open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Alejandro Gómez

**Alejandro Gómez Cabral**, tamén coñecido como **Alexandre Gómez**, nado en Zamáns (Vigo) o 11 de abril de 1967 e finado tamén en Zamáns o 31 de xaneiro de 2021, foi un atleta galego. Correu, entre outras, coa sección de atletismo do Celta de Vigo.
## Traxectoria 
Empezou de novo, acadando importantes marcas en categorías de idade. Foi récord de España júnior en 2000 m (5'09"5), récord de España xuvenil nos 5000 m (14'16"7) e récord estatal de 10 000 m na categoría promesa, así como campión de España de 3000 m obstáculos nesa última categoría. Na primeira etapa da súa traxectoria deportiva tamén destacou nas probas de campo, onde acadou o estatal de cross en 1984 como xuvenil, e os estatais de cross en 1986, 1987 e 1988 como promesa. O seu maior éxito foi a medalla de prata conseguida nos mundiais de atletismo júnior, en Atenas (1986), na distancia de 5.000 m, cunha marca de 13'55"94.

Xa en categoría absoluta, conseguiu varios campionatos nas distancias máis longas do fondo. Por exemplo, foi campión galego de cross en cinco ocasións consecutivas, e campión estatal de cross en 1989 e en 1995. Tamén foi campión estatal de 10 000 m en pista nos anos 1989, 1991, 1993, 1995 e 1996, e de medio maratón en 1992 e 2003.
miniatura|A cidade de Vigo ós seus atletas.
A nivel internacional, a súa primeira participación olímpica tivo lugar nos Xogos de Seúl, en 1988, na distancia dos 5.000 m. Máis tarde, xa habituado á gran distancia, disputou os 10.000 m de Barcelona e os de Atlanta, onde obtivo a mellor posición ao rematar na 15ª posición cunha marca de 29'38"11.

Nos campionatos do mundo de atletismo a súa mellor actuación foi a 9ª praza na final dos 10.000 m en Tokyo, cunha marca de 28'13"71, mentres que en Goteborg foi 16º. Desa época é tamén a medalla de prata conseguida nos campionatos de Europa de cross celebrados en Alnwick e a oitava praza nuns mundiais de medio maratón celebrados en Palma.

Na parte final da súa traxectoria deportiva dedicouse ao maratón. Nesa proba foi 5º nos europeos de Budapest en 1998, 40º nos mundiais de Sevilla en 1999 e 6º nos europeos de Múnic en 2002. Foi 41 veces internacional con España. Ademais, ostentou o récord estatal de maratón en 1997 ao conseguir unha marca de 2:07'54".

En xuño de 2020 foille detectado un tumor cerebral sen posibilidade de operación. O 11 de xullo dese ano recibiu unha homenaxe en Vigo por parte do atletismo galego, organizado pola Federación Galega, e coa participación de numerosos atletas, tamén de fóra de Galicia, como o plusmarquista mundial Sebastian Coe, quen definiu a Gómez como unha "lenda do atletismo".

Na data do seu falecemento era o posuidor dos récords galegos de 10000, maratón e medio maratón en categoría absoluta, así como de varios récords en diferentes distancias en categorías de veteranos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
-598

## Acontecementos 
* Nabucodonosor II, rei de Babilonia toma a cidade de Xerusalén.
** Fin do reinado de Xoaquín, monarca de Xudá desde -609, que é feito prisoeiro polos babilonios e levado cativo.
** Nabucodonosor impón como rei de Xudá a *Matanías*, a quen fai chamar Sedecías (reinará até -587)

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Outros 
* Historia ano a ano
-601

## Acontecementos 
* O rei de Babilonia, Nabucodonosor, contra prognóstico, é derrotado nas fronteiras de Exipto, cando tentaba invadir o país, logo do seu éxito no -605.
** A súa derrota alenta a rebelión nalgúns dos países submetidos aos babilonios, como Xudá

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Outros 
* Historia ano a ano
Melqart

**Melqart** era o deus máximo no panteón relixioso da cidade de Tiro en Canaan, e doutras cidades fundadas por tirios, como Cartago ou Gadir. Era denominado comunmente, tamén, *Baal Melqart*. Outras grafías frecuentes coas que pode aparecer o nome son *Melkart* e *Melcart*.

Nas moedas aparece representado cabalgando un cabalo de mar.

## Étimo 
O seu nome componse dos vocábulos fenicios *milk* "rei" e *qart* "cidade"; é dicir "rei da cidade". O determinante *baal* significa "señor, dono, amo", e, en xeral, "deus".

## Asimilación sincrética
Na civilización grecorromana foi asimilado a Heracles/Hércules, sendo por tanto representado co aspecto e os atributos deste.

## Nome téoforo
A importancia do deus pode observarse no éxito do seu nome entre os fenicios, como no do xeneral cartaxinés Hamílcar e doutros membros da súa familia.

## Historia
[miniatura|240x240px|Posible representación tardía de Melqart, de [Mozia, Sicilia.|esquerda]]
miniatura|Estatuíña do Hércules gaditano.
O culto a Melqart, sobre cuxas orixes hai pouca información, estaba asentado en Tiro desde o século X a. C. polo menos. Afírmase que o rei Hiram, contemporáneo de Salomón, construíu o seu templo na cidade.

Os mariñeiros tirios difundiron o seu culto por todo o Mediterráneo, de xeito que Melqart, que era unha divindade solar, adquiríu tamén caracteres mariños. O seu culto foi moi importante en Cartago durante os primeiros séculos da cidade, mais a partir dos desastres bélicos en Sicilia, Melqart perdeu influencia entre os púnicos, sendo desprazado na preeminencia por Baal Hammón. Do mesmo modo a súa parella feminina, Astarté, foi desprazada por Tanit Pene Baal.

En Gadir o seu culto foi tan importante ou, talvez, aínda máis, de xeito que se podía dicir que era a urbe de Melqart. Posuía un famoso templo, sito na actual illa de Sancti Petri, coñecedísimo en todo o Mediterráneo, e a súa imaxe aparecía nas moedas gaditanas. É posíbel que as famosas Columnas de Hércules fosen "de Melqart" orixinariamente, mais carecemos da proba documental directa.

Máis a occidente aínda, no actual Marrocos, outra fundación fenicia, Lixus, posuía tamén un templo dedicado a Melqart.
-628

## Acontecementos 
* Comeza a actuación pública do profeta Xeremías en Xudá.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Outros 
* Historia ano a ano
-595

## Acontecementos 
* Estalan rebelións no reino de Babilonia (até -594).

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
Xosé Cora

**Xosé Cora Rodríguez**, nado no Porto do Barqueiro (Mañón) en 1922 e finado na Coruña o 28 de febreiro de 2008, foi un xurista galego, primeiro Valedor do Pobo.

## Traxectoria 
Ingresou na carreira xudicial en 1950. O seu primeiro destino foi o xulgado de primeira instancia e instrución de San Vicente de la Barquera, e despois xa en Galicia ocupou praza nos xulgados de Corcubión, Quiroga e Sarria. Ascendeu a maxistrado en 1961 con destino na Audiencia Provincial de Badaxoz, e volveu ao ano seguinte a Galicia como maxistrado xuíz en Ourense.

No ano 63 foi designado xuíz instrutor do caso do metílico, un envelenamento masivo pola produción de alcol de consumo humano elaborado a base de alcol metílico e que provocou 51 falecidos en España. En 1983, José Cora incorporouse como maxistrado na Audiencia Provincial de Ourense, e en xullo de 1983 foi designado presidente da Audiencia Territorial da Coruña. Posteriormente foi o primeiro presidente do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia, durante un ano escaso, entre marzo de 1989 e maio de 1990, cando se xubilou como xuíz. Durante eses meses, a súa angueira principal foi aplicar a Lei de demarcación de Galicia para desenvolver o sistema xudicial galego.

Xosé de Cora foi nomeado Valedor do Pobo en 1990, o primeiro da historia da institución. Foi o encargado de poñela en funcionamento e dotala de práctica de traballo, e foi renovado no seu posto en 1995 polo consenso do Parlamento. Estivo no cargo ata febreiro de 2002, 20 meses máis do que lle correspondía, por falta de acordo das forzas políticas galegas no nomeamento dun substituto.
Les Très Riches Heures du duc de Berry

miniatura|dereita|*Les Très Riches heures du duc de Berry*: O mes de setembro.
***Les Très Riches Heures du duc de Berry*** (*As moi ricas horas do duque de Berry*) é un libro de horas que o duque Xoán I de Berry encargou aos Irmáns Paul, Jean e Herman de Limbourg, mais que non foi acabado até despois da súa morte. O manuscrito está conservado no Museo Condé de Chantilly (Francia).

É probabelmente o manuscrito ilustrado máis importante do século XV. Contén máis de 200 folios, dos cales máis da metade conteñen ilustracións a toda páxina.

Foi pintado entre 1412 e 1416 polos Irmáns de Limbourg, que o deixaron inacabado á súa morte, que coincidiu coa do duque en 1416. Jean Colombe acabou as ilustracións entre 1485 e 1489 para Charles I de Savoia.

Contén, entre outras, unha ilustración extraordinaria da Ascensión de Cristo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Libro de horas
* Libro de horas de D. Manuel  
* Libro de horas da raíña María de Navarra 
* Arte gótica
* Gótico Internacional
* Primitivos flamengos
* *Les Petites Heures de Jean de Berry*
* Metón
* Ciclo metónico
* Iluminura
* Manuscrito
* Ano trópico

### Ligazóns externas
Xosé Cora (homónimos)

Co nome de **Xosé Cora** podemos estar facendo referencia a:

*Xosé Cora Rodríguez, xuíz galego e primeiro Valedor do Pobo.
*Xosé de Cora Paradela, xornalista lugués.
César Sánchez López

**César Sánchez**, nado en Sobrado en 1936 e finado na Coruña o 7 de maio de 2010, foi un músico e director de coro galego, coñecido por ser o creador da Escolanía del Recuerdo. Morreu por causa dunha pneumonía.

## Traxectoria 
### Formación e carreira 
Estudou no Real Conservatorio Superior de Música de Madrid. De técnica autodidacta na ensinanza musical para nenos, fundou e dirixiu a primeira Escolanía no Colexio de La Salle de Santander, en 1952. Trasladouse a Madrid a mediados dos 50 e organizou o coro infantil do "Santo Ángel de la Guarda", alternando a súa dirección coa Escolanía do Santísimo Sacramento.

En 1960 fundou a Escolanía da "Sagrada Familia", pertencente ó colexio do mesmo nome, en Madrid. Un ano máis tarde incorporouse ó colexio dos Xesuítas de Chamartín, onde se fixo cargo da Escolanía do colexio Nuestra Señora del Recuerdo. O seu traballo une, ademais, o interese por incorporar nenos do suburbio á vida social mercede á súa integración a través da música.

Á fronte desta Escolanía interveu en máis de 100 concertos no Teatro Real de Madrid, realizou xiras por diversos países europeos, gravou discos e actuou en numerosos programas de radio e televisión.

## Distincións 
Recibiu a Medalla de Ouro da UNICEF pola súa entrega artística a favor dos nenos, e en 2004 a Encomenda de Afonso X O Sabio pola súa dedicación á música.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrega da Orde de Alfonso X
Libro de horas

[miniatura|dereita|Páxina dun libro de horas británico, o *[Book of Hastings*, ca. 1470.]]

Un **libro de horas**, aínda que cada un sexa único, contén unha colección de textos litúrxicos, de oracións e de salmos, coas ilustracións correspondentes, constituíndo unha escolma básica para a práctica da relixión católica. É o tipo máis corrente de obra medieval con ilustracións miniadas ou iluminuras.

Na súa forma orixinaria o libro de horas non recollía senón os textos apropiados para as horas litúrxicas. Co tempo, o texto foi enriquecido con datos como un calendario cos rezos e as misas para certos días festivos.

Como numerosos libros de horas están ilustrados, constitúen a fonte dunha importante documentación iconográfica da vida, en especial para os séculos XV e XVI, e tamén sobre o cristianismo tardomedieval.

Desde finais do XV, foron impresos libros de horas, realizados por xeral con técnicas xilográficas.

O máis célebre dos libros de horas é posibelmente *Les Très Riches Heures du Duc de Berry*, realizado polos irmáns de Limbourg entre 1412 e 1416 por encargo do duque de Jean I de Berry , e que tamén encargou *Les Petites Heures de Jean de Berry*, *Les belles heures du Duc de Berry* e *Les Riches heures du Duc de Berry*.

Con frecuencia ao longo do XVI, o libro de horas era o primeiro e único libro que se compraba. Porén estes libros impresos, menos luxuosos, eran denominados, sinxelamente, "devocionarios".

