open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pran

**Pran Krishan Sikand**, nado en Nova Deli (India) o 12 de febreiro de 1920, e finado en Bombai o 12 de xullo de 2013, máis coñecido como **Pran**, era un actor indio galardoado con múltiples premios Filmfare e BFJA, sendo un dos máis recoñecibles malvados no cine hindi dende a década de 1940 até a década de 1990. Actuou como heroe dende 1940 até 47 e como malvado dende 1942 a 1991 e fixo papeis secundarios entre 1948 e 2007.

Nunha longa e prolífica carreira apareceu en máis de 350 filmes. Fixo o papel protagonista en *Khandaan* (1942), *Pilpili Saheb* (1954) e *Halaku* (1956). Os seus papeis en filmes como *Madhumati* (1958), *Jis Desh Men Ganga Behti Hai* (1960), *Upkar* (1967),  *Shaheed* (1965), Purab Aur Paschim (1970), Ram Aur Shyam(1967),   *Aansoo Ban Gaye Phool* (1969), *Johny Mera Naam* (1970), *Victoria No. 203* (1972), *Be-Imaan* (1972), *Zanjeer* (1973),  *Don* (1978), *Amar Akbar Anthony* (1977) e *Duniya* (1984) son consideradas as súas mellores interpretacións.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
*
San Pedro, Estados Unidos

**San Pedro** é unha comunidade que forma parte da cidade dos Ánxeles, en California (Estados Unidos).

Foi anexionada ao municipio dos Ánxeles en 1909 e conta cun dos portos principais da rexión.

Transformouse desde ser antigamente unha comunidade pesqueira, a ser un distrito industrial, e unha comunidade residencial da clase obreira.

## Historia 
San Pedro foi nomeado así na memoria de San Pedro I de Alexandría, bispo de Alexandría no século IV. A súa festividade é o 24 de novembro no calendario eclesiástico de España, e ese foi o día, en 1542, en que o navegante e explorador español Juan Rodríguez Cabrillo descubriu na baía a illa de Santa Catarina (así nomeada na honra de Santa Catarina de Alexandría), e foi reclamada para o Imperio español ao día seguiente, o día da súa festividade, o 25 de novembro.

En 1602-1603, Sebastián Vizcaíno (1548 – 1624), o primeiro europeo que pisou a actual California, cartografou a súa costa, incluíndo a baía de San Pedro, na Nova España.

## Notas 
## Véxase tamén
Constantino Fraguas

**Constantino Fraguas Couceiro**, nado no concello de Cotobade, foi un veterinario e xornalista galego.

## Traxectoria 
Instalado na Fonsagrada como veterinario titular do Concello, colaborou en *Las Dos Regiones*, *Ilustración Gallega* e *O Tío Pepe*. Utilizou o pseudónimo **Xan Lanas**. Foi fiscal da Fonsagrada en 1920.

## Vida persoal 
Casou con Aurelia Saavedra Lastra e foi pai do xornalista e novelista Antonio Fraguas Saavedra e avó do humorista Antonio Fraguas "Forges".

## Notas
Jacobus Vide

**Jacobus Vide**, nado cara a 1386 e finado despois de 1433, foi un compositor, organista e músico da escola de francoflamenga, partícipe da evolución do estilo musical durante o período de transición entre a música medieval e a do Renacemento. Foi un dos primeiros representantes da escola de Borgoña, durante os reinados de Xoán sen Medo e de Filipe o Bo.

## Traxectoria 
A mención máis antiga de Jacobus Vide vén dos arquivos da catedral de Notre-Dame de París, e dá conta de que en 1405 probablemente fose un neno do coro. En 1410 ocupou un posto de organista na antiga catedral de San Donaciano en Bruxas e, ao mesmo tempo, é probable que continuase a ser cantante e organista na capela do antipapa Xoán XXIII.

En 1423 aproxímase á corte dos duques de Borgoña ao se converter en cabaleiro de cámara de Filipe o Bo. En 1426 confióuselle ainstrución dos nenos do coro e dous anos despois, en 1428 , foi promovido ao cargo de secretario de Filipe o Bo.

Non coñecemos documento ningún sobre a súa actividade profesional posterior a 1433.

## Obra e estilo musical 
As oito obras súas que chegaron a nós son todas elas rondós, modalidade de canción francesa que estaba moi en voga na corte borgoñoa. O estilo é algo infrecuente, en comparación con outros música do mesmo período: a cadencia melódica e harmónica, cuxa función é a puntuación dun fragmento ou dunha frase musical, tiña un ritmo diferente, con disonancias frecuentes, ritmos cruzados, frases curtas e unha considerable variabilidade da melodía. En todas estas cadencias, unha das características de Jacobus Vide consiste en que a voz máis grave salta unha oitava para evitar as quintas paralelas.

Unha das súas cancións máis enigmáticas é o rondó a tres voces ''Las, j'ay perdu mon espincel*, no que as voces superiores, *superius* e tenor, están totalmente escritas, pero a de contratenor se deixou en branco.

### Obras coñecidas 
* *Amans doubles.*
* *Espoir m’est venu conforter.*
* *Et c’est asses.*
* *Il m’est si grief.*
* *Las! ja‘y perdu mon espincel.*
* *Puisque je n’ay plus de maystresse.*
* *Qui son cuer met a dame.*
* *Vit encore ce faux dangier.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Reese, Gustave. *Music in the Renaissance*. W. W. Norton & Co. Nova York, 1954.  [ISBN 0-393-09530-4]

### Ligazóns externas 
* Wright, Craig. Ed. *Jacobus Vide*. En *Grove Music Online''.
Allosmerus elongatus

***Allosmerus elongatus*** é unha especie de peixe teleósteo da orde dos osmeriformes e familia dos osméridos, a única pertencente ao xénero *Allosmerus*, que habita nas costas do noroeste do Pacífico, desde a illa de Vancouver (Canadá) até San Francisco (California)

É unha especie de eperlán, pouco abundante, e sobre a que se coñece moi pouco.

## Características 
É un pequeno peixe de corpo esvelto, de 18 a 23&nbsp;cm de lonxitude e ollos grandes. A súa de coloración é gris verdella no lombo e prateada na rexión ventral, cunha banda prateada máis brillante ao longo do flancos. A diferenza da maioría das outras especies de osméridos, que xeralmente non teñen dentes grandes no padal, esta especie ten un único dente grande no centro do vómer, que ás veces está acompañado por dentes máis pequenos, un a cada lado. Os machos adultos teñen unha aleta anal moi longa.

## Hábitat e distribución 
*Allosmerus elongatus* é un peixe mariño, demersal, bentopeláxico, non migratorio, que nada nas costas en augas temperadas a profundidades de entre 1 e 103 m, no Pacífico nororiental, desde a illa de Vancouver (Canadá) até San Francisco (California, Estados Unidos de América), entre os 50° N e o 35° N, e os 129° W e os 121° W,

## Taxonomía 
### Descrición 
A especie foi descrita en 1854 polo médico e ictiólogo Estados Unidos de América William Orville Ayres, baixo o nome de *Osmerus elongatus*, Ambas as especies determináronse como conespecíficas en 1946.

Posteriormente foi reclasificada dentro do xénero *Allosmerus*, que describiu en 1925 o tamén ictiólogo estadounidense Carl Leavitt Hubbs.

### Etimoloxía 
#### Xénero 
O nome do xénero, *Allosmerus*, está formado polo elemento do latín científico *allo-*, tirado do grego antigo ἄλλος * ‎állos*, "outro", anteposto ao nome do xénero *Osmerus*. Literalmente: "outro *Osmerus*".
#### Especie 
O epíteto específico, *elongatus*, é o nominativo masculino singular do adxectivo do latín científico *elongatus, -a, -um*, derivado do verbo latino *ēlongare*, "alongar". 
  
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Burton, Maurice & Robert Burton (1984): *Encyclopedia of Fish*. Saint Louis, EE.UU: BPC Publishing. ISBN 0-7064-0393-2.
* Eschmeyer, W. N.; E. S. Herald & H. Hammann (1983): *A field guide to Pacific coast fishes of North America*. Boston/New York, USA: Houghton Mifflin Company. ISBN 978-0-618-00212-2.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World* (4th ed.). Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-4712-5031-7.

### Outros artigos 
* Osmeriformes
* Osméridos

### Ligazóns externas 
* *Allosmerus elongatus* (Ayres, 1854) no WoRMS.
* *Allosmerus elongatus* (Ayres, 1854) no ITIS.
* *Allosmerus elongatus* (Ayres, 1854) na FishBase.
* *Allosmerus elongatus* na ADW.
* *Allosmerus elongatus* na EOL.
* *Allosmerus* Hubbs 1925  en Fossilworks.
Día festivo

O **día festivo**, ou **día feiral**, é aquel que non é día laborable, no ámbito laboral, que non é día hábil, no ámbito procesual, podendo ser o domingo (na maioría dos países do mundo), o sábado (nos países influídos pola cultura xudía) ou o venres (nos países influídos pola cultura islámica), ademais doutros días declarados festivos.

Ademais, un **día festivo** é unha data do calendario que é resaltada de forma especial e habitualmente adoita ser feiral.

Todas as culturas e nacións celebran diferentes eventos durante o ano, en datas específicas de tipo cultural, político ou relixioso. Estas datas son sinaladas polas lexislacións dos países respectivos.

Polo xeral, os días feirais non se consideran para o cómputo dos termos procesuais.

## España 
En España, no **ámbito procesual** considéranse inhábiles os sábados, os domingos e os festivos; mentres no **ámbito administrativo** son inhábiles os domingos e os festivos.

Distínguese entre días hábiles/inhábiles (nos ámbitos procesual e administrativo), e días laborables/festivos (no ámbito laboral).

Existe un calendario laboral e outro de días inhábiles que os regula (artigo 48.7 da Lei de Réxime Xurídico das Administracións Públicas e do Procedemento Administrativo Común - Lei 30/1992, de 26 de novembro-, redacción dada segundo Lei 4/1999, de 13 de xaneiro):

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*Días feirais de Chile
Josephine Cochrane

**Josephine Garis Cochrane**, nada o 8 de marzo de 1839 no condado de Ashtabula (Ohio) e finada o 14 de agosto de 1913 en Chicago, foi a inventora da primeira lavalouza automática con éxito comercial, que construíu xunto co mecánico George Butters.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Era filla de John Garis, un enxeñeiro civil, e Irene Fitch Garis. Tiña unha irmá, Irene Garis Ransom. O seu avó materno John Fitch tamén foi inventor e tiña a patente do barco de vapor. Cochrane medrou en Valparaiso, Indiana, onde asistiu a unha escola privada até que esta foi calcinada polo lume.

### Matrimonio e fillos 
Despois de mudarse coa súa irmá á vila de Shelbyville en Illinois, casou con William Cochran o 13 de outubro de 1858, quen retornara tras probar sorte sen éxito na Febre do ouro de California. Tiveron dous fillos, Hallie e Katharine Cochran. Co tempo el fíxose un próspero home de negocios e político do Partido Demócrata dos Estados Unidos.

En 1870 trasladáronse a unha mansión e comezaron a organizar ceas e festas nas que dicían empregar un servizo de pratos chineses datados do 1600. Despois dun evento no que os criados trataron sen coidado os pratos facéndolles unha fenda, Cochrane comezou a buscar unha alternativa máis segura para lavalos. Ela quixo sempre aliviarlles ás amas de casa a tarefa de lavar a louza despois das comidas.

O seu home morreu en 1883 cando tiña 45 anos, deixándoa con numerosas débedas. Isto motivouna para desenvolver a lavalouza. Conservou o apelido de William, pero engadiu un "e" ao final trala súa morte.

As súas amigas estaban tan impresionadas coa súa invención que fixo lavalouza tamén para elas baixo o nome de "Cochrane Dishwashers". Máis tarde fundou a empresa de manufactura Garis-Cochran.

### Morte e recoñecemento 
Josephine morreu dun ictus en Chicago o 14 de agosto de 1913, e foi soterrada no cemiterio Glenwood en Shelbyville, Illinois. En 2006 foi incluída no National Inventors Hall of Fame.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Uve, Sandra (2018). *Supermujeres, superinventoras: Ideas brillantes que transformaron nuestra vida*. Madrid: Planeta S.A. .
Festival

Un **festival** é unha competencia de cancións dun ou varios estilos, podendo ser mixtas ou únicas, organizados xeralmente por unha comunidade local ou por un municipio.

[miniatura|200x200px|Páleo Festival, festival de música, en [Nyon, Suíza.|esquerda]]
## Outras aproximacións 
Festa, especialmente musical, e un conxunto de representacións dedicadas a un artista ou a unha arte. Neste caso, trátase daquelas reunións onde máis de 10 persoas congréganse cun mesmo fin.

Na mitoloxía, un festival é tamén un conxunto de celebracións, na honra de Deus ou de deuses. 
## Etimoloxía 
A raíz da palabra **Fest** deriva do alemán *fest.* Actualmente moitos festivais utilizan esta frase, por exemplo o celebrado por Liverpool na cidade de México chámase Fashion Fest, ou o celebrado no verán chámase Verano Fest.

## Tipos de festivais 
Son catro os tipos de festivais que destacan na actualidade:
* Festivais étnicos
* Festivais de cine
* Festivais de música
* Festivais de videoarte
[miniatura|*Almabtrieb* en [Kufstein, Austria, 2005.|centro]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Festa
* Feira
José Manuel García Naranjo

**José Manuel García Naranjo**, máis coñecido como **José Naranjo**, nado en Rociana del Condado, Huelva, o 28 de xullo de 1994, é un futbolista profesional español que xoga como dianteiro para o CD Leganés da Liga Santander.

## Traxectoria profesional 
Formado nas categorías inferiores do Recreativo de Huelva, Naranjo fixo o seu debut co primeiro equipo, daquela na Segunda División, o 2 de xuño de 2013, no empate do Recreativo por 0-0 contra o Sporting de Gijón. No seu derradeiro ano de contrato co equipo onubense, Naranjo foi cedido ó Villarreal B da Segunda División B, e chegou a debutar co primeiro equipo o 4 de decembro de 2014, nun partido da Copa do Rei contra o Cádiz CF.

O 7 de xullo de 2015, Naranjo asinou un contrato de tres anos co Gimnàstic de Tarragona, recentemente ascendido á Segunda División.

O 17 de xuño de 2016, Naranjo fichou polo Celta de Vigo, e asinou co equipo galego un contrato de cinco tempadas. Tras unha etapa onde tan só participou en tres encontros, dous deles na UEFA Europa League, e sen chegar a debutar na Primeira División, Naranjo marchou traspasado ó KRC Genk belga.

O 1 de setembro de 2017, Naranjo volveu á primeira categoría do fútbol español tras a súa cesión por unha tempada ó CD Leganés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Futbolme
Ola John

**Ola John**, nado en Zwedru (Liberia) o 19 de maio de 1992, é un futbolista neerlandés. Xoga de centrocampista e o seu equipo actual é o SL Benfica.

## Traxectoria 
O 13 de xaneiro de 2017 anunciouse a súa fichaxe polo Deportivo da Coruña, cedido polo SL Benfica até o remate da campaña 2016–17.

## Palmarés 
;Twente
* Copa dos Países Baixos: 2011
* Johan Cruijff-schaal: 2011

;Benfica
* Primeira Liga: 2013–14, 2014–15, 2015–16
* Taça da Liga: 2014–15
* Supertaça Cândido de Oliveira: 2014
* UEFA Europa League: Finalista 2012–13
* Taça de Portugal: Finalista 2012–13

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en foradejogo.net  
* Datos do xogador en national-football-teams.com 
* Datos do xogador en fifa.com  
* Datos do xogador en uefa.com
Amazonas, Colombia

**Amazonas** é un dos 32 departamentos de Colombia, que se atopa na parte sur do país na rexión amazónica colombiana, en gran parte ó sur da liña ecuatorial. É o meirande departamento colombiano e componse na súa totalidade de territorio da selva amazónica. Polo norte limita cos departamentos de Caquetá e Vaupés e polo noroeste co departamento de Putumayo. O resto do seu territorio é de fronteira internacional: polo leste co Brasil e polo sur e sueste co Perú. Amazonas é o departamento con maior lonxitude en límites internacionais do país.

O anaco máis meridional do departamento, ó sur do río Putumayo, chámase "Trapecio amazónico", o cal inclúe a tripla fronteira de Colombia, o Perú e o Brasil, o acceso colombiano ó río Amazonas (no seu límite sur), e a capital do departamento, a cidade de Leticia.

## Demografía 
### Composición étnica 
* Mestizos e brancos (55,16 %) 
* Indíxenas (42,84 %)
* Afrocolombianos (2,00 %)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Los indígenas de Colombia*; Horacio Calle Restrepo, Álvaro Chávez Mendoza e Jorge Morales, Madrid, Mapfre, D.L., 1992.

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Blade Symphony

***Blade Symphony*** é un videoxogo de acción multixogador desenvolvido por Puny Human para Microsoft Windows. A mecánica do xogo baséase en duelos con espadas, con reminiscencias e inspiración do videoxogo *Jedi Knight II: Jedi Outcast*. Tras unha publicación inicial en Steam no formato de *Early Access* en abril de 2013, o xogo publicouse oficialmente en maio de 2014.

## Mecánica de xogo
*Blade Symphony* é un videoxogo de loitas con espadas semellante ó elemento multixogador do videoxogo *Jedi Knight II: Jedi Outcast*. No lugar de procurar unha representación auténtica do manexo das espadas, o xogo inclúe un combate de fantasía con acrobacias e animacións particulares. Os xogadores poden escoller de entre varios personaxes, estilos de loita e armas, e competir entre eles en varios modos de xogo, como *deathmatch* ou combate de 2 contra 2. O xogo emprega un tipo de Sistema de puntuación Elo para asignar ós xogadores a cada partida.

## Desenvolvemento
miniatura|left|thumbtime=54|Vídeo promocional do xogo

O desenvolvemento de *Blade Symphony* comezou no ano 2006. O deseñador Michael Chang comezou a traballar no xogo xunto a un colega seu coa intención de desenvolver un xogo de loita con espadas trala dispersión da comunidade de xogadores do xogo *Jedi Knight II: Jedi Outcast*.

Chang e o seu colega traballaron xuntos no xogo nunha forma inicial de mod do motor Source. En 2008 o seu colega deixou o proxecto e Chang continuou o traballo no mesmo. Os desenvolvedores da modificación para o Source *Dystopia* uníronse a Chang formando a compañía independente Puny Human..

En xuño de 2011 Puny Human lanzou unha campaña en Kickstarter para acadar un financiamento de 15&nbsp;000 dólares para unha licenza comercial do Source. Esta campaña finalizou con éxito, recadando 19&nbsp;058 dólares. Unha versión en *Early Access* foi publicada en abril do 2013, seguida da publicación do xogo completo en maio de 2014. 

## Galería de imaxes

Ficheiro:Blade Symphony - FFA Mode.jpg
Ficheiro:Blade Symphony - Ryoku vs Knight.jpg
Ficheiro:Blade Symphony - 2v2.jpg
Ficheiro:Blade Symphony - Ryoku breakdance.gif
Ficheiro:Blade Symphony - Customisation.jpg

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina web oficial
Lourdes Méndez Pérez

*Non confundir con Lourdes Méndez Monasterio (Córdoba 1957), deputada, primeiro polo PP e despois por Vox.*

**Lourdes Méndez Pérez**, nada en Donostia en 1957, é unha antropóloga vasca.

## Traxectoria 
Filla de galegos emigrados no País Vasco. Estudou Antropoloxía e Estudos feministas na Université Paris 8 Vincennes-Saint-Denis. Licenciada en Socioloxía e doutora en Antropoloxía. É catedrática de Antropoloxía Social da Facultade de Educación, Filosofía e Antropoloxía da Universidade do País Vasco. Está especializada en antropoloxía feminista e arte.

## Obras 
**Cousas de mulleres. Campesinas, poder y vida cotidiana (Lugo 1940-1980)*, 1988.
**Os labirintos do corpo. Manipulacións ideolóxicas, saberes científicos e obras de arte*, 1998.
**Antropología feminista*, 2010.
**Antropología del campo artístico. Del arte primitivo al contemporáneo*, 2009.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Currículo
* "Las cuotas suponen un arma de doble filo", entrevista en *El País*
* Artigo "Exclusionary Genealogies"  
* Artigo "Feminismos en movimiento en el Estado español: ¿Re-ampliando el espacio de lo político?
Arauca, Colombia

**Arauca** é un dos 32 departamentos de Colombia, que se atopa no extremo norte da rexión da Orinoquía do país. Limita polo norte e polo leste con Venezuela, polo sur cos departamentos de Vichada e Casanare, e polo oeste con Boyacá. O seu territorio abrangue unha superficie de 23.818&nbsp;km², unha área semellante á da illa europea de Sardeña.

## Demografía 
### Composición étnica 
* Mestizos e brancos (93,70%)
* Afrocolombianos (4,07%)
* Indíxenas (2,22%)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Atlántico, Colombia

**Atlántico** é un dos 32 departamentos de Colombia e atópase na rexión natural Caribe. A súa capital é a cidade de Barranquilla. Ten unha superficie de 3,319&nbsp;km² e ten 2.489.709 habitantes. É o cuarto departamento máis poboado de Colombia.

## Demografía 
### Composición étnica 
* Mestizos e brancos (77,73%)
* Afrocolombianos (20,84%)
* Indíxenas (1,33%)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Street Fighter (filme de 1994)

***Street Fighter*** é un filme estadounidense de acción escrito e dirixido por Steven E. de Souza. Está vagamente baseado no videoxogo *Street Fighter II*, producido por Capcom. Está protagonizado por Jean-Claude Van Damme e Raúl Juliá, xunto cos actores secundarios Byron Mann, Damian Chapa, Kylie Minogue, Ming-Na Wen e Wes Studi.

## Personaxes 
* Jean-Claude Van Damme como Coronel Guile
* Raúl Juliá como Bison
* Ming-Na Wen como Chun-Li
* Damian Chapa como Ken
* Kylie Minogue como Cammy
* Wes Studi como Sagat¡
* Simon Callow como A.N. Official
* Byron Mann como Ryu
* Roshan Seth como Dhalsim
* Andrew Bryniarski como Zangief
* Grand L. Bush como Balrog
* Jay Tavare como Vega
* Robert Mammone como Carlos Blanka
* Miguel A. Núñez, Jr. como Dee Jay
* Gregg Rainwater como T. Hawk
* Kenya Sawada como Capitán Sawada
* Peter Tuiasosopo como Honda

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Antonio Sueiro Cadavid

**Antonio Sueiro Cadavid**, nado en Lourido (Cerdedo-Cotobade)  en 1892 e finado o 19 de agosto de 1972, foi un político galego.

## Traxectoria 
Presidiu a Sociedade de Agricultores e Obreiros de Lourido. Casou en Limeres e en 1918 fundou e presidiu a Sociedade de Recreo e Instrución de Limeres. Na sede da Sociedade de Recreo e Instrución instalouse a escola pública de Limeres en 1925. En 1919 emigrou aos Estados Unidos e en xullo de 1923 colaborou na fundación da Unión Española de California. Retornou en 1929. Militou no Partido Republicano Radical Socialista. En xuño de 1931 foi elixido alcalde do Concello de Cerdedo e permaneceu no cargo até decembro de 1932. Á fronte do Concello mandou construír a ponte de Arén (sobre o río do Castro), a ponte dos Portamuíños (sobre o río do Seixo) e a ponte sobre o río das Cervas, entre Lourido e Limeres. Volveu ser elixido alcalde nas eleccións municipais do 23 de abril de 1933. En outubro de 1933 abandonou o Partido Radical Socialista (PRRS) e integrouse no Partido Republicano Radical Socialista Independiente (PRRSI). Coa folga xeral revolucionaria de 1934 foi cesado e detido o 11 de outubro, acusado de publicar o día oito de outubro un bando declarando o estado de guerra no concello. Foi posto en liberdade o 14 de decembro de 1934 canda Carlos González Estévez, Sabino Bugallo Valiñas, Camilo Sueiro Bouzas, Francisco Varela Garrido, José Torres Paz e Alfredo Iglesias Álvarez. Coa vitoria da Fronte Popular, foi reposto como alcalde en febreiro de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi procesado na Estrada con Francisco Cerdeira Gil, acusados de falsidade, pero foron absoltos.

## Vida persoal 
Casou con Josefa Bouzas Cortizo en 1924, e foi pai de Camilo Sueiro Bouzas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
*Antonio Sueiro Cadavide, o mellor alcalde de Cerdedo
Casacamiño

Como topónimo **Casacamiño** ou **Casa Camiño** pode referirse a:

;En Galiza
***Casacamiño**, lugar da parroquia de Cambás, no concello de Aranga;
***Casacamiño**, lugar da parroquia do Val de Xestoso, no concello de Monfero;
***Casacamiño**, lugar da parroquia de Merlán, no concello de Palas de Rei;
***Casa Camiño**, lugar da parroquia de Cumbraos, no concello de Sobrado.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Caldas, Colombia

**Caldas** é un dos 32 departamentos de Colombia e conta cunha superficie de 7&nbsp;888 km² e unha poboación de 989&nbsp;942 habitantes (2016). Atópase na rexión natural andina. A súa capital é Manizales.

## Demografía 
### Composición étnica 
* Mestizos e brancos (93,16%) 
* Indíxenas (4,29%)
* Afrocolombianos (2,54%)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Alice Walker

**Alice Malsenior Walker**, nada o 9 de febreiro de 1944 no condado de Putnam, Xeorxia, é unha novelista, poeta e activista política estadounidense. Escribiu a novela *The Color Purple* (1982), pola que gañou o Premio Nacional do Libro e o Premio Pulitzer de Ficción no ano 1983. Tamén é autora de *Meridian* e *The Third Life of Grange Copeland*, entre outras obras.

