open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gekko gecko

***Gekko gecko*** é unha especie nocturna e arborícola do xénero *Gekko*. É nativa de Asia e algunhas Illas do Pacífico. O *gekko gecko* é coñecido como *hokkeng* en chakma, *takshak* en bengalí,  *hankkok* en manipuri, *tuko* en Filipinas, *tokkae* en Malaisia, *tokek* en indonesio/xavanés, *tắc kè* en vietnamita, *kokkek* en zomi e ตุ๊กแก en tailandés, *Sawk-khe* en HMAR e *awke* en mizo pola súa característica vocalización.

## Subespecies 
Están recoñecidas dúas subespecies:
**G. g. gecko* (Linnaeus, 1758): distribuída por Asia tropical dende o nordeste da India ó leste de Indonesia.
**G. g. azhari* Mertens, 1955: só atopado en Bangladesh.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Tokay Gecko. EcologyAsia.
*Tokay Gecko Care. TokayGecko.org
Hippotragus leucophaeus

***Hippotragus leucophaeus*** é unha especie extinta de antílope da subfamilia dos hipotraguinos que viviu en Suráfrica até o 1800.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Klein, R.G. (1987). "The extinct blue antelope". *Sagittarius* 2 (**3**).
* 
*
Alaskan Bush People

***Alaskan Bush People*** (en galego: ***Xente dos arbustos de Alasca***; emitido en España como: ***Mi familia vive en Alaska***) é un programa de televisión de telerrealidade dos Estados Unidos, da canle Discovery Channel. As emisión comezaron o 6 de maio de 2014. O programa conta as aventuras dos 9 membros da familia Brown: Billy, Ami, Matt, Bam, Gabe, Bear, Noah, Snowbird e Raine, que viven no profundo dos bosques de Alasca. En España o programa emítese na canle DMAX.

## Temporadas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil de Facebook do programa
* Datos do programa en discovery.com 
* Datos do programa en imdb.com
O Campo das Ratas

O topónimo **Campo das Ratas** pode referirse a:

;En Galiza
***O Campo das Ratas**, lugar da parroquia de Castro, no concello de Narón;
***O Campo das Ratas**, lugar da parroquia de Trasancos, no concello de Narón.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Campo da Feira

O topónimo **Campo da Feira** pode referirse a:

;En Galiza
***Campo da Feira**, lugar da parroquia de Santiago do Deán, no concello da Pobra do Caramiñal;
***O Campo da Feira**, lugar da parroquia de Rus, no concello de Carballo;
***O Campo da Feira**, lugar da parroquia de Cerceda, no concello de Cerceda;
***O Campo da Feira**, lugar da parroquia de Guimarei, no concello de Friol;
***O Campo da Feira**, lugar da parroquia de Roimil, no concello de Friol;
***O Campo da Feira**, lugar da parroquia da Mezquita, no concello da Mezquita;
***O Campo da Feira**, lugar da parroquia de Vilarmosteiro, no concello do Páramo;
***O Campo da Feira**, lugar da parroquia de Taragoña, no concello de Rianxo;
***O Campo da Feira**, lugar da parroquia de Salvaterra, no concello de Salvaterra de Miño;
***O Campo da Feira**, lugar da parroquia de Santa Comba, no concello de Santa Comba;
***O Campo da Feira**, lugar da parroquia de Bembibre, no concello de Val do Dubra;
***O Campo da Feira**, lugar da parroquia de Mezonzo, no concello de Vilasantar;
***O Campo da Feira**, lugar da parroquia de Bamiro, no concello de Vimianzo;
***O Campo da Feira**, lugar da parroquia de Lousada, no concello de Xermade;
***O Campo da Feira**, lugar da parroquia de Momán, no concello de Xermade.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Campo da festa**, espazo que tradicionalmente se reserva nas aldeas e vilas galegas para desenvolver nel as festividades propias do lugar.
O Campo da Pena

Como topónimo **O Campo da Pena** pode referirse a:

;En Galiza
***O Campo da Pena**, lugar da parroquia das Negradas, no concello de Guitiriz;
***O Campo da Pena**, lugar da parroquia de Mourence, no concello de Vilalba.

## Véxase tamén
### Outros artigos
O Campo da Porta

Como topónimo **O Campo da Porta** pode referirse a:

;En Galiza
***O Campo da Porta**, lugar da parroquia de Lendo, no concello da Laracha;
***O Campo da Porta**, lugar da parroquia de Salcedo, no concello de Pontevedra.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Campo da Ventana**, lugar da parroquia de Oia, no concello de Oia.
O Campo da Aldea

Como topónimo **Campo da Aldea** pode referirse a:

;En Galiza
***O Campo da Aldea**, lugar da parroquia de Bestar, no concello de Cospeito;
***O Campo da Aldea**, lugar da parroquia de Sumio, no concello de Carral.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Her Wallpaper Reverie

***Her Wallpaper Reverie*** é o terceiro álbum da banda estadounidense de indie pop The Apples in Stereo, publicado o 8 de xuño de 1999 a través dos selos SpinART Records e Elephant 6.

As quince cancións listadas para o álbum dan a impresión de que ten a mesma duración que os dous anteriores traballos do grupo, pero só sete delas son "cancións reais". Nos outros oito temas tocan unha variación da mesma melodía. Estas oito cancións son tratadas como interludios musicais e están marcadas con números romanos. A meirande parte destes interludios van dos poucos segundos ao minuto de duración (coa excepción de "vi. Drifting Patterns" que dura ao redor dos dous minutos e medio). A duración resultante é de 27 minutos.

A resposta dos críticos con respecto ao álbum foi variada. Unha crítica común foi que o disco contiña demasiados interludios (de feito hai máis intrludios que cancións). Pitchfork Media, por exemplo, afirmou que moitos deses interludios son "molestos". A produción psicodélica do álbum levaron aos críticos a facer comparacións con álbum populares dos Beatles e The Beach Boys.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Robert Schneider agás onde se indique.

#"i. Her Room Is A Rainy Garden (Wallpaper Reverie Theme)" – 0:11
#"ii. Morning Breaks (And Roosters Complain)" – 0:21
#"The Shiney Sea" – 3:40
#"iii. The Significance Of A Floral Print" – 0:37
#"Strawberryfire" – 4:27
#"iv. From Outside, In Floats A Music Box" – 1:00
#"Ruby" – 3:08
#"v. She Looks Through Empty Windows" – 0:14
#"Questions and Answers" (Hilarie Sidney) – 2:53
#"vi. Drifting Patterns" – 2:44
#"Y2K" – 2:23
#"vii. Les Amants" – 0:33
#"Benefits of Lying (With Your Friend)" – 3:35
#"Ruby, Tell Me" – 1:00
#"viii. Together They Dream Into The Evening" – 0:14

### Cancións extra da edición alternativa
As versións australiana e xaponesa de *Her Wallpaper Reverie* conteñen cinco cancións extra. As catro primeiras foron posteriormente editadas no EP *Look Away + 4*.

