open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ernest Dominique François Joseph Duquesnoy

::*Para outros personaxes co mesmo apelido, ver a páxina de homónimos **Duquesnoy**.*

**Ernest Dominique François Joseph Duquesnoy**, nado en Bouvigny-Boyeffles o 7 de maio de 1749 e finado en París o 17 de xuño de 1795, foi un revolucionario francés, membro da Asemblea constituínte e deputado da Convención nacional, destacado combatente na batalla de Wattignies. Tras encabezar o fracasado levantamento xacobino do 20 de maio en 1795, foi arrestado e condenado á morte, aínda que logrou suicidarse antes de ser executado.

## Traxectoria 
Fillo de agricultores, foi durante un tempo soldado raso nos dragóns e tras retornar ao campo, adoptou os ideais revolucionarios e é elixido membro á Asemblea constituínte pola provincia do Paso de Calais e máis tarde, deputado na Convención nacional. Durante o proceso a Lois XVI, votou a favor da súa execución, influíndo na decisión doutros deputados.

Mentres teñen lugar as disputas entre Montañeses e Xirondinos, atópase en Dunkerque xunto a Carnot. Participa na batalla de Wattignies onde destaca pola súa valentía encabezando ás tropas de primeira liña e denuncia a diversos xenerais acusados de incompetencia. Á súa vez Hébert acúsao de boicotear as operacións de Jourdan e de tráfico de influencias, por designar ao seu irmán á fronte do exército. Con todo, protexido por Robespierre, conseguiu librarse do proceso. Posteriormente destinado na rexión do Norte e na provincia da Mosela, é denunciado novamente por Nicolas Hentz que o acusa de obrar con despotismo e neglixencia.

De regreso a París, o 10 de agosto de 1794 participa na expulsión de Tallien do club dos Xacobinos e enfróntase a golpes con Guffroy, quen o denuncia ao *Comité de sûreté générale*. É acusado de ser un dos xefes do levantamento do 20 de maio de 1795 e é condenado á morte. Mentres se preparaba para a execución nos baños, logrou facerse cun puñal co que se suicidou.
Sans-culotte

[Cadro representando a un típico *sans-culotte* de [Louis-Léopold Boilly (1761-1845).|alt=Cadro representando a un típico sans-culotte de Louis-Léopold Boilly (1761-1845).|miniatura]]A expresión **sans-culotte** significa literalmente "sen calzóns". O termo está relacionado coas modas e costumes da época, o século XVIII, xa que os sectores sociais máis acomodados vestían cunhas calzas curtas e axustadas (os culottes), mentres que moitos membros do Terceiro Estado levaban pantalóns longos. 

Baixo este alcume, usado ao principio de forma despectiva e exhibido posteriormente por eles mesmos con orgullo, incluíase a un grupo heteroxéneo de persoas: traballadores independentes, pequenos comerciantes e artesáns (carpinteiros, xastres etc.). Non se incluían entre eles nin aos máis pobres nin á burguesía acomodada.

Os sans-culottes constituían, polo seu elevado número, unha parte importante do Terceiro Estado da capital francesa. Durante xeracións acháronse expostos a numerosas inxustizas e continuas vexacións por parte dos estamentos privilexiados. Tiñan, xa que logo, acumulado odio e rancor cara a quen gozaban de todos os luxos.

O inicio da Revolución Francesa significou, para moitos deles, o momento da súa vinganza. Ao estalar aquela, os sans-culottes convertéronse na forza de choque popular que asaltou a Bastilla e o palacio das Tullerías. Tamén constituíron a base fundamental do exército francés que se enfrontou ás potencias absolutistas europeas.

Entre 1792 e 1795, os sans-culottes foron os protagonistas da escena política revolucionaria. Asistían aos debates da Asemblea Nacional, Asemblea Constituínte e a Asemblea Lexislativa e alí alentaban aos representantes radicais que con maior ardor defendían os duros castigos para os acaparadores de alimentos ou a fixación dun prezo máximo para os produtos de primeira necesidade.

Para rematar, hai que sinalar que a presión que exerceron sobre os deputados á hora de votar sobre condenar a morte a Lois XVI resultou decisiva para que o monarca acabase na guillotina.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ideoloxías da Revolución Francesa

### Ligazóns externas 
* *Los sans-culottes*, Galeón
Jacques-René Hébert

**Jacques René Hébert**, nado en Alençon o 15 de novembro de 1757 e finado en París o 24 de marzo de 1794, foi un político, revolucionario e xornalista francés. Era editor do xornal radical *Le Père Duchesne* (O Pai Duchesne) durante a Revolución francesa. Os seus seguidores eran coñecidos como hebertistas. El mesmo era chamado algunhas veces *Pai Duchesne*, como o seu xornal.

## Traxectoria 
### Inicios 
Fillo do xoieiro Jacques Hébert (morto en 1766) e de Marguerite Beunaiche da Houdrie (1727-1787). Nado en Alençon e membro dunha familia burguesa, fundou o diario *Le Pére Duchesne* (1790), o cal acabou dous anos despois por representar aos intereses revolucionarios máis radicais de esquerda.

### Ingreso ao Club dos Cordeliers 
En 1791, ingresou no Club dos Cordeliers onde exerceu notable influencia, e, dous anos máis tarde, resultou nomeado substituto do procurador da Comuna de París. O 22 de decembro de 1792, noméase segundo substituto do Fiscal da comuna de París. Durante abril e maio de 1793, Hébert é dos que acusan aos Xirondinos de traidores ao pobo. O seu renome e popularidade refórzanse notablemente, e logra transformarse nun dos xefes da Revolución en marcha.

De ideoloxía anticlerical, antinobiliaria e antimonárquica, logra o apoio dos sectores máis esquerdistas. A pesar de ser hostil ao catolicismo, mencionou a Xesús como "o mellor xacobino", por militar, segundo Hebért, a favor da "beneficencia, a fraternidade, a liberdade, a igualdade, o menosprezo das riquezas".

Tempo despois, pasou a ser o xefe da facción radical dos montagnards (membros da á esquerda do partido coñecido como *A Montaña*) desde xuño de 1793, logo de ser arrestado polos seus ataques aos xirondinos.

### Radicalización 
Tras a morte de Jean-Paul Marat, a súa ideoloxía tende a radicalizarse cada vez máis. Os días do 4 e 5 de setembro de 1793, onde os sans-culottes invaden a Convención e impoñenlle a aplicación do Terror, son un éxito persoal para Hébert. De setembro de 1793 a xaneiro de 1794, inflúe continuamente na Asemblea para a sanción de distintas leis (Lei dos sospeitosos, Lei do máximo xeral).

Foi un militante convencido a favor da condena a morte de María Antonieta, por distintos delitos. A virulencia das súas propostas políticas alarmaron ao propio Robespierre, a quen Hébert acusaba de conservador. O seu descontento con Robespierre acentuouse cando este último decretou a liberdade de culto sobre o ateísmo.

### Matrimonio 
O 7 de febreiro de 1792, Hébert contraeu matrimonio con Marie Marguerite Françoise 
Hébert (nada Goupil), exrelixiosa do convento da Concepción (rue Saint Honoré). Tiveron unha filla entre ambos, Scipion - Virginia (7 de febreiro de 1793-13 de xullo de 1830).

### Morte 
Foi arrestado o 14 de marzo de 1794 e, tras ser condenado a morrer na guillotina, foi executado dez días máis tarde en París. A súa esposa tamén foi guillotinada.
-654

## Acontecementos 
* Os cartaxineses fundan a colonia de Ibusim (Eivisa).
* Remata a segunda guerra de Esparta contra Mesenia (desde -668).

## Nacementos 
*
## Mortes 
*
## Outros 
*

Historia ano a ano
-609

## Acontecementos 
* Necao II sobe ao trono de Exipto (até -594), como sucesor de Psamético I.
** As cidades da Fenicia submétense voluntariamente ao dominio do faraón Necao II, que o ano anterior ocupara Palestina e Siria.
* Tropas asirias, ao mando do seu rei, Asuruballit II, con axuda exipcia, tentan recuperar Harrán, pero son derrotadas polos babilonios.
* Xoaquín, accede ao trono de Xudá (até -598), logo de depor os exipcios a seu medio irmán, Xoacaz, fillo e sucesor do falecido Xosías.

## Nacementos 
*
## Mortes 
* Asuruballit II, derradeiro monarca asirio (desde -612), caído en combate.
* Psamético I, faraón desde -663, da dinastía XXVI.
* Xosías, rei de Xudá, desde -640, morto en combate contra os exipcios do faraón Necao.

## Outros 
*

Historia ano a ano
-605

## Acontecementos 
* Batalla de Karkemish - O príncipe babilonio Nabucodonosor vence ao exército exipcio, facéndose con Siria e parte de Palestina, que estaban so dominio faraónico desde -610. A guerra entre ambos estados, porén, durará varios anos.
*

## Nacementos 
*
## Mortes 
* Agosto - Nabopolasar, rei de Babilonia desde -625.

## Outros 
*

Historia ano a ano
-604

## Acontecementos 
* Nabucodonosor II sobe ao trono de Babilonia (até -562), sucedendo a Nabopolasar, morto no ano anterior.
** As tropas babilonias asedian Ascalón, en Fenicia.
miniatura|esquerda|200px|Efixie de Nabucodonosor nunha moeda

## Nacementos 
*
## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
-562

## Acontecementos 
* Awil-Marduk accede ao trono de Babilonia (até -560).

## Nacementos 
*
## Mortes 
* Nabucodonosor II, rei de Babilonia desde -604 (n. ca. -630).

## Outros 
*

Historia ano a ano
-630

## Acontecementos 
*

## Nacementos 
* Nabucodonosor II, futuro rei de Babilonia (data posíbel de nacemento; m. -562).

## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
-549

## Acontecementos 
* O rei Nabonid asocia no trono de Babilonia a seu fillo Baltasar (*Belsharussur*), a quen deixa como rexente (até -539), entanto el se retira a Teima, en Arabia.

## Nacementos 
*
## Mortes 
## Outros 
*

Historia ano a ano
-556

## Acontecementos 
* Labashi-Marduk sobe ao trono de Babilonia, sucedendo a seu pai Neriglisar, reinando apenas tres meses.
** Nabonid sucede a Labashi-Marduk (até -539).

## Nacementos 
*
## Mortes 
* Neriglisar, rei de Babilonia desde -560.
* Labashi-Marduk, monarca de Babilonia por un trimestre, asasinado.
## Outros 
*

Historia ano a ano
-486

## Acontecementos 
* Xerxes I accede ao trono persa (até -465), sucedendo a seu pai Darío I.
** Rebelión en Exipto contra os persas, ao coñecerse o falecemento de Darío I, duramente reprimida polo seu sucesor.

## Nacementos 
*

## Mortes 
* Darío I, xa de Persia desde -521.
* Espurio Casio, executado so acusación de aspirar á restablecer a monarquía en Roma.

## Outros 
*

Historia ano a ano
Florón (arquitectura)

[dereita|miniatura|150px|Florón a rematar a composición escultórica na Casa do Concello de [Aquisgrán|Aachen, Alemaña.]]

O elemento arquitectónico **florón**, tamén **crista**, designa un pequeno elemento decorativo de pedra difundido en edificios da Idade Media, especialmente durante o estilo gótico. Xeralmente situado en lugares altos como parte integrante de elementos de acentuación de verticalidade, o florón xorde como remate illado no cumio de pináculos, gabletes etc., onde proliferan tamén os cogullos.

[esquerda|miniatura|150px|Ilustración de [Viollet-le-Duc, de remate con cogullos e florón, 1856]]

Este elemento é a representación estilizada dunha flor (por exemplo a Flor de lis) e está composto por un elemento central vertical rodeado de catro follas ou pétalos que se abren para o exterior e que, en conxugación, forman unha planta e alzado cruciformes. Os floróns poden tamén xurdir en par (un por riba do outro).
Juan García Postigo

**Juan García Postigo**, nado en Torremolinos en 1982, é un modelo español.

## Traxectoria profesional
De profesión sommelier, dedicouse á profesión da modelaxe logo de vencer no torneo de beleza Míster Málaga, en 2005. En marzo do ano seguinte, García Postigo converteuse en Míster España, nun concurso celebrado na localidade levantina de Marina D'Or. Foi o cuarto andaluz en conseguir o título.

O 31 de marzo de 2007, na illa chinesa de Sanya, conseguiu o título de Míster Mundo e sucedeu na fita o brasileiro Gustavo Gianetti.
Florón

O termo **Florón** pode referirse a:

***Florón**, na arquitectura, elemento decorativo;
***Florón**, na botánica, flor composta;
***Florón**, na heráldica, elemento decorativo en ouro ou pedras preciosas dunha coroa.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Floxón**, lugar da parroquia de Vilamelle, no concello de Pantón.
Río Guadalmellato

O **Guadalmellato** é un río español de Andalucía que flúe pola provincia de Córdoba, afluente pola marxe dereita do Guadalquivir, no que desauga despois de 103&nbsp;km de curso.

## Percorrido
O Guadalmellato nace ao noroeste da provincia de Córdoba, na Serra de Chimorra, un cordal transversal da Serra Morena, no concello de Villanueva de Córdoba, a uns 900 m.s.n.m. No seu curso alto é un río encaixado nas montañas setentrionais é recibe o nome de río **Cuzna**.  Á altura da localidade de Adamuz, recibe xa o nome de Guadalmellato, xusto onde se ve encerrado no encoro do Guadalmellato, antes de entrar xa nos terreos ondulados do val do Guadalquivir, aquí aínda relativamente estreito, onde desauga nese río a uns 15&nbsp;km, antes e ao leste, da cidade de Córdoba.

Ao longo do seu curso atravesa os concellos de Villanueva de Córdoba, Villaharta, Obejo e Adamuz.

## Afluentes
Os tributarios máis importantes do Guadalmellato son:
* Pola dereita: Guadalborba, con 61&nbsp;km de lonxitude, é o máis importante.
* Pola esquerda: Gato e Matapuercas.

## Conca
A conca do Guadalmellato abrangue un total de 1.209&nbsp;km².

## Réxime
O Guadalmellato é un río de réxime pluvial, que sofre unha forte estiaxe nos meses cálidos, consonte a precipitación media anual na conca que é de 575&nbsp;mm.

## Explotación
O río é explotado para regadío mediante unha canle duns 55&nbsp;km de lonxitude.

Á altura de Adamuz construíuse, xa en 1911, o encoro do Guadalmellato cunha capacidade de 154,5 hm³; este encoro surte de auga á cidade de Córdoba. Máis recente é o encoro de San Rafael con 157 hm³.
Sufraxio censitario

Por **sufraxio censitario** (ou **restrinximiento**) denomínase calquera sistema electoral que establece como requisito o dereito a elección activa dos cidadáns que cumpran determinados requisitos que afectan a súa condición moral. Estes xeralmente son económicos (como a posesión dun determinado nivel de rendas ou oficio) ou relacionados co nivel de instrución (ler e escribir) ou social (pertenza a determinado grupo social) ou estado civil (casado). Pódese dar o caso de que reunindo determinadas características se dispoña de dereito a máis dun voto. O contrario é o sufraxio universal que non establece condicións salvo maioría de idade e cidadanía.

O sexo masculino foi a única restrición ata logo da segunda guerra mundial en Europa, aínda que en países de ampla tradición democrática, como Suíza, o dereito universal de voto para ambos os sexos non se obtivo ata o ano 1970.

O sufraxio censitario é a primeira norma que se establece para cualificar os electores e elixidos. As revolucións norteamericanas, francesas e a independencia de Suramérica foron as primeiras en establecer os devanditos mecanismos. No caso de Suramérica o sufraxio censitario existiu na maioría dos países ata a década de 1910 cando se estableceu como único requisito ler e escribir, co cal duplicouse o corpo de electores.
Illa da Revolución de Outubro

A **illa da Revolución de Outubro** (en ruso остров Октябрьской Революции, *óstrov Oktiàbrskoi Revoliútsii*) é a principal do arquipélago ruso da Terra do Norte, no Ártico, situada entre as illas Komsomólets e Pioner ó norte e a illa Bolxevique o sur.

Foi explorada por primeira vez pola expedición de Gueorgui Uixàkov e Nikolai Urvantsev (1930-1932), que foron quen lle deron este nome en honor da Revolución Rusa. Segundo un decreto aprobado o 1 de decembro de 2006 polo extinto goberno rexional de Taimiria, a illa foi renomeada **illa de Santa Alexandra** (остров Святой Александры, *óstrov Sviatoi Aleksandri*) en honor da tsarina Alexandra, asasinada durante a revolución bolxevique.

Ten unha superficie estimada de 14.170&nbsp;km², é a 59 máis grande do mundo. O punto máis alto é o monte Karpinski, de 965 m. A metade da illa esta cuberta por glaciares que desembocan no mar. Nas partes libres de xeo, a vexetación é de tipo desértico ou de tundra.

A illa da Revolución de Outubro ten cinco glaciares principais: Rusánov, Karpinski, Universitetski, Vavílov e Albánov, e o de Maliutka, máis pequeno. De 1974 a 1988, na parte norte do glaciar Vavílov funcionou unha estación meteorolóxica. Entre os glaciares discorren diversos ríos, o principal dos cales é o Bolxaia, en dirección noroeste.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
### Outros artigos
* Terra do Norte

### Ligazóns externas
Míster España

O concurso **Míster España** é un certame de modelos de nivel español, que se celebra anualmente. Organizado por unha empresa privada, o premio escólleo un xurado que avalía a beleza, a calidade da modelaxe e a resposta a algunhas tarefas específicas relacionadas coa actitude. Os candidatos participantes son escollidos en diversos certames de carácter provincial.

O concurso adoita celebrarse no mes de marzo.

## Gañadores
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Miss España

### Ligazóns externas
* Web do concurso
Asemblea Lexislativa (Francia)

A **Asemblea Lexislativa**, en funcionamento dende o 1 de outubro de 1791 até o 21 de setembro de 1792, foi creada pola Constitución de 1791 e sucedeu á Asemblea Constituínte. Ao decidir esta que ningún dos seus membros podería ser elixido, quedou formada por homes novos e representaba maioritariamente á burguesía, ao ser o sufraxio censitario.

## Composición
Dentro da Asemblea Lexislativa había tres grandes grupos.

*Os máis moderados formaron a dereita, ao redor duns 260 monárquicos constitucionais inscritos no Club des Feuillants que defendía á realeza fronte á axitación popular. Non contaban con ningunha personalidade eminente, ao estar os seus auténticos xefes, Joseph Gilbert Motier Marqués de La Fayette e Antoine Barnave, fóra da Asemblea Lexislativa.
*A esquerda, menos numerosa. 136 deputados que formaban parte do Club dos Xacobinos ou do dos Cordeleiros. A maior parte deles proviña da burguesía culta, e eran seguidores das ideas das Luces. O seu xefe era Jacques Pierre Brissot (de aí o seu nome de Brissotinos, que logo pasou a ser Xirondinos) e estaba rodeado de filósofos como Jean Antoine Nicolas de Caritat, marqués de Condorcet e varios avogados de Bordeus, especialmente o brillante orador Pierre Victurnien Vergniaud. Desconfiados ante Lois XVI, tamén eran partidarios de entrar en guerra contra os soberanos europeos para probar a Lois XVI e para estender a idea da liberdade en Europa.
*O resto, 345 deputados, formaba o centro. Decididos a defender a obra da Revolución votaron xeralmente coa esquerda.

A Asemblea Lexislativa tivo que enfrontarse ás dificultades económicas e financeiras e á axitación relixiosa e contrarrevolucionaria encirrada polo clero refractario.

## Actividades
As súas principais actividades foron:

**8 de novembro de 1791*: Decláranse os emigrados culpables de conspiración, ordénase que sexan perseguidos como tales e condenados á morte se non regresaban antes do 1 de xaneiro de 1792.
**20 de abril de 1792*: Declaración de guerra ao emperador Francisco II. A corte apoiou esta medida, xa que esperaba que os fracasos militares permitisen ao rei recuperar o mando. Esta declaración de guerra foi votada case por unanimidade. Só tivo sete votos en contra (entre eles o de Maximiliano Robespierre) e iniciou un conflito que con diversas pausas durou 23 anos, ata a batalla de Waterloo (18 de xuño de 1815).
**26 de maio*: deportación dos eclesiásticos que rexeitaran someterse á constitución civil do clero.
**11 de xullo*: Declárase perigo para a Patria. A partir dese momento, as sesións da Asemblea deben ser permanentes, todos os concellos e todos os consellos de distrito e de departamento deben reunirse sen interrupción, todos os gardas nacionais deben mobilizarse. 
* *10 de agosto*: o rei é suspendido nas súas funcións, e convócase unha nova asemblea, elixida por sufraxio universal, que recibirá o nome de Convención Nacional. Esta resolución votouse tras as xornadas revolucionarias de 20 de xuño e sobre todo de 10 de agosto de 1792.
Little Foot

**Little Foot** (pé pequerrecho en galego) é o nome polo que se coñece comunmente o fósil de homínido catalogado oficialmente como **Stw 573**. Descuberto en 1994 en Sterkfontein, en Suráfrica, o fósil aínda está en fase de estudo e representa sen dúbida ningunha o esqueleto dun Australopithecus, o máis completo dos descubertos ata o de agora. A súa idade foi obxecto de datacións contraditorias, entre 4 e 2.2 millóns de anos. O nome púxollo Phillip Tobias, o director das escavacións de Sterkfontein, polo seu pequeno tamaño.

## Descuberta 
O paleantropólogo Ronald J. Clarke identificou en 1994 mentres identificaba pezas de bóvidos na Universidade de Witwatersrand en Johannesburgo catro ósos procedentes dun pé esquerdo que pertencía indubidablemente dun homínido e case seguro dun mesmo individuo. Os restos procedían da Gruta Silberberg en Sterkfontein e foran recollidos dous anos antes. En maio de 1997 Clarke atopou no laboratorio de anatomía máis fragmentos do pé do mesmo individuo. Os seus axudantes, Stephen Motsumi e Nkwane Molefe, baixaron á gruta en xuño para intentar procurar unha peza que encaixase co fragmento da tibia dereita que tiñan, ao cabo de dous días atoparon a sección de tibia correspondente na parte baixa da gruta. En outubro de 1998 deuse a coñecer o achado á comunidade científica e á prensa.

A extracción do esqueleto da rocha é un traballo lento e minucioso que aínda continúa, sacouse á luz un cranio completo coa mandíbula, un antebrazo completo en articulación coa man, diversos elementos da pelve, costelas, vértebras, un úmero completo e a maior parte dos ósos dos membros inferiores. Moitos deste ósos están intactos e unidos na súa posición natural.

## Importancia 
Little Foot representa unha descuberta excepcional polo seu estado de conservación e polo feito de que se trata dun esqueleto dun homínido antigo case completo, máis completo que o célebre esqueleto do Australopithecus afarensis coñecido como Lucy, descuberto en Etiopía en 1974.

As observacións preliminares semellan indicar que o fósil presenta unhas características diferentes ás do Australopithecus africanus, e doutra banda puntos comúns e diferenzas co Australopithecus afarensis.
miniatura|Ósos do *Little Foot*.|centro
Borja Alonso

**Borja Alonso González**, nado en Vigo o 1 de outubro de 1981, é un modelo galego.

## Traxectoria profesional
Estudante de ciencias económicas, árbitro de fútbol e opositor a bombeiro, foi candidato pola provincia da Coruña ao certame de Míster España celebrado en Marina D'Or o 19 de marzo de 2003. Nel obtivo o título máximo de Míster España.

## Vida persoal
A noite do 10 de abril de 2008 resultou ferido dun disparo na súa casa de Coia. O 5 de xaneiro de 2009 sufriu outro ataque que lle provocou diversas lesións.

## Notas
José Ramón Villar

**José Ramón Gutiérrez Villar**, nado o 28 de febreiro de 1974 en Ferrol, é un modelo galego.

## Traxectoria 
Criado na Coruña, comezou a traballar de modelo no ámbito galego ata que se presenta como representante da provincia da Coruña á primeira edición do concurso de beleza Míster España, en 1996. O certame celebrouse na vila levantina de Santa Pola, e nel obtivo a vitoria.

Despois do concurso proseguiu a súa carreira no mundo da moda e da televisión, como presentador secundario de programas de variedades como Noche de fiesta (TVE), *Humor se escribe con hache* (TVE), *Verano noche* (Antena 3) etc. Tamén participou como concursante no reality *La selva de los famosos* e en distintos parladoiros e concursos de diversas cadeas, entre elas a Televisión de Galicia: *Tequelexou, Supermartes*, ou *As tardes de Ana*.

Tamén ten traballado ocasionalmente no teatro, como actor en series de televisión, ou como contertulio en programas de radio.
Nadia: The Secret of Blue Water

***Nadia: The Secret of Blue Water*** (*ふしぎの海のナディア*, *Fushigi no Umi no Nadia*) é unha serie de anime dos estudos Gainax inspirada nas novelas de Jules Verne, particularmente *Vinte mil leguas baixo dos mares*. A serie dirixiuna Hideaki Anno, os personaxes deseñounos Yoshiyuki Sadamoto e a música é de Shirō Sagisu.

Os protagonistas son un rapaz orfo, Jean, que vive cos seus tíos e Nadia, unha rapaza de 14 anos que traballa nun circo e que desexa volver ó seu fogar en África. A serie emitiuna orixinalmente no Xapón entre 1989 e 1991 a NHK, constituíu un enorme éxito e no canto dos 30 episodios previstos emitíronse 39 pero os episodios suplementarios, do 23 ao 34, realizados por pequenos estudos do Xapón e Corea do Sur amosan unha menor calidade nas imaxes.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nadia: The Secret of Blue Water (videoxogo)
Baixorrelevo

[miniatura|200px|Baixorrelevo do templo de [Kom Ombo (Exipto).]]
O **baixorrelevo** é unha **técnica escultórica** para confeccionar imaxes ou inscricións nos muros que se consegue remarcando os bordos do debuxo e tallando as figuras, rebaixando lixeiramente o muro, sobresaíndo o "fondo" ao redor da figura, obténdose un efecto tridimensional.

Esta técnica, foi concibida e profusamente utilizada con mestría no Antigo Exipto, onde unha vez erixidos os muros e pilonos dos templos, un artista, bo coñecedor do canon de perfil e as proporcións sacras, procedía a debuxar o perímetro das figuras e os trazos principais, ata os xeroglíficos que describían a escena; unha vez rebaixado o contorno, e tallado o interior das figuras, pintábase todo o conxunto en vivas cores.
Illa Kodiak

A **Illa Kodiak** é unha illa do estado norteamericano de Alasca. É unha grande illa na costa sur de Alasca, separada do continente polo Estreito de Shelikof.

É a maior illa de Alasca e a segunda maior illa dos Estados Unidos, despois da Illa Grande de Hawai, con 8.975&nbsp;km² de superficie. Ten 160&nbsp;km de lonxitude e varía entre 16 e 96&nbsp;km de largo. A Illa Kodiak é a maior do Arquipélago Kodiak.

A Illa Kodiak é montañosa e densamente cuberta de vexetación nas vertentes norte e leste, e escasamente boscosa no sur. Posúe numerosas baías protexidas do xeo, ideais para o atraque de embarcacións.

A maior parte da illa é un refuxio da vida salvaxe. O oso de kodiak e o caranguexo xigante de kodiak son especies nativas da illa.

A illa foi explorada en 1763 polo comerciante de peles ruso Stepan Glotov. Foi o primeiro sitio de Alasca onde se estabeleceu unha ocupación permanente rusa, por iniciativa de Grigory Shelikhov en 1784. A colonia moveuse para onde hoxe esta a localidade de Kodiak en 1792 tornandose o centro do comercio de peles ruso. En 1912 o Novarupta ten unha erupción no continente pero que cobre a illa con cinza volcánica, causando unha vasta devastación e perda de vidas. A illa foi igualmente alcanzada por un forte sismo no Venres Santo de 1964 e o subseguinte tsunami.

En 1998 a Corporación para o Desenvolvemento Aeroespacial de Alasca comezou os traballos para construír o Complexo de Lanzamento Kodiak, hoxe en día coñecido como Complexo do Espazoporto do Pacífico - Alasca, un centro de lanzamento de foguetes espaciais.

A illa de Kodiak é parte do Distrito da Illa Kodiak Island. A maior localidade é Kodiak. Outras localidades son Ahkiok, Old Harbor, Karluk, Larsen Bay, Port Lions e Ouzinki.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Masacre de Awa'uq
*Complexo do Espazoporto do Pacífico - Alasca
### Ligazóns externas
*Official Kodiak Island website 
*Reconnaissance Geologic Map of Kodiak Island and Adjacent Islands, Alaska United States Geological Survey
*Kodiak management area salmon daily and cumulative escapement counts for river systems with fish weirs, 1997-2006, and peak indexed escapement counts, 2006 / by Iris O. Caldentey.
Río Ixim

miniatura|260px|O río Ixim en Astaná, xeado
O **río Ixim** ou **Esil** (en ruso *Ишим*, en kazako *Есіл/Esil*) é un afluente do Irtich pola súa beira esquerda. No seu curso de 2.450&nbsp;km atravesa Kazakhstán e o sur de Siberia occidental, xa en Rusia.

## Percorrido
O Ixim ten a súa fonte en Kazakhstán, na estepa entre Astana e Karaganda. Daquela denomínase *Esil* (o seu nome kazako), e pasa pola capital kazaka, Astana, e máis polas cidades de Atbasar e de Esil, primeiro, e logo por Petropavlosk, antes de atravesar a fronteira e entrar na Federación Rusa. Recibe entón o nome de Ixim,  e pasa pola cidade homónima, para máis tarde desaugar no Irtich, case na altura da cidade de Ust-Ixim, converténdose nun subafluente do río Obi.

### Afluentes
Entre os seus afluentes destaca o Tersakam, pola esquerda, con 334&nbsp;km de lonxitude.

## Caudal
As súas augas proceden sobre todo da fusión de neves. As augas do río conxélanse a comezos de novembro, e fican nese estado até o mes de abril ou maio, segundo o ano. En maio e xuño ten lugar a medra das augas. O seu caudal é, pois, moi variábel, oscilando entre os 56 m³/s e os 686 m³/s.

## Navegabilidade
En parte o río é navegábel.
Hans Monderman

**Hans Monderman**, nado en Ljouwert o 19 de novembro de 1945 e finado en Oerterp o 7 de xaneiro de 2008, foi un enxeñeiro e urbanista frisón.

## Traxectoria profesional 
Monderman desenvolveu case toda a súa vida profesional como enxeñeiro de tráfico en vilas e pequenas cidades de Frisia, formulando un modelo de regulación do tráfico rodado que sería coñecido como o "modelo Monderman". En 1969 entrou a traballar como enxeñeiro civil e como controlador de tráfico na provincia neerlandesa de Frisia, e mantivo esa ocupación, en distintos postos e lugares (Smallingerland, Groningen, Drenthe...), ata o remate da súa vida.

O seu modelo incluía o redeseño do ambiente urbano (iluminación, mobiliario etc.), a redución drástica de sinalización e de elementos coercitivos (bandas rugosas, semáforos, chicáns etc.) e a substitución de cruzamentos por rotondas, para que os distintos integrantes do espazo público tivesen que convivir e autorregulasen as súas prácticas. O seu modelo de mobilidade pode contemplarse en funcionamento en ata un cento de poboacións de Frisia e o resto dos Países Baixos. O seu modelo, a través do programa Shared Space, estase a poñer en práctica internacionalmente, en Suffolk (Inglaterra), Oostende (Bélxica), Bohmte (Alemaña) ou Ejby (Dinamarca), entre outras cidades.

Faleceu cando aínda non se xubilara, de cancro de próstata.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Programa Shared Space
Royal Albert Hall

**O Teatro Royal Albert Hall das Artes e das Ciencias de Londres**, é un dos teatros máis coñecidos do mundo.
Inaugurado o 29 de marzo de 1871, ten unha capacidade para 8.000 espectadores. Foi construído para a Raíña Vitoria de Inglaterra en memoria do seu falecido marido, Alberte de Saxonia-Coburgo e Gotha. É unha das construcións máis distintivas do Reino Unido. Dende a súa inauguración, pasaron polo seu escenario os máis destacados artistas do mundo da música. Foi sede de galas benéficas, entregas de premios, banquetes, incluso torneos de tenis. Alberga o órgano máis grande de Inglaterra e actualmente é a sede do *The Proms* un festival de música que se realiza todos os anos con acompañamento orquestral e bandas de pop.miniatura|250px|Celebración de *The Proms*|centro
## Concertos destacados 
Dende a súa inauguración, estes son algúns dos máis grandes eventos que aconteceron no Royal Albert Hall:

* 1963: Actúan conxuntamente The Beatles e Rolling Stones.
* 1966: Bob Dylan.
* 1968: Cream.
* 1968: Festival da Canción de Eurovisión, resultando como gañadora España.
* 1969: Pink Floyd.
* 1970: Led Zeppelin.
* 1977: ABBA.
* 1995: Musical *Les Miserables*.
* 1997: Sarah Brightman.
* 1998: The Corrs.
* 2000: The Who.
* 2002: Concerto homenaxe a George Harrison.
* 2006: The Cure.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Páxina Oficial
Juan Padrón

**Juan Manuel Padrón Blanco**, nado en Matanzas o 29 de xaneiro de 1947 e finado na Habana o 24 de marzo de 2020, foi un caricaturista, realizador de debuxos animados, ilustrador, historietista e guionista cubano.

## Traxectoria
Acadou a licenciatura de Historia da Arte na Universidade da Habana. Os seus primeiros traballos aparecen por primeira vez no suplemento estudantil *Mella*. Traballou como cámara de mesa na sección filmica das FAR (Fuerzas Armadas Revolucionarias). En 1970 publicou na revista Pioneiro o seu popular personaxe Elpidio Valdés.

Comezou a traballar no ICAIC (Instituto Cubano de Arte e Industrias Cinematográficas) en 1974 como director de debuxos animados. Creador ademais das series de animados *Filminuto* e *Quinoscopio*, este último en colaboración co humorista arxentino Quino, creador de *Mafalda*. Realiza a súa primeira longametraxe en 1979, *Elpidio Valdés*), e o segundo, *Vampiros en La Habana*, en 1985. Foi tamén membro da directiva da UNEAC.

## Notas
Lista de accidentes aéreos

Esta é unha listaxe dos **accidentes de aviación** máis importantes da historia. Só o do voo 118 de Aviaco, producido o 13 de agosto de 1973 no aeroporto de Alvedro, tivo lugar en Galicia e produciu vítimas. Ademais, o accidente de Peinador de 1994 tamén está recollido na lista aínda sen producírense vítimas.

Na listaxe inclúense tamén atentados terroristas producidos contra avións.

## Listaxe 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*AirDisaster.com, unha base de datos de accidentes aéreos.
Irmandade do Anel

A **Irmandade do Anel** é un grupo ficticio pertencente ao legendarium do escritor británico J. R. R. Tolkien, que ten unha especial importancia na novela *O Señor dos Aneis* e dá título ao primeiro dos tres libros, *A Irmandade do Anel*, publicado en 1954.

Dentro da novela, a Compañía tivo a súa orixe nas decisións adoptadas no Consello de Elrond en outubro do ano 3018 TI, co obxectivo de acompañar ao Portador do Anel Único na súa misión para destruílo e así acabar co Señor Escuro Sauron. Está composta por nove personaxes, os protagonistas principais da obra, que son representantes dos Pobos Libres da Terra Media.
Economía de Panamá

[miniatura|left|Barco no [Canal do Panamá.]]
A economía de Panamá é unha das máis estables, dinámicas e con maior crecemento de América Latina. O ben desenvolvido sector de servizos é responsable por 80% do PIB. Os servizos inclúen o funcionamento do Canle de Panamá, as actividades bancarias, a zona franca de Colón, as actividades de seguro, os portos no Atlántico e no Pacífico, o rexistro de barcos que utilizan a bandeira do país, e o turismo. O crecemento económico será impulsado pola ampliación da Canle de Panamá, que comezou o 2007 e debe ser concluída o 2014 a un custo de 3,5 mil millóns de dólares - aproximadamente 25% do PIB actual. A expansión duplicará a capacidade da canle, permitindo acomodar navíos que son actualmente moi anchos para facer a travesía, e axudará a reducir o desemprego.

## Sector primario 
Preto do 9% do chan de Panamá está cultivado. A maior parte da súa produción agrícola obtense en explotacións de carácter comercial e está destinada á exportación. Os principais cultivos e grupos de cultivos —produción de 2006 en toneladas— son: cana de azucre (1,77 millóns); froita (659.283 t), principalmente banana, laranxa; arroz (280.000); millo (70.000); café (13.153) e tomate.

En 2006 a gandería contaba con 1,56 millóns de cabezas de gando vacún, 286.200 de gando porcino e aproximadamente 14,9 millóns de aves de curral.

Os produtos forestais de Panamá están conformados por unha ampla variedade de madeiras. O país conta con reservas forestais considerables, case un 57% do seu chan, ás veces difíciles de explotar debido á mala infraestrutura do transporte. En 2006 a produción anual de madeira era duns 1,35 millóns de m³.

## Sectores secundario e terciario 
A industria de Panamá está basicamente orientada cara á satisfacción da demanda doméstica. O país depende sobre todo do seu conglomerado de servizos de transporte e loxística orientados cara ao comercio mundial, cuxo epicentro é a Canle de Panamá. Ao redor da Canle de Panamá están portos de trasbordo de contedores, zonas francas de comercio, ferrocarril e o máis grande entroncamento aéreo de pasaxeiros de América Latina. Tamén conta co centro financeiro máis grande de América Latina.

## Notas
Accidente de Montrove

O **accidente de Montrove** foi o accidente de aviación máis grave da historia de Galicia. Produciuse ao esnafrarse entre unha densa néboa un SE 210 Caravelle da aeroliña comercial Aviaco nas proximidades do aeroporto de Alvedro, o 13 de agosto de 1973. O accidente produciuse debido a un erro humano debido a querer aterrar pese a densa néboa, no canto de proceder ao aeródromo alternativo que figuraba no plano de voo. Faleceron 85 persoas.

## Accidente 
A aeronave, un SE 210 Caravelle con matrícula EC-BIC, cubría o voo 118, de liña regular entre o aeroporto de Barajas e o aeroporto de Alvedro. O avión engalara en Madrid ás 9:14 da mañá (hora local) e unha hora máis tarde, ás 10:14, ponse en contacto coa torre de control para realizar a aterraxe. Hai unha mesta brétema e recoméndaselle que agarde. O avión realiza unha aproximación para comprobar a visibilidade real, pero volve situarse nos 2000 metros de altura. Tras unha segunda manobra de aproximación, ás 11:20 a torre avisou o piloto, Rafael López Pascual, de que a néboa esvaía, que a visibilidade horizontal aumentara a 1500 m e a vertical a 300 m. O avión tenta achegarse, pero un novo banco de néboa faino desistir. Ás 11:39 volve realizar outra manobra de aproximación, pero bate contra uns eucaliptos e esnáfrase en posición invertida no Pazo do Río (Liáns, Oleiros), a carón de Montrove.

A causa oficial do accidente foi un erro humano, ao tentar o piloto a aterraxe con condicións de visibilidade reducidas.

## Falecidos 
[miniatura|esquerda|Monumento no [cemiterio de Santo Amaro da Coruña.]]
Como consecuencia da colisión, o aparato incendiouse e faleceron no acto 78 pasaxeiros e os 6 membros da tripulación. O único sobrevivente foi trasladado ao Hospital Juan Canalejo, hoxe Hospital A Coruña, onde faleceu horas máis tarde. Foron un total de 85 os falecidos.

As vítimas foron enterradas nunha fosa do cemiterio de Santo Amaro. O 13 de agosto de 2014 inaugurouse nese espazo un monumento á súa memoria.

## Aeroporto 
O aeroporto levaba aberto dez anos, dende 1963 pero estivera pechado ata dúas semanas antes do accidente por obras de remodelación e ampliación da pista.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
* Accidentes aéreos en Galicia
### Ligazóns externas 
* Accidente aéreo de Montrove (13-08-1973)
* Ficha do accidente na web da Aviation Safety Network
Accidente de Peinador

O **accidente de Peinador** foi o terceiro contratempo de importancia na historia da aviación comercial en Galicia. O 21 de marzo de 1994, o avión DC-9 da compañía Aviaco que cubría a liña regular dende Madrid co aeroporto de Peinador (Vigo), tomou terra uns 75 m antes do comezo da pista. Non houbo vítimas mortais.

## O avión 
O avión era un DC-9-32, con rexistro EC-CLE, da compañía Aviaco que operaba o voo AYC-260, a liña comercial regular dende Madrid. Fora construído en 1975 e levaba realizadas un total de 38&nbsp;224 horas de voo e 41&nbsp;155 aterraxes. Estaba equipado con dous motores Pratt & Whitney JT8D-9A. O nome da aeronave era *Juan Ponce de León*.

## O accidente 
O avión saíu ás 7:21 da mañá de Madrid, cun tempo de voo previsto duns 50 minutos. A aeronave chegou ás proximidades de Vigo sobre as 8:10 da mañá e o piloto, José Luis López Hernández, realizou unha primeira manobra de aproximación, que houbo de abortarse pola néboa. Na segunda manobra, ás 8:15, cunha visibilidade de 1&nbsp;500 metros lonxitudinais, o avión bateu coas luces de aproximación a uns 115 m do limiar da pista, e despois colidiu co tren de aterraxe uns 50 m antes de entrar. As dúas patas da tren de aterraxe principal romperon, e coa dereita rompeu tamén o depósito de combustible dese lado, derramando o queroseno. Á altura da barra de iluminación do extremo da pista o combustible comezou a arder. O aparello esvarou pola pista mentres partía a á dereita en dous logo de colidir coas luces de aproximación. O avión detívose no lado esquerdo, a uns 600 m do limiar da pista, pasando o lume ao lado esquerdo e afectando a practicamente todo o exterior do aparello. 

Cando o avión entrou en pista, un vehículo que se atopaba nas proximidades da cabeceira comunicou emerxencia. Inmediatamente a torre de control activou a alarma e os servizos contraincendios chegaron á aeronave un minuto despois. O avión xa estaba sendo desaloxado, polo que os bombeiros comezaron a actuar no lado esquerdo para protexer a evacuación, que case rematara. Aos 30 segundos extinguiron o lume dese lado e comezaron a actuar na á dereita, que foi apagada un minuto despois. Cando o lume desapareceu, uns 2 minutos despois da súa chegada, algúns dos membros dos servizos antiincendios, equipados con bombonas de osíxeno e máscaras, entraron no interior do avión para comprobar que non quedaba ninguén dentro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Accidentes aéreos en Galicia
FUD

**FUD** refírese ao acrónimo inglés **Fear, uncertainty and doubt** (Medo, incerteza e dúbida) que é unha táctica retórica usada na mercadotecnia e relacións públicas. Normalmente consiste nun intento estratéxico de influír na percepción do público mediante a difusión de información negativa e imprecisa sobre un produto/servizo da competencia.
Illa Yuzhny

** Yuzhny** (en ruso: |Южный) (lit. do sur, meridional) é a illa sur do arquipélago de Nova Cembla, situado ao norte de Rusia. Ten unha superficie de 33275&nbsp;km ², aínda que e máis pequena que a illa norte Illa Severny, convértea nunha das illas máis grandes no mundo. Esta separada da illa Severny polo estreito de Matochkin, que esta cuberto con xeo a maior parte do ano. Ao oeste da illa de Yuzhny atópase o mar de Barents, e ao leste o mar de Kara. Orixinalmente fogar dos nenet, a illa foi evacuada en gran parte no 1950 para dar paso a ensaios nucleares.

## Ecoloxía 
A illa de Yuzhny é coñecida pola súa gran poboación de aves mariñas. A vexetación da illa componse en gran parte de tundra.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
### Outros artigos
* Nova Cembla 
### Ligazóns externas
* Location 
* Nature Reserve
Economía de Montenegro

Durante a época baixo dominio iugoslavo, Montenegro experimentou unha rápida urbanización e industrialización baseada na industria de xeración eléctrica, na industria mineira do (metal, aluminio e carbón), na industria forestal e na industria téxtil. A isto sumouse posteriormente a produción de tabaco e o turismo, este último principalmente durante fináis dos anos 80. 
miniatura|esquerda|Banco Nacional de Montenegro en Podgorica.

Co crebe da antiga Iugoslavia, Montenegro perdeu gran parte do seu mercado. O progreso económico detívose do mesmo xeito que o programa de privatizacións, durante 1989. En maio de 1992, as sancións impostas pola ONU produto das Guerras Iugoslavas agravaron a crise converténdoa na peor desde a segunda guerra mundial. En 1993, dous terzos da poboación montenegrina estaba baixo a liña da pobreza e a comezos de 1994 o país acadou a segunda máis alta inflación na historia, superior ao 3 millóns por cento. Estímase na actualidade que as perdas xeradas polo embargo durante eses anos equivalen a 6.390 millóns de dólares.

Debido á súa favorable localización xeográfica xunto ao mar Adriático e conectado con Albania a través do lago Skadar, Montenegro converteuse nun centro de contrabando. Posto que a totalidade da produción industrial montenegrina detívose, a principal actividade económica da república foi o contrabando de bens materiais, especialmente petróleo e tabaco. Soamente en 1997, a economía de Montenegro logrou estabilizarse: o marco alemán foi introducido como moeda oficial para evitar a inflación e o goberno montenegrino esixiu máis autonomía para as súas políticas económicas as que serían establecidas coa formación da Unión de Serbia e Montenegro en 2002. Desde ese momento, o goberno de Montenegro estableceu fortes políticas para a melloría da economía, especialmente axilizando o proceso de privatizacións, introducindo o IVE e o euro coma moeda oficial (malia que o país non é membro oficial da Eurozona)

Na actualidade, Montenegro é un dos países máis pobres do continente cun PIB de 3.800 dólares, pero durante os últimos anos producíronse importantes melloras. Apenas o 12,2% da poboación está baixo a liña da pobreza e a cesantía caeu do 27,7% de 2005 ao 16,4% en xullo de 2006, mentres a inflación mantense preto do 3%. O principal produto do país é o aluminio que é exportado a través de Suíza, destino do 83,9% das exportacións totais. As importacións, en tanto, cuadruplican o valor das exportacións e proveñen principalmente de Grecia, Italia, Alemaña e Bosnia e Hercegovina.

## Referencias
Torre (xadrez)

A **torre** (♖ ♜) é unha peza do xogo do xadrez. Ao comezo da partida cada xogador dispón de dúas, que se sitúan nas esquinas do taboleiro máis próximas á súa posición. En notación alxébrica, as torres brancas empezan situadas nas casas en A1 e H1, mentres que as torres negras comezan en A8 e H8.

A torre móvese tanto horizontal como verticalmente, cara a adiante e cara a atrás, sen límite de casas, tal e como mostra o diagrama da dereita. A torre tamén participa, xunto co rei, nun movemento especial chamado enroque.

* A Torre pode moverse horizontalmente (en fila) ou verticalmente (en columna).
* A Torre non pode moverse en diagonal, non sendo, xa que logo, tan forte como a Raíña.
* Soamente se move nunha dirección cada vez. Non pode desprazarse ou saltar por encima de pezas amigas ou inimigas.
* A Torre captura, como as demais pezas, ocupando a casa da peza capturada.

Cando as columnas están abertas o seu xogo faise máis forte polo que adoitan poñerse xeralmente en xogo no medio xogo e no final do xogo da partida.
Ten a función táctica de dominar columnas abertas, ou sexa, columnas sen peóns, onde o seu movemento é ben aproveitado. A Torre situada na sétima casa é unha posición coñecida polos efectos devastadores que pode provocar sobre o adversario. As Torres dobradas (na mesma liña ou columna) son unha arma poderosísima, excedendo moitas veces o valor dunha raíña.

Teóricos do xadrez dan á Torre o valor 5, sendo a peza de maior valor despois da Raíña (ou Dama).
Economía de Alemaña

A economía de Alemaña é a principal da Unión Europea, e a 6ª no mundo en tamaño, despois da Unión Europea, dos Estados Unidos, da República Popular da China, do Xapón e da India.

O proceso de integración e modernización económica das rexións da antiga Alemaña Oriental - onde o desemprego atinxe uns 20% da poboación economicamente activa nalgunhas cidades - continúa a ser un proceso demorado e caro.

## Notas
Oscar Cullmann

**Oscar Cullmann**, nado en Estrasburgo o 25 de febreiro de 1902 e finado en Chamonix o 16 de xaneiro de 1999, foi un pensador luterano francés.

## Traxectoria 
Estudou filoloxía antiga e teoloxía. Foi profesor en Estrasburgo, Basilea e a Sorbona. Experto en interpretación bíblica e historia das Igrexas. Fixo importantes achegas ao ecumenismo sendo un dos artífices do diálogo entre o luteranismo e a Igrexa católica.

Foi un activista da axuda aos refuxiados franceses en Suíza durante a segunda guerra mundial, membro do comité executivo do Instituto Ecuménico de Xerusalén e observador no Concilio Vaticano Segundo onde foi a referencia da teoloxía protestante.

Partidario do método exexético pretende superar o enfoque filosófico na interpretación da Biblia. Influíu en teólogos insignes como Joachim Jeremías ou Joseph Ratzinger.

## Pensamento 
O tempo cristián ten unha dirección, fronte ao tempo cíclico helénico e que é un cárcere, describe unha liña recta que se dirixe á salvación en Xesús de Nazaret.

A intervención de Deus na historia caracterízase por un proceso de concentración (elección dun pobo, individuo ou comunidade humildes) e universalización (elección que é un servizo e entrega en beneficio de todos). Sería o caso de Israel pobo humilde entre grandes Imperios, e de Cristo.

A unión das Igrexas non debe supoñer uniformidade, senón diversidade. Non deben perder a súa substancia nin a súa identidade. Concede a posibilidade dun papel de primacía ao papado, sen poderes xurisdicionais.

O seu pensamento potencia a idea de que a antropoloxía cristiá primixenia afirma a bondade do corpo que non se concibe como un mal a superar como no dualismo grego de raíz platónica. No Evanxeo o home é unitario non un composto de dúas substancias corpo e alma.

## Obras 
* *Deus e o César*
* *Cristo e o tempo*
* *Xesús e os revolucionarios do seu tempo*
* *A Cristoloxía do Novo Testamento*.