open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Chao Meng-Fu

**Chao Meng-Fu** é un cráter de impacto de 128 quilómetros de diámetro que está situado no polo sur do planeta Mercurio, o cráter recibiu o seu nome en honra ó pintor chinés Zhao Mengfu (1254–1322). Debido á súa situación, moi preto do centro do polo sur de Mercurio (exactamente nas coordenadas 87,85° S 133,19° O) e a pequena inclinación do planeta, estimouse que o 40% do cráter está permanentemente ás escuras. Este feito está relacionado tamén cos *brillantes ecos* de radar recibidos dende o cráter, que leva a pensar ós científicos que hai grandes cantidades de xeo ou compostos volátiles dentro do cráter, estes xeos estarían protexidos da sublimación por un baleiro case absoluto a unhas temperaturas moi frías e constantes, en torno ós -171&nbsp;°C.

## Evidencias por radar da existencia de xeo 
Estudos con radar nos que estaban involucrados os observatorios de Arecibo (Porto Rico), o Goldstone (California, Estados Unidos), e o Very Large Array (Novo México, Estados Unidos) detectaron preto dunhas 20 áreas con alta refractividade, a meirande parte en latitudes polares. Moitas destas áreas coinciden con cráteres fotografados pola sonda Mariner 10, incluíndo a área de refractividade observada máis grande, que está no polo sur e que corresponde ó cráter Chao Meng-Fu.

A luminosidade e o tipo de polarización das reflexións de radar deste cráter son moito máis características do xeo que das rochas de silicatos que compoñen codia de Mercurio. Aínda así, estas reflexións son demasiado débiles coma para ser xeo puro, teorizouse coa hipótese de que isto é debido a unha capa fina ou parcial de po sobre o xeo subxacente. Con todo, sen confirmación directa, sempre é posible que a refractividade do radar observada en Chao Menger-Fu e cráteres semellantes fose debida ó deposito de minerais e compostos ricos en metais. A sonda MESSENGER da NASA está orbitando Mercurio dende o 2011, esta sonda podería proporcionar máis evidencias da presenza de xeo neste tipo de cráteres.

## Orixes do xeo 
O xeo do cráter Chao Meng-Fu podería proceder dos impactos de meteoritos e cometas ricos en auga, ou do interior da codia do planeta. Debido ó continuo bombardeo do vento solar e a intensa luz solar, a inmensa maior parte dos depósitos de xeo de Mercurio acaban perdéndose rapidamente no espazo; pero nas sombras permanentes do cráter Chao Meng-Fu, pénsase que as temperaturas son o suficientemente baixas coma para non permitir unha sublimación apreciable e o xeo podería terse acumulado ó longo de miles de millóns de anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Radar Imaging of Mercury's North and South Poles at 3.5 cm Wavelength contains radar images, including one showing the bright reflection from Chao Meng-Fu crater.
Lista de alcaldes da Coruña

Esta é unha **lista dos alcaldes e alcaldesas da Coruña**.

## Anteriores á Restauración 
## Restauración borbónica 
A partir de 1917 modificouse a lei para que o alcalde das capitais de provincia fose elixido pola corporación municipal e non directamente polo goberno, sendo alcaldes os seguintes:

En 1922 o goberno de José Sánchez Guerra volveu escoller directamente o alcalde das capitais de provincia:

## Segunda República 
## Franquismo e transición 
## Democracia 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
*Historia da Coruña
*Alcaldes de Ourense
*Alcaldes de Santiago de Compostela
*Alcaldes de Pontevedra
Riós (homónimos)

Como topónimos **Riós** pode referirse a:

;En Galiza
***Riós**, concello da comarca de Verín;
****Riós**, parroquia de dito concello;
***Triós**, parroquia do concello de Esgos;
***Triós**, parroquia do concello do Pereiro de Aguiar;
****Triós**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Partícula alfa

thumb|Partícula alfa.
As **partículas** (α) son núcleos completamente ionizados, é dicir, sen a súa envoltura de electróns correspondente, de helio-4 (4He). Estes núcleos están formados por dous protóns e dous neutróns. Ao carecer de electróns, a súa carga eléctrica é positiva (+2qe), mentres que a súa masa é de 4 uma.

Xenéranse habitualmente en reaccións nucleares ou desintegración radioactiva doutros nucleidos que se transmutan en elementos máis lixeiros mediante a emisión de ditas partículas. A súa capacidade de penetración é pequena; na atmosfera perden rapidamente a súa enerxía cinética, porque interaccionan fortemente con outras moléculas debido á súa gran masa e carga eléctrica, xerando unha cantidade considerable de ións por centímetro de lonxitude percorrida. En xeral non poden atravesar espesores de varias follas de papel.

Teñen unha carga de 3,2\cdot 10^{-19} coulombs e unha masa de 6,68\cdot10^{-27}kg.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Radiación
### Ligazóns externas 
* A Táboa de nucleídos LiveChart con filtro en desintegración alfa- IAEA en Java  ou HTML
Palma, Santa Maria

**Palma** é un barrio brasileiro da cidade de Santa Maria, Río Grande do Sur. O barrio está situado no distrito de Palma.

## Vilas 
O barrio ten as seguintes vilas: Comunidade Arnesto Penna Carneiro, Faxinal da Palma, Fazenda Palma, Fazenda Pozzobon, Linha Sete Sul, Loteamento Erondina Toniasso Bassan, Palma, Palmas, Passo do Cachorro, Passo do Gato, Passo dos Preto, Rincão dos Camponogara, Rincão dos Ventura, Santa Lúcia, Santa Teresinha, Santo Antônio, São Sebastião, Vale dos Panno, Vila Almeida, Vila Balconi, Vila Fuganti, Vila Gomes, Vila Palma, Vila Toniasso, Vila Venturini, Vista Alegre;

## Galería de fotos 

File:Entrada_para_santa_terezinha_-_palma_-_santa_maria2.jpg
File:Vista da Palma, Santa Maria em direção a Restinga Seca.jpg
File:Igreja Assembléia de Deus Santa Maria - Congregação Palma.jpg
File:Deus é amor - CAPC.jpg
File:Rua Arnesto Carneiro Penna em direção ao Quilombo de mesmo nome.jpg
File:Centro Comunitário Santa Terezinha - Palma - Santa Maria.png
File:Escola Major Tancredo Penna de Moraes.png

## Notas
James Horner

**James Roy Horner**, nado nos Ánxeles o 14 de agosto de 1953 e finado nun bosque no interior do condado de Santa Barbara o 22 de xuño de 2015, foi un compositor, director e orquestrador estadounidense de música de orquestra e bandas sonoras. Caracterizouse pola integración de elementos corais e electrónicos en moitas das súas bandas sonoras, e un frecuente uso de elementos musicais celtas. Compuxo a banda sonora do filme de 1997 *Titanic* que se converteu na banda sonora orquestral máis vendida de tódolos tempos.

Ademais, Horner compuxo para arredor de 100 filmes, colaborando frecuentemente con directores como James Cameron e Ron Howard. Outras bandas sonoras polas que é coñecido son *Commando*, *Braveheart*, *Willow*, *Apollo 13*, *Star Trek II: The Wrath of Khan*, *Cocoon*, *Legends of the Fall*, *Aliens*, *Glory*, *A máscara do Zorro*, *Field of Dreams*, *Enemy at the Gates*, *Casper*, *Troia*, *Bicentennial Man*, *The Rocketeer*, *A Beautiful Mind*, *Mighty Joe Young*, *A tormenta perfecta*, *Avatar*, e máis recentemente, *The Amazing Spider-Man.*

Horner gañou dous Premios Oscar, dous Globos de Ouro, tres Premios Satellite, tres Premios Saturn, e foi nomeado por tres Premios da British Academy Film. A principal influencia de Horner é Dimitri Shostakovich.

Ás 9:30 do 22 de xuño de 2015 a avioneta na que viaxaba el só, caeu e estrelouse na vila de Ventucopa, preto de Santa Bárbara, California. Faleceu no momento. Tiña 61 anos.

## Bandas sonoras de James Horner 
### 1970 
* 1978 *The Drought* (para a American Film Institute)
* 1978 *Fantasies* (para a American Film Institute)
* 1978 *Gist and Evans* (para a American Film Institute)
* 1978 *Landscapes* (para a American Film Institute)
* 1978 *Just for a Laugh* (para a American Film Institute)
* 1978 *The Watcher* (para a American Film Institute)
* 1979 *The Lady in Red*
* 1979 *Up from the Depths*

### 1980 
### 1990 
### 2000 
### 2010 
## Notas
Raimon Casellas

**Raimon Casellas i Dou**, nado en Barcelona o 7 de xaneiro de 1855 e finado en Sant Joan de les Abadesses o 2 de novembro de 1910, foi un crítico de arte, narrador modernista e xornalista. Foi o autor de *As valgadas bravas* (1901), obra considerada a primeira novela modernista das letras catalás.

## Obra 
### Narrativa 
* *As valgadas bravas* (*Els sots feréstecs*), 1901.
* *Les multituds*, 1906.
* ''Llibre d'històries*, 1909.
* *La damisel·la santa*, 1918.

### Ensaio 
* *Deu-nos aigua. Majestat!* (1898).
* *El dibuixant païsista Lluís Rigalt*, 1900.
* *Etapes estètiques I*, 1916.
* *Etapes estètiques II*, 1918.

### Historiador 
* *La pintura gòtica catalana del segle XV*, 1892.
* *Història documental de la pintura catalana (1008-1799)'', (inédito). Premio da Societat Econòmica Barcelonesa d'Amics del País.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Llibre d'Històries (1909), a Manybooks.net (vía Projecte Gutenberg)
* El dibuixant païsatgista Lluís Rigalt. Text de la Conferència llegida el dia 2 de desembre de 1899
Arroio do Só

**Arroio do Só** é un barrio brasileiro da cidade de Santa Maria, Río Grande do Sur. O barrio está situado no distrito de Arroio do Só.

## Vilas 
O barrio ten as seguintes vilas: Água Boa, Alto dos Mários, Arroio do Só, Coitado, Parada João Alberti, Picada do Arenal, Rincão dos Becos, Rincão dos Pires, Rincão Nossa Senhora Aparecida, São Geraldo, Tronqueiras, Vila Arroio do Só e Vila Silva.

## Galería de fotos 

## Referencias
Geophysical Research Satellite

O **Geophysical Research Satellite** (coñecido co acrónimo **GRS**, tamén denominado **CRL 1**, **Cambridge Research Lab 1**) foi un satélite artificial da Forza Aérea dos Estados Unidos lanzado o 28 de xuño de 1963 mediante un foguete Scout X4 desde a base de Wallops Island.

## Características 
Construíuno o Cambridge Research Lab. Tras o lanzamento o satélite conseguiu obter datos durante 13 órbitas ata que un fallo no seu sistema de enerxía deixouno inservible.

O satélite foi inxectado nunha órbita inicial de 1304&nbsp;km de apoxeo e 430&nbsp;km de perixeo, cunha inclinación orbital de 49,75 graos e un período orbital de 102,85 minutos. Reentrou na atmosfera o 14 de decembro de 1983.

## Experimentos 
GRS levaba a bordo tres experimentos:

* *Aerospace Composition*: espectrómetro de masas para medir a distribución de ións na parte superior da ionosfera, entre 420 e 1200&nbsp;km.
* *Retarding Potential Analyzer*: analizador de potencial retardado para medir os fotoelectróns con enerxías de máis de 60 eV e os ións con enerxías por enriba de 30 eV.
* Un medidor de radiación.

## Notas
Boca do Monte

**Boca do Monte** é un barrio brasileiro da cidade de Santa Maria, Río Grande do Sur. O barrio está situado no distrito de Boca do Monte.

## Vilas 
O barrio ten as seguintes vilas: Boca do Monte, Cabeceira do Raimundo, Caixa d'Água, Canabarro, Cezarpina, Colônia Pedro Stok, Corredor dos Pivetas, Durasnal, Estação Experimental de Silvicultura, Estância Velha, Filipinho, Lajeadinho, Parada Link, Passo da Ferreira, Picada dos Bastos, Quebra Dente, Quilombo das Vassouras, Rincão do Barroso, Rincão dos Flores, Santo Antônio, Vila Boca do Monte, Vila Esmeralda.

## Galería de fotos 
## Referencias
Pains, Santa Maria

**Pains** é un barrio brasileiro da cidade de Santa Maria, Río Grande do Sur. O barrio está situado no distrito de Pains.

## Vilas 
O barrio ten as seguintes vilas: Pains, São Sebastião, Passo das Topas, Vila Abrantes, Vila Videira, Vila Marques, Sítio dos Paines, São Geraldo.

## Galería de fotos 

File:Igreja São Sebastião. Pains.JPG
File:Rio Vacacaí-Mirim. Pains, Santa Maria.JPG

## Referencias
Santa Flora

**Santa Flora** é un barrio brasileiro da cidade de Santa Maria, Río Grande do Sur. O barrio está situado no distrito de Santa Flora.

## Vilas 
O barrio ten as seguintes vilas: Banhadinho, Banhados, Carangueijo, Carvalhas, Casa Branca, Colônia Favorita, Colônia Grápia, Colônia Pedro Carlos, Colônia Pena, Colônia Pinheiro, Colônia Vacacaí, Coxilha Bonita, Galpões, Passo da Lagoa, Passo do Pavão, Rincão da Limeira, Rincão da Ramada, Rincão da Várzea, Rincão do Araçá, Rincão do Carangueijo, Rincão do Jacaré, Rincão dos Banhados, Rincão dos Pires, Rincão Grande, Santa Flora, Vila Santa Flora.

## Galería de fotos 
## Referencias
Arroio Grande, Santa Maria

**Arroio Grande** é un barrio brasileiro da cidade de Santa Maria, Río Grande do Sur. O barrio está situado no distrito de Arroio Grande.

## Vilas 
O barrio ten as seguintes vilas: Arroio do Meio, Arroio Grande, Arroio Lobato, Cidade dos Meninos, Colônia Nova, Faxinal da Palma, Kipper, Linha Canudos, Noal, Nossa Senhora da Saúde, Rosalino Noal, São Marcos, São Valentin, Três Barras, Vila Arroio Grande, Vila Fighera, Vila Santa Brígida.

## Galería de fotos 

File:RS-511 (Estrada Norberto José Kipper) - Bairro Arroio Grande - Santa Maria.JPG
File:Estrada Municipal José Santo Fighera. Arroio Grande.JPG
File:Posto Policial - bairro Arroio Grande - Santa Maria.JPG
File:Placa Rota Turística SM-SM. Camobi.jpg

## Referencias
São Valentim, Santa Maria

**São Valentim** é un barrio brasileiro da cidade de Santa Maria, Río Grande do Sur. O barrio está situado no distrito de São Valentim.

## Vilas 
O barrio ten as seguintes vilas: Alto das Palmeiras, Área Militar, Capão do Piquenique, Colônia Conceição, Colônia Toniolo, Laranjeiras, Passo da Laranjeira, Passo do Sarandi, Picadinha, Rincão da Lagoa, Rincão dos Brasil, Rincão dos Flores, São Valentim, Vila São Valentim.

## Galería de fotos 

File:Escola José Paim de Oliveira.jpg

## Referencias
Agroindustrial, Santa Maria

**Agroindustrial** é un barrio brasileiro da cidade de Santa Maria, Río Grande do Sur. O barrio está situado no distrito de Sede.

## Vilas 
O barrio ten as seguintes vilas: Agroindustrial, Agrovila I, Agrovila II, Distrito industrial;

## Galería de fotos 

File:Avenida Pedro Cezar Saccol.jpg
File:CVI Coca-Cola.jpg
File:Acesso ao Distrito Industrial. Agroindustrial.jpg

## Notas
Bonfim, Santa Maria

**Bonfim** é un barrio brasileiro da cidade de Santa Maria, Río Grande do Sur. O barrio está situado no distrito de Sede.

## Vilas 
O barrio ten as seguintes vilas: Bonfim.

## Galería de fotos 

File:Igreja Nosso Senhor do Bom Fim. Bonfim.JPG
File:Praça João Pedro Menna Barreto.JPG
File:Instituto Olavo Bilac.JPG
File:Centro Universitário Franciscano.JPG
File:Casario da Rua Barão do Triunfo.JPG
File:Igreja Evangélica de Confissão Luterana. Bonfim.JPG
File:Rua Coronel Antero Corrêa de Barros. Bonfim.JPG

## Referencias
Nosce te ipsum

***Nosce te ipsum***, (en grego: **γνῶθι σεαυτόν**) un aforismo grego que significa literalmente "Coñécete a ti mesmo". Foi escrito no pronao do templo de Apolo en Delfos, segundo nos conta o historiador Pausanias.
[miniatura|Impresión artística do texto orixinal inscrita no [templo de Apolo en Delfos]]
A inscrición di o seguinte: *“Advírtoche, quen queira que foses, oh; ti que desexas sondar os arcanos da natureza, que se non achas dentro de ti mesmo aquilo que buscas, tampouco poderás achalo fóra! Se ti ignoras as excelencias da túa propia casa, como pretendes encontrar outras excelencias? En ti áchase oculto o Tesouro dos tesouros. Coñécete a ti mesmo e coñecerás ó universo e ós deuses!”*.

"Nosce te ipsum" ten ademais unha variante que é "Temet Nosce".

Na análise gramatical destas dúas formas podemos observar o seguinte: "Nosce te ipsum" *Nosce* (2ª persoa do singular, imperativo do verbo Nosco, "coñécete"); *Te ipsum* (acusativo do pronome Tu que significa "a ti" máis acusativo masculino singular do pronome ipse que significa "mesmo". "Temet nosce": *Temet* (acusativo do pronome Tu que significa "a ti" máis a partícula intensificadora enclítica -met, que realiza aquí a mesma función enfática que o adxectivo ipse-a-um da forma anterior.

Ao longo da historia, esta locución tivo unha gran variedade de significados que foi adquirindo na literatura. A Suda, unha enciclopedia do século X do coñecemento grego, afirma: "O proverbio aplícase a aqueles que se vanaglorian das súas accións" e que "coñécete a ti mesmo" é unha advertencia para non prestar atención á opinión da multitude.
A frase pode referirse ao ideal de comprender a conduta humana, moral e pensamento, porque comprenderse un mesmo é comprender aos demais tamén e viceversa, sabendo que somos todos pertencentes á mesma natureza. Por iso aprender o verdadeiro significado da frase comporta inevitablemente a verse un mesmo como ser humano ante a verdade, que é o que é, e polo tanto descubrir as nosas miserias, en como nos enganamos e mentimos para alimentar o noso sufrimento interno.
[miniatura|Parte da 6 ª edición do [Systema Naturaede Linneo (1748). "HOMO. Nosce te ipsum".]]
O aforismo foi atribuído a varios sabios gregos antigos como Sócrates, Chilón de Esparta, Tales de Mileto, Pitágoras, Heráclito, Aristófanes etc. Outras fontes atribúeno á poetisa grega mítica Femonoe

Ademais de aparecer como inscrición no templo de Apolo en Delfos, chama a atención que tamén aparece deste mesmo xeito no templo de Luxor, que foi construído durante o Antigo Exipto. Filósofos como Platón empregárona a miúdo para motivar o diálogo. Na posteridade foi utilizada tamén polo filósofo posrenacentista Thomas Hobbes. En 1735, Carl Linnaeus publicou a primeira edición de *Systema Naturae* na que describe ós seres humanos coa simple frase *Nosce te ipsum*. Ademais, como xa se citou, foi moi empregado na historia da literatura, por exemplo, no poema de Waldo Emerson que leva este aforismo por título.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Recompilación de usos na prensa escrita
Camobi

**Camobi** é un barrio brasileiro da cidade de Santa Maria, Río Grande do Sur. O barrio está situado no distrito de Sede.

## Vilas 
O barrio ten as seguintes vilas: Base Aérea de Santa Maria, Camobi, Condomínio Residencial Novo Horizonte, Condomínio Vila Verde, Estação Colônia, Loteamento Behr, Loteamento Carlos Gomes, Loteamento Grazziotin, Loteamento Irmão Leão, Loteamento Martins da Silva, Loteamento Monfardini, Loteamento São José, Núcleo Habitacional Fernando Ferrari, Parque Residencial Alto da Colina, Parque Residencial Amaral, Parque Residencial Camobi, Parque Residencial Fiori D'Itália, Parque Residencial Monte Carlo, Parque Residencial Novo Horizonte, Parque Residencial Santa Lúcia, Parque Residencial Universitário, Petit Vilage, Universidade Federal de Santa Maria, Vila Almeida, Vila Assunção, Vila do Canto, Vila Jardim, Vila Progresso, Vila Santa Helena, Vila Santos Dumont, Vila Soares do Canto, Vila Tereza, Vila Tonetto, Vila Vitório Rossato.

## Galería de fotos 

File:Pórtico da Base Aérea de Santa Maria. Camobi.JPG
File:Avenida João Machado Soares. Camobi.jpg
File:Faixa Nova. Camobi.jpg
File:Placa Rota Turística SM-SM. Camobi.jpg
File:Avenida Prefeito Evandro Behr. Camobi.jpg
File:Base Aérea de Santa Maria.jpg
File:Entrada da UFSM.jpg
File:Planetário da UFSM.jpg
File:Atacadão Santa Maria.JPG
File:Instituto Federal Farroupilha.JPG
File:Avião. Pórtico da Base Aérea de Santa Maria. Camobi.JPG

## Referencias
Caturrita, Santa Maria

**Caturrita** é un barrio brasileiro da cidade de Santa Maria, Río Grande do Sur. O barrio está situado no distrito de Sede.

## Vilas 
O barrio ten as seguintes vilas: Caturrita, Vila Bela União, Vila Jordânia, Vila Negrine, Vila Nossa Senhora da Conceição, Vila Portão Branco, Vila Santa Rita, Vila São José.

## Notas
Centro, Santa Maria

**Centro** é un barrio brasileiro da cidade de Santa Maria, Río Grande do Sur. O barrio está situado no distrito de Sede.

## Vilas 
O barrio ten as seguintes vilas: Astrogildo de Azevedo A, Astrogildo de Azevedo B, Centro, Parque Centenário, Parque Itaimbé, Rizzato Irmãos, Vila Belga, Vila Crispim Pereira, Vila Felipe de Oliveira, Vila José Azenha, Vila José Moraes, Vila Major Duarte, Vila Zulmira;

## Galería de fotos 

File:Vila belga sm.jpg
File:Câmara municipal de Santa Maria.jpg
File:01-santamariacathedral.jpg
File:27-santamariateatro.jpg
File:05-santamaria.jpg
File:Colegio centenario.jpg
File:Estação Santa Maria 1914 Alfredo Rodrigues.jpg
File:Praça Saturnino de Brito.JPG

## Notas
Juan González Rodríguez

**Juan González Rodríguez**, nado na Coruña o 27 de novembro de 1873 e finado na mesma cidade o 26 de xaneiro de 1960, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Foi presidente do Casino Republicano da Coruña. Foi alcalde da Coruña en tres períodos diferentes. O seu primeiro mandato foi entre 1919 e 1920 e o segundo un ano máis tarde. O 26 de marzo de 1930 foi un dos asinantes do Pacto de Lestrobe. Coa chegada da República volveu ser elixido alcalde da Coruña logo da dimisión de Ángel Senra Fernández o 26 de agosto de 1931, permanecendo co cargo ata o 21 de xullo de 1932, cando foi nomeado gobernador civil de Ourense. Continuou no cargo ata o 3 de outubro de 1933 en que pasou ao Goberno civil de Lugo. Afiliado a Izquierda Republicana, volveu ser concelleiro da Coruña no período da Fronte Popular.

## Vida persoal 
Casou con Emilia Catoira Touriñán e foi pai de Luciano, Jenaro, José Luis, Alfonso e Javier González Catoira.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Wiki de Estudos Locais
* Caricatura de Luís Bagaría
Nino Rota

**Nino Rota**, nado en Milán, Italia o 3 de decembro de 1911 e finado en Roma, Italia o 10 de abril de 1979, foi un compositor e músico italiano que acadou sona especialmente por ser o creador de bandas sonoras de filmes de Federico Fellini, Francis Ford Coppola ou Luchino Visconti.

## Biografía 
**Nino Rota** naceu en Milán o 3 de decembro do 1911, o seu verdadeiro nome era Nino Rinaldi. Era neto de Giovanni Rinaldi (1840-95) un dos pianistas italianos máis sobranceiros do seu tempo. A súa propia filla, Ernesta Rinaldi foi pianista.

Comezou a súa formación musical ós oito anos de idade. Sendo aínda neno compuxo un oratorio para solista, coro e orquestra: “L’infanzia di San Giovanni Battista”, estreado por vez primeira en 1923. Nese mesmo ano entrou no Conservatorio de Milán onde recibiu clases de Giacomo Orefice e leccións sobre composición de Ildebrando Pizzetti. Posteriormente continuou os seus estudos na Academia Santa Cecilicia de Roma sendo un dos seus Mestres Alfredo Casella. Finalmente trasladouse ós EUA no Curtis Institute de Philadelphia. Alí durante dous anos (1931-32) recibiu as ensinanzas de Rosario Scalero e Fritz Reiner).

Finalmente retornou a Milán para finalizar os seus estudos universitarios, onde presentou a súa tese doutoral (1937) sobre o renacentista italiano Zarlino. Ademais da música, Nino Rota estivo sempre interesado por outras disciplinas artísticas coma a literatura ou a historia musical.

Profesionalmente comezou a impartir clases sobre teoría musical na escola musical de Taranto, para posteriormente ensinar harmonía e composición no Conservatorio de Bari. Finalmente foi nomeado director deste Conservatorio, ocupando o posto durante case trinta anos (1950-78). Morreu en Roma o 10 de abril de 1979.

## Filmografía 
## Outras obras musicais 
Ademais das obras ligadas ó cine, Nino Rota compuxo un número considerable doutras obras musicais. A súa primeira ópera data do 1925: *Il príncipe porcaro* (baseado nunha historia de Hans Christian Andersen). Posteriormente compuxo *Ariodante* (Parma, 1942), *Torquemada* (1943), *Il capello di paglia di Firenze* (1945) (baseado nunha obra de Eugène Labiche), *I due timidi* (1950), *Lo scoiattolo in gamba* (Venecia, 1959), *La notte di un nevrastenico* (La Scala, 1960), *Aladino e la lampada mágica* (Nápoles, 1968), *La visita meravigliosa* (Palermo, 1970) e *Napoli milionaria* (Spoleto, 1978).

Ademais tamén escribiu música coral, catro sinfonías, o *Concerto-soirée* para orquestra, un concerto para cordas (1965), un concerto para cuarteto de cordas, varias pezas de cámara para piano, oratorios e diversos ballets: *Rappresentazione di Adamo ed Eva* (Perugia, 1957), *Balli*, *Le Molière imaginaire*(1976) and *Amor di poeta* (1978).
Lorenzi

**Lorenzi** é un barrio brasileiro da cidade de Santa Maria, Río Grande do Sur. O barrio está situado no distrito de Sede.

