open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Borja Golán

**Borja Golán Santín**, nado no Milladoiro o 6 de xaneiro de 1983, é un ex xogador profesional de squash galego. Proclamouse 17 veces campión de España e está considerado o mellor xogador español de squash da historia. 

## Traxectoria 
[miniatura|Nunha entrevista en 2017. [Nós Televisión.]]
Comezou a súa carreira profesional no ano 2002 gañando ese mesmo ano o Open de Italia e proclamándose campión de España en Palma de Mallorca. Dende ese momento e ata 2019 gañou todos os partidos que disputou en España, ata que perdeu un partido por primeira vez en 17 anos fronte a Edmon López. Nese período gañou o campionato de España en 16 ocasións, todas excepto a edición de 2010, que non puido disputar pola rotura do ligamento cruzado anterior que sufriu en Bogotá, no Aberto de Colombia, xusto despois de colocarse como número 10 da clasificación mundial ao acadar a final de dito torneo.

En 2006 proclamouse subcampión de Europa tras xogar a final contra o francés Grégory Gaultier, posto que repetiu en 2012, cando perdeu na final contra o finés Olli Tuominen. En 2014 alcanzou o posto número 5 do mundo e ao ano seguinte quedou de novo subcampión europeo perdendo na final de novo contra Gaultier. Finalmente en 2016, en Praga, converteuse por primeira vez en campión de Europa, ao gañar na final do torneo ao mesmo Gaultier por 3-2. Tras quedar terceiro en 2017, gañou de novo o título continental en 2018, ao vencer na final ao británico George Parker por 3-2. En 2019 alcanzou de novo a final europea, mais non puido gañar ao alemán Raphael Kandra.

En febreiro de 2022 proclamouse por 17ª vez campión de España, tras derrotar na final do campionato ao catalán Iker Pajares, contra o que perdera as dúas anteriores finais.

## Recoñecementos 
Foi elixido varias veces mellor deportista de Ames e a pista de squash de Bertamiráns leva o seu nome.

En 2024 foi Medalla Castelao.

## Palmarés 
* Campión de Europa en 2016 e 2018.
* 17 campionatos de España.
* 32 campionatos do circuíto mundial de squash.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Borja Golan en SquashInfo .
*
Amancio Landín

O nome de **Amancio Landín** pode referirse a:

***Amancio Landín Carrasco** (n. 1918), historiador naval e escritor galego.
***Amancio Landín Jaraiz** (n. 1947), político galego, fillo do anterior.
Amancio Landín Carrasco

**Amancio Landín Carrasco**, nado en Pontevedra o 3 de novembro de 1918 e finado ibídem o 28 de xullo de 2018, foi un historiador naval e escritor galego.

## Traxectoria 
Fillo de Prudencio Landín Tobío. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela (1941), foi profesor axudante de Dereito penal. Ingresou no corpo xurídico da Armada (1942) e foi coronel auditor (1966). Foi bolseiro do Instituto Histórico de Mariña do Consello Superior de Investigacións Científicas (1943-45). Doutorouse en Dereito pola Universidade de Madrid en 1974. Foi secretario e vogal do Tribunal de Defensa da Competencia. Dirixiu o periódico *Litoral* (1954-1955) e foi subdirector da *Revista General de Marina*.

É pai do político Amancio Landín Jaraiz.

## Obras 
* *Vida y viajes de Pedro Sarmiento de Gamboa*, 1945.
* *Manual de Derecho Penal y Procedimientos Militares*, 1947.
* *Estudio criminológico sobre la multirreincidencia*, 1965.
* *España y Galicia en el estrecho de Magallanes*, 1970.
* *Tropa de hidalgos y mareantes*, 1970.
* *Mourelle de la Rúa, explorador del Pacífico*, 1971.
* *Islario español del Pacífico*, 1984.
* *Miscelánea marinera*, 1984.
* *Galicia e os descubrimentos oceánicos*, 1991.
* *Noticias de Portomaior*, 1995.
* *Figuras con mi pueblo al fondo*, 2002. 
* *Caminar es vivir*, 2006.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Xenealoxía dos Landín 
* Amancio Landín: "Filgueira me llamaba 'Rillote", *Diario de Pontevedra*, 8/3/2015 .
CD79

O **CD79** (*cluster* de diferenciación **79**) é unha proteína transmembrana que forma un complexo co receptor de células B (BCR) na superficie dos linfocitos B e xera sinais intracelulares (transdución de sinais) unha vez que o receptor BCR recoñeceu ao antíxeno. O CD79 componse de dúas cadeas proteicas distintas, chamadas CD79A e CD79B (anteriormente coñecidas como Ig-alfa e Ig-beta), as cales forman un heterodímero na superficie da célula B estabilizado por pontes disulfuro. Tanto CD79a coma CD79b son membros da superfamilia das inmunoglobulinas. Nos humanos o CD79a está codificado polo xene *mb-1* situado no cromosoma 19, e CD79b está codificado polo xene *B29* do cromosoma 17. Ambas as cadeas do CD79 conteñen un motivo de activación baseado na tirosina inmunorreceptor (ITAM) nas súas colas intracelulares, que utilizan para propagar sinais polo interior da célula B, funcionando dunha maneira similar a como o CD3 xera sinais de transdución durante a activación polo receptor TCR das células T.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Cluster* de diferenciación
* CD8
* CD4
* Receptor de células B
* Receptor de células T

### Ligazóns externas 
* MeshName - CD79+Antigens http://www.nlm.nih.gov/cgi/mesh/2011/MB_cgi?mode=&term=CD79+Antigens
Robert Kerr

**Robert Kerr**, nado en Roxbourghshire, Escocia en 1755 e finado en Edimburgo, Escocia o 11 de outubro de 1813, foi un médico, naturalista, escritor e tradutor escocés.

## Traxectoria 
Fillo de James Kerr, un xoieiro, estudou Medicina na Universidade de Edimburgo. Nesa cidade exerceu como cirurxián no *Edinburgh Foundling Hospital*.

Traduciu ao inglés numerosas obras científicas, como o *Traitée Elémentaire de Chimie* de Antoine Lavoisier, en 1789.

En 1792 publicou *The Animal Kingdom* (*O reino animal*), primeiro de dous volumes dunha tradución dos catro tomos do *Systema Naturae* de Linneo. A pesar de que nunca publicou os dous volumenes restantes, a súa obra é habitualmente citada como fonte taxonómica para unha gran cantidade de especies.

Traduciu, en 1789, un traballo de Berthollet sobre o hipoclorito de sodio e, entre 1793 e 1800 a *Historie Naturelle des Quadrupèdes Ovipares et des Serpens* (*Historia natural dos cuadrúpedes ovíparos e as serpentes*), de Lacépède (parte da xigantesca *Historia Natural* de Buffon).

En 1794 abandonou a cirurxía para dirixir unha fábrica de papel, actividade na que perdeu a maior parte da súa fortuna. Aguillado pola necesidade económica, intentou de novo prosperar como escritor a partir de 1809, publicando varias obras menores como "*General View of the Agriculture of Berwickshire*" (*Visión xeral da ericultura de Berwickshire*) e, en 1811, unha *History of Scotland during the reign of Robert Bruce* (*Historia de Escocia durante o reinado de Robert Bruce*).

O seu último traballo foi unha tradución de *Recherches sur les ossements fossiles de quadrupedes*" (*Investigacións sobre as osamentas fósiles de cuadrúpedes*) de Cuvier, que foi publicada en 1815, despois da morte de Kerr, baixo o título de *Essays on the Theory of the Earth*.

Entre as súas obras está un monumental estudo histórico en dezaoito volumenes, titulado *A General History and Collection of Voyages and Travels - Arranged in Systematic Order: Forming a Complete History of the Origin and Progress of Navigation, Discovery, and Commerce, by Sea and Land, from the Earliest Ages to the Present Time*. Kerr comezou a serie en 1811 e os últimos volumes publicáronse postumamente, durante a década de 1820.

## Abreviatura 
A abreviatura **Kerr** emprégase para indicar a **Robert Kerr** como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Rexistro de Robert Kerr no Proxecto Gutenberg  - Ligazón aos textos de 17 volumes de *A General History and Collection of Voyages and Travels*.  Consultada o 13/5/2012.
Álex Lombardero

**Álejandro Lombardero Menéndez**, nado en Arteixo o 1 de marzo de 1979, é un exfutbolista galego. Xogaba de mediocentro.

## Traxectoria 
Foi campión do Mundo coa selección española sub-20 no ano 1999, sendo tamén internacional cas categorías sub-18 e sub-21.

### Clubs 
### Selección española 
### Campionatos internacionais 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do xogador en BDFútbol
José Fernando Bello Amigo

**José Fernando Bello Seráns**, máis coñecido como **Bello Amigo**, nado en Ribeira o 5 de novembro de 1978, é un exfutbolista galego-australiano, que xogaba de porteiro. Coñecido polos dous apelidos de seu pai, o tamén futbolista José María Bello Amigo, destacou especialmente no Racing de Ferrol, club co que xogou 118 partidos entre 2001 e 2005. 

## Traxectoria 
Fillo do antigo futbolista de Ribeira José María Bello Amigo, que xogara como centrocampista no Racing de Ferrol antes de emigrar a Australia, José Fernando naceu en Ribeira e criouse no país oceánico, ao que chegou con cinco anos. Formouse como porteiro de fútbol no St George de Sydney, debutando co primeiro equipo en 1997. Posteriormente pasou polo Leichhardt Tigers e polo Canterbury-Marrickville.

No ano 2001 regresou a Galicia para se poñer a proba no mesmo equipo no que xogara seu pai catro décadas e media antes, o Racing de Ferrol. Alí, foi do agrado do adestrador Luis César e fichou polo club para a tempada 2001/02 e para as tres seguintes. logrando o ascenso a Segunda B. A continuación volveu a Australia, onde xogou no Marconi Stallions e outra vez no Leichhardt Tigers, onde se retirou en 2012.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en futbolme.com
Comisión Internacional de Nomenclatura Zoolóxica

A **Comisión Internacional de Nomenclatura Zoolóxica** é unha organización dedicada a "obter e desenvolver estabilidade e consenso nos nomes científicos dos animais".

Fundada en 1895, está integrada por 28 membros de 20 países, basicamente taxónomos zoóloxicos en activo. Os membros son elixidos por pares, respondendo nas Asembleas Xerais da Unión Internacional de Ciencias Biolóxicas (IUBS) ou outros Congresos Internacionais.

O traballo da Comisión realízao un pequeno Secretariado, con base no Museo de Historia Natural de Londres, e con fondos do Trust Internacional para a Nomenclatura Zoolóxica (ITZN), unha organización benéfica.

A Comisión asiste á comunidade zoolóxica "a través da xeración e difusión de información sobre o correcto uso dos nomes científicos de animais."

A ICZN publica o Código Internacional de Nomenclatura Zoolóxica (tamén coñecido entre os zoólogos como *O Código*), que contén as regras formais "universalmente aceptadas que gobernan a aplicación dos nomes científicos de todos os organismos que son considerados como animais."

A Comisión tamén proporciona regras para problemas individuais que se someten á súa consideración, actuando como árbitro en casos contenciosos, onde a estrita adhesión ao Código podería interferir coa estabilidade do uso. Esas regras publícanse no *Bulletin of Zoological Nomenclature*.

O 10 de agosto de 2006 a comisión presentou ZooBank, un rexistro dos nomes científicos de cada especie animal coñecida.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Congreso Internacional de Botánica

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial  Consultada o 14/5/2012.
* Texto do Código  Consultada o 14/5/2012.
* Páxina web oficial de ZooBank   Consultada o 14/5/2012.
Charles Hamilton Smith

**Charles Hamilton Smith**, nado o 26 de decembro de 1776 en (Flandres Oriental, Bélxica) e finado o  21 de setembro de 1859 en Plymouth, Reino Unido, foi un artista, militar, naturalista, ilustrador, anticuario e espía británico nacido en Bélxica.

## Labor como naturalista 
Charles Hamilton deu nome a algunhas subespecies de cans, consideradas sinónimos, como *Canis lupus terrarius* e *Canis lupus urcani*.

E, o que é máis importante, describiu moitas especies novas, a maioría estudando as crecentes coleccións do Museo Británico, entre elas unha porción sorprendentemente grande de ungulados que aínda hoxe se recoñecen.

## Abreviatura 
A abreviatura **Hamilton Smith** emprégase para recoñecer a  como autoridade na deescrición e taxonomía en zooloxía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
William Prideaux Courtney (1898): ["Smith, Charles Hamilton"](https://en.wikisource.org/wiki/Smith,_Charles_Hamilton_(DNB00)). En: Sidney Lee (ed.): *Dictionary of National Biography*, Tomo 53 (Smith – Stanger).  Nova York / Londres: MacMillan & Co.
Christine E. Jackson (2004): "Smith, Charles Hamilton". En: H. C. G. Matthew, Brian Harrison (eds.): *Oxford Dictionary of National Biography, from the earliest times to the year 2000*. Tomo 51 (Smillie–Sprott). Oxford. UK: Oxford University Press ISBN 978-0-1986-1411-1.

### Ligazóns externas 
*  Keith Raynor, editor: "C. Hamilton Smith's Experiment with the Colour of Uniforms".
José Quiroga Méndez

**José Quiroga Méndez**, nado no Fabal (Vilasante, Cervantes) o 14 de maio de 1707 e finado en Boloña o 23 de outubro de 1784, foi un mariño e relixioso galego.

## Traxectoria 
Nado no pazo do Fabal. Cursou estudos na Escola Naval Española. En 1736 ingresou na Compañía de Xesús, estudou Artes en Santiago de Compostela e foi ordenado sacerdote. En 1745 marchou a Arxentina, onde destacou como cartógrafo e matemático. Fundou a cátedra desta materia na Universidade de Córdoba e foi profesor no colexio de San Ignacio de Buenos Aires. Explorou, por orde de Filipe V, as costas meridionais de Río da Prata ata o estreito de Magallanes. En 1767 foi expulsado da Arxentina e marchou desterrado a Italia. Foi o mellor cartógrafo español do século XVIII e a el débense os mellores traballos cartográficos dese século, manuais da navegación e o primeiro plano da cidade de Bos Aires, coñecido polo nome do seu divulgador Charlevoix. Realizou un *Mapa de las misiones de la Compañía en los ríos Paraná y Uruguay* (1749).

## Obras 
* *Relación del viaje a la costa de los Patagones*.
* *Tratado del arte verdadero de navegar*, 1784.
* *Breve noticia del viaje por el río Paraguay*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* Porrúa Martínez, Enrique. "Quiroga Méndez, José (1707-1784)" . *Enciclopedia Universal Micronet* .
* 
* Dosil Mancilla, Francisco Javier (2012), "José Quiroga Méndez" , *Álbum da Ciencia*. Consello da Cultura Galega.

### Ligazóns externas
Litoral (Pontevedra)

***Litoral*** foi un periódico editado en Pontevedra entre 1953 e 1958.

## Historia e características 
Subtítulado *Periódico de Pontevedra y su provincia*, apareceu o 26 de xaneiro de 1953. De periodicidade bisemanal (luns e xoves), a partir de abril de 1956 publícase tres veces por semana (luns, mércores e venres). Dirixido por Amancio Landín Carrasco, e polo seu irmán Rafael Landín Carrasco dende xuño de 1955, no consello de administración estaban José Pazó Montes, Xosé Filgueira Valverde e Francisco Javier Sánchez Cantón. Nela apareceron algunhas colaboracións de Celso Emilio Ferreiro e os primeiros textos de Méndez Ferrín, baixo o pseudónimo de Laín Feixoo. Cesou a súa edición o 19 de outubro de 1956.

### Segunda etapa 
Tivo unha segunda etapa, entre o 17 de agosto de 1957 e o 18 de xaneiro de 1958, editada por Domingo González Lucas e dirixida por Luciano del Río Besada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
### Ligazóns externas 
* Torres, Xermán (29/8/2016). "*Litoral* - Pontevedra, 1953-1954" *Filgueira Valverde, un sabio na corte do Teucro*.
Pedro Antonio Cerviño

**Pedro Antonio Cerviño Núñez**, nado en Moimenta (Campo Lameiro) o 6 de setembro de 1757 e finado en Buenos Aires o 30 de maio de 1816, foi un cartógrafo, agrimensor e matemático galego.

## Traxectoria 
Cara 1781 emigrou a América e, posiblemente, en 1782 trasladouse a Buenos Aires. En 1783 foi nomeado enxeñeiro da expedición de recoñecemento da mina de ferro de Potosí. Parece que tres anos despois realizou unha carta dos ríos Paraná e Uruguai. De volta a Bos Aires en 1792, foi o encargado de deseñar un novo peirao, rúas e a ampliación da enseada de Barragán (1801). Foi, xunto con Alsina Gassa, impulsor e director da Escuela Náutica (1799), na que impartía clases de xeometría, trigonometría, hidrografía e debuxo ata a súa desaparición (1806). Foi partidario da difusión da ciencia para mellorar as condicións de vida da sociedade. Realizou traballos de carácter cartográfico, como o plano para ampliar as fronteiras dos indios (1801) ou o plano do arroio Maldonado (1805), e en 1814 foi o encargado de elaborar o plano topográfico de Bos Aires. Tamén fixo diversos traballos sobre as linguas indíxenas. Colaborou no xornal *Telégrafo mercantil, rural, político e económico e historiográfico del Río de la Plata* (1801-1802) e no *Semanario de Agricultura, Industria y Comercio*.

O CEIP de Campo Lameiro leva o seu nome, así como unha escola de primaria no barrio porteño de Flores, na que estudou o papa Francisco.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
*
### Ligazóns externas
Zarza de Granadilla

**Zarza de Granadilla** é un concello da Estremadura española, adscrito á provincia de Cáceres.

Ten integrada no seu termo municipal a vila de Granadilla (conxunto Histórico-Artístico) que quedou deshabitada coa construción do encoro de Gabriel y Galán.

## Localización 
Está situada entre os vales do río Alagón e o río Ambroz (un afluente do primeiro).

## Historia 
miniatura|Ermida do Cristo.

Coa caída do Antigo Réxime a localidade constituíuse en concello na comunidade de Extremadura, entón coñecido como *La Zarza*. No censo de 1842 contaba con 1280 veciños.

No ano 1965 crece o termo do municipio porque incorpora unha parte non asolagada de Granadilla, incluíndo o núcleo de poboación.

## Economía 
A súa poboación vive maioritariamente da agricultura (40%) e da gandería (20%). No sector industrial e a construción empréganse o 15% da poboación, namentres que o 25% restante traballa no sector servizos.

A produción agrícola de secaño é de cereais e pastos, con mínimas zonas de oliveira. En canto ao regadío, o tabaco e o pemento (condimento) a partes iguais son os cultivos maioritarios.

## Festas 
miniatura|Piscina Municipal.
* Tradicionalmente, o primeiro domingo do mes de maio festéxase a Romaría da Virxe de Fátima entre o corgo da Argamasa e o rego do Forno.
* O primeiro domingo do mes de xullo, festéxase a procesión de *San Cristóbal*.
* A festa do patrón da localidade é *San Ramón Nonato*, a 31 de agosto.

