open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Primeiros ministros de Polonia

120px|dereita|miniatura|Brazón de Polonia.
O **Primeiro Ministro da Polonia** representa e organiza o traballo do Consello de ministros. Tamén supervisiona, segundo a constitución e outras leis polacas, os gobernos rexionais, e é o xefe supremo de todos os funcionarios públicos do país. Esta é a lista dos primeiros ministros de Polonia de 1916 ata os días de hoxe.

### Primeiros Ministros do semi-autonómo Reino de Polonia (5 de novembro de 1916 - 1918) 
### Primeiros Ministros da Segunda República Polaca (1918 - 1939) 
### Primeiros Ministros de Polonia no exilio (1939 - 1990) 
### Primeiros Ministros da República Popular de Polonia (1944 - 1989) 
### Primeiros Ministros da Terceira República (de 1989 ata hoxe) 
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Presidente de Polonia.
Common Lisp

**Common Lisp** (ou, comunmente abreviado, **CL**), é un dialecto da linguaxe de programación Lisp. Desenvolvida para estandarizar as variantes diverxentes do Lisp, non é unha posta en funcionamento, senón unha especificación. Diversas implementacións do estándar están dispoñibles, incluíndo produtos comerciais e software libre.

## Implementacións 
Está definido por unha especificación (coma o Ada ou o C) en lugar dunha implementación (coma o Perl). Hai moitas implementacións, e o estándar deixa abertas áreas nas que poden diferir.

Ademais, as implementacións teñen tendencia a traer bibliotecas que proporcionan funcionalidades que non están cubertas no estándar. Para proporcionar as devanditas funcionalidades de forma portable creáronse bibliotecas de software libre.

Foi deseñado para ser implementado por compiladores incrementábeis. Na especificación propóñense declaracións estándar para a optimización da compilación (coma as funcións inline). A maioría das implementacións do Common Lisp compilan código fonte a código máquina nativo. Algunhas implementacións ofrecen compiladores de bloque. Algunhas poden crear aplicacións independentes (directamente executables). Outras compilan a bytecode, que reduce a velocidade pero facilita a portabilidade. Hai tamén compiladores que compilan Common Lisp a C. O erro de considerar ó Common Lisp unha linguaxe interpretada pura e debido ó feito de que os contornos Lisp proporcionan un prompt interactivo e que as funcións compílanse unha a unha, de forma incremental.

Algunhas implementacións baseadas en Unix, coma CLISP, poden usarse coma intérpretes de guións; ou sexa, o sistema invoca ó intérprete de maneira transparente, do mesmo xeito que fai con Perl ou coa shell.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Common-Lisp.net 
* Common Lisp Open Code Collection
Goles

miniatura|dereita|Escudo de Galicia coa coroa forrada en cor goles
**Goles** é unha cor en heráldica, que se corresponde co vermello, procedente do francés *gueules*. Hai que ter en conta que *goles* é un substantivo masculino invariable en singular e plural, mentres que a forma **gules* é un castelanismo.

Corresponde cunha cor vermella intensa. Cando se trata dun escudo gravado, represéntase por medio dunhas liñas negras verticais.

O nome parece vir do francés *gueule* (fauces), pola cor do interior da boca dos animais.

## Significado 
Por ser a cor do sangue, o seu uso ten sempre unha referencia a feitos bélicos e á representación da forza do persoeiro ou país representado nos escudo. Tampouco hai que deixar de lado o feito de que se trata dunha cor primaria, moi usada, polo tanto, en heráldica.

## Uso 
Algúns usos do goles:
* Moi usado na heráldica polaca, por exemplo no Escudo de Polonia.
* Tamén é propio da heráldica dos emiratos do Golfo, por exemplo na Bandeira de Bahrain.
* No século XX, foi a cor adoptada polo Comunismo.

## Notas
Recolección de lixo

En informática, **recolección de lixo** (**garbage collection** ou **GC** en inglés) é unha forma de xestión de memoria automática. O **recolector de lixo** tenta recuperar **lixo**, ou memoria ocupada por obxectos que non se utilizarán de novo na aplicación. A recolección de lixo inventouna o científico da computación John McCarthy ó redor de 1959 para o problema da xestión de memoria manual na súa linguaxe de programación Lisp.
http://portal.acm.org/citation.cfm?id=367177.367199

## Descrición
O principio básico polo que funciona a recolección de lixo é:
# Determinar qué obxectos dun programa non serán accedidos no futuro
# Reclamar os recursos utilizados por eses obxectos

Ó facer a liberación manual de memoria innecesaria (e a miúdo prohibíndoa expresamente), a recolección de lixo libera ó programador de preocuparse de borrar explicitamente aqueles obxectos que xa non precisa, tarefa que pode consumir un esforzo significativo. Ademais, axuda ós programadores nos seus esforzos por faceren programas máis estables, xa que prevén diversas clases de erros en tempo de execución. Por exemplo, prevé o erro do punteiro colgante, onde téntase usar unha referencia a un obxecto eliminado. Moitas linguaxes de programación precisan da recolección de lixo, ben coma parte da especificación da linguaxe (exemplos: Java, Lisp e a maioría das linguaxes utilizadas para scripting (guións)), ben coma necesidade práctica para a implementación (exemplo: as linguaxes formais coma o cálculo lambda).
Outras linguaxes deseñáronse para se utilizar con xestión de memoria manual, pero teñen implementacións con recolección de lixo (exemplos: C e C++).
Albá, Palas de Rei

**Santiago de Albá** é unha parroquia do concello de Palas de Rei na comarca da Ulloa, na provincia de Lugo. Segundo o IGE en 2009 tiña 72 habitantes, deles 32 eran homes e 40 eran mulleres, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 94 habitantes.

## Patrimonio 
* A **igrexa de Santiago de Albá** é románica de finais do século XII, con reformas posteriores. Frontis con porta principal de arco de medio punto con dúas arquivoltas abucinadas, tímpano alintelado con cruz incisa inscrita nun círculo e capiteis sinxelamente decorados. No lateral sur ten outra porta románica moi decorada.
* Cruceiro de Albá.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Portada da igrexa de Santiago de Albá, Palas de Rei.jpg|Portada da igrexa de Albá.
Ficheiro:Muro sur da igrexa de Santiago de Albá, Palas de Rei.jpg|Muro sur da igrexa de Albá.
Ficheiro:Portada meridional da igrexa de Santiago de Albá, Palas de Rei.jpg|Portada meridional da igrexa de Albá.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Albá 
### Parroquias de Palas de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Palas de Rei
Sextante (constelación)

**Sextans** ou **Sextante** é unha constelación menor do sur que foi inserida no século XVII por Johannes Hevelius. Inseriuna en lembranza polo instrumento que perdera nun incendio. Está situada entre Leo e Hydra e non é unha constelación particularmente brillante. Non hai mitoloxía asociada a esta constelación.

## Estrelas principais 
* α Sextantis, estrela xigante branca, a máis brillante da constelación con magnitude aparente 4,48.
* β Sextantis, estrela variable Alfa2 Canum Venaticorum cun brillo que oscila entre magnitude 5,00 e 5,10.
* γ Sextantis, sistema estelar triplo de magnitude conxunta 5,07. As dúas compoñentes principais son estrelas brancas da secuencia principal.
* ε Sextantis, xigante amarela de magnitude 5,25.
* SS Sextantis (25 Sextantis), variable Alfa2 Canum Venaticorum de magnitude 5,93 que amosa unha pequena variación no seu brillo de 0,04 magnitudes.
* LHS 292, anana vermella e estrela fulgurante nas proximidades do sistema solar.

## Obxectos notables do espazo profundo 
* Galaxia HD1, o obxecto máis distante observado, descuberta en abril de 2022.
* Galaxia elíptica NGC 3115 ou Galaxia de Spindle, de magnitude 9, que se ve aplanada coa forma dun lente.
* Galaxia Anana de Sextans, de magnitude 12, galaxia satélite da Vía Láctea que forma parte do Grupo Local.
* Sextans A, outra galaxia anana máis distante, nos límites do Grupo Local.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ian Ridpath and Wil Tirion (2007). *Stars and Planets Guide*, Collins, Londres. ISBN 978-0-00-725120-9. Princeton University Press, Princeton. ISBN 978-0-691-13556-4.

### Ligazóns externas 
* The Deep Photographic Guide to the Constellations: Sextans 
* Star Tales – Sextans
Ambreixo, Palas de Rei

**San Vicenzo de Ambreixo** é unha parroquia do concello de Palas de Rei na comarca da Ulloa, na provincia de Lugo. Segundo o IGE en 2009 tiña 19 habitantes, deles 13 eran homes e 6 eran mulleres, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 25 habitantes.

## Patrimonio
**Igrexa de San Vicenzo de Ambreixo**, de estilo románico que conserva case íntegra a fábrica orixinal. Ten unha nave de planta rectangular cunha única portada con arco de medio punto de dúas arquivoltas, a interior de aresta viva, cun lintel monolítico, liso e imposta de billetes sobre xambas de baquetiñas. Sobre a portada hai unha fiestra rectangular, e culmina a fronte unha espadana dun van. O presbiterio é de planta cadrada, separado da nave por un arco triunfal de medio punto rebaixado. A nave ten dúas seteiras nos muros laterais e baixo o tellado rústicos modillóns xeométricos.

Foi trasladada para a localización actual, no lugar da Viña, no século XVIII. Anteriormente estaba en Ambreixo.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Ambreixo
### Parroquias de Palas de Rei
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Palas de Rei

### Ligazóns externas
*Igrexa de San Vicenzo de Ambreixo no blog A Ulloa Románica
Augas Santas, Palas de Rei

**San Xurxo de Augas Santas** é unha parroquia do concello lugués de Palas de Rei na comarca da Ulloa , na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 236 habitantes, deles 117 eran homes e 119 eran mulleres, o que supón unha diminución de 14 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:AugaSantas2.jpg|Vista da Igrexa e camposanto.
Ficheiro:AugaSantasFonte.jpg|Área de descanso. Fonte.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Augas Santas 
### Parroquias de Palas de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Palas de Rei
Berbetouros, Palas de Rei

**San Miguel de Berbetouros** é unha parroquia do concello de Palas de Rei na comarca da Ulloa, na provincia de Lugo. Segundo o IGE en 2010 tiña 69 habitantes, deles 35 eran homes e 34 eran mulleres, o que supón unha diminución respecto do ano 1999 cando tiña 73 habitantes.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:BerbetourosCruceiro.jpg|Cruceiro e Igrexa de Berbetouros.
Ficheiro:BerbetourosPortaSur.jpg|Porta lateral Berbetouros.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Berbetouros
### Parroquias de Palas de Rei
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Palas de Rei
Carteire, Palas de Rei

**Santa María de Carteire** é unha parroquia do concello de Palas de Rei na comarca da Ulloa, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 78 habitantes, deles 40 eran homes e 38 eran mulleres, o que supón unha diminución de 2 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.

## Festas
Amais das festas de Santa María que se celebran o 15 e 16 de agosto, o 16 de xuño celébrase a festa da Virxe do Carme.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Carteire
### Parroquias de Palas de Rei
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Palas de Rei
Curbián, Palas de Rei

**San Martiño de Curbián** é unha parroquia do concello de Palas de Rei na comarca da Ulloa, na provincia de Lugo. Segundo o IGE en 2009 tiña 86 habitantes, deles 45 eran homes e 41 eran mulleres, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 104 habitantes.

