open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
El Chisme

***El Chisme*** foi un semanario editado en Pontevedra en 1884.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario independiente, recreativo, tempestivo y joco-serio*, apareceu o 13 de xullo de 1884. Periódico semanal de carácter crítico e literario que estaba dirixido por Albino Simán. Os colaboradores eran Luís Taboada, M. Palacios e Luis Vidart. Outros artigos estaban asinados cos pseudónimos Glorioso, Pardillo, Calderilla e Padre Santo. Constaba de artigos de fondo, informacións de actualidade, novas breves, sucesos da semana e anuncios. Moitas noticias estaban comentadas en verso. Apareceron catorce números cesando a súa edición o 5 de outubro de 1884, cambiando o seu título por *La Silueta*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
El Orden (1884)

***El Orden*** foi un semanario editado en Pontevedra en 1884.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico semanal de intereses generales*, apareceu o 27 de xullo de 1884. Redactado por Indalecio Armesto e Gerardo Rodríguez del Corral, editábase na imprenta de Antonio Otero.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Osasco

O topónimo **Osasco** pode referirse a:
***Osasco**, cidade brasileira do estado de São Paulo;

***Osasco**, comuna italiana da provincia de Turín.
Fosfofrutoquinase

:*Para a fosfofrutoquinase típica do 3º paso da glicólise ver fosfofrutoquinase 1*.

A **fosfofrutoquinase** (PFK) é un encima do grupo das quinases que fosforila a frutosa 6-fosfato orixinando unha frutosa con dous grupos fosforilo. Intervén na glicólise. É un encima alostérico. Existen dous tipos de fosfofrutoquinase chamados fosfofrutoquinase 1 e 2, segundo en que carbonos realicen a fosforilación.

A transferencia catalizada encimaticamente dun grupo fosforilo desde o ATP é unha importante reacción que intervén en moitos procesos biolóxicos. Un dos encimas que utiliza esta reacción é a fosfofrutoquinase que intervén na terceira reacción da ruta da glicólise, que é un paso regulador chave desta vía, e que transforma a frutosa 6-fosfato en frutosa 1,6-bisfosfato.

A fosfofrutoquinase é un homotetrámero en bacterias e mamíferos (nos cales cada monómero posúe dous dominios similares) e un octámero en lévedos (nos que hai 4 cadeas alfa na PFK1. e 4 cadeas beta na PFK2; esta última, igual que os monómeros de mamífero, posúe dous dominios similares).

A fosfofrutoquinase bacteriana ten uns 300 aminoácidos, e os estudos estruturais deste encima bacteriano indican que consta de dous lóbulos similares (alfa/beta): un implicado na unión do ATP e o outro que contén o sitio activo para a unión do substrato e o sitio alostérico (un sitio de unión para unha molécula reguladora, distinto do sitio activo, que afecta a actividade do encima). As subunidades tetrámeras idénticas adoptan dúas conformacións diferentes posibles: no estado *pechado*, un ión magnesio unido ao encima establece unha ponte cos grupos fosforilo dos produtos do encima (ADP e frutosa 1,6- bisfosfato); e no estado *aberto*, o ión magnesio únese só ao ADP, xa que os dous produtos están agora separados. Estas conformacións crese que son estadios sucesivos dun conxunto de reaccións que require o peche da subunidade para que as dúas moléculas se poñan o suficientemente xuntas para reaccionaren.

A deficiencia en fosfofrutoquinase 1 orixina glicoxenose tipo VII (enfermidade de Tarui), un trastorno autosómico recesivo caracterizado por náuseas graves, vómitos, cambras musculares e mioglobinuria en resposta a exercicios vigorosos e intensos explosivos. Os pacientes poden xeralmente levar unha vida normal simplemente aprendendo a axustar os seus niveis de actividade.

## Tipos 
Hai dous tipos deste encima:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* MeshName Phosphofructokinases

*Este artigo incorpora texto en dominio público de Pfam e INTERPRO IPR000023*
Tifón Haiyan

O **tifón Haiyan** (coñecido tamén como **supertifón Haiyan**, designación internacional: ***1330***, designación JTWC: ***31W***, designación PAGASA: **Yolanda**) foi o máis mortífero na historia de Filipinas, tamén foi o ciclón máis intenso en tocar terra e o cuarto máis intenso na conca do Pacífico, matando a aproximadamente 5771 persoas só neste país. Este sistema acadou ventos máximos de 315 km/h nun minuto e 230&nbsp;km/h en 10 minutos en 48 horas cunha presión mínima de 895 hPa, sendo superado en presión mínima polo tifón Tip de 1979. O nome Haiyan foi posto pola China e significa «petrel» (海燕) en chinés.

## Descrición
O Haiyan orixinouse nunha área de baixa presión a uns centos de quilómetros ao leste-sueste de Pohnpei, Micronesia o 2 de novembro. Desprazándose ao oeste, as condicións ambientais favoreceron unha cicloxénesis tropical e o sistema converteuse nunha depresión tropical ao día seguinte. Despois de converterse nunha tormenta tropical e ser nomeado como Haiyan ás 00:00 UTC do 4 de novembro, o sistema comezou un período de rápida intensificación que o converteu nun tifón ás 18:00 UTC de 5 de novembro. O día seguinte o Centro Conxunto de Advertencia de Tifóns ascendeu o sistema á categoría cinco de super tifón na Escala de furacáns de Saffir-Simpson; a tormenta pasou por riba da illa de Kayangel rapidamente despois de alcanzar esta categoría.

Despois, o sistema continuou intensificándose; ás 12:00 UTC do 7 de novembro, a Axencia Meteorolóxica do Xapón mediu os ventos de Haiyan en dez minutos de 235 km/h, os máis intensos en relación ao ciclón. Ás 21:00 UTC, a JTWC estimou os seus ventos nun minuto de 315&nbsp;km/h, considerándoo extraoficialmente como o cuarto ciclón tropical máis intenso xamais observado. Varias horas despois, o ollo de Haiyan tocou terra por primeira vez en Guiuan, na provincia filipina de Sámar Oriental sen ningún cambio na súa intensidade; se os seus datos son verificados, Haiyan podería ser o ciclón tropical máis intenso en tocar terra, o que podería superar o récord anterior do Furacán Camille de 1969. O 8 de novembro, o ciclón ingresou no Mar da China Meridional, xa degradado a categoría catro. Algúns datos indicaban que Haiyan estivo desprazándose por riba do mar como categoría tres, con ventos máximos sostidos en 190&nbsp;km/h nun minuto con refachos maiores a 210&nbsp;km/h. O 10 de novembro, o Haiyan finalmente tocou terra en Vietnam traendo con el precipitacións e ventos intensos; disipouse o 11 de novembro.

O ciclón causou danos catastróficos e unha gran crise humana no centro de Filipinas, particularmente nas illas de Sámar e Leyte; a Oficina de Coordinación de Asuntos Humanitarios da Organización das Nacións Unidas estimou inicialmente o número de falecementos en 4.460, pero o Goberno do país confirmou 5.723 falecidos, 1.779 desaparecidos, 26.233 feridos e 381.022 evacuados.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*20px "SOS Filipinas" Informe semanal, 16/11/2013 .
Motor V6

[miniatura|Un V6, 24-válvulas, motor [DOHC]]
Un **motor V6** é un motor con dous bancos de tres cilindros, que comparten veo de manivelas, formando unha "V".

## Descrición 
Un **Motor V6** é un motor en V con seis cilindros montados no cárter en dous bancos de tres cilindros, polo xeral montados en ángulo recto ou noutro ángulo, con seis pistóns cun veo de manivelas común. É a segunda configuración do motor máis común nos coches modernos logo do catro en liña.

O V6 é unha das configuracións de motor máis compactas, máis curto que o catro en liña e en moitos deseños máis estreito que o V8. Debido á súa lonxitude compacta, o V6 préstase ben a ser utilizado amplamente como motor transversal nos deseños de tracción dianteira. Cada vez é máis común que o espazo libre para motores nos coches modernos sexa menor ao mesmo tempo que os requisitos de potencia aumentan, e substituíron en gran medida aos 6 en liña, que son demasiado longos para caber en moitos compartimentos de motores modernos. O motor V6 foi amplamente adoptado para os coches de tamaño medio, a miúdo como un motor opcional onde o 4 en liña e o estándar, ou como un motor básico onde o V8 é unha opción de rendemento máis alto.

Os novos motores V6 de indución forzada entregan máis cabalos de forza e un par de saída comparable aos motores V8 de aspiración natural contemporáneos, á vez que reduce o consumo de combustible e as emisións.

## Historia 
Algúns dos primeiros coches V6 foron construídos en 1905 por Marmon. Marmon era un especialista en motores en V que se iniciou con motores V2, logo construíu V4 e V6, despois V8 e en 1930 Marmon era un dos poucos fabricantes de automóbiles do mundo que xamais construíron un coche V16.

De 1908 a 1913, o Deutz Gasmotoren Fabrik produciron trens híbridos benceno-eléctricos que utilizaron un V6 como motor xerador.

Outro coche V6 foi deseñado en 1918 por Leo Goosen para o Enxeñeiro Xefe de Buick Walter L. Marr. Só construíuse un único prototipo de coche Buick V6 en 1918 e foi utilizado durante moito tempo pola familia Marr.

miniatura|right | Lancia V6
A primeira produción en serie de V6 foi introducida por Lancia en 1950 co Lancia Aurelia. Outros fabricantes tomaron nota e pronto outros motores V6 estaban en uso. En 1959 GMC presentou un V6 de 60 graos de alta resistencia de 5 litros para usar nas súas camionetas Suburban, un deseño de motor que máis tarde se ampliou a 7´8 L para usar en camións pesados e autobuses. O descubrimento do punto óptimo de 60 graos maximiza a enerxía e reduce ao mínimo a vibración e tamaño. En resumo, GMC logrou por casualidade un deseño óptimo para o motor de seis cilindros, que foi considerado como o pináculo do deseño de 6 cilindros.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Motor W
*Motor V12
*Motor V10
*Motor V8

### Ligazóns externas 
*AutoZine Technical School - V6 Engines
*60-66 GMC Truck Club Celebrating the Legendary GMC V6 Engine - V6 Engines
Porcupine, Dacota do Sur

**Porcupine** (en ) é unha poboación do condado de Shannon, Dacota do Sur, nos Estados Unidos. A súa poboación era de 925 no censo de 2020. Porcupine é a capital da non recoñecida República de Lakota.

## Demografía 
No censo realizado no ano 2000, había 407 persoas, 89 fogares, e 76 familias residindo en Porcupine. A densidade de poboación era de 16.6/km². A poboación estaba composta nun 98.28% por nativos americanos, un 1.23% de brancos, e 0.49% de dúas ou máis etnias. Os latinos representaban o 1.47%.

## Personalidades 
* Old Chief Smoke (1774–1864), xefe dos Lakota Oglala.
* Russell Means (1939 - 2012), actor e activista do American Indian Movement.

## Notas
G N' R Lies

'''''G N' R Lies*** , tamén coñecido como ***Lies''''', é o segundo álbum da banda estadounidense de hard rock Guns N' Roses, publicado o 29 de novembro de 1988 a través do selo Geffen Records. Aínda que oficialmente é un EP, foi tratado como un álbum de estudio cando foi editado. Segundo a RIAA, o EP vendeu ao redor de 5 millóns de copias só nos Estados Unidos. "Patience" foi o único sinxelo sacado de *Lies*; este acadou o número 4 na lista *Billboard Hot 100*.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas acreditados a Guns N' Roses. Os compositores reais están listados a continuación.
Out of Our Minds

***Out of Our Minds*** é o segundo álbum en solitario da músico canadense Melissa Auf der Maur, publicado o 30 de marzo de 2010 a través do selo Roadrunner Records. Editado seis anos despois do seu primeiro traballo, *Auf der Maur*, o disco tamén estivo acompañado por unha película e un cómic co mesmo nome.

## Listaxe de cancións 
Todas as cancións compostas por Melissa Auf der Maur, agás onde se indique.

### Versión *deluxe*
Juan Gil Sequeiros

**Juan Gil Sequeiros**, nado en 1891 e finado en Vilagarcía de Arousa o 7 de novembro de 1957, foi un empresario e político galego.

## Traxectoria 
Empresario en negocios de madeira, foi xefe do Sindicato Provincial de Pontevedra. O 15 de febreiro de 1937 foi nomeado alcalde de Vilagarcía de Arousa, ocupando o cargo ata o 8 de marzo de 1938. O 8 de maio de 1944 volveu ser nomeado alcalde de Vilagarcía, finalizando o seu mandato o 4 de marzo de 1948.

O 1 de novembro de 1942 foi elixido representante sindical nas Cortes Españolas polos Sindicatos Nacionales. Foi Procurador nas Cortes durante o franquismo en representación da Organización Sindical como empresario do Sindicato Nacional de la Madera y Corcho na I Lexislatura das Cortes Españolas (1943-1946). Finou en Vilagarcía de Arousa o 7 de novembro de 1957.

## Vida persoal 
Casou con Mercedes Reguera Prego de Gil, que finou o 16 de novembro de 1934. Volveu casar con María Teresa Padín Anido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O Alcalde Borruell
Frutos Cerecedo Lapatza

**Frutos Cerecedo Lapatza**, nado cara a 1894 e finado en Pontevedra o 22 de maio de 1975, foi un empresario e político galego.

## Traxectoria 
Doutor en Dereito pola Universidade Central aos 20 anos, colaborou en *Galicia Nueva*. Avogado en Vilagarcía, rexentou a Academia Cerecedo. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi encargado por Salvador Mujica Buhigas, Comandante Militar, de formar a Comisión xestora do concello de Vilagarcía de Arousa, que presidiu. O 9 de decembro de 1936 foi nomeado alcalde, ocupando o cargo ata o 15 de febreiro de 1937. O 21 de novembro de 1941 volveu ser nomeado alcalde de Vilagarcía, finalizando o seu mandato o 8 de maio de 1944. Foi alcalde novamente o 4 de marzo de 1948 cesando o 1 de febreiro de 1952. En marzo de 1952 foi designado deputado provincial. Seguiu pertencendo ao Consejo Local del Movimiento de Vilagarcía nos anos sesenta. Finou nunha clínica de Pontevedra o 22 de maio de 1975.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O Alcalde Borruell 
* Recuerdos del Dr. Moreira Casal por Enrique Lago Cid
Celestino García Romero

**Celestino García Romero**, nado en Boiro o 19 de xaneiro de 1855 e finado en Santiago de Compostela o 18 de xaneiro de 1929, foi un frade e escritor galego.

## Traxectoria 
Xesuíta dende 1880, fixo os seus votos definitivos o 2 de febreiro de 1892. Foi poeta en latín, castelán e galego. O seu poema galego máis coñecido é "Canto a Galicia", publicado en 1929 e traducido ao italiano por Guido Battelli. Escribiu as pezas teatrais *Santa Liberata, drama histórico* e a comedia *A señá Tiburcia* (estreada polo Colexio de Orfas de Santiago, 1920), así como poemas e contos en galego para rapaces, e algúns traballos arqueolóxicos.

En 2000 a editorial SEPT publicou o seu ensaio teolóxico *Inferno e gloria*, unha edición facsímile do manuscrito, que é o primeiro tratado teolóxico escrito en lingua galega. Deixou inéditas as obras *Las lámparas del Apóstol* e un ensaio lingüístico titulado *Sobor do antiguo linguaxe do pobo gallego*.

Colaborou en *Ultreya*. Publicou algúns traballos ensaísticos en lingua galega, coma "As reliquias de Sant Yago", "Un ourensán que n’e de esquencer" e "Defensa do protohistorismo do idioma gallego".

Entre os seus traballos ensaísticos en castelán están "Un templo primitivo en el Coto de Amoreira", "Una estación romana desconocida", "Las lápidas romanas de Ciudadela", "Memorias romanas de Cuntis", "Un libro de Galicia y un escritor gallego", "De re epigrafica. Inscripciones en las iglesias de Padrón y Pastoriza" e "Galicia y las Islas Británicas en tiempos remotísimos".

Tivo unha intensa actividade epistolar con historiadores coetáneos como César Vaamonde Lores.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Celestino García Romero: un xesuíta de Boiro*, 2005, Concello de Boiro.
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Recuperan a figura do galeguista Celestino García Romero
Gran Premio do Canadá de 1976

O **Gran Premio do Canadá de 1976** foi unha carreira de Fórmula 1, celebrada no Circuíto de Mosport Park, Bowmanville, Ontario, Canadá o 3 de outubro de 1976. A carreira, foi a 14ª carreira da tempada de .

Neste fin de semana, o aspirante ao título o británico James Hunt recibiu a noticia de que perdera os 9 puntos da súa vitoria no Gran Premio de Gran Bretaña dese ano, e o líder do campionato o austríaco Niki Lauda gañara outros 3 puntos (terminara segundo nesa carreira). Hunt gañou a carreira de Mosport, pero non logrou ningunha diferenza de puntos no campionato coa clasificación antes da carreira.

## Eliminatorias 
## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación no campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os 7 mellores resultados das primeiras 8 roldas e os 7 mellores resultados das últimas 8 roldas contan para o campionato. Os números sen paréntese son os puntos do campionato, os números entre paréntese son o total de puntos anotados.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de *
Gerardo Gasset Neira

**Gerardo Gasset Neira**, nado na Pobra do Caramiñal en 1899 e finado no pazo de Vistalegre (A Ponte Ulla, Vedra) o 2 de maio en 1969, foi un avogado e escritor galego.

## Traxectoria 
Fillo de Eduardo Gasset Chinchilla, vencellado á Torre de Xunqueiras. Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Ingresou na carreira diplomática en 1930 e ocupou postos diplomáticos no Perú e Portugal. Foi crítico do xornal *El Imparcial*, colaborou en *Galicia* e despois da guerra civil en *El Pueblo Gallego*. Como escritor estivo moi influenciado, aínda que dun xeito superficial, por Valle-Inclán.

## Obras 
* *El impresionable. Novela*, 1921. 
* *A la deriva. Proceso de una vocación*, 1925. Reeditada polo museo Valle-Inclán de Pobra do Caramiñal en 2001.
* *Nuestra Señora de Gundián. Misterio en una jornada y dos cuadros *, 1945.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Avogado, diplomático e narrador de A Pobra
* El museo pobrense reedita un libro de Gerardo Gasset Neira
FC Utrecht

O **Football Club Utrecht** é un club de fútbol neerlandés, da cidade de Utrecht. Fundouse en 1970 e compite na Eredivisie.

## Xogadores 
:*Categoría principal: Xogadores do FC Utrecht.*
### Cadro actual 
:*Datos do 1 de agosto de 2013.*

## Palmarés
* **Eredivisie**
****Campión:** 1957–58 (como VV DOS)
* **KNVB Beker**
** **Campión:** 1984–85, 2002–03, 2003–04
** Finalista: 1981–82, 2001–02
* **Johan Cruijff Schaal**
** **Campións:** 2004
** Finalista: 2003

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial do Club
FC Groningen

O **Football Club Groningen** é un club de fútbol neerlandés, da cidade de Groningen. Fundouse en 1971 e compite na Eredivisie.

## Xogadores 
### Cadro actual 
:*Datos do 21 de xullo de 2025.*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Club
SC Heerenveen

O **Sportclub Heerenveen** é un club de fútbol neerlandés, da cidade de Heerenveen. Fundouse en 1920 e compite na Eredivisie.

## Xogadores 
:*Categoría principal: Xogadores do SC Heerenveen.*
### Cadro actual 
:*Datos do 1 de xullo de 2013.*

## Palmarés
*KNVB Beker
**Campión: 2008–09
**Finalista: 1992–93, 1996–97
*Tweede Divisie
**Campión: 1969–70
*Eredivisie
**Subcampión: 1999–2000

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial do club
ADO Den Haag

O **Alles Door Oefening Den Haag** é un club de fútbol neerlandés, da cidade da Haia. Fundouse en 1905 e compite na Eredivisie.

## Palmarés 
* Campionato dos Países Baixos
** Campión: 1942, 1943
* KNVB Beker
** Campión: 1968, 1975
** Finalista: 1959, 1963, 1964, 1966, 1972, 1987
* Eerste Divisie
** Campión: 1957, 1986, 2003

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do club
Frecha (tipografía)

A **frecha** é un signo auxiliar da escrita que reproduce esquematicamente a arma do mesmo nome (→).

## Usos 
* Na marxe dun texto, para atraer a atención do lector sobre un elemento considerado interesante. Con esta mesma función usábase tamén no pasado o signo da man.
* Dentro das obras gramaticais, enciclopédicas e lexicográficas, para remitir a outro capítulo, lema ou epígrafe, en substitución de *véxase*.
* En diagramas, mapas conceptuais ou textos similares, para indicar unha secuencia lóxica ou cronolóxica, unha relación de causa-efecto, implicación, derivación etc.

## Usos en Matemáticas 
O símbolo frecha emprégase en Matemáticas en diferentes situacións.
* Pode indicar unha aplicación ou unha función (f\colon X \rightarrow Y).
* Nos límites indica a que valor tende a variable ( \lim_{x \to p}f(x) = L, \, ).
* Situado sobre unha ou dúas letras indica un vector (\overrightarrow{AB}).
* Indica unha implicación lóxica (p \rightarrow q).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Man
Ramón García Lago

**Ramón G. García Lago**, nado en Arecibo (Porto Rico) o 22 de decembro de 1893 e finado en Vilagarcía de Arousa en 1950, foi un xornalista, escritor e político galego.

## Traxectoria 
Regresou coa familia a Vilagarcía en 1898. Volveron a Porto Rico de 1901 a 1907. Foi director da revista *Ideal* (1918) e colaborou en *El Luchador* e *Galicia Nueva* e publicou crónicas en *Galicia* e *El Ideal Gallego*. Foi un poeta posmodernista. Foi nomeado alcalde de Vilagarcía de Arousa o 8 de marzo de 1938 e permaneceu no cargo ata o 6 de febreiro de 1941.

## Obra 
En 1995 a Xunta de Galicia publicou unha antoloxía poética co título *Poemas*, editada por José Luis Sánchez-Agustino López.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Vilagarcía en el porvenir
Balac

é un personaxe bíblico, rei dos moabitas, pobo inimigo de Israel. Balac é un personaxe menor que aparece no libro dos Números, relacionado co profeta Balaam, ao que consulta sobre a chegada dos israelitas ás súas fronteiras, incomódase cando Balaam lle recomenda que os respecte.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Campo de Fútbol La Murta

O **Campo de Fútbol La Murta** é un estadio de fútbol español de Xàtiva (València). Foi inaugurado en 1920 e serve de localía ao Olímpic de Xàtiva. Ten capacidade para 9.000 espectadores (2.000 sentados).

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Datos do estadio na páxina do concello de Xàtiva
*Datos do estadio en estadiosdeespana.blogspot.com
La Razón (Vigo)

***La Razón*** foi un semanario editado en Vigo entre 1889 e 1896.

## Historia e características 
Creado e dirixido por Amador Montenegro. Defensor do catolicismo, dedicou atención ás cuestións agrarias e aos problemas do campesiño galego. Publicou folletíns de Fernán Caballero e Matilde Bourdon. Cesou a súa publicación en 1894. Volveu aparecer a principios de abril de 1896.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Rosa Oubiña Solla

**Rosa Oubiña Solla**, nada en Cambados en 1961, é unha política galega do PPdeG.

## Traxectoria 
Cursou estudos de Dereito na UNED. É viticultora e técnico en Enoloxía e Sanidade Vexetal. Foi membro e vogal de Xóvenes Agricultores. Entre 1989 e 1992 foi presidenta de Novas Xeracións en Cambados. Nas eleccións municipais de 1991 foi elixida concelleira de Cambados a ata xuño de 2007 foi primeira tenente de alcalde e concelleira-delegada de Cultura, Muller e Servizos Sociais e Xuventude. En decembro de 2007 subsistiu a José Cuíña Crespo como deputado. Foi elixida deputada nas eleccións autonómicas de 2009. En decembro de 2013 substituíu a Alberto Pazos Couñago como deputado. No ano 2018 substituíu o exalcalde de Cerdedo, José Balseiros.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Rosa Oubiña promete el cargo como nueva diputada en el Parlamento gallego
* Ficha no Parlamento de Galicia
Indicador ordinal

Un **indicador ordinal** é un signo que se coloca tras un número para indicar que debe ser interpretado coma un ordinal e non un cardinal. Historicamente formouse a partir da última letra ou grupo de letras do nome do ordinal que representa, polo que a tipografía utilizada varía de acordo co idioma.

## Uso 
### Galego, portugués, castelán e italiano 
Nestas linguas os signos empregados son **º** para o xénero masculino e **ª** para o feminino.

En castelán tamén se empregan 1.er (“primer”) e 3.er (“tercer”) para representar as formas apocopadas de "primero" e "tercero".

Convén sinalar que o signo de ordinal masculino º é confundido frecuentemente co símbolo de grao, que, en troques, é °. Isto débese a que en moitas fontes os dous signos son case idénticos. Non obstante, en xeral, poden recoñecerse pola forma: mentres que o símbolo de grao é unha circunferencia uniforme, o índice ordinal pode ser ovalado ou elíptico, e ademais nalgunhas fontes a letra 'o' pode aparecer subliñada.

Con todo, para evitar confusións, o portugués e o castelán  prescriben a colocación dun punto entre o número e o indicador ordinal: 1.º (primeiro), 2.º (segundo), 3.º (terceiro) etc.

### Francés 
Os sufixos utilizados no francés, que se colocan en forma sobrescrita sempre que é posible, son:

* *-er* para o número 1 se o obxecto cualificado é masculino (p. ex. : *1er* — *premier*)
* *-re* para o número 1 se o obxecto cualificado é feminino (p. ex. : *1re* — *première*)
* *-e* ou *-ème* para todos os outros números (p. ex. : *2e* ou 2ème — *deuxième*)

Para o número 2 tamén existen as formas masculina *2nd*, a partir de *second*, e feminina *2nde*, a partir de *seconde*.

### Inglés 
En inglés utilízanse as seguintes combinacións de letras:

* -*st* para os números terminados en 1 (p. ex. : 1st; 21st) 
* -*nd* para os números terminados en 2 (p. ex. : 2nd; 22nd) 
* -*rd* para os números terminados en 3 (p. ex. : 3rd; 23rd) 
* -*th* para os números terminados en 11, 12 ou 13, que fan excepción ás regras anteriores, e para todos os demais (p. ex. : 11th ; 12th; 13th; 24th; 25th; 111th; 112th; 113th).

Por influencia do francés, estas letras acostumaban empregarse no pasado en forma sobrescrita (p. ex. : 2nd, 34th) mais hoxe en día prevalece a colocación na liña de base do texto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ordinal (gramática)
* Grao
La Red (canle de televisión)

**La Red** (coñecida anteriormente como **Red Televisión** e orixinalmente como **Red Chilena de Televisión**) é unha canle chilena de televisión e ofrece programación en castelán.

## Difusión
A súa dispoñibilidade comprende todo Chile a través da maioría dos operadores de cable e televisión.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* A páxina web oficial de *La Red*
Carlos Montenegro Rodríguez

**Carlos Montenegro Rodríguez**, nado na Pobra do Caramiñal o 27 de febreiro de 1900 e finado en Miami o 5 de abril de 1981, foi un escritor galego-cubano.

## Traxectoria 
Fillo de Ramón Montenegro Domínguez, que fora oficial do exército colonial español en Cuba e Mercedes Rodríguez Pacheco, natural da Habana. A ruína do negocio pesqueiro do pai levou á familia a emigrar en 1907. Marchan a Cuba instalándose en Guanabacoa, onde Carlos estudou no colexio da orde de San Vicente de Paúl, do que foi expulsado por unha falsa acusación de malos tratos.

En 1914 a familia trasladouse á Arxentina, instalándose na provincia de San Luis, onde vivía un irmán do pai. A experiencia arxentina só durou once meses. De volta en Cuba, Carlos alistouse como grumete nun barco de cabotaxe. Desempeñou varios oficios en México e nos Estados Unidos. En México sufriu o seu primeiro ingreso na cadea ao verse implicado nunha pelexa.

En 1918, nunha das súas visitas á Habana, viuse implicado nun asasinato e foi condenado a 14 anos de prisión. Cumpriu a condena no Castelo do Príncipe, onde coñeceu ao poeta José Zacarías Tallet que traballaba alí como funcionario. Na prisión publicou en 1929 o libro *El renuevo y otros cuentos*. Nese ano casou coa poeta Emma Pérez Téllez.

En 1931, tras saír en liberdade, dedicouse ao xornalismo. En 1933 afiliouse ao Partido Comunista e comezou a traballar no diario *Hoy*, vinculado a este partido do que chegou a ser xefe de redacción en 1936. En 1934 publicou o libro de relatos *Dos barcos*. Foi tamén coeditor da revista *Mediodía*, e tivo problemas coa xustiza cubana, pois en 1936 foi xulgado por pornografía logo da publicación na revista dun capítulo da súa novela *Hombres sin mujer*. Foi correspondente de *Mediodía* en España nos anos da Guerra Civil. As súas experiencias como correspondente de guerra son a fonte das novelas *Aviones sobre el pueblo* e *Tres meses con la fuerza de choque (División campesino)*.

En 1938 publicou en México a novela *Hombres sin mujer*, a partir das súas experiencias en prisión. Ese mesmo ano formou parte da Unión de Escritores y Artistas de Cuba. En 1945 por disputas internas abandonou a redacción do xornal *Hoy* e a súa vinculación co Partido Comunista.

Na década dos corenta foi un dos escritores que estimularon a narrativa cubana baseada nas xestas independentistas, sobre todo a de 1895. En 1944 foi galardoado co premio Hernández Catá polo seu conto "Un sospechoso". En 1953 viaxou á Pobra do Caramiñal; froito da súa visita escribiu o relato "El regreso".

Logo do triunfo da Revolución en 1959 marchou primeiro a México e despois a Costa Rica. En 1963 estabeleceuse en Miami, onde viviu ata a súa morte.

## Obras 
* *El renuevo y otros cuentos*, 1959.
* *Dos barcos*, 1934.
* *Aviones sobre el pueblo*, 1937.
* *Tres meses con la fuerza de choque (División campesino)*, 1938.
* *Hombres sin mujer*, 1938.
* *Los héroes*, 1941.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Valentín Briones Rey

**Valentín Briones Rey**, nado en Vilagarcía de Arousa o 4 de outubro de 1889, foi un empresario e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Valentín Briones Manteca e Juana Rey Barreiro. Foi rexente da fonda La Argentina e despois propietario do Balneario La Concha de Arosa e a fábrica La Caneda de Vilagarcía de Arousa. Formou parte da Juventud de Defensa de Vilagarcía encabezada en 1918 por Laureano Gómez Paratcha que editaba o periódico *Heraldo de Arosa*, e foi concelleiro en 1922. Foi presidente do Recreo Liceo en 1924. Coa chegada da Segunda República foi elixido concelleiro e segundo tenente de alcalde. Destituído polo Gobernador civil en agosto de 1934, foi reposto no cargo o 8 de xaneiro de 1936 e logo da renuncia de Elpidio Villaverde a ocupar o cargo, foi elixido alcalde o 19 de xaneiro.

Ocupou o cargo ata o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936. Detido o 10 de agosto, conducírono á prisión de Pontevedra o 22 de outubro. Xulgado en Pontevedra en consello de guerra por rebelión militar o 21 de novembro con Luis Pando Rivero, Manuel Oubiña López, Jesús Villaverde Rey, José Otero Lago, Román Mondragón Cores, Ángel Navia Cores e Román Torrado Torrado, foi condenado a cadea perpetua. Estivo preso no campo de concentración da illa de San Simón e trasladárono ao forte de San Cristovo de Pamplona en febreiro de 1937. Volvérono trasladar á illa de San Simón en febreiro de 1939.

## Vida persoal 
Casou en 1928 con Carmen Gómez.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Carlos Francisco Poyán González

**Carlos Francisco Poyán González** foi un político galego.

## Traxectoria
Foi nomeado concelleiro e elixido alcalde de Vilagarcía de Arousa o 31 de agosto de 1934, ocupando o cargo ata o 8 de xaneiro de 1936.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*O Alcalde Borruell
Polícrates

Levaron o nome de **Polícrates** (en grego Πολυκράτης}}, *Polykratēs*) as seguintes persoas:

* Polícrates de Samos, tirano de Samos entre o -538 e o -522 aproximadamente.
* Polícrates, sofista (c. -440 - -370), autor de encomios paradoxais e unha *Acusación de Sócrates*.
* Polícrates de Éfeso (fl. c. 130-196), bispo.
* Polícrates de Argos, xeneral tolemaico na batalla de Raphia no -217.
* Polícrates, escultor.
Liga ASOBAL 2013/14

A **Liga ASOBAL 2013/14**, é a 63ª edición da liga española de balonmán, a 24ª coa denominación *Asobal*.

## Equipos 
### Equipos por comunidades autónomas 
## Clasificación 
*Actualizado o 14 de abril de 2013.*

### Resumo 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web da ASOBAL 
* Informe de Competicións ASOBAL
Polícrates de Samos

miniatura|Mapa de situación da Illa de Samos no mar Exeo.
**Polícrates de Samos** (Πολυκράτης, *Polycrates*) foi tirano de Samos no século -VI.
## Traxectoria
Ao final do reinado de Ciro II o Grande de Persia fíxose co poder coa cooperación dos seus irmáns Pantagnoto e Silosón. Inicialmente os tres irmáns van compartir o poder supremo pero pronto Pantagnoto foi executado e Silosón desterrado e quedou como tirano único.

Construíu unha frota de 100 barcos e contratou mercenarios e conquistou varias illas e algunhas cidades na costa asiática. Fixo a guerra contra Mileto e derrotou en combate naval á xente de Lesbos que ían en axuda da cidade.

A súa frota converteuse na máis importante dos estados gregos e planeou conquistar todas as cidades de Xonia, polo cal aliouse con Amasis de Exipto, quen, no entanto, renunciou pronto a axudalo pola excesiva boa sorte de Polícrates, que nunca fora derrotado. Herodoto explica a causa da rotura: Amasis pediu ao tirano que se desfixese dalgunha propiedade valiosa para non atraer a vinganza dos deuses, e Polícrates tirou ao mar un anel de extraordinaria beleza, pero ao cabo de poucos días apareceu no ventre dun peixe que lle ofreceu un pescador, e isto asustou a Amasis; os historiadores pensan que isto é unha lenda e que en realidade foi Polícrates o que rompeu a alianza para se aliar con Cambises II de Persia que estaba preparando a conquista de Exipto (-525).

En axuda dos persas enviou corenta barcos nos que puxo a todas as persoas que se podían opoñer no seu goberno e privadamente pediu ao rei persa que non volvesen; pero os homes así enviados á morte puideron escapar e desembarcaron en Samos onde fixeron a guerra ao tirano, pero foron derrotados, tendo que fuxir cara a Esparta que lles prometeu axuda. Corinto, enfrontada tamén con Samos, ofreceu igualmente a súa axuda. As forzas dos exiliados con estes apoios, atacaron Samos e cercaron a cidade durante corenta días, pero cando viron que non a poderían conquistar, os aliados espartanos e corintios abandonaron a illa.

Polícrates chegou entón ao cume do seu poder. Vivía con gran pompa e luxo, e a súa corte era sede de artistas, poetas e literatos, destacando Anacreonte e Íbico.

Por causas descoñecidas o sátrapa Orestes de Sardes decidiu eliminar a Polícrates, e invitouno a visitar os seus dominios; ao desembarcar, Polícrates foi capturado e crucificado (-522).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Complexo de Polícrates

### Ligazóns externas 
* *Polycrates of Samos* segundo Jona Lendering en livius.org
Francisco Lago Álvarez

**Francisco Lago Álvarez**, foi un empresario e político galego.

## Traxectoria
Seguidor de Ángel Urzáiz. Foi elixido concelleiro en Vigo en 1911 formando parte da Candidatura popular. Foi alcalde da cidade de 1913 a 1916 e volveu ser alcalde de 1918 a 1920. Despois continuou como concelleiro e foi presidenta da Xunta de Obras do Porto en 1922. Presidente da Cámara da Propiedade Urbana (1923-1927). Foi deputado provincial en 1930. Nas eleccións municipais do 12 de abril de 1931 que significaron a proclamación da Segunda República, foi candidato monárquico, sendo elixido concelleiro.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*
Salvo (filme)

***Salvo*** é un filme italio-francés dirixido e escrito por Fabio Grassadonia e Antonio Piazza. No Festival de Cannes de 2013, gañou o premio revelación e o Grand Prix de la Semaine de la Critique.

## Sinopse 
Salvo é un solitario sicario da mafia siciliana, polo que está afeito a arranxar problemas a sangue frío.Cando entra nunha casa para eliminar un home, atópase cunha rapaza cega. Queréndose desfacer dela, ocorre algo case imposible, Rota consegue ver por vez primeira. Salvo, decide entón cambiar de vida, pero non é doado fuxir do contorno ó que pertencen os dous.

## Personaxes 
* Saleh Bakri como Salvo
* Sara Serraiocco como Rita
* Mario Pupella como o Xefe
* Giuditta Perriera como Mimma Puleo
* Luigi Lo Cascio como Enzo Puleo

## Galardóns e nomeamentos 
* 2013: Festival de Cannes. Premio revelación e Grand Prix de la Semaine de la Critique.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Carlos Iturraspe

**Carlos Iturraspe Cuevas**, nado en Donostia o 10 de xuño de 1910, e finado en Valencia o 10 de agosto de 1981, foi un futbolista e adestrador de fútbol español. Xogaba de centrocampista.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datosdo xogador en bdfutbol.com 
* Datos do adestrador en bdfutbol.com
Manuel Diego Santos

**Manuel Diego Santos**, nado en Vigo e finado na mesma cidade a finais de maio de 1911, foi un empresario e político galego.

## Traxectoria 
Emigrado no Brasil, foi director dunha fábrica de mobles en Río de Xaneiro, tamén foi presidente da Sociedad Española de Beneficincia. Retornou a Vigo en 1882. Foi presidente da Sociedad de Socorros Mútuos La Cooperativa, que tivo a iniciativa de crear a Escola de Artes e Oficios de Vigo. Concelleiro en Vigo polo Partido Liberal dende 1895, foi alcalde da cidade (1910-1911).

## Notas
Juan Otxoantezana

**Juan Otxoantezana Milikua**, alcumado **Otxoa**, nado en Plentzia (Biscaia) o 25 de outubro de 1912 e finado en Getxo o 10 de febreiro de 1998, foi un futbolista e adestrador de fútbol español. Xogaba de dianteiro.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datosdo xogador en BDFutbol .
* Datos do adestrador en BDFutbol .
Vel’s Parnelli Jones Racing

'''Vel's Parnelli Jones Racing**, coñecido simplemente como **Parnelli** ou **VPJ'*, foi un construtor de automóbiles e un equipo de carreiras dos Estados Unidos. O equipo formouse en 1969 polo expiloto de USAC Parnelli Jones e o seu socio de negocios Velko "Vel" Miletich. Parnelli inicialmente só participaba en carreiras da USAC, onde o éxito non tardou en chegar, o seu piloto Al Unser gañou a carreira de Indianapolis 500 en 1970, pilotando un coche VPJ Lola, logo de liderar 190 das 200 voltas da carreira. Unser repetiu o triunfo na Indy 500 e engadiu o título do Campionato Nacional da USAC o ano seguinte.

## Historia 
Parnelli asegurou os servizos do exdeseñador de Team Lotus Maurice Philippe e do piloto Mario Andretti para as carreiras da USAC na década de 1970, e en 1974 decidiu participar nas carreiras de Fórmula 1, con apoio financeiro do fabricante de pneumáticos Firestone. Logo dunha breve incursión na Fórmula Un ao final da tempada , Vel Parnelli Jones montou unha tempada completa en . O seu coche Parnelli VPJ4 debe moito ao deseño de Philippe do Lotus 72. Apareceu, nas carreiras de América do Norte a finais da tempada 1974 e desenvolveuse gradualmente durante 1975. A decisión de Firestone de abandonar as carreiras a finais de 1974 significou perder un socio importante. Jones foi incapaz de atopar un patrocinador substituto e pese as melloras introducidas no coche, o equipo só participou en tres carreiras na tempada de . Andretti decatouse do futuro do equipo de Fórmula Un polo xornalista Chris Economaki, mentres se sentaba no coche na grella do Gran Premio de Long Beach. Isto levou a algúns enfrontamentos entre Andretti e Jones, e Andretti volveu a Lotus para o resto da tempada. En total, Vel Parnelli Jones participou en 16 Grandes Premios e anotou 6 puntos para o campionato.

Coincidindo coa súa aventura na Fórmula Un, VPJ estaba desenvolvendo unha versión turboalimentada do lendario motor V8 do Cosworth DFV de Fórmula Un, sobre a base da súa experiencia nos dous anos anteriores. Foi desenvolvido nas súas instalacións de Torrance (California), baixo a dirección do construtor de motores Larry Slutter e o enxeñeiro "Chickie" Hirashima. O coche debutou no circuíto en 1975 nunha versión Indy modificada do chasis Parnelli de Fórmula Un, aínda que non correu con regularidade ata finais de 1976. Este proxecto privado foi rapidamente adoptado para si por Cosworth, e o motor Parnelli evolucionou no igualmente lendario Cosworth DFX, un motor que chegaría a gañar varias carreiras das 500 Millas de Indianápolis e o campionato USAC / CART entre 1978 e 1987.

## Resultados completos na Fórmula Un 
(key) (resultadoss en *cursiva* indican volta rápida)

## Notas
* Lyons, P. 2007. *Keeping up with the Jones''. **Motor Sport**. LXXXIII/1 (xaneiro de 2007), 52-59

## Ligazóns externas
*VPJ Racing Collection Website
Therapy?

**Therapy?** é unha banda de metal alternativo procedente de Larne, Irlanda do Norte. O grupo formouno en 1989 o guitarrista e vocalista Andy Cairns e o batería e vocalista Fyfe Ewing. A banda gravou a súa primeira demo con Cairns no posto de baixista. para completar a formación recrutaron a Michael McKeegan para que tocase o baixo.

Con enstusiastas sensibilidades pop With keen pop sensibilities, un peculiar sentido do humor e a vontade de inspirarse en distintas fontes, sobre todo no punk rock, Therapy? comezou a chamar a atención a principios dos anos 90, coa subida do rock alternativo, pero que perdurou dúas décadas máis dende entón.

Aínda que na actualidade desapareceu das listas de éxitos e dos grandes medios, Therapy? continúa editando material, mantendo un público fiel. Despois de chegada de Neil Cooper como batería, o grupo conseguiu unha formación estable dende 2004. Therapy? na actualidade ten un contrato con Blast Records, e os seus disco son distribuídos en todo o mundo por Global Music. O grupo leva vendidos ao redor dos dous millóns de discos.

## Discografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Emilio Salgado Urtiaga

**Emilio Salgado Urtiaga**, nado en Punxín o 6 de xaneiro de 1897 e finado en Madrid o 27 de xuño de 1970, foi un arquitecto e político galego.
## Traxectoria 
De neno trasladouse coa familia a Vigo onde os seus pais abriron un establecemento comercial. Realizou os estudos superiores na Escola de Arquitectura de Madrid e obtivo o título en 1923. En xaneiro de 1924 fíxose coa praza de arquitecto municipal de Pontevedra, cargo que desempeñou ata os primeiros anos da década de 1930. Como arquitecto municipal redactou un plan xeral de aliñacións e rasantes que presentou ao Concello a principios de outubro de 1926. Tamén trazou o proxecto de escalinatas e rotonda da Alameda.

Nesta época mantivo aberto un estudio de arquitectura en Vigo. Membro do Partido Radical, en outubro de 1934 foi elixido alcalde de Vigo. Durante o seu mandato impulsou a constitución do Museo de Castrelos.

No seu mandato como alcalde xurdiu na cidade unha polémica en torno ao proxecto urbanístico de Ensanche e Reforma Interior que trazara Antonio Palacios Ramilo en 1932 e fora aprobado definitivamente polo Ministerio de Traballo e Sanidade en xullo de 1934. Ante a enérxica oposición que suscitou a aprobación, Salgado foi o único técnico que mantivo o apoio ao proxecto de Palacios. Salgado foi destituído polo Gobernador civil o 28 de decembro de 1935. O Proxecto foi finalmente rexeitado pola primeira corporación xurdida da guerra civil e anulado definitivamente en 1939.

A súa obra está influenciada por Antonio Palacios, polo que sentiu unha profunda admiración.

Durante os últimos anos da súa vida residiu en Madrid.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* .

### Ligazóns externas 
* O edificio da Caixa Rural do Lérez: Un singular proxecto de Emilio Salgado Urtiaga
The (International) Noise Conspiracy

**The (International) Noise Conspiracy** (abreviado como **T(I)NC**) foi unha banda sueca de indie rock formada a finais do ano 1998. Estaba composta por Dennis Lyxzén (voces), Inge Johansson (baixo), Lars Strömberg (guitarra) e Ludwig Dahlberg (batería). O grupo é coñecido polas súas influencias punk e garage, e a súa apaixonada postura política de esquerdas. Ata o ano 2004 a guitarrista e teclista Sara Almgren tamén foi membro da banda. Dennis formou The (I)NC case inmediatamente despois da separación da súa anterior banda, Refused. Os membros de The (I)nc proceden de catro bandas máis, Totalt Jävla Mörker (Johansson), Separation (Strömberg), Saidiwas (Dahlberg e Almgren) e Doughnuts (Almgren). Dende 2007 Inge Johansson tamén toca no grupo The Most.

## Discografía 
* *The First Conspiracy* - 1999 (G7 Welcoming Committee)
* *Survival Sickness* - 2000 (Burning Heart/Epitaph)
* *A New Morning, Changing Weather* - 2001 (Burning Heart/Epitaph)
* *Armed Love* - 2004 (Burning Heart/American Recordings)
* *The Cross of My Calling* - 2008 (Burning Heart/Vagrant/American Recordings)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Frutosa 2,6-bisfosfato

A **frutosa 2,6-bisfosfato** (ou **frutosa 2,6-difosfato** ou frutosa-2,6-difosfato), abreviada Fru-2,6-*P*2, é un monosacárido de seis carbonos (hexosa) que leva unidos dous grupos fosfato nos carbonos 2 e 6. Orixínase a partir da frutosa 6-fosfato e ATP pola acción do encima 
bifuncional fosfofrutoquinase 2/frutosa-2,6-bisfosfatase (PFK-2/FBPase-2), que tamén a degrada. A importancia da frutosa 2,6-bisfosfato débese a que é un metabolito que afecta alostericamente á actividade dos encimas fosfofrutoquinase 1 (PFK-1) e frutosa-1,6-bisfosfatase (FBPase-1) para así regular a glicólise e a gliconeoxénese.

A síntese de Fru-2,6-*P*2 realízase por medio da fosforilación dunha molécula de frutosa 6-fosfato utilizando un dos fosfatos do ATP nunha reacción catalizada pola porción PFK-2 do encima bifuncional fosfofrutoquinase 2/frutosa-2,6-bisfosfatase. A degradación lévaa a cabo a outra porción dese encima (FBPase) e é unha desfosforilación que rende frutosa 6-fosfato e Pi.

Un esquema da reacción de degradación da frutosa 2,6-bisfosfato a frutosa 6-fosfato pode verse en:.

## Efectos no metabolismo da glicosa 
A Fru-2,6-*P*2 activa fortemente a degradación da glicosa na glicólise por medio dunha modulación alostérica da fosfofrutoquinase-1. Os niveis elevados de Fru-2,6-*P*2 no fígado activan alostericamente a fosfofrutoquinase-1 ao incrementar a afinidade do encima pola frutosa 6-fosfato, mentres que decrece a súa afinidade polas moléculas inhibitorias ATP e citrato. A concentracións fisiolóxicas, a fosfofrutoquinase-1 está case completamente inactiva, pero a interacción coa Fru-2,6-*P*2 activa o encima e estimula a glicólise, potenciando a degradación da glicosa.

## Regulación da produción de sacarosa na fotosíntese 
A Fru-2,6-*P*2 xoga un importante papel na regulación das triosas fosfato, que son uns dos produtos do ciclo de Calvin da fase escura da fotosíntese. No ciclo de Calvin, recíclanse 5/6 das triosas fosfato para rexenerar a ribulosa 1,5-bisfosfato necesaria para recomezar o ciclo. O restante 1/6 das triosas fosfato poden converterse en hexosas que formarán sacarosa ou serán almacenadas como amidón. A Fru-2,6-*P*2 inhibe a produción de frutosa 6-fosfato, que é un elemento necesario para a síntese de sacarosa (disacárido formado por glicosa e frutosa). Cando as reaccións luminosas da fotosíntese son intensas, prodúcense nas reaccións escuras triosas fosfato constantemente e a produción de Fru-2,6-*P*2 é inhibida, polo que se pode producir sacarosa. A produción de Fru-2,6-*P*2 está activada cando as plantas están na escuridade e non hai fotosíntese nin produción de triosas fosfato.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Frutosa-2,6-bisfosfatase
* Frutosa 1,6-bisfosfato