open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Samuel Juárez

**Samuel Jesús Juárez Casado**, nado en La Bañeza (León) en 1962, é un político galego do PPdeG.

## Traxectoria
De profesión, é veterinario. No político, Juárez Casado desempeñou diversas tarefas durante os mandatos de Manuel Fraga en Galiza. Destaca entre elas a coordinación das campañas de saneamento gandeiro da Xunta de Galiza en 1988. Foi así mesmo secretario xeral de pesca marítima do Ministerio de Pesca de España, en 1996. En abril de 2009 foi designado para ocupar o cargo de conselleiro do Medio Rural, co novo goberno popular presidido por Alberto Núñez Feijóo. Permaneceu neste posto ata xaneiro de 2012, cando cesou das súas funcións. En xaneiro de 2012 foi nomeado delegado do goberno en Galicia. En novembro de 2014 abandonou o posto para ser agregado de Agricultura na Embaixada de España na China.

## Notas
Agustín Hernández

**Agustín Hernández Fernández de Rojas**, nado en Madrid o 31 de marzo de 1961, é un enxeñeiro de camiños, canles e portos pola Universidade Politécnica de Madrid e ademais un político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Funcionario de carreira. En 1985 participou como enxeñeiro na construción do encoro de Santa Uxía, que imposibilitou durante vinte e cinco anos que o río Xallas desembocase no mar na fervenza do Ézaro. A raíz dunha denuncia do grupo ecoloxista AMS-Ríos con Vida, o propio Hernández resolveu en abril de 2011, sendo conselleiro de Medio Ambiente, impoñer un caudal ecolóxico a empresa FerroAtlántica na fervenza do Ézaro.

Foi Director Xeral de Obras Públicas desde 1998 ata 2005. Nas Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2009 foi elixido deputado pola provincia de Pontevedra nas listas do PPdG, e ocupou o cargo de conselleiro de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas na Xunta de Galicia presidida por Alberto Núñez Feijoo. Cesou no cargo en xuño de 2014 para ser alcalde de Santiago de Compostela. Agustín Hernández concorrera pechando a candidatura municipal do PPdG nas eleccións municipais de 2011, e trala dimisión da práctica totalidade do equipo de goberno municipal pasou a conformar un goberno con varios edís non electos, tras esgota-la práctica totalidade dos suplentes da candidatura. Encabezou a candidatura do PPdeG nas eleccións municipais de 2015 e perdeu a alcaldía en favor do candidato de Compostela Aberta Martiño Noriega, tras pasar a ser a segunda forza. Durante este mandato asumiu a portavocía do grupo municipal, foi deputado provincial e asumiu a presidencia local do PPdeG en Santiago. Encabezou novamente a candidatura popular nas eleccións municipais de 2019 e volveu ser derrotado, nesta ocasión polo socialista Xosé Sánchez Bugallo.

En setembro de 2019 renunciou aos seus cargos no concello e no comité local do partido en Santiago, pasando a asumi-la presidencia do Consello Económico e Social de Galicia. En setembro de 2023 anunciou a súa dimisión. Regresou a Augas de Galicia, como subdirector xeral de Xestión e Execución de Infraestruturas Hidráulicas.
## Vida persoal 
Está casado e ten tres fillos.

## Notas 
## Véxase tamén
Ōmura

**Ōmura** (大村市, おおむらし, *Ōmura-shi*) é un concello xaponés da prefectura de Nagasaki. Está situado ó noroeste da illa de Kyūshū e ao centro da prefectura. Ten 126,34&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 89.963 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 712 hab./km².

O concello de Ōmura limita cos concellos de Isahaya, Higashisonogi (que son da prefectura de Nagasaki); Ureshino, Kashima e Tara (que son da prefectura de Saga).

## Cidades irmandadas 
*  Senboku-shi (1979).
*  Itami-shi (1980).
*  Sintra (1997).

## Véxase tamén 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Ōmura .
Consellería de Traballo e Benestar

A **consellería de Traballo e Benestar** foi unha consellería da Xunta de Galicia con competencias en promoción do emprego, formación profesional e servizos sociais, o que inclúe dende garderías ata a asistencia a persoas dependentes ou a inmigración. A súa última titular foi Beatriz Mato.

## Historia
A consellería de Traballo naceu xa en 1982, no primeiro goberno autonómico de Xerardo Fernández Albor. Durante estes anos mudou frecuentemente de nome e despaareceu sumíndose noutras áreas. Así, entre 1986 e 1987 incorpórase a Industria, entre 1993 e 1997 á consellería de Xustiza, entre 1997 e 2003 á de Familia e entre 2003 e 2005 á de Asuntos Sociais.

### Conselleiros
# Juan Corral (1982-1986). Como conselleiro de Traballo, Seguridade Social e Emigración.
# Luciano Asorey (1986-1987). Como conselleiro de Traballo, Industria e Turismo
# Miguel Martínez Losada (1987-1990). Como conselleiro de Traballo e Benestar Social.
# Manuel Pérez Álvarez (1990-1991). Como conselleiro de Traballo e Servizos Sociais
# Xosé Antonio Gil Sotres (1991-1993).
# Xoán Manuel Diz Guedes (1993-1996). Como conselleiro de Xustiza, Interior e Relacións Laborais.
# Xesús Palmou (1996-1997).
# Manuela López Besteiro (1997-2001). Como conselleira de Familia, Promoción de Emprego, Muller e Xuventude.
# María Xosé Cimadevila (2001-2004). Como conselleira de Consellería de Asuntos Sociais, Emprego e Relaciones Laborais.
# Belén Prado (2004-2005).
# Ricardo Varela Sánchez (2005-2009). Como conselleiro de Traballo.
# Beatriz Mato (2009-). Como conselleira de Traballo e Benestar.

## Estrutura interna
### Secretarías e direccións xerais
Ademais da necesaria Secretaría Xeral da consellería, a consellería de Traballo conta coas seguintes direccións xerais:
* Secretaría xeral de Política social: Coro Piñeiro
* Dirección xeral de Relacións laborais: Odilo Martiñá
* Dirección xeral de Formación e colocación: Ana María Díaz López
* Dirección xeral de Promoción do emprego: Andrés Hermida Trastoy
* Dirección xeral da Xuventude e o voluntariado: Cristina Pichel Toimil

### Entes adscritos
* Instituto Galego de Seguridade e Saúde Laboral
* Consello Galego de Relacións Laborais

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Web da consellería
Xesús Vázquez Abad

**Xesús Vázquez Abad**, nado en Nürnberg (Alemaña) o 22 de setembro de 1967, é un político galego pertencente ao PPdeG.

## Traxectoria 
Doutorouse en Ciencias Económicas e foi decano da Facultade de Ciencias Empresariais e Turismo de Ourense. A nivel político, foi voceiro dos PPdeG de Universidades e deputado deste mesmo partido no Congreso dos Deputados. En abril de 2009 foi designado por Alberto Núñez Feijóo, para ocuparse da Consellaría de Educación e Ordenación Universitaria, entrando a formar parte do novo goberno popular da Xunta de Galicia.

En 2012 asumiu tamén parte das funcións da consellería de Cultura e Turismo. Durante o seu mandato como conselleiro foi aprobado o decreto de bilingüismo. Foi elixido deputado do Parlamento de Galicia nas autonómicas de 2012.

No ano 2013 foi nomeado Xuíz Honorario do Couto Mixto.

En febreiro de 2015 cesou como conselleiro da Xunta para optar ás eleccións municipais por Ourense. Foi elixido alcalde de Ourense como candidato da lista máis votada. Mantívose como alcalde ata 2019. Nas municipais de 2019 volveu encabezar a candidatura do PPdeG e foi elixido concelleiro. Foi nomeado senador no Senado de España por designación autonómica do Parlamento de Galicia. En setembro de 2021 dimitiu como concelleiro e senador e anunciou o seu abandono da política.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de senadores galegos desde a Transición
### Ligazóns externas 
* Ficha no Parlamento de Galicia 
* Ficha na páxina web do Senado de España
Beatriz Mato

**Beatriz Mato Otero**, nada en Barakaldo en 1965, é unha política galega do Partido Popular de Galicia.

## Traxectoria 
Fixo a carreira de Enxeñaría industrial, con especialidade en Organización Empresarial, pola Escola Técnica Superior de Enxeñeiros Industriais de Bilbao. Obtivo o máster de Dirección e Administración de Empresas da Escola de Negocios MBA, homologada pola Universidade da Coruña. 

En 1989, como técnica de sistemas da multinacional IBM, iniciou a súa traxectoria profesional no sector privado. En 1994 pasa a formar parte do Igape, no que, a partir de 2000 exerceu como delegada da oficina territorial na Coruña. 

A nivel político, foi delegada de Pesca na Coruña en 2002 e voceira de Traballo do PPdeG en 2005. Foi elixida parlamentaria pola provincia da Coruña nas eleccións autonómicas de 2005. Volveu ser elixida parlamentaria nas autonómicas de 2009. Coa chegada dos populares ao goberno da Xunta de Galiza, Alberto Núñez Feijóo designouna como nova conselleira de Traballo e Benestar. En outubro de 2015, pola remodelación do Goberno, foi nomeada conselleira de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio.
[miniatura|Asinando un convenio de colaboración co alcalde de [Riós en 2016.]] 
En 2018 abandonou o seu cargo de conselleira para optar á alcaldía da Coruña en detrimento da líder local Rosa Gallego. En 2019 renunciou como concelleira da Coruña e en xaneiro de 2020 renunciou ao seu escano no Parlamento de Galicia.

En agosto de 2020 o Grupo Euskaltel incorporouna como conselleira.

## Notas
Mine

**Mine** (美祢市, みねし, *Mine-shi*)  é un concello da prefectura de Yamaguchi no Xapón. Está situado na parte centro-oeste da prefectura, e na área da provincia histórica de Nagato e suroeste da rexión de Chūgoku, extremo oeste da illa de Honshu. Ten 472,71&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 28.589 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 60,5 hab./km².

O concello de Mine limita cos concellos de Shimonoseki, San'yōonoda, Ube, Yamaguchi, Hagi e Nagato.

## Turismo 
* Cova de Shūhō-dō (秋芳洞).
* Karst de Akiyoshidai (秋吉台).

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Akiyoshi-do-entrance.jpg|Entrada da Shūhō-dō.
Ficheiro:Akiyoshidai 002.jpg|Akiyoshidai.

## Véxase tamén 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Mine. .
Xosé López Orozco

**Xosé Clemente López Orozco**, nado en Fazouro (Foz) o 15 de setembro de 1947, é un mestre e político galego do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria
miniatura|Orozco, en xuño de 2011.|esquerda
É licenciado en Filosofía e Letras pola Universidade Pontificia de Salamanca e doutorouse pola Universidade de Santiago de Compostela. Na década de 1970, traballou como mestre no IES de Viveiro e máis no IES Xoán Montes de Lugo (1972-77) para finalmente acadar a condición de catedrático de Filosofía no IES Lucus Augusti.

É militante socialista dende decembro de 1975 e membro da FETE-UXT dende 1981. Na actualidade é presidente da agrupación luguesa do PSdeG e membro da executiva nacional galega. Foi o delegado provincial da Consellería de Cultura e Deportes da Xunta de Galicia entre 1987 e 1990, e membro do Consello Asesor da Televisión Española en Galicia entre 1990 e 1995.

### Alcalde de Lugo 
Foi alcalde de Lugo tralas eleccións municipais de 1999, tras alcanzar un pacto de goberno co BNG, sendo o primeiro alcalde socialista da democracia na cidade. Nas eleccións municipais de 2003 foi reelixido alcalde ao lograr maioría absoluta con 13 concelleiros de 25. En 2007 revalidou a alcaldía, se ben baixou a 12 concelleiros e perdeu a maioría absoluta, polo que tivo que gobernar en minoría. En 2011 revalidou a alcaldía grazas ao apoio do BNG, gobernando con eles en coalición ata finais de 2012. Tralo Congreso Nacional do PSdeG de marzo de 2012 foi elixido Presidente da Executiva Nacional do partido, manténdose ata o Congreso Extraordinario de setembro de 2013.

Volveu a ser candidato nas eleccións municipais de 2015, precisando de novo o apoio doutros partidos para revalidala alcaldía. A presión dos demais grupos de esquerda, aducindo diversas imputacións xudiciais que lle afectaban, supuxo a súa renuncia como candidato en favor da súa número 2, Lara Méndez, a cal foi elixida alcaldesa. En 2021 resultou absolto de tódalas acusacións que pesaban sobre el.

## Publicacións
**Homenaje a Ortega*, en colaboración cos profesores de Filosofía de Lugo.
**El empleo: reto del momento, en la XIV Semana Galega de Filosofía*. (1977)

Foi colaborador nos diarios *El Progreso* e *La Voz de Galicia*.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Lugo

### Ligazóns externas
*Blog de Xosé Clemente López Orozco
*Páxina web do Concello de Lugo
Ramón Salgueiro

**Ramón Salgueiro Abad**, nado en 1910 e finado en Viveiro o 14 de setembro de 2006, foi un empresario e político galego.

## Traxectoria
Empresario, dedicou a súa vida empresarial ao sector da madeira, cun serradoiro que leva o seu nome. Foi nomeado alcalde do Concello de Viveiro tras a dimisión de Antonio Meirás Goas e ocupou este posto ata as eleccións municipais de 1979.
Moción de confianza

Unha **moción de confianza** é o instrumento político do que dispón o máximo responsábel dun órgano de goberno nos réximes democráticos para afrontar unha situación de debilidade do poder executivo fronte ao Parlamento, e mediante a cal o equipo de goberno pide o expreso apoio a unha política concreta ou a un programa. A perda da moción leva xeralmente aparellada a dimisión constitucional da autoridade máxima e a elección dun novo, ben de forma inmediata ou ben tras unhas eleccións, responsábel político.

A moción de confianza resulta tamén nalgúns sistemas o contrapoder do executivo fronte a unha posíbel moción de censura.

En Galiza, unha das máis recentes e soadas mocións de confianza perdidas por un executivo e derivadas nun cambio de goberno, tivo lugar na alcaldía de Vigo durante o mandato de Ventura Pérez Mariño, do PSdeG-PSOE, ao que substituíu a a militante do Partido Popular Corina Porro.
Isahaya

**Isahaya** (諫早市, いさはやし, *Isahaya-shi*) é un concello da prefectura de Nagasaki no Xapón. Está situado ó noroeste da illa de Kyūshū e ó sur da prefectura. Ten 320,99&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 141.690 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 441 h/km².

O concello de Isahaya limita cos concellos de Nagasaki, Nagayo, Ōmura, Unzen (que son da prefectura de Nagasaki); e de Tara (este último é da prefectura de Saga).

## Cidades irmandadas 
*  Athens, Tennessee, Estados Unidos.
*  Zhangzhou, Provincia de Fujian, China.

## Véxase tamén 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Isahaya .
Consellaría

[miniatura|283x283px|[Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda]]
Denomínase **consellaría** ou **consellería** a cada unha das carteiras en que se dividen os gobernos das comunidades autónomas de España, incluídas as da Xunta de Galicia. Trátase do equivalente aos ministerios na repartición por funcións dos órganos de goberno estatais. A cabeceira dunha consellaría é rexida por un responsábel máximo, que se coñece como conselleiro. Así mesmo, a dependencia ou sede de cada consellaría recibe a mesma denominación. 

## Consellarías da Xunta de Galicia 
En 2023, o goberno da Xunta de Galicia está formado por 11 consellarías, amais das dúas Vicepresidencias. Non obstante, o número de consellarías é variábel e cada novo goberno dispón o número de carteiras en función das súas preferencias políticas.

*Vicepresidencia primeira e Consellería de Presidencia, Xustiza e Deportes: Diego Calvo.
*Vicepresidencia segunda e Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Vivenda: Ángeles Vázquez
*Consellería de Facenda e Administración Pública: Miguel Corgos.
*Consellería de Infraestruturas e Mobilidade: Ethel Vázquez
*Consellería de Economía, Industria e Innovación: María Jesús Lorenzana
*Consellería de Cultura, Educación, Formación Profesional e Universidades: Román Rodríguez González
*Consellería de Política Social e Xuventude: Fabiola García
*Consellería de Sanidade: Julio García
*Consellería de Promoción do Emprego e Igualdade: Elena Rivo
*Consellería do Medio Rural: José González
*Consellería do Mar: Alfonso Villares

## Notas
Hulla

miniatura|Hulla.

A **hulla** é un tipo de carbón mineral, de tipo bituminoso, e é unha rocha sedimentaria de orixe orgánica.

## Características 
Contén entre un 45 e un 85% de carbono. É dura e crebadiza, estratificada, de cor negra e brillo mate ou graxo. A hulla foi a propulsora da industria do século XIX, durante a chamada revolución industrial, sendo trocada polo petróleo no século XX. Actualmente é empregado como combustible nas centrais térmicas, e tamén para elaborar o coque, que se emprega na obtención do aceiro, e tamén para outros produtos químicos.

O carbón formouse mediante a presión que exerceu a terra en lugares pantanosos sobre restos vexetais primitivos que se descompuxeron hai 250 millóns de anos, principalmente durante os períodos Carbonífero e Permiano. Primeiro fórmase o lignito e logo a hulla, tendo esta maior cantidade de carbono, menor humidade e máis poder calorífico; encontrándose tamén a máis profundidade. Se o tempo e a presión conseguen comprimir máis o carbono, teriamos a antracita.
Angkor

**Angkor** é un nome asociado á rexión de Camboxa na que se asentou o Imperio Khmer, que tivo o seu apoxeo entre os séculos IX e XV da nosa era. O período de Angkor pode definirse coma o período dende 802, cando o monarca Khmer hinduísta Jayavarman II se autodeclarou "monarca universal" e "rei divino" de Camboxa, ata 1431, cando os invasores tailandeses saquearon a capital Khmer, provocando que a súa poboación tivese que migrar á área meridional de Phnom Penh.

As ruínas de Angkor localízanse entre fragas e terras de labranza ao norte do Gran Lago (Tonle Sap) e o sur das Montañas Kulen, preto da actual Siem Reap. Foron declaradas Patrimonio da Humanidade pola UNESCO. Os templos da área correspondente a Angkor superan o centenar, abarcando dende ruínas pouco definidas esparexidas nos campos de arroz ata a magnífica Angkor Wat, da que din é o monumento relixioso individual máis grande do mundo. Moitos dos templos de Angkor foron restaurados, e no seu conxunto constitúen as obras máis significativas da arquitectura Khmer. Son visitados anualmente por preto de dous millóns de persoas.

A área componse de varias localizacións arqueolóxicas de grande importancia:
* Angkor Thom.
** Bayon.
** Socalco dos Elefantes.
* Angkor Wat.
* Baksei Chamkrong.
* Banteay Kdei.
* Banteay Samre.
* Banteay Srei.
* Baphuon.
* Chau Say Tevoda.
* Krol Ko.
* Neak Pean.
* Phimeanakas.
* Phnom Bakheng.
* Phnom Krom.
* Preah Khan.
* Preah Ko.
* Preah Rup.
* Spean Thma.
* Ta Som.
* Ta Keo.
* Thommanon.

En 2007 un equipo internacional de investigadores concluíu, mediante fotografías tomadas por satélite e outras técnicas modernas, que Angkor foi a meirande cidade preindustrial do mundo cunha expansión urbana de máis de 3.000&nbsp;km². A segunda desta lista, a cidade maia de Tikal (Guatemala) tiña entre 100 e 150&nbsp;km².

