Lush

**Lush** foi unha banda inglesa de shoegazing formada en Londres no ano 1987. A formación orixinal estaba composta por Miki Berenyi (voces, guitarra), Emma Anderson (voces), Steve Rippon (baixo) e Chris Acland (batería). Phil King substituíu a Rippon en 1991. Foi unha das primeiras bandas en ser descritas coa etiqueta "shoegazing". Tras a morte de Acland o grupo separouse en 1996.

O grupo reuniuse durante un curto período de tempo entre 2015 e 2016 con Berenyi, Anderson, King e Justin Welch. Lush saíu de xira e gravou un EP con material novo.

## Historia 
### Formación e primeiros anos 
A banda formouse en Londres no ano 1987 e chamouse inicialmente The Baby Machines (por unha liña da canción de Siouxsie and the Banshees "Arabian Knights"), e estaba composta por Meriel Barham (voces), Emma Anderson (guitarra, voces), Miki Berenyi (guitarra, voces), Steve Rippon (baixo) e Chris Acland (batería). As súas influencias eran diversas; estaban inspirados pola escena garage rock da serie *Nuggets*, Cocteau Twins, Siouxsie and the Banshees, The Beach Boys e The Byrds.

Anderson e Berenyi foran amigos do colexio, coñecíanse dende principios dos anos 80, e xuntos publicaran o fanzine *Alphabet Soup*. En 1986 Anderson uniuse a The Rover Girls como baixista e Berenyi uniuse a The Bugs, tamén como baixista. Ningunda das dúas bandas durou moito, e en 1987 uníronse a Barham e Acland en The Baby Machines. Rippon uniuse pouco despois e os membros do grupo decidiron cambiar o nome a Lush, facendo a súa estrea ao vivo no Camden Falcon o 6 demarzo de 1988.

### *Scar*, EPs e *Spooky* 
miniatura|252x252px|Lush en Rennes en 1990
En 1989 a banda fichou por 4AD Records e publicou a súa primeira gravación, o míni-álbum de seis temas *Scar*. Os eloxios da crítica para *Scar* e uns directos polpulares estableceron a Lush como un dos grupos máis mencionados na prensa da escena indie británica de finais dos 80 e principios dos 90. Anderson díxolle a Everett True en *Melody Maker*, "Lembro cando non podía tocar, non estaba nunha banda, non coñecía a ninguén que puidese tocar, e agora temos un disco en 4AD. Ás veces é imposible aceptar o que está pasando". Os tres lanzamentos combináronse posteriormente no álbum recompilatorio *Gala*, que foi producido principalmente para os mercados estadounidense e xaponés. A banda gravou unha sesión ao vivo para o programa de John Peel na BBC Radio 1 en 1990 e nese mesmo ano colaborou cunha versión de "Chirpy Chirpy Cheep Cheep", de Lally Stott, ao álbum anti-*poll tax* *Alvin Lives (In Leeds)*. Precedido polo EP *Black Spring* publicado en outubro de 1991, o primeiro álbum de Lush con material completamente novo, *Spooky*, foi lanzado en xaneiro de 1992. Novamente coa produción de Guthrie, *Spooky* ten un son moi semellante ao da banda de Guthrie, Cocteau Twins, con Wall of Sound e unha gran cantidade de efectos de guitarra. As recensións foron mesturadas e os críticos do álbum sostiñan que a produción de Guthrie afastaba o son da visión creativa orixinal da banda, aínda que se vendeu ben, chegando ao posto 7 na lista de álbums do Reino Unido. Durante o verán de 1992 Lush xirou polos Estados Unidos como parte da segunda edición do festival Lollapalooza.

### *Split*, *Lovelife* e separación 
Lush achegouse a Bob Mould para que producise o seu segundo álbum. A banda comentou que Mould estaba demasiado ocupado para producilo, pero Mould dixo nun artigo de *Spin* que botouse atrás porque "Seguia elixindo as cancións da rapazas equivocadas... Tiña que marchar antes de separar a banda!". A banda lanzou dous EPs do álbum ("Hypocrite" e "Desire Lines") ambos o mesmo día (30 de maio de 1994).

*Lovelife*, o seu cuarto álbum, foi editado en marzo de 1996. Foi producido por Pete Bartlett, o técnico de directo do grupo. *Lovelife* representou un cambio na produción, con menos dependencia dos efectos de guitarra pesados. *Lovelife* converteuse no disco máis vendido da súa carreira, posiblemente por estar máis en sintonía co estilo Britpop contemporáneo. *Lovelife* incluía os exitosos sinxelos "Single Girl", "Ladykillers" e "500 (Shake Baby Shake)", e tamén contaba coa apareción de Jarvis Cocker of Pulp facendo un dúo con Berenyi no tema "Ciao!". Cos membros da banda sentíndose presionados e cansos, Anderson discutiu marchar. Afirmou que non podería facer outro *Lovelife* e que preferiría facer un álbum máis pequeno e persoal. Os outros membros da banda mostráronse receptivos a esta idea, e Berenyi, en particular, estaba interesado en manter a banda unida.

En setembro de 1996 a banda realizou a súa derradeira actuación, antes de reunirse, no Xapón. Un mes despois, a traxedia golpeou ao grupo cando o batería Chris Acland morreu aforcándose no xardín dos seus pais o 17 de outubro. A banda realizou unha pausa prolongada, anunciando oficialmente a súa ruptura o 23 de febreiro de 1998.

### Reunión e segunda ruptura 
En setembro de 2015 a prensa musical suxeriu que se podería haber unha reunión despois de que Anderson publicase un críptico "7 días" nas redes sociais, e de que aparecese un sitio oficial da banda. O 28 de setembro Lush anunciou a súa reunión na súa páxina de Facebook. Para o Record Store Day de 2016, 4AD lanzou unha edición limitada de 5 vinilos en color dunha caixa titulada *Origami*, formada por *Gala* (vinilo transparente), *Spooky* (prateado), *Split* (vermello), *Lovelife* (rosa) e o primeiro vinilo lanzado da versión canadense de *Topolino* (amarelo), cunha portada revisada por Chris Bigg. A versión británica/europea estaba empaquetada nunha "caixa de pizza" de cartón branco estampada con tres logotipos diferentes de Lush de 1990, 1994 e 1996.

Lush tamén anunciou un concerto no Roundhouse de Londres o 6 de maio de 2016, e despois engadiu unha segunda data, o 7 de maio, despois de que as entradas se esgotasen en seis horas. O 19 de xaneiro de 2016 anunciouse a súa primeira xira por América do Norte en 20 anos.
O 15 de abril de 2016 a banda anunciou o lanzamento do EP *Blind Spot*, a seu primeiro material novo dende 1996. O EP foi producido por Jim Abbiss e o membro de Ladytron Daniel Hunt. O 18 de outubro de 2016 Lush anunciou a marcha do baixista Phil King a través da súa páxina oficial. O 15 de novembro dese ano o grupo emitiu un comunicado anunciando que Michael Conroy de Modern English tocaría o baixo para o seu derradeiro concerto no Manchester Academy, e confirmando que a banda se separaría despois desa actuación.

## Discografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial