Dorothé Schubarth

**Dorothé Schubarth**, nada en Basilea o 11 de setembro de 1944 e finada na mesma cidade o 6 de setembro de 2023, foi unha investigadora, docente, musicóloga e compositora suíza. Tras facer estudos musicais na súa cidade natal, ampliounos logo en Colonia e Múnic. Rexistrou, xunto con Antón Santamarina, primeiramente o *Cancioneiro galego de tradición oral*, publicado en 1982, e, posteriormente, o monumental *Cancioneiro popular galego* en sete volumes, editado en 1984 e dixitalizado en 2012 pola Fundación Barrié.

Recibiu, entre outros recoñecementos, o Premio da Crítica Galicia (1985), o Pedrón de Ouro (2013), dedicóuselle o primeiro Día das Galegas nas Letras no ano 2014, e foi nomeada Mestra da Memoria en 2019 pola Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega.

## Traxectoria 
### Carreira profesional 
[miniatura|*Cántigas populares*, [Biblioteca Básica da Cultura Galega.]]
miniatura|Campa familiar.
Dende 1971 ocupou a cátedra de harmonía e contrapunto na Academia de Música de Lucerna.

### Chegada a Galicia 
En 1978 chegou a Galicia durante as súas vacacións, coa intención de coñecer a súa música popular. A que ía ser unha breve estadía de descanso deveu, grazas a unha bolsa da Fundación Barrié, en anos de pescudas, viaxes, entrevistas con informantes e centos de gravacións perfectamente conservadas. En 1984, despois dun intenso traballo de recollida, da análise, clasificación e estudo dese material, para o que contou coa colaboración do profesor Antón Santamarina, publicouse o *Cancioneiro popular galego*, en sete volumes, nunha edición patrocinada pola Fundación Barrié. Esta obra está considerada o máis amplo repertorio da musical popular de tradición oral galega.  

Os musicólogos que até aquel momento fixeran estudos sobre a música popular ficaran na superficie do traballo, realizando compilacións de cantigas. Pola contra, Schubarth levou a cabo unha análise en profundidade das melodías, achegando unha proposta crítica de clasificación e propondo teorías sobre as orixes dos diferentes tipos. Ademais, foi a primeira que recoñeceu a importancia das informantes, sendo a primeira pescudadora culta que recolleu os seus nomes. Foron cinco anos de traballo arreo por aldeas, montes e corredoiras, que non remataron coa publicación dos materiais, senón que crearon un vínculo permanente da musicóloga con Galicia. Algunhas das persoas que lle serviron de informantes seguiron mantendo a relación con ela. 

No ano 2014, doou os seus rexistros sonoros, No ano 2020, elaborouse o documental *Dorothé na Vila* que mostra e reflexiona sobre o traballo de campo realizado pola musicóloga suíza case medio século antes.

## Recoñecementos 
*Premio da Crítica Galicia, VIII Edición, (1985).
*Premio Día do Orgullo Gaiteiro da AOFT Gomes Mouro Ourense (2009). 
*Premio Pedrón de Honra (2013). 
*Día das Galegas nas Letras (2014).
*Galardón honorífico dos Premios Martín Codax (2017).
*Premio Honorífico da Asociación de Músicos ao Vivo (2017).
*Mestra da Memoria 2019 da Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Música tradicional galega
* Pandeireteiras
* *Romanceiro popular galego de tradizon oral*
### Ligazóns externas 
* "Dorothé Schubarth: datos biográficos", páxina da plataforma de crítica literaria A Sega.
* "Dorothé Schubarth e Antón Santamarina", páxina da Asociación de Gaiteiros Galegos.
* *Cancioneiro popular galego* Fundación Barrié.
* Dorothé Schubart. Polafías. Asociación de escritoras e escritores en Lingua Galega.