open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Febe (mitoloxía)

Na mitoloxía grega, **Febe** (en grego antigo Φοίβη, *Phœbē*, que significa 'brillo', era unha das Titánides, filla de Urano (o Ceo) e Xea (a Terra). Hesíodo descríbea como *coroada de ouro* . Outros epítetos que se lle aplican son *a áurea Febe* ou *Febe a brillante*.
miniatura|Febe no relevo do Altar de Pérgamo que representa a Xigantomaquia

## Mitoloxía
Casou con Ceo, con quen tivo dúas fillas: Leto e Asteria. Leto uniuse a Zeus e procreou a Apolo e Artemisa.

Recibiu de Temis o control do oráculo de Delfos, e posteriormente regalouno a Apolo no seu aniversario .

## Outros
Co nome de Febe coñécese tamén unha filla de Leucipo de Mesenia, esposa de Pólux; e unha das fillas de Helio (o Sol).

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía
* ELVIRA BARBA: Miguel Ángel: *Arte y mito. Manual de iconografía clásica*. Sílex, 3ª ed. 2017.
* GRIMAL, Pierre: *Diccionario de mitología griega y romana*. Ed. Paidós, 1981.
* HESÍODO: *Teogonía. Trabajos y días. Escudo. Certamen*, Alianza Editorial, 3ª ed., 2013 [a numeración segue a utilizada neste texto]
* Hesíodo. *Teogonía*. Universidad de Salamanca. Curso 2009-2010. 11638: LUZ, MOLÉCULAS Y VIDA.
* Pseudo-Apolodoro: *Biblioteca mitolóxica*, Alianza editorial. 3 ed. 2016.
A Ponte de Outeiro, Outeiro, Castro de Rei

**A Ponte de Outeiro** é un lugar da parroquia de Outeiro no concello lugués de Castro de Rei na comarca da Terra Chá.
## Toponimia 
O topónimo **A Ponte de Outeiro** débese a que o lugar se sitúa xunto a unha ponte sobre o río Miño, fronte á aldea da Ponte.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Outeiro 
### Parroquias de Castro de Rei 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Castro de Rei
Sima Samar

[miniatura|Sima Samar con [Hillary Clinton e outras políticas afgás en 2011]]
**Sima Samar** (), nada o 3 de febreiro de 1957, é unha activista dos dereitos humanos e política afgá que foi ministra de Asuntos de Mulleres de Afganistán entre decembro de 2001 e 2002, presidenta da Comisión Independente de Dereitos Humanos de Afganistán e relatora especial da ONU sobre a situación dos dereitos humanos no Sudán (2005-2009). 

## Traxectoria 
Samar naceu no distrito de Jaghori da provincia de Ghazni no seo dunha familia hazara. Estudou medicina na Universidade de Cabul e tras licenciarse en febreiro de 1982 practicou a medicina nun hospital público en Cabul, pero logo dalgúns meses houbo de fuxir á súa terra natal para manter a súa seguridade. En Jaghori proporcionou tratamento médico os habitantes das zonas remotas da rexión. 

En 1984 o réxime comunista arrestou o seu marido e Samar, co seu fillo, fuxiu ao veciño Paquistán e traballou como doutora entre os campos de refuxiados afgáns. Diante a total falta de instalacións sanitarias para as mulleres afgás refuxidas fundou en 1989 a Organización Shuhada que estableceu unha clínica en Quetta dedicada a prestar coidados sanitarios ás mulleres e nenas afgás, así como formación para o persoal sanitario e apertura de escolas nos campos de refuxiados e posteriormente en zonas rurais de Afganistán. Nos anos seguintes a clínica abriu sucursais ao longo de Afganistán e durante o réxime dos talibán tamén estableceu escolas clandestinas para a educación das nenas afgás. En 2012 Shuhada mantiña máis dun cento de escolas e 15 clínicas e hospitais.

En decembro de 2001 volveu a Afganistán para exercer como vicepresidenta e ministra de Asuntos das Mulleres no goberno de transición de Hamid Karzai entre o 22 de decembro de 2001 e o 22 de xuño de 2001 mais houbo de dimitir do seu cargo por opoñerse ao poder dos señores da guerra no seo do goberno e ao acusala o fiscal xeral do país de blasfemia por supostamente declarar nunha entrevista que non cría na xaría.

Samar dirixiu a Comisión Independente de Dereitos Humanos de Afganistán ata xullo de 2019. En 2010 estableceu a Universidade de Gawharshad que ao pouco tiña 1200 estudantes. En 2019 o secretario xeral das Nacións Unidas António Guterres designouna como unha dos oito integrantes do Panel de alto nivel sobre desprazamentos internos, baixo a dirección de Federica Mogherini e Donald Kaberuka e o 18 de setembro de 2019 o presidente Ashraf Ghani nomeouna enviada especial do presidente e ministra de Estado para os dereitos humanos e relacións internacionais.

## Notas
Benito Rodríguez Rodríguez

**Benito Rodríguez Rodríguez**, nado no Rial, en Sabucedo (Porqueira) o 22 de febreiro de 1895 e finado o 12 de agosto de 1966, foi un médico e militante esquerdista galego..
## Traxectoria 
Licenciado en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela en 1921. Militou no Partido Republicano Radical. Consta que lle prestou axuda médica á partida de maquis de Casto Cabezas, activa na Baixa Limia e no Couto Mixto até a década de 1940. Carlos Casares, sobriño de Rodríguez, escribía isto a este respecto:

Na casa do doutor Rodríguez acabou por entregarse o guerrilleiro antifranquista Casto Cabezas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Simón Lorda, David (2011). "Recuperando a Memoria (histórica) na sanidade galega (II). Médicos, Practicantes e “Maquis”. O apoio á guerrilla e aos represaliados na posguerra".  *Cadernos de atención primaria*, volume 18, pp. 164-171.
O Mesón, Quintela, Castro de Rei

**O Mesón** é un lugar da parroquia de Quintela no concello lugués de Castro de Rei na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 5 habitantes (tres homes e dúas mulleres).

## Toponimia 
O topónimo "Mesón" pode facer referencia a un establecemento público onde se serve comida, ou tamén pode estar vinculado cun orónimo que fai referencia a unha zona chá e elevada, nunha relación figurada co termo *meso* semellante á existente entre *meseta* e *mesa*.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Quintela 
### Parroquias de Castro de Rei 
## Notas
Khanato de Bukhara

O **Khanato de Bukhara** (en Persa خانات بخارا; en uzbeko: Buxoro Xonlig) foi un estado uzbeko de Asia Central que existiu dende comezos do século XVI ata finais do século XVIII. A cidade de Bukhara converteuse na capital durante o reinado do khan Ubaydallah (1533–1540), e o seu máximo apoxeo foi durante o reinado do khan Abdullah II.

Nas fontes da segunda metade do século XVII, emprégase a expresión "92 tribos uzbekas" en relación a parte da poboación do territorio do khanato de Bukhara.

## Dinastía Shaybánida 
A dinastía Shaybánida gobernou o khanatao durante os primeiros 98 anos do estado, dende a súa fundación no ano 1500 ata case finais do sécuo XVI, no ano 1598. Durante esa época a capital Bukhara converteuse nun centro cultural das artes, da caligrafía e mesmo da educación.

Á parte da publicación de bastantes libros, moitos deles sobre historia, instituíuse unha rede de escolas onde os fillos das familias das clases superiores enviaban os seus fillos para recibiren unha educación elemental, que comezaba aos seis anos de idade. Dous anos despois, considerábase que estaban preparados para ingresar na madrasa, cun plan educativo que constaba de tres ciclos de sete anos de duración cada un, co que a duración completa dos estudos era de vinte un anos. Os alumnos estudaban teoloxía, aritmética, leis, lóxica, música e poesía. Este sistema educativo exerceu unha influencia positiva no desenvolvemento das linguas persa e uzbeka, así como por outra banda, na evolución da literatura, as ciencias, as artes e as técnicas aplicadas.

## Dinastía Janid 
A dinastía Janid (descendentes dos astrakhánidas) gobernaron o khanato entre 1599 e 1747. Yar Muhammad e a súa familia fuxiran despois de que Astrakhan caese en mans de Rusia. Tivo un fillo chamado Jani Muhammad que tivo dous fillos chamados Baqi Muhammad e Vali Muhammad coa súa esposa, filla do último gobernante shaybánida. Os Janid eran descendentes de Xenxis Khan.

En 1740 o khanato foi conquistado por Nadir Shah, xa de Irán. Trala súa morte en 1747, o khanato foi conquistado polos descendentes do emir uzbeko Khudayar Bi, mediante a posición ministerial de *ataliq*. En 1785, o seu descendente, Shah Murad, formalizou o goberno da dinastía da familia (Manghit) e o khanato converteuse no emirato de Bukhara. Os Manghits non eran descendentes de Xenxis Khan e tomaron o título islámico de emir en lugar de khan xa que a súa lexitimidade non se baseaba nesa descendencia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* The Ashtarkhanid Rulers of Bukhara
Fondoi, Ramil, Castro de Rei

**Fondoi** é un lugar da parroquia de Ramil no concello lugués de Castro de Rei na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 5 habitantes (2 homes e 3 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ramil 
### Parroquias de Castro de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Castro de Rei
La vida es sueño

[miniatura|250x250px|*O soño do cabaleiro* ou *A vida é soño*, cadro do pintor barroco Antonio de Pereda exposto na Academia de S. Fernando, [Madrid.]]

[dereita|miniatura|250x250px|*A vida é soño*. [Relevo (escultura)|Relevo en bronce, detalle do monumento a Calderón na Praza de Santa Ana de Madrid (Obra de J. Figueras, 1878).]]
***La vida es sueño*** é unha obra de teatro de Pedro Calderón da Barca estreada en 1635 e pertencente ao movemento literario do barroco. O tema central é a liberdade do ser humano para configurar a súa vida, sen deixarse levar por un suposto destino.

## Sinopse 
A obra trata da vida de Sexismundo, fillo do rei-astrólogo Basilio, de Polonia, que encerreo o seu propio fillo dentro dunha torre despois de interpretar no horóscopo que o nacemento do seu fillo lle traería moitas desgrazas. Co paso do tempo, o rei ordena que traian do cárcere o seu fillo, mais este compórtase dunha maneira incivilizada e volve ser encerrado. O pobo libera o príncipe Sexismundo cando se decata de que volveu ser encarcerado.

## Estrutura 
A obra de Calderón divídese en tres actos:
* Acto primeiro: dende que Clarín e Rosaura chegan á torre onde se atopa encarcerado Sexismundo ata a liberación de Rosaura e Clarín.
* Acto segundo: dende o espertar de Sexismundo no palacio real ata o famós monólogo deste (*toda la vida es sueño / y los sueños, sueños son*).
* Acto terceiro: dende que o pobo quere liberar Sexismundo da torre (onde estaba novament encarcerado) ata que o rei recoñece a Sexismundo como futuro rei de Polonia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* New production of *La vida es sueño* no Repertorio Español de Nova York, novembro de 2008
* Texto completo en Project Gutenberg na súa tradución ao inglés (Denis Florence MacCarthy, 1873)
* Odeon Theatre, Bucharest, Romania. *Life is Dream*. 2011
Partido Galego

O **Partido Galego** (**PG**) é un partido político de centro  galeguista de ámbito autonómico, que naceu en 2020 coa intención de representar todas as persoas que se senten galegas e españolas e que consideran que Galicia é unha comunidade autónoma que conta cunha cultura e unha lingua propia diferenciada do resto de comunidades.

## Ideoloxía 
O perfil político do Partido Galego sitúase na centralidade política, tendo como piar principal da súa ideoloxía un sentimento galeguista. O Partido Galego ten como intereses principais a defensa e a protección da cultura galega, a defensa dos piares do benestar públicos (educación, sanidade, servizos sociais e pensións), a defensa da ecoloxía, a defensa do rural e a defensa do desenvolvemento sostible dos sectores produtivos da comunidade conectando coa sociedade galega.

A súa acción política céntrase en gran medida no apoio e mellora en sectores consolidados tales como a pesca, gandaría, viticultura etc., así como en impulsar sectores potenciais da industria, xerando unha produción que atenda a economía circular amosando especial atención no conxunto da cadea de valor. O Partido Galego aposta polo comercio sostible, tratando de fomentar que esta actividade se exerza no comercio de proximidade e que sexa ecolóxico.

## Logotipo 
O logo representa o conxunto das ideas básicas do partido e está formado polas siglas PG. Nelas distínguense un carballo (árbore propia do clima oceánico de Galicia), unha rede de pesca (propia dun dos sectores produtivos máis importantes da comunidade), a bandeira de Galicia e as lentes de Castelao (timidamente ocultas entre as letras gue e o na palabra *galego*). 

## Traxectoria 
O Partido Galego presentouse o 12 de decembro de 2020 en Melide e fixo o seu Congreso Constituínte en Arzúa o 22 de outubro de 2022, e o seu primeiro Congreso ordinario foi en Teo, o 6 de abril de 2024, onde foron elixidos como dirixentes Miguel Míguez, como secretario xeral da formación, e Francisco Villanueva como presidente.

Defínese como un partido de "centro transversal" e sitúase a si mesmo "no espazo do galeguismo, da moderación, e do equilibrio medioambiental". A disposición gráfica das siglas (PG) é moi semellante ás do extinto Partido Galeguista Demócrata, na etapa en que fora dirixido por Manoel Soto.

Presentouse ás municipais de 2023 como membro da coalición Contamos en concellos lugueses e, a coalición, conseguiu 4.589 sufraxios o 2,39% da provincia de Lugo. A maior parte do apoio recibido veu de Sarria con 2 808 votos grazas a que Camiña Sarria formaba parte da coalición. Sacaron 18 concelleiros.

O Partido Galego estreouse nas eleccións europeas cun resultado de 2.074 sufraxios en Galicia, e mais en total acadaron 5.719 obtendo a maior parte do seu apoio fóra de Galicia presuntamente de galegos emigrados. A súa candidata foi Olga Dourado.

## Resultados electorais
### Eleccións municipais 
### Eleccións ao Parlamento Europeo
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Secundino Iglesias Ortigueira

**Secundino Iglesias Ortigueira**, coñecido co pseudónimo de **Siorty**, nado en Portas en 1918 e finado en Vigo o 8 de novembro de 1982, foi un reporteiro gráfico galego.

## Traxectoria 
Traballou en RENFE e foi fotógrafo de rúa. Comezou a súa carreira en 1952 no diario *El Pueblo Gallego* da man de “Hincha Perico” (José Ramón Martínez). En 1962 ingresou no *Faro de Vigo*, onde traballou até a súa retirada por enfermidade en 1975. Colaborou tamén con *La Hoja del Lunes*, *Meta*, *Marca*, *El Caso* e a revista *Blanco y Negro*.

En outubro de 1966, acompañou a Álvaro Cunqueiro e Francisco Fernández del Riego a Inglaterra, con ocasión da celebración do milenario da vitoria do duque Guillerme sobre Haroldo II, o rei saxón, na Batalla de Hastings.

## Recoñecementos 
En outubro de 1962 recibiu o premio Martín Codax xunto cos xornalistas Gustavo Luca de Tena e Cuco Cerecedo pola serie *As Rías Baixas*, publicada en *El Pueblo Gallego*. En 1971 recibiu o primeiro premio de fotografía deportiva.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Tía (mitoloxía)

Na mitoloxía grega, **Tía**, a Divina, **Tea** ou **Teia**  (en grego Θεία), tamén chamada **Eurifaesa** (Ευρυφαεσσα *Euryphaessa*, 'a de amplo brillo' , era unha Titánide, filla de Xea (a Terra) e Urano (o Ceo). Considerouse deusa da vista e a que dotaba ó ouro, á prata e ás xemas do seu brillo e valor .

## Mitoloxía 
Uniuse a Hiperión, un dos seus irmáns, do que tivo tres fillos: Helios (o Sol), Eos (a Aurora) e Selene (a Lúa).

Noutras tradicións, Tía é o nome dunha ninfa que se uniu a Apolo, con quen tivo un fillo chamado Delfo. Outras fontes fana amante de Poseidón ou do mesmo Zeus, con quen tivo dous fillos: Magnes e Macedón.

Trala Titanomaquia, na que as Titánides permaneceron neutrais, foi vivir ó palacio do seu fillo Helios.
## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía
* ELVIRA BARBA: Miguel Ángel: *Arte y mito. Manual de iconografía clásica*. Sílex, 3ª ed. 2017.
* GRIMAL, Pierre: *Diccionario de mitología griega y romana*. Ed. Paidós, 1981.
* 
* HESÍODO: *Teogonía. Trabajos y días. Escudo. Certamen*, Alianza Editorial, 3ª ed., 2013 [a numeración segue a utilizada neste texto]
* Hesíodo. *Teogonía*. Universidad de Salamanca. Curso 2009-2010. 11638: LUZ, MOLÉCULAS Y VIDA
Equinorrínidos

A dos **equinorrínidos** (*Echinorhinidae*) é unha familia de peixes elasmobranquios selaquimorfos da superorde dos escualiformes.

É unha familia monotípica, xa que comprende un só xénero, *Echinorhinus*.

## Taxonomía 
### Descrición 
#### Familia 
A familia foi descrita en 1862 polo ictiólogo estadounidense  Theodore Nicholas Gill. Literalmente: "os que teñen espiñas no nariz".

### Especies 
A familia, como quedou dito, está integrada por un só xénero, *Echinorhinus*, que alberga soamente dúas especies:
* *Echinorhinus brucus* (Bonnaterre, 1788)
* *Echinorhinus cookei* Pietschmann, 1928

## En Galicia 
Nas augas galegas encóntrase a especie *Echinorhinus brucus*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Compagno, Leonard; Marc Dando & Sarah Fowler (2005): *Sharks of the World*. Princeton, Nova Jersey USA: Princeton University Press. ISBN 0-6911-2072-2. 
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. 4th Edition. Hoboken, Nova Jersey, USA: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-4712-5031-7.
* Rodríguez Villanueva, X. L. e Xavier Vázquez (1992): *Peixes do mar de Galicia. (I) Lampreas raias e tiburóns*. Vigo: Edicións Xerais de Galicia. ISBN 84-7507-654-8.

### Outros artigos 
* Tiburóns
* Escualiformes
Manuel Trobo Rivera

**Manuel Pedro Trobo Rivera**, nado en Galdo (Viveiro) en 1910 e finado no mesmo concello o 13 de xaneiro de 1946, foi un falanxista galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Trobo Pardo. Estudou o bacharelato en Lugo. Foi fundador de Falange Española de Viveiro. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado xefe de Falange de Viveiro e participou na represión. Despois foi industrial dedicado ao transporte de peixe. Foi executado pola guerrilla o 13 de xaneiro de 1946, nunha acción na que participaron Evaristo Candelas e Leonardo Gómez Pérez.

## Vida persoal 
Casou con Ángela Miranda Miranda.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* O terror en Lugo ten nomes
Echinorhinus brucus

***Echinorhinus brucus***, coñecido en galego como **cravudo**, é unha especie de peixe elasmobranquio selaquimorfo da superorde dos escualiformes, unha das dúas integradas na actualidade (2020) na familia dos equinorrínidos.

## Taxonomía 
### Descrición 
A especie foi descrita en 1788 polo naturalista francés Pierre Joseph Bonnaterre, baixo o nome de *Squalus brucus*,

### Nome galego 
A Real Academia Galega dá para esta especie o nome de **cravudo**. opinando que quizais sexa o **garvudo** que se define como «escualo, pez de mar», no *dicionario* de Franco Grande.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Akhilesh, K. V. (2013): "Catch composition, reproductive biology and diet of the bramble shark *Echinorhinus brucus* (Squaliformes: Echinorhinidae) from the south‐eastern Arabian Sea". *Journal of Fish Biology*. **83** (5):1112-27.
* Compagno, Leonard; Marc Dando & Sarah Fowler (2005): *Sharks of the World*. Princeton, Nova Jersey USA: Princeton University Press. ISBN 0-6911-2072-2. 
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. 4th Edition. Hoboken, Nova Jersey, USA: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-4712-5031-7.
* Rodríguez Villanueva, X. L. e Xavier Vázquez (1992): *Peixes do mar de Galicia. (I) Lampreas raias e tiburóns*. Vigo: Edicións Xerais de Galicia. ISBN 84-7507-654-8.

### Outros artigos 
* Tiburóns
* Escualiformes
* Equinorrínidos
Orlets 2

**Orlets 2** ou **Yenisey** foi un tipo de satélite de recoñecemento fotográfico ruso sucesores dos Orlets 1.

## Características
Os Orlets 2 eran versións melloradas dos Orlets 1. Tamén eran satélites de recoñecemento que usaban unha cámara panorámica e película fotográfica que era devolta á Terra para a súa análise, pero en lugar de oito cápsulas, como os Orlets 1, usaban 22 cápsulas para poder enviar máis material fotográfico. A maior masa dos satélites fixo que tiveran que ser lanzados mediante foguetes Zenit 2. En total lanzáronse dous Orlets 2, un en 1994 e outro en 2000.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Zenit 2
*Orlets 1
Bardancos, Triabá, Castro de Rei

**Bardancos** é un lugar da parroquia de Triabá no concello lugués de Castro de Rei na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 2 habitantes (1 homes e 1 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Triabá 
### Parroquias de Castro de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Castro de Rei
Tártaro (mitoloxía)

miniatura|300px|O Tártaro, segundo Virxilio

Na mitoloxía grega, o **Tártaro** (, *Tártaros*) é o profundo abismo que se usa como calabozo de tormento e sufrimento para os malvados e como prisión para os Titáns. Tártaro é o lugar onde, de acordo coas Gorxias de Platón (&nbsp;400 a.C.), as almas son xulgadas despois a morte e onde os malvados reciben o castigo divino. O Tártaro tamén se considera unha forza ou deidade primixenia xunto a entidades como a Terra, Noite e Tempo.

## Mitoloxía grega 
Na mitoloxía grega, o Tártaro é a vez unha deidade e un lugar no inframundo grego. Nas antigas fontes órficas e nas escolas de misterio, o Tártaro é tamén a primeira entidade ilimitada da que nacen a luz e o cosmos.

Segundo a mitoloxía grega, o **Tártaro** é unha rexión do inframundo situada moi por debaixo do inferno:

 

Hesíodo descríbeo como rodeado de murallas con portas de bronce - que puxera Poseidón- e todo el cuberto por unha *escuridade de tres capas*, de modo que os Titáns permanecen nel baixo escuras tebras.

Co tempo, o Tártaro pasou a ser identificado co propio inferno, lugar de castigo para os que pecaban, polo que se opón ós Campos Elisios.

## Mitoloxía
Utilizouse como lugar afastado onde os deuses encerraban ós seus inimigos: Urano e Cronos ós Ciclopes, Zeus ós Titáns e ós Xigantes. 

Incluso os deuses son ameazados con el cando se opoñen a Zeus. O mesmo Apolo foi condenado ó Tártaro por matar ós Ciclopes (que crearan o raio de Zeus) aínda que foi salvado porque a súa nai Leto suplicoulle a Zeus que o perdoase.

## Outros
Tamén se denomina Tártaro á personificación do inframundo, que se uniu a Xea e tivo varios monstros como fillos, como Tifón.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía
* GRIMAL, Pierre: *Diccionario de mitología griega y romana*. Ed. Paidós, 1981.
* HESÍODO: *Teogonía. Trabajos y días. Escudo. Certamen*, Alianza Editorial, 3ª ed., 2013 [a numeración segue a utilizada neste texto]
* Hesíodo. *Teogonía*. Universidad de Salamanca. Curso 2009-2010. 11638: LUZ, MOLÉCULAS Y VIDA
* PSEUDO-APOLODORO: *Biblioteca mitológica*. Tradución e notas de Julia García Moreno. Alianza Editorial 3ªed. 2016 [a numeración segue a utilizada neste texto].
OSIRIS-REx

**OSIRIS-REx** (*Origins, Spectral Interpretation, Resource Identification, Security, Regolith Explorer*) é unha sonda espacial da Universidade de Arizona e da NASA lanzada o 8 de setembro de 2016 mediante un foguete Atlas 5 desde Cabo Cañaveral para estudar e recoller mostras do asteroide 101955 Bennu.

## Características 
OSIRIS-REx é a terceira misión do programa New Frontiers. Foi deseñada para estudar e recoller mostras dun asteroide próximo á Terra, 101955 Bennu, un asteroide carbonáceo de categoría Apolo, potencialmente perigoso. Os obxectivos de OSIRIS-REx son:

*Traer á Terra polo menos 60 gramos de material do asteroide, e ata un máximo de 2 kg.
*Cartografar as propiedades globais do asteroide, químicas e mineralóxicas.
*Documentar a textura, morfoloxía, química e propiedades espectrais do sitio de recollida de mostras.
*Medir a desviación da órbita do asteroide a causa de forzas non gravitatorias, como o efecto Yarkovsky.
*Caracterizar as propiedades globais do asteroide comparándoo coas observacións desde terra.

A nave foi lanzada o 8 de setembro de 2016 e chegou Bennu en decembro de 2018, estudandoo ata a recollida de mostras que tivo lugar en outubro de 2020. OSIRIS-REx deixará Bennu en 2021 para enviar as mostras recollidas nunha cápsula de reentrada atmosférica na Terra en setembro de 2023.

