open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Criomicroscopia electrónica de varrido

A **criomicroscopia electrónica de varrido** (**CryoSEM**) é unha forma de criomicroscopia electrónica na que se obteñen imaxes dunha mostra hidratada pero fixada crioxenicamente utilizando o estado frío dun microsopio electrónico de varrido nunha cámara crioxénica. O arrefriamento conséguese xeralmente con nitróxeno líquido. A cryoSEM de mostras biolóxicas cun alto contido de humidade pode facerse máis rapidamente con menos pasos de preparación da mostra que na microscopia electrónica de varrido convencional. Ademais, o proceso de deshidratación necesario para preparar unha mostra biolóxica para a cámara do microscopio electrónico de varrido convencional crea numerosas distorsións no tecido orixinando artefactos estruturais durante a obtención das imaxes.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Microscopia electrónica
* Criomicroscopia electrónica
* Criomicroscopia electrónica de transmisión
* Criomicroscopia

## Notas
Naisten SM-sarja 1985-1986

A **tempada 1985-1986 da Naisten SM-sarja** foi a cuarta tempada da máxima categoría do hóckey sobre xeo feminino finlandés. Un total de oito equipos tomaron parte na competición.

Ao final da tempada o Ilves de Tampere revalidou o título conseguido na tempada precedente.

## Estrutura da tempada 
A competición xogouse por primeira vez na súa historia nun único grupo e só se disputou unha liga regular, co cal o equipo que finalizou primeiro na liga regular proclamouse campión finlandés.

O sistema de puntuación concedeu dous puntos pola vitoria, un polo empate e o equipo perdedor non sumaba ningún punto.

## Equipos participantes 
## Liga regular 
Ao final da liga regular o Ilves de Tampere proclamouse campión logo de gañar os seus 14 partidos e sumar 28 puntos, mentres que a prata foi para o HJK de Helsinqui (21 puntos) e o bronce para o Sport de Vaasa (19 puntos). O Ilves foi ademais o equipo máis goleador (93 goles a favor) e menos goleado (14 goles en contra). Por contra o SaiPa de Lappeenranta&nbsp;foi o equipo que menos goles anotou (17), e o Ilves-Kiekko de Tampere foi o equipo máis goleado (99). O Ilves conseguiu as maiores goleadas da tempada, rexistrando tres partidos con 10 ou máis goles anotados e máis de 10 goles de diferenza. 

;Clasificación

;Resultados

## Anotadoras 
Ao finalizar a liga regular, a xogadora do Sport de Vaasa Sari Krooks foi a máxima puntuadora con 53 puntos (46 goles e 7 asistencias). Krooks foi ademais a máxima goleadora, mentres que Päivi Virta (Ilves) e Eija Sorvari (Sport) foron as máximas asistentes con 14 asistencias cada unha.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da Naisten Liiga
Estanislao García Nebril

**Estanislao García Nebril** foi un empresario, banqueiro e político galego.

## Traxectoria 
Empresario de Cedeira, dono dunha fábrica de gasosas, unha mercería, un almacén de cereais e legumes, un de sal e outro de cal. Tiña oficina bancaria propia e foi director da sucursal do Banco de La Coruña en Cedeira. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 e trala renuncia de Higinio Bustabad Freire, foi nomeado alcalde de Cedeira en novembro de 1936. Foi cesado polo gobernador civil xunto cos concelleiros Honorato González e Modesto López en setembro de 1937.

## Vida persoal 
Casou en 1914 con Amadora Rodríguez Llorente.

## Notas
Criomicroscopia

A **criomicroscopia** é unha técnica na cal un microscopio está equipado de maneira que o obxecto que se pretende examinar poida ser arrefriado por debaixo da tempertura dunha habitación. Tecnicamente, a criomicroscopia implica a compatibilidade entre un criostato e un microscopio. A maioría dos criostatos fan uso dun fluído crioxénico como o helio líquido ou o nitróxeno líquido. Hai dúas motivacións comúns para realizar unha criomicroscopia. Unha é mellorar o proceso da microscopia estándar. A microscopia electrónica crioxénica, por exemplo, permite o estudo de proteínas limitando os danos causados pola radiación. Neste caso, a estrutura das proteínas pode que non cambie coa temperatura, pero o ambiente crioxénico permite a mellora do proceso de microscopia electrónica. Outra motivación para realizar unha criomicroscopia é aplicar a microscopia a un fenómeno producido a baixas temperaturas. Un microscopia de efecto túnel de varrido baixo un ambiente crioxénico, por exemplo, permite o estudo da superconductividade, a cal non se produce a temperaturas moderadas.

## Historia 
Aínda que os microscopios levan utilizándose desde hai séculos, a criomicroscopia é unha metodoloxía moderna. Na década de 1950, os cristais de xeo foron estudados instalando un microscopio electrónico dentro dun iglú. Arredor de 1980, a adaptación do microscopio electrónico, o baleiro e o criostato levaron á concepción do criomicroscopio moderno. Este desenvolvemento da microscopia crioelectrónica motivou a concesión do premio Nobel de Química de 2017 a Jacques Dubochet, Joachim Frank e Richard Henderson.

## Microscopia electrónica crioxénica 
A microscopia electrónica de varrido e a microscopia electrónica de transmisión levadas a cabo en condicións crioxénicas coñécense como cryo-SEM e cryo-TEM, respectivamente.

## Microscopia óptica crioxénica 
Os ambientes crioxénicos utilízanse en combinación con diferentes tipos de técnicas de microscopia óptica. Os ambientes crioxénicos tamén minimizan o branqueamento, o cal, á súa vez, mellora ocontaste da técnica de microscopia.
O crecemento de cristais de xeo artificiais é, por exemplo, estudado por microscopia óptica. Con microscopio de luz polarizada, o efecto de birrefrinxencia de, por exemplo, estruturas de dominio ortorrómbico, poden observarse a temperaturas crioxénicas. No campo da bioloxía, o microsocpio de fluorescencia permitiu resolucións alén do límite de difracción. O premio Nóbel de Química de 2014 recibírono conxuntamente Eric Betzig, Stefan Hell e William E. Moerner polo desenvolvemento da microscopia de fluorescencia de super-resolución.

## Notas
Citonema

[miniatura|Os citonemas captan e transportan morfóxenos. Esta micrografía mostra tecidos da larva da mosca *[Drosophila* cuxas células traqueais están marcadas con proteínas fluorescente mCherry amarradas á membrana. Algúns dos citonemas que se estenden desde a rama traqueal contactan o disco imaxinal alar subxacente e transportan a proteína morfóxena Dpp (marcada con proteína fluorescente verde) ás células trraqueais.]]

Os **citonemas** son proxeccións celulares delgadas que se especializan no intercambio de proteínas de sinalización entre as células. Os citonemas emanan de células que fabrican proteínas de sinalización, estendéndose directamente ás células que reciben proteínas de sinalización ou tamén directamente entre células que reciben proteínas de sinalización e células que as fabrican.

Un citonema é un tipo de filopodio, unha extensión fina tubular da membrana plasmática da célula que ten unha parte central composta de filamentos de actina paralelas estreitamente leados. Os filopodios poden estenderse máis de 100 μm e os máis finos poden ter un grosor de só 0,1 μm e 0,5 μm. Observáronse citonemas cun diámetro de aproximadamente 0,2 μm e lonxitude de 80 μm no disco imaxinal anal de *Drosophila*. na etapa inicial de formación de sinapses, presentación de antíxenos polas células dendríticas do sistema inmunitario, xeración de forza por macrófagos e a transmisión de virus. Foron asociados co peche de feridas, peche dorsal dos embrións de *Drosophila*, quimiotaxe en *Dictyostelium*, sinalización de Delta-Notch, vasculoxénese, adhesión celular, migración celular, e metástase do cancro. Os filopodios recibiron varios nomes: microespiculas, pseudópodos, filopodios finos, filopodios grosos, gliopodios, miopodios, invadopodios, podosomas, telópodos, nanotubos de mebrana (ou nanotubos tuneladores, que teñen características propias) e dendritas. O termo citonema indica que conteñen citoplasma e teñen forma de dedo, e distínguense polo seu papel na sinalización celular.

Os filopodios con comportamentos que suxiren funcións na percepción de información de padróns observáronse primeiramente nos embrións do ourizo de mar, e as caracterizacións que se fixeron despois apoian a idea de que transmiten sinais de padróns entre células. e os citonemas que responden a decapentapléxica oriéntanse cara este organizador do desenvolvemento. Os receptores para as proteínas de sinalización están presentes en vesículas mótiles dos citonemas, glándulas linfáticas e ovarios. Tamén se describiron en embrións de arañas, ovarios de cadelas de frade, *Rhodnius*, *Calpodes*, células infectadas por retrovirus, mastocitos, linfocitos B e neutrófilos. Observacións recentes suxiren que os citonemas teñen tamén un importante papel durante o desenvolvemento dos vertebrados. Tamén se observou que poderían ser importantes no desenvolvento da placa neural do peixe cebra, no cal transportan a Wnt8a, e no das extremidades do polo, onde transportan a proteína Sonic hedgehog.

## Notas
Janja Lula da Silva

**Rosângela Lula da Silva**, nada en União da Vitória, Paraná, Brasil, o 27 de agosto de 1966 é unha socióloga brasileira afiliada ao Partido dos Trabalhadores. É a actual primeira dama do Brasil como a terceira esposa do presidente Luiz Inácio Lula da Silva.

## Traxectoria 
**Rosângela** naceu na União da Vitória, estado de Paranà. Durante a súa infancia trasladouse a Curitiba. Silva afiliouse ao Partido dos Traballadores en 1983. En 1990 matriculouse na licenciatura de Ciencias Sociais na Universidade Federal de Paranà e especializouse en Historia na mesma institución.

**Janja**, como é coñecida, foi contratada por Itaipu Binacional. Na central hidroeléctrica, foi axudante da directora xeral e coordinadora de programas de apoio ao desenvolvemento sostible. Entre 2012 e 2016, Rosângela foi asesora de comunicación e asuntos institucionais en Eletrobras, no Río de Xaneiro. En 2016 volveu a Itaipú, onde permaneceu até 2020, cando deixou definitivamente a empresa.

Janja e Lula da Silva comezaron a saír en 2018. Cando o expresidente foi detido e encarcerado, Janja visitouno moitas veces no penal. Lula foi liberado o 8 de novembro de 2019 por falta de probas, e pouco despois a parella anunciou o seu compromiso.  Casaron oficialmente o 18 de maio de 2022 en São Paulo, nunha cerimonia celebrada polo bispo Angélico Sândalo Bernardino. 

Nun acto de campaña, Rosângela asegurou que pretendía "resignificar" o papel dos primeiros auxilios, priorizando a súa presenza en actos realizados arredor da muller, como a violencia doméstica ou a exclusión social. 

## Notas
Gran Premio da Emilia-Romaña de 2023

O **Gran Premio da Emilia-Romaña de 2023** (coñecido oficialmente como '''Fórmula 1 Qatar Airways Gran Premio del Made in Italy e dell'Emilia-Romagna 2023''') foi unha carreira de Fórmula 1 programada para celebrarse o 21 de maio de 2023 no Autódromo Enzo e Dino Ferrari en Imola, Italia. O 17 de maio, a Dirección da Fórmula 1 anunciou a cancelación da carreira debido ás inundacións na rexión. A última carreira que se viu moi afectada pola choiva foi o Gran Premio de Bélxica de 2021, executado por completo detrás do coche de seguridade, durante só unha volta rexistrada oficialmente.

## Choiva, inundacións e posterior cancelación 
De cara á fin de semana, a Protezione Civile italiana emitiu unha alerta vermella meteorolóxica para a rexión da Emilia-Romaña, onde se celebraría a carreira, a comarca viuse afectada polas fortes choivas, que provocaron inundacións e desprendementos de terra. O 16 de maio de 2023, todo o persoal da Fórmula 1 recibiu instrucións para abandonar a pista, citando medidas de precaución despois de que se informase dun aumento do nivel da auga no próximo río Santerno. Debido á intensa choiva observada durante toda a semana previa á carreira e despois de varios rumores o día anterior, o goberno pediu o aprazamento da carreira. Logo do anuncio da cancelación viuse que partes da pista estaban inundadas.

En definitiva, a carreira non sairía como estaba previsto, un comunicado oficial da Fórmula Un afirmou que a decisión foi tomada xa que non era posible celebrar o evento con seguridade para os afeccionados, os equipos e o persoal, e alixeirar a carga de traballo dos equipos de emerxencia locais que xa estaban saturados debido ao danos da tormenta.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén
A Armada, Combarro, Poio

**A Armada** é un lugar da parroquia de Combarro no concello pontevedrés de Poio na comarca de Pontevedra. Segundo o IGE, en 2022 tiña 20 habitantes (10 homes e 10 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Combarro 
### Parroquias de Poio 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Poio
Naisten SM-sarja 1988-1989

A **tempada 1988-1989 da Naisten SM-sarja** foi a sétima tempada da máxima categoría do hóckey sobre xeo feminino finlandés. Un total de oito equipos tomaron parte na competición.

Ao final da tempada o EVU de Vaasa conseguiu o primeiro título da súa historia.

## Estrutura da tempada 
A competición xogouse nun único grupo e só se disputou unha liga regular, se ben se xogou un partido de desempate entre os dous primeiros clasificados da liga regular ao remataren co mesmo número de puntos. O sistema de puntuación concedeu dous puntos pola vitoria, un polo empate e o equipo perdedor non sumaba ningún punto.

## Equipos participantes 
## Liga regular 
Ao final da liga regular o Ilves de Tampere finalizou na primeira posición con 25 puntos logo de gañar 11 partidos e empatar tres. O EVU de Vantaa finalizou co mesmo número de puntos logo de sumar 12 vitorias, un empate e unha vitoria. O Ilves foi o equipo máis goleador con 106 goles a favor, metres que o EVU foi o menos goleado logo de encaixar tan só 11 goles. Por contra as xogadoras do Sport de Vaasa foron o equipo que máis goleado (129) e o que menos goles anotou (26). O Ilves protagonizou unha vez máis as maiores goleadas, como o 24-0 e o 0-19 fronte o Sport. 

;Clasificación

;Resultados

## Anotadoras 
Ao finalizar a liga regular, a xogadora do EVU de Vantaa Liisa Karikoski foi a máxima puntuadora con 33 puntos (21 goles e 12 asistencias). A máxima goleadora, con todo, foi Arja Kaunola do IFK de Helsinqui, mentres que Minna Nisula do Ilves) foi a máxima asistente con 13 asistencias.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da Naisten Liiga
Jürgen Schmidhuber

**Jürgen Schmidhuber**, nado en Múnic o 17 de xaneiro de 1963, é un científico informático alemán coñecido polo seu traballo no campo da intelixencia artificial, concretamente nas redes neurais artificiais. É director científico do Instituto Dalle Molle para a Investigación en Intelixencia Artificial en Suíza.

É máis coñecido polo seu traballo fundacional e moi citado sobre a memoria longa a curto prazo (LSTM), un tipo de arquitectura de rede neural que se converteu na técnica dominante para varias tarefas de procesamento da linguaxe natural en investigación e aplicacións comerciais na década de 2010.

## Traxectoria 
Schmidhuber completou os seus estudos de licenciatura (1987) e doutoramento (1991) na Universidade Técnica de Múnic en Múnic, Alemaña. Alí ensinou desde 2004 ata 2009. Desde 2009, ata 2021, foi profesor de intelixencia artificial na Universidade da Suíza Itasliana en Lugano, Suíza.

## Notas
Guillermo Quintana Pardo

**Guillermo Quintana Pardo**, nado cara a 1883 e finado na Coruña o 25 de setembro de 1969, foi un militar e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Julián Quintana Cuesta, capitán de Infantaría de Mariña, e Encarnación Pardo Filgueira. Estudou na Academia de Infantaría. Estivo destinado nas Canarias e en Lugo. Comandante de Infantaría retirado, na República foi profesor de Matemáticas no colexio da Fundación Fernando Blanco de Cee. Foi nomeado concelleiro de Cee polo gobernador civil en novembro de 1934 na corporación presidida por Argimiro Guillén Cereijo.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado polo gobernador civil delegado civil de Cee. Combatiu na guerra. Ascendido a coronel, foi destinado ao Rexemento Mixto de Infantaría de Máquinas de Acompañamento 88 en Ourense e foi gobernador militar da praza e provincia de Ourense en decembro de 1940. Ascendido a xeneral de brigada, foi nomeado xefe da 52 División de Infantaría de Montaña en 1946. Finou na Coruña o 25 de setembro de 1969 con 86 anos.

## Recoñecementos 
Cruz de San Hermenegildo en 1931.
## Vida persoal 
Casou en Ferrol con Enriqueta Lacaci García en 1913, e foi pai de María Victoria, Guillermo, María Reyes, Enriqueta e Luis Antonio Quintana Lacaci.
## Notas
Torneo Lipstick

O **Torneo Lipstick** (en finés *Lipstick-turnaus*) foi un torneo non oficial de hóckey sobre xeo feminino disputado en Finlandia entre 1978 e 1982. O equipo campión do torneo era considerado o campión non oficial de Finlandia.

## Historia 
O hóckey sobre xeo feminino comezou a desenvolverse en Finlandia a principios da década de 1970, cando se crearon os primeiros equipos femininos, que carecían dunha competición organizada e era frecuente que os equipos de mulleres disputaran partidos contra equipos júnior masculinos, como ocorría no caso do Ilves.

En 1978 creouse o Torneo Lipstick, un torneo sen carácter oficial no que competían os mellores equipos femininos de Finlandia e algúns equipos invitados procedentes de Norteamérica. O primeiro equipo campión foron as Mississauga Indians do Canadá. O torneo funcionou como campionato de Finlandia non oficial e celebrou a súa derradeira edición en 1982. Un ano despois naceu a Naisten SM-sarja, o campionato oficial de Finlandia organizado pola Federación Finlandesa de Hóckey sobre Xeo. 

## Palmarés 
## Notas
Manuel Mayán Pais

**Manuel Mayán Pais**, nado cara a 1905 e finado en Cee o 7 de abril de 1989, foi un político galego.

## Traxectoria 
Fundador de Falange en Cee. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi xefe local de Falange Española Tradicionalista y de las JONS de Cee. Foi nomeado alcalde de Cee en 1938. Volveu ser alcalde de Cee en setembro de 1950, e novamente en 1955. Finou en Cee o 7 de abril de 1989 con 83 anos.

## Vida persoal 
Casou con Rita Mayán Rodríguez e foi pai de Olga, Rita, Irma e María Jesús Mayán Mayán.
## Notas
Inés Monteagudo Romero

**María Inés Monteagudo Romero**, nada en Esteiro (Muros) en 1965, é unha política galega do PPdeG.

## Traxectoria 
Filla de José María Monteagudo Romaní. Técnica da Administración pública. Nas eleccións municipais de 2015 encabezou a candidatura do PPdeG en Muros e foi a lista máis votada, pero non conseguiu a alcaldía ó apoia-los socialistas á candidata de CxG. Foi deputada provincial de 2017 a 2019. Nas municipais de 2019 repetíronse os resultados das anteriores eleccións pero tanto PSOE coma CxG votaron polos seus candidatos, polo que foi elixida alcaldesa de Muros como cabeza da lista máis votada. Nas municipais de 2023 mellorou resultados aínda que seguiu lonxe da maioría absoluta, polo que perdeu a alcaldía dado que o BNG e o PSdeG alcanzaron un acordo de goberno que fixo alcaldesa á nacionalista María Lago Lestón.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Muros

### Ligazóns externas 
* Inés Monteagudo: «Hay muchos problemas escondidos en los cajones». Entrevista en *La Voz de Galicia*
José Sánchez García (Cee)

**José Sánchez García**, nado en Cee o 15 de xaneiro de 1920 e finado no mesmo concello o 12 de decembro de 2006, foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
Médico en Cee. Foi nomeado alcalde de Cee en 1949. Volveu ser alcalde de Cee en 1969, tomando posesión o 13 de xaneiro. Permaneceu no cargo ata as primeiras eleccións democráticas. Finou en Cee o 12 de decembro de 2006.

## Vida persoal 
Casou con Concepción Bello Marzo e foi pai de Concepción, Teresa, José e Mercedes Sánchez Bello.
## Notas
Irma Grese

**Irma Ida Ilse Grese** , nada o 7 de outubro de 1923 en Wrechen e finada o 13 de decembro de 1945 en Hamelin foi unha garda dos campos de concentración de Auschwitz-Birkenau, Bergen-Belsen e Ravensbruck durante a Segunda guerra mundial. Alcumada *"a Hiena de Auschwitz"*   polos prisioneiros deste campo polo seu comportamento sádico e perverso, foi unha das máis crueis e notorias criminais de guerra nazis, executada pola forca polos aliados a finais do conflito.

## Traxectoria 
Filla dun leiteiro afiliado ao Partido Nazi e dunha nai suicida, Irma abandonou os estudos aos quince anos, debido á súa falta de compromiso cos seus estudos e ao seu fanático interese en unirse ao *Bund Deutscher Mädel* (Liga da Xuventude das Mulleres Alemás), que o seu pai non aprobou. Entre outras actividades, traballou nunha granxa, nunha tenda e durante dous anos nun sanatorio das SS, onde tentou sen éxito formarse como enfermeira. entre outros actos, Irma era coñecida por lanzar cans aos presos para devoralos, asasinar presos en tiroteos a sangue frío, torturar nenos, abusar sexualmente e golpear sadicamente con látego até a morte. No seu cuartel tras a captura do campamento, atopáronse pantallas de lámpadas con cúpulas feitas de pel humana, de tres prisioneiros xudeus asasinados e despelados por ela.

Condenada ao enforcamento -con 22 anos a máis nova condenada a morte pola lei británica no século XX - foi executada na prisión de Hamelin, Alemaña, o 13 de decembro de 1945 e as súas derradeiras palabras ao verdugo foron: "*Schnell !*" (Rápido!).

O piloto naval británico Eric Brown, que dominaba o alemán e que interrogara a varios criminais nazis nos xuízos de Núremberg, describiu a Irma Grese como "o peor ser humano que coñecín".

## Notas 
## Véxase tamén 
* Día Internacional da Memoria do Holocausto
* Campos de concentración nazis
* Ilse Koch
* Josef Kramer

### Bibliografía 
* Lower, Wendy. "*As Mulheres do Nazismo.*" Editora Rocco, 2014. Adicionado en 8 de xullo de 2014. ISBN 9788532528995
Adenosín difosfato ribosa

A **adenosín difosfato ribosa** (**ADPR** ou **ADP ribosa**) é un éster formado entre unha ribosa e o último fosfato do ADP (que á súa vez contén outra ribosa). O ADPR fórmao o encima poli ADP ribosa polimerase. Este encima detecta as roturas de febra simple do ADN danado, únese a elas e crea neses puntos unha cadea polimérica de ADPR, o que marca o ADN para a súa reparación; despois da reparación estas cadeas de ADPR son eliminadas. O ADPR créase tamén a partir da ADP-ribosa cíclica (ADPRc) polo encima CD38 usando o dinucleótido de nicotinamida e adenina (NAD+) como cofactor. O ADPR é o agonista máis potente da canle TRPM2. O ADPRc tamén se une ao TPRM2 e a acción de ambas as moléculas é sinérxica, xa que cada unha das moléculas potencia a acción da outra na activación desta canle.

A toxina diftérica bloquea a síntese de proteínas por tansferencia de ADP-ribosa desde o NAD+ a un residuo do aminoácido especial diftamida do EEF2, que é un factor proteico necesario para a síntese de proteínas eucariota.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Adenosín difosfato
* ADP-ribosilación
* Ribosa
Diftamida

A **diftamida** é un aminoácido especial resultado da modificación postraducional dunha histidina, que se encontra no factor de elongación eucariota 2 (eEF-2) e no arqueano, factor que é necesario para a síntese de proteínas.

## Estrutura 
A diftamida propúxose que é a 2-[3-carboxiamido-3-(trimetilamonio)propil]histidina. Aínda que esta estrutura foi confirmada por cristalografía de raios X, a súa estereoquímica non é moi segura.

## Función biolóxica 
A diftamida asegura a fidelidade de tradución.

A presenza de diftamida afecta ás vías do NF-κB ou do receptor de morte.

## Biosíntese 
A diftamida biosintetízase a partir da histidina e a *S*-adenosil metionina.

## Notas
Anestesia xeral

A **anestesia xeral** é un coma inducido e a perda dos reflexos protectores resultantes, debido á administración dun ou máis axentes anestésicos xerais. Pódense administrar unha variedade de medicamentos, co obxectivo xeral de garantir o sono, a amnesia, a analxesia, a relaxación do músculo esquelético e a perda de control dos reflexos do sistema nervioso autónomo. A combinación óptima destes axentes para calquera paciente e procedemento dados adoita ser seleccionada por un anestesiólogo ou outro provedor, como un asistente de anestesiólogo ou unha enfermeira anestesista, en consulta co paciente e co médico ou dentista (nese caso acostuma ser anestesia local, non xeral) que realiza o procedemento cirúrxico.

A especialidade médica que trata dos aspectos farmacolóxicos, fisiolóxicos e clínicos da técnica anestésica e doutras áreas como reanimación e terapia da dor chámase anestesioloxía.

## Mecanismo bioquímico de acción 
O mecanismo bioquímico de acción dos anestésicos xerais aínda non se entende moi ben. Para inducir a inconsciencia, os anestésicos teñen multitude de sitios de acción e afectan o sistema nervioso central en múltiples niveis. As áreas comúns do sistema nervioso central cuxas funcións se ven alteradas ou alteradas durante a anestesia xeral inclúen a cortiza cerebral, o tálamo, o sistema activador reticular e a medula espiñal. 

## Riscos 
Os factores de risco son condicións que poden aumentar o risco de complicacións durante a intervención:

* Condicións médicas, como diabetes, problemas cardíacos, etc.
* Tabaquismo
* Consumo de alcohol ou alcoholismo.
* Alerxias alimentarias ou alerxias medicamentosas.
* Inxestión de alimentos nas poucas horas previas á intervención.

## Fins 
A anestesia xeral ten como obxectivo acadar unha serie de propósitos:

* Analxesia: perda de resposta á dor.
* Amnesia: perda da memoria.
* Inmobilidade: perda de mobilidade.
* Perda de coñecemento: a perda de conciencia.
* Relaxación do músculo esquelético.

## Notas
Joe Dante

**Joseph James "Joe" Dante, Jr.**, nado en Morristown, Nova Jersey, o 28 de novembro de 1946, é un director e produtor estadounidense de películas con contido humorístico e de ciencia ficción. Entre os seus filmes destacan *Piranha* (1978) e *Ouveos* (*The Howling*, 1981), ambos escritos por John Sayles; *Gremlins* (1984), o seu primeiro grande éxito, e a secuela *Gremlins 2: The New Batch* (1990); *Innerspace* (1987); *Amazon Women on the Moon* (1987); e *Looney Tunes: Back in Action* (2003). En 2021 foi homenaxeado polo festival Curtas de Vilagarcía de Arousa e participou nun acto con alumnos do Garaxe Hermético durante a pandemia de Covid-19.

## Filmografía 
### Cine e televisión 
* *Burying the Ex* (2014)
* *Hawaii Five-0* (2011) (TV)
* *The Hole 3D* (2010)
* *CSI: NY* (2007) (TV)
* *The Greatest Show Ever* (2007) (TV)
* *Masters of Horror* (2005–2006)
* Trapped Ashes (2004)
* *Looney Tunes: Back in Action* (2003)
* *Haunted Lighthouse* (2003)
* *Visións nocturnas* (2001) (TV)
* *Pequenos soldados* (1998)
* *The Warlord: Battle for the Galaxy* (1998) (TV)
* *The Second Civil War* (1997) (TV)
* *Picture Windows* (1994) (TV)
* ''Blood and Death: Hammer's Legacy of Terror* (1994) (TV)
* *Rebel Highway* : Runaway Daughters (1994) (TV)
* *Matinée* (1993)
* *Eerie, Indiana* (1991–1992) (TV)
* *Gremlins 2: The New Batch* (1990)
* *The 'Burbs* (1989)
* *Amazon Women on the Moon* (con John Landis, Carl Gottlieb, Peter Horton e Robert K. Weiss ) (1987)
* *Innerspace* (1987)
* *(Amazing Stories) Historias sorprendentes* (1986) (TV)
* *The New Twilight Zone* (1985) (TV)
* *Explorers* (1985)
* *Gremlins* (1984)
* *Twilight Zone: The Movie* (con Steven Spielberg, George Miller e John Landis ) (1983)
* *Police Squad!* (1982) (TV)
* *Ouveos (The Howling),* 1981)
* *Piranha* (1978)
* *Hollywood Boulevard* (con Allan Arkush ) (1976)
* *The Movie Orgy'' (1968)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Manuel Trillo Freire

**Manuel Trillo Freire** foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Avogado en Cee. Foi nomeado alcalde de Cee en 1959, tomando posesión o 3 de febreiro. Foi presidente da Fundación Fernando Blanco en 1960. Permaneceu na alcaldía ata 1960. En 1985 foi elixido presidente de Alianza Popular de Cee. Encanezou a candidatura de AP nas eleccións municipais de 1987 e foi elixido concelleiro de Cee. Nas eleccións xerais de 1989 foi candidato número 7 do Partido Popular pola Coruña, pero non foi elixido. Dimitiu como concelleiro en marzo de 1990.

## Vida persoal 
Casou con Cándida Mayobre Rivas e foi pai de José Manuel, María del Pilar e Carlos Trillo Mayobre.
## Notas
José Antonio Trillo Durán

**José Antonio Trillo Durán**, nado cara a 1920, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Foi nomeado alcalde de Cee en outubro de 1960. Permaneceu no cargo ata 1969.

## Notas
Robert Goddard

**Robert Hutchings Goddard**, nado o 5 de outubro de 1882 en Worcester, Massachusetts e finado o 10 de agosto de 1945 en Baltimore, Maryland, foi un enxeñeiro, físico, profesor e inventor dos Estados Unidos pioneiro no campo da foguetería, chegando a construír o primeiro foguete de propelente líquido.

## Traxectoria 
A Goddard, xunto co ruso Konstantin Tsiolkovskii e o alemá Hermann Oberth, se lle considera un dos pioneiros do voo espacial, facendo importantes contribucións teóricas e técnicas e lanzando o primeiro foguete de propelente líquido en 1926.

Goddard doutorouse en física pola Universidade Clark en 1911, chegando a ser director dos seus laboratorios. Comezou os seus traballos sobre foguetes en 1909, rexistrando dúas patentes en 1914, unha delas relativa ao uso de propelentes líquidos en foguetes e a outra sobre o uso de dúas ou tres etapas en foguetes de propelente sólido, adiantándose ao seu tempo. En xaneiro de 1920 publicou no número 2540 da revista *Smithsonian Miscellaneous Publication* o seu artigo *A Method of Reaching Extreme Altitudes.* (Un método para chegar a altitudes extremas), onde detalla métodos para levar instrumentación científica a maiores alturas das que poden achegar os globos meteorolóxicos usando foguetes, para o cal desenvolve toda unha serie de teorías matemáticas da propulsión a reacción. Cara finais de 1920 Goddard indica a posibilidade de enviar un foguete á Lúa. Os periódicos recolleron a proposta, levantando gran controversia e en último termo ridiculizando a Goddard, que recelou da prensa o resto da súa vida.

Os traballos posteriores de Goddard desenvolveron as ideas do control xiroscópico dos foguetes, o control de dirección mediante aletas no foguete, o movemento das tobeiras mediante cardáns e bombas de propelente accionadas mediante motores. O lanzamento dun foguete de probas en 1929 foi o primeiro no que se enviaron instrumentos científicos a bordo, un barómetro e unha cámara. As súas ideas acabaron chegando á Sociedade de Foguetes Alemá, sociedade civil creada en 1927, co exército dese país comezando o seu programa de foguetes en 1931, culminando no mísil V-2.

As ideas de Goddard axudaron a dar inicio á era espacial, aínda que apenas foi recoñecido en vida. Goddard finou o 10 de agosto de 1945. Un dos principais laboratorios da NASA foi nomedado no seu honor, o Centro Goddard de Voos Espaciais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Konstantin Tsiolkovskii
*Hermann Oberth
O Baleal, Baredo, Baiona

**O Baleal** é unha aldea da parroquia de Baredo, en Baiona, na provincia de Pontevedra. 

Non se encontra rexistrada no Nomenclátor de Galicia, xa que se encontra englobada dentro dos Portelos. Por iso mesmo, non existen datos do IGE sobre a súa poboación. Porén, si que xa aparece en Galicia Nomeada .  

Atópase nas proximidades da beiramar, moi preto da Arquiña, lugar de relevancia cultural e arqueolóxica, por ser, segundo as narracións orais da veciñanza, onde apareceu a Virxe da Cela.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Baredo 
### Parroquias de Baiona
Amor líquido

***Amor líquido*** é un concepto creado polo sociólogo polaco Zygmunt Bauman. Desenvolvido na súa obra homónima, describe o tipo de relacións interpersoais que se desenvolven na posmodernidade. Segundo o autor, están caracterizadas pola falta de solidez, calidez e compromiso. Amais, teñen tendencia a seren cada vez máis fugaces, superficiais e etéreas. Malia que o concepto adoite usarse para as relacións baseadas no amor romántico, Bauman tamén desenvolve o concepto para falar en xeral do amor ao próximo.

## Desenvolvemento do concepto 
Bauman explica como nas sociedades do capitalismo avanzado aparecen certas tendencias que afectan á concepción das relacións persoais. A tendencia ao individualismo fai ver as relacións fortes como un perigo para os valores de autonomía persoal. A isto úneselle a xeneralización do consumismo, o que provoca a mercantilización de diversos ámbitos da vida. Neste sentido, as persoas empezan a ser concibidas como mercadorías para satisfaceren necesidades. O amor convértese nunha sorte de consumo mutuo guiado pola racionalidade economicista en que o *ethos* económico invade as relacións persoais.

Neste contexto, os vínculos afectivos estables convértense nunha hipoteca. A idea do matrimonio católico indisolúbel convértese nun prazo inasumible nunha sociedade marcada polo presente eterno e a sociedade de consumo.

Para Bauman, as relacións por Internet convértense no modelo que se exporta ás relacións da vida real. De feito, búscanse máis ben conexións, por estas non necesitaren implicación nin profundidade. Nas conexións cadaquén decide cando e como conectarse, e sempre pode premer a tecla de «suprimir».

Bauman describe o amor actual como produto dun individualismo exacerbado que se tornou nun xogo de riscos moderno e complexo. O segredo deste é non pechar portas ás demais relacións, xa que estas se consideran conexións que poden desaparecer ante calquera signo de debilidade ou aburrimento. Así, a única forma de manter ao día as relacións é non perder a frescura.

## Críticas 
Enrique Gil Calvo encadra o concepto dentro do pensamento débil do ensaio posmoderno (que denomina de xeito irónico «ensaísmo líquido»)*.* Considera que a obra de Bauman non crea conceptos orixinais, senón que recicla vellas teorías cun obxectivo comercial.

Desde os estudos de xénero criticouse o concepto por non analizar as diferentes formas de entender o amor que tiveron homes e mulleres ao longo da historia. Neste sentido, autores como Matamoros sosteñen que tradicionalmente as mulleres amaban de xeito sólido mentres que os homes amaban de xeito líquido. Deste xeito, propón reformular as teses de Bauman para pescudar por que agora as mulleres tamén aman de xeito líquido. Unha posible resposta é que unha condición para amar de xeito líquido é ter unha independencia persoal que poida levar a concibir o amor como unha ameaza a esta. O sistema patriarcal levou a que os homes puideron concibir as relacións deste xeito ao longo da historia. Porén, para as mulleres isto só foi posíbel nas últimas décadas.

## Notas
Helena Carvalhão Buescu

**Helena Etelvina de Lemos Carvalhão Buescu,** nada en Lisboa o 29 de setembro de 1956, é unha profesora portuguesa e escritora. Foi galardoada pola Asociación Portuguesa de Escritores e pola Universidade de Évora.

## Traxectoria 
É filla do profesor Victor Buescu ( Coţofenii din Faţă ou Coţofenii din Dos, Dolj, Olténia, Valaquia, Romanía, 9 de novembro de 1911-5 de xuño de 1971) e a súa esposa Maria Leonor Carvalhão Buescu (Idanha-a-Nova, Monsanto), 24 de xuño de 1932 - 28 de decembro de 1999), que ten unha rúa que leva o seu nome na parroquia de Carnide, en Lisboa, e irmá mamáis vella da profesora Ana Isabel de Lemos Carvalhão Buescu (Lisboa, 25 de agosto de 1957), casou con Bernardo João da Silveira de Vasconcelos e Sousa, IX Marqués de Castelo Melhor, e irmá máis vella de Maria Gabriela de Lemos Carvalhão Buescu e Jorge Sebastião de Lemos Carvalhão Buescu (20 de xuño de 1964).

É profesora na Facultade de Letras de Lisboa, onde traballa nas áreas de Literatura Comparada e Literatura Portuguesa, sobre todo os séculos XIX e XX e a problemática teórica da literatura. Ten colaborado con universidades de Europa, Estados Unidos, Brasil, onde ten sido profesora ou investigadora.

Foi unha das principais asinantes do Manifesto en Defensa da Lingua Portuguesa contra o Acordo Ortográfico de 1990, unha petición en liña que, entre maio de 2008 (data de inicio) e maio de 2009 (data de consideración polo Parlamento), recolleu máis de 115 mil sinaturas válidas.

## Obras 
Entre as súas obras están: 

* *A Lua, a Literatura e o Mundo* (1995). Cosmos.
* *Dicionário do Romantismo Literário Português* (1997). Colibri.
* *Em Busca do Autor Perdido* (1998)
* *Narrativas da Modernidade* (2001). Colibri. (co-autora)
* *Chiaroscuro. Modernidade e Literatura* (2001). Campo das Letras.
* *João Cristino da Silva e o tema da paisagem na literatura portuguesa de meados do século XIX* 
* *Representações do Real na Modernidade* (2005). Colibri. (co-autora) 
* *O Grande Terramoto de Lisboa. Ficar diferente* (2005). Gradiva. Con Gonçalo Cordeiro.
* *Cristalizações: Fronteiras da Modernidade* (2006). Relógio D'Água
* Cesário Verde - Visões de artista» (organização em coautoria, (2007). Campo das Letras.
* *Ardem as trevas e outros lugares* (2007). Campo das Letras.
* *Emendar a Morte. Pactos en literatura* (2008). Campo das Letras.
* *Poesia e Arte. A Arte da Poesia – Homenagem a Manuel Gusmão* (2008). Ed. Caminho.
* *Experiência do incomum e boa vizinhança. Literatura comparada e literatura-mundo* (2013). Porto Editora.
* *O Poeta na Cidade. A Literatura Portuguesa na Historia* (2019). Lisboa, Portugal: Imprensa Nacional-Casa da Moeda.

### Poesía 
* *De Onde Nascem os Rios* (1998).

## Premios 
# Co seu libro O *Poeta na Cidade: A Literatura Portuguesa na História* gañou o Gran Premio de Ensaio Eduardo Prado Coelho, outorgado pola Asociación Portuguesa de Escritores. 
# Foi galardoada co Premio Literario Vergílio Ferreira 2022 da Universidade de Évora.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
As Xestas, Baredo, Baiona

**As Xestas** é unha das aldeas históricas da parroquia de Baredo, en Baiona, na provincia de Pontevedra. 

Non se encontra rexistrada no Nomenclátor de Galicia, . Porén, si que xa aparece en Galicia Nomeada.  

É un pequeno núcleo de casas dispostas arredor dun camiño, na parte máis meridional da parroquia.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Baredo 
### Parroquias de Baiona
Menippidae

**Menippidae** é unha familia de cangrexos da orde Decapoda.

## Xéneros
**Menippe* De Haan, 1833 
**Myomenippe* Hilgendorf, 1879
**Pseudocarcinus* H. Milne-Edwards, 1834
**Ruppellioides* A. Milne-Edwards, 1867
**Sphaerozius* Stimpson, 1858

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*
Justo Rodríguez Alba

**Justo Rodríguez Alba**, nado en Burgos o 27 de outubro de 1833 e finado en Mondoñedo o 24 de setembro de 1899, foi un enxeñeiro, xornalista e escritor español.

## Traxectoria 
Fillo de Pedro Rodríguez, natural de Ribadeo, e de Micaela de Alba. Criouse en Mondoñedo, onde estudou Latín e Humanidades, Filosofía e Teoloxía no Seminario de Mondoñedo de 1845 a 1852. Estudou despois Enxeñería de Camiños, Portos e Canais na escola de axudantes de enxeñeiros. Foi representante da compañía inglesa Tharsis en Huelva. Foi funcionario do Estado desempeñándose como enxeñeiro en varias provincias de 1861 a 1865. Colaborou en *El Eco Mindoniense*. En febreiro de 1887 foi nomeado encargado da dirección técnica dos traballos da canle de Isabel II.

## Obras 
* *¿Religión ó fanatismo? Drama en tres actos y en prosa*, 1886.
* *Un diente*, 1886.
* *Lucubraciones psico-físicas*, 1892.

* *Tipos originales. Pasacalle cómico en un acto y en verso*, 1892.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Un ayudante de obras públicas
A Pedra, Baredo, Baiona

**A Pedra** é unha aldea situada na parroquia de Baredo.  

É un pequeno núcleo de casas dispostas arredor da estrada xeral, ás beiras do regato das Tres Regueiras.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Baredo 
### Parroquias de Baiona 
## Notas
Transcobalamina

As **transcobalaminas** son proteínas de transporte que se une á cobalamina (vitamina B12).

## Tipos 
* **Transcobalamina I (TCN1)**, tamén chamada **haptocorrina**, **factor R** e **proteína R** é unha glicoproteína producida polas glándulas salivares da boca. Serve esencialmente para protexer a cobalamina (vitamina B12) da degradación ácida no estómago orixinando o complexo haptocorrina-vitamina B12. Unha vez que o complexo viaxou ao ambiente máis neutro do duodeno, as proteases pancreáticas degradan a haptocorrina, deixando libre a cobalamina, que seguidamente se unirá ao factor intrínseco para ser absorbida nos enterocitos do íleo.
* **Transcobalamina II (TCN2)**, proteína que se une á cobalamina unha vez que foi absorbida polos enterocitos do ileo e se degradou o complexo "factor intrínseco-vitamina B12", quedando a vitamina libre na célula. A transcobalamina II realiza o transporte da vitamina B12 aos tecidos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Haptocorrina

A **haptocorrina** tamén coñecida como **transcobalamina-1** (**TC-1**) ou **cobalofilina** é unha proteína transcobalamina que nos humanos está codificada no xene . A función esencial da haptocorrina é a protección da vitamina B12, que é moi sensible á acidez, dentro do estómago, ata que é transportada ao duodeno.

## Función 
A haptocorrina (HC), tamén chamada proteína R, factor R (nomes que tamén reciben outras proteínas) ou previamente transcobalamina I, é unha glicoproteína producida polas glándulas salivares en resposta á inxestión de comida. Esta proteína únese fortemente á vitamina B12 nun mecanismo intricado e necesario para protexer esta vitamina do ambiente ácido do estómago. A vitamina B12 é unha vitamina hidrosoluble esencial, cuxa deficiencia xera anemia macrocítica, unha diminución da produción de células na medula ósea (anemia, pancitopenia), problemas neurolóxicos, así como problemas metabólicos (acidose de metilmalonil-CoA). Acoplada coa vitamina B12 forma un complexo chamado haptocorrina–B12, que é inmune á acidez gástrica, e pasa polo píloro ata o duodeno. No duodeno as proteases pancreáticas (un compoñente do zume pancreático) corta a haptocorrina, liberando a vitamina B12 na súa forma libre.

As mesmas células do estómago que producen o ácido clorhídrico gástrico, as células parietais, tamén producen unha molécula chamada factor intrínseco (IF), que se une á vitamina B12 despois de que esta se libera do seu complexo coa haptocorrina, e sen o cal só se absorbe o 1% da vitamina B12. O factor intrínseco é unha glicoproteína, cun peso molecular de 45 kDa. No duodeno, a vitamina B12 libre únese ao factor intrínseco para crear o complexo IF-vitamina B12. Este complexo viaxa despois polo intestino delgado ata a súa porción final (íleo). No íleo hai receptores especializados na superficie das súas células chamados cubilinas, que identifican os complexos IF-vitamina B12 e introdúcenos na célula por endocitose mediada por receptor.

En resumo, a función esencial da haptocorrina é a protección da vitamina B12 dos ácidos mentres se move polo estómago.
A haptocorrina tamén circula e únese aproximadamente ao 80% da vitamina B12 circulante, facéndoa non dispoñible para o transporte ás células pola transcobalamina II.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Campionato de Galicia de Rallymix

miniatura|Na categoría B compiten automóbiles de rallies convencionais.
O **Campionato de Galicia de Rallymix** é unha competición automobilística de rally organizada pola FGA en Galicia dende o ano 2014. A diferenza do campionato de ralis este inclúe probas de formato reducido e disputado sobre asfalto e terra.
## Probas 
* Rallymix A Gudiña (2014-2018)
* Rallymix Excmo Concello de Cerceda (2014)
* Rallymix Concello de Barbadás (2014-2019, 2021-**2023**)
* Rallymix As Pontes (2015)
* Rallymix Terra de Xallas (2015-2016, **2023**)
* Rallymix As Burgas Saiar - Caldas de Reis (2015)
* Rallymix de Touro (2016, 2018-2019, 2021-**2023**)
* Rallymix de Piñor (2016-2019, 2021-**2023**)
* Rallymix de Moraña (2016)
* Rallymix Cuntis (2017-2019, 2021-**2023**)
* Rallymix Concello de Pontedeume (2018)
* Rallymix Concello de Arteixo (2019)
* Rallymix Concello de Porriño (2019)
* Rallymix Concello de Ribadumia (2021-**2023**)
* Rallymix Concello de Portas (2021-**2023**)
* Rallymix Sidra da Estrada (2022-**2023**)

## Palmarés 
### Campionato de pilotos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Campionato de Galicia de Rally

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da Federación Galega de Automobilismo.
Gridsphere

**Gridsphere** foi o nome de dous satélites de comunicacións experimentais pasivos da Forza Aérea dos Estados Unidos

## Características 
Os dous satélites Gridpshere formaban parte do experimento AVL-802 formado por estes dous satélites, por Rigidsphere (unha esfera para medir a densidade da atmosfera superior) e por unha esfera de milar reflectante para comparar as características reflectantes desta e dos dous Gridspheres.

Os Gridspheres consistían cada un nunha grilla esférica contida nun globo de material fotolizable de tal xeito que unha vez en órbita os globos infláronse, expandindo a grilla, para a continuación desintegrarse pola acción dos raios ultravioleta do Sol, deixando so a estrutura esférica formada polos arames reflectantes usados como reflectores pasivos para comunicación desde terra. A estrutura presentaba moito menos rozamento atmosférico que os globos reflectantes lanzados ata daquela.

O primeiro intento de lanzar o experimento AVL-802 cos Gridspheres tivo lugar o 16 de agosto de 1968, pero o foguete, un Atlas SLV-3 Burner-2, fallou. O segundo intento, o 7 de agosto de 1971, mediante un Atlas-E/F, puxo en órbita o conxunto de esferas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Atlas E/F
John M. Grunsfeld

**John Mace Grunsfeld**, nado en Chicago o 10 de outubro de 1958, é un astronauta estadounidense retirado que formou parte das misións STS-125, STS-67, STS-109, STS-103 e STS-81.

## Traxectoria
Grunsfeld graduouse en física polo Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts en 1980 e é máster en ciencias e doutor en física pola Universidade de Chicago en 1984 e 1988 respectivamente.

Foi seleccionado pola NASA en marzo de 1992, completando un ano de adestramento e participando nas misións STS-125, STS-67, STS-109, STS-103 e STS-81, pasando un total de 58,63 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-125
*STS-67
*STS-109
*STS-103
*STS-81