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Liturxia
* *Livro de Horas de D. Manuel*
* *Libro de horas da raíña María de Navarra*
* Arte gótica
**Les Très Riches Heures du duc de Berry*
*Primitivos flamengos
*Metón
*Ciclo metónico
*Manuscrito
*Ano trópico
Albarda

miniatura|Burro con albarda.
A **albarda** é un aparello utilizado nas cabalarías de carga consistente principalmente en dúas almofadas feitas de liño ou arpilleira e cubertas con coiro, normalmente recheas de palla ou algún outro material brando como a seda, que se colocan sobre o lombo das cabalarías e que se cinguen por baixo da barriga por medio de cinchas e á que se lle dá solidez con paus coñecidos como fueiros. Ten como función evitar que o animal se fira ao transportar mercadorías ou persoas, as destinadas ao transporte de persoas son máis lixeiras cás destinadas ao transporte de mercadorías. O **albardeiro** é o encargado de elaborar e arranxar as albardas.
Afonso Cerón

**Afonso Cerón** (ou **Xerone** ou **Girón**), nado en Granada, foi un xadrecista español do século XVI.

## Traxectoria 
Cerón era sacerdote e cóengo. Cerón escribiu un libro sobre xadrez do que non se coñece hoxe ningún exemplar. O seu nome era *De latrunculorum ludo* ("Do xogo do Xadrez").

Era considerado un dos mellores xadrecistas da súa época en Europa. Nesa calidade foi invitado polo rei Filipe II ao torneo celebrado en 1575 en El Escorial. Alí estiveron tamén o siracusano Paolo Boi, o estremeño Ruy López de Segura, creador da apertura Ruy López, e Leonardo da Cutri. Venceu este último.

## Notas
Friedrich Herlin

miniatura|dereita|275px|Os peregrinos de Compostela, no retablo de Rothenburg ob der Tauber 
**Friedrich Herlin** (nado ca. 1430 en Nördlingen, morto ca. 1500) foi un pintor alemán do final da Idade Media, ás veces é citado como **Fritz Herlin**.

## Obra
Herlin exerceu a súa actividade especialmente en Rothenburg ob der Tauber, onde se pode admirar a súa obra mestra, o "retablo dos doce apóstolos", erguido sobre do altar maior da igrexa de St. Jakob (*Santiago*) (1466). Da súa autoría é tamén un retablo sobre a vida de Cristo e a Adoración dos Magos  en Bopfingen (1472) e mais un tríptico no que se representa a Virxe Nai co Neno, san Lucas e santa Margarida, en Nördlingen (1488). Todas estas obras levan a súa sinatura.

## Caracteres pictóricos
Herlin móstrasenos na actualidade como o sucesor de Rogier van der Weyden, mais o seu estilo non chega a un modo de expresión totalmente persoal. Non temos certeza algunha de que Herlin traballase nos Países Baixos, mais probabelmente seguiu unha aprendizado semellante aos de   Martin Schöngauer e Hans Holbein o Vello, que se formaron na escola de  Der Weyden. O retabuo de Rothenburg mostra grupos e figuras, movementos e roupaxes que semellan copiados dos de Van der Weyden ou de discípulos de Hans Memling. A Virxe de 1488 presenta características que son inexplicábeis sen contactos con pintores contemporáneos da Suabia.

Herlin carece do xenio de Schöngauer, non ten a delicadeza dos discípulos de Quentin Metsys, mais sen dúbida contribuíu ao desenvolvemento da arte en Suabia.

## Galería

Ficheiro:Main altarpiece - St.Jakob - Rothenburg ob der Tauber - Germany 2017.jpg|Retablo dos doce apóstolos, Rothenburg ob der Tauber
Ficheiro:Friedrich_Herlin_001.jpg| Retablo de Nördlingen: O doador Jakob Fuchsart e seus fillos
Ficheiro:Friedrich_Herlin_002.jpg|Retablo de Nördlingen: A esposa de Jakob Fuchsart e súas fillas
-1375

## Acontecementos 
* Comeza o reinado de Burnaburiash II, monarca de Babilonia (até -1347).

## Arte e cultura 
*

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
Skol

dereita|miniatura|Publicidade de Skol no xornal *El Correo Gallego*, 1976.
[miniatura|Publicidade de Skol no Carnaval de [Salvador, Baía|Salvador de Baía.]]
**Skol** é unha marca de cervexa de propiedade da empresa dinamarquesa Carlsberg, antigamente comercializada en Galiza, mais que agora se comercializa exclusivamente no mercado brasileiro, onde é líder.

O nome procede do termo sueco *skål*, usado para brindar. Durante un tempo, a cervexa usou como imaxe de promoción o personaxe de cómic de Hägar the Horrible, creado por Dik Browne.

## Historia
A cervexa Skol Pilsen foi presentada no mercado o 25 de agosto de 1964 en Europa. O nome correspóndese coa transcrición fónica de *skål*, palabra danesa que significa "á túa saúde" no contexto dos brindes. A súa historia estivo marcada polos adiantos técnicos e de deseño: en 1971 lanzou a primeira lata e en 1979 foi a primeira marca en fabricar as latas en aluminio. A marca desapareceu de Europa entre as décadas de 1980 e 1990.

Chegou a Brasil no ano 1967 e na actualidade é a cervexa máis vendida naquel país. É un dos maiores patrocinadores de eventos e mantén no mercado cervexas tipo pilsen, de barril e cervexa con limón, producidas todas elas pola firma AmBev. Como marca, *Skol* é a cuarta máis valiosa do Brasil.

En 1970 a cervexa Skol comezou a producirse na fábrica da Barxa, situada na rúa García Barbón de Vigo. Era propiedade da firma española Unión Cervecera, e foi pechada en 1989.

## Notas
-1330

## Acontecementos 
*

## Arte e cultura 
*

## Nacementos 
*

## Mortes 
* Assur-uballit I, rei de Asiria desde -1365.

## Outros 
*

Historia ano a ano
-1297

## Acontecementos 
* Accede ao trono de Babilonia o rei Kadashman-Turgu (até -1280), que sucede a Nazimaruttash, morto o ano anterior.

## Arte e cultura 
*

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
-1284

## Acontecementos 
* O faraón de Exipto, Ramsés II, e máis o monarca Kattushilish III, rei de Hatti, asinan un tratado de paz.

## Arte e cultura 
*

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
Humberto Solleiro

**Humberto Solleiro Rivera**, coñecido tamén como **"o Chapapote"** nado en Vigo en 1896 e finado na mesma cidade o 30 de outubro de 1936, foi un sindicalista galego. Participou na resistencia á sublevación que deu orixe á guerra civil española en Lavadores, a súa localidade de residencia, tras o cal foi capturado polos sublevados e executado poucos meses despois. Ás veces aparece nomeado tamén como **Humberto Solleiros**.

## Traxectoria 
Casou con Urania Mella, activista feminista e de esquerdas, filla do pensador anarquista Ricardo Mella, coa que tivo catro fillos, Humberto, Raúl, Alicia e Concepción (Conchita). Foi traballador de Tranvías Eléctricos de Vigo. Pertenceu desde mozo ao Consello Sindical Ferroviario da UXT en Vigo e á directiva local da Asociación de Amigos da Unión Soviética. Activo sindicalista, combinou a súa militancia coa promoción do deporte.

Moi integrado nos movementos sindicais e culturais do seu pobo (naquel momento Lavadores era un concello independente de Vigo e constituía un suburbio obreiro e fabril, sociedade sindicalista dedicada a difundir o deporte xuvenil. O grao de mobilización política e sindical da localidade levou a Lavadores a ser denominado "a Pequena Rusia".

### Guerra civil española 
Tras o estalido da sublevación en distintos puntos de España e o protectorado de Marrocos a partir do 17 de xullo, a cidade de Vigo mantívose en calma até o luns 20 de xullo, cando unha compañía de Infantaría dirixida polo capitán Carreró leu na Porta do Sol o bando declarando o estado de guerra. Na contigua Lavadores, a resistencia contra a sublevación organizouse ao redor de tres barricadas que pretendían impedir o acceso dos militares sublevados. Solleiro, xunto coa súa esposa, participou na defensa dunha delas, a do Calvario.

Ao ser superadas as defensas polos sublevados, Solleiro e a súa muller fuxiron, pero foron detidos na próxima Redondela. Ambos foron condenados á morte polo delito de rebelión, e Solleiro foi executado sumariamente o 30 de outubro de 1936 con Miguel Gómez Pardo, Francisco González Martínez e Gabino González Martínez,
mentres que a ela foille conmutada a pena pola de 30 anos de prisión. A causa rexistrada da morte foi unha «profusa hemorraxia interna».

Tras a execución de Solleiro e o encarceramento de Urania Mella, os seus catro fillos quedaron ao coidado da familia do primeiro, a cal, con todo, era partidaria da sublevación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Causa 868/36 
### Outros artigos 
* Urania Mella

### Ligazóns externas 
*
-1271

## Acontecementos 
* Para reselar a alianza entre Hatti e Exipto, o faraón Ramsés II casa cunha princesa hitita.

## Arte e cultura 
*

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
-1244

## Acontecementos 
* Tukulti-Ninurta accede ao trono de Asiria (até -1208), como sucesor do rei Salmanasar I, morto no ano anterior

## Arte e cultura 
*

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
-1274

## Acontecementos 
* Salmanasar I sobe ao trono asirio (até -1245), como sucesor do rei Adad-nirari, falecido no ano anterior.

## Arte e cultura 
*

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
Carlos Blanco

**Carlos Blanco** pode referirse a:

* **Juan Carlos Blanco Fernández** (1847-1910), político uruguaio.
* **Carlos Blanco Galindo** (1882-1943), expresidente de Bolivia.
* **Carlos Blanco Yáñez** (1934-1998), editor galego.
* **Juan Carlos Blanco Estradé** (1934), avogado e político uruguaio.
* **Carlos Blanco Vila** (1959), actor galego.
* **Carlos José Blanco Smith** (1985), xogador de rugby.
* **Carlos Blanco Pérez** (1986), exiptólogo español.
* **Carlos Blanco Sanxurxo** (1987), subcampión do mundo de culturismo galego.
Daozang

O **Daozang** ou **Canon Taoísta** (chinés tradicional e simplificado: 道藏; *pinyin*: *Dàozàng*; Wade-Giles: *Tao4-tzang4*; "Tesouro do Dao") é un conxunto duns cinco mil textos sacros, recollidos en torno ao ano 400 (e máis recentemente, do *Zhuangzi* e do *Daodejing*). Foron compilados por un monxe taoísta da época, co fin de unir todo o patrimonio filosófico e relixioso do taoísmo, ata comentarios e exposicións de varios mestres sobre os ensinos orixinais do Tao Che King e do Zhuangzi.

O texto está dividido en tres seccións, que respectan as divisións do *Tripitaka* budista. Estas tres divisións están respectivamente dedicadas á técnicas meditativas, aos rituais e aos exorcismos. As tres seccións corresponden a tres niveis de iniciación dun daoshi, un presbítero taoísta, van, de feito, da iniciación de nivel básico, o exorcismo, á de nivel máis alto, a meditación.
Lie Zi

O ***Liezi*** ou ***Lie Zi*** (chinés tradicional e simplificado: 列子; *pinyin*: *Liè Zĭ*; Wade-Giles: *Lieh4-tzu3*) é unha das tres obras fundamentais do taoísmo filosófico, xunto coas máis coñecidas de Laozi e Zhuangzi. É atribuído a Lie Yukou, a quen se considera un personaxe lendario.

O texto foi inscrito na librería imperial co nome de "Tratado da Perfecta Vacuidade". Xeralmente é considerada a máis práctica das obras taoístas principais, fronte ao máis filósofico *Daodejing* ou ao máis poético *Zhuangzi*.

## Historia 
As primeiras referencias ao *Liezi* proceden da primeira metade da dinastía Han. O editor Liu Xiang afirmou ter eliminado repeticións no texto, que organizou en oito capítulos ou *pian* 篇. O *Han shu* coincide en atribuírlle oito capítulos, e conclúe que o texto debe ser anterior a Zhuangzi, xa que este o cita no seu libro. O *Liezi* non volve mencionarse até a dinastía Jin, co comentario elaborado por Zhang Zhan. Todas as versións conservadas na actualidade proceden da edición de Zhang, dividida en oito capítulos ou *juan* 卷.

Durante o reinado do emperador Xuanzong dos Tang, o *Liezi* foi elevado á categoría de clásico daoísta, xunto co *Daodejing* e mais o *Zhuangzi*. Recibiu o nome de *Chongxu zhenjing* 沖虛真經 ("Tratado da perfecta vacuidade").

## Estrutura e contidos 
### Estrutura 
O *Liezi* consta de oito capítulos, recollidos na seguinte táboa:

Moitos destes capítulos reciben o seu nome de célebres figuras históricas ou da mitoloxía chinesa. Así, aparecen os reis sabios da antigüidade, como o Emperador Amarelo (c. 2698- c. 2599 a. C.), o rei Tang de Shang (c. 1617-c. 1588 a. C.) ou o rei Mu de Zhou (c. 1023-c. 983 a.C.), xunto con filósofos como Confucio (551-479 a.C.) ou Yang Zhu (século IV a. C.).

### Contidos 
Adoita considerarse que o *Liezi* é a máis práctica das grandes obras daoístas, en comparación coa narrativa poética do *Daodejing* ou as reflexións filosóficas do *Zhuangzi*. Por exemplo, ofrécese esta descrición da experiencia daoísta pura:

## Traducións 
### En castelán 
* *Lie Zi: El libro de la perfecta vacuidad* (1987). Tradución de Iñaki Preciado Idoeta. Editorial Kairós.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* *Liezi* (La literatura china traducida en España).
I Ching

O **I Ching**, **Yijing** ou **I King** (chinés tradicional: 易經; chinés simplificado: 易经; *pinyin*: *Yìjīng*; Wade-Giles: *I4 Ching1*) é un libro oracular chinés cuxos primeiros textos suponse escritos cara ao 2400 a. C. É un dos Cinco Clásicos confucianos.

## Historia e contidos 
O termo *I Ching* significa **Libro das Mutacións**. O texto foi aumentado durante a dinastía Chou e posteriormente por comentaristas da escola de Confucio. Crese que describe a situación presente de quen o consulta e predicir o modo en que se resolverá no futuro se se adopta ante ela a posición correcta. É un libro adivinatorio e tamén un libro moral, á vez que pola súa estrutura e simboloxía é un libro filosófico e cosmogónico.

### En Occidente 
Leibniz, que mantiña en correspondencia con xesuítas en China, escribiu o primeiro comentario europeo sobre o *I Ching* en 1703. Segundo el, isto demostraba a universalidade dos números binarios e o teísmo, xa que as liñas quebradas, o "0" ou a "nada", non poden converterse en liñas continuas, o "1" ou "unidade", sen a intervención de Deus. 

Ese argumento foi criticado por Hegel, quen proclamou que ese sistema binario e os caracteres chineses eran "formas baleiras" que non podían articular palabras faladas coa claridade do alfabeto occidental.

O comentario de Leibniz sobre o *I Ching* desencadeou un diálogo sobre temas filosóficos occidentais como a universalidade (a idea de que algúns conceptos ou sistemas son aplicables en todas as culturas) e a natureza da comunicación.

O uso do código binario en relación co *I Ching* foi fundamental para a *Characteristica universalis* de Leibniz (unha linguaxe universal teórica), que á súa vez inspirou os estándares da lóxica booleana e para que Gottlob Frege desenvolvese a lóxica de predicados a finais do século XIX. 

No século XX, Jacques Derrida identificou o argumento de Hegel como logocéntrico (segundo ese enfoque, outras formas de expresión e comprensión serían consideradas secundarias e inferiores), pero aceptou sen dúbida a premisa de Hegel de que a lingua chinesa non pode expresar ideas filosóficas.  

Carl Gustav Jung escribiu un prefacio para unha das primeiras versións occidentais do libro, traducida por Richard Wilhelm. Nel, Jung explora o concepto de "sincronicidade", que el define como a coincidencia significativa de eventos externos e estados psíquicos. Para Jung, o I Ching podía ser unha ferramenta para explorar esta idea de sincronicidade, xa que as súas respostas oraculares parecen coincidir de maneira significativa co estado interno do consultante.

O físico Fritjof Capra examinou no seu libro *The Tao of Physics* (*O Tao da Física*) as relacións entre a física moderna e filosofías orientais como o taoísmo e o *I Ching.* Aínda que a obra foi influente, tamén recibiu críticas por parte de científicos que consideran a súa abordaxe como superficial ou incorrecta.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Código binario
* Dualismo
* Historia da informática
* Yin-Yang
Mallo

miniatura|250px|Exemplar de mallo
O **mallo** é un apeiro agricola usado para mallar (é dicir, bater con mallo), para separar o gran da palla e outras envolturas que recobren o gran (rebeiras, puxa, muíña).

O instrumento recibe na Galiza, consonte as comarcas, nomes diferentes: *mallo*, *mal*, *manle* ou *malle*.

## Descrición 
miniatura|Detalle do xogo entre o pértego e o mango dun mallo
O mallo está composto de dous paus, atados por unha correa ou unha cadea. O pau máis longo e menos groso é sostido nas mans do mallador, e ten diversas denominacións, segundo o lugar: *mangueira*, *mangueiro*, *manle*, *manleira*, *moca*, *monca* ou *almanca*. O seu movemento impulsa, a través das correas ou cadeas, un segundo pau, máis groso, que será o que bata no cereal directamente; este recibe tamén diversos nomes: *pértego*, *porro* ou *mallo* propiamente dito.

A correa ou cadea que une ambos paus recibe á súa vez tamén denominacións variadas: *correa*, *puga*, *carrachola*, *narigota*, *asa*, *cedoiro*, *encedoiro*, *oncedoiro*, *loro*, *meá*, *temoeiro* etc. Algúns destes nomes son en realidade unha extensión sinestésica das cubertas de coiro (*casula*, *capeliza*, *camisas*) que poden ter os extremos dos dous paus para protexelos do desgaste por rozamento co seu uso.

Os tamaños de cada peza do mallo varían co cereal no que se empreguen e a experiencia propia do mallador. Datos obtidos de mallos, para trigo, de granxeiros do Quebec (Canadá) mostran mocas de 1,5 m de longo e 3&nbsp;cm de diámetro, con porro de 1 m de longo e 3&nbsp;cm tamén de grosor.

## Retroceso do mallo 
Os mallos caeron en desuso en moitos países a causa da aparición e o acceso do campesiñado ás maquinas de mallar, que liberaban a man de obra campesiña. Máquinas que nas súas fases máis avanzadas son capaces de presentar o gran totalmente limpo de rabeiras e muíña. Porén en moitas rexións mantéñense, pois non existen máquinas que realicen a malla. Así en zonas de Minnesota, nos mesmos Estados Unidos de América, o arroz bravo só pode ser mallado con mallos curtos duns 30&nbsp;cm .

## Usos non agrícolas 
[miniatura|Nunchaku xaponés, arma empregada no [kobudo]]
Como outros apeiros agrícolas, os mallos foron usados como arma polos campesiños que non dispuñan de armas mellores. Unha coñecida evolución do mallo, é o nunchaku xaponés, arma empregada no kobudo.

miniatura|esquerda|100px|O mallo e o caxato, símbolos faraónicos

O mallo, xunto co caxato (con cabo curvado coma un bastón) figura como emblema do faraón do Exipto. O mallo simboliza o papel do faraón como dispensador de alimentos para o seu pobo, e o caxato o papel como pastor dos seus súbditos. Os dous son símbolos que o vinculan con Osiris, ó que lle pertencen, como señor de ultratumba. Como símbolo de poder, o faraón solía ostentar o mallo.
 
En Exipto o mallo era utilizado para bater nos cativos e nos escravos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Malla.
* Malladoira.
Severino Rivas Barja

dereita|miniatura|Homenaxe a Severino Rivas en Ribeiras de Lea.
**Severino Rivas Barja**, nado en Loentia (Castro de Rei) o 13 de setembro de 1875 e finado en Cortapezas (Portomarín) o 29 de outubro de 1936, foi un político, alcalde de Castro de Rei durante a República.

## Traxectoria 
Home de extensa cultura e vencellado ó PSOE. Enviuvou a finais dos anos 1920, e enviou ó seu fillo máis novo, Darío, que daquela tiña 8 anos, á Arxentina, onde xa residían as súas irmás máis vellas. Logo do triunfo da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936, o 18 de marzo o gobernador civil nomeou unha comisión xestora en Castro de Rei encabezada por Serafín Carballo Aguiar para substituír a corporación presidida por Ramón Perejón Pardo. Ao pouco tempo o gobernador nomeou unha nova xestora da que formou parte Severino Rivas, que foi nomeado alcalde accidental o 6 de maio. Tres días despois, o 9 de maio de 1936 foi elixido alcalde por votación dos concelleiros. Debido ao golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 e a ocupación de Galicia polas tropas rebeldes, durou só tres meses no cargo, sendo destituído polo comandante da Garda Civil o 29 de xullo. Severino agochouse en Lugo, pero o 26 de agosto foi detido no Hotel España de Lugo e ingresou na Prisión Provincial. O 29 de outubro sacárono da Prisión e foi asasinado no camiño de Torrentes xunto á capela de Cortapezas (Portomarín), xunto con Víctor Dorrego Queizán.

### Enterro e exequias 
Foi soterrado anonimamente nunha foxa común no que entón era o adro da capela (actualmente o camposanto). Durante máis de 50 anos, Darío Rivas intentou por todos os medios encontrar os restos do seu pai. En 1994, durante unha viaxe de Darío a España, un veciño de Portomarín proporcionoulle os datos que lle permitiron achar o lugar de enterramento. Logo de longas xestións, e coa intervención da Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica, os restos de Rivas Barja foron finalmente enterrados no panteón familiar de Loentia en agosto de 2005.

Na súa lápida pode lerse a inscrición:
::* Que fue alcalde de Castro de Rei, nacido el 13 de septiembre de 1875. Lo asesinaron en Portomarín los falangistas el día 29 de octubre de 1936. Volvió a casa para descansar en paz el día 19 de agosto de 2005.* 

### Querelas 
Con data 14 de abril de 2010, o fillo de Severino, Darío Rivas Cando, canda outras organizacións como a Asociación por la Recuperación de la Memoria Histórica, Abuelas de Plaza de Mayo ou a Federación de Asociaciones Gallegas de la República Argentina presentaron unha querela na Arxentina por xenocidio e crimes de lesa humanidade da ditadura de Francisco Franco, onde se detalla o caso do pai do denunciante.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo
José Rúa Figueroa

**José Rúa Figueroa**, nado en Santiago de Compostela o 20 de maio de 1820 e finado en Madrid o 22 de maio de 1855, foi un xornalista, revolucionario e escritor galego. Foi un dos pais do movemento provincialista en Galicia.

## Traxectoria 
Estudou Medicina na Universidade de Santiago. Publicou alí o seu drama *El arzobispo don Suero* (1840), que a censura eclesiástica local impediu representar. Con Antonio Romero Ortiz fundou *Santiago y a ellos* (1842), periódico satírico de literatura e costumes, e xunto ó propio Romero Ortiz e Antolín Faraldo Asorey, *El Porvenir* (1845), que recollía os ideais do provincialismo galego. Participou na revolta de 1846, escribindo a súa historia en Madrid baixo o pseudónimo de Juan do-Porto.

En Madrid interveu na revolta de 1848, dirixíndose logo á Coruña, onde foi encarcerado. Na prisión escribiu o drama inédito *También por amor se muere*. De novo en Madrid dirixiu o periódico progresista *La Nación*, e desde 1854 *La Gaceta*. Colaborou no *Semanario Pintoresco Español* con artigos costumistas sobre Galicia, como "La cascada de Toja", "Monte Furado" ou "Paso del Ulla en San Juan de Cova". 

Interveu na revolución progresista de 1854, estando detido en diversos momentos. Resultou elixido deputado no Congreso en 1854 pola provincia da Coruña, morrendo no ano seguinte pouco despois de cumprir os trinta e cinco anos.

## Obra
**Reseña histórica de los últimos acontecimientos políticos de Galicia* (1846) 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* Ricardo Navas Ruiz, *El Romanticismo Español*. Madrid: Cátedra, 1982 (3.ª ed.).
### Outros artigos 
* Ramón Rúa Figueroa (irmán)
* Romanticismo
### Ligazóns externas 
*Obras dixitalizadas de José Rúa Figueroa Biblioteca Digital Hispánica, Biblioteca Nacional de España.
Cefeo

Na mitoloxía grega, **Cefeo** é o nome de dous importantes reis gregos.

O máis coñecido era o pai de Andrómeda e esposo de Casiopea. Xuntos gobernaban sobre os Cefenos un dos pobos que habitaban a actual Etiopía (*Joppa*). Os tres personaxes forman parte central do mito de Perseo e Andrómeda. Como o resto dos personaxes principais desta historia Cefeo dá o seu nome a unha constelación do hemisferio boreal. Cefeo era o fillo de Belo, rei de Exipto, quen á súa vez era fillo de Poseidón. Á súa morte o trono pasou a mans de Perses, fillo de Perseo e Andrómeda.

Cefeo é a figura paterna dunha familia real de constelacións cuxa saga domina os ceos do norte; a súa esposa é Casiopea, a raíña vaidosa e a súa filla é a fermosa Andrómeda e é, a través dela, como é máis coñecido. Esta constelación posúe unha historia moi venerable; en Mesopotamia era identificada co rei da cidade-estado de Babilonia, que á súa vez tiña por fillo terreal de Bel, o Baal do Antigo Testamento, chamado Enlil na tradición sumeria. Esta última identidade achéganos unha clave para entender e interpretar o mito astral de Cefeo. Os babilonios dividiron os ceos en "tres camiños", que se repartiron as divindades cósmicas Ea, Enlil e Anu. Enlil vixiaba o camiño inferior, formado polas estrelas circumpolares do norte, entre as que se acha Cefeo.

