open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Galería de imaxes do mosteiro de Santa María de Sobrado dos Monxes

O mosteiro de Santa María de Sobrado dos Monxes é un mosteiro cisterciense situado no concello de Sobrado.

Ficheiro:Monasterio de Santa María de Sobrado dos Monxes.jpg|Vista do mosteiro.
Ficheiro:Claustro dos Medallóns do Mosteiro de Sobrado dos Monxes.jpg|Claustro.
Ficheiro:Monasterio de Sobrado.jpg|Claustro.
Ficheiro:Mosteiro de Santa María de Sobrado, Sobrado.jpg|
Ficheiro:Mosteiro de Santa María de Sobrado dos Monxes.jpg|
Ficheiro:Cúpula da sacristía do mosteiro de Sobrado dos Monxes.jpg|Cúpula da sancristía do mosteiro.

## Véxase tamén
*Galería de imaxes de Sobrado
Galería de imaxes de veleiros en Vigo

**Galería de imaxes** de veleiros en Vigo.

## Veleiros en Vigo 

Ficheiro:Tall Ships Atlantic Challenge, Jolie Brise, Vigo.jpg
Ficheiro:Tall Ships Atlantic Challenge, Belle Poule, Vigo.jpg
Ficheiro:Tall Ships Atlantic Challenge, Viña Mein, Vigo.jpg
Ficheiro:Tall Ships Atlantic Challenge, Vigo 02.jpg
Ficheiro:Tall Ships Atlantic Challenge, Spaniel, Vigo.jpg
Ficheiro:Tall Ships Atlantic Challenge, Vigo.jpg
Ficheiro:Tall Ships Atlantic Challenge, Tecla, Vigo.jpg
Ficheiro:Northwest na Ría de Vigo.JPG
Ficheiro:Northwest na Ría de Vigocropped.jpg

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Galería de imaxes de Vigo
*Galería de imaxes de escavadoras de Galicia
*Galería de imaxes de guindastres de Galicia
*Galería de imaxes de ascensores de Galicia
AD Sanjoanense (hóckey a patíns)

A sección de hóckey a patíns da **Associação Desportiva Sanjoanense** é un club de hóckey a patíns portugués da localidade de São João da Madeira. A Associação Desportiva Sanjoanense foi creada en 1924.
Os principais logros da sección chegaron na tempada 1985-86, conseguindo o seu único título na tempada 1985-86, ao gañar na final da Recopa de Europa fronte ao SC Portugal nunha final a dobre partido por 3-3 e 9-6. Esa mesma tempada disputou a Supercopa de Europa, perdéndoa fronte ao FC Porto por 9-3 e 4-3. En 1985 disputou a final da Copa de Portugal, perdendoa contra o FC Porto.

## Palmarés
***1 Recopa de Europa**: 1985-86.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial
Petrel branco

miniatura|*Pagodroma nivea*.
O **petrel branco** ou **das neves** (*Pagodroma nivea*) é unha pequena ave, única no seu xénero, **Pagodroma**, pertencente á familia Procellariidae. Ten unha plumaxe case completamente branca, ollos escuros e un pequeno peteiro negro. De longo mide entre 36 e 41&nbsp;cm e de envergadura acada os 76–79&nbsp;cm. O seu voo é diferente, axitando máis as ás cós outros petreis. É unha das tres aves que aniñan exclusivamente na Antártica e que foron vistas no polo sur. Existen dúas subespecies, *P. n. confusa* e *P. n. nivea*, que difiren só no tocante ao tamaño.

Aniña en colonias na península, no continente e en varias illas Antárticas; preferindo os cantís na beira do mar. Algunhas aves fican na colonia todo o ano, mais o normal é que partan entre mediados de setembro e comezo de novembro. Pon un ovo, que chocan entre 41 a 49 días e durante 8 días máis tralo nacemento do pito.

O petrel branco aliméntase de peixe, algúns cefalópodos, moluscos e krill así como tamén de prea. Durante o inverno viven esparexidos aínda que moitos agrúpanse en icebergs. Raramente obsérvanse ao norte do territorio antártico.

Como moitos outros petreis, poden expulsar aceite estomacal aos intrusos que asexan os seus niños. Ese aceite fedorento é extremadamente difícil de limpar. Sóubose que algúns viven entre 14 e 20 anos.

Báñanse na neve, tamén se sabe que a derreten para bebela.

## Notas 
*  Inclúe unha xustificación de porqué esta ave está considerada como de baixo risco.
Carlos Aenlle

**Carlos Xesús Varela Aenlle**, nado en Castroverde en 1965, é un xeógrafo e etnólogo galego. Actualmente é presidente da asociación Abertal do Eo-Navia, e desde 2004 é o académico correspondente  da Real Academia Galega nesa rexión.

## Traxectoria 
Aínda que natural de Castroverde, a súa familia materna procede de terras eonaviegas. Este feito marcou notabelmente a súa traxectoria, profundamente vinculada coa rexión. Pasou a súa adolescencia en Castropol, localidade na que o seu pai foi mestre durante dez anos. Foi tamén colaborador habitual das revistas *A Freita* e *Britonia*, publicacións impulsadas pola Mesa prá Defensa del Galego de Asturias (MDGA), e en 2000 publicou *Toponimia del Eo-Navia*, unha recompilación dos topónimos eonaviegos coa súa correspondencia tanto en castelán (oficial) como na forma vernácula galega. En 2014 presentou a súa tese sobre o léxico do galego de Asturias.

## Obra 
* *Toponimia del Eo-Navia* (2000). ISBN 84-607-0591-9.
* *O hórreo de tipo asturiano na montaña oriental de Galiza* (2001). ISBN 84-607-3183-9.
* *Riotorto. Guía do concello* (2003). ISBN 84-8192-216-1.
* *A herdanza da lingua. O galego de Asturias, León, Zamora e Cáceres* (2004). ISBN 978-84-87987-55-7.
* *Repertorio toponímico e xentilícico da terra Eo-Navia* (2010). 
* *Dicionario do Galego de Asturias* (2021). ISBN 978-84-8158-897-2.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da Asociación Abertal del Eo-Navia
*
En la brecha

***En la brecha*** é unha curtametraxe política de 1937 producida pola Industria do Espectáculo de Barcelona colectivizada pola CNT, e dirixida por Ramón Quadreny. Está rodada en lingua castelá.

## Sinopse 
Preséntase unha xornada laboral nunha fábrica téxtil catalá colectivizada durante a Revolución Española de 1936 polo sindicato anarquista CNT, presentando accións frecuentes do momento, con numerosas alegorías, para destacar o anarcosindicalismo.

* Un traballador dunha empresa colectivizada diríxese a un comité para comentar que no taller onde traballa non existe delegado e recibe asesoramento.
* Un delegado dunha empresa comunica a baixa por enfermidade dunha traballadora.
* Vense distintos vehículos colectivizados por sindicatos (algúns deles en conxunto coa UXT).
* O delegado diríxese a un taller téxtil onde se ven numerosas mulleres traballando.
* O delegado come coa súa familia.
* Un grupo de obreiros fai instrución militar.
* Outro grupo de obreiros fachéndase do acadado mediante a revolución e da transformación da sociedade en Cataluña.
* Vese unha aula na que unhas mulleres aprenden matemáticas aplicadas á economía familiar.
* Aparecen diversos planos de operarios traballando.
* Reunión duns obreiros discutindo acerca da produción. A través dunha *analepse* vese unha escena da mesma sala de reunións no ano anterior, cun propietario burgués con pose de suficiencia sobre os seus traballadores dando ordes e insinuándose a unha secretaria. Vólvese á reunión do presente cos obreiros propoñendo a creación dunha biblioteca científica. Despois coméntase que a situación dos obreiros que están no Exército Popular é transitoria, e que as súas enerxías deben empregarse nos talleres e non nos cuarteis.
* A curtametraxe remata cun plano no que aparecen chemineas industriais xunto a un miliciano armado mentres soan os acordes do himno *A las barricadas*.

## Licenza 
A curtametraxe conta coa seguinte licenza:

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *En la brecha*, ficheiro MPEG .
* artigo sobre a curtametraxe no blog Cine Político .
Abertal

:*Non confundir coa viguesa Asociación Xuvenil Abertal*.

**Abertal** é unha asociación cultural creada no ano 2003 para defender a lingua e cultura galegas da Terra Eo-Navia. Entre os seus fins está o de lograr o recoñecemento da cooficialidade do galego en Asturias e servir de ponte de instauración de relacións co mundo cultural galego-portugués .

O actual presidente da asociación é Carlos Varela Aenlle, quen ademais é académico correspondente da RAG na rexión eonaviega.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Galería de imaxes de San Cristovo, Monterrei

San Cristovo é unha parroquia do concello ourensán de Monterrei

Ficheiro:San Cristovo, San Cristovo, Monterrei 19.jpg ‎
Ficheiro:San Cristovo, San Cristovo, Monterrei 18.jpg ‎
Ficheiro:San Cristovo, San Cristovo, Monterrei 17.jpg 
Ficheiro:San Cristovo, San Cristovo, Monterrei 16.jpg 
Ficheiro:San Cristovo, San Cristovo, Monterrei 15.jpg 
Ficheiro:San Cristovo, San Cristovo, Monterrei 14.jpg 
Ficheiro:San Cristovo, San Cristovo, Monterrei 13.jpg ‎
Ficheiro:San Cristovo, San Cristovo, Monterrei 12.jpg 
Ficheiro:San Cristovo, San Cristovo, Monterrei 11.jpg 
Ficheiro:San Cristovo, San Cristovo, Monterrei 10.jpg 
Ficheiro:San Cristovo, San Cristovo, Monterrei 09.jpg 
Ficheiro:San Cristovo, San Cristovo, Monterrei 08.jpg
Ficheiro:San Cristovo, San Cristovo, Monterrei 07.jpg ‎
Ficheiro:San Cristovo, San Cristovo, Monterrei 06.jpg 
Ficheiro:San Cristovo, San Cristovo, Monterrei 05.jpg ‎
Ficheiro:San Cristovo, San Cristovo, Monterrei 04.jpg ‎

## Véxase tamén
*Galería de imaxes de Monterrei
Un paso atrás en el tiempo

***Un paso atrás en el tiempo*** é un álbum recompilatorio do grupo galego de rock Los Suaves, publicado o 27 de maio de 2002 baixo o selo Universal Music.

Componse dun dobre álbum que inclúe temas inéditos.
## Lista de cancións do CD 1
## Lista de cancións do CD 2
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial de Los Suaves
Locomotive Music

**Locomotive Music** é un selo discográfico independente español, fundado en 1997.
## Algúns artistas
* A.O.K.
* Adagio
* AlogiA
* Astral Doors
* Crystallion
* Dikers
* Easy Rider
* Eyes Of Shiva
* Grave Digger
* José Andrëa (cantante de Mägo de Oz)
* Los Suaves
* Lost In Tears
* Mägo de Oz
* The Prowlers
* Tierra Santa
* Vacazul
Galería de imaxes sobre reprodución animal en Galicia

Reprodución animal en Galicia

Ficheiro:Insectos en Ordes (Galiza).jpg
Ficheiro:Maniola jurtina, Reprodución na Coruña.jpg|*Maniola jurtina*
Ficheiro:Leptinotarsa decemlineata, A Coruña, Galiza.jpg|*Leptinotarsa decemlineata*
Ficheiro:Cantharidae en Bastavales, Brión 090726.JPG|Cantharidae
Ficheiro:Cantharidae love, Galicia (Spain).jpg|Cantharidae
Ficheiro:Moscas. Fecundación. Bastavales, Brión, 090905.jpg|*Musca domestica*

## Véxase tamén
*Galería de imaxes da fauna de Galicia
Galería de imaxes de Miranda, Castroverde

**Santiago de Miranda** é unha parroquia que se localiza no concello de Castroverde.

## Imaxes históricas

Ficheiro:Malla na casa de López.jpg|Malla na casa de López.
Ficheiro:Malla na cortiña da cancela.jpg|Malla na cortiña da cancela.
Ficheiro:C.F._Miranda_1951.jpg|**Equipo de fútbol de Miranda** en 1951, nun partido que se celebrou na Zarra de Cordeiro contra Sobrado do Picato.

## Imaxes actuais

Ficheiro:mirandaigrexa2.jpg|Igrexa de Santiago de Miranda
Ficheiro:Miranda dende a serra.JPG|Vista dende a serra
Ficheiro:trasdaqueimada.jpg|Carballeira
Ficheiro:parramiranda.jpg|Noite na cantina
Ficheiro:mirandavenida.jpg|Nocturno da rúa
Ficheiro:invernizo.jpg|
Ficheiro:Miranda dende revouta.JPG|Miranda dende Revouta
Ficheiro:trincodemiranda.jpg|
Ficheiro:camiñoagueiras2.jpg|Corredoira
Ficheiro:camiñoagueiras.jpg|Corredoira
Ficheiro:O Corral dende Airexe.JPG|Inverno
Ficheiro:Mirandairexe.jpg|Vista dende a igrexa
Ficheiro:cansmarelos.jpg|Camiño da Chousa
Ficheiro:presagueiras.jpg|
Ficheiro:camiñodoagro.jpg|Camiño do agro
Ficheiro:ponteagueira.jpg|
Ficheiro:fontedospollos.jpg|Fonte

## Véxase tamén
*Galería de imaxes de Castroverde
O Outeiro de Xaviña, Coristanco, Coristanco

**O Outeiro de Xaviña** é un lugar da parroquia de Coristanco no concello coruñés de Coristanco na Comarca de Bergantiños. Tiña 64 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 30 homes e 34 mulleres.

## Toponimia 
A orixe do topónimo Outeiro é o latín , que é unha parte alta ou elevación do terreo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Coristanco 
### Parroquias de Coristanco 
## Notas
Cyril Norman Hinshelwood

**Cyril Norman Hinshelwood**, nado o 19 de xuño de 1897 en Londres (Inglaterra) e finado o 9 de outubro de 1967 na súa residencia de Londres, foi un químico inglés galardoado Premio Nobel de Química do ano 1956.

## Traxectoria 
De pequeno trasladouse coa súa familia ao Canadá, pero en 1905 retornou a Inglaterra establecéndose coa súa familia en Chelsea.
Estudou na Universidade de Oxford, onde máis tarde foi profesor desde 1937.

Membro da Royal Society, foi o seu presidente entre os anos 1955 e 1960. En 1948 foi nomeado cabaleiro do Imperio Británico polo rei Xurxo VI do Reino Unido.

## Investigacións científicas 
Iniciou as súas investigacións sobre as diferentes combinacións do hidróxeno e o osíxeno, tratando de explicar o mecanismo das reaccións químicas por métodos cinéticos.
Estas investigacións leváronlle a gañar o premio Nobel de Química en 1956 *polas súas investigacións sobre o mecanismo das reaccións químicas*, o cal foi compartido co soviético Nikolay Semyonov, o cal realizara as súas investigacións independentemente.

Hinshelwood tratou de explicar o mecanismo das reaccións químicas por métodos cinéticos nas súas obras, especialmente en:
* *"Kinetic of Chemical Changes in Gaseous Systems"* ("Cinética dos cambios químicos en sistemas gaseosos", 1926)
* *"The Reaction between Hydrogen and Oxygen"* ("A reacción entre o hidróxeno e o osíxeno", 1934)
* *"The Chemical Kinetics of the Bacterian Cell"* ("As cinéticas químicas da célula bacteriana", 1946).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Premio Nobel de Química

### Ligazóns externas 
* Páxina web do Instituto Nobel, Premio Nobel de Química 1956 
* Biografía na páxina do Instituto Nobel
San Paio, Coristanco, Coristanco

**San Paio** é un lugar da parroquia de Coristanco no concello coruñés de Coristanco na Comarca de Bergantiños. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2018 tiña 44 habitantes (20 homes e 24 mulleres).
## Toponimia
O topónimo **San Paio** é un haxiotopónimo referido a Paio de Albeos e débese á presenza no lugar da igrexa de San Paio de Coristanco.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Coristanco 
### Parroquias de Coristanco
Galería de imaxes de Agustín, Castroverde

**Santa María de Agustín** é unha parroquia que se localiza no concello de Castroverde.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Agustin 4.JPG|Igrexa parroquial.
Ficheiro:Agustin_11.JPG
Ficheiro:Agustin_13.jpg
Ficheiro:Agustin_7.JPG
Ficheiro:Agustin_1.JPG
Ficheiro:Agustin_2.JPG
Ficheiro:Agustin_3.JPG
Ficheiro:Agustin_5.JPG
Ficheiro:Agustin_6.JPG
Ficheiro:Agustin_8.JPG
Ficheiro:Agustin_9.JPG
Ficheiro:Agustin_10.JPG
Ficheiro:Vistas despois do inverno. Agustín, Castroverde.jpg
Ficheiro:Agustín, Castroverde.jpg

## Véxase tamén
*Galería de imaxes de Castroverde
A Ribela, Couso, Coristanco

**A Ribela** é un lugar da parroquia de Couso no concello coruñés de Coristanco, na comarca de Bergantiños. Segundo o IGE, en 2018 tiña 20 habitantes (11 homes e 9 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Couso 
### Parroquias de Coristanco 
## Notas
Pereiras, Couso, Coristanco

**Pereiras **(do latín **pirariam < pirum** 'pera' + **ariam** sufixo abundancial ou **petrariam**, de **petra **+ **ariam** 'lugar cheo de pedras'; fitotopónimo) é un lugar da parroquia de Couso no concello coruñés de Coristanco na Comarca de Bergantiños. Tiña 38 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales eran 19 homes e 19 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Couso 
### Parroquias de Coristanco
Galería de imaxes do mosteiro de Santo André de Órrea

O mosteiro de Santo André de Órrea está situado na parroquia de Órrea, concello de Agolada.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Santo Andre de Orrea 03.jpg
Ficheiro:Santo Andre de Orrea 031.jpg
Ficheiro:Santo Andre de Orrea 02.jpg
Ficheiro:Santo Andre de Orrea 01.jpg
Ficheiro:Santo Andre de Orrea 04.jpg
Ficheiro:Santo Andre de Orrea 041.jpg
Ficheiro:Santo Andre de Orrea 05.jpg
Ficheiro:Santo Andre de Orrea 06.jpg

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Galería de imaxes de Agolada
Alecrín

O termo galego **alecrín** pode referirse a:
***Romeu**, arbusto;
***Alecrim dourado** referíndose ao *alecrim* como a flor do romeu, é unha cantiga tradicional en portugués, versionada e popularizada pola Galinha Pintadinha. Unha versión desa música foi publicada en galego por Pilocha e Ana Kiro co título "Flor do Toxo", afirmando que alecrín era o nome da flor do toxo (Ulex). Véxase a páxina de conversa do artigo chorima. 

***Grupo de Estudios sobre a Condición da Muller Alecrín**, asociación feminista de Vigo.

## Notas
A Xesteira, Arantón, Santa Comba

**A Xesteira** é un lugar da parroquia de Arantón, no concello coruñés de Santa Comba, na comarca do Xallas. Segundo o IGE, en 2023 tiña 24 habitantes (12 homes e 12 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Arantón 
### Parroquias de Santa Comba 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Santa Comba
US Triestina Hockey

A **Unione Sportiva Triestina Hockey** é unha sección de hóckey a patíns da Unione Sportiva Triestina, club fundado en 1922 adicado á práctica do fútbol, patinaxe, hóckey a patíns, hóckey herba, ximnasia e atletismo. É, despois do Hockey Novara, o equipo con máis campionatos de liga italianos de hóckey a patíns, sendo o máximo dominador da modalidade en Italia na primeira metade do século XX.

## Traxectoria
O club foi fundado en 1922 e en 1925 conquista a súa primeira Liga italiana de hóckey a patíns, revalidando de xeito consecutivo o título os anos 1926, 1927, 1928 e 1929.

Posteriormente, de 1934 a 1942, seguiu disputando o campionato italiano, mais baixo a denominación de **Dopolavoro Pubblico Impiego di Trieste**, atinxindo 6 títulos de liga consecutivos entre os anos 1937 e 1942, racha truncada pola non disputa do campionato por mor da segunda guerra mundial os anos 1943 e 1944. En 1945, co retorno da competición, o equipo adopta novamente a denominación de **Unione Sportiva Triestina Hockey**, acadando un novo título de liga.

Conseguiu novamente a liga os anos 1952, 1954 e 1955, mais posteriormente, entre 1962 e 1964 acadou tres títulos de liga de xeito consecutivo.

En 1967 gaña a súa última liga italiana ata o momento, a número 19. A tempada seguinte, a 1967-68 disputa a final da Copa de Europa, na que caeu ante o Reus Deportiu catalán.

## Palmarés
* **19 Ligas italianas**: 1925, 1926, 1927, 1928, 1929, 1937, 1938, 1939, 1940, 1941, 1942, 1945, 1952, 1954, 1955, 1962, 1963, 1964 e 1967.

## Véxase tamén
Xesteira

O termo **Xesteira** pode referirse a:

*Unha **xesteira** é un lugar onde hai moitas xestas.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Xesteira**, lugar da parroquia de Moldes, no concello de Boborás;
***Xesteira**, lugar da parroquia de Xuvencos, no concello de Boborás;
***Xesteira**, lugar da parroquia de Castrelo, no concello de Cambados;
***Xesteira**, lugar da parroquia de Sello, no concello de Lalín;
***Xesteira**, lugar da parroquia de Lois, no concello de Ribadumia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Xesteira**, apelido galego.
A Xesteira

O topónimo **A Xesteira** pode referirse a:

;En Galiza
***A Xesteira**, lugar da parroquia de Limiñón, no concello de Abegondo;
***A Xesteira**, lugar da parroquia de Vilacova, no concello de Abegondo;
***A Xesteira**, lugar da parroquia de Armentón, no concello de Arteixo;
***A Xesteira**, lugar da parroquia de Morás, no concello de Arteixo;
***A Xesteira**, lugar da parroquia de Dombodán, no concello de Arzúa;
***A Xesteira**, lugar da parroquia de Martín, no concello de Baleira;
***A Xesteira**, lugar da parroquia de Vilariño, no concello de Cambados;
***A Xesteira**, lugar da parroquia de Petán, no concello da Cañiza;
***A Xesteira**, lugar da parroquia de Caaveiro, no concello da Capela;
***A Xesteira**, lugar da parroquia de Mudelos, no concello do Carballiño;
***A Xesteira**, lugar da parroquia de Almofrei, no concello de Cerdedo-Cotobade;
***A Xesteira**, lugar da parroquia de Xiá, no concello de Friol;
***A Xesteira**, lugar da parroquia de Lendo, no concello da Laracha;
***A Xesteira**, lugar da parroquia de Soutullo, no concello da Laracha;
***A Xesteira**, lugar da parroquia de Cambre, no concello de Malpica de Bergantiños;
***A Xesteira**, lugar da parroquia de Santiago de Ribarteme, no concello das Neves;
***A Xesteira**, lugar da parroquia da Ramallosa, no concello de Nigrán;
***A Xesteira**, lugar da parroquia de San Vicente de Castillón, no concello de Pantón;
***A Xesteira**, lugar da parroquia de Cristiñade, no concello de Ponteareas;
***A Xesteira**, lugar da parroquia de Carnoedo, no concello de Sada;
***A Xesteira**, lugar da parroquia de Fornelos, no concello de Salvaterra de Miño;
***A Xesteira**, lugar da parroquia de Arantón, no concello de Santa Comba;
***A Xesteira**, lugar da parroquia de San Caetano, no concello de Santiago de Compostela;
***A Xesteira**, lugar da parroquia de Novela, no concello de Santiso;
***A Xesteira**, lugar da parroquia de Arcade, no concello de Soutomaior;
***A Xesteira**, lugar da parroquia de Bama, no concello de Touro;
***A Xesteira**, lugar da parroquia de Bembrive, no concello de Vigo;
***A Xesteira**, lugar da parroquia de Matamá, no concello de Vigo;
***A Xesteira**, lugar da parroquia de Sobradelo, no concello de Vilagarcía de Arousa;
***A Xesteira**, lugar da parroquia de Doroña, no concello de Vilarmaior.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***As Xesteiras**, lugar da parroquia de Cardeiro, no concello de Boimorto;
***A Xesteiriña**, lugar da parroquia de Adina, no concello de Sanxenxo;
***A Lesteira**, lugar da parroquia de Boimil, no concello de Boimorto.
Makinaria

***Makinaria*** é un poemario de Carlos Negro, publicado por Edicións Xerais en maio de 2009.

## Temática 
O poemario fala dun adolescente que ten por únicas motivacións o seu coche (o *tuning* e os *rallys*), a música Techno, divertirse cos amigos (tomando alcohol e cocaína) e ligar. Presenta un mundo sen atractivos e de oposición á familia, que remata traxicamente cun accidente.

## Estrutura 
O poemario está dividido en varias partes:

* O poema "roedores do caucho" aparece a modo de presentación.
* A parte chamada *Need for speed* inclúe os poemas "Need for speed", "No fear", "Red zone" e "Fast and Furious".
* *Sound play session* inclúe "Sound play session vol. 1" e "Sound play session vol. 2".
* *Radical fire* inclúe "Radical fire", "Fast food", "Power Racing Love", "Born to Run" "Thunder Road" e "No Way".
* *061* inclúe "061", "Autopsia", "Mamá Carme", "Nota Necrolóxica" e "Chatarra".
* *Game over* inclúe "Game Over", "Alén City", "Nevermore" e "This is the End".

Inclúe un glosario de termos relacionados co *tuning* e un epílogo de Rosa Aneiros. Está adicado á mocidade do concello de Dodro, onde o autor dá clases

## Estilo 
Os poemas teñen unha métrica libre, moitos deles sen división en estrofas. É frecuente o uso de vocabulario da xerga xuvenil relacionado cos aspectos de que trata o libro.

Algúns títulos dos poemas están tomados de cancións ("Born to Run" de Bruce Springsteen e "This is the End" de The Doors), películas (*Fast and Furious*) e videoxogos (*Need for Speed*).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do libro na páxina da editorial
* Guía de lectura de Rosa Aneiros.
* Entrevista a Carlos Negro arredor do seu libro *Makinaria*, polo alumnado do IES Porto do Son.
Gimlet (combinado)

O **gimlet** é un combinado ao estilo martini, que se adoita facer con xenebra ou vodka e zume de lima.

## Historia 
D. B. Wesson definiuno en ''I'll Never be Cured III* como "gin, a spot of lime, and soda" ("xenebra, unha pinga de lima e soda"). Raymond Chandler escribiu en *O longo adeus* (1953): " Un verdadeiro *gimlet* leva a metade de xenebra, a metade de zume de lima Rose’s, e punto.", en palabras de Terry Lennox).

Desde a década de 1990 a maioría dos *barmen'' adoitan servir o gimlet con vodka en vez de xenebra. Esta variedade era o combinado favorito de Ed Wood, que mesmo usou os pseudónimos de "Telmig Akdov" e "Akdov Telmig" (palíndromo de Vodka Gimlet) para as súas novelas para adultos.

## Etimoloxía
A primeira testemuña deste nome aplicado ao combinado é de 1928. Procede do nome en inglés da barrena, ferramenta para facer pequenos buratos, e é usado figuradamente polo efecto de "penetración" que fai en quen o bebe.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Preparación do Gimlet
A escola das areas

***A escola das areas*** é unha curtametraxe de animación dirixida por Tomás Conde Rodríguez, rodada en 2002 en formato Betacam.

## Trama 
Martín Sarmiento achégase a Pontevedra para coñecer ao doutor Morte, na procura da vacina contra a varíola. Na praza da Leña, a carón do consultorio do doutor, recibe aulas o fillo do médico, canda a outros nenos. O profesor é diglósico, e intenta falar e facer falar aos nenos lingua castelá, malia utilizar moitos galeguismos. O Padre Sarmiento, que tampouco gosta do uso da violencia, defende o uso do galego para aprender, e chega a un trato co doutor: se en tres días lle aprende a ler ao fillo, o doutor diralle o segredo da vacina.

Co seu propio método pedagóxico, o Padre Sarmiento vai facendo que Alfonso se interese pola lectura, léndolle as aventuras de Ulises e as sereas. Finalmente logra que Alfonso lea unha frase en latín (*nemo repente fit sapiens*, "ninguén se fai sabio de repente"), dándolle nos fociños ao profesor, que prometera facerse frade se o rapaz aprendía a ler en tres días.

## Galardóns e nomeamentos 
### Premios Mestre Mateo 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha na páxina da AVG

*Vídeo na páxina da AVG
Gimlet

**Gimlet** pode referirse a:

*o combinado gimlet, feito con xenebra ou vodka e zume de lima;
*a poboación de Gimlet, en Kentucky;
*o mísil terra-aire SA-16 Gimlet;
*a película de José Luis Acosta *Gimlet* (1995).
Erriapus (lúa)

**Erriapus**, tamén coñecido coma **Saturno&nbsp;XXVIII**, é un satélite irregular de movemento directo de Saturno. Foi descuberto por Brett Gladman, John J. Kavelaars, e o seu equipo no 2000, e déuselle a designación temporal **S/2000&nbsp;S&nbsp;10**. Foi bautizada coma **Erriapo** en agosto do 2003 e despois foi cambiado a Erriapus, un xigante da mitoloxía gala; o nome foi cambiado da súa forma en dátivo *Erriapo* a forma do nominativo *Erriapus* pola UAI no 2007.

Erriapus ten aproximadamente 10&nbsp;km de diámetro, e orbita Saturno a unha distancia de 17,3 Gm en 871 días.

Membro do grupo de satélites irregulares Gallic, que amosan características orbitais semellantes así coma unha cor *vermella clara*, pensase que é posible que Erriapus nacese da fragmentación do corpo proxenitor do grupo ou que sexa un fragmento de Albiorix.

## Notas 
* Ephemeris from IAU-MPC NSES

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Saturno
* Albiorix
* Tarvos
* Bebhionn
* Grupo Galo
* Grupo Inuit

### Ligazóns externas 
* David Jewitt pages
Ludovico Reale

**Ludovico Reale**, nado o 2 de marzo de 1984 en Téramo, é un guitarrista italiano.

## Traxectoria 
Ludovico iniciouse na guitarra grazas a un amigo no 2001. A continuación comezou os seus estudos de guitarra rock e interesouse especialmente na amplificación, no son e na música de computador. En 2005 gañou un concurso no sitio web italiano musicity.org como mellor guitarrista e mellor canción instrumental, superando 344 bandas. Ese mesmo ano, e grazas ao computador para incluír máis instrumentos, fixo unha demo con vellas improvisacións, que recibiu unha boa acollida por parte da crítica, como é o caso do guitarrista Ricky Portera.

No ano 2006 abre o seu sitio web e traballa como mestre de guitarra en distintas escolas do país. Abandona Italia para irse ao Reino Unido, onde promove a súa música en clubs e pubs londinienses e traballa como guitarrista de sesión nos estudios Play Recording. No ano 2008 promove o produto Alien Pedalboards, xunto con Neil Zaza, Marco Sfogli (guitarristas de James Labrie e Jordan Rudess), Oscar Ortega, Cris Bertini, Alberto Viganò (Gypsy Kings) e outros moitos músicos nos Estados Unidos, en Europa e en Asia.

A principios de 2009, Ludovico traballou para Liuteria69, unha compañía musical con base en Italia, deseñando o seu propio modelo de guitarra, chamada "N.23". A finais dese mesmo ano traballa para Bulk Strings (xunto con Vanilla Sky, Lost, Marta Sui Tubi e outros) e para V-PICKS (con Billy Sheehan, Stu Hamm, Alex Masi, Bing Futch, Jorge Santana, Danny Jiosa, Carlos Santana, Brad Withford e outros).

A mediados de 2012 fíxose artista para Kuassa VST Inc, promovendo os seus programas musicais. Con artistas como Jeff Loomis (de Nevermore), Ola Englund (de Temido e Six Feet Under), Keith Merrow, Lim Jeong-Hyun ou Buddemeyer Derek, Ludovico uniuse a Positive Grid para promover a JamUp Pro XT, a mellor aplicación de simulación de amplificación para iOS.

## Discografía 
## Instrumentación 
* Fender Classic 50's (With Di Marzio Pickups and Gotoh Bridge)
* Liuteria 69 L.R N.23 Guitar (With Seymour Duncan Pickups)
* Alien Pedalboard with : L.R Booster,Boss CS3,Boss Ch1,Boss PH3,Digitech Whammy,Vox Time Machine Delay.
* V-Picks Ludovico Reale
* Ernie Ball 0.11 Strings
* Viper Cables
* D'Addario Guitar Strap
* Roland GR-55 Guitar Synthesizer
* Kuassa Amplifikation tone and creme

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do artista
* MySpace oficial do artista
* Ludovico Reale en metal-archives.com
Galería de imaxes do mosteiro do Bon Xesús de Trandeiras

O **mosteiro do Bon Xesús de Trandeiras** está situado no lugar de Trandeiras, parroquia da Pena, Xinzo de Limia.

## Galería de imaxes
### Igrexa

Ficheiro:Mosteiro do Bon Xesús (Igrexa).jpg
Ficheiro:Mosteiro do Bon Xesús de Trandeiras, A Pena, Xinzo de Limia.jpg
Ficheiro:Bon_Xesus_de_Trandeiras.jpg

### Claustro

Ficheiro:Arcada claustro mosteiro do Bon Xesús de Trandeiras.jpg
Ficheiro:Bon Xesus de Trandeiras 1.jpg
Ficheiro:Mosteiro do Bon Xesús de Trandeiras - Xinzo de Limia - Ourense.jpg
Ficheiro:Claustro mosteiro do Bon Xesús de Trandeiras.jpg

### Muros

Ficheiro:Muros mosteiro do Bon Xesús de Trandeiras.jpg

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Galería de imaxes de Xinzo de Limia
Demo (música)

Unha **versión demo** ou **demo** dunha canción é unha gravación de tipo semiprofesional ou caseira realizada por un artista para referencia ou apoio. O anglicismo *demo* é unha abreviatura da palabra *demonstration* (demostración).

## Características 
As demos son utilizadas polos músicos principalmente como unha forma de ir pulindo as súas ideas sobre unha canción e aproximalas a como quedarían de forma definitiva nun álbum. Os músicos adoitan gravar as súas demos de forma rápida e sinxela, moitas veces sen os seus compañeiros de grupo e sen outros arranxos.

As demos son realizadas cun número mínimo de instrumentos, normalmente tan só cunha guitarra acústica ou un piano máis a voz, ademais, son gravados en equipos moi rudimentarios como gravadoras de casete, máquinas de 4 ou de 8 pistas. Ás veces, estas gravacións capturan o sentimento indicado que os artistas desexan darlle ás súas realizacóns, aínda máis que as versións gravadas en estudos profesionais.

As demos tamén son usadas por músicos non profesionais que están comezando a súa carreira e desexan dar a coñecer tanto á xente, a outros músicos ou a ás compañías discográficas as súas realizacións, esperando que con isto poidan conseguir posicionarse no medio ou obter un contrato.
Burnley F.C.

O **Burnley Football Club**, alcumado "The Clarets" polos seus seareiros, é un equipo de fútbol profesional da cidade de Burnley, Inglaterra. Foron membros fundadores da Football League en 1888. As cores do club son o granate e o azul, de onde procede o alcume do equipo (The Clarets, en referencia á cor viño ou cor granate), e o seu terreo de xogo como local dende 1883 Turf Moor.

O Burnley é posuidor de dous títulos de campionato de liga, 1920-21 e 1959-60, e unha FA Cup ou Copa de Inglaterra. Ademais, The Clarets conseguiron chegar aos cuartos de final da Copa de Europa en 1961. O Burnley é tamén un dos únicos tres equipos que conseguiron ser campións de cada unha das catro divisións profesionais do fútbol inglés. Os outros dous equipos son o Preston North End e o Wolverhampton Wanderers.

O club pasou gran parte da súa historia nas dúas primeiras divisións inglesas, aínda que permanecendo da máxima categoría dende 1976 a 2009. Dende 1985 a 1992 pasaron sete anos na categoría máis baixa da Football League, chegando incluso en 1987 a salvarse por pouco de descender das ligas profesionais inglesas. Porén, entre os anos 2000 e 2009 xogaron na segunda división, até acadar por primeira vez o ascenso á Premier League trinta e tres anos despois da última vez, logo de acadar a vitoria no play-off de ascenso a esta categoría. Despois de gañar os seus primeiros catro partidos como locais, son agora o equipo recentemente ascendido que máis partidos consecutivos gaña na casa, despois de bater o anterior récord de tres vitorias do Blackburn Rovers, equipo que é un dos maiores rivais do club.

## Xogadores 
### Cadro 
*Cadro actualizado a 31 de xaneiro de 2017.*

### Récords de xogadores 
Estatísticas a 7 de maio de 2016. Os xogadores en letra grosa seguen a xogar actualmente no Burnley. Na clasificación de máximos goleadores só se inclúen xogadores con máis de cen partidos no club.
#### Partidos xogados 
#### Máximos goleadores 
## Palmarés 
### Nacional 
#### Liga 
* **First Division (actual Premier League): 2**
** 1920-21, 1959-60
* **Second Division: 2**
** 1897-98, 1972-73
* **Third Division: 1**
** 1981-82
* **Fourth Division: 1**
** 1991-92

#### Copas 
* **FA Cup: 1**
** 1913-14
* **FA Charity/Community Shield: 2 (1 pleno dereito, 1 compartida)**
** 1960 (compartida), 1973, 
* **Anglo-Scottish Cup: 1**
** 1978–79

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Burnley
* Turf Moor

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
* Vital Burnley, sitio web non oficial de seareiros
* Clarets Mad. Sitio web dos seareiros do Burnley
Burnley

dereita|miniatura|200px|Casa consistorial.

**Burnley** é unha cidade na zona metropolitana de Burnley en Lancashire, Inglaterra, cunha poboación de ao redor de 73.500 habitantes. Atópase a 18 km ao leste de Blackburn e a 40 de Preston, na confluencia dos ríos Calder e Brun.

## Historia e características 
Os inicios da cidade remóntanse á época medieval como un período de pequena cidade, pero o seu principal período de expansión produciuse durante a Revolución industrial, cando se converteu no maior produtor mundial de tea de algodón. Hoxe en día, Burnley perdeu gran parte da súa industria, e é cada vez máis unha cidade dormitorio de Manchester, Leeds e do corredor da M65. O sector público é agora o maior xerador de emprego da cidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Burnley Borough Council 
* Visit Burnley
Turf Moor

**Turf Moor** é un estadio de fútbol de Burnley, Lancashire. É o fogar do Burnley F.C., que xoga alí dende 1883. Está situado en Harry Potts Way en Burnley, e ten unha capacidade de 22.546, todos sentados. As súas catro principais bancadas son: *James Hargreaves Stand*, *Jimmy McIlroy Stand*, *Bob Lord Stand* e *Cricket Field Stand*.

O primeiro partido foi entre o Burnley e o Rawtenstall en 1883 pouco despois de que o club trasladásese da súa localización orixinal de Calder Vale. É un dos campos de fútbol máis antigos aínda en uso no Reino Unido, só superado por Deepdale e Bramall Lane. A marca de asistencia en Turf Moor estableceuse en 1924 cando xogou o Burnley contra o Huddersfield Town da FA Cup, con 54.755 asistentes.

O novo presidente do Burnley, Brendan Flood, declarou que o terreo se destinará a través da reconversión, e os plans publicáronse en 24 de xullo de 2007. Será un importante desenvolvemento, cun custo de £20 millóns. Os plans, que incorporan a remodelación da *Cricket Field Stand* e traslado do túnel de entrada ao céspede desde os vestiarios, quedaron en suspenso ata que o actual clima financeiro mellore. Cunha segunda ampliación da bancada *Bob Lord* ao ascender o club á Premier League en 2009, por primeira vez primeira desde 1976, sendo o aforamento de Turf Moor previsto de 28.000 en total.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Burnley
* Burnley F.C.
### Ligazóns externas 
* Foto aérea
* Información sobre o estadio
Sociedade Deportiva Burela

A **Sociedade Deportiva Burela** é un club de fútbol galego, da vila de  Burela, na provincia de Lugo. Foi fundado no 1966. Actualmente compite no Grupo III da Primeira Autonómica de Galicia.

O seu filial xuvenil é a SD Porto Burela.

## Historia
O equipo nace na localidade luguesa de Burela no ano 1966 froito das cinzas do antigo equipo da vila que deixara de existir na tempada 1951/1952, e comeza competindo na Primeira División do Campionato Comarcal das Rías Altas (actúal Primeira Autonómica de Galicia).

A comezos dos setenta gañou por primeira vez o campionato (tempada 1971/1972), mais o equipo non consegue vencer na rolda de ascenso á Rexional Preferente. Na tempada 1981/1982 volveu intentar o salto de categoría pero o equipo volveu quedar ás portas. Porén, o ano seguinte (tempada 1982/1983) conquistou o campionato ligueiro por segunda vez e nesta ocasión ascendeu directamente á Rexional Preferente.

A finais dos anos 80 iníciase a época dourada do equipo, co ascenso á 3ª División na tempada 1988/1989, adestrado por José Ramón Arteche, e a disputa na tempada 1990/1991 dun playoff de ascenso, no que o conxunto verde quedou ás portas dun histórico ascenso á Segunda B fronte ao Real Valladolid B, liderado por José Emilio Amavisca.

Tras descender na tempada 1995/1996 despois de sete tempadas na 3ª División o equipo regresa á Rexional Preferente onde disputará oito tempadas máis, ata descender á 1ª Autonómica na tempada 2003/2004, o cal está a piques de provocar a desaparición do club, algo que finalmente non ocorre.

Na tempada 2005/2006 o equipo conquista un novo campionato (o terceiro da súa historia) e ascende de novo á Rexional Preferente, onde tan só disputará dúas tempadas antes de volver descender novamente á 1ª Autonómica, categoría onde o club continúa competindo ata a actualidade cun pequeno paso pola 2ª Autonómica na tempada 2017/2018.

## Estadio 
A SD Burela xoga desde a súa fundación no Campo Municipal da Marosa, inaugurado en 1966. Ten unha capacidade de 2500 espectadores e unhas dimensións de 108×69 metros.

## Datos do club 
***Tempadas en 3ª**: 7
***Tempadas en Preferente**: 16
***Tempadas en 1ª Autonómica**: 26
***Tempadas en 2ª Autonómica**: 4
***Mellor posto da historia**: 3º en Terceira División (1990-91)
***Peor posto da historia**: 8º en Segunda Autonómica (1978-79) e (1979-80)
***Promocións de ascenso a Segunda B**: 1  (1990-91)
***Participacións na Copa do Rei**: 2  (1991-92) e (1992-93)

## Últimas tempadas
## Palmarés
* **Primeira Autonómica de Galicia (3)**: 1971-72, 1982-83, 2005-06
* **Segunda Autonómica de Galicia (1)**: 2017-2018
* **Promocións de ascenso: (4)**: 1971-1972, 1981-1982, 1988-1989, 1990-1991

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*Info SD Burela Federación Galega
Illa Melville, Australia

A **illa Melville** atópase no leste do Mar de Timor, na costa do Territorio do Norte en Australia. É ao oeste da península de Cobourg na Terra de Arnhem e ao norte de Darwin.

A maior comunidade da illa é Milikapiti, cunha poboación de 559 habitantes. A segunda aldea é Pirlangimpi (Pularumpi, antigo Garden Point), cunha poboación de 440, a 27&nbsp;km ao oeste de Milipakpiti, na costa oeste da illa de Melville. Ao redor de 30 persoas máis viven en cinco asentamentos aborixes.

Con 5.786&nbsp;km² é a segunda illa máis grande de Australia, logo de Tasmania (e con exclusión da masa continental). Tamén é coñecida no idioma Tiwi como **Yermalner**. Só a 55 m. ao sur do seu extremo meridional está a illa Irrititu, cunha superficie de 1´7&nbsp;km².

Xuntas, a Illa Melville e a illa Bathurst son coñecidas como as **Illas Tiwi**.

Dise que o primeiro europeo en avistar a illa foi Abel Tasman en 1644, aínda que isto é discutible. O máis probable é que a illa Melville fora descuberta polos portugueses, xa que os aborixes atopados polo explorador Phillip Parker King (fillo do gobernador de Nova Gales do Sur Philip Gidley King) en 1818, sabían algunhas palabras en portugués.

Foi chamada así en honra a Robert Dundas, 2º Vizconde de Melville, Primeiro Lord do Almirantado entre 1812-27, tamén leva o seu nome a máis grande Illa Melville no Canadá, no Ártico. Pouco despois, os británicos fixeron o primeiro intento de establecerse na costa norte de Australia, en Fort Dundas, que fracasou ao pouco tempo.

O clima é tropical.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Illas Tiwi
### Ligazóns externas
*Tiwi Land Council 
*Tiwi Art
*Tourist Information
Zoca

[dereita|miniatura|Zocas galegas nun taller de carpinteiro, [Meirás, Valdoviño|Meirás, Valdoviño.]]
A **zoca** (do latín ), tamén chamada **zoco**, **galocha**, **galocho**, **madroña** ou **zamanco**, é un tipo de calzado dunha peza propio do pobo galego e doutros pobos europeos, xeralmente de madeira de bidueiro, amieiro ou cerdeira. Foron utilizados, e aínda seguen a utilizarse nalgúns países europeos, principalmente nos Países Baixos, Bretaña, Alemaña, Asturias ou Galiza entre outros. Son empregadas como calzado protector tanto en fábricas coma no campo. En Galiza están feitas tradicionalmente con madeira de bidueiro e posúen numerosas tipoloxías, desde as vilalbesas ata as de montaña, máis semellantes ás coñecidas como "madreñas". Son consideradas como saudables para os pés.

En Inglaterra tallábanse tradicionalmente con madeira de abeneiro e foron utilizados por todas as clases nos séculos XVIII e XIX.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Abarca
*Tamanca
Arzádegos, Arzádegos, Vilardevós

**Arzádegos** é un lugar da parroquia de Arzádegos, no concello ourensán de Vilardevós. Segundo o IGE no 2009 tiña 189 (99 homes e 90 mulleres), menos ca no ano anterior.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Arzádegos 
### Parroquias de Vilardevós
Arzoá, Berrande, Vilardevós

**Arzoá** é un lugar da parroquia de Berrande, no concello ourensán de Vilardevós. Segundo o IGE do 2009 tiña 42 habitantes dos que 18 eran homes e 24 eran mulleres, o que supón un aumento de habitantes con respecto a 2008.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Berrande 
### Parroquias de Vilardevós 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilardevós
Hórreo tipo Cabanas

[dereita|miniatura|Hórreo na parroquia da [A Barqueira, Cerdido|Barqueira, Cerdido.]]
O **hórreo tipo Cabanas** é un tipo de hórreo galego que se pode atopar nunha zona delimitada pola liña que une a ría de Ortigueira con As Pontes de García Rodríguez e continúa ao longo do val do río Eume ata Pontedeume.

## Características 
### Morfoloxía 
A suspensión é baixa, sobre cepas con rateiras de pouco grosor, moitas veces cepa maciza. A cámara está pechada por doelas verticais unidas por unha ou dúas faixas horizontais. O teito adoita ser a catro augas e non leva terminais. Os beirís son estreitos. Excepcionalmente nun dos penais, aquel onde está a porta, poden aparecer dous barrotes oblicuos a modo de ménsula que soportan un xeneroso beiril que conforma un pequeno pórtico sobre a porta de acceso á cámara. Sobre o tellado non adoita ter elementos terminais.

### Construción 
A suspensión é baixa, as cepas son de cachotería en seco, ás veces revocada, e as rateiras de granito ou xisto. A cámara descansa sobre unha grade de grosas trabes de madeira que non asoman nos extremos, salvo cando vai sobre celeiro. É toda de madeira, incluíndo esquinais e puntais. O tellado é de xisto, é frecuente o uso de fieiras de tella cerámica tomando as limas da cuberta. No límite sur da súa área de extensión vense xa tellados de tella cerámica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Hórreo
* Hórreo galego
* Clasificación tipolóxica do hórreo galego
Illa Coats

**Illa Coats** (Coats Island e en inuktitut: Akpatordjuark), é unha illa canadense que se atopa no extremo norte da Baía de Hudson na rexión de Kivalliq no territorio de Nunavut.

## Xeografía 
Ten unha superficie de 5.498&nbsp;km². Como non existen asentamentos permanentes, é a maior illa deshabitada do hemisferio norte ao sur do Círculo Polar Ártico.

A Illa Coats ten uns 130&nbsp;km de longo e alcanza unha altitude máxima de 185 m sobre o nivel do mar. Este punto culminante prodúcese ao longo dun contraforte rochoso perimetral, situado ao norte, entre Cabo Pembroke e Cabo Prefontaine. As rocas neste ámbito son metamórficas do Precámbrico. Menos do 5% da illa ten máis de 100 m de altura sobre o nivel do mar. A metade sur da illa, de baixa altitude, está formada principalmente por rocas sedimentarias do Paleozoico, como a calcaria e arenito.

## Historia 
A illa crese foi o último asentamento dos Sadlermiut, un pobo representante da cultura Dorset, que como os seus veciños da illa Southampton, extinguíronse contraendo a malaria que lles contaxiaron os occidentais.

A illa recibiu o seu nome en honra de William Coats, un mariño capitán da Hudson's Bay Company, que visitou a zona periodicamente entre 1727 e 1751. A zona foi confirmada como unha illa polos baleeiros americanos, que comezaron a visitar a zona na década de 1860. A Compañía da Baía de Hudson mantívose na illa desde agosto de 1920 ata agosto de 1924, e algunhas familias inuit, traídas desde a illa de Baffin en barco, viviron na illa durante ese período. Pechada a dependencia comercial, a illa volveu permanecer deshabitada.

## Natureza 
Desde 1920, a Illa Coats foi designada como reserva de renos. Despois de que os caribús extinguísense na próxima Illa Southampton, o rabaño de Coats utilizouse para restablecer o rabaño de Southampton. Tamén é coñecida a illa pola súa poboación de Uria lomvia. Dúas colonias de 30.000 aves aniñan ao longo dos cantís rochosos do extremo norte. Tamén hai importantes concentracións de morsa, da morsa haulouts, na base dos cantís ou en illotes do extremo norte da illa (un en Cabo Pembroke e outro en Cabo Prefontaine). Estes son visitados regularmente polos inuit da aldea de Coral Harbour, de Illa Southampton, para a súa caza.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Illas Árticas do Canadá

### Ligazóns externas
Feilas, Fumaces e A Trepa, Vilardevós

**Feilas** é un lugar da parroquia de Fumaces e A Trepa, no concello ourensán de Vilardevós. Segundo o IGE en 2014 tiña 44 habitantes (23 homes e 21 mulleres), oito menos ca en 2009.
## Lugares e parroquias
### Lugares de Fumaces e A Trepa
### Parroquias de Vilardevós
Moialde, Moialde, Vilardevós

**Moialde** é un lugar da parroquia de Moialde, no concello ourensán de Vilardevós na comarca de Verín. Segundo o IGE en 2009 tiña 70 habitantes (35 homes e 35 mulleres).

## Lugares e parrroquias
### Luagres de Moialde
### Parroquias de Vilardevós
Enxames, Enxames, Vilardevós

**Enxames** é o único lugar da parroquia de Enxames, no concello ourensán de Vilardevós. Segundo o IGE do 2009 tiña 163 habitantes dos que 85 eran homes e 78 eran mulleres, o que supón unha perda de habitantes con respecto a 2008.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Enxames 
### Parroquias de Vilardevós
Santa Comba de Baroncelle, Moialde, Vilardevós

**Santa Comba de Baroncelle** é un lugar da parroquia de Moialde, no concello ourensán de Vilardevós na comarca de Verín. Segundo o IGE do 2009 tiña 19 habitantes dos que 10 eran homes e 9 eran mulleres, o que supón un mantemento de habitantes con respecto a 2008.
## Lugares e parrroquias 
### Lugares de Moialde 
### Parroquias de Vilardevós
A Trabe, Berrande, Vilardevós

**A Trabe** ou **Atrave** é unha aldea pertencente a  parroquia de San Bartolomeu de Berrande, no concello ourensán de Vilardevós. Segundo o IGE en 2009 tiña 52 habitantes (25 homes e 27 mulleres). Neste lugar está unha das estacións meteorolóxicas de MeteoGalicia.

## Toponimia 
O topónimo de **Atrave** (tamén aparece escrito como Atrabe no 1763) é máis complexo do que parece. Xerardo Dasairas afirma, no seu libro ***Crónicas Rexiomontanas***, que posiblemente proveña dun antropónimo latino Atrabi<Atravius ou dun xermánico Astrabi. Manuel Domínguez Quiroga no seu libro de ***Toponimia da provincia de Ourense*** tamén ofrece varias posibilidades: 

A primeira ten que ver coa palabra trave, dado que segundo o dicionario Estraviz, significa tronco groso dunha árbore. Posiblemente no lugar había árbores grosas.

A segunda afirma tamén a posibilidade dun antropónimo latino Atrabius. ( xenitivo: Atravi).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Berrande 
### Parroquias de Vilardevós 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilardevós
Devesa, Osoño, Vilardevós

**Devesa** é un lugar da parroquia de Osoño, no concello ourensán de Vilardevós. Segundo o IGE en 2009 tiña 79 habitantes (41 homes e 38 mulleres), menos ca en 2008.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Osoño 
### Parroquias de Vilardevós