Mundial de Fútbol de 1930

O **Mundial de Fútbol de 1930** (en castelán: *1er Campionato Mundial de Football*) foi a edición inaugural do campionato do mundo de equipos internacionais de fútbol asociación, a Copa do Mundo FIFA. Xogouse no Uruguai do 13 ao 30 de xullo. A Federación Internacional de Fútbol Asociación (FIFA) elixiu o Uruguai como país anfitrión xa que ía a celebrar o centenario da súa independencia, ademais de que a súa selección de fútbol viña de conseguir a medalla de ouro nos Xogos Olímpicos de 1928 en Ámsterdam. Todos os encontros se xogaron na capital uruguaia, Montevideo, a maioría no Estadio Centenario, que foi construído para o torneo.

Trece equipos, sete de América do Sur, catro de Europa e dous de América do Norte participaron no torneo. A pouca participación de equipos europeos debeuse á duración (un mes) e ao custo da viaxe. Os equipos foron divididos en catro grupos, avanzando o gañador de cada grupo cara ás semifinais. Os dous primeiros partidos do Mundial leváronse a cabo simultaneamente, sendo gañados por  e os , que venceron a  (4-1) e  (3-0), respectivamente. Lucien Laurent de Francia marcou o primeiro gol na historia do Mundial.

As seleccións de , ,  e  accederon ás semifinais do torneo tras imporse nos seus respectivos grupos. Na final, o anfitrión Uruguai venceu a Arxentina por 4 goles a 2 ante 93.000 espectadores, converténdose no primeiro país en gañar o título mundial, ratificando o feito nos Xogos Olímpicos de 1924 e 1928. O máximo goleador foi o arxentino Stábile con 8 tantos.

## Antecedentes 
Dende a fundación da FIFA en 1904, expúxose a posibilidade de realizar un torneo a nivel mundial; con todo, a recentemente formada organización non contaba cos recursos e a infraestrutura necesaria para semellante evento. Así, pediron apoio ao Comité Olímpico Internacional, o que en 1906 aceptou a inclusión do fútbol nos seus eventos deportivos. En 1914, a FIFA recoñeceu oficialmente ao torneo disputado nos Xogos Olímpicos como un «campionato mundial de fútbol para afeccionados», tomando a responsabilidade de organizar o evento durante o seguintes tres citas Olímpicas: desde 1920 a 1928. Até esa data, a organización do certame de fútbol olímpico estivo a cargo de asociacións nacionais, tales como a Football Association de Inglaterra en 1908 e a Asociación Sueca de Fútbol en 1912.

Tras o paso dalgúns anos, o Congreso da FIFA realizado en 1928 na cidade de Ámsterdam, decidiu a realización finalmente dun torneo especializado, para o cal debería buscarse unha sede. Rapidamente, varios países europeos presentaron a súa candidatura (Italia, Hungría, os Países Baixos, España e Suecia) xunto á do Uruguai. Jules Rimet, presidente da FIFA neses anos estaba a favor da realización no país suramericano, o cal se atoparía á data do Mundial celebrando o centenario da Xura da Constitución (18 de xullo de 1830) e que obtivera en forma consecutiva a medalla de ouro nos Xogos Olímpicos de 1924 e 1928. Ademais, as feridas da primeira guerra mundial aínda non cicatrizaran completamente no continente europeo, polo que a preferencia pola realización no Uruguai serviría como unha forma de alentar á paz mundial.

### O boicot 
miniatura|300px|Países participantes no torneo, coloreados de acordo ao seus resultados no torneo.
Trala adxudicación do torneo ao Uruguai, o Comité Organizador repartiu as invitacións para as dezaseis cotas para o torneo. Con todo, o rexeitamento continuo da maioría dos equipos de países do continente europeo foi sorprendente. Estes argumentaron a súa ausencia debido aos altos custos que implicaba a viaxe a través do océano Atlántico e a forte crise económica que azoutara no último ano. Aínda cando os uruguaios ofreceron liquidar todos os gastos involucrados e compensar aos equipos de fútbol profesional pola ausencia dos seus xogadores, a maioría dos países europeos rexeitaron a invitación.

Só Francia, Bélxica, Iugoslavia e Romanía asistiron á cita en Montevideo. Francia foi practicamente obrigada a asistir debido á presión exercida por Jules Rimet, o cal tamén solicitou axuda persoalmente ao Rei Carlos II de Romanía. O monarca obrigou á participación dos seus xogadores, os cales foron elixidos o azar persoalmente polo rei nunha empresa petroleira romanesa. O seleccionado de Exipto anotouse para o torneo, pero pediu que movesen de data o comezo xa que non chegaban a tempo por culpa da viaxe en barco. Finalmente a FIFA non aceptou o pedido e Exipto non puido participar. No continente americano, Uruguai solicitou a axuda aos seus veciños para organizar o torneo. Aínda cando convidou a todos os países, moitos se negaron a pagar a suma de diñeiro solicitada como apoio á organización. Debido ao rexeitamento dos países europeos principalmente, a Copa debeu reducir o seu número de participantes de 16 a 13.

## Equipos participantes 
## Sedes 
[miniatura|O [Estadio Centenario foi a sede da maioría dos partidos do torneo.]]
[miniatura|O [Gran Parque Central foi onde se xogou o primeiro partido na historia dos Mundiais, entre Estados Unidos e Bélxica]]

Para o torneo, a intención dos organizadores era que tódolos partidos se disputasen nun só estadio, o Estadio Centenario, construído especialmente para a celebración da Copa Mundial. Con todo, as fortes choivas caídas en Montevideo antes da inauguración do campionato impediron que a súa construción fose finalizada a tempo. Dada esta situación os organizadores víronse obrigados a buscar outros estadios para celebrar neles os primeiros partidos, atopándose dentro destes o estadio Gran Parque Central (propiedade do Club Nacional de Football), escenario onde se xogou o primeiro partido na historia dos Mundiais. O Estadio Centenario foi oficialmente inaugurado o sexto día de competición e a partir dese momento todos os partidos xogáronse aí.

## Resultados 
*Os horarios corresponden á hora de Uruguai (UTC-2)*
### Primeira fase 
#### Grupo 1 

#### Grupo 2 

#### Grupo 3 

:¹ Cantidade máis baixa de espectadores nun partido da Copa do Mundo da historia.

#### Grupo 4 

### Segunda fase 

#### Semifinais 

#### Terceiro posto 
 negouse a participar no partido polo terceiro lugar como forma de protesta pola arbitraxe no seu partido ante , onde se anulara un gol iugoslavo lexítimo. Así, os  obtiveron o terceiro posto. Con todo, segundo outras fontes o partido polo terceiro posto chegou a celebrarse, con vitoria iugoslava por marcador de 3-1.

#### Final 

## Goleadores 
Con oito goles, o arxentino Guillermo Stábile foi o máximo goleador do torneo. En total anotáronse 70 goles por 36 xogadores, dos cales un foi considerado en propia meta.
;8 goles
*  Guillermo Stábile

;5 goles
*  Pedro Cea

;4 goles
*  Bert Patenaude

;3 goles

*  Carlos Peucelle
*  Preguinho

*  Peregrino Anselmo

*  Ivan Bek

;2 goles

*  Luis Monti
*  Adolfo Zumelzú
*  Moderato
*  Guillermo Subiabre

*  Carlos Vidal
*  André Maschinot
*  Manuel Rosas
*  Héctor Castro

*  Pablo Dorado
*  Santos Iriarte
*  Đorđe Vujadinović

;1 gol

*  Mario Evaristo
*  Alejandro Scopelli
*  Francisco Varallo
*  Marcel Langiller
*  Lucien Laurent
*  Juan Carreño

*  Roberto Gayón
*  Luis Vargas Peña
*  Luis de Souza Ferreira
*  Adalbert Deșu
*  Nicolae Kovács
*  Constantin Stanciu

*  Jim Brown
*  Tom Florie
*  Bart McGhee
*  Héctor Scarone
*  Blagoje Marjanović
*  Aleksandar Tirnanić

;1 autogol

*  Manuel Rosas (xogando contra )

## Clasificación retrospectiva 
[miniatura|O [Redondela|redondelán Pedro Cea, segundo máximo goleador do Mundial.]]
En 1986, a FIFA publicou un informe no que facía unha clasificación das seleccións en cada Copa do Mundo. A clasificación de 1930 foi a seguinte:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Uruguai
* Montevideo
* Mundial de fútbol

### Ligazóns externas 
* Uruguai 1930 en fifa.com