Dennis Johnson

**Dennis Wayne Johnson**, nado no barrio de San Pedro, nos Ánxeles (California) o 18 de setembro de 1954, coñecido como *DJ*, foi un xogador de baloncesto estadounidense que xogou durante 14 tempadas na NBA. Posteriormente foi adestrador de Los Angeles Clippers e dos Austin Toros, da NBDL. Faleceu en Austin (Texas) o 22 de febreiro de 2007, por mor dun infarto.

## Traxectoria 
Tras pertencer ao equipo do Instituto Dominguez da súa California natal, onde apenas xogaba un par de minutos por partido debido á súa escasa estatura (1,78), non se expuxo xogar baloncesto universitario, aceptando diferentes traballos e xogando no verán cos seus irmáns ligas locais de baloncesto na rúa. Foi nunha desas ligas cando Jim White, adestrador do Harbor Junior College, fixouse nel. Era un extraordinario defensor, e crecera até o 1,91, pedíndolle que fose xogar no seu equipo. Non defraudou, xa que fixo 18,3 puntos e 12 rebotes, levando ao seu equipo ao título estatal. Pero eran frecuentes os seus problemas de indisciplina, discutindo a miúdo con White. Este comportamento foi habitual nos seus seguintes anos como xogador. tras a cal se declarou elixible para o Draft da NBA, aínda que era escéptico á hora de valorar as súas posibilidades de que algún equipo o elixise. Na súa tempada de novato saía desde o banco para dar minutos ao experimentado tándem que formaban Slick Watts e Fred Brown nas posicións máis afastadas do aro, facendo 9,2 puntos e 1,5 asistencias por partido. Isto carrexou que o seu adestrador, Bill Russell non fose renovado. Isto reflectía a situación en deterioración de Johnson en Phoenix. Do mesmo xeito que lle pasou en Seattle, os enfrontamentos co seu adestrador John MacLeod eran frecuentes, sendo finalmente traspasado a Boston Celtics a cambio de Rick Robey e eleccións no draft. Con todo, como ocorreu en Seattle, os Suns empeoraron a súa marca en 12 partidos á tempada seguinte. de toda a historia da NBA. Johnson describiu a súa chegada ao equipo como *un soño feito realidade*, e gozou da tutela do lendario Auerbach, *historia vivente* segundo as palabras de Johnson. limitándoo a anotar tan só 17 puntos por partido, moi por baixo da súa marca,

Na seguinte tempada, a 1984-85, Johnson continuou coa súa boa defensa, gañándose un posto no segundo mellor quinteto defensivo da liga, e facendo 16,9 puntos e 7,3 asistencias por partido.

Boston foi incapaz de repetir o título en 1987, a pesar de sobrevivir nos playoffs a varias dramáticas vitorias. Nas semifinais da Conferencia Leste a eliminatoria estaba empatada a tres vitorias ante Milwaukee Bucks. No sétimo e decisivo encontro, Johnson protagonizou unha espectacular xogada a falta de 1:30 do final: pelexou por un balón que se escapaba pola liña de fondo e, tras atrapalo no aire, lanzouno antes de caer ao chan contra o corpo do pivote dos Bucks Jack Sikma, conseguindo que o balón saíse e a posesión fose para os Celtics. Estes mantiveron o control da pelota, gañando finalmente a serie por 4-3. Con todo, nas Finais os Celtics sucumbirían ante os Lakers por 2-4, principalmente porque a estrela do equipo californiano, Magic Johnson, ao cabo MVP das Finais, resultou imparable. A seguinte foi a última tempada de Johnson como xogador. Con 35 anos cumpridos, tivo que deixar paso na posición de titular ao novo John Bagley, pero cando este se dislocou o ombreiro ao pouco de comezar a tempada, recuperou o seu status dos últimos anos, aparentemente rexuvenecido e denominado con agarimo "o noso home pegamento" polo seu adestrador Jimmy Rodgers. Ese ano foi titular en 65 dos 75 partidos que disputou, facendo 7,1 puntos e 6,5 asistencias, de tódolos tempos". Traballou posteriormente de novo como observador, esta vez de Portland Trail Blazers, antes de facerse cargo como adestrador dos Austin Toros na Liga de Desenvolvemento da NBA en 2005, posto que ocupou até o seu falecemento dous anos máis tarde. Era facilmente reconocible pola súa infrecuente aparencia, xa que a pesar de ser afroamericano, tiña pencas e era rubio. Lembrado como alborotador no comezo da súa carreira, A pesar diso, o matrimonio sobreviviu ao incidente.

### Falecemento 
O 22 de febreiro de 2007, ao finalizar un adestramento do seu equipo, os Austin Toros no Austin Convention Center, sufriu un infarto de miocardio. Foi trasladado a un hospital próximo, mais os médicos non puideron máis nada que certificar a súa morte, deixando muller e tres fillos. O seu falecemento conmocionou ao mundo da NBA, e foron moitas as mostras de afecto recibidas. Entre outros, o seu compañeiro nos Celtics Danny Ainge, que se referiu a el como *"o xogador máis infravalorado de todos os tempos (...) e unha das mellores adquisicións dos Celtics"*, ou o seu rival nas canchas, Bill Laimbeer, que o denominou *"un gran xogador nun gran club"*.

## Logros persoais 
[miniatura|O número 3, retirado por [Boston Celtics.]]
* Tres veces campión da NBA, nos anos 1979 cos Sonics, e en 1984 e 1986 cos Celtics.
* Cinco veces All Star da NBA.
* Nomeado MVP das Finais de 1979.
* Elixido no *Mellor quinteto da NBA* en 1981.
* Elixido no *Mellor quinteto defensivo* entre os anos 1979-83 e 1987.
* A súa camiseta co número 3 foi retirada polos Boston Celtics.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha de Dennis Johnson en nba.com
* Ficha de Dennis Johnson en ultimatenba.com 
* Estatísticas completas do jugador 
* Fotos de Dennis Johnson