open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Christadelphians

[miniatura|200px|Unha sala cristadelfiana en [Bath, Inglaterra.]]

Os **christadelphians** (en inglés, "irmáns en Cristo") son unha igrexa protestante que foi fundada en 1850 en Gran Bretaña e nos Estados Unidos. Hai aproximadamente 60.000 membros en todo o mundo. Os grupos máis numerosos están en Gran Bretaña, Canadá, Australia e algúns países como Malawi, Mozambique e Filipinas.

## Historia 
O movemento foi fundado por John Thomas, un médico inglés nos Estados Unidos que estaba desilusionado co Restauracionismo de Alexander Campbell Thomas volveu a Inglaterra para escribir o seu libro *Elpis Israel* ("A Esperanza de Israel") en 1848-1849 e atopou moitos simpatizantes entre os adventistas e unitarios no seu país de orixe En 1850 volveu aos Estados Unidos e organizou as primeiras asembleas. As congregacións en Gran Bretaña foron en gran parte formadas por un xornalista escocés chamado Robert Roberts.

## Crenzas 
As súas crenzas distintivas inclúen:

* A Biblia é a palabra de Deus, pero debe ser lida con intelixencia. O lector debe distinguir o que é metafórico do que é literal.
* Non aceptan a doutrina da Santísima Trindade Cren que Xesús non existía antes do seu nacemento, excepto no plano do seu pai O versículo que di "eu descendo do ceo" interprétano como metáfora que fai referencia ó seu nacemento milagroso dunha virxe, e non a unha existencia real no ceo antes da concepción.
* Consideran que a morte é un sono que dura ata o momento da resurrección Isto inclúe o propio Cristo, que estivo literalmente morto durante tres días no seu túmulo. Para os crentes, a resurrección terá lugar cando Cristo regrese Polo tanto, non cren na inmortalidade da alma nin que Deus castiga as almas para sempre no inferno. A inmortalidade debe ser dada por Deus. Distinguen estritamente os dous conceptos de Hades e Geena na Biblia.
* Cren que o demo é unha alegoría da tentación. Xustifican esa idea sobre a natureza simbólica de Satanás en Xob e Zacarías, e na incompatibilidade de crer en anxos caídos e, ó mesmo tempo, nun Deus todopoderoso.

## Comunidade 
* A comunidade christadelphian non ten sé nin xerarquía, está formada por igrexas locais nas cales as funcións de ensino e culto rotan cada semana. Non existen ministros nin pastores, cada igrexa elixe unha comisión de anciáns anualmente..
* A entrada na comunidade faise a través dun bautismo de inmersión cando o individuo é adulto. O único rito da igrexa é unha simple cerimonia de comuñón.
* Os christadelphians non votan nas eleccións e non serven na policía nin no exército. En tempos de guerra son obxectores de conciencia.
* Non pagan décimo, pero moitos membros dan apoio económico a proxectos da igrexa ou a obras de caridade en África e na India.
* Non consideran o Nadal e a Semana Santa festividades bíblicas, pero a maioría dos cristadelfiáns aínda ven nestas festas unha oportunidade para pregar e celebrar.

## Notas
Kraken Mare

**Kraken Mare** é o lago máis grande na superficie da lúa de Saturno, Titán. Foi descuberto pola sonda Cassini no 2007 e recibiu o nome de Kraken, o lendario monstro mariño da mitoloxía nórdica.

miniatura|esquerda|210px|Reflexo especular da rexión do Kraken Mare, detectada pola sonda Cassini o 8 de xullo do 2009

Con case toda seguridade Kraken Mare é o lago máis grande da rexión do polo norte de Titán, xa que conta con preto de 400.000 km2 (cinco veces máis có lago Superior de Norte América e un pouco máis có Mar Caspio, o lago máis grande da Terra) e a superficie total das áreas escuras que moi posiblemente sexan lagos non sería moi superior nestas estimacións (baseadas nas imaxes obtidas por radar) aos 510.000 km2 (un 40% máis de tamaño có Mar Caspio), polo cal este lago sería con moito o máis grande dos lagos da rexión do polo norte de Titán.

O seu status coma mar de hidrocarburos foi confirmado polas imaxes e datos obtidos por radar. Só unha porción do mar escaneada por radar, pero coma se pode ver na imaxe da caixa de información, o seu tamaño e moito máis grande, coma así reflicte a imaxe de fondo feita no espectro visible.

Unha illa existente neste mar recibiu o nome de Mayda Insula.

Coma parte do proxecto da Titan Saturn System Mission, propúxose que esta sonda probase amarar no Kraken Mare para analiza-la súa composición, profundidade e outras moitas propiedades.

[400px|miniatura|Imaxe dos lagos do polo norte de Titán. Pódese ver completo e cara á esquina inferior dereita o [Ligeia Mare, á súa esquerda e atravesado por unha parte do mapa en branco, pódese ve-lo Kraken Mare coa súa grande illa do norte, a Mayda Insula; máis o norte (case sobre o polo) vese parte do Punga Mare.]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Titán (lúa)
* Lagos de Titán
* Ligeia Mare
* Lista dos accidentes xeolóxicos de Titán

### Ligazóns externas 
* Map of Titan's north pole, based on radar imagery, showing Kraken Mare's location (imaxe dos lagos do polo norte de Titán con nomenclatura incluída.)  
* Cassini-Huygens: Multimedia-Images
Vixueses, Foncuberta, Maceda

**Vixueses** é un lugar da parroquia de Foncuberta, no concello ourensán de Maceda, na comarca de Allariz - Maceda. Segundo o INE e o IGE en 2012  tiña 51 habitantes (23 homes e 28 mulleres), tres menos ca en 2008 (23 homes e 31 mulleres) e sete menos ca en 1999.

Nun refuxio chamado O Penedo, a cen metros deste lugar, faleceu Benigno Álvarez o 11 de marzo de 1937.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Foncuberta
### Parroquias de Maceda
## Notas
Ordizia

**Ordizia** antigamente tamén chamada **Villafranca de Oria**, **Villafranca de Ordicia** ou **Villafranca**, é un municipio da provincia de Guipúscoa, País Vasco.
## Historia 
O 5 de decembro de 2007 a presidenta filipina Gloria Macapagal Arroyo e o presidente vasco Juan José Ibarretxe inauguraron oficialmente os actos do 500º Aniversario do nacemento do relixioso e navegante vasco Andrés de Urdaneta.
Morcego de Natterer

O **morcego de Natterer** (*Myotis nattereri*) é un morcego europeo de pelame amarronado e ás dun ton máis claro. A súa cor é tamén marrón na membrana da á, pasando a ser branca no ventre. Pode atoparse na maior parte do continente, pero non hai moitos exemplares. A súa fórmula dentaria é \frac{2.1.3.3}{3.1.3.3}.

## Hábitat 
A distribución no Reino Unido do morcego pode atoparse no sitio web da National Biodiversity Network.

No verán viven en árbores de folla caduca, en coníferas, ou en edificios próximos ás súas fontes de alimento.

## Protección 
Estes morcegos están protexidos baixo a Directiva de Hábitats de Europa. No Reino Unido a súa rareza levou a que os bosques fosen considerados como Sitios de Interese Científico Especial ou Áreas Especiais de Conservación, e realizarase un plan para ampliar esta protección a nivel nacional.

## Ecolocación 
A frecuencia utilizada por esta especie de morcego vai entre 23–115&nbsp;kHz, acadando picos de enerxía nos 53&nbsp;kHz e cunha duración que promedia 3.8 ms.

Recibiron o seu nome polo naturalista alemán Johann Natterer.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Myotis nattereri en *Atlas de mamíferos terrestres*. Ministerio de Medio Ambiente (MMA).. Visto o 23 de outubro de 2018.
* Myotis nattereri en *Mammal species of the World*..Visto o 23 de outubro de 2018.

### Ligazóns externas 
* Guía para o manexo de morcegos  
* ARKive: Fotografías e videos
Tina Dickow

[miniatura| Zelt Musik Festival 2015, en [Freiburg, Alemaña ]]
**Tina Dickow** nada en Aabyhøj, preto de Aarhus, o 14 de outubro de 1977, é unha cantante e compositora dinamarquesa.

## Traxectoria 
Foi introducida ao mundo da música polo seu pai. Tras o ensino primario, acudiu a unha escola de música e despois comezou no ensino medio.Foi integrante da banda Fester Kester. Canta principalmente en inglés. Gañou o Steppeulv e o Danish Music Awards en 2004 polo seu álbum *Notes*, e o premio de mellor cantante no Danish Music Awards 2006.

## Discografía 
* *Fuel* (2001)
* *Notes* (2003)
* *Far* (2004)
* *In the Red* (2006)
* *Count To Ten* (2007)
* *Instant Karma: The Amnesty International Campaign to Save Darfur" (2007)
* *A Beginning, A Detour, An Open Ending* (2008)
* *The Road to Gävle* (2009)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da artista 
* Tema *No time to sleep''
CH Txuri-Urdin

O **Club Hockey Xeo Txuri Urdin** (en galego) ou **Txuri Urdin Izotz Hockey Taldea**, **Txuri Urdin IHT** (en éuscaro), é un equipo de hóckey sobre xeo da cidade de Donostia, País Vasco. Actualmente compite na Superliga española, a máxima competición española e da que é o equipo máis laureado con 9 títulos. Disputa os seus partidos como local no *Txuri Urdin Izotz Jauregia*, con capacidade para 1.200 espectadores.

## Historia 
O club foi fundado en 1972. O CH Txuri Urdin foi un dos seis membros fundadores da Superliga Española de Hóckey Xeo, a máxima competición deste deporte no Estado español. Logo da rivalidade veciñal coa Real Sociedad os tres primeiros anos na liga e na copa, o Txuri Urdin sucedeu ao equipo branquiazul en 1976 coma o primeiro equipo en suceder á Real Sociedad. Ese mesmo ano, a sección de hóckey da Real Sociedad disolveuse, polo que o Txuri Urdin pasou a ser o único equipo de hóckey sobre xeo de Primeira División na cidade. O Txuri Urdin gañou en 9 ocasións o título de liga (equipo con máis triunfos) e en seis a copa, o último título de liga chegou o ano 2000, ano no que acadou o dobrete (liga e copa). Ademais, o club gañou a Copa de Euskadi nunha ocasión, en 1993.

A mellor época do equipo vasco foi a década dos '90, cando conquistou 5 títulos de liga, 3 de copa e a única Copa de Euskadi, ademais dos 2 subcampionatos de liga e copa.

## Palmarés 
* **9 Superligas españolas**: 1976, 1980, 1985, 1990, 1992, 1993, 1995, 1999 e 2000.
* **5 subcampionatos de liga**: 1978, 1979, 1991, 1994 e 2005.
* **6 Copas do Rei**: 1979, 1980, 1990, 1991, 1994 e 2000.
* **7 veces finalista da Copa do Rei**: 1977, 1978, 1986, 1988, 1989, 1993 e 1996.
* **1 Copa de Euskadi**: 1993

## Participacións na Copa de Europa 
### Balanzo europeo 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Site oficial do club
* Novas do hóckey sobre xeo de España
Copa do Rei (hóckey sobre xeo)

A **Copa do Rei de hóckey sobre xeo** é a segunda competición de hóckey sobre xeo que se disputa no Estado español.

## Historia 
A primeira edición desta competición tivo lugar na tempada 1972-73 e o primeiro campión da competición foi a Real Sociedad S.S., que ademais gañou as tres seguintes edicións. O equipo que máis veces se alzou co título é o CH Jaca, con 14 títulos. O actual campión da competición é o CD Hielo Bipolo.

## Palmarés 
### Palmarés por club 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Real Federación Española de Deportes de Inverno 
* Web de Hóckey Xeo
Iago Martínez

**Iago Martínez Durán**, nado en Vigo en 1979, é un xornalista, crítico e político galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Ciencias da Comunicación na Universidade de Santiago de Compostela. Na súa faceta de xornalista traballou ou segue traballando no *Miñor*, *Atlántico Diario*, na redacción viguesa do diario gratuíto *20 minutos*, en *Tempos Novos*, no suplemento cultural *Nós* e mais no suplemento de libros *ProTexta*. Coordinou o suplemento cultural de *Xornal de Galicia*, onde tamén se ocupou de información política, ás veces como columnista.

É coguionista e codirector da longametraxe documental sobre o poeta Lois Pereiro, en fase de montaxe, e colaborador da revista musical *Rockdelux*.

Por outra banda, está ligado á plataforma civil a prol da lingua galega *ProLingua *e é o responsable da canle de televisión dixital Galiza Ano Cero. Dirixe a revista *Luzes*, creada por Xosé Manuel Pereiro e Manuel Rivas.

### Marea Atlántica 
Ë un dos fundadores da Marea Atlántica. Foi o seu coordinador na campaña electoral das eleccións municipais de 2015, e logo xefe de gabinete do alcalde Xulio Ferreiro durante os seus catro anos de mandato. 

Desde 2019 é concelleiro do Grupo Municipal da Marea Atlántica no Concello da Coruña.

## Obra
### Ensaio
**Lois Pereiro. Vida e obra* (2011, Xerais).

## Vida persoal
É sobriño do actor Antonio Durán, Morris.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* de opinión do autor en Xornal de Galicia. (versión dispoñible no Internet Archive)
* Perfil do autor  en Edicións Xerais.
Homofonía (música)

[miniatura|Homofonía en "If ye love me", canción de [Thomas Tallis composta en 1549. As voces móvense simultaneamente empregando o mesmo ritmo, e a relación harmónica entre elas crea acordes: este anaco comeza co acorde de Fa maior]]

Na música, **Homofonía** (do grego, "homófonos", onde ομοιο = o mesmo e φωνή = sons) é unha textura musical onde dúas ou máis partes musicais móvense simultaneamente dende o punto de vista harmónico, e cuxa relación forma acordes.

## Características 
A homofonía contraponse á polifonía posto que nesta as partes teñen independencia rítmica e melódica e onde non hai predominancia de ningunha parte. Na homofonía, en cambio, as partes acompañantes só dan un soporte harmónico á melodía, usualmente situada na voz superior. Na homofonía homorrítmica soa unha melodía que é acompañada por acordes.

Inicialmente, na Grecia Antiga, a homofonía indicaba aquela música na que a melodía era executada por dúas ou máis voces ao unísono ou en oitavas, é dicir, monofonía con varias voces.

A homofonía como termo apareceu por primeira vez en inglés con Charles Burney en 1776, salientando a concordia na melodía harmonizada.

## Historia 
### Homofonía na música occidental 
Mentres que a homofonía pode ser escoitada en practicamente todas as tradicións musicais europeas, os primeiros exemplos rexistrados en notación musical, apareceron durante o período medieval en música de danzas, como a Estampie Con todo, debido a que os manuscritos eran custosos, hai pouco material homofónico do medioevo, a maioría da música escrita sendo monofónica.

A homofonía apareceu como unha das texturas predominantes na música clásica no período barroco a comezos do século XVII, cando os compositores tomaban maiormente en conta a harmonía vertical para as súas creacións, o homofónico basso continuo converteuse nunha especialidade da época. Os arranxos corais para catro voces, soprano, alto, tenor e baixo foi dende entón moi común na música clásica do occidente.

O Jazz e outras formas de música popular moderna son xeralmente homofónicas, seguindo progresións harmónicas sobre as cales tocan unha melodía ou sinxelamente improvisan.

### Homofonía na música non occidental 
Aínda que a homofonía é máis familiar para occidente que para outras culturas musicais, apareceu de calquera xeito en varias delas.

Cando o explorador Vasco da Gama desembarcou na África do oeste en 1497, mencionou que a música que escoito era: "doce harmonía". Aínda que dita música puido ser polifónica, xa que o concepto de harmonía como o entendían nesa época non é necesariamente o mesmo que o concepto de homofonía comprendido polos teóricos actuais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Tema *If ye love me*, de Thomas Tallis
Gabu

**Gabu** é a principal cidade do leste de Guinea-Bissau e capital da rexión homónima, a súa poboación estimada para 2010 é de 37.525 habitantes, o que a converte na segunda cidade do país despois da capital. Foi o centro do reino de Kaabu ata a súa conquista polo reino de Fouta Djallon en 1867. Gabu ten importancia como centro comercial do leste do país e do comercio con Guinea e o Senegal. Durante a época colonial chamouse **Nova Lamego** .

## Notas
Cameron Diaz

**Cameron Michelle Diaz**, nada o 30 de agosto de 1972 en San Diego (California), é unha modelo e actriz estadounidense.

## Traxectoria 
Iniciou unha carreira de modelo profesional aos dezaseis anos, traballando para Calvin Klein e Levi's, mesmo aparecendo na portada da revista *Seventeen* en xullo de 1990. Malia non ter experiencia como actriz apareceu en 1994 en *The Mask*, e tras varios papeis máis, fíxose famosa polos seus papeis en ''My Best Friend's Wedding* (1997) e *There's Something About Mary* (1998). Dálle voz á princesa Fiona na versión orixinal de *Shrek''.

## Filmografía 
## Véxase tamén
Alejandro de Castro Casal

**Alejandro de Castro Casal**, nado na Coruña o 23 de abril de 1812 e finado en Zarauz o 6 de xullo de 1881 foi un político e diplomático galego.

## Traxectoria 
Foi parlamentario no Congreso dos Deputados pola provincia de Pontevedra en varias lexislaturas entre 1850 e 1876, presidente do congreso entre o 23 de decembro de 1864 e o 20 de febreiro de 1865, 
ministro de Ultramar durante un breve período en 1864 e tamén entre 1866 e 1867, de Facenda en 1865 e de Estado nese mesmo ano durante o reinado de Isabel II; novamente ministro de Estado en 1875 e interinamente de Fomento durante a enfermidade do titular, Manuel Orovio Echagüe, xa no reinado de Afonso XII, e senador pola provincia de Pontevedra en 1876 e vitalicio desde 1877.

Serviu tamén como embaixador en Roma e Lisboa.

## Notas
Mangoeiro, Abelenda, Avión

**Mangoeiro** ou **Magüeiro** é un lugar da parroquia de Abelenda, no concello ourensán de Avión. Tiña 35 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 13 eran homes e 12 mulleres. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 2010 cando tiña 36 habitantes (13 homes e 23 mulleres). Segundo o IGE do 2009 tiña 37 habitantes (13 homes e 24 mulleres).
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Abelenda 
### Parroquias de Avión 
## Notas
Grupo Atlántica

O **grupo Atlántica** foi unha agrupación artística galega, creada en 1980 co propósito de reactivar as artes plásticas en Galiza. O grupo tivo unha curta vida no panorama artístico, realizaron cinco exposicións comisariadas polo colectivo entre 1980 (a primeira delas foi en Baiona) e 1983.

En 1981 recibiu o Premios da Crítica Galicia na categoría de Iniciativas culturais.

## Membros
O grupo estaba composto pola pintora Menchu Lamas (quizais a máis coñecida e mellor valorada pola crítica), os pintores Antón Lamazares Silva, Ánxel Huete, Antón Patiño, Monroy e o escultor Ignacio Basallo.

Tamén estiveron vinculados o pintor Manuel Moldes, Din Matamoro e Berta Álvarez Cáccamo.

## Características
Atlántica tiña por obxectivo modernizar a plástica galega sen deixar de entroncala nuns sinais de identidade propios próximos a propostas políticas progresistas e galeguistas. Enmarcando a proposta dentro doutras de tipo internacionalista, os membros de Atlántica son en certo modo herdeiros dos seus coetáneos da transvangarda italiana. Recupéranse símbolos e signos de carácter mitolóxico, relacionados co mundo precristián, céltico e o contorno do océano Atlántico, do que toman a denominación. No caso da escultura prodúcese unha revalorizacion da pedra e a madeira como materiais escultóricos identitarios.

Estilisticamente o grupo comparte poucas sinais comúns, exceptuando quizais influencias do expresionismo abstracto americano ou a *action painting*.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
**Catálogo: Imaxes nos oitenta*. Museo do Pobo Galego. Santiago de Compostela, 1984.
*CALVO SERRALLER, F.: *Del futuro al pasado, vanguardia y tradición el arte español contemporáneo*. Madrid, 1988.
*CASTRO, A.: *Expresión Atlántica*. Follas Novas. Santiago de Compostela, 1985.
*CASTRO, A.: *A cultura e a creatividade galegas cara ó ano 2000*. Ed. Escola e Sociedade. A Coruña, 1995.

### Outros artigos
* Os Artistiñas
Mayda Insula

**Mayda Insula** é unha illa situada no norte do gran lago Kraken Mare, un lago de hidrocarburos que está dentro do polo norte da lúa de Saturno, Titán. Recibiu o seu nome oficial o 11 de maio do 2008 en relación a Mayda, unha lendaria illa do nordeste do atlántico norte.

A illa posúe unha dimensións de 90 x 150 kms, ten aproximadamente o mesmo tamaño cá Illa Kodiak de Alasca e cá illa principal do arquipélago de Hawai. Hoxe en día e despois da obtención de imaxes por radar, sospéitase que esta illa non é realmente unha illa, senón que é unha península conectada a terra por un longa aínda que posiblemente estreita ponte de terreo firme.

O seu status coma mar de hidrocarburos foi confirmado polas imaxes e datos obtidos por radar. Só unha porción do mar foi escaneada por radar, pero coma se pode ver na imaxe da caixa de información, o seu tamaño é moito máis grande, coma así reflicte a imaxe de fondo feita no espectro visible.

[400px|miniatura|Imaxe dos lagos do polo norte de Titán. Podemos ver ó completa cara a esquina inferior dereita o Ligeia Mare, á súa esquerda e atravesado por unha parte do mapa en branco podemos ve-lo [Kraken Mare coa súa grande illa do norte, a Mayda Insula, máis o norte (case sobre o polo) podemos ver parte do Punga Mare.]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Titán (lúa)
* Lagos de Titán
* Kraken Mare
* Lista dos accidentes xeolóxicos de Titán

### Ligazóns externas 
* Map of Titan's north pole, based on radar imagery, showing Kraken Mare's location (imaxe dos lagos do polo norte de Titán con nomenclatura incluída.)
Punga Mare

**Punga Mare** é un lago da lúa de Saturno, Titán, está situado a 85,1° N 339,7° O e ten un diámetro do redor de 380&nbsp;km. O seu nome provén de Punga, ser sobrenatural da mitoloxía maorí, pai das quenllas e iguanas, e fillo do deus Tangaroa.

[400px|miniatura|Imaxe dos lagos do polo norte de Titán. Podemos ver ó completo e cara a esquina inferior dereita o [Ligeia Mare, á súa esquerda e atravesado por unha parte do mapa en branco, podemos ve-lo Kraken Mare coa súa grande illa do norte, a Mayda Insula, máis o norte (case sobre o polo) podemos ver parte do Punga Mare.]]

## Referencias 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Titán (lúa)
* Lagos de Titán
* Lista dos accidentes xeolóxicos de Titán

### Ligazóns externas 
* Map of Titan's north pole, based on radar imagery, showing Kraken Mare's location (imaxe dos lagos do polo norte de Titán con nomenclatura incluída.)
Georgius Agricola

**Georgius Agricola** ou **Georg Pawer**, nado en Glauchau quizais o 24 de marzo de 1494 e finado en Chemnitz o 21 de novembro de 1555, foi un xeólogo, considerado o pai da xeoloxía moderna. Os seus estudos sistemáticos, da terra e das súas rochas, minerais e fósiles, contribuíron enormemente para a minería, metalurxia, mineraloxía, xeoloxía estrutural e paleontoloxía. Nacido na Saxonia, Agricola estudou na Universidade de Leipzig.

## Traxectoria 
En 1522 comezou a estudar medicina, primeiro en Leipzig e despois en Boloña e Padua en Italia onde se graduou en 1526. Nunca foi grande amante da medicina, dedicando os seus estudos á xeoloxía e á mineraloxía. Comezou a exercer a medicina en Joachimsthal en 1527, que era un importante centro mineiro de prata. O seu traballo integra a observación e a documentación de toda a tecnoloxía mineira da época.

En 1531 deixou a Bohemia (hoxe Jachymov, na República Checa) e retornou a Saxonia para asumir o cargo de médico en Chemnitz, onde permaneceu até a súa morte. En Chemnitz exerceu varias funcións públicas, entre elas a de burgomestre (prefecto). É nesa cidade que el enviou ao prelo unha longa serie de traballos, iniciada xa na súa estada en St. Joachimsthal. Da lista de publicacións constan desde un libelo político contra os turcos (que venceran Viena en 1529) até títulos de metroloxía, filosofía, mineraloxía, xeoloxía de mina e económica, minería, zooloxía, medicina e historia. Dúas obras publicadas nese período levaron a Agrícola a ser considerado o Pai da Mineraloxía: *De ortu et causis subterraneorum libri V* (Xénese dos materiais no interior da Terra, en cinco libros) e *De Natura Fossilium* ("Os fósiles naturais"), libro que trata dos fósiles, na época considerados como restos mortais de monstros pre-diluvianos. Ambos os libros son de 1546. De *Re Metallica* ("Da natureza dos metais"), considerado un clásico da mineraloxía, foi publicado un ano despois da súa morte. Na composición desa obra, a gran tarefa de Agrícola consistiu, alén de compilar observacións propias, en tratar e organizar un vasto conxunto de coñecementos e prácticas en franco desenvolvemento, para as cales sequera había terminoloxía latina apropiada. Acabou creando diversos neoloxismos en latín, que tentaban traducir expresións alemás dos mineiros da Erzgebige.

= Notas =

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Carolyn Merchant (1980). *The Death of Nature: Women, Ecology and the Scientific Revolution* (San Francisco: HarperCollins).
* Ralf Kern (2010). *Wissenschaftliche Instrumente in ihrer Zeit*. Vol. 1. pp.&nbsp;334–336 (Cologne: Koenig).
### Ligazóns externas 
* De Re Metallica
* Agricola's work on gemstones and mineralogy: De Natura Fossilium, tranducido do Latín por Mark Chance Bandy
* Agricola Akademischer Verein, fraternidade tradional alemá co nome do famoso científico.
* Agricola's De Re Metallica translated by former President H. Hoover and his wife L.H. Hoover, full text (650 pages) and illustrations
Socorro García Conde

**Socorro García Conde**, nada en 1968 na Pontenova, é unha política galega ligada ao BNG.

## Traxectoria 
É veciña das Moas de Arriba, na parroquia de Figueiras e ten dous fillos. Licenciada en Filoloxía Galega pola Universidade de Santiago de Compostela ata a súa entrada no goberno municipal desenvolveu o seu labor profesional no propio Concello de Santiago onde é técnica de normalización lingüística.

Participou na fundación da Coordinadora de Traballadores/as de Normalización Lingüística e na comisión técnica do Arquivo de Planificación Lingüística do Consello da Cultura Galega. Entre outros traballos e coautora do volume *A normalización língüística a debate* (Edicións Xerais, 2002).

### Política 
Militante do BNG desde 1989 actualmente fai parte do Consello Local de Compostela, do cal foi responsábel desde 2004 até principios do 2007. Tamén ten sido membro das direccións Nacional e Comarcal da CIG-Administración e do Consello Confederal da CIG.

No Concello de Santiago ten exercido como representante sindical pola CIG chegando a presidir o Comité de Empresa.

Entrou por primeira vez na corporación municipal de Santiago en maio de 2007 sendo Concelleira da Cidade Histórica e Rehabilitación até maio de 2008. Desde ese ano é a Tenente de Alcalde de Compostela e Concelleira de Cultura e dos Centros Socioculturais. Tamén exerce como portavoz do Goberno de Santiago e Portavoz do Grupo Municipal do BNG no Concello.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Santiago de Compostela

### Ligazóns externas 
* BNG de Santiago. 
* Compostela Cultura. 
* Rede de CSC de Santiago.
Bailaré sobre tu tumba

***Bailaré sobre tu tumba*** é o cuarto álbum da banda viguesa de punk rock Siniestro Total, editado no ano 1985 a través do selo DRO. No ano 2002 relanzouse unha edición remasterizada do álbum con catro cancións extra. Trátase do primeiro disco do grupo gravado tras a entrada do guitarrista Javier Soto, que tamén se encargou de gravar os teclados.

Os oito primeiros temas do disco foron gravados en 1985 nos estudios Trak de Madrid baixo a produción de Paco Trinidad. Os restantes temas da edición orixinal graváronse en concertos celebrados en Alcázar de San Juan, Santiago de Compostela, Vigo e Valladolid ese mesmo ano. Tres das catro cancións extra da edición do 2002 proceden das sesións de estudio de Trak, e a derradeira, "We are the world", gravouse no Parque de Castrelos no verán de 1985.

## Lista de cancións 
### Cancións extra da reedición do 2002 
# "No me lavo en la vida" - 2:36 (Cara B do sinxelo "Bailaré sobre tu tumba")
# "Cada día somos más" - 1:59 (Cara B do sinxelo "¿Qué tal, homosexual?")
# "No me mates con tomate" - 1:24 (Cara B do sinxelo "Al final")
# "We are the world" - 3:37 (Gravada ao vivo no Parque de Castrelos)

## Notas
Ontario Lacus

**Ontario Lacus** é un lago composto de hidrocarburos líquidos (principalmente metano e etano) da lúa de Saturno, Titán, está situado a 72,0° S 183,0° O e ten un diámetro de ao redor de 235&nbsp;km e unha superficie de ~20.000&nbsp;km2, extensión levemente superior á do Lago Ontario , senón tamén a total confirmación da existencia de sistemas de nubes na troposfera da lúa, as cales xa foran fotografadas por primeira vez pola Cassini o 23 de outubro do 2004, de tormentas e choivas que xeraron depósitos de hidrocarburos líquidos e da seca ou redución de moitos lagos de menor tamaño do polo sur de Titán, isto último reflicte os cambios estacionais que sofren os polos de Titán, sobre todo o polo sur.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Titán (lúa)
* Lagos de Titán
* Lista dos accidentes xeolóxicos de Titán

### Ligazóns externas 
*
San Fins, Montemaior, A Laracha

**San Fins** é un lugar da parroquia de Montemaior no concello coruñés da Laracha na comarca de Bergantiños. Tiña 36 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales eran 16 homes e 20 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Montemaior 
### Parroquias da Laracha 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Laracha
Fernando Caldeiro Caínzos

**Fernando Caldeiro Caínzos**, máis coñecido como '''*Frank* Caldeiro''', nado en Buenos Aires o 12 de xuño de 1958 e finado en League City (Texas) o 3 de outubro de 2009, foi un astronauta arxentino-estadounidense de orixe galega, graduado en enxeñaría mecánica na Universidade de Arizona e na Universidade de Florida Central.

## Traxectoria 
Caldeiro foi nomeado astronauta da NASA o 1 de maio de 1996 como membro do Grupo Astronauta 16, alcumado como "The Sardines".

Caldeiro foi asignado aos voos de observación a grande altitude na nave da NASA WB-57. En 2002 uniuse á Comisión presidencial de Excelencia educativa para os Hispanoamericanos.

Finou en outubro de 2009, aos 51 anos, logo de dous anos e medio sufrindo un cancro cerebral.

No ano 2000 recibira a Medalla Castelao, pois era descendente de galegos. O seu pai era de Samos, emigrado primeiro a Buenos Aires e despois a Nova York, onde traballou como xefe dos electricistas do metro. A súa nai era leonesa filla de galegos. O seu avó materno era da Devesela (Curtis).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía na páxina da NASA .
* Biografía na páxina de Spacefacts .
Breed 77

**Breed 77** é un grupo musical con orixe en Xibraltar de metal alternativo con influencias do flamenco.

## Historia 
Paul Isola, Danny Felice e Stuart Cavilla eran antigos amigos do colexio e reuníronse en Londres para formar un grupo que inicialmente chamouse *Gibraltarian Mafia*, pero cando se formou realmente o grupo buscaron un nome que reflectise as súas orixes conxuntas e chamáronse simplemente *Breed* (galego: *raza*). O grupo viuse forzado a cambia-lo seu nome xa que este xa estaba rexistrado por Steve Hewitt (membro de Placebo) coma nome da súa compañía discográfica, pasándose a chamar finalmente *Breed 77*.

O seu primeiro disco con nome homónimo, *Breed 77*, editouse en novembro de 2001, sendo reeditado en abril de 2005 debido á súa boa acollida. O segundo álbum *Cultura* saíu á venda o 3 de maio de 2004 acadando o número 61 nas listas de vendas do Reino Unido e o número 3 da lista de álbums de rock máis vendidos. O seu terceiro álbum *In my blood (En mi sangre)* foi lanzado internacionalmente o 11 de setembro de 2006. Este álbum foi producido por Ron Saint-Germain que xa traballara con grupos coma Soundgarden, Tool, Creed e Bad Brains.

En xaneiro do 2007, o grupo sacou en iTunes un adianto do seu disco *Un Encuentro*, o cal saíu á venda en formato CD el 7 de maio de 2007. O quinto álbum de estudio, *Insects*, saíu ao mercado a finais do 2009.

As xiras musicais feitas polo grupo leváronos a tocar xunto a grupos internacionais coma Black Sabbath, Machine Head, Danzig, Ill Niño, Korn, Napalm Death e Mägo de Oz.

## Membros 
* Paul Isola - voz, djembe, percusión (1996-presente).
* Danny Felice - guitarra, coros (1996-presente).
* Stuart J. Cavilla - baixo (1996-1999, 2000-presente).
* Pedro José Caparrós - guitarra, coros (2002-presente).
* Óscar Zamora - batería e outras percusións (2007-presente).

### Antigos membros 
* Lawrence Bautista - batería (1996–1997).
* Nick Beefly - batería (1997–1998).
* Charlie Gomez - baixo (1999–2000).
* Dan Wilkinson - baixo (2000).
* Peter Chichone - batería e outras percusións (1998–2006).
* Adam Lewis - batería e outras percusións (2006–2007).

## Discografía 
### Álbums 
* *Breed 77* (2001)
* *Cultura* (2004)
* *In my blood (En mi sangre)* (2006)
* *Un encuentro* (2007)
* *Insects* (2009)

### Sinxelos 
* *La última hora* (2003)
* *The river* (2004)
* ''World's on fire* (2004) 
* *Shadows* (2005)
* *Alive* (2006)
* *Blind* (2006)
* *Look at me now* (2007)
* Mundo en Llamas (2008)

### EPs 
* *The message* (1998)
* *Vol. 1* (1999)
* *La última hora* (2003)
* *Shadows'' (2005)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
* MySpace de Breed 77
A Abeleira de Bocixa, Soandres, A Laracha

**A Abeleira de Bocixa** é un lugar da parroquia de Soandres no concello coruñés da Laracha na comarca de Bergantiños. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 estaba deshabitado, o que supón unha diminución con respecto a 2017, cando tiña 1 habitante.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Soandres 
### Parroquias da Laracha
Ramom Pinheiro Almuinha

**Ramom Pinheiro Almuinha**, "Chito", nado en Vigo en xuño de 1975, é músico, produtor e historiador musical galego.

## Traxectoria 
Discípulo de Moxenas, Ramom Pinheiro licenciouse en Historia na Universidade de Santiago de Compostela. Foi profesor de Historia da música galega no Conservatorio de Música Tradicional e Folque de Lalín, e director artístico da editorial discográfica Ouvirmos. Foi membro do Consello asesor do Arquivo Sonoro de Galicia do Consello da Cultura Galega, e docente de Historia da música galega na Central Folque (Compostela). Ten colaborado en diversas ocasións con grupos musicais, especialmente con Chouteira. É o director artístico da Central Folque-Centro Galego de Música Popular.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Consello da Cultura Galega
* A traxectoria de Ramón Pinheiro no mundo da música
* Folque.com
EMule

**eMule** é un programa destinado ao intercambio de ficheiro mediante un sistema P2P, utilizando o protocolo eDonkey 2000 e a rede Kad, publicado como software libre para sistemas Microsoft Windows.

## Características
Creado nun principio como alternativa ao programa eDonkey, en pouco tempo superouno en funcións, e sumando o feito de que era libre e de balde, entre outros motivos, lograron que en pouco tempo o superase en popularidade para se converter nun dos programas máis usados polos usuarios de P2P. Existen tamén múltiples programas derivados co obxectivo de portalo a outros sistemas operativos, como *lMule*, *xMule* ou *aMule*.

Pódese configurar en galego.
SS Britannic (1874)

O '*SS *Britannic'''* foi o primeiro dos barcos da White Star Line en levar dito nome. Nun principio íase chamar *Hellenic* pero antes de ser botado mudóuselle o nome. Foi irmán do SS *Germanic*. Estivo en servizo ao longo de case trinta anos, transportando principalmente inmigrantes na ruta Liverpool-Nova York. No ano 1876 recibiu a Banda Azul, por acadar os 16 nós de velocide.

O 19 de maio de 1887, arredor das 5:25 da tarde, o SS *Celtic* colidou co *Britannic*, a tan só 560&nbsp;km da costa de Sandy Hook, Nova Jersey. O *Celtic* transportaba, 870 pasaxeiros mentres que o *Britannic*, que ía de camiño a Liverpool, uns 450.  
esquerda|miniatura|Deseño da cuberta do *Britannic* e o *Germanic''.

## Véxase tamén 
* White Star Line
### Ligazóns externas 
*Historia do Britannic
*reprint of an article from Illustrated London News, 28 de maio de 1887, of the collision
Unión de Ligas Europeas de Baloncesto

A **Unión de Ligas Europeas de Baloncesto** ou **ULEB**, acrónimo do francés *Union des Ligues Européennes de Basket*, é unha organización europea fundada en 1991 co ánimo de contribuír a desenvolver o profesionalismo nas competicións nacionais masculinas de clubs de baloncesto mediante a cooperación dos actualmente dezaseis membros asociados. A vontade da ULEB é coordinar a súa misión coas respectivas federacións nacionais e internacionais (ás que fai responsable do baloncesto non profesional) naqueles aspectos que afecten ao profesionalismo, sobre todo no que a torneos se refire.

## Historia 
Aproveitando a disputa do Eurobasket, representantes da **ACB** (España), a **Lega** (Italia) e a **LNB** (Francia) reuníronse en Roma o 25 de xuño de 1991, fundaron a ULEB como grupo de presión contra a Federación Internacional de Baloncesto (FIBA) e nomearon presidente ao entón máximo dirixente da liga italiana, Gian Luigi Porelli.

A **HEBA** (Grecia) e a **LCB** (Portugal) integráronse en 1996, durante do mandato de Porelli. Xa baixo a tutela de Portela, que foi elixido presidente en París o 18 de marzo de 1998, fóronse incorporando o resto de actuais membros, que son: **BLB** (Bélxica), **BBL** (Inglaterra) e **LNBA** (Suíza), en decembro de 1999; **BBL** (Alemaña), **FEB** (Países Baixos) e **PLK** (Polonia), en outubro de 2001; **Liga do Adriático** (que representa aos clubs da antiga Iugoslavia), en febreiro de 2002; **ÖBL** (Austria), en outubro de 2002; **LKL** (Lituania), en xuño de 2003; **ALK** (República Checa), en xaneiro de 2004, e **BSL** (Israel), en xullo de 2005.

## Actividades 
A unión que actualmente preside Eduardo Portela, e cuxa sede está en Barcelona, organiza a nova Euroliga dende a tempada 2000-2001 e a Copa da ULEB dende a 2002-2003; ámbolos torneos están abertos a representantes de Ligas non asociadas á ULEB. Controlar as competicións de clubs do continente estaba na mente dos promotores españois e italianos desta organización, posto que xa deran algúns anos antes ese mesmo paso no ámbito dos seus respectivos países ao fundar a ACB e a Lega.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Euroliga
* ULEB Eurocup

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
* ULEB Website: What Is ULEB?
Cinema pornográfico

miniatura|dereita|A actriz Rachel Starr nunha escena pornográfica
O **cinema pornográfico** apareceu rapidamente despois da creación da tecnoloxía de filmes, que fixo que ese tipo de filme fose posíbel. Este cine proxecta, de maneira máis ou menos explícita, os distintos tipos de pornografía.

## Historia 
miniatura|dereita|Filme érotico de 1906, anterior ao cinema pornográfico
Os filmes pornográficos comezaron a ser realizados de maneira *underground*. A cámara era utilizada de modo afeccionado e os filmes tiñan unha distribución limitada. De inicio, a súa proxección era feita basicamente na casa do cliente ou en clubs privados. No século XXI, o cinema porno é unha industria consolidada, contando mesmo coas súas propias estrelas. Nalgúns países, os cachés dos actores acadan valores significativos, moitas veces superando o caché de artistas razoabelmente ben situados noutras áreas do cinema.

Os filmes pornográficos existen desde a época do cinema mudo, e eran usualmente rodados en bordeis. En 1970 nos Estados Unidos, o cinema porno gañou forte impulso, grazas á eliminación do *Código das Producións*, deixando de ser un produto semiclandestino e creándose unha industria publica plenamente instalada hoxe. Os filmes pasaron a ser exhibidos nas salas de cine, coñecidas como *salas X*. Desa época algúns filmes quedaron para a historia, como é o caso de *Deep Throat*.

Na década dos 80, houbo unha pequena revolución coa chegada do vídeo VHS e a posibilidade de ver os filmes sen ter que recorrer ás salas X. Coa chegada do DVD e de Internet, a produción de vídeos porno foi máis fácil aínda, se ben industrialmente estea concentrada nalgunhas empresas.

No cinema porno a nivel español, xa no século XX comezou, malia que timidamente, a falarse dun movemento pornográfico non sexista. Algúns expoñentes deste cinema porno serían o catalán Conrad Son ou a sueca aínda que residente en Barcelona Erika Lust.

## Premios 
### Estados Unidos de América 
* *AVN* *(Adult Video News)*
* *XRCO* *(X-Rated Critics Organization)*
* *FOXE* *(Fans of X-rated Entertainment)*
* *CAVR* *(Cyberspace Adult Video Reviews)*
* *Rog Awards* *(Critics Choice)*
* *Rog Awards* *(Fan Faves)*

### Europa 
* *Venus Awards* *(Berlín)* Renomeado como *Eroticline Award*
* *FICEB* *(Festival Internacional de Cine Erótico de Barcelona)*
* ''Hot D'or* *(Francia)* extinto en 2001
* *Brussels Erotic Film Festival* *(Bruxelas)''.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Porno duro
* Porno suave

### Ligazóns externas 
* Adult Film Database
FIBA Europa

A **Confederación Europea de Baloncesto** (FIBA Europa) é a organización que se dedica a regular as normas do baloncesto en Europa, así como de celebrar periodicamente competicións e eventos. A FIBA Europa naceu como unha entidade continental dentro da FIBA e dende o 25 de maio de 2001 ten autoridade propia ao escindirse do corpo central da FIBA. Ten a súa sede actual en Múnic (Alemaña) e conta, en 2007, coa afiliación de 51 federacións nacionais. O presidente desde o ano 2023, é o español Jorge Garbajosa.

## Estados membros 
A FIBA Europa conta coa afiliación de 51 federacións nacionais de todo o continente.

## Eventos 
### Selecciones nacionais 
* Campionato Europeo de Baloncesto (*EuroBasket*) - masculino e feminino
* Campionato Europeo S20 - masculino e feminino
* Campionato Europeo S18 - masculino e feminino
* Campionato Europeo S16 -masculino e feminino
* Torneos S14 - masculino e feminino
* Torneos Mini-Basket

### Clubs 
* FIBA EuroChallenge
* FIBA EuroCup Challenge
* Euroliga Feminina
* Eurocup Femenina

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Allariz, San Tomé de Piñeiro, Marín

**Allariz** é un lugar da parroquia de San Tomé de Piñeiro no concello pontevedrés de Marín, na comarca do Morrazo. Tiña 99 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales eran 50 homes e 49 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Tomé de Piñeiro 
### Parroquias de Marín 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Marín
Corveira

O topónimo **Corveira** pode referirse a:

;En Galiza
***Corveira**, lugar da parroquia da Esperela, no concello de Baleira;
***Corveira**, lugar da parroquia de Carracedo, no concello de Láncara;
***Corveira**, lugar da parroquia de San Fins de Eirón, no concello de Mazaricos;
***Corveira**, lugar da parroquia de San Xoán de Moeche, no concello de Moeche;
***Corveira**, lugar da parroquia de Bardaos, no concello de San Sadurniño;
***Corveira**, lugar da parroquia de Rellas, no concello de Silleda;
***Corveira**, lugar da parroquia de Budián, no concello do Valadouro;
***Corveira**, lugar da parroquia de Toiriz, no concello de Vila de Cruces;
***A Corveira**, lugar da parroquia de Caaveiro, no concello da Capela;
***A Corveira**, lugar da parroquia de Aguada, no concello de Carballedo;
***A Corveira**, lugar da parroquia de Rutis, no concello de Culleredo;
***A Corveira**, lugar da parroquia de Sillobre, no concello de Fene;
***A Corveira**, lugar da parroquia da Soandres, no concello da Laracha;
***A Corveira**, lugar da parroquia de Vilachá, no concello de Monfero;
***A Corveira**, lugar da parroquia de Saiáns, no concello de Vigo;
***A Corveira de Baixo**, lugar da parroquia de Buciños, no concello de Carballedo;
***Pena Corveira**, lugar da parroquia de Castro de Rei de Lemos, no concello de Paradela;
***Pena Corveira**, lugar da parroquia de Pousada, no concello da Pastoriza.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Corveiral**, lugar da parroquia de Esteiro, no concello de Cedeira;
***Dolmen de Corveira**, anta situada na parroquia de San Fins de Eirón, en Mazaricos.
San Fins

O nome **San Fins**, pode referirse:

***Fins de Nola**, santo da Igrexa católica (século III);
***Fins de Xirona**, ou **Fins, o Africano**, santo da Igrexa católica (século IV).

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***San Fins de Eirón**, parroquia do concello de Mazaricos;
***San Fins de Sales**, parroquia do concello de Vedra;
***San Fins**, lugar da parroquia de Cesullas, no concello da Cabana de Bergantiños;
***San Fins**, lugar da parroquia de Montemaior, no concello da Laracha;
***San Fins**, lugar da parroquia de Campelo, no concello de Negreira;
***As Minas de San Fins**, lugar da parroquia de Vilacova, no concello de Lousame.

;Monte de Galiza
***Monte de San Fins**, nos Montes da Paradanta, con cumio na parroquia de Cabeiras (Arbo).

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Sanfíns**, lugar da parroquia de Cambeda, no concello de Vimianzo;
***Minas de San Fins**, explotación mineira localizada na parroquia de Vilacova, no concello de Lousame;
***Romaría de San Fins do Castro**, celebrada o 1 de agosto no lugar de San Fins (Cesullas, Cabana de Bergantiños);
*Parroquias de Galicia baixo a advocación de san Fins.
A Ferradura, Soandres, A Laracha

**A Ferradura** é un lugar da parroquia de Soandres no concello coruñés da Laracha na comarca de Bergantiños. Tiña 3 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales eran 2 homes e 1 muller.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Soandres
### Parroquias da Laracha
Juan Mari Mujika

**Juan María Mujika Izagirre**, chamado futbolisticamente **Mújica**, **Mugika** ou **Mujika**, e alcumado **Musti**, nado en Donostia o 12 de maio de 1963 e finado en Zumarraga (Guipúscoa) o 14 de xuño de 2004, foi un futbolista vasco que xogaba de centrocampista.

## Traxectoria 
Debutou na tempada 1985–86 en Primeira División coa Real Sociedad, cando foi chamado polo seu adestrador John Toshack do equipo filial. Debutou o 6 de outubro de 1985, nun partido fronte ao RCD Espanyol en Atocha que rematou con vitoria local (1–0). No equipo donostiarra permaneceu até a tempada 1989–90, logrando a Copa do Rei 1986–87, e contando durante estas campañas coa titularidade.

Na tempada 1990–91 fichou polo Deportivo da Coruña, co que ascendeu esa tempada a Primeira División. No Deportivo, que gozou de moita menos titularidade, permaneceu até a tempada 1992–93, relegado á suplencia toda esa campaña e sen xogar ningún partido de toda a segunda volta.

Na tempada 1993–94 fichou polo Deportivo Alavés, en Segunda División B, onde xogou dúas campañas. Na súa primeira tempada no conxunto vitoriano o veterano xogador guipuzcoano loitou por devolver ao Alavés á Segunda División. Con todo, o equipo perdeu nos *play-off* de ascenso. Na súa segunda tempada, e da man do adestrador Txutxi Aranguren, o Alavés logrou o ansiado ascenso. Mujika retirouse en 1995.

En xuño de 2001 Mujika sufriu un gravísimo accidente de tráfico que o deixou en estado de coma vexetativo. O 23 de novembro de 2003 os equipos de veteranos de Real Sociedad e Real Madrid disputaron un partido amigable para recadar fondos para a familia do xogador. Finalmente, tras estar preto de tres anos prostrado neste estado, Mújika faleceu o 14 de xuño de 2004 no hospital de Zumarraga aos 41 anos de idade.

### Selección nacional 
A súa proxección na Real Sociedad fixo que debutara coa selección española sub-21 o 29 de xaneiro de 1986, nun partido de Eurocopa sub-21 fronte á selección marroquí sub-21 que rematou con vitoria (3–0). Aínda que foi convocado durante todo o torneo non volveu vestir a camisola da selección.

## Palmarés 
;Real Sociedad
* Copa do Rei: 1986–87

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Joaquín Villa García

**Joaquín Villa García**, nado en Mieres o 4 de xuño de 1961, é un exfutbolista español. Xogaba de dianteiro.

## Traxectoria 
Debutou na tempada 1983–84 en Primeira División co Sporting de Gijón, no partido correspondente á sétima xornada, o 16 de outubro de 1983, que enfrontou ao Sporting co Atlético de Madrid e que rematou con vitoria local (2–0). No club xixonés permaneceu a maior parte da súa carreira futbolística, xogando até a tempada 1989–90, todas en Primeira División.

Na tempada 1985–86 foi cedido ao CE Sabadell, de Segunda División, co que logrou o ascenso á Primeira.

Na tempada 1990–91 foi contratado polo Deportivo da Coruña, debutando o 2 de setembro de 1990 no primeiro partido da campaña, que se saldou con vitoria branquiazul sobre o Elche CF, en Riazor (2–0). Esa mesma campaña ascendeu co club galego á Primeira División, permanecendo no club coruñés até a tempada 1992–93.

Na tempada 1993–94 fichou polo CD Castellón, club de Segunda División no que non chegou a xogar ningún partido.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Joaquín Villa en bdfutbol.com
O Niño de Azor, Soandres, A Laracha

**O Niño de Azor** é un lugar da parroquia de Soandres no concello coruñés da Laracha na comarca de Bergantiños. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 estaba deshabitado, o que supón unha diminución con respecto a 2009, cando tiña 1 habitante.

## Notas 
## Lugares e parroquias
### Lugares de Soandres
### Parroquias da Laracha