open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Potentilla erecta

[thumb|[Ilustración científica ]]
[thumb|[Selo postal das illas Faroe]]
***Potentilla erecta*** é unha especie de planta con flores (anxiospermas) pertencente á familia das rosáceas.

A autoridade científica da especie é ( L. ) Raeusch., tendo sido publicado en *Nomenclator Botanicus*, ed. 3 152. 1797.
## Nome 
Popularmente é coñecida en lingua galega como **consolda**, **solda** ou **néboda**.

## Presenza 
thumb|Flor|esquerda
É unha especie presente en Asia e Norte de Europa,

### Protección 
Non se encontra protexida por lexislación galega, española, portuguesa ou europea.

## Usos 
As follas son ​​brillantes e palmadas cun longo pecíolo nas follas da raíz. A raíz é grosa e con ela prepárase unha loción que se utiliza para deter a diarrea. En tempos de necesidade utilizouse para a alimentación humana e para tinguir o coiro de vermello.

Esta planta foi moi utilizada na antigüidade pero a introdución da raíz da ratania do Perú fixo que caese en desuso.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Castroviejo, S. (coord. xen.). 1986-2012. *Flora ibérica* 1-8, 10-15, 17-18, 21. Real Jardín Botánico, CSIC, Madrid.

### Ligazóns externas 
* http://www.tropicos.org/Name/27800094 
* Potentilla erecta *- Lista de verificación da flora de Portugal (Continental, Azores e Madeira) - Sociedade Lusitana de Fitosocioloxía*
* *Potentilla erecta* - The Plant List (2010). Versión 1. Publicado en Internet; http://www.theplantlist.org/  (referido ao 11 de xaneiro de 2014).
* *Potentilla erecta* - Índice internacional de nomes de plantas
* *Potentilla erecta* - *Flora dixital de Portugal* . jb.utad.pt/flora.
* *Potentilla erecta* - Flora-on
* *Potentilla erecta* - The Euro+Med PlantBase
* *Potentilla erecta* - Flora vascular
* *Potentilla erecta* - Biblioteca do Patrimonio da Biodiversidade - Bibliografía
* *Potentilla erecta* - JSTOR Global Plants
* *Potentilla erecta* - *Flora Europaea*
* *Potentilla erecta* - Base de datos de taxonomía NCBI
* *Potentilla erecta* - Global Biodiversity Information Facility
* *Potentilla erecta* - Enciclopedia da Vida
Bosque de Wistman

O **bosque de Witsman**, en inglés '''Wistman's Wood''' é unha das tres carballeiras de grande altitude en Dartmoor, Devon, Inglaterra.

## Xeografía 
O bosque atópase a unha altitude de 380–410 metros no val do río West Dart preto de Two Bridges, na referencia da cuadrícula SX612772.

A fonte do Devonport Leat, nun vertedoiro do río West Dart, está xusto ao norte do bosque.

## Estado de conservación 
Esta é unha das carballeiras máis altas de Gran Bretaña e, como un exemplo destacado de carballos nativos das terras altas, foi seleccionada como Lugar de Especial Interese Científico en 1964.

As outras dúas carballeiras de grande altitude de Dartmoor son Black Tor Copse no río West Okement no norte e Piles Copse no río Erme no sur. 

## Descrición 
A carballeira está dividida en tres bloques principais (North, Middle e South Groves ou Woods), que abarcan en total unhas .

Wistman's Wood é propiedade do ducado administrativo de Cornualla

As ramas das árbores están tipicamente adornadas cunha variedade de musgos e liques epífitos e, ás veces, por especies sensibles ao pastoreo como a arandeira e o polipodio (fento dos valos).

No chan, os cantos rodados adoitan estar cubertos por liques e manchas de musgo -as especies frecuentes inclúen *Dicranum scoparium*, *Hypotrachyna laevigata*, *Rhytidiadelphus loreus* e *Sphaerophorus globosus-* e, onde se acumulou o chan, crecen parches de prados ácidos uceiras, nébodas e acedas. En lugares protexidos do gando, atópanse plantas sensibles ao pastoreo, como a alazeira, a arandeira, o xunco e a silva brava. Unha franxa de fentos rodea gran parte do bosque, demarcando a extensión dos solos de terra marrón (humus).

### Fauna 
O bosque de Wistman é o fogar dunha grande diversidade de mamíferos, aves e réptiles, en particular dunha gran poboación de víboras.  Durante este período, os carballos máis vellos pasaron dunha forma raquítica/semiprostrada a unha forma máis ascendente, mentres que se desenvolveu unha nova xeración de carballos rectos e dun só talo. Os carballos máis vellos parecen ter entre 400 e 500 anos de idade, e orixináronse dentro dunha carballeira en dexeneración que sobreviviu en forma de mato durante dous séculos de clima frío.

A *Buller Stone*, unha pedra ao leste do bosque, conmemora un intento en 1866 de datar as árbores, cando Wentworth Buller (con permiso do Ducado) tallou un carballo. Estimouse&nbsp; que tería 168 anos. ou "pixie-led/encantado". A lendaria cazaría salvaxe en Devon, cuxos sabuesos do inferno son coñecidos como Yeth (Heath, calor) ou Wisht Hounds no dialecto de Devonshire, está particularmente asociado co bosque de Wistman.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Oleg Stepánovich Vyálov

**Oleg Stepánovich Vyálov** (grafado ás veces como **Oleg Stepanovich Vialov**), en ruso **Оле́г Степа́нович Вя́лов**, nado en Taskent, Imperio Ruso o 23 de xaneiro de 1904 e finado en Lviv, Ucraína o 1 de xuño de 1988, foi un xeólogo, paleontólogo e taxónomo ucraíno, especializado no estudo dos moluscos bivalvos.
 
## Traxectoria 
É coñecido por ser o descritor da familia dos grifeidos, e de varios outros taxons de moluscos bivalvos.

Foi elixido en 1948 membro da Academia de Ciencias da República Socialista Soviética de Ucraína.

Está enterrado no cemiterio Lychakivskiy de Lviv.

## Premios 
*Premio Stalin
*Premio Estatal de Ucraína en Ciencia e Tecnoloxía
*Científico de Honor de Ucraína
*Orde de Lenin
*Orde da Insignia de Honra
*Medalla do Mérito de Traballo da Gran Guerra Patriótica 1941-1945
*Medalla Pola Defensa de Leningrado
*Orde da Amizade dos Pobos

## Abreviatura 
A abreviatura **Vialov** emprégase para recoñecer a Oleg Stepánovich Vyálov como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Datos sobre o autor e fotografía
A lebre e a tartaruga

***A lebre e a tartaruga*** é unha fábula clásica narrada por Esopo e versionada en multitude de ocasións posteriores, incluídas as adaptacións en debuxos animados de Looney Tunes (que darían lugar ao personaxe da tartaruga Cecil) ou Walt Disney, ou o filme brasileiro homónimo de 2005, entre outros.
## Argumento 
Unha tartaruga desafía a unha lebre a unha carreira. Convencida de que vai gañar, a lebre para a metade para botar unha sesta pero dorme demasiado e ao espertar descobre que a tartaruga, paso a paso, xa chegou á meta.

## Análise 
A primeira interpretación da fábula anima a non confiar nas propias virtudes e a traballar con valentía, o exceso de confianza ou orgullo da lebre é o que a fai perder, así como a súa preguiza, que a leva a durmir en lugar de completar a tarefa. A tartaruga, pola contra, encarna a perseveranza.

A fábula foi utilizada por Zenón de Elea para falar do movemento, substituíndo a lebre por Aquiles. Félix María Samaniego tamén reescribiu a historia, facendo fincapé no carácter negativo da lebre. Jean de La Fontaine recolleu a historia con algunhas variantes da súa colección; por exemplo, o feito de que as tartarugas fosen máis de unha alternándose e enganando con enxeño á pobre lebre, feito habitual nos contos, sendo nesa versión moi similar ao conto *Der Hase und der Igel* (en galego *O ourizo e a lebre*), ambientado en Buxtehude, Baixa Saxonia, recollido polos irmáns Grimm.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:ณ ตึกไทยคู่ฟ้า ทำเนียบรัฐบาล 8 มกราคม2553 (The Official Site of The Prime Minister of Thailand Photo by พีรพัฒน - Flickr - Abhisit Vejjajiva (1).jpg
Ficheiro:Stamp-russia2017-literature-heritage-of-russia-fables-block (cropped 1).png
Ficheiro:Tortoise and hare rackham.jpg
Ficheiro:The Tortoise and the Hare - Project Gutenberg etext 19993.jpg
Ficheiro:La Fontaine 03.jpg
Ficheiro:Valentine, Laura - Aunt Louisa's Oft Told Tales - 0041.jpg
 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Conto
* Conto de fadas
* Fábula
* Literatura infantil
* Literatura infantil e xuvenil
* O ourizo e a lebre
Piso (xeoloxía)

O **piso** é unha unidade cronoestratigráfica formal que representa o conxunto de rochas formadas durante un determinado tempo da historia xeolóxica.

Cada piso é equivalente a unha idade da escala temporal xeolóxica, cunha duración media de poucos millóns de anos.

Hai 99pisos definidos ou en proceso de definición, que cobren todo o Fanerozoico (sen contar o Holoceno), e que por convenio teñen o mesmo nome que as sús idade correspondente.

Os pisos agrúpanse en series, ao igual que as idades se agrupan en épocas (equivalentes unha a unha as series). Os pisos poden subdividirse en unidades estratigráficas máis pequenas, cronozonas ou biozonas, segundo se usen criterios magnetoestratigráficos ou bioestratigráficos respectivamente.

## Notas
Asemblea Xeral de Illinois

miniatura|Selo de Illinois

A **Asemblea Xeral de Illinois** (en inglés, *Illinois General Assembly*) é o parlamento do estado de Illinois, Estados Unidos. A súa sede está no Capitolio Estatal de Illinois en Springfield. Os seus 177 membros son escollidos por sufraxio universal e exercen o poder lexislativo. O nacemento da Asemblea Xeral derívase da Constitución de Illinois de 1818, a primeira do estado. Dous presidentes dos Estados Unidos comezaron a súa traxectoria política na Asemblea Xeral de Illinois, foi o caso de Abraham Lincoln, representante entre 1834 e 1842, e Barack Obama, senador entre 1996 e 2004.

## Composición 
O artigo 4º da Constitución de Illinois, a actual é do ano 1970, determina que a Asemblea Xeral compose de dúas cámaras:

* Senado: integrado por 59 membros que representan a cadanseu distrito. Como función exclusiva do Senado está a ratificación ou rexeitamento determinados nomeamentos feitos polo gobernador de Illinois. Os mandatos dos senadores son de catro anos, aínda que unha vez por década o mandato redúcese a dous anos. Unha vez feito, debe presentala nos rexistros da cámara á que pertenza. Logo, procédese á presentación, chamada primeira lectura, e remítese a un comité. No comité, a proposta é valorada e debatida, de non ser rexeitada, o proceso lexislativo prosegue e chega ao pleno da cámara. Alí debátense as emendas e vótase a lei. É entón cando pasa á outra cámara e no caso de ser modificado o proxecto a outra debe votalo tamén. Unha vez votada na Asemblea Xeral, a lei é remitida ao gobernador para a súa entrada en vigor. Se o gobernador veta a lei, a Asemblea Xeral pode revogalo se así o votan tres quintos terzos de cada cámara.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Illinois
* Abraham Lincoln
* Barack Obama

### Ligazóns externas 
* Sitio web da Asemblea Xeral de Illinois (en inglés)
Gryphaea arcuata

***Gryphaea arcuata*** é unha especie extinta  de moluscos mariños da clase dos bivalvos, subclase dos pteriomorfios, orde dos ostreidos, superfamilia dos ostreoides, unha das tres incluídas na familia dos grifeidos, da que é a súa especie tipo.

## Taxonomía 
### Descrición 
A especie foi descrita en 1801 polo naturalista francés  Jean-Baptiste Lamarck.

## Características 
Es un molusco bivalvo de cuncha non equivalva, subequilátera ao plano da comisura. É de tipo monomiario, e ten unha bisagra disodonta e unha área de ligamento estriada. A valva esquerda presenta liñas de crecemento a miúdo claramente visíbeis, é moi empenada e está curvada como un gancho ou garra, e a dereita é plana e pequena, en forma de opérculo.

A valva máis grande asentábase sobre o fondo mariño. O animal vivía entre as dúas valvas, como as ostras actuais, a as liñas de crecemento que presentan as dúas valvas son moi características. A pequena é plana e tería a función de "tapa"

## Rexistro fósil 
Os fósiles rexistrados datan do Xurásico temperán de Europa, encontrados en sedimentos entre os pisos Hettanxiano e Baxociano (entre 196,5 e 183,0 Ma).

## Na cultura popular 
No folclore inglés chámase comunmente a *devils toenail* (a uña do pé do diaño) debido á súa suposta semellanza coa "pezuña fendida" do diaño.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* David Ward (2002): *Fossils*. DK Smithsonian Handbook. ISBN 978-0-7894-8984-5, p. 101.  
* Gould, Stephen J. (1980): *The Evolution of Gryphaea*. Arno Press. ISBN 0-4051-2751-0.

### Outros artigos 
*Pteriomorfios
*Ostreidos
*Ostreoides
*Grifeidos
**Gryphaea*
Concello de Heby

**Heby** é un municipio sueco (*kommun*) do condado de Uppsala. A súa capital é Heby, con 2 724 habitantes, sendo a área urbana máis grande do concello e onde vive un 20% da súa poboación. No ano 2022 apoboación do municipio era de 14 330 habitantes.

O municipio de Heby pertenceu ata o 1 de xaneiro de 2007 ao condado de Västmanland. O concello limita co municipio de Avesta no condado de Dalarna, co de Sala no condado de Västmanland, cos de Sandviken e Gävle no condado de Gävleborg, e cos de Tierp, Uppsala e Enköping no condado de Uppsala.

## Administración histórica 
A área do municipio correspóndese coa das parroquias de Enåker, Harbo, Huddunge, Nora, Vittinge, Västerlövsta e Östervåla. Coa reforma municipal de 1862 formáronse concellos rurais co mesmo nome a partir desas parroquias.

O 22 de xaneiro de 1887 constituíuse na zona a localidade municipal de Heby que sería disolta en 1952.

Coa reforma municipal de 1952 fundáronse os grandes concellos de Västerlövsta (dos anteriores municipios de Enåker, Huddunge e Västerlövsta) e Östervåla (de Harbo e Östervåla), mentres que os municipios rurais de Nora e Vittinge permaneceron sen cambios.

O municipio de Heby naceu coa reforma municipal de 1971 a partir dos concellos rurais de Nora, Vittinge, Västerlövsta e Östervåla.

Ata o 31 de dicembro de 2006 o municipio estivo no condado de Västmanland, pero pasou a formar parte do condado de Uppsala o día seguinte. Isto levouse a cabo de acordo cunha decisión parlamentaria do 30 de novembro de 2005. Nun referendo local consultivo realizado en 1998 o 57,5% votou a favor dun cambio de condado.

## Notas
Universidade Sorbonne-Nouvelle

**Universidade Sorbonne-Nouvelle** (en ) é unha universidade francesa situada en París fundada en 1971.
A universidade imparte principalmente cursos de letras, ciencias da lingua, idiomas, artes escénicas, comunicación e estudos europeos (historia multidisciplinar, economía, dereito e ciencias políticas). Clasificada entre as 50 mellores universidades de idiomas do mundo na clasificación mundial de universidades QS de gran reputación en 2021, tamén é unha das mellores universidades do país en moitos campos.

## Graduados famosos 
* Maryse Condé, unha escritora de Guadalupe, un departamento francés de ultramar

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Université Sorbonne-Nouvelle
Concello de Helsingborg

**Helsingborg** é un municipio sueco (*kommun*) do condado de Escania. Anteriormente pertencía ao desaparecido condado de Malmöhus. A súa capital é a cidade de Helsingborg. O concello é o oitavo con máis poboación de Suecia, con 152 091 habitantes en decembro do ano 2024.

## Xeografía 
O municipio está no noroeste do *landskap* de Skåne e ten ao Öresund ao oeste. O concello de Helsingborg limita ao norte co de Höganäs, ao nordés cos de Ängelholm e Åstorp, ao leste cos de Bjuv e Svalöv, e ao sur co Landskrona. Ao outro lado do Öresund atópanse os concellos dinamarqueses de Fredensborg e Helsingør.

## Notas
Aequipecten

[miniatura|280px|As dúa valvas de dous espécimes de *[Aequipecten opercularis*]]
[miniatura|280px|Cunchas de *[Aequipecten flabellum*]]

***Aequipecten*** é un xénero de moluscos bivalvos mariños da orde dos ostreidos, superfamilia dos pectinoideos, familia dos pectínidos, subfamilia dos pectininos e tribo dos equipectininos, da que é o seu xénero tipo.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1886 por Paul Henri Fischer,

### Etimoloxía 
O nome científico *Aequipecten* está formado polos elementos *Aequi*- e -*pecten*. O primeiro e o xenitivo do nominativo masculino singular do adxectivo latino *æquus, -a, -um*, "igual", e o segundo deriva no nome do xénero *Pecten*, aludindo é súa semellanza con este.

### Sinónimos 
Ademais de polo seu nome actualmente válido, o xénero coñeceuse tamén polos sinónimos:
**Aequipecten (Aequipecten)* P. Fischer, 1886
**Aequipecten (Perapecten) H. P. Wagner, 1985
**Aequipecten (Perapecten) Wagner, 1985
**Chlamys (Aequipecten)* P. Fischer, 1886
**Pecten (Aequipecten)* P. Fischer, 1886

### Especies 
Na actualidade (2022) recoñécense no xénero as seguintes especies:
**Aequipecten atlanticus* (E. A. Smith, 1890)
**Aequipecten commutatus* (Monterosato, 1875)
**Aequipecten flabellum* (Gmelin, 1791)
**Aequipecten glyptus* (A. E. Verrill, 1882)
**Aequipecten heliacus* (Dall, 1925)
**Aequipecten nicklesi* Dijkstra, 1998
**Aequipecten opercularis* (Linnaeus, 1758)

## Carcateríticas 
As especies deste xénero teñen as valvas máis ou menos desiguiais, pleurotécticas (coa valva dereita abaixo), viven libres suxeitas ao substrato por un biso. Cuncha de perfil cricular, con costelas radiais, e con expansións a modo de "ás" (orellas) no bordo do peche entre as valvas, unidas por un ligamento cunha cartlaxe central. O interior das valvas é aporcelanado. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Lindner, Gert (1977): *Moluscos y caracoles de los mares del mundo*. Barcelona: Ediciones Omega, S. A. ISBN 84-2820-308-3.

### Outros artigos 
* Ostreidos
* Pectinoideos
* Pectínidos
* Pectininos
* Equipectininos

### Ligazóns externas 
* *Aequipecten*  P. Fischer, 1886 en Catalogue of Life.
Augusto Diéguez Yáñez

**Augusto Diéguez Yañez**, coñecido como **Rubio de Villanuiz**, nado en Vilanuíde (Quiroga) o 20 de agosto de 1920 e finado na Rúa o 27 de agosto de 1951, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado por auxilio á rebelión, foi condenado a 6 anos de prisión. Foi membro do grupo de Mario Rodríguez Losada "Pinche" e despois do grupo de Silverio Yebra Granja "Atravesado" da Segunda Agrupación Guerrilleira de León-Galicia formada en setembro de 1947 e dirixida polo PCE. Na primavera de 1949 estivo no Bierzo con Silverio Yebra, Pedro Juan Méndez "Jalisco", Silvestre García López "Chimeneas", Roberto López Rodríguez "Virnes", Manuel Zapico Terente "Asturiano", Francisco Martínez López "Quico" e Odilo Fernández Rodríguez "Blas". En xullo de 1950 foi reclamado polo xuíz militar de Lugo xunto con Xosé Castro Veiga, Roberto López Rodríguez e Fermín Gómez Segura encartados na causa 144/50. Segundo a información proporcionada por un enlace detido pola policía, foi asasinado en Fontei (A Rúa) o 27 de agosto de 1951 xunto con Silvestre García López "Chimeneas".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Silvestre García López

**Silvestre García López**, coñecido como **Chimeneas**, nado en Cabañas Raras o 31 de decembro de 1923 e finado na Rúa o 27 de agosto de 1951, foi un guerrilleiro antifranquista.

## Traxectoria 
Tivo problemas cun veciño do seu concello informante da Garda Civil que denunciara varios puntos de apoio da guerrilla. En 1947, despois de dispararlle ao veciño, uniuse a Odilo Fernández Rodríguez "Blas" na guerrilla de Manuel Girón Bazán en 1947 na provincia de Ourense. Ambos incorporáronse o ano seguinte ao grupo de Mario Rodríguez Losada "Pinche". Na primavera de 1949, despois dos reveses na zona de Chavaga e Vilasinde, formou parte dun grupo que incluía a Silverio Yebra Granja "Atravesado", Manuel Zapico Terente "Asturiano", Pedro Juan Méndez "Jalisco", Augusto Diéguez Yáñez "Rubio", Roberto López Rodríguez "Virnes" e Odilo Fernández Rodríguez "Blas", que marcharon ao Bierzo instalándose na Cabrera onde varios deles se incorporaron ao grupo de Manuel Girón Bazán. Logo da traizón dun enlace, foi asasinado pola Garda Civil o 27 de agosto de 1951 en Fontei (A Rúa) xunto con Augusto Diéguez Yáñez .

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Serena Auñón-Chancellor

**Serena Maria Auñón-Chancellor**, nada en Indianapolis o 9 de abril de 1976, é unha astronauta estadounidense que formou parte da misión Soiuz MS-09 e foi membro das expedicións 56 e 57  á Estación Espacial Internacional.

## Traxectoria 
Auñón graduouse en enxeñaría eléctrica na Universidade George Washington de Washington, D.C., en 1997 e ten un doutoramento en medicina pola Universidade de Texas en Houston en 2001. Foi seleccionada como candidata a astronauta pola NASA en xullo de 2009, graduándose en novembro de 2011. Participou na misión Soiuz MS-09 e foi membro das expedicións 56 e 57  á Estación Espacial Internacional. Pasou un total de 196,74 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz MS-09
*Expedición 56
*Expedición 57
*Estación Espacial Internacional
Fondón, Ortoá, Sarria

**Fondón** é un lugar da parroquia de Ortoá, no concello lugués de Sarria, na comarca de Sarria.

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 5 habitantes (3 homes e 2 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ortoá 
### Parroquias de Sarria 
## Notas
Asemblea Xeral de Iowa

miniatura|Capitolio de Iowa, sede da Asemblea Xeral en Des Moines

A **Asemblea Xeral de Iowa** (en inglés, *Iowa General Assembly*) é o parlamento do estado de Iowa nos Estados Unidos. As súas facultades están determinadas polo artigo 3º da Constitución de Iowa de 1857, que tamén establece a súa división entre unha cámara de representantes e o senado. A súa sede está no Capitolio Estatal de Iowa, en Des Moines.

## Composición 
A Constitución de Iowa recoñece a separación de poderes e confire o lexislativo á Asemblea Xeral. As súas facultades veñen determinadas polo artigo 3º da carta magna que tamén establece a súa organización:

* Senado: está conformado por 50 senadores que son elixidos por catro anos de mandato. 
* Cámara de Representantes: o cento de deputados que a compoñen teñen mandatos bianuais. 

Os lexisladores son electos por distritos uninomais e deben ter a nacionalidade estadounidense, levar un ano morando no estado así coma levar 60 días residindo na circunscrición pola que se presenta. Existen requisitos de idade, os senadores deben ter, polo menos 25 anos, e os representantes 21. Non hai límites de mandatos para os lexisladores.

## Proceso lexislativo 
miniatura|Selo de Iowa
A principal facultade da Asemblea Xeral de Iowa é a de elaborar, debater e aprobar as leis do estado. Un lexislador, sexa senador ou representante, pode iniciar o proceso mediante a elaboración dunha proposta. Antes de rexistrala na cámara á cal pertenza, debe redactala coa axuda da Axencia de Servizos Lexislativos da Asemblea Xeral para garantir que conta cos requisitos técnicos precisos. Logo, rexístrase e a presidencia da cámara á que pertence asgínaa a ao comité correspondente pola súa temática. Nesa fase, un subcomité, normalmente de tres membros, estuda e valora a proposta e presenta as súas conclusións ao comité. Posteriormente o comité presenta un informe á cámara no que pode solicitar a consideración da proposta por parte do plenario, a aceptala con emendas ou pospoñer o trámite indefinidamente. Se a proposta chega ao pleno da cámara, os lexisladores debátena, introducen as emendas e votan a súa aprobación ou non. No caso de ser aprobada, envíase á restante cámara, onde o proxecto seguirá o mesmo procedemento, podendo ser modificada. En tal caso, unha vez rematada o proceso na segunda cámara, volverá ser votada na cámara orixinal. Se a cámara orixinal rexeita as mudanzas, constitúese un comité conxunto con membros das dúas cámaras para intentar chegar a un acordo. O texto pactado debe ser votado afirmativamente por ambas cámaras para ser definitivamente aprobado.

O Gobernador de Iowa pode vetar as leis aprobadas pola Asemblea Xeral, pero esta ten a posibilidade de revogar o veto se así votan dos terzos de ambas as dúas cámaras. As leis elaboradas pola Asemblea Xeral son complicadas na publicación *Acts of the General Assembly* (en galego, *Leis da Asemblea Xera*l) editada tras cada lexislatura.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Iowa

### Ligazóns externas 
* Páxina web da Asemblea Xeral de Iowa (en inglés)
Donde el corazón te lleve (álbum)

***Donde el corazón te lleve*** é o primeiro disco en solitario de José Andrëa, vocalista daquela do grupo de metal Mägo de Oz. Publicado en 2004, o disco está composto por versións en español de baladas clásicas de heavy metal e unha canción orixinal, que dá título ao álbum. 