Algunhas veces presentouse a este rei como unha figura ríxida e autoritaria, sentada ao carricho sobre o polo celestial, facendo honra á súa descendencia da liñaxe do deus celeste Enlil. O poeta latino Manilio (século I) ofrece, como tantas veces no seu tratado de mitoloxía, unha detallada interpretación astrolóxica de Cefeo, na que se describe a este rei como un personaxe fachendoso que gozaba do seu halo de poder.
O tratamento que comunmente recibe na mitoloxía grega é o dunha persoa de carácter débil, sometido aos desexos da súa esposa. O poeta Arato (século –III) ofrécenos a descrición máis clásica do rei "como un coas dúas mans estendidas", sen dúbida unha actitude de súplica cara aos deuses polos desastres cos que o deus Poseidón (Neptuno) azouta as súas terras para castigar o orgullo da raíña Casiopea.

O outro rei de nome Cefeo era fillo de Aleo, rei de Arcadia. Cefeo acabaría converténdose no rei de Texea, no Peloponeso. Cefeo é coñecido por acompañar a Xasón como un dos Argonautas. Cóntase que morreu en batalla axudando a Heracles contra os lacedemonios.
Casiopea

**Casiopea** (en grego antigo Κασσιέπεια o Κασσιόπεια) era na mitoloxía grega  a esposa do rei Cefeo de Etiopía e nai con el de Andrómeda, cuxa beleza ela enxalzaba por encima da das Nereidas. Este orgullo foi a causa de todas as súas desgrazas, pois Poseidón enviou un monstro ao país que devastou as súas terras, e ao que Andrómeda ía ser sacrificada cando foi salvada por Perseo. De acordo con outras fontes Casiopea alardeaba de superar ás Nereidas en beleza, e por esta razón representábase, cando era situada entre as estrelas, como volta de costas.

## Notas
-771

## Acontecementos 
* Unha rebelión na China acaba coa vida do rei Yu da dinastía dos Zhou Occidentais.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
-755

## Acontecementos 
*

## Nacementos 
*

## Mortes 
* **Ashur-dan III**, rei da Asiria. Reinou desde o 773 a.C.

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
-790

## Acontecementos 
* Arquelao sucede a Axesilao como rei de Esparta.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
-785

## Acontecementos 
* Comezo do reinado en Urartu do monarca Argisti I (até -753).

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
-783

## Acontecementos 
* Salmanasar IV sobe ao trono de Asiria (até -773). Sucede a Adadnirari (-811, -783).

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
-782

## Acontecementos 
* Fundación da cidade armenia de **Erebuni**, actual Iereván.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
Grade

[miniatura|dereita|300px|Grade do [O Allo, Zas|Allo (Zas).]]
A **grade** é un instrumento agrícola tradicional constituído por unha armazón de trabes que se entrecruzan en ángulo recto, que está dotado de dentes, máis ou menos próximos uns aos outros, e situados na súa parte inferior, e que permite traballar a terra superficialmente, achaiándoa, rompendo os terróns e recubrindo o solo, de xeito que fique preparada para o sementado e a xerminación. Adoita ser arrastrada por un animal grande (cabalaría, boi) e cargado, con grandes pedras polo normal, se se busca que posúa un maior peso. O enganche efectúase entón cun pau ou cadea, denominado soliño ou *cambón*.

As grades modernas adoitan ser enteiramente metálicas e están deseñadas e preparadas de xeito diferente para efectuar labores especializados.
miniatura|esquerda|180px|Grade moderna de metal

## Étimo 
O nome galego *grade* procede de *crate(m)*, caso acusativo do substantivo latino *cratis, -is* ou *crates, -is* que tiña o significado de "canizo; rastrelo".

## Historia 
A grade semella ser unha evolución do primitivo canizo, un simple entrelazo de canas ou varas, que se empregou en principio, cargado de pedras, coa mesma finalidade, e de feito subsistía, no século XX aínda, no mundo rural galego. O tramado de madeira, coas puntas ou dentes inferiores, debeu ser ideado durante a Idade Media. Desde aí evolucionou para aparellos máis complexos e totalmente metálicos. 
[miniatura|dereita|300px|Emprego dunha grade medieval tirada por cabalo, *Outubro*, ilustración de [Les Très Riches Heures du Duc de Berry, ca. 1412-1416]]

## Diferentes tipos de grades 
Entre as grades modernas especializadas pódense indicar:

* grade de dentes ríxidos;
* grade de dentes vibrantes ou móbeis;
* grade amolecedora
* grade rotativa
* grade alternativa
Pedro Gómez Sarmiento

:*Non se debe confundir con: Pedro Sarmiento, dirixente da revolta anticonversa de Toledo de 1449 ou Pedro Sarmiento de Gamboa, navegante e historiador do século XVI.

**Pedro Gómez Sarmiento y de Ulloa**, nado en Ribadeo en 1478 e finado en Lucca (Italia) o 31 de outubro de 1541, foi un cardeal galego.

## Traxectoria 
Fillo de María de Ulloa e neto de Pedro de Villandrando, Conde de Ribadeo. Foi bispo das dioceses de Tui (1524), Badaxoz, Palencia, (1525-1534), e arcebispo de Santiago de Compostela, (1534-1541). Foi nomeado cardeal polo papa Paulo III o 18 de outubro de 1538, durante o reinado de Carlos I. En Roma usaba o pazo do cardeal Altemps, sede de cardeais españois na Roma renacentista, que ostentaban a denominación cardinalicia de Santiago.
Irmán de Alonso Sarmiento (prior de Aracena, Huelva), a monxa María Sarmiento e de Ana Sarmiento, esposa de Alonso de Aragón, Conde de Ribagorza e Duque de Villahermosa.[miniatura|"Episcopológio tudense" publicado por *[Galicia Diplomática* en 1892.|centro]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*  (1610) *Antigvedad de la civdad, y iglesia cathedral de tvy, y de los obispos qve se save aya auido en ella'', páxina 404.
* 
*
-775

## Acontecementos 
* Primeiras pegadas gregas na illa de Ischia (Pitecusa) - data aproximada.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
-770

## Acontecementos 
* En Asia, comeza o mandato da dinastía Zhou. A capital estabelecese en Luoyang (Lo-yang).

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
-769

## Acontecementos 
* Reinado de Eriba-Marduk, rei de Babilonia (finaliza en -761).

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
-763

## Acontecementos 
* 16 de xuño - eclipse solar mencionada nun texto asirio, fundamental para a cronoloxía do Oriente Próximo.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
-760

## Acontecementos 
* Téleclo sucede a Arquelao como rei de Esparta.
* Kamanash reina en Karkemish.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
Astarte

miniatura|dereita|250px|Dama de La Galera, representación da deusa Astarte, Museo Arqueolóxico Nacional, Madrid
**Astarte** foi unha divindade fenicia feminina (a transcición do seu nome fenicio é *Ashtart*), coñecida na Biblia como *Ashtoret*. O seu nome é equivalente ao da deusa babilonia Ishtar, como esta foi asimilada na civilización grecorromana a Afrodita / Venus.

