open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pilar Barreiro Álvarez

**Pilar Barreiro Álvarez**, nada en Lugo o 24 de novembro de 1955, é unha política galega radicada na Rexión de Murcia. É alcaldesa de Cartagena desde o 17 de xuño de 1995 e deputada no Congreso desde marzo de 2008 polo Partido Popular. Ten dous fillos.

## Traxectoria 
Licenciouse en Dereito no ICADE. Pertence ao Colexio de Avogados de Cartagena desde 1981, e en 1983 desempeñou a función de xuíz substituta de distrito. En 1986 iniciou a súa actividade docente na Escola de Estudos Empresariais da Escola Universitaria de Graduados Sociais de Cartagena. Na actualidade imparte clases na UNED.

En 1987 ingresou en Alianza Popular, e tres anos despois pasou a formar parte dos comités executivos local e rexional. Entre 1991 e 1995 foi deputada na Asemblea Rexional de Murcia pola circunscrición de Cartagena, sendo portavoz adxunta do seu grupo parlamentario. O 17 de xuño de 1995 converteuse na primeira alcaldesa de Cartagena, ao obter o PP 15 das 27 concellerías da corporación. Revalidou a maioría absoluta en 1999, 2003 e 2007. Nas eleccións xerais do 9 de marzo de 2008 foi elixida deputada para o Congreso.

En 2004 foi pregoeira das festas de Cartagineses e Romanos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha de Pilar Barreiro no Congreso dos Deputados  .
Franz Sigel

**Franz Sigel**, nado o 18 de novembro de 1824 e finado o 21 de agosto de 1902, foi un militar alemán e oficial do exército dos Estados Unidos que traballou como mestre, xornalista, político, e serviu como xeral de división do Exército da Unión durante a Guerra Civil Americana.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sigel
Sanguiño

O **sanguiño** (***Rhamnus frangula*** ou ***Frangula alnus***) é un arbusto de 3-6 metros de altura que medra en bosques húmidos de Europa, Asia e norte de África. miniatura|esquerda|240px|Sanguiño.

É un arbusto de ramas ergueitas non espiñoso. A casca presenta manchas chamadas lenticelas. As follas caedizas, alternas, ovais, pecioladas con nervaduras sobresaíntes no envés. As flores son pequenas, hermafroditas, con cinco pétalos e de cor rosada ou verdosa. Os froitos son vermellos que se volven pardos ó madurar. Trátase dun arbusto típico de chans moi húmidos en substratos silíceos, amplamente estendido por Europa.

Cómpre non confundir esta especie co sangomiño (*Cornus sanguinea*).

## Propiedades 
Son purgantes e colagogos, mantendo os seus efectos por varios días. Nas herboristerías comercialízase co nome de *frángula* pero hai que extremar o coidado no seu consumo pois en fresco é moi purgante e vomitivo, especialmente nos nenos. Contén diversos principios activos como frangulina, gluco-frangulina, ácido crisofánico, fisiciona, crisofanol etc.

* *Señor San Bartolomeu/ feito de pau de sanguiño/ líbrame, santo bendito/ do lobo de Rianxiño* .

## Distribución 
É moi común en toda Galiza. Dáse en Europa, Asia e norte de África. En España é moi abundante nos bosques de ribeira. Aparece nos ríos Tera e Negro na provincia de Zamora. Na provincia de León aparece en La Cepeda e La Valdería. No río Carrión, río Adaja, alto Douro etc. No Sistema Central na Serra de Ayllón, Serra de Guadarrama, Serra de Gredos e Serra de Gata.

## Nome común 
Zangariño, xanquiño, xanguiño, senquiño, sanquiño, sanguño, sangumio, sanguiño, sanguino, sanguillo, sangubiño, sangubino, sangubín, sangriño, sangrino, sangomio, sangomín, sangobiño, sangobino, sangobín, sancomiño, samboguiño e sabuguiño.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* As árbores na cultura popular galega

### Ligazóns externas 
* Eintrag bei *GRIN Taxonomy for Plants* 
* Inhaltsstoffe des Faulbaums
Primeira batalla de Bull Run

miniatura|dereita
A **Primeira batalla de Bull Run** tivo lugar o 21 de xullo de 1861 e foi o primeiro gran combate en terra da Guerra Civil Estadounidense. As tropas federais bisoñas, baixo o mando do brigadier xeneral Irvin McDowell, avanzaron contra o exército confederado, ao mando dos brigadieres Joseph E. Johnston e P. G. T. Beauregard, en Manassas (Virxinia) e a pesar do seu éxito preliminar foron forzados a retirarse finalmente cara a Washington DC.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
**Battle of Bull Run*
Juan Manuel Lillo

**Juan Manuel Lillo Díez**, coñecido como **Juanma Lillo**, nado en Tolosa (Guipúscoa) o 3 de novembro de 1965, é un adestrador de fútbol español.

## Traxectoria
Ao longo da súa carreira adestrou a varios equipos na Primeira división española: UD Salamanca, Real Oviedo, UD Almería, CD Tenerife e Real Zaragoza. Tamén adestrou ao Dorados de Sinaloa na Primeira División de México.

É recordado principalmente por lograr ascender á UD Salamanca en dúas tempadas consecutivas desde 2ªB ata a Primeira División española e debutar nesta categoría con 29 anos como o adestrador máis novo da historia da categoría. Adestrou ao UD Almería o final de tempada 2009/10 e ata a xornada 12 da 2010/11.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en lfp.es
* Juanma Lillo en Aragón TV
Fritz Todt

**Fritz Todt**, nado en Pforzheim o 4 de setembro de 1891 e finado o 8 de febreiro de 1942, foi un militar e enxeñeiro alemán. Destacou dentro do Partido Nazi, ademais de ser o fundador da Organización Todt.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* ''Hitler's oration at Todt's funeral''
Organización Todt

miniatura|dereita
A **Organización Todt**, en alemán *Organisation Todt*, coñecida tamén polas siglas **OT**, foi o grupo de construción e de enxeñaría durante os anos da Alemaña nazi, que escravizou a preto dun millón e medio de persoas dos países ocupados pola *Wehrmacht*. O seu fundador foi o enxeñeiro e militar alemán Fritz Todt, ministro de armamento e produción bélica do réxime.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Artigo sobre a Organización Todt
Heinrich Tessenow

[miniatura|Casas en Hellerau Garden City, [Dresden.]]
**Heinrich Tessenow**, nado en Rostock o 7 de abril de 1876 e finado en Berlín o 30 de novembro de 1950, foi un arquitecto alemán, profesor, e urbanista durante a República de Weimar.

O seu alumno máis famoso foi Albert Speer. Dende 1962 a Fundación Alfred Toepfer de Hamburgo fai entrega a medalla Heinrich Tessenow, por excelencia no traballo arquitectónico.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Medalla Heinrich Tessenow
Paul Ludwig Troost

**Paul Ludwig Troost**, nado en Elberfeld (Wuppertal) o 17 de agosto de 1878 e finado en Múnic o 21 de xaneiro de 1934, foi un arquitecto alemán, o favorito de Adolf Hitler até a chegada de Albert Speer.

Desde os seus inicios no partido Nazi até a súa morte, Troost deseñou varios edificios de gran relevancia por mandato directo de Hitler, o último dos cales foi a Casa de Arte Xermana.

## Notas
Gottfried Feder

**Gottfried Feder**, nado en Würzburg o 27 de xaneiro de 1883 e finado en Murnau o 24 de setembro de 1941, foi un enxeñeiro e político alemán, moi activo durante os primeiros anos da fundación do Partido Nazi.

Como enxeñeiro civil, Feder fíxose activo en asuntos económicos e políticos. Foi o precursor do principio de «romper a escravitude dos intereses do diñeiro», que exerceu unha forte influencia sobre o programa dos 25 puntos do Partido Nazi, sendo este o punto número 11. Feder uniuse ao partido mesmo antes que Hitler.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Das Programm des NSDAP und sein weltshauliched Grundgedanken*, de Gottfreid Feder.
Michael Stuart Brown

**Michael Stuart Brown**, nado en Nova York o 13 de abril de 1941, é un científico estadounidense galardoado co Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina en 1985, compartido con Joseph L. Goldstein.
## Traxectoria 
Doutorouse en Medicina na Universidade de Pensilvania en 1967. En 1977 entrou a traballar no Centro de Enfermidades Xenéticas da Facultade de Medicina de Dallas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* ''Information about Dr. Brown's current work'' .
Ruggero Leoncavallo

**Ruggero Leoncavallo**, nado en Nápoles o 23 de abril de 1857 e finado en Montecatini o 9 de agosto de 1919, foi un compositor italiano, famoso pola súa ópera *Pagliacci* é un dos principais expoñentes do *verismo* na ópera como reacción fronte ao Romanticismo dominante da súa época. É o autor da coñecida canción *Mattinata*, escrita en 1903 para o soado tenor Enrico Caruso.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía
Enrico Caruso

thumb|thumbtime=1|*Lucia di Lammermoor* (1908).
**Enrico Caruso**, nado en Nápoles o 25 de febreiro de 1873 e finado o 2 de agosto de 1921, foi un tenor italiano, un dos máis famosos do mundo na historia da ópera.

Caruso foi tamén o cantante máis popular en calquera xénero durante o primeiros vinte anos do século XX e un dos pioneiros da música gravada. Cantou en moitas das salas de ópera máis importantes do mundo, incluíndo o Teatro San Carlo de Nápoles, La Scala de Milán, o Teatro Colón de Buenos Aires e o Covent Garden de Londres, aínda que é máis coñecido por ser o primeiro tenor do Metropolitan Opera en Nova York durante dezasete anos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* de Enrico Caruso
Os secuestradores de burros

***Os secuestradores de burros*** é unha novela en lingua inglesa de Gerald Durrell, publicada en 1968 por HarperCollins co título orixinal de ***The Donkey Rustlers***.
## Trama 
A familia Finchberry-White marcha de Inglaterra á illa grega de Melisa, á aldea de Kalanero, onde todos os habitantes os estiman. Os protagonistas son **Amanda** e **David** (os rapaces da familia) e o seu amigo **Yani**, un rapaz orfo da illa. O alcalde da aldea reclámalle a Yani uns cartos que lle prestara ao seu pai, baixo a ameaza de quedar coas terras que herdara. Coa colaboración de **Coocos**, un rapaz tatexo da illa, planean secuestrar os burros da aldea, que supoñen o único medio de transporte para a poboación.

Tras comprobar que os burros nadaban, levan de noite a unha pequena illa deserta os 19 burros da aldea. Nesa mesma noite, de lúa chea, deixan carteis que deixan ao pobo desconcertado. O alcalde di que o secuestro foi obra dos comunistas, e decide ir á vila da illa para pedir axuda á policía. O inspector chega con dous cans para buscar pistas, pero non atopan nada. O alcalde pídelle axuda ao pai de Amanda e David (coñecedor do secuestro de man de Coocos), e o inglés recoméndalle que pida unha recompensa a cambio de información (recompensa superior á cantidade debida por Yani ao alcalde). Os rapaces dinlle ao alcalde onde están os burros, e logo de que Amanda lle reclamase os cartos, o alcalde viuse obrigado a dárllelo.

## Traducións
Foi traducido ao galego por Moisés Barcia, e editado por Sushi Books en 2019.

## Notas
José Lombardero Franco

**José Lombardero Franco**, nado na Coruña en outubro de 1864 e finado en París o 23 de outubro de 1912, foi un xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Estudou a carreira de Dereito e colexiouse na Coruña pero non chegou a exercer como avogado. Colaborou como xornalista en *La Voz de Galicia*, que dirixiu entre 1887 e 1889, e foi redactor de *El Imparcial* e *El Nacional* de Madrid. Adquiriu a cabeceira do xornal *El Noroeste*, que refundou en 1896. Foi elixido deputado nas lexislaturas de 1901-1903 polo distrito de Arzúa, 1903-1905 polo da Fonsagrada, 1907-1910 por Ordes e 1910-1914 por Ordes e Pontedeume, correspondéndolle por sorteo representar a Pontedeume.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* No centenario de Ecos del Eume
Ecos del Eume

***Ecos del Eume*** foi un semanario editado en Pontedeume entre 1910 e 1918.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario independiente*, apareceu o 6 de febreiro de 1910. Fundado por Ramón Pena Miró e Rosendo Vilariño Tenreiro, foi dirixido por este último. Os dous fundadores máis Antonio Couceiro Freijomil formaban a redacción. Da parte artística encargarase Antonio Tenreiro Otero. Contou coa colaboración de Manuel Murguía, Francisco Tettamancy, Florencio Vaamonde, Antón Villar Ponte, Amador Rodríguez Guerra e Leopoldo Pedreira Taibo. Estaba en competencia co outro semanario eumés, *Breamo*. No eido literario, incluíu versos humorísticos en galego do poeta Miguel López Torre. Os textos, de temática variada, ían ilustrados con fotogravados, caricaturas e debuxos. No derradeiro ano de vida, publicou 18 entregas do Folletín: "Pontedeume. Apuntes históricos", de Antonio Couceiro Freijomil. Cesou a súa publicación o 29 de setembro de 1918, co número 449.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* No centenario de Ecos del Eume
El Diario de Orense

***El Diario de Orense*** foi un periódico editado en Ourense entre 1914 e 1928.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico de intereses generales y locales* (tamén figuraba *Periódico de mayor circulación de la provincia*), apareceu o 6 de xaneiro de 1914. Fundado por Heraclio Pérez Placer que tamén o dirixiu nalgunha etapa, o seu primeiro director foi Hermenegildo Calvelo, e despois Francisco Álvarez de Nóvoa e Ramón Villarino de Sáa. Foi redactor-xefe Antonio Couceiro Freijomil (na etapa en que estivo dirixido por Francisco Álvarez Nóvoa) e nel colaboraron Luís Madriñán Megid, Ricardo Goyanes Melgarejo, Eugenio López Aydillo, Aurelio Ribalta, Francisco de Cossío, Felipe Pedreira e Juan Barcia Caballero. Era un diario de tendencia conservadora-bugallista que se enfrontou en numerosas ocasións ao diario liberal *La Voz Pública*. Contiña novas locais e provinciais de carácter xeral, artigos variados e anuncios. Incluíu poemas en galego, unha sección satírica denominada "Picotazos", "Galicia histórica" da autoría de Antonio Couceiro Freijomil e "Biografías Gallegas" escrita por Manuel Molina Mera. Cesou a súa edición en 1928.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Ourense
Kupang

**Kupang** é capital da provincia de Nusa Tenggara Leste, Indonesia. A cidade está situada en Timor Occidental e tiña, en 2010, unha poboación estimada de 500.000 habitantes, que se elevaba a 450.000 incluíndo a rexión circundante. É a cidade e o porto máis grandes da illa de Timor e da provincia de Nusa Tenggara Leste. En 1967, a cidade converteuse en sede da diocese de Kupang. En 1989 a diocese foi elevada a arquidiocese.

## Historia 
Kupang foi un importante porto e posto comercial durante as épocas coloniais portuguesa e holandesa. Foi unha importante escala para recarga de voos de distancia avión voos entre Europa e Australia.

Desempeñou un papel importante durante o conflito de Timor-Leste, tanto para os militares indonesios como para as milicias pro-indonesias. Os campos de refuxiados creados arredor de Kupang beneficiaron tamén un impacto significativo sobre a cidade.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:COLLECTIE TROPENMUSEUM Residentiehuis Koepang TMnr 60022905.jpg|Residencia residente en Kupang (1870-1910).
Ficheiro:COLLECTIE TROPENMUSEUM Haven van Kupang TMnr 10010359.jpg|Porto de Kupang, en 1912.
Ficheiro:Kupang lighthouse and anchorage.JPG|O faro e ancoraxe de Kupang.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Kupang no WikiMapia
Karl Penka

**Karl Penka**, nado o 26 de outubro de 1847 en Mohelnice (Chequia) e morto en Viena o 10 de febreiro de 1912, foi un lingüista e etnólogo alemán.
## A raza aria 
Penka tomou o concepto de ario, ata o daquela estritamente lingüístico, e aplicouno á cultura e o pobo que falaba tal lingua. Considerado un dos precursores das ideas da superioridade da raza aria, Penka popularizou a idea de que os arios xurdiran en Escandinavia e que poderían ser identificados a través da pureza étnica das poboacións nórdicas, e as súas características físicas (cabelos louros, cranio alongado, ollos azuis).
Tomara por base as ideas do historiador xudeu Ludwig Geiger, que en 1871 defendera que a Europa central era o lugar de orixe da raza aria, e posteriormente ampliada por Theodor Poesche co engadido de que os nórdicos conservaran os seus caracteres intactos.
A pesar de polémicas, as súas ideas sobre as orixes dos arios tiveron gran repercusión en Inglaterra, defendidas sobre todo por Gerald Henry Rendall co seu libro *The cradle of the arians*  (1889):

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
As súas principais obras, cuxa repercusión serviu para difundir o mito sobre a "*raza aria*" en Europa, foron:
* *Origines Ariacae. Linguistich-ethnologische Untersuchungen zur ältesten Geschichte der arischen Völker und Sprachen* (*Orixes arias. Estudo lingüístico-etnolóxico da antiga historia do pobo e da lingua aria*). 1883 e
* *Die Herkunft der Arier. Neue Beiträge zur historischen Anthropologie der europäischen Völker.* (*Orixes dos arios*), 1886.
Outras obras son:
* *Die Nominalflexion der indogermanischen Sprachen.* Viena 1878.
* *Entstehung der arischen Rasse*. In: *Das Ausland* 1891, p.&nbsp;132 ss.
* *Neue Hypothesen über die Urheimat der Arier.* Leipzig 1906.
* *O. Schraders Hypothese von der südrussischen Urheimat der Indogermanen.* Leipzig 1908 (= *Beiträge zur Rassenkunde.* Heft 6).
Theodor Poesche

**Theodor Poesche**, nado en 1824 en Zoeschen, preto de Merseburg (Saxonia-Anhalt) e finado o 27 de decembro de 1899 en Washington, foi un antropólogo xermano-americano, autor dunha *Contribución á antropoloxía histórica*.
Estudante de filosofía na Universidade de Halle e revolucionario, emigra en 1850 aos Estados Unidos. En 1853, publica con Charles Goepp *The New Rome, or The United States of the World*, obra na que compara os Estados Unidos co Imperio romano.
En 1878, dá ao prelo *Die Arier: Ein Beitrag zur historischen Anthropologie*. Baseándose nos caracteres físicos atribuídos ás poboacións indoeuropeas (cabelos louros, ollos azuis ou claros, elevada estatura, cadeiras estreitas, labios finos, prominencia do queixo, dolicocefalia) polo filólogo Ludwig Geiger,sitúa a súa orixe nos pantanos de Rokitno, en Rusia occidental, onde é frecuente o albinismo. Igualmente afirma que a lingua lituana está máis próxima da lingua nai indoeuropea que o propio sánscrito. Engadindo aos argumentos antropolóxicos outros lingüísticos e arqueolóxicos Karl Penka ampliará este territorio á Alemaña setentrional e á Escandinavia meridional en 1883 e 1886.
## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
**The New Rome, or The United States of the World* (con Charles Goepp), Nova York, 1853
**Die Arier : Ein Beitrag zur historischen Anthropologie*, Jena, 1878.
Exército dos Estados Confederados

O **Exército dos Estados Confederados** organizouse o 6 de marzo de 1861 para defender os creados Estados Confederados de América das accións militares do goberno dos Estados Unidos durante a Guerra Civil Americana.

## Historia e características 
Como moito, calcúlase que 1,4 millóns de homes loitaron no Exército Confederado durante a guerra. Aínda que gañou un número significativo de batallas (particularmente no teatro de operacións oriental, baixo o xeneral Robert E. Lee), a falta dun control centralizado do Exército e de loxística e a vantaxe da man de obra dos Estados Unidos condenaron aos Estados Confederados e ao seu exército á derrota en maio de 1865.

O 23 de xuño de 1865, Stand Watie, de Oklahoma, converteuse no último xeneral confederado en ser derrotado. Ao momento da rendición final os Confederados estaban divididos en tres rexións, unha totalmente embolsada en Carolina do Norte, outro acurralados en Florida e sur de Alabama incomunicada por un bloqueo manual e a última en Texas illada das demais forzas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Civil War rank insignia*
Jubilee (filme de 1978)

***Jubilee*** é un filme de 1977, o segundo dos dirixidos polo británico Derek Jarman. O seu título fai mención ao xubileu de prata da raíña Isabel II, é dicir, ao seu 25º aniversario como monarca.

## Historia 
A raíña Isabel I de Inglaterra é transportada no tempo polo ocultista John Dee, grazas aos poderes do espírito Ariel (un personaxe d'*A tempestade* de Shakespeare), e chega ao ano 1977, xusto cando nunha liorta nos arrabaldes a raíña Isabel II é asasinada. Isabel I móvese entón a través dun Londres decadente, dominado pola violencia, e onde o principal interese son os grupos de música punk e a arte é unha forma cultural extinta.

A acción céntrase no seguimento dun grupo de mozas e das súas aduanadas: unha pirómana, unha au pair francesa escravizada, unha parella de irmáns homosexuais nunha relación incestuosa, unha pintora nun mundo en que a arte desapareceu, unha escritora que fai as súas propias versións resumidas da historia da decadencia de Inglaterra e Rod, a asasina da raíña Isabel, e que porta a súa coroa. Nunha redada contra un local de bingo ilegal, a policía asasina a parella de irmáns (Angel e Sphinx), e o grupo decide tomar vinganza, acoitelando un dos policías e queimando outro cun cóctel molotov. As escenas de violencia son constantes, con disparos, pelexas, sangue e coiteladas, así como as de sexo explícito, tanto de sexo por parellas como orxías, e crimes sexuais rituais.

## Punk 
No filme aparecen distintas referencias ao movemento punk: fotografías da raíña caricaturizadas, un vídeo musical cunha versión pop do himno *Rule Britannia*, unha cunca de almorzo coa cabeza de Winston Churchill que escacha no chan... Ademais, no filme aparecen diversas iconas do movemento punk, como unha amante de Malcolm McLaren (Jordan), Toyah Willcox, Nell Campbell, Adam Ant, Demoriane e Wayne County. Ademais, algúns deses artistas interpretan a súa música no filme, como Wayne County e Adam and the Ants, xunto con The Slits e Siouxsie and the Banshees.

## Actores, actrices e papeis 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  
* Julian Upton: Anarchy in the UK. Derek Jarman's 'Jubilee' revisited Bright Lights Film Journal, n.30, outubro 2000
Convención de Berna

A **convención de Berna** pode referirse a varios acordos tomados na cidade suíza de Berna:

***Convención de Berna para a protección das obras literarias e artísticas** (1886);
***Convención de Berna sobre a prohibición da fabricación de mistos de fósforo branco** (1906);
***Convención relativa á conservación da vida silvestre e do medio natural de Europa** (1979).
***Tratado de Berna** (1874), que estableceu a Unión Postal Universal.
Mi Tierra

**Mi Tierra** foi o título de dous periódicos galegos:

****Mi Tierra***, editado en Vilagarcía de Arousa en 1897.
****Mi Tierra***, editado en Ourense en 1911.
The Karate Kid (filme de 2010)

***The Karate Kid*** é un remake do filme do mesmo nome. Dirixido por Harald Zwart e protagonizada por Jaden Smith e Jackie Chan. A trama principal do filme tivo lugar en Pequín, China.

## Sinopse 
A historia está baseada no filme *The Karate Kid* de 1984, pero con algunhas diferenzas. Ós doce anos de idade, Dre Parker (Jaden Smith) é un rapaz popular de Detroit ata que el e a súa nai viúva (Taraji P. Henson) múdanse por razóns de traballo. Na súa nova casa de Pequín, Parker namórase dunha rapariga da escola, Mei Ying (Wen Wen Han). Os outros nenos da escola teñen dificultades para facer amizade con el debido a diferenzas culturais. Para empeorar as cosas, esta atracción transfórmao no inimigo do problemático Cheng (Zhenwei Wang), quen tentará facerlle a Dre a vida máis difícil no seu novo fogar.

Cos nenos constantemente acosándoo, e sen ninguén máis a quen acudir, as perspectivas para a nova vida de Parker semellan terríbeis, ata que coñece ó Sr. Han (Jackie Chan), un peculiar mestre de Kung fu. Empregando métodos pouco convencionais, o Sr. Han ensínalle a Parker técnicas que o axudarán a se defender.

## Personaxes 
* Jaden Smith como Dre Parker. Un rapaz de Detroit, Míchigan que é acosado por un estudante de kung fu.
* Jackie Chan como Mr. Han, o home de mantemento que ensina kung fu a Dre. 
* Taraji P. Henson como Sherry Parker, a nai de Dre.
* Wenwen Han como Mei Ying.
* Zhenwei Wang como Cheng, o mangallón e estudante do mestre Li.
* Yu Rongguang como Mestre Li.
* Ming Xu como Bao
* Ji Wang como Mrs. Po, a directora do novo colexio de Dre.
* Shijia Lü como Liang.
* Yi Zhao como Zhuang.
* Tess Liu como Mestre de Historia.
* Harry Van Gorkum como Mestre de Música.
* Bowen Sheng como Si mesmo
* Luke Carberry como Harry.
* Cameron Hillman como Mark.
* Jp Nguyen como Wing Chun.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Sobrino Buhigas

Os apelidos **Sobrino Buhigas** poden referirse a dous irmáns:

***Carlos Sobrino Buhigas** (Pontevedra 1885 - Vigo 1978), pintor;
***Ramón Sobrino Buhigas** (Pontevedra 1888 - Valladolid 1946), arqueólogo;

## Véxase tamén 
* **Sobrino**
Resol

***Resol*** foi unha revista literaria editada en Santiago de Compostela entre 1932 e 1936.

## Historia e características 
Subtitulada *Hojilla volandera del pueblo* (*Folla voandeira do pobo* no último número), en alusión ao seu carácter de prego literario popular, apareceu en maio de 1932. Foi dirixida por Arturo Cuadrado. Aínda que tiña unha periodicidade irregular supuxo unha iniciativa orixinal coa que se pretendía achegar a literatura ao pobo a través da súa distribución gratuíta por rúas e establecementos da cidade; en palabras do seu director, Arturo Cuadrado, "servía para poner el arte al alcance de marineros y campesinos".

O compromiso coa cultura do país levou aos autores da idea, intelectuais de esquerdas adscritos á Universidade de Santiago de Compostela, a crear a libraría Niké, onde os prezos dos libros dependían do poder adquisitivo do lector, e a barraca Resol, que levaba os libros e a arte que naqueles momentos se facía por todas as feiras de Galicia. A publicación contou coa colaboración de destacados escritores como Ánxel Fole, encargado de elaborar o último número, Álvaro Cunqueiro, Rafael Dieste, Ramón Cabanillas, Ramón Otero Pedrayo, Vicente Risco ou Fermín Bouza-Brey, ademais doutros moitos poetas da xeración do 27.

Publicou escritos de Juan de Mena, Antonio Machado, Jorge Manrique, Rafael Alberti, Federico García Lorca, Gerardo Diego, Tareixa de Ávila, Eduardo Pondal, Manuel Curros Enríquez, Rosalía de Castro, Álvaro Cunqueiro, Luís Pimentel, Antonio Noriega Varela, Ánxel Fole, Rafael Dieste, Ramón Cabanillas, Luís Amado Carballo, Manuel Antonio, Ricardo Carballo Calero, Eugenio Montes, Vicente Risco, Ramón Otero Pedrayo, Fermín Bouza-Brey, Castelao, Carlos Maside etc. Incluía, tamén, traducións de escritores estranxeiros, como Yvan Goll, Rainer Maria Rilke, Paul Verlaine ou Charles Baudelaire; colaboracións en linguas distintas ao galego e ao castelán -que eran as maioritarias-, como o poema "Condamné" de Philippe Soupault ou "Fala do sol" de Teixeira de Pascoaes; ou textos da literatura popular galega.

Imprimíase en papel de cor e constaba de catro páxinas soltas, nas que predominaba a poesía e aparecían, en menor medida, outros xéneros literarios. Cesou co número 10 o 25 de xullo de 1936.

### Segunda etapa 
Houbo unha segunda etapa desta revista, que reapareceu en Buenos Aires entre o 1 de decembro de 1937 e 1 de xaneiro de 1938 coa cabeceira ***Resol de Galicia en Buenos Aires***. Dirixida por Arturo Cuadrado e Luís Seoane, editou dous únicos números, nos que -ademais dos contidos da súa predecesora- incluíu unha folla complementaria titulada El Bulubú. Suplemento Popular de Resol en Dibujos, onde se reproducen debuxos sobre a sublevación fascista e á Guerra Civil.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* Edición facsímile do Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades
Ronsel

:*Non confundir coa Colección Ronsel, de poesía, da Editorial Galaxia*.
***Ronsel*** foi unha revista mensual editada en Lugo en 1924. O título fai referencia á marca que deixa unha embarcación pola popa e, por extensión, ao rastro que deixa alguén ou algo que pasa.

## Historia e características 
miniatura|Algúns colaboradores de *Ronsel*.
Subtitulada ***Revista de Arte*** e ***Revista de la nueva generación gallega*** (nº 6), apareceu en maio de 1924. Estaba dirixida por Evaristo Correa Calderón e figuraba como director artístico Álvaro Cebreiro. Entre os seus redactores estaban Francisco Luís Bernárdez, Eugenio Montes, Manuel Antonio, Jesús Bal y Gay, Luís Pimentel e Cándido Fernández Mazas. Jesús Carracedo era o correspondente en Nova York. De carácter ecléctico, integrou as correntes máis abertas e vangardistas en materia de creación literaria do momento. Acabou integrando unha xeración de autores galegos, sobre todo lucenses, moi vinculados ás posicións nacionalistas. Incluíu críticas e colaboracións literarias, así como traducións ao castelán de autores cataláns, franceses ou alemáns. No aspecto plástico colaboraron Cebreiro, Alfonso Daniel Rodríguez Castelao, Ánxel Xohán, Carlos Sobrino Buhigas e Amando Suárez Couto. Cesou a súa publicación en novembro de 1924 co número 6.

O 15 de xaneiro de 1975 saíu publicado un número extraordinario, en conmemoración do quincuaxésimo aniversario da súa creación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 
* 
### Outros artigos 
* *Resol*
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
### Ligazóns externas 
*
Richard Bremmer

**Richard Bremmer** nado o 27 de xaneiro de 1953 en Warwickshire é un actor británico. Interpretou a Lord Voldemort en *Harry Potter e a pedra filosofal*, e a Skeld en *The 13th Warrior*.

## Filmografía 
* 1981 - *Juliet Bravo* (Thomas Briggs)
* 1982 - *Made in Britain*
* 1982 - *Couples and Robbers*
* 1984 - *Miracles Take Longer*
* 1986 - *Zastrozzi: A Romance*
* 1993 - *The Scarlet and the Black*
* 1997 - *Richard II* (Henry Bolingbroke)
* 1997 - ''Sharpe's Justice* (Arnold)
* 1997 - *The Girl with Brains in Her Feet*
* 1998 - *Crime and Punishment*
* 1999 - *Pianoman*
* 1999 - *Peak Practice* (Nick Bowman)
* 1999 - *The 13th Warrior* (Skeld)
* 1999 - *Onegin*
* 2001 - *Just Visiting* (Rei Henry)
* 2001 - *Harry Potter e a pedra filosofal* (Lord Voldemort)
* 2002 - *Chasm* (Delivery Man)
* 2002 - *Half Past Dead* (Sonny Eckvall)
* 2003 - *Shanghai Knights* 
* 2003 - *To Kill a King* (Abraham)
* 2003 - *The Order*
* 2003 - *Charles II: The Power & the Passion* (Solomon Eccles)
* 2004 - *Ripper 2: Letter from Within* (Dr. Samuel Wiesser)
* 2004 - *Dunkirk*
* 2004 - *Coronation Street* (Malcolm Phillips)
* 2004 - *Vipère au poing* (Abbé Traquet)
* 2004 - *Casualty* (Willie Molloy)
* 2004 - *The Aryan Couple*
* 2005 - *Dead Man Weds* (Mad Kenny)
* 2005 - *A Higher Agency* (Mr. Sykes)
* 2006 - *Marple: Sleeping Murder* (Mr. Sims)
* 2006 - *Doctors'' (Tel Groves)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha na IMDb
Hullabaloo Soundtrack

***Hullabaloo Soundtrack*** é un álbum recompilatorio da banda inglesa de rock alternativo Muse e a banda sonora do seu vídeo ao vivo *Hullabaloo: Live at Le Zenith, Paris*, editados ámbolos dous o 1 de xullo do 2002. O álbum ten un disco con caras-b editadas anteriormente e outro coas gravacións ao vivo das actuacións da banda en  Le Zénith en París, os días 28 e 29 de outubro de 2001. Aínda que, hai que sinalar que "Forced In" é unha versión editada do tema lanzado no sinxelo "Uno", e "Shine" é unha versión acústica da que aparece no sinxelo "Hyper Music".

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Matthew Bellamy. 
### Disco 1 (recompilatorio de caras-b) 
# "Forced In" - 4:18
# "Shrinking Universe" - 3:06
# "Recess" - 3:35
# "Yes Please" - 3:05
# "Map of Your Head" - 4:25
# "Nature_1" - 3:39
# "Shine Acoustic" (versión acústica de "Shine") - 5:12
# "Ashamed" - 3:47
# "The Gallery" - 3:30
# "Hyper Chondriac Music" - 5:28

### Disco 2 (vivo) 
# "Dead Star" - 4:11
# "Micro Cuts" - 3:30
# "Citizen Erased" - 7:21
# "Showbiz" - 5:04
# "Megalomania" - 4:36
# "Darkshines" - 4:36
# "Screenager" - 4:22
# "Space Dementia" - 5:32
# "In Your World" - 3:10
# "Muscle Museum" - 4:29
# "Agitated" - 4:11
Omar Sharif

**Omar Sharif** (en ) nado como Michael Demitri Shalhoub o 10 de abril de 1932 e finado o 10 de xullo de 2015, foi un actor exipcio que actuou en numerosos filmes de Hollywood, os máis famosos deles *Doutor Zhivago*, *Funny Girl* e *Lawrence de Arabia*.

## Falecemento 
O venres 10 de xullo de 2015, faleceu nun hospital do barrio de Heluán, no sueste da capital exipcia no que levaba ingresado un mes. O hospital está especializado en tratar a enfermidade do Alzhéimer, que Sharif padecía e que provocoulle unha perda do apetito que derivou nun ataque cardíaco.

## Filmografía 
* *Shaytan al-Sahra* (1954)
* *Sira` Fi al-Wadi* (1954)
* *Ayyamna al-Holwa* (1955)
* *Siraa Fil-Mina* (1956)
* *Ard al-Salam* (1957)
* *The Lebanese Mission* (1957)
* *La anam* (1958)
* *Goha* (1958)
* *Fadiha fil-zamalek* (1959)
* *Sayedat el kasr* (1959)
* *Seraa fil Nil* (1959)
* *Bidaya wa nihaya* (1960)
* *Hobi al-wahid)* (1960)
* ''Esha'a hob* (1960)
* *Nahr al-Hob (1960)
* *A Man in our House* (1961)
* *Lawrence de Arabia* (1962)
* *Behold a Pale Horse* (1964)
* *A caída do Imperio Romano* (1964)
* *Doutor Zhivago* (1965)
* *The Yellow Rolls-Royce* (1965)
* *Genghis Khan* (1965)
* *The Night of the Generals* (1967)
* *More Than A Miracle* (1967)
* *Funny Girl* (1968)
* *Mayerling* (1968)
* *Che!* (1969)
* *The Appointment* (1969)
* *O ouro de Mackenna* (1969)
* *The Last Valley* (1970)
* *The Horsemen* (1971)
* *The Burglars* (1971)
* *The Mysterious Island* (miniserie) (1973)
* *Juggernaut* (1974)
* *The Tamarind Seed* (1974)
* *Un ás na manga* (1975)
* *Funny Lady* (1975)
* *The Pink Panther Strikes Again* (1976), cameo sen acreditar
* *Ashanti: Land of No Mercy* (1979)
* *Bloodline* (1979)
* *S-H-E* (1979)
* *O can celestial* (1980)
* *The Baltimore Bullet* (1980)
* *Pleasure Palace* (1980)
* *Green Ice* (1981)
* *Top Secret!* (1984)
* *Peter the Great* (1986)
* *Harem* (1986), como Sultan Hassan
* *The Possessed* (1988)
* *Al-aragoz* (1989)
* *The Opium Connection* (1990)
* *Memories of Midnight* (1991)
* *Mowaten masri* (1991)
* *Beyond Justice* (1992)
* *Grand Larceny* (1992)
* *Mayrig* (1992)
* ''Dehk we le'b we gad we hob* (1993)
* *Lie Down With Lions* (1994)
* *Catherine the Great* (1995)
* *Gulliver's Travels* (1996)
* *Heaven Before I Die* (1997)
* *Mysteries of Egypt* (1998)
* *The 13th Warrior* (1999)
* *The Parole Officer* (2001)
* *Monsieur Ibrahim et les fleurs du Coran* (2003)
* *Hidalgo* (2004)
* *Imperium: St Peter* (2005)
* *Fuoco su di me* (2005)
* *Shaka Zulu: The Last Great Warrior* (2005)
* *One Night with the King* (2006)
* *The Crown Prince* (2006)
* *Hanan W Haneen* (2007)
* *The Ten Commandments* (2007)
* *The Last Templar* (2008)
* *Hassan & Marcus* (2008)
* *10,000 BC* (2008)
* *The Traveler'' (2009)

## Premios 
### Óscar 
### Globos de Ouro 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb
Xigantismo

miniatura|dereita|Anna Swan, coñecida por padecer xigantismo, xunto aos seus pais.
O **xigantismo** é unha enfermidade hormonal causada pola excesiva secreción da hormona do crecemento, durante a idade do crecemento, antes de que se peche a epífise do óso. Se esta situación ocorre despois, recibe o nome de acromegalia.

## Características 
Trátase dun crecemento desmesurado en especial de brazos e pernas causado pola glándula hipófis, acompañado do correspondente crecemento en estatura de todo o corpo. Cando aparece na infancia antes de que a osificación normal finalizase, a súa orixe adoita estar nunha sobreprodución da hormona do crecemento por parte da hipófise anterior.

Os defectos hereditarios que impiden a osificación normal durante a puberdade permiten que o crecemento continúe, o que produce xigantismo. Debido a que a hormona do crecemento diminúe a capacidade de secreción das gónadas, o xigantismo adoita estar acompañado do enfraquecemento das funcións sexuais e recibe entón o nome de xigantismo eunucoideo. Con todo, pode haber xigantismo sen estas alteracións sexuais. Os individuos afectados por calquera tipo de xigantismo presentan debilidade muscular. Aínda que como todas as cousas poida que se dea esta debilidade muscular xunto coas alteracións sexuais ou simplemente o individuo non sofre destas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Acromegalia
* Robert Wadlow
* Sultan Kösen

### Ligazóns externas 
* *Acromegaly and Gigantism article*
Antonio Blanco Solla

**Antonio Blanco Solla**, nado en Marín o 30 de decembro de 1897 e finado na mesma vila o 31 de decembro de 1936, foi un canteiro e político galego.

## Traxectoria 
Militante do PSOE. Coa República foi elixido concelleiro en Marín e segundo tenente de alcalde. Logo da dimisión do alcalde Agustín Rey Fonseca e do primeiro tenente de alcalde Joaquín Muíños Touza, foi designado alcalde en maio de 1931, permanecendo no cargo até outubro de 1934. Presentouse como candidato do PSOE ás eleccións de 1933 pola circunscrición de Pontevedra, mais non obtivo escano. Non se presentou nas listas da Fronte Popular ás eleccións de 1936. En 1936 foi reposto no cargo de alcalde de Marín. En abril foi elixido compromisario por Pontevedra para a elección do Presidente da República.

Ao producirse o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido dous días despois do pronunciamento, o 20 de xullo de 1936. Preso xunto cos veciños de Marín Armando Iglesias Pérez, Santiago Ramos Ramos, Demetrio Lorenzo Ordóñez, Albino Agraso Santamaría e Bernardino de la Torre Fernández; xulgáronos en Pontevedra por un delito de rebelión o 18 de decembro nun consello de guerra. Condenados a morte, foron executados o 31 de decembro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Alcaldes de Marín
Alejandro Porto Leis

**Alejandro Porto Leis**, nado en Serantes (Serantes) en 1887 e finado na Frouxeira (Valdoviño) o 3 de febreiro de 1938, foi un electricista naval e político galego.

## Traxectoria 
Emigrante na mocidade a Cuba e aos Estados Unidos, volveu á súa vila a finais da década de 1920 para traballar como electricista en Bazán. Militante da ORGA, presentouse a alcalde por esta formación nas eleccións de 1931, e saíu elixido alcalde. Foi detido a principios de xaneiro de 1934 pola detención do cura párroco de Serantes Salustiano Rodríguez Celeiro. Logo da folga xeral revolucionaria de 1934 foi detido, xulgado en Consello de guerra e condenado por posuír unha arma, tamén foi destituído como concelleiro de Serantes. Saíu en liberdade en outubro de 1935 e foi amnistiado en 1936. Integrouse en Izquierda Republicana. Logo do triunfo da Fronte Popular en febreiro de 1936 foi restituído como alcalde de Serantes o 21 de febreiro.

Ao producirse o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, Porto Leis escapou ao monte, onde permaneceu agochado ata 1938 cando acudiu a un médico. O médico delatouno e prendérono canda outros tres homes cos que estaba agochado, os labregos Modesto del Río e Jesús Miño e o carpinteiro Avelino Landeira. Foron executados sen xuízo na praia. Aínda que en 2006 se anunciou que se descubrira a foxa común onde estaban soterrados, a localización exacta do lugar de soterramento segue sendo descoñecido. Desde 2011 existe un monólito conmemorativo dos catro homes executados en Serantes.

## Obras 
Publicou en 1933 o poemario *Intemperancias poéticas*, con versos en castelán e galego.

## Transcendencia 
A historia recolleuna no documental *O segredo da Frouxeira* o cineasta Xosé Abad.

## Notas
Tierra Gallega

**Tierra Gallega** foi o título de varias publicacións:

****Tierra Gallega***, periódico editado na Coruña entre 1903 e 1917, que tivo unha segunda etapa en 1933.
****Tierra Gallega***, semanario editado en Montevideo entre 1917 e 1918.
****Tierra Gallega***, revista editada en Ourense en 1929.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*
Hurray For Me, Fuk You

***Hurray For Me, Fuk You*** é un EP da banda estadounidense de sludge metal, editado o 28 de agosto do 2010 a través do selo Amphetamine Reptile.

Feito especialmente para ser vendido no Bash Outdoor & Indoor Music/Art Festival polo 25 aniversario do selo Amphetamine Reptile, este 12" conta cunha cara en branco e unha única canción chamada "Paraquat Plus" cunha duración de máis de 12 minutos.

## Listaxe de cancións 
# "Paraquat Plus" - 12:39

## Notas
Single Video Theory

***Single Video Theory*** é un documental musical dirixido por Mark Pellington que amosa como se fixo *Yield*, o quinto álbum da banda estadounidense de rock alternativo Pearl Jam. Foi editado primeiro en VHS o 4 de agosto de 1998, e posteriormente en DVD o 24 de novembro do mesmo ano.

