open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Artesa

miniatura|Artesa.
Unha **artesa**, tamén denominada **maseira**, é un moble ou recipiente grande de madeira, xeralmente con catro patas e tampa, máis estreito no fondo que por arriba, no que se amasa o pan.

## Amasado do pan 
[180px|miniatura|Amasando a masa na artesa. [Victor Gilbert, *Pétrin Gravure*, en *La République Illustrée*, 1886.]] 
Empregábase para mesturar a fariña, a auga, o sal e o lévedo, para facer a masa que posteriormente se metería no forno para facer pan. O elemento principal no amasado do pan é o lévedo. Obtíñase a partir da masa anterior. Gardábase un pedazo de masa nunha ola e poñíase a carón do lume, daquela esta fermentaba ou facíase. Ó arrefriar gardábase na artesa. Cando chegaba o día de amasar, tarefa fatigosa, ó mediodía ou pola noitiña, a muller quitaba da ola o lévedo, limpa de codia e balor, depositábaa na artesa engadindo auga e fariña, logo amasábase para finalmente ir ó forno.

## Outros usos 
A mecanización nos obradoiros de panadería e as novas tecnoloxías en fornos de pan relegaron a artesa a un uso decorativo.

## Fraseoloxía 
### Refraneiro 
* A que come da artesa, non come da mesa.

### Poesía 
No poema de Rosalía "Miña casiña, meu lar", de *Follas Novas*.

:*Atopei fariña munda,*
:*Un puñiño a todo dar.*
:*Vino no fondo da artesa.*
:*Púxenme a Dios alabar.*

### Recitados 
:*Disme que non teño rendas*
:*Para manter a muller:*
:*Teño fariña na artesa,*
:*Amásea se quer comer.*

## Galería 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pan
* Broa

### Ligazóns externas 
* 20px
Ángel Alvariño Saavedra

**Ángel Alvariño Saavedra**, nado en Neda o 4 de setembro de 1966, é un político galego do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria 
Dirixente do sindicato Unións Agrarias. En 1995 e 1999 foi candidato do PSdeG-PSOE á alcaldía de Santa Comba logrando 1 e 2 concelleiros, respectivamente, polo que se situou na oposición. Nas eleccións municipais de 2011 foi candidato á alcaldía de Neda polo PSdeG-PSOE logrando catro concelleiros, sendo a principal forza da oposición. Nas municipais de 2015 volveu encabezar a candidatura do PSdeG e logrou a vitoria con 5 concelleiros, sendo elixido alcalde co apoio de BNG e Converxencia Galega. Nas eleccións municipais de 2019 acadou de novo a alcaldía cunha ampla maioría absoluta que mantivo nas eleccións de 2023.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Neda

### Ligazóns externas 
*Entrevista
Eva Cárdenas

**Eva María de Cárdenas Botas**, nada na Coruña en 1965, é unha empresaria galega, exdirectiva da multinacional Inditex e de Sargadelos.

## Traxectoria 
Filla de Antonio de Cárdenas Sans e Cristina Botas Prego. Licenciouse en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela e concluíu un Mestrado en Administración e Dirección de Empresas polo Instituto de Empresa de Madrid. Chegou a Inditex en 2003 procedente da firma de cosméticos L'Oréal Dirixiu o sector de perfumaría de Zara. 

Dende 2003 foi directora de Zara Home ata 2018, ano no que deixou o seu posto por motivos persoais. En marzo de 2019 fundou, a canda a filla, unha axencia inmobiliaria, Niebla Azul, sociedade coa que adquiriu propiedades en Oleiros e na Coruña.

Dende decembro de 2020 foi asesora externa do Grupo Sargadelos, ata que no verán de 2022 deixou ese traballo, logo de mudarse, coa parella, a Madrid.

## Vida persoal 
Casada e cunha filla, divorciouse do primeiro home. Desde 2013 diversos medios de comunicación foran sinalando que mantiña unha relación sentimental con Alberto Núñez Feijóo. En febreiro de 2017 deu a luz na cidade da Coruña o seu segundo fillo, froito da súa relación co daquela presidente da Xunta.

## Notas
Rhombosolea

miniatura|240px|*Rhombosolea retiaria*.
miniatura|240px|*Rhombosolea leporina*.

***Rhombosolea*** é un xénero de peixes teleósteos da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos, familia dos pleuronéctidos e subfamilia dos rombosoleinos. propios das costas de Nova Zelandia e o sur de Australia.

Como todos os peixes da familia dos pleuronéctidos, as especies deste xénero teñen o corpo aplanado, asimétrico, e cos dous ollos situados no lado pigmentado do corpo.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1862 polo zoólogo británico nado en Alemaña Albert Günther. que deriva do verbo ρέμβω *rhémbō*, "dar voltas e voltas", palabra que foi utilizada tanto por Euclides como por Arquímedes, que utilizaron o termo "rombo sólido" para describir a figura formada por dous conos que comparten unha base común, é dicir, un rombo, unida ao nome de xénero *Solea* (os linguados) que, á súa vez, vén do termo latino *solea*, que era o nome que lle daban os romanos a unha certa especie de linguado, debido ao seu aspecto que recordaba a sola dunha sandalia (en latín clásico, *solea, -ae*).

### Sinónimos 
Ao longo do tempo este xénero foi coñecido tamén polos sinónimos:
** *Rhombosolea retiaria* Hutton, 1874 
** *Rhombosolea tapirina* Günther, 1862

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Burton, Maurice & Robert Burton (1984): *Encyclopedia of Fish*. Saint Louis, EE.UU: BPC Publishing. ISBN 0-7064-0393-2.
* Eschmeyer, William N., ed. (1998): *Catalog of Fishes*. Special Publication of the *Center for Biodiversity Research and Information*, núm. 1, vol. 1-3. San Francisco (California, Estados Unidos): California Academy of Sciences. ISBN 0-940228-47-5.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
* Pleuronéctidos
* Rombosoleinos

### Ligazóns externas 
* *Rhombosolea* na ADW.
* *Rhombosolea*  na EOL.
Tarafım

**Tarafım** é o himno do país europeo e rexión autónoma moldova de Gagauzia.

O himno foi composto por Mihail Kolţa e Mina Kësä e adoptado oficialmente o 4 de decembro de 1995 no Parlamento de Gagauzia, en Comrat, no que se aprovou o himno, anunciouse a obriga de emitir o himno nas radios locais e rexionais diariamente após ao de Moldova (*Limba noastră*), e a emisión do himno en actos oficiais de Moldova, festivos e datas memorábeis na Gagauzia, após o himno moldovo.

## Letra
### Orixinal en gagauz
### Tradución
## Notas
Lepidochelys

***Lepidochelys*** é un xénero de tartarugas mariñas da familia dos quelónidos. Inclúe só dúas especies. A tartaruga mariña pequena (*L. kempii*) está catalogada como en perigo crítico de extinción e a tartaruga mariña olivácea (*L. olivacea*) como vulnerable. É o único xénero actual de tartarugas mariñas que ten máis dunha especie. Viven en augas cálidas; *L. kempii* esencilamente en augas americanas e *L. olivacea* en augas do Índico e Pacífico, africanas e americanas, e raramente se ven en Europa. Son as tartarugas mariñas máis raras nas costas europeas, especialmente *L. olivacea*. Os seus rexistros nas costas galegas son moi raros e ás veces inseguros, pero *L. kempii* está incluída na Lista de réptiles de Galicia. En 1988 citouse a especie *L. olivacea* como vista en Cangas (Pontevedra), pero algúns autores cren que é unha identificación dubidosa e que debe tratarse de *L. kempii*.

As *Lepidochelys* adultas teñen uha lonxitude entre 51 e 71&nbsp;cm e un peso de 36 a 50&nbsp;kg, polo que son medianas ou pequenas dentro das tartarugas mariñas. Aliméntanse de cangrexos, peixe, cefalópodos, ameixas e vexetación mariña.

O nome do xénero deriva das palabras gregas *lepidos*, que significa escama, e *chelys*, que se traduce por tartaruga. Isto podería facer referencia á cantidade supernumeraria de escudos costais que ten este xénero.

## Especies 
* *Lepidochelys kempii* (Garman, 1880) — Tartaruga mariña pequena.
* *Lepidochelys olivacea* (Eschscholtz, 1829) — Tartaruga mariña olivácea.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Bandeira de Gagauzia

A **bandeira de Gagauzia** serviu como bandeira do país dende a disolución da Unión Soviética en 1991.

A lei gagauza permite o uso dunha versión simplificada da bandeira para usos non-gobernamentais (persoal e comercial), sen estrelas. Para uso gobernamental, só a bandeira oficial é valida.

## Deseño 
A bandeira de Gagauzia é unha tea rectangular que consiste en tres raias coloreadas arranxadas horizontalmente na orde seguinte de arriba abaixo: azul (azur) - un 60 por cento da anchura da bandeira, raias brancas e vermellas da anchura igual dun 20 por cento cada un e tres estrelas amarelas na parte azul.

## Outras bandeiras 

Ficheiro:Old Flag of Gagauzia.svg|Bandeira civil.
Ficheiro:Flag of the Gagauz people.svg|Bandeira non oficial do pobo gagauz.

## Notas
Rhombosolea plebeia

***Rhombosolea plebeia*** é unha especie de peixe teleósteo da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos, familia dos pleuronéctidos e subfamilia dos rombosoleinos, unha das catro recoñecidas actualmente no xénero *Rhombosolea*, coñecida en galego como **solla de area de Nova Celandia**.

Trátase dunha mariña, demersal, de certa importancia comercial, que vive en augas pouco profundas das costas do suroeste do Pacífico, en torno ás illas de Nova Celandia.	

## Taxonomía 
### Primeira descrición 
A especie foi descrita por primeira vez en 1843 polo naturalista escocés John Richardson, baixo o nome de *Rhombus plebeius*. aínda que os espécimes capturados roldan tan só os 30.

Os individuos xuvenís concéntranse en augas costteiras protexidas, tales como estuarios e marismas pouco profundas, onde permanecen até os dous anos de idade.

A especie non mostra unha marcada preferencia polo tipo de substratos, encontrádose en fondos de area, lama, arxila, grava e pedras. É común encontrala nas pozas que se forman cando baixa a marea.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ayling, Tony & Geoffrey Cox (1982): *Collins Guide to the Sea Fishes of New Zealand*. Aucland: William Collins Publishers Ltd. ISBN 0-00-216987-8.
* Cooper, J. A. & F. Chapleau (1998): "Monophyly and intrarelationships of the family *Pleuronectidae* (Pleuronectiformes), with a revised classification". *Fish. Bull*. **96** (4): 686-726.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.
* Paulin, C.; A. Stewart; C. Roberts & P. McMillan (1989): *New Zealand fish: a complete guide*. National Museum of New Zealand Miscellaneous Series No. 19.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
* Pleuronéctidos
* Rombosoleinos
* *Rhombosolea*

### Ligazóns externas 
* *Rhombosolea plebeia*  na Encyclopedia of Life. 
* *Rhombosolea plebeia* na ADW.
Trofeo Emma Cuervo 2015

A 64ª edición do **Trofeo Emma Cuervo** celebrouse en Ribadeo a partido único entre o Club Deportivo Lugo e o Deportivo da Coruña o 25 de xullo de 2015, Día Nacional de Galiza, saíndo os dous equipos ao terreo de xogo portando a bandeira e soando o himno. O campión foi o Lugo tras un gol de Pablo Caballero, converténdose no primeiro equipo en gañar tres veces consecutivas o torneo.
## Participantes 
## Partidos 
### Final 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do torneo en rsssf.com
Manuel Dios Diz

**Manuel Dios Diz**, nado en Santiago de Compostela o 14 de xaneiro de 1953, é un mestre e escritor galego.
## Traxectoria 
Mestre, licenciado en Xeografía e Historia e doutorando en Estudos Contemporáneos pola Universidade de Santiago de Compostela. Militante da UPG, foi secretario xeral da Unión dos Traballadores do Ensido de Galiza (UTEG). Partidario de profesionalizar e dar máis peso ao BN-PG, foi expulsado da UPG en maio de 1981. Foi profesor no IES de Cacheiras (Teo). Secretario xeral do Sindicato Galego do Ensino e a Investigación-CXTG. En 1994 ao se unir a CXTG e a INTG para crearen a Confederación Intersindical Galega formou parte da súa primeira executiva.

Foi fundador e presidente do Seminario Galego de Educación para a Paz (1985). En 2012 converteuse nun dos tres voceiros de Espazo Ecogaleguista e continuou como co-voceiro ao se transformar en Espazo Ecosocialista Galego. Foi concelleiro en Santiago de Compostela por Compostela Aberta entre 2015 e 2019 e asemade deputado provincial.

É autor de Unidades Didácticas para o profesorado sobre educación para a Paz. Xubilouse en 2013 no IES de Cacheiras.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía
Son (partido político)

**SON** é un partido político instrumental galego creado no ano 2015 promovido por ANOVA e Esquerda Unida para concorrer ás eleccións municipais dese ano en diversas localidades de Galicia.

A súa finalidade foi a de ofrecer soporte legal para aquelas agrupacións políticas municipais que por motivos legais non tivesen posibilidade de presentarse ás eleccións no seu concello. Así mesmo tamén buscaría sumar votos para poder acadar representación nas Deputacións Provinciais.