Astarte aparece nos textos de Ugarit (actual Ras Shamra) do segundo milenio a.C., e noutros exipcios do primeiro milenio, nos que figura como equivalente da deusa Anat e con fortes caracteres guerreiros, que non aparecerán posteriuormente.

O seu equivalente nas fundacións fenicias do Mediterráneo occidental foi Tanit, deusa que non aparece en Oriente. Con todo, até agora, non hai completa seguranza de que sexan a mesma divindade, e de feito Astarte aparece en Cartago nunha inscrición do século VIII a. C., unha das máis antigas nas que xorde o seu nome.

En orixe era unha deusa da fertilidade, como o era Ishtar, porén en épocas máis tardías Astarte foi tamén asimilada a Xuno / Hera, a ráiña do Olimpo, esposa de Zeus / Xúpiter, e máis tamén con Cibeles, de xeito que pasou a converterse nunha divindade celeste, sen esquecer o seu aspecto fértil, pero que ficou un tanto relegado.
Noise Project

**Noise Project** é un grupo galego formado na vila de Valga (Pontevedra), que practica un estilo de música a medio camiño entre o post-rock e o noise rock, cunha actitude marcadamente experimental. 

## Traxectoria 
O grupo deu os seus primeiros concertos en pubs de Valga a mediados do ano 2005, nese momento como un cuarteto formado por Raúl (guitarra e voz), Alexandre (guitarra e voz), Víctor (batería) e Óscar (baixo e voz). Entre finais de 2005 e mediados de 2006 uníronse Javi (guitarra) e Ernst (laptop, efectos e arranxos), configurando a primeira formación estábel do grupo e achegando parte do seu son característico.

No ano 2007 lanzaron o seu primeiro traballo, *Teleclube*, no netlabel A Regueifa Plataforma. O título remite á prehistoria do grupo, cando Alexandre e Raúl quedaban para tocar no teleclub de Cordeiro (Valga). O carácter experimental, unido a ironía empregada nalgúns temas, levou a que fosen comparados coa actitude de grupos galegos como Os Resentidos e N.H.U.. O traballo tamén incluía a canción "Rapaciña", unha versión de Andrés do Barro máis tarde incluída no recompilatorio *Manifesto Dobarrista* (2007).

No mesmo 2007 Alexandre tivo que abandonar o grupo por motivos laborais. A finais dese mesmo ano entrou Álvaro (guitarra, baixo e voz), volvendo o grupo á formación de sexteto.

No ano 2008 o grupo quedou segundo no concurso GZcrea coas cancións "II" e "A pedra de afiar". 

Os formantes de Noise Project, como membros da asociación Os Penoucos, promoveron tamén a creación do Festival Artenativa, en Valga, que celebrou a súa primeira edición en agosto de 2007.

No ano 2010 a banda editou o seu segundo traballo *Asuntos que se resolven co tempo*.

## Discografía 
* *Teleclube* (A Regueifa Plataforma, 2007)
* *Asuntos que se resolven co tempo* (A Regueifa Discos, 2010).
### Presenza en compilatorios
* *Manifesto Dobarrista* (A Regueifa Plataforma, Falcatruada, Lonxa cultural, 2007), co tema "Rapaciña"

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Myspace do grupo.
* Entrevista na revista Sono-Tone.
Antonio Romero Ortiz

**Antonio Romero-Ortiz García**, nado en Santiago de Compostela o 24 de marzo de 1822 e finado en Madrid o 18 de xaneiro de 1884, foi un político liberal, ministro de Graza e Xustiza durante o Sexenio e ministro de Ultramar durante os gabinetes de Zavala e de Sagasta. Tamén foi un persoeiro importante no movemento do provincialismo galego.

## Traxectoria 
Fillo do notario Domingo Manuel Romero e de Rita García Mariño, en 1837 conseguiu o título de Bacharel en Filosofía e en 1843 licenciouse en Dereito na Universidade Central de Madrid.

Romero Ortiz participou na Academia Literaria de Santiago durante os seus anos de estudante. Fundou con José Rúa Figueroa o periódico satírico de literatura e costumes *Santiago y a ellos*, que axiña foi prohibido. Máis tarde, xunto con Rúa Figueroa e Antolín Faraldo, foi editor da revista *El Porvenir*, dirixida por Faraldo.

Foi elixido deputado polo distrito da Coruña en 1854, polo de Noia en 1858, polo de Benisa (Alacant) e Noia en 1863 (o 20 de abril de 1864 optou por Noia), volveu ser elixido por Noia en 1864, en 1865 por Alcoi e Santiago de Compostela (correspondeulle representar a Compostela mediante sorteo); outra vez por Alcoi e Santiago en 1869 (optou de novo por Compostela). Volveu ser elixido por Noia en 1871, volvendo ser reelixido polo mesmo distrito ata 1884.

Foi Ministro de Graza e Xustiza inmediatamente despois da Gloriosa (de 8 de outubro de 1868 ao 22 de febreiro de 1869 e do 25 de febreiro ao 18 de xuño dese mesmo ano). Suprimiu seiscentos dos novecentos conventos existentes e a Orde dos Xesuítas, recoñeceu de feito o matrimonio civil e a liberdade de cultos; estas medidas déronlle fama de anticlerical, e recibiu o alcume de “Lutero Ortiz”.

O 13 de marzo de 1878 nomeárono ministro de Ultramar, cargo que desempeñou con Zavala e con Sagasta. Foi un destacado masón, que acadou o grao de Soberano Gran Comendador do Supremo Consello en 1882. Dende marzo de 1881 até outubro de 1883 foi gobernador do Banco de España.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
* 

### Outros artigos 
* Lista de gobernadores do Banco de España

### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados