open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Zaharrean Rugby Taldea

O **Zaharrean Rugby Taldea** foi un equipo de rugby da cidade de Donostia, en España, fundado en 1963 e desaparecido en 1993, que ó longo da súa existencia tivo varios nomes (*Motobic Parte Vieja*, *Sociedad Deportiva Anoeta*, *Zaharrean Rugby Taldea* e *Club Deportivo Fortuna*) conforme o equipo se integraba nas estruturas polideportivas duns clubs ou outros. Durante catro tempadas (1978/79, 1979/80, 1980/81 e 1981/82) o Zaharrean participou na máxima competición de liga do rugby español, a División de Honra.

## Traxectoria
Os primeiros equipos de rugby de Donostia naceron a comezos da década de 1960. O primeiro deles foi o Rugby Club Guipúzcoa, fundado en 1962, e que en 1964 pasou a formar parte do Club Atlético San Sebastián. Este equipo acabaría sendo campión nacional varias veces. O segundo equipo da cidade naceu en 1963 co nome Motobic Parte Vieja, sendo Motobic un concesionario de motos que patrocinou as actividades do equipo nos seus primeiros pasos. A carencia dun terreo de xogo levou ó equipo a integrarse dentro da Sociedad Deportiva Anoeta, unha entidade polideportiva con seccións de atletismo, natación, baloncesto, balonmán, hóckey etc, que levaba a cabo as súas actividades nas instalacións da antiga cidade deportiva de Anoeta.

A Sociedad Deportiva Anoeta desapareceu a finais dos anos 1970, rebautizándose o equipo de rugby en 1978 como Zaharrean Rugby Taldea. "Zaharrean" significa "Parte Vieja" en lingua vasca, e ademais era o nome dunha asociación de comerciantes da zona antiga da cidade que comezou a patrocinar ó equipo. O cambio de nome coincidiu co ascenso do equipo á máxima categoría do rugby nacional, a División de Honra. O Zaharrean competiu catro tempadas (1978/79, 1979/80, 1980/81 e 1981/82) dentro do Grupo Norte da División de Honra, que nesa época estaba formada por 32 equipos divididos en catro grupos xeográficos. Trala tempada 1981/82 o equipo descendeu de categoría e integrouse dentro doutra sociedade polideportiva da cidade, o Club Deportivo Fortuna que lle daría nome até o fin da sección de rugby en 1993, ano de desaparición das vellas instalacións de Anoeta, que foron substituídas polo moderno Estadio Municipal de Anoeta.

## Palmarés
* Campión da Copa FER: **1
** 1970/71
* Tempadas na primeira división de rugby: **4
** 1978/79, 1979/80, 1980/81, 1981/82
* Tempadas na segunda división de rugby: '''4
** 1977/78, 1982/83, 1983/84, 1984/85

## Notas
Mar de Siberia Oriental

O **mar de Siberia Oriental ou mar Siberiano do Leste** (ruso: Восто́чно-Сиби́рское мо́ре) é un mar marxinal do océano Ártico. Está situado entre o cabo Ártico, no norte; a costa continental de Siberia, no sur; o arquipélago das illas de Nova Siberia, no oeste; e a illa de Wrangel no leste. Está localizado entre o mar de Laptev, ao oeste -co que comunica polo estreito de Sannikov e o estreito de Laptev- e o mar de Chukchi, ao leste.

A superficie aproximada deste mar é duns 913.000&nbsp;km², estando a maior parte do ano cuberta por xeo. O 70% da súa área ten unha profundidade menor de 50 m, e a súa profundidade máxima é de soamente 155 m. A costa é principalmente plana no oeste (ata a desembocadura do río Kolyma), e montañosa no leste. A temperatura media (aire) está entre 0&nbsp;°C e 2&nbsp;°C (4&nbsp;°C no sur) no verán, alcanzando os -30&nbsp;°C no inverno.

O seu principal porto é Pevek. Baña as costas da República de Sakha e de Chukotka.

Non hai illas no medio do mar de Siberia Oriental, e hai moi poucas illas e grupos de illas nas súas augas costeiras, como Illa Ayon e o arquipélago das Illas Medvezhi.

Debido á súa localización tan ao norte este mar está a maior parte do tempo cuberto de xeo. As costas orientais teñen algúns terreos elevados e outeiros, pero as costas occidentais son, na súa maioría de pouca altitude e están cubertas de tundra, pantanos e multitude de pequenos lagos.

Entre os ríos que desembocan no mar de Siberia Oriental destacan o Indigirka (1.726&nbsp;km), o Alazeya (1.590&nbsp;km), o Ujandina, o Kolyma (2.513&nbsp;km), o Rauchua (323&nbsp;km), o Chaun, o Paljavaam  (416&nbsp;km) e o Pegtymel (354&nbsp;km).
## Historia 
O mar foi navegado polos rusos, que se trasladaban dunha desembocadura a outra nas súas *kochs* a principios do século XVII. En 1648 Semyon Dezhnev e Fedot Alekseev percorreron a costa desde o río Kolyma ata o río Anadyr e o estreito de Bering. Exploracións sistemáticas e levantamentos cartográficos e batimétricos do mar e as súas costas foron recollidas por unha serie de expedicións en 1735-42, 1820-24, 1822, 1909, 1911-14.
## Véxase tamén
Ognorhynchus icterotis

O ***Ognorhynchus icterotis*** é unha ave pertencente á familia dos Psitácidos.

## Distribución e protección 
A mediados dos anos 90 do século XX só se coñecían 20 exemplares da especie no Ecuador. No 1998, esta poboación desapareceu e dábase a especie por extinta. Mais había rumores de que sobrevivía unha poboación nos Andes colombianos. Polo que lanzouse o proxecto *Ognorhynchus* pola Fundación ProAves, a Fundación Loro parque, a American Bird Conservancy e a Zoologische Gesellschaft für Arten und Population sschutz, para a recuperación da especie. No 1991 atopáronse 81 exemplares nos Andes Centrais de Colombia, departamento de Tolima. E en xaneiro de 2001, descubriuse unha segunda poboación de 63 exemplares nos Andes Occidentais, departamento de Antioquía. No 2015 estas poboacións aumentaron os seus efectivos, ata 4251 exemplares en Antioquía e de 949 en Tolima. Debido a isto en 2010, a UICN reduciu a categoría de ameaza de *En perigo crítico* a *En perigo*.
Esta especie é extremadamente dependente da palma *ceroxylon quindiuense*, especie tamén ameazada. Por esta razón, era preocupante que as forestas desta especie eran cada vez máis pequenas e estaban máis fragmentadas. Para recuperar a especie leváronse a cabo reforestacións masivas, declaráronse varias reservas naturais e eliminouse o acceso do gando as forestas con exemplares de palma máis xuvenís. Ademais, no ámbito do Parque Nacional Lar Hermosas, tamén se levaron diversas accións para a protección da especie.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web da fundación loro parque
Amazona vinacea

A ***Amazona vinacea*** é unha ave pertencente á familia dos Psitácidos.

## Distribución e supervivencia 
Un censo realizado no 2015 nos tres países que contan con poboacións de *Amazona vinacea* confirmaron que este papagaio catalogado pola UICN coma en *en perigo* segue ameazada. Contabilizáronse 2.857 exemplares no Brasil, 143 na Arxentina e 133 en Paraguai  A especie distribúese pola Mata Atlántica e depende das araucarias. Árbores con cavidades, nas que cría a especie. Estes bosques atópanse degradados, reducidos e fragmentados, o cal constitúe a causa principal da especie.

## Notas
Hepatica (avelaíña)

***Hepatica *** é un xénero de avelaíñas da familia Noctuidae.

## Especies 
Algunhas especies deste xénero son:
**Hepatica anceps* Staudinger, 1892 (de Siberia)
**Hepatica aurantia*  Joannis, 1930 (de Vietnam)
**Hepatica duplicilinea*  (Hampson, 1895)
**Hepatica glaucescens*  (Hampson, 1895) (da India)
**Hepatica irrorata*  (Wileman & South, 1917) (da India)
**Hepatica linealis*  (Leech, 1889) (do Xapón)
**Hepatica nakatanii*  Sugi, 1982 (do Xapón)
**Hepatica seinoi*  Sugi, 1982 (do Xapón)

## Notas
Yimmy Álvarez

**Yimmy Mark Álvarez Rodríguez**, nado en Santa Lucía (Canelones) o 8 de maio de 1976, é un árbitro profesional de fútbol uruguaio.

## Traxectoria 
Comezou a súa carreira arbitral na liga Maior do Fútbol de San José con tan só 15 anos, traballando alí até o ano 1997, onde comeza o curso de árbitro profesional ditado pola Asociación Uruguaia de Fútbol baixo a docencia do profesor José (chino) de la Rosa e o profesor Ernesto Filippi.

* 1998: 4.ª categoría
* 1999: 3.ª categoría
* 2001: 2.ª categoría
* 2003: 1.ª categoría

## Notas
Hepatica (anxiosperma)

miniatura|*Hepatica transsilvanica*

***Hepatica***  é un xénero de plantas herbáceas perennes anxiospermas da familia das ranunculáceas, nativa do centro e norte de Europa, Asia e leste de Norteamérica. Algúns botánicos inclúen *Hepatica* dentro do xénero *Anemone* interpretado sensu lato.

## Etimoloxía 
A palabra *hepatica* deriva do latín *hepaticus* (do grego *hepar*, 'fígado'), debido á folla con tres lobos desta planta que lembra ao fígado humano.

## Descrición 
Ten flores hermafroditas rosas, púrpuras, azuis ou brancas e con tres brácteas verdes que aparecen soas nos talos pelosos desde o final do inverno á primavera. Os polinizadores desta planta son bolboretas, avelaíñas, abellas, moscas e escaravellos.

As follas son basais, duras, e xeralmente con tres lobos, e permanecen na planta durante o inverno.

## Cultivo 
O cultivo ornamental de *Hepatica* foi popular no Xapón desde o século XVIII (período Edo medio), onde se desenvolveron variedades con flores con pétalos dobres e diversos patróns de cores.

A planta ten unha gran tolerancia aos solos alcalinos derivados de rochas calcarias, e pode crecer nunha ampla variedade de condicións; pode encontrarse en bosques caducos e moi sombreados (especialmente de faias) e matogueiras ou praderías a pleno sol. As *Hepatica* tamén crecen en substratos areosos ou ricos en arxila, e está asociada ás calcarias. O solo húmido e as nevaradas invernais son un dos seus requirimentos; as *Hepatica* son tolerantes a estar cubertas pola neve en inverno, pero agunatan peor a xeada seca.

## Propagación 
Faise por sementes ou por división (fragmentación) das vigorosas matas en primavera. Porén, os brotes tardan varios anos en chegar ao tamaño necesario para a floración, e as plantas divididas tardan en engrosar.

## Herboristería 
Antes era usada conmo herba medicinal. Debido á antiga teoría das sinaturas, que dicía que as partes que pola súa forma lembran unha parte do corpo poden utilizarse para tratar as doenzas desa parte do corpo, antes pensábase que a planta era efectiva no tratamento dos trastornos hepáticos. Aínda que é velenosa en altas doses, as follas e flores poden utilizarse como adstrinxente e demulcente para feridas que tardan en curar e como diurético.
:**Europa**
:* *Hepatica nobilis* var. *pyrenaica* = *Hepatica pyrenaica* Pireneos
:* *Hepatica nobilis* var. *nobilis*  de Escandinavia aos Alpes
:**Xapón**
:* *Hepatica nobilis* var. *japonica* = *Hepatica japonica*, sinónimo de *Anemone hepatica* var. *japonica* (Nakai) Ohwi
:* *Hepatica nobilis* var. *acuta* = *Hepatica acutiloba*, *Anemone acutiloba*,
:* *Hepatica nobilis* var. *obtusa* = *Hepatica americana*, *Anemone americana*,
* *Hepatica transsilvanica* = *Anemone transsilvanica* (Fuss) Heuff. Cárpatos, Transilvania

## Notas
The Munsters

***The Munsters*** é unha serie de televisión estadounidense do xénero de comedia de situación, que conta a historia dunha familia de bos monstros. Está protagonizada por Fred Gwynne como Herman Munster e Yvonne De Carlo como a súa muller Lily Munster. A serie era unha sátira dos filmes de monstros da época e dos roles de familia daquela, e foi producida polos creadores de *Leave It to Beaver*. Foi emitida coa serie de semellante temática *The Addams Family*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Knight Rider

***Knight Rider*** é unha serie de televisión estadounidense creada e producida por Glen A. Larson. A serie foi emitida orixinalmente a través da canle NBC dende 1982 até 1986. Está protagonizada por David Hasselhoff como Michael Knight, que loita contra o crime axudado por KITT, un coche con intelixencia artificial e case indestrutible.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Aphanopus

***Aphanopus*** é un xénero de peixes teleósteos mariños da orde dos perciformes, suborde dos escombroideos e familia dos triquiúridos, que é o tipo da subfamilia dos afanopodinos.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1839 polo botánico, ictiólogo e malacólogo inglés Richard Thomas Lowe. 
**Aphanopus arigato* Parin, 1994
**Aphanopus beckeri* Parin, 1994
**Aphanopus capricornis* Parin, 1994
**Aphanopus carbo* Lowe, 1839
**Aphanopus intermedius* Parin, 1983
**Aphanopus microphthalmus* Norman, 1939
**Aphanopus mikhailini* Parin, 1983

## En Galicia 
Nas augas próximas a Galicia pódese en contrar a especie *Aphanopus carbo* Lowe, 1839, coñecida vulgarmente como **sabre negro**.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Burton, Maurice & Robert Burton (1984): *Encyclopedia of Fish*. Saint Louis, EE.UU.: BPC Publishing. ISBN 0-7064-0393-2.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.
* Van der Land, J.; Costello, M. J.; Zavodnik, D.; Santos, R. S.; Porteiro, F. M.; Bailly, N.; Eschmeyer, W. N.; Froese, R. (2001): "Pisces", en: Costello, M. J. *et al*. (Eds.) *European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification*. París: Muséum national d'Histoire naturelle. Collection Patrimoines Naturels, 50. ISBN 2-85653-538-0, pp.&nbsp;357–374.

