Deportivo da Coruña (hóckey a patíns)

A **sección de hóckey a patíns do Deportivo da Coruña** foi creada en 1942 e estivo activa ata 1979.

Foi o primeiro equipo galego de hóckey a patíns, deporte que introduciu na Coruña José María Sastre, que foi tamén o primeiro adestrador do equipo. Gañou cinco campionatos de Galicia e foi o primeiro equipo galego en disputar a Copa de España. Na súa última tempada de existencia, a 1978/79 xogou en Primeira División (segunda categoría do hóckey español), despois de lograr o ascenso o ano anterior.

## Historia 
O hóckey a patíns foi introducido en Galicia polo catalán José María Sastre, cando este cumpría o seu servizo militar na Coruña, onde fixo amizade con Vicente Cucarella, director técnico das seccións do Deportivo da Coruña. Así o 2 de maio de 1942 disputouse o primeiro partido deste deporte en Galicia, no que se enfrontaron o Deportivo e o Sporting Club Casino, na sede deste, o Leirón. O equipo branquiazul formou con Jorge Doncel na portería, Eladio Rodríguez "Lalacho" na defensa, e Luis Baamonde, Sastre e Antonio López na dianteira, e gañou o partido por 6-7. Realizou o saque de honor Rosario Allones, famosa xogadora de hóckey herba do Ártabro e ao remate, o gobernador civil Emilio Aspe entregou unha copa aos vencedores. A vitoria no campionato deulle ao equipo a clasificación para a primeira edición da Copa do Xeneralísimo, onde lle tocou enfrontarse en cuartos de final ao Patín Club de Barcelona. O club galego desprazouse a Cataluña para xogar a eliminatoria, caendo derrotado por 11-0 e quedando eliminado. O equipo do Deportivo naquel partido estivo formado por Amaro Rivero, Manuel Ponte, Fernando Solórzano, Antonio López e Waldo Mourelo, con Roberto González como suplente.

En 1945 o Deportivo repetiu título galego e xogou a segunda edición da Copa do Xeneralísimo, onde logrou as súas primeira vitorias nacionais, derrotando en cuartos de final ao equipo de hóckey do Atlético Aviación, tanto na ida en Madrid (4-5) como na volta na Coruña (7-3), nun partido disputado na Rotonda de Riazor cunha grande afluencia de público. Con todo, o club coruñés renunciou a asistir á fase final disputada en Reus, onde debería competir xunto a tres equipos cataláns.

O club tardou oito anos en volver levantar un título de campión galego. Conseguiuno en 1953, tras rematar invicto o campionato, superando por 2 puntos ao CD Santa Lucía. Formaban o equipo Germán Novo, José Fontenla, Gutiérrez, José González, Julio Ramón Morán e os polivalentes Fernando Bremón e Antonio González, que practicaban varios deportes máis como atletismo e fútbol.

Non volveu gañar ningún título ata 1967, cando obtivo o seu cuarto campionato galego, clasificándose con el por primeira vez para a Liga Nacional, onde remataron en sétima posición. Dous anos despois o equipo logra o seu quinto e último campionato galego, tras derrotar ao Dominicos no partido decisivo. O 17 de marzo de 1979 o equipo foi testemuña directa dun feito histórico para a cidade, ao ser derrotado polo Liceo por 9-5, vitoria coa que o club verdibranco logrou o ascenso á División de Honra. O equipo deportivista formou aquel día con Dagoberto Moll Jr., Juan Carlos Carrera, Javier Lago, Fidel Cortijo, Diego Lazo 'Pikolo', Raúl Elícegui, Pancho Amado e como porteiro suplente Alberto Galmán. Dúas semanas despois, o 31 de marzo, o Deportivo xogou o seu derradeiro partido oficial, na última xornada de liga fronte ao Ingenieros de Bilbao, con vitoria galega por 5-2 e goles de Fidel Cortijo (2), Javier Lago, 'Pikolo' e Raúl Elícegui.

## Palmarés 
* **Campionato de Galicia (5)**: 1944, 1945, 1953, 1967, 1969.

## Notas