A forma da nave é aproximadamente cúbica, con 2,72 m de altura e 3,1 m de ancho, e con dous paneis solares cunha superficie total de 8,5 m2 que xeran enerxía que é almacenada en varias baterías de ións de litio. A masa ao lanzamento, incluído propelente, era de 1529 kg. O sistema de propulsión usa propulsores de 200 N de impulso alimentados por hidracina e as comunicacións teñen lugar a través dunha antena parabólica de 2 m de diámetro. O mecanismo de recollida de mostras usa un brazo robótico denominado TAGSAM (*Touch and Go Sample Acquisition Mechanism*) cun cabeceiro cunha área de recolección e un sistema de chorros de nitróxeno para mover o regolito da superficie do asteroide e metelo no sistema de captura.

Ademais do sistema de recollida de mostras OSIRIS-REx leva a bordo os seguintes instrumentos:

*OSIRIS-REx Camera Suite (OCAMS), un conxunto de cámaras.
*OSIRIS-REx Laser Altimetry (OLA), un altímetro láser para estudar a forma do asteroide.
*OSIRIS-REx Visible and IR SPectrometer (OVIRS), un espectrómetro para lonxitudes de onda visibles e infravermellas.
*OSIRIS-REx Thermal Emission Spectrometer (OTES), un espectrómetro para estudar a emisión térmica do asteroide.
*Spacecraft Telecom, para facer experimentos de gravidade e calcular a masa de Bennu.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Atlas 5
*101955 Bennu
San Pedro de Trones, A Ponte de Domingos Flórez

**San Pedro de Trones** é unha localidade do municipio da Ponte de Domingos Flórez, na provincia de León. En 2019 tiña 350 habitantes.

## Xentilicio 
O seu xentilicio é **troneiro** ou **pedrelo**.

## Xeografía
Atópase próximo á estrada CL-536 (antiga N-120) e ás localidades da Ponte e Castroquilame. Situado no límite leste de Galicia, ten un clima oceánico con tendencias mediterráneas. A temperatura media é duns 13&nbsp;°C (xaneiro 5&nbsp;°C, agosto 22&nbsp;°C). Con precipitacións máis frecuentes no inverno, o verán segue sendo moi seco. O sol loce unha media de 2100 horas por ano.

Os seus barrios son La Cruz, Acebreiro, Pandela, Penelas, Carballal, Carballeda, Outeiro, Chao de San Miguel, La Torre, El Poulo e El Soto.

## Economía 
Posúe unha grande industria louseira. Antes deste século destacou polos teares de lenzo e no seu primeiro cuarto contaba con fábrica de electricidade, muíños de fariña, carpintarías, ferrarías, fábricas de gasosas e augardente, etc.

## Historia 
A primeira vez que se cita esta vila é en 1182 cando pertencía ao mosteiro de Montes. Pertenceu despois ao Marquesado de Vilafranca, e a súa abadía a igrexa de San Pedro.
En 1890 iniciouse a explotación das primeiras canteiras de lousa nas proximidades de San Pedro; o seu transporte facíase en carros de bois, pagándose catro pesetas polo porte de cada carro até a estación de Sobradelo; posteriormente unha barca permitiu achegar a mercadoría á estación de Quereño.

## Patrimonio 
A ermida da Virxe da Estrela, de estilo neorrománico con forma de estrela octogonal, foi construída sobre outra do século XI. A imaxe que garda no seu interior da virxe da Estrela é unha talla de madeira que imita a outra do século XIII da catedral de Plasencia.
O Museo da Lousa recolle elementos relacionados coa industria extractiva da lousa ao longo da historia. Serie de pezas etnográficas e de artes decorativas e instrumental e obxectos relativos á explotación antiga da lousa. Exponse unha colección arqueolóxica, na que destaca, a magnífica espada de Vilafranca, así como unha serie de pezas etnográficas e de artes decorativas. Instrumental e obxectos relativos á explotación antiga da lousa.

## Evolución demográfica 
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
Margarita Mariscal de Gante

**Margarita Mariscal de Gante y Mirón**, nada en Madrid o 10 de xaneiro de 1954, é unha política e xurista española, ministra de Xustiza no primeiro goberno de José María Aznar, sendo a primeira muller que se puxo á fronte desta carteira en España.

## Traxectoria 
Mariscal de Gante naceu en 1954, filla de Jaime Mariscal de Ghent, xuíz do Tribunal de Orde Pública creado na España franquista. O irmán deste xuíz, o inspector Mariscal de Gante, foi tamén coñecido por convidar a Antonio González Pacheco, alias "Billy el Niño", a participar nunha celebración nunha comisaría de Madrid.

Mariscal de Gante estudou dereito na Universidade Complutense de Madrid, e en 1980 ingresou na carreira xudicial, ocupando unha praza no xulgado de Aguilar de la Frontera (Córdoba), e posteriormente de Aranjuez.

Nas eleccións xerais do ano 2000 foi elixida deputada ao Congreso dos Deputados pola circunscrición de Albacete. Dende abril de 2002 a xaneiro de 2004 foi vicepresidenta primeira da Mesa do Congreso. Dende o 23 de xullo de 2012 é membro do Tribunal de Contas, elixida por parte do Senado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista con Margarita Mariscal de Gante en *El Mundo*
Tatsuya Nakadai

**Tatsuya Nakadai** (仲代 達矢), nado como **Motohisa Nakadai** en Tokyo o 13 de decembro de 1932, é un actor xaponés coñecido pola ampla variedade de personaxes que interpretou e as súas moitas colaboracións con célebres directores de cinema xaponeses. Apareceu en once filmes dirixidos por Masaki Kobayashi e en cinco de Akira Kurosawa, ademais de filmes de Hiroshi Teshigahara, Mikio Naruse, Kihachi Okamoto, Hideo Gosha, Shirō Toyoda e Kon Ichikawa.

## Traxectoria 
Nakadai naceu nunha familia moi pobre e non puido permitirse unha educación universitaria, dando pé a que pasase á actuación. Admiraba os filmes estadounidenses e era fan de actores como John Wayne e Marlon Brando. Tamén gustaba dos musicais de Broadway, e viaxaba unha vez ao ano en Nova York para velos. Nakadai traballaba como dependente en Tokyo antes de coñecer casualmente o director Masaki Kobayashi que o contratou para o filme *Kabe atsuki heya*. O ano seguinte fixo unha breve aparición sen acreditar en *Os sete samurais*, de Akira Kurosawa, onde se ve uns segundos como un samurai que camiña pola aldea. O papel de Nakadai neste filme foi tecnicamente o seu debut, xa que o filme de Kobayashi se atrasou tres anos debido a un tema controvertido. O seu papel revelación como actor chegou cando interpretou a Jo, un yakuza, en *Kuroi kawa*, tamén de Kobayashi. Nakadai continuou a traballar con este director na década de 1960, gañando o seu primeiro Blue Ribbon por *Seppuku* (o seu filme favorito) como o *rōnin* que vai envellecendo Hanshiro Tsugumo.

