriformes) – The traditional taxonomy overthrown". *Molecular Phylogenetics and Evolution* **52** (3): 866–878. (Resumo)

### Outros artigos 
* Paseriformes
* Páseros
* Paséridos
* Silvioideos

### Ligazóns externas 
* Acrocephalidae na EOL.
* Famille des Acrocephalidae en Oiseaux.net .
* 61 Reed Warblers and allies Family Acrocephalidae na *IOC World Bird List* (Lista das aves do mundo, do International Ornithological Congress).
Resultados da Scuderia Toro Rosso na Fórmula 1

Estes son os resultados completos da **Scuderia Toro Rosso** na Fórmula 1.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

 Tempada en progreso.
† Condutores que non terminaron o Gran Premio, pero se clasificaron ao completar máis do 90% da distancia de carreira.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Scuderia Toro Rosso

### Ligazóns externas