Camptorhynchus labradorius

***Camptorhynchus labradorius*** é unha especie extinta de ave da orde das anseriformes, familia dos anátidos e subfamilia dos merxinos nativa de América do Norte. 

O último pato desta especie crese que foi visto en Elmira, Nova York o 12 de decembro de 1878. O último exemplar conservado morreu en 1875 en Long Island.

Xa era un pato raro antes da chegada dos colonos europeos, e como consecuencia da súa rareza, a información sobre esta especie non é abundante, aínda que se coñecen algunhas, como o seu hábitat, as súas características, os seus hábitos alimentarios e as razóns da súa extinción. Hai 55 exemplares conservados en coleccións de museos de todo o mundo.

Na bibliografía internacional coñécese co nome vulgar de pato do Labrador. 

## Taxonomía 
### Descrición 
#### Xénero 
O xénero foi descrito en 1838 polo naturalista, político e ornitólogo francés Charles Lucien Bonaparte.

#### Especie 
A especie foi descrita en 1789 polo naturalista alemán Johann Friedrich Gmelin.

O pato do Labrador tamén foi coñecido como pato "de varia cor", un nome vernáculo que compartía con *Melanitta perspicillata* e con *Bucephala clangula* (e mesmo con *Haematopus palliatus*), feito que provocou dificultades na interpretación dos antigos rexistros destas especies. Ambos os nomes fan referencia á sorprendente cor branca/negra do macho. Outro nome común era "pato de banco de area", en referencia ao seu hábito de alimentarse en augas pouco profundas. Os parentes evolutivos máis próximos do pato do Labrador son, ao parecer, os membros do xénero *Melanitta*.

## Características 
A plumaxe das femias era gris. Aínda que tiña un patrón débil, o patrón era de tipo das especies do xénero *Melanitta*. A plumaxe do macho era branca e negra cun patrón de eider, pero as ás eran completamente brancas agás as rémixes primarias. A traquea do macho era de tipo das *Melanitta* sp. No extremo anterior producíase unha expansión do tubo traqueal e dous alongamentos (en oposición a un alongamento como se observa nos *Melanitta* sp.) e estaban preto do medio do tubo. A bulla era ósea e redonda, inchada polo lado esquerdo. Esta bulla asimétrica e ósea era diferente á dos pentumeiros, e semellante aos eideres e á do pato arlequín. O pato do Labrador foi considerado a máis enigmática de todas as aves norteamericanas.

O pato do Labrador tiña unha cabeza oblonga con ollos pequenos e brillantes. O seu peteiro era case tan longo coma a súa cabeza. O corpo era curto e deprimido con pés curtos e fortes que estaban moi detrás do tronco. As plumas eran pequenas e a cola era curta e arredondada. 

*Camptorhynchus labradorius* pertence a un xénero monotípico.

## Hábitat 
*Camptorhynchus labradorius* migraba anualmente, invernaba nas costas de Nova Jersey e Nova Inglaterra —onde se favorecía das costas areosas, baías e enseadas— e reproducíase no Labrador no verán.  

O fillo de John James Audubon informou ver un niño pertencente á especie en Labrador, pero existe incerteza acerca de onde se reproducía. Algúns cren que puido ter posto os seus ovos nas illas no golfo de San Lourenzo.

## Filoxenia 
Un estudo mitoxenómico da situación do pato do Labrador descubriu que a especie está moi relacionada co eider de Steller (*Polysticta stelleri*), como se mostra a continuación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Cokinos, Christopher (2000): *Hope is the Thing with Feathers*. New York: Putnam. ISBN 1-5854-2006-9, pp. 281–304.
*Fuller, Errol (2001): *Extinct Birds*. Ithaca, Nova York: Comstock Publishing. ISBN 0-8014-3954-X, pp. 85–87.
*Madge, Steve & Burn, Hilary (1988): *Waterfowl. An identification guide to the ducks, geese and swans of the world*. Boston: Houghton Mifflin. ISBN 0-3954-6727-6, pp. 265–266.

### Outros artigos 
*Anátidos
*Merxinos

### Ligazóns externas 
*Labrador Duck (*Camptorynchus labradorius*) . 
*Labrador Duck. *Camptorhynchus labradorius*  .