open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Aethelstan de Kent

Aethelstan, finado en 852, o fillo máis vello do rei Aethelwulf de Wessex, era rei de Kent en 839, so a autoridade de seu pai que o nomeou.

## Traxectoria 
As últimas versións da Crónica Anglosaxoa describen a Aethelstan como irmán de Aethelwulf, pero as versións A, B e C, e a Crónica de Etelveardo, afirman que era fillo de Aethelwulf. Algúns historiadores argumentan que é máis probábel que fose un irmán, incluíndo Eric John, en 1966, e Ann Williams, en 1978. No entanto, en 1991, Ann Williams describiuno como fillo de Aethelwulf, e isto é agora xeralmente aceptado polos historiadores, inclusive Frank Stenton, e D.P. Kirby.

Cando Aethelwulf se tornou rei dos saxóns occidentais en 839 coa morte de seu pai, Egberto de Wessex, nomeou a Aethelstan para gobernar Kent, Essex, Surrey e Sussex. É denominado rei na Crónica anglosaxoa e a crónica de Aethelweard chámao "Rei dos Moradores en Kent, dos saxóns do leste, dos saxóns do Sur e de Surrey". Atestou unha serie de cartas de seu pai como rei os anos de 840.

### Morte 
En 851, Aethelstan e o mordomo Ealhhere derrotaron unha frota e un exército viquingos  en Sandwich, Kent, descrito por Frank Stenton como "a primeira batalla naval rexistrada da historia inglesa". Aethelstan non é mencionado despois de 851 e probabelmente morreu antes de Aethelwulf ir para Roma en 855, xa que non foi incluído no réxime de goberno do reino durante a ausencia de seu pai. En 853, Ealhhere morreu nunha grave derrota dos homes de Kent e Surrey fronte aos viquingos e, como Aethelstan non é mencionado como participante na batalla, seguramente, xa estaba morto daquela.

Durante unhas escavacións en Old Minster, Winchester, apareceu soterrado o corpo dun mozo de entre 25 e 35 anos de mediados do século IX. Polo tocado e a localización na nave especulouse sobre a súa condición real e se barallou como posibilidade que fose Aethelstan.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
*
*
* 
*
*
*
*
Aeroporto de Aalborg

O **aeroporto de Aalborg**  é un aeroporto civil e militar dinamarqués situado en Nørresundby, no municipio de Aalborg. Atópase a 6,5 quilómetros ao noroeste de Aalborg.

## Historia 
A historia da aviación comercial en Aalborg comeza o 4 de setembro de 1936 cando se inaugura a primeira ruta doméstica do país, entre Aalborg e Copenhague. Os avións Fokker F VII aterraban no aeródromo dunha fábrica de cemento en Rørdal. Grazas ao éxito da ruta as autoridades da cidade decidiron construír un aeroporto e este inaugurouse o 29 de maio de 1938. En xuño dese ano comezou a operar unha ruta cara Hamburgo e no ano seguinte outra cara Kristiansand.

Durante a segunda guerra mundial foi ocupado polos alemáns e usado pola *Luftwaffe*. Os escuadróns 3º e 5º do Bordfliegergruppe 196 (grupo aéreo embarcado) usaron Aalborg como base para voos de recoñecemento, para transportar destacamentos que servían na mariña alemá e como escala para os voos entre Alemaña e Noruega.

Os alemáns destruíran os edificios do vello aeroporto civil, e rematada a Royal Air Force británica fixo o mesmo coas instalacións alemás. Así que aeroporto comezou a operar novamente a ruta cara Copenhague en xuño de 1945 usando como terminal de pasaxeiros a antiga estación de bombeiros alemá. En 1946 o goberno danés tomaría o control da meirande parte dos aeroportos do país, incluído o de Aalborg.

Nos anos seguintes abriríanse rutas cara Aarhus, Gotemburgo, Kristiansand, Stavanger, Oslo, Ámsterdam e Londres, aínda que a meirande parte dos servizos internacionais só operarían por curtos períodos de tempo.

En 1997 o aeroporto foi transferido aos 13 municipios da rexión do norte de Xutlandia. A terminal actual inaugurouse o 29 de maio de 2001. O aeroporto ampliouse durante os anos 2007 e 2013, incrementando o tamaño da terminal e o número de portas de embarque.

## Aeroliñas e destinos
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto

## Notas
Yōkai

son unha clase de monstros sobrenaturais, espíritos e demos do folclore xaponés. A verba **yōkai** está composta do kanji para "fascinante; atractivo; calamidade"; e "espectro; aparición; misterio; suspicaz". Tamén son chamados , , ou . Os yōkai son moi diversos e hainos dende malévolos até fedellos, e en ocasións atraen a boa sorte de quen se encontra con eles. En ocasións posúen trazos animais (como os kappa, que son semellantes a tartarugas, ou os tengu que teñen ás), noutras ocasións poden parecer humanos, obxectos inanimados ou non teñen forma discernible. Os yōkai adoitan ter poderes espirituais ou sobrenaturais, sendo a metamorfose un dos poderes máis comúns entre eles. Os yōkai que teñen a habilidade de metamorfosearse son chamados bakemono (化物) / obake (お化け).

Os folcloristas e historiadores xaponeses empregan o termo yōkai como "fenómenos sobrenaturais ou inexplicables para os seus informantes". No período Edo, moitos artistas como Toriyama Sekien, crearon yōkai inspirados nas tradicións ou na súa propia imaxinación, e no presente, numerosos yōkai creados por eles (como Kameosa e Amikiri) son considerados como de orixe lendaria.miniatura|"O cesto pesado" de *Shinkei Sanjurokkei Sen* por Tsukioka Yoshitoshi (Meiji 25).|centro
## Notas
Orfeo negro

***Orfeo negro*** (en ) é un filme de 1959 coproducido entre Francia, o Brasil e Italia dirixido polo director de cinema francés Marcel Camus. Foi rodado en Río de Xaneiro e contribuíu a volver mundialmente famosa a música popular brasileira. Antônio Carlos Jobim e Luiz Bonfá son os autores dos dous temas principais da música que chegaron a ser clásicos da *bossa nova* e do *jazz*, *A felicidade*, de Jobim, e *Manhã de Carnaval*, de Bonfá.

O filme baséase na obra teatral de 1954 *Orfeu da Conceição*, do poeta e músico Vinícius de Moraes, e constitúe unha adaptación do mito de Orfeo ao ambiente do carnaval brasileiro.

Foi emitido na TVG o 29 de agosto de 1986.

## Argumento 
A bela Eurídice chega ó Río de Xaneiro en vésperas do seu célebre entroido, onde é acollida por unha prima que vive nunha favela da cidade. Achégase aló entre o frenesí da samba polas rúas, nun tranvía conducido por un músico chamado Orfeo, heroe popular do lugar polo poder de sedución das súas cancións, e que se fixa nos seus encantos. A paixón mergullaraos no transo vertixinoso do entroido, que á súa vez os arrastrará a un desenlace fatídico. Como no mito grego, Orfeo, aínda que é capaz de facer levantarse o sol coa súa música e canto, e de embelesar todos os que o ouven, non consegue realizar o seu amor.

## Elenco 
* Breno Mello como Orfeo
* Marpessa Dawn como Eurídice
* Marcel Camus como Ernesto
* Fausto Guerzoni como Fausto
* Lourdes de Oliveira como Mira
* Léa Garcia como Serafina
* Adhemar da Silva como a Morte
* Alexandro Constantino como Hermes
* Waldemar De Souza como Chico
* Jorge Dos Santos como Benedito
* Aurino Cassiano como Zeca

Breno Mello era un xogador de fútbol sen experiencia na interpretación cando foi escollido para o papel de Orfeo. Ía camiñando pola rúa no Río de Xaneiro cando o director Marcel Camus o parou e preguntoulle se lle gustaría aparecer nun filme. Da Silva, que interpreta a Morte, foi un atleta de triplo salto que gañou dúas medallas olímpicas en 1952 e 1956.

Marpessa Dawn non era brasileira, senón de Pittsburgh, Pensilvania.

## Premios 
*Orfeo negro* gañou a Palma de Ouro no Festival Internacional de Cine de Cannes en 1959 e o Oscar ao mellor filme en lingua non inglesa representando a Francia. Tamén gañou o Globo de Ouro e o BAFTA ao mellor filme en lingua non inglesa.

## Influencia 
Jean-Michel Basquiat citou *Orfeo negro* como unha das súas primeiras influencias musicais. Barack Obama escribiu no seu libro de memorias *Dreams from My Father* (1995) que era o filme favorito da súa nai.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Francia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 32ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*Criterion Collection essay by David Ehrenstein 
*Crítica de *Black Orpheus*
**Orfeu* , adaptación musical brasileira de 2010
Lealtad (Santiago de Compostela)

***Lealtad*** foi un periódico editado en Santiago de Compostela en 1934.
## Historia e características 
Órgano do Centro Jaimista de Santiago de Compostela, apareceu o 7 de maio de 1934. Subtitulado *Órgano de la Juventud Tradicionalista de Santiago* desde o número 10. De periodicidade semanal, tiña tendencia tradicionalista, católico-radical, antiliberal e antidemocrático. Entre os seus colaboradores figuraron Martín Manterola Lazcano, Jesús de Cora Lira, Ángel Pascua, Joaquín Domenech Hors, José María Moar, Ramón Canle, Pedro González Mariño e Manuel Carnota Aradas. Publicou en folletón *Página de Gloria. Gómez en Santiago* de José María Moar. O 23 de xullo de 1934 publicou un número extraordinario. Cesou non antes de agosto de 1934.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
España Nueva

***España Nueva*** foi o nome de varias publicacións:

****España Nueva***, periódico publicado en Madrid entre 1906 e 1921.
****España Nueva***, periódico publicado na Habana entre 1924 e 1925.

****España Nueva***, periódico publicado en Ferrol en 1936.

****España Nueva***, periódico publicado en Verín en 1936.
Batalla de Corbridge

A **batalla de Corbridge** tivo lugar en Corbridge no ano 918. Foi un conflito decisivo no destino do reino viquingo de Northumbria e os anglosaxóns do Condado de Bamburgh. Os contendentes foron o rei viquingo Ragnall ua Ímair e Constantino II de Escocia.

Os *Anais do Ulster* ofrece información detallada sobre os acontecementos da batalla, informa dun exército escandinavo que se dividiu en catro columnas, unha das cales encabezada polo caudillo Ottir Iarla, un incondicional aliado de Ragnall, e sitúano co exército do rei viquingo:Segundo a cita os escoceses destruíron as primeiras tres faccións pero foron emboscados pola cuarta, comandada polo mesmo rei Ragnall, quen permanecera escondido tras un outeiro. Os escoceses tentaron escapar do desastre, non obstante a crónica *Historia de Sancto Cuthberto* engade que os ingleses loitaron á beira dos homes do norte, ignorando a presenza dos escoceses.

En 919, Ragnall dirixiuse a York, tomou a cidade e proclamouse rei. Os bernicios sometéronse, aínda que Ealdred I de Bernicia e Domnall I de Strathclyde, xuraran lealdade ao rei de Inglaterra.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Celio Sedulio

miniatura|Miniatura iluminada cunha anotación do Carmen paschale St. Agustine'Abbey. Canterbury

**Celio Sedulio** (en latín orixinal, **Coelius Sedulius**) foi un sacerdote e poeta latino de principios do século V.

## Traxectoria 
Crese que naceu en Italia, onde estudou filosofía. É aludido como presbítero por Isidoro de Sevilla.

É coñecido principalmente por ser o autor de *Carmen paschale*, poema épico que consta de cinco libros, baseado na vida de Xesús, especialmente nos Evanxeos de Mateu e Lucas.
## Obras
* I. *Paschale Carmen s. Mirabilium Divinorum Libri V*.
* II. *Veteris et Novi Testamenti Collatio*.
* III. *Hymnus de Christo*.
* IV. *De Verbi Incarnatione*.
* V. Un epigrama co título "*De tabula orbis terrarum jussu Theodosii Junioris Imperatoris facta*", de autoría dubidosa.

## Véxase tamén  
### Ligazóns externas 
* Texto do seu poema *Carmen paschale* en latín.
* Tese doutoral: "Aportaciones de Faustino Arévalo a la edición de Sedulio".
Magaly Solier

**Magaly Solier Romero**, nada en Huanta o 11 de xuño de 1986, é unha actriz de cinema e cantautora quechua do Perú. É coñecida por aparecer nos filmes *Madeinusa* e máis tarde en *La teta asustada*, que obtivo en 2009 o Oso de Ouro no Festival Internacional de Cine de Berlín. Na súa facenta como cantante, publicou dous álbmus, *Warmi* (2009) e *Coca Quintucha* (2015).

## Primeiros anos 
Magaly Solier naceu na provincia de Huanta, departamento de Ayacucho, rexión que sufriu a violencia sistemática do terrorismo durante a década de 1980 até 1993, o que marcou a súa infancia.

Solier é de orixe indíxena, e dende nena competiu a nivel local en atletismo, pero o canto era a súa maior afección. En 2003 e 2004 gañou o Festival da Canción Ayacuchana "Buscando Nuevos Valores", na súa cidade natal.

## Filmografía 
## Discografía 
* 2009: *Warmi*
* 2015: *Coca Quintucha*

## Notas
Madeinusa

***Madeinusa*** é un filme hispano-peruano dirixido por Claudia Llosa que se estreou no ano 2005. Está ambientada na vila ficticia de Manayaycuna ("a vila á que ninguén pode entrar" en quechua) nos Andes peruanos. A historia abrangue tres días nas vidas dos locais e dun foráneo de Lima. O foráneo, Salvador (Carlos J. de la Torre), non é benvido por mor de que a súa chegada cadrou co comezo do "Tempo Sagrado", un festival relixioso sincrético que vai dende o Venres Santo até a Pascua cristiá.

## Personaxes 
* Magaly Solier como Madeinusa
* Yiliana Chong como Chale
* Carlos J. de la Torre como Salvador
* Juan Ubaldo Huamán como Cayo

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Perú propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 79ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* }
España Nueva (Ferrol)

***España Nueva*** foi un periódico editado en Ferrol en 1936.

## Traxectoria 
Órgano da Central Obrera Nacionalsindicalista de la F. E. Ferrol, apareceu o 23 de setembro de 1936.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
O coleccionista de ósos

***O coleccionista de ósos*** (en ) é un filme estadounidense de suspense psicolóxico dirixido por Phillip Noyce e producido por Martin Bregman. Está protagonizado por Denzel Washington e Angelina Jolie. Está baseada na novela homónima de Jeffery Deaver e conta a historia dun detective tetrapléxico, Lincoln Rhyme.

Estreouse en galego o 25 de febreiro de 2012 a través da TVG.

## Personaxes 
* Denzel Washington como Lincoln Rhyme
* Angelina Jolie como Amelia Donaghy
* Queen Latifah como Enfermeira Thelma
* Michael Rooker como Detective Howard Cheney
* Mike McGlone como Detective Kenny Solomon
* Luis Guzmán como Detective Eddie Ortiz
* John Benjamin Hickey como Dr Barry Lehman
* Bobby Cannavale como Detective Steve
* Ed O'Neill como Detective Paulie Sellitto
* Leland Orser como Richard Thompson/Marcus Andrews

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Martín Manterola Lazcano

**Martín Manterola Lazcano**, nado en Getaria o 24 de xuño de 1871, e finado en Santiago de Compostela o 7 de marzo de 1931, foi un frade e predicador vasco.

## Traxectoria 
Sobriño do cóengo e deputado carlista Vicente Manterola. Fíxose franciscano con 16 anos. Fixo a carreira eclesiástica en Santiago de Compostela. Foi un recoñecido predicador, que participou en misións e novenarios por todo Galicia. Provincial da orde franciscana e reitor do Colexio de San Francisco de Santiago de Compostela. Foi un dos promotores do monumento a San Francisco. Finou en Santiago de Compostela o 7 de marzo de 1931.

## Obras 
* *Colección de 30 cantos franciscanos*.
* *Instituto Popularísimo. La orden tercera franciscana*, 1923.

## Notas
Paper Towns (filme)

***Paper Towns*** é un filme estadounidense de misterio, drama e comedia dirixido por Jake Schreier que se estreou no 2015. Baséase na novela homónima de 2008 escrita por John Green. A novela foi adaptada para o cinema por Scott Neustadter e Michael H. Weber, o mesmo equipo que fixo a adaptación doutra das novela de Green, *The Fault in Our Stars*. Está protagonizado por Nat Wolff e Cara Delevingne e foi estreado o 24 de xullo de 2015 nos Estados Unidos por 20th Century Fox.

## Personaxes 
* Nat Wolff como Quentin "Q" Jacobsen
** Josiah Cerio como "Q" de neno
* Cara Delevingne como Margo Roth Spiegelman
** Hannah Alligood como Margo de nena
* Halston Sage como Lacey Pemberton
* Austin Abrams como Benjamin "Ben" Starling
** Kendall McIntyre como Ben de neno
* Justice Smith como Marcus "Radar" Lincoln
* Jaz Sinclair como Angela
* Cara Buono como Connie Jacobsen
* Griffin Freeman como Jason "Jase" Worthington
* Caitlin Carver como Rebecca "Becca" Arrington
* Meg Crosbie como Ruthie Spiegelman
* Susan Macke Miller como Debbie Spiegelman
* Tom Hillmann como Hank Spiegelman
* RJ Shearer como Chuck Parson 
* Jim Coleman como Detective Otis Warren
* Lane Lovegrove como Robert Joyner
* Ansel Elgort (cameo) como Mason
* Stevie Ray Dallimore como Josh Jacobsen  
* John Green (voz) como Dwight Arrington

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Tengu

son unha clase de criatura lendaria da mitoloxía xaponesa e tamén son considerados unha clase de deidade do xintoísmo (kami) ou yōkai (ser sobrenatural). Malia que teñen un nome semellante ó do can demo chinés (Tiangou), os *tengu* orixinalmente adoptaban a forma de aves de presa, e polo xeral son representados con características de paxaros e de humanos. Os *tengu* máis antigos eran representados con peteiros, mais esta característica foi humanizada como un nariz contranaturalmente longo, que no presente está considerada a característica que define ós *tengu* no imaxinario popular.

Segundo a tradición budista os *tengu* eran demos perturvadores e presaxios de guerra. En ocasións, a súa imaxe foi suavizada cara a un espírito protector, aínda que perigoso, das montañas e dos bosques. Os *tengu* están asociados coa práctica ascética de Shugendō, e polo xeral represéntanse coas vestimentas dos seus seguidores, os *yamabushi*.[miniatura|Tengu e un monxe budista, por [Kawanabe Kyōsai.|esquerda]]

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Lagoa de Guatavita

A **lagoa de Guatavita** atópase na cordilleira oriental de Colombia, no concello de Sesquilé, ó norte da cabeceira municipal de Guatavita a unha distancia de 75&nbsp;km ó nordeste de Bogotá, provincia de Almeidas de Cundinamarca. A lagoa está a unha de altitude de 3.100 msnm e a unha temperatura de 5 a 11&nbsp;°C. É unha depresión montañosa de forma perfectamente circular, con preto 700 m de diámetro, rodeada de bosques nativos. Na cordilleira Oriental os lagos paramunos de maior tamaño ocupan comunmente antigos circos glaciares, porén, crese que a depresión da lagoa de Guatavita formouse por un colapso por disolución de estratos salinos, o que concorda coas características xeolóxicas da rexión, onde hai grandes depósitos salinos como os de Zipaquirá, Nemocón e Tausa.
[dereita|miniatura|[Balsa muisca evidencia das cerimonias sacras que deron orixe á lenda do Dourado.]]

## A lenda 
A lagoa foi unha das máis sacras dos muiscas, xa que alí realizábase o ritual de investidura do novo zipa (Cacique). Segundo conta a lenda, este ía nunha balsa de xunqueiras ricamente adornada; tiña o corpo cuberto integramente con ouro en po; ós seus pés puñan unha gran chea de ouro e esmeraldas para que ofrecese ós deuses e braseiros acesos para queimar unha especie moque; o novo dignatario ía acompañado por catro caciques e cando a balsa chegaba ao centro da lagoa, o pobo que se atopaba nas beiras lanzaba obxectos de ouro e pedras preciosas á auga.

Esta é unha das orixes da lenda de El Dorado. A famosa balsa muisca que se exhibe no Museo do Ouro é evidencia de que este tipo de rituais celebrábanse nas lagoas da rexión.

Houbo varios intentos de drenar a lagoa para achar os seus tesouros ocultos, entre os cales os máis importantes foron o do capitán Lázaro Fonte, quen puido extraer varias pezas de ouro fino, e o de Antonio de Sepúlveda no século XVI, quen tamén logrou sacar esmeraldas e pezas de cerámica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Lagoa de Guatavita - Colparques
Manuel Carnota Aradas

**Manuel María Francisco Antonio Juan Ramón Carnota Aradas**, nado o 4 de decembro de 1911 e finado na Coruña o 6 de abril de 1991, foi un sacerdote e escritor galego.

## Traxectoria 
Colaborou en  *Lealtad* e *El Pueblo Gallego*. Dende 1937 foi párroco de Santa María de Castro. Finou na Coruña o 6 de abril de 1991.

## Obras 
* *Del protestantismo y de doctrina catolica*, 1955.
* *Evitemos el pecado de la herejia y otros*, 1961.
* *4 breves advertencias a los feligreses sobre el baile*, 1964.
* *Método adecuado para conseguir una predicación homilética y catequística breve y eficaz*, 1967.

## Notas
Lagoa de Fúquene

A **lagoa de Fúquene** é un corpo de auga doce que se atopa na localidade de Fúquene, entre os departamentos de Cundinamarca e Boyacá, ó leste dos Andes colombianos, a unha altitude de 2.540 metros, e a unha distancia duns 80&nbsp;km da cidade de Bogotá.

Posúe numerosas illas, unha delas foi santuario dos muiscas; ademais, existían varios adoratorios atendidos por cen sacerdotes, así como un templo que seguramente foi erixido a Fu, un deus con cabeza e cola de raposo e figura humana que personificaba ó demo. Segundo conta a lenda, oculto baixo as augas e disposto a defender dos muzos, os seus dominios no val de Ubaté e Chiquinquirá, permanece Fu, o deus tutelar das augas desta lagoa.

A lagoa é alimentada polo río Susa e desalimentada polo río Suárez.

## Notas
Eormenred de Kent

**Eormenred** foi un membro da familia real do reino de Kent, que é descrito como rei nalgúns textos. 
## Traxectoria
Non hai evidencias contemporáneas para a existencia de Eormenred, pero é mencionado en haxiografías de tempo posterior e a súa existencia é considerada como probábel por algúns estudosos.

Na lenda real de Kent, Eormenred é descrito como fillo de Eadbald, rei de Kent entre 616 e 640, e a súa segunda esposa Emma, que pode ser unha princesa franca. "Eormenred" é un nome de orixe franca, así como o de seu irmán, Earcomberht. Antes da morte de seu pai, Eormenred casou con Oslava e tivo polo menos catro fillos, posibelmente cinco: Aethelberht, Aethelred, e dúas fillas, Eafa e Eormengida. Eormenburga pode ser outra filla ou un sinónimo para Eafa.

Tras a morte de seu pai, Earcomberht ascendeu ao trono. A descrición de Eormenred como rei pode indicar que gobernou ao lado de seu irmán ou, alternativamente, que tivo unha posición inferior e mantivo o título de "rei". Morreu antes de seu irmán e deixaría seus dous fillos so os coidados de Earcomberht. Non obstante, tras a morte de Earcomberht, o seu fillo e sucesor, Ecgberht arranxou a morte de seus primos, potenciais pretendentes ao trono, que máis tarde foron considerados santos. Eafa non foi asasinada e, máis tarde, foille concedida unha posesión de terra en Thanet por Ecgberht para construír un mosteiro, como penitencia polo asasinato de seus irmáns. Esta terra pertencería a Eormenred.
## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* D. P. Kirby: *The Earliest English Kings*, Routledge, 2000, ISBN 978-0415242110.
* Barbara Yorke: *Kings and Kingdoms of early Anglo-Saxon England*. Routledge, Londres-Nova York 2002, ISBN 978-0-415-16639-3. PDF (6,2 MB)
Armonía Social

***Armonía Social*** foi un semanario editado en Pontevedra en 1919.

## Historia e características 
Órgano da Sociedad Patronal de Pontevedra, proclamábase *Defensor del Comercio y de la Industria*. Apareceu en maio de 1919. En setembro foi denunciado ante os tribunais por José Dapena por publicar un artigo presuntamente inxurioso.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Terra Gallega

**Terra Gallega** foi o título de varias publicacións:

****Terra Gallega***, decenario editado en Santiago de Compostela en 1918.
****Terra Gallega***, semanario editado na Habana entre 1921 e 1922.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*
El Cañón

***El Cañón*** foi un semanario editado en Ponte Caldelas en 1915.
## Historia e Características 
Subtitulado *Semanario independiente*, apareceu en xaneiro de 1915. Como director figuraba Tirso del Gatillo y Cascapalos. Editábase en Pontevedra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Terra Gallega (Santiago de Compostela)

***Terra Gallega***, subtitulado ***Boletín decenal***, foi un periódico editado en Santiago de Compostela en 1918.

## Historia e características 
Decenario rexionalista, apareceu o 2 de setembro de 1918. Escrito en galego, estaba vinculado á Irmandade da Fala de Santiago de Compostela. O segundo número apareceu o 11 de setembro. Anunciouse a aparición do número catro para o 10 de outubro con reformas editoriais e no texto. Cesou a súa publicación en outubro co número catro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Perfect Blue

é un filme xaponés de animación do xénero de suspense psicolóxico dirixido por Satoshi Kon e escrito por Sadayuki Murai. Baséase na novela  de Yoshikazu Takeuchi.

O filme conta a historia de Mima Kirigoe, membro dun grupo idol xaponés que se retira da música para comezar a súa carreira como actriz. Convértese en vítima de acoso, e comeza a perder a percepción da realidade e da ficción. Ó igual que outros traballos de Kon, como en *Paprika*, o filme xoga a borrar a liña entre a fantasía e a realidade nun Xapón contemporáneo.

## Personaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Dominical Sarriano

***Dominical Sarriano*** foi un semanario editado en Sarria entre 1924 e 1925.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario de información general y órgano de la Unión Patriótica en el distrito*, apareceu o 19 de outubro de 1924. Dirixido por José Puche González, entre os seus colaboradores figurararon Ricardo Núñez Rodríguez e Julia García Pazos. Co número seis, do 23 de novembro de 1924 modificou o seu formato e tamaño. De cando en vez publicou relatos. Cesou a súa publicación en 1925.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
### Ligazóns externas 
* Transcrición dos textos da publicación sarriaacentogalego.blogspot.com
Soiuz TM-21

**Soiuz TM-21** foi unha misión espacial tripulada rusa lanzada o 14 de marzo de 1995 mediante un foguete Soiuz U2 desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz TM-21, unha Soiuz  modelo TM cos cosmonautas Vladimir Dezhurov, Gennadi Strekalov e Norman Thagard (o primeiro estadounidense en viaxar nunha Soiuz ) a bordo, foi unha misión lanzada para acoplarse coa estación espacial Mir, facer experimentos científicos e manter a estación.

A misión coincidiu co acoplamento do transbordador espacial Atlantis á Mir. Coa chegada da Soiuz  TM-21 a poboación conxunta da Mir e do transbordador chegou aos 13 habitantes, a maior reunión de xente no espazo por primeira vez na historia: Dezhurov, Strekalov, Thagard na Soiuz ; Viktorenko, Kondakova e Polyakov na Mir; e Oswald, Gregory, Lawrence, Jernigan, Grunsfeld, Parise e Durrance no Atlantis.

A Soiuz  regresou a terra o 11 de setembro de 1995 ás 6:52 GMT, tocando terra a uns 108&nbsp;km ao nordeste de Arkalyk (Kazakhstán).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz TM
*Estación espacial Mir
*Transbordador espacial Atlantis
*Soiuz TM-20
*Soiuz TM-22

## Notas
Aeroporto internacional Ministro Pistarini

O **aeroporto internacional Ministro Pistarini** , coñecido como **aeroporto internacional de Ezeiza** debido a que se atopa na localidade de Ezeiza, é un aeroporto arxentino situado a 22 quilómetros ao sur da cidade de Buenos Aires. É o aeroporto máis grande da Arxentina en número de pasaxeiros, operando o 85% do tráfico internacional do país, e é un centro de conexións para voos internacionais de Aerolíneas Argentinas e LATAM Argentina. Vén sendo operado por Aeropuertos Argentina 2000 S.A. dende o ano 1998.
## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto

## Notas
El Estrellao

***El Estrellao*** foi un semanario editado en Sarria en 1928.
## Historia e características 
Apareceu en 1928. Fundado e dirixido por Rosa María de Oñate Pendergast e Jesús Vázquez Saco. Entre os colaboradores figurou Julia García Pazos. Aparecía escrito a máquina. Os contidos son fundamentalmente literarios. Desapareceu no segundo semestre de 1928, probablemente antes de chegar ao número trinta. Foi continuado por *Sarria*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
Sarria (periódico)

***Sarria*** foi un semanario editado en Sarria entre 1928 e 1929.

## Historia e características 
Continuación de *El Estrellao*, apareceu a finais de 1928 co subtítulo *Periódico independiente*. Fundado por Rosa María de Oñate Pendergast, o seu director era Jesús Vázquez Saco e mantivo os colaboradores do seu predecesor. Editábase na Imprenta Palacios de Lugo. Recolle información sobre Sarria, pero predominan sobre todo os textos literarios. Editou en folletín a obra teatral *Entre fantasmas*, escrita por Luis Macía Vázquez e Manuel Saco Rivera. Cesou a súa publicación en 1929.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
La Montaña

**La Montaña** pode referirse a:

* **La Montaña**, localidade do concello de Torrelavega, en Cantabria.

## Prensa 
* ***La Montaña***, semanario editado no Concello de Oza entre 1898 e 1899.
* ***La Montaña***, periódico editado na Fonsagrada en 1920.
La Montaña (A Fonsagrada)

***La Montaña*** foi un periódico editado na Fonsagrada en 1920.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico quincenal órgano del Sindicato Agrícola de Fonsagrada*, apareceu a principios de febreiro de 1920. Publicábase os días 15 e 30 de cada mes. O último número conservado é o 9 que corresponde ao 15 de xuño de 1920.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
El Eco de Neira

:*Non confundir con *El Eco de Neira*, semanario colombiano do século XIX*.

***El Eco de Neira*** foi un periódico editado en Baralla entre 1913 e 1914.

## Historia e características 
Apareceu en agosto de 1913. De periodicidade quincenal, imprimíase nos obradoiros de *La Voz de la Verdad* de Lugo. Estaba dirixido por José Ramón Cadahía López. Aínda se publicaba en abril de 1914.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
Eadwald de Anglia Oriental

**Eadwald de Anglia Oriental** foi un escuro rei do pequeno reino anglosaxón de Anglia Oriental, desde ao redor de 796 ata 798. 
## Traxectoria 
Viviu nunha época na que Anglia Oriental fora eclipsada polo seu máis poderoso veciño, Mercia: despois da súa deposición ou morte, o control Mercio foi restaurado baixo Coenwulf e os anglos orientais perderon a súa independencia por un cuarto de século.

O coñecemento do reinado de Eadwald vén case só das poucas moedas sobreviventes que se cuñaron co seu nome. Non se coñece detalle ningún sobre a súa vida nin o seu goberno como rei.
### Contexto 
O reino de Anglia Oriental () era un pequeno reino anglosaxón independente que comprendía o que son agora os condados ingleses de Norfolk e Suffolk e quizais a parte oriental dos Fens de Cambridgeshire.

Desde o século VI, Anglia Oriental foi gobernada por unha única familia real coñecida como os Wuffingas, que retivo o poder dinástico até o fin do reinado de Ælfwald en 749. Após Ælfwald, os anglos do leste foron gobernados independentemente por unha serie de reis de liñaxe incógnita, até que en 794 o seu último rei independente, Æthelberht, foi decapitado en Mercia por orde de Offa de Mercia, quen entón gobernou o reino directamente. Anglia Oriental brevemente loitou polo independencia após 796, o ano que Offa foi sucedido polo seu fillo Ecgfrith. Ecgfrith morreu após un goberno de só cinco meses e foi sucedido por un familiar distante, Coenwulf. 
### Goberno 
dereita|miniatura|Un mapa que mostra onde se descubriron as moedas cuñadas durante o reinado de Eadwald.
Practicamente nada se sabe da vida ou do reinado de Eadwald, así por exemplo nin tan sequera se coñece durante canto tempo foi rei. Os anglos orientais parecían ter mantido a súa independencia por un curto período após a morte de Ecgfrith, con Eadwald como o seu rei, pero os anglos orientais foron entón reconquistados despois de Coenwulf converterse en rei de Mercia en 798, durante unha campaña na que Kent tamén foi devolto ao control mercio.  Os eruditos suxeriron que Coenwulf pode terlle permitido a Eadwald gobernar Anglia Oriental.

Eadwald morreu, ou foi canto menos deposto, en 798. A *Crónica anglosaxoa* omite calquera mención dun rei de Anglia Oriental para este período.
### Moedas 
Case todo o que se coñece sobre Eadwald vén das moedas que son inscritas co seu nome. Estas son moi raros hoxe: só se coñece a existencia de doce. No tempo no que Offa gobernou os anglos orientais, as súas moedas mercias cuñáronse en Anglia Oriental. Os moedeiros que traballaron para Eadwald adoptaron un estilo distintivo que incluía o uso de letras rúnicas, similar ás das moedas de Offa. É probábel que Coenwulf tivese reestablecido o dominio mercio en Anglia Oriental sobre 805, cando as súas moedas propias substituíron as de Eadwald.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
* 
*  

## Ligazóns externas 
* O corpus de achados de Moeda Medieval Antiga, unha base de datos creada de moedas cuñada entre 410-1180 atopadas nas Illas Británicas, que inclúen información sobre as moedas de Eadwald.
El Adoptivo

***El Adoptivo*** foi un periódico editado en Becerreá entre 1918 e 1919.

## Historia e características 
Boletín decenal que apareceu en novembro de 1918. Segundo manifesta no editorial do seu primeiro número, naceu coa misión de "cooperar al fomento de los intereses morales y materiales de la comarca". En agosto de 1919 publicou un número extraordinario dedicado a Eduardo Rosón López con motivo de ter sido nomeado gobernador civil de León.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
Soiuz TM-22

**Soiuz TM-22** foi unha misión espacial tripulada rusa lanzada o 3 de setembro de 1995 mediante un foguete Soiuz U2 desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz TM-22, unha Soiuz  modelo TM cos cosmonautas Sergei Avdeiev, Iuri Gidzenko e Thomas Reiter a bordo, foi unha misión lanzada para acoplarse coa estación espacial Mir, facer experimentos científicos e manter a estación. Reiter foi o primeiro astronauta europeo nunha misión de longa duración.

Durante a misión recibiu a visita da Progress M-29, da misión STS-74, da Progress M-30 e da Soiuz TM-23.

A Soiuz  TM-22 regresou a terra o 29 de febreiro de 1996 ás 10:42 GMT.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz TM
*Estación espacial Mir
*Transbordador espacial Atlantis
*Soiuz TM-21
*Soiuz TM-23
Stanisław Ulam

**Stanisław Marcin Ulam**, nado en Lviv o 13 de abril de 1909 e finado o 13 de maio de 1984, foi un científico polacoestadounidense nos campos das matemáticas e da física nuclear. Participou no Proxecto Manhattan, orixinou o deseño Teller–Ulam das armas termonucleares, descubriu o concepto do autómata celular, inventou o método Monte Carlo da computación e suxeriu a propulsión de pulso nuclear. Nas matemáticas aplicadas e puras, probou varios teoremas e propuxo varias conxecturas.

Nado no seo dunha familia rica xudía polaca, Ulam estudou matemáticas no Instituto Politécnico Lwów, obtendo o seu doutoramento en 1933 baixo a supervisión de Kazimierz Kuratowski. En 1935 John von Neumann invitouno ó Institute for Advanced Study de Princeton, Nova Jersey. Dende 1936 ata 1939 pasou os veráns en Polonia e o resto do ano na Universidade Harvard en Cambridge, Massachusetts, onde traballou para establecer resultados da teoría ergódica. O 20 de agosto de 1939 partiu cara ós Estados Unidos dende Polonia por última vez xunto ó seu irmán máis novo Adam Ulam. Pasou a traballar como profesor asistente na Universidade de Wisconsin–Madison en 1940, e obtivo a cidadanía estadounidense en 1941.

En outubro de 1943 recibiu unha invitación de Hans Bethe para unirse ó Proxecto Manhattan no Laboratorio de Los Alamos en Novo México. Alí traballou en cálculos hidrodinámicos para predicir o comportamento das lentes explosivas necesarias para unha arma nuclear de implosión. Foi asignado ó grupo de Edward Teller, onde traballou na bomba Super para Teller e Enrico Fermi. Trala guerra pasou a traballar como profesor asociado na Universidade de California do Sur, volvendo a Los Alamos en 1946 para traballar no deseño de armas nucleares. Coa axuda dun persoal composto por mulleres "computadoras", incluíndo a súa muller Françoise Aron Ulam, atopou que o deseño de Teller para o "Super" era inviable. En xaneiro de 1951 Ulam e Teller definiron o deseño Teller–Ulam, que se converteu na base das armas termonucleares futuras.

Ulam considerou o problema da propulsión nuclear dos foguetes, investigada no Proxecto Rover, e propuxo como alternativa ó foguete termonuclear o aproveitamento de pequenas explosións nucleares para a propulsión, o que se convertería no Proxecto Orion. Xunto a Fermi, John Pasta e Mary Tsingou, Ulam estudou o problema Fermi–Pasta–Ulam–Tsingou, que se convertería en inspiración para o campo da ciencia non linear. É máis coñecido pola realización de que as computadoras electrónicas facían práctica a aplicación de métodos estatísticos a funcións sen solucións coñecidas, e durante a evolución das propias computadoras o método Monte Carlo pasou a ser un método habitual e estándar para moitos problemas.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*
*
*
*
*
Álvaro Ruibal

**Álvaro Ruibal Carballal**, nado en Santiago de Compostela o 22 de xuño de 1910 e finado en Barcelona o 15 de xaneiro de 1999, foi un xornalista galego.

## Traxectoria 
A súa nai era natural de Santiago de Compostela e o seu pai de Pontevedra. Foi a Madrid a estudar Arquitectura e ciencias exactas mais sen vocación científica. Comezou axiña a publicar os seus primeiros artigos en *El Sol*, dentro da sección literaria que dirixía Juan Ramón Jiménez. Na universidade foi alumno de xeometría de Faustino Archilla, e indistintamente ás de Ortega e Morente.

En Madrid alternou as súas visitas á tertulia do café Pombo cunha intensa convivencia con boxeadores e ciclistas. Entre os seus moi diversas relacións, estiveron, por exemplo Emil Ludwig, o boxeador ‘Kid Chocolate’, Rafael Vázquez Zamora, Emiliano Igrexas Ambrosio ou Fernando de la Cuadra Salcedo.

A comezos da década de 1940 instalouse en Barcelona, onde entra na redacción do diario *La Vanguardia*, contratado por Luis de Galinsoga, e chegaría a dirixir a revista *Destino.* Nese período da súa vida tamén foi c*o*rrespondente de *El Compostelano*, o *Faro de Vigo*, *El Correo Gallego*, *La Noche*, *El Ideal Gallego*, *Gaceta Ilustrada*, *El Ciervo*, *Jano*, e outras publicacións.

En Barcelona, onde casou cunha muller catalá, centrou a súa actividade en *La Vanguardia* asinando con varios nomes, o seu propio, AR e Zaguero (crónicas deportivas do fútbol de terceira división), e co pseudónimo de Ero a columna diaria “La calle y su mundo”, desde o 28 de xaneiro de 1962 até o 16 de xaneiro de 1999, que aparecería un día despois da súa morte.

## Obra 
Amais da súa extensa obra xornalística, escribiu tres libros de viaxes: *Los pueblos y las sombras* (Planeta, 1972), *El tiempo retenido* (Plaza y Janés, 1974) e *León* (Destino, 1982). Unha pequena parte da súa obra está recompilada en *Ida y vuelta a Lérida*, con prólogo de Juan Manuel Nadal, (Publicacions del Caliu, 1999), *Viveiro y A Mariña*, con prólogo de José Luís Varela, (A.C.Estabañón, 2010) e *Gente de paso*, con prólogo de Lluís Permanyer (Sotelo Branco Edicións, 2014).

## Notas
Lago de Tota

O **lago de Tota** é un corpo de auga natural que se atopa no departamento de Boyacá, Colombia. Cunha superficie duns 55 km² é o meirande lago de Colombia; a este séguelle a Lagoa de la Cocha con máis de 40&nbsp;km². Atópase a 34&nbsp;km ó sur da cidade de Sogamoso, arredor duns 200&nbsp;km aónoroeste da capital, Bogotá. O lago atópase en xurisdición dos municipios de Cuítiva, Tota e Aquitania, a unha altura de 3.115 msnm, o que o converte no segundo lago navegable máis alto de América do Sur despois do lago Titicaca.

Segundo o Instituto Xeográfico Agustín Codazzi o solo da conca hidrográfica do lago de Tota son dos máis produtivos e con maior capacidade agrícola de Colombia. Esa rexión xera aproximadamente o 80% da produción total de *Allium fistulosum* do país.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* VisitSugamuxi: Páxina web de viaxes e turismo na provincia de Sugamuxi, Boyacá (Colombia) 
* VisitSugamuxi - Lago de Tota: Máis detalles do lago de Tota
Fervenza do Tequendama

A **fervenza do Tequendama**&nbsp;(en ) é unha fervenza natural de Colombia, que se atopa no concello de Soacha, no Departamento de Cundinamarca. Atópase a preto de 30 km ó suroeste de Bogotá.

## Características 
Segundo un mito muisca, formouse por acción divina para evacuar as augas que asulagaban a sabana de Bogotá. Algúns estudos sinalan que isto puido ocorrer efectivamente, e que a súa formación puido darse nun curto lapso.

Tras percorrer máis de 100 km polo altiplano cundiboyacense e a sabana de Bogotá, o río Bogotá cae dende aproximadamente 157 metros sobre un abismo rochoso de forma circular formando a fervenza, que se acha nunha rexión boscosa de neblina permanente. Administrativamente pertence ó concello de Soacha. Parte das súas augas tamén son alimentadas polo soborde da Represa do Muña.

## Notas
Brouwerij De Molen

**Brouwerij De Molen** [ˌbrʌwəˈrɛi̯ də ˈmoːlə(n)]) é unha cervexaría e destilería situada en Bodegraven, nos Países Baixos. A cervexaría, cuxo nome tradúcese como "O Muíño", comezou nos baixos dun muíño de vento chamado «De Arkduif», construído no ano 1697. As súas instalación tamén inclúen un bar e unha tenda de cervexas artesanais europeas e estadounidenses, así como produtos rexionais como queixo de granxa.

Tendo comezado a facer cervexa de xeito artesanal, e despois de traballar en varias cervexarías artesanais, o seu propietario Menno Olivier traballou en Stadsbrouwerij De Pelgrim en Rotterdam antes de fundar De Molen en 2004. De Molen ten participado en proxectos conxuntos con outras cervexarías como Mikkeller e De Struise Brouwers.

## Información técnica 
miniatura|Preparación de cervexa na cervexaría|esquerda|200x200px
A capacidade da cervexaría nos seus principios era 500 litros por lote, cunha produción anual 500 hectolitros. O equipamento incluía tanques lácteos convertidos a fermentativos.

Dende 2012, a capacidade máxima de cada rolda de produción aumentou a 2500 litros. Posteriormente adquiriuse un edificio novo a 200 metros do muíño orixinal. A produción principal moveuse a este novo edificio, aínda que ocasionalmente se facían algunhas producións no edificio vello. En 2016 tiveron que expandir o seu edificio actual, co obxectivo de chegar ós 25.000 Hl. ó ano.

Menno Olivier gañou no ano 2008 o Zilveren Knuppel ("morcego de prata"), outorgado anualmente pola PINT, a sociedade de cervexa holandesa polas súas contribucións á cultura de cervexa nos Países Baixos.

A súa cervexa Tsarina Esra foi votada mellor cervexa de inverno no 2008 no festival da PINT.

Moitas das súas cervexas foron listadas entre as Cervexas do Ano 2008 polos xornalistas de cervexa do Reino Unido Roger Protz e Tom Cannavan.

## Acontecementos 
Desde 2009, De Molen ven celebrando o festival Borefts. Este festival ten lugar en outono, e conta coa participación de cervexeiros artesáns de Europa e os Estados Unidos.

## Controversia 
A súa cervexa Rasputin tivo que cambiar de nome tras unha reclamación en 2009 por parte da North Coast Brewing Company, que tiña unha cervexa similar chamada Old Rasputin. De Molen, con algo de retranca, cambioulle o nome a Disputin.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Brouwerij De Molen Sitio web oficial 
* De Molen Listaxe en RateBeer 
* De Molen Listaxe en BeerAdvocate
Sabana de Bogotá

A **sabana de Bogotá** é unha subrexión que se atopa no centro xeográfico de Colombia, sobre a Cordilleira Oriental, na parte sur do altiplano cundiboyacense, a altiplanicie máis extensa dos Andes colombianos, cunha altura en media de 2.600 msnm.

## Historia 
O río Bogotá, que lle dá o seu nome actual á sabana, percórrea de norte a sur e precipítase nos seus contrafortes formando a fervenza do Tequendama, a fervenza que, segundo a mitoloxía muisca, formouse cando Bochica rompeu a rocha para que se precipitasen por alí as augas que asulagaran a terra. Os ríos tributarios do Bogotá forman vales fértiles onde se atopan poboacións florecentes.

A sabana foi bautizada "O Val dos Alcázares" por Gonzalo Jiménez de Quesada por mor do gran número de aldeas muiscas construídas en bohíos que á súa chegada se estendían sobre a chaira.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Altiplano Cundiboyacense
Soiuz TM-23

**Soiuz TM-23** foi unha misión espacial tripulada rusa lanzada o 21 de febreiro de 1996 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz TM-23, unha Soiuz  modelo TM cos cosmonautas Iuri Onufriienko e Iuri Usachov a bordo, foi unha misión lanzada para acoplarse coa estación espacial Mir, facer experimentos científicos e manter a estación. Reiter foi o primeiro astronauta europeo nunha misión de longa duración.

Durante a misión recibiu a visita da misión STS-76, da Progress M-31, da Progress M-32 e da Soiuz TM-24.

A Soiuz  TM-23 regresou a terra o 2 de setembro de 1996 ás 7:41 GMT a uns 100&nbsp;km ao suroeste de Akmola (Kazakhstán).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz TM
*Estación espacial Mir
*Soiuz TM-22
*Soiuz TM-24

## Notas
Juan de Castellanos

**Juan de Castellanos**, nado en Alanís, Sevilla o 9 de marzo de 1522, finado en Tunja, Colombia o 27 de novembro de 1607, foi un explorador, militar e sacerdote español. Como un dos cornistas españois en América, atribúenselle coñecementos sobre os pobos indíxenas da rexión, principalmente os muiscas e a súa lingua.

## Biografía 
miniatura|216x216px|esquerda|Juan de Castellanos en óleo/tea de Ricardo Mouros Urbina.
miniatura|227x227px|esquerda|Busto de Juan de Castellanos na Praza de Bolívar de Tunja, Colombia.
Naceu o 9 de marzo de 1522 sendo fillo de labregos, era un neno cando abandonou a súa vila para irse a Sevilla baixo a tutela do bacharel Miguel de Heredia, para estudar latín, gramática, preceptiva, poesía etc, na Escola de Estudos Xerais en Sevilla. Moi novo, con dezasete anos e quizais sen o permiso familiar, marchou como soldado a América en compañía do seu coterráneo Baltasar de León, fillo do soldado Juan de León; pero en San Xoán de Porto Rico empezou a axudar ó bispo da illa e, falecido este, estivo en Santo Domingo, Aruba, Bonaire e Curaçao, dedicado a secuestrar indíxenas para o comercio de escravos.

En 1541 chegou á illa de Cubagua ou "das Perlas", onde, "con axuda dos nativos", dedicouse á industria que lle daba nome. Co mesmo propósito estivo en Illa de Margarita e en Trinidad. En 1544 pisou por primeira vez Terra Firme, en concreto o Cabo da Vela, onde seguiu co comercio das perlas e foi pai dunha nena, Gerónima. Despois pasou por Santa Marta, Salinas de Tapei e finalmente chegou a Cartaxena de Indias en 1545. Fixo algunhas incursións ó interior, ás veces con ambicións mineiras, como en Gualacha e Maconchita e descubriu Hungría.

En 1550 fundou a vila de Valledupar xunto a Hernando de Santana e empeza os trámites para ordenarse como sacerdote, o que consegue en Cartaxena de Indias en 1559. Antes, en 1552, embarcouse xunto ó capitán Pedro de Ursúa, pero abandonouno cando quixo pasar ó Perú.

En Cartaxena de Indias exerceu de capelán até 1558 e logo en Riohacha até 1561 como vigairo. En 1562 foi nomeado cura da Catedral de Tunja e en 1569 beneficiouse da mesma por real provisión de Filipe II. Morreu neste cargo á moi avanzada idade de 85 anos, o 27 de novembro de 1607.

## Notas