open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Santiso, Maceda

**Santa María de Santiso** é unha parroquia do concello de Maceda. No ano 2008 tiña 36 habitantes.

## Xeografía 
Está situada a carón da Serra de San Mamede, ao leste da vila de Maceda. Para achegarse a Santiso é preciso coller a estrada que sae de Maceda cara ás piscinas e percorrer uns 9&nbsp;km en dirección a Serra de San Mamede, pasando Tioira e Xinzo da Costa.

## Historia 
miniatura|250px|Carro baixando cara á encrucillada.

Os primeiros documentos nos que aparece Santiso datan da primeira metade do século XII, nun diploma de 1142 no que Afonso VII fai doazón do seu reguengo de "Sancti Thyrsi sub monte Coto" a Velasco Suárez. No ano 1276 pasa a mans do mosteiro de Santa María de Montederramo onde aparece nun documento con nome de *Santisu*. Daquelas, era unha pequena aldea empregada como casal para abastecer de castañas e patacas os frades do mosteiro de Montederramo. Os frades para ter un control máis directo dos seus vasalos fundaron o priorado de Santiso, vixente ata a desamortización de Mendizábal, o cal aínda se pode observar nas paredes dunha casa do lugar.

Logo que o abade do mosteiro de Montederramo Frei Raimundo González tivese que entregar o cenobio ó goberno liberal no ano 1820, foi apresado e axustizado nos chans de Maceda xunto a quince persoas mais, entre elas cinco cregos (13 de agosto de 1823). Así pois, a desamortización de Mendizabal fixo que as terras dos frades fosen repartidas entre os campesiños, e o priorado pertenceu dende eses anos a familias da aristocracia castelá. Hoxe, o priorado é unha casa privada na cal se fan reformas sen control e sen conciencia dos seus máis de 500 anos de historia.

## Economía 
dereita|miniatura|250px|Cea e festa popular, 2006.

A xente que vive en Santiso dedícase principalmente á agricultura, aínda que algúns deles traballan noutras actividades na vila de Maceda ou mesmo en Ourense e Xinzo de Limia.

No ano 2005 remataron as obras da Casa do Pobo, casa que foi mercada en comunidade pola maioría das persoas que viven en Santiso, ou ben adoitan pasar alí as vacacións. As festas populares celébranse ao redor do 15 de agosto.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santiso 
### Parroquias de Maceda 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Maceda

### Ligazóns externas 
* web-blog de Santirso
Marcos o Evanxelista

miniatura|Marcos o Evanxelista.
San '*Marcos *o Evanxelista'''* (século I) vén sendo considerado tradicionalmente o autor do Evanxeo de Marcos. Represéntase acompañado cun león, porque o seu Evanxeo comeza falando de Xoán o Bautista, "*A voz que clama no deserto''": dita voz sería como a do león.

Adoita identificárselle con "Xoán, tamén chamado Marcos". Este personaxe aparece varias veces nos Feitos dos Apóstolos. Cítaselle por primeira vez en Feitos 12:12, cando Pedro, milagrosamente liberado do cárcere, refúxiase en casa de María, nai de Xoán, por alcume Marcos.

Acompañou a Paulo de Tarso e a Bernabeu na primeira viaxe de Paulo (Feitos 13:5), pero separou deles cando chegaron a Panfilia, regresando a Xerusalén (Feitos 13:13). Cando Paulo ía iniciar a súa segunda viaxe, tivo unha grave disputa con Bernabeu á mantenta de Xoán, chamado Marcos: Bernabeu quería que fose con eles, pero Paulo negábase, xa que os abandonara na viaxe anterior. Paulo e Bernabeu terminaron por separarse, e Marcos acompañou o segundo na súa viaxe a Chipre (Feitos 15:37-39).

Non está claro se este personaxe, "Xoán, tamén chamado Marcos" é o mesmo ao que se fai referencia nalgunhas epístolas atribuídas a Paulo, concretamente en Timoteo 4:11, Colosenses 4:10, Filemón 1:24 e na Primeira Epístola de Pedro (1Pedro 5:13). En Colosenses e Filemón di del que é curmán, ou sobriño, de Bernabeu, o que podería explicar que este discutise con Paulo acerca de Marcos.

Tampouco está claro que todas as mencións neotestamentarias fagan referencia ao mesmo personaxe, aínda que si parece o máis probable.

Para a Igrexa Copta e para a Igrexa Ortodoxa, Marcos foi o primeiro papa de Alexandría.
Miranda, Castroverde

**Santiago de Miranda** é unha parroquia que se localiza no concello de Castroverde na provincia de Lugo. Segundo o Instituto Galego de Estatística no ano 2007 tiña 68 habitantes (36 mulleres e 32 homes), distribuídos nunha soa entidade de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 74 habitantes.

## Xeografía 
Tres brazos do río Tordea (zonas de Paraxe-Agueiras, Revouta-Lalín-Porto e o do Arroxo).

Malia contar cunha soa entidade de poboación, existen 16 barrios: Airexe, Cima de Vila, Corral, Pousada, Lalín, Arroxo, Porto, Agueiras, Agro, Tras da Queimada, Rixuana, Paraxe, Castro, Val, Revouta e Serra.

## Patrimonio 
Existen restos dun poboado castrexo (tapado). A igrexa parroquial de Santiago é posibelmente de orixe románica, coa famosa Virxe das Dolores. O pazo de Soutomoumille foi construído en 1920. A zona de Revouta, Lalín e o Arroxo (con dous muíños de auga comunicados por un acueduto de pedra que cruza o río), posíbel zona de minas romanas nas zonas do río que ven de Agustín (hoxe xa tapadas), **camiño romano** das Agueiras que vai a Tordea. O antigo colexio deixou de funcionar como tal na transición, e agora fai as funcións de casa da cultura.

Antigamente celebrábase unha feira en Miranda.

## Festas 
As festas de Miranda celébranse na honra da **Virxe das Dores**, coincidindo coa fin de semana posterior ó 20 de setembro.

Celébrase unha romaría na ermida de **Outeiro de Vellas** polo **Santo Sartego**.

## Miranda na cultura popular 
### Refrán 
"Se vas a Miranda leva o pan na manga e un cuchilo pra cortalo"

### Cantiga 
Se che preguntan quen canta, quen carallo vai cantar? Sómosche os de Miranda, que che vimos do San Brais.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Miranda dende a serra.JPG|Vista dende a serra
Ficheiro:trasdaqueimada.jpg|Carballeira
Ficheiro:O Corral dende Airexe.JPG|Inverno
Ficheiro:camiñodoagro.jpg|Camiño do agro
Ficheiro:IgrexaMiranda.jpg|Igrexa parroquial de Miranda

### Escolma histórica 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Miranda 
### Parroquias de Castroverde 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Castroverde
Distriz, Vilalba

**San Martiño de Distriz** é unha parroquia do concello de Vilalba (Lugo). Segundo o IGE, en 2022 tiña 119 habitantes (50 homes e 69 mulleres), distribuídos en 19 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1991 cando tiña 187 habitantes.

## Xeografía 
Distriz é unha parroquia con terreos de labradío, prados e chousas, arbolados con soutos, abidueirais e carballeiras á beira do río Trimaz.

## Demografía 
## Galería de imaxes 

Ficheiro:Vista da igrexa e do cemiterio de Distriz, Vilalba.jpg|Igrexa e cemiterio de Distriz.
Ficheiro:Cruceiro en Distriz, Vilalba.jpg|Cruceiro diante da igrexa. 
Ficheiro:Adro da igrexa de Distriz, Vilalba.jpg|Adro diante da igrexa. 

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Distriz 
### Parroquias de Vilalba 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilalba
Insua, Vilalba

**San Bartolomeu de Insua** é unha parroquia do concello de Vilalba (Lugo). Segundo o IGE, en 2022 tiña 222 habitantes (122 homes e 100 mulleres), distribuídos en 21 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1991 cando tiña 333 habitantes.

## Demografía 
## Xeografía 
O seu nome procede da abundancia de insuas nas ribeiras dos ríos, onde medran os bidueiros.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Insua 
### Parroquias de Vilalba 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilalba

### Ligazóns externas 
* web sobre Insua
Ladra, Vilalba

**San Salvador de Ladra** é unha parroquia do concello de Vilalba (Lugo). Segundo o IGE, en 2022 tiña 113 habitantes (56 homes e 57 mulleres), 54 menos ca en 1991. Ten 22 entidades de poboación.

## Toponimia
A parroquia recibe o nome do río Ladra. O topónimo **Ladra** podería proceder da raíz indoeuropea **lat*- ("zona húmida", "charca") co sufixo -*ăra*.

## Demografía 
## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa de Ladra, Vilalba (vista frontal).jpg|Igrexa.
Ficheiro:Cemiterio de Ladra, Vilalba (2).jpg|Cemiterio.
Ficheiro:Porta da igrexa de Ladra, Vilalba.jpg|Porta da igrexa.
Ficheiro:Cemiterio de Ladra, Vilalba.jpg|Detalle do cemiterio.
Ficheiro:Cabalos en Ladra, Vilalba.jpg|Cabalos en Ladra.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ladra 
### Parroquias de Vilalba 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Vilalba
Corvelle, Vilalba

**San Bartolomeu de Corvelle** é unha parroquia do concello lugués de Vilalba na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE en 2022 tiña 244 habitantes (125 homes e 119 mulleres), 155 menos ca en 1991. Ten 27 entidades de poboación.

## Demografía 
## Patrimonio
*Igrexa de San Bartolomeu, de 1886.
*Casa reitoral, abandonada.
*Cruceiro no adro da igrexa, de 1955.
*Casa escola, construída en 1930 a expensas da sociedade de emigrantes Hijos de Corbelle, de Cuba.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Antiga escola de Corvelle, Vilalba.jpg|Antiga escola de Corvelle.
Ficheiro:Paisaxe de Corvelle, Vilalba.jpg|Paisaxe de Corvelle.
Ficheiro:Cruceiro ao pé da igrexa de Corvelle, Vilalba.jpg|Cruceiro xunto á igrexa.
Ficheiro:Entrada ao cemiterio de Corvelle, Vilalba.jpg|Entrada ao cemiterio.
Ficheiro:Sartego no cemiterio de Corvelle, Vilalba.jpg|Sartego.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Corvelle 
### Parroquias de Vilalba 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilalba
Lanzós (San Salvador), Vilalba

**San Salvador de Lanzós** é unha parroquia do concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2022 tiña 34 habitantes (17 homes e 17 mulleres), distribuídos en 6 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1991 cando tiña 57 habitantes. Ten menos dun km² de superficie.

## Demografía 
## Galería de imaxes 

Ficheiro:Cruceiro en San Salvador de Lanzós, Vilalba.jpg|Cruceiro en San Salvador de Lanzós
Ficheiro:Lápida na igrexa de San Salvador de Lanzós.jpg|Lápida na igrexa de San Salvador de Lanzós
Ficheiro:Cemiterio de San Salvador de Lanzós.jpg|Cemiterio de San Salvador de Lanzós

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Salvador de Lanzós 
### Parroquias de Vilalba 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilalba
Mourence, Vilalba

**San Xián de Mourence** é unha parroquia do concello de Vilalba (Lugo). Segundo o IGE, en 2022 tiña 261 habitantes (130 homes e 131 mulleres), distribuídos en 21 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1991 cando tiña 283 habitantes.

## Xeografía 
Situada entre os ríos Madanela e Trimaz, que se unen na Ponte dos Novos, no lugar do Rañego.

## Patrimonio 
A igrexa parroquial de San Xián de Mourence é do século XVIII.

## Demografía 
## Galería de imaxes 

Ficheiro:ConfluenzaMadanelaFabilos.jpg|Vista da confluenza dos ríos Madanela e Trimaz, no lugar dos Pasos.
Ficheiro:MuinhoVilalbaOsPasos.jpg|Muíño no lugar dos Pasos.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Mourence 
### Parroquias de Vilalba 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilalba
Nete, Vilalba

**San Cosme de Nete** é unha parroquia do concello de Vilalba (Lugo). Segundo o IGE, en 2022 tiña 196 habitantes (94 homes e 102 mulleres), distribuídos en 23 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1991 cando tiña 323 habitantes.

## Historia 
A parroquia aparece mencionada nun documento legal de 1275 en favor do mosteiro de Monfero por parte dos señores da casa-torre de Samarugo.

## Patrimonio 
Hai innumerables mámoas na Legua Dereita.

A igrexa parroquial de San Cosme de Nete é do século XVIII.

## Demografía 
## Galería de imaxes 

Ficheiro:Paisaxe de Nete, Vilalba.jpg|Paisaxe de Nete.
Ficheiro:Cegoñas en Nete, Vilalba.jpg|Cegoñas brancas no niño.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Nete 
### Parroquias de Vilalba 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Vilalba
Noche, Vilalba

**San Martiño de Noche** é unha parroquia do concello de Vilalba (Lugo). Segundo o IGE, en 2022 tiña 214 habitantes (104 homes e 110 mulleres). Ten 18 entidades de poboación.

## Historia 
*Nosti* ou *Noste* aparece nun documento de 1128 referido a un repartimento de igrexas por Afonso VII e noutro de 1282 referido a un convenio entre o concello de Vilalba e o mosteiro de Santa María de Monfero.

## Demografía 
## Galería de imaxes 

Ficheiro:Cemiterio de Noche, Vilalba.jpg|Cemiterio.
Ficheiro:Detalle do cemiterio de Noche, Vilalba.jpg|Detalle do cemiterio.
Ficheiro:Igrexa de Noche, Vilalba (ao lonxe).jpg|Igrexa.
Ficheiro:Igrexa de Noche, Vilalba (vista frontal).jpg|Vista frontal da igrexa.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Noche 
### Parroquias de Vilalba 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Vilalba
Gondaísque, Vilalba

**Santa María de Gondaísque** é unha parroquia do concello de Vilalba (Lugo). Segundo o IGE, en 2022 tiña 54 habitantes (29 homes e 25 mulleres). Ten dez entidades de poboación.

No seu territorio atópase o castro de Gondaísque, no límite coas parroquias de Belesar e Boizán (lugar do Castro).

## Demografía 
## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa de Gondaísque, Vilalba (vista frontal).jpg|Vista frontal da igrexa.
Ficheiro:Cruceiro Gondaísque, Vilalba.jpg|Cruceiro.
Ficheiro:Vista do cruceira e a igrexa de Gondaísque, Vilalba.jpg|Cruceiro e igrexa ao fondo.
Ficheiro:Castro de Gondaísque, visión xeral.jpg|alt=Castro de Gondaísque, visión xeral.|Castro de Gondaísque, visión xeral.
Ficheiro:Foxo do Castro de Gondaísque.jpg|alt=Foxo do castro, pegado ó lugar de O Castro, en Boizán, Vilalba|Foxo do castro, pegado ó lugar do Castro, en Boizán

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Gondaísque 
### Parroquias de Vilalba 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Vilalba
Rioaveso, Vilalba

**San Xurxo de Rioaveso** é unha parroquia do concello de Vilalba (Lugo). Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2022 tiña 332 habitantes (161 homes e 171 mulleres), repartidos en 19 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación a 1991 cando tiña 427 habitantes.

## Xeografía 
Na parroquia existe unha canteira de granito no Monte da Escadabada e un xacemento de mica que foi explotado durante a segunda guerra mundial.

## Demografía 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Rioaveso 
### Parroquias de Vilalba 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilalba
Samarugo, Vilalba

**Santiago de Samarugo** é unha parroquia do concello de Vilalba (Lugo). Segundo o IGE, en 2022 tiña 130 habitantes (61 homes e 69 mulleres) repartidos en 26 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación a 1991 cando tiña 217 habitantes.

## Historia 
O señor de Samarugo estivo vinculado, na época medieval, á revolta irmandiña.

## Patrimonio 
Quedan algúns restos dun castelo levantado por Pardo de Cela.

## Demografía 
## Galería de imaxes 

Ficheiro:Antiga escola de Samarugo, Vilalba.jpg|Antiga escola de Samarugo.
Ficheiro:Cruceiro de Samarugo, Vilalba.jpg|Cruceiro.
Ficheiro:Casas de Samarugo, Vilalba.jpg|Grupo de casas.
Ficheiro:Palco da festa de Samarugo, Vilalba.jpg|Palco da festa.
Ficheiro:Capela de San Xulián, Samarugo, Vilalba.jpg|Capela de San Xulián.
Ficheiro:Monte Monseivane.jpg|Monte Monseivane.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Samarugo 
### Parroquias de Vilalba 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Vilalba
Sancovade, Vilalba

**Santiago de Sancovade** é unha parroquia do concello de Vilalba (Lugo). Segundo o IGE, en 2022 tiña 1&nbsp;298 habitantes (624 homes e 674 mulleres) repartidos en 31 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación a 1991 cando tiña 846 habitantes.

## Xeografía 
Terra de labradíos e arborado, destacando os bidueiros nas ribeiras do río Fabilos, onde hai prados, veigas e os vilares de Barbeitas.

## Economía 
Son famosas as cebadoras de capóns.

## Patrimonio 
*Pazo de Penas Corveiras, que foi residencia do Conde Pallares.

## Demografía 
## Festas 
Celebra os días do Apóstolo Santiago, a Guadalupe, na capela de Nosa Señora de Guadalupe e Santo Antón.

## Galería 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Sancovade 
### Parroquias de Vilalba 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Vilalba
Lanzós (San Martiño), Vilalba

**San Martiño de Lanzós** é unha parroquia do concello de Vilalba (Lugo), situada nun val ao norte da Vilalba. Segundo o IGE, en 2022 tiña 470 habitantes (227 homes e 243 mulleres), distribuídos en 39 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1991 cando tiña 735 habitantes.

## Historia 
Existen restos arqueolóxicos que datan da Idade de Bronce. Tamén existen restos dun castro con valado de terra no lugar do Adro.

Durante a Idade Media, o señorío de Lanzós formou parte activa na revolta irmandiña. Existe un romance que lembra a participación dos de Lanzós na revolta. 

Até hai uns anos explotouse un xacemento de mineral de ferro a ceo aberto no barrio de Ferreira.

## Patrimonio 
No lugar do Pazo consérvase parte da vivenda de Afonso de Lanzós, o xefe irmandiño.

No lugar do Adro atópase a Casa-Escola de Lanzós, edificio de planta rectangular de construción habanera rematado en 1921.

## Demografía 
## Galería de imaxes 

Ficheiro:Antiga escola de San Martiño de Lanzós, Vilalba.jpg|Antiga escola de San Martiño de Lanzós.
Ficheiro:Igrexa de San Martiño de Lanzós (2).jpg|Igrexa de San Martiño de Lanzós.
Ficheiro:Igrexa de Lanzós, Vilalba (vista lateral).jpg|Vista lateral da igrexa.
Ficheiro:Cemiterio de San Martiño de Lanzós.jpg|Cemiterio de Lanzós.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Martiño de Lanzós 
### Parroquias de Vilalba 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilalba
Soexo, Vilalba

**Santa María de Soexo** é unha parroquia do concello de Vilalba (Lugo). Segundo o IGE, en 2022 tiña 50 habitantes (25 homes e 25 mulleres) repartidos entre 3 entidades de poboación: As Casas Novas, Gaián e A Igrexa, o que supón unha leve diminución en relación a 1995 cando tiña 63 habitantes.

## Historia 
A parroquia foi creada eclesiasticamente en 1895 polo bispo de Mondoñedo con lugares das parroquias de Alba e Pígara (esta última do concello de Guitiriz) e mais dúas casas da da Torre. Porén, administrativamente só se formou cos lugares do concello de Vilalba, isto é, os procedentes de Alba.

## Demografía 
## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa de Soexo, Vilalba (vista lateral).jpg|Vista lateral da igrexa.
Ficheiro:Cruceiro diante da igrexa de Soexo, Vilalba.jpg|Cruceiro diante da igrexa.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Soexo 
### Parroquias de Vilalba 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Vilalba
Oleiros, Vilalba

**San Mamede de Oleiros** é unha parroquia do concello de Vilalba (Lugo). Segundo o IGE, en 2022 tiña 317 habitantes (164 homes e 153 mulleres).

## Xeografía 
A parroquia esténdese dende Noche e Nete polo oeste, ata a estrada de Vilalba a Cospeito e a parroquia de Rioaveso.

En Oleiros, denominada tamén como **Somede**, xunto con Sancovade e superado o val de Ladra, é onde comeza a chaira que dá nome á comarca.

## Economía 
Na parroquia existiu unha industria de cerámica popular, de onde procede a súa denominación.
Conta cunha queixeria de San Simón coa súa correspondente denominación de orixe, unha panaderia, unha carpinteria e diversos comercios que dan traballo a veciños desta parroquia.

Conta ademais coa empresa "Capones Aurora", propiedade da señora que lle dá nome, empresa pioneira na distribución de capóns durante todo o ano, actualmente vangarda na distribución e venda do capón, tanto na época do Nadal como no resto do ano. A empresa obtivo diversos premios e galardóns.

## Historia 
En Oleiros editouse o periódico *La Voz de Oleiros* entre 1923 e 1925.

## Patrimonio 
Restos prehistóricos e da época romana no Castro. A parroquia aparece mencionada nun documento de 1213 como *San Mammes de Ollariis* e en 1407 como o *Coto de Oleiros*.

## Demografía 
## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa de Oleiros, Vilalba (vista frontal).jpg|Igrexa parroquial (vista frontal).
Ficheiro:Igrexa de Oleiros, Vilalba (vista posterior).jpg|Igrexa (vista posterior).
Ficheiro:Vacas cachenas en Oleiros, Vilalba.jpg|Vacas cachenas en Oleiros.
Ficheiro:Cemiterio de Oleiros, Vilalba (2).jpg|Cemiterio.
Ficheiro:Cemiterio de Oleiros, Vilalba (1).jpg|Cemiterio.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Oleiros 
### Parroquias de Vilalba 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilalba
Vilalba, Vilalba

**Santa María de Vilalba** é unha parroquia metropolitana do concello de Vilalba (Lugo). Segundo o IGE en 2022 tiña 5&nbsp;985 habitantes (2&nbsp;837 homes e 3&nbsp;148 mulleres), o que supón un aumento con respecto ao ano 1991.

O único lugar da parroquia é a vila de Vilalba, capital do concello ao que dá nome.

## Demografía 
## Galería de imaxes 

Ficheiro:Estatua homenaxe os emigrantes, Vilalba.jpg|Estatua homenaxe aos emigrantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilalba 
### Parroquias de Vilalba 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilalba
A Torre, Vilalba

**Santa María da Torre** é unha parroquia do concello de Vilalba (Lugo). Segundo o IGE, en 2022 tiña 153 habitantes (65 homes e 88 mulleres) repartidos en 22 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación a 1991 cando tiña 232 habitantes.

## Xeografía 
Posúe unha extensa zona de praderías e bidueirais nas ribeiras dos ríos Ladra e Labrada.

## Demografía 
## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa da Torre, Vilalba (vista frontal).jpg|Vista frontal da igrexa.
Ficheiro:Cruceiro diante da igrexa da Torre, Vilalba.jpg|Cruceiro diante da igrexa.
Ficheiro:Antiga escola da Torre, Vilalba.jpg|Antiga escola da Torre.
Ficheiro:Cemiterio da Torre, Vilalba.jpg|Cemiterio.
Ficheiro:Vista do cemiterio e a igrexa de A Torre.jpg|Detalle do cemiterio.
Ficheiro:Atrio da igrexa de A Torre, Villaba.jpg|Atrio da igrexa.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Torre 
### Parroquias de Vilalba 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilalba
Xoibán, Vilalba

**San Salvador de Xoibán** é unha parroquia do concello de Vilalba (Lugo), a máis meridional das parroquias vilalbesas, e enclavada entre os concellos de Begonte e Cospeito.

Segundo o IGE, en 2022 tiña 47 habitantes (25 homes e 22 mulleres) o que supón unha diminución en relación a 1991 cando tiña 94 habitantes.

## Demografía 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Xoibán 
### Parroquias de Vilalba 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Vilalba
Vilapedre, Vilalba

**San Mamede de Vilapedre** é unha parroquia do concello de Vilalba (Lugo). Segundo o IGE, en 2022 tiña 137 habitantes (69 homes e 68 mulleres) repartidos en 40 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación a 1991 cando tiña 248 habitantes.