## Servizos 
O concello está dotado de piscina municipal e un instituto.

## Véxase tamén
Keith Ferguson

**Keith James Ferguson**, nado nos Ánxeles (California) o 26 de febreiro de 1972, é un actor de voz estadounidense. É máis coñecido polos seus papeis como Bloo en ''Foster's Home for Imaginary Friends*, Basch fon Ronsenburg en *Final Fantasy XII*, Marluxia en *Kingdom Hearts*, Lord Hater en *Wander Over Yonder*, Lord Saladin en *Destiny* e *Destiny 2* Reaper en *Overwatch*. Tamén colaborou en dar voz imitando interpretacións doutros actores, como a voz de Han Solo e Indiana Jones en *Robot Chicken* (en substitución de Harrison Ford) e Lightning McQueen nos videoxogos e curtametraxes de *Cars'' (en substitución de Owen Wilson).

## Notas 
## Véxase tamén
Larry the Cable Guy

**Daniel Lawrence Whitney**, nado o 17 de febreiro de 1963 en Pawnee City, Nebraska, é un actor, músico e cómico estadounidense máis coñecido polo seu nome artístico **Larry the Cable Guy**, cuxa carreira abrangue máis de 30 anos. Foi un dos membros do Blue Collar Comedy Tour, un grupo cómico composto por Bill Engvall, Ron White e Jeff Foxworthy, e cos cales protagonizou *Blue Collar TV*.

Larry the Cable Guy lanzou sete álbums de estudio e protagonizou *Larry the Cable Guy: Health Inspector*, *Delta Farce* e *Witless Protection*. Ademais deu a súa voz ó personaxe de Mater na franquía cinematográfica de *Cars*. A icónica frase de Whitney "Git-R-Done!" é tamén o título do seu libro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
James Patrick Stuart

**James Patrick Stuart**, nado en Encino (Os Ánxeles) o 16 de xullo de 1968, é un actor estadounidense de cine e televisión.

## Traxectoria 
James Stuart naceu en Encino, un barrio afluente dos Ánxeles, fillo de Chad e Jill Stuart. O seu pai participara na década dos 60 no dúo da televisión británica Chad & Jeremy. Como o seu pai era parte dun dúo pop, James pasou gran parte da súa mocidade nos estudios de gravación. Como neno actor, empregou o nome **Patrick Stuart**, e participou na serie dos anos 80, Galactica 1980, como Doctor Zee.

É coñecido sobre todo polos seus papeis en series de televisión como CSI: Las Vegas, Emily's reasons why not ou Nip/Tuck, pero tamén participou poñendo a voz na versión en inglés de varios videoxogos como por exemplo Kingdom Hearts II ou Call of Duty 2.

Tamén fixo a voz de Private na serie The Penguins of Madagascar.

James Stuart reside en Os Ánxeles coa súa dona, Jocelyn, e os seus dous fillos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb
Litoral (revista)

***Litoral*** é unha revista cultural fundada en Torremolinos, Provincia de Málaga, en 1926 por Emilio Prados e Manuel Altolaguirre.

## Historia e características 
Dedicada en exclusiva á poesía nos seus comezos, o primeiro número apareceu en outono de 1926 con colaboracións de Federico García Lorca, José Bergamín, Jorge Guillén e Gerardo Diego entre outros, configurándose o que se coñece como a Xeración do 27.

No número 2, con portada do pintor Benjamín Palencia, colaboran Luis Cernuda e Ramón Gómez de la Serna. E nos sucesivos números e suplementos, Rafael Alberti, Dámaso Alonso, Vicente Aleixandre, Manuel de Falla, Juan Gris, Pablo Picasso, Salvador Dalí etc.

Interrompida pola Guerra Civil Española, volveu aparecer en Málaga en 1968. Na actualidade edítase en Torremolinos.

En 1996 publicou un monográfico sobre poesía galega titulado *Poesía gallega contemporánea, Galicia: a rosa dos ventos* editado por Luciano Rodríguez e Antonio J. Millán. O volume incluía un artigo do propio A. J. Millán titulado «Finisterre, viejo mundo», alén de poemas de Luis Pimentel, Fermín Bouza-Brey, Manuel Antonio, Ramón Cabanillas, Lorca e Rosalía entre outros autores, e artigos de críticos, escritores e filólogos galegos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Litoral
Tom Kenny

**Thomas James** "**Tom**" **Kenny**, nado o 13 de xullo de 1962 en Syracuse, Nova York, é un actor, actor de voz, cantante e comediante estadounidense. O seu papel máis destacado é como SpongeBob na serie  *SpongeBob SquarePants*. Kenny tamén fai a voz de Heffer Wolfe en *A vida moderna de Rocko* (1993–1996), de Ice King en *Adventure Time* (2010–presente), do alcalde en *The Powerpuff Girls* (1998–2005), Dog en *Gatocán* (1998–2005), e  Spyro na franquía *Spyro the Dragon* (1999–2002). As actuación en vivo inclúen as comedias *The Edge* (1992–1993) e *Mr. Show* (1995–1998).

Kenny gañou dous Premios Annie polas súas voces de SpongeBob e Ice King.

## Traxectoria 
Kenny naceu e medrou en Syracuse, Nova York, fillo de Theresa Bridget (Donigan) e Paul Austin Kenny.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb
Golfiño

O **golfiño**, tamén chamado **delfín** ou **arroaz**, é un mamífero acuático da orde dos cetáceos, que tamén inclúe as baleas e marsopas. É carnívoro, excelente nadador, notable polas súas facultades psíquicas, que vive en mares temperados e quentes.

As especies máis comúns son 12, aínda que a máis coñecida é o golfiño común. Este animal pode nadar a 63&nbsp;km/h, sen causar turbulencia, ir ata 7 m de altura fóra da auga, mergullarse axiña e por bastante tempo, e ten unha calidade única entre os animais, unha verdadeira lingua de son e ultrasóns de 400 "palabras". Está dotado dun cerebro comparativamente tan desenvolvido como o ser humano. Expresa unha gran sensibilidade con respecto á dor e o pracer, demostrada coas súas relacións cos homes. Existe unha ciencia dedicada ó seu estudo.

Por golfiños enténdese os dous grupos de odontocetos con semellanzas físicas pero sen afinidade taxonómica:
* *Delfínidos*, tamén coñecido como golfiños e focas.
* *Platanistoidea* de auga doce nos ríos indios como o Indo e o Ganxes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Carwardine, M., *Whales, Dolphins and Porpoises*, Dorling Kindersley, 2000. ISBN 978-0-7513-2781-6.
* Williams, Heathcote, *Whale Nation*, Nova York, Harmony Books, 1988. ISBN 978-0-517-56932-0.
Litoral (homónimos)

**Litoral** pode referirse a:

***Litoral**, zona de terra que está próxima ao mar, así como a do mar próxima á terra.
****Litoral***, unha revista fundada en Málaga en 1926.
****Litoral***, un periódico editado en Pontevedra en 1953.
***Litoral esloveno** ou **Primorska** unha rexión tradicional da Eslovenia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
**El Litoral*
HC Spartak Moscova

O **HC Spartak Moscova** (en ruso **ХК Спартак Москва**) é un equipo profesional de hóckey sobre xeo da cidade de Moscova (Rusia). Actualmente compite na KHL (Kontinental Hockey League), onde se encontra encadrado dentro da División Bobrov, na Conferencia Oeste. Xoga os seus partidos como local no LDS Sokolniki, un pavillón con capacidade para 5.350 espectadores.