## Vilas 
O barrio ten as seguintes vilas: Estância do Minuano, Lorenzi, Vila Bom Jesus, Vila Lorenzi, Vila Quitandinha, Vila Santa Rita de Cássia, Vila Santo Antônio, Vila Severo, Vila Tavares.

## Notas
Tancredo Neves, Santa Maria

**Tancredo Neves** é un barrio brasileiro da cidade de Santa Maria, Río Grande do Sur. O barrio está situado no distrito de Sede.

## Vilas 
O barrio ten as seguintes vilas: Conjunto Residencial Piratini, Núcleo Habitacional Tancredo Neves, Tancredo Neves, Vila Canaã.

## Galería de fotos 

File:Centro Comercial Tancredo Neves.jpg
File:Escola Dr. Paulo Lauda. Tancredo Neves.jpg
File:Unidade de Saúde Rubem Noal. Tancredo Neves.jpg

## Referencias
São José, Santa Maria

**São José** é un barrio brasileiro da cidade de Santa Maria, Río Grande do Sur. O barrio está situado no distrito de Sede.

## Vilas 
O barrio ten as seguintes vilas: Jardim Lindóia, Loteamento Barroso, Parque do Sol, São José, Vila Farroupilha, Vila Figueira, Vila Sarandi, Vila Sargento Dornelles.

## Galería de fotos 

File:São José. Santa Maria.jpg
File:Igreja São José. São José.jpg
File:Rua Antônio Botega. São José.jpg
File:Atacadão Santa Maria.JPG

## Referencias
Itararé, Santa Maria

**Itararé** é un barrio brasileiro da cidade de Santa Maria, Río Grande do Sur. O barrio está situado no distrito de Sede.

## Vilas 
O barrio ten as seguintes vilas: Canário, Itararé, Loteamento Link, Possadas, Vila Bela Vista, Vila Bürger, Vila Felipe Menna Barreto, Vila Kruel, Vila Montanha Russa, Vila Nossa Senhora Aparecida, Vila Pércio Reis, Vila Popular Leste, Vila Popular Oeste.

## Galería de fotos 

File:Igreja Santa Catarina. Itararé.jpg
File:Parque de Triagem da América Latina Logística.jpg

## Notas
Pinheiro Machado, Santa Maria

**Pinheiro Machado** é un barrio brasileiro da cidade de Santa Maria, Río Grande do Sur. O barrio está situado no distrito de Sede.

## Vilas 
O barrio ten as seguintes vilas: Loteamento Bela Vista, Parque Residencial Pinheiro Machado, Parque Residencial Lopes, Pinheiro Machado, Vila Ecologia, Vila Rossi, Vila São Serafim.

## Galería de fotos 

File:Pinheiro Machado bairroDeSantaMaria.jpg
File:Rua Maranhão. Pinheiro Machado.jpg

## Referencias
Noal, Santa Maria

**Noal** é un barrio brasileiro da cidade de Santa Maria, Río Grande do Sur. O barrio está situado no distrito de Sede.

## Vilas 
O barrio ten as seguintes vilas: Noal, Vila Arco-Íris, Vila Kosoroski, Vila Lídia, Vila Natal, Vila Noal, Vila Pantaleão, Vila Rohde, Vila San Martin.

## Galería de fotos 

File:Praça Santa Rita. Noal.JPG
File:Estádio Presidente Vargas. Esporte Clube Internacional.JPG
File:6ª brigada de infantaria blindada.JPG

## Referencias
Nación Navagho

A **Nación Navagho** ou **Nación Navajo** (en ) é un territorio nativo americano semiautónomo habitado polo pobo navagho. Abrangue 71.000&nbsp;km2, ocupando anacos do nordeste de Arizona, sueste de Utah e noroeste Novo México. É a meirande área asignada principalmente baixo a xurisdición nativa americana dos Estados Unidos.

## Nome 
En inglés, o nome inicial da zona era "Navajo Indian Reservation" ("Reserva India Navagho"), gobernado dende 1923 polo "Consello tribal Navagho". O 15 de abril de 1969, o nome oficial no escudo utilizado polo goberno foi cambiado a "Navajo Nation" (Nación Navagho), indicando que a partir dese día "toda a correspondencia, inmóbil* *, papel de carta [...] da tribo Navagho utilizaría a denominación Nación Navagho para identificar a tribo". En 1994, unha proposta de cambiar a designación oficial de "Navagho" a "Diné" foi rexeitada polo consello. Eles dixeron que o nome *Diné* representaba o tempo de sufrimento antes da Longa marcha, e o termo *Navagho* é a axeitada designación para o futuro.

En navagho, a entidade xeográfica cos límites fronteirizos delimitados é coñecido como *"Naabeehó Bináhásdzo".* Isto contrasta con *"Diné Bikéyah"* e *"Naabeehó Bikéyah"* para a idea xeral de "Navajoland". Ningunha das designacións debería ser confundida con *"Dinétah",* o termo usado para o fogar tradicional do pobo Navagho, situado na área entre as montañas *Dookʼoʼoosłííd* (San Francisco Peaks), *Dibé Ntsaa* (Hesperus Mountain), *Sisnaajiní* (Blanca Peak) e *Tsoodził* (Mount Taylor).

## Historia 
miniatura|300px|Cambios e expansión das fronteiras da Reserva dos Navagho dende 1868 ata 1934.
Despois da Longa Marcha e o retorno dos navagho dende o seu encarceramento en Bosque Redondo, a "Navajo Indian Reservation" estableceuse no Tratado de 1868. As fronteiras foron definidas polo paralelo 37º polo norte, a liña de Fort Defiance polo sur, Fort Lyon polo leste e meridiano 109° 30′ polo oeste. Malia que o tratado proporcionaba preto de cen millas cadradas no Territorio de Novo México, o tamaño actual do territorio era de 1.346.916 hectáreas,

Porén, debido ó feito de que non había límites físicos ou paneis de sinalización fixáronse no seu lugar, moitos navaghos ignoraron estes límites formais e volveron ó lugar onde os tiñan en catividade. Unha significativa poboación navagho aínda reside ó longo de Little Colorado e Colorado Rivers así como en Naatsisʼáán (Navajo Mountain), nunca sufriron nos campos de concentración en Hwéeldi (Ft. Sumner).

A primeira expansión do territorio ocorreu o 28 de outubro de 1878, cando o Presidente Rutherford Hayes asinou unha orde executiva aumentando os límites 20 millas cara ao oeste.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da Nación Navagho
Nossa Senhora das Dores, Santa Maria

**Nossa Senhora das Dores** é un barrio brasileiro da cidade de Santa Maria, Río Grande do Sur. O barrio está situado no distrito de Sede.

## Vilas 
O barrio ten as seguintes vilas: Dores, Loteamento Bela Vista, Loteamento Londero, Vila Cassel, Vila Roemer, Vila Rossato, Vila Sinhá, Vila São Luiz, Vila Tombési.

## Galería de fotos 
## Referencias
David Fernández Dopico

**David Fernández Dopico**, nado en Sillobre (Fene) o 7 de xuño de 1910 e finado no mesmo concello o 19 de outubro de 1989, foi un militar e político galego.

## Traxectoria 
Oficial de mariña do exército republicano no destrutor *Churruca*. Afeccionado á fotografía, tomou imaxes do tripulación do buque en diferentes zonas e tarefas entre 1934 e 1935. Tamén realizou fotos da fuxida dos buques de Cartagena ante a ofensiva franquista o 5 de marzo de 1939 cunha frota de 15 buques, despois de sublevarse contra a oficialidade co almirante Miguel Buiza ao mando.
Exiliouse en Tunisia e foi internado nun campo de concentración. Pasou despois ao campo de Kenchela (Alxeria) en 1941. Militante do Partido comunista. Retornou a Galicia en 1974.

Coas súas imaxes, o seu fillo montou a exposición fotográfica A Mariña Republicana.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en exiliados republicanos
Hans Geiger

:*Para o numismático suízo, véxase **Hans-Ulrich Geiger***.

**Johannes (Hans) Wilhelm Geiger**, nado en Neustadt, Alemaña, o 30 de setembro de 1882 e finado en Potsdam o 24 de novembro de 1945, foi un físico alemán. Xunto a Walter Müller desenvolveu o contador Geiger.

## Traxectoria 
En 1902, Geiger empezou a estudar física e matemáticas en Erlangen, onde se doutorou en 1906. En 1907 empezou a traballar xunto a Ernest Rutherford na Universidade de Manchester. En 1912 foi nomeado xefe do Instituto de investigación físico-técnica en Berlín. Alí desenvolveu, xunto a un dos seus estudantes graduados, o contador Geiger. Dende 1925 foi profesor da Universidade de Kiel ata o ano 1929, onde o seu primeiro estudante graduado foi precisamente Walter Müller.

Foi tamén membro do Club do Uranio na Alemaña nazi, un grupo de científicos alemáns que, durante a segunda guerra mundial, traballaron sen éxito na creación da bomba atómica alemá.

A súa lealdade ao Partido Nazi levoulle a traizoar a diversos colegas xudeus; algúns destes colegas axudaranlle nas súas investigacións antes de que se fixera membro do partido.

Morreu en Potsdam uns meses despois de que finalizara a guerra.
GSLV

**GSLV** (acrónimo de *Geostationary Launch Vehicle* ou *Geosynchronous Satellite Launch Vehicle*) é un modelo de foguete pertencente á axencia espacial india, a ISRO.

### Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*PSLV
Nossa Senhora de Fátima, Santa Maria

**Nossa Senhora de Fátima** é un barrio brasileiro da cidade de Santa Maria, Río Grande do Sur. O barrio está situado no distrito de Sede.

## Vilas 
O barrio ten as seguintes vilas: Fátima, Vila Antônio Corrêa, Vila Holtermann, Vila Militar, Vila Selmer.

## Galería de fotos 

File:Igreja Nossa Senhora de Fátima.jpg
File:Vila Militar Coronel Niederauer.jpg
File:Monumento à Locomotiva.jpg|
File:Biblioteca pública municipal de Santa Maria.jpg

## Referencias
José Castiñeira Pardo

**José Castiñeira Pardo**, nado en San Cibrao de Aspai (Outeiro de Rei) o 23 de febreiro de 1928 e finado en Lugo o 31 de outubro de 1989, foi un sacerdote e compositor de música galego, refundador do Orfeón Lucense que un século antes creara Xoán Montes.

## Traxectoria 
Cursou Latín e Humanidades no Seminario Diocesano de Lugo, onde ingresou en 1941, e posteriormente obtivo unha bolsa para estudar Filosofía na Universidade Gregoriana de Roma, onde permanece dous anos. Tras unha pausa por enfermidade, continuou os estudos de Filosofía e Teoloxía no Seminario Maior de Lugo, ordenándose sacerdote o 17 de maio de 1953.

Regresou a Roma para ampliar estudos, licenciándose en Sagrada Teoloxía no Pontificio Ateneo Anxélico; no Pontificio Instituto de Música Sacra obtén a licenciatura en Canto Gregoriano, a maxistratura en Harmonía, Composición e Dirección en música sagrada (1955), e o doutoramento *ex tese* (1956), así como o Bacharelato en Musicoloxía e Paleografía Gregoriana.

Novamente en Lugo, en 1961 ocupou o cargo de Prefecto da Música da Catedral e foi nomeado profesor de música do Seminario, onde deu pulo á *Schola Cantorum*; creou así mesmo a Coral do Círculo das Artes, que dirixiu durante seis anos, e dirixiu a Coral Polifónica de Lugo, pertencente á Deputación Provincial.

Presidente da Comisión Diocesana de Música Sagrada, pertenceu como vocal á de Liturxia, Música e Arte Sacra. Foi reitor do Seminario entre os anos 1971 e 1981, e en 1982 fundou o Orfeón Lucense para realzar e dar brillantez ao culto na Catedral. Foi nomeado membro do Consello de Cultura da Deputación Provincial, e director da Escola de Canto da Deputación (escolanía que máis tarde había de levar o seu nome, hoxe desaparecida).

Morreu na cidade de Lugo o 31 de outubro de 1989, sendo enterrado no cemiterio capitular do claustro catedralicio.

## Obra 
A súa obra, fundamentalmente relixiosa e de gran beleza, permanece inédita até agora, aínda que forma parte da liturxia da Catedral lucense e algunhas pezas son correntemente interpretadas nas festas relixiosas solemnes. É de destacar que Castiñeira foi un dos primeiros en compoñer música relixiosa en galego, seguindo a impronta do Concilio Vaticano II.

Entre as súas obras destacan numerosas misas (catro delas en galego), cantos para as diferentes partes da liturxia (cantos de entrada, salmos, un credo para voces graves, loas, salves, vésperas, un *magnificat*), himnos e panxoliñas de Nadal.

Dentro da música profana creou unha colección de *Melodías populares*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* .
### Outros artigos 
* Carlos Villanueva Abelairas
### Ligazóns externas 
*
Atanagildo Pardo de Andrade

**José Atanagildo Pardo de Andrade Sánchez**, nado en Dexo (Oleiros) o 8 de abril de 1887 e finado na Coruña o 22 de agosto de 1963, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Lisardo Pardo Otero. Estudou o Bacharelato na Coruña rematando en 1903. Fixo a carreira de Dereito na Universidade de Santiago de Compostela (1904-1909). Exerceu como avogado e fiscal da Audiencia Territorial. Foi presidente da Fundación Escolas Labaca. Durante a República militou no Partido Radical, foi nomeado concelleiro polo Goberno e elixido alcalde da Coruña o 28 de outubro de 1934. Permaneceu no cargo ata finais de marzo de 1935.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
José Fandiño Pidre

**José Fandiño Pidre**, nado en Moaña o 14 de xaneiro de 1902 e finado en Vigo o 31 de decembro de 1936, foi un industrial e político galego.

