Neuropéptido

[miniatura|[Neuropéptido Y]]

Os **neuropéptidos** son moléculas do tipo dos péptidos, similares a pequenas proteínas utilizados polas neuronas para comunicarse entre si. Son moléculas de sinalización que inflúen na actividade do cerebro e o corpo de maneiras específicas. Diferentes neuropéptidos están implicados nunha ampla gama de funcións cerebrais, como a analxesia, recompensa, inxestión de comida, metabolismo, reprodución, comportamentos sociais, aprendizaxe e memoria.

## Mecanismo e síntese 
Os neuropéptidos son sintetizados a partir de proteínas precursoras inactivas chamadas prepropéptidos, que son cortados en varios péptidos activos pequenos. Os prepropéptidos adoitan producir múltiples copias do mesmo péptido ou moitos péptidos diferentes. O número de repeticións dunha secuencia de péptido cambiou con frecuencia no decurso da evolución e serviu como caldo de cultivo para a variabilidade xenética.

Os péptidos son sintetizados no soma neuronal, e entran na vía secetora pasando a través do RER-complexo de Golgi, onde sofren un maior procesamento, despois son empaquetados en grandes vesículas de núcleo denso e son transportados ao longo do axón ou as dendritas. As grandes vesículas de interior denso encóntranse con frecuencia en todas as partes dunha neurona, incluíndo o soma, dendritas, inchamentos axonais (varicosidades) e terminacións nerviosas, mentres que as vesículas sinápticas pequenas atópanse principalmente en grupos en localizacións presinápticas. A liberación de grandes e pequenas vesículas é regulada de xeito diferente. Os neuropéptidos son liberados de maneira dependente do calcio para unirse a receptores acoplados á proteína G (GPCR). As vesículas grandes de núcleo denso liberan baixos volumes de neuropéptidos comparados con vesículas sinápticas e neurotransmisores. Os neuropéptidos non son recaptados inmediatamente, degradados ou reciclados e así son bioactivos durante longos períodos de tempo. 

A diferenza da súa expresión selectiva, a acción dos péptidos pode ser ampla e diversa. Os péptidos únense a GPCRs para inducir cadoiros de sinalización que alteran a actividade celular e sináptica. Hai tamén un procesamento específico de tecidos de precursores de neuropéptidos. Diferentes tecidos adaptaron pasos de procesamento traducional que dan lugar a péptidos diferentes estrutural e funcionalmente. A maioría dos péptidos activan un só GPCR, mentres que algúns activan múltiples GPCRs (por exemplo, AstA, AstC, DTK). As relacións da unión péptido-GPCR están altamente conservadas entre os animais. Xunto coas relacións estruturais conservadas, algunhas funcións péptido-GPCR están tamén conservadas ao longo do reino animal. Por exemplo, a sinalización do neuropéptido F/neuropéptido Y está conservada estrutural e funcionalmente entre insectos e mamíferos. Outros exemplos de dianas que non son GPCR son: péptidos similares á insulina e receptores de tirosina quinase en *Drosophila* e péptido natriurético atrial e hormona da eclosión con receptores guanilil-ciclase unidos a membrana en mamíferos e insectos. 

## Exemplos 
Moitas poboacións de neuronas teñen fenotipos bioquímicos distintivos. Por exemplo, nunha subpoboación dunhas 3000 neuronas no núcleo arqueado do hipotálamo, coexprésanse tres péptidos anorécticos, que son: a hormona estimulante do melanocito α (α-MSH), o péptido similar á galanina e o transcrito regulado por cocaína e anfetamina (CART), e noutra subpoboación coexprésanse dous péptidos orexixénicos, o neuropéptido Y e o péptido relacionado con agutí (AGRP). Estes non so os únicos péptidos do núcleo arqueado; β-endorfina, dinorfina, encefalina, galanina, ghrelina, hormona liberadora da hormona do crecemento, neurotensina, neuromedina U e somatostatina exprésanse tamén en subpoboacións de neuronas arqueadas. Estes péptidos son todos liberados centralmente e actúan noutras neuronas en receptores específicos. As neuronas de neuropéptido Y tamén producen o neurotransmisor clásico inhibitorio GABA.

Os invertebrados tamén teñen moitos neuropéptidos. O CCAP ten varias funcións como a regulación do ritmo cardíaco, a alatostatina e a proctolina regulan a inxestión de alimentos e o crecemento, o bursicon controla o escurecemento da cutícula e a corazonina ten un papel na pigmentación da cutícula e a muda.

Os sinais dos péptidos xogan un papel no procesamento da información que é diferente da dos neurotransmisores convencionais, e moitos parecen estar particularmente asociados con comportamentos específicos. Por exemplo, a oxitocina e a vasopresina teñen efectos notables e específicos nos comportamentos sociais, incluíndo o comportamento materno e o emparellamento. A seguinte é unha lista de péptidos neuroactivos que coexisten con outros neurotransmisores. Os nomes dos neurotransmisores móstranse en letra **grosa**.

**Norepinefrina** (noradrenalina).
En neuronas do grupo de células A2 no núcleo do tracto solitario, a norepinefrina coexiste coa:
* Galanina
* Encefalina
* Neuropéptido Y

**GABA**
* Somatostatina (no hipocampo)
* Colecistoquinina
* Neuropéptido Y (no núcleo arqueado)

**Acetilcolina**
* VIP
* Substancia P

**Dopamina**
* Colecistoquinina
* Neurotensina
* Péptido similar ao glicagón 1 (no núcleo acumbente)

**Epinefrina** (adrenalina)
* Neuropéptido Y
* Neurotensina

**Serotonina** (5-HT)
* Substancia P
* TRH
* Encefalina

Algunhas neuronas producen outros péptidos. Por exemplo,
a vasopresina coexiste coa dinorfina e a galanina en neuronas magnocelulares dos núcleos supraóptico e paraventricular e coa CRF (en neuronas parvocelulares do núcleo paraventricular).

A oxitocina no núcleo supraóptico coexiste coa encefalina, dinorfina, transcrito regulado por cocaína e anfetamina (CART) e colecistoquinina.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* revista *Neuropeptides*
* páxina web de referencia de neuropéptidos (unha base de datos completa sobre neuropéptidos) 
* *Neuropeptides*, serie de eBooks 
* Capítulo sobre neuropéptidos no C. elegans Wormbook cunha discusión excelente e moi accesible da bioloxía dos neuropétidos en *Caenorhabditis elegans*