open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kasos

**Kasos** (tamén *Kassos*; (grego: Κάσος) é unha illa grega e un municipio do Dodecaneso. É a illa máis meridional do mar Exeo. No 2001, a súa poboación era de 990. A illa foi chamada Caso en italiano e Casciot en turco.

## Xeografía 
Kasos atópase ao suroeste de Karpathos, entre esta illa e Creta. A súa forma é elíptica, e aseméllase á de Rodas. A illa principal ten unha superficie de 49&nbsp;km², e ten 17&nbsp;km de longo e 6&nbsp;km de ancho. É totalmente montañosa, e o seu monte máis alto é o monte. Prionas, que ten 550 m de altura. Na illa non hai auga doce.

## Historia 
En tempos antigos, a illa era un porto seguro para os Filisteos, e ata hoxe aínda é considerada como unha illa onde os propietarios de buques podían localizar a un grupo de valentes mariñeiros. Ten unha historia moi rica e orgullosa da náutica e as súas habilidades navais eran temidos polos países veciños, xa que declarou a guerra aos seus veciños e a Kassiots intervido.

Durante a antigüidade clásica que seguiu a historia de Karpathos. Bertarelli, 139 No idade media como Karpathos que foi sometido desde 1306 ata 1537 á nobre Venecia Cornaro da familia. Nese Kasos anos foi conquistada polo turcos otománs.

En 1824, durante a guerra de Independencia grega, Mehmet Ali, o paxá de Exipto, furioso pola Kassiots, enviou a súa frota á illa e matou a poboación.

A principios do século XX iniciouse unha emigración forte. Diríxese principalmente a Exipto (aproximadamente 5.000 persoas), e logo a Istambul, Grecia, EUA. e Suráfrica. Nos anos vinte do século pasado, dos preto de 2.300 casas na illa, a só 400 estaban habitadas permanentemente.

O 12 de maio de 1912, durante a guerra ítalo-turca de 1911-12, a illa foi ocupada polos mariñeiros da Regina Marina buque *Regina Elena*. Bertarelli, 139 Coa Tratado de Lausana de 1923 Kasos uniuse á doutras illas do Dodecaneso, no posesión italiana da ''Isole Italiane dell'Egeo'', e foi cedida por Italia a Grecia co Tratados de Paz de París de 1947. A illa uniuse formalmente ao estado grego o 7 de marzo de 1948, xunto coas outras illas do Dodecaneso.

## Descrición da illa 
O Municipio de Kasos inclúe varias illas deshabitadas, as maiores das cales son Armathia e Makronisi. A súa superficie total é de 69,464&nbsp;km². As principais poboacións son Fry (335 hab.), Agia Mariña (393), Panagia (17), Poli (78) e Arvanitohori (167).

Fry é a capital, xa que ten o porto da illa, mentres que Agia Mariña é a vila máis grande da poboación. O aeroporto atópase preto de Agia Mariña e é o suficientemente grande para que aterre un ATR 42.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Official website
Garelli

**Garelli** é o nome dunha empresa italiana fabricante de motocicletas. Foi fundada en 1919 por Adalberto Garelli.

Aos 22 anos, Adalberto Garelli graduase en enxeñería e dedícase a desenvolver e perfeccionar motores de dous tempos para a empresa Fiat. Garelli abandona esta empresa en 1911 ó perder o interese polos motores de dous tempos. Continuou co deseño dun motor propio de 350cc entre 1911 e 1914. Garelli traballou para outros fabricantes de motocicletas entre 1914 e 1918, durante este tempo, gañou unha competición organizada polo exército italiano para deseñar unha motocicleta que empregou o motor que el deseñou.

miniatura|dereita|Garelli Cross de 1968

En 1919, Garelli construíu unha motocicleta de 350cc que bateu unha marca de larga distancia entre Milán e Nápoles. O piloto Ettore Girardi cubriu os 840 quilómetros entre esas dúas cidades cunha media de 38,29&nbsp;km/h. Moitos dos corredores italianos tales como Tazio Nuvolari e Achille Varzi empezaron a súa carreira con motos desta marca. A Garelli 350 estivo en produción ata 1926 e tivo grandes éxitos nas carreiras. A empresa tamén fabricou motocicletas para o exército italiano. Despois da segunda guerra mundial, Garelli concentrouse na produción de motocicletas de menor cilindrada e ciclomotores para o mercado europeo.

Na década dos 80 do século XX, esta empresa acadou seis campionatos do mundo consecutivos no Campionato do Mundo de Motociclismo na categoría de 125cc. Ángel Nieto gañou con esta marca tres campionatos consecutivos en 1982, 1983 e 1984. Fausto Gresini gañou os campionatos de 1985 e 1987. Luca Cadalora gañou o de 1986.

Hoxe en día a marca é propiedade da sociedade NUOVA GARELLI S.p.A., controlada por Finsec srl, un grupo de empresas de Paolo Berlusconi.

Desde hai uns anos véndense co logotipo de Garelli os scooter Ciclone, Vip e Capri todos eles producidos en Jiangmen (China) pola empresa Baotian Motorcycle Company.

## Ligazóns externas
*Sitio web oficial de Garelli 
*(en inglés) Páxina sobre Garelli no Reino Unido
*(en inglés) Baotian Motorcycle Industrial Co, a empresa que actualmente fabrica os scooters Garelli
KDE

**KDE** é unha comunidade internacional de programadores, tradutores, deseñadores gráficos, escritores de documentación etc. que colaboran no desenvolvemento e distribución de *software* libre para computadores de sobremesa e outros dispositivos.

## A comunidade 
KDE é unha gran comunidade aberta a novos membros que amplía as súas filas continuamente. Calquera persoa coas habilidades necesarias para realizar algún dos traballos da comunidade (desenvolvemento, tradución etc.) pode unirse facilmente.

## Infraestrutura 
KDE conta cunha forte infraestrutura e recursos na rede, entre os que cabe mencionar os seus foros, roldas de correo, canles IRC etc.

## Produtos 
Para os sistemas tipo Unix (coma GNU/Linux) KDE produce unha suite completa de programas para o ambiente de traballo, é dicir, todo canto é necesario a día de hoxe para sacarlle partido a un sistema operativo. Entre os seus compoñentes están Plasma, unha interface de escritorio innovadora que permite personalizar facilmente o escritorio e se adapta a todo tipo de dispositivos. Ademais, inclúe programas para configurar o contorno de escritorio, iniciar outros programas, xestionar o *hardware* etc. O lote completo só está dispoñible para os sistemas tipo Unix, pero algúns programas están tamén dispoñibles para outros sistemas operativos.

