open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Miss Universo

miniatura|dereita|Mapa do mundo no que se detalle o número de galardoadas con que conta cada país.miniatura|Miss Universo 2015, Pia Wurtzbach.
**Miss Universo** é un meirande título de beleza feminina. Tamén se coñece así o certame que o confire e que é realizado anualmente, xulgando a beleza integral, a seguridade, a intelixencia, a elegancia e a pose de candidatas provenientes de diferentes partes do mundo. O obxectivo do concurso é coroar con este título a muller máis bela do universo. Cada concursante representa unicamente ao seu país de orixe e a gañadora do título lévao por un período de ao redor dun ano.

A andaluza Amparo Muñoz gañou este título no ano 1974.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Miss Terra

### Ligazóns externas 
* Sitio oficial de Miss Universo
Mónica Naranjo

**Mónica Naranjo Carrasco**, coñecida artisticamente como **Mónica Naranjo**, nada en Figueres (Xirona) o 23 de maio de 1974, é unha cantante, compositora e produtora española de música pop xeralmente.

Vendeu case nove millóns de discos, principalmente en España e América. Está recoñecida como unha das voces máis potentes da música popular a nivel mundial.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
* 1994: *Mónica Naranjo*
* 1997: *Palabra de mujer*
* 2000: *Minage*
* 2001: *Chicas malas*
* 2003: *Bad Girls*
* 2008: *Tarántula*

### Álbums en directo 
* 2005: *Colección privada - Tour Minage*, edición de luxo.
* 2009: *Stage*
* 2009: *Adagio*

### Recompilatorios 
* 2002: *Grandes éxitos*, editado só en México.
* 2005: *Colección privada*

### DVD 
* 2005: *Colección privada - Tour Minage*, Xira Minage.
* 2008: *Tarántula*, Edición Especial Limitada Numerada.
* 2009: *Stage*, Tour Tarántula.
* 2009: *Adagio*, Tour Adagio.

## Premios 
;**Festival de Acapulco**
* 1995: Medalla De Ouro – Mellor Solista Feminina (Premio do Público)
* 1997: Medalla De Ouro – Mellor Solista Feminina (Premio do Público)

;**Premios Amigo**
* 1998: Premio á Mellor Solista Española

;**Premios Shangay**
* 2001: Premio á Mellor Artista Feminina
* 2001: Premio ao Mellor Álbum Pop “Minage”'

;**Premios Cadena Dial**
* 1998: Premio á Mellor Solista Nacional
* 2002: Premio Especial do Público

;**IFPI: Platinum Europe Award**
* 1998: Pola venda de 1 millón de copias en Europa de "Palabra De Mujer"

;**World Music Awards**
* 1996: Best Selling Spanish Artist (Latin Edition)
* 1998: Best Selling Spanish Artist
* 2010: Best Selling Spanish Artist

;**Premio Maguey**
* 2012: Traxectoria Musical e Promotora dos dereitos da Comunidade Gai

;**Premio á Diversidade Sexual**
* 2012: Pola súa longa traxectoria, esforzo e dedicación é premiada con devandito premio

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
* Facebook oficial
Yamna Lobos

**Yamna Carolina Lobos Astorga**, nada o 26 de febreiro de 1983 en Providencia, Santiago de Chile, é unha bailarina, presentadora e actriz chilena.
Castañeta encarnada

miniatura|300px|Castañeta ou palometa encarnada
A **castañeta encarnada** ou **palometa encarnada** (*Beryx decadactylus*, Cuvier 1829) é un peixe mariño da familia dos berícidos (*Berycidae*) de cor encarnada característica, sobre todo polo lombo, e grandes ollos.

A forma do corpo explica a denominación derivada da castañeta ou palometa (*Brama brama*), pero esta é de cor gris moi escura, polo que tamén a chaman *castañeta* ou *palometa negra*.

Ríos Panisse recolleu os nomes de *palometa* e *castañeta* sós ou adxectivados con indicadores da cor (*colorada*, *encarnada*, *roja/roxa*) ou da zona de pesca (*de altura*), en portos de toda a costa galega, pero tamén os de *dorada*  en Mera (Oleiros) e Muxía; e mailo de *rei*, en Ribadeo .

## Descrición 
Ten un corpo alto e moi comprimido lateralmente, cuberto de grandes escamas. O dorso é de cor vermella intensa e os flancos e ventre van aclarando a cor rosada, con brillos prateados. O talle habitual vén sendo 35–50&nbsp;cm de lonxitude cuns pesos de 2,5&nbsp;kg; o tamaño máximo alcanzado foi de 100&nbsp;cm de lonxitude.

Destaca o gran tamaño dos ollos. As aletas son tamén de cor vermella: a dorsal, única, con 4 espiñas e 18-20 radios brandos; a anal, con 4 espiñas e uns 30 radios brandos. Os exemplares xuvenís mostran fortes espiñas na cabeza.

Hai unha especie moi próxima, *Beryx splendens*, de silueta máis esvelta.

## Hábitat e distribución 
A castañeta encarnada distribúese polo océano Atlántico norte pero é probable que sexa de distribución máis ampla. Vive en augas profundas, de máis de 200 m de profundidade

Péscase con artes de palangre e arrastre. En Galicia, as poxas desta especie ó longo do ano 2010 ascenderon a 113.106&nbsp;kg.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* DIRECCIÓN XERAL DE FORMACIÓN PESQUEIRA: *Guía do consumidor de peixe fresco*. Xunta de Galicia 1999.
* Muus, B. J. e Dahlström, P.: *Guía de los peces de mar del Atlántico y del Mediterráneo*. Omega, Barcelona 1981.
* RÍOS PANISSE, M. Carmen: *Nomenclatura de la flora y fauna marítimas de Galicia (Invertebrados y peces)*. Anejo 7 (1977) de *Verba*.

### Ligazóns externas 
* Masmar.net
* PescadeGalicia
* Ficha en pescaderiascorunesas.es
Paulino de San Bartolomeu

miniatura|Paulino de San Bartolomeu
**Paulino de San Bartolomeu**, secularmente **Johann Philipp Wesdin**, coñecido tamén como **Paulinus von St. Bartholomaus** ou **Paulinus von Heilig Bartholomaus** ou **Paulinus a Sancto Bartholomaeo**, nado o 25 de abril de 1748 en Hof am Leithaberge e morto en Roma o 7 de xaneiro de 1806, foi un relixioso, orientalista e historiador austríaco.

## Traxectoria 
Nado nunha pequena aldea do Imperio austríaco, parte actualmente da Baixa Austria, entrou de moi novo na Orde dos Carmelitas Descalzos tomando o nome de *Paulinus von Heilig Bartholomaus* (en galego: *Paulino de San Bartolomeu*). Misioneiro, moi versado en linguas (falaba alemán, latín, grego, hebreo, húngaro, italiano, portugués, inglés, sánscrito e algúns dialectos da India), ensinou linguas orientais durante sete anos no Colexio de *Propaganda Fide* en Roma e en 1776 foi enviado a Malabar, na India, onde entre outras cousas se dedicou ao estudo da lingua sánscrita. Foi un dos primeiros en darse de conta da afinidade entre o sánscrito e as linguas indoeuropeas.

Volto a Italia en 1789, en Roma o padre Paulino entrou en contacto co cardeal Stefano Borgia, secretario de *Propaganda Fide*, estudoso anticuario e mecenas, quen, na súa cidade natal, Velletri, creara un museo moi rico de achados e documentos (*Museo Borgiano*). O cardeal Borgia nomeouno secretario privado e financiou a publicación de numerosos volumes de indoloxía entre os que está á primeira gramática europea de sánscrito (*Sidharubam seu Grammatica Samscrdamica*) publicada en Roma en 1790. Escribiu tamén en italiano un amplo ensaio sobre a India (*Viaggio alle Indie Orientali*) que se traduciu ás principais linguas europeas.

Paulino de San Bartolomeu escribiu finalmente unha conmovida biografía do cardeal Borgia, morto de súpeto en Lyón mentres acompañaba a Pío VII onda Napoleón. Morreu dous anos despois có cardeal Borgia.

## Obras 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Giuseppe Barone, *Vita, precursori ed opere del P. Paolino da S. Bartolommeo (Filippo Werdin) : contributo alla storia degli studi orientali in Europa*. Napoli: A. Morano, 1888. 
* Max von Heimbucher, *Die Orden und Kongregationen der katholischen Kirche*, II (2nd ed., Paderborn: Schoningh, 1907), pp.&nbsp;568&nbsp;– 69.
Tradición oral

Defínese como **tradición oral** a forma de transmitir desde tempos anteriores a cultura, a experiencia e as tradicións dunha sociedade a través de relatos, cantos, oracións, lendas, fábulas, conxuros, mitos, contos etc.

## Historia e características 
Transmítese de pais a fillos, de xeración a xeración, chegando ata os nosos días, e ten como función primordial a de conservar os coñecementos ancestrais a través dos tempos. Dependendo do contexto os relatos poden ser antropomórficos, teogónicos, escatolóxicos etc.

Desde épocas remotas en que os seres humanos comezaron a comunicarse a través do fala, a oralidade foi fonte de transmisión de coñecementos, ao ser o medio de comunicación máis rápido, fácil e utilizado. Esta forma de transmisión adoita distorsionar os feitos co paso dos anos, polo que estes relatos sofren variacións nos xeitos de contarse, perdendo ás veces o seu sentido inicial.

A tradición oral foi fonte de grande información para o coñecemento da historia e costumes de gran valor fronte aos que defenderon a historiografía como único método fiable de coñecemento da Historia e da vida. A sociedade occidental actual perdeu e segue perdendo en grande medida as tradicións orais, e na actualidade en moitas culturas só aparecen recollidas nos mellores casos en libros, sons ou vídeos; esta perda da tradición oral debeuse e débese principalmente ao grande influxo actual dos medios de comunicación, que en moitos casos fan diminuír a comunicación familiar e a transmisión da cultura tradicional, así como a novos cambios nos hábitos da vida onde as tecnoloxías son máis valoradas que as tradicións.[miniatura|Un *[manaschi* da etnia kirguiz recitando o *Poema de manas*.|centro]]
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Folclore
* Proverbio
* Conto de fadas
* Música tradicional galega
Fernando Arribas Arias

**Fernando Arribas Arias**, nado en Lugo en 1958, é un escritor e divulgador do patrimonio arqueolóxico galego.

## Traxectoria 
É diplomado en Profesorado de Educación Xeral Básica (especialidade de Ciencias Humanas) e licenciado en Humanidades pola Universidade de Santiago de Compostela. Traballa como técnico de difusión do Museo Provincial de Lugo. Foi membro da comisión territorial do Patrimonio Histórico-Artístico da Xunta de Galicia en Lugo (1987-1992) e da comisión técnica de Arqueoloxía da Xunta de Galicia (1987-1994). É socio-fundador de diversas asociacións relacionadas co patrimonio cultural e, actualmente, é o secretario da Asociación de Amigos do Conxunto Histórico-Artístico de Sargadelos. Conferenciante e investigador, preferentemente sobre cine e etnografía, desde 1993 (xunto con Xosé Manuel Blanco Prado) traballa no *Proxecto Carboeira* que ten por obxectivo o inventariado e catalogación dos cruceiros da Terra Chá.

## Obras 
### Ensaio 
* *O cine en Lugo: 1897-1977. Notas para unha historia cinematográfica*, 1996, Xerais.
* *O cinematógrafo nas Festas de San Froilán de Lugo*, 2006, Concello de Lugo.

### Obras colectivas 
* *Catálogo de cruceiros da Terra Chá: Cruceiros de Castro de Rei e Outeiro de Rei*, 1998, Ediciós do Castro.
* *Cruceiros de Guitiriz*, 1999, Ediciós do Castro.
* *Cruceiros de Begonte, Cospeito e Rábade*, 2000, Cadernos do Seminario de Sargadelos, Ediciós do Castro.
* *Tempora Mutantur. Reloxos do Museo Provincial de Lugo*, 2001, Deputación de Lugo.
* *Cruceiros, Cristos e Cruces da Pastoriza*, 2002, Ediciós do Castro.
* *Guía do Museo Provincial de Lugo*, 2003, Deputación de Lugo.
* *Cruceiros, Cristos e Cruces de Xermade*, 2004, Ediciós do Castro.
* *Esmoleiros, Cruceiros, Cristos e Cruces de Abadín*, 2006, Ediciós do Castro.
* *O claustro franciscano do Museo Provincial de Lugo*, 2011, Deputación de Lugo.

## Premios 
* Premio *Manuel Mato Vizoso* do Concello de Vilalba no 1987, ex aequo con Antonio Reigosa e Xoán Ramiro Cuba.
* Premio *Cal da Loba* das *Brigadas en Defensa do Patrimonio Chairego* no 1999, xunto con Xosé Manuel Blanco Prado.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Ana Arias Saavedra

**Ana Arias Saavedra**, nada en Freán (Sirvián, Guntín) o 15 de outubro de 1951, é unha escritora galega en galego e castelán.

## Traxectoria 
Pasou a súa nenez e xuventude en Lugo e titulouse en Corte e Confección. Tras sufrir unha forte depresión comezou a debuxar e escribir poesía e contos. Colabora nas revista *Xistral*, do Concello de Lugo, *Eiva* de Ferrol e en *Galicia Digital*.

## Obra en galego 
### Poesía 
* *Antoloxía colectiva de poemas e arte*, 2008.
* *Individual*, 2010.

### Obras colectivas 
* *En defensa do Poleiro. A voz dos escritores galegos en Celanova*, 2010, Toxosoutos.
* *Vivir un soño repetido. Homenaxe a Lois Pereiro*, 2011, Asociación de Escritores en Lingua Galega, libro electrónico.

## Obra en castelán 
### Poesía 
* *Luz entre tinieblas*, 2010.
Club Atlético Vélez Sársfield

O **Club Atlético Vélez Sarsfield** é un club deportivo arxentino do barrio de Liniers, na cidade de Buenos Aires. Foi fundado o 1 de xaneiro de 1910 e compite na Primeira División da Arxentina.

## Xogadores 
miniatura|275px|Este é un retrato do equipo 1942 Velez Sarsfield, que xogou na segunda división. O porteiro é Miguel Rugilo "León de Wembley". José M. Nogueira tamén xogou neste equipo.
:*Categoría principal: Xogadores do CA Vélez Sarsfield.*

## Palmarés 
### Nacional 
* **Primeira División** (10): Nacional 1968, Clausura 1993, Apertura 1995, Clausura 1996, Clausura 1998, Clausura 2005, Clausura 2009, Clausura 2011, Inicial 2012, 2012/13 (Primeira División).
* Supercopa Argentina (1): 2013
* **Primera B** (1): 1943
* **Primera D** (1): FAF 1914, Aam 1922

### Internacional 
* **Copa Libertadores** (1): 1994
* **Copa Intercontinental** (1): 1994
* **Supercopa Suramericana** (1): 1996
* **Copa Interamericana** (1): 1994 (xogada en 1996)
* **Recopa Suramericana** (1): 1997

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do club
Bar, Branzá, Arzúa

**Bar** é un lugar da parroquia de Branzá no concello coruñés de Arzúa na Comarca de Arzúa. Non tiña habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Branzá 
### Parroquias da Arzúa
Xan Arias

**Xan Arias-Andreu Rodríguez**, nado en Madrid, é un escritor e editor galego.

## Traxectoria 
Estableceuse na Galiza da meirande parte dos seus antepasados desde mediados dos anos 80. Desenvolveu a súa actividade profesional en diferentes gabinetes de prensa institucionais, como a xefatura de prensa da Consellería de Cultura na época de Alfredo Conde e a de diversos simposios e eventos culturais. Foi director e presentador dos programas *Nós* e *Itinerario Máxico* en Radio 4 de RNE en Galiza e colaborou en diversos medios de comunicación (La Voz de Galicia, El Ideal Gallego, El Progreso e *A Nosa Terra*, entre outros).

Fundou e dirixe a Editorial Trifolium, traballo que compaxina co seu labor de asesor de prensa na Delegación Provincial de Cultura e Deporte na Coruña.

## Obra en galego 
### Ensaio 
* *A encadernación*, 1995, Xunta de Galicia.

### Obras colectivas 
* *Millenium en Compostela. 18 voces no Camiño de Santiago*, 2003, Asociación de Periodistas e Estudosos do Camiño de Santiago.

### Edicións 
* *Cartas a Emilio González López*, 2006, Editorial Trifolium.
* *A Coruña nos textos dos viaxeiros. Séculos XVIII, XIX e XX*, 2008, Editorial Trifolium.

## Obra en castelán 
### Ensaio 
* *Viajeros por Galicia*, 1998, Ediciós do Castro. En 2011 publicouse a versión en galego, *Viaxeiros por Galicia*, na Editorial Trifolium, con tradución de Enrique Sánchez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Xavier Pousa Carrera

**Xavier Pousa Carrera**, nado en Goián, Tomiño o 13 de abril de 1931 e finado en Vigo o 8 de decembro de 2000, foi un pintor impresionista galego, cuxas obras plasman, principalmente, as paisaxes da contorna do Baixo Miño. Cultivou un impresionismo lírico e evocador centrado no paisaxismo, malia que tamén realizou retratos, destacando polas súas cores intensas e delicadas.

## Traxectoria 
[miniatura|Panel con retrato de [Ricardo Carballo Calero|Carballo Calero, obra de Pousa, nunha exposición co gallo do Día das Letras de 2020.]]
Con trece anos comezou a recibir clases do pintor Antonio Fernández Gómez, que estaba retirado en Goián, onde nacera, logo de pasar a maior parte da súa vida no estranxeiro. Pousa foi instruído durante dous anos no debuxo a lapis e carbonciño antes de comezar a pintar os seus primeiros cadros ao óleo.

Durante os anos seguintes, viaxa por España ollando a obra de artistas como El Greco, participando en varios concursos e certames artísticos, ata que recibiu unha bolsa da Deputación de Pontevedra e do concello de Tomiño, grazas ás cales marchou estudar arte a Madrid. En 1951 ingresa na Escuela Superior de Bellas Artes de San Fernando, asistiu a clases no Círculo de Bellas Artes, e organizou, xunto con Francisco Góngora, unha exposición de pintura en Madrid, e outra en Pontevedra.

Tras unha viaxe a Francia, en 1953 recibe o Premio Carmen del Rocío, e partirá a Italia para coñecer a obra dos grandes mestres do Renacemento, e tamén aos Países Baixos e outros países para observar as obras flamengas. Remata os seus estudos en 1956, e en 1963, expón en Ourense, onde coñece a Carmela, a súa futura muller.

Tras moitos anos de viaxes e exposicións, formou parte dun grupo de artistas que Vicente Risco denominou Os Artistiñas (a comezos dos anos 60), foi membro do xurado na Bienal de Pontevedra, estivo no comité asesor de arte de Caixavigo (institución á que fixo importantes doazóns), e en 1996 foi elixido académico da Real Academia Galega de Belas Artes.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* XavierPousa.org
Sulma Arias

**María Asunción Arias Arias**, nada en Fontei (A Rúa de Valdeorras) o 7 de marzo de 1953, é unha escritora galega.

## Traxectoria 
Estudou Maxisterio na Escola Normal de Ourense pola especialidade de ciencias físicas, matemáticas. Ao rematar, traballou como artesá no barro e na madeira. Tras unha estadía en Barcelona, onde participou no movemento de renovación pedagóxica de Cataluña, regresou no 1985 a Galiza. Retomou o ensino en 1990, e acabou sendo xubilada por enfermidade no 1994, tras unha estadía nas oficinas da Delegación da Consellería de Educación en Ourense.

Desde ese momento, colaborou cos movementos alternativos na Universidade de Vigo, foi coordinadora da campaña polo topónimo de Ourense, tesoureira da Mesa pola Normalización Lingüística, vicepresidenta da Asociación Cultural e Ecolóxica Ridimoas, e participou tamén en Redes Escarlata e *Amigos da República*. Creou unha editorial propia, ''A pena d'agua Edicións*, conduciu o programa de radio *A Voz no Tempo* en *Onda Cero* e colabora, actualmente, co periódico *O Sil* desde a súa residencia en Roblido, A Rúa.

## Obras 
### Poesía
**Muller de vidro*, 2002, Deputación de Ourense.

### Obras colectivas
**A Coruña á luz das letras'', 2008, Trifolium.
Retorno

O topónimo **Retorno** pode referirse a:

;En Galiza
***Retorno**, lugar da parroquia de Branzá, no concello de Arzúa;
***O Retorno**, lugar da parroquia de Lendo, no concello da Laracha;
***O Retorno**, lugar da parroquia de Santa Cruz de Moeche, no concello de Moeche;
***O Retorno**, lugar da parroquia de Budián, no concello do Valadouro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
John Fenn

**John Bennett Fenn**, nado o 15 de xuño de 1917 en Nova York e finado o 10 de decembro de 2010 en Richmond, Virxinia, foi un químico e profesor universitario estadounidense galardoado co Premio Nobel de Química do ano 2002.

## Traxectoria 
Estudou química no *Berea College*, onde se graduou en 1947.
Doutorouse en Química pola Universidade Yale en 1940, e a partir de 1952 dedicouse á docencia. Entre aquel ano e 1967 foi profesor de química na Universidade de Princeton, e despois foi catedrático de Enxeñería Química na Universidade de Yale entre 1967 e 1987. Ata o momento da súa morte exercía como enxeñeiro de investigación na Virginia Commonwealth University.

Faleceu o 10 de decembro de 2010 en Richmond, Virxinia, aos 93 anos.

## Investigacións científicas 
En 1988 publicou o método ESI (*Electro Spray Ionization*), unha nova técnica baseada na espectroscopia de masas que permite detectar e analizar as proteínas.
Este descubrimento permitiu comprender mellor os procesos vitais e aumentar rapidamente a velocidade coa cal os novos compostos farmacéuticos complexos poderían ser avaliados, conducindo directamente ao desenvolvemento das medicacións para deter o avance do sida (inhibidores de protease) desenvolvida na década de 1990.

En 2002 compartiu o premio Nobel de Química, xunto co xaponés Koichi Tanaka e o suízo Kurt Wüthrich, por *o desenvolvemento de métodos de identificación e de análise estrutural de macromoléculas biolóxicas* que contribuíron a unha mellor comprensión dos procesos vitais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel de Química 2002 
* Autobiografía na páxina do Instituto Nobel 2002 
* Perfil de John Fenn en NNDB
Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1965

[miniatura| right | [Jack Brabham (Brabham BT11 Clímax) no Gran Premio de Alemaña de 1965 en Nürburgring.]]
O **Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1965** foi a 16ª tempada de Fórmula 1 organizado pola Fédération Internationale de l'Automobile (FIA), e a 8ª Copa Internacional de construtores de F1. Os dous títulos disputáronse simultaneamente con dez Grandes Premios que se iniciaron o 1 de xaneiro e finalizaron o 24 de outubro.

## Resumo do campionato 
Jim Clark acadou o seu segundo campionato incluíndo seis vitorias consecutivas só interrompidas pola ausencia en Mónaco, xa que estaba gañando as 500 millas de Indianápolis. Jackie Stewart terminou terceiro no campionato na súa tempada de debut e Richie Ginther gañou o seu único, e primeiro de Honda, Gran Premio na última carreira da fórmula de 1,5 litros.

## Calendario de Grandes Premios de Fórmula 1 
## Equipos e pilotos 
Os seguintes equipos e pilotos competiron no Campionato Mundial de Fórmula 1 de .

## Clasificación do Mundial de Pilotos de 1965 
|valign="top"|

**Negra** – Pole
*Cursiva* – Volta rápida
|}

* Só os 6 mellores resultados contaron para ao campionato. Os puntos para o Campionato Mundial de Condutores de 1965 outorgáronse da seguinte forma 9-6-4-3-2-1 aos seis finalistas en cada carreira.

## Clasificación do Mundial de Construtores de 1965 
Outorgábanse 9-6-4-3-2-1 puntos aos seis finalistas en cada carreira. Só contaban os resultados das seis mellores carreiras. 

|valign="top"|

**Negra** – Pole
*Cursiva* – Volta rápida
|}

## Notas 
## Véxase tamén
Emilia Hazelip

**Emilia Hazelip**, nada en Barcelona o 18 de xullo de 1937 e finada en Carcasona o 2 de febreiro de 2003, foi unha agricultora ecolóxica catalá.

## Traxectoria
ExMerry Prankster e pioneira no concepto de agricultura sinérxica. Os seus métodos de cultivo foron inspirados por Masanobu Fukuoka despois de ler o seu libro *The One-Straw Revolution: An Introduction to Natural Farming* (hai tradución ao castelán: *La revolución de una brizna de paja*) en 1977, tras ser traducido ao inglés.
## Notas
Sudetenland

miniatura|300px|Mapa de Sudetenland (en negro)
[miniatura|300px|dereita|Soldado checoslovaco patrullando a vila de [Krásná Lípa (en alemán: Schönlinde) na rexión dos Sudetes, setembro de 1938]]
**Sudetenland** (en checo e eslovaco *Sudety*, en polaco *Kraj Sudetów*) é o nome alemán empregado na primeira metade do século XX para nomear ás rexión occidentais de Checoslovaquia poboadas por alemáns, especificamente as rexión fronteirizas de Bohemia, Moravia, e aquelas partes de Silesia asociadas con Bohemia.

O nome provén das montañas Sudetes, aínda que a rexión de Sudetenland espallábase alén desta cadea montañosa ao longo da fronteira con Silesia e a Polonia actual. Os habitantes alemáns destas terras coñecíanse como *alemáns dos Sudetes* (alemán: *Sudetendeutsche*, checo: *Sudetští Němci*, polaco: *Niemcy Sudeccy*). A minoría alemá en Eslovaquia, os alemáns dos Cárpatos, non se inclúe nesta categoría.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Segunda guerra mundial.

### Ligazóns externas 
* Czech-German Declaration
* WW2DB: German Annexation of Sudetenland
* Ethnic cleansing in post World War II Czechoslovakia: the presidential decrees of Edward Benes, 1945-1948 Available as MS Word for Windows file.
* *Sudetendeutsche Landsmannschaft* 
* *Sudetendeutsches Archiv* 
* *Sudetendeutsche Landsmannschaft Bayern* 
* Ackermann-Gemeinde 
* Bell, P.M.H. *The Origins of the Second World War in Europe*. Addison Wesley Longman Ltd: Londres, 1997.
* Westermann, *Großer Atlas zur Weltgeschichte* 
* WorldStatesmen - Czech Republic; includes description of the 1918 Gaus
* Description of the expulsion, published by the group of expellees, 1951
* BBC 2002 article about Sudeten Germans
* Map
Lura de Humboldt

A **lura de Humboldt**, **pota** ou **potón do Pacífico** (*Dosidicus gigas*) é un molusco cefalópodo de gran tamaño e abundante nas costas peruanas e mexicanas. Nestes países practícase a pesca industrial deste recurso e actualmente gañou importancia grazas a unha forte demanda internacional.

É un invertebrado de crecemento rápido cun sistema nervioso complexo e un sistema visual ben desenvolvido. O corpo da lura ten dúas rexións. A cabeza, que está unida aos brazos (feito do cal deriva o termo cefalópodo) e o manto, que ten unha forma cilíndrica e o cal envolve os órganos internos.

É un organismo peláxico que se distribúe no océano Pacífico oriental dende a fronteira de México e os Estados Unidos até Chile. En México, a lura de Humboldt representa o 95 % do total das especies de lura. 

## Notas
Emma Mærsk

O **Emma Mærsk** é un barco colector propiedade, en 2007, de A.P. Moller-Maersk Group, no seu momento o buque portacontedores máis grande do mundo. O buque foi construído en Lindø Yard, en Dinamarca. En xuño de 2006, durante a súa construción, os traballos de soldadura causaron lume dentro da súa superestrutura. Foi bautizado nunha cerimonia o 12 de agosto de 2006. O nome de Emma Mærsk débese á última muller de Mærsk Mc-Kinney Møller, falecida en 2005.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Mærsk fact sheet*
Baños de Cortegada

**Baños de Cortegada** é o nome dado ao balneario de arquitectura modernista construído en 1937 en Cortegada, ao sur da comarca ourensá do Ribeiro. O edificio descansaba nun principio nun dos altos sobre do río Miño, mais tras a construción do encoro de Frieira na década de 1960, a casa de baños quedou á mesma altura que a presa. As súas augas son ricas en xofre e en ferro, e a temperatura pode chegar a acadar por volta dos 40 °C.
## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Balnearios de Galicia
### Ligazóns externas
*Ficha sobre o balneario
Guión (Lugo)

***Guión*** foi un periódico semanal editado en Lugo entre 1930 e 1931.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario republicano de Política-Cultura-Información*, saíu na terceira semana de marzo de 1930 como substituto do semanario *¡Ahora!*, ao que se lle cambiou o título para non coincidir coa cabeceira madrileña do mesmo nome. Periódico de tendencia progresista, estaba dirixido por Avelino López Otero e contou coa colaboración de importantes políticos republicanos de Lugo e intelectuais, que logo participaron na edición de *Yunque*. Foise radicalizando progresivamente ata chegar ao último número, no que cambiou o subtítulo polo de *Semanario de izquierdas*. Cesou a súa edición en maio de 1931.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* Teijeira, Mari Paz; De la Torre, María (1997). *A prensa en Lugo, dous séculos de historia*. Lugo: Servizo de Publicacións da Deputación de Lugo. ISBN 84-8192-110-6.
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
Instituto de Biodiversidade Agraria e Desenvolvemento Rural

O **Instituto de Biodiversidade Agraria e Desenvolvemento Rural** (**IBADER**) é un Instituto Universitario de Investigación de Carácter Mixto, creado no ano 2001, cuxa sede se atopa na cidade de Lugo. Esta Institución pertence á Universidade de Santiago de Compostela no seu Campus de Lugo. En 2011 estaba conformada, ademais de pola USC, pola Xunta de Galicia (Consellería de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio e Consellería do Medio Rural) e mais a Deputación de Lugo.

## Obxectivos 
Os obxectivos xerais da Institución son:

A investigación e innovación en cuestións de planificación e desenvolvemento rural en Galicia profundando nos campos da conservación e xestión da biodiversidade e do medio rural.
:* Impulsar novos mercados de traballo para os estudantes de titulacións universitarias
:* Facilitar o intercambio de profesorado e estudantes e a colaboración con outros centros, prestando atención aos países hispanoamericanos e centros europeos.
:* Estudar e implantar novas posibilidades da planificación e desenvolvemento rural en Galicia
:* Converterse nun foro estable para a discusión aberta e divulgación sobre os temas do medio rural galego.

O convenio de creación da Institución aborda catro Unidades de Actuación:
:* *Investigadora*: Unidade encargada da realización de proxectos de I+D+I.
:* *Docente*: Unidade encargada da realización de programas de doutoramento, cursos de posgrao e cursos de formación e reciclaxe.
:* *Servizos*: Unidade orientada ao asesoramento a entidades públicas, empresas e a outras persoas físicas ou xurídicas que o soliciten.
:* *Difusión*: Unidade encargada da distribución e recompilación de documentación bibliográfica, normativas e outros temas de interese para a Institución e as entidades universitarias.

## Grupos de investigación 
Existen 6 grupos de investigación da Universidade de Santiago de Compostela adscritos ao Instituto de Biodiversidade Agraria e Desenvolvemento Rural, contando en conxunto con máis de 70 investigadores:

:* GI-1248 – Solos agrícolas e forestais: Dinámica de nutrientes, manexo e utilización de refugallos
:* GI-1648 – Sistemas silvopastorais
:* GI-1649 – Xestión de residuos orgánicos, fertilización e ecoloxía agraria
:* GI-1729 – Recursos zooxenéticos e as súas producións
:* GI-1934 – Territorio, Biodiversidade (Te-Bio)

## Notas
Castañeta

A **castañeta** ou **palometa** (*Brama brama*, Bonaterre 1788) é un peixe mariño da familia dos brámidos (*Bramidae*), de corpo moi comprimido lateralmente e cor gris escura, polo que resulta inconfundible.

## Descrición 
O talle habitual oscila entre os 30 e os 50&nbsp;cm e pesos dun quilogramo, con máximos de 70&nbsp;cm. Presenta un corpo alto, ovalado e comprimido lateralmente. Ten unha aleta dorsal única e as aletas pectorais grandes; a aleta caudal, profundamente dividida.

A pel é dura e cuberta de grandes escamas. A cor gris escura, case negra no dorso e aclarando no ventre.

## Hábitat e distribución 
Vive entre os 100 e os 400 m de profundidade, en augas abertas e formando pequenos bancos. Achégase á costa só en época de reprodución. Aliméntase de pequenos peixes, cefalópodos e pequenos invertebrados mariños.

A especie está amplamente distribuída, sobre todo no Atlántico, sur do Pacífico e mar Mediterráneo.

## Pesca e aproveitamento 
Péscase na primavera e no verán, normalmente con palangre. O talle mínimo é de 18&nbsp;cm. As vendas nas lonxas galegas no ano 2010 ascenderon a 7&nbsp;357&nbsp;103&nbsp;kg, case o dobre dos anos anteriores (entre 3,5 e 4,5 millóns de quilos).

Foi unha especie abundante e popular, pola calidade da súa carne e o prezo accesible. Trátase dun peixe semigraxo, cun 5% de graxa, que achega 125 calorías por 100 gramos.

A carne da castañeta pode estar parasitada pola larva dun cestodo cuxo hóspede definitivo son os grandes seláceos. Trátase dunha tenia *Gymnorhynchus gigas* , cuxa larva na castañeta adopta a forma dun longo verme branco que se estende entre as fibras musculares. Non é prexudicial para o home pero pode chegar a dar unha imaxe moi desagradable e, en caso de invasión masiva, o comiso do peixe.

## Especies afíns 
Outros peixes parecidos á castañeta son os seguintes:
* Castañeta encarnada (*Beryx decadactylus*), con forma semellante pero de cor vermella característica.
* Palometa do Pacífico (*Brama japonica*), dun tamaño duns 60&nbsp;cm. Péscase no océano Pacífico.
* *Teratichthys steindaxhneri*, semellante á anterior en forma e distribución, pero de maior tamaño.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* DIRECCIÓN XERAL DE FORMACIÓN PESQUEIRA: *Guía do consumidor de peixe fresco*. Xunta de Galicia 1999.
* RÍOS PANISSE, M. Carmen: *Nomenclatura de la flora y fauna marítimas de Galicia (Invertebrados y peces)*. Anejo 7 (1977) de *Verba*.
* ZUDAIRE, Maite e YOLDI, Gema: *Pescados y mariscos*. Eroski Publicaciones, Elorrio (Biscaia), 2005.

### Ligazóns externas 
* Pescade Galicia.com
* Eroski 
* "Un caso de invasión masiva de larvas do cestodo 'Gymnorhynchus gigas' en músculos de 'Brama raii'", en *Acta Ichthyiologica et Piscatoria* (1976)
Yunque

***Yunque*** foi unha revista editada en Lugo entre 1931 e 1932.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico de vanguardia política*, apareceu o 14 de maio de 1931, despois de escindirse do semanario *Guión*. Dirixida por Ánxel Fole, aínda que tamén participaba nestas tarefas de dirección Francisco Lamas López e Arturo Cuadrado, e confeccionada por Ánxel Johán, continuou a liña do grupo Ronsel. Nela colaboraron Luis Manteiga, Francisco Lamas López, Carlos Martínez-Barbeito, Luís Pimentel, Xulio Sigüenza, Álvaro Cunqueiro, Luís Seoane e Santiago Montero Díaz. As ilustracións estaban asinadas por Luís Seoane, Manuel Colmeiro Guimarás, Carlos Maside, Xosé Eiroa, Romero Boelle, Ánxel Johán e a arxentina Norah Borges. Incluíu artigos de temas socio-políticos de tendencia progresista próxima ao comunismo, ademais de ilustracións dos grandes creadores galegos. Publicou por vez primeira o "Madrigal â cibdá de Santiago" de Federico García Lorca. Cesou co número 6 en outubro de 1932.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* *Yunque. Periódico de vanguardia política, Lugo 1931-1932* edición facsímile do Centro Ramón Piñeiro
Creed

**Creed** é unha banda estadounidense de post-grunge formada en 1995 en Tallahassee, Florida. Fíxose popular a finais dos 90 e principios dos 2000 e editou tres álbums seguidos que foron platino (un dos cales chegou a ser diamente), vendendo 26 millóns de discos só nos Estados Unidos e ao redor de 30 en todo o mundo. A pesar de que foron criticados e parodiados, Creed tamén foi recoñecido coma unha das bandas máis importantes do movemento post-grunge de finais dos 90 e principios dos 2000, e é unha das bandas de rock de máis éxito comercial de todos os tempos.

## Discografía 
* *My Own Prison* - 1997
* *Human Clay* - 1999
* *Weathered* - 2001
* *Full Circle* - 2009

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Escola neogramática

[miniatura|[Universidade de Leipzig sobre o 1900]]
Os **Neogramáticos** (en alemán *Junggrammatiker*) foron un grupo de lingüistas alemáns da Universidade de Leipzig que, a finais do século XIX, deron un notábel impulso ao desenvolvemento da indoeuropeística ata chegar a definir unha primeira reconstrución do indoeuropeo, definida nos decenios seguintes como reconstrución "clásica" e definitivamente sintetizada na monumental *Grundriß der vergleichenden Grammatik der indogermanischen Sprachen* (1897-1916) de Karl Brugmann.

Ao movemento tamén se fai referencia coa expresión **Escola neogramática** e **Escola de Leipzig**

## Expoñentes da escola
Os neogramáticos foron:
* August Leskien (1840–1916).
* Berthold Delbrück (1842–1922).
* Hermann Paul (1846–1921).
* Hermann Osthoff (1847–1909).
* Karl Brugmann (1849–1919).
* Wilhelm Braune (1850–1926).
* Eduard Sievers (1850–1932).

Á escola neogramática tamén se adoitan asociar os estudos de Otto Behaghel, Adolf Noreen e Karl Verner.

## Principios teóricos
Os  Neogramáticos, inspirados polas investigacións contemporáneas no campo da filoloxía xermánica que arribaron á definición da Lei de Grimm e da Lei de Verner, identificaron unha serie de leis que regulaban as relacións fonéticas no paso do indoeuropeo reconstruído ás linguas indoeuropeas históricas; ten especial relevo a Lei de Leskien, segundo a cal o cambio fonético, en igualdade de condicións, se produce sempre co mesmo resultado, sen excepcións. Ademais, os Neogramáticos introduciron tamén os principios, complementarios á Lei de Leskien, da analoxía e do préstamo.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* Agora en: 
*
*

### Outros artigos 
*Lingua protoindoeuropea
*Linguas indoeuropeas
*Lingüística comparada
Tommy Flanagan (actor)

**Tommy J. Flanagan**, nado o 3 de xullo de 1965 en Glasgow (Escocia), é un actor escocés.

## Traxectoria
Flanagan é o terceiro de cinco irmáns. Ós seis anos de idade, o seu pai abandonou a familia. Medrou nun barrio perigoso. Durante os seus primeiros anos traballou como pintor, decorador e pincha discos. As cicatrices da súa cara foron o resultado dun asalto no que case perde a vida. Máis tarde, animado pola súa muller e amigos, comezou a adicarse á actuación.

## Traxectoria profesional
Traballou durante tres anos nun teatro chamado Rain Dog, antes de que Mel Gibson lle ofrecese o seu primeiro papel nun filme importante, *Braveheart* en 1995. Despois da súa actuación en *Braveheart*, a súa carreira afirmouse conseguindo papeis secundarios en filmes importantes como *Face/Off*, *Gladiator* ou *Sin City*.

## Filmografía
División de Honra Prata de balonmán

[dereita|miniatura|[BM Cisne- Córdoba Balonmano na tempada 2019-20 no CGTD.]]
A **División de Honra Prata** (ata 2008 *División de Honra B*) é a segunda categoría do balonmán no estado español e a primeira organizada pola Federación Española de Balonmano. Actualmente é disputada por 16 equipos.
A partir da tempada 2008-09 modificouse o sistema de ascenso á Liga ASOBAL. Antes os dous primeiros equipos ao finalizar a liga (30 xornadas) ascendían directamente, mais agora ascende directamente o primeiro clasificado, xogándose a segunda praza de ascenso os equipos clasificados entre o 2º e o 5º posto nun *play-off*. Os 3 últimos clasificados descenden á Primeira Nacional automaticamente.

## Sistema de competición 
Cada equipo da liga xoga contra cada un dos demais equipos dúas veces, unha na súa casa, e outra a domicilio ao longo das 30 xornadas das que consta a competición.

Cada vitoria suma dous puntos, mentres que o empate suma un punto e a derrota non suma ningún. Ao final da liga, o campión é:
# O equipo que teña máis puntos na clasificación.
# Se dous ou máis equipos teñen os mesmos puntos na clasificación, o campión é o equipo que conseguira mellores resultados. 
# Se non hai un campión logo de aplicar a segunda norma, prestarase atención á diferenza de goles e de vitorias.

## Equipos participantes 2011-12 
*Adelma Sinfín
*Alcobendas
*Ángel Ximénez
*ARS PalmaNaranja
*Barakaldo
*Barcelona B
*Bidasoa Irún
*Escubal Badajoz
*Frigoríficos do Morrazo
*Gijón Jovellanos
*Grupo Pinta Torrelavega
*Mecalia Atl. Novás
*Pozoblanco
*Teucro
*Toledo (retirado)
*Villa de Aranda

## Equipos ascendidos por ano 
|valign="top" width=0%|

|}

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* División Honor B na web da Federación Española
Piano preparado

[miniatura|300px|[Christian Wolff e un piano preparado, 2007.]]
Un **piano preparado** é un instrumento musical.

Durante os últimos anos desta década John Cage inventou o piano preparado, ao cal lle inseriu no encordado unha serie de parafusos, porcas e anacos de goma e madeira que dotaban ao instrumento dunha variedade nova de posibilidades sonoras. Seguramente a composición máis innovadora de entre as que compuxo para este piano preparado é unha suite que dura 69 minutos chamada Sonatas and Interludes (1946-1948).

## Música 
* John Cage - Sonatas og Interludes (1946-1948)
* Velvet Underground - „All Tomorrow's Parties“ (1967)
* Alfred Schnittke - Concerto Grosso 1 (1976-1977)
* Arvo Pärt - Tabula Rasa (1977)
* Tori Amos - Bells for Her (1994)
* Aphex Twin - drukqs (2001)
El secreto de Puente Viejo

***El secreto de Puente Viejo*** é unha serie española, producida por Ida y Vuelta, e emitida por Antena 3. Estreouse o 23 de febreiro de 2011 en horario de *prime-time*, para despois, a partir do día 24, emitirse diariamente ás 17:00.

## Repartimento 
*Megan Montaner - *Pepa Aguirre*
*Álex Gadea - *Tristán Montenegro*
*María Bouzas - *Francisca Montenegro*
*Ramón Ibarra - *Raimundo Ulloa*
*Alejandra Onieva - *Soledad*
*Jonás Beramí - *Juan Casteñada*
*Sandra Cervera - *Emilia*
*Mario Martín - *Don Anselmo*
*Sara Ballesteros - *Angustias Hernando*
*Maribel Ripoll - *Dolores*
*Enric Benavent - *Pedro*
*Selu Nieto - *Hipólito*
*Adelfa Calvo - *Rosario*
*Carlota Baró - *Mariana Castañeda*
*Pablo Espinosa - *Ramiro Castañeda*
*Fernando Coronado - *Alfonso Castañeda*
*Francisco Vidal - *Don Julián*
*Mario Zorrilla - *Mauricio*
*María Adánez - *Elvira*
*Xosé Barato - *Doctor Alberto Guerra*
*Loreto Mauleón - *Maria Menéndez Samaniego / Maria Castañeda Ulloa*

## Premios e nomeamentos 
* **Premios TP de Ouro**

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*El secreto de Puente Viejo no sitio de Antena 3
KBO League

A **KBO League** (hangul: KBO 리그) é o campionato de liga de béisbol profesional de Corea do Sur. O torneo naceu no ano 1982 con 6 equipos coa misión de profesionalizar este deporte no país. Na actualidade son dez os equipos que compiten cada ano neste torneo. Cada equipo está ligado a unha empresa industrial, de xeito que algúns deles levan no seu nome a marca comercial desa empresa, por exemplo: LG Twins, Kia Tigers, Samsung Lions, e outros. A KBO está considerada a segunda liga de béisbol máis importante de Asia e unha das máis importantes do mundo, so por detrás da MLB norteamericana e da NPB xaponesa. Analistas e especialistas en béisbol consideran a esta competición a un nivel intermedio entre o AA e o AAA das Ligas Menores estadounidenses. 

## Formato
A liga está composta por 8 equipos que xogan nunha mesma división. Non existen ascensos nin descensos de categoría, é unha liga pechada. Ao longo da tempada regular cada equipo xoga 133 encontros, 19 fronte a cada un dos demais equipos. Ao remate da tempada regular, se disputan uns *Play Offs* para determinar o campión. En primeiro lugar disputan unha eliminatoria o 3º da clasificación fronte ó 4º. O gañador desta primeira eliminatoria xoga deseguido outra eliminatoria fronte ó 2º da clasificación. Cada unha destas eliminatorias é ó mellor de 3 encontros. O gañador desta última eliminatoria compite fronte ó 1º da clasificación nas Series de Corea ó mellor de 7 encontros polo título de campión nacional.

## Equipos
### Mapa 
## Campións
O equipo mais dominador da liga coreana de béisbol é o Kia Tigers, que ten gañado o campionato 10 veces, a última en 2009; por diante do Samsung Lions, so 4 veces campión, pero que é o equipo con máis finais disputadas, 13, a última en 2010.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Major League Baseball
* Nippon Professional Baseball
* Chinese Professional Baseball League

### Ligazóns externas
* baseballguru.com 
* Web da KBO *(en coreano)*
Bula

Unha **bula** é un documento selado con chumbo sobre asuntos políticos ou relixiosos. No segundo caso, se está autenticada co selo papal, recibe o nome de **bula papal** ou **bula pontificia**. O nome **bula** procede do latín *bulla*, á súa vez proveniente da raíz indoeuropea **beu-* ('inchar', do que tamén derivan burbulla, boca etc.), un termo que fai referencia a calquera obxecto redondo artificial, e nun principio utilizábase para referirse á medalla que portaban ó pescozo, na Roma Antiga, os fillos das familias nobres até o momento en que vestían a toga.

Xeralmente chámase bulas ós documentos pontificios que son expedidos pola Chancelería Apostólica papal sobre determinados asuntos de importancia dentro da administración clerical e mesmo civil, constituíndose nun dos instrumentos máis estendidos nos que se fundamenta e expande a autoridade do pontífice.

Desde un punto de vista formal, a bula é solemne e moi característica. Levaba un selo de chumbo cunha cruz no centro e unha representación de San Pedro e San Pablo, mentres que no reverso incluíase o nome do Papa do momento da súa publicación e o ano do pontificado. Normalmente envíase ó arcebispo da diocese, quen á súa vez a fará chegar á parroquia. Está escrita en latín e se aparece en castelán ou noutra lingua é pola tradución feita desde o arcebispado; nese caso considérase unha copia.

En canto ó seu contido, as bulas expresan diversos mandatos en materia de ordenanzas e constitucións, condenacións doutrinais, concesión de beneficios, xuízos da Igrexa, decretos de indulxencias, de señoríos eclesiásticos etcétera.

Cando a bula é de extensión e/ou importancia menor denomínase *breve*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Cherubini Laertius: Magnum Bullarium Romanum
Laurie Holden

**Laurie Heather Holden**, nada en Lancaster, no condado dos Ánxeles (California), o 17 de decembro de 1969, é unha actriz estadounidense e canadense de cinema e televisión.

## Traxectoria 
A súa vea cinematográfica vén desde a infancia xa que é filla de Larry Holden e de Adrienne Ellis que tamén foi actriz. Tivo a súa primeira incursión no cine en 1980, con apenas 8 anos, na película ''The Martian's Chronicles*, xunto a Rock Hudson. Holden comezou a súa carreira profesional na televisión e onde acadou recoñecemento internacional en 1996 polo seu papel da Marita Covarrubias na serie de televisión *The X-Files*. Os seus traballo cinematográficos inclúen *The Majestic* (xunto a Jim Carrey) (2001), *Fantastic Four* (2005), *Silent Hill* (2006), e *The Mist* (2007). Estivo nomeada aos Saturn Awards polo papel de Andrea na adaptación televisiva da AMC *The Walking Dead* (2010).

## Filmografía 
* *The Martian's Chronicles* (1980)
* *Separate Vacations* (1986)
* *Physical Evidence* (1989)
* *Young Catherine* (tv) (1991)
* *Destiny Ridge* (tv) (1993)
* *TekWar III* (tv) (1994)
* *Highlander* (tv) (1995)
* *Expect, No Mercy* (1995)
* *The Pathfinder* (1996)
* *Past Perfect* (1996)
* *The Pathfinder* (tv) (1996)
* *Poltergeist: The Legacy* (tv) (1996)
* *The X-Files* (tv) (1996-2002)
* *Echo* (tv) (1997)
* *The Alibi* (tv) (1997)
* *The Magnificent Seven* (tv) (1998-2000)
* *The Majestic* (2001)
* *Meet Market* (2004)
* *Bailey's Billion$* (2005)
* *Fantastic Four* (2005)
* *Silent Hill* (2006)
* *The Mist* (2007)
* *The Shield* (tv) (2008)
* *The Walking Dead* (tv) (2010-2013)
* *Honeytrap* (2014)
* *Dumb and Dumber To* (2014)
* *Major Crimes* (tv) (2014-2015)
* *Chicago Fire* (tv) (2015)
* *Pyewacket* (2017)
* *The Americans* (tv) (2017-2018)
* *Ao outro lado da lei* (2018)
* *Proven Innocent* (tv) (2019)
* *Arctic Dogs* (2019)
* *Fireheart* (2022)
* *The Boys'' (tv) (2022)
Supercopa de España de Balonmán

A **Supercopa de España de Balonmán** é unha competición española de balonmán entre clubs organizada dende a tempada 1985-86 pola ASOBAL (Asociación de Clubs Españois de Balonmán), que enfronta ao campión da Liga ASOBAL co campión da Copa do Rei. A Supercopa dispútase a partido único en campo neutral, e cada ano nunha sede diferente. O trofeo consiste nun lingote de bronce a primeira vez que se gaña a Supercopa, un de prata para a segunda, e un de ouro a terceira. Cando un club gaña o lingote de ouro volve comezar o ciclo. O FC Barcelona (4) e o Portland San Antonio (1) son os únicos equipos con lingote de ouro.

É unha das catro grandes competicións de balonmán no estado español, xunto coa Liga ASOBAL, a Copa do Rei e a Copa ASOBAL.

O FC Barcelona é, con 14 títulos, o club que máis veces gañou esta competición.

## Palmarés 
## Historial 
## Cidades sede 
* 2 veces: Eivissa, Éibar e Zaragoza.
* 1 vez: Alacant, Borriana, Alcañiz, Donostia, Torrelavega, Granada, Santander, Palencia, Moguer, Pilar de la Horadada, Tudela, León, Lleida, Málaga, Pontevedra, Salamanca, Albacete, Guadalaxara e Córdoba.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial da Liga ASOBAL