Petisco

[miniatura|230px|Petiscos ou *pinchos* de [tortilla de patacas.]]

Un **petisco** é unha porción pequena de algo que se toma para probar, ou unha porción de comida, de pequeno tamaño e de pouco alimento, pero que sabe moi ben. 

En toda España adoita coñecerse co nome de ***pincho*** (***pintxo*** na súa grafía en éuscaro) a unha pequena rebanda de pan sobre a que se coloca unha pequena porción de comida, e recibe este nome porque tradicionalmente se suxeita a comida ao pan cun *palillo* (aínda que esta non sexa unha característica obrigatoria). 

## Diferenza coa *tapa* 
O petisco é moi similar a unha tapa. Pero a diferenza con esta, que adoita incluírse nalgúns bares ao pedir a bebida, o petisco ou *pincho* normalmente pídese por separado e adoita ser máis grande. 

## Petiscos fríos e quentes 
Os petiscos fríos son aqueles que xeralmente están dispostos sobre a barra do bar e o cliente cólleos a vontade ou pide ao camareiro e logo, ao terminar de comer, págaos. Os quentes deben pedirse ao camareiro, quen os solicita á cociña para ser preparados ou quentados ao momento.

## Os petiscos ou *pinchos* en España 
O *pincho* está especialmente asociado á gastronomía do País Vasco, na que adoita tomarse como aperitivo acompañado normalmente dun vaso de viño tinto (chamado *txikito*) ou un *zurito*, nome polo que se coñece ao pequeno vaso de cervexa de media caña, aproximadamente; este mesmo vaso é coñecido en Aragón como *penalti*, na Rioxa e en Burgos *corto*, e noutras zonas de España *mini*. Este costume é moi común nos bares do País Vasco, Cantabria, Navarra, A Rioxa, Asturias e Burgos. Dada a fama que está adquirindo esta forma de comer, cada vez son máis as persoas que deciden realizar a súa comida ou cena a base de *pinchos*, alternando de bar en bar.

Orixinariamente os ingredientes a colocar sobre o pan podían ser practicamente calquera, pero moitas veces son os máis habituais na cociña vasca: peixes (especialmente pescada, bacallau, anchoas, meixóns…), tortilla de patacas, pementos recheos, croquetas etc. Porén, a abundancia de ociñeiros novos no País Vasco e en San Sebastián en particular, froito das escolas de alta cociña e os restaurantes, está propiciando que moitos deles se dediquen a elaborar e crear novos e cada vez máis complexos *pinchos*, o que resulta nunha constante innovación e aparición de novas receitas. Dase cada vez máis unha coexistencia entre os *pinchos* tradicionais e a cociña en miniatura.

O máis habitual adoita ser coller un mesmo o *pincho*, que se sitúa en bandexas sobre a barra do bar, e comelo de pé mentres se parola cos amigos e se toma a bebida.

## Os *palillos* 
Nalgúns bares, a cada *pincho* lle colocan un *palillo* diferente para, ao final, contar os *palillos* que ten cada cliente e así calcular a conta. O uso de *palillos* máis longos ou máis curtos, ou de *palillos* con capuchóns de diferentes cores dase nalgúns bares, aínda que non é a norma xeral. De feito hai unha gran variedade de *pinchos* que, ao non haber nada que suxeitar, non levan *palillo*. 

Ademais, en Vitoria, Donosti e Bilbao, os *palillos* adoitan tirarse ao chan, cobrando o camareiro en función do que o cliente di que consumiu.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tapa
* Espetada moura

### Ligazóns externas 
* Pintxos y canapés de la Escuela de Hostelería de Leioa.
* Página oficial del Campeonato de Pintxos de Euskadi que se celebra en Fuenterrabía.
* Pintxos y tapas en San Sebastián. Recetas.
* Pintxo A Pintxo.