open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Foca de capelo

miniatura|*Cystophora cristata*
A **foca de capelo** (***Cystophora cristata***) é unha especie de mamífero pinnípedo da familia Phocidae. É un animal peláxico, propio do Atlántico norte e o océano Ártico.

## Taxonomía e etimoloxía 
A foca de capelo foi descrita por Erxleben en 1777 na súa obra *Systema Regni Animalis*. É a única especie do seu xénero e non se coñecen subespecies. A súa historia taxonómica foi un tanto complexa. Foi clasificada como emparentada cos elefantes mariños (*Mirounga*), que do mesmo xeito que a foca de capelo posúen un nariz inchable, integrando con eles a tribo Cystophorini, e as crías foron descritas como unha especie separada (*Phoca mitrata*) a principios do século XIX.

## Descrición 
É unha foca moteada de cor marrón escuro ou negro, principalmente no dorso e parte superior dos flancos, sobre un fondo gris prateado, pero na auga vense dun gris escuro máis uniforme. A coloración típica dos adultos vaise desenvolvendo lentamente a partir da pelame dos exemplares xuvenís (esbrancuxado pola parte inferior e gris azulado escuro pola superior) que manteñen desde o seu nacemento.

Presenta un marcado dimorfismo sexual, sendo os machos de maior tamaño que as femias. A lonxitude cabeza-corpo dos machos adultos é de 260 cm de media (máximo 350) e nas femias de 200 cm (máximo 300), que o macho pode inchar a vontade con aire aumentando de tamaño, cuxo apéndice valvular faino hermético. A capacidade desta protuberancia calculouse nuns sete litros. xeralmente a esquerda, formando un "globo" vermello do tamaño dun ovo de avestruz, que cando está flácido colga a modo de probóscide sobre a boca.

O cranio é relativamente curto, co morro longo e amplo; a zona frontonasal é elevada e coas aperturas nasais máis amplas que en ningún outro fócido. Ten os dentes post-caninos moi espazados e a modo de chavetas, a súa fórmula dental é a seguinte: 2/1, 1/1, 5/5 (post-caninos) = 30.

## Distribución e hábitat 
Atópase principalmente en zonas de alta mar ao longo do xeo flotante no lado Atlántico do Ártico, de 47° a 80° N de latitude e concentrándose principalmente na illa do Oso (Noruega), Islandia e o nordés de Groenlandia. Polo menos estacionalmente pode atoparse no estreito de Davis e o interior do golfo de San Lorenzo. Durante o inverno desprázase, seguindo a fronte da banquisa, cara ao sur e no verán retírase a latitudes máis árticas.

Teñen presenza accidental en Galicia, xeralmente de individuos xuvenís arrastrados pola corrente do Golfo.
## Comportamento 
Teñen hábitos solitarios, formando grupos soamente nas épocas de reprodución.

Presenta un dos períodos de lactación máis curtos entre os mamíferos; xeralmente as femias destetan ás súas crías aos catro días do nacemento.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* *Cystophora cristata* en Coastal Research an Education Society of Long Island
Jorge Alberto de Mendonça Paulino

**Jorge Alberto de Mendonça Paulino**, nado en Luanda (Angola) o 19 de setembro de 1938, é un exfutbolista portugués, de orixe angolana. Xogaba de dianteiro.

Tras comezar a súa carreira en Portugal, chegou á Coruña en 1958 xunto a seus irmáns Fernando e João para axudar ao Deportivo da Coruña a lograr a permanencia en Segunda División, pois este atopábase en postos de descenso. Tras logralo fichou polo Atlético de Madrid, onde estivo nove tempadas, gañando cinco títulos. Logo xogou no FC Barcelona e no Mallorca ata a súa retirada en 1970.

## Traxectoria 
### Inicios (1938-1958) 
Naceu en Luanda, capital da África Occidental Portuguesa. Súa nai era angolana e seu pai un portugués enviado a Angola para traballar no Observatorio Meteorolóxico. Este foi fundador do Sporting Clube de Luanda. 

### Deportivo da Coruña (1958) 
En 1958 chegou a Galicia xunto aos seus irmáns Fernando e João para tentar salvar ao Deportivo da Coruña do descenso á Terceira División, cando só faltaban unhas poucas xornadas para o remate da tempada e o club ocupaba postos de descenso directo. Finalmente João non puido xogar debido a problemas burocráticos pero si o fixeron seus irmáns, gañando case todos os partidos e conseguindo a salvación na fase de permanencia fronte ao Ourense, con dous goles de Jorge Mendonça.

### Atlético de Madrid (1958-1967) 
En 1958 marchou para o Atlético de Madrid, debutando na primeira división o 14 de setembro de 1958 na vitoria por 2 0 fronte ao Oviedo, na que Mendoça marcou o segundo gol do seu equipo. En 1960 gañou a Copa do Xeneralísimo, o primeiro título de Copa da historia do Atlético de Madrid, título que revalidou ao ano seguinte. Na tempada 1961-62 proclamouse campión da Recopa de Europa, primeiro título europeo da historia do conxunto branquivermello. No partido de desempate da final fronte á Fiorentina, Mendonça marcou un dos tres goles atléticos.

Anos máis tarde sumou ao seu palmarés unha nova Copa e o campionato de liga da tempada 1965/66. O 15 de setembro de 1965 saíu a ombreiros do Stadium Metropolitano, despois de anotar un triplete fronte ao Dinamo de Zagreb na Recopa de Europa. Na súa primeira tempada gañou unha Copa do Xeneralísimo e conseguiu o subcampionato de liga. Permaneceu no equipo dúas tempadas, nas que marcou 16 goles. Foi apartado do club polo presidente Narcís de Carreras por motivos relixiosos, debido a que era testemuña de Xehová. Logo regresou a Angola, a petición do goberno angolano, para impulsar o fútbol naquel país. Creou unha escola de fútbol e colaborou co Clube Desportivo Primeiro de Agosto, ademais de fundar a Asociación de Futbolistas Profesionais de África (AFPA).

## Palmarés 
### Campionatos nacionais 
#### Atlético de Madrid 
* 1 Liga (1965-66)
* 3 Copas do Xeneralísimo (1960, 1961 e 1965)

#### FC Barcelona 
* 1 Copa do Xeneralísimo (1968)

### Copas internacionais 
#### Atlético de Madrid 
* 1 Recopa de Europa (1961-62)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com .
Risen (filme de 2016)

***Risen*** é un filme estadounidense de 2016 dirixido por Kevin Reynolds e escrito por Reynolds e Paul Aiello. Está protagonizado por Joseph Fiennes, Tom Felton, Peter Firth e Cliff Curtis, e conta a historia dun soldado romano na procura do corpo de Yeshua logo da súa resurrección. Columbia Pictures estreou o filme nos cinemas dos Estados Unidos o 19 de febreiro de 2016. Recibiu valoracións dispares e recadou 46 millóns de dólares en todo o mundo.

## Personaxes 
* Joseph Fiennes como Clavius Aquila Valerius Niger
* Tom Felton como Lucius Tyco Ennius
* Peter Firth como Poncio Pilato
* Cliff Curtis como Yeshua o Mesías
* María Botto como María Madalena
* Luis Callejo como Joses
* Antonio Gil como Xosé de Arimatea
* Stephen Greif como Caifás
* Richard Atwill como Polybius
* Stewart Scudamore como Pedro
* Andy Gathergood como Quintus
* Stephen Hagan como Bertomeu
* Mish Boyko como Xoán
* Jan Cornet como Tomé
* Joe Manjón como Simón
* Pepe Lorente como Xudas Tadeu
* Stavros Demetraki como Filipe
* Selva Rasalingam como Santiago o Xusto
* Manu Fullola como Mateu
* Mario Tardon como André
* Paco Manzanedo como Centurión
* Karim Saleh como Barrabás

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic 
* Ficha en AllMovie
Miguel Nogueira Fraguas

**Miguel Nogueira Fraguas**, nado en Bueu, foi un político galego.

## Traxectoria 
Irmán de Francisco Nogueira Fraguas. Foi elixido alcalde de Bueu en 1894. Volveu ser alcalde en tres ocasións máis ao final da Restauración.

## Vida persoal 
Foi pai de Emilio, Manuela e Antonio Nogueira e tío de Perfecto García Nogueira.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Algunas curiosidades de los alcaldes de Bueu
Perfecto García Nogueira

dereita|miniatura|Necrolóxica.

**Perfecto García Nogueira**, nado en Bueu e finado no mesmo concello o 14 de xuño de 1950, foi un comerciante e político galego.
## Traxectoria 
Fillo de Tomás García Rúa e sobriño de Miguel Nogueira Fraguas. Comerciante de Bueu. Foi nomeado concelleiro de Bueu en 1930 por maiores contribuíntes e elixido segundo tenente de alcalde. Volveu ser nomeado concelleiro e elixido alcalde en xaneiro de 1931. Cesou coa chegada da Segunda República.

## Vida persoal 
Foi pai de Perfecto García Lemos.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Algunas curiosidades de los alcaldes de Bueu
* Bueu, sombríos anos 30
Robertas Javtokas

**Robertas Javtokas**, nado o 20 de marzo de 1980 en Šiauliai, é un ex xogador profesional lituano de baloncesto. Con 2,11 metros de estatura xogaba na posición de pivote.

## Traxectoria profesional 
No ano 2000, Javtokas fichou polo Lietuvos rytas e converteuse axiña no mellor pivote da liga lituana. Co Rytas gañou a liga en 2000, 2002 e 2006, e a Copa ULEB en 2005, na que foi nomeado mellor xogador do torneo. Coa súa axuda, o Rytas debutou na Euroliga en 2006.

Para a tempada 2006-07, Javtokas uniuse ó Panathinaikos BC, onde conquistou a tripla coroa tras gañar a liga grega, a copa grega e a Euroliga. O 24 de xuño de 2007, asinou un contrato de dous anos co Dynamo Moscova ruso. En 2009, asinou co BC Khimki ruso. O 15 de xullo de 2010, chegou á Liga ACB tras asinar un contrato de dous anos co Valencia Basket.

En xuño de 2011, Javtokas volveu a Lituania tras asinar por tres anos co Žalgiris Kaunas.

O 8 de xuño de 2017, Javtokas anunciou a súa retirada coma xogador profesional. O día seguinte, disputou o derradeiro encontro da súa traxectoria profesional.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Eurobasket.com 
* Perfil en Euroleague.net
Jorge Mendonça

**Jorge Pinto Mendonça**, nado en Silva Jardím  o 6 de xuño de 1954  e finado en Campinas o 17 de febreiro de 2006, foi un futbolista brasileiro. Hábil dianteiro e prolífico goleador, marcou máis de 400 goles ao longo da súa carreira, que transcorreu integramente no seu país. Marcou un total de 23 goles co equipo carioca. Alí converteuse nun dos máximos goleadores da historia do club e nun dos seus maiores ídolos. Gañou o Campionato Pernambucano en 1974, proclamándose máximo artilleiro, con 24 goles, e chegou a marcar oito goles nun mesmo partido do torneo, na vitoria por 8-0 sobre o Santo Amaro. No equipo de São Paulo continuou con altas cifras goleadoras, marcando un total de 102 tantos en 217 partidos. O 27 de marzo de 1981 gañou a Taça de Prata da Serie B, liderando o ataque xunto a Careca, e foi o máximo goleador do torneo. Tras deixar o Guarani, defendeu a camiseta do maior rival histórico deste, o Ponte Preta, no que xogou entre 1983 e 1985.

## Palmarés 
;Náutico
* **Campionato Pernambucano (1):** 1974.
* **Torneo Gobernador Cortez Pereira (1):** 1975.

;Palmeiras
* **Campionato Paulista (1):** 1976.

;Guarani
* **Taça de Prata (1):** 1981.

;Individual
* '*Bola de Prata da Revista *Placar* (1):*' 1979.

## Notas
Francisco Nogueira Fraguas

**Francisco Nogueira Fraguas**, nado en Bueu en 1850 e finado no mesmo concello o 18 de setembro de 1923, foi un empresario e filántropo galego.

## Traxectoria 
Irmán de Miguel Nogueira Fraguas. Emigrou aos 17 anos á Arxentina. Estableceuse na cidade de Concepción del Uruguay (Entre Ríos). Fixo fortuna coas súas actividades comerciais. Logo de 55 anos e xa ancián, retornou a Galicia, onde morreu. No seu testamento datado o 18 de setembro de 1922, legou cartos e terras por valor de 30.000 pesos (72.000 pesetas) para a construción dun centro de ensino en Bueu. A súa intención era construír un centro de ensino profesional que levase o nome da súa nai, Escola de Artes e Oficios Manuela Fraguas. O proxecto non chegou a desenvolverse pola desidia das autoridades e a desaparición dos cartos do legado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Algunhas novas dos emigrantes de Bueu e Beluso nas Américas
Francisco Domínguez Cabanillas

**Francisco Domínguez Cabanillas**, nado en Bueu, foi un político galego.

## Traxectoria 
Logo da renuncia do alcalde Camilo Davila Davila xunto con toda a corporación municipal, foi nomeado alcalde de Bueu en febreiro de 1930. Cesou no cargo en xaneiro de 1931.

## Vida persoal 
Casou con Amancia Sobral Sobral en outubro de 1916.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Algunas curiosidades de los alcaldes de Bueu
* Bueu, sombríos anos 30
Unión dinástica

[miniatura|[Fernando III de Castela|Fernando III, rei de Castela e Toledo (1217-1252) e de Galiza e León (1230-1252).]]
**Unión dinástica** é a unión de varios reinos, Estados, dominios ou calquera outro título de soberanía baixo un mesmo soberano ou gobernante por dereito dinástico. Como consecuencia de tal tipo de unión, os reinos, Estados, dominios ou títulos así unidos non foron integrados ou fusionados, senón que a mesma persoa posúe cada un deles de xeito independente; e, xeralmente, os dominios do título manteñen as súas propias institucións e lexislación (particularismo). Distínguense dous tipos:

* Unión persoal, cando dous ou máis reinos, Estados…, após acontecementos dinásticos ou matrimoniais, se achan co mesmo xefe de estado, xeralmente o rei;
* Unión real, cando dous ou máis reinos, Estados…, deciden, seguindo un tratado, ter un ou máis órganos ou institucións xurídicas comúns, incluído o soberano.

Na maioría dos casos trátase dunha unión persoal. Dita unión pertence a unha dinastía ou familia, mais non é unión política, senón patrimonial. Os títulos ou dominios forman parte do patrimonio da casa reinante. Unha situación bastante común na Idade Media e no Antigo Réxime foi a unión de Estados vasalos baixo un mesmo soberano, cando este os herdaba por dereito natural; ou baixo un matrimonio de soberanos. Os resultados de tales unións non eran froito do azar, senón da política matrimonial que constituía a parte principal das relacións internacionais da época. No entanto, a imprevisíbel continuidade dos matrimonios concertados (por razóns persoais, biolóxicas ou políticas), así como a supervivencia ou non dos herdeiros, podía frustrar doadamente os proxectos de unións dinásticas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Monarquía dual
* Monarquía composta
* Forma de Estado
* Corpo político
Campionato Portugués de Rugby 2020-2021

A **tempada 2020-2021 do Campionato Nacional** é a edición número 63 da máxima competición de clubs do rugby en Portugal. O torneo comezou o 25 de setembro de 2020 e conta con 12 equipos participantes.
## Formato do torneo
Na tempada 2019/2020 non foi posible rematar a competición de liga, de xeito que a FPR decidiu que o título de campión quedase vacante e que non houbesen ascensos nin descensos. Non obstante o Rugby Clube da Lousã anunciou que renunciaba á súa praza na máxima categoría, praza que a FPR lle ofreceu ó Clube de Rugby São Miguel, que aceptou.

Unha das decisións tomadas pola FPR trala súa reunión cos 12 clubs participantes na máxima categoría foi modificar a fase inicial do campionato agrupando ós equipos por rexións para evitar grandes desplazamentos e reducir o risco de contaminación vírica entre cidades. O novo formato adaptado á pandemia contou cunha primeira fase de seis xornadas na que os 12 equipos estaban distribuídos en catro grupos.

## Primeira Fase
A primeira fase ou *fase de apuramento* comezou o 26 de setembro e rematou o 8 de novembro, constando de 4 xornadas e 24 encontros (6 por grupo).

;Grupo A

;Grupo C

;Grupo B

;Grupo D

; Play off
Tralo remate desta primeira fase os catro equipos que quedaron clasificados na segunda posición disputaron dous encontros eliminatorios para determinar os dous equipos que disputarían o título e os dous equipos que disputarían a permanencia:
* CDUL 36-18 Cascais
* Agronomia 33-17 Academica

## Segunda Fase
A segunda fase ou *fase final* comezou o 6 de marzo e rematou o 16 de maio, constando de 10 xornadas e 60 encontros (30 por grupo).

;Grupo polo título

;Grupo pola permanencia

## Play Off
Nas semifinais enfrontáronse 1º vs 4º e 2º vs 3º en eliminatorias a partido único no campo do equipo mellor clasificado, e os gañadores disputaron a final nun campo neutral.
;Semifinais
::(1º) Direito 28-9 CDUL (4º)
::(2º) Técnico 13-9 Belenenses (3º)
;Final

O Tecnico acadou o seu terceiro campionato de liga tralos acadados en 1981 e 1998.

## Descenso e promoción
O CR Arcos Valdevez perdeu a categoría como consecuencia do seu último posto na clasificación. A súa praza foi recollida polo CR Évora que gañou a final da segunda división por 19-15 fronte ó RC Santarém. Deste xeito, os dous equipos que disputaron a promoción foron o RC Montemor como penúltimo clasificado da máxima categoría e o RC Santarém como subcampión da segunda división. O encontro único foi disputado o 19 de xuño e o resultado foi:
* RC Montemor 23-20 RC Santarém

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da Federación Portuguesa de Rugby 
### Outros artigos 
* Selección de rugby de Portugal
Comisión Interuniversitaria de Galicia

A **Comisión Interuniversitaria de Galicia** (**CiUG**) é o órgano de goberno das tres universidades galegas.
## Historia
Foi creada en 1991 tras a fundación da Universidade da Coruña (UDC) e a Universidade de Vigo (UVigo) para coordinar a realización das probas de acceso á universidade, así como para facilitar información e orientación aos novos matriculados. Antes de 1991 esta función tíñaa a Universidade de Santiago de Compostela (USC).

Ademais de ser un portal de preinscrición para as probas de acceso á Universidade, na súa páxina web hai acceso a exames de anos anteriores, información dos grupos de traballo e orientacións sobre as materias a examinar.

Ten a súa sede na Facultade de Dereito de Santiago de Compostela.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Páxina Web Comisión Interuniversitaria de Galicia
Scent of a Woman

***Scent of a Woman*** é un filme estadounidense de 1992 producido e dirixido por Martin Brest que conta a historia dun estudante que toma un traballo como axudante dun irritable e cego exmilitar. É un remake do filme italiano de Dino Risi de 1974, *Profumo di donna*, adaptado por Bo Goldman a partir da novela *Il buio e il miele* por Giovanni Arpino e dun guión de 1974 escrito por Ruggero Maccari e Dino Risi. Está protagonizado por Al Pacino e Chris O'Donnell, xunto con James Rebhorn, Philip Seymour Hoffman e Gabrielle Anwar.

Pacino gañou Óscar ó mellor actor na 65ª edición dos premios pola súa interpretación e o filme estivo nomeado nas categorías de mellor director, mellor filme e mellor guión adaptado. O filme gañou tres Globos de Ouro: mellor guión, mellor actor e mellor filme dramático.

## Personaxes 
* Al Pacino como Tenente Coronel Frank Slade
* Chris O'Donnell como Charlie Simms
* James Rebhorn como Mr. Trask
* Gabrielle Anwar como Donna
* Philip Seymour Hoffman como George Willis, Jr.
* Gene Canfield como Manny
* Richard Venture como William "W.R." Slade
* Bradley Whitford como Randy Slade
* June Squibb como Mrs. Hunsaker
* Frances Conroy como Christine Downes
* Rochelle Oliver como Gretchen Slade
* Tom Riis Farrell como Garry Slade
* Nicholas Sadler como Harry Havemeyer
* Todd Louiso como Trent Potter

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
San Marino nos Xogos Olímpicos

**San Marino** participou por vez primeira nos **Xogos Olímpicos** en 1960, e dende entón competiu en cada edición dos Xogos de Verán, agás en 1964. O país tamén participou nos Xogos de Inverno de xeito regular dende 1976. A primeira medalla olímpica de San Marino foi un bronce de Alessandra Perilli nos Xogos Olímpicos de 2020 celebrados en Toquio.

## Táboas coas medallas 
### Medallas nos Xogos de Verán 
### Medallas nos Xogos de Inverno 
### Medallas por deporte 
## Lista de medallistas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Inti-Illimani

**Inti-Illimani** é un grupo musical chileno de música folk e canción protesta. Formado en 1967 por uns estudantes universitarios, acadaron certa sona no seu país pola canción *Venceremos*, a cal se converteu no himno do goberno de Unidade Popular de Salvador Allende. Durante o golpe de estado de 1973 estaban de xira por Europa e non foron quen de regresar ao seu país xa que a súa música estaba prohibida pola ditadura militar de Augusto Pinochet. En Europa, a súa música incorporou elementos do barroco e outras músicas tradicionais, creando un distintivo estilo de música do mundo. O grupo é quizais o máis coñecido membro do movemento da "Nueva canción". O seu nome quere dicir 'Sol do Illimani': Inti, en lingua quechua quere dicir "Sol", e Illimani, en lingua aimará, é o nome dunha montaña dos Andes bolivianos que quere dicir 'aguia dourada'.

## Discografía 
Inti-Illimani ten máis de medio centenar de álbums, entre os seus álbums de estudio oficiais, álbums ao vivo, bandas sonoras, entre outros.

### Álbums de estudio 
Os distintos álbums de estudio da banda, sen contar as súas bandas sonoras entre outros proxectos musicais, son os seguintes:

* 1969 - *Si somos americanos*
* 1969 - *A la Revolución Mexicana*
* 1969 - *Inti-Illimani*
* 1970 - *Inti-Illimani*
* 1970 - *Canto al programa*
* 1971 - *Autores chilenos*
* 1972 - *Canto para una semilla* (con Isabel Parra e Carmen Bunster)
* 1973 - *Canto de pueblos andinos*
* 1973 - *Viva Chile!*
* 1974 - *La Nueva Canción Chilena (Inti-Illimani 2)*
* 1975 - *Canto de pueblos andinos (Inti-Illimani 3)*
* 1975 - *Hacia la libertad (Inti-Illimani 4)*
* 1976 - *Canto de pueblos andinos, vol. 2 (Inti-Illimani 5)*
* 1977 - *Chile resistencia (Inti-Illimani 6)*
* 1978 - *Canto per un seme* (con Isabel Parra e Edmonda Aldini)
* 1978 - *Canto para una semilla* (con Isabel Parra e Marés González)
* 1979 - *Canción para matar una culebra*
* 1979 - *Jag Vill Tacka Livet* (con Arja Saijonmaa)
* 1981 - *Palimpsesto*
* 1984 - *Imaginación*
* 1985 - *Chant pour une semence* (con Isabel Parra e Francesca Solleville)
* 1985 - *La muerte no va conmigo* (con Patricio Manns)
* 1986 - *De canto y baile*
* 1987 - *Fragmentos de un sueño* (con John Williams e Paco Peña)
* 1990 - *Leyenda* (con John Williams e Paco Peña) 
* 1993 - *Andadas*
* 1996 - *Arriesgaré la piel*
* 1998 - *Lejanía*
* 1998 - *Amar de nuevo*
* 1999 - *La rosa de los vientos*
* 1999 - *Inti-Illimani sinfónico*
* 1999 - *Inti-Illimani interpreta a Víctor Jara*

; Álbums de Lugares comunes*
* 2006 - *Pequeño mundo*
* 2010 - *Meridiano* (con Francesca Gagnon)
* 2014 - *Teoría de cuerdas*
* 2017 - *El Canto de Todos*

; Álbums de Inti-Illimani Histórico
* 2005 - *Inti + Quila Música en la memoria Vol. I* (con Quilapayún e convidados)
* 2006 - *Inti + Quila Música en la memoria Vol. II* (con Quilapayún e convidados)
* 2006 - *Esencial*
* 2010 - *Travesura* (con Diego el Cigala e Eva Ayllón)
* 2014 - *Inti-Illimani Histórico Canta a Manns*
* 2016 - *Fiesta*
* 2018 - *Malé''

## Notas
Carlos Montes Marqués

**Carlos Alberto Montes Marqués**, nado no Carballiño en 1966, é un historiador e político galego do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria 
Licenciado en Xeografía e Historia pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi director da emisora Cablevisión do Carballiño (1997). En 1999 foi nomeado director da Escola Taller Arenteiro. Nas eleccións municipais de 2003 foi o número 2 da lista do PSdeG-PSOE e foi elixido concelleiro do Carballiño e tenente alcalde. Logo da renuncia de Pachi Vázquez para se presentar ás eleccións autonómicas do 2005, foi elixido alcalde do Carballiño en maio dese ano. Nas municipais de 2007 foi o candidato do PSdeG á alcaldía do Carballiño e foi elixido alcalde ó selo cabeza de lista máis votado. Foi deputado provincial (2007-2011). Presidiu a comisión da sección de vilas termais da FEGAMP e foi membro da executiva do mesmo departamento da FEMP. Renunciou a presentarse á reelección en 2011, sendo substituído á fronte do PSdeG por Francisco Fumega e da alcaldía por Argimiro Marnotes Fernández.

## Obras 
* *As orixes do Carballiño (1600-1750)*, Centro de Estudios Chamoso Lamas, 2003.

* *Alarifes do Carballiño*, Centro de Estudios Chamoso Lamas, 2023.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais no Carballiño
Comité Olímpico Nacional Sanmarinés

miniatura|250px|Logo do Comité Olímpico Nacional Sanmarinés.
O **Comité Olímpico Nacional Sanmarinés** (en ) é o Comité Olímpico Nacional que representa a San Marino. Foi creado no ano 1959 e recoñecido oficialmente polo Comité Olímpico Internacional ese mesmo ano. O seu primeiro presidente foi Federico Bigi e a primeira participación olímpica de San Marino foi en Roma 1960, participante dende entón en cada edición dos Xogos de Verán, agás en 1964.

Nos Xogos Olímpicos de Inverno participou por primeira vez na edición de Innsbruck 1976.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* San Marino nos Xogos Olímpicos
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Better Call Saul

***Better Call Saul*** é unha serie de televisión estadounidense creada por Vince Gilligan e Peter Gould. É un spin-off e unha precuela da anterior serie de Gilligan, *Breaking Bad*. O argumento está ambientado a comezos da década de 2000 en Albuquerque, Novo México, e conta a historia de Jimmy McGill (Bob Odenkirk), un avogado que se converte en defensor de criminais, coñecido posteriormente como Saul Goodman. Tamén amosa o decline moral do policía retirado Mike Ehrmantraut (Jonathan Banks), quen se converte nun socio do cartel de Juárez para apoiar á súa familia. As historias de Jimmy e Mike interactúan de xeito esporádico até que as dúas liñas argumentais converxen finalmente. O primeiro episodio foi emitida orixinalmente por AMC o 8 de febreiro de 2015, estreándose cinco tempadas a continuación. A sexta e derradeira tempada, que conta con 13 episodios, estreouse o 18 de abril de 2022, e está prevista que remate o 15 de agosto de 2022.

## Personaxes 
* Bob Odenkirk como Jimmy McGill / Saul Goodman / Gene Takavic
* Jonathan Banks como Mike Ehrmantraut
* Rhea Seehorn como Kim Wexler
* Patrick Fabian como Howard Hamlin
* Michael Mando como Nacho Varga
* Michael McKean como Chuck McGill
* Giancarlo Esposito como Gus Fring
* Tony Dalton como Lalo Salamanca

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial  
*
Campionato de España de segunda categoría

O **Campionato de España de segunda categoría** foi un torneo futbolístico por eliminación directa no que participaban clubs pertencentes á segunda categoría dos campionatos rexionais. Situado xerarquicamente nun nivel inferior ao Campionato de España de primeira categoría, disputáronse apenas unhas poucas edicións a comezos do século XX.

## Historia 
O torneo xurdiu en 1913 organizado pola Federación Española de Clubs de Foot-ball —antecesora da Real Federación Española de Fútbol—, sendo de libre inscrición para os clubs que participasen na segunda categoría dos campionatos rexionais e mais para os segundos equipos dos clubs de primeira. Só se disputou unha edición baixo esta fórmula, da cal resultou campión o Centre d'Esports Sabadell.

Posteriormente, e xa coa Real Federación Española de Fútbol constituída, o torneo foi recuperado en 1920, sendo gañado polo Stadium Avilesino.

Logo despois, volvería ser disputado baixo a denominación de **Campionato de España de primeira categoría - grupo B** ou simplemente **Campionato de España do grupo B**, disputándose anualmente entre 1923 e 1926, participando nel os campións rexionais de segunda categoría (tamén chamada naquela altura *primeira categoría-grupo B*).

## Historial 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
*Copa do Rei de fútbol
Carlos de Passos

**Carlos Fernandes de Pasos,** nado no Porto o 24 de decembro de 1890 e finado no mesmo lugar o 18 de xullo de 1958, foi un historiador, xornalista e publicista, que colaborou na monumental *História de Portugal* dirixida por Damião Peres e tamén nas revistas *Terra portuguesa*  (1916-1927) e *Revista Municipal* do Concello de Lisboa.

## Traxectoria 
Naceu na cidade do Porto, oriundo dunha familia con raíces en Ponte de Lima, onde posuían propiedades, e tamén con raíces na Galicia fidalga.

Estudou Ciencias Histórico-Xeográficas na Universidade de Coímbra onde foi alumno de Carolina Michaëlis de Vasconcelos. Alí comezou a escribir en *O Instituto. Jornal Scientífico e Litterario.*

Foi historiador, investigador rexionalista e escritor con vasta obra publicada, especialmente sobre Ponte de Lima. Foi tamén tenente de alcalde de Ponte de Lima.

A conexión a Ponte de Lima débese a vivir regularmente na Casa da Cruz da Pedra, na freguesía de Sá, herdada da familia paterna.

Cando faleceu, da súa biblioteca privada foron doados cerca de dous mil libros á Biblioteca Municipal de Ponte de Lima.

## Relación con Galicia 
Nos anos 1920 entrou en contacto con intelectuais galegos, sobre todo Antonio Noriega Varela. Os contactos estritáronse na Semana Cultural Galega que o Seminario de Estudos Galegos organizou en 1935 no Porto na que quedou con dedicatorias de Vicente Risco, Otero Pedrayo, Filgueira Valverde e Xesús Carro. Tamén se relacionou con Leandro Carré Alvarellos, colabou en A Nosa Terra e en 1924 foi nomeado correspondente da Real Academia Galega. No arquivo que el doou á Biblioteca Municipal de Ponte da Lima consérvanse 151 cartas cos seus amigos galegos. 

## Recoñecementos 
Foi distinguido coa comenda da Orde de Afonso X, o Sabio (*Orden Civil de Alfonso X el Sabio*), de España, e coa comenda da Orde Suprema Militar do Templo de Xerusalén.

## Notas
CAF

O acrónimo **CAF** ou o termo **Caf** pódense referir a:

* **Construcciones y Auxiliar de Ferrocarriles**, empresa vasca de material ferroviario;
* **Comités Abertos de Faculdade**, organización estudantil galega;
* **Confederación Africana de Fútbol**, organización deportiva;
* **Caf**, a décimo primeira letra do alfabeto hebreo.
Aire (Pontevedra)

***Aire*** foi un semanario deportivo editado en Pontevedra entre 1929 e 1935.
## Historia e características 
O semanario tivo dúas etapas: a primeira, de 1929 a 1930, e a segunda, de 1934 a 1935.

### Primeira etapa 
Subtitulado *Semanario deportivo*, apareceu o 14 de outubro de 1929. Publicábase os luns e contiña información sobre todo tipo de deportes, pero centrada nos partidos de fútbol galegos e os do resto do Estado. No seu primeiro número apareceu unha sección que recordaba os deportes tradicionais practidos en Galicia.  Foi impulsado polo Eiriña Club de Fútbol, equipo que estivera presidido por Antón Losada Diéguez (quen xusto faleceu ao día seguinte da aparición do periódico) e do que eran seareiros Alexandre Bóveda e Castelao, que publicou caricaturas de futbolistas no semanario. Foi un lugar de encontro de intelectuais que compartían nesas páxinas as súas inquietudes deportivas. No editorial do seu primeiro número dise:

Ten as mesmas características das súas contemporáneas. Destaca a sección Fungueirazos, con ruxerruxes e críticas á competencia. A súa primeira etapa finalizou o 24 de febreiro de 1930.

### Segunda etapa 
Iniciou unha segunda etapa en novembro de 1934. O redactor xefe era Segismundo Blanco Cuesta (que asinaba como **Don Verdades**) e tiña como correspondente na Coruña a José Saturnino Mejuto Iglesias. Destaca a sección Futbolerías. O aumento das fotografías e o paso dun afeccionado deportivo selecto e culto a un máis amplo e heteroxéneo fixeron aparecer textos menos recargados e rimbombantes. Mantivo rivalidade co semanario vigués *Sprint* e co coruñés *Hércules*. Cesou definitivamente a súa publicación o 27 de maio de 1935.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  (2012): *A prensa deportiva en Galicia. Historia, modelos e tipoloxía (1909‐2009) *. Universidade de Santiago de Compostela: tese de doutoramento.
Segismundo Blanco Cuesta

**Segismundo Blanco Cuesta**, nado en 1895 e finado en Pontevedra o 10 de decembro de 1966, foi un militar, futbolista e xornalista deportivo galego.
## Traxectoria 
Carabineiro da Comandancia de Pontevedra, foi ascendido a sarxento en marzo de 1937, e cando o Corpo de Carabineiros se integrou na Garda Civil en 1940, pasou a este corpo, onde alcanzou o grao de tenente. Foi futbolista e árbitro de fútbol, presidente da Federación de Árbitros e dos Adestradores. Foi presidente do Anduriña do Grove, e directivo do Pontevedra. Xornalista deportivo que asinaba como **Don Verdades**, foi redactor deportivo de *Progreso*, redactor xefe do semanario deportivo *Aire* de Pontevedra e colaborou en *Diario de Pontevedra*.

## Vida persoal 
Foi pai de Manuel Blanco Tobío.

## Notas
¿Por qué tan pocas?

***¿Por qué tan pocas?*** é un documental dirixido por Carlota Coronado, e gañador do Premio Especial do Xurado  ‘Afirmando los derechos de las mujeres’ no Festival de Málaga.
## Contido 
No documental a través de entrevistas a científicas analizase a situación das mulleres no ámbito das carreiras STEM:  as súas dificultades, barreiras que hai que romper, prexuízos. Tamén pretende amosar  científicas e tecnólogas que poidan ser referentes inspiradores para as novas xeracións.

O documental forma parte do proxecto *¿Por qué tan pocas? Tecnólogas y científicas españolas a la luz* que desexa facer visible o traballo das científicas e tecnólogas no noso país. As impulsoras deste proxecto son as profesoras da UCM: Isabel Tajahuerce, Carlota Coronado, Yanna G. Franco e Elena Ramírez Rico. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Elena Ojea
* Elena García Armada
* Margarita Salas
* María Blasco

* Clara Grima
* Susana Marcos Celestino
* Pilar López Sancho

* María Vallet Regí
* María Josefa Yzuel Giménez
* Concha Monje

### Ligazóns externas 
* ¿Por qué tan pocas?
Don Verdades

***Don Verdades*** foi un semanario editado en Vigo en 1915 e 1921.

## Historia e características 
Semanario satírico, apareceu en Vigo en agosto de 1915. Dirixido por Jaime Solá. Segundo constaba na cabeceira, era "una hoja dedicada al saneamineto moral y material de Vigo y sus alrededores". Cesou a súa publicación ese mesmo ano. Reapareceu en 1921.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Ana Varela

**Ana Varela Iglesias**, nada o 17 de xuño de 1983 en Bembibre, Val do Dubra, é unha deportista galega que competiu en piragüismo na modalidade de augas tranquilas. Gañou unha medalla de bronce no Campionato Mundial de Piragüismo de 2005, na proba de K4 200 m.

## Palmarés internacional 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha de la deportista, páxina web do Comité Olímpico Español
Marita Iglesias Padrón

**Marita Iglesias Padrón**, nada o 31 de agosto de 1958 en Ourense e finada o 13 de agosto de 2013, foi unha política, formadora e experta galega en temas de violencia, xénero e diversidade funcional. Afectada pola poliomielite cando tiña 12 anos, centrou a súa actividade en acadar equidade e igualdade de oportunidades para persoas con diferentes graos de dependencia. Foi candidata de Alternativa Galega de Esquerda e afiliada de EQUO Galicia nas eleccións ao Parlamento de Galicia de 2012.

## Notas
Diana Rodeiro

**Diana Rodeiro**, nada en 1983 en Santiago de Compostela, é unha artista urbana e grafiteira galega, máis coñecida polo nome artístico **Nana**.  O seu estilo está influído polas ilustracións e cómics infantís, con bonecas de ollos grandes como as do manga.

## Notas
Elena Casal Fernández

**Elena Casal Fernández**, nada o 25 de agosto de 1988 en Redondela, é unha árbitra de fútbol galega. Pertence ao Comité de Árbitros de Galicia e traballa na primeira división española de fútbol feminino.

## Traxectoria 
Ascendeu á máxima categoría do fútbol feminino español no ano 2017, cando esta foi creada para que a primeira división española de fútbol feminino fose dirixida unicamente por árbitras.

## Notas
Bufóns de Pría

dereita|miniatura|220px|Bufóns de Pría.

Os **bufóns de Pría** son unha formación natural que se atopan na localidade asturiana de Llames, na parroquia de Pría, no concello de Llanes. Están integrados dentro da Paisaxe Protexida da Mariña Oriental de Asturias.

Un bufón é unha formación cárstica que consiste nun furado vertical a poucos metros da beira dun cantil de rocha calcaria e que inferiormente comunica co mar. Cando a marea sobe e as ondas baten con forza, exulsa un chorro de auga de mar pulverizada, o que provoca un son característico que lle dá o nome ao bufón. A columna de auga pulverizada pode acadar máis de 10 metros de altitude e o bufido oírse a varios quilómetros. 

## Galería 

Ficheiro:Llames de Pria -20121102-00113.jpg|Bufón.
Ficheiro:Llames de Pria - 20121102-00145.jpg|Bufón expulsando auga pulverizada.
Ficheiro:18 BUFONES DE LLAMES DE PRIA 02NOV12.jpg|Bufón case en repouso.
Ficheiro:19 BUFONES DE PRIA 02NOV12.jpg|Vista xeral.
Ficheiro:29 BUFONES DE PRIA 02NOV12.jpg|Bufón e ondas batendo no cantil.
Ficheiro:Llanes-20121102-00132.jpg|Vista dos cantís ao pé dos bufóns.
Ficheiro:Llanes-20121102-00133.jpg|Vista dos cantís ao pé dos bufóns.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Praia de Gulpiyuri
Dolores Pérez Meirás

**Dolores Pérez Meirás**, nada en Ferrol o 4 de decembro de 1964, é unha química e catedrática galega.

## Traxectoria 
Dolores Pérez estudou Ciencias Químicas na Universidade de Santiago de Compostela (USC), onde realizou a súa licenciatura e o seu doutoramento. Posteriormente realizou unha estadía na Universidade de California en Berkeley en 1992-1993 e foi científica visitante no&nbsp;Instituto Tecnolóxico&nbsp;de Massachusetts&nbsp;en 1996. &nbsp;

Na actualidade é catedrática de química orgánica en dita Universidade.
   
A doutora Pérez foi pioneira no descubrimento da participación de arinos intermedios de reacción de vida curta, en procesos catalizados por metais de transición. As súas investigacións actuais céntranse no descubrimento de novas reaccións de interese sintético catalizadas por complexos metálicos e na aplicación da química de arinos, de interese en electrónica orgánica.

Dolores Pérez é a directora adxunta do CiQUS dende 2014, e participou na posta en marcha do mesmo sendo directora comisaria durante o período 2010-2014.

Participou tamén en iniciativas que promoven a presenza das mulleres na ciencia, como en *Unha enxeñeira ou científica en cada cole*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* María Dolores Pérez Meirás en USC. 
* Dolores Pérez Meirás  en CiQUS, USC.
* Dolores Pérez en Investigadores de la Universidad de Santiago. USC. 
* Dolores Pérez Meirás en Linkedin.
Ivonka Survila

**Ivonka Survila** (en belaruso:  ), nada  en Stoŭbcy  o 11 de abril de 1936, é unha política belarusa que dende 1997 é a presidenta da República Democrática Belarusa no exilio.

## Traxectoria 
Naceu nunha localidade fronteiriza, entón parte de Polonia. Seu pai é Uladzimir Šymaniec, enxeñeiro, e súa nai Evelina Šymaniec, Paškievič de nacenza.

En 1940, despois da anexión de Belarús occidental polos soviéticos, arrestaron a seu pai e condenárono a cinco anos nun campo de concentración mais polo ataque alemán á URSS evitou ir ao gulag. En 1944 os Šymaniec abandonaron Belarús para se refuxiaren no oeste, cruzando Prusia Oriental e, xunto con outros miles de refuxiados, chegaron a Dinamarca, onde viviron nun campo de refuxiados durante varios anos. No camiño, morreu a irmá máis nova de Ivonka. En 1948 a familia instalouse en París e Ivonka estudou arte na Escola de Belas Artes e ciencias sociais na Sorbona.

En agosto de 1959 casou con Janka Survila, activista belaruso e locutor de radio e Ivanka mudouse a Madrid onde seu home era o encargado dende o seu inicio, o 8 de decembro de 1958, do programa belaruso de Radio Nacional de España e a partir de 1961 coa marcha do seu axudante ela asumiu ese posto. Tras o peche do programa traballou como profesora no Instituto Francés de Madrid. A parella instalouse en decembro de 1969 en Ottawa, na capital do Canadá ao lograr Ivonka superar un exame na embaixada canadense en Madrid como tradutora de inglés ao francés para a Oficina de Tradución da administración federal canadense. Posteriormente, foi xefa dos servizos lingüísticos do departamento responsable da política federal de saúde no Canadá, Health Canada. No Canadá, Ivonka converteuse nun membro activo das organizacións belarusas locais. Entre 1974 e 2002 foi presidenta do Instituto Belaruso de Arte e Ciencias do Canadá e en 1984 estivo no comité directivo do Consello Ethnocultural do Canadá como directiva do Comité de Coordinación Belaruso-Canadense.

Algún tempo despois do desastre de Chernóbil, en 1989 creou co seu home e mais Zina J. Gimpelevich e Pauline Paszkievicz-Smith o Fondo canadense para as vítimas de Chernóbil en Belarús para ofrecer axuda médica de diversas formas, incluída a organización de visitas médicas entre o Canadá e Belarús e a acollida de mozos belarusos enfermos en institucións canadenses.

Dende 1997 Ivonka Survila é a presidenta da Rada da República Democrática de Belarús "no exilio", a primeira muller en asuilo, e dende o seu posto combateu o presidente belaruso Lukašenka, considerado pola organización como "antibelaruso". Ivonka Survilla foi unha das asinantes fundadoras en 2008 da Declaración de Praga sobre conciencia europea e o comunismo .

## Notas
Arenteiro, Barrán, Piñor

**Arenteiro** é un lugar da parroquia de Barrán, no concello ourensán de Piñor, na comarca do Carballiño. Segundo o IGE, en 2023 tiña 49 habitantes (22 homes e 27 mulleres).

## Toponimia
O topónimo **Arenteiro** débese á presenza da aldea preto do río Arenteiro. Segundo Manuel Mosquera, o topónimo derivaría de *Ascendentarius*, co significado de "lugar ascendente, lugar da subida", indicando que a dirección do camiño está sendo vista dende o Miño, dende a Lusitania, cara ao testeiro e non ao revés, porque entón correspondería a "derenteiro" do verbo *descendo*. Non obstante, Edelmiro Bascuas sinala que o hidrónimo Arenteiro procede de , facendo referencia á prata atopada no río.
## Patrimonio
No lugar está a capela da Peregrina, a carón do Camiño de Santiago.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Barrán
### Parroquias de Piñor
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Piñor
Gran Premio da Emilia-Romaña

O **Gran Premio da Emilia-Romaña** foi unha carreira de automobilismo disputada en Italia, formando parte do calendario da tempada  de Fórmula 1.

Formará parte do calendario de  porque o calendario orixinal viuse afectado pola pandemia da COVID-19 e levou á celebración de novas carreiras para completar unha Tempada de 17 carreiras. Confirmouse en xullo xunto co Gran Premio de Eifel e Portugal. 

O nome provén da rexión italiana onde se atopa o Autódromo Enzo e Dino Ferrari, que regresa á F1 despois de 14 anos, despois de correr por última vez no Gran Premio de San Marino de 2006. 

## Historia 
### 2020–2021 
A pandemia de COVID-19 en  provocou a interrupción do calendario de carreiras programado orixinalmente, con varias carreiras canceladas. O Gran Premio da Emilia-Romaña engadiuse ao calendario revisado pensado como unha carreira "única", como un dos varios Grandes Premios novos ou que volvían, para compensar a perda doutras carreiras. O evento utilizou un formato único de fin de semana de dous días, cunha sesión de práctica, o sábado, en lugar das tres habituais. O Mercedes de Valtteri Bottas clasificouse na pole, co seu compañeiro de equipo Lewis Hamilton gañando a carreira.

A pesar de que orixinalmente estaba pensado para celebrarse como un evento único en 2020, debido á natureza en curso da pandemia de COVID-19, o Gran Premio da Emilia-Romaña regresou en  o 18 de abril, substituíndo ao aprazado Gran Premio da China como segunda rolda da tempada . Lewis Hamilton logrou a pole con Max Verstappen gañando unha carreira dramática e afectada pola choiva.

### 2022 
O evento apareceu no calendario do  por terceira edición consecutiva, e acolleu por primeira vez un dos tres formatos ao sprint durante a tempada. A principios de 2022, os organizadores anunciaron que se asinara un contrato para seguir organizando o Gran Premio ata . O Gran Premio viu acadar a Max Verstappen o seu segundo grand chelem xa que gañou a carreira por segundo ano consecutivo.

## Gañadores 
### Fórmula 1 
## Notas 
## Véxase tamén
Robert Whitaker

**Robert Whitaker**, nado en Denver (Colorado) en 1952, é un xornalista e escritor estadounidense especializado en historia da medicina, historia da psiquiatría, ensaios clínicos e psicofármacos. Finalista do premio Pulitzer en 1998, Robert Whitaker lidera no seu país o movemento crítico contra a psiquiatría biomédica. Cuestiona en particular a expansión das enfermidades mentais e o papel que desempeñou a prescrición desaforada de psicofármacos promovida desde a psiquiatría oficial académica.
Recibiu diversos premios e recoñecementos na súa carreira profesional polo seu labor como xornalista sobre temas médicos relacionados cos trastornos mentais e a industria farmacéutica, entre eles, finalista do premio Pulitzer en 1998 por unha serie de artigos que co-escribiu para o Boston Globe sobre os abusos da experimentación en pacientes psiquiátricos. A súa obra *Anatomy of an Epidemic* foi declarada pola Investigative Reporters and Editors norteamericana como o mellor traballo de xornalismo de investigación de 2010. Foi publicada en España como "Anatomía de una Epidemia. Medicamentos psiquiátricos y el asombroso aumento de las enfermedades mentales".

O seu traballo tivo eco a nivel internacional e requíreselle en moitas partes do globo para que realice conferencias explicando os seus descubrimentos. A comunidade de pacientes psiquiátricos recibiu os seus traballos con gran entusiasmo e ansiado alivio.

Robert Whitaker é o fundador e responsable de *Mad in America* unha web crítica co sistema psiquiátrico actual.

Visitou Santiago de Compostela en maio de 2016 onde participou nunha xornada formativa organizada pola ATFM de Galicia celebrada na Facultade de Psicoloxía da Universidade de Santiago de Compostela.

## Notas
Marrás, Maceda, Melide

**Marrás** é un lugar da parroquia de Maceda no concello coruñés de Melide, na comarca da Terra de Melide. Segundo o IGE, en 2020 tiña 8 habitantes (7 homes e 1 muller).

## Topónimo
Segundo Manuel Mosquera *Mandra* é unha palabra grega usada no latín, por esa razón acaba sendo aguda, e que fai referencia a un lugar para estacionar carros, ben sexa para comer as bestas de tiro, ben sexa en espera de ser remolcados. Xeralmente viaxaba o carro, non as bestas de tiro que facían só o tramo de *mutatio* a *mutatio*. O transporte de gran facíase en toneis e era competencia do Estado ao igual ca o da *annona* (intendencia militar). O seu transporte requiría control e vixilancia, por iso ese estacionamento de carros estaba próximo ao campo marzo.

MANDRAS>manrras>marras

*Manrras*, no encontro das tres consoantes /n-d-r/ consérvase en principio o /n/ facendo forte o /R/. Finalmente o son forte /rr/ acaba absorbendo o /n/. .

## Lugares e parroquias
### Lugares de Maceda
### Parroquias de Melide
## Notas
Sarai Gascón Moreno

**Sarai Gascón Moreno**, nada o 16 de novembro de 1992 en Terrasa, na provincia de Barcelona, é unha nadadora paralímpica catalá. Gañou seis medallas nos Xogos Paralímpicos de Verán entre os anos 2008 e 2016.

## Traxectoria 
Gascón naceu cunha discapacidade pola cal carece da parte anterior do seu brazo esquerdo. En 2013, foi galardoada coa Real Orde ao Mérito Deportivo.

### Palmarés internacional 
## Notas
Sestelo, Santa María de Salceda, Salceda de Caselas

**Sestelo** é un lugar da parroquia de Santa María de Salceda, no concello pontevedrés de Salceda de Caselas na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2022 tiña 39 habitantes (19 home e 20 muller).

## Topónimo 
Segundo Nicandro Ares, Sestelo é unha variante vulgar de *Sextullus*, diminutivo do antropónimo *Sextus*.

Outra teoría defende que *Sub exstelum* de "baixo, ao pé de"; máis a raíz exst- do verbo EXSTO, "elevar; máis o sufixo diminutivo ELLUS, -A, UM. Polo tanto, Sestelo, "lugar baixo unha pequena elevación".

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa María de Salceda 
### Parroquias de Salceda de Caselas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Salceda de Caselas
Geldgeschichtliche Nachrichten

***Geldgeschichtliche Nachrichten*** (en galego: "Noticias de Historia Monetaria") é unha revista de edición bimensual (os meses impares) publicada desde 1965 pola Sociedade de Historia Monetaria Internacional (*Gesellschaft für Internationale Geldgeschichte* –GIG–). 

Os artigos publicados nesta revista refiren a todas as áreas da historia da moeda, do diñeiro e da medalla. O período que abrangue é desde o inicio das emisións monetarias, no século VII a. de C., ata os nosos días.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sociedade de Historia Monetaria Internacional