## Historia 
É unha das seccións do Spartak de Moscova, creada en 1946. O club gañou o Campionato da Unión Soviética en catro ocasións, así como conseguiu o título da Spengler Cup en cinco ocasións, e acadando o subcampionato en 1982. Ademais, o equipo conseguiu dous subcampionatos da Copa de Europa en 1970 e 1977.

Desgraciadamente para os seus seareiros, a situación económica do club empeorou contra o 2006. Logo da tempada, un home de negocios ruso e seareiro do Spartak, Vadim Melkov, ofreceuse a buscar un patrocinio axeitado para o seu equipo favorito. Logo das negociación, o Goberno de Moscova aceptou cubrir as débedas do equipo. Tamén se levaron a cabo algúns acordos sobre a venda do equipo. Porén, Melkov morreu durante o accidente aéreo de S7 Airlines o 9 de xullo de 2006, cancelándose tódalas propostas. Logo dun mes de loita pola mellora da situación financeira do club, os xestores do Spartak decidiron disolver o club durante un ano.

Na tempada 2007-08, o Spartak volveu á competición, formando parte da Superliga rusa. En 2008 pasou a formar parte da nova competición eurasiática, a KHL (Kontinental Hockey League).

## Palmarés 
* **4 Campionatos da URSS:** 1962, 1967, 1969, 1976
* **1 Vysshaya liga:** 2001
* **5 Spengler Cup:** 1980, 1981, 1985, 1989, 1990
* **1 Stars Cup:** 1975
* **3 Ahearne Cup:** 1971, 1972, 1973
* **2 Copas da URSS:** 1970, 1971

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do HC Spartak Moscova
Promoción de ascenso a Segunda División B 2011/12

A **promoción de ascenso a Segunda División** é a eliminatoria de promoción de equipos de Terceira División a Segunda División B. Está formada polos campións dos 18 grupos da Terceira División 2011–12, así como os 3 seguintes clasificados, formando un total de 72 equipos.

## Equipos

|}

|}

|}

## Eliminatorias
### Primeira eliminatoria
*Para os campións de grupo.*

**Ascenden á Segunda División B 2012–13: Noja, Constància, Prat, Marino, Ourense, Arroyo, SD Logroñés, Caudal e Loja.*

### Primeira eliminatoria (2º, 3º e 4º de grupo)
*Para os segundos, terceiros e cuartos de grupo. Os segundos xogan contra os cuartos e os terceiros xogan entre eles.*

### Segunda eliminatoria
*Vencedores da primeira eliminatoria (2º, 3º e 4º de grupo) (27 equipos) e perdedores da primeira eliminatoria (campións de grupo) (9 equipos).

### Terceira eliminatoria 
*Vencedores da segunda eliminatoria.*

**Ascenden á Segunda División B: Fuenlabrada, Binissalem, Barakaldo, Peña Sport, Atlético Sanluqueño, Tudelano, Yeclano, San Fernando e Izarra.''
HC CSKA Moscova

O **HC CSKA Moscova** (en ruso **ЦСКА Москва**, abreviatura de **Centralnyi Sportivnyi Klub Armii**) é un equipo profesional de hóckey sobre xeo da cidade de Moscova (Rusia). Actualmente compite na KHL e xoga os seus partidos como local no CSKA Ice Palace, un pavillón con capacidade para 5.600 espectadores. É coñecido en occidente como o *Equipo do Exército Vermello* pola súa antica filiación co Exército Vermello, as forzas armadas da URSS. O HC CSKA gañou máis campionatos soviéticos e copas de Europa que calquera outro equipo na historia.

## Denominacións 
* **CDKA (ЦДКА ):** 1946-52 
* **LRCDAS (ЦДСА):** 1952-54
* **CSK MO (ЦСК МО):** 1955-59
* **CSKA (ЦСКА):** 1960-

## Personalidades 
### Xogadores 
#### Líderes históricos 
O xogador que máis veces vestiu a camisola do CSKA foi Vladimir Vikulov, que disputou un total de 518 partidos co equipo moscovita. Por outra banda, Sergei Makarov é o xogador que máis puntos e asistencias conseguiu para o equipo, mentres que Boris Mikhailov é o máximo goleador histórico do equipo. Estes son os cinco mellores xogadores na historia do equipo en puntos, goles e asistencias:

''**Nota:** Pos = Posición; PX = Partidos xogados; G = Goles; A = Asistencias; Pts = Puntos; P/G = Puntos por partido

#### Números retirados 
O CSKA ten retirado catro dorsais.

## Palmarés 
* **32 Campionatos da URSS:** 1948, 1949, 1950, 1955, 1956, 1958, 1959, 1960, 1961, 1963, 1964, 1965, 1966, 1968, 1970, 1971, 1972, 1973, 1975, 1977, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989
* **15 Copas da URSS:** 1954, 1955, 1956, 1961, 1966, 1967, 1968, 1969, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1979, 1988
* **20 Copas de Europa:** 1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1976, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990
* **1 Spengler Cup:** 1991

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do HC CSKA
Sean Williams

**Sean Christopher Williams**, nado o 13 de setembro de 1986 en Houston, Texas, é un xogador profesional de baloncesto estadounidense que actualmente é axente libre.

## Traxectoria 
### Profesional 
Foi elixido na 17ª posición do Draft da NBA de 2007 polos New Jersey Nets. O 29 de decembro de 2008, foi asignado aos Colorado 14ers da NBA Development League. O 22 de xaneiro de 2009, os Nets o chamaron de volta dos 14ers. O 11 de xaneiro de 2010, foi cortado polos Nets.

O 21 de decembro de 2011, asinou un contrato de dous anos cos Dallas Mavericks. Máis tarde, os Mavericks o asignaron aos Texas Legends da D-League. Tras varios pasos polos Texas Legends, os Mavericks cortaron a Williams o 22 de marzo de 2012.

O 20 de abril de 2012, asinou polos Boston Celtics, volvendo á cidade onde xogou na universidade.

O 20 de xullo de 2012, Williams foi traspasado ós Houston Rockets nun traspaso entre tres equipos. Foi cortado polos Rockets o 29 de agosto de 2012.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Carabao

O **carabao** (***kalabaw*** en tagalo, ***kerbau*** en malaio), *Bubalus bubalus carabanesis*, é unha subespecie doméstica do búfalo acuático (*Bubalus bubalis* Linneo, 1758).

Encóntrase en Filipinas, Guam, Indonesia, Malaisia e noutros lugares do sueste asiático. É o animal de granxa por excelencia, usándose tanto para tirar do arado como dos carros usados para transportar os produtos agrícolas ao mercado.

Típico de Filipinas, é o animal símbolo do país e tamén de Guam, illa onde este animal foi introducido no século XVII polos españois.

## Taxonomía 
A clasificación dos búfalos acuáticos é incerta. Algunhas autoridades mencionan unha soa especie, *Bubalus bubalis*, con tres subespecies, o búfalo de río (*B. bubalis bubalis*) do subcontinente indio, o carabao ou búfalo de pantano (*B. bubalis carabensis*) de Filipinas e sueste de Asia e o arni ou búfalo acuático salvaxe (*B. bubalis arnee*).

Outros consideran que son especies estreitamente relacionadas, pero independentes, *Bubalus bubalis*, *Bubalus carabanensis* e *Bubalus arnee*, respectivamente.

En 2003, a Comisión Internacional de Nomenclatura Zoolóxica (ICZN) ditaminou a favor de manter reunidos os búfalos acuáticos *de pantano*, e considerar un taxon separado para os *búfalos de río*, denominado *Bubalus arnee*, aínda que o uso antigo é aínda aceptábel para autores que o consideran conespecífico.

O búfalo acuático *de pantano* ten 48 cromosomas, mentres que o búfalo *de río* ten 50. Os dous tipos reprodúcense entre si, aínda que non facilmente, e poden producir descendencia fértil. Non se observou que se produzan híbridos con búfalos domésticos, e os embrións destes híbridos obtidos en laboratorio, non alcanzan a madureza.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Búfalo
* Búfalo de auga

### Ligazóns externas 
* Philippine Carabao Center  Consultada o 14/5/2012.
Paio Soares de Taveirós

**Pai** ou **Paio Soares de Taveirós** foi un trobador da primeira metade do século XIII, descendente da baixa nobreza galega, sería irmán de Pero Velho.

## Obra
É o autor da célebre "Cantiga da Ribeirinha" (*No mundo non me sei parella*), inspirada en elementos latinos e mozárabes e que se considerou durante moito tempo a primeira obra poética en galego-portugués aínda que na actualidade perdeu o seu estatuto de cantiga coñecida máis antiga en favor dunha obra do trobador João Soares de Pávia. É unha cantiga de amor chea de ironía, por iso moitos autores pasaron a considerala como unha cantiga satírica, o que provocou unha certa controversia entre os partidarios dun e doutro sentido da mesma, sobre todo no que se refire ao personaxe a quen vai dirixida, unha filla de Pai Moniz, que durante moito tempo se identificou con María Pais Ribeiro, a célebre Ribeirinha, amante do rei portugués Sancho I, a pesar de que a existencia na época de varias personalidades chamadas Pai Moniz ou Paio Moniz, así como a orixe galega de Paio Soares, parece debilitar esta hipótese.

Das que se teña constancia na actualidade é autor de 6 cantigas de amor, 3 cantigas de amigo e 2 tenzóns con Pero Velho e Martin Soarez.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Arroaz do Indopacífico

O **arroaz do Indopacífico**, *Tursiops aduncus* (Ehrenberg, 1833) é unha especie de cetáceo odontoceto da familia dos delfínidos que vive en augas da India, o norte de Australia, o sur da China, o mar Vermello, e a costa oriental de África.

## Taxonomía 
A especie foi descrita en 1833 por Christian Gottfried Ehrenberg, baixo o nome de *Delphinus aduncus*. Posteriormente foi adscrita ao xénero *Tursiops*, que describira Paul Gervais en 1855 e, durante moito tempo, pensouse que era coespecífica con *Tursiops truncatus*.

Pero, en base a estudos de concordancia xenética, osteoloxía e morfoloxía externa, determinouse que esta especie é taxonomicamente distinta de *T. truncatus*.

O status taxonómico de varias subpoboacións de *Tursiops* (por exemplo fronte as costas de Suráfrica e o oeste de Australia é cuestionábel, e o xénero pode dividirse aínda máis.

## Características 
Alcanza até 2,6 m de lonxitude e un peso de até 230&nbsp;kg. A súa coloración é gris escura no dorso e gris clara ou abrancazada con manchas grises na rexión ventral.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Mead, J. G. e Brownell, R. L. (2005): "Order Cetacea" in Wilson, D. E. e Reeder, D. M. (Eds.) *Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference.* 3ª ed. Baltimore: Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-8221-4, pp.&nbsp;723–743.
* Shirihai, H. e Jarrett, B. (2006): *Whales, dolphins and seals. A field guide to the marine mammals of the world*. Londres: A. & C. Black. ISBN 0-691-12757-3.

### Outros artigos 
* Arroaz
* Arroaz austral
* Delfínidos

### Ligazóns externas 
* Wilson & Reeder's Mammal Species of the World. 2005. Third Ed.
Arroaz austral

O **arroaz austral**, *Tursiops australis* Charlton-Robb et al. 2011, é unha especie de mamífero odontoceto da familia Delphinidae, endémica das augas costeiras do sur e sueste de Australia, que foi descrita o ano 2011.

Durante moito tempo os científicos pensaron que o xénero *Tursiops* era monoespecífico, coa única especie *Tursiops truncatus*, aínda que moitos pensaban en que podería haber máis dunha.

Desde que en 1998 Rice recoñeceu como válida a especie *Tursiops aduncus* (que fora descrita por Ehrenberg en 1833) houbo un crecente consenso de que o xénero estaba formado por estas dúas especies.

Pero recentes estudos de xenética molecular permitiron un mellor coñecemento deste problema, anteriormente insuperábel, e unha terceira especie, *Tursiops australis* foi descrita en 2011.

É a terceira vez que se recoñece unha nova especie de golfiño desde finais do século XIX.

A especie foi denominada *Tursiops australis* pola investigadora que a descubriu, Kate Charlton-Robb, da Universidade de Monash.

