open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
U.K. Subs

**U.K. Subs** é unha banda de punk rock inglesa formada en 1976 en Londres. A banda está composta por Charlie Harper, Nicky Garratt, Jamie Oliver e Alvin Gibbs.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
* 1979 - *Another Kind of Blues*
* 1980 - *Brand New Age*
* 1981 - *Diminished Responsibility*
* 1982 - *Endangered Species*
* 1983 - *Flood of Lies*
* 1985 - *Huntington Beach*
* 1987 - *A.W.O.L.*
* 1988 - *Killing Time*
* 1991 - *Mad Cow Fever*
* 1993 - *Normal Service Resumed*
* 1996 - *Occupied*
* 1997 - *Quintessentials*
* 1997 - *Riot*
* 1999 - *Submission*
* 2002 - *Universal*
* 2005 - *Violent State*

### Álbums ao vivo 
* 1979 - *Live Kicks* (EP, gravado ao vivo no Roxy 1977)
* 1980 - *Crash Course Live*
* 1984 - *Gross Out USA*
* 1986 - *Left for Dead*
* 1987 - *Japan Today*
* 1989 - *Live in Paris*
* 1990 - *Europe Calling*
* 1993 - *Live in Croatia*
* 1998 - *Live in the Warzone*

### Coleccións 
* 1982 - *Recorded 1979-1981*
* 1986 - *In Action (Tenth Anniversary)*
* 1991 - *Singles 1978-1982*
* 1996 - *The Punk Singles Collection*
* 1996 - *Punk Rock Rarities*
* 1997 - *Peel Sessions 1978-79*
* 1999 - *Warhead*
* 2001 - *Countdown*
* 2001 - *Time Warp - Greatest Hits*
* 2004 - *Before You Were a Punk*
* 2006 - *Original Punks Original Hits*
* 2006 - *Complete Riot*
* 2008 - *World War*

### Compilación 
* 1996 - *The British Punk Invasion Vol 2*
* 1998 - *At War With Society*
* 2003 - *Fuck You Punx, vol. 3 * (EP)

### Singles / EPs 
* 1978 - "C.I.D." (EP)
* 1979 - "Stranglehold" (EP)
* 1979 - "Tomorrows Girls" (EP)
* 1979 - "She's Not There" (EP)
* 1980 - "Warhead" (EP)
* 1980 - "Teenage" (EP)
* 1980 - "Party in Paris"
* 1981 - "Keep on Running" (EP)
* 1981 - "Countdown"
* 1982 - "Shake Up the City" (EP)
* 1983 - "Another Typical City"
* 1985 - "This Gun Says" (EP)
* 1986 - "Live in Holland" (EP)
* 1993 - "The Road Is Long, The Road Is Hard" (EP)
* 1994 - "Postcard from L.A." (split single c/Swinging Utters) (soamente EUA)
* 1995 - "Betrayal" (soamente EUA)
* 1997 - "War on the Pentagon" (EP) (soamente EUA)
* 1997 - "Day of the Dead" (EP) (soamente EUA)
* 1997 - "Cyberjunk" (EP) (soamente EUA)
* 1998 - "Riot" (EP)
* 2000 - "The Revolution's Here" (EP)
* 2002 - "Drunken Sailor"
* 2006 - "666 Yeah"
* 2008 - "Warhead" (CD EP)

### Charlie Harper - EP's 
* 1980 - "Barmy London Army"
* 1981 - "Freaked"

## Videografía 
### VHS 
* 1979 - *U.K. Subs: Punk Can Take It - A Documentary by Julien Temple*
* 1982 - *Rough Cut and Ready Dubbed*
* 1983 - *Live at the Retford Porterhouse*
* 1986 - *Hardcore*
* 1987 - *Punk on the Road 1983*
* 1988 - *Gross Out U.K.*
* 1989 - *Down Amongst the Dead Men*
* 1994 - *Punk & Disorderly, vol. 2*

### DVD 
* 2003 - *Live at the Retford Porterhouse*
* 2003 - *Raw Punk, vol. 3 - Total Bollocks*
* 2006 - *Live in Bremen*
* 2006 - *Warhead - 25th Anniversary Marquee Concert*
* 2007 - *Punk Revolution - Live from London*

## Membros da banda 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
* Páxina do MySpace
Igrexa do Gesù

[miniatura|Fachada de [Giacomo della Porta da igrexa do Gesù, un precursor do barroco]]
A '*igrexa do *Gesù'''* (en italiano, *Chiesa del Sacro Nome di Gesù*, ou Igrexa do Santo Nome de Xesús) situada na praza del *Gesù* en Roma, é a igrexa nai da Compañía de Xesús, coñecida coma os xesuítas, unha orde da Igrexa Católica. A súa fachada está recoñecida coma «a primeira verdadeiramente barroca» e foi o modelo de innumerables igrexas xesuítas en todo o mundo, especialmente no continente americano.

## Legado 
A igrexa do *Gesù'' foi o modelo para varias igrexas da Compañía de Xesús por todo o mundo, comezando pola Catedral de Córdoba (Argentina) (1580), a igrexa de San Miguel de Múnic (1583-1597), a igrexa do Corpus Christi en Niasviž (1587-1593) e maila Igrexa da Compañía en Quito (1605). Varias parroquias comparten tamén o nome de igrexa do Gesù.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Igrexa do Gesù (Roma) - Página web dos xesuítas (en italiano e en inglés)
* Igrexas de Roma: Gesù
* Imaxe da igrexa tomada por satélite
Provincias da República Dominicana

A República Dominicana divídese en 31 provincias e o Distrito Nacional, onde se encontra a capital, Santo Domingo de Guzmán.

## Provincias 
centro|Provincias da República Dominicana.
A seguinte táboa mostra as cantidades de habitantes de ditas provincias así como as súas actuais capitais ou municipios *cabeceras*; tamén mostra a súa superficie.

## Notas
Azua de Compostela

**Azua de Compostela**, chamada ás veces *Compostela de Azua*, é a capital da provincia de Azua, na República Dominicana. O usual é chamala simplemente **Azua**.
A cidade é un pequeno centro urbano e comercial na costa sur da República Dominicana. Atópase a 97 km ao suroeste de Santo Domingo, na rexión administrativa El Valle.

Posúa unha poboación de 87.024 habitantes (56.453 urbana e 30.571 rural) no 2002, nunha área de 432,95&nbsp;km².
Semana Santa

A **Semana Santa** é unha celebración cristiá que conmemora a Paixón de Cristo, e que engloba a entrada en Xerusalén, a Última Cea, o viacrucis, a morte e a resurrección de Xesucristo. A súa data de celebración é variable, entre marzo e abril. 

