open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tropical Rainfall Measuring Mission

**Tropical Rainfall Measuring Mission**, máis coñecido polo seu acrónimo **TRMM**, foi un satélite artificial colaboración da NASA e da NASDA xaponesa lanzado nun foguete H-II desde o Centro Espacial de Tanegashima o 27 de novembro de 1997.

## Características 
A misión de TRMM foi estudar as precipitacións das zonas tropicais e subtropicais, un dos factores máis importantes e menos coñecido do sistema climático terrestre debido ao calor latente que libera.

A nave estabilizábase nos tres eixos e dispoñía de dous paneis solares que lle proporcionaban ata 1100 vatios de potencia. Levaba os seguintes instrumentos a bordo:

*''Clouds and the Earth's Radiant Energy System* (CERES): un radiómetro pasivo de banda ancha con tres bandas espectrais (do visible ao infravermello) para medir o balance enerxético da Terra e a radiación da atmosfera desde a parte superior ata a superficie.
**Lightning Imaging Sensor* (LIS): telescopio óptico con sistema de filtrado para estudar a distribución e variabilidade dos relampos, tanto os producidos entre as nubes como entre as nubes e o solo.
**Precipitation Radar* (PR): o primeiro radar para detección de chuvia enviado ao espazo. Era capaz de obter datos da estrutura tridimensional da chuvia, medir a súa cantidade e foi usado para mellorar a preción do instrumento TMI.
**TRMM Microwave Imager*(TMI): radiómetro microondas multicanal para obter datos da chuvia sobre os océanos. Xunto co PR obtivo o conxunto de datos máis importantes da misión.
**Visible Infrared Scanner'' (VIRS): radiómetro pasivo para medir a irradiancia en cinco bandas espectrais, do visible ao infravermello.

As operacións con TRMM cesaron o 8 de abril de 2015, tras esgotar o satélite todo o seu propelente. Reentrou na atmosfera o 16 de xuño dese mesmo ano. En 2014 lanzouse Global Precipitation Measurement, que continuou o traballo de TRMM.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*H-II
*Global Precipitation Measurement
### Ligazóns externas
*Páxina de TRMM na NASA.
Tony Shelly

**Anthony "Tony" Lionel Shelly**, nado o 2 de febreiro de 1937 e finado o 4 de outubro de 1998, foi un piloto de carreiras neozelandés.

Competiu na Fórmula 1 en , participando en 3 Grandes Premios do Campionato do Mundo e varias carreiras fora do campionato. Non logrou puntuar nunca no Campionato do Mundo. Tamén posuía un concesionario de BMW chamado Shelly Motors en Honolulu. A empresa anteriormente pertencía ao pai de Shelly e fora vendida á súa morte. Shelly gañou "a primeira gran carreira que disputou" en Teretonga en 1958pilotando un Cooper e converteuse nun piloto líder en Australia e Nova Zelandia antes de desprazarse as carreiras en Europa en 1962. Pilotou principalmente para John Dalton, xeralmente en carreiras fora do campionato con relativo éxito, un quinto no Lombank Trophy e un terceiro na Lavant Cup sendo o máis destacado da súa tempada. Tamén participou en tres carreiras do campionato do Mundo de Fórmula Un, o Gran Premio do Reino Unido de 1962, onde se retirou cunha xunta de culata rota, en Nürburgring e no Gran Premio de Italia de 1962, onde non conseguiu cualificar en ningunha ocasión. Ao final da tempada regresou a Nova Zelandia, onde continuou competindo en 1963 e 1964 tralo calretirouse, aínda que competiu ocasionalmente a partir de entón.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén
PAZ (satélite)

**PAZ** é un proxecto do Programa Nacional de Observación da Terra por Satélite (PNOTS),​ creado polos Ministerio de Defensa e o entón ministerio de Industria, Comercio e Turismo de España.

## O programa 
O Ministerio de Defensa encargou á empresa Hisdesat comezar o desenvolvemento dun sistema de observación da Terra con tecnoloxía radar de apertura sintética, no ano 2007, para satisfacer os requisitos operativos das Forzas Armadas Españolas respecto ás necesidades de observación a tempo completo con moi alta resolución.

Como consecuencia do anterior, Hisdesat iniciou os traballos de desenvolvemento do programa, contratando o deseño e a fabricación do satélite a EADS CASA Espacio en decembro de 2007, o que supuxo un fito para a industria espacial española ao ser a primeira vez que se asume o reto de construír en España un satélite deste tamaño e complexidade.

Hisdesat é a propietaria, operadora e explotadora do satélite PAZ, que proporciona información valiosa para múltiples aplicacións desde a súa órbita polar ao redor da Terra.

EADS CASA Espacio, como contratista principal, lidera un gran consorcio formado por empresas do sector espacial. Ademais, está desenvolvendo a parte frontal do radar, cuxa antena é un dos elementos máis importantes e innovadores e está baseada en tecnoloxía de circuítos radiadores impresos en disposición multicapas.

Hisdesat contratou o lanzamento do satélite co lanzador ruso Dnepr, previsto inicialmente para finais do ano 2012, mais sufriu diversos atrasos (os últimos foron de orixe político tras o arrefriamento das relacións entre Rusia e a Unión Europea pola crise en Ucraína), ata que en 2016 decidiuse cancelar o lanzamento con Dnepr e buscar outros posibles lanzadores. 

O INTA é o responsable do desenvolvemento do segmento terreo do programa PAZ que inclúe as Estacións de Control e Seguimento, que estarán localizadas en Torrejón de Ardoz (Madrid) e Maspalomas (Gran Canaria) (con opción a usar tamén unha estación polar) e os centros de procesado e almacenamento dos datos, situados nos lugares anteriores e na Base Aérea de Torrejón de Ardoz (CESAEROB).

O custo total do satélite é de 160 millóns de euros, incluíndo 20 millóns de euros do lanzamento por parte de SpaceX.

## O satélite 
Cun peso total estimado duns 1400kg, PAZ mide 5 m de altura e 2,4 m de diámetro.
Consta dunha plataforma ou módulo de servizo e un radar de apertura sintética como instrumento principal.
Incorpora un experimento de Radio Ocultación e Precipitación Extrema, e un receptor do Sistema de Identificación Automática (AIS) como instrumentos secundarios.