Só se identificaron dúas poboacións de *T. australis*: unha en Port Phillip e a outra nos lagos de Gippsland. Calcúlase que están compostas por un total de aproximadamente 150 arroaces (100 en Port Phillip e 50 en Gippsland).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Arroaz 
* Arroaz do Indopacífico
* Delfínidos
Tay Zonday

**Adam Nyerere Bahner**, nado en Minneapolis, Minnesota o 21 de maio de 1982, é un cantante, actor, actor de dobraxe e youtubeiro estadounidense máis coñecido polos alcumes **Tay Zonday** ou "**Chocolate Rain Guy**".

É coñecido pola súa voz de baixo no canto. Conseguiu grande notoriedade pola súa canción "Chocolate Rain", a cal se converteu nun vídeo viral

## Traxectoria 
Zonday naceu como Adam Nyerere Bahner en Minneapolis, Minnesota e ten ascendencia africana. É o máis novo de tres irmáns, e os seus pais son profesores os dous.

## Notas 
## Véxase tamén
Antonio Prieto Rivas

**Antonio Prieto Rivas**, nado en Allariz en 1876 e finado en Ponteareas o 14 de abril de 1936, foi un farmacéutico e político galego.

## Traxectoria 
Trasladouse a Ponteareas moi novo para traballar nunha farmacia local. Rematada a carreira de Farmacia, estableceuse como farmacéutico en Ponteareas. Na ditadura de Primo de Rivera foi concelleiro e presidente local da Unión Patriótica. Integrouse no Partido Republicano Radical en 1931 seguindo a Emiliano Iglesias, e foi elixido deputado pola provincia de Pontevedra por este partido nas eleccións xerais de 1933. Finou en Ponteareas o 14 de abril de 1936.

## Vida persoal 
Casou con Elisa Barros Arbones.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
HIFK Hockey

O **Idrottsföreningen Kamraterna i Helsingfors**, frecuentemente abreviado como **HIFK**, é un equipo profesional de hóckey sobre xeo da cidade de Helsinqui (Finlandia). Actualmente compite na SM-liiga, a máxima categoría do hóckey sobre xeo finlandés, competición que gañou en seis ocasións, se ben só catro destes títulos os conseguiu dende que a competición adoptou a súa denominación actual en 1975. Xoga os seus partidos como local no Helsingin jäähalli, un pavillón con capacidade para 8.200 espectadores.

## Historia 
Unha das principais influencias do HIFK foi o veterano da NHL e campión da Stanley Cup Carl Brewer. Contratado en 1968 como adestrador do HIFK, abogou por un estilo norteamericano que caracterizou durante moito tempo ao equipo. Brewer influíu no estilo do hóckey finlandés, o que o levou a ser recompensado no Hockey Hall of Fame finlandés en 2003. En 1981 o club conseguía o seu maior logro a nivel europeo ao chegar á final da Copa de Europa, onde caeu fronte ao HC CSKA Moscova

## Xogadores 
### Xogadores destacados 
### Números retirados 
* 1 Stig Wetzell, 1972–1983
* 5 Heikki Riihiranta, 1967–1983
* 7 Simo Saarinen, 1980–1996
* 17 Matti Murto, 1964–1983
* 20 Matti Hagman, 1972–1992
* 22 Mika Kortelainen, 1987–2002
* 23 Pertti Lehtonen, 1976–1998
* 35 Sakari Lindfors, 1985–2002

## Equipo feminino 
[miniatura|Xogadoras de HIFK Naiset na tempada [Naisten Liiga 2023-2024|2023-24.]]
O Helsingin IFK conta cun equipo feminino, tamén coñecido como *Stadin Gimmat* que foi fundado en 1982, e refundado en 2018. Actualmente compite na máxima categoría do hóckey sobre xeo feminino finlandés, a Naisten Liiga.

O equipo foi un dos fundadores da máxima competición feminina de hóckey sobre xeo de Finlandia, a daquela denominada SM-sarja en 1982, mais descendeu por motivos económicos n 1989 e cesou a súa actividade ata que se refundou en 2018, conseguindo o ascenso á Naisten Liiga na súa tempada debut. Os maiores éxitos do equipo ata 2023 foron o campionato finlandés conquistado en 2023, unha medalla de prata en 2022 e tres medallas de bronce conseguidas en 1988, 1989 e 2021.

## Palmarés 
* **6 SM-liiga:** 1969, 1970, 1974, 1980, 1983 1998 e 2011

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Stadin Gimmat (equipo feminino de HIFK que compite na Naisten Liiga)

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do HIFK
FC Metalist Kharkiv

O **Football Club Metalist Kharkiv** (en ucraíno: Футбо́льний Клуб Металі́ст Ха́рків) é un equipo profesional de fútbol da cidade ucraína de Khárkiv, fundado en 1925, que compite na Premier Liha. O equipo xoga os seus encontros como local no estadio Metalist, construído en 1926, e remozado en 2009 para acoller tres encontros da Eurocopa 2012.

No seu palmarés de títulos oficiais non hai máis que unha Copa da URSS, gañada en 1988. Malia todo, nos últimos anos pasou a formar parte da elite dos clubs de fútbol do país. Logrou ser subcampión na tempada 2012–13 e ten seis terceiros postos, sempre atrás do Dynamo de Kíiv e do Shakhtar Donetsk.

## Palmarés 
### Torneos ucraínos 
***Premier Liha**
:Subcampións (1): 2012–13
:Terceiro posto (6): 2006–07, 2007–08 (desposuído), 2008–09, 2009–10, 2010–11, 2011–12, 2013–14

***Persha Liha**
:Subcampións (1): 2003–04

***Copa de Ucraína**
:Subcampións (1): 1992

### Torneos soviéticos 
***Primeira Liga**
:**Campións (1):** 1981

***Copa da Unión Soviética** 
:**Campións (1):** 1987–88
:Subcampións (1): 1983

***Copa da Federación Soviética**
:Subcampións (1): 1987

***Supercopa da Unión Soviética**
:Subcampións (1): 1989

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do club 
* Páxina oficial da liga ucraína de fútbol
Luis Fontaíña Serrapio

**Luis Fontaíña Serrapio**, nado en Carballedo (Cerdedo-Cotobade) o 21 de xuño de 1900 e finado en Pontevedra o 18 de novembro de 1974, foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
Cursou o bacharelato no Colexio dos Maristas de Madrid. Licenciado en Medicina e Cirurxía pola Universidade de Madrid en 1924. Diplomouse na Escola de Odontoloxía en 1926. Exerceu como profesor auxiliar na cátedra de próteses fixa. Estableceuse en Pontevedra en 1928. Despois da proclamación da Segunda República afiliouse ao Partido Republicano Radical do que foi presidente da Executiva de Pontevedra en outubro de 1933. Foi elixido deputado pola provincia de Pontevedra nas eleccións xerais de 1933. Foi elixido presidente da Deputación de Pontevedra o 31 de decembro de 1935, permanecendo no cargo ata marzo de 1936. No franquismo foi Presidente do Liceo Casino de Pontevedra (1956-1958). Finou en Pontevedra o 18 de novembro de 1974.

## Vida persoal 
Casou con Pilar Lombos Pazos.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Búfalo acuático salvaxe

miniatura|350px|Búfalo acuático salvaxe.

O **búfalo acuático salvaxe** ou **arni**, *Bubalus arnee* (Robert Kerr, 1792), é un gran bovino propio do sueste asiático.

O bufalo aucático salvaxe é o antecesor do doméstico, ou *búfalo de río*, do subcontinente indio (*Bubalus bubalis bubalis*) e tamén do carabao ou *búfalo de pantano* (*Bubalus bubalis carabanesis*), de Filipinas, e o segundo maior bóvido salvaxe, só tras o gaur.

A especie considérase en perigo, segundo a Lista Vermella da UINC, desde 1986, ao ter, daquela, unha poboación de 4.000 individuos, con menos de 2.500 individuos maduros.

A súa poboación estimada (en 2010) era de 3.400 individuos, dos cales 3.100 (o 91 %) vivían na India, principalmente en Assam.

É de maior tamaño e máis pesado do que o doméstico. Pode chegar aos 1.200&nbsp;kg, cunha lonxitude de 240 a 300&nbsp;cm, máis de 60 a 100&nbsp;cm de cola, e unha altura na cruz de 150 a 190&nbsp;cm. Ambos os sexos teñen cornos largos na base, diverxentes, e cunha envergadura entre as puntas de até os 2 m. A coloración vai da gris cinza á negra. O pelo é moderadamente longo, cunha guedella na fronte.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Búfalo
* Búfalo acuático

### Ligazóns externas 
* Wilson & Reeder's (2005: *Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference* (3rd ed). Johns Hopkins University Press  Consultada o 15/5/2012. 
* Wild Cattle Conservation Project
* Animal Info: *Wild water buffalo*
* Wildlife Trust of India February 2006: *Wild buffalo faces extinction*
* The Hindu February 2006: *Project to conserve wild Asian buffalo*
Monte Breamo

O **Monte Breamo** é un monte situado no concello coruñés de Pontedeume. Os seus 305 metros fan del o punto máis alto do occidente do concello eumés.
[miniatura|dereita|[Ermida de San Miguel de Breamo|Ermida de San Miguel vista desde a área recreativa]]
## Etimoloxía 
Hai varias teorías sobre a orixe do nome. Para Ángel del Castillo deriva dun monte sagrado de nome *Brigamo*. Antonio Couceiro Freijomil afirma que o nome provén do mítico *rei Brigo* que edificou alí un castro. Finalmente Isidoro Millán González-Pardo non dubida en atribuírlle unha orixe celta, concretamente do vocábulo gaélico *bri* (monte). Basea a súa afirmación en que na documentación máis antiga existente úsase o termo *Briamo* alternándose co de *Breemo*

## Morfoloxía e hidroloxía 
É un monte senlleiro situado no corazón do Golfo Ártabro, dominando a entrada a el desde o mar. Aos seus pés esténdense as rías de Ares e de Betanzos. As vistas da costa son espectaculares, chegando a verse en días claros as illas Sisargas.

Ten numerosos mananciais que alimentan as fontes públicas das parroquias situadas na súa aba, que son as eumesas de Breamo, Pontedeume, Centroña, Boebre e Vilar; e a de Vilanova no concello de Miño.

Porén, debido á súa proximidade á costa, non ten longos cursos de auga, a excepción da vertente sur onde teñen unha certa entidade o *Rego dos Muíños* que desemboca na praia de Perbes, e o *Regato de Dandel* que verte no río Xarío.

## Acción do home 
Desde tempos remotos o home deixou a súa pegada no monte Breamo. A referencia máis antiga é a da cidade ártabra de Ardóbriga nomeada polos conquistadores romanos. É situada por algúns historiadores no Castro de Centroña, na aba noroeste do monte.

No cume do monte está a ermida de San Miguel que é o que queda dun antigo mosteiro, edificado probabelmente sobre outro templo pagán anterior. Nos arredores da ermida hai unha área recreativa.

O cemiterio novo de Pontedeume foi construído a rentes da estrada que sobe ao monte.

Os lugares da parroquia de Breamo de O Barro, Cermuzo, As Pedridas e Vista Alegre aséntanse na aba do monte.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Visor IBERPIX  do Instituto Xeográfico Nacional.
Promoción de ascenso a Segunda División B 2010/11

A **promoción de ascenso a Segunda División** é a eliminatoria de promoción de equipos de Terceira División a Segunda División B. Está formada polos campións dos 18 grupos da Terceira División 2010–11, así como os 3 seguintes clasificados, formando un total de 72 equipos.

## Equipos 

|}

|}

|}

## Eliminatorias 
### Primeira eliminatoria 
*Para os campións de grupo.*

* *Ascenden á Segunda División B 2011–12: Marino de Luanco, Villanovense, Valencia Mestalla, Burgos, Amorebieta, Toledo, Llagostera, Andorra e Linense.*
* *Os perdedores: Costa Cálida, Comarca de Níjar, Alcobendas Sport, Lanzarote, Manacor, Náxara, Cerceda, Noja e Tudelano, continúan na segunda eliminatoria.*

### Primeira eliminatoria (2º, 3º e 4º de grupo) 
*Para os segundos, terceiros e cuartos de grupo. Os segundos xogan contra os cuartos e os terceiros xogan entre eles.*

### Segunda eliminatoria 
*Vencedores da primeira eliminatoria (2º, 3º e 4º de grupo) (27 equipos) e perdedores da primeira eliminatoria (campións de grupo) (9 equipos).

### Terceira eliminatoria 
*Vencedores da segunda eliminatoria.*

* *Ascenden á Segunda División B: Reus, Olímpic de Xàtiva, Manacor, Sporting Villanueva, Arandina, S.S. de los Reyes, Sestao River, Gimnástica Segoviana e La Roda.''

## Notas
Samara

**Samara** (entre 1935 e 1991 **Kuibyshev**) é unha cidade de Rusia situada no curso medio do Volga, capital do *oblast* do mesmo nome. Importante centro industrial e nó ferroviario, é tamén un destacado porto fluvial. Conta con 1.164.896 habitantes (preliminares censo 2010).

Fundada en 1586 coma enclave defensivo na beira oriental do Volga, entre este e o seu afluente, o río Samara, foi mercado de cereais da rexión ata o seu desenvolvemento industrial a principios do século XX.