open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Quebec (cidade)

miniatura|Vista da cidade co Chateau de Frontenac ao fondo.
miniatura|Quebec en 1688.
**Quebec** (en francés: *Québec*) é a capital da provincia canadense do Quebec. Ten 500.691 habitantes (2007) e 720.000 na súa área metropolitana (2006) o que a converte na segunda cidade da provincia por detrás de Montreal.

## Historia 
Fundou a cidade Samuel de Champlain o 3 de xullo de 1608 como un posto fortificado nas proximidades dun asentamento iroqués abandonado de nome Stadaconé. A fins do século XVII o gobernador Louis de Buade de Frontenac aumenta o territorio fortificado tras a tentativa do almirante inglés William Phips de conquistala, aumentando a súa poboación non militar, por volta de 1763 a vila de Quebec tiña arredor de 8.000 habitantes.

## Xeografía 
[miniatura|280px|[Distritos de Québec e municipios limítrofes.]]
### División territorial 
Quebec divídese en seis distritos (*arrondissements*)

* La Cité–Limoilou
* Les Rivières
* Sainte-Foy–Sillery–Cap-Rouge
* Charlesbourg
* Beauport
* La Haute-Saint-Charles

Estes distritos divídense subdivídense en 35 barrios (*quartiers*) e mais en 27 distritos electorais.

#### Enclaves 
Dentro do núcleo urbano de Quebec hai tres territorios que administrativamente non pertencen á cidade de Quebec: a vila de L'Ancienne-Lorette, a reserva huronne-wendate de Wendake e o pequeno municipio de parroquia de Notre-Dame-des-Anges.
Vilarrube, Valdoviño

**San Martiño de Vilarrube** é unha parroquia situada no oeste do concello de Valdoviño. Segundo o padrón municipal de 2018 tiña 323 habitantes (153 mulleres e 170 homes) distribuídos en 23 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 2008 cando tiña 363 habitantes. Ten unha superficie de 6,2&nbsp;km², cunha densidade de poboación de 52,1 hab./km². Na xurisdición eclesiástica forma parte do arciprestado de Xuvia, pertencente á diocese de Mondoñedo-Ferrol.

## Patrimonio 
A **igrexa de San Martiño de Vilarrube** atópase localizada sobre unha ladeira, arrodeada de árbores no lugar de Adro. É un templo de estilo barroco con planta rectangular dunha soa nave cuberta con bóveda de canón, ábsida, dúas capelas laterais e sancristía. Destaca pola cor branca da súa fachada, que presenta unha torre campanario de planta circular e rematada por unha cúpula. Merece especial mención o retablo neogótico do seu altar maior, coas imaxes da Sagrada Familia e de San Martiño, patrón da igrexa.

O **pazo de Vilarrube** atópase sito nos arredores da igrexa de San Martiño, sobre o cumio dun monte dominando toda a enseada de Esteiro. É un edificio de grandes dimensións e planta irregular fundado polas familias Piñeiro e Maseda, cuxos escudos consérvanse na súa fachada. Merecen especial mención os xardíns que arrodean todo o edificio e a pequena ermida sita no seu interior, que garda un interesante retablo barroco. Na actualidade, é de propiedade privada, non podendo ser visitado.

A **ponte de Porto do Cabo** foi construída na época medieval e utilizada dende as súas orixes para salvar o río Porto do Cabo, de aí o seu nome. Posúe dous arcos de medio punto, un deles de menor medida, utilizado nos medres do río.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Praia de Vilarrube.JPG|Praia de Vilarrube.
Ficheiro:Capela da Virxe da Ermida.JPG|Capela da Virxe da ermida.
Ficheiro:Capela de Liñeiro.JPG|Capela de Liñeiro.
Ficheiro:Cruceiro Vilarrube.JPG|Cruceiro.
Ficheiro:O Adro, Vilarrube.JPG|O Adro.
Ficheiro:Dintel-san-martiño-vilarrube-valdoviño.jpg|Lintel da igrexa parroquial.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilarrube 
### Parroquias de Valdoviño 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Valdoviño
Valdoviño, Valdoviño

**Santalla de Valdoviño** é unha parroquia que se localiza no centro do concello de Valdoviño. Segundo o padrón municipal de 2007 tiña 2.221 habitantes (1.087 mulleres e 1.134 homes) distribuídos en 56 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 2.037 habitantes. Ten unha superficie de 14,3&nbsp;km² (a parroquia máis ampla do concello), cunha densidade poboación de 155,31 hab./km². Na xurisdición eclesiástica forma parte do arciprestado de Xuvia, pertencente á diocese de Mondoñedo-Ferrol.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Valdoviño 
### Parroquias de Valdoviño 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Valdoviño
PowerPC

[dereita|miniatura|Procesador Motorola PowerPC 604e a 200[MHz]]
O **PowerPC** é un modelo de microprocesador de tipo RISC desenvolto por Apple Computers, IBM e Motorola a mediados dos anos 90. Dende o seu lanzamento foi a CPU dos ordenadores Macintosh de Apple até o ano 2006, en que Apple decidiu pasarse aos procesadores da Intel. Actualmente emprégase en servidores de gama alta de IBM.
esquerda|miniatura|Computador G4 da Apple, que utiliza un procesador PowerPC
Floema

miniatura|Floema
[miniatura|Sección transversal dun talo da planta de [liño:
1. Medula,
2. Protoxilema,
3. Xilema,
4. **Floema**,
5. Esclerénquima (Fibra basta),
6. Córtex,
7. Epiderme]]
O **floema** ou **líber** é un tecido propio dos vexetais vasculares que se xera a partir do cámbium, e é o responsable do transporte das substancias elaboradas tales coma a sacarosa, os aminoácidos ou os alcaloides, desde órganos produtores (maioritariamente follas) ata órganos consumidores, como flores, froitos ou raíces. Isto explica a necesidade de que sexa un vaso bidireccional.

## Tipos celulares
* Células cribosas: Células vivas carentes de núcleo e cloroplastos con parede celular "cribosa" é dicir, furadada para permitir o transporte das substancias.
* Células parenquimáticas: Son as células que posúen a maquinaria celular para atender ás células cribosas.

## Hipóteses do transporte
* Transporte pasivo mediante potenciais hídricos favorábeis.
* Transporte activo mediante electroósmose de ións de potasio, isto atraería ás substancias cargadas negativamente.
* Transporte activo mediante correntes citoplasmáticas causadas por movementos peristálticos das células cribosas.
* Transporte activo mediante o emprego de filamentos de actina, isto explicaría o cambio de dirección que sofre o floema.

Probablemente o movemento dos fluídos do floema débase a unha combinación de todos eles, é dicir, o bombeo de solutos cara células adxuntas provoca un descenso do potencial hídrico (máis favorábel), plasmolizando a anterior, e producindo turxencia na seguinte, o que provocará que se repita o ciclo. Esta mobilización de solutos estará probabelmente provocada polos filamentos de actina e consecuencia de todo isto serán movementos peristálticos nas células cribosas.

## Notas
Vilaboa, Valdoviño

**San Vicente de Vilaboa** é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Valdoviño na comarca de Ferrol. Segundo o padrón municipal de 2007 tiña 282 habitantes (149 mulleres e 133 homes) distribuídos en 22 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 339 habitantes. Ten unha superficie de 11,8&nbsp;km², cunha densidade de poboación de 23,89 hab./km². Na xurisdición eclesiástica forma parte do arciprestado de Xuvia, pertencente á diocese de Mondoñedo-Ferrol.

## Outros datos 
O CD Rosalía de Vilaboa xoga como local no campo do Lameiro. A carón do recinto hai unha pista polideportiva.

Nesta parroquia atópase unha base do grupo de extinción de incendios e tamén unha cooperativa.

Celébrase a festa de san Vicente (patrón da parroquia) o 24 de maio. Tamén se celebra nesta parroquia cada ano a Festa da Muiñeira.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Cruceiro en Vilaboa.JPG|Cruceiro no cemiterio

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilaboa 
### Parroquias de Valdoviño 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Valdoviño
Mandarineira

A **mandarineira** ou **mandarineiro** (*Citrus reticulata*) é unha árbore pequena de entre 2 e 6 metros de altura, normalmente co tronco torto e sen espiñas. As súas pólas son angulosas, e as follas son oblongo-ovais, elípticas ou lanceoladas, de 3.5–8&nbsp;cm de lonxitude e 1.5–4&nbsp;cm de anchura, coa base e o ápice obtusos. O seu froito é a mandarina, que posúe de 4–7&nbsp;cm de lonxitude e 5–8&nbsp;cm de diámetro. A súa cor varía de amarela verdosa ao laranxa e vermello alaranxado. A superficie é brillante e está chea de glándulas oleosas afundidas. A casca é delgada, moi fragrante, separándose facilmente da polpa.

A mandarineira é unha especie nativa da China.

Ficheiro:Mandarin_orange_tree.jpg|Mandarineira
Ficheiro:Mandarin_tree_closeup.JPG|Visión parcial dunha mandarineira
Ficheiro:Mandarin oranges canned.jpg|Cuarteiróns de mandarinas
Ficheiro:Mandarins - whole and halved.jpg|

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
### Outros artigos 
*Clementina
Illobre, Vedra

**Santo André de Illobre** é unha parroquia que se localiza no norte do concello de Vedra na comarca de Santiago. Segundo o IGE en 2013 tiña 240 habitantes (127 mulleres e 113 homes) distribuídos en 8 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 204 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Illobre 
### Parroquias de Vedra 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vedra
A Ponte Ulla, Vedra

**Santa María Madanela da Ponte Ulla** é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Vedra. Segundo o IGE en 2013 tiña 340 habitantes (179 mulleres e 161 homes) distribuídos en 13 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 378 habitantes.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa de Santa María Madalena da Ponte Ulla, Vedra.jpg|Igrexa de Santa María Madalena da Ponte Ulla.
Ficheiro:Absida igrexa de Santa María Madalena da Ponte Ulla, Vedra.jpg|Ábsida da igrexa.
Ficheiro:Ponteulla Vedra Galicia 04.jpg|**A Ponte Ulla**
Ficheiro:Ponteulla Vedra Galicia 06.jpg|Ponte sobre o río Ulla

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Ponte Ulla 
### Parroquias de Vedra 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vedra
Mandarina

miniatura|Mandarinas.
miniatura|Mandarinas.
A **mandarina** é un hesperidio, froito da mandarineira. Pénsase que o seu nome se debe debe á súa orixe asiática e á cor dos traxes dos mandaríns da antiga China.
A pel de cor amarela viva ou alaranxada é delgada, rugosa e facilmente separábel da polpa. Está dividida en 10 esgallos e o seu sabor é agradábel e doce.

Aínda que ten unha menor cantidade de vitamina C que outros cítricos, presenta máis cantidade de carotenoides na súa composición, o cal lle proporciona unha importante actividade antioxidante.

Os seus tipos son:
* Clementinas (*Citrus reticulata*): máis serodias, de menor tamaño e mellor calidade no gusto. Conteñen pebidas.
* Satsumas (*Citrus unshiu*): as máis precoces, cuns froitos de maior e peor calidade gustativa. Non teñen pebida.
* Outros: híbridos, ornamentais, mandarineira cleopatra, *Citroyer* etc.

A mandarina é coñecida polo seu efecto diurético, dixestivo e aumento na eficiencia física. Tamén está indicada nas hipertensións arteriais e na prevención da arterioesclerose.

## Principais produtores 
* Xapón: 2,3 m t
* España: 1,2 m t
* Brasil: 0,46 m t
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Clementina
San Mamede de Ribadulla, Vedra

**San Mamede de Ribadulla** é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Vedra. Segundo o IGE en 2013 tiña 401 habitantes (215 mulleres e 186 homes) distribuídos en 16 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 472 habitantes.

## Deporte 
O Club Deportivo San Mamede é un equipo de fútbol que milita na Segunda división autonómica.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Iglesia de San Mamede de Ribadulla (4541355450).jpg|Ábsida da igrexa.
Ficheiro:Iglesia de San Mamede de Ribadulla (4540716625).jpg|Pía bautismal.
Ficheiro:Iglesia de San Mamede de Ribadulla (4540717573).jpg|Pía bautismal.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Mamede de Ribadulla 
### Parroquias de Vedra 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vedra
Vitamina C

dereita|250px|miniatura|Aínda que existen outros alimentos máis ricos en ácido ascórbico (véxase a tabela anexa), popularmente considérase que os cítricos son unha fonte natural de vitamina C.
A **vitamina C** ou **ácido ascórbico** é unha molécula usada na hidroxilación de varias reaccións bioquímicas nas células. A súa principal función é a hidroxilación do coláxeno, a proteína fibrilar que dá resistencia aos ósos, dentes, tendóns e paredes dos vasos sanguíneos. Alén diso é un poderoso antioxidante, usándose para transformar os radicais libres de osíxeno en formas inertes. Úsase tamén na síntese dalgunhas moléculas que serven como hormonas ou neurotransmisores.

Todos os efectos da vitamina C son importantes para doentes con deficiencias. Non existe hipervitaminose de vitamina C a través dos alimentos, pero se se toma sinteticamente e en exceso pode ser daniño. Ten os seguintes efectos no organismo en doses moderadas:
*Favorece a formación dos dentes e ósos;
*Axuda a resistir ás doenzas.
*Prevén gripes, fraqueza muscular e infeccións. Axuda sen dúbida en doentes xa con escorbuto.
*Axuda o sistema inmunolóxico e a respiración celular, estimula as glándulas suprarrenais e protexe os vasos sanguíneos.

A carencia desta vitamina provoca a avitaminose designada escorbuto.

## Fontes de vitamina C
A vitamina C non é producida polas células humanas e ten de ser inxerida na alimentación. Algúns alimentos ricos en vitamina C son o Amorodo, melón, laranxa, limón, estripeiro, verza, ananás, papaia, manga, caxú e pementón.

A estripeiro é trinta veces máis rica en vitamina C que a laranxa.

## Sinais de falta
A deficiencia patolóxica denomínase escorbuto: feridas que demoran en cicatrizar, hemorraxias, dentes moles, perda de peso, dores nas articulacións e xenxivas inflamadas.
Gaza

**Gaza** pódese referir a:
* Franxa de Gaza, territorio baixo xurisdición da Autoridade Nacional Palestina.
** Gaza, capital da Franxa de Gaza.
* Gaza, provincia de Mozambique.
* Imperio de Gaza, antigo Estado localizado no sur da actual Mozambique.

## No cinema 
* *Gaza*, filme de 2019 dirixido por Garry Keane e Andrew McConnell.
San Pedro de Sarandón, Vedra

**San Pedro de Sarandón** é unha parroquia que se localiza no sur do concello de Vedra. Segundo o IGE en 2013 tiña 220 habitantes (113 mulleres e 107 homes) distribuídos en 6 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 253 habitantes.

## Toponimia 
Segundo Nicandro Ares *San Pedro* deriva do antropónimo latino relacionado con  (pedra). É un nome de santo, haxiotopónimo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Pedro de Sarandón 
### Parroquias de Vedra 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vedra
Santa Cruz de Ribadulla, Vedra

**Santa Cruz de Ribadulla** é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Vedra. Segundo o IGE en 2010 tiña 729 habitantes (370 mulleres e 359 homes) distribuídos en 20 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 771 habitantes.

## Patrimonio 
No lugar de Ortigueira está o **pazo de Santa Cruz de Ribadulla**, tamén coñecido como Granxa de Ortigueira (e antigamente como Torre de Ortigueira). Foi construído polos Abraldes, que emparentaron cos Mondragón, e mercado no século XVI por Juan Ibáñez de Mondragón, cóengo da catedral de Santiago.

No pazo viviu Gaspar Melchor de Jovellanos en 1811, e tamén foi a residencia do militar Alfonso Armada Comyn, noveno marqués de Ribadulla.

O marquesado de Santa Cruz de Ribadulla foi outorgado por Carlos II en 1683. O marqués tiña aforados á práctica totalidade da poboación do concello, que pagaban as súas rendas en especies, como centeo, trigo ou millo miúdo.

O pazo ten unha traza austera. Está rodeado por un parque deseñado por Juan Ibáñez de Mondragón e aumentado por Juan Ignacio Armada. O xardín conta coa fonte da Nogueira, a fonte da Coca (barroca e coroada por un escudo coa vieira de Santiago), e a fonte do Santiaguiño (de 1670).

Pedro de Valdés Feixoo e Novoa, que mandara construír a fonte do Santiaguiño, ordenou en 1676 facer a capela, que está unida ao pazo por un arco.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa Cruz de Ribadulla 
### Parroquias de Vedra 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vedra
Cantautor, cantautora

[miniatura|dereita|[Caetano Veloso]]
[miniatura|dereita|[Woody Guthrie]]
**Cantautor** é un artista que, por norma xeral, adoita escribir e interpretar a letra e a música das súas propias cancións. Nas súas cancións acostuma incorporar temáticas sociais, políticas e filosóficas. Durante un tempo denominouse a este tipo de música canción protesta.

## Historia 
A canción de autor ten unha gran tradición nos países de cultura mediterránea de Europa e na maior parte de América Latina. É un xénero reivindicativo, que critica as inxustizas sociais e que xera sobre todo, cancións sobre o tema do amor e o desamor. Este tipo de música tivo a súa época dourada nos anos 60 e 70 (ligado aos movementos sociais e políticos que se estaban desenvolvendo nesa época). Nos anos 80 entrará en crise, aínda que iso non significa que non aparecesen novos cantautores durante este período.

Durante os 90 rexurdiu cunha nova fornada de novos autores que revolucionaron a tradicional música de autor; así a todo, moitas veces interpretouse este rexurdimento da canción de autor (de carácter menos reivindicativo ca en décadas anteriores) como unha campaña das discográficas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
*:Categoría:Cantautores
### Ligazóns externas 
* Música de autor 
* O recuncho do cantautor  
* Cantautores do mundo 
* Cancioneiro e discografía de cantautores
Vedra, Vedra

**Santa Eulalia de Vedra** ou **Santa Baia de Vedra** é unha parroquia que se localiza no centro do concello de Vedra. Segundo o IGE en 2013 tiña 667 habitantes (342 mulleres e 325 homes) distribuídos en 14 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 674 habitantes.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Cruceiro da igrexa de Vedra.jpg|Cruceiro da igrexa de Vedra.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vedra 
### Parroquias de Vedra 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vedra
1350

## Acontecementos 
* Carlos II é coroado coma rei de Navarra.
* Inicia o seu reinado Pedro I de Castela (até 1369).
* Sobe ao trono de Francia o rei Xoán II (até 1364).

## Nacementos 
* Claus Sluter, escultor holandés -data probábel (m. 1406).
* 13 de abril - Margarida III de Flandres (m. 1405).

## Mortes 
* 22 de agosto - Filipe VI, rei de Francia (n. 1293).
* Afonso XI de Castela.
* Juan Ruiz, escritor castelán.

## Outros 
Historia ano a ano
1352

## Acontecementos 
* Pedro I o Cruel manda elaborar o "Libro Becerro de las Behetría", que recolle a quen pertencía o señorío da maioría das vilas de Castela ó norte do Douro. 
* Fin da pandemia de peste negra.

## Nacementos 
*
## Mortes 
* maio - Eduardo II de Bar, conde de Bar (n. 1339).
* Clemente VI, papa

## Outros 
Historia ano a ano
Lista de estados dos Estados Unidos de América por poboación

Esta é unha lista dos estados dos Estados Unidos de América por poboación segundo a estimación censual realizada pola Oficina do Censo dos Estados Unidos de América para 2019.

## Notas
1353

## Acontecementos 
* 3 de marzo - Berna asina unha alianza coa Confederación Suíza.
* Accede ao trono de Moscova o príncipe Iván II Ivánovich (até 1359).
* Unha frota do reino de Aragón, a mando de Bernat de Cabrera, conquista Alguer, en Sardeña.

### Arte e cultura 
* O Decameron remátase por Giovanni Boccaccio.

## Nacementos 
* Margarida I, raíña de Dinamarca e Noruega (m. 1412).

## Mortes 
* Gonzalo de Aguilar - eclesiástico castelán.

## Outros 
*

Historia ano a ano
Doroña, Vilarmaior

**Santa María de Doroña** en 2020 tiña 289 habitantes (145 homes e 144 mulleres) distribuídos en 24 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999, cando tiña 363 habitantes.

## Patrimonio 
A igrexa parroquial é un templo románico do século XII. Ten unha nave de planta rectangular con ábsida semicircular. A fachada principal está protexida por un pórtico cuberto, con columnas a ambos lados e un tímpano onde aparece un *Agnus Dei* enmarcado nun arco de medio punto lixeiramente apuntado. Sobre o tellado, no lado da epístola, hai unha espadana.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Absida da igrexa de Santa María de Doroña, Vilarmaior.jpg|Ábsida da igrexa de Doroña.
Ficheiro:Canzorros.jpg| Detalle da ábsida. Canzorros
Ficheiro:Breanca, Doroña, Vilarmaior. Casa rural Alvarella, ecoturismo.jpg|Breanca. Casa rural Alvarella.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Doroña 
### Parroquias de Vilarmaior 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilarmaior
Goimil, Vilarmaior

**San Cristovo de Goimil** é unha parroquia que se localiza no sur do concello de Vilarmaior na comarca de Betanzos. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2020 tiña 39 habitantes (22 homes e 17 mulleres) distribuídos en 6 entidades de poboación, O Cabo da Aldea, O Casal, Gulfín, O Nogueirido, A Pena Grande e O Penedo; o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 54 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Goimil 
### Parroquias de Vilarmaior 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilarmaior
Grandal, Vilarmaior

**San Pedro de Grandal** é unha parroquia que se localiza no norte do concello de Vilarmaior. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2020 tiña 182 habitantes (94 homes e 88 mulleres). Ten 21 entidades de poboación.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Grandal
### Parroquias de Vilarmaior
## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Vilarmaior
* Exhumación dunha fosa da época franquista
* Descrición do 1845 da parroquia de San Pedro de Grandal 
* Referencia a "feligresía de San Pedro de Grandal" nun documento do 1302
San Miguel de Sarandón, Vedra

**San Miguel de Sarandón** é unha parroquia que se localiza no sur do concello de Vedra. Segundo o IGE en 2010 tiña 357 habitantes (174 mulleres e 183 homes) distribuídos en 11 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 387 habitantes. Linda coas parroquias San Mamede de Ribadulla, San Cristovo, San Pedro de Sarandón e Santa Eulalia de Vedra e no sur con Río Ulla. Está formado por once aldeas: Canicova, A Casanova, Casansula, Caxaraville, Cimadevila, Dozar, A Pedreira, Sarandón, A Silva de Abaixo, A Silva de Arriba e Ximonde.

En San Miguel de Sarandón atópase o couto de Ximonde, couto de pesca salmoneiro do río Ulla.

## Patrimonio 
* **Pazo de Ximonde**. De finais do século XVIII, é un edificio en forma en escuadra que se desenvolve cara á súa parte posterior. Polo menos unha parte da zona posterior debe corresponder ao último terzo do século XVI, momento en que cabe encadrar o escudo. Aos lados da portada corren sartas de froitos que vinculan a obra con Compostela. No que foi o patio interior, pódese admirar a fachada barroca en figura de "L", un fermoso soportal e a solaina do primeiro piso. No patio hai dúas fontes, unha delas encaixada no edificio. Destaca na fachada o escudo cos brasóns dos Cisneros.

En 1776 Carlos III de España concedeu o Condado de Ximonde a Xoán Antón Cisneros de Castro e da Barrera (1747-1798), rexedor da cidade de Santiago de Compostela e señor do Couto de Ximonde.

## Festexos 
Na parroquia de San Miguel celébranse anualmente tres festas.
* Festa do viño da Ulla, festa popular onde se exaltan os viños da zona da Ulla, recollidos na subzona da denominación de orixe Rias Baixas. Celébrase o segundo domingo do mes de abril.
* Festa do San Campio, festas patronais en honor a San Campio e San Antonio. Sempre se celebra os días 9, 10 e 11 de agosto.
* Festa do San Migueliño, festas patronais en honor a San Miguel, que se celebra no mes de setembro.

