open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Compostela

Como topónimo galego **Compostela** pode referirse a:

;En Galiza
***Santiago de Compostela**, concello da comarca de Santiago;
****Santiago de Compostela**, parroquia de dito concello;
*****Santiago de Compostela**, vila e cidade de dita parroquia;
***Cidade vella de Santiago de Compostela**, centro histórico da cidade de Santiago de Compostela;
***Compostela**, lugar da parroquia de Manín, no concello de Lobios;
***Compostela**, lugar da parroquia de Abeancos, no concello de Melide;
***Compostela**, da parroquia da Mezquita, no concello da Merca.

;Praia de Galiza
*A **praia de Compostela**, no concello de Vilagarcía de Arousa.

;Fóra de Galiza

;En México
*O municipio de **Compostela**, no estado de Nayarit;
*A cidade de **Compostela de Indias**, capital de dito municipio.

;En Filipinas
*O **Val de Compostela**, na rexión de Davao, en Filipinas.

;Deportes
***SD Compostela** (1928-), equipo de fútbol da cidade de Santiago de Compostela;
****SD Compostela B** (1948-2004), antigo filial da Sociedade Deportiva Compostela (desaparecido);

## Véxase tamén
### Outros artigos
*
***Francisco Vázquez Díaz**, escultor galego, alcumado **Compostela** (1898-1988);
****Compostela. Revista literaria ilustrada de actualidad***, publicada de 1908 a 1910;http://biblioteca.galiciana.gal/gl/consulta/registro.do?id=580668
****Compostela. Boletín de la Archicofradía del Glorioso Apóstol Santiago***, 1948;
****Compostela*** (1938, Buenos Aires), publicación primeiramente dirixida por Domingo Maza;
****Compostela. Órgano Oficial del Centro Santiago de Compostela Mutual y Cultural*** (1953, Buenos Aires);https://consellodacultura.gal/fondos_documentais/hemeroteca/cabeceira/index.php?p=1751&id=406
****Compostela. Boletín cultural e informativo de Casa Compostelana*** (1959, Montevideo);
****Compostela. Revista de Galicia*** (1967, México);
***Compostela**, documento expedido polo cabido da catedral de Santiago de Compostela que certifica que o peregrino realizou o Camiño de Santiago *peregrinatio causa*.
Sagunto

**Sagunto** pode referirse a:
* **Sagunto**, cidade da provincia de Valencia;
* ***Sagunto***, fragata acoirazada construída en Ferrol en 1869 polo enxeñeiro Andrés Comerma.
Belén Monís

**Ana Belén Monís Justo**, coñecida como **Belén Monís**, nada en Cualedro (provincia de Ourense) o 27 de xullo de 1981, é unha cantante galega

## Traxectoria 
Formouse como cantante no Conservatorio Karl Nielsen de Ourense, no que tomou clases coa profesora Clara Jensen durante catro anos, estudando técnica vocal e solfexo. Graduouse como titulada en Canto Moderno Rock&Pop polo Conservatorio Trinity College de Londres. Graduada como Técnico superior en Produción de Audiovisuais, Radio e Espectáculos con matrícula de honra, cursou estudos de Educación Social e desenvolveu un labor como docente de canto e Expresión vocal en varias escolas de música de Ourense.

Comezou a cantar aos 17 anos, converténdose en finalista do 1º Certame de cantautores ourensáns. Participou en diversos concursos e festivais da canción en Galicia, como o Festival de Landro, o Festival de Ordes, o de Meaño ou o de Padrón. Participou no programa *Éxito* da Televisión de Galicia, que se emitiu durante o verán de 2002, quedando entre os 16 primeiros clasificados.

Desenvolveu a súa carreira como cantante profesional en diversas orquestras galegas durante varios anos. En 2007 foi seleccionada para participar no programa *Son de estrelas* da Televisión de Galicia, do cal resultou gañadora. Un dos premios consistía na gravación dun disco, coa colaboración do produtor musical Pedro González. Como consecuencia de gañar o programa, actuou en diferentes programas da TVG, como *Luar*, *Especial Noiteboa 2007* e 2008, *Acompáñenos*, *Son de estrelas* 2º edición, especial gala *Santiago Apostol 2007* e 2008 e *Especial Fin de Ano 2010*.

En xaneiro de 2009 a produtora madrileña Boomerang púxose en contacto con Belén para que formase parte do coro galego amadriñado por Marta Sánchez, que participará nun programa con fins benéficos *La batalla de los coros*, emitido por Cuatro TV. Belén Monís desenvolveu nos seguintes anos a súa faceta como compositora para diferentes pezas do audiovisual, destacando a súa colaboración como compositora da letra e intérprete do tema central do docudrama *Podría ser ella*, que trata sobre a violencia de xénero e que foi estreada en Madrid no Ministerio de Igualdade en decembro de 2011.

En 2012 comezou o proxecto musical *La dama de gris*, xunto co pianista e compositor José Carlos González, formato musical de piano e voz onde, ademais de facer versións, presenta temas de composición propia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Canle dedicada á artista en YouTube.
Lingua tailandesa

A **lingua tailandesa** (en ) ou **lingua siamesa** é a lingua oficial da Tailandia. O nome tailandés para a lingua é ภาษาไทย (*phasa thai*, que significa "a lingua da liberdade"). O tailandés forma parte do grupo das linguas tai, pertencente á familia lingüística tai-kadai.

As linguas tai tiveron a súa orixe no sur da China, e algúns lingüistas propoñeran ligazóns coas familias lingüísticas mon-khmer, malaio-polinesia. É unha lingua tonal e analítica. A combinación da tonalidade cunha ortografía complexa, marcadores relacionais e unha fonoloxía diferente pode facer que o tailandés sexa unha lingua de difícil aprendizaxe para os occidentais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en tailandés
Nynorsk

O **Nynorsk** (literalmente "novo noruegués") é unha das dúas normativas estándar (*Standardspråk*) oficiais da lingua norueguesa, usada como norma escrita por algo máis do 10% dos falantes de noruegués. A forma máis utilizada é o *Bokmål*.

## Historia 
Desde os tempos dos viquingos, varios dialectos da lingua norueguesa son falados no territorio do país. A pesar de seren mutuamente intelixibles, cada un deles presenta características distintas, especialmente na fonética, semántica e na morfoloxía. A partir da Unión de Kalmar, no século XVI, Noruega e o seu pobo ficarán baixo o dominio de Dinamarca. Ese dominio reflectiu directamente na lingua, pois o dinamarqués pasou a ser a lingua oficial do reino, sendo a única lingua oficial por varios séculos en todo o territorio noruegués. Posteriormente, a partir da separación de Dinamarca en 1809, unha nova ortografía norueguesa, o *riksmaal* altamente baseada na norma dinamarquesa, foi adoptada en Noruega.

