open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Millo doce

thumb|200px|Mazarocas fervidas
O **millo doce** ('''*Zea mays* L. var. *rugosa*'* ou tamén *Zea mays* convar. *saccharata* var. *rugosa*) (coñecido en inglés coma *sweet corn*) é unha variedade de millo con elevado contido en azucre. Malia a importancia do millo coma alimento en Galiza dende a súa chegada das Américas, o millo doce non forma parte da gastronomía tradicional galega, tendo sido popularizado hai uns anos maioritariamente en conserva (non tanto en carozo), e incorporado principalmente a ensaladas. É, porén, moi popular noutras culturas, especialmente nos Estados Unidos de América.

## Valor nutricional 
O gran do millo doce é o resultado dunha mutación nos xenes que controlan a conversión do azucre en amidón no endosperma (tecido de reserva). As mazarocas de millo doce son apañadas nunha etapa precoz do seu crecemento (estadio leitoso). A maduración do gran produce a conversión do azucre en amidón, polo que o millo doce se conserva pouco tempo e se come fresco, ou ben se comercializa enlatado ou conxelado, antes de que os grans endurezan e se tornen ricos en amidón.

## Historia 
O millo doce foi froito dunha mutación espontánea de millo e cultivado por varias nacións amerindias. Os iroqueses xa cultivaban o primeiro millo doce rexistrado, chamado *Papoon*, o cal adquiriron os colonos europeos en 1779. E xa dende moi cedo foi un cereal popular nas rexións do sur e do centro dos Estados Unidos de América.

As súas variedades de polinización aberta estiveron amplamente dispoñíbeis nos Estados Unidos no século XIX. Dúas das máis antigas variedades, aínda están hoxe en día á venda: *Country Gentleman*, con ringleiras brancas en fileiras irregulares, e *Stowell's Evergreen*.

A produción no século XX estivo influenciado polos desenvolvementos a seguir: 
* a hibridación permitiu unha maduración máis uniforme, mellorando a calidade e maila resistencia a enfermidades 
* a identificación dos xenes mutados responsábeis da dozura, e a habilidade para mellorar variedades baseadas nestas características:
** *su* (doce normal)
** *se* (doce mellorado, orixinalmente denominado *Everlasting Heritage*) 
** *sh2'' (shrunken-2) 
Actualmente hai centenares de variedades, e constantemente se desenvolven máis.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Millo
This Year's Model

'''''This Year's Model'''* é o segundo álbum do músico Elvis Costello e o seu primeiro con The Attractions, publicado o 17 de marzo de 1978 a través do selo Radar Records. Foi ravado principalmente nos Eden Studios de Londres co produtor Nick Lowe.

Foi elixido o mellor álbum do ano na enquisa de críticos Pazz & Jop do xornal *The Village Voice*. No ano 2000 a revista *Q* situou a *This Year's Model* no número 82 da súa lista do "100 mellores álbums británicos de todos os tempos". En 1987 *Rolling Stone* colocouno no número 11 da súa lista dos mellores álbums do período 1967-1987. En 2003 o disco situouse no posto 98 na lista da *Rolling Stone'' dos "500 mellores álbums de todos os tempos".

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Elvis Costello.
### Cara 1
# "No Action" – 1:58
# "This Year's Girl" – 3:17
# "The Beat" – 3:45
# "Pump It Up" – 3:14
# "Little Triggers" – 2:40
# "You Belong to Me" – 2:22
### Cara 2
# "Hand in Hand" – 2:33
# "(I Don't Want to Go to) Chelsea" – 3:07
# "Lip Service" – 2:36
# "Living in Paradise" – 3:52
# "Lipstick Vogue" – 3:42
# "Night Rally" – 2:41
Dolo

O termo **Dolo** pode referirse a:
***Dolo**, temo legal que describe a mala fe para enganar ou incumprir unha obriga
* **Dolo**, comuna do departamento francés de Côtes-d'Armor.
***Dolo**, cidade da provincia italiana de Venecia.
***Dolo**, comuna de Burkina Faso.
***Dolo**, localidade de Somalia.
***Dolo**, torrente da Emilia-Romaña.
Spinacia

***Spinacia*** é un xénero con 12 especies descritas de plantas herbáceas pertencente á familia Amaranthaceae.

## Descrición 
Son herbas, dioicas, glabras ou fariñentas, con follas alternas, xeralmente planas. As flores masculinas en glomérulos formando unha mesta inflorescencia espigada-paniculada; as flores femininas axilares, sen periantio mais con 2 (-4) brácteas persistentes que se agrandan, conxénita e endurecido na froita, sementes verticais.

## Especies 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  Spinacia.
* , 1753: *Species Plantarum* 1027.
Carl Theodor Dreyer

**Carl Theodor Dreyer**, nado en Copenhaguen o 3 de febreiro de 1889 e finado na mesma cidade o 20 de marzo de 1968, foi un director de cine dinamarqués.

## Traxectoria 
Naceu en Copenhaguen, fillo de nai solteira e logo foi dado en adopción, pasando os seus primeiros anos en orfanatos, ata ser adoptado polo tipógrafo Carl Theodor Dreyer, que lle deu o seu nome. Dreyer consideraba a súa infancia desgraciada.

A pesar de ser un estudante intelixente abandonou os estudos aos dezaseis anos, separándose da súa familia adoptiva.

De mozo traballou como xornalista, ata que entrou na industria do cinema como redactor de intertítulos en películas mudas.

Tras debutar como director con *Præsidenten* (1919) dirixiu películas en diversos países europeos ata a realización en Francia de ''La Passion de Jeanne d'Arc*. Tras esta película e *Vampyr*, ambos os dous fracasos económicos, non volvería pórse tralas cámaras ata 1943, acadando recoñecementos coma o León de Ouro do Festival Internacional de Cine de Venecia con *A palabra*.

Morreu en Copenhaguen en 1968.

## Filmografía 
* 1919 - *Præsidenten*
* 1920 - *Prästänkan*
* 1921 - *Blade af Satans bog*
* 1922 - *Die Gezeichneten*
* 1922 - *Der var engang*
* 1924 - *Mikaël*
* 1925 - *Du skal ære din hustru*
* 1926 - *Glomdalsbruden*
* 1928 - *La Passion de Jeanne d'Arc*
* 1932 - *Vampyr - Der Traum des Allan Grey*
* 1943 - *Dies irae*
* 1945 - *Två människor*
* 1955 - *A palabra*
* 1964 - *Gertrud''

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na imdb 
* The Passion of Joan of Arc  
* Biografía de Carl Dreyer
Carica

miniatura|250px|*Jacaratia mexicana*.
***Carica*** é un xénero de plantas de flores pertencente á familia Caricaceae. Anteriormente tratada con 20-25 especies de arbustos ou arboriñas perennes que acadan 5–10 m de altura, nativo das rexións tropicais de Mesoamérica e América do Sur, recentes estudos xenéticos restrinxírono a unha soa especie *Carica papaya* (o papaio ou papaia; syn. *C. peltata*, *C. posoposa*).

A meirande parte das outras especies transferíronse ao xénero *Vasconcellea*, cunhas poucas ao xénero *Jacaratia* e *Jarilla*, como segue:

* *Carica papaya* (Papaio)

; De *Carica* a *Jacaritia*
* *Carica dodecaphylla* = *Jacaratia spinosa*
* *Carica mexicana* = *Jacaratia mexicana*
* *Carica spinosa* = *Jacaratia spinosa*

; De *Carica* a *Jarilla*
* *Carica caudata* = *Jarilla heterophylla*
* *Carica nana* = *Jarilla nana*

; De *Carica* a *Vasconcellea*
* *Carica baccata* = *Vasconcellea microcarpa* subsp. *baccata*
* *Carica candamarcensis* = *Vasconcellea cundinamarcensis* 
* *Carica candicans* = *Vasconcellea candicans* (Mito)
* *Carica cauliflora* = *Vasconcellea cauliflora*
* *Carica cestriflora* = *Vasconcellea cundinamarcensis*
* *Carica chilensis* = *Vasconcellea chilensis*
* *Carica crassipetala* = *Vasconcellea crassipetala*
* *Carica cundinamarcensis* = *Vasconcellea cundinamarcensis*
* *Carica glandulosa* = *Vasconcellea glandulosa*
* *Carica goudotiana* = *Vasconcellea goudotiana*
* *Carica heterophylla* = *Vasconcellea microcarpa* subsp. *heterophylla*
* *Carica horovitziana* = *Vasconcellea horovitziana*
* *Carica longiflora* = *Vasconcellea longiflora*
* *Carica microcarpa* = *Vasconcellea microcarpa*
* *Carica monoica* = *Vasconcellea monoica*
* *Carica omnilingua* = *Vasconcellea omnilingua*
* *Carica palandensis* = *Vasconcellea palandensis*
* *Carica parviflora* = *Vasconcellea parviflora*
* *Carica pentagona* = *Vasconcellea ×heilbornii* 
* *Carica pubescens* = *Vasconcellea cundinamarcensis*
* *Carica pulchra* = *Vasconcellea pulchra*
* *Carica quercifolia* = *Vasconcellea quercifolia*
* *Carica sphaerocarpa* = *Vasconcellea sphaerocarpa*
* *Carica sprucei* = *Vasconcellea sprucei*
* *Carica stipulata* = *Vasconcellea stipulata*
* *Carica weberbaueri* = *Vasconcellea weberbaueri*

## Notas 
* Germplasm Resources Information Network: *Carica*
* Germplasm Resources Information Network: *Carica* species list and synonymy
* Aradhya, M. K. et al. (1999). A phylogenetic analysis of the genus Carica L. (Caricaceae) based on restriction fragment length variation in a cpDNA intergenic spacer region. *Genet. Resources Crop Evol*. 46: 579–586.
* Badillo, V. M. (2000). Carica L. vs. Vasconcella St. Hil. (Caricaceae) con la rehabilitación de este último. *Ernstia* 10: 74–79.
* Van Droogenbroeck, B. et al. (2002). AFLP analysis of genetic relationships among papaya and its wild relatives (Caricaceae) from Ecuador. *Theoret. Appl. Genet*. 105: 289–297.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* IUCN Red List entry
José María Rivera Corral

**José María Rivera Corral**, nado no Chamoselo (As Pontes de García Rodríguez) o 9 de agosto de 1856 e finado na Coruña o 31 de xullo de 1936, foi un empresario galego.

## Traxectoria 
Con 14 anos, seus pais hipotecaron partes das súas pertenzas para lle pagar a pasaxe e emigrou con destino cara á Habana para máis tarde, entre 1874-1875, ir á Veracruz (México) de onde retornou a finais do século XIX. Ao retornar comprou a casa familiar da que se tiveran que desprender seus pais en Vilavella, e casou con Carmen Illade Rilo. Posteriormente, tamén mercaría casas e terreos na Coruña.

O primeiro negocio foi de 1898, unha fábrica de pasta de fariña e chocolate á que chamou, de novo, "*La Estrella de Oro*". Pero durou apenas dous anos

Na década dos anos 20, o negocio pasa a seu fillo Ramón e a empresa pasou a se converter en Hijos de Rivera.

## Vida persoal 
Casou con Carmen Illade Rilo.

## Galería de imaxes
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Estrella Galicia
Dionisio Tejero Pérez

[miniatura|Tumba de Dionisio Tejero no [cemiterio de Santo Amaro da Coruña.]]
**Dionisio Tejero Pérez**, nado en Herrín de Campos (Valladolid) en 1856 e finado na Coruña o 29 de abril de 1941, foi un empresario galego.

## Traxectoria 
Fundador e presidente do Consello de administración do Banco de La Coruña. Fundou a fábrica de tecidos Galicia Industrial. Finou na Coruña o 29 de abril de 1941.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
División de Honra de Rugby 1990-1991

A **tempada 1990-1991 da Liga Española de rugby** foi a vixésimo cuarta edición da máxima categoría do rugby en España. A liga contou con 12 equipos participantes. O calendario da competición estivo formado por 22 xornadas, nas que se enfrontaron entre si tódolos equipos en dúas voltas. Ó remate do campionato o Club de Rugby El Salvador saíu campión por vez primeira na súa historia.

## Sistema de puntuación 
O sistema de puntuación foi o seguinte:
* 2 puntos por vitoria.
* 1 punto por empate.
* 0 puntos por derrota.