## Patrimonio 
* A **igrexa de San Martiño de Curbián** é románica do século XII ou comezos do XIII, con reformas do século XIX. De planta rectangular, composta por nave, capela maior máis elevada e sancristía pegada no lateral norte. Frontis con porta de arco de medio punto, con columnas e capiteis, con ornamentación xeométrica o esquerdo e figurada o dereito. No lateral norte ábrese outra porta de arco de medio punto con decoración. No lateral sur do presbiterio sitúase a antiga fiestra románica da primitiva ábsida derrubada no XIX.
* **Pazo de Ulloa**.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa de Curbián, Palas de Rei.jpg|Igrexa de Curbián.
Ficheiro:Portada igrexa de Curbián, Palas de Rei.jpg|Portada da igrexa.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Curbián 
### Parroquias de Palas de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Palas de Rei
Laia, Palas de Rei

**San Xoán de Laia** é unha parroquia do concello de Palas de Rei na comarca da Ulloa, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 19 habitantes (sete homes e doce mulleres), dous menos ca en 2006.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:LaiaCruceiro.jpg|Cruceiro no camposanto de Laia.
Ficheiro:LaiaFonte.jpg|Fonte de Laia.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Laia
### Parroquias de Palas de Rei
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Palas de Rei
Orosa, Palas de Rei

**Santo André de Orosa** é unha parroquia do concello de Palas de Rei na comarca da Ulloa, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 37 habitantes (23 homes e 14 mulleres), os mesmos ca no ano anterior.

## Toponimia 
O orónimo Orosa (da voz prerromana *or- ou *oro-), fai referencia a un terreo montañoso.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Orosa 
### Parroquias de Palas de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Palas de Rei
Palas de Rei, Palas de Rei

**San Tirso de Palas de Rei** é unha parroquia do concello de Palas de Rei na comarca da Ulloa, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 798 habitantes, deles 381 eran homes e 417 eran mulleres, o que supón unha diminución de 8 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:10102006 Kirche in Palas de Rei.JPG|Igrexa de San Tirso de Palas de Rei.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Palas de Rei 
### Parroquias de Palas de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Palas de Rei
Corticosteroide

Os **corticosteroides** ou **corticoides** (do latín *cortex*, -*ĭcis* 'cortiza') son unha variedade de hormonas do grupo dos esteroides (producida polo córtex das glándulas suprarrenais) e os seus derivados.

Os corticosteroides están implicados nunha variedade de mecanismos fisiolóxicos, incluíndo aqueles que regulan a inflamación, o sistema inmunitario, o metabolismo de hidratos de carbono , o catabolismo de proteínas, os niveis electrolíticos en plasma e, por último, os que caracterizan a resposta fronte ao estrés.

Estas substancias poden sintetizarse artificialmente e teñen aplicacións terapéuticas, utilizándose principalmente debido ás súas propiedades antiinflamatorias e inmunosupresoras e aos seus efectos sobre o metabolismo.

## Uso clínico 
Os corticoides son moi empregados na medicina actual, xa que melloran os síntomas e prognóstico de moitas enfermidades. En termos xerais, moitas das enfermidades inflamatorias son tratables con corticoides, xa sexan en forma intravenosa ou oral. Enfermidades coma a asma, EPOC e outras enfermidades do aparello respiratorio son tratadas habitualmente con corticoides inhalados coma budesonida ou fluticasona.

Nas enfermidades inmunolóxicas tamén son un piar importante por mor do seu efecto antiinflamatorio e linfolítico. Os corticoides producen a morte dos linfocitos T, responsables de moitas enfermidades autoinmunes.

Tamén se empregan en certos tipos de cancro e nas metástases, xa que diminúen a inflamación e a masa tumoral. Moitas enfermidades cutáneas de diferente natureza responden a tratamentos tópicos con corticoides.

No caso dos fetos, a betametasona atravesa a placenta e induce a maduración pulmonar ao estimular a proliferación de pneumocitos tipo II, responsables da síntese de surfactante pulmonar.

## Efectos secundarios 
Dada a súa actividade a diversos niveis, poden producir numerosos efectos secundarios, especialmente en tratamentos crónicos a altas doses:
* No sistema inmune: producen unha inmunosupresión que pode ser severa, aumentando o risco de infeccións oportunistas e de neoplasias. 
* No metabolismo: producen un incremento na resistencia periférica á insulina e un aumento do peso corporal cunha maior retención de líquidos. Poden producir redistribución da graxa corporal, acumulándoa na caluga e no abdome. Na faciana aparece un aspecto en "claro de lúa" pola retención de auga.
* Nos nenos, pode producir alteracións no crecemento por alteración da cartilaxe e do tecido óseo. 
* A nivel cardiovascular poden producir hipertensión arterial por un efecto mineralocorticoide.
* A nivel muscular poden producir debilidade.
* A nivel cutáneo poden aparecer estrías violáceas por ruptura de pequenos vasos subcutáneos.
Pidre, Palas de Rei

**Santa María de Pidre** é unha parroquia do concello de Palas de Rei na comarca da Ulloa, na provincia de Lugo. No ano 2008 tiña 99 habitantes, deles 55 eran homes e 44 eran mulleres, o que supón un aumento de 2 habitantes en relación ao ano anterior, 2007.

## Patrimonio 
A igrexa de Santa María de Pidre é de estilo románico, a portada con arco de medio punto e dúas arquivoltas. Na Ponte Mercé está a capela da Mercede, e unha ponte medieval sobre o río Ulla con dous arcos: un oxival e outro de medio punto. No recinto do pazo de Chorexe, a capela de Pardo de Chorexe.

## Festas 
Celébrase a festa de San Ramón o 31 de agosto.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa de Santa María de Pidre, Pidre, Palas de Rei.jpg|Igrexa de Santa María de Pidre.
Ficheiro:Ermida da Mercé.JPG|Capela da Mercede na Ponte Marcé.
Ficheiro:PidrePortico.jpg|Igrexa de Pidre. Detalle Pórtico.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pidre 
### Parroquias de Palas de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Palas de Rei
Arxiz, Taboada

**San Paio de Arxiz** é unha parroquia do concello de Taboada na comarca de Chantada, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 63 habitantes (26 homes e 37 mulleres), un menos ca en 2006.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Arxiz
### Parroquias de Taboada
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Taboada
San Cibrao da Repostería, Palas de Rei

**San Cibrao da Repostería** é unha parroquia do concello de Palas de Rei na comarca da Ulloa, na provincia de Lugo. Segundo o IGE en 2009 tiña 53 habitantes, deles 28 eran homes e 25 eran mulleres, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 72 habitantes.

## Patrimonio 
A **igrexa de San Cibrao da Repostería** é románica do século XII con profundas reformas posteriores no século XIX. Conserva só a nave da súa primitiva traza, a ábsida e o arco toral desapareceron. Frontis con porta principal de arco de medio punto oculto por un lintel pentagonal, cunha cruz incisa de dobre trazo transversal, culminando nunha espadana dun só van. No lateral sur presenta outra porta de arco de medio punto con tímpano decorado cunha cruz de oito brazos inscrita nun círculo.

O pazo de Leilón.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa de San Cibrao da Repostería en Palas de Rei.jpg|Igrexa de San Cibrao da Repostería.
Ficheiro:Portada sur igrexa de San Cibrao da Repostería, Palas de Rei.jpg|Portada sur da igrexa.
Ficheiro:SanCibraoCruceiro.jpg|Cruceiro de San Cibrao

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Cibrao da Repostería 
### Parroquias de Palas de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Palas de Rei
Bouzoa, Taboada

**San Xoán de Bouzoa** é unha parroquia do concello de Taboada na comarca de Chantada, na provincia de Lugo. Segundo o IGE en 2014 tiña 106 habitantes (54 homes e 52 mulleres), o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 120 habitantes.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa de San Xoán de Bouzoa, Bouzoa, Taboada.jpg|Igrexa
File:Igrexa de San Xoán de Bouzoa, Taboada, Galiza 2.jpg|Vista Igrexa
File:Igrexa de San Xoán de Bouzoa, Taboada, Galiza 3.jpg|Pórtico
File:Igrexa de San Xoán de Bouzoa, Taboada, Galiza 4.jpg|Porta lateral
Ficheiro:BouzoaHórreo.jpg|Hórreo en Bouzoa
Ficheiro:BalboaBouzoa.jpg|Lugar de Balboa
Ficheiro:MaxalHórreo.jpg|Lugar de Maxal

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Bouzoa 
### Parroquias de Taboada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Taboada
Filgueira, Palas de Rei

**San Tomé de Filgueira** é unha parroquia do concello de Palas de Rei na comarca da Ulloa, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 71 habitantes, deles 30 eran homes e 41 eran mulleres, o que supón unha diminución de 1 habitante en relación ao ano anterior, 2006.

## Toponimia 
O fitónimo galego *Filgueira* (do latín FĬLĬCARIA, derivado de FĬLIX, -ĬCIS) refírese a un lugar abondoso en fentos. A súa orixe dáse entre o século X e XIII.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Filgueira 
### Parroquias de Palas de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Palas de Rei
Castelo, Taboada

**Santa María de Castelo** é unha parroquia do concello de Taboada na comarca de Chantada, na provincia de Lugo. Segundo o IGE en 2014 tiña 89 habitantes (52 mulleres e 37 homes), o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 143 habitantes.

## Xeografía 
A parroquia ocupa o espazo centro-sur do concello. Limita ao norte con Carballo, ao leste con San Salvador de Ínsua e San Xián de Ínsua, ao sur con Sobrecedo e Vilela e o oeste con Campo. O río Toldao atravésaa polo norte (marcando o seu linde nalgúns puntos) e vai desembocar no encoro de Belesar.

Consta de sete lugares: Frameán, Perrelos, Faquiós, Airexe, Castelo, Ider e Covas.

Predominan os bosques autóctonos de carballo e castiñeiro e os pastos. Na parte oriental a paisaxe é de ribeira.

## Historia 
Da época prerromana consérvase o castro de Castelo, onde cada 7 de setembro se celebra a Queima das Fachas, declarada Festa de interese turístico de Galicia, e que abre as festas parroquiais.

Da época romana consérvase un sartego ou furna antropomórfica preto do lugar de Frameán. A súa función semella ser máis como monumento funerario que como sepulcro. Similar a esta atópase unha en Fornas, no concello de Chantada. Tamén no lugar de Covas tense constancia dunha explotación de prata da que dan conta uns regos da leira e a denominación nalgún catastro da concentración parcelaria de Monte da Prata para un lugar próximo. Hai tamén unha fonte presumibelmente de orixe romana.

Do período suevo-visigótico dá conta a toponimia: Faquiós e Frameán. No Testamento Odoariano, do ano 747, aparece por primeira vez o nome de Castelo, relacionado co citado castro.

Da época románica dá conta a igrexa parroquial, no lugar de Airexe, da segunda metade do século XII e con algunhas modificacións posteriores.

No lugar de Covas existe constancia de presenza humana durante a Idade Media: unha ponte sobre o Toldao anterior ao século XVI, cunha cruz do XVIII; durante a Idade Moderna, a capela. Estivo habitado por freires que traballaban as terras en réxime de autosuficiencia e cobraban o décimo de terras circundantes.

Tamén o carlismo estivo presente na parroquia, se ben de maneira residual como no resto de Galiza. Deste período da Historia dá conta o Carballo dos Cartos, que segundo a lenda albergaba o tesouro dun carlista exiliado, que foi colocado no lugar de Airexe.

## Galería de imaxes 

File:CasteloIgrexaVista.jpg|Igrexa, vista sur
File:CarballodosCartos.jpg|Carballo dos Cartos
File:AsFachas.jpg|As Fachas
File:CruceiroCastelo.jpg|Cruceiro

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Castelo 
### Parroquias de Taboada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Taboada
Meixonfrío, Taboada

**Santa Mariña de Meixonfrío** é unha parroquia do concello de Taboada na comarca de Chantada, na provincia de Lugo. Segundo o IGE en 2009 tiña 94 habitantes, deles 47 eran homes e 47 eran mulleres, o que supón unha diminución respecto do ano 1999 cando tiña 108 habitantes. En 2017 segundo o INE tiña 71 habitantes, 38 mulleres e 33 homes.

No lugar de Vila naceu a escritora Ana Vila Portomeñe.

## Toponimia 
O topónimo deriva do latín , mesón frío .

## Xeografía 
A parroquia de Meixonfrío está situada no norte do concello de Taboada. Sofre un elevado grao de despoboamento e envellecemento da poboación.

## Historia 
En tempos houbo un cuartel da Garda civil e unha capela que estaban situados no lugar do Curro.

## Patrimonio 
A igrexa parroquial de Santa Mariña de Meixonfrío é do século XII, está no lugar de Meixonfrío.

## Festas 
As festas patronais na honra de San Xoán e San Romao son os días 29 e 30 de agosto. En tempos había gran devoción ao santo, que dicían que era milagreiro para cos que padecen a doenza da reuma. O campo da festa está situado na marxe dereita da N-540 de Lugo a Ourense, en dirección a Ourense.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Meixonfrío 
### Parroquias de Taboada 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Taboada
Moreda, Taboada

**Santa María de Moreda** é unha parroquia do concello de Taboada na comarca de Chantada, na provincia de Lugo. Segundo o IGE en 2014 tiña 88 habitantes (42 homes e 46 mulleres), 31 menos ca no ano 1999. Están distribuídos entre 10 entidades de poboación, cunha densidade media de 32'5 hab/km².

## Xeografía 
Pertence ao arciprestado de Insua e Taboada. Limita ao norte con Bembibre e Couto, ao sur con Gondulfe e Campo, ao leste con Carballo e ao oeste con Frade e Gondulfe.

## Patrimonio 
O castro de Moreda, cuxo estado de conservación non pode ser avaliado xa que non se realizou ningunha escavación oficial. Sábese que o castro sufriu o espolio das súas pedras, sendo doado atopalas noutras edificacións e conxuntos arquitectónicos da zona. O castro está situado nun outeiro (570 m sobre o nivel do mar) con fortes pendentes. A entrada do castro sitúase con toda probabilidade na parte nordeste, xa que é a única de fácil acceso.

A igrexa parroquial de Santa María de Moreda é de orixe medieval.

A casa-torre de Moreda foi patrucial dos Camba e os Montenegro, ademais de situarse alí o cárcere xurisdicional no soto a finais do século XIX, aínda se conservaba o cepo dos encadeados.

## Festas 
A festa parroquial celebrase o día 15 de agosto.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa de Santa María de Moreda, Taboada 2.jpg|Igrexa de Moreda.
Ficheiro:Casa torre de Moreda - Taboada (Lugo) - 2.jpg|Casa Torre de Moreda.
Ficheiro:Casa torre de Moreda - Taboada (Lugo) - 3.jpg|Casa Torre de Moreda.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Moreda 
### Parroquias de Taboada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Taboada
Piñeira, Taboada

**Santa María de Piñeira** é unha parroquia do concello de Taboada na comarca de Chantada, na provincia de Lugo. Segundo o IGE en 2014 tiña 97 habitantes (46 homes e 51 mulleres), o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 142 habitantes.

## Xeografía 
Ocupa un espazo rectangular na zona centro-sur do concello. Limita ao norte-noroeste con Gondulfe, ao leste con Taboada dos Freires, so sur-sueste con Esperante, ao sur-suroeste con Cicillón e ao oeste con Vilela.

Ten 11 núcleos de poboación: a Aldea, Cima de Vila, Mosteiro, o Outeiro, Pacios, Piñeira, Quintá, San Salvador, o Seixo, Serén e a Videira.

A paisaxe componse principalmente de bosque autóctono e pastos (aínda que hai algunha plantación de eucalipto de importancia) e está cruzada por varios regos, como o rego de Piñeira.

## Historia 
O territorio desta parroquia estivo poboado dende hai miles de anos, do que dan conta as medas atopadas no lugar da Aldea. Neste lugar atopouse tamén un castro. Da época romana dan conta algunhas moas (tamén na Aldea e nalgunhas propiedades privadas).

A época medieval é a máis salientable pois a igrexa parroquial é do século XIII, de estilo románico. Esta formaría parte dun mosteiro hoxe desaparecido, pero que lle deu nome ao lugar en que se atopa (o Mosteiro) o que tamén explicaría a súa elevada altura (o que facilitaría a entrada das procesións litúrxicas). A nave primitiva está intacta e só alterada pola sancristía, se ben a portada é moderna, como o campanario. A cuberta descansa sobre numerosos canzorros ben conservados e de labra dispar (xadrezado, xeometría, formas humanas). A ábsida, de gran tamaño, consta dun tramo recto e outro semicircular e ten tres fiestras. No interior destaca un importante baldaquino.

Tamén hai referencias a un mosteiro feminino no lugar de San Salvador. O Adral fai hoxe referencia a un espazo entre casas, polo que aquí houbo a entrada a unha igrexa. Preto deste lugar hai unha pía bautismal empatada nun muro.

## Personaxes 
* Víctor Manuel Vázquez Portomeñe (1934), político galego.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:PiñeiraPortaSur.jpg|Detalle porta lateral Sur
Ficheiro:PiñeiraCruceiro2.jpg|Vista Cruceiro
Ficheiro:PiñeiraÁbsida.jpg|Vista Ábsida

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Piñeira 
### Parroquias de Taboada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Taboada
Fazouro, Foz

**Santiago de Fazouro** é unha parroquia do concello de Foz na comarca da Mariña Central, na provincia de Lugo que se estende nunha superficie de 8,75 km². Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2020 tiña 598 habitantes (319 homes e 279 mulleres), 66 menos ca en 2007 (324 homes e 340 mulleres nese ano) e 2006.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Fazouro
### Parroquias de Foz
## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Castro de Fazouro
Foz, Foz

**Santiago de Foz** é unha parroquia do concello de Foz na comarca da Mariña Central, na provincia de Lugo que se estende nunha superficie de 3,27&nbsp;km². Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2016 tiña 6084 habitantes (2965 homes e 3119 mulleres), 462 máis ca en 2007 (2736 homes e 2886 mulleres) e 538 máis ca en 2006.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Porto de Foz.jpg|Porto de Foz.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Foz 
### Parroquias de Foz 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Foz
Cordido, Foz

**San Xiao de Cordido** é unha parroquia do concello de Foz na comarca da Mariña Central, na provincia de Lugo que se estende nunha superficie de 16,8 km². Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2016 tiña 173 habitantes (83 homes e 90 mulleres), 37 menos ca en 2007 (99 homes e 111 mulleres nese ano) e 35 menos que en 2006.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Vista_de_Cordido-Foz_(2).JPG|Barrio do Sisto
Ficheiro:Vista_de_Cordido-Foz_(3).JPG|Barrio do Sisto

## Lugares e parroquias
### Lugares de Cordido
### Parroquias de Foz
## Notas
Santa Cilla do Valadouro, Foz

**Santa Cilla do Valadouro** é unha parroquia do concello de Foz na comarca da Mariña Central, na provincia de Lugo que se estende por unha superficie de 13,22 Km². Tiña 276 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 128 homes e 148 mulleres distribuídos en 7 entidades de poboación. O que supón unha diminución de 64 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 340 habitantes (164 homes e 176 mulleres) e 125 menos que en 1999.

Nesta parroquia atópase o monte da Frouxeira no que está o castelo da Frouxeira.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Pazo de Fontao.jpg|Pazo de Fontao.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Santa Cilla do Valadouro
### Parroquias de Foz
## Notas
Santo Acisclo do Valadouro, Foz

**Santo Acisclo do Valadouro** é unha parroquia do concello de Foz na comarca da Mariña Central, na provincia de Lugo que se estende por unha superficie de 9,67&nbsp;km². Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2016 tiña 117 habitantes (58 homes e 59 mulleres), 31 menos ca en 2007 (76 homes e 72 mulleres) e 58 menos que en 1999. Ten 5 entidades de poboación.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Santo Acisclo do Valadouro
### Parroquias de Foz
## Notas
Nois, Foz

**San Xiao de Nois** é unha parroquia do concello de Foz na comarca da Mariña Central, na provincia de Lugo que se estende por unha superficie de 23,4&nbsp;km². Tiña 532 habitantes en 2016, segundo datos do Instituto Galego de Estatística, 280 homes e 252 mulleres distribuídos en 6 entidades de poboación. O que supón unha diminución de 17 habitantes respecto ao ano 2007 cando tiña 549 habitantes (282 homes e 267 mulleres) e 32 menos que en 1999.

## Patrimonio 
*Pazo de Covas, pazo do século XVI no lugar de Trasmonte.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa parroquial (Nois, Foz).JPG|Igrexa parroquial
Ficheiro:Porto de Nois.JPG|Porto de Nois
Ficheiro:Salgadeira de Nois.JPG|Salgadeira de Nois
Ficheiro:Pazo de Covas.JPG|Pazo de Covas
Ficheiro:Praia da Arealonga.JPG|Praia da Arealonga

## Lugares e parroquias
### Lugares de Nois
### Parroquias de Foz
## Notas
Gondulfe, Taboada

**San Lourenzo de Gondulfe** é unha parroquia do concello de Taboada na comarca de Chantada, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 67 habitantes, deles 34 eran homes e 33 eran mulleres, o que supón unha diminución de 2 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.

## Toponimia 
O topónimo galego Gondulfe ten orixe xermánica, de  ("loita") + - ("lobo").

## Lugares e parroquias
### Lugares de Gondulfe
### Parroquias de Taboada
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Taboada
Bonxe, Outeiro de Rei

**San Mamede de Bonxe** é unha parroquia do concello de Outeiro de Rei na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. Segundo o IGE, en 2024 tiña 240 habitantes (113 homes e 127 mulleres).

## Xeografía 
A parroquia está bañada polo arroio dos Tollos e o punto máis alto sitúase no Cordal de Penelas (566 m). Pola parroquia pasa o regato do Cepelo, que nace e morre en Outeiro de Rei e é símbolo de humildade na poesía de Manuel María. Está atravesada pola liña de ferrocarril A Coruña - Palencia. 

Na parroquia sitúase o centro penitenciario de Bonxe.

## Patrimonio 
A parroquia é coñecida pola súa cerámica, a olaría de Bonxe, fabricada de xeito tradicional. Aparece mencionada no poema "Barro" de Manuel María, incluído na obra *Terra Cha* (1954).

## Festas 
*Virxe do Rosario, a finais de setembro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Bonxe 
### Parroquias de Outeiro de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Outeiro de Rei

### Ligazóns externas 
*Bonxe na web do concello de Outeiro de Rei
Caboi, Outeiro de Rei

**San Martiño de Caboi** é unha parroquia do concello de Outeiro de Rei na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 91 habitantes, deles 42 eran homes e 49 eran mulleres, o que supón unha diminución de 2 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.

## Étimo 
O topónimo Caboi deriva do nome dun antigo *possessor*. No século X este lugar foi referido como *Calabogii* e *uilla Calabogi*. En 1173 era *Kalaboe*, a dicir de Boullón Agrelo, quen non é capaz de determinar se o nome derivaba de *Calapodius* ou de *Calepodius*, nome dun mártir e santo católico do século IV, e tamén dun cónsul romano do século V. O mesmo nome era empregado na Cataluña medieval, onde deu orixe ó topónimo Calabuig, documentado como *uilla Calapodii* no século IX.

## Historia 
A aldea de Astariz ostentaba na época sueva o título de "Coto Real" e gobernábase con autoridades propias. Xa na época medieval esta parroquia debeu ser unha fortaleza, aínda se poden apreciar nalgúns lugares restos das murallas e foxos que a rodearon. Tamén hai noticias da existencia dunha torre, hoxe desaparecida.

## Patrimonio 
A Casa de Prado, con pedra de armas na fachada.

## Festas 
* Virxe do Socorro, a primeira fin de semana de xuño.
* San Martiño, 11 de novembro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Caboi 
### Parroquias de Outeiro de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Outeiro de Rei

### Ligazóns externas 
* Caboi na web do concello de Outeiro de Rei
Candai, Outeiro de Rei

**San Vicente de Candai** é unha parroquia do concello de Outeiro de Rei na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 88 habitantes (40 homes e 48 eran mulleres), un menos ca en 2006.

## Xeografía
Situada á marxe dereita do Miño, regan as súas terras os arroios Portoprés e As Chairas. Alcanza a súa máxima altitude no Cordal de Candas (605 m).

## Patrimonio
Existe un reducido número de mámoas (3 - 4) no chamado Monte de Candai.

A igrexa parroquial de San Vicente de Candai foi reedificada en 1877 sobre os cimentos dunha anterior probablemente de orixe románica.