## Galería 

File:PAZ Mission (39718494114).jpg| O foguete Falcon 9 despega desde Vandenberg con PAZ a bordo.
File:PAZ Mission (25557987937).jpg| Falcon 9 despegando desde Vandenberg.
File:PAZ Mission (25557986627).jpg| Long Exposure do lanzamento.
File:PAZ satellite being sent up from Vandenberg AFB (40420688321).jpg| Vista do lanzamento desde Goleta, California.

## Notas
Madorra

O termo **Madorra** pode referirse a:

*Unha **madorra** ou **medorra** é unha mámoa. 

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***A Madorra**, lugar da parroquia de Ansemar, no concello de Castro de Rei;
***A Madorra**, lugar da parroquia de Santa María de Melide, no concello de Melide;
***A Madorra**, lugar da parroquia de Xubial, no concello de Melide;
***A Madorra**, lugar da parroquia de Panxón, no concello de Nigrán;
***A Madorra**, lugar da parroquia de Abavides, no concello de Trasmiras.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***As Madorras**, lugar da parroquia de Mosende, no concello do Porriño;
***O Madorro**, lugar da parroquia de Soutelo, no concello de Salceda de Caselas.
Heinz Schiller

**Heinz Schiller**, nado en Frauenfeld o 25 de xaneiro de 1930 e finado en Montana o 26 de marzo de 2007, foi un piloto de carreiras suízo. Participou nun Gran Premio do Campionato do Mundo de Fórmula Un, o 5 de agosto de 1962. Retirouse da carreira sen lograr ningún punto.

## Traxectoria
Schiller foi un piloto de motonáutica na súa Suíza natal antes de pasarse ás carreiras deportivas, atopando éxito a mediados da década de 1950. Logo cambiou a monoprazas, comezando en subidas antes de pasar ás carreiras de circuíto.

A súa primeira aparición na Fórmula Un a principios de 1962 foi coa Ecurie Nationale Suisse, pilotando o seu Porsche de tres anos de antigüidade no Gran Premio de Bruxelas, onde rematou oitavo na xeral despois das tres quendas. Posteriormente pilotou o mesmo coche no Gran Premio de Pau de 1962, chegando a meta 9º.

Baixo a bandeira Ecurie Filipinetti pero aínda pilotando o mesmo Porsche, Schiller non conseguiu clasificarse no Gran Premio de Nápoles de 1962, en gran parte porque só se permitía que dez autos puidesen comezar. Presentouse coa Ecurie Maarsbergen para o Gran Premio de Bélxica de 1962, pero retirouse antes da saída, antes de finalizar sétimo no Grosser Preis der Solitude coa Ecurie Filipinetti. Logo cambiou a un Lotus 24 para a súa única carreira no Campionato Mundial, o Gran Premio de Alemaña de 1962 que abandonou con problemas de presión de aceite, así como o seu intento no Gran Premio do Mediterráneo de 1962, agora de novo no Porsche.

Schiller fixo unha aparición na Fórmula Un en 1963, terminando terceiro en Pau pero cinco voltas atrás, de novo no antigo Porsche, antes de regresar aos coches deportivos. Terminou 10º nas 24 Horas de Le Mans de 1964 con Gerhard Koch.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

### Fóra de campionato
(clave) (Carreiras en *italica* indican volta rápida)

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*Small, Steve (1995): ''The Grand Prix Who's Who*
*Thompson, John (1974): *The Formula One Record Book''
Hemolina

A **hemolina** é unha proteína similar a unha inmunoglobulina que se encontra exclusivamente en lepidópteros (avelaíñas e bolboretas). Descubriuse en pupas co sistema inmunitario estimulado das especies *Hyalophora cecropia* e *Manduca sexta*.

A hemolina ten unha estrutura cristalina con forma de ferradura con catro dominios e lembra a proteína do desenvolvemento neurogliana.
miniatura|A hemolina de *Hyalophora cecropia* superposta á proteína neurogliana. As diferenzas preditas entre as proteínas foron salientadas en vermello. Feita no Swiss Protein Database Viewer.

A hemolina multiplícase por 18 ata os 7&nbsp;mg/mL despois da inxección de bacterias en *H. cecropia*. A indución da hemolina en avelaíñas despois da inxección bacteriana detectouse en varias especies como *Antheraea pernyi*, *Bombyx mori*, *Helicoverpa zea*,  *Heliothis virescens*, e *Samia cynthia*.

Suxeriuse que a hemolina participa na resposta inmune a infeccións por virus e únese ás partículas víricas. Exprésase en resposta á presenza de ARN bicatenario (dsRNA) de modo dependente da dose. *Galleria melonella* responde á captación de cafeína polo incremento da expresión da proteína hemolina.

O xene da hemolina pénsase que é o resultado da duplicación xénica do xene da proteína do desenvolvemento neurogliana, pero perdeu dous dos dominios proteicos que contén a neurogliana. Na súa función potencial como proteína do desenvolvemento, a hemolina increméntase preto do tempo da pupación en *Manduca sexta*, e é inducida durante a diapausa e pola 20-hidroxiecdisona en *Lymantria dispar*. A interferencia de ARN (RNAi) da hemolina causa malformacións en *H. cecropia*.

## Notas
Samuel Goldwyn

**Schmuel Gelbfisz**, coñecido como **Samuel Goldwyn**, nado en Varsovia o 17 de agosto de 1879 e finado nos Ánxeles o 31 de xaneiro de 1974 foi un produtor de cinema estadounidense de orixe polaca, fundador da compañía Metro-Goldwyn-Mayer.

Dotado de gran talento e inventiva, no seu case medio século de actividade produciu numerosos filmes de calidade, especialmente no xénero do melodrama e da comedia musical, sendo á súa vez descubridor de grandes talentos, tanto na dirección (Cecil B. DeMille ou William Wyler) como na interpretación (Gary Cooper, David Niven, Danny Kaye, Lili Damita ou Eddie Cantor).

## Traxectoria 
Goldwyn naceu en Varsovia nunha familia xudía hasídica. Os seus pais foron Aaron Dawid Gelbfisz (1852-1895), vendedor ambulante, e a súa esposa Hanna Reban (de solteira Jarecka; 1855-1924). De moi novo abandonou Varsovia a pé e sen cartos. Viaxou a Birmingham, onde permaneceu con familiares durante uns anos usando o nome de **Samuel Goldfish**. Tiña dezaseis anos cando morreu o seu pai.

