open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Santa Helena (homónimos)

**Santa Helena** pode referirse a:

***Helena de Constantinopla**, nai do emperador Constantino, o Grande, considerada santa polo cristianismo (c. 250-330).

Como topónimo, **Santa Helena** pode referirse a:
***Santa Helena**, colonia británica na illa do mesmo nome no sur do océano Atlántico;

; No Brasil:
***Santa Helena**, cidade do estado de Goiás;
***Santa Helena**, cidade do estado de Maranhão;
***Santa Helena**, cidade do estado de Paraíba;
***Santa Helena**, cidade do estado do Paraná;
***Santa Helena**, cidade do estado de Santa Catarina;
***Praia Santa Helena**, na cidade de Torre;

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Helena
*Parroquias de Galicia baixo a advocación de santa Helena
Presidente do Salvador

O presidente é o xefe de estado e o xefe de goberno do Salvador. En 1824, a Alcaldía Maior de Sonsonate e a Intendencia de San Salvador uníronse formando o Estado do Salvador, adherido ás Provincias Unidas da América Central. Segundo a lei federal os gobernantes recibían o título de Xefe Supremo ata 1841, cando O Salvador se declarou independente, e os seus gobernantes pasaron a ser denominados presidentes.

## Presidentes do Salvador (1841-1931)
* Directorio civil: 2 a 4 de decembro de 1931

## Gobernos militares (1931-1979)
#Maximiliano Hernández Martínez (en exercicio): 4 de decembro de 1931 - 28 de agosto de 1934
#Andrés Ignacio Menéndez (provisorio): 29 de agosto de 1934 - 1 de marzo de 1935
#Maximiliano Hernández Martínez: 1 de marzo de 1935 - 9 de maio de 1944
#Andrés Ignacio Menéndez (provisorio): 9 de maio - 20 de outubro de 1944
#Osmín Aguirre y Salinas (provisorio): 21 de outubro de 1944 - 1 de marzo de 1945
#Salvador Castaneda Castro: 1 de marzo de 1945 - 14 de decembro de 1948
**Consello Revolucionario de Goberno]]*: 15 de decembro de 1948 - 14 de setembro de 1950
#Óscar Osorio: 14 de setembro de 1950 - 14 de setembro de 1956
#José María Lemus: 14 de setembro de 1956 - 26 de outubro de 1960
**Xunta de goberno*: 26 de outubro de 1960 - 25 de xaneiro de 1961
**Directorio civil-militar*: 25 de xaneiro de 1961 - 25 de xaneiro de 1962
#Eusebio Rodolfo Cordón Cea (provisorio): 25 de xaneiro - 1 de xullo de 1962
#Julio Adalberto Rivera Carballo: 1 de xullo de 1962 - 1 de xullo de 1967
#Fidel Sánchez Hernández: 1 de xullo de 1967 - 1 de xullo de 1972
#Arturo Armando Molina: 1 de xullo de 1972 - 1 de xullo de 1977
#Carlos Humberto Romero: 1 de xullo de 1977 - 15 de outubro de 1979

## Guerra civil e primeiras eleccións modernas (1979-1994)
* Xunta de Goberno Revolucionario: 15 de outubro de 1979 - 2 de maio de 1982

## Gobernos posguerra (1994-presente)
## Notas
Lebrija

O topónimo **Lebrija** pode referirse a:

*o concello sevillano de Lebrija;
*o concello colombiano de Lebrija, no departamento de Santander.
A-55

A **A-55** ou **Autovía do Atlántico** é unha autovía galega que une as localidades de Vigo e Tui en Pontevedra e continua ata a fronteira con Portugal onde se transforma na A3 (Autoestrada Porto - Valença). Está xestionada polo Ministerio de Fomento de España.

Parte desde a praza de España en Vigo e logo de atravesar a AP-9 mediante unha ponte elevada discorre paralela a esta, atravesando O Porriño ata chegar a Tui onde converxe coa AP-9, dirixíndose entón ata a fronteira hispano-portuguesa.

## Saídas
[miniatura|dereita|300px|A autovía sobre o [río Louro, ao seu paso polo Porriño.]]

## Notas
A-54

A **A-54** ou **Autovía de Santiago a Lugo** é unha autovía dependente do Ministerio de Fomento que se atopa en fase de construción e que conectará Santiago coa A-6 á altura de Nadela, en Lugo. Despois de sucesivos atrasos, espérase que estea rematada a finais do ano 2025.

## Estado dos tramos 
## Saídas (tramo Nadela-Melide)
## Saídas (tramo Arzúa-Santiago de Compostela) 
## Notas
Galicia canta (1970)

***Galicia canta*** foi un recompilatorio musical realizado en Caracas, Venezuela e lanzado no ano 1970 polo selo Pobovox. É considerado o primeiro LP da música galega.

## Características
Adicado integramente á canción de intervención social, é contemporáneo ao movemento de Voces Ceibes e recolle cancións de varios dos seus membros. Nel participaron os músicos Benedicto, Xavier, Xerardo Moscoso, Miro Casabella, Guillermo, Xoán Rubia, cada un cun tema, e tamén Xulio Formoso, cantor galego-venezolano que colabora con seis cancións e ocupa toda a cara b do mesmo. Tamén colaboran como letristas e animadores o poeta Farruco Sesto Novás, o seu irmao J.J. Sesto, e Celso Emilio Ferreiro, que ademais toca o pandeiro no tema *Pandeirada ao Che*. Celso Emilio aparece nos créditos do disco co seu pseudónimo Arístides Silveira.

No ano 2007 a revista galega de música Sono-Tone considerou que ***Galicia Canta*** podería ser o segundo disco galego máis valorado por coleccionistas, calculando que o seu prezo superaría, nunha poxa, os 240 euros que viñan de pagarse ese mesmo ano polo primeiro traballo do grupo N.H.U.. e situándoo só por baixo do primeiro disco de Suso Vaamonde. O disco foi reeditado no ano 2014 pola Fundación Celso Emilio Ferreiro, cunha edición de 50 copias.

