Jingoísmo

[dereita|miniatura| *The American War-Dog*, unha [Charge|*charge* ou caricatura política de 1916 de Oscar Cesare, co can chamado "**Jingo**".]]
O ***jingoísmo*** é un nacionalismo en forma de política exterior agresiva e proactiva, como a defensa dun país ou territorio polo uso de ameazas ou a forza militar real, en oposición ás relacións pacíficas, nos esforzos por salvagardar o que percibe como os seus intereses nacionais. 

Coloquialmente, o *jingoísmo* é un nesgo excesivo ao xulgar o propio país como superior aos demais &#x2013; un tipo extremo de nacionalismo. (*cf.* chauvinismo e ultranacionalismo). 

## Termo 
O termo non aparece no DRAG, no Digalego, no bUSCatermos ou no *Dicionario de dicionarios* de USC/UVigo tampouco nas hipotéticas variantes "jingoismo" ou "xingoísmo". Si que aparece en dicionarios de galego reintegrado, portugués e castelán. En orixe, e aínda como acepción, o termo é referido en particular aos que na Inglaterra do século XIX, defendían unha actitude exaxeradamente patriota e hostil cara a Rusia.   A letra incluía este retrouso:

A toma de Constantinopla foi un obxectivo estratéxico ruso de longa data, xa que lle daría á Armada rusa, con base no Mar Negro, un acceso sen trabas ao mar Mediterráneo a través do Bósforo e dos Dardanelos (coñecidos como "Estreito turco"); pola contra, os británicos estaban decididos a bloquear aos rusos, para protexer o seu propio acceso á India. Na época na que se compuxo e cantaba a canción anterior, os rusos achegáronse ao seu obxectivo, a través do Tratado de San Stefano; finalmente, os británicos puideron facer retroceder aos rusos mediante a presión diplomática e a ameaza de guerra.

A frase "*by Jingo!*" era un *minced oath,* un xuramento picado, escasamente documentado por escrito, usado en lugar de "*by Jesus!*" ("por Xesús").

O uso do termo específico "jingoísmo" deriva da súa acuñación polo radical británico George Holyoake, como etiqueta política, nunha carta ao *Daily News* o 13 de marzo de 1878.  

## Exemplos 
[miniatura|O almirante [John Edmund Commerell, participante na guerra de Crimea, caracterizado nun *charge* ou caricatura política como "**Un Jingo**"  na revista Vanity Fair.]]

Na década de 1880, Henry Hyndman, líder da Federación Socialdemócrata, volveuse en contra do internacionalismo, e promoveu unha versión do socialismo mesturada con nacionalismo e antisemitismo, até o punto de atacar á súa compañeira socialista Eleanor Marx en termos antisemitas, sinalando que ela *"herdara no seu nariz e na boca o tipo xudeu do propio Karl Marx"*.

O maior xeneral da artillaría británica Thomas Bland Strange, un dos fundadores do exército canadense e un dos comandantes de división durante a Rebelión do Noroeste de 1885, foi un soldado excéntrico e temperamental que gañou o sobrenome de "Jingo Strange" e titulou a súa autobiografía de 1893 ''Gunner Jingo's Jubilee*.

Probabelmente os primeiros usos do termo na prensa estadounidense ocorreron en relación coa proposta de anexión de Hawai (*Newlands' Resolution*) en 1893, despois de que un golpe de estado liderado por residentes estranxeiros, na súa maioría estadounidenses, e asistido polo ministro estadounidense en Hawai, derrocase a monarquía constitucional e declarase unha república (República de Hawai). O presidente republicano, Benjamin Harrison, e os republicanos no Senado dos Estados Unidos foron frecuentemente acusados de ***jingoísmo*** na prensa demócrata por apoiar a anexión.

Theodore Roosevelt foi frecuentemente acusado de *jingoísmo*. Nun artigo do 23 de outubro de 1895 no *The New York Times*, Roosevelt afirmou: *"Fálase moito do '**jingoismo**'.* *Se por 'jingoísmo' queren dicir unha política en aplicación da cal  estadounidenses insistirán con resolución e sentido común en que as potencias estranxeiras respecten os nosos dereitos, entón somos 'jingos'"*.

En *Homage to Catalonia*, George Orwell denuncia as tácticas dos xornalistas políticos e desexa a introdución de avións na guerra para ver finalmente *"un jingo cun burato de bala"*.

A política de apaciguamento cara a Hitler levou a referencias satíricas á desaparición de tales actitudes jingoístas ante a agresión nazi. Un debuxo de EH Shepard titulado "The Old-Fashioned Customer" apareceu o 28 de marzo de 1938 en *Punch*. Ambientado nunha tenda de discos, John Bull pregúntalle ao vendedor de discos (o primeiro ministro Neville Chamberlain): *"Pregúntome se tes unha canción que recorde sobre non querer loitar, pero se facemos... algo, algo, algo. .. nós tamén temos o diñeiro?".* Na parede hai un retrato de Lord Salisbury. 

A retórica de Corea do Norte foi descrita ás veces como *jingoísta*.  

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *By Jingo!''
* Chauvinismo
* Diplomacia
* Política exterior
### Ligazóns externas 
* MacDermott Canción
* MacDermott  Letra
* The song, We Didn't Want To Fight - Cantada por Stanley Kirkby