Colaboran no disco, entre outros, Jorge Salán (guitarra),Joaquín Arellano “El Niño” (batería), Sergio Cisneros “Kiskilla” (piano e teclados) e Sergio Martínez (baixo), quen acompañan principalmente a José Andrëa. Outros colaboradores son Medina Azahara, Cuatro Gatos, Juanma (o primeiro cantante de Mägo de Oz), Patricia Tapia e algúns membros de Mägo de Oz.

O álbum leva o mesmo nome que unha novela de Susanna Tamaro.

## Temas 
# "Engañando al olvido" (Bryan Adams, "Heaven") - 4:13
# "Lo que quiero eres tú" (Paul Rodgers, "All I want is you") - 4:10
# "Tus lágrimas no besan" (Damn Yankees, "High enough") - 4:14
# "El precio" (Twisted Sister, "The Price") - 4:43
# "El peso del alma" (HammerFall, "Glory to the brave") - 5:55
# "Siempre estás allí" (Barón Rojo) - 7:10
# "Aquí estoy" (Rainbow, "Stone cold") - 4:37
# "El Dios de la Guerra" (McAuley Schenker Group, "When I'm gone") - 5:17
# "En tu estrella" (Scorpions, "Always somewhere") - 5:20
# "El mar de la tranquilidad" (Dokken, "Alone again") - 4:00
# "En las olas de tu cintura" (Deep Purple, "Love conquers all") - 4:12
# "La belleza está en tu interior" (Mr. Big, "To be with you") - 4:56
# "Pregúntale a Dios" (Deep Purple, "Soldier of fortune") - 3:36
# "Donde el corazón te lleve" - 5:41

## Notas
Asemblea Xeral de Kentucky

miniatura|Selo de Kentucky

A **Asemblea Xeral de Kentucky** (en inglés, *Kentucky General Assembly*) é o parlamento do estado de Kentucky nos Estados Unidos. Composto por un total de 138 lexisladores electos por sufraxio universal, a Asemblea ten estrutura bicameral: Senado e Cámara de Representantes. A súa orixe remóntase a 1792, cando Kentucky entrou a formar parte da Unión e se elaborou a súa primeira constitución. O Capitolio Estatal de Kentucky, na cidade de Frankfort, acolle a súa sede.

## Composición 
A Constitución do estado, aprobada en 1891, determina a súa estrutura:

* O Senado: ten 38 membros. Representan distritos uninominais e os mandatos son por 4 anos, escolléndose a metade dos senadores cada dous anos. Para ser senador débese contar con residencia no estado dun mínimo de 6 anos e morar no distrito polo que se presenta durante, polo menos o ano anterior. 
* A Cámara de Representantes: ten 100 deputados escollidos por distritos uninominais. Débense ter, cando menos, 24 anos de idade, tres de veciñanza no estado e un no distrito polo que se presenta, para poder concorrer ás eleccións.

## Procedemento lexislativo 
A principal facultade da Asemblea Xeral de Kentucky é a de elaborar, debater e aprobar as leis do estado. Un lexislador, sexa senador ou representante, pode iniciar o proceso mediante a elaboración dunha proposta. Unha vez rexistrada na cámara á que pertenza o lexislador derívase a a un comité parlamentario segundo a súa temática. Nesa fase, o comité valora e debate a proposta, de non ser rexeitada, o proceso lexislativo prosegue e chega ao pleno da cámara. Alí é de novo lida, a segunda lectura, e debátense as emendas, antes de votala. No caso de ser aprobada, envíase á cámara, onde o proxecto seguirá o mesmo procedemento, podendo ser modificada. En tal caso, unha vez rematada o proceso na segunda cámara, volverá ser votada na cámara orixinal. Se a cámara orixinal rexeita as mudanzas, constitúese un comité conxunto con membros das dúas cámaras para intentar chegar a un acordo. O texto pactado debe ser votado afirmativamente por ambas cámaras para ser definitivamente aprobado.

Malia ao veto que pode exercer o gobernador sobre unha lei aprobada, a Asemblea Xeral pode revogalo se así o votan a maioría absoluta dos lexisladores en ambas cámaras. 

Aínda que a Constitución de Kentucky outorga a ambas as dúas cámaras semellantes poderes, as leis que supoñen incremento da recadación fiscal son iniciadas na Cámara de Representantes. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Kentucky

### Ligazóns externas 
* Páxina web da Asemblea Xeral de Kentucky (en inglés)
Australis

**Australis**, coñecido tamén como **OSCAR 5** (*Orbiting Satellite Carrying Amateur Radio 5*) foi un satélite artificial australiano lanzado o 23 de xaneiro de 1970 mediante un foguete Delta 4M desde a base Vandenberg da Forza Aérea.

## Características 
Australis foi o primeiro satélite radioafeccionado construído en Australia. Foi manufacturado por estudantes da Universidade de Melbourne e tiña forma de prisma rectangular cunhas dimensións de 43 x 30 x 15 cm. Cunha masa de 15,8 kg, alimentábase mediante baterías e na súa superficie levaba tiras reflectantes para o control térmico do satélite. Dos seus lados sobresaían catro antenas monopolo, levando a bordo dous transmisores e un sensor de horizonte para determinar a súa velocidade de rotación. Estabilizábase mediante dous imáns pasivos para aliñar o satélite co campo magnético terrestre. Usábase un sistema de comandos para activar o transmisor do satélite, funcionando a unha frecuencia de 29,450 MHz só os fins de semana. O satélite era capaz de transmitir datos sobre o estado da batería, a súa temperatura e o sensor de horizonte usando un sistema de telemetría de sete canles mediante a modulación dos sinais do transmisor. Durante a súa vida útil a universidade de Melbourne recibiu informes de máis de 200 estacións de observación de 27 países distintos

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Delta N6
Sergei Avdeiev

**Sergei Vasilievich Avdeiev**, nado en Chapaevsk (Samara, Rusia) o 1 de xaneiro de 1956, é un cosmonauta ruso que formou parte das misións Soiuz TM-15, Soiuz TM-22, Soiuz TM-28 e Soiuz TM-29.

## Traxectoria 
Avdeiev graduouse en enxeñaría e participou nas misións Soiuz TM-15, Soiuz TM-22, Soiuz TM-28 e Soiuz TM-29, pasando un total de 747,59 días, a maior parte deles a bordo da estación espacial Mir.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz TM-15
*Soiuz TM-22
*Soiuz TM-28
*Soiuz TM-29
*Mir
Concello de Hallstahammar

**Hallstahammar** é un municipio sueco (*kommun*) do condado de Västmanland. A súa capital é o núcleo urbano de Hallstahammar. En decembro do ano 2024 o concello tiña unha poboación de 16 653 habitantes.

O municipio atópase ao carón da canle de Strömsholm/río Kolbäcksån. Hallstahammar está incluído dende o 1 de xaneiro de 2010 na área adminstrativa para a lingua finesa, que garante dereitos especiais aos habitantes que falan ese idioma.

## Xeografía 
O concello de Hallstahammar atópase no sur do condado de Västmanland e limita ao leste co muncipio de Västerås, ao oeste co de Köping e ao norte co de Surahammar, todos eles en Västmanland.

## Notas
Alida González Arias

**Alida González Arias**, coñecida como **Penca**, nada en Salas de los Barrios (O Bierzo) en 1915 e finada no mesmo concello en 2006, foi unha guerrilleira antifranquista.

## Traxectoria 
Casou con José Losada Yáñez, militante da UGT, que logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 agochouse. Alida ocultou ao seu home e foi detida cando lle levaba alimentos e municións. Xulgada en consello de guerra, estivo presa no campo de concentración de San Marcos en León, volveu ser detida, e finalmente desterrada a Cantalapiedra (Salamanca), onde un 27 de abril de 1939 recibiu a noticia da morte do seu home por unha patrulla de gardas civís e falanxistas. Volveu a Salas e converteuse nun enlace da guerrilla. 

En 1945 o seu nome apareceu na lista encontrada pola Garda Civil na casa de Columbrianos e decide unirse ao grupo de Manuel Girón Bazán. Converteuse na compañeira de Girón durante cinco anos ata que o comandante da Garda Civil Miguel Arricivita lle tendeu unha emboscada coa infiltración de José Rodríguez Cañueto, que o asasinou o 2 de maio de 1951, para atribuírlle a Alida a traizón e morte do seu compañeiro Girón. Alida foi detida e pronto logrou a liberdade pero tivo que sufrir o resto da súa vida o rexeitamento dos que preferiron crer as mentiras divulgadas polo comandante Arricivita. Durante anos estivo en Suíza e finou en Salas de los Barrios aos 91 anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Alida González Arias, la Penca
Galactósido

Un **galactósido** é un glicósido que contén galactosa. O H do grupo OH no carbono 1 da galactosa é substituído por un resto orgánico que non é outro azucre. Durante a súa hidrólise libérase galactosa.
[miniatura|224x224px|Estrutura do [ONPG, un exemplo de β-galactósido.]]
Dependendo de se o enlace está situado por "debaixo" ou por "riba" do plano da molécula de galactosa, os galactósidos clasifícanse como α-galactósidos ou β-galactósidos, respectivamente.

Un **β-galactósido** é un tipo de galactósido no cal o enlace glicosídico está por riba do plano do residuo de galactosa. Un exemplo de β-galactósido é o ONPG, que é un β-galactósido sintetizado para ensaios bioquímicos.  

Nun **α-galactósido** o enlace glicosídico está por debaixo do plano do residuo de galactosa. 

## Notas
Melibiosa

A **melibiosa** é un disacárido redutor formado por unha galactosa e unha glicosa unidas por enlace glicosídico α-1,6 (por tanto, é D-Gal-α(1→6)-D-Glc). Diferénciase da lactosa na  quiralidade no carbono no que se pecha o anel da galactosa (na lactosa está en forma β) e en que a glactosa está unida a un carbono diferente da glicosa (na lactosa é o C4). Pode formarse por unha hidrólise mediada por unha invertase da rafinosa, que rende melibiosa e frutosa.  A melibiosa pode degradarse nos seus compoñentes sacáridos, glicosa e galactosa, por un encima alfa-galactosidase, como o MEL1 de *Saccharomyces pastorianus* (lévedo da cervexa lager). O lévedo *Saccharomyces cerevisiae* (lévedo da cervexa ale) non pode usar a melibiosa, o que serve como proba para diferenciar estas dúas especies de lévedos.

## Notas
Feodor Felix Konrad Lynen

**Feodor Lynen**, de nome completo **Feodor** **Felix Konrad Lynen**, nado en Múnic o 6 de abril de 1911 e finado ibidem o 6 de agosto de 1979, foi un bioquímico alemán. En 1964 foi galardoado co Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina.

## Traxectoria 
[esquerda|miniatura|Lynen coa familia en [Estocolmo en 1964.]]
[esquerda|miniatura|Tumba en Friedhof von St. Peter und Paul, en [Starnberg.]]
**Feodor Lynen** comezou os seus estudos no departamento de Química da Universidade de Múnic en 1930 e licenciouse en marzo de 1937 con Heinrich Wieland co traballo: "Sobre as substancias tóxicas na Amanita". Lynen permaneceu en Alemaña durante a Segunda guerra mundial. En 1942 converteuse en profesor de Química na Universidade de Múnic. En 1947 pasou a ser profesor axudante e en 1953 profesor de Bioquímica. A partir de 1954 foi director do Instituto Max-Planck de Química Celular de Múnic, cargo que foi creado para el por iniciativa de dous científicos de alto nivel, Otto Warburg e Otto Hahn. En 1972, este instituto fusionouse co recentemente fundado Instituto Max-Planck de Bioquímica en 1972. Tamén en 1972, Lynen foi nomeado presidente da Gesellschaft Deutscher Chemiker (GDCh).

En 1964, gañou o Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina xunto con Konrad Bloch (que realizara as súas investigacións de xeito independente nos Estados Unidos), polos seus descubrimentos sobre o mecanismo e a regulación do metabolismo do colesterol e dos ácidos graxos. Estes descubrimentos tardaron moitos anos en funcionar.    O Comité Nobel considerou isto importante porque comprender o metabolismo dos esterois e dos ácidos graxos pode revelar como o colesterol afecta as doenzas cardíacas e os ictus. A súa conferencia Nobel o 11 de decembro de 1964 foi "A vía do 'ácido acético activado' aos terpenos e ácidos graxos".

Traballando principalmente por separado, Lynen e Bloch descubriron os pasos que crearon o escualeno e convertérono en colesterol. Inicialmente, Lynen descubriu que se necesitaba acetato activado coa coenzima A para iniciar o proceso. Feodor Lynen morreu en Múnic, Alemaña, o 6 de agosto de 1979, seis semanas despois dunha operación de aneurisma.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Konrad Emil Bloch

**Konrad Bloch**, de nome completo **Konrad Emil Bloch** nado en Neisse, Silesia, que hoxe é a cidade de Nysa, en Polonia o 21 de xaneiro de 1912 e finado o 15 de outubro de 2000, foi un químico alemán-polaco-estadounidense.

## Traxectoria 
esquerda|miniatura| Placa de Konrad Bloch, en Nysa .
[esquerda|miniatura|Konrad Bloch coa súa familia en [Estocolmo, 1964]]

### Formación 
Estudou química na Escola Técnica Superior de Múnic, especializándose en química orgánica.

### Migración e docencia 
De orixe xudía, tras o ascenso ao poder do partido nazi emigrou a Suíza e tras permanecer alí dous anos emigrou aos Estados Unidos onde adquiriu a nacionalidade en 1944. Traballou no Departamento de Bioquímica da Universidade Columbia onde recibiu o seu doutoramento. Máis tarde pasou a traballar no departamento de Química da Universidade de Cambridge, Massachusetts, e na Universidade de Chicago. Obtivo a cátedra de bioquímica da Universidade de Harvard.

### Investigación e recoñecemento 
Independentemente de Feodor Lynen, quen tamén tiña estudado en Múnic, dedícouse ao estudo do proceso de síntese do colesterol, descubrindo que o ácido acético é o inicio dunha sucesiva cadea de reaccións químicas cuxo produto final é o colesterol. Ambos os investigadores contribuíron ao coñecemento do metabolismo intermediario de graxas e lípidos. Os avances neste campo foron determinantes no estudo das enfermidades circulatorias e no tratamento posterior da arteriosclerose.

Foi un dos últimos investigadores en descubrir o importante papel do colesterol na formación de hormonas sexuais, un descubrimento que abriu o camiño para a biosíntese de esteroides activos.

Recibiu, xunto con Feodor Lynen, o Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina en 1964.

En 1985, Bloch converteuse en membro da Royal Society. En 1988, recibiu a Medalla Nacional da Ciencia.

### Vida persoal 
Bloch e a súa esposa Lore Teutsch coñecéronse por primeira vez en Múnic. Casaron nos Estados Unidos en 1941. Tiveron dous fillos, Peter Conrad Bloch e Susan Elizabeth Bloch, e dous netos, Benjamin Nieman Bloch e Emilie Bloch Sondel. Viviron durante moitas décadas no enclave Six Moon Hill de Lexington,  Massachusetts. Era afeccionado ao esquí, ao tenis e á música. Konrad morreu en Burlington, Massachusetts de insuficiencia cardíaca conxestiva no 2000, aos 88 anos. Lore Bloch morreu en 2010 aos 98 anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Konrad Bloch, Nobel Lecture, The biological synthesis of cholesterol, 11 de decembro de 1964
* Eugene P. Kennedy, «Konrad Bloch», Biographical Memoirs – *Proceedings* of the *American Philosophical Society* (vol. 147, no. 1, 2003, pp.&nbsp;67–72)
* 
*
Dean Stockwell

**Robert Dean Stockwell**, nado nos Ánxeles o 5 de marzo de 1936 e finado en Whagarei (Nova Zelandia) o 7 de novembro de 2021, foi un actor estadounidense, cunha carreira que se estendeu durante sete décadas.

## Traxectoria 
Como actor infantil baixo contrato da Metro-Goldwyn-Mayer, Stockwell recibiu a atención do público en filmes como *Levando áncoras* (1945), *The Green Years* (1946), ''Gentleman's Agreement* (1947), *O rapaz dos cabelos verdes* (1948) e *Kim* (1950). De mozo tivo un papel protagonista na obra de Broadway de 1957 *Compulsion* e na súa adaptación cinematográfica de 1959 e en 1962 interpretou a Edmund Tyrone na versión cinematográfica de *Long Day's Journey into Night*, polas que recibiu dous premios ao mellor actor no Festival de Cannes. Foi candidato ao Globo de Ouro polo seu papel na adaptación de 1960 da novela de D. H. Lawrence *Sons and Lovers*.

Apareceu en papeis secundarios en filmes como *Dune* (1984), *Paris, Texas* (1984), *Vivir e morrer nos Ánxeles* (1985), *Veludo azul* (1986), *Superdetective en Hollywood II* (1987) e *Tucker: The Man and His Dream* (1988). Posteriormente recibiu eloxios da crítica pola súa interpretación en *Casada con todos* (1988), polo que foi candidato ao Óscar. Tras isto participou en *The Player* (1992), *Air Force One* (1997), *The Rainmaker* (1997), *Batman Beyond: Return of the Joker* (2000) e *The Manchurian Candidate* (2004).

Os seus papeis televisivos incluén Rear Admiral Albert "Al" Calavicci en *Quantum Leap* (1989–1993), o secretario Edward Sheffield en *JAG* (2002–2004) e o irmán Cavil en *Battlestar Galactica* (2004–2009). Tralas súas interpretacións en *Quantum Leap* e *Battlestar Galactica*, participou en numerosas convencións de ficción científica. Retirouse da actuación en 2015 por problemas de saúde e centrou a súa vida na escultura e noutras artes visuais.Taos in 2009.

Stockwell faleceu de causas naturais en Nova Zelandia o 7 de novembro de 2021 aos 85 anos.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Best, Marc. *Those Endearing Young Charms: Child Performers of the Screen* (South Brunswick and New York: Barnes & Co., 1971), pp.&nbsp;240–244.
* Holmstrom, John. *The Moving Picture Boy: An International Encyclopaedia from 1895 to 1995*, Norwich, Michael Russell, 1996, pp.&nbsp;196–197.
* Dye, David. *Child and Youth Actors: Filmography of Their Entire Careers, 1914–1985''. Jefferson, NC: McFarland & Co., 1988, pp.&nbsp;220–223.
### Ligazóns externas 
*
O honor do capitán Lex

***O honor do capitán Lex*** (en ) é un filme estadounidense de 1952 dirixido por Andre DeToth. O filme está ambientado durante a guerra civil estadounidense, e está protagonizado por Gary Cooper, xunto con Phyllis Thaxter e Lon Chaney Jr.

## Personaxes 
* Gary Cooper como Capitán Alex 'Lex' Kearney
* Phyllis Thaxter como Erin Kearney
* David Brian como Austin McCool
* Paul Kelly como Tenente Coronel John Hudson 
* Philip Carey como Capitán Tennick
* Lon Chaney, Jr. como Pete Elm
* James Millican como Matthew Quint
* Guinn 'Big Boy' Williams como Sarxento Snow
* Alan Hale Jr. como Mizzell
* Martin Milner como Soldado Olie Larsen
* Wilton Graff como Coronel George SharpeRest
* Fess Parker (sen acreditar) como Sarxento confederado Jim Randolph

## Notas
Nieves Abarca

**Nieves Abarca Corral**, nada na Coruña a finais de maio de 1968, é unha escritora galega en lingua castelá.

## Traxectoria
Licenciouse en Historia da Arte pola Universidade de Santiago de Compostela e logo fixo un mestrado en Xornalismo na Universidade Aberta de Cataluña (UOC). Viviu en Londres dous anos e traballou profesionalmente na policía local para o concello da Coruña, denantes de dedicarse á escritura.

A súa obra está escrita en lingua castelá e o seu xénero fundamental é a novela negra. Asistiu a un curso de psicoloxía criminal impartido polo profesor da Universidade de Valencia Vicente Garrido, e iso fixo que acabase dedicándose á escritura e publicando con el novelas a catro mans. As súas primeiras novelas pertencen a unha serie que ten como protagonista a inspectora da policía Valentina Negro, e o criminólogo Javier Sanjuán; o primeiro volume da serie está ambientada na cidade da Coruña. 

En 2019 escribiu fóra do seu tándem habitual con Garrido, adentrándose na novela histórica con *Voraces*, que ten como personaxe principal a escritora liberal Juana de Vega. 

Tamén ten colaborado con medios culturais, tanto escribindo como tirando fotografías. 

## Obra
##### A canda Vicente Garrido 
* *Crímenes exquisitos* (Versátil, 2012). Serie Valentina Negro & Javier Sanjuán, 1.
* *Martyrium* (Versátil, 2013). Serie Valentina Negro & Javier Sanjuán, 2.
* *El hombre de la máscara de espejos* (Ediciones B, 2014). Serie Valentina Negro & Javier Sanjuán, 3.
* *Los muertos viajan deprisa* (Ediciones B, 2016). Serie Valentina Negro & Javier Sanjuán, 4.
* *El beso de Tosca* (Ediciones B, 2018).

##### En solitario 
* *Voraces* (Espasa, 2019).

## Notas
Argopecten

miniatura|250px|*Argopecten gibbus*
miniatura|250px|*Argopecten irradians*

***Argopecten*** é un xénero de moluscos bivalvos mariños da orde dos ostreidos, superfamilia dos pectinoideos,  familia dos pectínidos,  subfamilia dos pectininos e tribo dos equipectininos.  

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1889 polo malacólogo italiano Tommaso Di Maria Monterosato, no seu traballo:
:Monterosato, T. A. di M. (1889): "Coquilles marines marocaines". *Journal de Conchyliologie* **37** (1): 20-40.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Ostreidos
* Pectinoideos
* Pectínidos
* Pectininos
* Equipectininos
Stefan Bajčetić

**Stefan Bajčetić Maquieira**, nado en Vigo o 22 de outubro de 2004, é un futbolista galego que xoga como defensa na UD Las Palmas, da Primeira División, cedido polo Liverpool FC. É fillo do exfutbolista Srđan Bajčetić.

## Traxectoria 
Fillo de Srđan Bajčetić, un antigo xogador do Celta, serbio de nacenza e afincado en Vigo, Stefan é un xogador que se formou na canteira do Celta de Vigo. En xaneiro de 2021, con só 16 anos, asinou polo Liverpool FC para xogar co equipo sub 18. En novembro dese ano 2021 asinou o seu primeiro contrato profesional cos *reds* e en agosto de 2022, renovouno.

Debutou co equipo A do Liverpool nun partido non oficial en xullo de 2022, nun amigable contra o Manchester United en Bangkok, durante a xira de pretemporada do Liverpool por Asia. Na tempada 2022-23, formou parte do equipo sub 21 do Liverpool FC, que compite na Premier League 2 (a liga dos equipos filiais). Malia iso, foi convocado por primeira vez co primeiro equipo en competición oficial nun encontro de liga contra o Fulham FC , e o 27 de agosto de 2022, debutou co primeiro equipo do Liverpool FC na Premier League: xogou os 20 minutos finais do partido que acabaría con vitoria por 9-0 ao AFC Bournemouth, unha das malleiras máis amplas da historia da competición inglesa.

O 23 de agosto de 2022 convocouno a Selección de fútbol sub-19 de España para disputar dous encontros amigables en Israel. Internacionalmente, podería xogar tanto con España como con Serbia.

## Vida persoal 
O seu irmán Jovan tamén xoga ao fútbol, nas categorías inferiores do Celta.

## Notas
Río, Ortoá, Sarria

**Río** é un lugar da parroquia de Ortoá, no concello lugués de Sarria, na comarca de Sarria.

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 3 habitantes (2 homes e 1 muller).

Está situado xunto a Río (Maside), á outra beira do rego do Cervo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ortoá 
### Parroquias de Sarria 
## Notas
Tommaso Di Maria Monterosato

**Tommaso di Maria Monterosato**, marqués de Monterosato, nado en Palermo o 27 de xuño de 1841 e finado na mesma cidade o 1 de marzo de 1927, foi un malacólogo italiano.

## Traxectoria 
Monterosato foi un distinguido estudoso dos moluscos do Mediterráneo, apreciado polos estudosos da malacoloxía de todo o mundo. Dada a súa reticencia á investigación de campo, recolleu unha cantidade considerable de exemplares para ser estudados en colaboración con outros estudosos. Durante as súas moitas viaxes por Italia e polo estranxeiro, mantivo moitos contactos con famosos malacólogos. A súa produción científica foi de considárabel importancia. Describiu numerosas especies novas, enumerou as cunchas mediterráneas e estudou os  fósiles do monte Pellegrino.

En 1893 foi nomeado membro de Malacological Society of London.

Segundo o Rexistro Mundial de Especies Mariñas (WoRMS) nomeou 345 especies mariñas, moitas das cales hoxe son sinónimos.

## Abreviatura 
A abreviatura **Monterosato** emprégase para recoñecer a Tommaso di Maria Monterosato como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Liagazóns externas 
* Reference summary for Monterosato, T. A. di 1874.
Ferradal, Piñeira, Sarria

**Ferradal** é un lugar da parroquia de Piñeira, no concello lugués de Sarria, na comarca de Sarria. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña cinco habitantes (un home e catro mulleres).

Forma un único núcleo xunto con Ferradal (Chorente).

## Patrimonio
Capela de San Marcos.
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Piñeira 
### Parroquias de Sarria 
## Notas
San Martiño, Requeixo, Sarria

**San Martiño** é un lugar da parroquia de Requeixo, no concello lugués de Sarria, na comarca de Sarria. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña quince habitantes (sete homes e oito mulleres).
## Toponimia
O topónimo **San Martiño** é un haxiotopónimo referido a Martiño de Tours, e débese á presenza no lugar da igrexa parroquial de San Martiño de Requeixo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Requeixo 
### Parroquias de Sarria 
## Notas