open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Austroglossus pectoralis

***Austroglossus pectoralis*** é unha especie de peixe teleósteo da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos e familia dos soleidos, unha das dúas que integran o xénero *Austroglossus*,

## Taxonomía 
A especie foi descrita por primeira vez en 1858 polo naturalista alemán Johann Jakob Kaup, baixo o nome de *Synaptura pectoralis*, sendo posteriormenre reclasificada dentro do xénero *Austroglossus*, que creara Regan en 1920.

## Características 
As principais características morfolóxicas desta especie son:

* Corpo deprimido, ovalado, de até os 60&nbsp;cm de lonxitude como máximo, aínda que os exemplares capturados miden 40&nbsp;cm de media.
* Espiña dorsal formada por de 58 vértebras.
* Aleta dorsal con de 90 a 110 raios (brandos), e a anal con de 80 a 95 raios (igualmente brandos). 
* Aleta pectoral dereita (lado pigmentado) máis curta que a lonxitude da cabeza; a aleta pectoral esquerda (lado cego), está presente. 
* Coloración, no lado pigmentado, apardazada, cunha pequena mancha máis escura na base de cada escama.

## Hábitat e distribución 
É unha especie mariña, demersal, que vive a profundidades de entre os 10 e os 400 m , usualmente entre os 10 e os 120 m. Distribúese polas costas de África do sur, entre os 17 °S até os 35 °S, unicamente da antiga provincia do Cabo (actuais provincias do Cabo setentrional, occidental e oriental)..

## Bioloxía 
Habita en fondos de lodo. Aliméntasw de pequenos invertebrados bentónicos e peixes pequenos.

## Pesca 
O linguado austral do leste é un peixe comestíbel, pescándose activamente nas zonas onde vive (Atlántico suroriental).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Fenner, Robert M. (2008): *The Conscientious Marine Aquarist*. Neptune City, New Jersey, USA: T.F.H. Publications.
* Moyle, P. & J. Cech (2000): *Fishes: An Introduction to Ichthyology*, 4a. edición, Upper Saddle River, New Jersey, USA: Prentice-Hall.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
* Soleidos
* *Austroglossus*

### Ligazóns externas 
* *Austroglossus litoralis* na Encyclopedia of Life
Baía Falsa

A **Baía Falsa** (en , en ), ou **Golfo dentro das Serras**, é unha superficie de auga situada entre a península do Cabo, ao oeste, e o cabo Hangklip (en neerlandés, *"pedra de pendurar"*) ao leste.

## Descrición e localización 
As costas leste e oeste da baía son bastante rochosas, mesmo montañosas; a costa norte está constituída por unha praia areosa bastante longa e de declive suave. Este perímetro norte é o inicio da zona coñecida como Baixas do Cabo, bastante urbanizada debido á proximidade do centro da Cidade do Cabo. A baía ten unha lonxitude máxima de 30 quilómetros.

## Historia do nome 
A baía foi descuberta polo portugués Bartolomeu Dias en 1488, que a chamou *"o golfo entre montanhas"*. Logo, na época da colonización, os mariñeiros confundírona coa baía da Mesa (*Table Bay*, en inglés) situada máis ao note, ao bordo da cal foi fundada a Cidade do Cabo. De feito, para o retorno dos mariñeiros do leste, incluíndo as Indias Orientais Neerlandesas, a forma do cabo Hangklip é máis ou menos similar ao da punta do Cabo, un promontorio situado cerca do cabo da Boa Esperanza. Desta confusión naceu o actual nome de baía Falsa, é dicir, a *False Bay*.

[miniatura|centro|500px|Vista de satélite da rexión do [Cabo da Boa Esperanza; en primeiro plano a península do Cabo, e a baía Falsa detrás del.]]

## Notas
Iniciativa Cidadá de Boiro

**Iniciativa Cidadá de Boiro** (IC Boiro) é un partido político de ámbito municipal de Boiro rexistrado o 13 de febreiro de 2003 e dirixido por Manuel Velo Velo que fora alcalde socialista entre 1983 e 1995 e que fora expulsado do PSOE en 2002. 

Nas eleccións municipais de 2003 logrou 1044 votos (9,04%) e un concelleiro, o propio Velo, o cal conformou un tripartito co BNG e o PSdeG e ocupou a segunda tenencia de alcaldía e a concellería de turismo. En setembro de 2006 Velo é expulsado do goberno tras diversas discrepancias. Nas eleccións seguintes, de 2007 pasou a 1175 votos (10,57%) e dous concelleiros, situándose na oposición e sen ser chave de goberno, dado que nacionalistas e socialistas sumaron maioría por si sós. No 2011 baixou a 690 votos (6,37%) e un concelleiro. Isto, sumado á maioría absoluta lograda polo PP, supuxo que Velo non tomase posesión da súa acta de concelleiro e fose substituído por Begoña Díaz. 

Porén, Velo concorreu de novo como cabeza de lista no 2015, subindo a 958 votos (10,04%) e dous concelleiros, sendo a terceira forza política e superando por primeira vez ó PSdeG. No 2019 baixa a 692 votos (6,78%) e un concelleiro, sendo chave de goberno e votando a favor do candidato do PSdeG, xunto co resto de grupos de esquerda, José Ramón Romero García. Porén, este decidiu non establecer ningún pacto e gobernar en minoría, cousa na que Manuel Velo non concordaba, ante o cal, e sumado ó cansazo de tantos anos en política, propiciou a súa dimisión como concelleiro en marzo de 2021, sendo subsituído por José Antonio Castro García.

En setembro de 2022 o partido cambiou súa denominación pola de Iniciativa Cívica de Boiro, a cal encabezou García Castro nas municipais de 2023 sen obter representación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
Web oficial de IC Boiro
Riccardo Freda

**Riccardo Freda**, nado en Alexandría (Exipto) o 24 de febreiro de 1909 e finado en Roma o 20 de decembro de 1999 foi un director de cinema italiano.

## Traxectoria 
Freda naceu en Alexandría nunha familia de orixe napolitana. En 1933 abandonou os seus estudos en Milán e entrou no Centro Experimental para a Cinematografía, onde traballou como guionista de directores coma Goffredo Alessandrini e Raffaello Matarazzo. A pesar de ser coñecido polos seus filmes de terror e suspense el prefería os filmes épicos.

A diferenza doutros directores da época, como Mario Bava e Antonio Margheriti, Freda traballou con grandes orzamentos e obtivo grandes resultados. *Spartaco* (1953) foi un dos primeiros peplums italianos e tamén dirixiu dous filmes da serie de Maciste.

Nunca rematou dous dos filmes de terror que lle asignaron na década de 1950, *I Vampiri* e *Caltiki*, mais permitiu ao seu director de cinematografía, Mario Bava que os completase, lanzando a súa carreira como director.

Retirouse do cinema en 1972, mais volveu en 1981 para dirixir o slasher *Follia omicida*.

## Filmografía 
* *In campagna è caduta una stella* (1939, dirixido por Eduardo De Filippo)
* ''L'avventuriera del piano di sopra* (1941, dirixido por Raffaello Matarazzo)
* *Don Cesare di Bazan* (1942)
* *Tutta la città canta* (1945) 
* *Non canto più* (1945) 
* *Aquila nera* (1946) 
* *I miserabili* (1948)
* *Il cavaliere misterioso* (1948)
* *Guarany* (1948)
* *O Caçula do Barulho* (1949)
* *Il conte Ugolino* (1949) 
* *Il figlio d'Artagnan* (1950) 
* *Il tradimento* (1951) 
* *Vedi Napoli e poi muori* (1951) 
* *La vendetta di Aquila Nera* (1951) 
* *La leggenda del piave* (1952) 
* *Spartaco* (1953) 
* *Teodora, imperatrice di Bisanzio* (1954) 
* *Da qui all'eredità* (1955)
* *Beatrice Cenci* (1956)
* *I vampiri* (1957) codirixido con Mario Bava
* *Agguato a Tangeri* (1957) 
* *Baixo o signo de Roma* (1959, dirixido por Guido Brignone)
* *Agi Murad il diavolo bianco* (1959) 
* *Caltiki – il mostro immortale* (1959) codirixido por Mario Bava
* *I giganti della Tessaglia (Gli Argonauti)* (1960) 
* *I mongoli* (1961, dirixido por André De Toth) 
* *Maciste alla corte del Gran Khan* (1961) 
* *Caccia all'uomo* (1961) 
* *Maciste all'inferno* (1962) 
* *L'orribile segreto del Dr. Hichcock* (1962)
* *Le sette spade del vendicatore* (1962) 
* *Oro per i Cesari* (1963, dirixido por André De Toth) 
* *Lo spettro* (1963) 
* *Il magnifico avventuriero* (1963) 
* *Giulietta e Romeo* (1964) 
* *Les Deux orphelines* (1965)
* *Coplan FX 18 casse tout* (1965)
* *Roger la Honte* (1966)
* *Coplan ouvre le feu à Mexico* (1967) 
* *La morte non conta i dollari* (1967) 
* *A doppia faccia* (1969) 
* *La salamandra del deserto* (1970) 
* *L'iguana dalla lingua di fuoco* (1971) 
* *Estratto dagli archivi segreti della polizia di una capitale europea* (1972) 
* *Superhuman* (1979)
* *Follia Omicida'' (1981) 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Virna Lisi

**Virna Pieralisi**, nada en Ancona o 8 de novembro de 1936 e finada en Roma o 18 de decembro de 2014, foi unha actriz italiana, coñecida como **Virna Lisi**.

## Traxectoria 
Virna Lisi comezou a súa carreira cinematográfica na adolescencia. Foi descuberta en París por dous produtores napolitanos, Antonio Ferrigno e Ettore Pesce, e debutou en ''La corda d'acciaio* (1953). Inicialmente fixo musicais como *E Napoli canta* (1953) e o grande éxito *Questa è la vita* (1954, co popular Totò). Porén, a súa beleza era máis valorada có seu talento.

A finais da década de 1950 actuou no teatro e durante a década seguinte participou en comedias e en dramas para a televisión. Apareceu tamén nun anuncio de pasta dentífrica en televisión cun slogan que se convertería nunha frase feita entre os italianos: "*con quella bocca può dire ciò che vuole*" (*con esta boca, ela pode dicir o que queira*).

Escollida como unha nova Marilyn Monroe, Lisi debutou en Hollywood na comedia con Jack Lemmon *How to Murder Your Wife* (1965). Foi moi popular pola foto na que “afeitaba” a súa cara na portada de marzo de 1965 da revista *Esquire*.

Para superar os papeis de sedutora, Lisi buscou outro tipo de personaxes, participando en filmes como *Casanova 70* e *Le bambole* (1965).

A principios da década de 1970 abandonou a interpretación temporalmente para ocuparse do seu home Franco Pesci e do seu fillo Corrado. Porén, o rexurdimento da súa carreira chegou axiña, cunha longa lista de producións, coma *Máis aló do ben e do mal* (1977), *Ernesto* (1979) e *La cicala* (1980). Polo filme *A raíña Margot'' (1994) gañou un premio César e o premio do Festival de Cannes.

Faleceu vítima do cancro en 2014.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Manuel Paz Varela

**Manuel Paz Varela**, nado en Cambados en 1876 e finado no Porriño o 30 de decembro de 1938, foi un mestre, médico e escritor galego.
## Traxectoria 
[miniatura|page=311|Discurso de Manuel Paz Varela sobre o Dr. Pedro Recio de Agüero, personaxe do [Don Quixote da Mancha|Quixote.]]
Fillo de Gerardo Paz Casas, ordenanza da Deputación de Pontevedra, e Carmen Varela Carballo. Estudou Maxisterio, traballou como mestre e custeou os estudos de Medicina na Universidade de Santiago de Compostela, que rematou en 1899. En 1904 obtivo a praza de oficial médico da Armada Española por oposición, exerceu na Mariña durante un tempo e solicitou a separación do servizo. Trasladouse ao Porriño e obtivo a praza de médico municipal de Mos en 1907. Fixo estudos sobre Eça de Queirós e publicou o libro *La comedia lusitana*. Colaborou en *Crónica de la Asamblea Pedagógica y Exposición Escolar*, *La Integridad*, *El Progreso*, *El Lince* e *El Pueblo Gallego*. Utilizou o pseudónimo '''Xan d'Outeiro'* para as súas colaboracións na prensa. Foi vicepresidente da sección de literatura do Ateneo de Vigo. Deixou escritas tres novelas en portugués.

## Obras 
* *De la comedia lusitana. Apuntes para una historia de la revolución portuguesa'', 1911.
## Recoñecementos 
O concello do Porriño dedicoulle unha rúa.

## Vida persoal 
Casou con Enriqueta Domínguez Rodríguez, e foi pai de cinco fillos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da Asociación Doctor Paz Varela
* De la comedia lusitana
* La filantropía del Doctor Paz Varela, mi bisabuelo II
* Instituto Doctor Paz Varela
Óscar á mellor maquillaxe

O **premio da Academia á mellor maquillaxe** é un dos premios Óscar que se entrega ós directores polo seu traballo na industria cinematográfica pola Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas de Hollywood. Desde 2012 o nome do premio é **Premio da Academia á Mellor Maquillaxe e Peiteado**.

A categoría foi creada como competitiva en 1981, despois das críticas á Academia por non premiar o traballo de maquillaxe de *The Elephant Man* (1980).

O maquillador Rick Baker é o máis premiado (7) e o que máis candidaturas recibiu (11).

## Gañadores e candidatos 
### 1960
### 1980
### 1990s
### 2000s
### 2010 
### 2020 
## Notas 
## Véxase tamén
Calendario de vacinación infantil

[300px|miniatura|Modelo de calendario do ano 2018 de vacinación aprobado polo Consello Interterritorial do Sistema Nacional de Saúde e o [Ministerio de Sanidade, Consumo e Benestar Social de España.]]
O **calendario de vacinación infantil** é o esquema de inmunizacións que os diferentes sistemas de saúde estatais ou rexionais establecen para a poboación pediátrica, coa fin de protexérena das doenzas que dispoñen de vacina.

Recoméndase que os nenos sexan vacinados tan pronto coma o seu sistema inmune sexa quen de responder á inmunización, coas doses de reforzo que posteriormente sexan precisas.

## Vacinación infantil en Galicia
En Galicia, o Servizo Galego de Saúde é o organismo encargado de deseñar e configurar o calendario vacinal, conforme ás recomendacións do Consello Interterritorial do Sistema Nacional de Saúde e o Ministerio de Sanidade de España.

No ano 2008, o calendario era o seguinte:

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Vacina
* SERGAS
### Ligazóns externas
* Sergas: Calendario de vacinación infantil actual  
* WHO recommendations for routine immunization - summary tables
Difteria

A **difteria** (do grego διφθέρα [diphthera], coiro) é unha doenza infecciosa que afecta á pel e á nasofarinxe, producida pola bacteria *Corynebacterium diphtheriae*, tamén coñecido coma bacilo de Klebs-Löffler por seren os apelidos dos descubridores do axente. Algunhas cepas deste microorganismo son quen de produciren toxinas, que poden afectar a órganos coma o corazón, producindo miocardite, ou ao sistema nervioso, producindo polineuropatía. Porén, o máis habitual adoita ser a forma respiratoria da infección, caracterizada pola aparición de falsas membranas ou *pseudomembradas*, que se adhiren á mucosa respiratoria e á farinxe.

A difteria é unha enfermidade mortal entre o 5% e 10% das veces. En rapaces de menos de cinco anos e en adultos de máis de 40 anos, o índice de mortalidade pode chegar a alcanzar o 20%. Porén, é improbable a aparición dalgún caso de difteria na poboación occidental, aparecendo casos unicamente en países africanos, onde non teñen acceso á vacina DTPa.

## Etioloxía
A causa da difteria é o bacilo grampositivo *Corynebacterium diphtheriae*. Trátase dun axente inmóbil, non encapsulado, que ten un aspecto de pau ou bastón, e adoitan agruparse en formacións coñecidas coma letras chinesas. Dentro desta especie existen diferentes cepas, algunhas delas con alto poder toxixénico, isto é, capacidade de fabricar toxinas con acción nociva.

## Epidemioloxía
miniatura|Anos de vida perdidos a causa da doenza para a difteria por 100&nbsp;,000 habitantes en 2004.

[miniatura|left|Casos de difteria declarados pola [Organización Mundial da Saúde (OMS) entre 1997 e 2006:

]]

A difteria pódese transmitir a outros individuos ben por contacto directo por esbirros, gorxa, pel, ollos ou calquera outro tipo de secreción das persoas infectadas.

O período de incubación da doenza é de aproximadamente 5 días, aínda que os síntomas poden comezar máis tarde. Porén, dende que existe vacina contra a difteria, a cal está presente no calendario vacinal galego do Servizo Galego de Saúde, é extremadamente pouco habitual atopar casos de difteria alén da inmigración.

## Síntomas
## Diagnóstico
## Tratamento
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Calendario de vacinación infantil
### Ligazóns externas
Castor Castro Cancela

**Castor Castro Cancela**, nado en Portela (Barro) o 6 de agosto de 1886 e finado no mesmo concello o 15 de marzo de 1974, foi un político galego.
## Traxectoria 
Fillo de Jose Castro e Manuela Cancela Búa. Presensouse como prófugo na Caixa de Recrutas de Pontevedra en novembro de 1916. En 1918 participou na constitución dunha sociedade de oficios varios en Barro. O 16 de maio dese ano presidiu un mitin agrarista celebrado na parroquia de Curro no que participaron Ramón Abal, de Barro, Salvador Novo de Moraña, Samuel Blanco de Paradela, Marcelino Fernández de Vilaxoán e Manuel Álvarez de Vilagarcía. En 1921 era o presidente da Sociedade de Oficios Varios de Barro e foi detido acusado do lanzamento dunha bomba á casa de Manuel Rodríguez Maquieira, acusación que se provou falsa e infundada, pois neses días estaba na Coruña, na casa de parentes seus (familia Búa). Na Segunda República foi nomeado alcalde de Barro logo do triunfo da Fronte Popular en febreiro de 1936.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estivo fuxido polas ameazas e acoso falanxista. No libro do cura franquista Manuel Silva Ferreiro *Galicia y el Movimiento Nacional*, fálase que as “propagandas disolventes” na comarca (Barro, Moraña, Portas, Caldas...) “prendieron en los incondicionales del Alcalde de Barro, Castor Castro Cancela, que recibía para su labor revolucionaria, orientaciones y mandatos de los dirigentes del Partido Comunista”. Foi detido pola Garda Civil de Moraña e por falanxistas da comarca a mediados de setembro. Xulgado en consello de guerra en marzo de 1937 en Pontevedra (Causa 209/37), foi condenado a pena de prisión de 15 anos. Estivo ingresado nas prisións de Pontevedra (desde o 18 de setembro de 1936), no presidio de Figueirido e na colonia penitenciaria da illa de San Simón para finalmente ser trasladado á cadea de Astorga. Abríuselle expediente de responsabilidade política en abril de 1940.

