Ceboliño

*Para a semente de cebola, ou cebola nova (cebolo), véxase artigo **cebola**.*

O **ceboliño** ***Allium schoenoprasum***, tamén coñecido polo seu nome francés *ciboulette*, é unha herba da familia das aliáceas, da que se utilizan só as follas picadas como herba aromática; o seu bulbo, ten un sabor moi semellante ao da cebola común mais de menores dimensións e que non se consome (Diferéciase da **cebola chinesa** que é de maior dimensión, incluso chegando a duplicala en tamaño, da que se utiliza o bulbo mais non a folla).

## Distribución e variedades 
miniatura|Flor
miniatura|Sementes
O ceboliño é orixinario do extremo norte, as terras que hoxe forman parte do Canadá e Siberia. Introduciuse ao resto de Europa como herba de cociña e aromática, mais só raramente se naturalizou. Onde medra de xeito bravo pode acharse nos beirís dos camiños ou nas vías do camiño de ferro; acostuma atoparse deste xeito na variedade: *A. schoenoprasum* var. *sibiricum*, variedade máis robusta e alta.

## Cultivo 
O ceboliño prefire localizacións asolladas e solos húmidos, lixeiramente arxilosos. Medra dende o nivel do mar até os 2.500 msnm. É resistente ás xeadas, e resulta pouco afectado polas pestes e predadores animais, aos que repele a alicina.

Pode verse afectado por fungos fitopatóxenos como roias (*Puccinia allii*, *Puccinia porri*), *Botrytis sp*, e algunhas especies de fusarium, outras pragas inclúen algunhas especies de trips e larvas de coleópteros nas raíces.

Pode cultivarse a partir de semente de xeito doado, ou pola división do bulbo coas raíces logo da súa extracción. Comercialízanse só as súas follas agás no norte da Arxentina que, por mor á súa facilidade de produción, se consegue a planta completa.

## Composición 
O ceboliño é rico en vitamina A, B e C (da que contén até 130,5&nbsp;mg por 100 gramos de herba fresca). A súa achega proteica e lipídica é escasa, de só 27 kCal/100 g.

A alicina que contén é un potente axente antibacteriano, e pode usarse topicamente coma desinfectante e funxicida, aínda que resulta menos efectiva có allo e a cebola pola súa inferior concentración.

## Taxonomía 
*Allium schoenoprasum* foi descrita por Carl von Linné e publicado en *Species Plantarum* 1: 301. 1753.
### Etimoloxía 
***Allium***: nome xenérico moi antigo. As plantas deste xénero eran coñecidas tanto polos romanos coma polos gregos. Porén, parece que o termo ten unha orixe celta e significa "queimar", en referencia ao forte fedor adre da planta. Un dos primeiros en utilizar este nome para fins botánicos foi o naturalista francés Joseph Pitton de Tournefort (1656-1708).

***schoenoprasum***: epíteto
### Variedades 
* *Allium schoenoprasum subsp. gredense* (Rivas Goday) Rivas Mart., Fern.Gonz.& Sánchez Mata
* *Allium schoenoprasum subsp. latiorifolium* (Pau) Rivas Mart., Fern.Gonz.& Sánchez Mata
* *Allium schoenoprasum subsp. schoenoprasum*
### Sinonimia 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Flora of China Editorial Committee. 2000. Fl. China 24: 1–431. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.
* Flora of North America Editorial Committee, e. 2002. Magnoliophyta: Liliidae: Liliales and Orchidales. 26: i–xxvi, 1–723. In Fl. N. Amer.. Oxford University Press, Nova York.
* Grayum, M. H. 2003. Alliaceae. In: Manual de Plantas de Costa Rica, B.E. Hammel, M.H. Grayum, C. Herrera & N. Zamora (eds.). Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 92: 43–45.
* Nasir, E. & S. I. Ali (eds). 1980-2005. Fl. Pakistan Univ. of Karachi, Karachi.

### Outros artigos 
* Chalota
* Cebola común