open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Baruj Benacerraf

**Baruj Benacerraf**, nado en Caracas o 29 de outubro de 1920 e finado en Boston, EUA, o 2 de agosto de 2011, foi un médico venezolano. Desenvolveuse profesionalmente nos Estados Unidos, e gañou, canda a Jean Dausset e George D. Snell, o Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina en 1980.

O galardón foilles concedido polos seus descubrimentos relacionados con estruturas determinadas pola xenética na superficie da célula que regulan as reaccións inmunolóxicas, máis concretamente os xenes denominados xenes do complexo maior de histocompatibilidade e que regulan a resposta inmune fronte un determinado antíxeno soluble. É dicir, demostra que a resposta inmune fronte un antíxeno é distinta para cada individuo e é herdada segundo as leis de Mendel. Todos os individuos poden responder fronte un mesmo antíxeno soluble pero cada individuo recoñece distintos determinantes antixénicos. Ese patrón de recoñecemento individual é herdanza dos proxenitores.

## Traxectoria 
Fillo de xudeus sefardís orixinarios do Magrebe, irmán do filósofo Paul Benacerraf.

Baruj Benacerraf é egresado da Universidade Columbia e da Escola Médica de Virxinia en Richmond. Naturalizouse estadounidense en 1943. Practicou a medicina no exército dos Estados Unidos cara ao final da Segunda guerra mundial.

En 1948 inicia a súa carreira de investigador. En 1970, ingresa como profesor de patoloxía na Escola de Medicina da Universidade Harvard. É elixido membro da Academia norteamericana de Artes e Ciencias en 1972 e da Academia de Ciencias dos Estados Unidos en 1973. Recibe o Premio Nobel de Fisioloxía e Medicina en 1980. En 1990 recibiu a National Medal of Science polas súas contribucións médicas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 1980 Nobel Medicine 
* Nobel autobiography
Francisco Soliño

**Francisco Soliño Pintos**, nado en Pontevedra o 13 de marzo de 1893, foi un mestre, avogado e político galego.

## Traxectoria 
Dirixiu o semanario *La Causa*. Foi nomeado presidente da Federación Agrícola Provincial de Pontevedra en marzo de 1913. Foi mestre en Santa Cristina de Cobres, de onde foi separado do servizo por un ano en 1925. Pasou despois a exercer en Alcabre en 1929. Na República formou parte da Xunta directiva da Asociación de Trabajadores de la Enseñanza de Vigo, e militou no Partido Republicano Radical Socialista, do que foi elixido representante de Vigo no comité provincial en 1932. En decembro de 1934 foi nomeado secretario de Unión Republicana de Pontevedra. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi suspendido de emprego e soldo. En 1940 abríronlle expediente de responsabilidades políticas. No franquismo exerceu como avogado en Vigo.

## Vida persoal 
Casou en Mourente con Peregrina Santos Montes en outubro de 1913.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* .
Armour of God II: Operation Condor

***Armour of God II: Operation Condor*** é un filme producido en Hong Kong dirixido e protagonizado por Jackie Chan. Está producido por Golden Harvest/Paragon Films, e é a secuela do filme de 1987 *Armour of God*.

## Sinopse 
Antes de que rematase a segunda guerra mundial, os nazis agocharon no deserto do Sáhara o ouro que roubaran en diversos países europeos. O xeneral alemán Von Katterling asignou a misión ó seu axudante persoal e a dezaoito soldados dos que nunca máis se soubo. Agora, as Nacións Unidas queren recuperar o ouro para investilo en proxectos humanitarios e para logralo deciden asignarlle a misión a un oriental neutral, Jackie o Cóndor. A misión do Cóndor é clara e precisa: ir ó deserto, localizar o ouro e recuperalo.

## Personaxes 
* Jackie Chan como Jackie, a.k.a. "Asian Hawk"/"Asian Condor"
* Carol Cheng como Ada
* Eva Cobo de Garcia como Elsa
* Shoko Ikeda como Momoko
* Daniel Mintz como Amon
* Aldo Sambrell como Adolf
* Bozidar Smiljanic como Duque Scapio / Barón Bannon
* Jonathan Isgar como Tasza

### Equipo de especialistas de Jackie Chan 
* Benny Lai
* Ken Lo
* Mars

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
1810 Epimeteo

**(1810) Epimeteo** é un asteroide pertencente ao cinto de asteroides que orbita entre Marte e Xúpiter. O seu nome fai referencia ao personaxe da mitoloxía grega Epimeteo.

Foi descuberto o 24 de setembro de 1960 por Cornelis Johannes van Houten e Ingrid van Houten-Groeneveld da Universidade de Leiden, Países Baixos, en placas expostas por Tom Gehrels no telescopio Schmidt de 122&nbsp;mm do Observatorio Monte Palomar, en California, Estados Unidos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Jet Propulsion Laboratory. Datos orbitais
55 Pandora

**Pandora** é un asteroide descuberto desde Albany por G. Searle o 10 de setembro de 1858.
É un asteroide do cinto principal cun diámetro de 66,7 quilómetros, a 2,35969852 UA. Posúe unha excentricidade de 0,14477023 e un período orbital de 1 674 días (4,59 anos).
Ten unha velocidade orbital media de 17,93105696&nbsp;km/s e unha inclinación de 7,18500877º.

O nome do asteroide provén de Pandora, a quen creou Zeus para causarlle males aos mortais despois de terlles dado o fogo Prometeo.

## Véxase tamén 
* Pandora no sitio do Jet Propulsion Laboratory .
Epimeteo (mitoloxía)

thumbnail|right|Epimeteo e Pandora.

Na mitoloxía grega **Epimeteo** (en grego antigo Ἐπιμηθεύς *Epimêtheús*, ‘que reflexiona máis tarde’, "retrospectiva", literalmente "pensamento-tardío,") era irmán de Prometeo ("previsión", literalmente "pensamento-adiante"), xa que a diferenza de Prometeo (quen podía ver o futuro), este vía con atraso cousas do pasado. Ambos actuaban como representantes da humanidade pero mentres que Prometeo se caracteriza por ser enxeñoso e intelixente, Epimeteo represéntase como bobo. Era fillo do titán Xapeto e da oceánide Clímene. Outros irmáns seus son Atlas e Menecio. 
Unido a Pandora, tivo unha filla, Pirra *a loira*, que unida a Deucalión (fillo de Prometeo) foron os pais do xénero humano tras o diluvio.

## Mitoloxía grega 
Segundo o uso do vello mito por parte de Platón no seu *Protágoras* (320d-322a), os dous titáns encargáronse da difusión dos trazos entre os animais de recente creación; Epimeteo era o responsable de darlle unha característica positiva a todos os animais, pero cando foi o momento de darlle ao home un trazo positivo, por falta de previsión encontrouse con que non quedaba nada. Prometeo decidiu que os atributos da humanidade serían as artes civilizadas e o fogo, que roubou do carro de sol Apolo. Prometeo máis tarde foi sometido a xuízo polo seu crime. No contexto do diálogo de Platón "Epimeteo, o ser no que os pensamentos seguen á produción, representa a natureza no sentido do materialismo, de acordo con que o pensamento vén despois que os corpos sen pensamentos e os seus movementos irreflexivos".

Segundo Hesíodo, quen relatou a historia dúas veces (*Teogonía* , 527ff; *Os traballos e os días*, 57ff), Epimeteo foi quen aceptou o regalo de Pandora dos deuses. O seu matrimonio pode deducirse (e así foi feito por autores posteriores), pero non se fai explícito en ningún texto.

Nos mitos posteriores, a filla de Epimeteo e Pandora foi Pirra, que casou con Deucalión, e foi unha dos dous que sobreviviron o diluvio .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Protágoras*, diálogo de Platón.
* Kerenyi, Karl, 1951. *The Gods of the Greeks*, pp 209ff.
* Graves, Robert, (1955) 1960, *The Greek Myths*, 39.a-j.
* Amis, Les, 2009. *Commemorating Epimetheus*.
Holly Hunter

**Holly Hunter**, nada en Conyers, Xeorxia o 20 de marzo de 1958, é unha actriz de cinema, teatro e televisión estadounidense.

## Traxectoria 
Comezou a actuar na universidade, en Pittsburgh, para logo marchar a Nova York, onde compartiu piso con Frances McDormand. Alí foi descuberta pola autora teatral Beth Henley.

Debutou no cinema co filme de terror *The Burning*, en 1981.

En 1993 rodou dous filmes polos que foi candidata aos oscar, *The Piano*, polo que gañou o oscar á mellor actriz, e *The Firm*, polo que foi candidata como actriz secundaria.

Produciu a serie de televisión *Saving Grace*, protagonizada por ela mesma.

É xorda do oído esquerdo.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
La Idea (Redondela)

***La Idea*** foi un periódico publicado en Redondela entre 1901 e 1918.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario Independiente* apareceu o 5 de xaneiro de 1901. Estaba dirixido por Buenhijo Pérez Sobrino e en principio foi de tendencia riestrista. Foron os seus colaboradores Manuel Amoedo Seoane, Juan Manuel Otero Milleiro, Isidoro Queimaliños Queimaliños, Juan Amoedo Seoane, Manuel Cacheiro Cardama, Claudio Contreras Valiñas e Antonio Garrido Otero.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Río Onyar

O **Onyar** (en latín: *Undarius*) é un río de Cataluña, afluente do río Ter pola dereita. Nace no macizo das Guilleries, na Cordilleira Prelitoral. Cruza a cidade de Xirona de norte a sur, que a divide en dous partes desiguais, a maior e máis antiga está na beira dereita; e a menor e máis moderna, en continuo crecemento na beira esquerda.

O Onyar recibe dentro de Xirona as augas que proveñen da canle Monar ou Conda (procedentes á súa vez do Ter), que atravesa o Mercadal e regaba os hortos que alí había. Máis ao norte súmanselle as augas do Güell, á beira do ferrocarril, e case en fronte da súa confluencia con este únense as do Galligants. A uns 300 metros, o Onyar desemboca no Ter, no barrio de Pedret. Os desbordamentos do río Onyar fixeron estragos na cidade. Procurouse defenderse dos seus perigos e por outra banda tamén de embelecelo.

A División Hidráulica do Pireneo Oriental, a petición do Concello, propuxo catro solucións baseadas na desviación do curso do río e do seu percorrido. Ao final aprobouse o proxecto consistente na construción de sólidos muros laterais, as superficies superiores dos cales deron lugar a dúas novas vías urbanas. Este proxecto foi considerado como o máis económico e que ademais non privaba a Xirona da graza e o encanto que ten sempre unha vía fluvial.
Charles Messier

**Charles Messier**, nado en Badonviller (Meurthe-et-Moselle) o 26 de xuño de 1730 e finado en París o 12 de abril de 1817, foi un astrónomo francés coñecido por ser o creador do catálogo de 110 obxectos do espazo profundo (nebulosas, galaxias e cúmulos de estrelas) (os *obxectos Messier*) que levan o seu nome. Este catálogo publicouse por primeira vez en 1774. Os obxectos Messier numéranse do M1 ao M110, e aínda hoxe en día os afeccionados os coñecen por ese nome.

## Traxectoria 
Messier traballara moitos anos como asistente no Observatorio Mariño, instalado no Hôtel de Cluny, en pleno París, desde onde realizou todos os seus descubrimentos. Ao parecer, Messier, grande afeccionado á caza de cometas, inaugurou o seu catálogo con M1 (a Nebulosa do Cangrexo) a noite do 28 de agosto de 1758, cando buscaba no ceo o cometa 1P/Halley na súa primeira visita predita polo astrónomo inglés.

Messier non descubriu todos os obxectos do seu catálogo xa que moitos foron observados polo tamén francés Pierre Méchain e, anos antes, por outros astrónomos como Edmond Halley. O primeiro verdadeiro descubrimento de Messier foi o Cúmulo globular M3 en Canes Venaciti en 1764. Curiosamente Messier é máis famoso polo seu catalogo de non-cometas que polos cometas que descubriu.
O interese de Messier de catalogar aqueles obxectos fixos tiña como fin distinguir os errantes, o que lle facilitaría a tarefa de buscar cometas. Grazas á publicación do seu catálogo, William Herschel viuse estimulado para iniciar (1783) un ambicioso proxecto que, ao longo de 20 anos de investigación, lle permitiu catalogar un gran número de nebulosas e cúmulos no hemisferio norte,

O cráter Messier da Lúa e o asteroide 7359 Messier foron bautizados na súa honra.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información sobre Charles Messier en SEDS
La Opinión (Redondela)

***La Opinión*** foi un periódico publicado en Redondela entre 1894 e 1916.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario Independiente*, estaba dirixido por Heliodoro Rivas Rivas. Tivo unha primeira época en 1894 como continuación de *La Voz del Pueblo*. Pero a máis importante é a que comeza en 1909, na que foi de tendencia agrarista. Entre os seus redactores figurou Baldomero Táboas. Foron os seus colaboradores Juan Amoedo Seoane, Claudio Contreras Valiñas, Telmo Bernárdez, José Pereira Míguez, Bernardo Fernández Esteiro e Joaquín Núñez de Couto. Combateu a *La Idea* e defendeu a candidatura do xeneral Rubín.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
La Idea

***La Idea*** foi o título de varios periódicos:

## En Galicia 
****La Idea***, periódico editado en Pontevedra en 1870.
****La Idea***, periódico editado en Redondela en 1901.
****La Idea***, periódico editado en Pontevedra en 1931.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
**La Idea Moderna*
Claudio Contreras Valiñas

**Claudio Contreras Valiñas**, nado en 1880 e finado o 18 de novembro de 1936, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Contreras González, que fora alcalde da Lama, e de Generosa Valiñas Áspera. Colaborou en *La Idea* e *La Opinión*, do que foi principal inspirador ata a súa saída das filas do agrarismo. Foi alcalde de Redondela (1914-1915), deputado provincial designado polo Marqués de Riestra e Gobernador civil de Zamora durante a ditadura de Primo de Rivera e Gobernador Civil de Almería dende marzo de 1931.

## Vida persoal 
Casou no Porriño con Teresa Quirós Pereira en 1913. O seu irmán Ricardo foi, tamén, alcalde de Redondela.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Aurelio Sanmartín

**Aurelio Sanmartín Sanvicente**, finado en Redondela o 12 de xaneiro de 1918, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Fillo de Melitón Sanmartín García. Colaborou en *La Idea*, *Tramancazos*, *El Soplete*, *El Pueblo*, *La Correspondencia Gallega*, *Ilustración Gallega*, *El Azote*, *El Tea* e *El Aloya*. Publicou o periódico literario *La Cigarra*. Obtivo un diploma de honra nos Xogos florais organizados pola Asociación de escritores galegos laureados e *Ilustración Galega*. Asinou moitos dos seus traballos coas iniciais **A.S.**, **M.S.** ou co pseudónimo '''O demo d'os Tras'''. Foi oficial de Correos de Pontevedra (1915) e Mondariz (1916).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Receptor da trombopoetina

O **oncoxene do virus da leucemia mieloproliferativa** (**MPL**) tamén chamado xene do **CD110** (*Cluster of Differentiation 110*) ou xene do **receptor da trombopoetina**, é un xene humano que se encontra no cromosoma 1.

Penciolelli et al. en 1987 identificaron un retrovirus defectivo de ratos que causaba neses animais leucemia aguda, polo que se lle deu o nome de "virus da leucemia mieloproliferativa" (MPLV). En 1990 identificouse o oncoxene v-mpl a partir do virus da leucemia mieloproliferativa murina, que podía inmortalizar as células hematopoéticas da medula ósea de diferentes liñaxes. En 1992 clonouse o xene homólogo humano chamado c-mpl. Os datos da súa secuencia revelaron que o c-mpl codificaba unha proteína que era homóloga a membros da superfamilia do receptor hematopoético. A presenza de oligodesoxinucleótidos antisentido do c-mpl inhibía a formación de colonias de megacariocitos. O ligando do c-mpl é a trombopoetina, que se clonou en 1994. A trombopoetina é o principal regulador da megacariocitopoese e da formación de plaquetas. A proteína codificada polo xene c-mpl é o CD110, que ten un dominio transmembrana de 635 aminoácidos, e dous dominios receptores de citocinas extracelulares e dúas caixas motivos receptoras de citocinas intracelulares. Os ratos deficientes TPO-R sofren unha grave trombocitopenia (escaseza de plaquetas), o que salienta a importancia do CD110 e da trombopoetina na formación de megacariocitos e plaquetas. Unha vez que se une a trombopoetina ao CD110, este dimerízase e a familia JAK de tirosina quinases non receptoras, e a familia STAT, a familia MAPK, a proteína adaptadora Shc e os propios receptores son fosforiladas na tirosina.

## Importancia clínica 
As mutacións neste xene causan a anemia aplástica familiar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* MeshName MPL+protein,+human http://www.nlm.nih.gov/cgi/mesh/2011/MB_cgi?mode=&term=MPL+protein,+human
Tori Amos

**Myra Ellen Amos**, nada en Newton (Carolina do Norte) o 22 de agosto de 1963, é unha pianista, cantautora e compositora estadounidense, máis coñecida como **Tori Amos**.

## Traxectoria
Ten unha formación clásica e ten un rango vocal de mezzo-soprano. Amos orixinalmente serviu como vocalista principal do grupo de synthpop dos 80 Y Kant Tori Read, e como artista en solitario estivo á fronte dun bo número de mulleres cantautoras de principios dos 90. Tamén destacou ao principio da súa carreira en solitario por ser unha das poucas intérpretes de rock alternativo en usar o piano como o seu instrumento principal. Entre algúns dos seus sinxelos máis soados están "Crucify", "Silent All These Years", "God", "Cornflake Girl", "Caught a Lite Sneeze", "Professional Widow", "Spark", "1000 Oceans" e "A Sorta Fairytale", o seu éxito máis comercial nos Estados Unidos ata a data.

## Discografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Conoidasida

**Conoidasida** é un grupo de protistas clasificados como unha clase do filo dos Apicomplexos. A clase foi definida en 1988 por Levine e contén dúas subclases: os coccidios e as gregarinas. Todos os membros desta clase teñen un orgánulo chamado conoide truncado, oco e completo. As gregarinas adoitan ser parasitas de invertebrados e con gamontes maduros extracelulares; os coccidios na súa maioría infectan a vertebrados e teñen gamontes intracelulares.

## Características 
A maioría das especies presentan un conoide, que forma un cono completo pero truncado. A outra clase de Apicomplexos, os Aconoidasida, teñen un conoide só durante o estadio de oocineto e carecen del no resto do seu ciclo vital, pero os Conoidasida téñeno xeralmente durante todo o seu ciclo vital.

No ciclo vital de todas as especies hai reprodución sexual e asexual. Normalmente, cada cigoto forma unha parede de ooquiste dentro da cal realiza a meiose. Despois disto, algunhas veces prodúcese mitose. Este proceso de esporogonia produce esporozoítos infecciosos vermiformes móbiles.

Tamén se producen múltiples divisións mitóticas (esquizogonia) durante a merogonia dos estadios nos que se alimenta (trofozoítos) e durante a gametogonia.

### Motilidade 
Os microgametos dalgunhas especies son flaxelados. A locomoción que presentan outros gametos e outros estadios mótiles é por escorregamento ou flexión da célula. Algunhas especies posúen pseudópodos, pero utilízanos para a fagocitose soamente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* ITIS id=553100 *Conoidasida* data de acceso: 19 de outubro de 2013 http://www.itis.gov/servlet/SingleRpt/SingleRpt?search_topic=TSN&search_value=553100
Geraldine Page

**Geraldine Sue Page**, nada en Kirksville, Missouri o 22 de novembro de 1924 e finada en Nova York o 13 de xuño de 1987, foi unha actriz de teatro e cinema estadounidense.

## Traxectoria 
Estudou arte dramática en Chicago e Nova York, tendo como un dos seus mestres a Lee Strasberg.

Comezou no teatro aos dezasete anos, conseguindo éxitos en obras coma *Summer and Smoke* ou *Sweet Bird of Youth*, protagonizada esta con Paul Newman.

A súa carreira cinematográfica, que comezou a finais dos anos corenta foi relativamente breve, a pesar do cal logrou oito candidaturas ao oscar. Con *The Trip to Bountiful* gañou o oscar á mellor actriz.

Finou en 1987, durante unha xira en Broadway.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
África Occidental Portuguesa

A **África Occidental Portuguesa**, **Província Ultramarina de Angola** ou **Estado de Angola** son algúns dos nomes que recibiu unha colonia portuguesa situada no suroeste da África, na África central, en distintas épocas até a súa transformación no moderno estado independente da República de Angola en 1975.

## Historia 
Nas súas fronteiras actuais, a colonia de Angola só existiu medio século, a partir de mediados dos anos 1920. É certo que os portugueses estiveron presentes no litoral deste territorio a partir do fin do século XV, estabelecendo sucesivamente, esencialmente para fins de tráfico de escravos e outro tipo de comercio, postos comerciais e, sobre todo, as prazas fortes de Luanda e de Benguela cuxas áreas circundantes foron ocupadas. A conquista do interior comezou só no século XIX. A finais dese século a "colonia de Angola" estaba constituída, mais a delimitación definitiva e a "ocupación efectiva" do territorio non foi alcanzada antes de 1926.

Durante o dominio colonial portugués sobre Angola, cidades, vilas e postos de comercio foron fundados, ferrocarrís e estradas foron abertas e portos construídos, todo ao servizo dunha economía colonial moldeada de acordo cos intereses da Metrópole Portuguesa e da crecente comunidade de portugueses que se estabeleceron en Angola, xa sexa como colonos ou ao servizo de empresas e da administración estatal. Unha base esencial para esta economía foi a explotación sistemática de recursos naturais e da poboación africana, discriminada de acordo con criterios raciais e culturais.

Unha vez que o sistema colonial precisou cada vez máis dunha man de obra africana cualificada, desenvolveuse de forma dubidosa un sistema de educación. Nos anos 1950 houbo unha "masa crítica" de africanos escolarizados coa capacidade de articular unha resistencia anticolonial nacionalista. En 1961 estourou unha guerra de independencia de Angola que ocasionou unha mudanza radical da política colonial portuguesa: abolindo todas as disposicións legais discriminatórias, tentou gañar a poboación africana á concepción dunha integración nun Portugal transcontinental. Este obxectivo non foi, no entanto, conseguido, e a guerra colonial Portuguesa foi unha das causas fundamentais para unha revolución que, en Portugal, aboliu o réxime salazarista e iniciou unha descolonización inmediata de todas as colonias.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Angola
* Imperio Portugués
* África Oriental Portuguesa
África Oriental Portuguesa

A **África Oriental Portuguesa**, **Provincia Ultramarina de Mozambique** ou, oficialmente, **Estado da África Oriental**, son os nomes que recibiu unha colonia portuguesa situada no sueste da África, na África Oriental, en distintas épocas até a súa transformación no moderno estado independente da República de Mozambique.

## Historia 
Postos de comercio e, máis tarde, colonias portuguesas foron formadas ao longo do litoral da África Oriental en 1498, cando Vasco da Gama atinxiu a costa mozambicana. Lourenço Marques explotou a área que hoxe é a Baía de Maputo en 1544. Unha vez alí, estabeleceuse definitivamente no actual Mozambique, onde pasou a maior parte da súa vida, sendo o seu traballo foi seguido por outros exploradores, mariñeiros e comerciantes portugueses. Algunhas desas colonias foron entregadas ao final do século XIX para seren gobernadas por empresas como a Compañía de Mozambique e a Compañía do Niassa. En 1951, as colonias foron combinadas nunha única provincia no exterior so o nome de Mozambique, como parte integrante de Portugal. A maioría das colonias orixinais deron seus nomes para as provincias do actual Mozambique.

Mozambique, de acordo coa política oficial, non era unha colonia, mais antes unha parte da "nación pluricontinental e multirracial" portuguesa. En Mozambique, así como fixo en todas as súas colonias, Portugal tentou europeizar a poboación local e asimilala á cultura portuguesa. Lisboa tamén quería manter as colonias como socios comerciais e mercados para seus produtos. Os habitantes africanos da colonia acabaron por seren, supostamente, colocados na posición de cidadáns de pleno dereito, con plenos dereitos políticos a través dun proceso de desenvolvemento de longo prazo. Para o efecto, a segregación en Mozambique era mínima se comparaba coa da veciña Suráfrica. Porén, o traballo forzado, a que todos os africanos eran obrigados a facer ,se non pagaban os impostos, non foi abolido até o inicio dos anos 1960.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mozambique
* Imperio Portugués
* África Occidental Portuguesa
Shelley Winters

**Shirley Schrift**, nada en St. Louis (Missouri) o 18 de agosto de 1920 e finada en Beverly Hills (California) o 14 de xaneiro de 2006, foi unha actriz de cinema, teatro e televisión estadounidense.

## Traxectoria 
Nada nunha familia xudía, filla dunha cantante e un deseñador de roupa, os seus pais mudáronse a Nova York cando Winters tiña tres anos. Estudou interpretación en Hollywood, onde compartiu piso a finais dos anos corenta con outra aspirante a actriz, Marilyn Monroe.

Comezou no cinema en 1943, conseguindo a súa primeira candidatura ao oscar en 1951, con *A Place in the Sun*. Chegaría a conseguir o premio dúas veces, como mellor actriz secundaria, por *The Diary of Anne Frank* e *A Patch of Blue*. O primeiro deles doouno á Casa de Anne Frank, en Ámsterdan.

Nos seus últimos anos tivo un papel recorrente na serie de televisión *Roseanne*.

Finou dun fallo cardíaco en 2006. O seu exmarido Anthony Franciosa sufriu un infarto ese mesmo día e finou cinco días despois.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
El Soplete (Redondela)

***El Soplete*** foi un semanario publicado en Redondela entre 1931 e 1933.
## Historia e características 
Semanario satírico que apareceu o 8 de novembro de 1931. O director e propietario era Amador Pérez Sousa. Entre os redactores figuraron Generoso Muíños Blanco, Antonio Criado, Luís Miguez Extremadouro e Antonio Extremadouro Otero; e entre os colaboradores, Fernando González Gómez, Manuel García Cabezas (co pseudónimo **Goal**), Fermín Feijoo Alfaya e José María Blanco Alfaya (co pseudónimo **Blanal**). O periódico combinou galego e castelán. Entre os autores que asinan en galego están Lamas Carvajal, Ernesto Padín Lorenzo, Avelino Cal Fernández, Fontenla e Lucio Fernández. Tamén incluíu contos e artigos de temática variada. Vinculouse presuntamente ao Partido Radical aínda que foi evolucionando a posturas próximas ao Partido Galeguista. O seu carácter é particularmente político, apoiando incondicionalmente á República, pero non sen certa crítica e apoiando tamén a autonomía de Galiza. Cesou a súa publicación co número 61, o 9 de abril de 1933.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
El Soplete

***El Soplete*** foi o título de dous periódicos:

****El Soplete***, periódico editado en Vigo en 1897.
****El Soplete***, periódico editado en Redondela entre 1931 e 1933.
Robben

* **Arjen Robben** (1984-), un futbolista neerlandés.
* **Robben Ford** (1951-), un guitarrista estadounidense de blues, jazz e rock.
* **Illa Robben**, unha illa de Suráfrica.
Gran Premio dos Países Baixos de 1975

O **Gran Premio dos Países Baixos de 1975** foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 22 de xuño de 1975 no circuíto de Zandvoort. Foi a oitava carreira da tempada de Fórmula Un de . Foi o 24º Gran Premio dos Países Baixos. Levouse a cabo sobre 75 voltas ao circuíto de catro quilómetros para un distancia de carreira de 318 quilómetros.

A carreira foi memorable e unha das maiores vitorias dun pequeno equipo de Fórmula Un. O piloto británico e futuro campión do mundo James Hunt gañou o seu primeiro Gran Premio de Fórmula Un, logrando para o pequeno equipo privado Hesketh Racing o punto culminante dos seus seis anos de historia coa súa primeira e única vitoria nun Gran Premio. Hunt pilotou o seu Hesketh 308 sacando un segundo sobre o Ferrari 312T do líder do Campionato do Mundo, o piloto austríaco Niki Lauda. A terceira praza logrouna o compañeiro de equipo de Lauda en Ferrari, o suízo Clay Regazzoni.

## Resumo da carreira 
Niki Lauda dominou a práctica, co seu compañeiro Clay Regazzoni na primeira fila. Jean-Pierre Jarier tivo un accidente co Maki e a fin de semana do equipo terminou abruptamente nunha nube de fume por problemas co motor. James Hunt acadou á terceira praza da grella. O sábado pola tarde, as condicións climáticas non permitiron mellorar os tempos.

A carreira atrasouse polas choivas. Lauda lideraba por diante de Jody Scheckter, mentres que Vittorio Brambilla e Patrick Depailler chocaron. Jochen Mass tivo problemas e a Jacky Ickx explotoulle o seu motor. Mentres tanto, Hunt cambiara a pneumáticos de seco e foi gañando tempo rapidamente na superficie seca para tomar o liderado a Jarier e Lauda na volta 15.vEmerson Fittipaldi retirouse con problemas no motor, mentres que John Watson rompeu un soporte do á e Carlos Reutemann pasou a Tom Pryce que sufría de problemas de freos.

Na volta 43, Jarier trompeou logo dun rebentón nun pneumático. Lauda perseguiu a Hunt desesperadamente durante máis de 20 voltas, poñéndoo baixo unha enorme presión. Hunt cedera baixo presión similar en Bos Aires, pero esta vez aguantou. O Ferrari lograba adiantar nas curvas lentas, pero Hunt poñíase na cabeza nas curvas rápidas e na recta. As indicacións da televisión eran confusas os subtítulos mostraban tres voltas para o final cando un ruxido masivo das tribunas sinalou que todo terminara. Hunt converteuse no primeiro inglés desde o Peter Gethin en gañar un Gran Premio.

O segundo posto de Lauda reforzou o seu campionato, ampliando a 13 puntos a vantaxe sobre o piloto de Brabham Carlos Reutemann.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación do campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os 6 mellores resultados das primeiras 7 roldas e os 6 mellores resultados das últimas 7 roldas contan para o campionato. Os números sen paréntese son os puntos do campionato, os números entre paréntese son o total de puntos anotados.

## Notas 
### Ligazóns externas 
''A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de
Jungfrun i tornet

***Jungfrun i tornet*** (en galego *A xove na torre*) JS 101, é a única ópera completa de Jean Sibelius. Trátase dunha obra nun único acto dividida en oito escenas sobre un libreto en sueco de Rafael Herzberg baseado nunha balada popular finlandesa que conta unha historia de amor verdadeiro e xustiza. A súa estrea tivo lugar o 7 de novembro de 1896 no Ruotsalainen teatteri de Helsinqui baixo a dirección do propio directror.

## Historia 
A ópera foi composta por Sibelius en 1896, tan só un ano despois do éxito colleitado pola súa *Suite Lemminkäinen*. A ópera foi estreada nunha versión de concerto durante unha recolección de fondos da Sociedade Filharmónica de Helsinqui o 7 de novembro de 1896 no Ruotsalainen teatteri de Helsinqui nunha versión de concerto coa Helsingin kaupunginorkesteri dirixida polo propio Sibelius.

Esta ópera case non se representa na actualidade, non aparecendo nas estatísticas de Operabase entre as 100 óperas máis representadas con tan só unha representación.

## Personaxes 

## Argumento 
A historia está ambientada na Idade Media. Logo de que a xove rexeite os avances do alguacil (quen a quere para si), el a encadea e a secuestra no seu castelo. Ela consegue dicirlle ao seu namorado a súa situación e el prepárase para batirse en duelo para liberala cando chega a muller do castelo e arresta ao alguacil. A xove e o seu namorado reúnense e a ópera finaliza coa alegría xeral.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "Sancta Maria" por Karita Mattila (en YouTube)
Paul Gervais

**François Louis Paul Gervais**, nado o 26 de setembro de 1816 en París e finado na mesma cidade o 10 de febreiro de 1879, foi un paleontólogo e entomólogo francés.

## Traxectoria 
Gervais naceu en París, cidade onde estudou e onde se doutorou en ciencias naturais e en medicina.

En 1835 empezou a súa investigación paleontolóxica como axudante no laboratorio de anatomía comparada no Museo Nacional de Historia Natural de Francia. 

En 1841 obtivo a cátedra de zooloxía e anatomía comparada na Facultade de Ciencias de Montpellier, da cal foi elixido decano en 1856. 

Entre en 1848 e 1852 publicou a súa importante obra *Zoologie et paléontologie françaises*, que suplementaban as publicacións paleontolóxicas de Georges Cuvier e Henri Marie Ducrotay de Blainville. Unha segunda edición, moi mellorada, publicouse en 1859.

## Obras 
Algunhas das principais obras publicadas por Gervais son:
* *Histoire naturelle des insectes*. 4 vols., 1836-1847 (con Charles Athanase Walckenaer) 
* *Zoologie et paléontologie françaises*. 1848-1852
* *Histoire naturelle des Mammifères*. 1853
* *Zoologie médicale*. 1859 (con Pierre-Joseph van Beneden)
* ''Recherches sur l'ancienneté de l'homme et la période quaternaire*. 1867
* *Zoologie et Paléontologie générales*. 1867
* *Ostéographie des cétacés vivants et fossiles*. 1869 (con Pierre-Joseph van Beneden)

## Abreviatura 
A abreviatura **Gervais** emprégase para indicar a Paul Gervais como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* David M. Damkaer (2002): *The copepodologist's cabinet: a biographical and bibliographical history [Premier volume. Aristotle to Alexander von Nordmann: (330 B.C. à A.D. 1832)]*, American Philosophical Society (Philadelphie), colección *Memoirs of the American Philosophical Society held at Philadelphia for promoting useful knowledge''. ISBN 0-87169-240-6.
Amancio Barreiro Gens

**Amancio Barreiro Gens**, nado en Vilar (Cordeiro, Valga) en 1942 e finado en Usurbil (Guipúscoa) o 3 de setembro de 1978, foi un taxista galego asasinado por ETA.

## Traxectoria 
Mecánico de profesión, emigrou ao País Vasco nos anos sesenta e instalouse en Pasaia. Alí casou cunha galega e montou tamén con outros parentes de Galicia unha empresa de taxis. Ante as acusacións de ser confidente da policía decidiu emigrar a Valladolid, pero días antes de facelo foi asasinado. Segundo o expediente xudicial, fixo un servizo de taxi a dúas persoas que o mandaron desviarse por unha pista e lle dispararon.

De posteriores xuízos foron condenadas tres persoas que pertencían a ETA: unha por asasinato e outras dúas por colaboración.
Xente corrente

***Xente corrente*** (en versión orixinal inglesa ***Ordinary People***) é un filme estadounidense dirixido por Robert Redford que se estreou en 1980. A historia baséase na novela homónima de Judith Guest, e conta a desintegración dunha familia de clase alta logo da morte dun dos fillos nun accidente marítimo. Está protagonizado por Donald Sutherland, Mary Tyler Moore, Judd Hirsch e Timothy Hutton.

O filme foi un éxito comercial e de crítica, gañando catro Premios Oscar, incluíndo o Óscar ó mellor filme.

## Sinopse 
Conrad acaba de saír do hospital despois de intentar suicidarse por mor da morte do seu irmán nun accidente. Mantén unha relación moi tensa coa súa nai e vive atormentado por sentimentos de culpa. Aínda que visita tódalas semanas un psiquiatra, non se sente a gusto ata que coñece unha compañeira do coro e comezan a saír xuntos.

## Personaxes 
* Donald Sutherland como Calvin Jarrett
* Mary Tyler Moore como Beth Jarrett
* Timothy Hutton como Conrad Jarrett
* Judd Hirsch como Dr. Tyrone C. Berger
* Elizabeth McGovern como Jeannine Pratt
* M. Emmet Walsh como Adestrador Salan
* Dinah Manoff como Karen Aldrich
* Fredric Lehne como Lazenby
* James B. Sikking como Ray Hanley
* Basil Hoffman como Sloan
* Quinn Redeker como Ward
* Mariclare Costello como Audrey
* Meg Mundy como Avoa
* Elizabeth Hubbard como Ruth
* Adam Baldwin como Stillman
* Richard Whiting como Avó
* Scott Doebler como Jordan "Buck" Jarrett

## Galardóns e nomeamentos 
* 1980: 4 Oscars: mellor filme, director, actor secundario (Hutton) e guión adaptado. 6 nomeamentos.
* 1980: 4 Globos de Ouro, incluíndo Mellor filme dramático. 7 nomeamentos.
* 1980: National Board of Review: Mellor filme.
* 1980: Círculo de críticos de Nova York: Mellor filme. 4 nomeamentos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllRovi 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
La Cigarra

***La Cigarra*** foi un periódico publicado en Redondela en 1912.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico literario* apareceu en outubro de 1912 con periodicidade quincenal. Estaba dirixido por Alejandro Adán e Aurelio Sanmartín Sanvicente, sendo Ramón Bujones Lage o administrador. De cando en vez tamén publicaba artigos de opinión e daba algunha noticia.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Tramancazos

***Tramancazos*** foi un semanario satírico publicado en Redondela entre 1923 e 1924.

## Historia e características 
Subtitulado *Decano de la prensa de Redondela y el de mayor circulación*, apareceu o 2 de setembro de 1923. Órgano de expresión da Unión Patriótica de Redondela. No seu primeiro número informaba que sairía tres veces ao mes, pero non sempre cumpriu co anunciado. O director era Amador Pérez Sousa. Entre os colaboradores figuraron Rogelio Rivero, Mario Canda, Antonio Extremadouro (Ant-Eo), Aurelio Sanmartín Sanvicente (O Demo d'os Tras), Mexete, Choco, Xan dos Zocos e Cantiño.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Manuel Pérez Troncoso

**Manuel Pérez Troncoso**, nado en Lugo cara a 1892 e finado en Salceda de Caselas o 10 de novembro de 1967, foi un xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Membro da Federación Agraria de Salceda de Caselas, perseguido polo caciquismo, foi xulgado en consello de guerra celebrado en Tui o 21 de xaneiro de 1918 e absolto. Froito desa persecución sufriu varios procesos xudiciais. Correspondende de *El Tea* en Salceda de Caselas a finais dos anos dez, cando o periódico foi suspendido dirixiu *El Agro Celta* en 1926, e cando volveu editarse *El Tea* continuou como director. Administrador de arbitrios do concello de Pontevedra. Militante de Izquierda Republicana, foi elixido vicepresidente do Consello Provincial de Pontevedra en xuño de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi suspendido de emprego e soldo e destituído do seu posto no Concello. Xulgado en Pontevedra por rebelión militar, a súa causa foi sobresida provisionalmente. Reingresou ao seu posto no Concello de Pontevedra en 1949. Finou en Salceda de Caselas o 10 de novembro de 1967.
## Vida persoal 
Casou en Pontevedra con Delia Marcelina Queimadelos Barros, de Arantei, en 1921.

## Notas
Redención (Redondela)

***Redención*** foi un periódico publicado en Redondela entre 1918 e 1919.

## Historia e características 
Apareceu a principios de 1918, estaba dirixido por Heliodoro Rivas Rivas e era o seu administrador José Rodríguez Cabaleiro. Aínda se publicaba en outubro de 1919.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Heliodoro Rivas Rivas

**Heliodoro Rivas Rivas**, coñecido como **Rivitas**, nado en Vigo en 1884, foi un xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Oficial maior do concello de Redondela, desempeñou o posto de Secretario nalgúns períodos. Vinculado á Sociedade de Agricultores La Progresiva de Chapela. Dirixiu os periódicos redondeláns *La Opinión* e *Redención* e foi correspondente de *El Pueblo Gallego* en Redondela. Presidiu a VI Asemblea Agraria (1915). Foi directivo do Centro Republicano Radical (1932) do que chegou a presidente en 1933, repetindo cargo en 1935. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado alcalde interino de Redondela polo Comandante Militar de Vigo o 21 de xullo. Cesou seis días despois, o 27 de xullo.

## Vida persoal 
Casou con Ángela García.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Anecdotario redondelán. Alcaldes
Alfonso Parada

**Alfonso Parada Ulloa**, nado en Melide en 1936 e finado en Gasteiz o 9 de maio de 1998, foi un garda civil galego asasinado por persoas vinculadas a ETA.

## Traxectoria 
Ingresou na Garda Civil e en 1976 foi trasladado ao País Vasco. Alí participou nun tiroteo con membros de ETA e pasou a formar parte das listas de ameazados por ETA. Nos últimos anos da súa carreira foi destinado á unidade de intervención de armas da Garda Civil en Gasteiz. O 8 de maio de 1998, ao volver de comprar o pan foi asaltado por un grupo de persoas que lle dispararon nas tempas. Faleceu no hospital ao día seguinte.

A seguir do seu asasinato convocouse unha manifestación en Vitoria. Semanas despois asinábase o Pacto de Lizarra e convocábase unha tregua por parte de ETA, a de 1998. Tres persoas foron detidas meses máis tarde por este asasinato e condenadas a 29 anos de cárcere cada un.

Hai unha praza en Gasteiz que leva o seu nome.
O bosque animado

***O bosque animado*** ou ***El bosque animado***, pode referirse a:
****El bosque animado***, novela de Wenceslao Fernández Flórez (1943), traducida en 1987 ao galego por Xela Arias, como ***O bosque animado*** (Xerais).
****El bosque animado***, película de José Luis Cuerda (1987).
****O bosque animado***, película galega de animación en 3-D (2001).
Joan Masdéu

**Joan Masdéu i Pallarols**, nado en Reus o 30 de setembro de 1974, é un compositor, cantante, guitarrista e actor catalá.

Masdéu iniciou a súa carreira musical con Terrat 26 e posteriormente co grupo Whiskyn's durante 17 anos (1992-2009). Actualmente Masdéu está facendo carreira en solitario.

## Discografía 
### Con Whiskyn's 
* *Maqueta* (1992)
* ''Whisky'ns cullons* (1994)
* *Toc al dos* (1996)
* *Lila* (1997)
* *De la nit al dia* (1999)
* *Lluny* (2001)
* *On* (2004)
* *Souvenirs* (2005)
* *Reus-París-Londres* (2007)

Ademais, co grupo colabora nos discos *Els joves* (1993), *Com un huracà* (1996), *Altres cançons de Nadal, 2* (2002), *Deixa't estimar en català, vol.2* (2002), *Remixes Global 06 (2006)* e *El disc de la Marató* (2006).

### En solitario 
* *Casa Murada* (2011)
* *Dissabte *(2014)

Tamén participou na banda sonora da serie de televisión *Polseres vermelles* (2011) e *El disc de la Marató* (2011).

## Filmografía como actor 
* 1995 - *Estació d'enllaç*, serie de TV3
* 1996 - *Un cos al bosc*, película de Joaquim Jordà
* 1997 - *El joc de viure*, serie de TV3
* 1999 - *Quan els paisatges de Cartier-Bresson*, obra de teatro
* 2000 - *Dones'', película de Judith Colell

Entre 1998 e 2000 formou parte da compañía teatral Accècit.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
* Myspace Oficial de Whiskyn's
Símbolos matemáticos

Os **símbolos matemáticos** son símbolos utilizados en expresións, proposicións ou definicións en calquera área das Matemáticas.

As categorías utilízanse para facilitar a lectura, pois moitos símbolos poden ter usos distintos. Non se inclúen letras gregas ou doutros alfabetos que poden ser usadas como símbolos, como π, Σ, Π ou א.

Para ver nomes ou símbolos de funcións ver lista de funcións matemáticas.

## Lista de símbolos matemáticos 
### Símbolos usados en aritmética e relacións de orde 
### Símbolos usados en conxuntos e aplicacións 
### Símbolos usados en xeometría 
### Conxuntos de números 
### Símbolos lóxicos 
### Outros símbolos 
### Signos diacríticos usados en Matemáticas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* 
*
Whiskyn's

'''Whiskyn's** é un grupo de rock catalán nacido en Reus (Baix Camp) co nome de **Whisky'ns Cullons'* a mediados de 1992, despois da disolución do grupo Terrat 26 (1989-1991). Os seus compoñentes últimos foron Joan Masdéu, Manuel Lucio, Gerard Roca e Nando Oterino. Tamén pasaron polo grupo Xavier Llorach, Jose Luis Sánchez, Cesc Solé e Toni Díaz.

Na primavera de 2009 anunciaron a súa disolución amistosa e de forma indefinida, tras a xira de concertos do resto do ano.

No ano 2011 estrearon no Teatro Victòria o musical *Cop de rock'', de Dagoll Dagom, que reunía temas dos principais grupos de rock cataláns, entre os cales estaban Whiskyn's, Sopa de Cabra, Sau, Lax'n'Busto, Bars, Brams, Duble Buble, Glaucs, a Companyia Elèctrica Dharma e Gossos, como tamén Marc Parrot e Ja t'ho diré.

## Discografía 
* *Maqueta* (1992)
* ''Whisky'ns cullons* (1994)
* *Toc al dos* (1996)
* *Lila* (1997)
* *De la nit al dia* (1999)
* *Lluny* (2001)
* *On* (2004)
* *Souvenirs* (2005)
* *Reus-París-Londres* (2007)

Participacións
* *Els Joves* (1993)
* *Com un Huracà* (1996)
* *Altres cançons de Nadal, 2* (2002)
* *Deixa't estimar en català-2* (2002)
* *Remixes Global 06* (2006)
* *El disc de la Marató'' (2006)

## Notas
Partido Regionalista Castellano

O  **Partido Regionalista Castellano** (PREC) (*Partido Rexionalista Castelán* en galego) foi un partido castelanista fundado no ano 1989 na cidade de Burgos. Os seus fundadores foron o escritor Juan Carlos García Hoyuelos, José María Rupérez e Lesmes Peña, quen fundaría o actual partido político de Ciudadanos de Burgos por Castilla la Vieja (CIBU) no ano 2006, do cal é o seu presidente.
O partido baseaba a súa ideoloxía nas teses do escritor segoviano Anselmo Carretero de xeito parcial, asemade no pensamento e obras de José María Cordón e a agrupación Junta PRO Burgos Cabeza de Castilla. O PREC xurdiu coma consecuencia do descontento de moitos burgaleses, que vían na cidade de Valladolid un serio competidor para Burgos pola capitalidade de Castela e León, sobre todo despois de perderen a condición de capital en favor de Valladolid. Este partido defendía a creación dunha Comunidade Autónoma Castelá formada polas provincias, que constituían a rexión histórica de Castela a Vella, excluíndo as provincias de Valladolid e Palencia.

O partido participou nas eleccións municipais na cidade de Burgos e nas elecciónns autónómicas de Castela e León en 1991, conseguindo poucos votos. Caracterizouse, entre outras cousas, pola defensa da rexión histórica de Castela a Vella e polo seu apoio á causa leonesista, considerando Valladolid e Palencia coma leonesas.

Debido ás diferenzas entre os seus membros polos aspectos ideolóxicos e territoriais, varios deles en 1989 -entre eles incluíase o escritor García Hoyuelos, nacionalista de esquerdas e partidario de incluír Valladolid e Palencia en Castela- abandonaron o partido e crearon outro novo chamado Unión Castellanista, o cal debilitou bastante ao PREC. Hoxe en día este partido non ten actividade.
La Razón (Redondela)

***La Razón*** foi un periódico publicado en Redondela en 1918.

## Historia e características 
Apareceu en 1918, e a súa tirada era de 500 exemplares. Polemizou con *Redención*. Non cesou antes de 1919.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra