open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
José Luis López Iglesias

**José Luis López Iglesias**, nado en Betanzos o 23 de novembro de 1930 e finado en Ourense en maio de 2017, foi un enxeñeiro e político galego.

## Traxectoria 
Fillo dun xeneral de brigada de Infantaría. Cursou estudos de Enxeñeiro Técnico en Madrid. Enxeñeiro de Obras Públicas, funcionario da Xefatura Provincial de Estradas de Ourense dende 1959. Foi concelleiro en Ourense durante a ditadura franquista en representación do terzo de entidades. Coa transición afiliouse ao PSOE, foi director do Pavillón dos Deportes, o polideportivo local. Posteriormente pasouse á UCD para ser o candidato a alcaldía de Ourense nas primeiras eleccións democráticas. Foi elixido alcalde cos nove votos do seu partido e o apoio dos dous concelleiros independentes.

Posteriormente encabezou Coalición Galega nos comicios de 1983, perdendo a alcaldía fronte a AP con 4 concelleiros. Logo pasou ao CDS, en 1986, pero saíuse da formación centrista en 1987 para encabezar a candidatura de Independentes de Galicia nas eleccións de 1987, logrando 3 concelleiros e apoiando na investidura ao socialista Manuel Veiga Pombo. Porén, dado que a suma se quedaba a un concelleiro da maioría absoluta AP mantivo a alcaldía como lista máis votada ata o mes de decembro, cando o alcalde Jorge Bermello presentou a súa dimisión por falta de apoios. Desta forma, socialistas e independentes conseguiron o apoio do edil do CDS Balbino Álvarez, polo que puideron alcanzalo goberno e pasou a selo primeiro tenente de alcalde e concelleiro de urbanismo. En setembro de 1990 o concelleiro electo por IG José Luis Mondelo, que abandonara a disciplina de partido xuño de 1988, encabezou unha moción de censura co apoio de centristas e populares que expulsou os socialistas e independentes do goberno. Posteriormente foi de número 2 na candidatura municipal do PSdeG-PSOE nos comicios locais de 1991, por detrás de Manuel Veiga Pombo, que logrou a vitoria e recuperou a alcaldía, volvendo López Iglesias a ser primeiro tenente de alcalde e concelleiro de urbanismo. Tras diversas discrepancias foi cesado en abril de 1994. En 1995 encabezou a Plataforma de Independientes de España, quedando moi lonxe de conseguir representación con apenas un 1,6% dos votos. López Iglesias encabezou dita candidatura sendo a quinta formación política diferente coa que se presentaba dende 1979. Tralos devanditos comicios, abandonou a vida política. Finou en Ourense en maio de 2017.

## Vida persoal 
Casou con Luisa Martínez Valverde e foi pai de Luisa e Jacobo López Martínez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Ourense
### Ligazóns externas
* José Luis López Iglesias (UCD) accedía a la alcaldía de Ourense
* Alcaldes que llegaron con los votos
Somerset

**Somerset** é un condado do Reino Unido, situado na rexión suroeste de Inglaterra. Ocupa unha área de 4.171&nbsp;km², cunha poboación estimada en 2010 de 917.100 habitantes. A sede do goberno está na vila de Taunton (61.400 h), malia que é máis pequena que Bath (83.992 h) e Weston-super-Mare (71.758 h).
 
Somerset limita cos condados de Bristol, Gloucestershire, Wiltshire, Dorset e Devon. O norte do condado está bañado polas augas do estuario do río Severn, que separa esa parte de Inglaterra co sur de Gales.

## Distritos 
250px|miniatura|esquerda|Distritos de Somerset.

## Galería 

Ficheiro:Tauntonchurch.jpg|Igrexa de St.James, en Taunton.
Ficheiro:Roman Baths in Bath Spa, England - July 2006.jpg|Termas romanas de Bath.
Ficheiro:Bridgwater cornexchange staute and church.jpg|Centro de Bridgwater.
Ficheiro:Summit of glastonbury tor.jpg|Torre dunha antiga igrexa en Glastonbury.
Ficheiro:Somerset-Cheddar.jpg|Queixo de Cheddar.
Ficheiro:Cathedrale de wells front ouest.JPG|Catedral de Wells.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Condados de Inglaterra
Surrey

**Surrey** é un condado do Reino Unido, situado no sur de Inglaterra. Ocupa unha área de 1.663&nbsp;km², e a súa poboación estimada en 2010 era de 1,127.300 habitantes. Malia que a capital histórica de Surrey é Guildford, a sede do goberno está en Kingston upon Thames, unha localidade que curiosamente non está situada neste condado, senón no veciño Gran Londres dende o ano 1965. As vilas máis poboadas de Surrey son Guildford e Woking.
 
Surrey limita cos condados de Gran Londres, Kent, East Sussex, West Sussex, Hampshire e Berkshire.

## Distritos 
350px|miniatura|esquerda|Distritos de Surrey.

## Galería 

Ficheiro:Englefield Green - geograph.org.uk - 706.jpg|Royal Holloway.
Ficheiro:RMAS18Je6-4617.jpg|Academia militar de Sandhurst.
Ficheiro:Mclaren Tecnology Centre.jpg|Sede de McLaren.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Condados de Inglaterra
O Coto, Recemel, As Somozas

**O Coto** é un lugar da parroquia de Recemel no concello coruñés das Somozas, na comarca de Ferrol. Segundo o IGE, en 2011 tiña 4 habitantes (1 home e 3 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Recemel 
### Parroquias das Somozas 
## Notas
Velilla del Río Carrión

**Velilla del Río Carrión** é un concello español da provincia de Palencia (Castela e León). A súa poboación é de 1.512 habitantes (INE 2011).

## Localidades
*Alba de los Cardaños
*Camporredondo de Alba
*Cardaño de Abajo
*Cardaño de Arriba
*Otero de Guardo
*Valcobero
*Valsurbio
*Velilla del Río Carrión

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial do concello
Villada, Palencia

**Villada** é un concello español da provincia de Palencia (Castela e León). A súa poboación é de 1.086 habitantes (INE 2011).

## Localidades 
* Pozuelos del Rey
* Villada
* Villelga
* Villemar

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do concello
Villada

**Villada** pode facer referencia a:

## Lugares
*Villada, Palencia, concello español da provincia de Palencia
*Villada, Arxentina, concello arxentino da provincia de Santa Fe

## Persoas
*José Vicente Villada (1843–1904), gobernador do Estado de México
Hipercor

[miniatura|O edificio de [El Corte Inglés en Madrid ten a sede de Hipercor.]]
[miniatura|250px|Hipercor do Centro Comercial [Madrid Xanadú.]]

