Uceira

[dereita|thumb|230px|Uceira no [Comarca do Ortegal|Ortegal (Galicia).]]
[dereita|thumb|230px|Uceira en Woodbury Common, [Devon (Inglaterra); mestúranse as flores púrpuras das queiroas (*Calluna vulgaris*) coas chorimas amarelas do toxo femia (*Ulex gallii*).]]
[dereita|thumb|230px|[Ulex europaeus|Toxos e breixos, na península do Grove (Galicia).]]
Unha **uceira** ou **uzal** é un monte ou terreo poboado principalmente de uces (especies dos xéneros *Erica* e/ou *Calluna*). Outros nomes destas formacións son **breixeira**, **moural** e **urceira**.

Atopamos uceiras en diferentes partes do mundo, sendo moi abundantes na Europa atlántica, como nas Illas Británicas e Galicia.

## Uceira atlántica 
A uceira atlántica é un hábitat de matogueira que se atopa principalmente en terreos sen drenaxe, infértiles e acedos (como en gándaras, páramos, turbeiras ou brañas) caracterizados por vexetación leñosa de pouco crecemento. Poden ser o resultado dunha degradación importante de formacións de carballos (carballos veriños, cerquiños ou sobreiras). Van dende o norte de Portugal até Escandinavia.

As especies das uceiras adoitan ser capaces de sobrevivir a perturbacións severas, coma o lume ou a roza, xa que agroman a partir de gomos situados en órganos subterráneos. O feito de soportar o lume dálles unha enorme vantaxe sobre outro tipo de vexetación que ten que florear e xermolar. Naturalmente sucumben se os lumes son moi reiterativos, entre outros factores, polo empobrecemento do solo.

As condicións climáticas das uceiras acostuman ser húmidas e cálidas, algo secas polo verán; co solo acedo, de baixa fertilidade, e normalmente areento. Cando a drenaxe é moi baixa poden aparecer as turbeiras, pero que adoitan ser pequenas. Os arbustos das uceiras van dos 0.2–2&nbsp;m de alto.

A vexetación da uceira pode ser moi rica (as uceiras de Australia máis, con até 3.700 especies endémicas, e os fynbos de Suráfrica até 7,000 especies, biodiversidade só superada nas zonas tropicais). mais as uceiras europeas acostuman ser pobres en especies cunha flora basicamente representada por queiroas (especies de *Calluna*), uces (especies de *Erica*) e toxos (especies de *Ulex*). Ademais acompáñanse doutros arbustos que poden ter boa representación como algunhas *Cistus ssp*), como a esteva (*Cistus ladanifer*) ou a carpaza macho (*Cistus populifolius*), ou as carqueixas.

A fauna aviar acolle a numerosas especies locais, que poden incluír á tartaraña cincenta, ou á pica das árbores.

## Uceira mediterránea 
En zonas mediterráneas (sur de Portugal e costa mediterránea) aparece tamén o érbedo, o aderno, *Halimium ocymoides* ou *Polygala microphylla*, entre outras.

Adoitan ser o resultado dunha degradación importante de formacións de sobreiras e aciñeiras principalmente.

No suroeste da Península Ibérica poden distinguirse dous tipos de uceira: as altas e as baixas. Nas uceiras altas a especie dominante é a uz moura (*Erica australis*), ás veces acompañado de uz branca (*Erica arborea*), carpaza macho (*Cistus populifolius*), xesta molar (*Cytisus striatus*), *Genista triacanthos*, queiroa (*Calluna vulgaris*) ou carqueixa (*Pterospartum tridentatum*). As baixas, que ocupan en moitos casos posicións circundantes ás altas, están dominados pola presenza dunha uz de escaso porte: a carroucha de umbela (*Erica umbellata*) que na maioría dos casos acompáñase de *Halimium ocymoides*, e con frecuencia tamén da carqueixa (*Pterospartum tridentatum*). Estas nanouceiras atópanse fundamentalmente en solos moi degradados.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Gravfält från stenåldern, Tjörn.jpg|Uceira nórdica.
Ficheiro:Die back valley gnangarra.jpg|Uceira en Stirling Range, oeste de Australia, cunha área central infestada por *Phytophthora cinnamomi*.
Ficheiro:Wilseder Berg 006.jpg|Uceira de Monte Wilsede, Rexión de Lüneburg, Alemaña.
Ficheiro:New Forest heath and horses.JPG|Uceira en New Forrest, Inglaterra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Matogueira
* Landa
* Braña (terreo)
* Gándara (ecosistema)
* Turbeira
* Páramo (paisaxe)