*"Behind The Waterfall"
*"Everybody Let Up"
*"Her Pretty Face"
*"The Friar's Lament"
*"Extended Introduction"

Ademais, tanto a edición xaponesa como a australiana teñen diferentes esquemas de cor na arte do álbum, sendo no Xapón azul e amarela e en Australia laranxa e vermella. Tamén hai unha versión alternativa británica rosa e verde.

## Notas
Julen Madariaga

**Julen Kerman Madariaga Agirre**, nado en Bilbao o 11 de outubro de 1932 e finado en Saint-Pée-sur-Nivelle o 6 de abril de 2021, foi un avogado e político vasco. Foi un dos fundadores de ETA xunto a Benito Del Valle e "Txillardegi" e membro prominente de Herri Batasuna. Máis tarde foi fundador do partido Aralar e membro da organización pacifista Elkarri.

## Traxectoria 
Fillo dun militante do Partido Nacionalista Vasco, acompañou o seu pai ao exilio en Chile durante a Guerra Civil Española. Regresou a Bilbao en 1942. Finalizado o ensino secundario, estudou Dereito no Reino Unido, doutorándose en Cambridge, tras o cal volveu ó País Vasco e embarcouse na actividade política nacionalista.

Foi un dos fundadores de Ekin, organización escindida das mocidades do PNV e que constituíu o embrión da futura Euskadi Ta Askatasuna (ETA). Esta creouse en 1959 e, tres anos despois, Madariaga participou en Baiona na I Asemblea da organización. Foi dende entón un dos membros do seu comité executivo. Madariaga estivo procesado no proceso de Burgos e declarado en rebeldía.

Refuxiado no País Vasco francés, obtivo a nacionalidade francesa en 1986. En 1989 a xustiza gala condenouno a catro anos de prisión por colaborar con ETA, con prohibición de residir no País Vasco francés durante dez anos. Madariaga saíu do cárcere en 1991 e fixou a súa residencia en Bilbao, dedicándose á avogacía nun despacho compartido co avogado de Herri Batasuna Txema Montero. En 1993 e 1994 afirmou que ETA perdera a batalla pola autodeterminación do País Vasco e mostrouse partidario de que abandonase as armas.

En xaneiro de 1995 abandonou Herri Batasuna por mor da negativa desta formación a pronunciarse publicamente en contra do asasinato do dirixente do Partido Popular en Guipúscoa, Gregorio Ordóñez, a mans de ETA.

En 2001 adheriuse aos postulados de Aralar, entón unha corrente interna de Euskal Herritarrok favorable ó fin da violencia e que en 2002 se converteu en partido político independente. Madariaga foi nomeado responsable da súa Comisión de Garantías. Foi candidato desta formación a deputado xeral de Biscaia nas eleccións locais de maio de 2003 e figurou así mesmo nas listas de candidatos para o Senado nas xerais de 2004 e para o Parlamento Europeo o mesmo ano.

En relación ó proceso de paz iniciado polo Goberno de José Luis Rodríguez Zapatero, afirmou que ETA debería pedir perdón ás vítimas: «Dixen que todo o mundo debe pedir perdón e diso non se escapa ETA. Os conflitos sempre teñen varios actores e ETA é un máis. Deben pedir perdón todos os agresores».

En xullo de 2006 o xuíz Grande-Marlaska ordenou a súa detención no marco dunha operación contra supostos membros do aparello de ETA, quedando posteriormente en liberdade baixo fianza, aínda que se lle prohibiu por aquel entón saír de París.

Residía no País Vasco francés e tivo dez fillos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Julen Madariaga, un clásico do núcleo duro de ETA, en *20 minutos*, 20 de xuño de 2006.
* Perfil de Julen Madariaga. Da liña dura á negociación, no Mundo, 20 de xuño de 2006.
Daniel Maeztu

**Daniel Maeztu Pérez**, máis coñecido como **Dani Maeztu**, nado en Durango, Biscaia, 1974, é un avogado e político vasco de ideoloxía independentista vasca, parlamentario vasco de Aralar e concelleiro de Durango pola mesma formación política.

## Traxectoria profesional 
Licenciado en Dereito pola UPV/EHU e especializado en temas ambientais, é recoñecida a súa traxectoria en diversos grupos ecoloxistas, como *Bizkaiko AHTren Aurkako Asanblada* (*Asemblea contra o Tren de Alta Velocidade de Biscaia*) e *AHT Gelditu*! *Elkarlana.* Ademais, desempeña labores de avogacía desde o seu propio despacho en Durango.

## Traxectoria política 
Membro de Aralar dende o ano 2002, resultou elixido concelleiro de Durango nas eleccións municipais de 2003. Nas eleccións ao Parlamento Vasco de 2009 encabezou as listas dese partido por Biscaia, obtendo un escano.

Segue sendo membro do Parlamento Vasco ó conseguir revalidar a súa acta parlamentaria nas eleccións do 21 de outubro de 2012, nas que se presentou no posto número 4 nas listas da coalición EH Bildu por Biscaia.

## Notas
Eduardo Madina

**Eduardo Madina Muñoz**, nado en&nbsp;Bilbao&nbsp;o&nbsp;11 de xaneiro de 1976,&nbsp;é un político socialista español. Entre abril de 2009 e setembro de 2014 foi secretario xeral do Grupo Parlamentario Socialista no Congreso. 

## Traxectoria 
Eduardo Madina está casado e ten un fillo. Provén dunha familia de históricos militantes socialistas do País Vasco; o seu avó era mineiro.&nbsp;Ós 17 anos afiliouse ás Mocidades Socialistas de Euskadi, póla xuvenil do PSE-EE, e pouco despois licenciouse en Historia contemporánea na Universidade de Deusto. Ten un mestrado en Integración europea pola Universidade do País Vasco, especializado en Relacións Internacionais. Traballou como técnico no Parlamento Europeo e impartiu clases en diferentes universidades españolas sobre Relacións internacionais e construción europea. É profesor asociado de Historia Contemporánea na Universidade Carlos III de Madrid. Anteriormente dirixiu e presentou un programa de contidos musicais en Radio 3 chamado *El archiduc*.

No ano 2012 foi elixido entre os mozos máis destacados do mundo polo Foro de Davos (World Economic Forum) dentro do programa de novos líderes mundiais (*Young Global Leaders*).

### Atentado terrorista 
Eduardo Madina sufriu un atentado o 19 de febreiro de 2002. Unha bomba lapa colocada nos baixos do seu coche por un comando da banda terrorista ETA integrado por Iker Olabarrieta e Asier Arzalluz, causoulle graves lesións, entre elas a amputación da perna esquerda á altura do xeonllo, cando se dirixía, sen escolta, dende o seu domicilio ó seu posto de traballo en Sestao. Por mor das lesións sufridas tivo que abandonar o equipo de voleibol, o UPV Bizkaia, no que xogaba profesionalmente.

Dous anos máis tarde recibiu a Medalla ao Mérito Constitucional xunto a outras vítimas do terrorismo.

O xuízo na Audiencia Nacional contra os acusados do atentado comezou o 12 de novembro de 2006. O 4 de decembro coñeceuse a sentenza, pola que os etarras Iker Olabarrieta e Asier Arzalluz foron condenados a 20 anos de cárcere. O primeiro como autor material do intento de asasinato, membro do comando *Urbasa*, e o segundo como indutor, a conta da dirección etarra.

## Cargos desempeñados 
* Concelleiro do Concello de Sestao (1999-2001)
* Secretario xeral das Mocidades Socialistas do País Vasco (2002-2004).
* Deputado por Biscaia no Congreso dos Deputados (2004-2015).
* Secretario xeral do Grupo Socialista no Congreso dos Deputados (2009-2014).

## Notas
José María Lasarte

**José María Lasarte Arana**, nado en Donostia en 1912 e finado o 20 de decembro de 1974, foi un avogado e político do País Vasco, militante do nacionalismo vasco.

## Traxectoria 
Militante do Partido Nacionalista Vasco e do sindicato ELA-STV, do que foi asesor xurídico. Na súa mocidade presidiu as Mocidades Vascas en San Sebastián. Defendeu en xuízo aos alcaldes militantes do partido que se enfrontaron ao goberno da Confederación Española de Derechas Autónomas (CEDA) en 1933, e foi elixido deputado por Guipúscoa nas eleccións xerais de 1936.

Cando se produciu o golpe de estado que deu lugar á Guerra Civil o 18 de xullo de 1936, xunto con Manuel de Irujo e Telesforo Monzón, presentáronse ante o gobernador civil de Guipúscoa e fixeron unha proclama pola radio póndose de parte da legalidade republicana. Tamén colaborou na creación do Euzko Gudarostea (|Exército Vasco) na comandancia de Loyola, e foi un dos que propuxo como comandante a Cándido Saseta Echebarría. En agosto de 1936 foi encargado do servizo de información do Goberno de Euskadi e en 1937 foi o representante vasco ante os italianos do Corpo Truppe Volontarie na rendición de Santoña.

Ó rematar a guerra civil marchou ó exilio a París, onde organizou o Servizo Secreto Vasco que se puxo en contacto cos servizos franceses, visitou as agrupacións vascas de exiliados de Nova York e Montevideo, e en 1944 foi un dos representantes vascos que asinou o pacto Galeusca. En 1945 pronunciou un discurso nas Cortes da República española no exilio en representación da minoría vasca, e en outubro de 1947 representou ao seu partido no pleno de Esquerra Republicana de Catalunya en Montpellier.

Foi conselleiro de gobernación do Goberno de Euskadi no exilio (1946-1952) á morte de Eliodoro da Torre, creou a Oficina de Prensa de Euskadi e mantivo relacións coa Internacional Demócrata Cristiá. En 1952 dimitiu do seu cargo e estableceuse en Caracas (Venezuela) onde se dedicou ó exercido da avogacía. Á súa volta do exilio dedicouse a refacer o PNV e a promover a cultura vasca e as relacións entre vascos e cataláns.
Campo da Cruz

Como topónimo **Campo da Cruz** pode referirse a:

;En Galiza
***Campo da Cruz**, lugar da parroquia de Esteiro, no concello de Cedeira;
***Campo da Cruz**, lugar da parroquia de Carnoedo, no concello de Sada;
***O Campo da Cruz**, lugar da parroquia do Viveiró, no concello de Muras;
***O Campo da Cruz**, lugar da parroquia de Grixoa, no concello de San Amaro;
***O Campo da Cruz**, lugar da parroquia de Vilariño, no concello de Vilasantar.

## Véxase tamén
### Outros artigos
José María Laso

**José María Laso Prieto**, nado en Bilbao o 8 de decembro de 1926 e finado en Oviedo o 21 de decembro de 2009, foi un filósofo e militante comunista español que formou parte tanto do Comité Central como do Comité Federal do Partido Comunista de España (PCE).

Como consecuencia da súa "participación na loita clandestina polo restablecemento da democracia en España" padecería diversas detencións policiais; a consecuencia da última das cales permanecería recluído como preso político entre os anos 1958 e 1963.

De entre as súas contribucións á filosofía española, cabe destacar, por unha banda, a súa achega á difusión e defensa en España da obra do filósofo marxista italiano Antonio Gramsci, de cuxa introdución nela foi pioneiro ó publicar o primeiro libro sobre o filósofo sardo editado na mesma; así como, por outra, da doutrina filosófico-xurídica do Uso Alternativo do Dereito (Iusalternativismo).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Laso Prieto, José María (2002). 
* Javier Batalla, Pilar de Castro (coord.) (1998). 
* José María Laso Prieto (decembro de 2004).
Mick Wall

**Mick Wall**, nado o 23 de xuño de 1958 é un xornalista musical e autor británico.

## Traxectoria 
Comezou a súa carreira escribindo para a revista *Sounds* en 1977, sobre bandas de punk, new wave, rockabilly, funk e eventualmente hard rock e heavy metal. En 1979 abandonou o xornalismo musical para realizar campañas publicitarias para prestixiosos grupos e artistas como Black Sabbath, Journey, REO Speedwagon, Thin Lizzy, Ultravox, The Damned ou Dire Straits.

Así mesmo, é autor de biografías de músicos e agrupacións como Ozzy Osbourne, Iron Maiden, AC/DC, Metallica, Guns N' Roses ou Prince.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio Oficial
NOW + 4EVA

***NOW + 4EVA*** é o quinto álbum da banda australiana de indie pop Architecture in Helsinki, publicado en Australia o 28 de marzo de 2014 a través do propio selo do grupo, Casual Workout. O grupo iniciou unha xira pola costa leste de Australia para promover o disco. As reservas en liña do álbum coa tenda JB Hi-Fi incluían un fanzine asinado detallando as inspiracións da banda.

Editáronse dous sinxelos antes do álbum en 2013, "In the Future" e "Dream a Little Crazy". O terceiro sinxelo foi "I Might Survive", que foi lanzado o 21 de febreiro de 2014. Realizouse un vídeo musical para "Dream a Little Crazy", que apareceu o 28 de xaneiro e amosa o que Noisey describiu como unha "panadería biolóxica".

O líder Cameron Bird afirmou en marzo de 2014 que o álbum levaba rematado "case un ano". *NOW + 4EVA* tamén inclúe unha versión do tema "When You Walk in the Room", orixinalmente composto por Jackie DeShannon, pero máis famoso pola versión da banda británica The Searchers.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Rebola

O termo **Rebola** pode referirse a:

***Cerquiño** ou **rebolo**, especie de carballo (*Quercus pyrenaica*), común en Galiza.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Rebola**, lugar da parroquia de Corvillón, no concello da Merca;
***O Reboladoiro**, lugar da parroquia de San Simón da Costa, no concello de Vilalba;
***Rebolar**, lugar da parroquia de Esgos, no concello de Esgos.

;Fóra de Galiza

;En Guinea Ecuatorial
***Rebola**, pequena cidade da illa de Bioko, capital da provincia de Bioko Norte.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Rebolo**, lugar da parroquia de Vilalvite, no concello de Friol;
***O Rebolín**, lugar da parroquia de Vieiro, no concello da Fonsagrada.
Amalur Mendizabal

**Amalur Mendizabal Azurmendi**, nada en Zizurkil (Guipúscoa) o15 de maio de 1979, é unha política vasca de ideoloxía independentista vasca.

## Traxectoria 
Antes de ser elixida senadora ocupara o posto de secretaria do xulgado de paz da localidade guipuscoana de Anoeta durante oito anos. Presentouse como independente na candidatura de Amaiur ao Senado de España nas eleccións xerais de 2011 sendo a candidata máis votada na provincia de Guipúscoa.
## Vida persoal
Está casada e ten dous fillos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Senado
Antton Morcillo

**Antton Morcillo Torres**, nado en Hernani en 1966, é un político vasco de ideoloxía independentista vasca. Foi parlamentario vasco (2001-04) pola coalición independentista Euskal Herritarrok. Foi dirixente da antiga Herri Batasuna e da ilegalizada Batasuna.

É licenciado en Xeografía e Historia e de profesión administrativo.

## Carreira política 
Antton Morcillo foi un membro destacado de Herri Batasuna en Áraba, sendo unha das cabezas desta organización en devandita provincia. Dende 1985 até 1998 foi membro da Mesa Nacional de Herri Batasuna. Ó comezo foi militante de HASI, partido político alegal que estaba integrado en Herri Batasuna, pero este disolveuse en 1991. A partir de 1995 foi concelleiro e portavoz de Herri Batasuna no concello de Vitoria.

Na campaña das eleccións Xerais de 1996, Herri Batasuna difundiu un vídeo do grupo terrorista ETA nas cuñas publicitarias gratuítas que tiña durante a campaña. Por este feito, a Audiencia Nacional abriu unha causa polo delito de colaboración con banda armada contra todos os membros da Mesa Nacional de HB, entre eles o propio Antton Morcillo. O Tribunal Supremo xulgouno e condenouno por ese delito, pero tras permanecer 20 meses no cárcere, o 20 de xullo de 1999 o Tribunal Constitucional anulou a sentenza do Supremo e todos os membros da Mesa Nacional, entre eles Morcillo, foron liberados. Tras a súa saída do cárcere, no ano 2000 volveu de novo a formar parte da Mesa Nacional de Herri Batasuna.

Nas eleccións autonómicas do 13 de maio de 2001, Morcillo, cabeza de lista pola provincia de Áraba da plataforma Euskal Herritarrok, na que se integraba Herri Batasuna, saíu elixido parlamentario vasco.

Cando en 2001 HB se refundou no partido político Batasuna, Morcillo foi elixido de novo membro da Mesa Nacional da nova formación política. O seu labor na formación era a de responsable de política institucional. Como parlamentario, pasou a formar parte do Grupo Parlamentario de Batasuna e posteriormente, cando esta formación foi ilegalizada en virtude da Lei de Partidos de Sozialista Abertzaleak. Morcillo exerceu de voceiro no parlamento de Sozialista Abertzaleak. Como membro da xunta de portavoces, trataron de procesalo por non disolver o grupo parlamentario de Sozialista Abertzaleak (Caso Atutxa), aínda que a querela non prosperou.

En xaneiro de 2004, Morcillo dimitiu por razóns persoais *e referentes á súa dedicación* e foi substituído como parlamentario vasco por Rakel Peña.

É un dos dirixentes de Batasuna que están imputados por un delito de integración en organización terrorista.

A súa irmá, Grazi Morcillo, pertence á organización terrorista ETA. Foi detida en Francia en xaneiro de 2006 tras estar desde 1996 baixo a orde de *procura e captura*

Adoita escribir artigos de opinión en prensa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Herri Alderdi Sozialista Iraultzailea (HASI)
José María Muñoa

**José María Muñoa Ganuza**, nado en Pau (Francia) en 1942, é un enxeñeiro e político do País Vasco.

## Traxectoria 
Fillo de exiliados da ditadura franquista, formouse en Grenoble (Francia). Militante do Partido Nacionalista Vasco, traballou como enxeñeiro en Francia e Madrid, até que en 1983 foi nomeado polo Goberno Vasco presidido por José Antonio Ardanza responsable do desenvolvemento das pequenas empresas en crises. En 1990 foi nomeado comisionado do Lehendakari para as Relacións Exteriores, cargo que ocupou até 2007. Foi tamén representante da comunidade autónoma do País Vasco no Comité das Rexións de Europa. En 2008, substituíu a Javier Retegi como presidente da Sociedade de Estudos Vascos.

## Notas
Gonzalo Nárdiz

**Gonzalo Nárdiz Bengoechea**, nado en Bermeo o 25 de novembro de 1905, e finado en Bilbao no 2003, foi un político vasco, de ideoloxía nacionalista vasca que chegou a ser Conselleiro de Agricultura no Goberno de Euskadi durante a Segunda República.

## Traxectoria 
Militante de Acción Nacionalista Vasca dende a súa fundación, foi concelleiro de Bermeo e Conselleiro de Agricultura do primeiro goberno autonómico vasco constituído o 7 de outubro de 1936. Durante a Guerra Civil foi Comisario de Abastos e Armamento. Exiliouse en Francia, aínda que pasou un tempo en México. Até 1979, cando se forma o Goberno Vasco despois da transición política posterior ao franquismo, mantivo o seu posto de conselleiro no exilio (como conselleiro de Agricultura até 1952, sen carteira desde entón).

En recordo á súa traxectoria á fronte da Consellería, establecéronse polo Goberno Vasco os *Premios Gonzalo Nárdiz de etoloxía*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Recensión biográfica, no Boletín do Goberno Vasco.
* Premios "Gonzalo Nardiz Bengoetxea" ás traxectorias profesionais nos sectores agrario e pesqueiro.
Imposto revolucionario

**Imposto revolucionario**, tamén coñecido como **vacina extorsiva**, é a denominación que adoitan dar determinados grupos terroristas á extorsión económica. Realízano determinadas organizacións armadas e grupos terroristas que perseguen obxectivos políticos. Algunhas destas organizacións, que o exerceron ou aínda o exercen, son a IRA en Irlanda, ETA en España, as FARC en Colombia, A Fronte Bolivariano de liberación e ELN en Venezuela, e a liga Comunista 23 de setembro en México.

## Proceso 
A banda armada adoita enviar remesas de cartas ó grupo de empresarios seleccionados. Nela lémbraselles o seu "deber" de contribuír á loita pola liberación da patria ou dalgunha revolución e lémbraselles que de non facelo el e os seus bens serán obxectivos de atentados terroristas, aínda que se a linguaxe está moderado pola situación política adóitanse utilizar outros termos.

### Exemplos 
Durante a Revolución Cubana, o Movemento 26 de xullo obtivo recursos por este medio, cobrándolle principalmente ós enxeños azucreiros, os gandeiros e a banca.

No caso de ETA, o chamado imposto revolucionario, dependendo da situación política, incluía dende peticións cordiais para a construción do fin político da organización, até ameazas de morte contra os suxeitos elixidos ou as súas familias (empresarios, profesionais, etc.) no caso de que non se pagase a cantidade esixida. Estas situacións repetíronse con máis ou menos frecuencia ata que en marzo de 2011 ETA anunciou que cancelaba a súa extorsión.

Todo o proceso de selección, información, presións e cobro efectivo, ía marcado por características coñecidas nas organizacións de crime organizado, nalgúns casos, e realizado por persoas pertencentes ás diferentes organizacións legais da contorna das bandas armadas. No caso de ETA, calcúlase que recadaba aproximadamente 1,5 millóns de euros cada ano por esta vía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Terrorismo
José Navas

**José Navas Amores**, nado en Portugalete (Biscaia), en 1957 é un político vasco de Ezker Batua-Berdeak.

## Traxectoria 
José Navas naceu na localidade biscaíña de Portugalete en 1957. Ten formación como electricista, cursando mestría industrial. Navas chegou á política desde o mundo do sindicalismo.

Foi concelleiro de Esquerda Unida na súa localidade natal entre 1991 e 1996. En 1996, abandonou o seu cargo de concelleiro ó ser elixido Deputado do Congreso pola Provincia de Biscaia dentro da candidatura de Esquerda Unida-Ezker Batua. Foi deputado entre 1996 e 2000 dentro do Grupo Parlamentario Federal de Esquerda Unida. Desta forma José Navas converteuse no único deputado que obtivo na súa historia a coalición Esquerda Unida no País Vasco. A súa elección coincidiu co teito electoral histórico desta formación política que chegou a obter o 9,21% dos votos no País Vasco naquelas eleccións, o mellor resultado da súa historia.

Volveu ocupar o cargo de concelleiro en Portugalete entre 1999 e 2003. En 2001 a sede de Esquerda Unida-Ezker Batua en Portugalete sufriu un ataque de kale borroka tras votar Navas en contra de permitir a homenaxe a un expreso de ETA.

En 2002 trasládase a vivir a Vitoria onde entra a traballar como asesor do Conselleiro de Vivenda e Asuntos Sociais do Goberno Vasco, Javier Madrazo. O seu labor foi a de técnico de orzamentos na Consellería de Vivenda e Asuntos Sociais.

Instalado en Vitoria, pasou a converterse rapidamente na cabeza visible do seu partido no eido local da capital arabesa. Foi candidato de Ezker Batua-Berdeak á alcaldía de Vitoria nas eleccións municipais de 2003 e 2007, sendo elixido en ambas ocasións concelleiro e exercendo como voceiro do seu partido no consistorio vitoriano. Nas eleccións municipais de 2011 foi por terceira vez candidato do seu partido á alcaldía de Vitoria, pero nesta ocasión non logrou revalidar a súa acta, ó quedar o seu partido sen representación.

## Notas
Pedro Novia de Salcedo

**Pedro Manuel Antonio Novia de Salcedo y Castaños**, nado en Bilbao o 18 de xaneiro de 1790 e finado ibídem, o 1 de xaneiro de 1865, foi un político vasco, que centrou a súa carreira no desenvolvemento económico do País Vasco e, en particular, do Señorío de Biscaia.

## Traxectoria 
Contraeu matrimonio con Juana de Ocio y Segura coa que tivo oito fillos. Foi autodidacta dado que as circunstancias históricas que lle tocaron vivir, especialmente na súa mocidade, impediron que cursase unha carreira universitaria. Puido, con todo, asistir a clases de filosofía no Convento Imperial de San Francisco, moi recoñecido na época, e xa sendo adulto a uns seminarios de matemáticas no Consulado de Bilbao. Os seus coetáneos definíano como un home de grande intelixencia e tesón, estudoso e retirado da vida social.

En 1829, redactou os Estatutos da Sociedade de Seguros Mutuos de Incendios de Casas de Bilbao. Así mesmo, foi autor do regulamento provisional de incendios. Era defensor do sistema foral e centrouse nas melloras en Biscaia en campos tan diversos como o comercio, a minería, a seguridade cidadá ou as infraestruturas.

Os seus principais obxectivos foron o ferrocarril, a minería e o éuscaro. O seu proxecto de ferrocarril do norte, Bilbao-Valmaseda-Burgos, data de 1832, dous anos despois de que se inaugurou o primeiro tren do mundo entre Liverpool e Mánchester, cidades coas que Bilbao mantivo estreitas relacións. No que á minería se refire, a súa principal achega foi un regulamento que facilitou a expansión económica deste sector. En relación co éuscaro, Novia de Salcedo foi un pioneiro elaborando un dicionario etimolóxico.

Ó longo da súa vida ocupou moitos e variados cargos políticos e administrativos. Foi alcalde de Bilbao e Deputado Xeral de Biscaia. En 1852 foi proclamado primeiro Fillo Benemérito do Señorío polas Xuntas Xerais de Biscaia, nun expresivo voto de grazas pola súa dedicación. Na súa condición de ex-deputado, foi tamén nomeado Pai da Provincia.

En honra de Pedro Noiva de Salcedo levan o seu nome unha rúa en Bilbao e outra en Getxo, varias empresas biscaíñas, a Fundación Novia Salcedo e o seu Premio Novia Salcedo á excelencia na incorporación dos mozos no mundo laboral.

## Libros de Pedro Noiva de Salcedo 
* * Defensa histórica, legislativa y económica del Señorío de Vizcaya – y Provincias de Alava y de Guipuzcoa*. Libraría Delmas e Hijo. Bilbao, 1851.
* *Dicconario etimológico del idioma vascongado.* *Prospecto y cuaderno 1.*º. Establecemento tipográfico de Eusebio López. Tolosa, 1877.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* ARTIÑANO, Aristides. *Biografía del señor D. Pedro Novia de Salcedo, padre de provincia y primer benemérito del M.N y M.L Señorío de Vizcaya. *Imprenta y Librería de la Viuda de Delmas. Bilbao, 1866.
Emilio Olabarría

**Emilio Olabarría Muñoz**, nado en Bilbao, Biscaia o 2 de abril de 1955, é un xurista e político vasco, membro do Partido Nacionalista Vasco.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito pola Universidade de Deusto, da que é profesor, é funcionario da administración autónoma de Euskadi. Foi deputado ao Parlamento Vasco en 1980 -primeiras eleccións autonómicas tras a aprobación do Estatuto de Guernica, 1984 e 2001.

A proposta do PNV, en 1996 foi elixido Vogal do Consello Xeral do Poder Xudicial polo Congreso dos Deputados.

Foi tamén deputado ao Congreso pola provincia de Áraba nas lexislaturas III, IV, V e en 2004, sendo elixido membro da Comisión de Investigación dos atentados do 11 de marzo en Madrid.

Participou en nome dos parlamentarios españois en varias delegacións internacionais en África, Europa e América do Sur. En 2006 era portavoz do Grupo Parlamentario Vasco.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Emilio Olabarría  na páxina oficial do Congreso dos Deputados.
Txema Oleaga

**José María Oleaga Zalvidea,** nado en Bilbao en 1963, máis coñecido como **Txema Oleaga**, é un político vasco pertencente ao Partido Socialista de Euskadi-Euskadiko Ezkerra (PSOE). Foi a cabeza de lista do PSE-EE (PSOE) nas eleccións municipais de 2007 e 2011 polo concello de Bilbao.

Txema Oleaga Zalvidea foi elixido por primeira vez concelleiro no consistorio bilbaíno en 1999. Dende 2004 até 2011 foi o voceiro do Grupo Municipal do PSE-EE en devandito concello. Asumiu a portavocía e a candidatura ó deixar o cargo o seu predecesor, Dimas Sañudo, elixido presidente de FEVE. Nas eleccións de 2007 foi o candidato socialista á alcaldía de Bilbao, obtendo a terceira praza, co 22,08% dos votos e 7 concelleiros (os mesmos que o segundo, o Partido Popular), conseguindo dous concelleiros máis que en anteriores eleccións. Volveu ser candidato á alcaldía nas últimas eleccións municipais de 2011. Nelas sufriu un duro pau perdendo o seu partido máis de 12.000 votos, case 9 puntos respecto das anteriores eleccións, e pasando de 7 concelleiros a 4. Pasou de terceira a cuarta forza. Tras aqueles resultados en outubro de 2011 dimitiu como presidente do grupo socialista no Concello de Bilbao. En decembro do mesmo ano foi nomeado Presidente de Metro Bilbao, cargo no que cesou ao chegar o Partido Nacionalista Vasco ó Goberno Vasco.

É avogado, licenciado en Dereito pola Universidade de Deusto, e experto en Responsabilidade Civil, Dereito do Seguro, Dereito Penal e Dereito da Circulación. Deixou o seu despacho profesional ao converterse no voceiro do seu grupo. Ten unha filla.

Dentro do PSE-EE, Oleaga é membro do comité provincial de Biscaia do PSE-EE e do comité nacional.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blog de Txema Oleaga
Mario Onaindia

**Mario Onaindia Natxiondo**, nado en Lekeitio o 13 de xaneiro de 1948, e finado en Vitoria o 31 de agosto de 2003, foi un escritor e político vasco. Membro de Euskadi Ta Askatasuna (ETA) nos anos sesenta e, tras a súa escisión, de ETA (pm); máis tarde foi parlamentario vasco e dirixente de Euskadiko Ezkerra e, finalmente, senador polo Partido Socialista de Euskadi-Euskadiko Ezkerra (PSE-EE), federación vasca do PSOE.

Tamén destacou pola súa actividade na Fundación para a Liberdade, movemento cívico vasco a prol das liberdades e a democracia. Como consecuencia da súa evolución política, foi considerado un "renegado" dende algúns sectores do nacionalismo vasco e durante os seus últimos anos viviu con escolta pola ameaza terrorista de ETA.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Mario Onaindia Fundazioa
* Ficha no Parlamento Vasco
Markel Olano

**Markel Olano Arrese**, nado en Beasain, Guipúscoa o 2 de xuño de 1965, é un político vasco, membro do Partido Nacionalista Vasco e Deputado Xeral da Deputación Foral de Guipúscoa dende o 23 de xuño de 2015, e anteriormente, dende o 6 de xullo de 2007 até o 23 de xuño de 2011.

## Inicios na política 
Olano iniciouse en 1980 con quince anos na política cando se fixo membro da organización xuvenil Euzko Gaztedi Indarra do Partido Nacionalista Vasco. Os seus anos de militancia en EGI desenvolveunos de forma interna nas estruturas de EGI de Beasain e do Goierri. Mentres compaxinaba a súa militancia en EGI, cursou estudos e licenciouse en Filosofía pola Universidade do País Vasco. Completou o seu percorrido con estudos de doutoramento na mesma materia.
José María de Orbe y Elío

**José María de Orbe y Elío**, nado en Irún en setembro de 1776 e finado en Bordeos o 21 de xullo de 1850, foi o III marqués de Valde-Espina, militar e político vasco.

## Biografía 
Naceu no Palacio de Arbelaiz, proveniente de familias da nobreza biscaíña e guipuscoana. Foi combatente na guerra da Convención e na Guerra da Independencia Española, ámbalas dúas contra os franceses. O goberno liberal desterrouno pola súa vinculación cos realistas.

Foi representante do señorío de Biscaia nas Cortes en varias ocasións. Á morte de Fernando VII seguiu a causa do pretendente ó trono don Carlos, a quen proclamou na deputación de Biscaia. Cando don Carlos chegou a España tras a súa fuxida a Portugal e posterior viaxe a Inglaterra, nomeouno brigadier de infantaría e membro da Xunta Consultiva. En 1838, pouco antes do pacto de Bergara obtivo o grao de Mariscal de Campo ademais de ser nomeado ministro da Guerra e I duque da Confianza.

Contrario á firma do Convenio de Bergara, participou en intrigas en favor da continuación da guerra e viuse obrigado a exiliarse en Francia, onde faleceu en 1850.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Juan Nepomuceno de Orbe y Mariaca
* Rafael Maroto

### Bibliografía 
* PIRALA y CRIADO, Antonio. *Vindicación del general Maroto y manifiesto razonado de las causas del Convenio de Vergara.* Urgoiti editores, Pamplona 2005. ISBN 84-933398-8-1
Juan Nepomuceno de Orbe y Mariaca

**Juan Nepomuceno de Orbe y Mariaca**, nado en Ermua o 2 de maio de 1817, e finado en ibídem o 21 de abril de 1891, foi o cuarto marqués de Valde-Espina (1850-1891) e un político e militar vasco.

## Biografía 
Único fillo do mariscal de campo carlista José María de Orbe y Elío que chegou a idade adulta. Durante a súa mocidade loitou ás ordes do seu pai nas súas campañas durante a Primeira Guerra Carlista. Tras o Convenio de Bergara de 1839, que o marqués de Valde-Espina non aceptou, exiliouse co seu pai en Francia. Tiña 22 anos de idade e alcanzara o grao de comandante. Á morte do seu pai en 1850 convértese en marqués de Valdespina e herda o papel relevante que este tivera no movemento carlista.
[esquerda|miniatura|O marqués de Valde-Espiña (81), sentado á esquerda de [Carlos, duque de Madrid|Carlos VII, na Xunta de Vevey. Suíza, 1870.]]
En 1860 participa no errado Alzamento carlista de San Carlos da Rápita. Tras a Revolución de 1868 que derroca á raíña Isabel II de España pasa a ocupar un posto político relevante no carlismo vasco. En 1871, é elixido senador por Biscaia representando ao carlismo (Comuñón Católico-Monárquica) durante o Sexenio Democrático. Pouco despois, primeiro en 1872 e logo en 1873 alzouse en armas apoiando o carlismo durante a Terceira Guerra Carlista (coñecida como Segunda Guerra Carlista no País Vasco). Durante esta guerra foi xefe do estado maior carlista. Chegou a ser comandante xeral de Biscaia e tenente xeneral. Ó acabar a guerra en 1876 volveu exiliarse en Francia. Regresou de novo a España en 1880, converténdose no xefe político do carlismo no País Vasco e Navarra.

En 1891, pouco antes da súa morte, o pretendente carlista Carlos María de Borbón e Austria-Leste nomeouno a título honorífico capitán xeneral. Juan Nepomuceno de Orbe tivo dous fillos, José María e Cándido María, que foron tamén destacadas figuras do carlismo.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Marquesado de Valde-Espina

### Bibliografía 
* Gaytán de Ayala Artázcoz, Antonio. Parientes mayores de Guipúzcoa: señores del palacio casa-fuerte de Murguía en Astigarraga. Revista Internacional dos Estudos Vascos = Revue Internationale des Etudes Basques, Eusko Ikaskuntza, París 1934.
From Hell (filme)

***From Hell*** é un filme estadounidense de suspense psicolóxico dirixido polos irmáns Hughes que se estreou no 2001. Está inspirado vagamente na novela gráfica *From Hell* de Alan Moore e Eddie Campbell sobre os asasinatos de Jack o Destripador.

## Personaxes 
* Johnny Depp como Inspector Frederick Abberline
* Heather Graham como Mary Kelly
* Ian Holm como Sir William Gull
* Robbie Coltrane como Sarxento Peter Godley
* Ian Richardson como Sir Charles Warren
* Jason Flemyng como Netley
* Samantha Spiro como Martha Tabram
* Annabelle Apsion como Polly Nichols
* Katrin Cartlidge como Annie Chapman
* Susan Lynch como Liz Stride
* Lesley Sharp como Kate Eddowes
* Estelle Skornik como Ada
* Paul Rhys como Doutor Ferral
* Vincent Franklin como George Lusk
* Ian McNeice como coronel Robert Drudge
* David Schofield como McQueen
* Sophia Myles como Victoria Abberline
* Joanna Page como Ann Crook

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *From Hell (carta)*
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Isabel Orbe

**Isabel Orbe Garay**, nada en Vitoria en 1945 e finada ibídem en 1995, foi unha psiquiatra vasca.

Realizou a súa especialidade de Psiquiatría na Clínica López Ibor de Madrid. Foi unha pioneira na investigación e desenvolvemento da integración das persoas con síndrome de Down. En Xenebra traballou estreitamente co Dr. Ajuriaguerra, tamén vasco, especialista en Neuroloxía e Psiquiatría Infantil.

De regreso a España foi a Xefa de Psiquiatría Infantil do *Centro para a diagnose e orientación de nenos e adultos con discapacidade intelectual*, ADOZ.

Na década dos 90 do século XX foi deputada no Parlamento Vasco polo Partido Nacionalista Vasco, aínda que máis en relación co seu interese profesional por traballar a prol dos discapacitados que polo político.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Asociación Síndrome de Down "Isabel Orbe"
Violación en grupo

miniatura|200px|Ilustración xaponesa, c.1830, amosando unha violación en grupo.
A **violación en grupo** ocorre cando un grupo de persoas participan na violación dunha soa vítima. A violación inclúe polo menos dous ou máis violadores (sendo o número máis común tres) e é un crime que ocorre en todo o mundo.

Os culpables e as vítimas das violacións en grupo adoitan ser máis novos que os dunha violación dun só individuo, e teñen maiores posibilidades de ser persoas desempregadas. Ademais, o alcohol e as drogas son máis comúns, así como os ataques de noite. As violacións en grupo adoitan ser máis violentas e ter unha maior resistencia por parte da vítima que as dun ataque individual, polo que son máis comúns as tendencias de suicidio e a busca de psicoterapia.

A violación en grupo é chamada ás veces como "violación colectiva" ou "violación con múltiples perpetradores" na literatura dos estudos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Caso de violación en grupo de Delhi en 2012
### Bibliografía 
*
Andoni Monforte Arregui

**Andoni Monforte Arregui**, nado en Mallabia o 12 de xuño de 1946, é un político e avogado vasco membro do Partido Nacionalista Vasco (PNV).

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito pola Universidade de Valencia foi elixido deputado no Congreso na Lexislatura constituínte en 1977, nas eleccións xerais de 1979 e en 1982. Tamén foi Conselleiro do Consello Xeral Vasco nas carteiras de Sanidade e Seguridade Social. En 1986 foi elixido en representación de España ao Parlamento Europeo, cargo que ocupou até 1989. Desde entón, exerce a súa actividade profesional como avogado.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrada na Enciclopedia Auñamendi.
* Ficha  no Parlamento Europeo.
* Ficha no Congreso dos Deputados
Júlia da Silva Bruhns

**Júlia da Silva Bruhns**, nada en Parati o 14 de agosto de 1851 e finada en Weßling o 11 de marzo de 1923, foi unha escritora brasileiro-alemá, esposa do senador, cónsul e comerciante Johann Heinrich Mann, nai de Thomas Mann, autor gañador do Premio Nobel de Literatura, e do tamén escritor Heinrich Mann.

## Traxectoria 
Era filha de Johann Ludwig Herrman Bruhns, propietario de plantacións de azucre entre Santos e Río de Xaneiro, e de Maria Luísa da Silva, brasileira de sangue portugués e indíxena, que morreu cando Júlia tiña cinco anos. Tiña tres irmáns e unha irmá.

## Obra 
Xa de adulta, escribiu *Aus Dodos Kinderheit*, un libro de memorias da súa infancia no Brasil.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Miskolci, Richard. *Uma Brasileira: A Outra História de Júlia Mann* In: Cadernos Pagu. Campinas: UNICAMP, 2003. Vol. 20 p.&nbsp;157-176.
**Brasiliana da Biblioteca Nacional*, Río de Xaneiro, 2001.
* Kuschel, Karl-Josef; Mann, Frido; Soethe, Paulo Astor. *Terra Mátria. A família de Thomas Mann e o Brasil*. Trad. ao portugués: Sibele Paulino. Río de Xaneiro: Record, 2013.
Heinrich Mann

**Luiz (Ludwig) Heinrich Mann**, nado en Lübeck o 27 de marzo de 1871 e finado en Santa Monica (California) o 11 de marzo de 1950, foi un escritor alemán que destacou polas súas novelas de temática social, con duras críticas á sociedade cada vez máis autoritaria e militarista, motivo polo que se exiliou en 1933. É irmán do tamén escritor Thomas Mann.
## Obra 
* *In einer Familie*, 1894
* *Das Wunderbare*, 1897
* *Ein Verbrechen*, 1898
* *Im Schlaraffenland*, 1900
* *Die Göttinnen oder die drei Romane der Herzogin von Assy*, 1902
* *Die Jagd nach Liebe*, 1903
* *Flöten und Dolche*, 1904
* *Professor Unrat oder das Ende eines Tyrannen*, 1905 (nova edición en 1948: *Der blaue Engel*)
* *Schauspielerin*, 1906
* *Stürmische Morgen*, 1906
* *Mnais und Ginerva*, 1906
* *Zwischen den Rassen*, 1907
* *Die Bösen*, 1908
* *Die kleine Stadt*, 1909
* *Das Herz*, 1910
* *Variété*, 1910
* *Die Rückkehr von Hades*, 1911
* *Die große Liebe*, 1912
* *Auferstehung*, 1913
* *Der Untertan* 1914 (nova edición en 1918)
* *Die Armen* 1917
* *Bunte Gesellschaft* 1917
* *Der Sohn*, 1919
* *Die Ehrgeizige*, 1919
* *Die Tote*, 1920
* *Abrechnungen*, 1924
* *Der Jüngling*, 1924
* *Das Kaiserreich* 1918-1925
* *Kopf*, 1925
* *Kobes*, 1925
* *Die Branzilla*, 1925
* *Liliane und Paul*, 1926
* *Mutter Marie*, 1927
* *Eugénie oder die Bürgerzeit*, 1928
* *Sie sind jung*, 1929
* *Die große Sache*, 1931
* *Ein ernstes Leben*, 1932
* *Die Welt der Herzen*, 1932
* *Die Jugend des Königs Henri Quatre*, 1935
* *Die Vollendung des Königs Henri Quatre*, 1938
* *Lidice*, 1943
* *Ein Zeitalter wird besichtigt*, 1945 (memorias)
* *Empfang bei der Welt*, 1941 - 1945
* *Der Atem*, 1946 - 1949

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web sobre o autor
Estatuto de Autonomía de Cataluña

**Estatuto de Autonomía de Cataluña** pode referirse a:
*O **Proxecto de Estatuto de Autonomía de Cataluña de 1919**.
*O **Estatuto de Autonomía de Cataluña de 1932**.
*O **Estatuto de Autonomía de Cataluña de 1979**.
*O **Estatuto de Autonomía de Cataluña de 2006**.
Gregorio Monreal

**Gregorio Javier Monreal Zia**, nado en Etayo, 1942 é un político e xurista vasco de ideoloxía nacionalista vasca.

## Biografía 
### Actividade académica e profesional 
Licenciado en Dereito e Diplomado en Economía pola Universidade de Deusto (1966) e Doutor en Dereito pola Universidade Complutense de Madrid (1973), é catedrático de Historia do Dereito na Universidade do País Vasco (1978-1995) e, dende 1995, catedrático de Historia do Dereito na Universidade Pública de Navarra. Foi profesor convidado na Universidade de California en Berkeley e na Universidade París XII, actualmente Université Paris-Est Créteil Val-de-Marne.

É membro de Jakiunde (Academia das Ciencias, das Artes e das Letras) e membro de número da Real Sociedade Bascongada de Amigos do País, da Société d'Histoire du Droit e da Association Française des Historiens des Idées Politiques. É tamén membro do consello de redacción do *Anuario de Historia do Dereito Español* e dirixe na actualidade (2013) a revista de Historia do Dereito *Iura Vasconiae*.

Tamén foi vicerreitor do campus de Biscaia da Universidade do País Vasco (1979-80), reitor da Universidade do País Vasco entre 1981 e 1985, presidente da Sociedade de Estudos Vascos entre 1991 e 1996, director da *Revista Internacional de Estudos Vascos* (RIEV) entre 1997 e 2005 e director científico da *Fundación para o estudo do Dereito histórico e autonómico de Vasconia* entre 2003 e 2010. Foi o primeiro nomeado para ocupar a *cátedra William Douglass* da Universidade de Reno (Nevada) en 2005-2006.

### Actividade política 
En 1976 foi un dos fundadores do partido nacionalista vasco de esquerdas Euskal Sozialistak Elkartzeko Indarra (ESEI) (Forza para a Unidade dos Socialistas Vascos). ESEI integrouse na Fronte Autonómica ás eleccións xerais de 1977. Monreal, candidato da coalición ao Senado por Guipúscoa, obtivo acta de senador. Como parlamentario dunha das circunscricións vascas participou nos relatorios que redactaron o Estatuto de Guernica en 1979. Foi viceconselleiro de Universidades e Investigación do Goberno Vasco en 1991.

## Notas
Der Freischütz

***Der Freischütz*** (traducible ao galego como *O cazador furtivo*) é unha ópera en tres actos con música de Carl Maria von Weber e libreto en alemán de Johann Friedrich Kind. A súa estrea tivo lugar na Konzerthaus de Berlín o 18 de xuño de 1821.

## Notas