open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Joachim Neander

**Joachim Neander**, nado en Bremen cara a 1650 e finado na mesma cidade o 31 de maio de 1680, foi un pastor protestante, poeta e músico alemán.

## Traxectoria 
A súa data de nacemento é descoñecida: os rexistros de nacemento faltan desde 1646 ata 1650; só se sabe que non aparece mencionado no ano 1651 e que un irmán máis novo ca el naceu en 1652; como o seu pai, que enviuvara en 1648, casara o ano seguinte, 1650 fica practicamente como a única suposición posíbel.

Joachim Neander procedía dunha familia de pastores. O seu avó, seguindo unha moda da época, transformara o seu apelido para aproximalo ao grego, de Neumann a Neander. Foi o primeiro fillo do segundo matrimonio do seu pai, Johann Joachim Neander (1614–1666). O seu pai non seguira a tradición familiar: non se fixera pastor senón profesor no *Pædagogium*, a escola preparatoria para a Universidade. Joachim renovou con ela e, en 1666, o ano da morte do seu pai, inscribiuse na Universidade de Bremen onde estudou teoloxía. Influenciárono as ideas de Johannes Koch (alcumado *Cocceius*) e da súa teoloxía da salvación; ficou toda a vida fiel a elas e estas déixanse notar nos seus himnos.

De 1674 a 1678 dirixiu a escola latina de Düsseldorf onde se converteu case nunha lenda: sentíase atormentado polas cuestións relixiosas, o seu avó pasara xa do luteranismo ao calvinismo e el mesmo non se entendía ben cos dogmas e a disciplina da súa igrexa. Intentaba buscar a paz na soidade dun apracible val, chamado daquela *Hundsklipp*, e que na súa honra se rebautizou como *Val de Neander* (*Neandertal* en alemán) e que hoxe é coñecido polo home prehistórico que descubriron nel. Alí foi onde escribiu himnos aínda hoxe populares no protestantismo alemán: entre eles o máis famoso foi *Lobe den Herren, den mächtigen König der Ehren*. En 1678 foi destinado como pastor a Bremen, pero morreu só dous anos máis tarde.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Joachim Neander*, de Helmut Ackermann e Oskar G. Blarr, Editions Grupello (ISBN 3-928234-67-6). En alemán.

### Ligazóns externas 
* Noticias escritas polo descendente dun irmán do poeta (en neerlandés, con tradución en inglés).
Illa Trinidad

**Trinidad** é unha illa do mar Caribe, a maior de Trinidad e Tobago e das Antillas Menores, e aproximadamente a unha decena de quilómetros de distancia da costa oriental de Venezuela. A capital da illa e do país é Porto España, situado no noroeste, no Golfo de Paria. A segunda cidade máis importante, San Fernando, atópase situada no suroeste.

## Historia 
Foi descuberta por Cristovo Colón o 31 de xullo de 1498 na súa terceira viaxe. En 1530 foi conquistada por España baixo a dirección de Antonio Sedeño, quen é tamén o seu primeiro gobernador, cargo que asume en 1532, pero debido á tenaz resistencia dos nativos é abandonada dous anos máis tarde.

Un século máis tarde, España estableceu misións de cristianización con pais Capuchinos. Durante o período colonial español a illa, coñecida por Trinidad de Barlovento, é dependente da Real Audiencia de Santo Domingo, á súa vez dentro da xurisdición do Vicerreinado da Nova España.

No ano 1640 a illa rexeita un intento de invasión dos Países Baixos e en 1677 outro de Francia.

En 1797, durante unha de guerra entre España e o Reino Unido, unha frota inglesa ataca a illa e obtén a rendición do seu Gobernador. Tras o Tratado de Amiens en 1802 anéxase a illa, e a cal unirá posteriormente á illa de Tobago nunha soa colonia denominada Trinidad e Tobago.
esquerda|miniatura

## Notas 
## Véxase tamén 
* Trinidad e Tobago

### Ligazóns externas
Jaime Urrutia

**Jaime Urrutia Valenzuela**, nado en Madrid en 1958, tamén coñecido como Jaime de Urrutia, é un músico da chamada Movida madrileña.

## Traxectoria 
Foi membro de Ejecutivos agresivos, un dos grupos seminais da nova onda, da que xurdiron tamén grupos como Derribos Arias ou Décima víctima, e que iniciaron as hordas chamadas «sinistras» da movida, que tiñan por principais influencias a combos británicos como The Cure, Joy Division ou Bauhaus. Cando o grupo se disolveu, fundou xunto con Ferni Presas e Edi Clavo Gabinete Caligari, tirando o nome da famosa película do expresionismo alemán.

Tras unha primeira época escura —con temas como "Tren especial", "Olor a carne quemada" ou "Cómo perdimos Berlín"—, as composicións de Urrutia derivaron a outras máis eclécticas, recuperando temas alleos ó universo do rock en canto ás letras, como aquelas que son estupendos retratos do mundo do toureo —o seu pai fora crítico taurino— e aderezándoas con melodías influídas pola tarantela ou o pasodobre.

Tras Gabinete Caligari, o seu primeiro disco en solitario foi *Patente de corso*, do que destacaron temas como "Qué barbaridad" ou "Castillos en el aire". Posteriormente editou *El muchacho eléctrico*. Ambos discos ampliaron a paleta musical deste compositor madrileño que coqueteou coa bossanova e os ritmos latinos, se ben, debido en boa parte á situación do mercado musical, obtivo escasas vendas en comparación coa época de Gabinete Caligari. Porén, Jaime Urrutia mantén o pulso compositivo, creando letras moi próximas a certa época de Gabinete, pero moi afastadas do que é o patrón compositivo dos cantautores españois.

É curioso que a pesar de que Gabinete Caligari era un grupo solvente en vivo, xamais editou ningún concerto gravado, excepto algúns temas soltos nalgunhas reedicións posteriores dos seus discos. Pero o 20 de febreiro de 2007 Jaime Urrutia gravou *En Joy*, o seu primeiro disco en directo na sala Joy Eslava xunto con músicos da súa xeración como Ariel Rot ou Loquillo e outros tantos como Eva Amaral de Amaral, Dani Martín de El Canto del Loco ou o dúo Pereza, entre outros.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial de Jaime Urrutia .
* "Jaime Urrutia presenta su desidia irónica en Madrid", *El País*, 21 de febreiro de 2007 .
Gangs of New York

***Gangs of New York*** é un filme do 2002 feito polo estudio Miramax, situado na metade do século XIX no distrito de Five Points de Nova York. Foi dirixido por Martin Scorsese e escrito por Jay Cocks, Steven Zaillian e Kenneth Lonergan.

