open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Voo 522 de Helios Airways

O **voo 522 de Helios Airways** era un voo regular de pasaxeiros dende Larnaca, Chipre, ata Atenas. O día 14 de agosto de 2005 o Boeing 737-31S que operaba a rura esnafrouse matando os 121 pasaxeiros e tripulantes a bordo. Unha perda de presurización na cabina incapacitou a tripulación, deixando o avión voando co piloto automático ata que quedou sen combustible e descendeu chocando contra o chan preto de Grammatiko, en Grecia.

## Antecedentes 
O avión implicado no accidente, rexistrado inicialmente D-ADBQ, voara por vez primeira o 29 de decembro de 1997 e fora operado por DBA dende 1998. Foi arrendado por Helios Airways o 16 de abril de 2004, cando foi rexistrado como 5B-DBY e bautizado co nome de *Olympia*.

## Accidente 
Cando o avión chegara de Londres cedo esa mañá, a anterior tripulación informara dun selo dunha porta conxelado e de ruídos anormais que procedían da porta de servizo dereita da popa. Solicitaron unha inspección completa da porta que foi realizada por un enxeñeiro de terra que posteriormente realizou unha comprobación de fugas de presurización. Co obxectivo de realizar a proba sen necesitar os motores do avión, o sistema de presurización foi colocado en "manual". Porén, o enxeñeiro non o volveu a poñer en "auto" tras rematar a proba. Tamén informaron de que as máscaras de osíxeno estaban colgadas na cabina de pasaxeiros.

Ás 11:49 o asistente de voo Andreas Prodromou entrou na cabina de mando e sentou no asento do capitán, quedando consciente usando unha subministración de osíxeno portátil. Prodromou tiña unha licenza de piloto comercial británica, pero non estaba cualificado para voar o Boeing 737. Os investigadores concluíron que a experiencia de Prodromou era insuficiente para que puidese facerse co control do avión baixo esas circunstancias. Prodromou saudou brevemente os F16, pero case apenas entrou na cabina o motor esquerdo apagouse debido á falta de combustible e o avión deixou o patrón de espera e comezou a descender. Dez minutos despois da perda de potencia do motor esquerdo o dereito tamén se apagou, e xusto antes das 12:04 o avión esnafrouse nuns outeiros preto de Grammatiko, a 40&nbsp;km de Atenas, matando os 121 pasaxeiros e tripulantes a bordo.

## Notas
Maria Arnal

**Maria Arnal**, nada en Badalona en 1987, é unha cantante catalá.

## Traxectoria 
Membro dunha familia vencellada á música amadora, empezou a escribir cancións e a tocar a guitarra aos dezaoito anos. Empezou estudos de literatura e tradución na universidade e compaxinouno con traballos temporais diversos, como o de acomodadora no Teatre Lliure, entre outros. Debido a unha rotura do fémur, en 2014 deixa o traballo e posteriormente comeza a estudar canto na Escola de Música Moderna de Badalona, a facer actuacións e a continuar formándose con Marc Sempere, impulsor do colectivo Compartir Dóna Gustet, e con Jasmin Martorell, profesor de lírica que fora discípulo de Montserrat Caballé. A nivel musical, basea o seu fondo na música de tradición oral da Península Ibérica;

## Discografía
Publicou tres discos, co acompañamento musical de Marcel Bagés á guitarra eléctrica.

* *Remescles, acoples i melismes* (EP, 2015)
* *Verbena* (EP, 2016)

## Premios
Premios co dúo Maria Arnal i Marcel Bagés:

* Premio Ciutat de Barcelona 2016 na categoría de Música polo disco "Vervena".
* Premio Altaveu 2017 na 29ª edición do Festival Altaveu.
* Premios MIN 2018, da Música Independente, na súa 10ª edición, nas categorías de Premio El País ao Álbum do Ano, Premio Los40 Trending ao Mellor  Artista Emerxente, Premio Fundación SGAE á Canción do Ano e Premio ao Mellor Álbum de Pop. 
* Premios ARC 2018, da Associació Professional de Representats, Promotors i Mànagers de Catalunya, na súa 16ª edición, nas categorías á Mellor Xira por Salas de Cataluña e Mellor Xira de Grupo Musical por Festivais de Cataluña.
* Premio Ojo Crítico 2018 na categoría de Música Moderna.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina de Maria Arnal i Marcel Bagés
Sandra Ínsua

**Sandra Ínsua Rial**, nada en Camariñas en 1976, é unha avogada e política galega do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria 
Filla de emigrantes da Costa da Morte en Suíza, dende os 14 anos residiu na Ponte do Porto. Licenciada en Dereito, nas eleccións municipais de 2003 foi elixida concelleira. Continuou como concelleira nas sucesivas eleccións e foi tenente de alcalde. Logo da dimisión do alcalde Manuel Valeriano Alonso o 24 de agosto de 2018, foi elixida alcaldesa de Camariñas o 4 de setembro. Nas eleccións municipais de 2019 encabezou a candidatura socialista e foi reelixida alcaldesa ó lograla maioría absoluta. Nas municipais de 2023 revalidou a alcaldía de novo con maioría absoluta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outras páxinas 
* Eleccións municipais en Camariñas

### Ligazóns externas 
* «A sentenza é inxusta, desmesurada para un acto administrativo», entrevista en *La Voz de Galicia*.
* "Sandra Insua asume la alcaldía y se postula para liderar el PSOE de Camariñas"
Monte Obama

O **monte Obama** (coñecido como **Boggy Peak** até o 4 de agosto de 2009) é o punto máis alto das montañas Shekerley, da illa de Antiga e de Antiga e Barbuda. Atópase na zona sur da illa e alcanza unha altura de 402m. Recibe o seu nome de Barack Obama, o Presidente dos Estados Unidos de América número 44.

## Cambio de nome 
O 4 de agosto de 2009, durante o 48 aniversario do daquela presidente dos Estados Unidos Barack Obama, o primeiro ministro Baldwin Spencer cambiou o nome a monte Obama. O seu antigo nome era Boggy Peak.

## Notas
Himno nacional da Arxentina

O **Himno Nacional Arxentino**  é o himno oficial da Arxentina. Foi escrito por Vicente López y Planes en 1812 e composto por Blas Parera un ano máis tarde. Orixinalmente foi denominado *Marcha patriótica*, logo *Canción patriótica nacional* e posteriormente *Canción patriótica.* Unha publicación en 1847 chamouno "Himno Nacional Arxentino", nome que conservou e co cal é coñecido.
## Historia 
[miniatura|328x328px|esquerda|[Vicente López y Planes, autor da letra do Himno Nacional Arxentino.]]
O 24 de maio de 1812 presentouse na "*Casa de Comedia*" de Buenos Aires a obra teatral "*O 25 de Maio*", referida á Revolución de Maio de 1810, de Luis Morante. A mesma remataba cun himno escrito polo propio Morante, ó que o español Blas Parera puxera música, coreado polos actores. Un dos espectadores, o porteño Vicente López y Planes, sentiuse inspirado e esa mesma noite escribiu a primeira estrofa dun himno para substituír o anterior.
[miniatura|328x328px|[Blas Parera|Blas Parera y Moret, autor da música do Himno Nacional Arxentino.]]
O Triunvirato entendeu que debía darlle ó pobo un canto nacional de maior importancia que o que até entón se entoaba. Nun oficio do 22 de xullo de 1812 dirixido ao Cabido de Buenos Aires, suxería a este que mandase a compor "a marcha da patria", para ser executada ó principio das funcións teatrais, debendo o público escoitala de pé e descuberto, así como nas escolas ó rematar diariamente as clases.

A Asemblea Xeral Constituínte do Ano XIII ordenou compor a letra do himno con data 6 de marzo de 1813 e aprobouno como "Marcha Patriótica" o 11 de maio dese ano. O día seguinte encargoulle compor unha nova música a Blas Parera. Nunha soa noite terminou a partitura.

Segundo a tradición, o 14 de maio de 1813, na casa de Mariquita Sánchez de Thompson cantouse por primeira vez, sendo aquela dama quen interpretou as súas estrofas. Estímase que a obra foi presentada o mesmo día 25 de maio de 1813, xa que o día 28 dese mesmo mes cantouse no teatro durante unha función patriótica efectuada durante a noite. Logo coñeceríase como *Canción Patriótica Nacional*, e máis tarde simplemente como *Canción Patriótica.* Pero nunha copia de 1847 aparece titulada como *Himno Nacional Arxentino*, nome que recibe na actualidade.

## Notas
Gaston Browne

**Gaston Browne**, nado en Potters Village, Antiga e Barbuda, o 9 de febreiro de 1967, é un político antigano, actual Primeiro ministro de Antiga e Barbuda. Realizou os seus estudos superiores na Universidade de Salamanca, España. En 2014, comezou a liderar o Partido Laborista de Antiga co que resultou gañador das eleccións xerais do país, cun total de 14 dos 17 escanos, cuxo partido volveu ó poder despois de 10 anos.

O 13 de xuño dese mesmo ano, en sucesión de Baldwin Spencer, foi xuramentado pola gobernadora xeral Louise Lake-Tack como novo primeiro ministro do país, sendo o máis novo en ocupar este cargo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Misión Aeolus

[alt=Maqueta do satélite ADM Aeolus no salon de Le Bourget en 2015|miniatura|Maqueta do satélite ADM Aeolus no [salon de Le Bourget en 2015]]
**Aeolus**, ADM-Aeolus ou Misión Dinámica Atmosférica Aeolus, e unha misión da ESA que ten como obxectivo o estudo dos ventos na Terra a escala global. É a quinta da familia de misións de exploración terrestre. A súa observación inclúe os trinta km inferiores da atmosfera, dos que mide a velocidade do vento usando un só instrumento, un lidar pulsante de 5Mw chamado Aladin cunha frecuencia de 50&nbsp;Hz que usa o efecto Doppler para as súas medicións.

O seu nome procede do deus grego do vento, Eolo.

O satélite comezou a xerar datos en setembro de 2018, ao pouco de ser lanzado o 22 de agosto de 2018. A súa concepción tivo lugar co comezo do século.

## Notas 
## Ligazóns externas 
Páxina de Aeolus na web da ESA.
Rodney Williams (político)

**Rodney Errey Lawrence Williams**, nado en Swetes en 1947, é un político antiguano, actual gobernador xeral de Antiga e Barbuda.

## Traxectoria 
É médico de profesión. Ingresou na política en 1984 como membro do parlamento da circunscrición de San Pablo, que fora representado anteriormente polo seu pai. Entre 1992 e 2004, desempeñouse no gabinete como ministro, ocupando varias ou conxuntamente as carteiras de educación, cultura, tecnoloxía, desenvolvemento económico, turismo e ambiente. Representou a San Pablo até 2004 cando perdeu a súa banca nas eleccións xerais de 2004, cando o seu partido, o Partido Laborista de Antiga perdeu as eleccións xerais ante o Partido Progresista Unido.

Desde o 14 de agosto de 2014 é o cuarto gobernador xeral de Antiga e Barbuda.

En outubro de 2014 foi nomeado cabaleiro gran cruz da Orde de San Miguel e San Xurxo.

## Notas
Inti

[miniatura|Inti na [bandeira do Perú, deseñada por José Bernardo de Tagle, 1822.]]
[miniatura|[Bandeira da Arxentina con *Inti*.]]
**Inti** é un antigo deus solar da mitoloxía inca. É adorado como o patrón nacional do estado inca. Malia que é considerado por moitos como o deus Sol, é máis exacto consideralo como un conxunto de aspectos relacionados co Sol, xa que os incas dividían a súa identidade segundo as súas diferentes fases. Adorado como deus patrón do Imperio Inca, Pachacuti é considerado como a orixe da expansión do culto do Sol inca. A historia máis común arredor del di que é fillo de Viracocha, o deus da civilización.

De acordo co lingüista Rodolfo Cerrón-Palomino, a verba *inti* non é de orixe quechua senón que é un préstamo da extinta lingua puquina. A teoría do préstamo puquina explica porqué linguas non relacionadas xeneticamente como o quechua, o aimará e o mapuche teñen palabras semellantes para nomear o Sol.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Inti (nome)
### Bibliografía 
*Bushnell, G. H. S. (1957). *Peru.* Londres: Thames and Hudsonar
*Conrad, Geoffrey W. e Arthur A. Demarest. (1984). *Religion and Empire: The Dynamics of Aztec and Inca Expansionism.* Nova York: Cambridge University Press. 
*D'Altroy, Terence N. (2003). *The Incas.* Blackwell Publishing.
*Fash, William e Mary E. Lyons. (2005). *The Ancient American World (The World in Ancient Times).* Nova York: Oxford University Press.
*Lane, Kevin. (2011). Inca. In Timothy Insoll (Ed.), *Oxford Handbook of the Archaeology of Ritual and Religion.* (px. 571–584). Nova York: Oxford University Press.
*Littleton, C. Scott. (2005). *Gods, Goddesses, and Mythology. Volume II. Marshall Cavendish Press.
*Parker, Janet, et al. (2007). *Mythology: Myths, Legends, and Fantasies.* Global Book Publishing.
*Steele, Paul R., & Allen, Catherine J. (2004). *Handbook of Inca Mythology.* ABC-CLIO, Inc.
*Suarez, Ananda Cohen e Jeremy James George. (2011). *Handbook to Life in the Inca World.'' (px. 86–129). Nova York: Facts on File Library of World History.
Gabriela Michetti

**Marta Gabriela Michetti**, nada en Laprida, Buenos Aires, o 28 de maio de 1965, é unha política e licenciada en relacións internacionais arxentina pertencente ó partido Proposta Republicana. O 10 de decembro de 2015 asumiu como vicepresidenta da Nación Arxentina, tras imporse xunto con Mauricio Macri nas eleccións presidenciais de 2015.

Anteriormente foi vicexefa de Goberno da Cidade de Buenos Aires até o 20 de abril de 2009, cando renunciou para presentarse como candidata a deputada nacional nas eleccións lexislativas do 28 de xuño, resultando elixida para o mandato 2009-2013. En 2013 foi elixida senadora nacional pola Cidade Autónoma de Buenos Aires e designada xefa do bloque PROL no Senado.

## Notas 
## Véxase tamén
Delta-DOR

alt=Esquema de uso|miniatura|Esquema de uso
**Delta-DOR** (delta - Differential One-way Range) é unha técnica de navegación ultra preciasa do espazo profundo desenvolta pola ESA para coñecer distancia e velocidade (celeridade e dirección) das naves espaciais nas súas viaxes. Ten unha precision de centos de metros en distancias de 100 millóns de km. Usa o efecto Doppler para saber da velocidade, e a referencia de quásar afastados para eliminar erros, en particular debidos ó efecto da atmosfera terrestre.

A técnica comezou a ser usada coa posta en marcha da Estación de Seguimento de Satélites de Espazo Profundo de Cebreros (DSA 2), segunda antena para o espazo profundo da ESA, no 2005. Na actualidade (2018), fai uso das estacións de espazo profundo de 35 m da ESA en New Norcia (DSA 1, Australia Occidental), Cebreros (DSA 2, preto de Madrid), e Malargüe (DSA 3, na Arxentina).

## Notas 
## Ligazóns externas 
Páxina de Delta-DOR na web da ESA.
How to Train Your Dragon 2

***How to Train Your Dragon 2*** é un filme estadounidense de animación estreado en 2014 e escrito e dirixido por Dean DeBlois. Producido por DreamWorks Animation e distribuído por 20th Century Fox, está vagamente na serie de libros homónima de Cressida Cowell. É a secuela do filme de 2010 *How to Train Your Dragon* e é o segundo título da triloxía. Está protagonizado polas voces de Jay Baruchel, Gerard Butler, Craig Ferguson, America Ferrera, Jonah Hill, Christopher Mintz-Plasse, T. J. Miller e Kristen Wiig, xunto con Cate Blanchett, Djimon Hounsou e Kit Harington que se uniron ó elenco. A historia do filme ten lugar cinco anos despois dos acontecementos do primeiro, protagonizada por Hiccup e os seus amigos que coñecen a Valka, a nai durante moito tempo perdida de Hiccup, e a Drago Bludvist, un tolo que quere conquistar o mundo.

## Personaxes 
* Jay Baruchel como Hiccup Horrendous Haddock III
* Cate Blanchett como Valka
* Gerard Butler como Stoick the Vast
* Craig Ferguson como Gobber the Belch
* America Ferrera como Astrid Hofferson
* Christopher Mintz-Plasse como Fishlegs Ingerman
* Jonah Hill como Snotlout Jorgenson
* T. J. Miller e Kristen Wiig como Tuffnut e Ruffnut Thorston
* Djimon Hounsou como Drago Bludvist
* Kit Harington como Eret

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Pirates of the Caribbean: Dead Men Tell No Tales

***Pirates of the Caribbean: Dead Men Tell No Tales*** (tamén estreado nalgúns países como '''''Pirates of the Caribbean: Salazar's Revenge'''*) é un filme estadounidense de 2017. É o quinto título da franquía *Pirates of the Caribbean* e a secuela de *On Stranger Tides'' (2011). O filme foi dirixido por Joachim Rønning e Espen Sandberg a partir dun guión de Jeff Nathanson, con Jerry Bruckheimer como produtor. Johnny Depp, Kevin McNally e Geoffrey Rush retoman os seus papeis como Jack Sparrow, Joshamee Gibbs e Hector Barbossa, uníndose ó elenco Javier Bardem, Brenton Thwaites e Kaya Scodelario.

## Personaxes 
* Johnny Depp como Capitán Jack Sparrow
* Javier Bardem como Capitán Armando Salazar
* Geoffrey Rush como Capitán Hector Barbossa
* Brenton Thwaites como Henry Turner
* Kaya Scodelario como Carina Smyth
* Kevin McNally como Joshamee Gibbs
* David Wenham como Tenente John Scarfield
* Golshifteh Farahani como Shansa
* Stephen Graham como Scrum
* Martin Klebba como Marty
* Giles New e Angus Barnett como Murtogg e Mullroy
* Orlando Bloom como Capitán William "Will" Turner Jr.

## Notas
Marquese Chriss

**Marquese De’Shawn Chriss**, nado o 2 de xullo de 1997 en Sacramento, California, é un xogador estadounidense de baloncesto profesional.

## Traxectoria 
Chriss foi elixido na 8ª posición do Draft da NBA de 2016 polos Sacramento Kings. Na mesma noite do Draft foi traspasado ós Phoenix Suns a cambio dos dereitos de Bogdan Bogdanović e os dereitos das eleccións 13ª e 28ª do Draft, Georgios Papagiannis e Skal Labissière.

O 31 de agosto de 2018, Chriss foi traspasado xunto a Brandon Knight ós Houston Rockets a cambio de Ryan Anderson e De'Anthony Melton.

O 7 de febreiro de 2019, Chriss foi traspasado xunto a Brandon Knight e dúas futuras eleccións do Draft ós Cleveland Cavaliers, nun traspaso entre tres equipos que tamén mandou a Iman Shumpert, Nik Stauskas, Wade Baldwin IV e unha elección da segunda rolda do Draft de 2021 ós Houston Rockets, e a Alec Burks e unha elección da segunda rolda do Draft de 2020 ós Sacramento Kings.

O 30 de setembro de 2019, Chriss asinou cos Golden State Warriors. O 25 de marzo de 2021, Chriss foi traspasado ós San Antonio Spurs a cambio dos dereitos do Draft de Cady Lalanne. Tres días máis tarde, foi cortado polos Spurs.

O 24 de xuño de 2022, Chriss foi traspasado xunto a Boban Marjanović, Trey Burke, Sterling Brown e os dereitos do Draft de Wendell Moore ós Houston Rockets, a cambio de Christian Wood. Sen chegar a debutar cos Rockets, foise traspasado o 30 de setembro de 2022 ós Oklahoma City Thunder xunto a Trey Burke, David Nwaba e Sterling Brown, a cambio de Derrick Favors, Ty Jerome, Maurice Harkless, Théo Maledon e unha futura elección da segunda rolda do Draft. O 17 de outubro de 2022, os Thunder cortaron a Chriss.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Lingua kimbundu

O **kimbundu**, ou **mbundu do norte**, é unha das dúas linguas bantús faladas en Angola, sendo a outra o umbundu. É a segunda lingua máis falada do país. Os seus falantes concéntranse no noroeste do país, principalmente na provincia de Luanda, provincia de Bengo, provincia de Malanje e provincia de Cuanza Norte. É falada maioritariamente polo pobo ambundu. Segundo datos de 2014, tiña 2,1 millóns de falantes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* kimbundu en Ethnologue
DeForest Buckner

**DeForest Buckner**, nado o 17 de marzo de 1994 en Waianae, Hawai, é un xogador profesional estadounidense de fútbol americano que xoga na posición de defensive tackle para os San Francisco 49ers da National Football League (NFL). Formado na Universidade de Oregón, foi elixido na no sétimo posto da primeira rolda do Draft da NFL de 2017 polos 49ers. No ano 2018 foi invitado á Pro Bowl.

## Estatísticas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil de DeForest Buckner na páxina de San Francisco 49ers
Gaia (sonda espacial)

**Gaia** é un observatorio espacial da ESA, lanzado no 2013 e con esperanza de funcionamento ata 2022. Está deseñado para a astrometría: medición das posicións, distancias e movementos das estrelas cunha precisión sen precedentes. En setembro de 2016 foi liberado un primeiro conxunto de datos. En abril de 2018 foi liberado un segundo conxunto de datos, con máis de 1700 millóns de estrelas referenciados, despois de dous anos de observacións e case catro de procesamento de datos por partre dun equipo de 450 persoas. O catálago fixo necesario facer un seguimento do satélite cunha precisión maior que 20 milisegundos de arco.

No 2019 notifícase que está a estudar a colisión entre a Vía Láctea e a galaxia de Andrómeda (M31, prevista para dentro duns 4500 millóns de anos), e desta e a galaxia do Triángulo (M33) dentro do programa de construción dun mapa tridimensional do ceo e cos datos liberados nun segundo conxunto (en 2018). Asemade, Os seus datos dan conta de fenómenos como o alabeo do disco galáctico.

Os seus datos combínanse cos datos do Telescopio Espacial Hubble e o Very Long Baseline Array (VLBA), conxunto de radiotelescopios terrestres.

Gaia foi planificado para unha misión de cinco anos, a rematar a mediados de 2019, mais a ESA aprobou en 2018 unha extensión da misión ata finais de 2020. En outubro, tivo lugar a xuntanza plenaria da Unidade de Coordinación 8 na Coruña (na que participaron Minia Manteiga e Carlos Dafonte polo CITIC da UC) para preparar o novo catálogo de 2500 millóns de estrelas. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Hipparcos

### Ligazóns externas 
*Páxina de Gaia na ESA
*The billion star surveyor. Gaia data release Media Kit. Gaia data release 1 content.
*Gaia data release content 2
Savitaipale

**Savitaipale** é un municipio de Finlandia situado na rexión de Carelia do Sur. En 2018 a súa poboación era de 3&nbsp;430&nbsp;habitantes. A superficie do termo municipal é de 690,56&nbsp;km2, dos cales 151,09&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 6,36&nbsp;hab./km².

Limita cos concellos de Lemi, Luumäki e Taipalsaari na súa mesma rexión, Kouvola na rexión veciña de Kymenlaakso, e Mikkeli, Mäntyharju e Puumala, pertencentes á rexión de Savonia do Sur.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Savitaipale
Monumentos romanos, Catedral de San Pedro e Igrexa da nosa Señora en Tréveris

Os **monumentos romanos, a Catedral de San Pedro e a Igrexa da nosa Señora de Tréveris**, catalogáronse como Patrimonio da Humanidade da UNESCO en 1986.

Da UNESCO/CLT/PH:

"Tréveris é un exemplo dunha gran capital romana logo da división do imperio. Os restos do Palacio Imperial, ademais da Aula Palatina e as Termas Imperiais, son impresionantes nas súas dimensións. A cidade é un excepcional testemuño da civilización romana debido á densidade e á calidade dos monumentos preservados: a ponte, os restos do muro fortificado, as termas, o anfiteatro, os depósitos etc. En particular, a arte funeraria e a artesanía dos oleiros, vidrieiros e señores prosperaron na cidade ". 
# Anfiteatro
# Ponte Mosela
# Termas Barbara
# Columna Igel
# Porta Nigra
# Baños Imperiais
# Aula Palatina (Basílica)
# Catedral
# Igrexa da nosa Señora (Liebfrauenkirche)

## Galería 

Ficheiro:Trier Roman amphitheatre in October 2011.JPG|Afiteatro romano de Tréveris
Ficheiro:Trier Roemerbruecke BW 1.JPG|Ponte romana de Tréveris
Ficheiro:Trier Barbarathermen.jpg|Termas Barbara de Tréveris
Ficheiro:Igel BW 2011-09-03 16-41-58.JPG|Columna Igel 
Ficheiro:Trier Porta Nigra BW 1.JPG|Porta Nigra de Tréveris
Ficheiro:Trier Kaiserthermen BW 1.JPG|Baños imperiais de Tréveris
Ficheiro:Trier - Aula Palatina.JPG|Basílica de Constantino Tréveris
Ficheiro:Trier Dom BW 1.JPG| Catedral de Tréveris
Ficheiro:Trier Innenstadt3.jpg|Liebfrauenkirche Tréveris
Ficheiro:Augusta Treverorum Stadtplan.png|Augusta Treverorum plano da cidade

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*UNESCO WORLD HERITAGE LIST N° 367 Identification, Recommendation, Justification Document
Allen, Dacota do Sur

**Allen** (en ) é un lugar designado polo censo no condado de Bennett (Dacota do Sur) e na reserva india de Pine Ridge. No censo de 2010 tiña unha poboación total de 420 habitantes. Está considerado o lugar máis pobre dos Estados Unidos, e é un dos lugares máis próximos ao polo de inaccesibilidade norteamericano.

