British American Racing

**British American Racing** foi un construtor inglés que competiu na F1 de  ata . BAR comezou coa adquisición de Tyrrell, e usou motores Supertec no seu primeiro ano. Posteriormente formou unha asociación con Honda que se prolongou durante os seguintes seis anos.

O equipo levou o nome de British American Tobacco plc (MTD), que era o propietario e patrocinador co fin de mostrar as súas marcas Lucky Strike e 555. As oficinas centrais estaban en Brackley, Northamptonshire, Reino Unido.

A mediados de novembro de 2004, o fabricante de automóbiles xaponés Honda comprou o 45% do equipo, e en setembro de 2005 comprou o 55% da cota restante para converterse no único propietario. En consecuencia, BAR Honda converteuse en Honda Racing F1 para a tempada . BAT continuou como patrocinador principal coa marca Lucky Strike, pero debido aos novos regulamentos de publicidade do tabaco en todo o mundo, retirou o seu patrocinio de Lucky Strike da Fórmula Un na súa totalidade ao final da tempada 2006.

## Historia 
British American Tobacco (BAT) participaba na Fórmula Un desde moitos anos atrás, con varias das súas marcas publicitándose nos coches de F1 de diversos equipos.

En 1997 Craig Pollock convenceu á empresa para proporcionar a maior parte do capital para comprar o equipo Tyrrell de Fórmula Un por 30 millóns de £ GB. Pollock, Adrian Reynard e Rick Gorne foron os socios minoritarios. O acordo anunciouse o 2 de decembro de 1997. O equipo aínda foi oficialmente coñecido como Tyrrell en , antes de converterse en BAR ao ano seguinte.

### Preparacións 
O 23 de xullo de 1998 BAR anunciou a firma do campión do mundo Jacques Villeneuve que abandonara Williams cun contrato lucrativo para a  tempada . Pollock dirixira a Villeneuve o longo da súa carreira deportiva. Villeneuve estivo acompañado polo novato na F1 Ricardo Zonta. O chasis do coche foi construído por Reynard Motorsport nunha nova fábrica en Brackley e foi motorizado polos motores Supertec (rebautizado Renault).

Na presentación do seu novo coche, BAR desvelou libreas diferentes para os seus coches; O coche de Villeneuve pintado de branco e vermello a librea de Lucky Strike e Zonta de azul e amarelo a librea de 555. A FIA considera as dobres libreas ilegais baixo as regulacións da F1, que establecen que os coches dun equipo deben levar libreas idénticas. BAR presentou unha denuncia ante a Cámara de Comercio Internacional (segundo o permitido pola normativa da F1) pero á vez presentou unha denuncia ante a Comisión Europea. Pollock foi convocado ao Consello Mundial do Motor para explicar o comportamento do equipo. Evitou unha multa e/ou prohibición cando Pollock aceptou cumprir co proceso de arbitraxe da F1, admitiron que na presentación da queixa á CE os seus avogados actuaran de forma independente e que as declaracións feitas na reclamación non reflectía a súa opinión persoal. Tamén se desculpou ao Consello e reiterou a súa aceptación da autoridade da FIA. Para evitar a prohibición BAR correu cun lado dos seus coches pintados coas cores de Lucky Strike, e no outro lado o azul e amarelo de 555. BAR volveu a un estilo máis tradicional de librea para a tempada  en diante.

BAR tiña a consigna de "Unha tradición de excelencia", o que fixo rir aos comentaristas xa que o equipo non tiña antecedentes e polo tanto non existía tal tradición en absoluto. Adrian Reynard tamén fixo unha ambiciosa afirmación, que o equipo gañaría unha carreira na súa primeira tempada.

### 1999 
[miniatura| left | [Jacques Villeneuve pilotando para BAR no Gran Premio do Canadá de 1999]]

Nunha primeira tempada desastrosa BAR non puido anotar un só punto no Campionato de Construtores Villeneuve comezou o ano con 11 retiradas consecutivas, e non puido acabar unha carreira ata o Gran Premio de Bélxica en agosto. Zonta perdeuse tres carreiras debido a unha lesión e só conseguiu unha 8ª posición como mellor resultado. Mika Salo, que ocupou o lugar de Zonta, mentres estaba lesionado, logrou a mellor posición do equipo cun 7º posto.

Grazas ao apoio de BAT, British American Racing beneficiouse dun importante financiamento e un orzamento xeneroso na súa primeira tempada, pero informouse que a metade da tempada, xa gastaran ese orzamento. Un orzamento suficiente para manter na Fórmula 1 a pequenos equipos como Minardi durante varios anos.

### 2000 
[miniatura| 260px | O [BAR 002 deu ao equipo os seus primeiros puntos no Gran Premio de Australia de 2000]]
Durante a tempada de 1999 BAR anunciou que Honda forneceríalles os motores a partir de . O acordo con Honda non só significaba que fornecerían motores, tamén que o persoal de Honda traballaría co equipo na súa base de Brackley. Honda planeara entrar na Fórmula Un como equipo de fábrica, pero cedeu. Foi a primeira vez que Honda estaba directamente involucrado na Fórmula Un desde 1992. BAR non tiña uso exclusivo dos motores Honda, Jordan Grand Prix tamén usaba unidades Mugen Honda. Ao ano seguinte, Jordan recibiu motores Honda de fábrica, pero os fabricantes de motores non podía fornecer dous equipos sempre. Isto levou a unha batalla entre BAR e Jordan para o uso de motores de Honda no longo prazo.

O coche foi deseñado unha vez máis en colaboración con Adrian Reynard malia que falábase de tensión entre el e o director do equipo Craig Pollock. Na presentación do coche 002 Pollock mesmo describiu a tempada 2000 como a oportunidade de "borrón e conta nova" a raíz da súa mala primeira tempada e admitiu que o equipo cometera moitos erros na súa primeira tempada.

En 2000 o novo BAR motorizado por Honda unha mellora significativa. Demostrouse que era considerablemente máis fiable que no ano anterior, pero o equipo só logrou un 4º posto como mellor posición final e a vitoria que prometeran en 1999 aínda se lles escapou. Ao final da tempada o equipo terminou quinto no Campionato de Construtores. A progresión e mellora do equipo foi suficiente para convencer a Villeneuve a permanecer no equipo.

### 2001 
[miniatura| left | Villeneuve pilotando para BAR na [Gran Premio do Canadá de 2001]]

Villeneuve alcanzou o podio dúas veces en  para BAR, pero nin os seus resultados nin os do seu novo compañeiro de equipo Olivier Panis foron o suficientemente consistentes.

### 2002 
Baixo a presión de British American Tobacco, Pollock renunciou na véspera da presentación do coche de  e foi substituído como director do equipo por David Richards. A empresa Prodrive de Richards tamén se adxudicou un contrato de xestión de cinco anos para dirixir BAR. BAT e Prodrive tiñan unha relación previa co patrocinio de BAT do equipo Subaru no campionato mundial de rally, dirixido por Prodrive.

2002 foi unha tempada transitoria para BAR. Unha boa parte dos traballadores foron despedidos, mentres que o director técnico Malcolm Oastler e deseñador Andy Green abandonaron. Villeneuve aínda se esforzou para gañar puntos e tamén Panis pero non alcanzaron as expectativas. BAR asinou un acordo para converterse no único equipo de Honda no ano , malia terminar detrás doutro equipo de Honda, Jordan, tanto en 2001 como en 2002.

### 2003 
[miniatura| [Jacques Villeneuve pilotando para o equipo BAR no Gran Premio dos EE.UU. en Indianápolis en 2003]]
BAR contratou a Jenson Button para substituír a Panis para a tempada  de Fórmula Un. As negociacións do contrato de Villeneuve con David Richards finalmente acabaron cando foi substituído antes do final da tempada polo piloto xaponés  Takuma Sato. Honda tradicionalmente gustou de ter pilotos xaponeses nos seus equipos por razóns de publicidade no país de orixe do fabricante de automóbiles. Jenson Button liderou por primeira vez unha carreira no Gran Premio dos Estados Unidos de 2003. O equipo tivo dificultades debido ao uso de pneumáticos Bridgestone. Na tempada baixa cambiaron de empresa da competencia Michelin.
[miniatura|300px|[Jaques Villeneuve no Lucky Stike BAR-Honda en Estados Unidos no 2003]]

### Apoxeo en 2004 
A principios da tempada  de Fórmula Un, o equipo viu unha gran mellora na súa fortuna, Button logrou moitos podios. Tamén logrou a súa primeira pole position, en San Marino. O motor Honda RA004E tiña fama de producir un pouco máis de 960 CV (716&nbsp;kW; 973 PS) no formato *Suzuka Special*, e era sen dúbida un dos máis potentes, se non o motor máis potente da Fórmula Un. BAR terminou a tempada en 2ª posición no Campionato de Construtores, superando a todos os equipos agás a Ferrari. Malia isto, se lles escapou a primeira vitoria de BAR.

Durante o transcurso da tempada 2004, unha disputa con Williams F1 ameazaba con eclipsar desempeño na pista de BAR. Ambos equipos crían que tiñan un contrato válido con Button para a tempada . O tema finalmente foi á Xunta de Recoñecemento de Contratos, que fallou a favor de BAR. Button pilotou para BAR en 2005, pero asinou un contrato para unirse a Williams en .

Co aumento das restricións ás empresas tabaqueiras para facer publicidade na Fórmula Un, iniciáronse os rumores de que BAT trataría de vender o equipo. A mediados de novembro de 2004, anunciouse que Honda adquirira o 45% de BAR e como parte do acordo, David Richards saíu para ser substituído por Nick Fry como director do equipo. O contrato de xestión de Prodrive tamén se terminou antes de tempo.

### 2005: mal comezo e controversia 
[miniatura| 260px | [Jenson Button pilotando para BAR en Indianápolis en Gran Premio dos Estados Unidos de 2005]]
O inicio da tempada  de Fórmula Un non saíron segundo o planeado para BAR, mentres que loitaron nas carreiras "lonxe de Europa" no inicio da tempada. Xusto cando volvían a ser competitivos, en San Marino, BAR Honda foi descualificado por correr con coches ilegais. A alegación foi que os coches competiran cun peso total por baixo dos 605&nbsp;kg, o peso mínimo requirido para un coche de Fórmula 1. BAR discutiu isto, dicindo que o motor requiría un mínimo de 6&nbsp;kg de combustible para traballar e mantelo por encima do peso mínimo. A súa interpretación das regras era que este límite aplicábase só durante a carreira, non durante a verificación técnica posterior á carreira. A FIA, e máis tarde a corte, non estaban de acordo. Ademais da descualificación, o equipo foi suspendido por dúas carreiras, un período que incluía o lucrativo Gran Premio de Mónaco. O equipo inicialmente planeou loitar contra a decisión ante un tribunal civil ordinario, pero máis tarde decidiron aceptar o veredicto. Max Mosley, o presidente da FIA, viu a sanción como moi indulxente; quixera que o equipo fora sancionado para o resto da tempada. Con todo, non foron capaces de probar a intención deliberada de enganar, como sucedera co predecesor de BAR, Tyrrell, na tempada de .

miniatura|left | Centro de control do equipo no muro de boxes, no que os xefes de equipo e os estrategas comunican cos pilotos e os enxeñeiros
Cando BAR volveu no Gran Premio de Europa o equipo tivo dificultades para atopar o seu punto. En marcado contraste coa tempada anterior, BAR non puido anotar un só punto ata metade da tempada, no Gran Premio de Francia de 2005. Takuma Sato tivo unha tempada particularmente pobre, anotou un só punto, e consecuentemente o seu contrato non foi renovado por BAR ao final da tempada. Sato foi substituído no novo equipo Honda polo expiloto de Ferrari Rubens Barrichello. Aínda así, o equipo mostrou un desenvolvendo de xeito constante do coche, o que permitiu a Button puntuar en cada unha das últimas 10 carreiras da tempada, que culminou con 2 posicións no podio. A confirmación desta mellora demostrouse nun adiantamento maxistral feito por Jenson Button, superando a Jacques Villeneuve na curva rápida Pouhon en Spa-Francorchamps, baixo a choiva, e pola parte exterior.

A finais de 2005 Honda mercou o 100% de BAR a British American Tobacco, completando a súa ambición de converterse nun equipo de F1 de fábrica. Ademais, o contrato con Williams de Jenson Button foi comprada por 30 millóns US $, e Button asinou un contrato de varios anos con Honda.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Intento de marca de velocidade 
BAR probou un coche BAR-Honda 007 modificado co que tiñan a intención de utilizalo nun intento de establecer a marca de velocidade en terra nunha reunión de coches co regulamento de Fórmula Un da FIA. O equipo tiña como obxectivo os 400&nbsp;km/h, e planeaban intentar a marca en Bonneville Salt Flats. O piloto deste proxecto foi Alan van der Merwe. O chasis modificado realizou unha sesión de shakedown na pista longa de 3&nbsp;km no Aeroporto de Mojave en California, o 5 de novembro de 2005, baixo a supervisión do coordinador de seguridade executivo, Jamie Hardwick. Os catro tempos que aparecen rexistrados nesta proba foron 393 kmh, 405&nbsp;km/h 410&nbsp;km/h e 413&nbsp;km/h. Con todo, estas probas non constituían o propio intento de marca e o anegamento das salinas deron lugar a que se pospuxera o intento. O chasis foi utilizado polo sucesor de BAR, Honda, para establecer unha nova marca o ano seguinte.

## Notas
## Véxase tamén