open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dani Rovira

**Daniel Rovira de Rivas**, coñecido artisticamente como **Dani Rovira**, nado en Málaga o 1 de novembro de 1980, é un monologuista e actor español.

## Traxectoria 
Deuse a coñecer realizando monólogos na canle de televisión Paramount Comedy, e chegou a participar en diversos programas a nivel nacional, coma o coñecido *Buenafuente*.

Estréase na gran pantalla en 2014 coa comedia *Ocho apellidos vascos*, do director Emilio Martínez-Lázaro. Desde o mesmo ano é Juan na serie *B&b, de boca en boca*. En 2015 roda o seu segundo filme, secuela do primeiro, co mesmo director *Ocho apellidos catalanes*.

## Teatro 
* *Monólogos 10* (2010-2015) como Salva Reina e Dani Pérez.
* *Las noches de "El Club de la Comedia"* (2010-2015) xunto a varios monologuistas como: Raúl Pérez, Quequé, Agustín Jiménez e Salva Reina.
* *Te ríes de los nervios* (2010-2012) xunto a Quequé, Dani Martínez, David Broncano e Javier Coronas
* *¿Quieres salir conmigo?* (2010-2014) 
* *Improviciados* (2014-2015) xunto a Clara Lago

## Televisión 
### Programas 
* "Nuevos cómicos" (2008-2010) - Paramount Comedy
* "Smonka" Paramount Comedy
* "Estas no son las noticias" (2008) - Cuatro
* "Con Hache de Eva" (2011) - laSexta
* "El club de la comedia" (2010-2015) - laSexta
* "No le digas a mamá que trabajo en la tele" (2011) - Cuatro
* "Alguien tenía que decirlo" (2012) - laSexta
* "Óxido nitroso" (2013) - Canal+
* "Todo va bien" (2014) - Cuatro
* "Taraská TV" (2014) - Factoría de Ficción
* "MovieBerto" (2015) - Paramount Channel
* "Sopa de gansos" (2015) - Cuatro
* "El Hormiguero" (2015-) - Antena 3. Colaborador

#### Especiais 
* XXIX edición dos Premios Goya (2015) - La 1

### Series 
* "Impares" (2010): Pueblerino *(2 episodios)* - Antena 3
* "B&B, de boca en boca": (2014-2015) Juan Gutiérrez García - Telecinco

### Publicidade 
* "Mahou" (2014)
* "Kalise" xunto a Andrés Iniesta, e Cristina Pedroche (2014)
* "El Corte Inglés" con Clara Lago (2014)
* "Actimel" (2015)
* "Yatekomo Yakisoba" (2015)

## Curtametraxes 
* 2010 Kiahewa: Apocalipsis Now, y luego ya veremos, director: Manu Franco.
* 2011 Dulce Nana, director: Eneas Martínez.

## Cinema 
## Premios e nomeamentos 
;Premios Goya

;Medallas do Círculo de Escritores Cinematográficos

;Neox Fan Awards

## Radio 
Durante dous anos colaborou no programa *Abierto hasta las 2* (Radio Nacional de España).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial de Dani Rovira
* Facebook oficial de Dani Rovira
* Ocho apellidos vascos en filmaffinity
* Ocho apellidos catalanes en filmaffinity
CNBC Asia

**CNBC Asia** é unha canle de información financeira filial da NBC Universal, constitúe o servizo para Asia e Oceanía da Consumer News and Business Channel (CNBC). Os seus programas preséntanse desde Singapur e Sidney e ten oficinas en Tokyo e Hong Kong.

## Historia 
A canle lanzouse o 1 de xaneiro de 1994 como canle irmá da NBC Asia e con sede en Hong Kong, durante os primeiros anos tiña poucos programas orixinais, ou ben eran versións dos da CNBC, como *The Money Wheel* ou eran directamente programas da CNBC ou CNBC Europe en directo ou en redifusión. O 1 de xuño de 1997 a NBC e Dow Jones & Company anunciaron a fusión das súas canles de noticias financeiras, o que resultou na unión en febreiro de 1998 da CNBC Asia con Asia Business News (ABN) con sede en Singapur co nome de **CNBC Asia Business News** pero aos poucos meses volveu ao nome de CNBC Asia. A canle resultado da fusión tiña unha maioría de programas e persoal procedente da ABN. En 1998 engadiu á súa programación *CNBC Sports* nas tardes das fins de semana e episodios de *The Tonight Show with Jay Leno* e'' Late Night with Conan O'Brien'' e estableceu programas rexionais. O 31 de decembro de 2005 a NBC volveu controlar totalmente a canle. Parte da súa programación emítea en directo a CNBC World e algún programa tamén pola madrugada na CNBC Europe.
Gran Premio de Motociclismo de Italia

O **Gran Premio de Motociclismo de Italia** é unha proba de motociclismo de velocidade que se corre desde o ano 1949 en Italia. Forma parte do calendario do Campionato do Mundo de Motociclismo desde a súa primeira temporada e de xeito ininterrompido.
A primeira carreira correuse no Autodromo Nazionale Monza ata 1979 (agás en 1969, que se correu en Imola). A sede comezou a alternarse entre Monza, Imola, Mugello e Misano ata 1993. Desde o Gran Premio de Italia de 1994, a carreira celébrase en Mugello. Por mor da disputa entre os distintos circuítos italianos, para celebrar o mundial de motociclismo, creouse o Gran Premio de Motociclismo de San Marino en 1981.

## Gañadores 
## Ligazóns externas
Amadeus (homónimos)

**Amadeus** pode referirse a:

***Wolfgang Amadeus Mozart**, compositor austríaco.
****Amadeus***, filme dirixido por Miloš Forman.
****Amadeus***, peza teatral de Peter Shaffer.
***Amadeus**, empresa tecnolóxica.
***Amadeus**, premio musical austríaco.
***Amadeus**, cuarteto de corda de Gran Bretaña.
Sobreira de Abaixo, Fornas, Chantada

**Sobreira de Abaixo** é un lugar da parroquia de Fornas no concello lugués de Chantada, na comarca de Chantada. 

Segundo o Instituto Galego de Estatística, tiña, xunto co veciño lugar de Sobreira de Arriba, 52 habitantes en 2024 (22 homes e 30 mulleres), o que supón unha diminución con respecto a 2009, cando tiña 56 habitantes.

## Economía 
Sobreira de Abaixo está constituído por cinco casas de campo, cada unha coas súas terras. A actividade orixinal era a labranza e o autoconsumo ademais da venda de leite e carne de vacún principalmente. As terras son ricas e dedicadas fundamentalmente a pradería, tamén abundan as carballeiras e hai algo de forraxes principalmente millo.

En Sobreira de Abaixo están as instalacións de ICOS, sociedade cooperativa dedicada á actividade agraria principalmente, aínda que ultimamente está transvasando as súas competencias.

## Festas 
Na actualidade este é o lugar de celebración da "Festa da Empanada" durante as festas patronais da vila no mes de agosto.

As festas do lugar son en maio na honra da Virxe de Lourdes así como da súa parroquia San San Cristovo de Fornas, estas festas seguen o patrón das festas de campo e son principalmente para reunións familiares aínda que na actualidade percíbese un declive deste costume.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Fornas 
### Parroquias de Chantada 
## Notas
Gran Premio de Motociclismo da Comunidade Valenciana

O **Gran Premio de Motociclismo da Comunidade Valenciana** (en valenciano: *Gran Premi de la Comunitat Valenciana*) é unha proba de motociclismo de velocidade que se corre no Circuíto Ricardo Tormo de Cheste desde o ano 1999 formando parte do calendario do Campionato do Mundo de Motociclismo. É a cuarta carreira de dita competición que se celebra en España, xunto co Gran Premio de Motociclismo de España, o Gran Premio de Motociclismo de Cataluña e o Gran Premio de Motociclismo de Aragón á súa presenza no mundial está asegurada como mínimo ata o 2016 grazas ao acordo alcanzado entre a Generalitat Valenciana e Dorna.

## Gañadores 
## Notas 
## Ligazóns externas 
* Palmarés do Gran Premio de Motociclismo da Comunidade Valenciana
Mesotelioma

O **mesotelioma** é un cancro de pericardio, a estrutura que recobre o corazón. O mesotelioma prodúcese por proliferación de tecidos anómalos, con elevadas mutacións xenéticas. As células derivan do mesotelio, tecido normal que constitúe o pericardio.

## Factores de risco 
O principal factor de risco deste cancro é o asbesto, substancia derivada da industria. A exposición crónica a este material incrementa notablemente o risco de padecer esta enfermidade, así como outras substancias derivadas do carbón.

## Síntomas 
Os síntomas son variados pero pouco específicos. Abranguen:
* Dispnea ou dificultade respiratoria. A maior parte das veces débese á presenza de derramo pleural. O cancro lesiona a estrutura pericárdica, causando a saída de líquido pleural. A acumulación desta substancia é a causa da dispnea.
* Dor torácica, especialmente cando o cancro está avanzado e contacta con outras estruturas veciñas.
* Síntomas inespecíficos, como a perda de peso, comúns a outras moitas patoloxías.
En moitos casos, os tratamentos cirúrxicos e quimioterapéuticos serven para reducir a masa tumoral e paliar os síntomas.

## Causas 
A causa principal do mesotelioma é a exposición ao amianto. O amianto emprégase en diversas industrias dende o século XIX. O máximo uso ocorreu na década dos 40 do século XX, durante a segunda guerra mundial. A mediados dos 70 e dos 80 existiu unha incidencia de mesotelioma moi superior ao habitual, debida á exposición previa ao amianto había 30 ou 40 anos.

O risco increméntase de xeito lineal canto maior sexa a exposición a tal material. Non obstante, exposicións de apenas 1 a 3 meses tamén incrementan o risco.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Rosemary Bamforth
Hugo García

**Hugo García Lagoas**, nado en Ourense o 6 de xullo de 1989, é un futbolista galego Xoga de dianteiro centro e o seu actual equipo é o Club Deportivo Lalín.

## Traxectoria 
Formouse na canteira do Real Madrid e do Real Valladolid ata chegar á canteira do Deportivo da Coruña onde chegou a xogar no Deportivo da Coruña B e onde foi convocado para o primeiro equipo en ocasións por Miguel Ángel Lotina, aínda que non chegou a debutar.

Na tempada 2010–11 fichou polo Cádiz CF, en Segunda División B.

Na tempada 2011–12 fichou polo CD Castellón, en Terceira División.

Na tempada 2012–13 fichou polo CCD Cerceda, en Terceira División.
Na tempada 2013–14 fichou pola UD Barbadás, en Terceira División.

## Palmarés 
;Deportivo B
* Terceira División: 2009–10

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Twitter oficial do xogador
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en ceroacero.es 
* Datos do xogador en footballdatabase.eu
Tage Skou-Hansen

**Tage Skou-Hansen**, nado en Fredericia o 12 de febreiro de 1925 e finado o 11 de novembro de 2015, foi un escritor dinamarqués.

## Traxectoria
Debutou en 1952, e en 1957 publicou a súa novela máis aclamada *De nøgne træer* (*As árbores núas*). Dende aquela, obtivo un bo número de premios e publicado unha importante lista de libros, sempre en lingua dinamarquesa.

## Obra
* *Fornægteren*, 1952
* *De nøgne træer*, 1957
* *Dagstjernen*, 1962
* *På den anden side*, 1965
* *Det midlertidige fællesskab*, 1969
* *Hjemkomst*, 1969
* *Tredje halvleg*, 1971
* *Det midlertidige fællesskab*, 1972
* *Tolvtemanden*, 1972
* *Den hårde frugt*, 1977
* *Nedtælling*, 1978
* *Over stregen*, 1980
* *Nedeom og hjem*, 1982
* *Springet*, 1986
* *Krukken og stenen*, 1987
* *Det andet slag*, 1989
* *Sidste sommer*, 1991
* *Det runde bord*, 1992
* *Den forbandede utopi*, 1995
* *På sidelinjen*, 1996
* *Klubmesterskabet, 1999
* *Frit løb*, 2000
* *Historien om Aksel*, 2001
* *Indhentet af erindring'', 2003

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía do autor
Castelo, Ames, Ames

**Castelo** é un lugar da parroquia de Ames no concello coruñés de Ames na comarca de Santiago. Tiña 193 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales eran 98 homes e 95 mulleres.
## Toponimia
O topónimo **Castelo** (do latín , 'forte', 'reduto').

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ames 
### Parroquias de Ames 
## Notas
José Neira Fernández

**José Manuel Neira Fernández**, coñecido como **Neira**, nado en Cuíña (Ortigueira) o 19 de febreiro de 1909, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Traballou de ferreiro en Cuíña e pertenceu ao Sindicato xeral de proletarios de San Clodio da CNT. Escapou ao monte, onde xa estaba fuxido o seu irmán Amandino Neira, ao ser mobilizada a súa quinta en 1937. O 1 de xuño de 1939 a Garda Civil e tropas do exército procedentes de Ferrol rodearon a cova de Montemeao onde estaba acubillado co seu irmán Amandino e Modesto Villar Ínsua; Amandino e Modesto morreron polos disparos e José, ferido nunha man, conseguiu saír do cerco grazas á colaboración dun grupo de soldados sitiadores. O 18 de xullo de 1939 os seus pais, dúas irmás, a súa muller e varios veciños foron deportados a Herrera del Pisuerga acusados de colaborar cos fuxidos; Gloria Giz Castro, a moza de Amandino, foi encarcerada na prisión de Ferrol. O 15 de agosto de 1939 foi localizado pola Garda Civil con José Fernández Formoso nunha casa dos Freires, pero puido fuxir.  Ao conseguir organizar ao fuxidos das comarcas de Viveiro e Ortegal, converteuse no líder do primeiro grupo de guerrillas estable en Galicia, que se coñeceu como Grupo Neira, composto maioritariamente por anarquistas.

Tras ser xulgado e declarado en rebeldía, desapareceu en 1944 sen saberse o seu paradoiro. Varias fontes afirman que foi eliminado por José Castro, militante comunista, cando o PCE pretendeu facerse co control do movemento guerrilleiro. Foi substituído polo comunista asturiano Marcelino Rodríguez Fernández *Marrofer*, que deu paso ao control do movemento guerrilleiro polo PCE.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 
### Ligazóns externas 
* José Neira Fernández, líder antifranquista
José María Urquiola Iglesias

**José María Urquiola Iglesias**, coñecido como **Chema** ou **Pepe** ou **Tino**, nado en Mieres en 1906 e finado en Oviedo o 25 de novembro de 1979, foi un guerrilleiro antifranquista.

## Traxectoria 
Militante do PCE. En xuño de 1943 foi o encargado de solicitar aos guerrilleiros da Federación de Guerrillas de León-Galicia reunidos en Ferradillo a súa incorporación á Unión Nacional, que nun principio foi rexeitada. Pero en setembro, no III Congreso da Federación, esta adheriuse. Foi o encargado de reconstituír os comités provinciais do PCE. En 1944 foi procesado con Antonio Paleo Saavedra, Severino González Guitián e outros no sumario 390/44 do Xulgado Militar Especial de Oviedo por un delito contra a Lei de Seguridade do Estado.

Foi detido en Ourense o 7 de xaneiro de 1945 e procesado na causa 94/45, e como consecuencia caeron 79 persoas na provincia de Lugo e en Ferrol, o que provocou unha desfeita no Partido Comunista. Fuxiu cando era trasladado a Madrid, pero foi novamente detido na capital do Estado en 1945. Xulgado por rebelión militar na Coruña no proceso 75/1946, en consello de guerra celebrado o 17 de xullo de 1946 con Enriqueta Otero, Julio Nieto López, Ramón Vivero Geada e Marcelino Villares Santiago, foi condenado a pena de morte. A pena foi conmutada a reclusión perpetua e finalmente a trinta anos de prisión. Cumpriu condena na Prisión Central de Burgos, de onde saíu en liberdade condicional en xaneiro de 1959.

## Vida persoal 
Casou con Trinidad Blanco Mateos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
José Remuiñán Barreiro

**José Remuiñán Barreiro**, coñecido como **Ricardito** ou **Simeón**, nado en Parada (Ordes) cara a 1911 e finado en Pazos (Monfero) o 31 de outubro de 1949, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Ingresou na guerrilla ao rematar a guerra civil. A partir de 1944 foi lugartenente de Benigno Andrade García "Foucellas". Foi reclamado polo Xulgado Militar da Coruña en setembro de 1946. Acompañou a Foucellas dende 1947 como número dous da V Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia. Procesado na causa 262/48 por agresión a forza armada e homicidio, foi reclamado polo Xulgado Militar Eventual número 2 de Santiago de Compostela xunto con Benigno Andrade en xuño de 1948. O Xulgado Especial de Accidentes Ferroviarios da Oitava Rexión Militar publicou en outubro de 1948 unha requisitoria contra el e José María Díaz Pan, Emilio Claudio Díaz, Enrique Ferreirós Candamo, Francisco Rey Balbís, José Pedreira de la Iglesia, José Blanco Núñez, Jesús Valeiro Gómez, José Antonio Cortiñas Blas e Antonio López Arias.

Despois da desfeita da V Agrupación en maio de 1948, volveu á IV Agrupación integrándose no **Destacamento Arturo Cortizas** liderado por Adolfo Allegue Allegue "Riqueche". O 8 de xaneiro de 1949 participou con Benigno Andrade, Antonio López Arias, Manuel Bastida Franco e José Blanco Núñez na morte de José Couceiro Taboada, subcabo de Somatén, xefe de Falange e mestre e da súa muller María Constela en Soutelo de Montes. Morreu probablemente o 31 de outubro de 1949 en Pazos (San Fiz de Monfero) co resto do seu destacamento cercado pola Garda Civil. Nun primeiro momento non foi identificado o seu cadáver, sinalando a Garda Civil que se trataba de Juan Gabeiras Barro.

Como represalia por unirse á guerrilla, oito membros da súa familia foron deportados á provincia de Burgos. A súa nai Antonia Barreiro Recouso morreu no desterro, nas proximidades de Villahoz o 22 de abril de 1949. A traxedia desta familia inspirou o poema de Luís Seoane "Verdadeiro sucedido nun Nadal" do libro *A maior abondamento*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Manuel Piñeiro Antón

**Manuel Piñeiro Antón**, coñecido como **Manolo do Menor**, nado en Soaserra (Cabanas) en 1913, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Botouse ao monte logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936. O seu grupo foi dos máis activos antes de 1939. Logo foi membro da guerrilla liderada por José Vázquez Mauriz "Patitas" e Ramiro Martínez López "Zapateiro" que actuou na comarca do Eume. Mantiña implícitas funcións de enlace cara a Lugo e A Coruña e de «xefatura por respecto». Participou no axustizamento do falanxista José Rodríguez Rivera con Jesús López Ardao e Ramón Fraga Couceiro en novembro de 1944, e na do falanxista José Calvo en Ombre.

O 13 de decembro de 1946 logrou marchar rumbo a Francia xunto a outros 21 guerrilleiros na evasión do *Santa Teresa*. En Francia estableceu contacto cos irmáns Vilar Pereira. Marchou a Venezuela. En 1953 escribiu dende Venezuela ao Ministerio de Xustiza pedindo a anulación das causas que había contra el, pero denegáronlle a petición. Volveu nos anos oitenta e déronlle unha malleira por esixir diñeiro cando era guerrilleiro. Volveu marchar a Venezuela.

## Vida persoal 
Casou no exilio con Josefa Eibe Vilar.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 

* 
### Ligazóns externas 
*A evasión guerrilleira no “Santa Teresa”
Voto, Cantabria

**Voto** é un concello da comunidade autónoma de Cantabria (España). Limita polo norte cos concellos de Bárcena de Cicero e Colindres, polo oeste con Solórzano, polo sur con Ruesga e Ramales de la Victoria e polo leste con Limpias e Ampuero.

