open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jânio Quadros

**Jânio da Silva Quadros**, nado en Campo Grande (Mato Groso do Sur) o 25 de xaneiro de 1917 e finado en São Paulo o 16 de febreiro de 1992, foi un político, vixésimo segundo presidente do Brasil, entre o 31 de xaneiro de 1961 e 25 de agosto de 1961 - data en que renunciou, alegando que "forzas terribles" o obrigaban a este acto. En 1985 foi elixido alcalde de São Paulo polo PTB. Foi o único sur-matogrossense presidente do Brasil.

## Traxectoria 
Jânio chegou á presidencia da República de forma moi veloz. En São Paulo, exerceu sucesivamente os cargos de concelleiro, deputado, alcalde da capital e gobernador do estado. Tiña un estilo político exhibicionista, dramático e demagóxico. Conquistou gran parte do electorado prometendo combater a corrupción e usando unha expresión por el acuñada: varrer toda a sucidade da administración pública. Por iso o seu símbolo de campaña era unha vasoira.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O governo Jânio Quadros no sítio oficial da Presidência da República do Brasil 
* As diretrizes de Governo 
* Mensaxe ao Congreso Nacional 1961
Kosmogonías

***Kosmogonías*** é o título do quinto disco de Berrogüetto, publicado o 26 de abril de 2010 e que ten a novidade de ser o primeiro no que a formación galega conta con Xabier Díaz como cantante.

Composto por once cancións, Kosmogonías mantén o seu estilo tan persoal e definido por Berrogüetto dende os seus inicios. Innovadores dende o seu primeiro traballo, este último disco supón unha colección de sons orgánicos, un traballo delicado onde se plasma a alma de Berrogüetto a través da súa especial concepción musical. Xunto á súa acostumada sensibilidade, atopamos as colaboracións de escritores como Rosa Aneiros ou Manuel Rivas, quen cedeu un dos seus poemas como letra de Alalá da noite.

## Lista de cancións 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* MySpace de Berrogüetto
* Datos do álbum en dismedi.com
Nebojša Radmanović

**Nebojša Radmanović** (Небојша Радмановић), nado o 1 de outubro de 1949, é un político e licenciado en filosofía pola Universidade de Belgrado serbo-bosníaco.

## Traxectoria
Nas eleccións que houbo o 1 de outubro de 2006 foi elixido como membro serbio da presidencia de Bosnia e Hercegovina para os seguintes catro anos, nos cales, a presidencia vai rotando. Está casado e ten dous fillos.
Željko Komšić

**Željko Komšić**, nado en Saraxevo o 20 de xaneiro de 1964 é un político, e avogado pola Universidade de Saraxevo, bosníaco-croata.

## Traxectoria 
Nas eleccións que houbo o 1 de outubro de 2006 foi elixido como membro croata da presidencia de Bosnia e Hercegovina para os seguintes catro anos, nos cales a presidencia vai rotando.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Palacio de Buckingham

O **Palacio de Buckingham**, en inglés *Buckingham Palace*, é a residencia oficial do monarca británico en Londres. Situado na municipalidade de *City of Westminster*, o palacio adoita ser o centro de cerimonias e visitas de Estado. É un punto de encontro para o pobo británico en tempos de crise e de festividade nacional.

Coñecido orixinalmente como a «Casa de Buckingham», en inglés *Buckingham House*, o edificio que constitúe o núcleo do actual palacio era unha gran casa construída para o duque de Buckingham en 1703, nun terreo que fora de propiedade privada, polo menos, durante 150 anos. O rei Xurxo III adquiriuna en 1761 como residencia privada para a raíña Carlota de Mecklemburgo-Strelitz e pasou a chamarse ''The Queen's House'', «A Casa da Raíña». Durante o século XIX foi ampliado polos arquitectos John Nash e Edward Blore, que construíron tres ás arredor dun patio central. O Palacio de Buckingham converteuse na residencia londiniense do monarca británico coa chegada da raíña Vitoria en 1837.

## Historia e características 
O palacio, orixinalmente coñecido como Buckingham House, era nun principio un petit hôtel construído para o primeiro duque de Buckingham en 1703 e adquirido polo rei Xurxo III do Reino Unido en 1762 para o converter en residencia privada. Nos seguintes 75 anos sufriu unha serie de ampliacións dirixidas por John Nash e Edward Blore (1850), creándose tres ás formando un patio central aberto. Coa chegada ó trono da raíña Vitoria, o palacio pasou a ser a residencia oficial dos monarcas. Nos séculos XIX e XX fixéronse algunhas reformas no palacio, como a que se levou a cabo en 1913 (a cargo de Aston Webb e que deu a fachada principal a súa imaxe actual, incluíndo o balcón desde o cal saúda a Familia Real).

O interior xeorxiano orixinal compoñíase de brillantes xesos con incrustacións de lapislázuli azul e rosa. Eduardo VII redecorou o palacio incorporándolle unha decoración do tipo Belle époque en tons crema e dourados. O lago artificial foi creado en 1828 e recibe auga do Lago Serpentine, que se atopa en Hyde Park.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina Oficial da monarquía inglesa  
* Habitacións de Estado e Colección Real 
* Fotografías históricas de Buckingham
Etano

O **etano** (do grego *aither* éter, e o sufixo *-ano*) é un hidrocarburo alifático alcano con dous átomos de carbono, de fórmula C2H6. En condicións normais é gasoso e un excelente combustible. O seu punto de ebulición está en -88 °C.

Atópase en cantidade apreciable no gas natural.
Ermille, Santa Cruz de Grou, Lobeira

**Ermille** é un lugar da parroquia de Santa Cruz de Grou, no concello de Lobeira, na provincia de Ourense. Segundo os datos do INE e do IGE, no ano 2021 tiña 32 habitantes, dos cales 15 eran homes e 17 mulleres. Isto supón un aumento con respecto aos anos 2011, cando tiña 29 (14 homes e 15 mulleres), e 2008, cando tiña 31 (14 homes e 17 mulleres).

## Demografía 
Evolución da poboación do lugar dende 1900 ata 2011:

ImageSize = width:700 height:600
PlotArea = width:500 height:500 left:100 bottom:90

DateFormat = yyyy
Period = from:0 till:50

TimeAxis = orientation:vertical
ScaleMajor = unit:year increment:5 start:0
Colors= 
  id:AO  value:red
  id:AA  value:black
  id:AB  value:red
  id:AC  value:black
  id:AD  value:red
  id:AE  value:black
  id:AF  value:red
  id:AG  value:black
  id:AH  value:red
  id:AI  value:black

PlotData=
  width:25 mark:(line,white) align:left fontsize:7

  bar:2000      from:0 till:35 color:AO
  bar:2001      from:0 till:33 color:AA
  bar:2002      from:0 till:33 color:AB
  bar:2003      from:0 till:30 color:AC
  bar:2004      from:0 till:30 color:AD
  bar:2005      from:0 till:31 color:AE
  bar:2006      from:0 till:31 color:AF
  bar:2007      from:0 till:31 color:AG
  bar:2008      from:0 till:31 color:AH
  bar:2011      from:0 till:29 color:AI

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa Cruz de Grou 
### Parroquias de Lobeira 
## Notas
Basque Korsarioak

O **Basque Korsarioak** ('Corsarios Vascos' en éuscara) é a franquía de rugby que representa na Liga Superibérica a Euskadi (País Vasco, Navarra e o Iparralde). A sede principal do equipo é Donostia, xogando os seus partidos como local no Miniestadio de Anoeta, que é amplamente empregado para a práctica do rugby na capital donostiarra.

## Historia 
O equipo foi fundado en 2009, e nace aglutinando a varios dos equipos de maior categoría do rugby vasco: o Bera Bera R.T. e o Getxo Artea R.T., que participaron esta tempada na División de Honra, de División de Honra B, tamén participan xogadores do Hernani C.R.E., e da **Primeira División Nacional** (terceira categoría do rugby español) participan xogadores do Zarautz K.E. e do Eibar R.T. (que acadou o ascenso a División de Honra B este ano). Tamén participan outros equipos, coma o equipo francés do Top 14, Aviron Bayonnais, cede aos seus xogadores suplentes; así como xogadores do equipo de **Fédérale 2** (cuarta división francesa), Stade Hendayais.

A marca deportiva Canterbury of New Zealand vestirá a esta franquía, ao igual que ás outras cinco participantes.

## Nome e Imaxe 
O nome da franquía, Korsarioak (*corsarios*), inspírase na historia do pobo vasco. Durante moitos séculos, os armadores e navegantes vascos recibiron a patente de corso dos reis rexentes nas distintas épocas para realizar accións de piratería nas zonas próximas á costa contra os barcos inimigos nos conflitos nos que se vira inmersa a coroa nese momento. Estas patentes ofreceron unha grande achega á economía vasca dos séculos XVI e XVIII, e é por iso polo que os encargados da franquía consideraron axeitado este nome para o equipo.

A imaxe da franquía é un corsario en branco e negro sobreimpreso por riba dunha bandeira vermella cun *K* branco, e baixo eles o nome da franquía en vermello e negro.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do club
O Cabalo, Amoedo, Pazos de Borbén

**O Cabalo** é un lugar da parroquia de Amoedo, no concello pontevedrés de Pazos de Borbén, na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2022 tiña 84 habitantes (44 homes e 40 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Amoedo 
### Parroquias de Pazos de Borbén 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Pazos de Borbén
Casares de las Hurdes

**Casares de las Hurdes** é un concello español, na comunidade autónoma de Estremadura. Está situado na comarca de Las Hurdes, ao norte da provincia de Cáceres. A capital municipal está situada na localidade homónima.

## Historia 
Casares de las Hurdes, antigamente coñecido como Los Casares, está poboado desde a Prehistoria, como se pode observar polos petróglifos de *La Sepultura de la Mora* en Huetre e *La Mano de Niño* en Casarrubia.

O concello creouse entre 1842 e 1842, ao escindirse de Nuñomoral. En 1916, o Conde de Romanones cambiou o nome do concello polo nome actual.

O rei Afonso XIII visitou Las Hurdes en 1922 acompañado por Gregorio Marañón para coñecer a situación da comarca. O rei e os seus acompañantes aloxáronse en tendas militares preto de Casares de las Hurdes.

## Patrimonio e cultura
* Igrexa parroquial do Santísimo Sacramento.
*Arquitectura tradicional en Huetre.
*Ponte en Casarrubia.
*Petróglifos.
*Rutas sendeiristas.
*Miradoiro de Casares de las Hurdes.

### Festas
* Sagrado Corazón de María, en Robledo.
* Cristo Bendito e Nosa Señora das Dores.
* Virxe da Milagrosa, en Casarrubia.
* Cristo Rei, en Huetre.

## Demografía 
Evolución da poboación do concello dende 1900 ata 2008:

ImageSize  = width:700 height:600
PlotArea   = width:500  height:500 left:100 bottom:90

DateFormat = yyyy
Period     = from:0 till:1000

TimeAxis   = orientation:vertical
ScaleMajor = unit:year increment:100 start:0
Colors= 
  id:AO  value:red
  id:AA  value:black
  id:AB  value:red
  id:AC  value:black
  id:AD  value:red
  id:AE  value:black
  id:AF  value:red
  id:AG  value:black
  id:AH  value:red

PlotData=
  width:25 mark:(line,white) align:left fontsize:7

  bar:2000      from:0 till:728 color:AO
  bar:2001      from:0 till:701 color:AA
  bar:2002      from:0 till:649 color:AB
  bar:2003      from:0 till:650 color:AC
  bar:2004      from:0 till:619 color:AD
  bar:2005      from:0 till:592 color:AE
  bar:2006      from:0 till:582 color:AF
  bar:2007      from:0 till:565 color:AG
  bar:2008      from:0 till:554 color:AH

### Alquerías 
Como outros concellos da zona a súa poboación está dispersa, entre o núcleo principal, onde se sitúa o pazo do concello e outras localidades, chamadas *alquerías*.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Web da Mancomunidad de Las Hurdes
Greenwich

**Greenwich** é un distrito situado ó sueste de Londres, Inglaterra, na zona sur do río Támese no London Borough of Greenwich. É coñecido pola súa historia marítima e por dar nome ó Meridiano de Greenwich (lonxitude 0º) e o Greenwich Mean Time (GTM).

