Thomas Tudway

**Thomas Tudway**, nado probablemente antes de 1650 e finado en 1726, foi un músico inglés, profesor de música da Universidade de Cambridge. É coñecido como compositor e tamén pola súa compilación dunha colleita de música de Igrexa Anglicana.

## Vida 
Tudway naceu a finais da primeira metade do século XVII, xa que se coñece que sendo un neno entrou a formar parte, en 1650, do coro da Capela Real, pouco despois da Restauración. En abril de 1664 obtivo a praza de tenor no coro de San Xurxo, en Windsor. En 1670 sucedeu a Henry Loosemore como organista do King's College, en Cambridge, onde tamén se encargou de formar os coristas entre 1679 e 1680. Tamén foi organista no Pembroke College e en Great. Saint Mary. En 1681 compuxo dous exercicios para a súa graduación en Música: o Salmo 20. en inglés, e o Salmo 2, en latín, con cadanseu acompañamento orquestral.

Tras a morte de Nicholas Staggins en 1700, o primeiro profesor de música en Cambridge, Tudway foi elixido como o seu sucesor en 30 de xaneiro de 1705. Nese mesmo ano acadou o doutoramento en Música e viu como unha das súas composicións, o himno titulado *Thou, O God, hast heard our desire* ("Ti, oh, Deus, oíches o noso desexo") se executaba na capela do King's College con motivo da visita da Raíña Ana á universidade, o día 16 de abril. Foi nomeado "compositor e organista extraordinario" da raíña.

Coñecido polos seus calembures, Tudway foi xulgado en 1706 por un xogo de palabras de carácter ofensivo e despectivo cara á raíña, e sentenciado a ser "degradado de todos os seus graos, presentes e futuros" e a ser destituído da súa praza de profesor e dos tres postos de organista dos que dispuña. Porén, o 10 de marzo de 1707 fixo un acto de retractación pública a raíz do cal foi absolvido formalmente e restabelecido en todos os seus cargos.

Era un conservador tradicionalista e foi un dos partidarios de John Walker e un crítico de Richard Bentley.

Tudway morreu o 23 de novembro de 1726, e foi sucedido como profesor por Maurice Greene en xullo de 1730.

## A *Compilación de Harley* 
As opinións políticas puideron pór a Tudway en contacto con Robert Harley, primeiro conde de Oxford, para quen acometeu o seu traballo máis importante. Como complemento á biblioteca de Harley, Tudway copiou a partir de 1714 un conxunto representativo de composicións para a igrexa anglicana, que ata a data estaban indispoñibles en forma escrita. Xuntou seis volumes de máis de 3.000 páxinas, en colaboración con Humphrey Wanley, que recolleu 70 pezas litúrxicas e 244 himnos de 85 compositores, algúns da súa propia autoría. Os orixinais proviñan de manuscritos localizados arredor de toda Inglaterra, aínda que a colección se baseaba maiormente nos libros do coro da catedral de Ely. No *Dicionary of Music and Musicians* amósase unha lista detallada do seu contido*.*

## Outros traballos 
O himno de Tudway titulado *Is it true that God will dwell with men?* ("É certo que Deus habitará cos homes?") foi interpretado na capela de San Xurxo, en Windsor. Compuxo ademais o himno de acción de grazas *I will sing of Thy great mercies* ("Cantarei de ti unha grande clemencia"), en conmemoración da vitoria na batalla de Blenheim.

En 1720 compuxo himnos compostos e un Te Deum con acompañamento orquestral para a consagración da capela privada de Robert Harley en Wimpole Hall. Algunhas cancións e canons da súa autoría foron publicados en varias compilacións. O himno *Thou, O Lord, hast heard our desire* foi imprimido por Arnold.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Lee, Sidney, ed. (1899). "". *Dictionary of National Biography*, Smith, Maior & Co. Londres.
* *The New Grove Dictionary of Music & Musicians*. Ed. Stanley Sadie; 1980. ISBN 1-56159-174-2