Ciática

miniatura|Nervio ciático.

A **ciática** é unha dor que baixa por unha perna desde a parte inferior da costas (zona lumbar). Ás veces hai dor na zona lumbar Porén, faltan evidencias da efectividade da medicación contra a dor e dos relaxantes musculares.

Dependendo de como se defina, menos do 1 % ao 40 % das persoas terán ciática nalgún momento da súa vida. A ciática é máis común entre os 40 e 59 anos de idade, e afecta máis a homes que a mulleres. O primeiro uso moderno da palabra ciática (ou *sciatica*) data de 1451, aínda que Dioscórides (século I) tamén a menciona na súa obra *Materia Medica*.

## Definición 
miniatura|A ciática adoita resultar nunha dor que radia ao longo da perna.
O termo "ciática" normalmene describe unha dor sintomática ao longo da vía que segue o nervio ciático, en lugar dunha condición específica ou doenza. Outros usan o termo como unha forma de diagnose (é dicir, unha indicación de causa e efecto) para a disfunción nerviosa causada pola compresión dunha ou máis raíces dos nervios lumbar e sacro debido a unha hernia discal. A hernia discal ocorre sobre todo ao levantar obxectos pesados. A dor normalmente increméntase cando a persoa se dobra cara adiante ou se senta, e redúcese cando se deita ou camiña. No 17 % das persoas, o nervio ciático discorre a través do músculo piriforme (ou piramidal da pelve) en vez de por debaixo del.

### Síndrome glútea profunda 
A síndrome glútea profunda é a compresión non discoxénica extrapelviana do nervio ciático no espazo glúteo profundo. Coñécense agora moitos casos de aprisionamento do nervio ciático, como o das bandas fibrosas que restrinxen a mobilidade do nervio, que están relacionadas co piriforme no espazo glúteo profundo. O termo síndrome glútea profunda foi creado como unha mellora da clasificación das moitas causas diferentes de aprisionamento do nervio ciático nesta rexión anatómica.

### Embarazo 
A ciática pode producirse tamén durante a gravidez, especialmente durante as últimas fases, como resultado do peso do feto que fai presión sobre o nervio ciático cando a nai senta ou durante espasmos das pernas.

### Outros 
Se a dor non mellora cando o paciente se deita, iso suxire unha causa non mecánica, como o cancro, inflamación ou infección.

## Fisiopatoloxía 
O nervio ciático comprende as raíces nerviosas L4, L5, S1, S2 e S3 da medula espiñal. Estas raíces nerviosas xorden na cavidade pelviana para formar o plexo sacro e o nervio ciáico ramifícase del. Os síntomas ciáticos poden aparecer cando hai patoloxía nalgún punto do percorrido deses nervios.

### Ciática intraespiñal 
miniatura|348x348px|Esquerda: Ilustración dun disco intervertebral herniado, vista superior. Dereita: imaxe de resonancia magnética que mostra o disco L5-S1 herniado (punta de frecha vermella), vista saxital.
A ciática intraespiñal ou discoxénica é aquela cuxa patoloxía implica a espiña dorsal. No 90 % dos casos de ciática, esta pode producirse como resultado de que un disco intervertebral sobresae ou está herniado. A ciática é causada xeralmente pola compresión dos nervios lumbares L4 ou L5 ou do nervio sacro S1. Menos frecuentemente, poden causala os nervios sacros S2 ou S3. Conforme un individuo vai cumprindo anos, o anel fibroso debilítase e faise menos ríxido, o que supón un maior risco de que se desgarre. A inflamación do tecido espiñal pode despois estenderse ás articulacións de faceta adxacentes e causar síndrome facetario, que se caracteriza por dor na zona lumbar e dor referida na coxa posterior da perna. Calquera patoloxía que restrinxa o movemento normal do nervio ciático pode exercer unha presión anormal ou tensión sobre o nervio en certas posicións ou durante os movementos normais. Por exemplo, a presenza de tecido cicatricial arredor dun nervio pode causar neuropatía de tracción.

Unha causa ben coñecida da ciática extraespiñal é a síndrome do piriforme. O músculo piriforme (ou piramidal da pelve) está directamente a carón do curso que segue o nervio ciático cando atravesa  espazo intrapelviano. As patoloxías do músculo piriforme, como feridas (por exemplo, inchamento e cicatrización), inflamación (liberación de citocinas que afectan o ambiente celular local), ou lesións que ocupan un espazo (como un tumor, quiste ou hipertrofia) poden afectar o nervio ciático.

O nervio ciático pode tamén quedar aprisionado fóra do espazo pelviano e isto chámase síndrome glútea profunda. A investigación cirúrxica identificou novos casos de aprisionamento como os das bandas de cicatrices fibrovasculares, anormalidades vasculares, osificación heterotópica, músculos glúteos, isquiotibiais e o complexo xemelgos da cadeira-obturator interno. En case a metade do casos de cirurxía endoscópica a causa do aprisionamento eran as bandas de cicatrices fibrovasculares, que impedían o movemento do nervio ciático.

## Diagnose 
miniatura|Ás veces úsase a proba da *perna recta* para axudar a diagnosticar unha hernia discal lumbar.
A ciática é normalmente diagnosticada por medio dun recoñecemento físico e pola historia dos síntomas no paciente. Aínda que esta proba é posiiva en aproximadamente o 90 % das persoas con ciática, aproximadamente o 75 % das persoas cunha proba positiva non teñen ciática. A presenza do signo de Fajersztajn é un resultado máis específico para un caso de hernia discal que o signo de Lasègue. Ambas as dúas son igual de efectivas na diagnose da hernia discal lumbar, pero a tomografía computarizada ten unha maior dose de radiación. A radiografía non se recomenda porque os discos non se poden visualizar con raios X. A radiculopatía de Lyme aguda pode producirse despois de facer actividades ao aire libre durante os meses cálidos en hábitats onde probablemente hai carrachas nas anteriores 1–12 semanas. A primeira manifestación é xeralmente unha erupción cutánea que se espalla posiblemente acompañada de síntomas parecidos aos dunha catarreira. A enfermidade de Lyme pode tamén causar unha radiculopatía crónica máis suave como media 8 meses despois de sufrir a doenza aguda. O tratamento  inicial nas primeiras 6–8&nbsp;semanas debería ser conservador. Aínda que os exercicio estruturados proporcionan poucos beneficios a curto prazo para o dor na perna, a longo prazo non se observa diferenza entre facer estes exercicios ou simplemente estar activo. As evidencias da terapia física na ciática non son claras, aínda que parecen ser segura.

### Medicación 
Non hai un réxime de medicación claro para tratar a ciática. As probas que apoian o uso de opiáceos e relaxantes musculares son pouco claras. Evidencias de baixa calidade indican que os analxésicos AINEs non parecen mellorar de inmediato a dor, e todos os AINEs parecen ser case equivalentes na súa capacidade de aliviar a ciática. Non obstante, normalmente recoméndanse AINEs como tratamento de primeira liña para a ciática. Aínda que hai poucas evidencias que apoien o uso de esteroides epidurais ou sistémicos, os esteroides sistémicos poden administrarse a pacientes con hernia discal confirmada e teñen contraindicacións para usar AINEs. Obsérvase unha modesta redución da dor despois de 26&nbsp;semanas, pero non despois dun ano (unhas 52&nbsp;semanas).

### Medicina alternativa 
Probas de calidade baixa a moderada suxiren que a manipulación vertebral é un tratamento efectivo para a ciática aguda. A manipulación vertebral xeralmente considérase segura para o tratamento da dor relacionada cos discos; porén, informes de casos atoparon unha asociación coa síndrome da cauda equina, e está contraindicada cando hai déficits neurolóxicos progresivos.

## Prognose 
Aproximadaente do 39 % ao 50 % das persoas con ciática aínda seguen tendo síntomas despois dun a catro anos. No estudo, arredor do 20 % eran incapaces de traballar nun seguimento dun ano de duración, e o 10 % sometéranse a cirurxía debido a esa condición.

## Epidemioloxía 
Dependendo de como se defina, menos do 1 % ao 40 % das persoas terán ciática nalgún momento da súa vida. A ciática é máis común entre os 40 e 59 anos de idade e afecta máis os homes que as mulleres.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*