open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Noldor

Nas obras de J. R. R. Tolkien, os **Noldor** (tamén soletreado **Ñoldor**, que quere dicir *aqueles con coñecemento* en quenya) son os parentes dos altos elfos que inicialmente migraron a Valinor dende a Terra Media e viviron en Eldamar, a rexión litoral de Aman, un continente que se atopa ao oeste da Terra Media. A maioría dos Noldor regresaron á Terra Media despois do asasinato do seu primeiro líder Finwë a mans do Señor Escuro Morgoth, por instigación do fillo máis vello de Finwë, Fëanor. Eran o segundo clan dos elfos por orde e tamaño, sendo os outros clans os Vanyar e os Teleri.

Entre os elfos, os Noldor mostraron os maiores talentos para as actividades intelectuais, habilidades técnicas e forza física, pero tamén eran propensos a unha ambición incontrolada e un comportamento orgulloso. Normalmente teñen os ollos grises e o pelo escuro, aínda que se poden atopar trazos físicos diverxentes entre algúns individuos. Varios personaxes de Noldorin xogaron un papel fundamental no desenvolvemento e na tradición das obras principais de Tolkien, en particular *O Señor dos Aneis*, así como na obra póstuma *O Silmarillion*.
Delmiro Barreiro Cubeiro

**Delmiro Barreiro Cubeiro**, nado en Vigo cara a 1911, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Chofer e membro do Sindicato de choferes. Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estaba facendo o servizo militar. Desertou. O xuíz militar de Vigo reclamouno mediante requisitoria o 27 de novembro. Foi xulgado en Vigo por deserción e declarado en rebeldía. Fuxido con Manuel Rodríguez Fernández e Guillermo Santos Caride, en 1939 presentáronse ao gobernador civil de Pontevedra Manuel Gómez Cantos, pero fuxiron novamente ao saber que ían ser detidos. Membro do grupo de José García Morales e o seu irmán. Decidiu vender aos seus antigos compañeiros, caendo pola súa delación Julio Guillén Biel e Jesús Lago González en setembro de 1940.

## Notas
Beorn

**Beorn** é un personaxe ficticio creado por J. R. R. Tolkien como parte do seu legendarium da Terra Media. Aparece na obra *O hobbit* como "cambiapeles", un home que pode asumir a forma dun enorme oso de cor negra. Os seus descendentes ou parentes, un grupo de homes coñecidos como **beornings**, viven nos vales superiores do río Anduin, entre o Bosque Escuro e as Montañas Bretemosas, e cóntanse entre os Pobos Libres da Terra Media que se opoñen ás forzas de Sauron durante a guerra do Anel.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Berserker
### Bibliografía 
*  
* 
*
Nelson Carrero

**Nelson José Carrero Hera**, nado en Caracas o 8 de febreiro de 1953, é un exfutbolista e adestrador venezolano. Xogaba como dianteiro e foi internacional coa selección venezolana.

## Traxectoria 
Militou no Deportivo Galicia, no ULA, no Deportivo Italia, no CS Marítimo de Venezuela e no Caracas FC. Trala súa retirada foi adestrador do UA Maracaibo e directivo da Federación Venezolana de Fútbol.

### Selección venezolana 
Foi internacional coa selección de Venezuela en 21 ocasións entre 1981 e 1985 e participou con esta nas Copas América de 1983 e 1987. Tamén representou a Venezuela nos Xogos Olímpicos de 1980 en Moscova, onde o seu equipo foi eliminado na primeira fase.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do futbolista no sitio web do Comité Olímpico Internacional .
Raza fantástica

[miniatura| Representación dunha [Elfo|elfa.]]
Unha "**raza fantástica"** é un grupo de seres máis ou menos fantásticos mencionados normalmente nos universos imaxinarios da fantasía heroica, a ciencia ficción e os xogos de rol. O termo pode referirse a grupos étnicos, especies, nacionalidades ou grupos sociais. Nos xogos de rol a "raza" refírese a calquera especie que poida usarse como personaxe xogador ou non.

O uso deste concepto foi popularizado polo escritor británico J. R. R. Tolkien a partir das súas obras *O hobbit* (1937) e *O Señor dos Aneis* (1954-55), e posteriormente foi adaptado e difundido polo xogo de rol *Dungeons & Dragons* (1974).

Hai centos de razas fantásticas, algunhas completamente inventadas e posteriormente reutilizadas por outros autores, como os hobbits de Tolkien, e outras adaptadas de criaturas mitolóxicas preexistentes pero "revisitadas", como elfos, trasnos ou dragóns. Moitas veces, estas razas están relacionadas, desenvolvéndose con influencia máxica dunha especie base (normalmente elfos ou humanos).

## Notas
Juan Caride

**Juan Antonio Caride Grandal**, nado en Vigo o 13 de decembro de 1965, é un ex-loitador galego. Foi dúas veces campión de España de loita libre e competiu nos Xogos Olímpicos de 1988.

## Traxectoria 
miniatura|A cidade de Vigo ós seus atletas.
Comezou a practicar loita libre no Club Sambo de Vigo, con Manuel Roca como adestrador, e foi campión de España en categorías inferiores. En 1987 gañou o seu primeiro título de campión de España absoluto, en menos de 62 kg, e ao ano seguinte foi seleccionado para competir nos Xogos Olímpicos de Seúl 1988. Participou na categoría de menos de 68 kg, perdendo os seus dous combates, o primeiro deles contra o finlandés Jukka Rauhala, medallista nos Ánxeles 1984, e o segundo contra o soviético Arsen Fadzaev, que acabou levando a medalla de ouro.

En 1993 gañou o seu segundo campionato de España, esta vez en menos de 68 kg.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Alfredo Marcuño
### Ligazóns externas 
* Datos do loitador no sitio web do Comité Olímpico Internacional .
* Datos do loitador en olympedia.org .
Drúedain

Os **drúedain** son unha raza ficticia de homes que viven no **bosque de Drúadan**, que forman parte do legendarium da Terra Media creado polo autor inglés J. R. R. Tolkien. Cóntanse entre os Edain que viaxaron a Beleriand na Primeira Idade e se fixeron amigos dos elfos. Na obra *O Señor dos Aneis*, axudan aos caballeiros de Rohan a evitar unha envoscada na súa viaxea cara á batalla dos Campos de Pelennor.

Os drúedain están baseados nos homes salvaxes mitolóxicos, que segundo as lendas vivían nos bosques de Gran Bretaña e Europa; de feito, os cabaleiros de Rohan chámanlles woses. 

## Notas 
### Fontes primarias 
::*Esta lista identifica a localización de cada elemento nos escritos de Tolkien.*

### Fontes secundarias 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Erebor

No legendarium da Terra Media creado polo autor inglés J. R. R. Tolkien, a **Montaña Solitaria**  é unha montaña ficticia que se atopa ao nordeste do Bosque Escuro. É o fogar do **Reino baixo a Montaña** dos ananos. A cidade de Dale atópase nun val nas súas ladeiras do sur.
Na obra *O Señor dos Aneis*, a montaña é mencionada co seu nome en sindarin, **Erebor**. A Montaña Solitaria é o obxectivo dos protagonistas da obra *O hobbit*, e o escenario do clímax da historia.

A Montaña Solitaria é un símbolo da aventura en *O hobbit*, e da maduración do protagonista, Bilbo Bulseiro, como individuo.

## Notas
Igrexa de Santa Lucía da Coruña

A **igrexa de Santa Lucía** é un templo relixioso da Coruña, situado na praza de Lugo do Ensanche.

## Descrición 
A igrexa foi construída en cemento e pedra en estilo ecléctico con detalles neorrománicos e modernistas segundo o proxecto de Manuel Hernández y Álvarez Reyero.

A construción iniciouse o 20 de agosto de 1899 e rematouse o 28 de marzo de 1913. O interior continuou a modificarse ata a década de 1950.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Turgalicia
* Parroquia
* Web da Parroquia
Alfredo Marcuño

**Alfredo Marcuño Martínez**, nado en Vigo o 9 de febreiro de 1961, é un ex-loitador galego. Foi 17 veces campión de España e competiu nos Xogos Olímpicos de 1988.

## Traxectoria 
miniatura|A cidade de Vigo ós seus atletas.
Comezou a practicar loita libre no Club Sambo de Vigo, con Manuel Roca como adestrador, e en 1981 conquistou os seus primeiros campionatos de España, ao proclamarse na categoría de menos de 48 kg campión tanto de loita libre como de loita grecorromana. Repetiu título en loita libre nas edicións de 1982, 1983, 1985, 1986, 1987 e 1989, e en loita grecorromana en 1982, 1983, 1985, 1986, 1990 e 1991. Ademais foi campión de España de sambo en 1985, 1986 e 1990.

Competiu nos Xogos Olímpicos de 1988 en loita libre, na categoría de menos de 48 kg. Perdeu os seus dous combates, celebrados en Seongnam, o primeiro deles contra o estadounidense Tim Vanni e o segundo contra o sirio Mohamed El-Messouti.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Outros artigos 
* Juan Caride
### Ligazóns externas 
* Datos do loitador no sitio web do Comité Olímpico Internacional .
* Datos do loitador en olympedia.org .
Bagadouro

**Bagadouro** (no orixinal en ) é un personaxe presente nas obras do autor J. R. R. Tolkien. Apareceu por primeira vez no poema de 1934 *The Adventures of Tom Bombadil*, onde aparece como a esposa do personaxe Tom Bombadil. Tamén é coñecida como a "filla da Muller Río", e é descrita como unha muller fermosa e xuvenil de pelo dourado. É máis coñecida pola súa aparición como personaxe secundario na epopea de fantasía de Tolkien *O Señor dos Aneis*, publicada por primeira vez en 1954 e 1955.

Como o seu marido, a orixe e o papel de Bagadouro son enigmáticos e obxecto de debate por parte dos estudosos. Entre as súas posibles orixes, os académicos comparárona cun personaxe do conto de fadas de 1867 de George MacDonald, *The Golden Key*, e co personaxe epónimo no poema *The Maid of the Moor*. A súa caracterización foi descrita como unha mestura do doméstico e o sobrenatural, conectado dalgún xeito co río Curvimbio (Withywindle en inglés) no Bosque Vello da Terra Media. Algúns suxeriron que pode ser un ser divino na mitoloxía de Tolkien; outros, que lembra á bíblica Eva, unha mostra da creación non caída; e unha encarnación da alegría, servindo, xunto con Tom Bombadil, como modelo do sacramento do matrimonio.

Tanto Bombadil como Bagadouro foron omitidos na triloxía cinematográfica de Peter Jackson, mais si foron incluídos na obra de televisión rusa de 1991 *Khraniteli*.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tolkien, J. R. R. *The Adventures of Tom Bombadil*
*
Raleigh Choice

**Raleigh James Choice**, tamén coñecido como **Ronny Choice**, nado o 8 de xullo de 1963 no estado de Xeorxia, é un ex xogador profesional de baloncesto estadounidense. Formado na Universidade de Florida State, xogaba na posición de pivote cunha altura de 2,05 metros.

## Traxectoria 
### Clubs 
*  Toulouse (1ª División B, 1988−1989)
*  DYC Breogán (ACB, 1988−1989)
*  Sporting Portugal (LPB, 1991−1994)
*  Benfica (LPB, 1996−1997)

## Palmarés 
**Campión da Supertaça de Portugal (1)**: 1996 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil do xogador na ACB
* Perfil do xogador en Proballers
* Perfil do xogador en Basketball Reference
Serú Girán

**Serú Girán** foi unha banda de rock arxentino. É considerado como unha das mellores bandas do seu país na súa época.

## Discografía 
* 1978: *Serú Girán*
* 1979: *La grasa de las capitales*
* 1980: *Bicicleta*
* 1981: *Peperina*
* 1992: ''Serú '92''

## Notas
León Gieco

**Raúl Alberto Antonio Gieco**, coñecido popularmente como **León Gieco**, nado en Cañada Rosquín o 20 de novembro de 1951, é un músico e cantante popular arxentino. É considerado un dos máis importantes da Arxentina.

## Discografía 
* *León Gieco* (1973)
* *La banda de caballos cansados* (1974)
* *El fantasma de Canterville* (1976)
* *4º LP* (1978)
* *Pensar en nada* (1981)
* *De Ushuaia a La Quiaca* (Vol 1-3) (1985)
* *Semillas del corazón* (1989)
* *Tesoro, los niños primero* (1991)
* *Mensajes del alma* (1992)
* *Desenchufado* (1994)
* *Orozco* (1997)
* *De Ushuaia a La Quiaca* (Vol 4) (1999)
* *Bandidos rurales* (2001)
* *Por favor, perdón y gracias* (2005)
* *El desembarco* (2011)

## Véxase tamén
Elisardo de la Torre

**Elisardo de la Torre Allariz**, nado en Marín o 10 de outubro de 1971, é un exatleta galego. Foi campión de España dos 3000 metros obstáculos en 1996, cinco veces campión galego e competiu nesa mesma proba nos Xogos Olímpicos de 1996, nos que tamén competiu o seu irmán Carlos.
## Traxectoria 
Naceu en Marín, nunha familia de atletas, pois tres dos catro irmáns practicaron o atletismo: Carlos, Elisardo e Daniel. Iniciouse neste deporte con Carlos Landín como adestrador, e militou nos clubs San Miguel de Oia, Sociedad Gimnástica de Pontevedra e Universidad de Oviedo. En 1992 gañou o primeiro dos seus cinco campionatos galegos dos 3000 metros obstáculos, e revalidou o título nos anos 1993, 1994, 1995 e 1998.

En 1994 quedou terceiro no Campionato de España e participou no Campionato de Europa en Helsinqui, onde non puido meterse na final. Na cita olímpica participou tamén o seu irmán Carlos, nos 10 000 metros, converténdose así na segunda parella de irmáns galegos en participar nuns Xogos Olímpicos, despois de que en Barcelona 1992 o fixesen os xemelgos Leopoldo e Jesús Centeno. Correu a súa serie nun tempo de 8'42"75, moito máis lento que as súas mellores marcas, entrando na meta no noveno lugar, polo que quedou eliminado e non puido avanzar nin ás semifinais. O ouro acabou sendo para o kenyata Joseph Keter.

Destacou especialmente nos Campionatos de España Universitarios, onde se coroou campión ata en oito ocasións (1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1999, 2000 e 2001). Participou na Universíada de 1995 e bateu o récord de España universitario en 1996, cun tempo de 8'29"97. Instalado en Oviedo, estudou Fisioterapia na Universidade de Oviedo, e trala súa retirada montou unha clínica na cidade. Ademais traballou como fisioterapeuta en varios clubs cantábricos como o Langreo, o Caudal, o Lealtad ou o Racing de Santander.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do atleta no sitio web oficial da Asociación Internacional de Federacións de Atletismo .  
* Datos do atleta en sports-reference.com  . Arquivado o 18 de abril de 2020 dende o orixinal.
Soledad Pastorutti

**Soledad Pastorutti**, coñecida simplemente como **Soledad** ou polo seu alcume **La Sole**, nada en Arequito o 12 de outubro de 1980, é unha cantante, compositora, actriz e presentadora arxentina.

## Discografía 
* 1996: *Poncho al viento*
* 1997: *La Sole*
* 1999: *Yo sí quiero a mi país*
* 2000: *Soledad*
* 2001: *Libre*
* 2003: *Adonde vayas*
* 2005: *Diez años de Soledad*
* 2008: *Folklore*
* 2014: *Raíz*
* 2015: *Vivir es hoy*
* 2020: *Parte de mí*
## Notas
Carlos Martínez Seijo

**Carlos Martínez Seijo**, nado en Betanzos o 4 de outubro de 1970, é un ex xogador e profesional de baloncesto galego. Cunha altura de 1,92 m, xogaba na posición de ala. Chegou a xogar na Liga ACB da man do Club Baloncesto Breogán.

## Traxectoria 
### Clubs 
*  C.B. Breogán (1988–1990)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Perfil en Proballers
*Perfil en World Hoop Stats
*Perfil en Basketball Reference
Virtus Porto San Giorgio

O **Virtus Porto San Giorgio** é un equipo de baloncesto profesional italiano da localidade de Porto San Giorgio (Fermo, As Marcas). Foi fundada en 1932. O equipo compite na Serie C regionale, quinta categoría do baloncesto transalpino. O equipo chegou a xogar na máxima categoría na década de 1940 e na Serie A2, segunda división, na década de 1980.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Carlos de la Torre

**Carlos de la Torre Allariz**, nado en Marín o 18 de maio de 1966, é un exatleta galego, que estaba especializado en probas de longa distancia. Foi campión de España dos 10 000 metros e competiu nos Xogos Olímpicos de 1992 e 1996, participando nestes últimos tamén o seu irmán Elisardo.

## Traxectoria 
Naceu en Marín, nunha familia de atletas, pois tres dos catro irmáns practicaron o atletismo: Carlos, Elisardo e Daniel. Militou no Club Atletismo San Miguel de Oia, e en 1988 proclamouse campión galego dos 10.000 metros, título que revalidou ao ano seguinte. En 1990 proclamouse campión de España de 10.000 metros, cun tempo de 28'50"91, sucedendo no palmarés ao tamén galego Alejandro Gómez. Ese mesmo ano gañou a medalla de bronce nos Campionatos Iberoamericanos de Manaus, onde cruzou a meta por detrás do arxentino Antonio Silio e do español Juan Carlos Paúl.

Ese mesmo ano disputou os seus primeiros Xogos Olímpicos, os de Barcelona 1992. O seu rendemento foi peor do esperado, pois correu a súa serie no Estadio Olímpico de Montjuïc en 28'55"47, o seu peor rexistro do ano, entrando na meta no posto 15º e polo tanto sen poder clasificarse para a final na que o ouro foi para Khalid Skah. En 1994 participou no Campionato de Europa en Helsinqui, onde conseguiu un oitavo posto en 10 000, e tamén no Mundial de Campo a Través de Budapest, rematando 27º. Ademais foi subcampión de España de campo a través, sendo superado só por José Carlos Adán. Conseguiu desta vez o pase á final, grazas a un tempo de 28'04"14 na súa serie. A final que coroou a Haile Gebrselassie como campión olímpico, estivo dominada polos atletas africanos, que ocuparon as oito primeiras prazas, rematando Carlos de la Torre no posto 14º, cun tempo de 28'32"11. Dous meses despois dos Xogos participou no Campionato Mundial de Media Maratón en Palma, onde cruzou a meta na cuarta posición cun tempo de 1h02'03", só por detrás de Stefano Baldini, Josephat Kiprono e Tendai Chimusasa. Conseguiu a prata por equipos por detrás de Italia, xunto a Alejandro Gómez (8º) e José Manuel García (23º).

En 1997 dispúxose a afrontar os Mundiais de Campo a Través, Atletismo e Media Maratón. No primeiro deles, disputado en marzo en Turín, non puido efectuar a saída por problemas físicos antes da proba. En agosto, nos Mundiais de Atletismo de Atenas correu a súa serie en 28'20"50, quedando e menos de medio segundo de meterse na final que gañaría Gebrselassie. En outubro participou no Mundial de Media Maratón en Košice, onde non puido repetir o bo resultado do ano anterior, acabando desta vez 32º. Ademais foi terceiro nos 10 000 metros do Campionato de España, superado só por Julio Rey e Alberto Juzdado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do atleta no sitio web oficial da Asociación Internacional de Federacións de Atletismo .  
* Datos do atleta en sports-reference.com  . Arquivado o 18 de abril de 2020 dende o orixinal.
Celebrimbor

**Celebrimbor** é un personaxe ficticio que forma parte do legendarium do escritor J. R. R. Tolkien. O seu nome quere dicir "puño de prata" ou "man de prata" en sindarin (tamén chamado *Telperinquar* en quenya e *Telperimpar* en telerin). Nas historias de Tolkien, Celebrimbor é un elfo ferreiro que foi manipulado para forxar os Aneis de Poder polo señor escuro Sauron disfrazado, quen despois crea en segredo o Anel Único para gañar o control sobre os outros aneis e dominar a Terra Media, poñendo en marcha os acontecementos do *Señor dos Aneis*. Fóra do legendarium de Tolkien, o personaxe foi adaptado como un dos personaxes principais do videoxogo de 2014 *Middle-earth: Shadow of Mordor* e a súa secuela de 2017, onde a súa voz é a do actor Alastair Duncan.

## Narrativa da Terra Media 
Celebrimbor é o fillo de Curufin, quinto fillo de Fëanor e Nerdanel, e o único neto coñecido de Fëanor. Fëanor foi o artesán máis hábil da Primeira Idade, forxando os tres Silmarils para capturar algo da luz das Dúas Árbores de Valinor.

Non se indica onde nin cando naceu Celebrimbor. Durante a Segunda Idade, Celebrimbor vive no reino elfo de Eregion e funda unha confraría de xoieiros.

### Amigo dos ananos 
Dende os primeiros días de Eregion, Celebrimbor fomenta a relación con Khazad-dûm, o reino anano veciño. Faise amigo de Narvi, un grande artesán anano, e xuntos fan a porta oeste de Khazad-dûm. A contribución especial de Celebrimbor son as inscricións na porta de entrada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Finwë

**Finwë** e **Míriel** son personaxes ficticios presentes no legendarium de J. R. R. Tolkien. Finwë, ás veces alcumado Noldóran, é o primeiro rei dos Noldor que liderou ao seu pobo na viaxe dende a Terra Media até Valinor, no reino de Aman. Míriel foi a primeira esposa de Finwë, quen morreu cando daba a luz ao seu único fillo Fëanor, creador dos Silmarils; o seu espírito serviría máis tarde á raíña Vala Vairë como historiadora.

A historia de Finwë e Míriel foi descrito como un elemento extraordinariamente importante da mitoloxía de Tolkien. *O Silmarillion*, editado por Christopher Tolkien a partir dos escritos inéditos do seu pai, só menciona brevemente o conto, aínda que algunhas fontes suxiren que Tolkien tiña a intención de incorporar unha versión máis completa.

## Notas 
### Fontes primarias 
::*Esta lista identifica a localización de cada elemento nos escritos de Tolkien.*

### Fontes secundarias 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
*
Glorfindel

**Glorfindel** é un personaxe ficticio do legendarium da Terra Media creado polo autor inglés J. R. R. Tolkien. É un elfo Noldor, un dos tres grupos nos que se dividen os Calaquendi ou altos elfos. O personaxe e o seu nome, que quere dicir "loiro" ou "cabelo dourado", foron dos primeiros creados por Tolkien do que despois sería o seu legendarium da Terra Media en 1916–17, comezando polo borrador inicial de *The Fall of Gondolin*. O seu nome indica o seu pelo como marca da súa distinción, xa que os Noldor tiñan polo xeral o cabelo negro. Un personaxe co mesmo nome aparece no primeiro libro da obra *O Señor dos Aneis*, *A Irmandade do Anel*, que ten lugar na Terceira Idade da Terra Media. Dentro da historia, é representado como un poderoso señor elfo que podería enfrontarse aos Nazgûl, servidores de Sauron, parecidos a fantasmas, e consegue defenderse contra algúns deles el só. Glorfindel, e unha versión da historia da caída de Gondolin, aparecen na obra *O Silmarillion*, publicada a título póstumo en 1977.

En escritos posteriores, Tolkien explorou a historia de fondo de Glorfindel en diversos materiais relacionados coa Primeira Idade da Terra Media e descubriu como os dous personaxes chamados Glorfindel son o mesmo, xa que isto non era evidente nas versións publicadas iniciais do *Silmarillion* e *O Señor dos Aneis*. Os estudantes analizaron os cambios incrementais feitos no personaxe de Glorfindel, sobre todo coa introdución do tema da reencarnación como parte do desenvolvemento en curso do legendarium de Tolkien.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Finrod

**Finrod Felagund** é un personaxe ficiticio do mundo de fantasía da Terra Media, creado polo autor inglés J. R. R. Tolkien. É un elfo Noldorin, o fillo máis vello de Finarfin e Eärwen de Alqualondë en Aman. Aparece na obra *O Silmarillion*, no poema épico *The Lay of Leithian* e nos Grey Annals, así como noutros materiais. É o rei de Nargothrond na Primeira Idade da Terra Media antes da súa morte. A liñaxe do personaxe e os seus descendentes sufriron unha serie de cambios entre as publicacións póstumas de Tolkien; algúns deles foron decisións editoriais tomadas polo seu fillo Christopher Tolkien que seguiu editando a obra inacabada do seu pai. Os estudosos de Tolkien analizaron o papel do personaxe.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Lúthien

**Lúthien e Beren** son personaxes do mundo de fantasía da Terra Media, creados polo autor inglés J. R. R. Tolkien. Lúthien é unha elfa, filla de Thingol e Melian. Beren é un home mortal. A complexa historia do seu amor mutuo, e a busca á que se ven obrigados a seguir, triunfando contra as probabilidades abafadoras pero rematando en traxedia, aparece na obra *O Silmarillion*, no poema épico *The Lay of Leithian*, nos Grey Annals de *The War of the Jewels* e noutros textos do legandarium de Tolkien, onde xogan un papel central. A historia tamén é narrada por Aragorn a Frodo na obra *O Señor dos Aneis*.

A historia de Beren e Lúthien, a dama elfa inmortal que casa cun home mortal e que escolle a mortalidade para ela mesma, ten o seu eco na obra de Tolkien *The Tale of Aragorn and Arwen*. Os nomes de Lúthien e Beren aparecen gravados na tumba de Tolkien e da súa esposa Edith.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Maedhros

**Maedhros** é un personaxe ficticio que forma parte do  legendarium de J. R. R. Tolkien. É un dos personaxes principais na obra *O Silmarillion*, e tamén é mencionado en *Unfinished Tales* e *The Children of Húrin*. Nos libros, Maedhros foi o primeiro fillo de Fëanor, o creador dos Silmarils que foron esenciais no argumento e no desenvolvemento da historia da Terra Media. Despois de que o seu pai xurara recuperar os Silmarils de calquera que os tomase e os mantivese, dirixiu ao seu pobo, os Noldor na súa guerra contra Morgoth, conseguindo a súa propia ruína e a dos seus irmáns. Maedhros foi obxecto de obras de arte de artistas como Jenny Dolfen e Alan Lee.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Tom Bombadil

**Tom Bombadil** é un personaxe do legendarium de J. R. R. Tolkien. Apareceu por primeira vez no poema de 1934 titulado *The Adventures of Tom Bombadil*, que tamén conta cos personaxes da obra *O Señor dos Aneis* como Bagadouro (a muller de Tom), o vello Home Salgueiro (unha árbore malvada do Bosque Vello) e as Criaturas das Antas, das cales Tom rescata os hobbits.  Daquela non formaban parte explícita das lendas máis antigas que se converterían no *Silmarillion*, e non é mencionado no *Hobbit*.

Bombadil é coñecido pola súa aparición como personaxe secundario na obra épica e de fantasía de Tolkien *O Señor dos Aneis*, publicada en 1954 e 1955. No primeiro volume, *A Irmandade do Anel*, Frodo Bulseiro e compañía coñecen a Bombadil no Bosque Vello. Esta idea e a aparición do vello Home Salgueiro e das Criaturas das Antas incluíronse nalgunhas das primeiras notas de Tolkien fixo para unha secuela d' *O Hobbit*. Bombadil é mencionado mais non é visto preto do final d' *O Regreso do Rei*, con Gandalf planeando facerlle unha longa visita.

Bombadil foi omitido na triloxía cinematográfica de Peter Jackson, no filme de 1978 e nas adaptacións radiofónicas, xa que non é unha parte esencial da historia. Os comentaristas debateron sobre o papel e as orixes de Tom Bombadil. Unha fonte probable é o semideus Väinämöinen do poema épico finlandés de 1849 "Kalevala", con moitos puntos de semellanza. Os eruditos observaron que el é o espírito dun lugar, un *genius loci*.

## Notas 
### Fontes primarias 
::*Esta lista identifica a localización de cada elemento nos escritos de Tolkien.*

### Fontes secundarias 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Thingol

**Elu Thingol** ou **Elwë Singollo** é un personaxe ficticio do legendarium da Terra Media de J.R.R. Tolkien. Aparece nas obras *O Silmarillion*, *The Lays of Beleriand* e *The Children of Húrin* e en numerosas historias de *The History of Middle-earth*. É o rei de Doriath, rei dos elfos Sindar, Alto Rei e Señor de Beleriand, e é un dos personaxes principais da Primeira Idade da Terra Media e unha parte esencial do antecedente romántico entre Aragorn e Arwen na obra *O Señor dos Aneis*.

Só entre os elfos, casou cunha Maia, Melian.

## Notas 
### Fontes primarias 
::*Esta lista identifica a localización de cada elemento nos escritos de Tolkien.*

### Fontes secundarias
Tuor

**Tuor Eladar** e **Idril Celebrindal** son personaxes ficticios do legendarium da Terra Media do autor inglés J. R. R. Tolkien. Son os pais de Eärendil e avós do semielfo Elrond. A través da súa descendencia, convertéronse nos devanceiros dos númenoreanos e do rei Aragorn do Reino Unificado. Ambos personaxes xogan un papel fundamental en *The Fall of Gondolin*, unha das primeiras historias de Tolkien que constituíu a base dunha sección na súa obra posterior, *O Silmarillion*, e máis tarde expandiuse e lanzouse como publicación autónoma en 2018. 

Tuor e Idril formaron unha das tres únicas unións matrimoniais entre homes e elfos segundo os escritos de Tolkien. Os estudosos da obra de Tolkien analizaron as súas representacións na narrativa: fixéronse comparacións con algunhas das principais figuras da guerra de Troia na mitoloxía grega, así como preguntas sobre a noción de morte e inmortalidade dentro da doutrina relixiosa cristiá.
Toulouse Basket Club

O **Toulouse Basket Club** é un club de baloncesto profesional francés con sede na cidade de Tolosa, Occitania. O equipo compite actualmente na Nationale masculine 1, a terceira categoría do baloncesto galo. O seu pavillón como local é o Gymnase Compans-Caffarelli, con capacidade para 1&nbsp;860 espectadores.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina web oficial do Toulouse Basket Club
Armas e armaduras da Terra Media

thumb|75px|Imaxe da espada Glamdring forxada segundo a descrición presente no *Señor dos Aneis*.
As **armas e armaduras** da Terra Media son aquelas presentes nos escritos sobre o mundo ficticio da Terra Media, entre eles *O hobbit*, *O Señor dos Aneis* e *O Silmarillion,* obra do autor inglés J. R. R. Tolkien.

Segundo as súas fontes, as armas de Tolkien moitas veces teñen nomes, en ocasións con inscricións rúnicas para demostrar que son máxicas e teñen a súa propia historia e poder.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Tres Aneis

Na mitoloxía de Tolkien, os **Tres Aneis** son artefactos máxicos forxados polos elfos de Eregion. Despois do Anel Único, eran os máis poderosos dos Aneis de Poder. Os Tres Aneis foron creados por Celebrimbor despois de que Sauron, disfrazado de *Annatar*, marchase de Eregion. Estes estaban libres da influencia de Sauron, xa que non participou na súa creación. Porén, foron forxados por Celebrimbor coas artes que lle ensinou Sauron e, polo tanto, aínda estaban ligados ao Anel Único. Ao percibir a intención de Sauron, os elfos ocultáron os Tres. Foron levados dende a Terra Media ao benaventurado reino de Valinor a finais da Terceira Idade, despois da destrución do Anel Único.

Os estudosos da obra de Tolkien observaron que os Tres Aneis permitiron aos elfos deter o paso do tempo dentro dos seus reinos, especialmente en Lothlórien, onde Galadriel esgrimía o anel Nenya. Outros observaron que o seu poder era benevolente, en forte contraste co Anel Único, e podían usarse para protexer e curar; e que Tolkien usa os Tres Aneis para elaborar os aspectos anxelical e de sacrificio dos elfos na batalla entre o ben e o mal na guerra do Anel.

## Descrición 
## Notas 
### Fontes primarias 
::*Esta lista identifica a localización de cada elemento nos escritos de Tolkien.*

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Túrin Turambar

**Túrin Turambar** é un personaxe ficticio do legendarium da Terra Media creado polo autor inglés J. R. R. Tolkien. "*Turambar and the Foalókë*", relato de 1917, é a primeira aparición de Túrin no legendarium. J. R. R. Tolkien baseou conscientemente a historia no relato medieval de Kullervo, extraído do poema da mitoloxía finlandesa *Kalevala*, compillado Elias Lönnrot. Arredor disto, Tolkien dixo que era "un intento de reorganizar ... o conto de Kullervo o desgraciado, nunha forma propia". Tamén chamado "*The Tale of Grief*", "*Narn i Chîn Húrin*" ou "The Narn", conta o destino tráxico dos fillos de Húrin, especialmente do seu fillo Túrin (Turambar) e da súa filla Nienor. Ao longo dos anos publicáronse anacos da historia nas obras *O Silmarillion* (prosa), *Unfinished Tales* (prosa), *The Book of Lost Tales* Parte II (prosa), *The Lays of Beleriand* (verso en liñas longas aliterativas) e no ano 1994 en *The War of the Jewels* (prosa), esta última, como parte da serie *The History of Middle-earth*.

Túrin Turambar é o principal protagonista e heroe tráxico da novela *The Children of Húrin*, publicada após a morte de Tolkien polo seu fillo Christopher Tolkien e que bebe de moitas das fontes anteriores para finalmente presentar unha narración completa. O seu título, "Turambar", significa amo do destino. Máis tarde, na súa lápida, escribiuse: "...Mestre do destino, pero polo destino dominado," concluíndo a súa traxedia e amosando finalmente o seu fracaso no logro dos seus obxectivos de escapar da maldición do mal destino que Morgoth lanzara sobre el.

Nos libros, Túrin era un home da Primeira Idade da Terra Media, cuxa familia fora maldita polo ser malvado do legendarium, Morgoth. Durante os seus intentos infrutuosos de desafiar a maldición, Túrin causou a ruína a varios bastións dos homes e dos elfos, así como a súa propia ruína e a da súa irmá Niënor Níniel. A súa historia rexistrouse no *Tale of the Children of Húrin* ou *Narn i Chîn Húrin*, que Tolkien afirmou que era a fonte última dos escritos publicados.

Túrin é mencionado brevemente na obra *A Irmandade do Anel*, pero pouco máis se di alén de que era un dos "antigos e poderosos amigos dos elfos". Na obra *As Dúas Torres*, o seu nome é mencionado brevemente como un forte guerreiro.

## Notas 
### Fontes primarias 
::*Esta lista identifica a localización de cada elemento nos escritos de Tolkien.*
Tribunal Internacional de Arbitraxe

O **Tribunal Internacional de Arbitraxe** (ICC, polas súas siglas en inglés) é unha institución para a resolución de disputas comerciais internacionais. Opera baixo os auspicios da Cámara de Comercio Internacional e consiste en máis de 100 árbitros de preto de 90 países.

Ao contrario do que suxire o seu nome, o ICC non realiza xuízos formais. Polo contra, proporciona "supervisión xudicial de procedementos de arbitraxe."

As linguas oficiais de traballo do tribunal son o inglés e o francés. Con todo, os casos poden ser administrados en calquera lingua. A sede central do ICC está en París, Francia.

A 9 de xaneiro de 2020, o tribunal levaba rexistrados 25 000 casos dende a súa creación. Tamén viu un número recorde de casos rexistrados en 2019, unha mostra dos esforzos do ICC para expandir os seus servizos nos últimos anos.

## Antecedentes 
O Tribunal foi fundado en 1923 baixo o liderado do primeiro presidente do ICC, o socialista radical Étienne Clémentel, exministro francés de Finanzas.

Os membros do Tribunal do ICC son designados por períodos de tres anos polo Consello Mundial do ICC seguindo as recomendacións dos grupos ou "comités nacionais" do ICC. Nas xurisdicións nas que non hai grupo ou comité nacional, os membros son recomendados polo Presidente do Tribunal. Os membros suplentes son designados polo Consello Mundial seguindo as recomendacións da Corte do Presidente.

A Presidenta do Tribunal de ICC é a estadounidense Claudia Salomon.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do Tribunal Internacional de Arbitraxe
* Páxina web da Cámara Internacional Comercio
Armas con nome da Terra Media

[miniatura|[Beowulf (poema)|Beowulf loita o dragón coa súa espada Nægling. Ilustración de 1908 por Joseph Ratcliffe Skelton.]]
As **armas con nome** da Terra Media son as espadas e outras poderosas armas creadas por J. R. R. Tolkien como parte do seu legendarium e unha parte importante na súa mitoloxía. O nomeamento das armas deriva da época medieval, estando presente na mitoloxía nórdica e no poema en inglés antigo *Beowulf*. Entre as moitas armas nomeadas por Tolkien están *Orcrist* e *Glamdring* na obra *O hobbit*, e *Narsil / Andúril* na obra *The Lord of the Rings*.

Existen múltiples paralelismos entre o uso que fai Tolkien dos nomes das armas nos seus escritos da Terra Media e a épica medieval. Estes inclúen a súa transmisión como herdanzas, ás veces reais; o seu redescubrimento en antigos tesouros; o seu adorno con inscrición rúnicas; e a súa vinculación coa vida dos seus propietarios.

## Na Terra Media 
### Armas de poder 
Tolkien nomeou moitas armas nos seus escritos da Terra Media, principalmente espadas, mais tamén nomeou a Aeglos, a lanza do rei elfo Gil-galad, Belthronding, o arco de Beleg, Dramborleg, a machada de Tuor e Grond, o nome do malvado ariete de Minas Morgul, e da maza do primeiro Señor Escuro, Morgoth. Dezaoito destas armas foron listadas por Anthony Burdge e Jessica Burke en J. R. R. Tolkien Encyclopedia. 
Forxar de novo a arma ou redescubrila transmite efectivamente o vello poder á nova arma e ao seu novo dono, e renovan ese poder.

Glamdring e Orcrist, e o coitelo de Bilbo usado como espada, que el chamou Aguillón, relocen cando hai orcos preto; as antigas espadas aterrorizan aos orcos e son recoñecidas por eles; de feito, os orcos teñen os seus propios alcumes para as dúas famosas espadas, Biter e Beater.

## Notas 
### Fontes primarias 
::*Esta lista identifica a localización de cada elemento nos escritos de Tolkien.*

### Fontes secundarias 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Manuel Rodríguez Fernández

:*Non confundir con:* **Juan Manuel Rodríguez Fernández**

**Manuel Rodríguez Fernández**, coñecido como **Coxo de Cabral** ou **Manolo de Cabral**, nado en 1914, foi un guerrilleiro antifranquista galego.
## Traxectoria 
Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi chamado a filas e desertou e estivo fuxido. Membro do grupo de José García Morales e o seu irmán. Fuxido con Delmiro Barreiro Cubeiro e Guillermo Santos Caride, en 1939 presentáronse ao gobernador civil de Pontevedra Manuel Gómez Cantos, pero fuxiron novamente ao saber que ían ser detidos. En xullo de 1940 foi procesado por atraco e roubo con Amador García Coco e Guillermo Santos Caride. Nese ano presentouse novamente ante a Garda Civil e vendeu os seus antigos compañeiros, caendo pola súa delación Julio Guillén Biel e Jesús Lago González. Pronto foi liberado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Ricardo Hevia

**Ricardo Hevia Álvarez**, nado en Mieres (Asturias) o 16 de setembro de 1940 e finado o 8 de xaneiro de 2022 en Lugo, foi un adestrador profesional de baloncesto español. A súa carreira como adestrador inclúe clubs como CB Breogán, OAR Ferrol, Club Ourense Baloncesto ou CB Murcia. Tras a súa retirada como adestrador, residiu en Lugo onde traballou en La Voz de Galicia escribindo sobre o Breogán.

## Traxectoria 
### Clubs 
Ricardo Hevia adestrou aos seguintes equipos:

*  Gijón Baloncesto (1ª División B, 1985−1987)
*  Trahedi Oviedo (1ª División B, 1987−1989)
*  DYC Breogán (ACB, 1989−1991)
*  Clesa Ferrol (ACB, 1991−1992) 
*  DYC Breogán (ACB, 1992−1993)
*  OAR Ferrol (ACB, 1993−1994) 
*  Baloncesto Salamanca (ACB, 1994−1995)
*  CB Breogán (LEB, 1995−1996)
*  CB Murcia Airtel (ACB, 1996−1997)
*  Ourense Xacobeo 99 (ACB, 1997−1998)

## Falecemento 
En decembro de 2021 someteuse a unha operación cirúrxica en Lugo que evolucionou a unha situación de extrema gravidade. Finalmente, faleceu o 8 de xaneiro de 2022 aos 81 anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil de Ricardo Hevia na web da ACB
Amador García Coco

**Amador García Coco**, nado en El Pego (Zamora) cara a 1906 e finado en Vigo o 25 de outubro de 1940, foi un guerrilleiro antifranquista.

## Traxectoria 
Zapateiro e veciño de Lavadores. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu. O seu irmán Juan de la Cruz García Coco foi asasinado polos franquistas na praia de Alcabre o 22 de decembro de 1936. Foi detido en 1940 e procesado en xullo por rebelión militar na causa 357/40 do Xulgado Militar de Vigo con Guillermo Santos Caride e Manuel Rodríguez Fernández, acusados dun atraco na estrada da Ramallosa a Baiona. Xulgado en consello de guerra, foi condenado a morte. Foi fusilado en Vigo o 25 de outubro de 1940. En agosto de 1941 abríronlle expediente de responsabilidades políticas.
## Vida persoal 
Casou con Antonia Fuentes.

## Notas
Antonio Barredo Rodríguez

**Antonio Barredo Rodríguez**, nado en Monforte de Lemos cara a 1894 e finado en Alcabre (Vigo) o 22 de decembro de 1936, foi un traballador ferroviario galego galego.

## Traxectoria 
Nado en Monforte de Lemos. Mozo de tren, veciño do Montecelo (Teis). Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Foi asasinado polos franquistas na praia de Alcabre o 22 de decembro de 1936 con Joaquín Álvarez Piña, Eloy Fernández Alonso, Constantino Pérez Durán, Matías González Montero, José Moralejo Santos e Juan de la Cruz García Coco.

## Notas
ICC

As siglas ICC poden referirse a:

* Cámara de Comercio Internacional (, ICC)
* International Cricket Council

## Véxase tamén 
* Tribunal Internacional de Arbitraxe ()
Red Book of Westmarch

O ***Red Book of Westmarch*** (ás veces chamado ***Red Book of the Periannath*** e ***The Downfall of the Lord of the Rings***, así como o '''''Thain's Book'''*) é un manuscrito ficticio escrito polos hobbits, un concepto do autor J. R. R. Tolkien para explicar a fonte dos seus escritos de fantasía.

O libro é supostamente unha escolma de escritos sobre os eventos relatados nas obras *O hobbit* e *O Señor dos Aneis* contados polos propios personaxes, e a partir do cal Tolkien supostamente derivou estas e outras obras.

Na ficción, o nome do libro provén da súa encadernación e carcasa de cor vermella, e de estar na Caderna Oeste, unha rexión da Terra Media xunto á Comarca. En realidade, Tolkien baseou o nome do artefacto ficticio no *Libro Vermello de Hergest''.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Libro Vermello de Hergest
Ted Nasmith

**Ted Nasmith**, nado en 1956, é un artista, illustrator e deseñador arquitectónico canadense. É máis coñecido por ser un dos ilustradores das obras de J. R. R. Tolkien, principalmente *O hobbit*, *O Señor dos Aneis* e *O Silmarillion*.

## Traxectoria 
Dende pequeno debuxou por afección, mais ao entrar no instituto inscribiuse nun programa de arte comercial. Foi tres anos despois cando leu *O Señor dos Aneis* por recomendación da súa irmá e dende entón centrou a súa atención nesta obra. Entre as súas influencias á hora de ilustrar as obras de Tolkien, Nasmith recoñeceu aos autores románticos dos séculos XIX e XX, filmes ou arquivos pictóricos das bibliotecas públicas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Joseph Charles Roëttiers

: *Para outros artigos de persoas co mesmo apelido, véxase a páxina de homónimos **Roettiers***

**Joseph Charles Roëttiers**, nado en París o 13 de abril de 1691 (ou 1692) e finado na mesma cidade o 14 de marzo de 1779, foi un gravador de moeda e medallista francés, o undécimo en ocupar o posto de gravador xeral de moedas de Francia.

## Traxectoria 
Joseph Charles pertencía a unha ampla familia de gravadores, prateiros e ourives franceses, de orixe flamenga. Era fillo de Joseph Roëttiers (1635-1703) e de Hélène Stonehouse. Tanto o seu pai como o seu curmán, Norbert Roëttiers (1666-1727), foron antecesores seus no cargo de gravador xeral e amosáronlle a arte do gravado da medalla. Pola súa banda, o seu fillo Charles Norbert Roëttiers (1720-1772) sucedeuno como gravador xeral.

[esquerda|miniatura|190x190px|1 [Luís (moeda)|luís. Lois XV (1755), obra de **Joseph Charles Roëttiers**. ]]

Xa en 1711, Joseph Charles Roëttiers acadou o segundo Premio de Roma de Escultura, outorgado polas academias francesas, e o 31 de decembro de 1717 ingresou na Real Academia de Pintura e Escultura, da que foi conselleiro en 1748. Ocupou o posto de gravador xeral ata que en 1753 llo cedeu ao seu fillo Charles Norbert, aínda que entre 1772 e 1774 volveu ocupalo interinamente logo do falecemento do fillo e ata o nomeamento do seu sucesor definitivo, Pierre Simon Benjamin Duvivier.]]

Joseph Charles Roëttiers foi un asiduo participante nos Salóns de París entre 1737 e 1775, onde expuña as súas medallas e outros traballos, como proxectos e retratos de personalidades. 

As sinaturas coas que Roëttiers marcaba adoito as moedas e medallas da súa creación foron: *J. C. Roettiers. f.* ou *C. Roettiers* ou *J C R* ou I·CROETTIERS ou I C ROETT· ou ICR ou ROETTIERS.

## Vida familiar 
En 1715 casou coa súa primeira esposa, Catherine Hérault (finada en 1753), con quen tivo dúas fillas e dous fillos, entre eles o gravador Charles Norbert Roëttiers. Logo do falecemento desta, casou en segundas nupcias en 1753 coa súa parente Jeanne Hermant.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Barre, A. (1867). *Graveurs Généraux et particuliers des Monnaies de France, Contrôleurs Généraux des Effigies, Noms de quelques graveurs en Médailles de la Renaissance Française*. Pillet Fils, París.
* Bellier de La Chavignerie, E. (1885). " ". En ''*. Tomo 2. Renouard, París. Páxinas 404-405.
* Binbgen, J. (1952). *Les Rottiers, graveurs en médaille des Pays-Bas Méridionaux*. Palais des Académies, Bruxelas.
* Forrer, L. (1916). "". **. Vol. 5. Spink & Son. Londres. Páxinas 178-182.
* Jouin, H. (1894). "". En *Nouvelles *. Tomo X. Páxinas 66-89, 117-184
* Rodot, N. (1904). *Les médailleurs et les graveurs de monnaies, jetons et médailles en France.* Leroux, París.

### Outros artigos 
* Gravador xeral de moedas de Francia
* *Monnaie de Paris''
Isabelle de Charrière

**Isabelle de Charrière**, nada o 20 de outubro de 1740 e finada o 27 de decembro de 1805, coñecida como **Belle van Zuylen** nos Países Baixos, e nada como **Isabella Agneta Elisabeth van Tuyll van Serooskerken**, foi unha escritora e música neerlandesa. 

Realizou a súa produción literaria en francés. Viviu de preto a Revolución francesa, a cal reflectiu na súa obra. Nos seus escritos interroga sobre a situación das mulleres e a posición que a ideoloxía dominante lles reserva. Defendeu a educación das mulleres, cuestionando o determinismo da natureza defendido por Jean-Jacques Rousseau e sostivo que as desigualdades entre homes e mulleres non se debían á natureza senón ás desigualdades sociais que acaban marcando os roles diferentes.

## Obra 
## Notas
Jenny Dolfen

**Jenny Dolfen**, nada en Bremerhaven en 1975, é unha ilustradora e mestra alemá.

## Traxectoria 
Nada en Bremerhaven, no ano 2001 gradouse en inglés e latín pola Universidade de Colonia. Dolfen vive preto de Aquisgrán co seu marido e os seus dous fillos.

Dolfen fixo ilustracións artísticas para varios xogos de rol, incluíndo *Quest Cards* de Fuller Flippers, *Realms of Wonder* de Action Studios, *The World of Erien* de Final Sword Productions e *Das Schwarze Auge*.

É coñecida pola súa arte baseada nas obras de J. R. R. Tolkien (principalmente *O Silmarillion*) e George R. R. Martin (*A Song of Ice and Fire*).

Dolfen gañou o premio inaugural da Tolkien Society na categoría de "mellor obra de arte" no ano 2014, pola súa acuarela de "Eärendil o mariñeiro".

A obra *The Art of George R.R. Martin A Song of Ice and Fire* (2005) inclúe pezas da súa arte.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Temas do Señor dos Aneis

Os estudosos e os críticos da obra *O Señor dos Aneis*, a novela de fantasía escrita por J. R. R. Tolkien, **identificaron moitos temas** no seu contido, incluíndo unha procura inversa, a loita entre o ben e o mal, a morte e a inmortalidade, o destino e o libre albedrío, o perigo do poder e diversos aspectos do cristianismo, como a presenza das tres figuras de Cristo, como profeta, sacerdote e rei, así como elementos como a esperanza e o sufrimento redentor. Hai tamén unha forte conexión ao longo do traballo coa linguaxe, o seu son e a súa relación cos pobos e os lugares, xunto coa moralización a partir das descricións da paisaxe. Destes temas, Tolkien afirmou que o tema central é a morte e a inmortalidade.

Ademais, algúns estudosos criticaron a Tolkien por supostos erros na obra *O Señor dos Aneis*, como non incluír mulleres significativas, non ser relevantes para os habitantes das cidades, non mostrar abertamente ningunha relixión, e por racismo, aínda que outros defenderon a Tolkien contra todas estas críticas.

## Procura invertida 
[miniatura|dereita|250px|Ao contrario que a [aventura|aventura de busca convencional como a do Santo Graal da lenda artúrica, a misión de Frodo é destruír o obxecto, o Anel Único. O crítico David M. Miller concorda en que a procura é o "recurso narrativo máis importante" do libro, pero engade que se inverte da estrutura convencional: o heroe non busca un tesouro, senón que espera destruílo. Observa que dende o punto de vista de Sauron, o conto é realmente unha procura, e os seus malvados Xinetes Negros substitúen aos tradicionais "cabaleiros errantes que buscan o Santo Graal", mentres a Irmandade mantén o Anel arredado del para que non poida usalo. Desta maneira obsérvanse varias inversións. O crítico Tom Shippey coincide en que é "unha anti-procura", unha historia de renuncia. Escribe que Tolkien vivira dúas guerras mundiais, o "bombardeo cotián de civís", o uso da fame para obter beneficios políticos, os campos de concentración, o xenocidio, e o desenvolvemento e uso de armas químicas e nucleares. Shippey afirma que o libro suscita a cuestión de que, se a capacidade dos humanos para producir ese tipo de mal puidese dalgún xeito destruírse, mesmo a costa de sacrificar algo, pagaría a pena facelo.

## Notas 
### Fontes primarias 
::*Esta lista identifica a localización de cada elemento nos escritos de Tolkien.*

### Fontes secundarias