Renata Scotto

**Renata Scotto**, nada en Savona o 24 de febreiro de 1934 e finada na mesma cidade o 16 de agosto de 2023, foi unha soprano e directora de ópera italiana. Recoñecida polo seu sentido do estilo e musicalidade e polas súas habilidades teatrais, Scotto estaba considerada unha das máis destacadas cantantes da súa xeración, especialmente no repertorio do *bel canto*, con incursións no verismo e no repertorio de Giuseppe Verdi.

Dende a súa retirada dos palcos en 2002, tivo éxitos como directora de ópera e como profesora, tanto en Italia como nos Estados Unidos, con postos académicos na Academia Nacional de Santa Cecilia en Roma e na Escola Juilliard en Nova York.

## Carreira 
Rena Scotto fixo a súa estrea operística na súa cidade natal de Savona no Nadal de 1952, con dezaoito anos, como Violetta en *La traviata*, de Verdi. No día seguinte, actuou no Teatro Novo de Milán, novamente como Violetta. Despois presentouse en Savona con *Madama Butterfly*, de Puccini, e foi pagada con 25 mil liras.

En 1953, fixo audicións no Teatro alla Scala para o papel de Walter en *La Wally* de Alfredo Catalani, con Renata Tebaldi e Mario del Monaco. Trala súa audición, un dos xuízes, o *maestro* Victor de Sabata dixo: "Esqueza o resto". *La Wally* foi presentada o 7 de decembro de 1953 e Scotto foi chamada ao palco quince veces, mentres que Tebaldi e Del Monaco só sete.

A maior oportunidade de Scotto chegou en 1957 no Festival de Edimburgo, onde o La Scala presentou a súa produción de *La Sonnambula* de Vincenzo Bellini con Maria Callas como Amina. A produción tivo tanto éxito que a compañía tivo que presentarse outra vez. Callas non puido aparecer por mor dunha doenza e Scotto asumiu o seu papel o día 3 de setembro de 1957. A interpretación tivo grande éxito e a soprano de vinte e tres anos converteuse nunha estrela mundial. En 1961 interpretou Amina novamente no Gran Teatro La Fenice co tenor Alfredo Kraus.

Durante a década de 1960 converteuse nunha das máis grandes cantantes do *bel canto*, revivindo a época vivida por Callas na década de 1950. En 1964, cunha produción do La Scala, presentouse no Teatro Bolshoi en Moscova, sendo a primeira compañía de ópera que fixo unha xira pola Unión Soviética durante os anos da guerra fría.

A súa estrea nos Estados Unidos foi en 1960 como Mimi na Ópera Lírica de Chicago, o mesmo ano en que casou co violinista Lorenzo Anselmi. A parella tivo unha filla e un fillo. O 13 de outubro de 1965, Scotto debutou no Metropolitan Opera House de Nova York como Cio-Cio San en *Madama Butterfly*. Durante 22 anos, cantou mais de 300 veces no MET, en 26 papeis diferentes. Con Luciano Pavarotti, Renata Scotto inaugurou as series "Ao Vivo do MET" en 1977 coa ópera *La Bohème* de Giacomo Puccini. Durante os anos seguintes, protagonizou algunhas as producións televisadas.

## Características 
Ademais do seu perfecto dominio técnico, particularmente no que dixo respecto ao emprego do *pianissimo*, Scotto posúe excelentes habilidades interpretativas. A súa carreira é usualmente mencionada en conexión co traballo doutras grandes cantantes líricas da segunda metade do século XX, como Joan Sutherland e Maria Callas, que contribuíron á posta en valor dos aspetos dramatúrxicos da ópera a través dun sólido e consistente traballo de escena.

Cun vasto repertorio de aproximadamente corenta e cinco papeis, que incluía en especial obras de Verdi (*Otello*, *La Traviata*, *Macbeth*) e Puccini (*Madame Butterfly*, *Manon Lescaut*), Scotto tamén tiña na estabilidade un dos seus puntos fortes. Con raras excepcións as súas estreas eran consideradas de excelente nivel técnico.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Renata Scotto e Octavio Roca: *More Than a Diva*, Doubleday & Company, Inc, 1984. ISBN 0-385-18039-X
* Konrad Dryden: "Riccardo Zandonai, A Biography", Foreword by Renata Scotto, Peter Lang Inc, 1999 ISBN 0-8204-3649-6
* Umberto Bonafini. *Renata Scotto*. LIRICA, le interpretazioni indimenticabili, Fabbri Editori, 1987