Forma parte da comarca de Trasmiera e por Voto transcorren as rías de Limpias e Rada, incluídas dentro do Parque natural das Marismas de Santoña, Victoria e Joyel. Polo leste atópanse as serras de Breñas, Sel e Mullir, que o separan do val do Asón.

## Localidades 
* **Bádames** (Capital)
* Bueras
* Carasa
* Llánez
* Nates
* Padiérniga.
* Rada
* San Bartolomé de los Montes
* San Mamés de Aras
* San Miguel de Aras
* San Pantaleón de Aras
* Secadura

## Patrimonio 
* **Cova de “Cobrantes”** en San Miguel de Aras, con categoría de Ben de interese cultural.
* **Cova de “El Otero”** en Secadura, tamén con categoría de Ben de interese cultural.
* **Palacio do Conde de San Carlos** en Valdelastras (Secadura), con categoría de Ben inmoble de interese local.
* **Casa de Velasco**, exemplo de arquitectura civil do século XVII, situado no barrio de Angustina de Carasa. O mal estado de conservación do mesmo motivou a inclusión deste monumento na lista de patrimonio en perigo da asociación para a defensa do patrimonio Hispania Nostra.

## Economía 
Un 28,2 % da poboación do municipio emprégase no sector primario, un 12,8 % na construción, un 29,6 % na industria e un 29,4 % no sector terciario.

## Demografía 

Fonte: Instituto Nacional de Estadística

## Administración 
As seguintes táboas expoñen os resultados das eleccións municipais celebradas no 2003 e no 2007.

* Alcalde electo: Felipe Alberdi Rodríguez (PSC-PSOE).
|

* Alcalde electo: José Luis Trueba de la Vega (PRC).
|}

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Junta de Voto
Pazos, San Fiz de Monfero, Monfero

**Pazos** é un lugar da parroquia de San Fiz de Monfero no concello coruñés de Monfero, na comarca do Eume. Segundo o IGE en 2009 tiña tres habitantes (dous homes e unha muller), catro menos ca en 1999.
## Historia
O31 de outubro de 1949 tivo lugar na aldea un enfrontamento entre a Garda Civil e sete membros da IV Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia. Adolfo Allegue Allegue, Antonio López Arias, José Chao Rouco e José Remuiñán Barreiro foron abatidos, e José Temblás Paz, Juan Freire Barcia, Rogelio Alonso Carral suicidáronse ante o ataque.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Fiz de Monfero 
### Parroquias de Monfero
Donald Pettit

**Donald Roy Pettit**, nado en Silverton o 20 de abril de 1955, é un astronauta norteamericano que pasou seis meses no espazo a bordo da Estación Espacial Internacional. É enxeñeiro químico formado pola Universidade de Oregón, o seu estado natal, Pettit traballou como científico no Laboratorio Nacional de Los Alamos até 1996, cando foi seleccionado pola NASA como candidato a astronauta.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía
Jabón Blue

**Jabón Blue** é un grupo musical galego de rock, formado en 2005 tras a disolución de Heredeiros da Crus. As súas letras son en castelán.

## Membros 
* Javi Maneiro: voz
* Kuervo: guitarra
* Diego "Mayor Tom": guitarra
* Pony: baixo
* Marcos Otero: batería

## Historia 
O grupo, formado en 2005 por iniciativa de Javi Maneiro despois da disolución de Heredeiros da Crus, publicou o seu primeiro álbum, *La música va por dentro*, o 20 de setembro de 2006.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* MySpace oficial do grupo
La Gaceta del Norte

***La Gaceta del Norte*** foi un xornal de Bilbao que se publicou desde o 11 de outubro de 1901 até o 6 de maio de 1984.

## Historia e características 
Era editado pola *Editorial Vizcaína* tiña a súa sede na rúa Henao nº 8 de Bilbao. Era de tendencia conservadora e monárquica e foi un diario de referencia na cidade durante anos. Cambiou de mans, e o 15 de novembro de 1984 volveu saír á rúa cun cambio moi profundo de imaxe e de liña editorial. Non tivo moito éxito e tras varios cambios de donos e de deseño, pechou definitivamente.
Francisco Cerecedo

**Francisco González Cerecedo**, tamén coñecido como **"Cuco" Cerecedo**, nado en Vigo o 20 de xullo de  1940 e finado en Bogotá o 4 de setembro de 1977, foi un xornalista galego.

## Traxectoria 
Estudou dereito na Universidade de Salamanca e xornalismo na Escola Oficial de Madrid. Comezou a súa carreira no diario *El Pueblo Gallego*, e de aí pasou a traballar no semanario *Blanco y Negro* do diario madrileño ABC. Logo pasou ao *Diario Madrid*, onde comezou na sección de deportes e posteriormente, nacional. Tras o peche do xornal, foise á revista *Posible*, e posteriormente a *Cambio 16* desde a súa fundación, profundando na información política. Nesas publicacións comezou a elaborar reportaxes sobre as condicións políticas e sociais dos países africanos e suramericanos.

Cerecedo morreu de forma súbita en Bogotá mentres acompañaba a Felipe González durante unha xira do secretario Xeral do PSOE por América Latina, debido a un aneurisma cerebral.

## Obra 
* *Figuras de la fiesta nacional* (Editorial Sedmay, 1977) ISBN 84-7380-317-5
* *La última vez que nací: aproximación al periodista Francisco Cerecedo* (Ediciones B, 2002) ISBN 84-666-1181-9
* *El gol geopolítico: crónicas deportivas en el diario "Madrid"* (Consejería de Cultura y Deportes de la Comunidade de Madrid, 2007) ISBN 978-84-451-2980-7

## Recoñecementos 
En outubro de 1962 recibiu o premio Martín Codax xunto con Gustavo Luca de Tena e o fotógrafo Secundino Iglesias Ortigueira pola serie *As Rías Baixas*, publicada en *El Pueblo Gallego*.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* En la muerte de "Cuco" Cerecedo
A Duquesa da rúa do Duque

***A Duquesa da rúa do Duque*** (en inglés ***The Duchess of Duke Street***) é unha serie de televisión da BBC que transcorre no Londres de comezos do século XX (1900 a 1925) creada polo antigo produtor de *Arriba e abaixo*, John Hawkesworth. A serie foi proposta para un Premio Emmy en 1980. A Televisión de Galicia emitiuna en 1986.

## Argumento 
A serie protagonizouna Gemma Jones como Louisa Trotter, a "duquesa" que traballa como axudante de cociña nun hotel de luxo, o Bentinck Hotel, en Duke Street de Londres, e que tiña como ambición converterse nunha gran cociñeira. Esta Louisa está inspirada nunha personaxe da vida real, Rosa Lewis, coñecida como a "duquesa" de Jermyn Street e que traballou no Cavendish Hotel.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* A serie en G25
Ángel Elduayen

**Ángel Elduayen Mathet** ou **Ángel Elduayen Mathé**, nado en Madrid o 6 de marzo de 1855 e finado na mesma cidade o 19 de xullo de 1927, foi un político español.

## Traxectoria 
Fillo adoptivo de José Elduayen Gorriti, Ángel Elduayen era capitán de navío. Membro do Partido Conservador, foi deputado a Cortes en 1891 polo distrito de Villacarrillo (Xaén), renunciando por optar polo distrito de Vigo. En 1893 volveu resultar elixido deputado, esta vez polo distrito de Lalín, posto que repetiu en sucesivas eleccións ata 1903. Dende 1903 foi senador pola provincia de Pontevedra ata 1920.

Ostentou o título de marqués de Elduayen, consorte, pola súa muller María Ximénez Sandoval Saavedra († Múnic 7-7-1912), a quen lle fora concedido por Afonso XII en 1876. Sucedeuna no título o seu fillo José Elduayen Ximénez de Sandoval.

Volveu casar, con Fermina de Bonilla e, amais de José, tivo outras dúas fillas, María Dolores e María de los Ángeles. No momento da súa morte Ángel Elduayen tiña o grao de Contraalmirante da Armada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* «Elduayen Mathé, Ángel» en *Diccionario enciclopédico galego universal*, t. 23, p.&nbsp;94. Ir Indo para *La Voz de Galicia*. ISBN 84-7680-429-6.
### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados
* Ficha no Senado
Villafufre

**Villafufre** é un concello da comunidade autónoma de Cantabria (España). Limita polo norte con Santa María de Cayón, polo sur con Villacarriedo, polo oeste con Santiurde de Toranzo e polo leste con Saro. O municipio atópase na comarca do Pas-Miera (comarca dos Valles Pasiegos) e polo seu territorio discorre o río Pisueña, principal afluente do río Pas.

Esténdese sobre unha superficie de 30,1 km² no límite norte da comarca pasiega, entre as cabeceiras dos vales de Toranzo e Carriedo, atravesados polos ríos Pas e Pisueña respectivamente.

Os núcleos de poboación do concello (ten 1115 habitantes) aséntanse ao sur da Serra Manzano, a cal coroa os cotos de Sopeña (532 metros) e Caballar (656 metros). No centro elévase o coto de San Martín (319 metros), que ten dúas vertentes, pola occidental descende o arroio de La Plata e pola oriental numerosos regos que dan ao río Pisueña (Bustillo, Socorral, Álamos).

## Localidades 
* Argomeda
* Bustillo de Villafufre
* Escobedo
* La Canal
* Ojuriego
* Penilla
* Rasillo
* Sandoñana
* San Martín de Villafufre
* Trasvilla
* Susvilla
* Vega de Villafufre
* **Villafufre** (Capital)

## Economía
Un 28,1 % da poboación de Villafufre emprégase no sector primario, un 18,8 % na construción, un 17,6 % na industria e un 35,6 % no sector servizos. Predomina por tanto o sector terciario.

## Demografía

Fonte: INE

## Administración

* Alcalde electo: Marcelo Mateo Amezarri (PP).

* Alcalde electo: Marcelo Mateo Amezarri (PP).
Villaescusa

O topónimo **Villaescusa** pode referirse a:

;Fóra de Galiza

;En Cantabria
***Villaescusa**, concello de Cantabria;
***Villaescusa**, poboación do concello de Campoo de Enmedio;
***Villaescusa de Ebro**, poboación do concello de Valderredible.

;En Castela e León
***Villaescusa**, concello da provincia de Zamora;
***Villaescusa de Roa**, concello da provincia de Burgos;
***Villaescusa la Sombría**, concellos da provincia de Burgos;
***Villaescusa del Butrón**, localidade da provincia de Burgos;
***Villaescusa de Ecla**, localidade de provincia de Palencia;
***Villaescusa de las Torres**, localidade da provincia de Palencia.

;En Castela-A Mancha
***Villaescusa de Haro**, concello da provincia de Cuenca;
***Villaescusa de Palositos**, concello da provincia de Guadalaxara.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Gracita Morales

**María Gracia Morales Carvajal**, máis coñecida como **Gracita Morales**, nada en Madrid o 11 de novembro de 1928 e finada na mesma cidade o 3 de abril de 1995, foi unha actriz española especialmente lembrada pola súa voz característica.

