open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Chema Purón

**José María Purón Picatoste**, nado o 24 de marzo de 1951 en Logroño (A Rioxa), máis coñecido como **Chema Purón**, é un cantautor, compositor e produtor musical español.
## Traxectoria
Aos trece anos forma, xunto cun compañeiro de colexio, o *Dúo Fender*, para pouco máis tarde formar parte de *Los Yankos*, onde permanece ata 1970, ano no que se traslada a Madrid para cursar estudos de Publicidade e Dereito. Alí entra en contacto coa compañía de discos *Movieplay*, onde exerce de promotor  durante catro anos, tralos cales decide finalmente dedicarse profesionalmente á música.

Grava 4 discos como cantautor, pero a partir de 1982 dedícase de cheo a compoñer para outros artistas, de entre os que cabe destacar a José Luis Rodríguez "El Puma", Nana Mouskouri, Paloma San Basilio ou Francisco.

En 1992, unha canción súa interpretada por Francisco, *A dónde voy sin ti*, gaña o Festival da OTI, galardón que repetiría en 1996 co tema *Mis manos*, interpretado por Anabel Russ, quedando en segundo lugar en 1994 co tema *Cuestión de suerte*.

No Festival de Eurovisión celebrado en Dublín en 1995, o seu tema *Vuelve conmigo*, interpretado por Anabel Conde, quedou en segunda posición. Cinco anos máis tarde levou a Serafín Zubiri a Eurovisión co tema *Colgado de un sueño*.

Un dos seus maiores éxitos conseguiuno no XLIV Festival Internacional da Canción de Viña del Mar coa canción interpretada por Gisela *Este amor es tuyo*, que gañou os dous premios máis importantes, as *Gaviotas de Plata* á mellor canción e á mellor interpretación, algo que non ocorrera nunca en 40 anos.

## Obra discográfica 
* *Alma* (1977)
* *A mi compañera* (1978)
* *A la orilla del mar* (1980)
* *En ti* (1982)
* *Lo mejor de Chema Purón* (1993)
* *Discografía completa* (2007)

## Producións 
### Álbums 
Entre outros, produciu álbums para:
* José Luis Rodríguez "El Puma"
* Nana Mouskouri
* Francisco
* Agustín Lara (fillo)
* Serafín Zubiri
* Roberto Herreros
* Lucía Pérez
* Riccardo Cocciante
* Carlos Robles
* Fran Allo

### Cancións 
Ten compostas cancións para varios artistas, algúns dos cales son:
* Gisela
* Rosa
* David Bustamante
* José Manuel Soto
* David Civera
* Natalia
* Lucía Pérez
* Fran Allo

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial de Chema Purón
Pombo torcaz

O **pombo torcaz**, comunmente **pombo**, **torcaza** ou **turcacia**, (***Columba palumbus***) é unha ave da familia das pombas.

## Morfoloxía e hábitos 
É unha ave cunha lonxitude entre 38–43&nbsp;cm, unha envergadura entre 68–77&nbsp;cm e cun peso de 500 gramos. É meirande cá pomba brava e ten unha cola máis longa. É de cor azul pero destaca nela a mancha branca ó redor do pescozo. O peito e papo son dun ton vermello apagado. En voo chama a atención a presenza dunha raia branca vertical que cruza as ás.

Aliméntase de sementes, bagas e partes brandas das plantas. O seu hábitat son os parques, xardíns e masas forestais próximas ás cidades. En outono e inverno forma grandes grupos.

## Reprodución 
A cría realizase en Europa entre os meses de abril e setembro. A posta consiste en dous ovos cun tempo de incubación de 16-17 días. Os polos permanecen no niño entre 28-29 días. Pode chegar a criar dúas ou tres veces ó ano. Nidifica nas árbores.

## Distribución 
Moi común en toda Europa, no extremo norte de África e en Turquía. No sur de Escandinavia e Rusia está presente só durante a cría. En Galicia esténdese por toda a xeografía sen excepcións.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *100 aves comúns do concello de O Grove e áreas veciñas*. C.D. Romay Cousido, Antonio Fontoira García, Emilio Martínez Sabarís, Atocha Ramos Martínez. Editado polo Concello do Grove. Depósito Legal:C 2423-2009
* *Guía de Aves: España, Europa y Región Mediterránea*. Lars Svensson, Killian Mullarney, Dan Zetterstïons. Ediciones Omega. 
* *Gran Guía de la Naturaleza AVES*. Nicolai, Singer, Wothe. Editorial Everest, s.a.
Migala

**Migala** foi unha banda de experimental española formada en Madrid en 1996. O grupo foi coñecido polos arranxos musicais complexos, variados e a miúdo catáticos, fortemente influenciados polo pop, o post-rock, o folk e a música tradicional española.

Aínda que Migala separouse en 2005, realizando o seu derradeiro concerto no Festival Internacional de Benicàssim, os membros da banda continúan noutros proxectos musicais: Abel Hernández con El Hijo, ao lado dos músicos Raúl Fernández, Xavi Mole e Kieran Stephen; Coque Yturriaga con Peakmood; e Kieran Stephen grava baixo o nome de Fantasy Bar. Nacho Vegas, ex-guitarrista de Manta Ray, foi un membro de Migala dende o álbum *Arde* ata *Increíble Aventura*, mentres que ao mesmo tempo publicaba discos en solitario e coa súa banda, Las Esferas Invisibles. Algúns dos membros do grupo tamén traballan no cine independente español.

## Discografía 
* *Diciembre 3 a.m.* - 1997 (Acuarela)
* *Así duele un verano* - 1998 (Acuarela)
* *Arde* - 2000 (Acuarela)
* *Restos de un incendio* - 2001 (Acuarela)
* *La increíble Aventura* - 2004 (Acuarela)
Camp d'Esports

O '''Camp d'Esports''' é un estadio de fútbol da cidade de Lleida, en Cataluña (España). É un recinto deportivo municipal que alberga os partidos do Club Lleida Esportiu, equipo que milita actualmente na Segunda División B.

## Historia 
O Camp d'Esports é un dos campos de fútbol máis antigos de España. Inaugurouse o 1 de xaneiro de 1919, e nel xogou un dos primeiros clubs de Lleida, o Joventut FC. O seu deseño correu a cargo do arquitecto leridano Adolf Florensa. Ademais de fútbol, o campo albergou outros deportes.

Co paso do tempo, o Camp d'Esports sufriu varias ampliacións e remodelacións, para dotalo dun maior aforamento. A maior renovación deuse en 1993, cando se homologou ás normas da Liga de Fútbol Profesional con medidas de seguridade, iluminación e eliminación das localidades sen asento.
Asun Estévez

**Asun Estévez Estévez**, nada en Bueu o 18 de novembro de 1966, é unha escritora galega.

## Traxectoria
Traballa como Auxiliar de Enfermería Xeriátrica.

En abril do ano 2009 participou no 1º Encontro Internacional de Poesía que se celebrou en Aveiro (Portugal). En xullo foi a primeira muller en facer o pregón da Festa do Viño Tinta Femia de Cela (Bueu).

Poética:

## Obra
### Poesía
**Pel de muller* (2008). Vigo: Ir Indo. ISBN 978-84-7680-628-9.
**Noites, amenceres... e algo máis* (2010). Vigo: Ir Indo. ISBN 978-84-7680-668-5.
**Medrar nas mans* (2013). Vigo: Ir Indo. ISBN 978-8476807071.

### Narrativa
**Bicos de sol* (2010). Vigo: Ir Indo. ISBN 978-84-7680-669-2. Editado en castelán, baixo o título *Besos de sol*, no mesmo ano e editora, ISBN 978-84-7680-670-8. É un conto que nace para desdramatizar o impacto que supón unha grave enfermidade no seo dunha familia.

### Obras colectivas
**Pegadas* (2011). A Porta Verde do Sétimo Andar.
**Xabarín 18* (2013). EEI Monte da Guía/Concello de Vigo/Galaxia.
**150 Cantares para Rosalía de Castro* (2015, libro electrónico).
## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Entrevista á autora  en *Galicia Hoxe*.
*Blog da autora
*Cuestionario Proust en Lecturafilia.
Etiem

**Etiem** é unha empresa do sector téxtil e complementos con sede no polígono de Sabón, Arteixo.

## Historia
A empresa foi fundada en 2004 por ex directivos de Caramelo aos que se asociou Javier Cañás Caramelo, e os seus colaboradores Ramón Lavandeira ex director xerente e Lucía Aurora Veiga deseñadora da área de muller.
 
Etiem ten 300 puntos de distribución en España e Europa.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina web de Etiem
José María Minella

**José María Minella**, nado en 1909 en Mar del Plata e finado o 13 de agosto de 1981, foi un futbolista arxentino que xogaba na demarcación de centrocampista.

## Traxectoria 
### Como xogador 
Comezou a xogar en Independiente de Mar de La Plata e comezou a destacar no Gimnasia y Esgrima La Plata.

En 1935 fichou polo CA River Plate onde foi o *5* titular durante varios anos, incluídos os primeiros de *La Máquina*, como foi alcumado o equipo millonario neses anos, posteriormente alternou a titularidade con Bruno Rodolfi. En 1942 foi cedido ao CA Peñarol e de aí pasou definitivamente ao Green Cross chileno, despois denominado Deportes Temuco, onde rematou a súa carreira.

### Como adestrador 
Unha vez retirado do fútbol en activo foi adestrador, con grande éxito en River Plate, dirixindo ao equipo dende 1945 a 1957, afrontando a renovación da xeración denominada *La Máquina* substituíndo as grandes figuras desta (Juan Carlos Muñoz, José Manuel Moreno, Adolfo Pedernera, Ángel Labruna e Félix Loustau) por xogadores como Walter Gómez, Santiago Vernazza, Enrique Omar Sívori ou Norberto Menéndez. Deixaría o banco de River cun saldo de sete campionatos arxentinos, este rexistro so sería superado por Ramón Díaz

Posteriormente adestrou en Colombia, ao América de Cali, e o Uruguai para volver a River en 1963, porén so permanecería un ano no cargo. En 1964 faríase cargo da selección de fútbol da Arxentina, gañando a Copa das Nacións celebrada ese ano no Brasil e clasificando ao combinado para o Mundial de Fútbol Inglaterra 1966, porén a AFA decidiu renovar a dirección da selección. Tras esta destitución Minella retirouse do fútbol.

## Palmarés 
### Como xogador 
**Participación na Copa América**

### Como adestrador 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Estadio José María Minella

### Ligazóns externas 
Biografía do xogador en *El Gráfico*
José Recuna

**José Francisco Recuna Villaverde**, chamado Josesito, nado en Vilagarcía de Arousa o 21 de xaneiro de 1927 e finado en Vilagarcía de Arousa o 26 de febreiro de 2025, foi un político galego.

## Traxectoria
Foi o primeiro alcalde de Vilagarcía de Arousa logo da recuperación da democracia, ao vencer o PSdeG-PSOE nos primeiros comicios locais. Nas eleccións de 1983 non se volveu a presentar e abandonou a alcaldía.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Vilagarcía de Arousa

### Ligazóns externas
*Peza documental do proxecto 'Grabadas na Memoria', testemuña de José Recuna
Charleston Big Band

**Charleston Big Band** é unha das orquestras de variedades máis importantes de Galicia, xunto a outras como París de Noia, Panorama ou Los Satélites.

Foi fundada no ano 1984 por un grupo de amigos integrantes da Banda de Música Municipal de Padrón que decidiron adicarse á música profesionalmente. En 2013 estaba formada por catorce músicos, un técnico de son, un técnico de iluminación e un equipo de montaxe e transporte.

Desenvolven a súa actividade por verbenas, salas de festas, sociedades culturais e televisión, entre outros. Contan para actuar nas verbenas cun dos escenarios móbiles máis grandes da Península Ibérica e unha gran despregadura de luz e son.

## Compoñentes 2019
* Rita Barreiro (voz)
* Juanma Noya alias Takito (voz)
* Lucía Rivada (voz)
* José Ángel Albán (voz)
* José Antonio Santana (voz)
* Jesús Lapido (voz e percusión)
* Juan Carlos Méndez (saxos)
* Suso Aboy (guitarras)
* Paco Floriani (baixo)
* Adrián Aragunde (batería)
* Ángel Martínez (teclados)
* Juan Carlos Torres (saxos, frautas)
* Marcos (trompeta)
* Lázaro Daniel Cardoso (trompeta)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da orquestra
* Páxina de tódalas orquestras e festas
Isaac Bashevis Singer

**Isaac Bashevis Singer** (*en yidish*: יצחק באַשעװיס זינגער), nado en Leoncin ou Radzymin, segundo algunhas fontes (Polonia, nesa época forma parte do Imperio ruso) o 21 de novembro de 1902 e finado en Miami, Florida o 24 de xullo de 1991, foi un escritor xudeu e cidadán polaco. En 1978 concedéuselle o Premio Nobel de Literatura.

## Traxectoria 
Singer daba como a súa data de nacemento o 14 de xullo de 1902, aínda que se cre que naceu o 21 de novembro de 1902. En todo caso no ano 2004 celebrouse o centenario do seu nacemento.

Singer era fillo e neto de rabinos e irmán do novelista Israel Yehoshua Singer. Creceu no *barrio xudeu* de Varsovia -rodeado por un recorrente escenario de violencia antisemita en forma de pogroms- onde se falaba yidish. Casou con Runia Shapira, con quen tivo un fillo, Israel. En 1935 e ante o temor da ofensiva nazi emigrou ós Estados Unidos e separouse da súa esposa. Neste país comezou a escribir como xornalista e columnista de *The Daily Forward*, un diario dirixido á colectividade xudía de Nova York escrito en Yidish. Singer escribiu case toda a súa obra en yidish.

En 1940 Singer casou con Alma Haimann, con quen viviu até a súa morte.

Ademais do Nobel, outorgóuselle o *National Book Award* en 1973.

## Traducións ao galego 
* *O Golem* (Xerais, 1989), tradución de Anxo Romero Louro
* *O mago de Lublin* (Rinoceronte, 2019), tradución de Moisés Barcia.

## Notas 
## Véxase tamén
Hialeah

**Hialeah** pode referirse a:

## Cidades
*Hialeah, Florida
*Hialeah Gardens, Florida

## Centros educativos
*Hialeah Gardens High School
*Hialeah High School
*Hialeah-Miami Lakes High School
*Hialeah Middle School

## Outros
*Hialeah Market (Tri-Rail station)
*Hialeah Park Race Track
Tirso Lorenzo Rodríguez

**Tirso Lorenzo Rodríguez**, nado en Tui o 15 de febreiro de 1877 e finado en Buenos Aires o 12 de xullo de 1943, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Fillo do perito agrónomo Manuel Lorenzo Rodríguez e irmán de Venancio Lorenzo Rodríguez. Estudou a carreira sacerdotal que interrompeu en 1893. Emigrou á Arxentina, onde traballou como xornalista, fundou o diario *El Heraldo*, na localidade bonaerense de Lincoln. Colaborou nos periódicos de Bos Aires *La Nación*, *Caras y Caretas*, *El Hogar*, *El Eco de Galicia* e *Mundo Argentino*, onde sobresaíu como crítico literario. Presidente da primeira Casa de Galicia, ao estalar a guerra civil española incorporouse á causa republicana, responsabilizándose do Centro Republicano Español, do Ateneo Pi y Margall e da dirección de *España Republicana*. Neste periódico redactou a sección fixa "Fuego graneado", dende a que destacou como defensor da democracia española.

## Obras 
* *Antología de motivos poéticos*, 1928.
* *El celibato del doctor Adonis*, 1932.
* *Nuevos horizontes del idioma*, 1936.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Tirso Lorenzo, un tudense xornalista na Arxentina
Carballeda, Ribela, Coles

** Carballeda** é un lugar da parroquia de Ribela no concello ourensán de Coles na comarca de Ourense. Tiña 3 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 2 eran homes e 1 muller. 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ribela 
### Parroquias de Coles 
## Notas
Torvaldo e Dorliska

***Torvaldo e Dorliska*** é un ópera semiseria (denominado *dramma semiserio*) con música de Gioachino Rossini e libreto en italiano de Cesare Sterbini baseado en *Lodoïska* (1796) de Francesco Gonella. Foi estreada o 26 de decembro de 1815 no Teatro Valle de Roma.

## Historia 
O binomio Gioachino Rossini e Cesare Sterbini realizou a ópera buffa máis famosa do xénero, *Il barbiere di Siviglia*. A pesar diso, o primeiro contacto profesional entre o compositor e o libretista tivo lugar uns meses antes deste febreiro de 1816, mes no que *Il barbiere* viu a luz. Foi por *Torvaldo e Dorliska*.

Na estrea participaron intérpretes de renome como Filippo Galli no papel do malvado duque de Orlov ou Domenico Donzetti interpretando a namorado Torvaldo. A pesar do bo elenco, a ópera non tivo o éxito esperado, e aínda que non foi un fracaso, pouco a pouco caeu no esquecemento, desaparecendo do repertorio cara ao ano 1839.

A obra quedou complétamente esquecida ata o chamado *Renacemento rossiniano*. En 1976 a ópera resucitou en Milán da man de Alberto Zedda cun elenco que unía a nomes tan rossinianos como Lella Cuberli, Enzo Dara e Lucia Valentini Terrani, xunto con outros máis afastados da óptica belcantista como Sigmund Nimsgern. O ano do bicentenario de Rossini foi fundamental para *Torvaldo i Dorliska*: a RTSI programou de novo esta ópera cun elenco que incluíu a Ernesto Palacio e Fiorella Pediconi nos roles principais xunto con Stefano Antonucci no papel do Duque e a Mauro Buda como o seu criado Giorgio. Dirixía o desaparecido Massimo de Bernart.

No ano 2006 presentouse a ópera en Pésaro, da man de Darina Takova e Francesco Meli como protagonistas, Michele Pertusi como Duque e Bruno Pratico no papel de Giorgio, dirixidos por Víctor Pablo Pérez e coa posta en escena de Daniele Abbado.

*Torvaldo e Dorliska* pasa hoxe en día bastante desapercibida, mais resulta moi interesante de escoitar pola frescura da súa música e pola delimitación psicolóxica das personaxes que forman o drama. Nas estatísticas de Operabase aparece con tan só dúas representacións no período 2005-2010.

## Personaxes 
## Argumento 
## Orquestración 
a partitura de Rossini require a utilización de:

* 2 fautas, 2 óboes, 2 clarinetes, 2 fagots
* 2 trompas, 2 trompetas, 2 trombóns
* Trimbais, bombo
* *Archi*

Para os recitativos:

* Piano (violonchelo e contrabaixo *ad libitum*)

## Gravacións 
## Notas 
## Véxase tamén
Academia Literaria de Santiago

A **Academia Literaria de Santiago** foi unha institución cultural decimonómica da cidade de Santiago de Compostela, plataforma de debates dos mozos provincialistas da xeración universitaria de 1846.

## Historia 
Fundada en 1840, en plena etapa de liberdades conseguidas pola vitoria do Partido Progresista coa rexencia de Baldomero Espartero; varios mozos universitarios conseguen do Capitán Xeneral de Galicia, Fermín Iriarte, a cesión do refectorio do mosteiro de San Martiño Pinario para celebrar as súas sesións, o que será motivo de agradecemento por parte de Domingo Díaz de Robles, que lle adicara un extenso poema.

A través dela pretendía vincularse coa academia literaria do XVIII, a academia foi creada a imitación do Liceo Artístico y Literario de Madrid. O promotor da Academia foi o militar ferrolán Domingo Díaz de Robles, fundador do xornal *El Idólatra de Galicia*, sendo o seu primeiro presidente o presbítero Pedro Losada Rodríguez (que foi censor da mesma anos despois). Na Academia discutíanse toda clase de temas: relixión, filosofía, historia, e sobre todo temas sociais; sendo desta maneira un dos centros mais efectivos de politización universitaria.

Entre os seus membros destacan, Losada Rodríguez, Díaz de Robles, Antonio Neira de Mosquera, Antonio Romero Ortiz, J. M. Rodríguez Carracido, Valenzuela y Ozores, José Domínguez Izquierdo, Vicente Manuel Cociña, José María Posada, os irmáns José e Ramón Rúa Figueroa e participando Francisco Añón, Leopoldo Martínez Padín, J. María Gil, Joaquín Amigo, Antolín Faraldo, Augusto Ulloa Castañón, Alberto Camino e outros destacados literatos e activistas políticos como Bermúdez Cedrón, Taboada y Terrazo e Garea. A maior parte deles militaban no Partido Progresista, no Partido Moderado ou compórtanse como tales, deron en ser a primeira elite galega que servirían para que agromase o Rexurdimento o Provincialismo, sementando a raíz do galeguismo e algúns mesmo participando no levantamento de 1846 debido ó seu compromiso con Galicia iniciando unha nova prensa a través do romanticismo social de Victor Hugo.

Este compromiso con Galicia coincide co fenómeno da crise de identidade da fidalguía en Galicia, estamento social ao que pertence a maioría, que vendo que é imposible a volta ó absolutismo, loita polo liberalismo rexionalista e gobernar o seu pobo e non que o fagan os de fora, pondo isto de manifesto na Revolución de 1846, no que conflúen diversos estamentos e Romero Ortiz e Antolín Faraldo prestan apoio a formar o Batallón Literario para axudar ás tropas provincialistas axudando xa como enlaces e combatentes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Provincialismo galego
* Revolución de 1846
### Ligazóns externas 
*
Praia de Alba

A **praia de Alba** ou **praia de Sabón** está situada no concello de Arteixo, en pleno polígono de Sabón. Ao seu carón estase a construír o porto exterior da Coruña en Punta Langosteira.

A praia pecha o polígono de Sabón cara ao océano. Nos seus extremos desemboca o río Arteixo e o encoro de Rosadoiro xunto ao cal está a Central térmica de Sabón. A praia ten paseo peonil e para bicicletas, aparcadoiro e servizo de vixilancia en verán.
Elephant (filme de 2003)

***Elephant*** é un filme estadounidense dirixido, escrito e editado por Gus Van Sant que se estreou no 2003. A historia ten lugar no instituto ficticio de Watt, en Portland, Oregón, e relata os eventos ocorridos durante un tiroteo no centro. Baséase en parte no masacre de Columbine de 1999. O filme comeza pouco tempo antes de que ocorra o tiroteo, e segue as vidas de varias personaxes dentro e fóra do instituto, que descoñecen totalmente o que está a piques de ocorrer. Está protagonizado por actor novos ou non profesionais, como John Robinson, Alex Frost ou Eric Deulen.

*Elephant* é o segundo filme da triloxía cinematográfica de Van Sant "Death Trilogy", sendo a primeira *Gerry* (2002) e a terceira *Last Days* (2005), estando os tres baseados en feitos reais.

*Elephant* foi aclamada pola crítica e recibiu a Palma de Ouro no Festival de Cannes de 2003, no cal Patrice Chéreau foi o presidente do xurado. Por ser o primeiro filme en representar un tiroteo nun instituto dende Columbine, foi moi controvertido polo seu tema e pola posible influencia que podería ter en adolescentes imitadores do caso.

## Sinopse 
Recreación dunha matanza perpetrada por dous alumnos nun instituto. É un día calquera de outono e tódolos estudantes fan a súa vida rutineira: Eli, camiño de clase, convence a unha parella de rockeiros para tirarlles unhas fotos. Nathan remata o seu adestramento de fútbol e queda coa súa moza Carrie para comer. John deixa as chaves do coche do seu pai na conserxería do instituto para que as recolla o seu irmán. Pero ese día non será como os demais.

## Personaxes 
* Alex Frost como Alex
* Eric Deulen como Eric
* John Robinson como John McFarland
* Timothy Bottoms como Sr. McFarland
* Matt Malloy como Mr. Luce
* Elias McConnell como Elias
* Nathan Tyson como Nathan
* Carrie Finklea como Carrie
* Kristen Hicks como Michelle
* Brittany Mountain como Brittany
* Jordan Taylor como Jordan
* Nicole George como Nicole
* Bennie Dixon como Benny
* Alicia Miles como Acadia

## Galardóns e nomeamentos 
* 2003: Cannes: Palma de Ouro: Mellor filme e mellor director.
* 2003: Círculo de Críticos de Nova York: Mellor fotografía

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Endocardite de Löffler

A **endocardite de Loeffler** ou **Löffler**, é un termo médico que define a inflamación do endocardio (endocardite) caracterizada por unha infiltración de eosinófilos que co tempo dá lugar a un engrosamento fibrótico do corazón ou dalgunha das súas zonas. É por iso que se considera unha miocardiopatía restritiva, e un dos xeitos de expresarse a síndrome hipereosinofílica. Ademais, a eosinofilia é quen de causar danos ao tecido cardíaco por mor da acción da proteína básica maior (PBM), radicais superóxidos, hidrolases e eicosanoides aliberados polos eosinófilos. Ás veces, pódese asociar con trombos da parede ventricular. O nome provén do investigador clínico austríaco Wilhelm Löffler.
A doenza está causada por un verme parasito (helminto), provocando nun primeiro momento unha parasitose con infiltración eosinofílica.  É por iso que, malia a doenza non ten predisposición xeográfica, se tivo descrito con certa frecuencia en climas temperados, onde hai unha maior abundancia de parasitos.

## Sintomatoloxía 
Os síntomas que máis adoito acontecen aparecer nesta doenza son a astenia (fatiga), o edema pulmonar e dos membros inferiores, e a dispnea ou dificultade respiratoria. De se producir unha embolia a nivel sistémico pode dar lugar a disfunción renal ou neurolóxica, e pode ser mortal. Os signos máis frecuentes son a cardiomegalia, os sopros cardíacos de insuficiencia mitral e o signo de Kussmaul (patróns respiratorios anormais).

## Diagnóstico 
As probas de laboratoria non son obrigatorias, mais son de grande axuda ao reveralern un incremento dos eosinófilos no sangue. Tamén adoita revelar, por mor da afectación miocárdica, a elevación de enzimas cardíacas como a CPK ou a troponina. 
O electrocardiograma e o ecocardiograma son probas de utilidade xa que demostran a hipertrofia dos ventrículos, e ademais dan coñecemento do grao de afectación das estruturas cardíacas, e tamén do seu grao funcional. A biopsia de miocardio pode amosar fibrose, e aínda que máis raramente, eosinofilia.

## Tratamento 
O tratamento da endocardite de Löffler ha de ir encamiñado a tratar a causa da doenza, mais tamén ha de tentar tratar as posíbeis complicacións derivadas desta enfermidade, sobre todo a nivel cardíaco. Para reducir a eosinofilia existen tratamentos con corticoides como a prednisona. En casos nos que a corticoterapia non sexa efectiva pódese pautar tamén un tratamento inmunosupresor con interferón alfa. Nos últimos meses tamén se está a empregar imatinib, un inhibidor da enzima tirosin-kinase.
A complicación máis frecuente é a insuficiencia cardíaca, polo que no caso de se presentar, habería de tratarse do mesmo xeito que se tratase a outro doente de insuficiencia cardíaca, isto é, con diuréticos, inotrópicos e vasodilatadores.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Síndrome de Löffler
### Notas
Seinäjoki

**Seinäjoki** é unha cidade de Finlandia, capital da rexión de Ostrobotnia do Sur. Segundo o censo de 2012 tiña unha poboación de 59.557 habitantes. É famosa por albergar cada ano o festival de tango Tangomarkkinat.

## Xeografía 
A cidade está dividida en dúas partes. De feito, a cidade de Seinäjoki absorbeu o antigo concello de Peräseinäjoki en 2005. A antiga vila agrícola correspóndese coa parte sur da cidade de Seinäjoki.

A localidade está situada no val do río Seinäjoki, que flúe cara ao norte ao Kyrönjoki.

Limita coas localidades de Ilmajoki e Jalasjärvi ao oeste, e Alavus ao leste, Virrat e Kihniö ao sur (na rexión de Pirkanmaa).

O concello expandiuse no 2009 ao fusionarse cos concellos de Nurmo e Ylistaro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Jesús Mora Nieto

**Jesús Mora Nieto**, nado en Sevilla o 24 de xaneiro e 1978, é un exfutbolista español, máis coñecido coma **Jesuli**. Xogaba de centrocampista.

## Traxectoria 
Xogador talentoso pero moi inestábel, o que o levou a non chegar a explotar todo o seu potencial, formouse nas categorías inferiores do Sevilla FC, debutando no primeiro equipo en Primeira División na tempada 1996–97.

No verán do ano 2000 foi traspasado ao Celta de Vigo, onde disputou a Copa da UEFA tódolos anos que milita en Vigo agás o último, no que o equipo xogou a Liga de Campións, porén esa última tempada consumouse o descenso a Segunda División e Jesuli deixa o equipo.

No ano 2004 ficha outra vez polo Sevilla FC, mais nesta segunda etapa non tería moito éxito e foi cedido a equipos de Primeira e Segunda División, coma a Real Sociedad ou o CD Tenerife.

Retirouse no ano 2008, na actualidade xoga no equipo de Fútbol Indoor do Sevilla FC.

Unha vez retirado do fútbol en activo viuse involucrado nunha polémica a raíz dun suposto caso de corrupción no encontro que decidiu o ascenso do CD Tenerife en detrimento da Real Sociedad na tempada 2007–08, cando Jesuli era xogador no club tinerfeño. Tanto dende o club tinerfeño coma Lorenzo Sanz, expresidente do Real Madrid que se viu involucrado na polémica sempre negaron as acusacións.

## Palmarés 
;Celta de Vigo
* Copa Intertoto da UEFA: 2000

;Sevilla
* Copa da UEFA: 2005–06
* Copa do Rei: 2006–07
11ª edición dos Premios Mestre Mateo

[250px|miniatura|[Palacio da Ópera da Coruña.]]
A **11ª edición dos Premios Mestre Mateo** galardoou as producións audiovisuais de Galicia de 2012 e celebrouse o 6 de abril de 2013. Durante a cerimonia, a Academia Galega do Audiovisual presentou os Premios Mestre Mateo en 25 categorías. A cerimonia celebrouse no Palacio da Ópera de A Coruña. A presentadora foi Cristina Castaño.

O venres 15 de febreiro de 2013, nun acto celebrado no Salón Teatro de Santiago de Compostela, os actores Luís Tosar e Camila Bossa deron a coñecer os finalistas.

## Premios 
Os gañadores son os que aparecen en primeiro lugar e destacados en **letra grosa**.

[miniatura|dereita|150px|[Fernando Cortizo, Mellor director]]
[miniatura|dereita|150px|[Luís Tosar, Mellor actor]]
[miniatura|dereita|150px|[Sabela Arán, Mellor actriz]]
[miniatura|150px|[Luís Zahera, mellor actor secundario]]
[miniatura|dereita|150px|[Mabel Rivera, Mellor actriz secundaria]]

## Premios especiais 
### Premio de Honra Fernando Rey 
* Xabarín Club

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web da Academia Galega do Audiovisual
* Finalistas dos PMM12
* Finalista Premios Mestre Mateo. *La Voz de Galicia*, 15-02-2012.
Mikkeli

**Mikkeli** (en sueco *Sankt Michel* ou *S:t Michel*) é unha cidade de Finlandia, capital da rexión de Savonia do Sur. Ten unha poboación de 48.970 habitantes segundo o censo de 2012.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Hang On

"**Hang On**" é unha canción da banda estadounidense de rock alternativo Weezer, editada como segundo sinxelo do seu álbum *Hurley* o 15 de febreiro do 2011. A versión do álbum de "Hang On" está coescrita por Rick Nowels e conta co actor canadense Michael Cera nos coros e na pseudomandolina, mentres que a versión do sinxelo non conta coa mandolina e ten un son máis clásico de Weezer.

## Listaxe de cancións 
# "Hang On" - 3:33
Video Capture Device

***Video Capture Device*** (co título completo ***Weezer – Video Capture Device: Treasures from the Vault 1991–2002***) é un DVD publicado pola banda estadounidense de rock alternativo Weezer no ano 2004. Contén imaxes de varios concertos da historia do grupo, dende as primeiras etapas da súa carreira musical ata o ano 2002. Tamén trae todos os videoclips de Weezer dende o *The Blue Album* ata o *Maladroit*. Imaxes extra amósanos á banda nos camerinos, no escenario, no estudio de gravación e en entrevistas.
Why Does the Sun Shine? (The Sun Is a Mass of Incandescent Gas)

***Why Does The Sun Shine? (The Sun Is a Mass of Incandescent Gas)*** é un EP da banda estadounidense de rock alternativo They Might Be Giants, publicado o 14 de setembro de 1993 a través do selo Elektra Records. O EP destaca por ser a primeira edición do grupo cunha formación completa, en vez de que só os dous membros orixinais (John Flansburgh e John Linnell) interpretasen os temas.

## Listaxe de cancións
Slappy

***Slappy*** é o segundo EP da banda estadounidense de punk rock Green Day, publicado no verán de 1990 a través do selo Lookout! Records. Tras o seu lanzamento estivo dispoñible en vinilos de varias cores en cantidades limitadas. Billie Joe Armstrong dixo que este foi o EP no que Green Day comezou a atopar o seu son.

## Listaxe de cancións
Vaso Highball

O **vaso highball**, ou vaso alto é un vaso de vidro, contén de 240 a 350 ml. utilízase para servir cócteis highball e outros combinados.

Este vaso é máis alto que un Vaso Old Fashioned, e máis curto e máis ancho que un Vaso Collins.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Highball
Domingo Camino

**Domingo Camino Sigüer**, nado en Santiago de Compostela en 1827 e finado na Coruña o 30 de setembro de 1879, foi un xornalista e poeta galego.

## Traxectoria 
[miniatura|page=79|*[Álbum de la Caridad. Juegos Florales de La Coruña en 1861*.]]
Irmán máis novo de Antonio e Alberto Camino. Bacharel en xurisprudencia non chegou a rematar a carreira de Dereito. Foi axudante do presidio correccional da Coruña e despois arquiveiro-bibliotecario na Deputación da Coruña. Membro do movemento cultural compostelán e, en especial, do Liceo de la Juventud, colaborou na prensa galega e dirixiu a publicación *La Ilustración de La Coruña*. A primeira composición en galego que se lle coñece é “Virxe garrida”, recollida nas *Canciones al nacimiento de Nuestro Señor Jesucristo y degollación de los inocentes en el Hospicio de Santiago* (1849). Escribiu tamén “O rogo do namorado” (1858), “A la caridad” (1861), “Os lamentos!” (1861), “Amor sin esperanza” (1864) e a muiñeira “A constansia” (1868).

## Obras 
* *Vaiche na misa en Conxo*, 1863.
* *La Presentación en el templo: Zarzuela-sacra en un acto dividida en dos cuadros*, 1863.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
Highball

**Highball** é o nome dun tipo de cóctel que se compón dunha base alcohólica licor e unha maior proporción dunha bebida sen alcohol ou refresco mesturada. Orixinalmente, o highball máis común era con whisky escocés e auga carbonatada, o que hoxe se coñece como "whisky con soda".

O Online Etymology Dictionary suxire que o nome orixinouse ao redor de 1898 e probablemente derívase de *ball* que significa "bebida de whisky" e *high*, xa que se serve nun vaso alto. O nome pode referirse á práctica de servir bebidas no coche-comedor dos trens impulsados por locomotoras de vapor, cando o motor aumentaba á velocidade e a esfera (ball) que mostraba presión da caldeira atopábase no seu nivel máis alto, coñecido como "highballing". Ou o nome puido vir do sinal de ferrocarril que significa "pista libre por diante". 
Exemplos ben coñecidos de highballs son o Bourbon con Coca-Cola, Cuba libre, whisky con soda, ou Gin Tonic. Un highball sérvese normalmente nun gran vaso de lados rectos, por exemplo, un Vaso Highball ou un Vaso Collins, con xeo.

## Highballs 
* Bourbon Highball 
: Whisky bourbon, ginger ale ou refrescos e un toque de limón 
* Caribou Lou 
: 1 ½ partes Ron 151, 1 parte de Ron Malibu, e 5 partes de zume de ananás. 
* Cuba libre 
: Ron branco, cola e lima 
* Dark 'N' Stormy 
: Ron escuro e cervexa de xenxibre
* Desaparafusador (cóctel) 
: Zume de laranxa e vodka 
* Ginger Whisky 
: Whisky canadense, ginger ale 
* Gin Tonic 
: Xenebra e tónica 
* Greyhound 
: Tradicionalmente xenebra, ou vodka máis actualmente, e zume de pomelo. 
* Jack con Coca-Cola 
: Jack Daniel´s whisky de Tennessee con Coca-Cola. 
* Libbi's Label 
: Zume de laranxa e ron 
* Long drink (Finlandia) 
: Xenebra e refresco de pomelo ou zume de pomelo 
* Piscola 
: Pisco, con cola e xeo 
* Ron e Coca-Cola 
: Ron e Coca-Cola. 
* 7 e 7 
: Seagram 7 whisky e 7 Up, adornado cunha tallada de limón 
* Tequila con tónica 
: Tequila, tónica con tallada de limón ou lima 
* Texas Highball 
: Jack Daniel´s whisky de Tennessee, té doce, xeo e limón. 
* Vodka Soda 
: Vodka e soda 
* Codka-Cola 
: 1/4 vodka (preferiblemente Absolut), 1/3 de zume de limón, o resto é Coca Cola

