open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Merritt Ruhlen

**Merritt Ruhlen**, nado o 10 de maio de 1944 en Washington, D.C., é un lingüista norteamericano. O seu labor máis saliente está dedicado á clasificación das linguas do mundo e á evolución da Humanidade desde a perspectiva da actividade lingüística.
## Traxectoria 
Ruhlen estudou nas universidades de París, Illinois e Bucarest. Graduouse en 1973 na Universidade Stanford cunha disertación sobre análise morfolóxica da lingua romanesa desde un punto de vista da gramática xenerativa. Posteriormente traballou varios anos en Stanford como profesor axudante do lingüista Joseph Greenberg, co cal traballaría conxuntamente durante 35 anos, até o pasamento de Greenberg no ano 2001. Desde 1994 é profesor de *Antropoloxía e Bioloxía Humana* na mesma universidade. Xunto con Murray Gell-Mann e Sergej Starostin foi director do Programa de Santa Fé "Evolución da Lingua Humana". É profesor convidado da Universidade de Hong-Kong.
### Labor investigador 
Merritt Ruhlen foi un precursor do uso de métodos interdisciplinares para o coñecemento da Lingüística histórica, combinando a xenética humana e a arqueoloxía, o que o levou a colaborar intensamente co xenetista Luigi Luca Cavalli-Sforza e o arqueólogo Colin Renfrew. Foi tamén un dos máis coñecidos sostedores da hipótese da superfamilia lingüística do amerindio, como discípulo principal do lingüista taxonomista Joseph Greenberg.

No Nepal participou na investigación do kusunda, unha lingua illada, así como tamén na da lingua nahali, coñecida como pertencente á familia de linguas indopacíficas. Investigou o parentesco dos idiomas ieniseianos coa familia de linguas na-dené de América do Norte, de grande transcendencia para a macrofamilia dené-caucásica.

Outro centro de interese de Ruhlen está constituído polos "étimos globais", que deben comprender todos os idiomas, consonte o significado último da hipótese lingüística monoxenista. Tal ambición traduciuse no escepticismo ou o total apartamento dos lingüistas. En resposta, Ruhlen e máis Bengtson redactaron o artigo *Global Etymologies* ("Etimoloxías globais", 1994) no que escribiron: "*Nunha perspectiva longa esperamos ter a evidencia da orixe monoxenética das linguas existentes até chegar a un punto en que a cuestión non poderá ser doutro xeito, senón que todas as linguas do mundo están emparentadas, polo que se chama á toda a comunidade lingüística a recoñecer este obvio feito*".

## Publicacións principais 
* 1987 ''A Guide to the World's Languages.* Edward Arnold, Londres – Melbourne – Auckland. Paperback Edition 1991.
* 1994 *On the Origin of Languages: Studies in Linguistic Taxonomy.* Stanford University Press.
* 1994 *The Origin of Language. Tracing the Evolution of the Mother Tongue.'' John Wiley, Nova York.

Unha lista completa das publicacións de Ruhlen pode consultarse na páxina persoal do autor, indicada no apartado de ligazóns.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  Páxina persoal de Merritt Ruhlen cunha lista das súas publicacións
*  Santa Fe Evolution of Human Languages Project
Arcenillas

**Arcenillas** é un concello e localidade da provincia de Zamora, en Castela e León.

## Demografía
## Política
Resultado das eleccións municipais no ano 2007

## Historia
A fundación da vila poderíase remontar ao século XII. Aparece citado por primeira vez nun documento do Arquivo Diocesano de Zamora do ano 1254 co nome de Arcinielas. O seu contido relata a permuta dunhas terras que o Bispo de Zamora Pedro I realiza con Monio Sánchez, dándolle unha terra que din de Santiago en Arcenillas, outra na veiga entre Moraleja e Arcenillas, e outra máis "á vez do pedazo de Pedro de Galego"; mentres que o Bispo recibe unha terra que chaman "As Mangas" na estrada de Villaralvino (enténdase Villaralbo), ademais de dúas terras que que saen á Lagoa e outra no Peso. Todos estes topónimos mantéñense na actualidade. Ademais de noutros tantos documentos do anterior Arquivo, o nome de Arcinielas aparece nas diversas versións conservadas do Foro de Zamora.

Nos séculos XV e XVI a principal industria e foco de desenvolvemento do pobo foi a fabricación de panos, estando asentados na vila varios xastres, pelaires e tundidores. Por aquel entón, Arcenillas contaba máis de 500 habitantes, cifra que baixou nos séculos posteriores pola decadencia do negocio dos panos e polas crises demográficas debidas a epidemias.

Nos primeiros anos da segunda metade do século XVIII realizouse unha proba piloto do Catastro do Marqués da Ensenada. Coa invasión napoleónica, as forzas francesas invasoras levaron todo o ouro e a prata da parroquia, aínda que ao final da guerra se puido recuperar.

A historia do século XX pódese seguir a través do Arquivo Municipal, que na actualidade está a ser organizado e inventariado.

Na actualidade a poboación está a ascender debido á construción de varias urbanizacións de chalés.

## Véxase tamén
Paul Vidal de la Blache

**Paul Vidal de la Blache,** nado en Pézenas, Herault (Languedoc) o 22 de xaneiro de 1845 e finado en Tamaris-sur-Mer, Provenza o 5 de abril de 1918, foi un xeógrafo francés, considerado como o pai da Xeografía rexional.

## Traxectoria 
### Formación 
Durante a súa estada en Atenas realizou diversas viaxes polo Mediterráneo que espertaron a súa curiosidade xeográfica. Nesa época leu a obra de Alexander von Humboldt e a de Carl Ritter. A súa tese doutoral (1872) estivo dedicada aos epitafios gregos da Asia Menor, e grazas á mesma foi nomeado profesor da universidade de Nancy entre 1873-1877. Máis tarde o foi da École Normale Supérieure de París en 1877-1878 e, logo, catedrático de xeografía na Sorbona entre 1898-1909, onde demostrou grande interese pola historia antiga.

## A obra de Vidal de la Blache 
Preocupouse pola acción humana sobre o medio físico no que está inmerso e, en certa maneira, polas diferentes modalidades de adaptació a unhas condicións físicas máis ou menos difíciles. Foi un dos promotores dos estudos de xeografía rexional en Francia, mediante os seus discípulos Jules Sion, Jean Brunhes, Albert Demangeon ou Emmanuel de Martonne, que conformaron o que se denominou a Escola Xeográfica Francesa. Creou e dirixiu a revista Annales de Géographie (1891) e dirixiu a colección *Geographie Universelle*.

Vidal de la Blache foi non só un precursor da xeografía rexional francesa, senón aínda do estudo da rexión e da comarca (*pays*) como áreas onde se efectúan as relacións entre fenómenos físicos (*milieu*) e humanos (*genre de vie*, modo de vida), que dan lugar a unha paisaxe particular (*paysage*). Combateu decididamente o determinismo ambiental, que posteriormente Lucien Febvre denominaría posibilismo, e foi partidario dunha aproximación científica aos fenómenos de tipo indutivo e historicista.

## Obras 
* *Hérode Atticus. Étude critique sur la vie*, (1872)
* ''États et nations d'Europe* (1881) 
* *La terre, géographie physique et économique*, (1883)
* *Atlas général d'histoire et de géographie* (1894) 
* *Tableau de la géographie de la France*,(1903)
* *La France de l'Est*, (1917)
* *Principes de géographie humaine'' (1918).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Textos de Vidal de la Blache
Enigma (álbum)

***Enigma*** é o cuarto álbum de estudio do grupo de nu metal Ill Niño. Saíu ao mercado nos Estados Unidos o día 11 de marzo do 2008, tras sufrir varios atrasos, baixo o selo discográfico Cement Shoes Records. O primeiro sinxelo, "The Alibi of Tyrants", comezou a emitirse na radio o día 22 de abril do 2008. O grupo afirmou que gravará tres vídeos musicais, incluíndo "The Alibi of Tyrants", "Me Gusta La Soledad" e "Pieces of the Sun".

## Listaxe de cancións
# "The Alibi of Tyrants" – 3:51
# "Pieces of the Sun" – 4:18
# "Finger Painting (With the Enemy)" – 4:07
# "March Against Me" – 3:31
# "Compulsion of Virus and Fever" – 4:25
# "Formal Obsession" – 4:18
# "Hot Summer's Tragedy" – 5:10
# "Me Gusta La Soledad" – 4:34
# "2012" – 4:28
# "Guerrilla Carnival" – 3:46
# "Estoy Perdido" – 3:36
# "Kellogs, Bombs, & Cracker Jacks" – 4:04
# "De Sangre Hermosa" – 3:59
Cinco Villas

**Cinco Villas** (en galego: *Cinco Vilas*) é unha comarca situada no norte da provincia de Zaragoza, en Aragón. É a máis extensa das comarcas de Aragón, cunha superficie de 3.062,5&nbsp;km². As vilas históricas que dan nome á comarca son Uncastillo, Tauste, Sádaba, a actual capital Ejea de los Caballeros e mais a antiga capital Sos del Rey Católico.

Desde un punto de vista histórico a localidade navarra de Petilla de Aragón forma parte da comarca das Cinco Villas.

## Límites
Cinco Villas linda polo oeste coa comunidade autónoma de Navarra, polo leste coa Hoya de Huesca, polo sur coa Ribera Alta del Ebro, a comarca de Zaragoza e o Campo de Borja, e polo norte estrema coa Jacetania.

## Lista de concellos
Os concellos que conforman a comarca son os seguintes:

Ardisa, Asín, Bagüés, Biel, Biota, Castejón de Valdejasa, Castiliscar, Ejea de los Caballeros, Erla, El Frago, Isuerre, Layana, Lobera de Onsella, Longás, Luesia, Luna, Marracos, Navardún, Orés, Las Pedrosas, Piedratajada, Los Pintanos, Puendeluna, Sádaba, Sierra de Luna, Sos del Rey Católico, Tauste, Uncastillo, Undués de Lerda, Urriés e Valpalmas.

## Datos básicos 
*Capital: Ejea de los Caballeros
*Superficie: 3.062,5&nbsp;km²
*Poboación: 32.669 habitantes.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Web oficial da comarca
Gran Premio de Suráfrica de 1962

Estes son os resultados do **Gran Premio de Suráfrica de Fórmula 1 de 1962**, que foi celebrado en East London o 29 de decembro de 1962.

## Clasificación 
## Notas 
* *Pole position*: Jim Clark - 1:29.3
* Volta rápida: Jim Clark - 1:31.0
* Graham Hill (39 puntos) e Jim Clark (30 puntos), decidían o campionato nesta carreira. 
** Graham Hill necesitaba que Clark quedase de 2º ou nunha posición inferior 
** Clark necesitaba gañar 
* BRM gañou o campionato de construtores.

## Posicións do campionato logo da carreira 
;Campionato Mundial de Pilotos

;Campionato Mundial de Construtores

* **Notas**: Só están incluídos os cinco primeiros postos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
## Notas 
* "The Formula One Record Book", John Thompson, 1974.
Dervish

**Dervish** é unha banda de folk irlandesa fundada no 1989 e encabezada por Cathy Jordan. Son coñecidos por participaren no Festival de Eurovisión 2007 encabezando a Irlanda.

## Membros 
## Historia 
Fundado no Condado de Sligo, Connacht (Irlanda) no ano 1989, o conxunto está formado por Brian McDonagh, Mandola Liam Kelly, Tom Morrow, Fiddle Shane Mitchell, Cathy Jordan e Michael Holmes. Gravaron nove discos de estudo e un en directo desde Palma. Actúan anualmente en numerosos dos máis prestixiosos festivais celtas del mundo, formando parte do Festival Internacional do Mundo Celta de Ortigueira nas edicións de 1996 e 2007. Foron os representantes do seu país, Irlanda, no Festival de Eurovisión no 2007, con tema "They Can't Stop The Spring" ("Eles non poden parar a primavera").

## Discografía 
### Álbums 
### Álbums en directo 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
17 Hippies

**17 Hippies** é un grupo de música instrumental de Berlín (Alemaña), fundado no ano 1995. A súa música, que procede dunha confluencia entre varios tipos de folclore, é tocada con grande estilo e enerxía. As súas influencias son de temas belgas, polacos, gregos, serbios e alemáns.

## Membros 
## Historia 
Fundada no 1995 en Berlín por Christopher Blenkinsop, tocaron máis dun centenar de concertos, principalmente en Alemaña e Francia, con frecuentes espectáculos en Suíza, Hungría, Bélxica, os Países Baixos, a República Checa, Austria, España, Rusia e o Xapón. As súas actuacións en vivo nos Estados Unidos limitáronse a uns poucos concertos en Austin, e na Gran Bretaña a unha soa en Londres, no 2005.

Na Gran Bretaña posibelmente son máis coñecidos pola banda sonora da película alemá *Halbe Treppe*, que no 2002 saíu co nome inglés de *Grill Point*.

A orixe do seu nome é descoñecido incluso para eles mesmos: *Ninguén sabe exactamente por que 17 ou por que hippies. Pero ter un nome é bo, como un indicador na estrada anuncia unha vila*.

Ao primeiro adicáronse a tocar melodías que reinterpretaban á súa maneira. Foron momentos de crecemento con concertos en Alemaña (onde chegaron a tocar 18 concertos en 24 horas), Estados Unidos, Francia (onde a discográfica Buda Musique interesouse por eles) etc.

No 2000 a formación tivo problemas internos pola que estivo un tempo sen tocar. Porén no ano 2001, durante a gala de clausura da Berlinale, o director Andreas Dresen pediulles usar a súa música para a súa próxima película, casualmente, uns meses antes xuntáranse para compoñer temas dunha película imaxinaria. Separados en cinco cuartos, simultaneamente improvisaron e compuxeron música para acompañar as escenas de 'dous irmáns que conducen rúa abaixo mentres escoitan a radio e chove'. Así é como chegou a súa primeira canción propia, "Mad Bad Cat", que pode escoitarse nos títulos de crédito de *Halbe Treppe*.

En 2002, tras unha serie de concertos en Alemaña, Austria e Francia, inspíranse neste último país para compoñer cinco novos temas: "Sirba", "Marlène", "Frau Von Ungefähr", "Was Bleibt", "Dansons La Valse".

2003 é un ano de colaboracións. Traballaron con 'Les Hurlements D'Leo', de onde naceu 'Hardcore Trobadors'. Tamén colaboraron no proxecto 'Sexy Ambient Hippies', da súa serie '17 Hippies play...' con varios amigos e invitados. Neste proxecto a batería e os sons electrónicos xogan un estraño papel. Este suave xiro desde a música improvisada a unha forma máis traballada deu como resultado o tema "Ifni", que sairía no seu seguinte álbum.

A súa estancia na cidade marroquí de Sidi Ifni no 2004 lles influíu con esa mestura de linguas, lendas e historias. De aí naceron pezas como Valser nel Bosco.

En xullo do 2008, visitaron Galicia para tocar no Festival Internacional do Mundo Celta de Ortigueira

## Discografía 
### Álbums 
### DVD 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Les Negresses Vertes (Francia)
* The Pogues (Irlanda)
* Los Lobos (Estados Unidos)

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de 17 Hippies (en alemán, inglés e francés)
* Lista de músicos que tocaron con 17 Hippies (en inglés)
Werner Herzog

**Werner Herzog**, nado co nome de **Werner Stipetic** en Múnic o 5 de setembro de 1942, é un director de cine, documentalista, guionista, produtor e actor alemán.

## Biografía 
Se ben naceu en Múnic, pasou toda a súa infancia nunha aldea das montañas de Baviera, onde non tiña acceso á radio nin ao cine.

Con trece anos marchou a Múnic para iniciar os estudos secundarios, aloxándose na mesma pensión en que vivía Klaus Kinski, actor que nun futuro sería importante na súa carreira cinematográfica. Durante a adolescencia tivo unha etapa de gran fervor relixioso, chegando a converterse ao catolicismo, o que provocou discusións coa súa familia, que eran ateos convencidos. Nesa época tamén comezou a realizar longas viaxes a pé. Con quince anos atravesou Europa, desde Múnic até Albania. Tamén fixo a pé unha viaxe até Grecia.

Con 17 anos decidiu dedicarse ao cine. Para pagarse as súas películas traballou en diversos oficios, que combinaba cos seus estudos secundarios e máis tarde universitarios. Iniciou estudos de Historia, Literatura e Teatro en Múnic. En 1960 obtivo a bolsa Fulbright para o Seminario de cine da Universidade de Duquesne, en Pittsburgh (EUA). Á parte diso, a súa formación é autodidacta, pois non foi a escola de cine ningunha, nin traballou como asistente de director. Nos EUA combinou de novo os estudos con diversos traballos, como soldador nunha fábrica ou aparcando vehículos. En 1962, con vinte anos, fundou a súa produtora, *Herzogfilmproduktionen*. Ao ano seguinte iniciou a rodaxe da súa primeira curtametraxe, *Herakles*

## Obra 
200px|miniatura|Werner Herzog en Seattle.
### Longametraxes 
* *Stroszek*
* *Jeder für sich und Gott gegen alle*
* *Aguirre, der Zorn Gottes*

### Curtametraxes 
* *Herakles*

### Documentais 
* *Grizzly Man*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial de Werner Herzog .
* Ficha en IMDb.
Fortunato de Trasmundi

***Fortunato de Trasmundi*** é unha novela en lingua galega de literatura xuvenil, escrita por Darío Xohán Cabana e publicada en 1990.

## Trama 
Fortunato é un habitante do país fantástico de Trasmundi. Formado polas Sete Parroquias, sitúase ó leste da provincia de Lugo, e está habitado por uns seres de mediana estatura (en relación cos humanos), de orellas afiadas. O país está oculto polos feitizos dos seus habitantes.

Desde hai sete anos vense celebrando un campionato de fútbol entre equipos das sete parroquias, quedando sempre gañador o equipo de Cuspedriños de Baixo (formado por mulleres) e subcampión o equipo de Cuspedriños de Riba (formado por homes). Fortunato, capitán e porteiro do equipo subcampión, decide saír a Fóra, o mundo exterior, e fichar a conxéneres seus de toda Galiza para gañar o campionato. Fortunato é o fillo do rei de Trasmundi (elixido democraticamente), e en parte, quere gañar o campionato porque lle gusta Hermelinda, a capitá do equipo rival, pero non quere declararlle o seu amor mentres siga derrotado deportivamente.

Acompañado de Crisóstomo Bocadouro, pasan por Lugo, Compostela, Vigo, Tui, Monção, Allariz e Ourense. Alí coñecen a personaxes reais e de ficción (como Ramón Lamote). Coñecen o mundo humano (montando en autobús e participando nunha manifestación o primeiro de maio), mantendo a súa identidade real oculta.

Finalmente, malia regresar con varias fichaxes, leva unha gran sorpresa cando lle din que o campionato de fútbol queda suspendido, e que en diante se celebrará un campionato de billarda.

## Características 
Ten certas similitudes co *hobbit* de J. R. R. Tolkien. Os protagonistas son seres medianos de orellas afiadas, cunha economía agrícola e gandeira de subsistencia, lonxe da técnica industrial, que gustan do bo comer e bo beber. O protagonista fai unha viaxe de ida e volta, onde vai coñecendo mundo.

Porén, nesta obra o autor aproveita para falar da historia e socioloxía de Galiza. Desde a chegada de Almanzor a Compostela, a evolución da lingua galega, ou a pesca nas illas Malvinas, faise unha revisión da situación dos galegos, cunha crítica chea de retranca.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha  de Xerais
Flook

**Flook** é unha banda anglo-irlandesa que toca música instrumental de estilo tradicional, fundada no ano 1995.

No 2007 participaron no Festival Internacional do Mundo Celta de Ortigueira.

## Membros 
### Membros anteriores 
## Historia 
## Discografía 
### Álbums 
## Ligazóns externas 
* Páxina oficial do grupo (en inglés)
Anna-Maria Ravnopolska-Dean

**Anna-Maria Ravnopolska-Dean**, nada en Sofía o 3 de agosto de 1960, é unha arpista e compositora búlgara.

## Discografía 
* *Bulgarian Harp Favorites*, Arpa d’oro, CD 2003;
* *Legende: French Music for Harp*, Gega compact disc, 1999;
* *Harpist at the Opera (honoring the Donizetti bicentennial)*, Arpa d'oro CD, 1997;
* *Harps of the Americas (Paraguayan and pedal harps)*, Arpa d'oro CD, 1996;
* *Erich Schubert Pop Harp Festival*, Gega CD, 1994;
* ''A Harpist's Invitation to the Dance'', Gega CD, 1992
Beatritz de Diá

miniatura|dereita|Pintura medieval da Condesa de Diá

**Beatritz de Diá** ou **Condesa de Día** foi unha trobadoresa de fins do século XII e comezos do século XIII.

## Traxectoria
Hai pouco que salientar desta muller da cultura do amor cortés. Sábese que era filla do conde Isoard II de Diá, cidade do condado da Provenza, e que foi esposa de Guilhém de Peitiu, aínda que semella que estivo namorada de Raimbaud d'Aurenja.

## Obra 
Consérvanse cinco poemas desta autora.

* "A chantar m'er de so q'ieu non volria"
* "Ab joi et ab joven m'apais"
* "Estat ai en greu cossirier"

## "A chantar m'er de so qu'eu no volria" 
A súa canción ''"A chantar m'er de so qu'eu no volria"'' (Cantarei o que non quixera cantar) é a única peza trobadoresca dunha muller que chegou até nós coa música que acompañaba.

Velaquí a transcrición moderna da canción:
centro|500px
Kroke

**Kroke** (que significa Cracovia en yiddish) é unha banda klezmer polaca formada no ano 1992. Aínda da influencia klezmer, Kroke crea e toca composicións orixinais empregando ornamentación auténtica, estilos e escalas tanto de música klezmer como sefardí, dando como resultado un son que é á vez contemporáneo e distintivamente xudeu. Toman, igualmente, bases da súa experiencia no jazz e na música clásica.

No 2007 participaron no Festival Internacional do Mundo Celta de Ortigueira.

## Membros 
## Historia 
Fundada en Cracovia (Polonia) no 1992, foron alcanzando gran popularidade en pouco tempo grazas ás súas actuacións en importantes festivais de Europa, entre os que destacan os Womad de Las Palmas (España), Reading (Reino Unido), o E.B.E. Contemporary Folk Music de Roskilde (Dinamarca) e o Festival Internacional do Mundo Celta (Ortigueira), ou numerosos encontros de música xudía. Compartiron escenario con artistas do talle de Van Morrison, Ravi Shankar, Klezmatics ou Natacha Atlas entre outros, colaborando recentemente co violinista Nigel Kennedy no álbum *East Meets East*.

Entre os seus admiradores, cóntanse actores como Ben Kingsley e Kate Capshaw, ou directores como Steven Spielberg.

No ano 2003, uniuse á banda o percusionista Tomasz Grochot.

Foron nomeados ao German Musical Critics Award polo seu disco *Live At The Pit*, gañando o German Record Critics Award 2000 por *Sounds Of The Vanishing World*

## Discografía 
### Álbums 
## Ligazóns externas 
* Páxina oficial do grupo  (en polaco, alemán e inglés)
Crime en Compostela

***Crime en Compostela*** é unha novela policial de Carlos González Reigosa, publicada en 1984. Conseguiu o 1º premio Xerais de novela. É a primeira entrega da saga do detective Nivardo Castro xunto co xornalista Carlos Conde.

## Trama 
Nivardo Castro, que se autodefine como "aventureiro", investiga un asasinato acontecido en Santiago de Compostela, xunto ó seu amigo o xornalista Carlos Conde.

Os dous compañeiros, que se coñeceran no seminario de Mondoñedo, redescobren a cidade: os seus persoeiros, os pubs e os monumentos. Está ambientado a principios dos anos 80, polo que ademais dos habituais personaxes alcohólicos, típicos dos suburbios e clubs de alterne, ten presenza a xeración castigada polo abuso da heroína.

Ten moitas anécdotas e descricións da cidade, e por veces o libro trata máis de Compostela que do Crime, converténdose a cidade en coprotagonista activa.

## Traducións 
*Ao catalán por Salvador Pallarès Garí co título de *Crim a Compostel•la* publicado en 1990 por Edicions Bromera, Col. L´ecléctica.
*Ao castelán polo propio autor co título de *Crimen en Compostela* publicado en 2000 por Plaza & Janés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Ficha de xerais
Reloxo (constelación)

**Horologium** ou **Reloxo** é unha das constelacións menores do sur, cunha declinación preto dos -60 graos.

Orixinalmente chamado *Horologium Oscillitorium* por Nicolas Louis de Lacaille, o nome da constelación foi acurtado para que sexa menos pesado. *Horologium Oscillitorium* foi posto na honra ó inventor do reloxo de péndulo, Christiaan Huygens.

## Mitoloxía 
Dado que foi creada no século XVII, e non foi visible para os pobos do Mediterráneo, non hai mitoloxía anterior asociada a esta constelación.

## Estrelas principais 
## Obxectos Notables do espazo profundo 
* Galaxia espiral barrada NGC 1512.
* NGC 1261, un cúmulo globular de magnitude 8 que pode verse ben cun telescopio grande.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Supercúmulo de Horologium

### Ligazóns externas 
* Observación de Horologium 
* The Deep Photographic Guide to the Constellations: Horologium 
* Starry Night Photography - Horologium Constellation 
* Star Tales – Horologium
Thomas Couture

[dereita|250px|miniatura|*[Les Romains de la décadence*.]]

**Thomas Couture**, nado o 21 de decembro de 1815 e finado o 30 de marzo de 1879, foi un influente pintor e profesor francés.

## Traxectoria 
Couture naceu en Senlis Oise, Francia, aos once anos de idade, mudouse coa súa familia á cidade de París onde estudaría na École nationale supérieure d'arts et métiers e máis tarde na École des Beaux-Arts. En 1837 gañou o premio Prix de Rome, outorgado polo seu colexio, despois de optar a el en seis ocasións.

En 1840, comezou a expor diferentes pinturas históricas e de xénero no Salon de Paris, séndolle outorgadas varias medallas, en particular pola súa obra mestra presentada en 1847, "*Les Romains de la décadence*." Pouco tempo despois, Couture abriu un estudo de seu, co fin de desafiar á École des Beaux-Arts.

As innovacións técnicas de Couture obtiveron grandes atención por parte do público, recibindo encargos do Goberno e da Igrexa para realizares murais. Decepcionado polo frío recibimento dos seus murais, en 1860 decidiu deixar París por unha tempada, establecéndose de novo na súa vila natal, Senlis, onde seguiu dando clases a novas promesas da pintura. En 1867 volveu a desafiar á academia publicando un libro sobre métodos de ensinanza e técnicas elaboradas por el mesmo.

Ao longo da súa vida, Couture tivo como alumnos a personalidades do mundo da arte coma Edouard Manet, Henri Fantin-Latour, e Pierre Puvis de Chavannes.

Preguntado por unha editorial para editar unha biografía de seu, Thomas Couture respondeu: "*A biografía é a exaltación da personalidade --- e a personalidade é o tormento do noso tempo*."

Thomas Couture morreu en Villiers-le-Bel, Val-d'Oise e foi soterrado no cemiterio do Père-Lachaise, París.

## Ligazóns externas 
* Perfil de Thomas Couture
7-Zip

**7-Zip** é un programa libre para a compresión de datos para sistemas Microsoft Windows ou Linux (empregando a ferramenta Wine se se quere contar coa mesma interface gráfica). Pode usarse unha interface gráfica de usuario ou desde liña de comandos.

Por defecto o programa emprega o novo formato de arquivo 7z, tamén libre, (con extensión `.7z`). Este formato usa os métodos de compresión LZMA e PPMD (máis axeitado para textos), desenvolvidos polo seu autor, e pode aplicar un filtro aos executables para aumentar a súa compresibilidade. Os arquivos 7z poden ser sólidos, a diferenza dos zip, o que mellora a compresión de conxuntos de arquivos pequenos.

Existe unha versión portátil de 7-Zip que pode ser transportada e usada desde unha memoria USB sen necesidade de instalar nunha computadora.

## Características 
## Notas 
## Ligazóns externas 
* Sitio web oficial de 7-Zip  
* Páxina do proxecto 7-Zip en SourceForge 
* 7zX, 7-Zip para Mac OS X
Les Romains de la décadence

***Les Romains de la décadence***, en galego ***Os romanos da decadencia***, é unha pintura realizada en 1847 polo pintor Thomas Couture. A tea, simboliza a arte académica da segunda metade do século XIX, caracteriza pola fascinación polo mundo antigo e a elección de temas influenciados pola gravidade.

## Características 
A posta en escena da tea, é unha reminiscencia da pintura de Rafael. Na pintura represéntase a decadencia romana, mediante o esgotamento e a embriaguez dos personaxes. No cadro, remárcanse especialmente tres personaxes (un xove sentado na esquerda do cadro e dous homes no extremo oposto) que non participan na celebración e semellan rexeitala. A escena atópase rodeada de esculturas de deuses da antigüídade que semellan tamén condenar a libertinaxe. A decadencia amosada na obra foi especialmente comentada pola crítica. Couture utilizou esta escena para representar a decadencia da sociedade francesa da súa época, que non deixa de estar representada na propia mesa.
Hidra Austral

**Hydrus** ou **Hidra macho** é unha constelación austral. É unha das 12 constelacións creadas por Pieter Dirkszoon Keyser e Frederick de Houtman entre os anos de 1595 e 1597, e a súa primeira aparición é no libro *Uranometria* de Johann Bayer no 1603.

Non debe confundirse con Hydra. A constelación de Hydra representa á Hidra de Lerna da mitoloxía grega, unha serpe-mostro de auga que lle podían medrar varias cabezas cando unha delas era cortada.

## Estrelas 
:Estrelas con nome propio:
::α Hyi "Cabeza de Hydrus" 2,86
:Estrelas con designación de Bayer:
::β Hyi 2,82 – nearby; γ Hyi 3,26; δ Hyi 4,08; ε Hyi 4,12; Ζ Hyi 4,83; θ Hyi 5,51; η1 Hyi 6,77; η2 Hyi 4,68; ι Hyi 5,51; κ Hyi 5,99; λ Hyi 5,09; μ Hyi 5,27; Ν Hyi 4,76; π1 Hyi 5,57; π2 Hyi 5,67; σ Hyi 6,15; τ1 Hyi 6,33; τ2 Hyi 6,05

## Mitoloxía 
Dado que foi creada no século XVII e dada a súa posición austral non foi visible para as culturas antigas, polo que non ten mitoloxía asociada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Chandra information about Hydrus 
* The Deep Photographic Guide to the Constellations: Hydrus 
* Star Tales – Hydrus
Sancho IV de Castela

280px|miniatura|Sancho nun manuscrito da época.

'*Sancho IV de Borgoña, *o Bravo***, nado en Valladolid o 12 de maio de 1258 e falecido en Toledo o 25 de abril de 1295, foi rei de Castela, de León e de Galiza. Era o segundo fillo de Afonso X o Sabio e Violante de Aragón, filla de Xaime I o Conquistador.

## Traxectoria 
Sancho IV casou con dona María de Molina en 1282, e tiveron seis fillos:
* **Isabel** (1283-1328), casada con Xaime II de Aragón e con Xoán III da Bretaña;
* **Fernando *o Emprazado*** (1285-1312), o rei **Fernando IV**;
* **Afonso** (falecido en 1319);
* **Pedro** (falecido en 1319);
* **Filipe**;
* **Beatriz*' (1293-1359), que casou con Afonso IV de Portugal.

O primoxénito de Afonso X, Fernando de la Cerda, non chegou a reinar ó falecer antes có seu pai. O rei Sabio deixou escrito no seu testamento que o reino debía pasar ó seu neto primoxénito, o infante Alfonso de la Cerda e ó mesmo tempo desherdaba ó seu segundo fillo, Sancho.

200px|miniatura|esquerda|Moeda de Sancho IV.
Porén, Sancho proclamouse rei sen respectar a vontade do seu pai, e foi coroado en Toledo en 1284. Foi recoñecido pola maioría dos pobos e dos nobres, pero ó mesmo tempo houbo un grupo bastante numeroso de partidarios dos Infantes de la Cerda, que reclamaban o acatamento do testamento. Durante todo o reinado deste monarca houbo loitas internas e pelexas por alcanzar o poder. Un dos personaxes que máis discordias provocou foi o infante Xoán (irmán de Afonso X), e á súa causa uniuse o nobre Lope Díaz III de Haro, oitavo señor de Biscaia. O rei Sancho fixo executar ó de Haro e mandou encarcerar ó seu tío, o infante Xoán. Tamén, segundo as crónicas, deu a orde de executar 4.000 seguidores dos infantes de la Cerda, pasándoos a coitelo, en Badaxoz, a 400 en Talavera e a outros moitos en Ávila e Toledo.

miniatura|esquerda|180px|Arco de Tarifa cunha placa en recordo dos que loitaron no conflito de Tarifa.
Despois destes acontecementos perdooulle ó seu tío Xoán, quen ó pouco tempo se volveu sublevar, ocasionando o conflito de Tarifa. Xoán chamou na súa axuda os benimerines de Marrocos e sitiaron a praza que estaba defendida polo seu gobernador Guzmán el Bueno, señor de León. Alí ocorreu o famoso acto heroico e a morte inocente do fillo de Guzmán. A praza de Tarifa foi fielmente defendida e os benimerines regresaron ó seu lugar de orixe. Desbaratáronse deste modo os plans do infante Xoán e os do sultán de Marrocos, que pretendía unha invasión.

Ó subir ó trono de Aragón Xaime II houbo un achegamento con Sancho IV, e os dous reis, unidos, deron un novo impulso á Reconquista.

O rei Sancho IV foi un grande amigo, ademais de titor, do personaxe histórico coñecido como o Infante Juan Manuel.

Sancho morreu en 1295, deixando como herdeiro o seu fillo Fernando, de nove anos. Deixou tamén en herdanza as disputas e rivalidades cos infantes de la Cerda e os seus partidarios.

Malia ser fillo de Afonso X, era analfabeto.

|-

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Coroa de Castela
* Afonso X o Sabio
* Xoán Afonso de Borgoña
Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1961

miniatura|Phil Hill no seu Ferrari 156
O **Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1961** é o duodécimo campionato anual de Fórmula 1 organizado pola Fédération Internationale de l'Automobile (FIA), e a cuarta Copa Internacional de Construtores de F1. Con 8 Grandes Premios no calendario, deu comezo o 14 de maio, e finalizou o 8 de outubro. Phil Hill co Ferrari gañou o campionato de pilotos, o seu compañeiro de equipo e rival Wolfgang von Trips morreu no Gran Premio de Italia, a penúltima carreira da tempada. Ferrari gañou o seu primeiro Campionato de Construtores.

## Resumo do campionato 
O primeiro ano dos Fórmula 1 de 1´5 litros foi dominado por un ben preparado equipo Ferrari. Só Stirling Moss, nun anticuado de Lotus, foi capaz de gañarlle ao Ferrari en dúas ocasións, onde as súas habilidades compensaron a vantaxe do poder de Ferrari. A disputa para o campionato entre os pilotos de Ferrari, Phil Hill e Wolfgang von Trips, terminou en traxedia cando von Trips chocou con Jim Clark en Monza, matando ao piloto de Ferrari e a 14 espectadores. Giancarlo Baghetti gañou o seu único Gran Premio do campionato no seu debut. Co cambio de fórmula e a introdución do Gran Premio dos Estados Unidos, as 500 millas de Indianápolis foron eliminadas do campionato.
O número de puntos atribuídos ao gañador dunha carreira foi aumentado a nove.

## Equipos e pilotos 
Os sguientes equipos e pilotos competiron no Campionato Mundial de Fórmula 1 de  da FIA.

miniatura|O americano Phil Hill (foto de 1991) gañou o campionato de pilotos, pilotando para Ferrari

## Calendario de Grandes Premios de Fórmula 1 
## Clasificación do Mundial de Pilotos de 1961 
|valign="top"|

|}

## Clasificación do Mundial de Construtores de 1961 
Os puntos concédense da seguinte forma 9-6-4-3-2-1 para os seis primeiros en cada carreira. Só o primeiro coche clasificado de cada equipo puntua e só os 5 mellores resultados contan para o Campionato de construtores. Os números sen paréntese son os puntos validos para o Campionato; os números entre paréntese representan o total de puntos anotados.

* Só os 5 mellores resultados contan para o título. Os números sen paréntese son puntos do campionato, os números entre paréntese son puntuación total obtida.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 1961 fotos do arquivo Cahier
Río Adour

260px|miniatura|O río Adour o seu paso por Baiona
miniatura|260px|O Adour en Aire-sur-l'Adour
O **Adour** (en vasco *Aturri* e en occitano *Ador*) é un río francés da Gascoña, Occitania que verte as súas augas no Atlántico logo dun curso de 335&nbsp;km.

## Percorrido 
Nace nos Pireneos no Pic de Midi de Bigorre, fluíndo desde aí cara ao oeste en busca do océano Atlántico, no cal desemboca, en Laburdi, augas abaixo da cidade de Baiona, practicamente en Anglet.

É o cuarto río máis importante de Francia dos que tributan ás súas augas na fachada atlántica, despois do Sena, o Loira e o Garona, aínda que a súa lonxitude é superada por ríos afluentes como o Dordogne.

### Departamentos e localidades principais que atravesa 
* Altos Pireneos: Bagnères de Bigorre, Tarbes, Maubourguet
* Gers: Riscle
* Landes: Aire-sur-l'Adour, Grenade-sur-l'Adour, Saint-Sever, Dax, Tarnos
* Pireneos Atlánticos: Baiona

## Principais afluentes 
Pola beira dereita: 
* Arros
* Midouze

Pola beira esquerda:
* Échez
* Luy
* os Gaves reunidos, formados pola unión do Gave de Pau e do Gave d'Oloron
* Bidouze
* Nive, xúntase ao Adour en Baiona.

## Economía 
O Adour no pasado era unha importante vía de transporte de madeira, que se conducía a través das súas augas até o porto de Baiona. Esta actividade mantívose até inicios do século XX, momento no que non puido soportar a competencia do ferrocarril, máis rápido e barato. Aínda hoxe, con todo, é unha boa vía por onde se saca o millo cultivado nas terras interiores.

O río é dos poucos que en Europa aínda se conservan con augas nas que afrezoan ou desovan os salmóns (*Salmo salar*).
Cristowicca

A **cristowicca** ou **wicca cristiá** é unha póla da Wicca fundada na combinación dunha visión do mundo wiccana con elementos doutrinais cristiáns, como a crenza en Cristo. Os cristowiccanos rexeitan a visión de Deus típica do cristianismo, un Deus persoal e transcendente; adoptan unha visión panteísta, identificando a divindade coa esencia do Universo, o primeiro principio é a enerxía mesma da cal está constituída a materia.

## Ligazóns externas 
*Cristowicca: Tradición trinitaria 
*www.christianwicca.com
Farnaces II do Ponto

**Farnaces II do Ponto** (grego antigo Φαρνάκης) (97 a. C.-47 a. C.) foi un fillo bastardo de Mitrídates VI Eupator, ao que sucedeu no Reino do Ponto. Grazas ás campañas que levou a cabo xunto ao seu pai contra a cidade eterna, conseguiu grandes coñecementos acerca das lexións (Quinto Sertorio enviou a un grupo de centurións para adestrar ás tropas pónticas como as lexións da Roma).

Cando Mitrídates VI foi vencido por Pompeio o Grande, obrigou ao seu pai a suicidarse mentres el rexentaba un reino preto do Bósforo. Pactou coa Roma a paz, para reorganizar aos seus exércitos pero rompeuna no ano 47 aC

Foi derrotado na Batalla de Zela por Xulio César, quen reuniu ás súas tropas entre as guarnicións das provincias asiáticas que posuía Roma. Tras esta batalla, César pronunciou unha das frases máis famosas da Historia: veni, vidi, vici.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
**alea jacta est*
*Reino do Ponto
*Moeda do reino do Ponto
Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1964

O **Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1964** foi o décimo quinto campionato anual de Fórmula 1 organizado pola Fédération Internationale de l'Automobile (FIA). Con 10 Grandes Premios no calendario, deu comezo o 10 de maio, e finalizou o 25 de outubro.
[miniatura|[John Surtees (Ferrari 158) gañou o Campionato Mundial de pilotos de .]]
## Resumo da tempada 
O campionato, feramente disputado por Jim Clark, John Surtees e Graham Hill, decidiuse no Gran Premio de México, cando Hill atrasouse logo dunha colisión co Ferrari de Lorenzo Bandini. Clark viuse obrigado a parar cunha fuga de aceite na última volta, Ferrari fixo que Bandini deixara adiantar a Surtees ao segundo lugar o que lle deu o campionato por un punto sobre Hill. Honda fixo un discreto debut nas carreiras de Gran Premio co piloto Ronnie Bucknum, e Maurice Trintignant retirouse á idade de 47 anos logo dunha das máis longas carreiras do campionato mundial.

## Equipos e pilotos confirmados 
Os seguintes equipos e pilotos participaron no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1964:

## Calendario de Grandes Premios de Fórmula 1 
## Clasificación do Mundial de Pilotos de 1964 
Os puntos concédense sobre unha base de 9-6-4-3-2-1 en cada carreira, só contan os 6 mellores resultados para o campionato. Hill anotou 41 puntos durante o ano, pero só 39 puntos contaron para ao campionato. Surtees anotou 40 puntos, todos os cales contaron para ao campionato. Polo tanto, Surtees converteuse no Campión do Mundo, a pesar de non ter a maior puntuación no transcurso do ano.

|

|}

## Clasificación do Mundial de Construtores de 1964 
Os puntos concédense sobre unha base de 9-6-4-3-2-1 en cada carreira, só contan os 6 mellores resultados para o campionato. Só o mellor coche de cada fabricante en cada carreira era elixible para gañar puntos. Os números sen paréntese son os puntos do Campionato; os números entre paréntese representan o total de puntos anotados.

## Resultados das carreiras non puntuables 
En 1964 celebráronse outras carreiras de Fórmula 1, que non contaron para o campionato do mundo.

## Notas 
## Véxase tamén
Tarde

miniatura|dereita|300px|As fervenzas Yosemite pola tarde
A **tarde** é a segunda parte do día, comezando co mediodía e terminando ao serán. Séguelle á mañá e antecede á noite.

Unha actividade que ten lugar pola tarde é unha actividade **vespertina**.

## Véxase tamén
*Mañá
*Noite
Mañá

[miniatura|300px|dereita|O val [Yosemite (Estados Unidos de América) pola mañá.]]

A **mañá** é a primeira parte do día, que comeza co amencer e remata ás doce do mediodía. Séguelle ao orto e antecede ao mediodía.

As horas que transcorren entre as cero horas e o amencer coñécense como madrugada. Neste sentido, a mañá propiamente dita transcorre entre o amencer e o mediodía, onde o mediodía pode referirse tamén á hora na que o Sol está máis alto, chamado o meridiano do lugar, hora que adoita ser posterior ás doce horas do reloxo actual, namentras que son ás doce do reloxo de sol do lugar.

## Véxase tamén 
* Tarde
* Noite
* Reloxo de sol
Noite

350px|miniatura|A Terra pola noite
A **noite** é o período entre o atardecer do Sol e o amencer do día seguinte. Unha actividade que ten lugar pola noite é unha actividade nocturna.

## Características 
A duración do día e a noite vai cambiando no transcurso do ano, sendo a duración do día de 12h (en todas as latitudes), nos equinoccios máis de 12 horas na primavera e verán, alcanzando o día máis longo no solsticio de verán, onde tamén ocorre a noite máis curta. Pola contra o día dura menos de 12 horas no outono e inverno, alcanzándose no solsticcio de inverno o día máis curto e a noite máis longa. 
Este efecto acentúase máis canto maior é a latitude. No ecuador sempre duran o mesmo. Hai día ou noite permanente nalgunha época do ano, nas rexións polares tanto do hemisferio norte ou sur caracterizadas por estar a unha latitude que en valor absoluto é maior que F = 90 - 23º 26? = 66º 34?. Esta é precisamente a definición de casquete polar.

## A noite na cultura popular 
A noite é o escenario típico das historias de medo, xa que a noite adóitase asociar ao perigo, aos bandidos e animais perigosos que se ocultan tras a escuridade. Así mesmo, dise que criaturas fantásticas como os homes lobo e os vampiros son máis poderosos pola noite. Mesmo hai criaturas fantásticas malvadas das que se di que non soportan a luz solar.
No cristianismo, a noite é asociada co fin dos días dos seres humanos na terra, coa vinda de Xesucristo en busca da súa Igrexa que está composta por todos os cristiáns fieis. A noite compárase co estado moral do home baixo a influencia de Satánas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mañá 
* Tarde 
* Paradoxo de Olbers 
* Noite (disco)
Mediodía

[miniatura|Torre do reloxo en [Birmingham, Gran Bretaña, mostrando as 12 do mediodía.]]
O **mediodía** é a hora en que o Sol está no seu cénit (culminación) -o sol topase na vertical do lugar-. A súa sombra no reloxo de sol de sombra (dada polo gnomon) é a máis curta do día, e apunta exactamente ao norte no Hemisferio Norte e ao sur no Hemisferio Sur.

Coloquialmente recibe tamén este nome as 12:00 horas, ou 12:00 meridiem. Estes dous instantes non coinciden por varias razóns:

A hora que marca o reloxo é unha hora civil oficial que rexe nun territorio, mentres a hora de Sol é local (e astronómica) e depende da lonxitude xeográfica do lugar do observador. 
O Sol adiántase ou atrasa ao longo do ano até 16 minutos. Véxase Ecuación de tempo. 
Adianto ou atraso estacional dunha hora para aforrar enerxía. 
O concepto correcto en astronomía é o primeiro, é dicir, é mediodía nun lugar cando o Sol culmina.
Madrugada

[miniatura|250px|dereita|Madrugada na cidade de [Hong Kong.]]
A **madrugada** é a última parte da noite, o espazo de tempo que abarca desde a media noite ata o alba; que transcorre entre as cero horas e o amencer, tras o cal empeza a mañá.

Nalgúns lugares, ás horas da madrugada adóitaselles chamar por extensión «mañá». Así, tense por exemplo as «3:00», «tres da mañá», «tres da madrugada» ou «tres da noite».

Normalmente neste período de tempo as persoas están a durmir, porén, aqueles cuxa faena debe iniciar co amencer adóitanse levantar ás últimas horas, polo xeral ás cinco ou despois e nalgúns casos iñantes.

zh-yue:天曚光
Manduas, Ansemil, Silleda

**Manduas** é un lugar da parroquia de Ansemil no concello pontevedrés de Silleda. No ano 2011 tiña 24 habitantes (9 homes e 15 mulleres); perdendo dous habitantes con respecto ao ano 2000. 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ansemil 
### Parroquias de Silleda 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Silleda
O Barral, Vilar, Silleda

**O Barral** é un lugar da parroquia de Vilar no concello pontevedrés de Silleda. No ano 2007 tiña 16 habitantes, 6 homes e 10 mulleres; o que supón un aumento de 2 habitantes con respecto ao ano 2000.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilar 
### Parroquias de Silleda
O Portiño, Dornelas, Silleda

**O Portiño** é un lugar da parroquia de Dornelas no concello pontevedrés de Silleda. No ano 2011 tiña 34 habitantes, 14 homes e 20 mulleres; o que supón unha perda de habitantes con respecto ao ano 2000.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Dornelas 
### Parroquias de Silleda
O Campo, Negreiros, Silleda

**O Campo** é un lugar da parroquia de Negreiros no concello pontevedrés de Silleda. No ano 2007 tiña 24 habitantes, 11 homes e 13 mulleres; o que supón un mantemento dos habitantes con respecto ao ano 2000.

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Negreiros 
### Parroquias de Silleda
San Martiño, Negreiros, Silleda

**San Martiño** é un lugar da parroquia de Negreiros no concello pontevedrés de Silleda. No ano 2007 tiña 13 habitantes (8 homes e 5 mulleres).
## Toponimia
O topónimo **San Martiño** é un haxiotopónimo referido a Martiño de Tours, e débese á presenza no lugar da igrexa de San Martiño de Negreiros.

## Lugares e parroquias
### Lugares do Negreiros
### Parroquias de Silleda
Bagad Kemper

**Bagad Kemper** (*Kemper* é o nome bretón da cidade de Quimper) é un dos grupos bagad máis importantes da Bretaña (Francia), creado en 1949. Colaboraron con artistas do talle de Dan Ar Braz, Carlos Núñez, Johnny Clegg ou Susana Seivane, a quen convidaron a formar parte do seu exitoso espectáculo Sud-Ar Su.

Participaron no Festival Internacional do Mundo Celta de Ortigueira nas edicións do 2005 e 2007.

## Discografía 
### Álbums 
### Recompilatorios 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do grupo  (en francés e bretón)
Abades, Abades, Silleda

**Abades** é un lugar da parroquia de Abades no concello pontevedrés de Silleda. No ano 2011 tiña 36 habitantes (14 homes e 22 mulleres). En 1846 tiña 48 habitantes

Neste lugar está a igrexa parroquial de Santa María.

## Notas
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Abades 
### Parroquias de Silleda
A Bouza, Abades, Silleda

**A Bouza** é un lugar da parroquia de Abades no concello pontevedrés de Silleda. O Instituto Galego de Estatística non achega datos de poboación para a localidade.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Abades 
### Parroquias de Silleda 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Silleda
Campomarzo, Abades, Silleda

**Campomarzo** é un lugar da parroquia de Abades no concello pontevedrés de Silleda. No ano 2011 tiña 20 habitantes, 12 homes e 8 mulleres. Isto supón unha perda de habitantes en releción ao ano 2000.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Abades
### Parroquias de Silleda
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Silleda
Four Men and a Dog

**Four Men and a Dog** é unha banda tradicional irlandesa que emerxeu no 1990 durante o Belfast Folk Festival. O grupo toca música folclórica irlandesa cunha mestura doutros xéneros: rock, jazz, blues, bluegrass, swing, salsa, polca e incluso rap.

No 2006 e no 2023 participaron no Festival Internacional do Mundo Celta de Ortigueira

## Membros 
## Historia 
## Discografía 
### Álbums 
## Ligazóns externas 
* Páxina oficial do grupo
O Outeiro, Breixa, Silleda

**O Outeiro** é un lugar da parroquia de Breixa no concello pontevedrés de Silleda. No ano 2011 tiña 11 habitantes, 5 homes e 6 mulleres. Isto supón unha perda de habitantes en relación ao ano 2000.

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , que é unha parte alta ou elevación do terreo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Breixa 
### Parroquias de Silleda 
## Notas
O Regueiro, O Castro, Silleda

**O Regueiro** é un lugar dentro da parroquia do Castro no concello de Silleda, provincia de Pontevedra. O Instituto Galego de Estatística non achega datos de poboación para a localidade.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares do Castro 
### Parroquias de Silleda
Alfonsiños, Cervaña, Silleda

**Alfonsiños** é un lugar dentro da parroquia de Cervaña no concello de Silleda, provincia de Pontevedra. No ano 2011 tiña 25 habitantes, 16 homes e 9 mulleres.
## Lugares e parroquias
### Lugares de Cervaña
### Parroquias de Silleda
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Silleda
Chapa, Chapa, Silleda

**Chapa** é un lugar da parroquia de Chapa no concello de Silleda, provincia de Pontevedra. En 2011 tiña 37 habitantes (20 homes e 17 mulleres).

Foi capital do concello de Chapa até que en 1853 pasou a ser Silleda. Neste lugar neceu en 1901 o pintor Manuel Colmeiro Guimarás.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Chapa
### Parroquias de Silleda
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Silleda