open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Minato, Tokyo

**Minato** (港区, みなとく, *Minato-ku*) é un barrio especial da prefectura de Tokyo no Xapón. Está situado ó sur da rexión de Kanto e ó leste da prefectura, na parte leste da illa de Honshu. A súa superficie é de 20,34&nbsp;km², a poboación é de 214.027 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 10.520 hab./km².

O barrio de Minato limita cos barrios de Chūō, Chiyoda, Shinjuku, Shibuya e Shinagawa.

## Embaixadas 
No barrio de Minato localízanse as embaixadas de varios países.

## Universidades 
* Universidade Keiō Gijuku (慶應義塾大学).
* Universidade de Nacións Unidas (国際連合大学).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Barrios de Tokyo
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do barrio de Minato .
* Sitio web oficial do barrio de Minato  .
Alexandra David-Néel

**Alexandra David-Néel**, pseudónimo de **Louise Eugénio Alexandrina Marie David**, nada en Saint-Mandé (Val do Marne) o 24 de outubro de 1868 e finada en Digne-les-Bains o 8 de setembro de 1969 foi unha famosa escritora francesa ademais de espiritualista, budista, anarquista política, reformadora relixiosa e exploradora .
Stellarium

***Stellarium*** é un programa de código aberto GNU que permite ver o firmamento dunha forma realista, tal e como se ve a simple vista, cun binóculo ou cun telescopio. Con el pódese calcular a posición do sol, a lúa, os planetas, e as constelacións. Serve como ferramenta educativa, para astrónomos afeccionados ou coma mero entretemento.

## VirGO
VirGO e un navegador visual, engadido a stellarium  por Observatorio austral europeo (ESO) Arquivo Científico que da facilidade aos astrónomos accedendo a navegación de datos astronómicos profesional.

## Notas 
## Véxase tamén
* Introdución ao Stellarium   .

### Ligazóns externas
*Programa  .
*Stellarium Web Online Planetarium  .
Tricorne

miniatura|dereita|Grupo de ingleses portando tricornes.
O **tricorne** é un tipo de sombreiro que ten a aba dura e dobrada formando tres picos.

## Características
O sombreiro redondo de aba ancha, usado polos soldados no século XVII, foise modificando sucesivamente até se converter no de tres picos, que como peza militar se usou durante o século XVIII e desapareceu a partir da Guerra da Independencia Española. No seu período máis popular, tamén foi de uso civil. Ao ser recollida a punta dianteira transformouse no actual tricorne que, fabricado en charón e con dúas puntas a cada lado da cabeza, caracteriza a Garda Civil española.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Historia do tricorne, na web da Gardia Civil Española .
Día de San Patricio

miniatura|Celebración do Día de San Patricio de 2004 en Cork.
O **Día de San Patricio** (***Lá Fhéile Pádraig***) é unha festa que celebra a San Patricio, o máis coñecido dos patróns de Irlanda, xeralmente celébrase o 17 de marzo. É a festa nacional de Irlanda e festivo en Irlanda do Norte. Celébrase popularmente en moitos países sen ser festivo, especialmente por irlandeses de orixe pero tamén por moita xente doutras orixes, tal é o caso do Canadá, Gran Bretaña, Australia, os Estados Unidos, a Arxentina, Nova Zelandia e Galicia. Xeralmente celébrase todo o que é verde, bébese cervexa irlandesa e cómese comida irlandesa.

## Historia 
A festa de San Patricio estableceuse no calendario litúrxico da Igrexa católica debido á influencia do erudito franciscano Luke Wadding a comezos do século XVII, aínda que xa viña sendo celebrado pola igrexa local irlandesa desde moito antes. En Irlanda cando cae en Semana Santa obsérvase a festividade relixiosa o 15 de marzo, como sucedeu en 1940 e no 2008. Tradicionalmente era tan só unha festividade relixiosa, non foi ata 1903 cando se converteu nunha data festiva civil tras unha lei presentada polo deputado irlandés James O'Mara na Cámara dos Comúns, máis tarde outra lei prohibiulles ós pubs abrir nesa data e que se mantivo en vigor ata os anos 70. A primeira parada oficial do Día de San Patricio foi en 1931 presidida polo ministro de defensa, Desmond FitzGerald. Desde 1996 celébrase o Festival do Día de San Patricio, unha celebración que desde 2006 dura cinco días.

## Celebración do Día de San Patricio en Irlanda 

Saint Patrick's Day (1).jpg
Saint Patrick's Day (2).jpg
Saint Patrick's Day (3).jpg
Saint Patrick's Day (4).jpg
Saint Patrick's Day (5).jpg
Saint Patrick's Day (6).jpg
Saint Patricks Day 17.jpg
Saint Patricks Day 3.jpg
Saint Patricks Day 4.jpg
Saint Patricks Day 2.jpg
Saint Patricks Day 11.jpg
Saint Patricks Day 12.jpg
Kilkenny

**Kilkenny** () ou **Cill Chainnigh** () é unha cidade irlandesa da provincia de Leinster (Irlanda), á beira do río Nore no condado de Kilkenny do cal é a capital. Ten unha poboación de 22.179 habitantes (censo de 2006), dos cales 8.625 residen na cidade (facéndoa a cidade máis pequena de Irlanda), e ten unha altitude de 60 m sobre o nivel do mar.

Kilkenny recibiu o sobrenome durante séculos, e polo cal se fixo famosa, de "Cidade do mármore" (the "Marble City"), debido ao tipo de pedra negra que se atopa nas proximidades e que serve de adorno a moitos dos seus edificios.
Campanuláceas

A familia **Campanulaceae** (as **campanuláceas**), da orde Asterales, contén uns 90 xéneros e 2200 especies. Na súa maioría son sobre todo herbas, arbustos, e algunhas árbores pequenas, que teñen xeralmente un (zume) leitoso tóxico.

## Localización 
Esta familia é de distribución case cosmopolita mais concentrada no hemisferio norte. Con todo no hemisferio sur, África do Sur é especialmente rica en membros desta familia. Estas especies atópanse ausentes do Sáhara, Antártida e o norte de Groenlandia.

A maioría das clasificacións actuais inclúen a familia antes separada Lobeliaceae en Campanulaceae.

## Morfoloxía 
As follas destas especies son a miúdo alternas, máis raramente opostas. Son tamén simples e sen estípulas.

As flores son bisexuais, campaniformes, consistindo nun estreito tubo como corola con pequenos lóbulos que sobresaen. As flores son a miúdo azuis.

