open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Shawn Rhoden

**Shawn Rhoden**, nado en  Kingston o 2 de abril de 1975 e finado o 6 de novembro de 2021, foi un fisicoculturista xamaicano-estadounidense. Gañou o Míster Olympia 2018, derrotando ao sete veces invito Phil Heath. Foi o fisicoculturista de maior idade en gañar o título de Míster Olympia á idade de 43 anos e cinco meses.

## Primeiros anos 
Nacido en Kingston, Xamaica, Rhoden emigrou aos Estados Unidos en 1990 e estableceuse en Maryland. Pasou por un período de alcoholismo tras a morte do seu pai, Lloyd, en 2002, pero superouno coa axuda da súa amiga Lenore Carroll.

## Carreira profesional 
Durante a súa adolescencia aspirou a ser futbolista. En 1992 comezou a involucrarse no culturismo grazas á inspiración dun ex Míster Universo, Yohnnie Shambourger. Tras unha carreira como afeccionado na que sufriu varias lesións e caeu na adición ao alcohol, gañou o seu cartón IFBB Prol en 2010. Alegouse que Rhoden convidou a unha muller casada, á que estivera asesorando, a súa habitación nun hotel en Salt Lake, onde tiveron lugar as accións denunciadas. A compañía American Media LLC, que é o organismo organizador do concurso Míster Olympia, emitiu un comunicado en xullo de 2019, sinalando que se decidiu prohibir a Rhoden a súa participación no concurso Míster Olympia 2019, así como en futuras competicións. O organismo reitor do deporte do culturismo e o fitness, a IFBB, emitiu un comunicado en xullo de 2019 a través do representante Jim Manion, no sentido de que non se tomarían medidas contra Rhoden ata que se recompilase máis información.

## Notas
Vanessa Morgan

**Vanessa Morgan Mziray**, nada en Ottawa (Ontario) o 23 de marzo de 1992, e unha actriz, cantante e modelo canadense, coñecida polos seus papeis de Sarah Fox no filme e na serie ''My Babysitter's a Vampire*, Hannah en *Geek Charming*, Lyria en *The Shannara Chronicles* e Toni Topaz en *Riverdale*.

## Vida e carreira 
Naceu en Ottawa, Ontario. O seu pai é de África Oriental e a súa nai é de Escocia. Ela gañou o certame Miss América Junior en 1999. Graduouse  de Colonel By Secondary School en 2010. Morgan fixo aparicións na película *A Diva's Christmas Carol* en 2000 e unha aparición en 2010 en *Frankie and Alice*.

Morgan iniciou a súa carreira como actriz na serie de televisión de Family Channel *The Latest Buzz*, interpretando a Amanda Pierce, onde ela era un dos personaxes principais, nesta serie, ela interpretaba á filla do dono da revista, onde Amanda cobre artigos de Moda. 

En 2010, Morgan interpretou a Marion Hawthorne na película de Disney Channel *Harriet the Spy: Blog Wars*. Ao ano seguinte, interpretou a Sarah na película de Disney Channel/Teletoon *My Babysitter's a Vampire*, así como na serie de televisión co mesmo nome.

En 2011, Morgan apareceu na película orixinal de Disney Channel *Geek Charming* xunto a Matt Prokop e Sarah Hyland. Tivo un papel recorrente na temporada 2 da serie de Disney Channel *ANT Farm'' como Vanessa, a moza de Cameron.

### Vida persoal 
En xullo de 2019, Morgan comprometeuse co xogador de béisbol Michael Kopech. Casaron o 4 de xaneiro de 2020. O 19 de xullo de 2020, Kopech pediulle o divorcio. En xullo  dese mesmo ano, Morgan anunciou o seu embarazo. O 29 de xaneiro de 2021, deu a luz a un neno. O 3 de febreiro de 2021, deuse a coñecer o nome do seu primeiro fillo, River Dante.

## Filmografía 
## Notas
Saúl Craviotto

**Saúl Craviotto Rivero**, nado en Lleida o 3 de novembro de 1984, é un piragüista e policía español, especialista na modalidade de caiac. É dobre campión olímpico, en Pequín 2008 e Río de Xaneiro 2016, e tres veces campión do mundo, nos anos 2009, 2010 e 2011.

Participou en catro Xogos Olímpicos de Verán, obtendo en total cinco medallas, ouro en Pequín 2008, prata en Londres 2012, ouro e bronce en Río de Xaneiro 2016 e prata en Toquio 2020.

Gañou dez medallas no Campionato Mundial de Piragüismo entre os anos 2007 e 2019, e seis medallas no Campionato Europeo de Piragüismo entre os anos 2008 e 2018.

## Traxectoria 
Nos Xogos Olímpicos de Pequín 2008, gañou a medalla de ouro na proba de K2 500 m, a carón de Carlos Pérez Rial, cun tempo de 1,28 minutos. En Londres 2012 gañou a medalla de prata na proba de K1 200 m.

Nos Xogos de Río de Xaneiro 2016 logrou a medalla de ouro na proba de K2 200 m, a carón de Cristian Toro. Dous días despois, conseguiu a medalla de bronce na proba de K1 200 m. Na súa cuarta participación olímpica, en Toquio 2020, gañou a medalla de prata na proba de K4 500 m, e foi, xunto coa nadadora Mireia Belmonte, o abandeirado español na cerimonia de apertura.

Polos seus éxitos deportivos foi galardoado en 2009 coa Medalla de Ouro da Real Orden del Mérito Deportivo e en 2016 co Premio Nacional do Deporte Don Felipe de Borbón.

Craviotto traballa como axente da Policía Nacional na Comisaría de Xixón. Ademais do seu traballo e do seu adestramento deportivo, apareceu nalgúns programas de televisión; en 2017 participou na segunda edición do concurso de cociña de Televisión Española *MasterChef Celebrity España*, no que resultou gañador.

## Notas
Pashtunistán

miniatura|250px|Territorio habitado por pashtos en verde (ano 1980).

**Pashtunistán** (en ; literalmente "terra de paxtos") é unha rexión histórica e xeográfica habitada polo pobo paxto e dividida entre as modernas Afganistán e Paquistán,, onde xurdiu a cultura, a linguae a identidade nacional paxta. Outros nomes empregados historicamente para a rexión inclúen "*Pashtūnkhwā*" (en ) e "*Afghānistān*" (en ), dende cando menos o século III d.C. en diante. Pashtunistán limita con Irán polo oeste, a rexión de Turquestán de fala persa e turca polo norte, Caxemira polo nordeste, o Panxab polo leste e Baluchistán polo sur. A rexión tamén recibe os noemes de **Pakhtūnistān**, ou **Pashtūnkhwa**.

## Notas
Saraikistán

miniatura|Mapa da proposta provincia de Saraikistán (en vermello) e o Punjab (en branco).

**Saraikistán** (en ) é unha proposta de nova provincia para Paquistán. Abrangue as áreas cunha maioría de poboación falante de saraiki que cadran co sur da provincia do Panxab e Khyber Pakhtunkhwa. A proposta Saraikistán representa arredor do 52% da área total da provincia e o 32% da poboación. Saraikistan tiña unha poboación de 34&nbsp;743&nbsp;590 persoas en 2017, fronte ás 23&nbsp;507&nbsp;210 que tiña en 1998.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Gato negro

[miniatura|[Gato|Gata negra de 15 anos e unha pelaxe tupida de canas]]
O **gato negro** é considerado un animal moi simbólico con interpretacións moi ambiguas. En civilizacións como o Antigo Exipto eran animais sagrados, por estaren relacionados co culto á deusa Bastet. Porén, nas tradicións hebrea e babilónica, os gatos comparábanse coas cobras arroladas nun fogar. Disque a Igrexa Católica considerábaos como vencellados á bruxaría.

Están asociados coa deusa grega Hécate e coa deusa nórdica Freia. Ambas tiñan relación coa bruxaría, polo que na Idade Media o gato negro xa era considerado un símbolo do demo.

## Bruxaría e superstición 
Historicamente, os gatos negros foron símbolo da bruxaría e do mal. Temíase que os gatos negros (e ás veces, outros animais da mesma cor, ou mesmo brancos) fosen familiares de bruxas. No século XVII, comezou a ser asociado á bruxaría en moitas áreas do mundo. O gato negro foi visto xeralmente como un símbolo de boa sorte. Con todo, nos EUA e en zonas de Europa, que mantiveron cazas de bruxas, a asociación con estas fixo que fosen considerados como portadores da mala sorte.
[miniatura|Cartel do cabaré [parisiense *Le Chat Noir*, obra de Steinlen]]

## Anarcosindicalismo 
[miniatura|O gato negro do *Industrial Workers of the World*, sindicato de orixe [Estados Unidos de América|estadounidense, foi adoptado como símbolo do anarcosindicalismo]]
Xa dende a década de 1880, a cor negra asóciase co anarquismo. O gato negro nunha postura de alerta foi adoptado posteriormente coma símbolo do movemento, máis concretamente do anarcosindicalismo.

En 1918, no xuízo contra os líderes do sindicato estadounidense *Industrial Workers of the World* ("Traballadores Industriais do Mundo"), Ralph Chaplin, a quen se lle adoita atribuír a creación de dito símbolo, afirmou:

## Prevalencia 
Un estudo de 1977 sobre a prevalencia de distintas cores entre os gatos de Europa e os EUA sinala que había máis gatos negros en Gran Bretaña, ao longo da costa oeste de África, no litoral de España e Francia e nos vales do Ródano e o Sena. Isto suxire que talvez fose distribuído por mercadores gregos ou fenicios.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Gato
* Superstición
* Bruxaría
* Mal de ollo
* Inquisición
Sindhudesh

miniatura|Mapa de Sindh.
**Sindhudesh** (en sindhi:  ديش‎, literalmente "país sindhi") é un estado proposto como patria para os sindhis, o cal é defendido polos partidos nacionalistas sindhis para a creación dun estado sindhi, ora como estado autónomo dentro de Paquistán ou independente del. O movemento ten a súa sede na rexión de Sindh en Paquistán e foi concibido polo líder político sindhi G. M. Syed despois da independencia de Bangladesh. Deu unha nova dirección ao nacionalismo sindhi, fundou o Jeay Sindh Tehreek en 1972 e presentou a idea de Sindhudesh.

Os separatistas sindhis rexeitan o camiño parlamentario de loita para acadar a liberdade e os dereitos. Ningún partido nacionalista sindhi foi votado no poder en Sindh a ningún nivel de goberno. Nos últimos anos, varios nacionalistas sindhi abandonaron a ideoloxía e uníronse á política principal debido á desilusión dentro das filas, a falta de apoio público e as represións das axencias de aplicación da lei. Algúns partidos e asociacións nacionalistas están prohibidos por actividades "terroristas, antiestatais e de sabotaxe" polo goberno paquistaní.

## Notas
País Sículo

O **País Sículo** (en , en , en ; en ) é unha rexión histórica e etnográfica de Romanía, habitada principalmente polos sículos, un subgrupo dos húngaros. O seu centro cultural é a cidade de Târgu Mureș (Marosvásárhely), o meirande asentamento da rexión.

Os sículos viven nos vales dos outeiros da cordilleira oriental dos Cárpatos, principalmente nos condados de Harghita, Covasna e parte de Mureș, en Romanía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Szeklerland Portal
Hospital Abente y Lago

O **Hospital Abente y Lago** é un centro hospitalario público situado no centro da Coruña, pertencente ao Complexo Hospitalario Universitario A Coruña. Anteriormente funcionou como hospital militar. Recibiu o seu nome por Ezequiel Abente y Lago, que foi o seu director durante a repatriación dos soldados procedentes da guerra de Cuba.

## Historia 
miniatura|esquerda|Placa do traspaso ao SERGAS
En 1626 construíuse nos terreos do actual hospital, coñecidos como Campo do Espírito Santo, o Hospital do Rei. Estaba rodeado polo Hospital do Bo Suceso, que atendía aos militares, pola capela do Espírito Santo e a polvoreira.

En 1725 o enxeñeiro Francisco Montaigú deseñou a ampliación do Hospital do Rei, incorporando a capela do Espírito Santo. e a inauguración tivo lugar o 19 de abril de 2001.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Turgalicia
Tamil Eelam

**Tamil Eelam** (en  *tamiḻ īḻam*) é un estado proposto como patria dos támiles de Sri Lanka e a diáspora támil de Sri Lanka, os cales aspiran a crear no norte e leste da illa de Sri Lanka. O nome provén do antigo nome támil de Sri Lanka, Eelam. Tamil Eelam, aínda que abrangue as terras tradicionais dos támiles de Sri Lanka, non ten status oficial ou recoñecemento diplomático polo resto de estados do mundo. Grandes porcións da provincia Nordeste de Sri Lanka estiveron controladas *de facto* polos Tigres de Liberación do Tamil Eelam durante a guerra civil de Sri Lanka nas décadas de 1990 e 2000.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Paula Domínguez Encinas

**Paula Domínguez Encinas**, nada o 11 de agosto de 1997 en Redondela, é unha futbolista galega máis coñecida como **Pauleta** que xoga de centrocampista no equipo portugués S.L. Benfica.

## Equipos 
* 2013–2016: El Olivo
* 2016–2018: Braga
* 2018-presente: S.L. Benfica

## Notas
Santiago Sanz Méndez

**Santiago Sanz Méndez**, máis coñecido como **Quecho**, nado en Vigo o 1 de marzo de 1962, é un exfutbolista galego, que xogaba de centrocampista e dianteiro. Fillo do futbolista e adestrador do Celta de Vigo, Yayo, formouse no equipo celeste, co que conseguiu un ascenso a Primeira División na tempada 1981/82, pero destacou especialmente no Ourense, sendo un dos xogadores máis importantes da historia do desaparecido club.

## Traxectoria 
Formouse na canteira do Celta de Vigo, club ao que seu pai Yayo estivo vencellado durante dećadas. Tras xogar no equipo xuvenil pasou ao Gran Peña na campaña 1980/81. Na tempada seguinte debutou co primeiro equipo na Segunda División, nun partido contra o Real Murcia na Condomina. Disputou 17 partidos esa tempada, na que o equipo adestrado por Milorad Pavić logrou o ascenso á Primeira División, e contribuíu cun gol contra o Levante. Na 1982/83 debutou na Primeira División, xogando 22 partidos, pero volvendo descender ao remate da competición. Continuou un ano máis no club vigués, pero sen poder xogar debido a unha grave lesión de xeonllo.

Na tempada 1984/85 fichou polo Ourense, co que logrou ese ano o ascenso á Segunda División B. Tras unha segunda campaña co equipo, fichou en 1986 polo Arenteiro, co que tamén conseguiu o ascenso á Segunda B na súa primeira tempada. Ao ano seguinte marcou 14 goles co club do Carballiño, sendo un dos máximos goleadores do seu grupo, e ao remate da tempada regresou ao Ourense.

A súa segunda etapa no Ourense comprendeu oito tempadas, nas que se converteu nun dos futbolistas máis importantes da historia do club, con preto de 300 partidos e máis de 80 goles. Foi o máximo goleador do grupo I da Segunda B na tempada 1991/92 con 19 tantos, e na 1993/94 contribuíu ao regreso do club á Segunda División 20 anos despois. Deixou o conxunto ourensán en 1996, despois de lograr un novo ascenso a Segunda.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en BDFutbol .
Nucifraga multipunctata

[miniatura|240px|*Nucifraga multipunctata* en [Paquistán]]
***Nucifraga multipunctata*** é unha especie de ave paseriforme da familia dos córvidos, unha das tres integradas no xénero *Nucifraga*, coñecida popularmente na bibliografía internacional como *crebanoces do Himalaia*, xa que habita no Himalaia e zonas próximas.

As outras dúas especies do xénero son *Nucifraga caryocatactes*, distribuída por Eurasia, e *Nucifraga columbiana*, propia do oeste de América do Norte.

Antigamente considerouse como unha subespecie de *Nucifraga  caryocatactes* (*Nucifraga caryocatactes multipunctata*).

## Taxonomía 
### Sinónimo 
Como quedou dito, a especie coñeceuse tamén polo sinónimo:

## Historia taxonómica e características 
*Nucifraga multipunctata* está estreitamente relacionada con *Nucifraga caryocatactes*, da que só se separou recentemente. Algunhas autoridades aínda tratan estas formas como conespecíficas.

## Estado de conservación 
A Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais (UICN), considerando que esta especie ten unha área de distribución extraordinariamente grande e, polo tanto, non se acerca aos limiares de "vulnerábel" segundo o criterio do tamaño do rango (extensión de presenza 2), e a pesar de que a tendencia da poboación parece estar diminuíndo, non se cre que a diminución sexa o suficientemente rápida como para acercarse aos limiares de vulnerábel. O tamaño da poboación é extremadamente grande e, polo tanto, non se acerca aos limiares de vulnerábel segundo este criterio. Por todo isto, a UICN avalía o status desta especie como *LC* (pouco preocupante).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* del Hoyo, Josep; David Christie & Andrew Elliott, eds. (2009): *Handbook of the Birds of the World*. Volume 14. Barcelona:  Lynx Edicions. ISBN 978-84-9655-350-7, p. 611.
* Gill, Frank & Donsker, David, eds. (2019): "Crows, mudnesters, birds-of-paradise". *World Bird List*. Version 9.1. International Ornithologists' Union. Consultada o 3 de decembro de 2021.
* Madge, S. (2009): "Spotted Nutcracker (*Nucifraga caryocatactes*). En: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D. A. & de Juana, E., eds. *Handbook of the Birds of the World Alive*. Barcelona: Lynx Edicions.
* Mayr, Ernst  & Greenway, James C. Jr, eds. (1962): Check-list of birds of the world. Volume 15. Cambridge, Massachusetts: Museum of Comparative Zoology, p. 256.

### Outros artigos 
* Córvidos
* *Nucifraga*
Odón II de Borgoña

[miniatura| Escudo do [Ducado de Borgoña, utilizado por primeira vez baixo o mandato de Odón II de Borgoña]]
**Odón II de Borgoña**, nado en 1118 e finado en 1162, foi **duque de Borgoña** (**1143 - 1162**).

## Orixes familiares 
Naceu en 1118 como terceiro fillo, o primeiro varón, do duque Hugo II de Borgoña e da súa muller Matilde de Mayenne. Era neto por liña paterna do duque Odón I de Borgoña e Sibila de Borgoña, e por liña materna do Bosón I de Turena.

## Ducado de Borgoña 
Antes de recibir o ducado do seu pai, Odón II viaxou a Portugal na loita cristiá contra os musulmáns .

Ao ascenso de Lois VII de Francia ao trono francés, Odón II negouse a renderlle homenaxe como fixeran os seus predecesores. O papa Hadrián IV, con todo, obrigouno a facelo baixo ameaza de excomuñón.

## Matrimonio e descendentes 
Casou en 1145 con **María de Blois**, filla do conde Teobaldo II de Champaña e de Matilde de Carintia. Desta unión naceron:

* A infanta Alicia de Borgoña (1146 - 1192), casada en 1164 con Arquimbaldo de Borbón.
* o infante **Hugo III de Borgoña** (1148 - 1192), **duque de Borgoña.**
* A princesa Matilde de Borgoña (? - 1202), casada con Roberto IV de Auvernia.

Odón II morreu o 27 de setembro de 1162 nunha peregrinación a Terra Santa para expiar os seus pecados, sendo enterrado en Citeaux.
Alberobello

**Alberobello** ( literalmente "árbore fermosa"; Barese: ) é unha pequena cidade e *comuna* da cidade metropolitana de Bari, Puglia, sur de Italia. Ten 10.735 habitantes e é famosa polos seus edificios únicos, os *trulli*. Os *trulli* de Alberobello están designados como UNESCO Patrimonio da Humanidade dende 1996.

## Historia
A primeira ocupación da zona comezou só a principios do século XVI por impulso do conde de Conversano Andrea Matteo III Acquaviva d'Aragona. Permitiu que aquí se instalaran unhas corenta familias campesiñas de Noci que cultivasen a terra, coa obriga de entregarlle a décima parte das colleitas.

En 1635 o seu sucesor, o conde Giangirolamo II (1600-1665) ergueu unha pousada con taberna e oratorio e iniciou a urbanización do bosque coa construción dalgunhas casiñas. Á ampliación do núcleo urbano axudou a abundancia de sedimentos calcarios, cársticos e calcarios, e o permiso do conde para construír vivendas só con muros secos sen o uso de morteiro, que se converterían nos peculiares *trulli*. Esta obriga de construír casas con pedras secas foi un recurso do conde para evitar pagar impostos ao vicerrei español do Reino de Nápoles. O centro de Alberobello construíuse no leito do antigo río Cana, onde agora está o largo Giuseppe Martelotta.

Alberobello permaneceu como feudo dos Acquaviva de Aragón ata o 27 de maio de 1797, cando o rei Fernando IV de Borbón elevou a pequena aldea á cidade real, liberándoa da servidume feudal dos condes. O 22 de xuño de 1797 foi elixido o primeiro alcalde Francesco Giuseppe Lippolis.

Alberobello é o único núcleo habitado con todo un barrio de trulli. Por iso é considerada a capital cultural dos trulli do Valle d'Itria.

## Os Trulli de Alberobello 
[miniatura|none|Os tellados dos *[Trullo|trulli*]] 

A historia dos *trulli* está ligada á Prammatica De Baronibus, un edicto do Reino de Nápoles do século XV que sometía cada novo asentamento a un tributo. En 1481 os condes de Conversano D'Acquaviva D'Aragona desde 1481, propietarios do territorio de Alberobello, impuxeron entón aos veciños que construísen as súas vivendas en seco, sen utilizar morteiros, para que puidesen configurarse como edificios precarios e facilmente demolidos.

Tendo que usar só pedras, os campesiños atoparon na forma redonda con teito abovedado autoportante a configuración máis sinxela. Os tellados estaban adornados con pináculos decorativos que representaban a firma do arquitecto (''mestre ).

## Relacións internacionais
miniatura|Unha fileira de trulli
 
Alberobello está irmanada con:
* Shirakawa-go, Xapón
* Gokayama, Xapón
* Monte Sant'Angelo, Italia, desde 2013
* Andria, Italia
* Harran, Turquía, desde 2013

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Bibliografía
### Outros artigos
### Ligazóns externas
* Official website 
* Alberobello.com
* Alberobello Tourism
Roberto II de Dreux

miniatura| Roberto II de Dreux
**Roberto II de Dreux**, nado arredor de 1154 e finado o 28 de decembro de 1218, foi conde de Dreux, de Brie e de Braine, fillo de Roberto I, conde de Dreux e de Inés de Baudement, señora de Braine.
## Traxectoria 
Participou na Terceira Cruzada e destaca pola batalla de Arsuf e o asedio de Acre (1191). De regreso a Francia, loitou contra os ingleses (1195 - 1198), despois dirixiu as tropas na cruzada albixense en 1210 e participou no asedio de Termes. Axudou ao seu irmán Filipe de Dreux, bispo de Beauvais, na loita contra o conde de Boulogne e mandou a á esquerda do exército do rei Filipe Augusto na batalla de Bouvines (1214).

Roberto II de Dreux e Iolanda de Coucy, a súa muller, foron enterrados na necrópole familiar da igrexa abacial de Saint-Yved de Braine.

## Matrimonios e descendencia 
Casou en primeiras nupcias en 1177 (separado en 1181) con Matilde de Borgoña (1150 - 1192), filla de Ramón de Borgoña, conde de Grignon, e de Inés de Montpensier; matrimonio sen posteridade.
Volveu casar en 1184 con Iolanda de Coucy (c. 1164 - 1222), filla de Raúl I, señor de Coucy e de Inés de Hainaut, con quen tivo a:

* Roberto III *Gasteblé* (1185 - 1234), conde de Dreux.
* Leonor (1186 - despois de 1248), casada con Hugo III de Châteauneuf-en-Thymerais (m. 1229), e máis tarde con Roberto de Saint-Clair.
* Pedro Mauclerc (c. 1187 - 1250), duque da Bretaña.
* Isabel (1188 - despois de 1242), casada con Xoán II de Pierrepont (1205 - 1251), conde de Roucy.
* Alix (1189 - 1258), casada cara 1200 con Gaucher IV de Mâcon (m. 1219), señor de Salins (fillo de Xeraldo I de Mâcon), e máis tarde, en 1221, con Renaldo III de Choiseul (1195 - 1239).
* Filipa (1192 - 1242), casada en 1219 con Henrique II de Bar (1190 - 1239).
* Henrique de Dreux, arcebispo de Reims (1193 - 1240).
* Inés (1195-1258), casada con Estevo II de Borgoña, conde de Auxonne (m. 1241)
* Iolanda (1196-1239), casada con Raúl II de Lusignan, conde de Eu (m. 1250).
* Xoán (1198 - 1239), conde de Mâcon e Viena.
* Xoana (1199 - 1272) relixiosa.
* Godofredo (1200-1219).

## Notas
Jarnell Stokes

'''Jarnell D'Marcus Stokes''', nado o 7 de xaneiro de 1994 en Memphis, Tennessee, é un xogador estadounidense de baloncesto profesional.

## Traxectoria profesional 
O 26 de xuño de 2014, Stokes foi seleccionado na 35ª posición do Draft da NBA de 2014 polos Utah Jazz. Na mesma noite do Draft, foi traspasado ós Memphis Grizzlies. Durante a súa tempada de rookie, foi asignado en varias ocasións ós Iowa Energy da NBA Development League.

O 10 de novembro de 2015, Stokes foi traspasado xunto a Beno Udrih ós Miami Heat, a cambio de Mario Chalmers e James Ennis. Durante o seu período nos Heat foi asignado en varias ocasións ós Sioux Falls Skyforce, afiliado dos Heat na NBA D-League.

O 18 de febreiro de 2016, Stokes foi traspasado ós New Orleans Pelicans, a cambio dunha elección da segunda rolda do Draft de 2018. O día seguinte, foi cortado polos Pelicans.

O 15 de setembro de 2016, Stokes asinou cos Denver Nuggets. O 15 de novembro de 2016, foi cortado polos Nuggets tras participar en tan só dous partidos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Voo 940 de Mexicana

O **voo 940 de Mexicana de Aviación** era un servizo regular internacional entre a Cidade de México e os Ánxeles, con escalas en Puerto Vallarta e Mazatlán. O día 31 de marzo de 1986 o Boeing 727-200 que operaba o voo esnafrouse en El Carbón, unha montaña na Serra Madre Occidental ao noroeste da Cidade de México, matando a todos os ocupantes do avión. Con 167 mortes, o accidente do voo 940 trátase do peor accidente de aviación ocorrido en México, e tamén o peor accidente dun Boeing 727.