## Vida persoal 
Casou con Jesusa Nieto Mourente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Castor Castro Cancela…o derradeiro alcalde republicano de Barro
Martin Balsam

**Martin Henry Balsam**, nado en Nova York o 4 de novembro de 1919 e finado en Roma (Italia) o 13 de febreiro de 1996 foi un actor estadounidense.

## Traxectoria 
Balsam comezou na interpretación no club de teatro do instituto e estudou arte dramática co director alemán Erwin Piscator antes de servir nas forzas aéreas durante a segunda guerra mundial.

O seu debut profesional foi en 1941 coa obra ''The Play's the Thing* en Locust Valley e en 1948 foi seleccionado por Elia Kazan como membro do Actors Studio. Neses anos Balsam participou en varias series de televisión.

En 1960 interpretou un dos seus papeis máis célebres, o detective Arbogast no clásico de Alfred Hitchcock *Psicose* e en 1965 gañou o Oscar ao mellor actor secundario por *A Thousand Clowns*.

Igual que Gregory Peck e Robert Mitchum, Martin Balsam apareceu no filme *Cape Fear'' (1962), e no seu remake, dirixido por Martin Scorsese.

Faleceu repentinamente dun infarto en 1996, aos 76 anos, mentres estaba de vacacións en Italia.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Hugh Griffith

**Hugh Emrys Griffith**, nado en Marian-glas (Anglesey) o 30 de maio de 1912 e finado en Londres o 14 de maio de 1980 foi un actor galés de teatro, cine e televisión.

## Traxectoria 
Nado en Gales, Griffith tentou entrar na universidade, mais suspendeu o exame de inglés. Tratou entón facer carreira no mundo dos bancos, pasando a traballar en Londres para ter máis posibilidades de chegar a ser actor. Finalmente foi admitido na Royal Academy of Dramatic Arts, mais tivo que renunciar para facer o servizo militar, servindo durante seis anos nos Royal Welch Fusiliers na India e Birmania durante a segunda guerra mundial.

En 1946 reiniciou a súa carreira como actor, recibindo boas críticas polas súas interpretacións de Falstaff, Lear e Prospero no teatro, en Londres, Nova York e Stratford. A finais da década de 1940 comezou a traballar tamén no cinema e na década seguinte apareceu tamén en filmes de Hollywood. En 1959 gañou o Oscar ao mellor actor secundario por *Ben-Hur* (1959).

Os últimos anos da súa carreira víronse embazados polo seu alcoholismo crónico.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Apio Claudio Caudex

**Apio Claudio Caudex**, foi un&nbsp;patricio&nbsp;romano membro dos&nbsp;Claudii. Era neto de Apio Claudios Caecus e fillo de&nbsp;Gaius Claudio Centho, e serviu como cónsul no&nbsp;264 a.C.

## Traxectoria 
No ano do seu consulado, conduciu a&nbsp;Roma a un conflito con Cartago sobre a posesión de Sicilia. No 265 a.C, Hierón II de Siracusa atacou Messana (actual&nbsp;Messina) nunha tentativa para capturala dos&nbsp;mamertíns, mercenarios de&nbsp;Campania que se fixeran con ela algúns anos antes. Os mamertíns aliáronse cunha frota cartaxinesa próxima e expulsaron os de&nbsp;Siracusa, mais ao non marchar os cartaxineses, o marmetíns apelaron a Roma no 264 a.C.

Algúns senadores eran contrarios a darlles axuda, pero Apio Claudio conseguiu persuadir os cidadáns para darlle axuda. Púxose á fronte dunha forza que se dirixiu a Messina, e ao chegar os marmetíns convenceran os cartaxineses para se retirar, ofrecendo tan só unha resistencia simbólica. Os marmetíns entón entregaron a cidade aos romanos pero os cartaxineses volveron e puxeron sitio á cidade. Mentres o exército de Siracusa tamén se situou &nbsp;fóra da cidade. Claudio intentou enviarlles embaixadores tanto os cartaxineses como os siracusanos pero non logrou resposta polo que enviou as súas tropas fóra da cidade, derrotando os siracusanos en batalla mentres Hierón volvía a Siracusa. Ao día seguinte Claudio tamén derrotou os cartaxinenses. Tras&nbsp;estas vitorias Apio puxo asedio a Segesta mais logo de perder moitas tropas regresou a Messana.

Esta disputa foi unha das causas inmediatas da Primeira guerra púnica

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de cónsules romanos na República
Sandy Dennis

**Sandra Dale “Sandy” Dennis**, nada en Hastings (Nebraska) o 27 de abril de 1937 e finada en Westport (Connecticut) o 2 de marzo de 1992 foi unha actriz estadounidense.

## Traxectoria 
Dennis criouse en Nebraska, comezando no teatro durante a universidade, antes de marchar a Nova York aos dezanove anos.

Debutou na televisión en 1956 en *The Guiding Light* e no cinema en *Esplendor na herba* (1961). Porén, a súa carreira centrouse máis no teatro, gañando dous premios Tony consecutivos.

En 1966 gañou o Oscar á mellor actriz secundaria por interpretar a fráxil esposa de George Segal en *¿Quen teme a Virginia Woolf?*. Foi membro do Actors Studio e defensora do “método”.

O seu último filme foi *The Indian Runner*, debut coma director de Sean Penn.

Faleceu de cancro de ovarios aos 54 anos.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Sandy Dennis Foundation
* Sandy Dennis, Veteran Actress And Prize Winner, Is Dead at 54, *New York Times*, 5 de marzo de 1992
Catedral de Tarragona

A **catedral basílica metropolitana e primada de Tarragona** (en ) é a sede catedralicia da Arquidiocese católica latina de Tarragona. Atópase na máis alta parte de Tarragona, no centro da cidade medieval, que ocupaba o fórum da Tarraco romana, na parte superior onde estaba o recinto dedicado ó culto co Templo. Así, é posible comprobar que o claustro da catedral aproveita algún dos muros do *témenos* romano que arrodeaba o templo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Fotografías da catedral
Pilar Cibreiro

**Pilar Cibreiro Santalla**, nada en 1952 en Vilaboa (Valdoviño), é unha escritora galega.

## Traxectoria 
Pasou a súa mocidade en Madrid, onde comezou a súa andaina como escritora, facendo algunha escapada a Londres e Barcelona. En 1998 retornou á súa terra.

Algúns dos seus contos forman parte de antoloxías seleccionadas para o estudo do español, coma *Días de lluvia* no Reino Unido e *Santalla el escapado* en Alemaña.

O seu conto “Días de lluvia” foi escollido por Ángeles Encinar para formar parte da súa antoloxía *Cuentos de este siglo* (Lumen, 1995).

Un dos seus poemas foi seleccionado por Ramón Buenaventura para a súa antoloxía *Las diosas blancas. Antología de la joven poesía española escrita por mujeres* (Hiperión, 1985, 2ª ed. no 86) con tradución francesa: Les Déesses Blanches (Noël Blandin, 1989). Outro poema, este en galego, “A miña lingua”, forma parte do traballo *Pensando nelas*.

## Obra 
### Prosa en lingua castelá 
* *El cinturón traído de Cuba* 1985, Alfaguara.
* *Arte de acecho* 1990, Alfaguara.
* *El dueño del trigo* 2005, Random hause-Mondadori.

### Poesía en lingua galega 
* *O vasalo da armadura de prata* 1987, Sotelo Blanco Edicións.
* *Feitura do lume* 1995, Sotelo Blanco Edicións.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "El triunfo madrileño de una gallega ignorada en su tierra" *La Voz de Galicia*, 9/5/2005.
* "Idas y revueltas" *El País*, 19/3/2005.
* "El cinturón traído de Cuba" *ABC*, 22/6/85.
Rosamund Pike

**Rosamund Mary Ellen Pike**, nada en Londres o 27 de xaneiro de 1979, é unha acriz inglesa. A súa primeira aparición foi na serie de televisión de 1998 *A Rather English Marriage*, e acadou a fama interpretando a Miranda Frost en *Die Another Day* (2002).

## Filmografía 
### Cine 
### Televisión 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Patela

[miniatura|Peixeira portando unha patela sobre a cabeza. *Homenaxe á Muller Traballadora*, de Gonzalo Sánchez Mendizábal na [A Pobra do Caramiñal|Pobra do Caramiñal.]]
Unha **patela** é unha cesta cadrada de bordo baixo feita con tiras de madeira. As peixeiras utilizaban este tipo de cestas para transportar e exhibi-lo peixe.

## Fabricación 
Elabórase coa técnica de tecido plano empregando tiras de madeira de castiñeiro. A boca remátase dobrando a urda e reforzándoa con dúas varas que van cosidas mediante unha tira en espiral. Leva dous buratos confeccionados a modo de asas e *A Churrusquiña* aparece representada unha peixeira cunha patela na cabeza.

### Refraneiro 
* Cesta patela, arrumba máis que leva.

## Galería de imaxes 
## Notas
Cabril, Montalegre

**Cabril** é unha freguesía portuguesa do concello de Montalegre, de 46,21&nbsp;km². En 2011 tiña 553 habitantes, cunha densidade de 12 hab./km².

## Demografía 

Ficheiro: Montalegre 06.PNG|Evolución da poboación 1864 / 2011
Ficheiro: Montalegre 07.PNG|Variación da poboación 1864 / 2011
Ficheiro: Montalegre 08.PNG|A poboación en 2001
Ficheiro: Montalegre 09.PNG|A poboación en 2011

## Lugares e freguesías 
### Freguesías de Montalegre 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Junta Freguesia de Cabril
CMTV

O **Correio da Manhã TV** (**CMTV**) é un canal privado de televisión portugués de noticias as 24 horas, iniciando as súas emisións o 17 de marzo de 2013 . É operado por Cofina, propietario do Correio da Manhã, xornal destacado de Portugal. O canal está dispoñible mediante o operador de fibra e satélite MEO. MEO ten a exclusividade do canal desde o 2013.

CMTV desexa unha vez rematada a exclusividade coa compañía MEO, expandirse a outras compañías. Alén disto, no ano 2014 expandíu as súas emisións a Angola e Mozambique .

## Notas
Ramón Caamaño Paz

**Ramón Caamaño Paz** foi un mestre e xornalista galego.

## Traxectoria 
Foi mestre en Mondoñedo e despois en Santiago de Compostela, onde presidiu a Asociación de mestres do distrito universitario e dirixiu o periódico pedagóxico *El Entusiasta* (1893-1900).. Xubilouse como mestre en 1910.

## Vida persoal 
Casou coa tamén mestra Carolina López Domínguez e foi pai de Felicidad, Delfina, Leonor e Feliciano Caamaño López.

## Obras 
* *Nociones de agricultura*.
* *Nociones de historia de España para las escuelas*, 1893.
* *Sucinta idea de análisis lógico*, 1897.

## Notas
Arnoglossus capensis

***Arnoglossus capensis*** é unha especie de peixe teleósteo da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos e familia dos bótidos,

## Taxonomía 
A especie foi descrita por primeira vez en 1898 polo ictiólogo británico de orixe belga George Albert Boulenger.

Ademais de por este nome orixinario, coñécese tamén polo sinónimo *Arnoglossus entomorhynchus* Stauch, 1967

### Etimoloxía 
; Xénero
Véxase en *Austroglossus*.
; Especie
O nome específico, *capensis* "do cabo", deriva do cabo da Boa Esperanza, en cuxas augas vive a especie.

## Características 
As principais características morfolóxicas desta especie son:

* Corpo deprimido, ovalado, de até os 20&nbsp;cm de lonxitude como máximoo.
* As aletas dorsal e anal unidas á caudal.
* Aleta dorsal con de 96 a 103 raios (brandos), e a anal con de 73 a 82 raios (igualmente brandos). 
* Coloración, no lado pigmentado, parda clara, con pequenas manchas máis escuras.

## Hábitat e distribución 
É unha especie mariña, demersal, que vive a profundidades de entre 1 e os 200 m. Distribúese polas costas atlánticas de África, entre os 20° N e os 35° S, desde Mauritania até O Cabo e Natal (Suráfrica).

## Bioloxía 
Vive sobre fondos areosos, fangosos* e con cunchas.

## Pesca 
O rapapelos do Cabo é un peixe comestíbel, pescándose activamente nas zonas onde vive (Atlántico suroriental).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Aldebert, Y.; M. Desoutter & J.-C. Quéro (1990): "Bothidae" en J. C. Quéro, J. C. Hureau, C. Karrer, A. Post & L. Saldanha (eds.) *Check-list of the fishes of the eastern tropical Atlantic* (CLOFETA). JNICT, Lisboa; SEI, París; & UNESCO, París. Vol. 2 pp.&nbsp;1027-1036.
* Fenner, Robert M. (2001): *The Conscientious Marine Aquarist*. Neptune City, New Jersey, USA: T.F.H. Publications.
* Moyle, P. & J. Cech (2000): *Fishes: An Introduction to Ichthyology*, 4a. edición, Upper Saddle River, New Jersey, USA: Prentice-Hall.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
* Bótidos
* *Arnoglossus*

### Ligazóns externas 
* *Arnoglossus capensis* en Encyclopedia of Life 
* *Austroglossus microlepis* na *Lista vermella de especies ameazadas* da UICN.
Benito Amor Labrada

**Benito Amor Labrada** foi un político e xornalista galego.

## Traxectoria 
Foi redactor de *Revista de Galicia* (1841) e *El Emancipador Gallego* (1842). Colaborou en *El Correo de Lugo* cunha serie de artigos titulados "Foros y censos de Galicia" e en *Galicia. Revista Universal de este Reino*. Foi elixido alcalde de Santiago de Compostela para o período 1865-1866. Porén, o Subgobernador civil, Narciso Zepedano Carnero, cesouno e substituíuno por Andrés Bermúdez Torreira o 4 de setembro de 1865. Foi reposto no cargo o 1 de agosto de 1866, asumindo desde esa mesma data tamén o cargo de Subgobernador civil da cidade en comisión. O 1 de xaneiro de 1867 tomou posesión o novo Concello.

## Obras 
* *Curso de Economía Política*, 1840.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Club Deportivo Ebro

O **Club Deportivo Ebro** é un club de fútbol español do barrio zaragozano da Almozara. Foi fundado en 1942 e actualmente xoga na Segunda División B Española, categoría á que ascendeu por primeira vez na súa historia na tempada 2014/15.

## Datos do club 
* **Tempadas en 1ª**: 0
* **Tempadas en 2ª**: 0 
* **Tempadas en 2ªB**: 1 (Incluída a 2015/16)
* **Tempadas en 3ª**: 19
* **Mellor posto na liga**: 1º (3ª, tempada 2014-15)

### Historial na liga 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Arnoglossus imperialis

***Arnoglossus imperialis*** é unha especie de peixe teleósteo da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos e familia dos bótidos,

## Taxonomía 
A especie foi descrita por primeira vez en 1810 polo naturalista estadounidense de orixe franco-xermana-italiana Constantine Samuel Rafinesque, co nome de *Bothus imperialis*.

* Corpo ovalado, moi deprimido, de até os 25&nbsp;cm de lonxitude como máximo.
* Ollos grandes e moi próximos, separados por unha crista ósea moi aparente. O ollo anterior está un pouco atrasado con respecto ao inferior.
* Boca armada con dentes diminutos, case todos do mesmo tamaño. 
* Aleta dorsal con de 94 a 106 raios (brandos), e a anal con de 74 a 82 raios (igualmente brandos).
* Do segundo ao sétimo raios da aleta dorsal dos machos son notabelmente máis grosos e logos que os outros, formando unha especie de crista; nas femias esta crista é menos conspicua (e, ademais, está formada só polos raios do segundo ao sexto).
* As aletas pelvianas do lado pigmentado presentan unha pequena mancha negra na parte posterior; os raios destas aletas son máis longos nos machos.
* O pedúnculo caudal é case inexistente, e a aleta caudal é arredondada. 
* Coloración, no lado pigmentado, amarela agrisada máis ou menos escura, con numerosas manchas máis escuras, pardas.

## Hábitat e distribución 
; Hábitat
É unha especie mariña, demersal, que vive a profundidades de entre os 10 e os 350 m (usualmente, entre os 40 – 200 m), sobre fondos areosos, lamacentos e con cunchas e corais.
; Reprodución
Reprodúcese en primavera.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Aldebert, Y.; M. Desoutter & J.-C. Quéro (1990): "Bothidae" en J. C. Quéro, J. C. Hureau, C. Karrer, A. Post & L. Saldanha (eds.) *Check-list of the fishes of the eastern tropical Atlantic* (CLOFETA). JNICT, Lisboa; SEI, París; & UNESCO, París. Vol. 2 pp.&nbsp;1027-1036.
* Fenner, Robert M. (2001): *The Conscientious Marine Aquarist*. Neptune City, New Jersey, USA: T.F.H. Publications.
* Jardas, I. & Pallaoro, A. (1987): "A Contribution to the knowledge of the ichthyofauna of the Adriatic Sea: *Arnoglossus imperialis* (Rafinesque, 1810) (Heterosomata, Bothidae) a new species in the Adriatic Sea. *Biljeske-Notes. Institut za oceanografiju i ribarstvo* **69**. Split, Croacia.
* Moyle, P. & J. Cech (2000): *Fishes: An Introduction to Ichthyology*, 4a. edición, Upper Saddle River, New Jersey, USA: Prentice-Hall.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.

### Outros artigos 
* Pleuronectiformes
* Bótidos
* *Arnoglossus*

### Ligazóns externas 
* *Arnoglossus imperialis* en Encyclopedia of Life
Lausitzring

O **EuroSpeedway Lausitz** ou **Lausitzring** é un autódromo localizado en Klettwitz, na provincia de Brandenburgo en Alemaña. O circuíto acolle diferentes campionatos internacionais como: o Campionato do mundo de Superbikes, o Campionato FIA GT, a MXGP ou as World Series by Renault. O circuíto tamén acolle competicións nacionais como o Deutsche Tourenwagen Masters.

Ademais dos trazados principais, o autódromo conta cun óvalo de 3.200 m construído para albergar a Champ Car os anos 2001 e 2003. Ao lado do triángulo, está situado un segundo óvalo de 11'3 quilómetros que conta con dúas grandes curvas de moito peralte ademais de varias chicanes e que se utiliza como pista de probas. Xa que o circuíto é practicamente plano, a xente das bancadas do perímetro do triángulo pode divisar case todo o trazado.

No primeiro ano producíronse tres graves accidentes e por iso o triángulo foi pechado. Michele Alberto faleceu ao empotrar o seu Audi R8 en abril do 2001. Un oficial de pista morreu atropelado por un turismo en maio do mesmo ano. En setembro, Alex Zanardi perdeu as súas pernas ao chocar co seu Champ Car. Dende aquel ano, as carreiras no triángulo non se volveron celebrar e por iso non se deron accidentes de tal magnitude.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do circuíto
* 
*
Catedral de Sigüenza

A **catedral de Sigüenza** está dedicada a Santa María a Maior, patroa da cidade de Sigüenza, na provincia de Guadalaxara, en Castela-A Mancha. A catedral comezouse a construír durante o século XII segundo as directrices da arquitectura románica. Foi unha encarga do bispo Bernardo de Agén, que en 1124 lidera a conquista da cidade ós musulmáns e así restaura a antiga diocese. Durante os séculos vindeiros e baixo o mando de diferentes bispos, as obras adaptáronse ós estilos propios de cada época. A nave central foi feita en estilo gótico e no século XV cubríronse as voltas do cruceiro cando era bispo o cardeal Mendoza. A parte ornamental non se engadiu até ben entrado o século XVIII.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
A Agrela, Parada, Ordes

**A Agrela** é un lugar da parroquia de Parada, do concello de Ordes. Segundo o IGE en 2018 tiña 70 habitantes, 35 homes e 35 mulleres.

Neste lugar naceu en 1773 Isabel Zendal Gómez.

## Toponimia 
O termo Agrela procede do latín *agrĕlla*, diminutivo de *agra*, ou peza de terra.

## Imaxes 

Ficheiro:Agrela Parada Ordes cartel.jpg|Cartel Agrela

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Parada 
### Parroquias de Ordes 
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Ordes
Antonio Posse Roybanes

**Vicente Antonio Posse Roybanes**, nado en Betanzos en 1753 e finado na Coruña en 1809, foi un médico galego.

## Traxectoria 
Estudou na Universidade de Santiago de Compostela. Exerceu como médico titular en Pontedeume e no Hospital de San Antonio de Padua de Betanzos, e pasou a ser médico titular na Coruña. Nesta cidade coñeceu en 1803 a Francisco Xavier Balmis, que estaba a organizar a Real Expedición Filantrópica da Vacina e con quen colaborou nos preparativos. En 1805 iniciou na Coruña por mandato do Capitán Xeneral a inocuación antivariólica. A partir de 1806 procurou estender a toda Galicia o primeiro plan da vacina da varíola. Foi o iniciador da vacinación en Galicia e o primeiro autor dun documento sobre política de vacinas e saúde pública.

En 1804 Posse enviou á Xunta de Sanidade unha comunicación sobre a intoxicación duns veciños por comer mexillóns. Esta comunicación foi redescuberta en 2012 e considérase a descrición máis antiga do mundo dunha intoxicación por algas nocivas do que dende os anos 1980 se chama mareas vermellas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Fernández Fernández, Carlos M. (2007): "El médico Pose Roibanes: un brigantino en los inicios de la lucha contra la viruela". *Anuario Brigantino* n.º 30, pp.&nbsp;249–262.
* 
* 
### Ligazóns externas
Santuario de San Campio de Figueiró

O **santuario de San Martiño e San Campio** é a igrexa parroquial de Figueiró (Tomiño), amais de centro de peregrinación. É coñecido como **San Campio de Lonxe** ou **San Campio do Monte**.

## Historia 
O santuario foi construído en 1804 sobre unha antiga capela na honra de Antonio de Padua. Foi reedificado en 1871-74, consolidado en 1974 e reformado en 1993.

Está consagrado a Martiño de Tours.

Os peregrinos veñen diariamente dos lugares máis afastados de Galicia e do norte de Portugal. O nome que recibe, San Campio "de lonxe" débese a que os peregrinos veñen a pé dende moitos quilómetros e o Santuario segue a ser "lonxe", en relación con outros lugares onde se venera a este Santo. Tamén se coñece como San Campio "do Monte" debido á peregrinación de peregrinos por montañas ou matogueiras que buscan atallos para chegar primeiro aos pés do Santo.

Invócase para todo tipo de enfermidades, especialmente as de cancro, reumáticas e nerviosas ou mentais. Nos tempos pasados ​​foi "o gran afortunado doutor" que acostumaba curar todo o "meigallo" e tamén aqueles que padecían un "ramo cativo", é dicir, posesión diabólica. Dependendo da enfermidade na que o Santo mostrou a súa intercesión -ou á que esperan chegar- serán os exvotos que se lle ofrezan. Disto vén que centos de figuras de cera, que representan mans, pés, cabezas, gorxas, estómagos, peito, corpos enteiros, etc., están depositadas no seu altar.

Tamén son frecuentes as promesas de pesarse en trigo, centeo ou sal. O concursante paga o seu peso nas especies indicadas o seu importe en efectivo. Para cumprir este voto hai unha báscula moi antiga, como unha báscula romana, onde se coloca o peregrino nun prato e o asunto da ofrenda noutro.

Por ser soldado, considéraselle patrón ou gardián dos mozos que serven o país. Antes de ir ao servizo, peregrinan a San Campio buscando a súa protección e moitos -como símbolo- ofrécenlle a súa gravata e, cando volven, danlle as grazas e se obtiveron algunha medalla ou vitoria nas campañas tamén llo ofrecen, rendéndolle esta homenaxe ao seu capitán.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
* FRAGUAS FRAGUAS, Antón: *La Galicia insólita. Tradiciones gallegas*. Cuadernos do Seminario de Sargadelos, 51. Ed. do Castro, Sada 1990.
* 
### Outros artigos 
* Martiño de Dumio
### Ligazóns externas 
* Santuario de San Campio de Lonxe en Turgalicia.
* Sitio web do Santuario de San Campio .
Rosabell Laurenti Sellers

**Rosabell Laurenti Sellers**, nada o 27 de marzo de 1996 en Santa Monica (California), é unha actriz estadounidense de ascendencia Italiana.

## Carreira 
Rosabell Laurenti Sellers debutou en teatro en Nova York no 2004, con oito anos. A continuación mudouse a Roma onde participou en producións para a televisión: ''E poi c'è Filippo*, *L'amore e la guerra*, *Medicina generale*, *Fuga per la libertà - L'aviatore*, *Coco Chanel*, *Mi Ricordo Anna Frank* (no papel principal), *Ex* e *Paura di amare*. e *Mia and Me* (de animación)., e tamén participa en varias películas: *Buongiorno papà*, *Balancing Act*  e *Passione sinistra*.

Desde 2014 participa na serie da HBO *Game of Thrones* interpretando a Tyene Sand.

### Cinema 
* *Ex*, de Fausto Brizzi (2009)
* *Cocapop*, de Pasquale Pozzessere (2010)
* *The Whistleblower*, de Larysa Kondracki (2010)
* *Femmine contro maschi*, de Fausto Brizzi (2011)
* *Loon Lake*, de Wanja Sellers (2011)
* *This Property Is Condemned*, de Wanja Sellers – Short (2011)
* *Balancing Act*, de Ivano De Matteo (2012). nomeada aos Premios *David di Donatello* coma mellor actriz secundaria en 2013.
* *Buongiorno papà*, de Edoardo Leo (2013)
* *Passione sinistra*, de Marco Ponti (2013)
* *The Dinner*, de Ivano De Matteo (2014)

### Televisión 
* *A Wheel In Time*, de Mary Sellers – Telefilme (1999)
* *E poi c'è Filippo*, de Maurizio Ponzi – Miniserie (2006)
* *L'amore e la guerra*, de Giacomo Campiotti – Miniserie(2007)
* *Fuga per la libertà - L'aviatore*, de Carlo Carlei – Telefilme (2008)
* *Coco Chanel*, de Christian Duguay – Miniserie (2008)
* *Medicina generale* – Miniserie (2009)
* *Mi ricordo Anna Frank*, de Alberto Negrin – Telefilme (2009)
* *Paura di amare*, de Vincenzo Terracciano – Miniserie (2010)
* *Agata e Ulisse*, de Maurizio Nichetti – Telefilme (2011)
* *Cenerentola*, de Christian Duguay – Miniserie (2011)
* *Mia and Me* – Series (2011- )
* *Una grande famiglia* – Miniserie (2012)
* *Game of Thrones'' - Serie de televisión (2015)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  
* Facebook de Rosabell Laurenti-Sellers , .
* Web persoal-profesional de Rosabell Laurenti Sellers .
José María Gil Rey

**José María Gil Rey**, nado en Santiago de Compostela o 26 de maio de 1815 e finado na mesma cidade o 28 de setembro de 1853, foi un médico, botánico e xornalista galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela. Especializouse en botánica e creou un herbario con Tomás Martínez Servida. Fundou o *Semanario Instructivo*, foi redactor de *Revista de Galicia* e colaborou en *La Aurora de Galicia*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Ramón Gil Rey (irmán)
### Ligazóns externas
Da terra asoballada

***Da terra asoballada*** é un libro de poemas de Ramón Cabanillas publicado por primeira vez como volume independente en 1917. O mesmo título adianta a intención da obra, un conxunto de textos líricos contra a colonización de Galicia que reivindican o substrato humilde da poboación campesiña —no contexto redencionista do agrarismo— a carón das grandes figuras da Historia nacional, cantadas ás veces desde un ton elexíaco.

## Descrición e temática 
[miniatura|Ramón Cabanillas. Retrato en *[Vida Gallega*, 1919.]]
Formalmente a obra caracterízase pola asimilación da tradición poética do Rexurdimento e a versatilidade métrica e rítmica, con versos alexandrinos e achados métricos e estilísticos do modernismo (na acepción hispanoamericana do termo), influencia discutida por algún especialista. O tema xeral da obra é o compromiso agrarista e patriótico. Proclama a hostilidade ao caciquismo e aos restos feudais na sociedade rural galega, abalando entre as circias consignas e a actitude didáctica, sempre baixo a ética do chamamento á nación.

En *Da terra asoballada*, Cabanillas traslada ao formato lírico os sinais historicistas que se constituirán, desde Murguía ata o grupo Nós, en alicerce do imaxinario do galeguismo: celtismo, lusitanismo, resistencia do reino medieval fronte á asimilación por parte de Castela. É Cabanillas cando escribe esta obra, coma os seus futuros compañeiros da xeración Nós, un poeta para o que a idea de redención, o catolicismo rural e a identidade galega conforman unha rede significativa que fundamenta a rebelión presente e futura; a oposición labrego-fidalgo dos primeiros textos agraristas transfórmase agora, das que —ademais do poema «Camiño adiante», editado xa dúas veces anteriormente— dezaoito son novas, tres proceden da primeira edición de *No desterro* e outras tres da primeira edición publicada en Vilagarcía.

O libro foi incluído na Biblioteca das Letras Galegas de Edicións Xerais de Galicia e na Biblioteca Galega 120 de *La Voz de Galicia*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* *Da terra asoballada*, análise de Xabier Iglesias no blog *Os libros de Ánxel Casal*, 1 de decembro de 2012.
Pobo polaco

Os **polacos** (en ) son un pobo eslavo de Europa Oriental. A maioría deles viven en Polonia, onde son arredor de 37.310.000 sobre a poboación total de 38.538.000.

## Notas
Daniel Pedrosa Loureiro

**Daniel Pedrosa Loureiro**, coñecido como **Dani Pedrosa** nado en Ribadeo (A Mariña) o 4 de setembro de 1996, é un futbolista galego que actualmente xoga de dianteiro no Bergantiños, da Segunda División RFEF.

## Traxectoria 
Nado en Ribadeo, formouse nas categorías inferiores do Club Deportivo Lugo. Debutou co primeiro equipo o 16 de outubro de 2013, tras saír en substitución do seu tamén compañeiro do xuvenil Keko Vilariño na derrota do club galego por 1-0 ante o Recreativo de Huelva nun encontro de Copa do Rei no Nuevo Colombino. Algo máis dun ano despois debutou na Segunda División, saíndo ao Anxo Carro o 31 de maio de 2015 como titular ante o Albacete, nun encontro que remataría con empate 1-1. 

O 27 de xaneiro de 2016 foi cedido até final de temporada ao Somozas da Segunda División B. Disputou 11 partidos co club de Ferrolterra, e a súa cesión foi ampliada á tempada 2016/17, na que xogou 27 encontros, descendendo ao remate da competición. Para a seguinte campaña saíu outra vez cedido, desta volta ao Cerceda, tamén de Segunda B, onde marcou 6 goles en 33 partidos e viviu un novo descenso.

En 2018 desvencellouse do Lugo e asinou contrato co Valladolid B, filial do Real Valladolid. No equipo castelán xogou 34 encontros, marcando un gol ante o Fabril. Na seguinte tempada xogou coa UD Ourense na Terceira División, ata que en 2020 fichou polo Racing Vilalbés, da mesma categoría. Militou dúas tempadas no equipo da Terra Chá, sendo na segunda delas o máximo goleador do grupo galego da Terceira División RFEF, empatado a 14 goles con David Rojo e Davo.

En xuño de 2022 foi anunciado como novo xogador do Bergantiños, equipo da Segunda División RFEF.

### Clubs 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en BD Fútbol 
* Perfil en scoresway.com