En 1898 emigrou aos Estados Unidos, mais temendo ser rexeitada a súa entrada, atracou en Nova Scotia, Canadá, antes de mudarse ao estado de Nova York en xaneiro de 1899. Atopou traballo en Gloversville, Nova York, no negocio da roupa. Axiña o seu talento para o márketing converteuno nun vendedor de éxito en Elite Glove Company. Tras catro anos, como vicepresidente de vendas, instalouse en Nova York.

En 1913, xunto co seu cuñado Jesse L. Lasky, Cecil B. DeMille e Arthur Friend formou unha compñía, The Jesse L. Lasky Feature Play Company, para producir longametraxes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* American Masters: Sam Goldwyn
* *The American Presidency Project*
Darryl F. Zanuck

**Darryl Francis Zanuck**, nado en Wahoo (Nebraska) o 5 de setembro de 1902 e finado en Palm Springs (California) o 22 de decembro de 1979 foi un produtor, argumentista e director estadounidense.

Ao lado de Joseph Schenck converteuse nun dos fundadores da 20th Century Fox, cando en 1935 a Fox Film Corporation se fundiu cunha próspera produtora, a Twentieth Century Pictures, liderada por Schenck. A fusión converteu a Schenck no presidente do consello director e levou a Zanuck para a empresa como vicepresidente, encargado da produción de filmes.

## Traxectoria 
Abandonado polos seus pais aos 13 anos de idade, alistouse no exército estadounidense aos 15 anos, combatendo en Bélxica durante a primeira guerra mundial.

Desde moi novo comezou a escribir historias para o cinema, e en 1925 converteuse en director de produción da Warner. En 1933 concluíu que a súa carreira non lle permitía chegar máis lonxe na Warner, polo que abandonou a empresa para formar Twentieth Century Films, co apoio de Louis B. Mayer da Metro-Goldwyn-Mayer e Joseph M. Schenck presidente da United Artists. En 1935 Twentieth Century Films absorbeu a fracasada Fox, crando Twentieth Century Fox, que foi dirixida por Zanuck durante numerosos anos.

Ao logo da súa carreira, que comezou nos anos 1920 aínda co cinema mudo e se estendeu ata o inicio dos anos 1970, produciu e realizou mais de douscentos filmes.

## Recoñecementos 
Zanuck é a única persoa que recibiu tres premios Irving G. Thalberg, concedidos pola Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas, en 1937, 1944 e 1950.

En 1947 gañou o Óscar ao mellor filme con ''Gentleman's Agreement*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* Chrissochoidis, Ilias (editor) (2013). *The* Cleopatra *Files: Selected Documents from the Spyros P. Skouras Archive*. Brave World. ISBN 978-0-61582-919-7.
* Chrissochoidis, Ilias (ed.). *CinemaScope: Selected Documents from the Spyros P. Skouras Archive*. Brave World, 2013. ISBN 978-0-61589-880-3.
* Custen, George F. *Twentieth Century's Fox: Darryl F. Zanuck And The Culture Of Hollywood*. Basic Books (novembro de 1997)
* Dunne, John Gregory. *The Studio*. Farrar, Straus & Giroux (xaneiro de 1969)
* 
* Farber, Stephen. *Hollywood Dynasties*, Putnam Group (xullo de 1984). ISBN 0887150004.
* Harris, Marlys J. *The Zanucks of Hollywood: The Dark Legacy of an American Dynasty*, Crown (xuño de 1989). ISBN 0517570203
* Thackrey Jr., Thomas. (decembro 23, 1979). "Darryl F. Zanuck, Last of Movie Moguls, Dies at 77". *Los Angeles Times'', p.&nbsp;1.
Aeroporto de Nausori

O **aeroporto internacional de Nausori** , tamén coñecido como **aeroporto de Luvuluvu**, é o segundo aeroporto internacional de Fiji. Está situado en Nausori, no sueste de Viti Levu, a illa principal de Fiji. Atópase a uns 23 quilómetros de Suva, a capital do país.

## Aeroliñas e destinos
## Notas
Aeroporto internacional Arturo Merino Benítez

O **aeroporto internacional Arturo Merino Benítez** , tamén coñecido como **aeroporto internacional de Santiago** e **aeroporto Novo Pudahuel**, é un aeroporto chileno situado en Pudahuel, a 15 quilómetros ao noroeste do centro d a cidade de Santiago de Chile. Trátase do aeroporto máis grande e concorrido de Chile.

O aeroporto ten servizos domésticos e internacionais  a destinos en Europa, Oceanía e América. No ano 2017 foi o sexto aeroporto máis concorrido de Suramérica en número de pasaxeiros. A súa situación na área máis poboada de Chile, ademais de estar na parte central do país, fan del  un centro de conexións ideal para a meirande parte das aeroliñas chilenas, como LATAM e Sky Airline. LATAM realiza ao redor do 82% das operacións comerciais do aeroporto.

O aeroporto é propiedade do goberno chileno e dende outubro de 2015 vén sendo operado por Nuevo Pudahuel, un consorcio de compañías formado por Aéroports de Paris (Francia), Vinci (Francia) e Astaldi (Italia). O control do tráfico aéreo está operado pola Dirección Xeral de Aeronáutica Civil chilena. Nas súas instalacións tamén están a baseadas varias unidades da Forza Aérea de Chile.

Santiago é o destino sen escalas máis afastatado para moitas aeroliñas europeascomo Iberia, Air France, Alitalia e British Airways dende os seus respectivos centros de conexión nos aeroportos de Madrid-Barajas, París-Charles de Gaulle, Roma-Fiumicino e Londros-Heathrow.

É a principal porta de entrada de Suramérica cara Oceanía, con voos regulares a Sydney, Auckland, a Illa de Pascua, Papeete e Melbourne. A ruta entre Santiago e Melbourne sen escalas operada por LATAM Chile é o voo máis longo operado dende o aeroporto.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Günther Seiffert

**Günther Seiffert**, nado en Oldenburg o 18 de outubro de 1937, é un expiloto de carreiras alemán.

## Traxectoria
Participou nunha carreira do Mundial de Fórmula 1, no Gran Premio de Alemaña de 1962 cun Lotus para o equipo de Wolfgang Seidel. O coche foi compartido co propio Seidel, pero non conseguiron cualificalo.