Nakadai apareceu noutros dous filmes de Kurosawa na década de 1980. En *Kagemusha* Nakadai interpreta tanto o ladrón do título convertido en dobre de corpo como o famoso *daimyō* Takeda Shingen por quen o ladrón se ten que facer pasar. Este papel duplo valeulle o seu segundo Blue Ribbon ao mellor actor. En *Ran* Nakadai interpretou outro *daimyō*, Hidetora Ichimonji (baseado no rei Lear, de Shakespeare, e inspirado no *daimyō* histórico Mōri Motonari).

Deu clases e preparou a actores novos como Kōji Yakusho, Mayumi Wakamura, Tōru Masuoka, Azusa Watanabe e Kenichi Takitō entre outros.

En 2015, recibiu a Orde da Cultura.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  por Chuck Stephens
* Criterion
* Toho
* AMC
Salas, A Ponte de Domingos Flórez

**Salas** (oficialmente en castelán **Salas de la Ribera**) é unha localidade do municipio leonés da Ponte de Domingos Flórez, na comunidade autónoma de Castela e León. Tiña 178 habitantes en 2020.

Está situada na beira esquerda do río Sil, fronte á aldea de Sobredo, en Quereño (Rubiá), e a 3 km da vila da Ponte, capital municipal. O patrimonio relixioso de Salas inclúe a igrexa parroquial, dedicada a Santo André Apóstolo, e a ermida do Santo Cristo, no extremo oposto da da localidade.

## Demografía 
; Evolución da poboación

## Historia 
No século XIII, tras a devolución de Ponferrada á Orde do Temple por parte do rei Afonso VIII de León e Galicia en 1211, a localidade de Salas quedou encadrada dentro da encomenda templaria ponferradina. Así, o 7 de marzo de 1222 o mestre Pedro Alvitiz subscribiu co bispo de Astorga unha carta de composición acerca dos dereitos a percibir nas behetrías do val de Salas.

Xa na Idade Contemporánea, así se describía o lugar no tomo XIII do *Dicionario xeográfico-estatístico-histórico de España e as súas posesións de Ultramar*, obra impulsada por Pascual Madoz a mediados do século&nbsp;:
&nbsp;

## Notas
As Nosas

***As Nosas*** é un xornal dixital de información deportiva e de ámbito galego dirixido pola xornalista Silvia Carregal (A Coruña, 1973) e cun equipo conformado por tres redactores (Patri Campos, Iago Cerezuela e Carolina Regueira). Ademais, conta co reforzo dos departamentos de deseño, fotografía, edición audiovisual e redacción de Ártabra Comunicación, empresa editoria de *As Nosas*.

Naceu a comezos de 2020 «para darlle o protagonismo que a muller no deporte en Galicia reclama e merece». Desde a súa liña editorial, pretende achegar unha visión de xénero que fomente na sociedade valores de igualdade, sororidade, respecto, superación, e competitividade sa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de *As Nosas*
Stephen S. Oswald

**Stephen Scot Oswald**, nado en Seattle (Washington) o 30 de xuño de 1951, é un astronauta estadounidense retirado que formou parte das misións STS-41,  STS-56 e STS-67.

## Traxectoria
Oswald graduouse en enxeñaría aeroespacial pola Academia Naval dos Estados Unidos en 1973. Foi seleccionado como astronauta pola NASA en novembro de 1984, participando nas misións STS-41, STS-56 e STS-67, pasando un total de 33,94 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-41
*STS-56
*STS-67
Os Canedos, Triabá, Castro de Rei

**Os Canedos** é un lugar da parroquia de Triabá no concello lugués de Castro de Rei na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 9 habitantes (4 homes e 5 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Triabá 
### Parroquias de Castro de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Castro de Rei
Punta Centoleira

**Punta Centoleira** é un saliente costeiro situado en Aguiño (Ribeira).
Este cabo marca o extremo norte da zona interior da ría de Arousa 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Ribeira

### Ligazóns externas 
* Punta Centoleira
* Mapa en *intecmar.gal* Xunta de Galicia.
Sal Khan

**Salman Amin Khan**, nado en Nova Orleáns o 11 de outubro de 1976, é un profesor, informático, enxeñeiro eléctrico e matemático estadounidense, que en setembro de 2006 creou unha organización de aprendizaxe electrónica de educación gratuíta chamada Khan Academy, que produciu máis de 6500 leccións en vídeo sobre diferentes materias académicas, centrándose orixinariamente en matemáticas e ciencias. Recibiu o Premio Princesa de Asturias de Cooperación Internacional en 2019.

En 2012, a revista *Time* nomeouno na súa listaxe anual das 100 persoas máis influentes do mundo. O mesmo ano apareceu na portada de *Forbes*.

## Traxectoria 
Salman Khan naceu en Luisiana no seo dunha familia bengalí. O seu pai era de Barisal (Bangladesh), e a súa nai era de Murshidabad, Bengala Occidental (India). Asistiu á escola pública Grace King High School en Metairie, Louisiana, onde, como lembra, "algúns compañeiros de clase saían do cárcere e outros ía as mellores universidades". Traballou como debuxante no xornal do instituto e graduouse como mellor alumno en 1994.

Khan realizou estudos no Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts, onde obtivo se graduou cun Bachelor of Science e un Master of Science no Curso 6 (enxeñaría eléctrica e ciencias da computación) e outro no Curso 18 (matemáticas), en 1998. Foi presidente da clase no seu último ano. Tamén posúe un mestrado en administración de empresas pola Harvard Business School.

A idea de Khan Academy xurdiu mentres procuraba a maneira de axudar a súa prima Nadia en 2004. Cando outros parentes e amigos pediron a súa axuda moveu os seus tutoriais de Yahoo! a YouTube onde creou unha conta o 16 de novembro de 2006. A popularidade dos seus vídeos educativos levouno a abandonar o seu traballo como analista financeiro a finais de 2009.

A Academia é unha organización sen fins de lucro que ten como obxectivo cambiar a educación compartindo coñecementos para calquera persoa en calquera lugar; os recursos da páxina están dispoñibles na súa totalidade de xeito gratuíto.

## Vida persoal 
Khan está casado coa médica paquistaní Umaima Marvi. A parella vive cos seus fillos en Mountain View, California.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Khan Academy
Orbiting Solar Observatory

**Orbiting Solar Observatory** ou **OSO** foi unha serie de observatorios espaciais solares da NASA lanzados entre 1962 e 1969.

## Características
Os satélites OSO eran observatorios espaciais adicados a estudar o Sol no rango do ultravioleta, os raios X e os raios gamma. Tamén estudou fontes galácticas nese rango de lonxitudes de onda.

Os satélites estaban deseñados cun sistema de dobre xiro que permitía apuntar algúns instrumentos con precisión ao Sol mentres que outros podían estudar outros obxectos. Os observatorios OSO descubrieron os Buratos coroais, fixeron as primeiras observacións orbitais da Gegenschein e estudaron por primeira vez desde órbita a coroa solar e os campos magnéticos solares e a súa relación coa actividade solar.

Construíronse oito satélites OSO, un dos cales (OSO B) foi destruído nunha explosión antes do lanzamento na que morreron varios técnicos. OSO C fallou en chegar a órbita debido a problemas no seu foguete lanzador, un Delta C.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Delta C
*Delta C1
*Delta N
Hassan Diab

**Hassan Diab** (en árabe : حسان دياب) nado en Beirut o 6 de xaneiro de 1959, é un enxeñeiro e académico libanés, que foi primeiro ministro do Líbano de xaneiro a agosto de 2020.  Antes do ser primeiro ministro, Diab exerceu como ministro de Educación libanés entre 2011 e 2014, baixo a presidencia de Michel Suleiman .

## Biografía 
Diab naceu nunha familia libanesa en Beirut en 1959. Licenciado en enxeñaría de comunicacións, na Universidade Metropolitana de Leeds en 1981. Despois obtivo un mestrado en enxeñaría de sistemas pola Universidade de Surrey en 1982 e un doutoramento en enxeñaría informática pola Universidade de Bath en 1985. 

Diab está casado con Nuwar Mawlawi e ten tres fillos. Actualmente vive en Beirut. É un musulmán sunita.

Diab foi profesor de enxeñaría eléctrica na Universidade Americana de Beirut (AUB). Tamén foi vicepresidente de programas externos rexionais na AUB de outubro de 2006 a xuño de 2011. O 13 de xuño de 2011 foi nomeado Ministro de Educación e Educación Superior como parte do gabinete de Najib Mikati, en substitución de Hassan Mneimneh. Foi sucedido por Elias Abu Saab como ministro de Educación, o 15 de febreiro de 2014.

Foi nomeado primeiro ministro libanés para suceder a Saad Hariri o 19 de decembro de 2019, no medio das protestas no Líbano entre 2019 e 2020 que causaran a dimisión de Hariri. A candidatura de Diab obtivo o apoio de 69 membros do parlamento do Líbano, a maioría simple; o seu apoio veu dos partidos que compoñen a Alianza do 8 de marzo.

O 10 de agosto de 2020, Diab dimitiu, xunto co seu goberno, tras varias protestas da poboación tras as explosións no porto de Beirut unha semana antes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web persoal (en inglés)
* Biografía no CIDOB (en castelán)
Festa do marisco do Grove

A **Festa do marisco do Grove**, ou **festa de exaltación do marisco do Grove**, é unha festa gastronómica que se celebra cada ano no concello do Grove. Celébrase desde 1963, e está declarada festa de interese turístico nacional de España.

## Características
Durante o festexo póñense á venda mariscos e peixes a prezos populares, preparados e servidos polos habitantes do lugar. Os produtos da zona atraen cada ano miles de persoas, convertendo este evento en toda unha referencia e facendo que O Grove alcanzase o sobrenome de "paraíso do marisco". Ademais, na festa, non faltan a música e os bailes populares, os concursos e as competicións deportivas, así como seminarios e exposicións.

Este evento gastronómico-cultural pon de relevo os piares básicos da economía deste pobo costeiro: o turismo e a pesca. Ambos os dous, conxugados, fan posíbel que esta festa de promoción cultural siga adiante.

A gran calidade dos produtos do mar ofrecidos, o custe axustado dos pratos, o servizo dentro das carpas, o ambiente festivo, os espectáculos, concertos e a gran variedade de actividades atraen cada ano milleiros de persoas para gozar na festa máis importante do concello, e unha das máis importantes de España a nivel gastronómico, polo que foi declarada de Interese Turístico Nacional o ano 2013 e agora ten o punto de mira en conseguir a declaración de Interese Turístico Internacional.

A Festa do Marisco do Grove celébrase cada ano coincidindo coa ponte do Pilar, nas primeiras semanas de outubro, cando o marisco se encontra na súa época de esplendor en sabor e aínda mantén uns prezos para todas as bolsas xusto antes de empezar a escalada de prezos para o Nadal. 

## Nota
Raimundo Otero Brañas

**Raimundo Otero Brañas**, nado en Ferrol cara a 1889 e finado no mesmo concello o 25 de agosto de 1983, foi un practicante e médico galego.

## Traxectoria 
Practicante da zona de Ferrol. De orientación libertaria. Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estaba destinado como oficial auxiliar de Sanidade da Armada na Base de Maó (Menorca). Foi membro do comité que impediu que triunfase naquela base da Mariña militar o golpe.

En 1954 foi detido por prestar axuda ao guerrrilleiro Francisco Martínez Leira “Pancho”, ferido de bala en novembro. Segundo a súa familia, era o enfermeiro de confianza da guerrilla antifranquista de Ferrolterra. Chegou a ser capitán de Sanidade Militar no momento do seu retiro. Finou en 1983.
## Vida persoal 
casou con Mercedes París Gómez e foi pai de Mercedes e Raimundo Otero París.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
The Princess Switch: Switched Again

***The Princess Switch: Switched Again*** é un filme estadounidense de 2020 dirixido por Mike Rohl. É a secuela de *The Princess Switch*, e está protagonizado por Vanessa Hudgens, Sam Palladio, Suanne Braun e Nick Sagar. O filme conta a historia de Margaret Delacourt, a duquesa de Montenaro, quen de súpeto herda o trono do seu país. Conforme se achega a data da coroación de Nadal, ela e Stacy intercambian postos de novo para que Margaret poida arranxar a súa relación co amigo de Stacy, Kevin.

