open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Descendents

**Descendents** é unha banda estadounidense de punk rock procedente de Manhattan Beach (California) e formada no ano 1978. O grupo leva editados oito álbums de estudio, tres álbums ao vivo, tres recompilatorios e catro EPs. The Descendents separáronse e reformáronse varias veces ao longo da súa carreira, ás veces con distintos músicos. Os actuais compoñentes do grupo, xuntos dende 1986, son o vocalista Milo Aukerman, o guitarrista Stephen Egerton, o baixista Karl Alvarez e o batería Bill Stevenson.

## Discografía 
### Álbums 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Telenovela

Unha **telenovela** é unha historia de ficción desenvolvida para a súa presentación na televisión. Ten a característica de ser dividida en capítulos, no que o seguinte é a continuación do anterior. O sentido xeral da trama está previsto inicialmente, pero o desenvolvemento e o desenlace non. Durante a exhibición, en episodios temporais-, poden ser inseridos novos rumbos e personaxes. Ás veces, antes do lanzamento definitivo para o público, realízase un episodio piloto para ver se a idea funciona unha vez materializada.

Na televisión galega a primeira telenovela emitida foi *A escrava Isaura.*

Unha versión equivalente ás telenovelas para a radio chámase radionovela.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Novela 
* Televisión
* Telenovela brasileira
* Serie de televisión
* Series de televisión con versión en galego nas plataformas de streaming
Julius Wagner-Jauregg

**Julius Wagner Jauregg**, nado en Wels, Austria, o 7 de marzo de 1857 e finado en Viena, Austria, o 27 de setembro de 1940, foi un médico austríaco.

## Traxectoria 
Estudou na Universidade de Viena entre 1874 e 1880 e, tras obter a licenciatura, foi axudante da cátedra de patoloxía entre 1881 e 1882, e de clínica psiquiátrica (1883-1889). En 1885 obtivo o doutoramento en Neuroloxía e Psiquiatría na Universidade de Viena. Entre 1889 e 1893, ensinou psiquiatría e neuroloxía na Universidade de Graz, ano en que gañou a cátedra de Psiquiatría da Universidade de Viena, onde exerceu de 1893 a 1928.

Realizou gran número de traballos sobre a función dos nervios estimulantes cardíacos, sobre a fisioloxía e patoloxía do tiroide e sobre o enfoque médico-forense da Psiquiatría. Desenvolveu un tratamento do bocio mediante a administración de iodo. Estudou tamén o tratamento da psicose e o cretinismo, que tratou con preparados da glándula tiroide.

É o fundador da piroterapia, método consistente en provocar cadros febrís en enfermos. Esta terapia resultou eficaz na parálise xeral progresiva producida pola sífilis. En 1917, despois de trinta anos de observar por primeira vez que os pacientes de parálises sifilítica melloraban cando sufrían febre, empregou o paludismo como fonte produtora de febre para curar a parálise xeral progresiva. Esta revolucionaria técnica foi aceptada pronto e aplicada de forma xeral a outras enfermidades.

En 1927 foi galardoado co Premio Nobel de Medicina.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía oficial na web dos premios Nobel
Estomiformes

miniatura|250px|*Chauliodus sloani*
Os **Estomiformes** (Stomiiformes) son unha orde de peixes mariños teleósteos, da superorde Estenopterixios (Stenopterygii), propios de augas tropicais ou temperadas. A maioría son peixes abisais.

## Características 
Posúen órganos bioluminiscentes, chamados fotóforos, que lles permiten as funcións de relación na escuridade absoluta na que viven. A disposición máis común é unha ou dúas fileiras de fotóforos na parte inferior do corpo a ámbolos lados, así como na punta das barbas que poden presentar. A luz que emiten estes peixes é practicamente invisible para os seus depredadores.

Algunhas especies posúen barbas baixo a boca. Teñen largos dientes tanto no maxilar como no premaxilar, e a boca prolóngase máis aló do ollo na maioría das especies. Cando teñen escamas, estas son cicloides, pero en moitos casos se perderon. Algúns non tenen aleta dorsal, pectorais nin aleta adiposa, pero noutras especies existe unha aleta adiposa ventral. Teñen entre 5 e 24 fendeduras branquiais.

Adoitan ser de cor marrón escuro ou negro, se ben algúns Gonostomatoidei son prateados.

## Clasificación 
Divídense en dúas subordes e catro familias:
* Suborde Gonostomatoidei 
** Familia Gonostomatidae 
** Familia Sternoptychidae 
* Suborde Phosichthyoidei 
** Familia Phosichthyidae 
** Familia Stomiidae

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Taxonomía ITIS
* Taxonomía FishBase
Lúas de Urano

## Táboa de datos 
miniatura|280px|Porcia, Cresida e Ofelia.
miniatura|280px|Porcia, Xulieta e Mab.

 Períodos orbitais negativos indican unha órbita retrógrada (oposta á rotación do planeta).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Urano
* Aneis de Urano

### Ligazóns externas
Aterínidos

miniatura|300px|*Atherina boyeri*
Os **Aterínidos** (Atherinidae) son unha familia de peixes mariños e, porincipalmente, de río, da orde Ateriniformes (Atheriniformes). Distribúense tanto por augas temperadas como tropicais.

## Características 
Teñen dúas aletas dorsais amplamente separadas, a primeira con espiñas flexibles e a segunda cunha espiña seguida de radios brandos, ó igual cá aleta anal; as aletas pectorais sitúanse en posición alta. Boca pequena e terminal. Carecen de liña lateral pero presentan unha banda lateral ampla de cor prateada.

## Clasificación 
Divídese en once xéneros en tres subfamilias:
* Subfamilia Atherininae: 
** Xénero *Atherina* (Linnaeus, 1758)
** Xénero *Atherinason* (Whitley, 1934)
** Xénero *Atherinosoma* (Castelnau, 1872)
** Xénero *Kestratherina* (Pavlov, Ivantsoff, Last e Crowley, 1988)
** Xénero *Leptatherina* (Pavlov, Ivantsoff, Last e Crowley, 1988)
* Subfamilia Atherinomorinae: 
** Xénero *Alepidomus* (Hubbs, 1944)
** Xénero *Atherinomorus* (Fowler, 1903)
** Xénero *Hypoatherina* (Schultz, 1948)
** Xénero *Stenatherina* (Schultz, 1948)
** Xénero *Teramulus* (Smith, 1965)
* Subfamilia Craterocephalinae: 
** Xénero *Craterocephalus* (McCulloch, 1912)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Taxonomía ITIS
* Taxonomía FishBase
Suicide

**Suicide** foi unha banda estadounidense de protopunk electrónico, activa intermitentemente dende 1970 ata 2016 e formada por Alan Vega (voz) e Martin Rev (sintetizadores e caixas de ritmos). A pioneira música do grupo usaba instrumentación electrónica minimalista, como sintetizadores e caixas de ritmos primitivas, e as súas primeiras actuacións eran conflitivas e adoitaban a rematar en violencia. 

A pesar de nunca chegar a ser moi populares entre o gran público, Suicide trátase dunha banda moi influente. O crítico Wilson Neate escribiu que Suicide "serían tan influentes como The Clash. Escoitar o seu álbum autotitulado de estrea de 1977 dende o punto de vista de finais do 2002 facíao obvio: os sons do synthpop, do techno e do dance industrial dance dos 80 e os 90, e do electroclash da actualidade, todos levan cara ese álbum fundacional".

En novembro de 1970 un *flyer* da banda foi dos primeiros anuncios en usar a frase "punk music" para un concerto.

## Discografía 
## Notas
A Ribeira, A Capela, A Capela

**A Ribeira** é un lugar da parroquia da Capela, no concello da Capela, na comarca do Eume. No ano 2010 tiña 8 habitantes segundo datos do INE, deles 4 eran homes e 4 eran mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Capela 
### Parroquias da Capela
Charles Nicolle

**Charles Jules Henri Nicolle**, nado en Ruán o 21 de setembro de 1866 e finado en Tunes, Tunisia, o 28 de febreiro de 1936, foi un médico francés, especialista en microbioloxía.

## Traxectoria 
Traballou primeiro no hospital de Ruán onde participou na elaboración dun soro contra a difteria. En 1903, asumiu a dirección do Instituto Pasteur en Tunes, e alí traballou en diversas enfermidades infecciosas, como o tifo e a malaria e estudando o papel que desempeñan algúns animais na súa propagación. Así, en 1909 descobre que o piollo é o principal transmisor do tifo. Con esta constatación, chégase á consecuencia de que a eliminación dos piollos será necesaria para evitar a transmisión da enfermidade e para salvase vidas. Recibiu o Premio Nobel de Medicina en 1928.

É o autor desta profética sentenza referente á aparición de novas enfermidades: *Así pois, haberá novas enfermidades. É un feito inevitable. Outro feito, tamén inevitable, é que nunca seremos capaces de localizalas nas súas orixes. Cando sexamos coñecedores desas enfermidades, xa estarán formadas, serán, por dicilo así, adultas. E aparecerán como apareceu Atenea, saíndo armada desde a cabeza de Zeus. Como as recoñeceremos, esas novas enfermidades, como poderiamos sospeitar a súa existencia antes de que se vistan con síntomas? Hai que resignarse á ignorancia nos primeiros casos evidentes. Ignoraranse, confundiranse con enfermidades existentes con anterioridade e só tras un longo período de ir ás cegas separaremos o novo tipo patolóxico do taboleiro das enfermidades xa clasificadas.*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía oficial na páxina web dos Premios Nobel
Telenovela brasileira

A **telenovela brasileira** refírese á contribuición do Brasil na produción e emisión de novelas dende a súa asimilación na década de 1950, até o presente. *Sua Vida Me Pertence*, escrita e dirixida por Walter Forster, e emitida pola canle extinta TV Tupi São Paulo entre o 21 de decembro de 1951 até o 15 de febreiro de 1952, foi a primeira do xénero, non só no Brasil, senón en todo o mundo.

As telenovelas adoitan ser tratadas como "obras abertas", xa que o seu argumento pode ser alterado para concordar cos gustos e os desexos do público que as consome. Emitidas nas redes nacionais de televisión, na súa maioría de sinal aberto, as telenovelas brasileiras acostuman ter os seus dereitos de exhibición vendidos para diversos outros países. Dixiridas inicialmente para o entretemento, algunhas novelas tamén incluíron temas polémicos e cuestións de responsabilidade social nas súas historias. A telenovela *Explode Coração*, escrita por Glória Perez e emitida por Rede Globo en 1995, por exemplo, abordou a desaparición de nenos, e *Chamas da Vida*, escrita por Cristianne Fridman e emitida por Rede Record entre metade de 2008 e comezos de 2009, abordou a cuestión da pedofilia.

As novelas brasileiras son os programas máis vistos por todos os segmentos de sexo e faixas de idade. A clasificación feita polo Ibope, amosa que o xénero máis visto por homes na televisión aberta, en todo o país, por exemplo, son as telenovelas. A audiencia das novelas entre as mulleres, porén, é case o dobre do que entre os homes. Entre os nenos, teñen máis do dobre da audiencia dos programas infantís.

Un estudo feito por Kantar Ibope publicada en outubro de 2015, sinalou que as telenovelas aínda son os contidos preferidos dos latinos na televisión. O estudo amosa que o xénero é o preferido entre o público no Brasil, Panamá, o Uruguai e o Paraguai, o instituto tomou como base para a pescuda, os seus dados de audiencia en 11 países da América Latina, cun universo de 135,5 millóns de espectadores.

## Notas
## Véxase tamén 
* Telenovela
No Use for a Name

**No Use for a Name** é unha banda de punk rock estadounidense procedente de San Jose, California e formada en 1987 por Chris Dodge (guitarra), Steve Papoutsis (baixo), Rory Koff (batería) e John Meyers (voces). O son da banda evolucionou considerablemente durante toda a súa carreira, pasnado a facer un estilo de punk melódico moito máis lixeiro que nos seus priemiros anos.

## Discografía 
* *Incognito* - 1990 (New Red Archives)
* ''Don't Miss the Train* - 1992 (New Red Archives)
* *The Daily Grind* - 1993 (Fat Wreck Chords)
* *Leche Con Carne* - 1995 (Fat Wreck Chords)
* *Making Friends* - 1997 (Fat Wreck Chords)
* *More Betterness!* - 1999 (Fat Wreck Chords]])
* *Hard Rock Bottom* - 2002 (Fat Wreck Chords)
* *Keep Them Confused* - 2005 (Fat Wreck Chords)
* *The Feel Good Record of the Year'' - 2008 (Fat Wreck Chords)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
-538

## Acontecementos 
* Ciro II, rei de Persia, promulga un decreto co que libera os xudeus da escravitude en Babilonia.

## Nacementos 
*
## Mortes 
*

## Outros 
## Véxase tamén 
* Historia ano a ano
Tetramorfo

Un **tetramorfo** (do grego τετρα, *tetra*, catro, e μορφη, *morfé*, forma) é unha representación iconográfica composta por catro elementos.

