open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dani Llácer

**Daniel Ángel Llácer Fernández**, máis coñecido como **Dani Llácer**, nado o 3 de marzo de 1990 en Quart de Poblet, é un exfutbolista e adestrador valenciano. Actualmente dirixe o Ourense Club de Fútbol, na Primeira Federación.

## Traxectoria como xogador
Llácer comezou a súa formación nas categorías de base do Valencia CF e do Levante UD. Estreouse co Atlético Levante UD na Terceira división española 2008/09. No ano 2010 fichou polo CF Torre Levante na Regional Preferent valenciana. Nos dous seguintes anos militou nas filas doutros tres equipos da mesma categoría: o CE Alberic, o UD Quart de Poblet e o CD Buñol.

En decembro de 2012 regresou á Terceira División a través dun contrato co Atlético Saguntino. No verán de 2013 trasladouse a Inglaterra para xogar no Harrow Borough FC, na Isthmian League. Nesta mesma liga representou tamén o Corinthian-Casuals FC a partir de xaneiro de 2014 e posteriormente o Chipstead FC.

O 30 de xullo de 2015, Llácer volveu ao País Valenciano para xogar na UD Juventud Barrio del Cristo. Foi nomeado capitán do equipo en 2019 e finalizou a súa carreira como xogador neste club no ano 2020, con 30 anos de idade.

## Traxectoria como adestrador
Llácer comezou a traballar como analista para Alessio Lisci na tempada 2019/20 do Levante UD. No ano 2020 foi contratado como asistente de Pau Quesada no Elche Club de Fútbol Ilicitano. En xuño de 2021 incorporouse no Recreativo de Huelva como asistente de Alberto Gallego e mantivo o seu cargo cando Gallego se trasladou ao Elche Ilicitano.

O 9 de xullo de 2023, Llácer foi contratado como asistente de Dani Ponz no Unionistas de Salamanca Club de Fútbol, na Primeira Federación. O 28 de maio dese mesmo ano foi nomeado adestrador do equipo tras a marcha de Ponz, permanecendo no cargo até o 7 de abril de 2025. O 19 de xullo dese ano asinou contrato para adestrar outro equipo da mesma categoría, o Ourense Club de Fútbol.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Dani Llácer Perfil de xogador en BDFutbol
* Dani Llácer Perfil de adestrador en BDFutbol
* Dani Llácer Perfil en LaPreferente.com
Mónica Inés Varela Gestoso

**Mónica Inés Varela Gestoso**, nada en Vilanova de Arousa o 30 de novembro de 1968, é unha docente e escritora de literatura infantil galega.

## Traxectoria 
Licenciouse en Filoloxía na Universidade de Santiago de Compostela exercendo como profesora de Lingua castelá e literatura no IES García Barros da Estrada  e desde 2019 no IES Antón Fraguas de Santiago. Reside en Teo.

Con *Soños de nenos* levou o Premio Arume. Son máis dunha trintena de poemas, de soños, nos que o propio título convida á lectura. O xurado destacou do libro: “todo un mundo de elementos tenros e marabillosos, tecidos por unha persoa que denota un perfecto coñecemento da alma infantil. A súa lectura pode facilitar un primeiro contacto coa lírica e ofrecer ós mestres un valioso recurso educativo”. 
* *Versos e bolboretas* (2017). Silleda: Ed. Fervenza. 62 páxs. ISBN 978-84-17094-09-6. 
* *Un mundo quentiño* (2019). Silleda: Ed. Fervenza. 48 páxs. IIlustracións de Amalia López Brea "Luchi". ISBN 978-84-17094-52-2. 
* *Arredor do sol* (2025). Silleda: Ed. Fervenza. páxs. Ilustracións de Gabriel Iglesias Sanmartín.

## Premios 
* 2016: Premio Arume de Poesía para nenos da Fundación Xosé Neira Vilas por *Soños de nenos.*

## Notas
José Fernández Santín

**José Fernández Santín**, nado en San Miguel (Cervantes) o 17 de febreiro de 1907 e finado en Gusen (Austria) o 20 de decembro de 1941, foi un exiliado galego deportado ós campos de concentración nazis.

## Traxectoria 
Fuxiu a Francia trala conclusión da guerra civil española, sendo recluído no campo de internamento de  Sepfonds (Tarn-et-Garonne). Foi capturado polo exército alemán trala caída de Francia na segunda guerra mundial e enviado ó Stalag XI-A, en Altengrabow (Alemaña). Deportado ó campo de concentración de Mauthausen, onde ingresou o 20 de abril de 1941, e finalmente trasladado ó campo de concentración de Gusen, onde pereceu o 20 de decembro de 1941. así como en lembranza de Jesús López Digón, Octavio Arias González, Manuel Fernández Fernández, José Fernández Pérez e Jesús Méndez López, todos eles orixinarios deste municipio e vítimas do franquismo e o réxime nazi.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Le Hinglé

**Hinglé** (en ) é un concello do departamento de Côtes-d'Armor, na rexión administrativa da Bretaña, no noroeste de Francia.

## Demografía
Comunalismo

**O comunalismo** designa calquera forma de vida comunitaria na que predominan as relacións directas entre os seus membros. 

Segundo Murray Bookchin, o termo "comunalismo" foi acuñado por Gustave Lefrançais durante a Comuna de París de 1871. Para Bookchin, o comunalismo é "un sistema de goberno estreitamente relacionado co municipalismo libertario no que as comunidades practicamente autónomas se unen libremente nunha federación ". O comunalismo "busca non só transformar a vida política da sociedade, senón tamén a súa vida económica. Busca integrar os medios de produción na vida cotiá do municipio, de xeito que cada iniciativa produtiva estea dentro da esfera da asemblea local, e que esta asemblea decida como se debe desenvolver o seu funcionamento para cubrir as necesidades e intereses da comunidade no seu conxunto". 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Comuna de París
* Movemento okupa
* Cooperativa
Torre de refrixeración

Unha **torre de refrixeración** é unha estrutura que transmite calor residual á atmosfera reducindo a temperatura dun refrixerante, que adoita ser auga. As torres de refrixeración poden evaporar a auga para arrefriar o fluído até unha temperatura húmida ou, no caso das torres de refrixeración en seco, poden empregar aire para obter o mesmo efecto usando radiadores.

O uso principal das grandes torres de refrixeración industriais é reducir a temperatura da auga de refrixeración usada en centrais de enerxía, refinarías de petróleo, plantas petroquímicas, instalacións de procesamento de gas natural e outras infraestruturas industriais.

## Historia 
As torres de refrixeración teñen a súa orixe no século XIX, co desenvolvemento dos condensadores para uso de vapor de motor. Os condensadores utilizaban auga relativamente fría para condensar o vapor que creaban os cilindros ou turbinas. Isto reducía a presión e, en consecuencia, o consumo de vapor e combustible, incrementando tamén a potencia e reciclando a auga das caldeiras. De todos os xeitos, os condensadores requirían un amplo suplemento de auga refrixerante, sen a que se tornaban pouco prácticos.

Cara a finais do século XX, usábanse varios métodos de evaporación para reciclar a auga refrixerante, especialmente en áreas sen acceso a fontes de auga constantes, fiables en tempos de alta demanda ou inadecuadas para satisfacer as necesidades de refrixeración. En rexións con terra dispoñible, adoitábase empregar estanques de arrefriamento que, nas zonas de terreo limitado, como as cidades, tomaron a forma de torres de refrixeración.

## Tipoloxía 
En relación ao mecanismo para a transmisión de calor, existen dous tipos principais de torres:

* Torres de refrixeración húmidas: funcionan polo principio de evaporación. Nesta clase de torres, a auga quente pode arrefriarse a unha temperatura inferior á do ambiente, se o aire é relativamente seco. Baixo certas condicións ambientais, pódense ver nubes de vapor de auga saír da torre.
* Torres de refrixeración en seco: transmiten a calor a través dunha superficie que separa o fluído a refrixerar do aire ambiental.

Segundo o tiro do aire na torre hai tres categorías:

* Tiro natural, con chemineas altas.
* Tiro inducido, con ventiladores na parte superior da torre, que impulsan o aire cara a arriba ao crear un pequeno baleiro no interior da torre.
* Tiro mecánico ou forzado, con motores de ventilación na súa base que elevan o aire.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
Sara Martínez Bello

**Sara Martínez Bello**, nada na Coruña, é unha poeta galega.

## Traxectoria 
Licenciada en Historia da Arte e Técnica Superior en Integración Social. Traballou como editora de libros e correctora e foi dinamizadora do proxecto Mulheres e Cárcere. En 2024 gañou o V Premio de Poesía Filomena Dato.

## Obras 
* *Eira*, 2025.
## Premios 
* 2024:  V premio de poesía Filomena Dato, por *Eira*.
## Notas
Igrexas (apelido)

**Igrexas** é un apelido galego. En xaneiro de 2023 existían 15 persoas en Galicia co apelido Igrexas, ben sexa como primeiro ou segundo apelido. A forma castelanizada *Iglesias* é o apelido de 51.056 persoas.

## Etimoloxía 
O termo **igrexa** provén da voz grega ἐκκλησία (tr. *ekklesia*), a través do latín , co significado de "asemblea".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eirexas
* Lista de apelidos galegos
### Ligazóns externas 
* Os apelidos en galego. Orientacións para a súa normalización da Real Academia Galega, 2016.
Nuria Mosqueira Varela

**Nuria Mosqueira Varela**, nada en Culleredo en 1989, é unha poeta galega.

## Traxectoria 
Estudou Belas Artes na Universidade de Salamanca, fixo os Mestrados de Arte e Creación na Complutense de Madrid e de Profesorado na Universidade da Coruña e un posgrao en Montaxe Audiovisual na Pompeu Fabra de Barcelona. Como guionista, obtivo subvencións de Agadic para escrita de longametraxe (2017) e a realización de curtametraxe (2019). Traballa como docente de debuxo e cor na Escola de Arte e Superior de Deseño Antonio Faílde de Ourense. En 2025 gañou o VI Premio de Poesía Filomena Dato coa obra *Oito Días*.

## Premios 
* Certame Jóvenes Creadores 2014.
* Terceiro premio de poesía en Xuventude Crea, 2014.
* 2025:  VI premio de poesía Filomena Dato, por *Oito Días*.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Nuria Mosqueira Varela
Martíns (apelido)

**Martíns** é un apelido galego. A súa orixe é patronímica, da unión do nome Martiño e o sufixo que quere dicir «fillo de».

En xaneiro de 2023 existían 1.641 persoas en Galicia co apelido Martíns, ben sexa como primeiro ou segundo apelido. A forma castelanizada *Martínez* é o apelido de 107.798 persoas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Martís
* Martiz
* Lista de apelidos galegos
### Ligazóns externas 
* Os apelidos en galego. Orientacións para a súa normalización da Real Academia Galega, 2016.
Ganz

**Ganz** pódese referir a:

## Persoas 
* **Bruno** **Ganz** (1941-2019), actor suízo;
* **David L. Ganz** (1951-2025), avogado e numismático estadounidense.
James L. Miller

:*Non confundir co camarógrafo, produtor e director galés James Miller.*

**James L. Miller**, nado o 9 de maio de 1932 e finado en Ventura, California, o 29 de novembro de 2003, foi un editor e numismático estadounidense.

## Traxectoria 
James L. Miller, grao acad na Universidade Loyola, foi un dos fundadores da revista numismática *CoinAge* en 1964, e logo o seu editor.

En 1974 foi nomeado membro da Comisión de Ensaios dos Estados Unidos.

## Recoñecementos 
*1979: Medalla ao Mérito da *American Numismatic Association* (ANA). 
*1988: Premio Clemy, do *Numismatic Literary Guild*.
*1990: Premio Farran Zerbe Memorial (ANA).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Smith, P. (2025). "". En *American Numismatic Biographies*. Páxina 301.
Anqa

miniatura|A descrición do anqa en *"As Marabillas da Creación"*.
**Anqa** (en ), tamén soletreado ''''Anqa'**, **Anka**, ***Anqa Mughrib*** ou ***Anqa al-Mughrib*'* (en ), é unha ave femia dourada, misteriosa ou fabulosa, da mitoloxía árabe preislámica. Dise que voa moi lonxe e só aparece unha vez en séculos. Porén, tamén se di que se pode atopar no lugar onde se pon o sol.

Os inicios da lenda do *Anqa* sucederon nun libro do século IX chamado *"Dala'il al-Nubwah".* O relato conta que o rei Salomón conversaba acerca do destino cos paxaros, malia os *Anqa* rechazaron a súa convicción.

## Características 
 séntase mentres observa o Anqa devorar un home.]]
O *Anqa* era descrito coma un ser fermoso cun pescozo longo, rostro humano, 4 pares de alas e algunha semellanza con todos os seres vivos, ademais de cores brancas no seu característico pescozo. Zakariya al-Qazwini comenta no seu libro cosmolóxico *Aja'ib al-Makhluqat* *"As Marabillas da Creación"* acerca do parentesco do Anqa coas aves que habitaban remotamente no *Monte* *Qaf*. O libro tamén fala dun sabio paxaro que vivía exactamente 1700 anos, madurando aos 500 de idade; ademais, ten que pasar 125 anos dentro do seu ovo para poder saír san.

### Identificación 
O Anqa é identificado erroneamente co Simurgh da mitoloxía persa, xunto coas aguias armenias e bizantinas e o Konrul turco, tamén é nomeado Semrük. Estas confusións débense á influencia da cultura e arte islámica despois da caída do Imperio Sasánida. Case sempre é dito que é unha fénix. E no árabe estándar de hoxe en día, o *Anqa'' identifícase como unha fénix ou grifón.

## Notas 
### Referencias
Rubén Domínguez Rodríguez

**Rubén Domínguez Rodríguez**, coñecido como **Juninho** nos seus anos de xogador, nado o 23 de maio de 1987 en Ourense, é un exfutbolista e adestrador de fútbol galego. Actualmente dirixe o Pontevedra Club de Fútbol, na Primeira Federación.

## Traxectoria 
Formouse como xogador na Unión Popular Taboadela. Durante a tempada 2011/12, a súa última como futbolista en activo, desempeñou o posto de adestrador asistente do club ourensán. Tras a súa retirada, exerceu como adestrador do equipo entre os anos 2012 e 2014.

O 26 de xuño de 2014, Domínguez foi contratado pola Ponte Ourense Club de Fútbol para dirixir o equipo na Primeira Autonómica de Galicia. Logrou o ascenso a Preferente Galicia na tempada 2014/15 e permaneceu no club até a súa saída en maio de 2016.

Posteriormente traballou como analista para o Centre d'Esports L'Hospitalet. En 2017 comezou a adestrar o Cadete A do San Tirso  SD, un equipo vencellado á estrutura de base do Deportivo da Coruña a través dun convenio.

O 28 de xullo de 2020, Domínguez regresou ao Ourense Club de Fútbol, naquel momento na Terceira División. Baixo o seu liderado, o equipo ascendeu por primeira vez á Segunda Federación en 2022. No ano 2024 o club conseguiu outro ascenso histórico á Primeira Federación como campión de grupo. Domínguez continuou como adestrador até a súa renuncia o 22 de outubro de 2024.

O 31 de maio de 2025, Domínguez foi contratado polo Pontevedra Club de Fútbol para dirixir o equipo na Primeira Federación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Rubén Domínguez en BDFutbol
* Rubén Domínguez en LaPreferente.com
Miller

O apelido **Miller** pode estar referido a:

## Persoas 
* **Arthur Miller** (1915-2005), dramaturgo e guionista estadounidense;
* **Chris Miller** (nado en 1968), actor estadounidense;
* **Daniel Miller** (nado en 1991), xogador estadounidense de baloncesto profesional;
* **Darius Miller** (nado en 1990), xogador estadounidense de baloncesto profesional;
* **Ezra Miller** (nado en 1992), actor, cantante, músico e modelo estadounidense;
* **Frank Miller** (nado en 1957), debuxante de novelas gráficas e guionista de cinema estadounidense;
* **Frank Germain Jonathan Miller** (nado en 2006), futbolista helvético-camerunés
* **George Armitage Miller** (1920-2012),  psicólogo estadounidense;
* **George Miller** (nado en 1945), director, produtor e guionista australiano;
* **Gerrit Smith Miller** (1869-1956), zoólogo e botánico estadounidense;
* **Glenn Miller** (1904-1944), músico de jazz estadounidense;
* **Henry Miller** (1891-1980), novelista estadounidense;
* **James Miller** (1968-2003), camarógrafo, produtor e director galés;
* **James L. Miller** (1932-2003), editor e numismático estadounidense;
* **Jochen Miller** (nado en 1979), DJ e produtor de música trance;
* **Lee Miller** (1907-1977), fotógrafa estadounidense;
* **Matthew Paul Miller** (nado en 1979), coñecido como Matisyahu, músico estadounidense;
* **Mike Miller** (nado en 1980), xogador e adestrador estadounidense de baloncesto profesional
* **Philip Miller** (1691-1771), horticultor e botánico británico;
* **Omar Benson Miller** (nado en 1978), actor estadounidense;
* **Reggie Miller** (nado en 1965), xogador estadounidense de baloncesto profesional;
* **Roger Miller** (nado en 1952), cantante, compositor e multi-instrumentista estadounidense;
* **Sienna Miller** (nada en 1981), actriz, modelo e deseñadora de moda anglo-estadounidense
* **Stanley Miller** (1930-2007), científico estadounidense;
* **Von Miller** (nado en 1989), xogador profesional estadounidense de fútbol americano;
* **Waneek Horn-Miller** (nada en 1975), xogadora de wáter-polo do pobo mohawk;

## Véxase tamén 
* **Ciclo Miller**
* **Experimento de Miller e Urey**
* ***Luisa Miller*** (ópera)
* **Master Miller** (personaxe)
* **Miller Park** (estadio)
* ***Somos os Miller*** (filme)
Foz de Lumbier

A **foz de Lumbier** (en éuscaro: *Irunberriko arroila*, oficialmente *Ilunberriko arroila* ) é un canón esculpido polo río Irati na pedra calcaria preto da Serra de Leyre, situada no leste de Navarra, xunto á localidade de Lumbier, a 35 km de Pamplona.

Ten pouco máis de 1 km de lonxitude e discorre entre paredes case verticais de entre 150 e 400 m de altura. Está declarada reserva natural como protección dunha importante colonia de aves de presa, na que destacan os voitres eurasiáticos e as meloufas.

## Historia 
En 1990, produciuse un enfrontamento entre ETA e a Garda Civil, coñecido como o Incidente da Foz de Lumbier, que resultou na morte de dous etarras e un sarxento da Garda Civil.

## Notas
Ann Oakley

**Ann Rosamund Oakley**, nada como **Ann Rosamund Titmuss** en  Londres o 17 de xaneiro de 1944, é unha socióloga, feminista e escritora británica.  

## Obra 
### Teoría do xénero 
Mediante estudos biolóxicos, psicolóxicos, médicos, psiquiátricos e antropolóxicos, Ann Oakley define o xénero por primeira vez. Co seu traballo, rompe co determinismo sociocultural da época e lanza luz sobre o concepto de xénero. Con isto, destaca que existe unha diferenza entre sexo (biolóxico) e xénero (construción social). O xénero non se adquire, como o sexo. Ao longo do proceso de socialización, diversos axentes e elementos culturais guían o sentimento de pertenza ao xénero feminino ou masculino independentemente do sexo que posuamos.

## Notas
Jesús Méndez López

**Jesús Méndez López**, nado en Vilar de Cucos (Cervantes) o 21 de outubro de 1892 e finado en Gusen (Austria) o 8 de xullo de 1941, foi un exiliado galego deportado ós campos de concentración nazis.

## Traxectoria 
Exiliouse en Francia trala conclusión da guerra civil española, sendo recluído no campo de internamento de  Argelès-sur-Mer. Foi capturado polo exército alemán trala caída de Francia na segunda guerra mundial e enviado ó Stalag XI-B, en Fallingbostel (Alemaña). Deportado ó campo de concentración de Mauthausen, onde ingresou o 21 de xaneiro de 1941, e finalmente trasladado ó campo de concentración de Gusen, onde pereceu o 8 de xullo de 1941.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Jajajers

**Jajajers** é un dúo de humoristas valencianos formado por **Alexis Martínez** e **Jorge García**, coñecidos polos seus vídeos cómicos sobre as tradicións da Comunidade Valenciana. O grupo deuse a coñecer co nome de Jajajers en 2018, e desde entón produciu *sketches* humorísticos para radio, internet e televisión. Foron elixidos pregoeiros das Festas Maiores de Paterna en 2024. 

## Traxectoria 
Alexis Martínez e Jorge García coñecéronse mentres cursaban Comunicación Audiovisual na universidade, onde comezaron a colaborar en proxectos humorísticos durante a súa formación. Tras licenciarse, ambos traballaron no sector audiovisual, con experiencia diante e detrás das cámaras en cinema, televisión, internet, radio e publicidade. Como equipo creativo, arredor de 2016 comezaron a producir e difundir *sketches* de humor en liña, co propósito de crear formatos cómicos de toda índole. Algunhas destas pezas acadaron difusión viral en internet. 

Arredor de 2021, o dúo comezou a producir contido preferentemente en valenciano, centrado en elementos da identidade rexional, o que incrementou aínda máis a súa conexión co público autóctono. producindo contido humorístico diario para as súas plataformas. percorrendo localidades da Comunidade Valenciana. En setembro de 2024 estrearon o seu segundo espectáculo, *Disfrutopía*, no Teatro La Plazeta de Valencia, con boa acollida por parte do público.

En 2024 lanzaron un pódcast, titulado *Disfrutons*, patrocinado pola marca cervexeira Mahou. Neste espazo entrevistaron persoas relevantes da Comunidade Valenciana mentres compartían un xantar en bares tradicionais. Entre os seus convidados destacan o actor Arturo Valls, o creador de contidos Benja Serra e o exfutbolista David Navarro.

En agosto de 2024, o Concello de Paterna designounos oficialmente como pregoeiros das Festas Maiores desta localidade, outorgándolles a honra de dar o discurso inaugural destas celebracións.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Illifaut

**Illifaut** (en ) é un concello do departamento de Côtes-d'Armor, na rexión administrativa da Bretaña, no noroeste de Francia.

## Demografía
David L. Ganz

**David Lawrence Ganz**, nado en Nova York o 28 de xullo de 1951 e finado en Fair Lawn, Nova Jersey, o 20 de maio de 2025, foi un avogado e numismático estadounidense, que presidiu a *American Numismatic Association* de 1993 a 1995.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
David L. Ganz, nado en Nova York en 1951, cursou estudos superiores de Ciencias Políticas e Relacións Internacionais na Universidade de Georgetown, Washington, onde se licenciou en 1973. Logo doutorouse en Dereito na Universidade St. John, de Queens, en 1976, e realizou estudos de posgrao na Universidade de Nova York.

En 1981 integrouse como socio no despacho de avogados *Ganz, Hollinger & Towe*, que máis tarde pasou a denominarse *Ganz & Hollinger*, e a partir de 1985 formou parte tamén da compañía *Ganz & Sivin*, en Fair Lawn, Nova Jersey, onde fixou a súa residencia a partir dese ano.

Outro aspecto destacado da traxectoria de Ganz en relación coa numismática foi o de editor. Non só colaborou con máis de 3.000 artigos en diferentes revistas especializadas, afectado polo párkinson.
*1995: Premio Glenn Smedley Memorial, da *American Numismatioc Association*.
*2009: Premio James U. Blanchard, do *Industry Council for Tangible Assets* (ICTA).

## Publicacións 
Esta é unha escolma dos traballos monográficos máis representativos publicados por David L. Ganz ao longo da súa traxectoria:
* (1976). ''14 Bits: The story of America's Bicentennial coinage, 1976*. Three Continents Press. ISBN 978-0914478645
* (1980). *The World of Coins and Coin Collecting*. Scribner. ISBN 978-0684166254
* (1994). *Planning Your Rare Coin Retirement*. Taylor Pub. ISBN 978-1566250986
* (1999). *The Official Guide to U.S. Commemorative Coins*. UNKNO. ISBN 978-1566251242
* (2000). *The Official Guidebook to America's State Quarters*. House of Collectibles. ISBN 978-0609807705
* (2008). *Smithsonian Guide to Coin Collecting*. Easton Press. ISBN 978-0061341403
* (2008). *Profitable Coin Collecting*. Krause Publications. ISBN 978-1440225598
* (2008). *America’s State Quarters*. House of Collectibles. ISBN 978-0375722592
* (2010). *Rare Coin Investing: An Affordable Way to Build Your Portfolio*. Krause Publications. ISBN 978-1440213588
* (2011). *The Essential Guide to Investing in Precious Metals*. Krause Publications. ISBN 978-1440223716
* (2012). *Small Claims Court Defense: How to Formulate a Winning Strategy.* Thomson Reuters Westlaw. ISBN 978-0314285829
* (2013). *The Official National Park Quarters Book*. Zyrus Press. ISBN 978-1933990262

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Morgan, C. (2025). "Former ANA President David Ganz Has Died". En *Coin Week (Coinweek.com)*. 21 de maio.
* Smith, P. (2025). "". En *American Numismatic Biographies*. Páxinas 167-168.
* Travers, Scott A. (2025). "David L. Ganz, Lawyer, NJ Politician and Prominent Coin Expert, Dies at 73". En *greysheet.com''. 22 de maio.
Lewis Mumford

**Lewis Mumford,** nado en Flushing, Queens (Nova York) o 19 de outubro de 1895 e finado en  Amenia  (estado de Nova York) o 26 de xaneiro de 1990, foi un sociólogo, historiador, filósofo da tecnociencia, filólogo e urbanista estadounidense. Ocupouse sobre todo, cunha visión histórica e rexionalista, da técnica, a cidade e o territorio. Destacan en particular as súas análises sobre utopía e cidade xardín, aínda que teñen maior resonancia as súas obras interdisciplinares, como *The Myth of the Machine*.

## Notas
Branco (apelido)

**Branco** é un apelido galego e portugués. En orixe facía referencia ás características físicas dos seus portadores, neste caso á cor do cabelo ou da pel.

En xaneiro de 2023 existían 151 persoas en Galicia co apelido Branco, ben sexa como primeiro ou segundo apelido. A forma castelanizada *Blanco* é o apelido de 41.971 persoas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de apelidos galegos
### Ligazóns externas 
* Os apelidos en galego. Orientacións para a súa normalización da Real Academia Galega, 2016.
M. A. Cloudesley Brereton

**Maud Adeline Cloudesley Brereton**, nada o 19 de maio de 1872 e finada o 16 de abril de 1946, foi unha reformadora feminista e sanitaria británica que traballou primeiro na educación e logo como escritora promocional para a industria do gas.

## Traxectoria 
Foi coñecida como reformadora social e sanitaria, e por ser a autora de *The Mother’s Companion* (1909), un libro de consellos para esposas modernas que promoveu a igualdade dentro do matrimonio. Cando a British Commercial Gas Association foi fundada en 1911, converteuse en editora do seu Gas Journal (1912-1932). Gran parte do seu traballo baseouse no concepto de usar gas e a súa tecnoloxía para aliviar o traballo doméstico e mellorar a saúde das mulleres e os nenos. Converteuse nunha figura destacada na campaña para que o gas, en lugar da electricidade, fose a principal fonte de enerxía doméstica. Brereton meteu presión aos xerentes da compañía de gas para que usasen e escoitasen os comentarios das mulleres que facían as demostracións, xa que cría que isto melloraría a comunicación bidireccional entre os consumidores e produtores de gas, e aseguraría que as dificultades domésticas dos clientes puidesen terse en conta . Tamén aconsellou ás compañías de gas que consultasen con "asesoras ben formadas".Foi unha das primeiras membros da Sociedade de Enxeñaría de Mulleres e contribuíu con artigos e información á revista *The Woman Engineer* na década de 1920. Foi membro do Efficiency Club e exerceu como presidenta entre 1931 e 1932.

## Notas
Ángel González Adrio

**Ángel González Adrio**, nado en Pontevedra o 10 de febreiro de 1931 e finado en Barcelona o 15 de decembro de 2025, foi un xogador de baloncesto galego.

## Traxectoria 
De pequeno residiu na Arxentina coa súa familia. Residiu en Barcelona e xogou no Picadero JC e o RCD Español. Foi internacional coa selección de baloncesto de España en seis ocasións, e participou no  Campionato Mundial de Baloncesto de 1950, celebrado na Arxentina. 

## Vida persoal
Foi tío do xogador de baloncesto e médico Rafael González-Adrio.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*
Rafael González-Adrio

**Rafael González-Adrio Martínez**, nado en Pontevedra o 6 de novembro de 1934 e finado en Barcelona o 21 de xullo de 2015, foi un xogador de baloncesto e médico traumatólogo galego.

## Traxectoria 
De neno instalouse en Barcelona coa súa familia. Comezou a xogar no Laietà da man do seu tío Ángel, e en 1952 pasou ao primeiro equipo. Despois dun ano no Español fichou polo FC Barcelona, e tras tres tempadas fichou polo Real Madrid. Co equipo branco xogou as dúas primeiras edicións da liga española, nas tempadas 1957 e 1958. Xogou a súa última tempada como profesional na tempada 1958-59 co Picadero JC.

Foi internacional coa selección de baloncesto de España en catorce ocasións, e participou nos Xogos Mediterráneos de 1955.

Tras retirarse exerceu como traumatólogo, e foi xefe dos servizos médicos do Fútbol Club Barcelona durante 18 anos.

## Vida persoal
Faleceu por mor dun cancro de pulmón que se lle diagnosticara dous anos antes. Casou con Ursula Wagner, e tiveron catro fillos e once netos.

## Notas
Aspidoquelona

miniatura|Esta imaxe dun manuscrito francés de 1270 describe a unha *"Aspidoquelona"*.
De acordo coa tradición do *"Physiologus"* e diversos bestiarios medievais, a **Aspidoquelona** é unha criatura lendaria do mar, descrita como unha balea ou unha gran tartaruga, ambas as dúas con grandes espiñas na crista das costas. Con todo, dado que é tan grande que pódese confundir coas illas, o seu aspecto será difícil de detallar. O nome semella ser unha palabra composta que combina *aspis* (do grego, que significa *"escudo"*), e *chelone*, a tartaruga. 

Álzase dende as profundidades dos mares para atraer aos mariñeiros incautos coa súa aparencia de illa para que naufragen, finalmente, os arrastra ata o fondo do mar onde devora tanto ao barco coma aos mariñeiros. Tamén pode emitir un doce cheiro para atraer ós peixes.

Na alegoría moral do *Physiologus* e tradición bestiaria, a *Aspidoquelona* representa a Satán.

## Notas
Brian Cipenga

**Brian Kibambe Cipenga**, nado en Kinshasa o 11 de marzo de 1998, é un futbolista congolés que xoga de extremo esquerdo no Castellón e na selección da República Democrática do Congo.

## Traxectoria 
Nacido en Kinshasa, trasladouse durante a súa xuventude a Portugal, e formouse como futbolista na canteira do Boavista. Despois de debutar co equipo filial na tempada 2017/18, en 2018 fichou polo Freamunde, pasando nos seguintes anos polo conxunto sub-23 do Famalicão, polo SC Ideal, polo Anadia e polo Vilaverdense.

En xuño de 2023 anunciouse a súa fichaxe polo Paços de Ferreira, da Segunda Liga, no que xogou durante unha campaña.

No verán de 2024 fichou polo Castellón, da Segunda División española.

### Selección nacional 
En outubro de 2025 foi convocado pola selección nacional da República Democrática do Congo para unha serie de partidos de clasificación para a Copa do Mundo de 2026.

## Notas
Bahamut

miniatura|442x442px|O *Bahamut* (o peixe) carga nas costas a un gran touro (*Kuyuta*), para que enriba de ambos os dous haxa un anxo.
O **Bahamut** (en ), tamén escrito como *Bahamoot,* de acordo con Zakariya al-Qazwini, é un monstro que habita baixo a estrutura que soporta á Terra.

Nesta concepción do mundo, a Terra está sostida por un anxo, que se atopa sobre unha laxe de pedra preciosa, que está sostida pola besta cósmica (o boi), tamén coñecida como Leviatán. O *Bahamut* carga ó boi nas costas, quen é mergullado na auga para a súa estabilidade.

## O resumo de Lane 
Segundo o resumo de Lane no seu traballo islámico sobre a cosmografía, é un gran peixe que actúa como unha das capas do praneta. É tan inmenso que todos os mares do mundo, se estiveran colocados sobre o *Bahamut* veríanse como unha semente de mostaza. 

## Notas
Encíclica

Unha **encíclica** era orixinalmente unha carta circular enviada a todas as igrexas dunha zona na antiga Igrexa cristiá. Na actualidade, a palabra úsase para unha carta enviada por calquera bispo aos seus fieis. En xeral, a Igrexa católica só emprega este termo para as encíclicas papais, mais a Igrexa ortodoxa e a Comuñón anglicana manteñen o uso tradicional.

## Etimoloxía 
A palabra provén do latín *encyclia*, que a tomou do grego *enkyklios* (en ); significa "envolver nun círculo". Da mesma raíz procede o nome "enciclopedia".

## Na Igrexa católica 
Para a Igrexa católica, unha encíclica papal é, no sentido máis estrito, unha carta enviada polo papa aos bispos católicos dunha área concreta ou, máis frecuentemente, de todo o mundo. Porén, isto pode variar moito, e a miúdo desígnase un público máis amplo para a misiva. En xeral, versan sobre algún aspecto da doutrina católica. As encíclicas papais adoitan ter a forma dun breve apostólico debido ao seu carácter máis persoal, en oposición ás bulas, que teñen unha estrutura máis formal. As encíclicas papais son tan coñecidas que o propio termo "encíclica" acostuma a empregarse en exclusivo para aquelas enviadas polo papa. O seu título é normalmente tomado das súas primeiras palabras en latín.

No catolicismo recente, é común que as encíclicas se usen para cuestións importantes, sendo o segundo documento máis relevante emitido polos papas, despois da constitución apostólica. Secasí, a denominación "encíclica" non sempre denota tal grao de importancia. Os arquivos da páxina web da Santa Sé tenden a clasificar certas encíclicas como "exhortacións apostólicas". Esta terminoloxía informal sinala documentos cun público máis amplos que o dos pastores das igrexas.

Pío XII sostivo que as encíclicas papais, incluso cando non son *ex cathedra* (é dicir, cando non apelan á infalibilidade papal), posúen autoridade dabondo para finalizar un debate teolóxico sobre unha cuestión en particular.

## Notas
Río Rodil

O **Rodil** é un río que flúe por Asturias e Galicia. Nace nos montes asturianos e é o principal afluente do río Eo.

## Afluentes 
Ten varios pequenos regatos, como o Veiga de Logares, que é o seu maior afluente.

## Fauna 
O río é coñecido entre os pescadores polas súas abundantes poboacións de salmón e troita, así como polos seus apreciados cangrexos nobres.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de ríos de Galicia
Reino Ostrogodo

O **Reino Ostrogodo**, oficialmente **Reino de Italia** ( en latín: *Regnum Italiae* ), foi un reino xermánico establecido polos ostrogodos que controlaban Italia e as zonas veciñas entre o 493 e o 553. Liderados por Teodorico o Grande, os ostrogodos mataron a Odoacro, un soldado xermánico e antigo líder dos *foederati*. Odoacro convertérase previamente no gobernante *de facto* de Italia tras a deposición de Rómulo Augústulo, o último emperador do Imperio Romano de Occidente, no 476. Baixo o mando de Teodorico, o reino alcanzou o seu apoxeo, estendéndose dende o sur da Galia no oeste ata o oeste da actual Serbia no sueste. A maioría das institucións sociais do tardío Imperio Romano de Occidente conserváronse durante o seu reinado. Teodorico chamábase a si mesmo "Rei dos Godos e Romanos" ( en latín: *Gothorum Romanorumque Rex* ), demostrando o seu desexo de ser líder de ámbolos pobos.

Baixo o mando de Xustiniano I, o Imperio Romano de Oriente embarcouse nunha campaña para reconquistar Italia no ano 535. Vitixes, que era o gobernante ostrogodo naquel momento, non puido defender o reino con éxito e foi finalmente capturado cando caeu a capital, Rávena. Os ostrogodos uníronse arredor dun novo líder, Tótila, e conseguiron en gran medida reverter a conquista, pero finalmente foron derrotados. O último rei do Reino Ostrogodo foi Teia.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de reis ostrogodos
Sanxurxo (apelido)

**Sanxurxo** é un apelido galego. En orixe facía referencia ao lugar de residencia ou procedencia da persoa, coincidente co topónimo San Xurxo.

En xaneiro de 2023 non existían persoas en Galicia coas formas Sanxurxo ou San Xurxo, ben sexa como primeiro ou segundo apelido. A forma castelanizada *Sanjurjo* é o apelido de 2.764 persoas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de apelidos galegos
### Ligazóns externas 
* Os apelidos en galego. Orientacións para a súa normalización da Real Academia Galega, 2016.
LibreWolf

**LibreWolf** é un *fork* libre e de código aberto do navegador web Firefox, centrado na privacidade e a seguridade. Posúe unha licenza MPL 2.0. Funciona co Open Build Service.

## Desenvolvemento 
LibreWolf publicouse inicialmente para os sistemas operativos Linux o 7 de marzo de 2020. O obxectivo do proxecto era crear unha variante de Firefox orientada cara a privacidade do usuario. Un ano máis tarde saíu unha versión para Windows e, pouco despois, para macOS.

## Características 
LibreWolf carece de telemetría ou actualizacións automáticas, e varias das súas prestacións veñen deshabilitadas por defecto. Por exemplo, Firefox Sync non pode usarse agás activándoo explicitamente na configuración. As *cookies* da sesión e o historial do usuario elimínanse ao pechar o programa, mais esta opción pode desactivarse. Algunhas páxinas web non son plenamente compatibles con LibreWolf.

## Notas
Alan Herbert

**Alan Masslich Herbert**, nado en Chicago (Illinois) o 13 de xuño de 1926 e finado en Sturgis (Dacota do Sur) o 19 de xaneiro de 2013, foi un militar, comunicador e numismático estadounidense.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
Alan Herbert naceu en Chicago o 13 de xuño de 1926 e a súa familia mudouse a Franconia, Nova Hampshire, cando el tiña seis anos, logo do segundo matrimonio da súa nai, Martha, con Willis Erwin Herbert, que se converteu no seu padrasto e de quen tomou o apelido.

### Carreira profesional 
Finalizada a súa educación secundaria en 1944, ingresou no exército estadounidense en setembro dese mesmo ano, e participou en combate na segunda guerra mundial en territorio europeo. Alí colaborou tamén coas emisoras de *American Forces Network* en Frankfurt e en Bremen, en 1946. En 1948 regresou desde Alemaña aos Estados Unidos, onde dirixiu a emisora ​​de radio do hospital Fort Bragg, en Carolina do Norte durante uns meses. e que o nomeou Embaixador Numismático en 2004. Outras das revistas coas que colaborou máis intensamente ao longo da súa traxectoria foron *World Coin News*, *Coins*, *Bank Note Reporter*, *Coins Magazine* e *Coin Prices*. Liselotte faleceu en 1992, e dous anos máis tarde Herbert casou en segundas nupcias con Josephine Noyce, finada en 2001. e foi soterrado no cemiterio Pine Slope, en Belle Fourche, nese mesmo estado.
* 1997: Premio Clemy, do *Numismatic Literary Guild*.

* 2001: Premio Glenn Smedley Memorial (ANA).

## Publicacións 
Esta é unha escolma dalgúns dos traballos monográficos publicados por Alan Herbert ao longo da súa traxectoria:

* (1972). *The Official Price Guide to Mint Errors*. [7ª ed. House of Collectibles, 2007. ISBN 978-0375722158] 
* (2005). *Coin Collecting 101 What You Need to Know*. Krause Publications. ISBN 978-0896891821

* (1982). ''The Official Investor's Guide to Buying and Selling Silver Dollars*. House of Collectibles. ISBN 978-0876373019

* (1995). *Coin Clinic: 1001 Frequently Asked Questions*. Krause Publications. ISBN 978-0873413800
* (2010). *Warman's U.S. Coin Collecting*. Krause Publications. ISBN 978-1-4402-1368-7
* (2011). *Coin Clinic 2: 1.001 More Frequently Asked Questions*. Krause Publications. ISBN 0-87349-875-5

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Harper, D. (2013). "Alan Herbert will be missed". En *Numismatic News*. 23 de xaneiro.
* Smith, P. (2025). "". En *American Numismatic Biographies''. Páxina 206.
Sabela Eiriz

**Sabela Martínez Eiriz**, coñecida como **Sabela Eiriz**, nada en Lugo en 1991, é unha artista multidisciplinar, cineasta, fotógrafa e profesora galega.

## Traxectoria 
Graduada en Comunicación Audiovisual pola Universidade de Santiago de Compostela en 2013, ten mestrados de Fotografía e Deseño (Elisava), Estudos Comparados de Literatura, Arte e Pensamento (Universidade Pompeu Fabra) e Profesorado de Artes Visuais (Universidade da Coruña). É doutora en Artes e Educación pola Universidade de Granada. É profesora e investigadora na Área de Didáctica da expresión plástica da UDC e forma parte do grupo de investigación Arte-Facto.  Compaxina a docencia co seu traballo como fotógrafa.

Como artista, abarca diversas disciplinas: comezou polo teatro ata chegar ao eido audiovisual e fotográfico. A súa obra combina unha perspectiva conceptual e contemplativa, onde a experiencia e o pensamento se entrelazan. Traballa sobre a memoria, a identidade, os vínculos persoais e a relación coa imaxes. Ten participado en exposicións, residencias artísticas e proxeccións audiovisuais. A súa obra atópase en coleccións como a Fundació Vila Casas e a Rede Museística Provincial de Lugo. O seu traballo cinematográfico foi exhibido en festivais como L'Alternativa, Cineuropa, Curtocircuíto (Mención Especial Galicia 2024) ou Intersección (Premio Contemporánea 2024).

## Exposicións 
* *Cuando esta fotografía hable*, 2024. Espacio Peculiar, Oleiros. Comisariada por Pilar Romero Cajigal.
* *distinta, pero a mesma*, 2024. Instalación no CAM de Lugo.
* *memorabilia*, 2024. Sarao Gallery, Ferrol.
* *un lugar desprazado coma o meu corpo*, 2024. Galería Néboa, Lugo.
* *A táctica do colibrí*, 2024. Fundación Luis Seoane, A Coruña. Colectiva. Comisariada por José María Mesías Lema 

* *Sobre los mismos pasos*, 2018. Espais Volart Fundació Vila Casas, Barcelona. Comisariada por Glòria Bosch e Natàlia Chocarro.

## Filmografía 
* *a fotografía velada é espazo para unha proposta de memoria*, 2024. Mención especial Galicia en Curtocircuíto e Premio Contemporánea en Intersección Festival Internacional de Cinema da Coruña.
* *eu non quero ser triste*, 2023. Premio do público en MARXE II Certame Internacional de Videopoesía.
* *nana*, 2022.
* *veo veo*, 2021. Premio ExAequo Xurado Xove en Intersección Festival de Arte Audiovisual.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial

* Ficha na UdC
* "A mirada no lugar compartido". Entrevista en VINTE.gal
William B. Murray

**William Bain Murray** (tamén coñecido como **Bill Murray**), nado en Harvard, Illinois, o 13 de novembro de 1919 e finado en San Antonio, Texas, o 16 de novembro de 2015, foi un militar, escritor e numismático estadounidense.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
Bill Murray naceu en Harvard, Illinois, o 13 de novembro de 1919, o máis novo dos catro fillos de Edith Catherine Ross (1878-1926) e de Thomas Henry Murray (1876-1951).

Logo da súa graduación en educación secundaria, en 1959 acadou o título de *Bachelor of Science* na Universidade de California nos Ánxeles.

### Coleccionista e autor numismático 
Durante moito tempo foi coleccionista de moedas e medallas de diversas temáticas.

## Recoñecementos 
* 1991: Medalla ao Mérito da *American Numismatic Association* (ANA).
* 1995: Premio Glenn Smedley Memorial (ANA).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Smith, P. (2025). "". En *American Numismatic Biographies*. Páxinas 313-314.
* Starck, J. (2016). "Former Coin World columnist Bill Murray dies". En *Coin World*. 2 de febreiro de 2016.
(c)Brain

**(c)Brain** (ou **Brain**) é o nome estándar da industria para un virus informático que se publicou na súa primeira forma o 19 de xaneiro de 1986, e considérase o primeiro virus informático para o ordenador persoal IBM (IBM PC) e compatibles.

## Descrición 
Brain afecta o PC substituíndo o sector de arranque dun disquete por unha copia do virus. O sector de arranque real móvese a outro sector e márcase como defectuoso. Os discos infectados adoitan ter cinco quilobytes de sectores defectuosos. A etiqueta do disco adoita cambiarse a ©Brain e pódese ver o seguinte texto nos sectores de arranque infectados:
:Welcome to the Dungeon (c) 1986 Amjads (pvt) Ltd VIRUS_SHOE RECORD V9.0 Dedicated to the dynamic memories of millions of viruses who are no longer with us today - Thanks GOODNESS!!! BEWARE OF THE er..VIRUS : this program is catching program follows after these ....$#@%$@!!
Hai moitas variacións menores e maiores desa versión do texto. O virus ralentiza a unidade de disquete e fai que sete kilobytes de memoria non estean dispoñibles para DOS. Brain foi escrito por Amjad Farooq Alvi, que naquel momento vivía en Chah Miran, preto da estación de tren de Lahore, en Lahore, Paquistán. Os irmáns Alvi dixéronlle á revista *Time* que o escribiran para protexer o seu software médico da copia ilegal e que se supuña que só tiña como obxectivo a infracción dos dereitos de autor. A mensaxe críptica «Benvidos ao Dungeon», unha salvagarda e referencia a un dos primeiros foros de programación en Dungeon BBS, apareceu despois dun ano porque os irmáns licenciaron unha versión beta do código. Non se puido contactar cos irmáns para recibir a publicación final desta versión do programa.

O Brain orixinal carece de código para xestionar o particionamento do disco ríxido e evita infectalos comprobando o bit máis significativo do número de unidade do BIOS ao que se accede. Non infecta o disco se o bit está activado, a diferenza doutros virus da época, que non prestaban atención ao particionamento do disco e, en consecuencia, destruían os datos almacenados nos discos duros tratándoos do mesmo xeito que os disquetes. Brain a miúdo pasaba desapercibido, en parte debido a esta non destrutividade deliberada, especialmente cando o usuario prestaba pouca ou ningunha atención á baixa velocidade de acceso aos disquetes.

O virus viña completo cun enderezo e tres números de teléfono, e unha mensaxe que lle indicaba ao usuario que o seu equipo estaba infectado e que terían que contactar para a vacinación:
:
:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Rootkit

### Ligazóns externas 
*
Brain

**Brain** pode referirse a:
* **(c)Brain**, virus informático,
* **Brain**, revista científica,
* **Brains**, un concello de Francia.
Juan Manuel Casares Gándara

**Juan Manuel Casares Gándara**, nado en Ourense en 1967, é un veterinario e político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Licenciado en Veterinaria pola Universidade de Santiago de Compostela e en Ciencia e Tecnoloxía dos Alimentos pola Universidade de Vigo. É inspector veterinario da Consellería do Medio Rural. Foi director da Estación de Viticultura e Enoloxía de Galicia (2013-2024) e presidente do Consello Regulador da Denominación de Orixe Ribeiro e da Ruta do Viño do Ribeiro (2017-2024). Nas eleccións galegas de 2024 foi elixido deputado do Parlamento de Galicia polo PPdeG. Colabora en xornais e revistas.
## Obras 
* *O pensamento político de Florentino López Cuevillas*, 2011.
* *A pegada de carbono. Afección do cambio climático no sector vitivinícola*, 2020.
### Obras colectivas 
* *O viño tostado*, 2022.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2024
### Ligazóns externas 
* Ficha no Parlamento de Galicia
Marion Talbot

**Marion Talbot**, nada en Thun, no cantón de Berna, Suíza, o 31 de xullo de 1858 e finada en Chicago o 20 de outubro de 1948, foi unha educadora estadounidense que ocupou o cargo de decana de mulleres na Universidade de Chicago entre 1895 e 1925, foi unha líder influente na educación superior das mulleres nos Estados Unidos a principios do século XX. En 1882, cando aínda era estudante, cofundó a Asociación Americana de Mujeres Universitarias xunto coa súa mentora Ellen Swallow Richards. Durante a súa longa carreira na Universidade de Chicago, Talbot loitou tenazmente e, a miúdo con éxito, para mellorar o apoio ás estudantes e ao profesorado feminino, e contra os esforzos por restrinxir a igualdade de acceso ás oportunidades educativas.
## Notas
Diego Barri

**Diego Hernández Barriuso**, máis coñecido como **Barri**, nado en Salamanca o 19 de setembro de 1995, é un futbolista español que xoga no Castellón. Xoga principalmente como centrocampista, pero tamén pode xogar de lateral dereito.

## Traxectoria 
Formouse como futbolista nas canteiras do CD Navega, a UD Salamanca e a AD Unión Adarve. Na tempada 2014/15 debutou co filial do RSD Alcalá e nos seguintes anos pasou polo Los Yébenes e o Móstoles URJC.

En xuño de 2017 fichou polo Getafe B e o 21 de abril do ano seguinte debutou co primeiro equipo na Primeira División, substituíndo a Sergio Mora nunha vitoria por 1-0 ante o Eibar. Durante as seguintes campañas xogou no Albacete, da Segunda División, o Badajoz, de Segunda B, e o Celta de Vigo B, tamén na terceira categoría.

En xaneiro de 2022 fichou polo NK Osijek da liga croata. Regresou a España en xuño de 2023, fichando pola Cultural Leonesa, da Primeira Federación, coa que logrou o ascenso a Segunda na campaña 2024/25.

O 2 de xullo de 2025 asinou un contrato de dous anos co Castellón, tamén de Segunda.

## Notas