Os froitos xeralmente son bagas, pero tamén poden ser cápsulas.

Ten as seguinte subfamilias: **Campanuloideae - Cyphioideae - Lobelioideae**

## Xéneros de Campanulaceae 
## Galería de fotos 

Ficheiro:Azorina vidalii0.jpg|*Azorina vidalii* 
Ficheiro:Isotoma axillaris0.jpg|*Isotoma axillaris* 
Ficheiro:Lobelia tupa inflorescence.jpg|*Lobelia tupa* 
Ficheiro:Symphyandra pendula1.jpg|*Symphyandra pendula* 
Ficheiro:Canarina canariensis aragorn05.JPG|*Canarina canariensis* 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información sobre Asterales - Angiosperm Phylogeny Website (inglés)
Anthony Eden

**Robert Anthony Eden**, nado en 1897 e finado en 1977, foi un político británico, foi o primeiro ministro do Reino Unido entre 1955 e 1957.
Suíza romanda

**Romandía**, **Suíza romanda**, **Suíza romana**, tamén chamada **Suíza francesa**, é a parte francófona de Suíza.

## Localización e características 
miniatura|Distribución lingüística de Suíza

|esquerdaComprende os cantóns de Xenebra, Vaud, Neuchâtel e Xura, así como as zonas francófonas dos cantóns de Berna, Valais e Friburgo. Ao redor de 1,5 millóns de persoas (o 20% da poboación suíza) vive en Romandía.

O francés suízo e o francés de Francia son a mesma lingua con algunhas diferenzas. Por exemplo, como noutras rexións de fala francesa, os francófonos suízos (e tamén os de Bélxica) usan *septante* (setenta) en lugar de *soixante-dix* (literalmente, "sesenta-dez") e *nonante* (noventa) en lugar de *quatre-vingt-dix* ("catro-vinte-dez"). Na meirande parte de Romandía, os falantes utilizan *octante* ou *huitante* (oitenta) en lugar do seu homólogo en francés de Francia *quatre-vingt* ("catro-vinte"), coa excepción do norte do territorio, onde esta última forma inda é maioritaria.

O idioma francoprovenzal foi predominante na meirande parte das zonas rurais desta rexión até inicios do século XX. O idioma alemán de Suíza retrocedeu algúns quilómetros cara ao Leste ante o francés desde fins do século XIX, isto nótase principalmente no cantón de Valais/Wallis, restando algúns moi pequenos enclaves illados, principalmente no cantón do Xura.

O termo "Romandía" non existe formalmente no sistema político, pero utilízase para distinguir e unificar a poboación francófona de Suíza. A canle de televisión Télévision Suisse Romande (TSR) está destinada precisamente a esta poboación, e está sindicada á canle francesa TV5.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Arpitania
*Xura
*Suíza alemá
*Suíza Italiana

### Ligazóns externas 
* Portal sobre a Suíza romanda
* Dereitos lingüísticos na Suíza 
* Vocabulario romando
Santiago do Deán, A Pobra do Caramiñal

**Santiago do Deán** ou **O Castelo** é unha parroquia que se localiza no sur do concello da Pobra do Caramiñal, na comarca do Barbanza.

## Galería de imaxes 

File:Igrexa de Santiago da Pobra do Deán, A Pobra do Caramiñal 3.jpg|Igrexa de Santiago
Ficheiro:Igrexa de Santiago da Pobra do Deán, A Pobra do Caramiñal.jpg
Ficheiro:Igrexa de Santiago da Pobra do Deán, A Pobra do Caramiñal 2.jpg
Ficheiro:Igrexa de Santiago da Pobra do Deán, A Pobra do Caramiñal 5.jpg
Ficheiro:Igrexa de Santiago da Pobra do Deán, A Pobra do Caramiñal 4.jpg
Ficheiro:Casa Grande de Aguiar, A Pobra do Caramiñal.jpg|Casa Grande de Aguiar.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santiago do Deán 
### Parroquias da Pobra do Caramiñal 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Pobra do Caramiñal
Baga

[miniatura|dereita|150px|[Grosella.]]
[miniatura|dereita|150px|[Arandeira americana|Arando azul.]]
[miniatura|dereita|150px|[Arando vermello.]]

Unha **baga**, en botánica, é o tipo mais común de froito carnoso simple, no cal a parede do ovario enteiro madura nun pericarpo comestible. As flores desas plantas teñen un ovario superior que ten un ou varios xineceos dentro dunha cobertura fina e interiores moi carnosos. As sementes están embutidas na carne común do ovario. Algúns autores consideran como bagas tamén algúns froitos cunha semente apenas, se a superficie desta semente non está adherida ao endocarpo.

O pericarpo da baga, normalmente comestible, está composto do exterior cara ao interior por un epicarpo moi fino, un mesocarpo carnoso (chamado sarcocarpo) e dun endocarpo carnoso, o que a diferencia da drupa, na cal o endocarpo é leñoso.

Na **lingua común** e **culinaria**, o termo baga refírese normalmente a calquera froito pequeno e doce. Así, neste sentido, ao contrario do sentido botánico, un amorodo ou unha amora serán bagas, e unha banana ou unha laranxa, non.

O froito da laranxa e limón, son unha baga modificada chamada hesperidio. O froito dos cogombros e os seus parentes son bagas modificadas chamadas de “pseudobagas". Á planta que contén bagas chámaselle bacífora.

Na lingua coloquial, a baga refírese a calquera pequeno froito con múltiples sementes. Os froitos agregados como a amora silvestre ou framboesa son bagas neste sentido, mais non no sentido botánico.

Moitas bagas son pequenas, doces, suculentas, e brillantemente coloridas. Contrastando co seu contexto, estes atraen máis aos animais que os comen, axudando na dispersión das sementes da planta. A maior parte das bagas son comestibles, mais algunhas son velenosas.

As cores da baga son causadas por pigmentos naturais sintetizados pola planta. Unha investigación médica descubriu propiedades medicinais de polifenois pigmentados, como flavonoides, antocianinas, tanino e outras fitoquímicas localizadas principalmente en pelas de baga e sementes. Os pigmentos da baga son normalmente antioxidantes e así teñen unha capacidade radical de absorción de osíxeno (Oxygen Radical Absorbance Capacity "ORAC") que é alta entre plantas comestíbeis. Xunto co bo contido nutritivo, ORAC distingue varias bagas dentro dunha nova categoría de comida funcional chamada "superfroitos", unha industria de mil millóns de dólares que medra rapidamente comezou en 2005 e é identificada por DataMonitor como unha das 10 mellores categorías alimentarias por crecemento no 2008.

