Sebastián Martínez-Risco

**Sebastián Martínez-Risco Macías**, nado en Ourense o 19 de xaneiro de 1899 e finado na Coruña o 24 de setembro de 1977, foi un xuíz e escritor galego, presidente da Real Academia Galega.

## Traxectoria 
dereita|miniatura|Placa do seu despacho na praza de Galicia, A Coruña.

Realizou os estudos secundarios en Ourense, no Instituto do Posío (actual IES Otero Pedrayo de Ourense). Trasladouse a Santiago de Compostela onde iniciou a carreira de Dereito, que continuou na Universidade de Zaragoza e concluíu en Madrid. En 1924 gañou a oposición de maxistrado, converténdose en xuíz de instrución en Pobra de Seabra (1926-1927), O Barco de Valdeorras (1927-1933), Vilalba (1933-1941) e A Coruña (1941-1943). Foi ascendido a maxistrado, e exerceu na Audiencia de Ourense, mais o 27 de abril de 1944 pediu a excedencia para exercer como avogado na Coruña. Porén, entre 1969 e 1970 volveu á carreira xudicial na Audiencia de Xirona para poder acollerse aos dereitos pasivos que lle correspondían.
De novo colaborou en *La Centuria*, na prensa de Zaragoza (cando estudaba alí) e en *El Pensamiento Astorgano* de Astorga (de onde era o seu tío), e entre 1919 e 1923 escribiu en *La Esfera* de Madrid. En 1917 deu unha conferencia sobre Rosalía de Castro en Zaragoza, e escribiu unha obra de teatro con José Camón Aznar. En 1943 publicou a novela *La tanza negra. Ejemplo y agonía del juez Oria*, en certa medida autobiográfica, na que se fala do seu papel como xuíz durante a guerra civil española e a posguerra.

Fundou e dirixiu o Ateneo de Lugo. En 1944 foi nomeado membro correspondente da Real Academia Galega, ingresando en 1953 como membro de número co discurso *O sentimento da Xustiza na literatura galega*, respondido por Manuel Banet. En 1955 participou na fundación da Agrupación Folklórica Aturuxo, e dirixiu a coral polifónica El Eco da Coruña.

Foi o sexto presidente da Academia, posto que exerceu na clandestinidade entre 1960 e 1977. Durante a súa presidencia celebrouse por primeira vez o Día das Letras Galegas.

Formou parte do Consello de Dirección da *Revista de Economía de Galicia* e do Consello de Administración da Editorial Galaxia.

Nas eleccións xerais de España de 1977 foi candidato ao Senado por Candidatura Democrática Galega, mais non resultou elixido.

## Vida persoal
Fillo do enxeñeiro de camiños Sebastián Martínez Risco Pérez-Santamarina e mais de Cándida Macías García (irmá de Marcelo Macías), foi irmán de Manuel e Luis Martínez-Risco, e curmán de Vicente Risco. Casou con Mercedes Alonso Blanco, e foi pai dos avogados Sebastián e Mercedes Martínez-Risco Alonso. Foi tamén avó da actriz Isabel Risco.

## Obras 
### Narrativa
[miniatura|Tumba no [cemiterio de Santo Amaro da Coruña.]]
**La tanza negra. Ejemplo y agonía del juez Oria* (novela, 1943)

### Poesía 
* *Trébol poético* (1943; con prólogo de Santiago Amaral)
* *14 nadaliñas* (Ediciós do Castro, 1973)
* *Do recuncho amado* (1980)

### Ensaio 
* *O sentimento da xustiza na literatura galega* (1953)
* *Presencia da lingua galega* (1973)
* *Conferencias encol de Castelao* (1975)

### Epistolario 
* *Ao abeiro da amizade. Epistolario 1926-1976. Ramón Otero Pedrayo, Sebastián Martínez-Risco* (2021). Vigo Galaxia. 438 páxs. ISBN 978-84-9151-639-2. Introdución, transcrición e notas de Xosé Ramón Freixeiro Mato.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* AAVV: *Boletín da Real Academia Galega*, número 378, 2018 ISSN 1576-8767.
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* [http://bvg.udc.es/ficha_autor.jsp?id=SebMart%ED1&alias=Sebasti%E1n+Mart%EDnez-Risco ] na Biblioteca Virtual Galega.
* [https://academia.gal/membro/-/membro/sebastian-martinez-risco-y-macias ] na Real Academia Galega.