## Obra parcial 
### Novelas e coleccións de relatos curtos 
* *The Third Life of Grange Copeland* (1970)
* *In Love and Trouble: Stories of Black Women* (1973)
* *Meridian* (1976)
* *The Color Purple* (1982)
* ''You Can't Keep a Good Woman Down: Stories* (1982)
* *To Hell With Dying* (1988)
* *The Temple of My Familiar* (1989)
* *Finding the Green Stone* (1991)
* *Possessing the Secret of Joy* (1992)
* *The Complete Stories* (1994)
* *By The Light of My Father's Smile* (1998)
* *The Way Forward Is with a Broken Heart* (2000)
* *Now Is the Time to Open Your Heart* (2004) Random House ISBN 9781588363961

### Coleccións de poesía 
* *Once* (1968)
* *Revolutionary Petunias and Other Poems* (1973)
* *Good Night, Willie Lee, I'll See You in the Morning* (1979)
* *Horses Make a Landscape Look More Beautiful* (1985)
* *Her Blue Body Everything We Know: Earthling Poems* (1991)
* *Absolute Trust in the Goodness of the Earth* (2003)
* *A Poem Traveled Down My Arm: Poems And Drawings* (2003)
* *Collected Poems* (2005)
* *Hard Times Require Furious Dancing: New Poems*

### Libros de non ficción 
* *In Search of Our Mothers' Gardens: Womanist Prose* (1983)
* *Living by the Word* (1988)
* *Warrior Marks* (1993)
* *The Same River Twice: Honoring the Difficult* (1996)
* *Anything We Love Can Be Saved: A Writer's Activism* (1997)
* *Go Girl!: The Black Woman's Book of Travel and Adventure* (1997)
* *Pema Chodron and Alice Walker in Conversation* (1999)
* *Sent By Earth: A Message from the Grandmother Spirit After the Bombing of the World Trade Center and Pentagon* (2001)
* *We Are the Ones We Have Been Waiting For* (2006)
* *Overcoming Speechlessness* (2010)
* *Chicken Chronicles, A Memoir* (2011)
* *The cushion in the road - Meditation and wandering as the whole world awakens to be in harm's way''  (2013)

### Ensaio 
* "Beauty: When the Other Dancer is the Self" (1983)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Véxase tamén 
*Páxina oficial de Alice Walker 
*Perfil en Poetry Foundation 
*Perfil en Poets.org
O gardián invisible

***O gardián invisible*** é unha novela policial en lingua castelá escrita pola autora vasca Dolores Redondo, publicada por vez primeira en 2013 co título orixinal ***El guardián invisible***. Foi traducida ao galego por Héctor Cajaraville, e publicada por Edicións Xerais en 2013. É o primeiro volume da triloxía do Batzán. No ano 2017, estreouse o filme *El guardián invisible* baseado na novela e protagonizado por Marta Etura.

## Trama
Amaia Salazar é inspectora da Policía Foral Navarra, formada nos Estados Unidos de América canda a axentes do FBI especializada en asasinos en serie. Asígnanlle a investigación da morte dunha rapaza cuxo cadáver apareceu a carón da súa vila natal, Elizondo. A moza apareceu á beira do río Bidasoa -que nesa altura recibe o nome de río Batzán- coas roupas esgazadas e os zapatos colocados no camiño, o pelo da pube depilado e un doce no seu lugar. Ao cabo, aparecen outras dúas rapazas nas mesmas circunstancias. Na vila convive coa súa familia, e lembra circunstancias traumáticas do seu pasado. Ao tempo, coñece personaxes da mitoloxía vasca.

## Narración
A obra está narrada en terceira persoa con narrador omnisciente. Hai numerosas analepses á infancia da protagonista.

## Adaptacións 
A obra foi traducida ao francés, alemán, inglés, turco, italiano, catalán, portugués do Brasil, noruegués, holandés, éuscaro, grego e galego. Está en proceso de produción a adaptación cinematográfica, dirixida por Peter Nadermann.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Ficha na web de Xerais.
Epidermodisplasia verruciforme

A **epidermodisplasia verruciforme** (tamén chamada  **displasia de Lewandowsky-Lutz** ou **epidermodisplasia verruciforme de Lutz-Lewandowsky** ou **enfermidade do home-árbore**) é unha rara doenza de orixe xenética asociada a un alto risco de carcinoma. Caracterízase pola susceptibilidade anormal ó virus do papiloma humano (VPH). O resultado non controlado de infeccións por VPH trae como consecuencia o desenvolvemento de escamas máculas e pápulas, sobre todo en mans e pés. É tipicamente asociados a tipos de VPH 5 e 8, que se atopan en preto do 80% da poboación normal, como as infeccións asintomáticas, aínda que outros tipos tamén poden contribuír.

A condición adoita comezar entre as idades de 1 a 20 anos, pero en ocasións pódese presentar en persoas de mediana idade.

Aínda que a súa incidencia na poboación é máis ben escasa, existen casos de sona desta doenza. Dede Koswara ó cumprir 35 anos, notou que das súas mans e pés xurdían uns tecidos semellantes ás raíces das árbores. Tras varias probas, os médicos detectaron que o mozo indonesio, sufría unha condición estraña chamada epidermodisplasia verruciforme. Esta enfermidade é de orixe xenética.

## Notas
Virus do papiloma humano

O **virus do papiloma humano** (**VPH** ou **HPV** do inglés ***human papillomavirus***) son grupos diversos de virus ADN pertencentes á familia dos *Papillomaviridae* e representa unha das enfermidades de transmisión sexual máis comúns.

Coñécense máis de 100 tipos virales que en relación á súa patoxenia oncolóxica, se clasifican en tipos de alto e de baixo risco oncolóxico. A Axencia Internacional para a Investigación do Cancro (IARC) considera que os tipos de VPH 16, 18, 31, 33, 35, 39, 45, 51, 52, 56, 58, 59 e 66 son carcinóxenos para os humanos ―tipos de alto risco oncolóxico― e que outros tipos, incluídos o VPH 6 e o VPH 11, son posibles carcinóxenos para os humanos ―tipos de baixo risco oncolóxico―.
Como todos os virus desta familia, os VPH só establecen infeccións produtivas no epitelio estratificado da pel e mucosas de humanos, así como dunha variedade de animais. A maioría dos VPH descritos non causan ningún síntoma na maior parte da xente. Algúns tipos de VPH poden causar espullas ou condilomas, mentres outros poden xerar infeccións subclínicas, que poden (nunha minoría de casos) dar lugar a cancro cervical, de vulva, vaxina e ano en mulleres, ou cancro do ano e pene en homes.
A maior parte da xente infectada por VPH descoñece que o está. A infección con VPH é a causa principal de case todos os casos de cancro cervical, aínda que na maior parte das infeccións con este tipo de virus non se produce ningunha patoloxía. No ano 2008, o médico alemán Harald zur Hausen (1936-) recibiu o Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina polo descubrimento de VPH como unha causa de cancro cervical.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Virus do papiloma humano en DMOZ
Linguas caribes

As **linguas caribes** son unha familia lingüística indíxena de América do Sur. Espállanse pola zona norte do continente, dende a desembocadura do río Amazonas até os Andes de Colombia, pero tamén están presentes no centro do Brasil. As linguas caribes están relativamente emparentadas entre elas, e o seu número varía entre as dúas e as tres ducias de linguas, dependendo das diferentes consideracións entre lingua e dialecto. A maioría delas aínda son faladas, malia que que adoitan contar cun poucos centos de falantes. A única que conta conta cun bo número de falantes é a lingua macushi, con 30&nbsp;000. A familia caribe é coñecida no mundo da lingüística por mor da lingua hixkaryana e a súa orde de obxecto-verbo-suxeito, que se cría que non existía na linguaxe humana.

Algúns anos antes da chegada dos primeiros conquistadores españois, os caribes invadiron e ocuparon as Antillas Menores, matando, desprazando ou asimilando ós pobos arauacos que habitaban as illas. A lingua resultante era caribe de nome pero arauaca en esencia. Isto débese a que os invasores caribes mataban ós homes arauacos e tomaban esposas arauacas, que logo pasaban a súa propia lingua ós seus fillos. Durante un tempo, o arauaco era falado polas mulleres e os nenos, e o caribe polos homes adultos, mais a situación era inestable. Con cada nova xeración de caribes-arauacos, menos elementos do caribe mantiñan, até que só quedaron uns poucos elementos de vocabulario e aspectos gramaticais básicos. Esta "lingua caribe das illas" extinguiuse nas Antillas Menores na década de 1920, mais sobreviviu na forma de garífuna, ou "caribe negro", en América Central. Dominica é a única illa do Caribe que conserva poboación precolombiana —os indios caribes —arredor de 3&nbsp;000 que viven na costa leste do país.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. *Ethnologue: Languages of the World*, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International.
* Desmond C. Derbyshire & G. K. Pullum, 1991:*Handbook of Amazonian Languages*, ISBN 978-0-89925-813-3 ([referencia](http://www.jstor.org/sici?sici=0097-8507(200106)77%3A2%3C360%3AHOAL%3E2.0.CO%3B2-N&cookieSet=1)).
* Dixon, R.M.W. (1999). *Amazonian Languages*. Nova York: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-57021-3.
* William J. Frawley (2003) [1997]. *International Encyclopedia of Linguistics: 4-Volume Set*. Tomo I. Nova York: Oxford University Press. ISBN 0-19-516783-X.
* Rodrigues A. D., 2000, "‘Ge-Pano-Carib’ X ‘Jê-Tupí-Karib’: sobre relaciones lingüísticas prehistóricas en Sudamérica", in L. Miranda (ed.), *Actas del I Congreso de Lenguas Indígenas de Sudamérica,* Tome I, Lima, Universidad Ricardo Palma, Facultad de lenguas modernas, p.&nbsp;95-104.
Lingua palauana

A **lingua palauana** (*a tekoi er a Belau*) é unha das dúas linguas oficiais da República de Palau, sendo a outra o inglés. É membro da familia de linguas austronesias, e é unha das dúas linguas indíxenas en Micronesia que non é parte da póla oceánica da familia, sendo a outra o chamorro (véxase , ,  e ). Moitos estudosos concordan que o palauano e o chamorro forman parte das linguas sunda–sulawesi da familia austronesia, malia que algúns consideran que o palauano posiblemente constitúa unha póla independente das linguas malaio-polinesias . A lingua palauana é amplamente empregada no día a día en Palau.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Comisión da Lingua de Palau
Castro de Lavacerido

**Castro de Lavacerido** ou Castro de Punta Taraza, é un poboado castrexo costeiro fortificado situado nunha península na parroquia de Meirás, no concello de Valdoviño.

## Descrición 
Hai dúas liñas defensivas concéntricas. A interior mide máis de 160 metros e vai de leste a sur. A liña defensiva exterior está incompleta, é máis ancha e ten un acceso ao castro na zona sur.
 
A zona presenta numerosas galerías e canteiras de mina. Son de principios do século XX para a extracción de mineral de arsénico. Dentro do castro pódense ver varias estruturas de datación descoñecida.

## Notas
## Galería de imaxes 

File:Castro de Lavacerido Meirás Valdoviño A Coruña Galiza.jpg|Estruturas interiores do castro de Lavacerido.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
* Arco Ártabro

### Ligazóns externas 
* Castro de Lavacerido  .
Lista de cidades renomeadas en Azerbaidján

O seguinte é unha **lista de cidades en Azerbaidján** que sufriron un cambio do nome no pasado.

* Mardakert → Ağdərə (1991, cambio non recoñecida pola república de feito de Artsakh que controla esta cidade)
* Nizhniy Agdzhakend → Şaumyanovsk (1938) → Aşağı Ağcakənd (1990)
* Astraxan-Bazar → Cəlilabad (1967)
* Beyləqan → Zhdanov (1939) → Beyləqan (1991)
* Biləsuvar → Puşkino (1938) → Biləsuvar (1991)
* Duvannı → Sanqaçal
* Gəncə → Elisabethpol (1805) → Gəncə (1918) → Kirovabad (1935) → Gəncə (1989)
* Goranboy → Qasım-İsmayılov (1938) → Goranboy (1990)
* Helenendorf → Yelenino → Xanlar (1938) → Göygöl (2008)
* Karyagino → Füzuli (1959)
* Krasnaya Sloboda → Qırmızı Qəsəbə (1991)
* Xonashen → Martuni → Xocavənd (1991, cambio non recoñecida pola República de feito de Artsakh que controla esta cidade)
* Norashen → İliç[evsk] → Şərur (1991)
* Petropavlovka → Petropavlovsk → Sabirabad (1931)
* Port-Il’ich → Liman (1999)
* Prishib → Göytəpə
* Kutkashen → Qəbələ (1991)
* Şəki → Nuxa (1840) → Şəki (1968)
* Şəmkir → Şamxor → Şəmkir (1991)
* Tərtər → Mir-Bəşir (1949) → Tərtər (1991)
* Traubenfeld → Vinogradnoe Pole → Tovuz
* Vartashen → Oğuz (1991)
* Xankəndi → Stepanakert (1923) → Xankəndi (1991, cambio non recoñecida pola República de feito de Artsakh que controla esta cidade)
* Yeni Şamaxı → Ağsu
* Zubovka → Əli-Bayramlı (1938) → Şirvan (2008)
* Pirchevan → Zəngilan (1957)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cidades de Azerbaidján
Casanare

**Caldas** é un dos 32 departamentos de Colombia, sendo un dos meirandes en extensión (44.490&nbsp;km²), que representa o 3,9% do territorio nacional e o 17,55% da Orinoquía colombiana. O nome do departamento provén do termo do pobo saliba *Casanari*, que significa *Río de Augas Negras*.

## Demografía 
### Composición étnica 
* Mestizos e brancos (97,09%) 
* Indíxenas (1,46%)
* Afrocolombianos (1,44%)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
O final do camiño

***O final do camiño*** é unha serie de televisión de Voz Audiovisual para La 1 de TVE e TVG, dirixida por Miguel Alcantud. Está protagonizada por Antonio Velázquez, Asier Etxeandía, Javier Rey, entre outros. A súa estrea foi o 11 de xaneiro de 2017.

## Argumento 
Ambientada na Galicia no século XI, a serie recrea a construción da catedral de Santiago de Compostela a través das vivencias de tres irmáns afincados na cidade galega. Como contexto, personaxes históricos interveñen tamén na trama, como é o caso do rei Afonso VI de León ou a súa esposa Costanza de Borgoña.

### Polémica sobre a historicidade 
O catedrático de Xeografía e Historia Daniel López Muñoz puxo de relevo tras a estrea da serie a súa terxiversación e as múltiples inexactitudes históricas, que a xuízo deste supoñen unha "escandalosa ocultación da existencia do reino medieval de Galicia".

Así mesmo, o historiador e crítico literario Francisco Rodríguez Sánchez sinalou as mesmas deficiencias e engadiu::

Pola súa banda, o historiador e etnógrafo Xosé María Lema Suárez fíxose eco dos seus colegas e referiuse ás carencias da serie nun artigo publicado co título "A ocultación e marxinación do reino medieval de Galicia vai 'in crescendo' na serie do Final do camiño".

A teleserie tamén recibiu críticas fóra de Galicia por outros motivos, como o tratamento dado aos árabes:

Tamén se ten sinalado que, na mesma liña de falta de rigor histórico, ao contrario do que acontece na serie, "dona Costanza non era infiel a Afonso VI e este non era un bruto ignorante" ou que "a futura reina Urraca non nacera en 1075". A crítica cinematográfica María José Arias sinalou como principais eivas do capítulo inaugural os "serios probleas coas elipses temporais" e os "buracos de guión, narrativa e desenvolvemento".

## Personaxes 
### 1ª tempada 
#### Personaxes principais 
* Antonio Velázquez Bautista como Gonzalo de Catoira
* Javier Rey como Pedro de Catoira
* Ismael Martínez como Animal
* Begoña Maestre como Elvira
* Guillermo Barrientos como Estevo de Catoira
* Juan Fernández como bispo Peláez
* Paco Manzanedo como Yusuf
* Joan Massotkleiner como Monxe
* Antonio Durán "Morris" como Odamiro
* Manuel de Blas como Efraim
* Xabier Deive como Tomás
* Tito Asorey como Simón
* Alejandro Martínez como Remo

##### Colaboradores especiais 
* Cristina Castaño como Costanza de Borgoña
* Asier Etxeandia como Afonso VI de León

## Episodios 
### Primeira tempada (2017) 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *O final do Camiño*. Á carta. Televisión de Galicia
*
Poble Nou

250px|thumb|A Alqueria del Pi.
**Poble Nou** é unha pedanía da cidade de Valencia que pertence ao distrito dos Pobles del Nord. Limita ao norte con Borbotó e Carpesa, ao oeste con Burjassot e ao sur con Valencia. En 2009 tiña unha poboación de 1.023 habitantes.

O núcleo atópase arredor da igrexa de Sant Bernat, ao sur da localidade. A partir dese punto foise estendendo cara ao norte en dirección a Borbotó paralelo ao Camí de Montcada. A principios do século XX pasou a ser unha pedanía de Valencia, como o resto de localidades do distrito.

Entre os seus monumentos destacan a igrexa de Sant Bernat Màrtir, o Molí Blanc e as alquerías.

## Notas
Cauca, Colombia

**Cauca** é un dos 32 departamentos de Colombia. Atópase no suroccidente do país, na rexión natural do Pacífico, e a súa capital é Popayán. Ten unha superficie de 29.308 km² e de acordo co DANE, posúe unha poboación estimada (2024) de 1.578.476 habitantes.

## Historia 
No período precolombiano numerosos pobos indíxenas habitaron a rexión, principalmente os nasas, guambianos, aviramas, totoroes, polindaras, paniquitaes, coconucos, patías, bojoles, chapanchicas, sindaguas, timbas, jamundíes e cholos. O primeiro conquistador que recoñeceu o territorio caucano foi Sebastián de Belalcázar en 1536, quen chegou procedente do Perú na procura de "El Dorado" acompañado, entre outros, polos capitáns Pedro de Añazco e Juan de Ampudia.

[esquerda|270px|miniatura|[Provincia de Popayán en 1810.]]
Nun principio, Belalcázar percorreu o val do río Patía e logo enviou a Añazco e Ampudia a explorar o val de Pubenza, onde se fundaría a cidade de Popayán; esta última foi fundada por Belalcázar o 13 de xaneiro de 1537; a partir de alí recoñeceu as fontes dos ríos Cauca e Magdalena e a lagoa do Boi. Carlos V concedeu a Belalcázar o 10 de maio de 1540, o título de adiantado e gobernador vitalicio da provincia de Popayán, cuxa xurisdición abranguía nun principio os territorios dos actuais departamentos de Nariño e Cauca; en 1541 os dominios de Popayán foron ampliados á maior parte do territorio colombiano, dende San Juan de Pasto até a serranía de Abibe. Durante a primeira metade do século XIX, Popayán continuou sendo un importante centro político e comercial da Nova Granada.

En 1819 a provincia de Popayán formou parte do departamento de Cundinamarca da Gran Colombia e en 1821 foi convertido no centro do departamento do Cauca; entre 1831 e 1857 novamente foi a provincia de Popayán. En 1857 foi renomeado como Estado Soberano do Cauca, o cal tiña poder sobre as antigas provincias de Pasto, Cauca, Chocó, Buenaventura e Caquetá. En 1886 o status do Cauca mudou a departamento e devandita condición ratificouse en 1910, mentres os territorios antes mencionados foron segregados a comezos do século XX.