**Hipercor** é unha cadea de hipermercados de España, pertencente ao grupo El Corte Inglés, cuxo presidente é Isidoro Álvarez Álvarez. Ten a súa sede no edificio corporativo de Madrid.

O sufixo 'Cor' (de Corte) é o que caracteriza a todas aquelas empresas propietarias do grupo El Corte Inglés. Está presente noutras cadeas como Supercor (supermercados), Opencor (tendas de conveniencia) ou Bricor (gran superficie de bricolaxe e decoración).

## Historia 
Hipercor inaugurouse o 5 de setembro de 1980 en Sevilla, como novo formato do grupo El Corte Inglés, para satisfacer as necesidades dunha sociedade cada día máis ampla en hábitos e comportamentos de compra. O primeiro Hipercor foi creado seguindo as pautas dos hipermercados tradicionais, en localización e implantación e distribución interna, pero cunha variedade e calidade máis amplo, característica típica de El Corte Inglés.

O logotipo da nova empresa era moi similar ao da súa matriz El Corte Inglés, pero o seu triángulo pasou a ser azul, en lugar do tradicional verde da empresa matriz.

## Localización dos centros 
Hipercor dispón de 39 centros en España:
* **Andalucía**: Alxeciras (*CC Bahía de Algeciras*), Cádiz (*CC Bahía de Cádiz*), Córdoba (*CC Ronda de Córdoba*), Granada (*CC Arabial*), Huelva (*CC Costa Luz*), Xerez da Fronteira, Málaga (*CC Bahía Málaga*), Marbella (*CC Costa Marbella*), Mijas (*CC Costa Mijas*), Sevilla (2: *CC Los Arcos* e *CC Sevilla Este*), San Juan de Aznalfarache e El Ejido.
* **Aragón**: Zaragoza (*CC Gran Casa*).
* **Canarias**: As Palmas de Gran Canaria (*CC Siete Palmas*).
* **Cantabria**: Santander (*CC Bahía de Santander*).
* **Castela-A Mancha**: Guadalaxara (*CC Ferial Plaza*).
* **Castela e León**: Burgos e Valladolid.
* **Cataluña**: Barcelona (*CC Meridiana*), Cornellà de Llobregat e Xirona (*CC Girocentre*).
* **Comunidade de Madrid**: Alcalá de Henares, Alcorcón (*CC San José de Valderas*), Arroyomolinos (*CC Madrid Xanadú*), Xetafe (*CC El Bercial*), Leganés (*CC Arroyosur*), Madrid (4: *CC Méndez Álvaro*, *CC Campo de las Naciones*, *CC Sanchinarro* e *CC Vista Alegre*) e Pozuelo de Alarcón.
* **Comunidade Valenciana**: Elx (*CC Ciudad de Elche*) e Valencia (*CC Ademuz*).
* **Estremadura**: Badaxoz (*CC El Faro*).
* **Galicia**: Santiago de Compostela (*CC Compostela*) e A Coruña (*CC Marineda City*)
* **Principado de Asturias**: Avilés, Xixón (*CC Costa Verde*) e Oviedo (*CC Salesas*).
* **Rexión de Murcia**: Murcia (CC El Tiro).

### Próximos centros 
* **Aragón**: Zaragoza 2º centro.
* **Comunidade de Madrid**: Coslada.
* **Galicia**: Ourense e Vigo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Hipercor
Peter Facinelli

**Peter Facinelli**, nado o 26 de novembro de 1973 en Queens, Nova York, é un actor estadounidense. Acadou a fama na serie de televisión da Fox *Fastlane* e por interpretar a Carlisle Cullen na saga de filmes *Twilight*.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha na IMDb
Cerna

miniatura|200px|Cerna de piñeiro con nós no canto superior esquerdo.
[miniatura|250px|Anatomía dun toro:1. [Medula (botánica)|arro ou miolo2. Cerna3. Sámago4. Cámbium5. Floema6. Casca.]]

A **cerna**, (palabra que ten a mesma orixe etimolóxica que *núcleo*) **corazón** ou **durame** (do latín *durare*, durar) é a designación dada á parte do xilema da madeira que xa non participa activamente na condución de auga ou zume, asumindo unha función esencialmente de soporte mecánico da estrutura da planta. A distinción entre cerna e sámago (a parte vascularmente activa do xilema) é clara na maior parte das especies, xa que no toro (corte transversal do tronco) presenta unha porción máis escura de madeira no centro e unha porción máis clara e alba na parte externa. A primeira corresponde á cerna e a segunda ao sámago. Con todo, nin sempre esta diferenza é facilmente percibida, pois a mudanza de cor pode ser gradual e pouco marcada.

A cerna está constituído por células mortas, formando unha estrutura máis ou menos rexa de soporte, en torno da cal o sámago se vai progresivamente formando. A medida que as células do sámago decaen e morren, van sendo incorporadas na cerna, o cal vai así crecendo radialmente, acompañado da expansión do xilema.

Aínda que poida funcionar coma unha importante reserva de auga para a planta, a cerna, dadas as súas características higroscópicas, é na súa esencia unha estrutura de soporte, non sendo vital para a supervivencia da árbore. Non son raras as especies nas que é común a podremia e por veces a total destrución da cerna, sen que tal determine a morte, ou mesmo a redución da vitalidade, da planta. Por exemplo en castiñeiros vellos nos soutos galegos.

Algunhas especies comezan a formar cerna moi cedo e só teñen unha fina camada de sámago viva, mentres que noutras a mudanza ocorre lentamente, mantendo un tronco que está esencialmente composto por sámago.

En termos de determinación da calidade da madeira e dos seus usos, a dimensión e características da cerna son determinantes, sendo este en xeral valorado pola súa dureza e resistencia ao ataque por insectos. A madeira de cerna é en xeral preferida para usos nos que se requira dura e resistencia mecánica.

## Termos relacionados
[miniatura|dereita|Toro de [teixo (*Taxus baccata*), no que se pode ollar moi ben 27 aneis de crecemento, a cerna (a madeira escura) e mais o sámago (a madeira alba).]]