Un informe de 2007 combinou catro criterios — contido nutritivo, calidades antioxidantes, intensidade de investigación médica e éxito comercial — dando unha cualificación de actividade comercial para seis superfroitos exóticos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Froitos do bosque
* Balaustia

### Ligazóns externas 
* The National Council for the Conservation of Plants and Gardens  - Descrición das bagas. 
* United States National Berry Crops Initiative 
* Berry Health Benefits Network  - Científicos traballando nas propiedades de saúde das bagas.
Naas

**Naas** é unha poboación de Irlanda, situada no leste do país, a uns 40&nbsp;km de Dublín. É a vila máis poboada do condado de Kildare, xa que ten 20.000 habitantes.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Mizuho

**Mizuho** (瑞穂市, みずほし, *Mizuho-shi*) é un concello da prefectura de Gifu no Xapón. Está situado no centro-oeste da rexión de Chūbu e da rexión de Tōkai, e ao suroeste da prefectura, na zona da provincia histórica de Mino, no centro da illa de Honshu. A súa superficie é de 28,18&nbsp;km², a poboación é de 51.844 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 1.840 hab./km².

O concello de Mizuho limita cos concellos de Gōdo, Kitagata, Motosu, Gifu, Anpachi e Ōgaki.

## Historia 
A cidade de Mizuho foi fundada pola fusión de dous concellos de vilas do distrito de Motosu (*Hozumi* e *Sunami*) en 1 de maio de 2003.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Mizuho .
Nagai

**Nagai** (長井市, ながいし, *Nagai-shi*) é un concello da prefectura de Yamagata no Xapón. Está situado no centro-sur da rexión de Tōhoku e ó sur da prefectura, ó leste da illa de Honshu. A súa superficie é de 214,69&nbsp;km², a poboación é de 29.689 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 138 hab./km². Antes de Meiji, era unha parte da provincia de Dewa, despois da provincia de Uzen.

O concello de Nagai limita cos concellos de Oguni, Iide, Kawanishi, Nan'yō, Shirataka e Asahi.

## Cidades irmandadas 
*  Bad Säckingen (1983).
*  Yūki (1983).
*  Shuangyashan (1992).

## Véxase tamén 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial da cidade de Nagai .
Chiyoda, Tokyo

**Chiyoda** (千代田区, ちよだく, *Chiyoda-ku*) é un barrio especial da prefectura de Tokyo no Xapón. Está situado ó sur da rexión de Kanto e ó leste da prefectura, na parte leste da illa de Honshu. A súa superficie é de 11,64&nbsp;km², a poboación é de 45.520 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 3.910 hab./km².

O barrio de Chiyoda limita cos barrios de Shinjuku, Bunkyō, Taitō, Chūō e Minato.

## Embaixadas 
No barrio de Chiyoda localízanse as embaixadas de varios países.

## Universidades 
* Universidade de Hitotsubashi (一橋大学).
* Universidade Sofía (上智大学).
* Universidade Meiji (明治大学).
* Universidade Hōsei (法政大学).
* Universidade Nihon (日本大学).
* Universidade Senshū (専修大学).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Barrios de Tokyo
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do barrio de Chiyoda .
* Sitio web oficial do barrio de Chiyoda .
Nanjō

**Nanjō** (南城市, なんじょうし, *Nanjō-shi*) é un concello xaponés da prefectura de Okinawa. Está situado ó sur da illa de Okinawa. A súa superficie é de 49,76&nbsp;km², a poboación é de 39.516 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 794 hab./km².

O concello de Nanjō limita cos concellos de Yonabaru, Haebaru e Yaese.

## Historia 
A cidade de Nanjō foi fundada pola fusión de 4 concellos do distrito de Shimajiri (*Sashiki*, *Chinen*, *Tamagusuku* e *Ōzato*) no ano 2006.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Nanjō .
Selección de fútbol da Unión Soviética

A **Selección de fútbol da Unión Soviética** (en ruso: сбо́рная СССР по футбо́лу, *sbornaya SSSR po futbolu*) foi o equipo deportivo representativo da desaparecida Unión Soviética nas competicións internacionais deste deporte. Era membro da UEFA e da FIFA, participando nas competicións oficiais organizadas por esas asociacións, así como en partidos amigábeis. Despois da disolución do país, o equipo transformouse na . A FIFA considera á CEI, e posteriormente a , como a súa selección sucesora.

## Historia 
### Uniformes 
## Resultados 
### Copa do Mundo 
### Eurocopa 
## Xogadores 
### Máis encontros disputados 
### Máximos goleadores 
A seguinte estatística está tirada da *Sovetskiy Sport* de decembro de 1991.

## Palmarés 
### Selección absoluta 
* **Eurocopa:**
** 1 **campionato: 1960.**
** 3 subcampionatos: 1964, 1972, 1988.
* **Xogos Olímpicos:**
** 2 **Medalla de ouro: 1956, 1988.**
** 3 Medalla de bronce: 1972, 1976, 1980.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Selección de fútbol da Comunidade de Estados Independentes
* Selección de fútbol de Rusia

### Ligazóns externas 
* Arquivo de resultados da RSSSF 1923-1991/92
* Arquivo de rexistros de xogadores da RSSSF
Arthur Rubinstein

miniatura|1963
**Arthur Rubinstein**, nado en Łódź o 28 de xaneiro de 1887 e finado en Xenebra o 20 de decembro de 1982, foi un pianista polaco de orixe xudía, célebre polas súas interpretacións de Chopin e de moitos outros compositores.

## Autobiografía 
En 2 volumes.

* *My Young Years* (1973)
* *My Many Years* (1980).

