open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tupolev Tu-70

O **Tupolev Tu-70** (designación OTAN: **Cart**) foi unha variante de pasaxeiros do bombardeiro soviético Tu-4 (que fora unha copia do Boeing B-29 Superfortress realizada mediante enxeñaría inversa) deseñada inmediatamente despois do final da segunda guerra mundial. Usaba varios compoñentes de Boeing B-29 que realizaran aterraxes de emerxencia na Unión Soviética despois de quedar sen combustible tras bombardear Xapón. Tivo a primeira fuselaxe presurizada da Unión Soviética e voou por vez primeira o 27 de novembro de 1946. O avión probouse con éxito e foi recomendado para a fabricación en serie, pero finalmente non foi producido debido a que había máis presión por fabricar avións militares e porque Aeroflot non tiña requirimentos para un aparello dese tipo.

## Deseño e desenvolvemento 
Despois de rematar o traballo básico de deseño do bombardeiro Tu-4, Tupolev decidiu deseñar unha variante de pasaxeiros con fuselaxe presurizada, dándolle a designación interna de Tu-70. Pretendíase usar a maior parte de compoñentes do Tu-4 posible para reducir custos e aforrar tempo no desenvolvemento. Tratábase dun avión monoplano cunha longa á cantilever, tren de aterraxe en triciclo e impulsado por catro motores radiais Shvetsov ASh-73TK. Os traballos de deseño cunha maqueta comezaron en febreiro de 1946  e o Consello de Ministros confirmou o pedido dun único prototipo se mes seguinte. A decisión de fabricar o Tu-12, como así sería coñecido, tomaríase despois das probas.

O Tu-70 completouse en outubro de 1946, pero non realizou o seu primeiro voo ata o 27 de novembro. As probas do fabricante comezaron en outubro pero un incendio nun motor no cuarto voo fixo que o avión tivese un accidente na aterraxe. O incendio atribuíuse a un defecto no deseño do sistema de control do supercompresor de fabricación estadounidense, pero identificar e arranxar o problema prolongou as probas ata outubro de 1947. Foi redesignado como Tu-70 cando foi avaliado polo Estado, rematando as probas de aceptación o 14 de decembro. O avión cumpriu todos os obxectivos de deseño, pero non foi aceptado para a fabricación xa que as fábricas estaban comprometidas coa produción de aparellos cunha prioridade máis alta e Aeroflot non necesitaba o modelo xa que estaba satisfeita cos seus Ilyushin Il-12.

O avión enviouse ao Instituto de Investigación Científica da Forza Aérea para ser avaliado como transporte militar en decembro de 1951. Despois usouse para distintas probas antes de ser despezado en 1954. O seu deseño modificouse para servir como transporte militar como o Tupolev Tu-75, pero non chegou a ser fabricado.

## Notas 
## Bibliografía 
*
Katerina Lahnó

**Katerina Oleksàndrova Lahnó** (en ), nada en Lviv o 27 de decembro de 1989, é unha gran mestre ucraína nacionalizada rusa. Considerada un prodixio do xadrez, obtivo o título de gran mestra feminina ós 12 anos.

Lahnó é dúas veces campioa de Europa, e obtivo dúas medallas de ouro en equipo nas Olimpíadas Femininas de Xadrez, en 2006 e 2014, competindo por Ucraína e Rusia, respectivamente.

## Traxectoria
Foi nomeada Gran Mestra o 29 de abril de 2002, batendo o récord de Judit Polgár como a xadrecista máis nova en acadar o título.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Nousiainen

**Nousiainen** (en sueco *Nousis*) é un municipio de Finlandia situado na rexión de Finlandia Propia. En 2018 a súa poboación era de 4&nbsp;790 habitantes. A superficie do termo municipal é de 199,55 km2, dos cales 0,57&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 24,07 hab./km².

Limita cos municipios de Aura, Masku, Raisio, Mynämäki, Pöytyä, Rusko e Turku.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Nousiainen
Dolores Delgado

**Dolores Delgado García**, nada en Madrid o 9 de novembro de 1962, é unha fiscal española, que foi Fiscal Xeral do Estado.

## Traxectoria 
Licenciada en Dereito pola Universidade Autónoma de Madrid (UAM), cursou tamén un máster impartido pola Escola de Práctica Xurídica de Madrid e a Universidade Complutense.​ Gañou unha praza de fiscal por oposición en 1989.​ Traballou como fiscal no Tribunal Superior de Xustiza de Cataluña (1989-1993),​ na Fiscalía Especial Antidroga,​ e, desde 1993, na Audiencia Nacional.

Próxima a Baltasar Garzón,​ é experta na loita contra o terrorismo xihadista.​​​ En 2013 mostrouse en contra da entrega a Suíza do informático francoitaliano Hervé Falciani.​ Delgado, que participou como fiscal no caso de Adolfo Scilingo,​ mostrouse contraria a recortes ao principio de xustiza universal.​ Membro da Unión Progresista de Fiscais, en abril de 2018 converteuse en vogal do Consello Fiscal.

### Ministra de Xustiza 
O 7 de xuño de 2018 tomou posesión como ministra de Xustiza do goberno de Pedro Sánchez, despois de prosperar a moción de censura contra Mariano Rajoy. Cesou o 13 de xaneiro de 2020, polo que foi substituída por Juan Carlos Campo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Vickers Vimy

O **Vickers Vimy** foi un bombardeiro pesado británico desenvolvido e fabricado por Vickers Limited. Desenvolvido durante as derradeiras etapas da primeira guerra mundial para equipar á Royal Air Force (RAF), o Vimy foi deseñado por Reginald Kirshaw "Rex" Pierson, o deseñador xefe de Vickers.

Só un feixe de unidades entraran en servizo no momento do Armisticio do 11 de novembro de 1918, polo que o modelo non foi usado en operacións de combate activo durante o conflito. Pouco despois o Vimy converteuse no núcleo da forza de bombardeiros pesados da RAF durante os anos 20. O Vimy tivo éxito tanto na aviación militar como civil, sendo usado para o último propósito o modelo **Vimy Commercial**. Un derivado de transporte do Vimy, o Vickers Vernon, converteuse no primeiro avión de transporte dedicado a tropas en ser operado pola RAF.

Durante o período de entreguerras o Vimy estableceu varios destacados récords para voos de longa distancia; quizais o máis celebrado e significativo foi o primeiro cruzamento sen escalas do océano Atlántico, realizado por John Alcock e Arthur Brown en xuño de 1919. Outros fitos realizados polo Vimy foi voar dende o Reino Unido ata destinos como Suráfrica e Australia. O modelo continuou sendo operado ata os anos 30, tanto en servizos militares como civís.
José Guirao

**José Guirao Cabrera**, nado en Pulpí (Almería) o 9 de xuño de 1959 e finado en Madrid o 11 de xullo de 2022, foi un xestor cultural e experto en arte español, ministro de Cultura e Deporte do Goberno de España.

## Traxectoria 
É licenciado en filoloxía hispánica, rama Literatura Española, pola Universidade de Murcia. Foi responsable da área de Cultura da Deputación Provincial de Almería entre 1983 e 1987.

En 1988 marchou a Sevilla, onde ocupou o cargo de director xeral de Bens Culturais na Xunta de Andalucía. Ata 1993 desenvolve proxectos de peso, como o Plan Xeral de Bens Culturais de Andalucía, a Lei 1/91 do Patrimonio Histórico de Andalucía, o proxecto do Centro Andaluz de Arte Contemporánea e a creación do Instituto Andaluz do Patrimonio Histórico.

Desde Sevilla pasou a Madrid, onde durante un ano foi director de Belas Artes e Arquivos do Ministerio de Cultura. Foi nomeado en 1994 director do Museo Nacional Centro de Arte Raíña Sofía, cuxa colección permanente remodelou. Foi ademais o encargado de licitar a ampliación do museo, proxecto que gañou o arquitecto francés Jean Nouvel.

Desde o 2001 estivo á fronte de La Casa Encendida, espazo social e cultural de referencia en Madrid pertencente á extinta Caja Madrid e, tras a súa transformación en 2013, á Fundación Montemadrid. É entón nomeado director xeral desta Fundación, cuxa actividade se dirixe cara á mellora da calidade de vida e a inclusión de persoas en dificultade social, á vez que se fomenta unha cidadanía participativa cun maior acceso á cultura e á educación, así como a protección do medio ambiente e conservación do patrimonio histórico.

José Guirao é patrón da Fundación Federico García Lorca, da Fundación Antonio Gala e da Fundación Museo do Gravado Español Contemporáneo de Marbella. Ademais, é profesor convidado do máster de Xestión Cultural da Universidade Carlos III de Madrid.

Foi elixido en 2018 para substituír a Màxim Huerta como ministro de Cultura e Deporte no goberno de Pedro Sánchez. Sancionado o seu nomeamento por Filipe VI mediante real decreto do 13 de xuño, prometeu o seu cargo o 14 de xuño de 2018 no Palacio da Zarzuela.

## Recoñecementos 
En decembro de 2022, foille outorgada a Medalla de Ouro ao Mérito nas Belas Artes do Goberno de España.

## Notas 
## Véxase tamén
Rúa Rego de Auga

A **rúa Rego de Auga** é unha rúa da Coruña situada no barrio da Pescaría da cidade. Dende 1998 é unha rúa peonil.

## Historia 
miniatura|Vista nocturna
O nome da rúa indica que nela se recollían as augas da zona. A partir do século XVIII aparece castelanizada como “Riego de Agua”.

No século XIX pasou a levar o nome de rúa de Luchana, en recordo da batalla de Luchana (1836), e entre 1926 e 1931 levou o nome de Alcalde Manuel Casás. Ademais, na zona ocupada polo Teatro Rosalía localizábanse a praza de San Xurxo (diante da parroquia homónima) e a praza da Verdura, empregada como praza de abastos.

No número 38 da rúa fundáronse en 1916 as Irmandades da Fala.

Na rúa Rego de Auga estivo situada ata 1882 a fonte da Fama, logo trasladada á praza de Santo André. Deixou o seu nome á rúa da Fama.

## Veciños e negocios 
En 1888 instalouse no número 6 a primeira central telefónica da cidade.

A existencia de negocios tradicionais fai que estean protexidos dous rótulos da rúa, o do Hotel Alborán e o da confeitería La Gran Antilla. En 1926 fundouse La Fe Coruñesa, unha das tendas máis antigas da cidade.

## Arquitectura 
Na rúa Rego de Auga existen varios edificios destacados:
* Os edificios que teñen a súa fachada principal nos números 3 ao 31 da rúa Rego de Auga e mais o número 1 da rúa Luchana constitúen o conxunto arquitectónico con galerías na fachada que dá á avenida da Mariña.
* N.º 2, de estilo ecléctico
* N.os 4, 6, 10, 14, 18-28, 34-50, 54, de arquitectura tradicional
* N.º 12, de Juan de Ciórraga (1897)
* N.º 16, edificio ecléctico da segunda metade do século XIX.
* N.º 58, edificio de Antonio Tenreiro e Peregrín Estellés

Outro edificio salientable na rúa é o teatro Rosalía de Castro, sede tamén da biblioteca da deputación provincial da Coruña.

## Galería 

Ficheiro:Rúa Rego de Auga, A Coruña.jpg
Ficheiro:A Coruña 036.JPG
Ficheiro:A Coruña 035.JPG
Ficheiro:La Gran Antilla - panoramio.jpg|La Gran Antilla

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Riego de Agua: De desagüe a paseo de lujo
María Jesús Montero

**María Jesús Montero Cuadrado**, nada o 4 de febreiro de 1966 en Sevilla, é unha política española, membro do PSOE. Foi nomeada ministra de Facenda do Goberno de España en xuño de 2018.

## Traxectoria 
Licenciada en Medicina e Cirurxía pola Universidade de Sevilla, e técnico de Función Administrativa de hospitais. Ocupou varios postos de responsabilidade ao longo da súa traxectoria profesional, fundamentalmente ligados á especialización da xestión sanitaria.

Entre setembro de 2002 e abril de 2004 ostentou o cargo de viceconselleira de Saúde da Xunta de Andalucía, tras o que foi nomeada titular da Consellería de Saúde, responsabilidade que desempeñou ata maio de 2012, data desde a que asume a carteira de Saúde e Benestar Social. Desde o 9 de setembro de 2013 ata o 6 de xuño de 2018 foi conselleira de Facenda e Administración Pública da Xunta de Andalucía. Entre 2008 e 2018 foi tamén deputada no Parlamento de Andalucía.

O 7 de xuño de 2018 tomou posesión como ministra de Facenda do goberno de Pedro Sánchez, despois de prosperar a moción de censura contra Mariano Rajoy.

## Cargos exercidos 
* Viceconselleira de Saúde da Xunta de Andalucía (2002-2004).
* Conselleira de Saúde e Benestar Social da Xunta de Andalucía (2004-2012).
* Deputada por Sevilla no Parlamento de Andalucía (2008-2018).
* Conselleira de Saúde da Xunta de Andalucía (2012-2013).
* Conselleira de Facenda e Administración Pública da Xunta de Andalucía (2013-2018).
* Ministra de Facenda do Goberno de España (2018)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na páxina web do Parlamento de Andalucía
Mikoyan

**Russian Aircraft Corporation MiG** (ruso: Российская самолетостроительная корпорация «МиГ») é unha empresa aeroespacial rusa. A súa sede atópase no distrito de Begovoy de Moscova.

Os avións MiG son un elemento básico das forzas aéreas soviética e rusa, e a Unión Soviética vendeu moitos deses aparellos dentro da súa esfera de influencia. Foron usados polos exércitos de Corea do Norte, Vietnam do Norte, India e tamén en confrontacións aéreas con forzas estadounidenses e aliadas, ademais de formar parte das forzas aéreas de moitas nacións árabes.

No ano 2006 Mikoyan converteuse nunha división de United Aircraft Corporation tras unha fusión con Ilyushin, Irkut, Sukhoi, Tupolev, e Yakovlev por un decreto do presidente ruso Vladimir Putin.

## Produtos 
* MiG-1 - 1940 caza
* MiG-3 - 1940 caza e interceptor
* MiG-9 - 1946 caza, primeiro reactor de MiG
* MiG-15 - 1947 caza, o primeiro reactor moderno e o máis fabricado da historia
* MiG-17 - 1950 caza (baseado no MiG-15)
* MiG-19 - 1952 caza, primeiro caza supersónico de MiG e o primeiro avión supersónico en ser fabricado en masa
* MiG-21 - 1956 caza e interceptor, o avión supersónico máis producido
* MiG-23 - 1967 caza e cazabombardeiro, o avión de xeometría variable máis fabricado
* MiG-25 - 1964 interceptor e recoñecemento, o avión máis rápido do mundo fabricado en masa
* MiG-27 - 1970 ataque a terra, deriva do MiG-23.
* MiG-29 - 1977 caza de superioridade aérea e caza multirrol
** MiG-29M, variante mellorada
*** MiG-29K - 1988 caza multirrol embarcado e variante naval do MiG-29M.
* MiG-31 - 1975 interceptor (baseado no MiG-25)
* MiG-35 - 2007 caza multirrol e caza de superioridade aérea (baseado no MiG-29)

## Notas
Bonnie Blair

**Bonnie Kathleen Blair**, nada en Cornwall (Nova York) o 18 de marzo de 1964 é unha ex-patinadora de velocidade estadounidense. Foi unha das principais patinadoras da súa época e unha das atletas con máis medallas na historia dos Xogos Olímpicos. Competiu polos Estados Unidos en catro xogos, gañando cinco medallas de ouro e unha de bronce.

## Traxectoria 
Debutou nos Xogos Olímpicos en Saraxevo en 1984, rematando oitava nos 500 metros. Nese tempo adestraba tanto en distancia curta como longa. En 1986 gañou o campionato do mundo de distnaica curta. Volveu aos Xogos Olímpicos en 1988, gañando a medalla de ouro en 500 metros e o bronce en 1000 metros. En 1992 gañou outros dous ouros, igual que en 1994. Continuou a competir en 1995 no campionato do mundo de Milwaukee, retirándose en marzo dese ano.

Tras retirarse da patinaxe, converteuse en voceira motivacional.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Bonnie Blair en SkateResults.com
Lonxitude

[miniatura|Un [Ortoedro|paralelepípedo rectangular amosando os nomes das súas dimensións, longo, largo, e alto ou altura.]]
miniatura|Esquema elemental de posicionamento espacial, consistente nun marco de referencia respecto a unha orixe dada.
A **lonxitude** é un concepto métrico definible para entidades xeométricas sobre a que se definiu unha distancia. Máis concretamente, dado un segmento, curva ou liña fina, pódese definir a súa lonxitude a partir da noción de distancia. Con todo, non debe confundirse lonxitude con distancia, xa que para unha curva xeral (non para un segmento recto) a distancia entre dous puntos calquera da mesma é sempre inferior á lonxitude da curva comprendida entre eses dous puntos. Igualmente a noción matemática de lonxitude pode identificarse coa magnitude física determinada pola distancia física.

A lonxitude é unha das magnitudes físicas fundamentais, en tanto que non pode ser definida en termos doutras magnitudes que se poden medir. En moitos sistemas de medida, a lonxitude é unha magnitude fundamental, da cal derivan outras.

A lonxitude é unha medida dunha dimensión (lineal; por exemplo a distancia en m), mentres que a área é unha medida de dúas dimensións (ó cadrado; por exemplo m²), e o volume é unha medida de tres dimensións (cúbica; por exemplo m³).

Con todo, segundo a teoría especial da relatividade (Albert Einstein, 1905), a lonxitude non é unha propiedade intrínseca de ningún obxecto dado que dous observadores poderían medir o mesmo obxecto e obter resultados diferentes (contracción de Lorentz).

O **longo** ou **lonxitude dimensional** dun obxecto é a medida do seu eixo tridimensional *y*. Esta é a maneira tradicional en que se nomeaba á parte máis longa dun obxecto (en canto á súa base horizontal e non á súa altura vertical). En coordenadas cartesianas bidimensionais, onde só existen os eixos *xy* non se denomina «longo». Os valores *x* indican o ancho (eixo horizontal), e os *y* o alto (eixo vertical).

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
*
*
Teresa Ribera

**Teresa Ribera Rodríguez**, nada en Madrid o 19 de maio de 1969, é unha xurista, profesora universitaria e política española. Foi a ministra para a Transición Ecolóxica do Goberno de España de 2018 a 2024. Dende o 1 de decembro de 2024 é a comisaria de competencia da Comisión Europea.

## Traxectoria 
Licenciada en Dereito pola Universidade Complutense de Madrid e diplomada en Dereito Constitucional e Ciencia Política polo Centro de Estudos Constitucionais. Pertence ao Corpo Superior de Administradores Civís do Estado do que é funcionaria excedente desde 2012 e foi profesora asociada do Departamento de Dereito Público e Filosofía de Dereito na Universidade Autónoma de Madrid.

Desempeñou diversos cargos técnicos na administración pública, como o posto de xefa de servizo de Coordinación Normativa do Ministerio de Fomento e o de conselleira técnica no Gabinete do Subsecretario de Medio Ambiente e o de xefa de área de Cumprimento e Desenvolvemento. Entre 2004 e 2008 foi directora xeral da Oficina de Cambio Climático e entre 2008 e 2011 asumiu a Secretaría de Estado de Cambio Climático (no Ministerio de Agricultura e Pesca, Alimentación e Medio Ambiente) durante o goberno do presidente José Luis Rodríguez Zapatero.

Ribera é tamén membro de distintos consellos asesores entre os que destacan o consello de Liderado Global da United Nations Sustainable Development Solutions Network (UNSDSN), o consello asesor global en cambio climático do Foro Económico Mundial, e o da iniciativa Momentum For Change da Convención Marco das Nacións Unidas sobre o Cambio Climático (UNFCCC); pertence ao consello internacional do BC3, ao consello asesor do Institut pour la Recherche du Développement (IRD) e aos padroados de Fundipax e a Fundación Alternativas.

En setembro de 2013 empezou a colaborar no Instituto de Desenvolvemento Sustentable e Relacións Internacionais (IDDRI), con sede en París, e en xuño de 2014 asumiu a súa dirección. A organización está dedicada á análise de cuestións estratéxicas relacionadas co desenvolvemento sustentable, cambio climático, protección da biodiversidade, seguridade alimentaria e xestión do proceso de urbanización.

En maio de 2014 a Fiscalía denunciou o proxecto Castor por prevaricación ambiental e unha dunha das acusacións foi dirixida contra Teresa Ribera dado que en 2009, momento en que foi aprobado polo Goberno o proxecto, esta ocupaba a secretaría xeral de Cambio Climático, sendo ela quen asinou a Declaración de Impacto Ambiental pola que se autorizou o proxecto. En 2015 foron imputadas 18 persoas técnicas entre as que non se atopaba ningún cargo político e si técnicos do Instituto Xeolóxico e Mineiro de España (IGME) e responsables da Dirección Xeral de Calidade e Avaliación Ambiental. A exsecretaria de Estado Teresa Ribera non foi citada.

O 7 de xuño de 2018 tomou posesión como ministra para a Transición Ecolóxica do goberno de Pedro Sánchez, despois de prosperar a moción de censura contra Mariano Rajoy.

## Notas 
## Véxase tamén
Margarita Robles

**María Margarita Robles Fernández**, nada en León o 10 de novembro de 1956, é unha xuíza e política española, actual ministra de Defensa do Goberno de España.

## Traxectoria 
Filla dun avogado, cursou estudos primarios na escola das Teresianas de León.​ Aos doce anos trasladouse coa súa familia para vivir a Barcelona, cidade na que máis tarde estudou Dereito.​

En 1981, con 25 anos, ingresou na carreira xudicial como número un da súa promoción converténdose na cuarta muller xuíz de España.​ Aos 26 anos o seu primeiro destino como xuíz foi a localidade de Balaguer (Lleida), posteriormente estivo en Sant Feliu de Llobregat (Barcelona) e en Bilbao. Foi a primeira muller en presidir unha Sala do contencioso-administrativo. Foi maxistrada da Audiencia provincial de Barcelona, que presidiu aos 34 anos, sendo a primeira muller en ser presidenta dunha audiencia provincial.​

Próxima ao Partido Socialista Obrero Español (PSOE), en 1993 foi nomeada polo Consello de Ministros subsecretaria do Ministerio de Xustiza de España, a proposta do titular do departamento, Juan Alberto Belloch. Ao tomar posesión do cargo, estableceu como unha das súas prioridades a aplicación de xuízos rápidos no ámbito estatal. Entre 1994 e 1996 foi secretaria de Estado do Ministerio do Interior, converténdose na número dous do ministro de Xustiza e Interior Juan Alberto Belloch na última lexislatura do goberno socialista de Felipe González.​ Foi tamén xuíz do Contencioso na Audiencia Nacional.

De setembro do 2008 a decembro de 2013 foi vogal do Consello Xeral do Poder Xudicial, elixidos por maioría de tres quintos nos plenos do Congreso e o Senado,​ destacando por ser unha das vogais máis activas. Votou a favor da destitución do seu presidente e do Tribunal Supremo Carlos Dívar por mor da polémica xurdida por aceptar invitacións para viaxar a Marbella.​

Robles é membro da asociación Xuíces para a Democracia (JpD), e participa activamente nos congresos e reunións da asociación.

En maio de 2016 deu o salto á política anunciando que sería a número dous da lista do PSOE por Madrid encabezada por Pedro Sánchez, para as eleccións xerais do 26 de xuño.​ Robles solicitara unha excedencia como maxistrada do Tribunal Supremo pero o 19 de maio a Comisión Permanente do Consello Xeral do Poder Xudicial acordou nunha rifada decisión por catro votos a tres que a excedencia supón a perda de condición de maxistrada do Supremo.​ Margarita Robles foi unha dos quince deputados que votaron non na segunda sesión de investidura de Mariano Rajoy para a XII lexislatura do Goberno de España o 29 de outubro de 2016.​ O 18 de xuño de 2017, tras o XXXIX Congreso do PSOE, Robles foi elixida como portavoz do grupo parlamentario socialista no Congreso dos Deputados, substituíndo a José Luis Ábalos.

O 7 de xuño de 2018 tomou posesión como ministra de Defensa do goberno de Pedro Sánchez, despois de prosperar a moción de censura contra Mariano Rajoy.

## Véxase tamén
Douglas A-20 Havoc

O **Douglas A-20 Havoc** (**DB-7** segundo a designación da compañía) foi un avión de ataque, de recoñecemento e bombardeiro lixeiro estadounidense da segunda guerra mundial.

Serviu con varias forzas aéreas aliadas, principalmente coas Forzas Aéreas do Exército dos Estados Unidos (USAAF), a Forza Aérea Soviética (VVS), a Aviación Naval Soviética (AVMF), e a Royal Air Force (RAF) do Reino Unido. As unidades soviéticas recibiron máis dun terzo (2 908 avións) de todos os DB-7 finalmente construídos.

Tamén foi utilizado polas forzas aéreas de Australia, Suráfrica, Francia e os Países Baixos durante a guerra, e por Brasil tras ela.

Nas forza aéreas da Commonwealth de Nacións, as variantes de bombardeo/ataque do DB-7 foron normalmente coñecidas co nome de servizo **Boston**, mentres que as de ataque nocturno e incursión foron coñecidas como **Havoc**. Unha excepción a isto foi a Real Forza Aérea de Australia, que se refería a todas as versións co nome de Boston. A USAAF referíase á variantes de caza nocturna como **P-70**.

## Notas 
## Bibliografía 
* Parker, Dana T. *Building Victory: Aircraft Manufacturing in the Los Angeles Area in World War II*. Cypress, California, Dana T. Parker Books, 2013. .
Magdalena Valerio

**Magdalena Valerio Cordero**, nada en Torremocha (Cáceres) o 27 de setembro de 1959, é unha funcionaria e política española, membro do PSOE que desenvolveu a maior parte da súa traxectoria política en Castela-A Mancha. Foi ministra de Traballo, Migracións e Seguridade Social do Goberno de España no goberno do primeiro goberno de Pedro Sánchez.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
Naceu en Torremocha onde estaba destinado seu pai que era Garda Civil. Cursou o bacharelato na Universidade Laboral de Alcalá de Henares e marchou estudar Dereito na Universidade Complutense de Madrid, licenciándose na mesma en 1985. Porén, tivo que abandonar o cargo despois do establecemento do goberno de Pedro Sánchez en coalición con Podemos, cando a carteira de Traballo pasou a  Yolanda Díaz.

En 2022, pasou a ser a nova presidenta do Consello do Estado, despois da renuncia de María Teresa Fernández de la Vega.

### Lista de cargos políticos 
* Concelleira e voeira do Grupo Municipal Socialista do concello de Guadalaxara (1999-2005 e 2011-2014).
* Delegada Provincial da Junta de Comunidades de Castela-A Mancha en Guadalaxjara (1999-2003 e 2010-2011).
* Conselleira de Traballo e Emprego de Castela-A Mancha (2005-07). Conselleira de Turismo e Artesanía de Castela-A Mancha (2007-08). Conselleira de Xusticia e Administracións Públicas de Castela-A Mancha (2008-10). 
* Deputada das Cortes de Castela-A Manchaa (2007-10). Tamén foi Secretaria Xeral da Agrupación Local de Guadalaxara de 2008 a 2015 e Vogal da Executiva Rexional do PSOE de Castela-A Mancha de 2008 ata 2012.
* Deputada nacional na X lexislatura, desde 2011 ata 2016. Voceira adxunta do Grupo Socialista do Congreso desde o 09/09/2014 ata o 12/01/2016 e Voceira adxunta da Comisión de Seguimento e Avaliación dos Acordos do Pacto de Toledo desde o 18/01/2012 ata 09/09/2014. _Deputada, de novo, na  XIIªI (2019) e na XIVª (2020-2022).
* Ademais, foi vogal da Deutación Permanente desde o 19/12/2014 ata 13/01/2016. Así como Secretaria Segunda da Mesa da Comisión de Xustiza e vogal da Comisión de Emprego e Seguridade Social e da Comisión de Políticas Integrais de Atención á Discapacidade.
* Membro do Comité Rexional do PSOE en Castela-A Mancha e Secretaria Executiva de Seguridadd Social e Pacto de Toledo da CEF-PSOE.
* Ministra de Traballo, Migracións e Seguridade Social do Goberno de España (2018-2020)
* Presidenta do Consello de Estado (2022-)

## Recoñecementos 
* Gran Cruz da Real Orden de Carlos III (2021).

## Vida persoal 
En 2015, foi diagnosticada de cancro e, tras un prolongado tratamento, conseguiu superalo en 2018.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados.
Douglas A-26 Invader

O **Douglas A-26 Invader** (designado **B-26** entre 1948 e 1965) é un bombardeiro lixeiro e avión de ataque ao chan bimotor estadounidense. Fabricado por Douglas Aircraft Company durante a segunda guerra mundial, o Invader tamén serviu en varios conflitos principais da guerra fría. Un número limitado de altamente modificadas unidades da USAF serviron no sueste asiático ata 1969. Era un avión rápido capaz de levar unha gran carga de bombas. Podía equiparse cunha ampla gama de canóns para producir un formidable avión de ataque ao chan.

Unha redesignación do modelo de A-26 a B-26 fixo que se chegase a confundir co Martin B-26 Marauder, que voara por vez primeira en novembro de 1940, uns 20 meses antes que o deseño de Douglas. Aínda que ámbolos dous modelos estaba equipados cos motores amplamente usados Pratt & Whitney R-2800 Double Wasp de 18 cilindros, eran deseños completamente distintos.

## Notas 
## Bibliografía 
* Wheeler, Barry C. *The Hamlyn Guide to Military Aircraft Markings.* Londres: Chancellor Press, 1992. .
Douglas A-33

O **Douglas A-33** (**Model 8A-5**) foi unha versión mellorada do avión de ataque ao chan Northrop A-17 para o mercado de exportación que contaba cun motor máis potente e unha maior carga de bombas.

## Deseño e desenvolvemento 
En 1932 Northrop Corporation formouse como unha subsidiaria propiedade parcialmente de Douglas e en 1937 o Northrop Model 8 pasou a ser coñecido como o Douglas 8A fabricado na división de El Segundo de Douglas.

O 8A-5 estaba impulsado por un motor Wright R-1820-87 de 1 200 cabalos e era o máis potente e mellor armado da serie, equipado con catro metralladoras de 7,62&nbsp;mm nas ás, dúas de 12,7&nbsp;mm en vaíñas baixo estas e unha de 7,62&nbsp;mm de tiro traseiro nunha montaxe flexible. Ademais podía levar unha carga de ata 815&nbsp;kg de bombas.

## Historial operacional 
A comezos de 1940 o goberno noruegués pediu 36 8A-5 que non foran entregados antes de que Noruega fose invadida por Alemaña. Completados entre outubro de 1939 e xaneiro de 1941, os avións entregáronse a un centro de adestramento no Canadá creado para o goberno noruegués no exilio, chamado "Pequena Noruega" e situado no aeroporto da Illa de Toronto, en Ontario.

Despois da perda de dous aparellos e dunha reavaliación das necesidades de adestramento atopadas para o uso doutros avións, as 34 unidades restantes foron vendidas ao Perú. Porén, 31 foron recuperados polo Corpo Aéreo do Exército dos Estados Unidos no comezo da segunda guerra mundial. Eses aparellos, designados A-33, usáronse para adestramento, como remolcadores de obxectivos e para tarefas utilitarias.

