open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mistral Air

**Mistral Air** é unha aeroliña italiana con sede en Roma subsidiaria de Poste italiane. Opera voos regulares domésticos e servizos chárter internacionais, ademais de realizar servizos de carga. A compañía ten bases no aeroporto de Roma-Fiumicino e no aeroporto de Boloña.

## Historia 
Mistral Air foi fundada no ano 1981 polo actor e antigo nadador Bud Spencer e comezou a operar en 1984. A compañía foi propiedade de TNT N.V. ata marzo de 2002 cando TNT vendeulle o 75% das accións a Poste Italiane.

A aeroliña ten sido contratada pola Santa Sé do Vaticano para transportar peregrinos a lugares como Lourdes, Fátima, Santiago de Compostela, Medjugorje, Palestina, Polonia e México. O primeiro voo de Roma a Lourdes foi o 27 de agosto de 2007 transportando ao vicario de Roma, o cardeal Camillo Ruini.

## Frota 
[miniatura|right|[Boeing 737-300QC]]
En maio de 2018 a frota de Mistral Air estaba formada polos seguintes avións:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da aeroliña
Mikel Aranburu

**Mikel Aranburu Eizagirre**, máis coñecido como **Aranburu**, nado en Azpeitia o 18 de febreiro de 1979, é un exfutbolista vasco que foi un dos capitáns máis emblemáticos da Real Sociedad. Xogaba de medio centro e xogou a totalidade da súa carreira na Real Sociedade desde 1997 até 2012.

Mikel Aranburu foi peza importante da Real Sociedade que se proclamou subcampioa de Liga na tempada 2002-03. Con posterioridade viviu o descenso de categoría do club en 2007 e convertido xa no capitán do equipo liderou á Real Sociedad no seu regreso á Primeira División en 2010.

## Notas
Iolanda de Valois

**Iolanda de Valois** (en ), nada en Tours o 23 de setembro de 1434 e finada en Chambéry o 23 de agosto de 1478, foi duquesa consorte de Savoia. Era filla do rei Carlos VII de Francia, "O Vitorioso", e María de Anjou. Casou co duque Amadeu IX de Savoia en 1452. Levaba o nome da súa avoa, Iolanda de Aragón. Ás veces coñécese como *Iolanda de Francia.* Iolanda actuou como rexente de Savoia entre 1472 e 1478.

## Traxectoria 
A epilepsia e o retiro do seu marido deixouna no control do Estado para loitar cos baróns de Savoia. Despois da morte deste en marzo de 1472, converteuse en rexente do seu fillo Filiberto até a súa propia morte. 

Do mesmo xeito que o seu irmán  Carlos, foi unha  aliada de Carlos o Temerario, contra o seu propio irmán Lois XI de Francia. Despois da humillación de Borgoña na Batalla de Grandson en 1476, o duque acusouna de estar en liga con Lois e encarcerouna. 

Despois da súa liberación, fixo as paces co seu irmán e quedou en bos termos con el até a súa morte.

## Descendencia 
Casou en 1452 con Amadeu IX (1435-1472), duque de Savoia, conde de Aosta e príncipe de Piemonte; fillo do duque Lois de Savoia e da princesa Ana de Chipre. Desta unión naceron dez fillos:
* Lois de Savoia († 1453).
* Ana de Savoia (1455-1480), casou en 1478 con Frederico I de Nápoles († 1504), príncipe de Altamura.
* Carlos de Savoia (1456-1471), príncipe de Piemonte.
* Luísa de Savoia (1462-1503), casou en 1479 con Hugo de Chalon († 1490), señor de Orbe.
* Filiberto de Savoia (1465-1482), duque de Savoia, conde de Aosta e príncipe de Piemonte.
* María de Savoia (?-1511), casou en 1476 con Filipe de Hochberg († 1503), margrave de Bade-Sausenberg; e logo con Xaime de Assay, señor de Plessis.
* Bernardo de Savoia († 1467)
* Carlos de Savoia (1468-1490), duque de Savoia, conde de Aosta e príncipe de Piemonte.
* Xaime Lois de Savoia (1470-1485), marqués de Gex.
* Xoán Claudio Galeazzo de Savoia († 1472)
Igrexa de Hellvi

A **igrexa de Hellvi** (sueco: *Hellvi kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Hellvi, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

## Historia e arquitectura 
O portal do coro da igrexa de Hellvi ten unha inscrición rúnica que proclama que un home chamado Lafrans Botvidarson construíu o edificio. A parte máis antiga da igrexa é a torre. de estilo románico. A súa parte superior colapsou tras unha treboada no ano 1534 e por iso ten esa forma tan pouco común. A nave e o coro son de mediados do século XIII e mostran unha primeira forma do estilo gótico. A nave está dividida en dúas partes por dúas columnas centrais. O coro e cadrado e a igrexa carece de ábsida; o muro oriental ten un grupo de tres fiestras góticas.

O retablo leva as iniciais do rei sueco Carlos XII e a data de 1726. O púlpito é máis antigo, de 1633. Unha galería que no presente se atopa situada na esquina noroeste do interior foi construída en 1704 e pagada por 16 patróns de barco de Sønderborg, en Dinamarca, o que indica intensos contactos marítimos. Está decorada con pinturas dos apóstolos, Cristo e dous santos. A pía bautismal é o século XVII, pero ten un disco de cobre de 1704, que tamén foi un regalo dun patrón de Sønderborg.

A igrexa foi restaurada no ano 1926.

## Galería de imaxes 

Hellvi kyrka - KMB - 16000300024513.jpg|Vista dende o aire
Interior da igrexa de Hellvi.jpg|Interior da igrexa
Hellvi kyrka - KMB - 16000200021896.jpg|Portal da nave

## Notas
Contessina Bardi

**Contessina Bardi**, nada en Florencia c. 1390 e finada ibídem en outubro de 1473, foi filla de Alexandre de Bardi, pertencente á prestixiosa familia Bardi. É coñecida principalmente por ser a esposa de Cosme de Medici *O Vello*, e matriarca da Dinastía Medici.

## Traxectoria 
Foi chamada Contessina na honra da Condesa Matilde de Canossa. A súa familia foi moi rica durante un tempo, pero coa quebra do banco ó redor do século XIII diminuíran moito a súa influencia.

A pesar disto foron quen de manter unha boa posición investindo principalmente nos seus bens raíces: castelos, fortes e terras, das que eran señores en puntos estratéxicos dos límites setentrionais de Florencia. Por isto sempre gozaron de certa importancia como señores feudais e cabaleiros, o que seguramente pareceu moi interesante ós Medici. De feito, á primeira oportunidade dispuxeron deste brazo armado para axudarse na estratexia de mantemento (ás veces forzado) do consenso do apoio popular, o que lles deu hexemonía política na zona.

