open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Underworld: Awakening

***Underworld: Awakening*** é un filme estadounidense dirixido por Måns Mårlind e Björn Stein que se estreou no 2012. Cuarta entrega da saga *Underworld*.

## Sinopse 
Despois de estar apresada e en coma durante quince anos, a vampiro Selene (Kate Beckinsale) descobre que ten unha filla de catorce anos metade vampiro, metade lobishome chamada Nissa. Cando ela a atope deberá deter a Biocom no seu intento por crear unha raza de Súper-Licántropos que queren acabar cos vampiros.

## Personaxes 
* Kate Beckinsale como Selene
* Sandrine Holt como Lida
* India Eisley como Suxeito 2/Eve
* Theo James como David
* Michael Ealy como Detective Sebastian
* Charles Dance como Thomas
* Stephen Rea como Doutor Jacob Lane
* Kris Holden-Ried como Quint Lane

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Os Cregos

O topónimo **Os Cregos** pode referirse a:

;En Galiza
***Vilar dos Cregos**, lugar da parroquia de San Cibrao de Monte de Meda, no concello de Guntín;
***Fraga dos Cregos**, lugar da parroquia de Ribadeume, no concello das Pontes de García Rodríguez.

## Véxase tamén
### Outros artigos
O Crego

O topónimo **O Crego** pode referirse a:

;En Galiza
***O Eido do Crego**, lugar da parroquia do Piñeiro, no concello de Covelo;
***A Graña do Crego**, lugar da parroquia do Val de Xestoso, no concello de Monfero;
***A Porta do Crego**, lugar da parroquia de Mera de Abaixo, no concello de Ortigueira;
***Chan do Crego**, lugar da parroquia de Monte Redondo, no concello de Padrenda;
***O Lugar do Crego**, lugar da parroquia de Vilarmaior, no concello de Vilarmaior.

## Véxase tamén
### Outros artigos
O Casanova, de Federico Fellini

***O Casanova, de Federico Fellini*** (en ) é un filme italiano dirixido por Federico Fellini que se estreou en 1976. Baséase no libro *Histoire de ma vie* de Giacomo Casanova. Estreouse en galego o 2 de marzo de 1991 a través da TVG.

## Sinopse 
Giacomo Casanova, vello bibliotecario do castelo do Dux, en Bohemia, recorda a súa vida, repleta de historias de amor e de aventuras. Ancián, só e desesperado, lembra as apaixonantes viaxes da súa xuventude por todas as capitais de Europa.

## Personaxes 
* Donald Sutherland como Giacomo Casanova
* Tina Aumont como Henriette
* Cicely Browne como Madame D'Urfé
* Carmen Scarpitta como Madame Charpillon
* Clara Algranti como Marcolina
* Daniela Gatti como Giselda
* Margareth Clémenti como Irmá Maddalena
* Mario Cencelli como Moebius
* Olimpia Carlisi como Isabella
* Silvana Fusacchia como Irmá de Isabella

## Galardóns e nomeamentos 
* 1976: Oscar: Mellor vestiario. 2 nomeamentos.
* 1976: Premios David di Donatello: Mellor música.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Calaverita

A **calaverita** ou **telurio de ouro**, é un mineral metálico. A súa composición química presenta a fórmula AuTe2, de masa molecular 452,2 u e un contido de 56,44% de telurio e un 43,56% de ouro. Preséntase con estrutura cristalina monoclínica, opaca, fractura concoidal, con dureza entre 2,5 e 3,0. É un dos poucos compostos dos que pode obterse ouro e telurio.

Foi descuberto por primeira vez no condado de Calaveras, no estado norteamericano de California, en 1861, de aí o seu nome. A cor pode variar desde un branco prateado a un amarelo lácteo. O principal mineral asociado é a silvanita. As principais reservas deste mineral atópanse nos Estados Unidos (Colorado e California), Romanía (Nagyag), Canadá (Ontario e Quebec) e en Australia (Kalgoorlie).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Calaverita, *mindat.org*.
* Calaverita, *webmineral.com*.
* Manual de calaverita, *Mineral Data Publishing*.
Jean Dujardin

**Jean Edmond Dujardin**, nado o 19 de xuño de 1972 en Rueil-Malmaison, Altos do Sena, é un actor e humorista  francés gañador do Oscar ó mellor actor polo seu papel no filme *The Artist* (2011).

## Filmografía 
### Filmes 
### Televisión 
## Véxase tamén
Xosé Luís Santos Cabanas

**Xosé Luís Santos Cabanas**, nado na Lavacolla (Sabugueira, Santiago de Compostela) en 1952 é un escritor galego.

## Traxectoria 
Participa na Asociación A Oliveira de Teo e nas Redes Escarlata.

## Obras 
### Poesía 
* *Por estas palabras recadadas*, 2006, edición do autor, Santiago de Compostela.

### Narrativa 
* *De noxos e de brétema: contos*, 1996, Editorial Noroeste.
* *Conto para ler chovendo*, 1997, Toxosoutos.
* *Novas do exterior*, 2016, Axóuxere Edicións.
**É todo conto?* (2020). Toxosoutos. 72 páxs. ISBN 978-84-121731-9-2.

### Obras colectivas 
* *XVI Festival da Poesia no Condado. Outro mundo é posível*, 2002, S. C. D. Condado.
* *¿U-lo Prestige? Entre a ecoloxía e a globalización*, 2005, Ediciós do Castro. Con Carlos Taibo.
* *Polifonías II. Voces poéticas contra a violencia de xénero*, 2007, Espiral Maior.
* *Versus cianuro. Poemas contra a mina de ouro de Corcoesto*, 2013, A. C. Caldeirón.
* *Verbo na arria. Homenaxe literaria a Xohan Xesus González*, 2016, Fervenza.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do autor na Biblioteca Virtual Galega.
Diego Cousillas Novo

**Diego Cousillas Novo**, nado en Malpica de Bergantiños en 1980, é un escritor galego.

## Traxectoria 
É licenciado en Filoloxía Galega. Traballa como profesor de ensino secundario.

Colaborador en diversas revistas literarias, ten participado en numerosos recitais poéticos.

## Obras 
### Poesía 
* *Faltas de ortografía*, 2008, Espiral Maior.

* *Expurgación*, 2022, Editorial Caldeirón.

* *Tratado para ollomoles*, 2024, Medulia.

* *G*, 2024, Edicións Laiovento.
### Obras colectivas 
* *Versos no Olimpo. O Monte Pindo na poesía galega*, 2013, Toxosoutos.

* *Versus cianuro. Poemas contra a mina de ouro de Corcoesto*, 2013, A. C. Caldeirón.
## Premios 
* Gañador do IX Premio de poesía Johán Carballeira no 2005, por *Faltas de ortografía*.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Edicións Laiovento

* Entrevista en Galicia Hoxe, do 4 de xaneiro de 2009
Síndrome postorgásmica

A **síndrome postorgásmica** (**POIS** polas súas siglas inglesas *postorgasmic illness syndrome*) é unha enfermidade que se caracteriza por síntomas de debilidade tras o orgasmo que pode durar de varias horas a varios días. Foi descrito por primeira vez no ano 2002.
## Síntomas 
Os síntomas normalmente aparecen despois de media hora do orgasmo e vaise aos poucos días. Os síntomas físicos inclúen fatiga severa, dor de cabeza leve ou severa, e síntomas parecidos á gripe ou á alerxia, tales como tose, irritación dos ollos e nasal ou mialxia.
Os afectados evitan a actividade sexual,
## Epidemioloxía 
A POIS podería afectar a entre o 0.25% e o 1% da poboación. Está considerada unha enfermidade rara.
## Notas 
## Véxase tamén 
### ligazóns externas 
* Semen allergy suspected in rare post-orgasm illness (Reuters, 17 de xaneiro de 2011) 
* Una misteriosa enfermedad te deja K.O. después del orgasmo (Público, 18 de xaneiro de 2011)
Folla Branca, Ribadeume, As Pontes de García Rodríguez

**Folla Branca** é un lugar da parroquia de Ribadeume no concello coruñés das Pontes de García Rodríguez na comarca do Eume. Tiña 6 habitantes no ano 2014 segundo datos do IGE, dos cales 4 eran homes e 2 eran mulleres.
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ribadeume 
### Parroquias das Pontes de García Rodríguez
Hardcore '81

'''''Hardcore '81''''' é un álbum da banda canadense de hardcore punk D.O.A., editado no ano 1981 a través do selo Sudden Death Records. Está considerado por moitos como a primeira referencia á escena norteamericana do punk coñecida como hardcore.

## Listaxe de cancións 
Todas as cancións compostas por Joey "Shithead" Keithley, agás onde se indique.
#"D.O.A" - 1:38
#"Unknown" (Keithley, Chuck Biscuits) - 2:30
#"Slumlord" - 1:55
#"Musical Interlude" - 
#"I Don't Give A Shit" - 0:22
#"M.C.T.F.D" - 1:21
#"Communication Breakdown" (versión de Led Zeppelin) - 1:38
#"001 Loser's Club" (Brian Goble, Keithley, Dimwit, Werner) -  1:57
#"Fucked Up Baby" - 1:54
#"The Kenny Blister Song" - 1:27
#"Smash The State" - 0:16
#"My Old Man's A Bum/Bloodsucker Baby" (Keithley, Dimwit) - 3:13
#"Waiting For You" - 0:45

Algunhas re-edicións en CD do álbum inclúen catro cancións extra procedentes do EP ''Don't Turn Yer Back (On Desperate Times)'':
#General Strike (Keithley, Dave Gregg) - 3:36
#Race Riot - 1:06
#A Season in Hell (Goble) - 2:34
#Burn It Down - 2:34

## Notas
Terceira división española 2001/02

A tempada **2001–02** da **Terceira División de España** foi a 68º edición deste torneo.

## Clasificación
### Grupo 1
**X** = Partidos xogados; **G** = Partidos gañados; **E** = Partidos empatados; **P** = Partidos perdidos; **GF** = Goles a favor ; **GC** = Goles en contra; **DG** = Diferenza de goles; **Pts** = Puntos

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Web oficial da LFP
* Web oficial da Real Federación Española
Beşiktaş JK

O **Beşiktaş Jimnastik Kulübü** é unha entidade polideportiva da cidade de Istanbul, fundada en 1903, popularmente coñecida pola súa sección profesional de fútbol que compite na Superliga de Turquía.

Considerado como un dos 3 clubs deportivos máis laureados de Turquía, mantén unha salientable rivalidade cos outros 2 grandes equipos veciños da cidade de Istanbul, o Fenerbahçe SK e o Galatasaray SK. Estes son os 3 únicos equipos que disputaron tódalas edicións da Süper Lig dende a súa creación en 1956, e que lideran o palmarés da competición.
## Estadio 
O equipo disputa os seus encontros como local no estadio BJK İnönü, inaugurado en 1947, e remodelado por última vez en 2004, que conta con capacidade para acoller a 32.086 seareiros sentados nas bancadas. O recinto está na parte europea da cidade de Istanbul, preto do Palacio de Dolmabahçe, á beira do Bósforo.

## Palmarés 
O Beşiktaş JK é actualmente o 3º equipo turco de fútbol máis laureado, co seguinte palmarés:
* **Superliga de Turquía (13)** = 1956-57, 1957-58, 1959-60, 1965-66, 1966-67, 1981-82, 1985-86, 1989-90, 1990-91, 1991-92, 1994-95, 2002-03, 2008-09
* **Copa de Turquía (9)** = 1975, 1989, 1990, 1994, 1998, 2006, 2007, 2009, 2011
* **Supercopa de Turquía (9)** = 1967, 1974, 1986, 1989, 1992, 1994, 1998, 2006
## Xogadores 
200px|miniatura|esquerda|Simão Sabrosa.
180px|miniatura|dereita|Ricardo Quaresma.

No Beşiktaş JK teñen xogado futbolistas salientables como Nihat Kahveci, Adrian Ilie, John Carew, Guti, Chemo del Solar, Christopher Nusa Ohen, Yordan Letchkov, Daniel Amokachi, Les Ferdinand, Édouard Cissé, Juanfran, Ronny Johnsen e Stefan Kuntz.

## Outras seccións 
O Beşiktaş Jimnastik Kulübü conta con seccións deportivas de atletismo, boxeo, xadrez, ximnasia, remo, voleibol, tenis de mesa, loita e baloncesto, senDo esta sección a segunda en importancia dentro do club.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Beşiktaş Cola Turka
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Beşiktaş Jimnastik Kulübü
Alexandra Lamy

**Alexandra Lamy**, nada o 14 de outubro de 1971 en Alès, Gard, é unha actriz francesa de cinema, teatro e televisión.

## Véxase tamén
Lámpada led

miniatura|200px|Lámpada LED.
As **lámpadas LED** son lámpadas baseadas na tecnoloxía led (Díodos Emisores de Luz). A luz que emiten non é tan intensa como a das lámpadas incandescentes ou as de descarga. Por iso para conseguir o mesmo tipo de iluminación que o das lámpadas convencionais é necesario agrupar LEDs con maior ou menor intensidade, dependendo da iluminación desexada.

As lámpadas de led teñen certas vantaxes así como tamén inconvenientes:

Vantaxes:
*Este tipo de lámpadas teñen unha duración superior as 50.000 horas.
*O seu arranque é instantáneo.
*Baixa degradación co paso do tempo.

Inconvenientes: 
*Custo inicial máis alto que o das lámpadas convencionais.
*Quéntanse rapidamente, polo que no seu interior hai disipadores que xestionan a calor.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
Características físicas dos leds
The Lord of the Rings: The Battle for Middle-earth

***The Lord of the Rings: Conquest*** é un xogo de estratexia creado por EA Los Angeles. Baséase na saga de filmes de Peter Jackson *The Lord of the Rings*, que á súa vez está baseado nos libros de J. R. R. Tolkien *O señor dos aneis*. O xogo emprega vídeos curtos dos filmes e as voces dos actores. Usa a tecnoloxía de xogos SAGE de *Command & Conquer: Generals* e foi estreado o 6 de decembro de 2004. A súa secuela, *The Lord of the Rings: The Battle for Middle-earth II*, foi estreado o 2 de marzo de 2006.

Os servidores online de *The Battle for Middle Earth* foron pechados permanentemente o 31 de decembro de 2010 por EA Games, debido á expiración dos dereitos de autor."

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
**O señor dos aneis*

### Ligazóns externas 
* Lord of the Rings: The Battle for Middle-earth na IMDb 
* Páxina Oficial
Broken Boy Soldiers

***Broken Boy Soldiers*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de rock alternativo The Raconteurs, editado o 16 de maio do 2006 no Reino Unido e o 16 de maio do 2006 nos Estados Unidos. O disco foi acollido con boas críticas en xeral e deu sinxelo número 1 "Steady, As She Goes". O traballo foi nomeado ao mellor álbum de rock na 49 edición dos Premios Grammy.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas por Brendan Benson e Jack White.

;Edición *Deluxe*
Narón (homónimos)

O topónimo **Narón** pode referirse a:

;En Galiza
***Narón**, concello da comarca de Ferrol;
****Narón**, parroquia de dito concello;
****San Xiao de Narón**, parroquia de dito concello;
***Narón**, parroquia do concello de Portomarín;
****Narón**, lugar de dita parroquia;
****A Casilla de Narón**, lugar de dita parroquia;
***Narón**, lugar da parroquia de Guilfrei, no concello de Becerreá;
***O Narón**, lugar da parroquia das Pontes de García Rodríguez, no concello das Pontes de García Rodríguez;
***Vendas de Narón**, lugar da parroquia de San Mamede do Río, no concello de Portomarín.

;Deportes
***Narón Balompé Piñeiros**, club de fútbol galego.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Narón TV**, canle de televisión galega.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Escuela Vivida

***Escuela Vivida*** foi unha publicación editada en Pontevedra entre 1935 e 1936.

## Historia e características 
Subtitulado *Órgano de la Casa del Maestro*, apareceu o 2 de maio de 1935. Publicábase os días 2, 9, 16 e 23 de cada mes. Defendía o ensino laico, gratuíto e obrigatorio, e reclamaba a aprendizaxe en lingua galega ata os oito anos. Incluíu información sobre ciencia, arte, lexislación e política educativa. A sección societaria estaba dirixida polo secretario da sección da FETE de Vigo, Víctor Fraiz Villanueva. Entre os seus colaboradores figuraron Roxelio Pérez González e Xesús Golmar. Cesou a súa publicación co número 59 o 16 de xullo de 1936.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Víctor Fraiz Villanueva

**Víctor Manuel Fraiz Villanueva**, nado na Bandeira (Silleda) o 26 de marzo de 1887 e finado en Vigo o 14 de setembro de 1937, foi un mestre e sindicalista galego.

## Traxectoria 
[miniatura|300px|Víctor Fraiz cos exploradores de Ponte Caldelas, retrato en *[Vida Gallega*, 1935.]]
Fillo do mestre Salustiano Fraiz Andón e de Manuela Villanueva Mosquera e sobriño do tamén mestre Vicente Fraiz Andón. Pasou unha larga tempada en Cuba co seu tío, e ao regreso a Galicia estudou Maxisterio na Escola Normal de Santiago de Compostela. Exerceu como mestre nas escolas de Ponte Caldelas, onde fundou e dirixiu o periódico *El Heraldo de Puente-Caldelas* e organizou os exploradores, Vilaza (Gondomar) e Coia.

Membro do PCE, foi secretario fundador de FETE-UGT. Dirixiu a revista *Nueva Galicia* de Vigo (1927) e colaborou en publicacións como *Escuela Vivida*, *Escuela del Trabajo* de Ourense e *El Pueblo Gallego*. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 tivo que fuxir ao monte, e pasou a Portugal. En represalia detiveron o seu fillo Víctor, e internárono no campo de concentración de San Simón, pero foi finalmente asasinado en novembro de 1936. Os seus fillos Vicente e Ramón tamén foron detidos. Victor Fraiz decidiu entregarse a cambio de que os liberaran e dun xuízo xusto. Pero foi encarcerado e xulgado en Vigo por rebelión militar e condenado a pena de morte. Foi executado no monte do Castro o 14 de setembro de 1937.

## Obras 
* *Manual del turista. Guía de Vigo*, 1926.

## Vida persoal 
Casou con Placeres Castellanos Pan, coa que tivo sete fillos: Milagros, Salustiano, Consuelo, Víctor, Vicente, Ramón e Manuel.

## Recoñecementos 
O acceso ao CEIP da Bandeira pasou a chamarse Rúa Víctor Fraiz Villanueva no 2009.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Víctor Fraiz: mestre renovador, líder do PC, fusilado en 1936
Terceira división española 1994/95

A tempada **1994–95** da **Terceira División de España** foi a 61º edición deste torneo.

## Clasificación
### Grupo 1
**X** = Partidos xogados; **G** = Partidos gañados; **E** = Partidos empatados; **P** = Partidos perdidos; **GF** = Goles a favor ; **GC** = Goles en contra; **DG** = Diferenza de goles; **Pts** = Puntos

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Web oficial da LFP
* Web oficial da Real Federación Española
Republicanismo federal

O **republicanismo federal** é unha ideoloxía que entende a República como asociacións locais de cidadáns e promove a participación cidadá nos asuntos públicos. Unha parte importante é o concepto do federalismo, buscándose a descentralización ou distribución e as unidades de administración e xestión máis pequenas, para así evitar gobernos centrais fortes cunha alta concentración de poder. Foi a antesala do cantonalismo.

Francesc Pi i Margall e o Partido Republicano Democrático Federal son os referentes desta tendencia importante na España do século XIX.

## Ligazóns externas
*Divulgación do Movemento Republicano e o seu ideario: Pi i Margall
Semperoper

O **Semperoper** ou **Sächsische Staatsoper Dresden** (en galego **Ópera Estatal Saxona de Dresde**) é un teatro de ópera situado na cidade de Dresden (Alemaña). Trátase do edificio da ópera do estado de Saxonia e a sede da Sächsische Staatskapelle Dresden (Orquestra Estatal Saxoa de Dresde). Está situado á beira do río Elba, en pleno centro da cidade alemá.

Foi orixinalmente construído en 1841 polo arquitecto Gotfried Semper e é considerado unha das xoias da arquitectura teatral mundial. Foi destruído durante o masivo Bombardeo de Dresden na segunda guerra mundial en 1945, aínda que foi reconstituído ata o último detalle e reaberto exactamente 40 anos despois da súa destrución, o 13 de febreiro de 1985, sendo reinaugurado coa mesma ópera que se representara antes de ser destruída, *Der Freischütz* de Carl Maria von Weber.

Neste teatro tiveron lugar as estreas dalgunhas das máis importantes óperas alemás, incluíndo tres óperas de Richard Wagner (*Rienzi*, *Der fliegende Holländer* e *Tannhäuser*) e a meirande parte das de Richard Strauss.

## Directores musicais 
No Semperoper actuaron destacados directores como:

* Johann Adolph Hasse 
* Carl Maria von Weber 
* Carl Gottlieb Reißiger 
* Richard Wagner 
* Ernst von Schuch 
* Fritz Reiner 1914-1921
* Fritz Busch 1922-1933
* Karl Böhm 1934-1942
* Karl Elmendorff 1943-1944
* Joseph Keilberth 1945-1951
* Rudolf Kempe 1949-1952
* Otmar Suitner 1960-1964
* Kurt Sanderling 1964-1967
* Herbert Blomstedt 1975-1985
* Hans Vonk 1985-1990
* Giuseppe Sinopoli 1992-2001
* Semyon Bychkov 2001-2002
* Bernard Haitink 2002-2004
* Fabio Luisi 2004-2012
* Christian Thielemann dende 2012

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* www.semperoper.de - Página oficial .
* Semperoper Stadt-Panorama - Vista de 360º interactiva .
FreeDOS

**FreeDOS** (anteriormente coñecido como **Free-DOS** e **PD-DOS**) é un sistema operativo para ordenadores compatibles IBM que se desenvolveu como unha alternativa libre a MS-DOS tras o anuncio de Microsoft de poñer fin ao seu soporte como un produto separado en 1994 e deixalo tan só como parte do seu sistema Windows. Distribúese baixo licenza GPL e inclúe algunhas características que non estaban presentes no MS-DOS como controlador Ultra-DMA, soporte para discos grandes (LBA) e o sistema de arquivos FAT32, o controlador DOSLFN para usar os nomes de arquivo longos de VFAT ou o soporte do hardware actual como pode ser o USB. A primeira versión alpha (0.05) lanzouse o 12 de xaneiro de 1998 e estivo dispoñible en diversas versións beta ata que o 3 de setembro de 2006 saíu a primeira versión estable (1.0) e en xaneiro de 2012 apareceu a versión 1.1. Componse de moitos programas diferentes e separados que actúan como paquetes.

## Versións 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial .
* The FreeDOS Project en Sourceforge .
Iluminación a tres puntos

300px|miniatura|dereita|Un retrato feito cunha iluminación a tres puntos.
A **iluminación a tres puntos** é unha técnica de iluminación básica empregada en vídeos, filmes, fotografías e imaxes creadas por ordenador para as personaxes que non se atopan en movemento. Este é un sistema moi versátil que forma a base da maioría de coñecementos sobre iluminación en fotografías de estudio.

## Tipos de luces
Esta técnica utiliza 3 focos de luz: a principal chámase luz clave, sendo as outras a luz de recheo e a contraluz.

250px|miniatura|esquerda|Típico esquema de iluminación a tres puntos.

***Luz clave:** Tamén coñecida como *key light*. Esta é a luz principal, normalmente é a luz máis forte e a que ten máis influencia no aspecto da escena. En termos de calidade, debe situarse aproximadamente entre un termo medio entre luz dura e luz difusa. En estudio, utilízase xeralmente un Fresnel. Na fórmula das tres luces, debe situarse formando un ángulo entre 30 e 45 graos co eixo que forman a cámara e o suxeito, ben á dereita ou ben á esquerda da cámara. Un ángulo de 45 graos é o que produce unha maior modelaxe e resalta mellor as texturas do suxeito.
***Luz de recheo:** Tamén coñecida como *fill light*. A luz principal utilizada soa produce sombras duras que poden distraer a atención. A luz de recheo úsase para suavizar estas sombras, sen eliminalas completamente. A luz de recheo é unha fonte de luz difusa. Colócase formando uns 90 graos co eixo que forma a luz principal co suxeito. O máis seguro é colocala formando un ángulo duns 45 graos co eixo da cámara. A luz de recheo ben situada produce unha transición gradual das áreas iluminadas ás zonas de sombra, producindo unha mellor percepción de tridimensionalidade.
***Contraluz:** Tamén coñecida como *back light*. A función desta luz é separar ao suxeito do fondo creando un sutil bordo de luz ao redor do suxeito. O contraluz debe colocarse xustamente detrás do suxeito con relación á cámara. Deberíase poder trazar unha liña recta ficticia que parte do obxectivo da cámara, pasa polo suxeito e chega ata a luz de contraluz. Se esta luz está demasiado desviada cara a un dos lados, proxectará moita luz sobre ese lado, deixando o outro escuro.

## Iluminación a catro puntos
250px|miniatura|dereita|Típico esquema de iluminación a catro puntos.
Existe outra técnica, denominada de **iluminación a catro puntos**, que ademais das luces mencionadas anteriormente usa a luz de fondo:

***Luz de fondo:** Tamén coñecida como *background light*. Ilumina os fondos e engade profundidade e separación entre os elementos da escena. Pódese utilizar calquera tipo de luz con este fin, sempre que proporcione unha iluminación uniforme do fondo, non afecte ao suxeito principal e este posúa a intensidade adecuada. Se o fondo ten detalle ou textura, esta fonte de luz sitúase ao mesmo lado que a principal, para manter a consistencia na dirección da luz.
Proxecto Adam

O **proxecto Adam** foi unha misión proposta por Wernher von Braun a principios de 1958 para enviar ao primeiro home ao espazo nunha misión suborbital a bordo dunha cápsula lanzada mediante un foguete Redstone. O proxecto foi desestimado e tildado de "espectáculo" a favor do proxecto Mercury.

## Historia 
Tralo éxito da posta en órbita do primeiro satélite artificial estadounidense, o Explorer I, a bordo dun foguete Juno, derivado do foguete Redstone, Wernher von Braun propuxo o proxecto Adam para enviar ó espazo ao primeiro astronauta cara finais de 1959 a un relativamente modesto custo de 12 millóns de dólares e competindo coa proposta Main In Space Soonest (MISS) da Forza Aérea, que tiña un custo de 100 millóns de dólares. O nome orixinal do proxecto foi *Man Very High*, e a proposta consistía no uso dun foguete Redstone para enviar un home a bordo dunha cápsula desde Cabo Cañaveral nunha traxectoria suborbital a unha altura de 240&nbsp;km. O astronauta experimentaría seis minutos de ingravidez e amararía a 250&nbsp;km de distancia, sendo recollido por efectivos da Armada. O proxecto foi rexeitado en abril de 1958 por ser visto como unha ameaza para o proxecto MISS, e enviado por von Braun á axencia ARPA (hoxe DARPA o 13 de maio de 1958 como un proxecto exclusivamente do Exército, coa Armada proporcionando unicamente o servizo de recuperación da cápsula. O proxecto foi aceptado pero subvencionado con só 4,75 millóns de dólares.

A NACA tamén desaprobou o proxecto ata o punto de que o administrador asociado Hugh Dryden declarou no congreso que

que pode traducirse como

O 11 de xullo de 1958, Roy W. Johnson, xefe de ARPA, sinaloulle ó Exército que o proxecto Adam non era considerador práctico para o voo espacial tripulado. O Exército deixou de apoiar o proxecto, quedando a CIA  interesada nel como a "demostración psicolóxica" que necesitaban os Estados Unidos na carreira espacial. Porén, Donald A. Quarles, adxunto ó Secretario de Defensa, replicou que de tódolos xeitos habería que esperar a facer máis estudos, dada a recente creación da NASA e a incerteza sobre quen levaría a cabo a dirección dos voos espaciais.

Trala creación da NASA, Dryden deixou de considerar o proxecto Adam como un "espectáculo circense" e os voos suborbitais pasaron a formar parte do proxecto Mercury, cun atraso que permitiu que a Unión Soviética puxera o primeiro home no espazo, Iuri Gagarin.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*[http://history.nasa.gov/SP-4001/contents.htm ]
Air Density (satélites)

miniatura|Explorer 24 antes do seu lanzamento.
A serie de satélites **Air Density** ou **AD** foi un conxunto de satélites dentro do programa Explorer adicados á investigación das capas altas da atmosfera. Ían equipados un transpondedor para o seu seguimento. A serie AD formárona os seguintes satélites:

* Explorer S-56: non chegou a alcanzar órbita.
* Explorer 9 (S-56A): foi o primeiro da serie en alcanzar órbita e completar a súa misión.
* Explorer 19 (AD-A): alcanzou órbita, pero cunha altitude inferior á planeada. O transpondedor non emitiu coa potencia prevista, polo que só se puido seguir opticamente.
* Explorer 24 (AD-B): foi posto en órbita xunto con Explorer 25 (adicado ó estudo das partículas enerxéticas) nun só lanzamento, cumprindo con éxito a súa misión.
* Explorer 39 (AD-C): alcanzou órbita sendo lanzado xunto con Explorer 40. O transpondedor deixou de emitir prematuramente, sendo despois seguido opticamente.

## Notas
Distrito de Pallisa

O **distrito de Pallisa** é un distrito da Rexión Leste de Uganda, que recibe o seu nome pola súa poboación capital, Pallisa.

O distrito de Pallisa limita polo norte (de oeste a leste) co distrito de Serere, o distrito de Ngora, o distrito de Kumi e o distrito de Bukedea, polo leste co distrito de Mbale, polo sueste co distrito de Budaka, polo suroeste co distrito de Kibuku e polo oeste co distrito de Kaliro.
O censo do ano 2002 estimaba a súa poboación en 300.700 habitantes, nunha área de 1.956&nbsp;km2.

A agricultura de subsistencia e a gandaría son as principais actividades económicas. En menor medida, tamén hai pesca, piscicultura, como tamén apicultura.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina do distrito
*Información sobre Pallisa
Distrito de Ngora

O **distrito de Ngora** é un distrito da Rexión Leste de Uganda, nomeado así pola súa poboación princial, Ngora.

Limita co distrito de Soroti polo noroeste, co distrito de Katakwi polo nordeste, co distrito de Kumi polo leste, co distrito de Pallisa polo sur, e co distrito de Serere polo oeste.

O distrito foi establecido o 1 de xullo de 2010 polo parlamento ugandés. Antes formaba parte do distrito de Kumi. O distrito de Ngora conxuntamente cos distritos Amuria, Bukedea, Kaberamaido, Katakwi, Kumi, Serere e Soroti forman a subrexión Teso, lar de dous millóns e medio de persoas pertencentes ás etnias iteso e kumam. O distrito de Ngora formouse a partir do ex-condado de Ngora, que estaba formado polos sub-condados de Kapir (Okapel), Kobwin, Mukura e Ngora.

Segundo o censo do ano 2002 tiña unha poboación estimada de 101.867 habitantes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do Distrito
Distrito de Namayingo

O **distrito de Namayingo** é un distrito da Rexión Leste de Uganda, chamada así pola súa poboación capital, Namayingo.

Limita co distrito de Bugiri polo noroeste, co distrito de Busia polo nordeste, coa República de Kenya polo leste e sueste, coa República de Tanzania polo sur e co distrito de Mayuge polo oeste e suroeste.

O distrito comezou a funcionar como tal o 1 de xullo de 2010, sendo anteriormente parte do distrito de Bugiri. Este distrito forma parte da subrexión de Busoga, en compañía dos distritos Buyende, Iganga, Jinja, Kaliro, Kamuli, Luuka, Mayuge e Namutumba.

Segundo o censo do ano 2002 tiña unha poboación estimada de aproximadamente 145.500 habitantes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* The Evolution of Ugandan Districts
Manuel Ramil

**Manuel Ramil**, nado en Ares o 8 de marzo de 1978, é un músico galego.

## Traxectoria 
O seu primeiro contacto coa música é aos 12 anos cando ou recibir clases de solfexo e piano clásico. Pronto se interesou por outras músicas e comezou unha época de grande influencia de Yngwie J. Malmsteen, Cacophony, WhiteSnake... Despois de pasar por varios grupos bastante inestábeis, no ano 1996 formou o grupo heavy “Torquemada”, co cal un ano despois gravou a súa primeira maqueta: “Santa Inquisición”. A pesar de permanecer case seis anos nesta banda, as cousas non marcharon ben, polo que en setembro de 2001 decidiu pechar este episodio e abandonou grupo. Nesta época colaborou de xeito esporádico con algunhas bandas: co grupo Thánatos realizou a gravación de diversas intros para os seus concertos, e participou co grupo Trashnos na gravación do seu primeiro disco: “Tiempo”.

En xulio de 2002 comezou a súa época máis coñecida á fronte da banda Warcry, periplo que rematou a mediados do ano 2008, cando anuncia que se une ao grupo Sauze xunto cos tamén ex integrantes de Warcry: Alberto Ardines (batería) e Fernando Mon (guitarra) e Toni Amboaje (Hard Spirit). No 2010, interveu como produtor e arranxador do segundo traballo do grupo Infamia titulado: “La cuenta atrás”.

Durante 2021 exerceu como teclista suplente na xira internacional de Mägo de Oz e, en xaneiro de 2022, converteuse no teclista oficial do grupo tras a marcha de Javi Diez.

Dende xuño de 2017, formou parte da banda asturiana Avalanch e dende 2020 tamén de Alderaan e Adventus.

## Discografía
### Torquemada
**Santa Inquisición* (1997)

### WarCry
**El Sello de los Tiempos* (2002)
**Alea Jacta Est* (2004)
**¿Dónde está la luz?* (2005)
**Directo a la luz* (2006)
**La Quinta Esencia* (2006)

### Sauze
**Nada tiene sentido* (2008)
**El mejor momento* (2009)

### Avalanch 
* *El secreto* (2019)
* El dilema de los Dioses (2023)
* 30 Aniversario (2025)

### Adventus 
* *Morir y renacer* (2021)
* Saudade (2022)
* Lo que trajo el viento (2024)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio oficial de WarCry 
*Manuel Ramil
Desiderio Pernas

**Desiderio Pernas Martínez**, nado en Vigo o 26 de marzo de 1930 e finado na mesma cidade o 19 de xaneiro de 1996, foi un arquitecto galego recoñecido internacionalmente e artífice da introdución da nova linguaxe moderna en Vigo. Ademais da súa obra como arquitecto sentiu unha gran paixón pola pintura e a música, feito que se vería reflectido na súa obra.
miniatura|Igrexa de Nosa Señora do Rocío.
## Traxectoria 
miniatura|Igrexa parroquial de San Paio de Lavadores.
Pernas naceu nunha familia vinculada ao mundo da construción feito que o levou a estudar na Escola Técnica Superior de Arquitectura de Madrid unha vez rematados os estudos de secundaria na cidade olívica. En 1956 obtivo unha bolsa IASTE e trasladouse aos Países Baixos, onde traballou no departamento de Construción de escolas municipais na Haia e seguiu un curso de acústica na televisión de Delly. Ao ano seguinte consegue outra bolsa IASTE, esta para Inglaterra, onde colaborou na construción dun novo centro de televisión para a BBC preto de Londres.

Obtivo o título de arquitecto aos 28 anos, obtendo ao rematar a carreira a prestixiosa bolsa Fulbright e trasladouse a Chicago á Escola de Arquitectura do ITT, onde foi alumno de Ludwig Mies van der Rohe e recibiu cursos de especialización.
miniatura|Teatro García Barbón, restaurado por Pernas entre 1982 e 1984.

En 1963, estableceu o seu estudo de arquitectura en Vigo. Nese mesmo ano gañou o concurso de arquitecto escolar. Así, construíu escolas públicas ata 1972. En 1964 conseguiu o doutoramento. En 1970 construíu na cidade de Pontevedra un edificio para centro social e cultural do barrio de Campolongo, que desde 1984 alberga a delegación provincial do Instituto Nacional de Estatística. No seu estudo de Vigo formáronse e colaboran outros arquitectos como José Herrero, Luis Manso, José M. Quinteiro ou Pedro López. En 1988 recibiu o Premio Dragados y Construcciones pola rehabilitación do Teatro García Barbón.

Pernas e os seus contemporáneos (Bar Boo, Alberto Baltar, Agustín Pérez Bellas, Tomás Pérez-Lorente,...) conseguiron introducir a linguaxe da arquitectura internacional en Vigo e foron os principais representantes do movemento moderno que significou un novo soplo de aire fresco na cidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* Grandal, Estefanía e Prieto, Juan I. (2015). "Aprender en la naturaleza. Colegio Universitario de Vigo, Desiderio Pernas" pp. 354-363. *II Congreso pioneros de la arquitectura moderna española*. ISBN 978-84-606-7879-3 .
* Varela Alén, José L. (2015). "La arquitectura escolar de Desiderio Pernas en Vigo. La modernidad a través del material" . *ZARCH*, UNIZAR. , Nº. 4 .
 
### Ligazóns externas 
* Arquitectura de Desiderio Pernas arquitecturavigo.blogspot.com
* "Homenaje a la obra de Desiderio Pernas" 12/9/2005, *La Voz de Galicia*.
Cuvilliés-Theater

miniatura|
miniatura|
O **Cuvilliés-Theater** (*Altes Residenztheater*) é un pequeno teatro rococó situado dentro do pazo da Münchner Residenz, na cidade de München (Alemaña). É considerado unha das xoias do barroco teatral.

## Historia 
O teatro foi encargado polo elector Maximiliano Xosé III como a nova casa de ópera, sendo deseñado polo arquitecto francés Francois de Cuvilliés *o vello* (1695-1768) entre 1751 e 1753 e construído por Johann Baptist Straub, sendo coñecido como "Cuvilliés-Theater", e nun principio estaba reservado exclusivamente a membros da corte. Foi inaugurado o 12 de outubro de 1753 coa ópera *Catone in Utica*, do compositor italiano e director da orquestra da corte bávara Giovanni Battista Ferrandini.

Orixinalmente estaba situado dentro do actual *Neues Residenz Theater*, mais foi desarmado en 1943 durante a segunda guerra mundial para evitar a súa total destrución polos bombardeos que destruíron a actual Bayerische Staatsoper (Nationaltheater München) o 18 de marzo de 1944 e que só esnaquizaron o edificio, que foi reedificado exactamente a poucos metros da súa localización orixinal e reinaugurado o 12 de xuño de 1958 como parte das celebracións do 800 aniversario da cidade de München, aínda que non foi ata 1985 cando se puido ver finalizado. Esta nova localización se atopa na outra á do pazo da Residencia, sobreviviron os tallados en madeira, aínda que se perdeu a cúpula pintada por Johann Baptist Zimmermann.

Na sala leváronse a cabo as estreas de Idomeneo, re di Creta de Mozart (1781) e *Abu Hassan* de Weber, sendo o ámbito clásico para a representación de Capriccio de Richard Strauss.