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
### Ligazóns externas
Casanova, Melias, Coles

** Casanova** é un lugar da parroquia de Melias no concello ourensán de Coles na comarca de Ourense. Tiña 39 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 19 eran homes e 20 mulleres. 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Melias 
### Parroquias de Coles 
## Notas
Vaso de tubo

Un **vaso de tubo** ou **vaso collins** é un vaso de cristal cunha capacidade de entre 300 e 410 ml. utilízase para servir combinados, en especial cócteis Tom Collins. É de forma cilíndrica e máis estreito que un vaso alto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Webtender article on the collins glass
Os Outeiriños, Melias, Coles

**Os Outeiriños** é un lugar da parroquia de Melias no concello ourensán de Coles na comarca de Ourense. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 estaba deshabitado, o que supón unha diminución con respecto a 2011, cando tiña 1 habitante.

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , que é unha parte alta ou elevación do terreo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Melias 
### Parroquias de Coles 
## Notas
Espiña (botánica)

[thumbnail|Esquema da sección lonxitudinal dun talo que amosa a diferenza anatómica entre unha espiña (A) e un aguillón (B). Na espiña, os [tecido vascular|tecidos vasculares, esquematizados en vermello, continúan aos do talo. O aguillón, en troques, está formado só por tecidos corticais, sen participación dos tecidos vasculares, por iso pode arrincarse de xeito doado.

A presenza de espiñas é un carácter que se acha espallado especialmente en plantas típicas das rexións áridas, coma desertos, estepas, bosques secos e espiñeirais. Nestes casos as espiñas son polo xeral o resultado da transformación da follas e permiten reducir a transpiración da planta e auxiliar a economía de auga por mor a que non presentan estomas; é o caso dos toxos. Noutras rexións climáticas e en plantas non xerófitas tamén aparecen espiñas xa que estas estruturas duras e afiadas con ápices agudos, algunhas con puntas a xeito de lanza, anzol ou gancho, son unha excelente defensa contra os animais herbívoros.

## Aguillón 
[thumbnail|Aguillóns nunha [roseira.]]
En botánica denomínase **aguillón** ou **acúleo** á excrecencia ríxida e aguzada que nace do tecido epidérmico dalgunhas plantas e pode ser desprendida facilmente. A diferenza das espiñas, os acúleos carecen de tecido vascular, por iso son fáciles de arrincar. O exemplo típico de aguillón é o da roseira; así mesmo, os acúleos de *Ceiba speciosa*, as paineiras (xéneros *Chorisia* e *Ceiba*), e de *Fagara rhoifolia* son emerxencias formadas por tecidos corticais do talo.

## Galicia 
Algunhas especies espiñentas que atopamos en Galicia son:
* Os toxos.
* A silveira.
* A roseira brava ou silvo macho.
* O abruñeiro.
* O estripeiro ou espiñeiro.
* A pereira brava.
* A falsa acacia (foránea).
* Especies ornamentais: roseiras, *Berberis*, cactos etc.

## Espiñas na cultura 
Sábese que os homes primitivos utilizaban espiñas coma ferramentas. A historia humana rexistra gran variedade de referencias culturais a eses agudos mecanismos de defensa vexetais. O Libro do Xénese conta a creación das espiñas como un dos castigos impostos a Adán e Eva polo seu pecado. Unha das imaxes culturais máis perdurábeis é a coroa de espiñas que, segundo a Biblia, foi colocada sobre a cabeza de Xesús antes da súa crucifixión.

Un mito popular no que está tamén implicada unha espiña é o de Androcles, un escravo fuxitivo da antiga Grecia de quen se conta que amigou cun león ao lle tirar unha espiña do pezuño.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mucrón
Acúleo

O termo **acúleo** pódese referir a:

* **Espiña**, cada unha das pugas duras e agudas que nacen no talo ou pólas dalgunhas plantas;
* **Aguillón**, a puga que presentan insectos como as abellas ou os alacráns;
Outeiriños

Como topónimo **Outeiriños** pode referirse a:

;En Galiza
***Outeiriños**, lugar da parroquia de Entrecruces, no concello de Carballo;
***Outeiriños**, lugar da parroquia de San Xes da Peroxa, no concello da Peroxa;
***Outeiriños**, lugar da parroquia de Ousende, no concello do Saviñao;
***Os Outeiriños**, lugar da parroquia de Melias, no concello de Coles;
***Os Outeiriños**, lugar da parroquia de San Lourenzo de Fustáns, no concello de Gomesende;
***Os Outeiriños**, lugar da parroquia de Pontedeva, no concello de Pontedeva.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Gran Premio dos Países Baixos de 1967

O **Gran Premio dos Países Baixos de 1967** foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 4 de xuño de 1967 no circuíto de Zandvoort. Foi a terceira carreira da tempada de Fórmula Un de .

A carreira veu o debut do motor Ford Cosworth DFV, nos Lotus de Jim Clark e Graham Hill.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación do Campionato de pilotos

;Clasificación do Campionato de Construtores

* **Notas**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.
* Último Gran Premio do Lotus 25. O chasis R4 pilotado por Chris Irwin, foi o chasis usado por Jim Clark para gañar o título mundial de .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
*
Gran Premio de Suráfrica de 1967

O **Gran Premio de Suráfrica de Fórmula 1 de **, celebrouse no Circuíto de Kyalami Kyalami, Gauteng, o 2 de xaneiro de 1967.

## Informe da carreira 
Foi utilizado por vez primeira, o Circuíto de Kyalami preto de Johannesburgo. Houbo algúns cambios de pilotos: John Surtees pilotou para Honda, Mike Spence asinara por BRM, mentres que Pedro Rodríguez estaba a proba por Cooper. Denny Hulme mantivo a Jack Brabham a distancia desde o principio, pero o australiano pronto trompeou, deixando o segundo lugar a Surtees, pero na volta 21 logrou recuperar o segundo posto. Máis abaixo, o corredor privado local John Love estaba correndo con grande éxito, chegando ata a terceira posición nun Cooper Clímax de 4 cilindros. Na volta 41, Brabham retirouse, e Dan Gurney na volta 44. Na volta 59, Hulme tivo que entrar en boxes para botar máis líquido de freos, dándolle unha vantaxe sensacional a Love, pero a só sete voltas do final tivo que entrar aos pits para recargar máis combustible. Rodríguez logrou unha moi boa vitoria para Cooper, Love foi segundo e Surtees terceiro.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Notas**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
* Derradeira vitoria de Cooper na Fórmula 1.
* Primeiro Gran Premio de F1 para Piers Courage, aínda que xa competira nun coche de F2 no Gran Premio de Alemaña de 1966.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
### Ligazóns externas 
*
Rucandio

**Rucandio** é un concello español da provincia de Burgos (Castela e León). A súa poboación é de 78 habitantes (INE 2012).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial do concello
Horta Coslada

**Horta Coslada** (Horta Coslada Construcciones Metálicas, S.L.) é unha empresa metalúrxica adicada ao deseño, fabricación e montaxe de estruturas metálicas con sedes en Madrid e Arteixo (A Coruña). Ten 400 empregados. A empresa xurdiu da fusión de dúas empresas do sector metalúrxico:
* Horta Construcciones Metálicas, S.L., fundada no ano 1977 en San Salvador de Orro (Culleredo, A Coruña).
* Talleres Coslada, S.A., fundada no ano 1963 en Coslada (Madrid).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web de Horta Coslada 
* Obras da empresa
Antonio Camino

**Antonio Camino Sigüer**, nado na Coruña en 1818 e finado en Madrid, foi un poeta galego.

## Traxectoria 
Irmán de Alberto e Domingo Camino. Fixo estudos de filosofía e medicina. Foi contable no ministerio de Gobernación e empregado de Telégrafos. Participou nas actividades culturais do provincialismo con pezas teatrais como *Matilde de Castro*, colaboracións na prensa e lecturas poéticas en castelán e, posteriormente, cunha produción en galego. Consérvanse os poemas publicados en 1861 “A noite de San Xoán”, “As malas novas”, “O enterro” e “Nos días de S.A.R. o príncipe don Alfonso”, publicado en 1862.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
José Ignacio Sáenz

**José Ignacio Sáenz Marín**, nado en Logroño o 29 de maio de 1973, é un exfutbolista profesional español máis coñecido como **José Ignacio**, que xogaba na demarcación de centrocampista defensivo.

## Traxectoria 
Comezou a xogar no CD Logroñés, debutou co primeiro equipo en Primeira División o 4 de decembro de 1993 ante o FC Barcelona. Tras o descenso do seu equipo a Segunda División fichou polo Valencia CF en 1995, onde permaneceu dúas tempadas, durante as cales foi seleccionado polo técnico da Selección de fútbol sub-21 de España Javier Clemente para disputar os Xogos Olímpicos de Atlanta 1996.

En 1997 é traspasado ao Real Zaragoza, onde permanecería a maior parte da súa carreira. Nas cinco tempadas que militou en Zaragoza gañou a Copa do Rei e debuta coa Selección de España absoluta, da man de Jose Antonio Camacho.

No verán de 2002 ficha polo Celta de Vigo tras rematar contrato co Zaragoza. En Vigo xogou ás ordes de Miguel Ángel Lotina que xa o dirixira na súa época no CD Logroñés. Na súa primeira tempada en Vigo foi unha peza importante da clasificación do equipo para a Liga de Campións, na segunda a pesar do descenso do equipo a Segunda División quedou para a memoria o gol de Jose Ignacio en San Siro ante o AC Milan na vitoria 1-2, o que supuxo a clasificación do equipo para os oitavos de final.

A destitución de Miguel Ángel Lotina, o seu gran valedor, e unha serie de lesións relegárono á suplencia. O Celta remataría por non facerlle ficha co primeiro equipo na tempada 2005/06, xa comezada a tempada desligase do club e ficha polo Logroñés CF, equipo no que se retirou e do que foi posteriormente director deportivo.
Bamio de Cima, Santo Eusebio da Peroxa, Coles

** Bamio de Cima** é un lugar da parroquia de Santo Eusebio da Peroxa no concello ourensán de Coles na comarca de Ourense. Tiña 14 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 6 eran homes e 8 mulleres. 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santo Eusebio da Peroxa 
### Parroquias de Coles 
## Notas
Gran Premio de Bélxica de 1967

O **Gran Premio de Bélxica** de Fórmula 1 de  disputouse en Spa-Francorchamps o 18 de xuño de 1967. Foi a cuarta carreira da tempada de Fórmula Un de . A carreira foi o 27 Gran Premio de Bélxica. A carreira levouse a cabo sobre 28 voltas ao circuíto de catorce quilómetros cunha distancia de carreira de 395 quilómetros.

## Informe da carreira 
Jim Clark liderou desde a pole position e mantivo esa posición durante as primeiras 11 voltas avantaxaba en 20 segundos a Jackie Stewart e Dan Gurney cando tivo que entrar en boxes para cambiar unha buxía, o que lle custou dous minutos. Stewart acadou unha cómoda vantaxe, aumentou aínda máis cando Gurney tivo que entrar en boxes con problemas de presión de combustible, perdendo outros 20 segundos. Pero, nun momento a panca de cambios de Stewart fallou. Gurney estableceu un novo récord de volta para collelo e pasalo a 8 voltas do final e obter unha primeira vitoria para a marca Eagle. O baixo peso e a aerodinámica avanzadas do automóbil fixérono moi rápido, Tony Brooks superou o récord do Gran Premio, cunha media de 230 quilómetros por hora (establecido uns 8 anos antes) no seu camiño cara á vitoria. O Eagle alcanzou os 196 quilómetros por hora na recta, unha extraordinaria velocidade para un coche cun motor de algo menos de 400 cabalos de forza .

Mike Parkes tivo un terrible accidente na primeira volta á saída de Blanchimont logo de perder o control (pola gasolina derramada polo BRM de Stewart) e rompeuse as dúas pernas. Nunca máis volveu correr na Fórmula Un.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación do Campionato de pilotos

;Clasificación do Campionato de Construtores

* **Notas**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
* Única vitoria de Eagle na Fórmula 1.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
### Ligazóns externas
Izás

O topónimo **Izás** pode referirse a:

;En Galiza
***Izás**, lugar da parroquia de Santo Eusebio da Peroxa, no concello de Coles;
***Izás**, lugar da parroquia de Barbantes, no concello de Punxín.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Izá**, lugar da parroquia de San Pantaleón de Cabanas, no concello de Ourol.