Ademais do escritorio, KDE produce numerosos programas clave adicionais coma Konqueror (*navegador web*), Dolphin (xestor de ficheiros) ou Kontact (xestión da información persoal). Pero por suposto, o *software* desenvolvido por KDE inclúe outros tantos programas para todos os ámbitos da informática, entre eles programas para a comunicación, o traballo de oficina, a educación, a ciencia, o desenvolvemento e mailo entretemento.

Asemade, KDE produce unha plataforma ideal para o desenvolvemento de *software*, fornecendo unha serie de bibliotecas aos *desenvolvedores* que permiten aumentar facilmente as funcionalidades dos programas desenvolvidos, ao tempo que reduce a carga de traballo do programador.

## Soporte legal e económico 
En temas legais e económicos, a comunidade apóiase na asociación KDE e.V. a nivel internacional, ou na KDE España en dito país.
KDE Software Compilation
Mercado libre

O **mercado libre** é o sistema no que o prezo dos bens ou servizos é acordado polo consentimento mutuo dos vendedores e dos compradores mediante as  leis da oferta e a demanda. O concepto oponse ao de mercado regulado, onde o goberno controla as fontes de subministracións, os prezos ou a produción. Se en lugar do goberno son unha ou varias empresas as que controlan algunha deste tres cosas falarase de monopolio ou oligopolio, respectivamente.

Aínda que na situación de libre mercado o goberno non fixa ou regula os prezos, a implantación efectiva do libre mercado require que entre os participantes da transacción comercial non haxa coerción, nin fraude, de modo que todas as transaccións sexan moralmente voluntarias e tamén que exista información perfecta e outras condicións que garantan a competencia perfecta.

## Notas 
### Ligazóns externas 
**Move Over, Adam Smith: The Visible Hand of Uncle Sam* 2004. Informe que conclúe que o goberno dos Estados Unidos intervén na bolsa norteamericana
*"Fair versus Free" por Milton Friedman .
Mimir

**Mimir** ou **Mim** é un xigante mitolóxico escandinavo. Tío materno de Odín, gardián das fontes da sabedoría, localizadas nas raíces de Yggdrasil. No seu momento negou a Odín beber de ditas fontes. Odín tivo que negociar e ofrecerlle un dos seus ollos.

É un dos deuses fundamentais da mitoloxía nórdica cuxa cabeza foi amputada e mandada a Odín durante a guerra entre os Æsir e os Vanir. Era recoñecido polo seu coñecemento e sabedoría, e Odín viaxou á terra dos jotun, Jotunheim, para adquirir a sabedoría e o coñecemento omnisciente de Mimir.

Odín obtivo o coñecemento de beber do pozo máxico de Mimir, mais como prezo tivo que sacarse un ollo. Despois diso volveu a Asgard coa cabeza de Mimir para consultas oraculares de acordo con algunhas historias. Mimir foi tamén o conselleiro de Hœnir logo de que se convertera no soberano dos Vanir.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deuses xermánicos
Amortecedor

[miniatura|**Amortecedor de gas**. Os compoñentes son:
A - barra,
B - pistón con [Xunta (mecánica)|xunta de estanquidade,
C - cilindro,
D - deposito de aceite,
E - pistón flotante,
F - cámara de aire]]
thumb|Amortecedor hidráulico con resorte
Un **amortecedor** é un dispositivo que absorbe enerxía, utilizado normalmente para diminuír as oscilacións non desexadas dun movemento periódico ou para absorber enerxía de golpes ou impactos.

Os amortecedores son un compoñente común da suspensión dos automóbiles e outros vehículos, para axudar a que as rodas se manteñan pegadas ao solo. Os elementos elásticos metálicos utilizados na suspensión teñen a tendencia de rebotar. Tense dado casos en pisos con fochancas, e debido a que os movementos de cada fochanca se sumaban, os coches chegaron a engalar. Para evitar este efecto, de que as rodas se separen do chan, os amortecedores frean as oscilacións seguintes ao movemento inicial da focha. Este efecto de rebote evítase tanto nas suspensións pneumáticas como coas hidroneumáticas.

## Tipos de amortecedores 
* Amortecedor de gas
* Amortecedor hidráulico
* Amortecedor reolóxico

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Amortecedor con plataforma estable
* Resonancia

### Ligazóns externas 
* Weforma - amortecedores industriais - regulable, auto-regulable, progresivo
* Amortecedores e suspensión PDF
Xunta (mecánica)

[miniatura|dereita|250px|Varias xuntas destinadas a un [motor V4 dun Ford
1. Arandela de goma
2. Arandela de fibra 
3. Xuntas de papel
4. Xunta da cabeza dun motor]]
Unha **xunta** é un obxecto que permite o acoplamento mecánico entre dous obxectos, enchendo o espazo entre eles, permitindo a súa fixación con firmeza e impedindo, cando estes transportan fluídos, a fuga do contido para o exterior.

Debido ás súas características a xunta permite unir superficies que posúan irregularidades.
Estas superficies son unidas xeralmente polo uso de parafusos ou remaches.
## Material 
Conforme a aplicación á que se destinan poden ser de papel, goma, aglomerado de cortiza con goma, silicona, metal, fibra de vidro.
Para certas aplicacións especiais, como xuntas da cabeza para motores de automóbiles, foi usado ata a súa prohibición o amianto entre chapas metálicas de cobre, sendo actualmente substituído por cartóns especiais, habitualmente grafitados e resistentes a altas temperaturas. As xuntas de cabeza poden tamén ser feitas con láminas de aceiro sobrepostas, denominándose neste caso, *multi-layers*.

## Características 
É indispensable que o material propio das xuntas teña unha boa compresibilidade de forma que consiga encher as eventuais imperfeccións dos obxectos a unir.

En función das aplicacións, as xuntas poden ter unha elevada resistencia química(cando entran en contacto con substancias corrosivas), de temperatura ou mecánica.
Pazo de Aballe

O **pazo de Aballe** é unha construción civil situada no lugar da Feira, na parroquia de Santa María de Salceda (concello de Salceda de Caselas). A propiedade inclúe unha leira de catro hectáreas.

## Historia e características 
A familia Aballe (ou *Avalle*) ten como casa soar a fortaleza de San Paio de Fiolledo, e chegou a ter propiedades en Ponteareas, Fornelos de Montes e Cambados.

O pazo é de traza maioritariamente barroca, se ben conserva elementos de diferentes etapas. Conserva unha inscrición no frontón situado sobre o portón coa data 1787. Malia estar en estado de abandono durante certo tempo, foi restaurado na década de 1980.

Ten dúas alturas, con planta en forma de U. Na fachada principal ten unha escalinata central con balaustrada, que continúa nunha solaina con cinco arcos de medio punto e balaustrada. O tellado, a catro augas, ten gárgolas decorativas. No van situado sobre o portalón de acceso, hai un escudo en pedra en forma de corazón.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Pazo de Aballe, porta.jpg|Porta.
Ficheiro:Pazo de Aballe, escudo.jpg|Escudo.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* López-Chaves Meléndez, J. M. e Amor Moreno, G. E.: *Inventario Pazos y Torres de la provincia de Pontevedra* (tomo I). Deputación de Pontevedra, 1988. ISBN 8486845092
Gran Premio de Motociclismo da Comunidade Valenciana de 2009

O **Gran Premio de motociclismo da Comunidade Valenciana de 2009** foi a última das carreiras do Campionato do Mundo de Motociclismo de 2009. Celebrouse entre os días 6 e 8 de novembro de 2009 no Circuíto de Valencia. Foi a última carreira da clase dos 250cc, pasando a ser denominada como Moto2 desde o Campionato do Mundo de Motociclismo de 2010. A carreira de MotoGP foi gañada por Dani Pedrosa.

## Clasificación de MotoGP 
## Clasificación de 250cc 
 Alex Debon debía saír na pole position, mais un accidente, ocorrido durante as mangas de clasificación, non permitiu que este tomase parte na saída. Máis tarde, na grella de saída, todos os participantes correron un posto.

## Clasificación de 125cc 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Arandela

miniatura|250px|Distintos tipos de arandelas: planas, presión, dentadas e de illamento.

Unha **arandela** é un disco delgado cun buraco, normalmente situado no centro. O uso principal é soportar a carga dun parafuso. Entre outros usos poden facer a función de espazador, de resorte, dispositivo indicador de precarga ou como un dispositivo de bloqueo (evitando que a porca escape do parafuso coas vibracións).

As arandelas normalmente son de metal ou plásticas. Os parafusos con cabezas de alta calidade requiren arandelas de certos metais duros para asegurar a perda de carga unha vez que esta é aplicada. Os selos de hule ou fibra usados en tapas e xuntas para evitar a fuga de líquidos (auga, aceite etc.) en ocasións son da mesma forma ca dunha arandela pero de función distinta.
As arandelas tamén son importantes como prevención da corrosión galvánica, empregándose como illamento dos parafusos de metal coas superficies de aluminio.

## Tipos de arandelas 
200px|miniatura|Arandela de presión Grover

200px|miniatura|Arandela elástica ou de *circlip* para suxeitar reténs

* Arandela plana.
** Arandela normal, DIN 125
** Arandela ancha, DIN 9021
** Arandela grosa, DIN 433
* Arandelas de presión.
** Arandela Grover, DIN 127
* Arandela dentada.

## Arandelas especiais 
* Arandela culica (Ovarillo)
* Arandela elástica ou de circlip (Seeger) para suxeitar reténs
Día da Ascensión

[miniatura|Ascensión de Xesús, obra de [Giotto.]]

O **Día da Ascensión** é unha festa cristiá que se celebra corenta días despois do Domingo de Resurrección (durante o Tempo pascual) e que conmemora a ascensión de Xesucristo ao ceo en presenza dos seus discípulos tras anunciarlles que lles enviaría o Espírito Santo.

## Doutrina cristiá 
A doutrina cristiá sostén comunmente que Cristo ascendeu en forma física ao Ceo tras a súa Resurrección en presenza dos seus Apóstolos. Enténdese por "ascender ao ceo" unha unión física con Deus Pai e non unha transformación espiritual do individuo como é habitual nas experiencias místicas doutras relixións.

Este aspecto do misterio pascual relaciónase coa importancia dada pola teoloxía cristiá á corporeidade, que a Palabra de Deus asumiu na Encarnación, que é glorificada na Ascensión de Cristo á dereita de Deus Pai e que os mortos recobrarán, dalgún xeito, na Resurrección do fin dos tempos.

Nárrase este episodio en Marcos 16, 19; Lucas 24, 50-51 e Feitos dos Apóstolos 1, 9-11. A liturxia cristiá afirma a Ascensión no Credo de Nicea-Constantinopla e no Credo dos Apóstolos.

## Data
Estación de Elx Alta Velocidade

**Elx Alta Velocidade** (en valenciano: *Elx Alta Velocitat*, en castelán: *Elche Alta Velocidad*) é unha estación de ferrocarril situada no concello de Elx, na provincia de Alacant. Atópase na partida rural de Matola, a 6&nbsp;km da cidade de Elx e a 4&nbsp;km da veciña localidade de Crevillent.

Entrou en servizo o 1 de febreiro de 2021 e ofrece servizos de alta velocidade.

## Situación ferroviaria 
A estación atópase no punto quilométrico 482,2 do ramal de Murcia da Liña de alta velocidade Madrid-Levante e no Corredor Mediterráneo de alta velocidade, liñas ferroviarias que actualmente se atopan en servizo ata Orihuela.

## Servizos ferroviarios 
Dende o 1 de febreiro de 2021 efectúan parada trens AVE do servizo entre as estacións de Madrid-Puerta de Atocha e Orihuela-Miguel Hernández, con paradas dirección Madrid en Albacete-Los Llanos e Cuenca-Fernando Zóbel, cun tempo de viaxe aproximado de 2:10 horas con Madrid e no futuro de 20-25 minutos con Murcia.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Alta velocidade ferroviaria en España
* Estación de Elx-Parc
* Estación de Elx-Carrús
Apeadoiro

[miniatura|Apeadoiro de [FEVE na parroquia de Pedroso en Narón]]

**Apeadoiro** é, segundo a definición do Regulamento de Circulación Ferroviaria español, unha infraestrutura ferroviaria para a subida e baixada de viaxeiros.

## Características 
A diferenza fundamental respecto a unha estación radica en que esta última consta, como mínimo, de dúas vías máis os seus aparatos asociados, está protexida por sinais e ademais ten por obxecto coordinar os procesos de circulación, polo que un apeadoiro só terá unha vía, en caso de liñas de vía única, ou como máximo dúas nos casos de vía dobre máis as súas respectivas plataformas de acceso aos trens. Pode incluso darse a circunstancia de que nunha mesma liña existan paradas comerciais en apeadoiros habendo estacións que estean limitadas a simples paradas técnicas, nas que non se permite a subida ou baixada de pasaxeiros.

Habitualmente os apeadoiros se crean para dar acceso a núcleos de poboación próximos á unha liña ferroviaria que non contaban con servizos de pasaxeiros como os de Redondela-Picota, Friela-Maside ou Miño, por supresión de vías en antigas estacións con pouco uso, como Cambre ou Barallobre, ou para dar acceso a equipamentos próximos á vía que adoitan mover un significativo número de persoas a determinadas horas ou momentos do ano, como os campus universitarios de Elviña ou Pontevedra.

Nos últimos anos tamén se converteron en apeadoiros dúas antigas estacións da liña Santiago-Redondela: Osebe e Arcade, que presentan a particularidade de que se ben continúan a gozar de servizo de tráfico de pasaxeiros e contar con dúas vías por mor do desdobramento do trazado para o integrar no Eixo Atlántico de alta velocidade; a eliminación dos aparatos de vía e os sinais que os protexían, fan que tecnicamente teña que ser considerados como apeadoiros.

## Apeadoiros en Galiza 
### En servizo 
#### Liña Santiago-Redondela 
*Arcade
*Cesantes
*Osebe
*Pontevedra-Universidade
*Redondela-Picota

#### Liña León-A Coruña 
*Cambre
*Cecebre
*Elviña-Universidade
*Parga
*Piñoi

#### Liña Zamora-A Coruña 
* Friela-Maside
*Ourense-San Francisco

#### Liña Betanzos-Ferrol 
*Barallobre
*Cabanas-Areal
*Miño
*Perbes
*Perlío

### Clausurados ou fóra de servizo 
*Aranga
*Begonte
*Figueirido
*Gorgullos-Tordoia
*Guísamo
*Oroso-Vilacide
*Paderne
*Ponte Pasaxe
*Rubiáns
*Vila da Igrexa

## Notas
Galería de imaxes de Louro, Muros

Santiago de Louro é unha parroquia situada ao sur do concello de Muros

Ficheiro:Convento de San Francisco de Louro2.jpg|Convento de San Francisco de Louro
Ficheiro:Lagoa de Louro ou Lagoa das Xerfas, Louro, Muros, Galiza.jpg|Lagoa das Xerfas
Ficheiro:Convento de San Francisco de Louro.jpg|Convento de San Francisco.
Ficheiro:Louro-06-San Francisco-Kreuzgang-1996-gje.jpg|Convento de San Francisco.
Ficheiro:Convento de San Francisco de Louro3.jpg|imaxe de Francisco Asís a carón do convento.
Ficheiro:MonteLouro.jpg|LIC do monte Louro e a lagoa de Louro.
Ficheiro:Louro-10-San Francisco-Beginn des Kreuzwegs-1996-gje.jpg|Prima estación do *Via Crucis*.
Ficheiro:Louro-16-San Francisco-Kreuzwegstation-1996-gje.jpg|Estación VIII do *Via Crucis*.
Ficheiro:Vía Crucis Louro, Muros.jpg|Últimas estacións do *Via Crucis*
Ficheiro:O Ancoradoiro, Muros, Galiza.jpg|O Ancoradoiro 

## Véxase tamén
*Galería de imaxes de Muros
A Barcia, Riobó, Cabana de Bergantiños

**A Barcia** é un lugar da parroquia de Riobó no concello coruñés de Cabana de Bergantiños na comarca de Bergantiños. Tiña 9 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 4 eran homes e 5 mulleres.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Riobó
### Parroquias de Cabana de Bergantiños
Cardinal

**Cardinal** pode referirse a:

*en Matemáticas, os números cardinais indica o número de elementos dun conxunto;
*en Gramática, é un tipo de numeral;
*en Xeografía, os puntos cardinais indican unha orientación nun plano (norte, sur,  leste e oeste);
*en Anatomía, é a terceira vértebra cervical.

## Véxase tamén
cardeal
Numeral

Un **numeral** é unha categoría gramatical que designa cantidades exactas e contábeis. Pode ser cardinal, ordinal, múltiplo ou partitivo:

* Un número cardinal indica o número de elementos dun conxunto: un/unha, dous/dúas, tres etc.
* Un ordinal indica a posición de cada elemento na serie: primeiro, segundo, terceiro, cuarto etc. 
* Un múltiplo expresa multiplicación pola serie natural dos números: dobre, triplo, cuádruplo etc.
* Un partitivo indica división dun todo: medio, terzo, cuarto etc.

Para unha visión matemática, véxase número.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*s:Normativa oficial do galego - Numerais
Numeral partitivo

Un **numeral partitivo** indica a división dun todo, por exemplo, *medio pan*.

## Definición 
Un numeral pode ser cardinal, ordinal, múltiplo e partitivo. Un partitivo indica división dun todo en partes iguais: medio, terzo, cuarto etc.

## Lista 
Os numerais partitivos posúen risco de xénero e número:
* medio/a 
* terzo/a 
* cuarto/a 
* quinto/a 
* sexto/a 
* sétimo/a 
* oitavo/a 
* noveno/a
* décimo/a
* onceavo/a
* doceavo/a
* ...
* centésimo/a
* milésimo/a
* millonésimo/a

Os demais fanse coa terminación -avo, por exemplo, *a vinte e tresava parte da cidade*.

*Metade* non é un partitivo senón un substantivo.

*Medio* tamén pode significar *o espazo no que se desenvolve un feito* (por exemplo, *A cidade é un medio hostil para os animais.*) ou *o recurso para conseguir un fin* (por exemplo, *O libro segue a ser un medio didáctico esencial.*).

## Advertencia de uso 
Non se confunda "onceavo/a", "doceavo/a" e demais partitivos terminados en -avo con "undécimo/a", "duodécimo/a" etc. que son ordinais. É inapropiado utilizar **onceavo xogador* para referirnos ao *xogador número once dun equipo*, que sería *o undécimo xogador* ou *o décimo primeiro xogador*.