## Xeografía 
É unha parroquia montañosa que chega a acadar os 900 metros de altitude na Carba. Os montes atópanse ao norte, na marxe esquerda do río Eume, que os separa de Muras, e ao sueste, formando parte da Egua Longa. Posúe abundantes regatos.

## Demografía 
## Galería de imaxes 

Ficheiro:Nova-Igrexa-Vilapedre-Vilalba.jpg|Igrexa nova (vista lateral).
Ficheiro:Igrexa-vella-Vilapedre-Vilalba.jpg|Igrexa vella en ruínas e cemiterio.
Ficheiro:Motivos-funerarios-Igrexa-vella-Vilapedre-Vilalba.jpg|Detalle do cemiterio.
Ficheiro:Cruceiro-Igrexa-vella-Vilapedre-Vilalba.jpg|Cruceiro xunto a igrexa vella.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilapedre 
### Parroquias de Vilalba 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilalba
Reinaldo Ferreira

**Edgar Reinaldo Ferreira**, nado en Barcelona o 20 de marzo de 1922 e finado en  Maputo o 30 de xuño de 1959, foi un escritor portugués.

## Traxectoria
Fillo do xornalista Reinaldo Ferreira, coñecido como Repórter X, viviu ata os 19 en Portugal. En 1941 trasladouse coa súa familia a Mozambique e logo de rematar o ensino secundario entrou na administración colonial. A partir de 1947 publicou poemas na prensa local e en revistas literarias, adaptou para a radio pezas teatrais e escribiu letras de cancións que se fixeron populares.

Na súa poesía Ferreira móstrase comprometido coa poboación máis marxinada e desfavorecida. Parte da súa obra recóllese en *Poemas* que se publicou postumamente en 1960.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Poesia Completa de Reinaldo Ferreira 
* Reinaldo Ferreira, poeta portugués
Mário Fonseca

**Mário Fonseca**, nado en Praia en 1939, é un escritor caboverdiano.

## Traxectoria 
Estudou na súa cidade natal e en 1962 marchou a París e entrou en contacto co Partido Africano para a Indepencia de Guinea e Cabo Verde (PAIGC) e residiu en Guinea, Marrocos, Senegal e a China. Tras a indepencia de Cabo Verde rompe co PAIGC e establécese en Dakar e posteriormente en Mauritania.

## Obra 
**Quand la vie naîtra*, 1960
* *Mon pays est une musique*, 1986
* *La Mer á tous les coups*, 1990
* ''L'odoriferante evidence de soleil qu'est une orange'', 1997
San Simón da Costa, Vilalba

**San Simón da Costa** é unha parroquia do concello de Vilalba (Lugo). Segundo o IGE, en 2022 tiña 366 habitantes (183 homes e 183 mulleres) repartidos en 82 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación a 1991 cando tiña 651 habitantes.

## Economía 
Nesta parroquia fabrícase artesanalmente un tipo de queixo único que deu lugar á D.O. San Simón da Costa. O queixo é en forma cónica, tratado con fume de casca de bidueiro. Está sendo comercializado por pequenas cooperativas de produtores.

## Demografía 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Simón da Costa 
### Parroquias de Vilalba 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Vilalba
Flagstaff

**Flagstaff** (en navagho: Kinłání) é unha cidade do condado de Coconino, no norte de Arizona, no oeste dos Estados Unidos de América. O censo de 2000 dáballe unha poboación de 52.894.

Flagstaff atópase a 2.000 metros de altura, a pouca distancia do punto máis elevado de Arizona, Humphreys Peak a 3850 m. Flagstaff considerouse a comezos do século XX como o lugar ideal para construír un estudo de cine, pero finalmente optouse por Hollywood, aínda que nos últimos anos rodáronse algunhas películas na cidade e arredores.
Complexo de Batujaya

O **complexo de Batujaya** é un conxunto de restos de templos budistas situados entre a vila de Segaran e a Telagajaya, no subdistrito de Batujaya, rexencia de Karawang, en Xava Occidental (Indonesia) e que constitúen os templos budistas máis antigos de Xava, nunha extensión de 5&nbsp;km² consérvanse as ruínas de 24 templos, 1 deles totalmente restaurado, construídos entre os séculos V e VI durante o reinado de Tarumanagara.
O complexo descubriuno en 1984 un equipo da facultade de arqueoloxía da Universidade de Indonesia, e desde aquela véñense realizando prospeccións arqueolóxicas, que deron como resultado a catalogación de 24 templos.
Dadra e Nagar Haveli

**Dadra e Nagar Haveli** é un territorio da India. Nagar Haveli está entre Maharashtra e Gujarat e Dadra é un enclave a uns quilómetros ao norte de Nagar Haveli en Gujarat. A extensión do territorio é de 491&nbsp;km² e a poboación de 220.451. A capital do territorio é Silvassa. Até 1954 pertenceu a Portugal e en 1961 pasou a ser un territorio rexido por un tenente gobernador. A lingua oficial é o gujarati.
Carballido, Vilalba

**Santa María de Carballido** é unha parroquia do concello de Vilalba (Lugo). Segundo o IGE, en 2020 tiña 223 habitantes (108 homes e 115 mulleres), distribuídos en 26 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1991 cando tiña 368 habitantes.

## Patrimonio 
A igrexa parroquial de Santa María de Carballido foi construída entre os séculos XVII e XVIII, é de planta rectangular. Sobre o arco da porta pode lerse "Iglesia de refugio, año 1773".

Na parroquia hai tamén unha capela dedicada a San Roque.

## Demografía 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Carballido 
### Parroquias de Vilalba 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilalba
Batalla de Bautzen

A **batalla de Bautzen** tivo lugar o 21 de maio de 1813 e resultou na vitoria do exército francés comandado por Napoleón Bonaparte sobre o exército de Prusia comandado polo conde Gebhard von Blücher e o de Rusia liderado polo príncipe Peter Wittgenstein.

## Acontecementos 
O exército ruso-prusiano atopábase en plena retirada trala derrota anterior en Lützen, e finalmente, os xenerais Wittgenstein e Blucher ordenaron a este deterse en Bautzen en espera de recibir ao tsar Alexandre I de Rusia e ó rei Frederico Guillerme III de Prusia.

Este exército contaba cunha forza de case 100&nbsp;000 homes, aínda que Napoleón aínda contaba con 115&nbsp;000. Ademais, o Mariscal Ney tiña 85&nbsp;000 homes máis a un día de marcha. Wittgenstein formou dúas liñas defensivas, con fortificacións nas aldeas e nos puntos elevados. Napoleón, pola súa banda, pensaba inmobilizar ó exército inimigo nas súas liñas, para logo atrapalos coas tropas de Ney. Con todo, estaba convencido de que o exército ruso-prusiano tiña máis soldados dos que realmente dispoñía, polo que decidiu que non podería pechar a trampa ata debilitalo.

Tras horas de intensos e duros combates, os franceses impuxeron a súa maior forza sobre as primeiras liñas defensivas e chegaron á vila de Bautzen, mentres o exército ruso-prusiano parecía atoparse atrapado. Pola noite, os franceses estaban xa listos para cortar as liñas de retirada inimigas. O Mariscal Ney mostrouse entón confuso, e situouse de forma incorrecta coas súas tropas, o que permitía aos aliados escapar da trampa.

A loita durante o resto do día foi moi dura, e tras moitas horas, o ataque francés, de bastante éxito ao principio, comezou a perder intensidade. De novo, a distracción de Ney, que decidiu tomar a aldea de Preititz, causou a perda da estratéxica posición que encerraba ás forzas inimigas. Os ruso-prusianos víanse empurrados cara a atrás, e cando se enviou á Garda Imperial, iniciaron unha retirada total. Sen as forzas de Ney para cortarlles o paso na retirada, escaparon da matanza total que Napoleón concibira.

Aínda que exitosa para o exército francés, a batalla non tivo o resultado decisivo que buscaba Napoleón debido ao fallo de Ney en cortar a liña de retirada inimiga, o que impediu unha vitoria total francesa que ben puidese cambiar o curso das futuras operacións en Leipzig.

Durante esta batalla morreu en combate o xeneral Geraud Duroc, amigo persoal e axuda de campo de Napoleón.
Topoloxía en malla

En informática, unha **topoloxía en malla** é unha topoloxía de rede na que cada nodo está conectado a un ou máis dos outros nodos. Desta maneira é posible levar as mensaxes dun nodo a outro por diferentes camiños.

Se a rede de malla está completamente conectada non debería existir absolutamente ningunha interrupción nas comunicacións.

Cada servidor ten as súas propias conexións con tódolos demais servidores.

## Funcionamento
O establecemento dunha rede de malla é unha maneira de encamiña-los datos, a voz e as instrucións entre os nodos.
As redes de malla diferéncianse doutras redes en que as pezas da rede (nodo) están conectadas unhas con outras por un ou outro camiño, mediante cables separados. Esta configuración ofrece camiños redundantes por toda a rede, de xeito que, se falla un cable, outro se fará cargo do tráfico.

Esta topoloxía, a diferenza doutras (como topoloxía en árbore ou topoloxía en estrela), non require dun servidor ou nodo central, co que se reduce o mantemento (un erro nun nodo, sexa importante ou non, non implica a caída de toda a rede).

As redes de malla son autorrexenerables: a rede pode funcionar aínda cando un nodo desaparece ou a conexión falla, xa que o resto de nodos evitan o paso por ese punto. Consecuentemente, fórmase unha rede moi fiábel. É unha opción aplicable ás redes sen fíos (wireless), ás redes con cable (Wired), e á interacción do software.

Unha rede con topoloxía en malla ofrece unha redundancia e fiabilidade superiores. Nunha topoloxía en malla, cada equipo está conectado a tódolos demais equipos. Aínda que a facilidade de solución de problemas e o aumento da fiabilidade son vantaxes moi interesantes, estas redes resultan caras de instalar, xa que empregan moita cablaxe. Por estes motivos cobran maior importancia o emprego de *wireless*, xa que non fai falta cablaxe (a pesar dos inconvenientes do wireless).

En moitas ocasións, a topoloxía en malla emprégase xunto con outras topoloxías para formar unha topoloxía híbrida.

Unha rede de malla estende con eficacia unha rede, compartindo o acceso a unha infraestrutura de rede con maior custo.

## Comparación da topoloxía en malla
### Vantaxes
:*Fiabilidade.
:*Seguridade.
:*Estabilidade.
:*Menor custo de mantemento.
:*Autorexenerable.

### Desvantaxes
:*Elevado custo económico (en caso de empregar cable).
:*Duplicado de recursos (cablaxe redundante, cada nodo implica moito máis cable).

## Algunha aplicación práctica
Un proxecto do Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts (MIT) que desenvolve o "hundred dollar laptops" ("portátiles de cen dólares") para as escolas desvalidas en países en desenvolvemento planea empregar o establecemento dunha rede de malla para crear unha infraestrutura robusta e barata para os estudantes que recibirán os ordenadores portátiles. As conexións instantáneas feitas polas computadoras portátiles reducirían a necesidade dunha infraestrutura externa tal como Internet para alcanzar todas as áreas, porque un nodo conectado podería compartir a conexión cos nodos próximos.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Rede informática.
*Topoloxía de rede.
*Topoloxía en árbore.
*Topoloxía en estrela.
*hub.
*router.
José Luis Evangelista

**José Luis Evangelista**, tamén coñecido como **Pepe Evangelista**, é un compositor, guitarrista e director de jazz. Toca habitualmente co seu trío, cuarteto e quinteto. Tocou en grupos como Filloa Express, entre outros. Na súa faceta compositiva cabe destacar non só a jazzística senón a clásica, con obras de difusión internacional como "O peregrino enamorado" e as "Variacións sobre un tema de Charlie Parker". En 1992 creou a Big Band do Conservatorio da Coruña que acompañou a George Coleman e coa que realizou un traballo discográfico no 2005. Na actualidade traballa en diferentes proxectos Jazzísticos, entre os que destaca o Pepe Evangelista Cuarteto.

## Pepe Evangelista Cuarteto
*Kin García (contrabaixo)
*Miguel Cabana (batería)
*Roberto Somoza (saxo)
Miguel Cabana

**Miguel Cabana**, nado na Coruña en 1975, é un batería galego de jazz, e profesor da escola de música municipal da Coruña.

Toca con José Luis Evangelista e é membro fundador de Combo Matías. Tamén adoita tocar con outros conxuntos coma Carmen Rey Grupo ou o Xavier Constenla Trio. Frecuenta a sala da Terraza de Sada.

## Ligazóns externas
*páxina oficial
Telmo Fernández Hevia

**Telmo Fidel Fernández Hevia**, finado o 13 de xuño de 2023, foi un guitarrista galego de jazz, que tocou co seu cuarteto unha mestura de jazz, rock e blues.

## Traxectoria 
Estudou na Escola Estudio de Santiago, onde foi tamén profesor de guitarra. Fai parte do Seminario Permanente de Jazz de Pontevedra e toca na SEM Big Band.  Gravou varios discos con diferentes grupos, entre eles: S.P.J. Jazz Group, El Kiki, The Groovefathers, The Grooveclub.  

## Vida persoal 
Era o fillo do xornalista Fidel Fernán e sobriño do editor e poeta Miguel Anxo Fernán-Vello. 

## Telmo Fernández Quartet
*Albert Sanz piano 
*David González contrabaixo
*Dani Domínguez  batería
Flebotomía

miniatura

A **flebotomía**  é un método de sangría consistente nun procedemento de extracción de sangue desde unha vea.

No caso da hemocromatose corresponde a parte do tratamento, xa que con isto conséguese diminuír os niveis de ferro.
Addys Mercedes

**Addys Mercedes**, nada en Moa, Holguin, é unha cantante e compositora cubana. En 1993 estableceuse en Düsseldorf e máis tarde en Tenerife.

## Discografía 
### Álbums 
* *Mundo Nuevo* (2001 Media Luna)
* *Nomad* (2003 Media Luna)
* *Addys* (2012 Media Luna)

### Sinxelos e vídeos 
* *Mundo Nuevo (2001 Media Luna)*
* *Gitana Loca (2005 Media Luna)*
* *Esa Voz (2005 Media Luna)*
* *Sabado Roto (2011 Media Luna)*
* *Hollywood (2012 Media Luna)*
* *Gigolo (2012 Media Luna)*

### Remixes 
* Mundo Nuevo (Tony Brown - Media Luna)
* Gitana Loca (Tony Brown - Media Luna)
* Esa Voz (4tune twins - Media Luna)
* Afro D' Mercedes (Andry Nalin - Media Luna)
* Oye Colombia (4tune twins - Media Luna)
* Cry It Out (Guido Craveiro - Media Luna)
* Cha Ka Cha (Ramon Zenker - Media Luna)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial Addys Mercedes  
* Páxina Myspace.com de Addys
Wireshark

**Wireshark**, antes coñecido como **Ethereal** é un analizador de protocolos utilizado para realizar análises e solucionar problemas en redes de comunicacións para o desenvolvemento de software e protocolos, e como unha ferramenta didáctica para o ensino. As funcións do Wireshark parécense ao tcpdump pero cunha interface GUI, con máis información e coa posibilidade de utilización de filtros.
Cámara dos Lords

A **Cámara dos Lords**, (en inglés ***House of Lords***), tamén coñecida como ***House of Peers***, é a cámara alta do Parlamento do Reino Unido, oficialmente **Os Moi Honorables Lords Espirituais e Temporais do Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda do Norte reunidos en Parlamento** (*The Right Honourable the Lords Spiritual and Temporal of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland in Parliament assembled*). 

Está formada por representantes da aristocracia británica, así como por 24 bispos e dous arcebispos.
[miniatura|O [Palacio de Westminster, sede da Cámara dos Lords e da Cámara dos Comúns|centro]]
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Shell, Donald (2007): *The House of Lords* (3rd ed.). Machester: Manchester University Press. ISBN 978-0-7190-5443-3.

### Ligazóns externas 
* Web oficial
* Official House of Lords publications website 
* Archives of the House of Lords
* British House of Lords people 
* House of Lords na *Enciclopedia Británica*.
Cámara dos comúns do Reino Unido

A **Cámara dos comúns do Reino Unido** (en inglés ***House of Commons*** e oficialmente **The Honourable the Commons of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland in Parliament assembled** ) é a cámara baixa do Parlamento do Reino Unido.

É un corpo elixido democraticamente formado por 646 membros, coñecidos como membros do Parlamento ou MP. Os membros son elixidos polo sistema electoral maioritario (*first past the post*), mantendo o cargo ata que se disolve o Parlamento (un máximo de cinco anos).

Cada membro é elixido, e representa, un distrito electoral ou *constituency*. Nesta cámara é de onde xorde a gran maioría dos ministros do goberno e, desde 1963, todos os primeiros ministros. 

A Cámara dos comúns atópase no Palacio de Westminster.[miniatura|O [Palacio de Westminster, sede da Cámara dos comúns e da Cámara dos lords|centro]]
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* The British Broadcasting Corporation. (2005). "A–Z of Parliament." 
* *The Guardian.* (2005). "Special Report: House of Commons."  
* The Parliament of the United Kingdom. Official website. 
* The Parliament of the United Kingdom. Parliament Live TV.
Castelo, Cervantes

**San Pedro de Castelo** é unha parroquia que se localiza no concello de Cervantes. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 37 habitantes (19 mulleres e 18 homes), distribuídos en 3 entidades de poboación, o que supón o mantemento en relación ao ano 1999 cando tiña 37 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 31 habitantes, sendo 19 homes e 12 mulleres.
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Castelo 
### Parroquias de Cervantes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cervantes
O Castro, Cervantes

**Santa María do Castro** é unha parroquia que se localiza no concello de Cervantes. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 86 habitantes (50 homes e 36 mulleres), distribuídos en 6 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 90 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 62 habitantes, sendo 34 homes e 28 mulleres.

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , que fai referencia a unha fortaleza ou poboado fortificado.
## Patrimonio
Nesta parroquia atópase o castro de Santa María de Cervantes.

A igrexa parroquial, feita con lousa en cachotería, foi encalada e pintada no 2011.

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Castro 
### Parroquias de Cervantes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cervantes
Cereixedo, Cervantes

**Santiago de Cereixedo** é unha parroquia que se localiza no concello de Cervantes. Segundo o IGE en 2014 tiña 255 habitantes (148 homes e 107 mulleres) distribuídos en 26 entidades de poboación. En 2004 tiña 335 habitantes (196 homes e 139 mulleres), 29 máis ca en 1999.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cereixedo 
### Parroquias de Cervantes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cervantes
Aristocracia

O termo **aristocracia** (do latín *aristocratia*, e este do grego ἀριστοκρατία, 'goberno dos mellores'; de ἄριστος ,'excelencia', e κράτος, 'poder' ou 'forza') refírese en orixe á forma de goberno na que unha clase social dominante e privilexiada —«os mellores» (ἄριστοι)— exercían o poder. Tal e como a concibía Platón, na aristocracia gobernaba o home «bo e xusto» de forma colexiada, feito que a distinguía da simple monarquía.

De feito, o termo define un réxime político no que o poder está en mans das clases altas da sociedade. Co mesmo nome, desígnase aos nobres, e úsase aristocracia como sinónimo de nobreza. Platón e Aristóteles empregaron a palabra no seu sentido orixinal. Para Platón, "os mellores" eran os filósofos, "posuidores"…

(erro filosófico) Pois Aristóteles acuñou o termo e deu este concepto de quen eran filósofos, distinguíndoos dos "Sabios" (quen crían ser posuidores da verdade…) mentres que os filósofos eran "buscadores da verdade…"

… da verdade e dun claro sistema ético. Para Aristóteles, a aristocracia era distinta á monarquía, goberno dun só, e á democracia, goberno do pobo. Na teoría aristotélica, os poucos exercen o poder en beneficio do todo. Cando non o fan así, a aristocracia convértese en oligarquía, goberno de facción. Máis aló do seu sentido orixinario, para gregos e romanos as aristocracias foron clases sociais ben definidas, que exercían o poder ou se empeñaban en manexalo detrás da escena.

É dicir que desde antigo identificouse o termo cun estrato social elevado e minoritario. Na Alta Idade Media, as monarquías non daban lugar ao crecemento das aristocracias. Na medida en que se desenvolveron as cortes, os títulos nobiliarios habilitaron a novos aristócratas que influían decisivamente na política dos reinos. Na práctica, non houbo historicamente casos significativos de "goberno dos mellores" ou goberno de poucos, xa que formalmente o poder exercérono os reis ou, en éraa contemporánea, os representantes do pobo.
Talvez só exceptuaron esta regra Venecia e Polonia.

Con todo, desígnase como aristocracia á nobreza ou a grupos poderosos, por tradición ou liñaxe, en calquera sociedade. Nun sentido máis amplo, o termo úsase para falar de grupos selectos e excluíntes en diversos ambientes ou contextos (por exemplo, "a aristocracia financeira", a "aristocracia do saber", ata a "aristocracia proletaria", polos traballadores mellor renumerados).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Donís, Cervantes

**San Fiz de Donís** é unha parroquia que se localiza no concello de Cervantes. Segundo o padrón municipal de 2009 tiña 196 habitantes (114 homes e 82 mulleres), distribuídos en 14 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 273 habitantes.

## Xentilicio 
O seu xentilicio é **donisego**.

## Historia 
En 1873 tivo lugar a proclamación da República Independente de Donís, ao consideraren os seus habitantes que pagaban excesivas contribucións. Logo de facer prisioneiro o recadador, proclamáronse independentes e libres, se ben o episodio foi efémero, pois a Garda Civil puxo fin á rebelión tan só uns días despois..

## Patrimonio 
Capela da Nosa Señora das Neves de Xantes.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Ancares, Piornedo, Cervantes. Galiza.jpg|Vista dos Ancares desde Piornedo.
Ficheiro:Igrexa Donís, Cervantes.jpg|Vista xeral da igrexa parroquial.
Ficheiro:Palloza en Piornedo, Lugo.jpg|Palloza en Piornedo.
Ficheiro:Casa en Donís, Cervantes.jpg|Escudo heráldico nunha casa en Donís.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Donís 
### Parroquias de Cervantes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cervantes
O Pando, Cervantes

**Santa María do Pando** é unha parroquia que se localiza no concello de Cervantes. Segundo o padrón municipal de 2013 tiña 24 habitantes (13 homes e 11 mulleres), distribuídos en 4 entidades de poboación, o que supón unha diminución con relación ao ano 1999 cando tiña 26 habitantes.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Iglesia de O Pando.JPG|Igrexa de Santa María do Pando.

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Pando 
### Parroquias de Cervantes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cervantes
Cidade Vella

**Cidade Vella** é o termo co que se pode coñecer ao centro histórico dunha cidade.

Ademais, Cidade vella pode referirse a:

* Cidade vella de Santiago de Compostela
* Ciutat Vella de Barcelona.
* Cidade Vella da Coruña.
* Cidade Vella de Praga.
* Ciutat Vella de Valencia.
* Cidade vella de Xerusalén.
Aulerco Diablinte

miniatura|350px|dereita|A Galia e as poboacións galas.
Os **aulercos diablintes** foron un pobo galo que viviu na zona oeste da actual Francia. Deron o seu nome á cidade de Jublains.

## Historia 
Tras o inicio da conquista da Galia por Xulio César no 58 a.C., os aulercos diablintes ocupaban a parte norte do actual departamento de Mayenne. No 56 a.C. participaron na sublevación dos vénetos de Morbihan, que acabou nunha desfeita naval en torno a Port-Navalo. A Galia conquistada foi reorganizada polo emperador Augusto e as súas fronteiras interiores foron remodeladas. Naceron as *civitates*, correspondentes máis ou menos aos territorios dos antigos pobos, e vilas onde estaba a administración desas *civitates*. A *civitas* dos aulercos diablintes, que tiña a capital en Jublains, estendíase polo norte de Mayenne e o sur de Orne.
SAP SE

**SAP SE** é a meirande compañía europea de software. A súa sede central está en Walldorf, Alemaña. SAP fundouse en 1972 como *Systemanalyse und Programmentwicklung* por cinco enxeñeiros que traballaran para a IBM en Mannheim. O acrónimo cambiouse máis tarde por *Systeme, Anwendungen und Produkte in der Datenverarbeitung* e desde a xunta xeral de 2005 cambiouse polo actual SAP AG.

O seu produto máis coñecido é o ERP R3.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web de SAP