## Recoñecementos 
* Gran Cruz de Afonso X o Sabio, en 1963.
* United States Medal of Freedom, en 1976.
* Ordre national de la Légion d'honneur.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Asociación Arthur Rubinstein
Bernhard Riemann

**Georg Friedrich Bernhard Riemann**, nado o 17 de setembro de 1826 e finado o 20 de xullo de 1866, foi un matemático alemán que realizou contribucións moi importantes en análise e xeometría diferencial; algunhas delas achandaron o camiño para o desenvolvemento máis avanzado da relatividade xeral. O seu nome está conectado coa *función zeta*, a *integral de Riemann*, o *lema de Riemann*, as *variedades de Riemann*, as *superficies de Riemann* (como a esfera de Riemann) e mais a *xeometría de Riemann*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Publicacións de Riemann.
Takashima

**Takashima** (高島市, たかしまし, *Takashima-shi*) é un concello xaponés da prefectura de Shiga. Está situado ao noroeste da prefectura e ao leste da rexión de Kinki, no centro-oeste da illa de Honshu. A súa superficie é de 693&nbsp;km², a poboación é de 52.245 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 75,4 hab./km².

A cidade de Takashima foi fundada após a fusión de 6 concellos de vilas do distrito de Takashima (*Adogawa*, *Imazu*, ''Shin'asahi*, *Takashima*, *Makino* e *Kutsuki'') no ano 2005.

O concello de Takashima limita cos concellos de Nishiazai e Ōtsu (que son da prefectura de Shiga); Tsuruga, Obama, Wakasa, Mihama e Ōi (que son da prefectura de Fukui); Nantan e Kyoto (que son da prefectura de Kyoto).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón
Kendrick Perkins

'''Kendrick La'Dale Perkins'*, nado o 10 de novembro de 1984 en Nederland, Texas, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense que xoga nos Canton Charge da NBA G League.

## Traxectoria 
Graduouse no instituto Clifton J. Ozen en Beaumont, Texas, en 2003. Durante a súa traxectoria no instituto liderou a Ozen High a conseguir catro campionatos de distritos consecutivos, ademais dun estatal. Coñecíaselle coma *Baby Shaq''. En 2003, foi seleccionado para disputar o prestixioso All-American McDonald's.

En 2003, foi elixido no Draft da NBA de 2003 polos Memphis Grizzlies na posición 27ª, aínda que inmediatamente foi traspasado xunto con Marcus Banks a Boston a cambio de Troy Bell e Dahntay Jones. Gañou o anel de campión da NBA cos Boston Celtics na tempada 2007-08, ano no que fixo tamén as súas mellores medias ata entón, asinando 8.5 puntos, 8.1 rebotes e 2.0 tapóns por partido.

O 24 de febreiro de 2011, Perkins e Nate Robinson foron traspasados aos Oklahoma City Thunder a cambio de Jeff Green e Nenad Krstić. En 2012, Perkins chegou ás Finais da NBA cos Thunder, pero foron derrotados polos Miami Heat. O 19 de febreiro de 2015, Perkins foi traspasado ós Utah Jazz nun traspaso entre os Thunder, os Jazz e os Detroit Pistons. Dous días máis tarde, foi cortado polos Jazz.

O 24 de febreiro de 2015, Perkins asinou cos Cleveland Cavaliers. Fixo o seu debut con Cleveland o día seguinte na vitoria contra os Detroit Pistons por 102-93. Perkins fixo dous puntos en dous minutos de xogo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Sligo

**Sligo** () é unha cidade situada no Condado de Sligo (do que é a súa capital) na República de Irlanda. É a segunda área urbana da provincia de Connacht logo de Galway.

O poeta W.B. Yeats estivo moi vencellado a Sligo. Boa parte dos seus escritos describen os arredores de Sligo. Yeats pasou parte da súa xuventude en Sligo e trala súa morte en 1939 foi soterrado no camposanto de Drumcliffe, Condado de Sligo.

## Cidades irmás
* Crozon
* Kempten im Allgäu
* Tallahassee
* Illapel

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina Oficial de Sligo
Tony Allen

**Anthony "Tony" Allen**, nado o 11 de xaneiro de 1982 en Chicago, Illinois, é un ex xogador profesional estadounidense de baloncesto.

## Traxectoria 
Foi seleccionado polos Celtics na posición 25 do Draft da NBA de 2004. Na súa primeira tempada na liga, foi seleccionado para disputar o partido *Rookies vs. Sophomores* durante a fin de semana do All-Star, xunto ao seu compañeiro de equipo Al Jefferson. Ese ano, promediou 6.4 puntos e 2.9 rebotes por partido.

En xaneiro de 2007 tivo unha grave lesión no ligamento cruzado anterior que lle fixo perder gran parte da tempada. Tras gañar o anel de campión cos Celtics en 2008, en xullo dese mesmo ano foi renovado polo club por dúas tempadas máis, por cinco millóns de dólares. En xullo de 2010 Allen asinou un contrato por tres anos cos Memphis Grizzlies.

O 1 de febreiro de 2018, Allen foi traspasado xunto a Ömer Aşık, Jameer Nelson e unha elección da primeira rolda do Draft de 2018 ós Chicago Bulls, a cambio de Nikola Mirotić e unha elección da segunda rolda do Draft de 2018. Ademais, os Bulls terán o dereito a intercambiar eleccións de segunda rolda do Draft de 2021 cos Pelicans.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en BasketballReference.com
Gwallog ap Llaennog

**Gwallog ap Llaennog** (as variadas ortografías do galés medio inclúen **Gwallawc fab Lleynawc**; galés standard: *Gwallog ap Llëenog* ou *Llëynog*) foi un heroe do Hen Ogledd e probábel rei no século VI do estado posromano de Elmet na zona de Leeds do moderno Yorkshire.

Uniuse a un grupo de reis britanos, que inclúe a Urien Rheged, Rhydderch Hael e Morgant Bwlch de Bryneich, nun intento de vencer aos anglos de Bernicia. Este esforzo fracasou despois da morte de Urien a mans de Llofan Llaf Difo.

Outra tradición asegura que Gwallog máis adiante lle fixera a guerra ao antigo reino de Urien (Rheged) xunto con Dunod Fawr dos Peninos, atacando aos fillos de Urien.

Nalgunhas fontes danlle a Gwallog o epíteto de *Marchog Trin*, que significa "xinete de batalla". Se a identificación como rei de Elmet for correcta, o seu sucesor sería o seu fillo Ceredig, o derradeiro rei de Elmet, ao que depuxo Edwin de Deira.
Ceredig ap Gwallog

**Ceretic de Elmet**, ou **Ceredig ap Gwallog**, foi o derradeiro rei de Elmet, un reino britano que existiu na zona de West Yorkshire da Britania setentrional durante a época posromana.

## Traxectoria 
Beda informa que Santa Hilda (nada en 614), membro da familia real de Deira, medrou na corte do rei Ceretic, despois de fuxir do usurpador northumbrio, Æthelfrith de Bernicia.  Beda describe a Ceretic como "rei dos britóns", se cadra falaba só dos britanos desa zona. Cando Edwin de Deira volveu ao poder en 617, Ceretic foi expulsado, supostamente debido á complicidade no envelenamento do pai de Hilda, e o seu reino foi anexionado a Northumbria. Probabelmente fose el o Ceretic cuxa morte se recorda nos Annales Cambriae en 616 (que habería que corrixir a 617 ou pouco despois). Pénsase xeralmente que é o mesmo que o **Ceredig ap Gwallog**, un 'Home do Norte', cuxo pai, Gwallog ap Llaennog, é asociado con Elmet polo poeta Taliesin.

## Notas
Santiago Castroviejo

**Santiago Castroviejo Bolíbar**, nado en Tirán (Moaña) en agosto de 1946  e finado en Madrid o 30 de setembro de 2009, foi un botánico galego.

## Traxectoria 
Fillo de Xosé María Castroviejo e María Francisca Bolívar Sequeiros, e irmán da historiadora María Francisca Castroviejo, doutorouse en Bioloxía pola Universidade Complutense de Madrid en 1972. Foi profesor de Investigación do Consello Superior de Investigacións Científicas, director do Real Jardín Botánico de Madrid entre 1984 e 1994. Investigador principal do Proxecto *Flora Ibérica*, investigador principal tamén do Proxecto *ANTHOS*, un sistema de información sobre as plantas de España.

Dirixiu 19 teses doutorais e foi autor de máis de 150 traballos de investigación publicados en revistas científicas nacionais e internacionais.

### Distincións 
Por outra banda, foi Presidente da Real Sociedade Española de Historia Natural, Académico de Número da Real Academia de Ciencias Exactas, Físicas e Naturais e *Medaille du Conseill de la Société Botanique* de Francia, entre outras importantes distincións científicas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Proxecto Flora Ibérica 
* Proxecto Anthos
Estípula

[miniatura|250px|**Estípula** glandular de *[Euphorbia pteroneura*.]] 
[miniatura|250px|**Estípulas** fusionadas e con forma de folla en *[Alchemilla mollis*.]] 
Denomínase **estípula** a unha estrutura, xeralmente laminar, que se forma a cada lado da base foliar dunha Traqueófita. Adoita atoparse unha a cada lado da base da folla, ás veces máis. Xeralmente son asimétricas e, en certo xeito, son imaxes especulares unha doutra. As estípulas poden ser: 
* *libres* ou *laterais*: non se adhiren ao pecíolo, fican unidas só ao talo; 
* *adnatas*, *peciolares* ou *vaxinais*: sóldanse ao pecíolo nun treito máis ou menos longo; 
* *interpeciolares* ou *caulinares*: dous estípulas de follas opostas se sueldan no seu punto de contacto; 
* *intrapeciolares* ou *axilares*: dúas estípulas da mesma folla sóldanse por riba do pecíolo; 
* *opositifolias* ou *opostas*: dúas estípulas da mesma folla sóldanse dando a volta polo lado oposto ao pecíolo; 
* *ambiguas*: sóldanse ao talo e ao pecíolo (termo pouco usado); 
* *envainadoras*

As estípulas poden aparecer como órganos foliáceos, espiñas, glándulas, pelos, escamas. A súa presenza está relacionada coa anatomía do nó que soporta a folla.

As estruturas que remedan estípulas nas bases dos folíolos reciben o nome de *estipelas* (p. ex. no xénero *Thalictrum* ou nalgunhas Fabaceae).

## Notas 
Font Quer, P. 1982. Dicionario de Botánica. Editorial Labor, Barcelona etc. 1244 páxs.
Sao (lúa)

**Sao** ( ou en grego *Σαώ*) é un satélite irregular de Neptuno con movemento directo. Foi descuberto por Matthew J. Holman *e o seu equipo.* o 14 de agosto do 2002. 
miniatura|esquerda|300px|Satélites irregulares de Neptuno.
Sao orbita Neptuno a unha distancia aproximada de 22,4 millóns de kms e ten un diámetro de 44 kms (asumindo un albedo do 0,04).

Sao ten unha órbita excepcionalmente inclinada e moderadamente excéntrica, tal coma ilustra o diagrama e relación a outros satélites irregulares de Neptuno. Os satélites arriba do eixo horizontal son de movemento directo, e os satélites por debaixo do eixo son retrógrados. Os segmentos amarelos esténdense dende o pericentro ó apocentro, amosando a excentricidade; fágase notar a acusadisima excentricidade de Neso e Psámate, máis se a comparamos coa de Sao.

O satélite está nunha comunmente chamada resonancia Kozai, p.e. a súa inclinación e excentricidade van parellas (a inclinación da órbita decrece cando a excentricidade aumenta e *viceversa*).

Sao, ou **Neptuno XI**, coma a meirande parte dos satélites máis externos de Neptuno, recibiu un dos nomes das Nereidas; Sao foi asociada a navegación e era alcumada a "Rescatadora" ou "Salvadora". Antes de recibi-lo seu nome oficial o 3 de febreiro do 2007 (IAUC 8802), Sao tiña o nome asignado provisionalmente de **S/2002 N 2**.

## Notas 
* Efemérides da UAI 
* Principais parámetros orbitais dos satélites do Sistema Solar no JPL 

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Neptuno

### Ligazóns externas 
* Matthew Holman's Neptune's page 
* David Jewitt's pages 
* Scott Sheppard's pages
Jean Chrétien

**Joseph Jacques Jean Chrétien**, nado o 11 de xaneiro de 1934, é un avogado e foi o primeiro ministro do Canadá entre 1993 e 2003.
Lamiales

As **Lamiales** son unha orde de plantas dicotiledóneas. Anteriormente denominábanse con máis frecencia *Scrophulariales*, mais dado que tanto a familia Lamiaceae como Scrophulariaceae foron clasificadas dentro do mesma orde polos taxónomos cladistas, é posible utilizar ambas as nomenclaturas. Con todo, na nomenclatura cladista o clado *lamioide* é máis basal que o *scrophularioide*, razón pola que o APG e moitos taxonomistas consideran lamiales o nome máis correcto desta orde.

