Xurxo Aleksandrovich Romanov

right|thumb|O Gran Duque Xurxo Aleksandrovich Romanov.
**Xurxo Aleksandrovich Romanov** (en ruso:&nbsp;* Гео́ргий Алекса́ндрович Ромáнов*), nado en Tsarskoe Selo, o 9 de maio de 1871 e finado en Abbas Tuman o 9 de agosto de 1899, alcumado *o salgueiro chorón*   pola súa familia debido á súa personalidade triste, foi o terceiro fillo do Tsar Alexandre III e da Emperatriz María Feodorovna Romanova.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Xurxo foi nomeado así en honor ao irmán da súa nai, o rei Xurxo I de Grecia. De neno, gozou dunha saúde e fortaleza maior que a do seu irmán Nicolao. Podería describirse como o típico Romanov, alto, de bo parecer e cheo de alegría. Sempre andou facendo travesuras, xa que a súa nai tiña debilidade por el e permitíallo. Como os seus irmáns, Xurxo recibiu unha educación espartana ao estilo inglés. Durmían en catres militares, levantábase ás seis da mañá e recibía un baño de auga fría, aínda que nalgunha ocasión podía utilizar a auga quente. As únicas trazas de ostentación que tiñan tanto Xurxo como Nicolao era unha icona rodeada de perlas e pedras preciosas. Xurxo aprendeu da súa nai a importancia da vida familiar e grazas ao feliz matrimonio dos seus pais, tanto Xurxo como o resto dos seus irmáns creceron nunha atmosfera de amor e seguridade que non se podía ver noutras casas reais. A Familia Imperial residiu a maior parte do tempo baixo a seguridade do palacio de Gatchina.

### Educación, carreira e saúde 
Xurxo era considerado como o máis intelixente dos fillos da parella imperial. Xurxo e o seu irmán Nicolao compartían os mesmos titores, pero estudaban en estancias separadas. O seu titor de inglés, Charles Heath, tamén fora titor dos seus tíos, os Grandes Duques Sergei e Paulo. Ambos irmáns falaban inglés e francés con fluidez, así como un aceptable alemán e danés.

O Emperador Alexandre e a súa dona María&nbsp;decidiron enviar aos dous irmáns Xurxo e Nicolao a unha viaxe de nove meses no Xapón en 1890. Xurxo puido ir como un cadete da Armada e Nicolao para completar a súa educación vendo algo do mundo. A súa nai esperaba que o clima cálido e o ár do mar melloraría a saúde de Xurxo. Ambos abandonaron Gatchina o 4 de novembro&nbsp;de&nbsp;1890. A Emperatriz, que nunca se separara dos seus fillos durante tanto tempo, botounos en falta terriblemente: *Non podes imaxinar como de triste e duro é estar sen ti, o meu anxo, e como doe profundamente pensar nesta longa separación*, escribiu nunha ocasión. Nicolao e Xurxo viaxaron en primeiro lugar nun buque de guerra ata Atenas onde uníuselles o seu curmán Xurxo de Grecia. Desde alí, viaxaron ata Exipto. Desde Bombai, na India, Nicolao telegrafou que seu irmán Xurxo tivera que permanecer no barco debido a un problema coa súa perna. A Emperatriz alarmouse: *Non podes imaxinar a angustia que pasei nos últimos días*. Xurxo, de feito, sufriu unha bronquite e foi enviado a Atenas onde puido ser examinado polos doutores. A saúde de Xurxo forzouno a instalarse en Likani en Xeorxia. Foi imposible para el regresar a San Petersburgo para o funeral do seu pai, xa que os doutores prohibíronllo. Nicolao escribiulle: *...rezo constantemente por ti e pola túa pronta recuperación...* Xurxo tamén perdeuse o bautizo das fillas de Nicolao, Olga e Tatiana. Pouco despois do nacemento da terceira filla de Nicolao, María, en xuño de 1899, Xurxo escribiulle ao seu irmán: *estou terriblemente triste de non poder ver as túas fillas nin coñecelas; pero que podo facer? Non é o meu destino, e todo é a vontade de Deus.* 

Xurxo desfrutaba das visitas da Emperatriz viúva. En 1895&nbsp;Xurxo e a súa nai visitaron Dinamarca. Non viran aos seus familiares dinamarqueses durante anos. A saúde de Xurxo empeorou de repente. Como resultado prohibíuselle fumar e foi confinado na súa cama até que tivo as forzas suficientes para regresar a Likani.

## Morte 
Xurxo finou repentinamente o 9 de agosto de 1899, con 28 anos. Saíu só a dar unha volta en motocicleta e horas máis tarde, ao ver que non regresaba, o persoal mandou buscalo. Cando foi atopado xa era demasiado tarde. Unha campesiña descubriuno tirado a un lado da estrada, afogándose no seu sangue. Agarrouno nos seus brazo ata que morreu. A noticia chegou ao tsar por telegrama e tivo que darlle a triste nova á súa nai.

## Devanceiros 

**Devanceiros de Xurxo Aleksandrovich Romanov**

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Barkovets, A.I.; V.M.Tenikhina (2006). Empress Maria Fiodorovna. San Petersburgo: Abris Publishers. ISBN 0-85683-177-8.
* Hall, Coryne (1999). Little Mother of Russia - A Biography of Empress Marie Feodorovna. Londres: Shepheard-Walwyn (Publishers) Ltd. ISBN 978-0-85683-229-1. 
* Korneva, Galina; Tatiana Cheboksarova (2006). Empress Maria Feodorovna's Favourite Residences in Russia and Denmark. San Petersburgo: Liki Rossi.
* Lerche, Anna; Marcus Mandal (2003). A Royal Family : The Story Of Christian IX And His European Descendants. Egmont Lademann A/S Dinamarca. ISBN 87-15-10957-7.
* Maylunas, Andrei; Sergei Mironenko (1997). A Lifelong Passion : Nicholas and Alexandra - Their Own Story. Londres: Phoenix. ISBN 0-7538-0044-6.
* Romanova, Xenia Alexandrovna, Grand Duchess (1899). Diary of Grand Duchess Xenia Alexandrovna for 1899. Arquivo Estatal Ruso, Moscova.

### Outros artigos 
* Alexandre III de Rusia
* María Feodorovna Romanova
* Nicolao II de Rusia