## Lista de cancións
#"Romance Incompleto", por Xavier (Música: Xavier; Letra: Celso Emilio Ferreiro)
#"No Vietnam", por Benedicto (Música: Benedicto; Letra: Lois Diéguez)
#"O Umbral", por Xerardo Moscoso (Música: Xerardo Moscoso; Letra: X. Les)
#"Ti, Galiza", por Miro Casabella (Música: Miro Casabella; Letra: X. Costa e P.J. Puértolas)
#"Vento de Inxustiza", por Guillermo (Música e Letra: Guillermo Rojo)
#"A Emigración", por Xoán Rubia (Música: Xoán Rubia; Letra: Curros Enríquez)
#"A história do meu povo", por Xulio Formoso (Música: Xulio Formoso; Letra: J.J. Sesto)
#"Un vento ven", por Xulio Formoso (Música: Xulio Formoso; Letra: J.J. Sesto)
#"Cholo peruán", por Xulio Formoso (Música: Xulio Formoso; Letra: Farruco Sesto Novás)
#"Pandeirada ao Che", por Xulio Formoso (Música: Xulio Formoso; Letra: Farruco Sesto Novás)
#"Pola longa lonxanía", por Xulio Formoso (Música: Xulio Formoso; Letra: Celso Emilio Ferreiro)
#"O dedo na chaga", por Xulio Formoso (Música: Xulio Formoso; Letra: Celso Emilio Ferreiro)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Galicia canta* 
* *Ghastaspista.com*
Vélez-Málaga

**Vélez-Málaga** é un municipio da provincia de Málaga, na comunidade autónoma de Andalucía, España. É a capital da comarca da Axarquía, a sede da Mancomunidade de Municipios Costa do Sol-Axarquía e a cabeza do partido xudicial que leva o seu nome. Goza do título de cidade desde o ano 1487.

Con 78&nbsp;890 habitantes segundo o censo de 2016 (INE), Vélez-Málaga é o terceiro municipio da provincia en canto a poboación. Esta atópase dispersa en varios núcleos urbanos, numerosas urbanizacións costeiras e casaríos no interior. O seu termo municipal abarca unha superficie de 158 km² que se estenden pola veiga do río Vélez e as montañas circundantes, abríndose cara ao Mediterráneo polo sur.

O nome de Vélez-Málaga aparece no Quixote da Mancha: *¡Grazas sexan dadas a Deus, señores, que a tan boa parte conduciunos!, porque, se eu non me engano, a terra que pisamos é a de Vélez Málaga*.
A lexión dos superheroes

***A lexión dos superheroes*** (***Legion of Super Heroes*** en inglés) é unha serie estadounidense de debuxos animados producida pola Warner Bros. Animation e estreada o 23 de setembro de 2006  en The CW Television Network. A serie protagonízana personaxes de DC Comics, a historia transcorre no século XXXI centrándose nas aventuras de Superman cando novo e da súa loita contra o mal xunto a un grupo de superheroes futuristas coñecidos como Lexión dos Superheroes. Emitíronse 26 episodios en dúas temporadas, a serie finalizou o 5 de abril de 2008. A TVG estreou a serie o 4 de outubro de 2008 dentro de Xabarín Club.

## Dobraxe
:

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Xabarín Club

### Ligazóns externas
* A lexión dos superheroes na páxina web da TVG
San Sebastián de los Reyes

**San Sebastián de los Reyes** é un municipio español da Comunidade de Madrid situado a 20 quilómetros ao norte da capital española, Madrid. É popularmente coñecido como «Sanse» e debido aos encerros das súas festas, tamén é coñecida como "A Pamplona chica".

## Xeografía 
A localidade atópase ao pé do Parque Rexional da Cunca Alta do Manzanares. O termo municipal é cruzado por varios regatos: Valconejero, Quiñones, de la Vega, Valdelamasa e El Bodonal; todos eles, afluentes do río Jarama, que tamén discorre polo seu termo municipal.

O municipio de San Sebastián de los Reyes limita ao sur con Alcobendas, separados tan só por unha rúa, a Avenida de España. Ao oeste limita con Madrid, ao norte con Colmenar Viejo e ao leste con Algete, Cobeña e Paracuellos de Jarama.

Destaca a súa complexa orografía, con notables desniveis desde os seus puntos máis baixos, na limítrofe Avenida de España a 705 metros (val do antigo Regato de Entrepueblos) e os máis altos, nos que fosen os cerros do Caravel (no centro histórico) e Santa Bárbara (Praza de Andrés a 730 metros). O punto máis alto do municipio está a 780 metros na Dehesa Boyal.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Concello de San Sebastián de los Reyes
Mijas

**Mijas** é un municipio andaluz da provincia de Málaga (España). Está situado na Costa do Sol, a 30&nbsp;km ao suroeste da capital provincial, e integrado na comarca da Costa del Sol Occidental e a mancomunidade de municipios do mesmo nome.

No ano 2008 contaba con 70.473 habitantes, o que o converte no cuarto municipio da provincia en canto a poboación. Esta concéntrase en tres núcleos urbanos principais: Mijas Pueblo, situado na ladeira da Serra de Mijas, constitúe o centro histórico do municipio; Las Lagunas, situado na zona chamada Mijas Costa, forma parte do continuo urbano da cidade de Fuengirola; e La Cala, localidade costeira. A superficie do termo municipal é de 148&nbsp;km² e esténdese desde as serras litorais da Penibética ata o mar Mediterráneo.

Habitado desde a Antigüidade, Mijas foi un pequeno pobo dedicado principalmente á agricultura e a pesca ata a explosión do boom turístico nos anos 50 do pasado século. Desde entón, a actividade turística e o sector da construción foron os motores da economía local, disparando á mesma vez a poboación e a renda per cápita, aínda que a un alto custo ambiental. Na actualidade é un municipio multicultural cunha alta porcentaxe de residentes de orixe estranxeira e un dos principais centros do turismo residencial de Andalucía.

Mijas é coñecido internacionalmente polos seus Burrotaxis.

## Conexión con Galicia 
En Mijas viviu Dolores Vázquez, unha muller de Betanzos que foi erroneamente condenada por cometer un asasinato que tivo un grande eco dos medios en España.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial do Concello de Mijas
Fuengirola

**Fuengirola** é un municipio da provincia de Málaga, na comunidade autónoma de Andalucía, España. Está situado na costa occidental da provincia, na comarca da Costa del Sol Occidental e integrado na mancomunidade de municipios homónima. É a cabeza do partido xudicial de Fuengirola.

O termo municipal ten unha extensión de 10&nbsp;km², urbanizados case na súa totalidade, e unha altitude media é de 5 msnm. Ocupa unha estreita franxa costeira duns 8 km de lonxitude, con praias orientadas cara ao sueste. Con 68.646 habitantes segundo o censo de 2008 (INE 2008) é o quinto municipio máis poboado da provincia e un dos de máis alta densidade, con máis de 1.600 habitantes por km².

Fundada polos fenicios, por Fuengirola pasaron romanos, bizantinos, visigodos e árabes entre outros pobos, ata a súa incorporación á Coroa de Castela en 1485. Sendo un pequeno pobo de pescadores, constituír en municipio tras segregarse de Mijas en 1841. Na actualidade, Fuengirola é un importante centro turístico, que dobra a súa poboación durante os meses de verán e cuxa economía vira ao redor deste sector.
Majadahonda

**Majadahonda** é un concello e cidade española da Comunidade de Madrid, situada a 16&nbsp;km ao noroeste da capital. Tiña unha poboación de 71.785 habitantes en 2018.

Orixinariamente zona de cultivo e pastoreo. Durante a toma de Madrid na Guerra civil española foi escenario de duros combates. A súa expansión foi acelerada, como en todos os pobos e cidades pertencentes á área metropolitana de Madrid. Ten gran cantidade de servizos como o Hospital Universitario Puerta de Hierro e a presenza de bastantes empresas do sector terciario.

## Xeografía 
## Historia 
## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Instituto de Estadística de la Comunidad de Madrid > Ficha municipal
Rivas-Vaciamadrid

**Rivas-Vaciamadrid** é un concello español da Comunidade de Madrid. A súa poboación é de 75.444 habitantes (INE 2012). Está situado xunto á confluencia do río Jarama e o Manzanares. Esta cidade é a poboación que máis rápido creceu de España nos últimos 20 anos. Situada a 15&nbsp;km da Porta do Sol de Madrid e a 21 km do centro da cabeceira comarcal, Alcalá de Henares, xunto á A-3, limita ao norte con Madrid (zona do distrito de Vicálvaro) e con San Fernando de Henares, ao sur con Arganda del Rey e San Martín de la Vega, ao leste con Mejorada del Campo e Velilla de San Antonio, e ao oeste con Xetafe e Madrid (distrito de Villa de Vallecas).

## Características
Rivas Vaciamadrid é un municipio de grandes contrastes e insólitas peculiaridades. É en realidade un municipio da periferia da Capital, pero é tamén unha paraxe de inestimable valor ecolóxico; tres cuartas partes do termo municipal forman parte do Parque Rexional do Sueste. Alí conflúen, entre cantís xesíferos de gran beleza, os ríos Jarama e Manzanares. Xunto ás súas contaminadas canles fóronse formando, como consecuencia dunha prolongada actividade de extracción de áridos, numerosas lagoas onde aniñan incontables especies de anátidas que conviven cunha colonia de duascentas cegoñas e cos falcóns e millafres dos riscos.

Rivas é tamén insólito desde o punto de vista sociolóxico. A súa poboación creceu vertixinosamente desde os escasos 500 veciños de 1980 aos actuais 60.000, dando lugar a un asentamento de aluvión que é considerado como o de maior expansión demográfica de Europa. As principais barriadas (Covibar e Pablo Iglesias) foron construídas por cooperativas vinculadas aos sindicatos Comisións Obreiras e UXT.

Rivas é un municipio singular, moi sensible aos problemas ecolóxicos derivados da expansión urbanística e a deterioración do medio natural.

Ten varios centros comerciais e tamén con outro de recente construción, H2Ocio, cuxa característica máis importante é que está situado nun lago artificial.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do concello
Sanlúcar de Barrameda

A cidade de **Sanlúcar de Barrameda** é un municipio español situado na provincia de Cádiz, na comunidade autónoma de Andalucía. Asentada na marxe esquerda do estuario do río Guadalquivir, fronte ao Parque Nacional de Doñana, dista 44 km da capital de provincia, Cádiz, e 126&nbsp;km da capital autonómica, Sevilla. A súa poboación é de 65.820 habitantes (INE 2009)o que representa un aumento de poboación con respecto a 2008 cando tiña 64.434 habitantes. 
## Historia
O termo de Sanlúcar estivo habitado desde a Antigüidade, supóndose que pertenceu ao ámbito da civilización de Tartessos. Mencionada en diferentes textos romanos e medievais, a vila de Sanlúcar foi outorgada en señorío a Guzmán o Bo en 1297, iniciándose unha época de auxe demográfico e económico posibilitado sobre todo polo porto de Barrameda. Pola súa situación estratéxica, a cidade foi protagonista da exploración, colonización e evanxelización de América entre os séculos XV e XVII. A caída en desgraza da Casa de Medina-Sidonia en 1645, a decadencia xeral de España baixo Carlos II, o traslado da Casa de Contratación a Cádiz en 1711 e o terremoto de Lisboa en 1755 afectaron negativamente a Sanlúcar, que pasou a ter un papel cada vez máis secundario. No século XIX a actividade económica da cidade reconverteuse á viticultura e ao turismo estival, sobre un fondo de precariedade e grandes desigualdades sociais. No século XX Sanlúcar viviu os mesmos sobresaltos políticos que o resto de España, non sufrindo destrucións durante a guerra civil. En 1973 foi declarada Conxunto histórico-artístico. Desde a restauración da democracia diversos partidos sucedéronse á fronte do Concello, que se endebedou fortemente, ao que se engade que Sanlúcar é actualmente a cidade española con menor renda per cápita.

Hoxe en día Sanlúcar é coñecida sobre todo pola súa gastronomía, principalmente pola manzanilla e os lagostinos; pola súa música, en particular o flamenco e polo turismo estival, sobre todo polas carreiras de cabalos na praia, declaradas de Interese Turístico Internacional. Menos coñecido pero de grande importancia para os historiadores é o Arquivo da Casa de Medina-Sidonia, situado no palacio do mesmo nome.

## Notas
Torremolinos

**Torremolinos** é un municipio español situado na provincia de Málaga, na costa mediterránea da comunidade autónoma de Andalucía. É a cabeza do partido xudicial homónimo e está integrado na comarca da Costa do Sol Occidental, a mancomunidade do mesmo nome e a área metropolitana de Málaga.

## Características 
Está situado na Costa do Sol, no lado occidental da baía de Málaga e ás costas da Serra de Mijas. Atópase a unha altitude de 49 msnm e a 13&nbsp;km de Málaga, a capital de provincia. Está comunicado mediante a autovía A-7, que circunvala a cidade polo norte, así como por tren de proximidades.

No ano 2008 contaba con 63.077 habitantes, que o converten no sexto municipio máis poboado da provincia. O seu termo municipal ten unha superficie de 20 quilómetros cadrados e unha densidade de poboación de 3.153,85 hab/km², que se multiplica durante os meses de verán.

Desde os anos 50, Torremolinos, que anteriormente foi un pequeno pobo de pescadores, é un dos principais destinos turísticos de sol e praia de España e o primeiro de Andalucía. A afluencia de estranxeiros e turistas en xeral crearon un ambiente liberal e permisivo que aínda se respira na actualidade.

Torremolinos tamén é coñecido localmente como *Torroles*.

## Notas
Estepona

**Estepona** é un municipio da provincia de Málaga, na comunidade autónoma de Andalucía, España. Está situada na Costa do Sol e é un destino turístico popular, especialmente durante o verán polo seu clima mediterráneo e os seus 21 km de praias.

Ten unha pequena actividade pesqueira e agrícola. A súa poboación censada é de ao redor de 60.000 habitantes, en continuo crecemento demográfico, que destaca pola súa composición multicultural. Está integrada na Mancomunidade de Municipios da Costa do Sol Occidental.

Os seus habitantes denomínanse esteponeiros.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina oficial do Concello de Estepona
Molina de Segura

**Molina de Segura** é un municipio da Rexión de Murcia, capital da comarca da Vega Media del Segura. O seu termo municipal ten unha extensión de 169&nbsp;km². É a cuarta poboación en importancia da Rexión de Murcia, con 62.463 habitantes (INE 2008), logo de Murcia, Cartagena e Lorca. 
 
Está situada a 1&nbsp;km da Paraxe en dirección norte. Molina de Segura dedícase fundamentalmente á agricultura de regadío (cítricos e hortalizas), ademais da industria conserveira que desta deriva. Na pedanía de Campotéjar, nos últimos anos realizáronse importantes transformacións de secaño a regadío coa dotación de augas do transvasamento Tajo-Segura, destacando a Comunidade de Regadores de Campotéjar. Os seus cultivos principais son froitas de arboredo de alta calidade, cuxo destino son os mercados europeos.
Trandeiras

O topónimo **Trandeiras** pode referirse a:

;En Galiza
***Trandeiras**, lugar da parroquia de Labrada, no concello de Abadín;
***Trandeiras**, lugar da parroquia de Santa Mariña de Brañas, no concello de Toques;
***Trandeiras**, lugar da parroquia de Valdoviño, no concello de Valdoviño;
***Trandeiras**, lugar da parroquia da Pena, no concello de Xinzo de Limia.

;Fóra de Galiza

;En Portugal
***Trandeiras**, freguesía do concello de Braga.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Trandeira**, lugar da parroquia de Trabazos, no concello de Castro Caldelas.
Exosfera

A **exosfera** considérase unha zona de transición entre o espazo exterior e a masa gasosa que rodea o planeta Terra.

Sitúase entre os 1.000 e os 700&nbsp;km de altura e esténdese ata os 9.600&nbsp;km, o que constitúe o límite exterior da atmosfera.

Está constituíada por materia plasmática. Nela a ionización das moléculas determina que a atracción do campo magnético terrestre sexa maior cá do gravitatorio.

Na exosfera o concepto de temperatura desaparece, xa que a densidade do aire e case desprezable; ademais conten un fluxo que é o que, dende o exterior, vese como os "Cintos de Van Allen". Aquí é o único lugar onde os gases poden escapar xa que a gravidade non é tan forte.

É aquí onde se atopan os satélites artificiais.
San Andrés del Rabanedo

**San Andrés del Rabanedo** é un é un concello español da provincia de León (Castela e León). A súa poboación é de 30.160 habitantes (INE, 2021). É o terceiro municipio máis poboado da provincia tras León e Ponferrada.

## Localización e características 
O municipio de San Andrés del Rabanedo atópase xeograficamente situado sobre o val do Bernesga, na subcomarca de Terras de León, quedando as súas entidades de poboación como auréola de residencia e pulmón de expansión da capital leonesa.

Limita ao norte cos municipios de Cuadros, Sariegos e Rioseco de Tapia; ao oeste con Rioseco de Tapia e Cimanes del Tejar, discorrendo o bordo do límite, en gran parte, polo canellón medieval da transhumancia merinera entre as áreas da meseta e a montaña; ao sur con Valverde de la Virgen e as pedanías da capital Oteruelo, Armunia e Trobajo do Cerecedo; ao leste con León e a contorna das súas terras.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina web de San Andrés del Rabanedo
Béjar

**Béjar** é un municipio e cidade da provincia de Salamanca, na comunidade autónoma de Castela e León. É o núcleo de poboación máis importante do sueste salmantino e considérase a capital ou centro de servizos da comarca da Serra de Béjar. Conforma o partido xudicial de Béjar e a Mancomunidade Encoro de Béjar.

No seu termo municipal atópanse os núcleos de poboación de Béjar, Fuentebuena, Palomares, Valdesangil, El Castañar e La Glorieta. Ocupa unha superficie total de 45,74&nbsp;km² e tiña en 2017 13.221 habitantes.
Santa Marta de Tormes

**Santa Marta de Tormes** é un municipio na provincia de Salamanca, na Comunidade Autónoma de Castela e León, España. Está a unha distancia de 3&nbsp;km de Salamanca, a capital provincial.
## Xeografía 
O termo municipal ocupa unha superficie de 10,01&nbsp;km², situado ao sur do río Tormes. Limita ao norte con Salamanca e Cabrerizos, separado de ambas polo río Tormes que establece a división. Ao oeste, limita con Carbajosa de la Sagrada, e ao sur e ao leste con Pelabravo. O municipio está dividido pola autovía da estrada N-501, que comunica Salamanca con Madrid. Esta estrada de circunvalación separa o núcleo urbano da cidade de Santa Marta de Tormes do núcleo de urbanizacións de vivendas unifamiliares, a maior das cales é Valdelagua, á que se engadiron varias urbanizacións residenciais máis. Ademais, tamén se pode acceder ao municipio desde o sur pola estrada C-510, se se fai desde pobos como Alba de Tormes ou Piedrahíta. A altitude media do municipio é de 784 m sobre o nivel do mar.
Villaquilambre

**Villaquilambre** é un concello español da provincia de León (Castela e León). A súa poboación é de 18.597 habitantes (INE, 2021).

Artisticamente destacan a Vila Romana da localidade de Navatejera, con restos dun asentamento agrario romano satélite da Legio VII, e bellos mosaicos. Tamén cabe destacar a beleza da ermida de Villaquilambre entre outras construcións relixiosas.

## Localidades 
*Canaleja
*Castrillino
*Navatejera
*Robledo de Torío
*Villamoros de las Regueras
*Villanueva del Árbol
*Villaobispo de las Regueras
*Villaquilambre
*Villarrodrigo de las Regueras
*Villasinta de Torío

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do concello
Ciudad Rodrigo

[miniatura|dereita|Torre da Homenaxe do [Castelo de Henrique II.]]

**Ciudad Rodrigo** (en galego antigo: *A Cidade*) é un municipio español na provincia de Salamanca, na Comunidade Autónoma de Castela e León. 
## Xeografía 
No seu límite leste, está a unha distancia de 86 km de Salamanca, a capital provincial e a 25 km da fronteira con Portugal (distrito de Garda) polo oeste. Limita ao norte con Abadengo e ao sur coa cacereña Serra de Gata. Ten os títulos de Cidade Antiga, Nobre e Leal, e ademais é sede episcopal co apelativo de diocese civitatense. 

Segundo o censo de 2008 (INE) conta cunha poboación de 13.975 habitantes, dos cales 6.777 son homes e 7.198 son mulleres, nunha superficie de 240,11 km². O xentilicio que reciben estes é o de **mirobrigense** (ou rodericense ou civitatense, preferíndose este último para designar a toda a poboación da área diocesana). A súa altitude na cabeceira é de 658 msnm. 

Outros núcleos de poboación son Águeda del Caudillo (117 hab.), Bocacara (174 hab., 84 homes e 90 mulleres), Ivanrey (71 hab.), Sanjuanejo (74 hab.), Pedro Toro (9 hab.) e Arrabal de San Sebastián (30 hab.). Águeda é unha vila de colonización fundado durante o Franquismo, de aí o seu nome. Actualmente é unha entidade local menor do mesmo xeito que Bocacara. Bocacara era un concello independente ata mediados do século XIX así como Valdecarpinteros.

## Notas
Tomelloso

**Tomelloso** é unha cidade manchega, situada ao nordés da provincia de Cidade Real, na comunidade autónoma de Castela-A Mancha. É o municipio con maior poboación da zona e o oitavo de Castela-A Mancha.

## Xeografía
miniatura|Igrexa da Asunción.
O seu termo desde a Idade Media áchase vinculado ós canellóns da Mesta, dentro de La Mancha de Vejezate. Este está ocupado por terreos áridos, con poucas árbores, onde se estenden sobre todo plantacións de vide, aínda que tamén cereal, oliveiral, e algúns cultivos de regadío.

Está situada no centro xeográfico da rexión natural de La Mancha, sendo a capital oficiosa da Mancha Alta. Limita ao norte con Pedro Muñoz e Arenales de San Gregorio, ao leste con Socuéllamos, ao sur con Argamasilla de Alba e Alhambra (Campo de Montiel) e ao oeste, con Campo de Criptana.

A grande extensión do casco urbano propiciou a extensión de numerosos barrios, como La Paloma, Maternidad, San Antonio-Canal, Matadero-Estación, El Carmen, El Pilar, San José, Nuevo Tomelloso, Moral-Parque Viejo e Doña Crisanta.

## Patrimonio
miniatura|Posada de los Portales.

A pousada de Los Portales foi construída na segunda metade do século XVII para albergue dos viaxeiros, mantendo esta actividade até a década de 1960, cando foi adquirida polo concello. O edificio conserva a estrutura orixinal, cun portal sobre catro columnas toscanas e dous piares. Nos dous pisos ten balconadas corridas de madeira. Conserva a cociña primitiva cunha gran cheminea e moitos utensilios de época. Na actualidade alberga exposicións itinerantes.

A casa consistorial foi construída en 1904 e restaurada recentemente.

A igrexa da Asunción da Nosa Señora está xunto ao concello e a pousada de Los Portales. Data do século XVI, con reformas barrocas de principios do XVII. Ten tres naves e unha cúpula sen tambor. O retablo antigo en madeira policromada foi queimado en 1936 durante a Guerra Civil. O actual retablo é de 1940, en madeira policromada cunha talla da Asunción da Virxe.

## Demografía 
**Evolución demográfica**

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Concello de Tomelloso .
Hellín

**Hellín** é unha localidade e municipio español, pertencente á provincia de Albacete, na Comunidade Autónoma de Castela-A Mancha. Ten unha poboación de 31.054 habitantes (INE 2008) e un termo municipal de 781,19&nbsp;km .

## Xeografía 
Hellín está situado ao sueste da provincia de Albacete, na comarca do Campo de Hellín tras o límite meridional da Mancha e as cadeas prebéticas, limitando polo sur coa serra de Segura. A unha altitude media respecto ao mar de 578 metros.

Está limitado ao Norte polo termo de Tobarra, Pozohondo e Albatana; ao Sur por Calasparra (Murcia), Cieza (Murcia), Moratalla (Murcia), ao Oeste por Lietor, Férez e Socovos e ao Leste por Jumilla (Murcia) e Albatana.
Rocha (homónimos)

O termo **Rocha** pode referirse a:

***Rocha**, en xeoloxía chámase **rocha** ou **roca **a calquera agregado natural formado por un ou máis minerais.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Rocha**, parroquia do concello de Friol;
***A Rocha**, lugar da parroquia de Arbo, no concello de Arbo;
***A Rocha**, lugar da parroquia de Mourentán, no concello de Arbo;
***A Rocha**, lugar da parroquia de Monteagudo, no concello de Arteixo;
***A Rocha**, lugar da parroquia de Saavedra, no concello de Begonte;
***A Rocha**, lugar da parroquia de Anceis, no concello de Cambre;
***A Rocha**, lugar da parroquia de Cerdido, no concello de Cerdido;
***A Rocha**, lugar da parroquia de Trasmonte, no concello de Friol;
***A Rocha**, lugar da parroquia de Vincios, no concello de Gondomar;
***A Rocha**, lugar da parroquia de Salcidos, no concello da Guarda;
***A Rocha**, lugar da parroquia de Gaxate, no concello da Lama;
***A Rocha**, lugar da parroquia de Golmar, no concello da Laracha;
***A Rocha**, lugar da parroquia do Val de Xestoso, no concello de Monfero;
***A Rocha**, lugar da parroquia de Serres, no concello de Muros;
***A Rocha**, lugar da parroquia de Sedes, no concello de Narón;
***A Rocha**, lugar da parroquia de Ladrido, no concello de Ortigueira;
***A Rocha**, lugar da parroquia de San Claudio, no concello de Ortigueira;
***A Rocha**, lugar da parroquia de Cis, no concello de Oza-Cesuras;
***A Rocha**, lugar da parroquia de Mandaio, no concello de Oza-Cesuras;
***A Rocha**, lugar da parroquia de Herbón, no concello de Padrón;
***A Rocha**, lugar da parroquia de Xinzo, no concello de Ponteareas;
***A Rocha**, lugar da parroquia de Cores, no concello de Ponteceso;
***A Rocha**, lugar da parroquia de Atios, no concello do Porriño;
***A Rocha**, lugar da parroquia de Tomiño, no concello de Tomiño;
***A Rocha**, lugar da parroquia de Niveiro, no concello de Val do Dubra;
***A Rocha**, lugar da parroquia de Valdoviño, no concello de Valdoviño;
***A Rocha**, lugar da parroquia de Doroña, no concello de Vilarmaior;
***A Rocha**, lugar da parroquia de Landrove, no concello de Viveiro;
***A Rocha**, lugar da parroquia de Xove, no concello de Xove;
***A Rocha Nova**, lugar da parroquia de Vidán, no concello de Santiago de Compostela;
***A Rocha Vella**, lugar da parroquia de Conxo, no concello de Santiago de Compostela;
***A Casanova da Rocha**, lugar da parroquia do Val de Xestoso, no concello de Monfero;
***A Ponte da Rocha**, lugar da parroquia de Conxo, no concello de Santiago de Compostela.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Rocheira**, lugar da parroquia de Loureda, no concello de Arteixo;
***A Rochiña**, lugar da parroquia de Santiago de Ribarteme, no concello das Neves;
***O Rochiño**, lugar da parroquia de Visantoña, no concello de Mesía;
***A Rola**, lugar da parroquia de Ribeira, no concello de Crecente;
***A Rocha**, unha ONG ecoloxista;
***Uluru**, tamén chamado Ayers Rock ou simplemente "the rock" ("a Rocha" en inglés), un monólito no centro de Australia.
Presidente de Malta

miniatura|dereita|200px|Bandeira do presidente de Malta.
O presidente é o xefe de estado de Malta. O cargo foi creado o 13 de decembro de 1974 cando Malta constituíuse en república e o último gobernador-xeral, Sir Anthony Mamo foi nomeado presidente.

Así como os monarcas británicos, o Presidente de Malta é un xefe de estado constitucional, posto que o poder executivo correspóndelle ao Primeiro Ministro. O Presidente é elixido por unha Cámara de representantes (maltés *Kamra tar-Rappreżentanti*) unicameral. A primeira muller que ocupou o cargo de Presidente foi Agatha Barbara, antiga ministra de Traballo. A actual Presidenta é Marie-Louise Coleiro Preca.

Esta é a lista dos presidentes de Malta despois de 1974.
Cálculo estocástico

**Cálculo estocástico** é unha rama das matemáticas que trata os procesos estocásticos. Permite definir consistentemente unha teoría de integración para procesos estocásticos con respecto a procesos estocáticos, de utilidade para modelar sistemas con comportamento aleatorio.

O proceso estocástico máis coñecido ao que se aplica o cálculo estocástico é o proceso de Wiener (chamado así en honor a Norbert Wiener), que se usa para modelar movementos Brownianos tal e como os describiu Albert Einstein e outros procesos físicos de difusión no espazo de partículas suxeitas a forzas aleatorias. Dende a década dos 70 do século XX, o proceso de Wiener ten sido utilizado con frecuencia nas matemáticas financeiras para modelar a evolución no tempo de prezos de accións e bonos.

As principais compoñentes do cálculo estocástico son o cálculo de Itō e as técnicas de variacións relacionadas (cálculo de Malliavin). Por motivos técnicos a integral de Itō é a máis usada para clases xerais de procesos, pero a relacionada integral de Stratonovich tamén se emprega con frecuencia na formulación de problemas (especialmente en disciplinas de enxeñería.) A integral de Stratonovich pode expresarse en termos da integral de Itō. Outra vantaxe de integral de Stratonovich é que permite expresar algúns problemas nun sistema de coordenadas invariable, e é polo tanto de axuda cando o cálculo se desenvolve en espazos distintos de **R***n*.

O Teorema da converxencia dominada non se pode aplicar á integral de Stratonovich, polo que é moi difícil probar resultados sen expresala como en forma de integrais de Itō.

## Integral de Itō 
A integral de Itō é o tema central de estudo do cálculo estocástico. A integral \int H\,dX está definida para unha semimartingala *X* e un proceso *H* **predecible** e localmente acoutado.

## Integral de Stratonovich 
A integral de Stratonovich pódese definir en termos da integral de Itō

: \int_0^t X_{s-} \circ d Y_s : = \int_0^t X_{s-} d Y_s + \frac{1}{2} \left [ X, Y\right]_t^c.

A notación alternativa

: \int_0^t X_s \partial Y_s 

taén se emprega para denotar a integral de Stratonovich.

## Aplicacións 
Unha aplicación moi importante do cálculo estocástico dáse nas finanzas cuantitativas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Notes on Stochastic Calculus — Unha descrición breve da integral de Itō básica.
* T. Szabados e B. Szekely, Stochastic integration based on simple, symmetric random walks - Un novo enfoque, que os autores esperan que sexa máis transparente e menos esixente dende o punto de vista técnico.
Eddie Palmieri

**Eduardo Palmieri**, nado en Nova York o 15 de decembro de 1936 e finado en Hackensack, New Jersey, o 6 de agosto de 2025, foi un músico estadounidense de ascendencia corso-portorriqueña recoñecido coma un dos pioneiros da música salsa. Era irmán do teclista Charlie Palmieri. Foi ademais un artista precoz, pois formou parte da súa primeira orquestra á idade de 14 anos.

## Discografía 
**La perfecta* (1961)
* *El molestoso Vol. 2* (1963)
* *Lo que traigo es sabroso* (1964)
* ''Echando pa'lante* (1964)
* *Azúcar pa' ti* (1965)
* *Mozambique* (1965)
* *El sonido nuevo* (1966) con Cal Tjader
* *Molasses* (1967)
* *Bamboleate* (1967) con Cal Tjader
* *Champagne* (1968)
* *Justicia* (1969)
* *Super Imposition* (1970)
* *Vamonos pa'l Monte* (1971)
* *Live at Sing Sing Vol. 1* (1972)
* *Sentido* (1973)
* *Live at Sing Sing Vol. 2* (1974)
* *The Sun of Latin Music* (1974)
* *En Vivo desde la Universidad de Puerto Rico* (1975)
* *Unfinished Masterpiece* (1976)
* *The Music Man* (1977)
* *Lucumi, Macumba, Voodoo* (1978)
* *Eddie Palmieri* (1981)
* *Timeless, Live* (1981)
* *Palo pa' Rumba* (1983)
* *Solito* (1985)
* *La Verdad* (1987)
* *Sueño* (1987)
* *Llego la India vía Palmieri* (1992)
* *Palmas* (1994)
* *Arete* (1995)
* *Vortex* (1996)
* *El Rumbero del Piano* (1998)
* *Masterpiece* (2000) con Tito Puente
* *La Perfecta II* (2002)
* *Ritmo Caliente* (2003)
* *Listen Here* (2005)
* *Simpático'' (2007) con Bryan Lynch

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Salsa
*Música caribeña
*Migración corsa a Porto Rico
Móbil Dual SIM

[miniatura|[CECT i9 - marcación con SIM dual.]]
O **móbil Dual SIM** é un teléfono móbil que posúe dúas rañuras para introducir dúas tarxetas SIM. Trátase dunha ferramenta moi útil para os que utilizan dous teléfonos: móbil persoal e de traballo ou para combinar dúas tarifas de dúas compañías.

Existen dous tipos de móbiles Dual SIM dependendo da súa simultaneidade:

**Dual SIM One Stand-by** ou non simultáneas, significa que unha das dúas tarxetas SIM permanece inactiva. Para poder utilizar a tarxeta inactiva se tense que desactivar primeiro a outra.

**Dual SIM Stand-by** ou simultánea, permiten ter dúas liñas de teléfono funcionando simultaneamente, tendo dobre sinal de cobertura e podendo recibir chamadas a ambos números en todo momento.

Ó tratarse de liñas independentes pode funcionar con dúas tarxetas de operadoras de telefonía móbil diferentes (incluídos os Operadores Móbiles Virtuais).

O resto de características e dimensións son as mesmas que os móbiles normais.

## Historia 
O primeiro móbil Dual SIM coñecido é o modelo 728 creado pola compañía Dubao a principios do ano 2007.

Anteriormente comercializábanse Adaptadores Dual SIM, pequenos dispositivos cos que se poden ter conectadas dúas tarxetas SIM na mesma rañura. A diferenza entre estes dispositivos e os móbiles Dual SIM é que non é posible que os adaptadores teñan as dúas activas de forma simultánea.

## Fabricantes 
A maioría dos móbiles Dual SIM proceden de fabricantes chineses pouco coñecidos en Europa (Anycool, CECT...). No outono do 2007, Philips creou os modelos Xenium 9@9w e 699. Samsung sacou á venda o D880 DuoS en novembro do 2007, un móbil con tapa deslizante no que poden utilizar dúas tarxetas SIM de forma simultánea. E-Ten anunciou en outubro do 2008 o Glofiish DX900 (renomeado a Acer DX900 despois de que Acer adquirira a compañía E-Ten). Trátase do primeiro móbil Dual SIM 3G.

O habitual é que os móbiles Dual SIM de fabricantes chineses sexan réplicas de móbiles occidentais famosos. Un exemplo é a gran cantidade de clons do iPhone que se crearon, algúns deles Dual SIM.

Ó longo do ano 2008 Motorola tamén presentou varios móbiles Dual SIM, á venda só na China.

En xaneiro de 2011 Motorola presentou o primeiro móbil Dual SIM co sistema operativo Android. E dende entón moitas outras grandes empresas crearon os seus propios móbiles Android Dual SIM: Samsung, Alcatel, Huawei, Lenovo,...

## Prezo e garantías 
Os móbiles mercados en Europa teñen unha garantía de fábrica por un período de dous anos. Polo xeral, os que se mercan na China teñen só un ano de garantía, sendo habitual que o comprador se faga cargo do transporte do móbil á fábrica.

Pódense topar móbiles Dual SIM a partir de 50€ en ebay e en distribuidoras chinesas ata 400€ polo modelo HKC G1000 (o primeiro móbil Dual SIM con Windows Mobile). Ademais, existen moitas tendas online en España que ofrecen un soporte máis personalizado.

## Notas 
## Véxase tamén
## Ligazóns externas 
*MovilesDualSIM.com Blog informativo sobre os móbiles Dual SIM.
Mnesicles

[miniatura|dereita|250px| Recreación do aspecto que terían os propileos na [época clásica.]]
**Mnesicles** (Μνησικλής) foi un arquitecto da época clásica grega, activo na Atenas do século -V.

## Traxectoria
Foi o encargado da construción dos Propileos (*Propylea*) da Acrópole de Atenas no curso da reconstrución promovida inicialmente por Pericles e dirixida por Fidias. As obras tiveron lugar durante o arcontado de Eutimenes no -437, e, segundo Heliodoro, duraron cinco anos. Ao inicio da Guerra do Peloponeso, no -432 as obras interrompéronse, e máis tarde foron reiniciadas. Pola grande habilidade coa que Mnesicles conseguiu integrar o estilo dórico e o xónico nun único e harmonioso conxunto, algúns estudosos atribúenlle unha participación na obra do Erecteion.

## Fontes clásicas 
* Harpocration: *Lexicon*.
* Plutarco: *Vidas paralelas*.
* Pausanias: *Periéxese de Grecia* vol.1.22.4.
* Heliodoro: *Da Acrópole de Atenas*, I.

## Bibliografía moderna 
* C. Tiberi, ''Mnesicle, l'architetto dei Propilei* Roma, Officina edizioni, 1964.
* Bundgaard, J.A. 1976. *Mnesikles: a Greek architect at work*. Copenhaguen.
* Hellström, P. 1988. *The planned function of the Mnesiklean Propylaia*. Opuscula Atheniensia 17: 107-21.
* Holland, L.B. 1924. *Erechtheum papers'', I, II, III. American Journal of Archaeology 28: 1-23, 142-69, 402-25.
Getxo

**Getxo** é un municipio da costa do territorio histórico e provincia de Biscaia, no País Vasco, España. Está situado na marxe dereita da ría de Bilbao, na desembocadura do Ibaizabal-Nervión. Forma parte da comarca do Gran Bilbao e da área metropolitana de Bilbao.

Ten 78.846 habitantes (INE 2016) e destaca pola gran presenza de palacetes e vivendas construídas pola alta burguesía durante a industrialización.

## Historia 
A elizalde de Getxo formouse en torno ao Mosteiro de Santa María, levantado no século XII, co padroado da casa soar de Jauregi, señores de Getxo. Os primeiros moradores foron principalmente agricultores, no que hoxe é o barrio de Andra Mari (Santa María de Getxo), e pescadores, no barrio de Algorta. Ademais de pescadores, os habitantes do Portu Zaharra de Algorta, eran coñecidos por ser expertos pilotos que guiaban aos barcos para franquear a barra de area que se formaba na entrada da ría, e tamén por tarefas de salvamento. Hoxe en día, neste enclave pintoresco, o Portu Zaharra, coas súas rúas estreitas e empinadas, o visitante pode degustar as delicias da gastronomía local, especializada en peixes e mariscos.

A época dourada de Getxo comezou a mediados do século XIX, co nacemento do barrio de Areeta, creado por Máximo Aguirre, e lugar onde se acha a impoñente Ponte de Biscaia, inaugurada en 1893 para unir a localidade con Portugalete sobre a ría de Bilbao. A urbanización de Areeta supuxo o florecemento do municipio, que pronto conseguiu mellorar as súas comunicacións ao instalar o ferrocarril que unía Getxo con Bilbao.

## Xeografía 
Está situado a 14&nbsp;km de Bilbao cara ao norte. Ten unha superficie de 11,89&nbsp;km². Limita ao norte con Sopelana, ao leste con Berango e Leioa, ao sur con Portugalete e ao oeste coa baía do Abra, no mar Cantábrico.

### Barrios 
*Aiboa
*Algorta
*Areeta
*Elexalde
*Itzubaltzeta
*Neguri
*Portu Zaharra

## Demografía 
Tiña en 2015 unha poboación de 78.846 habitantes, sendo o terceiro concello máis poboado de Biscaia e o quinto de Euskadi, por detrás das tres capitais provinciais e Barakaldo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Ponte de Biscaia.
Pobo ahtna

Os **ahtna** (tamén **ahtena**, **atna**, ahtna-kohtaene, ou **Copper River** do inglés) é un pobo do grupo atapascano en Alasca. A súa lingua está a piques de morrer. A terra orixinal do pobo era o río Copper, na zona meridional de Alasca, sendo o seu nome proveniente do nome local deste río, Ahtna.

## Historia 
miniatura|esquerda|280px|Distribución dos Ahtna no precontacto (en vermello).
Os ahtnas foron coñecido polos tlingit a través dos eyak; os tlingit chamáronos *Ikhka Khwáan*, significando ""persoas escavadoras de cobre"" ("copper digging people"), pois eran posuidores de case todo o cobre nativo da Costa Noroeste durante os tempos do precontacto.

Eran un pobo medio nómade que se muda seguindo a comida segundo as estacións do ano.

É unhas das 13 Corporación Rexionais Nativas de Alasca (Alaska Native Regional Corporations), que se estableceron baixo os termos da Acta do Acordo das Reclamacións dos Nativos de Alasca (Alaska Native Claims Settlement Act) en 1971. O nome formal desta é Ahtna, Incorporated.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ahtna, Incorporated
Acheron

**Acheron** pode referirse a:

* a lingua acheron, falada no Sudán;
* o río Acheron, en Grecia, que segundo a mitoloxía grega levaba ao trasmundo;
* o río Acheron, en Malborough (Nova Zelandia);
* o río Acheron, en Canterbury (Nova Zelandia);
* o grupo de death metal Acheron, de Florida;
* a cidade de Acheron, en Australia;
Prefecto

Un **prefecto** é unha Autoridade descendente da liña nacional do Goberno. Rexe os asuntos de Orde Interna e de Seguridade Interna, no ámbito territorial ao que é designado. Protexe os intereses da nación diante da posibilidade de desorde das autoridades municipais. Encárgase tamén de administrar, poñer orde nunha escola ou institución.

Os prefectos normalmente atópanse en países unitarios (non federados) e son os que levan a voz do goberno para o interior das poboacións. Teñen baixo o seu mando aos Subprefectos, Gobernadores ou Tenentes Gobernadores. Nalgúns casos o nome de prefecto cambia a Intendente.

Cando nun país unitario, unha das súas provincias adquire autonomía ou independencia, a figura do prefecto é substituída por un Delegado do Goberno Nacional. Os países unitarios aplican, polo tanto, o Sistema Prefectural e o Sistema Municipal.

Nos países en réxime de federalismo a figura do Prefecto é substituída por un Gobernador electo por voto popular, que non ten vínculo de dependencia do Goberno Nacional. As Autoridades da liña prefectural son normalmente designados a confianza do Presidente da República ou Xefe da Monarquía.
Patria

A **patria** (do latín *patria, -ae* ‘país de nacemento’, derivado de *pater, -tris* ‘pai’) adoita designar a terra natal ou adoptiva á que un individuo se sente ligado por vínculos de diversa índole, como afectivos, culturais ou históricos.

Tamén se chama patria á terra natal dos pais dunha persoa, á cal se sente ligado afectivamente aínda que non nacese nela.

O significado adoita estar unido a connotacións políticas ou ideolóxicas, e xa que logo é obxecto de diversas interpretacións así como de uso propagandístico.

## Historia
O vocábulo *patria* remóntanos á cultura romana. A patria, terra dos devanceiros ou pais, tiña unha orixe mítico. Era unha doazón dos deuses. Non obstante, o seu sentido principal non estivo relacionado nin á terra especificamente nin a priori, e coas novas conquistas romanas a patria foise estendendo.

No terreo físico que comprendía existía unha comunidade, termo este que implica unha común unidade, en particular, unidade para o fin ao que se tende, establecéndose desta maneira unha relación dese concepto co cultural. A unidade no imperio estaba dada primeiro polo idioma común e logo por outras características culturais. A decadencia romana viu coa perda dos antigos costumes, os mores maiorum, que se recuperan coa chegada a Roma de Octavio como Imperator, de aí que fose chamado Augusto. Co relatado pódese apreciar o sentido real do vocábulo *patria*. Logo cabe desenvolver o seu nexo con nación.

Seguindo a historia da Península Itálica, podemos apreciar que a nación italiana xurdiu a partir dunha herdanza da historia da patria propiamente. Cando Maquiavelo chama á unión dos italianos, faino segundo esta xénese cultural. A nación viría a ser unha etapa de comunidade posterior á patria.

Cabe destacar que patria é un concepto eminentemente latino. Por exemplo, nas culturas saxoas dábase maior importancia ao *country*, que se refire ao estritamente territorial, o que nós chamariamos país.

## Notas
Estación meteorolóxica

[dereita|200px|miniatura|Pequena estación meteorolóxica en Cedeira ([Redondela)]]

As **estacións meteorolóxicas** teñen como finalidade rexistrar e axudar a previr o tempo atmosférico (temperatura, presión atmosférica, precipitacións, vento, radiación solar, humidade). Para medir todas estas variacións atmosféricas empréganse diferentes aparellos:
* Termómetro (temperatura),
* Barómetro (presión),
* Pluviómetro (precipitacións),
* Anenómetro (vento),
* Catavento (dirección do vento),
* Piranómetro (radiacións solares),
* Higrómetro (humidade).

Estes datos utilízanse para elaborar predicións meteorolóxicas.

As estacións meteorolóxicas deben de estar ó aire libre, aínda que hai algúns aparellos, os cales son introducidos nunha casiña ventilada, que precisan maior protección.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Encoro_Abegondo_Cecebre_06.jpg|Estación meteorolóxica das Augas da Coruña ao pé da presa do Encoro de Abegondo - Cecebre.
Ficheiro:Estación meteorolóxica GFDL A Estrada.jpg|Perante o IES Manuel García Barros, A Estrada
Ficheiro:Estació Meteorològica.JPG