Angkor participou na elección das Novas sete marabillas do mundo como unha das 21 finalistas, aínda que finalmente non foi elixida.
## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Angkor Wat
Docente

miniatura|dereita|220px|Mestre de escola.
Unha persoa **docente**, tamén chamada **mestre** e **mestra**, **profesor** e **profesora** ou **pedagogo** e **pedagoga**, é aquela que se dedica ao proceso de aprendizaxe e ensino. Adoitan ter recoñecida unha destreza notábel nunha determinada área do saber, con capacidade de ensinar e compartir os seus coñecementos con outras persoas, denominadas discípulos, aprendices, ou simplemente alumnos.

O profesorado que se encarga da educación formal e institucionalizada das etapas de educación infantil, primaria ou especial en escolas ou colexios adoitan ser chamados mestres e mestras. Tamén algúns mestres poden estar destinados en institutos de educación secundaria en programas de garantía social, educación compensatoria ou apoio a alumnos con necesidades educativas especiais, así como en centros de educación para persoas adultas.

O día 27 de novembro celébrase o Día do Mestre. Celébrase nesta data en memoria do pedagogo relixioso aragonés, Xosé de Calasanz, que fundou unha escola en Roma para meniños pobres nese día de 1597. O papa Pío XII proclamouno patrón das escolas cristiás. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pedagoxía
* Educación
Goma 2

*Para ter información do explosivo ver o artigo: **Goma-2***

**Goma 2** foi un grupo galego de rock da década de 1970.

## Membros 
## Historia 
Goma 2 nace en Portonovo, inicialmente co nome de **Os Vieiras** como grupo de gaitas, e despois chamáronse **Brebaxe** como grupo de verbenas, a mediados dos anos 70. Os seus inicios estiveron caracterizados por ser abreconcertos de Miguel Ríos en Ponteareas e de Triana en Pontevedra e Noia, así como por encabezar o cartel do Porto Rock Novo.

En 1979 trasládanse a Madrid e gravan o seu único álbum, *Goma 2*. Este disco, integramente en galego, pódese considerar histórico xa é un dos que marca o inicio do rock galego, comezando a usar a gaita combinada con guitarras eléctricas para facer rock.

Pouco despois e por diversos motivos (servizo militar dos integrantes, discrepancias coa discográfica...) o grupo disolveríase.

## Discografía 
* *Goma 2* (1979)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina con información sobre o grupo
Ōtsu

**Ōtsu** (大津市, おおつし, *Ōtsu-shi*) é unha cidade e concello xaponés da prefectura de Shiga, capital da súa prefectura. Está situado ao suroeste da prefectura, no centro-leste da rexión de Kinki e no centro-oeste da illa de Honshu. Ten 464,1&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 331.084 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 713 hab./km².

O concello de Ōtsu limita cos concellos de Kusatsu, Rittō, Kōka, Takashima (que son da prefectura de Shiga); Kyoto, Uji e Ujitawara (que son da prefectura de Kyoto).

## Turismo e lugares de interese 
* Enryaku-ji (延暦寺, えんりゃくじ).
* Mii-dera (三井寺, みいでら) - O nome oficial é Onjō-ji (園城寺, おんじょうじ).
* Ishiyama-dera (石山寺, いしやまでら).

## Cidades irmandadas 
*  Lansing (1969).
*  Interlaken (1978).
*  Würzburg (1979).
*  Mudanjiang (1984).
*  Gumi (1990).

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Enryaku-ji building.jpg|Edificio Tenhōrin-dō de Enryaku-ji.
Ficheiro:Enryakuji Konponchudo02s5s3200.jpg|Edificio Konponchū-dō de Enryaku-ji.
Ficheiro:Miidera-Kannondo-M2017.jpg|Edificio Kan'non-dō de Mii-dera.
Ficheiro:Ishiyamadera29n4272.jpg|Pagode de Ishiyama-dera.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Ōtsu .
Ōmihachiman

**Ōmihachiman** (近江八幡市, おうみはちまんし, *Ōmihachiman-shi*) é un concello da prefectura de Shiga no Xapón. Está situado ao leste da prefectura, ao leste da rexión de Kinki e no centro-oeste da illa de Honshū. Ten 177,39&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 81.241 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 458 h/km².

O concello de Ōmihachiman limita cos concellos de Yasu, Ryūō, Higashiōmi e Azuchi.

## Turismo e lugares de interese 
* Zona conservada de edificios tradicionais de Hachiman (八幡伝統的建造物群保存地区)

## Cidades irmandadas 
*  Matsumae-chō, prefectura de Hokkaido, Xapón (1984)
*  Grand Rapids, Míchigan, Estados Unidos (1986)
*  Miryang, Gyeongsang do Sur, Corea do Sur (1994)
*  Leavenworth, Kansas, Estados Unidos (1997)

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Hachimanbori02s3200.jpg|Hachiman-bori na zona conservada de Hachiman.
Ficheiro:Omihachiman shimmatidori01s3200.jpg|Rúa de Shinmachi.
Ficheiro:Omihachiman shimmatidori03s3200.jpg|Casa antiga de Nishikawa na rúa de Shinmamachi.
Ficheiro:Omihachiman nishikawa house01s3200.jpg|Ruela para a entrada da Casa antiga de Nishikawa.
Ficheiro:Himure hachimangu04s3200.jpg|Himure Hachiman-gū, desde fóra da porta.
Ficheiro:Himure hachimangu02s3200.jpg|Himure Hachiman-gū.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Ōmihachiman .
Nagahama

**Nagahama** (長浜市, ながはまし, *Nagahama-shi*) é un concello da prefectura de Shiga no Xapón. Está situado ao nordeste da prefectura e da rexión de Kinki e no centro-oeste da illa de Honshū. Ten 680,79&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 122.983 habitantes (2010) e ten unha densidade de poboación de 181 h/km².

O concello de Nagahama limita cos concellos de Takashima, Maibara (que son da prefectura de Shiga); de Tsuruga, Minamiechizen (que son da prefectura de Fukui); e Ibigawa (este último é da prefectura de Gifu).

## Historia 
## Cidades irmandadas 
*  Augsburgo, Baviera, Alemaña (1959).
*  Verona, Véneto, Italia (1992).
*  Wentworth, Nova Gales do Sur, Australia (1994).

## Personaxes de sona 
* Ishida Mitsunari (石田 三成, いしだ みつなり, 1560 – 1600) - Samurai da época Azuchi-Momoyana.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Nagahama .
Hikone

**Hikone** (彦根市, ひこねし, *Hikone-shi*) é un concello da prefectura de Shiga no Xapón. Está situado ao leste da prefectura, ao leste da rexión de Kinki e no centro-oeste da illa de Honshū. Ten 196,84&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 111.354 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 566 h/km².

O concello de Hikone limita cos concellos de Higashiōmi, Ryūō, Aishō, Toyosato, Kōra, Taga e Maibara.

Hikone era a capital do dominio de Hikone (彦根藩) do clan Ii (井伊氏) durante a época de Edo.

## Turismo 
* Castelo de Hikone (彦根城).
* Xardín de Genkyū-en (玄宮園).

## Cidades irmandadas 
*  Takamatsu-shi, prefectura de Kagawa, Xapón.
*  Ann Arbor, Míchigan, Estados Unidos.
*  Xiangtan, Hunan, China.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Hikone castle5537.JPG|O castelo de Hikone.
Ficheiro:Genkyuen03s3000.jpg|O castelo de Hikone e o xardín de Genkyū-en.
Ficheiro:Genkyu-en-r.jpg|O xardín de Genkyū-en e o castelo de Hikone.

## Véxase tamén 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Hikone .
Institución

Unha **institución**, termo derivado etimoloxicamente do latín *institutio* ("educación"), é un establecemento ou organismo que realiza un labor social de tipo educativo e cultural, como os institutos de ensino ou investigación, ou ben os museos. Palabras como instrución, instrutor ou institutriz pertencen ao campo semántico de institución.

Así mesmo, a palabra institución fai referencia ao mecanismo de orde social e cooperación que procura gobernar o comportamento dun grupo de individuos, xa sexa reducido ou unha sociedade completa. As institucións no devandito sentido transcenden as vontades individuais ao identificárense coa imposición forzosa dun propósito considerado como un ben social. O seu mecanismo de funcionamento varía amplamente en cada caso. É de salientar a elaboración de numerosas regras intrínsecas a cada institución, que polo xeral son inflexíbeis.
Rittō

**Rittō** (栗東市, りっとうし, *Rittō-shi*) é un concello da prefectura de Shiga no Xapón. Está situado ao sur da prefectura, ao leste da rexión de Kinki e no centro-oeste da illa de Honshū. Ten 52,75&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 63.472 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 1.200 h/km².

O concello de Rittō limita cos concellos de Ōtsu, Kusatsu, Moriyama, Yasu, Konan e Kōka.

## Historia 
* 1 de outubro de 1954 - A vila de Rittō foi fundada pola fusión de catro concellos de aldeas do distrito de Kurita. 
* 1 de outubro de 2001 - A vila de Rittō converteuse na cidade de Rittō.

## Cidades irmandadas 
*  Birmingham, Míchigan, Estados Unidos (1976)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Rittō .
Twilight (filme de 2008)

***Twilight*** é un filme de vampiros dirixido por Catherine Hardwicke e baseado na exitosa novela homónima, escrita por Stephenie Meyer. A produción comezou en febreiro de 2008 e foi estreada o 21 de novembro nos EUA e o 5 de decembro en España. Crepúsculo é a primeira parte dunha serie, á que lle seguen *New Moon*, *Eclipse* e *Breaking Dawn*, todas da autoría de Meyer. A rodaxe concluíu o 2 de maio de 2008. Nas súas primeiras dúas semanas nas salas de cinema, recadou máis de 150 millóns de dólares.

## Sinopse 
Historia de amor entre un vampiro e unha rapaza adolescente. Bella Swan (Kristen Stewart) sempre foi unha moza moi diferente dos seus compañeiros do instituto de Phoenix. Cando a súa nai volveu casar, Bella decide ir vivir co seu pai á pequena e chuviosa cidade de Forks (Washington) para que súa nai poida viaxar coa súa actual parella, Phil, xa que é xogador de béisbol profesional. Para ela a cidade non ten nada que lle cause interese, pero entón coñece ó misterioso e afouto Edward Cullen (Robert Pattinson), un rapaz distinto ós demais.

## Personaxes 
;Principais
* Kristen Stewart como Bella Swan: Adolescente de dezasete anos que se muda a Forks e que se namora do vampiro Edward Cullen. Ámbolos dous senten unha paixón que non poden evitar. Namóranse incondicional e irrevocablemente.
* Robert Pattinson como Edward Cullen: vampiro desde 1918, debido a unha epidemia de gripe española, coa aparencia dun adolescente de dezasete anos. Foi o primeiro en formar parte da familia e é o único capaz de ler as mentes dos demais agás a de Bella. 
 
;Secundarios
* Peter Facinelli como Carlisle Cullen: vampiro líder e figura paterna da familia Cullen, traballa como médico no hospital de Forks debido ós seus seiscentos anos de preparamento contra a tentación do sangue humano.
* Elizabeth Reaser como Esme Cullen
* Ashley Greene como Alice Cullen
* Kellan Lutz como Emmett Cullen
* Nikki Reed como Rosalie Hale
* Jackson Rathbone como Jasper Hale
* Billy Burke como Charlie Swan
* Cam Gigandet como James Witherdale
* Rachelle Lefevre como Victoria Sutherland
* Edi Gathegi como Laurent Da Revin
* Sarah Clarke como Renée Dwyer
* Taylor Lautner como Jacob Black
* Christian Serratos como Angela Weber
* Michael Welch como Mike Newton
* Anna Kendrick como Jessica Stanley
* Gregory Tyree Boyce como Tyler Crowley
* Justin Chon como Eric Yorkie

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en AllMovie
Basílica do Sacré Cœur

A **Basílica do Sacré-Cœur** (en galego, do Sagrado Corazón) é un edificio de París (Francia), situado no alto do outeiro de Montmartre.

Trátase dunha basílica adicada ao Sagrado Corazón de Xesús (en francés, *Sacré Cœur de Jésus*). Inicialmente foi concibida como un monumento público para render homenaxe á memoria dos numerosos cidadáns franceses que perderan a vida durante a Guerra franco-prusiana e para expiar os pecados cometidos pola comuna. Foi o arquitecto Paul Abadie quen gañou o concurso para a súa construción.

A primeira pedra colocouse en 1875, e aínda que se completou en 1914, non se consagrou ata o fin da primeira guerra mundial, en 1919. A igrexa foi construída coa participación directa do goberno da Terceira República, para celebrar así o comezo dun novo réxime, cuxas leis constitucionais foron votadas ese mesmo ano.

Aínda que moi controvertido, é un dos monumentos máis visitados de París. A basílica ten forma de cruz grega, adornada con catro cúpulas: o domo central, de 80 m de altura, está tocado por unha lanterna, formada por unha columnata. Na ábsida, unha inmensa torre cadrada fai ás veces de campanario que garda, entre outras, *La Savoyarde*, unha campá de 3 m de diámetro e máis de 26 t de peso, ofrecida pola diocese de Chambéry. A cripta posúe a mesma disposición cá igrexa, e é unha das curiosidades da basílica.

A arquitectura da basílica inspírase na arquitectura romana e bizantina e influíu noutros edificios relixiosos do século XX, por exemplo a basílica de Sainte-Thérèse de Lisieux. É posible acceder á basílica tomando o funicular de Montmartre.

## Ligazóns externas 
* A Basilique du Sacré Cœur de Montmartre — Sitio oficial (en francés e inglés)
Panteón de París

O **Panteón** de París (en francés *Le Panthéon*) é un monumento da capital francesa, no quinto distrito (*arrondissement*), no chamado *Barrio Latino*, moi preto da Sorbona e dos liceos elitistas *Louis Le grand* e *Henry IV*.

A súa construción comezou en 1764 con Soufflot e durou 26 anos (foi rematada por Jean Baptiste Rondelet). É un dos primeiros monumentos neoclásicos de Francia. Inicialmente estaba previsto que fose unha igrexa adicada á patroa da cidade, Santa Xenoveva. Con todo a Revolución Francesa fixo que servise de templo para albergar os corpos dos homes ilustres da patria (no frontispicio está gravado «*Aux grands hommes la patrie reconnaissante*» («*Aos grandes homes, a patria agradecida*»).

Cando trala caída de Napoleón restaurouse o *Antigo Réxime*, recuperou o seu uso como igrexa, que persistiría durante a época do *Segundo Imperio*. Coa chegada da *Terceira República Francesa* foille devolto o seu uso laico con motivo do funeral de Victor Hugo.

O pórtico de columnas sobre o que descansa un frontón clásico está inspirado no Panteón de Agripa, en Roma, mentres que a cúpula inspírase na da catedral de San Paulo en Londres, sendo ámbalas dúas herdanza do Tempietto de San Pedro in Montorio de Bramante en Roma.

En 1851 Léon Foucault instalou o seu famoso péndulo coñecido como Péndulo de Foucault; fíxoo aquí debido a que a grande altura do inmoble facilitaba o experimento. Mediante este experimento conseguiuse demostrar a rotación da Terra e a existencia da forza de Coriolis. Dende 1995 este péndulo regresou ao Panteón.

Entre os soterrados no Panteón atópanse Voltaire, Rousseau, Marat, Victor Hugo, Émile Zola, Jean Moulin, Marie Curie, Louis Braille, Jean Monnet e Soufflot, o seu arquitecto.

O 30 de novembro de 2002 aloxouse no Panteón o cadaleito de Alexandre Dumas, o autor de *Os Tres Mosqueteiros*. O mesmo atopábase cuberto por un manto de veludo azul co lema dos mosqueteiros: «*Un pour tous, tous pour un*» («*Un para todos, todos para un*»). Os restos de Dumas descansaran ata ese momento no cemiterio de Villers-Cotterêts, en Aisne, Francia. No seu discurso, o Presidente Jacques Chirac dixo que con esta acción quedaba corrixida a inxustiza cometida co honor dun dos grandes escritores franceses.

600px|miniatura|centro|Vista panorámica interior

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
Historia e Información do Panteon de París
O Batán, San Martiño de Porto, Cabanas

**O Batán** é un lugar da parroquia de San Martiño de Porto no concello coruñés de Cabanas, na comarca do Eume. Tiña 57 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 31 homes e 26 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 1999 cando tiña 66 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Martiño de Porto 
### Parroquias de Cabanas
Os Inválidos

miniatura|dereita|150px|Vista áerea d'Os Inválidos
150px|miniatura|«Hôtel des Invalides» dende o Sur
miniatura|dereita|150px|San Luís d'Os Inválidos
miniatura|dereita|O sarcófago de Napoleón Bonaparte.
miniatura
**Os Inválidos** (en francés *Hôtel des Invalides*) é un edificio do século XVII (1671-1676) situado no sétimo distrito de París a 400 metros da Escola Militar e alberga hoxe en día o museo do Exército.

## Historia 
O edificio foi construído por orde do Rei Lois XIV de Francia para os veteranos inválidos de guerra que ficaban sen fogar. Os planos son de Libéral Bruant, e a construción foi levada a cabo por Jules Hardouin-Mansart.

Alberga os restos de Napoleón Bonaparte, que foron trasladados da Illa de Santa Helena a París en 1840, por iniciativa do rei Lois Filipe de Orleáns. Dende 1940 contén tamén os restos do seu fillo, o chamado Rei de Roma, do seu irmán Xosé I de España, así como os de varios mariscais, entre eles Lyautey, Foch e Leclerc.

## Arquitectura 
O conxunto arquitectónico destaca pola dourada cúpula (o domo, *le Dôme*) da capela San Luís (*Saint Louis*), que Lois XIV mandou construír para uso privado do rei e como mausoleo real, aínda que posteriormente non chegou a aloxar os restos de ningún rei de Francia.

### Acceso 
* Polo metro: estacións *Varenne*, *La tour Maubourg*, e *Ecole Militaire*. 
* Polo RER: *Invalides*.

## Notas 
## Ligazóns externas
Hulk Hogan

**Terrence "Terry" Gene Bollea**, alcumado **Hulk Hogan**, nado o 11 de agosto de 1953 en Augusta (estado de Xeorxia) e finado o 24 de xullo de 2025 en Clearwater (Florida), foi un actor e loitador profesional estadounidense.

## Traxectoria 
Como loitador, Hogan foi 12 veces campión mundial, 6 veces Campión da WWE, 6 veces Campión da WCW, e tamén unha vez Campión por parellas. Non obstante, Hulk Hogan transcendeu o campo meramento deportivo, e deu en se converter nun fenómeno dos medios nos Estados Unidos, exportado nalgúns casos a países europeos. Deste xeito, Hogan tamén fixo carreira na música, sacando á venda tres discos chamados, *Hulk Rules*, *As Hulk Hogan* e *The Wrestling Boot Band*. Así mesmo, Hulk Hogan prestou a súa imaxe para o protagonista de diversos videoxogos da WWE, entre os que están "Legends of Wrestling", "SmackDown vs Raw 2006-2007", "WCW Nitro" , "Super Wrestlemania for SNES", e "Day of reckoning volumes 1 e 2" para Gamecube.

## Filmografía
O Vinteún, San Martiño de Porto, Cabanas

**O Vinteún** é un lugar da parroquia de San Martiño de Porto no concello coruñés de Cabanas, na comarca do Eume. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2007  tiña 141 habitantes (73 homes e 68 mulleres), nove máis ca en 1999.
## Toponimia
O topónimo **O Vinteún** débese a que no lugar estaba o campo da feira onde se celebraba mercado o día 21 de cada mes.

## Lugares e parroquias
### Lugares de San Martiño de Porto
### Parroquias de Cabanas
Overijssel

**Overĳssel** é unha das doce provincias que conforman o Reino dos Países Baixos. Do mesmo xeito que as demais provincias está gobernada por un comisionado designado polo monarca e unha cámara lexislativa elixida mediante sufraxio universal. A provincia está subdividida nas rexións:

* Twente
* Salland
* Kop van Overĳssel
## Concellos 
[miniatura|[Municipio|Concellos de Overijssel]]

## Véxase tamén
Economía de Nauru

A economía de Nauru depende das exportacións de fosfato, cuxas reservas están bastante reducidas. O 2005 unha compañía australiana entrou en acordo para explorar as últimas reservas. Os outros bens de consumo ten de ser importados, principalmente de Australia.

## Notas
Drenthe

**Drenthe** () é unha das doce provincias que conforman o Reino dos Países Baixos. Do mesmo xeito que as demais, está gobernada por un comisionado ou comisario designado polo monarca e unha cámara lexislativa elixida mediante sufraxio universal. A capital é Assen. Limita coas provincias de Groninga, Frisia e Overijssel e o Estado federado alemán de Baixa Saxonia.

En Drenthe hai grandes brezais e tamén dolmens.
## Véxase tamén
Héctor Lavoe

**Héctor Juan Pérez Martínez**, nado en Ponce o 30 de setembro de 1946 e finado en Nova York o 29 de xuño de 1993, foi un cantante portorriqueño de salsa, máis coñecido como **Héctor Lavoe**. Foi un dos referentes do grupo Fania All Stars onde se gañou os alcumes de "El coqui de Puerto Rico" e "El malo de la Salsa". O seu estilo foi clasificado como "Salsa Brava".

## Discografía 
### Coa orquestra de Willie Colón 
### Coa súa orquestra 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Salsa

### Ligazóns externas 
* HectorLavoe.com, Páxina oficial de Héctor Lavoe
* Héctor Lavoe Vive
* Biografía y discografía de el cantante de los cantantes
* A tumba de Héctor en Ponce, Porto Rico
Flevoland

**Flevoland** é unha provincia do centro dos Países Baixos. Estabelecida o 1 de xaneiro de 1986 con Lelystad como capital, é a máis nova das 12 provincias neerlandesas. A súa poboación era de 383.496 habitantes en 2008, cunha superficie de 2412,3&nbsp;km², dos cales un 41% corresponde a auga.

Situada ao sueste do IJsselmeer, está formada por terras gañadas ao mar (pólderes), concretamente o antigo Zuiderzee. A pesar de estar inicialmente planificada como unha zona eminentemente agrícola, a súa parte occidental considérase agora unha zona de futura expansión urbana: ha de permitir o crecemento do Randstad.
## Véxase tamén
José Alfredo Jiménez

**José Alfredo Jiménez Sandoval**, nado o 19 de xaneiro de 1926 e finado o 23 de novembro de 1973, foi un afamado compositor mexicano de rancheras e un dos cantautores mexicanos máis recoñecidos e interpretados do século XX e aínda na actualidade. Creou unha enorme cantidade de cancións (máis de mil); principalmente rancheiras, huapangos e corridos, todas elas coa constante da sinxeleza harmónica, melódica e lírica.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía, videoteca e audioteca
* Vida de José Alfredo
* Biografía de José Alfredo Jiménez Sandoval
* José Alfredo Jiménez "sigue siendo el rey"
* Biografía de José Alfredo Jiménez 
* Vida e Obra do Rei da rancheira
* Letras
Nimega

**Nimega** (en neerlandés: *Nijmegen*) é a maior cidade da provincia de Gueldria, localizada ao leste dos Países Baixos e moi próxima á fronteira con Alemaña. O Río Waal (principal afluente do Rin nos Países Baixos) limítaa polo norte.

## Historia 
Nimega é a cidade máis antiga dos Países Baixos. Os restos arqueolóxicos achados no lugar indican que xa antes do primeiro milenio os bátavos estaban instalados alí e, máis adiante, os romanos construíron un asentamento (co nome de Noviomagus) ao redor do século I d. C. No ano 2005 cumpríronse 2000 anos da súa existencia.

dereita|miniatura|290px|Ponte sobre o río Waal en Nimega

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Arco do Triunfo de París

O **Arco do Triunfo de París** (*Arc de Triomphe*, en francés) é un dos arcos do triunfo máis famosos do mundo. Atópase na praza Charles de Gaulle, no extremo oeste da avenida dos Campos Elisios. Antigamente, o nome da praza era ''Place de l'Étoile*.

## Historia 
Napoleón Bonaparte decidiu construír este arco trala súa vitoria na batalla de Austerlitz (1805), tras prometer aos seus homes: «*Volveredes a casa baixo arcos triunfais*». Comezouse o día do aniversario de Napolén en 1807, o 15 de agosto. Foi deseñado por Jean Chalgrin, inspirado na arquitectura romana, e acada unha altura de 49 metros e 45 de ancho. Posúe unha estatua en cada un dos seus catro alicerces:

* *Le Triomphe* (O Triunfo), de 1810.
* *La Résistance* (A Resistencia).
* *La Paix* (A Paz).
* *Départ des volontaires de 1792* ou *A Marseillaise* (A Marsellesa, de François Rude).

miniatura|dereita|Interior do Arco do Triunfo

Sobre as caras exteriores do Arco están gravados os nomes de grandes revolucionarios e as vitorias militares de Napoleón I. Sobre os muros interiores do monumento están inscritos os nomes dos 558 xenerais do Imperio Francés. Os nomes daqueles que morreron en combate están subliñados.

O arco foi construído no centro de 12 amplas avenidas. Napoleón mudou de idea no último intre á hora de realizares un monumento na praza da Estrela (*Place de l'Étoile*), xa que nun principio o monumento que se ía construír era un elefante de máis de 50 metros que botase un chorro de auga pola trompa. Esta construción sería quizais máis impresionante có actual Arco do Triunfo erixido pola vitoria na batalla de Austerlitz.

Dentro do Arco atópase un museo que explica a súa historia e construción. É posible ascender ao teito desde onde se pode gozar dunha vista panorámica dalgúns dos lugares turísticos máis famosos de París.

miniatura|A tumba do soldado descoñecido

O Arco do Triunfo forma parte dos monumentos nacionais que posúen unha forte carga histórica. Aos seus pés atópase a *Tumba ao Soldado Descoñecido* da primeira guerra mundial, en cuxa superficie hai unha inscrición: *ICI REPOUSE UN SOLDAT FRANÇAIS MORT POUR A PATRIE 1914-1918'' («Aquí xace un soldado francés morto pola Patria 1914-1918») e unha chama continuamente acesa que as asociacións de antigos combatentes ou de vítimas de guerras reavivan todos os días ás seis e media da tarde, conmemorando a súa lembranza que é revivida cada 11 de novembro, aniversario do armisticio asinado en 1918 entre Francia e Alemaña que puxo fin á primeira guerra mundial.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Arc de Triomphe
Frisia, Países Baixos

**Frisia** (en neerlandés, *Friesland* e en frisón e oficialmente, *Fryslân*) é unha das doce provincias que conforman o Reino dos Países Baixos. Do mesmo xeito que as demais provincias, está gobernada por unha cámara lexislativa elixida mediante sufraxio universal presidida por un comisario designado polo goberno. As linguas oficiais son o neerlandés e o frisón. Con todo, algúns frisóns falan dialectos do baixo saxón. A capital é Leeuwarden (en frisón, Ljouwert). Limita coas provincias de Groninga, Drenthe e Flevoland e co mar de Wadden. Forman parte desta provincia as illas de Vlieland, Terschelling, Ameland e Schiermonnikoog, que limitan así mesmo co mar do Norte.
## Notas
## Véxase tamén
Festa Folc de Vilariño

A **Festa Folc de Vilariño** é un festival de música galega que se celebra na aldea de Vilariño, na parroquia do Hío do concello de Cangas do Morrazo cada ano a finais do mes de agosto.

A primeira edición da Festa Folc foi no ano 2000 e dende aquela teñen pasado polo escenario da praia grupos como Xosé Manuel Budiño, Os Diplomáticos de Monte Alto, Os Cempés, O Jarbanzo Negro, Lamatumbá, A Quenlla, Quempallou ou Ruxe Ruxe. Aínda que en moita menor medida, tamén algún grupo de fóra do país, como Terrakota ou El Combo Linga, ten tocado no festival.

A Festa Folc adoita celebrarse o sábado máis próximo ao día 23 de agosto, San Bertomeu, pois este é un día tradicionalmente festivo na aldea de Vilariño.

## Véxase tamén 
* Lista de festivais celtas
Raúl Ríos Álvarez

**Raúl Ríos Álvarez**, nado en Trazo en 1945 e finado o 11 de febreiro de 2021, foi un mestre e político galego que foi o primeiro alcalde democrático de Trazo.

## Traxectoria 
Mestre de profesión, exerceu no CPI de Viaño Pequeno. Foi o primeiro alcalde democrático de Trazo, ao resultar elixido nas municipais de 1979 encabezando Candidatura Independente Trazo, que logrou 6 concelleiros, ao igual que UCD, e logrando o apoio do concelleiro do PTG. Nas municipais de 1983 encabezou de novo a Candidatura Independiente de Trazo, que gañou ao conseguir 6 concelleiros, pero non conseguiu a alcaldía, que foi para Jesús Dubra Rama, entón do PSdeG-PSOE, co apoio dos grupos de dereitas. Uns meses despois, unha sentenza da Audiencia da Coruña modificou o repartimento de concelleiros e deulle 7 concelleiros aos independentes, polo tanto maioría absoluta. En marzo de 1984, tralos múltiples atrancos do alcalde, celebrouse un novo pleno de investidura no que Ríos recuperou a alcaldía. 

De cara ás municipais de 1987 ingresou no PSdeG e volveu ser elixido nas baixo estas siglas ao gañar con 6 concelleiros e contar co apoio do CDS de Dubra Rama. Porén, este acordo rachou, e Dubra Rama presentou unha moción de censura co apoio da CPG e AP, pola cal este foi elixido de novo alcalde en xullo de 1988. Nas municipais de 1991 os socialistas lograron tan só 2 concelleiros, e acabaron integrándose no goberno do CDS de Dubra, aínda que no 1994 se rompeu o acordo, retirándose Ríos da política ao final da lexislatura en 1995.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Trazo

### Ligazóns externas 
*Falece o primeiro alcalde democrático de Trazo, Raúl Ríos, aos 76 anos
Yukuhashi

**Yukuhashi** (行橋市, ゆくはしし, *Yukuhashi-shi*) é un concello da prefectura de Fukuoka no Xapón. Está situado ó norte da rexión de Kyūshū e ó nordés da prefectura, na zona da provincia histórica de Buzen, na illa de Kyūshū. Ten 69,83&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 70.127 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 1.000 h/km².

O concello de Yukuhashi limita cos concellos de Kanda, Kitakyushu, Miyako e Chikujō.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Yukuhashi .
Maebaru

**Maebaru** (前原市, まえばるし, *Maebaru-shi*) foi un concello da prefectura de Fukuoka no Xapón. Estaba situado ao norte da rexión de Kyūshū e ao oeste da prefectura, na zona da provincia histórica de Chikuzen, na illa de Kyūshū. Tiña 104,50&nbsp;km² de superficie,  unha poboación de 68.109 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 652 h/km².

O concello de Maebaru limitaba cos concellos de Nijō, Shima, Fukuoka (que son da prefectura de Fukuoka); de Karatsu e Saga (que son da prefectura de Saga).

En 2010 fusionouse xunto coas vilas de Nijō e Shima (distrito de Itoshima), para crear a cidade de Itoshima. O distrito disolveuse tras a fusión.
Ōkawa

**Ōkawa** (大川市, おおかわし, *Ōkawa-shi*) é un concello da prefectura de Fukuoka no Xapón. Está situada no centro-norte da rexión de Kyūshū e ó suroeste da prefectura, na zona da provincia histórica de Chikugo, na illa de Kyūshū. Ten 33,61&nbsp;km² de superficie e unha poboación de 37.724 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 1.120 h/km².

O concello de Ōkawa limita cos concellos de Kurume, de Ōki, de Yanagawa (son da prefectura de Fukuoka); de Saga e de Kanzaki (son da prefectura de Saga).

## Cidade irmandades 
*  Pordenone, Friúl-Venecia Xulia, Italia

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial da cidade de Ōkawa