Listeria

::*Para a enfermidade causada por *Listeria* ver listeriose.*

***Listeria*** é un xénero de bacterias grampositivas con forma de bacilos, que comprende dez especies. O xénero recibiu o seu nome en 1940 en honor ao cirurxián inglés pioneiro no uso da esterilización microbiana en cirurxía Joseph Lister. O principal patóxeno humano do xénero é *L. monocytogenes*, que é o axente causante normal da listeriose, unha enfermidade infecciosa bacteriana rara grave causada pola inxestión de alimentos contaminados con bacterias, que afecta principalmente a mulleres preñadas, neonatos e adultos con sistemas inmunitarios debilitados ou a vellos.

A listeriose é unha enfermidade grave en humanos; a forma manifesta da enfermidade ten unha taxa de mortalidade de 20-30%. As dúas manifestacións clínicas principais son a sepse e a meninxite. A meninxite con frecuencia complícase con encefalite, unha patoloxía que é infrecuente en infeccións bacterianas. *Listeria ivanovii* é un patóxeno de mamíferos ruminantes, e ten causado en raras ocasións listeriose en humanos.

## Clasificación 
O primeiro caso documentado de infección por *Listeria* data de 1924. A finais da década de 1920, dous investigadores identificaron independentemente *Listeria monocytogenes* en animais. Propuxeron para o xénero o nome de *Listerella* en honor do cirurxián abandeirado da antiséptica Joseph Lister, pero ese nome estaba xa usándose para designar a un mofo mucoso e un protozoo. Finalmente, propúxose para el o novo nome *Listeria*, que foi aceptado. Todas as especies do xénero *Listeria* son bacilos grampositivos, non formadores de esporas, catalase positivos. O xénero *Listeria* foi clasificado na familia Corynebacteriaceae na sétima edición do *Manual de bacterioloxía sistemática de Bergey*. Os estudos de catalogación do ARNr 16S de Stackebrandt et al. demostraron que *L. monocytogenes* é un taxon diferente dentro da rama Lactobacillus-Bacillus da filoxenia bacteriana elaborada por Woese. En 2004, o xénero foi situado nunha familia de nova creación, a Listeriaceae. Comparte a familia só con outro xénero, o *Brochothrix*.

Actualmente o xénero contén as dez especies seguintes: *L. fleischmannii, L. grayi, L. innocua, L. ivanovii, L. marthii, L. monocytogenes, L. rocourtiae, L. seeligeri, L. weihenstephanensis * e *L. welshimeri.* Outra especie, *Listeria dinitrificans*, que inicialmente se pensaba que formaba parte do xénero *Listeria*, foi despois reclasificada no xénero novo *Jonesia*.

## Características 
Vistas ao microscopio, as especies de *Listeria* aparecen como pequenos bacilos grampositivos ás veces dispostos en curtas cadeas. En frotis directos, poden ser cocoides, polo que poden confundirse con estreptococos. As células máis longas poden parecerse a corinebacterias. Forman flaxelos a temperatura moderada, pero non se sobe ata os 37&nbsp;°C. A actividade hemolítica en ágar sangue utilizouse para distinguir *L. monocytogenes* das outras especies de *Listeria*, pero non é un criterio absolutamente definitivo. Cómpre unha caracterización bioquímica maior para distinguir con certeza entre as diferentes especies de *Listeria*.

*Listeria* pode encontrarse no solo, o que pode facer que contamine os vexetais cultivados. Os animais tamén poden ser portadores. Atopouse *Listeria* en carnes non cociñadas, vexetais non cocidos, froitas como certos melóns, leite non pasteurizado e outros alimentos feitos con leite, e en alimentos procesados. A pasteurización e un cociñado suficiente matan a *Listeria*; porén, pode producirse contaminación despois do cociñado e empaquetado. Por exemplo, as plantas de procesamento de produtos cárnicos e alimentos listos para o consumo, como salchichas e embutidos, deben seguir uns procedementos de hixiene exhaustivos para previr a contaminación por *Listeria*. Deben controlarse tanto os alimentos como as superficies de contacto cos mesmos, estas últimas poden ser tratadas con alcohol e amonio cuaternario. Os alimentos refrixerados en casa deben gardarse a menos de 4&nbsp;°C, o que evita o crecemento da bacteria.

*Listeria monocytogenes* atópase comunmente no solo, augas correntes, augas residuais, plantas e alimentos.

## Patoxénese 
A especie de *Listeria* *L. monocytogenes* é responsable da listeriose, unha rara pero potencialmente letal infección alimentaria. A taxa de mortalidade da forma grave da enfermidade é algo superior ao 25%. (esta taxa en *Salmonella*, en comparación, é de menos do 1%.) Aínda que *Listeria monocytogenes* ten unha baixa infectividade, é moi resistente e pode crecer a temperaturas desde 4&nbsp;°C (a temperatura dun refrixerador) ata 37&nbsp;°C (a temperatura interna corporal).

*Listeria monocytogenes*, por exemplo, codifica xenes da virulencia que son termorregulados. A expresión do factor de virulencia é óptimo a 39&nbsp;°C, e está controlado por un activador transcricional chamado PrfA, cuxa expresión está termorregulada polo elemento UTR termorregulador PrfA. A baixas temperaturas, o transcrito de PrfA non se traduce debido a elementos estruturais situados preto do sitio de unión ao ribosoma. Cando a bacteria infecta ao hóspede, a temperatura do hóspede funde a estrutura e permítelle a iniciación da tradución dos xenes virulentos.

Na maioría dos caos, as *Listeria* son atacadas polo sistema inmunitario antes de que poidan causar unha infección. As que conseguen escapar á resposta inicial do sistema inmunitario son as que poden espallarse por medio de mecanismos intracelulares e así quedan resgardadas contra os factores inmunes circulantes. agora caracterizada como a exotoxina listeriolisina O. coa promoción do factor de virulencia ActA. e axúdalle á bacteria a migrar á membrana da célula. Na cola de *Listeria* atópase unha proteína que corta filamentos de actina chamada xelsolina, que acelera a mobilidade da bacteria. para contactar coas células adxacentes, as cales entón fagocitan o "foguete" de *Listeria* e o proceso repítese, perpetuando a infección. Na listeriose invasiva, a bacteria espállase polo sistema circulatorio e o sistema nervioso central. O tratamento inclúe a administración intravenosa hospitalaria de doses altas de antimicrobianos, xeralmente durante non menos de dúas semanas.. As cefalosporinas non son efectivas.

## Investigación 
*Listeria* é un patóxeno oportunista: É máis común en persoas vellas, mulleres preñadas e pacientes de SIDA. A *Listeria* virulenta só afecta a aproximadamente a 7 de cada millón de persoas sas cada ano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Food and Drug Administration (FDA). 2005. "Foodborne Pathogenic Microorganisms and Natural Toxins Handbook: The ìBad Bug Book" *Food and Drug Administration*, College Park, MD. Consultado: 1 de marzo de 2006.
* 
* Frank, J.F. 2001. "Microbial attachment to food and food contact surfaces". In: *Advances in Food and Nutrition Research*, Vol. 43. ed. Taylor, S.L. San Diego, CA. Academic Press., Inc. 320–370.
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* USDA-FSIS. (United States Department of Agriculture – Food Safety and Inspection Service) 2003. "FSIS Rule Designed To Reduce Listeria monocytogenes In Ready-To-Eat Meat And Poultry Products". *United States Department of Agriculture Food Safety and Inspection Service*, Washington, D.C. Consultado: 1 de marzo de 2006
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* DMOZ Listeriose.
* xenoma de Listeria en PATRIC, do *National Institute of Allergy and Infectious Diseases*.