## Notas
Joe Staley

**Joseph Staley**, nado o 30 de agosto de 1984 en Rockford, Míchigan, é un xogador profesional estadounidense de fútbol americano que xoga na posición de offensive tackle para os San Francisco 49ers da National Football League (NFL). Formado na Universidade Central Michigan, foi elixido na no vixésimo oitavo posto da primeira rolda do Draft da NFL de 2007 polos 49ers. Foi invitado á Pro Bowl en seis ocasións e escollido tres veces no segundo equipo All-Pro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil de DeForest Buckner na páxina de San Francisco 49ers
Latakia

**Latakia** (en , Al-Lādhiqīyah [el.laːdˈʔɪjje, -aːðˈqɪjja]) é unha localidade costeira de Siria, situada ao norte do Líbano, capital da provincia homónima. A súa poboación estímase en 554.000 habitantes. Deles, aproximadamente, o 50% son de relixión alauí, o 30% cristiáns e o 20% musulmáns sunnitas.

Ten moitos motivos para ser famosa, entre eles o de dar nome a un tipo de tabaco, quizais o tabaco turco máis coñecido, que entra na composición de mesturas para fumar en pipa. É un tabaco de aroma forte e seco, que lembra a alimentos salgados e afumados. Ademais, a cidade foi o lugar natal do expresidente Hafez al-Assad.

É sede da Arquidiocese Metropolitana de Latakia do Patriarcado de Antioquía.

Foi fundada no século IV a. C. co nome de **Laodicea** (en o) por Seleuco I Nicátor en honra á súa nai Laodice**.** En latín foi coñecida como *Laodicea ad Mare.* O nome orixinal sobrevive na forma árabe como al-Ladhiqiyyah (en árabe: اللاذقية), do que procede do francés Lattaquié e do inglés Latakia.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lataquia (provincia)
* Aeroporto de Lataquia
Trinta lumes

***Trinta lumes*** é unha longametraxe documental de 2017 dirixida e escrita por Diana Toucedo. Estreouse no Festival de Cine Internacional de Ourense o 20 de outubro de 2017.

## Premios 
*2018 Premios Fénix: Nomeada á Mellor fotografía documental
*2018 Camerimage: Nominated for best photography documentary
*2018 CINESPAÑA Tolosa: Prix à la meilleure photographie
*2018 Premios Gaudí: Nomeada á Mellor documental

### Premios Mestre Mateo 2017 
Nos Premios Mestre Mateo 2017 estivo nomeado en cinco categorías incluíndo mellor filme, mellor guión, mellor montaxe, mellor son e mellor fotografía, mais non acadou ningún premio por ser *Dhogs* o galardoado en todas estas categorías.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de filmes en galego con maior recadación
### Ligazóns externas 
* Artigo  de Andrés Castro en Sermos Galiza
* Artigo de Manuel Rivas en La Voz de Galicia
* Entrevista de Sergio Barral a Diana Toucedo na Cuarta Parede
* Crítica de Guillermo Rodicio no magazine cultural *A que cheira, papá?*
Andrés Nocioni

**Andrés Marcelo Nocioni**, nado en Gálvez, Santa Fe o 30 de novembro de 1979, é un ex xogador de baloncesto arxentino. Xogou como ala e mide 2,03 metros de estatura. O 16 de xuño de 2017, na final da liga ACB de España disputou o seu último partido como profesional.

Foi unha das pezas claves da Xeración Dourada, coa que gañou a medalla de ouro nos Xogos Olímpicos de Atenas 2004, o FIBA Diamond Ball 2008, os Campionatos FIBA Américas de 2001 e de 2011 e o Campionato Suramericano de Baloncesto de 2001; a medalla de prata do Campionato Mundial de Baloncesto do 2002, do Campionato FIBA Américas de 2003 e o Campionato FIBA Américas de 2015; ademais a medalla de bronce tanto do FIBA Diamond Ball 2004 como a dos Xogos Olímpicos de Pequín 2008, así tamén do Campionato FIBA Américas de 1999.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Andrés Nocioni en acb.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Eduardo Casanova

**Eduardo Casanova Valdehita**, nado en Madrid o 24 de marzo de 1991, é un actor, guionista e director español. É coñecido polo público grazas ó seu papel como Fidel Martínez na serie de televisión *Aída*.

## Traxectoria 
Empezou a traballar como actor ós doce anos. En 2005, con tan só quince anos, formou parte da serie de comedia *Aída*, emitida en Telecinco até 2014. Casanova interpretou a Fidel Martínez, o fillo de Chema (Pepe Viyuela) e a súa primeira esposa Marisa (Lola Dueñas). Na primeira tempada da serie vemos como o mozo se instala no ficticio barrio de Esperanza Sur co seu pai. Pola súa intelixencia e as súas afeccións, non acaba de encaixar no barrio. Na quinta tempada, o personaxe declárase abertamente gai diante da súa familia e amigos.

En 2007 participou na obra *Diario de una pulga* e en *El Principito*, montaxe na que estivo a traballar até 2008. En 2011 volveu ó teatro para participar na montaxe *The Hole*, un espectáculo que recibiu críticas moi positivas por parte da crítica e o público.

En 2011 participou na película de Álex de la Iglesia *La chispa de la vida*, con José Mota e Salma Hayek. Ese ano, con tan só 19 anos, escribiu e dirixiu a súa primeira curtametraxe: *Ansiedad*, que conta no seu elenco con nomes como Ana Polvorosa e Secun de la Rosa. Por devandita curtametraxe conseguiu unha distinción no Festival de cine El Novelísimo de Hervás.

En 2016, dirixe a súa primeira longametraxe *Pieles*, na que conta con actores e actrices do talle de Candela Peña, Macarena Gómez, Ana Polvorosa, Secun de la Rosa, Carmen Machi e Jon Kortajarena, entre outros. O filme narra diversas historias cruzadas sobre persoas con deformidades físicas que teñen problemas para encaixar na sociedade. O filme foi producido por Álex de la Iglesia, Carolina Bang e Kiko Martínez. En febreiro de 2017 participou na sección oficial Panorama da Berlinale. En marzo no Festival de cine de Málaga e en xuño de 2017 estreouse nas salas de cine de España.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Lacipo

**Lacipo** é unha cidade romana situada no concello de Casares (na provincia de Málaga, España), na zona coñecida como El Torreón, é practicamente unha atalaia sobre unha vía de penetración importante, desde a costa ao interior, en época romana. A súa situación estratéxica, convértena nun importante enclave de control, que dominaba a vía de penetración do val cara ao interior das actuais provincias de Cádiz e Málaga, e, polo tanto, ao controlar as zonas altas, dominaba tamén boa parte destas dúas provincias.

As primeiras referencias a Lacipo documéntanse a través dos escritos dos xeógrafos grecolatinos, e Plinio o Vello e Pomponio Mela fan corresponder Lacipo ó Convento Xurídico Gaditano, como cidade tributaria.

## Escavacións arqueolóxicas 
En 1975 e 1976, Lacipo foi obxecto de escavaciones arqueolóxicas que demostraron a existencia dun recinto amurallado, en cuxo interior se localizaron restos de diversas estancias que parecen estar en función da muralla, encostadas ou xustapostas unhas a outras, sen que se evidencie un trazado ortogonal; constatouse a existencia de dous alxibes, o que demostra a carencia de auga nesta zona. Así mesmo, acháronse os restos dun grande edificio de carácter público, e púidose constatar un nivel de enterramento hispano-visigodo.

Ademais, atopáronse numerosos materiais, hoxe depositado no Museo Arqueolóxico Provincial de Málaga. Os resultados das investigacións arqueolóxicas permiten concluír que é un recinto colectivo de marcado carácter militar, cuxa cronoloxía se establecería entre os séculos I a. C. ao século I, podéndose prolongar ata o século II, asentándose a necrópole hispano-visigoda unha vez que as edificacións estaban en desuso.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial na web do concello de Casares
Eduardo Val

**Eduardo Val Bescós**, nado na Coruña o 19 de maio de 1906 e finado en Beccar, Arxentina o 1 de maio de 1993, foi un sindicalista e revolucionario anarquista galego.

## Traxectoria 
Presidente do Sindicato de Hostalaría da CNT, foi secretario do Comité Rexional de Defensa da CNT durante a guerra civil española. Ás súas ordes estivo Cipriano Mera, conseguindo deter a rebelión militar en Cuenca. Esforzouse en transformar as primitivas Milicias Confederais en 5 divisións militares disciplinadas. Participou na Sublevación de Jaca en 1930. O xeneral Miaja confiaba nel, sendo un dos seus conselleiros na defensa de Madrid, e sendo un dos mellor informados do que sucedía nas frontes do Centro e o Sur.

O 5 de marzo de 1939, tras o golpe de Casado, constituíuse o Consello Nacional de Defensa, para separar a Negrín e aos comunistas do poder, e negociar con Franco o final da guerra. En devandito consello Eduardo Val ocupou a carteira de Obras Públicas en representación da CNT.

Tras a derrota exíliase primeiro a Inglaterra, trasládase posteriormente a Francia, onde é apresado polos nazis e inicia un tortuoso periplo por varios campos de concentración, consegue fuxir, incorporándose á 9ª Compañía de Leclerc, a primeira que entrou en París.

Nunca regresou a España, marchou a Arxentina, onde continuou a súa actividade política, sendo representante do gremio de panadeiros. A pesar de atoparse fóra de España foi procesado e condenado a cadea perpetua polo Tribunal Especial para a Represión da Masonería e o Comunismo. Liberado posteriormente, seguiu a súa actividade no gremio de navais. Coa súa morte en 1992 desapareceu o último sobrevivente do Consello Nacional de Defensa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Bernabé Costas

**Bernabé Costas de Miranda**, nado en Vincios o 16 de xaneiro de 1980, é un ex xogador profesional galego de baloncesto en cadeira de rodas.  Como membro da selección española de baloncesto en cadeira de rodas, gañou o bronce Campionato Europeo de 2011 e obtivo un quinto posto nos Xogos Paralímpicos de Londres 2012. Xogou a maior parte da súa carreira no club Aldasa Amfiv de Vigo, na máxima categoría española, excepto catro tempadas que xogou no Barcelona.

## Traxectoria 
Bernabé Costas naceu o 16 de xaneiro de 1980 en Vincios, no concello de Gondomar.. Ocupou a posición de pivote e foi un xogador de 2,5 puntos.

### Clubs 
Xogou no Aldasa Amfiv de Vigo, na máxima categoría do baloncesto en cadeira de rodas español, durante 10 anos, antes de marchar ao UNES FC Barcelona, xunto ao seu compañeiro David Mouriz. Tras xogar alí catro tempadas, volveu a Vigo ao seu antigo equipo, no que permaneceu ata a súa retirada en 2017.

### Selección nacional 
Costas formou parte da selección española de baloncesto en cadeira de rodas que participou no Europeo de 2009. Foi o máximo anotador no partido contra Alemaña.

Dous anos despois, conseguiu a prata no Europeo de 2011 disputado en Nazaret.

En xuño de 2012 foi seleccionado para os Xogos Paralímpicos de Londres 2012. Foi un dos dous galegos escollidos para o equipo, e un dos doce galegos da comitiva olímpica española. Foi a Madrid para unha concentración de adestramento no Centro de Alto Rendemento antes de partir para Londres. No terceiro día da concentración, sufriu unha contusión no escafoide por mor dunha caída sobre a súa man esquerda. O 17 de agosto saíu para Londres co resto do equipo para prepararse para os Xogos.

Adestrada Por Oscar Trigo, a selección levaba 16 anos sen acudir a uns Xogos Paralímpicos.  Finalmente acadaron o quinto posto, aínda que Costa xogou moi poucos minutos debido á lesión.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Historia do Club Amfiv .
* Ficha de Bernabé Costas na páxina oficial do Comité Paralímpico Español .

## Notas
Diego Alfonsín

**Diego Alfonsín Rivero**, nado en Tui o 16 de abril de 1980, é un escritor e profesor galego.

## Traxectoria 
Estudou no CEIP de Pazos de Reis e secundaria no IES San Paio. No ano 2004 licenciouse en Filoloxía Galega (Universidade de Vigo) despois de cursar un curso académico na Universidade Nova de Lisboa. Posteriormente realizou estudos de Xornalismo na Universidade Carlos III de Madrid, durante os cales recibiu unha bolsa para cursar un semestre na Universidade de São Paulo.

Entre 2008 e 2016 viviu en Alemaña, onde traballou como lector de galego e de español nas universidades de Heidelberg, Mannheim e Aquisgrán. Colaborou en *Sermos Galiza*.

Traballa como profesor no ensino secundario en Galicia.

## Publicacións 
### Publicacións en lingua galega 
**Non o saben as estrelas* (2018). Xerais. 96 páxs. ISBN 978-84-9121-429-8. ePub: ISBN 978-84-9121-432-8.
**Birken* (2025). Vigo: Galaxia. 108 páxs. ISBN 978-84-1176-370-7.

### Publicacións en lingua castelá 
* *Premios Tarabela: 2004* (2004). Concejalía de Cultura, Ayuntamiento de San Miguel de Abona. 242 páxs. ISBN 8493383120.
* *Cuando ella no está* (2014). Fundación Max Aub. 39 páxs. ISBN 978-84-95418-91-3. Contos.
* *Lenta demolición* (2015). Ed. Turpial. 128 páxs. ISBN 978-84-95157-85-0.
* *Heidelberg y otros relatos* (2018). Ed. Contrabando. 122 páxs. ISBN 978-84-947776-6-0. Son catro relatos.
* *Libro de notas* (2022). Ed. Contrabando. 140 páxs. ISBN 978-84-124473-4-7.

## Recoñecementos 
*2014: Gañador do XXVIII Premio Internacional de Cuentos Max Aub.
*2015: Gañador do I Premio literario Miguel de Unamuno por *Lenta demolición*  obra da que un xurado presidido pola escritora Marta Sanz salientou "a atmosfera de misterio que vai envolvendo unha trama chea de suxestións, elipses portentosas e fermosas metáforas, onde destaca unha impecable imbricación entre o discurso literario e o diálogo indirecto”.
*2017: Gañador da XXIV edición do Premio de novela curta Manuel Lueiro Rey por *Non o saben as estrelas*, da que o xurado destacou "a orixinalidade temática e o carácter innovador dun texto de lectura engaiolante e capacidade envolvente".
*2024: Finalista en castelán do Premio Torrente Ballester con *Silvidos en las cumbres.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista no Faro de Vigo, 2018
* Gañador do Premio Max Aub, 2014
Myles Turner

**Myles Christian Turner**, nado o 24 de marzo de 1996 en Bedford, Texas, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense que xoga nos Indiana Pacers da National Basketball Association (NBA).

## Traxectoria profesional 
O 25 de xuño de 2015, Turner foi seleccionado na 11ª posición do Draft da NBA de 2015 polos Indiana Pacers. O 13 de xullo de 2015, asinou o seu contrato de rookie cos Pacers. Fixo o seu debut na NBA cos Pacers o 29 de outubro de 2015, facendo 8 puntos e 4 rebotes na derrota de Indiana contra os Memphis Grizzlies.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference
Izabela Lutoslawska

**Izabela Lutoslawska**, nada en Moscova o 27 de marzo de 1889 e finada en Edmonton (Canadá) en 1972, foi unha escritora e tradutora polaca.

## Traxectoria
Foi a segunda filla de Sofía Casanova e Wincenty Lutosławski. Pasou tempadas en Galicia, criada coa axuda da amiga da nai, Pepa López (Pepiña).

Comezou a ser coñecida polas súas traducións do castelán ao polaco, como as obras de Victoriano García Martí en 1911 e de Jacinto Benavente en 1925. Escribiu varias novelas onde, segundo Bednarczuk, se ven reflectidas as súas conviccións católicas e a súa proximidade con Roman Dmowski e outras figuras do partido nacionalista polaco Narodowa Democracja (Democracia Nacional).

## Obras
**Roman Dmowski : człowiek, polak, przyjaciel*
**Bolszewicy w polskim dworze*
**Córka: powieść* (en galego, *Filla* novela)
**Małżeństwo Zazy: powieść*
**Państwo Bobrowscy: powieść*
**Andrzej Korecki: powieść współczesna*

### Traducións
**Źle kochana*, tradución ao polaco de *La Malquerida* de Jacinto Benavente
**Ze swiata wewnetrznego Rozmyslania,* tradución ao polaco de *Del mundo interior: Meditaciones* de Victoriano García Martí
**Wnuczeck* tradución ao polaco de *El Nietecito* de Jacinto Benavente
**Grobowiec marzen*, tradución da obra de Jacinto Benavente.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía
José Company Pérez

**José Company Pérez**, nado en Gandía, Valencia, o 25 de abril de 1772 e finado en Madrid, o 1 de outubro de 1824, foi un político valenciano.

## Traxectoria 
En 1789 conseguiu o grao de bacharel en Filosofía pola Universidade de Valencia. Partidario do liberalismo, durante a Guerra de independencia foi secretario de despacho de facenda interino da Xunta Suprema Central entre o 13 de novembro de 1810 e o 14 de xaneiro de 1811.

Foi cabaleiro pensionado da Orde de Carlos III, na que ingresou o 22 de marzo de 1811.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*

### Outros artigos 
* Lista de ministros de Economía e Facenda de España
D'Angelo Russell

'''D'Angelo Danté Russell''', nado o 23 de febreiro de 1996 en Louisville, Kentucky, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense que xoga nos Los Angeles Lakers da National Basketball Association (NBA).

## Traxectoria profesional 
O 25 de xuño de 2015, Russell foi seleccionado na 2ª posición do Draft da NBA de 2015 polos Los Angeles Lakers. Fixo o seu debut na NBA cos Lakers o 28 de outubro de 2015, facendo catro puntos, tres rebotes e dúas asistencias na derrota por 112-111 contra os Minnesota Timberwolves.

O 22 de xuño de 2017, Russell foi traspasado xunto a Timofey Mozgov ós Brooklyn Nets a cambio de Brook Lopez e os dereitos da 27ª elección do Draft de 2017, Kyle Kuzma. O 1 de febreiro de 2019 foi seleccionado por primeira vez para xogar o All-Star Game da NBA de 2019, tras substituír o mancado Victor Oladipo.

O 7 de xullo de 2019, Russell foi traspasado xunto a Shabazz Napier e Treveon Graham ós Golden State Warriors a cambio de Kevin Durant.

O 6 de febreiro de 2020, Russell foi traspasado xunto a Jacob Evans III e Omari Spellman ós Minnesota Timberwolves a cambio de Andrew Wiggins e dúas eleccións do Draft.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference
Rissa

[miniatura|Colonia de *R. brevirostris* en Big Koniuji, [illas Shumagin]]
***Rissa*** é un xénero de gaivotas (láridos) que comprende dúas especies: *Rissa brevirostris*, do mar de Behring, e *Rissa tridactyla*, que é o garrucho ou gaivota tridáctila, do Atlántico e mares boreais, que se pode ver nas costas de Galicia. O nome do xénero *Rissa* procede do islandés *Rita*, que é o nome que se lle dá alí a *R. tridacytla*.

## Descrición 
As dúas especies son fisicamente moi similares. Teñen unha cabeza e corpo brancos, dorso gris, ás grises coas puntas negras e peteiro amarelo. Os adultos de *R. tridactyla* son algo máis grandes (duns 40&nbsp;cm de lonxitude e envergadura alar de 90–100&nbsp;cm) que os de *R. brevirostris* (35–40&nbsp;cm de lonxitude e unha envergadura alar de 84–90&nbsp;cm). Outras diferenzas son que *R. brevirostris* ten un peteiro máis curto, ollos máis grandes, cabeza máis grande e máis arredondada e ás dun gris máis escuro. Aínda que a maioría das *R. tridactyla* teñen patas negras, algunhas teñen patas de gris rosado a avermelladas, o que fai que a coloración sexa unha característica pouco fiable para distinguila da *R. brevirostris* de patas vermellas. *R. brevirostris* ten o dedo posterior ben desenvolvido, pero as poboacións do Pacífico de *R. tridactyla* tamén (non así as poboacións europeas), polo que tampouco é unha característica distintiva.

A diferenza dos polos con manchas doutras especies de gaivotas, os polos de *Rissa* teñen moito penuxe branco, porque teñen un risco relativamente baixo de sufrir depredación, xa que os seus niños están en cantís moi esgrevios e inaccesibles. A diferenza doutros polos de gaivotas que deambulan en canto poden camiñar, os de *Rissa* permanecen sentados e quietos instintivamente no niño para evitar caer do cantil. Os individuos novos tardan tres anos en chegar á madurez. Cando teñen plumaxe de inverno, ambas as especies do xénero teñen unha mancha gris escura detrás do ollo e un colar gris traseiro no pescozo. Os sexos non se distinguen visualmente.

## Distribución e hábitat 
Son aves que se reproducen nas costas e habitan no Pacífico Norte, Atlántico Norte e Ártico. Forman colonias grandes, densas e ruidosas durante o período reprodutor do verán, a miúdo compartindo o hábitat con araos. Son as únicas especies de gaivota que normalmente aniñan exclusivamente en cantís, con algunhas excepcións en Inglaterra.

## Especies 
## Galería 

Ficheiro:Kittiwake w.jpg|*R. tridactyla* en inverno en Irlanda
Ficheiro:Kittiwake with young chick.jpg|*R. tridactyla* con polos en Islandia
Ficheiro:Rissa tridactyla -Staple Island, Farne Islands, Northumberland, England -adult and chicks-8.jpg|*R. tridactyla* nas illas Farne, Inglatera

## Notas 
### Ligazóns externas
Valdebebas

[280px|miniatura|Vista aérea de Valdebebas en [2011.]]
[280px|miniatura|Unha rúa de Valdebebas en [2013.]]
**Valdebebas** é un desenvolvemento urbanístico da cidade de Madrid, situado entre os barrios de Timón (Barajas) e Valdefuentes (Hortaleza).

Está situado ao norte do Campo de las Naciones e ao leste de Sanchinarro, ocupando parte dos distritos madrileños de Barajas e Hortaleza. O seu territorio está delimitado ao leste pola autoestrada de peaxe M-12, ao norte pola autoestrada de peaxe Radial 2, ao oeste pola M-40 e ao sur coa autoestrada M-11.

Desde finais de 2013 o barrio está habitado. Os parques infantís están habilitados ao público desde setembro de 2014 e os primeiros negocios da zona empezaron a funcionar ese mesmo mes.

No seu ámbito, atópase o parque forestal de Valdebebas, aberto desde marzo de 2015 co nome de Parque Felipe VI, dunha extensión similar á Dehesa de la Villa, tras máis de catro anos de plantacións. Concibido como un bosque, reproduce os ecosistemas máis representativos do centro da Península Ibérica e constitúe un novo pulmón verde da cidade.

En Valdebebas atoparanse tamén a ampliación de Ifema, o proxecto da nova Cidade da Xustiza da Comunidade de Madrid, cuxo concurso de adxudicación está en marcha con previsión de inicio de obras en 2015, así como a Ciudad Real Madrid, as instalacións deportivas do Real Madrid Club de Fútbol.

## Véxase tamén
San Martín del Tesorillo

**San Martín del Tesorillo** é un municipio andaluz da provincia de Cádiz, pertencente á comarca do Campo de Xibraltar. Segregouse do municipio de Jimena de la Frontera o 2 de outubro de 2018.

Tiña 2.694 habitantes en 2018.

## Historia 
Aínda que San Martín del Tesorillo foi declarado colonia agrícola en 1879, a súa consolidación como núcleo de poboación comezou a partir da década de 1930 tras a súa división en parcelas e a chegada de colonos.

O recoñecemento da autonomía municipal e o seu termo xurisdicional, de 4.857 hectáreas, foi aprobado por Decreto da Xunta de Andalucía o 24 de abril de 1999 baixo a figura de Entidade local autónoma. Desde 1999 o seu Concello tivo unha serie de competencias propias e outras delegadas polo concello de Jimena de la Frontera e dereitos sobre as rendas e débedas xeradas no seu termo xurisdicional.

En 2018 aprobouse o expediente de segregación da localidade do concello de Jimena de la Frontera e desde o 3 de outubro dese ano é xa oficialmente un novo municipio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*Sitio web do concello
Kevin Knox

**Kevin DeVon Knox II**, nado o 11 de agosto de 1999 en Phoenix, Arizona, é un xogador profesional estadounidense de baloncesto. Con 2,01 metros de estatura xoga na posición de ala.

## Traxectoria profesional 
Knox foi elixido na 9ª posición do Draft da NBA de 2018 polos New York Knicks. O 5 de xullo de 2018, asinou o seu contrato de rookie cos Knicks.

O 13 de xaneiro de 2022, Knox foi traspasado xunto a unha elección protexida da primeira rolda do Draft ós Atlanta Hawks, a cambio de Cam Reddish, Solomon Hill e unha elección da segunda rolda do Draft de 2025.

O 1 de agosto de 2022, Knox asinou cos Detroit Pistons.

O 9 de febreiro de 2023, os Pistons traspasaron a Knox ós Portland Trail Blazers nun traspaso entre catro equipos no que tamén participaron os Atlanta Hawks e os Golden State Warriors.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en BasketballReference.com
Sarcophilus

***Sarcophilus*** é un xénero de marsupiais carnívoros dasiúridos do que existe unha única especie actual, o diaño de Tasmania e outras extinguidas coñecidas por fósiles.

Hai catro especies de *Sarcophilus*. *S. laniarius* e *S. moornaensis* coñécense por fósiles que datan do Plistoceno. *S. laniarius* era máis grande que a especie supervivente actual *S. harrisii* (diaño de Tasmania), e pesaba ata 10&nbsp;kg máis ca el. As relacións entre as catro especies non están claras; aínda que algúns autores propuxeron que *S. harrisii* pode ser unha versión da illa de Tasmania con ananismo insular do *S. laniarius* da Australia continental, outros argumentan que é unha especie completamente dierente e que os dous puideron coexistir durante o Plistoceno. Outra especie extinta é *S. prior*.

O nome do xénero derivouse do grego e significa 'amante da carne', por ser un voraz carnívoro.

## Notas 
* Long, J., Archer, M., Flannery, T. e Hand, S. 2002. *Prehistoric Mammals of Australia and New Guinea: One Hundred Million Years of Evolution*. Johns Hopkins University Press.  pp 55. .