## Listaxe de cancións 
#"All Those Yesterdays"
#"Faithfull"
#"Brain of J."
#"Given to Fly"
#"No Way"
#"MFC"
#"Wishlist"
#"In Hiding"
#"Low Light"
#"Do the Evolution"
Mixed Up

***Mixed Up*** é un álbum de remesturas da banda inglesa de rock gótico The Cure, editado o 20 de novembro de 1990 por Elektra Records. As cancións son remesturas dalgúns dos seus mellores éxitos.

## Listaxe de cancións 
### Edición en vinilo
### Edición en CD
Patience and Prudence

***Patience and Prudence*** é un EP da banda estadounidense de rock alternativo The Lemonheads, editado no ano 1991 polo selo Atlantic Records. Os temas "Gonna Get Along Without Ya Now" e "Step By Step" foron gravados enteiramente por Evan Dando, e nos outros dous participou Jesse Peretz que se encargou do baixo.

## Listaxe de cancións 
# "Gonna Get Along Without Ya Now" (Martin Kellem)
# "Stove (Remix)" (Evan Dando)
# "Half The Time" (Evan Dando)
# "Step By Step" (versión de New Kids on the Block)
Tierra Gallega (A Coruña)

***Tierra Gallega*** foi un periódico editado na Coruña entre 1903 e 1917. Tivo unha segunda etapa en 1933.

## Historia e características 
Diario republicano que apareceu o 1 de setembro de 1903, órgano do partido republicano da Coruña continuador de * El Combate* e portavoz do republicanismo en Galicia. Foron os seus directores Eladio Fernández Diéguez e Adolfo Lahorra (1910-1914). Antonio Carballo Tenorio foi un dos redactores e entre os seus colaboradores figuraron Leandro Carré Alvarellos (co pseudónimo "L. de S.") e Antón Villar Ponte.

En 1914 Santiago Casares Quiroga asumiu a dirección do periódico, que defendeu o autonomismo galego, renegando do vello federalismo. Mantivo unha liña neutral ante o conflito da primeira guerra mundial, o que provocou un enfrontamento cos partidarios de que o periódico apoiase os aliados.
miniatura|page=5|Coruña, talleres de *Tierra Gallega*.
### Segunda etapa 
En 1933 a dirección da Organización Republicana Gallega Autónoma acordou editar de novo o xornal. Saíu á luz o 25 de xaneiro con Julio Wonenburger como director, aínda que en febreiro aparece como director Avelino López Otero. Non conseguiu consolidarse e pechou o 4 de xuño dese ano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
LOE

As siglas **LOE** poden referirse a:
***Lei Orgánica do Estado** (1967), unha das Leis Fundamentais do Réxime, promulgada durante a ditadura franquista en España.
***Lei de Ordenación da Edificación** (1999), que regula as condicións das edificacións en España.
***Lei Orgánica de Educación** (2006), que regula a ensinanza non universitaria en España;
*En medicina, unha lesión ocupante de espazo.
Lei de instrución pública de 1857

A ***Lei de instrución pública de 1857***, aprobada o 9 de setembro de 1857, tamén coñecida como **lei Moyano**, foi a lei reguladora da ensinanza impulsada en España en 1857 por Claudio Moyano, ministro de Fomento do goberno do Partido Moderado. Supuxo a consolidadción definitiva do modelo educativo liberal e foi o fundamento do ordenamento lexislativo no sistema educativo español durante máis de cen anos. 

As liñas fundamentais da lei Moyano persistiron até a Lei Xeral de Educación de 1970, que estableceu a escolarización obrigatoria até os 14 anos, e a LOXSE de 1990 que aumentou esa idade aos 16.

## Características 
[miniatura|dereita|200px|*La Primera Luz*, obra de [Manuel Murguía (1859), usada como libro de lecturas escolares recomendado polo Ministerio de Fomento para o ensino nas escolas galegas.]]

Ten a súa orixe na *Lei de Bases* do 17 de xullo de 1857, que autorizou ao goberno a formular e promulgar unha lei de instrución pública. A propia *Ley de Instrucción Pública* foi aprobada o 9 de setembro de 1857, chegou froito do acordo entre os moderados e os progresistas

As ideas fundamentais da Lei Moyano perviviron ata a Lei Xeral de Educación de 1970. En 1974, estendeuse a escolarización obrigatoria ata os 14 anos, mediante a Lei 27/1964, de 29 de abril, sobre ampliación do período de escolaridade obrigatoria ata os catorce anos. A Lei Orgánica 1/1990 de Ordenamiento Xeral do Sistema Educativo, LOXSE, a aumentou ata os 16 anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Lei orgánica de educación

A **Lei Orgánica de Educación** foi promovida polo goberno do PSOE e aprobada o 3 de maio de 2006 (publicada no BOE do 4 de maio) no Congreso dos Deputados de España co voto a favor de PSOE, CiU, ERC, PNV, ICV, CC e EA, co voto en contra do PP, e coa abstención de IU, BNG, ChA e NB.

## Características
No seu preámbulo establece que ten como obxectivo adecuar a regulación legal da educación non universitaria (educación infantil, primaria, secundaria, bacharelato, formación profesional, de idiomas, artísticas, deportivas, e de persoas adultas) baixo os principios de calidade da educación para todo o alumnado, a equidade que garanta a igualdade de oportunidades, a transmisión e efectividade de valores que favorezan a liberdade, responsabilidade, tolerancia, igualdade, respecto e xustiza.

Está baseada na aprendizaxe por competencias, e inclúe as oito competencias básicas estipuladas no informe Chirac. Considérase que a educación debe contribuír ao desenvolvemento das habilitades persoais que permiten ao alumnado integrarse con éxito na vida adulta. Baséanse nun ensino interdisciplinar, práctico e significativo máis que na acumulación de coñecementos.

Derogou a *Lei Orgánica Xeral do Sistema Educativo* (1990). Á súa vez, foi modificada pola *Lei Organica para a Mellora da Calidade Educativa* de 2013.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
**Lei Orgánica de Educación* (Consellería de Educación).
Iria Fernández Crespo

**Iria Fernández Crespo**, nada en Barcelona en 1982, é unha poeta galega.

## Traxectoria 
Cursou estudos de Socioloxía e Ciencia Política na Universidade Autónoma de Barcelona e de Filoloxía Inglesa na UNED. Colaboradora desde moi nova coa Asociación Rosalía de Castro de Cornellà de Llobregat, ten participado en recitais de poesía en Barcelona e noutras cidades. En 2010 publicou o seu primeiro poemario *Flores da Galvana*.

## Obras 
* *Flores da Galvana*, 2010, Espiral Maior.

## Notas