## Festas
*San Vicente o 22 de xaneiro.
*Santo Antonio o 13 de xuño.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Candai
### Parroquias de Outeiro de Rei
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Outeiro de Rei

### Ligazóns externas
*Candai na web do concello de Outeiro de Rei
Arcos, Outeiro de Rei

**San Pedro de Arcos** é unha parroquia do concello de Outeiro de Rei na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 67 habitantes, deles 37 eran homes e 30 eran mulleres, o que supón un incremento de 1 habitante en relación ao ano anterior, 2006.

## Patrimonio 
Hai grupo de 7 - 8 mámoas preto da aldea de Bullas.

A parroquia ten dúas casas señoriais: o Pazo de Miraz (hoxe dedicado a casa de labranza) e a Casa-Torre de Arcos, hoxe desaparecida.

## Festas 
* Virxe das Angustias, celébrase a fin de semana coincidente ou posterior ao 14 de setembro. Neste día venérase tamén o Santo Ecce Homo.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:CruceiroArcos.jpg|Cruceiro

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Arcos 
### Parroquias de Outeiro de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Outeiro de Rei

### Ligazóns externas 
* Arcos na web do concello de Outeiro de Rei
Aspai, Outeiro de Rei

**San Cibrao de Aspai** é unha parroquia do concello de Outeiro de Rei na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 104 habitantes, deles 50 eran homes e 54 eran mulleres, o que supón unha diminución de 2 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.

## Toponimia 
O topónimo pode significar as terras ou casa do antropónimo godo .

## Patrimonio 
Na parroquia hai abundante concentración de mámoas: un grupo de 10 - 11 sitas no Couto de Province.

O Castro de Candai está emprazado nos límites entre Candai e Aspai.

O cruceiro de Santa Comba foi construído no ano 1897.

## Festas 
* San Cibrao o 16 e 17 de setembro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Aspai 
### Parroquias de Outeiro de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Outeiro de Rei

### Ligazóns externas 
* Aspai na web do concello de Outeiro de Rei
Folgueira, Outeiro de Rei

**San Nicolás de Folgueira** é unha parroquia do concello de Outeiro de Rei na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 50 habitantes, deles 27 eran homes e 23 eran mulleres, o que supón unha diminución de 1 habitante en relación ao ano anterior, 2006.

## Xeografía 
Regan as súas terras o río Miño e os seus afluentes, o Pedragoso e o Regueiro. O súa altitude máxima, de 434 m, acádase nos montes de Agro de Escairos. Dista 4,1&nbsp;km da capital do concello.

## Festas 
* San Nicolás a finais de abril.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Folgueira 
### Parroquias de Outeiro de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Outeiro de Rei

### Ligazóns externas 
* Folgueira na web do concello de Outeiro de Rei
Castelo de Rei, Outeiro de Rei

**San Salvador de Castelo de Rei** é unha parroquia do concello de Outeiro de Rei na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 86 habitantes, deles 45 eran homes e 41 eran mulleres, o que supón un incremento de 3 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.

## Patrimonio 
A Casa Grande dos Andrade, do século XVIII, con escudo de armas e capela.

A carballa de Froilán, segundo a tradición popular, ao ser oca por dentro empregouse para agochar a carne na guerra contra os franceses e os alimentos en xeral na época do racionamento.

## Festas 
San Salvador, o último domingo de agosto.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Castelo de Rei 
### Parroquias de Outeiro de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Outeiro de Rei

### Ligazóns externas 
* Castelo de Rei na web do concello de Outeiro de Rei
Guillar, Outeiro de Rei

**San Martiño de Guillar** é unha parroquia do concello de Outeiro de Rei na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 721 habitantes, deles 386 eran homes e 335 eran mulleres, o que supón un incremento de 33 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.

## Patrimonio 
No castro de Tourón, sito preto da aldea do Castro, foron achados restos castrexos e romanos: muíños de pedra, vasillas, machadas..

Na parroquia hai dous cruceiros, un do ano 1840 e outro de 1896, así como o pombal de Guillar.

## Festas 
* Santo Antonio e a Virxe do Rosario o segundo domingo de xuño.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Taurotragus Orix. Marcelle, Outeiro de Rei, Galiza.jpg|Marcelle
Ficheiro:GuillarIgrexa.jpg|Igrexa parroquial

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Guillar 
### Parroquias de 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Outeiro de Rei

### Ligazóns externas 
* Guillar na web do concello de Outeiro de Rei 
* Parque de Marcelle
Martul, Outeiro de Rei

**San Pedro de Martul** é unha parroquia do concello de Outeiro de Rei na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 101 habitantes, deles 44 eran homes e 57 eran mulleres, o que supón un incremento de 1 habitante en relación ao ano anterior, 2006. No ano 1950 tiña 202 habitantes, e no ano 2000 105.

## Patrimonio 
Atopouse un vaso de bordo revirado, pertencente a Idade de Bronce, nunha mámoa do Cordal de Acevedo e un gravado megalítico (actualmente na casa reitoral de Martul).

A igrexa parroquial de San Pedro de Martul é de orixe románica, pero só conserva da primitiva construción a ábsida.

## Festas 
* San Bieito, a penúltima ou última fin de semana de agosto.
* San Pedro, o 29 de xuño.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Martuligrexa1.jpg|Ábsida

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Martul 
### Parroquias de Outeiro de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Outeiro de Rei

### Ligazóns externas 
* Martul na web do concello de Outeiro de Rei
Matela, Outeiro de Rei

**Santa María Madanela de Matela** é unha parroquia do concello de Outeiro de Rei na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 181 habitantes, deles 95 eran homes e 86 eran mulleres, o que supón unha diminución de 1 habitante en relación ao ano anterior, 2006.

## Historia 
Hai unha referencia da parroquia nun documento do arquivo catedralicio de Lugo con data 30 de xuño de 984 no que aparece mencionada a "villa Matela".

## Patrimonio 
Preto da aldea de Albarón hai un conxunto de mámoas, moitas hoxe desaparecidas.

## Festas 
Santa Lucía e Santa Madanela o segundo ou terceiro domingo de xuño.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Matela3.jpg|Vista
Ficheiro:Matela4.jpg|Repouso equino

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Matela 
### Parroquias de 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Outeiro de Rei

### Ligazóns externas 
* Matela na web do concello de Outeiro de Rei
Francos, Outeiro de Rei

**Santiago de Francos** é unha parroquia do concello de Outeiro de Rei na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 76 habitantes, deles 43 eran homes e 33 eran mulleres, o que supón unha diminución de 1 habitante en relación ao ano anterior, 2006.