## Familia 
Contessina casou con Cosme *o Vello* en 1416 e tiveron dous fillos:

* Pedro de Cosme de Medici, 1416 - 1469;
* Xoán de Cosme de Medici, 1421 - 1463;

Ademais ocupouse do fillo ilexítimo do seu esposo, Carlos de Cosme de Medici, quen foi levado ó palacio familiar e criado como un máis dos seus fillos.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Nzinga de Ndongo e Matamba

**Anna Nzinga**, nada c. 1583 e finada o 17 de decembro de 1663, tamén coñecida como **Njinga Mbande** ou **Ana de Sousa Nzinga Mbande**, foi unha raíña africana do século XVII (*muchino a muhatu*) que reinou nos reinos de Ndongo e Matamba do mbundu da actual Angola. Ascendeu ó poder como unha embaixadora e conseguiu o control da fortaleza portuguesa de Ambaca. Asumiu o poder de Ndongo despois de que o seu irmán se suicidase, polo que se converteu en rexente do seu fillo, Kaza. Nzinga loitou durante catro décadas (1620-1660) pola liberdade dos seus reinos contra o dominio portugués, que estaban a colonizar a área naquela época. Hoxe, é lembrada en Angola pola súa perspicacia política e diplomática, así como unha brillante táctica militar. Unha rúa principal de Luanda leva o seu nome, e colocouse unha estatua en Kinaxixi en 2002, dedicada polo presidente Santos para celebrar o 27 aniversario da independencia.

## Notas
Anverso

[miniatura|190x190px|Moeda de 8 reais de [Carlos III de España|Carlos III de España.]]
miniatura|185x185px|Anverso de sobre tradicional.
**Anverso** (do latín *anteversus*, composto de ante, diante, e versus, volto) é a cara ou face que se considera  principal nas moedas e medallas por levar o busto ou efixie do rei, príncipe, persoa, divisa ou alegoría. É o contrario de reverso.

Por extensión, tamén se chama **anverso** á cara principal de por exemplo un sobre ou un papel notarial numerado, etc.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Reverso (moedas)
* Numismática
Aspron

[dereita|miniatura|**Aspron trachy** de [electro de Andrónico I (1183-1185), cuñado con forma cóncava ("scyphate") en Constantinopla. Diámetro: 30 mm. Peso: 4,59 g.]]
O **aspron** (en grego: *ἄσπρον*, do latín *asper*) foi a denominación xenérica de diversas moedas bizantinas de prata ou de aliaxes deste metal.

## Historia 
A palabra latina *asper* significaba orixinalmente "áspero", aínda que foi ampliando gradualmente o seu significado cara a "fresco", "novo" ou "acabado de saír" (e, referíndose á prata, "branco").

Foi no século XII cando esta designación, na forma de ***aspron trachy***, tomou o significado que hoxe mantén no ámbito numismático. Trátase de senllas moedas, de electro e de billón, introducidas por Aleixo I (1081-1118), de forma cóncava ("scyphate") e cuñadas ata o século XIV.

* **De electro**. Esta moeda equivalía ao valor dun terzo do hyperpyron de ouro, moeda introducida na mesma reforma monetaria de Aleixo I. Contaba con aproximadamente o 25 % de ouro e o 75 % de prata.
*[miniatura|**Aspron trachy** de [Billón (aliaxe)|billón de Aleixo I Comneno (1081-1118). Diámetro: 23 mm. Peso: 4,25 g.]]**De billón**. Paralelamente, emitiuse o aspro de billón, co valor da corentaeoitoava parte do hyperpyron, batida con só un 7 % de prata e que mesmo chegou a ser de cobre puro. O aspron de billón equivalía tamén a 18 unidades de tetarteron de cobre e a 36 nummi (unidades de nummus).

A denominación de aspron reapareceu posteriormente nos séculos XIV e XV para se referir novamente de xeito xenérico á moeda de prata da época, en casos como o stavraton bizantino ou do akçe do Imperio Otomán. No século XV, o libro de contas do comerciante e Banco veneciano Giacomo Badoer fai mención de varias cidades e gobernos que cuñaban moedas con esta denominación, como Trebizsonda, Caffa (en Crimea), Samsun e Rodas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Moeda bizantina
*Cecas bizantinas
* Moeda da Antiga Roma
*Moeda da Antiga Grecia

### Bibliografía 
*Alfaro Asins, C. et al. *Diccionario de numismática*. Ministerio de Cultura. Madrid, 2009. ISBN 978-84-8181-405-7
*Grierson, Philip. *Byzantine coinage*. Dumbarton Oaks. 1999. ISBN 978-0-88402-274-9
* Hendy, M. *Studies in the Byzantine Monetary Economy c.300-1450*. Cambridge University Press, 1985. ISBN 0-521-24715-2
* Hendy, M. *The economy, fiscal administration and coinage of Byzantium*. Londres, 1989. ISBN                     0860782530
* Kazhdan, Alexander Petrovich, ed. *The Oxford Dictionary of Byzantium*. Oxford University Press, 1991. ISBN 978-0-19-504652-6
* Sabatier, Justin. ''Description générale des monnaies byzantines frappées sous les Empereurs d'Orient.* 2 vol. París, 1862

### Ligazóns externas 
* "Aspron". Catálogo con imaxes e descricións en *Coin Archives*
* Ficha dun aspron trachy. *Museo Arqueolóxico Nacional de España*.
* Estudo dun aspron trachy de Manuel I Comneno. *CoinWeek.com*
* Moedas bizantinas catalogadas por orde cronolóxica de emperadores
* Moedas bizantinas catalogadas segundo a o bran de Sear: *Byzantine Coins & Their Values*
* *Digital Library Numis''  (bibliografía en liña de numismática bizantina)
Isabel de Requesens e Enríquez de Velasco

**Isabel de Requesens e Enríquez de Velasco**, nada en 1495/1496, e finada en Nápoles o 5 de marzo de 1532, tamén coñecida como **Isabel de Cardona e de Requesens**, foi condesa de Palamós, de Trivento e Avellino e señora da Baronía de Calonge, por dereito propio e, por matrimonio, vicerraíña de Nápoles. 

## Traxectoria 
Foi filla do primeiro conde de Palamós Galcerán de Requesens i Joan de Soler e da dama castelá Beatriz Enríquez de Velasco, curmá do rei Fernando o Católico. Quedou orfa o ano 1506 cunha gran fortuna e boa parte dos títulos paternos.

O condado de Palamós herdouno o seu tío, Luis de Requesens á morte do seu pai. Cando Luis morreu, Isabel disputou o condado á súa curmá Estefanía de Requesens e Roís de Liori. Aínda que esta gañou o litixio, cedeulle os títulos a Isabel, que foi a terceira condesa de Palamós. Así, en 1509, Isabel herdou os títulos italianos dos condados de Trivento e Avellino, outorgados ó seu pai por combater xunto ó rei, así como o condado de Palamós, a baronía de Calonge, e o señorío de Sant Feliu de Guíxols.

Seguindo a política de alianzas deseñada polo seu pai, Isabel casou co seu curmán irmán Ramón Folc de Cardona-Anglesola, duque de Somma, conde de Oliveto e barón de Bellpuig. O 11 de maio de 1506 Fernando o Católico aprobou as súas capitulacións matrimoniais, que foran outorgadas en Salamanca o 16 de xaneiro. A finais dese mesmo ano, en Nápoles, tiveron lugar as celebracións, diante do propio rei.

Algunhas fontes sinalan que tiveron dous fillos (Fernando e Catarina), mentres que outras lle engaden un terceiro, Antón; finalmente, segundo Marino Sanuto, tiveron catro fillos, dous mozos e dúas mozas:

* Antón, o primoxénito, que era mudo.
* María (n. 1507/1510)
* Beatriz (1511-1535)
* Fernando de Cardona-Anglesola e de Requesens (20 de novembro de 1521 - 1571), segundo duque de Somma. 

Residiu no palacio de Requesens en Barcelona, lugar que dende o ano 1917 é sede da Real Academia das Boas Letras de Barcelona.

O pintor Rafael Sanzio e o seu discípulo Giulio Romano fixeron un retrato dela encargado o ano 1518 para o cardeal Bibbiena para regalarllo ó papa León X na corte francesa e compracer así ó rei Francisco I de Francia, home mullereiro e rival do marido de Isabel, Ramón Folch de Cardona-Anglesola.

Ó morrer o seu marido en 1522, atribúeselle o encargo  dun fastuoso mausoleo en Bellpuig ó escultor italiano Giovanni da Nola. Esta obra renacentista realizada en mármore branco de Carrara, é unha das máis importantes do seu xénero en España. Inicialmente o mausoleo situouse no convento de San Bartolomeu de Bellpuig, que ela fundou; no ano 1841-1842, despois da exclaustración, o mausoleo foi trasladado á igrexa parroquial de San Nicolao.

En vida, tivo fama pola súa beleza, facéndose copias do cadro que dela pintou Rafael, e dedicándoselle versos. Faleceu en Nápoles ós 36 anos de idade, o 5 de marzo de 1532 e foi sepultada nunha tumba na igrexa napolitana de Santa Anunziatta, nun sepulcro desaparecido nun incendio en 1757

## Notas
Smart Eye

**Smart Eye** é unha empresa sueca do sector da automoción, como un provedor de sensores para o interior da cabina.

## A compañía
Smart Eye está especializada en tecnoloxías para o seguimento e a identificación do ollo humano. As aplicacións da súa tecnoloxía poden reverter no sector da aviación e especialmente no da automoción. Pola integración de sensores pasivos ou de cámaras *time of flight* o condutor pode ser identificado e monitorizado na procura da prevención de accidentes. Do mesmo xeito, este servizo axustaría a presentación da información ao condutor e comunicaría ao sistema o seu estado de atención no concepto proposto da condución autónoma.

Recentemente, Smart Eye pasou a traballar no sector aeroespacial en colaboración coa NASA para a instalación das súas cámaras en simuladores: planéase instalar unha escolla de cinco cámaras miniaturizadas en cabina nos simuladores de voo, co obxectivo de analizar do estado e o comportamento do piloto durante o seu adestramento.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Smart Eye e BMW
21 Días co Galego

miniatura|Logotipo de 21 Días co Galego.
**21 Días co Galego** é unha campaña de dinamización lingüística que puxo en andamento o IES da Pobra do Caramiñal no ano 2013. Os seus obxectivos son perfeccionar a competencia do alumnado e promover a reflexión individual sobre os propios usos lingüísticos.

Iniciouna a profesora Pilar Ponte Patiño con alumnado da ESO e do Bacharelato. O alumnado que participa adquire o compromiso de vivir tres semanas usando a lingua galega en todos os ámbitos, reflexionando sobre o que esa práctica significa. Ao rematar conta nun vídeo a súa experiencia nas últimas 24 horas. En 2015 recibiu o premio de innovación educativa en normalización lingüística convocado pola Consellería de Educación. 

En 2016 sumouse o profesor Carlos Medrano con alumnado do colexio Fogar de Santa Margarida da Coruña. Participan escritoras/es, artistas, músicas/os como apoio. Entre elas/es Agustín Fernández Paz, Mercedes Peón, Elena Gallego, Leilía e Roberto Vilar. chegando en 2021 a 3738 participantes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*Blog de 21 Días co Galego
*
*Blog de 21 días co galego e máis
Calímaco

O antropónimo masculino grego **Calímaco** (Καλλίμαχος *Kallímakhos*) pode referirse a:
***Calímaco**, poeta grego que viviu entre os séculos IV e III a.C.;
***Calímaco**, pintor e escultor do século V a.C.;
***Calímaco**, xeneral ateniense que loitou na batalla de Maratón;
***Filippo Buonaccorsi**, humanista e escritor italiano, coñecido como *Philippus Callimachus Experiens*.
Madalena Sibila de Saxonia

**Madalena Sibila de Saxonia** (en ), nada o 23 de decembro de 1617 e finada o 6 de xaneiro de 1668, foi a princesa-electa da Dinamarca entre 1634 e 1647 e duquesa de Saxe-Altemburgo como esposa de Frederico Guillerme II de Saxonia-Altenburgo.

## Familia 
Madalena Sibila era a oitava filla do segundo casamento do príncipe-elector Xoán Xurxo I de Saxonia coa duquesa Madalena Sibila de Prusia. Entre os seus irmáns estaba a duquesa Sofía Leonor de Saxonia, esposa do conde Xurxo II de Hesse-Darmstadt, o príncipe-electo Xoán Xurxo II de Saxonia e o duque Mauricio de Saxe-Zeitz. Os seus avós paternos eran o príncipe-elector Cristián I de Saxonia e a marquesa Sofía de Brandemburgo. Os seus avós maternos eran o duque Alberte Frederico de Prusia e a duquesa María Leonor de Cleves.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Mara R. Wade: *Triumphus Nuptialis Danicus. German Court Culture and Denmark. The Great Wedding of 1634.* Wiesbaden: Harrassowitz 1996. (Wolfenbütteler Arbeiten zur Barockforschung 27). ISBN 3-447-03899-3
* Helen Watanabe O’Kelly: *Das Damenringrennen - eine sächsische Erfindung?* A: *Sachsen und die Wettiner. Chancen und Realitäten* (Sondernummer der Dresdner Hefte). Dresden 1990.
* l. u.: *Magdalene Sibylle von Sachsen*. A: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 20, Duncker & Humblot, Leipzig 1884, S. 49.
Frederico Guillerme II de Saxonia-Altenburgo

**Frederico Guillerme II Posthumus de Wettin**, nado en Weimar o 12 de febreiro de 1603, e finado en Altenburgo o 22 de abril de 1669, foi un nobre alemán, duque de Saxonia-Altenburgo da póla ernestina da Casa de Wettin.

## Traxectoria 
Frederico Guillerme era o sexto fillo do segundo matrimonio do duque Frederico Guillerme I de Saxonia-Weimar coa condesa palatina Ana María de Wittelsbach, filla primoxénita do duque Filipe Luís do Palatinado-Neuburgo e de Ana de Cléveris. Esta última, filla do duque Guillerme V o Rico e da arquiduquesa austríaca María de Habsburgo. Naceu póstumo, pois o seu pai morreu antes do seu nacemento.

O 18 de setembro de 1638, Frederico Guillerme II casou en Altenburgo con Sabela Sofía de Hohenzollern (1616-1650), filla do administrador protestante de Magdeburgo, Cristián Guillerme de Brandeburgo. O matrimonio mantívose sen fillos.

O 11 de outubro de 1652, casou por segunda vez con Madalena Sibila de Saxonia (1617-1668), a filla máis nova do elector Xoán Xurxo I de Saxonia e da súa segunda esposa Madalena Sibila de Prusia, filla do duque Alberte Frederico de Prusia e de María Leonor de Cléveris. Madalena Sibila estivo casada anteriormente co príncipe herdeiro danés Cristián.

Do seu matrimonio con Madalena Sibila, tiveron os seguintes fillos:

* Cristián (1654-1663), príncipe herdeiro de Saxonia-Altenburgo, morto novo; 
* Xoana Madalena (1656-1686) casada co duque Xoán Adolfo I de Saxonia-Weissenfels (1649-1697); 
* Frederico Guillerme III (1657-1672), o derradeiro representante da Casa de Saxonia-Altenburgo.

En 1664, Frederico Guillerme II en Hummelshain, mandou construír un pavillón de caza. Do mesmo xeito que en 1665, quería Frederico Guillerme II para a súa esposa Madalena Sibila tomar precaucións e construíu un fermoso sitio, con sede en Altenburgo, o Magdalenenstift.

Frederico Guillerme II foi sucedido polo seu fillo Frederico Guillerme III baixo a rexencia do elector Xoán Xurxo II de Saxonia e do duque Mauricio de Saxonia-Zeitz.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* August Beck: *Friedrich Wilhelm II. (Herzog von Sachsen-Altenburg)*. En: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB).  Vol .7, Duncker & Humblot, Leipzig 1877, pp.&nbsp;792–794.
Antón de Borbón

**Antón de Borbón** (en ), nado en La Fère o 22 de abril de 1518 e finado en Ruán o 10 de novembro de 1562, foi un príncipe de sangue francés. Ostentou os títulos de duque de Borbón e de Vendôme, como xefe da Casa de Borbón (1537-1562); porén, é máis coñecido por ser rei de Navarra por matrimonio (*jure uxoris*) xunto á súa esposa, Xoana Albret (1555-1562).

## Traxectoria 
Naceu en Picardía, sendo o cuarto fillo, e o segundo home de Carlos IV, duque de Borbón e de Vendôme, e doutra princesa de sangue, Francisca de Alençon, da Casa de Valois. Foi o irmán máis vello de Luís de Borbón, príncipe de Condé.

O 20 de outubro de 1548, contraeu matrimonio con Xoana de Albret, the daughter of Henrique II de Navarra e Margarida de Angoulême. Casou na cidade de Moulins, converténdose xunto a esta en rei de Navarra. Segundo os rexistros, Xoana estaba moi namorada del, pero as accións deste amosaron a pouca lealdade que tiña cara a ela. O reino atopábase na súa maior parte ocupado dende 1512 polas tropas castelás de Fernando o Católico, polo que Antón fixo o posible por restablecelo, transformándose este no seu principal obxectivo.

No eido relixioso, a diferenza do seu irmán e da súa propia muller, nunca foi un fervoroso protestante, de feito cambiou varias veces de relixión segundo as conveniencias políticas que estas trouxesen, e cando a súa muller autorizou ós hugonotes a saquear as igrexas de Vendôme, tratou de repudiala e enviala a un convento, tendo esta que fuxir a Bearne. Tivo un romance con Louise de la Béraudière, "la belle Rouet," con quen tivo un fillo, Carlos III de Borbón (1554–1610) que se convertería en arcebispo de Ruán.

Non foi un home estable. A tolemia na casa de Borbón foi común e foi bastante manipulado polos sectores máis católicos e próximos á rexente Catarina de Medici. Como tenente xeneral do Reino, comandou o asedio de Ruán e foi mortalmente ferido o 13 de novembro de 1562. Morreu en Les Andelys, Eure.

## Descendencia 
Do seu matrimonio naceron 5 fillos:
#  Henrique de Navarra, infante (1551-1553), duque de Beaumont;
# Henrique III de Navarra (1553-1610), rei de Navarra e, posteriormente, rei de Francia co nome de Henrique IV;
# Luís Carlos de Navarra, infante (1555-1557), conde de Marles;
# Madalena de Navarra, infanta (1556);
# Catarina de Borbón (1559-1604), duquesa de Albret, condesa de Armañac e Rodes, casada en 1599 co duque Henrique II de Lorena.

## Notas
Xoán Carlos Rodríguez Ansia

**Xoán Carlos Ansia**, nado no Polvorín (Ourense) o 8 de setembro de 1961, é un xornalista e sindicalista galego.
## Traxectoria 
Militante do sindicalismo nacionalista dende o ano 1977. Fundador do Sindicato Galego de Traballadores da Administración Pública (SGATP), integrado na Intersindical Nacional Galega. Foi membro do Comité Intercentros do Persoal Laboral da Xunta de Galicia. Como representante da ING asinou o 1º Convenio Único de Persoal Laboral da Xunta de Galicia. Foi Secretario Nacional da Confederación Intersindical Galega Administración Autonómica, dende o ano 1991 ata o 2005. Membro do Consello Confederal do sindicato nacionalista CIG e delegado sindical no Comité de Empresa de Política Social da Coruña, onde ocupou os cargos de secretario e presidente en distintas etapas.

Pertence á 1º Promoción de Xornalismo da Universidade de Santiago de Compostela. Colaborador do semanario *A Nosa Terra*, cunha columna titulada "San Caetano". Colabora tamén con "O Boletín" voceiro da CIG dos servizos centrais da Xunta de Galicia. Así mesmo ten colaborado con *Irmandade TV*, *Novas da Galiza*, *Vía V*, *O Xeiteiro* e *Luzes*.

Foi membro fundador da Plataforma Cultura Si Mausoleo Non, na que exerceu como portavoz para denunciar a construción da Cidade da Cultura de Galicia.
Anunciación

A **Anunciación** (do latín '**), tamén coñecida como a **Anunciación para a benaventurada Virxe María**, a **Anunciación da Nosa Señora**, ou a **Anunciación do Señor**, é a celebración cristiá do anuncio do anxo Gabriel á Virxe María, en Nazaret, segundo a cal ía concibir e ser a nai de Xesús, o Fillo de Deus, na súa Encarnación. Gabriel dixo a María que o nome do seu fillo sería Yeshua, que significa "YHWH é a salvación".
Segundo o Evanxeo de Lucas&nbsp; a Anunciación ocorreu "no sexto mes" do embarazo de Isabel con Xoán Bautista. Moitos cristiáns observan este evento coa Festa da Anunciación, o 25 de marzo.

A Anunciación é un tema clave na arte cristiá en xeral, particularmente durante a Idade Media e o Renacemento. Unha obra de arte que representa a Anunciación é ás veces chamada unha** Anunciación'*. 

## Galería de imaxes

Annunciation_-_Google_Art_Project.jpg|Anunciación, de artista descoñecido, c. 1420, Museo Nacional de Arte de Cataluña, Barcelona.
El_GRECO_(Domenikos_Theotokopoulos)_-_Annunciation_-_Google_Art_Project.jpg|*A Anunciación'' por El Greco, c. &#x20;1590-1603, Museo de Arte de Ohara , Kurashiki, Xapón.

Museo Pontevedra, 6 Edificio, 04-36b Retablo Santa María Pontevedra, Anunciación.JPG|Retablo de Santa María de Pontevedra, tallado por Xácome de Prado, ca. 1626.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xesús de Nazaret
* Virxe María
* Arcanxo Gabriel
Xoán Xurxo I de Saxonia

**Xoán Xurxo I** (en ), elector de Saxonia, nado en Dresden o 5 de marzo de 1585 e finado ibídem o 8 de outubro de 1656, foi un elector de Saxonia, conde palatino de Saxonia e Margrave de Meissen e Misnia en 1611, e membro da Casa de Wettin.

Xoán Xurxo I foi fillo do elector de Saxonia Cristián I e de Sofía de Brandeburgo, sucesor do seu irmán Cristián II.

## Matrimonios e fillos 
Contraeu matrimonio en Dresde, en 1604, con Sibila Sabela de Wurtemberg (1584-1606), filla do duque Federico; matrimonio do cal non houbo descendencia.

Logo de enviuvar, casou o 19 de xullo de 1607 coa princesa Madalena Sibila de Prusia (Königsberg, 1587-1659), filla do duque Alberte de Prusia. Tiveron 9 fillos:

* Sofía Leonor (Dresde, 1609-1671). Casada con Xurxo II de Hesse-Darmstadt.
* María Sabela (Dresde, 1610-Husum, 1684). Casada co duque Federico III de Oldemburgo, duque de Schleswig-Holstein-Gottorp.
* Cristián (nado e morto en 1612).
* Xoán Xurxo II (1613-1680), elector de Saxonia.
* Augusto (Dresde, 1614-1680), Duque de Saxonia-Weissenfels, fundador da Casa de Saxonia-Weissenfels, extinta en 1746. 
* Cristián I (Dresde, 1615- Merseburgo, 1691). Duque de Saxonia-Merseburgo en 1657, fundador da Casa de Saxonia-Merseburgo, extinta en 1738. 
* Madalena Sibila (Dresde, 1617- Altenburgo, 1668).
* Mauricio (Dresde, 28 de marzo de 1619- 4 de decembro de 1681, Moritzburg an der Elster). Duque de Saxonia-Zeitz en 1657 e fundador da Casa de Saxonia-Zeitz. Casou coa princesa Sofía Eduviges de Holstein-Glucksburg (1630-1652), filla de Filipe, duque de Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, tendo dous descendentes, e despois coa princesa Dorotea María de Saxonia-Weimar, filla do duque Guillerme. Tivo 10 descendentes. Casou por terceira vez coa princesa Sofía Sabela de Schleswig-Holstein-Sonderburg-Wiesenburg (1653-1684), filla do duque Filipe. Tiveron 12 fillos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Chisholm, Hugh, ed. (1911). "John George I". *Encyclopædia Britannica*. 15 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 459.
Reverso (moedas)

[dereita|miniatura|Reverso dunha moeda española da época de [Carlos III de España|Carlos III.]]
O **reverso** dunha moeda é o lado oposto ao anverso, é dicir, o lado considerado menos importante da moeda.

Aínda que xeralmente fálase de anverso e reverso en numismática, por extensión aplícase a mesma terminoloxía a todos os obxectos que teñen dúas caras, como por exemplo as bandeiras, os cadros, os papeis e os sobres.

Na macuquina coincidía xeralmente coa cara que era máis propensa a usura e danos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Anverso
* Numismática
David Juncà

**David Juncà Reñe**, nado o 16 de novembro de 1993 en Riumors, é un futbolista español que xoga como lateral esquerdo para o Celta de Vigo da Liga Santander.

## Traxectoria 
O 31 de maio de 2018 anunciouse a súa fichaxe polo Celta de Vigo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Soccerway
Volker Weidler

**Volker Weidler**, nado en Heidelberg o 18 de marzo de 1962, é un expiloto automobilismo alemán. Gañou as 24 Horas de Le Mans en 1991.

## Traxectoria 
### Formula racing 
En 1985, converteuse no campión de Fórmula 3 de Alemaña. Na tempada  de Fórmula Un, Weidler presentouse en 10 Grandes Premios de Fórmula 1, competindo co equipo Rial, pero non conseguiu cualificar o coche en ningunha ocasión.

Logo da Fórmula Un, trasládase ao Xapón e participa no Campionato de Fórmula 3000 do Xapón e no Campionato Mundial de Prototipos Deportivos do Xapón. Moitas veces loitou polo título con Kazuyoshi Hoshino, Ross Cheever e outros na Fórmula 3000 xaponesa e popularizouse no Xapón.

### GT / Sportscars 
En 1991, Weidler asociouse con Johnny Herbert e Bertrand Gachot para gañar en Le Mans ao volante dun Mazda 787B con motor Wankel, logrando tamén a primeira e única vitoria da lendaria carreira francesa por parte dun fabricante e fornecedor de motores do Xapón. Este coche con motor Wankel destacou por ser moi ruidoso.

Posiblemente relacionado coas horas pasadas no ruidoso Mazda, Weidler comezou a sufrir problemas de oído (Pérda de audición) que eventualmente obrigouno a retirarse prematuramente do Campionato de Fórmula 3000 do Xapón durante a tempada, cando Weidler lideraba o campionato nese momento.

Cando Weidler deixou o equipo xaponés, Nova Engineering, recomendou a Heinz-Harald Frentzen como sucesor.

## Rexistro de carreiras 
### Resultados completos na fórmula 3000 Internacional
(key) (Races in **bold** indicate pole position; races in *italics* indicate fastest lap.)

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

### Resultados completos nas 24 Horas de Le Mans
Gañadores de clase en **negra**. Os coches non completaron o 70% da distancia do vencedor non clasificaron (NC).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Profile at F1 Rejects
*Driver Database Profile
Madalena Sibila de Prusia

**Madalena Sibilla de Hohenzollern**, nada en Königsberg o 31 de decembro de 1586 e finada en Dresden o 12 de febreiro de 1659, foi unha nobre alemá integrante da Casa de Hohenzollern e a través do seu matrimonio princesa-electora de Saxonia. 

Foi a última filla do duque Alberte Frederico de Prusia e da princesa María Leonor de Cléveris, filla do duque de Cléveris, Jülich e Berg, Guillerme V o Rico e da arquiduquesa austríaca María de Habsburgo-Jagellón. 

## Traxectoria 
O 19 de xullo de 1607 en Torgau casou co Elector Xoán Xurxo I de Saxonia. Ela coidou ó seu marido que estaba moi enfermo, e durante a guerra dos Trinta Anos, despois do enfrontamento entre Gustavo II Adolfo de Suecia e o seu primo segundo, o emperador Fernando II de Habsburgo, mediou entre os dous belixerantes (Paz de Praga de 1635). Ademais, utilizou a prisioneiros de guerra suecos nos traballos da fortaleza de Dresde e tivo amizade coa raíña rexente sueca, a súa sobriña María Leonor (viúva de Gustavo Adolfo e nai da raíña nena Cristina de Suecia). Madalena Sibila promoveu a pintura e a poesía. O 8 de outubro de 1656, enviuvou. Viviu dende entón no *Dresdner Frau Kurfürstin-Haus* e morreu en Dresde en 1659.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Franz Otto Stichart: *Galerie der sächsischen Fürstinnen; biogr. Skizzen sämtlicher Ahnfrauen des kgl. Hauses Sachsen.* Leipzig 1857
* Heinrich Theodor Flathe: Magdalena Sibylla. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 20, Duncker & Humblot, Leipzig 1884, p. 49.
Ähtäri

**Ähtäri** é unha cidade de Finlandia situada na rexión de Ostrobotnia do Sur. En 2017 a súa poboación era de 5.968 habitantes. A superficie do termo municipal é de 910,87 km2, dos cales 105&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 7,41 hab./km².

Limita cos municipios de Alajärvi, Alavus e Soini na súa mesma rexión, Keuruu, Multia e Saarijärvi na rexión de Finlandia Central, e Virrat na de Pirkanmaa.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Ähtäri
Ana Hyde

**Ana Hyde** (en ), nada en Windsor o 12 de marzo de 1637 e finada en Londres o 31 de marzo de 1671, foi a duquesa de York e Albany como a primeira esposa do futuro rei Xacobe II. Filla de pai avogado, era orixinalmente unha anglicana. Ela casou con Xacobe en 1660 despois de quedar embarazada, mais tamén se afirma que el prometera casar con ela un ano antes. Os dous coñecéronse por primeira vez nos Países Baixos mentres ela vivía no coidado de Ana, princesa real e irmá do duque. A parella tivo oito fillos, porén seis morreron sendo aínda nenos. As dúas que sobreviviron foron María, que sucedeu o pai como raíña despois dos eventos da Revolución Gloriosa de 1688, e Ana, que sucedeu o seu cuñado e se tornou a primeira monarca do Reino de Gran Bretaña.

Filla do común Eduardo Hyde, o casamento de Ana con Xacobe é máis coñecido por xerar moitas polémicas. Deu á luz ó seu primeiro fillo dous meses tras o matrimonio, que obviamente fóra concibido antes da unión. Moitos desaprobaban a decisión do duque de casar con Ana, pero non o seu irmán o rei Carlos II. Outra causa de desaprobación era o nivel de afecto público que Xacobe demostraba pola esposa, como bicala e abrazala, accións consideradas como comportamentos pouco axeitados en público para os padróns do século XVII.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
*
*
*
Premio Luísa Villalta a iniciativas normalizadoras

O **Premio Luísa Villalta a Iniciativas Normalizadoras** premia ideas e campañas para fomentar o uso do galego no ámbito universitario. Convócao o Servizo de Normalización Lingüística da Universidade da Coruña, o Servizo de Normalización Lingüística da Universidade de Santiago de Compostela e a Área de Normalización Lingüística da Universidade de Vigo coa colaboración da Secretaría Xeral de Política Lingüística.

Conta con dúas modalidades: campaña normalizadora e idea para a promoción do galego. En 2018 chegou á súa XV edición.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Bases do XV Premio Luísa Villalta a Iniciativas Normalizadoras
Xurxo II de Hesse-Darmstadt

**Xurxo II de Hesse-Darmstadt** (en ); nado en Darmstadt en marzo de 1605 e finado o 11 de xuño de 1661, foi Landgrave de Hesse-Darmstadt dende 1626 até 1661. Era fillo de Lois V de Hesse-Darmstadt e Madalena de Brandeburgo.

## Traxectoria 
Aínda novo, comezou o seu Grand Tour por Europa en compaña do conde Xoán Casimiro de Ermach, obtendo tamén a tarefa de xestionar algunhas misións diplomáticas en nome do seu pai. Porén, durante a Guerra dos Trinta Anos, o seu pai foi feito prisioneiro polo elector Frederico V do Palatinado e precisamente durante a celebración do matrimonio entre Xurxo e a súa primeira esposa, en Dresden, decatouse da morte do seu pai e a súa sucesión ó trono de Hesse-Darmstadt.

No medio da Guerra dos Trinta Anos, malia que profesaba lealdade á causa do emperador, Xurxo II resultou ser principalmente neutral até 1629, cando decidiu inclinarse a prol de Suecia despois dos danos sufridos no seu país polo exército imperial que acampou alí. Porén, xa en 1631, co Tratado de Hoechst, Xurxo II distanciouse de rei Gustavo II Adolfo e seguiu mantendo unha conduta neutral para o resto do conflito.

De 1645 a 1648 dirixiu a chamada Hessenkrieg contra a landgravina Amalia Sabela de Hanau-Münzenberg sobre a herdade da extinta liña de Hesse-Marburgo. Este conflito deu lugar á perda de Hesse-Marburgo a Hesse-Kassel. Porén, foi recompensado coa cifra de 60.000 ducados.

## Matrimonio e descendencia 
Casou con Sofía Leonor de Saxonia, o 1 de abril de 1627. Do seu matrimonio tivo tres fillos e doce fillas:
* Lois VI (1630-1678), landgrave de Hesse-Darmstadt casado en 1ª nupcias en 1650 coa princesa María Sabela de Holstein-Gottorp (1634-1665) e en 2ª nupcias en 1666 coa princesa Sabela Dorotea de Saxonia-Gotha (1640-1709);
* Madalena Sibila (1631-1651);
* Xurxo (1632-1676), landgrave de Hesse-Itter, casado en 1ª nupcias en 1661 coa princesa Dorotea Augusta de Schleswig-Holstein-Sonderburg (1636-1662) e en 2ª nupcias en 1667 coa condesa Xiana Alexandrina de Leiningen-Dagsburg-Heidenheim (1651-1703);
* Sofía Leonor (1634-1663) casada en 1650 co landgrave Cristovo Guillerme de Hesse-Homburg (1625-1681);
* Sabela Amalia (1635-1709), casada en 1653 co elector Filipe Guillerme de Neoburgo, elector do Palatinado (1615-1690);
* Luísa Cristina (1636-1697), casada en 1665 co conde Cristovo Lois I de Stolberg-Stolberg-Ortenberg (1634-1704)
* Ana María (1637);
* Ana Sofía (1638-1683), abadesa de Quedlinburg (1681-1683);
* Xiana Amalia (1639);
* Henriqueta Dorotea (1641-1672), casada en 1667 co conde Xoán II de Waldeck-Pyrmont (1623-1668);
* Xoáan (1642-1643);
* Augusta Filipina (1643-1672);
* Inés (1645);
* María Eduviges (1647-1680), casada en 1671 co duque Bernardo I de Saxonia-Meiningen.
Henrique IV de Francia

**Henrique de Borbón**, nado en Pau o 13 de decembro de 1553 e finado en París o 14 de maio de 1610, foi rei de Navarra co nome de **Henrique III** entre 1572 e 1610, e rei de Francia como **Henrique IV** entre 1589 e 1610, primeiro da casa de Borbón neste país, coñecido como Henrique o Grande (*Henri le Grand*) ou o Bo Rei (*Le bon roi Henri*) e copríncipe de Andorra (1572-1610).

A miúdo é considerado polos franceses como o mellor monarca que gobernou o seu país, sempre tentando mellorar as condicións de vida dos seus súbditos. Atribúeselle a frase: «Un pito nas potas de todos os campesiños, todos os domingos», que simplifica perfectamente a súa política de facer feliz ó seu pobo, non só con poder e conquistas, senón tamén con paz e prosperidade. É o referente dos monárquicos franceses, os cales realizan todos os anos unha homenaxe fronte á súa estatua do *Pont Neuf* (*Ponte Nova*) de París o día da súa entrada á cidade.

Foille dedicada a marcha «Vive Henri IV» («Viva Henrique IV»), que chegou a ser o himno *de facto* do reino e o *de iure* durante a Restauración, e é coñecida aínda hoxe día polos franceses.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  Vol. 2 (copies https://books.google.com/books?id=oKRWAAAAMAAJ&pg=PR3#v=onepage&q&f=false 1 & https://books.google.com/books?id=KXzEWxUvOJAC&pg=PR4#v=onepage&q&f=false 2) en Google Books.
*
María Ana Vitoria de Baviera

**María Ana Vitoria de Baviera**, nada en Múnic o 28 de novembro de 1660 e finada no Palacio de Versalles o 20 de abril de 1690, foi delfina de Francia, tamén coñecida como *Delfina Maria Ana Vitoria* ("Marie Anne Victoire") polo seu nome completo que era **María Ana Cristina Vitoria von Bayern**.

## Traxectoria 
Era a filla máis vella de Fernando María de Baviera e de Henriqueta Adelaida de Savoia. Os seus avós maternos eran Vítor Amadeu I e Cristina María de Francia, quen era a segunda filla de Henrique IV de Francia e María de Medici. Os seus avós paternos eran Maximiliano I, duque e elector de Baviera e María Ana de Austria.
Catarina Paraguaçu

**Catarina Álvares Paraguaçu**, nada en Baía en 1495 e finada en ibídem o 26 de xaneiro de 1583, foi unha indíxena tupinamba, da rexión onde hoxe se atopa o estado da Baía. Segundo a certificado do bautismo, realizado o 30 de xullo de 1528 en Saint-Malo, en Francia, e atopado no Canadá, o seu nome verdadeiro sería "Guaibimpará" e non "Paraguaçu" (nome que significa "mar grande"), como rexistra frei Santa Rita Durão no seu poema *Caramuru*.

## Traxectoria 
Foi ofrecida como esposa polo seu pai, o cacique Taparica, ó náufrago portugués Diogo Álvares, o Caramuru, que gozaba de grande preminencia entre os tupinambás de Baía. Adoptou o nome cristián de **Catarina do Brasil**. Catarina e Diogo Caramuru formaron a primeira familia cristiá do Brasil. Alén diso, eles formaron a primeira familia documentada do Brasil. É considerada a nai simbólica da nación brasileira. Faleceu en idade avanzada o ano de 1583 e elaborou testamento existente até hoxe no Mosteiro de San Bento da Baía no cal deixa seus bens para os monxes beneditinos. Os seus restos mortais repousan na Igrexa e Abadía de Nosa Señora da Graza, en Salvador.

Unha imaxe de Catarina Paraguaçu se encontra aos pés do Caboclo do dous de xullo, monumento localizado na praza do Campo Grande no centro de Salvador.

## Notas
Margarida de Austria, duquesa de Savoia

**Margarida de Austria**, nada en Bruxelas, Bélxica o 10 de xaneiro de 1480 e finada en Malinas, Bélxica o 1 de decembro de 1530, foi arquiduquesa de Austria, princesa consorte de Asturias e de Xirona e duquesa consorte de Savoia.

## Traxectoria 
Filla do arquiduque Maximiliano de Austria (daquela Maximiliano I do Sacro Imperio Romano Germánico) e de María de Borgoña, duquesa de Borgoña.

Casou con Xoán de Aragón e Castela, o fillo dos Reis Católicos, herdeiro ó trono de Castela e Aragón co título de Príncipe de Asturias. Irmá máis nova do arquiduque Filipe o Fermoso, casado con Xoana I de Castela, tamén filla dos Reis Católicos, e desta maneira tía paterna dos fillos destes: Carlos I de España e V do Sacro Imperio Romano Germánico, Fernando I de Habsburgo, que tamén chegaría a ser emperador dos xermanos; Leonor de Austria, raíña de Portugal e logo de Francia; Sabela de Austria, raíña de Dinamarca; María de Austria, raíña de Hungría; e Catarina de Austria, raíña de Portugal.
Margarida Leijonhufvud

**Margarida Leijonhufvud**, nada en Närke o 1 de xaneiro de 1516 e finada en Södermanland o 26 de agosto de 1551, tamén coñecida como **Margarida Eriksdotter** foi a segunda esposa do rei Gustavo I e raíña consorte de Suecia até a súa morte. Era filla de Éric Abrahamsson Leijonhufvud e súa esposa Ebba Eriksdotter Vasa. Entre os seus fillos, están Xoán III e Carlos IX.

## Descendencia 
# Xoán III de Suecia (20 de decembro de 1537 – 17 de novembro de 1592), casado primeiro coa princesa Catarina de Polonia; con descendencia. Casado despois con Gunilla Bielke; con descendencia.
# Catarina de Suecia (6 de xuño de 1539 – 21 de decembro de 1610), casada co conde Edgar II da Frisia Oriental; con descendencia.
# Icía de Suecia (16 de novembro de 1540 – 27 de xaneiro de 1627), casada con Cristovo II de Baden-Rodemachern; con descendencia.
# Magno, duque de Östergötland (15 de xullo de 1542 – 26 de xuño de 1595), tiña un trastorno mental que fixo que fose coñecido como o "*duque tolo*"; morreu solteiro e sen descendencia.
# Carlos de Suecia (nado e finado en 1544).
# Ana María de Suecia (19 de xuño de 1545 - 20 de marzo de 1610), casada co conde palatino Xoán I de Veldenz; con descendencia.
# Estevo de Suecia (1546–1547)
# Sofía da Suecia (29 de outubro de 1547 – 17 de marzo de 1611), casada co duque Magno II de Saxe-Lauemburgo; con descendencia.
# Sabela da Suecia (5 de abril de 1549 - 20 de novembro de 1597), casada co duque Cristovo de Mecklenburg-Gadebusch; sen descendencia.
# Carlos IX de Suecia (4 de outubro de 1550 – 30 de outubro de 1611), casado primeiro coa condesa María do Palatinado-Simmern; con descendencia. Casado despois coa duquesa Cristina de Holstein-Gottorp; con descendencia.

## Notas
Conexo por camiños

miniatura|Un espazo conexo por arcos.
Un espazo topolóxico dise **conexo por camiños **(ou **conexo por arcos**) se dados calquera dous puntos del existe un camiño uníndoos. O concepto de conexidade por camiños é máis forte que o de conexidade, ou sexa, calquera espazo topolóxico conexo por camiños é conexo. Do mesmo xeito, diremos que un espazo é **localmente conexo por camiños **se para cada punto del existe un aberto contendo dito punto que é conexo por camiños. Ademais, un espazo conexo por camiños non é, en xeral, localmente conexo por camiños. Por outra banda, se un conxunto é conexo e localmente conexo por camiños, entón é conexo por camiños.

As seguintes son algunhas das relacións máis coñecidas entre conexidade, conexidade por camiños e conexidade local por camiños:

* A  \text{ conexo por camiños} \Rightarrow A \text{ conexo} \nRightarrow A  \text{ conexo por camiños}.  
* A \text{ conexo por camiños} \nRightarrow A \text{ localmente conexo por camiños} \nRightarrow A  \text{ conexo por camiños}.
* A \text{ conexo e localmente conexo por camiños} \iff A \text{ conexo por camiños}.

## Exemplos 
* Se *A* e *B* son conexos por camiños e A \cap B \ne \varnothing\,, entón A \cup B\,  é conexo por camiños.
* Se *A* e *B* son conexos por camiños, entón A \times B\, na topoloxía produto é conexo por camiños.
* Todo subconxunto convexo dun espazo euclidiano é conexo por camiños.
* Todo subconxunto estrelado dun espazo euclidiano é conexo por camiños.
* O espazo peite é conexo por camiños mais non é localmente conexo por camiños.
* Se A e B son subconxuntos disxuntos do mesmo espazo topolóxico localmente conexos por camiños, entón A\cup B non é conexo nin consecuentemente conexo por camiños.

## Observación 
Existe outra definición máis forte de **conexo por camiños **na que o camiño debe ser un *homeomorfismo* do intervalo pechado [0,1]. Un exemplo dun espazo conexo por camiños pola primeira definición que non é conexo por camiños por esta segunda é o conxunto X=[0,+\infty)\cup\{0'\} dotado coa topoloxía da orde en relación á orde parcial \prec definida por x\prec y se e só se x,y\in[0,+\infty) e x ou x=0'\,\! e y\in(0,+\infty). Neste conxunto existe un camiño \alpha:[0,1]\to X\,\! entre 0 e 0', mais este camiño non pode ser escollido de forma que sexa inxectivo.

## Notas
Espazo peite

dereita|miniatura|Espazo peite
En matemáticas, particularmente en topoloxía, un **espazo peite** é un subespazo de \mathbb{R}^2 que ten unha forma semellante á dun peite. O espazo peite posúe certas propiedades que proporcionan algúns contraexemplos interesantes. A curva y=sen(1/x) ten propiedades similares ao espazo peite. 

## Definición formal 
Sexa \mathbb{R}^2 coa súa topoloxía usual e sexa K o conxunto definido por \{1/n ~|~ n \in \mathbb N\setminus \{0\}\}. O conxunto *C* definido por:

:(\{0\} \times [0,1] ) \cup (K \times [0,1]) \cup ([0,1] \times \{0\})

pensado como subespazo de \R^2 coa topoloxía usual é coñecido como o espazo peite.

## Propiedades topolóxicas 
O espazo peite é un exemplo de espazo conexo por camiños que non é localmente conexo por camiños.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Beatriz de Nápoles

**Beatriz de Nápoles** ou **Beatriz de Aragón e Chiaromonte** (en ); nada en Nápoles o 14 de novembro de 1457 e finada ibídem o 23 de setembro de 1508 foi raíña consorte de Hungría, sendo desposada por dous reis húngaros diferentes.

## Traxectoria 
Naceu o 14 de novembro de 1457 en Nápoles como filla de Fernando I e de Sabela de Tarento. O 5 de setembro de 1474 foi prometida polo seu pai en matrimonio ós seus 17 anos de idade co rei húngaro. Logo de trasladarse ó Reino de Hungría foi tomada como esposa polo rei Matías Corvino de Hungría o 22 de decembro de 1476, xunto ó cal gobernou como raíña consorte até a morte do monarca en 1490. Beatriz compartiu con Matías os primeiros anos do Renacemento fóra de Italia, o cal foi exportado a Hungría pola parella real. Axiña o renacemento húngaro alcanzou ó italiano e serviu de ponte para que este chegase ós demais países europeos, como o Sacro Imperio Romano Germánico ou Francia. Desta unión matrimonial non tivo descendencia.

Trala morte de Matías, posto que o rei non tiña herdeiros (soamente o seu fillo ilexítimo oXán Corvino, ó cal quería converter no seu sucesor) Beatriz apoiou ó rei Ladislau Jagellon de Bohemia, o cal foi coroado coa condición de que desposase a Beatriz. Desta maneira celebrouse o matrimonio en 1490, converténdose novamente en raíña consorte de Hungría ata que ó pouco tempo o matrimonio foi anulado polo papa trala petición do mesmo rei húngaro. Esta unión tampouco tivo descendencia.