COROT

**COROT** (do francés "**CO**nvection **RO**tation et **T**ransits planétaires", ou sexa en inglés "COnvection ROtation and planetary Transits") é unha misión espacial liderada polo CNES (a axencia espacial francesa) xunto coa Axencia Espacial Europea e outros socios internacionais. Os dous obxectivos da misión son a busca de planetas extrasolares con períodos orbitais curtos e facer observacións astrosismolóxicas mediante a medición das oscilacións de tipo solar en estrelas. Foi lanzado ás 14:28:00 UTC do 27 de decembro de 2006 a bordo dun foguete Soiuz 2. **COROT** fixo a súa primeira observación o día 18 de xaneiro de 2007. É o primeiro observatorio adicado totalmente á detección de planetas extraolares. Detectou o seu primeiro planeta extrasolar, COROT-1b, en maio de 2007. Inicialmente planeouse unha vida útil para COROT de 2,5 anos a partir do lanzamento, pero a misión estendeuse primeiro ata xaneiro de 2010 e logo ata polo menos 2013.

## Deseño da nave 
O deseño óptico de COROT minimiza a luz incidente da dispersión pola Terra e proporciona un campo de visión de 2,7º por 3,05 graos. O camiño óptico de COROT consiste nun telescopio afocal fóra de eixo de 27&nbsp;cm de diámetro albergado nun receptáculo opaco de dous seccións deseñado especificamente para bloquear a luz solar reflectida pola Terra e unha cámara cun obxectivo dióptrico e unha caixa focal. Dentro da caixa focal atópase unha matriz de catro detectores CCD protexidos contra a radiación por un escudo de aluminio de 10&nbsp;mm de espesor. Os CCD usados en astrosismoloxía está desenfocados por unha lonxitude de 760 μm cara ao obxectivo dióptrico para evita-la saturación das estrelas máis brillantes. Un prisma diante dos CCD utilizados na detección planetaria proporciona un pequeno espectro deseñado para dispersar con máis intensidade as lonxitudes de onda azuis.

Os catro CCDs son do modelo 4280, proporcionados por E2V Technologies e teñen un tamaño de 2048 x 2048 pixeles, tendo cada píxel unha superficie de 13,5 x 13,5 μm², o que corresponde a un tamaño angular de 2,32 segundos de arco. Os CCDs son arrefriados a unha temperatura de -40&nbsp;°C (233,4 K) e alíñanse nun patrón cadrado, con cada parella adicada respectivamente á detección planetario e á astrosismoloxía. O campo de visión para a detección planetaria é de 3,5º.

COROT tamén levará a cabo observacións astrosismolóxicas, podendo detectar as variacións de luminosidade asociadas coas pulsacións acústicas das estrelas. Este fenómeno permite o cálculo preciso da masa da estrela, a súa idade e a súa composición química, ademais de permitir comparar o Sol con outras estrelas.

En cada campo de visión haberá unha estrela que será o obxectivo principal para astrosismoloxía, así como ata nove outros obxectivos. Simultaneamente o observatorio rexistrará o brillo de 12.000 estrelas máis brillantes de magnitude 15,5 para o estudo sobre planetas extrasolares. Espérase que como resultado se atopen unhas cantas ducias de planetas.

A misión comezou o 27 de decembro de 2006 co lanzamento do observatorio a bordo dun foguete Soiuz 2-1b ata unha órbita polar de 827&nbsp;km de altura. A primeira observación da campaña científica tivo lugar o 3 de febreiro de 2007.

## Desenvolvemento 
COROT foi construído principalmente polo CNES, a onde foron enviadas os compoñentes individuais para montar o observatorio. A baía de equipamento, que alberga a electrónica de obtención de datos e de preprocesamento, foi construída polo laboratorio LESIA, pertencente ó observatorio de París, e levou 60 persoas-ano completalo. No día de operacións número 300 a ESA informou de que COROT estaba descubrindo exoplanetas a un ritmo determinado pola disposición de recursos que permitiran confirmar e seguir as deteccións. O 20 de decembro de 2007 publicáronse resultados adicionais, confirmándose o descubrimento dun segundo exoplaneta, COROT-2b, cun radio de 1,4 veces o de Xúpiter e 3,5 veces a súa masa. O período orbital é menor de dous días. Os resultados astrosismolóxicos foron publicados na mesma nota de prensa. Publicáronse tres artigos científicos describindo os dous exoplanetas, con confirmación polo método da velocidade radial, que apareceron en *Astronomy and Astrophysics* en maio de 2008 (Barge 2008, Alonso 2008 and Bouchy 2008). Nese mesmo mes anunciouse o descubrimento de COROT-3b, un obxecto que é algo entre unha anana marrón e un planeta.

En febreiro de 2009 anunciouse o descubrimento de COROT-7b, o exoplaneta máis pequeno descuberto, con 1,7 veces o diámetro terrestre.

COROT atopou tres estrelas que mostran un comportamento sismolóxico semellante ó do Sol (oscilacións e granulacións), aínda que son máis quentes que este.

### Planetas descubertos por COROT 
Atopáronse sete obxectos planetarios durante a misión.

#### Notas 
* Nota a: As coordenadas celestes exactas e a identificación polo catálogo estándar para a estrela hóspede non foron publicadas para *COROT-6b* a data de 31 de xullo de 2009.

## Fallo da unidad de procesamento número 1 
O 8 de marzo de 2009 o satélite sufriu a perda de comunicación coa unidade de procesamento número 1, adicada ó procesamento de datos dun dos dous fotodetectores da nave. As operacións científicas reiniciáronse a principios de abril coa unidade de procesamento número 1 fóra de servizo e coa número 2 funcionando normalmente. A perda do fotodetector número 1 implica a perda dun dos CCD adicados á astrosismoloxía e dun dos CCD adicados á detección planetaria. O campo de visión do satélite polo tanto viuse reducido nun 50%. A perda do canle 1 parece ser permanente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Kepler (telescopio)
* Planeta extrasolar
* Zona de habitabilidade

### Ligazóns externas 
* CoRoT N2 Arquivo público