Romanización McCune-Reischauer

A  é un dos dous sistemas máis utilizados de romanización da lingua coreana, xunto coa romanización revisada do coreano, que substituíu a McCune-Reischauer como sistema de romanización oficial de Corea do Sur no ano 2000. En Corea do Norte utilízase unha variante de McCune-Reischauer como sistema de romanización oficial. Este sistema foi creado en 1937 polos estadounidenses George McCune e Edwin Reischauer. 

Este sistema resulta bastante complicado de utilizar debido á abundancia de breves e outros signos diacríticos. O principal inconveniente destes caracteres é a súa dificultade para utilizalos no eido da informática, e esta é unha das razóns pola que as autoridades surcoreanas desenvolveron a romanización revisada que só utiliza caracteres alfabéticos. Porén, a romanización McCune-Reischauer é moito máis natural para os hispanohablantes, debido a que reflicte dunha forma moito máis semellante a pronuncia do hangul.

## Aspectos xerais 
O coreano non ten distinción fonolóxica entre consoantes sonoras e xordas, pero si distinción fonética. As consoantes , ,  e  se distinguen cun apóstrofo das non aspiradas . ,  e , ao diferenza da romanización revisada, na que non se fai este tipo de distinción. O apóstrofo tamçe se utiliza para distinguir a transcripción de  e  e , coma en  fronte a .

O sistema McCune-Reischauer é criticado debido a que os usuarios casuais deste sistema de romanización adoitan omitir o acento breve sobre a *o* na transcrición de  e sobre a *u* para a transcrición de , debido a que escribir *o* e *u* sen os breves é moito máis doado que engadilos (sobre todo debido a que os teclados de computador comúns carecen de devandito acento). Isto pode producir confusións, xa que unha *o* pode provir tanto da romanización de  coma de , do mesmo xeito que *u* pode corresponder a  *ou* a . Os usuarios casuais ou inexpertos tamén adoitan omitir os apóstrofos que diferencian as consoantes aspiradas das correspondentes consoantes non aspiradas, o que tamén pode levar a confusión.

Os defensores do sistema McCune-Reischauer, non obstante, defenden que un usuario casual que non está familiarizado co coreano pode aproximarse máis facilmente á pronuncia correcta dos nomes ou palabras coreanas aínda que se omitiran os acentos breves e os apóstrofos.

Estas frecuentes omisións de ditos caracteres foron a principal razón do goberno surcoreano para substituír no ano 2000 o sistema McCune-Reischauer polo sistema de romanización revisada. Os detractores deste sistema alegan que non pode representar fielmente os sons 어 e 으 dunha forma reconocible, e que representa incorrectamente as consoantes non aspiradas coma se realmente fosen pronunciadas.

Outro inconveniente deste sistema é que debido á frecuente aparición de signos diacríticos (acentos breves e apóstrofos), resulta complicado de utilizar no ámbito informático e pode dar lugar a incompatibilidades ou erros no momento de mostrar os textos. Do mesmo xeito, resulta imposible de utilizar á hora de rexistrar dominios de Internet, onde deben utilizarse unicamente caracteres ASCII planos.

A pesar da adopción oficial do novo sistema de romanización revisada, moitos membros da comunidade de estudantes coreana (tanto fose como dentro de Corea do Sur) así coma as convencións xeográficas e cartográficas internacionais, xeralmente continúan usando o sistema McCune-Reischauer ou a romanización Yale. Mesmo dentro de Corea do Sur, o uso do novo sistema non está xeneralizado, igual que ocorreu coa variante surcoreana do sistema McCune-Reischauer que foi establecida como sistema oficial entre 1984/1988 e 2000.

## Guía de romanización 
Esta é unha guía simplificada do sistema McCune-Reischauer. É moi útil para a transcrición de nomes, pero non serve para transcribir moitas palabras coreanas debido a que varios dos caracteres Hangul utilizados na escritura coreana varían a súa pronuncia dependendo da súa posición na palabra. No entanto, a oídos dun falante coreano, cada carácter hangul ten unicamente unha pronuncia, xa que para un falante experimentado, a pronuncia de devanditos caracteres escóllese automaticamente dependendo dos sons entre os que se atopa.

### Vogais 
*  escríbese *ë* despois de  e . Isto é para distinguir  (*ae*) de  (*aë*), e  (*oe*) de  (*oë*). As combinacións  (*aë*) e  (*oë*) ocorren con moi pouca frecuencia, agás en oracións nas que un substantivo é seguido por unha posposición, como por exemplo, 회사에서 *hoesaësŏ* (nunha compañía) e 차고에 ''ch'agoë* (nun garaxe).
* Os apelidos coreanos 이/리(李) e 이(異) transcríbense como *Yi*, non *I* (por exemplo  como *Yi* Sunsin)

### Consoantes 
* Os dígrafos de consoantes (ㄳ, ㄵ, ㄶ, ㄺ, ㄻ, ㄼ, ㄽ, ㄾ, ㄿ, ㅀ, ㅄ) existen só como finais e transcríbense pola súa pronuncia real.

::# ㅇ é unha consoante inicial antes dunha vogal para indicar a ausencia de son.
::# 쉬 está romanizado *shwi* .
::# En palabras sino-coreanas, *lt* e *lch* respectivamente.

Para ㄱ, ㄷ, ㅂ, e ㅈ, as letras *g*, *d*, *b*, ou *j* utilízanse se se expresan, *k*, t, p, ou *ch* úsanse en caso contrario. As pronuncias como as que aparecen teñen prioridade sobre as regras da táboa anterior.

### Exemplos 
* Consoantes xordas / sonoras
** 가구 ***k**a**g**u*
** 등대 ***t**ŭng**d**ae*
** 반복 ***p**an**b**ok*
** 주장 ***ch**u**j**ang*
* A consoante inicial ㅇ non se ten en conta na romanización, xa que só se usa para indicar a ausencia de son.
** 국어 (pronunciado 구거) *ku**g**ŏ* (non *ku**k**ŏ*)
** 믿음 (pronunciado 미듬) *mi**d**ŭm* (non *mi**t**ŭm*)
** 법인 (pronunciado 버빈) *pŏ**b**in* (non *pŏ**p**in*)
** 필요 (pronunciado 피료) *p'i**r**yo* (non *p'i**l**yo*)
* *r* vs. *l*
** *r*
*** Entre dous vogais: 가로 *ka**r**o*, 필요 *p'i**r**yo*
*** Antes da inicial ㅎ *h*: 발해 *Pa**r**hae*, 실험 *si**r**hŏm*
** *l*
*** Antes dunha consoante (excepto antes da inicial ㅎ h), ou ao final dunha palabra: 날개 *nalgae*, 구별 *kubyŏ**l**,* 결말 *kyŏ**l**ma**l***
*** ㄹㄹ escríbese *ll*: 빨리 *ppa**ll**i*, 저절로 *chŏjŏ**ll**o*
* Asimilaciones consoantes
** 연락 (pronunciado 열락) *yŏ**ll**ak*
** 독립 (pronunciado 동닙) *to**ngn**ip*
** 법률 (pronunciado 범뉼) *pŏ**mn**yul*
** 않다 (pronunciado 안타) *an**t**'a*
** 맞히다 (pronunciado 마치다) *ma**ch**'ida*
* Palatalizaciones
** 미닫이 (pronunciado 미다지) *mida**j**i*
** 같이 (pronunciado 가치) *ka**ch**'i*
** 굳히다 (pronunciado 구치다) *ku**ch**'ida*

#### Excepcións que non seguen exactamente a pronuncia 
* As secuencias -ㄱㅎ-, -ㄷㅎ- (só cando non se produce palatalización)/-ㅅㅎ-, -ㅂㅎ- escríbense *kh*, *th*, *ph* respectivamente, aínda que se pronuncian igual que ㅋ (*k'*), ㅌ (*t'*), ㅍ (*p'*).
** 속히 *so**kh**i* (pronunciado 소키)
** 못하다 *mo**th**ada* (pronunciado 모타다)
** 곱하기 *ko**ph**agi* (pronunciado 고파기)
* Cando unha consoante simple (ㄱ, ㄷ, ㅂ, ㅅ, ou ㅈ) se converte nunha consoante tensa (ㄲ, ㄸ, ㅃ, ㅆ, ou ㅉ) no medio dunha palabra, escríbese *k*, t, p, s, ou *ch* respectivamente, aínda que se pronuncia igual que ㄲ (*kk*), ㄸ (*tt*), ㅃ (*pp*), ㅆ (*ss*), ou ㅉ (*tch*).
** 태권도 (pronunciado 태꿘도) *t'ae**k**wŏndo*
** 손등 (pronunciado 손뜽) *son**t**ŭng*
** 문법 (pronunciado 문뻡) *mun**p**ŏp*
** 국수 (pronunciado 국쑤) *kuk**s**u*
** 한자 (漢字, pronunciado 한짜) *han**ch**a*

## Variante norcoreana 
Na variante norcoreana da McCune-Reischauer, as consoantes aspiradas non se representan por un apóstrofo, senón que se engade unha "h". Por exemplo, 평안 transcríbese como Phyongan, mentres que co sistema orixinal debería transcribirse como *P'yŏngan*.

## Variante surcoreana 
Na variante surcoreana, que foi establecida coma sistema de romanización oficial de 1984 a 2000, 시 se transcribe coma *shi* mentres que polo sistema orixinal sería *si*. Do mesmo xeito outros sons como 샤, 셔 e algúns máis, onde a pronuncia do carácter **ㅅ** é máis próxima a sh que a s, se romanizan como *sh* en lugar de como s. O sistema orixinal emprega *sh* só na combinación 쉬, como *shwi*.

ㅝ transcríbese como *wo* en lugar de como *wŏ*. Debido a que o ditongo *w* (ㅗ ou ㅜ coma semivocales) seguido de *ou* (ㅗ) non existe na fonética coreana, o goberno surcoreano omitiu o símbolo diacrítico en *wŏ*.

Utilízanse guións para distinguir entre ᆫᄀ (carácter **n** e carácter **g** respectivamente) e ᄋ (carácter pronunciado coma **ng** se vai ao final da sílaba) en lugar de apóstrofos coma no sistema orixinal. Os apóstrofos nesta variante só se utilizan para marcar sons aspirados.

A aspiración marcada por un carácter ㅎ (h aspirada) inicial indícase cun apóstrofo. Por exemplo: 직할시 () escríbese *chik'alshi*, mentres que utilizando o sistema orixinal sería *chikhalsi''.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Romanización revisada do coreano
* Hangul (Sistema de escritura coreana)
* Corea do Sur
* Corea do Norte

### Ligazóns externas 
* Guía práctica de romanización McCune-Reischauer: Regras, guías e fonte.
* Táboa comparativa de diferentes sistemas de romanización (arquivo PDF)
* Arquivos PDF:
** publicación de 1939
** publicación de 1961