Millepora alcicornis

***Millepora alcicornis*** é unha especie de cnidario hidrozoo da subclase dos hidroidolinos, orde dos antoatecados, suborde dos capitados, o tipo da familia dos milepóridos.

É unha especie de coral de fogo colonial con esqueleto calcario que se encontra en arrecifes de coral en augas pouco profundas no océano Atlántico tropical occidental, no mar Caribe e o golfo de México. 

Millepora alcicornis coloniza gorgonia.jpg|*M. alcicornis* coloniza unha gorgonia. Tras recubrila por completo, desenvolve as súas formas ramificadas.
Millepora alcicornis joven.jpg|Colonia xove crecendo sobre unha rocha. Isla de la Juventud, Cuba. 
Millepora alcicornis, Cuba 2.jpg|En zonas sen ondada desenvolve formas ramificadas.
Millepora sp. (Encrusting Fire Coral).jpg|Colonia ramificada en Haití.

Como todos os milepóridos, *Millepora alcicormis* ten tres clases de diminutos pólipos, con funcións especializadas: os gastrozoides procesan e dixiren os alimentos capturados polos dactilozoides que se agrupan en torno a eles. Os gastrozoides son pequenos e repoludos, e estenden de catro até seis grupos de tentáculos a través dos seus poros, gastróporos, pero son polo demais invisíbeis. Os dactilozoides teñen tentáculos moi finos, semellantes a pelos, cubertos de cnidoblastos, que liberan cnidocitos cando as presas se encontran moi cerca. As picadas dos cnidocitos inmobilizan a presa, e os tentáculos diríxena cara á boca dun gastrozoide adxacente, desde onde pasa á cavidade gastrovascular para a súa dixestión. E os pólipos gonozoides, que se encontran en cámaras incrustadas no esqueleto calcario de aragonita do animal, o cenósteo, son os encargados da reprodución. Todos estes pólipos conéctanse internamente entre si por medio dun sistema de canais e están ocultos detrás dos poros do esqueleto, os dactilóporos e os gastróporos dos datilozoides e gastrozoides, respectivamente. A superficie do esqueleto é suave e carece de coralitos, que son característicos dos verdadeiros corais pétreos (que son antozoos, e non hidrozoos).  

Normalmente, os tentáculos dos dactilozoides esténdense todo o tempo, retraéndose cando un obxecto se move cerca do coral, despois do cal é posible tocar a especie sen experimentar as dolorosas picadas causadas polos cnidocitos.

Os pólipos tamén son os encargados de segregaren carbonato cálcico, o material que forma o esqueleto. 

## Hábitat e distribución 
### Hábitat 
*Millepora alcicormis* vive ancorada a rochas e corais en arrecifes, en colonias que se estenden varios metros. Normalmente prefire augas turbias interiores dos arrecifes, exhibindo gran tolerancia á sedimentación.

### Distribución 
A súa área de distribución inclúe as costas do mar Caribe, o suroeste dogolfo de México, a Florida, e se estende ao longo da costa caribeña de América Central, chegando cara ao sur, até o sur do Brasil, e até o leste até as costas das illas de Cabo Verde.

Tamén se encontrou nas Bermudas, pero a súa morfoloxía nese lugar é tan diferente da do resto da súa área que quizais pode tratarse dunha especie diferente.
 
## Bioloxía 
### Nutrición 
O cenénquima, ou tecido colonial común, e os pólipos, conteñen microalgas simbióticas mutalistas (ambos os organismos benefícianse da relación) dinoflaxelados do xénero *Symbiodinium*, coñecidas como zooxantelas. Estas algas, mediante a fotosíntese, subministran aos seus hospedeiros oxíxeno e enerxía (glícidos), que son aproveitados polos pólipos, e aliméntanse dos catabolitos dos corais (especialmente fósforo e nitróxeno). Isto lles subministra entre o 70 e o 95 % das súas necesidades alimenticias. O resto obtéñeno capturando plancto e materia orgánica dispersa na auga.

[miniatura|200px|Colonia xove de *M. alcicornis * na illa [San Salvador, Bahamas]]

### Reprodución 
*Millepora alcicornis* reprodúcese tanto asexualmente mediante xemación, e sexualmente; os pólipos gonozoides expulsan medusas á auga desde unhas estruturas chamadas ampolas (cientificamente *ampullae*). As medusas conteñen as gónadas, que lanzan ao exterior os óvulos e os espermatozoides (polo tanto, a fecundación é externa). Os ovos fecundados no exterior, forman parte do zooplancto, permanecendo á deriva arrastrados polas correntes varios días; máis tarde transfórmanse en larvas plánulas,​ que caen ao fondo, adhírese a el e comezan a súa vida sésil, segregando carbonato cálcico para conformaren un esqueleto individual denominado coralito; posteriormente os pólipos reprodúcense por xemación, dando orixe á colonia, e ao esqueleto colonial, denominado cenósteo. O conxunto do cenósteo e os coralitos coñécese como *corallum*.

Fragmentos do coral que se desprenden da colonia durante tormentas, poden terminar noutros lugares adecuados onde establecen novas colonias, que son xeneticamente idénticas á colonia orixinal (clons). 

## Relacións cos seres humanos 
Os cnidocitos de *Millepora alcicornis* son o suficientemente potentes como para penetraren na pel humana. Poden inxectar un veleno que causa unha dolorosa sensación de ardor, erupcións na pel, ampolas e cicatrices. 

### Mantemento en acuarios 
A especie non ten usos comerciais, aínda que ás veces instálase en acuarios arrecifais. Os corais do xénero *Millepora* son os máis comúns nos acuarios. As especises de *Millepora*, na natureza, prefiren fortes correntes de auga e alta iluminación. Os acuariófilos que cultivan corais de fogo coñecen que o movemento da auga é o factor limitante no seu crecemento. En canto á iluminación, as especies de *Millepora* son bastante agradecidas a todas as combinacións e cores de luz que se utilizan en acuarios, sempre e cando a intensidade sexa suficiente. Pero incluso con apropiadas correntes de auga e luz, estes corais deben alimentarse para sobrevivir; os seus finos pólipos son moi urticantes e están ben situados para capturaren o plancto natural ou seus substitutos; por outra parte, unha poboación correcta en canto ao número de peixes o acuario, alimentados de forma adecuada, xerará por si soa a suficiente materia orgánica para que os corais de fogo completen a súa alimentación.

*Millepora alcicornis* require, por tanto, un alto movemento da auga e unha luz brillante, e é posíbel xulgar o seu estado de saúde pola súa cor: unha cor amarela mostra boa saúde, mentres que unha cor máis escura, parda, pode indicar que non hai suficiente luz. Pode ser difícil de controlar porque crece rapidamente e se estende sobre outros obxectos do acuario.

## Ameazas 
[miniatura|Colonia de *Millepora* totalmente afectada polo [branquexamento.]]

Aínda que non é un verdadeiro coral, * Millepora alcicornis* está suxeito a ás mesmas ameazas globais ás que se enfrontan os corais e os arrecifes de coral. 

A maior entre elas é o quecemento global, e o conseguinte aumento da temperatura do mar. *Millepora alcicornis* é unha das principais especies afectadas polo branquexamento tras a morte das zooxantelas. Porén, é tamén máis resistente que a maioría dos corais, e logra restablecerse por recrutamento antes que os corais verdadeiros, os escleractinios. 

Outras ameazas xerais que afectan aos arrecifes inclúen a acidificación dos océanos, a contaminación da auga, as verteduras, as especies invasoras e outros cambios na dinámica das especies, as enfermidades dos corais, a pesca, e as actividades de lecer e turismo. 

Tamén se recollen pequenas cantidades de *Millepora alcicornis* para a venda a coleccionistas. No ano 2005, 117 espécimes vivos foron exportados para o comercio de acuarios e de curiosidades.

## Estado de conservación 
A ameaza coñecida máis importante para esta especie é a extensa redución do hábitat dos arrecifes de coral debido a varias das ameazas citadas. Descoñécense as tendencias específicas da súa poboación, pero a súa redución pódese inferir da perda estimada de hábitat. A especie está moi estendida no Caribe, pode vivir en augas moi profundas, pode recuperarse rapidamente do branqueamento e dos efectos da sedimentación, é común en toda a súa área de distribución e, polo tanto, é probábel que sexa máis resistente á perda de hábitat e á degradación dos arrecifes debido a unha suposta gran poboación efectiva.  Polo tanto, a perdida de hábitat estimada do 10 % dos arrecifes xa destruídos dentro da súa área de distribución é a mellor inferencia da redución da poboación, xa que pode sobrevivir nos arrecifes de coral que xa se encontran na etapa crítica de degradación.

Tendo en conta isto, a Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais (UICN) cualifica o status da especie como *LC* (pouco preocupante).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Borneman, E. H. (2001): *Aquarium corals. Selection, Husbandry and Natural History*. Neptune City, New Jersey, USA: T.F.H. Publications, ISBN 978-1-8900-8747-0.
* George, John David & Jennifer George (1979): *Marine Life: An Illustrated Encyclopedia of Invertebrates in the Sea*. Nova York, NY, USA: John Wiley and Sons. ISBN 978-0-4710-5675-1, pp. 18-21.
* Veron, J .E. N. (2000): *Corals of the World. Vol. 3*. Townsville, Queensland, Australia: Australian Institute of Marine Sciences. 
* Wilkinson, C. (2004): *Status of Coral Reefs of the World*. Townsville, Queensland, Australia: Australian Institute of Marine Science.
* Wood, E. M. (1983): *Reef corals of the world: biology and field guide*. Neptune City, New Jersey, USA: T.F.H. Publications. ISBN 978-0-8766-6809-2.

### Outros artigos 
* Hidrozoos
* *Millepora*

### Ligazóns externas 
* *Millepora alcicornis*. Fire coral na ADW ..
* Corail de feu branchu. *Millepora alcicornis*  Linnaeus, 1758 nos ''Données d'Observations pour la Reconnaissance et l'Identification de la faune et la flore Subaquatiques'' (DORIS) .