open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Nunarput utoqqarsuanngoravit

**Nunarput utoqqarsuanngoravit** (do groenlandés: *Ti, a nosa vella terra*) é o himno de Groenlandia (Dinamarca) dende o ano 1916. Henrik Lund escribiuno e Johann Petersen compuxo a melodía.

## Letra en groenlandés 
:Nunarput, utoqqarsuanngoravit niaqqut ulissimavoqq qiinik.
:Qitornatit kissumiaannarpatit tunillugit sineriavit piinik.

:Akullequtaastut merletutut ilinni perotugut tamaani
:kalaallinik imminik taajumavugut niaqquit ataqqinartup saani.

:Atortillugillu tamaasa pisit ingerlaniarusuleqaagut,
:nutarterlugillu noqitsigisatit siumut, siumut piumaqaagut.

:Inersimalersut ingerlanerat tungaalitsiterusuleqaarput,
:oqaatsit "aviisit" qanoq kingunerat atussasoq erinigileqaarput.

:Taqilluni naami atunngiveqaaq, kalaallit siumut makigitsi.
:Inuttut inuuneq pigiuminaqaaq, saperasi isumaqaleritsi.

## Tradución 
:O noso país, volvécheste tan antigo que a túa cabeza cóbrese con pelo cano,
:Sempre nos gardaches, como fillos, no teu colo e déchesnos as riquezas das túas costas.

:Como fillos medianos da familia florecimos aquí Kalaallit, 
:desexamos chamarnos diante da túa cabeza orgullosa e honorable.

:Cun desexo ardente para desenvolver o que tes para entregarnos, renovado,
:quitando os teus obstáculos do noso desexo de progresar, adiantarnos.

:É o noso entusiasta obxectivo atinxir os estilos de vida de sociedades maduras; 
:e ansiamos observar os efectos dos discursos e das letras.

:A humildade non é o rumbo, Kalaallit esperta e sé orgulloso! 
:Unha vida dignificada é o noso obxectivo; con coraxe adopta unha posición.
Hans Memling

**Hans Memling** foi un pintor nado na Alemaña, en Seligenstadt entre 1435 e 1440. Estabelecido en Flandres, onde morreu na cidade de Bruxas en 1494, considérase un pintor flamengo.

## Biografía 
Pintor de grande reputación en vida, tanto en Bruxas como en Italia, en Alemaña ou en Inglaterra, logo esquecido inxustamente durante varios séculos, Hans Memling foi redescuberto a comezos do século XIX polos alemáns, especialmente por Schlegel. Prezado pola masa e mal estimado polos historiadores da arte, ocupa hoxe un lugar especial entre os primitivos flamengos. Herdeiro de Rogier van der Weyden, encarna un xuste medio en valoración, unha sorte de clasicismo que conmove pola súa sinxeleza e finura. A súa arte salienta en dous dominios: a serenidade e a suavidade. É a serenidade da súa concepción artística o que de primeiras chama a atención, cando un considera os seus cadros máis auténticos: "A Virxe entre santos" e a "Adoración dos Reis Magos" ambos os dous custodiados no Hospital de San Xoán (*Johannishospital*), en Bruxas.

## Obras 
* *O Xuízo Final* (1467-1471), Museo Nacional (Muzeum Narodowe), Gdánsk,
* O *Johannishospital* posúe os traballos principais do artista en Bruxas:
** *Vodas de santa Catarina*, retablo (1479),
** *Adoración dos Reis Magos* (1479),
** *Retrato de María Moreel*, como Sibylla persica (1480),
** *Virxe e Neno co doador Martin van Nieuwenhoven* (1487) 
** O relicario de santa Úrsula con 6 episodios da lenda das 11.000 virxes (1489).
* No Groeningemuseum de Bruxas: tríptico cos santos Cristovo, Mauricio, Eloi, e o doador, o burgomestre Moreel e a súa familia
* Na Galería dos Reis de Turín: cadro da *Paixón de Cristo*,
* Na Alte Pinakothek de Múnic *Os sete gozos de María*,
* Na catedral Lübeck, retablo de 1491, con Cristo na cruz.

62px
62px
62px
144px|Mittelteil
62px
62px
62px
**Os 7 paneis do retablo políptico de Lübeck**
Participación política

**Participación política** é a acción dos cidadáns destinada a influír no proceso político e no seu resultado.

## Definición
Segundo unha definición máis sofisticada, proposta por Eva Anduiza e Agustí Bosch sería
: "calquera acción dos cidadáns dirixida a influír no proceso político e nos seus resultados. Estas accións poden orientarse á elección dos cargos públicos; á formulación, elaboración e aplicación de políticas públicas que estes levan a cabo; ou á acción doutros actores políticos relevantes. A participación política require por o tanto dun comportamento observable levado a cabo nun ámbito público ou colectivo por parte dun cidadán para poder ser considerada como tal".

Esta definición inclúe:

* accións dirixidas á composición de cargos representativos.
* accións dirixidas a influír nas actitudes dos políticos
* accións dirixidas a outros actores relevantes politicamente (empresas, ONG) - por exemplo, boicot a produtos)
* actos a favor ou en contra de medidas tomadas (manifestacións)
* Participación en asociacións de carácter político (partidos políticos, sindicatos)

A estes conceptos failles falla, por exemplo, a noción de participación mediante a deliberación e a formulación de estratexias participativas de administración do estado.

## Tipos de participación política
### Electoral - Non electoral
### Convencional - Non convencional
### Saída - Voz
## Modos de participación política
*Voto.
*Participación na campaña electoral.
*Participación en organizacións políticas.
*Contacto directo con políticos e medios de comunicación.
*Protesta política.

A este respecto, as Administracións públicas deberían verse obrigadas a poñer en marcha departamentos dedicados en exclusiva á atención de queixas, protestas e consultas da cidadanía.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*Eva Anduiza, Agustí Bosch. Comportamento político e electoral. Ariel. Barcelona (2004)
Provincia de Córdoba, Arxentina

**Córdoba** é unha das 23 provincias da Arxentina sitúada ó centro do país. Limita ó norte coas provincias de Catamarca e Santiago del Estero, ó leste coa provincia de Santa Fe, ó sueste coa provincia de Buenos Aires, ó sur con La Pampa e ó oeste co San Luis e La Rioja. recibe o nome da súa capital, Córdoba.

Con 165.321&nbsp;km² de extensión, é a quinta provincia máis extensa do país, ocupando o 5,94 % da súa superficie total. A súa poboación é de 3.311.280 de habitantes segundo o censo nacional de 2001, co cal é a segunda provincia máis poboada da República Arxentina. O 41,9 % da poboación está concentrada na capital provincial, con 1.267.521 de habitantes, que é a segunda aglomeración urbana do país en poboación total.
Acquaviva

**Acquaviva** é un *castello* (concello) de San Marino, a súa poboación é de 1678 habitantes (estimado 2003), sendo o seu territorio de 4,86&nbsp;km². Limita cos concello de Borgo Maggiore e San Marino e coas comunas italianas de San Leo e Verucchio.
Borgo Maggiore

**Borgo Maggiore** é un dos nove *castelli* (concellos) da República de San Marino.

É o terceiro en canto a poboación e posúe o único heliporto do país. A súa capital é a segunda en poboación despois de Dogana.
Identidade de xénero

O concepto **identidade de xénero** refírese ao xénero co que se identifica unha persoa; utilízase para distinguir a asociación psicolóxica da fisiolóxica. Este concepto desenvolveuse a partir de 1970 nos Estados Unidos. Antes, o sexo dunha persoa viña determinado soamente pola aparencia dos órganos sexuais visibles, mais coa descuberta dos cromosomas e dos xenes, son estes os que se utilizan para determinar o xénero. Os transxéneros son aqueles nos que a identidade de xénero e os órganos reprodutores e os cromosomas difiren das definicións tradicionais.
Chiesanuova

**Chiesanuova** é un *castello* (concello) de San Marino, a súa poboación en 2006 era de 1,029 habitantes. A súa extensión é de 5,46&nbsp;km². Ten fronteiras cos municipios sanmarineses de San Marino e Fiorentino, e cos municipios italianos de Sassofeltrio, Verucchio e San Leo.

É a sede do club de fútbol sanmarinés Pennarosa.
Faetano

**Faetano** é un municipio de San Marino. Ten 1.081 habitantes e a súa extensión é de 7,8&nbsp;km².
En 1463 pasou a formar parte da república de San Marino.
Montegiardino

**Montegiardino** é o máis pequeno dos *castelli* (concellos) de San Marino. A súa superficie é de 3,31&nbsp;km² e a poboación non supera os 800 habitantes. As súas orixes remóntanse á época dos lombardos. En 1476 pasou a formar parte da República de San Marino.
Fiorentino

**Fiorentino** é un concello de San Marino, cunha extensión de 6,57&nbsp;km² e unha poboación de 2.120 habitantes (no 2003)

A principios do século XI, pertencía aos condes de Carpegna, logo pasou aos Malatesta, e en 1463 foi conquistado por San Marino.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* WikiMapia.org/ (fotografía satélite de Fiorentino).
Serravalle

**Serravalle** é un dos *castelli* de San Marino. A ela pertence **Dogana**, a localidade máis poboada da *Serenissima Repubblica* con cerca de 7.000 habitantes.
Maromokotro

O **Maromokotro** é un monte do macizo de Tsaratanana. Cunha altura de 2876 m constitúe a maior elevación da illa de Madagascar, na África Oriental.

## Xeografía
Sitúase no norte da illa, e forma parte dun relevo montañoso de orixe volcánica.
Dexter

***Dexter*** é unha serie de crime, drama e misterio que foi emitida a través da canle estadounidense Showtime dende o 1 de outubro de 2006 até o 22 de setembro de 2013. Ambientada en Miami, a serie céntrase na personaxe de Dexter Morgan (Michael C. Hall), un técnico forense especializado na análise de patróns de sangue para o departamento de policía, que leva unha vida paralela como asasino en serie que acaba coa vida doutros asasinos e criminais. A primeira tempada está baseada na novela *Darkly Dreaming Dexter* (2004), a primeira das novelas sobre Dexter escritas por Jeff Lindsay.

## Sinopse 
Dexter é un forense especializado no sangue do Departamento de Policía de Miami. Tamén é un fiel mozo, un divertido padrasto, un irmán confidente e un friki do sangue para algúns; pero todo isto non son máis que papeis que, voluntariamente ou non, desempeña de cara a unha sociedade que non o aceptaría: Dexter é, e el sábeo, un monstro, un psicópata, un corpo sen alma, frío, calculador; un asasino en serie. Ou non. El goza con iso. Como a el lle gusta dicir é, simplemente, Dexter.

Unha vez coñecemos a Dexter, descubrimos que non hai nada que o inmute, que perturbe os seus soños, xa que nin sequera os ten; nin sequera ningún sentimento que non é capaz de posuír: nin o amor cara á súa moza ou á irmá, nin os atroces crimes aos que acode no seu traballo, nin as súas vítimas. Dexter está baleiro e o único que algunha vez lle causou pracer é a caza, o que ninguén sabe agás o seu pai, o único a quen lle puido confiar o seu segredo desde a súa infancia. Pero Dexter non é un asasino en serie común, xa que se ben comparte motivacións (o pracer da caza), grazas ao seu pai adoptivo posúe uns principios sólidos, cuestionables ou non, pero que como adoitaba dicir aquel, Harry Morgan, policía, o manteñen vivo.

## Personaxes 
* Michael C. Hall como Dexter Morgan
* Julie Benz como Rita Bennett
* Jennifer Carpenter como Deborah Morgan
* Erik King como sarxento James Doakes
* Lauren Vélez como a tenente Maria LaGuerta
* David Zayas como Angelo "Angel" Batista
* James Remar como Harry Morgan
* C.S. Lee como Vincent "Vince" Masuka

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Web oficial da serie en Showtime (EEUU)
Californication (serie de televisión)

***Californication*** é unha serie da canle de televisión estadounidense Showtime que iniciou a súa emisión en 2007. Creada por Tom Kapinos, está protagonizada por David Duchovny, un novelista frustrado que se muda aos Ánxeles. Os problemas no seu traballo complicarán as relación coa súa exmuller Karen e a súa filla Becca.

O piloto emitiuse o Luns, 13 de agosto de 2007 ás 10:30 PM foi seguido por 550.000 espectadores.

A primeira tempada tivo maior éxito do agardado, o que fixo que se renovase para unha nova tempada, que se comezará a producir en abril de 2008.

## Lista de episodios 
A seguinte é unha lista de episodios correspondentes á serie de television **Californication**.

## Lista de temporadas 

## Temporada 1 
## Personaxes 
* **Hank Moody** (David Duchovny)
* **Karen Van Der Beek** (Natascha McElhone)
* **Charlie Rumkle** (Evan Handler)
* **Rebecca "Becca" Moody** (Madeleine Martin)
* **Mia Gross** (Madeline Zima)
* **"Dani California"** (Rachel Miner)
* **Marci Rumkle** (Pamela Adlon)
* **Bill Gross** (Damian Young)
Economía de Belarús

A economía de Belarús mantivo nos últimos tres anos taxas de crecemento por encima do 6%, aínda que persisten altos niveis de inflación, de poboación por baixo do nivel de pobreza e forte dependencia económica de Rusia debido á pertenza durante moitos anos á URSS e á especialización produtiva que realizaban as economías centralizadas. As reformas económicas iniciadas en 1995 non levaron a unha apertura de mercados nin á entrada masiva de capitais estranxeiros, e dificultaron a renovación tecnolóxica e o aumento do consumo interno. Por outra banda, o control económico garante un alto nivel de protección social. Estatísticas do goberno indican que o PIB creceu uns 10% o 2008, a pesar dos obstáculos dunha economía centralizada co alta inflación.

