open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sergio Scariolo

**Sergio Scariolo** é un adestrador de baloncesto italiano. Dirixe a selección española. Tras gañar catro Campionatos de Europa e unha Copa do Mundo á súa fronte, Scariolo é un dos adestradores máis exitosos da historia da competición internacional,   e, segundo moitos xogadores, xornalistas e comentaristas, é considerado o mellor adestradora dunha selección nacional nas súas historias.  

## Logros 
* 1989/1990 - Campión de Italia (Scavolini);
* 1998/1999 - gañador da Copa do Rei;
* 1999/2000 - campión da Liga ACB;
* 2004/2005 - gañador da Copa do Rei;
* 2005/2006 - campión da ACB;
* 2009, 2011, 2015, 2022 —campión de Europa coa selección española

## Notas
Milan Galić

**Milan Galić**, nado en Bosansko Grahovo (Reino de Iugoslavia) o 8 de marzo de 1938 e finado en Belgrado o 13 de setembro de 2014, foi un futbolista iugoslavo de etnia serbia que xogaba como dianteiro. 

Desenvolveu a maior parte da súa carreira no Partizan, co que gañou catro ligas iugoslavas e acadou a final da Copa de Europa en 1966. É o segundo máximo goleador histórico da selección de Iugoslavia, coa que marcou 37 goles en 51 partidos, só un gol menos dos logrados por Stjepan Bobek. Formou parte do equipo iugoslavo que gañou o ouro nos Xogos Olímpicos de 1960 e foi o autor do primeiro gol na historia da Eurocopa.

## Traxectoria 
### Orixe e infancia 
Naceu o 8 de marzo en 1938 no seo dunha familia serbia de Bosansko Grahovo, localidade que por aquel entón formaba parte da banovina do Vrbas, no Reino de Iugoslavia, e que hoxe é parte do territorio da Federación de Bosnia e Hercegovina, en Bosnia e Hercegovina. Seu pai, campesiño, faleceu dun infarto seis meses antes do nacemento de Milan. En plena segunda guerra mundial as potencias do Eixe lideradas pola Alemaña nazi invadiron Iugoslavia, e Milan, xunto con súa nai e seus irmáns maiores, tiveron que deixar o seu pobo fuxindo dos fascistas húngaros de Voivodina ata terras bosníacas, pero alí a nai foi asasinada polos ustaše croatas.

## Morte 
Faleceu en Belgrado o 13 de setembro de 2014, aos 76 anos, sendo enterrado no Sendeiro de Cidadáns Ilustres do Cemiterio Novo de Belgrado xunto con Mića Orlović, Franjo Mihalić e Borisav Pisić.

## Notas
Manuel Aller

**Manuel Ángel Aller Carballo**, máis coñecido como **Manuel Aller**, nado o 17 de abril de 1963 en Ponferrada, León, é un antigo xogador galego de baloncesto. Con 1,92 metros de estatura, ocupaba a posición de escolta. Salvo unha tempada no Club Baloncesto Salamanca, toda a súa carreira transcorreu no Club Baloncesto OAR Ferrol, mesmo despois da desaparición deste club galego.

## Traxectoria 
Fillo dun berciano e unha galega de Esgos, Manuel Aller comezou a xogar aos 12 anos, e aos 15 anos trasladouse á canteira do OAR Ferrol, iniciando así unha duradeira relación con ese club.

Na súa xuventude, Aller compaxinou o deporte coa formación profesional, baixo a estrita supervisión do OAR Ferrol, que esixía boas notas para permitirlle seguir xogando.

### Nomeamentos 
* 1988-89 ACB. Clesa Ferrol. "Gigante Nacional". Revista .

### Adestrador e asistente 
* 2000-01 LEB. Abeconsa Ferrol. Axudante de Javier Lorenzo.
* 2000-01 LEB. Abeconsa Ferrol. Faise cargo do equipo con Félix Bañobre. Dirixe dous partidos.
* 2000-01 LEB. Abeconsa Ferrol. Substituído por Ángel Navarro. Entra como xogador.

* En 2006, sumouse á Federación Española de Baloncesto, como asistente técnico baixo a dirección de Sergio Scariolo.  

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Manuel Aller, ilustre berciano, biografía.
* Ficha do xogador na páxina web da ACB.
Illas de Toronto

As **illas de Toronto** son unha cadea de 15 illas no lago Ontario, ao sur da cidade canadense de Toronto. Compoñendo o único grupo de illas da parte occidental do lago Ontario, as illas de Toronto están situadas proporcionan abrigo ao porto de Toronto e separan Toronto do resto do lago Ontario. As illas acollen o Toronto Island Park, o aeroporto de Toronto Billy Bishop, varios clubs náuticos privados, un porto deportivo público, o Centreville Amusement Park, un barrio residencial habitado durante todo o ano e varias praias públicas. A comunidade insular é a comunidade urbana sen coches máis grande de América do Norte. Os transbordadores públicos operan durante todo o ano desde a terminal Jack Layton e os taxis acuáticos privados operan de maio a setembro. Un túnel peonil conecta o continente co aeroporto (e só está conectado co aeroporto, non con ningún dos parques).

As illas de Toronto son un destino turístico e recreativo popular. As bicicletas pódense subir aos transbordadores de balde. Tamén se poden alugar canoas, caiacs, botes de remos e táboas de maio a setembro. Na illa hai un campo de golf e a praia principal está ao longo da costa sur da illa Center. Hai un amplo parque axeitado para facer pícnic, varios parques infantís, áreas de xogos acuáticos e varios xardíns. Durante os meses de inverno, a xente chega ás lagoas e ao porto de Toronto desde as illas para practicar patinaxe sobre xeo cando as condicións o permiten.

## Notas
Gran Premio de Francia de 1926

O **Gran Premio de Francia de 1926** foi un Gran Premio de carreira de motor celebrado no Circuíto de Miramas o 27 de xuño de 1926.

Foi a segunda carreira da tempada de AIACR Campionato Mundial de Fabricantes de 1926. Desafortunadamente para os espectadores, de todos os coches que se anunciaron para participar na carreira, só comezaron tres Bugatti. Ao final só houbo un coche que conseguiu completar a distancia completa da carreira; o Bugatti de Jules Goux. Esta considerado como a carreira máis aburrida da historia con só dous particpantes. Por diante do Gran Premio dos Estados Unidos de 2005.

## Carreira 
No Gran Premio de Francia de 1926 inscribíronse doce coches, pero só se presentaron tres Bugatti. Pierre Vizcaya (1894-1933) retirouse na saída por unha falla nun pistón. Bartolomeo Costantini (1889-1941), temendo que lle pasase o mesmo, baixou a velocidade ata tal punto que rematou a 15 voltas do vencedor Jules Goux (1885-1965) e non se clasificou.

## Clasificación da carreira 
## Notas
Fervenza de Montmorency

A **fervenza de Montmorency** (en ) é unha gran fervenza do río Montmorency, a meirande de toda a provincia canadense do Quebec.

## Localización 
A fervenza está situadas no límite entre Beauport e Boischatel, a uns 12 km do corazón da cidade antiga de Quebec. A área que rodea a fervenza está protexida dentro do parque da Fervenza de Montmorency (en ). A fervenza atópase na desembocadura do río Montmorency onde cae cara ao río San Lourenzo, fronte ao extremo occidental da illa de Orleáns. A fervenza mide 83 m de altura, 30 m máis alta que as cataratas do Niágara.

## Notas
Imperio Neobabilónico

O **Imperio Neobabilónico** ou **Segundo Imperio Babilónico**, coñecido historicamente como **Imperio Caldeo**, foi o último estado gobernado por monarcas nativos de Mesopotamia ata que se formou o reino Hashemita de Iraq no século XX. Comezando coa coroación de Nabopolasar como rei de Babilonia en 626&nbsp;a.&nbsp;C. e establecéndose firmemente ata a caída do Imperio Asirio en 612&nbsp;a.&nbsp;C. O Imperio Neobabilónico foi conquistado polo Imperio Aqueménida en 539&nbsp;a.&nbsp;C., marcando o colapso da dinastía caldea menos dun século despois da súa fundación.

Coa derrota do Imperio Asirio e a posterior devolución do poder a Babilonia, fixeron que a cidade ascendera a dominar o antigo Oriente Medio dende o colapso do Imperio Paleobabilónico (baixo Hammurabi) case mil anos antes. O período de dominio neobabilónico experimentou así un crecemento económico e poboacional sen precedentes en toda Babilonia, así como un renacemento da cultura e das obras de arte xa que os reis neobabilónicos levaron a cabo proxectos de construción masivos, especialmente na propia Babilonia, recuperando moitos elementos dos 2.000 anos anteriores. da cultura sumero-acadia.

O Imperio Neobabilónico mantén unha posición notable na memoria cultural moderna debido ao retrato odioso de Babilonia e do seu maior rei Nabucodonosor II na Biblia. A descrición bíblica de Nabucodonosor céntrase na súa campaña militar contra o Reino de Xudá e en particular o asedio babilónico de Xerusalén no 587 a. C., que resultou na destrución do templo de Salomón e na posterior ocupación babilónica. As fontes babilónicas describen o reinado de Nabucodonosor como unha época dourada que transformou a Babilonia no maior imperio da súa época.

As políticas relixiosas introducidas polo último rei babilónico Nabonido, que favoreceu ao deus da lúa Sîn fronte á deidade patrona de Babilonia, Marduk, serviron finalmente como *casus belli* para o rei persa Ciro II, que invadiu Babilonia no 539&nbsp;a.&nbsp;C. presentándose como un campión divino de Marduk e restaurando a orde en Mesopotamia. Despois da conquista, Babilonia mantívose culturalmente diferenciada durante séculos, con referencias a persoas con nomes babilónicos e á relixión babilónica coñecida dende o Imperio Parto no século I a. C. Aínda que Babilonia se sublevou varias veces durante o goberno dos imperios posteriores, nunca restableceu con éxito a súa independencia.

## Notas
Hermine Deurloo

**Hermine Deurloo**, nada en Ámsterdam o 8 de marzo de 1966, é unha harmonicista profesional neerlandesa de Jazz experta na harmónica cromática.

## Traxectoria 
Deurloo estudou saxofón no Conservatorio de Ámsterdam. Ao mesmo tempo, aprendeu por si mesma a tocar a harmónica. Toca principalmente jazz pero ocasionalmente actúa con bandas de música clásica ou pop. Xirou a nivel internacional como músico profesional xunto a Tony Scherr, Han Bennink, Willem Breuker Kollektief, The Schonberg Ensemble, Candy Dulfer ou a The Metropole Orchestra. En outubro de 2012, o seu CD, "Glass Fish" é lanzado por Challenge Records, onde Deurloo está acompañada por algúns dos mellores da escena jazzística holandesa: Tony Overwater, Jesse van Ruller ou Joshua Samson. Os anteriores CD cos que entrou na industria, editados pola propia Hermine, son "Crazy Clock" (2005), gravado en Nova York co produtor/guitarrista/cantante Tony Scherr, quen toca nese álbum con Bill Frisell e Norah Jones; "Soundbite" (2006), co-producida por Reinder van Zalk de Earforce; "Live in de Tor" (2007) cos músicos Jan Wessels, Peter Nieuwerf e Ruud Ouwehand. 

Hermine tamén colabora a nivel profesional coa industria do cine, como recentemente para o compositor de cine dos Ánxeles Austin Wintory, para unha película de Amin Matalqua. Tamén foi solista convidada en moitos discos e tocou con diversos grupos, como Bennie Sings e The Rigidly Righteous. Hermine apareceu varias veces na televisión, en programas de *prime time* como "De Wereld Draait Door" e "Klokhuis". En 2011, Hermine foi entrevistada para a noticia diaria da RAI 3 en Italia.

En 2018 Deurloo gañou o Premio á mellor harmonicista Bernie Bray Harmonica Player of the Year Award.

A prensa especializada catalogou o disco *Splendor Takes* (2023) como o álbum que atopaba sucesor para o lendario harmonicista de jazz belga Toots Thielemans.

## Notas
## Véxase tamén 
* Hermine Deurloo , The Man with the Hat (Video Oficial)
Batres

**Batres** é un concello da Comunidade de Madrid, en España. O termo municipal atópase na comarca Sur.

## Demografía 
Segundo o INE, no ano 2023 tiña unha poboación de 1872 habitantes.

## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Comarca Sur
* Comunidade de Madrid
Premio de poesía Florencio Delgado Gurriarán

O **Premio de poesía Florencio Delgado Gurriarán** é un certame literario que convoca dende o ano 2020 a Fundación que leva o nome do poesta de Valdeorras Florencio Delgado Gurriarán. En 2024 tivo unha dotación económica de 3000 euros.

## Obras gañadoras
*2018 (I edición): "Ás apalpadelas", de Jorge Moral
*2019 (II edición): "Vinte, desolación" de Raúl Gómez Pato

*2021 (III edición): "Da memoria do mencía" de Eilún del Pazo

*2022 (IV edición): "Ancorar toda esta auga" de Beatriz Dourado

*2024 (V edición): "Meditación sobre Patinir" de Aleixandre Lago
*2025 (VI edición): "A porta da casa que se abre" de Miguel Anxo Fernán-Vello.

## Notas
TPA (homónimos)

**TPA** pode referirse ao seguinte:
* TPA - Televisión Pública de Asturias.
* TPA - Siglas habituais para o trastorno da personalidade antisocial.
Psicopatía (trastorno mental)

A **psicopatía** é un trastorno de personalidade. Os psicópatas non mostran preocupación nin respecto polos sentimentos ou dereitos dos demais. Case non mostran empatía nin emocións e non intentan axustarse ás normas sociais e carecen de sentimento de culpabilidade. É un termo semellante á sociopatía, aínda que hai matices nos dous termos.
## Terminoloxía 
### Etimoloxía 
O termo '**psicópata**' provén do grego. A palabra está formada pola combinación de dous elementos gregos: "*psyche*" (ψυχή), que significa 'mente' ou 'alma', e "*pathos*" (πάθος), que significa 'doenza' ou 'sufrimento' (da mesma raíz, "patoloxía"). Polo tanto, 'psicópata' tradúcese literalmente como 'doenza da mente' ou 'sufrimento da alma'.

### Definición 
A definición de psicopatía variou. Utilízanse diferentes definicións. Só se superpoñen en parte e ás veces parecen contraditorias.

Algunhas persoas son etiquetadas incorrectamente como *psicópatas*, a pesar de non presentaren desafíos significativos coas normas sociais. A psicopatía pode ser mal interpretada, sendo un trastorno complexo que inclúe trazos como falta de empatía e comportamento manipulador. Ademais, estudos recentes mostran que existen diferenzas de xénero na manifestación da psicopatía: nos homes, a psicopatía tende a manifestarse con comportamentos máis abertamente antisociais, mentres que nas mulleres pode presentarse de formas menos directas, aínda que tamén inclúen manipulación e desconsideración polos outros.
## Trazos de personalidade 
Moitos **psicópatas** son encantadores e adoitan ter lazos superficiais con outras persoas. Adoitan mostrar tamén outros comportamentos antisociais, incluíndo sadismo, violencia e enganos. Usan outras persoas para o seu propio beneficio; son egoístas e acostuman descartar as persoas que xa non lles serven.

### Influencia de substancias psicoactivas 
Estudos recentes vincularon o consumo de substancias como a cocaína con patróns de comportamento psicopático, exacerbando trazos como a impulsividade e desconsideración polos dereitos dos outros, contribuíndo a comportamentos máis extremos en individuos con tendencias psicopáticas.

## Tratamento 
Hai esforzos para utilizar a terapia condutual para tratar psicópatas; moitas veces, isto pódese facer en centros penitenciarios, onde a prevalencia do trastorno de personalidade antisocial é maior.

Con todo, entre os psiquiatras profesionais, a psicopatía é coñecida por ser difícil de tratar. 

## Notas 
## Véxase tamén 
* Psicopatoloxía
* Sicofanta
* Trastorno de personalidade
* Trastorno de personalidade antisocial
Inhibición mixta

[miniatura|Posible mecanismo da [inhibición non-competitiva, un tipo de inhibición mixta.]]
[miniatura|[Representación de Lineweaver-Burk da cinética da inhibición encimática.]]
A **inhibición mixta** é un tipo de inhibición encimática na cal o inhibidor pode unirse ao encima tanto se este está unido ao substrato coma se non, pero ten unha maior afinidade por un dos estados. Chámase "mixa" porque pode considerarse unha "mestura" conceptual entre a inhibición competitiva, na cal o inhibidor só pode unirse ao encima se o substrato *non* se uniu aínda, e a inhibición incompetitiva (ou acompetitiva), na cal o inhibidor só pode unirse ao encima se o substrato *está unido* xa. Se a capacidade do inhibidor de unirse ao encima é *exactamente a mesma* tanto se o encima está xa unido ao substrato coma se non, dise que o inhibidor é non-competitivo. A inhibición non-competitiva ás veces é considerada como un caso especial da inhibición mixta. 

Na inhibición mixta o inhibidor únese a un sitio alostérico, é dicir, a un sitio diferente do sitio activo no cal se une o substrato. Porén, non todos os inhibidores que se unen a sitios alostéricos son inhibidores mixtos. 

Matematicamente, a inhibición mixta ocorre cando os factores α e α’ (introducidos na ecuación de Michaelis-Menten para ter en conta as inhibicións competitiva e incompetitiva, respectivamente) son ambos maiores que 1.

No caso especial onde α = α’, prodúcese inhibición non-competitiva, e nese caso V_{max}^{ap} redúcese, pero a K_m non é afectada. Isto é moi pouco común na práctica. Probouse primeiro que a xenisteína inhibe a actividade da cPEPCK. Nun estudo, a presenza desta isoflavona ten como resultado un decrecemento do nivel de azucre no sangue. Esta diminución do azucre no sangue na situación de xexún do suxeito ocorreu porque a a gliconeoxénese foi inhibida, o que impediu a formación de glicosa. A capacidade da xenisteína de rebaixar os niveis de azucre sanguíneo dunha persoa pode considerarse unha popiedade antidiabética.  A inhibición destas calicreínas pode ser unha terapia para doenzas como o cancro metastático ou o alzhéimer.  A fukuxetina ou (+)-moreloflavona, é un tipo de biflavonoide illado da planta *Garcinia brasiliensis*.  Despois de illar a fukuxetina, esta foi mesturada con KLK1, KLK2, KLK3, KLK4, KLK5, KLK6 e KLK7 en varias concentracións. Isto permitiu facer unha análise da cinética encimática por derivación dos parámetros Km e Vmax. No modelo de cinética de Michaelis-Menten, pode representarse a gráfica de Eadie-Hofstee para ver mellor o seu comportamento, o cal confirma que a fukuxetina actúa como un inhibidor mixto ao mostrar afinidades variadas polo encima cando está só e polo complexo encima-substrato. Analizando a súa cinética, vese que a fukuxetina diminúe a Vmax, mentres que incrementa a Km para estas KLKs. Tipicamente, na inhibición competitiva, a Vmax permanece inalterada, mentres que a Km aumenta, e na inhibición non-competitiva, a Vmax decrece, mentres que a Km permanece igual. O cambio en ambas as variables é outra observación consistente cos efectos dun inhibidor mixto.

## Notas
Club Deportivo Sar Extramundi

O **Club Deportivo Sar Extramundi** é un club de fútbol de Padrón. Ten equipos en todas as categorías masculinas desde biberón ata veteranos.

## Historia
O club fundouse en 1971, e xoga os seus encontros no campo municipal de Estramundi. Na tempada 2024-25 xoga na Segunda Galicia. No club comezou a xogar como xuvenil na tempada 1978/79 Xesús Rodríguez Muíños "Carolo", que chegou a xogar en todas as categorías do fútbol de España.
Alacón

**Alacón** é un concello español da provincia de Teruel, na comunidade autónoma de Aragón.

## Demografía 
Segundo o INE, no ano 2023 tiña unha poboación de 212 habitantes.

## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Andorra-Sierra de Arcos
Cova Gargantúa

A **cova Gargantúa** (en inglés: *Gargantua Cave*) é unha cova de pedra calcaria situada nas provincias canadenses de Alberta e Columbia Británica, que contén a maior caverna subterránea natural do Canadá. Segundo datos de 2002, ten 6001 metros de pasaxes e unha profundidade de 286 metros.

A cova Gargantúa gañou notoriedade principalmente debido a un incidente ocorrido en outubro de 2002, cando un grupo de estudantes da escola secundaria W. R. Myers quedou atrapado dentro da cova durante a noite. Os estudantes non puideron atopar unha saída a través dunha fervenza, o que culminou nos posteriores esforzos de rescate, atraendo a atención da poboación local e dos medios.

## Notas
Xuventude Crea

O programa **Xuventude Crea** é un certame multidisciplinar organizado pola Consellería de Cultura, Lingua e Xuventude da Xunta de Galicia desde 2009 e dirixido a persoas galegas de entre 16 e 30 anos de idade que se desenvolvan artisticamente nas seguintes dezaseis especialidades: artes plásticas, arte urbana, banda deseñada, cociña, creación de contido, creación de videoxogos, danza moderna, deseño de xoias, DJ, fotografía, moda, música, novela curta, poesía, teatro e videocreación.

Segundo a Dirección Xeral de Xuventude, "o programa Xuventude Crea é un programa moi consolidado e reputado no eido cultural e artístico galego no que xa participaron preto de 4 736 mozos e mozas, con 3 513 obras e proxectos creativos e no que se repartiron 582 premios por importe total de 873 500 euros e 81 mencións de honra".

A dotación económica dos premios por cada unha das especialidades é 2 000 euros para o 1.º premio, 1 500 euros para o 2.º premio, 1 000 euros para o 3.º premio e, na especialidade de música, un premio especial de 1 000 euros para a modalidade de música clásica.

## Notas
Pelayos de la Presa

**Pelayos de la Presa** é un concello da Comunidade de Madrid, en España. O termo municipal atópase na comarca de Sierra Oeste.

## Demografía 
Segundo o INE, no ano 2023 tiña unha poboación de 2982 habitantes.

## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Sierra Oeste
* Comunidade de Madrid
Calvario (monumento)

alt=Calvario de Santa Cruz de Parga, Guitiriz, Lugo|miniatura|Calvario de Santa Cruz de Parga, Guitiriz, Lugo
Un **calvario** é un conxunto de tres cruceiros ou cruces, na que no cruceiro central adoita estar a imaxe de Cristo, e nas cruces laterais represéntase a figura dos dous ladróns que foron crucificados canda el.

## Localización, estrutura e iconografía 
Os calvarios adoitan estar situados normalmente nun lugar alto (Calvario ou Gólgota é o nome que recibe o monte as aforas de Xerusalén onde tivo lugar a crucifixión de Xesús).

Case tódolos calvarios son sinxelos, cun cruceiro central coa imaxe de Cristo e os laterais simples cruces. Porén, algúns son calvarios completos, cun cruceiro central coa imaxe de Cristo e dous cruceiros laterais coa imaxe dos ladróns, coñecidos respectivamente como bo e mal ladrón, Dimas e Xestas.

Os calvarios inclusive poden formar parte dun conxunto máis amplo de cruceiros e cruces, chamado viacrucis.

## Conservación e protección 
Os cruceiros e petos de ánimas de máis de 100 anos están protexidos polo Decreto 571/1963, de 14 de marzo, “sobre protección de los escudos, emblemas, piedras heráldicas, rollos de justicia, cruces de término y piezas similares de interés histórico-artístico”; ademais, teñen a consideración de Bens de Interese Cultural (BIC) segundo o establecido na disposición adicional segunda da Lei 16/85 de 25 de xuño, do Patrimonio Histórico Español. Así mesmo o recoñece e garante a Lei 5/2016, do 4 de maio, do Patrimonio Cultural de Galicia, no que hórreos, cruceiros e petos de ánimas, “son bens de interese cultural e quedan sometidos ao réxime xurídico previsto para ese tipo de bens nesta lei, sen necesidade da tramitación previa do procedemento previsto no seu título I, os hórreos, os cruceiros e os petos de ánimas dos que existan evidencias que poidan confirmar a súa construción con anterioridade a 1901.

Os hórreos, cruceiros e petos de ánimas cuxa antigüidade non poida ser determinada ou que fosen construídos con posterioridade á data sinalada anteriormente poderán ser declarados de interese cultural ou catalogados cando se lles recoñeza un especial valor cultural, principalmente etnolóxico”.

## Notas
Meher Baba

**Meher Baba** (en , en devanágari: मेहेर बाबा) é como se coñece a **Merwan Sheriar Irani** nado en Pune no 25 de febreiro de 1894 e finado en Ahmednagar, Maharashtra, no 31 de xaneiro de 1969, foi un mestre espiritual hindú, aceptado no seu tempo por algúns humanos como avatar (Deus encarnado).

## Traxectoria 
Merwan Sheriar Irani naceu en Pune, India, nunha familia zoroastriana de orixe iraniana. Os seus primeiros seguidores déronlle o nome de *"Meher Baba"*, que significa "pai compasivo". Desde o 10 de xullo de 1925 até a súa morte en 1969, Meher Baba permaneceu en silencio. Comunicábase sinalando letras nunha tabela co alfabeto latino e máis tarde, tamén con xestos. Meher Baba dixo que o exercicio espiritual do seu silencio non era para o seu propio beneficio, senón que era unha condición necesaria do seu traballo universal para o beneficio de toda a Humanidade. Comentaba a miúdo o momento no que "rompía o seu silencio falando a 'Palabra' en cada corazón, dando así un impulso espiritual a todos os seres vivos". 

Na década de 1930, Meher Baba comezou unha serie de viaxes polo mundo, con varias estancias en Europa e Estados Unidos. 

Na súa primeira viaxe a Inglaterra, en 1931, coñeceu no barco a Mahatma Gandhi, quen ía á segunda rolda de negociacións sobre a independencia da India en Londres. Baba e Gandhi comunicáronse tres veces durante a viaxe. A prensa británica destacou estas reunións, pero un asistente de Gandhi declarou que "Debedes dicir sobre todo que Gandhi nunca lle pediu a Meher Baba ningunha axuda espiritual ou doutra forma".

Visitou Barcelona durante a II República española, o 1 de novembro de 1933. Meher Baba díxolles aos seus compañeiros que chegou a contactar cun dos seus "axentes espirituais", que resultou ser un simple policía da praza de Catalunya.

## Na cultura popular 
Pete Townshend, líder do grupo de rock The Who, foi seguidor de Meher Baba e as súas ensinanzas foron unha importante fonte de inspiración para moitas das súas cancións, incluíndo "Tommy" e o inacabado proxecto *Lifehouse*. A canción "Baba O'Riley*"*, escrita para *Lifehouse* e que finalmente apareceu no álbum ''Who's Next'', leva o nome de Meher Baba e do compositor minimalista Terry Riley.

Tamén o título da canción "Don't Worry, Be Happy", do compositor de jazz Bobby McFerrin, saíu dunha coñecida frase de Meher Baba.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Purdom, C. B. (Charles Benjamin; 1964). ''* , George Allen & Unwin Ltd, Londres.
* Haynes, Charles. (1989). *Meher Baba, The Awakener''. San Francisco: Avatar Foundation, Inc.

### Ligazóns externas 
* meherbaba.org  Arquivado
* MeherBaba.com.ar Arquivado
* Meher Baba en castelán.  Arquivado
Sierra Oeste

A **Sierra Oeste** é unha das comarcas da Comunidade de Madrid segundo a Guía de Turismo Rural e Activo, editada pola Dirección Xeral de Turismo (Consellería de Cultura e Turismo) da Comunidade de Madrid.

## Xeografía
A Serra Oeste sitúase na parte suroccidental da Comunidade de Madrid, onde predomina o relevo montañoso que dá paso a outras zonas máis baixas polas que discorren os ríos Alberche e Perales. A variedade de paisaxes, así como o relevo e as especies vexetais que se poden observar, son moi valiosos xa que esta comarca discorre entre os 500 e 1500 metros de altitude.

Esta comarca informal transcorre entre os últimos contrafortes da serra de Guadarrama e as primeiras elevacións da serra de Gredos, no extremo suroeste da provincia. A vexetación predominante nesta comarca son os bosques de coníferas, cuxa especie máis destacada é o piñeiro piñonero. Nas súas ladeiras tamén crecen aciñeiras, sobreiras, enebros, melojos e castiñeiros, formando unha típica paraxe do bosque mediterráneo.

O clima da Sierra Oeste é mediterráneo continental con trazos de clima de montaña, con abundantes precipitacións todo o ano menos no verán. Os invernos adoitan ser fríos, con xeadas e nevadas ocasionais.

## Concellos da comarca 
[thumb|[Encoro de San Juan (Pelayos de la Presa).]]
A comarca está formada polos seguintes concellos, coa superficie en quilómetros cadrados, e a súa poboación no ano 2021:

:

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Comunidade de Madrid
* Comarcas da Comunidade de Madrid
* Concellos da Comunidade de Madrid

### Ligazóns externas 
* Noticias da Sierra Oeste de Madrid
* Web oficial da Sierra Oeste de Madrid
* Sierra Oeste desenvolvo S.O.S.tenible
Cuenca Alta del Manzanares

A **Cuenca Alta del Manzanares** é unha das comarcas da Comunidade de Madrid segundo a Guía de Turismo Rural e Activo, editada pola Dirección Xeral de Turismo (Consellería de Cultura e Turismo) da Comunidade de Madrid, bañada polas augas do río Manzanares.

## Xeografía
A comarca Cuenca Alta del Manzanares está configurada en torno ao río Manzanares. Atópase localizada na saia da Serra de Guadarrama e no seu territorio atópase a formación granítica de La Pedriza. A contorna natural da comarca está protexido case na súa totalidade polo Parque rexional da Cuenca Alta del Manzanares.

A súa acusada diferenza altitudinal favorece a presenza de ecosistemas representativos de catro dos cinco pisos bioclimáticos da rexión mediterránea da península ibérica, desde o crioromediterráneo ata o mesomediterráneo. Destaca sobre todas as especies vexetais a aciñeira, pero tamén existen os carbas, as fresnedas, os piñeirais de montaña (tanto de piñeiro silvestre como de piñeiro resinero), os roquedos, os piornais, os pasteiros supra-arbóreos e os rebollais, así como os montes, articulados —estes últimos— ao redor do Manzanares e os seus afluentes, con especial mención aos dous encoros principais deste río, o de Santillana e o de El Pardo.

## Concellos da comarca 
A comarca está formada polos seguintes concellos, coa superficie en quilómetros cadrados, e a súa poboación no ano 2021:

:

## Véxase tamén 
* Comunidade de Madrid
* Comarcas da Comunidade de Madrid
* Concellos da Comunidade de Madrid

## Ligazóns externas 
* Turismo de Cuenca Alta de Manzanares
Cuenca del Henares

[thumb|Comarca de la Cuenca del [río Henares.]]

A **Cuenca del Henares** é unha das comarcas da Comunidade de Madrid segundo a Guía de Turismo Rural e Activo, editada pola Dirección Xeral de Turismo (Consellería de Cultura e Turismo) da Comunidade de Madrid. Forma parte da conca hidrográfica do Texo. Na área definida por esta conca atópanse concellos como Alcalá de Henares, Nuevo Baztán, Santorcaz e Loeches. Algúns organismos definiron esta conca como unha comarca de carácter turístico, coa maioría dos seus concellos.

## Flora e fauna 
Nesta histórica zona, sementada de hortas e cereal, podemos contemplar diversas aves acuáticas, cegoñas brancas, avutarda e peneireiros, así como perdices e paspallás.

Son lugares de interese natural as Ribeiras do Henares e Jarama e a Cañada Real Galiana. A flora componse principalmente de álamos, chopos e salgueiros, típica vexetación de ribeira.

## Concellos da comarca 
A comarca está formada polos seguintes concellos coa superficie en quilómetros cadrados, e a súa poboación no ano 2021:

:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Comunidade de Madrid
* Comarcas da Comunidade de Madrid
* Concellos da Comunidade de Madrid
Comarca Sur

A **Comarca Sur** é unha das comarcas da Comunidade de Madrid segundo a Guía de Turismo Rural e Activo, editada pola Dirección Xeral de Turismo (Consellería de Cultura e Turismo) da Comunidade de Madrid.

## Xeografía
A Comarca Sur é unha pequena comarca situada ao suroeste da Comunidade de Madrid, ao sur da Área metropolitana de Madrid e facendo fronteira coa Provincia de Toledo. Ten un histórico pasado agrícola de secaño que co tempo evolucionou a industrial e, en menor medida, cara ao turismo rural e sector terciario.

## Turismo
A arquitectura dos seus municipios segue os modelos casteláns do arte mudéxar, como ocorre no castelo de Torrejón de Velasco, do século XV, ou no seu Igrexa de San Esteban Protomártir, construída entre os séculos XVI e XVII. Tamén ten inspiración mudéxar a Igrexa da nosa Señora de La Asunción de Griñón. Tamén é importante o castelo de Batres, declarado Conxunto Histórico-Artístico e Ben de Interese Cultural.

Fronte ao turismo cultural tamén existen opcións máis cosmopolitas como ocorre no moderno concello de Arroyomolinos, onde se atopa o centro comercial e parque de neve Madrid Xanadú.

## Concellos da comarca 
A comarca está formada polos seguintes concellos, coa superficie en quilómetros cadrados, e a súa poboación no ano 2021:

:

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Comunidade de Madrid
* Comarcas da Comunidade de Madrid
* Concellos da Comunidade de Madrid

### Ligazóns externas 
* Turismo Comarca Sur y de Las Vegas
Maharashtra

**Maharastra**, transcrito do marathi महाराष्ट्र como **Maharáshtra** (AFI /məhaˈɾaʂʈɾə/) e ás veces tamén transcrito **Maharashtra**, **Mahārāshtra** e **Maarastra** é un dos 28 Estados da India, clasificándose como o segundo máis poboado do país, co maior produto interno bruto  e o terceiro máis extenso do subcontinente.  

O Estado foi fundado o 1 de maio de 1960 (este día coñecido no país como "Día de Maharastra"), pouco despois da independencia da India.
[miniatura|Templo labrado na roca, mandado construír por [Krishna I.

senmarco|300x300px|325x325px]]

## Economía e desenvolvemento 
A súa capital e cidade máis grande, Bombai (Mumbai), é o maior centro urbano e financeiro da India, coa súa rexión metropolitana que representa ao redor do 5,5 % do PIB do país.  No seu conxunto, o Estado representa máis do 13% do PIB da India e máis do 23% do Produto Interior Bruto Nominal (uns 225.000 millóns de dólares ) en 2010,  e arredor do 25 % das actividades financeiras realizadas no país, sendo o máis desenvolvido da India. 

Tamén é un dos máis desenvolvidos socialmente, co sétimo mellor IDH en 2011, o que, aínda que bastante superior á media india no mesmo período, estivo por debaixo da media mundial ese ano. De feito, facendo unha comparación con outro Estado-nación dos BRICS, segundo a ONU, Maharastra ten, de media, peores indicadores sociais que os que presenta Alagoas, o estado co Índice de Desenvolvemento Humano (IDH) máis baixo do Brasil, segundo a última enquisa oficial.

## Xeografía 
Maharastra, que ocupa unha superficie de 307.700 km², sendo o terceiro máis grande do país (ocupando ao redor do 9,8% do territorio do país), limita co mar Arábigo ao oeste, os Estados de Gujarat e o territorio de Dadrá e Nagar-Aveli ao noroeste, cos Estados de Madia Pradesh ao nordeste, Chatisgar ao leste, KarnataKa ao sur, Andra Pradesh ao sueste e Goa ao suroeste.

## Demografía 
Cunha poboación estimada de 112,3 millóns de habitantes en 2011,  Maharastra é o segundo Estado máis poboado do país, só superado polo estado de Uttar Pradesh, no norte do país. Se fose independente, Maharastra sería o décimo país máis poboado do mundo, por diante de México.

## Cidades 
A pesar de que case 90 millóns de habitantes separan a poboación de Uttar Pradesh, o Estado máis poboado da India, e Maharastra, o segundo, este último é, sen dúbida, o de maior poboación urbana en canto a número de habitantes    (aínda que máis do 70 % dos 200 millóns de habitantes de Uttar Pradesh é rural  , o Estado ten máis cidades nas 100 cidades máis poboadas da India que calquera outro Estado indio.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Estado da India
* Raj Británico
Critón de Atenas (filósofo)

**Critón de Atenas**, en grego antigo Κρίτων, foi un filósofo grego, amigo de Sócrates durante a súa vida, e pódese considerar un famoso "oínte" socrático. Home de boa posición económica, de carácter sinxelo, pouco intelectual, pero sen dúbida moi leal aos seus amigos. Era pai de familia e escritor de diálogos.

## Traxectoria 
A existencia de Critón, na actualidade, coñécese sobre todo polos diálogos platónicos (aínda que se podería supoñer que tamén tivo algunha aparición na literatura socrática daqueles tempos, hoxe perdida). Nos diálogos platónicos: en *Critón* (diálogo homónimo), el mesmo é o principal interlocutor de Sócrates, e no *Fedón* tamén aparece como un dos personaxes principais.

No diálogo *Critón*, o bo home, sempre fiel a Sócrates, trata de convencelo, poucos días antes da súa condena de morte, para que fuxa de Atenas e faga outra vida en Tesalia, onde Sócrates sería ben recibido polos amigos estranxeiros de Critón, e onde podería seguir coidando dos seus fillos e *non te traizoar, xa que te podes salvar*. Pero Sócrates, insistindo no deber coas leis por riba de todo (*Non son as leis que te coidaron e mantiveron, a ti e aos teus pais que che deron a vida?*), négase a fuxir de Atenas e insiste en cumprir o castigo *porque, sexa xusto ou non, o castigo é legal*.

No diálogo *Fedón*, o pobre Critón ve, desanimado, como Sócrates renuncia voluntariamente, por imperativo legal, á súa propia vida, envelenándose con cicuta. No seu último día, Sócrates fai, diante dos seus tristes amigos, un discurso sobre o destino da alma despois da morte; e, xa baixo os últimos efectos do veleno, as súas últimas palabras que lle di, ao propio Critón, son misteriosas: *Debémoslle un galo a Asclepio*. En xeral, os escritores posteriores interpretaron que se refería ao deus da medicina, Asclepio; e que *o tabán de Atenas* quería agradecerlle ao deus da medicina que *lle quitase o mal da vida* e que *o fixese entrar na verdadeira vida* (a do alén).

Critón tivo varios fillos (catro segundo Dióxenes Laercio e dous segundo Platón), aínda que só consta o nome do maior: Critóbulo; sábese que todos os fillos de Critón foron tamén discípulos de Sócrates. Este filósofo escribiu 17 diálogos sobre temas filosóficos, dos que Dióxenes Laercio nos dá os títulos: o principal é *Sobre os poemas* (Περὶ Ποιητικῆς).

Non se sabe ben que foi de Critón tras a morte de Sócrates. Suponse que, sufocando a súa dor, continuou coa súa vida e os seus asuntos, mentres que Platón, Xenofonte, Aristipo de Cirene, Antístenes e outros se preparaban, cada un á súa maneira, para tratar de impedir que a memoria e o coñecemento de Sócrates caese no esquecemento.

## Notas
Adolfo Prego de Oliver Domínguez

**Adolfo Prego de Oliver Domínguez**, nado en Ourense o 1 de xaneiro de 1913 e finado en Madrid o 15 de outubro de 2000, foi un xornalista, escritor e crítico teatral galego.

## Traxectoria
Estudou Maxisterio na Escola Normal de Ourense. Empezou a traballar en 1933 no xornal *La Región* e despois pasou a *El Pensamiento Navarro* e *La Voz de España* de Donostia. Logo da guerra civil española asentouse en Madrid e comezou a traballar na Axencia EFE cubrindo a segunda guerra mundial.

Traballou como crítico teatral en *El Alcázar* e *Informaciones*. Tamén na revista *Mundo*, de contidos internacionais. En 1957 comezou no semanario *Blanco y Negro*, do que foi redactor xefe entre 1963 e 1967. Nese ano pasou a dirixir a revista *Miss*, e en 1973 regresou como subdirector a *Blanco y Negro*, que dirixiu entre 1976 e setembro de 1978. Nese ano pasou ao *ABC*, onde redactaba a columna "Cada día”, crítica teatral e crónica parlamentaria.
En 1964 escribiu a comedia teatral *Los Justicieros*, que acadou o Premio Lope de Vega 1964 do Ayuntamiento de Madrid. Estreouse en xaneiro de 1965 no Teatro Español de Madrid co título *Epitafio para un soñador*. Escenificou a novela *Pobres gentes* de Fiódor Dostoievski e promoveu en España a vangarda teatral do momento, representada por Iniesco e Camus.
## Vida persoal
Foi irmán do mestre e pintor Manuel Prego de Oliver, e pai da xornalista Victoria Prego e do xurista Adolfo Prego de Oliver y Tolivar.

## Obra
**Señor profesor* (Madrid: Vértice, 1939)
**Héroes españoles en Rusia* (Madrid: Publicaciones Españolas, 1954)
**La ruta del perdón (sinopsis cinematográfica)* (Madrid: Copión, 1961)
**Epitafio para un soñador: drama en tres actos* (Madrid: Alfil, 1965)
**La caracola y la campana: romance para juglares de ayer y hoy* (Madrid: Playor, 1978; con C. M. Suárez Radillo)
**El exiliado* (inédita)
**Comedia para estudiantes* (inédita)

## Distincións
*Premio Lope de Vega 1964 por *Los Justicieros*.
*Premio Foro Teatral 1973 á labor crítica.
*Premio de xornalismo Julio Camba polo artigo “La carcajada de Newton” (*ABC*).

## Notas
Complexo do Capitolio Chandigarh

O **Complexo do Capitolio Chandigarh**, situado no sector-1 da cidade de Chandigarh na India, é un complexo gobernamental deseñado polo arquitecto e urbanista francés Le Corbusier e está declarado Patrimonio da Humanidade, agregado á Lista da UNESCO en 2016.  

Esténdese sobre unha área de ao redor de 100 acres e é unha manifestación prominente da arquitectura de Chandigarh. 

Componse de tres edificios, tres monumentos e un lago, incluído o Palacio da Asemblea ou Asemblea Lexislativa, o Edificio do Secretariado, o Tribunal Superior, o Monumento da Man Aberta, o Outeiro Xeométrico e a Torre das Sombras.  

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Capitol_High_Court.jpg|ligazón=Archivo:Capitol_High_Court.jpg|Pazo de Xustiza de Chandigarh (agora Tribunal Superior de Punjab e Haryana)
Ficheiro:Secretariat_Chandigarh.jpg|ligazón=Archivo:Secretariat_Chandigarh.jpg|Edificio do Secretariado, no complexo do capitolio
Ficheiro:The_Open_Hand_Monument,_Capitol_Complex,_Chandigarh.jpg|ligazón=Archivo:The_Open_Hand_Monument,_Capitol_Complex,_Chandigarh.jpg|O *monumento da man aberta*
Ficheiro:Open_Hand_Monument_in_Chandigarh.jpg|ligazón=Archivo:Open_Hand_Monument_in_Chandigarh.jpg|Contraluz do *monumento da man aberta*
Ficheiro:The_Shadow_Tower,_Capitol_Complex,_Chandigarh.jpg|ligazón=Archivo:The_Shadow_Tower,_Capitol_Complex,_Chandigarh.jpg|Torre Shadow, no Complexo do Capitolio
Ficheiro:The_Geometric_Hill,_Capitol_Complex,_Chandigarh.jpg|ligazón=Archivo:The_Geometric_Hill,_Capitol_Complex,_Chandigarh.jpg
Ficheiro:The_Palace_of_Assembly.jpg|ligazón=Archivo:The_Palace_of_Assembly.jpg|Edificio da Asemblea
Ficheiro:Entry_Gate_to_The_Palace_of_Assembly,_Capitol_Complex,_Chandigarh.jpg|ligazón=Archivo:Entry_Gate_to_The_Palace_of_Assembly,_Capitol_Complex,_Chandigarh.jpg|Entrada ao pazo da Asemblea

## Notas 
## Véxase tamén 
* Patrimonio da Humanidade na India
* Estilo internacional (arquitectura)

### Ligazóns externas 
* Fundación Le Corbusier
Chandigarh

[dereita|miniatura|323x323px| Localización de Chandigarh, na rexión do [Panxab.]]
**Chandigarh**, tamén chamada "A Cidade da Beleza", é unha cidade da India e un territorio de unión (*union territory*), porque é a capital de dous Estados indios: o Panxab e Haryana. 

## Historia 
Chandigarh xurdiu materialmente en 1952 cando se puxo a súa primeira pedra. É unha das cidades modernas da India, deseñada polo arquitecto e urbanista francés Le Corbusier. Foi a "cidade soñada" do 1º Primeiro ministro da India, Sh. Jawahar Lal Nehru.

Como territorio non pertence a ningún dos dous Estados. Antes do 1 de novembro de 1966 era a capital do Panxab Oriental, pero despois da formación de Haryana o 1 de novembro de 1966 converteuse nun territorio de unión. 

## Lugares de interese 
Hai moitos lugares turísticos en Chandigarh, como o xardín de rochas, o xardín de rosas e o lago Sukhna, e de interese arquitectónico e urbanístico, como o complexo do Capitolio Chandigarh, declarado Patrimonio da Humanidade pola UNESCO en 2016.

## Economía 
É coñecida pola súa formación cultural mixta e o seu rápido desenvolvemento no campo das tecnoloxías da Información e a comunicación. Ten puntos de venda de moitas empresas multinacionais establecidas aquí e está emerxendo como un centro de desenvolvemento empresarial. O territorio abarca unha superficie de 44 mi² ou 114 km², é máis extenso que a illa Montserrat pero menor do que a illa de Jersey.

## Toponimia 
Etimoloxicamente, *Chandi* significa "bo", e *ghar* significa "fogar", polo que o significado literal do nome da cidade significa "Bo fogar".

## Símbolos territoriais de Chandigarh 

Ficheiro:Indian_Grey_Hornbill_I_IMG_4051.jpg|alt=Indian Grey Hornbill, territorial bird| O bucerótido *Hornbill* gris indio (*Ocyceros birostris*), ave simbólica territorial
Ficheiro:Herpestes_edwardsii_at_Hyderaba.jpg|alt=Herpestes edwardsii, territorial animal| *Herpestes edwardsii*, animal mamífero simbólico territorial
Ficheiro:Mangifera_indica._Tropical_Brazil.JPG|alt=Mangifera indica, territorial tree| *Mangifera indica*, árbore simbólica territorial
Ficheiro:STS_001_Butea_monosperma.jpg|alt=Butea monosperma, territorial flower| *Butea monosperma*, flor símbolo territorial de Chandigarh
Verso libre

[alt=Poema en verso libre de Manuel Antonio, incluído no seu libro De catro a catro (1928)|miniatura|Poema en verso libre de [Manuel Antonio, incluído no seu libro *De catro a catro* (1928)]]
O **verso libre** é unha forma de poesía que non emprega un metro ou rima regular, seguindo o ritmo da fala natural ou irregular. O concepto abarca unha gran variedade de formas poéticas, e a distinción entre verso libre e outros xénero literarios (como a prosa) adoita ser ambigua.

## Historia 
Malia a existencia de exemplos anteriores (por exemplo, a meirande parte da obra de Walt Whitman), adóitase considerar que o verso libre é unha innovación das primeiras décadas do século XX, sobre a base do *vers libre* francés de finais do século XIX.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Amusing the Amazing

***Amusing the Amazing*** é un EP da banda estadounidense de stoner rock Slo Burn, publicado o 15 de abril de 1997 a través do selo Malicious Vinyl. O EP contén catro cancións e soa moi na liña de Kyuss, famoso polo stoner rock, en parte debido a que foi coproducido por Chris Goss, que tamén se encargara de producir gran parte da música de Kyuss, e en parte debido á presenza de John Garcia, antes en Kyuss, na voz.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Carlos Castelao

**Carlos Javier Iglesias Castelao**, coñecido como **Carlos Castelao**, nado en Madrid en 1970, é un investigador da historia da fotografía e escritor galego.

## Traxectoria 
Fotohistoriador e deltiólogo. Especializado no século XIX e principios do XX, ten feito publicacións e participado en conferencias e encontros sobre a divulgación e conservación do patrimonio fotográfico. É editor habitual na Galipedia desde 2012.
## Obras 
* *As orixes da fotografía en Galicia. Estudios composteláns do XIX*, 2018.
* *A universidade retratada*, 2022.
## Recoñecementos 
* Premio Antón Losada Diéguez, 2019.
* Premio de Investigación Ramón Baltar Feijoo, 2020.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Alvarellos
* https://memoriadaimaxe.blogspot.com/
Punjab (homónimos)

**Punxab** ou **Punjab**, tamén transcrito en diversas linguas románicas, incluíndo portugués e castelán, como **Panjabe**, **Punjabe**, **Punyabe**, **Panjab**, **Panyab**, **Panyaba**, **Penjabe** e **Pendjab** (en panxabí: ਪੰਜਾਬ; hindi: पंजाब; urdú: پنجاب; persa: پنجاب, que significa "Terra dos Cinco Ríos") pode referirse a:

* **Panxab**, rexión histórica;
* **Punjab**, estado da India;
* **Punjab**, provincia de Paquistán.

## Notas
The Anatomy of Sharks

***The Anatomy of Sharks*** é un EP da banda estadounidense de math rock June of 44, publicado o 21 de xaneiro de 1997 a través do selo Quarterstick Records.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Lago de Seabra

O **lago de Seabra** é un lago localizado na parte noroccidental da península ibérica. Está situado a unha altitude duns 1&nbsp;000 metros sobre o nivel do mar na provincia española de Zamora, e é o lago glaciar máis grande de Europa. O principal caudal de entrada e saída de auga do lago corresponde ao río Teira.

A cunca lacustre orixinouse na glaciación de Würm. Ten unha superficie de 3,47 km², e unha profundidade máxima de 53 m, que se presenta na cubeta este das dúas que conforman o lago, acadando a oeste un máximo de 46 m.

Forma parte do parque natural do lago de Seabra e serras Segundeira e de Porto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* ,.
Arraianos

O termo **arraianos** é a forma plural dun xentilicio referido á xente que vive na Raia, o espazo xeográfico a ambos os lados da fronteira por terra entre Galicia e Portugal. Pode referirse a:

****Arraianos***, obra literaria de Xosé Luís Méndez Ferrín (1991);
****Arraianos***, revista dirixida por Aser Álvarez e coordinada por Suso Díaz Estévez. .
****Arraianos***, filme de Eloy Enciso (2012).
Dominicanas de Santa Catarina de Siena (Mosul)

As **Dominicanas de Santa Catarina de Siena** son un instituto relixioso de dereito pontificio feminino con sede en Mosul (Iraq).
## Historia 
As orixes da congregación remóntanse ao orfanato feminino aberto en Mosul en 1876 e dirixido polas Irmás Dominicanas da Caridade da Presentación da Santa Virxe: algunhas rapazas formadas no instituto comezaron unha fraternidade de vida común baixo o goberno da terceira orde secular de San Domingos; seguindo as indicacións dos dominicanos da misión de Mosul e das monxas, as mulleres acudían ás aldeas para dar clases, ensinar o catecismo, e colaborar nas obras parroquiais.

Como laicas, as mulleres da fraternidade non tiñan hábito relixioso e non pronunciaban votos. En 1896 pensouse en transformar a comunidade nunha congregación, pero as dificultades eran numerosas: as terciarias, por exemplo, pertencían a varios ritos (caldeo, siríaco occidental, e armenio) e dependían de varios patriarcados. Posteriormente, o estalido da primeira guerra mundial obrigou aos dominicanos a abandonar a misión de Mosul.

## Actividades e difusión 
O propósito da congregación é o traballo ecuménico entre os cristiáns da Igrexa asiria de Oriente e da Igrexa ortodoxa siríaca; as monxas dedícanse principalmente á educación académica e cristiá da mocidade. A sede central está en Mosul. A finais de 2011 a congregación contaba con 137 relixiosas en 26 casas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*