Enrique Campo

**Enrique Campo Sobrino**, nado en Pontevedra o 21 de setembro de 1890 e finado prematuramente na mesma cidade, o 2 de xuño de 1911, foi un pintor e debuxante que destacou polos seus traballos para a Sociedade Arqueolóxica de Pontevedra.

## Traxectoria 
Na súa familia, acomodada e vinculada coa arte a a cultura, cómpre recordar a Carlos Sobrino Buhigas e Fernando Campo Sobrino, curmán e irmán de Enrique, respectivamente. O pai de Carlos Sobrino, o médico Luís Sobrino Rivas, foi membro fundador da Sociedade Arqueolóxica de Pontevedra e a el debeuse a relación destes tres artistas (Carlos Sobrino e mais Enrique e Fernando Campo) con Casto Sampedro Folgar.
miniatura|Busto de Enrique Campo obra de Carmen Alcoverro, no Museo de Pontevedra
Sendo aínda un rapaz entrou xa en relación con Casto Sampedro, que en 1894 fundara a Sociedade Arqueolóxica de Pontevedra. Casto Sampedro apreciou axiña a calidade dos debuxos de Enrique e a súa capacidade de traballo e de observación, ata o punto de nomealo socio de mérito da Sociedade o 28 de decembro de 1906, con só 16 anos. Desde ese momento converteuse en debuxante oficial e colaborador habitual da mesma.

Enrique Campo debuxou centos de edificios, monumentos, petróglifos, escudos e distintas pezas de arte, ó longo das continuas viaxes que realizou por terras de Pontevedra, só ou acompañando os membros da Sociedade. Especialmente produtiva foi a viaxe que realizou desde maio a outono de 1909, xunto o gravador compostelán Enrique Mayer, co propósito de recoller material para a Exposición Rexional Galega que Antonio López Ferreiro, entre outros, organizou en Santiago de Compostela a finais dese mesmo ano, e na que Enrique Campo foi designado delegado da sección arqueolóxica. Durante o percorrido escribiu un *Diario* no que detallaba os itinerarios seguidos: O Morrazo, Vigo, Tui, Baiona, Gondomar, O Porriño, Ponteareas, Salvaterra de Miño, Ribadavia, Melón, O Carballiño e San Cristovo de Cea, para regresar por terras do Deza e o Ulla ata rematar en Santiago. No diario engadiu comentarios artísticos, topográficos e etnográficos, que publicou Xosé Filgueira Valverde en 1944.

Rematada esta xeira e a montaxe da exposición, en outubro de 1909 marchou a Madrid para cursar estudos artísticos cunha bolsa concedida pola Deputación de Pontevedra, que simultaneaba cun traballo de administrativo na Compañía de Tabacos. Como mantén o seu interese pola arqueoloxía, decide organizar pequenas viaxes polas proximidades de Madrid e na primeira que fai descobre, o 8 de decembro, unha ara romana nas proximidades da Ponte dos Franceses, a primeira ara romana que se atopaba en Madrid e que hoxe se conserva no Museo Arqueolóxico Nacional. O achado serviulle para ser nomeado membro correspondente da Real Academia de la Historia en 1910.

Meses despois cae enfermo e non consegue recuperarse. Ante a inminencia da súa morte trasládano a Pontevedra, onde morre o 2 de xuño de 1911, sen cumprir aínda os 21.

O Museo Provincial de Pontevedra conserva máis de 500 debuxos e acuarelas, procedentes dos fondos da Sociedade Arqueolóxica e da colección Sampedro. Ó valor artístico das obras únese o valor técnico e documental ó testemuñar monumentos, edificios ou elementos artísticos hoxe desaparecidos ou profundamente modificados.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* Inclúe: 
:* "O entusiasmo dun xove creador", por Ángel Núñez Sobrino
:* "Unha lápida romana en La bombilla", por Xosé Filgueira Valverde
:* "A evolución estilística de Enrique Campo", por José Manuel B. López Vázquez. 
* VVAA (1995). Catálogo da exposición *Os debuxantes da Sociedad Arqueológica de Pontevedra*, Museo de Pontevedra.
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Fernando Campo Sobrino
* Carlos Sobrino Buhias
* Ramón Sobrino Buhías
* Os renovadores
* Arqueoloxía

### Ligazóns externas 
* "Río dos gafos", óleo de Enrique Campo 
* Listaxe de bibliografía sobre Enrique Campo