Deterioración cognitiva leve

A **deterioración cognitiva leve** ou **deterioración cognitiva lixeira** (DCL) é unha desorde clínica que consiste na presenza de alteracións das funcións cognitivas (memoria, atención, linguaxe...) que non acadan a gravidade suficiente para considerarse demencia. Aparece recollido como “Trastorno Neurocognitivo Menor” no DSM-V e como “Trastorno Neurocognitivo Leve” na CIE-11. 

A presenza de DCL está intimamente ligada a idade, de forma que as probabilidades de presentala aumentan a medida que unha persoa se vai facendo maior. Deste xeito, considérase un estadio intermedio dentro do continuo tradicional de deterioración cognitiva  (envellecemento cognitivo normal - Declive Cognitivo Subxectivo - Deterioracion Cognitiva Leve - demencia) onde se debe ter en conta a idade e o nivel educativo da persoa para a súa identificación. A prevalencia do DCL na poboación xeral mundial oscila entre o 3 e o 19%, cunha incidencia de 8 a 58 por 1000 por ano. 

## Diagnóstico 
O concepto DCL utilizouse por primeira vez en 1991, pero non foi ata o 1999 cando Ronal C. Petersen e os seus colaboradores da Clínica Mayo o definiron como unha entidade diagnóstica. Ao mesmo tempo que o concepto ía evolucionando, distintos autores e organizacións foron propoñendo criterios e puntualizacións para o seu diagnóstico, que na actualidade se resumen nos seguintes: 

# Rendemento cognitivo por debaixo do esperado para a idade e nivel educativo da persoa, e evidencia de que existe unha deterioración con respecto ao estado previo. Implica, polo tanto, un empeoramento no rendemento cognitivo habitual.  
# As actividades da vida diaria (básicas e instrumentais) deben estar preservadas, se ben se permiten pequenas dificultades como consecuencia das alteracións cognitivas.  Este é un punto chave na diferenciación entre o DCL e a demencia, xa que os criterios diagnósticos da demencia requiren que as actividades da vida diaria estean afectadas de forma significativa.

## Subtipos 
Dentro do DCL existen diferentes subtipos, en función da cantidade de dominios cognitivos que estean afectados: 

* DCL unidominio amnésico: a memoria é o único dominio afectado. 
* DCL unidominio non amnésico: soamente hai un área afectada, diferente á memoria (por exemplo, atención, funcións executivas...). 
* DCL multidominio amnésico: ademais da memoria, existen alteracións noutra/s función/s cognitiva/s (en total, dous ou máis dominios cognitivos afectados). 
* DCL multidominio non amnésico: a memoria está preservada, pero hai alteración noutras áreas (dúas ou máis).

## Progresión 
O DCL considérase un estado prodrómico de demencia. Deste xeito, a presenza de DCL nunha persoa constitúe un factor de risco de progresión a calquera tipo de demencia, especialmente nos casos nos que as alteracións están presentes en dous ou máis dominios cognitivos (é dicir, nos DCL multidominio). Nos casos nos que a memoria está afectada, a maior probabilidade de progresión é especificamente a demencia tipo Alzheimer. 

Malia todo, non todas as persoas con DCL evolucionan na deteriororación. Unha parte delas permanece estable ao longo do tempo ou incluso pode volver a un estadio de normalidade cognitiva onde o seu rendemento volve a ser normotípico. Isto débese a que existen diversos factores que poden afectar ao rendemento cognitivo durante a vellez, como problemas psiquiátricos, cardiovasculares, hormonais ou uso de fármacos, o que explicaría que algúns casos de Deterioración Cognitiva Leve sexan reversibles. 

## Notas