Margarida de Angulema

**Margarida de Angulema**, chamada tamén **Margarida de Francia**, **Margarida de Valois**, **Margarida de Alençon**, **Margarida de Navarra** ou **Margarida de Orleáns**, nada en Angoulême (Francia) o 11 de abril de 1492 e finada en Odos (Altos Pireneos) o 21 de decembro de 1549, foi unha nobre francesa, princesa da primeira rama de Orleáns da dinastía dos capetos, duquesa consorte de Alençon (1509-1525), raíña consorte de Navarra (1527-1549), escritora e humanista. Foi unha muller moi avanzada no seu tempo. Segundo un libro de Vicente Díez Canseco, era coñecida pola súa beleza e talento. Tiña un amplo coñecemento, falaba italiano e castelán ao mesmo nivel que o francés e tiña un grande interese na política.

## Traxectoria 
Naceu no castelo de Angoulême o 11 de abril de 1492. Filla de Carlos de Orleáns (1459-1496), conde de Angulema e de Luísa de Savoia.

Tras morrer o seu pai en 1496, cando ela tiña catro anos, ambos os irmáns quedaron baixo a tutela do duque Lois de Valois, que chegou ao trono en 1499.

Baixo a supervisión da súa nai recibiron formación por parte de Madame de Chatillon e dos mellores titores da época, que lles ensinaron latín, italiano e castelán, ademais do neoplatonismo, que chegaba dende Florencia coa idea de que o corpo é o cárcere da alma, da que só se libera a través da morte e o amor, e o espiritualismo evanxélico. 

Cando tiña dez anos a súa nai tentou casala co príncipe de Gales Henrique VIII de Inglaterra, mais o enlace foi rexeitado pola parte inglesa. Posteriormente estivo prometida a Gastón de Foix, sobriño de Lois XI de Francia, do cal estaba namorada, mais este faleceu antes da voda na batalla de Rávena.

Tal asistencia aos amigos da reforma levouna a ser sospeitosa de profesar as doutrinas heréticas. A Sorbona sublevouse contra Margarida. Noël Béda, membro da facultade de teoloxía, denunciou o seu poema titulado "*Le Miroir de l’âme pécheresse*", e esforzouse por demostrar que, ao non falar nesta obra dos santos ou do purgatorio, a súa autora non cría nestes dous dogmas do catolicismo. Un monxe dixo que Margarida debería ser cosida nun saco e lanzada ao Sena. Estudantes do Colexio de Navarra satirizárona nunha obra titulada *Furia do inferno.* Con todo, o seu irmán obrigou a retirar os cargos e obtivo unha desculpa da Sorbona.

## Matrimonio e descendencia 
miniatura|175px|Escudo de armas de Margarida como raíña de Navarra
O 3 de decembro de 1509, aos 17 anos de idade, casou en primeiras nupcias co último duque de Alençon Carlos IV, co que non tivo fillos.
* Xoán de Navarra (1530), nado en Blois o 7 de xullo de 1530, cando Margarida tiña trinta e oito anos, unha idade considerada vella para o século XVI. O neno morreu o día de Nadal do mesmo ano. Os estudosos cren que a súa pena motivou a Margarida a escribir a súa obra máis controvertida, *Le Miroir de l’âme pécheresse*, en 1531.

## Obra literaria 
[miniatura|314x314px|Margarida de Angulema, dun debuxo ao carbón por [François Clouet, conservado na Biblioteca Nacional, París.]]
Pierre Boaistuau foi o primeiro editor das súas obras.

* *Le Dialogue en forme de vision nocturne* (1525).

### Heptaméron ou os contos da raíña de Navarra 
Na recta final da súa vida escribiu as súas dúas grandes creacións: *Les Prisons*, na que condensou as súas inquietudes filosóficas, teolóxicas, místicas e artísticas, e o *Heptaméron*, (1542) que está considerada como a súa obra cume.

## Influencia 
Simone de Beauvoir refírese a ela na súa obra *O segundo sexo* con estas palabras:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*Durant, Will, *The Story of Civilization*, v. VI, *The Reformation*, p.&nbsp;501, Simon and Schuster, Nova York, 1953.
*Jourda, Pierre, ''Une princesse de la Renaissance, Marguerite d'Angoulême, reine de Navarre, 1492–1549*, Genève, Slatkine Reprints, 1973.
*Michelet, Jules, *Histoire de France*, n.d., 5 v.
*Putnam, Samuel, *Marguerite of Navarre*, Grosset & Dunlap, Nova York, 1936.
* Hackett, Francis, *Francis The First*, pages 48–52, Doubleday, Doran and Company, Inc., Garden City, Nova York, 1937.
* Patricia F. Cholakian and Rouben C. Cholakian. *Marguerite de Navarre: Mother of the Renaissance*. Nova York, Columbia University Press, 2006. 448 pp.
* Anderson Magalhães, *Le* Comédies bibliques *di Margherita di Navarra, tra evangelismo e mistero medievale*, en *La mujer: de los bastidores al proscenio en el teatro del siglo XVI*, ed. de I. Romera Pintor y J. L. Sirera, Valencia, Publicacions de la Universitat de València, 2011, pp.&nbsp;171–201.
* Anderson Magalhães, *«Trouver une eaue vive et saine»: la cura del corpo e dell’anima nell’opera di Margherita di Navarra*, en *Le salut par les eaux et par les herbes: medicina e letteratura tra Italia e Francia nel Cinquecento e nel Seicento*, edición de R. Gorris Camos, Verona, Cierre Edizioni, 2012, pp.&nbsp;227–262.
### Ligazóns externas 
* Recensión de *Le Dialogue en forme de vision nocturne'', de Margarida de Navarra. Enciclopedia Noguer
* The Heptameron by Marguerite de Navarre