open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
PFC Lokomotiv Sofia

O **Professional Football Club Lokomotiv Sofia** é un club de fútbol búlgaro da cidade de Sofía. Fundouse o 2 de setembro de 1929 e compite na Liga búlgara de fútbol.

## Uniforme 
* **Uniforme titular**: Camiseta a raias verticais vermellas e negras, pantalón negro, medias vermellas.
* **Uniforme alternativo**: Camiseta branca, pantalón branco, medias brancas.

## Estadio 
* **Nome:** Lokomotiv Stadium
* **Cidade:** Sofía
* **Capacidade:** 22.000
* **Inauguración:** 1985
* **Medidas terreo de xogo:** 105 x 68 metros

1800px|Lokomotiv Stadium

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do club
Rexión de Kassel

A **Rexión de Kassel** (en alemán *Regierungsbezirk Kassel*) é unha das catro rexións administrativas (*Regierungsbezirk*) do estado de Hessen, Alemaña, localizada ao norte do Land. A súa capital é a cidade de Kassel.

Ten unha área de 8.289 km² e unha poboación de 1.220.247 habitantes (2010).

## Ligazóns externas 
* Web oficial
El Heraldo Gallego (Montevideo)

***El Heraldo Gallego*** foi un xornal editado en Montevideo en 1889.

## Historia e características 
Subtitulado *Diario de la mañana. Todo por España. Todo por Galicia*, apareceu o 15 de xaneiro de 1889. Como propietarios figuraban Ramón García Vicetto e Pablo Fontaina e estaba dirixido por Ramón García Vicetto. Incluía poemas e difundiu en folleto o *Catecismo do labrego*, de Valentín Lamas Carvajal. Cesou a súa publicación co número 37, o 28 de febreiro de 1889.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 
* 

### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
### Ligazóns externas 
* Repertorio da prensa galega da emigración CCG.
Beneso, Goiáns, Porto do Son

**Beneso** é un lugar da parroquia de Goiáns no concello coruñés de Porto do Son, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 113 habitantes (57 homes e 56 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Goiáns 
### Parroquias de Porto do Son
Carlos Alberto Díaz Reboiro

**Carlos Alberto Díaz Reboiro**, coñecido como **"Charly"**, nado o 25 de abril de 1978 en Sarria, é un adestrador de fútbol galego. Actualmente adestra o Racing Vilalbés.

## Traxectoria 
### Como adestrador
Na tempada 2011–12 adestrou o Racing Vilalbés en Terceira División, quedando en quinta posición, a 3 puntos de xogar a fase de ascenso.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Datos do xogador en lapreferente.com 
*Charly en A Temporada do Fútbol Galego
Ramón García Vicetto

**Ramón García Vicetto**, nado en Ferrol o 5 de novembro de 1830 e finado en Buenos Aires o 16 de maio de 1907, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Aos 14 anos emigrou a Cuba. Dedicouse ao comercio e casou en Santiago de Cuba. Retornou a Galicia e instalouse en Vigo como axente marítimo. Foi secretario do concello de Bouzas e oficial do concello de Vigo. Foi vicepresidente da Sociedad Cooperativa de Trabajadores El Ahorro de Vigo. Exerceu como redactor e colaborador en *La Oliva*, *El Miño*, *El Obrero*, *La Concordia*, *La Aurora de Galicia*, *La Nación Española*, *El Gallego*. En 1881 integrouse na coalición republicano-liberal e dirixiu o periódico *La Voz del Pueblo*. En 1888 marchou a Montevideo, onde foi redactor e logo director de *La Unión Gallega* e fundou e dirixiu o periódico *El Heraldo Gallego*. Trasladouse a Buenos Aires, onde fundou e dirixiu *La República*, de efémera vida, e colaborou en *El Correo Español* e *El Eco de Galicia*. Rematou traballando nas oficinas do Correo central.

## Obra 
* *Cuentos vigueses*, 1881.

## Notas
Premier Liha

[300px|dereita|O [Donbass Arena.]]
O **Premier Liha** ou **Liga Premier** é a máxima categoría da liga profesional de fútbol que se disputa en Ucraína. O campionato naceu en 1991 trala desintegración da Unión Soviética, coa denominación de **Liga Suprema**. Esta denominación foi trocada pola actual en 2008.

O Dynamo de Kíiv e o Shakhtar Donetsk dominan o palmarés da competición, xuntando 24 títulos nas 25 edicións disputadas. Tan só o Tavriya Simferopol foi quen de superar esa hexemonía gañando a primeira edición da liga, en 1992.

O formato da liga consiste nunha liga de 14 equipos que disputan 26 xornadas, nas que cada equipo se enfronta dúas veces ós outros 13, unha vez como local e outra como visitante. Os encontros comezan en xullo, e rematan en maio do ano seguinte, cunha paréntese de 3 meses entre decembro e marzo no que non se disputa ningún encontro por mor do inverno. Ó remate da tempada, o último clasificado da táboa descende de categoría á Persha Liha. Os equipos que rematan nas dúas primeiras posicións acadan o dereito a competir na Liga de Campións da UEFA, e os equipos que rematan entre as posicións 3ª e 6ª, acadan o dereito a competir na UEFA Europa League.

## Equipos participantes 
### Tempada 2022–23 
Nesta campaña na Liga Premier participan 14 equipos da tempada anterior e os dous mellores da Persha Liha 2021–22. Dous equipos non participaron debido á destrución das súas infraestruturas pola ocupación rusa de Ucraína.

## Palmarés 
O palmarés da liga está dominado principalmente por 2 clubs:

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da UPL  
* Páxina oficial da Premier Liha
Rexión de Giessen

A **Rexión de Gießen** (en alemán *Regierungsbezirk Gießen*) é unha das catro rexións administrativas (*Regierungsbezirk*) do estado de Hessen, Alemaña, localizada ao centro do Land. A súa capital é a cidade de Gießen.

Ten unha área de 5381 km² e unha poboación de 1&nbsp;041&nbsp;271 habitantes (2010).

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Web oficial
Hackers (filme)

***Hackers*** é un filme estadounidense dirixido por Iain Softley que se estreou en 1995.

## Sinopse 
Poden quebrantar calquera código e entrar en calquera sistema. Zero Cool, de nome Dadee Murphy, é unha lenda entre os piratas informáticos. En 1988 provocou el só a caída de 1.507 ordenadores en Wall Streeet e as autoridades prohibíronlle tocar un só teclado ata que cumprise os 18 anos.

## Personaxes 
* Jonny Lee Miller como Dade Murphy, alias Zero Cool
* Angelina Jolie como Kate Libby, alias Acid Burn
* Renoly Santiago como Ramόn Sánchez, alias The Phantom Phreak
* Matthew Lillard como Emmanuel Goldstein, alias Cereal Killer
* Laurence Mason como Paul Cook, alias Lord Nikon
* Jesse Bradford como Joey Pardella
* Fisher Stevens como Eugene Belford, alias The Plague
* Lorraine Bracco como Margo Wallace 
* Alberta Watson como Lauren Murphy
* Penn Jillette como Hal
* Wendell Pierce como Axente especial Richard Gill
* Marc Anthony como Axente especial Ray
* Michael Gaston como Axente especial Bob
* Felicity Huffman como Ministro fiscal
* Darren Lee como Razor
* Peter Y. Kim como Blade
* Max Ligosh como Dade Murphy de pequeno

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Rotten Tomatoes 
* Ficha en Filmaffinity
Hélder Postiga

**Hélder Manuel Marques Postiga**, nado en Vila do Conde o 2 de agosto de 1982, é un futbolista portugués. Xoga de dianteiro.

## Traxectoria 
O 1 de setembro de 2014 fichou polo Deportivo da Coruña, logo de desvincularse do Valencia CF, por unha tempada. Debutou co club coruñés na terceira xornada da man do adestrador Víctor Fernández, nun encontro a domicilio contra o SD Eibar que rematou en vitoria (0–1). O seu primeiro e único gol co conxunto deportivista chegou na xornada 10, nunha derrota en Riazor fronte o Getafe CF (1–2).

## Palmarés 
### Campionatos nacionais 
### Copas internacionais 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en soccerway
Children of the Corn (filme)

***Children of the Corn*** é un filme estadounidense dirixido por Fritz Kiersch que se estreou en 1984. Primeiro filme da saga baseada na novela de Stephen King.

## Sinopse 
Unha parella nova que está de viaxe chega a un apartado pobo de Nebraska onde non hai adultos. Axiña fan un terrorífico descubrimento: todos foron asasinados polos nenos do lugar, que viven como unha fanática comunidade relixiosa que rende culto a unha estraña deidade dos campos de maínzo.

## Personaxes 
* Peter Horton como Burt Stanton
* Linda Hamilton como Vicky Baxter
* R.G. Armstrong como Diehl 
* John Franklin como Isaac Chroner
* Courtney Gains como Malachai Boardman
* John Philbin como Richard 'Amos' Deigan
* Robby Kiger como Job 
* Anne Marie McEvoy como Sarah

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Sabino Acquaviva

**Sabino Acquaviva**, nado en Padua o 29 de abril de 1927 e finado o 29 de decembro de 2015, foi un sociólogo, xornalista e escritor italiano.

## Traxectoria 
Foi profesor entre 1967 e 1971 na Universidade de Trento.

## Obras 
Estudoso da socioloxía da relixión, a súa notoriedade débese sobre todo ao libro ''L'eclissi del sacro nella società industriale*.. Outras das súas obras no campo da socioloxía da relixión son *Eros, morte ed esperienza religiosa* (1993),*Sociologia delle religioni. Problemi e prospettive* (1996), *Giovani sulle strade del terzo millennio. I giovani degli ostelli: tra pellegrinaggio interiore e turismo culturale* (1999) e*Dio dopo Dio. Diario 1964-2005* (2007).

En 1980 publicou con Gottfried Eisermann, *Alto Adige. Spartizione subito?* sobre as minorías étnicas no Tirol do Sur, Acquaviva na obra nega a existencia dun grupo étnico plurilingüe nativo e puña en dúbida a eficacia do proxecto de autonomía para a conservación das dúas comunidades.

Sobre os anni di piombo (décadas de 1970 e 1980 en Italia) publicou *Guerriglia e guerra rivoluzionaria in Italia* (1979), *Il seme religioso della rivolta* (1979), *Sinfonia in rosso* (1989).

Sobre socioloxía política escribiu *Progettare la felicità* (1994) e *La democrazia possibile* (2002).

Tamén é importante a súa obra sobre os medios de comunicación: *Televisione e immagine nel mondo della prima infanzia* (1976); *La modernizzazione sperata* (1978); *La montagna del sole: il Gargano* (1982); e *Social Structure in Italy, Crisis of a System'' (1976).

## Notas
Celtic Kings: Rage of War

***Celtic Kings: Rage of War*** (comercializado en España como ***Imperivm: La Guerra de las Galias***) é un videoxogo de estratexia para PC producido por FX Interactive pertencente á serie de videoxogos Imperivm, baseado en feitos históricos ocorridos no que actualmente é Francia. O xogador pode revivir as conquistas de Xulio César ou a defensa dos galos en liortas como a batalla de Alesia.

Os dous modos dispoñibles no xogo son aventura e estratexia, cuxa acción se desenvolve en escenarios dos momentos decisivos da Guerra das Galias.

## Unidades 
Cada civilización de Imperivm ten diferentes clases de guerreiros e todas teñen características especiais, unhas máis fortes que outras. É posible formar grupos de ata 50 unidades que obedecen ós heroes.

### Romanos 
As unidades dos romanos son: lexionario, arqueiro, gladiador, princep, equite, sacerdote de Xúpiter, liberatus e pretoriano.

### Galos 
As unidades dos galos son: guerreiro, arqueiro, guerreiro con machado, lanceiro, xinete, guerreira e druída.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Celtic Kings: The Punic Wars

***Celtic Kings: The Punic Wars*** (comercializado en España como ***Imperium II: La Conquista de Hispania***) é un videoxogo de estratexia para PC producido por FX Interactive, baseado en feitos históricos ocorridos en Europa e o norte de África. O xogador pode revivir as conquistas de Haníbal, o sitio de Numancia e as guerras púnicas, con batallas tan importantes como a conquista de Gades, a batalla de Cannae, ou a invasión de Sicilia. Ademais o xogador pode poñerse ó mando dos exércitos de catro importantes civilizacións antigas: iberos, cartaxineses romanos e galos.

## Unidades 
### Iberos 
As unidades dos iberos son: Miliciano, arqueiro, fondeiro balear, defensor, xinete ibero, garda de elite, guerrilleiro e sacerdotisa.

### Cartago 
As unidades dos cartaxineses son: Infante númida, lanceiro libio, loitador mauritano, guerreiro con maza, tuareg, nobre, elefante de guerra e xamán.

### Romanos 
As unidades dos romanos son: Lexionario, arqueiro, gladiador, princep, equite, sacerdote de Xúpiter, liberatus e pretoriano.

### Galos 
As unidades dos galos son: guerreiro, arqueiro, guerreiro con hacha, lanceiro, xinete, guerreira e druída.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Imperivm (saga)

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Imperivm (saga)

***Imperivm*** é unha saga de 9 xogos baseados en feitos reais, desenvoltos pola empresa Haemimont Games e distribuídos por FX Interactive en España e Italia.

Os xogos que constitúen a saga son, por orde de introdución no mercado:

* *Celtic Kings: Rage of War*
* *Celtic Kings: The Punic Wars*
* *Imperivm: Great Battles of Rome*
* *Imperivm Civitas*
* *Imperivm Anthology*
* *Imperivm Civitas II*
* *Imperivm Civitas III*
* *Imperivm Online*
* *Imperivm Civitas Anthology*

## Saga RTC (Real Time Conquest) 
Nesta saga enfocada á conquista militar, hai que protexer a túa cidade e conquistar a do teu adversario.

### Celtic Kings: Rage of War 
Neste primeiro xogo, contamos coas civilizacións gala e romana. Tamén hai varias aventuras, como a de Imperivm-Adventure, na que gobernas ó heroe Lárax a través de diferentes escenarios. En España foi editado como ***Imperivm: La Guerra de las Galias.***

### Celtic Kings: The Punic Wars 
Neste xogo, contamos coas civilización gala, romana, ibera e cartaxinesa. As aventuras que se atopan neste xogo enfocan as conquistas de Roma e Cartago no Mediterráneo e a toma de Numancia por parte dos romanos. En España foi editado como ***Imperium II- La conquista de Hispania.***

### Imperivm: Great Battles of Rome 
Neste xogo contamos coas civilizacións gala, romana, ibera, cartaxinesa, exipcia, xermana e bretoa. Este Imperivm diferénciase dos outros dous en que xa non hai aventuras, senón Grandes Batallas, nas que controlas a xenerais lendarios (como Xulio César ou Boadicea).

## Saga CIVITAS 
Nesta saga, hai que construír, gobernar, protexer a túa cidade e satisfacer as necesidades dos cidadáns.

### Imperivm Civitas 
Neste primeiro xogo da saga CIVITAS, contamos con cidades como Roma e Venecia, tamén hai unha serie de desafíos nos que segundo os puntos que gañes, irás aumentando na clasificación.

### Imperivm Civitas II 
Neste xogo, contamos con outras cidades como Alexandría, outros edificios e diferentes desafíos.

### Imperivm Citias III 
Neste último CIVITAS, comparando cos outros dous xogos, tódolos edificios e escenarios son diferentes e tamén o xeito de xogar.

## Imperivm ONLINE 
Este xogo é igual ó CIVITAS, a diferenza de que se xoga en liña.

## Imperivm Anthology 
Este xogo contén o Imperivm I, II, III e Civitas I coas súas últimas versións.
Moas

O topónimo **Moas** pode referirse :

;En Galiza
***Sumoas**, parroquia do concello de Xove;
****Sumoas**, lugar de dita parroquia;
***Moas**, lugar da parroquia de Brántega, no concello de Agolada;
***As Moas**, lugar da parroquia de Goiáns, no concello de Porto do Son;
***As Moas de Abaixo**, lugar da parroquia de Figueiras, no concello de Santiago de Compostela;
***As Moas de Arriba**, lugar da parroquia de Figueiras, no concello de Santiago de Compostela;
***As Mámoas**, lugar da parroquia de Santa Mariña de Lagostelle, no concello de Guitiriz;
***As Mámoas**, lugar da parroquia das Maroñas, no concello de Mazaricos;
***As Mámoas**, lugar da parroquia de Ardemil, no concello de Ordes.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Imperivm: Great Battles of Rome

***Imperivm: Great Battles of Rome*** (comercializado en España como ***Imperivm III: Las grandes batallas de Roma*** é un videoxogo da serie Imperivm para PC, producido por FX Interactive, baseado en feitos históricos ocorridos en Europa e o Norte de África. O xogador pode revivir acontecementos como as campañas de Marco Aurelio en Xermania, a conquista de Exipto e Britania, a batalla de Alesia ou a batalla de Zama. Ademais, o xogador pode poñerse ó mando dos exércitos de sete importantes civilizacións antigas: Romanos, exipcios, xermanos, britanos, iberos, galos e cartaxinenses. A estas civilizacións engádenselle grandes personaxes como Xulio César, Cleopatra, Marco Aurelio, Haníbal, Vercinxetórix, Arminius...

### Iberos 
As unidades dos iberos son: Miliciano, arqueiro, fondeiro balear, defensor, xinete ibero, garda de elite, guerrilleiro e sacerdotisa.

### Cartago 
As unidades dos cartaxineses son: Infante númida, lanceiro libio, loitador mauritano, guerreiro con maza, tuareg, nobre, elefante de guerra e xamán.

### Galos 
As unidades dos galos son: Guerreiro, arqueiro, guerreiro con hacha, lanceiro, xinete, guerreira, guerreiro de Fand e druída.

### República Romana 
As unidades da república romana son: Lexionario, arqueiro, gladiador, princep, equite, tribuno, carro de guerra, sacerdote de Xúpiter.

### Imperio Romano 
Na Roma Imperial tódalas únidades son iguais ás da república romana agás algúns poucos cambios.

*Os tribunos cambian polos pretorianos.
*Os carros de guerra cambian polos liberatus.
*Os gladiadores cambian polos velites.

### Xermanos 
As unidades xermanas son: Loitador xermano, arqueira, guerreiro con hacha, cazadora, xinete teutón, guerreiro con maza e valquiria.

### Exipto 
As unidades exipcios son: Loitador exipcio, arqueiro, lanzador de hachas, guerreiro de Anubis, guerreiro de Horus, gardián do Nilo, carro de Osiris e sumosacerdote.

### Britanos 
As unidades britanas son: Guerreiro britano, arqueiro britano, lanceiro britano, loitador caledonio, lanzador de xavelinas, highlander e xefe normando.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Imperivm (saga)
Freixedo

O topónimo **Freixedo** indica un lugar poboado de freixos. Pode referirse a:

;En Galiza
***Freixedo**, lugar da parroquia do Castro de Beiro, no concello de Ourense;
***Freixedo**, lugar da parroquia de Eiré, no concello de Pantón;
***Freixedo**, lugar da parroquia de Goiáns, no concello de Porto do Son.

Amais, como apelido pode referirse a:

***Alfredo Freixedo Alemparte**, arquitecto galego (n. 1946).

## Véxase tamén
### Outros artigos
Mariño

O adxectivo **Mariño** indica algo relacionado co mar ou pertencente a el. O oficio de **mariño** é desempeñado pola persoa que traballa nun buque, xa sexa civil ou da mariña de guerra.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Mariño**, lugar da parroquia de Marei, no concello do Corgo;
***Mariño**, lugar da parroquia de Santaia de Rairiz, no concello de Santiso;
***O Mariño**, lugar da parroquia de Taboexa, no concello das Neves;
***O Mariño**, lugar da parroquia de Goiáns, no concello de Porto do Son;
***O Carballo Mariño**, lugar da parroquia de Lagoa, no concello de Alfoz;
***O Coto de San Mariño**, lugar da parroquia de Albeos, no concello de Crecente;
***Xunco Mariño**, lugar da parroquia de Candeán, no concello de Vigo.

;Fóra de Galiza

;En Venezuela
***Mariño**, Nueva Esparta;
***Mariño**, Sucre.

Amais, como nome ou apelido, pode referirse a:

***Mariño**, antropónimo masculino galego;
***Mariño**, apelido galego;
***Mariño I** (latín *Marinus*), papa de 882 a 884;
***Mariño II**, papa de 942 e 946;
***Pedro Mariño de Lobeira** (152?-1594), militar e cronista galego;
***Pedro Mariño de Lobeira Lemos** (1618-1649), nobre galego:
****Fernando Antonio Mariño de Lobeira**, fillo do anterior;
****Fernando Pablo Mariño de Lobeira Quirós**, fillo do anterior;
****Fernando Pablo Mariño de Lobeira Nieto** (n. 1712), morgado do anterior;
****Rosario Mariño de Lobeira**, filla do anterior.
***Antonio Mariño de Lobeira** (164?-?), primeiro Marqués de Mariño;
***Brais de Mariño de Caamaño** (ss XVI-XVII), pintor betanceiro;
***Tomás Mariño Pardo** (1798-1880), galego precursor da aviación;
***Pedro Mariño Ortega** (1865-1931), arquitecto na Coruña;
***Francisco Mariño García** (†1905), alcalde da Coruña de 1903 a 1905;
***María Mariño Carou** (1907-1967), poetisa galega;
***Celso Mariño Ferreira** (1910-1992), adestrador do Deportivo da Coruña;
***Luís Mariño Pampín** (1941-1999), xornalista galego;
***Manuel Roberto Mariño Fernández** (**Roberto Verino**), deseñador galego;
***Pedro Manuel Mariño Campos** (1947), político e médico galego;
***José Bernardo Mariño Acebal** (1950), enxeñeiro de telecomunicacións galego;
***Xosé Ramón Mariño Ferro** (1950), antropólogo galego;
***Delfín Mariño Espiñeira** (1951), militar enxeñeiro de telecomunicacións galego;
***Perfecto Mariño Espiñeira** (1951), enxeñeiro de telecomunicacións galego;
***María Mariño López** (1953), deseñadora galega;
***Paula Mariño Pazó** (1958), artista visual e narradora;
***Ramón Mariño Paz** (1962), filólogo galego;
***Xose Carlos Mariño Pereira** (1970), futbolista galego;
***Diego Mariño Villar** (1990), futbolista galego.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
Curse of the Pink Panther

***Curse of the Pink Panther*** é un filme británico dirixido por Blake Edwards que se estreou en 1983. Oitavo filme da serie iniciada por Edwards sobre A Pantera Rosa.

## Sinopse 
O inspector Clouseau desapareceu e "o mellor detective do mundo" é requirido para atopalo. Un ordenador será o encargado de seleccionar a ese detective, pero é boicoteado e a misión élle encargada ó "peor detective do mundo".

## Personaxes 
* Ted Wass como Sarxento Clifton Sleigh
* Herbert Lom como Xefe Inspector Charles Dreyfus
* Robert Loggia como Bruno Langlois
* David Niven como Sir Charles Litton
* Joanna Lumley como Condesa Chandra
* Capucine como Lady Simone Litton
* Robert Wagner como George Litton
* Burt Kwouk como Cato Fong
* Andre Maranne como Sarxento Francios Duval
* Peter Arne como Xeneral Bufoni
* Ed Parker como Mr. Chong
* Bill Nighy como ENT Doutor
* Turk Thrust II como Jacques Clouseau
* Harvey Korman como Profesor Auguste Balls

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filamffinity
Chang'e 1

'''Chang'e 1''' foi a primeira sonda lunar chinesa, lanzada o 24 de outubro de 2007, mediante un foguete CZ-3A desde o centro de lanzamento de Xichang.

## Características 
Chang'e 1 recibe o seu nome dunha lenda chinesa na que unha rapaza xove voa ata a Lúa.

### Órbitas 
Chang'e 1 foi lanzada o 24 de outubro de 2007 ás 10:05 UTC a unha órbita inicial de 205&nbsp;km de perixeo e 51.000&nbsp;km de apoxeo. Ás 9:15 UTC do 31 de outubro a nave encendeu o seu motor durante 13 minutos para poñerse nunha traxectoria translunar. Ás 3:15 UTC do 5 de novembro, nas proximidades da Lúa, Chang'e 1 encendeu novamente o seu motor durante 22 minutos para frearse e entrar nunha órbita arredor da Lúa 200&nbsp;km de periastro, 8600&nbsp;km de apoastro e un período de 12 horas. Unha segunda manobra de 14 minutos de duración o 6 de novembro ás 3:21 UTC puxo a nave nunha órbita de 213 por 1700&nbsp;km e un período de 3,5 horas. A órbita final de traballo acadouse o 7 de novembro tras un encendido do motor que durou dez minutos e comezou ás 00:24 UTC, poñendo a nave nunha órbita circular de 200&nbsp;km de altura e 127 minutos de período. Tras finalizar a súa misión, Chang'e foi dirixida á superficie lunar, onde impactou o 1 de marzo de 2009.

### Nave 
Chang'e 1 está baseada no bus de satélites de comunicacións DFH-3 e ten unha masa de 2350&nbsp;kg, da que a metade é propelente e 130&nbsp;kg son instrumentos científicos. Ten forma de caixa de 2,0 x 1,7 x 2,2 metros, e a alimentación eléctrica proporciónaa un par de paneis solares que xorden dos extremos da caixa.

## Instrumentos científicos 
Chang'e 1 levaba sete instrumentos a bordo:

* Unha cámara estereográfica para lonxitudes de onda visibles.
* Un espectrómetro interferómetro para obter imaxes multiespectrais da superficie lunar.
* Un altímetro láser.
* Un espectrómetro de raios gamma.
* Un espectrómetro de raios X.
* Un radiómetro de microondas para medi-lo espesor do regolito lunar.
* Un detector de partículas de alta enerxía e de vento solar.
 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Chang'e 2
*Chang'e 4
*Chang'e 5-T1
Oaxaca de Juárez

**Oaxaca de Juárez**  é unha cidade mexicana, capital do estado de Oaxaca, así como cabeceira do municipio homónimo. 

## Historia 
Foi fundada por un destacamento de guerreiros, enviados polo oitavo tlatoani, o emperador azteca Ahuízotl no ano 1486, e instaláronse nas inmediacións dun cerro chamado en idioma zapoteco "*Dani Noayaa Loani*", (Outeiro de Boa Vista), ao que os nahuas chamaron *Ehécatl* (deus do vento). Hoxe esa elevación recibe o nome de "Cerro del Fortín". Achantada nos Valles Centrales, é a cidade máis extensa e poboada do Estado de Oaxaca, así como o seu centro económico e cultural. Contaba no 2010 con 555.029 habitantes, 793.522 contando a área metropolitana.

En 1532, por cédula real, recibiu do rei Carlos I de España o título de "*Moi nobre e leal cidade*", chamándose primeiramente *Antequera*, nome que en 1821 foi substituído polo de *Oaxaca*, palabra derivada de *Huaxyácac*, que na lingua náhuatl significa "*No nariz dos huaxes*". Noutras linguas indíxenas do estado, o significado do nome da cidade é o mesmo: '''La'a** ou **Lula'a** en zapoteco, **Nunduva** ou **Ñundua** en mixteco, **Ya³kweh4** ou **Akwej** en triqui, **Na²xi¹tzhe4** en mazateca, **Ku²nchia²** en chocho, **Chjui³** en ixcateco,  **Wahk'wihm''' en mixe.

En 1872, a raíz do falecemento de Benito Juárez toma o seu apelido, quedando finalmente como "Oaxaca de Juárez".

O centro histórico da cidade, así como a zona arqueolóxica de Monte Albán, foron declarados pola UNESCO en 1987 como Patrimonio Cultural da Humanidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Dalton Palomo M.: Oaxaca Tierra del Sol, Monografía Estatal (Secretaría de Educación Pública) 1989.
### Ligazóns externas 
* Concello de Oaxaca
* Exposición virtual sobre Oaxaca de Juárez no Centro Virtual Cervantes
Samuel L. París

**Samuel Lema París**, nado en Muros en 1984, é un músico e escritor galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Filoloxía Galega e Filoloxía Hispánica pola Universidade da Coruña. Membro do proxecto Tinta de Lura, blogueiro e exbaixista do grupo Terbutalina e Thee Blind Crows. En 2023 creou o podcast *A Catapulta*, sobre poesía galega.

Responsable de contidos na axencia creativa dixital Nasas.

## Obras
### Poesía
**Manuel de destrución* (2008). A Regueifa Plataforma.
**Inflamable* (2012). Santiago: Positivas.. 
**O único e verdadeiro deus das cousas que están feitas un cristo* (2024). Santiago: Positivas. 144 páxs. ISBN 978-84-128055-6-7.
**Poemarionova* (2024). Santiago: Positivas. 20 páxs. ISBN 9788412840773.
**O tenro é o salvaxe* (2025). Vigo: Galaxia. 154 páxs. ISBN 978-84-1176-372-1.

### Narrativa 
* *Pifostio* (2025). Vigo: Xerais. 184 páxs. ISBN 978-84-1110-686-3. ePub: ISBN 978-84-1110-691-7.

### Tradución
**O manifesto Cluetrain*, de varios autores (2010). 2.0 editora.
**150 Cantares para Rosalía de Castro* (2015) Libro electrónico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Web do autor
*Nota biográfica
* Perfil en *As escollas electivas*
Quintán, Cecebre, Cambre

**Quintán** é un lugar da parroquia de Cecebre no concello de Cambre, na provincia da Coruña. Segundo o padrón municipal (INE 2016) ten 374 habitantes (174 homes e 200 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cecebre 
### Parroquias de Cambre
IC 405

**IC 405** (tamén coñecida coma a **Nebulosa da Estrela Chameante**, **SH 2-229**, ou **Caldwell 31**) é unha nebulosa de emisión/reflexión da constelación de Auriga, que rodea a estrela azulada AE Aurigae. Ten unha magnitude de 6,0 e está nas coordenadas RA  e DEC . Está nebulosa queda moi preto dos cúmulos estelares M38 e M36, así coma da nebulosa de emisión IC 410 e da estrela Hassaleh, a cal é unha estrela de clase-K visible a simple vista. A nebulosa ten un tamaño aparente de 37,0' x 19,0', cun radio estimado en 5 anos luz, e está a uns 1.500 anos luz de distancia. Pénsase que o movemento propio da estrela central nos pode retrotraer cara ao cinto de Orión.

## Notas 
* 
* 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nebulosa de emisión
* Nebulosa de reflexión
* Nebulosa escura

### Ligazóns externas 
* SIMBAD Data: IC405 - Radio Source 
* NED Data: IC 0405 
* 
*
Gonadotropina

As **gonadotropinas** son hormonas glicoproteicas (ás veces abreviadas Gn) segregadas polas células gonadotropas da hipófise (pituitaria) dos vertebrados e nos primates e équidos tamén pola placenta. Trátase dunha familia de proteínas, que inclúe as hormonas de mamíferos hormona estimulante dos folículos (FSH), hormona luteinizante (LH), e as gonadotropinas coriónicas placentarias de humanos e equinos (hCG e eCG) e a gonadotropina coriónica doutros primates (CG), xunto con polo menos dúas formas de gonadotropinas de peixes. Estas hormonas desempeñan un papel central no complexo sistema endócrino que regula o crecemento normal, desenvolvemento sexual, e función reprodutiva. O seu nome procede de que afectan ás gónadas. As hormonas LH e FSH segréganse na adenohipófise (pituitaria anterior), e a hCG e eCG segréganse na placenta.

Non todas as hormonas glicoproteicas son gonadotropinas. A hormona estimulante da tiroide (TSH) é tamén unha hormona glicoproteica con subunidade alfa, pero non afecta ás gónadas senón á glándula tiroide. A eritropoetina (EPO) tamén é glicoproteica pero non relacionada coas anteriores, e controla a formación de células sanguíneas.

## Tipos naturais e estrutura das subunidades 
As dúas gonadotropinas principais de vertebrados son a hormona luteinizante (LH) e a hormona estimulante dos folículos (FSH), aínda que os primates e equinos producen unha terceira gonadotropina chamada gonadotropina coriónica (CG). A LH e a FSH son heterodímeros que constran de dúas cadeas peptídicas, a cadea alfa e a beta. A LH e FSH comparten unhas cadeas alfa case idénticas (duns 100 aminoácidos de longo), entanto que a cadea beta lles dá especificidade para as interaccións co receptor. Estas subunidades están moi modificadas por glicosilación.

A subunidade alfa é unha proteína ben conservada (aínda que con algunhas diferenzas) entre as especies. situadas nas posicións que se mostran no esquema:

                        +---------------------------+
            +----------+|             +-------------|--+
            |          ||             |             |  |
        xxxxCxCxxxxxxCxCCxxxxxxxxxxxxxCCxxxxxxxxxxCxCxxCx
              |      |                 |          |
              +------|-----------------+          |
                     |                            |
                     +----------------------------+

'C': cisteína conservada implicada na formación de pontes disulfuro.

Os niveis intracelulares das subunidades alfa libres son maiores ca as das glicoproteínas maduras, o que implica que a ensamblaxe da hormona está limitada pola formación da subunidade específica beta, e que a síntese das subunidades alfa e beta está regulada independentemente. Hai tamén variantes recombinantes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información sobre gonadotropinas
* "Gonatropins"  en *Medical Subject Headings 2018* 
*"Gonadotropin" en eMedicineDictionary  
* 10th International Symposium on GnRH
Cartilaxe de Meckel

[miniatura|dereita|Cabeza e pescozo dun embrión de 18 semanas coa cartilaxe de Meckel e [hioide expostos.]]
miniatura|Mandíbula dun embrión humano de 95 mm. Aspecto interno, cos núcleos das cartilaxes punteados.
As **cartilaxes de Meckel** (esquerda e dereita) son cartilaxes orixinadas no embrión que forman o arco mandibular (1º arco farínxeo). Na cartilaxe de Meckel desenvólvense os ósos do oído martelo e bigornia e serve de guía para a formación da mandíbula.

**Extremos**. O extremo dorsal desta cartilaxe está conectado coa cápsula ótica e osifícase formando o óso martelo. Os extremos ventrais das dúas cartilaxes (esquerda e dereita) aproxímanse na zona onde se formará a sínfise mentoniana da mandíbula , na que se encontran os dentes incisivos, que non se soldará de todo ata os dous anos de vida.

**Parte intermedia**. A parte intermedia da cartilaxe desaparece. A porción adxacente ao martelo é substituída por unha membrana fibrosa, que constitúe o ligamento esfenomandibular. A partir do tecido conectivo que cobre o resto da cartilaxe fórmase por osificación a maior parte da mandíbula. Nos humanos a osificación dá comezo durante a sexta semana de vida intrauterina. Por tanto, non é a cartilaxe a que se osifica senón as membranas conectivas que o rodean pola parte lateral, aínda que serve como director da osificación e parte da cartilaxe pode incorporarse ao óso na parte ventral.

A cartilaxe recibe o seu nome por Johann Friedrich Meckel, que a descubriu en 1820.

## Evolución
A cartilaxe de Meckel é unha peza cartilaxinosa a partir da cal evolucionaron as mandíbulas dos vertebrados. Orixinalmente esta cartilaxe era a cartilaxe inferior das dúas que sostiñan o primeiro arco branquial nos primeiros peixes. Despois, fíxose máis longa e forte e nela inseríronse os músculos necesarios para pechar a mandíbula que se estaba desenvolvendo.

Nos primeiros peixes e nos condrictios (peixes cartilaxinosos como os tiburóns e as raias, que non son peixes primitivos senón evolucionados), a cartilaxe de Meckel segue sendo o principal compoñente da mandíbula. Pero nas formas adultas dos osteíctios (peixes óseos) e nos seus descendentes tetrápodos (anfibios, réptiles, aves, e mamíferos), a cartilaxe queda cuberta de tecido óseo, aínda que nos seus embrións a mandíbula se desenvolve tamén a partir desta cartilaxe. En case todos os tetrápodos a cartilaxe osifícase parcialmente na súa parte posterior orixinando o óso articular, que forma parte da articulación da mandíbula, pero nos mamíferos esa parte dá lugar ao martelo, polo que non ten funcións articulares.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* palaeos.com
* WhoNamedIt - synd 2049 http://www.whonamedit.com/synd.cfm/2049.html
4-androstenediol

[miniatura|dereita|4-androstenediol.[Nomenclatura da IUPAC|Nome IUPAC: (3*S*,8*R*,9*S*,10*R*,13*S*,14*S*,17*S*)-10,13-dimetil-2,3,6,7,8,9,11,12,14,15,16,17-dodecahidro-1*H*-ciclopenta[*a*]fenantreno-3,17-diol. Número CAS: 1156-92-9.]]

O **4-androstenediol** ou **androst-4-ene-3-beta,17-beta-diol**  é un esteroide que intervén no metabolismo dos andróxenos. É un dos dous androstenediois; o outro é o 5-androstenediol (que se diferencian pola posición do dobre enlace), que é convertido en testosterona . O 4-androstenediol sintetízase na glándula adrenal e nas gónadas a partir da  deshidroepiandrosterona (DHEA) por acción do encima 17beta-hidroxiesteroide deshidroxenase. Despois é metabolizado a testosterona polo encima 3beta-hidroxiesteroide deshidroxenase. A taxa de conversión a testosterona é de arredor do 15,76%, case o triplo ca a da androstenediona, debido á utilización dunha vía encimática diferente. Non existe unha conversión directa a estróxeno, aínda que ten lugar algunha aromatización secundaria no metabolismo.

O 4-androstenediol está estruturalmente máis próximo á testosterona ca o 5-androstenediol, e ten efectos androxénicos.

Os androstenediois téñense usado como esteroides anabolizantes .

## Uso médico e comercial 
O químico norteamericano Patrick Arnold ten unha patente do ano 1999 sobre o "Uso do 4-androstenediol para incrementar os niveis de testosterona en humanos".

## Biosíntese 
[miniatura|esquerda|350px|[Esteroidoxénese.]]

## Notas
James Luther Adams

**James Luther Adams**, nado en Ritzville o 12 de novembro de 1901 e finado en Cambridge o 26 de xullo de 1994, foi un ministro e teólogo unitarista, de filiación teísta cristiá, o máis influente entre os unitaristas universalistas estadounidenses, e un dos pioneiros no estudo da socioloxía da relixión.

## Traxectoria 
Adams era fillo de James Carey Adams, Tradutor e apólogo de teólogos alemáns como Ernst Troeltsch, Karl Holl e Paul Tillich, unha das súas principais obras foi ''Paul Tillich's Philosophy of Culture, Science, and Religion* (1965) á que lle seguiu *The Thought of Paul Tillich* (1985). Publicou moitos dos seus ensaios teolóxicos e sermóns en libros como *Taking Time Seriously* (1957); *On Being Human Religiously* (1977); *The Prophethood of All Believers* (1986); *Voluntary Associations: Socio-Cultural Analyses and Theological Interpretation* (1986); *An Examined Faith: Social Context and Religious Commitment* (1986). Foi un dos membros fundadores da Society for the Scientific Study of Religion en 1949 que presidiu (1958-1959), tamén fundou e foi editor de *The Journal of Liberal Religion*. En 1996 publicouse postumamente a súa autobiografía *Not Without Dust and Heat: A Memoir''. Entre os temas da obra de Adams son recorrentes a importancia da historia para a manifestación da divindade, as relacións entre relixión, sociedade e poder e a contribución dos ideais relixiosos á democratización da sociedade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Notable American Unitarians  
* Dictionary of Unitarian & Universalist Biography 
* James Luther Adams Foundation
Androstenediol

**Androstenediol** pode referirse a:
* Esteroides que só se diferencian pola posición dun dobre enlace. Son:
** 4-androstenediol. Esteroide que pode transformarse en testosterona.
** 5-androstenediol. Esteroide que pode transformarse en testosterona.
* Nomes comerciais de medicamentos feitos de androstenediol:
** Neumune. Feito de 5-androstenediol. Usado contra os efectos da radioactividade.
** Metandriol. Derivado sintético do androstenediol.
Estadio Balear

O **Estadi Balear** é un estadio de fútbol español da cidade balear de Palma, e serve como feudo ao CD Atlético Baleares. Foi construído por unha comunidade de propietarios (Procampo) que continúa en funcionamento e administra o seu uso. Inaugurado o 8 de maio de 1960, ten capacidade para 18.000 espectadores e desde 2006 é de céspede artificial.

## Historia 
O Estadi Balear proxectouse para substituír o vello campo de fútbol de Son Canals, o cal fora o terreo de xogo habitual do Baleares FC desde 1923 e do Atlético Baleares desde 1942. Os éxitos deportivos do club fixeron que o campo quedase pequeno. Ademais, desde finais dos anos 50 había problemas cos propietarios dos terreos do campo que puñan en dúbida a súa continuidade. Estas circunstancias fixeron que se impuxese a idea de construír un campo novo e telo en propiedade.

A finais de 1958 aprobouse en Asemblea Xeral o proxecto do novo estadio, deseñado polo arquitecto Josep Barceló Moner con capacidade para 23.000 espectadores. A principios de 1959 compraron os terreos e emitíronse títulos por valor de 5.000 e 10.000 pesetas para sufragar a compra e a construción. O 19 de xullo púxose a primeira pedra e pouco despois comezaron as obras que finalizaron dentro dos prazos previstos.

O Estadio Balear foi inaugurado o 8 de maio de 1960 cun partido internacional disputado contra o equipo inglés do Birmingham City FC, por aquel entón un dos equipos máis potentes da Liga inglesa de fútbol, que se proclamaría subcampión da Copa de Feiras (actual Europa League) en 1960 e 1961. O partido acabou cun 2-0 para os baleares.

O estadio aínda non estaba acabado. A cuberta da tribuna terminouse unhas semanas despois, e non foi ata abril de 1961 que se instalaron as torres de iluminación.

En 2006, con apoio financeiro do Concello de Palma, acometéronse importantes obras de reforma que permitiron arranxar as graves deficiencias que padecía a instalación e instalouse céspede artificial no terreo de xogo. Máis adiante, en 2008 o club instalou uns 3.000 asentos azuis na tribuna principal, procedentes da piscina cuberta de Son Moix. A capacidade do estadio diminuíu de 23.000 a 18.000 localidades.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do Atlético Baleares 
* Sitio web sobre a historia do club. Fotografías da construción do estadio
Sociedade Deportiva Sofán

A **Sociedade Deportiva Sofán** é un equipo de fútbol galego da parroquia de Sofán, no concello de Carballo. Foi fundado en 1979 e na tempada 2023/24 xoga no grupo I da Terceira División RFEF.
dereita|miniatura|SD Sofán 2022-23.

## Historia 
En 2018 o Sofán presentou un equipo integrado por persoas con discapacidade intelectual. O equipo, integrado por 19 persoas de entre 20 e 50 usuarias de Aspaber, presentouse no campo de fútbol do Carral cun partido amigable fronte ao equipo do Deportivo da Coruña. O proxecto naceu como vía de integración de persoas discapacitadas a través do deporte e chegar a xogar en LaLiga Genuine Santander.

En 2019 a Sociedade Deportiva Sofán e o Bergantiños Fútbol Club asinaron un convenio polo cal o Sofán pasaba a converterse no filial do Bergantiños, de xeito que ambos os equipos puidesen intercambiar xogadores, especialmente do primeiro equipo. O convenio ademais afectaba ás categorías inferiores, realizando un traballo colaborativo co obxectivo de realizar un seguimento máis efectivo dos xogadores. Se ben inicialmente o convenio tiña unha duración dun ano, en 2020 ambas as entidades decidiron renovalo tras valoralo de xeito positivo.

O 27 de xuño de 2021 acadou un histórico ascenso á Terceira División RFEF, logo de superar no último partido da segunda fase por 2-0 ao CD Boiro, que tamén aspiraba ao ascenso.

## Historial na liga 
## Palmarés 
* **Terceira Galicia (2):** 1998/99, 2005/06.
* **Copa da Costa (1):** 2023.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da SD Sofán
Independiente de Carballo

O **Independiente de Carballo** é un equipo de fútbol de Carballo (Galiza). Aínda que durante moitos anos competiu nas ligas de peñas, no 2010 estableceuse como club federado e inscribiuse para competir na Terceira Autonómica de Galicia, categoría na que xoga actualmente o seu equipo sénior.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blog oficial do Independiente de Carballo
Donna Summer

**LaDonna Adrian Gaines**, nada en Boston (Massachusetts) o 31 de decembro de 1948 e finada en Key West (Florida) o 17 de maio de 2012, máis coñecida co pseudónimo de **Donna Summer**,  foi unha cantante e compositora musical estadounidense, mundialmente famosa polos seus éxitos de xéneros *disco* e *pop* na década de 1970 e comezos dos 80.

Entre as súas cancións máis lembradas cóntanse "*I Feel Love*", "*On the Radio*" e "*Last Dance*", gañadora dun premio Óscar en 1979. Dotada dunha poderosa voz de mezzosoprano e chamada «*Reina da música disco*», Donna Summer gañou cinco premios Grammy e once dos seus álbums lograron a certificación de *Ouro* por vendas nos Estados Unidos.

## Álbums 
## Notas
Venancio González

**Venancio González Iglesias**, nado en Ribadavia en 1914 e finado o 25 de marzo de 1978, foi un futbolista galego, que xogaba na demarcación de extremo, coñecido co alcume de "Capitán Veneno".
## Traxectoria 
Tras pasar polo equipo da capital do Ribeiro e polo CD Ourense, en 1933 ficha polo Celta de Vigo. Neste equipo permaneceu 12 tempadas, xogando 162 encontros e sendo peza clave no ascenso a Primeira División de 1936.
Río Şuşiţa, río Siret

O **río Şuşiţa** é un afluente do río Siret en Romanía.

*Afluentes pola esquerda: Dragomirna, Chiua, Cremene, Mărăşti, Alba, Aluna 
*Afluentes pola dereita: Soveja, Păcura
Manglerud Star Ishockey

O **Manglerud Star** é un equipo de hóckey sobre xeo de Manglerud, Oslo (Noruega). Foi fundado o 23 de xuño de 1913 e ao longo da súa historia exportou numerosos xogadores ás principais ligas profesionais, así como a outros equipos noruegueses. Actualmente compite na Primeira División, a segunda categoría do hóckey sobre xeo noruegués.

## Historia 
O Manglerud Star proclamouse campión da máxima categoría do hóckey sobre xeo noruegués por primeira vez en 1977, conseguindo revalidar o título ao ano seguinte, dende aquela o club tan só puido facerse unha vez co título da segunda categoría, a Primeira División, en 1993. Na tempada 2004-05, o Manglerud Star xogou na Primeira División (segunda categoría) por problemas financeiros, regresando á máxima categoría ao ano seguinte.

## Palmarés 
* **2 GET-ligaen:** 1977, 1978
* **1 Primeira División:** 1993

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do Manglerud Star
Río Siret

miniatura|A conca do Danubio

O **río Siret** (en ucraíno: *Серет*; en ruso: *Сирет*; en húngaro: *Szeret*; o seu antigo nome en latín era *Hierasus*) é un longo río europeo, un dos principais afluentes do río Danubio que discorre por Ucraína e Romanía. Ten unha lonxitude de 706&nbsp;km (559&nbsp;km en Romanía) e drena unha conca de 44.835&nbsp;km².

## Xeografía 
O río Siret nace nos Cárpatos, na divisoria que marca a fronteira entre Romanía e Ucraína, na vertente setentrional, a 1.238 m. O río encamíñase dirección norte descendendo á rexión norte de Bucovina, na Oblast de Chernivtsi. Pasa por Berehomet e Zhadova, onde comeza a virar cara ao sueste. Segue por Storozhynets (14.523 hab. en 2007), Ropcha, Kamenka e Volchinets. O río abandona Ucraína e entra en Romanía pola parte nororiental.

Durante o primeiro tramo forma a fronteira natural entre Botosani e Suceava e continúa mantendo a mesma dirección sueste. Chega a Siret (9.358 hab. en 2002) e segue polas pequenas localidades de Grămeşti, Zvoriştea, Liteni. Despois recibe pola dereita o río Suceava (170&nbsp;km), a uns 20&nbsp;km de que este pasara pola cidade de Suceava (107.513 hab.). Continúa por Pasçani (42.172 hab.), Stolniceni-Prăjescu e Roman (69.483 hab.), e despois recibe pola dereita o río Bistrita (290&nbsp;km), uns 5&nbsp;km despois de que este pasara pola capital condal Bacău (175.500 hab.). Logo pasa por Racaciuni e Adjud (17.677 hab.). No seu tramo final recibe pola esquerda o río Bârland (289&nbsp;km) e tras pasar preto de Mărăşeşti (13.070 hab.), recibe pola marxe dereita, o río Buzau (325&nbsp;km).

Finalmente únese ao río Danubio, moi cerca da súa desembocadura, pola súa marxe esquerda, preto de Galaţi (298.861 hab. en 2002).

## Afluentes 
[esquerda|miniatura|250px|Río Siret preto de [Roman.]]

Esquerda: Bahna, Molniţa, Bahna, Gârla Sireţel, Gârla Huţanilor, Vorona, Pleşu, Turbata, Pitrosul, Trestioara, Sireţel, Sodomeni, Stolniceni, Hărmăneşti, Pârâul Ţigăncilor, Mihailei, Boca, Albuia, Vulpăşeşti, Ţiganca, Icuşeşti, Glodeni, Râpaş, Pârâul Morii, Răcătău, Fulgeriş, Polocin, Lupa, Bârlad (cunha lonxitude de 289&nbsp;km e unha conca de 7.330&nbsp;km²), Călmăţui, Gerului, Mălina, Fălcoaia, Cătuşa

Dereita: Găvan, Negostina, Verehia, Baranca, Leahu, Hănţeşti, Grigoreşti, Sălăgeni, Suceava (cunha lonxitude de 170&nbsp;km e unha conca de 3.800&nbsp;km²), Şomuzul Mic, Şomuzul Mare, Probota, Conţeasca, Ruja, Valea Părului, Podul Turcului, Tămăşeni, Moldova (cunha lonxitude de 237&nbsp;km e unha conca de 4.315&nbsp;km²), Valea Neagră, Turbata, Bistriţa (cunha lonxitude de 290&nbsp;km e unha conca de 6.400&nbsp;km²), Cleja, Răcăciuni, Orbeni, Botohan, Fântânele, Conţeşti, Trotuş (cunha lonxitude de 162&nbsp;km e unha conca de 4.349&nbsp;km²), Valea Boului, Carecna, Zăbrăuţi, Şuşiţa, Gârla Morilor, Putna (cunha lonxitude de 144&nbsp;km e unha conca de 2.720&nbsp;km²), Leica, Râmnicul Sărat, Buzău (cunha lonxitude de 325&nbsp;km e unha conca de 5.505&nbsp;km²).

## Notas