North American Racing Team

O **North American Racing Team** (**NART**) é un equipo de carreiras de automovilismo fundado en 1958. Foi creado polo empresario Luigi Chinetti para promover a marca Ferrari en América do Norte a través do éxito nas carreiras de resistencia.

Creouse en 1958 cando Chinetti recibiu o apoio de pilotos ricos como George Arents, Jr e Jan de Vroom. Ferrari xa tiña unha estreita relación con Chinetti debido ao seu éxito na venda dos coches de estrada do fabricante nos importantes mercados estadounidenses, e así NART recibiu unha liña continua de pilotos de Ferrari e apoio dos mecánicos de fábrica.

## Nas carreiras 
NART só correu nas principais carreiras do mundo, como as 24 Horas de Daytona en Florida e nas 24 Horas de Le Mans en Le Mans, Francia. A súa primeira carreira foi as 12 Horas de Sebring en marzo de 1958, cun 250 GT.

[thumb|left|[24 Horas de Le Mans de 1962|1962 Ferrari 330 TRI/LM gañador de Le Mans, comprado por Pedro Rodríguez a través da NART. Rodríguez correu varias veces nel.]]
Pedro Rodríguez gañou a segunda e a terceira edición de Daytona co equipo NART, ambas nun Ferrari 250 GTO. A proba de 1963 foi unha carreira de tres horas e a de 1964 foi unha carreira de 2.000 km. a carreira de 24 horas comezaría en 1966.

Un coche Ferrari 158 presentado oficialmente por NART selou a vitoria da tempada de Fórmula 1 de  con John Surtees, como equipo de fábrica competiu nas dúas últimas carreiras (o Gran Premio dos Estados Unidos e o Gran Premio de México) en coches pintados de branco con azul "*Cunningham racing stripes*" - as cores nacionais dos equipos con licenza nos Estados Unidos. Isto fíxose como unha protesta polas discusións entre Ferrari e o organismo italiano de automovilismo ACI sobre a homologación dun novo coche de carreiras de Ferrari con motor central. Desde que os coches Ferrari participaron nas tempadas  e  de F1 como NART e no Gran Premio de Italia de 1966 co equipo privado británico Reg Parnell seguiu usando a cor vermella, o Gran Premio de México de 1964 foi a última vez que os coches de Ferrari usaron unha cor distinta da cor vermella tradicional (rosso corsa) na Fórmula Un.

O pico do éxito das carreiras de NART chegou en 1965, cando un 250 LM inscrito por NART e pilotado por Jochen Rindt, Masten Gregory e Ed Hugus converteuse no último Ferrari en gañar Le Mans ata que o AF Corse co 499P gañou nas 24 Horas de Le Mans de 2023.

Outros resultados de NART inclúen un terceiro lugar nas 24 Horas de Daytona de 1967 con Pedro Rodríguez e Jean Guichet, respaldando dous 330 P4 de fábrica no triplo éxito de Ferrari, que conmemorouse coa denominación do 365 GTB4 "Daytona". Con este modelo, NART anotou un segundo posto nas 24 Horas de Daytona de 1973 detrás dun Porsche 911.

NART correu con Ferrari ata 1982, co que participou en máis de 200 carreiras con máis de 100 pilotos diferentes, incluíndo Mario Andretti e Phil Hill.

## Coches de estrada 
[dereita|thumb|250px|[Ferrari 275#275 GTB/4S NART Spider|275 GTB/4S NART Spyder]]

NART tamén tiña un modelo Ferrari co seu nome adxunto, o 275 GTB/4S NART Spyder de 1967 era unha versión convertible o 275 GTB/4 solicitado especialmente por Luigi Chinetti. O pedido orixinal de 25 coches nunca se cumpriu, xa que só 10 foron entregados pola fábrica de Maranello. Debido á popularidade do deseño NART Spyder, moitos 275 GTB/4 convertéronse en modelos drop-top para imitar o deseño do NART Spyder.

## Resultados 
### Vitorias no Campionato do Mundo de Automóbiles Deportivos 
### Resultados do Campionato Mundial de Fórmula Un
(tecla) (Os resultados en **negra** indican a pole position; os resultados en *cursiva* indican a volta rápida, † indica condución compartida.)

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Outros artigos
### Ligazóns externas