A vila orixinal foi o lugar no que se estaba o Palacio de Placentia do século XV, e foi o lugar de nacemento de moitos membros da Dinastía Tudor, incluíndo a Henrique VIII e Isabel I. O palacio foi destruído durante a Guerra Civil Inglesa e reconstruído como o Royal Navy Hospital for Sailors *(Real Hospital da Mariña para Mariñeiros)* por Sir Christopher Wren e o seu asistente Nicholas Hawksmoor. Este edificio pasou a ser o Greenwich Royal Naval College en 1873, e continuou sendo un centro de educación militar ata o 1998 cando pasou as mans da *Fundación Greenwich*. As habitacións históricas seguen abertas ó público, o resto é empregado pola Universidade de Greenwich e o Trinity College of Music.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información local e foro de discusión de Greenwich (en inglés)
* *Your Online Guide to Greenwich* (en inglés)
* *Greenwich World Heritage Site*, sitio web oficial (en inglés)
* *Greenwich Tourist Information Centre* (en inglés)
DaJuan Summers

**DaJuan Michael Summers**, nado o 24 de xaneiro de 1988 en Baltimore (Maryland), é un xogador de baloncesto profesional estadounidense. Con 2,03 metros de altura, xoga na posición de ala.

## Traxectoria 
### Universidade 
Xogou durante tres tempadas cos *Hoyas* da Universidade de Georgetown, nas que conseguiu 11,2 puntos e 4,4 rebotes por partido. Na súa primeira tempada foi incluído no mellor quinteto rookie da Big East Conference e no mellor quinteto do torneo, tras facer 9,2 puntos e 3,7 rebotes, sendo titular en 34 dos 37 partidos disputados. A súa actuación máis salientable produciuse nos cuartos de final da NCAA ante North Carolina, conseguindo 20 puntos e 6 rebotes.

Na súa segunda tempada conseguiu ser incluído no segundo mellor quinteto do distrito, ao conseguir 11,1 puntos, 5,4 rebotes e 1,5 asistencias por partido. Conseguiu a súa mellor marca persoal de anotación ante South Florida, con 24 puntos, aos que engadiu 9 rebotes. Xa na súa derradeira tempada acadou as dobres figuras en 25 ocasións, incluídos 19 partidos consecutivos, para rematar con 13,6 puntos e 4,1 rebotes por partido. Ao remate da tempada declarouse elixible para o draft da NBA.

### Profesional 
Foi elixido na 35ª posición do Draft da NBA de 2009 polos Detroit Pistons, cos que xogou a liga de verán de Las Vegas, conseguindo en 5 encontros 18,0 puntos e 5,4 rebotes por partido.

En xullo de 2011, asinou co Montepaschi Siena por dúas tempadas. Porén, deixou o equipo en outubro de 2011. En decembro volveu á NBA cos New Orleans Hornets, e foi cortado polo equipo o 8 de febreiro de 2012.

O 22 de setembro de 2015, asinou cos New York Knicks.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com 
* Ficha de Summers en Basketpedya.com 
* Estatísticas de Summers na NCAA
Asier Polo

**Asier Polo**, nado en Bilbao, é un violonchelista español. Ten realizado gravacións en selos como RTVE, Marco Polo, Claves e Naxos.

Estudou con E. Pascu, M. Kliegel e I. Moniguetti, e na Escola Superior de Música Raíña Sofía (entroutros centros). Ao pouco tempo de comezar os seus estudos gañou o primeiro premio de violonchelo, así como de música de cámara na versión española dos concursos de Xuventudes Musicais (1987 e 1989).

En España tocou coa meirande parte das orquestras, incluíndo unha xira suramericana coa ONE baixo a dirección de Frühbeck de Burgos. Así mesmo, tocou con outras orquestras internacionais como a Orquestra Nacional de Bordeos e a Orquestra da Ópera de Niza, entroutras moitas. Tamén se ten presentado en festivais nacionais e internacionais.

Tocou con algúns dos máis importantes artistas da súa época como Alfredo Kraus, o Cuarteto Janacek, ou Gérard Caussé. Con Alfredo Kraus colaborou como solista durante os últimos anos da súa vida.

Compañeiro habitual da pianista de Legazpi Marta Zabaleta.

Imparte clase no Centro Superior de Música del País Vasco-Musikene e toca un violonchelo Francesco Rugieri (Cremona 1689).

## Premios 
* “Ollo Crítico” de Radio Nacional (2002)  
* Premio Fundación C.E.O.E. á interpretación Musical (2004)

## Ligazóns externas 
* Máis información, entrevista, e son sobre Asier Polo
Stradivarius Palatinos

[miniatura|260px|Un dos violíns decorados do *Quinteto palatino*.[Palacio Real de Madrid|Palacio Real (Madrid).]]
Os **Stradivarius Palatinos**, custodiados no Palacio Real de Madrid e pertencentes á colección da Capela Real, son un conxunto de instrumentos de corda fabricados por Antonio Stradivari e composto por un quinteto formado por tres violíns, unha viola e un violonchelo, que debido á súa ornamentación reciben o nome de ***Stradivarius decorados***, máis outro violonchelo do mesmo autor datado en 1700.

Propiedade do Patrimonio Nacional, é a colección máis grande de Stradivarius que se conserva e con eles continúanse ofrecendo regularmente concertos de música de cámara. A colección, o conxunto máis valioso de instrumentos antigos conservados en Madrid, exhíbese na Sala de Música da Real Biblioteca do Pazo, nuns expositores deseñados polo violonchelista Juan Ruiz Casaux e mellorados nos anos 1980.

## A colección 
Os instrumentos do quinteto son os seguintes:

* Tres violíns, os seus bordos levan no canto dos filetes ordinarios unha greca formada por círculos e rombos de marfil sobre un fondo negro reenchido con mastro de ébano.
* Unha viola contralto, cos bordos ornamentados coa mesma greca que os violíns, en marfil e mastro de ébano. A cabeza e aros levan tamén unha belísima ornamentación. Este instrumento, tras ter formado parte do botín tomado polos franceses no Pazo Real ao final da Guerra da Independencia, puido por fin volver a Madrid en 1951 grazas a Juan Ruiz Casaux, polo que dende entón recibe o nome de *"viola Casaux"*. 
* Un baixo, especie de violonchelo, coa mesma greca nos bordos que os instrumentos anteriormente citados e debuxos a tinta chinesa na cabeza e aros, sendo o motivo destes últimos un Cupido disparando a súa frecha contra Capricornio.

## Historia 
O quinteto principal, os *Stradivarius decorados*, está datado en 1696. O rei Filipe V, durante unha visita a Cremona en Xullo de 1702, recibiu a oferta do artesán para adquirir os instrumentos, mais a transacción non puido concretarse debido a que as autoridades municipais opuxéronse á súa entrega. O conxunto quedou pois en Cremona ata a morte de Antonio Stradivari e o seu fillo Paolo, que os recibiu en herdanza, os tivo na súa posesión ata que o Príncipe de Asturias, futuro Carlos IV, durante a súa estancia en Italia en 1775, soubo da existencia deste conxunto instrumental e encargou a súa adquisición, realizada grazas ao P. Brambilla.
Status social

**Status social** en socioloxía ou antropoloxía describe a posición social que un individuo ocupa dentro dunha sociedade (Posición social de alguen).

O status permite, nas relacións interpersoais, saber o marco ou conxunto de comportamentos que se espera de ambos os actores sociais. O status varía segundo o tempo e o grupo ao que se pertence. Unha persoa durante a súa vida pode ter varios status simultaneamente: Por exemplo unha muller pode ser esposa, enxeñeira, filla e nai á vez. Á vez poden ser tan envolvente que a ó determinar a identidade social dunha persoas decaan os outros status que posúe.

Distínguense dous tipos de status:
* **Status adscrito ou asignados**: son aqueles que resultan por medio de factores sociais previos como poden ser raza, xénero, idade, ciclo de vida, clase, caste etc;
* **Status adquirido**: son os que resultan da asignación á persoa baseándose en méritos ou accións. Exemplos son as estrelas de música, os actores, atletas ou deportistas, científicos etc.pero tamén poderiamos incluír o de pai, nai, xefe, licenciado, son todas aquelas posicións que o individuo adquire ao longo da súa vida, non van ligadas ao seu nacemento.

Os status están determinados pola sociedade, xa que logo poden variar segundo o paso do tempo ou as características como a cultura ou os valores e normas que unha sociedade dada determina como propia e poden ser diferentes a outra sociedade.

Ao status tamén está asociado un grao ou nivel de prestixio determinado. Nas sociedades o prestixio esta distribuído en forma diferencial de acordo ao status social que a persoa ten. A modo de exemplo un médico ten máis prestixio que un varredor. Con todo, pódense producir unha *inconsistencia de status social* cando se producen discrepancia entre como o status é valorado nunha área en relación a outra. Un exemplo típico é o do profesor, aínda que este pode ser moi valorado como un educador e axente socializador importante na escola e ante a comunidade educativa en termos das recompensas que a sociedade lle outórga, enténdase salario e condicións de traballo, poden ser moi baixas en relación a devandita valoración social.

* O **status obxectivo**: é un status asignado pola sociedade, a cultura ou polo grupo particular onde se desenvolve a persoa e que é adquirido cumprindo algún ou varios dos criterios que o determinan (A riqueza, o que se fai na sociedade, o impacto e o poder do coñecemento, a ocupación ou actividade, características físicas etc.) ou outros impostos por cada grupo.
* O **status subxectivo**: é o status que unha persoa cre ter sen posuír ningunha aprobación social ou cultural e sen cumprir algún criterio que soporte o status do cal fai alarde.

## Véxase tamén 
* Clase social
* Meritocracia
* Mobilidade social
* Rol social

## Notas
A Somoza, Escuadro, Silleda

**A Somoza** é un lugar da parroquia de Escuadro no concello pontevedrés de Silleda.

O Instituto Galego de Estatística non ofrece datos de poboación para esta localidade.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Escuadro 
### Parroquias de Silleda 
## Notas
As Areas, Santa Cristina da Ramallosa, Baiona

**As Areas** é un lugar da parroquia de Santa Cristina da Ramallosa, no concello pontevedrés de Baiona. Segundo o IGE, no ano 2013, tiña 170 habitantes (92 homes e 78 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa Cristina da Ramallosa 
### Parroquias de Baiona 
## Notas
Big Ben

**Big Ben** *(Elizabeth Tower)* é o nome que recibe a gran campá do reloxo situada ó nordeste do Palacio de Westminster en Londres.

## Nome 
O nome *Big Ben*, é universalmente empregado para referírmonos á torre en xeral. Porén, oficialmente refírese especificamente á campá principal do interior da torre. Esta campá é a encargada de contar as horas, o seu peso aproximado é de 13 toneladas. Dise que o seu nome vén do primeiro encargado da construción Benjamin Hall, ou quizais para homenaxear o boxeador Ben Caunt, moi popular en 1858, ano en que foi fundida. É un dos principais símbolos representativos de Londres.

## Historia e construción 
[miniatura|O [palacio de Westminster e a torre do reloxo no extremo nordés da ponte de Westminster.]]
### A Torre do Reloxo de Westminster 
*A Torre de Santo Esteban* (St. Stephen's Tower) ou a *Torre do Reloxo de Westminster*, popularmente coñecida como *Big Ben*, foi levantada como parte do novo edificio deseñado por Charles Barry, despois de que o vello palacio de Westminster fose destruído polo lume a noite do 16 de outubro de 1834. A torre está deseñada ó estilo gótico vitoriano, e ten 96,3 m de altura.

O corpo da torre (61 m de altura) consiste nun enladrillado con revestimento de pedra; os 35 metros restantes fórmannos a agulla de ferro fundido co que se coroa a torre. A torre está asentada sobre unha base de 15 metros de lado e ten un peso estimado en 8.667 toneladas. Os catro reloxos están sitos a 55 metros de altura.

Debido ás condicións da terra onde se asenta a construción, a torre inclínase levemente ao noroeste, uns 220 mm . Tamén oscila anualmente algúns milímetros ó leste e ó oeste, debido ós efectos térmicos.

### O reloxo e as súas caras 
O reloxo da torre foi o máis grande do mundo no seu tempo, capaz de dar cadansúa hora coa precisión dun segundo. O mecanismo do reloxo foi completado no ano 1854, pero a torre non foi completamente construída ata catro anos máis tarde.

Os catro laterais do reloxo e as súas esferas foron deseñados por Augustus Pugin. Cada lateral ten unha estrutura esférica de ferro de 23 pés de diámetro que contén 312 pezas de cristal opaco. Algunhas destas pezas poden ser quitadas para revisar as manciñas do reloxo. Na base de cada cara do reloxo hai unha inscrición en latín: 'DOMINE SALVAM FAC REGINAM NOSTRAM VICTORIAM PRIMAM' ('Deus garde a nosa raíña Vitoria'). A manciña que marca as horas mide 2,7 metros de largo, mentres que a que marca os minutos mide 4,3 metros.

O nome "Big Ben" foi posto á campá orixinal de 16 toneladas da torre, fundida no 1856. Dado que a torre non estaba rematada, a campá foi instalada no *New Palace Yard*, mais a campá rompeu, e finalmente fundiuse unha nova de 13.8 toneladas, a cal está en uso hoxe en día. A nova campá foi montada na torre no 1858 xunto a catro campás máis, que dan os cuartos.

O 7 de setembro de 1859 o reloxo entrou en funcionamento.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Ladeira, Santa Cristina da Ramallosa, Baiona

**Ladeira** é un lugar da parroquia de Santa Cristina da Ramallosa no concello pontevedrés de Baiona. No ano 2008 tiña 192 habitantes. 

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Praia Ladeira

## Lugares e parroquias
### Lugares de Santa Cristina da Ramallosa
### Parroquias de Baiona
Crank

***Crank*** é un filme estadounidense de 2006, escrito e dirixido por Mark Neveldine e Brian Taylor. Está protagonizado por Jason Statham, Amy Smart, Efren Ramirez e Dwight Yoakam. Estreouse nos Estados Unidos o 1 de setembro de 2006. O filme foi clasificado cun "R" pola MPAA pola violencia, linguaxe, sexualidade e o consumo de drogas.

Tivo unha secuela, *Crank: High Voltage*, estreada en 2009.

## Sinopse 
Un sicario profesional, Chev Chelios érguese mareado e con visión borrosa. Atopa un DVD que ten escrito "fuck you". Chelios pono no reprodutor de DVD, e sae un gánster inimigo seu, Verona, dicindo que lle inxectaron mentres estaba inconsciente un veleno que logo o matará, mais se segrega adrenalina seguirá vivindo. Así pois o protagonista tense que manter en movemento ou perecerá.

## Elenco 
* Jason Statham como Chev Chelios
* Amy Smart como Eve Lydon 
* Jose Pablo Cantillo como Ricky Verona 
* Carlos Sanz como Carlito
* Dwight Yoakam como Doc Miles 
* Efren Ramirez como Kaylo 
* Keone Young como Don Kim 
* Reno Wilson como Orlando
* Sam Witwer como Henchman
* Jay Xcala como Alex Verona
* Chester Bennington como cliente da farmacia (cameo)
* Glenn Howerton como doutor
* Noel Gugliemi as Warehouse Rooftop Hood

## Banda sonora 
A banda sonora da película saíu o 22 de agosto de 2006.

Inclúe as seguintes pistas:

# ''A Warrior's Death*
# "Metal Health" de Quiet Riot
# *Nasal Spray*
# "Trix Are for Kids" de The Crowd
# *You Stop, You Die*
# "Bandera" de Control Machete
# *Small Children*
# "New Noise" de Refused
# *Chinese Sh*t*
# "China Town" de Paul Haslinger
# *Hardcore Sh*t*
# "Kill All The White Man" de NOFX
# "Vitamin" de Incubus
# *Dipsy Doodle''
# "Everybody's Talkin" de Harry Nilsson
# *Adrenaline Junkie*
# "Turn Me Loose" de Loverboy
# "Haitian Cab Ride" de Paul Haslinger
# "Achy Breaky Heart" de Jarrett & Long
# *Check List*
# "Adrenalina" de David Rolas
# *I Kill People*
# "Bring Us Bullets" de Rocket from the Crypt
# ''Eve's Machine''
# "Let's Get It On" de Gerald Levert
# "Does She Know?" de Paul Haslinger
# "Stayin' Alive" de The Sleeping
# *How Much?*
# "Meva Juan" de Roberto Tuscan Feat. Erica Garcia
# *Juice Me*
# "Guasa, Guasa" de Tego Calderón
# ''It's a Miracle''
# "Miracles" de Jefferson Starship

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina Oficial
AzulOscuroCasiNegro

***AzulOscuroCasiNegro*** é un filme dirixido e escrito por Daniel Sánchez Arévalo. Estreouse no 2006 no Festival de Málaga.

## Argumento 
Jorge (Quim Gutiérrez) é un mozo que traballa como porteiro dun edificio para soster o seu pai, Andrés (Héctor Colomé), quen ficou inválido tras sufrir un infarto cerebral sete anos atrás. Jorge aspira a poder traballar nun posto acorde aos seus estudos (é licenciado en Ciencias Empresariais). Mentres, seu irmán Antonio (Antonio de la Torre), no cárcere, pídelle que deixe embarazada unha reclusa chamada Paula (Marta Etura), que quere ser trasladada ao módulo de maternidade e librarse así das agresións que sofre a diario.

Mentres tanto, o mellor amigo de Jorge, Sean (Raúl Arévalo), descobre a homosexualidade do seu pai e asume a súa propia.

## Galardóns 
* Festival de Málaga: Premio da Crítica, Mellor Guión.

### Goya 2006
Solas (filme)

***Solas*** é un filme español do ano 1999 dirixido polo andaluz Benito Zambrano.

## Argumento 
A trama da película trata da vida de María, unha rapaza que se gaña a vida como chica da limpeza, que queda embarazada dun home que non a quere e que a deixa abandonada. A súa única saída é a bebida. Vive nun barrio problemático de Sevilla coa súa nai (unha muller cunha vida marcada polas labazadas do seu home que a maltrataba), que se esforza por tratar de cambiar as súas vidas para mellor pouco a pouco. Ten como veciño a un home que non sabe vivir en sociedade que só se leva ben co seu can Aquiles. Entre os tres, que se senten sós, intentarán facer os seus días o máis agradábel posible vivindo o día a día un pouco máis unidos.

## Galardóns 
**XIV edición dos Premios Goya**

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Solas 
* Premios
El camino de San Diego

***El camino de San Diego*** é unha película arxentina-española de 2006, dirixida por Carlos Sorín. Foi estreada o 14 de setembro de 2006, en Buenos Aires.

Foi filmada na provincia de Misiones e trátase basicamente dunha “road movie”. O relato está ambientado no 2004, cando o futbolista arxentino Diego Maradona foi internado por graves problemas cardíacos, e miles de persoas se mobilizaron até o hospital no que estaba sendo atendido, para pedir pola súa saúde e expresarlle o seu afecto.

## Sinopse 
Conta a historia de Tati Benítez, un humilde traballador da madeira, que vive nunha pequena poboación rural na norteña provincia de Misiones, que está en paro, ten á súa muller (Paola Rotela) embarazada e é admirador de Maradona. Tati encontra na selva unha gran raíz de timbó, que aos seus ollos reproduce a imaxe do seu ídolo. Cando Tati coñece os problemas de saúde de Maradona, decide peregrinar á Bos Aires para entregarlle a súa figura, coñecendo no camiño outros personaxes coas súas propias preocupacións.

## Elenco 

# Ignacio Benítez, Tati Benítez
# Carlos Wagner Messerlian La Bella, Waguinho
# Paola Rotela, Muller de Tati
# Silvina Fontelles, Señora Matilde
# Miguel González Colman	, Silva
# José Armónico, Gauna
# Toti Rivas, El Tolo
# Marisol Córdoba, Muller do Tolo
# Otto Mosdien, Pastor Otto
# Claudio Uassouf, Cura
# Lila Cáceres, Nai nova
# Pascual Condito, Pascual
# Juan Villegas (II), Dono Casa Fotografía
# Walter Donado, Chofer Ambulancia
# Aníbal Maldonado, Contrabandista
# Alberto Rodríguez Mujica, Rodríguez
# Alberto Rodríguez (III), Soledad
# María Marta Alvez, Gardia 1
# Alfredo Lorenzo, Cego
#Jose Wisniewsky (El Polaco)

## Galardóns 
* Festival Internacional do Novo Cine Hispanoamericano de La Habana (2006): Gran Coral (segundo premio)
* Festival Internacional de Cine de San Sebastián (2006): Premio especial do xurado

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *El camino de San Diego*  Cine Nacional. 
* El camino de San Diego Páxina oficial
Entre las piernas

***Entre las piernas*** é un filme español dirixido por Manuel Gómez Pereira.

## Argumento 
Miranda (Victoria Abril) é unha locutora de radio que está casada con Félix (Carmelo Gómez). Ten un problema que é a adicción ao sexo. Para intentar curarse vai a unha terapia, onde coñece a Javier (Javier Bardem), e a cousa vai a *peor*.
Prestixio

**Prestixio** é unha palabra usada comunmente para describir a reputación ou a estima, aínda que ten tres significados algo relacionados que, nun certo grao, pode ser contraditoria. Cada significado aplícase dependendo do contexto histórico e da persoa que utiliza a palabra.

* Orixinalmente, o prestixio referiu á pomposidade, que foi tomada como mostra de mal gusto (afectación, prosopopea, soberbia). A este respecto, a palabra tiña connotacións absolutamente negativas. De feito, a raíz da palabra "prestixio" vén do *præstigum* latino, significando un engano ou un truco. Nalgunhas linguas románicas *prestixio* conserva este significado orixinal.
* Máis adiante, o prestixio desenvolveu un significado positivo: describe alta estima e unha reputación sólida. As institucións, as concesións, e os acontecementos poderían ser descritos como *prestixiosos*; neste caso, sería favorable ser asociado con elas. Algúns exemplos legados do pasado de personalidades prestixiosas poden ser a clase sacerdotal, os xamáns da África Central, os astrónomos, os arquitectos do antigo Exipto e ocupacións similares.
* Na cultura europea continental deuse unha evolución do termo cara aos poetas, pintores, escritores, músicos, actores e, en xeral, cara a calquera expresión da arte. Tamén é de aplicación ás principais clases económicas procedentes das asociacións gremiais: xornalistas, comerciantes, médicos, notarios, arquitectos, avogados etc. Nos países de cultura anglosaxoa, a miúdo, o *prestixio* tamén está asociado ás clases sociais altas. Este é o uso de hoxe máis común da palabra que resulta familiar a todas as clases sociais.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Prestixio encuberto
* Criptoxinia
A Aguieira, Nebra, Porto do Son

**A Agueira** é un lugar da parroquia de Nebra no concello coruñés de Porto do Son, na comarca de Noia.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Nebra 
### Parroquias de Porto do Son
Solas

**Solas** pode referirse a:

* Solas (filme): Película española de 1999 dirixida por Benito Zambrano.
* Solas (teatro): obra teatral, adaptación da película de Benito Zambrano.
* Solas (grupo musical): Grupo musical irlandés-estadounidense de música folk irlandesa.
* SOLAS: Acrónimo inglés de "*Safety Of Life At Sea*", un convenio internacional para a protección da vida humana no mar.
Primeira batalla de Ypres

A **primeira batalla de Ypres** ou **primeira batalla de Flandres** foi unha batalla da primeira guerra mundial acontecida entre o 19 de outubro e finais de novembro. Non se sabe que día concreto rematou. Para Francia foi o 13 de novembro, para o Imperio Británico o 22 e para o Imperio Alemán o 30. Xunto coa batalla de Yser, a batalla de Ypres marca a fin da carreira cara ao mar.

A primeira batalla de Ypres inclúe:
* a batalla de Langemarck, 21- 24 de outubro;
* a batalla de Gheluvelt,29- 31 de outubro;
* a batalla de Nonne Bosschen, 11 de novembro.

## A batalla 
O Corpo Expedicionario Británico ao mando de John French foi destinado en outubro de 1914 á Bélxica co obxectivo de reforzar as tropas que desembarcaran eses días nas costas belgas. Dirixiuse cara a cidade belga de Ypres. Nos días anteriores tivera lugar a batalla de Yser, onde os belgas abriran as esclusas dos ríos para curtar ou polo menos frear o avance alemán. Cando as tropas do Imperio Alemán chegaron a Ypres, observaron as fortes defensas británicas. Varios foxos rodeaban a cidade, que sería bombardeada intensamente por artillaría e aviación. Os efectivos xermanos destinados aquí eran maioritariamente mozos pouco experimentados, que se alistaran en agosto co inicio da guerra. En cambio, os británicos eran soldados máis adestrados e mesmo moitos deles xa participaran nas guerras bóer en Suráfrica. As baixas alemás foron moi cuantiosas pero aínda así debilitaron as posicións británicas.

## Resultados 
As tropas aliadas sufriron severos danos pero puideron frear a ofensiva alemá.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Segunda batalla de Ypres
Unus pro omnibus, omnes pro uno

[miniatura|Folla conmemorativa da revisión da constitución suíza de [1874 co lema en alemán.]]

***Unus pro omnibus, omnes pro uno*** é unha frase latina cuxa tradución ao galego é "Un para todos, todos para un". É coñecido por ser o lema dos Tres Mosqueteiros de Alexandre Dumas e o lema nacional non oficial de Suíza.
## Lema non oficial de Suíza
Suíza non ten un lema *oficial* definido na súa constitución ou nos seus documentos legais. A frase, nas súas versións alemán (*Einer für alle, alle für einen*), francés (*un pour tous, tous pour un*), e italiano (*Un per tutti, tutti per uno*), popularizouse durante o século XIX. Cando tras as choivas de outono de 1868, nos Alpes, as autoridades lanzaron unha campaña de axuda baixo ese lema, usándoo á mantenta para evocar un sentido de unidade nacional na poboación do novo país (Suíza era unha república federal dende había só vinte anos antes e a última guerra civil en Suíza fora no ano 1847). Imprimiuse o lema nos xornais de todo o país para usalo como propaganda. A frase asociouse cada vez máis coas historias da fundación de Suíza, que tamén teñen na solidariedade un tema central, ao momento que o lema se escribiu no Palacio Federal en 1902. Dende esa época considérase como a lema do país. Políticos de todas rexións e tódolos partidos políticos recoñéceno como o lema nacional de Suíza.

## Os tres mosqueteiros
miniatura|Cúpula do Palacio Federal co lema no medio.Un para todos e todos para un (*un pour tous, tous pour un*) ou tamén "todos para un e un para todos" é unha lema tradicionalmente asociado cos heroes da novela *Os tres mosqueteiros* escrita por Alexandre Dumas, e publicada por primeira vez en 1844. Na novela, era o lema dun grupo francés de mosqueteiros chamados Athos, Porthos, Aramis e D'Artagnan, que permaneceron leais os uns aos outros a pesar das dificultades.

O 30 de novembro de 2002, nunha procesión solemne, seis membros da Garda Republicana francesa levaron o cadaleito de Dumas ao seu lugar de enterro orixinal no Cimetière de Villers-Cotterêts en Aisne. O cadaleito foi envolvido nun pano de azul co lema inscrito.
## Outros Usos
A frase ten sido utilizada por varios Studentenverbindung, asociacións estudantís nos países de fala xermana con certas tradicións propias semellantes ás irmandades.
Escudo de Albania

O **escudo de Albania** é unha adaptación da bandeira estatal. Está baseado no selo de Gjergj Kastrioti Skanderbeg (1405-1468), heroe nacional durante a loita contra a ocupación otomá. Precisamente o emblema por riba da cabeza da aguia bicéfala é o casco de Skanderbeg, con dous cornos de cabra.

## Descrición 
[miniatura|200px|[Casco de Skanderbeg.]]
É un escudo de armas con fondo de goles, cunha aguia bicéfala de sabre (cor negra en heráldica). Coroada cunha representación do casco de Skanderbeg de ouro.

Descrito na Constitución de 1999, foi adoptado oficialmente o 31 de xullo de 2002, en substitución do da antiga República Popular de Albania, de tipo socialista, coa aguia de sabre coroada cunha estrela vermella de cinco puntas cercada por feixes de espigas de ouro, ligadas cunha cinta vermella coa inscrición «24 de maio de 1944», data do Congreso de Përmet, onde se proclamou Enver Hoxha primeiro ministro do Goberno provisional albanés durante a ocupación nazi.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bandeira de Albania
* Hymni i Flamurit

### Ligazóns externas 
* Heraldry of the World – Historia do escudo
Demografía de Albania

A **poboación albanesa** non ten un marcado carácter urbano, como sucede noutros países europeos xa que a metade da súa poboación activa dedícase á agricultura. Xeralmente residen en zonas de altitude media e só o 37% vive en áreas urbanas. A súa poboación activa representa o 63% do total. Non só a baixa taxa de urbanismo aínda caracteriza a Albania senón tamén a súa elevada taxa de crecemento demográfico vexetativo en relación aos demais estados europeos.

## Principais cidades
A capital de Albania, Tirana, é a única cidade que supera os 100.000 habitantes, con 700.000. Outras cidades importantes con máis de 70.000 habitantes son Elbasan (70.000), Durrës (82.000) e Shkodër (71.000). Outras poboacións importantes son Kavaja (23.000), Vlora (63.000) e Korça (62.000).

## Poboación
A maioría da poboación é albanesa, existindo minorías grega  (estimada nun 3% en 1989), arromanesas e macedonia eslava, que residen respectivamente no sur e leste do país. O idioma oficial é o albanés, lingua indoeuropea de orixe ilírica que ten dous dialectos principais, o *gueg*, falado ao norte do río Shkumbi, e o oficial *tosk* falado no sur.

Dende a ocupación otomá a maioría dos albaneses profesaron o islam (en torno ao 70% dos que declaran profesar algunha relixión) aínda que durante o período comunista prohibíronse as relixións. As outras relixións principais en Albania son a ortodoxa (20%) e a católica (10%). Os cristiáns ortodoxos viven principalmente na rexión sur e os católicos principalmente nos portos costeiros.

Na actualidade gran parte da poboación shqipëtar (albanesa) reside fóra do territorio que controla o estado de Albania: a maior parte de Kosovo está habitada por poboación albanesa (*josovar*), do mesmo xeito polo menos un 25% da poboación de Macedonia do Norte é albanesa, distribuíndose no oeste e noroeste desta república. Existen tamén minorías de orixe albanesa no sur de Italia (especialmente en Calabria) e no norte de Grecia, aínda que tanto en Italia como en Grecia os descendentes de albaneses ou xa foron asimilados ou están en proceso de asimilación (isto obsérvase por exemplo en que usan habitualmente a lingua italiana ou a lingua grega segundo o caso).

Por contraparte, até os anos 1990 o sur do estado albanés estaba poboado en gran medida por gregos nativos. Os límites étnicos greco-albaneses durante o século XX nunca coincidiron cos límites políticos. Despois de 1991 os límites étnicos desestabilizáronse xa que unha importante porcentaxe dos gregos emigraron ao territorio controlado polo estado de Grecia.
Bamir Topi

**Bamir Myrteza Topi**, nado en Tirana o 24 de abril de 1957, é un político albanés, presidente do seu país dende o 24 de xullo de 2007 ata 24 de xullo 2012.

## Traxectoria 
En 1996, Topi foi candidato a deputado polo Partido Democrático de Albania (conservador). Topi tamén foi ministro de Agricultura de Albania entre os anos 1996 e 1997. É biólogo pola Universidade de Tirana, é católico e está casado con Teuta Topi. Ademais, é tamén presidente honorario do club de fútbol KF Tirana.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía en Fundación CIDOB
Sali Berisha

**Sali Ram Berisha**, nado en Tropojë o 15 de outubro de 1944, é un médico e político albanés do Partido Democrático de Albania.

## Familia 
Sali Berisha naceu no seo dunha familia campesiña de fe musulmá asentada no distrito setentrional de Tropojë, unha terra de montañas pegada á fronteira con Iugoslavia.

## Actividades académicas e profesionais 
Graduado como médico en 1967, pola Universidade de Tirana, onde tamén realizou a súa especialización en cardioloxía. Desenvolveu a súa carreira profesional con moito éxito como médico e profesor, sendo recoñecido no ámbito nacional e europeo, o que o levou a ser un dos líderes favoritos do Partido do Traballo Albanés, ao cal estaba afiliado dende 1971. Devandito partido era o preponderante no país desde o final da segunda guerra mundial. Sali Berisha é Membro Honorario da Fundación Internacional Raoul Wallenberg

## Actividades políticas 
En 1989, coincidindo coas revolucións democráticas na Europa do bloque soviético e baixo a impresión causada polo derrocamento de Nicolae Ceausescu en Romanía, Berisha uniuse a outros intelectuais, estudantes e traballadores na formulación da demanda de reformas políticas a Ramiz Alia, o introvertido sucesor de Hoxha na Secretaría do PPS, que tamén ocupaba a Presidencia da República Popular Socialista. O cardiólogo, con todo, na súa primeira demostración de impetuosidade política, foi máis aló e esixiu ao réxime a abolición do monopolio do partido e a adopción da economía de mercado.

## Notas
O Caeiro

O topónimo **O Caeiro** pode referirse a:

;En Galiza
***O Caeiro**, lugar da parroquia de Santa Cristina da Ramallosa, no concello de Baiona;
***O Caeiro**, lugar da parroquia de Arcos, no concello de Cuntis;
***O Caeiro**, lugar da parroquia de Vincios, no concello de Gondomar;
***O Caeiro**, lugar da parroquia de San Xián de Marín, no concello de Marín;
***O Caeiro**, lugar da parroquia de Vilar, no concello de Mondariz;
***O Caeiro**, lugar da parroquia de Mosende, no concello do Porriño;
***O Caeiro**, lugar da parroquia de Cabral, no concello de Vigo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Caeira**, lugar da parroquia de Poio, no concello de Poio.
Oclocracia

**Oclocracia** ou **goberno do xentío** (do grego *ὀχλοκρατία*, do latín *ochlocratia*) segundo a visión aristotélica clásica é unha das tres formas específicas de dexeneración das formas puras de goberno, en concreto da politeia. Ás veces o termo confúndese con *tiranía da maioría* dado que están intimamente relacionados.

[110px|thumb|left|*[Vindiciae Gallicae* de James Mackintosh.]]
Non hai que confundir o concepto de «xentío» coa noción de «multitude» promovida fundamentalmente por Spinoza, que durante a Idade Media diferenciouse da distinción de «pobo» e «xentío» promovido por Hobbes e imperante ata os nosos días. A diferenza básica é que baixo a distinción de Hobbes o conxunto de cidadáns queda simplificada nunha unidade como corpo único con vontade única (xa sexa que un mero *xentío* reúna os requisitos necesarios para ser considerada como *pobo*), mentres que o concepto de multitude refusa desa unidade conservando a súa natureza múltiple. A partir desta distinción, etimoloxicamente, a democracia é o *goberno do pobo* que coa vontade xeral lexitima ao poder estatal, e a oclocracia é o *goberno do xentío*, é dicir, o **xentío**, **masa** ou **gentío** é un axente de produción biopolítica que á hora de abordar asuntos políticos presenta unha vontade viciada, evicciosa, confusa, injuiciosa ou irracional, polo que carece de capacidade de autogoberno e polo tanto non conserva os requisitos necesarios para ser considerada como «*pobo*».

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Populismo
Catherine Ashton

**Catherine Margaret Ashton**, baronesa Ashton de Upholland, nada o 20 de marzo de 1956, é unha economista e política laborista británica, Alta Representante da Unión para Asuntos Exteriores e Política de Seguridade e vicepresidenta da Comisión Europea.

## Biografía 
Catherine Margaret Ashton estudou a carreira na Universidade de Londres. Ten dous fillos e tres fillastros.

## Traxectoría política 
Ashton foi designada Alta Representante da Unión para Asuntos Exteriores e Política de Seguridade e Vicepresidenta da Comisión Europea o 19 de novembro de 2009 segundo o estipulado no Tratado de Lisboa.

Con anterioridade a esa data desempeñou o cargo de Comisaria Europea de Comercio e previamente traballara como Presidenta da Cámara dos Lores e como Lord President do Consello no primeiro gabinete de Gordon Brown en xuño do 2007. 
Tamén dirixiu o proceso do Tratado de Lisboa ata a súa ratificación pola Cámara dos Lores.

Entre 1977 e 1979 Ashton traballou na Campaña para o Desarmamento Nuclear e máis tarde foi elixida como a súa tesoureira nacional. Dende 1983 ata 1989 foi directora do Business in the Community traballando en temas de desigualdade.
Servais Stradivarius

dereita|miniatura|O Servais Stradivarius no *Smithsonian Institute*.O **Servais Stradivari** e un violonchelo fabricado por Antonio Stradivari en 1701, considerado, pola súa magnífica conservación e a súa restauración non invasiva, o instrumento máis orixinal do mestre de Cremona.
## Historia 
O seu máis famoso propietario, e de quen recibe o seu nome, foi o violonchelista belga Adrien François Servais, quen o adquiriu probablemente na Rusia, da princesa Youssopov, contra o 1848. Trala morte do chelista foi herdado polo seu fillo Joseph e, tras moitas dificultades, foi adquirido polo Smithsonian Institute en 1981. Dende decembro de 1987 está exposto xunto ao *Cuarteto Stradivarius* de Herbert R. Axelrod na *Sala de Instrumentos Musicais* do Museo Smithsoniano en Washington DC.

A súa característica principal é a especial proporción do instrumento. O tamaño da caixa dos violonchelos Stradivarius é variable, entre 72,3 e 78,7&nbsp;cm, e este exemplar de 1701 ten o tamaño máximo, cun mastro proporcionado, fronte ao resto dos chelos da época, que adoitaban ter menor tamaño, achegándose ao tamaño medio da viola da gamba.

Este instrumento é cedido polos Museos Smithsonianos para a celebración de diversos concertos na súa sede, e a determinados solistas para concertos e gravacións, entre as que destacan as seis suites para violoncello só de J. S. Bach (1992), interpretadas polo holandés Anner Bylsma.
## Propietarios 
### Intérpretes