Aisling

[dereita|miniatura|240x240px| [Pierre Puvis de Chavannes : *O soño*, 1883]]
***Aisling*** (, plural ***aislingí*** ) é un xénero poético que se desenvolveu especialmente durante o XVII na poesía irlandesa en lingua irlandesa.

No sentido primario, unha *aisling* (o nome é feminino en irlandés e gaélico escocés) é unha visión ou soño, pero en irlandés a palabra tamén ten o significado derivado de "poema alegórico".

O canto irlandés *On Raglan Road* está inspirado na antigo aisling irlandesa *Fáinne* *geal an lae.*

## Presentación 
Nunha visión, a illa de Irlanda aparece ao poeta en forma de muller (véxase Ériu), ás veces nova e fermosa, ás veces vella e consumida. Esta figura feminina refírese a miúdo nos poemas *An Spéirbhean*, "muller celestial". Ela lamenta o estado actual do pobo irlandés, pero augura unha inminente renovación do seu destino, normalmente ligada ao regreso do demandante dos Estuardo ao trono de Inglaterra. 

*
No nome do fiel rei, que pronto volverá*

*Para gobernar e defender o triplo reino para sempre.*

*Espertei, lentamente, de súpeto, do meu soño,*

*Crendo que as boas novas que me asegurou Aoibhill eran certas,*

[...]

Aogán Ó Rathaille, *An Aisling*

O *aisling* é un xénero poético derivado do cantar de xesta medieval: segundo Bernard O'Donoghue, é un xénero poético que deriva directamente das cantigas medievais dos bardos gaélicos, e é semellante a *O Cantar de Roland*, o *Roman de la rose* ou mesmo  *A Divina Comedia*. Así, é comparable á  francesa, na que o poeta coñece a unha muller fermosa e sobrenatural, que simboliza o regreso da primavera, a munificencia da natureza e o amor.

Aogán Ó Rathaille (1675–1729) é a miúdo considerado o primeiro e máis grande dos autores de *aislingí*. En *The Hidden Ireland* (1924), o político e ensaísta irlandés Daniel Corkery chamouno o "Dante de Munster". »  .

O seu poema *Mac an Cheannaí* ( *O fillo do Redentor* ) comeza así :

*Aisling ghear do dhearcas fein*

''ar leaba's me go lagbhríoch*

*an ainnir sheimh darbh ainm Éire*

*ag teacht im ghaor ar marcaíocht*

*a súile glas, a cúl tiubh casta*

*a com ba gheal 'sa mailí*

*dá mhaíomh go raibh ag tíocht 'na gar*

*a diogras, Mac an Cheannaí*

[...]

Tiven unha visión amarga,

mentres me deitaba canso na miña cama :

unha pequena doncela que se chamaba Éire,

veu planeando cara min,

cos seus ollos verdes, pelo espeso e rizado,

a cintura e a fronte ben feitas,

declarando que ía vir,

o seu amado, o fillo do Redentor.

[...]

Baixo a pluma de Rathaille, a visión era un poderoso medio de escritura política. Pero no século XVIII dezaoito esta forma foi quedando sen sentido e converteuse nun obxecto de broma. Cara a finais dese século, o poeta do Munster, Brian Merriman, parodiou o xénero na súa obra cómica *Cúirt An Mheán Óiche* ( *O tribunal da medianoite* ), que comeza como un clásico poema de visión, diverxe despois en cuestións de sexualidade e celibato sacerdotal.

Un exemplo famoso de poesía visual é a canción *Róisín Dubh* ( *Rosa negra* ), escrita no XVI XVI . .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  Texto de *Gile na Gile* by Aogán Ó Rathaille 
*  Texto de * Úirchill an Chreagáin'', aisling do Ulster 
*  Controversia sobre as raíces etimolóxicas medievais da Aisling
*  Canción de Aisling de "The Secret Of Kells"