## Demografía 
Os concellos máis poboados do departamento en 2025 eran:

### Etnografía 
O Cauca é un departamento colombiano cunha gran proporción de indíxenas. As dúas etnias máis numerosas son os nasas e os guambianos. Dende os tempos coloniais estiveron en conflito pola propiedade das terras. Un dos líderes nasas máis salientables foi Quintín Lame.

* Mestizos e brancos (56,3%)
* Afrocolombianos (22,2%)
* Indíxenas (21,6%)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Cesar, Colombia

**Cesar** é un dos 32 departamentos de Colombia, que se atopa na rexión natural Caribe e posúe unha extensión de 22.905 km² e unha poboación de 1.041.203 habitantes. A súa capital é Valledupar.

## Demografía 
### Composición étnica 
* Mestizos e brancos (82,7 %)
* Afrocolombianos (12,1 %)
* Indíxenas (8,2 %)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Luis Pando Rivero

**Luis Pando Rivero**, nado en Asturias en 1896 e finado na Caeira (Poio) o 4 de decembro de 1936, foi un xuíz asturiano.

## Traxectoria 
Fillo de Adolfo Pando Valle, alcalde de Villaviciosa. Dirixiu a revista *Universidad*. Traballou na Cámara de Comercio de Cidade de México como asesor xurídico, e en Santiago de Compostela. Foi nomeado xuíz de Vilagarcía de Arousa en 1931. O seu nomeamento foi mal recibido polas forzas conservadoras, que organizaran un mitin na súa contra. Foi cesado en agosto de 1931, pero volveu ser nomeado xuíz municipal en decembro de 1932. Foi presidente da Fronte Popular de Vilagarcía.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 presentou a dimisión, que non lle foi admitida. Posteriormente foi detido o 1 de agosto. Xulgado en Pontevedra en consello de guerra por rebelión militar o 21 de novembro con Valentín Briones Rey, Manuel Oubiña López, Jesús Villaverde Rey, José Otero Lago, Román Mondragón Cores, Ángel Navia Cores e Román Torrado Torrado, foi condenado a cadea perpetua. En decembro levárono ao campo de concentración da illa de San Simón e o día 4 de decembro foi fusilado na Caeira.

## Vida persoal 
Casou con Purificación Durán.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Vilagarcía lembrou o xuíz Luis Pando Rivero no 80 aniversario do seu asasinato
* Artigo de Luis Pando Rivero
Schweinfurt, Alemaña

**Schweinfurt** é unha cidade alemá, no *Land* de Baviera, atravesada polo río Meno.

Despois de Wurzburgo e Aschaffenburg é a terceira cidade máis grande da Baixa Franconia. A súa poboación é de aproximadamente 55 000 habitantes. Encóntrase a 27&nbsp;km ao nordeste de Wurzburgo e a 20&nbsp;km ao norte de Gerolzhofen.

miniatura|center|350px|Marktplatz.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Chisholm, Hugh, ed. (1911): "Schweinfurt". *Encyclopædia Britannica*, 11th ed. Cambridge University Press.

### Ligazóns externas 
*Web oficial
*Museum Georg Schäfer
*Schweinfurt-Online www.SW-ON.de Information about the City Schweinfurt and the district of Schweinfurt
* http://www.thirdreichruins.com/schweinfurt.htm
*U.S. Army Garrison Schweinfurt
*Revista Verlag: News and Pictures from in and around Schweinfurt
Alric de Kent

**Alric** (en ) foi un rei do reino de Kent no século VIII, conxuntamente con Æðelberht II e Eadberht I.
## Traxectoria
Alric subiu ao trono xunto cos seus dous irmáns á morte do seu pai Wihtred, segundo Beda, única mención que existe sobre el. Kelly  observou que o reinado de 762 a 796 atribuído a el por Guillerme de Malmesbury “é evidentemente fantasía".

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*Prosopografía de Inglaterra anglosaxoa.
Eanmund de Kent

**Eanmund** foi un rei de Kent durante o século VIII, conxuntamente con ou despois de Sigered de Kent.

## Traxectoria 
Eanmund é coñecido só por unha confirmación sen data, na que actuaba como testemuña o arcebispo Bregowine (761–764), engadida a un documento de Sigered.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Prosopografía de Inglaterra anglosaxoa.
Heaberht de Kent

**Heaberht** foi un rei de Kent no século VIII que gobernou conxuntamente con Ecgberht II.
## Traxectoria
Heaberht é coñecido polas súas moedas e por documentos doutros reis. Actuou como testemuña en ou confirmou dous documentos de Ecgberht II, un datado en 765, tamén é mencionado nun documento de Offa, rei de Mercia , datado en 764 (*atque Heaberhti regis Cantiae*).
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*Prosopografía de Inglaterra anglosaxoa.
Ecgberht II de Kent

[dereita|miniatura|200x200px|[Moeda da Inglaterra anglosaxoa|Moeda anglosaxoa a nome de Ecgberht, Museo Fitzwilliam.]]
**Ecgberht II** foi rei de Kent conxuntamente con Heaberht.

## Traxectoria 
Ecgberht II é coñecido polas súas moedas e documentos, nun intervalo que vai desde 765 a 779, dous dos calesforon testemuñados ou confirmados por Heaberht

Ecgberht II subiu ao trono por 765, cando emitiu o seu máis antigo documento conservado. Mais ao redor deste tempo Offa, rei de Mercia, parece que tentaba gobernar Kent directamente, pois parece que emitiu ou confirmou un número de documentos en relación con Kent. Segundo a *Crónica anglosaxoa*, tivo lugar unha batalla en Otford en 776, e malia non rexistrarse nela o desenlace, o feito de que Kent parece ter ficado independente por varios anos despois suxire que Ecgberht saíra vitorioso. Sábese que ficou como rei até polo menos o 779, a data do seu documento máis tardío.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Ecgberht 9 Prosopografía de Inglaterra anglosaxoa.
Riera, Cornellà de Llobregat

**Riera** é un barrio da cidade de Cornellà de Llobregat, na provincia de Barcelona. Atópase na zona sur do concello, por debaixo do Passeig dels Ferrocarrils Catalans e por encima do curso do río Llobregat.

Nel atópanse novos equipamentos deportivos como o novo Estadi Municipal de Cornellà, o Parc Esportiu Llobregat e o RCDE Stadium, estadio do RCD Espanyol. Ademais, na mesma zona está o centro comercial Splau!.

Pódese chegar en transporte público a través da estación de Cornellà-Riera da liña Llobregat-Anoia dos FGC, na que paran trens das liñas L8, S33, S4, S8, R5 e R6. Ademais os autobuses urbanos 57, 67, 68, 94 e 95, os interurbanos L52 e L82 e o nocturno N13 tamén teñen parada no barrio.