A película foi nomeada a dez premios Oscar da Academia incluíndo mellor filme e mellor director, aínda que non gañou ningún.

## Sinopse 
Nova York, 1863. Antes da cidade actual, chea de riqueza, poder e soños infinitos, Nova York era un lugar diferente, unha cidade nacente onde o desexo por unha vida mellor enfurecía á súa xente e xeraba violencia nas rúas. Mentres a supervivencia do país se debatía na guerra civil, un vasto e perigoso grupo de persoas medraba no baixo mundo. Pero na moza e nacente cidade, chegaba o momento de loitar contra os desapiadados ó bordo da loita a liberdade de futuras xeracións.

[miniatura|250px|dereita|[Martin Scorsese, Leonardo DiCaprio e Cameron Diaz no Festival Internacional de Cinema de Cannes (2002).]]

## Personaxes 
* Leonardo DiCaprio como Amsterdam Vallon
* Daniel Day-Lewis como William Cutting
* Cameron Diaz como Jenny Everdeane
* Liam Neeson como "Sacerdote" Vallon
* Jim Broadbent como William M. Tweed
* Henry Thomas como Johnny Sirocco 
* Brendan Gleeson como Walter "Monk" McGinn
* Gary Lewis como McGloin
* John C. Reilly como Happy Jack Mulraney
* Stephen Graham como Shang
* Larry Gilliard Jr. como Jimmy Spoils
* Eddie Marsan como Killoran
* Alec McCowen como Reverendo Raleigh
* David Hemmings como John F. Schermerhorn
* Cara Seymour como Hell-Cat Maggie 
* Roger Ashton-Griffiths como P. T. Barnum
* Barbara Bouchet como Mrs. Schermerhorn
* Michael Byrne como Horace Greeley
* John Sessions como Harry Watkins
* Richard Graham como Harvey-Card Player
* Giovanni Lombardo Radice como Mr. Legree
* Martin Scorsese como Dono dunha casa rica

## Galardóns e nomeamentos 
* 2002: 10 Nomeamentos ós Oscar, incluíndo mellor filme, director, guión, actor (Daniel Day-Lewis).
* 2002: 2 Globos de Ouro: Mellor Director, canción. 5 nomeamentos.
* 2002: BAFTA: Mellor actor (Daniel Day-Lewis). 12 nomeamentos.
* 2002: Nomeado ó César: Mellor filme estranxeiro.
* 2002: Círculo de críticos de Nova York: Mellor actor (Daniel Day-Lewis).

## Notas
Taiga

[miniatura|dereita|220px|Taiga en [Alasca.]]
A **taiga** (pronunciado /'taɪgə/ ou /taɪ'gə/, do ruso тайга́), tamén coñecida por bosque de coníferas, ou bosque boreal, é un bioma comumente atopado no norte de Alasca, o Canadá, sur de Groenlandia, parte de Noruega, Suecia, Finlandia, Siberia e o Xapón.

No Canadá, emprégase o termo bosque boreal para designar a parte meridional dese bioma, e o termo taiga é usado para designar as áreas menos arboradas ao sur da liña de vexetación arbórea do Ártico.

En Galiza, Portugal e no Brasil, o termo taiga é xeralmente empregado para designar os bosques rusos, en tanto que se usa bosque boreal ou bosque de coníferas para referirse aos bosques dos restantes países.

## Notas
A formiga atómica

***A formiga atómica*** (en ) é unha personaxe de debuxos animados que representa unha formiga superheroe. Foi creada por creada por William Hanna e Joseph Barbera en 1965.

Estreouse en galego a través da TVG no espazo infantil e xuvenil *Xabarín Club*.

## Características 
A formiga atómica ten a súa base nun formigueiro onde posúe un sistema informático e mais un ximnasio. Os seus poderes principais son a capacidade de voar, a velocidade vertixinosa e unha forza asombrosa. Vai equipada cun casco con dous buratos por onde lle saen as antenas coas que capta as chamadas de perigo. Ademais leva unha camiseta cun grande "A" escrito como abreviatura de Atom Ant. A miúdo é a policía quen a avisa para encargarlle misións, se ben moitas delas son parodias de Batman.

O seu nome é practicamente homófono de *adamant*, palabra inglesa que significa "inflexíbel", o que xogaría coa forza característica das formigas. O seu grito de guerra é: "*Contra o mal, a Formiga Atómica!*" ("''Up and At 'em, Atom Ant!*" en inglés).

## Episódios 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Xabarín Club''
Eleccións xerais de España de 1989

O 29 de outubro de 1989, os españois maiores de idade, foron chamados ás urnas para renovar as Cortes, por quinta vez dende a Transición.

Nestas eleccións, o PSOE que dou a un escano de revalidar por terceira vez a súa maioría absoluta, aínda que puido gobernar sen problemas grazas á non presenza dos deputados de HB durante toda a Lexislatura. O PP presentábase como partido tras a súa refundación ese mesmo ano.

* Os resultados co 99,99% dos votos escrutados foron:

## As eleccións en cifras 
O 29 de outubro estaban inscritos no censo electoral 29&nbsp;604&nbsp;055 persoas, das cales un 69,74% votou, e un 30,26% abstívose.

* Outras cifras 
*: Abstención: 30,26%
*: Votos válidos: 99,26%
*: Votos nulos: 0,74%
*: Votos a candidaturas: 99,31%
*: Votos Brancos: 0,69%
Axencia Comunitaria de Control da Pesca

miniatura|*Axencia Comunitaria de Control da Pesca* (*Community Fischeries Control Agency*).
A **Axencia Comunitaria de Control da Pesca** tamén chamada **Axencia Europea de Pesca** é unha axencia da Unión Europea creado en 2005 de carácter técnico e administrativo. O seu presidente é o portugués Marcelo de Vasconcelos e o director executivo o nerlandés Harm Koster. A axencia ten a súa sede en Vigo.

## Obxectivo
A misión da axencia é mellorar o cumprimento da política pesqueira común, conforme a súa última reforma de 2002, ao unificar os criterios de control e inspección dos caladoiros que seguían cada un dos estados membros. Depende polo tanto da Dirección Xeral de Pesca e Asuntos Marítimos da Unión Europea, que é o órgano político, mentres que a axencia é só o órgano técnico e administrativo.

Tamén depende desta Dirección Xeral a Axencia Europea de Seguridade Marítima (EMSA).

## Funcións
A axencia ten como función coordinar as políticas dos estados membros da Unión Europea no que respecta o control dos caladoiros. Iso inclúe dende organizar a despregadura dos medios seguindo unha estratexia común ata formar inspectores de caladoiros, fornecer equipos técnicos e promover a creación de grupos de inspectores que mesturen diversas nacionalidades.

A axencia actuará tanto en terra como dentro das 200 millas de augas territoriais, pero tamén en mar a fóra (augas internacionais) e nas augas dos países terceiros se se chegase a un determinado acordo.

## Estrutura
Ten un consello de administración composto por 33 persoas, e mais os seus 33 asistentes, dos cales 6 representan a Comisión Europea e 27 de cada un dos estados membros, teñan ou non perímetro costeiro marítimo. O consello de administración elabora o programa de traballo, aproba o orzamento e elixe o director executivo. O 14 de xuño de 2006 foi elixido para o cargo o neerlandés Harm Koster.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Web oficial da Axencia
Tony Wilson

**Anthony Howard Wilson**, nado o 20 de febreiro de 1950 e finado o 10 de agosto de 2007, foi un empresario inglés, presentador de programas musicais, fundador do selo musical Factory Records, desde onde lanzou grupos como Joy Division, New Order ou Happy Mondays.

## Traxectoria 
Graduouse no 1971, e axiña comezou de reporteiro para a ITN, antes de volver a Manchester en 1973, cando se asegurou un posto en Granada Television. Presentou o programa cultural, musical e de divulgación *So It Goes*, onde falou do mítico concerto que deran os Sex Pistols no Manchester Lesser Free Trade Hall o 4 de xuño de 1976, o que asistiran entre 35 e 40 persoas, e que serviu ós membros de Joy Division para formar a banda.

Nos 80 Wilson dirixiu *The Other Side of Midnight*, outro programa semanal de Granada TV de cultura, música, literatura e arte en xeral. O seu programa dos domingos foi un dos primeiros experimentos da televisión nas late-night das fins de semana.

Abriu o club The Factory, que deu pé á fundación de Factory Records, para dar saída ás bandas que tocaban alí. Posteriormente dirixiu o mítico club nocturno The Haçienda en 1982.

É un dos principais catalizadores do son Madchester de finais dos 80 e comezos dos 90.

En 2002, o británico Michael Winterbottom dirixiu 24 Hour Party People, película que amosaba en forma de falso documental a historia de Factory Records, vista desde os ollos de Wilson, recreado polo actor Steve Coogan. Na película *Control* (2006), un biopic de Ian Curtis, é interpretado por Craig Parkinson.

Faleceu o 10 de agosto de 2007 dun ataque ó corazón no Hospital Christie de Manchester con 57 anos, debido a complicacións do cancro de ril que sufría.
The Haçienda

**Fac 51 Haçienda** (tamén coñecido comunmente como **The Haçienda**) foi un club nocturno da escena musical de Manchester, Inglaterra. Foi un dos clubs máis populares do mundo durante os anos do son da cidade entre finais da década de 1980 e comezos da de 1990.

## Historia
Financiouno o selo discográfico Factory Records e a banda New Order. Tony Wilson dirixiu o club. The Haçienda inaugurouse en 1982 e permaneceu aberto ata 1997, cando xa non puido aguantar máis os constantes problemas económicos e pechou definitivamente.

A película de Michael Winterbottom de 2002 *24 Hour Party People*, con Steve Coogan no papel do protagonista Tony Wilson, fala da historia do club.
Factory Records

**Factory Records** foi unha compañía discográfica independente creada en Manchester (Reino Unido) no 1978. A iniciativa parte de Tony Wilson, xornalista de Granada TV, como medio de dar saída ás bandas que actuaban no seu club The Factory. Axudado por Alan Erasmus, Rob Gretton (axente de Joy Division), o produtor Martin Hannett e o deseñador Peter Saville, o selo editou parte dos discos máis emblemáticos do pop británico ata o seu peche en 1992, ano en que foi absorbida por London Records.

Na actualidade, Factory vive a súa cuarta encarnación como F4 Records.

## Historia
A finais da década de 1970, a cidade de Manchester convertérase nun dos principais lugares do Reino Unido onde se desenvolvía unha escena punk e posteriormente new wave. O xornalista Tony Wilson estaba interesado neste transcurso dende o primeiro concerto dos Sex Pistols en Lesser Trade Hall. Mais fechado o Electric Circus, un dos lugares onde as bandas locais ían tocar, a Wilson ocorréuselle abrir o The Factory. O local era moi concorrido e ao pouco tempo, Wilson, xunto co seu amigo Alan Erasmus, o deseñador de portadas de discos Peter Saville, o axente musical Rob Gretton e o produtor discográfico Martin Hannett, funda un selo discográfico co mesmo nome.

O selo iniciouse con bandas de Manchester, como The Durutti Column e Joy Division, así como outros artistas que eran doutras partes, como Cabaret Voltaire (que eran de Sheffield), o comediante John Dowie (proveniente de Birmingham) e Orchestral Manoeuvres In The Dark (OMD) (formados nas proximidades de Liverpool).

## Bandas que gravaron para Factory Records
*52nd Street. 
*A Certain Ratio.
*Abecedarians.
*Ad Infinitum.
*Adventure Babies.
*Anna Domino.
*Biting Tongues.
*Cabaret Voltaire.
*Cath Carroll.
*Crawling Chaos.
*Distractions.
*The Durutti Column.
*Electronic.
*ESG.
*Fadela.
*Happy Mondays.
*James.
*Jazz Defektors.
*John Dowie.
*Joy Division.
*Kalima.
*Kevin Hewick.
*Life.
*Little Big Band. 
*Marcel King. 
*Miaow.
*Minny Pops.
*New Order.
*Northside.
*Orchestral Manoeuvres In The Dark.
*The Other Two. 
*The Pleasure Crew.
*Quando Quango.
*Railway Children.
*Red Turns To.
*Revenge.
*Royal Family And The Poor.
*Section 25.
*Shark Vegas.
*Stockholm Monsters.
*Streetlife.
*Swamp Children.
*The Wake.
*Tunnel Vision.
*X-o-dus.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*F4 Records.
*Blog dedicado a Factory Records.
*Catálogo de Factory Records.
*24 Hour Party People.
Un dos nosos

***Un dos nosos*** (en ) é un filme estadounidense dirixido por Martin Scorsese que se estreou no ano 1990. É unha adaptación do libro non ficticio 1986 *Wiseguy* de Nicholas Pileggi, quen tamén co-guionizou o filme xunto con Scorsese. O filme conta o ascenso e caída de Henry Hill, colaborador da familia criminal Lucchese entre 1955 e 1980. Joe Pesci recibiu ó Oscar ó mellor actor secundario pola súa interpretación.

Estreouse en galego na TVG o 3 de xuño de 2013.

## Sinopse 
Henry Hill (Ray Liotta), fillo de pai irlandés e nai siciliana, é testemuña da vida de poder, honra e respecto que levan os gangsters que habitan no seu barrio, nunha zona de Brooklyn onde son maioría os emigrantes, e que está baixo a protección do patriarca da familia Pauline, Paul Cicero. Henry, ós seus trece anos de idade, desistirá de seguir indo a clase, e fascinado por tal vida mafiosa, entrará a formar parte da organización, comezando por ser un mero mozo dos recados para ir ascendendo de posición a medida que fortalece a confianza que nel depositan os integrantes da hampa local, como o irlandés Jimmy Conway (Robert De Niro) ou o italoamericano Tommy de Vito (Joe Pesci), penetrándose cada vez en negocios máis turbios.

## Personaxes 
* Ray Liotta como Henry Hill
* Robert De Niro como Jimmy Conway
* Joe Pesci como Tommy DeVito
* Lorraine Bracco como Karen Hill
* Paul Sorvino como Paul Cicero
* Frank Sivero como Frankie Carbone
* Frank Vincent como Billy Batts
* Tony Darrow como Sonny Bunz
* Mike Starr como Frenchy
* Chuck Low como Morrie Kessler
* Frank DiLeo como Tuddy Cicero
* Johnny Williams como Johnny Roastbeef
* Samuel L. Jackson como Parnell "Stacks" Edwards
* Frank Adonis como Anthony Stabile
* Catherine Scorsese como Nai de Tommy DeVito
* Gina Mastrogiacomo como Janice Rossi
* Debi Mazar como Sandy
* Margo Winkler como Belle Kessler

* Welker White como Lois Byrd
* Julie Garfield como Mickey Conway
* Paul Herman como Repartidor
* Detective Ed Deacy como El mesmo
* Christopher Serrone como Henry Hill (mozo)
* Charles Scorsese como Vinnie
* Michael Vivalo como Nicky Eyes
* Michael Imperioli como "Spider"
* Tony Sirico como Tony Stacks
* Frank Pellegrino como Johnny Dio
* Elizabeth Whitcraft como Moza de Tommy
* Illeana Douglas como Outra moza de Tommy
* Anthony Powers como Jimmy Two-Times
* Ed McDonald como El mesmo
* Tony Lip as Frankie The Wop
* Joseph Bono como Mikey Franzese
* Kevin Corrigan como Michael Hill

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Good Charlotte

**Good Charlotte** é unha banda de pop-punk de Waldorf, Maryland que se formou en 1996. O nome ten a súa orixe nun conto infantil chamado *Good Charlotte: The Girls of Good Day Orphanage*, de *Carol Beach York*. Xa contan con catro álbums de estudio e os seus compoñentes actuais son Jodel e Benji Madden nas voces, coros e guitarra, Billy Martin no teclado e mais a guitarra e Dean Butterworth á batería.
## Discos 
***Good Charlotte***

Ata o 1999, Good Charlotte tocou en clubs e outros escenarios e colaborou con outros grupos como Blink-182. Logo, firmaron contrato con *Epic Records*. O disco saíu no ano 2000 e nel destaca a canción *Little Things*

***The Young and the Hopeless***

*The Young and the Hopeless* saíu no 2002 foi moi popular co single *Lifestiles of the Riches and Famous*. Seguíronlle outros catro singles tamén famosos, grazas aos cales venderon 3 millóns de copias. A banda empeceou entón a ter múltiples entrevistas e concertos.

***The Chronicles of Life and Death***

Este disco saíu en 2004 e supuxo un pequeno cambio no son habitual do grupo. Os singles máis coñecidos son *I Just Wanna Live* e *Predictable*. Nesta época cambiaron de batería. O anterior, Chris Wilson retirouse da banda por razóns de saúde e foi substituído polo actual batería Dean Butterworth.

***Good morning revival***

Este disco saíu en 2007 e foi moi exitoso nos Estados Unidos pero tamén noutros nove países. As cancións máis coñecidas deste disco son *Keep Your Hands Off My Girl* e *The River*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
The Young and the Hopeless

***The Young and the Hopeless*** é o segundo disco da banda estadounidense de pop punk Good Charlotte.

## Singles 
Os singles deste disco son *Lifestiles of the Riches and Famous*, *The Anthem*, *Girls and Boys*, *Hold On* e *The Young and tha Hopeless*.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Benji Madden e Joel Madden, agás onde se indique.
The Aviator

***The Aviator*** é un filme que dramatiza a biografía de Howard Hughes, pioneiro da aviación. Narra a súa vida desde a década de 1920 ata a década de 1940, época en que Hughes dirixía e producía as súas propias películas en Hollywood e tamén pilotaba os seus propios prototipos aéreos.

## Sinopse 
Hughes é fillo dun inventor texano, que lle herdou a Hughes Tool Company, produtora da broca cónica dual para a escavación de pozos petrolíferos. Regresando da universidade, residiu nos Ánxeles para ser produtor de cine, lanzando actores á fama, como Jean Harlow, protagonizando o filme *Os anxos do inferno*. Moito tempo despois, dedicouse á industria electrónica e principalmente á aérea, a súa compañía aérea creou o lendario avión H-4 Hércules e ademais a TWA.

Con todo, a narración do filme enfoca á deterioración mental e o consecuente comportamento obsesivo-compulsivo (TOC) de Howard Hughes.

O filme detalla os romances de Hughes coas ex-actrices de Hollywood, Ava Gardner e Katharine Hepburn. Tamén relata os seus conflitos co director xeral de Pan Am, Juan Trippe, quen subornou ó senador Owen Brewster para outorgarlle a Pan Am o monopolio coercitivo dos voos internacionais.

## Personaxes 
* Leonardo DiCaprio como Howard Hughes
* Cate Blanchett como Katharine Hepburn
* Kevin O'Rourke como Spencer Tracy
* John C. Reilly como Noah Dietrich
* Kate Beckinsale como Ava Gardner
* Alec Baldwin como Juan Trippe
* Alan Alda como Senador Owen Brewster
* Ian Holm como Profesor Fitz
* Danny Huston como Jack Frye
* Gwen Stefani como Jean Harlow
* Jude Law como Errol Flynn
* Adam Scott como Johnny Meyer
* Matt Ross como Glen "Odie" Odekirk
* Kelli Garner como Faith Domergue
* Frances Conroy como Katharine Houghton 
* Brent Spiner como Robert E. Gross
* Stanley DeSantis como Louis B. Mayer
* Edward Herrmann como Joseph Breen
* Willem Dafoe como Roland Sweet
* J.C. MacKenzie como Ludlow Ogden Smith
* Josie Maran como Muller dos cigarros
* Jane Lynch como Amelia Earhart

## Premios 
### Óscar 2004 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial de The Aviayor 
* Pagína High Life de Robert Richardson. 
* Ficha na IMDb
Under My Skin

***Under My Skin*** é o segundo disco de Avril Lavigne.

## Singles 
Os singles deste disco son *Don´t Tell Me*, *My Happy Ending*, *Nobody´s home*, *He Wasn´t* e *Fall to pieces*. O primeiro single elixírono os fans nunha votación en Internet, na que tiñan que decidir se entre esta canción ou a chamada *Daydream*, que ao final non se incluíu no disco.

## Cancións
A noiva cadáver

***A noiva cadáver*** (en ) é un filme de animación do ano 2005 dirixido por Tim Burton. Estreouse en galego o 31 de outubro de 2010 a través da TVG.

## Sinopse 
Ante un matrimonio de conveniencia que unirá o sangue dos enriquecidos burgueses Van Dort e dos paupérrimos aristócratas Everglot, os noivos, Vítor e Vitoria, frustrados porque non se viran nunca antes, sentirán o frechazo dun amor a primeira vista a véspera da súa voda.

Foran prometidos polos seus pais e en canto se ven namóranse, pero Víctor, atacado polos nervios no ensaio pre-voda, non consegue pronunciar os seus votos, acaba queimando o vestido da súa futura sogra e sae correndo cara ao bosque. Alí empeza a ensaiar os votos e acaba colocando a súa alianza no que resulta ser o dedo do cadáver enterrado dunha nova noiva, Emily, que foi asasinada polo seu prometido, que a enganou para roubarlle as xoias e os cartos.

Tempo despois, Víctor ó verse nun apuro, vai ó mundo dos mortos a vivir coa súa agora esposa, e alí ve a diferenza que separa a este do dos vivos.

Ó regresar Víctor ó mundo real coa súa verdadeira prometida, vaise dando conta que en realidade sente algo por Emily e quere correspondela.

## Personaxes 
* Johnny Depp como Victor Van Dort
* Helena Bonham Carter como Emily
* Emily Watson como Victoria Everglot
* Tracey Ullman como Nell Van Dort
* Paul Whitehouse as William Van Dort / Mayhew / Paul the "Head Waiter"
* Joanna Lumley como Lady Maudeline Everglot
* Albert Finney como Lord Finis Everglot
* Richard E. Grant como Lord Barkis Bittern
* Christopher Lee como Pastor Gallswells
* Michael Gough como Elder Gutknecht
* Jane Horrocks como The Black Widow
* Enn Reitel como Maggot
* Deep Roy como Xeneral Bonesapart
* Danny Elfman como Bonejangles

## Premios 
* 2005
** Mostra de Venecia - Premio *Future Filme Festival Dixital Award*
** NBR - *Best Animated Feature*
* 2006
** Annie - *Ub Iwerks Award for Technical Achievement*

Ademais foi nomeada a outros premios entre os que destaca o Oscar ó mellor filme de animación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
The Best Damn Thing

***The best Damn Thing*** é o terceiro álbum de estudio da artista canadense Avril Lavigne.

## Singles 
Os singles deste álbum son *Girlfriend*, *When you´re gone*, *Hot* e *The Best Damn Thing".

## Cancións 
Ademais, a canción *Alone* encóntrase en exclusiva na edición do Xapón, e *I Will Be'' está só na edición que se pode mercar no iTunes Store na Internet.
Infiltrados

***Infiltrados*** (en ) é un filme de suspense dirixido por Martin Scorsese en 2006, gañador do Premio Oscar á mellor película na entrega número 79 dos premios da Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas. Martin Scorsese recibiu o Oscar ó mellor director, Thelma Schoonmaker o Oscar á mellor montaxe e William Monahan o Oscar ó mellor guión adaptado, todos polo seu respectivo labor neste filme.

Trátase do remake americano do aclamado filme hongkonés de 2002, *Mou gaan dou (Wu jian dao)*, tamén coñecido coma *Infernal Affairs*.

## Sinopse 
*The Departed* está ambientada no sur de Boston, onde a policía estatal está en guerra co crime organizado. O Departamento de Policía de Massachussets enfróntase á maior banda de crime organizado da cidade e a estratexia consiste en acabar dende dentro co poderoso xefe da mafia Frank Costello (Jack Nicholson). O encargado de infiltrarse na súa banda é o novato Billy Costigan (Leonardo DiCaprio). Mentres Billy tenta gañar a confianza de Costello, outro mozo policía, Colin Sullivan (Matt Damon), ascende rapidamente e ocupa un posto na Unidade de Investigacións Especiais, grupo de elite que ten por misión acabar con Costello. Pero o que os seus superiores non saben é que Collin traballa para este.

Cada home é consumido profundamente pola súa dobre vida, reunindo información sobre os plans e as medidas en contra das operacións que penetrou. Pero cando os mafiosos e a policía se decatan de que teñen un espía entre eles, de súpeto Billy e Collin corren o perigo de seren capturados e expostos ó inimigo.

## Personaxes 
* Leonardo DiCaprio como Billy Costigan
* Matt Damon como Colin Sullivan
* Jack Nicholson como Frank Costello
* Mark Wahlberg como o Sarxento Dignam
* Martin Sheen como o Capitán Queenan
* Vera Farmiga como Madolyn
* Ray Winstone como Sr. French
* Anthony Anderson como Brown
* Alec Baldwin como o Capitán Ellerby

## Premios 
### Oscar 2006 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
* Infiltrados: críticas e votacións de usuarios en FilmAffinity
Capitán Garfo

O **capitán James Hook** é un personaxe ficticio de *Peter Pan*, creado por J. M. Barrie. Hook é un capitán pirata, antagonista e némesis de Peter. Dise que traballaba para Barbanegra e era o único home ao que Long John Silver temía. Usa un gancho de metal onde debería estar a súa man dereita, que foi cortada por Peter Pan e comida por un crocodilo; ao crocodilo gustoulle tanto o sabor da súa man que o seguiu polo resto da súa vida coa esperanza de poder probar máis.

No libro de Barrie, o crocodilo atrapa a Hook ao final, e Peter esquécese del rapidamente e atopa un novo rival; pero Hook foi máis popular entre o público, e case todas (se non a maioría) das secuelas tráeno de volta dalgunha ou outra forma.

Presúmese que o capitán Hook foi inspirado polo famoso capitán inglés Christopher Newport. Ambos tiñan cabelo escuro de pasado dubidoso, e aos dous faltáballes a man dereita e portaban un gancho de metal no seu lugar.

Na edición da Editorial Galaxia de 1989, coa tradución de Alberto Avendaño, este personaxe aparece nomeado como Garfo.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Robb Harwood as Capt Hook (1907-09).jpg|Robb Harwood como Captain Garfo (1907–1909)
Ficheiro:Captain Hook - Disney animated film.png|Captura de pantalla do capitán Garfo do filme *Peter Pan*.
Ficheiro:Capitaine Crochet.jpg|Versión de Disney do capitán Garfo como personaxe que se pode atopar nos parques Disney.

## Notas
Pizza Móvil

miniatura|dereita|Establecemento no Porriño.
**Pizza Móvil** é o nome comercial de Vidisco S.L., unha empresa de comida rápida nacida en Vigo en 1989. Actualmente a empresa pertence ao grupo portugués Ibersol, e ten 67 locais en toda España, algunhas delas franquiadas, posiciónase como a terceira empresa do sector no estado.

## Historia 
Pizza Móvil é unha empresa de comida rápida e distribución a domicilio, especializada na elaboración de pizzas, nacida en Vigo, onde ten a súa sede operativa. Ten dúas fábricas no Porriño e en Barcelona. Orixinariamente nace dunha mesma raíz que Telepizza, pero por desencontros de directivos deciden separarse seguindo a súa evolución como empresas separadas.

En Asturias a súa primeira tenda colocárona en Siero, no complexo Parque Principado, para instalarse posteriormente en Xixón, Oviedo e Avilés. Seguindo un plano de expansión abriron dúas novas tendas en Xixón e Oviedo, así como en La Felguera e Mieres.

As súas masas son frescas e están avaladas polo selo de Galicia Calidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
María Maceiras

**María Maceiras** ou **May Maceiras**, nada en Miño en 1980, é unha xogadora profesional de póker galega.

## Traxectoria deportiva
Nada nunha familia de xogadores de póquer (avó, pai e irmán), Maceiras aprender a xogar co  pai, Juan Antonio Maceiras (que foi alcalde de Miño durante moitos anos). O seu comezo no deporte foi a través de encontros e torneos de póker presenciais e a través de Internet a principios do século XXI. Así, foi a primeira muller en gañar, o 26 de agosto de 2007, unha proba do campionato de España.

Pertence ao equipo Everest Poker, e en abril de 2007 venceu o máis importante dos torneos de póker en liña onde só participan mulleres, o European Women’s Poker Tournament. 

Ademais deste campionato europeo, ten xogado internacionalmente tanto no Reino Unido, onde gañou o Women World Open en 2008, coma nos Estados Unidos (nos torneos organizados polo Hotel Venetian y polo Caesar’s Palace en Las Vegas, por exemplo), e participou na World Poker Series en tres oportunidades.

## Vida persoal
Ademais de xogar ao póker, posúe unha axencia de publicidade en Mos, e vive en Vigo.

## Notas
Xacobeo Galicia

:*Para outras páxinas con títulos homónimos véxase Xacobeo e Galicia

O **Xacobeo Galicia** foi un equipo de ciclismo galego que participou no Circuíto Continental Profesional. O seu código da UCI foi **XAG**, e desapareceu en setembro de 2010.

## Historia
Creouse en 2007 coa denominación de **Karpin Galicia** (código da UCI **KGZ**) e foi no seu momento o primeiro equipo ciclista profesional galego. Estivo nas súas orixes patrocinado polo exfutbolista e empresario Valery Karpin, inmerso en promocións deportivas, xa que tamén apoiaba o equipo de voleibol da cidade de Vigo, o C.V. Vigo Valery Karpin.

A primeira vitoria do equipo galego de ciclismo chegou en xullo de 2007, no Trofeo Joquim Agostinho - GP Torres Vedras da man de Eladio Jiménez. A primeira vitoria na clasificación xeral dunha volta por etapas foi na Volta a Turquía, da man de David García.

miniatura|dereita|240px|Saída do equipo na contra o reloxo por equipos da Vuelta a España 2010.

En agosto de 2008 mudou a súa denominación a Xacobeo Galicia, logo de que se retirase o principal patrocinador e fose substituído polo Xacobeo. Nese mesmo final de tempada, o mesmo David García conseguía a primeira vitoria do equipo nunha tirada da Vuelta a España ao impoñerse na décimo quinta, con chegada en Ponferrada.

En setembro de 2009 logrou a vitoria por equipos na Vuelta a España, ademais dunha etapa de Gustavo César Veloso, o 5º posto na xeral de Ezequiel Mosquera e a vitoria xeral do Maillot Solidario de Serafín Martínez Acevedo. En setembro de 2010, acadou o 2º posto na xeral da mesma proba con Ezequiel Mosquera.

Con todo, o equipo atravesou en 2010 grandes dificultades económicas pola perda dos patrocinadores e o cambio de goberno da Xunta: o *secretario xeral para o deporte'', José Ramón Lete, anunciou a retirada do patrocinio do Ano Xacobeo e as infrutuosas negociacións co grupo empresarial Aluminios Cortizo levaron á desaparición do equipo, que non puido achegar os avais requiridos pola UCI para o seu rexistro no circuíto continental. Co cal o Xacobeo Galicia malia a que tiña compromisos adquiridos para o 2011 correu a mesma sorte que a Selección galega de fútbol coa chegada do Partido Popular ao Goberno Galego.

## Organigrama 
O seu director deportivo é o ex-corredor Álvaro Pino que xa dirixira o Kelme-Costa Blanca e o Phonak, axudado por Xesús Blanco Villar e José Ángel Vidal. O seu preparador é Rodrigo Rodríguez.

## Vitorias en 2007 
**UCI ProTour**

**Circuíto Continental**

## Vitorias en 2008 
**Grandes Voltas (e carreiras fora do ProTour)**

**UCI ProTour**

**Circuíto Continental**

## Cadro de ciclistas 
### 2007 
### 2008 
### 2009 
## Galería de imaxes de ciclistas do equipo 

Ficheiro:Marcos Serrano.Ciclista galego.jpg|Marcos Serrano
Ficheiro:Gonzalo Rabuñal.Ciclistas galegos.jpg|Gonzalo Rabuñal
Ficheiro:Ezequiel Mosquera - Vuelta 2008.jpg|Ezequiel Mosquera

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*Web oficial do equipo
Federación Española de Municipios e Provincias

[miniatura|Sede da FEMP, en [Madrid.]]

A **Federación Española de Municipios e Provincias** (FEMP) é unha asociación española de entidades locais que agrupa concellos, Deputacións provinciais e a deputación foral de Áraba, Consells Insulars e Cabidos insulares.

## Constitución
Ficou constituída ó amparo do disposto na Disposición Adicional Quinta da Lei 7/1985, de 2 de abril, Reguladora das Bases de Réxime Local e foi declarada como Asociación de Utilidade Pública mediante acordo de Consello de Ministros o 26 de xuño de 1985.

## Sede
Constitúe a sección española do Consello de Municipios e Rexións de Europa (CMRE), e é a sede oficial da Organización Iberoamericana de Cooperación Intermunicipal (OICI).

A súa sede oficial atópase en Madrid.

## Consello Federal da FEMP
A composición de membros do Consello Federal da FEMP, consultada a comezos do 2015, é a seguinte:

* Presidente: Abel Caballero, alcalde de Vigo. 
* Vicepresidente Primeiro: Cuca Gamarra, alcaldesa de Logroño.
* Vicepresidente Segundo: Aníbal José Vázquez Fernández, alcalde de Mieres, Asturias.

Vogais: 
* Carlos Martínez Mínguez, alcalde de Soria
* Mariví Monteserín, alcaldesa de Avilés
* Antonio Rodríguez Osuna, alcalde de Mérida
* Gabriel Cruz, alcalde de Huelva
* María Concepción Brito Núñez, alcaldesa de Candelaria, Santa Cruz de Tenerife
* Mikel Serrano Aperribay, alcalde Zumarraga, Guipúscoa.
* Pilar Zamora, alcaldesa de Cidade Real
* Juan Jesús Ros Piles, alcalde de Torrente (Valencia)
* Javier García Ibáñez, alcalde de Arnedo (A Rioxa)
* Xavier Amor Martín, alcalde de Pineda de Mar, Barcelona
* Mercè Conesa Pagès, presidenta Deputación de Barcelona
* Gema Igual Ortiz, alcaldesa de Santander
* José Ballesta Germán, alcalde de Murcia
* Antonio Román Jasanada, alcalde de Guadalajara
* José Manuel Baltar Blanco, presidente da Deputación de Ourense
* Francisco Vázquez Requero, presidente da Deputación de Segovia
* Elías Bendodo Benasayag, presidente da Deputación de Málaga
* Javier Moliner Gargallo, presidente da Deputación de Castellón
* Francisco Javier Fragoso Martínez, alcalde de Badaxoz
* David Pérez García, alcalde de Alcorcón, Comunidade de Madrid
* Emma Buj Sánchez, alcaldesa de Teruel

## Presidencia 
Dous alcaldes galegos do PSOE presidiron a FEMP en distintos momentos ao longo da súa historia: Francisco Vázquez, daquela alcalde da Coruña, presidiuna entre 1991 e 1995 e de novo entre 2003 e 2006; Abel Caballero, na altura alcalde de Vigo, presidiuna entre 2015 e 2023. Na actualidade (setembro de 2023) está pendente de escolla o novo presidente.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Federación Galega de Municipios e Provincias
### Ligazóns externas
*FEMP.es
Factotum (filme)

***Factotum*** é unha produción noruega-estadounidense baseada na novela homónima de Charles Bukowski. Está dirixida por Bent Hamer e interpretada por Matt Dillon, Lili Taylor e Marisa Tomei. O guión é de Bent Hamer e Jim Stark, e a música de Kristin Asbjørnsen. Foi estreada en 2005.

## Sinopse 
Hank Chinaski é un escritor que non logra vivir do que escribe. A súa principal afección é a bebida, apostar nas carreiras de cabalos e compartir o seu amor con Jan e Laura, igualmente bebedoras. Para costearse os seus vicios, acepta diversos traballos temporais nos que nunca dura demasiado. Despois de que Jan o deixa por unha situación máis estable, finalmente unha revista acepta unha das súas obras.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial
BIND

**BIND** (*Berkeley Internet Name Domain*, anteriormente: *Berkeley Internet Name Daemon*) é o servidor de DNS máis comunmente usado en Internet, especialmente en sistemas Unix, nos cales é un estándar *de facto*. É patrocinado pola Internet Systems Consortium. BIND foi creado orixinalmente por catro estudantes de grao na Universidade de California, Berkeley e liberado por primeira vez no 4.3BSD. Paul Vixie comezou a mantelo en 1988 mentres traballaba para a DEC.

Unha nova versión de BIND (BIND 9) foi escrita desde cero en parte para superar as dificultades arquitectónicas presentes anteriormente para auditar o código nas primeiras versións de BIND, e tamén para incorporar DNSSEC (DNS Security Extensions). BIND 9 inclúe entre outras características importantes: TSIG, notificación DNS, nsupdate, IPv6, rndc flush, vistas, procesamento en paralelo, e unha arquitectura mellorada en canto a portabilidade. É comunmente usado en sistemas Linux.
Eleccións xerais de España de 1986

O 22 de xuño de 1986, os españois maiores de idade, foron chamados ás urnas para renovar as Cortes, por cuarta vez dende a Transición.

Nestas eleccións, o goberno de Felipe González (PSOE) revalidou a súa maioría absoluta obtida en 1982 aínda que con 18 escanos menos. A Coalición Popular (agora Partido Popular) consolidouse como segunda forza política tras a desaparición da UCD.

Respecto as eleccións de 1982, o PSOE perde as provincias de Zamora e Guadalaxara, así como a cidade autónoma de Melilla, que pasan a Coalición Popular. Esta formación política á súa vez perde a de Ávila, onde o CDS de Adolfo Suárez obtén un apoio maioritario. O partido CiU arrebata Lleida ao PSOE.

* Os resultados co 99,99% dos votos escrutados foron:

*(*) Tomando como base os escanos do Partido Comunista*

## As eleccións en cifras 
O 22 de xuño estaban inscritos no censo electoral 29&nbsp;117&nbsp;613 persoas, das cales un 70,49% votou, e un 30,26% abstívose.

* Outras cifras
*: Votos válidos: 98,43%
*: Votos nulos: 1,57%
*: Votos a candidaturas: 99,4%
*: Votos Brancos: 0,6%

### Ligazóns externas 
* Datos completos do Ministerio do Interior
Eleccións xerais de España de 1982

O 28 de outubro de 1982, os españois maiores de idade foron chamados ás urnas para renovar as Cortes, por terceira vez dende a Transición. Nestas eleccións, o Partido Socialista de Felipe González conseguiu unha amplísima maioría absoluta, ocupando 202 escanos dos 350 dos que consta o Congreso dos Deputados. Mentres a UCD sufría unha fortísima baixada, e Alianza Popular ocupaba por primeira vez o seu espazo dentro da política.

* Os resultados con 99,99% dos votos escrutados foron:

## As eleccións en cifras 
O 28 de outubro estaban inscritos no censo electoral 26&nbsp;846&nbsp;940 persoas, das cales un 79,97% votou e un 20,03% abstívose.

* Outras cifras:
*: Votos válidos: 98,05%
*: Votos nulos: 1,95%
*: Votos a candidaturas: 99,53%
*: Votos Brancos: 0,47%
Eleccións xerais de España de 1979

O 1 de marzo de 1979 celebráronse en España eleccións xerais para renovar as Cortes por segunda vez na Transición española. Adolfo Suárez, con UCD, conseguiu unha ampla maioría, con 47 escanos de diferenza respecto á segunda forza máis votada, o PSOE.
Os resultados foron practicamente os mesmos que nas eleccións anteriores, celebradas dous anos antes. Subiron todos os partidos nacionais, menos AP, que se presentou como Coalición Democrática. A extrema dereita conseguiu por primeira vez un deputado no Congreso, na persoa de Blas Piñar.

## Participación 
O 1 de marzo estaban inscritos no censo electoral 26&nbsp;836&nbsp;490 persoas, das cales un 68,04 % votou e un 31,96% abstívose.

*: Votos válidos: 98,53 %
*: Votos nulos: 1,47 %
*: Votos a candidaturas: 99,68 %
*: Votos brancos: 0,32 %

## Resultados 
* Os resultados co 99,99 % dos votos escrutados foron:

## Galería de imaxes

Elecciones generales 1979 Distrito electoral de Pontevedra. Diputados. Unidade Galega.jpg|Papeleta de Unidade Galega no distrito electoral de Pontevedra.
Elecciones generales españolas de 1979 - distribución del voto.svg|miniatura|Partidos maioritarios por provincias.
Ed Wood

**Edward D. Wood Jr.**, máis coñecido como **Ed Wood**, nado en Poughkeepsie (estado de Nova York) o 10 de outubro de 1924 e finado o 10 de decembro de 1978, foi un director, produtor, guionista, editor e actor de cine estadounidense. Está considerado como o peor director de tódolos tempos.

## Traxectoria 
Interesouse desde moi novo polo cine, especialmente polas películas de terror e do oeste. Aos 11 anos os seus pais regaláronlle unha cámara de cine, iniciando así a súa paixón pola industria cinematográfica.

Tras servir na segunda guerra mundial (confesando anos despois ter combatido vestindo roupa interior de muller), estableceuse en Hollywood en 1948. Alí comezou a actuar en obras de teatro á vez que intentaba atopar produtores dispostos a financiar os seus proxectos.

Tras varios intentos infrutuosos, finalmente coñeceu a Alex Gordon, co que escribiu algúns guións e que finalmente o axudou a coñecer a Béla Lugosi, famoso actor de películas de terror durante os anos 30, destacando o seu papel de Drácula, e que, xa na súa etapa crepuscular e tras facerse amigo de Ed, participaría nas súas primeiras películas.

*Glen or Glenda*, (1953) foi o debut cinematográfico de Ed e a única película non producida polo mítico director. Nela tratábase o controvertido tema do travestismo, nunha época na que este tema non estaba moi de actualidade.

A súa segunda película, *Bride of the Monster* (1955) supuxo a primeira incursión do peculiar director no xénero de terror, dando o papel protagonista a Béla Lugosi e secundado polo loitador sueco Tor Johnson.

En 1956 morreu Béla Lugosi, feito que significou un duro golpe para Ed, quen, tras varias incursións na televisión e proxectos de menor categoría, finalmente roda en 1959 a que por moitos é considerada a súa peor película (ou mellor, segundo se mire): *Plan 9 from outer space*. Partindo das últimas escenas que rodou Lugosi en vida (apenas 5 minutos), Ed escribiu o guión en menos de dúas semanas e utilizou metraxe sobrante en estudios doutras películas. Cun orzamento inferior a 6.000 dólares, rodou unha película con moitos buratos e fallos de posta en escena, que dificilmente conseguiu un distribuidor e que, non dando beneficios, foi retirada rapidamente dos teatros e salas onde se estreou.

No momento da súa morte, en 1978 quedara no esquecemento, ata que ese mesmo ano publicouse un libro, *The Golden Turkey Awards*, que o definía como o peor director de cine de tódolos tempos.

En 1994 Tim Burton rodou a película *Ed Wood*, con Johnny Depp no papel principal, como homenaxe biográfico ao director.

## Filmografía 
* *Glen or Glenda* (1953)
* *Jail Bait* (1954)
* *Bride of the Monster* (1955)
* *Final Curtain* (1957)
* *The Night the Banshee Cried* (1957)
* *Plan 9 from Outer Space* (1959)
* *Night of the Ghouls* (1959)
* *The Sinister Urge* (1961)
* *The Love Feast* (1969)
* *Take it out in Trade* (1970)
* *Excited* (1970)
* *The Only House* (1971)
* *Necromania* (1971)

### Televisión 
* *The Sun Was Setting* (1951)
* *Crossroad Avenger: The Adventures of the Tucson Kid* (1953)
Arturo Vázquez Núñez

**Arturo Vázquez Núñez**, nado en Ourense o 15 de novembro de 1852 e finado na mesma cidade o 2 de marzo de 1907, foi un polígrafo ourensán especialista en Historia e Arqueoloxía.

## Traxectoria 
Estudou Medicina en Santiago de Compostela aínda que abandonou en 1871. Ao ano seguinte pasou a traballar como oficial no Ministerio de Graza e Xustiza sendo ministro o galego Montero Ríos. De volta en Ourense en 1887 incorpórase ao claustro do Instituto como profesor de francés ata 1891.

Pertenceu á xeración de Valentín Lamas Carvajal (nacido en 1849) e Manuel Curros Enríquez (nacido en 1851) cos que mantivo estreita relación. Formou parte do faladoiro do Museo de Ourense xunto a Benito Fernández Alonso, Marcelo Macías, Manuel Martínez Sueiro e outros.

Publicou a maioría dos seus traballos de investigación no Boletín da Comisión Provincial de Monumentos Históricos e Artísticos de Ourense. Tivo unha grande influencia na formación intelectual dos membros máis destacados da Xeración Nós, pois sendo un destacado bibliófilo, puxo a súa extensa biblioteca da rúa de San Fernando (hoxe Irmáns Villar) á disposición dos estudosos da cidade.

Tamén escribiu para xornais como *O Tío Marcos da Portela* e *El Heraldo Gallego* fundados por Valentín Lamas Carvajal en 1874 e 1876 respectivamente. Foi cronista da cidade de Ourense (1893-1907) e mesmo tenente de alcalde, académico correspondente da Real Academia da Historia, socio de mérito da Sociedade Arqueolóxica de Pontevedra, ademais de membro fundador da Real Academia Galega.

## Obra 
* *Gramática francesa elemental* (1891)
* *La Arquitectura cristiana en la provincia de Orense durante el período medieval* (1894)
* *La ex-colegiata de Junquera de Ambía* (Boletín da Comisión Provincial de Monumentos, 1900)
* *Un sarcófago cristiano del siglo V* (Boletín de la Real Academia de la Historia, 1903)
* *Iglesias románicas de la provincia de Orense* (Boletín de la Real Academia de la Historia, 1907)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*