## Deportes 
A parroquia de Sarandón é un dos lugares por onde transcorre dende hai anos un dos treitos do Rally Botafumeiro, proba de rally que se disputa anualmente e que forma parte do calendario do Campionato de Galicia de Rally.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Miguel de Sarandón 
### Parroquias de Vedra 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vedra
Vilarmaior, Vilarmaior

**San Pedro de Vilarmaior** é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Vilarmaior. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2020 tiña 399 habitantes (202 homes e 197 mulleres) distribuídos en 20 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 388 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilarmaior 
### Parroquias de Vilarmaior 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilarmaior
Armental, Vilasantar

**San Martiño de Armental**

### Clima 
É unha zona fría en inverno, con constantes xeadas pola noite e precipitacións que de cando en vez poden chegar a converterse en neve. No verán as temperaturas son suaves. Encádrase dentro do clima temperado. 

## Historia 
Na reforma parroquial de 1867, levada a cabo persoalmente polo arcebispo de Santiago de Compostela, García Cuesta, suprimiuse a parroquia eclesiástica da Ciadella e agregouse á de Armental, trasladándose ademais a igrexa parroquial á da Laxe.

## Demografía 
### Século XVIII
### Século XIX 
### Século XX 
### Século XXI 

## Etnografía 
### Festas e celebracións 
* Festa da Ascensión, celébrase na Laxe nos primeiros días de maio.
* Romaría Nova, celébrase en Eirixe sobre a segunda fin de semana de agosto.
* Festa do Outono, celébrase en Eirixe sobre o San Martiño.
* Festa de Santa Lucía, celébrase en Eirixe sobre o 13 de decembro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Armental 
### Parroquias de Vilasantar 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilasantar
Barbeito, Vilasantar

**San Salvador de Barbeito** distribuídos en 20 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 313 habitantes.

Eclesiasticamente pertence ao arciprestado de Sobrado, igual cás demais parroquias do concello.

Dende hai uns anos Barbeito está en proceso de concentración parcelaria, aínda non rematado en 2019.

[miniatura|Barbeito no [Catastro de Ensenada (1753).]]
[miniatura|Barbeito no *[Diccionario geográfico-estadístico-histórico de España y sus posesiones de Ultramar* de Pascual Madoz (1846).

### Século XVIII
### Século XIX 
### Século XX 
### Século XXI 

## Patrimonio 
* Castro de Parramo

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Barbeito 
### Parroquias de Vilasantar 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilasantar
Présaras, Vilasantar

**San Pedro de Présaras** é unha parroquia que se localiza no sur do concello de Vilasantar. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2018 tiña 239 habitantes (118 homes e 121 mulleres).

Eclesiasticamente pertence ao arciprestado de Sobrado, igual cás demais parroquias do concello.

[miniatura|Présaras no [Catastro de Ensenada (1753).]]
[miniatura|Présaras no *[Diccionario geográfico-estadístico-histórico de España y sus posesiones de Ultramar* de Pascual Madoz (1849). e na que traballaron varios centos de persoas, a maioría delas, mulleres.

## Cultura 
### Toponimia 
O topónimo Présaras ten a súa orixe nas presuras (*pressura*, *pressurae*), un procedemento polo cal se ofrecían terras a colonos para que fosen poboadas e traballadas.

### Patrimonio 
miniatura|Igrexa de San Pedro de Présaras.

; Patrimonio arqueolóxico
*Mámoa da Ponte do Sapo

; Patrimonio arquitectónico
*Pazo de Présaras
*Pazo de Panacioi
*Igrexa de San Pedro de Présaras

## Etnografía 
### Festas e celebracións 
As festas patronais en honor a San Pedro, celébranse na fin de semana do 29 de xuño na Carballeira. O 29 de setembro celébranse as festas de San Miguel.

## Na cultura popular 
É o escenario do documental *Tecido resistente*.

## Galería de imaxes 
## Lugares e parroquias
### Lugares de Présaras
### Parroquias de Vilasantar
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Vilasantar
Berdoias, Vimianzo

**San Pedro de Berdoias**
A aldea de Pedra do Frade debe o seu topónimo a unha lenda, segundo a cal un frade refuxiouse no alto dunha pedra para evitar o ataque dos lobos. Porén, alí foi devorado, estando na actualidade o lugar sinalizado cun cruceiro.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Berdoias
### Parroquias de Vimianzo
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
*Lugares de Vimianzo
Calo, Vimianzo

**San Xoán de Calo** é unha parroquia que se localiza no norte do concello coruñés de Vimianzo na comarca da Terra de Soneira. Segundo o padrón municipal de 2018 tiña 374 habitantes (189 homes e 185 mulleres) distribuídos en 5 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 561 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 417 habitantes, sendo 206 homes e 211 mulleres.

Por esta parroquia pasa a 4ª etapa da ruta de sendeirismo do Camiño dos Faros.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Calo 
### Parroquias de Vimianzo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vimianzo
Baíñas, Vimianzo

**Santo Antoíño de Baíñas**

A igrexa de Santo Antoíño de Baíñas ten planta rectangular é unha soa nave. Tellado a dúas augas e corpo acaroado ao muro norte. O templo que se ve actualmente edificouse sobre outro do século XII, que pertenceu ao convento de San Antoíño de Baíñas de monxes bieitos, e do que aínda quedan lenzos de muros, contrafortes, restos de arcadas con capiteis decorados e canzorros con figuras humanas. No muro norte hai un tímpano nunha porta tapiada da antiga igrexa que parece representar a ”fuxida a Exipto”. A fachada é totalmente lisa e sen adornos, ten unha pequena ventá cadrada no centro e de extremos rebaixados. A torre do campanario amosa tres corpos. O primeiro, o das campás, é de base cadrada con ocos de arco de medio punto en cada cara e con pilastras nas esquinas, con cornixa moi voada e remate de pináculos nos catro lados que dan paso ao outro corpo, de base octogonal con vans que rematan en arcos e que sosteñen unha pequena cúpula con casetóns e rematada en pináculo.

## Festas 
* San Brais: 3 de febreiro
* Santo Antoíño: 2 e 3 de setembro

## Notas 
## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa de Baíñas, Vimianzo.jpg|Igrexa de Baíñas.
Ficheiro:Baiñas1.JPG|Rúa en Baíñas.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Baíñas 
### Parroquias de Vimianzo 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vimianzo
Carnés, Vimianzo

**San Cristovo de Carnés** é unha parroquia que se localiza no oeste do concello coruñés de Vimianzo na comarca da Terra de Soneira. Accédese a través da estrada que leva ao concello de Camariñas e cruzando a ponte do Porto, a 3&nbsp;km desta vila porteña. Segundo o padrón municipal de 2018 tiña 527 habitantes (277 mulleres e 256 homes) distribuídos en 7 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 808 habitantes. Segundo o IGE, no 2014 a súa poboación descendera ata os 590 habitantes, sendo 283 homes e 307 mulleres.

A festa principal celébrase do 9 ó 12 de xullo, celebrando a festividade de San Cristovo o día 10 e precedido o día 9 da festa gastronómica popular dos callos.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Carnés
### Parroquias de Vimianzo
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Vimianzo
Serramo, Vimianzo

**San Sebastián de Serramo** é unha parroquia que se localiza no leste do concello coruñés de Vimianzo na comarca da Terra de Soneira. Segundo o IGE en 2018 tiña 254 habitantes (127 homes e 127 mulleres) distribuídos en 6 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 390 habitantes.

## Patrimonio
*Dolmen de Pedra da Lebre.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Serramo
### Parroquias de Vimianzo
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Vimianzo
Vimianzo, Vimianzo

**San Vicenzo de Vimianzo** é unha parroquia que se localiza no norte do concello coruñés de Vimianzo na comarca da Terra de Soneira. Segundo o IGE en 2018 tiña 1.918 habitantes (1026 mulleres e 892 homes), 38 máis ca en 1999. Ten catorce entidades de poboación.

## Patrimonio 
* Igrexa de San Vicenzo de Vimianzo, dedicada a Vicente de Zaragoza

* Castelo de Vimianzo
* Pazo de Trasariz

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Castelo dos Moscoso.jpg|Castelo de Vimianzo.
Ficheiro:Pazo de Trasariz, Vimianzo.jpg|Pazo de Trasariz, Vimianzo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vimianzo 
### Parroquias de Vimianzo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vimianzo
Ceilán

O topónimo  **Ceilán** pode referirse a:

;En Galiza
***Ceilán**, lugar da parroquia de Tarás, no concello de Outes;
***Ceilán**, lugar da parroquia de Sanamede, no concello da Baña.

;Fóra de Galiza

;En Sri Lanka
***Sri Lanka**, país insular de Asia, coñecido como **Ceilán** entre 1802 e 1972.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Laranxa

[miniatura|[Laranxa (froita)|Laranxa en Lousame]]
**Laranxa** pode significar varias cousas:

* Laranxa, froita da laranxeira.
* Cor laranxa, entre o amarelo e o vermello.
* *A laranxa mecánica*, título dunha famosa novela e película.
Safari (navegador)

**Safari** é un navegador web desenvolvido por Apple para os seus sistemas operativos macOS, iOS e IPadOS. O código utilizado para renderizar páxinas web baséase no motor KHTML, creado para o proxecto KDE. Como resultado disto, o motor interno de Safari é software libre e é liberado baixo os termos da licenza GPL. As melloras ao código de KHTML por parte de Apple son incorporadas ao código de KDE rapidamente.

En xuño de 2007 Apple anunciou unha versión de Safari para Windows, e puxo a disposición pública unha versión beta da mesma. Pero no 2012 Apple deixou fora a versión de Windows abandonándoa na versión 5.1.7.

## Historia 
A primeira versión beta de Safari foi presentada na exposición Macworld no ano 2003. A súa versión 1.0 lanzouse en xuño de 2003. A versión 1.1 publicouse en outubro do mesmo ano e converteuse na primeira versión de Safari en ser o navegador predeterminado para macOS.

Anteriormente ao lanzamento de Safari, Apple incorporaba o navegador Internet Explorer para Mac de Microsoft ás súas computadoras como navegador predeterminado. No Mac OS X v10.3, Internet Explorer continúa sendo incluído, pero xa non é o navegador predeterminado, e en Mac OS X v10.4 só se atopa Safari.

Apple Computer e Sun Microsystems decidiron unirse para substituír o motor KHTML por un novo motor denominado Sunrise, e que se incorporaría nas novas versións de Safari.

## Características 
* Motor de renderizado KHTML
* Interface de estilo metálico
* Administración de marcadores similar á de iTunes
* Integración da tecnoloxía multimedia de Apple, QuickTime
* Navegación dividida en lapelas, do mesmo xeito que a maioría dos navegadores actuais
* Caixa de texto para procura, a través do motor de procura de Google
* Lectura de feeds (RSS)
* Gardado de páxinas en arquivos locais

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial de Safari
3Com

**3Com** é un fabricante dedicado maioritariamente a realizar produtos para redes de computadoras.

## Historia e características 
A compañía foi cofundada en 1979 por Robert Metcalfe e é ten a sede central en Marlborough, Massachusetts. O nome 3Com ven dos focos "**Com**puters, **Com**munication and **Com**patibility" (Ordenadores, Comuniscacións e Compatibilidade).

* Local area network tarxetas de redes, *switches*, *firewalls*
* Wide area network *routers*
* Wireless access points, adaptadores, e produtos de conectividade
* *Gateways* de acceso a Internet, ambos de cables e inalámbricos
* Módems
* Aplicacións para redes 
* Plataformas de Seguridade en redes
* Telefonía IP (VOIP) incluíndo solucións PBX e solucións CTI.
Cereixo, Vimianzo

**Santiago de Cereixo**

A igrexa de Santiago do Cereixo é un templo románico construído na segunda metade do século XII. Consta dunha soa nave e ábsida rectangular cuberta con bóveda de canón.

Villa Purificación é unha casa grande do século XVIII propiedade de Juan Carlos Trillo-Fernández Alonso, maxistrado do Tribunal Supremo e fillo de José Trillo-Fernández Abelenda, procurador na Coruña e tenente de alcalde nesa cidade durante a alcaldía de Alfonso Molina. A denominación da casa débese á bisavoa do propietario. A vivenda, de estilo barroco, ten dous pisos con planta en forma de "L". No alzado posterior destaca unha escaleira de pedra que comunica directamente co piso superior. Os balaústres de pedra da escaleira, de boa labra son de estilo compostelán. Nos esquinais e nos vans a pedra é de cantaría, sendo de cachotaría nos paños. No terreo, amais dun xardín hai un hórreo de dezanove pés (o terceiro máis grande de Galicia ), un vello forno de pan e un pombal circular de pedra convertido en bodega. Nesta casa cobrábanse os foros de toda a zona.

## Cereixo na cultura popular galega 
[miniatura|esquerda|250px|Relevo con San Xurxo matando o dragón, en [Salceda de Caselas.]]
Conta a lenda que unha enorme serpe vivía nun monte de Cereixo e que, cando baixaba do monte, atacaba e comía homes e gando. Así ata que un día atacou a unha moza no momento en que San Xurxo estaba alí preto. Xurxo enfrontouse á serpe e matouna, salvando así a vida da moza. Por tal motivo represéntase o santo a pé ou a cabalo, matando un dragón e, por veces, salvando unha doncela.

Esta lenda galega resulta ser unha variación doutra máis estendida tamén protagonizada por San Xurxo, desta volta militar romano. Conta que nun lugar había unha serpe xigantesca que esixía ós habitantes dúas ovellas diarias. Pero chegou o momento en que se acabou o gando e a serpe esixiu a entrega dunha doncela. Como no caso anterior, San Xurxo consegue matar a serpe e liberar a comarca do pago de semellante tributo.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Torres de Cereixo, Cereixo, Vimianzo.jpg|Torres de Cereixo.
Ficheiro:Igrexa Santiago de Cereixo, Vimianzo.jpg|Igrexa de Santiago de Cereixo.
Portada meridional igrexa de Santiago de Cereixo, Vimianzo.jpg|Portada meridional da igrexa de Cereixo
Ficheiro:Muiño de Cereixo, Vimianzo.jpg|Muíño do marqués de Cereixo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cereixo 
### Parroquias de Vimianzo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lugares de Vimianzo

### Ligazóns externas 
* Xosé María Mela en "*O Seminario de Onomástica* responde (Real Academia Galega, 7.12.2023)
Complex instruction set computing

miniatura|Diagrama dun procesador.
En arquitectura computacional, **CISC** (do inglés, *complex intruction set computer*, en galego, Computador con Conxunto de Instrucións Complexas) é un modelo de arquitectura de computadores.

Os microprocesadores CISC teñen un conxunto de instrucións que se caracteriza por ser moi amplo e permitir operacións complexas entre operandos situados na memoria ou nos rexistros internos, en contraposición á arquitectura RISC.

Este tipo de arquitectura dificulta o paralelismo entre instrucións, polo que, na actualidade, a maioría dos sistemas CISC de alto rendemento implementan un sistema que converte ditas instrucións complexas en varias instrucións simples do tipo RISC, chamadas xeralmente microinstrucións.

miniatura|esquerda|Prototipo XC68000, chip fabricado en 1979.
Os CISC pertencen á primeira corrente de construción de procesadores, antes do desenvolvemento dos RISC. Exemplos deles son: Motorola 68000, o Zilog Z80 e toda a familia Intel x86, AMD x86-64 usados na maioría dos ordenadores persoais actuais.

Hai que facer notar con todo que a utilización do termo CISC comezou tras a aparición dos procesadores RISC como nomenclatura despectiva por parte dos defensores/creadores destes últimos.
Incomuniación

Na Galiza e Portugal altomedievais, a **incomuniación** era un pacto polo que un home libre transmitía a outro a propiedade de parte ou a totalidade das súas terras e recibía a cambio protección, defensa e beneficios. Nun principio tivo carácter limitado, mais acabou vinculando a perpetuidade.

Existiron institucións parecidas no reino asturleonés (*comenda, defensione*) e en Castela (*behetría*).
Melón (froita)

O **meloeiro** ou **melón** ('''*Cucumis melo* L**) é unha planta rubideira da familia das cucurbitáceas). Cultívase polo seu froito, o **melón'*, unha froita probabelmente nativa do Oriente Medio. Existen innúmeras variedades cultivadas en rexións semiáridas de todo o mundo, todas presentando froitos máis ou menos esféricos, con casca espesa e polpa carnosa e suculenta, con moitas sementes achatadas no centro. A cor e a textura da codia, e a cor e o sabor da súa polpa, varían de acordo co cultivo.

A abondosidade de auga no seu interior e o sabor suave tornan ao melón unha froita moi apreciada a xeito de refrescos. As súas sementes, torradas e salgadas, tamén se consomen.

## Notas 
miniatura|esquerda|Melóns do tipo *cantalupo''.
Breviarium Apostolorum

O ***Breviarium Apostolorum*** é un texto latino, tirado dun texto  orixinal grego, que se elaborou na Galia a fins do século VI ou comezo do VII e que tivo gran difusión na Europa occidental.

O texto consiste en biografías dos doce apóstolos, os lugares onde predicaron e a localización dos seus sepulcros. É o primeiro texto coñecido que recolle a predicación de Santiago o Maior en Hispania, concretamente no occidente dela: "*Hic* [Santiago]* Hispaniae occidentalia loca predicat*". Igualmente establece o lugar onde foi enterrado, nun lugar non determinado chamado *Achaia Marmarica* ou *Aca Marmarica*, tradicionalmente localizado en Santiago de Compostela, aínda que sen base histórica.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
*

### Ligazóns externas 
* Xacopedia: Breviarium Apostolorum
Eusebio

**Eusebio** pode referirse á:
* **Eusebio**, papa que estivo no solio pontificio dende os anos 309 ó 310 aproximadamente.
* **Eusebio de Cesarea**, un dos pais da Igrexa.
* **Eusébio da Silva Ferreira**, futbolista portugués, alcumado *A Pantera Negra*.
Romano

O termo **Romano** pode referirse a:

***Romano**, papa que ocupou o solio pontificio no ano 897;
***Romano**, exarca bizantino do Exarcado de Rávena;
***Romano**, dise do Imperio xurdido trala vitoria de Octavio Augusto sobre Marco Antonio no ano -27.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***O Romano**, lugar da parroquia de Filgueira, no concello de Crecente.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Romana**, lugar da parroquia da Ramallosa, no concello de Nigrán;
***O Romaño**, lugar da parroquia de Vista Alegre, no concello de Santiago de Compostela.
Passio sancti Iacobi

A ***Passio sancti Iacobi*** é un texto latino haxiográfico sobre a paixón e morte de Santiago o Maior que se elaborou na Galia no século V ou VI, recollendo textos anteriores e a tradición bíblica sobre o seu martirio, e que se difundiu por toda a Europa occidental e influíu na haxiografía medieval.

Un dos episodios máis coñecidos do relato é a conversión e martirio do delator de Santiago, Xosías.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
Safari

O termo **safari** pode referirse a:

## Deporte
***Safari**, expedición de caza ou fotográfica realizada en zonas de África;
***Rally Safari**, competición automobilística que ten lugar en Kenya.

## Informática
***Safari**, navegador desenvolvido por Apple Inc. para o sistema operativo macOS.

## Cine e música
***Safari (filme)**, filme francés de 2009;
***Safari**, EP da banda estadounidense The Breeders (1992);
***Safari (álbum de Miranda!)**, sexto álbum de estudio do grupo de pop arxentino Miranda!.

## Televisión
***Safari: a la caza de la tele** (2019-¿?), programa español de FDF.

## Persoas
***Behrang Safari**, futbolista iraniano.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Safari Orquesta**, grupo musical galego.
****Safari mental***, disco do grupo Nación Reixa (1997)
Paul Allen

**Paul Allen**, nado en Seattle (Washington) o 21 de xaneiro 1953 e finado o 15 de outubro de 2018, foi un informático estadounidense cofundador de Microsoft e amigo de Bill Gates, con quen desenvolveu as primeiras versións de MS-DOS.

## Traxectoria 
### Comezos 
Xa dende os 14 anos comezou a ser un grande entusiasta dos ordenadores. Allen foi á Washington State University, pero deixouna dous anos máis tarde xunto con Bill Gates para perseguir o seu soño de escribir software comercial para os novos ordenadores persoais.

### Microsoft 
Xunto con Bill Gates fundou Microsoft (inicialmente "Micro Soft") en Albuquerque, Novo México, en 1975, e comezaron vendendo un intérprete da linguaxe de programación BASIC. Allen foi a punta de lanza dun trato de Microsoft para comprar un sistema operativo chamado QDOS por 50,000 $; non era esperable que sendo programadores pagasen por un sistema baseado na súa totalidade en terminais e comandos, mais con isto Microsoft gañou un contrato para subministrar o sistema operativo para os novos PC de IBM. Isto fixo que Microsoft tivera un remarcable crecemento.

### Saída de Microsoft 
Allen viuse obrigado a renunciar a Microsoft en 1983 despois de diagnosticárselle a enfermidade de Hodgkin, a cal superou despois de moitos meses de tratamento de radioterapia e un transplante de medula ósea.
Live (álbum de Blind Guardian)

***Live*** é o segundo álbum oficial en directo de Blind Guardian, publicado en 2003.

## Contido 
**Disco 1:**

01 1:54 : War of Wrath
02 4:52 : Into the Storm
03 5:28 : Welcome to Dying
04 6:20 : Nightfall
05 6:38 : The Script for my Requiem
06 3:56 : Harvest of Sorrow
07 6:03 : The Soulforged
08 8:12 : Valhalla
09 8:19 : Majesty
10 6:46 : Mordred's Song
11 5:57 : Born in a Mourning Hall

----

**Disco 2:**

01 6:15 : Under the Ice
02 5:26 : Bright Eyes
03 6:21 : Punishment Divine
04 7:48 : The Bard's Song (In the Forest)
05 9:40 : Imaginations from the Other Side
06 7:09 : Lost in the Twilight Hall
07 4:31 : A Past and Future Secret
08 5:52 : Time Stands Still (at the Iron Hill)
09 5:43 : Journey Through the Dark
10 4:34 : Lord of the Rings
11 6:06 : Mirror Mirror

## Detalles 
* **Mesturado** por Charlie Bauerfeind nos Twilight Hall Studios entre marzo e abril de 2003.
* **Deseño de portada** por Andreas Marschall.
* **Traballo artístico** por Nikolay 'Dr. Venom' Simkin e Dennis *Sir* Kostroman.
* **Fotografía** por Axel Jusseit, Hans Martin Issler, Buffo Schnädelbach, André Olbrich, Marcus Siepen, Thomen Stauch, Sascha Wischnewski, Michael Schüren.
Carreira, Zas

**Santiago de Carreira** é unha parroquia que se localiza no norte do concello de Zas. Segundo o IGE, no 2018 a súa poboación descendera ata os 176 habitantes, sendo 86 homes e 90 mulleres. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 246 habitantes (126 homes e 120 mulleres) distribuídos en 2 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 267 habitantes. 

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Carreira 
### Parroquias de Zas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Zas
Mira, Zas

**Santa María de Mira** é unha parroquia que se localiza no norte do concello de Zas. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2020 tiña 192 habitantes (95 homes e 97 mulleres), distribuídos en 7 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 311 habitantes. 

## Historia 
Contra 1867 anexou a Follente, que constituía parroquia de seu.

## Patrimonio 
**Pazo de Follente**, no lugar de Follente, do século XVIII.
 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Mira 
### Parroquias de Zas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Zas
### Ligazóns externas 
* Igrexa Parroquial de Santa María de Mira  en TurGalicia.
Loroño, Zas

**Santiago de Loroño** é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Zas. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2020 tiña 171 habitantes (77 homes e 94 mulleres). Ten sete entidades de poboación.

## Patrimonio
*Pazo de Romelle, no lugar de Romelle, do século XVI.
**Río de Torrente.
**Sendeirismo, subida a Monte Brondo dende Torrente e baixada ata as Edreiras.
**Igrexa parroquial de Santiago Apóstolo de Loroño.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Loroño
### Parroquias de Zas
## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Zas
Baio, Zas

**Santa María de Baio**.

## Etimoloxía do topónimo 
Estrabón menciona unha forma "Bainis" (III, 3, 4) para referirse ao río Miño, e que semella ter un elemento *bai* referido a cursos ou masas de auga, presente en Baio pero tamén en Baiona e Baión. Pode estar relacionado coa base, quizais céltica, **bod*, "auga, charca, fonte".

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Baio 
### Parroquias de Zas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Zas