open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lugar de importancia comunitaria

[miniatura| [Río Baxoi|Esteiro do río Baxoi é un LIC da provincia da Coruña.]]
Os **Lugares de importancia comunitaria (LIC)** son espazos naturais europeos que foron designados polos estados membros europeos como candidatos a ser declarados zona especial de conservación da Rede Natura 2000.

Estes lugares, seguindo a directiva 92/43/CEE da Unión Europea, foron propostos polos estados membros perante un comité científico avaliador. O comité avalía o interese de conservación do espazo, polas súas características dos seus ecosistemas ou a súa biodiversidade, fauna ou flora silvestres; ou do se potencial contribuíndo a restaurar hábitats. Se o proceso de avaliación finaliza de xeito positivo, os lugares de importancia comunitaria poden ser declarados polo estado membro onde se atopa como zonas especiais de conservación (ZEC), o cal significa a súa entrada na Rede Natura 2000. Desde o momento de aprobación polo comité europeo ata a declaración de ZEC polo estado membro non poden pasar máis de seis anos. Unha vez declarado ZEC, a Unión Europea realizará un seguimento continuo do cumprimento de conservación dese espazo natural.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Rede Natura 2000
* Zonas especiais de conservación en Galicia
* Lugares de importancia comunitaria en Galicia
### Ligazóns externas 
* Red Natura 2000 en España
* Rede Natura 2000 en Galicia
Aeroporto de Milas-Bodrum

O **aeroporto de Milas-Bodrum** (IATA: **BJV**, ICAO: **LTFE**) é un aeroporto internacional que serve ás cidades turcas de Bodrum e Milas. Está situado a 36&nbsp;km ao nordés de Bodrum e a 16&nbsp;km ao sur de Milas.

## Terminais 
No ano 2000 rematouse de construír unha nova terminal internacional. No ano 2012 esta converteríase na terminal doméstica ao completarse unhas novas instalacións para os pasaxeiros internacionais. A vella terminal, agora reservada a voos domésticos, está ao lado da internacional. Polas instalacións pasan uns 2,5 millóns de pasaxeiros por ano, e están especialmente concorridas durante os meses de verán cando son frecuentes os voos chárter dende as principais cidades europeas. A nova terminal, deseñada para manexar 5 millóns de pasaxeiros anuais, inaugurouse en xuño de 2012 e a operación do aeroporto transferíuse a unha compañía privada que o dirixe no nome do goberno turco.

## Aeroliñas e destinos
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
José María Álvarez Mon

**José María Álvarez-Mon Basanta** foi un médico e político galego.

## Traxectoria
Fillo de Ramón Álvarez Mon e irmán de Ramón Álvarez-Mon Basanta. Foi nomeado fiscal municipal de Mondoñedo en 1916. Foi alcalde de Mondoñedo en 1918 ata a súa destitución en outubro de 1920. Foi reposto en 1921 até que foi suspendido a principios de 1923. Foi nomeado concelleiro en abril de 1930 e logo da renuncia de José Cigarrán en xuño, volveu ser alcalde até a Segunda República.

## Notas
Aeroporto de Turín

O **aeroporto de Turín** (IATA: **TRN**, ICAO: **LIMF**), tamén coñecido como **aeroporto de Turín-Caselle**, é un aeroporto situado en Caselle Torinese, a 16&nbsp;km ao norte da cidade italiana de Turín. Tamén é chamado **aeroporto Sandro Pertini**, na honra do antigo presidente italiano Sandro Pertini. É un centro de conexións da aeroliña Blue Air, e base de Alitalia.

## Aeroliñas e destinos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Federación Deportiva de Estudantes de Delft

A **Federación Deportiva de Estudantes de Delft**&nbsp;(en neerlandés: *Delftse Studenten Sport Federatie - **DSSF**-*) é o consello de estudantes pertencente á&nbsp;Universidade de Tecnoloxía de Delft, nos Países Baixos, que se encarga da xestión do club deportivo desta universidade. A súa sede está situada no centro deportivo e cultural da TU Delft.
Do mesmo xeito que os consellos deportivos estudantís doutras moitas universidades dos Países Baixos, o DSSF está afiliado á federación nacional *Studentensport Nederland*.

Cada ano, a DSSF envía os seus equipos para participar, entre outras competicións, no Gran Campionato de Estudantes dos Países Baixos (*Groot Nederlands Studenten Kampioenschap -GNSK-*), que en 2008 se orgazizou na cidade de Delft, e no *Batavierenrace* (unha carreira de remudas de 185 quilómetros que ten lugar anualmente en abril, entre as universidades de Nimega&nbsp;e de Twente, en Enschede, que atravesa territorio alemán).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Delft
* Universidade de Tecnoloxía de Delft

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Lufthansa CityLine

**Lufthansa CityLine GmbH** é unha aeroliña alemá que ten a súa sede no aeroporto de Múnic. É unha subsidiaria de Lufthansa e ten centros de conexión nos aeroportos de aeroporto de Frankfurt e Múnic, dende os cales opera unha densa rede doméstica e europea como membro de Lufthansa Regional. Dende o mes de outubro de 2015 tamén opera algunhas rutas de longo alcance no nome da súa compañía nai.

## Frota 
En outubro de 2017, a frota de Lufthansa CityLine estaba formada polos seguintes avións:

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da aeroliña

## Notas
Ramón Álvarez-Mon Basanta

**Ramón Álvarez-Mon Basanta**, nado en Mondoñedo o 11 de decembro de 1880, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria
Fillo de Ramón Álvarez Mon. Membro da facción romanonista do Partido Liberal, foi elixido deputado polo distrito de Cervera de Pisuerga (Palencia) nas eleccións xerais de 1918. Volveu ser elixido deputado polo mesmo distrito nas eleccións xerais de 1923

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados
Embarcadoiro

[dereita|miniatura|Embarcadoiro sinxelo no [lago Mapourika en Nova Zelandia.]]
Un **embarcadoiro** é unha pasarela na costa ou nun río, suportada por longas estacas ou piares, preparada para embarcar ou desembarcar xente e mercadorías. A estrutura máis lixeira dun molle permite que mareas e correntes flúan case sen oposición, mentres que as estruturas máis sólidas ou con estacas dun desembarcadoiro poden actuar como un quebraondas e son máis susceptibles ó limo.

## Embarcadoiros ó redor do mundo
### Inglaterra 
O primeiro rexistro dun embarcadoiro en Inglaterra foi o Ryde, aberto en 1814 na Illa de Wight, servía de atracadoiro para balsas que chegaban na illa e é utilizado até hoxe.

### Holanda 
Scheveningen, na cidade costeira da Haia, posúe o maior embarcadoiro de Holanda, construído en 1961 en substitución a un anterior de 1901 que foi destruído durante a segunda guerra mundial. Un guindastre construído no máis alto da torre panorámica permite saltos de bungee jump.

Ficheiro:Clevedon Victorian pier.jpg|Embarcadoiro vitoriano en Clevedon, Somerset, Inglaterra.
Ficheiro:Pier Blankenberge R01.jpg|Embarcadoiro de Blankenberge, Bélxica.
Ficheiro:Suontee in Joutsa.jpg|Un típico embarcadoiro finlandés con mesa, cadeira e escada para bañistas en Joutsa, Finlandia.
Ficheiro:Pier captiva.JPG|Embarcadoiro de Captiva, Florida

## Notas
Aeroporto de Zante

O **aeroporto internacional de Zante "Dionysios Solomos"** (IATA: **ZTH**, ICAO: **LGZA**) é un aeroporto en Zante, Grecia. Atópase preto da cidade e praia de Kalamaki. A praia é parte do Parque nacional marino de Zante. As tartarugas mariñas comúns en perigo de extinción (*Caretta caretta*) poñen os seus ovos nas praias do parque mariño durante a noite dos meses de verán. Isto fai que haxa restricións no movemento de avións. Non está permitido que despeguen ou aterren avións no aeroporto entre as 10:00PM e as 5:00AM.

O aeroporto inaugurouse no ano 1972. En 2003 completouse unha ampliación da plataforma ata ocupar unha superficie de 35 100 m². En 2008 inaugurouse unha nova terminal de 22 150 m². Atópase a 4,3&nbsp;km da cidade de Zante e está preto dos destinos turísticos de Laganas, Tsilivi e Kalamaki. No ano 2016 pasaron polas súas instalacións un total de 1 115 712 pasaxeiros.

## Aeroliñas e destinos
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto

## Notas
O padriño (II parte)

***O padriño (II parte)*** (en ) é un filme estadounidense producido e dirixido por Francis Ford Coppola que se estreou en 1974. O guión é obra de Coppola e Mario Puzo, e está protagonizado por Al Pacino e Robert De Niro. A historia está parcialmente baseada na novela de Puzo *The Godfather*, sendo ó mesmo tempo unha secuela e unha precuela de *O padriño*, presentando tramas paralelas.

*O padriño (II parte)* recibiu unha acollida diversa por parte da crítica, que eloxiou a súa fotografía mais atopou a súa narrativa non lineal desorganizada. Foi nomeado a once Premios Oscar, e converteuse na primeira secuela en gañar o Óscar ó mellor filme. Os outros premios Oscar que gañou inclúen o de mellor director para Coppola, mellor actor secundario para De Niro e mellor guión adaptado para Coppola e Puzo. Pacino gañou o BAFTA a mellor actor e estivo nomeado ó Oscar ó mellor actor.

Estreouse en galego o 25 de decembro de 1988 a través da TVG.

## Personaxes 
* Al Pacino como Michael Corleone
* Robert Duvall como Tom Hagen
* Diane Keaton como Kay Adams-Corleone
* Robert De Niro como Vito Corleone
* John Cazale como Fredo Corleone
* Talia Shire como Constanzia "Connie" Corleone
* Lee Strasberg como Hyman Roth
** John Megna como Hyman Roth de mozo
* Michael V. Gazzo como Frank Pentangeli
* Morgana King como Carmela Corleone
** Francesca De Sapio como Carmela Corleone de moza
* G. D. Spradlin como Senador Pat Geary
* Richard Bright como Al Neri
* Tom Rosqui como Rocco Lampone
* Marianna Hill como Deanna Corleone
* Fay Spain como Mrs. Roth
* Gastone Moschin como Don Fanucci
* Troy Donahue como Merle Johnson
* Joe Spinell como Willi Cicci
* Dominic Chianese como Johnny Ola
* Franco Corsaro como Genco Abbandando
** Frank Sivero como Genco Abbandando de mozo
* Amerigo Tot como gardacostas de Michael
* Bruno Kirby como Peter Clemenza
* Maria Carta como nai de Vito Corleone
* Giuseppe Sillato como Don Francesco Ciccio
* Ivonne Coll como Yolanda
* Julian Voloshin como Sam Roth
** John Aprea como Salvatore Tessio
* Larry Guardino como tío de Vito
* Carmine Caridi como Carmine Rosato
* Danny Aiello como Tony Rosato
* Leopoldo Trieste como Signor Roberto
* Salvatore Po como Vincenzo Pentangeli
* Harry Dean Stanton como axente do FBI
* Roman Coppola como Santino Corleone de mozo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Xurxo Acropolita

**Xurxo Acropolita** (Γεῶργιος Ἀκροπολίτης), nado en 1217 e finado en 1288, foi un escritor, teólogo e historiador bizantino.

## Traxectoria 
Escribiu gran número de estudos teolóxicos, vidas de santos, oracións fúnebres e unha *Crónica*, interesante a título de documento porque detalla a historia do imperio grego desde a Caída de Constantinopla en 1204 e a retirada a Nicea até o retorno do emperador á súa capital do Bósforo no ano 1261.

É autor dun epitafio a Xoán III Dukas Vatatzés, emperador bizantino durante a etapa de Nicea (1204 - 1261).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns internas 
*Xurxo Acropolita no sitio da *Bibliotheca Augustana* (Augsburgo).
Dominio BMC

En bioloxía molecular o **dominio do microcomparimento bacteriano** ou **dominio BMC** (do inglés *Bacterial Microcompartment*) é un dominio proteico que se encontra en diversas proteínas da cuberta do carboxisoma, como CsoS1A, CsoS1B e CsoS1C da bacteria *Thiobacillus neapolitanus* (hoxe *Halothiobacillus neapolitanus*) e os seus ortólogos doutras bacterias. Estas proteínas de cuberta forman a estrutura poliédrica do carboxisoma e estruturas relacionadas que desempeñan un papel metbólico nas bacterias. O dominio BMC consta duns 90 residuos de aminoácidos, caracterizados por presentaren un motivo β-α-β conectado por unha forquita β.

A maioría das proteínas de cuberta dos microcompartimentos constan dun só dominio BMC en cada subunidade, formando unha estrutura hexamérica que se ensambla formando as facetas planas da cuberta poliédrica. Ata agora atopáronse dúas proteínas de cuberta de microcompartimentos que constan de dominios BMC en tándem, as cales forman unha estrutura trímera, dando lugar a unha aparencia pseudohexamérica.

## Notas
Ceolwulf de Northumbria

**Ceolwulfe**, nado c. 695 e finado en 764, foi&nbsp;rei de Northumbria de 729 até 737, exceptuando un breve período en 731 ou 732 cando foi deposto. Ceolwulf abdicou finalmente e entrou no mosteiro en Lindisfarne.&nbsp;Foi&nbsp;o "máis glorioso rei" a quen Beda dedicou a súa *Historia ecclesiastica gentis Anglorum*.

## Traxectoria 
Ceowulf naceu ao redor de 695 en Northumbria.  A súa ascendencia énos dada pola "Crónica anglosaxoa": "Ceolwulf era o fillo de Cutha, Cutha de Cuthwin, Cuthwin de Leoldwald, Leoldwald de Egwald, Egwald de Aldhelm, Aldhelm de Ocga, Ocga de Ida, Ida de Eoppa".&nbsp;O irmán de&nbsp;Ceolwulf, Coenred, ascendeu ao trono de Northumbria en 716. Coenred gobernou por dous anos cando Osric, o último da Casa de Aethelric, reclamou o trono e gobernou durante dez anos. En 729, pouco antes da súa morte, Osric nomeou sucesor a Ceolwulf.

Pediu consello ao Venerábel Beda para asuntos importantes.  Mentres encomiaba a piedade de Ceolwulf, Beda tamén expresaba algunhas reservas con respecto á súa capacidade para gobernar. Ceolwulf era un home con profundos intereses relixiosos e quizais pouco apropiado para os asuntos de estado. Beda dedicoulle a súa *Historia ecclesiastica gentis Anglorum* ("Historia eclesiástica da nación dos ingleses") en 731. Aquel ano mesmo Ceolwulf foi deposto durante un breve período de tempo no outono de 731 ou 732, pero foi restaurado rapidamente. Os detalles do golpe tentado son pouco claros. Dise que o bispo Acca de Hexham foi privado da súa sede, o que suxire que puido apoiar aos adversarios de Ceowulf.

Suxeriuse que Ceolwulf pasaría tempo en Irlanda, quizais estudando para entrar en relixión. Como rei, dotou ao mosteiro en Lindisfarne con moitas doazóns. Obtivo unha dispensa para que os monxes puidesen consumir viño e cervexa, contrariamente á práctica celta que limitaba as bebidas a auga e leite.

En 737 Ceolwulf abdicou a favor do seu primo Eadberht, para se retirar a Lindisfarne. A súa morte consta no inverno de 764–765. Foi canonizado posteriormente e a súa festa celébrase o 15 de xaneiro

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
*
*
*
*
*
*
*
*
Sisenando Martínez Gil

**Sisenando Martínez Gil**, nado na Coruña o 3 de xuño de 1917 e finado na mesma cidade o 22 de febreiro de 2004, foi un cirurxián e militar galego.

## Traxectoria 
Era fillo de Sisenando Martínez Yunta, alcalde franquista da Coruña entre 1937 e 1939, e de María Gil Galán. En 1933 ingresou na Facultade de Medicina da Universidade de Santiago, onde se licenciaría en 1943.

Durante a Guerra civil española serviu no acoirazado España como mariñeiro voluntario, máis tarde no exército de Terra, onde sería ascendido a tenente. En 1943, xa médico, entrou a traballar na sanidade militar, no Rexemento de Cabalaría número 13, en Lugo, e despois no de Infantaría número 19, en Caspe e Marrocos. En 1946 ascendeu a capitán e foi designado director da Clínica Militar de Barbastro. En 1950 foi destinado ao Hospital Militar de Villa Sanjurjo (Alhucemas) e 1952 entrou como xefe do servizo de cirurxía do Hospital Militar da Coruña. Acadou así mesmo unha praza de cirurxián na Seguridade Social.  En 1980 ascendeu a xeneral subinspector médico, na IV Rexión Militar, en Barcelona. Pasou ao retiro en 1987.

### Vida privada 
En 1956 casou con Esther de la Colina Unda e tivo cinco fillos (Juan, Esteban, Manuel, María e Sisenando) e sete netos (Esteban, Candelaria, Carmen, Juan, Elena, Sisenando e Tirso)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *General y destacado cirujano* artigo na sección "Personajes coruñeses" de *La Voz de Galicia* o 18 de marzo de 2004 .
Sisenando Martínez Yunta

**Sisenando Martínez Yunta**, nado en Mollina (Provincia de Málaga) en 1887 e finado na Coruña o 18 de xullo de 1975, foi un militar e político español

## Traxectoria
Radicado na Coruña, foi alcalde da cidade a comezos do réxime franquista, entre 1937 e 1939.
Tivo o grao de tenente coronel (en 1940) e tamén foi coronel (en 1945).

Nas dependencias municipais do Concello da Coruña hai un retrato seu pintado polo artista José Antonio Bayolo Fernández
Foi pai do médico militar galego Sisenando Martínez Gil.

## Notas
Sisenando Martínez

**Sisenando Martínez** pode referirse a:

* **Sisenando Martínez Yunta**, alcalde da Coruña entre 1937 e 1939.
* **Sisenando Martínez Gil**, médico militar coruñés, fillo do anterior.
Wings (filme)

***Wings*** é un filme mudo estadounidense ambientado durante a primeira guerra mundial producido por Lucien Hubbard, dirixido por William A. Wellman e estreado por Paramount Pictures. Está protagonizado por Clara Bow, Charles "Buddy" Rogers e Richard Arlen. Gary Cooper aparece nun pequeno papel que axudou a lanzar a súa carreira en Hollywood.

O filme, unha historia romántica e bélica, foi rescrito polos guionistas Hope Loring e Louis D. Lighton a partir dunha historia de John Monk Saunders para acomodar a Bow, a meirande estrela de Paramount naquela época. Wellman foi contratado por ser o único director en Hollywood que tiña experiencia como piloto de combate na primeira guerra mundial, malia que Richard Arlen e John Monk Saunders tamén serviran na guerra como aviadores. O filme contou cun orzamento de $2 millóns e rodouse en Kelly Field, en San Antonio, Texas entre o 7 de setembro de 1926 e o 7 de abril de 1927. Centos de extras e máis de 300 pilotos estiveron involucrados na rodaxe, incluíndo pilotos e avións do Corpo Aéreo do Exército dos Estados Unidos.

Aclamado pola súa habelencia técnica e o seu realismo, o filme converteuse no exemplo contra o que se mediron os futuros filmes de aviación, principalmente polas súas realistas secuencias de combate. Gañou o primeiro Óscar ó mellor filme na 1ª edición dos premios que celebrou a Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas, sendo o único filme mudo en conseguilo. Tamén gañou o Oscar ós mellores efectos de enxeñaría (Roy Pomeroy). *Wings* foi un dos primeiros filmes en amosar dous homes bicándose, e tamén un dos primeiros filmes comerciais en amosar espidos. En 1997, *Wings* foi escollido para a súa preservación no National Film Registry da Biblioteca do Congreso dos Estados Unidos de América por ser "cultural, histórica ou esteticamente significativo".

## Personaxes 
* Clara Bow como Mary Preston
* Charles "Buddy" Rogers como Jack Powell
* Richard Arlen como David Armstrong
* Gary Cooper como Cadete White
* Jobyna Ralston como Sylvia Lewis
* El Brendel como Herman Schwimpf
* Richard Tucker como Comandante aéreo
* Gunboat Smith como Sarxento
* Roscoe Karns como Tenente Cameron
* Henry B. Walthall como Mr. Armstrong
* Julia Swayne Gordon como Mrs. Armstrong
* Arlette Marchal como Celeste
* Hedda Hopper como Mrs. Powell (*sen acreditar*)
* George Irving como Mr. Powell (*sen acreditar*)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
The Broadway Melody

***The Broadway Melody***, tamén coñecido como ***The Broadway Melody of 1929*** é un filme musical estadounidense dirixido por Harry Beaumont que se estreou en 1929. Foi o primeiro sonoro en gañar un Óscar ó mellor filme, na 2ª edición dos premios. Foi un dos primeiros musicais en ter unha secuencia en Technicolor, mais no presente esa secuencia non se conserva, xa que só sobreviviron as versións en branco e negro. Foi tamén o primeiro musical de Metro-Goldwyn-Mayer.

## Personaxes 
* Anita Page como Queenie Mahoney
* Bessie Love como Harriet "Hank" Mahoney
* Charles King como Eddie Kearns
* Jed Prouty como Tío Jed
* Kenneth Thomson como Jacques Warriner
* Edward Dillon como Director de escenario
* Mary Doran como Flo
* Eddie Kane como Zanfield
* J. Emmett Beck como Babe Hatrick
* Marshall Ruth como Stew
* Drew Demarest como Turpe
* James Gleason como publicista musical (sen acreditar)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Cimarron (filme de 1931)

***Cimarron*** é un filme estadounidense de xénero western dirixido por Wesley Ruggles que se estreou en 1931. Está protagonizado por Richard Dix e Irene Dunne, xunto con Estelle Taylor e Roscoe Ates. O seu guión gañador dun premio Oscar foi escrito por Howard Estabrook baseándose na novela de Edna Ferber *Cimarron*. Era a produción de RKO máis cara até o momento e é un dos poucos westerns gañadores do Óscar ó mellor filme.

## Personaxes 
* Richard Dix como Yancey Cravat
* Irene Dunne como Sabra 
* Estelle Taylor como Dixie Lee
* Nance O'Neil como Felice
* William Collier, Jr. como The Kid
* Roscoe Ates como Jesse Rickey
* George E. Stone como Levy
* Stanley Fields como Yountis
* Robert McWade como Louis Hefner
* Edna May Oliver como Tracy Wyatt
* Judith Barrett como Donna 
* Eugene Jackson como Isaiah
* Dennis O'Keefe (sen acreditar)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
David Verdaguer

**David Verdaguer Ruiz**, nado en Malgrat de Mar o 28 de setembro de 1983, é un actor catalán de teatro, televisión e cinema.

## Filmografía 
### Cinema 
* 2014 : *10.000 km*
* 2016 : *No culpes al karma de lo que te pasa por gilipollas*
* 2017 : *Estiu 1993*

### Televisión 
Apareceu en diversos programas de televisión, principalmente en TV3.

* 2001 : *Plats Bruts*
* 2002-2003 : *El cor de la ciutat*
* 2004 : *Alguna pregunta més?*
* 2005 : *Ventdelplà*
* 2008 : *Crackòvia*
* 2008 : *Zoo*
* 2013 : *Les coses grans*
* 2016 : *Nit i dia*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Campisábalos

**Campisábalos** é un concello da provincia de Guadalaxara, en Castela-A Mancha, España. Segundo o censo de 2016 (INE), o concello tiña unha poboación de 68 habitantes.

## Demografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Annie Hall

***Annie Hall*** é un filme estadounidense de comedia romántica dirixido por Woody Allen que se estreou en 1977. O guión é obra de Allen e Marshall Brickman. Producido por Charles H. Joffe, está protagonizado polo propio Allen intepretando a Alvy "Max" Singer, que tenta descubrir a razón do fracaso da súa relación con Annie, intepretada por Diane Keaton nun papel escrito especificamente para ela.

A fotografía principal do filme comezou o 19 de maio de 1976 en South Fork de Long Island, e continuou durante os próximos dez meses. Allen describiu o resultado, que marcou a súa primeira colaboración con Gordon Willis, como "un importante punto de inflexión", no que a diferenza das comedias nas que traballara até daquela, introduciu un novo nivel de seriedade. Os académicos salientaron o contraste nos escenarios de Nova York e Os Ánxeles, os estereotipos de diferenzas de xénero na sexualidade, a presentación da identidade xudía, e os elementos da psicanálise e o modernismo.

Foi estreado en galego na TVG o 18 de xullo de 1992., en versión subtitulada, e o 29 de xuño de 2021 en versión dobrada.

## Personaxes 
* Woody Allen como Alvy "Max" Singer
* Diane Keaton como Annie Hall
* Tony Roberts como Rob
* Carol Kane como Allison Portchnik
* Paul Simon como Tony Lacey
* Janet Margolin como Robin
* Shelley Duvall como Pam
* Christopher Walken como Duane Hall
* Colleen Dewhurst como Mrs. Hall
* Donald Symington como Mr. Hall
* Joan Newman como Mrs. Singer
* Marshall McLuhan como El mesmo
* Mordecai Lawner como pai de Alvy

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Anxos Fazáns

**Anxos Fazáns Estévez**, nada en Pontevedra o 12 de maio de 1992, é unha directora e actriz de cinema galega. En novembro de 2017 estreou o filme *A estación violenta*, unha adaptación da novela homónima de Manuel Jabois.

## Traxectoria 
Graduouse en Comunicación Audiovisual pola Universidade de Vigo e fixo o máster de Dirección de Cine na Escola Superior de Cine e Audiovisuais de Cataluña. Dende entón, traballou como axudante de dirección e guionista en diversas curtametraxes e longametraxes.

Entre as súas obras salientan as curtametraxes *Direcciones* e *Nacer*, que foron seleccionadas no Festival de Cans do Porriño, e a webserie *Fame*.

Toca no grupo Contenedor de Mierda.

## Filmografía 
### Cinema 
* *A estación violenta* (2017)
* *As liñas descontinuas* (2025)
### Curtametraxes 
* *Direcciones*
* *Nacer*
* *Doce*
* *Area*
* *Analóxica* (2019) 

### Webseries 
* *Fame*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Axencia EFE

A **axencia EFE** é unha axencia de noticias internacional fundada en Burgos (España) o 3 de xaneiro de 1939. O entón ministro do Interior, Ramón Serrano Suñer, impulsou a creación da axencia, na que participaron moi activamente José Antonio Jiménez Arnau, Manuel Aznar Zubigaray e Vicente Gállego.

Efe é unha empresa informativa que cobre todos os ámbitos da información nos soportes informativos de prensa escrita, radio, televisión e Internet. Distribúe un volume de 3 millóns de noticias ao ano a máis de dous mil medios de comunicación por medio dunha rede con máis de tres mil xornalistas de 60 nacionalidades. Opera 24 horas ao día desde polo menos 180 cidades de 110 países e con catro mesas de edición en Madrid, Bogotá, O Cairo (árabe), e Río de Xaneiro (portugués). Foi a primeira axencia española en ter delegacións en todas as Comunidades e cidades autónomas españolas, contribuíndo á vertebración informativa do territorio español.

## Véxase tamén
David Moldes

**David Moldes** é un xornalista galego, licenciado en xornalismo pola Universidade de Santiago de Compostela e técnico superior en Imaxe e Son.

## Traxectoria
Comezou a súa labor de xornalista na Axencia EFE realizando crónicas da Liga ASOBAL de balonmán e de fútbol, facendo as crónicas do Celta de Vigo da primeira división e do Pontevedra CF que xogaba na segunda división. Durante a súa traxectoria xornalística tamén pasou pola Radio Galega, *La Voz de Galicia* e a TVG. En 2016 incorporouse a beIN SPORTS para seguir a actualidade do Celta de Vigo, facendo os comentarios a pé de campo no campo de Balaídos durante as retransmisións televisivas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Recensión na páxina web de BeIN SPORTS
Escola Superior de Cine e Audiovisuais de Cataluña

A **Escola Superior de Cine e Audiovisuais de Cataluña** (en ) é unha escola de cine de Terrasa. A ESCAC fundouse en Barcelona en 1994 a partir dos estudos do Centre Calassanç de formación profesional. Está adscrita á Universidade de Barcelona e no presente diríxea o produtor de cine Sergi Casamitjana.

Dende a súa fundación, centos de alumnos dunha vintena de nacionalidades diferentes pasaron polas súas aulas. Entre os seus graduados, destacan Juan Antonio Bayona, Kike Maíllo, Mar Coll, Javier Ruiz Caldera, Óscar Faura, Marçal Forés, Aina Calleja, Carlos Catalán, Oriol Capel, Bet Rourich ou Diana Toucedo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Luzes

***Luzes*** é unha revista mensual en lingua galega. Comezou a publicarse en papel e en dixital no ano 2013. Está dirixida por Manuel Rivas e Xosé Manuel Pereiro.

No seu manifesto *Prendamos as luzes* defínese como situacionista, inconformista e disidente. O 22 de decembro de 2016 organizou o debate arredor do feminismo *A nación das mulleres. Do teito de cristal ao cantil de cristal*, producido por Nós televisión no complexo cultural Matadoiro Compostela e que reuniu a catro mulleres políticas do momento: Alexandra Fernández Gómez, Ana Pontón, Carmela Silva e Marta Lois.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da revista impresa
Mamihlapinatapai

**Mamihlapinatapai** é considerada a palabra máis sucinta do mundo segundo o Libro Guinness dos Récords. Provén da lingua yámana e o seu significado é "unha mirada entre dúas persoas, cada unha das cales espera que a outra comece unha acción que ambas as dúas desexan, mais que ningunha se anima a iniciar ou suxerir".

## Notas
Santuario de Nosa Señora do Esplendor

O **Santuario de Nosa Señora do Esplendor** (en italiano: *Santuario della Madonna dello Splendore*) é unha igrexa que se atopa en Giulianova, comuna de Italia localizada na provincia de Teramo.

Situada na Diocese de Teramo-Atri, atópase a catro quilómetros do centro da cidade, na *Strada Statale 16*.

## Historia 
Foi construído ao redor da Casa de María Inmaculada, onde os apuchinos recibiron a terra da familia Acquaviva. A igrexa está en forma de cruz latina e está decorada con grandes cadros realizados en 1954 por Alfonso Tentarelli segundo o proxecto do pai Juan Lerario. Na igrexa hai unha estatua de madeira do século XV de autor descoñecido, que representa a Virxe do Esplendor con Xesús meniño bendicindo. O 15 de agosto de 1914, foi colocada na cabeza da Virxe unha coroa de prata dourada, feita por artesáns da familia Migliori. Ao redor de 1950, a estatua foi rodeada de raios, como símbolo da luz divina e colocada nun pedazo de árbore para lembrar a oliveira na que apareceu en 1557.

A praza de recepción dos peregrinos está dominada por unha grande estatua de bronce de Cristo coa inscrición "*EGO SUM VIA VERITAS ET VITA*" (Eu son o camiño, a verdade e a vida).

Ao longo de Vía Bertolino, unha monumental Viacrucis en bronce foi erguida por Ubaldo Ferretti.

## Galería de imaxes 

File:Madonnasplendore.gif|A Virxe do Esplendor
File:Giulianova santuarimadonnadellosplendore piazzale.jpg|Praza do santuario
File:Giulianova santuarimadonnadellosplendore via crucis 02.jpg|A 13ª estación da Viacrucis
File:Giulianova santuarimadonnadellosplendore piscina.jpg|A fonte milagrosa

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*
Crema, Italia

**Crema** é unha localidade e *comuna* italiana da provincia de Cremona, na rexión da Lombardía, con 34.359 habitantes.

## Situación 
Crema está situada no centro da Lombardía, preto da fronteira entre as provincias de Cremona e Lodi. Está situada ás beiras do río Serio.

## Monumentos 
* Santuario de Santa María da Cruz

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web
Capela de Santo Hipólito (Delft)

A **Capela de Santo Hipólito** (neerlandés: *Sint-Hippolytuskapel*) é unha capela situada ao pé da canle Oude Delft, na cidade surholandesa de Delft. É un dos edificios máis antigos da cidade e desde 1967 ten a consideración de monumento nacional dos Países Baixos (Rijksmonument).

## Historia 
A igrexa, de estilo gótico, construíuse arredor do ano 1400, no lado oeste da cidade vella de Delft, onde conflúe a súa canle principal coa rúa *Nieuwstraat*. Ata a Reforma, a Igrexa Vella (*Oude Kerk*) estivo consagrada a Santo Hipólito, patrón da cidade, e o nome da capela provén do barrio da cidade. 
[miniatura|esquerda|"Muller cunha lapa". [Escultura obra de Henk Etienne (Delft, 1895 - A Haia, 1968), situada na esquina da fachada da capela de Santo Hipólito]]
No momento da súa fundación, era unha parte da comunidade relixiosa feminina xa existente, similar a un mosteiro, co nome de Casa das Irmás do Espírito Santo (*Heilige Geestzusterhuis*). 

Foi construída sobre os alicerces dunha capela anterior e consagrouse en 1412. En 1536 resultou gravemente danada por un lume e foi restaurada posteriormente. 

En 1572, durante a Reforma, baleirouse todo o interior da capela e retiráronse da súa torre o reloxo e a cruz. Despois de 1581 pasou a utilizarse como almacén, aínda que unha parte da capela se seguía a utilizar para os servizos relixiosos polos protestantes.

Entre 1910 e 1924 a capela tivo varias restauracións, coa conseguinte alteración do deseño da súa fachada, facendo que esta resultase máis semellante á orixinal, ademais de engadírselle un andar, co que se ampliou a súa superficie útil ao dobre. Desde 1924 e ata a construción do novo campus da Universidade de Tecnoloxía de Delft en 1966, as cerimonias de doutoramento da universidade celebrábanse nesta capela. 

En 1972, a súa titularidade foi transferida á Igrexa católica que a utiliza para os seus servizos relixiosos desde o 30 de xullo dese ano. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Delft
* Igrexa vella de Delft

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da capela de Santo Hipólito *(en neerlandés)*
* St.-Hippolytuskapel. Texto sobre a historia da capela *(en neerlandés)*
Pobo yámana

Os **yámana** tamén chamados **yaghan** ou **tequenica**, son un dos pobos indíxenas do Cono Sur, e son considerados o pobo máis meridional do mundo. O seu territorio tradicional as illas ó sur da Illa Grande da Terra do Fogo, estendendo a súa presenza no Cabo de Fornos. Habitan ese lugar dende hai 10&nbsp;000 anos.

No século XIX, eran coñecidos como "fueguinos", pero no presente ese termo é rexeitado xa que non distingue entre os diferentes pobos de Terra de Fogo (por exemplo, os selk'nam habitan a parte norte da Terra de Fogo). Case non quedan yámana que falen a lingua yámana (tamén coñecida como yaghan), que é considerada unha lingua illada, xa que a maioría fala o castelán. Cristina Calderón, finada o 16 de febreiro de 2022 e que que vivía no territorio de Chile, foi coñecida por ser a derradeira yámana que falou a súa lingua.

Os yámana eran tradicionalmente nómades, e cazadores recolectores. Viaxaban en canoas entre as illas para recoller alimentos: os homes cazaban leóns mariños, mentres que as mulleres recollían mariscos.

miniatura|center|700px|Distribución dos pobos indíxenas de Chile. Os yámana (yaghan) á esquerda en violeta escuro.

## Notas
Grand Hotel (filme de 1932)

***Grand Hotel*** é un filme estadounidense de Metro-Goldwyn-Mayer dirixido por Edmund Goulding. O guión é obra de William A. Drake e baséase na obra de 1930 de Drake, que fixo unha adaptación da novela *Menschen im Hotel* de Vicki Baum. Até o presente, é o único filme que gañou o Óscar ó mellor filme sen estar nomeado en ningunha outra categoría.

## Personaxes 
* Greta Garbo como Grusinskaya
* John Barrymore como Baron Felix von Geigern
* Joan Crawford como Flaemmchen
* Wallace Beery como General Director Preysing
* Lionel Barrymore como Otto Kringelein
* Lewis Stone como Dr. Otternschlag
* Jean Hersholt como Senf
* Robert McWade como Meierheim
* Purnell B. Pratt como Zinnowitz
* Ferdinand Gottschalk como Pimenov
* Rafaela Ottiano como Suzette
* Morgan Wallace como Chauffeur
* Tully Marshall como Gerstenkorn
* Frank Conroy como Rohna
* Murray Kinnell como Schweimann
* Edwin Maxwell como Dr. Waitz

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Camairago

**Camairago** (*Camiràg* en dialecto lodigiano) é un concello de 656 habitantes, na provincia de Lodi, na rexión da Lombardía (Italia). Fica a 25 quilómetros ao sur de Lodi.

## Monumentos 
A dous quilómetros ao sur do concello, no medio dos campos, encóntrase o santuario de Nosa Señora da Fuente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da cidade de Camairago
Cavalcade (filme de 1933)

***Cavalcade*** é un filme estadounidense dirixido por Frank Lloyd que se estreou en 1933. O guión é obra de Reginald Berkeley e Sonya Levien e baséase na obra homónima de Noël Coward. Está protagonizado por Diana Wynyard e Clive Brook.

O filme gañou tres Premios Oscar na 6ª edición dos premios, incluíndo o de mellor filme e mellor director.

## Personaxes 
* Diana Wynyard como Jane Marryot
* Clive Brook como Robert Marryot
* Una O'Connor como Ellen Bridges
* Herbert Mundin como Alfred Bridges
* Beryl Mercer como Cook
* Irene Browne como Margaret Harris
* Tempe Pigott como Mrs. Snapper
* Merle Tottenham como Annie
* Frank Lawton como Joe Marryot
* Ursula Jeans como Fanny Bridges
* Margaret Lindsay como Edith Harris
* John Warburton como Edward Marryot
* George Grainger como Billy Bevan
* Ronnie James como Desmond Roberts
* Dick Henderson, Jr. como Master Edward
* Douglas Scott como Master Joey
* Sheila MacGill como Edith de moza
* Bonita Granville como Fanny de moza

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Glancy, H. Mark.''When Hollywood Loved Britain: The Hollywood 'British' Film 1939-1945''. Manchester University Press, 1999.

### Ligazóns externas 
*
Convento de Santa Bárbara de Delft

O **Convento de Santa Bárbara** (en neerlandés: *Sint-Barbaraklooster*) é un antigo convento dos Países Baixos, sito ao pé da canle Oude Delft, na cidade surholandesa de Delft. O edificio pasou a ter un uso civil e na actualidade utilízao como sede social a Asociación de Estudantes Católicos Sanctus Virgilius -Virgiel- (*Katholieke Studenten Vereniging Sanctus Virgilius -Virgiel-*). O edificio foi declarado en 1967 monumento nacional dos Países Baixos (*rijksmonument*).

## Historia 
miniatura|esquerda|Patio interior do edificio.
Algunhas das monxas franciscanas que abandonaran o veciño convento de Santa Ádega tras a Reforma protestante, durante a segunda metade do século XVI, quixeron establecer un novo convento noutro edificio da mesma cidade vella de Delft, para o cal escolleron un antigo mosteiro construído en 1405 que sufrira danos moi importantes no incendio da cidade en 1536 e que fora posteriormente reconstruído no mesmo lugar. 

En 1572, tras a derrota e a prohibición do catolicismo nos Países Baixos, o novo edificio perdeu definitivamente a función relixiosa e pasou a ter diferentes usos intercalados co de almacén de artillaría, que se desenvolveu durante boa parte dos séculos XVI e XVII.

En 1910, a función de orfanato, que se viñera desenvolvendo xa desde finais do século XVI, desapareceu e o edificio caeu en desuso, ata que en 1949 se estableceu alí a asociación estudantil que hoxe mantén no antigo convento a súa sede.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Delft
* Bárbara de Nicomedia

### Ligazóns externas 
* Chronicle of the St Barbara convent in Delft *(en inglés)*
* Sitio web da asociación xuvenil Virgiel *(en neerlandés)*
Pobo wayampi

Os **wayampi** son un pobo indíxena que habita na fronteira sueste da Güiana Francesa, na converxencia dos ríos Camopi e Oyapock, así como nas concas dos ríos Amapari e Carapanatuba, na parte central dos estados de Amapá e Pará, no Brasil. O número aproximado de wayampi é duns 1&nbsp;615 individuos repartidos en once vilas. Arredor de 710 viven na Güiana Francesa en tres vilas, e 905 no Brasil en oito vilas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ailincai, Rodica; Jund, Sandrine & Alì Maurizio. (2012). “Comparaison des écosystèmes éducatifs chez deux groupes d’Amérindiens : les Wayãpi et les Wayana”. Revue française d'éducation comparée, Raisons, Comparaison, Education, 8: 55-90. .
* Wilbert, Johannes; Levinson, David (1994). *Encyclopedia of World Cultures*. Volume 7: South America. Boston: G. K. Hall.
Lingua wayampi

O **wayampi** é unha lingua da familia tupí-guaraní falada polo pobo wayampi. É falada por 530 persoas no Brasil e por unhas 650 na Güiana Francesa. O wayampi está clasificado como "vulnerable" polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Notas
Ramón Fernández Gacio

**Ramón Fernández Gacio**, nado en Mondoñedo cara a 1935 e finado en Lugo o 21 de maio de 2003, foi un perito agrícola e político galego.

## Traxectoria
Estudou o bacharelato no Instituto de Mondoñedo, do que despois foi profesor e director. Nas primeiras eleccións democráticas encabezou a candidatura de UCD e foi elixido alcalde de Mondoñedo  con maioría absoluta. Nas municipais de 1983 encabezou a candidatura de Coalición Galega que obtivo catro concelleiros. Morreu en Lugo o 21 de maio de 2003 con 67 anos.

## Vida persoal 
Casou con Chelo Rodríguez Rey.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Mondoñedo
Luís Rego Valcarce

**Luís Isidoro Rego Valcarce**, nado en Mondoñedo o 19 de setembro de 1968, é un avogado e político galego do PPdeG.

## Traxectoria
Fillo de Emma Valcarce Pestaña. Nas eleccións municipais de 1999 encabezou a candidatura do PPdeG e foi elixido alcalde de Mondoñedo con maioría absoluta. Nas municipais de 2003 volveu ser elixido alcalde tamén con maioría absoluta.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Mondoñedo
Osred I de Northumbria

**Osred**, nado c. 697 e finado en 716, foi rei de Northumbria de 705 até a súa morte. 
## Traxectoria
Era fillo de Ealdfrith de Northumbria. A única esposa coñecida de Ealdfrith foi Cuthburh, pero non se sabe con certeza se Osred foi o seu fillo. Osred non sucedeu directamente ao seu pai, xa que o trono foi ocupado por Eadwulf, aínda que este último ocupouno por apenas uns meses.
Cando o usurpador Eadwulf foi derrocado, Osred só era un neno, e o goberno estivo controlado polo poderoso bispo Wilfrid, presumibelmente asistido por parte da nobreza, como Berhtfrith fillo de Berhtred. Osred foi adoptado por Wilfrid neste momento. A morte do bispo no ano 709 non parece crear ningunha inestabilidade o que, xunto co ascenso e caída de Eadwulf, indícanos unha época de estabilidade e continuidade en Northumbria.
No ano 711, Berhtfrith inflixiu unha esmagadora derrota aos pictos, en torno ao curso superior do Forth, pero o reinado de Osred é, por outra banda, irrelevante politicamente. A nivel nacional, varias fontes eclesiásticas describen a Osred como un libertino e depravado rapaz, e un sedutor de monxas. Máis positivamente, en *De Abbatibus* retrátase a Osred como enerxético en obras e palabras, poderoso nas armas e audaz na súa propia forza e Beda referiuse a el como un novo Xosías.
Osred alcanzou a súa maioría de idade en 715 ou 716, e faleceu pouco despois. As circunstancias da súa morte non están claras. A *Crónica Anglosaxoa* sinala que foi asasinado *ao sur da fronteira*. David Rollason e N. J. Higham supoñen que a fronteira en cuestión é a fronteira sur picta e que os pictos mataron a Osred.

## Véxase tamén 
### Bibliografía
* Higham, N.J., *The Kingdom of Northumbria AD 350–1100.* Stroud: Sutton, 1993. 
*
Emma Valcarce Pestaña

**Emma Pilar Valcarce Pestaña**, nada en Lugo en 1927, é unha farmacéutica e política galega do PPdeG.

## Traxectoria
Licenciada en Farmacia pola Universidade de Santiago de Compostela, estudou tamén maxisterio e exerceu como mestra no Courel. Dende 1968 rexentou unha farmacia en Mondoñedo. Foi profesora do Instituto de Mondoñedo. Nas eleccións municipais de 1987 encabezou a candidatura de Alianza Popular que obtivo cinco concelleiros e foi elixida alcaldesa de Mondoñedo. Nas municipais de 1991 encabezou a candidatura do PPdeG e foi reelixida alcaldesa con maioría absoluta. Continuou como alcaldesa ata 1995, cando non optou á reelección. Formou parte da Asociación Amigos de la Ciudad de Mondoñedo.

## Vida persoal 
Casou con Hermes Rego Martínez e foi nai de seis fillos, Hermes, Emma Pilar, José Ramón, María Isabel, María Fernanda e Luís Rego Valcarce.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Mondoñedo
Pobo yuchi

Os **yuchi** ou **coyaha** son un pobo indíxena que tradicionalmente vivía ó leste do val do río Tennessee, en Tennessee, no século XVI. Os yuchi eran coñecidos como construtores de montículos. Durante o século XVII, movéronse ó sur até Alabama, Xeorxia e Carolina do Sur. Despois de sufrir moitas baixas polas doenzas epidémicas e a guerra no século XVIII, os yuchi sobreviventes foron trasladados ó Territorio indio na década de 1830, xunto cos seus aliados os muscogee creek. Algúns dos poucos que quedaron en Florida formaron parte da tribo seminole de Florida.

No presente, os yuchi viven no nordeste da área de Oklahoma, onde moitos están federalmente recoñecidos dentro da nación muscogee creek ou doutras tribos como os absentee-shawnee e os cherokee.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Mark Abley, *Spoken Here: Travels Among Threatened Languages*, Houghton Mifflin, 2003.
*  Jason Jackson, *Yuchi Ceremonial Life: Performance, Meaning, and Tradition in a Contemporary American Indian Community*, University of Nebraska Press, 2003.
* Jason Baird Jackson (ed.), *Yuchi Indian Histories Before the Removal Era.* Lincoln, NE: University of Nebraska Press, 2012.
* Frank Speck, *Ethnology of the Yuchi Indians (reprint)*, University of Nebraska Press, 2004.
* Daniel Elliott, *Ye Pleasant Mount: 1989&1990 Excavations.* The LAMAR Institute, University of Georgia, 1991.
Un home para a eternidade

***Un home para a eternidade*** (en ) é un filme británico baseado na obra homónima de Robert Bolt e que foi adaptada á gran pantalla polo mesmo Bolt. Foi dirixido Fred Zinnemann e estreouse o 12 de decembro de 1966. *Un home para a eternidade* foi un éxito de recadación e de crítica. Gañou seis Óscars na 39ª edición dos premios, incluíndo o de mellor filme, mellor director e mellor actor. Tamén gañou o Globo de Ouro ó mellor filme dramático e os BAFTA a mellor filme e mellor filme británico.

Estreouse en galego o 24 de abril de 2000 a través da TVG.

## Personaxes 
* Paul Scofield como Sir Thomas More
* Wendy Hiller como Alice More
* Leo McKern como Thomas Cromwell
* Orson Welles como Cardeal Wolsey
* Robert Shaw como Henrique VIII
* Susannah York como Margaret More
* Nigel Davenport como Duque de Norfolk
* John Hurt como Richard Rich
* Corin Redgrave como William Roper
* Colin Blakely como Matthew
* Cyril Luckham como Arcebispo Thomas Cranmer
* Vanessa Redgrave as Ana Bolena
* Jack Gwillim como Xefe da Xustiza
* Michael Latimer como axudante de Norfolk
* Thomas Heathcote como Boatman
* Yootha Joyce como Averil Machin
* Anthony Nicholls como representante do Rei
* John Nettleton como Carceleiro
* Eira Heath como muller de Matthew
* Molly Urquhart como Maid
* Paul Hardwick como Courtier
* Philip Brack como Capitán da Garda
* Martin Boddey como Gobernador de Tower
* Eric Mason como Executor
* Matt Zimmerman como Mensaxeiro

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en AllMovie
Paco Ledo

**Francisco Ledo López**, máis coñecido como **Paco Ledo**, nado en Mariz (Chantada) o 11 de febreiro de 1952, é un gandeiro e poeta en lingua galega.

## Traxectoria 
Paco Ledo traballou de gandeiro na contorna do seu concello natal ata a súa xubilación en 2012. A súa poesía é popular, labrega, rural e fai referencia ás serras chantadinas, ás ribeiras, ás tradicións da Ribeira Sacra.

Participa no Roteiro das Artes-Internacional con publicacións colectivas en Mozambique, Brasil etc.. En 1977 publicou *Poesía dun labrego*,  53 poemas  con limiar de Xosé Moreiras Santiso:  En 1978 e 1979 publicou varios poemas na revista *Norte de Castilla*. Tamén colaborou coa revista *Xistral* e o xornal *El Progreso*.

En 2011 publicou en Internet *Poemas* baixo o pseudónimo de **Martín do Pacio** e con prólogo de Celso Almuíña:

De 2016 é *Nos cumes do cántico*, do que di Xosé Lois García Fernández, autor do prólogo: 

Participou con poemas seus en:

* *Colectânea de Poesia Luso-Galaica*. 2018.
* *El Ribeiro, mucho más que un vino (1000 años en el arte, la literatura y la documentación)*. José Luis Chao Rey, coord. Círculo Rojo.
* Nº 4 de *Cairón*, Boletín do Insituto de Estudios Ulloáns.
* *Vía Jacobitana, nº 3. Camino de Invierno*.
* *Escaleira Literaria* de Sober.
* *As feiras de Monterroso*. José Gómez Avite e Francisco Pardo Teijeiro, Coords.
* *E de súpeto o inverno* (con Angel Utrera). Agadir Ediciones solidarias.
* *Ecos dos poetas de Chantada*. Xose Lois García.
**Boletín do Instituto de Estudo Ulloáns*, nº 5, setembro, 2021. Dous poemas.

## Publicacións 
### Poesía 
* *Poesía dun labrego* (1977), Lugo, Alvarellos, ISBN 84-400-3165-3
* *Martín do Pacio “Poemas”* (2011)
* *Nos cumes do cántico* (2016), Edición Dous Teixos-Contos Solidarios. Ilustracións: Lomartí.
* *Hikus galegos* (2019). Edición dixital Culturalia GZ. Deseño e edición portada Fernanda Hermida Garel.
**Nos portelos da memoria* (2021). Xérmolos. Ilustracións de Lomartí. Prólogo de Xosé Lois García.

### Teatro 
* *A carón da lareira* (2017). Imprenta Besbello, Chantada.
* *No medio da treboada* (2018). Imprenta Besbello, Chantada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 20pxPaco Ledo presenta Nos cumes do Cántico, a poesía do labrego nun novo libro. Televinte, Chantada (2016)
*20px*A aldea,* musicado por Alfredo do Castelo.
Illa King Christian

A **Illa King Christian** é unha illa deshabitada do arquipélago ártico canadense nas Illas Sverdrup, unha parte do arquipélago das Illas da Raíña Isabel, na rexión de Qikiqtaaluk de Nunavut, Canadá. Atópase no océano Ártico, a 13´5&nbsp;km da costa suroccidental da Illa de Ellef Ringnes, separados polo estreiro Danish.

O primeiro europeo que visitou a illa foi Gunnar Isachsen en 1901. Vilhjalmur Stefansson trazou a súa costa sur en 1916.

A illa ten unha superficie de 645&nbsp;km², mide 38´8&nbsp;km de longo e 25´7&nbsp;km de largo.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
### Ligazóns externas
* King Christian Island in the Atlas of Canada - Toporama; Natural Resources Canada