open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fernando Pereira

O nome **Fernando Pereira** pode referirse a:

***Fernando Pereira**, fotógrafo neerlandés de orixe portuguesa (1950-1985);
***Fernando «Cobo» Pereira**, militar e político de San Tomé e Príncipe (n. 1963);
***Fernando Pereira de Freitas**, xogador de baloncesto brasileiro (1934-2006);
***Fernando Pereira Caamaño**, político galego (1931-2000);
***Fernando Pereira González**, historiador galego (n. 1967);
***Fernando Pereira Soler**, enxeñeiro e profesor (1930-2018);
***Fernando Pereira Kosec**, político e sindicalista uruguaio.
Pedra de Saa, Armea, Láncara

**Pedra de Saa** é un lugar da parroquia de Armea, no concello lugués de Láncara, na comarca de Sarria.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Armea 
### Parroquias de Láncara
Eva Barreiro

**Eva Barreiro**, nada en Carnoedo (Sada) o 18 de setembro de 2000, é unha cantante galega. Acadou sona grazas á súa participación en 2020 na décimo primeira edición do concurso musical de Televisión Española *Operación Triunfo*, no que quedou como terceira clasificada.

### Sinxelos 
*"Dumb" (2020)
*"América" (2020)

## Notas
Promoción de ascenso a Segunda División 2022

A **promoción de ascenso á Segunda división española 2022** disputouse en xuño de 2022, tralo remate da tempada 2021/22 da Primeira División RFEF. Foi a primeira promoción de ascenso que se disputou dende a Primeira División RFEF, que celebrou durante esa tempada a súa primeira edición.

## Equipos clasificados 
Os equipos clasificados para disputar a promoción de ascenso a Segunda División foron os seguintes:

## Sistema de competición 
O sistema de competición foi avanzado ao comezo da tempada pola RFEF.

Ao remate da tempada 2021/22 da Primeira División RFEF, ascenderon de xeito directo á Segunda División os dous equipos que remataron na primeira posición en cada un dos dous grupos. Puxéronse en xogo ademais outras dúas prazas de ascenso, nunha promoción a disputar entre os equipos clasificados do segundo ao quinto lugar en cada un dos dous grupos da Primeira RFEF.

Desenvolveuse en Galicia, en formato de concentración, e consistiu en dúas eliminatorias a partido único nas que os encontros foron determinados polo posto da clasificación, enfrontando aos que obtiveron unha mellor clasificación contra os que obtiveron unha peor. En caso de empate xogaríase unha prórroga e en caso de persistir o empate, pasaría o mellor clasificado na fase regular.

Os dous clubs gañadores da segunda eliminatoria ascenderon á Segunda División.

## Sedes confirmadas 
Os estadios designados para a disputa dos partidos foron o estadio de Riazor da Coruña, Balaídos de Vigo e A Malata de Ferrol. A asignación de estadio para cada partido veu determinada polas necesidades de entradas de cada un dos clubs participantes.

## Cadros 
## Eliminatorias 
### Semifinais 
Disputáronse catro eliminatorias a partido único entre o 4 e o 5 de xuño. Os catro gañadores clasificáronse para a fase final.

#### Deportivo da Coruña - Linares Deportivo 
#### Albacete - Rayo Majadahonda 
#### Villarreal B - UD Logroñés 
#### Racing de Ferrol - Gimnàstic 
### Finais 
Participaron os catro equipos gañadores da primeira eliminatoria, en enfrontamentos a único partido os días 11 e 12 de xuño. Os dous equipos gañadores ascenderon á Segunda División.

#### Final 1 
| valign="top" |
| width="50%" valign="top" |

|}

|}

#### Final 2 
| valign="top" |
| width="50%" valign="top" |

|}

|}

## Notas
José Benito Guitián López

**José Benito Guitián López**, nado en Mosteiro (Bóveda) cara a 1910 e finado en 2001, foi un mestre galego.

## Traxectoria 
Fillo de Manuel Guitián e Manuela López. Estudou maxisterio na Escola Normal de Ourense, onde ingresou en 1931. Foi elixido presidente da Asociación de mestres interinos e substitutos de Lugo en abril de 1935. Ingresou no Maxisterio nos cursos de selección de 1936. Foi mestre en Vilariño (Ribas de Sil).

En setembro de 1938 alistouse no exército franquista para evitar a persecución política. Pasouse ao bando leal. Foi membro das Milicias da Cultura na 72 división do exército republicano. Coa derrota da República pasou a Francia e foi internado no campo de concentración de Saint-Cyprien. Posteriormente exiliouse en México. Sometido a depuración, foi separado do servizo e baixa na escala en 1943.
## Vida persoal 
Casou en Cidade de México con Araceli Proal Vázquez en decembro de 1942, e foi pai de Jose Benito e Leopoldo Manuel Guitián Proal.

## Notas
Diamante Medaglia Faini

**Diamante Medaglia Faini**, nada en Savallo o 28 de agosto de 1724 e finada en Salò o 13 de xuño de 1770, foi unha poeta italiana que pertenceu ás academias Accademia degli Agiati (1751), Accademia degli Orditi en Padua, baixo o nome Nisea Corcirense, e Accademia dell'Arcadia en Roma (1757). Foi coñecida polos seus poemas de amor, e tamén compuxo sonetos e madrigais.

## Traxectoria 
Era filla dun médico de Brescia, o doutor Antonio Medaglia, e de Annunziata Gnecchi di Casto. Diamante foi educada polo seu tío, mostrando gran afección pola literatura e especialmente pola poesía do século XVI. Casou co doutor Pietro Antonio Faini en 1748. O seu pai arranxou o matrimonio porque lle desagradaba a súa fama. O matrimonio forzouna a deter a produción de versos de amor, o que a fixera famosa, para limitarse a poemas máis "adecuados" para unha muller, compoñendo unha grande colección de versos para vodas, investiduras e outras ocasións sociais.  

Foi unha poeta polémica, e deixou a súa actividade nas academias cando intentaron obrigala a axustarse ás convencións establecidas.

Este foi o último soneto que compuxo, no que non ocultou a súa frustración por ter que dobregarse ás convencións do seu tempo:

Polo menos cinco anos antes dese sensacional anuncio público, Faini comezou a buscar novos retos intelectuais, interesándose polas ciencias naturais e a filosofía, especialmente as matemáticas, a astronomía e a física. Manifestou abertamente a súa admiración por Cristina Roccati (1732-1797), poeta pero tamén licenciada en filosofía e lectora en física newtoniana na Accademia dei Concordi de Rovigo. 

Aos corenta e un anos, Diamante tomou clases de filosofía, historia e inglés co reverendo Domenico Bonetti di Volciano. Despois tomounas do profesor Conde Giambattista Suardi (1711-1767), autor dos novos instrumentos para a descrición de diferentes curvas antigas e modernas (1752) e do tratamento matemático (1764). Viviu tres meses invitada con el e a súa muller Cecilia Curvi na súa vila de Brescia para estudar os *Elementos* de Euclides en particular.

Por desgraza, a súa carreira científica non tivo tempo para desenvolverse. As enfermidades frecuentes e as crises depresivas obrigárona a permanecer encerrada na casa. Ademais, a morte prematura de Suardi privouna do seu titor. Poucos anos despois, o 13 de xuño de 1770, Diamante morreu na súa vila de Salò aos corenta e seis anos. Trala súa morte, a Accademia degli Unanim celebrou un funeral público.

## Notas 
## Véxase tamén
Toldaos de Abaixo, Toldaos, Pantón

**Toldaos de Abaixo** é un lugar da parroquia de Toldaos, no concello lucense de Pantón, na comarca de Terra de Lemos. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña, xunto coa veciña localidade de Toldaos de Arriba, 45 habitantes (22 homes e 23 mulleres).

## Toponimia 
O topónimo ten a súa orixe no asentamento de poboación nos séculos IX e X de grupos de xente chegados desde Toledo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Toldaos 
### Parroquias de Pantón 
## Notas
Immune Epitope Database and Analysis Resource

A **Immune Epitope Database and Analysis Resource** ou IEDB (Base de datos de epítopos inmunes e recurso de análise) é un proxecto científico realizado en La Jolla Institute for Allergy and Immunology (LIAI), coa axuda de National Institute of Allergy and Infectious Diseases (NIAID) dos Estados Unidos, que forma parte dos National Institutes of Health (NIH) e o Department of Health and Human Services (HHS). O seu obxectivo é a diseminación de información sobre epítopos inmunes para facilitar a xeración de novas ferramentas de investigación, técnicas de diagnóstico, vacinas e terapias.

## Base de datos 
A IEDB contén datos relacionados con anticorpos e epitopos de células T para os humanos, primates non humanos, roedores e outros animais. A curación dos datos relacionados con patóxenos de prioridade das categorías A, B, C e D da NIAID (incluíndo o da gripe) e enfermidades infecciosas emerxentes e reemerxentes da NIAID é unha das de máis alta prioridade e está sendo posta ao día decote. Ademais, tamén están sendo curados os epítopos doutros axentes infecciosos, alérxenos e autoantíxenos. 

A base de datos tamén contén datos de unión ao complexo maior de histocompatibilidade (MHC) dunha variedade de fontes antixénicas e datos de epítopos inmunes das bases de datos FIMM (Brusic), ligando HLA (Hildebrand), TopBank (Sette), e unión ao MHC (Buus). Estas bases de datos e os seus investigadores son recoñecidos como uns grandes contribuídores á IEDB.

## Ferramentas 
Ademais das bases de datos, a páxina web da IEDB alberga un Recurso de Análise, que contén unha colección de ferramentas para predicir e analizar epítopos. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Immune Epitope Database 
*IEDB Analysis Resource
Toldaos, Toldaos, Triacastela

**Toldaos** é un lugar da parroquia de Toldaos, no concello lugués de Triacastela, na comarca de Sarria. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 20 habitantes (10 homes e 10 mulleres).

## Toponimia 
O topónimo ten a súa orixe no asentamento de poboación nos séculos IX e X de grupos de xente chegados desde Toledo.

## Lugares e parroquias
### Lugares da parroquia de Toldaos
### Parroquias do concello de Triacastela
## Notas
Leopoldo Vidal Hermida

**Leopoldo Vidal Hermida**, nado en Vilamarín en 1912, foi un mestre galego.

## Traxectoria 
Foi nomeado mestre interino de Vilamarín en agosto de 1933. Foi un dos impulsores da sociedade Hogar del Maestro de Ourense en 1935. Aprobou o curso de selección para o ingreso no Maxisterio en 1936 e foi mestre en Estrumil (O Río, Vilamarín). Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 pasouse ao bando leal. Coa derrota da República pasou a Francia. Exiliouse na República Dominicana, arribando a Santo Domingo de Guzmán no vapor *De la Salle* o 19 de decembro de 1939. En 1943 pasou a México. Reintegrouse no corpo de mestres en 1997.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Ficha na Secretaría de Gobernación de México
O Pacio, Vilouzán, Láncara

**O Pacio** é un lugar da parroquia de Vilouzán, no concello lucense de Láncara, na comarca de Sarria.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilouzán 
### Parroquias de Láncara
O Castro, Lourenzá, Lourenzá

**O Castro** é un lugar da parroquia de Lourenzá, no concello lugués de Lourenzá, na comarca da Mariña Central.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Lourenzá 
### Parroquias de Lourenzá
Lourenzá, San Tomé de Lourenzá, Lourenzá

**Lourenzá** é un lugar da parroquia de San Tomé de Lourenzá, no concello lugués de Lourenzá, na comarca da Mariña Central. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 2 habitantes (1 home e 1 muller).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Tomé de Lourenzá 
### Parroquias de Lourenzá 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Lourenzá
Almas sen conciencia

***Almas sen conciencia*** (en ) é un filme italiano de 1955 dirixido por Federico Fellini. Está protagonizado por Broderick Crawford, Richard Basehart e Giulietta Masina.

Estreouse en galego a través da TVG.

## Personaxes 
* Broderick Crawford como Augusto Rocco
* Giulietta Masina como Iris
* Richard Basehart como Carlo aka Picasso
* Franco Fabrizi como Roberto Giorgio
* Sue Ellen Blake como Anna
* Irene Cefaro como Marisa
* Alberto De Amicis como Rinaldo
* Lorella De Luca como Patrizia
* Giacomo Gabrielli como Il Baron Vargas
* Riccardo Garrone como Riccardo

## Notas
Claudio Arrojo Suárez

**Claudio Arrojo Suárez**, nado en Tortes (Becerreá) cara a 1893 e finado en Lugo o 13 de maio de 1938, foi un labrego e político galego.

