open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
SU Agen Lot-et-Garonne

O **Sporting Union Agen Lot-et-Garonne** é un equipo profesional francés de rugby, localizado na cidade de Agen, que é a capital do departamento de Lot e Garona, en Aquitania. O club foi fundado no ano 1908, e dende entón ten sido un dos principais equipos do máximo campionato ligueiro de rugby no país, acadando un total de 8 títulos. O equipo xoga os seus encontros como local no Stade Alfred Armandie, que conta con capacidade para acoller a 14.000 seareiros. As cores clásicas do club son o azul e o branco.

## Palmarés 
SU Agen levaba dende os anos 1920 competindo no máximo nivel do rugby francés, o Top 14, ata que perdeu a categoría en 2007. O equipo acadou de novo o ascenso en 2010. 
* **Liga francesa de rugby (8)**:
1929/30, 1944/45, 1961/62, 1964/65, 1965/66, 1975/76, 1981/82, 1987/88
* **Copa francesa de rugby (2)**
:1942/43, 1944/45
* '*Torneo *Yves du Manoir* (4)**:
1932, 1963, 1983, 1992
* **Pro D2*':
2009/2010
En 1998 o SU Agen disputou a final da European Challenge Cup, a segunda competición continental, caendo por 43 a 5 fronte a US Colomiers. Foi a súa única final europea.

## Xogadores emblemáticos 
* Philippe Sella. No SU Agen entre 1980 e 1996. Posición: Centro. Xogou 111 encontros coa selección francesa (2º na lista histórica), anotando 30 ensaios (4º na clasificación histórica).
* Christophe Lamaison. No SU Agen entre 2000 e 2002. Posición: Apertura. Máximo anotador histórico da selección francesa, con 380 puntos.
* Abdelatif Benazzi. No SU Agen entre 1989 e 2001. Posición: 2ª ou 3ª liña. 78 encontros coa selección francesa, 9º nesa lista.

## Tempada actual 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do club
José Espada Novoa

**José Espada Novoa**, nado o 3 de outubro de 1816 en Santo André de Penosiños (Ramirás) e finado en Granada o 5 de outubro de 1874, foi un xurista e político galego.

## Traxectoria 
Bolseiro no Seminario de Ourense, abandonou a carreira eclesiástica para estudar Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Foi promotor fiscal do xulgado de Ourense (1847) e do de Lugo. Foi xuíz en León, Toledo e Madrid e maxistrado das Audiencias de Albacete (1866) e Pamplona (1870). En 1863 presentouse ás eleccións por Celanova, pero retirouse antes de producirse a elección. Foi elixido deputado polo distrito de Ourense pola Unión Liberal (1864-1865). Volveu á vida xurídica como xuíz de instrución do distrito do Palacio da Corte e despois do Palacio de Toledo. En 1868 foi presidente da Audiencia Territorial de Granada. É pai de Luis Espada Guntín.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha no Congreso dos Deputados
Cleptoplastia

[miniatura|*[Elysia pusilla* alimentándose das algas verdes *Halimeda* e incorporando os cloroplastos no seu corpo.]]
A **cleptoplastia** é un fenómeno endosimbiótico que consiste na incorporación de plastos (cloroplastos) procedentes de algas por parte de organismos que non os posúen, para aproveitaren a súa capacidade autótrofa. Os plastos así conservados denomínanse **cleptoplastos**. O fenómeno empeza cando un depredador come algas e dixire parcialmente estas, pero deixando os plastos intactos, os cales son mantidos dentro do hóspede e conservan temporalmente a súa capacidade fotosintética, da cal se aproveita o hóspede. O fenómeno dáse nalgúns protistas e nos moluscos sacoglosos. O termo foi acuñado en 1990 para describir a endosimbiose dos cloroplastos.

## Exemplos 
### Dinoflaxelados 
A estabilidade destes plastos transitorios varía considerablemente entre as especies que os reteñen. Nos dinoflaxelados *Gymnodinium* spp. e *Pfisteria piscicida*, os cleptoplastos son fotosinteticamente activos durante só uns días, pero os cleptoplastos de *Dinophysis* spp. poden ser estables durante dous meses.

### Ciliados 
O ciliado *Myrionecta rubra* captura cloroplastos da criptomónada *Geminigera cryophila*. Tamén captura e conserva os seus núcleos (cariocleptia).

### Foraminíferos 
Algunhas especies de foraminíferos dos xéneros *Bulimina, Elphidium, Haynesina, Nonion, Nonionella, Nonionellina, Reophax, e Stainforthia* secuestran cloroplastos de diatomeas.

### Moluscos sacoglosos 
[miniatura|Célula do túbulo dixestivo de *[Elysia clarki* ateigada de cloroplastos.
C = cloroplasto,
N = núcleo celular.
Micrografía electrónica. Barra de escala de 3 µm.]]
Os únicos animais que se sabe que practican a cleoptoplastia son as lesmas de mar do clado *Sacoglossa*. Varias especies de moluscos sacoglosos capturan cloroplastos funcionais intactos das algas das que se alimentan, e retéñenos dentro de células especializadas do revestimento dos divertículos dixestivos. A asociación cleptoplástica de maior duración que se coñece nestes animais dura ata 10 meses e dáse en *Elysia chlorotica*, que toma os seus cloroplastos das algas *Vaucheria litorea* que come, e os almacena no revestimento do seu tubo dixestivo. Cando estes moluscos en estado xuvenil se alimentan de algas, eliminan todo o contido celular destas agás os cloroplastos. Os cloroplastos son fagocitados polas células dixestivas dos seus túbulos dixestivos moi ramificados e aprovéitanse dos produtos da fotosíntese que estes producen.

## Endosimbiose de células enteiras 
Cómpre distinguir entre a cleptoplastia (endosimbiose só dun orgánulo, o cloroplasto) da endosimbiose de células enteiras, que se dá por exemplo no ciliado *Paramecium bursaria* que mantén no seu interior algas do xénero *Chlorella* (as células enteiras), ou nos corais ou nos moluscos nudibranquios como *Pteraeolidia ianthina *, que manteñen no seu interior zooxantelas enteiras. (Ver endosimbiose).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Endosimbiose
* Transferencia horizontal de xenes

### Ligazóns externas 
*
Liga Nacional de Hóckey sobre Xeo 2011-12

A **tempada 2011-12 da Superliga Española** foi a 38ª edición da máxima competición de hóckey sobre xeo do Estado español e nela participaron seis equipos. O campión foi o CH Jaca tras derrotar na final ao CG Puigcerdà por tres partidos a un, conseguindo así o seu 11º título e ampliando así a diferenza respecto do segundo equipo máis laureado, o CH Txuri-Urdin donostiarra.

## Sistema de competición 
Na liga regular, cada un dos seis equipos disputou 20 partidos (xogando catro partidos contra cada un dos seus opoñentes). Os catro primeiros equipos ao finalizar a liga regular se clasifican para os *playoffs*. Unha vitoria no tempo regulamentario na liga regular prémiase con 3 puntos, mentres que unha vitoria no tempo extra ou nos penaltis é recompensada con 2 puntos, por unha derrota no tempo extra ou nos penaltis o equipo recibe un punto, mentres que a derrota no tempo regulamentario non dá ningún punto.

## Equipos 
* 20px Aramón CH Jaca (Jaca)
*  FC Barcelona (Barcelona)
* 20px Majadahonda HC (Majadahonda)
*  CG Puigcerdà (Puigcerdà)
* 20px CD Hielo Bipolo (Gasteiz)
* 20px CH Txuri-Urdin (Donostia)

## Clasificación 
PX = Partidos Xogados, V = Vitorias, OTW = Vitorias no tempo extra, OTL = Derrotas no tempo extra, D = Derrotas, GF = Goles a Favor, GC = Goles en Contra

## Playoffs 
### Semifinais 
* **CH Jaca** - CH Txuri-Urdin 2:1 (3:4 n.V., 7:0, 5:3)
* **CG Puigcerdà** - FC Barcelona 2:0 (4:1, 5:2)

### Final 
* **CH Jaca** - CG Puigcerdà 3:1 (8:7, 5:1, 1:4, 4:2)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* A Superliga en hockeyhielo.com  (es)
Primeiro ministro de Mozambique

miniatura|130px|Escudo de Mozambique.
Esta é a lista de **primeiros ministros de Mozambique** desde a independencia do país en 1975.
Mpraeso

**Mpraeso** é unha cidade de Ghana, a capital do Distrito de Kwahu do Sur que forma parte da rexión histórica de Kwahu e administrativamente da Rexión Oriental, localizada a 367 metros sobre o nivel do mar e está arrodeada por forestas protexidas . A súa poboación é de 11.010 habitantes (2012). e é famosa pola súa cerámica, o descubrimento de bauxita  preto da cidade en 1925 permitiu o desenvolvemento dunha industria mineira ao longo do río Volta.

## Notas
Verónica

**A Verónica**, segundo a tradición cristiá, foi a muller que, durante o Viacrucis, tendeu a Cristo un *veo*, *lenzo* ou *pano* (o *pano da Verónica*, *lenzo da Verónica* ou *veo da Verónica*) para que enxugara a suor e o sangue. Na tea quedaron milagrosamente impresas as faccións do Redentor (o *Santo Rostro* ou a *Santa Face*).

Adóitase renderlle culto pola súa vinculación coa figura de Cristo, e é moi común a súa representación pictórica ou escultórica portando o pano. En ocasións, o personaxe da Verónica identifícase co da Hemorroísa.

O pano da Verónica sería unha das reliquias que se consideran *vera icon*; ou sexa, verdadeiras imaxes de Cristo, como o Mandylion de Edesa, a Saba Santa de Turín ou o Santo Sudario de Oviedo.

En catro lugares distintos consérvanse reliquias coñecidas como o pano da Verónica: 
* Basílica de San Pedro (Roma, Italia)
* Catedral de Nosa Señora da Asunción (Xaén, España)
* Basílica do Sacré Cœur (París, Francia)
* Mosteiro da Santa Face (Alacant, España).

[miniatura|200px|esquerda|A Verónica, no fuste do cruceiro da Santa Cuz de [Xende, A Lama|Xende (A Lama)]]
O paradoxo da multiplicidade de panos resolvíase co recurso á posibilidade de que a Verónica dobrara o pano dúas veces antes de que o sangue de Xesús se secara, co que serían catro as imaxes obtidas. Porén a palabra grega *tetradiplon* ("dobrado catro veces") resérvase para a denominación do Mandylion de Edesa. Sinalouse a coincidencia de que nas lendas máis antigas, a Verónica apareza citada como unha princesa de Edesa.

A etimoloxía do nome Verónica foi interpretada popularmente como proveniente do latín *vera icon*, 'imaxe verdadeira', pero é máis probábel que proceda do grego Βερενίκη (*Berenice*), forma dialectal macedonia de Φερενίκη (*Ferenice*), "portadora da vitoria".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*A Verónica
*Vía Crucis, A Verónica enxuga o rostro de Xesús
Olifante (Terra Media)

Os **olifantes** ou **mûmakil** (singular **mûmak**) son uns grandes animais ficticios imaxinados polo escritor británico J. R. R. Tolkien para a súa novela *O Señor dos Aneis*. Trátase dun paquidermo das terras austrais de Harad, similar ó elefante pero de moito maior tamaño, empregado polos haradrim como elefante de guerra.

## Etimoloxía 
O nome *mûmak* (singular de *mûmakil*) é o utilizado habitualmente polos homes de Gondor para referirse a estas bestas. A orixe da palabra non é claro aínda que parece proceder da lingua nativa dos haradrim. Os hobbits, que non os viran durante xeracións pero que conservaban a súa lembranza no folclore, coñécenos como olifantes.

### Orixe da palabra «olifante» 
A palabra «olifante» existe en galego e fai referencia a un corno de marfil que os cabaleiros medievais facían soar como sinal de aviso. No orixinal en inglés, Tolkien usa a palabra *oliphaunt*, unha variación da palabra arcaica *oliphant* que se refire tanto ó corno xa mencionado como ó cairo do elefante e ó elefante mesmo.

## Descrición na novela 
Os mûmakil son utilizados polos nativos de Harad, os haradrim, como bestas de carga e tamén nas batallas durante as guerras da Terceira Idade. Na Guerra do Anel son usados polos soldados en Ithilien e na Batalla dos Campos de Pelennor, dun xeito moi semellante a como se utilizaban os elefante de guerra no mundo real. Na batalla levan sobre as costas estruturas similares a torres dende as que atacan os soldados.

## Nas adaptacións 
Na adaptación fílmica de Peter Jackson, os mûmakil aparecen por primeira vez en *The Lord of the Rings: The Two Towers*, na que Faramir e os seus homes emboscan a dúas bestas e ós seus amos haradrim. En *The Lord of the Rings: The Return of the King* desempeñan un papel clave na Batalla dos Campos de Pelennor, na que os rohirrim perden moitos homes nunha carga directa contra eles.

Nos filmes aparecen como animais moito maiores ós elefantes reais, con máis de quince metros de altura e dous pares de cairos, dous grandes e un par máis pequenos debaixo. Nos comentarios da edición en DVD do filme, Jackson menciona que as escenas que inclúen ós mûmakil son deliberadamente violentas e máis breves que no corte orixinal, para impedir que o espectador lembre os famosos casos de abuso de elefantes de circo e sinta simpatía polas criaturas. Tamén di que se decidiu que os mûmakil non barruntaran coas súas trompas senón que emitisen un ruxido. Isto tiña como fin impedir que os espectadores os visen como criaturas simpáticas no canto de monstros malvados.
Anansi

[miniatura|Libro sobre historias tradicionais de Anansi de Xamaica en formato [DjVu.]]
**Anansi** é unha figura mitolóxica, caracterizada como unha especie de moinante e ao mesmo tempo un heroe cultura con forma de araña pero que pode aparecerse como humano, presente na cultura do pobo akan, que tamén lle dá o nome de **Kwaku Anansi** (*Pai araña*), orixinada na mitoloxía ashanti, e que polo tráfico de escravos cara a América chegou aos Estados Unidos, as Antillas, Nicaragua, Costa Rica, Colombia e Suriname, terras onde está presente nas lendas populares do pobos de orixe africana. A súa figura deu lugar na literatura oral akan aos anansasem, contos populares lúdicos baseados nesa figura mitolóxica. Caracterízase pola súa inxenuidade e enxeño pero tamén está considerado o creador do sol, a lúa, as estrelas así como responsable do día e da noite.
miniatura|Orman Olga escritora en papiamento e neerlandés, coñecida polos seus contos sobre Kompa Nanzi, como se denomina a Anansi en Aruba.
## Notas
Vicente Riestra Calderón

**Vicente Riestra Calderón**, nado en Pontevedra en 1885 e finado na mesma cidade o 4 de outubro de 1967, foi un enxeñeiro e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Riestra López, I marqués de Riestra, deputado e senador, e da súa segunda muller María Calderón Ozores, e irmán do tamén deputado Raimundo Riestra Calderón. Enxeñeiro industrial. Foi elixido deputado do Congreso dos Deputados de España polo distrito da Estrada durante as cinco últimas lexislaturas da Restauración (1916-1923). No franquismo foi Subsecretario de Presidencia do Goberno e conselleiro do Banco de España. Militou na Orde Terceira Franciscana e Acción Católica.

## Vida persoal 
Casou o 29 de setembro de 1910 con Isidora Peinador Estévez, filla de Ramón Peinador Vela, propietario do Balneario de Mondariz, e foi pai de María del Carmen, Ramón, José María, Isidora, Santiago, Jorge, Beatriz e Milagros Riestra Peinador.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados
* Xenealoxía Marqueses de Riestra
Robert Lewandowski

**Robert Lewandowski**, nado en Varsovia o 21 de agosto de 1988, é un futbolista polaco. Xoga de dianteiro e o seu club actual é o FC Barcelona da Liga Santander. Anteriormente, xogou no Delta Warsaw, Legia Warszawa II, Znicz Pruszków, Lech Poznań, Borussia Dortmund e Bayern München. Ademais, é internacional na selección de Polonia.

## Palmarés 
;Znicz Pruszków
* **II Liga: 1**
:: 2006–07

;Lech Poznań
* **Copa de Polonia: 1**
:: 2008–09
* **Supercopa de Polonia: 1**
:: 2009
* **Ekstraklasa: 1**
:: 2009–10

;Borussia Dortmund
* **Bundesliga: 2**
:: 2010–11, 2011–12

* **Copa de Alemaña 1:**
:: 2011–12

* **Supercopa de Alemaña 1:**
:: 2013

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en soccerbase.com
Hämeenlinnan Pallokerho

O **Hämeenlinnan Pallokerho**, frecuentemente abreviado como **HPK**, é un equipo profesional de hóckey sobre xeo da cidade de Hämeenlinna (Finlandia). Actualmente compite na máxima competición do hóckey sobre xeo finés, a SM-liiga, competición que gañou nunha ocasión (2006. Foi fundado en 1929 e o seu nome completo é *HPK-Edustusjääkiekko Ry*, e ás veces promóvese como os "Cabaleiros do Hóckey", co logo representando un cabaleiro enmascarado cun casco. Xoga os seus partidos como local no Hämeenlinnan jäähalli, un pavillón con capacidade para 5.360 espectadores.

## Palmarés 
* **2 SM-liiga:** 2006, 2019

## Xogadores 
### Números retirados 
* 2 - Eero Salisma
* 13 - Marko Palo
* 17 - Juha Hietanen
* 18 - Hannu Savolainen
* 24 - Mika Lartama (non se mostra actualmente pola condena de drogas en 2005)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* HPK Kiekkonaiset

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do HPK
Antonio Riestra del Moral

**Antonio Riestra del Moral**, nado en Pontevedra o 26 de outubro de 1909 e finado en Madrid o 29 de outubro de 1984, foi un avogado, militar e político galego.

## Traxectoria 
Estudante de dereito na Universidade de Oviedo, en xaneiro de 1932 conseguiu o título de profesor mercantil da Escola de Comercio. Rematou a carreira de dereito en febreiro de 1933 e en xuño rematou a carreira de Intendente Mercantil. Secretario provincial de Falange da Coruña. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 incorporouse como voluntario ao exército sublevado, sendo destinado a Asturias e ferido gravemente o 10 de agosto.  Alférez Provisional de Infantería dende 1937, rematou a guerra como Alférez da Lexión. Foi asesor xurídico do Banco de España.

Sucedeu ao seu pai Raimundo Riestra Calderón, que fora deputado por Redondela, no marquesado de Riestra. Procurador en Cortes por ser Consejero Nacional nato como Delegado Nacional do Servizo Exterior, durante a I Lexislatura (1943-1946). Repetiu cargo como Consejero Nacional designado polo Xefe do Estado, o ditador Francisco Franco, durante a II Lexislatura (1946-1949).
Secretario en funcións do Instituto de Estudios Políticos e Delegado Nacional do Servizo Exterior de Falange Española.
Durante a segunda guerra mundial como Delegado Nacional do Servizo Exterior fixo chegar ao reitorado da Universidade de Santo Tomás en Manila un texto do SEU felicitándoo pola entrada de tropas americanas "*liberando a ese pueblo del dominio de una potencia asiática*".

A súa tarefa á fronte do Instituto de Estudios Políticos supuxo o abandono de posicións fascistas totalitarias, defendidas por Pedro Laín Entralgo *para avanzar hacia posiciones nacionalistas españolas en las que sólo hay cabida para los pensadores hispanos antimaquiavélicos del Siglo de Oro, y de la tradición nacional corporativa*, comezando a dar relevancia a autores máis próximos ao monarquismo autoritario na liña de Eugenio Vegas Latapié.

Membro do V Consello Nacional de Falange Española Tradicionalista y de las JONS, creado por Decreto de 9 de maio de 1952.

En xuño de 1964 forma parte do X Consello Nacional de Falange Española Tradicionalista y de las JONS, como conselleiro de libre designación polo Xefe do Estado, o ditador Francisco Franco.
Finou en Madrid o 29 de outubro de 1984.
## Recompensas 
* Gran Cruz de la Orden Imperial del Yugo y las Flechas.
## Vida persoal 
Casou con Mercedes Pita Arechabala.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Xenealoxía Marqueses de Riestra
Gran Premio de Mónaco de 1989

O **Gran Premio de Mónaco de 1989** foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 7 de maio de 1989 no Circuíto de Mónaco en Monte Carlo, Mónaco. Foi a terceira carreira do Campionato do Mundo de pilotos de .

## Resumo da carreira 
Ferrari decidiu non presentar un segundo coche para substituír a Gerhard Berger, que resultou ferido nun accidente en Imola. Tyrrell tiña uns novos coches que parecían prometedores. Ayrton Senna estaba na pole cun segundo sobre o seu compañeiro de equipo Alain Prost, e Thierry Boutsen compartía a segunda fila co sorprendentemente competitivo Brabham de Martin Brundle. Nigel Mansell, foi seguido polo quinto Derek Warwick, Riccardo Patrese, Stefano Modena, Alex Caffi e Andrea De Cesaris. O equipo Coloni conseguiu clasificar os seus dous coches nunha carreira por única vez, o que permitiu pilotar a Pierre-Henri Raphanel para facer o seu debut nun Gran Premio. No inicio Senna saíu con brillantez e Prost non puido facer nada. Os McLaren adiantáronse na pista como de costume, mentres que detrás deles os Williams tiñan todo tipo de problemas, xa que ambos Boutsen e Patrese tiveron que deterse debido as novas ás traseiras. Nigel Mansell abandonou na volta 30 con problemas na caixa de cambios do seu Ferrari. un dos temas de conversación da carreira chegou na volta 33, cando De Cesaris intentou pasar a Nelson Piquet na pinza de Loews. Produciuse o predicible accidente e os dous pilotos intercambiaron algunhas palabras, amais de causaren un grande atoamento de tráfico. Brundle ía ben ata que tivo que parar por culpa da batería caendo ata o sétimo posto. Senna continuou dominando, Prost demorárase no incidente de Piquet-De Cesaris, e gañou o seu segundo Gran Premio de Mónaco por diante de Prost. Isto a pesar de que Senna perdera a primeira e a segunda marcha durante a carreira e disimulou da mellor maneira para que Prost non se decatase e o presionase para tomar a dianteira. Módena terminou en terceiro lugar, anotando os seus primeiros puntos na Fórmula Un e o último podio de Brabham. Alex Caffi, Michele Alboreto, e Brundle, que logrou á sexta posición na última volta como consecuencia da retirada de Ivan Capelli, completaron as posicións puntuables. Caffi logrou os primeiros puntos tanto para el como para seu Dallara.

## Clasificación 
### Pre cualificación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Notas**: Só están incluídos os cinco primeiros postos da clasificación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Oulun Kärpät

O **Oulun Kärpät** é un equipo profesional de hóckey sobre xeo da cidade de Oulu (Finlandia), é propiedade de *Kärppä-säätiö* (*Fundación Kärppä*). Foi fundado en 1946 e actualmente compite na máxima categoría do hóckey sobre xeo finés, a Liiga, competición que gañou en sete ocasións (1981, 2004, 2005, 2007, 2008, 2014 e 2015).

### Xogadores 
#### Capitáns do equipo 
Os diferentes xogadores que teñen sido capitáns do equipo ao longo da súa historia son:

#### Números retirados 
### Adestradores 
Dende que o Oulun Kärpät ascendera por primeira vez á SM-liiga na tempada 1977-78 varios adestradores pasaron polo banco do equipo de Ostrobotnia do Norte cando este se encontraba na máxima categoría do hóckey sobre xeo finés:

## Equipo feminino 
[miniatura|Xogadoras das Kärpät Naiset na tempada [Auroraliiga 2024-2025|2024-25.]]
Os Kärpät contan cun equipo feminino fundado en 1990, se ben non foi ata a tempada 1992-93 cando participou por primeira vez na liga, xogando no grupo tres da I-divisioona. Dúas tempadas despois, na tempada 1994-95, debutou na máxima categoría do hóckey sobre xeo feminino de Finlandia.

Con tres campionatos, conquistados nas tempadas 2011-12, 2016-17 e 2017-18, sete medallas de prata e outras sete de bronce, Kärpät é un dos equipos femininos máis exitosos do país. Actualmente compite na máxima categoría do hóckey sobre xeo feminino en Finlandia, a Auroraliiga.

## Trofeos 
### Trofeos colectivos 
[230px|miniatura|A [Kanada-malja, trofeo entregado ao equipo campión dos *play-offs* e polo tanto campión de Finlandia.]]
;SM-liiga:
* A Kanada-malja (Copa Canadá) é entregada anualmente ao equipo vencedor dos *play-offs* e campión da SM-liiga. É o trofeo principal da SM-liiga. O trofeo foi doado pola comunidade finlandesa do Canadá en 1950. Kärpät gañou proclamouse un total de oito veces campión de Finlandia: 1981, 2004, 2005, 2007, 2008, 2014, 2015 e 2018.
** 4 medallas de prata como segundo clasificado dos *play-offs*: 1987, 2003, 2009 e 2019.

;Tampere Cup:
* Campión: 2003

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Kärpät Naiset

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do Oulun Kärpät  
* Sitio web sobre a historia do Oulun Kärpät
Leandra Leal

**Leandra Rodrigues Leal Braz e Silva**, nada no Río de Xaneiro o 8 de setembro de 1982, é unha actriz brasileira.

## Carreira 
[180px|miniatura|En [2010, na Toscana, durante a gravación de *Passione*.]]
### Televisión 
### Cine 
### Teatro 
## Notas
Río Avoca

O **río Avoca** (en inglés *River Avoca*, en irlandés *Abhainn Abhóca*, historicamente **Abhainn Mhór / Abhainn Dé**) é un río do Condado de Wicklow, Irlanda, que discorre enteiramente dentro do condado.