## Filmografía 
* *Canción triste de..* - 1988
* *No, hija, no* - 1987 
* *Desmadre matrimonial* - 1987 
* *El donante* - 1985 
* *Don cipote de la manga* - 1985
* *Mi amigo el vagabundo* - 1984
* *La de troya en el palmar* - 1984 
* *Play-boy en paro* - 1984 
* *El pico 2* - 1984 
* *La vendedora de ropa interior* - 1982
* *Adulterio nacional* - 1982 
* *Donde hay patrón* - 1978 
* *Nunca en horas de clase* - 1978
* *Las camareras* - 1976 
* *Mi adúltero esposo* - 1975 
* *Vuelve, querida Nati* - 1975 
* *Dormir y ligar, todo es empezar* - 1974 
* *Guapo heredero busca esposa* - 1972 
* *La graduada* - 1971 
* *Si fulano fuese mengano* - 1971 
* *Me debes un muerto* - 1971 
* *A mí las mujeres ni fu ni fa* - 1970 
* *En un lugar de la manga* - 1970 
* *La casa de los Martínez* - 1970 
* *Préstame quince días* - 1970 
* *Cómo casarse en siete días* - 1969 
* *Déle color al difunto* - 1969 
* *El taxi de los conflictos* - 1969 
* *Juicio de faldas* - 1969 
* *Las panteras se comen a los ricos* - 1969 
* *Matrimonios separados* - 1969 
* *Pepa Doncel* - 1969 
* *¡Cómo está el servicio!* - 1968 
* *Long play* - 1968 
* *Mi marido y sus complejos* - 1968 
* *Objetivo bi-ki-ni* - 1968 
* *Crónica de nueve meses* - 1967 
* *Cuarenta grados a la sombra* - 1967 
* *Las que tienen que servir* - 1967 
* *Novios 68* - 1967 
* *Pero ¿en qué país vivimos?* - 1967 
* *Sor Citroen* - 1967 
* *Una señora estupenda* - 1967 
* *La ciudad no es para mí* - 1966 
* *Nuevo en esta plaza* - 1966 
* *Aquí mando yo* - 1966 
* *Buenos días, condesita* - 1966 
* *Despedida de casada* - 1966 
* *Operación secretaria* - 1966 
* *Algunas lecciones de amor* - 1965 
* *Historias de la televisión* - 1965 
* *Hoy como ayer* - 1965 
* *La visita que no tocó el timbre* - 1965 
* *Más bonita que ninguna* - 1965 
* *Operación cabaretera* - 1965 
* *Un vampiro para dos* - 1965 
* *La chica del gato* - 1964
* *Casi un caballero* - 1964 
* *Los palomos* - 1964 
* *Vacaciones para Ivette* - 1964 
* *Cuatro bodas y pico* - 1963 
* *Millonario por un día* - 1963 
* *Atraco a las tres* - 1962 
* *Solteros de verano* - 1962 
* *Canción de juventud* - 1962 
* *Chica para todo* - 1962 
* *El grano de mostaza* - 1962 
* *El sol en el espejo* - 1962 
* *Escuela de seductoras* - 1962 
* *Fin de semana* - 1962 
* *La casta Susana* - 1962 
* *La chica del gato* - 1962 
* *Los guerrilleros* - 1962 
* *Vamos a contar mentiras* - 1962 
* *¿Chico o chica?* - 1962 
* *Vuelve San Valentín* - 1962
* *Diferente* - 1961 
* *Abuelita Charleston* - 1961 
* *Esa pícara pelirroja* - 1961 
* *Mi noche de bodas* - 1961 
* *Los pedigüeños* - 1961 
* *Los que no fuimos a la guerra* - 1961 
* *Siempre es domingo* - 1961 
* *Prohibido enamorarse* - 1961 
* *Tú y yo somos tres* - 1961 
* *091, policía al habla* - 1960 
* *Maribel y la extraña familia* - 1960 
* *Mi calle* - 1960 
* *Navidades en junio* - 1960
* *La vida por delante* - 1958
* *Elena* - 1954
Villaescusa, Cantabria

**Villaescusa** é un concello da comunidade autónoma de Cantabria, situado no arco sur da Baía de Santander e integrado na comarca de Santander. Limita polo norte con El Astillero, polo oeste con Piélagos e Castañeda, polo sur con Santa María de Cayón e polo leste con Medio Cudeyo e Penagos.

## Localidades 
* **La Concha** (Capital)
* Liaño
* Obregón
* Villanueva de Villaescusa

## Economía 
Un 5 % da poboación do concellos emprégase no sector primario, un 16,3 % na construción, un 21,8 % na industria e un 56,9 % no sector terciario.

## Demografía 

Fonte: INE

## Administración 

* Alcalde electo: Luis Eduardo Echevarría Lavín (PSC-PSOE)

* Alcalde electo: Luis Eduardo Echevarría Lavín (PSC-PSOE)

## Véxase tamén
Panchito Riset

**Francisco Hilario Riser Rincón**, máis coñecido como **Panchito Riset**, nado o 21 de outubro de 1910 na Habana e finado o 8 de agosto de 1988 en Nova York, foi un cantante e músico cubano, intérprete de boleros e outros xéneros tropicais. Cunha voz aguda, propia do estilo da tradición sonera, destacoun década dos 30.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Tema *Lágrimas y tristezas*
* Biografía de Panchito Riset
Joaquín Soler Serrano

**Joaquín Soler Serrano**, nado en Murcia o 19 de agosto de 1919 e finado en Barcelona o 7 de setembro de 2010, foi un locutor de radio e xornalista español, especialmente popular durante a época do tardofranquismo en España. Destacou especialmente na súa faceta de entrevistador nos programas *A fondo* e *Perfiles*.

Recibiu os premios máis importantes do xornalismo, como o Premio Nacional de Radiodifusión en 1961, o Premio Ondas nas edicións de 1955, 1959, 1962, 1976 e 1999 e o Premio ABC ao mellor presentador en 1977.

## Notas
Callos

Por extensión, denomínanse **callos** os anacos de estómago de becerra que con diversos condimentos e acompañados doutros produtos constitúen un prato moi típico da gastronomía galega, aínda que non único de Galicia.

Trátase dunha tapa moi popular na maioría de lugares de Galicia, sendo típico o seu consumo como tapa os xoves en cidades como Santiago de Compostela ou os domingos en A Coruña.

## Denominación 
Son chamados así polo seu uso como callantes do leite na elaboración do queixo, conservan o seu nome cando son cociñados para obter un dos pratos máis populares da cociña galega e doutras cociñas como a madrileña.

## Receitas 
É un prato moi espallado polo norte da Península Ibérica, con distintos xeitos de preparación. Así, por exemplo, o xeito máis habitual de preparalos en Galicia é cocidos con chourizo, pata de vaca e garavanzos e condimentados con pemento e comiño, mentres que os callos á asturiana son aqueles cortados moi pequenos e cociñados con chourizo, patas de porco e pemento, os callos á madrileña son cociñados con chourizo, xamón e patas de año e as chamadas *tripas á moda* do Porto son preparados con feixóns e comiño, constituíndo un prato tan popular nesa cidade que os seus habitantes son coñecidos como *tripeiros*.
## Galería de imaxes

Callos de ternera.jpg|Callos

Callos_con_garbanzos.jpg|Callos cociñados con garavanzos

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Receita dos callos á galega 
*Receita dos callos á madrileña
Soutiño

O termo **Soutiño** podemos referirnos a:

***Manuel Fernández Soto**, guerrilleiro antifranquista galego.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Soutiño**, lugar da parroquia de Valeixe, no concello da Cañiza;
***Soutiño**, lugar da parroquia de Rial, no concello de Val do Dubra;
***Soutiño**, lugar da parroquia de Santa Cruz do Valadouro, no concello do Valadouro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Soutilo**, lugar da parroquia de Veigue, no concello de Sada.
Chelo

O termo **Chelo** pode referirse a:

***Violoncello** ou **violonchelo**, instrumento musical de corda fretada pertencente á familia do violín.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Chelo**, lugar da parroquia de San Cristovo de Lóuzara, no concello de Samos;
***Chelo**, lugar da parroquia de San Miguel de Negradas, no concello do Vicedo;
***Rachelo**, lugar da parroquia de Vilar de Ortelle, no concello de Pantón.

Amais, como hipocorístico do antropónimo feminino **Consuelo**. Pode referirse a:

***Consuelo Rodríguez López**, guerrilleira galega (1919-2019).

## Véxase tamén
### Outros artigos
Xastre, xastra

[miniatura|200px|Un xastre tomándolle as medidas a un cliente en [Hong Kong.]]
Un **xastre** ou **alfaiate** é a persoa que exerce o oficio da xastrería, unha arte que consiste na creación de pezas de vestir principalmente masculinas (traxe, pantalón, chaleco) de forma artesanal e a medida, ou sexa, deseñando exclusivamente de acordo coas medidas e preferencias de cada cliente, sen facer un uso estandarizado de numeración preexistente. 

## Os xastres na cultura popular galega 
A literatura popular galega recolle numerosas burlas e sátiras contra os xastres -e tamén as costureiras-, ó considerarse que o seu traballo é livián e cómodo, en comparación co traballo no campo, moito máis duro. Por iso táchanse ós xastres de delicados, afectados, pouco homes.

Os mariñeiros seguen diferentes crenzas e cautelas á hora de construír unha barca ou facerse ó mar. Entre elas cómpre citar a prohibición de levar a bordo un cura ou falar deles, de cobras, de raposas, de zapateiros ou de xastres.

### Léxico 
Por veces chámanse *xastres* os piollos que se moven polas costuras dun vestido.

*Xastre* é un dos nomes comúns dun pequeno crustáceo denominado *Galathea strigosa*https://litoraldegranada.ugr.es/el-litoral/el-litoral-sumergido/fauna/artropodos/crustaceos/decapodos/anomuros/galathea-strigosa

### Locucións 
* *Ser coma o xastre das Baíñas*: dise de quen recibe un encarga, pon os materiais e logo non cobra. A expresión pode completarse así: *ser coma o xastre das Baíñas, coser de balde e pór as liñas*

### Refraneiro
* *Na cas do probe que dá o que ten, puntada curta e agoantar ben*.
* *Na casa do rico que fai mala vida, puntada larga e acabar axiña. Na casa do pòbre que da do que ten, puntada corta e asegurar ben*.

### Cantigueiro 
* *A que non viches o que eu vin/ na feira do Rapadoiro:/ veinticinco castres xuntos/ cosendo nun barredoiro*.
* *¿Quen mo compra, que llas vendo/ catro cousas nun raial?/ Un xastre, unha costureira,/ unha agulla e un dedal*.
* *Sete xastres fan un home/ o ano do pan barato,/ o ano que o pan é caro/ xa fan falla vintecatro*.

## Notas
Vega de Pas

**Vega de Pas** é unha localidade e concello da comunidade autónoma de Cantabria, na comarca do Pas-Miera, na cabeceira do río Pas.

## Localidades
Os seus 909 habitantes (INE, 2006) distribúense por:

* Candolías, 123&nbsp;hab.
* La Gurueba, 82&nbsp;hab.
* Guzparras, 22&nbsp;hab.
* Pandillo, 173&nbsp;hab.
* **Vega de Pas** (Capital), 311&nbsp;hab.
* Yera, 133&nbsp;hab.

### Municipios limítrofes 
Limita polo norte con Selaya, Villacarriedo e Santiurde de Toranzo, polo oeste con Luena e San Pedro de Romeral, polo leste con San Roque de Riomiera e polo sur con Espinosa de los Monteros da Provincia de Burgos (Castela e León).

## Economía 
Predomina o sector primario, cun 44,9 % da poboación empregada na agricultura e a gandería. Un 14,6 % da poboación emprégase na construción, un 10,8 % na industria e, por último, un 30,4 % no sector servizos.
700px|miniatura|centro|Panorámica de Vega de Pas desde o Porto da Braguía.

## Patrimonio 
miniatura|centro|250px|Vega de Pas.
Os Edificios na leira do doutor Madrazo son Bens incluídos dentro do Inventario Xeral de Cantabria, segundo resolución publicada no Boletín oficial de Cantabria de 17 de febreiro de 2003.

## Demografía 

Fonte: INE

## Administración 

* Alcalde electo: Víctor Manuel Gómez Arroyo (PRC).
|

* Alcalde electo: Víctor Manuel Gómez Arroyo (PRC).
|}

## Véxase tamén
Vega de Liébana

**Vega de Liébana** é un concello da comunidade autónoma de Cantabria. Está situado na comarca de Liébana, no extremo occidental da rexión. Limita polo norte con Camaleño e Potes, polo leste con Pesaguero e Cabezón de Liébana, polo sur coa provincia de Palencia e polo oeste coa provincia de León, ambas últimas na comunidade autónoma de Castela e León. A través do Porto de San Glorio, comunica Cantabria coa provincia de León.

## Localidades 
Os seus 936 habitantes (INE, 2006) repártense por:
* Bárago, 101 hab.
* Barrio, 61 hab.
* Bores, 38 hab.
* Campollo, 68 hab.
* Dobarganes, 31 hab.
* Dobres, 90 hab.
* Enterrías, 18 hab.
* Ledantes, 74 hab.
* Pollayo, 13 hab.
* Tollo, 36 hab.
* Toranzo, 41 hab.
* Tudes, 38 hab.
* Vada, 18 hab.
* Valmeo, 40 hab.
* La Vega (Capital), 184 hab.
* Vejo, 62 hab.
* Villaverde, 23 hab.

## Patrimonio 
Vega de Liébana é un dos municipios polos que transcorre a Ruta Lebaniega, que enlaza o Camiño de Santiago da Costa co Camiño Francés. Trátase dun ben de interese cultural que percorre, ademais, os municipios de San Vicente de la Barquera, Val de San Vicente, Herrerías, Lamasón, Cillorigo de Liébana, Potes, Cabezón de Liébana e Camaleño.

En Ledantes consérvase a chamada Pisa-Batán de Ledantes, ben de interese local.

## Demografía 

Fonte: INE

## Administración 

* Alcalde electo: Armando Cuesta González (PRC).
|

* Alcalde electo: Gregorio Miguel Alonso Bedoya (PRC).
|}
La música va por dentro

***La música va por dentro*** é o primeiro álbum de estudio do grupo galego de rock Jabón Blue. Publicouse o 20 de setembro de 2006.

## Listaxe de cancións
#"Un porrito de ilusión" (02:46)
#"El hombre del saco" (02:30)
#"Tan solo" (03:47)
#"Cacareando" (02:51)
#"Cuando el silencio suena" (03:38)
#"Mato a mi madre" (02:29)
#"Era para mí" (02:47)
#"Quinse pesos de rock and roll" (02:24)
#"Sexy Rock" (02:17)
#"Baby Chocho" (02:44)
#"Homenaje" (02:13)
#"La gallina de los huevos de oro" (01:51)
#"No quiere nada de mí" (03:12)
#"Tengo una amiga" (01:02)
#"La música va por dentro" (02:22)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Datos do álbum
Gran Premio de Motociclismo de España

O **Gran Premio de Motociclismo de España** é unha proba de motociclismo de velocidade que se celebra desde o ano 1950 en España. Agás na primeira edición e entre os anos 1956 e 1960, sempre formou parte do Campionato do Mundo de Motociclismo. Desde a edición 1989, a competición ten lugar de xeito ininterrompido no Circuíto Permanente de Xerez, que tamén foi sede da edición de 1987. Os outros dous circuítos utilizados foron o circuítos do Jarama (1969, 1971, 1973, 1975, 1977-1986 e 1988) e o Montjuïc.

## Gañadores 
(1) Única carreira da historia do Campionato do Mundo de Motociclismo onde gañou unha moto de serie (a Mondial 125 Monoalbero).

## Ligazóns externas 
* Circuíto de Xerez
Manuel Agrasar Cajaraville

**Manuel Agrasar Cajaraville**, coñecido como **Barbarroxa**, nado en Padrón cara a 1912 e finado en Loureiro (Luou, Teo) o 19 de maio de 1948, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Mariñeiro voluntario dende 1935, era tripulante do *José Luís Díez*. Incorporouse ao exército republicano en Asturias. Foi capturado en setembro de 1939. Xulgado en Xixón por rebelión, foi condenado a cadea perpetua. Formou parte da V Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia liderada por Benigno Andrade "Foucellas" e José Remuiñán Barreiro "Ricardito". O grupo foi avistado pola Garda Civil en Loureiro (Luou) o 19 de maio de 1948. A benemérita incendiou a casa onde se refuxiaban os guerrilleiros e Manuel e tres compañeiros máis, Florentino Menéndez Palacio, Ricardo Fernández Carlés e Vicente López Novo, morreron polos disparos das metralladoras; tamén morreu o garda civil Manuel Gardón Castro. "Foucellas" e "Ricardito" lograron fuxir.

O corpo de Manuel foi exhumado no ano 2025, xunto co dos seus compañeiros, da foxa común do cemiterio de Luou onde foran soterrados tras caer abatidos, despois do traballo levado a cabo polo grupo de investigación HISTAGRA.

## Vida persoal 
Casou con María Cortiñas Bóveda.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Loureiro, Luou, Teo

**Loureiro** é un lugar da parroquia de Luou no concello coruñés de Teo, na comarca de Santiago. Segundo o IGE, en 2022 tiña 32 habitantes (16 homes e 16 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Luou 
### Parroquias de Teo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Teo
Nuno Fernández Torneol

**Nuno Fernández Torneol** ou **Nuno Fernandes Torneol** foi un trobador de orixe descoñecida, do que se pensa que puido ser un cabaleiro ó servizo dun nobre de Castela. Pénsase que este autor se estableceu na corte do rei Afonso X o Sabio no século XIII.

Recoñéceselle a autoría de vinte e dúas composicións, das que trece son cantigas de amor, moi convencionais, oito cantigas de amigo, de estrutura tradicional, e mais unha cantiga de escarnio. Escribía en galego-portugués. Un dos seus textos utilizouse na canción *Love Song*, arranxada pola banda de rock brasileira Legião Urbana.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
*Literatura galego-portuguesa
*Trobadorismo
Escola da Tebra

A **Escola da Tebra**, tamén referenciada como *Escola da Treba*, foi unha das correntes dominantes da poesía galega posterior á guerra civil española, parella no tempo á poesía social (ou realismo social).

## Historia e características 
A Escola da Treba estivo fortemente caracterizada polo clima dun "eu lírico" angustiado, pola soidade e desesperanza, e pola influencia da filosofía existencialista de Martin Heidegger e Karl Jaspers, así como tamén pola obra de Jean-Paul Sartre e Albert Camus.

Esta corrente considérase inaugurada en 1950 coa publicación de *Muiñeiro de Brétemas*, de Manuel María, e con *Fabulario novo* (1952) de Cuña Novás. Forman parte desta xeración autores nados entre 1930 e 1940 e que, polo tanto, eran autores próximos da vintena. Algúns representantes desta escola son o citado Manuel María, Xosé Luís Franco Grande, Uxío Novoneyra, Xohana Torres, Bernardino Graña, Méndez Ferrín ou Avilés de Taramancos..., entre outros.

Moitos membros desta xeración contarían, asemade, cunha intensa vida política, participando de procesos tales como a fundación da Unión do Pobo Galego ou do Partido Socialista Galego.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Literatura galega do século XX

### Ligazóns externas 
* *A escola da Tebra*, documento didáctico da AELG. (pdf)
Vicente López Novo

**Vicente López Novo**, coñecido como **Rufino**, nado en Ribeira cara a 1918 e finado en Loureiro (Luou, Teo) o 19 de maio de 1948, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Militante da CNT. Formou parte da V Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia liderada por Benigno Andrade "Foucellas" e José Remuiñán Barreiro "Ricardito" á que se incorporou con Julio Bazarra Constenla. Nos primeiros meses de 1948 "Foucellas" decidiu dividir o grupo e constituír dúas partidas: unha comandada por Miguel Nicolás Esperante "Corcheiro" e a outra por **Vicente López**; pero coa morte de "Corcheiro" en Silleda o 9 de abril, as dúas partidas volveron reunificarse. O grupo foi avistado pola Garda Civil en Loureiro (Luou) o 19 de maio de 1948. A benemérita incendiou a casa onde se refuxiaban os guerrilleiros e Vicente morreu polos disparos das metralladoras xunto a Manuel Agrasar Cajaraville, Florentino Menéndez e Ricardo Fernández Carlés; tamén morreu o garda civil Manuel Gardón Castro. "Foucellas" e "Ricardito" lograron fuxir.

O corpo de Vicente foi exhumado no ano 2025, xunto co dos seus compañeiros, da foxa común do cemiterio de Luou onde foran soterrados tras caer abatidos, despois do traballo levado a cabo polo grupo de investigación HISTAGRA.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Olavi Virta

**Oskari Olavi Ilmen**, coñecido como **Olavi Virta**, nado en Sysmä o 27 de febreiro de 1915 e finado en Tampere o 14 de xullo de 1972, foi un popular cantante finlandés, chamado o *Rei do tango finés*.

## Traxectoria 
Gravou seiscentas cancións entre 1939 e 1966. Os seus principais éxitos foron as cancións *Punatukkaiselle tytölleni*, "Ennen kuolemaa", "Täysikuu", "Hopeinen Kuu" e os tangos "Satumaa" e "La Cumparsita", que foi disco de ouro. O seu repertorio inclúe cancións populares finesas, tangos, boleros e pezas de jazz.

Gañou tres discos de ouro e participou en vinte filmes. En 1972, Peter von Bagh realizou un documental sobre a súa vida.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha de Olavi Virta