Pementeira de Xamaica

A **pementeira de Xamaica** é unha árbore de nome científico ***Pimenta dioica***. 

Os seus froitos secos, a **pementa de Xamaica**, é unha especia que se emprega como condimento en diversos pratos e pode combinarse facilmente con outras especias para resaltar o sabor e o aroma, como o cravo da India, canela, pementa negra e noz moscada; por iso en inglés denomínase  "*Allspice*" debido a esta combinación. Sinónimos:*Pimenta* officinalis Lindley e *Eugenia pimenta* D.C.
miniatura|Vista da planta
miniatura|Inflorescencia
miniatura|Detalle das follas

## Características 
Esta árbore (de altura entre os sete e dez metros) e orixinaria do sur de México e Guatemala, así como de Cuba e Xamaica, que florece nos meses de abril a maio. Colléitase o froito da árbore, aínda que tamén as follas, en menor cantidade, posúen un cheiro aromático e fresco que lembran ao eucalipto ou á mirra.

Á diferenza da pementa propiamente dita non contén piperina, polo cal non posúe o sabor picante característico daquela. 

## Usos 
### Culinarios 
É un dos ingredientes máis característicos da cociña caribeña, emprégase moído na elaboración das salsas mole mexicanas e na elaboración de curry en po como acompañamento de salchichas. A pementa de Xamaica é un dos ingredientes máis típicos nas salsas barbacoa industriais. As follas queimadas da planta adóitanse empregar na India para afumar a carne.Pode empregarse tamén en comidas típicas brasileiras. En Guatemala utilízase en diversos pratos salgados e como condimento para sobremesas e receitas doces. Tradicionalmente úsase para condimentar as comidas orixinarias do norte do país e en conservas de froitas da selva tropical como o ciricote e guaya, así como no arroz con leite e o ponche do Nadal tradicional, entre outros.

En Europa consómese en Inglaterra nalgúns estofados e salsas así como para condimentar verduras encurtidas. En Alemaña sobre todo úsase a pementa de Xamaica na elaboración de embutidos e nos pasteis aromáticos de Nadal. Ademais pódese atopar nas ofertas de especias da maioría dos supermercados. Existen exemplos na cociña danesa como saborizante do "smørrebrød", que é un pan negro cuberto cunha selección de salchichas, pastas, peixe, queixo e verduras. Nas Illas Baleares (España) utilízase o gran moído para potenciar o sabor de pratos tradicionais como o arroz de matanzas ibicenco.

En Honduras tradicionalmente utilizábase para condimentar o café, nas quesadillas, arroz con leite e así como en infusión (das follas).

En Nicaragua é un ingrediente tradicional xunto coa canela e o cravo da India da bebida típica nacional o pinolillo.

En Venezuela coñécese co nome de "guayabitas" e é utilizada na preparación de doces crioulos. Os grans úsanse enteiros. No Perú coñécese como pementa chapa ou pementa de chapa e úsase para a preparación de sopas, guisos, doces e bebidas.
En Bolivia é chamada pementa doce, sendo usada na sopa de maní e a carne do silpancho.

### Medicinais 
Debido ás concentracións que posúe a planta de euxenol pódese considerar un antiséptico local, ademais dun analxésico, e para o alivio de molestias gastrointestinales.

### Industriais 
Existen experiencias en América de reforestación con esta especie.

## Taxonomía 
Esta planta foi descrita por primeira vez en 1759 por Carl von Linné como *Myrtus dioica* en *Systema Naturae, Editio Decima 2*:1056. e posteriormente transferida de xénero como *Pimenta dioica* por Elmer Drew Merrill en *Contributions from the Gray Herbarium of Harvard University* 165:37 en 1947.

; Sinonimia
:

* *Myrtus dioica* L., Syst. Nat. ed. 10, 2: 1056 (1759).
* *Evanesca crassifolia* Raf., Sylva Tellur.: 105 (1838), nom. illeg.
* *Myrtus pimenta* L., Sp. Pl.: 472 (1753).
* *Caryophyllus pimenta* (L.) Mill., Gard. Dict. ed. 8: 2 (1768).
* *Myrtus aromatica* Salisb., Prodr. Stirp. Chap. Allerton: 354 (1796), nom. superfl.
* *Myrtus aromatica* Poir. in J.B.A.P.M.de Lamarck, Encycl. 4: 410 (1798), nom. illeg.
* Myrtus pimenta var. longifolia Sims, Bot. Mag. 30: t. 1236 (1809).
* *Pimenta officinalis* Lindl., Coll. Bot.: t. 19 (1821).
* Myrtus pimenta var. breviflora Hayne, Getreue Darstell. Gew. 9: t. 37 (1825).
* *Eugenia pimenta* (L.) DC., Prodr. 3: 285 (1828).
* Eugenia pimenta var. longifolia DC., Prodr. 3: 285 (1828).
* Eugenia pimenta var. ovalifolia DC., Prodr. 3: 285 (1828).
* *Pimenta vulgaris* Lindl. in J.C.Loudon, Encycl. Pl.: 418 (1829).
* *Myrtus tabasco* Willd. ex Schltdl. & Cham., Linnaea 5: 559 (1830).
* *Pimenta aromatica* Kostel., Allg. Med.-Pharm. Fl. 4: 1525 (1835), nom. superfl.
* *Pimentus aromatica* Raf., Sylva Tellur.: 158 (1838), nom. superfl.
* *Pimentus geminata* Raf., Sylva Tellur.: 105 (1838).
* *Pimentus beira* Raf., Sylva Tellur.: 105 (1838), nom. superfl.
* *Eugenia micrantha* Bertol., Fl. Guatimal.: 22 (1840).
* Pimenta officinalis var. cumanensis Schiede & Deppe, Linnaea 27: 424 (1856).
* Pimenta officinalis var. longifolia (Sims) Ou.Berg, Linnaea 27: 423 (1856).
* Pimenta officinalis var. ovalifolia (DC.) Ou.Berg, Linnaea 27: 424 (1856).
* Pimenta officinalis var. tabasco (Willd. ex Schltdl. & Cham.) Ou.Berg, Linnaea 27: 425 (1856).
* *Pimenta communis* Benth. & Hook.f., Xene. Pl. 1: 717 (1865).
* *Pimenta vulgaris* Belo, Anais Soc. Esp. Hist. Nat. 10: 270 (1881).
* *Pimenta pimenta* (L.) H.Karst., Deut. Fl.: 790 (1882), nom. inval.
* *Myrtus piperita* Sessé & Moc., Fl. Mexic., ed. 2: 124 (1894).
* Pimenta dioica var. tabasco (Willd. ex Schltdl. & Cham.) Standl., Ceiba 3: 172 (1953).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Herbs, Spices and Flavourings*, Tom Stobart, Penguin books, 1977
* Yaniv, Zohara et al.  *Hand Book of Medicinal Plants*.  10 Alice Street, Bringhamton, NY 13904-1580: Food Products Press(r), 2005.
* "*Efecto del envejecimiento del árbol de Pimenta dioica L., sobre el rendimiento y composoción del aceite esencial de la fruta*", Gonzalez A.; Pino J. A, nst. investigaciones, Habana, Cuba. 990, vol. 30, no2, pp. 277-281 (10 ref.)

### Ligazóns externas 
* Descrición do seu cultivo