open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Araúxo (uva)

miniatura|Unha copa de viño da variedade araúxo, amosando a típica cor púrpura
**Araúxo** é unha caste de uva de *Vitis vinifera* (videira) tinta autóctona da Rioxa, de tamaño mediano, forma esférica e tona grosa de cor negra azulada, de maduración temperá e cultivo moi estendido, utilizada especialmente para a elaboración dos viños das denominacións de orixe Rioxa, Ribera del Duero, A Mancha, Navarra e Valdepeñas. É, polo tanto, unha das castes máis coñecidas da Península Ibérica. Orixinaria do norte de España, cos nomes de *tempranillo*, *cencibel* e *tinto del país*, tamén é moi cultivada en Portugal, onde é xeralmente coñecida como **aragonez**, ou **tinta roriz** na rexión do Douro. En Cataluña coñécese co nome vulgar de *ull de lebre.*

É unha caste moi adaptable a diferentes climas e solos, por iso o seu cultivo aumentou e foi difundido a outras rexións como as portuguesas de Dão e Alentexo, onde se adaptou particularmente ben, Ribatexo e Estremadura.

As condicións ideais de cultivo son os climas quentes e secos, para que a produción sexa menor e os bagos máis concentrados. Esta caste orixina viños de elevado contido alcólico, de baixa acidez e indicados para envellecer, sendo moi resistentes á oxidación.

É a maior constituínte dos mellores Riojas e Ribera del Duero (España). Chile, Perú; en 2005 as adegas Vista Alegre lanzaron un *tempranillo* crianza que goza das preferencias dos enófilos "Tempranillo crianza" e México produce viños finos como *Tempranillo Arcilla*. Introduciuse no Uruguai en 1994 pola adega *Los Cerros de San Juan*, onde a primeira colleita comercial tivo lugar en 1999. Ferméntase en bocois de carballo americano. Hai tamén algunhas plantacións na República Dominicana.

O araúxo chegou a California (entre o século XIX e o XX) co nome de *valdepeñas* e cultivouse en Valle Central. Posto que o clima do val non era o ideal para esta uva, resultoulle difícil prosperar. Non podía alcanzar o seu verdadeiro potencial e cando se usaba era como uva para mestura *jug wine* Posteriormente, California comezou a usar esta variedade de novo para elaborar bos viños. O bago foi levado a Oregón por Earl Jones de Abacela Vineyards and Winery no Val de Umpqua. Araúxo é a principal variedade de Abacela e tamén se ten producido en Novo México, onde Viñedos Tularosa foi a primeira adega que etiquetou o viño coma *Tempranillo* en 2001.

Araúxo cultívase tamén en moitas rexións vinícolas australianas, incluíndo Val McLaren, os outeiros de Adelaida e a rexión Geographe de Australia Occidental. Hai actualmente máis de 100 adegas australianas a facer viño con esta variedade.

## Notas
Schangnau

**Schangnau** é unha comuna suíza do cantón de Berna, situada no distrito administrativo do Emmental. Limita ao norte coas comunas de Eggiwil e Marbach, ao leste con Flühli, ao sur con Habkern, e ao oeste con Eriz e Röthenbach im Emmental.

Ata o 31 de decembro de 2009 estaba situada no distrito de Signau.

A lingua oficial desta comuna é o alemán.

## Galería de imaxes 

Schangnau-Wald.jpg|
B-Schangnau-Ref-Kirche.jpg|
B-Schangnau-Gasthof-Loewen.jpg|
Schangnau-Kirche.jpg|
Schangnau-Faerzbach.jpg|
Schangnau-Hohgant.jpg|

## Notas
Félix Álvarez Villaamil

**Félix Álvarez Villaamil**, nado en Recaré (O Valadouro) e finado en Lourenzá o 26 de abril de 1881, foi un avogado, xornalista, investigador e escritor galego.
## Traxectoria 
Foi director e único redactor do *Boletín Judicial de Galicia* de 1863 a 1866. Adquiriu unha grande amizade con Manuel Vázquez de Parga, a quen axudou a configurar a súa elaborada rede clientelista. Foi membro correspondente da Real Academia de la Historia e correspondente de Modesto Lafuente na súa *Historia general de España*. Colaborou en *La Paz*.
miniatura|*Cuestión dinástica*.

## Obras 
* "Cuestión interesante sobre mejoras por razón de casamiento sin entrega de bienes" (A Coruña 1861). Imprenta de Nobberto Catcante, 41 páxinas.
* "Causa criminal contra don Angel Casas, contestación del abogado de éste" (A Coruña 1969). Eusebio Cascante, 24 páxinas.
* "Cuestión dinástica : derecho del Duque de Madrid a la Corona de España" (Lugo, 1869). Imprenta de Soto Freire, 36 páxinas.
* *El Santo Obispo Gonzalo y época en que se trasladó á San Martin de Mondoñedo la antigua Iglesia Durmiense* (Mondoñedo, 1879). Imp. de Perrote, 91 páxinas.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Persoeiros do Valadouro Concello do Valadouro.
Cidade Velha

A **Cidade Velha** localízase no concello da Ribeira Grande de Santiago, a 15&nbsp;km ao oeste de Praia, na costa de Cabo Verde.

O 10 de xuño de 2009 foi clasificada como unha das Sete Marabillas de Orixe Portuguesa no mundo. Debido á súa historia, manifestada por un valioso patrimonio arquitectónico, o 26 de xuño do mesmo ano foi clasificada pola UNESCO como Patrimonio Mundial da Humanidade.

## Historia 
200px|miniatura|esquerda|Ruínas da Sé. Cidade Velha. 1997
esquerda|miniatura

A entón denominada *Ribeira Grande* foi fundada en 1462, apenas dous anos após á chegada dos navegantes portugueses á illa de Santiago, a primeira das illas do arquipélago de Cabo Verde en ser descuberta.

Alén de ser a primeira cidade fundada polos europeos ao sur do deserto do Sáhara, e a primeira capital de Cabo Verde, foi tamén a sede da primeira diocese da costa occidental africana, solicitada por Xoán III de Portugal ao papa Clemente VII en 1532, e instituída pola bula "*Pro excellenti*" no ano seguinte (1533).

Foi porto de escala de dous grandes navegantes: Vasco da Gama, en 1497, na súa viaxe descuberta do camiño marítimo cara a India, e Cristovo Colón, en 1498, na súa terceira viaxe cara ás Américas.

O período áureo da cidade estendeuse de mediados do século XV a finais do século XVI, mantendo aínda algunha importancia no inicio do século XVII, debido sobre todo ao tráfico negreiro.

Foi capital ata 1769, cando, debido ás melloras do porto e á temida insalubridade da Ribeira Grande, esta foi transferida para a *Praia de Santa Maria*, na actualidade Praia.

A partir de entón entrou en decadencia e progresiva ruína, perdéndose a case totalidade dos edificios civís, relixiosos e militares. No século XX, coa chegada de poboacións vindas do interior, sobre as fundacións dos desaparecidos edificios, xurdiron vivendas sinxelas, con fábrica de pedra e cuberta en follas de coqueiro, co reaproveitamento de cantarías dos antigos monumentos.

En 2000, coa coordinación do arquitecto Álvaro Siza, foi iniciado un traballo de preparación do cartafol de candidatura da cidade para ser Patrimonio Mundial da UNESCO. O informe foi presentado á UNESCO o 31 de xaneiro de 2008.

## Demografía 
De acordo con datos do 1990, a Cidade Velha tiña 2.148 habitantes.

## Patrimonio edificado 
* En 1520 foi construída a picota da cidade, aínda hoxe conservado como monumento.
* Aquí se encontra a máis antiga igrexa colonial do mundo, construída en 1495, a *Igrexa de Nossa Senhora do Rosario*, en estilo manuelino (gótico portugués). A rúa Banana, que conduce á igrexa, foi a primeira rúa de urbanización portuguesa nos trópicos.
* A Sé Catedral da cidade comezou a ser construída en 1555. Sendo rematada en 1693, cando a cidade xa tiña perdido moita da súa importancia. Foi saqueada e severamente damnificada por piratas franceses en 1712.
* O Forte Real de São Filipe, que domina a cidade a 120 metros de altura, foi construído en 1590 para defensa contra os ataques de piratas e corsarios.
* O Convento de São Francisco foi construído a mediados do século XVII, tendo servido como local de culto e de formación. Foi saqueado e damnificado no asalto de piratas en 1712.

## Notas
RAIG

***RAIG***, ***Revista Artística Ilustrada de Galicia***, foi unha revista editada en Vigo entre 1935 e 1936.

## Historia e características 
Tiña como lenda "Arte, industria, comercio, turismo". Apareceu en xaneiro de 1935. Revista mensual fundada e dirixida por Carlos Bock Bremer. Entre os seus colaboradores figurou Juan Bautista Martínez Lemiña. Guillermo Poyán Caamaño era o correspondente en Vilagarcía de Arousa.

Utilizaba, ademais do castelán e do galego, o francés, o inglés, o alemán e o italiano.

O último número coñecido é de xuño de 1936.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Lista de volcáns de Azerbaidján

Esta é unha **lista de volcáns** activos ou extinguidos **de Azerbaidján**.

## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Lista de volcáns
### Ligazóns externas
* Siebert L, Simkin T (2002-). Os volcáns do mundo: un catálogo ilustrado do Holoceno, volcáns e as súas erupcións. Smithsonian Institution, Programa Global de Vulcanismo Serie Información Dixital, GVP-3, (http://www.volcano.si.edu/)
Bou de vara

O **bou de vara** é unha arte de pesca artesanal.

## Características 
Esta arte utilízase remolcada por unha embarcación, e mantén a abertura horizontal da rede constantemente grazas a unha **vara** transversal que vai suxeita aos calóns das *ás* ou *pernas*, e a vertical por medio de boias ou flotadores.

Este tipo de arte emprégase principalmente na captura de camaróns, nécoras, zamburiñas e cangrexos, e tamén de peixes como o linguado a solla e a faneca.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Fariña Castro, Miguel: *Artes e aparellos de pesca en Galicia* p.&nbsp;25, 1998.

### Outros artigos 
* Bou

### Outros artigos 
* Bou
Marina Silva

**María Osmarina Marina Silva Vaz de Lima**, nada en Río Branco (Acre) o 8 de febreiro de 1958, é unha ambientalista e política brasileira.

## Traxectoria
Marina Silva era compañeira de Chico Mendes, que foi asasinado por defender o medio ambiente da Amazonia.  Ela foi membro do Partido dos Traballadores (PT), ata 19 de agosto de 2009 e serviu como unha senadora antes de tornarse ministra de Medio Ambiente en 2003. En 1996, Marina Silva gañou o Premio Ambiental Goldman para América do Sur e Central.  En 2007, o Programa das Nacións Unidas para o Medio Ambiente a nomeou unha dos Campións da Terra, e o Premio Sophie 2009. Correndo nas eleccións de 2010 no Brasil para o Partido Verde (PV), gañou 19,33% dos votos populares.

En 2010 foi nomeada pola revista *Foreign Policy* canda a Cécile Duflot, Monica Frassoni, Elizabeth Maio e Renate Künast, na súa lista dos mellores pensadores mundiais, por tornar o Verde un tema principal. En 2012 foi unha das oito persoas escollidas para cargar a bandeira na cerimonia de apertura dos Xogos Olímpicos de Londres.

En abril de 2014, Eduardo Campos anunciou a súa candidatura para as eleccións presidenciais brasileiras, nomeando Marina Silva como candidata á vicepresidencia.  Tras a morte de Campos nun accidente de avión en 13 de agosto, foi escollida para ser a candidata do Partido Socialista á presidencia do Brasil nas eleccións de outubro de 2014.

## Notas
Anacleto Valencia Lama

**Anacleto Valencia Lama**, nado en Garabelos (Baltar) en 1876 e finado en Vigo o 31 de outubro de 1933, foi un empresario galego.

## Traxectoria 
Foi o primeiro fillo de José Valencia e Sabina Lama, unha familia de labregos propietarios de Garabelos. En 1910 trasladouse a Vigo, foi axente de embarques, e montou un hotel na Praza da Constitución en 1912, o que despois sería o Hotel Roma. Finou en Vigo o 31 de outubro de 1933.

## Vida persoal 
Casou con Teresa López Mandianes e foi pai de Olimpia Valencia.

## Notas
Vieira do Minho

**Vieira do Minho** é un concello e vila portuguesa no Distrito de Braga, Rexión do Norte e na subrexión do Ave.

É a sede dun concello de 218,05&nbsp;km² de área e 12 997 habitantes (censo de 2011), subdividido en 16 freguesías. O concello está limitado polo norte co concello de Terras de Bouro, ao norte e leste por Montalegre, ao sueste por Cabeceiras de Basto, ao sur por Fafe, ao suroeste con Póvoa de Lanhoso e ao nordés por Amares.

O punto máis elevado do concello atópase no Alto do Talefe, cunha altitude de 1262 metros.

O concello sitúase a aproximadamente a 30&nbsp;km da fronteira con Galiza.

## Demografía

## Freguesías
300px|miniatura|esquerda|Freguesías do concello de Vieira do Minho.

O concello de Vieira do Minho está composto por 16 freguesías:

## Política
### Presidentes da *Câmara Municipal* de Vieira do Minho
*António Cardoso Barbosa, Enxañeiro Civil, 2013/2017
*Jorge Augusto Mangas Abreu Dantas, Licenciado en Servizo Social, 2009 / 2013
*Albino Carneiro, Cura, 2005 / 2009
*Jorge Augusto Mangas Abreu Dantas, Licenciado en Servizo Social, 2003 / 2005
*Manuel Travessa de Matos, Enxañeiro Eletrotécnico, 1989 / 2003
*João de Araújo Costa, Profesor de Primaria, 1979 / 1989
*Maria Rita Simões de Almeida Peixoto de Magalhães, 1977 / 1979
*Carlos da Silva Peixoto de Magalhães, Médico
*Ernâni Rabello Peixoto de Magalhães, Avogado
*António Joaquim da Silva Peixoto de Magalhães, Xuíz

## Notas
Clúa

**Clúa** foi unha marca catalá de motocicletas e microcoches, fabricados pola empresa Construcciones Mecánicas Clúa S.L. en Barcelona entre 1949 e 1962. A empresa, propiedade de Joan Clúa i Maluquer, tiña a sede no número 6 da Avenida de Pau Casals, daquela chamada *Avenida General Goded*.

Clúa fabricou o seu primeiro modelo de motocicleta, a MC-75, en 1951 e abandonou o sector once anos máis tarde, logo de demostrar axilidade e innovación, adiantándose a miúdo á súa época, adaptando as últimas solucións técnicas que aparecían. A súa gama era a máis completa da época (50, 75, 125 e 175 cc), completada cos triciclos. En 1955 empezou a fabricar microcoches en versión *sport*.

### Microcoches 
Os microcoches Clúa foron definidos como os de liñas máis harmoniosas e deportivas da época. Algunhas das súas carrocerías eran obra dun dos mellores carroceiros cataláns, Pedro Serra, autor entre outros do deseño do Biscúter *Cupé* (ou *Pegasín*).

Atendendo ás súas características este coche poderíase situar nun segmento superior ao dos microcoches, preto de coches como por exemplo o SEAT 600 debido á súa elegante liña, excelentes acabados e sobre todo polo seu motor de catro tempos. Malia que o seu prezo (64.000 pta da época) situábao preto do 600, este automóbil espertou grande interese cando foi presentado na Feira de Mostras de Barcelona en 1957. Fixéronse un gran número de pedidos co compromiso que en caso de calquera defecto ou anomalía a empresa devolvería o diñeiro ao comprador, desafortunadamente resultou que a chapa desaxustábase por un defecto de fabricación (alleo a Clúa), de forma que a empresa viuse obrigada a devolver o diñeiro a todos os que o pediron, motivo polo cal en 1960 liquidou as últimas unidades deste coche a 49.300 pta e en 1962 a empresa crebou.

Dos Clúa fabricáronse aproximadamente unhas 100 unidades en total.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Historia de Clúa 
* Historia dos microcoches Clúa
Enciclopedia temática de Galicia

A **Enciclopedia temática de Galicia**, é unha enciclopedia de tema galego, editada en lingua castelá en Cataluña.

## Contido 
Cada un dos seis volumes ten unhas 240 páxinas, presenta o texto a dúas columnas e inclúe abondosas imaxes en cor e monocromas.

### Índice 
;I.- *Música, Lengua y Literatura*
Unha imaxe das *Cantigas de Santa María* aparece na sobrecuberta.
:* "Música"
::* "Introducción"
::* "Músicos y compositores"
:* "Lengua"
::* "Introducción"
::* "La lengua gallega"
:* "Literatura"
::* "Literatura gallega"
::* "La literatura gallega en lengua castellana"

[miniatura|A fachada do [Pazo de Raxoi figura na sobrecuberta do tomo de *Sociedad*.]]
;II.- *Sociedad*
:* "Derecho gallego"
:* "Marco jurídico de la autonomía de Galicia"
:* "Estatuto de Autonomía"
:* "La ciencia en Galicia"
:* "Galicia de Ultramar"
:* "Presente y futuro de Galicia"

miniatura|Mapa *GALLÆCIA REGNVM* na sobrecuberta do tomo de *Historia*.
;III.- *Historia*
:* "Introducción"
:* "Prehistoria"
:* "Romanización"
:* "Edad Media"
:* "Historia Moderna", José Manuel Pérez García e Juan Eloy Gelabert González
:* "Galicia en los siglos XIX y XX"

[miniatura|Unha [palloza aparece na sobrecuberta do volume de *Antropología*.]]
;IV.- *Antropología*
:* "Introducción"
:* "Estudio antropológico de la población"
:* "Las artes menores"
:* "La arquitectura popular", Pedro de Llano Cabado.
:* "La cocina y las bodegas"

[miniatura|Unha [xamba do Pórtico da Gloria ilustra a sobrecuberta do volume: *Arte*.]]
;V.- *Arte*
:* "En torno a una historia del arte gallego", José Manuel García Iglesias.
:* "Arte paleocristiano y prerromano"
:* "El arte románico"
:* "El arte gótico"
:* "El Renacimiento", José Carlos Valle Pérez.
:* "El Barroco"
:* "El Neoclasicismo y el siglo XIX"
:* "El arte contemporáneo", José Manuel López Vázquez.

;VI.- *Geografía*
Unha praia ilustra a sobrecuberta.
:* "Geografía física"
::* "Galicia: una marcada personalidad geográfica"
::* "El relieve"
::* "El clima"
::* "Hidrografía"
::* "Los suelos"
::* "La flora"
::* "La fauna"
:* "Geografía humana"
::* "Población"
::* "Las ciudades"
::* "Aldeas, parroquias y villas"
::* "Turismo y ocio"
::* "Educación"
::* "Sanidad"
:* "Geografía económica"
::* "Agricultura"
::* "Ganadería"
::* ...

## Edicións 
Reeditouse, ao menos, en catro ocasións.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Botrel. "Enciclopedias, identidad y territorios en la España postfranquista" en *Prensa, impresos y territorios en el mundo hispánico contemporáneo*, PILAR (Presse, Imprimés, Lecture dans l’Aire Romane), 2002.
### Outros artigos 
* Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada
* Galipedia
* Enciclopedia Galega Universal
* Enciclopedia Temática Ilustrada A Nosa Terra
Lady and the Tramp

***Lady and the Tramp*** é un filme de animación de comedia musical romántico estadounidense do ano 1955 producido por Walt Disney e estreado o 22 de xuño de 1955. O décimo quinto filme na serie de clásicos animados de Disney, foi o primeiro en ser rodado no proceso CinemaScope. Baseado en *Happy Dan, The Whistling Dog* de Ward Greene, *Lady and the Tramp* conta a historia dunha cadela da raza cocker spaniel americano chamada Lady que vive no fogar dunha familia rica, e un masculino can mestizo da rúa chamado Tramp. Cando os dous cans se atopan, eles embarcan moitas aventuras románticas. Unha secuela estreada en vídeo, ''Lady and the Tramp II: Scamp's Adventure'', foi estreada no 2001.

## Sinopse 
Lady é unha fermosa cadela de pura raza que vive feliz no seu fogar. Os seus donos mímana moito e ela corresponde moi leda ós seus coidados. Porén, o día no que os seus donos deciden facer unha viaxe, a vida de Lady vese alterada; a chegada da tía Sarah cos seus gatos non provoca máis que sobresaltos. Menos mal que coñece a Tramp, un can da rúa moi galán.

## Personaxes 
* Barbara Luddy como Lady
* Larry Roberts como Tramp
* Bill Thompson como Jock, Joe, Bulldog, Dachsie, Policeman
* Bill Baucom como Trusty
* Verna Felton como Tía Sarah
* George Givot como Tony
* Lee Millar como Jim Dear
* Peggy Lee como Darling, Si e Am, Peg
* Stan Freberg como castor
* Alan Reed como Boris 
* Thurl Ravenscroft como Al o crocodilo
* Dallas McKennon como Toughy, Pedro, Profesor, Hiena
* The Mellomen como Coro de cans

## Galardóns e nomeamentos 
* 1955: Premios David di Donatello: Mellor produción estranxeira.
* 1955: BAFTA: Nomeado a mellor filme de animación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Nick of Time

***Nick of Time*** é un filme estadounidense dirixido por John Badham que se estreou no 1995. Está protagonizado por Johnny Depp, Christopher Walken, Charles S. Dutton e Courtney Chase. É destacable que o filme está rodado en tempo real.

## Sinopse 
Gene Watson (Johnny Depp), un contable viúvo, e a súa filla de seis anos son secuestrados na estación de tren dos Ánxeles por uns impostores que se fan pasar por policías. Os seus secuestradores entregan a Watson unha arma e ordénanlle que cometa un asasinato nun prazo de noventa minutos, se quere recuperar a súa filla con vida.

## Personaxes 
* Johnny Depp como Gene Watson
* Christopher Walken como Mr. Smith
* Charles S. Dutton como Huey The Shoes Shine Man
* Roma Maffia como Ms. Jones
* Marsha Mason como Gobernadora Eleanor Grant
* Peter Strauss como Brendan Grant
* Gloria Reuben como Krista Brooks
* G.D. Spradlin como The Lobbyist
* Yul Vazquez como Gustino
* Edith Diaz como Irene
* Courtney Chase como Lynn Watson

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Torta

O termo **Torta** pode referirse a:

***Pastel**, doce grande, polo xeral de forma redonda e plana, que se serve cortado en porcións;
***Torta de pan**, pan de forma redonda e moi aplanada, de masa compacta, e case sen miolo.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***A Torta**, lugar da parroquia da Lama, no concello da Lama.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Os Tortos**, lugar da parroquia de Doso, no concello de Narón.
Francos, Francos, Outeiro de Rei

**Francos** é un lugar da parroquia de Francos no concello lugués de Outeiro de Rei, na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2013 tiña 27 habitantes (14 homes e 13 mulleres).

## Toponimia 
Segundo Nicandro Ares de *Francos* di J.M. Piel que ten un dobre significado, o de individuos procedentes da Francia ou o de homes libres, alén de descendentes dun home chamado *Franco*.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Francos 
### Parroquias de Outeiro de Rei 
## Notas
A Palloza, Outeiro de Rei, Outeiro de Rei

**A Palloza** é un lugar da parroquia de Outeiro de Rei no concello lugués de Outeiro de Rei, na comarca de Lugo. Segundo o IGE, en 2013 tiña 66 habitantes (31 homes e 35 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Outeiro de Rei 
### Parroquias de Outeiro de Rei 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Outeiro de Rei
Ulva (homónimos)

O termo **Ulva** pode referirse a:
* **Ulva**, unha illa do arquipélago das Hébridas Interiores, na costa occidental de Escocia. 
* ***Ulva***, un xénero de algas verdes coñecidas comunmente como leitugas de mar.

;Véxase tamén:
* Illa Ulva, Nova Zalandia
* Illas Ulva, na costa de Knapdale,  Escocia.
* Ulva Nature Reserve, en Australia.
Santa Isabel

O nome **Santa Isabel** pode referirse a:

***Santa Isabel**, nai de Xoán o Bautista;
***Isabel de Hungría**, santa da Igrexa Católica (1207-1231);
***Isabel de Francia**, princesa francesa e beata da Igrexa Católica (1225-1270);
***Isabel de Aragón** ou de **Portugal**, santa da Igrexa Católica, raíña consorte de Portugal e infanta de Aragón;
***Isabel Fiodorovna**, santa da Igrexa Ortodoxa Rusa.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Santa Isabel**, lugar da parroquia de Cadoalla, no concello de Becerreá;
***Santa Isabel**, lugar da parroquia de Brués, no concello de Boborás;
***Santa Isabel**, lugar da parroquia de Outeiro de Rei, no concello de Outeiro de Rei.

## Véxase tamén
### Outros artigos
****Santa Isabel***, barco a vapor de pasaxeiros español, naufragado na costa galega en 1921 con 213 mortos.
*Parroquias de Galicia baixo a advocación de santa Isabel
Manuel Coronado Plá

**Manuel Coronado Plá**, coñecido habitualmente como **Lolo** ou **Lolo Plá**, nado en Mérida (Estremadura) o 7 de abril de 1993, é un futbolista profesional español que xoga como mediapunta no Cádiz da Segunda División B cedido polo Benfica.

## Traxectoria 
Nado en Mérida, Estremadura, Lolo comezou a súa carreira nas categorías inferiores do Real Valladolid, facendo o debut sénior co filial valisoletano na tempada 2010-11 en Terceira División. O 20 de agosto de 2012 apareceu no seu primeiro encontro co primeiro equipo, xogando os últimos minutos no partido correspondente á primeira xornada da Primeira División 2012-13, no que o seu equipo vence por 1-0 ao Real Zaragoza na Romareda. O 2 de agosto de 2013 asina polo S.L. Benfica, sendo inicialmente colocado no equipo filial da Segunda Liga. Debutou co seu equipo xa o día 26, entrando desde o banco no minuto 81 na vitoria en casa ante o Portimonense S.C., marcando o 3–0. Ao final da tempada logra anotar 10 goles en 32 partidos.

### Clubs 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en Transfermarkt 
* Datos do xogador en BDFútbol 
* Datos do xogador en Fora de Jogo 
* Datos do xogador en Soccerway
Mediomundo

O **mediomundo** é unha arte de pesca, hoxe en desuso, empregada para a captura de piardas, pións, fanecas, xurelos, cangrexos etc., previo engado da mesma.

Consiste nun aro metálico ao que se fixa un cerco de rede case semiesférico, que se pendura no extremo dunha vara de lonxitude axeitada para o seu manexo desde unha pequena embarcación.

## Notas
Choke

O termo inglés **Choke** pode referirse a:
***Choke**, un grupo canadense de música hardcore.
****Choke***, un libro de Chuck Palahniuk.
****Choke***, película estadounidense baseada na anterior novela.
****Choke***, sinxelo de 1998 do grupo musical Sepultura.
Choke (filme)

***Choke*** é unha película do 2008 de comedia negra dirixida por Clark Gregg, baseada na novela de 2001 do mesmo nome de Chuck Palahniuk.

Protagonizada por Sam Rockwell e Anjelica Huston, a produción tivo lugar en Nova Jersey no 2007. Estreouse no Festival de Cinema de Sundance do 2008 e foi adquirida pola Fox Searchlight Pictures para a distribución.

Conta a historia dun home que traballa nun parque temático colonial, asistindo a reunións de recuperación de adición sexual, e que intencionalmente se esgana con comida en bos restaurantes para que os seus "rescatadores" lle acaben dando diñeiro por simpatía e compaixón e así pagar o hospital da nai, que padece de Alzheimer.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial e trailer
* 
* Set visit  by MTV
Ela é o rapaz

***Ela é o rapaz*** (en ) é un filme estadounidense de 2006 dirixida por Andy Fickman, inspirada en *Noite de reis*, unha obra de William Shakespeare. A película está protagonizada por Amanda Bynes e Channing Tatum, entre outros. Conta a historia de como unha rapaza se fai pasar por home.

## Sinopse 
Viola Hastings é unha boa futbolista, pero o equipo feminino foi cancelado e pide xogar no masculino. O adestrador di que unha rapaza non xoga tan ben como un rapaz, polo que, amolada, pídelle ao seu mozo e capitán do equipo Justin (que está alí) a súa opinión, pola que Viola decide terminar a relación. Logo, na súa casa, a moza de seu irmán Sebastian, Monique, confúndea con el, queixándose do moito que se parecen. Sebastian pídelle que o cubra, xa que se vai a Londres a tocar coa súa banda, e é entón cando se lle ocorre facerse pasar por el para entrar no equipo masculino.

## Elenco 
* Amanda Bynes como Viola/"Sebastian" Hastings.
* Channing Tatum como Duke Orsino.
* Laura Ramsey como Olivia Lennox.
* David Cross como Principal Horatio Gold.
* Vinnie Jones como Adestrador Dinklage.
* Alex Breckenridge como Monique Valentine.
* John Pyper-Ferguson como Roger.
* Julie Hagerty como Daphne.
* James Kirk como Sebastian Hastings.
* Robert Hoffmann como Justin Drayton.
* Jonathan Sadowski como Paul Antonio.
* Amanda Crew como Kia.
* Jessica Lucas como Yvonne.
* James Snyder como Malcolm Feste.
* Robert Torti como Coach Pistonek.
* Lynda Boyd como Cheryl.
* Brandon Jay McLaren como Toby.
* Clifton MaCabe Murray como Andrew.
* Emily Perkins como Eunice Bates.
* Robert Capron como el mesmo.
* Kate Hundson como Anna.

## Recepción 
### Recadación 
A película estivo no posto número 4 en recadación de América do Sur facendo $10.7 millóns USD na súa primeira fin de semana. ''She's the Man* recadou un total de $33,741,133 nos Estados Unidos, cunha recadación total de $57,194,667 en todo o mundo.

### Críticas 
Baseado en 108 comentarios, *She's the Man*, tivo unha clasificación 44% en *Rotten Tomatoes''.

## Notas
Liocarcinus zariquieyi

***Liocarcinus zariquieyi*** é un crustáceo decápodo braquiúro da subfamilia dos portunoideos e familia dos portúnidos propio do mar Mediterráneo, e de dubidosa presenza en augas galegas. É un cangrexo moi semellante a *Liocarcinus pusillus*, e durante moito tempo estas dúas especies foron confundidas.

## Taxonomía 
A especie coñecida hoxe como *Liocarcinus zariquieyi* foi recoñecida por primeira vez por Bruno Parisi en 1915, ao darse de conta de que a especie coñecida entón como *Portunus pusillus* comprendía dous taxons diferentes.

A especie foi recoñecida durante a revisión de dúas especies descritas orixinalmente no xénero *Portunus* por Parisi, *Portunus pusillus* e *Portunus parvulus*. Parisi erroneamente afirmou, porén, que das súas dúas especies *P. parvulus* era a nova. Pero, de feito, a súa *P. pusillus*" foi a nova especie. Isto foi recoñecido polo carcinólogo holandés Lipke Holthuis en 1958, pero era consciente de que Gordon estaba preparando unha revisión e continuou usando os nomes de Parisi.

* *Polybius zariquieyi* Gordon, 1968

Pero tamén por:

* *Macropipus zariquieyi* Gordon, 1968

que foi o nome que lle asignou Isabella Gordon.

Vive na zona subitoral, entre os 5 e os 10 m de profundidade, especialmente sobre substratos de area grosa e grava. Por isto é pouco probábel a súa presenza en Galicia.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* González Gurriarán, Eduardo e Matilde Méndez G. (1985): *Crustáceos decápodos das costas de Galicia. I. Brachyura*. Publicacións do Seminario de Estudos Galegos. Sada (A Coruña): Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-242-9.
* McLaughlin, P. A.; Lemaitre, R. & Sorhannus, U. (2007): "Hermit crab phylogeny: a reappraisal and its “fall-out”". *Journal of Crustacean Biology*, **27** (1): 97-115. Resumo
* Türkay, M. (2001): "Decapoda" en: Costello, M. J. *et al.* eds. (2001): *European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification*. París: Muséum national d'Histoire naturelle. Collection Patrimoines Naturels, **50**: 284-292. ISBN 2-85653-538-0.
Alvan Graham Clark

miniatura|250px|Alvan Graham Clark e o seu asistente (á dereita).
**Alvan Graham Clark**, nado en Fall River, Massachusetts o 10 de xullo de 1832 e finado o 9 de xuño de 1897, foi un óptico e astrónomo norteamericano, construtor de grandes obxectivos para telescopios refractores.

Iniciou a súa aprendizaxe no fundido, talla e puído do vidro ópitco co seu pai, Alvan Clark, a quen lle axudou no traballo até o seu falecemento en 1887. Xunto con el fundou a *Alvan Clark and Sons*, fábrica de obxectivos para telescopios que co tempo sería unha importante compañía óptica norteamericana, a cal fabricaría as maiores lentes de telescopios nos séculos XIX e XX.

En 1860 comezaron a construción dunha gran lente que sería instalada nun telescopio da Universidade de Mississippi, de 47&nbsp;cm de diámetro, que cando fose terminado se convertería no maior dos Estados Unidos por diante da de 38&nbsp;cm do Observatorio de Harvard en 1862. Ao rematar o traballo, en 1862, quixo probar a súa calidade óptica apuntando á estrela Sirio e descubriu xunto a ela unha estreliña nunca vista antes, Sirio B, éxito que catapultou á fama os ópticos americanos por todo o mundo. (A lente non chegou nunca ao seu destino: logo da Guerra de Secesión terminou instalada no Observatorio Dearbon da Universidade de Chicago, onde sería utilizada para realizar estudos de Xúpiter e de estrelas dobres.) A órbita de Sirio B fora determinada matematicamente por Peters en 1850, moito antes de confirmar a existencia da estrela mencionada.

En colaboración íntima co seu pai puíu os obxectivos de numerosos telescopios estadounidenses: o de 66&nbsp;cm do Observatorio Naval (1872), o de 91&nbsp;cm do Observatorio Lick (1888) e o de 102&nbsp;cm do Observatorio Yerkes, aínda o refractor maior do mundo (1895). Esta sería a maior lente fabricada xamais para un telescopio: terminada en outubro de 1895, ten 230&nbsp;kg de peso e unha focal de 18 metros, entrando en funcionamento o 21 de maio de 1897.

Cando traballaba no proxecto para fabricar unha xigantesca lente de 152&nbsp;cm de diámetro faleceu: o obxectivo nunca se levou a cabo.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *On Supposed Effects of Strain in Telescopic Objectives*, (1897), *Science*, Volume 5, nº 124, p.&nbsp;768.
* *Historia del Telescopio*, Isaac Asimov, Alianza Editorial (1986).
### Ligazóns externas 
* Buscador NASA ADS (traballos, artigos e publicacións)
* 
* Sirius A & B: A Double Star System In The Constellation Canis Major
* Northwestern University Astronomy and Astrophysics - History of Dearborn Observatory 
* Look south to see winter's brightest constellations
Díaz y Grilló

**Díaz y Grilló** foi un fabricante de automóbiles español.

## Historia da compañía 
A empresa *Fábrica Española de Automóviles Díaz y Grilló* foi fundada en 1915 en Barcelona por Antonio Díaz e Mario Grilló para a produción de automóbiles. En 1922, logo de construír pouco máis dun centenar de coches, Díaz y Grilló abandonou a súa produción.

## Vehículos 
Fabricaron un pequeno coche deportivo. Nun principio utilizáronse motores de moto MAG de dous e catro cilindros, máis tarde, un motor de catro tempos de 1100 cc de fabricación propia.

Un vehículo desta marca pódese ver no museo do automóbil *Collecció d’Automòbils de Salvador Claret* en Sils, Xirona.

## Literatura 
* Harald H. Linz, Halwart Schrader: *Die große Automobil-Enzyklopädie.* BLV, München 1986, ISBN 3-405-12974-5
* G. N. Georgano: *Autos. Encyclopédie complète. 1885 à nos jours.* Courtille, 1975
* *140 Años de Automóvil en España*. Gráficas Valle. Salamanca 2002
Eparquía ortodoxa rusa de Abakán

A **eparquía de Abakán** é unha sé da Igrexa Ortodoxa Rusa con xurisdición sobre a República de Khakasiia, un dos suxeitos federais de Rusia.

## Territorio 
A eparquía ten xurisdición sobre a República de Khakasiia, en Rusia. En 2013, o territorio estaba dividido en 80 parroquias. A sé eparquial está na cidade de Abakán.
## Historia 
En 1995 o patriarca de Moscova Aleixo II e o Santo Sínodo erixiron a **eparquía de Abakán e Kyzyl**.

O 6 de outubro de 2011 o Sínodo decidiu a división da eparquía, creando a eparquía de Kyzyl como circunscrición independente da de Abakán.

## Episcopoloxio 
* Vikentii Morar (18 de xullo de 1995 - 19 de xullo de 1999, nomeado eparca de Ekaterimburgo)
* Ionafan Tsvetkov (29 de decembro de 1999 - actualidade)
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial 
* Perfil na páxina web da Igrexa Ortodoxa Rusa
Eparquía ortodoxa rusa de Aleksandrov

A **eparquía de Aleksandrov** é unha sé da Igrexa Ortodoxa Rusa, parte da metrópole de Vladimir.

## Territorio 
A eparquía ten xurisdición sobre os raions de Aleksandrov, Kirzhach, Kolchugino, Petushki e Iurev-Polskii, no óblast de Vladimir, en Rusia. A sé eparquial está na cidade de Aleksandrov.
## Historia 
O 16 de xullo de 2013 o Sínodo da Igrexa Ortodoxa Rusa decidiu a división da eparquía de Vladimir, creando a eparquía de Aleksandrov como circunscrición independente da anterior.

## Episcopoloxio 
* Evstafii Evdokimov (30 de maio de 2014 - actualidade)
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil na páxina web da Igrexa Ortodoxa Rusa
Silvestre Rodríguez Lorenzo

**Silvestre Rodríguez Lorenzo** é un político galego.

## Traxectoria
Nas eleccións municipais de 2003 encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE á alcaldía de Baltar e foi elixido alcalde co apoio do BNG, sucedendo a José García Sanmiguel. O goberno bipartito durou pouco, pois os dous concelleiros do BNG saíron do goberno e os tres concelleiros socialistas completaron a lexislatura en minoría. Nas municipais de 2007 Silvestre Rodríguez encabezou a candidatura de Terra Galega, pero non foi elixido concelleiro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Baltar

### Ligazóns externas
*El PSOE cambia alcalde polémico por empresario prometedor en Baltar, y el regidor socialista anuncia lista independiente  
*El PSOE gana para su candidatura en Baltar a la veterana cabeza de lista del BNG
Augusto Peláez

**Augusto Peláez Quelle** foi un político galego.

## Traxectoria 
Vicepresidente de Unión Republicana, foi nomeado alcalde de Xinzo de Limia como presidente da Comisión xestora en marzo de 1936. Nos anos cincuenta foi xefe de negociado de Facenda en Ourense. Dende 1954 foi recadador de contribucións en Vélez-Málaga.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Rafael Veloso

**Rafael Henriques Vasquez Veloso**, nado en Lourinhã (Lisboa) o 3 de novembro de 1993, é un futbolista portugués. Xoga de gardameta no Oriental, cedido polo Belenenses.

## Traxectoria 
O 25 de agosto de 2014 anunciouse a súa incoporación no Deportivo da Coruña, para xogar no equipo filial, en calidade de cedido polo Belenenses.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en footballzz.com 
* Datos do xogador en foradejogo.net
Liocarcinus navigator

***Liocarcinus navigator*** é un crustáceo decápodo braquiúro da superfamilia dos portunoideos e familia dos portúnidos, moi abundante nas rías galegas.

## Taxonomía 
A escpecie foi descrita por primeira vez en 1794 polo naturalista alemán Johann Friedrich Wilhelm Herbst, na súa obra *Versuch einer Naturgeschichte der Krabben und Krebse nebst einer Systematischen Beischreibung ihrer Verschieden Arten*. Vol. 2, Parte 5, pp.&nbsp;147–162, na que a designou como *Cancer navigator*.

Ao longo do tempo foi coñecida polos sinónimos seguintes:
* *Portunus emarginatus* Leach, 1814
* *Portunus guttatus* Risso, 1816
* *Portunus infractus* Otto, 1828

### Subespecies 
Na especie recoñecéronse dúas subespecies:
* *Liocarcinus navigator navigator* (Herbst, 1794)
* *Liocarcinus navigator rondeletii* (Risso, 1816)

das cales a segunda identifícase hoxe como a especie independente *Liocarcinus rondeletii* (Risso, 1816).

Os pereiópodos son longos. Os quelípodos (pinzas) son de similar tamaño, relativamente lisos, coa superficie dorsal do carpo cunha *quilla* lonxitudinal e ás veces cunhas estrías pouco notorias. Os pereiópodos dos pares segundo a quinto son moderadamente robustos, e o dáctilo do quinto par lanceolado, adaptado á natación.

O abdome do macho, de forma triangular, presenta os segmentos terceiro a quinto fusionados, mentres que no das femias, máis ancho e arredondado, están libres. O primeiro pleópodo do macho é ancho na patrte basal, e vai estreitándose progresivamente até a parte distal, que é notoriamente curvada cara á fóra, rematando nun lóbulo acabado en punta.

Abunda en augas pouco profundas, principalmente en fondos de area.

Nas augas galegas captúranse numerosos individuos xuvenís e adultos nas faenas de arrastre nas praias en zonas de algas verdes (*Ulva* sp.), chegando a densidades de 0,5 espécimes por metro cadrado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* González Gurriarán, Eduardo e Matilde Méndez G. (1985): *Crustáceos decápodos das costas de Galicia. I. Brachyura*. Publicacións do Seminario de Estudos Galegos. Sada (A Coruña): Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-242-9.
* Lahuerta, F. e Vázquez, F. X. (2000): *Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos*. Santiago: Xunta de Galicia. ISBN 84-453-2913-8. 
* McLaughlin, P. A.; Lemaitre, R. & Sorhannus, U. (2007): "Hermit crab phylogeny: a reappraisal and its “fall-out”". *Journal of Crustacean Biology*, **27** (1): 97-115. Resume
* Türkay, M. (2001): "Decapoda" en: Costello, M. J. *et al.* eds. (2001): *European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification*. París: Muséum national d'Histoire naturelle. Collection Patrimoines Naturels, **50**: 284-292. ISBN 2-85653-538-0.

### Outros artigos 
* Braquiúros
* Portunoideos

### Ligazóns externas 
* *Liocarcinus navigator* no NCBI.
Clematis vitalba

***Clematis vitalba***  é unha especie de clemátide (xénero: *Clematis*, na familia das ranunculáceas); unha planta rubideira orixinaria de Europa. Aparece nos bosques galegos.
thumb|250px|Vista xeral da planta cos froitos.
thumb|240px|Detalle da planta cos froitos.

## Descrición 
É un arbusto rubideiro que acada a altura das árbores (até 15 0u 20 metros), caracterizado por unha casca que se desprende a fitas. Ten follas compostas con pecíolo volúbel. As flores son apétalas recendentes de cor branca (tamén azul ou violeta) formadas por catro sépalos (formando falsos pétalos), reunidas en panículas.

## Distribución e hábitat 
É natural de Europa onde medra nos bosques, clareiros, estremeiros e derregas onde prefire dos terreos calcarios.

En Galiza a herba doncela encóntrase nas rexións máis orientais das provincias de Lugo e Ourense.

## Propiedades 
* Chamada en galego *herba dos esmoleiros* ou *do pobre* porque na Idade Media usábana os esmoleiros para se producir chagas que excitaran a piedade dos viandantes.
* En homeopatía utilízase contra as pústulas e afeccións reumáticas. É tamén usada coma remedio nas flores de Bach.
* Por vía externa utilizada contra as úlceras das pernas.
* Por ser tóxica deixou de se usar. 
;Principios activos: Contén protoanemonina. Saponósidos derivados do ácido oleanólico e da hederaxenina. Outras fontes: clementina, clemetitol, caulosaponina, fitosterol, ácidos, alcois, resina, estigmasterina.

;Indicacións: a protoanemonina conférelle unha potente acción como rubefaciente e analxésico. Indicado para inflamacións osteoarticulares, neuralxias. En forma de pomada é revulsivo e antálxico en numerosas doenzas. O zume introducido nos buracos do nariz produce alivio nas hemicranias, mais pode destruír a mucosa.
;Citoloxía:
Números cromosomáticos de *Clematis vitalba* (Fam. Ranunculaceae) e táxones infraespecificos: 2n=16
;Etimoloxía:
***Clematis***: nome xenérico que provén do grego antigo *klɛmətis*. (*klématis*) "planta que gabea".

***vitalba***: epíteto latino que significa "de cor viño branco".

;Sinonimia:

## Nome común 
* Galego: clemátide; herba doncela; herba do pobre; omiña; herba dos esmoleiros, cangroia (non confundir esta última coa especie chamada normalmente pervinca ou herba da envexa: *Vinca difformis*).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
# Flora of North America Editorial Committee, e. 1997. Magnoliidae and Hamamelidae. 3: i–xxiii, 1–590. In Fl. N. Amer.. Oxford University Press, Nova York.
# Hitchcock, C. L., A. Cronquist, M. Ownbey & J. W. Thompson. 1984. Salicaceae to Saxifragaceae. Part II. 597 pp.&nbsp;In Vasc. Pl. Pacific N.W.. University of Washington Press, Seattle.
Eparquía ortodoxa rusa de Amur

A **eparquía de Amur** é unha sé da Igrexa Ortodoxa Rusa, parte da metrópole de Priamursk.

## Territorio 
A eparquía ten xurisdición sobre os raions de Vanino, Verkhnebureinsk, Komsomolsk, imeni Poliny Osipenko, Solnechnyi e Ulch, no krai de Khabarovsk, en Rusia. A sé eparquial está na cidade de Komsomolsk-na-Amure. O territorio está dividido en 16 parroquias.
## Historia 
Foi estabelecida por decisión do Sínodo da Igrexa Ortodoxa Rusa o 5 de outubro de 2011, en terreos da eparquía de Khabarovsk. O mesmo día, pasou a formar parte da metrópole de Priamursk.

## Episcopoloxio 
* Nikolai Ashimov (29 de xaneiro de 2012 - actualidade)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial 
* Perfil na páxina web da Igrexa Ortodoxa Rusa
Eparquía ortodoxa rusa de Akhtubinsk

A **eparquía de Akhtubinsk** (en ruso: *Ахтубинская епархия*, tr. *"Akhtubinskaia eparkhiia"*) é unha sé da Igrexa Ortodoxa Rusa, parte da metrópole de Astrakán.

## Territorio 
A eparquía ten xurisdición sobre os raions de Akhtubinsk, Enotaevka, Krasnoiar, Narimanov, Kharabali e Chernoiar, no óblast de Astrakán, en Rusia. A sé eparquial está na cidade de Akhtubinsk.

## Historia 
Foi estabelecida por decisión do Sínodo da Igrexa Ortodoxa Rusa o 12 de marzo de 2013, en terreos da eparquía de Astrakán. O mesmo día, pasou a formar parte da metrópole homónima.

## Episcopoloxio 
* Antonii Azizov (7 de maio de 2013 - 24 de setembro de 2021, nomeado bispo de Volgodonsk)
* Vsevolod Ponich (24 de setembro de 2021 - actualidade)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial 
* Perfil na páxina web da Igrexa Ortodoxa Rusa
Río Yalu

O **río Yalu** (en chinés, 鸭绿江; **Amrok-gang** en Corea do Norte e **Amnok-gang** en Corea do Sur, 압록강) é un río fronteirizo entre a China e Corea do Norte. O nome chinés provén dunha palabra manchú que significa «o límite entre dous campos».

Nace a 2.500 metros sobre o nivel do mar en Paektu-san nas montañas de Changbai e flúe ao longo de aproximadamente 800 quilómetros (segundo as fontes, entre 813 e 790&nbsp;km) entre as cidades de Dandong (China) e Sinuiju (Corea do Norte), desembocando no mar Amarelo. Os afluentes máis importantes do Yalu son os ríos Changjin, Hŏch'ŏn e Tongro.

## Véxase tamén
Macarrón

* *Cómpre non confundir coa galleta tradicional francesa: **macaron**.* 

Os **macarróns** (do italiano *maccheroni*, e este do grego: *μακαρώνεια*, canto mortuorio, comida funeraria. ) son un tipo de pasta alimenticia elaborada con fariña triga, en forma de tubiño pequeno, no que se inclúen tipos con feituras, longuras e grosores diversos. Así atopamos os penne, os ravioli e os cotobelos.

Elabóranse con auga, fariña triga, e ás veces ovo.

No entanto, existen lugares no que se usa o termo para se referir a calquera tipo de pasta alimenticia, desde espaguetes aos fideos e outras formas usadas nas sopas.

Segundo unha antiga teoría, foi o explorador italiano Marco Polo o que levou o macarrón dende a China até Italia durante o século XIII. Hoxe sábese que as pastas alimenticias xa eran coñecidas en Europa moito antes. (Véxase tamén Historia das pastas alimenticias).

Foi, xunto cos fideos, das primeiras pastas en chegar a Galicia durante o século XX, hoxe son un alimento común en pratos con queixo e tomate, polo, carne etc.

## Notas
Quela

[miniatura|250px|**Quela** dunha [cigala.]]
[miniatura|250px|[Lumbrigante vivo, nun acuario, coas **quelas** atadas.]] 
[miniatura|250px|O [escorpión *Centruroides suffusus*, cos seus **quelíceros**.]]

Chámase **quela**  á terminación en forma de pinza dun apéndice dun artrópodo.

O termo deriva do latín científico *chela*, e este á súa vez do grego antigo χηλή *chēlḗ* 'garra', 'uña curvada'.

A quela está constituída pola articulación de dous artellos, un basal prolongado por unha apófise, e outro distal.

Nos artrópodos encontramos dous casos especialmente significativos en canto á presentación e o papel das quelas:
* Chámase **quelípedo** (do latín *chela* e *pēs, pedis* 'pé') ou **quelípodo** (de optarmos pola etimoloxía grega: χηλή *chēlḗ* + πούς, ποδός *poús, podós* 'pé') a unha patra fortemente diferenciada para a función prénsil. Encontramos este tipo de extremidade en moitos crustáceos decápodos, como os cangrexos, as cigalas ou os lumbrigantes, e nalgúns arácnidos, como os escorpións e os pseudoescorpións. Trátase, nos crustáceos, dunha diferenciación do primeiro par de patas locomotoras, e nas dúas ordes de arácnidos, dos pedipalpos, para unha función prénsil, usada na defensa, a captura de alimentos, os combates territoriais e o cortexo. Nos pseudoescorpións as quelas son, ademais as encargadas de inxectar o veleno.
* Chámase **quelícero** (do grego χηλή + κέρας *kéras* 'corno') aos apéndices do primeiro par, anatomicamente preoral (aínda que embrioloxicamente postoral) do amplo grupo de artrópodos chamados quelicerados, precisamente por teren quelíceros. Os quelíceros son adoito órganos pequenos, aínda que poden chegar a ser enormes nalgunhas arañas ou nos solífugos. Nas arañas son os quelíceros os que inxectan o veleno.

Cómpre sinalar que non existe homoloxía entre os tipos de apéndices citados: as quelas o quelípodos de certos crustáceos, os de certos arácnidos e os quelíceros de todos os arácnidos e demais quelicerados. Debe observarse tamén que en arácnidos como os escorpións existen á vez quelípodos e quelíceros, aínda que aos primeiros se lles chama habitualmente pedipalpos.

Termos relacionados son:
* Dise que un apéndice é **queliforme** cando ten forma de pinza.
* E que é *quelífero* cando leva unha pinza (de χηλή + φέρω 'levar').

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Céfalon (para a homologación dos apéndices da rexión anterior do corpo dos artrópodos).
Samuel Piette

**Samuel Piette**, nado en Repentigny (Quebec) o 12 de novembro de 1994, é un futbolista canadense. Xoga de mediocentro defensivo e o seu equipo actual é o CD Izarra.

## Traxectoria 
O 25 de agosto de 2014 anunciouse a súa incoporación no Deportivo da Coruña, para xogar no equipo filial.

O 8 de agosto de 2015 anunciouse a súa cesión durante unha tempada no Racing de Ferrol, de Segunda División B.

Na tempada 18/19 xoga nos Impact Montreal da Major League Soccer. MLS.

## Notas