## Traxectoria 
Labrego veciño de Eixibrón. En 1925 foi nomeado carteiro de Tortes. Concelleiro de Becerreá de elección popular en maio de 1931. Militou en Izquierda Republicana. En 1936 volve ser concelleiro de Becerreá. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu ao monte. Foi declarado en rebeldía. Entregouse o 5 de setembro de 1937, e retomado o seu proceso  (causa 190/37) foi xulgado en Lugo por adhesión á rebelión o 16 de febreiro de 1938 e condenado a pena de morte. Foi executado nas tapias do cuartel da Garda Civil de Lugo ás 6 h do 13 de maio de 1938 canda Consuelo Alonso González e Luis García Vázquez. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en 1938, foi sancionado en 1940 e logo de satisfacer a sanción económica "recobrou a libre disposición dos seus bens".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo
* Expediente procesual de Claudio Arrojo Suárez

* Peza separada de responsabilidade civil contra Claudio Arrojo Suárez, Balbino López González, Emilio Núñez Cabana e outros
Un exército de cinco homes

***Un exército de cinco homes*** (en ) é un filme italiano de 1969 dirixido por Don Taylor. Conta a historia dun grupo de cinco homes que queren roubar un cargamento de ouro dun tren durante a Revolución Mexicana. O guión foi escrito por Dario Argento, e a banda sonora é obra de Ennio Morricone.

Estreouse en galego o 3 de xuño de 2012 a través da TVG.

## Personaxes 
*Peter Graves como o holandés
*James Daly como Augustus
*Bud Spencer como Mesito
*Nino Castelnuovo como Luis
*Tetsuro Tamba como Samurai

## Notas
Julio González Álvarez

**Julio González Álvarez**, nado en Santa María de Cexo (Verea) cara a 1911 e finado no mesmo concello o 29 de agosto de 1936, foi un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Foi nomeado mestre interino de Pitelos en febreiro de 1930. Membro da Asociación de Trabajadores de la Enseñanza de Orense (ATEO). Obtivo praza como cursillista de 1933 en Famelga en 1934, e permutou con Antonio Vidal Provenza a de Gontán en febreiro de 1935. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 escapou a Portugal, pero foi capturado. Detido e destituído o 12 de agosto, foi paseado  con Amadeo López Bello, Silvio Torres Díaz e Eloy Romero Luis e o seu cadáver apareceu en Poza das Ras (Ourille). Como resultado do proceso de depuración foi sancionado coa separación definitiva do servizo e baixa na escala en abril de 1940. Incoáronlle expediente de responsabilidades políticas.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Amadeo, Eloy, Julio e Silvio (Poza das Ras, 29.08.1936)
Dólar de prata do Monumento aos Axentes da Lei

O **dólar de prata do Monumento aos Axentes da Lei** é unha moeda conmemorativa, non circulante, emitida pola Casa da Moeda dos Estados Unidos en 1997 e cuñada pola Ceca de Filadelfia.

Esta moeda dun dólar foi autorizada pola Lei 104-329, do 20 de outubro de 1996, pola que se dispuxo a emisión dunha moeda para honrar o servizo e o sacrificio dos axentes da lei e das súas familias, con ocasión do sexto aniversario do monumento erixido en Washington na memoria dos máis de 14.000 homes e mulleres que perderon a súa en acto de servizo.
miniatura|Placa do Monumento aos Axentes da Lei, co emblema no centro, no que se basea o reverso da moeda conmemorativa.
Pola súa banda, o reverso, creado polo mesmo gravador, está caracterizado polo emblema do Monumento as Axentes da Lei, composto por un escudo atravesado por unha rosa, que representa os sacrificios realizados polos axentes dos corpos de seguridade. Baixo o escudo está a lenda TO SERVE AND PROTECT ("Para servir e protexer") e o lema E PLURIBUS UNUM. Na parte superior do reverso, o nome do país, e na inferior o valor facial. 

A moeda comercializouse aos prezos de 32 dólares en condición estándar e 37 en versión proof, e 10 euros do beneficio da venda de cada moeda foron destinados ao *National Law Enforcement Officers Memorial Fund*, para o mantemento do monumento aos axentes caídos e para establecer un fondo para bolsas de estudos para as familias deses axentes. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Moeda dun dólar estadounidense
* Moedas do dólar estadounidense
* Casa da Moeda dos Estados Unidos

### Ligazóns externas 
* "1997 Law Enforcement Silver Dollar" (*ModernCommemoratives.com*)
* *The National Law Enforcement Memorial Fund*
Sarah Woodhead

**Sarah Woodhead,** nada en Manchester en 1851 e finada en Harrogate en xullo de 1912, foi a primeira muller en presentarse e pasar o exame matemático do Tripos, en 1873.

## Educación 
A familia de Woodhead pertencía dende había tempo á *Society of Friends*, polo que ela puido asistir á *Ackworth School*, unha escola cuáquera que aceptaba tanto fillas como fillos dos seus membros.

Posteriormente Woodhead ingresou no *Girton College*, o primeiro centro universitario para mulleres que se fundou nas universidades de Oxford ou Cambridge. Como a facultade física aínda non estaba construída, asistiu a cursos creados pola fundadora do *Girton*, Emily Davies, en *Benslow House*, Hitchin. En 1873, Woodhead presentouse ao mesmo exame de Matemática Tripos que os estudantes masculinos. Tendo obtido un primeiro posto na Primeira Parte, foi clasificada como equivalente ao *Senior Optime* no Tripos de matemáticas dese ano. Ese ano, foi a primeira das tres mulleres en completar un Tripos no *Girton College* – e a única en facelo en matemáticas. As tres "*honorary*" (máis que graduadas reais) foron coñecidas como "Woodhead, Cook e Lumsden, as Pioneiras do Girton".

## Morte e vida máis tardía 
Woodhead casou co arquitecto Christopher Corbett, despois de ter dirixido a súa propia escola en Bolton. Posteriormente converteuse na segunda directora da *Bolton School*, coñecida entón como *Bolton High School for Girls*. Cando o seu marido trasladou á familia a Manchester para facerse cargo da súa empresa familiar, ela atopou emprego como inspectora de escolas..

Cando enviuvou, con cincuenta anos, trasladouse a Harrogate e morreu alí en xullo de 1908, aos cincuenta e sete anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Philippa Fawcett
Club Deportivo Unión de Asados

O **Club Deportivo Unión de Asados ** é un club de fútbol galego da parroquia de Asados (Rianxo), fundado en 1969. Xoga no Grupo Norte da Preferente Galicia e compite como local no Campo Municipal de Vilas de herba artificial, con capacidade para 500 persoas.

## Historia 
Na tempada 2021–22 conseguiron o seu terceiro ascenso a Preferente Galicia nos seus 53 anos de historia, sendo hai once anos a última vez no que estiveron na categoría.

## Uniforme 
* **Uniforme titular**: Camiseta vermella, pantalón vermello e medias vermellas.

## Datos do club 
### Historial na liga 
## Notas
José Luis Bouzas Fernández

dereita|miniatura|Homenaxe xunto á súa tumba en Pentes.

**José Luis Bouzas Fernández**, nado en Allariz cara a 1906 e finado en Pentes (A Gudiña) o 1 de setembro de 1936, foi un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Foi alumno de Vicente Risco na Escola Normal de Ourense. Foi animador de actividades culturais e deportivas en Allariz. Colaborou en *Heraldo de Galicia*. Mestre na escola de Flariz, estaba afiliado á Asociación de Trabajadores de la Enseñanza de Orense (ATEO) e era secretario do Partido Galeguista de Monterrei. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido, paseado e queimado vivo na estrada de Verín á Gudiña no lugar da Poula de Martiño (Pentes) o 1 de setembro de 1936.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* 
*
NAL Saras

O **NAL Saras** é o primeiro avión civil multipropósito indio na categoría de transporte lixeiro como foi deseñado por National Aerospace Laboratories (NAL).

En xaneiro de 2016 informouse de que o proxecto se cancelara, pero retomouse en febreiro de 2017. En febreiro de 2019 o ministerio de finanzas indio aprobou un orzamento de ₹6000 crore (790 millóns de US$) para a produción do avión.

## Notas
Antonio Dopazo Fernández

**Antonio Dopazo Fernández**, nado no Pereiro de Aguiar o 15 de febreiro de 1908 e finado en Ribadavia o 14 de setembro de 1936, foi un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Veciño de Sobrado (Triós). Foi nomeado mestre interino de Froufe (O Irixo) en marzo de 1931, e de Vilouxe (Cerreda, Nogueira de Ramuín) en novembro dese ano. Logo de aprobar as oposicións foi nomeado mestre en propiedade de Triós en novembro de 1934. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Estivo preso en Celanova, de onde o sacaron para asasinalo no río Miño, en Codesal (Ribadavia).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Lira italiana napoleónica

A **lira italiana napoleónica** foi, xunto co franco francés, a moeda oficial do Reino de Italia baixo o poder napoleónico, entre 1806 e 1814.

## Historia 
### Contexto histórico-numismático 
De xeito análogo ao caso de Francia, a moeda baseada no vello sistema diñeiro, o soldo e a libra —chamada *lira* en Italia— mantívose vixente ata o século XVIII. Co éxito da Revolución Francesa e o nacemento da I República, o 7 de outubro de 1793, intentouse introducir en Italia unha nova moeda decimal con base na republicana francesa, cunha unidade de 9 gramos de prata fina. Francia cambiou a súa moeda nacional o 7 de abril de 1795, pasando da libra tornesa ao franco francés, que quedou regulado definitivamente pola Lei do 7 de abril de 1803. O franco debía ser de 900 milésimas de prata e cuñaríanse tamén moedas de 20 francos de ouro, igualmente de 900 milésimas, cun peso teórico de 6,251612 g, creando así un sistema bimetálico cunha relación entre o ouro e a prata de 1:15,5.

En 1796, co inicio da Campaña de Italia dirixida por Napoleón Bonaparte, o nacemento das "repúblicas irmás" e a conquista de Italia, as moedas utilizadas na Península Itálica sufriron unha transformación. A moeda de 5 francos seguía as prescricións establecidas en Francia en 1795, en tanto que a de 20 francos, cuñada en homenaxe da batalla de Marengo, se cuñou cuns parámetros de tamaño diferentes, que se oficializarían dous anos despois, mediante unha lei de 1803. Na República Lígur reorganizouse a moeda coa introdución dun novo sistema baseado na lira xenovesa; no Reino de Etruria a situación seguiu a ser confusa e arraigou a cuñaxe do florín do Gran Ducado de Toscana; finalmente, no Reino das Dúas Sicilias mantívose a piastra ata 1812, cando Joachim Murat introduciu a nova lira napolitana, copia fiel do franco francés e que se mantivo en circulación durante tres anos.

### O nacemento da lira italiana 
Na Italia noroccidental Napoleón creou en 1805 o chamado Reino de Italia, que polo Decreto do 21 de marzo de 1806 pasou a dotarse dunha nova moeda, intercambiable co franco francés á par, a lira italiana. Cuñáronse en cobre moedas de 1, 3 e 5 centésimos, en billón a de 10 centésimos, en para as de 25, 50 e 75 centésimos, e 1, 2 e 5 liras, e en ouro de 20 e 40 liras, todas elas cos pesos e coas medidas establecidas pola citada lei de 1803.

## Moedas 
Todas estas moedas foron deseñadas e gravadas polo escultor e medallista boloñés Luigi Manfredini (1771-1840), e da súa produción encargáronse as cecas de Boloña, Milán e Venecia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Gigante, F. (2017). *Catalogo Gigante.* 25ª ed. Gigante, Varese. ISBN 978-88-89805-18-3
* Nardini, L. (ed.) (1808). ''Tariffe del corso e valore delle monete, reali decreti a ciò relativi, e ragguaglio della lira italiana colle altre legalmente in corso nel Regno d'Italia*. Milán.
* Taracchini, A. (1999). *Addio, cara Lira.'' Pendragon, Boloña. ISBN 9788883420146

### Outros artigos 
* Lira italiana
* Napoleón I de Francia
* Reino de Italia (1805-1814)
Romaní dos Cárpatos

O **romaní dos Cárpatos**, tamén coñecido como **romaní central**, é un grupo de dialectos do romaní que son falados polo pobo xitano dende o sur de Polonia até Hungría, e dende o leste de Austria até Ucraína. O romaní dos Cárpatos está clasificado como definitivamente en perigo polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO. Esta variedade é un da ducia de dialectos principais dentro da lingua romaní, unha lingua indoaria de Europa. Os dialectos do romaní central do norte son falados tradicionalmente por algúns subgrupos étnicos do pobo romaní en Hungría, a República Checa e Eslovaquia (agás nas súas rexións suroeste e centro-sur), ao sueste de Polonia, na rexión de Zakarpatia de Ucraína e partes de Transilvania, en Romanía. Tamén hai comunidades de emigrantes falantes de romaní central estabelecidas nos Estados Unidos, e comunidades de emigrantes recentes no Reino Unido, Irlanda, Bélxica outros países de Europa occidental.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Caló
### Bibliografía 
* Boretzky, Norbert. 1999. Die Gliederung der Zentralen Dialekte und die Beziehungen zwischen Südlichen Zentralen Dialekten (Romungro) und Südbalkanischen Romani-Dialekten. In: Halwachs, Dieter W. and Florian Menz (eds.) *Die Sprache der Roma. Perspektiven der Romani-Forschung in Österreich im interdisziplinären und internazionalen Kontext*. Klagenfurt: Drava. 210–276.
* Elšík, Viktor, Milena Hübschmannová, and Hana Šebková. 1999. The Southern Central (*ahi*-imperfect) Romani dialects of Slovakia and northern Hungary. In: Halwachs, Dieter W. and Florian Menz (eds.) *Die Sprache der Roma. Perspektiven der Romani-Forschung in Österreich im interdisziplinären und internazionalen Kontext*. Klagenfurt: Drava. 277–390.
* Elšík, Viktor. 2003. Interdialect contact of Czech (and Slovak) Romani varieties. *International Journal of the Sociology of Language*, 162, 41–62.
* Elšík, Viktor, and Yaron Matras. 2006. *Markedness and language change: The Romani sample*. Berlin: Mouton de Gruyter.
*
Pidgin nixeriano

O **pidgin nixeriano**, tamén chamado **naijá** ou **naija**, é unha lingua crioula baseada no inglés falada como *lingua franca* en Nixeria. A lingua tamén é coñecida como "*pijin*" ou *broken* (pronunciado "*brokun*"). Pode ser falado como un pidgin, un crioulo, un argot ou un acrolecto descrioulizado por diferentes falantes, que poden cambiar entre estas formas dependendo da configuración social. Desenvolveuse unha ortografía común para o pidgin que foi gañando unha importante popularidade ao darlle á lingua un sistema de escrita harmonizado.

Existen variacións do "pidgin nixeriano" que son faladas en África Occidental e Central, en países como Benín, Ghana e o Camerún.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en pidgin nixeriano
### Bibliografía 
* Akhimien, Eronmonsele Pius. 2004. The use of 'How are you?' in Nigerian society, *Journal of Pragmatics* Volume 36, Issue 11, novembro de 2004, Pages 2055–2058
* Mazzoli, Maria. 2013. *Copulas in Nigerian Pidgin.* Dissertation online
* Ihemere, Kelechukwu Uchechukwu. 2006. "A Basic Description and Analytic Treatment of Noun Clauses in Nigerian Pidgin. " *Nordic Journal of African Studies* 15(3): 296–313.
* Shnukal, Anna e Lynell Marchese. 1983. "Creolization of Nigerian Pidgin English: a progress report." *English World-wide* 4: 17-26.
* Ernest Edjeren. 2009. "Single Language: The Soul Of Nations' Prosperity"
Spencer (filme)

***Spencer*** é un filme de 2021 de ficción histórica dirixido por Pablo Larraín e escrito por Steven Knight. O filme conta a historia da crise existencial de Diana de Gales durante o Nadal de 1991, durante a cal considerou o divorcio con Carlos de Inglaterra e abandonar a familia real británica. Kristen Stewart e Jack Farthing intepretan á Princesa Diana e ao Príncipe Carlos respectivamente, xunto Timothy Spall, Sean Harris e Sally Hawkins.

*Spencer* estreouse na 78ª edición do Festival Internacional de Cinema de Venecia o 3 de setembro de 2021, e nos cinemas do Reino Unido e os Estados Unidos o 5 de novembro de 2021. Recadou máis de 23&nbsp;millóns de dólares en todo o mundo e conseguiu boas valoracións por parte da crítica, sendo Stewart especialmente eloxiada. Pola súa interpretación de Diana, Stewart foi nomeada ao Óscar á mellor actriz, ao Globo de Ouro e ao Critics' Choice Movie.

Estreouse subtitulado en galego a través de Amazon Prime Video.

## Personaxes 
* Kristen Stewart como Diana, princesa de Gales (nada Spencer)
** Kimia Schmidt como Diana con nove anos
** Greta Bücker como Diana adolescente
* Timothy Spall como cabaleiro maior Alistair Gregory
* Jack Nielen como príncipe Guillerme
* Freddie Spry como príncipe Henrique
* Jack Farthing como Carlos de Inglaterra
* Sean Harris como xefe de cociña real Darren McGrady
* Sally Hawkins como vestidora real Maggie
* Stella Gonet como Isabel II do Reino Unido
* Richard Sammel como Filipe de Edimburgo
* Elizabeth Berrington como Ana do Reino Unido
* Amy Manson como Ana Bolena
* James Harkness como Footman Paul
* John Keogh como Michael
* Ben Plunkett-Reynolds como Footman Brian
* Ryan Wichert como Staff Sergeant Wood
* Thomas Douglas como John Spencer, VIII conde de Spencer
* Emma Darwall-Smith como Camila Parker Bowles
* Niklas Kohrt como André, duque de York
* Olga Hellsing como Sarah de York
* Mathias Wolkowski como Eduardo de Wessex
* Oriana Gordon como Lady Sarah Armstrong-Jones

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
After We Fell

***After We Fell*** é un filme estadounidense de 2021 dirixido por Castille Landon. O guión foi escrito por Sharon Soboil, e baséase na novela homónima de 2014 escrita por Anna Todd. Está protagonizado por Josephine Langford e Hero Fiennes-Tiffin, intepretando a Tessa Young e Hardin Scott, respectivamente, e conta como Tessa se prepara para marchar para o seu traballo en Seattle, a chegada do pai de Tessa e as revelacións sobre a familia de Hardin, que ameazan a relación da parella. Louise Lombard, Rob Estes, Arielle Kebbel, Chance Perdomo, Frances Turner, Kiana Madeira, Carter Jenkins e Mira Sorvino interpretan os papeis secundarios. É o terceiro filme da serie cinematográfica *After*, despois de *After* (2019) e *After We Collided* (2020).  

A rodaxe principal produciuse en Sofía, Bulgaria a finais de 2020 e foi rodado ao mesmo tempo que *After: Amor infinito*. Debido a conflitos de programación e restricións de viaxe durante a pandemia de COVID-19, varios personaxes foron reformulados. O filme estreouse en cinemas en varios países europeos o 1 de setembro de 2021 e nos Estados Unidos o 30 de setembro por Vertical Entertainment e Fathom Events. Como os seus predecesores, recibiu críticas negativas, con críticas polo seu guión e interpretación. A súa secuela, *After: Amor infinito*, estreouse en 2022.

Estreouse subtitulado en galego a través de Amazon Prime Video.

## Personaxes 
* Josephine Langford como Tessa Young
** Samantha Clare Fries como Tessa de nena
* Hero Fiennes-Tiffin como Hardin Scott
* Carter Jenkins como Robert
* Louise Lombard como Trish Daniels
* Arielle Kebbel como Kimberley
* Stephen Moyer como Christian Vance
* Mira Sorvino como Carol Young
* Chance Perdomo como Landon Gibson
* Frances Turner como Karen Scott
* Rob Estes como Ken Scott
* Kiana Madeira como Nora
* Atanas Srebrev como Richard Young
* Angela Sari como Lillian

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Santianes de Pravia

**Santianes** é unha parroquia e lugar do concello de Pravia, no Principado de Asturias. Abrangue unha poboación de 172 habitantes (INE 2021 ) e ocupa unha extensión de 14,16 km².
## Xeografía
Situada na zona nordés do concello, limita ao norte coas parroquias de Somado e de Muros (esta última no concello homónimo), ao leste con Sotu'l Barcu, ao sueste coa de Riberas, no concello anterior; ao sur con Fenoyeda (Candamu) e Pronga, ao suroeste coa de Pravia e ao oeste coas de Escureu e Villafría.

Ademais, os núcleos de Santianes, Bances e Los Cabos, constituíronse como parroquias rurais conforme o artigo 6 do Estatuto de Autonomía de Asturias, desenvolvido na Lei 11/1986, de 20 de novembro..

## Historia 
O nome *Santianes* deriva do latín Sancti Ioannis (San Xoán), a quen se lle dedica o templo prerrománico da localidade. Unha das teorías está vencellada co nacemento de Pravia, a Flavium Avia romana. Nos arredores de Pravia e Santianes consérvase unha vila romana en La Magdalena de la Llera e o ronsel dun personaxe togado en Los Cabos. Atopáronse moedas romanas e outros obxectos na contorna do castro de Doña Palla.

## Patrimonio 
dereita|miniatura|Igrexa prerrománica de Santianes.
miniatura|dereita|Museo de Santianes.
Amais de destacaren os hórreos e paneiras asturianos de madeira de castiñeiro, outros lugares de interese son:

* A Igrexa de San Xoán, prerrománica, construída no século VIII durante o reinado de Silo. Este e a súa esposa, a raíña Adosinda, fixeron de Santianes a capital do reino asturiano.

* En xullo de 2007 inaugurouse xunto á igrexa o Museo de Santianes.
* O recuncho das aves de Santianes, un núcleo zoolóxico con, entre outros, faisáns, perdices, paspallás, rulas e anátidos.
* A ponte colgante sobre o río Nalón posibilita a comunicación directa coa aldea de Peñaullán a través dunha senda verde a pé.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
Armillán, Toldaos, Láncara

**Armillán** é un lugar da parroquia de Toldaos, no concello lucense de Láncara, na comarca de Sarria. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 6 habitantes (2 homes e 4 mulleres).

## Notas 

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Toldaos 
### Parroquias de Láncara
Igrexa ortodoxa ucraína (homónimos)

Cos nomes **Igrexa ortodoxa ucraína** e **Igrexa ortodoxa de Ucraína** faise referencia a diferentes comunidades eclesiásticas ao longo da historía, que teñen en común a adherencia ao cristianismo ortodoxo (total ou parcial) e a vinculación a Ucraína ou aos ucraínos.
## Comunidades actuais 
;Comunidades principais:
*Igrexa ortodoxa de Ucraína, estabelecida coa unión en 2018 da Igrexa ortodoxa ucraína - Patriarcado de Kíiv, a Igrexa ortodoxa autocéfala ucraína, e algúns membros da Igrexa ortodoxa ucraína do Patriarcado de Moscova; en comuñón coa Igrexa ortodoxa de Constantinopla. 
*Igrexa ortodoxa ucraína - Patriarcado de Kíiv, estabelecida orixinalmente en 1992, disolta en 2018, e restabelecida en 2019 como igrexa independente.
*Igrexa ortodoxa ucraína, estabelecida como igrexa autónoma da Igrexa ortodoxa rusa en 1990, e proclamada como igrexa independente en 2022.
*Igrexa ortodoxa autocéfala ucraína canónica, con orixe canónico como parte da Igrexa ortodoxa polaca.
;Outras comunidades:
*Igrexa greco-católica ortodoxa ucraína, separada en 2008 da Igrexa católica bizantina ucraína.
*Igrexa ortodoxa reformada ucraína, fundada en 2001, que incorpora elementos da Reforma protestante.
;Comunidades na diáspora:
*Igrexa ortodoxa ucraína do Canadá, xurisdición do Patriarcado ecuménico de Constantinopla.
*Igrexa ortodoxa ucraína dos Estados Unidos de América, xurisdición do Patriarcado ecuménico de Constantinopla.

## Comunidades históricas 
* Igrexa ortodoxa autónoma ucraína, de breve existencia entre 1941 e 1944 durante a segunda guerra mundial. 
* Igrexa ortodoxa autocéfala ucraína, activa entre 1922 e 2018, e disolta para formar a Igrexa ortodoxa de Ucraína.
La abuela (filme de 2021)

***La abuela*** é un filme franco-español de 2021 dirixido por Paco Plaza e protagonizado por Almudena Amor e Vera Valdez.

Estreouse subtitulado en galego a través de Amazon Prime Video.

## Sinopse 
Unha moza modelo que traballa en París deixa o seu traballo e viaxa a Madrid para coidar da súa avoa, que acaba de sufrir un ictus.

## Personaxes 
* Almudena Amor como Susana
* Vera Valdez como Pilar
* Karina Kolokolchykova como Eva
* Chacha Huang como camareira
* Michael Collis

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Delia Osorio Otero

**María Delia Osorio Otero**, nada na Barra (Coles) o 29 de novembro de  1891, e finada en Ourense o 14 de novembro de 1966, foi unha mestra galega.

## Traxectoria 
En 1909 matriculouse por libre na Escola Normal de Ourense. Ao rematar o primeiro curso trasladouse á Escola Normal de León. Rematou os estudos de maxisterio na Escola Normal de Pontevedra en 1913. Aprobou as oposicións e foi nomeada mestra de Prada (A Veiga) en 1919,  e despois trasladouse ao Castro de Beiro. Pertenceu á Asociación de Trabajadores de la Enseñanza de Orense, da que era vogal 2ª do Consello directivo provincial en 1936, e colaborou na súa revista *Escuela del Trabajo*.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi destituída a principios de agosto. Abríronlle expediente de depuración en 1937, co resultado de separación definitiva do servizo e baixa na escala en abril de 1940.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Delia Osorio Otero
Queenpins

***Queenpins*** é un filme estadounidense de 2021 escrito e dirixido por Aron Gaudet e Gita Pullapilly. Está protagonizado por Kristen Bell, Kirby Howell-Baptiste, Paul Walter Hauser, Bebe Rexha e Vince Vaughn. Ben Stiller foi o produtor executivo baixo o seu sello Red Hour Productions. Estreouse nos Estados Unidos o 10 de setembro de 2021 a través de STXfilms, e recibiu valoracións mixtas da crítica e tivo un rendemento comercial inferior, recadando só 1,2 millóns de dólares.

Estreouse subtitulado en galego a través de Amazon Prime Video.

## Personaxes 
* Kristen Bell como Connie
* Kirby Howell-Baptiste como JoJo
* Paul Walter Hauser como Ken
* Vince Vaughn como Simon Kilmurry
* Joel McHale como Rick
* Bebe Rexha como Tempe Tina
* Dayo Okeniyi como Earl
* Greta Oglesby como Mama Josie
* Jack McBrayer como Axente Park
* Annie Mumolo como Crystal
* Stephen Root como Axente Flanagan
* Paul Rust como Albert Anderson
* Timm Sharp como o traficante de armas
* Eduardo Franco como caixeiro

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Luigi Manfredini

**Luigi Manfredini**, nado en Boloña o 6 de decembro de 1771 e finado en Milán o 12 de xuño de 1840, foi un escultor, gravador, medallista, empresario e docente italiano.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
Luigi Manfredini naceu o 6 de decembro de 1771 en Boloña, fillo de Anna Ruggi e de Giuseppe Manfredini.

Entre 1794 e 1796 foi alumno do escultor G. de Maria na *Accademia Clementina*, de Boloña, e o ano seguinte realizou a súa primeira obra escultórica, en colaboración con G. Putti, consistente nunhas estatuas erixidas en Rávena pola celebración do primeiro aniversario da República Cisalpina.
[miniatura|10 soldos a nome de [María Luísa de Parma (1815).]]
Entre as creacións máis significativas de Manfredini como gravador monetario figuran a serie de moedas da lira italiana napoleónica (1806-1815) e a serie de moedas do Ducado de Parma a nome de María Luísa de Parma (1815-1832).

Entre as súas obras deste xénero pódese salientar o busto do vicerrei Eugène de Beauharnais realizado en 1811.

Faleceu en Milán o 22 de xuño de 1840, cando traballaba na fundición dunha estatua ecuestre do rei de Sardeña Carlos Alberte. O seu corpo foi soterrado no cemiterio de Porta Comasina da mesma cidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Forrer, L. (1907): *.* Londres.
* Gallizia di Vergano, B. (2010). "Candelabri per l’uso della Corte: da Parigi a Milano, i primi anni di attività dello stabilimento dell’Eugenia ". En *Rassegna di Studi e di Notizie*. Vol. 33. Ano 37. Comune di Milano.
* Imbellone, A.(2007). "[Manfredino, Luigi](https://www.treccani.it/enciclopedia/luigi-manfredini_(Dizionario-Biografico))". En *Dizionario biografico degli italiani*. Vol. 68. Istituto dell'Enciclopedia Italiana.
Maria Angela Cassol

**Maria Angela Cassol**, nada en Nettuno, Roma, o 27 de outubro de 1956, é unha medallista e deseñadora de moedas italiana, vinculada ao *Istituto Poligrafico e Zecca dello Stato*.

## Traxectoria 
En 1976 acadou unha diplomatura en Artes Aplicadas, sección de Arte Metálica e Xoiaría, no Instituto Estatal de Arte de Anzio, Roma, e en 1981 graduouse en escultura na Academia de Belas Artes de Roma, onde foi alumna do escultor Emilio Greco. Logo complementou a súa formación durante tres na Escola de Arte da Medalla do Instituto Poligráfico e Ceca do Estado, institución na que desde 1987 exerce como gravadora.

## Obra 
Entre os seus traballos hai varias moedas circulantes destacadas, como é o caso do anverso os 20 céntimos de euro italianos cuñados a partir de 2002, dedicada á obra de Umberto Boccioni *Forme uniche della continuità nello spazio* ("Formas únicas de continuidade no espazo"). Cassol tamén é autora da moeda de 2 euros de Italia de 2019 dedicada a Leonardo da Vinci, e de máis dunha vintena de moedas conmemorativas italianas, tanto do sistema da lira como do do euro.

Ademais das moedas italianas, tamén están entre os seus deseños diversas moedas circulantes e conmemorativas da serie do euro emitidas polo Vaticano e por San Marino, e cuñadas na ceca pública italiana.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deseñadores das moedas de euro
Raúl Isidro Burgos

**Raúl Isidro Burgos Alanís**, nado en Cuernavaca o 21 de xuño de 1890 e finado na Cidade de México o 10 de abril de 1971, foi un mestre e poeta mexicano, segundo director da Escuela Normal Rural de Ayotzinapa, que na actualidade leva o seu nome.

## Traxectoria 
Raúl Isidro Burgos iniciou os estudos básicos na súa cidade natal e concluíunos na Cidade de México, onde se trasladara coa familia. Posteriormente matriculouse en varios centros superiores, entre eles a Escola de Artes e Oficios, a Escola de Comercio e a Escola Nacional Preparatoria. Atopou a súa vocación na Escola Nacional de Mestres, onde rematou os seus estudos en 1912.

Ese ano iniciou o seu labor docente na Cidade de México e en 1914 asistiu ao Primeiro Congreso Pedagóxico en Tuxtla Gutiérrez. A súa destacada participación chamou a atención do gobernador do Estado de Chiapas, quen o nomeou Inspector Escolar e posteriormente director da Escola Normal do Estado. De volta á Cidade de México, fundou a escola particular Antonia L. Arellano, que posteriormente se integrou no sistema educativo oficial. En 1920 retornou a Chiapas e ocupou o cargo de inspector municipal en Tapachula até 1927.

En 1927 a Secretaría de Educación Pública destinouno como mestre á Serra de Puebla e en 1928 foi nomeado inspector da Terceira Zona Escolar do estado de Guerrero, que incluía a maior parte da Tierra Caliente, mesma que percorría desde a súa sede en Arcelia. Alí, amais, mantiña cos seus propios recursos un internado para estudantes de primaria.

O 5 de agosto de 1930 cesou no cargo e foi nomeado director da Escola Normal de Tixtla de Guerrero en substitución do seu fundador, Rodolfo A. Bonilla. Chegou á cidade o 1 de setembro, mais a escola non tiña edificio propio. Ao pouco tempo logrou que se lle cedese a antiga Facenda de Ayotzinapa, onde foi traslada a escola. A partir de entón foi coñecida como a Escola Normal Rural de Ayotzinapa.

Burgos dedicouse á construción das instalacións da escola, inaugurada o 30 de marzo de 1933. Permaneceu como director dela até 1935, cando foi nomeado director da Escuela Normal Rural de Xochiapulco (Puebla). Posteriormente foi Oficial Maior da Secretaría de Educación Pública e, de volta en Chiapas, director federal e estatal de Educación. Xubilouse en 1956.

En 1969 recibiu unha homenaxe en Oaxtepec, Morelos. Finou na Cidade de México o 10 de abril de 1971. Segundo a súa vontade, o 24 de abril dese ano as súas cinzas foron depositadas na Escola Normal de Ayotzinapa, onde permanecen na actualidade.

## Notas 
* 
*
Hughes TH-55 Osage

O **Hughes TH-55 Osage** é un helicóptero lixeiro de adestramento con motor de pistóns producido para a Armada dos Estados Unidos. Tamén foi producido como a familia Model 269 de helicópteros utilitarios lixeiros, algúns dos cales foron comercializados como Model 300. O Model 300C foi fabricado e desenvolvido aínda máis por Schweizer Aircraft despois de 1983.

## Desenvolvemento 
En 1955 Hughes Tool Company's Aircraft Division realizou unha enquisa de mercado que amosou que existía demanda para un helicóptero lixeiro bipraza de baixo custo. A división comezou a construír o **Model 269** en setembro de 1955. Inicialmente deseñouse cunha cabina totalmente acristalada con asentos para dous pilotos, ou un piloto e un pasaxeiros. Tamén tiña unha estrutura aberta na fuselaxe e un rotor articulado de tres pas. O prototipo voou o 2 de outubro de 1956, pero non foi ata 1960 cando se tomou a decisión de desenvolver o helicóptero para produción. A pluma de cola orixinal con tramado foi substituída por unha tubular e a cabina foi reestruturada e refinada antes de entrar en produción, resultando no **Model 269A**. Con este modelo Hughes fíxose con éxito cunha gran porción do mercado de helicópteros civís cunha aeronave que sería popular en traballos agrícolas, na policía e noutras tarefas.

## Notas
Laurie Penny

**Laurie Penny**, nada en  Londres o 28 de setembro de 1986,  é unha xornalista e escritora británica comprometida co activismo feminista e o activismo político de esquerdas. Escribiu numerosos textos sobre feminismo e ensaios políticos desde unha perspectiva de xénero e relacións de poder.

## Traxectoria 
Penny  criouse en Brighton nunha familia de orixe xudía. Estudou na escola independente e privada Brighton College. Padeceu anorexia nerviosa aos 17 anos, algo sobre o que escribiu moito, tanto sobre a súa hospitalización como a súa recuperación, hipotetizando as causas do trastorno alimentario en mulleres novas. 

Estudou inglés no Wadham College da Universidade de Oxford, graduándose en 2007. Mentres estudaba, bailou nun grupo burlesco . Estivo no comité da Oxford University Light Entertainment Society e, con esta sociedade, actuou nunha serie de dramas afeccionados . Despois completou o seu Certificado de Formación en Xornalismo (NCTJ), en Londres.

### Carreira 
O blog de Penny, *Penny Red*,   lanzado en 2007 e foi a lista de finalistas do Premio Orwell de 2010 .

Penny comezou a súa carreira na revista *One in Four*, e máis tarde traballou como columnista e editora adxunta no xornal inglés The *Morning Star* . Penny escribiu columnas e artigos destacados para varias publicacións, en particular The New Statesman,  The Guardian,  e The Independent . 

Penny é autora de varios libros, entre eles *Meat Market: Female Flesh Under Capitalism*  Tamén *De esto no se habla. Sexo, mentiras y revolución*, con prólogo de Remedios Zafra.

En 2012 viaxou a Atenas coa artista Molly Crabapple para cubrir a crise do euro e xuntas crearon *Discordia*, unha obra en prosa dixital que conta a historia das protestas na rúa en Grecia a través da arte feminista e o xornalismo gonzo . 

## Notas
Malena Mieres

**Malena Mieres García**, nada o 29 de marzo de 2000 nas Pontes de García Rodríguez, é unha futbolista galega que xoga como porteira no Real Betis. 

## Traxectoria 
Mieres comezou a xogar nas categorías inferiores do CD As Pontes. Despois pasou ao Friol con 15 anos na tempada 2015/16. Na tempada seguinte fichou polo Deportivo da Coruña e no 2019 pasou a xogar no Eibar. No 2022 ficharía polo Betis.

## Galardóns 
En 2018 gañou o premio a Mellor porteira Galega.En 2019 recibiu xunto a Teresa Abelleira o premio á “Mellor deportista promesa” na VII edición da Gala do Deporte Feminino Galego.

## Internacional 
Mieres foi internacional con España tanto sub-19 coma sub-23. Coa selección sub19 conseguiu o campionato de Europa 

## Notas 
## Ligazóns externas
De Havilland Dragon

O **de Havilland DH.84 Dragon** é un exitoso pequeno avión comercial deseñado e fabricado pola compañía británica de Havilland.

## Deseño e fabricación 
Tras o éxito comercial do seu monomotor de Havilland Fox Moth, que voara por vez primeira en marzo de 1932, o operador comercial orixinal, Hillman's Airways, solicitou a construción dunha versión máis grande con dous motores. Tratábase dun deseño sinxelo e lixeiro cunha fuselaxe en caixa de madeira contrachapada usando o mesmo tipo de motor e seccións exteriores das ás semellantes ao Fox Moth. Orixinalmente designouse DH.84 "Dragon Moth" pero foi comercializado como "Dragon". O prototipo voou por vez primeira no aeródromo de Stag Lane o 12 de novembro de 1932. Este avión e os catro seguintes entregáronse a Hillman's que comezou a operalos comercialmente en abril de 1933. Pdían levar seis pasaxeiros, cada un deles con 20 kg de equipaxe, na ruta Londres-París consumindo 49 l de combustible por hora. Os paneis exteriores das ás podía pregarse fara facilitar o seu almacenamento.

## Notas 
## Bibliografía 
*