### Descontentamento 
Entre tanto, os habitantes das rexións menos urbanas (por consecuente menos suxeitas ás imposicións dinamarquesas) non se sentían á vontade ou representadas pola variante oficial. Innumerables características dos seus dialectos non eran representadas, facendo que certos falantes sentisen mesmo que escribían unha lingua estranxeira na escola.

### Ivar Aasen 
Un investigador e poeta noruegués de orixe rural, Ivar Andreas Aasen, é hoxe considerado como o creador do novo noruegués. A partir de investigacións intensas nos falares, dialectos e variantes do interior da Noruega, especialmente do oeste do país. A publicación do seu libro *Gramática dos dialectos noruegueses*, foi un marco importante na historia do novo noruegués, pois tornou coñecidas diversas formas diferentes do noruegués oficial.

## Notas 
## Véxase tamén
Contralto

A **contralto** é a voz feminina mais grave.

O termo emprégase tamén como sinónimo para a persoa que canta con esa voz.

A voz de contralto é a corda feminina menos común: un 30% das mulleres.

## Tesitura 
miniatura|300px|Teclado de piano indicando o rexistro de contralto.

Segundo o *New Harvard Dictionary of Music*, a tesitura da contralto vai dende un *fa3* ata un *re5*.

## Matices 
Dentro da voz de contralto atópanse dous matices:
* Contralto dramática
* Contralto cómica o buffa

## Contraltos famosas 
### Contraltos no canto lírico 
### Contraltos na música popular 
Algúns exemplos de voces de contralto recoñecibles son:
Mar Arábigo

O **Mar Arábigo** tamén chamado **Mar de Arabia** forma parte do océano Índico, entre a Península Arábiga e a India.

A máxima anchura do Mar Arábigo é de aproximadamente 2.400&nbsp;km, e a súa máxima profundidade é de 4652 metros, preto da Península Arábiga, aproximadamente á mesma latitude que o extremo sur da India. O río Indo é o único río de grande envergadura que flúe cara a este mar.

No noroeste, estréitase para formar o Golfo de Omán que se conecta co Golfo Pérsico no estreito de Ormuz.

Teñen costa sobre o Már Arábigo a India, Irán, Omán, Paquistán, Iemen, os Emiratos Árabes Unidos, Somalia e as Illas Maldivas.

Entre as súas principais cidades costeiras están Bombai na India e Karachi en Paquistán.
## Véxase tamén
Golfo de Omán

miniatura|Golfo de Omán.
miniatura|Estreito de Ormuz, no Golfo de Omán.
O **golfo de Omán** ou **mar de Omán** (en árabe خليج عمان, ''Khalij 'Omán'') é un entrante norte-occidental do mar Arábigo que, a través do estreito de Ormuz, comunícase co golfo Pérsico. Ten uns 560&nbsp;km de lonxitude, 320&nbsp;km de anchura e unha profundidade media que vai dos 50 m no oeste ata os 200 m ao leste.

Como vía de acceso ao golfo Arábigo, o golfo de Omán ten unha gran significación estratéxica, posto que os estados do Golfo teñen importantes reservas de cru, vitais para a economía mundial.

O golfo de Omán baña, ao norte, as costas da Irán, ao oeste as dos Emiratos Árabes Unidos e, ao sur, as de Omán, onde se atopa Mascate, a principal cidade costeira.
## Véxase tamén
El País (1932)

***El País*** foi un xornal que se publicou en Pontevedra entre 1932 e 1936. Subtitulado *Diario republicano*, cambiou despois a *Diario republicano de la tarde* para denominarse nos últimos anos *Diario de la tarde*.

## Historia e características 
Veu a substituír a *El Pueblo*. Apareceu o 1 de decembro de 1932, sendo o seu fundador, propietario e director Maximiliano Pérez Prego. En 1935 fíxose cargo da dirección durante un breve período Roberto Blanco Torres. *El País* cesou a súa publicación en xullo de 1936.

De tendencia republicana, foi portavoz do Partido Republicano Gallego e posteriormente defendeu a Izquierda Republicana.

Entre os seus colaboradores destacan Gerardo Álvarez Gallego, Roberto Castrovido, Juan García Morales, Ken Keirades, Eugenio López Aydillo, Ramón Otero Pedrayo, Joaquín Poza Juncal, Indalecio Prieto, Ramón Suárez Picallo, Antón Villar Ponte, Alfonso Vega Olivera e Antonio Zozaya.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Adobe PageMaker

**Aldus PageMaker** ou **Adobe PageMaker**, marcou un fito na historia dos programas de *desktop publishing* en combinación coa linguaxe de descrición de páxina PostScript, o ordenador Apple MacIntosh e a impresora láser. Permitían simular a un prezo moito menos que as estacións de traballo de fotocomposición o resultado das filmadoras, grazas á linguaxe común, o Postscript.

Ata mediados da década de 1990, dominou o mercado no campo da produción gráfica, de material publicitario e xornalístico. En virtude dese éxito, a empresa foi adquirida por Adobe. O programa foi descatalogado, sendo substituído por Adobe InDesign.

## Historia de lanzamentos 
## Ligazóns externas 
* Site de Adobe PageMaker
* Site non-oficial sobre a historia de Pagemaker
Exportación

A **exportación** é a acción de vender ao estranxeiro unha parte da produción de bens ou servizos dun conxunto económico ou país.
É un termo reflexo do de importación do xeito que unha venda do país A ao país B representa unha compra do país B ao país A

## Importancia económica 
Esta actividade económica e comercial é considerada como moi importante. Particularmente porque permite adquirir divisas, que son para un país medios de intervención económica e financeira nos mercados exteriores (por exemplo para bens de equipo ou para obter materias primas)
Por outra banda, as exportacións permiten estimular unha economía valorizando o traballo dun país sobre o dos outros e asegurando a supervivencia das súas empresas que, no cadro da mundialización, está fortemente ligada ás súas posicións no mercado mundial.
Freaks

***Freaks*** (subtitulado ***Ten Stories About Power, Claustrophobia, Suffocation and Holding Hands***) é o segundo álbum da banda inglesa de rock alternativo Pulp. Foi editado en maio de 1987 e tivo pouco éxito comercial. Ten un son máis escuro que o seu predecesor, *It*.

## Listaxe de cancións
Ultramega OK

***Ultramega OK*** é o álbum de estrea da banda de grunge estadounidense Soundgarden, editado o 31 de outubro de 1988 a través do selo SST Records. Tras o lanzamento dos EPs *Screaming Life* (1987) e *Fopp* (1988), ámbolos dous polo selo Sub Pop, Soundgarden asinou un contrato coa discográfica independente SST e comezou a traballar no seu primeiro álbum de estudio.

## Listaxe de cancións
Hidrodinámica

A **hidrodinámica** estuda a dinámica de fluídos non compresibles. Por extensión, dinámica de fluídos.

As ecuacións que describen a dinámica destes fluídos son as ecuacións de Navier-Stokes. Son a expresión matemática da conservación de masa e de cantidade de movemento.

No caso de fluídos non viscosos, tamén chamados fluídos coloidais, redúcense ás ecuacións de Euler.

Daniel Bernoulli foi un matemático que realizou estudos de dinámica.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Cavitación
*Golpe de ariete
Club Esportiu Mediterrani

O **Club Esportiu Mediterrani** é unha asociación deportiva da cidade de Barcelona, especialmente destacada na natación e o wáter-polo.

## Historia 
O **Club Esportiu Mediterrani** fundouse o 3 de xullo de 1931 por un grupo de amantes do wáter-polo que habitualmente frecuentaban a praia da Barceloneta e a piscina *La Deliciosa*, do mesmo barrio. No ano 1943, unha profunda crise levou á escisión dunha parte dos xogadores do club provocando a fundación do Club Natació Montjuïc.

Entre o numerosos éxitos deportivos na historia do equipo destaca o terceiro posto do equipo feminino de wáter-polo na **Copa LEN** no 2002.

## Xogadores destacados 
* Jordi Sans
* Daniel Ballart
* Ricardo Sánchez
* Núria Castelló
* Rubén Michavila
* Eduard Lorente
* Jorge Pérez
* Milan Cipov
* Peter Nizny
* Mariona Ribera
* Anna Pardo
* Belén Sánchez
* Elisabet Fuentes
* Ana Ramírez

## Presidentes 
* Martí Planas i Ferrer (1931-1934)
* Jaume Rius i Rovira (1934-1936)
* Martí Planas i Ferrer (1936-1939)
* Josep Company i Torras (1939-1939)
* Ismael García i Romeu (1939-1940)
* Walter Max i Roestel (1940-1942)
* Andreu Carbonell i Silles (1942-1943)
* Cristòfol Torres i Garcés (1943-1953)
* Joan Forcadell i Prats (1953-1958)
* Josep Vaqué i Soriano (1958-1961)
* Joaquim Miquel i Rovira (1961-1965)
* Bonaventura Castellvell i Nabonne (1965-1971)
* Antoni Massagué i Rodríguez (1971-1984)
* Josep Vallès i Saura (1984-1991)
* Josep Lluís Pérez i Pitarch (1991-1995)
* Paulino Martín i Sediles (1995-2004)
* Maurici Costa i Ventura (2004-hoxe)

## Ligazóns externas 
* Web oficial do club 
* Web oficial da Federació Catalana de Natació 
* Web oficial da Federación Española de Natación
Xiana Arias

**Xiana Arias Rego**, nada na Fonsagrada o 28 de maio de 1983, é unha poetisa e xornalista galega.

## Traxectoria 
miniatura|dereita
Licenciada en Ciencias da Comunicación pola Universidade de Santiago de Compostela. Traballou como xornalista na Radio Galega no programa *Diario Cultural* e en *Onda Vital* ata 2020.

O seu primeiro poemario, *Ortigas*, foi o gañador do Premio de poesía Pérez Parallé no ano 2006. Colabora na revista *Xistral* e na publicación *Pirata* en apoio ao Cineclube de Compostela, onde publicou a serie *Cleo de dez a doce*. No ano 2009, co gallo da celebración do Día das Letras Galegas, participou no proxecto de acción poética "A Revolta das Letras" en Santiago de Compostela.

Como música, tocou o baixo no grupo Atrás Tigre e desde 2022 ten o proxecto Clo Plas canda a Berio Molina. Como actriz participou no filme *A estación violenta*.

## Obras 
### Poesía 
* *Ortigas* (Espiral Maior, 2007).
* *Acusación* (Galaxia, 2009).

### Obras colectivas 
* *Pirata* (Brigadas de Intervención Rápida George Grosz, 2007).
* *Letras novas* (Asociación de Escritores en Lingua Galega, 2008).
* *To the winds our sails* (Salmon Poetry, 2010). Tradución do galego ao inglés.
* *Non conciliados* (Cineclube de Compostela, 2011).
* *Novas de poesía. 17 poetas* (Fundación Uxío Novoneyra, 2013).
* *6 poemas 6. Homenaxe a Federico García Lorca*, 2015, Biblos Clube de Lectores. Poesía.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da autora na web da Editorial Galaxia
* "Mover os marcos", entrevista en *Galicia Hoxe* 
* Perfil en *As escollas electivas*
Importación

En economía, unha **importación** é calquera ben ou servizo recibido desde outro país, provincia, pobo ou outra parte do mundo, xeralmente para o seu intercambio, venda ou incrementar os servizos locais. Os produtos ou servizos de importación son fornecidos a consumidores locais por produtores estranxeiros.

A importación é o transporte lexítimo de bens e servizos nacionais exportados por un país pretendidos para o seu uso ou consumo no interior doutro país. As importacións poden ser calquera produto ou servizo recibido dentro da fronteira dun Estado con propósitos comerciais. As importacións son xeralmente levadas a cabo baixo condicións específicas.

As importacións permiten aos cidadáns adquirir produtos que no seu país non se producen, ou máis baratos ou de maior calidade. Ao realizarse importacións de produtos máis económicos, automaticamente estase librando diñeiro para que os cidadáns aforren, invistan ou gasten en novos produtos, aumentando a riqueza da poboación.

Existen tres formas de financiar as importacións:
# Cun saldo comercial favorable; é dicir, exportando máis do que se importa.
# Con ingreso de capitais ao país (turismo, investimento estranxeiro etc.).
# Con endebedamento público.

Se un país importa sen recorrer ao endebedamento nin a un tipo de cambio fixo, a economía non se ve afectada, cousa que si ocorre cando o Estado intervén tomando débeda ou fixando tipos de cambio que non reflicten as preferencias dos cidadáns.

É un concepto reflexo do de exportación.
El Áncora

***El Áncora*** foi un xornal editado en Pontevedra entre 1897 e 1905.

## Historia e características 
Apareceu o 20 de abril de 1897 co subtítulo de *Diario de Pontevedra*, para cambiar por *Diario Católico de Pontevedra* o 13 ou 14 de outubro de 1897. De ideoloxía católica, o seu primeiro director foi Carmelo Castiñeira Antelo, ao que sucedeu en agosto de 1897 Hermenegildo Calvelo; despois foron directores Fernando Olmedo Reguera e José Gómez Martínez (1904).

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
SD Atlético Novás

O **Atlético Novás S.D.**, chamado por motivos de patrocinio **Acanor Novás Valinox** é un equipo de balonmán do Rosal, fundado en 1975 por "Buraco". Na actualidade xoga en Primeira Nacional A.

Nos seus comezos xogaba na pista de Novás, ao aire libre. Na actualidade xoga no Pavillón Municipal do Rosal. O presidente é Roberto Fernández Rodríguez, que está no cargo desde o ano 2007.

Actualmente o equipo ten combinados en 4 categorías, os 4 na sección masculina:

1ª Nacional: Esteban Pedrosa (1), Rafael Gestido (2), Marcos (3), Paulo Da Costa (4), Manuel Martínez (5), Daniel Cerqueira (6), David Lechuga (7), Jorge Pousa (8), Germán Fernández (9, capitán), Iago Alonso (10), Víctor Armán (11), Roberto Rodríguez "Harris" (14), Pablo Herbello (15), David Villar (16), Ramón Martínez (17) e Celso Álvarez (19). O delegado de equipo é Manuel Fernández, e o adestrador Nacho Patiño (1.ª tempada). Na Liga regular 2008/2009 remataron na 2ª posición, o que lle permite disputar a fase de ascenso a División de Honra B que se disputa en Torrelavega, Cantabria.

1ª Autonómica: Santi, Juan, Iván, Adrián, Noé, Víctor, Harris, Cristian, Esteban, Manuel, Paulo, Pisi, Beni (C), Marcos, Iago, Simón e Óscar. O delegado de equipo é Rogelio, e o adestrador Nicolai Tsybanev. Na liga 2008/2009 conseguiron acabar como 12º de Galiza.

Xuvenís (División de Honra): Calvo, David, Martín, Diego José, Mario, César, Iván Patrick, Iago(C), Miguel Trigo, Gabriel e Marcos Dorado. O seu delegado é Roberto Fernández, e o adestrador Marcial. Na liga regular 2008/2009 acadaron a 6ª posición.

Cadetes (División de Honra): David, Adrián, Mario, Peque, Xabier, Oscar, Gabriel, Miguel Trigo(C), Jorge, Fabián, Diego, Juan, Daniel, Marcos Dorado, Nathán, Sergio e Mario. Os seus delegados son José Taboada e Mª Flor Teixeira, e o adestrador é Pablo Herbello. Na liga regular 2008/2009 acadaron a 9ª posición.

Tamén cabe destacar aos benxamíns e aos alevíns que adestran, respectivamente, Iago e Marcote, e que participan en competicións escolares.

O maior logro deste equipo foi conseguir o subcampionato de 1ª nacional en 2003, o que supuxo o ascenso a División de Honra B.

Na tempada 2013/14 o Novás quedou 1º na Primeira Nacional A e clasificouse para a fase de ascendo que organizou. Pero non conseguiron clasificarse.

O patrocinador principal do club é a empresa Acanor.

|}

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Sitio web oficial
La Correspondencia Gallega

***La Correspondencia Gallega*** foi un xornal editado en Pontevedra entre 1889 e 1917.

## Historia e características 
Subtitulado *Diario de Pontevedra*, tiña nun principio tendencia conservadora, pero foi evolucionando cara posturas liberais. Estivo dirixido por José Millán e Javier Puig Llamas. Vinculado aos intereses do Marqués de Riestra (José Riestra López), o seu fillo Raimundo Riestra Calderón tamén chegou a dirixilo.

É a segunda época da publicación aparecida na cidade de Pontevedra en 1874.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Valentina Carro

**Valentina Carro Padín**, nada en Castrelo (Cambados) en 1984,  é unha poetisa galega.

## Traxectoria 
En 2001 gañou o 2º Premio de Narrativa xuvenil do Ateneo Valle-Inclán. Foi a gañadora do Premio de poesía Pérez Parallé no 2007 por *Debaixo de Dziga Vertov hai unha buxaina*.

## Obras
### Poesía
**Debaixo de Dziga Vertov hai unha buxaina*, 2008, Espiral Maior.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Entrevista
La Idea Moderna

***La Idea Moderna*** foi un xornal que se editou en Lugo entre 1889 e 1919.

## Historia e características 
[miniatura|Redacción en 1904: Enrique Rodríguez Garrido, Julio Núñez González, [Antonio Menéndez Franco|Antonio Menéndez, José Vega, Luís Gago Alonso e Juan Rof.]]
Subtitulado primeiro *Diario democrático de Lugo*, cambiou despois a *Diario de Lugo*, para finalmente denominarse *Diario monárquico*. Foi o seu propietario Juan Antonio Menéndez ao que sucedeu á súa morte en 1911 o seu fillo Antonio Menéndez Franco, que xa traballaba como redactor do xornal. Estivo dirixido por Romualdo Acevedo Rivero ata a súa morte en 1902, e sucedeuno como director José Vega Blanco. Entre os seus colaboradores figurou Antón Villar Ponte. De tendencia monárquica, publicou narracións de destacados autores, biografías, conferencias e estudos históricos.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
Ariel Rot

**Ariel Rotenberg Gutkin**, máis coñecido como **Ariel Rot**, nado en Buenos Aires o 19 de abril de 1960, é un guitarrista, cantante, compositor e produtor musical arxentino.

## Discografía 
### Con Tequila 
### Primeira etapa en solitario 
### Con Los Rodríguez 
### Segunda etapa en solitario 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tequila

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
* Colgadosdelaluna.com.ar
La Voz de la Verdad

***La Voz de la Verdad*** foi un xornal editado en Lugo entre 1910 e 1937.

## Historia 
Apareceu o 3 de outubro de 1910 co subtítulo de *Diario católico con censura eclesiástica*, que cambiou por *Diario católico antiliberal*, e logo polo de *Diario católico y antiliberal* e a partir de 1920 cualifícase exclusivamente como *Diario Católico.* A maioría das novas que aparecen no xornal proceden da Agencia Católica de Prensa Asociada. Segue unha tradición antiliberal e tradicionalista e na II República, acabou converténdose no voceiro da CEDA.

Foron os seus directores: Eugenio Zabala, Antonio Cedrón Grandas, Julio Pérez de Guerra, Ramón Robles Neira, Antonio Goyanes Pérez, Alfredo Lorenzo López, Jesús Cora Lira, Francisco Vázquez Saco, Luís Sánchez Arrieta, Fernando Pérez Barreiro e o derradeiro Xosé Trapero Pardo. Entre os seus redactores contouse Ramón Salgado Toimil; e como colaboradores, escribiron Francisco Varela Ouro, Rof Codina, Benigno Ledo e Amador Montenegro. os talleres da imprenta estaban na rúa conde Pallares nº 9.

Era o xornal competidor e contrario a *El Progreso* (liberal).

## Características 
Comezou cun formato saba con 4 páxinas a 5 columnas mais en 1931 mudou o formato a tamaño tabloide e aumentou a 8 páxinas. ao publicarse baixo censura eclesiástica, en ocasións, algúns exemplares presentan espazos en branco por mor desa censura.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* Teijeira, Mari Paz; De la Torre, María (1997). *A prensa en Lugo, dous séculos de historia*. Lugo: Servizo de Publicacións da Deputación de Lugo. ISBN 84-8192-110-6.
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
Caverna de Kapova

miniatura|dereita|250px|Figuras da "Sala de Pinturas" de Kapova
A **caverna de Kapova** e unha gruta situada nos montes Urais, Rusia, que contén pinturas rupestres, clasificadas dentro do período magdaleniano da cultura de Paleolítico Superior.

## Situación 
Denominada tamén *Chulgan Tache*, a caverna está situada no sur dos montes Urais, na rexión de Bashkiria, no distrito de Belorestk. 
miniatura|esquerda|400px|Localización de Kapova no oriente extremo europeo. Moitos das localizacións sinaladas no mapa só forneceron arte mobiliar.

## Arte 
Descuberta a fins da década de 1950, foi estudada por Otto N. Bader. O feito constituíu un fito importantísimo para a historia da arte paleolítica, porque en Europa, salvo na Península Ibérica, Italia e Francia, non se coñecía ningunha gruta con decoración.

Tanto polo estilo como pola temática, Kapova mostrou estar emparentada coas covas e abrigos occidentais. Con pinturas en ocre represéntanse mamuts, cabalos, bisontes e rinocerontes, fauna coñecida noutros murais rupestres. Hai tamén figuras humanas.

Por razóns estilísticas algunhas das figuras clasificáronse como similares ás do Magdaleniano. Cronoloxicamente remonta á 14.000 anos a.n.e.

Aínda que pouco vulgarizada fóra de Rusia, esta gruta constitúe unha etapa máis que testemuña as relacións entre a cultura do Paleolítico Superior europeo-occidental e Asia Central, onde as estacións arqueolóxicas do río Angara e as proximidades do lago Baikal (Malta, Buret e Krasni-Iar) mostran tamén afinidades no instrumental e a súa arte móbil.

Porén Kapova non está illada, pois nas súas proximidades descubríuse unha segunda gruta ornamentada, Ignatievka.

## Véxase tamén 
* Arte paleolítica
* Magdaleniano

## Bibliografía 
* Bader, Otto N., *La caverne Kapovaïa: peinture paléolithique*. Nauta. Moscou. 1965.
* Vjaceslav E. Scelinskij, Vladimir N. Sirokov: *Höhlenmalerei im Ural*. Jan Thorbecke Verlag, Stuttgart. 1999. ISBN 3-7995-9004-8
Levi Eshkol

**Levi Eshkol**, nado en Oratov (Ucraína) o 25 de outubro de 1895 e finado en Xerusalén o 26 de febreiro de 1969, foi un político israelí, presidente do seu estado entre 1963 e 1969.

## Traxectoria 
Mudouse a Palestina (daquela parte do Imperio Otomán) en 1914. Alí xuntouse á Lexión Xudía. Despois do establecemento do estado de Israel, Levi Eshkol foi elixido para o Kneset (Parlamento) o 1951, como membro do Partido Mapai. Serviu como ministro da Agricultura ata o 1952, cando se tornou ministro das finanzas, despois da morte de Eliezer Kaplan. Ocupou este posto por 12 anos.
Sea Power

**Sea Power**, anteriormente coñecido como **British Sea Power** e inicialmente como **British Air Powers**, é un grupo de indie rock inglés procedente de Reading. Fundouse no ano 1995 e a súa formación orixinal estaba composta por Jan Scott Wilkinson (voces, guitarra), Neil Hamilton Wilkinson (baixo, voces, guitarra), Eamon Hamilton (teclados, voces, percusión, guitarra), Martin Noble (guitarra) e Matthew Wood (batería). Eamon Hamilton deixou o grupo en 2006 e foi substituído por Phil Sumner (corneta, teclados), con Abi Fry (viola) uníndose tamén á banda en 2008.

## Membros 
;Actuais
* Jan Scott Wilkinson - voces, guitarra
* Neil Hamilton Wilkinson - baixo, voces, guitarra
* Martin Noble - guitarra
* Phil Sumner - corneta, teclados
* Abi Fry - viola

;Pasados
* Eamon Hamilton - teclados, voces, percusión, guitarra
* Alison Cotton
* Matthew Wood - batería

## Discografía 
### Álbums 
### Sinxelos 
### EPs 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial .
Venus de Brassempouy

A **Venus de Brassempouy**, tamén denominada **Dama de Brassempouy** e **Dama da Caparucha**, é un pequeno busto esculpido en marfil, que representa a cabeza dunha muller, datábel no Paleolítico Superior e que vén sendo clasificada entre as denominadas Venus paleolíticas, aínda que estritamente falando afástase do prototipo destas estatuas.

## Historia do descubrimento
A Dama de Brassempouy foi atopada polo prehistoriador Edouard Piette (1827-1906) no ano 1894, na cova do Papa, preto de Brassempouy (Landes), Francia, que fora descuberta en 1880.

No mesmo sitio, en momentos diferentes e por distintos escavadores, aínda que a maioría atopounas Piette, foron descubertas varias estatuíñas, algunhas delas englobábeis nos modelos habituais das Venus paleolíticas, como a denominada La Poire, O Esbozo ("L'Ebauche"), o Mango de Puñal ("Manche de Poignard"), a Figuriña do Cinto ("Figurine a la Ceinture"), o Torso "Le Torse"), a Rapaciña ("La Fillette") ou o Esbozo de Boneca ("L'Ebauche de Poupée"). Para as dúas últimas insinuouse que poderían ser xoguetes. Varias só se recuperaron como fragmentos.

Todas estas figuras foron depositadas no Musée des Antiquités Nationales en Saint-Germain-en Laye. A Venus de Brassempouy está ali catalogada, pero non se expón habitualmente, para preservala de deterioracións.

## Descrición
A estatuíña, realizada en marfil de mamut, ten unha altura de apenas 36,5&nbsp;mm e 19&nbsp;mm de ancho. Esculpiuse como unha cabeciña, que arrinca desde a base do pescozo. A disposición frontal da cara é lixeiramente ovalada; carece de boca, o nariz é recto; os ollos rasgados; a fronte baixa; presenta unha leve papada; o couquizo ou cocorota preséntase lixeiramente elevado. Vista de perfil o queixo mostra algo de prognatismo. Destaca o que se tomou como un toucado, de aí o nome de **Dama da Caparucha**, e aínda **Caparuchiña**, aínda que tamén se pensa que pode ser un peiteado especial; está formada por incisións profundas entrecruzadas ortogonalmente, dispostas na parte superior da cabeza, e que baixan por ambos lados e pola parte posterior; unha disposición semellante presenta unha das venus de Laussel.

Aínda que se ten aludido a esta figura como un exemplo de retrato paleolítico, tense tamén demostrado que os seus índices cefálicos non se corresponden cos habituais nos seres humanos, polo que en realidade é unha figura imaxinaria.

## Datación
Unha datación precisa, a partir da estratigrafía da estatuíña é imposíbel, ao non precisarse no seu momento de xeito adecuado o nivel correspondente. Véñenselle asignando datas entre 26.000 e 22.000 anos a. de C., no Perigordense superior.

## Notas
## Véxase tamén
* Arte paleolítica
* Venus paleolíticas
El mar no cesa

***El mar no cesa*** é o primeiro álbum de estudio do grupo de rock español Héroes del Silencio, publicado no 1988.

Gravado nos estudios Hispavox, e baixo a produción de Gustavo Montesano e Roberto Durruti, consta de dúas edicións: a primeira en edición vinilo, na que non se incluían as cancións "Olvidado", e "La visión de vuestras almas".

Cabe mencionar a gravación das cancións "El cuadro" e "Hologramas", temas gravados para este traballo discográfico, cuxa publicación non se deu até 1998 no álbum *Rarezas*.

Algunhas cancións ("Fuente esperanza", "Flor venenosa", "Agosto" e "Héroe de leyenda") foron regravadas vocalmente por Enrique Bunbury no ano 2000, para o recompilatorio ''Canciones '84-'96''.

## Contido 
### Lista de cancións (Edición LP) 
### Lista de cancións (Edición CD)
Senderos de traición

***Senderos de traición*** é o segundo álbum de estudio do grupo de rock español Héroes del Silencio, publicado no 1990.

Foi gravado nos estudios Kirios, (Madrid) baixo a produción de Phil Manzanera para Sound & Management (Zürich, Suíza), sendo o enxeñeiro de son e mesturas Keith Bessey. Foi mesturado en Metropolis Studios (Londres, Inglaterra).

Moitas das cancións que aparecen neste disco xa as viñan a tocar na súa xira anterior; "Entre dos tierras" era xa un tema que non debía faltar no repertorio da banda.

O grupo considerou este o mellor disco da súa carreira, e onde a crítica comezou a apoiarlles máis. Era un disco completamente introspectivo e moi acorde á época, facendo unha fusión de sons entre o Rock Gótico, o Pop, e o Hard Rock. As maiores influencias serían The Mission e New Model Army.

Trátase dun disco onde non se preocuparon moito pola composición dos temas, só a darlles un arranxo ás composicións, varias cancións xa estaban presentes e coma se menciona con anterioridade, xa se tocaban nas súas presentacións.

As letras comezan a seren máis fondas, aquí explótanse máis a fondo os sentimentos, a ira, a frustración, a tristura, a melancolía; e os efectos causados polas drogas amósanse de maneira explícita, coma o é o tema "Hechizo".

Todos estes sentimentos e sensacións fanse presentes en tódalas cancións, "Entre dos tierras", "Maldito duende", "La carta", "Malas intenciones", "Oración", "Despertar", "Con nombre de guerra".

Foi o seu primeiro número un en España e o primeiro álbum que entrou nas listas de vendas en Alemaña.

## Contido 
### Lista de cancións
Macromedia FreeHand

**Macromedia FreeHand** é un programa informático de Macromedia de edición de gráficos vectoriais bidimensionais orientados ao mercado profesional do deseño gráfico. É unha aplicación flexíbel, bastante usada ademais en diagramación (paxinación). Posúe capacidades avanzadas de manipulación de imaxes vectoriais e, de forma limitada, en imaxes *raster*, para impresión e para a World Wide Web. É utilizado en produción para a Web pola súa grande integración cos outros programas da Macromedia, como o Macromedia Flash. Antes de ser cancelado o seu desenvolvemento, competía no mercado profesional cos programas Adobe Illustrator e CorelDraw. Co lanzamento do Adobe Creative Suite 3, o FreeHand foi oficialmente substituído por Adobe Illustrator.

## Desenvolvemento 
Orixinalmente, foi creado pola Altsys e licenciado á Aldus, que lanzou as versións 1 a 4. Cando Aldus se xuntou á Adobe, que comercializaba o Adobe Illustrator, a Adobe devolveu o FreeHand para a Altsys. Máis tarde, en 1995, a Altsys foi adquirida por Macromedia, que lanzou o FreeHand nas versións 5.0, 5.5 (soamente para macOS), 7, 8, 9, 10 e 11 (ou MX). En 2005 Adobe comprou a Macromedia.

Coa compra de Macromedia por Adobe, que produce un programa concorrente, o Adobe Illustrator, o futuro do FreeHand foi cuestionado máis unha vez. A empresa anunciou inicialmente, en maio de 2006, que planeaba continuar a ofrecer mantemento técnico e desenvolvemento para o FreeHand "baseado nas necesidades dos seus consumidores". Porén, un ano despois, en 15 de maio de 2007, Adobe declarou que iría cancelar, de feito, o desenvolvemento e mantemento de programa.

Actualmente, os usuarios rexistrados do FreeHand MX poden comprar unha actualización para o Adobe Illustrator CS3. Mentres algúns usuarios do programa están enviando súas reclamacións á Adobe, esperando ver a continuidade do apoio e desenvolvemento de FreeHand, a empresa decidiu fornecer ferramentas e guías para facilitar a transición para o Illustrator.

Oficialmente, o Macromedia FreeHand MX non admite Windows Vista. Porén, algúns usuarios relataran que o programa roda sen moitos problemas no sistema operativo da Microsoft.

## Historia de lanzamentos 
## Véxase tamén 
* Editores gráficos
* Adobe Illustrator
* CorelDRAW
* Inkscape

## Notas 
## Ligazóns externas 
* Web oficial do FreeHand
* Web non oficial dedicado ao FreeHand
Wait until Spring, Bandini

***Wait until Spring, Bandini*** ("Agarda até a primavera, Bandini") é unha novela escrita polo italo-americano John Fante, publicada por vez primeira en 1938. É o segundo volume (o primeiro por orde de publicación) da tetraloxía con Arturo Bandini como protagonista.

En 1989 foi levada ó cine co título homónimo de *Wait until Spring, Bandini*, dirixida por Dominique Deruddere coas actuacións de Joe Mantegna (Svevo), Ornella Muti (Maria) e Michael Bacall (Arturo).

## Trama 
A novela narra a historia dunha familia pobre de inmigrantes italianos en Colorado, no inverno de 1928. Son o pai de familia, Svevo Bandini, a nai Maria, e os tres fillos, Arturo, August e Federico.

A historia está narrada por Arturo, o fillo máis vello, de 14 anos. O pai, Svevo, é albanel, pero sofre con desgusto a situación de vivir con débedas e condenado á inactividade polo ríxido clima invernal, refuxiándose no alcol e no xogo para esquecer, aínda que só sexa brevemente, a súa vida. Arturo mírao ó mesmo tempo con admiración (polo feito de non resignarse á súa condición de "povero immigrato italiano") e con temor e odio por facer sufrir á nai, unha muller extremadamente devota que soporta pacientemente as trasnadas e as continuas ausencias do fogar do seu marido, refuxiándose tenazmente na súa fe.

Mentres tanto Arturo atopa o modo de evadirse da realidade no seu amor (non correspondido) por Rosa, a súa compañeira de clase, e na súa paixón polo béisbol.

A xa fráxil situación do fogar vese agravada pola visita da avoa materna, Donna Toscana, que sempre xulgou a Svevo como un inepto, e que non perde ocasión para reprochar á filla os "erros" que cometeu ó casar.

## Narración 
A trama desenvólvese nunha imaxinaria cidade de Colorado, que se corresponde con Boulder, onde vivía a familia Fante. Pero Svevo non acaba de aclimatarse, acostumado ás montañas dos Abruzos.

A historia, traxicómica, adoita estar narrada en terceira persoa desde o punto de vista de Arturo. Algúns capítulos están narrados por Svevo, e outras partes son declaracións en primeira persoa de Arturo.
Héroe de leyenda

***Héroe de leyenda*** é un mini LP, sendo o primeiro traballo do grupo de rock español Héroes del Silencio, publicado no 1987.

Producido por Gustavo Montesano e arranxado por Héroes del Silencio, este disco foi concibido despois de que Gustavo os vira tocar na Sala En Bruto (Zaragoza), e lles fixera firmar por EMI. A idea fundamental deste traballo era unha proba.

O grupo comenzaba xa a capta-la atención dos medios de comunicación zaragozanos. Foran abreconcertos do grupo La Unión, e participaran no recital de despedida de Alaska y Dinarama en Zaragoza. Ademais, formaran parte en distintos concursos rexionais, e xa tocaran nas Festas do Pilar, que devotamente fanse cada ano, á parte de participar no concurso "El nuevo pop español",e no Festival de Benidorm.

Cando a compañía discográfica lanzou ao mercado este traballo a meta era vender 5.000 copias; a sorpresa foi maiúscula ao se rexistrar a venda de 30.000 copias, fazaña que ningún grupo local pudiera lograr, nin sequera o grupo Van Cyborg, quen xa tiñan disco nas tendas.

O impresionante número de copias vendidas deste EP, motivou a que EMI lanzara ao mercado unha segunda tiraxe deste traballo, agora cambiando a portada, para facela máis atractiva comercialmente.

## Lista de cancións 
# "Héroe de leyenda (Versión maxi)" (5:02)
# "El mar no cesa" (3:09)
# "La lluvia gris" (4:23)
# "Héroe de leyenda" (4:11)

## Compoñentes 
* Enrique Bunbury: voz
* Joaquín Cardiel: baixo
* Juan Valdivia: guitarra
* Pedro Andreu: batería
En directo (Héroes del silencio)

***En directo*** é un EP en vivo do grupo de rock español Héroes del Silencio, publicado no 1989.

Trátase dun EP en directo gravado por Héroes del Silencio o 9 de setembro de 1989 en Villanueva del Arzobispo (Xaén) e está producido por Carlos Martos e Héroes del Silencio. Foi mesturado en Eurosonic (Madrid), os días 14 e 15 de setembro de 1989.

De edición limitada, este disco sae á venda en decembro de 1989, cun tiraxe de 5.000 copias. Hogano, o EP orixinal valórase en máis de 6.000 euros.

## Contido 
### Lista de cancións
Senda '91

'''''Senda '91''''' é un EP en vivo do grupo de rock español Héroes del Silencio, publicado no 1991.

Trátase dun EP gravado co soporte da unidade móbil dos estudios Kirios (Madrid) o 25 de setembro de 1991 en Las Rozas (Madrid) e está producido por Keith Bessey e Héroes del Silencio.

Este disco marcou unha etapa na carreira de Héroes del Silencio, no que se xunta o mellor do concerto que se levou a cabo na comunidade de Las Rozas, en Madrid.

No booklet do disco podemos atopar unha serie de "collages" onde amósanse as críticas acollidas durante esta xira, amosadas coma recurtes de xornais, na súa maioría, críticas negativas cara a banda.

A forma de distribución foi sumamente estraña, posto que a discográfica anunciou que este ía ser unha edición limitada, o grupo argumentou que era un modo de facer un pequeno presente aos seus fans máis asiduos.

Cabe destacar un feito raro que envolvía máis nese misterio á banda, non só polas súas letras, senón por unha mensaxe oculta que se atopa ao final da canción "Hologramas", que se se fai ir o EP cara a atrás, podíase escoitar con claridade unha mensaxe que di así:

No tema "Decadencia" inclúese unha magnífica adaptación de "El Cuervo", e en "Con nombre de guerra" inclúense na gravación os erros ao executar a canción.

## Contido 
### Lista de cancións
El espíritu del vino

***El espíritu del vino*** é o terceiro álbum de estudio do grupo de rock español Héroes del Silencio, publicado no 1993. Foi producido novamente por Phil Manzanera, gravado nos estudios Gallery (Surrey, Chertsey, Londres), e mesturado en Metropolis Studios (Londres).

## Características
Quizais o disco máis exitoso da carreira de Héroes del Silencio, onde explotan a súa faceta máis rockeira, inspirándose no Rock & Roll dos anos 60 e 70, e marcando unha clara influencia do novo Hard Rock, grazas á revitalización do Rock de fala hispana. Aínda quedan algúns matices propios do Rock Gótico.

Ademais, a influencia de Phil Manzanera faise notar máis. Isto non significa que Manzanera lles impuxese coma debíase realiza-la gravación, senón que o traballo fluíu por si só, facéndose presentes as drogas e o exceso.

*El espíritu del vino*, foi un disco completamente afastado do obscurantismo de *Senderos de traición*, aínda tendo aspectos propios do rock sinistro. As letras tornáronse moito máis complexas, e é o disco polo que a crítica tachou a Enrique Bunbury de "matacans".

O título non é máis que a inspiración xurdida nun momento no que a agrupación atopábase en pleno estado de ebriedade. As letras son o claro reflexo diso, aínda que tamén, significa a ambigüidade do traballo, que pode pasar de ser brando, a se-lo máis duro e ríxido en canto a música e letras se refire.

Foi número un en España e alcanzou o número nove en Alemaña, o seu maior éxito alí. A presentación mundial do traballo fíxose en Berlín.

## Contido
### Lista de cancións
Avalancha (álbum)

***Avalancha*** é o cuarto álbum de estudio do grupo de rock español Héroes del Silencio, publicado en 1995.

Foi gravado nos estudios Soundcastle nos Ánxeles (California) baixo produción de Andrew Jackson e Bob Ezrin. O enxeñeiro de son foi Andrew Jackson e o axudante de enxeñeiro, Chris Roberts.

## Características
Trátase do disco no que, de xeito doferente a *El espíritu del vino* e *Senderos de traición*, marca un gran cambio na música de Héroes del Silencio. Alan Boguslavsky entra oficialmente como integrante oficial e é bautizado por Enrique Bunbury como "o azteca de ouro".

As letras denotan unha preocupación ou un modo de sentir social; a apatía, a angustia, a avaricia, os sentimentos da xente que enarbora a bandeira do estancamento, afloran neste disco.

*Avalancha* invita a un cambio, non só amosa a madureza do grupo musicalmente falando; aquí invítase a xente a non quedar calada, a se levantar e romper coas cadeas da opresión. É un disco innovador, pero que non alcanza os logros dos seus anteriores traballos, sobre todo con *El espíritu del vino*.

Un disco que contén moita enerxía, as guitarras son moito máis potentes. Juan Valdivia amosa a súa afección polo hard rock, e amósao en cada *riff* da súa guitarra. Tamén hai influencias de bandas grunge como Soundgarden ou Alice in Chains. É o álbum máis potente e americano de Héroes del Silencio, e tamén, para algúns, o que mellor aguantou o tempo grazas á súa produción.

As demos foron gravadas nun retiro na zona dos Pireneos chamado *El Hospital de Benasque*, un lugar que foi aproveitado durante a época laboral para pechalo e comezar a traballar no que fora o seu cuarto traballo de estudio. Ademais, foi un momento para suavizar as relacións que comenzaban a se tornar tormentosas. De aquí, déronse demos que no seu tempo foron publicados por *El Exceso SL*, en edición limitada, e máis tarde foron publicados no disco *Rarezas*.

"Babel", "Medicina húmeda", "Virus" e "El hombre malo" (tema que nin en *Rarezas* se tomou en conta), foron temas que nunca se incluíron. Nun principio tíñase en mente que o disco se chamase *Babel*, unha perfecta continuación do que fora *El espíritu del vino*. O álbum foi número un en España e entrou no top 30 en Alemaña.

## Contido
### Lista de cancións
Copa Intercontinental de Fútbol

A **Copa Intercontinental** ou **Copa Europea-Suramericana** é un extinto torneo de clubs de fútbol masculino que enfrentaba ano a ano aó campión de Europa (Liga de Campións) co campión da Suramérica (Copa Libertadores). O gañador de cada enfrontamento coroabase como *Campión do Mundo* (sendo os continentes moi máis desenvolvidos no mundo do fútbol naqueles anos) por ser a instancia máis alta á que podía chegar un club de fútbol oficialmente. Desde 1960 ata 1979 enfrontábanse nos países dos respectivos campións continentais e entre 1980 e 2004 disputouse nos meses de novembro ou decembro nas cidades xaponesas de Tokyo (de 1980 a 2001) e Yokohama (de 2002 a 2004). Tamén é coñecida como **Copa Toyota**, en alusión ó patrocinador do trofeo. En 2005 foi substituída pola Copa Mundial de Clubs, que se celebra anualmente no Xapón, engadíndolle un campión por continente (que antes non participaban) e desde a edición 2007 ó campión do país organizador, completándose cun total de sete clubs aspirantes a se proclamar campións a nivel mundial. Todos os equipo en 2017 foron nomeados oficialmente campións do mundo FIFA.

## Historial de finais 
## Palmarés 
### Por equipo 
### Por país 
### Por confederación 
## Estatísticas 
### Premio ó mellor xogador 
[miniatura|Alessandro Del Piero, mellor xogador na [Copa Intercontinental 1996.]]
A partir de 1980 premiouse ó xogador máis valioso do partido, un dos premios era un auto Toyota.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Copa Mundial de Clubs da FIFA
*Equipos de fútbol campións do mundo

## Notes
John Butler Yeats

**John Butler Yeats**, nado en Lawrencetown (Tullylish, County Down) o 16 de marzo de 1839 e finado en Nova York o 3 de febreiro de 1922, foi un debuxante irlandés.

## Traxectoria 
Pai de William Butler Yeats e Jack Butler Yeats, é máis coñecido polo retrato do xove William Butler Yeats que pode ser visto no museo da National Gallery, en Irlanda. O seu retrato de John O'Leary (1904) é considerado a súa obra prima.