* **Cernella**: duro, con moita resistencia para o traballo. Persoa de mal xenio. 
* **Cernar**: facerlle unha incisión a unha árbore de xeito que chegue á cerna. Quitar a casca a unha árbore.
* **Cernada**: Lugar onde se corta madeira. Cerna. Tamén lugar que se queimou ou mesmo cinza.
* **Cernil**: Duro, forte e consistente como a cerna. 
* **Cernizo**: espiñazo.
* **Piñeiro cernil**, piñeiro manso (*Pinus pinea*).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Madeira
* Sámago
* Medula (botánica)
Segunda división española 1935/36

A tempada **1935–36** da Segunda División de España foi a 8ª edición deste torneo, a última antes da guerra civil española. O campionato estivo composto por unha primeira fase con tres grupos e unha fase final cun grupo composto polos dous primeiros de cada grupo da primeira fase. Finalmente acadaron o ascenso a Primeira División o Celta de Vigo e o Real Zaragoza. Por outra banda, introduciuse un sistema para calcular que equipos descenderían no cal se sumarían os puntos acadados nos campionatos mancomunados e mais os obtidos durante a fase de grupos da liga de Segunda División, porén moitos destes descensos quedaron sen consumar ao retomarse a competición en 1939.
## Fase de grupos 
### Grupo 1 
**X** = Partidos xogados; **G** = Partidos gañados; **E** = Partidos empatados; **P** = Partidos perdidos; **GF** = Goles a favor ; **GC** = Goles en contra; **DG** = Diferenza de goles; **Pts** = Puntos

### Grupo 2 
**X** = Partidos xogados; **G** = Partidos gañados; **E** = Partidos empatados; **P** = Partidos perdidos; **GF** = Goles a favor ; **GC** = Goles en contra; **DG** = Diferenza de goles; **Pts** = Puntos

### Grupo 3 
**X** = Partidos xogados; **G** = Partidos gañados; **E** = Partidos empatados; **P** = Partidos perdidos; **GF** = Goles a favor ; **GC** = Goles en contra; **DG** = Diferenza de goles; **Pts** = Puntos

## Fase final 
**X** = Partidos xogados; **G** = Partidos gañados; **E** = Partidos empatados; **P** = Partidos perdidos; **GF** = Goles a favor ; **GC** = Goles en contra; **DG** = Diferenza de goles; **Pts** = Puntos

## Táboas de descenso 
Nesta tempada, o descenso foi calculado mediante a suma dos puntos acadados na competición de liga e mais nos respectivos campionatos superrexionais (xogados antes do comezo da liga), descendendo en cada mancomunidade o equipo con menor número de puntos trala realización da suma. Os equipos descendidos pasarían ó campionato territorial de primeira categoría que correspondese, deixando de participar nos campionatos superrexionais e na Segunda División. Os equipos que remataron en posicións de descenso despois de facer a suma foron o Unión Sporting Club, o Deportivo Nacional (empatado a puntos co Valladolid, pero con menos puntos en Liga), o Donostia, o CE Júpiter, o Elche CF e a SD Mirandilla.

### Grupo galego-asturiano 
### Grupo castelán-cantabro-aragonés
### Grupo vasco-navarro
### Grupo catalán
### Grupo valenciano-murciano
### Grupo andaluz
## Resultados finais 
* Campión da Segunda División: Celta de Vigo.
* Ascenden á Primeira División: Celta de Vigo e Real Zaragoza.
* Descenden á Segunda División: CA Osasuna.
* Ascenso a Segunda División: Os ascensos foron xestionados en 1939 pola Federación Española.
* Descenso a Terceira División: Os descensos foron xestionados en 1939 pola Federación Española.

## Notas 
## Véxase tamén
Táboa de resultados
Baños

O topónimo **Baños** adoita estar relacionado coa presenza de balnearios ou augas termais. Pode referirse a:

;En Galiza
***Baños de Molgas**, concello da comarca de Allariz - Maceda;
****Baños de Molgas**, parroquia de dito concello;
*****Baños de Molgas**, lugar de dita parroquia;
***Baños**, parroquia do concello da Veiga;
****Baños**, lugar de dita parroquia;
***Os Baños**, parroquia do concello de Bande;
****Os Baños**, lugar de dita parroquia;
***Os Baños**, lugar da parroquia de Río Caldo, no concello de Lobios;
***Os Baños**, lugar da parroquia de Caldelas de Tui, no concello de Tui;
***Os Baños**, lugar da parroquia de Fontao, no concello de Vila de Cruces;
***San Pedro de Baños**, lugar da parroquia de Marcelle, no concello de Monforte de Lemos.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Miolo

O termo **miolo** pódese referir a:

***Miolo**, parte interior do pan, **miga**, **migalla**, **miola**, **mola**.
***Miolo**, parte interior e mol de calquera cousa, **medula**, **miola**, **mola**.
***Miolo**, parte fundamental ou máis importante de algo, **cerna**, **núcleo**.
***Miolo**, encéfalo, cerebro. Tamén intelixencia.
Coucevilar, Recemel, As Somozas

**Coucevilar** é un lugar da parroquia de Recemel no concello coruñés das Somozas, na comarca de Ferrol. Segundo o IGE, en 2011 tiña 9 habitantes (3 homes e 6 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Recemel
### Parroquias das Somozas
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Couce.
*Couceiros.
*O Couce.
*Os Couceiros.
Baño (homónimos)

O topónimo **Baño** pode referirse a:

;En Galiza
***Baño**, lugar da parroquia de Xanza, no concello de Valga;
***O Baño**, lugar da parroquia de Mugardos, no concello de Mugardos;
***Cal do Baño**, lugar da parroquia do Burgo, no concello de Muras;
***Couce do Baño**, lugar da parroquia de Recemel, no concello das Somozas;
***Bañobre**, lugar da parroquia de Labrada, no concello de Guitiriz;
***Bañobre**, lugar da parroquia de Castro, no concello de Miño;
***Río de Bañobre**, lugar da parroquia de Perbes, no concello de Miño;
***Bañoca**, lugar da parroquia de Bardaos, no concello de San Sadurniño.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Cerna (homónimos)

A palabra galega **cerna** pódese referir a:

***Cerna**, parte interior e máis dura do tronco dunha árbore, **corazón**, **durame**; 
***Cerna**, de xeito figurativo, parte fundamental ou máis importante dunha cousa, **miolo**, **núcleo**.
****Cerna***, revista da Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galiza.
## Política
* Cerna é unha organización nacionalista galega de esquerda escindida de Anova - Irmandade Nacionalista.

## Toponimia
Croacia
* Cerna, Croatia, unha aldea do condado de Vukovar-Syrmia, Croacia.

Romanía:
* Río Cerna (Danubio), un río de Romanía, afluente do Danubio;
* Río Cerna (Mureş), un río de Romanía, afluente do río Mureş;
* Río Cerna (Olt), un río de Romanía, afluente do río Olt;
* Cerna, Tulcea, unha vila no condado de Tulcea, Romanía;
* Cerna, Timiş, unha aldea en Liebling, condado de Timiş, Romanía;
* Cerna, Vâlcea, unha aldea en Vaideeni, condado de Vâlcea, Romanía.

República Checa:
* Černá, vila na República Checa.

## Persoeiros
Cerna é un apelido:
* Jana Černá, escritora checa;
* Vicente Cerna Sandoval, presidente de Guatemala no século XIX;
* Ismael Cerna, poeta guatemalteco do século XIX;
* Rosa Cerna Guardia, profesora, poeta e escritora peruana do século XX.
Mero (homónimos)

O termo **Mero** pode referirse a:

***Mero**, nome artístico de Baldomero Iglesias Dobarrio, profesor, cantante e escritor galego;
*A **cherna**, *Polyprion americanus*, peixe osteíctio perciforme da familia dos serránidos (ou da dos polipriónidos, segundo os autores), tamén coñecido como **mero**, forma menos recomendable segundo a RAG;
*O **mero de altura**, *Epinelephus guaza*, peixe osteíctio perciforme da familia dos serránidos (ou da dos epineléfidos, segundo os autores).
* Mero, unha poetisa grega antiga, de Bizancio.
Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***O Mero**, lugar da parroquia de Limiñón, no concello de Abegondo;
***A Agra do Mero**, lugar da parroquia de Sigrás, no concello de Cambre;
***Meroi**, lugar da parroquia das Somozas, no concello das Somozas;
***Cardeira de Meroi**, lugar da parroquia das Somozas, no concello das Somozas;
***Merouces**, lugar da parroquia de Mondariz, no concello de Mondariz;
***O Merouciño**, lugar da parroquia de Oia, no concello de Oia;
***Merouzo Grande**, lugar da parroquia da Merca, no concello da Merca;
***Merouzo Pequeno**, lugar da parroquia da Merca, no concello da Merca.

;Río de Galiza
***Río Mero**, que desemboca na ría do Burgo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Mero de altura

thumb|230px|Mero de altura entre rochas.

O **mero de altura**  ou **cherna cinsenta** (*Epinephelus marginatus*) é un peixe da familia dos serránidos (*Serranidae*), subfamilia dos epinefelinos (*Epinephelinae*), que vive nas costas do océano Atlántico, incluíndo o mar Mediterráneo, os Azores, e nas costas do sur do Brasil, o Uruguai e o norte da Arxentina así como no océano Índico fronte ás costas de Mozambique e Madagascar, comunmente a unha profundidade entre os 10 e os 50 m, chegando á veces até os 200 m,
* Distínguese doutras especies parecidas (como a cherna) pola marxe da aleta caudal arredondada de forma convexa, polas bandas laterais claras na cabeza e pola cor tipicamente parda, que é máis gris nas outras especies.

## Hábitat e bioloxía 
* Vive en fondos rochosos de 8 a 200 m de profundidade. 
* Moi sedentario, realiza pequenas migracións a distiuntos fondos a buscar alimento, volvendo para realizar a desova. 
* Aliméntase principalmente de cefalópodos e tamén de peixes e crustáceos. 
* Reprodúcese durante o verán. observándose un espécime dunha idade máxima de 61 anos.)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Louisy, Patrick (2006): ''Guida all'identificazione dei pesci marini d'Europa e del Mediterraneo*. Milán: Il Castello. ISBN 88-8039-472-X.
* Rodríguez Solórzano, Manuel; Sergio Devesa Regueiro e Lidia Soutullo Garrido (1983): *Guía dos peixes de Galicia*. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-7154-433-4.
* Rodríguez Villanueva, X. L. e Xavier Vázquez (1992): *Peixes do mar de Galicia. (II) Peixes óseos: xeneralidades, clasificación e orde perciformes*. Vigo: Edicións Xerais de Galicia. ISBN 84-7507-654-8.
* Solórzano, Manuel R[odríguez]; José L. Rodríguez, José Iglesias, Francisco X, Pereira e Federico Álvarez (1988): *Inventario dos peixes do litoral galego (Pisces: Cyclostomata, Chondrichthyes, Osteichthyes).'' O Castro-Sada, A Coruña: Cadernos da Área de Ciencias Biolóxicas (Inventarios). Seminario de Estudos Galegos, vol. IV. ISBN 84-7492-370-0.

### Outros artigos 
* Actinopterixios
* Perciformes
* Cherna

### Ligazóns externas 
* Animal Diverity Web  Consultada o 28/11/2012.
* Encyclopedia of Life   Consultada o 28/11/2012.
* zipcodezoo.com  Consultada o 28/11/2012.  Consultada o 28/11/2012.
* World Register of Marine Species  Consultada o 28/11/2012.
* larompiente.com  Consultada o 28/11/2012.
* cibsub  Consultada o 28/11/2012.
Enrique Jaso Paz

**Enrique Jaso Paz**, nado en Laguardia en 1879 e finado en Tui o 27 de agosto de 1936, foi un agrarista e político galego.

## Traxectoria 
[miniatura|300px|Retrato de familia dos Jaso: Enrique Jaso Paz (sentado no chan); Josefa Martínez San Juan (sentada na cadeira); a filla máis vella, [Evangelina Jaso González, con cabeleira; o rapaz, Enrique Jaso González (ambos os dous son o froito do primeiro matrimonio do pai); outra nena máis nova, Josefita (no chan, acariñando ao can); e Loliña, no colo da nai.]]
Nado na Rioxa arabesa nunha familia de ascendencia viguesa. Chegou a Tui cara 1902 para traballar como oficial da secretaría do Concello. De ideoloxía socialista, foi secretario da Federación Obrera de Tui nos anos dez e presidente da Federación Agraria de Tui e director de *Vida Agraria*. Foi detido en novembro de 1922 pola folga de abastecementos convocada pola organización agraria pontevedresa. Coa ditadura de Primo de Rivera foi nomeado concelleiro en xaneiro de 1924, pero abandonou a corporación en abril, para encabezar a oposición dun sector do agrarismo. Creou en 1926 o Centro Republicano de Tui, e na II República foi un dos fundadores da agrupación de Izquierda Republicana da localidade. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido, xulgado por traizón e condenado a pena de morte. Foi executado en Tui, na explanada do Instituto de Segundo Ensino o 27 de agosto de 1936. Os seus fillos Enrique e Evangelina Jaso González tamén foron executados.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Evangelina Jaso González (filla)
* Enrique Jaso González (fillo)
Evangelina Jaso González

**Evangelina Jaso González**, nada en Vigo en 1909 e finada en Tui o 24 de abril de 1937, foi unha republicana galega.

## Traxectoria 
[miniatura|300px|Retrato de familia dos Jaso: [Enrique Jaso Paz (sentado no chan); Josefa Martínez San Juan (sentada na cadeira); a filla máis vella, Evangelina Jaso González, con cabeleira; o rapaz, Enrique Jaso González (ambos os dous son o froito do primeiro matrimonio do pai); outra nena máis nova, Josefita (no chan, acariñando ao can); e Loliña, no colo da nai.]]
Filla de Enrique Jaso Paz. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 o seu marido, José Alonso Martínez foi detido e executado así como o seu pai e o seu irmán Enrique Jaso González. Na Semana Santa de 1937 Evangelina ocultou na súa casa de Tui tres veciños do Porriño: os irmáns Eduardo e Rogelio Fernández Miniño e o sobriño de Eduardo, Herminio Saavedra. Sospeitando dela, un día ao amencer os falanxistas rodearon a casa e os agochados intentaron fuxir. Eduardo e Rogelio conseguírono, mentres Herminio torceu un pé ao caer e foi detido xunto con Evangelina. Foron xulgados e condenados a pena de morte. Foi executada na Alameda de Tui con Herminio Saavedra o 24 de abril de 1937. Eduardo e Rogelio foron asasinados meses despois.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
*
Norfolk, Inglaterra

**Norfolk** é un condado do Reino Unido, situado na rexión leste de Inglaterra. Ocupa unha área de 5.371&nbsp;km², cunha poboación estimada en 2010 de 862.400 habitantes. A sede do goberno está na histórica cidade de Norwich, a máis poboada do condado.
 
Norfolk limita cos condados de Lincolnshire, Cambridgeshire e Suffolk, e coas augas do Mar do Norte.

## Distritos 
250px|miniatura|esquerda|Distritos de Norfolk.

## Galería 

Ficheiro:NorwichCathedralSpire.JPG|Catedral de Norwich.
Ficheiro:Mundesleybeachnorth.jpg|Mar do Norte.
Ficheiro:Holkham Hall South.jpg|Holkham Hall.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Condados de Inglaterra
O Machuco

O topónimo **O Machuco** pode referirse a:

;En Galiza
***O Machuco**, lugar da parroquia de Lagoa, no concello de Alfoz;
***O Machuco**, lugar da parroquia de Cabalar, no concello da Capela.
***O Machuco**, lugar da parroquia de Rúa, no concello de Cervo;
***O Machuco**, lugar da parroquia de San Xurxo de Lourenzá, no concello de Lourenzá;
***O Machuco**, lugar da parroquia de Miñotos, no concello de Ourol;
***O Machuco**, lugar da parroquia de Bogom no concello da Pontenova;
***O Machuco**, lugar da parroquia de Recemel, no concello das Somozas;
***O Machuco**, lugar da parroquia das Somozas, no concello das Somozas;
***O Machuco**, lugar da parroquia de Budián, no concello do Valadouro;
***O Machuco**, lugar da parroquia de Santa Cruz do Valadouro, no concello do Valadouro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Polydor Records

**Polydor Records** é un selo discográfico cuxa sede se atopa nestes momentos no Reino Unido, filial de Universal Music Group. O seu estilo é Pop, Rock e R&B no que se atopan os mellores artistas do panorama Pop Británico, como é o caso de Bryn Christopher, Duffy, Sophie Ellis-Bextor, Ronan Keating,Girls Aloud, Scissor Sisters, Björk, The Jam ou Take That, artistas de Estados Unidos, como Black Eyed Peas, Nelly Furtado ou Eminem. En Francia a Mylène Farmer quen logrou vender 30 millóns de discos.
## Historia 
Polydor foi orixinariamente unha filial do selo discográfico Deutsche Grammophon Gesellschaft. O seu nome foi primeiro utilizado como selo de exportación. En 1924, as filiais británica e alemá da compañía Gramophone romperan os seus vínculos durante a I Guerra Mundial. Deutsche Grammophon reclamou os dereitos da marca A Voz Do Seu Dono para Alemaña, onde as gravacións foran editadas baixo a marca Electrola. Polo tanto, os discos exportados por Deutsche Grammophon fóra de Alemaña fixérono baixo o selo de Polydor. Deutsche Grammophon perdeu os dereitos de A Voz Do Seu Dono fronte a EMI como parte das concesións alemás ao finalizar a segunda guerra mundial.

Polydor converteuse nun selo de música popular en 1946, mentres o famoso selo amarelo Deutsche Grammophon se especializaba na música clásica. Dificilmente un francés podería comprar un produto etiquetado como Deutsche Grammophon Gesellschaft, así que Polydor converteuse nun selo exportador da compañía, incluíndo a música clásica, para Francia e os países de fala española durante toda a época do vinilo. En 1954, Polydor Records introduciu a súa distintiva cor laranxa nas etiquetas dos discos.

En 1972, Polydor fusionouse co xigante Philips, propietario de Phonogram Records (Fonogram en España) para crear o selo PolyGram nos Estados Unidos. Polydor continuou como un selo subsidiario da nova compañía. Durante esta época, o seu artista máis famoso en España foi o cantante valenciano Nino Bravo.

Xa nos anos 80, Polydor continuou facendo negocios respectables, a pesar de que o seu selo irmán, Mercury, tamén propiedade de Polygram, comezou a facerlle sombra.

A comezos dos 90, Polydor comezou a baixar as súas vendas, obrigando a Polygram a reducir o seu persoal, movéndoo cara ao novo PolyGram Label Group, deseñado para guiar aos seus selos menores (como Island Records, London Records, Atlas Records ou Verve Records).
En 1994, como Island Records recuperounos da súa crise de vendas, PolyGram disolveu moitos dos selos de PLG en Islandia. Mentres tanto, Polydor Records e Atlas Records fusionáronse nunha única compañía (Polydor/Atlas). En 1995, Polydor / Atlas converteuse simplemente en Polydor Records de novo.
Demetrio Bilbatúa Zubeldia

**Demetrio Tomás Bilbatúa Zubeldia**, nado en Soraluze (Guipúscoa) o 21 de decembro de 1896 e finado en Vigo o 27 de agosto de 1936, foi un fotógrafo e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Tomás Bilbatúa Urien e Luisa Zubeldia Oraa, foi irmán de Antonio e Luís Bilbatúa Zubeldia. Mestre nacional e presidente do Partido Socialista de Vigo. En abril de 1936 foi elixido compromisario na candidatura da Fronte Popular por Pontevedra para a elección do presidente da República.
Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido, xulgado en Vigo por traizón e condenado a pena de morte. Foi executado co seu irmán Antonio no Cemiterio de Pereiró o 27 de agosto de 1936. Entrementres, a súa nai e a súa irmá Margarita (nada en Xaén en 1901) emigraron a Nova York, nos Estados Unidos, en xuño de 1939 desde Boulogne-sur-Mer, a bordo do *S.S. Statendam*. Foi pai de Demetrio Bilbatúa Rodríguez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
O Outeiro, Recemel, As Somozas

**O Outeiro** é un lugar da parroquia de Recemel no concello coruñés das Somozas, na comarca de Ferrol. Segundo o padrón municipal, en 2011 non tiña ningún habitante, aínda que en 2024 xa tiña 1 habitante (1 home).

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , que é unha parte alta ou elevación do terreo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Recemel 
### Parroquias das Somozas 
## Notas
Painceiras

O topónimo **Painceiras** pode referirse a:

;En Galiza
***Painceiras**, lugar da parroquia de Mera de Abaixo, no concello de Ortigueira;
***As Painceiras**, lugar da parroquia de Céltigos, no concello de Ortigueira;
***As Painceiras**, lugar da parroquia de Recemel, no concello das Somozas.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Painceiros**, lugar da parroquia de Moimenta, no concello de Campo Lameiro.
Mercedes Romero Abella

**Mercedes Romero Abella**, nada en Cee o 27 de xuño de 1907 e finada en Aranga o 19 de novembro de 1936, foi unha mestra republicana galega.

## Traxectoria 
Na súa mocidade viviu en Corcubión, onde o seu pai Manuel Romero Castro traballaba como fotógrafo. Comezou os estudos de Maxisterio na Coruña en 1922 e rematou en 1926. En 1931 casou con Francisco Mazariegos Martínez, empregado de banca e sindicalista da UGT no Banco Pastor. En 1936 era mestra en Monelos, foi presidenta da Federación Española de Trabajadores de la Enseñanza (FETE). Despois do asasinato do seu home, cando tentaba facer xestións para embarcar cara a América foi detida. Violada e torturada, foi fusilada no pozo da Castellana (Aranga) o 19 de novembro de 1936. Foi enterrada nunha fosa común en Vilarraso.

Ela e María Vázquez Suárez son as dúas mestras executadas na represión fascista.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
* Represión franquista en Galicia
### Ligazóns externas 
* "A represión franquista na comarca" Fervenzas.es
* Mercedes Romero Abella na páxina web A Coruña das Mulleres. AC Alexandre Bóveda.
Benito Díaz Pereira

**Benito Díaz Pereira**, nado na Coruña en 1887 e finado en Aranga o 22 de xaneiro de 1938, foi un pintor e sindicalista galego.

## Traxectoria 
Pintor primeiro e dependente de comercio despois, militante da CNT coruñesa dende os anos dez. Foi directivo da Sociedad de Pintores La Lealtad da Coruña dende 1914. En 1917 era tesoureiro do Centro de Estudios Sociales Germinal. Asistiu ao Congreso da CNT de Madrid en 1919. Foi desterrado a Baltanás (Palencia) no verán de 1919 polo paro xeral en solidariedade coa folga de La Canadiense. En xaneiro de 1920 foi detido na Coruña pola explosión de varios petardos, e en maio participou nun mitin pedindo a reapertura dos locais sindicais clausurados. No resto da década dos vinte e dos trinta mantivo a súa militancia na CNT e o seu vencello co Centro de Estudios Sociales Germinal. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 abríuselle causa militar na Coruña. O 22 de xaneiro de 1938 apareceu en Aranga o seu cadáver con disparos de arma de fogo.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* A represión en Aranga
Sámago

2. Cerna3. Sámago4. Cámbium5. Floema6. Casca.]]
 (*Taxus baccata*), no que se pode ollar moi ben 27 aneis de crecemento, a cerna (a madeira escura) e mais o sámago (a madeira alba).]]
O **sámago** é a parte máis branda e clara do toro dunha árbore, comprendida entre a casca e a cerna. É a madeira máis nova e de peor calidade e branda, sendo a mellor a da cerna.

Tamén recibe en galego os nomes de ámago , magolo e moguelo.

O sámago corresponde cos últimos aneis de crecemento da árbore, producidos polo cámbium vascular no talo dunha planta, que corresponde ao único xilema funcional. O sómago adoita ser dunha cor máis clara.

## Anatomía 
É a parte da torada da árbore, que se atopa a rentes por baixo da  casca, que inclúe os aneis de crecemento máis novos. É máis alba, menos mesta, máis permeábel e contén máis humidade que a cerna. Malia que unha ampla maioría das súas células finaran, contén células que fican fisioloxicamente activas (células do parénquima). Contribúe ás funcións de sustentáculo estrutural, condución ascensional do zume e de almacenaxe de materiais de reserva. A morte do parénquima provoca a transformación do sómago a cerna, fisioloxicamente morto, no centro do tronco.

[thumb|right|300px|Toro de [piñeiro rubio, onde o sámago (a madeira un chisco máis clara) e mais a cerna pódense distinguir de xeito menos doado que no caso do teixo.]]
[thumb|right|300px|Toro dunha [faia europea (*Fagus sylvatica*), no que a cerna e mais o sámago case non e distinguen.]]

## Importancia industrial 
Dende o punto de vista da industria da madeira, e especialmente da carpintaría, o sómago é un factor a ter moi en conta en cada unha das madeiras, tanto é así que en calquera informe técnico sobre calquera especie o primeiro que se menciona é a cor da cerna (parte interna do toro achegada ao miolo) e ao sámago; hai algunhas madeiras que se o seu sámago fose máis resistente serían máis apreciadas, xa que o sámago non serve normalmente para ser ben traballado ou podrece antes, incluso chega a ter unha cor completamente diferente, que case sempre é alba.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
*Madeira
*Cerna
Doron Lamb

**Doron Emmanuel Calvin Lamb**, máis coñecido como **Doron Lamb**, nado o 6 de novembro de 1991 en Queens, Nova York, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense que xoga no UEB Gesteco Cividale da Serie A2 Basket italiana.

## Traxectoria 
### Universidade 
Lamb graduouse no Oak Hill Academy. No instituto, recibiu os galardóns McDonald's All-America e Jordan Brand Classic All-America. Despois, asistiu á Universidade de Kentucky. No seu primeiro ano, os Wildcats chegaron á Final Four da NCAA e perderon por un só punto contra os UConn Huskies. No seu segundo ano, os Wildcats conseguiron un récord de 38-2, e gañou o Campionato da NCAA de 2012.

### Profesional 
En abril de 2012, Lamb anunciou que se presentaba ó Draft da NBA de 2012, xunto ós seus compañeiros en Kentucky Anthony Davis, Marquis Teague, Terrence Jones e Michael Kidd-Gilchrist. O 28 de xuño de 2012, Lamb foi elixido na 42ª posición do Draft polos Milwaukee Bucks. Asinou un contrato por varios anos cos Bucks, aínda que só permanceu unha temporada. Após outra campaña cos Orlando Magic e con equipos da G League, Lamb continuou coa súa carreira en Europa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Biografía en Kentucky 
* Perfil en NBADraft.net 
* Perfil en Scout.com 
* Perfil en Rivals.com
Hilario de Poitiers

**Hilario de Poitiers** nado en Poitiers aproximadamente no 310 e finado en 367 é un doutor da Igrexa Católica

## Traxectoria 
Criado nunha familia pagá, estudou retórica e filosofía e converteuse ao cristianismo no 345 cando foi bautizado xunto coa súa muller e a súa filla Abra. Foi elixido bispo polos fieis da súa cidade no 354. Tras o sínodo de Beziers do ano 356, foi considerado herexe polos arianos e desterrado da Galia por orde do emperador Constancio II. Tivo que refuxiarse en Frixia nun ambiente tamén moi influído polo arianismo. É chamativo o seu *Contra Constantium Augustum liber* onde acusa ao emperador de tirano, de inmiscirse nos temas da Igrexa e mesmo chega a comparalo co Anticristo.

Escribiu varios tratados defendendo a dobre natureza humana e divina de Xesús de Nazaret e a divindade do Verbo encarnado nel consonte o Credo do Concilio de Nicea. En Occidente se lle compara coa figura de Atanasio de Alexandría en Oriente.

No 361 levantóuselle o desterro e puido exercer o seu labor doutrinal, pastoral e de axuda aos desfavorecidos na Galia.
Procurou fórmulas de consenso, sendo tolerante con aqueles que non pasaban de recoñecer unha semellanza entre Deus Pai e o Verbo pero sen identificar neles unha soa natureza. Este vontade de diálogo en concordia cos semiarianos recibiu duros reproches do bispo Lucifer de Cagliari, partidario dun rigor dogmático e da exclusión dos presbíteros que antano profesaran a fe ariana. Hilario era proclive á reconciliación.

Ao redor do 364, preocupado pola deriva arianista da importante sé de Milán, dirixiuse a esta cidade imperial para contradicir ao seu bispo Auxentio. O emperador Valentiniano I amparou a Auxentio e ordenou a Hilario saír de Milán. Consta a súa relación con Martiño de Tours.

Aínda que se lle atribúe a introdución de determinados cantos ou himnos na liturxia, a súa autoría concreta é discutida.

En 1851 Pío IX proclamouno doutor da Igrexa. A súa festa é o 13 de xaneiro.

## Pensamento 
Hilario de Poitiers entende que a Escritura debe ser comprendida como unha preparación do anuncio da salvación de Xesucristo. Impulsor da oración dos salmos, sostén que estes deben ser interpretados á luz do anuncio evanxélico. Defende a unidade de Deus entendéndoa como unha relación de amor entre tres persoas consubstanciais, onde todo procede do Pai, a través do Fillo no don do Espírito.

## Obras 
miniatura|Lucubrationes, 1523
* *Comentario ao Evanxeo de Mateo*
* *De Trinitate*
* *Contra Constantium Augustum liber*
* *Contra Arianos vel Auxentium Mediolanemsem liber*
* *Libro dos Sínodos*
* *Tratado sobre os Salmos*
Marraxo azul pequeno

O **marraxo azul pequeno** (*Isurus paucus*), coñecido ás veces como **marraxo azul de aletas longas** (do seu nome inglés *Longfin mako shark*), é unha especie de elasmobranquio da orde dos lamniformes (*Lamniformes*) e familia dos lámnidos (*Lamnidae*).

É un gran tiburón que habita en mares temperados e tropicais de todo o mundo.

Comparte con *Isurus oxyrhinchus* o nome común de marraxo azul, se ben as diferenzas entre ambas as especies son evidentes.

## Estado de conservación 
Segundo a Lista Vermella da IUCN, o seu estaus é de VU (*vulnerábel*).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Compagno, Leonard; Marc Dando & Sarah Fowler (2005): *Sharks of the World*. New Jersey: Princeton University Press. ISBN 0-691-12072-2.

### Outros artigos 
* Lámnidos
* Lamniformes
* Marraxo azul

### Ligazóns externas 
* *Isurus paucus* en FishBase  Consultada o 28/11/2012.
**Isurus paucus* en SIIT  Consultada o 02/04/2020.
* *Isurus paucus* en Animal Diversity Web  Consultada o 28/11/2012.
* *Isurus paucus* en NCBI  Consultada o 28/11/2012.
Loranthaceae

**Loranthaceae**, as **lorantáceas** é unha familia de plantas xeralmente arbustivas, epífitas, hemiparasitas ou holoparasitas, sempre con clorofila (ás veces pouca). 
Follas simples, enteiras ou escuamiformes, de disposición helicoidal ou verticilada. Flores unisexuais ou hermafroditas, actinomorfas, unha envolta con 4-6 pezas, androceo con igual número de pezas que o perianto, de ovario ínfero, unilocular, con 2-3 carpelos, óvulos reducidos ao saco embrionario. Froitos polo común en baga, sementes con tendencia ao desdobramento dos cotiledóns (2-4-6) e protexidas por unha substancia pegañenta segregada polo eixo floral (viscina, usada como liga para paxaros). Unhas 1400 especies repartidas en 74 xéneros, a maioría intertropicais.

## Xéneros 
## Sinónimos 
* **Dendrophthoaceae, Elytranthaceae, Gaiadendraceae, Nuytsiaceae, Psittacanthaceae**

## Véxase tamén 
* Loranthaceae de Chile en Chileflora
Pico (mitoloxía)

**Pico** (do grego antigo Πἳκος *Pikos*) era, na mitoloxía romana, unha divindade profética, descrito como fillo de Saturno ou de Sterculus, marido da ninfa Canente e pai de Fauno. Nalgunhas tradicións considerábase o primeiro rei do Lacio, pois seu fillo Fauno foi pai de Latino, o rei dos laurentinos contra quen loitaron Eneas e os troianos, e a quen logo se uniron.

Foi un famoso adiviño e augur, e, como facía uso nestes mesteres dun *picus* (‘peto’), recibía tamén este nome el mesmo. Representábase de forma ruda e primitiva como un piar de madeira cun peto sobre el, e máis tarde como un home novo cun peto sobre a cabeza. Toda a lenda de Pico está baseada na noción de que o peto é un paxaro profético, consagrado a Marte. Dicíase que Pomona estaba namorada del, e que cando o amor que Circe lle profesou non foi correspondido, esta transformouno en peto, que aínda así retivo os poderes proféticos que posuía como home.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Smith, W., ed. (1867), «Picus», *A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology*, Boston: Little, Brown & Co., iii.365–366, OCLC 68763679.
Gregarismo

[miniatura|Voo de [estorniño pinto|estorniños pintos (*Sturnus vulgaris*), ilustrando unha forma de gregarismo.]]