## Notas
Catalunya Sí

**Catalunya Sí** é unha plataforma política independentista catalá fundada en 2011 que agrupa a persoas da sociedade civil e diversas personalidades a favor do proceso secesionista de Cataluña.

Co fin de poder presentarse en coalición con outras formacións políticas que comparten os seus ideais rexistrouse como partido político o 6 de outubro de 2011. Preséntase ás eleccións en coalición con Esquerra Republicana de Catalunya (ERC) dende 2011.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
Nueva Canarias

**Nueva Canarias** é un partido político nacionalista de centroesquerda das Illas Canarias. Foi fundado en 2005 en Gran Canaria por Román Rodríguez Rodríguez, expresidente do Goberno das Canarias, despois da escisión de membros da antiga Iniciativa Canaria Nacionalista (ICAN) de Coalición Canaria.

## Resultados electorais 
### Eleccións ao Parlamento das Canarias 
### Eleccións Xerais 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
Carmen Montón

**Carmen Montón Giménez**, nada en Burjassot (Valencia) o 9 de marzo de 1976, é unha política española, membro do PSOE e exministra de Sanidade, Consumo e Benestar Social do Goberno de España. É defensora da sanidade pública e universal.

## Traxectoria 
Licenciada en Medicina pola Universidade de Valencia, aínda que non chegou nunca a exercer e máster en Estudos Interdisciplinares de Xénero, pola Universidade Rei Xoán Carlos. Afiliouse aos 16 anos ás Xuventudes Socialistas de España (XSE), organización á que pertenceu ata 2007.

Montón foi concelleira de Cultura no concello da súa localidade natal, Burjassot, de 1999 a 2004. Durante esta etapa tamén foi Secretaria de Movementos Sociais e ONG no PSPV-PSOE (2000-2004). Entre o 2 de abril de 2004 e o 30 de xuño de 2015 foi deputada no Congreso pola provincia de Valencia.

Entre 2014 e 2016 foi Secretaria de Igualdade do PSOE. Desde xuño de 2015 ata 2018 foi conselleira autonómica de Sanidade Universal e Saúde Pública da Generalitat Valenciana, no goberno de Ximo Puig. Durante o seu mandato tomou diversas medidas de relevancia política como o retorno á xestión pública do Hospital de la Ribera, hospital emblemático do coñecido como modelo Alzira, desde abril de 2018; a devolución do dereito á sanidade aos inmigrantes irregulares; a compensación do copago farmacéutico aos xubilados e o retorno aos tratamentos de reprodución a lesbianas e mulleres soas.. Foi substituída por María Luisa Carcedo. En 2019 regresou á política e en 2020 foi nomeada embaixadora ante a Organización dos Estados Americanos. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha persoal no Congreso dos Deputados: VIII Lexislatura
* Ficha persoal no Congreso dos Deputados: IX Lexislatura.
Reyes Maroto

**María Reyes Maroto Illera**, nada en Medina del Campo (Valladolid) o 19 de decembro de 1973, é unha economista e política española. Foi ministra de Industria, Comercio e Turismo do Goberno de España entre 2018 e 2023, cesando para se converter en candidata do PSOE-M á alcaldía de Madrid nas eleccións municipais de maio de 2023.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
Aínda que naceu en Medina del Campo, na provincia de Valladolid, os seus pais (agricultor e ama de casa) son orixinarios e residentes da tamén valisoletana localidade de Ataquines, na que pasou a súa infancia e mocidade. Fixo a secundaria nun CRA (Centro Rural Agrupado) e o bacharelato en Olmedo.

Licenciouse en economía na Universidade de Valladolid.​ Posteriormente realizou un máster en Economía e Finanzas no Centro de Estudos Monetarios e Financeiros e un posgrao en Avaliación Sanitaria e Acceso ao Mercado na Universidade Carlos III de Madrid. Nesta universidade traballou durante 18 anos como profesora do Departamento de Economía, Entre 2011 e 2013, estivo empregada na Fundación Ideas para o Progreso.

Entre 1998-2003, traballou na Fundación de Estudos de Economía Aplicada (FEDEA) como investigadora; de 2003 ao 2005, foi Directora de Proxectos en Asistencia Técnica QUASAR; entre 2005 e 2010, foi xefa de proxectos na área de Aplicación e Territorio en Analistas Financeiros Internacionais (AFI) e de 2011 a 2013, traballou na Fundación IDEAS como Responsable da Área de Economía, Sostibilidade e Benestar.

### Carreira política 
Nas eleccións autonómicas de maio de 2015 na Comunidade de Madrid, presentouse como candidata no posto número 20 da lista do Partido Socialista Obreiro Español (PSOE) e saíu deputada exercendo como voceira socialista na Comisión de Orzamentos, Economía, Facenda e Emprego. como ministra de Industria, Comercio e Turismo do goberno de Pedro Sánchez, despois de prosperar a moción de censura contra Mariano Rajoy.En novembro de 2022, fíxose público que sería a candidata do PSOE á Alcaldía de Madrid en 2023. Cesou como ministra o 28 de marzo de 2023 para centrarse na campaña.

## Polémica 
No contexto da erupción volcánica da Palma en 2021, a ministra Reyes Maroto declarou que "a erupción da Palma é un atractivo turístico que podemos aproveitar". En relación a isto, a erupción de Fagradalsfjall en Islandia en abril de 2021, tamén se produciu sen vítimas e o Goberno islandés puxo en marcha unha ruta con miradoiro para que os turistas puidesen presenciar a erupción e contribuíu a recuperar o turismo un pouco despois da caída pola pandemia de COVID-19. Cómpre salientar que o val do volcán Fagradalsfjall estaba deshabitado, mentres que ao pé do volcán Cumbre Vieja existían numerosas vivendas, edificios públicos e negocios que os veciños da Palma estaban a perder a diario debido ás correntes de lava. 

Posteriormente, debido ás críticas recibidas da oposición, a ministra Maroto rectificou as súas palabras. En 2022 A Palma bateu todos os récords de turistas e pernoctacións da súa historia, superando as cifras anteriores ao Covid de 2019.

## Notas 
## Véxase tamén
Partit Socialista del País Valencià

O **Partit Socialista del País Valencià** (**PSPV-PSOE**, en galego: *Partido Socialista do País Valenciano*) é a federación do Partido Socialista Obrero Español no País Valenciano, nada da confluencia da federación valenciana do PSOE e a federación valenciana do PSP co antigo Partit Socialista del País Valencià en 1978.

Foi o partido político máis votado no País Valenciano ata as eleccións xerais de 1993, nas que se viu superado polo Partido Popular, que gañou todas as eleccións celebradas desde entón. Conseguiu maioría absoluta nas Cortes Valencianas nas eleccións de 1983 (51 deputados) e 1991 (45 deputados). Na lexislatura 1987-1991 gobernou en minoría (42 deputados) co apoio parlamentario puntual da coalición EUPV-UPV e, nalgunhas ocasións, do CDS. Foi tamén a primeira forza municipal do País Valenciano ata 1995.

Actualmente nas Cortes Valencianas é a segunda forza con maior representación. Obtivo 23 deputados nas eleccións autonómicas de 2015, pero o seu líder Ximo Puig foi investido Presidente da Generalitat Valenciana, en coalición con Compromís e co apoio de Podemos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
Higinio Cambeses

**Higinio Cambeses Carrera**, nado en Antas (A Lama) en 1900 e finado en Pontevedra o 19 de febreiro de 1949, foi un director de banda e compositor galego.

## Traxectoria 
De formación autodidacta fundou na súa parroquia natal a Banda Celta Infantil para a que compuxo diversas obras, ademais de arranxos de temas populares. Fervente republicano, presentouse como candidato polo Partido Radical Socialista ás eleccións municipais do 12 de abril de 1931. Máis tarde dirixiu a Banda de Cuntis, e foi pioneiro na introdución da gaita nunha banda de música. En 1932 dirixiu a Agrupación Musical de Ordes promovida por Manuel Sousa Hermida e en 1933 a Banda de Viveiro, e alí aprobou en 1935 as oposicións para profesor da Escola de Música.

De ideoloxía republicana, ao producirse o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 organizou en Viveiro unha Comisión de Axuda aos Presos na localidade que axiña disolveu o comandante militar. Ao pouco detivérono e foi condenado en 1941 a pagar unha multa de 250 pesetas. Sufriu continúas detencións, malleiras e sancións laborais e económicas. Entre 1943 e 1948 volveu dirixir a Banda de Cuntis e de 1946 e 1948 foi tamén director da banda La Lira da Sociedad Cultural y Artística de Monterroso. Encargouse da Banda de Padrón en 1948.

Obsesionado pola presión e o medo aos que foi sometido despois do golpe de Estado, intentou rematar coa súa vida en Cuntis sen conseguilo, e logo de ser trasladado ao Hospital Provincial de Pontevedra aforcouse.

miniatura|Banda municipal de Ordes coa súa directiva en 1932. Higinio Cambeses no centro da segunda fila.
Como compositor escribiu máis de duascentas pezas, entre as que salientan *A noite do Santo Cristo*, *Una vez en La Habana*, *Nosa Terra*, *¡Adiós, para siempre!*, *Zumba Loureiro*, *¡Ard’o eixo carballeira!*, ''Cantigas d'a ría*, *E si mo deches foy no muiño*, *Flores de la calle* ou *Una tarde en Zaragoza''.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* María Erundina Louro Justo "Hixinio Carrera Cambeses, un Sancho con xestos de Quixote" pontevedraviva.com, 18 de maio de 2015.

* Pré-catálogo de Higinio Cambeses.
* Higinio Cambeses Carrera Historias de Ordes (e comarca), 24 de xaneiro de 2017.

* Higinio Cambeses na revista Ritmo.
Jordan Pickford

**Jordan Lee Pickford**, nado en Washington o 7 de marzo de 1994, é un futbolista inglés que xoga como porteiro do Everton e mais da selección inglesa.

## Traxectoria 
Procedente da academia do Sunderland, chegou á selección de reservas do Suderland en 2011 e xogou cedido co Darlington, Alfreton Town, Burton Albion, Carlisle United, Bradford City e Preston North End. Asinou co Everton por 25 millóns de libras en xuño de 2017.

Pickford representou a Inglaterra nas seleccións sub 16, sub 17, sub 18, sub 19, sub 20, sub 21 accedendo á absoluta para o partido de cualificación para o mundial de 2018 contra Eslovenia en outubro de 2016, aínda que non saíu ao campo ata novembro de 2017 nun amigable contra Alemaña que rematou cun empate a cero .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Perfil no sitio web oficial do Everton FC 
*Perfil en SoccerBase.com
Flow International Corporation

**Flow International Corporation** é unha empresa norteamericana adicada ao deseño e fabricación de maquinaria de corte con chorro de auga.

As orixes da empresa son de principios de 1970. Varios investigadores de Boeing fundaron Flow Research. Inventaron, patentaron e perfeccionaron o primeiro sistema de corte por chorro de auga con abrasivo do mundo o que permite cortar practicamente calquera material. Dende 1974 ten vendido máis de 13 000 máquinas en 100 países. Ten o 60% do mercado mundial da maquinaria de corte con chorro de auga.

## Notas
Praia do Raso

A **praia do Raso** é un areal situado na enseada de Ares, ría de Ares. É continuación polo leste da praia de Seselle. É unha praia de augas tranquilas e pouco profundas. Principalmente visitada por familias. Hai un camping chamado O Raso con acceso directo ao areal. A praia está pechada contra vivendas unifamiliares e como accesos hai pequenos e estreitos camiños. Toda a liña de costa é propiedade privada.
Douglas C-54 Skymaster

O **Douglas C-54 Skymaster** é un avión cuadrimotor de transporte usado polas Forzas Aéreas do Exército dos Estados Unidos na segunda guerra mundial e na guerra de Corea. Ao igual que o Douglas C-47 Skytrain, o C-54 Skymaster foi un derivado dun avión de pasaxeiros civil, o Douglas DC-4. Ademais de transportar carga, o C-54 tamén transportou presidentes, primeiros ministros e persoal militar. Ducias de versións do C-54 foron empregadas nunha ampla variedade de roles como rescate marítimo, investigación militar e científica, e seguimento e recuperación de mísiles. Durante a ponte aérea de Berlín transportou carbón e comida a Berlín Occidental. Despois da guerra de Corea continuou sendo usado tanto para uso militar como civil en máis de 30 países. O C-54 foi un dos primeiros avións en transportar ao Presidente dos Estados Unidos.
Praia de Seselle

A **praia de Seselle** é un areal situado no concello de Ares. É unha praia de augas tranquilas, protexida na ría de Ares, no medio da costa da enseada de Ares. Mide case un quilómetro, continuando cara ao leste coa praia do Raso da que a separan unhas rochas e cara ao oeste coa vila de Ares. A praia é de area fina con moitas cunchas. A anchura da praia varía entre os 20 metros en marea alta ata uns cen metros en marea baixa. É unha praia urbana, tranquila e moi visitada por familias.

## Notas
Luis Planas

**Luis Planas Puchades**, nado en Valencia o 20 de novembro de 1952, é un político español, membro do PSOE e actual ministro de Agricultura, Pesca e Alimentación do Goberno de España.

## Traxectoria 
É licenciado en Dereito pola Universidade de Valencia e premio Extraordinario de Licenciatura. É Inspector de Traballo e da Seguridade Social. En 1980 ingresa por oposición á Inspección de Traballo e é destinado a Córdoba.

Entre 1982 e 1986 foi deputado por Córdoba no Congreso dos Deputados e entre 1986 e 1993, deputado no Parlamento Europeo. Foi tamén conselleiro de Agricultura e Pesca (1993-1994) e conselleiro de Presidencia (1994-1996) da Xunta de Andalucía. En 1996 foi senador designado polo Parlamento de Andalucía.

Entre 2004 e 2010 foi embaixador de España en Marrocos, e entre 2010 e 2011, embaixador de España ante a Unión Europea. Posteriormente volveu a ocupar o posto de conselleiro de Agricultura, Pesca e Medio Ambiente da Xunta de Andalucía (2012-2013). Entre 2014 e 2018 foi o secretario xeral do Comité Económico e Social da Unión Europea.

O 7 de xuño de 2018 tomou posesión como ministro de Agricultura, Pesca e Alimentación do goberno de Pedro Sánchez, despois de prosperar a moción de censura contra Mariano Rajoy.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de ministros de Agricultura
Cocoonase

A **cocoonase** (do inglés *cocoon*, 'casulo' + *ase*, terminación dos nomes de encimas) é un encima proteolítico similar á tripsina producido polos vermes da seda (especies dos xéneros *Bombyx* e *Antheraea*) cando se achegan ás fases finais da súa metamorfose. Prodúcese polas células da probóscide e é exsudada sobre as galeas da maxila. A súa función é debilitar as fibras do casulo, facilitando a saída do insecto adulto.

Foi descuberta por Carroll Williams.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Cocoonase de *Bombyx mori* en UniProt
*Proteína asistida pola cocoonase de *Bombyx mori* en UniProt

### Outros artigos 
* Casulo
* Pupa
* Seda
Comunistes de Catalunya

**Comunistes de Catalunya** (en galego: *Comunistas de Cataluña*) é un partido político de ideoloxía comunista e catalanista radicado en Cataluña. Defínese como nacional e de clase, democrático, internacionalista e solidario, laico e feminista. Fundaméntase nos principios do marxismo, o feminismo, así como outras achegas á teoría e a práctica revolucionarias. Reclámase herdeiro da traxectoria histórica do PSUC.

Forma parte de Esquerra Unida i Alternativa (EUiA). Nas eleccións ao Parlamento de Cataluña de 2015, Comunistes de Catalunya apoiou a candidatura unitaria de Catalunya Sí que es pot e Joan Josep Nuet foi elixido deputado. Nas eleccións de 2015 e de 2016 ao Congreso dos Deputados, o partido apoiou a candidatura En Comú Podem, e obtivo dous deputados, Joan Mena e Félix Alonso.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
Iniciativa del Poble Valencià

**Iniciativa del Poble Valencià** (**IdPV**, en galego: *Iniciativa do Pobo Valenciano*) é un partido político do País Valenciano creado en 2007 e que forma parte da Coalició Compromís.

Iniciativa ten a súa orixe nunha corrente interna de EUPV (a sección de IU no País Valenciano) chamada **Esquerra i País**, que representaba en torno ao 30% de EUPV,​ a cal se constituíu en partido político o 20 de outubro de 2007, no medio da crise en EUPV que enfrontaba ao sector maioritario, formado en torno ao Partit Comunista del País Valencià e a coordinadora xeral Glòria Marcos, e os críticos máis próximos ao valencianismo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
Alternatiba

**Alternatiba** é un partido político cuxo ámbito de actuación, segundo os seus estatutos, é Euskal Herria.​ Xurdido en 2009 por unha escisión de Ezker Batua-Berdeak, forma parte de Euskal Herria Bildu e foi membro das coalicións electorais Bildu e Amaiur.

Nas eleccións ao Parlamento Vasco de 2012 tres membros de Alternatiba resultaron electos dentro da candidatura de Euskal Herria Bildu; Oskar Matute e Arturo Muñoz foron pola circunscrición de Biscaia e Diana Urrea pola de Guipúscoa.​ Máis tarde,  Arritokieta Zulaika (EA) tomaría posesión do acta parlamentaria substituíndo a Arturo Muñoz.

Nas eleccións xerais de España de 2016, Oskar Matute encabezou a lista de EH Bildu ao Congreso por Biscaia, resultando elixido deputado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
Marco Asensio

**Marco Asensio Willemsen**, nado o 21 de xaneiro de 1996 en Palma, é un futbolista español. Xoga de mediapunta e dende 2023 xoga no Paris Saint-Germain FC. Ademais, é internacional coa selección española.

## Palmarés 
### Club 
;Real Madrid
* Primeira División (1): 2016–17
* Supercopa de España (1): 2017
* Liga de Campións da UEFA (1): 2016–17, 2017–18
* Supercopa de Europa (1): 2016, 2017

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en BDFutbol
* Perfil en UEFA.com
Lý Nhã Kỳ

**Trần Thị Thanh Nhàn** , máis coñecida como **Lý Nhã Kỳ** e nada en Vũng Tàu o 19 de xullo de 1982, é unha actriz, modelo e empresaria vietnamita.

## Traxectoria 
Filla de Trần Ngọc Lý, un heroe da guerra de Vietnam, a súa nai é orixinaria de Thái Bình. Con 16 anos marchou a Alemaña para estudar. O seu papel máis coñecido foi a de Diem Kieu na serie da VTV *Kiều nữ và đại gia*. En 2007 estableceu a súa propia empresa, Lynk Group, dedicada especialmente á consultoría e investimento financeiro. Dende 2011 é embaixadora do turismo  de Vietnam. Tamén foi embaixadora da ONG Operación Sorriso en Vietnam en 2009.

Ademais da súa lingua nativa vietnamita, tamén fala inglés, alemán e mandarín.

## Filmografía 
## Notas 
## Ligazóns externas 
*  Sitio Web Oficial
*  Entreprise de Lý Nhã Kỳ