Historia dos xudeus en Inglaterra

miniatura|dereita|Comunidades xudías na Inglaterra medieval
A **historia dos xudeus en Inglaterra** remóntase ao reinado de Guillerme o Conquistador. O primeiro rexistro escrito sobre un asentamento xudeu na historia de Inglaterra data de 1070. Os asentamentos continuaron ata que o rei Eduardo I de Inglaterra emitiu o Edicto de Expulsión en 1290.

Trala expulsión non quedaron comunidades xudías máis aló daqueles o practicaban en segredo, ata o goberno de Oliver Cromwell. Mentres que Cromwell nunca readmitiu formalmente aos xudeus na Mancomunidade de Inglaterra, unha pequena comunidade de xudeus sefardís foron identificados en Londres e recibiron permiso para quedar alí.

O acta de naturalización xudía de 1753, supuxo un intento de legalizar a presenza en Inglaterra que durou tan só uns poucos meses. Os historiadores sitúan a data da emancipación xudía entre 1829 ou 1858, cando Benjamin Disraeli, nado xudeu pero converso ao anglicanismo, foi elixido no Parlamento en 1837. Por insistencia do líder irlandés Daniel O'Connell, a lei de 1846 coñecida como "De Judaismo", que prescribía a vestimenta dos xudeus, quedou abolida. Debido a ausencia de violencia antisemita en Gran Bretaña durante o século XIX, o país adquiriu fama da súa tolerancia relixiosa e atraeu un número significativo de inmigrantes de toda Europa. Entre as décadas de 1930 e 1940, algúns xudeus europeos escolleron Inglaterra para fuxir dos nazis do Terceiro Reich.

Os xudeus tiveron que afrontar os estereotipos e antisemitismo en Gran Bretaña, moitas veces "acompañado da xermanofobia", o que levou a moitas familias a anglicizar os seus apelidos para evitar que pareceran demasiado alemáns. 

Na actualidade hai case 300&nbsp;000 xudeus británicos, e Inglaterra contén a segunda maior poboación xudía de Europa e a quinta a nivel mundial.

## Inglaterra normanda, 1066-1290 
Non hai evidencias de xudeus residentes en Inglaterra antes da conquista normanda. As poucas referencias nas leis da igrexa anglosaxoa son relativas ás prácticas xudías sobre a Pascua. William of Malmesbury afirmou que Guillerme o Conquistador trouxo con el xudeus de Rouen ata Inglaterra. O obxectivo do rei pode deducirse: a súa política de recadar as débedas feudais precisaba dun grupo de homes repartidos polo país que fosen capaces de proporcionar grandes sumas de cartos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Carlos, Ann M., Karen Maguire, e Larry Neal. "‘A knavish people…’: London Jewry and the stock market during the South Sea Bubble." *Business History* (2008) 50#6 pp: 728–748.
* Endelman, Todd M. *The Jews of Britain, 1656 to 2000* (Univ of California Press, 2002)
* Godley, Andrew. *Jewish Immigrant Entrepreneurship in New York and London, 1880–1914* (2001)
* Green, Joseph. *A social history of the Jewish East End in London, 1914–1939: a study of life, labour, and liturgy* (Edwin Mellen Press, 1991)
* Julius, Anthony. *Trials of the Diaspora: A History of Anti-Semitism in England*  (Oxford University Press; 2010) 811 pages; Examines four distinct versions of English anti-Semitism, from the medieval era (including the expulsion of Jews in 1290) to what is argued is anti-Semitism in the guise of anti-Zionism today.
*Katz, David S. *The Jews in the History of England, 1485–1850* (Oxford: Oxford University Press, 1994) xvi, 447 pp.
*Katz, David S.  *Philo-Semitism and the Readmission of the Jews to England, 1603–1655* (Oxford: Oxford University Press, 1982) x, 286 pp.
* Lipman, Vivian David. *Social history of the Jews in England: 1850–1950* (1954)
* 
* Pollins, Harold. *Economic history of the Jews in England* (Fairleigh Dickinson University Press, 1982)
* Rabin, Dana Y. "The Jew Bill of 1753: Masculinity, virility, and the nation." *Eighteenth-century studies* (2006) 39#2 pp: 157–171.

### Outros artigos 
* Xudaísmo
* Pobo xudeu