Foi renovado entre o 2004 e o 2008, e reaberto o 14 de xuño de 2008 coa *premier* dunha nova produción de *Idomeneo* de Mozart, dirixida por Kent Nagano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Dieter Derksen und Eberhard Horst: „Das verkünstelte Opernhausgepäu des Herrn von Cuvilliés“. Zur Geschichte des Münchener Residenztheaters.Süddeutscher Verlag, München 1989, ISBN 3-7991-6434-0
* Hundt, Dietmar und Ettelt, Elisabeth: François de Cuvilliés d. Ä., François de Cuvilliés d. J.. Freilassing 1990.
* Rueth, Andrea: François de Cuvilliés d. Ä.. In: Wurst, Jürgen und Langheiter: Monachia. München 106-107. ISBN 3-88645-156-9
* Schnell, Johannes: François de Cuvilliés' Schule Bayerischer Architektur. Ein Beitrag zum Stichwerk und zur Architekturtheorie beider Cuvilliés. München 1961.
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
* Vídeo do interior do teatro
Alba Payo

**Alba Payo Froiz**, nada en Lalín en 1981, é unha escritora e profesora galega.

## Traxectoria 
Estudou Historia na Universidade de Santiago de Compostela. É profesora de ensino secundario. Ten colaborado coa revista *Murguía*.

## Obras 
### Narrativa 
* *O que Darwin non previu*, 2010, Urco editora.

### Obras colectivas 
* *IV Forxa Literaria. Encontros culturais no rural*, 1999, Fundación Casa Museo *A Solaina de Piloño*.
* *A roda*, en *Deixade pois que voe o paporroibo*.
* *Letra en Obras*, 2011, Letra en Obras.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista en Letra en Obras
Distrito de Namutumba

O **distrito de Namutumba**, ás veces referido tamén como **distrito de Busiki** é un distrito da Rexión Leste de Uganda, nomeado así pola súa poboación capital, Namutumba.
O censo do ano 2002 estimaba a poboación do distrito en 169.200 habitantes.
A agricultura de subsistencia e a gandaría son as principais actividades económicas do distrito.

Limita co distrito de Pallisa polo norte, co distrito de Kibuku polo nordeste, co distrito de Butaleja polo sueste, co distrito de Bugiri polo sur, co distrito de Iganga polo suroeste e co distrito de Kaliro polo noroeste.

Foi creado no ano 2005 polo parlamento, tornándose operacional o 1 de xullo de 2006. Anteriormente formaba parte do distrito de Iganga e era coñecido como *condado de Busiki*. O distrito de Namutumba forma parte da subrexión de Busoga, canda os distritos Bugiri, Buyende, Iganga, Jinja, Kaliro, Kamuli, Luuka, Mayuge e Namayingo.
Segundo o censo do ano 2002, esta subrexión era lar de dous millóns e medio de persoas.

O distrito de Namutumba divídese nas seguintes unidades administrativas:

* Sub-condado de Bulange
* Sub-condado de Ivukula
* Sub-condado de Kibaale
* Sub-condado de Magada
* Sub-condado de Namutumba
* Concello de Namutumba
* Sub-condado de Nsinze

## Notas
César Cisneros

**César Augusto Cisneros Luces**, nado en Muros o 22 de setembro de 1849 e finado en Buenos Aires o 4 de xaneiro de 1897, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
miniatura|*El Gallego. Todo por España y para Galicia*; a. I.; n. 5.
Con trece anos de idade emigrou á Habana, onde comezou traballando de dependente nun comercio. Pronto comezou a publicar novas no *Diario de la Marina* da Habana, incorporándose á súa redacción cando comezou a adicarse por completo ao xornalismo. Logo trasladouse a Saguas onde dirixiu *La Voz de Sagua*. En 1868 regresou a Galiza enfermo e conseguiu a praza de profesor de Instrución Xeral da Escola Naval Flotante de Ferrol. En 1873 embarcou para Montevideo, fundou en La Unión unha escola de ensino primario e ingresou como levador de libros na oficina do Ferrocarril central do Uruguai. En Montevideo fundou o xornal *La Carta Blanca*, no que atacaba ao ditador Lorenzo Latorre, o que o levou a ter que fuxir a Buenos Aires en 1877. En 1879 fundou o primeiro Centro Gallego de América en Buenos Aires, colaborou en *El Correo Español* e creou o primeiro xornal galego de América: *El Gallego*. Posteriormente, trasladouse de novo a Montevideo, onde colaborou en *El Pampero*, *La Unión Gallega*, *Montevideo Noticioso* e *El Gallego*.

## Obras 
Ademais da súa actividade xornalística, César Cisneros escribiu o libro *La insurrección de Ferrol*, no que narra os acontecementos da sublevación republicana que tivo lugar o 11 de outubro de 1872, que o levou ao cárcere. Tamén cultivou a poesía, "Na Ausencia" é un dos seus poemas máis coñecidos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*  (1966). *Los gallegos en la Argentina*. v. II. Ediciones Galicia.
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha en galegos.info
Francisco Sineiro

**Francisco Sineiro García**, nado en Santiago de Compostela o 5 de marzo de 1949, é doutor enxeñeiro agrónomo e político galego do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria 
Profesor de economía agraria na Universidade de Santiago de Compostela, foi director territorial do Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación (1987-1989). Deputado no Parlamento galego polo PSdeG-PSOE (1989-2005), foi conselleiro de Agricultura, Gandaría e Montes (1987-1990).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía en galegos.info
Jacobo Campos

**Jacobo Campos Piñeiro**, nado en Vigo o 15 de marzo de 1981, é un futbolista galego que xoga na demarcación de defensa.

## Traxectoria 
Comezou a dar os primeiros toques a un balón no Gran Peña Fútbol Club pasando pronto a formar parte do filial do Real Club Celta de Vigo, equipo co que debutaría en Primeira División Española no ano 2001, aínda que non se afianzaría como titular. Logo pasou por outros equipos españois, ata que no ano 2008 volve a Galiza para xogar no Coruxo Fútbol Club.

Convocárono varias veces para as categorías inferiores da Selección española de fútbol (sub-16, sub-17, sub-18 e sub-20), chegando a xogar un total de 13 partidos.

Xogou a Liga Fertiberia de Fútbol Indoor cos veteranos do Celta de Vigo. Na tempada 2013 proclamouse campión de liga e mellor xogador do torneo.

## Palmarés 
### Copas internacionais 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Xogadores do Celta de Vigo
Mélusine Mayance

**Mélusine Mayance**, nada o 21 de marzo de 1999 en París, é unha actriz infantil francesa.

## Traxectoria 
Mayance é coñecida principalmente polo filme ''Elle s'appelait Sarah* (2010), onde é unha das protagonistas e fai o papel de Sarah Starzynski. Tamén é coñecida polo filme *Ricky* no que fai o papel de Lisa. Ademais disto, tamén fixo diversas aparicións en programas de televisión franceses.

## Filmografía 
* 2009 : *Vive les vacances !* (TV) : *Alice*
* 2009 : *Ricky*, de François Ozon : *Lisa*
* 2009 : *Les associés* (TV) : *Émilie* 
* 2010 : *La peau de chagrin* (TV), de Alain Berliner : *La Mendiante*
* 2010 : *Elle s'appelait Sarah*, de Gilles Paquet-Brenner : *Sarah Starzynski*
* 2010 : *Un soupçon d'innocence* (TV), do director Olivier Péray : *Julie*
* 2011 : *Bouquet final* (TV), de Josée Dayan : *Charlotte''

## Véxase tamén
Bandeira de Aragón

A **bandeira de Aragón** baséase no tradicional **Sinal Real** dos reis de Aragón, que era antigamente empregada soamente polo Rei. O emblema foi empregado dende os tempos de Afonso II.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lenda das catro barras de sangue
David Unaipon

**David Unaipon**, (nado como **David Ngunaitponi**) (28 de setembro de 1872 - 7 de febreiro de 1967) foi un escritor, inventor e predicador aborixe australiano dos Ngarrindjeri. Chegou a ser un dos aborixes máis coñecido de toda Australia e rachou con moitos dos estereotipos dos aborixes. En conmemoración á súa figura, a súa face é a que sae nos billetes de 50$ australianos.

## Obra 
* David Unaipon; *Legendary Tales of the Australian Aborigines*. Melbourne: Melbourne University Press. ISBN 0-522-84905-9.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* James Unaipon
* Aborixes australianos

### Ligazóns externas 
* Biografía
D-War

***D-War*** (en ) é un filme surcoreano dirixido por Shim Hyung-rae que se estreou no 2007.

## Sinopse 
A Terra ó bordo da destrución tralo regreso duns xigantescos dragóns lendarios que poñen á humanidade en perigo. O xornalista Ethan Kendrick (Jason Behr) intentará investigar que está pasando e como deter a catástrofe.

## Personaxes 
* Jason Behr como Ethan Kendrick
* Amanda Brooks como Sarah Daniels
* Robert Forster como Jack
* Chris Mulkey como Axente Frank Pinsky
* Elizabeth Peña como Axente Linda Perez
* Craig Robinson como Bruce
* Aimee Garcia como Brandy
* John Ales como Axente Judah Campbell
* Billy Gardell como Mr. Belafonte
* Hyun Jin como Haram
* Roberta Farkas como Narradora

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Ewart Horsfall

**Ewart Douglas Horsfall**, nado en Liverpool o 24 de maio de 1892 e finado en Devizes o 1 de febreiro de 1974, foi un remeiro británico, medallista olímpico en Estocolmo 1912 e Antuerpen 1920.
 
En Estocolmo formou equipo con Edgar Burgess, Leslie Wormwald, Sidney Swann, James Angus Gillan, Arthur Garton, Alister Kirby, Philip Fleming e Henry Wells (temoneiro) como membro do *Leander Club*, logrando a medalla de ouro en competición con outro equipo británico que representaba ao club *New College*.

En 1920 obtivo a súa segunda medalla, quedando segundo tras o equipo dos Estados Unidos, os seus compañeiros de equipo foron Guy Oliver Nickalls, Richard Lucas, Walter James, John Campbell, Sebastian Earl, Ralph Shove, Sidney Swann e Robin Johnstone (temoneiro).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ewart Horsfall en Sports Reference .
Sandrine Holt

**Sandrine Holt**, (en chinés: 何家蓓; pinyin: Hé Jiābèi) nada o 19 de novembro de 1972 en Londres, é unha actriz e modelo anglo-canadense.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha na IMDb
Erkki Wessman

**Erkki Olavi Wessman**, nado en Ulvila o 27 de xuño de 1931 e finado en Tampere o 5 de agosto de 2011, foi un xornalista e escritor finés.

## Traxectoria 
Comezou a traballar de xornalista en 1959 no *Satakunnan Työ* da cidade de Pori e tras casar coa actriz Tuija Vuolle mudouse a Tampere en 1965 entrando a traballar na revista sensacionalista *Hymy*, converténdose nun dos seus xornalistas máis coñecidos, colaborando tamén en *Alibi*, dedicada aos sucesos. Escribiu numerosos libros, tanto de non ficción, entre as que salientan as de cariz histórico, como novelas, obras teatrais e guións.

## Obras 
* *Sumussa*, radioteatro, 1963
* *Ruotsalainen tulitikku, *, adaptación para a televisión dun relato de Anton Chejov
* *Elämän napakiikussa, *, adaptación para a televisión dun relato de O. Henry
* *Juoppous, *, adaptación para a televisión dun relato de Pentti Haanpään 
* *Odotus*, novela. WSOY 1965
* *Kun ympäri käydään*, obra de teatro para a televisión. 1967
* *Teilinummi*, novela. WSOY 1967
* *Anna meille tänä päivänä: raportti Hymylehden eläkepaketista*, non ficción, 1973
* *Ystävämme delfiinit*, non ficción 1985
* *Kun ilta ehtii*, obra de teatro, 1988
* *Rentun ruusu : kohtaamisia Irwin Goodmanin kanssa*, non ficción, 1991
* *Eivät kauppiaan päivät kirjassa ole : kertomus Aulis Mäenpään elämästä*, non ficción, 1998
* *Kronstadtin kapina 1921 ja sen perilliset Suomessa*, historia, 2004
* *Tukkukaupan töissä : ihmisten ääniä Tammer-Tukun viideltä ensimmäiseltä vuosikymmeneltä : Tammer-Tukku Oy vuodesta 1954*, non ficción, 2004
* *Isältä pojalle : Tampereen komediateatteri 15 vuotta*, non ficción, 2006
* *Tampereen kauppahalli : herkut ja historia : kauppahalli kautta aikojen ja nykypäivän herkkuja*, non ficción, 2007
* *Sinun silmiesi tähden, näytelmä, *, non ficción 2008-2009.''

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Erkki Wessman en Journalisti.fi
Insua

miniatura|Insua no río Miño.
Unha **insua**, (do latín ) é unha pequena illa no curso dun río.

## Características 
A insua fórmase coa acumulación ou sedimentación de materiais froito da erosión río arriba ou coa división da canle do río ou regueiro en varios ramais, deixando un terreo no medio que na toponimia galega acostuma denominarse **entrerríos** ou **antrerríos**.

Os solos das insuas adoitan ser areentos e ricos. En principio estarían cubertos de fragas ou bosques de ribeira dominados por salgueiros, amieiros e carballos. Na antigüidade, na maior parte das veces, foron dedicados a uso agrícola por mor da calidade do solo e da abundancia de auga. Accedíase ás insuas grazas a un vao ou unha pontella. O principal cultivo foi o millo, aínda que tamén cultiváronse verzas, patacas, vimes ou como pasteiros. Hoxe o bosque de ribeira volveu colonizar a maior parte da superficie das insuas.

No río Miño hai varias insuas, especialmente preto da desembocadura.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Ríos de Galicia
* Insua