Ante Pavelić

**Ante Pavelić**, nado o 14 de xullo de 1889 en Bradina, Austria-Hungría e finado o 28 de decembro de 1959 en Madrid, onde está a súa tumba, foi o membro fundador dos Ustaše, un movemento nazi/fascista croata e organización terrorista na década de 1930. Durante a segunda guerra mundial, foi o caudillo (*Poglavnik*) do Estado independente de Croacia, un estado fantoche da Alemaña nazi. 

## Traxectoria 
### Vida temperá 
Nado en Bradina, unha pequena aldea a 15 quilómetros de Hadžići en Bosnia, entón Imperio Austrohúngaro. De adulto, mudouse a Zagreb para estudar Dereito. Extremista mesmo na súa mocidade, foi membro da organización coñecida como "Frankovci" cuxo fundador Josip Frank era o sogro de Slavko Kvaternik, oficial do exército austrohúngaro. Kvaternik levaba tempo sendo un defensor do separatismo croata e as ideas dos nazis sobre Croacia atoparon nel unha ferramenta axeitada.

### Década de 1910 
Nos anos posteriores á Primeira guerra mundial,  **Pavelić** involucrábase nunha disputa tras outra co Partido Centralista e o Partido Campesiño Croata de Radić. Era o único representante do seu partido na *Skupština* (Parlamento iugoslavo) e raramente asistía ás sesións.

### Décadas de 1920 e 1930 
A principios dos anos 20, Pavelić comezou a establecer contactos con croatas en Viena e Budapest e máis tarde asociouse á sociedade terrorista macedonia IMRO. En 1927 actuou como avogado para a defensa dos terroristas nos 'xuízos de Skopje'.    

En 1927 foi elixido para o concello de Zagreb. Ocupou o cargo de Secretario no Partido dos Dereitos até 1929 de proclamación do goberno de Alexandre I de Iugoslavia. Pavelić fuxiu ao estranxeiro e foi posteriormente condenado a morte en ausencia en Belgrado pola súa participación nas manifestacións antiserbias organizadas en Sofía por terroristas búlgaros e macedonios. Despois cofundou os Ustaše e pasou á clandestinidade.

En Italia e Hungría instaláronse campos para adestrar terroristas e sabotadores, principalmente en Brescia e Borgotaro en Italia e Janka Puszta en Hungría e tentouse unha insurrección armada en 1933 cando os Ustaše, armados polos fascistas italianos, quixeron invadir o país atravesando o mar Adriático en lanchas a motor . Iso non tivo éxito, pero sería fundamental na decisión de asasinar ao rei Alexandre I, morto en Marsella o 9 de outubro de 1934 xunto co ministro de Exteriores francés, Louis Barthou.

### Segunda guerra mundial 
#### Estado fantoche dos nazis 
Pavelić permaneceu en Italia até o comezo da Segunda guerra mundial. Ordenou, organizou e dirixiu directamente unha campaña de terror contra serbios, xudeus, xitanos e comunistas, que alcanzou as proporcións de xenocidio. O réxime Ustaše de Pavelić foi o estado monicreque nazi máis asasino de toda a Europa ocupada.  Pavelic permaneceu servo de Hitler até o final da guerra. A súa servidume cara a Hitler foi descrita por Anton Veesenmayer. ''"Pavelic só tiña dous desexos, informou Veesenmayer a Berlín: primeiro conseguir o recoñecemento alemán de Croacia; e en segundo lugar, unha oportunidade para agradecer en persoa a Hitler e prometerlle 'vivir e morrer polo Führer'".*

#### Nacionalcatolicismo 
O réxime de Pavelić non foi recoñecido oficialmente polo Vaticano, pero en ningún momento a Igrexa condenou o xenocidio e as conversións forzadas ao catolicismo perpetradas polos Ustaše. Pouco despois de chegar ao poder en abril de 1941, Pavelić recibiu unha audiencia privada en Roma polo Papa Pío XII, un acto polo que o Papa foi moi criticado. Unha nota do Ministerio de Asuntos Exteriores británico sobre o tema describiu a Pío como "o maior covarde moral da nosa época" por telo recibido. 

Polo que se refire á poboación serbia do estado fantoche croata, o obxectivo declarado era o exterminio dun terzo dos seus, o exilio para outro terzo e unha conversión forzada ao catolicismo para outro máis. Os Ustaše lograron acadar o seu primeiro obxectivo, exterminando arredor dun terzo dos serbios.

#### Xenocidio 
Numerosos testemuños superviventes dos xuízos de Núremberg e dos arquivos de guerra alemáns e italianos son testemuñas das atrocidades perpetradas contra a poboación civil . 

Segundo estes, os propios oficiais nazis ficaron horrorizados das escenas cometidas polos Ustaše, o que os obrigou a deter a un dos máis notorios (Fra Miroslav Filipović-Majstorović, Banja Luka, 1942) e desarmar un destacamento Ustaše en Bosnía Oriental (1942). 

Un informe do 17 de febreiro de 1942 da Gestapo a Himmler sobre o aumento das actividades partidistas afirmou que *"O aumento da actividade das bandas débese principalmente ás atrocidades cometidas polas unidades ustashas en Croacia contra a poboación ortodoxa.* *Os ustashas cometeron os seus feitos dun xeito bestial non só contra os homes en idade de reclutas, senón especialmente contra os anciáns, mulleres e nenos indefensos. O número de ortodoxos que os croatas masacraron e torturaron sádicamente até a morte é duns trescentos mil."*  

O historiador alemán Alfred Miller contou máis de cen nenos empalados en varias cidades. Karl Jans Geischer tamén describe algunhas das torturas que practicaban os ustachas: *“Antes de matar os prisioneiros, metíanlles agullas debaixo das unllas e poñían sal nas feridas abertas. Encantáballes cortarlle o nariz e as orellas ás vítimas mentres estaban vivas. Despois mutilábanlles o corpo".*

Mandos alemáns en Croacia expresaron o seu horror ante esas crueldade. Consideraron os métodos "excesivos e ineficaces", como lle fixeron saber a Hitler. O responsable da “Solución final” non podía crer as escenas descritas nos informes que lle chegaban dende ese país*

#### Atrocidades Ustaše na literatura 
Esas accións foron rexistradas na literatura e poesía novelísticas: *Jama* (O pozo) de Kovačić, onde Ustaše ataba aos serbios con arame de espiño e os deixaba caer aos pozos; *Kozara* de Oljača; *Volčiči* (Os cachorros de lobo) de Svetina ou o *"Capítulo da cesta de ostras"* de Malaparte, inspirado nas prácticas estendidas dos Ustaše que arrancaban os ollos dos serbios. Herman Neubacher, o principal representante político e diplomático do Terceiro Reich nos Balcáns, fixo unha comparación literaria coa *Divina comedia,* falando do *"crime máis feroz da historia, só comparable ao inferno de Dante"*.

Seis meses despois, fuxiu a América do Sur. Ao chegar a Arxentina a través dos *ratlines*, converteuse en conselleiro de seguridade de Juan Perón. Perón concedeu 34.000 visados aos croatas: tanto aos colaboradores nazis como aos anticomunistas que fuxiron do novo goberno comunista dirixido por Josip Broz Tito.

O 10 de abril de 1957, o 16º aniversario da fundación do Estado Independente de Croacia, Pavelić, de 67 anos, foi gravemente ferido a tiros por un asaltante descoñecido en Buenos Aires. A operación foi atribuída á intelixencia iugoslava de Tito, aínda que o aniversario tamén suxeriu un intento de vinganza por parte dun activista *chetnik*. A pesar de ter unha bala na columna vertebral, Pavelić elixiu non ser hospitalizado. Dúas semanas despois, o goberno arxentino aceptou a petición do goberno de Tito de extraditar a Pavelić, e este escondeuse. Aínda que houbo informes de que fuxira para traballar para o réxime de Stroessner en Paraguai, o paradoiro de Pavelić permaneceu descoñecido até finais de 1959, cando se soubo que a España franquista lle tiña concedido asilo. Pavelić morreu o 28 de decembro de 1959, no hospital alemán de Madrid, segundo os informes, por complicacións derivadas da bala na súa columna xunto a complicacións por diabetes.

## Notas 

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Jure Francetić
* Holocausto
* Maks Luburić
* Nacionalcatolicismo
* Nazismo
* Segunda guerra mundial
* Solución final
* Ustaše

### Bibliografía 
* Hermann Neubacher: *Sonderauftrag Suedost 1940-1945, Bericht eines fliegendes Diplomaten, 2. durchgesehene Auflage*, Goettingen, 1956
* Ladislaus Hory e Martin Broszat: *Der Kroatische Ustascha-Staat, 1941-1945* Stuttgart, 1964
* Encyclopædia Britannica, 1943 - Libro do ano, páxina 215, Entrada: Croacia
* Worldmark Encyclopedia of the Nations, Europe, edición 1995, páxina 91, entrada: Croacia
* Encyclopædia Britannica, Edición 1991, Macropedia, Vol. 29, páxina 1111.
* Helen Fein: *Accounting for Genocide - Victims and Survivors of the Holocaust*, The Free Press, Nova York, Ed. 1979, páxs. 102, 103.
* Alfio Russo: *Revoluzione in Jugoslavia*, Roma 1944.
* Ruth Mitchell: *The Serbs Choose War, Doubleday*, Doran, 1943, páx. 148
* Encyclopedia of the Holocaust, vol. 2, páx.&nbsp;739.
* Avro Manhattan: ''The Vatican's Holocaust*, Ozark Books, 1986, páx. 48.
* Edmond Paris: *Genocide in Satellite Croatia, The American Institute for Balkan Affairs*, 1525 West Diversey Parkway, Chicago, Illinois. Publicado en 1961-1962, reeditado en 1990
* Cali Ruchala, *Lord of the Dance Macabre: Ante Pavelic and the Independent State of Croacia'', Degenerate Magazine © 1996

### Ligazóns externas 
* Ante Pavelic I
* Ante Pavelic II  Arquivado en 2017
* Ivan Goran Kovačić "O Pozo"
* "Tied up in the Rat Lines" de Yossi Melman
* Conexións Vaticano-Hitler-Pavelic