Os principais recursos naturais do país son os seus bosques, a explotación do petróleo e o gas natural.

O 69,7% da súa superficie atópase sen explotar e, aínda que o 29,7% é cultivable, só o 0,6% destínase a colleitas permanentes. As terra con rega permanente ascendían a 1150&nbsp;km² en 1999.

O tipo de cambio era de 2152,76 rublos belarusos por dólar estadounidense (2005) e o PIB per cápita de 6800 dólares (2004). A taxa de inflación ascendeu no mesmo ano a 17,4%. A débeda pública externa é duns 600&nbsp;000&nbsp;000 de dólares e a taxa de desemprego do 2% (2004).

Belarús produce motocicletas, televisores e teas. O agro belaruso baséase na produción de papas, cereais, froitas e verduras, vacas, porcos, cabalos, cabras e aves de curral.

Exporta elementos para a industria, maquinaria pesada, gas natural, petróleo, produtos químicos, aceiro, metais non ferrosos, alimentos e bebidas, materiais de construción, produtos agrícolas e papel a Rusia (51%), Ucraína (8%), Polonia (4%) e Alemaña (3%) (2000).

As súas importacións consisten en maquinarias para as súas industrias do petróleo, gas, madeira, química, eléctrica e metalúrgica, alimentos e bebidas, implementos agrícolas e elementos para fabricar papel e producir madeira. As mesmas proveñen de Rusia (65%), Alemaña (7%) e Polonia (3%) (2000).

Tamén ten moeda propia, o rublo belaruso.

## Notas
Domagnano

**Domagnano** (tamén denominado **Montelupo** ou *Monte dos lobos*) é un *castello* (concello) da República de San Marino que en 2013 posuía 3&nbsp;265 habitantes e unha extensión de 6,62&nbsp;km².

## Demografía 

Colors=
  id:lightgrey value:gray(0.9)
  id:darkgrey  value:gray(0.7)
  id:sfondo value:rgb(1,1,1)
  id:barra value:rgb(0.6,0.7,0.8)

ImageSize = width:455 height:373
PlotArea = left:50 bottom:50 top:30 right:30
DateFormat = x.y
Period = from:0 till:3000
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
ScaleMajor = gridcolor:darkgrey increment:200 start:0
ScaleMinor = gridcolor:lightgrey increment:1000 start:0
BackgroundColors = canvas:sfondo

BarData=
  bar:1253 text:1253
  bar:1371 text:1371
  bar:1772 text:1772
  bar:1786 text:1786
  bar:1821 text:1821
  bar:1844 text:1844
  bar:1865 text:1865
  bar:1874 text:1874
  bar:1899 text:1899
  bar:1905 text:1905
  bar:1913 text:1913
  bar:1917 text:1917
  bar:1921 text:1921
  bar:1985 text:1985
  bar:1998 text:1998

PlotData=
  color:barra width:20 align:left
  bar:1253 from:0 till:100
  bar:1371 from:0 till:120
  bar:1772 from:0 till:251
  bar:1786 from:0 till:240
  bar:1821 from:0 till:236
  bar:1844 from:0 till:324
  bar:1865 from:0 till:398
  bar:1874 from:0 till:430
  bar:1899 from:0 till:656
  bar:1905 from:0 till:682
  bar:1913 from:0 till:723
  bar:1917 from:0 till:798
  bar:1921 from:0 till:877
  bar:1985 from:0 till:1827
  bar:1998 from:0 till:2310

PlotData=
  bar:1253 at: 100 fontsize:S text:100 shift:(-8,5)
  bar:1371 at: 120 fontsize:S text:120 shift:(-10,5)
  bar:1772 at: 251 fontsize:S text:251 shift:(-10,5)
  bar:1786 at: 240 fontsize:S text:240 shift:(-10,5)
  bar:1821 at: 236 fontsize:S text:236 shift:(-10,5)
  bar:1844 at: 324 fontsize:S text:324 shift:(-10,5)
  bar:1865 at: 398 fontsize:S text:398 shift:(-10,5)
  bar:1874 at: 430 fontsize:S text:430 shift:(-10,5)
  bar:1899 at: 656 fontsize:S text:656 shift:(-10,5)
  bar:1905 at: 682 fontsize:S text:682 shift:(-10,5)
  bar:1913 at: 723 fontsize:S text:723 shift:(-10,5)
  bar:1917 at: 798 fontsize:S text:798 shift:(-10,5)
  bar:1921 at: 877 fontsize:S text:877 shift:(-10,5)
  bar:1985 at: 1827 fontsize:S text:1.827 shift:(-10,5)
  bar:1998 at: 2310 fontsize:S text:2.310 shift:(-10,5)

TextData=
  fontsize:S pos:(20,20)
  text: fonte Castello di Domagnano - elaborazione gráfica a cura di Wikipedia

## Administración 
## Deportes 
O club local de fútbol, Domagnano Futbol Club, é o que máis títulos recibiu en San Marino, e mesmo participou na Copa da UEFA.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Californication (álbum)

***Californication*** é o sétimo álbum de estudio da banda estadounidense de rock Red Hot Chili Peppers. Foi editado o 8 de xuño de 1999 a través do selo Warner Bros. Records. O disco foi producido por Rick Rubin e xunto con *Blood Sugar Sex Magik*, *Californication* é un dos traballos do grupo con máis vendas.

*Californication* marcou o regreso do guitarrista John Frusciante, que xa aparecera anteriormente en ''Mother's Milk* e *Blood Sugar Sex Magik*, e cambiou o estilo da banda. As letras incorporaba as insinuacións sexuais xa asociadas á banda, pero engadían temas como a morte, o suicidio, California, as drogas, a globalización e as viaxes.

*Californication* é o álbum de estudio de maior éxito comercial dos Red Hot Chili Peppers a nivel internacional, con máis de 15 millóns de copias vendidas en todo o mundo, vendendo máis de sete millón tan só nos Estados Unidos. En 2002 o álbum vendera máis de catro millóns de copias en Europa. O disco xerou varios éxitos para a banda, incluíndo "Otherside", "Californication" e o premio Grammy "Scar Tissue". Californication alcanzou o número tres do *Billboard 200* dos Estados Unidos.

O disco supuxo un cambio significativo de estilo para a banda. Greg Tate de *Rolling Stone* sinalou que "aínda que todos os proxectos anteriores dos Chili Peppers eran moi animados, *Californication* atrévese a ser espiritual e epifánico". Outro crítico, Paul Verna de *Billboard'', mencionou que o álbum sacou "o lado máis suave e melódico do grupo", a diferenza dos seus seis álbums anteriores.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Carl Stumpf

**Carl Stumpf**, nado en Wiesentheid o 21 de abril de 1848 e finado en Berlín o 25 de decembro de 1936, foi un filósofo e psicólogo alemán.

## Traxectoria 
Stumpf estudou con Rudolf Hermann Lotze e con el redactou a súa disertación doutoral na Universidade de Göttingen (1868), obtendo a habilitación docente, nesa mesma universidade, en 1870. Así mesmo, foi un dos primeiros discípulos de Franz Brentano, sendo, pola súa parte, mestre de Husserl e Aron Gurwitsch. Foi tamén Stumpf o fundador da Escola de Berlín na cal destacaron algúns dos principais expoñentes da *Gestalttheorie* ou teoría da Gestalt: Max Wetheimer, Kurt Koffka e Wolfgang Köhler.

Carl Stumpf é famoso en filosofía por ter acuñado o concepto de **estado de cousas** (*Sacheverhalt*) que foi retomado e difundido por Husserl.

Sucesivamente empeñou o seu interese na metodoloxía empírica, converténdose un dos pioneiros na psicoloxía experimental. Foi docente nas universidades de Göttingen, Praga, Halle, Múnic e Berlín.
Aleksandr Bakulev

**Aleksandr Nikolayevich Bakulev**, en ruso **Александр Николаевич Бакулев**, nado o 7 de decembro de 1890 e finado o 31 de marzo de 1967, foi un cirurxián soviético.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
Nado nunha familia campesiña que pertencía ao antigo clan Vyatka dos Bakulevs, Bakulev rematou o ensino secundario e estudou na facultade de Medicina da Universidade de Saratov. 

### Guerras mundiais e entreguerras 
Durante a Primeira guerra mundial serviu como oficial médico da Fronte Occidental. En 1938 Bakulev realizou con éxito lobotomías durante o absceso pulmonar crónico. En 1939 gañou o grao académico de Profesor. Realizou lobotomías con éxito durante a actinomicose pulmonar tamén nese ano. En 1943 Bakulev asumiu a xefatura do 2º Instituto de Medicina Pirogov de Moscova. Na Fronte Oriental da Segunda guerra mundial foi o cirurxián xefe dos hospitais de evacuación de Moscova. 

### Na posguerra 
En 1948 foi pioneiro en realizar na Unión Soviética a operación para a cura da cardiopatía conxénita. Foi o primeiro en usar radiopacidade na cirurxía do ril durante o transplante de uréteres, realizou a primeira ablación de pulmón con éxito coa canal arterial aberta (1948).

De 1953 a 1960 Bakulev dirixiu a Academia Soviética de Ciencias Médicas. En 1955 suxeriu a fundación do Instituto de Cirurxía Torácica (agora Centro Científico de Cirurxía Cardiovascular Bakulev) do que foi o seu primeiro director.

### Recoñecementos 
En 1958 Bakulev foi elixido como membro da Academia Soviética de Ciencias. Bakulev recibiu a Orde de Lenin, a Orde da Bandeira Vermella do Traballo, a Orde da Estrela Vermella e foi doutor honoris causa da Universidade de Turín.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Grande Enciclopedia Soviética

### Ligazóns externas 
* Krugosvet.ru 
* Министерство обороны Российской Федерации | Бакулев Александр Николаевич
Halla-san

miniatura|dereita|275px|Localización do Halla-san en Cheju-do (illa de Jeju) no S.O. de Corea do Sur

O **Halla-san** é un volcán de escudo sito na illa de Jeju, ao S.O. de Corea do Sur, país do que é a súa máis alta montaña cunha altitude de 1.950 m.s.n.m.. A área que arrodea o volcán foi protexida como Parque Nacional do Halla-san (*Hallasan Gungnip Gongwon* en transcrición do coreano). O Halla-san xunto co Jiri-san e mais o Seorak-san conforman o trío de montañas principais de Corea.

## Nomes 
En tempos pasados o Halla-san recibiu, en Corea, moitos outros nomes, como: *Buag*, *Weon-san*, *Jin-san*, *Seon-san*, *Dumuag*, *Bura-san*, *Yeongju-san* e *Hyeolmangbong* (혈망봉/穴望峯).

## Xeología e xeografía 
O Halla-san é volcán de escudo enorme que conforma o "bulbo" da illa de Jeju e que se toma, con frecuencia, como representando a mesma illa, tal e como recolle o dito local: "A illa de Jeju é o Halla-san; e Halla-san é Jeju", e de feito a montaña é visíbel desde todos os sitios da illa, porén o cumio está, a miúdo, cuberta por nubes. A montaña foi declarada Monumento Natural de Corea do Sur, co nº 182.

A illa volcánica creouse no período Plioceno, erguéndose sobre a plataforma continental, a cal na actualidade está mergullada a 100 m de profundidade no mar da zona. Erupcións de basalto e traquitas configuraron a illa por encima do nivel do mar, até chegar aos 1950 m.s.n.m. no presente. Sobre a cima do volcán ábrese un grande cráter, cun diámetro de 400 m. Sobre 300 conos parasitos foron contabilizados nas ladeiras, a maioría de cinzas e escoiras, pero tamén se rexistran conos de lava e uns 30 aneis de toba, xa cerca da costa e das praias, que se formaran por erupcións de augas freáticas. As erupcións máis recentes, que se rexistraron, ocorreron nos anos 1002 e 1007.
 
miniatura|esquerda|200px|Lago no Halla-san.

Hai un pequeno lago no cráter do Halla-san denominado Baengnokdam (ko-Hang / ko-Hant), literalmente "lago do cervo branco". Dependendo da estación, a circunferencia do lago pode medrar até 2&nbsp;km e atinxir unha profundidade duns 100 metros.

## Monumentos 
A montaña sitúase o santuario de Gwaneumsa, o máis antigo templo budista da illa de Jeju. O templ orixinario ergueuse durante a Dinastía Guryeo. Como moitos outros templos coreanos, Gwaneumsa foi destruído e reedificado no século XX. Fora do templo hai un monumento en memoria das das vítimas do levantamento de Jeju, que tivo lugar entre 1948 e 1950.

## Sendeirismo 
Hai catro rutas de sendeirismo en Halla-san, pero só dúas (Gwaneumsa e Seongpanak) levan até o cume do monte:
* Gwaneumsa - 8.7&nbsp;km
* Eorimok - 4.7&nbsp;km
* Seongpanak - 9.6&nbsp;km
* Yeongshil - 3.7&nbsp;km

## Recoñecementos 
Este artigo é unha versión do correspondente da Wikipedia en inglés.
A de Carlomagno

O **A de Carlomagno** é un relicario en forma de letra A que segundo se di foi un agasallo dado por Carlomagno á igrexa de Conques (Aveyron).

Cóntase que o célebre emperador regalou a 24 abadías de Francia outros tantos relicarios en forma das distintas letras do alfabeto. O da letra A atópase en Conques e é un precioso exemplar da arte carolinxia. Figura un A sen traveseiro, no seu ángulo está o relicario de ouro con pedras finas e esmaltes. A súa base, restaurada durante a Idade Media, non ten o valor do resto da obra. O cronista Felipe Monskes, en 1270, describiuno perfectamente.

Actualmente discútese a autenticidade deste relicario, deducíndose da súa construción que debe ser probablemente de época posterior ao século XI.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*Desjardins (G.), ''Cartulaire de l'abbaye de Conques en Rouergues'' (1879).

### Ligazón externa
*Imaxe do "A de Carlomagno".
Käsekrainer

Unha ***Käsekrainer*** é unha salchicha con sabor afumado típica da cociña austríaca (de tipo escaldada) que se fai a base de carne de porco e que se caracteriza por ter no seu interior queixo (nunha proporción que varía dende un 10% a un 20%) que xeralmente adoita ser de tipo emmental. Este tipo de salchicha pode atoparse dende os anos 1980 nos postos das rúas austríacas denominados: Würstelstand.

## Preparación
Este tipo de salchichas pódense preparar de múltiples formas; pódese cocer, fritir ou asar. Pero en calquera caso non se pode someter a un lume intenso debido ao contido de queixo que posúe no seu interior. No seu lugar orixinario (Graz) esta salchicha sérvese con salsas de mostaza ou ravo, as variantes máis modernas empregan ketchup. En Linz cómense as famosas *kafka* que son unha forma de Bosner (salchichas).
Economía de Turkmenistán

Turkmenistán é un país desértico cunha agricultura intensa en oasis irrigados, e amplas reservas de petróleo e gas natural. Os principais produtos cultivados son o algodón, principalmente para exportación, e trigo para o consumo doméstico. Malia a agricultura representar apenas o 10% do produto interno bruto ela emprega case metade da forza de traballo. O país tamén depende da explotación do petróleo, que representa uns 60 % das súas exportacións.

Cun autoritario goberno ex-comunista no poder e unha estrutura social tribal, fai unha aproximación cautelosa ás reformas económicas e busca utilizar as rendas de exportación de gas natural e algodón para manter a súa ineficiente economía. As metas de privatización aínda son tímidas.

Entre o 1998 e o 2005 sufriu pola ausencia de vías adecuadas de exportación de gas natural e por obrigacións con débedas de curto prazo. Con todo, as exportacións empezaron a crecer case 15% ao ano entre o 2003 e o 2008 principalmente debido ao alza de prezos internacionais do petróleo e do gas. Novos gasodutos cara á República Popular da China e Irán que empezaron a funcionar en fins de 2009 e comezo de 2010 propiciaron ao país novas rutas de exportación, malia estas novas vías non compensaren completametne a caída de exportacións de gas cara a Rusia o 2009.

As perspectivas xerais no curto prazo son desencoraxantes, debido á grande e diseminada pobreza, corrupción endémica un sistema educativo precario, o mal uso por parte do goberno das riquezas xeradas polo petróleo e gas, e a relutáncia de Achkhabad en adoptar reformas orientadas ó mercado. No pasado as estadísticas económicas de Turkmenistán eran secretas. O novo goberno estableceu unha axencia estatal para estadísticas, pero o produto interno bruto e outros indicadores están suxeitos a grandes marxes de erro. O país forma parte da organización económica internacional CEI (Comunidade de Estados Independentes).

## Notas
E. L. Doctorow

**Edgar Lawrence Doctorow**, nado en Nova York o 6 de xaneiro de 1931 e finado en Manhattan o 21 de xullo de 2015, foi un novelista estadounidense, un dos máis recoñecidos no xénero da novela histórica. 
 
## Traxectoria 
Doctorow criouse no Bronx, Nova York. Fillo de xudeus rusos de segunda xeración, no instituto salientou en artes. Doctorow foi un lector voraz e continuou a súa educación no Kenyon College onde estudou con John Crowe Ransom. Despois de se graduar en 1952, continuou na Universidade de Columbia antes de se incorporar ao exército con destino en Alemaña. Comezou a traballar como lector en Columbia Pictures, deixándoo para se converter en editor da New American Library (1959-1964) e traballou como editor xefe de Dial Press desde 1964 ata 1969. Deu clases en varias universidades norteamericanas, a Universidade de California, Yale, Princeton e na Universidade de Nova York

A pesar de escribir libros durante anos, non foi ata a publicación de *The Book of Daniel* en 1971 que conseguiu recoñecemento. O seu seguinte libro, *Ragtime*, foi un éxito comercial e de crítica.

## Obras 
* *Welcome to Hard Times* (1960)
* *Big As Life* (1966)
* *The Songs of Billy Bathgate* (1968)
* *The Book of Daniel* (1971). Nomeada para o National Book Award, noveliza a historia de Julius e Ethel Rosenberg, executados en 1953 por pasaren secretos nucleares á Unión Soviética.
* *Ragtime* (1975). Despois de recibir o National Book Critics Circle Award de ficción e o Arts and Letters Award, fíxose un filme en 1981 e un musical en 1998.
* *Drinks Before Dinner* (1979; teatro)
* *Loon Lake* (1980)
* *American Anthem* (1982)
* *Lives of the Poets: Six Stories and a Novella* (1984)
* ''World's Fair* (1985). Recibiu o National Book Award 1986.
* *Billy Bathgate* (1989). Finalista para o Pulitzer gañou o PEN/Faulkner Award. Fíxose un filme en 1991, que Doctorow considerou un desgusto. https://web.archive.org/web/20051216173723/http://www.gothamgazette.com/books/Doctorowtranscript.php
* *The Waterworks* (1994)
* *City of God* (2000)
* *Reporting the Universe* (2003; non ficción)
* *Sweet Land Stories* (2004)
* *The March'' (2005). Noveliza a campaña do xeneral Sherman no sur. Premio do National Book Critics' Circle Award de ficción e o PEN/Faulkner award. Finalista tamén do Premio Pulitzer e nomeada para o National Book Award.
* *Creationists: Selected Essays 1993-2006* (2006)

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Arana-Ward, Marie. (17 de abril, 1994). "E. L. Doctorow". *The Washington Post*, p.&nbsp;X6.

### Ligazóns externas 
* New York State Writers Institute: E. L. Doctorow
* E. L. Doctorow gaña o PEN/Faulkner Award 2006
* "Billy Bathgate Discussion With EL Doctorow" - do 30 de novembro de 2004
Relicario

[miniatura|Reliquia de santa Leticia, [Ayerbe.]]
[miniatura|Relicarios de Santo Estevo e San Sebastián, [Ayerbe.]]
Chámaselle **relicario** á caixa ou estoxo para gardar reliquias ou recordos dos santos e expoñelas á veneración dos fieis.

## Relicarios do cristianismo 
Estiveron en uso co nome de *encólpium* xa nos primeiros séculos da Igrexa, aínda que por entón tiñan carácter privado e levábanse pendentes do pescozo en forma de caixiñas ou medallas con figuras e inscricións. Constan exemplares polo menos do século IV e son célebres os que se atopan (século VI) no *Tesouro de Monza*, regalados por San Gregorio á raíña Teodolina. Entre eles, atópanse certas botelliñas moi comúns naquela época, que só contiñan algodón empapado en aceite bendicido ou tomado das lámpadas que ardían á veira do sepulcro dalgún mártir. Para a veneración pública das reliquias naqueles primeiros sepulcros e altares que as contiñan. Pero dende o século IX comezaron a colocarse ademais sobre o altar relicarios en forma de caixiñas e arquetas.

Esta forma de relicario continuou nos séculos posteriores ata a época de arte oxival sendo preferidas as arquetas máis ou menos capaces e ricas, segundo a magnitude das reliquias e a magnificencia do doante e aproveitándose con frecuencia para o obxecto arquetas de uso profano. Destas, pódense citar: 
*A *Arca santa das Reliquias* da catedral de Oviedo
*A *Arca de San Millán*
*O cofre de madeira chapado de prata repuxada e con figuras de Santos na parroquia de Abárzuza (século XI)
*A arqueta de bronce esmaltado e con figuras de relevo no mosteiro de Silos e no Museo de Burgos (século XIII)
*A arqueta de Colonia
*A arqueta de Limoges.

O relicario tomou dende o século XIII formas moi variadas e artísticas, sendo as principais:

*A de arqueta e templete, imitando un templo coas arcadas oxivais e crestería
*A de ostensorio, co seu pé e a súa torre
*A de busto e estatua, coa imaxe do Santo á que pertence a reliquia que alí se recolle.

## Notas
## Véxase tamén
Galería de imaxes de Arbo

**Galería de imaxes** do concello de Arbo na provincia de Pontevedra.

## Arbo 

Ficheiro:Concello_de_Arbo.JPG|Casa do concello.
Ficheiro:Situacion_Arbo.PNG|Mapa coa localización de Arbo.
Ficheiro:Autumn in Galicia 1. The way home.jpg|Outono en Arbo.

## Parroquias 
### Arbo 

Ficheiro:Arbo Church.jpg|Igrexa de Arbo.

### Barcela 

Ficheiro:Peto de ánimas en San Xoán de Barcela, Arbo.jpg|Peto de ánimas en San Xoán de Barcela.

### Cabeiras 

Ficheiro:Igrexa Cabeiras, Arbo.jpg|Igrexa parroquial.
Ficheiro:San Sebastián Cabeiras, Arbo.jpg|Imaxe de San Sebastián na fachada da igrexa.
Ficheiro:Interior igrexa Cabeiras, Arbo.jpg|Interior da igrexa.
Ficheiro:Busto Juan Alonso Rodríguez en Cabeiras, Arbo.jpg|Busto a Juan Alonso Rodríguez.

### Mourentán 
Ficheiro:Igrexa Mourentan, Arbo.jpg|Igrexa parroquial.
Ficheiro:San Cristovo en Mourentán, Arbo.JPG|Imaxe de San Cristovo.
Ficheiro:Camposanto Mourentán, Arbo.jpg|Camposanto.

### Sela 

Ficheiro:Igrexa Sela, Arbo.jpg|Igrexa parroquial.
Ficheiro:Estación de tren de Sela.jpg|Estación de Sela
Ficheiro:Capela Santa Isabel Sela, Arbo.jpg|Capela de Santa Isabel
Ficheiro:Peto de ánimas Sela, Arbo.jpg|Peto de ánimas
Ficheiro:Cruceiro Sela, Arbo.jpg|Cruceiro
Ficheiro:Interior igrexa Sela, Arbo.jpg|Interior da igrexa
Ficheiro:Procesión Sela, Arbo.jpg|Procesión de Santa Mariña

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Galería de imaxes de Galicia
*Lugares de Arbo
*Eleccións municipais en Arbo
Río Valira

260px|miniatura|O río Valira en Encamp
O **río Valira** (dito *la Valira* ou *el Valira*, indistintamente en catalán) é un pequeno río pirinaico, de 44&nbsp;km de lonxitude, afluente do río Segre pola dereita, que vertebra a maior parte da hidroloxía de Andorra, excepto a parte que drena o río Arièja (*Ariège* en francés).

## Percorrido
O Valira nace no circo de Els Pessons, na parroquia de Encamp (Andorra). Logo dunha ampla curva cara ao norte e occidente, o río toma un sentido sur, dirixíndose a Andorra la Vella a capital do país, que atravesa. Pouco despois da localidade de Sant Julià de Lória, o Valira entra en Cataluña, pola provincia de Lleida, desembocando no río Segre algo máis ao sur de La Seu d'Urgell.

## Afluentes 
Un afluente no curso superior teñen tamén o nome de Valira, o '''Valira d'Ordino'* (dito tamén *da Massana*, *do Nord* ou *ribera de Ordino*) e o propio Valira é dito *'Valira d'Encamp'* (dito tamén *de Orient*, *de Canillo* ou *de Soldeu''). Ambos os dous únense en Escaldes-Engordany, recibindo o Valira d'Ordino pola beira dereita.

Un afluente, pola esquerda, do Valira, o río Runer, fai de fronteira entre Andorra e España.

## Réxime hídrico 
O réxime do Valira, un típico río curto de montaña, é de tipo nival.
Neocolonialismo

O **neocolonialismo** é o control indirecto que exercen as antigas potencias coloniais sobre as súas antigas colonias ou, en sentido amplo, os Estados hexemónicos sobre os subdesenvolvidos. Estes países non disfrutan dunha independencia plena, senón que están sometidos aos ditados culturais, políticos, lingüísticos e, especialmente, económicos, doutro.

O neocolonialismo é diferente ao colonialismo, que se caracteriza por un control directo. Así, emprégase a forza militar para a ocupación do país e establécense colonos procedentes da metrópole no territorio suxeito á dominación.

## Causas 
Trala liberación política das colonias mantivéronse xeralmente as antigas estruturas económicas. A dependencia das importacións da metrópole, a concentración da produción en certas materias primas para exportar a Europa e Norteamérica, a carencia dos medios técnicos e do capital, e a conservación en certos casos da propiedade da industria en mans de colonizadores supoñen a continuación do control económico sobre estes países.

A desvalorización das materias primas que exportan e a venda de bens manufacturados de maior valor engadido xeran un déficit comercial nocivo para estes países. A débeda externa asumida por moitos países é tamén un factor relevante no proceso.

## Rexións suxeitas a neocolonialismo 
### África 
A independencia das colonias europeas en África foi consecuencia de moitos factores, entre eles o desexo dos pobos africanos de independizarse, inspirados pola independencia da India, e o resentimento popular contra o racismo e a desigualdade. Pero, ademais, as dúas novas potencias xurdidas trala segunda guerra mundial, a Unión Soviética e os Estados Unidos de América, non participaran na repartición de África e querían asegurar a súa influencia na zona. As dúas superpotencias financiaron os intereses independentistas e aos novos Estados. Trataban así de relanzar a súa industria de armamento, estender a súa ideoloxía e obter o control económico da rexión.

Para alimentar, educar e modernizar ás súas masas, África tomou emprestadas grandes cantidades de diñeiro de varios países, banqueiros e compañías. Gran parte deste diñeiro foi despilfarrado por ditadores corruptos e non revertiu no benestar dos pobos; ademais, a débeda minguou a independencia dos Estados africanos.

### Centroamérica, Suramérica e México 
Moitos países latinoamericanos recorreron ás grandes potencias para mercar armamento e tentar sacar aos seus pobos da pobreza. A estes países resultoulles moi difícil pagar a débeda externa e as potencias aproveitáronse destas débedas para converter tales países, como Colombia, Venezuela, Perú, México ou outros, nas súas neocolonias.
-157

## Acontecementos 
* Comeza na China o reinado do emperador Jing da dinastía Han (até -141).

## Nacementos 
*

## Mortes 
* Wen, emperador da dinastía Han da China desde -180 (n. -202)

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
.]]
Río Segre

[260px|miniatura|O Segre ao paso por [Lleida]]
miniatura|dereita|275px|Gráfica do réxime do Segre, na estación da Seu d'Urgell.

O **río Segre** é un curso fluvial, afluente do río Ebro pola súa beira esquerda, que desde o nacemento até a desembocadura, logo de 265&nbsp;km de curso, atravesa territorios de dous países: Francia e España.

## Percorrido 
O sentido xeral do curso do Segre é de NL-SO. O Segre nace nos Pireneos, na ladeira setentrional do Pico do Segre, no *circo de la Culassa*, no concello de Llo, departamento dos Pireneos Orientais, Francia, dentro da comarca que os cataláns denominan Alta Cerdaña. Logo de apenas 20&nbsp;km de curso penetra en territorio catalán, preto de Puigcerdà, na provincia de Xirona, para entrar logo na de Lleida, por onde transcorre a maior parte do seu percorrido, excepto uns poucos quilómetros, nos que entra en territorio administrativo aragonés (Zaragoza). Verte as súas augas no Ebro na localidade de Mequinenza, dentro da franxa de fala catalá de Aragón.

### Réxime hídrico 
O réxime do Segre é de tipo nivo-pluvial (ver figura), con máximos de caudal nos meses primaverais a consecuencia do desxeo das masas xeadas e neves acumuladas nas alturas dos Pireneos principalmente, ás que hai que engadir as dos seus principais afluentes.

## Afluentes principais 
Desde o nacemento até a desembocadura os tributarios principais son:

## Poboacións nas ribeiras 
Destacan as seguintes poboacións situadas nas súas beiras: Puigcerdà, La Seu d'Urgell, Balaguer, Lleida, Aitona, Seròs e Mequinensa

## Economía 
Nas augas do Segre érguense os encoros de Oliana, Rialb e Sant Llorenç de Montgai.

Do seu leito saen diversas canles e regos: a canle de Urgell, cos seus diversos ramais; a canle de Balaguer; a canle de Seròs, a canle de Aragón e Cataluña etc.

## Véxase tamén
-156

## Acontecementos 
*

## Nacementos 
* Wu ou Wudi, futuro emperador chinés da dinastía Han (m. -87).

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
-188

## Acontecementos 
* Paz de Apamea - Acordo entre Roma, vencedora sobre Antíoco III, rei de Seleucia; este debe pagar unha forte indemnización e aceptar limitacións.

## Nacementos 
* Jin, futuro emperador chinés da dinastía Han desde -157 (m. -141).

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
-187

## Acontecementos 
### Oriente Próximo 
* Antíoco III Megas, rei de Seleucia, emprende unha campaña en territorios de Susa, para resarcirse das imposición romanas na paz de Apamea (188 a. C.). Durante o saqueo do templo de Bel, en Ecbatana, perde a vida nun tumulto da poboación.
** Sobe ao trono do Imperio Seléucida Seleuco IV Filopátor, sucedendo a Antíoco III (até 175 a. C.).

## Nacementos 
*

## Mortes 
* 3 ou 4 de xullo - Antíoco III, rei de Seleucia desde 223 a. C., morto violentamente (n. 242 a. C.).

## Véxase tamén 
* Historia ano a ano
Pobreza absoluta

A **pobreza absoluta** é un nivel de pobreza no cal certos estándares mínimos de vida, tales como nutrición, saúde e vivenda, non poden ser acadados.

A xente nestas condición gaña menos dun dólar diario por persoa (parámetro establecido polo Banco Mundial). O termo *pobreza absoluta* pode ser un pouco enganoso, xa que non existe un estándar único que a defina: o nivel de ingreso necesario para acadar este mínimo é chamado comunmente como liña ou limiar de pobreza, que se define de varias formas por diversas institucións e persoas.

A *pobreza absoluta* pode ser contrastada coa pobreza relativa, ingreso baixo ou estándar de vida relativa ao resto da sociedade.

## Véxase tamén
### Outros artigos 
*Pobreza relativa

### Ligazóns externas
*Definición e medición da pobreza (tese doutoral) 
*PNUD - Glosario
*Banco Mundial - Glosario
-96

## Acontecementos 
### Oriente Próximo 
* Iníciase o reinado de Seleuco VI Epifanio en Seleucia (até -93).

### Mundo Mediterráneo 
* Tolomeo Apión, último monarca da Cirenaica, lega o seu reino ao pobo romano.

## Nacementos 
*

## Mortes 
* Antíoco VIII, rei de Seleucia desde -125. 
* Tolomeo Apión, derradeiro rei da Cirenaica.

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
Hombori Tondo

O **monte Hombori** é un macizo rochoso, con cume aplanado, que cos seus 1.155 metros sobre o nivel do mar constitúe o punto máis alto de Malí, en África Occidental.

## Xeografía
O Hombori Tondo é unha prolongación dos cantís de Bandiagara na rexión maliana de Mopti, moi preto da aldea homónima de Hombori e a unha distancia de 100&nbsp;km da cidade de Douentza.

## Historia e etnografía
Contén xacementos arqueolóxicos, con varias grutas que estiveron habitadas hai uns 2000 anos. A poboación que actualmente vive nas proximidades do Hombori pertence ás etnias dogón e songhai.

## Medio
O Hombori Tondo constitúe un lugar singular ao estar a súa cima virxe durante miles de anos. A ameaza principal para o contorno estriba no crecente turismo atraído sobre todo polo efecto "dogón".
Basille, Pousada, Baralla

**Basille** é unha pequena aldea da parroquia de Santiago de Pousada, no concello de Baralla. Segundo o IGE en 2010 tiña 12 habitantes (7 homes e 5 mulleres). 

## Poboación
Basille ten dez casas das que oito están habitadas: Casa de Álvaro (abandonada), Casa de Mateo, Casa de Ventosinos, Casa de Prieto, Casa de Vilela, Casa dos Touzón (tamén chamada Casa do Souto), Casa do Civil, Casa de Ayán (deshabitada), Casa de Touville e o pazo de Casa da Torre.

Antigamente tiña un colexio pero actualmente está pechado.

## Economía
A principal actividade económica é a gandería, con boa parte dos prados con regadío.

## Flora
Toda a aldea posúe boa superficie de arboredo sendo o castiñeiro a árbore que máis abonda. E en canto a árbores froiteiras a que máis abonda é a maceira.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Pousada
### Parroquias de Baralla
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Baralla
EuroGames

Os **EuroGames** son unha competición multideportiva anual de ámbito europeo dirixida fundamentalmente a gais, lesbianas, transexuais e bisexuais, se ben as probas son de inscrición libre. Decide a súa organización a asemblea xeral da Federación Europea de Deportes para Gais e Lesbianas elixindo entre as candidaturas presentadas. É un dos eventos máis importante da comunidade gai en Europa
Entre os obxectivos dos EuroGames está a loita contra a discriminación por orientación sexual, a integración do colectivo LGTB, e potenciar a práctica deportiva entre esta comunidade. En paralelo á celebración deportiva organízanse actividades culturais e turísticas.

## Historia 
Os primeiros EuroGames celebráronse en 1992 na Haia. Celébranse anualmente, pero non cando coinciden cos Xogos Gais, que se celebran a cada catro anos. Polo conseguinte, non se disputaron EuroGames en 1994, 1998, 2002 e 2006. Tampouco se celebran cando os Outgames Mundiais se celebren en Europa, como acontecerá en Copenhaguen 2009. En 1999 a cidade designada foi Manchester, pero os xogos foron cancelados.

### Edicións 
As edicións son de dous tipos, conforme o tamaño e as capacidades organizativas. Os anos olímpicos realízanse uns EuroGames de gran tamaño, mentres que no resto as competicións teñen unha limitación de participantes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web de EuroGames
EuroGames 2008

A **12ª edición dos EuroGames** celebrouse en Barcelona entre o 24 e o 27 de xullo de 2008.
## Historia e características 
O club encargado de organizalos foi o Club Esportiu Panteres Grogues. A mascota era unha pantera chamada Mon, abreviación de Montserrat.

A asistencia foi de case 5000 deportistas, que participaron en 27 especialidades deportivas. Foron uns xogos de gran tamaño por celebrárense en ano olímpico, e sen limitación na participación.

A cerimonia de apertura celebrouse no Palau Sant Jordi e a de clausura no Fórum. A madriña dos EuroGames foi a modelo Judit Mascó.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Web dos EuroGames 2008
Condado de Duchesne

**Duchesne** é un condado do estado de Utah, Estados Unidos. A súa superficie é de 8.433&nbsp;km², a poboación de 14.371 habitantes (2000), cunha densidade de poboación de 2 hab./km².

O condado estableceuse en 1915, a súa capital é Duchesne e a principal vila é Roosevelt, a parte norte do condado está ocupado por unha parte dos Montes Uintah. A maioría da súa poboación é de raza branca, concretamente o 90,15 %, o 5,35 % é de orixe nativa americana e o 3,53 % hispana. Orixinalmente case todo o condado era parte da Reserva India dos Uintah e Ouray establecida en 1860 pero o Congreso dos Estados Unidos reduciu a súa extensión a principio do século XX e hoxe as terras tribais do condado están esgazadas en dúas zonas.
-87

## Acontecementos 
* Comeza o goberno do emperador chinés Zhao, da dinastía Han, con apenas 7 anos de idade (até -74).

## Nacementos 
*

## Mortes 
* Wu, ex-emperador chinés da dinastía Han desde -141 (n. -156).

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
Gradiente adiabático saturado

miniatura|dereita|Vapor de auga na atmosfera do noso planeta
O **gradiente adiabático saturado** (GAN) é un fenómeno atmosférico que é englobado dentro dos gradientes adiabáticos (seco e saturado) e que consiste nunha variación descendente da temperatura que experimenten as masas de aire da atmosfera en movemento vertical, debido a unha condensación do vapor de auga existente no aire.

## Proceso 
A medida que ascende a altitude da columna de aire na atmosfera, este aire está sometido a unha menor presión atmosférica, polo que o aire, como calquera gas, tende a expandirse. Isto provoca un descenso da temperatura que oscila entre os 0,3&nbsp;°C e os 0,6&nbsp;°C por cada 100 metros.
Este gradiente é menor có gradiente adiabático seco, xa que o gradiente adiabático saturado prodúcese cando a humidade relativa do aire alcanza o 100%. Cando isto ocorre, o aire condénsase producindo o chamado resío, nunha reacción de condensación. Este tipo de reaccións son exotérmicas, é dicir, liberan calor, polo que o gradiente adiabático saturado sempre é menor có gradiente adiabático seco.

## Gráficas 
miniatura|esquerda|Gradiente adiabático saturado, gráfica Tª/altitude (°C/Km)
Para explicar esas variacións de temperaturas empréganse gráficas ou diagramas. As máis comúns son a gráfica altitude/temperatura, aínda que hai outras máis complexas que tamén expresan o peso do aire, a súa densidade, ou a súa humidade.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Gradiente adiabático seco
* Atmosfera

### Ligazóns externas 
* Breve explicación sobre os gradientes adiabáticos