## Toponimia 
Segundo Nicandro Ares de *Francos* di J.M. Piel que ten un dobre significado, o de individuos procedentes da Francia ou o de homes libres, alén de descendentes dun home chamado *Franco*.

## Historia 
No concilio lucense da época sueva, aparece mencionada a "villa de Francos" ao establecer os límites do condado de Sobrada.

## Patrimonio 
O Castelo do Ferreiro. A igrexa parroquial, de orixe románica (da que só se conserva a ábsida). Un cruceiro sito en Reboreda (do ano 1838 ou 1858, a data non está clara).

## Festas 
* San Benito, a finais de setembro.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:FrancosCruzReboreda.jpg|Cruz da Reboreda

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Francos 
### Parroquias de Outeiro de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Outeiro de Rei

### Ligazóns externas 
* Francos na web do concello de Outeiro de Rei
Mosteiro, Outeiro de Rei

**San Salvador de Mosteiro** é unha parroquia do concello de Outeiro de Rei na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 118 habitantes (60 homes e 58 mulleres), os mesmos có ano anterior.

## Xeografía 
Baña as súas terras o regato do Pazo, e os seus principais accidentes xeográficos son o Cordal Acea (490 m) e o Cordal Ardellal (539 m).

## Festas 
* San Salvador, a última fin de semana de agosto.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Mosteiro 
### Parroquias de Outeiro de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Outeiro de Rei

### Ligazóns externas 
* Mosteiro na web do concello de Outeiro de Rei
Outeiro de Rei, Outeiro de Rei

**San Xoán de Outeiro de Rei** é unha parroquia do concello de Outeiro de Rei na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 556 habitantes, deles 264 eran homes e 292 eran mulleres, o que supón un incremento de 100 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.

## Toponimia 
A orixe do topónimo Outeiro é o latín , que é unha parte alta ou elevación do terreo.

## Historia 
A capital do Concello, á cal se lle outorgou o título de vila durante a Idade Moderna, estivo baixo a xurisdición do Conde de Lemos, Trastámara e Sarria dende o ano 1360. Durante século e medio a vila pasou por mans de Fadrique de Aragón, Gutierre de Quijada e Pedro de Luna entre outros, e en 1501 reintegrouse ao patrimonio da casa de Lemos mediante privilexio da raíña Isabel I de Castela.

## Patrimonio 
Casa-forte de Outeiro de Rei, tamén chamada "da señorita", fundada polo conde O´Kelly.

Muíño e capela emprazados no Campo de Santa Isabel.

## Servizos 
A Casa do Concello, un edificio tradicional de dúas plantas, con porta de acceso de lintel de arco de medio punto, balcón de ferro e frontón cornixa, cun frontispicio triangular onde se distingue o escudo do Concello.

Colexio de Educación Infantil e Primaria Laverde Ruiz. Casa da Cultura onde se atopa a Biblioteca Municipal, un PAC, un Centro de Saúde e unha residencia de anciáns privada "Residencial Carlos IV".

## Festas 
* Santa Isabel, celébrase durante tres días no mes de xullo.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:CampoStaIsabel1.jpg|Campo de Santa Isabel
Ficheiro:CapelaStaIsabel.jpg|Capela de Santa Isabel
Ficheiro:CasaMuseoManuelMaría.jpg|Casa Museo Manuel María
Ficheiro:IgrexaOuteirodeRei.jpg|Igrexa parroquial
Ficheiro:PazoGaiosoOuteiroRei.jpg|Pazo Gaioso

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Outeiro de Rei 
### Parroquias de Outeiro de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Outeiro de Rei

### Ligazóns externas 
* Outeiro de Rei na web do concello de Outeiro de Rei
Parada, Outeiro de Rei

**San Xoán de Parada** é unha parroquia do concello de Outeiro de Rei na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 95 habitantes, deles 51 eran homes e 44 eran mulleres, o que supón unha diminución de 2 habitantes en relación ao ano anterior, 2006.

## Historia 
A primeira mención da parroquia aparece no testamento maior de Odoario (ano 747), como *Villa Parata cum ecclesia sancti Inhoanis constipata de familia mea pro suis terminis ab integro*. Posteriormente cítase a súa igrexa en varios inventarios de bens da catedral de Lugo, así como nun privilexio de Afonso III (897), o chamado Caelicolae.

## Patrimonio 
Conxunto de 10 mámoas localizadas no monte e un menhir gravado. Na canteira de pedra das Penas de Raposo, hoxe pechada, apareceu unha alabarda de sílex do período megalítico. Aquí localízanse os castros das Croas e Sampaio, e as casas señoriais de Gondai e Sampaio (do século XVII e reformada en 1856).

Na parroquia sitúase a Ponte Colgante de Parada que dá acceso á Insua de Seivane, tamén coñecida como Insua de Arriba, que conta cunha área recreativa e un refuxio de pescadores.

## Festas 
* San Xoán, no mes de xuño.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Parada 
### Parroquias de Outeiro de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Outeiro de Rei

### Ligazóns externas 
* Parada na web do concello de Outeiro de Rei
San Clodio de Aguiar, Outeiro de Rei

**San Clodio de Aguiar** é unha parroquia do concello de Outeiro de Rei na comarca de Lugo, na provincia de Lugo. Segundo o patrón continuo do INE no ano 2019 tiña 36 habitantes, 17 homes e 19 mulleres, o que supón unha diminución de 9 habitantes dende o 2007.

## Xeografía 
Existen dúas canteiras, hoxe abandonadas, e en distintos lugares de Aguiar xorden rocas graníticas que constitúen paisaxes de singular beleza. Entre elas hai unha preto da igrexa parroquial chamada Pena do Viso que deu orixe a varias lendas.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Clodio de Aguiar 
### Parroquias de Outeiro de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Outeiro de Rei

### Ligazóns externas 
* San Clodio de Aguiar na web do concello de Outeiro de Rei