As candidaturas unidas a esta coalición levaron a palabra SON no seu nome, ben como prefixo ou sufixo engadido ao nome do partido político, ou baixo a fórmula "Son de" máis o nome do concello correspondente. 

Nas eleccións municipais de 2019 concorreu de novo baixo a marca "Son-En Común".

## Resultados obtidos polas candidaturas adscritas
Tras as eleccións de maio do ano 2015, as candidaturas coaligadas a SON acadaron as alcaldías de Cangas, Ferrol, Manzaneda, Teo e Val do Dubra, á cal se lle sumou Mugardos tras unha moción de censura en agosto de 2016. A suma de votos recibidos por estas candidaturas foi de 53.205, representando o 3,61% dos votos válidos.

En 2019 lograron as alcaldías de Cangas, Mugardos e Teo, se ben perderon a de Mugardos nunha moción de censura en novembro de 2019.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais de 2015 en Galicia
Hitomi Kanehara

**Hitomi Kanehara** (**金原 ひとみ**), nada en Tokyo o 8 de agosto de 1983, é unha escritora xaponesa.

## Traxectoria
Deixou os estudos con 15 anos para dedicarse á literatura apoiada polo seu pai, o profesor de literatura, escritor de novela infantil e tradutor Mizuhito Kanehara.

## Premios 
* Premio Akutagawa, 2003
* Shueisha, *Hebi ni Piasu*, 2003

## Obra 
* *Hebi ni piasu* (蛇にピアス, 2003) ISBN 4-08-774683-6
* *Asshu beibii* (アッシュベイビー, 2004) ISBN 4-08-774701-8
* *AMEBIC* (2005) ISBN 4-08-774701-8
* *Ōtofikushon* (オートフィクション, 2005) ISBN 978-4-08-775364-6
* *Haidora* (ハイドラ, 2007) ISBN 4-10-304531-0
* *Hoshi e ochiru* (星へ落ちる, 2007) ISBN 4-08-774897-9
* *Yūutsu tachi* (憂鬱たち, 2009) ISBN 4-16-328520-2
* *Trip Trap* (トリップ・トラップ, 2009) ISBN 4-04-874012-1
* *Mazāzu* (マザーズ, 2011) ISBN 978-4-10-304532-8

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* J'Lit | Authors : Hitomi Kanehara* | Books from Japan
Einosuke Itō

**Einosuke Itō** (**伊藤 永之介**; *Itō Einosuke*), nado en Akita o 21 de novembro de 1903 e finado o 26 de xullo de 1959, foi un escritor xaponés.

## Traxectoria 
Tras terminar os seus estudos, traballou nun banco e comezou a escribir artigos para revistas. En 1924, mudouse a Tokyo e comezou a publicar para a revista socialista *Bungei Sensen* (文芸戦線) fundada por Yōbun Kaneko. Pola súa publicación *Mienai Kōzan* (見えない鉱山) de 1928 nesta publicación, empezou a destacarse como escritor de literatura proletaria.

## Obras (escolma) 
* *Bōdō* (, 1930)
* *Kyōkō* (, 1930)
* *Fukurō* (, 1937)
* *Uguisu* (, 1938)
* *Karasu* (, 1938)
* *Ushi* (, 1939)
* *Kuma* (, 1939)
* *Uma* (, 1939)
* *Sakka no techō* (, 1939)
* *Tsubame* (, 1939)
* *Gan* (, 1939)
* *Ishikawa Rikinosuke nōson kōsei no jufu* (, 1939)
* *Asaichi* (, 1940)
* *Tokai to inaka* (, 1941)
* *Furusato no haru* (, 1941)
* *Hirata Atsutane* (, 1942)
* *Isha no iru son* (, 1942)
* *Kamo to funa* (, 1942)
* *Roji no hitobito* (, 1942)
* *Haru no wakare* (, 1943)
* *Akita* (, 1944)
* *Utsukushii tabi* (, 1946)
* *Futatsu no seishun* (, 1947)
* *Furusato no uta* (, 1947)
* *Umi no oni* (, 1947)
* *Yama no kami* (, 1948)
* *Nōmin no kōfuku* (, 1948)
* *Keisatsu nikki* (, 1952)
* *Bungaku nyūmon* (, 1953)
* *Natuskashii sanka* (, 1954)
* *Keimusho shigan* (, 1955)
* *Shinkeisatsu nikki* (, 1955)
* *Tanima no kyōdai* (谷間の兄弟, 1955)
* *Yamazakura* (, 1956)
* *Chūzaisho nikki* (, 1957)
* *Nambei kōro* (, 1957)
* *Shizen to jinsei ni tsuite no shijū hanashi* (, 1959)
* *Kieru mizuumi* (, 1959)
* *Santarō* (, 1959)
* *Shochō nikki* (, 1960)

## Cine 
* *Keisatsu nikki* (, 1951)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* www.aozora.gr.jp Aozora
* IMDb
Shigeko Yuki

**Shigeko Yuki** (en ), nada en Sakai o 2 de decembro de 1900 e finada o 30 de decembro de 1969, foi unha escritora xaponesa.

## Traxectoria 
A súa nai faleceu cando tiña dez anos. En 1919, matriculouse nunha escola feminina de Kobe para estudar música, pero a súa familia opúxose. En 1924 casou co pintor Usaburo Ihara (伊 原 宇 三郎, 1894-1976). De 1925 a 1929, viviu en Francia, onde estudou composición e piano.

Tras divorciarse de Ihara en 1945, comezou a escribir contos infantís por motivos financeiros. O redactor en xefe da publicación *Sakuhin* (作品) animouna a escribir novelas. Coa súa segunda novela, *Hon no Hanashi*, gañou o premio Akutagawa en 1949. A súa novela *Jochūkko*(1951) levouna ao cinema Tomotaka Tasakas (田坂 具隆, 1955).

Faleceu de envelenamento sanguíneo asociado a diabetes mellitus.

## Publicacións 
* *Yagurumasō* , 1947
* *Hon no hanashi* (本の話)
* *Kokubetsu*, 1951
* *Yubiwa no Hanashi*, 1951
* *Jochūkko* (女中ッ子), 1951
* *Fuyu no Ki*, 1953
* *Hyōhakku*, 1954
* *Akasaka no Kyōdai* (赤坂の姉妹), 1960
* *Keiyaku Kekkon* (契約結婚), 1961
* *Yasashii Otto* (やさしい良人), 1963

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Sachiko Schierbeck: *Japanese Women Novelists in the 20th Century. 104 Biographies 1900-93*. Museum Tusculanum Press, 1994, ISBN 978-87-7289-268-9, S. 128–131.
Psettodes belcheri

***Psettodes belcheri*** é unha especie de peixe teleósteo da orde dos pleuronectiformes, suborde dos psetodoideos e familia dos psetódidos, unha das tres do xénero *Psettodes*, coñecida en galego como **linguado espiñoso de cola manchada**.

Trátase dunha mariña, demersal, de certa importancia comercial, que vive en augas tropicais pouco profundas das costas do Atlántico oriental, desde Mauritania, a 23° N, até o golfo de Guinea, aos 14° S.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 
* Nielsen, J. G. (1990): "Psettodidae". En J. C. Quero, J. C. Hureau, C. Karrer, A. Post & L. Saldanha (eds.) *Check-list of the fishes of the eastern tropical Atlantic (CLOFETA)*. JNICT, Lisboa; SEI, París; e UNESCO, París. Vol. 2.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
Edward Turner Bennett

**Edward Turner Bennett**, nado en Hackney (Londres), o 6 de xaneiro de 1797 e finado o 21 de agosto de 1836 en Londres, foi un médico, zoólogo e escritor inglés.

## Traxectoria 
Fixo prácticas de cirurxía, pero o seu principal interese sempre foi a zooloxía. En 1822 intentou establecer unha sociedade de entomoloxía, que máis adiante se convertería nunha sociedade de zooloxía cunha certa conexión coa Sociedade linneana de Londres. Este foi o comezo da Zoological Society of London, da cal Bennett foi secretario entre 1831 e 1836.

Entre as súas obras destacan *The Tower Menagerie* (1829) e *The Gardens and Menagerie of the Zoological Society* (1831). Tamén escribiu, xunto con G. T. Lay, a sección sobre peixes na obra ''Zoology of Beechey's Voyage* (1839).

## Honores 
### Eponimia 
Na súa honra dedicáronse as seguintes especies: 
* *Abrocoma bennettii* Waterhouse, 1837
* *Gazella bennettii* Sykes, 1831
* Civeta de Bennett *Cynogale bennettii* Gray, 1837
* *Mimon bennettii* Gray, 1838

## Abreviatura 
As abreviaturas **Bennet** e **E. T. Bennet** empréganse para indicar a  como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bennett, Edward Turner (1797-1836), zoologist no *Dictionary of National Biography''.
Kaká Werá

**Kaká Werá Jecupé**, nado en São Paulo o 1 de febreiro de 1964, é un escritor e político brasileiro (partido verde) Pertence á tribo caiapó.

## Obra 
* "Tupã Tenondé no pé"
* "A Terra dos Mil Povos - História Indígena do Brasil Contada por um Índio"
* "As Fabulosas Fábulas de Iauaretê"
* "Oré Awé - Todas as Vezes que Dissemos Adeus".
## Notas
Gianluca Ferraris

**Gianluca Ferraris**, nado en Xénova o 29 de novembro de 1976 e finado en Milán o 14 de marzo de 2022, foi un guionista e xornalista italiano.

Estudou un posgrao en ciencia política e un máster de xornalismo en Milán. Traballou para *Panorama*, *Chi*, *Economy* ou *Quarto Grado* de Rete 4.

## Obra 
* *Le cellule della speranza* (Sperling & Kupfer), 2011
* *Gioco sporco* (Baldini e Castoldi), 2011
* *Pallone criminale* (Ponte alle Grazie), 2012
* *Singapore Connection* (Informant), 2013
* *A Milano nessuno è innocente* (Novecento), 2015

## Notas
Exchangeable image file format

**Exchangeable image file format** (**Exif**) é unha especificación para formatos de ficheiros de imaxes empregado por cámaras dixitais. Creouno a Japan Electronic Industry Development Association (JEIDA). Esta especificación emprega formatos de ficheiros existentes coma JPEG, TIFF e RIFF, aos que engade etiquetas específicas de metadatos. A versión 2.1 desta especificación publicouse o 12 de xuño de 1998 e a versión 2.2 en abril de 2002.

## Notas
10.000 km

***10.000&nbsp;km*** é filme catalán dirixido por Carlos Marqués-Marcet, que foi estreada no 2014. Está protagonizado por Natalia Tena e David Verdaguer.

## Sinopse 
Historia dunha parella de Barcelona que se ve obrigada a vivir por separado durante un ano cando a ela lle ofrecen unha oferta profesional nos Ánxeles.

## Personaxes 
* David Verdaguer como Sergi
* Natalia Tena como Alexandra

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Hemley Boum

miniatura|299x299px|Hemley Boum.
**Hemley Boum**, nada en Douala en 1973, é unha novelista do Camerún.

## Traxectoria 
Estudou ciencias sociais na Universidade católica da África Central en Yaoundé e comercio exterior na Universidade católica de Lille.

Vive en París co seu marido e os seus dous fillos

## Bibliografía 
* *Le Clan des femmes*, París, L'Harmattan, «Écrire l'Afrique», 2010 ISBN 978-2-296-12847-7
* ''Si d'aimer…*, Ciboure, La Cheminante, 2012 ISBN 978-2-917598-69-6
* *Le Rêve du pêcheur'', Collection Blanche,Paris, Gallimard, 2024 ISBN 978-2-07-303242-3

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* www.lacheminante.fr
O Pino, Setecoros, Valga

**O Pino** é un lugar da parroquia de Setecoros, no concello pontevedrés de Valga na comarca de Caldas.

## Camiño de Santiago 
O Pino é unha localidade da etapa Caldas de Reis-Padrón do Camiño Portugués a Santiago de Compostela.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Setecoros 
### Parroquias de Valga 
## Notas
Antonio Cañizares

**Antonio Cañizares Llovera**, nado o 15 de outubro de 1945 en Utiel (Comunidade Valenciana), é un eclesiástico latino e cardeal valenciano, arcebispo metropolitano de Valencia dende 2014.

## Traxectoria 
Foi ordenado sacerdote da arquidiocese de Valencia o 21 de xuño de 1970 polo seu arcebispo, José María García Lahiguera.

O 6 de marzo de 1992 foi nomeado bispo de Ávila polo papa Xoán Paulo II. Recibiu a consagración episcopal o 25 de abril do mesmo ano, de mans do nuncio Mario Tagliaferri, e tendo como principais co-consagradores ao arcebispo de Toledo Marcelo González Martín e ao de Madrid Ángel Suquía Goicoechea. O 10 de decembro de 1996 foi nomeado arcebispo de Granada.

O 24 de outubro de 2002 foi nomeado arcebispo de Toledo. O papa Bieito XVI creouno cardeal no consistorio do 24 de marzo de 2006. O 4 de outubro de 2014 foi nomeado arcebispo de Valencia.
## Obra 
* 
* 
*
Psettodes erumei

***Psettodes erumei*** é unha especie de peixe teleósteo da orde dos pleuronectiformes, suborde dos psetodoideos e familia dos psetódidos, unha das tres do xénero *Psettodes*, coñecida en galego como **linguado espiñoso do Índico**.

Trátase dunha mariña, demersal, de certa importancia comercial, que vive en augas tropicais pouco profundas das costas da rexión Indo-Pacífica, desde os 26° N e os 21° S, e entre os 43° L e os 156° L.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 
* Carpenter, Kent E. & Volker H. Niem, eds. (2001): *The Living Marine Resources of the Western Central Pacific. Volume 6*. FAO Species Identification Guide for Fishery Purposes. Roma: FAO. ISBN 92-5-104589-5.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
Psettodes bennettii

***Psettodes bennetti*** é unha especie de peixe teleósteo da orde dos pleuronectiformes, suborde dos psetodoideos e familia dos psetódidos, unha das tres do xénero *Psettodes*, coñecida en galego como **linguado espiñoso**.

Trátase dunha mariña, demersal, de certa importancia comercial, que vive en augas tropicais pouco profundas das costas do Atlántico oriental, desde o Sáhara Occidental até Liberia.	

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 
* Nielsen, J. G. (1990): "Psettodidae". En J. C. Quero, J. C. Hureau, C. Karrer, A. Post & L. Saldanha (eds.) *Check-list of the fishes of the eastern tropical Atlantic (CLOFETA)*. JNICT, Lisboa; SEI, París; e UNESCO, París. Vol. 2.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
John van de Ruit

**John Howard van de Ruit**, nado en Durban o 20 de abril de 1975, é un escritor e actor surafricano coñecido pola súa colaboración no espectáculo satírico *Green Mamba* con Ben Voss. Estudou arte dramática na Universidade de Natal.

## Obra 
* *Spud* (Penguin Books, 2005) ISBN 978-0-14-302484-2. Filme de 2010 de Ross Garland.
* *Spud - The Madness Continues...* (Penguin Books, 2007) ISBN 9780143538363
* *Spud - Learning to Fly* (Penguin Books, 2009) ISBN 9780143539520
* *Spud: Exit, Pursued by a Bear* Penguin Books, 2012) ISBN 9780143530244

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  The author reading from 'Spud - Learning to Fly'
* Publisher's Biography Page
Gaspard Musabyimana

**Gaspard Musabyimana**, nado en Nyamugali (Ruhengeri) o 12 de marzo de 1955, é un escritor de Ruanda residente en Bélxica. Ten unha formación multidisciplinar.

## Obra 
* ''Les années fatidiques pour le Rwanda. Coup d'œil sur les préparatifs intensifs de la « guerre d'octobre », 1986-1990*, (Kigali, 1993)
* *Sexualité, rites et mœurs sexuels de l'ancien Rwanda. Une facette de la culture rwandaise* (Bruxelas 1999)
* *La vraie nature du FPR. D'Ouganda en Rwanda'' (L'Harmattan, 2003)
* *Sprookjes uit afrikaanse savanne* (Bruxelas, Hujmos vzw, 2003). Con amigos
* ''L'APR et les réfugiés rwandais au Zaïre 1996-1997. Un génocide nié'' (L'Harmattan, 2004)
* *Pratiques et rites sexuels au Rwanda* (L'Harmattan, 2006).
* *Rwanda : le mythe des mots* (L'Harmattan, 2008)
* *Rwanda, le triomphe de la criminalité politique* (L'Harmattan, 2009)
* ''Dictionnaire de l'histoire politique du Rwanda* (Éditions Scribe, 2011).
* *Rwanda. Vingt ans de pouvoir du FPR. Quel bilan? ''(Editions Scribe 2014) con Emmanuel Neretse.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* www.musabyimana.net
Selección de fútbol de San Marino

A **Selección de fútbol de San Marino** (en italiano: *Nazionale di calcio di San Marino*) é o equipo de fútbol representativo de San Marino nas competicións internacionais de fútbol. A súa organización está a cargo da Federacións Sanmarinesa de Fútbol (*Federazione Sammarinese Giuoco Calcio*), pertencente á UEFA e á FIFA.

## Historia 
O combinado nacional sanmarinés é un dos máis débiles do deporte a nivel mundial, e acostuma a aparecer nos últimos postos da Clasificación mundial da FIFA, ao igual que seleccións como as de Bután ou Anguila. Na actualidade localízase no posto número 210, sendo o último dos equipos clasificados. San Marino é o país menos poboado dos que forman parte da UEFA (sen contar a membresía provisional de Cidade do Vaticano) contando só con 32,000 habitantes. Por iso, a federación conta con poucos futbolistas aos que poida recorrer e moitos dos xogadores teñen unha dobre profesión. Ademais, o seu campionato de fútbol está formado por clubs semiprofesionais, e os xogadores que militan noutras ligas proceden habitualmente das divisións inferiores italianas. Desde o seu debut en 1990 até o de agora, San Marino gañou só dous partidos en total. A súa primeira vitoria produciuse nun amigable en 2004, cando derrotou cun solitario tanto de Andy Selva a Liechtenstein, o mesmo equipo contra o que logrou a súa única única vitoria en competición dúas décadas despois, na Liga das Nacións da UEFA en 2024, vencendo de novo por 1-0 e cun gol de Nicko Sensoli.

## Resultados 
### Copa do Mundo 
### Eurocopa 
## Partidos non perdidos 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Federazione Sammarinese Giuoco Calcio
Sardiñada

[miniatura|A sardiña (*[Sardina pilchardus*) é o centro deste costume.]]
A **sardiñada** é un costume culinario da cociña galega (orixinario na provincia de Lugo) no que se cociñan sardiñas (*Sardina pilchardus*) asadas ao ar libre. Adóitanse arranxar e servir nas romarías galegas en homenaxe a San Bertomeu (24 de agosto) . Tamén nas celebracións equinociais relativas á noite de San Xoán. Adóitanse facer asadas nunha grella no chan ou nunha churrasqueira.

Sérvense en xantares colectivos (denominados *sardiñada popular*) sempre con carácter festivo (asociadas a unha celebración, ou festividade) e se acompañan de pan de millo e pementos de Herbón. É costume que sexan servidas en horas nocturnas, entre a noitiña e o alborar. As sardiñadas a partir do século XX comenzan a se realizar nalgunhas partes do interior de España.

## Notas
Hipoglosoidinos

miniatura|240px|*Hippoglossoides robustus*.
A dos **Hipoglosoidinos** (*Hippoglossoidinae*) é, para algúns autores, como os do SIIT e a EOL, unha subfamilia de peixes teleósteos da orde dos pleuronectiformes e familia dos pleuronéctidos.

Porén, outras autoridades e bases de datos, como o WoRMS e a FishBase, consideran aos xéneros deste grupo como integrados na subfamilia dos pleuronectinos.

Como todos os peixes da familia dos pleuronéctidos, os da subfamilia dos pleuronectino teñen un corpo aplanado, asimétrico, e os seus ollos están no mesmo lado do corpo.

## Clasificación 
Segundo o SIIT e a EOL, a subfamilia está composta por tres xéneros, que comprenden sete especies actualmente existentes.
* '*Subfamilia *Hippoglossoidinae'''*
** Xénero *Acanthopsetta* (Schmidt, 1904) - 1 especie
*** *Acanthopsetta nadeshnyi* (Schmidt, 1904)
** Xénero *Cleisthenes* (Jordan & Starks, 1904) - 2 especies
*** *Cleisthenes herzensteini* (Schmidt, 1904)
*** *Cleisthenes pinetorum* Jordan & Starks, 1904
** Xénero *Hippoglossoides* (Gottsche, 1835) - 4 especies
*** *Hippoglossoides dubius* Schmidt, 1904 
*** *Hippoglossoides elassodon* Jordan & Gilbert, 1880 - a **platuxa xapones**.
*** *Hippoglossoides platessoides* (Fabricius, 1780) - a **platuxa americana**.
*** *Hippoglossoides robustus* Gill & Townsend, 1897

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Eschmeyer, William N. (1990): *Genera of Recent Fishes*. San Francisco, CA, USA: California Academy of Sciences. ISBN 0-940228-23-8. 
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
* Pleuronéctidos

### Ligazóns externas 
* *Hippoglossoidinae'' na Encyclopedia of Life.
Tour de Francia 2015

O **Tour de Francia 2015** foi a 102ª edición do Tour de Francia, a carreira ciclista máis importante do mundo. Esta edición disputouse entre os días 4 e 26 de xullo de 2015. O percorrido contou con 21 etapas e 2 días de descanso, como é habitual, das cales 7 etapas eran de alta montaña, 2 de contra o reloxo (unha individual e outra por equipos), 1 de pavé, 2 totalmente chás e 9 con final en alto. O comezo da rolda gala celebrouse en Utrecht, Países Baixos e finalizou, coma se vén facendo estes últimos 40 anos, na Avenida dos Campos Elisios de París. Unha das novidades desta edición do Tour foi que se recuperaron as bonificacións para todas as etapas en liña (dende o Tour do 2007 non as había), premiando aos tres primeiros de cada etapa con 10, 8 e 6 segundos menos respectivamente.

O gañador final do *maillot jaune* foi o británico Chris Froome, na segunda posición rematou o colombiano Nairo Quintana e no terceiro lugar quedou o español Alejandro Valverde.

O *maillot vert* (verde) levouno o sprinter eslovaco Peter Sagan que dominou esta clasificación durante bastante tempo malia non gañar ningunha etapa. O *maillot à pois rouges* (a puntos vermellos) gañouno o campión, Chris Froome. Na clasificación do *maillot blanc* (branco) reinou o segundo da clasificación xeral, Nairo Quintana. A clasificación por equipos foi para o equipo navarro do Movistar Team e o premio supercombativo para o xove francés Romain Bardet.

O sprinter alemán André Greipel tamén foi un dos homes importantes da carreira, xa que venceu en catro etapas (unha delas a de París) e vestiu o maillot verde durante varios días.

## Equipos participantes 
Na competición participaron 22 equipos diferentes, 17 da categoría UCI World Tour e 5 da categoría Profesional Continental invitados pola organzación (Cofidis, Solutions Crédits, Bora-Argon 18, Bretagne-Séché Environnement, Team Europcar e MTN Qhubeka). En total tomaron a saída 198 ciclistas de 22 equipos (9 participantes por equipo). A participación do MTN Qhubeka no Tour, foi histórica porque este conxunto foi o primeiro equipo africano de toda a historia en tomar a saída da volta francesa.

## Etapas 
## Clasificación xeral 
A seguinte táboa amosa as vinte primeiras posicións da clasificación xeral tralo remate do Tour 2015:

## Outras clasificacións 
### Clasificación por puntos 
### Clasificación da montaña 
### Clasificación dos xoves 
### Clasificación por equipos 
### Premio da combatividade 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tour de Francia

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Tour
Castelo de Encinas de Esgueva

O **castelo de Encinas de Esgueva** é unha fortificación situada no concello de Encinas de Esgueva (Provincia de Valladolid). Atópase na liña defensiva do río Esgueva, preto do encoro de Encinas de Esgueva, e tiña como misión protexer a entrada ao val do río.

## Historia 
Orixinalmente pertenceu ao Meiriñado do Cerrato. A súa construción comezou no século XIV, sendo señores do castelo Alfonso Díez e Gonzalo Gutiérrez. O escudo dos seus muros é o dos Aguilar. En 1850 estaba habitado e era propiedade do Marqués de Lorca.

Arredor de 1950, o seu propietario, Cándido Moyano, vendeuno ao Ministerio de Agricultura, cuxo Servizo Nacional do Trigo empregouno coma celeiro de cereais ata a década de 1970. En 1994 foi cedido ao Concello de Encinas de Esgueva. Na actualidade encóntrase totalmente restaurado e baleiro no seu interior.

## Galería de imaxes

EncinasDeEsgueva20110907184437P1130177.jpg|Vista do castelo.
CastilloDeEncinasDeEsguevaP1130199-P1130206.jpg|Vista do castelo.
Mitoloxía sumeria

## Panteón sumerio 
É prácticamente imposible establecer unha clasificación dos deuses mesopotámicos. Porén, pódense entrever unha serie de estratos segundo o rango que ocupan as divindades nas listas redactadas en diversas épocas e segundo a importancia do culto.

No chanzo máis baixo adoitan estar os "espíritos" ou "demos", bos e malos, así como o deus persoal (unha especie de anxo da garda). Logo veñen os deuses dos instrumentos (pa, pico, arado, mole de ladrillo etc) seguido do grupo de deuses da natureza, tanto mineral como vexetal, animais domésticos, deuses da fertilidade, dos partos, divindades curadoras, deuses da tempestade, do vento, do lume... No seguinte chanzo atopamos os deuses do mundo subterráneo ou Alén (Nergal, Ereshkigal) á par cos deuses guerreiros, como Ninurta. Por enriba deles estarían as divindades astrais, o deus lúa Nanna, o deus sol Utu, e por último a tríade cósmica dos grandes deuses Anu, Enlil e Enki.

An ("Anu" en acadio) é o deus ceo, soberano de tódolos deuses que fai de árbitro nas súas disputas pero que se ocupa pouco dos problemas dos homes polo que o auténtico deus supremo dos sumerios será Enlil. É el quen elixe os soberanos e goberna á humanidade. Enki (en acadio "Ea") é o señor das augas doces, inventor e protector das técnicas, gardián dos "me", as palabras clave dos elementos máxicos da civilización en Sumer, sendo o deus máis próximo á humanidade e amigo seu.

Este panteón masculino duplícase nun panteón feminino con divindades de tódolos tipos, algunhas son simples esposas e outras teñen funcións concretas á cabeza das cales está Ninhursag, a deusa nai Nimah ou Nintu e Inanna.

Inanna, a "dona do ceo", é a Muller por excelencia: moza, fermosa, sensual, pero tamén pérfida e suxeita a violentas cóleras que fan desta deusa do amor unha terrible guerreira.

## Influencia na Biblia 
Durante a estadía dos xudeus como poboación deportada polos asirios a Babilonia entraron en contacto coa mitoloxía mesopotámica, da cal sacaron o mito do diluvio universal e as aventuras de Noé.

En 1872 o mozo asiriólogo George Smith que traballaba no Museo Británico sobre as taboíñas provenientes da biblioteca de Asurbanipal de Nínive, bateu cun texto semellante ao diluvio no relato do libro da Xénese hebraico. A taboíña era só un episodio da epopea de Gilgamesh, na cal este heroe parte á procura do único home ao que os deuses concederon a inmortalidade, Utanapishtim, o Noé mesopotámico que lle contou como fora o diluvio.

Nunha época moi distante "cando os deuses habitaban en Shuruppak" decidiron exterminar a humanidade, pero o deus Ea apiadouse de Utanapishtim e contoulle o que ía suceder, ordenándolle a construción dun gran barco no que metería tódalas especies animais do mundo. Tras seis días de choiva Utanapishtim embarrancou o barco na única terra que se vía, o Monte Niris, e desde el soltou unha pomba, que volveu, logo unha andoriña, que tamén volveu, e por último soltou un corvo que atopou onde pousarse e xa non volveu. Utanapishtim saíu do barco e fixo unha libación e ofrendas aos deuses que se achegaron.

## Notas
Nitra

**Nitra** é unha cidade de Eslovaquia, localizada ó pé da Montaña Zobor, no val do río Nitra. Cunha poboación de 83&nbsp;572, é a cuarta meirande cidade de Eslovaquia. Nitra é unha das cidades máis antigas do país e foi o centro político do Principado de Nitra. Hoxe, é a sede *kraj* (Rexión de Nitra)  e do *okres* (Distrito de Nitra).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Nitra
Placa da matrícula (automobilismo)

[300px|miniatura|Placa dunha matrícula da [provincia de Pontevedra en Galiza.]]
A **placa da matrícula**, tamén chamada sinxelamente **matrícula** ou **placa**, é unha placa de metal ou plástico fixada a un vehículo autómobil co fin da súa identificación oficial. Estas placas teñen unha serie de caracteres numéricos e alfabéticos.

Na maioría dos países, os automóbiles, así como os demais vehículos dunha cilindrada de motor mínima, deben levar suxeita unha placa na parte frontal e outra na parte traseira, aínda que nalgúns lugares ou nalgúns tipos de vehículos só se exixe a placa traseira.

Hai dous sistemas de matriculación. Un primeiro no que as placas as fabrican e as entregan as autoridades, como ocorre en Suíza, Alemaña, a meirande parte dos países americanos etc... e outro no que as autoridades asignan a matrícula ao vehículo e a placa debe comprarse en lugares autorizados, que é o caso de España ou Francia. Nalgúns países existen placas provisionais mentres non se completaron os trámites de matriculación.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Placas da matrícula de España
Ruta elite masculina no campionato do mundo de ciclismo en ruta

A **carreira en liña ou ruta elite masculina do Campionato do Mundo de ciclismo en ruta** lévase realizando dende o ano 1927. Ata o ano 1995, existiron competicións por separado para ciclistas profesionais e afeccionados, pero a partir de 1996 a competición para afeccionados substituíuse pola competición sub-23 e a profesional pasou a ser aberta e denominarse "elite".

## Palmarés 
### Gañadores múltiples 
## Medalleiro 
* (1): Inclúe as medallas da RFA
* (2): Inclúe as medallas da URSS

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Contra o reloxo elite masculina no Campionato do Mundo de ciclismo en ruta
* Campionato do Mundo de ciclismo en ruta

### Ligazóns externas 
* Web da UCI
Contra o reloxo elite masculina no Campionato do Mundo de ciclismo en ruta

A **contra o reloxo elite masculina do Campionato do Mundo de ciclismo en ruta** lévase disputando dende os mundiais do ano 1994.

## Ciclistas máis laureados 

Ficheiro:Tds Fabian Cancellara.jpg|O suízo Fabian Cancellara é o máis laureado con 4 títulos.
Ficheiro:TonyMartinWorldChampionITT.png|O alemán Tony Martin conta con tres títulos.
Ficheiro:Michael Rogers - Herbiers 2004.jpg|O australiano Michael Rogers ten tres títulos.

## Palmarés 
## Medalleiro 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ruta elite masculina no Campionato do Mundo de ciclismo en ruta
* Campionato do Mundo de ciclismo en ruta

### Ligazóns externas 
* Web da UCI
Rexión de Dnipropetrovsk

O **Óblast de Dnipropetrovsk** (en ucraíno: *Дніпропетровська область*, *Dnipropetrovs’ka oblast’*) é unha provincia sitúada no sueste da Ucraína. A súa capital é a cidade de Dnipropetrovsk, outras cidades importantes son Kriví Rih, Dniprodzerzhynsk e Nikopol.

## Demografía 
A súa poboación en 2015 rexistraba os 3.289.481 habitantes, segundo o *Censo Popular da Ucraína* de 2001 o 79'3 da poboación considérase de etnia ucraína e o 17,6% de etnia rusa. Para o 67% da poboación a lingua materna é o ucraíno e para o 32% o ruso. Aínda que o ucraíno ten estatuto oficial, na vida cotiá nas cidades predomina o ruso.

### Etnografía 
*  Ucraínos - 79,3%
*  Rusos – 17.6%,
*  Belarusos – 0.8%,
*  Xudeus – 0.4%,
*  Armenios – 0.3%,
*  Azerís – 0.2%,
*  Moldovos – 0.12%,
* 20px|border Xitanos – 0.11%,
* 20px|border Tártaros – 0.11%,
*  Alemáns – 0.11%,
Outros – 0.95%;

## Economía 
A rexión e moi importante economicamente. Aquí fican os centros principais da siderurxia ucraína. Tamén hai fábricas importantes de maquinaria e industria química.

## Subdivisións administrativas 
* Centro administrativo – 1 (Dnipropetrovsk)
* Raións – 22;

# 20px Apostolove 
# 20px Vasylkivka 
# 20px Verkhnodniprovsk 
# 20px Dnipropetrovsk 
# 20px Kryvyi Rih 
# 20px Krynychky 
# 20px Mahdalynivka 
# 20px Mezhova
# 20px Nikopol
# 20px Novomoskovsk
# 20px Pavlohrad

# 20px Petrykivka 
# 20px Petropavlivka
# 20px Pokrovske 
# 20px Piatykhatky
# 20px Synelnykove 
# 20px Solone 
# 20px Sofiivka 
# 20px Tomakivka 
# 20px Tsarychanka
# 20px Shyroke 
# 20px Yurivka 

* Cidades-raión – 18;
* Asentamentos – 1504, incluíndo:
** Vilas – 1438;
** Cidades – 66, incluíndo:
*** Asentamento urbano – 46;
*** Cidades – 20, incluíndo:
**** Cidades baixo a subordenanza do óblast — 13;
**** Cidades baixo a subordenanza do raión — 8;
* Silradas – 288.

## Galería de imaxes 

Будинок Дніпропетровської обласної ради.JPG|Edificio da Administración Rexional de Dnipropetrovsk.
1201044 original (1).jpg|Vista de Dnipropetrovsk, capital do óblast.
Радуга после дождя.jpg|Vista de Kriví Rih.
Спасо-Преображенськай собор, Дніпропетровьк.JPG|Catedral de Dnipropetrovsk.
Prospekt Lenin Dneprodzerzhinsk.JPG|Avenida de Lenin, Dniprodzerzhynsk.
Костел Святого Миколая у Дніпродзержинську.jpg|Igrexa católica de Dniprodzerzhynsk.

Набережная Никополя.jpg|Peirao de Nikopol.
Синельникове-2.1.JPG|Estación de Synelnykove.
Pjatychatky Kirche 1.JPG|Igrexa de Piatykhatky
Grella

miniatura|Grella a facer churrasco galego.
Unha **grella** é unha estrutura de variñas metálicas paralelas que serve para cociñar sobre as brasas, principalmente carne ou peixe.

Atópase a unha distancia prudencial do lume ou das brasas. Os alimentos reciben calor amodo, e unha vez que as carnes están prontas, achégase un pouco máis a grella á calor e así se consegue que a parte externa das carnes se tornen dunha cor máis dourada, dándolle unha mellor presentación, ademais de ficar crocante e eliminar posíbeis graxas residuais da carne. A carne arranxada sobre grellas é especialmente típica nas gastronomías española (moi salientábel en Galicia), portuguesa, estadounidense, arxentina, boliviana, chilena, uruguaia, peruana, paraguaia e venezolana, mais especialmente na arxentina.

No Río da Prata, dada o estendido costume de comer carne asada con gran frecuencia, é común que o patio traseiro das vivendas teña unha barbacoa ou churrasqueira feita en ladrillo e con cheminea, na que se fai lume de leña e se cociña o asado a pouco lume. Tamén é común en Galicia ter unha lareira ou churrasqueira exterior nun alpendre para facer churrascos na grella: carnes, costelas, chourizos crioulos ou peixes (sardiñas, bacallau...) e hoxe en día pola influencia anglosaxoa: salchichas e hamburguesas.

## Historia 
miniatura|Grellada típica americana de hamburguesas e mazarocas de millo nunha churrasqueira a carbón.
Disque a grella foi desenvolvida cando ao colocar un valo que arrodeaba un fastuoso *château* (castelo), errou no cálculo. O barón dono da propiedade se negara a pagar ao fabricante o ferro sobrante e, en vinganza, o ferreiro utilizou a reixa sobrante coma soporte para asar carne fronte o castelo. O recendo aloucou ao até que accedeu a desembolsar os dous ducados que debía, polo que obtivo a reixa-grella en pugna.

Contra finais do século XIX, nos arrabaldes do Río da Prata, empregábanse reixas de ferro forxado para tensar os coiros mentres enxugaban. Atribúeselles aos gauchos daquela o uso desta ferramenta para asar as carnes que sobraban dos animais faenados.

Despois dunha lei de amnistía ditada en 1832 no Uruguai, milleiros de presos comúns e prisioneiros políticos viron novamente a luz. No cárcere de Colonia del Sacramento o festexo desembocou en escándalo cando se comezou a destruír o cárcere. En poucas horas, unha banda de ladróns amnistiados roubou gado vacún dos veciños da zona. Un convicto arrincou a porta da súa propia cela e improvisou a primeira grella moderna, cuxos resultados compartiron liberados, policías e transeúntes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Asado
* Grellada
* Churrasco
* Sardiñada
* Asadeiro
* Espeto
Grella (homónimos)

O termo **grella** pódese referir a:

***Grella**, obxecto formado por unha serie de barras de ferro para asar carne ou peixe sobre as brasas.
* O signo gráfico tamén chamado **cancelo** (#).

## Comunicación 
***Grella de programación**, secuencia de programas dunha emisora de radio ou televisión, grade.

## Automobilismo 
***Grella de saída**, espazo marcado no inicio dunha pista de carreiras onde se sitúan os participantes.

## Arquitectura 
***Grella**, obra que se fai con cadeas de madeira e macizos de cachotaría para construír sobre terreos inseguros ou pantanosos, placa de fundamento, zampeado.

## Informática 
***Grella**, rexión formada por un conxunto de liñas paralelas e perpendiculares que se entrecruzan.
Gran Premio do Canadá de 1985

O **Gran Premio do Canadá de 1985** foi unha carreira de Fórmula 1, celebrada no Circuíto Île Notre-Dame, Montreal, Canadá o 16 de xuño de 1985. A carreira, foi a 5ª carreira da tempada de , o 24º Gran Premio do Canadá e o oitavo, que se celebrou en Montreal. A carreira disputouse sobre 70 voltas ao circuíto de 4´41 quilómetros de lonxitude para unha distancia total de carreira de 308 quilómetros.

## Cualificación 
Por primeira vez desde que o circo da F1 chegara a Europa para a segunda carreira da tempada (o Gran Premio de Portugal), Ayrton Senna non lograra os mellores tempos na sesión de cualificación. O Ferrari de Michele Alboreto foi o máis rápido o venres e o compañeiro de equipo de Senna Elio de Angelis foi o máis rápido na última sesión de clasificación sacándolle a pole. Senna, foi o segundo máis rápido nas dúas sesións polo que Lotus ocupou a primeira fila por primeira vez desde a Gran Premio de Austria de 1978 onde Ronnie Peterson e Mario Andretti cualificaran co revolucionario Lotus 79 efecto chan primeiro e segundo respectivamente.

Esta foi a última vez que o famoso equipo fundado en 1952 por Colin Chapman cualificou 1º e 2º na grella, foi a última vez que de Angelis cualificaría na pole ou de feito na primeira fila antes da súa prematura morte nun accidente nunhas probas 11 meses logo do Gran Premio do Canadá de 1985.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación do campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

 
## Notas 
*A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de *

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas