Monneron

**Monneron** é o apelido dunha familia francesa relevante na fin do século XVIII nos ámbitos comercial, financeiro e político.

Tres dos seus membros fundaron a compañía *Monneron Frères Negociants*, no sector da banca e os investimentos, que emitiu as primeiras moedas de necesidade de Francia, coñencidas no ámbito numismático como **monnerons**.

## A familia 
Esta familia era orixinaria da vila de Empurany, departamento de Arnéche, na rexión francesa de Auvernia-Ródano-Alpes, aínda que se estableceu en Chanas, Isère, despois de 1550. Antoine Monneron (1703-1791), un comerciante de sal nado nesta última vila, e a súa esposa, Barbe Catherine Arnault (1718-1792), tiveron unha vintena de fillos, dos que polo menos oito morreron nos primeiros anos. Antoine, que era membro da Loxa da Verdadeira Virtude, chegou a ser avogado no Parlamento de Antibes, nos Alpes Marítimos, e Controlador Xeral de Granxas do Rei.

### Os irmáns Monneron 
Estes son os fillos de Antoine Monneron e Barbe Catherine Arnault dos que se coñecen datos:

* Charles Claude Ange (1735-1799). Político e comerciante.
* Antoine Joseph (1736-1815). Político e comerciante.
* Jean Antoine Monneron (1737-?). Militar.
* Gaspard François (1741-1825). Cóengo.
* Jean Louis (1742-1805). Político e comerciante.
* Jean Marie (1746-1811). Cóengo.
* Pierre Antoine (1747-1797). Político e comerciante.
* Paul Mérault (1748-1788). Enxeñeiro militar.
* Joseph François Augustin (1756-1826). Político e comerciante.

miniatura|263x263px|Carta de Luis **Monneron** sobre o Decreto do 15 de maio de 1791 en favor dos "homes libres de cor".

Varios dos irmáns ligaron o seu destino á incipiente República Francesa e á súa historia política, financeira e comercial.

Porén, unha serie de operacións sen éxito deu cos negocios dos Monnerón na ruína, en marzo de 1792, e coa fuxida de Pierre Antoine.

Estas moedas de necesidade tiñan como misión suplir a escaseza de circulante de valores baixos en cobre que reinaba na Francia da época, e a súa calidade tanto técnica como estética superou con moito as mediocres cuñaxes oficiais.. Mais o seu exceso de confianza nas emisións de *assignats* revolucionarios e a súa rápida desvalorización deixounos cun enorme stock de *assignats*, en tanto que a poboación acumulaba as moedas, á medida que o cobre ía escaseando. Os Monneron cuñaran unha tiraxe de varios millóns de exemplares en Inglaterra, para o que tiveran que desembolsar importantes cantidades de diñeiro efectivo en ouro e en prata, o que trouxo consigo unhas perdas de tal envergadura que acabaron por provocar a creba.

### Tipoloxía das moedas 
[miniatura|Anverso, reverso e canto dun **monneron** de 5 soldos de [1792.]]
Á parte das sinaladas nas seguintes táboas, existen pequenas variantes de cuño e ensaios destas mesmas moedas noutros metais, así como probas doutros deseños, mesmo con valor dun soldo, algunhas delas supostamente de época posterior. Ningunha desas probas e ensaios chegou a fabricarse en serie nin, xa que logo, a circular.

As moedas de dinco soldos teñen un diámetro de 40 mm e un peso que oscila entre 30 g e 33 g. O diámetro das de dous soldos é de 32&nbsp;mm e o seu peso entre 17 e 18 g.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Napoleón I de Francia
* Moeda de necesidade
* Augustin Dupré
* Jean Pierre Droz
*Ceca de Soho

### Bibliografía 
* Bergeron, L. (1999). ''Banquiers, négociants, et manufacturiers parisiens du Directoire à l'Empire.* École des hautes études en sciences sociales. ISBN 9782713212857
* Bouchary, J. (1939). *Les Manieurs d'argent à Paris à la fin du XVIII siècle*. Librairie des sciences politiques et sociales, M. Rivière et cie.
* Bouchet, F. (2010). *Les Monnerons histoire d'un monnayage*. Éd. Les Chevau-Léger.  ISBN 978-2916996240
* Reynaud, M. (2016). *Monnaies de confiance. 1791-1792'', Éd. Monnaies d'Antan.