## Personaxes 
* Vanessa Hudgens como princesa Stacy Juliette De Novo Wyndham
** Hudgens tamén interpreta a Lady Margaret Katherine Claire Delacourt e Lady Fiona Pembroke
* Sam Palladio como príncipe Edward Wyndham
* Nick Sagar como Kevin Richards
* Suanne Braun como Mrs. Donatelli
* Mark Fleischmann como Frank De Luca
* Ricky Norwood como Reggie
* Florence Hall como Mindy
* Lachlan Nieboer como Antonio Rossi
* Mia Lloyd como Olivia Richards
* Rose McIver como raíña Amber de Aldovia
* Ben Lamb como rei Richard de Aldovia

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Veda

O termo **veda** pode referirse a:
***Veda**, prohibición de cazar ou pescar nun sitio ou nunha época determinados.
***Veda**, cada un dos textos sagrados que constitúen o fundamento da tradición relixiosa da India.
Labourse

**Labourse** é un concello do departamento francés do Paso de Calais.

## Xeografía 
Labourse constitúe un único núcleo de poboación, conformado como unha vila. Sitúase a 3 km. ao sueste de Béthune e 22 ao suroeste de Lille cos que se comunica por medio das estradas D65 e D943. Ademais a autoestrada A26 atravesa o concello. Ao norte limita co concello de Beuvry, ao leste con Sailly-Labourse, ao sueste con Mazingarbe, ao suroeste con Nœux-les-Mines e ao oeste con Verquigneul. Entre 1793 e 1801 tivo como nome oficial **La Bourse**.

## Política e administración 
O concello atópase no distrito de Béthune e para as eleccións a deputados dende 2012 forma parte da décima circunscrición do Paso de Calais.

Entre 1801 e 1973 formou parte do cantón de Cambrin, ano no que se integrou no de Nœux-les-Mines.
## Poboación 
En 2017, o concello contaba con 2 847 habitantes, un 17,21 % máis en relación a 2012 (Paso de Calais : +0,3 %, Francia : +2,36 %).
### Estrutura da poboación 
A súa poboación é relativamente nova. A taxa da poboación de máis de 60 anos (17,2 %) é de certo inferior ao total nacional (25,3 %) e o departamental (24,4 %). A repartición da poboación por idade era en 2017 a seguinte:						
* 48,12 % de homes (0 a 14 anos = 25,3 %, 15 a 29 anos = 17,3 %, 30 a 44 anos = 22,5 %, 45 a 59 anos = 21,1 %, máis de 60 anos = 13,8 %) ;						
* 51,98 % de mulleres (0 a 14 anos = 23,2 %, 15 a 29 anos = 15,3 %, 30 a 44 anos = 23,8 %, 45 a 59 anos = 17,4 %, máis de 60 anos = 20,2 %).

## Economía 
En 2007 a poboación en idade de traballar era de 1.807 persoas, 1331 eran activas e 476 inactivas. Das  1331 activas 1157 estaban ocupadas (624 homes e 533 mulleres) e 174 espaban paradas.

### Actividade económica 
Dos 88 establecementos que había en 2014, 5 eran de empresas extractivas, 1 alimentaria, 2 dedicadas á fabricación de material eléctrico e informáticos, 13 de empresas de fabricación doutros produtos industrias, 10 de construción, 18 de comercio e reparación de automóbiles, 1 de transportes, 5 de hostalería e restauración, 1 financeira, 7 científicas e técnicas, 7 entidades da administración pública e 17 empresas clasificadas como outras actividades de servizos.
thumb|Igrexa de Saint-Martin.
Dos 30 establecementos de servizos aos particulares en 2019, 1 era unha oficina de correo, 2 talleres de repación de automóbiles, 1 taller de inspección técnica de vehículos, 4 negocios de albanelería, 7  de decoración-pintura, 2 de fontanería, 1 de electricidade, 1 de construción, 5 salóns de peiteado, 1 restaurante, 2 inmobiliarias e 2 de beleza.

## Patrimonio 
Un dos monumentos máis salientables do patrimonio arquitectónico do concello é a igrexa parroquial dedicada a San Martiño, inscrita como monumento histórico o 26 de maio de 1926, data do século X e constitúe unha das igrexas máis antigas do Paso de Calais; reconstruíuse no século XVI.

## Notas
Veda (prohibición)

A **veda** é a prohibición de cazar ou pescar certas especies de animais terrestres ou acuáticos nun sitio ou nunha época determinados.
## Características
A súa finalidade é a de permitir que ocorra o ciclo de reprodución da especie e a recuperación das súas poboacións.

Realizada cada ano, e normalmente no mesmo período, as vedas demostraron seren efectivas para a recuperación dos recursos. Ademais, o seu establecemento por parte das autoridades e o seu acatamento por parte de cazadores, pescadores, comerciantes e consumidores, produce múltiples beneficios para cada un deles, así como para os ecosistemas e a conservación do recurso.

Os períodos de veda de poden variar coa especie a protexer, a temporalidade de prohibición e as rexións onde se establece.

## Notas
Tártaro (deus)

Segundo a mitoloxía grega, **Tártaro** é a personificación desa rexión do inframundo coñecida co mesmo nome de Tártaro, onde os deuses encerraban ós seus inimigos: Urano e Cronos ós Ciclopes, e Zeus ós Titáns e ós Xigantes. 

## Mitoloxía
Tártaro, xa como deus, uniuse a Xea (A Terra), coa que tivo dous fillos, monstruosos: Tifón e Equidna. Algúns autores engaden tamén á aguia de Zeus e a Tánatos, un ser masculino que simboliza a Morte, aínda que Hesíodo o fai fillo de Nicte (a Noite), xunto a Hipno (o Sono) .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
* GRIMAL, Pierre: *Diccionario de mitología griega y romana*. Ed. Paidós, 1981.
* HESÍODO: *Teogonía. Trabajos y días. Escudo. Certamen*, Alianza Editorial, 3ª ed., 2013 [a numeración segue a utilizada neste texto]
* Hesíodo. *Teogonía*. Universidad de Salamanca. Curso 2009-2010. 11638: LUZ, MOLÉCULAS Y VIDA
* PSEUDO-APOLODORO: *Biblioteca mitológica*. Tradución e notas de Julia García Moreno. Alianza Editorial 3ªed. 2016 [a numeración segue a utilizada neste texto].
A Cova, Viladonga, Castro de Rei

**A Cova** é un lugar da parroquia de Viladonga no concello lugués de Castro de Rei na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 21 habitantes (7 homes e 14 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Viladonga 
### Parroquias de Castro de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Castro de Rei