## Clasificación 
|-
!bgcolor="#efefef" width="20"|Posto
!bgcolor="#efefef" width="200"|Equipo
!bgcolor="#efefef" width="20"|Puntos
!bgcolor="#efefef" width="20"|Xogados
!bgcolor="#efefef" width="20"|Gañ.
!bgcolor="#efefef" width="20"|Emp.
!bgcolor="#efefef" width="20"|Per.
!bgcolor="#efefef" width="20"|PF
!bgcolor="#efefef" width="20"|PC

|- bgcolor=#99ccff align=center
| 1 ||align=left|  **CR El Salvador**
|bgcolor=#ffffa5|**44**|| 22 || 22 || 0 || 0 || 572 || 142

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 2 ||align=left|  CR Liceo Francés
|bgcolor=#ffffa5|**36**|| 22 || 18 || 0 || 4 || 452 || 242

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 3 ||align=left|  Getxo RT
|bgcolor=#ffffa5|**30**|| 22 || 15 || 0 || 7 || 503 || 294

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 4 ||align=left|  CD Arquitectura 
|bgcolor=#ffffa5|**28**|| 22 || 14 || 0 || 8 || 521 || 377

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 5 ||align=left|  UE Santboiana 
|bgcolor=#ffffa5|**23**|| 22 || 11 || 1 || 10 || 418 || 311

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 6 ||align=left|  CR Cisneros
|bgcolor=#ffffa5|**22**|| 22 || 11 || 0 || 11 || 346 || 335

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 7 ||align=left|  Gernika RT
|bgcolor=#ffffa5|**20**|| 22 || 10 || 0 || 12 || 380 || 372

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 8 ||align=left|  RC Valencia
|bgcolor=#ffffa5|**19**|| 22 || 9 || 1 || 12 || 326 || 416

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 9 ||align=left|  CR Ciencias
|bgcolor=#ffffa5|**18**|| 22 || 9 || 0 || 13 || 414 || 463

|- bgcolor=#EFEFEF align=center
| 10 ||align=left|  Canoe NC 
|bgcolor=#ffffa5|**12**|| 22 || 6 || 0 || 16 || 276 || 462

|- bgcolor=#F08080 align=center
| 11 ||align=left|  Olímpico RC
|bgcolor=#ffffa5|**11**|| 22 || 5 || 1 || 16 || 266 || 564

|- bgcolor=#F08080 align=center
| 12 ||align=left|  Oviedo RC
|bgcolor=#ffffa5|**0**|| 22 || 0 || 1 || 21 || 106 || 602

|- bgcolor=#ffffff align=center
|colspan="15"|
>>>
----
O Oviedo RC sancionado cun punto menos por incomparecencia.En **azul**  o campión de liga (1º).  En **vermello**  as posicións de descenso directo (11º e 12º).
|}

* O **Club de Rugby El Salvador** acadou o campionato nacional de liga, con 44 puntos en 22 xornadas. Foi o 1º título de liga para o club de Valladolid.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Federación Española de Rugby 
* Resultados e clasificación da liga trala penúltima xornada da liga na hemeroteca de El Mundo Deportivo 
* Resultados da última xornada e clasificación final na hemeroteca de ABC 
----
Prosencéfalo

lang=gl|miniatura|dereita|Esquema do encéfalo dun embrión de 4 semanas.
lang=gl|miniatura|dereita|Esquema das subdivisións do encéfalo dun vertebrado co prosencéfalo en vermello e rosa.

O **prosencéfalo** (encéfalo anterior primitivo) é a porción anterior do cerebro durante a fase de desenvolvemento embrionario. É unha das tres partes nas que se divide o cerebro embrionario: prosencéfalo, mesencéfalo, e rombencéfalo.
Durante o desenvolvemento embrionario, o prosencéfalo divídese en diencéfalo (rexión do tálamo e hipotálamo), e telencéfalo (rexión dos hemisferios cerebrais).

## Diferenciación 
O prosencéfalo dá lugar ao cerebro. O primeiro paso na diferenciación do encéfalo é a formación no extremo do primitivo tubo neural de 3 vesículas. A vesícula anterior forma o encéfalo anterior ou prosencéfalo , inmediatamente detrás, a segunda vesícula forma o encéfalo medio ou mesencéfalo e por último a terceira vesícula forma o rombencéfalo ou encéfalo posterior, que está conectado ao resto do tubo neural primitivo que acaba por transformarse na medula espiñal.

No estadio de cinco vesículas, o prosencéfalo divídese en diencéfalo (pretálamo, tálamo, hipotálamo, subtálamo, epitálamo e pretéctum) e telencéfalo (o córtex cerebral, a substancia branca subxacente e os ganglios basais).

Ás 5 semanas de vida intrauterina o prosencéfalo é visible como unha única porción na parte frontal do encéfalo do feto. Na oitava semana de vida intrauterina, o prosencéfalo divídese nos dous hemisferios cerebrais.

Do prosencéfalo sepáranse as dúas vesículas ópticas, que se transforman nas dúas retinas fotosensibles dos ollos. Por tanto, a retina pertence embrioloxicamente ao sistema nervioso central.

Cando se produce un erro no desenvolvemento do prosencéfalo embrionario e o cerebro non se divide nos dous lóbulos que foman os hemisferios cerebrais, isto dá lugar a un defecto chamado holoprosencefalia.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Mesencéfalo
* Rombencéfalo

### Ligazóns externas
* NIF Search - Forebrain  na Neuroscience Information Framework
Marcelino Suárez González

**Marcelino Suárez González**, nado en Ayer en 1866 e finado no Barco de Valdeorras o 29 de agosto de 1949, foi un empresario galego.

## Traxectoria 
Comezou como dependente de comercio en Oviedo. Trasladouse a Coruña, onde puxo en marcha un comercio de materiais de construción. Despois montou no Barco de Valdeorras Caleras de Valdeorras. Casou en 1905 con Elena Quiroga Velarde, filla de Manuel Quiroga Vázquez. A súa filla Rosario Suárez Quiroga casou con Sergio Peñamaría de Llano.

Recibiu a Medalla ao Mérito do Traballo en 1948.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Gran Premio de España de 1974

O **Gran Premio de España de 1974** foi unha carreira de Fórmula 1 celebrada o 28 de abril de 1974 en Madrid. Foi a cuarta proba da tempada de .

## Resumo da carreira 
A carreira presentábase máis aberta que nunca, tres pilotos diferentes de diferentes equipos gañaran as tres primeiras carreiras e un piloto que non gañara nada, Clay Regazzoni lideraba o campionato. Niki Lauda logrou a pole por diante de Ronnie Peterson nunha sesión de clasificación interrompida por un grande accidente de Patrick Depailler. Na carreira, foi Peterson quen liderou desde a saída, cando comezou a chover. A medida que secouse a pista, os coches metéronse nos boxes para cambiar os pneumáticos.

O Ferrari de Lauda fixo a parada en 35 segundos, o que lle permitiu tomar a dianteira e xunto ó seu compañeiro Regazzoni encabezaron a carreira, foi a primeira vitoria de Niki Lauda . Arturo Merzario perdeu a oportunidade de terminar nos puntos ó golpear contra o muro cando ía cuarto. Emerson Fittipaldi mantívose terceiro logo dunha dura loita con Hans-Joachim Stuck, mentres que Jody Scheckter logrou os seus primeiros puntos.

O piloto español Jorge de Bagration, tratou de participar na carreira, pero os seus esforzos foron vítimas dun conxunto infrecuente de circunstancias, comprara un Surtees - Ford TS16 para a carreira, e foi incluído na lista de inscritos. Desafortunadamente esta lista foi extraviada polo presidente saínte da Federación española de automobilismo. Cando elaborouse unha nova lista de entrada, debido dalgúns problemas de patrocinio que Bagration estaba experimentando, foi omitido dela. A pesar disto debería ser incluído na lista de participantes. Así terminou as súas esperanzas de competir ó nivel máis alto de automobilismo.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
''A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de
Gustavo Gómez Rodríguez

**Gustavo Gómez Rodríguez**, coñecido como **Pinilla**, foi un político galego.

## Traxectoria
Foi administrativo de Caleras de Valdeorras, a empresa de Marcelino Suárez González. No franquismo foi alcalde do Barco de Valdeorras.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*
José Ramón Curbera Fernández

**José Ramón Curbera Fernández**, nado en Vigo o 7 de outubro de 1870 e finado na mesma cidade o 15 de xuño de 1937, foi un ciclista, empresario e industrial conserveiro galego.

## Traxectoria 
Era fillo do industrial José Ramón Curbera Puig. Durante a súa xuventude dedicouse ao ciclismo, sendo un destacado impulsor deste deporte e a primeira gran figura do ciclismo en Galicia, e conseguindo varios récords a nivel nacional. Implicouse tamén noutros deportes e foi fundador do Real Club Náutico de Vigo en 1906 e presidente do Real Vigo Sporting de fútbol entre 1913 e 1924.

Entrou a traballar co seu pai na conserva en 1892 e en 1897 encargouse da fábrica de Guixar. Introduciu o xeito de xareta e as traíñas. Adquiriu en 1900 unha segunda fábrica en Bueu e inaugurou outra no Areal de Vigo en 1906. Foi vogal do Consello de Administración do Banco de Vigo (1903-1915) e presidente da Unión de Fabricantes de Conservas de Galicia (1912-1918 e 1928-1933). Foi candidato a deputado a Cortes polo distrito de Vigo fronte a Ángel Urzaiz en 1918, apoiado por republicanos e socialistas e tamén formou parte na Liga de Defensores de Vigo.
[miniatura|Curbera xunto a [Ubaldo Gil Santóstegui|Waldo Gil, Eduardo Minchin e Juan Long na saída dunha carreira organizada polo Club Velocipedista en 1897.]]
Contrario a calquera iniciativa corporativista, enfrontouse coa ditadura de Primo de Rivera e mantivo distancias cos sublevados o 18 de xullo de 1936.

## Vida persoal 
Casou con Fermina Alonso Lamberti en 1908.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Carmen Rodríguez de Legísima

**Carmen Rodríguez de Legísima**, nada no Pazo de Lousado na parroquia de Loeda do concello ourensán de Piñor en 1896 e finada en Vigo o 10 de xullo de 1980, foi unha pintora galega.

## Traxectoria 
Carmen foi a filla máis nova nunha familia numerosa, acomodada, de terratenentes e xuristas, conservadora e moi católica. A condición de militar do pai levounos a trasladar o domicilio en varias ocasións, a Tui, A Coruña, Ourense e finalmente a Vigo. Estudou maxisterio en Madrid, que non exerceu, e aprendeu a pintar de xeito autodidacta.

Os retratos e bodegóns de Legísima son de pincelada grosa e forte colorido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Colección Afundación
### Ligazóns externas 
* *As mulleres na historia*  Consello da Cultura Galega, 2013.
Estación de Almassora

A **estación de Almassora** é unha estación de tren de Adif situada na localidade castellonense de Almassora, na comarca da Plana Alta. Pertence á liña línia C-6 de Proximidades Renfe de Valencia. Está situada na confluencia da Rúa Estación e a Rúa do Ferrocarril, no Polígono Indurtrial Millars, ao noroeste do núcleo urbano.

## Situación ferroviaria 
A estación se encontra dentro do Corredor mediterráneo, no punto quilométrico 65,1 da liña férrea de ancho ibérico que une Valencia con Sant Vicenç de Calders a 44,14 metros de altitude. A súa situación no Corredor fai que por ela pasen moitos trens de longa distancia sen parar.

## Historia 
A estación foi inaugurada o 26 de decembro de 1862 coa apertura do tramo Nules-Castellón da liña que pretendía unir Valencia con Tarragona. As obras correron a cargo da Sociedad de los Ferrocarriles de Almansa a Valencia y Tarragona ou AVT, que previamente e baixo outros nomes lograra unir Valencia con Almansa. En 1889, a morte de José Campo Pérez, principal impulsor da compañía abocou á mesma a unha fusión coa Compañía de los Caminos de Hierro del Norte de España. En 1941, logo da nacionalización do ferrocarril en España, a estación pasou a ser xestionada pola recentemente creada Renfe.

Dende o 31 de decembro de 2004 Renfe Operadora explota a liña, mentres que Adif é a titular das instalacións ferroviarias.

## Servizos ferroviarios 
### Proximidades 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Liña 6 (Proximidades Valencia)
* Proximidades Valencia
### Ligazóns externas 
* Saídas e chegadas na web de Adif 
* Proximidades Valencia na web de Renfe
Hesitation Marks

***Hesitation Marks*** é o oitavo álbum da banda estadounidense de rock industrial Nine Inch Nails, publicado o 2 de setembro de 2013 no Reino Unido e o día seguinte nos Estados Unidos a través do selo Columbia Records. Trátase do seu primeiro disco dende *The Slip*, lanzado en 2008, e a súa primeira edición con Columbia. O seu título deriva do termo *hesitation wounds*, que son as feridas producidas ao probar unha arma branca antes dun intento de suicidio ou de auto-lesionarse.

O primeiro sinxelo, "Came Back Haunted", apareceu o [día [6 de xuño de 2013. O 12 de agosto, Amazon UK lanzou oficialmente o segundo tema, "Copy of A", dispoñible gratuitamente como descarga dixital. O 22 de agosto, unha copia para a radio de "Find My Way" foi subida a YouTube. O día 27 dese mesmo mes o álfum foi posto en *streaming* en iTunes despois de que fose filtrado en Internet. *Hesitation Marks* está dispoñible con dúas masterizacións distintas para a súa descarga dixital, unha verión "estándar" e a "Audiophile Mastered Version" (esta última con maior rando dinámico, sen que pretenda competir na guerra do volume).

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Trent Reznor, agás "The Eater of Dreams" por Trent Reznor e Alessandro Cortini. "While I'm Still Here" contén unha interpolación lírica de "Weary Blues From Waitin'", composta e interpretada por Hank Williams.
José Ramón Curbera Puig

**José Ramón Curbera Puig**, finado en Vigo o 8 de maio de 1918, foi un empresario galego.

## Traxectoria 
Capitán da mariña mercante, ao mando do bergantín *Nuevo feliz* facía viaxes entre Vigo e A Habana transportando pasaxeiros e mercadorías. Estableceuse en Vigo dedicándose ao negocio de coloniais e despois, á fabricación de conservas. A súa fábrica foi unha das de maior produción de Vigo a principios do século XX. Tamén construíu buques para a súa explotación e adquiriu a única fábrica de papel continuo de Vigo (aberta por Antonio López de Neira).

Foi un dos fundadores do Banco de Vigo (e foi presidente do seu primeiro consello de administración) e dos creadores da Cámara de Comercio, Industria e Navegación (da que foi presidente de 1894 a 1906).

De ideas democráticas, durante a I República foi tenente alcalde do Concello de Vigo (1873) na corporación presidida por Primitivo Blein Costas. Realizou campañas a favor da supresión dos fielatos e loitou pola aplicación da lei de admisión temporal da lata.

Tamén foi o primeiro galego en mercar un automóbil, concretamente, en 1991 un Panhard.

## Vida persoal 
Casou con Epifanía Fernández de la Cigoña Conde o 14 de decembro de 1861 e foi pai de José Ramón Curbera Fernández.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Joe Sacco

**Joe Sacco**, nado en Malta o 2 de outubro de 1960, é un xornalista e creador de bandas deseñadas maltés-americano.

É especialmente coñecido polos libros nos que conta as súas experiencias en zonas de conflito (Palestina, Bosnia...) e pola colaboración como debuxante en *American Splendor*, de Harvey Pekar. Actualmente reside en Portland (Oregón).

## Obra
**Palestine: A Nation Occupied* (1993)
**Palestine: In the Gaza Strip* (1996)
**War Junkie* (1997)
**Goražde, zona segura: A guerra na Bosnia oriental 1992–1995* (2000). Premio Eisner á mellor novela gráfica en 2001.
**Palestina* (2001)
**The Fixer: A Story from Sarajevo* (2003)
**Notes from a Defeatist* (2003)
*''War's End: Profiles from Bosnia 1995–96* (2005)
**But I Like It* (2006)
**Footnotes in Gaza* (2009)
**Journalism* (2012)
**The Great War: July 1, 1916: The First Day of the Battle of the Somme* (2013)
**Bumf Vol. 1: I Buggered the Kaiser'' (2014)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Editorial Rinoceronte
Will Eisner

**William Erwin "Will" Eisner**, nado en Nova York o 6 de marzo de 1917 e finado en Lauderdale Lakes (Florida) o 3 de xaneiro de 2005, foi un creador de bandas deseñadas estadounidense.

## Traxectoria 
Foi un dos primeiros teóricos da banda deseñada, experimentando na forma e no contido na serie *The Spirit* (1940–1952). Ademais popularizou a expresión novela gráfica coa publicación do seu libro *Contrato con Deus*. A súa importancia na historia da banda deseñada foi recoñecida coa creación dos Premios Eisner, entregados anualmente aos mellores autores e obras neste medio.

Outros traballos seus son *Life on another planet, The force of life, New York - The Big City* e os ensaios *Comics & Sequential Art e Graphic Storytelling - Telling Comics* 

## Galería de imaxes 

File:Planet Comics 05.jpg|Planet Comics #5, Fiction House, maio de 1940
TheSpirit11March1951.jpg|*The Spirit* (Marzo, 1951)
File:PSJune1951.jpg|PS (Xuño, 1951)
File:Front cover - the M16A1 Rifle - Operation and Preventive Maintenance (art by Will Eisner).jpg| Rifle M16A1
File:Wonderworld_Comics_3_page_7.jpg|Wonderworld Comics
File:PS Magazine Cover page (16836110945).jpg|PS (1967)
File:Joe%27s_Dope_Sheet_(Issue_187_1968_page032_page033)_(16648800918).jpg|Joe's Dope Sheet (1968)

## Premios Eisner 
En inglés *Will Eisner Comics Industry Award* é o premio da industria do cómic polos logros creativos na banda deseñada dos Estados Unidos. Creado en 1988, Will Eisner foi un habitual das cerimonias de entrega, na Convención Internacional de Cómic de San Diego (California) até o seu pasamento en 2005.

As categorías dos premios, que algúns equiparan aos Oscar dos cómics, inclúen mellor guionista, debuxante, rotulación, capa, colorista etc.

Dous galegos recibiron un Eisner, Miguelanxo Prado á *mellor antoloxía*, en 2004 pola súa participación en *The Sandman: Endless Nights* (obra colectiva de Neil Gaiman xunto a Dave McKean, Milo Manara, Bill Sienkiewicz entre outros), e Emma Ríos,en 2020 pola capa da súa obra *Bella Muerte (Bela Morte)*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial de Will Eisner 
*
Juan Harguindey Garra

**Juan Harguindey Garra**, nado en Iholdy (Pireneos Atlánticos) e finado en Santiago de Compostela en outubro de 1851, foi un empresario galego.

## Traxectoria 
Chegou a Santiago de Compostela a principios do século XIX para traballar como oficial na fábrica de curtidos establecida polo seu tío Beltrán Garra no barrio do Carme de Abaixo. Despois entrou como mestre na fábrica de San Nicolás de Sar arrendada dende 1819 polo seu irmán Santiago Harguindey Garra. A comezos dos anos vinte adquiriu uns terreos e montou unha fábrica no barrio de Picaños. Doulle entrada no negocio ao seu irmán Santiago, que viña de recibir o dote pola súa voda cunha filla de Beltrán Legerén, fabricante de coiros establecido en Rellas, co que constituíu unha sociedade en 1829. Casou en 1838 con Juana Broussain, filla duns industriais vasco-franceses e foi pai de Juan Harguindey Broussain.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Stenella attenuata

***Stenella attenuata*** é unha especie de cetáceo odontoceto da familia dos delfínidos que vive en augas temperadas e tropicais de todos os mares e océanos do mundo.

Esta especie, antano moi abundante, viuse ameazada tras a morte de miles de exemplares atrapados en redes de pesca, o que provocou que durante a década dos anos 1980 a comunidade internacional presionnara para que se modificaran os métodos de pesca do atún, co favorábel resultado de que hoxe en día o estado da súa poboación é de *pouco preocupante*.

## Taxonomía e etimoloxía 
A especie foi descrita por primeira vez por John Edward Gray en 1846, e nela incluía tamén os espécimes de *Stenella coeruleoalba*, pero hoxe están diferenciadas as dúas especies que, aínda que moi semellantes, son diferentes.

Tanto o nome do xénero como o específico refírense á estreiteza do seu bico: *Stenella* é a forma feminmina a do diminutivo de *Steno* (nome doutra xénero da familia), que deriva do grego antigo στενός *stenós*, "estreito", e *attenuata* é a forma feminina de *attenuatus*, adxectivo que é o participio do verbo *attenuare*, "atenuar, adelgazar, dimunír, debilitar", sendo este un dos non poucos casos de nomes científicos redundantes, usando étimos gregos e latinos (recordemos, por exemplo, o caso do peixe espada, *Xiphias gladius*: do grego ξίφος *xíphos*, "espada", e o latín *gladius*, "espada".

Na especie recoñécense actualmente dúas subespecies:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Carwardine, M. (1995): *Ballenas, delfines y marsopas. Guía visual de todos los cetáceos del mundo*. Barcelona: Omega. ISBN 84-282-1037-3.
* Perrin, William F., Bernd Würsig & J. G. M. Thewissen (eds.) (2002): *Encyclopedia of Marine Mammals*. 2ª ed. San Diego: Academic Press. ISBN 978-0-12-373553-9
* Wilson, D. E. & Reeder, D. M. (eds.) (2005): *Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference*. Third edition. ISBN 0-8018-8221-4.

### Outros artigos 
* Cetáceos
* Odontocetos
* Delfínidos

### Ligazóns externas
Hominina

En taxonomía, *Homínina* é a subtribo da tribo de Hominini. A única especie vivente pertence ó xénero *Homo*, existindo numerosas especies extintas, os homínidos bípedes como *Australopithecus*, *Orrorin tugenensis*, *Ardipithecus* ou *Sahelanthropus*. Os membros da subtribo son os coñecidos como *homínidos*. Este taxon non é empregado por tódolos científicos.

## Taxonomía 
* Superfamilía **Hominoidea** ("hominoides")
** Familia Hylobatidae
*** Xénro *Hoolock*
*** Xénero *Hylobates*
*** Xénero *Nomascus*
*** Xénero *Symphalangus*
** Familia Hominidae ("homínidos")
*** Subfamilia Ponginae
**** Xénero *Pongo*
*** Subfamilia Gorillinae
**** Xénero *Gorilla*
*** Subfamilia Homininae
**** Tribo Hominini
***** Subtribo Panina
****** Xénero *Pan* ("panins")
***** Subtribo Australopithecina
****** Xénero *Ardipithecus*
****** Xénero *Australopithecus*
****** Genus *Paranthropus*
***** Subtribe Hominina 
****** Xénero *Homo*

## Notas
José Barro González

**José Manuel Barro González**, nado no Vilar (Viloalle, Mondoñedo) o 13 de febreiro de 1873 e finado o 14 de xaneiro de 1943, foi un empresario galego.

## Traxectoria 
Construtor de automóbiles, impulsou o complexo Chavín-Viveiro. Representou á firma francesa De Dion Bouton, e da súa factoría saíron tamén bicicletas, camións e autobuses. Dedicouse tamén ao téxtil e á enerxía.

En 1905 conseguiu a importación do primeiro vehículo de explosión "e recorre toda Galicia causando admiración e espanto á vez entre cabalos e cocheiros". Sobre un vello tear montou a fábrica e levantou as súas propias centrais hidroeléctricas para abastecer de enerxía a planta. En 1926 o taller mecánico de Barro-Chavín ocupaba a 80 traballadores e 26 aprendices. A matriz francesa De Dion-Bouton converteu a fábrica de José Manuel Barro en Lugo na súa franquía para España.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Arthur Everitt

**Arthur Everitt**, nado en Londres o 27 de agosto de 1872 e finado en Oxford o 10 de agosto de 1952, foi un tirador de esgrima inglés, gañador dunha medalla olímpica.
## Traxectoria 
Participou nos Xogos Olímpicos de 1912 integrando xunto con Edgar Seligman, Edgar Amphlett, Robert Montgomerie, Percival Davson, Sydney Martineau e Martin Holt o equipo británico de espada que logrou a medalla de prata.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en sports-reference.com
Río Sousa

O **Sousa** é un río de Portugal que discorre polo norte do país. Nace na freguesía de Friande (Felgueiras) e desemboca na marxe dereita do río Douro, na Foz do Sousa(Gondomar).

Percorre un total de 51&nbsp;km. A súa conca, de 559&nbsp;km2, alberga unha serie de monumentos, varios dos cales conforman a Rota do Románico do val do Sousa.

## Notas
Evaristo Castromil

**Evaristo Castromil Otero**, nado en Santiago de Compostela en 1876 e finado na mesma cidade o 29 de outubro de 1969, foi un empresario galego.

## Traxectoria 
Comezou traballando para o Banco de Olimpio Pérez. Despois exerceu como corredor de comercio e entrou en contacto coa importación de vehículos. Decantouse polo mundo do transporte e creou unha empresa de transporte de viaxeiros en 1917. En 1918 inaugurou a primeira liña de Galicia, que unía Santiago con Pontevedra, nun traxecto dunhas dúas horas de duración e cuns prezos que ían das 5,60 ás 10 pesetas, dependendo do lugar ocupado no coche..

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
George A. Romero

**George Andrew Romero**, nado en Nova York o 4 de febreiro de 1940 e finado o 16 de xullo de 2017 en Toronto, foi un director de cine, guionista e editor estadounidense de orixe galega.

Romero é descrito a miúdo como un influente pioneiro do xénero cinematográfico de terror e foi chamado o "pai dos filmes de zombis" e considerado unha "icona". En varias ocasións contou o impacto que tiveron nel as historias da Santa Compaña que lle contaban as súas tías da Coruña, No documental *"George Romero: zombis e Santa Compaña"* explórase esa relación.

## Traxectoria 
George A. Romero naceu en Nova York, no barrio do Bronx, sendo fillo de Anne Romero (nada como Dvorsky) e George Romero, un artista comercial. A súa nai era de orixe lituana, e o seu era un galego que emigrou até Cuba sendo un neno. O seu pai naceu en Galicia, posiblemente na Coruña, sendo a súa familia orixinaria da vila de Neda, e alí viviu até os dous anos de idade. Criouse en Cuba, pero emigrou moi novo a Nova York. O seu avó naceu na Mourela do Medio (Neda), no fondo da ría de Ferrol, e emigrou a Cuba, aínda que sempre regresaba a Galicia cando a muller estaba embarazada, porque quería que os seus fillos nacesen no país. 

Considerado o gran creador das películas de zombis (ás que volvería repetidamente na súa carreira), nos seus filmes emprega o terror para reflexionar sobre temas sociais, como o racismo (*Night of the Living Dead*), o consumismo (*Dawn of the Dead*) ou a loita de clases (*Land of the Dead*).

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na imdb
Sousa

## Toponimia 
O topónimo **Sousa** pode referirse a:

***Sousa**, freguesía do concello portugués de Felgueiras.
***Sousa**, municipio do estado brasileiro de Paraíba.
***Sousa**, río de Portugal.
***Paço de Sousa**, freguesía portuguesa situada entre os ríos Sousa e Támega, nomeada polo pazo homónimo dos séculos XI-XII.
***Sousas**, lugar de Verín, do que toma o nome a empresa envasadora de augas do mesmo nome.

## Persoeiros 
Este topónimo deu pé ao apelido **Sousa**, orixinario de Portugal, de onde pasou unha rama a Galicia. Aparece ás veces baixo as formas *Souza* (grafía arcaica) e *Sosa* (en castelán). Pode referirse a:

***João de Sousa Carvalho**, compositor e profesor portugués (1745 - ca. 1798).
***John Philip Sousa**, compositor estadounidense de ascendencia portuguesa (1856 - 1932), inventor do sousafón.
***Aurélia de Sousa** (ou Souza, na antiga ortografía), pintora portuguesa (1866 - 1922).
***Washington Luís Pereira de Sousa**, político brasileiro (1869 - 1957).
***Jaime de Sousa Guedes Pacheco**, fotógrafo galego. (1878 - 1954).
***José de Sousa Saramago**, escritor e xornalista portugués (1922 - 2010).
***Noémia de Sousa**, escritora e xornalista mozambicana (1926 - 2003).
***Antonio Sousa Alonso**, químico e catedrático galego (1942 - 2013).
***José Antonio Castro Sousa**, empresario galego (n. 1956).
***José Sócrates Carvalho Pinto de Sousa**, político portugués (n. 1957).
***Xulia Vaquero Sousa**, atleta galega (n. 1970).
***Tiago Sousa**, xogador de hóckey a patíns angolano (n. 1977).
***Anderson Luiz de Sousa**, coñecido como **Deco**, futbolista brasileiro nacionalizado portugués (n. 1977).
***Vanessa de Sousa Fernandes**, triatleta portuguesa (n. 1985).
***Eduardo Sousa Pérez**, futbolista galego (n. 1991).

## Bioloxía 
Amais, en bioloxía, ***Sousa*** é un xénero de cetáceos da familia dos delfínidos.
Ricardo Bescansa Martínez

**Ricardo Bescansa Martínez**, nado en Santiago de Compostela o 12 de marzo de 1912 e finado na mesma cidade o 3 de novembro de 1986, foi un empresario galego.

## Traxectoria 
Fillo primoxénito de Ricardo Bescansa Castilla e Felisa Martínez Sampelayo. Licenciouse en Farmacia pola  Universidade de Santiago de Compostela en 1933.  Unha viaxe a Lisboa descubriulle a televisión, e desde 1955 empezou a facer probas con antenas. En 1958 creou con Amador Beiras a empresa Televés, e iniciou a venda de aparatos de recepción do sinal.

Foi presidente da Real Sociedade Económica de Amigos do País de Santiago (1981-1986) e tío da política Carolina Bescansa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Ricardo Bescansa Martínez - Fundación Galicia Empresa
Castro de Formigueiros

O **castro de Formigueiros** é un poboado castrexo da Idade de Ferro situado preto do lugar da Airexa, na parroquia de Formigueiros, no concello lucense de Samos. Está a 785 metros sobre o nivel do mar, encravado no extremo occidental da serra do Édramo, que fai de divisoria entre os concellos de Samos ao norte e O Incio ao sur.

## Morfoloxía 
Sobre o perfil da montaña destacan as súas potentes murallas, circundadas por un labiríntico sistema de foxos e parapetos. Sorprende a complexidade e extensión das defensas fronte o reducido da zona habitacional. Das 5 ha totais, o interior da croa só ocupa uns 2000 metros cadrados.

## Arqueoloxía 
Foi obxecto de escavacións arqueolóxicas dende os anos 2006 a 2008. Definíronse dúas ocupacións. A primeira, comezaría nos séculos III-II a. C., remata na primeira metade do século I. Logo parece que foi abandonado e detéctase unha nova ocupación, con construcións levantadas sobre os derrubes das casas e da muralla. Os indicios apuntan a unha fase romana tardía ou posterior.

Atopáronse lousas decoradas con círculos, cabalos e peixes nunha praciña do poboado.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castro
* Cultura castrexa
* Castros de Galicia

### Ligazóns externas 
*
Alejandro Rodríguez

***Alejandro Rodríguez Sesmero** (1848-1913), arquitecto asturiano.
***Alejandro Rodríguez Cobelas** (m. 1933), xornalista, avogado e político galego.
***Alejandro Rodríguez Cadarso** (1887-1933), médico e político galego que chegou a ser reitor da Universidade de Santiago de Compostela.

***Alejandro Rodríguez Veiras** (1896-1967), pintor e escritor galego.
***Alejandro Rodríguez Lema** (1938-2020), político galego do PSdeG-PSOE.
***Alejandro Rodríguez Rodríguez** (n. 1954), político galego do PPdeG.
Jorge Llorca

**Jorge Llorca Freire**, nado en Ferrol en 1952, é un pintor e escritor galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Belas Artes pola Real Academia de Bellas Artes de San Fernando. Comezou a expoñer en 1973 en Madrid e despois na Trienal de Compostela, centenario Caixavigo (1980), Mostra Unión Fenosa da Coruña e outras. Acadou premios de pintura, ilustrou libros e publicacións e a súa obra figura en museos e coleccións. Como escritor publicou relatos e artigos, foi finalista do Premio de Cuentos Estafeta Literaria, e gañador do Premio de Narracións Curtas Ateneo Ferrolán e do Premio Blanco Amor (2013) coa novela *O violín de Rembrandt*. É profesor da Escola de Arte e Superior de Deseño Pablo Picasso da Coruña. Tamén gañou o Premio Vicente Risco de Creación Literaria 2019 con *O anxo de Durero.*

## Obras 
### Narrativa 
* *O Salto do Can*, 2009, Xerais.
* *O violín de Rembrandt*, 2014, Xerais.
* *O anxo de Durero*, 2020, Dr. Alveiros, Fundación Vicente Risco.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do autor  no sitio web de Edicións Xerais de Galicia.
* 
* Bibliografía sobre Jorge Llorca en pintoresgallegos.com
De la grammatologie

***De la grammatologie*** é un ensaio en lingua francesa do filósofo Jacques Derrida, publicado en 1967 por Les Éditions de Minuit. É unha das obras máis importantes respecto á deconstrución. Foi traducido ao inglés pola filósofa Gayatri Spivak, sendo publicada en 1976.

## Contexto e relevancia 
*De la grammatologie* inclúe unha extensa discusión sobre o pensamento e obra de Claude Lévi-Strauss, Ferdinand de Saussure e Jean-Jacques Rousseau, ao tempo que analiza a obra de Étienne Condillac, Louis Hjelmslev, Edmund Husserl, Roman Jakobson, Gottfried Wilhelm Leibniz, André Leroi-Gourhan e William Warburton. Xa nesta obra o autor inclúe boa parte dos conceptos que desenvolveu na súa obra posterior, especialmente en relación á lingüística e o fenómeno da escritura. Considérase o texto fundacional da crítica deconstrutivista.

Trátase dun dos tres libros que Derrida publicou en 1967 e que serviron para establecer a súa reputación como pensador. Os outros dous foron *La voix et le phénomène* (Presses Universitaires de France, París, 1967) e ''L'écriture et la différence* (Seuil, París, 1967).

## Contido 
Derrida defende a idea de que na tradición filosófica de Occidente a escritura sempre foi considerada unha forma derivada e secundaria da fala, como unha especie de "caída" desde a "presenza completa" da fala / lingua falada. Na obra Derrida deconstrúe esta idea tal e como é presentada por diferentes pensadores de diferentes épocas, mostrando as aporías e elipses a que leva este prexuízo. Derrida non pretende facer unha crítica especificamente da obra destes autores en concreto, xa que non cre que sexa posible escapar a estes parámetros de operación mental e de funcionar con estes esquemas e oposicións binarias. O seu propósito é crear unha nova ciencia da "gramatoloxía" que traballaría con estas cuestións dun modo completamente novo, seguindo o modelo da lingüística pero baseándose na escritura.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bradley, A.: *Derrida's Of Grammatology*. Edimburgo: University of Edinburgh Press, 2008.
* Culler, J.: *On Deconstruction*. Ithaca: Cornell University Press, 1982.
* Kaucic, G.: *Grammatotechne als Grammatologie der "Herzgewächse" oder von der Inkommunikabilität*. Salzburg, 1986, p.&nbsp;344.
* Harris, R.: *Interpreters of Saussure''. Edimburgo: University of Edinburgh Press, 2001. 171-188.
* de Man, P.: "The Rhetoric of Blindness: Jacques Derrida's Reading of Rousseau," en *Blindness and Insight: Essays in the Rhetoric of Contemporary Criticism*. Minneapolis: University of Minnesota Press, 1983, pp.&nbsp;102–141.

### Outros artigos 
* Deconstrución
* Metafísica da presenza
* Logocentrismo
Haukur Pálsson

**Haukur Helgi Pálsson**, ás veces escrito **Haukur Palsson**, nado o 18 de maio de 1992 en Reiquiavik, é un xogador profesional de baloncesto internacional islandés que xoga para o Njarðvík islandés. Cunha altura de 1,97 metros, xoga nas posicións de ala-pivote e ala .

## Traxectoria 
### Clubs 
* 20px|border Fjölnir (Úrvalsdeild karla, 2007–2009)
* 20px|border Bàsquet Manresa (ACB, 2011–2013)
* 20px|border Club Baloncesto Breogán (LEB, 2013–2014)
* 20px|border BC Luleå (2014–2015)
* 20px|border Saski Baskonia (ACB, 2015)
* 20px|border Bàsquet Manresa (ACB, 2015)
* 20px|border UMFN Njarðvík (2015–2016)
* 20px|border Rouen Métropole Basket (LNB Pro B, 2016–2017)
* 20px|border Cholet Basket (LNB Pro A, 2017–2018)
* 20px|border Nanterre 92 (LNB Pro A, 2018–2019)
* 20px|border Unics Kazan (VTB, 2019–2020)
* 20px|border BC Andorra (ACB, 2020−2021)
* 20px|border Fjölnir (Úrvalsdeild karla, 2021–presente)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en acb.com 
* Ficha en Draft Express
Feresa attenuata

***Feresa*** é unha especie de cetáceo odontoceto da familia dos delfínidos, a única do xénero ***Feresa***.

É unha especie pouco coñecida porque se ve poucas veces na natureza, aínda que a súa distribución é ampla e parece que pode encontrarse en calquera lugar do mundo nadando en augas tropicais e subtropicais, sempre profundas.

Até principios dos anos 1950 só era coñecida por dous cranios conservados no Museo de Historia Natural de Londres. Pero en 1954 o cetólogo xaponés Muneasto Yamada publicou un artigo sobre unha "rara marsopa" descuberta polos cazadores de baleas de Honshū dous anos antes.

## Taxonomía 
A primeira descrición da especie foi feita en 1874 por John Edward Gray, que se baseou para facelo nun gravado, e que a denominou *Delphinus intermedius*. Máis tarde foi reclasificada no xénero *Feresa*, descrito polo propio Gray catro anos antes, de xeito que na actualidade o seu nome científico válido é *Feresa attenuata* (Gray, 1874).

 
## Características 
De corpo robusto, de 2,1 a 2,6 m de lonxitude e un peso entre os 110 e os 170&nbsp;kg, nos adultos, de coloración escura, que pode variar entre a gris escura ou case negra e a gris apardazada na rexión dorsal, máis clara nos flancos e cunha mancha grande branca no ventre. A cabeza é moi narredondada, sen bico, e cos *labios* brancos; algúns individuos poden ter o mento branco. A aleta dorsal é prominente, de forma triangular, co ápixe arredondado e o bordo posterior cóncavo. As pectorais son longas, cos bordos posteriores convexos.

## Comportamento 
Como quedou dito, é difícil de observar, xa que evita os barcos, aínda que se teñen datos de individuos que saltaban as ondas formadas polas embarcacións. Ás veces víronse algúns espécimes flotando, deixándose ir á deriva, sobre todo en días soleados. É unha nadadora vivaz, e a cabeza adoita saír da auga cando o animal chega á superficie; cando sente algún perigo, salta claramente fóra da auga. As mandas nadan coordinadamente e, en caso de alarma, os individuos reúnense para fuxiren xuntos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Carwardine, M. (1995): *Ballenas, delfines y marsopas. Guía visual de todos los cetáceos del mundo*. Barcelona: Omega. ISBN 84-282-1037-3.
* Perrin, William F., Bernd Würsig & J. G. M. Thewissen (eds.) (2002): *Encyclopedia of Marine Mammals*. 2ª ed. San Diego: Academic Press. ISBN 978-0-12-373553-9
* Wilson, D. E. & Reeder, D. M. (eds.) (2005): *Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference*. Third edition. ISBN 0-8018-8221-4.

### Outros artigos 
* Cetáceos
* Odontocetos
* Delfínidos
* Globicefalinos

### Ligazóns externas
Andrija Delibašić

**Andrija Delibašić**, nado en Nikšić (RFS de Iugoslavia) o 24 de abril de 1981 e finado o 19 de marzo de 2025, foi un futbolista montenegrino. Xoga de dianteiro.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en footballzz.co.uk 
* Datos do xogador en transfermarkt.co.uk