open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Calendario celta

**Calendario celta** é o termo usado para referirse a unha variedade de calendarios usados polos pobos celtas en diferentes épocas da historia.

## Calendario celta continental 
miniatura|300px|Vista da reconstrución do Calendario de Coligny

O calendario celta da Europa continental máis coñecido é o calendario galo de Coligny. Descuberto en Coligny, Francia, hoxe atópase exposto no museo do pazo das artes galo-romano de Lión (entón chamada Lugdunum) a uns 77&nbsp;km. de Coligny. Data do século I BCE, cando o imperio romano impuxo o uso do Calendario xuliano na provincia romana da Gallia Lugdunensis. O calendario está gravado nunha placa de bronce, hoxe fragmentada (crese que foi obxecto de rotura ritual sagrada).

O calendario de Coligny é un intento de conciliar os ciclos da lúa e o sol, considera as fases da lúa como base de cálculo, e tódolos meses comezan coa mesma fase lunar.

O calendario usa unha regra matemática para manter un calendario normal de 12 meses sincronizado co ciclo lunar, engadindo un mes extra cada 2 anos e medio. O calendario de Coligny rexistra un ciclo de 62 meses lunares de 5 anos (tamén chamado grande ano celta, cando se sincronizan de novo os ciclos do sol e a lúa), dividindo cada mes en 15 días de luz (medio ciclo lunar), e 15 días de escuridade (o outro medio ciclo lunar).

A data do inicio do seu uso é descoñecida, a súa correspondencia cos calendarios dos celtas insulares (Eire e Bretaña) suxire que algunhas das formas lingüísticas e os cálculos implícitos poden datar de tempos proto-celtas, aproximadamente do 800 a. C.. O calendario Coligny efectúa unha complexa sincronización dos ciclos solar e lunar, mantendo un alto grao de sofisticación.

## Termos calendáricos nas linguas celtas 
Moitos calendarios e termos de cálculo de tempo actuais manteñen termos utilizados nas linguas medievais e modernas celtas. Foron tomados prestados do latín e reflecten a influencia da cultura romana e do cristianismo sobre os celtas insulares (Eire, a Bretaña, Illa de Man, Cornualla). As palabras prestadas inclúen os nomes dos meses Januarius (irlandés antigo Enáir, galés Ionawr), Februarius (irlandés antigo Febre, galés Chwerfror), Martius (irlandés antigo Mart, galés Mawrth), Aprilius (irlandés antigo Apréil, galés Ebril), Maius (galés mai), Augustus (irlandés antigo Auguist, galés AWST), os nomes dos días da semana, Dies Solis (Dies Dominica, o Domingo cristián), Dies Lunae, Dies Martis, Dies Mercurii, Dies Iovis, Dies Veneris, Dies Saturnis; os termos Septimania "semana" -de sete días- (bretón Sizun, córnico seithum), Kalendae "primeiro día do mes" (irlandés antigo callann, galés Calan, bretón kala), tempore "tempo" (galés tymor), Matutina "mañá" (córnico Metin), Véspera "noite", novena "mediodía" (galés nawn) e Ora "data" (galés AWR, bretón euros) .
Un certo número de termos Celtas nativos sobreviviu á adopción do calendario romano cristián, porén:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O calendario de Coligny 
* Día de Todos os Santos: o Calendario de Coligny
Grinderman

**Grinderman** é unha banda formada por Nick Cave (voces, guitarra eléctrica, órgano, piano), Warren Ellis (bouzouki eléctrico, Mandocastor, violín, viola, guitarra acústica, voces), Martyn P. Casey (baixo, guitarra acústica, coros) e Jim Sclavunos (batería, percusión, coros). O grupo formouse no ano 2006 e todos os seus membros estiveron tamén na banda de post-punk Nick Cave and the Bad Seeds. O seu álbum de estrea, *Grinderman*, apareceu no ano 2007, e a este seguiuno *Grinderman 2*, editado o 13 de setembro do 2010.

## Discografía 
* *Grinderman* - 2007 (ANTI-/Mute Records)
* *Grinderman 2* - 2010 (ANTI-/Mute Records)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
* Perfil en Facebook
Spacehog

**Spacehog** é unha banda anglo-estadounidense de rock alternativo formada no ano 1994 en Nova York por catro británicos que vivían na cidade: o vocalista principal e baixista Royston Langdon, o guitarrista rítmico Anthony Langdon, o batería Jonny Cragg e guitarrista solista Richard Steel. A banda lanzou tres álbums de estudio entre 1994 e 2001, e un máis despois de reunirse en 2006. O seu estilo musical é unha mestura do post-grunge dos anos 90 co glam rock e o space rock dos anos 70, e está fortemente influenciada por David Bowie, Queen, T.Rex e Slade.

## Historia 
A pesar de que todos os seus membros eran orixinarios de Leeds, a banda formouse en Nova York en 1994 cando Antony Langdon atopouse con Cragg por casualidade nun café onde Cragg tiña un traballo matando ratas. Pouco despois o irmán de Langdon, Royston, uniuse á banda e naceu Spacehog. Cando o guitarrista orixinal deixou o grupo, Jonny Cragg chamou ao seu amigo Richard Steel para unirse a eles. Ese ano asinaron un contrato con Seymour Stein para o selo Sire Records.

O 24 de outubro de 1995 Spacehog editou o seu álbum de estrea, *Resident Alien*. En xullo de 2009, Spacehog reuniuse en Spaceland, nos Ánxeles.

### ''I'm Still Here* 
En 2010 o guitarrista da banda Antony Langdon gañou notoriedade polo seu papel no controvertido mocumental *I'm Still Here*, protagonizado por Joaquin Phoenix. Langdon, que era un dos asistentes de Phoenix así como un compañeiro musical, protagonizaba unha pelexa con Phoenix durante a rodaxe do documental e se lle ve defecando sobre o problemático actor en represalia por unha discusión anterior.

O tempo de Langdon en Spacehog non se menciona na película, pero móstrase un clip da banda actuando na televisión. Royston Langdon tamén é acreditado por unha das cancións do filme.

A directora de fotografía do filme, Magdalena Gorka, demandou ao director Casey Affleck por varias queixas. Ela alegou que Antony Langdon, que traballaba como asistente de cámara, era un dos membros do equipo que a sometía a "casos rutineiros" de acoso sexual.

### *As It Is on Earth* 
O 17 de setembro de 2011, Spacehog anunciou a finalización do seu último álbum, *As It Is on Earth'', na súa páxina de MySpace. O disco foi lanzado o 16 de abril de 2013.

## Discografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* MySpace da banda
Os Carballás, Muras, Muras

**Os Carballás** é un lugar da parroquia de Muras no concello lugués de Muras na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 2 habitantes (1 home e 1 muller), o cal supón unha diminución respecto do ano 2009, cando tiña 3 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Muras 
### Parroquias de Muras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Muras
Torre Ostankino

A **Torre Ostankino** (en ), situada en Moscova, capital da Federación Rusa, é con 537 metros de altura a torre de telecomunicacións máis alta de Europa e a segunda do mundo, sendo só superada pola Torre CN de Toronto, no Canadá. Entre as construcións en xeral, é a terceira máis alta, sendo a primeira o rañaceos Burj Dubai.

A torre foi construída entre 1963 e 1967. Durante oito anos foi a estrutura máis alta do mundo. O enxeñeiro que a proxectou foi Nicolai Nikitin, responsable por exemplo da estrutura da estatua ¡A Nai Patria chama! de 85 metros de altura.

## Historia 
### Incendio 
[miniatura|200px|Incendio da Torre Ostankino no ano [2000. ]]

O 27 de agosto de 2000 ocorreu un grande incendio na torre que se iniciou a unha altura de 460 metros e no que arderon tres pisos completamente. Durante a extinción do lume finaron tres persoas. Decenas de cables que sosteñen o edificio rompéronse pola calor, pero a pesar disto a torre resistiu en pé. Máis tarde estes cables foron repostos. Actualmente a súa reconstrución está paralizada, e por razóns técnicas non se instalou un elevador adicional. O 25 de maio de 2007 a torre incendiouse outra vez, porén este incendio non tivo consecuencias tan serias como o do ano 2000. Todas as persoas que estaban no interior da torre foron evacuadas e o lume foi extinguido sen problemas.

### Restaurante 
O restaurante *O sétimo ceo* atópase a unha altura de 328 metros e ocupa uns tres pisos. Ten forma circular e xira sobre o seu eixo cunha velocidade de entre unha e tres voltas por hora. En toda a súa historia, o restaurante e a plataforma de observación recibiron máis de 10 millóns de visitas. Na actualidade a plataforma de observación está reparada e desde o 7 de abril do ano 2009 realízanse excursións para grupos organizados. Porén o restaurante permanece pechado.

### Bandeira 
Ata o ano 1991 a bandeira da Unión Soviética estaba situada na parte superior da torre. O 12 de xuño&nbsp;de 2009, coincidindo co Día de Rusia izouse unha bandeira de Rusia de 2,5 metros de ancho e 5 de largo.

## Servizos de Telecomunicacións 
### Televisión 
### Radio 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ostankino Television Tower
* BBC: Moscow's TV tower saved
* Ostankino Tower Above the Clouds at EnglishRussia.com
* Ostankino Tele Tower at Skyscraperpage.com
* Building Tallest Tower at EnglishRussia.com
Boiled Beef & Rotting Teeth

***Boiled Beef & Rotting Teeth*** é o segundo EP da banda estadounidense de grunge Mudhoney. Foi editado en 1989 polo selo Sub Pop e contén os dous primeiros sinxelos do grupo, "Touch Me I'm Sick" e "You Got It", xunto coas súas caras-b. O tema "Hate the Police" tamén sería lanzado como sinxelo. As canción do EP foron posteriormente incluídas no recompilatorio de 1990 *Superfuzz Bigmuff Plus Early Singles*.

## Listaxe de cancións 
# "Hate the Police" (Dicks) – 2:08
# "Touch Me I'm Sick" – 2:35
# "Sweet Young Thing Ain't Sweet No More" – 3:46
# "You Got It (Keep It Outta My Face)" – 2:53 
# "Burn It Clean" – 3:00
Pupuke Robati

**Pupuke Robati**, nado o 9 de abril de 1925 en Rakahanga e finado o 26 de abril de 2009 en Auckland (Nova Zelandia), foi un boxeador, médico e político das Illas Cook, que asumiu o posto de primeiro ministro entre o 29 de xullo de 1987 e o 1 de febreiro de 1989.

## Traxectoria 
Robati fixo a súa educación secundaria en Rarotonga, foi boxeador afeccionado, chegando a ser campión de peso galo das Cook, e realizou a carreira de medicina en Fiji graduándose en 1948, de volta ás Illas Cook traballou en Rarotonga, Mangaia, e Atiu. En 1966 foi a Nova Zelandia para perfeccionar os seus coñecementos na Universidade de Otago, un ano antes entrara como independente no Parlamento, resultando relixido en 1968, entrou a militar en 1972 no recentemente creado Partido Demócrata, mantendo o seu escano nas seguintes oito eleccións xerais. En 1978 durante o goberno de Tom Davis asumiu o posto de viceprimeiro ministro e en 1987 converteuse no primeiro ministro logo de retirarse Davis da política, durante os seus 18 meses de mandato fixo aprobar polo parlamento unha emenda constitucional que recoñecía a herdanza dos principios cristiáns do país e afirmando a estrita observancia do sabbath (domingo) no arquipélago, durante o seu goberno o país entrou na Organización Mundial da Saúde.

A derrota do seu partido nas eleccións de 1989 rematou co goberno de Robati. Nomeado cabaleiro do Imperio Británico en 2001, desde ese ano ata 2004 foi presidente do Parlamento pero nas eleccións de 2004 perdeu o seu escano fronte ao candidato independente Piho Rua, logo retirouse da política, mantendo o posto de presidente da Asociación de Boxeo Afeccionado das Illas Cook que tiña desde finais da década de 1960.

## Notes
Premio Hugo

O **Premio Hugo** ou **Science Fiction Achievement Awards** é unha serie de importantes galardóns outorgados a obras de ciencia ficción ou en menor grao fantasía, así como a artistas gráficos, guionistas, editores etc. Tivo unha gran relevancia nas décadas dos 60 e 70, pero progresivamente foi perdendo prestixio en beneficio doutros premios. O premio Hugo recibe o seu nome en honra a Hugo Gernsback, fundador da pioneira revista de ciencia ficción, *Amazing Stories* e da invención do termo ciencia ficción.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Hugo á mellor presentación dramática
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial Premio Hugo.
Hornblenda

A **hornblenda** ou **horneblenda**, é o nome dun grupo de minerais pertencente á clase dos silicatos ou dos aluminosilicatos. A súa fórmula xenérica é Ca2(Mg,Fe,Al)5(Al,Si)8O22(OH)2. A hornblenda forma parte da composición de moitas rochas ígneas e metamórficas, tales como granitos, gneises, sienitas, dioritas, gabros, basaltos, andesitas e xistos... Forma parte do grupo dos anfíbolos, constituídos por mestura isomorfa de silicatos de calcio, magnesio, ferro, aluminio e, por veces, tamén de sodio, magnesio ou titanio. O termo horneblenda non se refire a un mineral en particular, senón que é unha designación xenérica dada aos anfíbolos de cor moi escura que non poden ser facilmente identificadas sen a análise da súa composición química.

O nome provén do alemán *Horn* (corno) e *Blende* (de blenden = relucir) , en referencia ao brillo do mineral.

## Estrutura 
Na súa rede cristalina, os ións de ferro, magnesio e aluminio poden substituírse mutuamente sen problema e, entón, é difícil distinguir as diferentes variedades minerais deste mineral, que se denominan magnesiohornblenda, ferrohornblenda e aluminohornblenda, segundo o elemento predominante. Hai máis variedades aínda, como a pargasita, a hastingsita, a tschermakita... Como regra xeral, pódese indicar que os minerais con maior contido de ferro teñen cores máis escuros.

Aínda que a hornblenda é un mineral extensamente distribuído, non se adoita formar en cristais vistosos.

## Características 
É de cor escura a verde escura. Os cristais xeralmente son opacos, aínda que algúns exemplares poden ser transparentes. O seu hábitat cristalino vai desde pequenos prismas até agullas. O corte polos cristais pode ser hexagonal, aínda que raras veces son simétricos. Tamén se adoita atopar en forma masiva. Creba de forma imperfecta en dúas direccións, a 56º e a 124º. A fractura é irregular. Deixa raia parda ou agrisada na táboa de porcelana.

Ten como minerais asociados: cuarzo, feldespato, auxita, magnetita, mica

## Depósitos 
Hai depósitos importantes en: Bancroft (Ontario, Canadá); Noruega; Bohemia; Monte Vesuvio (Italia); Nova York.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de minerais
### Ligazóns externas 
* Mindat
Aurelio Ribalta

**Aurelio Ribalta Copete**, nado en Ferrol o 1 de abril de 1864 e finado en Soto del Real (Madrid) o 7 de setembro de 1940, foi un escritor e xornalista galego. Foi membro correspondente da Real Academia Galega.

## Traxectoria 
Cursou os estudos secundarios en Madrid entre 1873 e 1877. Estudou Leis e Filosofía na Universidade de Santiago de Compostela e doutorouse en Madrid. En 1895 comezou o seu traballo na Administración de Facenda. Formou parte do grupo de intelectuais galeguistas establecidos na capital. Alí fundou a revista *Estudios Gallegos*, desde onde en 1915 realizou un chamamento para defender a lingua galega. O 5 de xaneiro de 1916 Antón Villar Ponte recolleu a chamada e comezou dende as páxinas de *La Voz de Galicia* unha campaña para a creación dunha Liga de Amigos do Idioma Galego.

Achegado ao rexionalismo, foi nomeado representante do Comité Regionalista de Santiago para a Xunta de Defensa de Galicia e participou nas reunións dos seus integrantes, como a da Cova Céltica. Tivo un papel relevante na constitución das Irmandades da Fala.

En 1910 realizou a súa proposta ortográfica foneticista, practicada e defendida no seu *Libro de Konsagrazión. Feixe de poesías gallegas*. En 1917 editou en Barcelona unha *Escolma de Poesías de Rosalía de Castro*.

Permanece inédita no convento de San Francisco do Val de Deus a súa obra *Gramática gallega elementale*, datada en 1940.

## Obras 
### En galego 
#### Narrativa 
* *Ferruxe*, 1894, editado por Andrés Martínez, ilustrado por Urbano González.
* *O Pastor de Doña Silvia*, 1925, Colección Lar.
* *O derradeiro amore*, 1931.

#### Poesía 
* *Libro de Konsagrazión. Feixe de poesías gallegas*, 1910.

### En castelán 
* *La campaña de ultramar*, 1888.
* *El viático*.
* *El hijo de María Rosa*.
* *El señorito*.
* *Catalanismo militante*, 1901.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha do documental Galicia en Castela. A España galeguista de Aurelio Ribalta
Slag in de Rondte

miniatura|Comezo da Slag in de Rondte de 2007
**Slag in de Rondte** é un maratón de vela de cinco días de duración  que se celebra anualmente nos Países Baixos desde 1995 nas augas do mar de Wadden, organizado pola Fundación Wantij e na que participan navíos tradicionais, aak, tjalk e clíper.

## Desenvolvemento 
A competición ten lugar na primeira semana de novembro, e comeza e remata na cidade frisoa de Harns, os competidores poden gañar puntos nos seguintes portos: De Cocksdorp (na illa de Texel), Vlieland, Skylge, Ameland, Skiermûntseach e Noordpolderzijl, segundo canto máis difícil sexa chegar desde Harns máis puntos recibe o navío. A distancia total a percorrer é de aproximadamente 160 millas náuticas, os participantes intentan conseguir o maior número de puntos no menor tempo posible utilizando o vento e as mareas, como a competición acontece no outono as condicións climáticas poden ser difíciles, con fortes choivas, frío e vento.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Bontekoerace
*Pieperrace
*Sintrale Kommisje Skûtsjesilen

### Ligazóns externas 
*Web oficial
Celestino Noya

**Celestino Noya Rodríguez**, nado en Barro en 1905 e finado en Pontevedra en xaneiro de 1994, foi un político e escritor galego.

## Traxectoria 
miniatura|*Morta!*. Lar. 1927.
Estudou o bacharelato en Pontevedra e Filosofía e Letras na Universidade de Santiago de Compostela. Exerceu a docencia no Colexio León XIII e no instituto de Noia como catedrático de Xeografía, e despois foi catedrático do Instituto de Lugo (1933-1936). Colaborou na prensa, foi correspondente de *El Pueblo Gallego* en Pontecesures, e en 1927 publicou a noveliña *Morta!* na colección Lar. Militante do Partido Republicano Gallego, despois pasou a Izquierda Republicana, foi nomeado concelleiro de Lugo en febreiro de 1936, elixido Presidente da Deputación de Lugo o 31 de marzo de 1936, presidiu a Comisión Executiva para a propaganda do Estatuto, e viaxou a Madrid para presentar o Estatuto ás Cortes Republicanas. Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estaba en Madrid. Durante a guerra foi xefe de oficinas de Sanidade de Madrid, Murcia e Alacant. Cando rematou a guerra civil foi detido sen proceso no campo de concentración do castelo de Santa Bárbara de Alacant ata agosto de 1940. Depurado como profesor de instituto, pasou a dar clases no Colexio León XIII que dirixía Xesús Garrido Álvarez. Rehabilitado, foi catedrático de Xeografía e Historia do Instituto Sánchez Cantón e secretario do Instituto. Xubilouse en 1975. Recibiu a Gran Cruz de Afonso X O Sabio.

## Obras 
* *Morta!*, 1927, número 31 da colección Lar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha en represión franquista en Lugo
N1 deild karla

A **N1 deild karla** é a máxima competición de balonmán en Islandia e consta dunha categoría masculina e outra feminina. A primeira tempada que se disputou esta competición foi a 1939-40, sendo a terceira competición de balonmán indoor máis antiga do mundo, por detrás da Håndboldligaen dinamarquesa (1936) e a Elitserien sueca (1931). Con 21 títulos, o Valur é o club máis laureado da competición, mentres que Haukar posúe o récord mundial de anos acumulados entre dous títulos nacionais acadados, pasando 57 anos entre o seu primeiro título en 1943 e o seu segundo título ligueiro, conquistado no ano 2000. Está organizada pola Federación Islandesa de Balonmán (HSÍ).

## Equipos da tempada 2010-2011
* Akureyri  
* FH
* Fram  
* Haukar  
* HK  
* UMF Selfoss  
* Valur  
* UMF Afturelding

## Historial
## Palmarés por equipos
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Sitio oficial da Federación Islandesa de Balonmán (is)
Federación Islandesa de Balonmán

A **Federación Islandesa de Balonmán** (en islandés **Handknattleikssamband Íslands** ou **HSÍ**) é o máximo organismo nacional que rexe o balonmán en Islandia e ten a súa sede en Reiquiavik. É tamén o organizador da N1 deild karla, a máxima categoría deste deporte no país.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Sitio oficial da Federación Islandesa de Balonmán
As Penizas

O topónimo **As Penizas** pode referirse a:

;En Galiza
***As Penizas**, lugar da parroquia de Valongo, no concello de Cerdedo-Cotobade.
***As Penizas**, lugar da parroquia de Guillarei, no concello de Tui.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***As Peniñas**, lugar da parroquia de Nespereira, no concello de Portomarín.
Nick DeWolf

miniatura|dereita|DeWolf en 1959.
**Nicholas DeWolf**, nado en Filadelfia o 3 de xullo de 1928 e finado o 16 de abril de 2006 foi o cofundador de Teradyne, a empresa con sede en Boston creadora do Sistema de testado automático, en 1960, canda Alex d'Arbeloff, un compañeiro de clase do Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts (MIT). Foi así mesmo un destacado fotógrafo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Arquivo fotográfico de Nick DeWolf en Flickr
Ramón Pernas

**Ramón Pernas López**, nado en Viveiro o 4 de marzo de 1952, é un xornalista, guionista, crítico literario e escritor galego en lingua castelá.

## Traxectoria 
Pernas estudou Ciencias da Información e socioloxía na Universidade Complutense de Madrid, colaborou como crítico literario e articulista en publicacións como *Tiempo* e *Interviú*, e como columnista en *Cuadernos del Norte* e na axencia OTR. Foi subdirector de *Nueva Empresa* e director de *Actual* e traballou como guionista na TVE (*Si yo fuera presidente*). Durante oito anos foi director editorial de Espasa Calpe. Como escritor publicou as novelas *Si tú me dices ven* (1996), *El pabellón azul* (1998), *Paso a dos*, pola que recibiu o Premio Ateneo de Sevilla e que tamén resultou finalista do Premio Nacional de Literatura, *Brumario* (2000), *Libro de actas* (2003) e *Del viento y la memoria* (2006). En *Poesía (in)completa* (2008) axuntou nun único volume a práctica totalidade da súa obra poética.. Ademais publicou contos en volumes colectivos e escribiu con José Mario Armero o libro *Cien años de circo en España*, tamén é autor con José Luis Cabo e Xosé Enrique Acuña de *Galicia en blanco y negro* (2000).

Pernas dirixe *Ámbito Cultural* do grupo El Corte Inglés e colabora como articulista en xornais como *La Voz de Galicia* e foi presidente do Club de Periodistas Gallegos en Madrid e académico da Academia Auriense-Mindoniense de San Rosendo.

## Libros 
* *Cien años de circo en España* (1985), coautor xunto con José Mario Armero. ISBN 84-239-4294-5.
* *Si tú me dices ven* (1996).
* *El pabellón azul* (1998).
* *Paso a dos* (1999, Premio Ateneo de Sevilla).
* *Brumario* (2000).
* *Libro de actas* (2003).
* *Del viento y la memoria* (Espasa-Calpe, 2006).
* *Poesía (in)completa* (Huerga y Fierro, 2008).
* *En la luz inmóvil* (Algaida, 2011).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* [Entrevista de Ramón Loureiro(https://gl.wikipedia.org/wiki/Ram%C3%B3n_Loureiro) en "La Voz de Galicia"]. (2005)
* Entrevista de Marta Rivera de la Cruz en "Espéculo".
Jennie Kwan

**Jennifer Trinidad Fernando**, nada nos Ánxeles o 9 de setembro de 1973, é unha actriz e cantante estadounidense de orixe filipina, máis coñecida como **Jennie Kwan**.

## Traxectoria 
Jennie Kwan é sobre todo coñecida polo papel de Samantha "Sam" Woo na serie *California Dreams* (1993-1996) e por poñer a voz de Suki na serie de animación *Avatar: The Last Airbender* (2005-2008), tamén actuou en series como *Family Matters*, *A Nanny* e no filme *Trojan War*. No teatro participou en pezas como *Miss Saigon* e *Avenue Q*. Como cantante participou no grupo xuvenil ''Nobody's Angel'' (2001-2002).
Liga dos Pireneos

A **Liga dos Pireneos** (en catalán **Lliga dels Pirineus**) é unha competición internacional de balonmán de carácter oficial que disputa anualmente a principios da tempada dende 1997 clubs afiliados á *Federación Catalá de Balonmán* e a *Ligue du Languedoc-Roussillon de Handball*. Foi impulsada pola Federación Catalá de Balonmán en substitución da Liga Catalá de Balonmán, que perdera interese debido á escaseza de clubs que podían rivalizar co FC Barcelona e o BM Granollers. A competición séguese disputando entre os catro mellores equipos, os dous mellor clasificados nas súas respectivas ligas nacionais na tempada anterior, aínda que no 2007 incluíronse representantes doutras rexións limítrofes como Aragón.

O gran dominador da Liga dos Pireneos é o FC Barcelona, que leva conquistado once das catorce edicións celebradas.

