Hexemonía

baixo a hexemonía de Tebas, 371–362 a. C.]]
A **hexemonía** (do  = mando, primacía) é a supremacía que unha poboación, unha nación ou bloque de nacións pode ter, grazas ao seu maior potencial económico, militar ou político, e que exerce sobre outras poboacións, aínda que estas non a desexen. Isto pode ser un dominio directo, como a través do poder militar, pero pode ser un dominio indirecto, como cando unha nación pode ditar os termos do comercio á súa .

Por **hexemonía mundial** enténdese o dominio do mundo por parte dunha soa nación ou un grupo de nacións.

## Historia 
O termo "hexemonía" orixinouse na Grecia antiga; o verbo hexemonizar significa etimoloxicamente "dirixir, continuar" . O problema da hexemonía foi estudado na antiga Grecia por Xenofonte no *Helenico* (​​libro VI, cap. 3-5 respecto á hexemonía tebana, e no libro VII).

Os estados gregos individuais eran independentes pero formaban parte dunha Liga Anfionia, e as decisións relacionadas coa política exterior (é dicir, a paz e a guerra), xa que afectaban a toda a liga, eran responsabilidade da liga no seu conxunto. non do estado único.. A rapidez coa que había que tomar as decisións militares, porén, esixía que a dirección da guerra estivese en mans dun só estado, o **estado hexemónico**. Outros exemplos son a Liga do Peloponeso de Esparta (séculos VI a IV a.C.); a efémera Liga de Delian da Atenas clásica. A posterior Liga de Corinto estivo dirixida non por un estado, senón por Filipo II de Macedonia. Tal *hexemón* era un rei ou gobernante con poder persoal.

Unha relación hexemónica normalmente descríbese como menos que un imperio, pero máis que unha potencia rexional. Isto significa que un hexemón pode non tomar o control doutras nacións, pero ten o poder de influír moito no que fan. Por outra banda, un hexemón global é máis poderoso que, por exemplo, Irán é no Oriente Medio.

## Outros significados 
A hexemonía expresábase sobre todo no mando militar: os estados aliados colocaban as súas tropas e parte dos recursos económicos ás ordes dos maxistrados ou soberanos do Estado hexemónico, conservando a súa autonomía, teoricamente. De feito, na época clásica a hexemonía de Esparta e Atenas era tamén de tipo filosófico ou espiritual, xa que as dúas nacións representaban cada unha ideais de vida moi diferentes .

No ámbito militar, a hexemonía é o obxectivo teórico xeral da estratexia.

Por analoxía co significado de hexemonía na antiga Grecia, o termo indica a dominación total dun grupo sobre outros grupos, con ou sen ameaza de forza, na medida en que asperspectivas culturais se adaptan de tal xeito a favorecen o grupo hexemónico (dominante).

Fálase de hexemonía política ou de **grupo hexemónico** para referirse a aquel grupo cuxas propostas gozan dun nivel de aceptación preeminente entre as clases dirixentes; o tema da hexemonía política e cultural é a base do pensamento de Antonio Gramsci un dos pais do Partido Comunista de Italia (PCI).

## Notas 
## Véxase tamén 
* Hexemonía cultural

### Ligazóns externas 
* Stuart Hainsworth, "A teoría da hexemonía de Gramsci e o papel ideolóxico dos medios de comunicación"
* Mike Dorsher, Ph.D., "Hegemony Online: The Quiet Convergence of Power, Culture and Computers" 
* Hegemonic Pundit, un blog neoconservador