Aleksandr Tvardovski

**Aleksandr Tvardovski**, nado en Zagorje o 8 de xuño de 1910 (calendario xuliano) e finado en Vatutinki o 18 de decembro de 1971, nome completo con patronímico **Aleksandr Trífonovitx Tvardovski** (, AFI / ɐlʲɪkˈsandr ˈtrʲifənəvʲɪtɕ tvɐrˈdofskʲɪj /), foi un escritor, poeta e periodista ruso e soviético, redactor xefe da revista *Novi Mir* (1950-1954; 1958-1970). O seu nome tamén é transcrito como **Aleksandr Trifonovich Tvardovski**, **Alexander Tvardovsky** ou **Aleksandr Tvardovskij**.

## Biografía 
### Primeiros anos 
Tvardovsky naceu en Zagoria, óblast de Smolensk na familia do ferreiro da aldea Trifon Gordevich Tvardovsky (1881-1949) e María Mitrofanovna (nada Pleskatshevskaia, 1888-1965) en terras rurais. A granxa estaba situada nunha zona pobre, pero o pai de Tvardovsky estaba orgulloso do que adquirira durante anos de traballo. O irmán máis novo do poeta foi Ivan Trifonovich Tvardovsky (1914-2003), máis tarde un escritor ruso, carpinteiro e disidente.

O pai de Tvardovsky era un home intelixente que lía a miúdo con Aleksandr e o resto da familia. Dende pequeno, Aleksandr coñeceu as obras de Aleksandr Pushkin, Nikolai Gogol, Mikhail Lermontov, Nikolai Nekrasov, Aleksei Konstantinovich Tolstoi, Ivan Nikitin, Pyotr Yerchov e outros, que lían en voz alta na casa. Comezou a compoñer poesía moi novo. Aos 13 anos mostrou algúns dos seus poemas a un mozo mestre que lle dixo que a poesía debía escribirse "o máis incomprensibelmente que se poida". O seu primeiro poema publicado foi *Nóvaia izbà* (en , "A nova cabana"), impreso no xornal *Smolénskaia derévnia* ( , "vila de Smolensk"). Despois da súa publicación, recolleu os seus poemas e mostroullos ao poeta Mikhail Issakovsky. Aleksandr máis tarde recoñeceu a influencia de Issakovsky na súa obra. Orlando Figes describe a sensación de insatisfacción de Aleksandr coa forma en que a súa familia fora tratada mentres el temía por si mesmo, a súa carreira e os seus logros creativos se quería axudalos activamente. En agosto de 1931, cando o seu pai e o seu irmán chegaron a Smolensk de forma inesperada mentres traballaban, Aleksandr chamou á policía e o seu pai foi arrestado. Durante estes anos, a revista *Oktiabr*, con Vsévolod Kochetov como editor en xefe, foi a contraparte prosoviética, antioccidental e antiliberal do *Novi Mir* de Tvardovsky.

En 1963, Tvardovsky publicou un breve poema satírico titulado "Tyorkin no Outro Mundo", , *Tiorkin na tom svete*, no que Tiorkin descobre que o inferno é moi semellante á vida cotiá na Unión Soviética.miniatura| Barco nomeado na súa homenaxe

Tvardovsky recibiu o Premio Stalin (1941, 1946, 1947), o Premio Estatal da URSS (1971) e o Premio Lenin (1961) polo seu extenso poema "A distancia máis aló da distancia" (en   , *Zaliu dà - dal - dal)* ; 1950-60), unha colección de impresións poéticas e meditacións sobre a vida rusa concibida por primeira vez durante unha viaxe no Ferrocarril Transiberiano. Neste poema, escrito no momento álxido do desxeo de Khrushchev, o escritor condena a Stalin e, como no libro "Lírica seleccionada destes anos. 1959-1968" (1969),  reflexiona sobre o movemento do tempo, o deber do artista, a vida e a morte. O culto á personalidade de Stalin e as súas consecuencias son discutidos no capítulo  "Foi así", e menciona a rehabilitación de persoas reprimidas ilegalmente baixo Stalin no capítulo "Un neno amigo ", en 

.miniatura| A tumba de Tvardovsky no cemiterio de Novodevichy en Moscova.
### Anos finais e máis recoñecementos 
En 1970, Tvardovsky deixou *Novi Mir*, aínda que ese mesmo ano recibiu a Orde da Bandeira Vermella "polos servizos para o desenvolvemento da poesía soviética" e o Premio Estatal de Literatura no ano da súa morte. Morreu en 1971 en Moscova. Pouco despois de saír de *Novi Mir*, Tvardovsky sufriu un derramo cerebral, que lle fixo perder a mobilidade e a fala. Xa no hospital, diagnosticáronlle un cancro de pulmón avanzado. O escritor morreu o 18 de decembro de 1971 na aldea de verán de Krasnaya Pakhra, Óblast de Moscova. Foi enterrado no cemiterio de Novodevichy en Moscova.
## Legado 
miniatura| Monumento a Tvardovsky e Vassili Tiorkin en Smolensk.
O poema máis popular de Tvardovsky, *Vassili Tiorkin* (en  ), tamén coñecido como *A Book on a Fighter* (en , *Kniga pro boitsà* ) (1941–1945), conta un soldado patriótico na Gran Guerra. Humorístico, o poema era un himno ao optimismo e o enxeño do soldado ruso. Destaca entre outras obras desta época pola total ausencia de propaganda ideolóxica, e referencias a Stalin e o partido. A medida que se escribían os capítulos, foron impresos no xornal da Fronte Occidental Krasnoarméiskaia Pravda. Os episodios só están relacionados entre si polo personaxe principal: o autor presupuxo que tanto el como o seu lector poden morrer en calquera momento. Eran moi populares na primeira liña. O poema foi un dos atributos da vida de primeira liña, polo que Tvardovsky converteuse no autor de culto da xeración militar. Tvardovsky recibiu o seu segundo premio Stalin por *Vassili Tikorkin*.

O poema temático da segunda guerra mundial de Tvardovsky, *Unha casa á beira do camiño*, en  , *Dom u dorogui*, foi a base da suite sinfónica de Valeri Gavrilin de 1984 co mesmo nome.

Un planetoide, 3261 Tvardovsky, descuberto polo astrónomo soviético Nikolai Stepanovich Chernikh en 1979, leva o seu nome.

## Notas 
## Véxase tamén