## Función sintáctica 
Os partitivos poden ter función pronominal (cando suplen a un nome) ou adxectiva (cando o acompañan). Exemplos:
* Función pronominal:
*Xa que che sobra pan, dáme **medio***.
* Función adxectiva:
*Merquei **media** fogaza*.

Cando ten función adxectiva, algúns autores denomínano *determinante*.

## Uso matemático 
Os partitivos úsanse para designar o denominador do que chamamos quebrado ou fracción en Matemáticas, é dicir, o número que se coloca abaixo en ¾ (tres cuartos) ou ½ (un medio). As fraccións tamén poden ter función pronominal ou adxectiva. Neste último caso, concordan co nome que acompañan, por exemplo, *tres **cuartas** partes do camiño*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
Documentos de referencia da Real Academia Galega:
* Vocabulario Ortográfico da Lingua Galega
* Normas Ortográficas e Morfolóxicas do Idioma Galego
Resaca

Co nome de **resaca** coñécese popularmente un cadro de malestar xeral que padece ao espertar unha persoa que bebeu alcohol en exceso.

## Síntomas 
* Ollos vermellos
* Ocasional perdida de memoria
* Vómito
* Posibles flatulencias 
* Dor de cabeza, o cal se produce por: deshidratación das meninxes, dilatación dos vasos sanguíneos, diminución da glicosa.
* Sede intensa, que se orixina como unha resposta do corpo á deshidratación causada polo alcol.
* Dor abdominal e muscular, o que se traduce en sensación de debilidade.
* Nalgúns casos diarrea, orixinada pola inxesta excesiva de alcol que ocasiona que se perdan as veiosidades do intestino delgado que impide que se absorban todos os líquidos procesados.
* En casos extremos pódense producir convulsións e mesmo chegar ao coma.

## Prevención 
Se é posible, reducir a inxesta de alcol. Beber líquido antes e despois do período de inxesta de alcol, e se é posible, que estes sexan auga ou zumes.

Non convén deitarse senón até estar no estado máis normal posible. Deitarse cos efectos do alcol, aínda que en primeiro lugar poderiamos pensar que nos vai a facer descansar mellor, ten un efecto contrario. Nas mesmas condicións, deitarse 5 horas despois da última inxesta ou deitarse menos de 3 horas despois, pode significar a diferenza entre padecer ou non resaca ao día seguinte.

A comida inxerida antes de beber tamén inflúe en como afecta o alcol ao corpo, e o mellor sería unha comida copiosa rica en hidratos de carbono, proteínas e graxas, co cal asimilaremos un volume máis elevado de alcol, xa que un estómago baleiro asimila 4 veces máis rápido o alcol que un que está entretido cunha apracible dixestión. Vulgarmente falando, dise que "sobe antes". Unha vez que se bebeu e comezan os síntomas de mareo, perda de control e náuseas, a inxesta de alimentos ricos en amidón como a pataca ou o arroz diminúen a cantidade de líquido dispoñible no estómago para a expulsión do vómito.

Aparentemente a inxesta, en cantidades normais (100% CDR), de complexos vitamínicos do grupo B (en especial a B12), xunto con abundante líquido, poden paliar en certo grao os efectos molestos da resaca: leite, carne, verduras e para as mulleres que estean a tomar pílulas anticonceptivas, unha presa de froitos secos.

É moi recomendable beber aproximadamente a mesma cantidade de alcol consumida en auga antes de deitarse a durmir, ao outro día a resaca será substancialmente menor, non se levantará coa boca seca e non se terá esa sensación de sede constante.

Combater a resaca con alcol non é conveniente. O refrán "un cravo con outro cravo" é mellor non aplicalo neste estado. O que lograremos é paliar a resaca prolongando a bebedeira, pero tarde ou cedo, a dor de cabeza volverá aparecer.

O alcol é eliminado do corpo a unha velocidade de 0.1 ou 0.15 g/h e comercialízanse bebidas que afirman acelerar o proceso estimulando as funcións do fígado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Alcoholismo
* Bebida alcohólica
* Intoxicación etílica

### Ligazóns externas 
*Efeitos da intoxicação aguda por álcool ("Ressaca") 
*"Alcohol Hangover: Mechanisms and Mediators"
Estación de San Fernando-Bahía Sur

**San Fernando-Bahía Sur** é unha estación de ferrocarril española incluída dentro da rede de estacións de Administrador de Infraestruturas Ferroviarias, sendo desde outono de 2007 a estación central da cidade de San Fernando (provincia de Cádiz).

É unha das estacións da liña C-1 de Proximidades Cádiz, paran nela trens de media e longa distancia.

## Historia
En 1992 construír en San Fernando o centro comercial e hotel *Bahía Sur* en terreos das salinas. A gran cantidade de público que isto atraeu levou á construción dun apeadoiro na liña C-1 de Proximidades Cádiz co nome de *Bahía Sur*, situado ao sur da Illa de León xunto ao área comercial do mesmo nome.

Dez anos despois, cando se levou a cabo o soterramento das vías férreas en Cádiz como primeiro paso para a duplicación e mellora do trazado da liña Cádiz-Sevilla, expúxose a execución dun soterramento en San Fernando condenando á desaparición á estación principal do municipio. Así pois empezou a achandarse o terreo en torno ao apeadoiro de *Bahía Sur* para construír unha nova estación que substituíse á de *San Fernando* como parada de trens de Media distancia e de longa distancia.

[miniatura|[Estación de San Fernando - Bahía Sur.]]

Esta obra levaba tirar o paso elevado sobre a CA-33 e construír un novo que dese acceso a un novo vestíbulo superior da estación, de maneira que saíndo da mesma poida chegarse por igual ao centro urbano ou ao área comercial.

Para non interromper o tráfico na liña, fóronse pondo en servizo as novas vías unha por unha á vez que se ía desmantelando a antiga, sendo a vía 4 actual a última en porse en servizo e a vía 3 a primeira.

O vestíbulo novo abriuse parcialmente para acceder ás vías 1 e 3 en abril de 2007, engadíndose a posta en servizo da vía 2 en xullo de 2007, e xa en outubro de 2007 púxose en servizo a estación no seu conxunto como a nova estación central de ferrocarril de San Fernando, cambiando a súa denominación por **San Fernando-Bahía Sur**.

## Servizos ferroviarios
### Proximidades Cádiz e Media distancia Renfe
A estación ten servizo de Proximidades cunha frecuencia que oscila entre 15 e 60 min cara a Cádiz e entre 30 e 60 min cara a Xerez da Fronteira os días laborables e 60 min os fins de semana e festivos. Os días laborables é cabeceira dalgúns servizos de proximidade, o que reforza o servizo entre Cádiz e San Fernando. No sistema tarifario de Proximidades Cádiz sitúase esta estación en zona 2.

Os trens de Media Distancia que paran nesta estación son de tipo Andalucía Exprés, efectuando parada tódolos trens da liña **A-1**.

 

### Longa Distancia
Cando se complete a liña de alta velocidade entre Cádiz e Sevilla (en largo ibérico con travesa polivalente) esta estación poderá acoller tamén este tipo de servizos.
Estación de Ronda

**Ronda** é unha estación de ferrocarril Adif situada na cidade de Ronda (Málaga). Nela chegan e parten trens con destino a Alxeciras, Málaga, Granada, Córdoba e Madrid.

Atópase ao norte da cidade, lindando cos centros comerciais.

## Trens 
### Media Distancia 
O servizo realízase tres veces ao día en ambos os sentidos, nos trens Andalucía Exprés. Tamén hai un tren diario de Ronda a Alxeciras pola mañá, e outro de Alxeciras a Ronda pola tarde.

Ademais, hai un tren diario a Málaga, á primeira hora da mañá. Este tren regresa de Málaga pola tarde.

 

### Longa Distancia 
O servizo Altaria realízase dúas veces ao día en ambos os sentidos, sendo Ronda unha das súas paradas.
Galería de imaxes de edificios de Galicia por localización

Casas  e edificios de Galicia

## provincia da Coruña

Ficheiro:A Coruña - Banco Pastor 3.JPG|A Coruñacat
Ficheiro:Betanzos-ruas-03.jpg|Betanzos
Ficheiro:Ferrol-024.jpg|Ferrolcat
Ficheiro:Casa tradicional en Sedes (Narón).JPG|Naróncat
Ficheiro:Santiago Quintana 3GDFL.jpg|Santiago de Compostelacat galería

## provincia de Lugo

Ficheiro:Casas na Muralla de Lugo.JPG|Lugocat
Ficheiro:Torre dos Moreno de Ribadeo.jpg|Ribadeocat

## provincia de Ourense

Ficheiro:Ourense casa natal Risco-Pedrayo 1.jpg|Ourensecat

## provincia de Pontevedra

Ficheiro:Pontevedra 09.jpg|Pontevedracat
Ficheiro:Edificio Mülder.JPG|Vigocat
Matei Basarab

**Matei Basarab**, nado en Brâncoveni (Olt) en 1588 e finado en Bucarest o 9 de abril de 1654, foi príncipe de Valaquia entre 1632 e 1654.

## Reinado 
Durante a maioría do seu reinado, Matei estivo ocupado con defenderse das incursións moldovas en Valaquia, triunfando en 1637, 1639 e 1653- véxase a Batalla de Finta. Foi un dono iluminado, coñecido por introducir en Valaquia a prensa (1634) e creado o primeiro código de leis valaco, así como por ser patrón das artes e da relixión (fundador da primeira escola superior no seu Principado). Construíu máis de 45 igrexas e mosteiros, sendo comparado para isto con Estevo III de Moldova.

A súa elección en 1632 significou a primeira excepción dunha regra establecida polo hábito. Matei Basarab era soamente un boiardo (da familia Craioveşti), sen ser familiar dos príncipes anteriores - aínda que quizais se podería dicir o mesmo acerca de Mihai Viteazul. O motivo da súa elección foi a reacción dos boiardos autóctonos fronte á competición dos boiardos infiltrados de Grecia e do Levante mediterráneo. Quizais por estas circunstancias especiais Matei adoptou o nome "Basarab" - asociado a unha liñaxe lexítima fabricada.

O reinado de Matei Basarab coincide tamén coa derradeira etapa da decadencia dos nobres pequenos, o resultado da presión política dos boiardos e dos drásticos cambios económicos (a rebelión dos militares "seimeni" baixo Constantin Şerban ten probablemente a mesma causa).

Semella que o príncipe planeaba a emancipación fronte ao Imperio Otomán, así como a dominación sobre Moldova. Mantivo unha relación estreita co gobernador transilvano Xurxo II Rákóczi, un vasalo dos otománs ambicioso, poderoso, e con máis autonomía ca Matei.

## Leis e reformas 
Pénsase que Matei Basarab e o seu contemporáneo, o príncipe moldovo Vasile Lupu, introduciron as primeiras leis escritas nos dous Principados. Con todo, os dous códigos practicamente idénticos non van en contra da tradición, senón que son traducións ao romanés dos costumes bizantinas, aludidas en documentos das décadas precedentes. As dúas coleccións do reinado de Matei son *Pravila da Govora* (1640) e *Pravila lui Matei Basarab* ("O Código de Matei Basarab"; tamén coñecido como *Îndreptarea Legii* - "O Arranxo da Lei", de 1652).
Fronte de Salvación Nacional

**Fronte de Salvación Nacional** (romanés: *Frontul Salvării Naţionale*, FSN) foi o nome do grupo gobernante de Romanía nas primeiras semanas despois do golpe de estado contra o réxime socialista de Nicolae Ceausescu, que puxo fin á Revolución Romanesa de 1989. Posteriormente, o FSN converteuse en partido político, e é o antecesor de dous dos tres grandes partidos políticos romaneses da actualidade: o Partido Socialdemócrata (PSD) e o Partido Demócrata (PD).
## Historia 
En marzo de 1989, seis importantes membros do Partido Comunista Romanés (PCR) escribiron unha carta aberta ao ditador Nicolae Ceausescu onde expuñan o seu desacordo con certos abusos de poder e a política económica da República Socialista de Romanía. A chamada *Carta do Seis* circulou en medios de países capitalistas e foi lida en Radio Free Europe, onde foi descrita como o manifesto dunha organización clandestina chamada *Fronte de Salvación Nacional*.

O 21 de decembro dese mesmo ano, entre 80 e 100 mil acodes reuníronse nas inmediacións da sede do Comité Central do PCR, acudindo a un chamado do propio Ceausescu. Ante a oposición manifestada polos asistentes á praza, Nicolae Ceaucescu abandonou o lugar -aconsellado polos seus colaboradores militares- e logo foi capturado, xulgado e executado o 25 de decembro panda a súa dona Elena.
Estación de El Puerto de Santa María

**El Puerto de Santa María** é unha estación de ferrocarril situada na cidade de El Puerto de Santa María (Cádiz), no exterior do centro histórico, próximo ao río Guadalete. A estación é de nova creación adaptada para o AVE.

## Antiga estación da cidade 
miniatura|esquerda|250px|Antiga estación antes da súa derriba. 
Esta estación atopábase anexa á actual e esta era das máis antigas de Andalucía, xa que o primeiro tramo de Ferrocarril en Andalucía foi o de Xerez da Fronteira con esta cidade e estaba situada onde está hoxe en día o túnel que leva ás Salinas de San José.

A antiga estación inaugurouse no ano 1876, ao principio realizábase traxectos cara a Sanlúcar de Barrameda, Chipiona ou Rota, a última viaxe que se realizo cara a estas cidades foi o 31 de decembro de 1984.

A distancia das viaxes que se realizaban ía aumentando, creáronse estacións en cidades veciñas como Puerto Real ou Cádiz.

A cidade aproveito a remodelación das vías e das propias estacións e decidiron crear unha estación máis na cidade situada en Valdelagrana.

## Trens
### Proximidades e Media Distancia
A estación ten servizo de Proximidades cunha frecuencia que oscila entre 15 e 60 min para estacións situadas entre esta estación. Os fins de semana e festivos só circula un tren por hora en toda a liña.

Os trens de Media Distancia que saen e chegan a esta estación son de tipo Andalucía Exprés, todos con destino Sevilla-Santa Justa excepto 1 ao día que ten como destino ou orixe Xaén.

 

### Longa Distancia
A liña de alta velocidade Sevilla-Cádiz atópase en proceso de construción. Esta liña será de largo ibérico con travesa polivalente, unha vez as obras conclúan esta estación poderá acoller este tipo de servizo.

miniatura|centro|450px|Durante a súa construción
Meixoeiro, Riobó, Cabana de Bergantiños

**Meixoeiro** é un lugar da parroquia de Riobó no concello coruñés de Cabana de Bergantiños na comarca de Bergantiños. Tiña 36 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 19 homes e 17 mulleres.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Riobó
### Parroquias de Cabana de Bergantiños
Castromil

Como topónimo **Castromil** pode referirse a:

;En Galiza
***Castromil**, parroquia do concello da Mezquita;
****Castromil**, lugar de dita parroquia;
***Castromil**, lugar da parroquia de Muniferral, no concello de Aranga;
***Castromil**, lugar da parroquia de Rendal, no concello de Arzúa;
***Castromil**, lugar da parroquia de Salto, no concello de Vimianzo.

;Fóra de Galiza

;En Castela e León
***Castromil**, localidade do concello de Hermisende, na provincia de Zamora.

Amais, como apelido pode referirse a:

***Evaristo Castromil Otero**, empresario galego (1876-1969);
***Ramón Castromil Ventureira**, músico empresario e político galego (1930-2022);

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Castromil**, empresa de autocares fundada por Evaristo Castromil en 1917;
***Contos do Castromil**, produto editorial promovido pola empresa de autocares;
***Edificio Castromil**, edificio de estilo modernista de Santiago de Compostela, derrubado en 1975.
Tuzla

**Tuzla** é unha cidade e concello de Bosnia e Hercegovina de 174.558 habitantes e 303&nbsp;km², é a terceira cidade do país e a capital do cantón homónimo, o seu nome deriva da palabra turca para sal, referíndose á riqueza en sal do sitio.
## Historia 
A zona de Tuzla está enclavada nun val ós pés do Majevica, na área hai continuidade do poboamento desde o Neolítico, descubríronse numerosos vestixios desa época, como vasos de arxila, cerámica, coitelos de pedra e machados. A primeira mención escrita de Tuzla data do ano 950.
Estación de Reus

**Reus** é unha estación de ferrocarril da cidade de Reus, na provincia de Tarragona. Está na liña Tarragona-Reus-Lleida. Actualmente paran trens de Media Distancia e un tren Estrella, de liñas operadas por Renfe Operadora.

Esta estación entrou en servizo en 1856 cando foi inaugurado o tramo construído pola Companyia del Ferrocarril de Reus a Tarragona (posteriormente LRT) entre Tarragona e Reus.

## Servizos ferroviarios 
### Proximidades Tarragona 
### Media Distancia 
### Longa Distancia  
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Información da estación en adif.es
Culto á personalidade

[miniatura|Estatua de [Kim Il-sung na Corea do Norte.]]
Chámase **culto á personalidade** ou **culto á persoa** á adoración e adulación excesiva dun líder vivo, carismático e polo xeral unipersonal, especialmente un xefe de Estado. O culto á personalidade (como concepto influído por Nikita Khrushchev no seu discurso no ano 1956 na 20º Convención do Partido Comunista da Unión Soviética) é unha elevación en dimensións relixiosas ou a admiración a nivel de relixión de figuras líderes carismáticas na sociedade ou a política. Nas ditaduras é adoito unha forma de culto á persoa do ditador.

## Notas
Garda de Ferro

A **Garda de Ferro** (en romanés *Garda de Fier*) foi un movemento fascista, ultranacionalista e antisemita romanés, convertido logo nun partido político, que existiu desde 1927 até a segunda guerra mundial.

O movemento foi fundado por Corneliu Zelea Codreanu, o 24 de xullo de 1927, baixo o nome "*Lexión do Arcanxo Miguel*", e foi liderada por Codreanu até a súa morte, en 1938. Os adeptos e membros do movemento eran chamados "lexionarios". En marzo de 1930 Codreanu formou a "Garda de Ferro", unha póla paramilitar e política da Lexión; este nome chegou a aplicarse para a Lexión enteira. Máis tarde, en xuño de 1935, a Lexión mudou oficialmente o seu nome ao partido "*Totul pentru Ţară*" ("*Todo para o País*").

Os seus membros levaban uniformes verdes (considerados símbolo de rexuvenecemento, polos seus uniformes gañaron o alcume "*As camisas verdes*") e saudábanse entre eles como os romanos. O símbolo principal empregado pola Garda de Ferro foi unha cruz tripla, representando barras de prisión (como escudo do martirio), ás veces chamada "*A Cruz do Arcanxo Miguel*".
Ariete (D-36)

O '''*Ariete* (D-36)'*, foi unha fragata rápida, reclasificada como destrutor ASW (antisubmarino), da clase Audaz pertencente á Armada Española.

## Historia 
Foi entregado á armada o 7 de febreiro de 1961 en Ferrol e asignado xunto aos outros buques da mesma clase á 31 escuadrilla de Escolta con base en Ferrol.

O 25 de febreiro de 1966, mentres navegaba de Ferrol a Cartagena, viuse sorprendido por ondas de 12 metros. Chegou ata as illas Cíes, fronte a Vigo, pero o vento virou e levouno cara a Carnota, 60 quilómetros ao norte. Un tripulante dun petroleiro morreu intentándoo remolcar. Tamén fracasou a fragata *Legazpi'' (F-42), chegando a perder un brazo un dos seus mariñeiros. O Ariete foi levado a terra pola acción das correntes e o vento, encallando a 200 metros da costa. Finalmente, embarrancou a 200 metros da Praia do Ardeleiro, e deuse por non recuperable ao partirse o casco.

A actuación dos veciños valeulle ó concello de Carnota a concesión do título "Moi Humanitario", outorgada por Decreto 3290/1966 de 29 de decembro.

## Notas
Anticomunismo

miniatura|200px|Capa da banda deseñada propagandística "Is this tomorrow", editada en 1947 pola Catechetical Guild Educational Society.
O **anticomunismo** é a oposición ao comunismo. Historicamente, a palabra *comunismo* foi empregada para referirse a varios tipos de organización social e os seus partidarios, mais, dende mediados do século XIX, a corrente dominante do comunismo no mundo foi o marxismo. O comunismo marxista conseguiu moitos máis seguidores e opoñentes que todas as demais formas de comunismo xuntas. Así mesmo, o termo *anticomunismo* emprégase principalmente para referirse á oposición activa ao comunismo marxista.

O marxismo, e a forma de comunismo asociado a el, acadou a súa notoriedade no século XX. O anticomunismo organizado desenvolveuse como reacción á crecente popularidade do movemento comunista, e adoptou moitas formas ao longo do século XX. Os monárquicos conservadores europeos loitaron contra a primeira onda de revolucións comunistas dende 1917 a 1922. O fascismo e o nazismo baseáronse nunha forma violenta de anticomunismo; incitaban o medo á revolución comunista para obter poder político, e tentaron destruír o comunismo na segunda guerra mundial. Os nacionalistas loitaron contra os comunistas en numerosas guerras civís por todo o mundo. Tanto o conservadorismo como o liberalismo clásico conformaron gran parte das políticas exteriores anticomunistas das potencias occidentais, e dominaron o pensamento intelectual anticomunista na segunda metade do século XX.

Trala Revolución de Outubro en Rusia, o comunismo marxista quedou principalmente vencellado á Unión Soviética na imaxinación pública (aínda que había moitos marxistas e comunistas que non apoiaban á Unión Soviética e as súas políticas). Como resultado, o anticomunismo e a oposición á Unión Soviética fixéronse practicamente indistinguibles, especialmente en política exterior. O anticomunismo foi un elemento importante na política exterior das Potencias do Eixo durante os anos 30 (Pacto Antikomintern) e dos Estados Unidos, o Reino Unido, o Xapón, Corea do Sur, Australia, o Canadá, Israel, e outros países capitalistas durante a guerra fría.

## Anticomunismo democrático 
Movementos liberais en contra de gobernos autoproclamados comunistas déronse en diversas partes do mundo na década dos anos 80 do século XX aproveitado as mudanzas producidas na URSS baixo o goberno de Mikhail Gorbachev, algúns deles en:
* República Popular da China
* Polonia
* Alemaña Oriental 
* Checoslovaquia 
* Hungría 
* Bulgaria 
* Romanía

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Críticas ao comunismo
* Revolucións de 1989
* Lista de prexuízos cognitivos

### Ligazóns externas 
* La partícula mu en la palabra "comunismo", por Wu Ming. Análisis cómico de las palabras "comunismo" y "anticomunismo".
Estación de Figueres

**Figueres** é unha estación de ferrocarril de Adif situada ao leste do centro histórico de Figueres, na provincia de Xirona. A estación está na liña Barcelona-Xirona-Portbou e teñen parada trens da liña R11 de Rodalies de Catalunya operados por Renfe Operadora. Ademais de trens rexionais, tamén efectuan parada trens de Longa distancia, entre eles tres Trenhoteles a cidades europeas.

Os trens de alta velocidade non efectúan parada nesta estación; fano na estación situada no concello de Vilafant, que recibe o nome de estación de Figueres-Vilafant.

## Historia 
A estación foi inaugurada o 28 de outubro de 1877 coa posta en marcha do tramo Xirona-Figueres da liña que pretendía unir Barcelona coa fronteira francesa. As obras correron a cargo da *Compañía dos Ferrocarrís de Tarragona a Barcelona e Francia* ou TBF fundada en 1875. En 1889, TBF acordou fusionarse coa poderosa MZA. Devandita fusión mantívose ata que en 1941 a nacionalización do ferrocarril en España supuxo a desaparición de todas as compañías privadas existentes e a creación de Renfe.

O 10 de febreiro de 1965, Jorge Vigón, Ministro de Obras Públicas da época, inaugurou o novo edificio da estación de Figueres substituíndo o construído en 1877. En total este novo recinto de dúas plantas tivo un custo de máis de 3 millóns de pesetas.

## Servizos ferroviarios 
### Media Distancia
### Longa Distancia
## Notas
## Véxase tamén 
*Estación de Figueres - Vilafant

### Ligazóns externas 
*Información da estación en adif.es
Henry Campbell-Bannerman

**Henry Campbell-Bannerman**, nado en Kelvinside (Glasgow) o 7 de setembro de 1836 e finado en Londres o 22 de abril de 1908, foi un comerciante e político escocés, primeiro ministro do Reino Unido entre 1905 e 1908.
Talón

O **talón** é a parte posterior, xeralmente prominente, do pé do ser humano. O talón está formado polo óso calcáneo.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* digitígrado
* plantígrado