Liudmila Pavlichenko

**Liudmila Mikhailovna Pavlichenko**, de nacemento **Belova**, nada en Bila Tserkva, Imperio Ruso, o 12 de xullo de 1916 e finada en Moscova o 10 de outubro de 1974, foi unha francotiradora soviética do Exército Vermello durante a segunda guerra mundial. O seu total de inimigos eliminados é de 309, incluídos 36 francotiradores. Está considerada como unha das mellores francotiradoras militares de todos os tempos e a francotiradora muller número 1 da historia. 

## Traxectoria 
Naceu en 1916 en Bila Tserkva, na actual Ucraína, daquela parte do Imperio ruso, e mudouse a Kíiv coa súa familia aos catorce anos. Alí, uniuse a un club de tiro OSOAVIAKhIM e afeccionouse ao tiro, mentres traballaba como moedora nunha fábrica de armas de Kíiv. En maio de 1942, xa ascendida a tenente, foi recoñecida polo Consello do Exército Soviético do Sur por matar a 257 soldados do eixe. O seu total de mortes confirmadas durante a segunda guerra mundial foi de 309, incluíndo 36 francotiradores inimigos. 

En xuño de 1942, foi ferida por lume de morteiro. Debido á súa imaxe de heroína, foi retirada do combate menos dun mes despois de recuperarse das súas feridas.

#### Visitas a países aliados 
[miniatura|300x300px| Pavlichenko (no centro) co Fiscal Xeral Robert Jackson (esquerda) e a primeira dama [Eleanor Roosevelt en Washington DC. ]]
En 1942, Pavlichenko foi enviada ao Canadá e os Estados Unidos para unha visita publicitaria e converteuse na primeira cidadá soviética en ser recibida por un presidente estadounidense cando Franklin D. Roosevelt a recibiu na Casa Branca. Máis tarde Pavlichenko foi invitada por Eleanor Roosevelt a percorrer América contando as súas experiencias. Mentres se reunía con xornalistas en Washington, D.C., quedou estupefacta polo tipo de preguntas que se lle formularon. "Un xornalista incluso criticou a lonxitude da saia do meu uniforme, dicindo que en América as mulleres levan saias máis curtas e ademais que o meu uniforme me facía gorda". 

Ascendida ao grao de Comandante, Pavlichenko nunca volveu combater, pero converteuse en instrutora e adestrou aos francotiradores soviéticos ata o final da guerra. e foi conmemorada nun selo soviético.

### Últimos anos e morte 
Despois da guerra, terminou a súa formación na Universidade de Kíiv e comezou a súa carreira como historiadora. De 1945 a 1953, foi axudante de investigación da Xefatura Xeral da Armada Soviética. Máis tarde participou no Comité Soviético dos Veteranos da Guerra. Foi lanzado como parte de *The Asch Recordings*.

Pavlichenko foi o tema central da película de 2015, *Битва за Севастополь*, en ucraíno "*Незламна*"), unha coprodución ruso-ucraína, estreada en ambos os países o 2 de abril de 2015. A estrea internacional tivo lugar dúas semanas despois no Festival Internacional de Cine de Pequín. A película é unha versión moi romantizada da súa vida, con varios personaxes ficticios e en ocasións afastada dos acontecementos relatados nas súas memorias.   

A historia de Pavlichenko apareceu na cuarta tempada de Drunk History na que foi interpretada por Mae Whitman.

## Premios e honras 
O historial de guerra de Pavlichenko foi recoñecido na Unión Soviética con dous selos conmemorativos co seu retrato (ver imaxes arriba). Recibiu as seguintes honras: 

* Heroe da Unión Soviética 
* Orde de Lenin (dúas veces) 
* Medalla Ao Mérito na Batalla 
* medallas de campaña

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Valiant, Steve. *Lady Death: a verdadeira historia do francotirador ruso Lyudmila Pavlichenko* . 2015.  ISBN &nbsp; 1518661203 
* Pavlichenko, Lyudmila (prólogo de Martin Pegler). *Lady Death: As memorias do francotirador de Stalin* . 2018.  ISBN &nbsp; 1784382701 
* Pennington, Reina, Higham, Robin. *Amazonas para pilotos de loita: un dicionario biográfico de mulleres militares / Vol. 1, AQ* . 2003. OCLC 773504359 
* Lyuba, Vinogradova. "Avenging Angels: Mulleres novas do corpo de francotiradores da Segunda Guerra Mundial da Unión Soviética". 2017.  ISBN &nbsp; 978-1-68144-285-3