Didinium

***Didinium*** é un xénero de protozoos ciliados do que polo menos hai dez especies aceptadas. Todos son protozoos de vida libre que se alimentan depredando a outros protistas. A maioría viven en augas doces ou salobres, pero tres das especies son mariñas. A súa dieta consiste principalmente en *Paramecium*, pero poden tamén atacar e consumir outros ciliados. Algunhas especies, como *D. gargantua*, tamén se alimentan de protistas non ciliados como dinoflaxelados, criptomónadas, e algas verdes.

## Características 
Os *Didinium* son arredondados, ovais ou con forma de barril e a súa lonxitude vai de 50 a 150 micrómetros. O corpo celular está circundado por dúas bandas de cilios, ou *pectinelas*. Isto distíngueos do xénero relacionado *Monodinium*, que ten unha soa banda, excepto durante a división celular. Utiliza as pectinelas para moverse na auga mediante un movemento de rotación da célula sobre o seu eixe. No extremo anterior ten unha estrutura cónica que sobresae, sostida por unha barreira de rexos bastóns microtubulares (os chamados nematodesmos ou *nematodesmata*). Este cono encerra o citostoma ou abertura "bucal", como noutros ciliados haptorios. As dimensións desta protuberancia varían nas diferentes especies.

O macronúcleo é longo, e pode estar curvado, ter forma de ferradura ou retorto formando unha figura que parece o número oito.

Como todos os ciliados os *Didinium* reprodúcense asexualmente por medio de fisión binaria, ou tamén sexualmente por conxugación.

## *Didinium nasutum* 
miniatura|320px|esquerda|*Didinium nasutum* alimentándose dun paramecio. Ilustración de S. O. Mast, 1909.
Moito do que se publicou sobre este xénero está baseado nos numerosos estudos que se fixeron da especie *Didinium nasutum*. Esta especie é un voraz depredador, e usa estruturas especializadas chamadas toxicistos para atrapar e paralizar o ciliado que se converteu na súa presa. Unha vez que o capturou, a presa é rodeada polo citostoma expandible de *Didinium*. No laboratorio, outros estímulos ambientais, como a idade do medio de crecemento ou a acumulación de certos produtos metabólicos residuais, poden tamén causar o enquistamento. Cando a forma enquistada de *D. nasutum* se expón a un cultivo vigoroso de *Paramecium*, desenquístase, volvendo á súa forma activa nadadora.

O quiste de *Didinium* permanece viable polo menos durante 10 anos.

## Historia e clasificación 
[miniatura|160px|*Vorticella nasuta*, de [O. F. Müller, 1786. Este foi o primeiro nome que tivo *Didinium nasuta*.]]
*Didinium* descubriuno no século XVIII o naturalista O.F. Müller e describiuno no seu libro *Animalcula Infusoria* dándolle o nome de *Vorticella nasuta*. En 1859, Samuel Friedrich Stein moveu a especie ao xénero de nova creación *Didinium*, que situou na orde Peritricha, xunto con outros ciliados que tiñan unha banda ciliada na parte anterior da célula, (como *Vorticella* e *Cothurnia*). Máis tarde nese mesmo século, no esquema taxonómico creado por Otto Bütschli, *Didinium* foi separado dos Peritricha, e situado na orde *Holotricha*. En 1974, John. O. Corliss creou a orde Haptorida, dentro da subclase Haptoria, para as "formas carnívoras rapaces" como *Didinium*, *Dileptus* e *Spathidium*. Este grupo foi despois situado na clase Litostomatea Small & Lynn, 1981.

A análise xenética dos ciliados haptorios indica que non son un grupo monofilético.

## Lista de especies 
*Didinium alveolatum* Kahl, 1930
*Didinium armatum* Penard, 1922
*Didinium balbianii Fabre-Domergue, 1888 *
*Didinium bosphoricum Hovasse, 1932
*Didinium chlorelligerum* Kahl, 1935
*Didinium faurei* Kahl, 1930
*Didinium gargantua* Meunier, 1910
*Didinium impressum* Kahl, 1926
*Didinium minimum*
*Didinium nasutum''(Müller, 1773) Stein, 1859

## Notas