Seiffert tamén participou en varias carreiras de Fórmula Un non puntuables para o campionato durante 1962 e 1963, principalmente para o equipo de Seidel. En xeral, clasificouse na parte traseira da grella e, cando rematou as carreiras, normalmente tamén estaba na parte de atrás da pista. Acadou repercusión na Lavant Cup de 1962 cando bateu a John Surtees na carreira, pero o seu mellor resultado foi no seu último evento na Fórmula Un, onde terminou sétimo, aínda que fora a 12 voltas do vencedor, no Gran Premio de Austria de 1963.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

### Fóra de campionato
(clave)

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* Small, Steve (1965): ''The Grand Prix Who's Who*
* Thompson, John (1974): *The Formula One Record Book''
Vallter 2000

**Vallter 2000** é unha pequena estación de esquí do Pireneo Catalán, situada no val de Camprodon, na comarca do Ripollès, na provincia de Xirona.

## Descrición 
Coas cotas que chegan aos 2.535 metros, a estación ten bos espesores durante toda a tempada. Ofrece un dominio esquiable de máis de 10&nbsp;km, con 4 pistas verdes, 3 azuis, 4 vermellas e 1 negra.

## Servizos 
Dispón de parque infantil, escola de esquí, cafeterías, restaurantes, servizo médico, zorras, esquí de montaña, raquetas, parapente, tirolina, tiro con arco e hípica etc.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Lina Wertmüller

**Arcangela Felice Assunta Wertmüller von Elgg Spanol von Braueich**, nada en Roma o 14 de agosto de 1928 e finada na mesma cidade o 9 de decembro de 2021, foi unha directora de cinema e guionista italiana.

## Traxectoria 
Descendente dunha familia aristocrática suíza, comezou a súa carreira como actriz. En 1962 traballou como axudante de dirección no filme de Federico Fellini *8½*. O ano seguinte debutou na dirección con *I Basilischi*, filme cun tema principal (a vida das xentes do sur de Italia) que foi recorrente nos seus traballos posteriores.

A este filme seguírono outros que tamén tiveron certo éxito, mais non foi ata 1972 cando Wertmüller recibiu o recoñecemento internacional cunha serie de catro filmes protagonizados por Giancarlo Giannini. O último foi *Pasqualino Settebellezze* (1976), que recibiu catro candidaturas aos premios Oscar e foi un éxito internacional. Con este filme, Wertmüller pasou á historia por ser a primeira muller en ter unha candidatura ao Oscar á mellor dirección.

A pesar de seguir tendo unha carreira prolífica dende entón, ningún dos seus filmes posteriores logrou tanta repercusión como estes catro con Giannini.

## Política 
En xeral, os filmes de Wertmüller reflicten os seus propios compromisos políticos, sendo os seus principais protagonistas ou ben anarquistas ou ben feministas (ou ambos), e a acción principal céntrase en conflitos de natureza política ou socio-económica. A pesar diso, os filmes de Wertmüller raramente son didácticos, e adoitan reflectir as súas propias sensibilidades iconoclastas. En ''Travolti da un insolito destino nell'azzurro mare d'agosto* (1974), por exemplo, conta a historia da dona dun rico industrial que só se sente realizada logo de ser «dominada» por un mariñeiro comunista.

## Filmografía 
* *I basilischi* (1963)
* *Questa volta parliamo di uomini* (1965)
* *Rita la zanzara* (1966)
* *Non stuzzicate la zanzara* (1967)
* *Il mio corpo per un poker*, co-regia di Piero Cristofani (1968)
* *Mimì metallurgico ferito nell'onore* (1972)
* *Film d'amore e d'anarchia - Ovvero "Stamattina alle 10 in via dei Fiori nella nota casa di tolleranza..."* (1973)
* *Tutto a posto e niente in ordine* (1974)
* *Travolti da un insolito destino nell'azzurro mare d'agosto* (1974)
* *Pasqualino Settebellezze* (1975)
* *La fine del mondo nel nostro solito letto in una notte piena di pioggia* (1978)
* *Fatto di sangue fra due uomini per causa di una vedova. Si sospettano moventi politici* (1978)
* *Scherzo del destino in agguato dietro l'angolo come un brigante da strada* (1983)
* *Sotto.. sotto.. strapazzato da anomala passione* (1984)
* *Un complicato intrigo di donne, vicoli e delitti* (1985)
* *Notte d'estate con profilo greco, occhi a mandorla e odore di basilico* (1986)
* *In una notte di chiaro di luna* (1989)
* *Sabato, domenica e lunedì* (1990)
* *Io speriamo che me la cavo* (1992)
* *Ninfa plebea* (1996)
* *Metalmeccanico e parrucchiera in un turbine di sesso e politica* (1996)
* *Ferdinando e Carolina* (1999)
* *Peperoni ripieni e pesci in faccia'' (2004)

## Notas
Mike Harris (piloto)

**Mike Harris**, nado en Mufulira (Rhodesia do Norte) o 25 de maio de 1939, é un expiloto de carreiras surafricano.

## Traxectoria
O seu primeiro Gran Premio de Fórmula Un foi o Gran Premio de Suráfrica de 1962 onde retirou co seu Cooper-Alfa Romeo a causa dun fallo de motor antes da metade da carreira.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Profile at grandprix.com
Inma Chacón

**Inmaculada Chacón Gutiérrez**, nada en Zafra (provincia de Badaxoz) o 3 de xuño de 1954, é unha narradora e poeta española, máis coñecida como **Inma Chacón**. É irmá xemelga de Dulce Chacón.

## Traxectoria
Naceu en Estremadura nunha familia conservadora, aristócrata, de dereitas e do bando nacional, segundo palabras da súa irmá. O seu pai, Antonio Chacón —alcalde de Zafra durante o franquismo— tiña inquietudes literarias: escribía poemas co pseudónimo de Hache partiu coas nenas ao ano seguinte a Madrid, onde se instalaron.

Doutora en Ciencias da Información pola Universidade Complutense de Madrid, é profesora de Documentación na Universidade Rei Xoán Carlos. Foi decana da facultade de Comunicación e Humanidades na Universidade Europea de Madrid, fundadora e directora da revista dixital *Binaria* e directora do Doutoramento en Comunicación, Auxe Tecnolóxico e Renovación Sociocultural. Colabora con diversos medios escritos, e desde finais de 2005 é columnista de *El Periódico de Extremadura*.

A súa primeira novela, *La princesa india*, é unha homenaxe á súa irmá, pois era unha historia que ela quería escribir cando enfermou de cancro. Dulce pediulle a Inma que realizase ese proxecto, e ela decidiuse logo de atopar un colgante.

En 2011 resultou finalista do Premio Planeta de Novela coa súa cuarta novela, *Tiempo de arena*. A escritora comentou daquela que agardaba que ese galardón lle dese identidade propia como autora, porque até entón houbera unha forte tendencia a identificala coa súa irmá.

## Obras 
* *La princesa india* (Alfaguara, 2005; novela)
* *Alas* (Ellago, 2006; poesía)
* *Urdimbres* (Ellago, 2007; poesía)
* *Las filipinianas* (Alfaguara, 2007)
* *Nick* (La Galera, 2011; novela xuvenil)
* *Antología de la herida* (Musa a la 9, 2011; poesía)
* *Tiempo de arena* (Planeta, 2011; novela)
* *Mientras pueda pensarte* (Planeta, 2013; novela)
* *Tierra sin hombres* (Planeta, 2016; novela)

## Traballos colectivos 
* *Las Cervantas*. Obra de teatro escrita en colaboración con José Ramón Fernández para un proxecto de la Biblioteca Nacional de España, 2016.

## Premios 
* Finalista do Premio Planeta de Novela 2011 con *Tiempo de arena*

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Inma Chacón na web de Alfaguara]
* "Inma Chacón escribe el libro que su hermana gemela Dulce soñó", artigo de Carmen Sigüenza en *El Mundo*, 19 de maio de 2005
Estación de esquí Tavascan

**Tavascan**, tamén coñecida como **Tavascan Pleta del Prat**, é unha estación de esquí do Pireneo Catalán, situada na comarca do Pallars Sobirà, na provincia de Lleida. Atópase no termo municipal de Lladorre, xunto á localidade de Tavascan.

Inaugurouse en 1991. É unha estación mixta cunha área de esquí alpino e outra de esquí de fondo. A área alpina ten cinco pistas, cun telecadeira bipraza de 500 metros de desnivel. A área nórdica dispón de 17 km de circuítos marcados, entre as cotas 1.750 e 2.100 metros. 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Tavascan

**Tavascan** é unha localidade catalá situada no concello de Lladorre, na provincia de Lleida. En 2011 tiña 114 habitantes.

## Xeografía
Atópase á dereita do río de Lladorre e á esquerda do de Tavascan (tramo superior da Noguera de Cardós), xusto na confluencia de ambos os dous. Está situado a máis de 1100 metros de altitude, no val de Cardós. Ao norte da localidade atópanse os núcleos de Graus, Ison, Noarre i Quanca, habitados temporalmente.

Destacan na localidade la Molina, a igrexa de Sant Bartomeu, a ponte románica e a central eléctrica, así como a Estación de esquí Tavascan.
Lladorre

**Lladorre** é un concello catalán situado na comarca do Pallars Sobirà, na provincia de Lleida. O seu extenso termo municipal ocupa toda a parte setentrional do val de Cardós.

En 1847 anexionou o concello de Tavascan. Nun primeiro momento esa localidade, que sempre foi o núcleo máis poboado, era a capital municipal. Así mesmo, o concello tamén levaba ese nome.

Tiña en 2017 unha poboación de 225 habitantes, agrupados en varias entidades de poboación: Aineto, Boldís Jussà, Boldís Sobirà, Lladorre, Lleret e Tavascan.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Magán

O topónimo **Magán** pode referirse a:

;En Galiza
***Magán**, lugar da parroquia de Estacas, no concello de Cuntis.

;Fóra de Galiza

;En Castela-A Mancha
***Magán**, concello da provincia de Toledo.
Aeroporto de Xi'an-Xianyang

O '''aeroporto internacional de Xi'an-Xianyang'''  é o principal aeroporto que serve a Xi'an, a capital da provincia chinesa de Shaanxi, ademais de a toda a área de Guanzhong. É o aeroporto máis grande do noroeste da China e o segundo máis grande do norte do país. Foi o centro de conexións para China Northwest Airlines ata que a aeroliña se fusionou con China Eastern Airlines en 2002. A aeroporto de Xi'an tamén é centro de conexións para Joy Air e unha cidade focal para Hainan Airlines.

## Aeroliñas e destinos
## Notas
Carlos Masquelet

**Carlos Masquelet Lacaci** nado en Ferrol o 14 de xullo de 1871 e finado en La Jonquera (provincia de Xirona) en 1948, foi un enxeñeiro militar galego. Masón de ideoloxía republicano-liberal, foi Xeneral de División do Ministerio de Guerra durante a Segunda República Española.

## Traxectoria
Foi alumno na Academia Xeral Militar de Toledo, onde ingresou en 29 de agosto de 1886, e foi membro do Corpo de Enxeñeiros do Exército. Estivo destinado en Marrocos en 1919.  

Coa vitoria electoral da Fronte Popular nas eleccións de 1936, no goberno de Azaña, Masquelet volveu á carteira ministerial de guerra (aínda que entre o 19 e o 24 de febreiro de 1936, a carteira foi asumida de xeito interino polo xeneral José Miaja) e a mantivo no posterior goberno de Augusto Barcia Trelles, entre o 19 de febreiro e o 13 de maio de 1936. 

### Guerra civil 
Unha vez comezada a Guerra Civil, permaneceu leal á República. En marzo de 1936, foi nomeado Xefe da Casa Militar do Presidente da República e mantívose no cargo até a fin da guerra.

Tivo unha participación relevante no deseño e planificación da fronte defensiva de Madrid, a partir de novembro de 1936, baseada nunha xeira de fortíns, distribuídos en catro aneis que rodeaban a capital, nas localidades de Aravaca, Pinto, Pozuelo de Alarcón, Dehesa de la Villa e Monte del Pardo. A formulación foi controvertida polo seu deseño e utilidade. As obras foron feitas por persoal civil voluntario, motivado e dirixido por forzas sindicais principalmente. Tentando adaptarse á topografía do terreo. Construíron trincheiras e fortificacións tipo búnker de formigón armado e cantería. Varias destas fortificacións aínda se conservan en bo estado na capital madrileña.

O 19 de xullo de 1937, Carlos Masquelet pasou á reserva coma Xeneral de División, aínda que despois da restructuración do Exército republicano no mes de decembro, foi nomeado xefe da nova Comisión de Fortificacións. 

Ao rematar a Guerra Civil Española exiliouse en Francia. Anos despois regresou a España. Faleceu en La Jonquera en 1948.

## Recoñecementos
* Gran Cruz da Real Orde de San Hermenexildo.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Andrés Díaz

O nome de **Andrés Díaz** pode referirse a:

***Andrés Díaz Venero de Leyva**, maxistrado e funcionario español (f. 1578);
***Andrés Díaz de Rábago**, misioneiro galego (1917-2022);
***Andrés Díaz Marrero**, escritor portorriqueño (n. 1940);
***Andrés Díaz**, violoncellista chileno (n. 1964);
***Andrés Díaz Sobral**, político galego;
***Andrés Díaz Díaz**, atleta galego (n. 1969);
***Andrés Díaz Sánchez**, escritor español (n. 1973);
***Andrés Alejandro Díaz**, futbolista arxentino (n. 1983);
***Andrés Díaz Durán**, futbolista chileno (n. 1995);
***Andrés Díaz Rollano**, baloncestista español (n. 1996).
Doug Serrurier

**Louis Douglas "Doug" Serrurier** nado en Germiston o 9 de decembro de 1920 e finado en Alberton o 4 de xuño de 2006 foi un piloto e construtor de automóbiles de carreiras surafricano. Participou en 3 Grandes Premios do Campionato do Mundo de Fórmula 1 na década de 1960, competindo só na carreira do Gran Premio de Suráfrica, debutando o 29 de decembro de 1962. Nunca logrou puntos de campionato.

## Traxectoria
Serrurier construíu unha serie de coches de carreiras baixo o nome de LDS, logo das súas siglas (de **L**ouis **D**ouglas **S**errurier).  O primeiro baseouse nun Cooper,  e os autos posteriores basearonse en Brabhams. Os autos foron pilotados principalmente polo propio Serrurier, e Sam Tingle. Do Cobra Club de Suráfrica:

Unhas cantas doutras carrozarías personalizadas atoparon a súa casa no chasis LDS na década de 70. Principalmente feitos a partir de fibra de vidro, pero tamén cupés e convertibles de aluminio.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
*
*
*

### Ligazóns externas
*Profile on historicracing.com
Malfurado

O topónimo **Malfurado** pode referirse a:

;En Galiza
***Malfurado**, lugar da parroquia de Miño, no concello de Miño;
***Malfurado**, lugar da parroquia de Bamonde, no concello de Teo;
***Malfurado**, lugar da parroquia de Trobe, no concello de Vedra.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Malladoura

O topónimo **Malladoura** pode referirse a:

;En Galiza
***Malladoura**, lugar da parroquia do Porriño, no concello do Porriño;
***A Malladoura**, lugar da parroquia de Baldráns, no concello de Tui.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Malle

O topónimo **Malle** pode referirse a:

;En Galiza
***Malle**, lugar da parroquia de Bóveda, no concello de Lugo;
***O Malle**, lugar da parroquia de Cerceda, no concello do Pino.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Ernesto Prinoth

**Ernesto Prinoth** nado en Urtijëi o 15 de abril de 1923 e finado en Innsbruck (Austria) o 26 de novembro de 1981, foi un piloto de carreiras italiano e fundador de Prinoth AG, fabricante de vehículos e equipos de neve.

## Traxectoria 
Prinoth comezou na Fórmula Un en  co seu Lotus 18, competiu en varios eventos non puntuables para o campionato mundial, conseguindo podios en dúas carreiras relativamente pequenas. Participou no Gran Premio de Italia de 1962 con apoio da Scuderia Jolly Club pero non conseguiu cualificar, e este foi o seu único intento no Campionato Mundial de Fórmula Un. Regresou en 1963 para dúas carreiras de Fórmula Un, todas as súas aparicións foron ao volante do mesmo coche.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

### Resultados en carreiras de Fórmula 1 fora do campionato
(chave)

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Notes on Prinoth history - *On the site of Prinoth AG*
Mallón

O topónimo **Mallón** pode referirse a:

;En Galiza
***Mallón**, parroquia do concello de Santa Comba;
***Mallón**, lugar da parroquia da Ramallosa, no concello de Nigrán;
***Mallón**, lugar da parroquia de Cícere, no concello de Santa Comba;
***O Mallón**, lugar da parroquia de Panxón, no concello de Nigrán;
***O Mallón**, lugar da parroquia de Soutelo, no concello de Salceda de Caselas;
***O Mallón**, lugar da parroquia de Ribadelouro, no concello de Tui;
***O Ramallón**, lugar da parroquia de Valenza, no concello de Coristanco.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Os Camallóns**, lugar da parroquia de Larína, no concello de Arteixo.
Mallou

Como topónimo **Mallou** pode referirse a:

;En Galiza
***Mallou**, lugar da parroquia de Santa Comba de Carnota, no concello de Carnota;
***Mallou de Abaixo**, lugar da parroquia de San Lázaro, no concello de Santiago de Compostela;
***Mallou de Arriba**, lugar da parroquia de San Caetano, no concello de Santiago de Compostela.
Roberto Lippi

**Roberto Lippi** nado en Roma o 17 de outubro de 1926 e finado en Anzio o 31 de outubro de 2011, foi un piloto de carreiras de italiano. Participou en 3 Grandes Premios do Campionato Mundial de  Fórmula 1, todos eles en Itala, debutou o 10 de setembro de 1961. Só iniciou unha desas carreiras e non anotou ningún punto de campionato.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Profile at www.grandprix.com
Aeroporto de Clark

O **aeroporto internacional de Clark** , anteriormente coñecido como **aeroporto internacional Diosdado Macapagal**, é un aeroporto que é unha porta de entrada internacional a Filipinas dentro da Zona do Porto libre de Clark, na cidade de Mabalacat, a 80 quilómetros ao noroeste de Manila. Clark serve ao centro e norte de Luzon. O seu nome deriva da antiga base estadounidense de Clarck, que foi a base de ultramar máis grande dos Estados Unidos ata o seu peche en 1991, pasando a mans do goberno filipino.

O aeroporto está operado pola Clark International Airport Corporation (CIAC), unha compañía propiedade do goberno filipino. A parte sur das súas instalacións son utilizadas pola Forza Aérea de Filipinas como a Base Aérea de Clark. En decembro de 2017 iniciouse a construción dunha nova terminal e agárdase que estea rematada no ano 2020.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Keith Greene

**Keith Greene**, nado en Waltham Forest o 5 de xaneiro de 1938 e finado o 8 de marzo de 2021, foi un piloto británico. Participou na Fórmula 1 desde  a , participando en seis Grandes Premios do Campioato Mundial e numerosas carreiras fora do campionato.

## Traxectoria
Antes da Fórmula Un, Greene tivo unha carreira de éxito nos autos deportivos. En 1956, usando un Cooper T39 competiu en 11 carreiras a nivel nacional nas que acabou fóra dos seis primeiros en só unha ocasión, con dúas vitorias e tres outros podios.

Logo de retirarse da competición, Greene converteuse en xestor dun equipo de Fórmula Un e de carreiras de automóbiles deportivos. Traballou para o Hexagon de Highgate en Londres dirixindo o seu negocio de motocicletas formado a finais dos 70. Nesa época tamén dirixiu o equipo de carreiras de Le Mans de Alain de Cadenet.

## Rexistro de carreiras 
### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

‡ No Gran Premio do Reino Unido de 1962, Greene pilotou o Lotus 18 presentado por John Dalton só na práctica. O coche foi pilotado na carreira por Tony Shelly.

## Notas
## Véxase tamén
Estitxu

**Estitxu**, nome artístico de **Estibaliz Robles-Arangiz Bernaola**, nada en Beskoitze (Lapurdi) o 4 de xuño de 1944 e finada en Bilbao o 24 de febreiro de 1993, foi unha cantante vasca tamén coñecida polo alcume de **reiseñor de Beskoitze**.

## Discografía 
* *Estitxu ta Daikiris* (1968, Cinsa). Ep
* *Eskualdun makila* (1968, Cinsa). Ep
* *Bakarrik* (1969, Cinsa). Ep
* *Estitxu* (1970, Herri Gogoa). Ep
* *Una voz increíble* (1970, Promus). Bilduma
* *Agur Maria* (1970)
* *Umeentzat zoriona-Edurrez dena da xuria* (1972, Columbia)
* *Sólo tú, mi sueño de amor-Hallé un lugar* (1972, Columbia)
* *Guazen ikastolara-Gure astoa balaan* (1972, Columbia)
* *Estitxu* (1972, Columbia) Bilduma
* *Estitxu* (1976, Columbia)
* *Mendian* (1976) 
* *Sabin* (1978, OR)
* *Zirikan* (1978, Zirikan)
* *Estitxu* (1981, Columbia)
* ''Guraso'eri* (1982, Agorila)
* *Zortzikoak* (1986, Xoxoa)
* *Estitxu'' (1994, Agorila)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Nova Canción Vasca
*Soroak laukoa
Tony Settember

**Anthony Frank "Tony" Settember** nado en Manila (Filipinas) o 10 de xullo de 1926 e finado en Reno (Nevada) o 4 de maio de 2014, foi un piloto e enxeñeiro estadounidense..

## Traxectoria
Participou en sete Grandes Premios do Mundial de Fórmula 1, debutando o 21 de xullo de 1962. Non logrou puntos de campionato. Settember era o xefe nominal do equipo de carreiras Scirocco e un piloto moi eficiente no deporte do motor.

A súa última participación coñecida no automobilismo foi no seu 70 aniversario. Settember morreu despois dunha pequena enfermidade nun hospital en Nevada.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Profile at www.grandprix.com
Estación de esquí Port del Comte

**Port del Comte** é unha estación de esquí situada no Pireneo Catalán, no macizo do mesmo nome. Atópase no concello de La Coma i la Pedra, na comarca do Solsonès, na provincia de Lleida.

Inaugurada en 1973, está divida en dous sectores: El Sucre e La Estivella. As súas pistas atópanse entre os 1.730 metros de cota mínima e os 2.290 metros de cota máxima, no Clot Rodó.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Estación de esquí Rasos de Peguera

**Rasos de Peguera** é unha estación de esquí situada no Pireneo Catalán, concretamente no concello de Castellar del Riu, na comarca barcelonesa do Berguedà.

Situada a pouco máis dunha hora de Barcelona, estivo pechada durante máis dunha década por falta de neve e presuposto. En 2010 reabriu como parque de neve.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Port del Comte

O **Port del Comte** é un macizo do Prepireneo catalán, situado entre as comarcas do Solsonès e o Alt Urgell. Fai tamén de divisoria de augas entre as concas do Cardener e o Segre. O seu cumio máis alto é o Pedró dels Quatre Batlles, de 2.383 m. Na vertente norte atópase a estación de esquí alpino do mesmo nome.

Os materiais, da época triásica e cretácea, son xeralmente calcarios e moi duros, onde só algunhas capas de margas foron claramente erosionadas nos sectores triásicos.

A vexetación arbórea é de carballo e piñeiro negral na base e de piñeiro rubio na maior parte do macizo. Nos sectores altos, por enriba dos 2.000 metros de altitude, hai piñeiro negro, ademais dalgúns abetos ata que son substituídos por prados alpinos.

O macizo está formado por varias unidades orográficas: a serra de Querol, o Puig Subirà, os Prats de Bacies, a serra de Port del Comte e a serra de Odèn, entre outras.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Port del Comte des de Lladurs.jpg|Port del Comte dende Lladurs
Ficheiro:Autocumulus Lenticularis Port del Compte.jpg|Nube lenticular en Port del Comte
Port del Comte (homónimos)

O topónimo catalán **Port del Comte** ("Porto do Conde") pode referirse a:

***Port del Comte**, macizo do Prepireneo catalán;
***Serra de Port del Comte**, serra situada no macizo do mesmo nome;
***Port del Comte**, estación de esquí do Prepireneo catalán;
***El Port del Comte**, localidade do concello de La Coma i la Pedra, en Cataluña.
Serra de Port del Comte

A **Serra de Port del Comte** é unha serra situada no norte do macizo de Port del Comte e que fai de fronteira entre as comarcas do Solsonès e o Alt Urgell e, concretamente, dos concellos de La Coma i la Pedra e La Vansa i Fórnols.
 
A divisoria de augas, duns 4&nbsp;km de lonxitude e cunha altitude que supera de forma case permanente os 2.300 metros, segue a dirección SW-NE e presenta catro cumios: la Gespeguera (2.333 m) na banda máis occidental, el Pedró dels Quatre Batlles (2.386,5 m) e la Tossa Pelada (2.379 m) na parte central e el Tossal d'Estivella (2.338 m) no extremo oriental. Un quinto cumio, El Vulturó, de 2.348,9 m de altitude, elévase 582 m ao sur do Pedró dels Quatre Batlles e, polo tanto queda fóra desta liña divisoria.

A vexetación da parte alta redúcese a herba dos prados alpinos que crece entre as pedras e non hai árbores nin arbustos.
Mallos

Como topónimo **Mallos** pode referirse a:

;En Galiza
***Os Mallos**, barrio da cidade da Coruña;
***Mallos**, lugar da parroquia de Teo, no concello de Teo;
***Os Mallos**, lugar da parroquia de Nemenzo, no concello de Santiago de Compostela.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Mallas**, lugar da parroquia de San Martiño de Duio, no concello de Fisterra.
Jay Chamberlain

**Jay Chamberlain**, nado nos Ánxeles (California) o 29 de decembro de 1925 e finado en Tucson (Arizona) o 1 de agosto de 2001, foi un piloto de carreiras estadounidense.

## Traxectoria
Participou en tres Grandes Premios do Mundial de Fórmula 1, debutando o 21 de xullo de 1962. Non logrou puntos de campionato. Tamén participou en numerosas carreiras fora do campionatos de Fórmula Un.

Chamberlain terminou noveno nas 24 Horas de Le Mans en 1957, pero primeiro na súa clase, pilotando un Lotus Eleven. Chamberlain de Burbank, California, foi o distribuidor de Lotus para os Estados Unidos.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén
Before Sunrise

***Before Sunrise*** é un filme estadounidense de 1995 dirixido por Richard Linklater e escrito por Linklater e Kim Krizan. É a primeira entrega da triloxía *Before*, e conta a historia de Jesse (Ethan Hawke) e Céline (Julie Delpy) que se encontran nun Eurail con destino a Viena, onde pasan a noite xuntos. Gañou o premio á mellor dirección no Festival Internacional de Cinema de Berlín. As súas secuelas son *Before Sunset* (2004) e *Before Midnight* (2013).

## Sinopse 
Céline (Julie Delpy) é unha estudante francesa que vén de visitar a súa avoa en Budapest. Jesse (Ethan Hawke) é un mozo estadounidense que realiza unha viaxe a través de Europa despois de ser abandonado pola súa noiva, a quen fora a visitar a Madrid.

Céline e Jesse atópanse nun tren, no traxecto entre Budapest e Viena. Chegados a Viena, Jesse debe baixar e logra convencer a Céline para que pase unha noite con el na capital austríaca. No curso desa noite coñécense a fondo, discuten e revelan cuestións diversas como a vida, a morte, o amor e o sexo. Visitan moitos lugares de Viena mentres conversan, e ao día seguinte deben separarse. Pero no último momento, mentres Céline se apresta a abordar o tren, deciden reencontrarse no mesmo lugar (a estación de Viena), á mesma hora, seis meses máis tarde sen pasarse ningún dato de contacto.

## Elenco 
* Ethan Hawke como Jesse
* Julie Delpy como Céline
* Andrea Eckert como esposa no tren
* Hanno Pöschl como marido no tren
* Karl Bruckschwaiger como mozo na ponte
* Tex Rubinowitz como mozo na ponte
* Erni Mangold como muller que le as mans
* Dominik Castell como poeta na rúa
* Haymon Maria Buttinger como camareiro no bar
* Bilge Jeschim como bailarina da danza do ventre
* Adam Goldberg (*sen acreditar*) como home durmindo no tren

## Premios e candidaturas 
* Oso de Prata do Festival Internacional de Cinema de Berlín ao mellor director.
* Candidata ao Oso de Ouro do Festival Internacional de Cine de Berlín.
* Candidata ao mellor bico nos MTV Movie Awards.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
Rob Schroeder

'''Robert 'Rob' Schroeder** nado en El Dorado (Arcansas) o 11 de maio de 1926 e finado en Dallas (Texas) o 3 de decembro de 2011, foi un piloto de carreiras estadounidense.

## Traxectoria
Participou nun Gran Premio do Campionato do Mundo de Fórmula Un, o Gran Premio dos Estados Unidos de 1962, o 7 de outubro dese ano. Terminou décimo, sete voltas detrás do vencedor, e non logrou puntos de campionato. Morreu despois de sufrir un curto período de problemas de saúde e corazón no hospital de Dallas no 2011.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position'*; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida''.

## Notas
## Véxase tamén
Exclusión alélica

A **exclusión alélica** é un proceso polo cal se expresa un alelo dun xene mentres que o outro alelo queda silenciado. Nos xenes autosómicos, os organismos diploides herdan unha copia de cada proxenitor.

Hai polo menos dous tipos de eventos de selección que poden orixinar exclusión alélica. Por un lado, un alelo dun xene pode ser silencioso transcricionalmente, o que ten como resultado a expresión de só o segundo alelo. Por outro lado, ambos os alelos poden ser transcritos, pero operan mecanismos postranscricionais e postraducionais que levan á eliminación do produto proteico dun alelo..

O mecanismo polo cal se realiza a exclusión alélica non se coñece completamente.

## Exclusión alélica en linfocitos B 
A exclusión alélica foi observada principalmente en xenes de receptores da superficie celular e foi amplamente estudada en células inmunitarias como os linfocitos B. Nos linfocitos B, o rearranxo con éxito do xene da cadea pesada do  material xenético dun cromosoma ten como resultado que deixa de producirse o rearranxo do material xenético do segundo cromosoma. Se non se produce un rearranxo con éxito, ten lugar o rearranxo do material xenético no segundo cromosoma. Se non se produce o rearranxo exitoso en ningún dos dous cromosomas, a célula morre.

Como resultado da exclusión alélica, todos os receptores de antíxenos dun determinado linfocito terán a mesma secuencia de aminoácidos no dominio variable da cadea pesada da proteína. Como a especificidade do receptor de antíxenos é modulada polo dominio variable da cadea lixeira codificada por un dos loci da cadea lixeira de inmnoglobulina, as especificidades das células B que conteñen o mesmo evento de recombinación da cadea pesada poden diferir no seu evento de recombinación da cadea lixeira.

## Exclusión alélica en neuronas sensoriais 
Un estudo publicado en 2008 mostrou que a metilación CpA axuda á exclusión alélica en neuronas sensoriais.

## Notas 
### Bibliografía 
* Cellular and Molecular Immunology (5th Ed.) Abbas AK, and Lichtman AH., Editor: Saunders, Philadelphia, 2003.