Dá comezo co Domingo de Ramos e finaliza o Domingo de Resurrección, aínda que a súa celebración se inicia en varios lugares no venres anterior ao Domingo de Ramos, coñecido como Venres de Dores. [miniatura|Procesión en [Santiago de Compostela o Martes Santo.]]
[miniatura|Procesión do Silencio en [Zamora.]]
[miniatura|Imaxe da morte de [Xesús de Nazaret|Xesucristo na Semana Santa sevillana.]]Durante a Semana Santa teñen lugar numerosas mostras de relixiosidade popular por todo o mundo, destacando as procesións, as penitencias e as escenificacións da Paixón, morte e resurrección de Xesús.

## Data 
A Semana Santa celébrase na primavera, pero non coincide cunha data determinada do calendario xa que ven determinada polo calendario lunar. A Pascua de Resurrección é o domingo inmediatamente posterior á primeira lúa chea despois do equinoccio de marzo e calcúlase empregando a lúa chea astronómica. Por este motivo oscila entre o 22 de marzo e o 25 de abril, ambos os dous incluídos.

As igrexas occidental e oriental utilizan calendarios diferentes para determinar o día de Pascua (o gregoriano en occidente e o xuliano en oriente), e aínda non chegaron a ningún acordo para unificar o criterio.

## Días da Semana Santa 
Aínda que oficialmente comeza o Domingo de Ramos e termina o Domingo de Pascua, a Semana Santa inclúe, nalgúns lugares, outros días de celebracións, que cronoloxicamente son os seguintes:

## Celebracións 
En gran parte do mundo existen celebracións asociadas á Semana Santa, algunhas delas destacadas como festas de interese turístico internacional.

En Galicia destacan as Semanas Santas de Viveiro e Ferrol, ambas declaradas Festas de interese turístico internacional. Tamén en Paradela (parroquia de Meis, Pontevedra) ten lugar unha escenificación da paixón, morte e resurrección de Cristo.

En España as principais celebracións son as de Málaga, Sevilla, Valladolid e Zamora, aínda que tamén están recoñecidas como festas de interese turístico internacional as Semanas Santas de Ávila, Cáceres, Cartaxena, Crevillent, Cuenca, Granada, Hellín, León, Lorca, Medina de Rioseco, Medina del Campo, Mérida, Murcia, Orihuela, Palencia, Salamanca, Toledo e Zaragoza, e a Procesión do Domingo de Ramos de Elx.

## Véxase tamén
Domingo de Ramos

O **Domingo de Ramos** é unha celebración cristiá que rememora a Entrada triunfal de Xesús en Xerusalén. Considérase o primeiro día da Semana Santa, período en que os cristiáns conmemoran a Paixón, Morte e Resurrección de Xesús. A data de celebración varía cada ano, sempre na contorna dos meses de marzo e abril.

A liturxia do Domingo de Ramos comeza coa bendición das palmas, ramas de loureiro, oliveira ou doutra árbore ou planta semellante.

## Tradicións 
En Galicia era tradición, que xa viña da época sueva, colocar ramos de loureiro, benditos o domingo de Ramos, nos balcóns ou nas portas. Tamén se colocaban na testeira do leito onde xacía un enfermo, ou mesmo nas cortes do gando. E contra dos raios tamén se botaba o loureiro bendito ao lume.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Pollinica (7).JPG|Procesión da Pollinica, en Málaga
Ficheiro:Procesión de las Palmas - Toledo, España - 2010.jpg|Procesión do Domingo de Ramos en Toledo
Ficheiro:Palmsonntag in Osttimor 2019.jpg|Celebración do Domingo de Ramos en Timor Leste
Christ des Rameaux Cluny.jpg|Escultura dun "burro de palmas" (*Palmesel*) medieval, Museo Nacional de Artes e Oficios de Francia
Ficheiro:Palm sunday in Malankara ( 861 X 1080 ).jpg|Domingo de Ramos na Igrexa siro-malancar da India
Ficheiro:87365 Palm Sunday.jpg|Procesión do Domingo de Ramos en Polonia
Ficheiro:Girl_selling_for_Palm_Sunday.jpg|Nena vendendo ramos en Maracaibo, Venezuela

## Notas 
## Véxase tamén 
* Bendición 
* Cristianismo
Sábado Santo

O **Sábado Santo** (tamén coñecido como *Sábado de Gloria* ou *sábado longo*) é o segundo día do Triduo Pascual, que conclúe coas segundas Vésperas do Domingo de Resurrección culminando así para os cristiáns a Semana Santa. Tras conmemorar o día anterior a morte de Cristo na Cruz, espérase o momento da Resurrección. É a conmemoración de Xesús no sepulcro e o seu Descenso ao Abismo. Unha vez anoiteceu, ten lugar a principal celebración cristiá do ano: a Vixilia Pascual.[miniatura|200px|Imaxe de *A Pietà* de [Miguel Anxo que representa a Xesús descendido da Cruz nos brazos da súa Nai.]]
## Notas
Luns Santo

[250px|miniatura|A Virxe da Piedade de [Cartagena, Murcia|Cartagena.]]
O **Luns Santo** é o segundo dos días da Semana Santa, cuxo comezo ten lugar o Domingo de Ramos, e durante a cal os cristiáns conmemoran a Paixón, Morte e Resurrección de Xesús de Nazaret. Así se pon de manifesto na liturxia das distintas cerimonias que teñen lugar en Semana Santa nas distintas confesións cristiás.

Ademais dos actos celebrados nos templos, diversas manifestacións populares teñen lugar durante a Semana Santa en todo o mundo, destacando as procesións que se organizan en moitos pobos e cidades, como Cartagena, Cuenca, León, Málaga, Salamanca, Sevilla, Valladolid, Ferrol e Viveiro.

## Liturxia 
A diferenza doutros días da Semana Santa que contan con cerimonias singulares, o Luns Santo a Igrexa católica continúa a celebración normal da misa. Durante esta, o Evanxeo que é proclamado reflicte a pasaxe da Unción en Betania, en casa de Lázaro, no que unha das irmás deste, María unxe a Xesús con custosos perfumes. A lectura corresponde ao Evanxeo de San Xoán: 

## Celebracións 
*En Ferrol sae a procesión da Coroación de Espiñas, a Primeira Caída e a Virxe da Amargura, ao caer a noite.
*En Viveiro ten lugar a tamborrada.

## Véxase tamén
Martes Santo

[miniatura|dereita|230px|Procesión en [Santiago de Compostela o Martes Santo.]]

O **Martes Santo** é o terceiro dos días da Semana Santa, cuxo comezo ten lugar o Domingo de Ramos, e que conforme se vai achegando os días dos principais cultos (Xoves e Venres Santo) segue a súa reflexión acerca de diversas pasaxes da Paixón, Morte e Resurrección de Xesús de Nazaret.