## Accidente 
Ás 09:05, 50 minutos despois da engalaxe, un estoupido sacudiu a fuselaxe. O capitán Guadarrama e a tripulación na cabina de mando, decatándose de que o avión sacudíase demasiado, declararon unha emerxencia e solicitaron regresar ao aeroporto Benito Juárez para aterrar de emerxencia. O aeroporto estaba preparado para a aterraxe, pero o avión esnafrouse na montaña El Carbón preto da cidade de Maravatío, Michoacán, partiu en dous e comezou a arder. Os 167 ocupantes morreron no impacto.

## Notas
Voo 5055 de LOT Polish Airlines

O **voo 5055 de LOT Polish Airlines** era un servizo regular internacional entre Varsovia e Nova York. Nas últimas horas da mañá do 9 de maio de 1987 o Ilyushin Il-62M que operaba o voo esnafrouse na reserva natural do bosque de Kabaty nas aforas de Varsovia 56 minutos despois da engalaxe. Os 183 ocupantes do avión morreron no accidente, sendo o peor sinistro dun Ilyushin Il-62, e tamén o peor accidente aéreo en Polonia.

Determinouse que o sinistro foi causado pola desintegración do eixo dun motor debido a rodamentos defectuosos. Isto levou a un fallo catastrófico dos dous motores esquerdos e posteriormente iniciouse un incendio a bordo, esnaquizando todos os sistemas de control de voo.

## Notas
Bastet

**Bastet** ou **Bast** é unha deusa do antigo Exipto, adorada principalmente dende a Segunda Dinastía (2890&nbsp;a.&nbsp;C.). Representa a protección, o amor e a harmonía, e é a protectora dos fogares e os templos. Foi a deusa da guerra no Baixo Exipto, na rexión do Delta do Nilo, antes da unificación das culturas do antigo Exipto.

* Nome grego: **Bastis**.
* Deidade grega: Artemisa.

## Iconografía 
Era representada coa forma dun gato doméstico ou como unha muller con cabeza de gato. Levaba nas mans un ankh (a cruz da vida) ou un sistro (instrumento musical), xa que lle agradaba especialmente que se bailase e se tocase música na súa honra.

## Mitoloxía 
Era a personificación dos raios do Sol e exercía os seus poderes benéficos. Encarnaba os aspectos pacíficos de deusas perigosas como Sekhmet, que expresaba as calidades maléficas do Sol. Como ollo de Atum, estaba asociada á Lúa e protexía os nacementos e ás embarazadas das doenzas e os malos espíritos. 

Era unha deusa pacífica. Porén, cando se enfadaba, transformábase nunha muller con cabeza de leoa, semellante á deusa Sekhmet e, nalgunhas ocasións moito máis violenta ca esta. Do mesmo xeito que o animal que a representa, Bastet era unha deusa impredicíbel, e podía mostrarse tenra ou feroz en calquera momento. 

Era identificada coa estrela Sirius e considerada *Señora* desta, e coa deidade sumeria Inanna. Segundo algúns eruditos, como M. Oldfield Howey, o seu nome significa *a desgarradora*, malia o seu carácter principalmente benigno.

## Culto 
miniatura|No Antigo Exipto, os gatos eran considerados como manifestacións da deusa Bastet
O seu culto remóntase aos primeiros tempos da civilización exipcia. É mencionada nos Textos das Pirámides e no Libro dos mortos.

A antiga cidade de Bubastis, no delta do Nilo, estaba consagrada ao seu culto. De feito, apareceron restos asociados a ela en torno á IV Dinastía. O culto a Bastet foi tan importante que nos seus templos criáronse gatos, e ao morreren, eran coidadosamente momificados e enterrados en tumbas específicas. Tamén hai necrópoles adicadas a estes animais en Saqqara, Tanis, Beni Hassan e Tebas.

De acordo coa lenda, Exipto rendeuse ante o exército persa cando este portou gatos nos seus escudos, pois sabían que o exército exipcio era capaz de renderse antes de magoar a algún gato. Así foi como perderon a cidade de *Pelusio*.

Na cidade de Bubastis celebrábase en honra a Bastet a "Festa da embriaguez", en que se consumía viño en abundancia, bailábase e tocábase música. Así, a deusa  mostraríase contenta e halagada, e non se tornaría nunha leoa enfurecida.

## Notas 
## Véxase tamén
Shpresa Gjongecaj

**Shpresa Gjongecaj Vangjeli**, nada o 6 de febreiro de 1952 en Tirana, é unha arqueóloga e numismática albanesa.

## Traxectoria 
Shpresa Gjongecaj ingresou na Facultade de Filoloxía da Universidade de Tirana en 1969 e graduouse en Linguas clásicas (latín e grego antigo) en 1973. Posteriormente recibiu formación de especialización en numismática con Olivier Picard na Sorbona (París IV) e na Escola Francesa de Atenas, con Michel Amandry no Gabinete de Medallas de París e con Giovani Gorini na Universidade de Padua, entre outras institucións académicas. En 1983 acadou o seu doutoramento cunha tese titulada "Moedas de cidades ilirias", baixo a dirección de Selim Islami.

Gjongecaj é tamén profesora de numismática na Universidade de Tirana e participou en diversas expedicións arqueolóxicas.

## Publicacións 
Esta é unha escolma da prodicón bibliográfica de Shpresa Gjongecaj ao longo da súa traxectoria:

### Monografías 
* (2015). *Thesare me monedha antike të gjetura në Shqipëri (shek. V-I p.Kr)* [""Tesouros de moedas antigas achados en Albania (séculos V-I a.C)"]. Tirana. ISBN 978-9928-147-30-1
* (2019). *Trésors de monnaies antiques trouvés en Albanie (Ve-Ier siècle av. J.-C.)* (con O. Picard). École française d'Athènes, Atenas. ISBN 9782869583153

### Artigos 
* (1995). "Le monnayage d'argent d'Égine et le trésor de Hollm (Albanie) 1991" (con H. Nicolet-Pierre). En *Bulletin de Correspondance Hellénique*, 119-1. Páxinas 283-338.
* (1998). "Le trésor de Dimalla 1973 et le passage du monnayage hellénistique au monnayage impérial à Apollonia d'Illyrie" (con O. Picard). En *Bulletin de Correspondance Hellénique*, 122-2. Páxinas 511-527.
* (2001). "Apollonia et le monnayage épirote : le trésor de Bakërr" (con O. Picard). En *Revue Numismatique*, 157. Páxinas 323-249.
* (2003). "Monnaies d’Apollonia" (con O. Picard). En *Iliria*, 31. Páxinas 259-266.
* (2010). "Le monnayage de Phoinikè sous l’empire romain". En *Revue Numismatique*, 166. Páxinas 383-396.

## Notas
Edgar Vicedo

**Edgar Vicedo Ayala**, nado o 24 de agosto de 1994 en Madrid, é un xogador profesional de baloncesto español que xoga no Lenovo Tenerife da Liga ACB. Mide 2,01 metros de altura, e xoga na posición de ala.

## Traxectoria profesional 
O 2 de decembro de 2021, anunciouse a fichaxe de Vicedo por dous meses polo Obradoiro CAB da Liga ACB. O 18 de xullo de 2022, Vicedo e o Obradoiro acordaron un novo contrato por unha tempada máis.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com
Andrea Saccocci

**Andrea Saccocci**, nado en Monte San Savino, Arezzo, en 1953, é un numismático italiano. 

## Traxectoria 
Entre 1982 e 1992, Andrea Saccocci ocupou o posto de conservador do Museo Cívico Bottacin, de Padua.

A partir de 1992 comezou a exercer a docencia de Numismática na *Università degli Studi di Udine*, en Padua, desde 2002 como profesor titular.

Entre outras entidades asociativas, Saccocci é membro da Sociedade Numismática Italiana e desde 2001 forma parte do seu consello directivo. Nesta entidade, desde 2006 codirixe a súa publicación periódica, *Rivista Italiana di Numismatica.* En abril de 1997 foi elixido membro correspondente da *American Numismatic Society*, de Nova York, institución na que participou como conferenciante.

## Recoñecementos 
* (2007): *Jeton de Vermeil*, da Sociedade Francesa de Numismática.

## Publicacións 
Esta é unha escolma da produción bibliográfica de Andrea Saccocci ao longo da súa carreira:

### Monografías 
* (2005). *Contributi di storia monetaria delle regioni adriatiche settentrionali (secoli X-XV).* Taschenbuch. ISBN 9788886413831
* (2016). *Medieval European Coinage*. Vol. 12: *Italy.* I: *Northen Italy* (con W. R. Day e M. Matzke). Cambridge University Press. ISBN 978-0521260213

### Escolma de artigos 
* (2003). "Wage payments in Italy before the introduction of the 'moneta grossa', 11th-12th centuries". En *Revue Belge de Numismatique*, 149. Páxinas 151-164.
* (2005). "Tra est ed ovest. Circolazione monetaria nelle regioni alpine fra VIII e XI secolo". En *Revue numismatique*. 161. Páxinas 103-121.
* (2010). "Tra antichità e medioevo: aspetti giuridici ed economici della monetazione longobarda ". En Pace, V. ''L'VIII secolo: un secolo inquieto*. Comune di Cividale del Friuli. Páxinas 31-42
* (2012). "Struttura dei rinvenimenti monetali in Italia Centro-settentrionale nel periodo della grande svalutazione del denario (sec. X-XIV)". En Asolati, M.; Gorini, G. *I ritrovamenti monetali e i processi storico-economici nel mondo antico.'' Esedra, Padua. Páxinas 95-111.
* (2015). "Collezione di Vittorio Emanuele III. La monetazione di Verona ". En Bollettino di Numismatica, 29. Maio. Istituto poligrafico e Zecca dello Stato, Roma. ISSN: 0392-971X

## Notas
De cada cal segundo as súas capacidades, a cada cal segundo as súas necesidades

***De cada cal segundo as súas capacidades, a cada cal segundo as súas necesidades*** é un aforismo que sintetiza os principios dunha sociedade socialista ou comunista, no sentido orixinal do termo.

Foi utilizado en diversas formas por autores como Étienne Cabet ou Louis Blanc. Popularizouse especialmente no ideario do socialismo utópico e posteriormente no pensamento anarquista. Foi retomado por Karl Marx na súa *Crítica do Programa de Gotha*, obra póstuma publicada en 1891, para formular o principio polo que se rexería a «fase superior» da «sociedade comunista». A «primeira fase» estaría definida polo principio «a cada cal segundo o seu achegue».

## Historia 
Karl Marx escribiu en 1875 a súa "Crítica do Programa de Gotha" (*Die Kritik des Gothaer Programms*), dirixida ao Partido Socialista Obrero de Alemaña (*Sozialistische Arbeiterpartei Deutschlands*, SADP), fundado pouco antes. Porén, non foi publicada até dezaseis anos despois. Dita crítica centrábase en dous asuntos esenciais: a forma como se expuña a distribución do produto nacional e a súa concepción do Estado. 

En canto ao primeiro, Marx propuña que a «primeira fase» da «sociedade comunista» se rexese polo principio «a cada cal segundo a súa achega», porque a mesma «aínda aparece co selo da vella sociedade [capitalista] de cuxas entrañas procede». Este principio, con todo, non aseguraba a igualdade, pois as capacidades das persoas non eran as mesmas, nin tampouco a súa situación familiar, polo que unhas recibirían máis cás outras. Por iso, Marx propuña que na «fase superior da sociedade comunista» o principio que debía aplicarse fose: «De cada cal segundo as súas capacidades, a cada cal segundo as súas necesidades!».

O parágrafo da *Crítica do Programa de Gotha* en que se refería a este principio dicía o seguinte:

## Bibliografía 
* 
* 

## Véxase tamén 
* Crítica do Programa de Gotha
Open Ice Winter Classic Tampere

O **Open Ice Winter Classic Tampere** foi un partido de hóckey sobre xeo ao aire libre que se disputou o 14 de decembro de 2013 no Estadio de Ratina, na cidade de Tampere, Finlandia. O partido enfrontou aos dous principais equipos da cidade, Tappara (que xogou como local) e Ilves. O partido formou parte da tempada 2013-14 da SM-liiga.

Foi o primeiro partido ao aire libre entre os dous grandes clubs de Tampere na era moderna. Ao finalizar os 60 minutos regulamentarios o Tappara impúxose por un gol a cero, e o autor do gol foi Pekka Saravo.

Durante o segundo terzo produciuse unha interrupción de case unha hora logo da rotura do xeo da pista.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Artigo sobre o partido en Jatkoaika.com
Antônio Batista Fragoso

**Antônio Batista Fragoso**, nado en Teixeira (Paraíba) o 10 de decembro de 1920  e finado en João Pessoa (Paraíba) o 20 de agosto de 2006 , foi un bispo católico, escritor e poeta brasileiro activista dos dereitos humanos.

## Traxectoria 
Nado en Teixeira o 1920, foi ordenado sacerdote o 2 de xullo de 1944.

Consagrado, con 36 anos, o 30 de maio de 1957, bispo auxiliar de São Luís do Maranhão, foi entón nomeado primeiro bispo da constituída diocese de Crateús, o 28 de abril de 1964. Foi un dos moitos bispos brasileiros adheridos á teoloxía da liberación.

Retirouse do goberno da diocese o 18 de febreiro de 1998.

Faleceu en João Pessoa o 12 de agosto de 2006 aos 85 anos.

## Obras 
* FRAGOSO, Antônio Batista; SANTOS, Eliesio; GONCALVES; Luiz Gonzaga; *et. al.* Igreja de Crateús (1964-1998): uma Experiência Popular e Libertadora.

## Notas
Sergio Arribas

**Sergio Arribas Calvo**, nado en Madrid o 30 de setembro de 2001, é un futbolista español que xoga como centrocampista no Real Madrid Castilla da Primeira División RFEF, terceira categoría do fútbol de España, o cal compaxina co primeiro equipo.

## Curso 
Nativo de Madrid, tivo os seus primeiros contactos co fútbol no Pérez Galdós (2007-2010) e nas formativas do Club Deportivo Leganés (2010-12) antes de unirse ás categorías inferiores do Real Madrid Club de Fútbol en 2012. Alí foi queimando etapas dende o equipo alevín "A" até o primeiro equipo xuvenil na tempada 2019-20, baixo as ordes de Raúl González, exjugador histórico do club. Alí formou parte do persoal que gañou a liga Xuvenil da UEFA ao derrotar na final aos xuvenís do Sport Lisboa e Benfica por 2-3.  As súas estatísticas na competición europea foron 10 partidos nos que anotou 2 goles. A eles sumoulles 16 goles, anotados no campionato nacional de liga.

Durante a tempada 2020-21 formou parte do Real Madrid Castela Club de Fútbol da Segunda División "B", tamén baixo dirección de Raúl González.

O 20 de setembro de 2020 fixo o seu debut no primeiro equipo do Real Madrid Club de Fútbol en Primeira División, nun encontro disputado no estadio de Anoeta fronte á Real Sociedade de Fútbol que acabou con empate a cero, substituíndo a Vinícius Júnior nos minutos finais do encontro.  O 9 de decembro do mesmo ano debutou na liga de Campións no último partido da fase de grupos fronte ao Borussia Mönchengladbach entrando como substituto de Rodrygo.

## Internacional 
É internacional sub-19 con España.

## Estatísticas 
### Clubs 
 *Actualizado ao derradeiro partido disputado o* ***28 de novembro de 2021.****Fontes: UEFA - BDFutbol - Transfermarkt - SoccerWay*

## Palmarés 
### Campionatos internacionais 
## Notas
Obra pública

[miniatura|300px|[Ponte da Pasaxe na ría do Burgo.]]

Denomínase **obra pública**  a cada un dos traballos de construción, xa sexan infraestruturas ou edificacións, promovidos por unha administración de goberno (en oposición á *obra privada*) tendo como obxectivo o beneficio da comunidade.

As obras públicas fomentáronse dende a antigüidade. Por exemplo, o emperador romano Nerón animou a construción de varios proxectos de infraestruturas durante a deflación xeneralizada.

## Tipos de contrata 
Existen dous tipos de contrata para a obra pública: 

*Contrata directa
*Licitación pública (concurso de prezos). Nesta, distintas empresas poden presentarse ao concurso debendo realizar unha proposta de proxecto e unha proposta económica. O proxecto que mellor se adecúe ás necesidades do goberno será o ganador e a empresa que o presentou será a encargada de executar a obra.

## Principais tipos de obras públicas 
[miniatura|280px|Ponte da exposición en [Valencia.]]

Entre as principais obras públicas encóntranse:

*Infraestruturas de transporte, que inclúe:
**o terrestre (autoestradas, autovías, estradas, camiños), 
**o marítimo e  fluvial (portos, canais),
**o aéreo (aeroportos),
**o ferroviario e 
**o transporte por condutos (oleodutos).
*Infraestruturas hidráulicas (presas, redes de distribución, depuradoras).
*Infraestruturas urbanas, que inclúe rúas, parques, alumeamento público etc.
*Edificios públicos (educativos, sanitarios, oficinas ou para outros fins.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Infraestrutura
*Ben público
### Ligazóns externas 
* Planete TP  - O mundo das Obras públicas .
* Colegio de Ingenieros Técnicos de Obras Públicas de España
Contraforte (xeografía)

[miniatura|280px|Contrafortes ao norte do monte [Everest (Himalaia), vistos desde a vertente tibetana.]]
En xeografía e xeoloxía denomínase contraforte a unha ramificación de montañas de escaso desenvolvemento, unidas a ambos os lados dunha cordilleira. 

## Definición 
En xeoloxía os contrafortes poden ser:
* Unha aresta secundaria dunha montaña que se apoia case perpendicularmente sobre a aresta principal.
* Unha ramificación lateral dunha cadea de montañas ou dunha cordilleira; os contrafortes case sempre se encontran nunha posición perpendicular, ou polo menos oblicua, á dirección da cordilleira principal. Trátase dun ramal que se separa dunha cadea maior.
* Unha ramificación secundaria dunha cadea de montañas.
* Unha cadea montañosa que arranca da principal.

## Concepto 
Un contraforte é un grupo de pequenas montañas que derivan dun sistema orográfico maior (cordilleira ou serra), e que xeralmente son máis baixas que este sistema, e tamén e chama así á parte dunha montaña formada por unha aresta secundaria que se apoia contra unha aresta principal.

As cordilleiras da Terra teñen unha estrutura arbórea máis ou menos definida, na que varias ramificacións teñen en común un eixe principal. As ramificacións son as serras que representan os contrafortes, e o eixe é a cordilleira principal.

Por analoxía co contraforte en arquitectura, tamén se chama así o bordo resultante da erosión dunha montaña.

## Exemplos 
Exemplos moi evidentes de contrafortes na xeografía son:
*En Europa, os Prealpes ao bordo dos Alpes, serie de cadeas e grupos montañosos que flanquean por ambos os lados o principal arco alpino, formando os contrafortes dos Alpes, por oposición aos macizos centrais. Distínguense dos Alpes tanto pola prevalencia da súa estrutura calcaria como, por regra xeral, pola menor altura e rugosidade, polo conseguinte desenvolvemento modesto dos glaciares e pola prevalencia das formas da montaña media. ou en Cataluña, a serra da Albera, que é a continuación da cadea de montañas dos Pireneos, e un dos últimos contrafortes desta cordilleira, e o principal contraforte oriental deles, aínda que a súa baixa altitude e a erosión fan que teñan características moi diferentes ás do eixo central dos Pireneos. 
*En Suramérica son típicos os contrafortes do flanco occidental dos Andes peruanos. Os contrafortes andinos representan para a costa peru a interrupción de vales e desertos debido á presenza de cadeas de cerros ou cordilleiras que van en sentido perpendicular ao litoral e á cordillera occidental dos Andes.
*Tamén son importantes, en Asia, os do Himalaia, que forman parte dun complexo orográfico maior: o sistema dos Himalaias, un conxunto composto polas cordilleiras do Himalaia, o Karakorum, o Hindu Kush e diversas outras subcordilleiras que se estenden a partir do nó do Pamir e as súas subcordilleiras adxacentes.

## En xeomorfoloxía 
En xeomorfoloxía, rama da xeoloxía, tamén se denominan contrafortes aos promontorios que se proxectan, en disposición máis ou menos perpendicular, dunha escarpa ou dunha cordilleira. 

## Notas
Torgny Lindgren (numismático)

: *Para o escritor e académico sueco do mesmo nome, véxase **Torgny Lindgren***

**Axel Torgny Lindgren**, nado o 20 de outubro de 1905 en Örebro e finado o 27 de agosto de 1984, foi un funcionario do Banco de Suecia (*Sveriges Riksbank*) e un numismático sueco.

## Traxectoria 
Torgny Lindgren naceu o 20 de outubro en Örebro, fillo dos agricultores Axel Lindgren e de Frida Wahlgren.

Logo da súa graduación na universidade en 1924, Lindgren ingresou como funcionario do banco central sueco en 1929 no que ocupou o cargo de comisario entre 1955 e 1968.

Paralelamente á súa vida profesional, Lindgren foi un estudoso da numismática. Foi membro da Sociedade Numismática Sueca, que chegou a presidir entre 1953 e 1961, e a partir de 1965 foi nomeado membro honorario.
* (1981): Medalla Elias Brenner, da Sociedade Numismática Sueca.

## Publicacións 
Esta é unha escolma dalgúns dos traballos monográficos publicados por Lindgren ao longo da súa traxectoria:

* (1953). *Sveriges mynt 1719-1776* ["Moedas de Suecia 1719-1776"]. Kungliga Myntkabinettet, Estocolmo.
* (1963). *Til finska allmogens mera trygghet. En studie kring finska språket på rikets ständers banks sedlar* ["Para maior seguridade dos cidadáns finlandeses. Estudo da lingua finesa nos billetes de banco do reino"]. Finlands banks Institut för ekonomisk forskning, Helsinqui.
* (1968). *Riksbankens sedelhistoria 1668-1968* ["Historia dos billetes do Riksbank 1668-1968"]. Sveriges Riksbank / Rabén & Sjögren, Estocolmo.
* (1968). *Några handlingar om Bellman i Riksbanken* ["Algúns documentos sobre Bellman no Riksbank"]. Sveriges Riksbank, Estocolmo.
* (1975). *Banko- och riksgäldsrevisionerna 1782-1897* ["Auditorías bancarias e da débeda 1782-1807"". Uppsala universitet, Uppsala. ISBN 9789155403249 [Tese de doutoramento]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* "Lindgren, A. Torgny". En *Vem är det: Svensk biografisk handbok.* P. A. Norstedt & Söners Förlag, Estocolmo. 1969. Páxinas 582-583.
Xoana III de Borgoña

[miniatura| Escudo dos condes de Borgoña a partir de [1280]]
**Xoana III de Borgoña**, nada en 1308 e finada en 1347, foi condesa de Borgoña e Artois (1330 - 1347) e duquesa consorte de Borgoña (1318 - 1347).
## Traxectoria 
### Orixes familiares 
Naceu o 2 de maio de 1308, filla máis vella do rei Filipe V de Francia e da condesa Xoana II de Borgoña. Era neta por liña paterna do rei Filipe IV de Francia e a raíña Xoana I de Navarra, e por liña materna do conde Odón IV de Borgoña e de Matilde de Artois.

### Matrimonios e descendentes 
Casou co duque Odón IV de Borgoña o 18 de xuño de 1318 en Nogent-sur-Seine. Desta unión naceron:

* un fillo morto (1322).
* o infante Filipe de Borgoña (1323 - 1346), pai do duque Filipe I de Borgoña
* o infante Xoán de Borgoña (1325 - 1328).
* un fillo morto (1327).
* un fillo morto (1330).
* un fillo morto (1335).

### Condado de Borgoña 
En 1330 á morte da súa nai Xoana II de Borgoña herdou o condado de Borgoña, ao mesmo tempo que o seu marido foi nomeado, uníndose así os dous títulos da rexión de Borgoña.

Xoana III de Borgoña morreu o 13 de agosto de 1347, sendo sepultada na abadía de Fontenay.
## Véxase tamén
Contraforte (homónimos)

Un **contraforte** (do italiano *contrafforte*) é, en sentido figurado, todo o que fortalece.

*No calzado o contraforte é unha peza de coiro que reforza a parte posterior do zapato e facer que se axuste mellor ao pé.
* En arquitectura un **contraforte** é unha forma prismática, especie de columna, acaroada a un muro, que serve para reforzar.
* En arquitectura militar.
** Machón que se instala para fortalecer unha muralla.
** Forte que se constrúe fronte a outro para completar a súa defensa, ou ben para anulalo. 
* En xeografía e xeoloxía denomínase **contraforte** a unha ramificación de montañas de escaso desenvolvemento, unidas a ambos os lados dunha cordilleira, e tamén á parte dunha montaña formada por unha aresta secundaria que se apoia contra unha aresta principal.
* En xeomorfoloxía un contraforte é un promontorio que se proxecta, en posición máis ou menos perpendicular, dunha escarpa ou dunha cordilleira.
* En obras públicas, nunha presa ou nun dique, un contraforte é cada un dos machóns cuxa base se prolonga en forma de esporón e que constitúen o marco das comportas.
Odón de Vermandois

**Odón de Vermandois**, nado cara ao 915 e finado despois do 946, foi conde de Viena de 928 a 931 (ou máis probabelmente vizconde) e conde de Amiens de 941 a 944. Era fillo de Herberto II, conde de Vermandois, e de Adela de Francia.
## Traxectoria
Hugo de Arles, conde titular de Viena (895-921 ou 923) e rei de Italia (925-946), teríalle confiado o condado (vizcondado) cara ao 928 pero non se sabe se realmente ocupou este cargo. En calquera caso, a cidade estivo en mans de Carlos Constantino de Viena desde aproximadamente 931 ou 935. En 938 loitou co seu pai e aliouse co rei Lois IV de Ultramar, quen lle deu a cidade de Laon en 938, e despois o condado de Amiens en 941. Foi expulsado de Amiens polas tropas reais en 944. Xa non se cita nos documentos despois da última mención do 19 de xuño de 946.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Christian Settipani, ''La Préhistoire des Capétiens (Nouvelle histoire généalogique de l'auguste maison de France, vol. 1)'', éd. Patrick van Kerrebrouck, 1993 (  )