## Palmarés
## Edicións
### I Liga dos Pireneos (1997)
* Sede: Andorra la Vella

### II Liga dos Pireneos (1998)
* Sede: Carcasona

### IIILiga dos Pireneos (1999)
* Sede: Sant Feliu de Llobregat

### IV Liga dos Pireneos (2000)
* Sede: Tolosa

### V Liga dos Pireneos (2001)
* Sede: Cambrils

### VI Liga dos Pireneos (2002)
* Sede: Agde

### VII Liga dos Pireneos (2003)
* Sede: Montcada i Reixac

### VIII Liga dos Pireneos (2004)
* Sede: Montpellier

### IX Liga dos Pireneos (2005) 
* Sede: Vilanova i la Geltrú

* Mellor Xogador: Iker Romero

### X Liga dos Pireneos (2006) 
* Sede: Nimes
 

### XI Liga dos Pireneos (2007)
* Sede: Igualada
* **Grupo A** 
** BM Granollers 20 - USAM Nîmes 24
** BM Granollers 22 - Montpellier HB 25
** USAM Nîmes 20 - Montpellier HB 20

* **Grupo B**
** FC Barcelona - 24 Paris Handball 13
** Paris Handball 15 - CAI Aragón 20
** FC Barcelona 21 - CAI Aragón 20

* **Fase Final** 
** BM Granollers 22 - Paris Handball 21 (5o-6o)
** CAI Aragón - 38 Montpellier HB 30 (3o-4o)
** FC Barcelona 36 - USAM Nîmes 26 (Final)

* **Clasificación Final** 
#  FC Barcelona
# 20px USAM Nîmes
# 20px Montpellier HB
# 20px CAI Aragón
#  BM Granollers
# 20px Paris Handball

### XII Liga dos Pireneos (2008)
* Sede: Camprodon
* Data: 29, 30 e 31 de agosto de 2008
* Participantes: 
**  FC Barcelona
**  BM Granollers 
** 20px CAI Aragón
** 20px Montpellier HB
** 20px Toulousse Handball
** 20px USAM Nîmes

* **Fase Final** 

### XIII Liga dos Pireneos (2009)
* Sede: Castelldefels

### XIV Liga dos Pireneos (2010)
* Sede: Berga
 FC Barcelona 38-31 BM Granollers 

### XV Liga dos Pireneos (2011)
* Sede: Sabadell
 FC Barcelona 38-26 BM Granollers 

## Notas 
* Presentación da XII Copa dels Pirineus ().
Hashim Thaçi

miniatura|dereita|250px

**Hashim Thaçi**, nado en Burojë (Skënderaj) o 24 de abril de 1968, é un político e ex-guerrilleiro kosovar, que foi primeiro ministro de Kosovo entre 2008 e 2014 e presidente de Kosovo entre 2016 e 2020.

Foi presidente do Partido Democrático de Kosovo (PDK) dende a súa creación en 1999 ata 2016.

Antigo líder do grupo guerrilleiro Exército de Liberación de Kosovo, Thaçi é reclamado pola xustiza serbia desde 1997 polas súas actividades paramilitares. Está considerado terrorista por Serbia e polo Departamento de Seguridade Nacional dos Estados Unidos. En 2020 o Tribunal Especial para Kosovo con sede na Haia acusouno de crimes de guerra e crimes contra a humanidade, o que provocou a súa dimisión da presidencia do país.

## Traxectoria 
Despois de graduarse, Thaçi cursou estudos de posgrao sobre Historia de Europa Suroriental no Departamento de Relacións Internacionais da Universidade de Zürichh. Durante a súa etapa universitaria, foi un dos líderes estudantís albaneses, e o primeiro estudante presidente da Universidade de Pristina paralela, creada en 1989 como ruptura coa Universidade de Pristina por mor do boicot dos albaneses de Kosovo ao novo estatuto imposto por Slobodan Milošević a Kosovo e Metohija.

## UÇK e guerra de Kosovo 
A principios da década de 1990 foi membro da resistencia pasiva contra Belgrado. Ante a falta de resultados, fundou canda a outros membros o Exército de Liberación de Kosovo (UÇK). A pesar da fundación do Partido Democrático de Kosovo, o UÇK seguiu utilizando a violencia e a intimidación a rivais políticos para manter o control da rexión. Condenado por un tribunal serbio a 22 anos de cárcere por actos de terrorismo, refuxiouse en Suíza, onde rematou estudos de Ciencias Políticas. Trala Guerra de Kosovo apareceu na conferencia de Rambouillet (1999), postulándose como líder dos negociadores albanokosovares, co apoio dos EUA.

[miniatura|Hashim Thaçi xunto a [George W. Bush e Fatmir Sejdiu (anterior presidente de Kosovo) na Casa Branca o 21 de xullo de 2008, despois da declaración unilateral de independencia.|250px]]

## Eleccións de 2007 
Nas eleccións kosovares do 17 de novembro de 2007 o PDK venceu co 34 % dos votos, pactando coa Liga Democrática de Kosovo (do Presidente Fatmir Sejdiu). A participación nos comicios foi especialmente baixa por mor do boicot da minoría serbia. Hashim Thaçi garantiu a súa intención de declarar a independencia de Kosovo o 10 de decembro, día fixado pola ONU para a fin das negociacións con Serbia. Foi proclamado Primeiro Ministro o 9 de xaneiro de 2008.

Malia que o 19 de novembro de 2007 a Unión Europea advertira a Thaçi e os seus aliados albaneses que non levasen a cabo a declaración de independencia sen realizar antes unha consulta, o 17 de febreiro de 2008 declarou unilateramente a independencia da República de Kosovo, co recoñecemento inmediato dos Estados Unidos, a condena por parte de Rusia e división na UE.

## Notas 
## Véxase tamén
Lisardo Gómez

**Lisardo Gómez González**, nado en Lugo o 8 de outubro de 1974, é un adestrador profesional de baloncesto galego. Tras ser xogador e adestrador do Estudiantes de Lugo, pasou a ser adestrador asistente de Rubén Domínguez do Club Baloncesto Breogán e, trala destitución do mesmo, pasou a facerse cargo do cadro de xogadores durante dous días até a chegada de Pepe Rodríguez. Trala marcha do último faise cargo como adestrador principal do club. O 16 de marzo de 2016, vese obrigado a deixar temporalmente o club debido a unha baixa indefinida por enfermidade, sendo substituído polo seu compañeiro Quique Fraga.

## Traxectoria
* Estudiantes de Lugo (base) (2004-2005)
* Estudiantes de Lugo (EBA; (2005-2009)
* Club Baloncesto Breogán (Sub-20) (2007-2009)
* Club Baloncesto Breogán (LEB; 2010, 2012-2016)
** Asistente dende 2007.
** Adestrador principal do 12 ao 14 de decembro de 2010.
** Asistente dende o 14 de decembro de 2010.
** Adestrador principal dende o 17 de decembro de 2012.

## Palmarés 
* Subcampión de Galicia en categoría cadete (2005)
* Subcampión liga Sub-20 (2007)
* Mellor clasificación histórica do Estudiantes (5º posto en EBA)
* Final dos Playoffs da Liga LEB (2015)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Comunicado de prensa do Breogán (12-12-10).
Oxymoron

**Oxymoron** é un grupo musical de Oi!/streetpunk alemán formado en 1992 por Sucker (voces) e seu curmán Bjoern (batería), canda dous amigos, Martin (guitarra) e Filzlaus (baixo).

## Membros 
* Sucker - Vocalista (1992-Presente)
* Bjoern - Batería (1992-Presente)
* Morpheus - Baixo (1999-Presente)

## Ex-membros 
* Filzlaus - Baixo - (1992-1994)
* Martin - Guitarra - (1992-2001)
* Arne - Baixo - (1995-1998)
* Chrissy - Baixo - (1996, xira polos EUA, 1998-1999)
* Chrissy - Guitarra - (2001)
* Davey - Guitarra - (2002)

## Discografía 
### Álbums 
* ''Fuck The Nineties Here's Our Noize* - (1995)
* *The Pack Is Back* - (1997)
* *Westworld* - (1999)
* *Feed The Breed* - (2001)

### EPs 
* *Beware, Poisonous!* - (1994)
* *Crisis Identity* - (1996)
* *Savage Output* - (2001)

### Recompilatorios 
* *Mohican Melodies* - (1995)
* *Streetpunk Worldwide* - (1996)
* *A Tribute To Cock Sparrer* - (1998)
* *Skins 'n' Pins* - (1998)
* *Irish Stout vs. German Lager* - (1998)
* *Worldwide Tribute To The Real Oi!* - (2000)
* *Taisho vs. Oxymoron* - (2001)
* *Noize Overdose'' - (2006)

## Véxase tamén 
* Oxímoro

### Ligazóns externas 
* MySpace
José María Odriozola

**José María Odriozola Lino**, nado en Pontevedra o 23 de xullo de 1939, é un dirixente deportivo galego, presidente da Federación Española de Atletismo.

## Traxectoria 
Fillo do enxeñeiro agrónomo Miguel Odriozola (Misión Biolóxica de Galicia) e sobriño do bibliotecario e historiador Antonio Odriozola, criouse nunha acomodada e prestixiosa familia pontevedresa.
Estudou en bioloxía na Universidade Complutense de Madrid, onde se licenciou a comezos da década dos sesenta. Nesa época tamén tivo o seu primeiro contacto co deporte de alta competición, ao acadar campionatos de España tanto en rugbi como en atletismo, onde conseguiu os títulos estatais de campión universitario en 800 m e en 4x400.

Prosegue os seus estudos e consegue doutorarse na mesma Complutense e en 1974 traballa como investigador asociado na Universidade Harvard. En 1983 consegue a praza de catedrático de bioquímica na Complutense e comeza a especializarse en nutrición deportiva, o que lle abrirá as portas da Federación Española de Atletismo, onde se integra no equipo de Juan Manuel de Hoz. En 1989, logo da retirada deste, gaña as súas primeiras eleccións para presidente da Federación, vitorias que repetiría en 1993, 1997, 2001, 2005 e 2008, nestas tres últimas ocasións ao ser o único candidato presentado. En 2012 foi elixido de novo para outros catro anos, logo de gañar fronte á candidatura do que fora o seu vicepresidente, Vicente Añó.

É ademais vicepresidente e membro do Comité Executivo do Comité Olímpico Español, e membro do Consello Directivo da Federación Internacional de Atletismo (IAAF) dende 1999. É tamén membro da Comisión Nacional Antidopaxe de España.

## Obra 
* *Nutrición y deporte*, 1988

## Galardóns 
* Medalla de ouro da Real Orde do Mérito Deportivo (2000)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Currículo completo  na web da Real Federación Española de Atletismo.
Enfrontamentos relixiosos na India

miniatura|dereita|350px|Unha nena cristiá que foi queimada durante a violencia relixiosa en Orissa (agosto de 2008).

Os **enfrontamentos relixiosos na India** refírese a altercados con violencia e conflitos diversos con motivación relixiosa entre, principalmente, musulmáns,  cristiáns e hindús na India. Os enfrontamentos entre cristiáns e hindús adquiren especial relevancia na rexión sueste do país, en Kranataka.

## Características 
O fundamentalismo relixioso considérase un dos principais impulsores, xunto co nacionalismo hindú, o separatismo sikh, o evanxelismo cristián e o fundamentalismo islámico que actúan como catalizadores ou como forzas primarias dos gromos de violencia.

Os actos de violencia inclúen incendios de templos, reconversión de fieis pola forza e ameazas de violencia física, queima de libros sagrados, violacións e destrución de escolas, colexios e cemiterios.

## Notas
José Antonio Santiso Miramontes

**José Antonio Santiso Miramontes**, nado en Mabegondo (Abegondo) o 26 de setembro de 1960, é un político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Foi alcalde de Abegondo entre os anos 1991 e 1992 como independente pola UMI, entre 1995 e 2004 polo Partido Popular de Galicia (PPdeG), e de novo dende o 2009. Foi conselleiro de Política Agroalimentaria da Xunta de Galicia desde o 2004 ata o 2005, e máis tarde parlamentario do Parlamento de Galicia. Tamén foi membro da Comisión de Medio Ambiente da Federación Española de Municipios y Provincias (FEMP).

Santiso ocupou o cargo de conselleiro sucedendo a Juan Miguel Diz Guedes dende setembro de 2004. Posteriormente, a partir do 2005 ata a súa reincorporación á alcaldía, ocupou un escano no Parlamento de Galicia.

Santiso accedeu á alcaldía de Abegondo en 1991, como único concelleiro do UMI, co apoio de PP, CNG e CDS. En xuño de 1992 sufriu unha moción de censura, do CDS co apoio dos concelleiros do PSdeG-PSOE. En xaneiro de 1995 recuperou a alcaldía de Abegondo tras presentar unha moción de censura que contara co apoio dun edil socialista.

Á fronte do PPdeG logrou amplas maiorías absolutas con máis do 70% dos votos nas eleccións de 1995, 1999 e 2003, o que o converteu no rexedor máis votado de España en municipios de máis de 5.000 habitantes. En setembro de 2004 abandonou a alcaldía tras ser nomeado Conselleiro de Agricultura, sendo sucedido como alcalde por Juan José Rocha, tamén do PPdeG. Tralas Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2005 cesou como Conselleiro tras perdelo PPdeG o goberno autonómico, accedendo en marzo de 2006 a un escano no parlamento galego trala renuncia de Manuel Fraga. Foi designado candidato do PPdeG á alcaldía de Abegondo para as eleccións de 2007, ante o cal Rocha encabezou unha candidatura independente. Conseguiu gañar as eleccións, pero sen maioría absoluta, polo que Rocha conservou a alcaldía co apoio do BNG e o PSdeG. 

En abril de 2009 Santiso accedeu por terceira vez á alcaldía ó prosperar a moción de censura presentada polo seu grupo e apoiada polo único concelleiro socialista. Tanto os concelleiros do PPdeG como o socialista déranse da baixa con anterioridade dos seus respectivos partidos por mor na normativa antitransfuguismo. A moción recibiu 7 votos a favor e 6 en contra do BNG e da Agrupación Progresista de Abegondo (APdeA) do anterior alcalde, Juan José Rocha polos representantes dos 9 concellos membros, tomando o relevo do anterior presidente Julio Sacristán. Volveu ser elixido alcalde de Abegondo con maioría absoluta nas seguintes eleccións de 2015, 2019 e 2023, tralas cales tamén revalidou a presidencia do Consorcio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Abegondo
Sport Lisboa e Benfica (balonmán)

A **sección de balonmán do Sport Lisboa e Benfica** compite na LPA, a máxima competición deste deporte en Portugal. A pesar de ser unha das seccións máis antigas do club lisboeta, tivo altos e baixos, retomando a competición no mandato do presidente Presidente Luís Filipe Vieira.

## Palmarés
* **7 Ligas Portuguesas:** 1961-62, 1974-75, 1981-82, 1982-83, 1988-89, 1989-90, 2007-08 
* **3 Copas de Portugal:** 1984-85, 1985-86, 1986-87 
* **3 Supercopas de Portugal:** 1982-83, 1988-89, 1993-94 
* **2 Copas da Liga:** 2006-07, 2008-2009

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Sitio web oficial do SL Benfica
A Nanny

***A Nanny*** (en ) é unha comedia de situación estadounidense emitida orixinalmente pola CBS de 1993 a 1999. En Galicia emitiuna a Televisión de Galicia a partir de 1995.

## Desenvolvemento 
A serie coproducírona Sternin & Fraser Ink, Inc. e Highschool Sweethearts en colaboración con TriStar Television para a CBS protagonizada por Fran Drescher como Fran Fine, unha cativadora e simpática xudía de Queens que se convertía por casualidade na aia, *nanny* en inglés, dos tres fillos de Maxwell Sheffield, un produtor teatral viúvo, membro da clase alta de Nova York.

Moita da inspiración da serie procede da vida persoal da súa creadora, Fran Drescher, e presenta nomes e trazos baseados nos seus familiares e amigos. A serie gañou unha Rose d'Or e un Emmy. Desde comezo da década do 2000 fixéronse algunhas adaptacións noutros países baseadas nos guións orixinais da serie.

## Elenco e dobraxe
CD Cajamadrid (balonmán)

O **Club Deportivo Cajamadrid** foi un equipo de balonmán da localidade de Alcalá de Henares, Madrid (España). Foi un dos clubs históricos de finais da década dos 80 no Estado español e en Europa.

## Historia
O CD Cajamadrid foi fundado en 1978 pola Caja de Ahorros y Monte de Piedad de Madrid en apoio ao deporte madrileño, un dos seus fundadores foi Jesús López Ricondo, que foi presidente do club dende a súa fundación en 1978 ata 1987. O Cajamadrid participou na División de Honra e na Liga ASOBAL de balonmán, ademais de competir en competicións europeas como a Copa IHF, da que foi semifinalista nas tempadas 1988-89 e 1989-90. Nas competicións domésticas cómpre salientar os subcampionatos da Liga ASOBAL (1987-88), Copa do Rei (1993-94 como Juventud Alcalá) e Supercopa de España (1989-90).

Ademais da sección de balonmán, o club contaba con outras dúas seccións: unha sección de baloncesto cun equipo na Primeira División (categoría de prata logo da ACB), e unha sección de ciclismo cun equipo afeccionado.

En 1991 a entidade financeira decidiu eliminar este club deportivo, cedendo a estrutura deportiva ao Juventud Alcalá, ao cal patrocinou durante os catro anos seguintes.

## Xogadores históricos
## Notas
* Web do club extinto
* Caja Madrid, información corporativa. Patrocinios deportivos
* O balonmán en Alcalá
* Jesús Lopéz Ricondo, presidente do CD Caja Madrid
* Datos do pavillón Caja Madrid
Xesús Fernández González

**Xesús Fernández González**, nado en Chantada en 1870 e finado en Santiago de Compostela o 28 de xaneiro de 1928, foi un escritor e xornalista galego.

## Traxectoria 
Foi sarxento no Batallón Cazadores de La Habana. Colaborou en *Gaceta de Galicia* e dirixiu en 1900 *Las Riberas* de Chantada. Secretario do Círculo Católico de Obreros de Chantada en 1905, foi propagandista do deputado Javier García de Leaniz. Colaborou en *El Norte de Galicia*, *El Regional*, *La Región* e *Letras Regionales* e foi redactor e administrador de *El Eco de Santiago*. Foi oficial do Concello de Redondela; funcionario de educación, traballou como oficinista na Escola de Veterinaria de Santiago de Compostela. Cando pechou en setembro de 1924, foi destinado á Escola Normal de Valladolid, aínda que ao mes seguinte foi agregado á Secretaría da Universidade de Santiago de Compostela. En 1921 gañou o certame literario na honra de Armando Palacio Valdés organizado polo Círculo San Fernando de Cádiz coa novela *Lo que Dios quiere*. En 1925 obtivo o premio de novela curta de *El Diario Español* de Buenos Aires coa obra *Dios te deje ir con bien*. Foi correspondente da Real Academia Galega.

## Vida persoal 
Casou en Santiago de Compostela con Pastora Vázquez Cobas en 1899 e foi pai de María de la Paz e Alfonso Fernández Vázquez.

## Obras 
miniatura|*Antón Piruleiro*. Lar. 1925.
### En castelán 
**Lucha de sentimientos*.
**Prosa de la vida*, 1901.
**Pinceladas*, 1909.
**Senda de amargura*, 1910. Publicada como folletín en *Diario de Galicia* en 1918.
**La resignada*, 1920.
**Montero-Ríos*, 1920.
**Alborada*, 1922.

### En galego 
Escribiu en galego unha única obra, a novela *Como son os do grorioso. Antón Piruleiro*, publicada na colección Lar en 1925.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
*
BM Altea

O **Club Balonmano Altea** foi un equipo de balonmán da localidade de Altea, Alacant (España). Logo de 34 anos de historia desapareceu en agosto do 2008 debido á imposibilidade de atopar unha xunta directiva que afrontara a débeda económica acumulada polo club.

Nas nove tempadas que o equipo alacantino competiu na Liga ASOBAL (a máxima categoría do balonmán español), o seu mellor resultado foi o cuarto posto da tempada 2002-03. Tamén conseguiu chegar en dúas ocasións ás semifinais da Copa do Rei nas tempadas 2001-02 e 2002-03. Nas competicións europeas hai que salientar o subcampionato da Copa EHF na tempada 2003-04, cando caeu na final fronte ao equipo alemán do THW Kiel. Na tempada 2002-03 conseguira chegar ata as semifinais na terceira competición continental.

A última tempada da súa existencia militou no Grupo C da Primeira División Estatal ocupando a praza que conseguira a tempada 2006-07 o seu filial, tras ter renunciado á súa praza na liga ASOBAL por motivos económicos.

Trala súa desaparición acordouse a creación dun novo club como solución para integrar aos equipos alteanos, o Handbol Esportiu Altea presidido por Toni Fuster, que comezaría a competir na categoría provincial.

## Notas
(523639) 2010 RE64

'***, tamén escrito coma **2010 RE64*', é un obxecto trans-neptuniano cunha magnitude absoluta de 4,2. Este feito fai del un candidato a planeta anano.

## Datos preliminares 
Foi só observado durante un arco de 29 días Pero dende que se sabe que a súa magnitude absoluta preliminar é de 4,2 e o seu verdadeiro albedo é descoñecido,

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Candidatos a planeta anano
* Planeta anano

### Ligazóns externas 
* Orbital simulation from JPL (Java) / Horizons Ephemeris
Auld Lang Syne

***Auld Lang Syne*** é unha canción patrimonial escocesa cuxa letra consiste nun poema escrito en 1788 por Robert Burns, un dos poetas escoceses máis populares. Adóitase utilizar en momentos solemnes, como aqueles en que alguén se despide, inicia ou acaba unha viaxe longa no tempo, un funeral etc. Hoxe está especialmente relacionada coa celebración do Aninovo.

## Letra 
:::*Auld Lang Syne*

:*Should auld acquaintance be forgot*
:*And never brought to mind?*
:*Should auld acquaintance be forgot*
:*And auld lang syne?*

: *Refrán* 
:: *For auld lang syne, my dear*
:: *For auld lang syne*
:: ''We'll take a cup of kindness yet*
:: *For days auld lang syne*

:*We twa hae run about the braes*
:*And pou'd the gowans fine* meaning: pulled daisies
:*But we've wander'd mony a weary fitt* : foot
:*Sin' auld lang syne.* : long ago

:*We twa hae paidl'd in the burn*
:*Frae morning sun till dine* meaning: dinner time
:*But seas between us braid hae roar'd* : broad
:*Sin' auld lang syne.*

:*And there's a hand, my trusty feire*
:*And gie's a hand o' thine*
:*And we'll tak a right gude-willie waught*
:*For auld lang syne.*

:*And surely ye'll be your pint-stowp*
:*And surely I'll be mine*
:*And we'll tak a cup o'kindness yet*
:*For auld lang syne.*

Foi traducida ao galego por Plácido Castro e publicada o 30 de xaneiro de 1966 no *Faro de Vigo*, "Nun aniversario de Robert Burns", logo recollida en *Irlanda en Plácido Castro'', antoloxía publicada polo IGADI en 2011.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Scotland on TV Auld Lang Syne video performance with lyrics
Universidade de Míchigan

A **Universidade de Míchigan** (en ; *UM*) é unha universidade pública estadounidense que está situada no estado de Míchigan, cuxo campus principal se atopa en Ann Arbor e ten outros campus menores en Flint e Dearborn. É unha das universidades públicas de maior prestixio nos Estados Unidos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial.
Strontrace

A **Strontrace** é unha regata de vela que se celebra anualmente nos Países Baixos desde 1974 ideada por Reid de Jong na que participan navíos tradicionais, na súa maioría  skûtsje e tjalk.

## Desenvolvemento 
A idea da Strontrace baséase nas viaxes de navíos que antes da aparición dos fertilizantes realizaban o transporte de esterco (*stront* en neerlandés) desde Frisia cara a Bollenstreek, rexión de Holanda onde se precisaba para o cultivo dos bulbos. A regata principia en Warkum chega a Warmond, agás o primeiro ano que foi en Sassenheim, e alí é onde se vira de novo para Warkum. Se os ventos son desfavorables pódense empregar sirgas para tirar da embarcación desde terra e axudarse con remos. Desde Warkum pásase polo IJsselmeer, e logo atravésase, xa con navegación a motor, o Buiten IJ, IJ e a Canal do Mar do Norte, logo de aí pódense seguir dous percorridos xa utilizando a vela, a través de Ámsterdan por Kostverlorenvaart ata Nieuwe Meer e logo ao Ringvaart ata chegar a Warmond ou ben por Spaarndam e Haarlem ata Warmond.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Slag in de Rondte
*Pieperrace

### Ligazóns externas 
* Web oficial 
* Vídeo reportaxe nunha canle local sobre a Strontrace
Ramiro Varela Peón

**Ramiro Varela Peón**, nado en Artoño (Agolada) o 23 de xullo de 1956, é un político galego.
## Traxectoria 
O seu sogro, Manuel Costa Casares, foi o anterior alcalde de Agolada e o primeiro da democracia. Varela foi tamén presidente do Consorcio para o Servizo Contraincendios e Salvamento das comarcas do Deza e Tabeirós-Terra de Montes.

Varela entrou no consistorio como porteiro, ascendeu a auxiliar administrativo e máis adiante xuíz de paz e responsable da brigada de Protección Civil. Varela participou dende 1991 na lista do Partido Popular como suplente, posto que repetiu ata 1999. En 2003 foi o número 11 (o último da lista de candidatos). Trala dimisión do seu sogro como alcalde en novembro de 2005 accedenu á alcaldía trala renuncia doutros tres candidatos da lista do PPdeG local, o que posibilitou que Varela pasase do posto 11 ó 7 e puidese ser elixido edil. Encabezou a candidatura do PPdeG en 2007 e foi reelixido alcalde con maioría absoluta, ó igual que en 2011 e 2015. En setembro de 2016 tomou posesión como deputado provincial trala renuncia de Xosé Crespo. En 2019 perdeu a alcaldía en favor do candidato do Partido Anticorrupción y Justicia Luís Calvo Miguélez, o cal logrou a maioría absoluta.

## Vida persoal 
Está casado e ten dúas fillas.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Agolada

### Ligazóns externas 
* Entrevista en *Faro de Vigo*