open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Asterio

Co nome de **Asterio** coñécense distintos personaxes:

* **Asterio** ou **Asterión**, fillo de Téctamo e pai adoptivo de Minos

* **Asterio** ou **Asterión**, nome de Minotauro, fillo de Pasífae a esposa de Minos
***Asterio de Ostia** (m. 222), sacerdote e mártir romano;
* **Asterio de Cesarea** (m. 262), senador romano e mártir católico;
* **Asterio o Sofista** (m. 341), filósofo e teólogo ariano de Capadocia;
* **Asterio de Petra** (m. 365), bispo de Petra;
* **Asterio de Amasea**, bispo de Amasea (m. 410)

* **Asterio**, xeneral romano (s. V)

* **Asterio de Auca** (finais s. VI), bispo de Auca.
* **Asterio (cidade)**, unha antiga cidade grega.
Segmentación semántica

A **segmentación semántica** consiste en dividir unha imaxe dixital en varias rexións (grupos de píxeles) chamados segmentos. Máis especificamente, a segmentación é un proceso de clasificación de píxeles que asigna unha categoría a cada píxel da imaxe analizada. 

O obxectivo da segmentación é localizar rexións significativas. A segmentación úsase tanto para localizar obxectos como para atopar os seus bordos dentro dunha imaxe. O resultado de segmentar unha imaxe é un conxunto de segmentos que cobren toda a imaxe sen superpoñerse. Pode representarse como unha imaxe de etiqueta (unha etiqueta por cada píxel) ou como un conxunto de contornos.
miniatura|Exemplos de segmentación de obxectos

## Aplicacións da segmentación semántica 
Algunhas das aplicacións prácticas da segmentación de imaxes son:

* Visión artificial.

* Detección de obxectos (rostros, persoas, animais etc.).
* Sistemas de control de tráfico.
* Videovixilancia.

As aplicacións da segmentación semántica son moitas e son clave para o desenvolvemento da intelixencia artificial. De xeito que cada día hai novos usos na segmentación de obxectos como parte da visión artificial.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Robótica

### Ligazóns externas 
* Robotics, Machine Learning & Computer Vision 

* Understanding semantic segmentation
Manuel Pérez Prieto

**Manuel Pérez Prieto**, nado na Habana e finado en Castropol o 30 de setembro de 1982, foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
Estudou Medicina na Universidade de Santiago de Compostela, rematando a carreira en 1932. Instalouse como médico en Ribadeo en decembro de 1933. Militante do Partido Galeguista, foi concelleiro de Ribadeo. Na campaña das eleccións de febreiro de 1936 foi un dos oradores dos mitins antifascista de Rinlo, en decembro de 1935, Vilaframil, a principios de xaneiro, e Cubelas, a finais dese mes. O 16 de marzo de 1936 foi elixido presidente do comité local de Izquierda Republicana. Participou en varios mitins da campaña pro Estatuto en xuño de 1936. 

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e foi declarado en rebeldía. Integrouse no exército republicano en Asturias. Cou caída de Asturias foi detido e estivo no cárcere do Coto de Xixón. Foi xulgado en consello de guerra en Oviedo en febreiro de 1939 e condenado a cadea perpetua. Estivo preso en Burgos, Palencia e finalmente na Prisión Central de Celanova, onde exerceu como médico e da que saíu en liberdade condicional en novembro de 1940. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en novembro de 1940. Cando saíu da prisión volveu exercer como médico en Ribadeo e despois en Castropol.

## Vida persoal 
Casou con Sara Díaz Vega, e foi pai de Ramona, Manuel, Claudio e Maika Pérez Díaz.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* "Claudín de Dona Eudosia" , artigo de Xosé Ramón Ermida Meilán en *Terra e Tempo*, 22 de novembro de 2012.
Tribunal Supremo de Israel

O **Tribunal Supremo de Israel** é a máxima institución xudicial do Estado de Israel. A Lei Básica: o poder xudicial (1984) regula as súas competencias, composición e funcionamento. A súa sede está en Xerusalén.

## Características 
O Tribunal Supremo está á cabeza do sistema xudicial do Estado de Israel e ten unha dupla función. Dunha parte é a máxima instancia de apelación en material civil e penal e doutra encárgase da revisión xudicial das medidas do goberno.

Os fallos do Tribunal Supremo son de obrigado cumprimento no país agás para ela mesma, seguindo o principio de *stare decisis*. As súas decisións gañan notoriedade internacional cando se pronuncian sobre cuestións derivadas do conflito árabe-israelí, os dereitos dos árabes de Israel ou a corrupción no goberno.

O número de xuíces determínao a Knesset, actualmente está fixado en 15. Os seus membros son designados polo Presidente do Estado de Israel seguindo o consello dunha comisión especial composta por xuíces do Tribunal Supremo, do Colexio de Avogados e personalidades públicas. Os xuíces son cargos vitalicios pero cesan ao cumprir os 70 anos de idade, aquel que leve máis tempo servindo no Tribunal é o presidente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do Tribunal Supremo de Israel
Detección de rostros

miniatura|Exemplo de detección de rostros
O obxectivo da **detección de rostros** é atopar as localizacións e tamaños de todos os obxectos dunha imaxe que pertencen a unha clase determinada, neste caso, rostros. Para detectar rostros, os algoritmos de detección céntranse en detectar rostros humanos e se a imaxe coincide coas imaxes almacenadas na base de datos, os algoritmos validarán o proceso de comparación.

Na práctica, a detección de rostro en tempo real úsase para a vixilancia e o seguimento de persoas.

## Aplicacións 
* **Entretemento**: Videoxogos, realidade virtual, programas de captación, humano-robótica, maquillaxe virtual, aplicacións de teléfono intelixente etc.

* **Tarxetas Intelixentes**: Licenzas de conducir, pasaportes, control parental de TV, seguridade de base de datos.

* **Aplicación da lei e vixilancia**: Seguimento e investigación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Visión artificial
* Robótica
* Intelixencia artificial

### Ligazóns externas 
* Successful Computer Vision Project 
* Facial detection
Regato da Cernadela

O **regato da Cernadela** nace na Cernadela e desemboca no regato de Sanguñedo, no propio lugar de Sanguñedo. Conforma o linde entre as parroquias de Sanguñedo e Pitelos. Leva augas do regato de Pitelos. O rego transcorre polos lugares de Cernadela, Abeleda, Sanguñedo e Pitelos.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Parroquia de Pitelos
* Parroquia de Sanguñedo
* Verea
Leopoldo González Agís

**Leopoldo A. González Agís**, chamado **Poldo,** ou **Poldito** para diferencialo do pai, nado en 1938 e finado en Sanxenxo o 3 de febreiro de 2014, foi un político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Leopoldo González Pombo, que xa fora alcalde de Sanxenxo en dúas ocasións, na década dos corenta e dos cincuenta, era persoa coñecida da vila de Portonovo. Delegado local do Instituto Social da Mariña, González Agís presentouse ás primeiras eleccións municipais democráticas encabezando a candidatura da UCD e revalidou o seu cargo na alcaldía, posto onde permaneceu durante catro anos máis ata 1983, cando dimitiu no mes de febreiro. Durante esta lexislatura deulle algunhas competencias a concelleiros da oposición.

## Obras 
* *Pinceladas de la historia, costumbres y tradiciones de Portonovo*, 1996.

* *Los cuentos del tío Ramón*, 1999.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Sanxenxo
Portela (xeografía)

[miniatura|Paso de montaña Abra do Acay a 5.061 m s. n. m. na [provincia de Salta, Arxentina.]]
[miniatura|Collado do Piornal (2.074 m s. n. m.), situado entre as montañas da Bóla do Mundo (2.265 m s. n. m.) e A Maliciosa (2.227 m s. n. m.), todo iso na [Serra de Guadarrama (España).]]
Unha **portela**, tamén denominado **portela de montaña**, é o punto máis baixo dunha liña de cumes comprendido entre dúas elevacións. Por este motivo, son usadas para atravesar os cordais montañosos. Cando unha vía de comunicación aproveita unha portela para atravesar unha cadea montañosa, fálase de **porto de montaña**, paso de montaña ou portillo.

## Punto de sela 
Topoloxicamente, unha portela corresponde a un punto de sela da topografía (un lugar no que nunha dirección a topografía é máxima mentres que na perpendicular é mínima). 

Unha portela sobre unha aresta rochosa ou unha crista que no canto de ladeiras está delimitado por paredes máis ou menos verticais denomínase «brecha». Os itinerarios de alta montaña que teñen por destino ás brechas denomínanse «corredores» ou «canles».

## Véxase tamén 
* Porto de montaña
A Ameixeira, Alcabre, Vigo

**A Ameixeira** é un lugar da parroquia de Alcabre, no concello pontevedrés de Vigo, na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2022 tiña 115 habitantes (55 homes e 60 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Alcabre 
### Parroquias de Vigo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vigo
Sistema de cámara virtual

[miniatura|[Modelo de prototipos|Demostración do sistema de cámara virtual que amosa os parámetros da cámara que se poden axustar.]]
En videoxogos 3D, un **sistema de cámara virtual** ten como obxectivo controlar unha cámara ou un conxunto de cámaras para amosa unha vista dun mundo virtual en 3D. Os sistemas de cámara empréganse en videoxogos onde o seu propósito é amosar a acción no mellor ángulo posíbel; de maneira máis xeral, úsanse en mundos virtuais 3D cando se require unha vista en terceira persoa.

A diferenza dunha produción cinematográfica, os creadores de sistemas de cámaras virtuais teñen que lidar cun mundo interactivo e impredecible. Non é posíbel saber onde estará o personaxe xogador nos vindeiros segundos; polo tanto, non é posíbel planificar os planos como o faría un cineasta. Para resolver este problema, o sistema baséase en certas regras ou unha intelixencia artificial para escoller as tomas máis axeitadas.

Cóntanse tres tipos principais de sistemas de cámaras. Nos sistemas de cámara fixa, a cámara non se move e o sistema amosa o personaxe do xogador nunha sucesión de fotos fixas. As cámaras de seguimento, por outro banda, seguen os movementos do personaxe. Finalmente, os sistemas de cámaras interactivas están parcialmente automatizados e permiten ó xogador mudar directamente a vista. Para poñer en funcionamento sistemas de cámara, os desenvolvedores de videoxogos empregan técnicas como programación con restriccións, guións de intelixencia artificial ou axentes autónomos.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Motor de xogo
Adrián Rivademar

**Adrián Rivademar Outeda**, nado no Grove en 1998, é un cociñeiro e escritor galego.

## Traxectoria 
Formouse como cociñeiro (grao de cociña) e traballou nun hotel en Santiago de Compostela, así como nas cociñas dos restaurantes mecos D'Berto e Culler de Pau (este, rexentado por Javier Olleros).

## Obra 
* *Conociendo la gastronomía de Galicia* (autoeditado, 2021).

## Notas
Norfolk Tides

**Norfolk Tides** son un equipo de béisbol estadounidense das Ligas Menores (Minor League Baseball) con sede en Norfolk, Virxinia. O club, de clase Triple-A, compite desde 1969 na Southeast Division da International League. Anteriormente competiu na South Atlantic League (1961–1962) e na Carolina League (1963–1968). Actualmente están afiliados aos Baltimore Orioles da Major League Baseball. O equipo xoga os seus xogos como local no Harbor Park, un estadio inaugurado no ano 1993 con capacidade para 11.856 espectadores.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Rompan todo: La historia del rock en América Latina

***Rompan todo: La historia del rock en América Latina*** é unha miniserie documental e musical de 2020, baseada no movemento do rock en castelán en Latinoamérica. A serie é transmitida polo servizo web Netflix. Foi creada por Nicolás Entel e dirixida por Picky Talarico. Conta coa produción executiva de Nicolás Entel, Picky Talarico, Iván Entel e o músico arxentino Gustavo Santaolalla e a produción da compañía Red Creek.

A miniserie narra a evolución do rock en Latinoamérica dende as súas orixes nos anos 50, baseado no rock and roll estadounidense, a súa conexión co ámbito sociopolítico dos países nos que se desenvolveu, até a actualidade; cos seus protagonistas como narradores dos sucesos presentados, que presenta artistas como Fito Páez, Charly García, Andrés Ciro Martínez, Álex Lora, entre outros. 

Estreouse o 16 de decembro de 2020 por Netflix e conta con 6 capítulos de arredor dunha hora de duración.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Carlos Regueira

**Carlos Manuel Pastor Regueira Méndez**, nado en Muros en 1957, é un profesor de saúde pública e investigador especializado en hórreos.
## Traxectoria
Licenciado en Química e Farmacia, e doutor en Farmacia pola Universidade de Santiago de Compostela, traballou como profesor no departamento de psiquiatría, radioloxía e saúde pública. O seu campo de traballo profesional foi precisamente no ámbito da saúde pública, con investigación nos eidos da ocorrencia de determinadas enfermidades ou condicións, desde a catarreira á asma e á síndrome premenstrual. Tamén dirixiu dúas farmacias (unha en Baíñas) e mais un laboratorio de análises clínicas.

De maneira afeccionada dedicouse á micoloxía e á investigación dos hórreos. Froito desta última é a publicación en 2017 do *Atlas de hórreos de Galicia*.

## Obra
**Atlas de hórreos de Galicia* (2017), con prólogo de Xosé M. Lema Suárez.

## Vida persoal
Xubilado da Universidade de Santiago en 2019, reside no concello de Ames.

## Notas
Arco do triunfo de Orange

O **Arco do triunfo de Orange** () é un arco de triunfo situado na cidade de Orange, sueste de Francia. Hai debate sobre cando se construíu o arco,, pero a investigación actual acepta a inscrición como proba  real da data durante o reinado do emperador Augusto (27 a.C.-14 d.C.).  Construíuse sobre a antiga vía Agrippa para homenaxear aos veteranos das guerras galas e Legio II Augusta. Reconstruíuse posteriormente polo emperador Tiberio para celebrar as vitorias de Xermánico sobre as tribos alemás en Renania.  Na fachada norte (exterior) recortáronse o arquitrabe e a cornixa e inseriuse unha inscrición de bronce, hoxe perdida; os intentos de reconstruír o seu texto a partir da colocación de buracos de cólicas para as dentes proxectantes das súas letras non tiveron éxito. O arco está decorado con diversos relevos de temas militares, incluíndo batallas navais, botíns de guerra e loita de romanos Xermanos e Galos. Un soldado a pé romano que leva o escudo da Legio II Augusta vese no relevo da batalla da fronte norte. 

## Descrición 
thumb| Arco do triunfo en 1842.
O arco incluíuse na muralla da cidade durante a Idade Media para gardar os puntos de entrada norte da cidade. 

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
Bridget Jones: The Edge of Reason (filme)

***Bridget Jones: The Edge of Reason*** é un filme de 2004 dirixido por Beeban Kidron e escrito por Adam Brooks, Richard Curtis, Andrew Davies e Helen Fielding. Baséase na novela homónima de 1999 escrita por Fielding. Está protagonizado por Renée Zellweger no papel de Bridget Jones, Colin Firth como Mark Darcy e Hugh Grant como Daniel Cleaver. É a secuela do filme ''Bridget Jones's Diary'' (2001).

## Personaxes 
* Renée Zellweger como Bridget Jones
* Colin Firth como Mark Darcy
* Hugh Grant como Daniel Cleaver
* Gemma Jones como Mrs. Pamela Jones
* Jim Broadbent como Mr. Colin Jones
* Celia Imrie como Una Alconbury
* James Faulkner como tío Geoffrey
* Jacinda Barrett como Rebecca Gillies
* Sally Phillips como Sharon "Shazza"
* Shirley Henderson como Jude
* James Callis como Tom
* Neil Pearson como Richard Finch 
* Donald Douglas como Almirante Darcy

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
Muumimuseo

O **Muumimuseo** é un museo de arte situado na cidade de Tampere, Finlandia. O museo presenta obras orixinais de Muumintroll e a súa autora Tove Jansson. Está administrado polo Museo de Arte de Tampere e anteriormente foi denominado **Tampereen taidemuseon Muumilaakso** (en galego *Museo de Arte Val Muumi de Tampere*). É un museo especialmente popular entre o público adulto e estranxeiro.

O museo foi aberto ao público inicialmente en 1987 e durante os seus primeiros 25 anos de existencia estivo localizado na planta baixa da Biblioteca "Metso", a principal biblioteca da cidade, ata que tivo que ser trasladado a causa das renovacións. Posteriormente, entre 2013 e 2016, foi trasladado á planta baixa do Museo de Arte, onde permaneceu ata que en 2017 se trasladou á súa localización definitiva no Tampere-talo, espazo que foi inaugurado no verán dese mesmo ano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do museo
Rohini (satélites)

miniatura|250px|RS-D1.
**Rohini** foi unha serie de catro satélites artificiais da India lanzados entre 1979 e 1983.

## Características
Os satélites Rohini, sucedidos polos Stretched Rohini Satellite Series, foron catro demostradores tecnolóxicos para probar novas tecnoloxías. **Rohini 1A**, tamén coñecido como **RTP** (*Rohini Test Payload*) e **Rohini 1B**, coñecido ademais como **RS 1** (*Rohini satellite 1*) foron usados para probar o rendemento do foguete SLV 3. Ambos tiñan unha masa de 35 kg,  estabilizábanse mediante xiro, levaban células solares para producir enerxía e levaban instrumentación para monitorizar o lanzamento ata órbita.

Rohini 2 e 3 (coñecidos tamén como RS D1 e D2) foron lanzados para probar unha plataforma sinxela de observación da Terra. Eran similares a RTP e RS 1, cunha masa similar, estabilizándose mediante xiro e alimentándose mediante células solares. RS D1 reentrou na atmosfera prematuramente, aos 9 días de chegar a órbita, debido a unha altura orbital máis baixa do previsto. RS D2 levaba sensores para a luz visible e infravermella e a súa misión durou 17 meses.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*SLV 3
*Stretched Rohini Satellite Series
Alfonso Gallego

**Alfonso Ramón González Gallego**, nado en Rianxo o 27 de setembro de 1973, é un exfutbolista e político galego do PPdeG.
## Traxectoria 
Estudou maxisterio na Universidade de Vigo. Dende 2002 é director comercial da Autoridade Portuaria de Vilagarcía de Arousa. Foi presidente da Cruz Vermella no Salnés (2011-2018). Militante do Partido Popular de Galicia, foi presidente dos populares de Vilagarcía de Arousa entre 2017 e 2020 e encabezou a lista do seu partido nas eleccións municipais de 2019 en Vilagarcía de Arousa mais a súa lista logrou 5 concelleiros fronte a 7 que tiña na anterior corporación. En xaneiro de 2020 anunciou que deixaba a política.

## Carreira futbolística 
Comezou a xogar en 1990 no Arosa Sociedad Cultural da 3ª división e na tempada 1993/94 subiu co seu equipo á 2ª B para volver á tempada seguinte á terceira. En 1996 pasou ao Club Juventud Cambados tamén na 3ª división e na tempada 1999/2000 integrou o Céltiga Fútbol Club.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en BDFutbol .
International Standard Musical Work Code

miniatura|269x269px|O ISWC é un número de rexistro concedido polas entidades de xestión de dereitos para o seguimento internacional das obras musicais.
O **ISWC** (acrónimo inglés de *International Standard Musical Work Code*) é o número de referencia internacional para a identificación e comercialización de obras musicais, equivalente ao ISBN para os libros. Está descrito pola norma internacional ISO 15707.

## Orixe e funcións 
O ISWC é parte do plan CIS (Common Information System) do CISAC, que a confederación de sociedades de protección de dereitos dos autores desenvolveu para responder ás necesidades de información na era dixital. Foi aprobado pola ISO (acrónimo inglés de *International Organization for Standardization;* en galego: Organización Internacional de Estandarización) e existe unha regulación que define o xeito no que o ISWC debe estar estruturado, así como as normas de emisión e aplicación.

O ISWC identifica as obras musicais por referencia ao título dunha obra e aos seus creadores (incluídos compositores, autores e arranxistas). Con todo, non serve para identificar os casos de utilización das obras en manifestacións, como publicacións, gravacións ou difusións. Existen outros códigos para isto: o Código Estándar Internacional de Gravación (ISRC) para gravacións sonoras; o Código Internacional Normalizado para Obras Textuais (ISTC) para os textos ou outro tipo de execución relacionada coa obra musical.

Tódolos ISWC comezan pola letra T, seguida de nove números e un díxito de control ao final (Exemplo: ISWC T-123.456.789-1, ou ISWC T-123456789-1, ou simplemente ISWC T1234567891). 

Os números de licenza ISWC son asignados polas *sociedades de protección de dereitos* (SGAE, en España) só cando o creador está debidamente identificado.

A **Axencia Internacional ISWC**, designada pola norma ISO, é a responsable dos sistemas de mantemento e administración pero non asigna os números directamente senón que son os entes rexionais e/ou locais ISWC quen están autorizados para recibir e tramitar as solicitudes ISWC e para asignar os números ISWC ás obras musicais e a Axencia Internacional supervisa a súa actuación. A axencia ISWC local, ademais, de asignar os números ISWC ás obras baixo a súa autoridade tamén administra unha base de datos para os números asignados ISWC e os seus correspondentes metadatos.  Así mesmo, dispoñen dunha rede de información ISWC con outros organismos ISWC locais e as sociedades.

## Central ISWC 
A central da Axencia Internacional ISWC atópase en Francia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Axencia Internacional ISWC Web oficial. Dispón dun motor de procura para a localización de obras.
* SGAE Web da Sociedade Xeral de Autores e Editores. Dende aquí tamén se pode acceder aos motores de procura ISWC.&nbsp;
Latvijas Radio

**Latvijas Radio** (**LR**) (en galego: **Radio Letonia**) é o servizo público de radiodifusión de Letonia. A súa sede central está na capital, Riga. Comezou a emitir o 1 de novembro de 1925, é membro activo da Unión Europea de Radiodifusión (EBU-UER) dende 1993, e hoxe en día mantén varias emisoras de FM e dixitais.  
## Historia 
miniatura|Sede de Latvijas Radio na Praza da Catedral, Riga
Nada en 1925 foi a pioneira da radio letoa e unha das 20 primeiras de Europa. Inicialmente emitía un par de horas diarias, mais a programación foise ampliando durante os primeiros anos combinando información, música (clásica e doutros xéneros) e contidos educativos e culturais. Dos pouco máis de 300 suscritores iniciais, pasou a máis de 155 000 en 1940. Empregada como un medio de propaganda durante a ocupación nazi e soviética, comezou a liberarse do control da censura a finais da década de 1980 ao abeiro das reformas da Glasnost. No proceso de independencia de Letonia, en 1991, xogou un papel destacado na información e na organización das protestas pacíficas.  

Mantivo o monopolio nas ondas letoas ata 1991, cando se abriu a primeira emisora privada. Logo da anexión rusa de Crimea, Latvijas Radio reforzou a súa presenza na rexión de Latgalia, fronteiriza con Rusia, coa apertura duns estudios en Rēzekne en 2016. Ata 2021, a organización financiábase de forma mixta entre os ingresos da publicidade e as dotacións a conta do Estado, máis a partir dese ano, Latvijas Radio abandonou o mercado publicitario. 
miniatura|Antigo logotipo

## Emisoras 
* Latvijas Radio 1 (LR1): foi a primeira emisora do grupo e hoxe ten unha programación xeneralista centrada na cobertura informativa. 
* Latvijas Radio 2 (LR2): emite música en lingua letoa.
* Latvijas Radio 3 - Klasica (LR3): especializada na música clásica, no aire dende 1996.
* Latvijas Radio 4 - Doma Laukums (LR4): emisora en ruso. 
* Latvijas Radio 5 - Pieci.lv (LR5): radio para a mocidade centrada na emisión musical, conta cunha emisora de fm a nivel nacional e varias canles de streaming segundo o xénero musical, incluíndo un en latgalo. Comezou a emitir en 2013 no medio de polémica polo seu custo. No Nadal, desenvolve un maratón benéfico no que emite peticións musicais dos oíntes a cambio dunha doazón de 5€ para un proxecto de axuda social. Esta iniciativa chámase "Dod pieci!" (en galego: *dáme cinco*). 
* Latvijas Radio 6 - Radio NABA (LR6): emisora universitaria en colaboración coa Universidade de Letonia centrada na retransmisión de música non comercial dende 2002. 

Ademais, Latvijas Radio conta cunha popular sección de teatro radiofónico e, en 1940, fundou o Coro da Radio Letoa, que participa nos máis prestixiosos festivais. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial de Latvijas Radio (en *letón*)
Avelino García García

**Avelino García García**, coñecido como **Avelino da Xalleira**, nado en Maio Pequeno (Liñaio, Negreira) cara a 1914 e finado en Pessac (Xironda) o 12 de maio de 2016, foi un político galego.

## Traxectoria 
Emigrou a Francia en 1929 con 15 anos, levado pola súa nai Isolina García, que emigrara ante. Traballou de leñador nos bosques das Landas. Retornou a España para participar na guerra civil. Presentouse voluntario no Consulado de España en Bordeos. Xunto con outros españois foi enviado a Barcelona. Formou parte da 5ª Compañía do 6º Batallón, 120 Brigada da 26 División do Exército, participando nas operacións militares que tiveron lugar contra os sublevados. 

Ao remate da guerra volveu de novo a Francia e formou parte das Compañías de Traballadores Estranxeiros preto da Liña Maginot. Logo da invasión alemá foi detido en maio de 1940. Xunto con outros mozos republicanos foi recluído en Fallingbostel (Baixa Saxonia). Foi dos primeiros en chegar ao campo de concentración de Mauthausen-Gusen, cunha expedición de 1.506 mozos compatriotas, o 27 de xaneiro de 1941. Traballou nunha fábrica de motores de avións próxima a Mauthausen, despois nun túnel cun martelo picón no subcampo de Güsen para finalmente conducir un tren que trasladaba material. 

Cando o campo foi liberado marchou a Pessac, onde se instalou até a súa morte.

Integrouse na Federación de Exiliados Deportados e Resistentes Patriotas.

## Recoñecementos 
* Medalla de Ouro ao deportado da República Francesa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Negreira en Mauthausen
* Unha investigación reconstrúe a vida do negreirés que sobreviviu aos nazis
Bulería

miniatura|"Baile por bulerías" de José García Ramos.
As **bulerías** (da palabra «bullería», e esta de «bula»: ‘balbordo e balbordo’, ou ben, de «burlería»: ‘burla’) son o pau flamenco máis típico de Xerez da Fronteira, xeralmente de tres ou catro versos octosílabos.

## Características 
As bulerías son un pau bulicioso, festeiro e alegre do flamenco. Distínguense polo seu ritmo rápido e redobrado compás que se presta máis que outros cantes ao balbordo e as palmas. Adoitan ser o baile co que se remata toda esmorga flamenca (onde formando un semicírculo e de un en un, os intérpretes van saíndo a bailar unha parte da peza musical).

As bulerías derivan da *soleá* xa que o "Loco Mateo", o seu primeiro intérprete, remataba desta maneira as súas *soleares* (ou soleás). Caracterízanse polo seu cante bulicioso, xeralmente para bailar, que ten a súa orixe nas festas de patios de veciños de finais do século XIX. Distínguense polo seu ritmo rápido e redobrado a compás 6/8 e 3/4 que admite mellor que ningún outro estilo berros de alegría e expresivas voces de balbordo. Con todo, as máis flamencas atópanse en modo frixio (coa mutación do acorde I que se converte en Perfecto Maior, adoita conxugar os xiros melódicos e armónicos sobre o I e o VI).

A bulería é un dos paus máis complexos tanto de cante como de guitarra.

Como documentou Guillermo Castro na revísta *Sinfonía Virtual* (n.º 29, 2015/verán), o termo "bulería" empezouse a utilizar no século XVII, pero non adquire o seu significado musical (flamenco) até principios do século XX. Aínda que antes críase que a primeira aparición deste novo concepto xurdiu co cadro de José García Ramos (1852-1912) que se conserva no Museo de Belas Artes de Sevilla titulado "Baile por bulerías" (1884), hoxe sabemos que non é así, pois este cadro tivo varios títulos anteriores, como "O tango", "Bailarina" ou "O baile", e non se lle empezou a chamar "Baile por bulerías" até a segunda metade do século XX.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Centro Andaluz de Flamenco
* Festival de Flamenco de Xerez

### Ligazóns externas 
* Bulerías, en *El flamenco de la A a la Z*, no sitio web de Radiolé.
* Bulerías por soleá, no mesmo sitio.
The White Tiger (filme)

***The White Tiger*** é un filme estadounidense de 2021 dirixido por Ramin Bahrani. Está protagonizado por Adarsh Gourav xunto con Rajkummar Rao e Priyanka Chopra, quen tamén é un dos produtores executivos, xunto con Prem Akkaraju, Ava DuVernay e Ken Kamins. O filme conta coa banda sonora de Danny Bensi e Saunder Jurrians, e a fotografía e a edición son obra de Paolo Carnera e Tim Streeto. É unha adaptación da novela homónima de 2008 escrita por Aravind Adiga. Conta a historia de Balram, quen se viu obrigado a deixar a escola mesmo antes de comezar a aprender. Porén, tivo un soño, liberarse da pobreza, desfacerse da servidume e non deixarse atrapar polo feudalismo. Emprega o seu enxeño e astucia para escapar da pobreza e chegar ó máis alto.

Adiga publicou o seu libro e decidiu facer unha adaptación cinematográfica a finais de 2010, vendendo os dereitos ó produtor Mukul Deora, mais o filme nunca se levou a cabo. Bahrani foi contratado para realizar a adaptación, aínda que escribiu o primeiro borrador mesmo antes de que fose publicado. O filme rodouse en diferentes localizacións en Delhi dende outubro até decembro de 2019, e estreouse nas Vegas o 6 de xaneiro de 2021, e estreouse en cinemas limitados nos Estados Unidos o 13 de xaneiro. *The White Tiger* recibiu valoracións positivas por parte da crítica, que eloxiou a súa dirección, guión e interpretacións.

## Personaxes 
* Adarsh Gourav como Balram Halwai
* Priyanka Chopra Jonas como Pinky 
* Rajkummar Rao como Ashok
* Mahesh Manjrekar como The Stork
* Vijay Maurya como Mukesh 'The Mongoose'
* Kamlesh Gill como Granny
* Swaroop Sampat como The Great Socialist
* Vedant Sinha como Dharam
* Nalneesh Neel como Vitiligo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
PO-533

A **PO-533** (na provincia de Pontevedra), é unha estrada da Rede Primaria Básica da Xunta de Galicia que une as localidades de Lalín e o Alto do Faro (Rodeiro); atravesa os concellos de Lalín, Dozón e Rodeiro. Ten unha lonxitude de 21,45 quilómetros e iníciase no centro de Lalín e finaliza nun cruzamento coa CG-2.1 no Alto do Faro (Rodeiro) co límite provincial de Pontevedra e Lugo.

## Notas
Muppet Treasure Island

***Muppet Treasure Island*** é un filme estadounidense de 1996 dirixido por Brian Henson. É o quinto filme estreado nos cinemas da franquía *The Muppets*. É unha adaptación da novela de 1883 *A illa do tesouro*, escrita por Robert Louis Stevenson, e de maneira semellante ó seu predecesor *The Muppet Christmas Carol* (1992), os papeis principais son interpretados por actores reais, cos Muppets nos papeis secundarios. Está protagonizado por Tim Curry como Long John Silver, xunto con Dave Goelz, Steve Whitmire, Jerry Nelson, Kevin Clash e Frank Oz.

Estreouse nos Estados Unidos de América o 16 de febreiro de 1996 a través de Buena Vista Pictures Distribution. Recadou 34 millóns de dólares sobre un orzamento de 31 millóns de dólares, e recibiu valoracións positivas por parte da crítica.

## Personaxes 
* Tim Curry como Long John Silver
* Kevin Bishop como Jim Hawkins
* Jennifer Saunders como Mrs. Bluveridge
* Billy Connolly como Billy Bones

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Regato de Quintela

O **regato de Quintela** nace no monte de Outeiro e ao xuntarse co regato de Nigueiroá, preto da igrexa de San Pedro de Vilar, fórmase o río Ourille. Conforma o linde norte entre as parroquias de Sanguñedo e Ourille o cal pode ser atravesado pola ponte do Cubo. Leva augas do regato da Cernadela e máis do regato do Sobradiño.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Ponte do Cubo (Casal de Abade, Verea).jpg|Ponte do Cubo.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Parroquia de Ourille
* Parroquia de Sanguñedo
* Verea
Paraponera clavata

***Paraponera clavata*** é unha especie de formiga, coñecida de forma xeral como formiga bala, que recibe o seu nome pola súa trabada extremadamente potente. Habita nas terras baixas e húmidas das selvas tropicais dende Nicaragua e o extremo leste de Honduras e no sur de Paraguai.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* Lattke, JE (2003) - Subfamilia Ponerinae in Introducción a las Hormigas de la Région Neotropical - Von Humboldt Institute, Bogotá, Colombia.
*
Cantar

**Cantar** pode referirse a:
*Canto
*Vocalización das aves
*Cántico
*Canción
*Poema, especialmente de certo tipo

## Cantares literarios
:*Cantar dos cantares (libro da Biblia)
::*Homilías sobre o Cantar dos Cantares Gregorio de Nisa
:*Cantar de xesta
::*Cantar de mio Cid
::*Cantar de Fernán González
::*Cantar das mocedades de Rodrigo
::*El Cantar del Abad Don Juan de Montemayor
::*Cantar de Sancho II, perdido e reconstruído a partir da súa prosificación
::*Cantar de Roncesvalles
::*Cantar de Roldán (Chanson de Roland)
::*Cantar dos nibelungos (Nibelungenlied)
::*Cantar de Hildebrando (Das Hildebrandslied)
::*Cantar de Anno (Annolied)
::*Cantar de Bereterretxe (Bereteretxen khantoria)
::*Cantar das hostes de Ígor (Слово о плъку Игоревѣ, Slovo ou plŭku Ígorevě)
::*Cantar de Heike (Heike Monogatari)
:*Cantar de cego
:*Cantar de sega
:*Cantar de traballo
:*Cantar de vodas (epitalamio)
*Cantares gallegos, de Rosalía de Castro 
*Cantares mexicanos, colección de poemas cantados en lingua náhuatl (século XVI)
*Cantares de Dzitbalché, códice maia (século XV)

## Topónimos
*Cantar-Galo, freguesía portuguesa do concello de Covilhã

## Outros usos
*Cantares
Dinoponera

***Dinoponera*** é un xénero de formigas de América do Sur que pertence á subfamilia Ponerinae, coñecidas popularmente como **formigas amazónicas xigantes**. Estas formigas son polo xeral menos coñecidas que a *Paraponera clavata*, ou formiga bala, aínda que as femias de *Dinoponera* poden superar os 3-4 cm de lonxitude total do corpo, o cal as converte nas formigas máis grandes do mundo.

## Nomes 
*Dinoponera* tamén son coñecidas como **piata** en moitas linguas tucanas.

## Especies 
* *Dinoponera australis* Emery, 1901
* *Dinoponera hispida* Lenhart, Dash & Mackay, 2013
* *Dinoponera gigantea* Perty, 1833
* *Dinoponera longipes* Emery, 1901
* *Dinoponera lucida* Emery, 1901
* *Dinoponera mutica* Emery, 1901
* *Dinoponera quadriceps* Kempf, 1971
* *Dinoponera snellingi* Lenhart, Dash & Mackay, 2013

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
Dialecto abruzo

O **dialecto abruzo** ou **abruzzese** é un dialecto do grupo napolitano ou italiano meridional falado en Abruzos que se considera de transición co italiano central. A característica fundamental do dialecto abruzzese é a presenza do **e mudo**, o "e" final átono que fai terminar moitas palabras cun son indistinto, amortecido, pero que non chega á supresión total da vocal (allegrìe -> allegri', Ddìe -> Diì', vìe -> vì'). O alfabeto abruzzese inclúe tamén outras dúas letras:

* o **j** (i longa) que substitúe ao italiano **gl** (pajare, bbersajere) e que se duplica se precede a unha vogal tónica (*a paglia* -> *a pajje*);
* o **ç** (c coa cedilla) nas palabras que teñen un son arrastrado semellante a **sci** e **sce**, pero máis amortizado. Para maior claridade é significativo este exemplo: caçe (cacio) e casce (cassa).
miniatura|300px|Dialectos do napolitano ou italianos meridionais.|centro
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lingua napolitana
* ''L'Arminuta''
Solenopsis invicta

A ***Solenopsis invicta*** é unha especie de formiga orixinaria de América do Sur, sendo unha das máis de douscentas oitenta especies do extenso xénero de formigas *Solenopsis*. Aínda que *S. invicta* sexa orixinaria de Suramérica, converteuse nunha praga no sur dos Estados Unidos de América, Australia, Taiwán, Filipinas e o sur da provincia chinesa de Guangdong. Tamén hai informes de colonias en Macau, antigo enclave portugués que linda coa provincia de Guangdong. *Solenopsis invicta* é coñecida por ter unha forte, dolorosa e irritante trabada que a miúdo deixa unha pústula na pel.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* 100 das especies exóticas invasoras máis daniñas do mundo
Museo de Minerais de Tampere

O **Museo de Minerais de Tampere** (en finés *Tampereen Kivimuseo*) é un museo de historia natural situado na cidade de Tampere, Finlandia. A colección do museo está conformada por máis de 8&nbsp;000 pezas procedentes de máis de 80 países, das cales 7&nbsp;000 están expostas, entre as que se encontran xemas, pedras ornamentais, minerais, metais, meteoritos e fósiles, así como pedras sintéticas.

Inaugurado en 1997 nun espazo situado no edificio da Biblioteca "Metso", a principal biblioteca da cidade, en 2014 trasladouse á súa localización actual no complexo museístico do Museokeskus Vapriikki. A colección foi doada por Paavo Korhonen (1920–2018), un enxeñeiro e afeccionado aos minerais procedente de Tampere. Trátase dunha colección de pedras extraordinariamente grande e única de pedras e minerais compilados por unha única persoa en Finlandia. Korhonen esperaba que o museo inspirara ás nenas e nenos, así como a persoas novas e estudar e recolectar pedras.

O 25 de abril de 2024 abriu unha nova exposición en Vapriikki baixo o nome *Kiven voima* (en galego *O poder da pedra*) para conmemorar o 10º&nbsp;aniversario do Museo de Minerais en Vapriikki. A exposición, situada nun dos espazos adicados ás exposicións itinerantes, presentou algunhas pedra que nunca foran expostas, así como as pezas máis especiais da colección, entre as que salientaron os fósiles de madeira máis grandes de Finlandia ou unha rosa das areas tunisiana de 400&nbsp;quilogramos. A exposición contou tamén cunha figura dun *Allosaurus* de 4&nbsp;metros. *Kiven voima* estivo aberta ao público ata o 4 de agosto de 2024.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do Museo de Minerais de Tampere
Cruceiro do Campo de Outeiro

O **Cruceiro do Campo de Outeiro** é unha construción relixiosa situada na parroquia de San Salvador de Sanguñedo (Verea).
## Situación 
O cruceiro está situado no Campo de Outeiro, no adro da igrexa de San Salvador de Sanguñedo a medio camiño entre o lugar de Outeiro e Sanguñedo, da parroquia de homónima.

## Descrición 
Segundo indica o fuste actual, o símbolo data do ano 1766. O pedestal consta de dous chanzos, e sobre a base levántase o varal, primeiro cuadrangular e logo octogonal, que engarza cun capitel dórico e remata nunha cruz florenzada ocupada, no anverso, por un Cristo de expresividade dramática con pano de pureza e, no reverso, por unha Virxe orante sobre anxo.

## Notas
Maggie Simpson

**Margaret Evelyn "Maggie" Simpson** é un personaxe de ficción da serie de televisión de debuxos animados *The Simpsons*. É a filla pequena de Homer e Marge Simpson e a irmá de Bart e Lisa. Ten un notable protagonismo na serie, aínda que é un dos personaxes principais con menos popularidade.

Maggie foi concibida polo caricaturista Matt Groening e debutou na televisión o 19 de abril de 1987, na curtametraxe de debuxos animados titulada "Good Night" do programa de variedades *The Tracey Ullman Show*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Maggie Simpson na Internet Movie Database
The Fisherman's Diary

'''''The Fisherman's Diary''''' é un filme camerunés de 2020 dirixido por Enah Johnscott. O filme estreouse no Festival Internacional de Cinema "I Will Tell" en 2020. Foi escollido como candidato do Camerún para o Óscar ó mellor filme internacional na 93ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Elenco 
* Cosson Chinopoh
* Faith Fidel
* Onyama Laura
* Prince Sube Mayorchu
* Godwill Neba

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Camerún propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 93ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Sonia Martínez Díaz

**Sonia Martínez Díaz** é unha enxeñeira mecánica española investigadora en teoría de control aplicada ao movemento coordinado de grupos de robots e redes de sensores inalámbricos móbiles. É profesora no Departamento de Enxeñaría Mecánica e Aeroespacial na Universidade de California, San Diego.

## Educación e carreira 
Martínez foi a primeira da súa familia en estudar unha carreira universitaria. É licenciada en matemáticas pola Universidade de Zaragoza, titulación que obtivo en 1997, e completou un doutoramento en enxeñaría matemáticana Universidade Carlos III de Madrid, no 2002,

Despois de traballar como profesora axudante, visitante na Universidade Politécnica de Catalunya, foise a USA cunha Fulbright Fellowship postdoutoral para traballar con Francesco Bullo na Universidade de Illinois en Urbana–Champaign e na Universidade de California, Santa Bárbara.

## Publicacións seleccionadas 
### Artigos 
* Martínez, Sonia; Cortés, Jorge (2002). Design of oscillatory control systems. Proceedings da 41ª Conferencia sobre Decisión e Control do IEEE, pp 1509-1514. 2002. Gañador do premio ao mellor artigo de estudantes.
* Cortés, Jorge; Martínez, Sonia; Karatas, Timur; Bullo, Francesco (2004). Coverage control for mobile sensing networks. IEEE Transactions on Robotic and Automation, 20(2), pp. 243-255.
* Cortés, Jorge; Martínez, Sonia; Bullo, Francesco (2006).  Robust rendezvous for mobile autonomous agents via proximity graphs in arbitrary dimensions. IEEE Transactions on Automatic Control 51(8), pp.1289-1298. Denotado como "*classic paper*" por Google Scholar.
* Martínez, Sonia; Cortés, Jorge; Bullo, Francesco (2007). Motion coordination with distributed information. IEEE Control Systems Magazine, vol 27, nº 4, pp. 75-88. Gañador do mellor traballo publicado no IEEE Control Systems Magazine no 2008.
* Zhu Minghui: Martínez, Sonia (2012). On distributed convex optimization under inequality and equality constraints. IEEE Transactions on Automatic Control 57 (1) pp. 151-164.

### Libros 
* Bullo, Francesco; Cortés, Jorge; Martínez, Sonia (2009). Distributed Control of Robotic Networks: A Mathematical Approach to Motion Coordination Algorithms. Princeton University Press, ISBN 9781-4000831470.
* Zhu Minghui: Martínez, Sonia (2015). Distributed Optimization-Based Control of Multi-Agent Networks in Complex Environments. Springer Briefs in Electrical and Computer Engineering: Control, Automation and Robotics. Springer. 

## Notas 
## Ligazóns externas 
* Páxina persoal 
* Sonia Martínez Díaz  publicacións indexadas por Google Scholar
Šarlatán

***Šarlatán*** é un filme de 2020 dirixido por Agnieszka Holland. Conta a historia de Jan Mikolášek (1889–1973), quen curou centos de persoas empregando remedios a base de plantas. Foi escollido como candidato da República Checa para o Óscar ó mellor filme internacional na 93ª edición dos premios, chegando a clasificarse na lista curta de febreiro.

## Personaxes 
* Ivan Trojan como Jan Mikolášek
** Josef Trojan como Mikolášek de novo
* Juraj Loj como František
* Daniela Vorackova como Johanka
* Jaroslava Pokorná como Mülbacherová
* Miroslav Hanuš como investigador
* Tomáš Jeřábek como membro do servizo secreto
* Martin Myšička como padre
* Václav Kopta como xuíz
* Jan Budař como burócrata
* Joachim Paul Assboeck como Fritz Kiesewetter

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da República Checa propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 93ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Memphis Redbirds

Os **Memphis Redbirds** son un equipo de béisbol estadounidense das Ligas Menores (Minor League Baseball) con sede en Memphis, Tennessee. O club, de clase Triple-A, compite na Southeast Division da International League. Anteriormente formaban parte da Pacific Coast League (PCL) como membros da American Conference e da Northern Division. Desde a súa fundación en 1998, están afiliados aos St. Louis Cardinals da Major League Baseball. O equipo disputa os seus xogos como local no AutoZone Park, un estadio con capacidade para 10.000 espectadores.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Igrexa de San Salvador de Sanguñedo

A **igrexa de San Salvador de Sanguñedo** é unha construción relixiosa construída a principios do século XVIII para constituír a parroquia de Sanguñedo, no concello de Verea. A igrexa está situada no Campo de Outeiro.

## Descrición 
Este templo é un arquetipo da construción relixiosa galega rural do seu século. A fachada ten unha porta de lintel sinxela e remata cunha cornixa curva. Nos extremos da cornixa érguense dous pináculos agudos rematados en esfera. O campanario está conformado por dous arcos romanos, nos cales se atopan dúas campás, unha por arco. Por riba deste corpo hai outros dous pináculos, similares aos situados na cornixa, e máis unha estrutura triangular sobre a cal está un pararraios ornamental con forma de cruz grega. A igrexa conta con tres altares; o altar maior ten un retablo construído en 1713 polo escultor Gregorio Álvarez, veciño de Quintela de Leirado, e dourado por Agustín Vázquez; nel atópanse as imaxes da Inmaculada, San Francisco, Santo Antón e San Xosé. Os altares colaterais do Evanxeo da Nosa Señora do Carme e da Epístola da Nosa Señora das Dores, albergan as tallas da Virxe do Carme, Santa Tereixa, Santo Antón e San Bieito. En ourivería, destaca unha cruz do século XVIII, de Armesto e a custodía, do mesmo século, de Lizarra. 

## Contorna 
A entrada principal da igrexa, así como do camposanto da cara ao campo do cura, á dereita desta entrada está plantado un ciprés. Pódese acceder ao recinto dende o Campo de Outeiro, onde está situado o Cruceiro do Campo de Outeiro.

## Historia 
A igrexa de San Salvador foi construída a principios do século XVIII, conta con algúns elementos complementados no século XIX. Segundo a inscrición do canteiro que se atopa na fachada posterior, a obra foi rematada no ano 1707. Entre os anos 1832 e 1833 a igrexa foi pintada, traballaron os frisos, achantaron e embaldosaron o chan, arranxaron a capela maior e substituíron a mesa do altar maior; tamén se fixo o cemiterio, limpando e chantando o adro e construíuse a casa da Igrés. No ano 1840 colocouse unha campá grande nova que pesa 12 arrobas e 4 libras castelás, substituíndo á anterior, de 9 arrobas menos 6 libras, que rompera. 

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Retablo da igrexa de San Salvador de Sanguñedo (Verea).jpg|Retablo.
Ficheiro:Cruceiro de Sanguñedo, Verea.jpg|Cruceiro do Campo de Outeiro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Parroquia de Sanguñedo
Namsanui bujangdeul

***Namsanui bujangdeul*** (en ) é un filme surcoreano de 2020 dirixido por Woo Min-ho. Baséase na novela orixinal do mesmo título, e está protagonizado por Lee Byung-hun, Lee Sung-min, Kwak Do-won e Lee Hee-joon, que interpretan a altos oficiais do goberno surcoreano e da súa axencia de intelixencia (KCIA) durante a presidencia de Park Chung-hee, e relata os feitos 40 días antes do seu asasinato en 1979.

Estreouse nos cinemas de Corea do Sur o 22 de xaneiro de 2020, onde estivo no máis alto das listas de recadación até o 4 de febreiro dese ano. Estreouse nos Estados Unidos o 24 de xaneiro de 2020. Foi escollido como candidato de Corea do Sur para o Óscar ó mellor filme internacional na 93ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Lee Sung-min como presidente Park
* Lee Byung-hun como Kim Gyu-pyeong
* Kwak Do-won como Park Yong-gak
* Lee Hee-joon como xefe do equipo de seguridade
* Eric Bernard como o francés

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Corea do Sur propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 93ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*