open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
La Defensa (Santiago de Compostela)

***La Defensa*** foi un semanario editado en Santiago de Compostela entre 1913 e 1914.

## Historia e características 
Subtitulado *Órgano del Partido Republicano de Santiago. Defensor de Compostela. Defensor de la clase obrera*, apareceu o 22 de novembro de 1913. Editábase os sábados. Estaba dirixido por José Pasín Romero, concelleiro republicano e presidente da Sociedad de Carpinteros. Entre os redactores figurou Jesús Posse, dirixente republicano, e o propio director, que escribiu artigos co pseudónimo de *Espartaco*. No primeiro número, nun artigo titulado "A modo de programa", presentaba os seus propósitos fundamentais centrados na fe, vontade, constancia e boa intención. Tiña as seccións: "De sábado a sábado", "Noticias y comentario", "Del Ayuntamiento" e "Cuestiones Obreras". Recolle información das sociedades obreiras de Santiago e as polémicas que mantiveron os concelleiros republicanos Raimundo López Pol e o propio Pasín co grupo de goberno liberal encabezado polo alcalde Luís Blanco Rivero. Inseriu algunhas coplas políticas en galego de Xesús San Luís Romero, asinadas co pseudónimo *Un Vello Bergantiñán*. Cesou a súa edición o 25 de abril de 1914.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
El Avisador Santiagués

***El Avisador Santiagués*** foi un periódico aparecido en Santiago de Compostela en 1846.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico de recreo y utilidad universal*, apareceu o 16 de marzo de 1846. Imprimíase na tipografía de Núñez Espinosa. Constaba de extracto das resolucións publicadas en *La Gaceta* de Madrid, unha sección de variedades efemérides, crónica relixiosa e unha sección de anuncios. O último número conservado é o 13, correspondente ao 5 de xullo dese ano.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas
Jacobo Rial

**Jacobo Rial Barreiro**, nado o 8 de abril de 1976 en Santiago de Compostela, é un árbitro de baloncesto galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Educación Física pola Universidade da Coruña, Jacobo Rial comezou como árbitro en 1993, cando se adheriu ao Comité Galego de Árbitros. No ano 2000 comeza a arbitrar a nivel estatal na terceira división (Liga EBA). En 2005 comezou a arbitrar na Liga LEB e ao ano seguinte arbitrou xa oficialmente na categoría. No ano 2009 ascendeu á primeira división do deporte en España, ao arbitrar o seu primeiro partido na Liga ACB.

## Notas
Carlos Cortés

**Carlos Cortés Rey**, nado o 28 de agosto de 1974 na Coruña, é un árbitro internacional galego de baloncesto.

## Traxectoria 
En 2005 convértese en árbitro de primeira división no baloncesto español e comeza a arbitrar partidos na ACB. En 2010 dá o paso para converterse en árbitro internacional, cando leva arbitrados 115 encontros na ACB. A súa progresión nese ámbito lévao a ser seleccionado para os Xogos do Mediterráneo 2013 que se disputaron na cidade turca de Mersin.

É ademais director técnico do Comité Galego de Árbitros. En 2013 recibiu da Xunta de Galicia o premio Deporte Galego ao mellor árbitro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Conta de Twitter de Carlos Cortés.
El Brigantino

***El Brigantino*** foi o nome de varias publicacións galegas:

****El Brigantino***, periódico editado na Coruña entre 1863 e 1880.
****El Brigantino***, periódico editado en Ferrol entre 1866 e 1881.
****El Brigantino***, semanario editado en Betanzos entre 1888 e 1889.
Hakim Bettache

**Abdelhakim Bettache**, nado en Azeffoun (Tizi Ouzou), coñecido como **Hakim Bettache**, é un político alxeriano e alcalde de Alxer.

## Traxectoria 
Estudou Política e relacións internacionais na Universidade de Alxer 3. Afiliado á Unión Nacional Democrática, un dos tres partidos progobernamentais alxerianos, Bettache foi primeiro tenente de alcalde de Alxer Centro no equipo do alcalde Tayeb Zitouni. En 2012, a un mes das eleccións locais, abandonou o equipo de Zitouni e presentouse aos comicios encabezando a lista do Movemento Popular Alxeriano. Os resultados déronlle unha lixeira vitoria sobre os outros candidatos, entre eles o alcalde daquela, que lle permitiron chegar á alcaldía.
Penélope (poema)

[miniatura|200px|A [Penélope da Odisea de Homero tecía polo día e desfacía pola noite.]]

"**Penélope**" é un poema de Xosé María Díaz Castro, incluído no poemario *Nimbos* (1961).

## Descrición 
[dereita|miniatura|Extracto do poema nunha escultura na [Insua dos Poetas.]]
[miniatura|Cando Díaz Castro fala da Pastoriza en "Penélope", faino do santuario de Santo Alberte ou da Pastoriza, en [San Breixo de Parga, Guitiriz|S. Breixo de Parga, chamado así por celebrarse nel unha romaría o primeiro domingo de agosto, en honor á Divina Pastora.]]
É a poesía máis coñecida do autor. Está incluída, xunto con "Terra sucada", "Quezais" e "Terra do tempo", na cuarta epígrafe ("Espranza") de *Nimbos*. De rima consonante e estrutura pendular, está formada por catro estrofas, cun total de dezaseis versos. Díaz Castro establece nela un paralelismo entre Galicia e Penélope, a muller que tecía de día e desfacía de noite. Este personaxe xa fora empregado na literatura galega por Rosalía nos poemas "Tecin soya á miña tea", de *Follas novas*, e "Desde los cuatro puntos cardinales", de *En las orillas del Sar*.

Traduciuse ao francés na antoloxía ''Terre d'Espagne* de Francoise Pechère e faise referencia a ela na revista alemá *Humboldt*. Foi incluída en *Sete leccións de poesía* (Espiral Maior, 2009) de Manuel Forcadela. O profesor Andrés Pociña dixo: *“Penélope” de Díaz Castro paréceme a mellor definición poética, a máis fermosa e máis tráxica, de cantas se fixeron sobre Galicia*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Díaz Castro, Xosé María; *Nimbos*, Editorial Galaxia, Vigo, 1961 (Vista previa  en Google Books).
* Diéguez Lois; "«Penélope»: un poema na esperanza", Asociación Cultural Xermolos, *Homenaxe a X. M. Díaz Castro'', Guitiriz, 1987, páx. 34-35.

### Ligazóns externas 
* 15px Xosé María Díaz Castro recitando o seu poema Penélope, a partir do minuto 7:00 no programa Zigzag diario da TvG2
* 15px Versión musicada por Mini e Mero en Youtube
* 15px&nbsp;Versión musicada  polos alumnos do IES Poeta Díaz Castro.
* 15px&nbsp;"Penélope"  recitada por Manuel María.
Rock instrumental

O **rock instrumental** é un tipo de música rock que enfatiza os instrumentos musicais, e que apenas utiliza o canto. Poden atoparse exemplos de rock instrumental en practicamente todos os subxéneros do rock, a miúdo procedentes de músicos que se especializan neste estilo.
Hiw

**Hiw** (ás veces escrito *Hiu*) é a illa máis ao norte das Vanuatu.

## Xeografía 
Hiw é a illa máis grande das Illas Torres na provincia de Torba. Está situado ao leste do Estreito de Torres, ao sur de Vanikoro nas Illas Salomón. Ten unha superficie de 51&nbsp;km². O punto máis alto é o Monte Wonvara (366 m).

*Punta Vewoag* (chamado localmente *ngre Twome*), é o cabo norte Hiw, é o punto de terra máis setentrional de Vanuatu. A 1´6&nbsp;km ao norte de hiw atópase o arrecife de coral mergullado, *Ngwey Gakwe*, sobre a que rompen as ondas.

## Poboación 
Hiw ten unha poboación duns 270 habitantes.

Distribúense en tres aldeas, todas elas situadas na costa leste: *Yogwye*; *Yaqane*, e o pobo principal *Yögevigemëne*, cuxo nome é ás veces abreviado a *Yugemëne*.

O idioma que se fala na illa tamén se chama hiw.

## Notas
## Véxase tamén
Stac

**Stac** (acrónimo de **Sistemas Técnicos del Accesorio y Componentes S.L.**) é unha empresa galega con sede en Padrón especializada no sector dos peches en aluminio.

## Produto
Capacidade de produción:
*Fábrica de ferraxes 270.000&nbsp;pezas/día;
*5 liñas de extrusión e coextrusión de xuntas de caucho vulcanizado e termoplásticas 150.000&nbsp;m/día;
*6 liñas de extrusión de poliamida 30.000&nbsp;m/día;
*Fábrica de paneis composites 5.400&nbsp;m²/día.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Promax Electrónica
*Ikusi

### Ligazóns externas
* Páxina web de Stac
Metoma

**Metoma** é unha pequena illa no océano Pacífico do estado de Vanuatu.

Forma parte das Illas Torres na provincia de Torba. Está situado entre as illas de Tegua e Hiw. A altura máxima é de 115 m. Metoma está habitada por unha especie particular de cangrexo, o cangrexo do coco.

A illa ten unha lonxitude de 2´4 quilómetros e unha anchura de 1´4&nbsp;km.

## Véxase tamén
Felipe Chirinos

**Felipe Chirinos**, nado en Galicia e finado en Tlalpan (Cidade de México) en maio de 1905, foi un xornalista galego.

## Traxectoria 
Comezou estudos de Medicina na Universidade de Santiago de Compostela, pero antes de rematar a carreira emigrou a Estados Unidos. En Nova York dirixiu o periódico *Las Novedades*. Pola guerra hispano-estadounidense tivo que marchar a México onde foi redactor de *El Correo Español*.
## Notas
El Avisador

***El Avisador*** foi o nome de varias publicacións:

****El Avisador***, periódico publicado na Coruña entre 1863 e 1877.
****El Avisador***, periódico publicado en Vigo entre 1864 e 1868.
****El Avisador***, periódico publicado en Pontevedra en 1881.
****El Avisador Galaico***, periódico publicado en Cienfuegos, Cuba, en 1878.
****El Avisador Orensano***, periódico publicado en Ourense en 1878.
****El Avisador Santiagués***, periódico publicado en Santiago de Compostela en 1846.
José Enríquez Chanot

**José Enríquez Chanot**, nado en Cádiz en 1873 e finado en Vilalba o 4 de agosto de 1933, foi un pintor e xornalista galego.

## Traxectoria 
Dirixiu a revista *Galicia Pintoresca*. Fundou e dirixiu o periódico *El Progreso Villalbés*. Foi administrador de *La Voz de Oleiros* e colaborou como redactor de *El Gato* e *El Villalbés*. Impulsou a asociación Unión Comercial Villalbesa e foi concelleiro durante a ditadura de Primo de Rivera. Finou en Vilalba o 4 de agosto de 1933.
## Vida persoal 
Casou con Remedios Fernández Varela.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O pincel póstumo de Chanot
El Progreso Villalbés

***El Progreso Villalbés*** foi un periódico editado en Vilalba entre 1921 e 1933.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico defensor de los intereses generales de la comarca de Villalba*, apareceu en 1921. Fundado e dirixido por José Enríquez Chanot. De orientación católica, durante a Segunda República exerceu como portavoz da CEDA. Suspendeu a súa publicación a finais de 1924, pero volveu reaparecer a principios de 1925. Incluíu colaboracións de Aquilino Iglesia Alvariño, Carmiña Prieto Rouco e Xosé María Díaz Castro. Cesou a súa publicación en setembro de 1933.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Óscar Santiago Rumayor

**Óscar Santiago Rumayor**, nado en Santander o 20 de xaneiro de 1991, é un futbolista cántabro que xoga na demarcación de gardameta.

## Traxectoria 
Formouse nas categorías inferiores do Racing de Santander, sendo internacional coa Selección española de fútbol nas categorías inferiores. Deixa o club cántabro no verán de 2012 ao rematar contrato e ficha polo filial do Celta de Vigo por dúas tempadas con opción a tres máis, estas últimas serían con contrato de profesional.

### Clubs 
## Notas
Galicia Pintoresca

***Galicia Pintoresca*** foi o nome de dúas publicacións galegas:

****Galicia Pintoresca***, periódico editado en Pontedeume en 1908.
****Galicia Pintoresca***, revista editada en Vilalba entre 1916 e 1918.
El Eco Compostelano

***El Eco Compostelano*** foi un periódico editado en Santiago de Compostela en 1863.

## Historia e características 
***El Eco Escolar***, que se viña publicando dende principios de 1863, cambiou a súa cabeceira a partir do número 52 do 11 de abril, pasando a denominarse ***El Eco Compostelano***, continuando coa numeración e subtítulo *Periódico de intereses morales y materiales, noticias y anuncios* de *El Eco Escolar*, que no número 54, de 16 de abril, transformou en *Periódico de intereses generales y crónica*. Publicábase os martes, xoves e sábados. Fundado e dirixido por Ramón Otero Acuña e editado por José Rodríguez Ruibal. Entre os seus redactores figurou José Domínguez Izquierdo. Cesou a súa publicación en outubro dese ano.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas
Diego Maceira

**Diego Maceiras Muíños**, nado en Vigo o 24 de marzo de 1990, é un exfutbolista galego que xogaba na demarcación de lateral esquerdo. Ata o ano 2018 xogou para o Racing de Ferrol.

## Traxectoria 
Formouse nas categorías inferiores do Porriño Industrial Club de Fútbol, co que debutou en Preferente autonómica en 2009. Ao anos seguinte fichou polo Alondras CF de Terceira División. No verán de 2011 fichou polo Celta de Vigo B, de Segunda División B, porén ese mesmo ano o equipo descendeu.

No verán de 2014 incorporouse ao Racing Club de Ferrol, co que xogou dúas fases de ascenso consecutivas á Segunda División do fútbol español, nas temporadas 2014/15 e 2015/16.

Retirouse do fútbol no 2018.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfíl en lapreferente.com
Óscar Pardavila Cordovés

**Óscar Pardavila Cordovés**, nado en Vigo o 26 de febreiro de 1993, é un futbolista galego que xoga na demarcación de dianteiro.

## Traxectoria 
Formouse nas categorías inferiores do Celta de Vigo, anotando no seu último ano na disciplina celeste 14 goles co equipo xuvenil en División de Honra. Con 19 anos fichou polo Rápido de Bouzas en Terceira División, onde foi un dos xogadores máis utilizados polo técnico e foi o máximo anotador do equipo con oito tantos. No verán de 2013 ficha polo Coruxo FC da Segunda División B.

En marzo de 2015 fichou polo Gjøvik FF, da Segunda División de Noruega (a terceira división do país en importancia).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfíl do xogador en bdfutbol.com 
* Perfil do xogador en besoccer.com
Southern rock

O **southern rock** é un subxénero de música rock e un xénero de Americana. Desenvolveuse nos estados do sur dos Estados Unidos dende o rock and roll, o country e o blues, e centrado xeralmente na guitarra eléctrica e nas voces. As figuras máis importantes do southern rock son The Allman Brothers Band, Lynyrd Skynyrd, ZZ Top, Molly Hatchet, Marshall Tucker Band, Outlaws e 38 Special.
Tegua

**Tegua** é unha illa da cadea das Illas Torres na provincia de Torba en Vanuatu no océano Pacífico. Está situada entre Metoma e Linua. No lado oriental do atol atópase a baía de Lateu, mentres que ao oeste está a baía Hayter. A illa ten unha lonxitude de 6´5&nbsp;km e unha anchura de 7 quilómetros.

A única aldea do atol é Lateu, cunha poboación de 64 persoas. Preto de 100 residentes de Tegua foron evacuados polo goberno debido aos crecentes niveis do mar que están inundando a illa, considéranse as primeiras vítimas do quecemento global. A aldea construída na costa sofre, de feito, nos últimos anos continuas inundacións.

Tralo tsunami que azoutou a illa hai uns anos, os insulares decidiron trasladar o seu pobo ao interior (nun claro 300 metros terra dentro, no lado dun outeiro, non moi lonxe do seu antigo pobo, Lirak ) e a administración gobernamental outorgou financiamento (50.000 dólares proporcionados polo Canadá) para poñer en práctica este proxecto e a instalación dun sistema de radio por satélite a través do cal recibirá información do departamento de clima.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* http://www.spiegel.de/international/world/south-pacific-islands-threatened-by-more-than-just-rising-sea-levels-a-838675.html
Ngwel

**Ngwel** ("precipicio" no idioma Lo-toga) é unha pequena illa do océano Pacífico no estado de Vanuatu.

Forma parte das Illas Torres na provincia de Torba. Atópase a só 600 metros da illa de Tegua.

A illa está deshabitada ten unha lonxitude de 500 metros e unha anchura de 200 m.

## Notas
## Véxase tamén
QCAD

**QCAD** é un aplicación de deseño asistido (CAD) para o deseño gráfico en dúas dimensións e esquemas. Está desenvolto en C++ e ten unha interface baseada en Qt. A súa interface gráfica é semellante á de AutoCAD con comandos e iconas para 2D empregando o formato de ficheiros DXF de AutoCAD. É de licenza libre e é multiplataforma.

Ten un engadido chamado QCAD/CAM para a produción asistida por computador. Este engadido é de licenza comercial e de pago.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*AutoCAD
*LibreCAD

### Ligazóns externas 
*
Chicha

[thumb|250px|Chicha servida durante a festa do Huán, unha celebración [Pobo muisca|muisca do solsticio de inverno no Templo do Sol en Sogamoso, Boyacá, Colombia.]]
A **chicha** é unha bebida fermentada (alcohólica) ou non fermentada de América Latina, orixinaria da rexión dos Andes e da Amazonia. Tanto no período anterior e posterior á conquista española, a bebida de millo (*chicha de jora*) feita a partir dunha variedade domesticada de millo, é a forma máis común de chicha. No Imperio Inca, a chicha tiña usos cerimoniais e rituais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Morris, C. "Maize Beer in the Economics, Politics, and Religion of the Inca Empire" in *Fermented Food Beverages in Nutrition*, eds. Clifford F. Gastineau, William J. Darby e Thomas B. Turner (1979), pp.&nbsp;21–35.
* Super, John C. *Food, Conquest, and Colonization in Sixteenth-Century Spanish America*. 1988.
* Vázquez, Mario C. "La chicha en los países andinos," *América Indígena* 27 (1967): 265-82.
Rock sinfónico

O **rock sinfónico** é un subxénero do rock progresivo que inclúe a gran parte dos artistas do xénero, esfecialmente de finais dos 60 e dos anos 70. Dende os primeiros tempos da historia do rock progresivo, o termo ten sido usado para distinguir á música deste estilo con influencia máis clásica das formas máis psicodélicas e experimentais do progresivo.

O rock sinfónico pode ser descrito como unha combinación de rock progresivo coas tradicións da música clásica.  Algúns artistas interpretan arranxos de temas clásicos ou compoñen pezas orixinais con estruturas compositivas clásicas. Ademais, poden tocar co acompañamento dunha orquestra sinfónica, de aí o termo "sinfónico" aínda que poucas bandas tocaban ou compuñan con elas, ou usar sintetizadores ou mellotron para emular instrumentos orquestrais.
Antonio Gestoso Costas

**Antonio Gestoso Costas**, nado en Bouzas (Vigo) o 27 de abril de 1916, foi un futbolista galego máis coñecido como **Chicha II**, que xogaba na demarcación de centrocampista. Irmán do tamén futbolista Manuel Gestoso Costas "Chicha".

## Traxectoria 
A súa traxectoria no fútbol profesional transcorreu no Celta de Vigo, participando no debut deste na Primeira División Española na tempada 1939/40 baixo as ordes do técnico que lograra o ascenso en 1936, Ricardo Comesaña. Debutou na quinta xornada, o 12 de decembro de 1939, ante o Sevilla FC anotando dous goles na vitoria celeste. Remataría este primeiro ano como un dos máximos goleadores do equipo con 11 tantos, por detrás de Agustín (14 goles) e superando ao histórico goleador do Celta Nolete (9 goles).

Porén ao ano seguinte houbo varios cambios no equipo, por un lado o técnico galego que fora quen confiara nel foi substituído polo técnico vasco Baltasar Albéniz, e ao mesmo tempo chegaron dous históricos dianteiros do club, Roig e Del Pino, polo que se viu relegado á suplencia.

Deixou o club en 1942 despois de 18 encontros disputados e 12 goles anotados.

Unha vez retirado creou xunto ao seu irmán Manuel a empresa naval Talleres Gestoso S.L.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Galicia Pintoresca (Vilalba)

***Galicia Pintoresca*** foi unha revista editada en Vilalba entre 1916 e 1918.

## Historia e características 
Subtitulado *Revista pintoresca ilustrada*, apareceu en maio de 1916. Estaba dirixida por José Enríquez Chanot. De periodicidade quincenal, contiña información sobre agricultura, turismo, socioloxía, literatura e arte. Tiña enviados en toda Galicia. Entre os seus colaboradores figuraban Juan Fernández Merino e Gustavo Ramudo Lamas. Cesou a súa publicación en 1918.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
Linua

**Linua** é unha illa deshabitada da cadea das Illas Torres na provincia de Torba en Vanuatu no océano Pacífico. Está situada a seis quilómetros ao sur de Tegua.

Linua esta separada de Lo por unha barreira de area de aproximadamente 100 m. de ancho. Fóra das inundacións é posible pasar a pé.

Linua é a base do pequeno aeroporto das Illas Torres.

## Véxase tamén
Óscar Pereiro (homónimos)

O nome de **Óscar Pereiro** pode referirse a:

* **Óscar Pereiro Sío**, ciclista galego, vencedor do Tour de Francia (n. 1977).
* **Óscar Pereiro Carril**, nadador galego (n. 1991).
Óscar Pereiro Carril

**Óscar Pereiro Carril**, nado en Viladavil (Arzúa) en 1991, é un nadador galego.

## Traxectoria 
Campión e recordman de Galicia en varias especialidades e distancias, en 2012 proclamouse campión de España en 50m e 100m costas. Participou nos Xogos do Mediterráneo de Mersin (Turquía) en 2013, onde quedou cuarto no 4x100 libres e nos 50m costas.

Estuda enxeñería informática na Universidade de Bridgeport en Connecticut e compite co Club Natación Arzúa e co equipo da Universidade de Bridgeport.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "A vida dun nadador, en termos económicos, é moi difícil", entrevista en *Praza pública* (2013).
Díaz Castro

Os apelidos **Díaz Castro** poden referirse a:

***José Eugenio Díaz Castro**, escritor colombiano (1803-1865);
***Xosé María Díaz Castro**, poeta e tradutor galego (1914-1990).
Toga, Vanuatu

**Toga** é unha pequena illa no océano Pacífico do estado de Vanuatu. É a máis meridional das Illas Torres na provincia de Torba. Está situada ao sur de Lo.

A illa está rodeada por un arrecife estreito que se afunde rapidamente dentro do mar en augas profundas. O lado oriental da illa elévase suavemente cara ao interior con tres niveis de aumento da altitude de ata 240 m sobre o nivel do mar (Monte Lemeura, unha pequena meseta plana).

Toga é a illa máis poboada de Torres, cos seus 276 habitantes distribuídos en dúas aldeas principais: Liqal e Litew.

## Véxase tamén
Manuel Gestoso Costas

**Manuel Gestoso Costas**, máis coñecido como **Chicha**, nado en Bouzas, Vigo en 1902, e finado na mesma cidade o 27 de xullo de 1983, foi un futbolista e armador de pesca galego. 

Xogaba na demarcación de dianteiro e era irmán do tamén futbolista do Celta de Vigo Antonio, ao que se coñeceu como Chicha II.

## Traxectoria 
Fichou polo recentemente creado Celta de Vigo, froito da fusión do Fortuna de Vigo e o Vigo Sporting, en 1924 procedente do Rápido de Bouzas.

Comezou a despuntar xa na súa primeira tempada no club celeste, destacando un encontro amigábel ante o Sporting de Gijón que remataría con vitoria viguesa por 8-1, con tres goles de Chicha e catro de Ramón Polo. Ese primeiro ano o club gañaría o seu primeiro trofeo, o Campionato de Galicia de fútbol. Ao longo da súa carreira no Celta gañaría este trofeo catro veces (1924, 1925, 1926 e 1930).

O 30 de decembro de 1928 tivo tamén a honra de participar e anotar no encontro de inauguración do Estadio Municipal de Balaídos ante o Real Unión de Irún, que rematou con vitoria celeste por 7-0.

Finalmente retiraríase do fútbol profesional ao remate da tempada 1929/30, primeira do fútbol profesional moderno e na que o Celta se viu encadrado na Segunda División, pese aos bos resultados que lle daban dereito a facelo na máxima categoría. Entre estes méritos están o subcampionato da Copa do Rei acadado no ano 1908 polo Vigo Foot-ball Club, antecesor do Real Vigo Sporting Club.

1930 rematou non só co non ascenso a Primeira División senón co descenso a Terceira.

Unha vez retirado do fútbol converteuse en armador de buques de pesca en Bouzas.

## Vida persoal 
Casou en 1909 en Bouzas con Noemí Álvarez, sendo o padriño da súa voda o xornalista e escritor Ramón Fernández Mato.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Synthpop

O **synthpop** (tamén coñecido como **electropop** ou **technopop**) é un xénero de música popular que inicialmente se fixo popular nos anos 80, década na cal o sintetizador foi o instrumento musical dominante. Fi presaxiado nos anos 60 e comezos dos 70 polo uso de sintetizadores no rock pogresivo, art rock electrónico, disco e particularmente no Krautrock de bandas como Kraftwerk. Xurdiu como un xénero distinto no Xapón e no Reino Unido na época do post-punk como parte do movemento new wave de finais dos 70 ata mediados dos 80.

O primeiros pioneiros do synthpop son o grupo xaponés Yellow Magic Orchestra e as bandas británicas Ultravox e The Human League; esta última usaba varios sintetizadores monofónicos para producir música cun son sinxelo e austero. Tras a ruptura de Tubeway Army e Gary Numan na lista de sinxelos británica, un gran número de artistas comearon a colleitar éxitos cun son baseado en sintetizadores a principios dos anos 80, como Soft Cell, Orchestral Manoeuvres in the Dark, Japan e Depeche Mode no Reino Unido, mentres que no Xapón o éxito de Yellow Magic Orchestra abriu o camiño a bandas de synthpop como P-Model, Plastics e Hikashu. O desenvolvemento dos sintetizadores polifónicos económicos, a definición do MIDI e o uso de ritmos dance, levaron a un son máis comercial e accesible para o synthpop. Este feito e a súa adopción por artistas do movemento New Romantic, xunto coa aparición da MTV, fixo que moitos grupos británicos de synthpop, como Duran Duran e Spandau Ballet, tivesen éxito nos Estados Unidos.

A finais dos anos 80, dúos como Erasure e Pet Shop Boys adoptaron un son que foi un grande éxito nas listas de baile estadounidenses, pero cara finais da década o synthpop en gran parte fora abandonado. O interese comezou a revivir cos movementos indietronica e electroclash de finais dos anos 90 e, na primeira década do século XXI, gozou dun rexurdimento xeneralizado con éxito comercial para artistas como La Roux, Kesha e Owl City.

O synthpop axudou a establecer o lugar do sintetizador como un elemento principal do pop e o rock, influíndo directamente a posteriores xéneros como a música house e o Detroit techno, e indirectamente a moitos outros xéneros e gravacións individuais.

O xénero ten recibido críticas pola presunta falta de emoción e musicalidade. A imaxe "andróxina" proxectada polos artistas de durante os anos 80 deu lugar a posturas hostís cara ao estilo.
Estafilococáceas

As **Estafilococáceas** ou **Staphylococcaceae** son unha familia de bacterias grampositivas entre as que se inclúe o xénero *Staphylococcus*, que contén un patóxeno humano clinicamente importante.

## Características 
A familia Staphylococcaceae tal como foi descrita en 2010 está composta por bacterias grampositivas heterótrofas cun contido G+C baixo, igual que en todas as Firmicutes, non formadoras de esporas. Todas as especies desta familia son normalmente anaerobias facultativas e con forma de cocos (no xénero *Gemella* hai tamén bacilos) e inmóbiles. Reducen nitratos a nitritos e amonio (desnitrificación) se non hai oxíxeno dispoñible, e o nitrato funciona como aceptor de electróns na respiración anaerobia que ten lugar durante a desnitrificación.

## Xéneros incluídos 
Os cinco xéneros *Jeotgalicoccus*, *Macrococcus*, *Nosocomiicoccus*, *Salinicoccus* e *Staphylococcus* están incluídos na LPSN nesta familia, mentres que a posición de *Gemella*, outro xénero da orde Bacillales, é máis complicada.
* *Staphylococcus* Rosenbach 1884, xénero tipo 
* *Gemella* Berger 1960 
* *Jeotgalicoccus* Yoon et al. 2003 
* *Macrococcus* Kloos et al. 1998 
* *Salinicoccus* Ventosa et al. 1990 
* *Nosocomiicoccus* Morais et al. 2008

## Notas 
* Paul Vos, George Garrity, Dorothy Jones, Noel R. Krieg, Wolfgang Ludwig, Fred A. Rainey, Karl-Heinz Schleifer, William B. Whitman: Bergey's Manual of Systematic Bacteriology Volume 3: The Firmicutes. ISBN 978-0-387-95041-9 
* M. Dworkin (Hrsg.): The prokaryotes: a handbook on the biology of bacteria: Firmicutes, Cyanobacteria, Vol. 4, 3rd ed. Springer-Verlag, Nova York, NY. ISBN 0-387-25494-3
José Iglesias Rodríguez

**José Iglesias Rodríguez**, máis coñecido futbolisticamente como **Machicha II**, nado a comezos do século XX en Vigo foi un futbolista galego que xogaba na demarcación de dianteiro. Era irmán do tamén futbolista Ángel Iglesias Rodríguez, *Machicha*.

## Traxectoria 
A súa carreira futbolística transcorreu no Celta de Vigo, equipo polo que fichou, xunto ao seu irmán, coincidindo coa chegada do adestrador vasco José María Peña Salegui. Na tempada 1935/36 participou no primeiro ascenso do club a Primeira División. Porén o debut tivo que agardar ata 1939 ao producirse o alzamento militar contra o goberno da República que desembocou na Guerra Civil.

Unha vez retomadas as competicións oficiais José non contou con moitas oportunidades por parte do adestrador, Ricardo Comesaña, pero chegou a debutar en Primeira División. Xogaría o seu último encontro co Celta o 14 de abril de 1940. Na temporada seguinte, 1940/41, xogou no Racing de Ferrol, na 2ª División, onde disputou 12 partidos e marcou 2 goles.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Manuel Piñeiro Jáuregui

**Manuel Piñeiro Jáuregui**, nado en Moaña o 19 de marzo de 1906, foi un futbolista galego que xogaba na demarcación de defensa.

## Traxectoria 
Comezou xogando no Alondras CF de onde o fichou o Celta de Vigo para disputar o Campionato galego de 1930, título que gañou o club sen moitos problemas.

Na tempada 1931/32 o Celta disputou a Copa de España, onde caeu eliminado en Semifinais ante o FC Barcelona. Na tempada 1935/36 o equipo acadou o primeiro ascenso a Primeira División da súa historia. Porén tiveron que agardar para debutar xa que o 18 de xullo de 1936 o exército protagoniza un golpe de estado contra o goberno da República que desemboca na Guerra Civil Española. A liga retomouse en 1939 co Celta en Primeira División. Manuel Piñeiro debutou o 11 de febreiro de 1940 e xogou 11 encontros esa tempada, a última como futbolista profesional.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Lo, Vanuatu

**Lo** (ou Loh) é unha illa da cadea das Illas Torres na provincia de Torba en Vanuatu no océano Pacífico. Está situada entre Linua e Toga.

Os 210 habitantes de Lo viven en dúas aldeas: *Lungharegi* (considerado como o centro administrativo das illas Torres) e *Vipaka*. Falan o dialecto Lo-toga. A illa está cuberta de espesa vexetación mide 6 quilómetros de longo e 2&nbsp;km de largo. Ten unha superficie de 14&nbsp;km² e unha altura máxima de 155 metros. Na illa só hai dúas mamíferos nativos coñecidos. Trátase de dúas especies de morcegos: Pteropus tonganus e Hipposideros cervinus.

## Notas
## Véxase tamén
Laureano Rúa Guimeráns

**Laureano Rúa Guimeráns**, máis coñecido como **Nano** ou **Rúa**, nado en Vigo o 14 de agosto de 1921 e finado o 17 de febreiro de 2015, foi un futbolista galego. Xogaba na demarcación de dianteiro.

## Traxectoria 
Debutaría profesionalmente co Celta de Vigo trala Guerra Civil Española no debut do equipo vigués en Primeira División, porén non contaría con moitas oportunidades ao contar coa competencia na dianteira de grandes xogadores coma Machicha I, Nolete, Chicha ou Agustín. Aos anos seguintes tamén tería o mesmo problema coa chegada dos dianteiros canarios Del Pino, Roig e Mundo

Militou no Celta tres tempadas so disputaría un total de dez encontros, anotando dous goles. Na tempada 1942/43 marchou cedido xunto a Machicha I ao UD Salamanca. Mentres Machicha regresaba ao pouco a Vigo ante os problemas para cobrar o soldo Nano permaneceu en Salamanca trece anos salvo a tempada 1951/52 na que xogou no Racing de Santander en Primeira División.

Coa UD Salamanca disputou 250 encontros incluída a fase de descenso a Primeira División de 1951. Trala súa retirada disputaríase un encontro de homenaxe entre o Salamanca e o Real Valladolid.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Ángel Iglesias Rodríguez

**Ángel Iglesias Rodríguez**, máis coñecido como **Machicha I**, nado en Freixeiro (Vigo) o 8 de decembro de 1908, foi un futbolista galego que xogaba na demarcación de centrocampista. Era irmán e pai dos tamén futbolistas José, *Machicha II*, compañeiro seu no Celta de Vigo e Ángel Iglesias Domínguez, tamén alcumado *Machicha*.

## Traxectoria 
Chegou ao Celta de Vigo, xunto ao seu irmán José, na tempada 1932/33, daquela na Segunda División. Este primeiro ano Machicha converteuse no máximo goleador do equipo, con 12 tantos, compartindo dianteira con Ramón Polo e Nolete.

Da man do adestrador Ricardo Comesaña, na tempada 1935/36 o equipo acada o primeiro ascenso a Primeira División da súa historia. Porén ese mesmo ano tería lugar o golpe de estado militar que daría lugar á Guerra Civil Española, o que interrompeu as competicións deportivas oficiais, polo que o debut na máxima categoría tivo que agardar ata 1939.

Na tempada 1939/40 tanto o Celta coma os irmáns Iglesias Rodríguez debutan na máxima categoría, a diferenza da maior parte do equipo que acadara o ascenso que se viron obrigados a deixar o fútbol a causa da guerra. Iso si a partir dese momento a importancia dos dous irmáns no equipo foi moito menor, sendo a única destacable a primeira tempada, na que Machicha disputou doce encontros e anotou catro goles.

A 1941/42 foi a última tempada que xogou en Vigo, xogando oito encontros sen anotar ningún gol. Finalmente deixou o fútbol despois de sete tempadas no Celta e un intento de cesión ao UD Salamanca que non frutificou ante a mala situación financeira do club castelán.

Tras retirarse foi contratado polo club para realizar as funcións de mantemento do Estadio Municipal de Balaídos. O seu fillo, Ángel Iglesias Domínguez, tamén chamado futbolisticamente *Machicha*, formouse nas categorías inferiores do Celta pero tivo que emigrar, chegando a xogar no Valencia CF, Real Betis B ou Cádiz CF

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Toga

***Toga (vestimenta)**, unha peza de roupa usada na Antiga Roma, e na época contemporánea por avogados, xuíces e maxistrados. 
***Toga, Castelló**, un concello da provincia de Castelló, Comunidade Valenciana, España. 
***Toga, Vanuatu**, unha pequena illa no océano Pacífico do estado de Vanuatu.
Antonio Villar Mínguez

**Antonio Villar Mínguez**, máis coñecido como **Nicha**, nado o 2 de febreiro de 1904 en Redondela foi un futbolista galego que xogaba na demarcación de dianteiro.

## Traxectoria 
Comeza a xogar no recentemente creado Redondela FC en 1924, que xoga xa no seu primeiro ano a fase de ascenso á Serie B do Campionato galego ante o *Europa* de Vigo, nun primeiro momento non acada o ascenso por cuestións burocráticas pero a reclamación chega a Madrid e resólvese en favor do equipo redondelán.

En 1925 ficha polo Celta de Vigo, para compartir dianteira con xogadores como Polo, Correa, Reigosa ou Chicha. Debutaría co Celta ante o RCD Espanyol de Ricardo Zamora anotandolle dous goles ao porteiro catalán.

En 1928 o Celta realizou unha xira por América a bordo do transatlántico alemán *Werra*, porén tanto Nicha coma outros xogadores non puideron ir co equipo, polo que foron substituídos por xogadores do Deportivo da Coruña, Racing de Ferrol ou mesmo Sevilla FC. Asemade tamén se perdeu o 30 de decembro dese mesmo ano o encontro de inauguración do novo estadio de Balaídos ante o Real Unión de Irún.

Nicha xogou no celta oito anos nos cales disputou 66 encontros e anotou 47 goles, co que cun gol cada 126 minutos é un dos xogadores con mellor media goleadora da historia do club. Nos seus anos como celeste proclamouse Campión de Galicia en tres ocasións.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* 
*
Guerra Ruso-Turca (1768-74)

A **guerra ruso-turca**, transcorrida de 1768 ata 1774, foi unha guerra que se desenvolveu entre o Imperio Ruso e o Imperio Otomán.

## Desenvolvemento 
A guerra xurdiu como unha consecuencia inesperada da tensa situación que se vivía no Reino de Polonia, onde un grupo de nobres se rebelara contra o goberno do rei Estanislau II, antigo amante da emperatriz Catarina II de Rusia. Estes nobres, reunidos na denominada Confederación de Bar, atacaban as tropas rusas despregadas en Polonia retirándose despois aos países veciños para protexerse das represalias. En 1768 un grupo de cosacos ao servizo de Rusia perseguiu a unha destas bandas ata a cidade de Balta, no Khanato de Crimea prendéndolle lume á cidade, o khanato, vasalo otomán pediu axuda ao sultán Mustafá III e este declarou a guerra a Rusia o 25 de setembro de 1768. Pola súa banda Rusia tiña o apoio de Gran Bretaña e dos rebeldes gregos, o que lle garantía acceso sen problemas ao Mediterráneo, permitíndolle gañar o control do Khanato de Crimea, que se estendía polo sur de Ucraína, o Cáucaso Norte e Crimea e que resultou en que ese territorio pasase á órbita rusa e con el o acceso ruso ao Mar Negro. A pesar que os rusos acadaron vitorias substanciais, iso non se reflectiu nun grande aumento do territorio do Imperio, debido ás reticencias dos grandes estados europeos a que alterase o balance de poder na rexión, pero a febleza do Imperio Otomán, a fin da Guerra dos Sete Anos e a fin da hexemonía militar de Francia no continente permitíronlle ao Imperio Ruso coller vantaxe na escena europea. Para o Imperio Otomán supuxo o devalo da súa influencia nos asuntos europeos e deu comezo Cuestión Oriental que se estendería ata a fin do Imperio no século XX.

## Notas
Antonio Fuentes Fajardo

**Antonio Fuentes Fajardo**, nado en Santa Cruz de Tenerife o 30 de decembro de 1917 e finado en Venezuela en xullo de 1992, foi un futbolista que xogaba na demarcación de centrocampista.

## Traxectoria 
Comezou xogando no fútbol profesional no Racing de Santander, de onde o fichou o Celta a mediados da tempada 1939/40. Debutou o 31 de marzo de 1940 ante o RCD Espanyol en Balaídos. Fuentes foi o primeiro dunha serie de futbolistas canarios que xogaron no Celta e que marcaron unha época, como foron Del Pino, Roig, Victoriero ou Raimundo Díaz López.

Antes do comezo da tempada 1944/45 disputouse un encontro de homenaxe a Fuentes entre o Celta e o Real Madrid en Balaídos, remataría con vitoria celeste por 3-2. Finalmente xogou o último encontro co Celta o 27 de xaneiro de 1946, fichando despois polo Sporting de Gijón con quen tamén chegaría a xogar en Primeira División. Retirouse no club asturiano e comezou a súa carreira como adestrador.

Como técnico dirixiu o Pontevedra CF e actuou como segundo adestrador do CD Tenerife.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Tempada 2003/04 do Deportivo da Coruña

Durante a tempada **2003–04** o Deportivo da Coruña competiu na Primeira División (afrontando a súa 34ª campaña na máxima categoría), logrando o 3º posto ao remate do campionato. Na Copa do Rei chegou até oitavos de final e na Champions League alcanzou as semifinais.

## Material deportivo 
O equipamento do Deportivo foi proporcionado por Joma e o patrocinador foi Fadesa.

## Xogadores 
:*Xogadores ao remate da campaña.*

### Deixaron o club durante a tempada 
## Partidos 
### Primeira División 
### UEFA Champions League 
#### Terceira rolda de clasificación 
#### Fase de grupos 
#### Oitavos de final 
#### Cuartos de final 
#### Semifinais 
## Notas
Enrique Lúpiz

**Enrique Lúpiz**, finado na Arxentina en 1974 foi un tirador de esgrima e adestrador de fútbol arxentino.

## Traxectoria 
Foi tres veces campión arxentino de esgrima e preparador físico da escola naval do Exército arxentino A experiencia como preparador físico na súa disciplina deportiva e en ximnasia abriulle as portas do fútbol, dirixindo importantes equipos na súa Arxentina natal, como Boca Juniors, Rosario Central e Club Atlético Banfield. Despois marcharía a Uruguai para dirixir a Huracán e Club Danubio, con quen se proclamaría subcampión da Lida Uruguaia na tempada 1957/58. Este importante cartel abriulle as portas do fútbol europeo, fichando polo Celta de Vigo de Segunda División Española en 1959.

Lupiz comezou con bo pé, introducindo cambios no sistema de adestramento e vencendo o Deportivo da Coruña nun torneo amigábel denominado Trofeo Amistad. A competición oficial pese a comezar con derrota ante o CD Condal enseguida se enderezou con sendas vitorias ante Barakaldo CF e Baskonia. Porén, serían os únicos encontros dirixidos polo adestrador arxentino, xa que a Federación Española de Fútbol non lle validou o título de adestrador, polo que o club rescindiu o contrato do adestrador arxentino e contratou o vasco Baltasar Albéniz.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Máximo de la Riva García

**Máximo de la Riva García**, finado en Santiago de Compostela o 13 de marzo de 1922, foi un industrial e político galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Farmacia pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi profesor da USC. Deputado provincial. Foi elixido alcalde de Santiago de Compostela a principios de 1918, permanecendo no cargo ata a súa morte en 1922.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entierro del alcalde de Santiago, D. Máximo de la Riva (1922)
Sebastián Ariel Méndez Pardiñas

**Sebastián Ariel Méndez Pardiñas**, nado en Buenos Aires o 4 de xullo de 1977, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol arxentino. Xogaba na demarcación de defensa e foi internacional coa selección arxentina. É de ascendencia galega polo que nos campos da Arxentina o coñecían como *Gallego Méndez*.

## Traxectoria 
Naceu o 4 de xullo de 1977 en Buenos Aires, sendo fillo de emigrantes galegos. Seu pai Enrique era un panadeiro natural do lugar de Xegunde, na Fonsagrada, mentres que súa nai naceu en Carballo.

Debutou con 17 anos co Vélez Sársfield, co que foi campión da Copa Libertadores, da Copa Intercontinental, da Copa Suramericana e logrou tres títulos de Liga nas oito tempadas que militou no equipo.

Este palmarés fixo que o Celta de Vigo se fixase nel e o fichase no mercado de inverno da tempada 2002/03. Dende un primeiro momento gañou o afecto da afección co seu compromiso e entrega no campo.

No Celta viviu grandes momentos como a clasificación e disputa da Copa de Europa e o ascenso a Primeira División pero tamén malos coma o descenso da tempada 2003/04.

Despois de varias lesións que lle impediron ter continuidade o club traspasouno ao San Lorenzo de Almagro, equipo co que volveu gañar o título de Liga. Antes de retirarse aínda xogaría no CA Banfield, no que se convertería no xefe da defensa, axudando a conquistar outra vez o título de Liga, o quinto na súa conta particular. Despois deste último triunfo retirouse de fútbol profesional.

En abril de 2010 fíxose cargo interinamente da dirección do CA San Lorenzo de Almagro trala renuncia de Diego Simeone.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Igrexa etíope

O termo **Igrexa etíope** referírese a algunha das igrexas que empregan o rito ge'ez ou etíope, variante do rito copto:
* A **Igrexa etíope tewahedo**, tamén chamada **Igrexa copta etíope** ou **Igrexa ortodoxa etíope**.
** A **Igrexa eritrea tewahedo**, anteriormente parte de dita Igrexa e que hoxe constitúe unha igrexa separada mais en comuñón con esta.
* A **Igrexa católica etíope**, antigamente **Igrexa abisinia uniata**, parte da anterior que volveu á comuñón coa Igrexa católica.
José Zepedano Fraga

**José Zepedano Fraga**, finado en Santiago de Compostela o 20 de xuño de 1918, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Narciso Zepedano. Foi presidente da Audiencia de Pontevedra e da de Ourense. Foi elixido alcalde de Santiago de Compostela o 5 de decembro de 1917, cesou a principios de 1918.

## Notas
Ivan Lovrenović

**Ivan Lovrenović**, nado en Zagreb o 18 de abril de 1943, é un xornalista, escritor e editor bosníaco de expresión croata e unha autoridade na cuestión da identidade dos croatas bosníacos .

## Traxectoria 
Pasou a súa infancia en Mrkonjić Grad e realizou estudos universitarios de croatoloxía e etnoloxía en Zagreb, logo de se licenciar e ata 1976 deu clase de lingua e literatura nun instituto de Mrkonjić Grad e logo traballou en Saraxevo na revista cultural *Odjek*, e foi editor das editoriais "Veselin Masleša" e "Svjetlost". En 1992 viviu no barrio de Grbavica, fortemente castigado durante a Guerra de Bosnia. En 1993 marchou da cidade sitiada cara a Zagreb, onde exerceu como diplomático na embaixada de Bosnia e mais como editor de *Nenada Popović*. Posteriormente exerceu en Berlín e tras o Acordo de Dayton volveu a Grbavica 1996, traballando como xornalista independente e columnista do BH Dani. É membro fundador do PEN Club de Bosnia e Hercegovina.

## Obra 
Como xornalista escribiu desde 1970 en boa parte dos xornais de Bosnia e da antiga Iugoslavia, os seus artigos, ensaios e ficción traduciuse ao alemán, inglés, ruso, francés, español, polaco, checo, holandés, esloveno, macedonio e outras linguas. Os seus artigos sobre a guerra de Bosnia publicáronse no New York Times, Frankfurter Rundschau, Frankfurter Algemeine Zeitung, Die Zeit ou Le Messager Europeen.

### Títulos 
* *Obašašća i basanja*, prosa poética (Saraxevo 1975, Zagreb 2004)
* *Putovanje Ivana Frane Jukića*, novela (Mostar 1977, Saraxevo 1984, Zagreb 2003, Banja Luka 2005)
* *Bosna i Hercegovina*, monografía ilustrada (Saraxevo 1980)
* *Književnost bosanskih franjevaca*, ensaio (Saraxevo 1982)
* *Skice, lajtmotivi, eseji* (Banja Luka 1986)
* *Labirint i pamćenje*, ensaio (Saraxevo 1989, 1990, Klagenfurt 1994)
* *Liber memorabilium*, novela (Zagreb 1994, 2003)
* *Ex tenebris*, recompilación de artigos (Zagreb 1994, 2005)
* *Bosna, kraj stoljeća, eseji, članci* (Zagreb 1996)
* *Unutarnja zemlja - kratki pregled kulturne historije Bosne i Hercegovine* (Zagreb 1998, 1999, 2004)
* *Bosanski Hrvati - esej o agoniji jedne evropsko-orijentalne mikrokulture* (Zagreb 2002)
* *Duh iz Sindžira*, recompilación de artigos (Zagreb 2005)
* *Poslije kraja (kronike)* (Zagreb 2005)
* *Sedam dana po Bosni* (Zagreb 2009)

**Antoloxías**:

* *Antologija bosanskohercegovačke pripovijetke XX vijeka*, Enverom Kazazom e Nikolom Kovačem (Saraxevo 2000)
* *Za gradom jabuka, 200 najljepših sevdalinki* (Saraxevo 2005)

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*"Naše bosanstvo je više varijabila nego konstanta", entrevista co autor
* "Stari most", BH DANI broj 371
* PEN Club, Ivan Lovrenović
Ricardo Montequi

**Ricardo Montequi Díaz de Plaza**, nado en El Barco de Ávila o 9 de outubro de 1893 e finado en Santiago de Compostela o 29 de outubro de 1979, foi un farmacéutico e químico español.

## Traxectoria 
Doutor en Farmacia e Ciencias Químicas. Foi catedrático de Química Analítica Inorgánica das Facultades de Farmacia de Santiago e Madrid. Reitor e reitor honorario da Universidade de Santiago de Compostela. Foi xefe do Departamento de Química do Instituto Español de Oceanografía. Durante a guerra civil española foi capitán farmacéutico militar no Laboratorio Militar de Santiago e asesor químico da Xefatura do Aire (1937-39).

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Biografía na Real Academia Nacional de Farmacia
Vet Tagde

**Vot Tande** é un illote deshabitado das Illas Banks no norte de Vanuatu. Atópase a uns 50&nbsp;km ao norte da illa de Mota Lava.

O illote de Vot Tande nunca estivo habitado. É a morada de miles de aves mariñas, especialmente fragatas, que deron o seu nome ao illote.

## Nome 
O illote coñécese con distintos nomes, dependendo de que lingua vernácula utilízase.
En todos os idiomas da rexión, o significado é o mesmo: "Roca de fragatas".
* En Löyöp (Ureparapara), chámase *Vot Tade* 
* En Mwotlap (Mota Lava), se coñece como *Nevet Homes Tagde*, ou baixo o seu antigo nome *Vet Tagde*.
* En Mota, chámase *Vat Ganai*.

A ortografía *Vot Tande* é unha transcrición da forma Löyöp. A variante *Vetaoundé*, que se atopa nos mapas franceses antigos, reflicte un intento anterior de ortografía forma Mwotlap. Outras faltas de ortografía para o mesmo illote  inclúen *Tande Vet*, *Vot Ganai*.
Vicente López Mosquera

**Vicente López Mosquera**, finado en Santiago de Compostela o 5 de abril de 1919, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Manuel López Vigo. Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela, licenciándose en 1895. Foi secretario do Concello do Pino. Foi catedrático de Dereito da Universidade de Santiago de Compostela e director do Recreo Artístico e Industrial de Santiago. Foi o primeiro presidente das Juventudes Mauristas de Compostela. Foi nomeado alcalde de Santiago de Compostela o 8 de agosto de 1917 e cesado en decembro dese ano. Continuou como concelleiro, xefe da minoría maurista no Concello e presidente do Centro Maurista.

## Vida persoal 
Casou en Compostela con Manuela García Suárez en 1902.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*