Sunna

A **Sunna** (en ) é unha colección de ensinanzas, ditos e aprobacións (ou desaprobacións) do profeta islámico Mahoma e algúns dos seus compañeiros. O Corán e a Sunna son as dúas fontes primarias de revelación de Deus e definen as bases da relixión musulmá: a súa teoloxía e lexislación.

O termo na Arabia preislámica significaba «forma de actuar», «hábito», «camiño» ou «estilo de vida». Co estudo islámico do modo de vida do profeta, a *Sunna* (estilo de vida) de Mahoma empezou a chamarse simplemente Sunna, de forma que o termo hoxe designa concretamente a colección de textos que relata o seu estilo de vida.

Segundo o Corán, todo musulmán debe imitar a Mahoma, e para iso a Sunna é unha guía perfecta:

## Os hadices 
Tanto o islam sunnita  coma o xiíta outorgan á Sunna unha importancia altísima tan só por detrás do Corán. Porén, cada rama do islam recoñece como canónicas unhas coleccións distintas de hadices. A Sunna está composta por hadices e o que constitúe un hadiz difire entre ambas as escolas. 

Estes comprenden dúas partes: unha primeira que relata a liña de transmisión do hadiz dende Mahoma (سَنَد, *sanad*) e outra que relata o dito ou feito do Profeta (مَتْن, *mazn*). Estes transmitíronse oralmente de mestres a aprendices nas comunidades islámicas. A veracidade do hadiz depende da súa trazabilidade (grazas á primeira parte deste) e do recoñecemento dos transmisores. Os miles de hadices que forman a sunna recolléronse e ordenáronse sistematicamente entre o final do&nbsp;século VIII e a metade do século&nbsp;XI.

## A sunna das distintas escolas 
### No xiísmo 
A elección dos textos que conforman a Sunna canónica dunha rama do islam son de radical importancia na definición da doutrina da relixión. Por iso, as distintas ramas do islam definiron distintos canons.

A colección da Sunna canónica xiíta está composta por catro libros recollidos por tres autores chamados «os tres Mahoma». Recopiláronse en torno ao século&nbsp;X&nbsp;d.&nbsp;C. e o século&nbsp;XI&nbsp;d.&nbsp;C. As recompilacións máis importantes son as seguintes, coñecidas como *Al-Kutub Al-Arba’a* (الكتب الاربعة, *Os Catro Libros*):

* Kitab al-Kafi, recollido por Muhammad ibn Ya'qub al-Kulayni al-Razi, coñecido como Sheij al-Kulaini.
* Man La Yahduruhu Al-Faqih, recollido por Abu Ja'far Muhammad ibn 'Ali ibn Babawayh al-Qummi, coñecido como Sheij al-Saduq ou Ibn Babawayh.
* Tahdib Al-Ahkam, recollido por Abu Jafar Muhammad Ibn Hassan Tusi*,* coñecido como Sheij Tusi ou Sheij Ta’ifa*.*
* Al-Istibsar, recollido tamén por Sheikh Tusi.

Ademais, inclúense tamén outras recompilacións:

* O cumio da elocuencia, ou Nahŷ al-Balagha, unha recompilación de discursos de Ali ibn Abi Talib.
* Bihar al-Anwar, de Muhammad Baqir Maylisi.
* Ghurar al-Hikam, de Alamé al-Hilli.

### No sunismo 
A colección da Sunna canónica suní está composta polos seis libros chamados *Kutub al-Sittah* ( الكتب الستة, Os seis libros). Recopiláronse en torno ó século&nbsp;IX d.&nbsp;C. Son os seguintes:

* Sahih al-Bujari, recollido por Imam Bukhari.
* Sahih Muslim, recollido por Muslim b. al-Hajjaj.
* Sunan Abu Dawud, recollido por Abu Dawood.
* Ŷami Al-Tirmidi, recollido por al-Tirmidhi.
* Al-Sunan al-Sughra, recollido por al-Nasa'i.
* Sunan Ibn Maŷah, recollido por Ibn Majah.

O libro *Muwatta Malik*, recollido por Imam Malik está considerado por algúns como parte da colección da Sunna. Os dous primeiros ademais de formar parte da Sunna canónica suní: están universalmente recoñecidos por tódalas ramas do islam sunita como auténticos, aínda que non formen parte da Sunna canónica xiíta.

## Notas