open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Isaura Pazos Campos

**Isaura Pazos Campos** nada na Estrada cara a 1910 e finada en Pontevedra a finais de outubro de 1998, foi unha política galega.
## Traxectoria 
Casada con Higinio Carracedo Ruzo. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 agochou ao seu home. Cando unha partida de fascistas veu buscalo obrigándoo a saír do forno que o ocultaba, Isaura ía recargadolle unha escopeta coa que lles disparou e conseguiu fuxir da casa tras ferir a dous dos falanxistas, aínda que foi alcanzado moi preto, xunto a un regato, e alí mesmo o mataron o 28 de novembro de 1938. Detida, foi xulgada en Pontevedra por auxilio á rebelión e condenada a 12 anos de prisión. Tamén foron detidas a súa nai, as súas avoas, Josefa Campos e Manuela Ruzo, as fillas desta, Celia e Berta Carracedo e as veciñas coas que tiñan máis trato acusadas de terlle prestado auxilio a Isaura no tempo do agocho do home. Cando saíu do cárcere instalouse en Poio e despois marchou vivir a Pontevedra dedicándose ao estraperlo. O 7 de xuño de 1948 foi detida con Rosario Goris, Matilde Casalderrey e a irmá desta, Carme, cando con motivo da feira na Estrada, a Garda Civil montou un control no quilómetro 115 do camiño a Santiago. As mulleres enfrontáronse aos gardas e montaron unha liorta. Estivo presa sete meses. 

## Vida persoal 
Casou con Higinio Carracedo Ruzo, e foi nai de Hixinio e Margarita Carracedo Pazos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Isaura Pazos, a muller que cargou escopetas para loitar contra a fame
Pasítea (Nereida)

miniatura|180px|*As Neridas*, de Gaston Bussière (1902)
Na mitoloxía grega, o nome **Pasítea**, aínda que é máis coñecido como o de unha das Cárites, ou as tres Grazas (a máis nova e fermosa delas), segundo Hesíodo era tamén o nome dunha das cincuenta Nereidas. 

## Funcións 
Pasítea era a encargada de todo o divino (a que chama ao ceo).

## Cita 
::*Adorábles e divinas fillas naceron no ponto estéril de Nereo e Doris, a de rermosos cabelos, filla de Océano río perfecto: Ploto, Eucrante, Sao, Eudora, Tetis, Galene, Glauce, Cimótoe, Espeo, Toa, a amábel Halia, **Pasítea**, Erató, Eunice de rosados brazos, a graciosa Mélite, Eulímene, Ágave, Doto, Proto, Ferusa, Dinámene, Nesea, Acteea, Protomedea, Doris, Pánope, a fermosa Galatea, a encantadora Hipótoe, Hipónoe de rosados brazos, Cimódoce, que calma sen esforzo a ondada no sombrío ponto e os refachos dos ventos afuracanados xunto con Cimatolexe e Anfítrite, que calma facilente as ondas sobre o brumoso mar e os refachos de furiosos ventos, e Cimo, Éione, Halimede, a da bela coroa, a soridente Glaucónome, e Pontoporea, Leágora, a soridente Glaucónome, Pontoporea, Leágora, Evágora, Laomedea, Polínoe, Autónoe, Lisianasa, Evarne, de encantadora figura e beleza sen tacha, Psámate, de gracioso porte, a divina Menipe, Neso, Eupompa, Temisto, Prónoe e Nemertes, que ten a intelixencia do seu inmortal pai*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nereidas
Nora Stanton Barney

**Nora Stanton Blatch Barney**, nada en Basingstoke (Inglaterra) o 30 de setembro de 1883 e finada en Greenwich (Connecticut) o 18 de xaneiro de 1971, foi unha enxeñeira civil, arquitecta e activista feminista estadounidense.

## Traxectoria 
Era filla de William Blatch e Harriot Eaton Stanton, e neta de Elizabeth Cady Stanton, pioneira do movemento sufraxista nos Estados Unidos.

Foi unha das primeiras mulleres que obtivo o título de enxeñeira nos Estados Unidos. Diplomada pola universidade Cornell en 1905 e aceptada na  American Society of Civil Engineers (ASCE) no mesmo ano sendo a primeira muller que ingresou. Porén, negóuselle o ascenso a membro asociado en 1916 só por ser muller. En 2015, foi ascendida postumamente á esta categoría da ASCE.

Traballou como enxeñeira asistente na Radley Steel Construction Company (1909–1912)&nbsp; e na Comisión de Servizo Público de Nova York a partir de 1912. Tamén traballou para a Administración de Obras Públicas en Connecticut e Rhode Island como arquitecta, inspectora de enxeñaría e deseñadora de aceiro estrutural.

Seguindo o exemplo da súa avoa e da súa nai, Nora tamén participou no movemento sufraxista e sucedeu a súa nai na presidencia da Women’s Political Union en 1915.

### Vida persoal 
En 1908, Nora casou co inventor Lee de Forest e foi a responsable da xestión de varias empresas que fundou para promover os seus inventos e a nova tecnoloxía da radio. A parella pasou a súa lúa de mel en Europa anunciando o equipo de radio que desenvolveu. Non obstante, a parella rompeu un ano despois, en gran parte por mor da insistencia de Forest de deixar a profesión e converterse en ama de casa. Pouco despois, deu a luz á súa filla Harriot en 1909.

En 1919, Nora casou con Morgan Barney, un arquitecto naval.  A filla da parella, Rhoda Barney Jenkins, naceu o 12 de xullo de 1920, en Nova York, tamén arquitecta e activista feminista. Nora foi moi activa nos movementos feministas e pacifistas e en 1944 foi a autora de *World Peace Through a Peoples Parliament* (en galego, *Paz Mundial a través dun parlamento popular).*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mulleres enxeñeiras
* Historia das mulleres na enxeñaría
Lili Marleen (filme)

***Lili Marleen*** é un filme alemán de 1981 dirixido por Rainer Werner Fassbinder e protagonizado por Hanna Schygulla. O guión foi elaborado empregando a novela autobiográfica *Der Himmel hat viele Farben* de Lale Andersen. Porén, segundo o último marido de Lale Andersen, Arthur Beul, o argumento do filme pouco ten que ver coa súa vida real.

Foi escollido como candidato de Alemaña do Oeste para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 54ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Hanna Schygulla como Willie
* Giancarlo Giannini como Robert
* Mel Ferrer como David Mendelsson
* Karl-Heinz von Hassel como Roman Henkel
* Erik Schumann como Joachim von Strehlow
* Hark Bohm como Hugo Taschner
* Gottfried John como Aaron Nolte
* Karin Baal como Anna Lederer
* Christine Kaufmann como Miriam
* Udo Kier como Heinrich Drewitz
* Roger Fritz como Christoph Kauffmann
* Rainer Will como Edgar Bernt
* Raúl Gimenez como Emil Blonsky
* Adrian Hoven como Hellmuth Ginsberg
* Willy Harlander como Michael Prosel
* Peter Jirgens como soldado británico

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Alemaña propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 54ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Fabian (filme)

***Fabian*** é un filme alemán de 1980 dirixido por Wolf Gremm. Foi escollido como candidato de Alemaña do Oeste para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 53ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Hans Peter Hallwachs como Fabian
* Hermann Lause como Labude
* Silvia Janisch como Cornelia
* Mijanou Van Baarzel como Frau Moll
* Brigitte Mira como Frau Hohlfeld
* Ivan Desny como Justizrat Labude
* Charles Regnier como Erfinder
* Ruth Niehaus como Ruth Relter
* Carola Regnier como Frau Kulp
* Roswitha Lippert como Frau Selow
* Helma Seitz como nai de Fabian

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Alemaña propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 53ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Cárites

Na mitoloxía grega, as **Cárites** (en grego antigo Χάριτες *Chárites*), máis coñecidas como **as tres Grazas** (en latín *Gratiae*), eran as deusas do encanto, a beleza, a natureza, a creatividade humana e a fertilidade. [miniatura|As tres Grazas, pintura de [Rubens|esquerda]]

Habitualmente considéranse tres, da menor á maior: Pasítea ("a beleza"), Eufrósine ("o xúbilo") e Talía ("a abundancia").

As Cárites considerábanse fillas de Zeus e Eurínome, aínda que tamén se dicía que eran fillas de Hera e Dioniso, ou de Helios e la náiade Egle. 

Homero escribiu que formaban parte do séquito de Afrodita. 

As Cárites estaban asociadas así mesmo co inframundo e os misterios eleusinos.

O río Cefiso, cerca de Delfos, estaba consagrado a elas, e tiñan as súas propias festividades, as Caritesias ou Carisias, que eran as festas de "Acción de Grazas", nas que se celebranaa o banquete "Charistía", no que se comía torta de mel  en honor das Cárites.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* As tres Grazas (Rubens)
* Pasítea (mitoloxía)
* Talía (cárite)
Sporting Clube de Portugal (fútbol sala)

O **Sporting Clube de Portugal** é unha sección deportiva profesional do Sporting CP, fundada en 1985, que se dedica ó fútbol sala. O equipo xoga os seus encontros como local no Pavilhão João Rocha.

## Palmarés
### Torneos internacionais 
* **UEFA Futsal Champions League** (1)
: 2018/19
### Torneos nacionais 
* **Primeira División** (15)
: 1990/91, 1992/93, 1993/94, 1994/95, 1998/99, 2000/01, 2003/04, 2005/6, 2009/10, 2010/11, 2012/13, 2013/14, 2015/16, 2017/18, 2018/19
* **Copa de Portugal** (7)
: 2005/06, 2007/08, 2010/11, 2012/13, 2015/16, 2017/18, 2018/19
* **Supercopa de Portugal** (9)
: 2001, 2004, 2008, 2010, 2013, 2014, 2017, 2018, 2019

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do SCP
As Californias

miniatura|250px|Mapa que representa a antiga rexión das Californias en 1824.

**As Californias** é o nome que en diferentes épocas se lle outorgou á rexión que comprende na actualidade a os estados de Baixa California e Baixa California Sur en México e o estado de California nos Estados Unidos.

O xentilicio inicial para esta rexión foi o de californio.

## Historia 
miniatura|400px|Mapa político do Vicerreinado de Nova España (1794).
Orixinalmente o nome de California otourgouse á rexión descuberta polo piloto navegante Fortún Jiménez, quien avistou e visitou en 1534 a península, que pensou que era unha illa.

Administrativamente, a provincia formou parte da Comandancia Xeneral das Provincias Internas, división territorial político-militar do Imperio español que comprendía a parte setentrional do vicerreinado de Nova España, dentro do distrito xurisdicional da Real Audiencia de Guadalajara, abarcando territorios que hoxe forman parte de México e dos Estados Unidos. Foi creada polo rei Carlos III mediante unha real cédula do 22 de agosto de 1776, dando ao comandante xeneral facultades equiparábeis ás do vicerrei de Nova España, aínda que posteriormente alternou períodos de obediencia ao vicerrei e independencia del, xunto con divisións da comandancia, reunificacións e separación de provincias. O nome "provincias internas" refírese aos territorios do vicerreinado que se foron engandidoo aos reinos orixinais do mesmo, formando a súa fronteira setentrional.

En 1804, foi creada a Alta California.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Baja California
* Baja California Sur
* California
* Alta California
* Illa de California
* Junípero Serra
Alta California

miniatura|250px|Localización do territorio de Alta California en México (1824).

**Alta California** foi o nome que se lle deu a un terriotorio do Imperio español, nome que mantivo despois, ao converterse en territorio, e despois provincia, do México independente, en contraposición á Baixa California, nome que a península aínda conserva.

Na actualidade esta rexión está distribuída entre os estados federais estadounidenses de California, Nevada, Arizona, Utah, o oeste de Colorado, e o suroeste de Wyoming.

O territorio de *Alta California* foi renomeado como *Nova California* en oposición á *Vella California*, o nome co que foi coñecida a península nalgúns escritos da época misioneira.

## Notas
Die Artisten in der Zirkuskuppel: ratlos

***Die Artisten in der Zirkuskuppel: ratlos*** é un filme alemán de 1968 escrito e dirixido por Alexander Kluge. Foi escollido como candidato de Alemaña do Oeste para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 41ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Hannelore Hoger como Leni Peickert
* Sigi Graue como Manfred Peickert
* Alfred Edel como Dr. Busch
* Bernd Höltz como Herr von Lueptow
* Eva Oertel como Gitti Bornemann
* Kurt Jürgens como Mackensen
* Gilbert Houcke como Houke
* Wanda Bronska-Pampuch como Frau Saizewa
* Herr Jobst como Impresario
* Hans-Ludger Schneider como asesor Korti
* Klaus Schwarzkopf como Gerloff

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 41ª edición dos Óscar
* Filmes de Alemaña propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
### Ligazóns externas 
*
Tätowierung

***Tätowierung*** é un filme alemán de 1967 dirixido por Johannes Schaaf. Foi escollido como candidato de Alemaña do Oeste para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 40ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. Tamén participou no Festival Internacional de Cinema de Berlín.

## Personaxes 
* Helga Anders como Gaby
* Christof Wackernagel como Benno
* Rosemarie Fendel como Frau Lohmann
* Tilo von Berlepsch como irmán de Lohmann
* Heinz Meier como Sigi
* Heinz Schubert como Auctioneer
* Wolfgang Schnell como Simon
* Alexander May como Herr Lohmann
* Curt Ackermann como voz do irmán de Lohmann (sen acreditar)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 40ª edición dos Óscar
* Filmes de Alemaña propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
### Ligazóns externas 
*
Der junge Törless

***Der junge Törless*** é un filme franco-alemán de 1966 dirixido por Volker Schlöndorff, adaptado da novela autobiográfica *A confusión do interno Törless* de Robert Musil.

Foi escollido como candidato de Alemaña do Oeste para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 39ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
A historia está ambientada a principios do século XX. Cando Thomas Törless chega á academia, descobre que Anselm von Basini foi pillado roubando polo seu compañeiro Reiting e é obrigado a converterse no "escravo" deste, cedendo aos rituais sádicos de Reiting. Törless segue esta relación con interese intelectual mais sen involucrarse emocionalmente.

## Personaxes 
* Mathieu Carrière como Thomas Törless
* Marian Seidowsky como Anselm von Basini
* Bernd Tischer como Beineberg
* Fred Dietz como Reiting
* Lotte Ledl como Gastwirtin / Innkeeper
* Jean Launay como Mathematiklehrer / Maths Teacher
* Barbara Steele como Bozena

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 39ª edición dos Óscar
* Filmes de Alemaña propostos ó Óscar ó mellor filme internacional

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Faust (filme de 1960)

***Faust*** é un filme alemán de 1960 dirixido por Peter Gorski. Está baseada na obra *Fausto* de Johann Wolfgang von Goethe e é unha adaptación da produción teatral de Deutsches Schauspielhaus en Hamburgo.

Foi escollido como candidato de Alemaña do Oeste para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 33ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Will Quadflieg como Dr. Heinrich Faust / Dichter
* Gustaf Gründgens como Mephistopheles 'Mephisto' / Lustige Person
* Ella Büchi como Margarete "Gretchen"
* Elisabeth Flickenschildt como Marthe Schwerdtlein
* Hermann Schomberg como Theaterdirektor / Der HERR / Erdgeist
* Eduard Marks como Wagner
* Max Eckard como Valentin
* Uwe Friedrichsen como Schüler
* Heinz Reincke como Frosch

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Alemaña propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 33ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Die Brücke (filme)

***Die Brücke*** é un filme alemán de 1959 dirixido polo austríaco Bernhard Wicki. Baséase na novela homónima do xornalista e escritor Gregor Dorfmeister (publicada baixo o alcume *Manfred Gregor*). A historia está baseada en feitos reais en base a un informe persoal dun veterano sobrevivente que na súa xuventude experimentou unha situación semellante durante a segunda guerra mundial.

Foi nomeado ó Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 32ª edición dos premios.

## Sinopse 
Alemaña, 1945. A segunda guerra mundial está rematando e neste contexto un grupo de adolescentes dunha pequena vila é mobilizado pola Wehrmacht, ante a escaseza de soldados adultos, e élles encomendada unha misión: protexer unha ponte a toda costa fronte ao ataque dos aliados.

## Personaxes 
* Folker Bohnet como Hans Scholten
* Fritz Wepper como Albert Mutz
* Michael Hinz como Walter Forst
* Frank Glaubrecht como Jürgen Borchert
* Karl Michael Balzer como Karl Horber
* Volker Lechtenbrink como Klaus Hager
* Günther Hoffmann como Sigi Bernhard
* Cordula Trantow como Franziska
* Wolfgang Stumpf como Studienrat Stern
* Günter Pfitzmann como Unteroffizier Heilmann
* Heinz Spitzner como Hauptmann Fröhlich
* Siegfried Schürenberg como Oberstleutnant Bütov
* Edith Schultze-Westrum como nai Bernhard
* Ruth Hausmeister como nai Mutz
* Eva Vaitl como nai Borchert
* Hans Elwenspoek como Ortsgruppenleiter Forst
* Trude Breitschopf como nai Forst
* Klaus Hellmold como pai Horber
* Edeltraut Elsner como Barbara
* Inge Benz como Sigrun
* Georg Lehn como soldado do escuadrón de demolición
* Vicco von Bülow como Stabsfeldwebel Zeisler

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 32ª edición dos Óscar
* Filmes de Alemaña propostos ó Óscar ó mellor filme internacional

### Ligazóns externas 
*
Helden

***Helden*** é un filme alemán de 1958 dirixido por Franz Peter Wirth que se basea na obra *Arms and the Man* de George Bernard Shaw. Foi nomeado para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa. Tamén foi estreado no Festival Internacional de Cinema de Cannes de 1959.

## Personaxes 
* O. W. Fischer como Hauptmann Bluntschli
* Liselotte Pulver como Raina Petkoff
* Ellen Schwiers as Louka
* Jan Hendriks como Tenente Sergius Slivitzna
* Ljuba Welitsch como Katharina
* Kurt Kasznar como Petkoff
* Manfred Inger como Nicola
* Horst Tappert
* Hans Clarin

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 31ª edición dos Óscar
* Filmes de Alemaña propostos ó Óscar ó mellor filme internacional

### Ligazóns externas 
*
Der Hauptmann von Köpenick (filme de 1956)

***Der Hauptmann von Köpenick*** é un filme alemán de 1956 dirixido por Helmut Käutner e baseado na obra *O capitán de Köpenick* de Carl Zuckmayer. A obra está baseada na historia real de Wilhelm Voigt, un impostor alemán que se fixo pasar por un oficial prusiano no ano 1906 e se fixo famoso como o capitán de Köpenick. Foi nomeado ó Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 29ª edición dos premios.

## Personaxes 
*Heinz Rühmann como Wilhelm Voigt
*Martin Held como Dr. Obermüller
*Hannelore Schroth como Mathilde Obermüller
*Willy A. Kleinau como Friedrich Hoprecht
*Leonard Steckel como Adolph Wormser
*Friedrich Domin como director do cárcere
*Erich Schellow como Capitán von Schlettow
*Walter Giller como Willy Wormser
*Wolfgang Neuss como Kallenberg
*Bum Krüger como Schutzmann Kilian
*Joseph Offenbach como Wabschke
*Ilse Fürstenberg como Marie Hoprecht
*Maria Sebaldt como Auguste Viktoria Wormser
*Edith Hancke como rapaza doente
*Ethel Reschke como Pleureusenmieze
*Siegfried Lowitz como Stadtkämmerer Rosenkranz
*Willi Rose como sarxento de policía
*Willy Maertens como Prokurist Knell

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 29ª edición dos Óscar
* Filmes de Alemaña propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
### Ligazóns externas 
*
Condado de Cambrai

O **condado de Cambrai** foi unha xurisdición feudal do reino dos Francos centrado en Cambrai. Os franceses chámano *Cambrésis*. 

Non hai condes privativos para o *pagus*. En 843 o Tratado de Verdún situou o territorio no reino de Lotario I. En 925 incorporouse ao Sacro Imperio Romano-Romano e o emperador Odón I, por un diploma outorgou o título de condado e o poder temporal sobre a cidade e outros territorios ao bispo de Cambrai o 30 de abril de 948. En 1007 o bispo recibiu todo o condado de Cambrésis, formando un único principado eclesiástico con Cambrai. 

O *pagus* dependía de Flandres. O conde Balduíno I de Flandres, Brazo de Ferro, legaríao ao seu fillo Rodolfo ou Raúl cun título condal; este último apoiou ao seu irmán Balduíno II de Flandres na elección de Eudes como rei de Francia en 888, pero máis tarde se opuxo no 892 á elección de abade á abadía de Saint-Bertin; apoiou a seu irmán no ataque ao condado de Vermandois e conquistou Arras, Saint-Quentin e Péronne, pero o 17 de xuño do 896 foi derrotado e asasinado por Heriberto I de Vermandois. Crese que lle pasou o condado ao seu fillo Balduíno Balza, que viviu máis de 80 anos, xa que consta cun título condal, pero despois aparece un conde de nome Isaac de orixe descoñecida (podería estar casado cunha filla dun Rodolfo), que non se sabe cando foi nomeado, pero sería antes do 908 cando o rei Lois nunha doazón o consultou, cousa que suxire que foi o rei alemán quen o instalara cando o condado aínda estaba dentro de Lotarinxia. O conde Isaac aparece intercedendo pola Igrexa de Cambrai ante Carlos III o Simple o 22 de maio de 916 e aparece de novo nunha carta do 11 de setembro de 918; un Isaac mencionado nunha carta o 7 de novembro de 921 tamén é probabelmente o mesmo e era un representante de Henrique I de Alemaña. En 939 é mencionado ofrecendo a coroa a Lois IV de Francia; o 8 de xullo de 941 asinou un documento restaurando a propiedade do mosteiro de Saint-Pierre de Gante; a *Vita Sancti Humberti Maricolensis* menciona a Isaac como conde nunha referencia do 946. Morrería en 947 ou polo menos antes do 30 de abril de 948 cando o emperador Odón cedeu a cidade de Cambrai e a abadía de Saint-Géry ao bispo de Cambrai, cousa que non tería feito se o conde estiver vivo, polo menos sen estar este presente. O seu fillo Arnul xa non leva o título de conde de Cambrai, nin Raúl (m. 982), fillo de Balduíno Balza (m. 976). Arnoldo I (m. 967) fillo de Isaac, aínda exercería os dereitos condais en Cambrai e logo o seu fillo Arnoldo II, conde de Valenciennes (m. 1012). En 1007 concedéronse aos bispos os dereitos e regalías do territorio de Cambrésis. 

O condado foi administrado en adiante polos bispos. 

## Lista de condes 
* Raúl de Cambrai 879-896. 
* Balduíno Balza 896- sobre 908. 
* Isaac 908-948. 
* Arnoldo 948-967.
* Arnoldo II 967-1007. 

## Véxase tamén
### Bibliografía
*Eugène Bouly de Lesdain. *Histoire de Cambrai et du Cambrésis.* Hattu, 1842.
### Ligazóns externas 
* Xenealoxía 
* Xenealoxía
Haifa al-Mansur

**Haifa al-Mansur** (en ), nada o 10 de agosto de 1974, é unha directora de cinema saudita. É un dos directores de cinema máis coñecidos e tamén dos máis controvertidos do seu país, así como a primeira directora de cinema de Arabia Saudita.

## Vida persoal 
Haifa al-Mansur reside en Bahrain co seu marido, Bradley Neimann, un diplomático estadounidense, e os seus dous fillos, Adam e Hailey.

## Filmografía 
### Cinema 
### Televisión 
## Notas 
## Véxase tamén
Nachts, wenn der Teufel kam

***Nachts, wenn der Teufel kam*** é un filme alemán de 1957 dirixido por Robert Siodmak. Foi nomeado para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 30ª edición dos premios, e baséase na historia real de Bruno Lüdke.

## Personaxes 
* Claus Holm como Kriminalkommissar Axel Kersten
* Annemarie Düringer como Helga Hornung
* Mario Adorf como Bruno Luedke
* Hannes Messemer como SS-Gruppenfuehrer Rossdorf
* Carl Lange como Major Thomas Wollenberg
* Werner Peters como Willi Keun
* Walter Janssen como Kriminalrat Boehm
* Peter Carsten como SS- Standartenfuhrer Mollwitz
* Wilmut Borell como SS-Sturmbannfuhrer Heinrich
* Monika John como Lucy Hansen
* Rose Schäfer como Anna Hohmann
* Lukas Ammann como Pflichtverteidiger von Keun
* Karl-Heinz Peters como Hauswart

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 30ª edición dos Óscar
* Filmes de Alemaña propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Monumento a Jan Hus

O **Monumento a Jan Hus** (en ) atópase no centro da praza da Cidade Vella de Praga. A colocación da primeira pedra tivo lugar en 1903 e foi inaugurado, aínda que non oficialmente, o 6 de xullo de 1915 con ocasión do quinto centenario da morte na fogueira do reformador.

Hus mira de pé a igrexa da nosa Señora de Týn, principal templo husita entre 1419 e 1421. Rodéano, por unha banda, guerreiros husitas e, polo outro, unha serie de figuras que representan ó pobo checo obrigado a abandonar o país en 1620 trala derrota dos protestantes na batalla da Montaña Branca.

As inscricións, tomadas algunhas de textos do propio Hus, foron engadidas trala fundación en 1918 da República de Checoslovaquia.

## Antecedentes 
esquerda|miniatura|359x359px|«Por amor á patria e a nación».
En 1892, convocouse un concurso para a realización dun primeiro monumento a Jan Hus en Praga. O proxecto gañador, obra do escultor checo Vilém Amort, nunca chegou a realizarse.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Sharon L. Wolchick, "Czechoslovakia,” in *Eastern Europe: Politics, Culture, and Society since 1939*, ed. Sabrina P. Ramet (Bloomington: Indiana University Press, 1998).
**Constructing Nationalities in East Central Europe*, eds. Pieter M. Judson and Marsha L. Rozenblit (Nova York: Berghahn Books, 2005).
Antigo cemiterio xudeu de Praga

miniatura|Milleiros de tumbas están amoreadas no antigo cemiterio xudeu de Praga.
miniatura|Antigo cemiterio xudeu de Praga.
O **antigo cemiterio xudeu de Praga** (en ) atópase no barrio xudeu de Praga (na República Checa), o Josefov. Foi empregado dende o século XV (a súa tumba máis antiga, a de Avigdor Kara, que data de antes de 1439) até o ano 1787.

O seu antecesor foi outro cemiterio chamado «O xardín xudeu», situado no Barrio novo de Praga e atopado recentemente grazas a diversas escavacións arqueolóxicas.

O número de tumbas de xente enterrada é incerto, porque hai varias capas de tumbas. En calquera caso, estimouse que hai aproximadamente 12&nbsp;000 tumbas aparentemente visibles, nas cales descansan máis de 100&nbsp;000 xudeus.

Algunhas das persoas máis famosas enterradas no cemiterio son Mordecai Maisel (1601), Rabbi Judah Loew (1609), David Gans (1613) e David Oppenheim (1736).

## Historia 
Non está claro cando foi fundado exactamente o cemiterio. Isto foi tema de discusión de moitos expertos. Algúns deles aseguran que o cemiterio data do século V. Outros en cambio dátano na primeira metade do século XV, xa que a tumba máis antiga pertence ó rabino e poeta Avigdor Kara (1439) e atribúen a súa fundación ao rei Otakar II de Bohemia.

De acordo coa Halajá, os xudeus non deben destruír tumbas xudías, e tampouco se lles permite transportar unha tumba a outro lugar. Isto significa que cando o cemiterio quedou sen espazo e conseguir terra extra era imposible, máis capas de terra emprazáronse sobre as tumbas existentes, de maneira que as tumbas vellas quedaban desprazadas e enterradas baixo as novas capas de terra. Isto explica porqué as tumbas do cemiterio están emprazadas tan preto as unhas das outras. Ó final, o cemiterio acumulou máis de doce capas de terra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* PAŘÍK, Arno a Vlastimila HAMÁČKOVÁ, Pražské židovské hřbitovy = Prague Jewish Cemeteries = Prager jüdische Friedhöfe, Praha: Židovské muzeum v Praze, 2008.
Novo cemiterio xudeu de Praga

O **novo cemiterio xudeu de Praga** (en ) foi estabelecido en Žižkov no ano 1891 para aliviar o problema de espazo no antigo cemiterio xudeu da cidade. É unhas dez veces meirande que o antigo 10 e ten espazo para unhas 100&nbsp;000 tumbas, tendo unha capacidade para servir durante un século. Tamén existe unha área especialmente deseñada para urnas, malia que a tradición xudía non permite a cremación. O cemeterio aínda está en uso e é xestionado pola Comunidade Xudía de Praga.

O cemiterio salienta polos seus monumentos de estilo art nouveau, entre eles, dous monumentos de membros da familia Perutz creados por Jan Kotěra, o monumento ó artista Max Horb creado por Jan Štursa coa forma dun pavón en loito, e diversos motivos esculturais e decorativos de estilo art nouveau.

## Tumbas de sona 
* Franz Kafka
* Arne Laurin
* Arnošt Lustig
* Jiří Orten
* Ota Pavel

## Notas
Sala cerimonial xudía de Praga

A **Sala cerimonial xudía** (en ) atópase no barrio de Josefov de Praga, a capital da República Checa. Foi construída entre 1911 e 1912 baixo a dirección do arquitecto J. Gerstl para a Sociedade Funeraria Xudía (*Hevrah Kaddishah*) e pertence ó estilo neo-romanesco. Orixinalmente empregado como sala cerimonial e mortuaria, no presente forma parte do Museo Xudeu de Praga e contén exhibicións relacionadas coa historia xudía.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Humphreys, Rob (2002). *Rough Guide to Prague, the* (5th ed.). Rough Guides: Londres. 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Celso Callón Loureiro

**Manuel Celso Callón Loureiro**, nado en Vilanova de Arousa cara a 1912 e finado en Vilagarcía de Arousa o 22 de xullo de 1985, foi un político galego.

## Traxectoria 
Foi presidente da Juventud de Izquierda Republicana. Cando aconteceu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi enlace entre Vilagarcía e a Illa de Arousa e despois agochouse. Perseguido con especial saña, rexistraron varias veces o seu domicilio familiar da Lagoa na sospeita de que está entobado, e a noite do 14 de agosto incendiaron a casa, pero Celso xa marchara. Tras estar fuxido, entregouse en 1938. Foi xulgado por deserción en Ferrol o 2 de xuño de 1939 e condenado a 6 anos de prisión militar menor. Foi xogador do Arosa e vicepresidente e presidente do club. Foi presidente do Liceo de Vilagarcía. En 1975 participou na Asamblea Democrática de Arousa.
## Vida persoal 
Casou en Vilagarcía de Arousa con María de la Encarnación Recuna Otero en febreiro de 1943, e foi pai de Celso e Encarnación Callón Recuna.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Sinagoga española de Praga

miniatura|Sinagoga española de Praga.

A **Sinagoga española** (en , en ) é unha sinagoga que se atopa no barrio Josefov de Praga e que está inspirada na sinagoga vienesa de Leopoldstädter Tempel.

O seu nome débese, probablemente, ó feito de que presenta un estilo mourisco moi semellante ó desenvolvido en monumentos andaluces como, por exemplo, a Alhambra.

Foi construída entre 1868-1893 e reparada na década de 1990 trala ocupación nazi da segunda guerra mundial, na cal o edificio foi usado como almacén para bens confiscados ós xudeus.

## Historia 
No lugar onde no presente se atopa a sinagoga antes houbo outro templo xudeu coñecido como Altshul ou Stará škola (A Escola Vella). Foi construída entre os séculos XI e XII, e a información máis antiga que existe dela é do ano 1142. Entre os anos 1836 e 1845 traballou como organista František Škroup, o autor do himno nacional checo Kde domov můj? (*Onde está o meu fogar?*).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Pařík, Arno, Dana Cabanová a Petr Kliment, *Pražské synagogy = Prague Synagogues = Prager Synagogen,* 2. vydání, Praha: Židovské muzeum v Praze, 2011, s. 87–97.
* Alina Heitlinger *In the Shadows of the Holocaust and Communism:Czech and Slovak Jews Since 1945*, Transaction Publishers, New Brunswick, New Jersey, 2006 s.181
Sinagoga Pinkas

miniatura|250px|dereita|Sinagoga Pinkas.
A **sinagoga Pinkas** (en ) é a segunda sinagoga sobrevivente máis vella en Praga. As súas orixes son conectadas coa familia Horowitz, unha familia xudía de sona en Praga. Hoxe, a sinagoga é administrada polo Museo Xudeu de Praga e conmemora as 78&nbsp;000 vítimas xudías checas do Shoah.

## Historia 
Unha escavación arqueolóxica demostrou que no século XV a área da actual sinagoga Pinkas tiña pozos, un mikveh e casas deshabitadas. En 1492, unha desas casas tiña un oratorio privado pertencente á distinguida familia xudía Horowitz de Praga. En 1535, un dos membros da familia, Aharon Meshulam Horowitz, decidiu substituír a casa por unha sinagoga para a súa familia. Neste edificio podemos atopar compoñentes dos estilos gótico e renacentistas. Entre 1607 e 1625 engadiuse un anexo de estilo renacentista e a sinagoga foi ampliada cun vestíbulo, unha zona de mulleres e un balcón. O deseño do anexo foi ideado por Juda Coref de Herz (o autor do plano da sinagoga Maisel).

## Galería de imaxes

Pinkasova.png|Sinagoga Pinkas en 1909, durante a renovación urbana da chamada vila xudía de Praga.
Prague Praha 2014 Holmstad flott Navn på Holocaust-ofre på veggen til Pinkas-synagogen names for Holocaust victims at the wall of the Pinkas Synagogue.JPG|250px|Nomes das vítimas do holocausto nos muros interiores da sinagoga.
Elijah Brown

**Elijah Anthony Brown**, nado o 19 de febreiro de 1995 en Denver, Colorado, é un xogador profesional de baloncesto estadounidense. Formado nas universidades de Butler, New Mexico e Oregon, cunha altura de 1,93 m xoga na posición de escolta. Actualmente xoga para o Leite Río Breogán.

## Traxectoria 
### Clubs 
*  Grand Rapids Drive (NBA G League, 2018−2019)
*  Dzūkija (LKL, 2019)
*  NPC Rieti (Serie A2, 2019−2020)
*  CB Breogán (LEB, 2020− )

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en eurobasket.com
NPC Rieti

O **New Project Children Rieti**, máis coñecido como **NPC Rieti** e por motivos de patrocinio **Kienergia Rieti**, é un equipo profesional de baloncesto italiano con sede na cidade de Rieti, Lacio. O club actualmente xoga na Serie B, a terceira categoría do baloncesto do país. Fundado en 2011, xoga os seus partidos como local no PalaSojourner, pavillón con capacidade para 3&nbsp;550 espectadores.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
Sinagoga Maisel

miniatura|230x230px|Sinagoga Maisel.
**Sinagoga Maisel** (en ) é un dos monumentos históricos da Praga. Foi construída a finais do século XVI, que está considerada como a idade de ouro do ghetto. Dende entón a súa aparencia mudou varias veces, e o seu estilo actual é neogótico. Hoxe en día a sinagoga pertence á Comunidade xudía de Praga e é administrado polo Museo Xudeu de Praga como parte das súas exposicións.

## Características 
A sinagoga Maisel foi proxectada por Josef Wahl e Juda Goldsmied de Herz e construída entre os anos 1590 e 1592 co financiamento do daquela alcalde de Josefov, Mordecai Maisel, quen ademais financiou a extensa reconstrución do gueto en estilo renacentista. Todo o que quedou da antiga disposición renacentista foron as tres naves da sala central coa galería para as mulleres no andar superior.

## Notas
Sinagoga Klaus

dereita|miniatura|A sinagoga Klaus a carón do antigo cemiterio xudeu.
A **sinagoga Klaus** é a sinagoga máis grande do antigo guetto xudeu de Praga e o único exemplo único dunha sinagoga do barroco temperán no ghetto. Hoxe a sinagoga é administrada polo Museo Xudeu de Praga. 

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* PAŘÍK, Arno, Dana CABANOVÁ a Petr KLIMENT, *Pražské synagogy = Prague Synagogues = Prager Synagogen*, 2. vyd., Praha: Židovské muzeum v Praze, 2011, s. 74–83.
* PAŘÍK, Arno "Pražským ghettem po stopách Maharala" in Putík, Alexandr (ed.), Cesta životem: Rabi Jehuda Leva ben Becalel kol. 1525–1609, Praha: Academia a Židovské muzeum v Praze, s.246–271. = "Following Maharal on the way through the Prague Ghetto" in *Path of Life: Rabbi Judah Loew ben Bezalel (ca. 1525–1609),* etc.
Papicha

***Papicha*** é un filme franco-alxeriano de 2019 dirixido por Mounia Meddour. Estreouse na sección Un Certain Regard do Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2019. Foi escollido como candidato de Alxeria para o Óscar ó mellor filme internacional na 92ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Na década de 1990, unha estudante de deseño e moda resiste o conservadorismo durante a guerra civil alxeriana.

## Personaxes 
* Marwan Zeghbib como Karim
* Lyna Khoudri como Nedjma

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Alxeria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 92ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Toynbee

O apelido **Toynbee** pode estar referido a:

* **Arnold Joseph Toynbee** (1889-1975), historiador inglés, irmán de Jocelyn Toynbee;
* **Jocelyn Toynbee** (1897-1985), historiadora, arqueóloga e numismática inglesa, irmá de Arnold J. Toynbee.
Ángeles Madriñán

**María de los Ángeles Madriñán González**, nada en Sello (Lalín) en 1971, é unha poeta e escritora galega.

## Traxectoria 
Licenciada en Xeografía e Historia pola Universidade de Santiago de Compostela. Cursou estudos de Dereito na UNED. Vive e traballa na Estrada. Foi accésit no I Certame de Relato Curto "Agustín Fernández Paz" da Facultade de Ciencias da Educación da Coruña, finalista do VI (2018) e no X  (2024) Certame de Relato Curto da Fanpa (Federación de Asociacións de Nais e Pais) de Pontevedra e no Certame de Microrrelatos "Que chovan as palabras" de Tórculo Comunicación que se publicou co título de "35 Anos, 35, Relatos".

En 2018, obtivo o segundo premio do VII Certame de Poesía López Ardeiro do concello de Negreira pola obra *De animais e outros deuses*.

## Obras 
* *De animais e outros deuses*, 2019. Ed. Fervenza. ISBN 978-84-17094-76-8

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ángeles Madriñán na AELG
Ila akher ezaman

***Ila akher ezaman*** (en  é un filme alxeriano de 2017 dirixido por Yasmine Chouikh. Foi escollido como candidato alxeriano para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 91ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Djillali Boudjemaa como Ali
* Jamila Arres como Joher
* Mohamed Takiret como Djelloul
* Imen Nouel como Nassima
* Mohamed Benbakreti como Imam
* Mehdi Moulay como Nabil

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Alxeria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 91ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Sabugueiro de Arriba, Castrelo, San Xoán de Río

**Sabugueiro de Arriba** é un lugar da parroquia de Castrelo, no concello ourensán de San Xoán de Río, na comarca da Terra de Trives. Segundo o IGE, en 2023 tiña 7 habitantes (4 homes e 3 mulleres).

Deste lugar son orixinais os irmáns Sarabia.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Castrelo 
### Parroquias de San Xoán de Río 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de San Xoán de Río
Le Puits

***Le Puits*** é un filme alxeriano de 2015 dirixido por Lotfi Bouchouchi. Foi escollido como candidato de Alxeria para o Óscar ó mellor filme internacional na 89ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Nadia Kaci como Freyha
* Laurent Maurel como Tenente Encinas
* Layla Metssitane como Khadidja
* Ourais Achour como Cheikh Benaouda

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Alxeria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 89ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Ghouroub Edhilal

***Ghouroub Edhilal*** (en ) é un filme alxeriano de 2014 dirixido por Mohammed Lakhdar-Hamina. O filme foi escollido como candidato de Alxeria para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 88ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
A historia desenvólvese no contexto da guerra de Alxeria. Un comandante francés decidido, que cre que Alxeria pertence a Francia, debe tratar cun soldado que se rebela cando se lle pide que execute a un loitador pola liberdade alxeriana. O final desenvólvese no deserto abrasador mentres o soldado tenta fuxir.

## Personaxes 
* Samir Boitard como Khaled
* Nicolas Bridet como Lambert
* Laurent Hennequin como comandante Saintenac
* Bernard Montiel como o mestre
* Mehdi Tahmi
* Merouane Mansouri

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Alxeria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 88ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
La Route d'Istanbul

'''''La Route d'Istanbul''''' é un filme franco-alxeriano de 2016 dirixido por Rachid Bouchareb. Estreouse na sección Panorama da 66ª edición do Festival Internacional de Cinema de Berlín. Whettnall recibiu o Premio Magritte á mellor actriz na 7ª edición dos Premios Magritte polo seu papel no filme. Foi escollido como candidato de Alxeria para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 90ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Elisabeth ponse en marcha para atopar á súa filla, que se uniu ó Estado Islámico en Siria.

## Personaxes 
* Astrid Whettnall como Elisabeth
* Pauline Burlet como Elodie
* Patricia Ide como Julie
* Abel Jafri como policía turco

## Produción 
O filme foi rodado en Bélxica, Istambul e Alxeria.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Alxeria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 90ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Masquerades (filme)

***Masquerades*** (en ) é un filme franco-alxeriano de 2008 dirixido por Lyes Salem. Foi escollido como candidato de Alxeria para o Óscar ó mellor filme internacional na 81ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Lyes Salem como Mounir
* Sarah Reguieg como Rym
* Mohamed Bouchaïb como Khliffa
* Rym Takoucht como Habiba
* Merouane Zmirli como Amine
* Mourad Khancomo como Rédouane Lamouchi

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Alxeria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 81ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Inch'Allah dimanche

'''''Inch'Allah dimanche''''' (en ) é un filme franco-alxeriano de 2001 dirixido por Yamina Benguigui. Conta a vida dunha muller inmigrante alxeriana en Francia. O filme foi escollido como candidato de Alxeria para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 74ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Fejria Deliba como Zouina
* Rabia Mokeddem como Aïcha
* Amina Annabi como Malika
* Anass Behri como Ali
* Hamza Dubuih como Rachid
* Zinedine Soualem como Ahmed
* Mathilde Seigner como Nicole Briat
* Marie-France Pisier como Manant
* France Darry como Mrs. Donze (veciña)
* Roger Dumas como Mr. Donze (veciño)
* Jalil Lespert como condutor de autobús

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Alxeria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 74ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Little Senegal (filme)

***Little Senegal*** é un filme de 2001 dirixido por Rachid Bouchareb. O filme foi escollido como candidato de Alxeria para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 73ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Sotigui Kouyaté como Alloune
* Sharon Hope como Ida
* Roschdy Zem como Karim
* Karim Traoré como Hassan
* Adetoro Makinde como Amaralis
* Adja Diarra como Biram
* Malaaika Lacario como Eileen
* Toy Connor como rapaza na ponte

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Alxeria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 73ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
O.k. (filme)

***o.k.*** é un filme alemán de 1970 dirixido por Michael Verhoeven. Foi escollido como candidato de Alemaña do Oeste para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 43ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. O filme tamén participou no Festival Internacional de Cinema de Berlín. Porén, a competición foi cancelada e non se entregaron premios.

## Personaxes 
* Gustl Bayrhammer como capitán Vorst
* Hartmut Becker como Ralph Clarke
* Senta Berger como ela mesma
* Hanna Burgwitz como Josefine
* Rolf Castell como Reilly
* Wolfgang Fischer como Rafe
* Eva Mattes como Phan Ti Mao
* Ewald Precht como soldado Díaz
* Vera Rheingold
* Peter van Anft
* Michael Verhoeven como Sven
* Friedrich von Thun como sarxento Tony Meserve
* Rolf Zacher como Rowan

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 43ª edición dos Óscar
* Filmes de Alemaña propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
### Ligazóns externas 
*
Indigènes

***Indigènes*** (en ) é un filme de 2006 dirixido por Rachid  Bouchareb. Está protagonizado por Sami Bouajila, Jamel Debbouze, Samy Naceri, Roschdy Zem, Mélanie Laurent e Bernard Blancan. O filme conta as contribucións dos soldados do norte de África ás forzas da Francia Libre durante a segunda guerra mundial así como a discriminación que sufriron. O lanzamento do filme contribíu a un recoñecemento parcial dos dereitos de pensión dos soldados das antigas posesións francesas por parte do goberno francés.

Os membros do elenco Jamel Debbouze, Samy Naceri, Roschdy Zem, Sami Bouajila e Bernard Blancan gañaron o ''Prix d'interprétation masculine'' no Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2006 polas súas interpretacións, e o filme gañou o Premio François Chalais. Foi nomeado ó Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 79ª edición dos premios.

## Personaxes 
* Jamel Debbouze como Saïd Otmari
* Samy Naceri como Yassir
* Roschdy Zem como Messaoud Souni
* Sami Bouajila como Abdelkader
* Bernard Blancan como sarxento Roger Martinez
* Mathieu Simonet como cabo Leroux
* Assaad Bouab como Larbi
* Mélanie Laurent como Margueritte village Vosges
* Benoît Giros como capitán Durieux
* Thibault de Montalembert como capitán Martin
* Aurélie Eltvedt como Irène
* Dioucounda Koma como Touré 
* Philippe Beglia como Rambert
* Antoine Chappey como o coronel
* Kalen Bushe como o segundo coronel
* Thomas Langmann como o xornalista
* Julie de Bona

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Alxeria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 79ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Poussières de vie

***Poussières de vie*** é un filme de 1995 dirixido por Rachid Bouchareb. É unha coprodución entre Francia, Alxeria, Hong Kong, Bélxica e Alemaña. Foi nomeado en representación de Alxeria para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 68ª edición dos premios.

## Personaxes 
* Daniel Guyant como Son
* Gilles Chitlaphone como Bob
* Jehan Pagès como Petit Haï
* Éric Nguyen como Un-Deux
* Lina Chua como nai de Son
* R. Shukor Kader como pai de Son

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Alxeria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 68ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Celso Callón Recuna

**Celso Callón Recuna**, nado en Vilanova de Arousa en 1943 e finado en Vilagarcía de Arousa o 8 de decembro de 1998, foi un político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Celso Callón Loureiro. Foi presidente da autoridade portuaria de Vilagarcía, impulsando o peirao deportivo, o parque do Centenario e o peirao de Ferrazo; e presidente da autoridade portuaria de Marín. Presidiu o Liceo Marítimo varios mandatos. En 1975 participou na Asamblea Democrática de Arousa.

Refundou o PSOE de Vilagarcía de Arousa en 1976.

## Vida persoal 
Casou con Ángela González Martín e foi pai de Verónica e Celso Callón González.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Casi 18 años en el ejercicio de distintos cargos en el Puerto