Beulah

**Beulah** foi unha banda estadounidense de indie rock procedente de San Francisco, California, e asociado á The Elephant 6 Recording Company.

## Historia 
### Primeiros anos 
A banda foi fundada por Miles Kurosky e Bill Swan en San Francisco no ano 1996, cando os dous traballaban na mesma oficina. Descubriron que compartían gustos musicais semellantes e decidiron formar un grupo. Esta primeira encarnación de Beulah gravou unha canción cada seis semanas durante 16 meses na súa gravadora de catro pistas. O líder de The Apples in Stereo e membro de Elephant 6 Robert Schneider fixouse na banda, expresando o seu interese por lanzar o que sería o seu primeiro sinxelo, "A Small Cattle Drive in a Snow Storm", a través de Elephant 6 Records. O seu primeiro álbum, *Handsome Western States*, publicouse ese mesmo ano, tamén a través de Elephant 6 e masterizado por Schneider. O son da banda cambiou, os valores de produción pasaron "de lo-fi a mid-fi", en palabras de Kurosky, e incorporou ducias de instrumentos, usando 18 músicos adicionais, e utilizando moitas cordas e ventos xunto con instrumentación máis exótica. Tamén nesa época a banda incorporou ao teclista Bill Evans. Shifty Disco Records, un selo británico baseado en Oxford, tamén editou dous sinxelos só no Reino Unido en 1999, "Sunday Under Glass" e "Score From Augusta", lanzando "Emma Blowgun's Last Stand" o ano seguinte. Eses sinxelos contiñan caras b collidas de *Handsome Western States*, que non se editara no Reino Unido e quedara descatalogado nos Estados Unidos. "Emma Blowgun's Last Stand" tamén foi publicado en Australia por Elastic Records, con dúas cancións extra exclusivas.

A banda continuou xirando extensivamente durante 1999, tomándose un descanso en 2000. Steve St. Cin deixou o grupo e foi substituído por Danny Sullivan, coñecido polos seus días en Screeching Weasel. Kurosky foi ao Xapón, estando cun amigo durante oito semanas, e compuxo as cancións que se converterían no terceiro álbum de Beulah. Mandou por correo cintas coas demos das cancións ao resto dos membros, e estes mandaron cintas de volta coas súas propias versións dos temas. Este proceso creou xustaposicións interesantes na forma de compoñer da banda, como describiu Kurosky: "Bill podería escoitala como unha canción soul e Pat como unha canción country, e pode que me gusten ámbalas dúas partes e as use". Kurosky converteu esas gravacións na base para o novo álbum da banda, *The Coast Is Never Clear*. Durante o proceso de gravación, porén, a Kurosky diagnosticóuselle trastorno bipolar e foi a terapia diariamente, o que conformou o estado de ánimo lírico do disco, por momentos incriblemente pesimista, moi afastado do sentido fresco e veraniego da música. Isto tamén fixo a gravación difícil; o diario de estudio de Bill Swan contén extractos como, "Miles ameazou con golpearme na cabeza cun pé de micro. Esta vai seu unha gravación longa". Ademais destes problemas persoais, Beulah tivo outros problemas co lanzamento do disco, principalmente pola compra de Capricorn Records, selo que que a banda asinara despois do lanzamento de *When Your Heartstrings Break*. Finalmente o álbum foi editado a través da discográfica independente Velocette Records o 11 de setembro de 2001. O disco foi loubado pola crítica e a banda continuou coa súa xira, a pesar de ter cancelado as súas datas en Europa ese inverno. Pouco despois do lanzamento do disco Steve La Follette e Bill Evans deixaron a banda, sendo substituídos por Eli Crews e Pat Abernathy. 

### Últimos anos 
En 2002 *Handsome Western States* estaba descatalogado e publicouse por terceira vez, e a banda realizou outra xira polos Estados Unidos, tras a cal comezou a ensaiar material para o seu seguinte álbum. O período que rodeou a concepción e gravación de *Yoko* foi un dos de maiores conflitos persoais da banda: Kurosky separouse da moza coa que levaba moito tempo, e tres dos seis membros do grupo divorciáronse. En medio disto, os cimentos da banda parecían tremer e xurdiron rumores sobre a separación de Beulah. O estado de ánimo do álbum era moito máis escuro e a banda retirou gran parte da súa instrumentación, preferindo crear un son máis directo en vez de realizar múltiples capas na mestura. O álbum tomou unha dirección máis roqueira que os seus anteriores lanzamentos e tras o seu lanzamento conseguiu un eloxio semellante ao dos seus dous discos anteriores. En decembro lanzouse un álbum de demos, titulado *Yoko Demo*.

Nese tempo Beulah semellaba estar afundíndose. Mensaxes crípticas aludindo a unha ruptura apareceron no sitio web da banda, e o propio grupo dixo que se *Yoko* non chegaba a ser disco de ouro separaríanse. Aínda que o álbum tivo as mellores críticas da carreira da banda, sendo descrito como unha "epopeia que abarca toda a súa carreira" por *Dusted Magazine*, o disco non acadou o estátus de ouro. Tras unha última xira a banda separouse, cun derradeiro concerto gratuíto en Castle Clinton, no Battery Park de Nova York o 5 de agosto de 2004. O 2 de agosto de 2005 publicouse un DVD relatando a súa xira de 2003, titulado *A Good Band is Easy to Kill* (referíndose á canción da banda "A Good Man is Easy to Kill").

## Discografía 
### Álbums 
## Notas