### Outros artigos 
* Triquiúridos
* Afanopodinos

### Ligazóns externas 
* *Aphanopus* Lowe, 1839 no WoRMS.
* *Aphanopus* Lowe, 1839 no ITIS.
* *Aphanopus* na ADW.
* *Aphanopus*  na EOL.
* *Aphanopus* no NCBI.
Faith (álbum de George Michael)

***Faith*** é o primeiro álbum de estudio do cantante inglés George Michael. Foi publicado o 30 de outubro de 1987, baixo os selos Columbia Records e Epic Records.

O álbum acadou o número 1 nas listas de *Billboard* e foi o primeiro álbum en solitario dun artista de raza branca en alcanzar o número 1 nas listas de Rhythm and blues. En 1989 gañou o principal premio Grammy: o de Álbum do Ano.

## Lista de cancións 
;Cara A

;Cara B

;Bonus tracks do CD e casete

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial de George Michael
RD-0212

**RD-0212** é a designación dun tipo de motor foguete utilizado na terceira etapa dos foguetes Proton. En realidade é unha unidade de propulsión formada por un conxunto dun motor principal RD-0213 e catro motores vernier RD-0214. Tamén é coñecido como **8D49** e **RD-473**.

## Características 
Os motores RD-0212 foron deseñados por Kosberg e funcionan alimentados por tetróxido de nitróxeno e UDMH (dimetilhidracina asimétrica), cun pulo de 613,0 kN. Úsanse na terceira etapa dos foguetes Proton.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*

### Outros artigos 
*RD-0213
*RD-0214
*Proton
*Proton K
*Proton K/D
*Proton K/D-1
*Proton K/D-2
*Proton K/DM
*Proton K/DM-2
*Proton M/Briz-M
*Proton M/DM-2
RD-0214

**RD-0214** é a designación dun tipo de motor foguete utilizado na terceira etapa dos foguetes Proton no sistema de propulsión RD-0212 en cantidade de catro xunto cun único motor RD-0213. Tamén é coñecido como **8D811**.

## Características 
Os motores RD-0214 foron deseñados por Kosberg e funcionan alimentados por tetróxido de nitróxeno e UDMH (dimetilhidracina asimétrica), cun pulo de 30,98 kN. Úsanse catro na terceira etapa dos foguetes Proton coa función de cambiar a dirección do foguete cando sexa necesario, a diferenza do RD-0213, que ten unha función exclusivamente propulsora.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*

### Outros artigos 
*RD-0212
*RD-0213
*Proton
*Proton K
*Proton K/D
*Proton K/D-1
*Proton K/D-2
*Proton K/DM
*Proton K/DM-2
*Proton M/Briz-M
*Proton M/DM-2
RD-100

**RD-100** é a designación do motor foguete que propulsou o primeiro mísil de curto alcance de fabricación soviética, o R-1, unha copia do V-2 alemán.

## Características 
O motor RD-100 foi construído por Glushko con asistencia de científicos alemáns capturados durante o final da segunda guerra mundial. A primeira unidade foi construída en 1946, non sen dificultades ao ter que ser fabricado desde cero ao non existir o equipamento necesario na Unión Soviética para reproducir a tecnoloxía alemá que permitiu as V-2. A primeira proba dun RD-100 tivo lugar en maio de 1948 en Khimki. Entrou en servizo en 1950.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*

### Outros artigos 
*R-1 (mísil)
Cardoeiro

O topónimo **Cardoeiro** pode referirse a:

;En Galiza
***Cardoeiro**, lugar da parroquia de Betán, no concello de Baños de Molgas;
***O Cardoeiro**, lugar da parroquia de Perlío, no concello de Fene.
RD-101

**RD-101** é a designación do motor foguete que propulsou o mísil de curto alcance de fabricación soviética R-2, desenvolvido ao mesmo tempo que o R-1 (á súa vez unha copia do V-2 alemán) pero sen axuda de científicos alemáns por motivos de seguridade.

## Características 
O motor RD-101 foi construído por Glushko en paralelo ao RD-100. Resultou nun motor máis compacto e potente, cunha maior presión na cámara de combustión e unha maior proporción de alcohol na mestura de propelente. Foi probado por primeira vez en 1949.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*R-1 (mísil)
*R-2 (mísil)
*RD-100
*RD-103
RD-119

**RD-119** é a designación dun tipo de motor foguete utilizado na segunda etapa dos foguetes Kosmos 2I. Tamén foi coñecido como **8D710**.

## Características 
Os motores RD-119 foron deseñados por Glushko e funcionaban alimentados por osíxeno líquido e UDMH (dimetilhidracina asimétrica). Tiñan un pulo de 105,50 kN e usábanse na segunda etapa dos foguetes Kosmos 2I.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*

### Outros artigos 
*Kosmos 2I
Antonov An-148

O **Antonov An-148** (ucraíno: Антонов Ан-148) é un reactor de pasaeiros rexional deseñado pola compañía ucraína Antonov e producido por esta e a planta rusa Voronezh. O seu desenvolvemento comezou na década dos 90 e o seu voo de estrea realizouse o 17 de decembro de 2004. O avión completou o seu programa de certificación o 26 de febreiro de 2007. O An-148 ten un alcance máximo de 2.100–4.400&nbsp;km e é capaz de transportar 68–85 pasaxeiros, dependendo da configuración.

O Antonov An-158 é unha versión coa fuselaxe alongada que pode levar ata 99 pasaxeiros.