## Traxectoria 
Emigrou a Nova York co seu pai. En 1935 e cos aforros da emigración decidiu quedar definitivamente, para montar un café económico na súa casa da Seara. Logo das eleccións de febreiro de 1936 que supuxeron a vitoria da Fronte Popular foi restituída a corporación de elección popular de Moaña, pero foi destituída ao pouco tempo e nomeada unha xestora para a que foi nomeado concelleiro e elixido alcalde o 22 de marzo de 1936.

Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi destituído o 22 de xullo. Nun intento de salvar a vida, chegou a contribuír economicamente coa Falanxe de Moaña, pero finalmente foi detido e procesado por auxilio á rebelión. Xulgado en Vigo o 17 de decembro por rebelión na causa 1212/36 xunto con José Fervenza Pena, Jesús Vilariño Santomé, Eugenio Gayo Santomé, Manuel Catrofes Rodríguez, Manuel Fervenza Pena, Manuel Vilariño Santomé, Luis Pérez Álvarez e Arturo Piñeiro Iglesias “Chaplin”. Foi condenado a pena de morte e fusilado en Vigo o 31 de decembro con Jesús Fervenza Pena, Jesús Vilariño Santomé e Fernando Lago Lago; a súa casa foi embargada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
*
Luis Carlos Morato

**Luis Carlos Morato Miguel**, nado na Coruña o 15 de xaneiro&nbsp;de 1953, é un asesor fiscal, avogado e profesor universitario galego. Foi o 40º presidente do Deportivo da Coruña, en 1988.

## Traxectoria
Foi presidente do Deportivo da Coruña desde o 11 de marzo de 1988, en substitución de Andrés García Yáñez, até o 24 de maio de 1988, sendo á súa vez substituído por Augusto César Lendoiro.
Andrés García Yáñez

**Andrés García Yáñez**, nado na Coruña o 10 de novembro de 1931 e finado o 23 de decembro de 2014, foi un xestor administrativo galego. Foi o 39º presidente do Deportivo da Coruña, entre 1986 e 1988.

## Traxectoria 
Foi presidente do Deportivo da Coruña desde o 2 de xuño de 1986, en substitución de Jesús Corzo Sierra, até o 10 de marzo de 1988, sendo á súa vez substituído por Luis Carlos Morato Miguel.

Faleceu o 23 de decembro de 2014.

## Notas
Jesús Corzo Sierra

**Jesús Corzo Sierra**, nado en San Paio (Mones, Petín) o 7 de setembro de 1930 e finado na Coruña o 6 de maio de 2000, foi un empresario galego. Foi presidente do Racing de Ferrol en 1976 e 1979 e do Deportivo da Coruña entre 1982 e 1986.

## Traxectoria 
A súa familia trasladouse á Coruña en 1936 onde pasou a infancia; de profesión xoieiro, emigrou a Venezuela nos anos 50 onde casou coa modista coruñesa M.ª del Carmen Corral Seoane. Foi presidente do sindicato de xoieiros de Caracas, e membro fundador da Hermandad Gallega de Venezuela. Volveu a España en 1961 e, tras breve estancia na Coruña, onde comezou a súa actividade empresarial, trasladouse a Ferrol en 1965 onde continuou a actividade empresarial, e foi membro do consello de administración da Caja de Ahorros. Vinculado a movementos en favor da instauración dun sistema democrático, xa na transición foi membro fundador do Partido Galego Independente, posteriormente integrado na UCD da que foi máximo responsable en Ferrolterra. Presentouse como cabeza de lista da UCD nas eleccións municipais de 1977 e foi membro da primeira corporación municipal democrática do concello de Ferrol como Tenente de Alcalde. Tamén foi presidente do Racing de Ferrol, en 1976 (en funcións) e en 1979 (electo, o 33º da historia do club verde). Tras a aprobación da constitución de 1978 renuncia os seus cargos públicos e políticos en 1979, nos que sempre renunciara a percibir retribución algunha. En 1980 volta á Coruña onde segue coa súa actividade empresarial, sen volver a ter vinculación directa coa política.

Foi o 38º presidente do Deportivo da Coruña desde o 10 de agosto de 1982, en substitución de Antonio Álvarez Rodríguez, até o 26 de maio de 1986, sendo á súa vez substituído por Andrés García Yáñez.
Carlos Morais

**Carlos Morais Alvares**, nado en Mugueimes (Muíños) o 12 de maio de 1966, é un político, empresario e historiador galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Historia da Arte, Xeografía e Historia pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi secretario xeral de Nós-Unidade Popular, e logo da súa disolución liderou Agora Galiza-Unidade Popular dende 2015.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nós-Unidade Popular
* Primeira Linha
### Ligazóns externas 
* Nós-UP Páxina de Nós-Unidade Popular
Sela turca

A **sela turca**, tamén coñecida como ***sella turcica*** (pola forma latina), é unha pequena fosa situada na parte endocraneal do óso esfenoide, no cranio humano, que aloxa á hipófise ou glándula pituitaria.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Síndrome da sela baleira
Berlinetta

miniatura|Ferrari 250GT Berlinetta.
miniatura|Ferrari FXX.
**Berlinetta** (do italiano) é un deportivo con carrozaría pechada (un cupé), xeralmente con dous asentos, un bipraza, o tipo tamén pode incluír un 2+2.

Introducido na década de 1930, o termo foi popularizado por Ferrari en 1950. Maserati, Opel, Alfa Romeo, e outros fabricantes europeos de automóbiles tamén utilizaron a etiqueta Berlinetta.

En América do Norte, Chevrolet tamén produciu unha versión do Chevrolet Camaro chamado Berlinetta, de 1977 a 1986. O modelo ofrecía toques europeos de estilo para subliñar o interior en lugar do rendemento do coche, que fora durante moito tempo o principal punto de venda do Camaro.
Nossa Senhora Medianeira, Santa Maria

**Nossa Senhora Medianeira** é un barrio brasileiro da cidade de Santa Maria, Río Grande do Sur. O barrio está situado no distrito de Sede.

## Vilas 
O barrio ten as seguintes vilas: Condomínio Madre Paulina, Medianeira, Vila Bazzégio, Vila Cândida Vargas, Vila Esperança, Vila Imembuí, Vila Mariana, Vila Medianeira.

## Galería de fotos 

File:Basílica de Nossa Senhora Medianeira.jpg

## Referencias
Passo d'Areia, Santa Maria

'''Passo d'Areia''' é un barrio brasileiro da cidade de Santa Maria, Río Grande do Sur. O barrio está situado no distrito de Sede.

## Vilas 
O barrio ten as seguintes vilas: Loteamento Roveda, Passo d'Areia, Vila Independência, Vila Marechal Mallet, Vila Oliveira.

## Galería de fotos 

File:Praça General Osório. Passo d'Areia.JPG
File:Regimento Mallet.JPG
File:Avenida Liberdade. Passo d'Areia.JPG

## Notas
Patronato, Santa Maria

**Patronato** é un barrio brasileiro da cidade de Santa Maria, Río Grande do Sur. O barrio está situado no distrito de Sede.

## Vilas 
O barrio ten as seguintes vilas: Parque Residencial Padre Caetano, Patronato, Vila Dois de Novembro, Vila Guarani, Vila Plátano.

## Galería de fotos 

File:RBS TV Santa Maria.JPG
File:Faculdade Palotina.JPG
Avenida Maurício Sirotski Sobrinho.JPG

## Referencias
Ferrari 250 Europa GT

O **250 GT Europa** é un deportivo construído por Ferrari en 1955.

## Historia 
Foi presentado no Salón do automóbil de París de 1954 e substituíu o 250 Europa. No principio era tamén chamado "250 Europa", pero pronto engadiuse "GT" para distinguir as dúas series. Estes foron, con todo, dous modelos moi similares, e a diferenza estética máis importante era a distancia entre o gardabarros e os alicerces dianteiros parabrisas. Tamén era similar ao 375 América

Pero a maior diferenza era o motor. O "250 Europa" montaba en realidade un V12 "longo", deseñado por Aurelio Lampredi, mentres que o "250 Europa GT" instalaba un V12 "curto", deseñado por Gioacchino Colombo, que xa se utilizara noutros modelos Ferrari. Co acurtamento do tamaño do motor, foi posible acurtar a distancia entre eixos 200 mm quedando en 2600&nbsp;mm en total, sen reducir o espazo interior. Tamén se aumentou o ancho en 29&nbsp;mm. Outro elemento que distingue o "250 GT Europa" fronte ó "250 Europa" era o chasis. Este último no "250 Europa GT" estaba formado por dous tubos principais situados lonxitudinalmente coa cruz de reforzo transversal e soporte externo no que estaba montado a carrozaría.

Case todos os modelos tiñan o volante a esquerda, agás un exemplar.

O "250 GT Europa" foi o punto de referencia para os seguintes coches de estrada de Ferrari, grazas á homoxeneidade na súa construción. A partir deste modelo Pininfarina chegou a ser case o único deseñador da serie Ferrari. Ademais, os cambios no motor e chasis deste modelo sentaron as bases de automóbiles de rúa de Ferrari durante dez anos, na xeración de modelos de clase "250 GT"

## Especificacións 
O motor V12 a 60° dianteiro estaba montado lonxitudinalmente. Tiña unha capacidade de 3 l e era totalmente diferente ó instalado no 250 Europa. Foi unha evolución do motor "curto", creado por Gioacchino Colombo e tiña un desprazamento de 2.963´45 cc. A relación de compresión era 8:1. L tiña tres carburadores Weber de dobre corpo 36 ou 42 DCZ, distribuidor e frontal montado horizontalmente. A lubricación en Cárter húmido, mentres que o embrague tiña un disco de embrague dobre. A potencia era de 200 CV a 6300 rpm.

A velocidade máxima era de 218&nbsp;km/h.

## Liña temporal 

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
Páxina oficial
H-I

O **H-I** (ou **H-1**) foi un foguete espacial xaponés que voou entre 1986 e 1992. Era unha versión licenciada dos foguetes Delta estadounidense e podía ser lanzado en tres variantes:

*Con 9 aceleradores e sen etapa superior de propelente sólido.
*Con 6 aceleradores e con etapa superior de propelente sólido.
*Con 9 aceleradores e con etapa superior de propelente sólido.

Os nove lanzamentos de foguetes H-I, feitos todos desde o Centro Espacial de Tanegashima, foron exitosos, pero foi retirado de servizo polo baixo rendemento económico á hora de lanzar satélites.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*H-II
*H-IIA
*H-IIB
H-1 (motor foguete)

**H-1** é a designación dun motor foguete usado no Saturno I e no Saturno IB.

## Características 
O motor H-1 foi construído Rocketdyne e usaba osíxeno líquido e queroseno como propepelentes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Saturno I
*Saturno IB
Ramingstein

miniatura|Panorámica de Ramingstein.
**Ramingstein** é un termo municipal austríaco pertencente ao Estado de Salzburgo, no distrito de Tamsweg.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Ramingstein
Orchestra of Wolves

***Orchestra of Wolves*** é o álbum de estrea da banda inglesa de hardcore punk Gallows, publicado o 25 de setembro do 2006 a través do selo In at the Deep End. Foi producido por Banks, da banda amiga Haunts. Unha reedición limitada foi lanzada no Reino Unido en xuño do ano 2007 cun disco extra con temas ao vivo, dúas novas cancións e dúas versións. Tamén foi reeditado en Norteamérica por Epitaph Records o 10 de xullo dese ano, con catro cancións extra ("Sick of Feeling Sick", "Black Heart Queen", "Nervous Breakdown" e a oculta "Staring at the Rude Bois").

## Listaxe de cancións 
#"Kill the Rhythm" 2:40
#"Come Friendly Bombs" 3:32
#"Abandon Ship" 3:12
#"In the Belly of a Shark" 2:42
#"Six Years" 4:06
#"Rolling with the Punches" 3:36
#"Last Fight for the Living Dead" 1:00
#"Just Because You Sleep Next to Me Doesn't Mean You're Safe" 3:04
#"Will Someone Shoot That Fucking Snake" 2:28
#"Stay Cold" 3:07
#"I Promise This Won't Hurt" 1:48
#"Orchestra of Wolves" 4:43

### Disco extra da reedición británica
#"Abandon Ship" (BBC Punk session - 5 de abril do 2007)
#"Rolling with the Punches" (BBC Punk session - 5 de abril do 2007)
#"Will Someone Shoot That Fucking Snake" (BBC Punk session - 5 de abril do 2007)
#"Six Years" (BBC Punk session - 5 de abril do 2007)
#"Just Because You Sleep Next to Me" (BBC Rock session - 28 de decembro do 2006)
#"In the Belly of a Shark" (BBC Rock session - 28 de decembro do 2006)
#"Sick of Feeling Sick" (non editada anteriormente)
#"Black Heart Queen" (non editada anteriormente)
#"Nervous Breakdown" (versión de Black Flag)
::"Staring At The Rude Bois" (con Lethal Bizzle) (canción oculta que comeza en 12:06) (versión de The Ruts)
Grey Britain

***Grey Britain*** é o segundo álbum da banda inglesa de hardcore punk Gallows, publicado o 2 de maio do 2009 a través do selo Warner Bros. Records. É o seu derradeiro traballo co vocalista principal Frank Carter, e o primeiro co guitarrista Steph Carter.

## Listaxe de cancións