Pancratium maritimum

***Pancratium maritimum***, a **cebola do mar** ou **cebola das gaivotas**, é unha planta bulbosa da familia das amarilidáceas. Atópase nos areais e nas dunas fixas das costas do Atlántico e nas costas do Mediterráneo, a pleno sol e tolera ben períodos prolongados de seca.

## Descrición 
A cebola do mar é unha planta herbácea; as follas ergueitas sobresaen do chan, formando un denso ramallete; teñen entre 5 e 20 mm de ancho e son de cor verde azulada. Teñen un bulbo alongado, branco, con múltiples capas membranosas. Inxerido, resulta de gran toxicidade, debido a que contén heterósidos cardiotónicos. As raíces están situadas a unha profundidade de até 80 cm baixo a superficie. 
miniatura|*Pancratium maritimum*, planta enteira.
As flores son pediceladas, grandes e rechamantes, de cor branca, con gran parecido aos narcisos e moi aromáticas, cun  tamaño de até 15 cm de lonxitude. A flor presenta seis tépalos lanceolados abertos na periferia e cun nervio dorsal verdoso que nace na base da umbela. A corola con forma de trompeta, tamén branca, ten doce dentes de forma triangular. O seis estames son de cor branca, cunhas anteras de cor amarela con forma de ril.

O ovario é trilocular e sobresae sobre o cáliz espatoide de dúas brácteas caedizas. O seu froito é unha cápsula grande e ovoidea, coas sementes no seu interior, negras, angulosas, brillantes, con forma subtriangular, de placentación axial e amontoadas en cada un do tres lóculos.  
miniatura| *Pancratium maritimum*, froitos con sementes *in situ*.
miniatura|Ilustración
miniatura|Flores
miniatura|No seu hábitat

## Floración 
Florece desde finais de xuño, en xullo e agosto, até setembro, cando a maioría das plantas xa pasaron a súa floración. 

## Hábitat 
Vive nas dunas costeiras. Require chan ben drenado aínda que sexa pobre, seco, árido, e exposición a pleno sol. A planta ten a particularidade de poderse enterrar máis profundamente para evitar o desecamento, ou ben de alongar os seus talos en caso de quedar moi cuberta de area. 
miniatura|*Pancratium maritimum*, hábitat en Italia.

## Ecoloxía 
A planta é polinizada por unha couza chamada *Agrius convolvuli*. Estes insectos visitan a flor cando a velocidade do vento é de dous metros por segundo. Cando é maior, as couzas non visitan a planta. Aínda que a especie é polinizada dalgunha maneira durante o tempo ventoso, a polinización non é eficaz. Outro dato específico desta planta é que non é receptiva á súa propia polinización e a planta recoñece o seu propio pole. Esta flor só pode ser fértil con polinización cruzada.

## Pragas 
As follas son devoradas pola eiruga do lepidóptero *Brithys crini*, asociado exclusivamente a esta planta.  

## Cultivo 
Crece ben en terreos areosos, perfectamente drenados e en lugares cálidos e asollados. Para que os bulbos maduren totalmente é imprescindible, logo da floración, un período cálido e seco. Os bulbos plántanse no outono a unha profundidade duns 15 cm. Multiplícase mediante bulbilos, os cales deben separarse do bulbo orixinal no outono.

## Propiedades 
Os bulbos da cebola do mar conteñen un inhibidor da acetilcolinesterase, chamado ungeremine que pode ser adecuado como tratamento do alzhéimer. *Ungeremina* tamén se illou de *Nerine bowdenii*, *Ungernia spiralis*, *Zephyranthes flava*, *Ungernia minor*, *Crinum augustum*, *Crinum asiaticum* e *Hippeastrum solandriflorum*.

4'-Hydroxy-5,7-dimethoxy-8-methylflavan é un flavano que tamén se atopa na planta *P. maritimum*.

## Taxonomía 
*Pancratium maritimum* foi descrita por Carl Linnaeus e publicado en *Species Plantarum*, 1: 290, 1753.

; Etimoloxía
:

***Pancratium***: nome xenérico que provén do grego παν (*pan*, "todo") e κρατυς (*cratys*, "potente") en alusión ás súas supostas virtudes medicinais. 

***maritimum***: epíteto latino proveniente do latín "mar", polo seu hábitat costeiro.

; Sinonimia
:

* *Hymenocallis maritima* (L.) M.Roem., 1847
* *Pancratium carolinianum* L., 1753
* *Scilla parva* Garsault, 1764
* *Hymenocallis lacera* Salisb., 1812, *nom. illeg.*
* *Hymenocallis caroliniana* (L.) Herb., 1821
* *Hymenocallis ruizii* M.Roem., 1847
* *Pancratium aegyptiacum* M.Roem., 1847
* *Pancratium angustifolium* M.Roem., 1847
* *Pancratium abchasicum* Regel, 1860
* *Pancratium angustifolium* Lojac., 1909, *nom. illeg.*
* *Pancratium barcinonense* Sennen, 1928
* *Pancratium mirennae* Mattei, 1928
* *Pancratium linosae* Soldano et F.Conti, 2005

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Historia da Botánica

### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas