Colonización viquinga en América

[miniatura|300px|Poboado viquingo de [L´Anse-aux-Meadows (Terra Nova, Canadá), declarado Patrimonio da Humanidade pola UNESCO, descuberto en 1960]]
Os **viquingos** exploraron e colonizaron diferentes áreas do Atlántico Norte, que incluían a illa de Groenlandia e as costas do Canadá e posibelmente os Estados Unidos, a partir do século X. A colonización viquinga non tivo o efecto perdurábel das posteriores colonizacións europeas en América, pero pode ser vista como un preludio á colonización a grande escala emprendida tralo primeiro viaxe de Cristovo Colón.

A chegada dos viquingos a América é habitualmente considerada como unha afirmación provocativa que cuestiona a tradicional atribución a Cristovo Colón de ser o primeiro europeo en chegar a terras americanas. Actualmente está fóra de toda dúbida o feito de que os viquingos efectivamente chegaron a América e estabeleceron algúns asentamentos nas illas de Groenlandia e Terra Nova (actual Canadá), onde se atopa o poboado viquingo de L´Anse-aux-Meadows, declarado Patrimonio da Humanidade pola UNESCO.

O obxectivo dos viquingos ao chegar a América foi sobre todo o dominio das rutas de navegación e o cobro de dereitos para a venda en Europa de animais e outros bens.

As sagas nórdicas dos textos viquingos do século XIII, son a primeira fonte escrita europea na que se fai referencia a América. Alí se mencionan catro rexións americanas ás que os viquingos puxeron nome: *Groenland* (Terra Verde), *Helluland* (Terra de Regatos), *Markland* (Terra de Bosques) e *Vinlandia* (Terra de Viñedos).

## As sagas nórdicas ou islandesas 
As viaxes, descubrimentos e asentamentos viquingos en América foron escritos por primeira vez en dúas sagas: a *Saga dos groenlandeses* escrita no ano 1200, e a *Saga de Erik o Roxo*, escrita no ano 1260.

## Vinlandia 
[miniatura|dereita|300px|Asentamento viquingo en [L'Anse aux Meadows, Terra Nova.]]

Segundo contan as sagas islandesas (A "Saga de Erik o Roxo" e a "Saga dos groenlandeses", capítulos do Hauksbók do Libro de Flatey), os viquingos iniciaron a exploración ao oeste de Groenlandia aos poucos anos de establecerse os asentamentos na illa. Bjarni Herjólfsson, un mercador que navegaba entre Islandia e Groenlandia, perdeu o rumbo, chegando a un territorio moito máis ao oeste. Herjólfsson describiu o territorio a Leif Eriksson, quen explorou a área con maior detalle e fundou un pequeno asentamento, chamado *Leifbundir*.

As sagas describen tres áreas separadas descubertas durante esta exploración: *Helluland*, que significa "Terra da pedras planas"; *Markland*, territorio cuberto por bosques (algo que claramente interesaba aos colonos de Groenlandia, rexión escasa de árbores); e *Vinlandia*, que estaba algo máis ao sur de Markland. Foi en Vinlandia onde se estableceu o asentamento descrito nas sagas.

Os asentamentos de Leif non prosperaron e os poboadores pelexábanse debido á escasa poboación feminina que participou na expedición; tamén se conta que tiveron conflitos coa poboación local aborixe (que os viquingos chamaban *Skraelings*), que posiblemente fosen algonquinos. O asentamento foi abandonado tras poucos anos. Os viquingos de Groenlandia recordaron a existencia de terra ao oeste, e continuaron abastecéndose de madeira desde Markland. A última viaxe debeu ocorrer cara ao século XIV. 
 	
Durante moitos anos, dubidouse da autenticidade das sagas, ata que en 1837, o arqueólogo danés Carl Christian Rafn describiu os indicios de asentamentos viquingos en América do Norte. Na década de 1960 comprobouse a base histórica das sagas ao escavarse un asentamento viquingo en Leifbundir (L'Anse aux Meadows) en Terra Nova. Con todo, a localización exacta das terras descritas nas sagas aínda non está clara. Moitos historiadores identifican a Helluland coa illa de Baffin e a Markland coas costas do Labrador. A localización de Vinlandia é moito menos clara. Algúns pensan que os asentamentos de L'Anse aux Meadows son o asentamento de Vinlandia descrito nas sagas; outros, baseados en descricións nas sagas, consideran que Vinland debía ser un territorio moito máis cálido que Terra Nova, e sitúana máis ao sur. Aínda quedan incógnitas sobre a colonización viquinga en América que só serán resultas definitivamente de atoparse novas evidencias arqueolóxicas.

## Suposicións 
Algúns estudosos cren que os petróglifos de América do Sur son símbolos de escritura ao estilo da runas (por exemplo en Nazca no Perú, o Brasil, Paraguai e Córdoba (Arxentina) que mostran que os viquingos tiveron contacto coas poboacións locais. Tamén se considerou que outras runas atopadas en América do Norte (por exemplo as runas de Kensington, a Torre de Newport e os runas de Oklahoma) foron feitas por poboacións descendentes dos viquingos. Os runólogos de Escandinavia e outros países xeralmente non aceptan esta hipótese como proba da colonización de Escandinavia en América, senón que son máis ben unha proba da calidade e diversidade da arte prehistórica de América.

Existe un mapa viquingo de América do Norte, coñecido como o mapa de Vinlandia, cuxa idade é tema de debate. Considérase que foi elaborado a partir das exploracións e mostra posiblemente partes da costa de Groenlandia que estiveron cubertas de xeo durante os últimos 700 anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Medalla do Centenario Nórdico-Americano

### Ligazóns externas 
* ''Discovering Vikings at L'anse aux Meadows'', Centre for Distance Learning and Innovation, Newfoundland and Labrador, Canadá.