## Características 
O An-148 é un monoplano de á alta con dous motores turboventilador montados en góndolas baixo as ás. Esta disposición protexe aos motores e á estrutura das ás do dano de obxectos estraños. A incorporación dun sistema de autodiagnóstico, a unidade de potencia auxiliar, alta fiabilidade e a configuración das ás permítenlle ao An-148 ser usado en aeroportos pobremente equipados. Un moderno equipo de voo e navegación, contando con cinco pantallas de cristal líquido (LCD) de 15x20 cm fabricadas pola rusa Aviapribor e un sistema *fly-by-wire*, permítenlle operar e case calquera condición de luz, meteorolóxica ou de densidade de tráfico. Semellante ao do Boeing 737, o tren de aterraxe principal métese no bandullo do aparello cando este está en voo, con portas que cobren parcialmente as patas e quedando as rodas desubertas. Está equipado con motores Motor Sich D-436-148 de alta eficiencia, e tamén conta con escaleiras que permiten embarcar e desembarcar sen equipo extra en terra.

## Notas
José Grande Juncal

**José Grande Juncal**, nado en Deiro (Vilanova de Arousa) en 1887 e finado na mesma parroquia en xullo de 1967, foi un activista obreiro, traballador do mar, emigrante, escritor e mestre galego, tamén coñecido coma **José de Diego**.

## Traxectoria 
Con 19 anos emigrou á Arxentina, onde se formou e traballou durante dúas décadas. Foi expulsado do país polas autoridades debido á súa militancia en organizacións obreiras anarquistas.

De regreso na súa terra, ó tempo que traballaba coma mariñeiro mantivo actividades na defensa dos obreiros, tentando organizar un sindicato de traballadores do mar. Participou nun mitin de afirmación sindical en Cangas con Jaime Baello o 19 de xaneiro de 1936. Tamén deu conferencias no Centro Cultural de Vilaxoán. Isto fixo que logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fose denunciado polo párroco de San Miguel de Deiro e perseguido polos falanxistas da zona. Durante tres anos conseguiu evitar a súa detención e probable asasinato agochándose no monte, en faiados e casas abandonadas, contando co apoio dalgúns familiares, veciños e amigos.

Rematada a Guerra, puido acollerse á amnistía que perdoaba a vida ós inimigos do réxime que non tivesen delitos de sangue. Volveu traballar no mar ata que un accidente sufrido mentres cargaba un moble no teito dun autobús o deixou incapacitado dun brazo. A partir dese accidente exerceu de mestre, ensinando as primeiras letras ós nenos, labor pola que é recordado cunha placa na súa parroquia.

## Recuperación da súa obra 
Durante un traballo para unha materia de bacharelato, Lucía Esperón Janeiro descubriu a figura e os escritos de José Grande; animada polo seu profesor, a estudante recompilou os textos biográficos, poemas e disertacións filosóficas que sobreviviran deste autor, publicándoos no seu libro *A memoria dun mestre: José Grande Juncal*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Esperón Janeiro, Lucía (2002): *A memoria dun mestre: José Grande Juncal*. Cambados: Asociación Candea.

### Ligazóns externas 
* Recensión de "A memoria dun mestre: José Grande Juncal".
* "A memoria dun mestre", en *La Voz de Galicia*.
Richard Thomas Lowe

**Richard Thomas Lowe**, nado en Derbyshire, Inglaterra, o 4 de decembro de 1802 e finado nun naufraxio preto das illas Scilly, Cornualla, o 13 de abril de 1874 foi clérigo anglicano, escritor, botánico, ictiólogo e malacólogo inglés, especializado na flora, e mais na fauna (mariña) do arquipélago de Madeira.

## Traxectoria 
En 1825 gradúase no ''Christ's College*, de Cambridge e, ese mesmo ano, toma as sagradas ordes, como diácono e, en 1830 ordénase como sacerdote anglicano.

En 1832 trasladouse á illa de Madeira (Portugal) onde exerceu como pastor protestante desde ese ano até 1852, pero tamén se desenvolveu como naturalista, estudando extensamente a flora e a fauna local.
* *Callanthias*, xénero de tipo da familia dos calantíidos.
** *Callanthias paradisaeus*, especie tipoio da familia, hoxe clasificada como *Callanthias ruber (Rafinesque, 1810).
** *Polymixia nobilis*, especie do xénero anterior.

Así mesmo nomeou e describiu moitos taxons de moluscos, entre eles:
* *Caseolus*, un xénero de caracois de terra, e 8 das súas especies, e
* *Lemniscia*, outro xénero de caracois terrestres, e 2 das súas especies.

## Honores 
#### Epónimos 
miniatura|200px|*Polymixia lowei*.

Na súa honra, varios autores dedicáronlle algúns taxons, como:

* *Ptilocercus lowii* (a tupaia arborícola de cola plumosa) especie de mamífero da orde dos escandentios, a única da familia dos ptilocércidos. 
* *Polymixia lowei*, especie de peixe da familia dos polimixíidos.
* *Omosudis lowii*.
* *Octolasmis lowei*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Benjamin Daydon Jackson (1874): [Lowe, Richard Thomas](https://en.wikisource.org/wiki/Lowe,_Richard_Thomas_(DNB00)), en *Dictionary of National Biography, 1885-1900*, Volume 34.
* Roy Nash (1990): *Scandal in Madeira: the story of Richard Thomas Lowe*. Sussex, England: Book Guild. ISBN 978-0-8633-2518-2.

### Ligazóns externas 
* Lowe and High Chrch, en Rodney Bolt (2007): *Madeira & Porto Santo*. Cadogan Guides. New Holland Publishers. ISBN 978-0-9477-5473-0.
Vicq-d'Auribat

'''Vicq-d'Auribat'*  (en francés e oficialmente; en ) é unha poboación e concello francés situada na rexión de Nova Aquitania, departamento de Landas, no distrito de Dax e cantón de Montfort-en-Chalosse. A súa poboación en 2013 era de 266 habitantes que en francés se denominan *vicquois''. Dende 2014, Pascal Hontans é o alcalde.

O código postal é 40380 e o código INSEE é 40324. A altitude mínima é de 9 metros e a máxima de 45 metros. A superficie total é de aproximadamente 4,2 km² e a densidade de 45 habitantes por km².

## Demografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* INSEE
Albert Paris Gütersloh

**Albert Paris Gütersloh**, nado como **Albert Conrad Kiehtreiber** o 5 de febreiro de 1887 en Viena, e finado o 16 de maio de 1973 en Baden bei Wien (Baixa Austria), foi un pintor e escritor austríaco.

Gütersloh traballou como actor, director, e deseñador de escenarios antes de concentrarse na pintura en 1921.

Como mestre de Arik Brauer, Ernst Fuchs, Wolfgang Hutter e Anton Lehmden, é considerado unha das maiores influencias da Escola de Viena de Realismo Fantástico.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  C. H. Beck (1986). *Heimito von Doderer, Albert Paris Gütersloh. Briefwechsel, 1928-1962* ISBN 3-7642-0175-4.
### Ligazóns externas 
* Albert Paris en Austria-forum .
Sinus Amoris

O **Sinus Amoris** ("*Baía do Amor*" en latín) esténdese ao norte do extremo nordeste do Mare Tranquillitatis. Está localizado nas coordenadas selenográficas 19.92° N de latitude e 37.29° E de lonxitude, aínda que ao tratarse dun elemento de forma irregular e límites non moi precisos, as coordenadas do seu punto central e do seu diámetro poden variar entre distintas fontes. O seu diámetro envolvente é duns 189 km. Ao norte da baía áchanse os accidentados cumes dos Montes Taurus.
[miniatura|Imaxe do norte do Sinus Amoris, co cráter [Römer por encima (esquerda do centro) (Misión Apolo 17).]]
Preto do límite sur da baía, onde se une co Mare Tranquillitatis, sitúase o cráter Theophrastus. No seu lado occidental aparecen o cráter alagado de lava Maraldi e o Mons Maraldi. Limítrofe co lado leste da baía aparecen os cráteres Carmichael e Hill. A parte central da baía inclúe algunhas cristas baixas, aínda que en xeral o seu perfil é considerablemente chairo e está libre doutros trazos significativos.
esquerda|miniatura|Sinus Amoris, co cráter Hill no centro da imaxe
Na saída da baía cara ao sur, onde únese ao Mare Tranquilitatis, aparece o Mons Esam, unha elevación menor situada entre varios domos lunares pequenos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Antonín Rükl: *Mond, Mars, Venus. Taschenatlas der erdnächsten Himmelskörper*. Artaria-Verlag, Praga 1977, páx. 138-141
### Outros artigos 
* Lista de mares lunares
### Ligazóns externas 
* Referencia UAI do Sinus Amoris
* Full Moon Atlas (interaktiv) 
* The-moon.wikispaces.com: Sinus Amoris
Club Patín Cibeles

O **Club Patín Cibeles**, fundado e 1953 e disolto en 1987, foi un equipo&nbsp;español de hockey sobre patíns, da cidade de Oviedo.

Foi o primeiro equipo de fóra de Cataluña en gañar a Copa do Rei, en 1980, tras derrotar 4-0 ao FC Barcelona na final disputada en Salamanca. Ao ano seguinte, en 1981, o Cibeles proclamouse subcampión da Recopa de Europa.

## Historia 
En 1974 ascendeu por vez primeira á máxima categoría de hockey sobre patíns de España, entón denominada *División de Honra*, ao clasificarse en segundo lugar da Primeira División. As súas clasificacións na máxima categoría foron as seguintes:

En 1987 o Cibeles clasificouse sexto na liga de División de Honra, e xogou o seu último partido no Palacio dos deportes de Oviedo derrotando ao Noia por 11 goles a 0. O último gol do Cibeles marcouno Lolo Paredes. O día 3 de xuño desaparece o C.P. Cibeles.

## Uniforme 
O uniforme titular do equipo estaba comprendido por unha camiseta vermella, un pantalón azul e unhas medias vermellas.

## Palmarés 
* 1980: Campión Copa do Rei
* 1981: Subcampión Recopa de Europa, Subcampión Copa do Rei.
Ademais, o Cibeles participou dúas veces na Recopa de Europa e tres na Copa da CERS.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Club Patín Cibeles en HoqueiPatins.cat 
* Historia do Club Patín Cibeles
Sinus Aestuum

[miniatura|Sinus Aestuum, fotografía da sonda lunar [Clementine. Arriba á esquerda obsérvase o gran cráter Eratóstenes; as liñas brancas son parte do sistema de raios do cráter Copérnico á esquerda da imaxe.]]
miniatura|Localización do Sinus Aestuum.
**Sinus Aestuum** é unha baía lunar, máis precisamente, unha formación basáltica de estrutura similar a un *mare*  que se atopa na área central da cara visible da Lúa. O seu nome significa en latín «baía ardente». Foi chamada así polo astrónomo Giovanni Riccioli (1598-1671), denominación que foi aceptada oficialmente pola Unión Astronómica Internacional en 1935.

## Características da formación 
A superficie basáltica ten unha forma que se aproxima a un círculo de 316.5 quilómetros de diámetro. O centro de *Sinus Aestuum* está nas coordenadas selenográficas 12° norte e  8° oeste. Cara ao suroeste continúa nunha depresión do terreo de forma redondeada até o ecuador lunar. Esta extensión basáltica, de aspecto similar pero algo máis grande, considérase tamén parte integrante desta mesma formación nalgunhas cartas lunares. O enorme cráter Eratosthenes conforma o límite noroeste do *Sinus Aestuum*, mentres que os Montes Apenninus marcan o seu límite polo norte. Cara ao leste atópanse o Mare Vaporum e o Sinus Medii, e no sur elévase a montaña que rodea o Fra Mauro. No leste hai un relevo ondulado  que marca a transición cara ao Mare Insularum. No bordo occidental (á beira de Eratosthenes) o magma alagou a antiga muralla do cráter Stadius transformándoo nun palimpsesto. Un pouco máis ao sur, o chan mostra unha coloración notoriamente máis escura. Nas inmediacións do cráter Gambart  hai un domo de lava. Moi preto de alí produciuse o impacto da sonda lunar Surveyor 2 que en 1966 non logrou aluar correctamente e resultou completamente destruída.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Antonín Rükl: *Mond, Mars, Venus. Taschenatlas der erdnächsten Himmelskörper*. Artaria-Verlag, Praga 1977, páx. 138-141
### Outros artigos 
* Lista de mares lunares
### Ligazóns externas 
* Referencia UAI do Sinus Aestuum
* LPI (Sinus Aestuum) Dixital Lunar Orbiter Photographic Atlas of the Moon
* The-moon.wikispaces.com: Sinus Aestuum
Niña Isabela

***Niña Isabela*** é o cuarto álbum de estudio da cantante española Isabel Pantoja. Foi lanzado ao mercado a principios de 1977 e foi composto integramente polos autores Rafael de León  e Juan Solano.

Este disco caracterízase por ser o máis tradicional e variado da artista até entón, contando con xéneros como sevillanas, pasodobres e rumbas entre outros. A canción *Yo te quiero a mi manera* tivo boa repercusion entre o público non só admirador da chamada *Copla andaluza* senón do público en xeral aumentando a popularidade da ascendente sevillana e logrando atraer a atención cara á canción española xa en decadencia neste tempo.

## Lista de cancións 
# Niña Isabela (*Romance gaditano*)
# Lluvia y celos (*Diálogo de amor*)
# Romeros en el rocío (*Cantos romeros*)
# Yo te quiero a mi manera (*Rumba*)
# El no querer (*Habanera-Alegrías*)
# Vámonos a Torea (*Chufliyas*)
# Doña María (*Tonadilla*)
# Vente al rocío (*Sevillanas*)
# Rosas de  (*Pregón*)
# Antonio Romero (*Pasodobre*)

## Sinxelos 
* Niña Isabela
* Yo te quiero a mi manera
* Doña María
## Notas
División administrativa

miniatura|O territorio de cada estado divídese en distintos niveis de demarcacións administrativas.

Os termos **división administrativa**, **política administrativa**, **demarcación administrativa**, **subdivisión administrativa**, **entidade subestatal**, **entidade subnacional** e outros similares aplícanse de maneira xenérica para designar as entidades políticas que funcionan como demarcacións ou divisións do territorio de cada estado, realizadas con carácter formal para o seu organización territorial, e as institucións que as administran. Créanse e funcionan a distintos niveis, desde o superior ou rexional ata o inferior ou local, pasando por niveis intermedios (provincial, comarcal, etcétera). As divisións de carácter político-administrativo poden coincidir ou non coas que se realizan para outros fins (militares, eclesiásticos, xudiciais) ou coas que se realizan en estudos xeográficos (geocoras).

A Unión Europea considera tres niveis de divisións administrativas, inferiores aos estados membros e superiores aos concellos, denominadas NUTS (Nomenclatura das unidades territoriais estatísticas). Tamén existen os conceptos de eurorrexión (transfronteiriza entre estados membros) ou o de rexión ultraperiférica (as xeograficamente afastadas do continente europeo, pero pertencentes a un país membro).

O grao de autogoberno de cada unha destas entidades depende da concepción centralista ou descentralizada do estado. Diferente consideración teñen os territorios dependentes (por exemplo as colonias dun imperio colonial), que non forman parte do núcleo dun estado-nación.

O termo xenérico utilizado para identificar á entidade estatal ou nacional á que tales demarcacións pertencen pode ser moi diverso. Á súa condición de entidade xeográfica ("país") ou política ("estado" ou "nación", conceptos-termos de moi complexa identificación ou diferenciación), engádese a súa forma de estado en canto á relación ou articulación que se establece entre territorio, poboación e poder (Estado unitario, Estado complexo, Estado composto, Estado rexional ou das autonomías, Estado integral, federación, confederación, unión, imperio, mancomunidade e moitas outras).
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Arrondissement
* Barrio

### Ligazóns externas
* Statoids, an international convention with standardized two-letter-based multi-level summaries of administrative divisions worldwide.
Día das bromas

**Día das bromas** refírese a un día dedicado ás bromas:
* O **día dos enganos**, celebrado o 1 de abril en diversos países.
* O **día dos Santos Inocentes**, celebrado o 28 de decembro nos países de fala hispana.
Van Canto

**Van Canto** é un grupo musical alemán de power metal a capela formado no ano 2006 e composto por cinco cantantes e un batería. O grupo mestura o canto a capela co heavy metal tradicional e o power metal, no que dous dos cantantes actúan como voces principais mentres que os outros tres empregan as súas voces para imitar os sons de guitarra e baixo coa axuda de amplificadores.

200px|miniatura|Logo de Van Canto.

## Membros 
*Dennis "Sly" Schunke – voz principal masculina (2006–)
*Inga Scharf – voz principal feminina (2006–)
*Ross Thompson – voz (son de guitarra) (2006–)
*Stefan Schmidt – voz (son de guitarra e distorsións) (2006–)
*Bastian Emig – batería (2007–)
*Jan Moritz – voz (son de baixo) (2015–)

### Antigos membros 
*Ingo "Ike" Sterzinger – voz (son de baixo) (2006–2015)
*Dennis Strillinger – batería (2006–2007)

## Discografía 
* *A Storm to Come* (2006) 
* *Hero* (2008)
* *Tribe of Force* (2010)
* *Break the Silence* (2011)
* *Dawn of the Brave* (2014)
* *Voices of Fire* (2016)

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina web oficial
Cantón de Montfort-en-Chalosse

O **cantón de Montfort-en-Chalosse** era unha división administrativa francesa, que estaba situada no departamento de Landas e a rexión de Aquitania.

## Composición 
O cantón estaba formado por vinte e un concellos:
* Cassen
* Clermont
* Gamarde-lles-Bains
* Garrey
* Gibret
* Goos
* Gousse
* Hinx
* Louer
* Lourquen
* Montfort-en-Chalosse
* Nousse
* Onard
* Ozourt
* Poyanne
* Poyartin
* Préchacq-lles-Bains
* Saint-Geours-d'Auribat
* Saint-Jean-de-Lier
* Sort-en-Chalosse
* Vicq-d'Auribat

## Supresión do cantón de Montfort-en-Chalosse 
En aplicación do Decreto nº 2014-181 de 18 de febreiro de 2014, o **cantón de Montfort-en-Chalosse** foi suprimido o 22 de marzo de 2015 e as súas 21 comunas pasaron a formar parte do novo cantón de Ladera de Chalosse.

## Notas
Esteban Flores (futbolista)

**Esteban Alejandro Flores Martínez**, nado en Chile o 7 de abril de 1992, é un futbolista chileno. Actualmente, xoga de defensa lateral esquerdo na Universidad de Concepción da Primeira División de Chile.

## Clubs 
## Palmarés 
; Campionatos nacionais

## Notas
Paracolobactrum

***Paracolobactrum*** era un xénero dentro da familia *Enterobacteriaceae*, que na actualidade desapareceu como taxon; todas as súas especies foron redistribuídas dentro doutros xéneros de *Enterobacteriaceae* como Escherichia, Klebsiella, Salmonella, Edwardsiella.

## Notas
Meinolf Lüttecken

**Meinolf Lüttecken**, nado o 20 de decembro de 1947, é un deportista alemán que competiu para a RFA en taekwondo, gañador dunha medalla de prata no Campionato Mundial de Taekwondo de 1975 na categoría de +80&nbsp;kg.

## Palmarés internacional 

## Notas
Lista de alcaldes de Colcamar

**Alcaldes de Colcamar**

Os seguintes son os cidadáns que asumiron o cargo de Alcalde do distrito de Colcamar, na Provincia de Luya, no Departamento de Amazonas, Perú.

Foi creada pola Lei do 5 de febreiro de 1861, no goberno de Ramón Castilla.

## Notas 
**Nota**: No Perú, os alcaldes son elixidos mediante voto universal e segredo desde o ano 1963. Estas eleccións interrompéronse entre 1969 e 1979. Desde o ano 1999 o período de goberno municipal é de catro anos.
Ronald Reagan UCLA Medical Center

:*Non confundir con Harbor-UCLA Medical Center ou Olive View-UCLA Medical Center.*

O **Ronald Reagan UCLA Medical Center** é un hospital localizado no campus da Universidade de California, Os Ánxeles&nbsp;nos Ánxeles.

## Celebridades hospitalizadas e mortas 
* O UCLA Medical Center despediu algúns dos seus empregados  por mostrar os expedientes médicos da cantante Britney Spears, quen foi hospitalizada no pavillón psiquiátrico o 15 de marzo de 2008. Ademais dita artista deu a luz ao seu primeiro fillo, Sean Preston.
* O 7 de abril de 2008, foron revelados os informes médicos de varios pacientes do alto nivel, incluíndo a primeira dama de California Maria Shriver, a actriz Farrah Fawcett e a cantante Britney Spears, estes informes foron roubados por un traballador do hospital.
* O 15 de outubro de 2008 hospitalizaron a esposa do homónimo do hospital, a ex primeira dama Nancy Reagan, por unha fractura na pelve.
* O 23 de xuño de 2009, Ed McMahon morreu no UCLA Medical Center aos 86 anos.
* O 25 de xuño de 2009, o cantante Michael Jackson, o "Rei do Pop", foi levado de urxencia logo de sufrir un paro cardíaco; horas máis tarde morreu á idade de 50 anos, 2 semanas antes de comezar a súa xira This is it.
* O 21 de xullo de 2015, o cantante e actor Theodore Bikel, morre por causas naturais á idade de 91 anos.
* O 27 de decembro de 2016, morre a actriz Carrie Fisher aos 60 anos tras sufrir un infarto masivo e estar varios días hospitalizada.

## Véxase tamén 
### Outros artigos en inglés 
* Harbor-UCLA Medical Center
* Olive View-UCLA Medical Center
* Santa Monica-UCLA Medical Center

### Ligazóns externas 
* UCLA Health System
Arch Enemy

**Arch Enemy** é un grupo sueco de death metal melódico, orixinariamente un supergrupo, formado en Halmstad no ano 1996. Os seus membros perteneceran ata a quel entón ós grupos musicais Carcass, Armageddon, Carnage, Mercyful Fate, Spiritual Beggars, Nevermore e Eucharist. Foi fundado polo guitarrista de Carcass Michael Amott xunto con Johan Liiva, que orixinalmente pertenceran o grupo de death metal Carnage. O grupo leva publicados nove álbums de estudio, dous álbums de directos, tres álbums de vídeos e tres EPs. O primeiro vocalista do grupo, Johan Liiva, foi substituído no 2000 pola vocalista alemá Angela Gossow. Gossow deixou o grupo en marzo de 2014, manténdose como axente do mesmo, e foi substituída pola canadense Alissa White-Gluz.

## Membros
### Membros actuais
* Michael Amott − guitarra, voces (1996–)
* Daniel Erlandsson − batería (1996, 1998–)
* Sharlee D'Angelo − baixo (1999–)
* Jeff Loomis − guitarra, voces  (2014−)
* Alissa White-Gluz - voz principal (2014-)

### Antigos membros
* Nick Cordle − guitarra, voces  (2012−2014)
* Angela Gossow − voz principal (2000–2014)
* Per Wiberg - teclado (2000–2007, 2009–2013, 2014)
* Christopher Amott − guitarra, voces  (1996–2005, 2007–2012, 2014)
* Fredrik Åkesson − guitarra (2005−2007)
* Gus G − guitarra (2005)
* Johan Liiva − voz principal (1996–2000); bass (1996)
* Martin Bengtsson − baixo (1997−1998)
* Peter Wildoer − batería (1997)

### Liña temporal
## Discografía
### Álbums de estudio 
### Directos
* 1999 : Burning Japan Live
* 2008 : Tyrants Of The Rising Sun - Live In Japan
### EPs
* 2002 : Burning Angel
* 2004 : Dead Eyes See No Future
* 2015 : Stolen Life

### Sinxelos
* 2007 : *Revolution Begins*
### Recompilatorios
* 2009 : Manifesto Of Arch Enemy
* 2009 : The Root Of All Evil
* 2011 : Dawn of Khaos
### DVD
* 2006 : *Live Apocalypse*
* 2008 : *Tyrants Of The Rising Sun -*
* 2012 : Official Bootleg : Astro Khaos
* 2016 : *War Eternal Tour : Tokyo Sacrifice*

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina web oficial
Centro penal de Bonxe

O **centro penitenciario de Bonxe** é unha prisión situada en Bonxe, no concello da Outeiro de Rei, construída en 1981. Ocupa unha superficie de 43.022 metros cadrados e ten 283 celas máis 26 complementarias.

É un dos cinco centros penitenciarios que funcionan en Galicia xunto co CP da Lama, o CP de Monterroso, o CP do Pereiro de Aguiar (O Pereiro de Aguiar), e o CP de Teixeiro (Curtis).

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Datos da prisión en institucionpenitenciaria.es 
* Datos da prisión en acaip.es
Cargadoiro

O termo **Cargadoiro** pode referirse a:

*Un **cargadoiro** é un lugar onde se estiba ou traspasa mercadoría. 

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***O Cargadoiro**, lugar da parroquia de Merille, no concello de Ourol;
***O Cargadoiro**, lugar da parroquia de San Pantaleón de Cabanas, no concello de Ourol;
***O Cargadoiro**, lugar da parroquia do Sisto, no concello de Ourol;
***O Cargadoiro**, lugar da parroquia de Vilaselán, no concello de Ribadeo.

;Praia de Galiza
***Praia do Cargadoiro**, no lugar da parroquia de Vilaselán, no concello de Ribadeo.
Cargas

Como topónimo **Cargas** pode referirse a:

;En Galiza
***Cargas**, lugar da parroquia das Somozas, no concello das Somozas;
***As Cargas**, lugar da parroquia de Moncelos, no concello de Abadín;
***As Cargas**, lugar da parroquia de Cabrui, no concello de Mesía;
***As Cargas**, lugar da parroquia de Cicillón, no concello de Taboada.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Pedro Álvarez Osorio (homónimos)

**Pedro Álvarez Osorio** foi o nome que levaron varios personaxes históricos, entre eles:

***Pedro Álvarez Osorio** (1410-1483), primeiro Conde de Lemos, dende 1456.
***Pedro Álvarez Osorio**, señor de Cabreira e Ribeira, avó do anterior e xenro de García Rodríguez de Valcarce.
***Pedro Álvarez Osorio** (finado en 1461), I Conde de Trastámara dende 1445.
***Pedro Álvarez Osorio**, III Conde de Trastámara.
***Pedro Álvarez Osorio** (finado en 1560), V Conde de Trastámara.
***Pedro Álvarez Osorio** (finado en 1613), IX conde de Trastámara.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pedro Osorio, fillo de Pedro Álvarez Osorio, I conde de Trastámara (m. 1461).
* Antonio Pedro Álvarez Osorio, VII conde de Trastámara.
Dilema do ourizo

[dereita|miniatura|282x282px|Fotografía de Schopenhauer, realizada en [1859 por Johann Schäfer.]]
O **dilema do ourizo** é unha parábola escrita en 1851 por Arthur Schopenhauer na obra *Parerga und Paralipomena*.

## Contido 
Nun día moi frío, un grupo de ourizos que se atopan preto senten simultaneamente unha gran necesidade de calor. Para satisfacer a súa necesidade, buscan a proximidade corporal dos outros, pero canto máis se achegan, máis dor causan as pugas do corpo do ourizo veciño. Con todo, debido a que o afastarse vai acompañado da sensación de frío, vense obrigados a ir cambiando a distancia ata que atopan a separación óptima (a máis soportable).

A idea que esta parábola quere transmitir é que canto máis próxima sexa a relación entre dous seres, máis probable será que se poidan facer dano o un ao outro, á vez que, canto máis afastada sexa a súa relación, tanto máis probable é que sintan a angustia e a dor da soidade.

## Recepción 
Sigmund Freud cita a parábola de Schopenhauer nunha nota ao pé de páxina do seu ensaio Massenpsychologie und Ich-Analyse:
Luis Cernuda refírese a ela nas palabras iniciais de *Donde habite el olvido*: 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Dilema do cempés
Gastos xerais

Nun negocio ou proxecto de calquera tipo denomínanse **gastos** ou **custos xerais**, en inglés **overhead** (abreviado de ***overhead cost*** ou ***overhead*** expense), ao gasto polo mero feito de ter unha actividade en funcionamento.

Exemplos diso son os custos de gas, electricidade, limpeza, alugamento ou o salario dos traballadores. O termo adóitase utilizar para englobar os gastos necesarios para non cesar a actividade, pero que non están directamente relacionados cos produtos ou servizos que se ofrecen, é dicir, non aumentan os beneficios económicos da empresa.

Os gastos xerais son custos sobre o estado de resultados, con excepción do traballo directo, materiais directos e gastos directos. Os gastos xerais inclúen gastos de contabilidade, depreciación, seguros, intereses, tarifas legais, reparacións, alugamento, materiais adquiridos, impostos, facturas de teléfono, gastos utilitarios e viaxes.

## Notas
The Agonist

**The Agonist** é un grupo de death metal melódico e metalcore canadense formado no 2004 en Montreal, Quebec. O grupo está formado polos guitarristas Danny Marino e Pascal Jobin, o baixista Chris Kells, o batería Simon Mckay e a vocalista Vicky Psarakis, quen se uniu ó grupo en marzo de 2014 trala saída do mesmo da vocalista e membro fundadora do grupo Alissa White-Gluz.

Inicialmente o nome do grupo era "Tempest", adoptando o seu nome final tras asinar un contrato co selo Century Media no ano 2007. Levan publicados cinco álbums de estudio, o último deles titulado *Five* e publicado en setembro de 2016.

## Membros
### Membros actuais
* Danny Marino – guitarra (2004–)
* Chris Kells – baixo, voces (2004–)
* Simon McKay – batería, percusión (2007–)
* Pascal "Paco" Jobin – guitarra (2010–)
* Vicky Psarakis – voz principal (2014–)

### Antigos membros
* Alissa White-Gluz – voz principal (2004–2014)
* Andrew Tapley – guitarra (2007–2008)
* Chris Adolph – guitarra (2009)

### Liña temporal
## Discografía
### Álbums de estudio
### EPs
### Sinxelos
## Notas
Antena de Oro

Os premios **Antena de Oro**, creados en 1962, son outorgados anualmente pola Federación de Asociaciones de Radio y Televisión de España, aos profesionais máis destacados no campo da industria audiovisual. O xurado que decide os premios está integrado polos propios profesionais.
Antonio de la Torre

**Antonio de la Torre Martín**, nado en Málaga o 18 de xaneiro de 1968 é un actor e xornalista español.

## Traxectoria 
Antonio de la Torre licenciouse en xornalismo, mais sempre tivo claro que quería dedicarse á interpretación. Traballou en Canal Sur Radio presentando os informativos deportivos da fin de semana e en Canal Sur Televisión. Durante esta última etapa profesional estivo viaxando periodicamente a Madrid para seguir diversos cursos de interpretación e estudar na escola de Cristina Rota.

O primeiro papel que interpretou no cinema foi en *Los peores años de nuestra vida* (1994), de Emilio Martínez Lázaro. En televisión chegoulle o éxito na miniserie *Padre Coraje* co papel de *El Loren* aínda que tamén participara en *Lleno por favor*, serie de éxito interpretada por Alfredo Landa, en Antena 3.

## Filmografía 
* *Algo muy gordo* (Película) (2017)
* *Que Dios nos perdone (2016)
* *Tarde para la ira* (2016)
* *Emu plains* (2015)
* *Hablar* (2015)
* *Felices 140* (2015)
* *La isla mínima* (2014)
* *Caníbal* (2013)
* *La gran familia española* (2013)
* *Los amantes pasajeros* (2013)
* *Invasor* (2012)
* *Grupo 7* (2012)
* *La chispa de la vida* (2011)
* *Primos* (2011)
* *Carne de neón* (2011)
* *Balada triste de trompeta* (2010)
* *Lope* (2010)
* *La isla interior* (2010)
* *Gordos* (2009)
* *Los años desnudos* (2008)
* *Che: Guerrilla* (2008)
* *Una palabra tuya* (2008)
* *Cobardes* (2007)
* *El prado de las estrellas* (2007)
* *Salir pitando* (2007)
* *Mataharis* (2007)
* *Traumatología* (2007)
* *Tocata y fuga* (2006)
* *AzulOscuroCasiNegro* (2006)
* *Volver* (2006)
* *En el hoyo* (2006)
* *El calentito* (2005)
* *Otra vida* (2005)
* *El asombroso mundo de Borjamari y Pocholo* (2004)
* *El séptimo día* (2004)
* *Física II* (2004)
* *Días de fútbol* (2003)
* *El oro de Moscú* (2003)
* *Una pasión singular* (2003)
* *Profilaxis* (2003)
* *Te doy mis ojos* (2003)
* *El robo más grande jamás contado* (2002)
* *Poniente* (2002)
* *X* (2002)
* *Manolito Gafotas en ¡Mola ser jefe!* (2002)
* *Torrente 2: Misión en Marbella* (2001)
* *La comunidad* (2000)
* *Flores de otro mundo* (1999)
* *Muertos de risa* (1999)
* *Entre las piernas* (1999)
* *Torrente, el brazo tonto de la ley* (1999)
* *El día de la bestia* (1995)
* *Hola, ¿estás sola?* (1995)
* *Los peores años de nuestra vida'' (1994)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Blog de Antonio de la Torre
* Curtametraxes de Antonio de la Torre