Un animal ou persoa **gregaria** é a que practica o **gregarismo**. Vén do latín *gregarĭus*. Isto significa que segue unha tendencia de agruparse en mandas ou colonias (insectos eusociais), no caso dos animais, ou en grupos sociais, no caso das persoas, ou tamén que o ser precisa dun grupo para sentirse ben.

Filosoficamente dise que o ser humano non é nin completamente gregario, como as formigas ou as abellas, nin totalmente solitario, como os tigres ou os leopardos, senón que é máis complexo e tende a ser semigregario, é dicir, algúns dos seus impulsos e necesidades son sociais e outros son solitarios.

O gregarismo é unha relación intraespecífica que se dá cando os individuos dunha poboación se asocian e traballan xuntos para conseguir un obxectivo común.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Russell, Bertrand (2002): *Sociedad humana: ética y política*, 3ª ed. Madrid: Ediciones Cátedra. ISBN 978-84-376-0458-9.
Salvador Velayos Hermida

**Salvador Velayos Hermida**, nado en Lugo en 1908 e finado en Madrid o 3 de xuño de 1997, foi un físico e investigador galego que foi unha das maiores referencias no campo do magnetismo.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
Fillo do director do Instituto de Lugo, Salvador Velayos González. aloxándose na Residencia de Estudiantes, onde logo exerceu como titor e profesor de apoio das disciplinas científico experimentais. Licenciouse en 1928

Ao volver, en febreiro de 1936, gañou a cátedra de Física Teórica e Experimental da Facultade de Ciencias da Universidade de Valencia pese á declaración favorable do seu colega Julio Palacios (Vicerreitor de Madrid), quen o descargaba das acusacións que era obxecto, o xuíz especial da súa causa solicitou a suspensión de emprego e soldo por dous anos e a inhabilitación, sanción que se viu temperada polo traslado forzoso á Universidade de Valladolid e á inhabilitación para cargos directivos e de confianza. Logo de pasar quince anos en Valladolid explicando Física Xeral, onde fixo escola e creou un grupo de traballo sobre temas como magnetoquímica dalgunhas sales del níquel e magnetismo,

A interrupción da súa carreira por mor da guerra, a represión posterior e o exilio dos seus mestres impedirían a súa consolidación científica. Pese a isto, continuou co seu labor investigador no CSIC elaborando traballos que o situaron na vangarda da investigación. Así durante os anos 1946-1947, pasounos na Universidade Harvard, traballando ao carón de John van Vleck. e tamén no concello de Madrid, unha glorieta preto da Universidade Complutense leva o seu nome.

O Club Español de Magnetismo (CEMAG), estableceu en 2008 o Premio de Magnetismo "Salvador Velayos", de carácter bianual, para as achegas nese campo.

En 1997, recibiu a título póstumo, a Gran Cruz de Afonso X o Sabio

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas
Loranthus

***Loranthus*** é un xénero botánico de plantas parasitas que crecen nas ramas das árbores madeireiras. Ten 1341 especies pertencentes á familia Loranthaceae. Distribúense polo mundo, principalmente en Kerala na India, onde son unha ameaza para a mangueira (*Mangifera indica*).

## Características 
Crecen sobre as pólas medias ou vellas das árbores. Unha vez establecidas, toman rapidamente o nutriente e a luz solar, cubrindo as ramas da árbore que a hospeda, converténdoa en débil e inactiva. As flores de *Loranthus* son de cor rosa.

## Especies seleccionadas 
* *Loranthus acaciae*
* *Loranthus acacietorum*
* *Loranthus acacioides*
* *Loranthus acinarius*
* *Loranthus acuminatissimus*
* *Loranthus acuminatus*
* *Loranthus acutifolius*
* *Loranthus acutus*

## Notas 
## Véxase tamén
Taquínidos

Os **taquínidos** (**Tachinidae**) son unha gran familia de dípteros braquíceros con gran diversidade, xa que abrangue máis de 8.200 especies e posiblemente quedan moitas máis por describir. Atópanse en todo tipo de hábitat por todo o mundo.

## Características 
As moscas adultas presentan gran variedade de aspectos, algunhas son de cores brillantes, outras son pouco rechamantes e parécense ás moscas domésticas. Pero a maioría son robustas e con fortes setas. As antenas teñen tres segmentos.

A maioría dos taquínidos son parasitoides. As larvas desenvólvense dentro do hospedeiro e finalmente mátano. Outras poucas son parasitas que non matan o hóspede. Algunhas son parasitoides de eirugas de Lepidoptera, outras de larvas de escaravellos e moitas de Hemiptera ou Orthoptera. Raramente son parasitas de cempés. Unhas poucas son especialistas dunha soa especie de hospedante, aínda que a maioría poden parasitar varias especies diferentes. Debido a isto moitas son inimigos naturais de graves pragas e polo tanto úsanse como controis biolóxicos. Algunhas especies foron introducidas noutros países con este propósito. Por exemplo, poden ser praga do verme da seda.

As femias usan diversas estratexias, algunhas insiren os ovos no corpo do hóspede ou deposítano na superficie externa, outras poñen os ovos en follas de plantas que logo son inxeridas polos hóspedes. As que parasitan vermes trade da madeira poñen os ovos á entrada dos buratos feitos pola especie hóspede.

Os adultos aliméntanse do néctar das flores e tamén de polen, poden ser así polinizadores importantes, especialmente a elevadas altitudes onde as abellas son escasas.

## Taxonomía 
A taxonomía desta familia presenta dificultades, baseándose principalmente en trazos morfolóxicos, pero tamén nos hábitos reprodutivos e nos estadios inmaturos.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Long tongue tachinid fly.jpg|Taquínido
Ficheiro:Calipter g1.jpg|*Gymnosoma rotundatum*
Ficheiro:Nowickia.jpg|*Nowickia* sp.
Ficheiro:Adejeania.vexatrix.on.flower.jpg|*Adejeania vexatrix*
Ficheiro:Carcelia.jpg|*Carcelia* sp.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Australasian/Oceanian Diptera Catalog
* Tachinidae Fotografías diagnósticas, 8 especies
* UK Tachinid Recording Scheme
* British Insects  Descrición da familia e imaxes
* Tachinidae Descripción de la familia
* Separation of Tachinidae from the related family Rhinophoridae
* Bugguide.net Tachinidae de Norteamérica en Bugguide
* Clave de xéneros de Norteamérica
* Tachinidae Morphology J. O'Hara, North American Dipterists Society