Nace de dous ríos, o Avonmore (en irlandés *Abhainn Mhór*, "río grande") e o Avonbeg (*Abhainn Bheag*, "río pequeno"). Estes únense nun punto denominado "O Encontro das Augas" (*Meeting of the Waters* - *Cumar an dá Uisce*), un lugar de beleza singular, como recolle Thomas Moore nunha canción que lle dedica:

A vila de Avoca atópase no camiño do río.

Desemboca no Mar de Irlanda en Arklow, onde se ensancha nun grande estuario.

O val do Avoca posúe unha gran mina de cobre, e máis río abaixo estaba a fábrica de fertilizantes NET (pechada desde o 2002). Isto contribúe grandemente a que haxa contaminación no curso baixo do río.

A liña de ferrocarril Dublín-Wexford (e Rosslare) cruza o val do Avoca, nun atallo do que é a súa ruta principal bordeando a costa. A estrada R752 vai a carón da beira oeste do Avoca, desde "O Encontro" até Arklow.
Nosa Señora das Dores

A **Virxe das Dores** é unha advocación da Virxe María. Tamén é coñecida como **Virxe da Amargura**, **Virxe da Piedade**, **Virxe das Angustias**, **Virxe da Caridade**, **Virxe da Soidade** ou **A Dolorosa**. 

A *Virxe das Dores* aparece frecuentemente representada no momento da Piedade co seu fillo Xesús morto no seu colo, tralo Descendemento da cruz, e outras veces con expresión de desconsolo ao pé da Cruz, sostendo sedente a coroa de espiñas do seu fillo.

En ocasións, represéntase con sete espadas que lle traspasan o corazón en alusión ás sete dores:
# *A profecía de Simeón*.
# *A persecución de Herodes e a fuxida a Exipto*.
# *Xesús perdido no Templo durante tres días*.
# *María encontra a Xesús, cargado coa Cruz*.
# *A Crucifixión e Morte de Xesús*.
# *María recibe a Xesús baixado da Cruz*.
# *A sepultura de Xesús*.

## Veneración 
A súa imaxe é procesionada durante a Semana Santa, sendo a patroa de numerosas localidades dos países de tradición católica. É moi venerada en España, Portugal, Panamá, México e Colombia. En Galicia é a patroa, entre outros lugares, de Escairón, Lalín e Couto; ademais un considerábel número de romarías galegas fanse na honra da Virxe das Dores.

A súa festa celébrase o 15 de setembro. Os cambios no calendario litúrxico introducidos polo Concilio Vaticano Segundo (1962-1965) suprimiron a celebración que se facía o venres anterior ó Domingo de Ramos, coñecido tradicionalmente como *Venres de Dores*.

É patroa de Ecuador, Eslovaquia,.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Parroquias de Galicia baixo a advocación de santa María das Dores
Advaita Vedanta

A doutrina **Advaita Vedanta** ou **Vedānta Advaita**, ás veces referida simplemente como **Advaita** é a corrente máis influente do Vedanta. Esta escola afirma a unidade entre as almas *(Atman)* e a divindade *(Brahman)*.
A persoa que consolidou os principios do Advaita Vedanta foi Adi Shankara.

## Non dualidade ou a-dualidade 
A doutrina Vedanta Advaita postula a existencia dun ser unido á totalidade dos seres existentes, de tal xeito que non pode falarse de relación entre os distintos seres, senón da unidade total. A unión entre o suxeito que percibe, o que é percibido, e o acto de percibir.

A falsa aparencia da multiplicidade é debida á función mental de conceptualizar, que consiste en definir e, xa que logo, dividir en partes o que non está dividido. Así, cando a mente abandona o proceso de conceptualización, a realidade do ser un é revelada, sen lugar a dúbidas, coma un feito puramente obxectivo.

Ante a pregunta fundamental «quen son eu?», a resposta é a non conceptualización.

## Advaita no século XX 
Así como Adi Shankara (tamén coñecido como Shankaracharya) é considerado como a referencia primordial da antiga doutrina *Advaita*, máis recentemente xorde a figura de Ramana Maharshi, principal referente no século XX, que se ben difería da ortodoxia Advaita en aspectos puntuais, tiña a esta e aos comentarios de Adi Shankara coma principal referente.

Outros referentes modernos do Advaita Vedanta son Sri Nisargadatta Maharaj, autor do libro *Eu son*, e Atmananda Krishna Menon, cuxas obras máis coñecidas son "Atma Darsan" e "Atma Nirvriti"

Mención especial merecen tamén, entre outros, os diferentes estudos sobre o Vedanta, o Ioga e a meditación de Swami Sivananda ou Sri Aurobindo.

## Semellanzas do Advaita Vedanta con outras ensinanzas 
O Advaita Vedanta ten unha grande afinidade con diversos movementos no seu aspecto máis místico. Atópanse resonancias co zen, o sufismo, o taoísmo, o tantrismo, os místicos cristiáns etc.

## Textos chave 
Os textos chave na escola Vedānta son os chamados *Prasthana Trayi* (tres probas): as Upanishads, o Bhagavad Gita e os Brahma Sutras.

Máis recentemente, xa no século XX, xurdiron os valiosos textos de Ramana Maharshi e o libro máis coñecido de Nisargadatta Maharaj, *Eu son*.

Tamén compre destacar a aparición de libros de autores contemporáneos máis enfocados ao público occidental, sen o exceso de terminoloxía hindú habitual nas obras anteriores. Exemplo destes últimos son *Eternity Now* de Francis Lucille, ou *Beyond Knowlegde*, do seu mestre Jean Klein.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Woodland, California

miniatura|Vista aérea de Woodland

**Woodland** é unha cidade, sede do condado de Yolo en California, localizada a 15&nbsp;km ao noroeste de Sacramento (California), formando parte da súa área metropolitana. A poboación de Woodland era de 55.468 habitantes segundo o censo de 2010.
## Xeografía 
Woodland atópase nunha chaira do Val Central (California), co Yolo Bypass e o río Sacramento ao leste e o Capay Valley e a Cadea Costeira , está no sueste do centro xeográfico do condado, e mais é unha das cidades maiores ao norte de Sacramento ao longo da Interstate 5 ata Redding. O clima é mediterráneo, con veráns secos e calorosos e invernos fríos e relativamente húmidos.
Łukasz Piszczek

**Łukasz Piszczek**, nado o 3 de xuño de 1985 en Czechowice-Dziedzice, é un futbolista polaco. Xoga de lateral dereito e o seu club actual é o&nbsp;Borussia Dortmund. Anteriormente, xogou no Hertha BSC e no Zagłębie Lubin. Ademais, é internacional na selección de Polonia.

## Traxectoria 
### Club 
En 2001, Piszczek chegou ao Gwarek Zabrze, co cal gañou o campionato júnior polaco en 2003. En 2004, converteuse no máximo goleador do Campionato de Europa sub-19, e xusto despois asinou co Hertha Berlin, sendo inmediatamente cedido ao Zagłębie Lubin. Co Zagłębie, gañou a liga polaca na tempada 2006–07, e xogou principalmente de interior esquerdo, aínda que tamén foi utilizado coma dianteiro centro en varias ocasións. Anotou 11 goles na tempada 2006–07, sendo o segundo máximo goleador do equipo.

En outono de 2007, o Hertha chamou ó xogador de volta. Anotou o seu primeiro gol na Bundesliga o 26 de abril de 2008, dándolle o empate ó seu equipo contra o Hannover 96. Na súa segunda tempada comezou a xogar de lateral dereito.

O 19 de maio de 2010, foise gratis ao Borussia Dortmund, asinando un contrato ata xuño de 2013. O 26 de xullo de 2011, asinou unha extensión do seu contrato ata xuño do ano 2016.

### Selección 
Piszczek fixo a súa primeira aparición coa selección de Polonia nun amigable contra Estonia o 3 de febreiro de 2007. O 6 de xuño de 2008, foi incluído no equipo polaco para disputar a Eurocopa de Austria/Suíza de 2008. Tan só xogou un partido contra Alemaña, pero se lesionou na sesión de adestramento para o seguinte partido, e non participou en ningún encontro máis.

Foi incluído tamén no equipo da selección polaca para a disputa da Eurocopa de Polonia/Ucraína de 2012.

## Palmarés 
### Club 
;Zagłebie Lubin
* **Ekstraklasa: 1**
:: 2006–07

;Borussia Dortmund
* **Bundesliga: 2**
:: 2010–11, 2011–12

* **Copa de Alemaña: 1**
:: 2011–12

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en Soccerbase.com
* Estatísticas na Bundesliga
José María Martín de Herrera

**José María Martín de Herrera y de la Iglesia**, nado en Aldeadávila de la Ribera (Salamanca) o 26 de agosto de 1835 e finado en Santiago de Compostela o 8 de decembro de 1922, foi un cardeal español.

Está enterrado na igrexa das Orfas, de Santiago de Compostela.

## Traxectoria 
[miniatura|esquerda|Fachada da [Catedral de Santiago de Compostela.]]
Estudou no seminario de Salamanca e na Universidade de Salamanca; foi diácono da catedral de León. Foi elixido arcebispo da Santiago de Cuba en 1875 e foi trasladado á de Santiago de Compostela en 1889. Celebrou un Congreso Católico Nacional en 1902.

O papa León XIII creouno cardeal no Consistorio do 19 de abril de 1897. Tomou parte no conclave de 1903, no que se elixiu a Pío X e no conclave de 1914 (elección de Bieito XV). Non acudiu ao de 1922 (elección de Pío XI) por problemas de saúde.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no portal da Florida International University
.coop

**.coop** é un dominio de Internet patrocinado de primeiro nivel aprobado pola ICANN (*Internet Corporation for Assigned Names and Numbers*) .
O dominio **.coop** creouse para o uso das sociedades cooperativas que se adscriben ós principios cooperativos da Alianza Cooperativa Internacional e patrocinao *DotCooperation LLC* (dotCoop o puntoCoop), subsidiaria de *National Cooperative Business Association* (NCBA), unha asociación estadounidense de cooperativas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*DNS
*Lista de dominios de Internet

### Ligazóns externas 
*rexistrar .coop
*o .coop na web da IANA (Inglés)
Johann Gottfried Galle

miniatura|dereita|O astrónomo en 1880.

**Johann Gottfried Galle**, nado en Radis (Saxonia-Anhalt) o 9 de xuño de 1812 e finado en Potsdam o 10 de xullo de 1910, foi un astrónomo alemán.

É coñecido polo descubrimento de Neptuno, seguindo os cálculos e indicacións de Urbain Le Verrier (coa axuda do seu estudante Heinrich Louis d'Arrest) o 23 de setembro de 1846. Tamén se considera a John Couch Adams descubridor deste planeta.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Obituario do científico
Jakub Błaszczykowski

**Jakub Błaszczykowski**, nado o 14 de decembro de 1985 en Truskolasy, é un futbolista polaco. Xoga de centrocampista e o seu club actual é o&nbsp;VfL Wolfsburg. É o capitán da Selección de fútbol de Polonia.

## Traxectoria 
### Club 
Comezou a súa carreira por varios equipos polacos, antes de fichar polo Wisła Kraków. Conseguiu rapidamente chegar ao primeiro equipo, e xogou o seu primeiro partido na Ekstraklasa o 20 de marzo de 2005 contra o Polonia Warsaw.

En febreiro de 2007, Błaszczykowski asinou un contrato de catro anos co Borussia Dortmund. Anotou o seu primeiro gol na Bundesliga o 25 de abril de 2008 contra o Eintracht Frankfurt, nun partido que remataría con empate a un gol. Gañou dúas ligas consecutivas co Borussia Dortmund, nas tempadas 2010-11 e 2011-12. Gañou ademais a Copa de Alemaña na tempada 2011-12, tras gañarlle 5-2 ao Bayern de Múnic.

### Selección 
Błaszczykowski debutou coa selección de Polonia nun amigable contra Arabia Saudita o 28 de marzo de 2006. Foi incluído no equipo polaco para disputar a Eurocopa de Austria/Suíza de 2008, pero mancouse e tivo que retirarse da concentración.

Foi incluído tamén no equipo da selección polaca para a disputa da Eurocopa de Polonia/Ucraína de 2012.

## Palmarés 
### Club 
;Wisła Kraków
* **Ekstraklasa: 1**
:: 2004–05

;Borussia Dortmund
* **Bundesliga: 2**
:: 2010–11, 2011–12

* **Copa de Alemaña: 1**
:: 2011–12

* **Supercopa de Alemaña: 1**
:: 2008

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en Soccerbase.com
.zm

**.zm** é o Dominio de Nivel Superior xeográfico (ccTLD) para Zambia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*DNS
*Lista de dominios de Internet

### Ligazóns externas 
*o .zm na web da IANA
El Eco de Galicia (A Coruña)

***El Eco de Galicia*** foi un periódico editado na Coruña entre 1904 e 1916.

## Historia e características 
Subtitulado *Diario católico é independiente*. Cambiou o subtítulo o 10 de marzo de 1909 polo de *Diario católico, independiente y de información*, dende o 4 de novembro de 1910 pasou a *Diario católico*, e dende o 6 de xaneiro de 1915 saíu sen subtítulo. Estivo dirixido por Eugenio Zabala, despois polo sacerdote José Gómez Martínez (Zenitram) (entre 1908 e 1913) e por Antonio Valcárcel López (de 1914 a 1916). Entre os seus redactores figurou José Toubes Pego. Era a voz do Arcebispo de Santiago José María Martín de Herrera. Desapareceu cun incendio en agosto de 1916. Foi continuado por *El Ideal Gallego*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Goran Jurić

**Goran Jurić**, nado en Mostar (Bosnia e Hercegovina) o 5 de febreiro de 1963, é un exfutbolista croata. Xogaba de defensa e foi internacional coas seleccións de Iugoslavia e Croacia.

## Traxectoria 
Na súa Iugoslavia natal xogou no FK Velež Mostar e o Estrela Vermella de Belgrado, no ano 1991 recalaría na Liga española, no Real Club Celta de Vigo.

Tras dúas moi boas tempadas no lateral esquerdo en Vigo nas que o Celta tentaba escapar do descenso a Segunda División, no ano 1993 unha análise rutineira descubríalle unha diabetes tipo I (insulino-dependiente).

Este problema de saúde forzouno a abandonar o Celta pese a ter aínda dous anos máis de contrato, aínda que non deixaría o fútbol, volvendo a Iugoslavia a xogar en Zagreb e participando no Mundial de Fútbol Francia 1998 coa súa selección ou incluso xogar algúns anos no Xapón.

Retiraríase no ano 2003 no NK Zágreb, con 40 anos de idade, dez anos despois de térselle diagnosticada a diabetes.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en fifa.com  
* Datos do xogador en national-football-teams.com
Eurocopa de Fútbol Polonia/Ucraína 2012 - Fase final

A **fase final** da Eurocopa da UEFA 2012, celebrada en Polonia e Ucraína, enfrontou aos campións e subacampións dos diferentes grupos da fase de grupos. Así pois, dous equipos de cada grupo, dun total de oito, enfrontaranse nunha primeira rolda a partido único, pasando os vencedores do mesmo ás semifinais. Posteriormente xogouse a final cos dous equipos vencedores de cada unha das semifinais,  e , resultando os primeiros campións tras vencer na final por 4 a 0.

## Eliminatorias 
### Árbore 

## Partidos 
### Cuartos de final 
#### República Checa - Portugal 
|valign="top"|300px
|valign="top" width="50%"|

|}

#### Alemaña - Grecia 
|valign="top"|300px
|valign="top" width="50%"|

|}

#### España - Francia 
|valign="top"|300px
|valign="top" width="50%"|

|}

#### Inglaterra - Italia 
|valign="top"|300px
|valign="top" width="50%"|

|}

### Semifinais 
#### Portugal - España 
|valign="top"|300px
|valign="top" width="50%"|

|}

#### Alemaña - Italia 
|valign="top"|300px
|valign="top" width="50%"|

|}

### Final 
#### España - Italia 
|valign="top"|300px
|valign="top" width="50%"|

|}

:* *Nota: Os horarios dos encontros xogados en Polonia son UTC+2, e os xogados en Ucraína UTC+3*.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Polonia
* Ucraína
* Eurocopa
* Eurocopa de Fútbol Polonia/Ucraína 2012
* Eurocopa de Fútbol Polonia/Ucraína 2012 - Final

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da UEFA Euro 2012
Nkawkaw

**Nkawkaw** (en akan **Nkɔkɔɔ**) é unha cidade de Ghana, capital do distrito de Kwahu Oeste na Rexión Oriental. A súa poboación estímase en 60.427 habitantes. Localízase na estrada e antigo ferrocarril entre Accra e Kumasi, a media distancia desas dúas cidades. Está tamén coñectada por estrada con Koforidua e Konongo. Historicamente non parte da rexión histórica de Kwahu.

## Notas
1967 Menzel

**Menzel** (asteroide 1967) é un asteroide da cinto principal, a 1,9215283 UA. Posúe unha excentricidade de 0,1394324 e un período orbital de 1 218,67 días (3,34 anos). **Menzel** ten unha velocidade orbital media de 19,93250283&nbsp;km/s e unha inclinación de 3,90397º.

Este asteroide foi descuberto o 1 de novembro de 1905 por Max Wolf. Toma o nome en honor de Donald Howard Menzel, director do Haward College Observatory.
Uloboridae

***Uloboridae*** é unha familia de arañas pertencente á orde Araneae da clase Arachnida.

## Caraterísticas 
O seu tamaño adoita estar entre os 3 e os 10&nbsp;mm, aínda que en raras ocasións poden superan os 12 milímetros de longo e teñen o primeiro par de patas anteriores moi alongadas. A diferenza do resto das arañas posúen ningún tipo de glándula velenosa  e están provistos de cribelo que produce un tipo de seda formada por fibras ensarilladas formando arañeiras, normalmente en disposición horizontal, moi resistentes e non apegañentas cun deseño característico en forma de zigzag, coñecido como stabilimentum, cara ao centro.

miniatura|esquerda|200px|Arañeira do macho de *Octonoba takanai*

## Comportamento 
Por mor da xeometría particular da súa arañeira, estas arañas ao asumiren unha postura en arco coas súas patas anteriores conseguen un mimetismo case perfecto, semellando unha folla ou unha póla pousada na propia arañeira, o que lles permite lanzar de súpeto sobre a incauta presa numerosos fíos de seda que a envolven toda.

## Distribución 
As 262 especies coñecidas distribúense por todo o mundo, considerándose unha familia cosmopolita, a excepción das zonas desérticas de Groenlandia, Sáhara e Arabia onde non está presente e o norte do continente europeo, con só dúas especies: Uloborus walckenaerius e Hyptiotes paradoxus
miniatura|Femia de *Zosis geniculatus*== Taxonomía ==
Con datos de decembro de 2011, componse de 18 xéneros e 262 especies:

* *Ariston* O. P-Cambridge, 1896 - América Central
* *Astavakra* Lehtinen, 1967 - Filipinas
* *Conifaber* Opell, 1982 - América do Sur
* *Daramulunia* Lehtinen, 1967 - Samoa, Fidxi, Novas Hébridas
* *Hyptiotes* Walckenaer, 1837 - Rexión paleártica 
miniatura|dereita|200px|Uloboridae, distribución
* *Lubinella* Opell, 1984 - Nova Guinea
* *Miagrammopes* O. P.-Cambridge, 1870 - América e Australia
* *Octonoba* Opell, 1979 - Rusia, da Asia central ao Xapón
* *Orinomana* Strand, 1934 - América do Sur
* *Philoponella* Mello-Leitão, 1917 - África, América, Asia, Australia
* *Polenecia* Lehtinen, 1967 - do Mediterráneo ao Acerbaixán
* *Purumitra* Lehtinen, 1967 - Australia, Filipinas
* *Siratoba* Opell, 1979 - USA, México
* *Sybota* Simon, 1892 - América do Sur
* *Tangaroa* Lehtinen, 1967 - Oceanía
* *Uloborus* Latreille, 1806 - cosmopolita
* *Waitkera* Opell, 1979 - Nova Zelandia
* *Zosis* Walckenaer, 1842 - rexión intertropical

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Vídeo dunha Uloboridae.
Milorad Ratković

**Milorad Ratković**, nado en Zenica, (Bosnia e Hercegovina), o 15 de outubro de 1964 foi un futbolista Iugoslavo que xogaba na demarcación de extremo esquerdo.

## Traxectoria 
Formouse como futbolista nas categorías inferiores do Estrela Vermella de Belgrado subindo ao primeiro equipo no ano 1987. Despois dunha breve aventura dun ano no Borac volve a Belgrado, nese ano o Estrela Vermella gaña a Copa Intercontinental de Fútbol cun equipo formado por xogadores como Savicevic, Jugovic, Mihailovic, Pancev, Belodedici, Stosic ou o propio Ratkovic.

Esa boa tempada no equipo serbio fixo que moitos equipos occidentais se fixaran nel, recalando no verán de 1992 no Celta de Vigo, onde permanecería seis tempadas. Nestes anos chegaría a disputar a final da Copa do Rei ante o Real Zaragoza no ano 1994 e a clasificarse para disputar a Copa da UEFA

O 10 de maio de 1998 disputa o seu último partido co Celta, marchando camiño ao Sevilla FC de Segunda División pero non remataría o ano, abandonando o equipo nervionense para liberar unha praza de extracomunitario e volvendo á súa terra natal.

Despois de abandonar o fútbol Milorad volveu a Vigo onde colaborou nas categorías inferiores do Celta chegando a ser o seu coordinador.

## Equipos
Milorad Pavić

**Milorad Pavić** (Милорад Павић / Prounciado: /'mîlɔ̝raːd 'pǎːv̞it͡ɕ'), nado o 21 de novembro de 1921 en Valjevo e finado na mesma cidade o 16 de agosto de 2005, foi un futbolista e adestrador de fútbol serbio.

## Traxectoria 
Gran parte da súa carreira deportiva desenvolveuna no Estrela Vermella de Belgrado, traballando primeiro cas categorías inferiores entre os anos 1952 e 1957 e pasando despois ao primeiro equipo. Baixo a súa dirección gañou a Liga nas tempadas 1958-59, 1959-60 e 1963-64 e a Copa nos anos 1958, 1959 e 1964. Combinou este labor co de seleccionador nacional de Iugoslavia no ano 1958.

Entre os anos 1966 e 1972 recalou no fútbol Belga, adestrando primeiro ao Standard de Liexa, co que gaña a copa no 1966 e 1967, e ao Bruxas repetindo o triunfo na Copa nos anos 1968 e 1970.

Na tempada 1972-73 ficha polo Athletic de Bilbao, onde militaría dúas tempadas e gañaría unha Copa do Xeneralísimo e queda quinto na Liga.

No ano 1974 dirixe ao Benfica de Liboa co que gaña a Liga Portuguesa.

Regresa á Liga Española para ascender ao Málaga CF a Primeira División pero a que á tempada seguinte foi destituído polos malos resultados.

Despois de grises experiencias en Iugoslavia e Portugal á fronte do Vojvodina de Novi Sad e o Sporting de Lisboa, no ano 1980 ficha polo Celta de Vigo, por aquel entón en Segunda División B.

No primeiro ano de Pavić en Vigo o Celta proclamouse campión da Segunda División B ascendendo rapidamente, ao ano seguinte repetiu a boa actuación na Segunda División conseguindo o ascenso á máxima categoría a falta de tres partidos para o final da tempada.

Xa en Primeira División unha serie de problemas económicos e deportivos fixeron que o Celta volvese descender ao ano seguinte, o que fixo que tras tres tempadas no Celta o adestrador balcánico deixase o club e fichase polo Reial Club Deportiu Espanyol.

Mirolad Pavic faleceu en agosto do ano 2005.

## Palmarés 
* Liga de Iugoslavia co Estrela Vermella de Belgrado: 58-59, 59-60 e 63-64
* Copa de Iugoslavia co Estrela Vermella de Belgrado: 1958, 1959 e 1964
* Copa de Bélxica co Standard de Liexa: 1966 e 1967
* Copa de Bélxica co Bruxas: 1968 e 1970
* Copa do Xeneralísimo de España co Athletic de Bilbao: 1973
* Liga de Portugal co Benfica: 1974
Leticia Costas-Moreira

**Leticia Costas-Moreira**, nada en Pontevedra o 22 de marzo de 1990, é unha ex tenista galega.

## Traxectoria 
Comezou a xogar con cinco anos no Club de Tenis Pontevedra, ao tempo que practicaba ballet. Aos 14 anos a Real Federación Española de Tenis levouna ao Centro de Alto Rendemento de Sant Cugat del Vallès. Competía no circuíto de tenis feminino ITF, e estaba adestrada por Alejo Mancisidor.

O 11 de xullo de 2011 conseguiu o seu posto máis alto na clasificación WTA individual co número 179, conseguindo tamén a mellor marca en dobres co posto número 200. Desde finais dese ano arrastrou problemas físicos, descendendo ao posto 420 en xuño de 2013. Nese mes, tras caer derrotada contra Margalita Chakhnashvili no ITF de Civitavecchia, decidiu deixar o tenis.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Leticia Costas na páxina da Federación Internacional de Tenis
Alan Dzagoev

**Alan Elizbarovich Dzagoev** (en ruso *Алан Елизбарович Дзагоев*), nado o 17 de xuño de 1990 en Truskolasy, é un futbolista ruso. Xoga de mediapunta e o seu club actual é o CSKA Moscova.

## Traxectoria 
Dende xaneiro de 2006 ata decembro de 2007, Dzagoev xogou para o FC Akademiya Tolyatti da segunda división rusa. Fixo o seu debut coma profesional o 29 de abril de 2006. Xogou 37 partidos co equipo, nos que anotou un total de 6 goles.

Antes do comezo da tempada 2008, Dzagoev fichou polo CSKA Moscova.

## Palmarés 
### Club 
;CSKA Moscova
* **Liga Premier de Rusia (3):** 2012/13, 2013/14, 2015/16.
* **Copa de Rusia (4):** 2007/08, 2008/09, 2010/11, 2012/13.
* **Supercopa de Rusia (3):** 2009, 2013, 2018.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil na web do CSKA Moscova