open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ceferino de Blas

**Ceferino de Blas García**, nado en Cancienes (Corvera) o 24 de setembro de 1943 e finado en Vigo o 19 de febreiro de 2023, foi un escritor e xornalista asturiano, vigués de adopción.

## Traxectoria 
Estudou no Seminario Metropolitano de Oviedo, Filosofía e Letras na Universidade Pontificia de Salamanca e a carreira de xornalismo na Escuela Oficial de Periodismo de Madrid, titulándose en 1972, despois licenciouse en Ciencias da Información pola Universidade Complutense de Madrid.

Fixo prácticas en *La Voz de Avilés* e traballou en *La Voz de Asturias*. Foi delegado da axencia EFE en Asturias, redactor xefe e subdirector de *La Nueva España*, pertencente ao grupo Prensa Ibérica, e correspondente en Asturias de *El Periódico de Catalunya*

Dende outubro de 1986 ata febreiro de 1994 dirixiu o diario *Faro de Vigo*, pertencente, tamén, ao grupo Prensa Ibérica, proseguindo despois como articulista e autor de varios libros, distribuídos co xornal.

Foi membro numerario do Instituto de Estudios Vigueses dende 2013 e en 2017 nomeárono cronista oficial da cidade de Vigo, en sucesión de Lalo Vázquez Gil.

## Vida persoal
300px|miniatura|Necrolóxica no *Faro de Vigo*.
Estaba casado coa xornalista galega Marisa Real.

## Obra bibliográfica 
* *El cardenal que coronó al rey: Pablo VI eligió a Tarancón para separar a la Iglesia del franquismo*. Barcelona: Prensa Ibérica, 1995. ISBN 84-87657-92-3.
* *Cunqueiro y Faro de Vigo: el pacto inextinguible*, 2011. ISBN 978-84-938283-3-2.
* *Paz Andrade y Faro de Vigo. Galicia ante todo*. Vigo: *Faro de Vigo*, 2012. ISBN 978-84-615-8807-7.
* *Rosalía de Castro y Faro de Vigo en el 150 aniversario de Cantares Gallegos*, 272 pp., Vigo: *Faro de Vigo*, 2013. ISBN 978-84-616-5429-1.
* *Fernández del Riego. El guerrero del galleguismo*, 200 pp.&nbsp;Vigo: *Faro de Vigo*, 2013. ISBN 978-84-616-2545-1.
* *Filgueira Valverde y Faro de Vigo, El hombre que más sabía de Galicia*, 2015. ISBN 978-84-606-8044-4.
* *Donde los periódicos son Faros: Historia del Faro de Vigo, decano de la prensa española (1853-2015)*, 2017. IEV. ISBN 978-84-89599-67-3.
* *Vigo, puerta del mundo*, póstuma. *Faro de Vigo*, 2023.
### Colectiva 
* *Llanes en la ruta Jacobea*, xunto con Elviro Martínez, 1968, CSIC.
* *Tarancón, obispo y mártir*, xunto con José Luis Martín Descalzo. Oviedo: Naranco, 1976. ISBN 84-7319-083-1.
* "El período preautonómico de Asturias", pp.&nbsp;77–84, en *Asturias, veinte años de autonomía (1982-2002)* de Sabino Fernández Campo (coord.), 2002. ISBN 84-95998-08-4.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
*
Estadio Olímpico de Tokyo

O **Estadio Olímpico de Tokyo** (en xaponés: 国立霞ヶ丘陸上競技場 *Kokuritsu Kasumigaoka Rikujo Kyogijo*) ou **Estadio Nacional do Xapón** é un estadio polideportivo localizado en Tokyo, na capital do Xapón. Inaugurouse no ano 1958 para ser a sede central dos Xogos Olímpicos de 1964 e actualmente conta cunha capacidade duns 57.000 espectadores.

Prevese que o actual estadio inaugurado en 1958, sexa demolido neste ano 2015 para reconstruílo como *Novo Estadio Olímpico de Tokyo*. Este novo estadio faise para albergar a Copa do Mundo de Rugby 2019 e para acoller tamén os Xogos Olímpicos de 2020.

## Eventos 
No pasado, este estadio acolleu os Xogos Olímpicos e Paralímpicos do 1964. Tamén se disputaron os Xogos Asiáticos de 1958 e o Campionato do Mundo de Atletismo 1991. Dende o 1980 até o 2001, xogouse aquí a Copa Intercontinental de Fútbol. A maiores, aquí xóganse as finais da Copa do Emperador e da Supercopa xaponesa. No futuro *Novo Estadio Olímpico de Tokyo* disputarase a Copa do Mundo de Rugby 2019 e os Xogos Olímpicos de 2020.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do estadio (en xaponés)
Estadio Olímpico de Helsinqui

miniatura|180px|A torre do estadio olímpico.
O **Estadio Olímpico de Helsinqui** (en ; en sueco: Helsingfors Olympiastadion) é un estadio polideportivo situado en Töölö (Helsinqui), na capital de Finlandia. Ten unha capacidade duns 40.000 espectadores e é o estadio máis grande do país. No pasado, este estadio foi a sede central dos Xogos Olímpicos de 1952. Daquela acolleu os eventos de atletismo, de salto equestre e das finais do fútbol.

O estadio albergou os Campionatos do Mundo de Atletismo de 1983 e 2005. Tamén acolleu os Campionatos de Europa de Atletismo de 1971, 1994 e 2012.

O estadio fai de anfitrión nos partidos que xoga como local a selección de fútbol de Finlandia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do estadio
Sachsenring

**Sachsenring** é un autódromo localizado en Hohenstein-Ernstthal, na rexión de Saxonia en Alemaña. O trazado principal do circuíto ten 3,760&nbsp;km e pode dividirse en dous: un traxecto triangular de 1.700 metros e outro con forma de omega que conta cuns 2,1 quilómetros. Na actualidade, o circuíto acolle o Gran Premio de Alemaña de Motociclismo do Campionato do Mundo de Motociclismo.

## Historia 
O circuíto de Sachsenring construíuse no ano 1937. Dende o ano 1962 até o 1972 Sachsenring acolleu o Gran Premio de Alemaña do Leste de Motocilcismo. A partir de 1998, o Gran Premio de Alemaña de Motociclismo trasladouse de Nürburgring a aquí. Dende aquel momento, este gran premio dispútase neste trazado. Nos anos 2001 e 2002 o DTM tamén se disputou neste lugar.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do autódromo (en alemán)
Fenómenos

* **Fenómeno**, acontecemento particular;
* Persoas excepcionais consideradas *frikis*;
* ***Fenómenos*** (2007), programa de televisión española de laSexta;
* ***Fenómenos*** (2012-2013), serie de televisión española de Antena 3;
* ***Os fenómenos*** (2014), filme galego dirixido por Alfonso Zarauza.
Coroza

[miniatura|[Francisco Fernández del Riego vestido cunha caroza.]]
Unha **coroza**, ou **caroza**, é unha peza de vestir tradicionalmente empregada na Galicia rural  para resgardarse da choiva. Estaba feita de xuncos ou de colmo e completábase cunhas polainas e un carapucho do mesmo material.

Está confeccionada en tres partes, unha exterior que cobre os ombreiros e chega até a cintura, e dúas interiores que comezan dende os ombreiros e que chegan até os pés. Na parte inferior das pernas póñense as polainas e para os pés unhas botas de coiro con sola de madeira. Pode levar un capelo, unha carapucha feita en capas do mesmo material para cubrir a cabeza.

Esta peza de vestir foi caendo en desuso, e o 6 de marzo de 2018, morreu en Castro, Carballedo, Alejandro Regal Regal, o último fabricante de corozas da comarca de Chantada e, poida que o último de Galicia. Alejandro tiña 88 anos e era un dos últimos artesáns que sabían como elaborar este traxe.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Traxe galego
Aixovall

**Aixovall** (tamén pronunciado como *xovall* e *xuvall*) é un núcleo de poboación do Principado de Andorra situado na parroquia de Sant Julià de Lòria. No ano 2009 tiña 124 habitantes segundo o padrón.

Na poboación está situado o Estadi Comunal d'Aixovall, a Igrexa de Santa Filomena d'Aixovall, o Ponte d'Aixovall e o *Centre de Formació Professional*.

Accédese a Aixovall a través da Estrada Xeral 1 (CG-1) ou ''Carretera d'Espanya''. Está a un quilómetro de Sant Julià de Lòria e a dous quilómetros de Andorra la Vella, a capital do estado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Estadi Comunal d'Aixovall
* Sant Julià de Lòria
Irmandade TV

**Irmandade TV** foi unha canle de televisión privada de Galiza que emitía en lingua galega. Comezou a emitirse por vez primeira o 17 de maio de 2015 na TDT compartindo dial con Nós TV, cun maratón de 12 horas a prol da lingua galega. O director da canle foi Aurelio Lópes, que presentaba de luns a venres o programa "Afiando a Agulla" xunto a Sara Torreiro.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Nós TV
### Ligazóns externas
* Irmandade TV: sobre nós.
Insuficiencia respiratoria

A **insuficiencia respiratoria** é unha síndrome clínica caracterizada pola incapacidade do organismo para manter os niveis arteriais axeitados de oxíxeno e de dióxido de carbono, necesarios para o correcto metabolismo celular.

## Concepto 
A insuficiencia respiratoria aguda é a incapacidade do sistema respiratorio de cumprir a súa función básica, que é o intercambio gasoso de oxíxeno e dióxido de carbono entre o ar ambiental e o sangue circulante, culminando na falla do metabolismo celular do organismo.

De acordo co seu encabezado médico pódese definir como:

En termos médicos, a insuficiencia respiratoria defínese coma a presenza dunha hipoxemia arterial (PaO2 menor a 60 mmHg) en reposo, a nivel do mar e respirando ar ambiental. Este criterio pode acompañarse de hipercapnia (PaCO2 maior de 45 mmHg). Para fins prácticos, pode entenderse que unha saturación de oxíxeno entre 90&nbsp; e 95&nbsp; equivalen a unha PaO2 de 60 e 80 mmHg.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Insuficiencia renal
* Insuficiencia cardíaca
Sidhe

O **Sidhe**, **Sidh** ou **Síd** era un mundo subterráneo localizado baixo un montículo artificial de terra ou túmulo megalítico en Irlanda, segundo o Lebor Gabála Érenn os Tuatha Dé Danann foron obrigados polos fillos de Mil a viviren baixo terra nestes lugares, igual que os mouros da mitoloxía galega, onde seguen vivindo unha vida paralela á dos humanos, por iso os irlandeses non deixan que o gando paza neles e o goberno fai pasar as estradas por outro lado.

A tradición oral afirma que nestes lugares atópanse vivindo as fadas ou que son tumbas de heroes e reis famosos sendo considerados tamén un lugar sagrado e mesmo de paso ao Outro Mundo que se abren o día de Samain. Trala invasión dos netos de Breogán (considerados os actuais celtas goidélicos) aos Tuatha no lles quedou mais remedio que refuxiarse nos sídhe, por toda Irlanda circulan historias sobre Knocks (do irlandés Cnoc, outeiro oco) en cuxo interior viven extensas comunidades feéricas gobernadas por un rei ou raíña, algúns dos Sidhe teñen incluso nome propio. Entre os sídhe mais coñecidos de Irlanda atópanse:
* Knockma, onde se sitúa o trono de Fínvara, mítico rei das fadas de Connaught.
* Sidhe do Brugh (Newgrange), vinculado ó mito de Angus Óg.
* Sidh Nechtain, pazo do deus Nechtan.
* Sidhe Ercman, onde os Tuatha Dé Danann criaron ós cabalos máxicos de Ema Nemed.
* Síd de Cruachan, onde teñen lugar as aventuras de Nera, un dos remscéla ou contos previos ao Táin Bó Cuailnge ou Razzia do gando de Cuailnge

## Notas
Merino, Colorado

**Merino** é unha vila do condado de Logan, no estado norteamericano de Colorado. A poboación era 284 no censo de 2010. O seu nome vénlle pola raza de ovella meiriña (*merino* en castelán).
## Xeografía 
Segundo a&nbsp;Oficina do Censo dos Estados Unidos, a localidade ten unha superficie total de 0.52&nbsp;km2, todos de terra firme.

## Demografía 
Segundo o&nbsp;censo de 2000, había 246 persoas, 96 casas, e 66 familias con residencia no lugar. A densidade de poboación era 558.7/km². A composición racial da era 93.90% brancos, 0.81% nativos americanos, 4.07% doutras razas, e 1.22% de dúas ou máis. Hispanos ou latinos era o&nbsp;6.91% da poboación.

## Notas
Moses (canción)

***Moses***» (en galego, *Moisés*) é o único sinxelo do álbum *Live 2003*, primeiro álbum en directo editado pola banda inglesa de rock alternativo&nbsp;Coldplay. Interpretouse no&nbsp;Hordern Pavilion de Sidney o 21 e 22 de xullo de 2003.

A canción escribiuna a actriz&nbsp;Gwyneth Paltrow, dona do cantante&nbsp;Chris Martin. É unha canción romántica que fala de namorarse da muller máis fermosa do mundo e do impacto que provoca na vida dun mesmo. O título da canción utilizouno despois a parella para darlle nome ao seu segundo fillo, Moses Bruce Anthony Martin, nado en 2006.

Entrou na lista de cancións alternativas dos Estados Unidos chegando á posición 24.

## Notas
Bassella

**Bassella** é un concello da comarca do Alt Urgell. O termo municipal de Bassella foi o máis afectado pola construción do encoro de Rialb.

## Situación 
esquerda|miniatura|300px|Entidades de poboación de Bassella.
Bassella é o termo municipal máis meridional do Alt Urgell, limita coas&nbsp;&nbsp;comarcas do&nbsp;Solsonès no leste e coa&nbsp;Noguera ao oeste. Polo norte limita cos concellos de&nbsp;Oliana e Peramola, ao oeste coa&nbsp;Baronia de Rialb e Tiurana, ao sur con&nbsp;Vilanova de l'Aguda (Noguera) e Pinell de Solsonès e ao leste con&nbsp;Castellar de la Ribera (Solsonès).

## Lugares de interese 
dereita|miniatura|260x260px|O río&nbsp;Ribera Salada&nbsp;entrando na vaira&nbsp;de Rialb, no termo de Bassella
* **Museo da Moto**
Inaugurado no 2002, o Museo da Moto é o primeiro espazo permanente aberto ao público de todo o Estado español dedicado integramente ao mundo da moto.&nbsp;
* **Vaira de Rialb**
Parte do termo municipal está asulagado pola vaira&nbsp;de Rialb, con lugares como&nbsp;Castellnou de Bassella ou Aguilar baixo as súas augas e que sobresaen en épocas de gran seca.&nbsp;
* **Praia fluvial de Ogern**
Aproveitando a auga da Ribera Salada creouse unha infraestrutura lúdica municipal que consiste en dous areais artificiais, un para menores e outro para adultos

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina web do Concello 
* Datos xerais da deputación de Lleida 
* Datos xerais do Concello comarcal 
* Datos xerais da Generalitat 
* Datos do Institut d'Estadística de Catalunya
John Houseman

**Jacques Haussmann**, nado en Bucarest (Romanía) o 22 de setembro de 1902 e finado en Malibú (California) o 31 de outubro de 1988 foi un actor e produtor británico-estadounidense, coñecido como **John Houseman**.

## Traxectoria 
Houseman naceu en Bucarest. A súa nai era británica e o seu pai un xudeu nado en Alsacia. Estudou en Inglaterra e traballo no comercio de cereais antes de emigrar aos Estados Unidos en 1925, conseguindo a nacionalidade estadounidense en 1943.

Houseman entrou no mundo do teatro tralo crac do 29. A súa primeira oportunidade importante chegou cando foi contratado polo músico Virgil Thomson para dirixir *Four Saints in Three Acts*, colaboración de Thomson con Gertrude Stein.

En 1934 buscaba un elenco para a obra que producía baseada no drama de Archibald MacLeish, *Panic*, sobre un financeiro de Wall Street afectado pola crise de 1929. A pesar de que a personaxe central era un home de máis de cincuenta anos, Houseman obsesionouse cun actor novo chamado Orson Welles que vira en *Romeu e Xulieta*. Welles aceptou deixar a obra para entrar na produción de *Panic*. A pesar de que a obra obtivo críticas indiferentes, supuxo o inicio da frutífera colaboración entre Welles e Houseman, que deu lugar á produción de *Macbeth*, dirixida por Welles con actores de raza negra (1936), o musical *The Cradle Will Rock* (1937) e as obras para a radio do Mercury Theatre, coma a emisión de *The War of the Worlds*, adaptada da novela de H. G. Wells (1938).

A ruptura entre ambos os dous chegou coa escritura do guión de *Cidadán Kane* (1941), que Houseman afirmaba que correspondía a Herman J. Mankiewicz máis ca a Welles.

Trala ruptura, Houseman seguiu dirixindo (*The Devil and Daniel Webster*, 1939) e producindo obras teatrais e chegou a ser o vicepresidente de David O. Selznick Productions. Durante a segunda guerra mundial converteuse no xefe da división de ultramar da oficina de información.

Entre 1945 e 1962 produciu dezaoito filmes para Paramount, Universal e Metro-Goldwyn-Mayer, incluíndo *The Blue Dahlia* (1946) e *Julius Caesar* (1953) (for which he received an Academy Award nomination for "Best Picture"). Porén a súa popularidade para o público chegou coa súa interpretación do profesor Charles Kingsfield no filme *The Paper Chase* (1973), polo que gañou o Oscar ao mellor actor secundario e que repetiu na serie homónima.

## Representacións de Houseman no cinema 
Houseman foi interpretado por Cary Elwes no filme de Tim Robbins *Cradle Will Rock* (1999) e por Eddie Marsan no filme de Richard Linklater *Me & Orson Welles* (2009).

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* "The Theatre: Marvelous Boy" – *Time Magazine* 9 de maio de 1938
* Entrevista con Howard Koch
Fletán

O termo **fletán** pode referirse a estes tres peixes planos da familia dos pleuronéctidos:
* **Fletán branco**, tamén chamado **halibut**, **hipogloso** e **hipogloso do Atlántico** (*Hippoglossus hippoglossus*).
* **Fletán do Pacífico** ou **hipogloso do Pacífico** (*Hippoglossus stenolepis*).
* **Fletán negro**, tamén chamado **hipogloso negro** ou fletán propiamente dito (*Reinhardtius hippoglossoides*).

## Véxase tamén 
* Guerra do fletán
Daytona 500

[thumbnail|360px|[Matt Kenseth, Greg Biffle e Dale Earnhardt, Jr. lideran a Daytona 500 do ano 2012.]]
As **500 Millas de Daytona** ou **Daytona 500** é a carreira de automóbiles máis importante da NASCAR e unha das máis importantes dos Estados Unidos xunto ao Gran Premio dos Estados Unidos, as 500 millas de Indianápolis e as 12 horas de Sebring. Esta carreira está considerada unha das 5 grandes do mundo do automobilismo. A carreira lévase disputando ininterronmpidamente a mediados de febreiro dende o ano 1959 no óvalo do Daytona International Speedway.

Os pilotos con máis títulos da Daytona 500 son Richard Petty con 7 vitorias e Cale Yarborough con 4 triunfos. Outros corredores con tres títulos da competición son: Bobby Allison, Dale Jarett e Jeff Gordon.

## Formato de clasificación 
A quenda de clasificación da Daytona 500 só detrmina quuenes son os dous primeiros pilotos na saída. É a primeira que se disputa. O resto de corredores teñen que participar nunha de dúas carreiras clasificatorias (Duelos Budweiser).

Os clasificados en posicións impares na primeira fase de clasificación corren o primeiro Duelo Budweiser e os que se clasificaron en posicións impares, corren o segundo duelo. Despois de se realizar os duelos, os pilotos colócanse na posición que lles toque dependendo do tempo que fixeron. Os do primeiro duelo sempre se poñen no lado interno do óvalo mentres que os do segundo se colocan pola zona externa do trazado.

Dende o 2005, os Duelos Budweiser teñen unha duración de 150 millas (240 quilómetros). Os pilotos ben situados no campionato do ano anterior teñen asegurada unha posición na carreira aínda que na clasificación queden en posicións moi atrasadas.

## Gañadores 
Richard Petty con 7 vitorias e Cale Yarborough con 4 triunfos son os pilotos máis laureados desta carreira ao longo da súa historia.

&nbsp;– Andretti naceu nunha parte de Italia que agora pertence a Croacia, pero nacionalizouse nos Estados Unidos. PSegue sendo o único piloto nado no estranxeiro en gañar a carreira. 
‡&nbsp;- O récord de velocidade da Daytona 500 é 285´823 km/h establecido por Buddy Baker en 1980.

### Notas
* **1965, 1966, 2003, 2009:** Carreira acurtada debido á choiva.
* **1974:** Carreira programada para o 90% de distancia en resposta á crise enerxética de 1973; A anotación comezou na volta 21.
* **2005, 2006, 2007, 2010, 2011, 2012, 2015, 2018:** Carreira ampliada debido ás normas da NASCAR.
* **2012**: A carreira postergouse de domingo a luns debido á choiva. (Isto marca a primeira vez que a Daytona 500 foi trasladado ao luns e a primeira carreira nocturna da Daytona 500).

### Gañadores múltiples (pilotos)
### Gañadores múltiples (equipos)
## Véxase tamén 
* Daytona International Speedway
* NASCAR
* 500 Millas de Indianápolis

### Ligazóns externas 
* Páxina da carreira
* Sitio oficial do Daytona International Speedway
* Sitio oficial da NASCAR
Autódromo de Brno

[miniatura|left|[Casey Stoner cunha MotoGP en Brno]]
O **Autódromo de Brno** é un autódromo localizado na cidade de Brno, na República Checa. O trazado mide 5'403 quilómetros de longo. O circuíto moderno inaugurouse no 1987 pero o autódromo leva acollendo o Gran Premio da República Checa de Motociclismo dende 1965.

## Véxase tamén 
* Brno

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do circuíto
Pedro Alonso Pérez

**Pedro Alonso Pérez**, nado en Madrid o 27 de maio de 1907 e finado en Vigo o 20 de abril de 1990, foi un arquitecto español, que traballou en Galicia.

## Traxectoria 
dereita|miniatura|Real Club Náutico de Vigo, 1944.

Licenciouse en Madrid en 1932. Foi delegado do Instituto Nacional da Vivenda para o norte de España. A partir de 1940 asociouse con Francisco Castro Represas en Vigo, e traballaron xuntos até 1988. Na súa obra, que evolucionou do eclecticismo ao racionalismo, destaca o emprego do granito, o uso de balconadas e de cornixas corridas.

## Obra 
miniatura|300px|Edificio Pernas (1941) dende a Praza de América.

* O Edificio Ribas, na rúa Marqués de Valladares 22, esquina coa rúa Colón.
* Os números 4 e 6 da praza de Compostela.
* O Edificio Barreras (1940) na rúa Colón.
* O Edificio Pernas (1941) que ocupa todo o rueiro formado pola Gran Vía coas rúas López Mora e Ramón González Sierra.
* O Edificio Albo (1942) na Gran Vía esquina Urzáiz.
* O Real Club Náutico de Vigo (1944-45).
* O Edificio Miguel Seijo Serodio (1945).
* O Edificio comercial para José González (1949), na rúa Marqués de Valladares.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada.
### Outros artigos 
* Racionalismo arquitectónico
### Ligazóns externas 
* Estudo de arquitectura Castro y Alonso ''(en castelán e inglés).
Provincia de Alborz

A **provincia de Alborz** (en , *Ostan-e Alborz*) é unha das 31 provincias de Irán, con capital en Karaj. Foi estabelecida coa división da provincia de Teherán en dúas provincias, coa aprobación parlamentaria do 23 de xuño de 2010.

Situada ao norte de Teherán, a provincia consta de 4 cantóns, os de Karaj, Savojbolagh, Taleghan e Nazarabad.

Segundo o censo de 2011, a poboación é de 2.412.513 habitantes.
Segunda división B española 2014/15

A tempada **2014–15** da **Segunda División B** foi a 38ª edición do terceiro nivel do fútbol español. Empezou o 23 de agosto de 2014 e finalizou o 21 de xuño de 2014 coas eliminatorias de ascenso finais.

## Resumo antes da tempada 2014–15
**Playoffs de Ascenso:**

----
**Descendidos de Segunda División:**
* Real Murcia (descenso administrativo)
* Real Madrid Castilla
* Real Jaén
* Hércules

## Grupos
### Grupo 1
#### Clasificación
|rowspan=4 |Clasificación para a promoción de ascenso

|rowspan=3 |Clasificación para a Copa do Rei 2015–16

|rowspan=8 style="background-color:#F9F9F9;"|

|rowspan=1 |Clasificación para a eliminatoria de permanencia

|rowspan=4 |Descenso á Terceira División 2015–16

### Grupo 2 
#### Clasificación 
|rowspan=4 |Clasificación para a promoción de ascenso

|rowspan=1 |Clasificación para a Copa do Rei 2015–16

|rowspan=1 style="background-color:#F9F9F9;"|

|rowspan=1 |Clasificación para a Copa do Rei 2015–16

|rowspan=8 style="background-color:#F9F9F9;"|

|rowspan=1 |Clasificación para a eliminatoria de permanencia

|rowspan=4 |Descenso á Terceira División 2015–16

### Grupo 3 
#### Clasificación 
|rowspan=4 |Clasificación para a promoción de ascenso

|rowspan=1 |Clasificación para a Copa do Rei 2015–16

|rowspan=10 style="background-color:#F9F9F9;"|

|rowspan=1 |Clasificación para a eliminatoria de permanencia

|rowspan=4 |Descenso á Terceira División 2015–16

### Grupo 4 
#### Clasificación 
|rowspan=4 |Clasificación para a promoción de ascenso

|rowspan=2 |Clasificación para a Copa do Rei 2015–16

|rowspan=8 style="background-color:#F9F9F9;"|

|rowspan=1 |Clasificación para a eliminatoria de permanencia

|rowspan=4 |Descenso á Terceira División 2015–16

## Promoción de ascenso 
### Campións de grupo 
Os catro campións de grupo xogarán unha eliminatoria a dobre partido. Os vencedores subirán directamente a Segunda División. Os perdedores pasarán á segunda eliminatoria cos segundos, terceiros e cuartos de grupo.

Ademais, os dous vencedores que ascenderon a Segunda xogaron outra eliminatoria a dobre partido para decidir o campión da categoría.

### Segundos, terceiros e cuartos 
#### Cuartos de final 
Os segundos, terceiros e cuartos de cada grupo xogarán unha eliminatoria a dobre partido. Os vencedores pasarán ás semifinais.

#### Semifinais 
Os seis gañadores de cuartos de final e os dous perdedores da eliminatoria de campións xogaron as semifinais a dobre partido. Os vencedores pasaron ás finais.

#### Finais 
Os catro gañadores de semifinais xogaron as finais a dobre partido. Os vencedores ascenderon a Segunda División.

## Promoción de permanencia 
Os catro décimo sextos clasificados xogaron unha eliminatoria a dobre partido. Os perdedores descenderon directamente a Terceira División, mentres que os gañadores mantiveron a categoría.

## Véxase tamén
*Segunda División 2014–15
*Terceira División 2014–15
*Copa do Rei 2014–15

### Ligazóns externas
*Páxina oficial da Real Federación Española de Fútbol
Anhanguera

***Anhanguera*** é un xénero de pterosaurio pterodactiloide do Aptiano no Cretáceo Inferior, con achados na&nbsp;formación Santana na planicie de Araripe, no&nbsp;Brasil.

En 1986, Rafael Gioia Martins-Neto nunha conferencia durante a 38° *Reunião Anual da Sociedade Brasileira para o Progresso da Ciência* en São Paulo, informou do descubrimento dun pterosaurio, ao que denominou *Pricesaurus megalodon.* Os resumos do congreso publicáronse máis tarde, dentro dese ano, na revista *Ciência e Cultura.* O nome do xénero significa "lagarto de Llewellyn Ivor Price". O nome da especie deriva do grego μέγας, *megas*, "grande", e ὀδών, *odon*, "dente".

A especie baséase en dous sintipos, que Martins-Neto considerou que procedían dun único individuo, adquiridos de maneira separada procedentes de traficantes de fósiles en dous nódulos: o primeiro é o espécime CPCA 3592, unha punta de nove centímetros dun fociño, e o outro é o espécime CPCA 3591, unha parte media do cranio de dezaoito centímetros de longo. Por tanto *Pricesaurus* coñécese exclusivamente a partir de material cranial. Ambos os dous especímes probablemente descubríronse no Miembro Romualdo da Conca do Araripe e forman parte da colección do *Centro de Pescudas Paleontolóxicas da Chapada do Araripe*.

Martins-Neto proveu unha diagnose con catro trazos distintivos: a anchura do premaxilar; os dentes situados moi cercanamente; os profundos alvéolos dentais do premaxilar; e o redondeado da fronte da *fenestra* *nasoantorbitalis.* Con todo, en 1988 Alexander Kellner concluíu que *Pricesaurus* era un *nomen vanum*, principalmente porque os especímes en cuestión case seguramente son de individuos diferentes. O fociño era, de acordo con Kellner, dun animal máis grande que aquel do que procedía o fragmento medio do cranio. Ademais a diagnose non contiña ningunha autapomorfia real.

En 2012, publicouse un estudo realizado por Felipe Lima Pinheiro *et.al.*&nbsp;que representaba o primeiro estudo detallado dos especímes. Concluíuse que os fósiles certamente non proveñen dun único individuo, mesmo aínda que os seus tamaños non son necesariamente incompatibles. O fociño mostraba que o quinto e o sexto par de dentes son menores que o cuarto e o sétimo, o cal fai ao espécime indistinguible de *Anhanguera blittersdorffi* e *Anhanguera piscator*, os cales mostran o mesmo patrón dental. Ambos os &nbsp;dous especímes denomináronse&nbsp;*Anhanguera* sp. Pinheiro e.a. consideraron que *Pricesaurus* é un *nomen nudum*, debido a que este non posuía trazos diagnósticos e por ser nomeado nun resumo dunha conferencia.

## Notas
Saccharomyces pastorianus

***Saccharomyces pastorianus*** é unha especie de lévedo utilizado para a fabricación de cervexa de tipo&nbsp;lager, ou de fermentación baixa. O epíteto&nbsp;específico *pastorianus* púxollo o alemán Max Rees na honra de Louis Pasteur en 1870. Trece anos despois, outro epítico específico, *carlsbergensis*, deullo&nbsp;Emil Christian Hansen en 1883 cando traballaba na cervexería&nbsp;Carlsberg.

*Saccharomyces carlsbergensis* está considerado un sinónimo por numerosos autores, porén un estudo de &nbsp;2008 amosa unha diferenza significativa nos xenes &nbsp;ADH. Utilízase para a vinificación, como *Saccharomyces ellipsoideus*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* &nbsp;Index Fungorum&nbsp;: * Saccharomyces carlsbergensis *  (en) (+ MycoBank)
* &nbsp;NCBI&nbsp;: *Saccharomyces carlsbergensis* (en)
Poreč Trophy

O **Poreč Trophy** é unha competición&nbsp;ciclista dun só día que se disputa nos arredores de&nbsp;Poreč&nbsp;no condado de Istria (Croacia). Ao primeiro a competición estaba composta por diferentes probas sen relación entre si sen formar unha clasificación xeral. Desde 2004 tan só se disputa unha. No ano 2005 entrou no calendario do UCI Europa Tour coa categoría 1.2 (última categoría profesional). No 2013 introduciuse o **Trofeo Umag** (oficialmente: ***Trofej Umag***) que conta coa mesma categoría e se disputa 4 días máis tarde.
## Palmarés 
## Poreč Trophy 
## Poreč Trophy 2 
## Poreč Trophy 3 
## Poreč Trophy 4 
## Poreč Trophy 5 
## Poreč Trophy 6 
### Trofeo Umag 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Palmarés na&nbsp;*cyclebase.nl* 
* Palmarés na&nbsp;*memoire-du-cyclisme.eu*
Pleuronectoideos

A dos **pleuronectoideos** (*Pleuronectoidei*) é unha suborde de peixes teleósteos acantopterixios da orde dos pleuronectiformes.

Comprende numerosas especies de interese pesqueiro, entre outras, o rodaballo, o o linguado e a solla.

## Clasificación 
A suborde comprende as seguintes familias:

'*Suborde *Pleuronectoidei'''*
* Familia *Achiridae*
* Familia *Achiropsettidae*
* Familia *Bothidae*
* Familia *Citharidae*
* Familia *Cynoglossidae*
* Familia *Paralichthyidae*
* Familia *Pleuronectidae*
* Familia *Samaridae*
* Familia *Scophthalmidae*
* Familia *Soleidae*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Burton, Maurice & Robert Burton (1984): *Encyclopedia of Fish*. Saint Louis, EE.UU: BPC Publishing. ISBN 0-7064-0393-2.
* Eschmeyer, William N., ed. (1998): *Catalog of Fishes*. Special Publication of the *Center for Biodiversity Research and Information*, núm. 1, vol. 1-3. San Francisco (California, Estados Unidos): California Academy of Sciences. ISBN 0-940228-47-5.
* Lahuerta Mouriño, Fernando e Francisco X. Vázquez Álvarez (2000): *Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos*. Santiago: Xunta de Galicia. ISBN 84-453-2913-8. 
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.
* Rodríguez Villanueva, X. L. e Xavier Vázquez (1992): *Peixes do mar de Galicia. (III) Peixes óseos (continuación)*. Vigo: Edicións Xerais de Galicia. ISBN 84-7507-654-8.
* Solórzano, Manuel R[odríguez]; José L. Rodríguez, José Iglesias, Francisco X, Pereira e Federico Álvarez (1988): *Inventario dos peixes do litoral galego'' (Pisces: Cyclostomata, Chondrichthyes, Osteichthyes). O Castro-Sada, A Coruña: Cadernos da Área de Ciencias Biolóxicas (Inventarios). Seminario de Estudos Galegos, vol. IV. ISBN 84-7492-370-0.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
Aretha Franklin

**Aretha Louise Franklin**, nada o 25 de marzo de 1942 en Memphis,&nbsp; e finada en Detroit o 16 de agosto de 2018, foi unha cantante de soul, R&B e gospel. Recibiu o alcume de «Lady Soul» (a dama do soul) ou «Queen of soul» (a raíña do soul), e foi unha das artistas máis influentes na música contemporánea, ostentando o posto número un da lista dos 100 cantantes máis grandes de todos os tempos da revista *Rolling Stone*. A mediados da década de 1960 consolidouse como estrela feminina do soul, algo que favoreceu os&nbsp;dereitos raciais e das mulleres nos Estados Unidos. En 1987, Franklin converteuse na primeira muller en entrar no Salón da Fama do Rock.

## Traxectoria 
Filla dun predicador baptista, con catorce anos cantaba na igrexa coas súas irmás Carolyn e Erma. Coñeceu e recibiu influencias das estrelas do gospel Clara Ward e Mahalia Jackson. Entre 1956 e 1960 dedicouse unicamente a cantar gospel. El 1960 contratouna Columbia Records, onde gravou cun estilo no que non acababa de encaixar, e o disco co que tivo máis éxito neste selo foi *Rock-a-bye Your Baby with a Dixie Melody*. En 1966 pasou a Atlantic Records  volvendo ao estilo R&B e gravando o seu primeiro grande éxito, do que se venderon máis do millón de exemplares: *I never loved a man (The way I love you)*  composto por Ronnie Shannon onde Aretha cantaba e tocaba o piano. A súa carreira musical continuou con material orixinal e versións doutros compositores, como: *(You make me feel like) A natural woman*, de Gerry Goffin e Carole King, *I say a little prayer*  de Burt Bacharach e Hal David, *Eleanor Rigby*, de The Beatles, *Border song (Holy Moses)*, de Elton John, *Bridge over troubled water*, de Simon and Garfunkel ou ''Until you come back to me (That's what I'm gonna do)*, de Stevie Wonder. En 1980 pasou á discográfica Arista  onde co seu primeiro álbum, titulado Aretha, e a canción, "United together", chegou ao "top ten". O dueto con George Michael *I Knew You Were Waiting For Me* foi tamén un grande éxito. No cinema participou nos filmes *Os Blues Brothers* (1980) e *Blues Brothers 2000'' (1998).

## Notas
Psettodes

miniatura|250px|Larvas en estadios tardíos de *P. erumei*.
***Psettodes*** é un xénero, o único da familia dos **psetódidos** (*Psettodidae*) que, á súa vez, é a única da suborde dos **psettoideos** (*Psettodoidei*), da orde dos pleuronectiformes.

## Distribución 
Comprende tres especies de peixes planos moi primitivos, relativamente grandes, semellantes aos linguados, das que dúas habitan nas augas tropicais do Atlántico leste, ningunha no Mediterráneo ou no Atlántico europeo, e a terceira no Indo-Pacífico.

## Características 
Estes peixes están considerados como os máis primitivos da orde dos pleuronectiformes. Como todos os representantes destes peixes teñen o corpo asimétrico, con ambos os ollos nun só lado (á esquerda nesta familia), chamado lado ocular, mentres que ao outro lado do corpo é o chamado lado cego. Porén, nesta familia o ollo dereito non migra completamente durante o seu desenvolvemento, xa que se detén no bordo dorsal da cabeza.

A boca é ampla e está equipada con dentes pequenos pero moi numerosos. A aleta dorsal comeza na parte posterior, detrás dos ollos, ao contrario que en case todos os outros peixes planos. A liña lateral é completa e está presente incluso no lado cego.

O seu nome común en inglés, *spiny turbots* (rodaballos espiñentos) débese á presenza de espiñas nas aletas dorsal e anais, o que podería indicar unha relación evolutiva cos perciformes.

## Especies 
As especies actualmente recoñecidas neste xénero son:

'*Xénero *Psettodes'''*
* *Psettodes belcheri* Bennett, 1831 - o **linguado espiñoso de cola manchada**.
* *Psettodes bennettii* Steindachner, 1870 - o **linguado espiñoso**. 
* *Psettodes erumei* (Bloch & Schneider, 1801) - o **linguado espiñoso do Índico**.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pleuronectiformes

### Ligazóns externas 
* *Psettodidae* no SIIT.
* *Psettodidae* na ADW.
* *Psettodidae* no NCBI.
* *Psettodoidei* na EOL. 
* *Psettodidae'' na EOL.
Aceite de fígado de bacallau

miniatura|Cápsulas de aceite de fígado de bacallau.
[miniatura|[Bacallau|Bacallau do Atlántico.]]
O **aceite de fígado de bacallau**, tamén chamado *oleum morrhuae*, é un aceite extraído do fígado do bacallau do Atlántico (*Gadus morhua*).

É un suplemento dietético, administrado comunmente no pasado aos nenos.

O aceite de fígado de bacallau é un dos provedores máis eficaces de ácidos graxos omega 3 (EPA e DHA) e tómase con frecuencia para aliviar a dor e a rixidez articular relacionada coa artrite, e tamén se demostrou clinicamente que ten un efecto positivo sobre a saúde do corazón, os ósos e o cerebro, así como para mellorar o estado da pel, o pelo e as uñas.

## Características 
É unha fonte de vitaminas A e D. Dependendo da súa calidade, o sabor e o olor varía desde un suave sabor similar ao das sardiñas até un intenso e molesto cheiro a peixe podre e aceite rancio. O aceite de fígado de bacallau de alta calidade é un líquido oleoso de cor amarela pálida pouco espeso.

Fíxose popular comercializar aceite de fígado de bacallau con esencia cítrica ou de menta para facelo máis apetecíbel. As persoas de idade que creceron en Asia, Europa e noutros lugares do mundo teñen a miúdo malos recordos da súa infancia relativos a tomar pola forza a *emulsión Scott*, unha popular marca rexistrada de aceite de fígado de bacallau en emulsión, até que se lanzou ao mercado a versión con sabor a laranxa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Aceite de fígado de halibut
* Aceite de fígado de tiburón
Solvang

**Solvang** é unha cidade fundada en 1911 por mestres dinamarqueses que fuxían dos rigores dos invernos do medio oeste norteamericano. A cidade está totalmente edificada ó estilo do país europeo, incluíndo algúns restaurantes, cervexerías e panadarías. Localízase no condado de Santa Bárbara, no estado estadounidense de California. Nela hai unha réplica da sereíña de Copenhaguen, así como un busto de Hans Christian Andersen. En 1991 rematouse unha réplica do observatorio Rundetårn da capital dinamarquesa a escala 1:3. No ano 2000 tiña unha poboación de 5&nbsp;332 habitantes e unha densidade de poboación de 833,1 persoas por km².

## Demografía 
Segundo a Oficina do Censo dos Estados Unidos, en 200 os ingresos medios por fogar na localidade eran de 45&nbsp;799 $, e os ingresos medios por familia eran 57&nbsp;703 $. Os homes tiñan uns ingresos medios de 41&nbsp;429 $ fronte aos 30&nbsp;175 $ das mulleres. A renda per cápita para a localidade era de $25&nbsp;363. Ao redor do 6,7% da poboación estaba por debaixo do albor de pobreza.

## Galería de imaxes 

Tivoli Square Solvang.jpg

Solvang Bethania Lutheran Church.JPG
Solvang mill.jpg
Solvang Hønen.jpg
Solvang Danish costumes.jpg
Solvang Elna's Dress Shop.JPG
Solvang with flag.jpg

miniatura|center|800px|Imaxe panorámica de Solvang

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do concello
* Guía turística online da cidade
* Solvang, CA
* Actividades de Solvang
Aceite de fígado de tiburón

**Aceite de fígado de tiburón** é o nome colectivo que reciben os aceites extraídos do fígado de diversas especies de tiburóns.

Son aceites de cor que vai da amarela á parda, de forte cheiro e, como todos os aceites, son insolúbeis en auga e solúbeis en éter, benceno e disulfuro de carbono.

Utilízanse como fonte de vitamina A e de ácidos graxos Omega 3, e tamén en investigacións bioquímicas.
Aceite de fígado de halibut

O **aceite de fígado de halibut**, ou **aceite de fígado de hipogloso**, é un aceite extraído do fígado do halibut (*Hippoglossus hipoglossus*), que é unha moi boa fonte de vitamina A, que se usaba nos países nórdicos do mesmo xeito que o aceite de fígado de bacallau.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Aceite de fígado de bacallau
* Aceite de fígado de tiburón
Acordo Tripartito de Madrid

250px|miniatura|Acordo Tripartito de Madrid.
**Acordo Tripartito de Madrid** ou **Acordos de Madrid** é o nome simplificado da **Declaración de principios entre España, Marrocos e Mauritania sobre o Sáhara Occidental**, asinada o 14 de novembro de 1975 en Madrid entre os representantes de España, Marrocos e Mauritania sobre o ata entón denominado Sáhara Español. Componse dunha declaración política e varios anexos secretos.

## Declaración 
A declaración política estipula que España transferirá a administración do Sáhara Occidental. Esa transferencia faise a unha administración temporal tripartita composta por España, Marrocos e Mauritania.

A validez xurídica deste acordo foi cuestionada polo Secretario Xeral Adxunto de Asuntos Xurídicos e Asesor Xurídico das Nacións Unidas, Hans Corell, nun importante ditame o 29 de xaneiro de 2002 sobre a legalidade dos acordos petroleiros asinados por Marrocos. Na actualidade, o ente encargado de mediar no problema é a Misión de Nacións Unidas para o referendo no Sáhara Occidental.

## Situación na actualidade 
O certo é que, despois deste acordo, a ONU non considerou a Marrocos (nin, no seu momento, a Mauritania) como potencias administradoras do territorio do Sáhara Occidental, que segue figurando na lista da ONU como único territorio español pendente de descolonización.

Xunto ao acordo político existían uns anexos secretos, dos que só unha parte foi filtrada. Os anexos secretos económicos estipulaban a cesión a Marrocos do 65% da empresa Fos Bucraa, que explotaba os ricos xacementos de fosfatos do Sáhara Occidental, a cambio de que España obtivese dereitos de pesca para 800 barcos durante 20 anos. Os acordos secretos en materia de pesca foron incumpridos por Marrocos.

Politicamente, os acordos de Madrid foron un paso importante da dinastía alauí na consecución do seu proxecto de Gran Marrocos. A importancia do apoio prestado polos Estados Unidos foi considerado por algúns analistas como definitivo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sáhara Español
* Historia do Sáhara Occidental
Hippoglossus

[miniatura|240px|*[Hippoglossus stenolepis*.]]
***Hippoglossus*** é un xénero de peixes teleósteos da orde dos pleuronectiformes e familia dos pleuronéctidos.

## Etimoloxía 
O seu nome deriva do termo do grego antigo ἵππος *hippos*, "cabalo" e do elemento do latín científico *-glossus* forma masculina derivada do grego antigo γλῶσσα *glôssa*, "lingua", en referencia á forma deste animal.

## Taxonomía 
O xénero foi descrito en 1816 polo naturalista francés Georges Cuvier.

### Especies 
Na actualidade recoñécense no xénero as seguintes especies:
* *Hippoglossus stenolepis* Schmidt, 1904 — hipogloso do Pacífico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
* Pleuronéctidos
* *Hippoglossus hippoglossus*

### Ligazóns externas 
* Lista de nomes válidos das especies de *Hippoglossus* en FishBase.
* *Hippoglossus* no ITIS.
* *Hippoglossus* en ADW.
* *Hippoglossus* no NCBI.
Matthew Goode

**Matthew William Goode**, nado en Exeter o 3 de abril de 1978, é un actor inglés. Apareceu en filmes como *Chasing Liberty* (2004), *Match Point* (2005), *Imagine Me and You* (2005), *Brideshead Revisited* (2008), *Watchmen* (2009), *A Single Man* (2009), *Leap Year* (2010),  *Stoker* (2013), e *The Imitation Game* (2014). No 2014, uniuse á serie da CBS *The Good Wife*, na cal interpreta a Finley "Finn" Polmar.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Barbapapa

alt= Bouteilles de sirop Barbapapa|miniatura|Botellas de almibre Barbapapa
***Barbapapa*** é unha serie de libros infantís, creada o 19 de maio de 1970 pola parella franco-norteamericana, Annette Tison e Talus Taylor. Os Barbapapa son personaxes con forma de pera de diversas cores que teñen a capacidade de mudar de forma á mantenta.

Os libros publicounos en francés ''L'École des loisirs* e despois *Éditions du Dragon d'Or*. Traducíronse a máis de trinta linguas, e adaptáronse en series animadas de televisión.

## Orixe 
Annette Tison e Talus Taylor argallaron os Barbapapa en París, segundo eles contaron, cando estaban no xardín de Luxemburgo, Talus sentiu como un neno pedía a seus pais algo que chamaba *Baa baa baa baa*. Descoñecendo o francés, pediulle a súa dona que llo explicase, e ela díxolle que era unha larpeirada coñecida como *barbe à papa ''(nube de algodón).

Algo máis tarde, nun restaurante, a parella deseñou no mantel un personaxe inspirado na larpeirada: un personaxe rosa con formas arrondeadas.

## Personaxes 
miniatura|Barbapapas
* Barbapapa
** Pais
*** **Barbapapa**, o pai (de cor rosa)
*** **Barbamama**, a nai (de cor negra) 
** Barbabébés, fillas : 
*** **Barbalala**, gústalle a música (de cor verde) 
*** **Barbabelle**, a máis fermosa (de cor violeta) 
*** **Barbotine**, a  intelectual (de cor laranxa con lentes)
** Barbabébés, fillos : 
*** **Barbidur,** gústalle o deporte (de cor vermella) 
*** **Barbibul,**  o científico (de cor azul) 
*** **Barbidou**, amigo natureza e dos animais (de cor amarela) 
*** **Barbouille**, o pintor (de cor negra con pelo longo) 
* Outros personaxes recorrentes:
** os nenos, Claudine e François 
** a cadela, Lolita 
** o tucano de Barbidou, Toucan

## Libros 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial dos Barbapapa //
Promoción de ascenso a Segunda División B 2015

A **promoción de ascenso a Segunda División B de 2015** foi a eliminatoria de promoción de equipos de Terceira División a Segunda División B. Estivo formada polos campións dos 18 grupos da Terceira División 2014–15, así como os 3 seguintes clasificados, formando un total de 72 equipos.

## Equipos

|}

|}

|}

## Eliminatoria de campións
Neste grupo xogaron entre si os primeiros clasificados de cada grupo. Os partidos de ida xogáronse os días 23 e 24 de maio de 2015, e os de volta os días 30 e 31 de maio de 2015.

|}

Os campións ascenderon a Segunda División B. Os perdedores entraron na segunda rolda da eliminatoria cos non campións de grupo.

## Eliminatoria de non campións
### Primeira rolda 
Neste grupo xogan os 2º contra 4º clasificados, e 3º entre si. Os partidos de ida xogáronse os días 23 e 24 de maio de 2015, e os de volta os días 30 e 31 de maio de 2015. Os gañadores da eliminatoria pasaron á segunda rolda.

|}

### Segunda rolda 
Os campións no global avanzaron á terceira rolda.
 

|}

### Terceira rolda 
Os campións ascenderon a Segunda División B.
 

|}

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Datos da eliminatoria en futbolme.com
Arquieparquía católica maronita de Damasco

A **arquieparquía de Damasco** é unha sé da Igrexa católica maronita inmediatamente suxeita ao Patriarcado de Antioquía. En 2013 tiña 20.300 bautizados. O seu arcebispo é Samir Nasar dende 2006.

## Territorio 
A arquieparquía abrangue a cidade de Damasco, e ten o territorio estruturado en 8 parroquias.

## Historia 
A serie episcopal comeza en 1527, aínda que a arquieparquía foi erixida canonicamente no sínodo maronita do Monte Líbano de 1736.

## Episcopoloxio 
* Antuan Hamid Murani (5 de xuño de 1989 - 10 de marzo de 1999, retirado)
* Raimun Aid (5 de xuño de 1999 - 25 de setembro de 2005, retirado)
* Samir Nasar (10 de xuño de 2006 - actualidade)
Festival de Eurovisión 2006

O **LI Festival da Canción de Eurovisión** tivo lugar no pavillón cuberto Olympic Indoor Hall de Atenas, Grecia, após que a súa representante Helena Paparizou gañara coa canción "My Number One" na edición do 2005 celebrada en Kíiv, Ucraína. A semifinal celebrouse o 18 de maio de 2006 e a final o 20 de maio de 2006. O gañador do certame foi o grupo finlandés Lordi, coa súa canción "Hard Rock Hallelujah", seguidos do ruso Dima Bilan, que dous anos despois gañou o certame. Dase a circunstancia de que Lordi obtivo 292 puntos, a cifra máis alta obtida por un gañador na historia de Eurovisión nese momento, despois superada por Noruega na edición do 2009. "Hard Rock Hallelujah" converteuse na primeira canción hard rock en gañar o concurso, e ademais resultou ser a primeira vitoria de Finlandia tras 45 anos de participación.

## Países participantes 

### Linguas 
Dos 37 temas participantes, 20 foron interpretados en inglés, mentre que o resto en xeral o fixeron nas súas respectivas linguas oficiais. Bélxica mesturou o inglés co francés, Macedonia mesturou o inglés co macedonio, Moldova o inglés co castelán e Polonia o inglés con frases en polaco, alemán, ruso e castelán. O tema de Mónaco contiña frases en tahitiano, lingua que participaba por primeira ocasión. A entrada holandesa mesturaba o inglés cunha lingua inventada.

## Festival 
### Semifinal 
### Final 
Fonte:

## Notas
Festival de Eurovisión 2003

O **XLVIII Festival da Canción de Eurovisión** tivo lugar o 24 de maio en Letonia, e os presentadores foron Marie N, gañadora do ano anterior, e Renars Kaupers, do grupo Brainstorm, que representou a Letonia no Festival de Eurovisión 2000. Sertab Erener, a intérprete de Turquía foi a gañadora do certame coa canción "Everyway That I Can".

Foi o último festival que se celebrou nunha única noite, a partir de 2004 e ata 2007, celebrábase en dúas noites e dende 2008 celébrase en tres. A lista de participantes de 2003 foi a última afectada polo sistema de relegacións. En concreto seis países relegados na edición de 2002 regresaron ao concurso, e a estes uniuse a Ucraína, que participou por primeira vez.

Bélxica co grupo Urban Trad, que rematou segundo, levou á primeira persoa galega ao Festival de Eurovisión, Verónica Codesal.

## Festival 
Fonte:

### Linguas 
Dos 26 temas participantes, 15 foron interpretados integramente en inglés. Dos restantes 9, catro foron cantados na súa lingua oficial. Bosnia e Hercegovina, Croacia, Israel e Portugal mesturaron a súa lingua co inglés. Ucraína o inglés co castelán, e Polonia mesturou o alemán, o polaco e o ruso. Bélxica achegou a primeira canción cantada integramente nunha lingua imaxinaria na historia do festival.

## Notas