Churrasco

miniatura|Grellada.
**Churrasco** é un termo que se refire á carne asada á brasa nunha grella. De orixe ibérica, o churrasco aparece xa citado en documentos do século XV, traspasado ás Américas coma un xeito de preparación da carne moi común en toda Suramérica. É típico dun amplo número de países desde España e Portugal a América Latina (*asado*) particularmente na Arxentina, o Uruguai e Nicaragua; e tamén no Brasil (*churrasco*) e nos Estados Unidos (*barbacue*).

O churrasco faise nun asadeiro con grella chamado churrasqueira, un asadeiro ou forno portátil que permite prender lume de forma controlada e manter as brasas concentradas para cociñar as grelladas ao ar libre En España refírese exclusivamente á costela de porco; porén en Galiza é un termo máis amplo (sería a *parrillada* en castelán) que se refire tanto ao prato (costelas de porco ou tenreira á grella con chourizos crioulos) coma ao evento social en si, especialmente na aldea e no verán. A receita do churrasco é sen dúbida unha das máis evidentes herdanzas do período das grandes emigracións galegas á América do século XX. Hoxe en día, preparar unha churrascada coa familia e amigos ou ir xantar a unha **churrascaría** pode considerarse un elemento definitorio da Galiza do noso tempo, non importa a clase social ou o idioma que se fale.

* Na Arxentina, o churrasco faise con bistés cortados en anacos grandes. Os gauchos facían churrasco como parte do seu tradicional *asado*, que se converteu no prato nacional do país, servido co coñecido *chimichurri*, ensalada e patacas fritas ou en puré, mesmo cun ovo frito. Tamén se come churrasco en Bolivia, Paraguai e o Uruguai.
* En Nicaragua, o termo churrasco refírese ao bisté de solombo. Tamén se serve con *chimichurri* e é así mesmo un dos pratos tradicionais do país. O churrasco feito ao xeito de Nicaragua é moi famoso en Cuba, Tailandia, Nixeria e en Texas.
* En Chile, *churrasco* refírese tamén a un bisté á grella, mais cortado en anacos finos, e cómese como un bocadillo. As porcións ásanse á grella e sérvense nun bolo torrado, acompañado normalmente con tomate e/ou aguacate. Se leva maionesa, chámaselle *churrasco italiano*. Se leva patacas e ovos fritos e cebolas caramelizadas, chámaselle "churrasco do pobre".
* No Brasil, *churrasco* refírese a calquera carne cociñada na "churrascaria". A diferenza das nosas churrascarías, as brasileiras non teñen grella senón espetos (tamén alí chamados así) onde pór a carne sobre o lume. A carne de gando (tenreira, cordeiro ou porco) só se prepara con sal groso na tradición *gaúcha*, mentres que no caso do polo leva ourego, viño branco ou limón ou vinagre, allo, cebola e perexil, deixándose macerar durante doce horas. Os *assadores* utilizan para o seu labor *facas*, unha *chaira* (para afialas) e *garfão* (que non se afía). A tradición máis forte procede do Rio Grande do Sul, que limita co Uruguai e coa Arxentina.
* En Portugal, o *Frango de churrasco* con *piri-piri* (un tipo de polo salgado á brasa cociñado na *churrascaria*, ao que se lle bota salsa de pemento picante), é moi popular. O feito de que se faga con polo e non con tenreira ou porco sorprende a moitos galegos cando piden por primeira vez un churrasco nun restaurante luso. A variante portuguesa do churrasco é moi coñecida en todos os países con grandes colonias de emigrantes portugueses.

A **churrascaría** é un restaurante onde se prepara churrasco. Son moi típicas en Galiza, e tamén no Brasil. É un local onde a carne servida se prepara nestes fornos. Os chamados *rodizios* son churrascarías nas que os camareiros van arredor do restaurante cos pinchos e serven directamente no prato do cliente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Asado
* Grella
* Asadeiro