open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
C1s (complemento)

O **compoñente do complemento 1s** () ou ***C1s*** é unha proteína que intervén no sistema do complemento do sistema inmunitario innato. C1s forma parte co complexo C1, xunto con C1q e C1r. Nos humanos está codificado no xene ***C1S*** do cromosoma 12.

O C1s corta os compoñentes C4 e C2 do complemento, o cal acaba por producir a convertase de C3 da vía clásica do complemento.

miniatura|center|400px|Vía clásica do complemento.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* C1q - outro membro do complexo C1
* C1r - outro membro do complexo C1
* MASP-2 - unha proteína similar a C1s, parte da vía da lectina

### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* 
*
Li Si Ben wan chen mo

***Li Si Ben wan chen mo*** (en ) é un filme documental chinés de 2024 producido e dirixido por Fang Li, e codirixido por Ming Fan e Lily Gong, sobre o afundimento do Lisboa Maru durante a segunda guerra mundial. Conta coa participación de Dennis Morley, William Beningfield, Lin Agen, Brian Finch, Tony Banham, e os familiares dos prisioneiros de guerra británicos que estaban a bordo do Lisbon Maru.

Foi escollido como candidato da China para o Óscar ó mellor filme internacional na 97ª edición dos premios, mais foi descualificado pola Academia porque máis do 50% do diálogo era en inglés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Major (Ret'd) Brian Finch, MCIL, "A Faithful Record of the 'Lisbon Maru' Incident" (translation from Chinese with additional material) published by Proverse Hong Kong, in the Royal Asiatic Society Hong Kong Studies Series, 2017. 
* 

### Outros artigos 
* Filmes da China propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 97ª edición dos Óscar
Vilar de Rei

Como topónimo **Vilar de Rei** pode referirse a:

;En Galiza
***Vilar de Rei**, parroquia do concello de Cenlle;
****Vilar de Rei**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Vilar do Rei**, lugar da parroquia de Fecha, no concello de Santiago de Compostela.
Turei

Como topónimo **Turei** pode referirse a:

;En Galiza
***Turei**, lugar da parroquia de Beiro, no concello de Ourense;
***Turei**, lugar da parroquia de Santo André de Penosiños, no concello de Ramirás.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Vázquez (apelido)

**Vázquez** ou **Vásquez** é un apelido galego. É un apelido frecuente en España e tamén nos países de Hispanoamérica.

En xaneiro de 2023 existían 89.546 persoas en Galicia co apelido Vázquez, ben sexa como primeiro ou segundo apelido. A forma alternativa Vásquez é o apelido de 922 persoas.

## Etimoloxía 
A súa orixe é patronímica; "Vázquez" está relacionado con "Vasco" e significa "fillo de Vasco". Outros relaciónano directamente con "Velasco" e a orixe común dos apelidos Vázquez, Blázquez, Velázquez e Vásquez.

## Orixe e frecuencia 
Aínda que é común confundir a súa orixe coa rama asturiana do apelido, tense constancia de que os primeiros Vásquez apareceron en Baiona (na provincia de Pontevedra) e noutras zonas de Galicia antes da época de Paio en Asturias, que é cando aparece alí.

É máis común en España a forma "Vázquez" e en Hispanoamérica como "Vásquez".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de apelidos galegos
### Ligazóns externas 
* Os apelidos en galego. Orientacións para a súa normalización da Real Academia Galega, 2016.
Pé castelán

O **pé castelán** (en castelán: *pie castellano*), tamén coñecido como **pé de Burgos**, é unha unidade de lonxitude tradicional, lixeramente máis pequena que o pé romano (= 0,2957m), medindo 0,278635metros. É o submúltiplo básico de unidades de lonxitude moi utilizadas en España ata o século XIX, como:

* A vara castelá, que é tres veces o pé castelán e equivale a 0,835905 metros.
* A legua castelá, que foi a unidade de lonxitude utilizada para medir distancias longas, xa que era o camiño que se podía percorrer nunha hora, o que servía para medir o tempo necesario para os desprazamentos. Equivalía a 20000 pés casteláns, ou o que é o mesmo, 5572,7metros.

Á súa vez, ten como submúltiplo a polgada castelá (= 23,22mm), sendo 12 polgadas igual a un pé.

## Notas
Duarte Galbán

**Duarte Galbán**, nado en Rianxo o 30 de xuño de 1992, é un humorista, creador e presentador galego.

## Traxectoria 
Graduado en Comunicación Audiovisual pola Universidade de Santiago de Compostela, comezou a súa carreira diante da cámara no ano 2015.

Inicia a súa carreira como produtor e guionista de *Lentes de Pallaso*, unha webserie en galego que acadou nomeamentos nos premios Mestre Mateo. Participou en curtametraxes como *Rural Horror Stories*, que tamén produciu. A finais de 2017 participou na campaña de tráfico “Ti decides quen te leva”. Tamén nese ano protagonizou a campaña publicitaria “Vayaburrada”, viaxando da Coruña a Málaga á procura de historias relacionados con burros para que se incluíse unha emoticona coa figura deste animal en WhatsApp. Creou canda a Román Castaño *Cousas de Rianxo*. 

Copresentou canda a Tamara Pérez o concurso da Televisión de Galicia *O porquiño polo que vale!* e foi reporteiro e colaborador en *Aquí Galicia Tour*, presentado por Lucía Rodríguez.

En 2019 formouse en Madrid, xunto ao presentador Roberto Leal, nun curso de improvisación, e preparou o espectáculo *Vello aos vinte e pico!*, que contou co cómico David Perdomo nas dúas primeiras datas baixo o nome de “Tempos Modernos”. No verán do 2019 formou parte do equipo de *Adiviña quen vén esta tarde*, na TVG. Presentou eventos como o Laconnetwork 2019 en Palexco, os Premios TIC Galicia, a Gala Amodiña ou a I Feira da Innovación 2019 no Gaiás, organizada pola USC, Abanca e a Xunta de Galicia.

## Notas
Eileen Chang

, nada en Shanghai o 30 de setembro de 1920 e finada nos Ánxeles o 8 de setembro de 1995, foi unha ensaísta, novelista, guionista e crítica literaria chinesa-estadounidense.

Chang naceu no seo dunha familia de ascendencia aristocrática, e foi educada nun contexto bilingüe. Gañou fama literaria no Shanghai ocupado polos xaponeses, entre 1943 e 1945. Porén, tras a vitoria dos comunistas contra os nacionalistas na guerra civil chinesa, fuxiu do país. A finas dos 60 e comezos dos 70, a súa produción foi recuperada por eruditos como C. T. Hsia e Shui Jing. Xunto coa reavaliación da historia literaria na era posmaoísta durante os 70 e 80, acadou nova fama en Taiwán, Hong Kong, a China continental e nas comunidades da diáspora chinesa.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Chang naceu como **Zhang Ying** (en ) en Shanghai o 30 de setembro de 1920. Foi a primeira filla de Zhang Zhiyi (1896-1953) e Huang Suqiong (1893-1957). O bisavó materno, Huang Yisheng (1818-1916), foi un importante comandante da armada. Pola súa banda, o avó paterno, Zhang Peilun (1848-1903), foi xenro de Li Hongzhang (1823-1901), un influente funcionario da corte imperial. Chang foi criada coa súa tía por parte de pai, Zhang Maoyuan (1898-1991).

En 1922, aos dous anos de idade, a familia decidiu mudarse a Tianjin. Ao ano seguinte, o pai deulle a coñecer a poesía dos Tang. A comezos de 1924, o pai adoitaba levar prostitutas ou concubinas á casa e consumir opio, ao que se fixo adicto; esta situación comportou constantes pelexas entre os pais. Durante esta época, a nai de Chang decidiu viaxar coa súa irmá a Francia para estudar. En 1927, o pai comprometeuse a abandonar as drogas e as súas relacións extramaritais, polo que Chang e a súa nai regresaron a Shanghai con el. Porén, a parella acabaría por divorciarse en 1930; en consecuencia, tanto Chang como o seu irmán máis novo, Zhang Zijing (1921-1997), quedaron co seu pai.

Aos 18 anos, Chang enfermou de disentería. No canto de procurar atención médica, o pai bateu nela e obrigouna a permanecer no seu cuarto durante seis meses. Finalmente, a escritora decidiu fuxir coa nai, coa que viviu os dous anos seguinte, até ingresar na universidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Aciveiros (homónimos)

Como topónimo **Aciveiros** pode referirse a:

;En Galiza
***Aciveiros**, lugar da parroquia de Cedrón, no concello de Láncara.

;Fóra de Galiza

;En Castela e León
***Aciveiros**, concello de Lubián, na provincia de Zamora.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Juan María Quiroga Gómez

**Juan María Quiroga Gómez de Orbán**, finado en Lugo o 20 de xaneiro de 1880, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de José María Quiroga Prado e Carmen Gómez Gómez. No Sexenio Democrático foi elixido deputado polo distrito de Lugo nas eleccións de agosto de 1872. Finou en Lugo o 20 de xaneiro de 1880.

## Vida persoal 
Casou en tres ocasións: a primeira con Jacoba Bermúdez de Castro Sangro e Páramo, da Casa de Vilabade de Castroverde e da de Goián de Pantón, entre outras; coa que tivo tres fillos, Cristina, Jacoba e Juan Reinaldo Quiroga Sangro. Do seu segundo matrimonio tivo un fillo que falece de neno. Casou en terceiras nupcias con Antonia Mouriz e foi pai de Carmen Quiroga Mouriz.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
)
### Ligazóns externas 
* Colección documental del Archivo de la Casa de Otero de Quiroga (Siglos XIII-XVIII)
Xining

**Xining** é a capital e cidade máis poboada da provincia de Qinghai no oeste da China e a cidade máis grande do altiplano do Tíbet. Segundo o censo de 2020, tiña 2&nbsp;467&nbsp;965 habitantes, dos cales 1&nbsp;954&nbsp;795 vivían na área construída (ou metropolitana) formada por 5 distritos urbanos. A cidade atópase no val do río Huangshui, tamén coñecido como Tsongkha (en tibetano: ཙོང་ཁ་), e debido á súa grande altitude, ten un clima frío no límite entre o clima semiárido frío e o clima continental húmido no inverno.

## Notas 
## Véxase tamén
Tangerang

**Tangerang** (en ) é a cidade con máis poboación da provincia de Bantén, en Indonesia. Situada na fronteira occidental de Iacarta, é a sexta cidade máis grande do país (excluíndo Iacarta, que está clasificada como unha provincia que contén cinco cidades administrativas e unha rexencia). 

## Demografía 
Segundo o censo de 2020, tiña unha poboación de 1&nbsp;895&nbsp;486 habitantes e a estimación oficial a mediados de 2023 era de 1&nbsp;912&nbsp;679. 

Non só funciona como cidade dormitorio, xa que hai moitas áreas industriais como Jatake e varios distritos comerciais, incluíndo CBD Alam Sutera. 

## Transporte 
Situado xusto ao lado de Iacarta, que fica ao oeste, con moitos accesos por estrada e infraestruturas melloradas, como unha nova autoestrada de peaxe, é un dos lugares favoritos para os buscadores de inmobles e investimentos na zona de área metropolitana de Iacarta. Tangerang tamén alberga o aeroporto internacional Soekarno-Hatta, que dá servizo á área metropolitana de Iacarta e é a principal porta de entrada de Indonesia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Área metropolitana de Iacarta
Visconti

O apelido **Visconti** pode estar referido a:

* **Ennio Quirino Visconti**  (1751-1818), arqueólogo, numismático e político franco-italiano;
* **Luchino Visconti** (1906-1976), aristócrata e director de cine italiano.

## Véxase tamén 
* **Casa de Visconti**
Nicolás Soto Rodríguez

**Nicolás Soto Rodríguez**, nado en en Covelas, Nogueira de Ramuín, o 10 de setembro de 1836, foi un militar, avogado e político galego.

## Traxectoria 
No Sexenio Democrático foi elixido deputado polo distrito de Ourense nas eleccións de 1869, e volveu ser elixido deputado polo distrito de Xinzo de Limia nas eleccións de 1871 e novamente polo mesmo distrito nas eleccións de 1872

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Barreiro Fernández, Xosé Ramón; López Morán, Beatriz; Mínguez Goyanes, Xosé Luís (2003). *Parlamentarios de Galicia : biografías de deputados e senadores (1810-2003)*. Parlamento de Galicia - Real Academia Galega. ISBN 84-87987-25-7.
Meritxell Huch

**Meritxell Huch Ortega**, nada en Barcelona en 1978 é unha bióloga española, especializada en células nai, investigadora e directora no Instituto Max Planck de Bioloxía Molecular e Xenética. A súa procura céntrase na rexeneración de tecidos e no desenvolvemento de modelos de enfermidades nos tecidos para órganos humanos. En 2023 obtivo unha bolsa do Consello Europeo de Investigación.

## Traxectoria 
Despois da etapa universitaria, Huch decidiu dedicarse a ciencia para entender cómo funciona a aspirina. Estudou Farmacia na Universidade de Barcelona, onde se licenciou en 2003 e se doutorou en 2007. Completou a súa investigación doutoral no Centro de Regulación Xenómica, onde traballou xunto á científica biomédica Cristina Fillat. Despois pasou un ano como bolseira posdoutoral antes de trasladarse ao Instituto Hubrecht en Ámsterdam cunha bolsa Marie Curie. En Utrecht traballou no laboratorio de Hans Clevers, onde illou as células nai responsables da renovación do estómago adulto.

Huch foi nomeada investigadora Sir Henry Dale no Gurdon Institute na Universidade de Cambridge. Detentou un posto conxunto co The Wellcome Trust e o Departamento de Fisioloxía. Despois de cinco anos en Cambridge, Huch incorporouse ao Instituto Max Planck de Bioloxía Celular Molecular e Xenética como unha das primeiras persoas participantes no Programa de Excelencia Lise Meitner. Foi nomeada membro do consello de administración en 2022.

As investigaciones de Huch céntranse na inflamación e o dano nos tecidos asociados a enfermidade hepática crónica e o cancro. Despois de identificar as células nai responsables da rápida renovación do estómago adulto, Huch demostrou que poderían ser mantidos en cultivos. A súa procura ten o potencial de reducir o uso de animais na investigación científica.

## Escolma de publicacións 
* 2010: Barker N; Huch M; Kujala P; et al. *"Stem cells drive self-renewal in the stomach and build long-lived gastric units in vitro"*. Cell Stem Cell. 6 (1): 25–36. ISSN 1934-5909.
* 2013: Meritxell Huch; Craig Dorrell; Sylvia F Boj; et al. *"In vitro expansion of single Lgr5+ liver stem cells induced by Wnt-driven regeneration"*. *Nature*. 494 (7436): 247–250. ISSN 1476-4687.
* 2014: Sylvia F Boj; Chang-il Hwang; Lindsey Baker; et al. *"Organoid models of human and mouse ductal pancreatic cancer"*. Cell. 160 (1–2): 324–338. ISSN 0092-8674.

## Premios e honras 
* 2016: Premio Hamdan á Excelencia na Investigación Médica
* 2017: Medalla de Mulleres en Bioloxía Celular
* 2018: Premio Dame Sheila Sherlock
* 2018: Seleccionada como investigadora nova Elected da EMBO (Organización Europea de Bioloxía Molecular)
* 2019: The BINDER Innovation Prize
* 2023: Obtivo unha Subvención de Consolidación do Consello Europeo de Investigación
* 2024: Premio Otto Bayer

## Notas
Antisistema

miniatura| Pirámide do sistema capitalista, ano 1911.
miniatura|*Premer este botón para borrar o actual goberno*. Imaxe tomada en Lincoln's Inn Fields, Londres, no ano 2012.
**Antisistema** é calquera acción, ideoloxía ou política que pode ir dende a crítica ata abertamente contraria ao sistema, é dicir, a unha sociedade baseada na xerarquía, competente entre os débiles e os fortes, e sobre todo por estar dominada por unha elite económica con poder sobre o conxunto da sociedade e das ordes políticas supostamente democráticas. Hai movementos sociais que son **movementos antisistema** e tamén **grupos antisistema**. Antisistema non é sinónimo de anticapitalismo e non ten nada que ver con agresión, aínda que algúns medios de comunicación o utilizaron de forma maliciosa como sinónimo de violencia.

Tamén descrito como “movemento de movementos”, dende o último terzo do século XX foi tomando forma, definindo e integrando os seus elementos, presentándose como unha alternativa heteroxénea a un “sistema” (ou “*establishment* ”) que hoxe se coñece e se identifica moito mellor que, por exemplo, en maio do 68 . Así, pode incluír outras filosofías e movementos máis específicos como, por exemplo, o ecoloxismo, a separación de poderes, o pacifismo, o feminismo (ou antipatriarcalismo ), o anarquismo, a antiglobalización, o antiimperialismo ou o citado anticapitalismo.

O termo "antisistema" apareceu por primeira vez en francés en 1717, cando os coñecidos como irmáns Pâris, dedicados ás finanzas, tentaron derrocar o sistema financeiro de Law. Moitas ideoloxías innovadoras foron consideradas "antisistema" no seu nacemento e co paso do tempo pasaron a ser consideradas bastante "politicamente correctas" ou mesmo, para as novas xeracións, parte dun novo sistema. Por exemplo, na década de 1970, o ecoloxismo era considerado unha visión política antisistema e moi radical que buscaba comprender e reestruturar a economía e a sociedade, semente das actuais políticas de sostibilidade. Ou o antifranquismo tamén foi antisistema e mesmo Xesús, que no seu tempo foi considerado o que hoxe se chamaría antisistema, converteuse nunha figura importante do cristianismo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografia 
* Enric Prat, *Els moviments socials a la Catalunya contemporània*, Edicions Universidade de Barcelona, 2014.
Fortunato Caña Gamero

**Fortunato Caña Gamero**, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Estudou dereito na Universidade de Santiago de Compostela entre 1836 e 1839. Foi nomeado Promotor Fiscal para Pobra de Trives en 1853, volveu ser nomeado para o mesmo posto en xaneiro de 1856, e foi trasladado ao mesmo posto en Vilamartín de Valdeorras en 1858. Foi nomeado xuíz de primeira instancia de Vélez-Rubio en 1862, trasladado ao xulgado de Navahermosa a finais de 1864, e nomeado xuíz de Vilanova i la Geltrú en xullo de 1866. Colaborou en *Revista de España*. Foi nomeado letrado da Dirección xeral de propiedades e dereitos do Estado en agosto de 1870. Logo da repetición das eleccións de 1872 no distrito da Pobra de Trives nas que resultou elixido Alejandro González Olivares, foi elixido deputado polo Partido Radical en loita contra Sagasta, que acabou retirando a súa candidatura, en decembro de 1872. Foi nomeado gobernador civil de Ourense en febreiro de 1874. En marzo de 1875 foi nomeado xuíz do distrito da Magdalena de Sevilla. Fiscal de Granada, en decembro de 1882 foi nomeado fiscal de Huércal-Overa. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Expediente de Caña y Gamero, Fortunato. (1836 / 1839)
José Alonso López Nobal

**José Alonso López Nobal**, nado en Ferrol o 2 de novembro de 1763 e finado na mesma cidade o 26 de decembro de 1824, foi un enxeñeiro e político galego.

## Traxectoria
Fillo de Fernando Alonso e María de Nobal, orixinarios de Ortigueira. Con formación técnica en navegación e enxeñaría civil, foi piloto naval, e profesor da Escola de Gardamariñas de Ferrol. En 1804 asinou a *Memoria sobre construcción de una carretera en Galicia*.

En 1807 escribiu *Reflexiones sobre España*. En xaneiro de 1810 foi designado vogal da Xunta Superior de subsidios, armamento e defensa de Galicia e seis meses despois foi elixido deputado das Cortes de Cádiz polo distrito de Betanzos. Presentou 35 propostas relacionadas co sistema fiscal, a abolición dos señoríos e exaccións eclesiásticas, como a Ofrenda ou Voto de Filipe IV e o Voto de Santiago. Foi membro de varias comisións, como as de Guerra, Mariña e Facenda.

Tras o regreso de Fernando VII traballou no Bierzo. En 1820 publicou un estudo, de seis tomos, titulado *Consideraciones generales sobre varios puntos históricos, políticos y económicos, a favor de la libertad y fomento de los pueblos y noticias particulares de esta clase, relativos al Ferrol y su comarca*.
Durante o trienio liberal foi de novo deputado por Galicia nas lexislaturas ordinarias de 1820 e 1821 e na extraordinaria de 1821-1822. Despois foi tenente alcalde do Concello de Ferrol.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*
* Balás Silva, Emiliano (1905). "Noticias biobibliográficas del polígrafo ferrolano D. José Alonso López". *Anuario de las conferencias y debates del Ateneo Ferrolano en el Curso de 1904-1905*, pp. 33-114.
* 
*
### Ligazóns externas
Pradoalbar

Como topónimo **Pradoalbar** pode referirse a:

;En Galiza
***Pradoalbar**, parroquia do concello de Vilariño de Conso;
****Pradoalbar**, lugar de dita parroquia;

## Véxase tamén
### Outros artigos
Albas

Como topónimo **Albas** pode referirse a:

;En Galiza
***Penas Albas**, lugar da parroquia de Furco, no concello de Carballedo;
***Penas Albas**, lugar da parroquia de Santa Mariña de Albán, no concello de Coles;
***Penas Albas**, lugar da parroquia de San Xurxo de Moeche, no concello de Moeche;
***Pardasalbas**, lugar da parroquia de San Simón da Costa, no concello de Vilalba;
***Os Vilalbas**, lugar da parroquia de San Salvador de Couzadoiro, no concello de Ortigueira.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Estado confesional

miniatura|400px|
O **estado confesional** é aquel estado que se adhire a unha relixión específica, chamada relixión oficial, igrexa estatal ou Igrexa estabelecida. Esta situación pode ser simplemente o resultado de usos e costumes ou tradición, ou reflectida na súa lexislación, especialmente na constitución do país.

O feito de que o estado recoñeza unha relixión oficial, non significa que non se permita practicar con liberdade outras relixións, ora publicamente ora de maneira restrinxidas ao eido privado. Esa situación é a de tolerancia relixiosa ou intolerancia, respectivamente.

## Estados confesionais actuais 
Nesta lista inclúense os estados que teñen unha relixión considerada como oficial na súa constitución. Israel defínese como un estado xudeu, mais por mor da polisemia do termo non se pode asegurar que sexa un estado confesional.

### Cristianismo 
* Cidade do Vaticano (Teocracia)
* Costa Rica
* Dinamarca
* Grecia
* Inglaterra
* Islandia
* Liechtenstein
* Malta
* Noruega

### Islam 
* Afganistán
* Alxeria
* Arabia Saudita
* Bangladesh
* Brunei
* Comores
* Exipto
* Emiratos Árabes Unidos
* Iemen
* Irán (Teocracia)
* Iraq
* Kuwait
* Libia
* Malaisia
* Maldivas
* Mauritania
* Marrocos
* Omán
* Paquistán
* Qatar
* Somalia
* Tunisia
* Xordania

### Budismo 
* Bután
* Camboxa
* Sri Lanka
* Tailandia
Alfonso Pato

**Alfonso García Pérez**, máis coñecido como **Alfonso Pato**, nado en Cans (O Porriño) en 1969, é un guionista e xornalista galego.
## Traxectoria 
Licenciado en Filoloxía Hispánica pola Universidade de Santiago de Compostela, traballou e colaborou en diversos medios de comunicación como TVG, TVE, El País ou Eldiario.es. É o principal impulsor do Festival de Cans, do que é director.
## Televisión 
### Series
* *Fíos* (2001)

### Programas
* *¡Que serán!* (guión) (1999)
* *Boa tarde* (guión) (2000)
* *Éxito* (dirección) (2002)
* *Gran verbena* (dirección) (2003)
* *Máxima audiencia* (guión) (2004)
* *Onda curta* (dirección) (2005)
* *Noitemóbil* (dirección) (2006)
* *Criaturas* (2007)
* *Banda curta* (dirección) (2009)

## Notas
Gerardo González Paciello

**Gerardo Antonio González Paciello**, nado en Montevideo o 10 de xuño de 1961, é un arquitecto e artista visual paraguaio. Realizou a súa formación superior na Universidade Nacional de Asunción e desenvolveu unha destacada carreira no ámbito das artes plásticas, especializándose na técnica da acuarela.

## Biografía 
### Infancia e mocidade 
González Paciello naceu na cidade uruguaia de Montevideo o 10 de xuño de 1961. evento que congrega artistas de máis de 80 países e exhibe arredor de 2000 obras. En 2024 foi convidado a realizar unha clase maxistral no Festival Internacional Urbino in Acquerello, celebrado en Urbino, cidade natal do pintor renacentista italiano Rafael Sanzio.

En 2023, González Paciello participou no concurso mundial «Do you speak watercolor?» en Alemaña, relacionado co proxecto de rescate cultural do complexo industrial da mina de carbón de Zollverein, patrimonio da humanidade segundo a UNESCO. A súa obra foi seleccionada entre as finalistas e obtivo o primeiro lugar, o que lle valeu recoñecemento internacional e posteriores invitacións a eventos artísticos en Europa.

Ademais do seu labor artístico, González Paciello comparte os seus coñecementos e técnicas a través de clases maxistrais, demostracións e exposicións, contribuíndo ao desenvolvemento e difusión das artes visuais en Paraguai e no ámbito internacional. Segundo González Paciello, esta transición reflicte a súa preocupación pola deforestación, a perda de biodiversidade e as modificacións da paisaxe en Paraguai debido ao avance do monocultivo.

González Paciello mencionou que a súa elección pola acuarela débese á súa composición natural e á ausencia de químicos na súa formulación, utilizando pigmentos con goma arábiga e auga como disolvente. Entre as súas influencias destaca artistas como Francisco Torné Gavaldá e Emili Aparici, quen foron referentes da acuarela en Paraguai durante as décadas de 1970 e 1980.

## Notas
IC3b (complemento)

O **compoñente do complemento iC3b** ou **iC3b** (C3b inactivado) é un fragmento de proteína que forma parte do sistema do complemento do sistema inmunitario innato dos vertebrados. iC3b prodúcese cando o factor I do complemento corta C3b. Os receptores do complemento dos leucocitos poden unirse a iC3b, e deste xeito iC3b funciona como unha opsonina. O recoñecemento de iC3b polo receptor do complemento tipo 3 (CR3) favorece a opsonofagocitose do patóxeno por macrófagos e a estimulación da inmunidade adaptativa polos antíxenos opsonizados polo complemento. A diferenza do C3b intacto, iC3b non se pode asociar co factor B, o que impide a amplificación da fervenza do complemento por medio da vía alternativa. O factor I do complemento pode cortar tamén o propio iC3b nun fragmento proteico coñecido como C3d.

## Notas
Voo 4050 de Ukraine Air Alliance

O **voo 4050 de Ukraine Air Alliance** era un servizo de carga entre o aeroporto de Vigo e aeroporto de Istambul, cunha escala no aeroporto de Lviv, en Ucraína. O día 4 de outubro de 2019 o Antonov An-12 que operaba o voo esnafrouse mentres realizaba unha aterraxe de emerxencia en Lviv, matando 5 dos seus 8 ocupantes. 

## Avión 
O aparello accidentado era un Antonov An-12 de carga, equipado con catro motores turbohélice. O seu rexistro era UR-CAH e fora construído no ano 1968, co número de serie 8345064. O avión tiña programada unha escala no aeroporto de Lviv para encher combustible antes de continuar cara ao seu destino final.

O avión estaba en aproximación á pista 31 no medio dunhas condicións meteorolóxicas adversas. Aínda que non había moito vento, a visibilidade vertical era de tan só 60 metros, mentres que a visibilidade preto do chan era de 250 metros e o alcance visual na pista (RVR) era de 800 metros. 

A tripulación declarou unha emerxencia e comezou a realizar unha aterraxe de emerxencia, pero non conseguiu chegar á pista. O aparello impactou contra o chan ás 7:30 a.m. a un quilómetro e medio do inicio da pista 31, preto da vila de Sokilnyky. A sección da cabina separouse e despois a carga desprazouse, esmagando e matando cinco ocupantes.

## Investigación 
A Oficina Nacional de Investigación de Accidentes Aéreos de Ucraína (NBAAI) abriu oficialmente unha investigación do accidente o 9 de outubro, catro días despois do sinistro. Os traballos da comisión no lugar do accidente tiveron lugar entre o 5 e o 7 de outubro. Neses días recuperáronse en boas condicións as dúas caixas negras, conseguindo sacarse os datos delas. Tamén se recompilou outra informacións, como as comunicacións do control de tráfico aéreo, datos de radar, información meteorolóxica, resposta dos servizos de emerxencia e datos das axudas de navegación baseadas en terra.

O informe final foi publicado pola NBAAI o 8 de outubro de 2021, concluíndo que "a causa probable do accidente, a colisión dunha aeronave en servizo contra o chan durante a aproximación de aterraxe nunha densa néboa, foi o fallo da tripulación para realizar o voo nas condicións instrumentais debido á probable fatiga física excesiva, que provocou un descenso inconsciente da aeronave por debaixo da senda de planeo e o impacto no chan".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Accidentes aéreos en Galicia
Seour-ui Bom

***Seour-ui Bom*** (en ) é un filme surcoreano de 2023 dirixido por Kim Sung-su e protagonizado por Hwang Jung-min, Jung Woo-sung, Lee Sung-min, Park Hae-joon e Kim Sung-kyun. O filme está ambientado durante o golpe de estado do 12 de decembro logo da primavera de Seúl. Estreouse nos cinemas de Corea do Sur o 22 de novembro de 2023. mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Hwang Jung-min como Comandante Xeneral Chun Doo-gwang
* Jung Woo-sung como Comandante Xeneral Lee Tae-shin 
* Lee Sung-min como Xeneral Jeong Sang-ho
* Park Hae-joon como Comandante Xeneral Noh Tae-geon
* Kim Sung-kyun como Xeneral Kim Jun-yeop
* Kim Eui-sung como Oh Guk-sang
* Jung Dong-hwan como Presidente Choi Han-gyu
* Ahn Nae-sang como Tenente Xeneral Han Young-gu
* Choi Byung-mo como Xeneral de Brigada Do Hee-cheol
* Park Hoon como Coronel Moon Il-pyeong
* Lee Jae-yoon como Tenente Coronel Lim Hak-ju
* Kim Sung-oh como Xeneral de Brigada Kim Chang-se
* Park Won-sang como Tenente Xeneral Go Jae-young

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Corea do Sur propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 97ª edición dos Óscar
Ricardo Bartolomé Santamaría

**Ricardo Bartolomé Santamaría**, nado cara a 1844 e finado en Madrid o 27 de decembro de 1904, foi un xornalista, empresario e político español.

## Traxectoria 
Profesor mercantil. Republicano. Nas eleccións de agosto de 1872 foi elixido deputado polo distrito de Ourense e volveu ser elixido deputado polo distrito de Xinzo de Limia nas eleccións de 1873 e foi secretario das Cortes Constituintes. Foi director de *La Igualdad* dende o 19 de agosto de 1874 ata o 13 de outubro dese ano, cando foi encarcerado por non entregar ao capitán xeneral de Castilla la Nueva, Primo de Rivera, unhas cartas que existían na redacción do periódico de varios homes públicos nas que excitaban aos soldados á morosidade na persecución dos carlistas. En 1887 presentou a súa candidatura para as eleccións municipais de Madrid polo distrito do Hospicio. Foi presidente do consello de administración da Compañía de ferrocarriles de Lérida a Reus y Tarragona. Finou en Madrid o 27 de decembro de 1904.
## Vida persoal 
Casou con Antonia Mas Abad, que finou o 17 de maio de 1890, e foi pai de Ricardo, Josefina, Antonio e Maravillas Bartolomé Mas.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Barreiro Fernández, Xosé Ramón; López Morán, Beatriz; Mínguez Goyanes, Xosé Luís (2003). *Parlamentarios de Galicia : biografías de deputados e senadores (1810-2003)*. Parlamento de Galicia - Real Academia Galega. p. 99. ISBN 84-87987-25-7.

*
Isidoro Manuel Martínez

**Isidoro Manuel Martínez**, finado en Verín, foi un político galego.

## Traxectoria 
Republicano de Verín, era vicepresidente do comité republicano da provincia de Ourense en 1870. Presidente do comité republicano federal do distrito de Verín, foi proclamado candidato a deputado en abril de 1873. Foi elixido deputado polo distrito de Verín nas eleccións de 1873. Como representante dos republicanos federais de Verín saudou o triunfo de Francesc Pi i Margall en 1886.

## Notas
Memorias de un cuerpo que arde

***Memorias de un cuerpo que arde*** é un filme costarriqueño de 2024 escrito e dirixido por Antonella Sudasassi Furniss. Está protagonizado por Sol Carballo, Paulina Bernini e Juliana Filloy, que intepretan a historia de Ana, Patricia e Mayela, mulleres educadas nunha época represiva onde a sexualidade era tabú, e atopan o significado da feminidade a través de regras non ditas e imposicións implícitas.

Foi escollido como candidato de Costa Rica para o Óscar ó mellor filme internacional na 97ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Sol Carballo como muller
* Paulina Bernini como muller nova
* Juliana Filloy como rapaza
* Liliana Biamonte como nai
* Juan Luis Araya como marido
* Gabriel Araya como pai
* Leonardo Perucci como noivo
* Cecilia García como avoa

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Costa Rica propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 97ª edición dos Óscar
Mariano Zaera Herrero

**Mariano Zaera Herrero**, nado en Aliaga en 1834 e finado en Sarria o 15 de agosto de 1919, foi un comerciante e político galego.

## Traxectoria 
Comerciante e destacado propietario. Estableceuse en Gontán onde naceron os seus fillos. Asentou no barrio de San Roque de Lugo, onde rexentou o Mesón de Aguiar. Republicano federal, o 1 de maio de 1873 dirixiu unha proclama electoral aos electores do distrito de Lugo para presentar a súa candidatura para as Cortes, foi elixido deputado polo distrito de Lugo nas eleccións de 1873. Instalado en Sarria, foi veciño de San Lázaro (Maside). Obtivo autorización para a venda de sal ao retallo e foi dono dun almacén de importación e exportación de produtos. Finou en Sarria o 15 de agosto de 1919.

## Vida persoal 
Casou en Vilafranca do Bierzo con María Vázquez Vázquez e foi pai de Mariano, Ascensión, Próspera, Emilio, Aurora e Clotilde Zaera Vázquez, e avó de Mario González Zaera.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Historia dun federalista en Sarria

* Os rendistas da rúa Maior dominaban a política local
Ambreixo

Como topónimo **Ambreixo** pode referirse a:

;En Galiza
***Ambreixo**, parroquia do concello de Palas de Rei;
****Ambreixo**, lugar de dita parroquia;
***Sambreixo**, lugar da parroquia de Muro, no concello de Láncara.
José Vázquez Moreiro

**José Vázquez Moreiro**, nado en Santiago das Caldas (Concello de Canedo) e finado en Ourense en xuño de 1891, foi un enxeñeiro e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Vicente Manuel Vázquez e Vicenta Moreiro Fernández. Estudou no Instituto agrícola Afonso XII de Madrid. Enxeñeiro agrónomo. Foi nomeado pola Deputación secretario da Xunta provincial de Agricultura, Industria e Comercio de Ourense en 1870. Foi elixido deputado polo distrito de Quiroga nas eleccións de 1873.  Foi ascendido a enxeñeiro xefe da sección agronómica da provincia de Ourense en xullo de 1888. Finou en Ourense a principios de xuño de 1891.

É autor da "Breve noticia sobre el estado actual de la agricultura y ganadería de la provincia de Orense" dirixida ao Consello Superior de Agricultura, industria e Comercio en 1875. Tamén fixo un estudo sobre os castiñeiros xunto con Antonio G. Quevedo en 1877, e outro sobre a emigración.
## Notas
Free City

**Free City** é unha banda valisoletana de punk rock fundada no ano 2008. Ata a data leva publicados seis álbums de estudio.

## Traxectoria 
Fórmase en Valladolid no ano 2008 da man de catro amigos, entón adolescentes. Tras máis dunha década mantendo intacta a formación orixinal de catro membros, sumóuselle a esta un quinto en 2022.

Ó longo da súa traxectoria, teñen colaborado con outras bandas como Desakato, Kamikazes ou Ezpalak, así como participado en festivais de grande relevancia coma o Resurrection Fest, o Tsunami Xixón ou o Viña Rock.

## Membros 
* Pablo Marinas: voz (2008-actualidade).
* Álex Bocos: guitarra (2008-actualidade).
* Álex Fajardo: guitarra (2022-actualidade).
* Sam Blossom: baixo (2008-actualidade).
* Miles Blossom: batería (2008-actualidade).

## Discografía 
### Álbums de estudio 
### Sinxelos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bandcamp do grupo
Dani Jiménez

'''Daniel 'Dani' Jiménez López''', nado en Lebrija (Sevilla) o 5 de marzo de 1990, é un futbolista español que xoga como porteiro no Huesca, da Segunda División.

## Traxectoria 
Nacido na localidade sevillana de Lebrija formouse nas canteiras do Club Atlético Antoniano e do Sevilla FC. Na  tempada 2009/10 debutou co Sevilla C na Terceira División e ese mesmo ano estreouse tamén co Sevilla Atlético na Segunda División B.

En agosto de 2012 fichou polo Mirandés, da Segunda División, categoría na que debutou o 8 de xuño de 2013 contra o Sporting de Gijón.

Tras dous anos no Huesca, en 2015 recalou no Alcorcón, no que militou durante as seguintes seis tempadas e media, disputando 150 partidos oficiais.

A continuación pasou ao Leganés, co que conseguiu o ascenso á Primeira División en 2024. En xuño de 2024 volveu ao Huesca, co que asinou un contrato por dous anos.

## Notas
Avenida da Atlántida

A **avenida da Atlántida** é unha vía urbana da cidade de Vigo. Constitúe, xunto coa avenida de Europa, unha das dúas principais vías que conectan o centro urbano coas praias de Samil e O Vao.  Comeza na confluencia das rúas Paulino Freire, Camilo Veiga, Rocío e Tomás Paredes; e remata confluíndo coa avenida de Samil, á altura do Museo do Mar de Galicia. Durante un percorrido de 1,8&nbsp;km percorre o o litoral sur da cidade olívica.

## Toponimia 
A avenida da Atlántida non provén da illa mitolóxica descrita por Platón, senón por unha errada transcrición. Conceptualizada como unha gran vía que unise os barrios de Bouzas coas praias de Samil, inicialmente estaba previsto denominala Gran Vía Atlántica, tal como recollía o Plan Palacios do arquitecto porriñés, mais nun máis que probábel erro no rexistro, finalmente quedou co nome actual.

## Edificios singulares 
miniatura|O pazo dos Escudos atópase ao comezo da avenida, na herdade Miramar.

* Museo do Mar de Galicia. Nº 160.
* Pazo de Sensat ou pazo dos Escudos. Nº 106.
* Igrexa de Santa Baia de Alcabre. S/N. Antiga igrexa de estilo barroco de planta de cruz latina e ábsida cadrada e lixeiramente elevada respecto ao resto da construción.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Atlántida
* Praia de Samil
Jorge Martín Camuñas

**Jorge Martín Camuñas**, máis coñecido como **Jordi Martín**, nado en Madrid o 5 de xaneiro de 2001, é un futbolista español que xoga como extremo e lateral no Huesca, da Segunda División.

## Traxectoria 
Formado como futbolista nas canteiras do Parla, o Getafe e o Real Madrid, debutou na Segunda División B co Real Madrid Castilla o 25 de agosto de 2019, nun partido ante o Las Rozas.

Tras senllas cesións ao Getafe B e ao Talavera de la Reina, fichou en 2022 polo RSC Internacional, onde xogou un ano.

En agosto de 2023 reincorporouse ao Getafe B e o 1 de novembro debutou co primeiro equipo nun partido da Copa do Rei ante o CF Tardienta, marcando un dos 12 goles do seu equipo (0-12). O 8 de decembro disputou o seu primeiro partido na Primeira División ante o Valencia CF. 

O 29 de agosto de 2024 asinou un contrato de tres anos co Huesca, da Segunda División.

## Notas
Hontalbilla

**Hontalbilla** é un concello español da provincia de Segovia, na comunidade autónoma de Castela e León.

## Demografía 
Segundo o INE, no ano 2024 tiña unha poboación de 299 habitantes.

## Notas 
## Véxase tamén
Baralla inglesa

A **baralla inglesa** é un conxunto de cartas formado por 52 unidades divididas en catro paus e 2 comodíns.

A baralla inglesa ten a súa orixe na baralla francesa, pero está máis estendida. Xunto coa baralla española, é un dos xogos de cartas máis utilizados no mundo e emprégase en xogos como o continental, o bridge, a canasta e o poker.
miniatura|300x300px| Baralla inglesa

## Características da baralla inglesa actual 
A baralla divídese en catro *paus*, dous vermellos e dous negros:

* **♠** → **Picas**. 
* **♥** → **Corazóns**. 
* **♦** → **Diamantes** (ou **rombos**).
* **♣** → **Trevos.**

Cada pau está formado por 13 cartas, das que 9 son números e 4 letras. Ordénanse de menor a maior "rango" do seguinte xeito: ***A**, **2**, **3**, **4**, **5**, **6**, **7**, **8**, **9**, **10**, **J**, **Q**, **K.*** As cartas con letras de cada pau presentan letras orixinariamente derivadas da primeira letra do nome en inglés da carta que representa: ***A (ace ou ás), J (jack ou sota), Q (queen ou raíña), K (king ou rei)***.

Os dous comodíns chámanse *jokers* (singular *joker*), un é de cor (amarelo, azul e vermello) e o outro é branco e negro.

O ás ten valor ambivalente en moitos xogos, aínda que está colocado na posición máis baixa que o 1 pode ter tamén o valor máis alto (por exemplo nas escaleiras do poker).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Póker.
### Ligazóns externas 
* Ligazóns entre poker-card-game.
Dāne-ye anjīr-e ma'ābed

'''''Dāne-ye anjīr-e ma'ābed''''' (en ; en ) é un filme de 2024 escrito, coproducido e dirixido por Mohammad Rasoulof. A súa trama céntrase en Iman, un xuíz instrutor do Tribunal Revolucionario de Teherán, quen lidia coa paranoia mentres as protestas políticas a nivel nacional debido á morte dunha moza se intensifican e a súa arma desaparece misteriosamente, o cal fai que desconfíe da súa muller e da súa filla. Está protagonizado por Soheila Golestani, Missagh Zareh, Mahsa Rostami e Setareh Maleki. A narrativa ficticia combínase con imaxes reais das protestas de 2022 e 2023 en Irán, que foron reprimidas violentamente polas autoridades iranianas.

Foi nomeado ós Premios Óscar na 97ª edición dos premios na categoría de mellor filme internacional.

## Personaxes 
* Soheila Golestani como Najmeh
* Missagh Zareh como Iman
* Mahsa Rostami como Rezvan
* Setareh Maleki como Sana
* Niousha Akhshi como Sadaf
* Amineh Mazrouie Arani como home no coche
* Reza Akhlaghirad como Ghaderi
* Shiva Ordooie como Fateme

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Alemaña propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 97ª edición dos Óscar
Concello de Robertsfors

**Robertsfors** é un concello sueco do condado de Västerbotten. A súa capital é a localidade de Robertsfors.

Un terreo primitivo bastante chan e rico en turbeiras e bosques de abetos domina o municipio, que está situado cara ao golfo de Botnia. A economía do municipio depende moito da industria manufactureira.

Ata o ano 1990 a súa poboación foi estable, pero a partir de entón a tendencia vén sendo negativa. En decembro do ano 2024 Robertsfors tiña 6 690 habitantes.

## Xeografía 
O concello atópase na parte oriental do condado de Västerbotten e ten ao golfo de Botnia ao leste. Limita co concello de Skellefteå ao norte e co de Umeå ao sur, os dous en Västerbotten.

## Notas
Unipotente

En matemáticas, un **elemento unipotente**  *r* dun anel *R* é tal que *r* −&#x2009;1 é un elemento nilpotente; noutras palabras, (*r* −&#x2009;1)*n* é cero para algún *n*.

En particular, unha matriz cadrada *M* é unha **matriz unipotente** se e só se o seu polinomio característico *P* (*t*) é unha potencia de *t* −&#x2009;1. Así, todos os valores propios dunha matriz unipotente son 1. Ou visto doutro xeito (M - I)^k=0 para algún enteiro .

O termo **case-unipotente** significa que algunha potencia é unipotente, por exemplo para unha matriz diagonalizábel con eigenvalores que son todas raíces da unidade.

Na teoría dos grupos alxébricos, un elemento de grupo é **unipotente** se actúa de forma unipotente nunha determinada representación de grupo natural. Un **grupo alxébrico afín unipotente** é logo un grupo con todos os elementos unipotentes.

## Definición 
### Definición con matrices 
Considere o grupo \mathbb{U}_n de matrices triangulares superiores con 1  ao longo de toda a diagonal, polo que son o grupo de matrices 

: \mathbb{U}_n = \left\{
\begin{bmatrix}
1 & * & \cdots & * & * \\
0 & 1 & \cdots & * & * \\
\vdots & \vdots & &\vdots & \vdots \\
0& 0& \cdots & 1 &* \\
0 & 0 & \cdots & 0 & 1 
\end{bmatrix} 
\right\}.

Daquela, un **grupo unipotente** pódese definir como un subgrupo dalgún \mathbb{U}_n. 

Utilizando a teoría de esquemas, o grupo \mathbb{U}_n pódese definir como o esquema de grupo

: \text{Spec}\left(
\frac{\mathbb{C}\!\left[x_{11},x_{12},\ldots, x_{nn}, \frac{1}{\text{det}}\right]}{
  (x_{ii} = 1, x_{i > j} = 0)
}
\right)

e un esquema de grupo afín é unipotente se é un esquema pechado de grupo deste esquema.

## Exemplos 
### U*n* 
O  grupo das matrices \mathbb{U}_n é unipotente. Usando a serie central inferior

: \mathbb{U}_n = \mathbb{U}_n^{(0)} \supset \mathbb{U}_n^{(1)} \supset \mathbb{U}_n^{(2)} \supset \cdots \supset \mathbb{U}_n^{(m)} = e

onde

: \mathbb{U}_n^{(1)} = [\mathbb{U}_n,\mathbb{U}_n] e \mathbb{U}_n^{(2)} = [\mathbb{U}_n, \mathbb{U}_n^{(1)}]

hai grupos unipotentes asociados. Por exemplo, para n = 4, a serie central son os grupos matriciais

: \mathbb{U}_4 = \left\{
\begin{bmatrix}
1 & * & * & * \\
0 & 1 & * & * \\
0 & 0 & 1 & * \\
0 & 0 & 0 & 1
\end{bmatrix}
\right\}, \mathbb{U}_4^{(1)} = \left\{
\begin{bmatrix}
1 & 0 & * & * \\
0 & 1 & 0 & * \\
0 & 0 & 1 & 0 \\
0 & 0 & 0 & 1
\end{bmatrix}
\right\}, \mathbb{U}_4^{(2)} = \left\{
\begin{bmatrix}
1 & 0 & 0 & * \\
0 & 1 & 0 & 0 \\
0 & 0 & 1 & 0 \\
0 & 0 & 0 & 1
\end{bmatrix}
\right\}, e \mathbb{U}_4^{(3)} = \left\{
\begin{bmatrix}
1 & 0 & 0 & 0 \\
0 & 1 & 0 & 0 \\
0 & 0 & 1 & 0 \\
0 & 0 & 0 & 1
\end{bmatrix}
\right\}
.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nilpotente.
* Idempotencia.

### Ligazóns externas 
* Unipotent (Math World).
Concello de Piteå

**Piteå** é un concello sueco do condado de Norrbotten. A súa capital é a localidade de Piteå.

O concello de Piteå está situado na parte sur do condado de Norrbotten, na desembocadura do río Pite na baía de Botnia. A economía do concello é moi diferenciada e baséase na industria pesada básica.

Dende a súa fundación en 1971 a súa poboación medrou, e en 2024 o concello tiña 42 447 habitantes.

## Historia administrativa 
A área do concello correspóndese á da parroquia de Piteå, onde coa reforma municipal de 1862 fundouse un concello rural co mesmo nome. Na zona estaba tamén a cidade de Piteå, na que en 1863 formouse un concello urbano. No ano 1916 separouse do concello rural de Piteå o concello rural de Norrfjärden, e en 1918 o de Hortlax.

A reforma municipal de 1952 non afectou ás divisións administrativas da zona, xa que nin os condado de Västerbotten nin o de Norrbotten se viron afectados pola reforma.

En 1967 incorporánronse á cidade de Piteå os concellos rurais de Piteå, Norrfjärden e Hortlax. O actual concello de Piteå formouse coa reforma municipal de 1971 a través da reorganización da cidade de Piteå.

O municipio solicitou en 2024 ser incluído na Área Administrativa da lingua Saami.

## Xeografía 
O concello de Piteå atópase no sueste do condado de Norrbotten, á beira do golfo de Botnia. Ao norte limita cos municipios de Luleå e Älvsbyn, e ao oeste co de Arvidsjaur, todos eles en Norrbotten. O sur limita co concello de Skellefteå, no condado de Västerbotten.

### Topografía e hidrografía 
O municipio ten moitas áreas naturais. A zona de costa está formada por unha chaira cun extenso arquipélago que se estende en zonas pouco profundas. A superficie cha do leito rochoso está cuberta sobre todo de morena, moldeada polo levantamento tectónico. Os sedimentos da chaira costeira continúan cara os vales, que anteriormente estaban asolagados. Aquí os ríos foron erosionando sucos profundos con pendentes pronunciadas a medida que o terreo se levantaba. Sobre as partes máis escarpadas das ladeiras dos vales esténdese un terreo montañoso e accidentado, cuberto de bosque de coníferas e morena. Hai lagos e turbeiras nos vales alongados que atravesan o terreo montañoso e que se estenden dirección noroeste-sueste.

En total hai 212 lagos, cursos de auga e masas de auga costeira no municipio de Piteå. Entre eles destacan o Bänkerträsket, un gran lago de 705 hectáreas, e o Flakaträsket, situado ao oeste da localidade de Koler.

## Notas
Pigen med nålen

***Pigen med nålen*** é un filme dinamarqués de 2024 dirixido por Magnus von Horn, a partir dun guión escrito por Horn e Line Langebek. Ambientado en 1919, o filme está protagonizado por Vic Carmen Sonne como unha moza que comeza a traballar como nodriza nunha axencia secreta de adopción para nais desfavorecidas, pero que sospeita da muller que dirixe a operación. Está baseado moi libremente na historia real da asasina en serie dinamarqués Dagmar Overbye.

Foi considerado un dos 5 mellores filmes internacionais de 2024 segundo National Board of Review. Foi escollido como candidato de Dinamarca para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 97ª edición dos premios, sendo nomeada ao premio.

## Personaxes 
* Vic Carmen Sonne como Karoline
* Trine Dyrholm como Dagmar Overbye
* Besir Zeciri como Peter
* Joachim Fjelstrup como Jørgen
* Tessa Hoder como Frida
* Avo Knox Martin como Erena
* Anders Hove como o xuíz
* Ari Alexander como Svendsen

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Dinamarca propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 97ª edición dos Óscar