Cerro testemuña

[miniatura|300px|*Pietra di Bismantova*, nos [Apeninos, Italia.]]
Un **cerro testemuña** ou **inselberg** é un cumio ou pequena montaña illada, polo xeral rochosa, núa e como desgastada, que emerxe dun xeito abrupto dunha planicie, máis baixa e erosionada. Son formas características de rexións áridas ou semiáridas, como os desertos de África e Arabia.

O termo alemán *inselberg*, "monte illa",  foi introducido polo xeólogo Wilhelm Bornhardt en 1900 para caracterizar as montañas precámbricas, xeralmente monolíticas, de gneis e granito, que emerxen abruptamente do terreo plano que as rodea.

Trátase dun relevo residual esculpido pola erosión. É unha testemuña da evolución e retroceso dun relevo dunha plataforma continental, onde hai capas de rochas duras e brandas dispostas horizontalmente, nas que a erosión esculpiu paisaxes tamén horizontais.

Ao aumentar a erosión producida polos ríos nas capas brandas van formándose outeiros, e se a altiplanicie é atacada pola erosión por todos os lados aparecen os cerros testemuña cos cumes planos. Son pois, as "testemuñas" da plataforma que existiu nese lugar hai millóns de anos.

## Tipos 
Algúns exemplos deste tipo de formacións xeolóxicas son: a Montaña Pilot, en Carolina do Norte (Estados Unidos de América); a meseta de Dori, en Burkina Faso e o cerro La Teta, na península de La Guajira (no mar Caribe, entre Colombia e Venezuela), e os "cerros" da Güiana Venezolana.

Son bastante comúns nas concas sedimentarias da Meseta Central da Península Ibérica, na depresión do Ebro e nos relevos tabulares. Na Comunidade de Madrid (España) hai algúns exemplos: Cerro Buenavista, Cerro de los Ángeles, Cerro del Viso e Cerros de la Marañosa. Son abundantes tamén na provincia de Palencia, tanto é así que unha das súas comarcas meridionais recibe o nome de "El Cerrato".

Ficheiro:Cerro de los Ángeles desde Getafe Norte.jpg|Cerro de los Ángeles, centro de España.
Ficheiro:Cerro testigo en Toledo.JPG|Cerros testemuña na provincia de Toledo.
Ficheiro:Big Pinnacle of Pilot Mountain.jpg|Montaña Pilot, Estados Unidos de América.
Ficheiro:De Yalgo a Dori Marco Schmidt 0922.jpg|Meseta de Dori, Burkina Faso.

No Brasil, son comúns inselbergs graníticos ou granitoides, tendo entón unha forma esferoidal e de alta inclinación (cerca dos 40º). É o caso do Pão de Açúcar, no Río de Xaneiro. Ademais deste, este relevo pode encontrarse na rexión do Sertão nordestino, denominado "polígono das secas". Este tipo de formación tamén é moi común na provincia de Nampula en Mozambique.

No sur e centro-sur de África, unha formación similar de granito coñécese como *koppie*, palabra afrikaans que significa "pequeno cabezo", derivada do termo neerlandés ***kopje***.

Ficheiro:PraiaDeBotafogo.jpg|Enseada de Botafogo, Río de Xaneiro, co Pão de Açúcar ao fondo.
Ficheiro:Nivali.jpg|Inselberg na provincia de Nampula, Mozambique.
Ficheiro:Rock formation (kopje).jpg|*Kopje* no Parque Nacional de Serengueti, Tanzania.
Ficheiro:Spitzkoppe.jpg|*Spitzkoppe* (cerro testemuña) en Namibia.

Actualmente, independentemente da orixe xeolóxica, e para fins ecolóxicos e florísticos, o termo designa formacións rochosas que sustentan unha vexetación específica, claramente diferenciada da das zonas planas circundantes.

A vexetación destes ecosistemas destaca das demais polas súas características florísticas, estruturais, fisionómicas e, principalmente, polo elevado endemismo. Os inselbergs son ecosistemas moi distintos e constitúen refuxios importantes para a investigación da biodiversidade, xa que presentan unha vexetación exclusiva e característica, asociada a condicións moi peculiares.

Estes ambientes encóntranse baixo condicións de estrés hídrico, altos niveis de radiación solar e presentan pouca dispoñibilidade de substrato. Estas condicións abióticas severas son factores determinantes na adaptación das especies que alí viven, actuando directamente na formación de ecotipos, razas locais e especies biolóxicas.

## Notas
## Véxase tamén