open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Manteiga (homónimos)

A palabra **manteiga** pode referirse a:

* **manteiga** propiamente dita, produto obtido do batido e amasado da graxa extraída da tona do leite.
* **manteiga de cacahuete**, pasta comestíbel elaborada con cacahuetes torrados e moídos, xeralmente salgada ou adozada.
* **manteiga de cacao**, graxa natural comestíbel procedente da faba do cacao, que tamén ten aplicacións medicamentosas e cosméticas.
* **manteiga de coco**, produto elaborado a partir da carne fresca do coco maduro, deshidratándoa e moéndoa até obter unha pasta sólida.
* **manteiga de froitos secos**, alimento untábel que se elabora machucando  froitos secos.
* **manteiga de porco**, a parte graxa do porco, empregada na elaboración de certos pratos.
* **manteiga de Soria**, produto lácteo orixinal da provincia de Soria que ostenta a categoría de Denominación de orixe (*Mantequilla de Soria*), e ten as variedades natural, salgada e doce.

## Como apelido 
* **Luís Manuel Antonio Manteiga** (Santiago de Compostela 1903 - 1949), escritor galego.
* **Xosé Manteiga Pedrares** (Negreira 1934 - Santa Comba 2012), catedrático, filósofo e político galego.
* **Xavier Manteiga Pousa** (Santiago de Compostela 1968), escritor e guionista galego, fillo do anterior.
* **Wenceslao González Manteiga** (Sao Paulo 1956), catedrático de matemáticas da USC.
Grand-Place

A **Grand-Place** en francés, ou **Grote Markt** en holandés, é a praza central de Bruxelas. Está rodeada de opulentas casas gremiais e dous edificios máis grandes, o Concello da cidade, e a Casa do Rei (francés: *Maison du Roi*, holandés: *Broodhuis*) edificio que contén o Museo da Cidade de Bruxelas. A praza é o destino turístico máis importante e o punto de referencia máis importante de Bruxelas. Mide 68 por 110 m., e forma parte do Patrimonio da Humanidade da UNESCO.

## Historia 
miniatura|Plano da praza

### Historia temperá 
No século X, Carlos, duque da Baixa Lorena construíu unha fortaleza na Illa de Saint-Géry, o punto máis afastado cara ao interior no que o río Senne era navegable. Esta foi a semente do que se convertería en Bruxelas. A finais do século XI, creouse un mercado ao aire libre nun pantano desecado, preto da fortaleza, que estaba rodeado de bancos de area. O mercado foi chamado o *Nedermerckt* ou *Mercado Baixo*.

O mercado probablemente desenvolveuse ao mesmo tempo que o desenvolvemento comercial de Bruxelas. Un documento de 1174 menciona un mercado máis baixo (latín forum inferius) non lonxe do porto no río Senne. O mercado estaba ben situado ao longo do *Steenweg* (camiño pavimentado), unha importante estrada comercial que conectaba as prósperas rexións de Renania e o Condado de Flandres.

A principios do século XIII, foron construídos tres mercados interiores no extremo norte da Grand-Place; un mercado de carne, un mercado de pan e un mercado de roupa.) pediu aos seus usuarios valorar diferentes prazas de toda Europa. A Praza Vermella de Moscova e a Praza Stanislas de Nancy, Francia, ocuparon o segundo e terceiro lugar.

## Alfombra de flores 
miniatura|A alfombra de flores de 2008
Cada dous anos en agosto, crease unha enorme "alfombra de flores" na Grand-Place durante uns días. Créanse modelos cun millón de begonias de cores, e unha pantalla de 24 por 77 m. cobre a praza, cunha área total de 1800 m². A primeira alfombra de flores fíxose en 1971, e debido á súa popularidade, a tradición continuou, a alfombra de flores atrae a un gran número de turistas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* UNESCO páxina relacionada ca Grand-Place
* Visita virtual, fotos e webcam da Grand-Place
* Brussels' Flowercarpet official website
* Visit the Grand-Place in 360° Photosphere
* WebCam en directo
Pelayo Mancebo y Agreda

**Pelayo Mancebo y Agreda**, nado en Calahorra (A Rioxa) o 26 de xuño de 1845 e finado en Burgos o 5 de setembro de 1912, foi un enxeñeiro de camiños e político español.

## Traxectoria 
Era fillo de Francisco Mancebo y Medrano e de Micaela Agreda. Obtivo o título de enxeñeiro de camiños en 1868. A súa familia eran grandes propietarios da cidade de Calahorra, e levaron unha política de consolidación matrimonial con outros patrimonios da comarca de La Rioja Baja, como os Rada, os Fernández de Navarrete e os Sáenz de Tejada. Casou con Casilda Igón, coa que tivo un fillo e unha filla, Francisco e Casilda.

Foi deputado nas Cortes Españolas en dúas lexislaturas, entre maio de 1884 e marzo de 1886 nas listas do Partido Conservador e polo distrito de Arnedo, circunscrición de Logroño. O seu fillo, Francisco Mancebo de Igón, foi avogado e deputado tamén polo Partido Conservador entre 1907 e 1910.

O seu proxecto de enxeñería máis famoso foi o da Ponte Internacional que une as vilas fronteirizas de Tui e Valença do Miño. Os pregos orixinais tentaban conciliar as consideracións de índole económica e utilidade, coas consideracións estéticas. Unha mostra da súa sensibilidade artística está no seguinte parágrafo:

::

A execución final, levada a cabo pola empresa construtora belga Société Anonyme Internationale de Construction et d'Enterprise des Travaux Publics *Braine-le-Comte*, non seguiu exactamente todas as directrices do proxecto orixinal, en especial no que respecta ao uso de vigas de paredes cheas, en contraposición ás vigas de celosía propostas entusiasticamente por Mancebo, que sendo máis caras que as primeiras, terían como contrapartida un aínda mellor resultado estético.

## Notas
Terence Fisher

**Terence Fisher**, nado en Londres o 23 de febreiro de 1904 e finado na mesma cidade o 18 de xuño de 1980 foi un director de cinema inglés.

## Traxectoria 
A carreira de Fisher está identificada cos filmes da Hammer durante a segunda metade do século vinte. Foi un dos máis prominentes directores de terror, e o primeiro en levar a cor ao terror gótico, ademais da sexualidade e o terror explícito.

Destacou o filme gótico *The Curse of Frankenstein* (1957), que lanzou a asociación da Hammer co xénero e fixo os actores británicos Peter Cushing e Christopher Lee estrelas do terror.

## Filmografía 
### Montador 
# *Nine Days a Queen* (1936) como T.R. Fisher
# ''Where There's a Will* (1936)
# *Jack of All Trades* (1936) como Terry Fisher
# *Windbag the Sailor* (1936)
# *Mr. Satan* (1938)
# *On the Night of the Fire* (1939) 
# *That's the Ticket* (1940)
# *Atlantic Ferry* (1941)
# *The Peterville Diamond* (1942)
# *Flying Fortress* (1942)
# *Tomorrow We Live* (1943) 
# *They Met in the Dark* (1943)
# *The Dark Tower* (1943)
# *Candlelight in Algeria* (1944)
# *One Exciting Night* (1944)
# *The Wicked Lady* (1945)
# *Master of Bankdam* (1947)

### Director 
# *A Song for Tomorrow* (1948)
# *Colonel Bogey* (1948)
# *To The Public Danger* (1948) short
# *Portrait from Life* (1948) aka *Lost Daughter* (US)
# *Marry Me!* (1949)
# *The Astonished Heart* (1950) con Anthony Darnborough
# *So Long at the Fair* (1950) con Anthony Darnborough
# *Home to Danger* (1951)
# *The Last Page* (1952) 
# *Wings of Danger* (1952) 
# *Stolen Face* (1952)
# *Distant Trumpet* (1952)
# *Mantrap* (1953) 
# *Four Sided Triangle* (1953) 
# *Spaceways* (1953)
# *Blood Orange* (1953) 
# *Face the Music* (1954) 
# *Murder by Proxy* (1954) 
# *A Stranger Came Home* (1954) 
# *Final Appointment* (1954) 
# *Mask of Dust* (1954)
# *Children Galore* (1954)
# *Stolen Assignment* (1955)
# *The Flaw* (1955)
# *The Gelignite Gang* (1956) 
# *The Last Man to Hang?* (1956)
# *The Curse of Frankenstein* (1957)
# *Kill Me Tomorrow* (1957)
# *Dracula* (1958) 
# *The Revenge of Frankenstein* (1958)
# *The Hound of the Baskervilles* (1959)
# *The Mummy* (1959)
# *The Man Who Could Cheat Death* (1959)
# *Os estranguladores de Bombay* (1960)
# *As dúas caras do Dr. Jekyll* (1960)
# *A espada do bosque de Sherwood* (1960)
# *The Curse of the Werewolf* (1960)
# *The Brides of Dracula* (1960)
# *The Phantom of the Opera* (1962)
# *Sherlock Holmes and the Deadly Necklace* (1962)
# *The Horror of It All* (1963)
# *The Gorgon* (1964)
# *The Earth Dies Screaming* (1965)
# *Island of Terror* (1966)
# *Drácula príncipe das tebras* (1966)
# *Frankenstein Created Woman* (1967)
# *Night of the Big Heat* (1967) 
# *The Devil Rides Out* (1968) 
# *Frankenstein Must Be Destroyed* (1969)
# *Frankenstein and the Monster from Hell* (1973)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* *Terence Fisher interview''  en http://www.littleshoppeofhorrors.com/LSoH19.htm
Margalef

**Margalef** é un concello de Cataluña, pertencente á provincia de Tarragona. Está localizado na comarca de Priorat.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do concello de Margalef
Salò o le 120 giornate di Sodoma

***Salò o le 120 giornate di Sodoma*** é un filme franco-italiano escrito e dirixido por Pier Paolo Pasolini que se estreou en 1975. Baséase no libro *Os 120 días de Sodoma* do Marqués de Sade. Contén varias referencias e diálogos extraídos do libro *Zur Genealogie der Moral* de Friedrich Nietzsche, do poema *Os Cantos* de Ezra Pound e de *Á busca do tempo perdido* de Marcel Proust. Foi o derradeiro filme de Pasolini xa que foi asasinado pouco despois da estrea de *Salò*. Por mor da representación de mozos menores sendo obxecto de violencia, sadismo, depravacións sexuais e asasinatos, o filme foi extremadamente controvertido dende a súa estrea, e segue a estar prohibido en moitos países.

## Sinopse 
A historia está dividida en catro anacos, inspirados na *Divina Comedia* de Dante: o Anteinferno, o Círculo das Manías, o Círculo da Merda e o Círculo do Sangue.

A historia céntrase en catro ricos e libertinos fascistas despois da caída da Italia de Benito Mussolini en xullo de 1943. Os libertinos secuestran dezaoito rapaces e sométenos a catro meses de extrema violencia, sadismo e tortura sexual e mental. O filme explora os temas da corrupción política, do abuso do poder, do sadismo, da perversión, da sexualidade e do fascismo.

## Versións 
Existen varias versións do filme. Nun comezo duraba 145 minutos, pero o propio Pasolini eliminou 25 minutos para axudar a manter o ritmo. A versión máis extensa dispoñible é o DVD vendido polo British Film Institute, que inclúe unha breve escena non incluída noutras copias: durante a primeira cerimonia de vodas, un dos mestres cita un poema de Gottfried Benn.

Os dereitos para distribuír o filme na maior parte do mundo están en mans de Metro-Goldwyn-Mayer.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Gary Indiana. *Salò o le 120 giornate di Sodoma*. Londres: British Film Institute, 2000.
* Jack Fritscher. "Toward an Understanding of *Salo*" , *Drummer*, 20, xaneiro de 1978, pp, 66–67, reprinted in Jack Fritscher, *Mapplethorpe, Assault with a Deadly Camera*, Palm Drive Publishing, 1988, ISBN 1-890834-29-7; reprinted with historical introduction in Jack Fritscher, *Gay San Francisco: Eyewitness Drummer*, Palm Drive Publishing 2008, ISBN 1-890834-38-6, pp.&nbsp;619–642.
* Roland Barthes. *Sade/Fourier/Loyola*. Trans. Richard Miller. Baltimore, Maryland: Johns Hopkins University Press, 1997.
* Maurice Blanchot. *Lautréamont and Sade*. Trans. Stuart Kendell e Michelle Kendell. Stanford, California: Stanford University Press, 2004.
* Simone de Beauvoir. Must We Burn Sade?  Trans. Annette Michelson. In Donatien Alphonse François Marquis de Sade, *The 120 Days of Sodom and Other Writings*, tradutores e editores Austryn Wainhouse e Richard Seaver. Nova York, Nova York: Grove Press, 1966, pp.&nbsp;3–64.

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Dáctilo (mitoloxía)

Na mitoloxía grega, os **Dáctilos** (en grego antigo Δάκτυλοι *Dáktyloi* "Dedos") foron unha raza arcaica de homiños fálicos relacionados coa Gran Nai, ben Cibeles ou ben Rea.

Os Dáctilos eran antigos ferreiros e feiticeiros curadores. Nalgúns mitos aparecen traballando para Hefesto, e ensinaron a traballar os metais, as matemáticas e o alfabeto aos humanos.

Cando Rea, a nai dos deuses, souboo que o momento do parto lle chegara, marchou a unha cova sagrada do monte Ida, na Frixia. Cando se encrequenaba para parir, cravou os seus dedos na terra (Xea), o que deu orixe a estes chamados Δάκτυλοι Ἰδαῖοι *Dáktyloi Idaĩoi*, "Dedos Ideos", Non se sabe exactamente cantos eran. Algúns dicían que eran dez; outros que ern unha raza ue contaba con dez decenas. Porén a miúdo dícíase quee eran tres (ou trinta e tres).

## Noitas
Antena 3 CNN

[miniatura|300px|Fotografía dun dos [Estudio de Televisión|platós de televisión Antena 3. Na fotografía, un dos entrevistados é Victor-Viorel Ponta, o actual primeiro ministro de Romanía. Novembro de 2014.]]

**Antena 3** é unha canle de televisión de Romanía, con sede en Bucarest. A súa programación está baseada en noticias e eventos actuais. Antena 3 tamén se distribúe en Serbia no paquete de lingua adicional romanesa da plataforma DTH Digi TV.

## Historia 
Foi lanzado o 27 de xuño de 2005 e forma parte do Intact Media Group. A partir de 2006, a canle de televisión permitiulles aos usuarios asistir en directo o sinal en vivo a través da súa páxina web oficial. O seu sitio web recibe unha media de 50.000 visitantes por día, sendo un dos sitios romaneses de noticias máis visitados, só por detrás de Realitatea TV.

Antena 3 ten constante rivalidade co outro gran estación de noticias romanesa, Realitatea TV, propiedade de Elan Schwartzenberg.

Trátase dunha estación de noticias e entrevistas, e está deseñada en semellanza á BBC World ou a CNN.com, pero nunha escala moito máis reducida.

Antena 3 é un dos cinco canles de televisión romaneses que teñen emiten en directo cada hora, os sete días da semana e todo o ano.

## As súas emisións 
Amais de ser unha canle de noticias, a Antena 3, ten emitido unha serie de programas tales como:

* *Știrile de dimineață* con Nadina Câmpean e Marius Ioniță
* *Previziunile zilei* con Sabina Iosub
* *Se întâmplă în România* con Maria Coman
* *Esențial* con Alina Petrescu
* *100 de minute* con Alessandra Stoicescu
* *La ordinea zilei* con Dana Grecu e Radu Tudor 
* *Panorama* con Oana Stănciulescu 
* *Subiectiv* con Răzvan Dumitrescu 
* *Sinteza zilei* con Mihai Gâdea 
* *În Gura Presei* con Mircea Badea 
* *Punctul de întâlnire* con Radu Tudor 
* *În premieră* con Carmen Avram

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* www.antena3.ro Páxina web oficial
Ricardo Sérgio

**Ricardo Sérgio** é un xornalista e locutor radiofónico portugués. Colabora na emisora Antena 3, no xornal *Diário de Notícias* e na revista *Op*.

## Traxectoria 
É licenciado en Comunicación Social e Cultural pola Universidade Católica Portuguesa. Comezou a facer radio nos anos 1990, na radio da escola. Antes de facelo en Antena 3, traballou na RFM e no NetParque.

Na Antena 3, edita o *info-3* e fai a emisión da tarde con Mónica Mendes. Fai tamén a emisión dos festivais de verán. Foi o protagonista da radionovela *Perdidos no Éter*, de Nuno Markl, con quen tamén fixo o *Bizarro Bazar*.

Amais da radio, tamén fixo teatro co Grupo de Teatro Independente da Universidade Católica Portuguesa e o grupo do Palco Oriental.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista a Ricardo (Landum) .
Pontevedra en Broma

***Pontevedra en Broma*** foi un periódico editado en Pontevedra en 1892.

## Historia e características 
Subtitulado *Revista literaria*, apareceu o 3 de xullo de 1892. Periódico semanal, publícase os domingos. Fundado e dirixido por Prudencio Landín Tobío.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Loio

Como topónimo **Loio** pode referirse a:

;En Galiza
***Loio**, parroquia do concello de Paradela;
****Loio**, lugar de dita parroquia;
***Leiloio**, parroquia do concello de Malpica de Bergantiños;
***Loio**, lugar da parroquia das Cortes, no concello de Paradela;

;Río de Galiza
***Río Loio**, afluente do Miño.
 
## Véxase tamén
### Outros artigos
Galería de imaxes de Carballo, Taboada

Santo Tomé do Carballo é unha parroquia do concello de Taboada na comarca de Chantada.
File:Carballo de Ramos, Taboada.png|Carballo de Ramos
File:Casa de Manuel Rigueira, Taboada.JPG|Casa de Manuel Rigueira
Casa do Concello - Taboada (Lugo).jpg|Casa do Concello
Avenida de Lugo - Taboada (Lugo).jpg|Avenida de Lugo
Avenida de Lugo 2 - Taboada (Lugo).jpg|Avenida de Lugo
Avenida de Lugo 3 - Taboada (Lugo).jpg|Avenida de Lugo
Ficheiro:Igrexa de Santo Tomé de Carballo, Carballo, Taboada.jpg|Igrexa parroquial
Ficheiro:Igrexa de Santo Tomé de Carballo, Carballo, Taboada 2.jpg|Igrexa parroquial
Ficheiro:Pía batismal. Igrexa de Santo Tomé de Carballo, Carballo, Taboada.jpg|Igrexa parroquial (pía bautismal)
Fabrica de pensos - Taboada (Lugo).jpg|Polígono industrial
File:Carballo, Taboada, Galiza.png|Situación do Carballo en Taboada

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Galería de imaxes de Taboada
Estación de Redondela AV

A **estación de Redondela AV** é unha estación de Adif na cidade de Redondela, pertencente ao Eixe atlántico de alta velocidade. Está situada no leste do núcleo urbano de Redondela, na confluencia entre a rúa dos Eidos e a estrada de Pazos.

## Características 
A estación, que custou 7'3 millóns de euros, encóntrase ao leste do núcleo urbano de Redondela, na esquina entre a Rúa Os Eidos e a Estrada de Pazos.

A estación está a unha cota inferior ás vías e ten un par de ascensores e escaleiras mecánicas para subir ás plataformas. No seu interior conta cun amplo vestíbulo, sala de espera, venda de billetes e aseos, ademais dun local comercial. Pero aínda que conta con estes espazos, tanto o punto de venda de billetes como o local comercial están baleiros. Está habilitada para persoas con discapacidade.

Na zona de vías dispón de dúas plataformas laterais cubertas parcialmente con marquesiñas. A praia de vías está formada por dúas vías laterais con plataforma e dúas vías centrais pasantes. A vía 3 conecta tamén coa liña convencional Redondela-Bifurcación Arcade que utilizan os trens para ir aos talleres de Redondela.

## Servizos ferroviarios 
### Media distancia 
*Actualizados a 6 de maio de 2019.*

Na estación efectúan parada varios servizos de Media Distancia operados por trens da serie 121 de Renfe, que circulan polo Eixe Atlántico con destino ás estacións de Vigo-Urzáiz ou A Coruña, e con paradas en Pontevedra, Vilagarcía de Arousa, Padrón, Santiago de Compostela e Cerceda-Meirama.

Os habitantes de Redondela ven insuficiente o servizo que ofrece Renfe na estación con tan só 3 paradas por sentido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Estación de Redondela
*Estación de Redondela - Picota
Museo Naval de Ferrol

O **Museo Naval de Ferrol** está situado dentro da base Naval de Ferrol, no antigo Cuartel de Presidiarios coñecido como **San Campio**, foi proxectado en 1765, lugar onde se aloxaban os presidiarios mentres duraban os traballos de construción, reparación e limpeza dos buques.

Este museo ten magníficos modelos de barcos de grandes dimensións, cartografía, canons, armamento antisubmarinos, velas, instrumentos de navegación, traxes de mergullo, bandeiras, maquetas de barcos e outro tipo de aparellos relacionados co mar.

## Historia 
A partir de 1970 comezan a recompilarse e catalogarse obxectos dispersos polas múltiples dependencias que, xunto cos da recuperación dos restos do pecio da fragata *Santa María Magdalena*, afundida na ría de Viveiro ano 1810, propician a creación do Museo Naval, inaugurado o 5 de marzo de 1986.

Ademais pódese ver unha variada colección de cartografía con pezas destacables como o *Atlas de Tofiño*. Tamén hai numerosas maquetas de todo tipo de buques e maquetas de batallas navais importantes, proxectís de artillaría e torpedos de varios tipos e calibres.

Neste mesmo recinto sitúase a Biblioteca Naval de Ferrol, que ten máis de 40.000 volumes e varios libros antigos, o máis vello de 1601. Creada en 1872 polo capitán xeneral do Departamento, Miguel Lobo Malagamba, con fondos duplicados da Biblioteca Central de Madrid e da Biblioteca do Observatorio da  Mariña de San Fernando. Contén  os fondos da  antiga Biblioteca de Gardamariñas do século XVIII e da primitiva Escola de Enxeñeiros Navais tamén creada en Ferrol.

## Contido 
Entre os seus obxectos pódense observar restos mariños fosilizados, mecanismos de artes náuticas, compases, mascaróns de proa, cadros e gravados con temática mariñeira, cartas mariñas antigas e documentos históricos.

Presenta información de todos os navíos construídos en Ferrol de 1751 a 1984.

No interior, ademais, exhíbese unha áncora medieval rescatada do fondo da dársena do porto da vila de Mugardos, na ría ferrolá.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:MNF 005.JPG|Exposición de áncoras
Ficheiro:MNF 010.JPG|Pezas recuperadas da fragata *Magdalena*
Ficheiro:MNF 012.JPG|A lancha de pasaxeiros Mugardos-Ferrol
Ficheiro:MNF 016.JPG|Buque escola de manobra, *Galatea*
Ficheiro:MNF 018.JPG|Buque escola precedente do 'Galatea*
Ficheiro:MNF 020.JPG|Mostras de pranchas de protección dos acoirazados tipo *España*
Ficheiro:MNF 020a.JPG
Ficheiro:MNF 021.jpg|Maqueta do acoirazado *España*
Ficheiro:MNF 021a.JPG|Maqueta do acoirazado *España*
Ficheiro:MNF 006.JPG|Maqueta da fragata *Magdalena''
Ficheiro:MNF 011.JPG|Maqueta do canoneiro **Cánovas del Castillo**
Ficheiro:MNF 028.JPG|Maqueta da fragata rápida **Ariete**
Ficheiro:Cruceiro Baleares MuseoNavalFerrol.jpg|Foto do cruceiro **Baleares** da clase **Canarias**

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Exposición Nacional da Construción Naval

### Bibliografía 
* LOS CRUCEROS ESPAÑOLES, "Crónica versus historia 1875-1975", Campanera I Rovira, Albert. Edición 2014. ISBN 978-84-941347-4-6 

### Ligazóns externas 
*Arquivo Naval de Ferrol
Galería de imaxes da igrexa de San Pedro de Bembibre

**Igrexa de San Pedro de Bembibre**, na parroquia de San Pedro de Bembibre do concello de Taboada, na comarca de Chantada na provincia de Lugo.

Ficheiro:Igrexa de San Pedro de Bembibre, Taboada.jpg
Ficheiro:Igrexa de San Pedro de Bembibre. Sancristía no muro sur.jpg
Ficheiro:Iglesia de San Pedro de Bembibre (4438103447).jpg
Ficheiro:Iglesia de San Pedro de Bembibre (4438878664).jpg
Ficheiro:Iglesia de San Pedro de Bembibre (4438879694).jpg
Ficheiro:Igrexa de San Pedro de Bembibre - Taboada (Lugo) - Fiestra absida.jpg
Ficheiro:Igrexa de San Pedro de Bembibre - Taboada (Lugo) - Detalle porta principal.jpg
Quintana viva

***Quintana viva***, é un libro de narrativa do pontevedrés Xosé Filgueira Valverde, publicado en 1971 por Editorial Galaxia.

## Descrición 
É unha colección de relatos, escritos durante cincuenta anos, que trata de nenos, aldeáns (ebanistas, zoqueiros e tendeiras) e artistas galegos do barroco.

Ilustrado por de Luis Pintos Fonseca, Luis Seoane, Xosé Sesto, Alfonso Daniel Rodríguez Castelao e Manuel Torres, inclúe *Os nenos* (1925, *Lar*).

### Contido 
I. OS NENOS

Xenreira
Corpus
Os xogos
Vinganza 
Avoa Clara
Cantiga
A nena e a moneca
Nos maios
A morte branca
O paspallás

II. ARTISTAS ALDEÁNS

Florinda e fogueteira
O organista de Iria
A moza que fai flores 
O zoqueiro de Pedre
O perito
O ebanista
A tendeira 
* 2ª ed.: 1990: Editorial Galaxia, ISBN 84-7154-713-9.
* 1991: Biblioteca de Autores Galegos (en dous volumes: nos 24 e 25), Diario 16 de Galicia, dep. legal. 601-91.
* 2002: Galaxia: ISBN 84-8288-544-8 e *La Voz de Galicia*: ISBN 84-9757-064-2 (BG120). Esta edición non inclúe ilustracións.
* 3ª ed.: 2015, marzo: Editorial Galaxia, ISBN 978-84-9865-595-7.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Quintana viva* (I) e (II), Biblioteca de Autores Galegos, *Diario 16 de Galicia*, 144 p., 1991.

### Outros artigos 
* *Praza da Quintana*
Vita Imana

**Vita Imana** é un grupo musical de groove metal procedente de Madrid. Formado no 2005, levan editados catro álbums de estudio, actuando en varios festivais nacionais e internacionais coma o Festimad, o Wacken Open Air ou o Resurrection Fest entre outros.

## Historia 
O grupo foi fundado no 2005 polo batería Daniel García e o baixista Pepe Blanco, incorporando posteriormente a Román García e "Puppy" coma guitarristas, e a Míriam Baz na percusión. O vocalista Javier Cardoso incorporouse á formación no 2007. Durante os primeiros anos o grupo realizou varias actuacións polo territorio español e gravaron un EP titulado "Despierta".

En marzo de 2010 publicaron o seu primeiro álbum de estudio, titulado *En Otro Lugar*. O álbum foi autoeditado polo grupo e mesturado por Mika Jussila, e foi recibido con boas críticas en xeral polos medios especializados. Trala publicación do disco firmaron coa axencia Sobry Music, e actuaron en varios festivais internacionais, destacando a súa actuación no Wacken Open Air ao que accederon por medio do concurso organizado polo mesmo festival ao gañar a final nacional do mesmo.

O seu segundo álbum de estudio, titulado *Uluh*, foi publicado o 30 de xaneiro de 2012, seguido dunha xira do grupo por España que incluíu actuacións no Sonisphere, o Viña Rock, Costa de Fuego ou o Derrame Rock entre outros.

O seu terceiro álbum de estudio foi titulado *Oceanidae*, publicado en marzo de 2014, tendo de novo unha boa recepción xeral por parte da crítica especializada, e o seu cuarto álbum de estudio foi *El M4l*, publicado no 2017.

## Membros 
* Mero Mero (voz)
* Román García (guitarra)
* Diego López (guitarra)
* Pepe Blanco (baixo, voces)
* Míriam Baz (percusión)
* Daniel García (batería)
### Antigos membros
* Javier Cardoso (voz)
* Puppy (guitarra)

## Discografía 
### Álbums de estudio 
* *En Otro Lugar* (2010)
* *Uluh* (2012)
* *Oceanidae* (2014)
* *El M4l* (2017)
* *Bosa* (2019)
* *VI* (2022)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial  
* Entrevista a Vita Imana en themetalcircus.com
Pira

**Pira** é un concello de Cataluña, pertencente á provincia de Tarragona. Está localizado na comarca de Conca de Barberà.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do concello de Pira
Carlos Fernández López

**Carlos Fernández López**, nado en Santiago de Compostela en, 1981, é un escritor galego en lingua castelá.

## Traxectoria 
Foi finalista do XXIV premio de poesía Isabel de España, e gañou o premio de La Voz + Joven (2007).

## Obras 
* *Vitral de voz*, 2011.
* *Soundscape*, 2014.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Carlos Fernández López
* Web do autor
El Entusiasta

***El Entusiasta*** foi un periódico editado en Santiago de Compostela entre 1893 e 1900.

## Historia e características 
Subtitulado *Avisador quincenal del Magisterio Primario y órgano de la Asociación de Maestros de este distrito Universitario*, apareceu a principios de xullo de 1893. Dirixido por Ramón Caamaño Paz. Publicábase os días 1 e 15 de cada mes. O seu obxectivo era a defensa do maxisterio. Cesou a súa publicación non antes do 1 de marzo de 1900.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Poquita Cosa

***Poquita Cosa*** foi un semanario editado en Vigo en 1892.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario juvenil*, apareceu o 5 de xullo de 1892. Estaba dirixido por Jaime Solá. Editábase na imprenta de Angel Varela.

Cesou a súa publicación aos dous meses e foi substituído por *Vigo Juvenil*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
José Guntín González

**José Guntín González**, finado en Cenlle en marzo de 1904, foi un avogado, escritor e xornalista galego.
## Traxectoria 
Secretario do concello de Cenlle. Foi premiado no certame celebrado en Ourense o 10 de setembro de 1887 para solemnizar a inauguración do monumento ao padre Feijoo. Dirixiu o periódico *Don Teófilo* (1893).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Don Teófilo

***Don Teófilo*** foi un periódico editado en Leiro en 1893.

## Historia e características 
Revista literaria humorística que apareceu o 4 de abril de 1893. Fundado e dirixido por José Guntín González. Aparecía os días 4, 12, 20 e 27 de cada mes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Ourense
Paola Suhonen

**Paola Anneli Ivana Suhonen** (Paula Anneli Suhonen), coñecida como **Paola Suhonen**, nada o 19 de xuño de 1974 en Helsinqui, é unha deseñadora, artista, cineasta e empresaria finlandesa.

Graduada na Universidade de Helsinqui, é coñecida pola marca *Ivana Helsinki-vaatemerkistään* (Ivana Helsinqui-moda), que fundou coa súa irmá Pirjo Suhonen en 1998. e por ser a deseñadora da *Xeadaría Valio*, no Centro Comercial do complexo de servizos de Kamppi en Helsinqui.

## Notas
Antena 3 (homónimos)

**Antena 3** pode referirse a:

***Antena 3**, cadea de televisión privada xeneralista española que se emite por TDT.
***Antena 3 Radio**, unha cadea española de radio de tipo xeral en activo desde o 1 de febreiro de 1982 ata o 19 de xuño de 1994.
***Antena 3**, unha estación de radio da rede Rádio e Televisão de Portugal.
***Antena 3**, unha canle de televisión de Romanía con sede en Bucarest.
Premio Carvalho Calero

[miniatura|Monumento a Carvalho Calero en [Santiago de Compostela, por José Molares.]]
Os **premios Carvalho Calero** son premios de investigación lingüística e creación literaria, outorgados polo Concello de Ferrol, que levan o nome do autor ferrolán Ricardo Carvalho Calero, filólogo e escritor galego, mestre de varias xeracións. O primeiro certame data do ano 1990 tras a morte de Carvalho Calero. As dezaoito primeiras, anuais, mais as dúas últimas, bianuais para evitar que as dificultades económicas poidan causar problemas a este certame. No ano 2008 fíxose unha paréntese co fin de axustar as convocatorias deste galardón literario e proceder á súa renovación.

Desde a XXI edición en 2016 ata o 2025 non se convocou.
## Orixe e contexto histórico 
Tras a ditadura franquista, Galicia tentou devolver o status lingüístico e literario ao pobo galego. Tras a morte deste filólogo no ano 1990, pretendeuse impulsar á sociedade a escribir nesta lingua. Para iso, creouse o Premio Carvalho Calero, que dotara aos gañadores de ambas as modalidades cunha contía económica que, dependendo da edición, rolda os 3&nbsp;700&nbsp;€, e a publicación da obra.

A entidade organizadora foi a Sociedade Cultural Medulio, que naceu cos obxectivos de promoción e defensa da cultura galega na perspectiva da súa normalización, e posteriormente fíxose cargo o Concello de Ferrol. Os premios son bianuais, mais no ano que non se celebran o Concello de Ferrol convoca o Premio de Investigación concibido para fomentar políticas de igualdade impulsadas dende diferentes entidades e que, como novidade, nesta edicióncal? ampliaranse a todo tipo de iniciativas de acción social. O obxectivo desta convocatoria é recoñecer publicamente e distinguir a traxectoria profesional duna actuación de calidade no ámbito dos servizos sociais, de políticas de xénero e loita contra a violencia de xénero.

## Premios 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
**Enciclopedia Galega Universal*. Vigo, Ir Indo, 1999.
*Rodríguez Iglesias, F. (ed.): Proxecto Galicia. Literatura. A Coruña, Hércules de Ediciones, 2000- (6 vols.) 
*Vilavedra, Dolores (coord.): *Diccionario da Literatura Galega*, Vigo, Ed. Galaxia, 1995-2003 (4 vols.) 
### Ligazóns externas 
**Diario de Ferrol*.Que artigo/s?
Taboada, Carballo, Taboada

**Taboada**, tradicionalmente coñecida como **San Tomé do Carballo**, é unha vila da parroquia do Carballo no concello lugués de Taboada, na comarca de Chantada. Segundo o IGE en 2014 tiña 796 habitantes (432 mulleres e 364 homes), o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 849 habitantes.

É a capital municipal.

O actual casco urbano prolóngase tamén polo termo parroquial de San Pedro de Bembibre, sendo que a parte alta da vila, aproximadamente desde o cruzamento da Avenida de Lugo coa Rúa dos Condes de Taboada, pertence a esta última parroquia.

## Historia 
No Antigo Réxime e desde a época de Sancho IV, o que hoxe é a vila de Taboada albergaba unha feira periódica, que se mantén na actualidade, nun campo xunto ao cal había unha picota (nome conservado na casa que na actualidade ocupa o seu lugar), polo que cabe esperar que era aquí onde se administraba xustiza para a xurisdición de Taboada, á cal pertencía -aínda que o soar condal estivese en San Pedro de Bembibre, a un par de quilómetros. 

A actual vila de Taboada non naceu como tal, senón que é o resultado da fusión dos lugares de Carballo, Santo Tomé, Pacios, o Alto e Riazón. Deste xeito, a capital municipal foi definida nos censos de 1860 e 1873 como "Carballo", nos posteriores como "Santo Tomé" e, a partir de 1950, como Taboada, en referencia á xurisdición que no Antigo Réxime ocupaba a parte centro-occidental do municipio). 

En 1920, (segundo figura nunha inscrición no altar maior) construíuse a actual igrexa parroquial, sobre unha antiga capela, estando o seu eixo invertido, tendo a entrada principal na fachada oriental. Tamén desta época (1919) é o mellor exemplo de arte modernista na vila, a casa de Manuel Rigueira (onde se instalaría unha academia décadas despois). Entre 1964 e 1969 construíuse a actual Casa Consistorial.

En 1947 foille concedido o título de "Vila".

## Galería de imaxes 

Casa de Manuel Rigueira, Taboada.JPG|Casa de Manuel Rigueira
Igrexa de Santo Tomé de Carballo, Carballo, Taboada.jpg|Igrexa parroquial
Avenida de Lugo - Taboada (Lugo).jpg|Avenida de Lugo

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Carballo 
### Parroquias de Taboada 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Taboada
Savallà del Comtat

**Savallà del Comtat** é un concello de Cataluña, pertencente á provincia de Tarragona. Está localizado na comarca de Conca de Barberà.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do concello de Savallà del Comtat
Galipizza

**Galipizza** é unha empresa galega de comida rápida, especializada en pizzas. O primeiro local da cadea inaugurouse en Covas  (Viveiro) no ano 1993 e conta actualmente con cinco establecementos distribuídos por Galicia.

## Historia 
Galipizza Viveiro foi o primeiro establecemento en ser inaugurado do grupo Pizzbur Playa S.L., a carón do paseo marítimo de Covas no 1993. Tres anos despois, coa idea de estenderse, xorde Galipizza Ribadeo, ó ser Ribadeo unha vila onde son importantes as actividades relacionadas co lecer, co comercio e co turismo.

No ano 2013 Galipizza abriu un novo establecemento en Culleredo, lugar considerado estratéxico pola empresa para continuar coa súa expansión, denominado GaliPizza&Cía. A decoración deste local é totalmente diferente a dos anteriores, rememorando antigos personaxes da historia de Galicia e mitos internacionais.

No 2014 abriu o cuarto local en Santiago de Compostela. A súa decoración, con alusión ós antigos teatros, é tamén diferente.

## Especialidade 
O grupo da Mariña lucense ten un obradoiro propio en Viveiro onde se prepara a diario a masa das pizzas, distribuíndose a produción a tódolos establecementos. A súa aposta pola  gastronomía galega, incorporando produtos locais, e a elaboración de pizzas con polbo ou lacón con grelos fusiona a comida rápida coa comida e os sabores máis tradicionais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web de Pizzbur
Universidade de Berlín

**Universidade de Berlín** pode referirse a unha das oito universidades públicas existentes na cidade-estado de Berlín:
* **Universidade Humboldt de Berlín**
* **Universidade Libre de Berlín**
* **Universidade Técnica de Berlín**
* **Universidade das Artes de Berlín**
* **Universidade Alice Salomon**
* **Universidade Aplicada Beuth** 
* **Universidade de Ciencias Aplicadas de Enxeñaría e Economia**
* **Universidade de Economía e Dereito de Berlín** 

Ademais, existen na cidade varias Universidades privadas.

## Notas
Slipknot (álbum)

***Slipknot*** é o primeiro álbum de estudio do grupo homónimo Slipknot. Foi publicado o 29 de xuño de 1999 baixo o selo Roadrunner Records e producido por Ross Robinson.

Chegou ao posto 51 da lista *Billboard* 200 e está certificado coma dobre platino nos Estados Unidos, sendo o álbum máis vendido do grupo. Tamén foi votado coma o mellor álbum de debut polos lectores da revista *Metal Hammer*.

## Lista de cancións 
## Notas
Iowa (álbum)

***Iowa*** é o segundo álbum de estudio de Slipknot, publicado por Roadrunner Records o 28 de agosto de 2001 e producido por Ross Robinson. O título do álbum deriva do estado de orixe do grupo, Iowa. Foi certificado coma disco de platino nos Estados Unidos e o Canadá, e reeditouse unha edición especial o 1 de novembro do 2011 coincidindo có décimo aniversario da súa publicación orixinal.

## Lista de cancións
José María Bastero

**José María Bastero de Eleizalde**, nado en Bermeo o 8 de xaneiro de 1942, é un doutor enxeñeiro vasco, reitor da Universidade de Navarra entre 1996 e 2005.

## Traxectoria 
É neto do estudoso Luis de Eleizalde. Estudou Enxeñaría naval na Universidade Politécnica de Madrid, doutorándose na mesma universidade en 1973 e titulándose tamén en Enxeñaría industrial en 1980.

En 1975 foi nomeado catedrático da Universidade de Bilbao, onde permaneceu até 1978 cando foi nomeado director da Escola de Enxeñeiros da Universidade de Navarra. Permaneceu neste cargo até 1993, compaxinándoo co de director do Centro de Estudios e Investigaciones Técnicas de Guipúscoa a partir de 1982.

En 1992 foi nomeado vicerreitor, e en 1996 reitor da Universidade de Navarra, cargo no que permaneceu até 2005.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Entrada na Enciclopedia Auñamendi
Centro de Kamppi

O **Centro de Kamppi** (en finés *Kampin keskus*), en sueco *Kampens centrum*) é un centro de servizos situado na praza Narinkka do barrio de Kamppi en Helsinqui. A súa superficie total alcanza os 37.000 m2.
## Características 
Deseñado por varios arquitectos, aínda que o deseñador principal foi Juhani Pallasmaa, é o novo centro comercial e residencial de Helsinqui. 

Inaugurado o 2 de marzo de 2006, a súa construción levou catro anos, e foi a máis grande obra singular na historia de Finlandia, que implicou ademais a reconstrución, extensa e difícil do distrito de Kamppi, no centro de Helsinqui.

O estilo do complexo é o resultado do interese de Juhani Pallasmaa polos enfoques aruitectónicos construtivista e estruturalista onde o edificio funciona como unha máquina.

## Infraestuturas 
miniatura|300px|A praza central do Centro Comerial.
* Estación intermodal:
** Estación de autobuses urbanos (en superficie)
** Estación de autobuses interurbanos (subtarrána)
** Estación de metro de Kamppi (subterranea)
* Almacén de mercandorías (subterráneo)
* Estacionamento para automóbiles (subterráno)
* Centro comercial de 6 andares(cun supermercado, tendas, restaurantes, bares, discotecas e outros servizos)
* Oficinas
* Vivendas

## Galería 

File:Kauppakeskus Kamppi, Helsinki.jpg | O Centro Commercial 
File :Kamppi-Espoon bussiterminaali.jpg | Estación de autobuses urbanos 
File:Kamppi Kaukoliikenteen bussiterminaali.JPG | Estación d autobuses interurbanos
File:Kamppiin saapuu metro (Kohti Vuosaarta) 2.jpg| Estación de metro de Kamppi 

[miniatura|800px|Vista panorámica da [Narinkka|praza Narinkka.]]

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Estación Central de Helsinqui
Composto cíclico

En química, un **composto cíclico** é un composto químico no cal unha serie de átomos están conectados formando un anel ou bucle (o ciclo).
Aínda que a gran maioría dos compostos cíclicos son orgánicos, hai tamén unhas poucas substancias inorgánicas que tamén poden formar estruturas cíclicas, como o xofre, silanos, fosfanos, ácido fosfórico, e ácido tribórico. Os compostos químicos poden ser **homocíclicos** se os átomos situados no vértice do anel son todos do mesmo elemento; dentro deles os máis salientables son os compostos carbocíclcos, no que o mencionado elemento é o carbono. Os compostos heterocíclicos teñen nos vértices do anel átomos de máis dun elemento químico. Os compostos cíclicos poden ser aromáticos ou non; por exemplo, o benceno é aromático mentres que o ciclohexano non. O termo "policíclico" utilízase cando se forma máis dun anel na molécula, como é o caso do naftaleno. O termo macrociclo úsase cando o anel contén máis dunha ducia de átomos.

Ficheiro:cycloheptane sticks.png|Cicloheptano, un composto químico non aromático.
Ficheiro:Benzol.svg|Benceno, un composto cíclico.
Ficheiro:Naphthalene 200.svg|Naftaleno, un composto policíclico.
Ficheiro:Porphyrin.svg|Porfirina, un composto macrocíclico.
Ficheiro:Pentazole.svg|Pentazol, un composto químico inorgánico.

Os compostos alicíclicos (de compostos alifáticos) noméanse de acordo co sistema de nomenclatura da IUPAC engadíndolles o prefixo ciclo ao nome do correspondente hidrocarburo de cadea aberta con igual número de átomos de carbono. Por exemplo: ciclopentano, ciclobutano etc.

## Reaccións de abertura e peche do anel 
dereita|miniatura|Reacción de peche do anel de Dieckmann.
Reaccións típicas dos compostos cíclicos son as **reaccións de peche do anel** e as **reaccións de abertura do anel**.

Exemplos de reaccións de peche do anel son:
* Metátese de peche do anel
* Reacción de ciclación de Nazarov
* Síntese de aneis grandes de Ruzicka
* Condensación de Dieckmann
* Síntese de Wenker
* Ciclación de radical
Exemplos de reaccións de abertura do anel son:
* Unha reacción de polimerización de tipo xeral: Polimerización de abertura do anel
* Polimerización de metátese de abertura do anel

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cicloadición
* Composto heterocíclico
* Lactona
* Hemiacetal
* Macrociclo
* Composto de cadea aberta

### Ligazóns externas 
* 
*
La Golondrina

***La Golondrina*** foi un semanario editado en Vilagarcía de Arousa entre 1894 e 1895.

## Historia e características 
Apareceu en xullo de 1894. Revista de verán que se fixo eco de todos os balnearios da provincia de Pontevedra. Estaba dirixida por Fabián Bisbal Gonsálvez. Entre os seus colaboradores figurou Manuel del Río Candamo. Cesou a súa publicación en outubro de 1884.. Volveu aparecer en xullo de 1895 para cesar nese ano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Pasatiempos

***Pasatiempos*** foi un periódico que se publicou en Pontevedra entre 1893 e 1894.
## Historia e características 
Apareceu en decembro de 1893. Integramente escrito por Enrique Labarta Pose que publicou nel escritos en prosa e poemas, estaba ilustrado con debuxos de Urbano González. Publicou catro volumes, rematando en 1894.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Manu Gavassi

**Manoela Latini Gavassi Francisco**, máis coñecida simplemente como **Manu Gavassi** (São Paulo, 4 de xaneiro de 1993), é unha actriz, cantante e compositora brasileira. Lanzou no 2010 o seu primeiro álbum titulado *Manu Gavassi*.

## Biografía 
### Inicio da vida 
Manu Gavassi naceu en São Paulo o 4 de xaneiro de 1993, filla do presenetador de radio e televisión Zé Luis Francisco e Daniela Gavassi. Aos 13 anos de idade, ela aprendeu co seu pai a tocar a guitarra clásica.

### 2010-11: inicio de carreira e primeiro álbum 
Comezou a súa carreira facendo *covers* de cancións de Justin Bieber e Miley Cyrus que subía ao seu canle de YouTube ata que o seu pai, que traballaba na radio *Jovem Pan FM* enviou unha *demo* ao produtor Rick Bonadio, que a chamou para gravar o seu primeiro álbum. Após isto, Manu comezou a traballar no disco, que foi gravado en dous meses e lanzado o 31 de agosto de 2010. O seu primeiro sinxelo foi "Garoto Errado" e foi lanzado unha semana antes do lanzamento do disco. O videoclip desa canción, conseguiu máis de 17 millóns de visitas no YouTube.

O 15 de novembro de 2011, Manu lanzou unha nova canción, "Odeio", que está presente na edición deluxe do seu álbum de estrea *Manu Gavassi*.

### 2012-actualidade: *Clichê Adolescente* e estrea na TV 
O día 17 de setembro de 2012, Manu lanzou o seu primeiro sinxelo do segundo álbum de estudio, *Conto de Fadas*. No iTunes, a canción alcanzou como mellor posición un 5º posto, en 16 horas após o seu lanzamento.

En abril de 2013, Manu lanzou no iTunes o segundo sinxelo do seu segundo álbum de estudio, titulado "Clichê Adolescente". O 13 de maio de 2013, Manu lanzou na súa páxina de Facebook o terceiro sinxelo, chamado "Cicatriz". *Clichê Adolescente* saíu nas tendas o día 29 de novembro de 2013.

En febreiro de 2014 estreouse como actriz na telenovela Em Família.

## Discografía 
* *Manu Gavassi* (2010)
* *Clichê Adolescente* (2013)
* *Vício* (2015)

## Filmografía 
### Televisión 
### Cinema 
## Notas
Celso Castro

**Celso Castro López**, nado na Coruña o 4 de agosto de 1962, é un escritor e poeta galego en lingua castelá.

## Traxectoria
As súas primeiras publicacións foron escritas baixo o pseudónimo **M. de Verganza**; foi no libro *Dos noches* cando empezou a publicar co seu propio nome. Algunhas características da súa narrativa son unha puntuación escasa ou o feito de prescindir do uso das maiúsculas, o cal dificulta a catalogación das súas obras nun único xénero.

Colabora en revistas de poesía como *Nordés* ou *Clave Orión*, así coma noutras publicacións literarias e culturais.

## Obra
### Poesía 
Preséntase parte da súa obra nas antoloxías:
* *Aldea poética I*, co pseudónimo "M. de Verganza”, editorial opera prima, 1997.
* *Aldea poética II*, co pseudónimo "M. de Verganza”, editorial opera prima, 2000.

### Relato 
* *El amor es un cuento*, o seu relato *la cuervo* co pseudónimo "M. de Verganza”, editorial opera prima, 2000.
* *Mi madre es un pez,* editorial libros del silencio, 2011.
* Mi difusa enfermedad, Proyecto Lumbre nº 10, 2015.

### Narrativa 
* *De las cornisas,* co pseudónimo “M. de Verganza”, editorial Opera prima, 1995.
xa co seu nome:
* *Dos noches*, editorial Opera prima, 2001.
* *El cerco de beatrice*, Ediciones del viento, 2007.
* *El afinador de habitaciones*, editorial Libros del silencio, 2010.
* *Astillas*, editorial libros del silencio, 2011.
* *Entre culebras y extraños*, Ediciones Destino, 2015.
* *Sylvia*, Ediciones Destino, 2017.
* *Las brujas*, Ediciones Destino, 2020.
* *El gran ensueño*, La navaja suiza editores, 2025.

## Galardóns 
* VI premio opera prima de novos narradores, que concede a editorial española opera prima, 2003.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* El afinador de habitaciones, blog do autor.
Eric Saade

**Eric Khaled Saade**, máis coñecido como **Eric Saade** (Kattarp, Suecia, 29 de outubro de 1990), é un cantante sueco. Conseguiu fama ao gañar o *talent-show* sueco *Joker* (agora chamado *Popkorn*) converténdose en membro da *boyband* What's Up!. Deixou a banda en febreiro de 2009 para comezar a súa carreira en solitario. Tamén foi presentador e estivo na canle Disney Channel en Suecia. En 2011, representou a Suecia no Festival de Eurovisión 2011 coa canción "Popular", coa que obtivo o terceiro posto, gañando previamente a segunda semi-final.

## Discografía 
### Álbums 
### Compilacións 
### Sinxelos 
#### Outros sinxelos 
* *Huvudvätare* (2010)
* *Här är jag* (Banda sonora orixinal de Camp Rock)

## Tours 
* 2010: *Masquerade Tour*
* 2011: *Made of Pop Tour*
* 2011: *Pop Explosion Tour*

## Notas
Instagram

**Instagram** é unha rede social e aplicación para partillar fotos e vídeos. Permite aos usuarios aplicar efectos fotográficos como filtros, marcos, cores retro e vintage, e posteriormente partillalas en diferentes redes sociais como Facebook, Tumblr, Flickr, Twitter ou Vkontakte. Unha característica distintiva da aplicación é que da unha forma cadrada ás fotrografías en honor á Kodak Instamatic e as cámaras Polaroid, contrastando coa relación de aspecto 16:9 que na actualidade usan a maioría das cámaras dos teléfonos móbiles.

Instagram foi creada por Kevin Systrom e Mike Krieger e foi lanzada en outubro de 2010. A aplicación gañou popularidade de forma doada, con máis de 100 millóns de usuarios activos en abril do 2012 e superou os 300 millóns en decembro de 2014. Instagram foi deseñada orixinalmente para iPhone e á súa vez dispoñíbel para os seus irmáns iPad e iPod co sistema iOS 3.0.2 ou superior. A principios de abril de 2012, publicouse unha versión para Android.

A partir da versión *4.0* a aplicación permite ao usuario a toma de filmes cunha duración máxima de 15 segundos. Esta nova ferramenta inclúe estabilización de imaxe.

## Filtros
Instagram identifícase polos seus coñecidos filtros os cales veñen de Polaroid que fan alusión a que foron tomadas polas mesmas.

*Slumber
*Crema
*Ludwig
*Aden
*Perpetua
*Amaro
*Mayfair
*Rise
*Valencia
*Hudson
*Willow
*X-Pro II
*Lomo-fi/Lo-fi
*Sierra
*Earlybird
*Sutro
*Toaster
*Brannan
*Inkwell
*Walden
*Hefe
*Nashville
*1977
*Lord Kelvin/ Kelvin

## Notas