Chlamydia trachomatis

***Chlamydia trachomatis*** é unha especie bacteriana patóxena exclusiva para os humanos e parasito intracelular obrigado, pertencente ao xénero *Chlamydia*. Pode causar tracoma e cegueira, infeccións oculares e xenitais e pneumonías. *C. trachomatis* é unha bacteria gramnegativa, que pode ter forma cocoide ou bacilar.

Foi descuberta en 1907 por Halberstaedter e Prowazek de mostras de conxuntivite
. Os corpos de inclusión que se observan nas células infectadas, que conteñen a *Chlamydia trachomatis* describíronse por primeira vez en 1942, e a bacteria foi cultivada en sacos de xema de ovo polo profesor Feifan Tang et al en 1957.

A maioría das cepas de *C. trachomatis* conteñen un plásmido extracromosómico.

Un estudo de 2012 mostrou que as clamidias evolucionaron máis activamente do que se pensaba anteriormente. Utilizando unha secuenciación de xenoma completo os investigadores mostraron que o intercambio de ADN entre diferentes cepas de *Chlamydia* para formar novas cepas é moito máis común do que se agardaba.

## Serovares 
*C. trachomatis* comprende 15 serotipos segundo o seu antíxeno proteico de tipo, que son: A, B, Ba, C, D, E, F, G, H, I, J, K, L1, L2 e L3, entre os que están os seguintes tres grupos de serovares humanos:
* Serovares A, B, Ba, ou C. Causan tracoma, unha infección que afecta aos ollos e que pode causar cegueira, prevalente en África.
* Serovares D-K e B. Causan uretrite, enfermidade inflamatoria pelviana, embarazo ectópico, pneumonía neonatal, e conxuntivite neonatal.
* Serovares L1, L2 e L3. Causan o linfogranuloma venéreo (LGV).

## Ciclo de vida 
A bacteria infecta ás células cando está en forma de corpúsculo elemental, que é a súa forma infecciosa parecida a unha espora, ten parede e é moi resistente. Esta entra na célula por endocitose, e dentro dun vacúolo celular orixina un corpo reticulado sen parede, que é a forma vexetativa da bacteria. Este reprodúcese, o vacúolo de inclusión crece e está cheo de bacterias, e fórmanse moitos corpos elementais, que finalmente saen da célula para infectar a máis células.

550px

## Importancia médica 
*C. trachomatis* é un patóxeno intracelular obrigado humano, o que quere dicir que a bacteria debe vivir dentro das célula humanas, e pode causar numerosas enfermidades en homes e mulleres. *Chlamydia trachomatis* é o axente infeccioso máis importante asociado coa cegueira, da hai millóns de casos cada ano por esta causa.

### Tratamento 
*C. trachomatis* é sensible a diversos antibióticos bacteriostáticos: macrólidos (azithromicina, claritromicina, eritromicina etc.) ou tetraciclinas (doxiciclina, tetraciclina etc).

## Identificación 
Existen probas de ADN coas que se poden distinguir facilmente as especies de *Chlamydia* doutras clamidias. Ademais, pode diagnosticarse por detección directa de antíxenos en mostras clínicas, por cultivo ou por seroloxía.

A maioría das cepas de *C. trachomatis* son recoñecidas por anticorpos monoclonais para os epitopos da rexión VS4 do MOMP. Porén, estes anticorpos monoclonais poden tamén ter reaccións cruzadas coas outras dúas especies do xénero *Chlamydia*, a *C. suis* e a *C. muridarum*.
 
As probas de laboratorio utilizadas máis importantes son:
* Probas de amplificación do ácido nucleico (NAAT). Estas probas detectan o material xenético da bacteria. Son as máis sensibles, moi exactas e é moi improbable que se produzan falsos negativos. Poden realizarse a partir de mostras urinarias.).
* Probas de hibridación de ácidos nucleicos (probas de sondas de ADN). As sondas detectan o ADN da bacteria. É moi exacta pero non tan sensible como as probas de amplificación de ácidos nucleicos.
* Ensaio de inmunoabsorbencia con encima unido (ELISA, EIA). É unha proba rápida que detecta substancias (antíxenos de clamidia) que activan ao sistema inmunitario.
* Proba de anticorpos fluorescentes directa (DFA). Esta proba rápida tamén procura os antíxenos de clamidias.
* Cultivos de células de *Chlamydia*. É unha proba na que a mostra sospeitosa de ter clamidias faise crecer nun vial de células no laboratorio. O patóxeno infecta as células, e despois dun tempo de incubación de 48 horas o cultivo do vial tínguese e obsérvase nun microscopio óptico de fluorescencia. O cultivo celular é máis caro e leva máis tempo (dous días) que outras probas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ausina Ruiz V & Sabrià Leal M: Infecciones causadas por clamidias, en Farreras Valentí P & Rozman C: Medicina Interna, (2)303:2694-2699, 14ª Harcourt, Madrid, 2000.

### Outros artigos 
* Infección por clamidias

### Ligazóns externas 
* Chlamydiae.com
* *Ch. trachomatis*  en GPnotebook