A máis estendida destas é cristiá, cuxa tradición remóntase ao Antigo Testamento, cando o profeta Ezequiel describiu nunha das súas visións catro criaturas que, de fronte, tiñan rostro humano e, de costas, tiñan rostro animal. Unha visión moi similar aparece nunha pasaxe da Apocalipse de san Xoán, que describe a catro anxos zoomorfos que rodean ao pantocrátor e que os estudosos interpretaron desde o século VI como os catro evanxelistas:

* o anxo, ou o home alado, asóciase a Mateu, xa que o seu Evanxeo comeza facendo un repaso á xenealoxía de Cristo, o Fillo do Home;
* o león identifícase con Marcos, porque o seu Evanxeo comeza falando de Xoán o Bautista, ó que chama «a Voz que clama no deserto», dita voz sería como a do león;
* o boi sería Lucas, xa que o seu Evanxeo comeza falando do sacrificio que fixo Zacarías, pai de Xoán o Bautista, a Deus;
* a aguia foi asociada á figura de Xoán, xa que o seu Evanxeo é o máis abstracto e teolóxico dos catro e, xa que logo, o que se eleva sobre os demais.

Ademais da relación do tetramorfo cos catro evanxelistas, suxeriuse que Ezequiel se inspirou na astroloxía zodiacal babilónica (cando este profeta predicaba, o pobo de Israel estaba preso en Mesopotamia, no século&nbsp;VI&nbsp;a.&nbsp;C., en mans de Nabucodonosor II): o boi sería Taurus, o león sería Leo, a aguia sería Scorpius e o home alado sería Acuario. Así, estas eran as constelacións sobre as que tiveron lugar, respectivamente, o equinoccio de primavera, o solsticio de verán, o equinoccio de outono e o solsticio de inverno entre os milenios quinto e terceiro antes de Cristo.

Tamén se suxeriu que fan referencia aos catro elementos básicos e, posto que rodean ao pantocrátor, este sería o «Quinto elemento» unificador. Ademais, suxeriuse que representan os catro atributos ou principais calidades divinas, a saber: amor, xustiza, poder e sabedoría.

O tetramorfo e o pantocrátor son unha constante da arte cristiá medieval, tanto en escultura (represéntase en numerosos tímpanos) como en pintura (sexa mural ou en códices miniados).

## Notas 
## Véxase tamén
O Campo da Pena, Mourence, Vilalba

**O Campo da Pena** é un lugar da parroquia de Mourence, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Mourence 
### Parroquias de Vilalba 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilalba
Christiaan Eijkman

**Christiaan Eijkman**, nado en Nijkerk, Países Baixos, o 11 de agosto de 1858 e finado en Utrecht, Países Baixos, o 5 de novembro de 1930, foi un fisiólogo neerlandés.

## Traxectoria 
En 1875 empezou os seus estudos de medicina na Escola Médica Militar da Universidade de Ámsterdam, obtendo a licenciatura e converténdose en oficial médico militar. De 1879 a 1881, foi asistente de fisioloxía na devandita universidade. En 1883 trasladouse a Sumatra e, dous anos máis tarde, a Xava, onde foi contaxiado de paludismo, o que fixo que regresase a Holanda. Xa en Europa, traballa aspectos relacionados coa bacterioloxía con Robert Koch na Universidade de Berlín.

Durante a súa estancia en Xava (de 1886 a 1897), descubriu que as galiñas alimentadas con arroz sen casca desenvolvían polineuritis (enfermidade similar ó beriberi), en tanto que as que o comían con casca permanecían sas, chegando á conclusión de que a enfermidade podía deberse á falta de certas substancias non coñecidas, que máis tarde serían chamadas vitaminas. Este traballo de investigación, o primeiro dos realizados sobre as enfermidades por carencias na dieta, levou máis tarde ó descubrimento da vitamina B1 (tiamina).

Por estes descubrimentos, foi galardoado en 1929 co Premio Nobel de Medicina, compartido con sir Frederick Gowland Hopkins.

De regreso ó seu país, entre 1898 e 1928 foi profesor na Universidade de Utrecht.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía do Instituto Nobel
-537

## Acontecementos 
* Lígdamis convértese en tirano de Naxos.
* Ábrese a primeira biblioteca pública en Atenas.
## Nacementos 
*
## Mortes 
*

## Outros 
## Véxase tamén 
* Historia ano a ano
A Serra, A Capela, A Capela

**A Serra** é un lugar da parroquia da Capela, no concello da Capela, na comarca do Eume. No ano 2010 tiña 17 habitantes segundo datos do INE, deles 7 eran homes e 10 eran mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Capela 
### Parroquias da Capela
Frederick Gowland Hopkins

Sir **Frederick Gowland Hopkins**, nado en Eastbourne (Inglaterra) o 20 de xuño de 1861 e finado en Cambridge o 16 de maio de 1947, foi un bioquímico inglés.

## Traxectoria 
Inicialmente estudou Química na Universidade de Londres e posteriormente Medicina no Hospital Guy. Foi profesor de Fisioloxía Clínica na Universidade de Cambridge e desde 1914 profesor de bioquímica, onde de 1921 a 1943 ocupou a cátedra de sir William Dunn.

De 1930 a 1935, foi presidente da Royal Society e desde 1933 da *British Association for the Advancement of Science*.

A súa principal contribución investigadora radica no coñecemento das substancias elementais, aquelas que o organismo necesita adquirir da dieta e que a súa falta condiciona enfermidade. Descubriu que uns alimentos tiñan relación directa co crecemento. Comprobou que o consumo de leite conseguía renovar o crecemento detido dun ser vivo en formación.

Entre os seus descubrimentos están, en 1892 novos métodos para apreciar cuantitativamente o acido úrico dos ouriños, en 1901 métodos de análises do triptófano (aminoácido cristalizado) e, en 1921 métodos para illar o glutatión, composto aminoácido importante na autooxidación celular.

Foi galardoado co Premio Nobel de Medicina en 1929, compartido con Christiaan Eijkman.
-567

## Acontecementos 
* Fracaso da expedición de Nabucodonosor II contra Exipto. O faraón Amasis rexeita a invasión coa axuda de mercenarios gregos de Xonia.
## Nacementos 
* Annei – emperador lendario do Xapón.
## Mortes 
*

## Outros 
## Véxase tamén 
* Historia ano a ano
-566

## Acontecementos 
* Reorganización das Panateneas, que eran as festas que se celebraban en Atenas na honra da deusa Atenea. Tiñan lugar cada catro anos e introdúcense competicións atléticas.

## Nacementos 
* Siddharta Gautama – segundo o *theravada* (a data non é segura).
## Mortes 
*

## Outros 
## Véxase tamén 
* Historia ano a ano
-565

## Acontecementos 
* Os gregos de Focea fundan a colonia de Alalia (a actual Aléria, en Córsega).
* Vitoria de Pisístrato, político ateniense da familia dos eupátridas, parente de Solón sobre Mégara.
* O faraón Amasis apodérase de Chipre.
* Redáctase *A Telegonia*, poema de Eugamón de Cirene, escrita para o rei Bato II de Cirene. Conta a continuación das aventuras de Ulises despois d'*A Odisea*.
* Comezo da construción do templo de Apolo en Siracusa.
## Nacementos 
*
## Mortes 
*

## Outros 
## Véxase tamén 
* Historia ano a ano
-572

## Acontecementos 
* O tirano Clístenes de Sición, cidade próxima a Corinto, organiza un torneo para casar a súa filla.

## Nacementos 
*
## Mortes 
*

## Outros 
## Véxase tamén 
* Historia ano a ano
A Teixeira (homónimos)

Como topónimo **A Teixeira** pode referirse a:

;En Galiza
***A Teixeira**, concello da comarca da Terra de Caldelas;
***A Teixeira**, lugar da parroquia da Capela, no concello da Capela;
***A Teixeira**, lugar da parroquia de Brués, no concello de Boborás;
***A Teixeira**, lugar da parroquia de Anfeoz, no concello de Cartelle;
***A Teixeira**, lugar da parroquia de Castro de Escuadro, no concello de Maceda;
***A Teixeira**, lugar da parroquia de Lourenzá, no concello de Lourenzá;
***A Teixeira**, lugar da parroquia de Lumeares, no concello da Teixeira;
***A Teixeira**, lugar da parroquia de Baldráns, no concello de Tui.

## Véxase tamén
### Outros artigos
-574

## Acontecementos 
*
## Nacementos 
* Polícrates – Samos (m. en -522).
## Mortes 
*

## Outros 
## Véxase tamén 
* Historia ano a ano
Xasén

O homónimo **Xasén** pódese referir a dous lugares da parroquia da Capela, no concello da Capela:

***Xasén de Baixo**.
***Xasén de Riba**.
-571

## Acontecementos 
* Comeza o reinado do faraón Amasis de Exipto (remata en -526).
* O rei de Roma Servio Tulio celebra cun triunfo a súa vitoria contra os etruscos.
## Nacementos 
*
## Mortes 
* Ezequiel – profeta de Israel.

## Outros 
## Véxase tamén 
* Historia ano a ano
-575

## Acontecementos 
* Comeza o reinado de Agasicles, rei de Esparta.
* Asasinato de Lucio Tarquinio Prisco.
* Construción da porta de Ishtar en Babilonia.

Reconstrución do santuario de Ártemis Ortia en Esparta.

Columna ofrecida polos habitantes de Naxos en Delfos.
## Nacementos 
* Roico – arquitecto grego de Samos.
## Mortes 
*

## Outros 
## Véxase tamén 
* Historia ano a ano
-591

## Acontecementos 
* Institución dos Xogos Píticos en Delfos (data alternativa -586).
* Expedición de Psamético II, faraón exipcio, a Nubia e Etiopía. Toma Napata e o rei de Nubia Aspalta foxe a Meroé.
* Inscricións de Abu Simbel.
## Nacementos 
*
## Mortes 
*

## Outros 
## Véxase tamén 
* Historia ano a ano
-576

## Acontecementos 
* Os colonos gregos de Cnido instálanse na illa de Lípari (illas Eolias).
* O control do santuario de Olimpia pasa de Pisa a Elis, protexida por Esparta.
* Inicio do reinado de Alcetas I de Macedonia (Arxéadas, fin en -547).
## Nacementos 
*
## Mortes 
*

## Outros 
## Véxase tamén 
* Historia ano a ano
-590

## Acontecementos 
* Ataque dos medos contra Lidia. Capturan a cidade de Tushpa, a vella capital de Urartu.
## Nacementos 
*
## Mortes 
*

## Outros 
## Véxase tamén 
* Historia ano a ano
Charles Scott Sherrington

Sir **Charles Scott Sherrington**, GBE, nado en Londres, Gran Bretaña, o 27 de novembro de 1857 e finado en Eastbourne, Gran Bretaña, o 4 de marzo de 1952, foi un médico neurofisiólogo británico, premio Nobel de Medicina, que estudou as funcións da cortiza cerebral.

## Traxectoria 
Estudou medicina na Universidade de Cambridge, onde se graduou en 1885. Posteriormente ampliou os seus estudos en Berlín con Robert Koch e Rudolf Virchow e en Estrasburgo con F. Goltz.

En 1887 Sherrington uniuse á escola de medicina do Hospital St. Thomas, onde ensinou medicina. Posteriormente levou a cabo traballos experimentais na *Brown Institution*, departamento veterinario da Universidade de Londres. En 1895, chegou a ser profesor da Universidade de Liverpool. Obtivo o posto de profesor de fisioloxía da Universidade de Oxford en 1913. Foi presidente da Royal Society de 1920 a 1925. Sherrington recibiu a Gran Cruz do Imperio Británico en 1922 e a Orde do Mérito en 1924. Retirouse da vida académica en 1935, pero continuou dando conferencias e escribindo.

Foi galardoado en 1932 co premio Nobel de Medicina polos seus traballos no campo da neurofisioloxía: localización das funcións do córtex cerebral, investigacións reflexolóxicas etc.

As súas obras máis relevantes foron:
* *A acción integradora do sistema nervioso*, 1906.
* *A actividade reflicte da medula espinal*, 1932.
* *O cerebro e os seus mecanismos*, 1933.
* *O home e a súa natureza*, 1937-1938.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía da Fundación Nobel
-658

## Acontecementos 
* Fin o arcontado de Milcíades en Atenas.
* Fin do goberno de Duke Zhuang en Yan.
* Fin do goberno de Énna Derg en Irlanda (segundo *Foras Feasa ar Éirinn* por Geoffrey Keating).

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Historia ano a ano
-766

## Acontecementos 
* Fin do reinado de Argishti I, rei de Urartu (comezado en -787). Sucédeo Sarduri II.

## Nacementos 
*
## Mortes 
*

## Outros 
## Véxase tamén 
* Historia ano a ano
-765

## Acontecementos 
* Sarduri II de Urartu conquista Milid e Kummushu, na ribeira dereita do río Éufrates, preto de Siria. Pecha unha alianza co rei de Arpad.

## Nacementos 
* 
## Mortes 
*

## Outros 
## Véxase tamén 
* Historia ano a ano
Pescozo umeral cirúrxico

O **pescozo umeral cirúrxico** é unha zona da epífise proximal, por debaixo do troquíter umeral e do troquino. Non se debe confundir co pescozo umeral anatómico, que está por debaixo da esfera umeral. A lesión desta área é moito máis frecuente que no pescozo anatómico e adoita acompañarse de lesións do nervio radial. A lesión deste nervio afecta á funcionalidade do músculo redondo menor e do músculo deltoide, polo que se limita a abdución. A flexión, extensión e rotación vólvense máis difíciles de realizar. Tamén hai perda de sensibilidade da parte lateral do brazo. 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Gray. Anatomía para estudiantes. Miembro superior* (en castelán)
Fascia

A **fascia** (do latín, "fita", "banda") é unha lámina de tecido conectivo que se estende polo corpo. É un tecido conectivo que rodea músculos, grupos de músculos, vasos sanguíneos, e nervios, uníndoos mediante unha cuberta común. 
Está constituída por varias capas: a fascia superficial, a fascia profunda, e unha fascia subserosa (ou visceral) e se estende de forma ininterrompida de arriba a baixo.

Ao igual que os ligamentos, aponeuroses, e tendóns, as fascias son densos tecidos conectivos, conteñen numerosas fibras de coláxeno orientadas en paralelo ás forzas de tensión. Debido a esta disposición, as fascias son tecidos moi resistentes, especialmente a forzas que se exerzan cunha traxectoria paralela ás fibras coláxenas. Estas fibras son producidas por unha célula denominada fibroblasto, presentes en toda a superficie fascial. As dúas clasificacións máis relevantes hoxe en día son:
* a especificada na edición de 1983 da Nomina Anatomica (NA 1983)
* a especificada na edición de 1997 da Terminologia Anatomica (TA 1997)

## Función 
As fascias habitualmente considéranse estruturas pasivas que transmiten as forzas xeradas polo movemento muscular ou por forzas externas, ao longo de todo o organismo humano. Algunhas investigacións indican que as fascias poden contraerse, ou ben xunto ao músculo que cobren ou ben de xeito autónomo.

As fascias que recobren músculos protéxenos ademais da fricción que se produce co seu movemento:
# Proporcionan unha cuberta deslizante para o correcto movemento.
# Manteñen os óganos no seu sitio natural.
# Transmiten o movemento dende o músculo ata o óso no que se insiren.
# Proporcionan unha zona de paso para os nervios e vasos sanguíneos, a través da cal poden discorrer protexidos entre os distintos músculos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Fasciotomía

### Ligazóns externas 
* Fascia Research
Almas de Fisterra

***Almas de Fisterra*** é o quinto álbum do artista galego Carlos Núñez. Foi publicado no 2003.

En España e en Francia como *Un Galicien en Bretagne* cunha lista de cortes lixeiramente diferente. Este disco é o resultado dunha longa permanencia do músico na Bretaña, e nel móstranse músicas tradicionais bretoas gravadas xunto a músicos famosos da outra Fisterra.

## Lista de temas 
# "Danzas Macabras"
# "Bretoña"
# "Yann Derrien"
# "A Noite Pecha"
# "El Otro Finisterre"
# "Karante Doh Doue"
# "Saint Patrick’s Polka"
# "Ar Vag (O Barco)"
# "The Three Pipers"
# "As Covas do Rei Cintolo"
# "Ponthus et Sidoine"
# "Un Galicien Libre a Paris"

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Aterinópsidos

Os **Aterinópsidos** (Atherinopsidae) son unha familia de peixes teleósteos, pertencentes á orde Ateriniformes (Atheriniformes). Agrupa especies mariñas e de auga doce, distribuídos en augas tropicais e temperadas de América.

## Características 
Posúen dúas aletas dorsais amplamente separadas, a primeira con espiñas brandas e a segunda cunha espiña seguida de radios brandos, o mesmo que a aleta anal; as aletas pectorais situadas nunha posición alta no corpo. Boca pequena terminal ou subterminal.

Presentan unha ampla banda lateral prateada (á que deben o nome local de *silversides*). Dúas liñas laterais divididas, a superior esténdese sobre a banda lateral rematando antes da orixe da aleta anal, a inferior na parte ventral esténdese ata o pedúnculo caudal.

Os tamaños rexistrados oscilan entre os 52&nbsp;cm para *Odontesthes bonariensis* e os 4&nbsp;cm para *Menidia colei*.

Aliméntanse de zooplancto, insectos, pequenos peixes e, en ocasións, de caracois.

## Clasificación 
Dixídense en dúas subfdamilias, 13 xéneros e 104 especies:
* Subfamilia Atherinopsinae: 
** Xénero Atherinops (Steindachner, 1876)
** Xénero Atherinopsis (Girard, 1854)
** Xénero Basilichthys (Girard, 1855)
** Xénero Colpichthys (Hubbs, 1918)
** Xénero Leuresthes (Jordan e Gilbert, 1880)
** Xénero Odontesthes (Evermann e Kendall, 1906)
* Subfamilia Menidiinae: 
** Xénero Atherinella (Steindachner, 1875)
** Xénero Chirostoma (Swainson, 1839)
** Xénero Labidesthes (Cope, 1870)
** Xénero Melanorhinus (Metzelaar, 1919)
** Xénero Membras (Bonaparte, 1836)
** Xénero Menidia (Bonaparte, 1836)
** Xénero Poblana (de Buen, 1945)

## Véxase tamén 
* Taxonomía Fish Base
* Taxonomía ITIS
* Brian S. Dyer: *Revisión sistemática de los pejerreyes de Chile*
Todos os mundos

***Todos os mundos*** é o cuarto álbum do artista galego Carlos Núñez. Foi publicado no 2002.

## Lista de temas 
# "Amanecer"
# "Mary´s Lament-Caoineadh Mhuire"
# "A Irmandade das Estrelas"
# "Tears of Stone"
# "Setting Sail"
# "Lela"
# "The Moon Says Hello"
# "Bailando con Rosiña"
# "Negra Sombra"
# "A Lavandeira da Noite"
# "Muiñeiras de Poio e Ourense"
# "El Pozo de Arán"
# "Morning Poem"
# "Para Vigo me Voy"
# "A Costa de Galicia"
# "The Raggle Taggle Gipsy"

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Mayo longo

***Mayo longo*** é o terceiro álbum do artista galego Carlos Núñez. Foi publicado no 2000.

## Lista de temas 
# "Marcha do entrelazado de Allariz"
# "Pasacorredoiras"
# "Mayo Longo"
# "Moon Says Hello"
# "Vento d’as Cíes"
# "Moura"
# "Astros, Fuentes y Flores"
# "Capitán Nemo"
# "Nana de lluvia"
# "El pozo de Arán"
# "Foliada dos Aires da Terra"
# "Alborada Anterga de Pontevedra"
# "Canto de Seitura"
# "Aires de Pontevedra"

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Esfera circunscrita

En xeometría, a **esfera circunscrita** dun poliedro é unha esfera que contén o poliedro e toca cada un dos vértices do mesmo. Cando existe, a esfera circunscrita non é necesariamente a menor das esferas que conteñen o poliedro; por exemplo, o tetraedro formado polo vértice dun cubo e os seus tres consecutivos ten a mesma esfera circunscrita que o propio cubo, pero pode estar contido no interior dunha esfera máis pequena con tres vértices consecutivos no seu ecuador.
Todos os poliedros regulares teñen esferas circunscritas, ao contrario que os irregulares que non a teñen, dado que polo xeral non todos os vértices caen no interior dunha esfera común.

O raio da esfera circunscrita ao redor dun poliedro *P* chámase **raio circunscrito** de *P*.

A esfera circunscrita é a análoga tridimensional do círculo circunscrito.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Círculo circunscrito
* Esfera inscrita

### Ligazóns externas 
* "Circumsphere" por Eric W. Weisstein de MathWorld
Notoquéiridos

Os **Notoquéiridos** (Notocheiridae) son unha familia de peixes mariños teleósteos, pertentente á orde Ateriniformes (Atheriniformes). Distribúese por augas de Suráfrica, India, Xapón, Australia, Hawai e Chile.

## Características 
Son todos peixes de pequeno tamaño, de menos de 5&nbsp;cm de lonxitude. Os dentes da mandíbula superior están confinados nunha porción do premaxilar.

## Clasificación 
Divídense en dous xéneros e seis especies:
* Xénero *Iso* (Jordan e Starks, 1901) 
* Xénero *Notocheirus* (Clark, 1937)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Taxonomís ITIS
* Taxonomía FishBase
Horta, Barcelona

**Horta** é un barrio pertencente ao distrito de Horta-Guinardó, na cidade de Barcelona. Foi un municipio independente ata 1904, cando se anexiona á capital catalá. O nome provén da familia Horta, que foi propietaria do territorio desde o ano 1036 ata 1260. Habitada por nobres e mercadores desde o século XIV, crece ao redor do mosteiro da Vall d'Hebron, chegando o seu período de esplendor ata finais do século XVII. Atópase documentado por primeira vez no ano 965, onde se menciona o val de Horta. Antigamente o barrio foi o núcleo principal do municipio independente de Horta, que se correspondía máis ou menos co actual distrito de Horta-Guinardó.

O crecemento entre o século XVI e século XX foi debido á abundancia de auga que fixo posible a instalación de numerosas lavanderías. A prosperidade da zona tamén creceu cando chegou o tranvía no ano 1901. Na década de 1960 chegou o metro (L5) á praza Eivissa, a estación de Horta.

Aínda se mantén a estrutura do casco antigo ao redor da Praza de Eivissa e ten un ensanche residencial. No barrio tamén se atopa o Parque do Labirinto de Horta, que é o xardín máis antigo que se conserva de toda a cidade. É un xardín de tipo neoclásico que se empezou en 1794 nunha leira dos marqueses de Alfarràs. A beiras do parque atópase o velódromo de Horta, onde se disputaron algunhas probas polos Xogos Olímpicos de Barcelona de 1992.
Edgar Douglas Adrian

**Edgar Douglas Adrian** OM PRS nado en Londres, Gran Bretaña, o 30 de novembro de 1889 e finado en Cambridge, Gran Bretaña, o 4 de agosto de 1977, foi un fisiólogo británico.

## Traxectoria 
Estudou na Secundaria Westminster e aprobou ciencias naturais no Trinity College de Cambridge, licenciándose en medicina en 1915. Durante a primeira guerra mundial traballou no ''St Bartholomew's Hospital* de Londres, tratando a soldados con desordes nerviosas. Volveu a Cambridge en 1919 e en 1925 comezou os seus estudos sobre os impulsos nerviosos nos órganos sensoriais humanos, demostrando a posibilidade de medir a corrente nas fibras nerviosas aplicando un amplificador.

Foi profesor do *Royal College of Physicians* (cátedra Sharpey, 1925), da Royal Society (cátedra Foulerton, 1929-1937) e da Universidade de Cambridge (cátedra de fisioloxía, 1937-1951). Desde 1951 foi director do Trinity College.

En 1932 foille outorgado o Premio Nobel de Medicina polos seus traballos relativos á función das neuronas e as células nerviosas motoras, premio que compartiu con Sir Charles Scott Sherrington.

En 1950 foi nomeado presidente da Royal Society.

## Algunhas publicacións 
* *The Basis of Sensation*, 1928.
* *The Mechanism of Nervous Action*, 1932.
* *The Physical Basis of Perception'', 1947.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía do Instituto Nobel
Esfera inscrita

dereita|miniatura|Esfera dentro dun cubo.
En xeometría, a **esfera inscrita** dun poliedro é unha esfera que está contida no interior do poliedro e é tanxente a cada unha das caras do mesmo. A esfera inscrita é a maior das esferas que están contidas no poliedro
Todos os poliedros regulares teñen esferas inscritas, ao contrario que os irregulares que non teñen todas as caras tanxentes a unha esfera común.

O raio da esfera inscrita ao redor dun poliedro *P* chámase **raio inscrito** de *P*.

A esfera inscrita é a análoga tridimensional do círculo inscrito.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Figura inscrita
* Círculo inscrito
* Esfera circunscrita

### Ligazóns externas 
* "Insphere" por Eric W. Weisstein de MathWorld
La Font d'en Fargues

'''La Font d'en Fargues'* é un barrio residencial de Barcelona situado dentro do distrito municipal de Horta-Guinardó. Atópase ao sur do barrio de Horta e ao norte do cerro da Rovira entre a fonte que lle dá nome e o torrente da Carabassa. Ao redor da fonte, que se dicía que tiña moita calidade e propiedades, celebrábanse festas e *aplecs*. 

O barrio urbanizouse a partir de 1905, empezando polas terras da masía de Can Pujol por iniciativa de Pere Fargas i Sagristà no estilo da cidade xardín. O nome do barrio provén de Fargas, e el tamén promoveu a construción de torretas en 1915. 

O barrio ten masías e casas antigas que foron recicladas como casas de luxo. Ten un dos colexios privados máis antigos da cidade, a escola inglesa *Princess Margaret School''. Na actualidade o barrio converteuse nun exemplo de urbanización para toda a cidade. A maioría das vivendas están conformadas por pisos grandes, con piscina e cancha de tenis, e posúen de tres a catro pisos. É un dos barrios descoñecidos da cidade, ao atoparse á beira da montaña.

## Véxase tamén
A Bardoeira, Nete, Vilalba

**A Bardoeira** é un lugar da parroquia de Nete, no concello lugués de Vilalba, na comarca da Terra Chá.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Nete
### Parroquias de Vilalba
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilalba
Cara (xeometría)

En xeometría, a **cara** dun poliedro é calquera dos polígonos que limita a figura. Por exemplo, calquera dos cadrados que conforman o cubo é unha cara dese cubo. Ás veces, coma no caso das pirámides, o termo *cara* exclúe a base.

## Definición formal 
En xeometría convexa, a cara dun politopo *P* é a intersección de calquera hiperplano de apoio de *P* e *P*. Desta definición séguese que o conxunto de caras dun politopo inclúen ao propio politopo e o conxunto baleiro. Por exemplo, un poliedro **R**3 está completamente no hiperplano **R**4. Se **R**4. fose o espazo-tempo, o hiperplano en t=0 apoia e contén a totalidade do poliedro. Deste modo, pola definición formal, o poliedro é unha cara de si mesmo.

Todas estas son as **n-caras** dun politopo de catro dimensións:
* **4-caras**: o politipo de 4 dimensións.
* **3-caras**: calquera das celas de 3 dimensións.
* **2-caras**: calquera das caras poligonais de 2 dimensións (a definición común do termo).
* **1-cara**: calquera das arestas de 1 dimensión.
* **0-caras**: calquera dos vértices de 0 dimensións.
* o conxunto baleiro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Vértice
* Aresta

### Ligazóns externas 
* "Face" por Eric W. Weisstein de MathWorld
Frutosa 6-fosfato

A **frutosa 6-fosfato** (tamén escrita **frutosa-6-fosfato** ) é unha molécula de frutosa fosforilada no carbono 6. A forma β-D deste composto é moi común nas células. Intervén en rutas metabólicas importantes, como a glicólise, gliconeoxénese ou na ruta da pentosa fosfato.

Como o fosfato da molécula está ionizado a pH celular, a carga negativa que ten impide que a molécula atravese a membrana plasmática e  escape da célula.

## Papel na glicólise 
A frutosa 6-fosfato é un dos metabolitos intermediarios da glicólise. Orixínase pola isomerización da glicosa 6-fosfato catalizada pola fosfoglicoisomerase (ou glicosa-6-fosfato isomerase), que é unha reacción reversible  
.

Posteriormente, a frutosa 6-fosfato formada convértese en frutosa 1,6-difosfato nunha reacción irreversible catalizada pola fosfofrutoquinase, na cal se gasta ATP, que proporciona o o fosfato adicional que capta a molécula. A fosfofrutoquinase é un importante encima regulador, que está activo cando os niveis enerxéticos da célula son baixos  A raíz deste achado, a frutosa 6-fosfato foi bautizada inicialmente co nome de *éster de Neuberg*.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Glicólise
* Frutosa-1,6-difosfato
El Guinardó

**El Guinardó** é un barrio da cidade de Barcelona, pertencente ao distrito de Horta-Guinardó.

O barrio do Guinardó atópase dentro do antigo municipio de Sant Martí de Provençals, no límite de Horta (co termo do cal compartiu algúns terreos) e con Gràcia, e esténdese polas ladeiras orientais da Muntanya Pelada. Ata os últimos decenios do século pasado o sector estivo ocupado por campos de cultivo, canteiras (o sector actual de Can Baró), pastos e casas de labor, entre as cales Mas Guinardó, que había de dar nome ao barrio, o Mas Viladomat, o Mas Casanoves, o Mas Vintró e a Torre dels Pardals.
Lugar de Arriba

Como topónimo **Lugar de Arriba** pode referirse a:

;En Galiza
***Lugar de Arriba**, lugar da parroquia de Paradela, no concello de Castro Caldelas;
***Lugar de Arriba**, lugar da parroquia de Santo Ourente de Entíns, no concello de Outes;
***Lugar de Arriba**, lugar da parroquia de Fornelas, no concello da Pobra do Brollón;
***Lugar de Arriba**, lugar da parroquia de Barbantes, no concello de Punxín;
***Lugar de Arriba**, lugar da parroquia da Chanca, no concello de Sarria;
***Lugar de Arriba**, lugar da parroquia de Nete, no concello de Vilalba;
***O Lugar de Arriba**, lugar da parroquia de Luama, no concello de Ortigueira;
***O Lugar de Arriba**, lugar do barrio de Piñeiros, na zona urbana de Narón.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Hemirámfidos

miniatura|300px|*Hemirhamphodon pogonognathus*
Os **Hemirámfidos** (Hemiramphidae), *paxariños* ou *mediopicos*, son unha familia de peixes teleósteos, pertencentes á orde Beloniformes. A maioría son mariños pero algunhas especies son de auga doce. Están distribuídos por augas do Atlántico, Índico e Pacífico.

## Características 
A mandíbula superior é moito máis curta que a inferior, que é longa e aguzada, especialmente nos xuvenís (nas familias Belonidae e Scomberesocidae as dúas mandíbulas son de tamaño similar). As aletas pectorais e pelvianas son curtas, e as aletas dorsal e anal, opostas, moi atrasadas. As escamas son moderadamente grandes, con tendencia a desprenderse.

Algunhas especies poñen os ovos en algas flotantes, pero outras son ovovivíparas. Son peixes omnívoros que se alimentan, na superficie, de algas, crustáceos e pequenos peixes.

Poden capturarse como fonte de alimentación pero é máis usual aproveitalos como carnada para pescar outras especies. As especies dos xéneros *Dermogenys* e *Nomorhamphus* utilízanse como peixes de acuario.

## Clasificación 
Divídense en dúas subfamilias e 13 xéneros:
* Subfamilia Hemiramphinae 
** Xénero *Arrhamphus* (Günther, 1866)
** Xénero *Chriodorus* (Goode e Bean, 1882)
** Xénero *Euleptorhamphus* (Gill, 1859)
** Xénero *Hemiramphus* (Cuvier, 1816)
** Xénero *Hyporhamphus* (Gill, 1859)
** Xénero *Melapedalion* (Fowler, 1934)
** Xénero *Oxyporhamphus* (Gill, 1864) 
** Xénero *Rhynchorhamphus* (Fowler, 1928)
* Subfamilia Zenarchopterinae 
** Xénero *Dermogenys* (Kuhl e van Hasselt en van Hasselt, 1823)
** Xénero *Hemirhamphodon* (Bleeker, 1866)
** Xénero *Nomorhamphus* (Weber e de Beaufort, 1922)
** Xénero *Tondanichthys* (Collette, 1995)
** Xénero *Zenarchopterus* (Gill, 1864)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Taxonomía ITIS
* Taxonomía FishBase
Belónidos

[miniatura|300px|[Agulla (peixe)|Agulla (*Belone belone*)]]
Os **Belónidos** ou *agullas* (Belonidae) son unha familia de peixes teleósteos, pertencentes á orde Beloniformes. Son peixes tanto mariños como de auga doce, distribuídos en augas temperadas e tropicais.

## Características 
Teñen un corpo alargado e estreito, con ámbalas mandíbulas, superior e inferior, prolongadas formando un longo pico dotado de dentes afiados, excepto no xénero *Belonion*

As aletas dorsal e anal sitúanse opostas e en posición posterior, a dorsal con 11-43 raios e a anal, algo máis curta, con 12-39 raios; as pelvianas, con 6 raios, en posición abdominal e as pectorais son moi curtas; en calquera caso, sen espiñas nas aletas. Aleta caudal fendida, co lobo inferior algo máis longo có superior. A liña lateral percorre todo o corpo ó longo da marxe ventral, desde a súa orixe na aleta pectoral. As escamas son cicloides, pequenas (130-150 na liña lateral) e despréndense con facilidade.
miniatura|Agullas á venda.
Algunhas especies de auga doce non alcanzan máis de 6–7&nbsp;cm de lonxitude, mentres que as especies mariñas poden chegar a medir ata 2 m (FishBase).

Viven na superficie da auga, polo que a súa coloración é verde ou azul no lombo e branco prateado nos costados e ventre; é común unha banda percorrendo o lateral, de cor azul escura ou moura. A punta carnosa da mandíbula inferior frecuentemente é vermella ou laranxa.

Son peixes carnívoros que se alimentan de pequenos peces que capturan lateralmente cos seus longos picos. Tenden a dar saltosa sobre a superficie e coñécense casos de persoas feridas cando son alcanzados accidentalmente, sobre todo de noite ó sentirse atraídos polas luces dos barcos.

A pesca representa un notable interese comercial. A carne ten bo sabor, aínda que non sempre son apreciados por cousa da cor verde da espiña.

## Clasificación 
Divídense en 10 xéneros con 34 especies:
* Xénero *Ablennes* (Jordan e Fordice, 1887)
* Xénero *Belone* (Cuvier, 1816)
* Xénero *Belonion* (Collette, 1966)
* Xénero *Petalichthys* (Regan, 1904)
* Xénero *Platybelone* (Fowler, 1919)
* Xénero *Potamorrhaphis* (Günther, 1866)
* Xénero *Pseudotylosurus* (Fernández-Yépez, 1948)
* Xénero *Strongylura* (van Hasselt, 1824) 
* Xénero *Tylosurus* (Cocco, 1833)
* Xénero *Xenentodon* (Regan, 1911)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Taxonomía ITIS
* Taxonomía FishBase
Club Sport Emelec

O **Club Sport Emelec** é unha entidade polideportiva ecuatoriana da cidade de Guayaquil, fundada o 28 de abril de 1929, máis coñecida pola sección de fútbol, unha das máis laureadas do país con 10 títulos da Liga ecuatoriana, incluída a edición inaugural de 1957.

Outras seccións do club adícanse ó béisbol (17 títulos nacionais), baloncesto (14 títulos nacionais), boxeo, natación, ximnasia, voleibol, tenis de mesa, birlos, ciclismo, judo, fisioculturismo, levantamento de pesos e hóckey.

O club mantén unha intensa rivalidade co seu veciño de Guayaquil, o Barcelona SC, co cal disputa anualmente o chamado *Clásico do Estaleiro*, un dos derbis máis importantes do país. Tamén existe moita rivalidade deportiva con outros grandes clubs de Ecuador como o LDU Quito, o CD El Nacional ou o Deportivo Quito.

O equipo de fútbol do CS Emelec xoga os seus encontros como local no Estadio George Capwell, así chamado en memoria do fundador do club, un empresario norteamericano que construíu unha central eléctrica na cidade, e que fundou o club para que os traballadores da ***Em**presa **El**éctrica de **Ec**uador* practicasen os seus deportes preferidos (de aí o nome do club). O estadio, inaugurado o 2 de decembro de 1945, foi o primeiro estadio do país propiedade dun club. Actualmente ten capacidade para acoller a 30.016 seareiros nas bancadas.

En xuño de 2010, a IFFHS elixiu o CS Emelec como mellor equipo do mes en todo o mundo, feito insólito no fútbol ecuatoriano.

## Palmarés 
O Club Sport Emelec é o único equipo ecuatoriano que foi campión de liga en tódalas décadas dende que existe o campionato nacional.
### Continental 
* Copa Merconorte (0) = -
** *Subcampionatos* (1) = 2001
### Nacional 
* **Serie A de Ecuador (10)** = 1957, 1961, 1965, 1972, 1979, 1988, 1993, 1994, 2001, 2002
** *Subcampionatos* (11) = 1960, 1963, 1966, 1967, 1970, 1989, 1996, 1998, 2006, 2010, 2011
### Rexional 
* Campionato de Guayaquil (5) = 1956, 1957, 1962, 1964, 1966
** *Subcampionatos* (6) = 1955, 1958, 1960, 1961, 1965, 1967

## Xogadores 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Emelec
Fascia axilar

A **fascia axilar** é unha fascia do membro superior humano. É unha membrana de tecido conectivo moi delgada na parte superior do músculo pectoral maior e máis grosa no espazo existente entre este músculo e o grande dorsal. Xunto coa pel, constitúe a base da axila.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.