Prostaglandina E2

A **prostaglandina E2** (**PGE2**), tamén chamada como medicamento **dinoprostona** (*dinoprostone*), é unha prostaglandina natural con propiedades oxitócicas que se usa como medicamento. Nos meniños utilízase nos defectos cardíacos conxénitos ata que se poida realizar a cirurxía.

A biosíntese da PGE2 no corpo empeza coa activación do ácido araquidónico (AA) polo encima fosfolipase A2. Unha vez activado, o ácido araquidónico é oxixenado polo encima ciclooxixenase (COX) para formar endoperóxidos de prostaglandinas. Especificamente, a prostaglandina G2 (PGG2) é modificada polo residuo peroxidase do encima COX para producir prostaglandina H2 (PGH2), que é despois convertida en PGE2.

Os efectos colaterais comúns da PGE2 son náuseas, vómitos, diarrea, febre e contracción uterina excesiva. Funciona uníndose e activando o receptor da prostaglandina E2, o cal ten como resultado a apertura e abrandamento do colo uterino e a dilatación vascular. A prostaglandina E2 e a E1 utilízanse como fármacos en bebés.

As prostaglandinas naturais, incluíndo a PGE1 e a PGE2, son importantes para a estrutura e función do conduto arterioso nos fetos e neonatos. Permiten que o conduto arterioso permaneza aberto, proporcionando a necesaria conexión entre a arteria pulmonar e a aorta descendente, grazas ao cal o sangue pode evitar o paso polos pulmóns aínda non desenvolvidos do feto e ser enviado á placenta para a súa oxixenación. Ademais, hai outro informe da utilización de PGE2 para dilatar o conduto arterioso de neonatos con diversos defectos cardiovasculares para permitir unha mellor perfusión dos pulmóns e riles. Por outra parte, a biosíntese posparto de PGE2 en neonatos considérase unha causa do conduto arterioso persistente.

A forma en aerosol da PGE2 serve como broncodilatador, pero o seu uso nese caso está limitado porque tamén causa tose. Ademais, a PGE2 limita a resposta inmune ao impedir a diferenciación dos linfocitos B e a súa capacidade de presentación de antíxenos.

Adicionalmente, a PGE2 que actúa sobre os receptores EP1 e EP4 é un compoñente da percepción da dor a través da nocicepción inflamatoria. Cando a PGE2 se une a receptores EP1 e EP4, un incremento na excitabilidade por medio de canles catiónicas, así como a hiperpolarización das canles de potasio (K+), incrementa a excitabilidade da membrana. Como resultado, isto causa que as terminacións nerviosas periféricas informen de estímulos dolorosos.

### Efectos neurolóxicos 
En resposta ao estrés fisiolóxico e psicolóxico, a prostaglandina E2 está implicada en varias vías inflamatorias e inmunitarias. Como unha das prostaglandinas máis abundantes do corpo, a prostaglandina E2 intervén en case todos os signos típicos das inflamacións, como o arrubiamento da zona, inchamento e dor. Regula estas respostas pola unión a receptores acoplados á proteína G da prostaglandina E2 (EP1, EP2, EP3 e EP4). A activación destes diferentes receptores EP é dependente do tipo de estímulos de estrés causantes e ten como resultado a correspondente resposta ao estrés. A activación de EP1 por medio de PGE2 causa a supresión de comportamentos impulsivos en resposta ao estrés psicolóxico. A prostaglandina E2 está implicada na regulación das disfuncións da memoria causadas por enfermidades por activación de EP2. A activación de EP3 pola prostaglandina E2 orixina a regulación da febre inducida por enfermidades. EP4 é funcionalmente similar a EP2 e tamén se observou que ten un papel na hipotermia e anorexia. Ademais dos efectos inflamatorios, a prostaglandina E2 ten tamén efectos antiinflamatorios, debido ás súas diferentes accións sobre distintos receptores.

No tracto gastrointestinal a PGE2 activa os músculos lisos causando contraccións no músculo lonxitudinal cando actúa sobre receptores EP3. En contraste, os efectos da PGE2 sobre o músculo liso respiratorio son de relaxación.

### Efectos nos riles 
A PGE2, xunto con outras prostaglandinas, é sintetizada no córtex e medula renais. O papel da PGE2 renal derivada de COX-2 dentro do ril é manter o fluxo sanguíneo renal e a taxa de filtración glomerular por vasodilatacion localizada. Os prostanoides derivados de COX-2 funcionan incrementando o fluxo sanguíneo medular renal así como inhibindo a reabsorción de sodio nos túbulos renais. A PGE2 tamén axuda aos riles no control da presión sanguínea ao modificar a excreción de auga e sodio. Ademais, tamén se pensa que activa EP4 ou EP2 para incrementar a liberación de renina, o que resulta na elevación da taxa de filtración glomerular e a retención de sodio para aumentar a presión arterial sistémica no corpo. Esas condicións son as máis favorables antes da indución do parto, que é unha práctica obstétrica común e incrementa as posibilidades dunha indución con éxito. Os métodos farmacolóxicos son ás veces necesarios para inducir a maduración do cérvix se esta non ocorre de forma natural. A maduración natural do cérvix depende das prostaglandinas, polo que un método común é utilizar prostaglandinas externas como a PGE2 (ou dinoprostona).

A PGE2 consegue a maduración cervical estimulando as contraccións uterinas e actuando directamente sobre a colaxenase presente no cérvix para abrandalo. Porén, a PGE2 non é feticida, e só induce o aborto ao estimular as contraccións uterinas. Outros parámetros de monitorizaciónn son as contraccións uterinas continuadas e o sufrimento fetal. Nun proxecto de mellora da calidade feito no Reino Unido, fíxose o cambio de xel de prostaglandina ao pesario de dinoprostona de liberación lenta e observouse unha baixada nas taxas de cesárea en mulleres que sufriron a indución do parto en coidados maternais. Unha vez que o paquete está aberto, pode usarse un lubricante miscible en auga para inserir o medicamento, e usando os dedos situar o aparello na vaxina e colocalo transversalmente no fórnix posterior da vaxina.

## Contraindicacións 
A prostaglandina E2 utilízase para inducir o parto e non debería usarse en persoas que nas que está contraindicado dar a luz por vía vaxinal ou por parto espontáneo.

Hai moitas formas farmacéuticas da PGE2. As propiedades farmacocinéticas varían entre as formas farmacéuticas e non deberían ser intercambiadas. Un erro na medicación citouna o Institute for Safe Medication Practices nun caso no que se utilizou a Prostin E2 en lugar de Cervidil. O hospital esgotara o Cervidil, que é un inserto endocervical de 10&nbsp;mg e decidiuse usar medio supositorio vaxinal de 20&nbsp;mg de Prostin E2. O Cervidil libera o fármaco a unha velocidade constante e pode ser retirado se for necesario, mentres que o Prostin E2 disólvese inmediatamente e non se pode retirar. Este erro tivo como resultado ter que facer unha cesárea de emerxencia, xa que a frecuencia cardíaca do feto caeu subitamente.

## Farmacocinética 
A PGE2 sintética dinoprostona ten unha vida media no plasma de aproximadamente 2,5–5 minutos, despois da administración vaxinal, e a maioría dos metabolitos son excretados na urina. As prostaglandinas demostraron ter efectos de redución da presión arterial e de regulación do músculo liso. A prostaglandina E2 identificouna en 1962 o bioquímico sueco Sune Bergström no fluído seminal de carneiro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*