Macedonia (provincia romana)

A provincia romana de **Macedonia** (, )  estableceuse oficialmente no 146 a. C., despois de que o xeneral romano Quintus Caecilius Metellus derrotase a Andrisco de Macedonia, o último autodenominado rei do antigo reino de Macedonia no 148 a. C. e despois de que as catro repúblicas clientelares (a "tetrarquía") establecidas por Roma na rexión fosen disoltas. A provincia incorporou a antiga Macedonia, coa adición de Epirus, Tesalia e partes de Illyria. Peonia e Tracia. Isto creou unha área administrativa moito maior, á que aínda se aplicaba o nome de "Macedonia". Os dardanios, ao norte dos peonios, non estaban incluídos, porque apoiaron aos romanos na súa conquista de Macedonia.

## Descrición 
### Organización 
Despois das reformas de Diocleciano a finais do século III, *Epirus Vetus* dividiuse, e nalgún momento do século IV a provincia de Macedonia foi dividida en *Macedonia Prima* no sur e *Macedonia Secunda* ou *Salutaris* no norte. Estas provincias estiveron subordinadas á diocese de Macedonia, unha das tres dioceses que formaba a prefectura pretoriana de Illyricum. Cando a prefectura dividiuse entre os imperios Occidental e Oriental no 379, as provincias macedonias foron incluídas en Illyricum oriental. Coa división definitiva do Imperio no 395, Macedonia pasou ao Leste, que evolucionou ao Imperio Bizantino.

### Acaia 
Acaia (Ahaea) ou Achaia formaba inicialmente parte da provincia romana de Macedonia (do 146 ao 27 a.C.). Posteriormente converteuse nunha provincia separada polo primeiro pactode Augusto do 27 a.C, que estableceu o Imperio romano.

### Epiro Vetus 
[thumb|right| As provincias romanas de [#Epirus Vetus | Epiro Vetus e Nova Epiro en relación coas fronteiras modernas.]]

*Epirus*, máis tarde *Epirus Vetus* ("antiga Epirus"; ), foi unha provincia romana que correspondeu á rexión de Epirus. Entre o 146 a.C. e o 27 a.C., formou parte da provincia de Macedonia, tras a cal pasou a formar parte de Acaia, antes de converterse nunha provincia separada baixo o emperador Traxano.

### Nova Epirus 
*Epirus Nova* ("Nova Epirus", ) ou *Illyria Graeca* ou *Illyris propio* foi unha provincia do Imperio Romano establecida por Diocleciano durante a súa reestruturación dos límites provinciais. Ata entón, a provincia pertencía á provincia de Macedonia. Dyrrachium (ou Epidamnus) foi establecida como a capital de "Nova Epiro". A rexión de Nova Epirus correspondía a unha parte de Iliria era entón "en parte Grecia e en parte helenizado".

### Macedonia Prima 
right | thumb | Provincias romanas, 400
Macedonia Prima ("Primeira Macedonia") foi unha provincia que abarca a maior parte do Reino de Macedonia, que coincide coa maior parte da rexión grega da moderna de Macedonia, e tiña a Tesalónica como a súa capital.

### Macedonia Secunda ou Salutaris
*Macedonia Salutaris*, tamén coñecida como *Macedonia Secunda,* era unha provincia que abarcaba parcialmente a Dardania a e toda Peonia, sendo a segunda parte da actual República de Macedonia do Norte. A cidade de Stobi situada na confluencia dos ríos Crna Reka e Vardar (chamados en grego *Axios*), que era a antiga capital de Peonia, xurdiu máis tarde na cidade capital de *Macedonia Salutaris*.

### Tesalia 
Esta provincia abarcaba a área da antiga Tesalia, que estaba xusto no sur da antiga Macedonia. Tamén se mencionan as subdivisións de *Tesalia Prima* e *Tesalia Secunda*.

### Economía 
[thumb|left|Un [Tetradracma de Thasos da Macedonia controlada polos romanos. Foi acuñada entre o 148 e o 80 a.C. O anverso mostra a Dionisos e o reverso ae Hércules.]]

O reinado de Augusto comezou cun longo período de paz, prosperidade e riqueza para Macedonia, aínda que a súa importancia na posición económica do mundo romano diminuíu en comparación co seu veciño, Asia Menor.

A economía resultou moi estimulada pola construción da Vía Egnatia, a instalación de comerciantes romanos nas cidades e a fundación de colonias romanas. O goberno imperial trouxo, xunto cos seus camiños e sistema administrativo, un boom económico, que beneficiaba tanto á clase dominante romana como ás clases baixas. Con vastos pastos cultivables e ricos, as grandes familias gobernantes acumularon grandes fortunas na sociedade baseadas no traballo escravo.

[thumb|right|400px|Imperio romano baixo [Adriano (gobernou 117-38), mostrando a provincia senatorial de "Macedonia" no sueste de Europa.]]

A mellora das condicións de vida das clases produtivas provocou un aumento de artesáns da rexión. Os canteiros, os mineiros, os ferreiros etc. traballaban en todo tipo de actividades e oficios. O pobo grego tamén era amplamente empregado como titores, educadores e médicos en todo o mundo romano.

A economía de exportación estaba baseada esencialmente na agricultura e gando, mentres que se exportaban ferro, cobre e ouro xunto con produtos como madeira, resina, verea, cánabo, liño e peixe. Outra fonte de riqueza foron os portos do reino, como Dion, Pella, Tesalónica, Casandrea.

## Notas 
## Véxase tamén