## Liturxia 
No Evanxeo do Martes Santo, Xesús anticipa aos seus discípulos a traizón de Xudas e as negacións de San Pedro. O texto é de San Xoán: 

## Celebracións 
*En Ferrol son dúas procesións as que percorren as rúas o Martes Santo. A Confraría da Soidade sae coa procesión do Cristo da Boa Morte polo barrio do Ferrol Vello. No barrio da Madalena, á noitiña, pódese contemplar a procesión de Xesús Atado á Columna, o Cristo do Socorro e a Santísima Virxe da Esperanza.
*En Viveiro procesiona o Viacrucis Procesional de mulleres, no que as mulleres realizan as catorce estacións de penitencia. O día seguinte ten lugar o de homes.

## Véxase tamén
Ogma

**Ogma** ou **Oghma** é unha figura da mitoloxía irlandesa, membro dos Tuatha Dé Danann, frecuentemente considerado unha divindade relacionada co deus galo Ogmios.

## Mitoloxía 
Fillo de Elatha, loitou na primeira batalla de Mag Tuired, cando os Tuatha Dé chegados a Irlanda derrotaron os Fir Bolg. Baixo o reinado de Bres, cando os Tuatha Dé quedaron reducidos á servidume, Ogma viuse obrigado a, aínda así é o único dos Tuatha Dé que proba a súa forza atlética e marcial en contendas diante o rei. Logo da derrota de Bres e a restauración de Nuadu, Ogma convértese no seu campión. A súa posición vese en perigo pola chegada de Lug á corte, así que Ogma desafíao a levantar e arrebolar unha gran laxe, para a que normalmente se precisan oitenta bois para movela, Lug acepta o desafío e gaña.

Na segunda batalla de Mag Tuired, Ogma convértese no campión de Lug e promete rexeitar o rei dos fomoire, durante a botalla Ogma morre pero reaparece de novo e conquista a espada de Tethra, o rei dos fomoire, denominada Orna, perseguindo os fomoire canda Lug e Dagda. Ogma forma unha tríade xunto con Lug e Dagda. Ogma é o inventor mítico da escrita ogham.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Celtismo
* Mitoloxía
Mércores Santo

[miniatura|dereita|160px|Trono da Santísima Virxe do Primeiro Dor ([Californios), Cartagena.]]

O **Mércores Santo** acaba a primeira parte da Semana Santa cristiá, marcando o final da Coresma e o comezo da Pascua. O Mércores Santo ten lugar a traizón de Xudas Iscariote, que se reúne co Sanedrín, o tribunal relixioso xudeu, para condenar a Xesús.

## Liturxia 
O Evanxeo do Mércores Santo continúa coa traizón de Xudas Iscariote neste caso en relato de San Mateu:

## Celebracións 
*En Ferrol celébranse cinco procesións: a do Cristo dos Navegantes, a da nosa Señora da Mercé e do Santísimo Cristo Redentor, a do Cristo do Perdón e María Santísima dos Desamparados, a da Penitencia (cuxa imaxe titular é o Santísimo Cristo Xacente) e a de Noso Pai Xesús Camiño do Calvario.
*En Viveiro, procesiona o Viacrucis procesional de homes, no que os homes realizan as catorce estacións de penitencia. O día anterior ten lugar o de mulleres.

## Véxase tamén
Venres de Dores

[dereita|miniatura|Virxe da Caridade, Patroa de [Cartagena, Murcia|Cartagena. Celebra a súa festa o Venres de Dores.]]

O **Venres de Dores**, **Venres de Dor** ou **Venres de Concilio** é o venres anterior ao Domingo de Ramos, comprendido dentro da última semana da Coresma, coñecida pola Igrexa como Semana de Paixón. Nalgunhas rexións é considerado como o inicio da Semana Santa ou Semana Maior, ao iniciarse neste os desfiles procesionais.

Os católicos manifestan o seu fervor relixioso na celebración das Dores da nosa Señora, incluíndo por exemplo na liturxia da Misa a secuencia do Stabat Mater. Nalgúns lugares denomínase Venres de Concilio, o cal é tomado como día de xaxún e abstinencia, quedando proscrito o consumo de carnes.

## Historia 
Esta antiga celebración mariana tivo moito arraigamento en toda Europa e América, e aínda hoxe moitas das devocións da Santísima Virxe do tempo de Semana Santa teñen o seu día festivo ou principal durante o Venres de Dores, que conmemora os sufrimentos da nai de Cristo durante a Semana Santa.

O Concilio Vaticano II considerou, dentro das diversas modificacións ao calendario litúrxico, suprimir as festas consideradas duplicadas, isto é, que se celebren dúas veces nun mesmo ano; por iso a festa das Dores da nosa Señora celebrada o venres antes do Domingo de Ramos foi suprimida, sendo substituída pola moderna festa da nosa Señora das Dores o 15 de setembro. Aínda así, na terceira edición do Misal Romano (2000), hai un recordo especial ás Dores da Santísima Virxe na celebración feiral dese día, introducida polo papa Xoán Paulo II.

A Santa Sé e as normas do calendario litúrxico contemplan que, nos lugares onde se ache fervorosamente fecunda a devoción ás Dores de María e nos seus calendarios propios sexa tida como festa ou solemnidade, este día pode celebrarse sen ningún inconveniente con todas as prerrogativas que lle son propias.

## Notas 
## Véxase tamén
Sábado de Paixón

O **Sábado de Paixón** é a véspera do Domingo de Ramos, día en que se inicia a Semana Santa, e que está comprendido na última semana de Coresma, coñecida domo *Semana de Paixón*.
Ludovico Einaudi

**Ludovico Einaudi**, nado en Turín o 23 de novembro de 1955, é un compositor e pianista.

## Traxectoria 
Representa un dos grandes éxitos da música clásica contemporánea dos últimos anos, non só polas súas vendas de discos, senón tamén polo número de concertos realizados por todo o mundo.

A súa música é ambiental, para meditar, e a miúdo introspectiva. Aínda que non lle gusta ser etiquetado como pertencente a un estilo ou outro adoita considerarse minimalista, etiqueta coa que o propio Ludovico está de acordo: “*En xeral non me gustan as definicións, pero ‘Minimalista’ é un termo que significa elegancia e sinceridade, polo tanto prefiro ser chamado minimalista a calquera outra cousa*”.

Durante a súa carreira, Einaudi compuxo música para varias películas, entre elas *This is England*. En 2020, a súa música utilizouse nas películas *Nomadland* e *The Father*.

## Discografía 
### Álbums 
* Time Out (1988)
*Salgari (1995)
* Le Onde (1996)
* Stanze (1997)
* Fuori dal mondo (1998)
* Eden Roc (1999)
* I giorni (2001)
* Dr. Zhivago (2002)
* La Scala Concert (2003)
* Una Mattina (2004)
*Nuvole Bianche (2004)
* Diario Mali (2006)
* Divenire (2006)
* NightBook (2009)
*La notte della Taranta (2010)
*Islands (2011)
*In a Time Lapse (2013)
*Project Taranta (2015)
*Elements (2015)
*Seven Days Walking (2019)
*12 Songs From Home (2020)
*Einaudi Undiscovered (2020)
*Cinema (2021)

### Composicións para cine e televisión 
* *Treno di panna* (*Cream Train*) (1988)
* *Da qualche parte in città* (*Somewhere in the City*) (1994)
* *Acquario* (1996) 
* *Abril* (1998) 
* *Fuera del mundo* (1999) 
* *Giorni dispari* (2000) 
* *La Vita altrui* (''The Other's Life*) (2000) 
* *Luigi Einaudi: Diario dall'esilio svizzero* (2000) 
* *Un Delitto impossibile* (*An Impossible Crime*) (2001) 
* *Luce dei miei occhi* (*Light of My Eyes*) (2001) 
* *Alexandria* (2001) 
* *Le Parole di mio padre* (*The Words of My Father*) (2002) 
* *Doctor Zhivago* (2002) (serie de TV) 
* *Sotto falso nom*e (*Under a False Name*) (2004)
* *Mussolini, Churchill e cartoline* (Documental) (2004)
* *This is England* (2006)
* *Starfish Tang''o (2006)

### Música de cámara 
* Ai margini dell'aria (1982) 
* Altissimo (1984)
* Crossing (1985)
* Ottetto (1985)
* Canone (1987)
* Duetti nn.1/5 (1988)
* Echi (1989)
* Corale (1989)
* At a slow walking pace (1989)
* Stanze (1992)
* Moto Perpetuo (1993)
* Quattro Passi (1993) 
* Talea (1993)
* Metamorfosi (1993)
* The Apple Tree (1995)
* Canto para violonchelo (1996)
* Le Onde (1996) 
* Zoom (1996)
* Arie (1998)
* Nessuno (1998)

### Orquestra 
* Per vie d'acqua (1981)
* Rondo (1982)
* Altissimo (1984)
* Crossing (1985)
* Movimento (1986)
* Contatti (1988)
* Chatrang Overture (1995])
* Salgari suite from the ballet (1995)
* Selim (1997)
* Divenire (2002)

### Teatro e danza 
* Sul Filo di Orfeo (1983)
* Time Out (1988)
* The Emperor (1991)
* Salgari (1993)
* Edgar Allan Poe (1997)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Ludovico Einaudi 
* Ludovico Einaudi en IMDb
Corporación

Unha **corporación** ou **sociedade corporativa** é unha entidade xurídica que consiste nun grupo de persoas que formaron unha asociación con propósitos comerciais ou sen fins de lucro. Esta asociación formal, recoñecida como persoa xurídica e amparada polo dereito de sociedades, conta cos seus propios privilexios e responsabilidades distintos a aqueles dos seus membros (persoas naturais).
Unha corporación pode ser un concello, unha universidade, unha igrexa, unha ONG, unha empresa, un gremio, un sindicato ou outro tipo de persoa colectiva. Na práctica moderna, por contaminación do uso en inglés da palabra *corporation* moitas persoas utilizan a palabra "corporación" para referirse a unha entidade comercial establecida de acordo ao marco legal.

## Xeneralidades 
Dentro do marco oficial, unha corporación, ou baixo certos ordenamentos xurídicos unha compañía, é unha persoa xurídica e artificial, con ou sen socios ou accionistas, quen poden ser persoas, coalicións de empresas, outras corporacións ou outras persoas xurídicas.

Cando non existen accionistas, unha corporación pode ser unha "corporación sen accións" ou unha "corporación de socios".

En calquera categoría, comprende un colectivo de individuos con diferentes estados legais e con privilexios especiais non concedidos a negocios unipersonales ou outros grupos de individuos. A lei do Estado na cal unha corporación opera (de ser diferente do Estado no que foi formada) xeralmente regulará as súas actividades.

Certos ordenamentos xurídicos non permiten o uso da palabra "compañía" por si soa para denotar o estado corporativo, xa que compañía pode referirse a unha asociación ou a un propietario único.
San Antonio, Texas

**San Antonio** é unha cidade de Texas, nos Estados Unidos, capital do condado de Bexar. Colonos das Illas Canarias fundaron San Antonio en 1731.

## Historia
Sobre a súa fundación existen datos que apuntan a que o embrión da cidade foi unha dos tantos pobos de misión que os misioneiros franciscanos construíron cando aqueles territorios de Texas e California eran da coroa de España. A misión de San Antonio, en concreto, fundouna o misioneiro **Frei Antonio de Oliveirais** de Moguer, (Huelva - España). O núcleo fundacional foi poboado por un grupo dunha vintena de familias canarias, forzadas pola Coroa Española á emigración mediante o "tributo ou imposto de sangue", para o fortalecemento dos territorios americanos recentemente integrados na Coroa.

### Datos diversos
A cidade ten unha poboación de 1.144.646 habitantes. A cidade é moi famosa polo Paseo do Río, as misións españolas, o Hemisfair Tower e El Álamo. Ten unha importante poboación hispana.

A súa poboación, a maioría hispanos, constitúe un mercado importante para todo tipo de artigos de consumo. É unha das cidades máis visitadas dos Estados Unidos, con ao redor de 20 millóns de turistas por ano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de San Antonio
Escudo de Bosnia e Hercegovina

O **escudo de Bosnia e Hercegovina** foi adoptado en 1998. Substituíu o anterior, usado desde 1991, ano en que o país se declarou independente da República Federal Socialista de Iugoslavia. O escudo posúe os mesmos elementos que a bandeira. O escudo está dividido en dúas partes, a primeira partición é de ouro en forma de triángulo isóscele, cuxas tres puntas representan o tres grupos étnicos do país (bosníacos, croatas e serbios) así como a forma do país. A segunda partición é de azur con sete estrelas de cinco puntas colocadas en banda, símbolo de Europa.

## Escudo precedente 
O escudo vixente entre 1991 e 1998 consistía nun campo de azur sementado con seis flores de lis e unha banda de prata, escudo que foi utilizado polos primeiros reis da dinastía Kotromanić, que gobernou de Bosnia entre os séculos XIII e XV. Segundo a tradición, a banda de prata simboliza a espada de Tvrtko, o primeiro rei de Bosnia, e o seu poder. Deseñouse xunto coa bandeira a comezos da guerra de Bosnia, que durou tres anos; ao final do conflito. A comezos do 1998, por mor das queixas dos serbios e os croatas, que dicían que ese escudo e esa bandeira non representaban ás súas etnias, creouse unha comisión para a reforma da bandeira, creándose ademais o escudo actual, que conserva as mesmos cores que o anterior aínda cando non ten ningún referencia á historia do país.

## Outros escudos 

Ficheiro:Tvrtko.png|Escudo durante o reinado de Tvrtko (1377-1391)
Ficheiro:Bosnien_och_Hercegovina_gammalt_statsvapen_(800-talet).png|Escudo de Bosnia durante o século XV
Ficheiro:Wappen Bosnien-Herzegowina.png|Escudo de Bosnia durante a anexión a Austria-Hungría (1878-1918)
Ficheiro:Coat of Arms of the Socialist Republic of Bosnia and Herzegovina.svg|Escudo durante a época iugoslava (1945-1992)
Ficheiro:Coat of Arms of Bosnia and Herzegovina (1992-1998).svg|Escudo entre 1992 e 1998
Ficheiro:Flag of Bosnia and Herzegovina (1992-1998).svg|Bandeira entre 1992 e 1998 
Ficheiro:CoA_of_the_Federation_of_Bosnia_and_Herzegovina_(1996-2007).svg|Escudo da Federación de Bosnia e Hercegovina
Ficheiro:Seal_of_Republika_Srpska.svg|Selo da República Serbia
Presidencia de Bosnia e Hercegovina

A **Presidencia de Bosnia e Hercegovina** (en bosníaco: *Predsjedništvo Bosne i Hercegovine/Предсједништво Босне и Херцеговине*) constitúe a xefatura de estado colexiada de Bosnia e Hercegovina. Segundo o artigo V da Constitución, a Presidencia colexiada consta de tres membros: un bosníaco e un croata electos pola Federación de Bosnia e Hercegovina, e un serbio electo pola Republika Srpska. En conxunto cumpren un mandato de catro anos.

## Xefes de estado da República Socialista de Bosnia e Hercegovina 
* **Presidente do Consello Antifascista de Liberación do Pobo de Bosnia e Hercegovina**
** Vojislav Kecmanović (25 de novembro de 1943 a 26 de abril de 1945)
* **Presidentes do Presidium da Asemblea Popular**
** Vojislav Kecmanović (26 de abril de 1945 a novembro de 1946)
** Đuro Pucar (novembro de 1946 - setembro de 1948)
** Vlado Segrt (setembro de 1948 - marzo de 1953)
* **Presidentes da Asemblea do Popular**
** Đuro Pucar (decembro de 1953 - xuño de 1963)
** Ratomir Dugonjić (xuño de 1963 a 1967)
** Džemal Bijedic (1967 - 1971)
** Hamdija Pozderac (1971 - maio de 1974)
* **Presidentes da Presidencia**
** Ratomir Dugonjić (maio de 1974- abril de 1978)
** Raif Dizdarević (abril 1978-abril 1982)
** Branko Mikulić (abril de 1982 - 26 de abril de 1984)
** Milanko Renovica (26 de abril de 1984- 26 de abril de 1985)
** Munir Mesihović (26 de abril de 1985- abril de 1987)
** Mato Andrić (abril de 1987 - abril de 1988)
** Nikola Filipović (abril de 1988 - abril de 1989)
** Obrad Piljak (abril de 1989 - 20 de decembro de 1990)

## Presidencia electa en 1998 
Membros electos:
* Alija Izetbegović polos bosníacos, dende o 5 de outubro de 1996.
* Ante Jelavić polos croatas, dende setembro de 1998.
* Živko Radišić polos serbios, dende o 13 de outubro de 1998.

## Presidencia electa en 2002 
Eleccións celebradas o 5 de outubro de 2002. Membros electos:
* Dragan Čović polos croatas.
* Mirko Šarović polos serbios.
* Sulejman Tihić polos bosníacos.

## Presidencia electa en 2006 
Eleccións celebradas o 5 de outubro de 2002. Membros electos:
* Željko Komšić polos croatas.
* Nebojša Radmanović polos serbios.
* Haris Silajdžić polos bosníacos.

## Presidencia electa en 2010 
Eleccións celebradas o 3 de outubro de 2010. Membros electos:
* Željko Komšić polos croatas.
* Nebojša Radmanović polos serbios.
* Bakir Izetbegović polos bosníacos.

## Presidencia electa en 2014 
Eleccións celebradas o 12 de outubro de 2014. Membros electos:
* Dragan Čović polos croatas.
* Mladen Ivanić polos serbios.
* Bakir Izetbegović polos bosníacos.

## Presidencia electa en 2018 
Eleccións celebradas o 7 de outubro de 2018. Membros electos:
* Željko Komšić polos croatas.
* Milorad Dodik polos serbios.
* Šefik Džaferović polos bosníacos.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bosnia e Hercegovina

### Ligazóns externas 
* Sitio web da Presidencia
* Artigo V da Constitución de Bosnia e Hercegovina
* Holding Bosnian presidents accountable
Andorra, Teruel

**Andorra** é un concello da provincia de Teruel, na comunidade de Aragón (España). É a capital da comarca de Andorra-Sierra de Arcos. Ten unha poboación de 8.290 habitantes (2008).

## Demografía 
## Monumentos 
Os principais monumentos da localidade de Andorra de interese turístico son: 
* Igrexa da nosa Señora da Natividade 
* Ermida de San Macario 
* Ermida da Virxe do Pilar 
* Poboado ibero El Cabo

## Festas 
* Festas de interpeñas (última fin de semana do mes de xullo) 
* Festas Patronais de *San Macario* (7-11 de setembro).

Destaca especialmente a Semana Santa de Andorra entre as festas máis importantes, coa *rompida de hora* o Xoves Santo e a subida en procesión á Ermida de San Macario para tocar o tambor e o bombo ao *Cristo dos Tambores*. Andorra forma parte da Ruta do tambor e o bombo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Concello de Andorra
Sharon den Adel

**Sharon Janny den Adel**, nada o 12 de xullo de 1974, é unha cantante holandesa, vocalista da banda de Gothic Metal Within Temptation.

## Traxectoria 
Xunto á súa parella, Robert Westerholt, Sharon é unha das fundadoras da banda holandesa de Power Symphonic Metal, Within Temptation. Ela definiu o seu traballo como épico e cinemático. A súa voz de mezzosoprano xoga un mellor rol no son da banda pero nunca tivo un adestramento profesional.

### Participacións noutras bandas 
Sharon participou coa súa voz en numerosas cancións de grupos de orixe holandesa e estranxeiros, tales como no álbum *Lucidity*, do grupo Delain, na canción "Non Compliance", grupo de Holanda que recentemente saltou á fama este ano, Sharon canta na canción "Farewell" e "Into The Unknown" dos discos "Avantasia" The Metal Opera Parte I e Parte II; proxecto alterno de Tobias Sammet vocalista de Edguy. Do mesmo xeito que con After Forever en cancións dos seus diferentes discos, é a voz feminina en "are you the one" de Timo Tolkki, "Time" de Aemen, unha banda de progressive e "In and Out of Love" do álbum Imaxine de Armin Van Buuren.

## Voz 
A voz de Sharon den Adel corresponde á dunha mezzosoprano lixeira. Caracterízase por ser moi melódica, cun timbre moi brillante e agudos moi acentuados. A súa potencia vocal está entre 2.5 e 3 oitavas, en cancións como Angels, Jillian de The Silent Force e The Promise de Mother Earth son exemplos da súa expresión vocal. Está considerada actualmente como unha das mellores voces do Gothic e Symphonic Metal xunto a Simone Simons, Floor Jansen, Tarja Turunen, e outras. Cando canta en vivo a súa voz é case idéntica á da gravación do estudo, por tanto é unha das mellores cantando en vivo. O timbre natural da súa voz é algo agudo por tanto iso axúdaa moito. Rango vocal: de La2 a Mi6

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Within Temptation
Provincia de Diala

A **provincia de Diala** (en , *"muḥāfaẓah Diyālā"*) é unha provincia de Iraq. Atópase ao nordeste de Bagdad até a fronteira con Irán, a súa capital é Baquba.

Diyala espállase ao longo dunha área de 17.685&nbsp;km², e segundo datos do 2003, nela viven uns 1.271.000 habitantes, na súa maioría árabes sunitas e kurdos. O río Diala, un afluente importante do Tigris, achega auga a gran parte da provincia.

A provincia de Diala divídese en seis distritos:
*Al-Khalis.
*Al-Muqdadia.
*Baquba. 
*Baladrus.
*Khanaqin.
*Kifri.
Periodización

Coñécese como **periodización** ao eido das ciencias sociais que trata de dividir a historia ou outro eido do coñecemento (a ciencia, a literatura, a arte) en distintos períodos que posúan uns trazos comúns entre si, o suficientemente importantes como para facelos cualitativamente distintos a outros períodos.

En historia a periodización máis ampla dá períodos denominados idades, mentres que os denominados época designan divisións máis curtas ou locais. No eido da historia natural ou xeoloxía emprégase a expresión **eras** (eras xeolóxicas), aínda que tamén se fala de era como período histórico no campo da cronoloxía, dando cada unha delas orixe a distintos calendarios; termo que se aplica tamén a períodos dominados por un personaxe histórico, un feito ou un proceso que se considera fundamental. Época xeolóxica é unha subdivisión da era xeolóxica. A escala do tempo xeolóxico divídese en orde descendente de xerarquía da seguinte maneira: Eón, era, sistemas ou períodos, series ou épocas e pisos.
Estilo artístico

Un **movemento artístico** ou **estilo artístico** é unha tendencia ou estilo referente á arte cunha filosofía ou meta específica en común, seguida por un grupo de artistas repercutores durante un período de tempo (como o movemento dadaísta ou o pop-art); ou característico dun período máis extenso da Historia da arte (coma o renacemento ou o barroco); ou restrinxido a un lugar determinado, co que se fala entón dunha escola artística (por exemplo a escola sienesa, a escola florentina ou a escola sevillana); ou limitado a un grupo de artistas nun lugar e intre concreto. Coa palabra *estilo* tamén se alude particularmente ás características que unifican ou distinguen unha obra artística doutra e a un autor doutro (o estilo persoal ou a *vontade de estilo*, que se fai máis marcada nos xenios da arte e na personalidade dos artistas *burgueses*, sometidos ao mercado de arte, sobre todo a partir do romanticismo); ou, menos usualmente, á *kunstwollen* (*vontade da arte* ou *vontade artística*, en expresión de Alois Riegl).

Cada movemento ou estilo artístico reflicte a arte con certos trazos semellantes durante unha etapa de tempo, sendo un fenómeno de expresión artística que manifesta as características propias da época na que xorde. Os movementos ou estilos artísticos clasifícanse polos historiadores da arte ou da literatura atendendo a distintos criterios de periodización (por exemplo, a xeración) e proxéctanse nas diferentes áreas da literatura e a arte ou *belas artes*: música, artes visuais (pintura, escultura e arquitectura). De tal xeito que, por exemplo, para as creacións culturais da civilización occidental do século XVII á primeira metade do XVIII, acuñouse o termo *barroco* e, aínda que os produtos artísticos das distintas *artes* non tiñan unha conexión inmediatamente evidente entre si, desígnanse habitualmente como arquitectura barroca, pintura barroca, música barroca ou literatura barroca.

O materialismo histórico interpreta os movementos ou estilos artísticos como parte da superestructura, e por tanto, só entendibles a partir da formación económico social onde xorden ou se desenvolven, e da que serían expresión ideolóxica (xunto coa relixión ou o dereito). Outras interpretacións da Historia da arte exponse máis ben o estudo das variacións ou semellanzas formais (formalismo), do seu contido iconográfico, da personalidade ou psicoloxía dos artistas (incluso a aplicación do psicanálise) etc.

## Movementos en cada unha das artes 
* Movemento literario
* Movemento pictórico
* Movemento escultórico
* Movemento arquitectónico
* Movemento musical

## Artistas en cada unha das artes 
* Escritores
* Pintores
* Escultores
* Arquitectos
* Músicos

## Algúns movementos artísticos 

* Artcore
* Arte conceptual
* Costumismo
* Esteticismo
* Exposición Internacional de Arte Moderna
* Expresión
* Expresionismo
* Hip hop
* Neogótico
* Nova obxectividade
* Pintura metafísica
* Rococó
* Futurismo
* Dadaísmo
* Vanguardismo
* Deconstructivismo
* Abstraccionismo
* Cubismo
* Surrealismo
* Barroco
* Movemento Moderno

## Notas
Jean Racine

miniatura|180px|dereita|Jean Racine, dramaturgo francés.

**Jean Racine**, nado en La Ferté-Milon (Aisne) o 22 de decembro de 1639 e finado en París o 21 de abril de 1699, foi un dramaturgo francés.

Considéraselle, xunto a Pierre Corneille, anterior a el, un dos maiores autores franceses de traxedias clásicas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Perpiaño

[200px|miniatura|dereita|Parede [inca en Machu Picchu, construída con grandes perpiaños.]]
Un **perpiaño** é unha pedra regular para a construción xeralmente en forma de paralelepípedo (máis longa que ancha e de forma rectangular), coas caras sen tallar, e que forma parte das obras de cantaría.

A diferenza dos cachotes (cachotaría), o perpiaño está labrado por varias das súas caras para darlle a forma rectangular. Por extensión coñécese por perpiaño a parede feita cos bloques regulares ou perpiaños (técnica que se coñece coma cantaría).

Os perpiaños adoitan ter un tamaño e peso que obriga a manipulalos mediante máquinas, a diferenza dos cachotes, que se poñen a man.

Son usados principalmente na construción de edificios como alternativa ao ladrillo. Xeralmente a cara externa é lisa ou puída, ocasionalmente poden presentar pequenos sucos gravados. Estas marcas coñécense como marcas de canteiro.

É frecuente atopar perpiaños nas construcións da arquitectura clásica grega, romana e nas arquitecturas románica e gótica.

En Galicia atopamos perpiaños en moitas das construcións coidadas e/ou cultas coma pontes, pazos, casas grandes e urbanas, igrexas... Moitas veces estas construcións levan muros de fábrica de cachotaría reservando o perpiaño para esquinais e vans.

Os perpiaños teñen un significado simbólico para os masóns. En francmasonaría, o perpiaño aparece con dous significados: o perpiaño sen traballar é unha alegoría do masón non iniciado antes da súa iluminación; o perpiaño liso representa a pedra vestida como a utilizada polo construtor experimentado, e é unha alegoría do masón que, a través de educación e dilixencia, alcanzou a iluminación e que vive unha vida correcta.

Cómpre non confundir o significado de *perpiaño* en castelán, que sería en galego **forra** ou **tizón**, pedra que atravesa toda a parede dun edificio, e que serve para trabala e reforzala.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cantería
* Cachotería
* Albanelaría
Contrapposto

thumb|Copia do Apoxiomenos do Museo Pio-Clementino
***Contrapposto*** é un termo italiano para designar a oposición harmónica das distintas partes do corpo da figura humana, o que proporciona certo movemento e contribúe a rachar a lei da frontalidade.

Úsase na escultura para dar sensación de movemento. Unha das pernas está fixa no chan e a outra se adianta, os brazos fan o propio, mentres a cabeza mira cara a un lado simulando un paso.

Foi o escultor Policleto quen o puxo en práctica en obras como o Doríforo, influíndo moito nas escultura do Renacemento (por exemplo, no *David* de Miguel Anxo). Basicamente consiste en representar á figura humana cunha perna lixeiramente flexionada, co que a cadeira ao lado oposto aparece máis elevada, do mesmo xeito que o ombreiro dese mesmo lado está a menor altura que o contrario, o que dá lugar a que a figura describa unha lixeira curva e contracurva (un S) no seu percorrido vertical. O escultor grego do século IV&nbsp;a.&nbsp;C. Praxíteles practicou un *contrapposto* moi senlleiro e elegante que foi denominado **curva praxiteliana**.

## Exemplos 

Chiasmo Contrapposto-Canone Canon policleteo (2of3pages)-scheme-diagram-photo Paolo Villa 2024 CC BY-SA 4.0 (and italian Law & MiC)- Doryphoros by Polykleitos, photo-scheme-diagram.pdf|Contrapposto Doríforo
Chiasmo Contrapposto-Canone Canon policleteo (3pages)-scheme-diagram-photo Paolo Villa 2024 CC BY-SA 4.0 (and italian Law & MiC)- Doryphoros by Polykleitos, photo-scheme-diagram.pdf|Contrapposto Doríforo
Ficheiro:Etruscan Statuette.jpeg|thumb|200px|Estatuiña etrusca de bronce, da Península Itálica, III-I a.C
Ficheiro:009MA Kritios.jpg|thumb|200px|*Efebo de Kritios*, no Museo da Acrópole, de Atenas
Ficheiro:02 2020 Grecia photo Paolo Villa FO190024 bis (Museo archeologico di Olimpia - Statua Ermes con Dioniso Bambino scolpita da Prassitele, Arte pre Ellenistica, con gimp).jpg|thumb|Hermes por Praxíteles
Ficheiro:Front views of the Venus de Milo.jpg|thumb|200px|*Venus de Milo*, con contraposto que produce unha postura en *S.* 130–100 a.C
Ficheiro:Statue-Augustus.jpg|thumb|200px|*Augustus fra Primaporta*
Ficheiro:Michelangelo's David - right view 2.jpg|*David*, por Miguel Anxo, 1501–04. Os ombreiros do David vense nun ángulo distinto á pelve
The Wall

:*Este artigo trata sobre o álbum de Pink Floyd, para o filme que se fixo posteriormente vexa Pink Floyd: The Wall.*

***The Wall*** é un álbum de estudio e o décimo terceiro da banda británica Pink Floyd publicado en 1979. Gravouse entre abril e novembro baixo a dirección do produtor Bob Ezrin e dos membros de Pink Floyd David Gilmour e Roger Waters. Foi lanzado o 30 de novembro do mesmo ano no Reino Unido e o 8 de decembro nos Estados Unidos.

Está considerado como un dos mellores álbums dos Pink Floyd (xuntamente con *The Dark Side of the Moon* e *Wish You Were Here*), e é recoñecido como un clásico do rock.

*The Wall* é un dos álbums conceptuais máis coñecidos. Con máis de 30 millóns de copias vendidas, é o segundo álbum máis vendido de Pink Floyd, por detrás de *The Dark Side of the Moo*n (1973), o álbum dobre máis vendido de todos os tempos, e un dos discos máis vendidos de todos os tempos. Algunhas sesións descartadas utilizáronse no seguinte álbum da banda, *The Final Cut* (1983). No ano 2000 foi votado no posto número 30 na lista de Colin Larkin dos 1000 mellores álbums de todos os tempos. En 2003, 2012 e 2020, foi incluído nas listas de *Rolling Stone* dos 500 mellores álbums de todos os tempos. De 2010 a 2013 Waters realizou unha nova xira en directo de *The Wall* que se converteu nunha das xiras máis taquilleras dun músico en solitario. En 2011 Waters declarou *The Wall* como o seu álbum favorito que gravou con Pink Floyd.

## Listaxe de cancións 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Los 100 discos más vendidos de los 70* Hamish Champ.Ed. Libsa. Madrid, 2006.
### Ligazóns externas 
* Análise completa sobre as letras de “The Wall” 
* Páxina oficial do grupo
100 mozas

***100 mozas*** (en ) é un filme estadounidense de comedia dirixido por Michale Davis que se estreou no ano 2000.

## Personaxes
O muro (filme de 1982)

***Pink Floyd The Wall*** é unha película estreada no ano 1982 dirixida polo británico Alan Parker, baseada no álbum de Pink Floyd de 1979 *The Wall*. O guión foi escrito polo vocalista do grupo Roger Waters, aínda que non ten diálogos nin unha liña argumental fixa, senón que está enchida de metáforas visuais e música. Algúns críticos sinalaron semellanzas argumentais e de contido co filme *Tommy* de The Who.

Foi emitido na Televisión de Galicia o 14 de setembro de 1990.

## Notas
Era outra vez

***Era outra vez*** é un filme galego do ano 2000 dirixido por Juan Pinzás e rodado orixinalmente en lingua galega.

Foi o primeiro filme español adscrito ao movemento Dogma 95.

## Sinopse 
Uns excompañeiros da mesma promoción de xornalistas reúnense durante unha fin de semana despois de dez anos acabados os seus estudos, unha promesa que se fixeran no seu momento. Estes son Rosendo (Monti Castiñeiras), Nacho (Víctor Mosqueira), Beatriz (Pilar Saavedra), Loreto (Isabel Vallejo) e Lucas (Vicente de Souza). Reúnense no chalé de Rosendo, que é escritor, e que está escribindo un libro co mesmo tema que trata a película. Loreto non traballa con temas relacionados co xornalismo, senón que pinta cadros. Lucas, xornalista deportivo, vai coa súa moza Patricia (Mara Sánchez). Beatriz "The Best", que é unha famosa figura televisiva, vai co seu rapaz Bruno (Marcos Orsi). Nacho é homosexual, e confésalle a Rosendo que aínda lle gusta, mais Nacho non logrará atraer ao solitario escritor os seus beixos.

A reunión consiste nunha fin de semana enteira, que comeza cunha merenda, onde Patricia saca o tema dun cadro que mercara Lucas por 1250 euros, que lle parecía unha "pintura de merda", e que resulta ser da Loreto, que o tiña exposto nunha galería e asinado con pseudónimo. Loreto cando contactara con Lucas para reunirse faláralle da súa exposición. E resulta que entre Lucas e Loreto existen reminiscencias dos seu amorío universitario, do que acabará finalmente rexurdindo nunha nova relación.

## Personaxes 
* Monti Castiñeiras como Rosendo
* Pilar Saavedra como Beatriz
* Vicente de Souza como Lucas
* Mara Sánchez como Patricia
* Víctor Mosqueira como Nacho
* Isabel Vallejo como Loreto
* Marcos Orsi como Bruno
* Mimy Fuentes como Criada
* Antón Reixa como editor
* Paul Naschy como xardineiro

## Produción 
Tivo un orzamento de 1.803.100 € A rodaxe do filme comezou o 25 de xaneiro de 1999 e rematou o 23 de outubro de 1999 en localizacións de Madrid e Galicia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de filmes en galego con maior recadación
### Ligazóns externas 
* Perfil en CulturaGalega.gal
* Páxina oficial
Sleepwalker

***Sleepwalker*** é un filme sueco do ano 2000.

## Sinopse 
Ulrik Hansson é un home duns 45 que vive canda a súa muller Monika e os seus dous fillos. Viven nunha tranquila zona residencial, aínda que se teñen que mudar cando Ulrik, arquitecto, ten que construír noutro lado. Mais un día o pai esperta e ve que está só na casa, que a súa familia se fora sen el, e ademais descobre que volve a padecer somnambulismo, e que fai moitas actividades mentres está neste estado.

Ao final revélase que parte da historia fora soñada polo protagonista mentres estaba en coma tras un ataque cardíaco.
Consello de Gobernadores do Reino de Portugal

Por morte do cardeal e rei Henrique I de Portugal, o 31 de xaneiro de 1580, estando aínda a funcionar as Cortes de Almeirim para debater sobre o complicado problema da sucesión da coroa de Portugal, tomou posesión dun **Consello de Gobernadores do Reino**, nomeado polo cardeal (o cal, sentindo a morte inminente, e ver se incapaz de escoller un novo rei entre os varios pretendentes, non quería deixar o reino na anarquía) a fin de exercer interina o goberno do reino, ata que se decidise sobre quen tiña lexitimidade para gobernar.

Eran cinco os gobernadores do Reino:

* Xurxo de Almeida, arcebispo de Lisboa;
* Francisco de Sá Menezes, mordomo-mor do reino;
* Xoán Tello;
* Xoán de Mascarenhas;
* Diogo Lopes de Sousa.

Tendo as cortes que disolverse pouco despois sen deliberar sobre a sucesión, acabaron os Gobernadores do Reino - comprados polas dobras castelás ofrecidas por Cristóbal de Moura - por decidir ser Filipe II de España o lexítimo herdeiro do trono de Portugal e Algarve e os seus señoríos ultramarinos. Apenas Xoán Tello mostrouse contra este nome.

En virtude desta toma de decisión, o pobo de Santarém viría a rebelarse e aclamando como rei de Portugal o Prior do Crato, Antonio, o 24 de xullo de 1580. Poucos días máis tarde entraba en Lisboa triunfal, onde foi recibido con idéntico entusiasmo, o que levou aos gobernadores a fuxir con receo para Setúbal, e de aí cara a Ayamonte, onde declararon sucesor lexítimo da coroa ao rei de España Filipe II, Dándolle así un pretexto para invadir militarmente o reino, tendo en conta apoderándose do que, entón, lle pertencía por dereito.
Xosé García Barbón

**Xosé Manuel García-Barbón Sola**, nado en Verín o 30 de marzo de 1831 e finado en Vigo o 7 de marzo de 1909
, foi un prominente empresario e mecenas do seu tempo.

## Traxectoria 
Naceu no seo dunha familia rica, e de novo emigrou a Cuba, onde alcanzou o éxito nos negocios, abrindo o seu propio banco. Alí coñeceu outro inmigrante e empresario, galego, Policarpo Sanz, co que mantivo unha grande amizade toda a súa vida. Xuntos tomaron a iniciativa da sociedade de Beneficencia Natural de Galicia e do Centro Galego da Habana. A escritora María Xosé Queizán acúsao na novela *Amor de tango* (1992) de actividades negreiras e de trata de brancas.
[miniatura|Monumento de [Francisco Asorey a García Barbón.]]
En 1882 financiou a construción do santuario dos Remedios de Verín, na parroquia de Vilamaior do Val.

Con 53 anos de idade, decidiu regresar a Galicia por razóns médicas. Despois de dez anos decidiu instalarse definitivamente en Vigo coa súa irmá e catro sobriños, xa que permaneceu solteiro. Alí, comezou a mercar propiedades para construír grandes edificios como o Teatro Rosalía de Castro ou a Escola de Artes e Oficios, e Caridade. En 1907 fundou o balneario de Cabreiroá.
Viviu no seu pazo na Facenda Vista Alegre (situado ao lado da actual Avenida García Barbón, en Vigo), ata a súa morte en 1909.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Common Travel Area

miniatura|dereita|A Common Travel Area inclúe as  illas de Gran Bretaña, a Illa de Man, Jersey, Guernsey e Irlanda
A **Common Travel Area** é unha zona libre de pasaporte que comprende as illas de Irlanda, Gran Bretaña, a Illa de Man  e as Illas da Canle. As fronteiras internas están suxeitas ós mínimos ou a ningún control fronteirizo e poden ser cruzadas con normalidade por calquera cidadán inglés ou irlandés con só o documento de identidade. O mantemento da área involve unha considerable cooperación en canto a materia de inmigración por parte de ambos gobernos inglés e irlandés.
O goberno Irlandés impuxo controis de inmigración a xente que entra no seu territorio desde o Reino Unido desde 1997. Estes controis son obrigatorios para os pasaxeiros de avión, algúns barcos e pasos terrestres. En 2008 o goberno Británico anunciou que tiña plans para impoñer controis similares aos pasaxeiros que entren no Reino Unido, o cal se se leva a cabo, sería a fin da *Common Travel Area*.