Segundo o antigo Sistema de Cronquist de clasificación, as lamiales incluían as familias *Lamiaceae*, *Verbenaceae* e *Lennoaceae*. Moitas das familias listadas debaixo incluíanse na orde *Scrophulariales*. A inclusión de todas elas en lamiales é típica das modernas clasificacións. 
## Familias 
As especies desta orde amosan típicamente as seguintes características: 
* As flores teñen corolas bilabiadas, simétricas e bilaterais. 
* Cinco pétalos. 
* Ovario súpero composto por dous carpelos fusionados. 
Existen ao redor de 11.000 especies, divididas en 10 ou máis familias: 
* Familia Lamiaceae 
** 200 xéneros e 3.200 especies (segundo Gleason & Cronquist) clasificados nesta orde polos cladistas. 
* Familia Verbenaceae 
* Familia Scrophulariaceae 
** Ao redor de 190 xéneros e 4.000 especies. Segundo APG esta familia será redefinida para incluír Buddlejaceae e *Myoporaceae* e excluír varios outros membros que serán asignados a *Calceolariaceae*, *Orobanchaceae*, *Paulowniaceae*, *Phrymaceae* e *Plantaginacea*. 
* Familia Myoporaceae 
** 3 xéneros. 
* Familia Orobanchaceae 
** 5 xéneros. Utilizada para ser incluída en Scrophulariaceae. 
* Familia Acanthaceae 
** Ao redor de 250 xéneros e 2.500 especies. 
* Familia Avicenniaceae 
* Familia Bignoniaceae 
* Familia Boraginaceae 
* Familia Byblidaceae. 
* Familia Carlemanniaceae 
* Familia Gesneriaceae 
** Ao redor de 140 xéneros e 2.500 especies. 
* Familia Calceolariaceae 
* Familia Martyniaceae. 
* Familia Pedaliaceae. 
** 17 xéneros. 
** Ao redor de 100 xéneros e 800 especies. 
* Familia Lentibulariaceae. 
* Familia Oleaceae (familia do oliveira) 
** ao redor de 25 xéneros e 600 especies. En ocasións atópase nas Gentianales. 
* Familia Plantaginaceae (familia do plantago e das verónicas), (inclúe a anterior Globulariaceae). 
* Familia Paulowniaceae. 
* Familia Plocospermataceae. 
* Familia Phrymaceae. 
* Familia Schlegeliaceae 
* Familia Stilbaceae 
* Familia Tetrachondraceae 
* Familia Tetrachondraceae

## Ligazóns externas
José Ferrer

**José Ferrer**, nado o 8 de xaneiro de 1912 no barrio portorriqueño de Santurce (San Juan) e finado o 26 de xaneiro de 1992 en Coral Gables, Florida, foi un actor de cine e teatro, director e produtor de cine portorriqueño.

## Traxectoria 
Nado en Porto Rico, estudou na Universidade de Princeton, onde escribiu unha tese sobre "O naturalismo francés e Pardo Bazán".

Debutou en Broadway en 1935. A súa interpretación máis lembrada no teatro foi a de *Cyrano de Bergerac*, que estreou en 1946 e coa que gañou o premio Tony.

Os seus primeiros papeis no cinema chegaron a finais dos anos corenta. Gañou o Oscar ao mellor actor en 1950 por *Cyrano de Bergerac*, adaptación da obra coa que triunfara no teatro. Como homenaxe á súa orixe, doou o premio á Universidade de Porto Rico.

A partir dos anos cincuenta dedicouse principalmente ao cinema, volvendo ao teatro ocasionalmente. Seguiu traballando no cinema e na televisión ata mediados dos anos oitenta.

Finou en 1992, e foi enterrado na súa cidade natal.

## Filmografía
An Daingean

**An Daingean** (en irlandés e oficialmente, e tamén en ; adaptado ao ) é unha localidade do Condado de Kerry, na costa atlántica de Irlanda, a uns 50&nbsp;km ao suroeste de Tralee e uns 80&nbsp;km ao noroeste de Killarney. A vila está situada nunha baía natural baixo a montaña Slievanea, na península de An Daingean, co río Shannon ao norte, e o Anel de Kerry ao sur.

As principais actividades da zona son o turismo, a pesca, a gandería e a agricultura. En 2006 An Daingean tiña unha poboación de 1.920 habitantes. An Daingean está situada nun Gaeltacht.

Durante moito tempo An Daingean foi unha vila remota, mais agora é un activo porto pesqueiro e un importante centro turístico.

## Fungi, o golfiño de An Daingean 
En 1984 un golfiño comezou a frecuentar a zona do porto de An Daingean, converténdose nunha atracción para os visitantes. Calcúlase que naceu contra mediados da década de 1970, cunha esperanza de vida de 25 anos para a súa especie. Ten adicada unha escultura en bronce en An Daingean.

## Lugares de interese 
A igrexa neogótica de An Daingean, St. Mary, foi construída segundo o proxecto de J. J. McCarthy e O'Connell. A primeira pedra foi colocada en 1862.

Hai moitas posibilidades de escoitar música tradicional irlandesa na vila, especialmente no verán, na tempada de turismo. Tamén hai un acuario na vila e bo número de tendas de artesanía.

Poden tamén visitarse nos arredores os xacementos arqueolóxicos da península de An Daingean.

## Cidades irmás 
* Tolfa, Lacio (Italia)
* Santa Barbara, California (Estados Unidos)

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Dingleharbour.jpg|Porto de An Daingean
Ficheiro:Dinglechurch.jpg|Igrexa de St. Mary
Ficheiro:4July04 John St Dingle.JPG|John Street, An Daingean
Dingle-14-Strand Str-John Benny's Pub-2017-gje.jpg|John Benny's Pub
Ficheiro:Dingle Fungie.jpg|Fungi, o golfiño de An Daingean
Dingle-Dolphin watching-34-Fungie-2017-gje.jpg|Fungi
Mercedes Sosa

**Haydee Mercedes Sosa**, nada en San Miguel de Tucumán o 9 de xullo de 1935 e finada o 4 de outubro de 2009 en Buenos Aires, foi unha cantante de raíz folclórica arxentina moi recoñecida en América Latina e en Europa.

## Traxectoria 
Está considerada un dos expoñentes principais da nova canción latinoamericana. Así mesmo ten incursionado noutros xéneros musicais coma o tango, o rock e o pop, entre outros. A súa popularidade valeulle o apelativo "La Voz de Latinoamérica". Desempeña labores como embaixadora de boa vontade da UNESCO para Latinoamérica e o Caribe. A súa traxectoria foi resumida nas palabras do seu compatriota Fito Páez con esta frase:

## Discografía 
miniatura|dereita|Mercedes Sosa en 1980.

* La voz de la zafra (1962)
* Canciones con fundamento (1965)
* Yo no canto por cantar (1966)
* Hermano (1966)
* Para cantarle a mi gente (1967)
* Con sabor a Mercedes Sosa (1968)
* Mujeres argentinas (1969)
* Navidad con Mercedes Sosa (1970)
* El grito de la tierra (1970)
* Homenaje a Violeta Parra (1971) 
* Hasta la victoria (1972) 
* Cantata Sudamericana (1972) 
* Traigo un pueblo en mi voz (1973)
* Niño de mañana (1975) 
* A que florezca mi pueblo (1975) 
* En dirección del viento (1976)
* O cio da terra (1977) 
* Mercedes Sosa interpreta a Atahualpa Yupanqui (1977)
* Si se calla el cantor (1977) 
* Serenata para la tierra de uno (1979) 
* A quién doy (1980) 
* Gravado ao vivo no Brasil (1980) 
* Mercedes Sosa en Argentina (1982) 
* Mercedes Sosa (1983) 
* Como un pájaro libre (1983) 
* Recital (1983) 
* ¿Será posible el sur? (1984) 
* Vengo a ofrecer mi corazón (1985)
* Corazón Americano (1985) (con Milton Nascimento e León Gieco) 
* Mercedes Sosa ´86 (1986) 
* Mercedes Sosa ´87 (1987)
* Gracias a la vida (1987)
* Amigos míos (1988) 
* En vivo en Europa (1990) 
* De mí (1991)
* 30 años (1993)
* Sino (1993) 
* Gestos de amor (1994) 
* Oro (1995) 
* Escondido en mi país (1996) 
* Alta fidelidad (1997) (con Charly García) 
* Al despertar (1998) 
* Misa Criolla (2000) 
* Acústico (2002)
* Argentina quiere cantar (2003) (con Víctor Heredia e León Gieco) 
* Corazón Libre (2005)
* Cantora (2009)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial 
* Noticias verbo de Mercedes Sosa 
* Cancioneiro e discografía de Mercedes Sosa
Saturno V

O **Saturno V** foi un foguete desbotábel de múltiples fases e de combustíbel líquido usado nos programas Apolo e Skylab da NASA. O seu deseño estivo a cargo de Wernher von Braun no Marshall Space Flight Center (en lingua galega *Centro de voo espacial Marshall*) e os seus principais construtores foron Boeing, North American Aviation, Douglas Aircraft Company e IBM. Foi o máis grande da familia de foguetes Saturno.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Saturno I
*Saturno IB
### Ligazóns externas 
* Saturn Vehicle History 
* Saturn V en Encyclopedia Astronautica 
* Apollo Saturn Reference Page 
* Project Apollo Archive 
* Fotos Saturno V
Anguillita

**Anguillita** é unha pequena illa rochosa na punta occidental do territorio británico de ultramar de Anguila. Anguillita non é o punto máis occidental de Anguilla, esa posición é para os Caios Prickly Pear (pera espiñenta). Con todo, é a dependencia máis meridional.

A diferenza da Illa Scrub, unha illa máis grande do extremo oriental, e que conta con dous excelentes praias, Anguillita é raramente visitada polo público en xeral, desde o extremo occidental é practicamente inaccesibles a pé. Como tal, é de cando en cando visitada polos turistas, un pesar de que é accesible en caiac por mar.

Anguillita ofrece oportunidades para a práctica do mergullo e do esnórquel atopándose as mellores condicións para estas actividades fóra da súa accidentada costa. Especies como barracudas, raias, tartarugas Pódense ver nas súas augas. Hai paredes submarinas a unha profundidade duns 5 a 20 metros e numerosas pequenas covas submarinas.
Resident Evil: Survivor

***Resident Evil: Survivor***, coñecido no Xapón como , é un videoxogo de disparos en primeira persoa desenvolvido por Tose e publicado por Capcom. Lanzouse para PlayStation no Xapón o 27 de xaneiro de 2000, en Europe 31 de marzo de 2000, en América do Norte o 30 de agosto de 2000. É un spin-off da serie de videoxogos *Resident Evil*. Tamén é o primeiro xogo de *Resident Evil* con perspectiva en primeira persoa, adiantándose a *Resident Evil 7: Biohazard* dezasete anos. Existe unha versión para Microsoft Windows que só foi comercializada na China e Taiwán o 7 de setembro de 2002.

## Argumento 
Ark Thompson é un detective enviado a investigar os sucesos de Raccoon City. Durante a viaxe, o seu helicóptero sofre un accidente e Ark resulta ferido. Perde parte da memoria de decide armarse cunha pistola e unha lanterna e investigar que lle ocorreu.

## Estilo de xogo 
O estilo de xogo é diferente ao do resto da serie *Resident Evil*. A perspectiva é en primeira persoa, a diferenza do resto, que é en terceira persoa. Ademais, engádese a posibilidade de xogar cunha pistola.

## Acollida 
A versión de PlayStation recibiu críticas "desfavorables" segundo o páxina web Metacritic. Jon Thompson (*AllGame*) deu unha crítica negativa ao xogo. Thompson sinalou que a maior crítica ao xogo foi que estaba feito para xogar cunha pistola lixeira, que a versión estadounidense non admitía. Continuou dicindo que mesmo a versión xaponesa do xogo que si a incluía, "realmente non era mellor. Suponse que os tiradores son rápidos, crus e viscerais, todo o contrario do que é Resident Evil, para ben ou para mal. Este xogo de disparos opta por seguir o ritmo lento do resto da serie, e o resultado é un xogo de armas sen armas que se arrastra absolutamente". Thompson criticou os gráficos como "non moi atractivos" e "primeiros planos moi pixelados" *Edge* eloxiou os ambientes 3D ben representados da importación xaponesa, pero criticou as longas pantallas de carga entre a apertura e o peche das portas. A revista concluíu que a importación xaponesa é a máis adecuada para o mercado de alugueiro, describíndoo como "máis un cash-in ca un knockout". Eric Bratcher de *NextGen* dixo sobre o xogo: "O universo *RE* definitivamente podería inspirar un gran xogo de armas. Pero cunha mala tecnoloxía, limitacións de control imperdoables e unha estraña falta de diversión, este xogo sen armas definitivamente non o é". Porén, no Xapón *Famitsu* deulle unha puntuación de 31 sobre 40.

## Notas 
### Referencias 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Nennio

**Nennio** ou **Nemnivo** (*Nennius* ou *Nemnivus*, en latín) é o nome de dous personaxes, parcialmente lendarios, asociados coa historia de Gales. O mellor coñecido dos dous é Nennio, o estudante de Elvodugo (*Elvodugus*). Elvodugo é comunmente identificado co bispo Elfodd de Gwynedd, quen convenceu o resto da rexión de Gales do Cristianismo celta de celebrar Pascua na mesma data que os outros católicos en Gran Bretaña en 768 e é, máis tarde, dado por falecido en 809, polos *Annales Cambriae*. Sostense tradicionalmente que este Nennio viviu a inicios do século IX e é identificado nun grupo de manuscritos da *Historia Brittonum* como o autor deste traballo. Porén, os estudos do profesor David N. Dumville sobre este texto mostraron que os manuscritos que sindicaban esta autoría viñan dun exemplar datado a fins do século XI, moito despois de que os exemplares das outras versións deste manuscrito, ademais de douscentos anos despois de cando se supón viviu Nennio. A pesar diso, varios historiadores aínda lle refiren a Nennio como o autor ben do texto orixinal da Historia *Brittonum*, ben desta versión específica.

O outro Nemnivo ou Nennio é mencionado nun manuscrito galés do século IX. Dise que este Nennivo inventou un alfabeto que sería preservado neste manuscrito e, segundo Nora Kershaw Chadwick, se deriva do alfabeto rúnico do inglés antigo: «*De feito, os nomes asignados a algunhas das súas cartas parecen mostrar evidencia dun coñecemento real dos nomes saxóns*».

Algúns conclúen que estas dúas figuras son o mesmo individuo. Outros argumentan que tal conclusión non está garantida, xa que se podería soster que Nennio, o estudante de Elvodugo, é un personaxe ficticio e xa que a historia de Gales e Bretaña sobre este período en cuestión está bastante incompleta.

## Notas 
## Ligazóns externas 
* http://www.gutenberg.org/etext/1972. Texto de **Nennio** no Proxecto Guttemberg.
* *Historia Brittonum*  no Proxecto Avalon.
* Nennius and *Historia Brittonum* comentario de *The Cambridge History of English and American Literature*, Volume 1, 1907–21.
* *The Wonders of Britain* : O *de mirabilibus Britanniae* sección da Historia Brittonum, con detalles.
Suíza italiana

miniatura|Distribución dos idiomas oficiais en Suíza, en violeta a zona de fala italiana (ano 2000).
[miniatura|300px|Distribución lingüística no cantón dos [Grisóns]]
A **Suíza italiana** (en italiano: *Svizzera Italiana*, en alemán: *Italienische Schweiz*, en francés: *Suisse italienne*, en romanche: *Svizra Italiana*), é o conxunto de zonas de Suíza en que é usual o idioma italiano ou algúns dialectos alpinos da lingua lombarda.

## Áreas
A Suíza italiana comprende as seguintes áreas:

*O cantón do Tesino, que constitúe o único cantón suízo no cal o idioma italiano é a exclusiva lingua oficial aínda que existe o pequeno enclave alemanófono de Bosco-Gurin poboado por unhas centenas de valsers.
*O cantón dos Grisóns, no cal o italiano é unha das tres linguas oficiais xunto ao alemán e ao retorrománico. A zona italófona (Grisones Italiano) nos Grisóns corresponde aos seguintes vales: 
**Val Mesolcina. 
**Val Calanca.
**Val Bregaglia. 
**Val Poschiavo.
**Tamén está presente en Val Moesa.
**O italiano é tamén unha das tres linguas oficiais da comuna de Bivio, sempre nos Grisóns e a única comuna suíza na vertente norte dos Alpes que ten o italiano como idioma oficial onde constitúe a lingua materna do 29% dos seus 220 habitantes.

En total a extensión da Suíza Italiana é de aproximadamente 3.500 km², tendo cara ao ano 2000 unha poboación roldando os 400.000 habitantes dos cales 80.000 eran estranxeiros.

## Principais centros da Suíza Italiana 
Os principais centros atópanse no cantón do Tesino e son:
*Bellinzona, capital do cantón do Tesino,
*Lugano, na costa do lago de Lugano próximo á fronteira italiana, Lugano é centro máis importante da Suíza Italiana.
*Chiasso e Mendrisio no confín entre Italia e Suíza, próximos a Como
*Locarno e Ascona sobre o lago Maggiore preto do límite italiano.
*Airolo case na entrada meridional do Túnel de San Gotardo.
[miniatura|150px|Mapa do cantón [Tesino, o único cantón suízo exclusivamente de idioma italiano.]]

## Infraestrutura 
Desde 1996 a poboación italófona de Suíza pode ter como referente unha universidade propia a *Università della Svizzera italiana* (Universidade da Suíza Italiana), con sede en Lugano e Mendrisio. O outro istituto de ensino superior nesta rexión é a *Scuola Universitaria Professionale della Svizzera Italiana* (Escola Universitaria Profesional da Suíza Italiana) con sede en Manno.

O principal aeroporto é o de Agno, aínda que o italiano de Milán (aeroporto internazionale di Milano Malpensa) é facilmente accesible.

## Radio e Televisión 
Na Suíza Italiana existen desde hai décadas un sistema de radio e televisión en italiano, a televisión en italiano iniciou as súas transmisións en 1961. A RTSI (Radio e Televisión da Suíza Italiana) entre os 1960 e 1970 tiña moito público na Italia Setentrional porque emitía programas en cor moito antes que a RAI.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Suíza romanda (Suíza francesa)
* Suíza alemá
Llaennog ap Masgwid

**Llaenawc ap Masgwid** (**Llaennog** en galés, ***Lennocus*** en latín e ***Leonard*** en inglés) foi rei de Elmet (c. 495 - c. 540), fillo do rei Masguid Gloff.

Segundo John Morris, fundou a principios do sécula VI un reino en Escocia meridional, centrado en torno a Lennox. Non existe, con todo, proba ningunha que apoie esta teoría, mentres a asociación do seu fillo Gwallawc Marchawc Trin con Elmet indicaría que este sería o verdadeiro reino de Llaenawc.

## Ligazóns externas
https://web.archive.org/web/20091116105636/http://www.earlybritishkingdoms.com/index.html Early British Kingdoms. Portal da antiga historia das Illas Británicas.