open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Alarico II

[miniatura|200 px|Anel para cuñar no [Kunsthistorisches Museum, museo de historia da arte, representando Alarico II.]]
miniatura|200 px|dereita|Territorio do reino visigodo baixo o mando de **Alarico II**.

**Alarico II** foi o rei dos visigodos desde o ano 484 ata o 507. Casou con Tindigota, unha filla ilexítima de Teodorico o Grande, rei dos ostrogodos.

En 486 Alarico II negou refuxio a Afranio Siagrio, gobernante romano do chamado Dominio de Soissons (último reduto do Imperio Romano de Occidente) derrotado por Clodoveo I. Alarmado polas intimidacións de Clodoveo, Alarico remitiulle ao nobre romano, que foi decapitado.

Morre na batalla de Vouillé en 507, que enfrontou aos visigodos coas tropas do rei franco Clodoveo I. A derrota dos visigodos nesta batalla marca a desaparición do reino de Tolosa, pois as posesións galas, excepto a Narbonense, perdéronse.

Sucédeo o seu fillo Xesaleico, o cal emprende o repregamento dos restos do reino de Tolosa cara a Hispania.

Alarico II elaborou un código de leis coñecido como Breviario de Alarico (506), para os seus súbditos "romanos", segundo a teoría tradicional, aplicándose aos godos o dereito consuetudinario do pobo visigodo (recompilado no ano 475 polo rei Eurico no *Codex Euricianus* ou Código de Eurico).

O mesmo ano permitiu aos Bispos católicos da Galia que se reunisen nun Concilio en Agatha (Agde) na Narbonense.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Reino visigodo
* Lista dos reis visigodos
* Moeda visigoda
Eurico

[miniatura|250px|dereita|A imaxe que se ve aquí deste rei forma parte dunha serie de estatuas dedicadas a todos os monarcas de España, mandadas facer para a decoración do **[Palacio Real de Madrid** no reinado de Fernando VI. Nun principio a idea era que adornasen a cornixa do palacio. Os autores son Olivieri e Felipe de Castro. Parece ser que nunca chegaron ao seu destino e colocáronse en distintos lugares da cidade (praza de Oriente, O Retiro, porta de Toledo) e algunhas se levaron a outras provincias.]]
**Eurico**, nado cara a 420 e finado no 484, foi rei dos visigodos.

## Traxectoria
Accedeu ao trono logo de asasinar o seu irmán Teodorico II no ano 466. Era fillo de Teodorico I e sucedeuno o seu fillo Alarico II. Casou con Ragnaxilda, unha suposta filla de Meroveo, rei dos francos.
O reinado de Eurico coincidiu coa disolución do Imperio Romano de Occidente, ao ser destronado o último emperador Rómulo Augústulo en 476. Os visigodos asinaran un *foedus* con Roma no 418, en virtude do cal convertéronse en federados do Imperio e permitir asentarse no sur das Galias. Este rei independizou o reino visigodo e aboliu a dependencia anterior.

Apoderouse de diversos territorios das Galias e Hispania. Guerreou nas Galias contra os francos e saxóns. Foi o seu reino nese momento o máis poderoso e influente de Europa. A súa corte residía en Tolosa, aínda que nominalmente en Arles. Pero foi sobre todo Tolosa a cidade que tivo a categoría do que agora consideramos como capital do reino. A historiografía española menciónao como **Reino de Tolosa** e abarcaba unha grande extensión da Península Ibérica (salvo a rexión de Galiza, controlada polos Suevos), e gran parte da Galia ao oeste do Rhin e ao sur do Loira.

Foi un rei que demostrou un gran talento político. Publicou unha corpo legal de dereito visigodo, o *Codex Euricianus* ou Código de Eurico. Tamén foi un fanático ariano.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Reino visigodo
* Lista dos reis visigodos
* Moeda visigoda
416

## Acontecementos 
* Pacto ou *foedus* entre o Imperio romano occidental e os visigodos. Estes últimos localizaranse en Aquitania desde 418.
* Hispania: Persecución relixiosa contra os xudeus de Menorca, que son contrenxidos a se bautizar, con destrución da súa sinagoga.
** O rei visigodo, Valia, ataca os vándalos silingos asentados na Bética.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
775

## Acontecementos 
* 14 de setembro - Comeza o reinado de LeónIV *o Xázaro*, emperador bizantino (até 780).

### Oriente Próximo 
* Outubro - Al-Mahdí, fillo de Al-Mansur, tórnase o 3º califa abasida (775-785). 
** Os musulmáns reinician a ofensiva contra o imperio bizantino (775-809).

### Arte e cultura 
* 23 de agosto - Data de redacción do Celeiro, documento do rei Silo de Asturias, o máis antigo que se conserva na Península Ibérica.

## Nacementos 
* León V o Armenio - emperador bizantino entre o 813 e o 820.

## Mortes 
* 14 de setembro: Constantino V, emperador bizantino (n. 718).
* Outubro - Al-Mansur, 2º califa abbásida.

## Outros 
*

Historia ano a ano
Xosé Crespo

**Xosé Crespo Iglesias**, nado no Souto, Xaxán (Lalín) o 12 de maio de 1959, é un político galego do Partido Popular de Galicia.
[miniatura|200px|Papeleta dos candidatos ao [Senado de España|Senado por Pontevedra nas Eleccións Xerais de 2016.]]

## Traxectoria 
Estudou no Seminario de Lugo e iniciou estudos de Filoloxía Hispánica na Universidade de Santiago de Compostela. Comezou a súa carreira política como pedáneo da súa parroquia. Participou na constitución da cooperativa Aprodeza, da que foi presidente. Nas eleccións municipais de 1987 foi elixido concelleiro polo Partido Popular na lista que encabezaba Xosé Cuíña. Cando Cuíña foi elixido deputado autonómico e Conselleiro de Política Territorial e Obras Públicas da Xunta de Galicia sucedeuno como alcalde de Lalín o 3 de febreiro de 1990. Continuou como alcalde de Lalín ao gañar as eleccións de 1991, 1995, 1999, 2003, 2007 e 2011 con maioría absoluta. En 2015 perdeu a maioría absoluta e a alcaldía ó apoiar os demais grupos políticos como alcalde a Rafael Cuíña, candidato de Compromiso por Galicia e fillo do seu antecesor.

Foi secretario comarcal do Partido Popular do Deza e vicepresidente da Deputación de Pontevedra.

O 4 de decembro de 2003 converteuse en presidente da Federación Galega de Municipios e Provincias (Fegamp), posto que ocupou ata 2007. O 31 de maio de 2005 accedeu á vicepresidencia do Consello Territorial da Federación Española de Municipios e Provincias (Femp), posto que abandonou o 19 de setembro de 2015.

Designado coordinador da campaña electoral para as eleccións autonómicas de 2005, o 15 de xaneiro de 2006 foi nomeado secretario de organización do PPdeG.

Nas eleccións xerais de 2015 foi elixido senador pola provincia de Pontevedra, onde se mantivo ata 2019.

Volveu a ser alcalde de Lalín en 2019, cando volveu gañar por maioría absoluta, ó igual que en 2023.

## Vida familiar 
É irmán de Antonio Crespo Iglesias, veterinario e tamén político do PP e, desde 2016, Presidente da  Academia de Ciencias Veterinarias de Galicia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de senadores galegos desde a Transición
* Eleccións municipais en Lalín
* Federación Galega de Municipios e Provincias

### Ligazóns externas 
* Ficha no Senado
Estación da Pobra do Brollón

**A Pobra do Brollón** é unha estación de ferrocarril de Adif situada no lugar da Estación, no concello da Pobra do Brollón, provincia de Lugo, Galicia. Ten servizos de media distancia.

## Situación ferroviaria
Está situada no punto quilométrico 350,7 da liña de ancho ibérico que une León e A Coruña, a 416 metros de altitude, entre as estacións de Monforte de Lemos e O Freixeiro. O tramo é de vía única e está electrificado.

## Historia 
A estación foi aberta ao tráfico o 4 de setembro de 1883 coa posta en marcha do tramo O Oural-Toural dos Vaos da liña que pretendía unir Palencia coa Coruña. As obras correron a cargo da Compañía dos Ferrocarrís de Asturias, Galicia e León ou AGL creada para continuar cos proxectos iniciados pola Compañía do Ferrocarril do Noroeste de España e xestionar as súas liñas. En 1885, a mala situación financeira de AGL tivo como consecuencia a súa absorción por parte de Norte.

En xaneiro de 2021 Adif adxudicou o contrato para a redacción do proxecto de ampliación dunha das vías da estación ata os 750 metros de lonxitude para que os trens de mercadorías poidan quedar apartados nela, así como a supresión do paso a nivel próximo.

## Servizos ferroviarios
### Media Distancia
Os servizos de Media Distancia de Renfe que teñen parada na estación enlazan A Pobra do Brollón coa cidade de Ponferrada. Non obstante, non existe parada de ningún tren en sentido contrario.

*Actualizado a 16 de xullo de 2021.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de estacións de tren de Galicia

### Ligazóns externas 
*Información da estación na web de Adif
438

## Acontecementos 
* Ratificación de tratado de paz entre os suevos e os galaico-romanos.
* Rekhila sobe ao trono dos suevos (até 448) por abdicación do seu pai Hermerico.
** Rekhila vence a Anderoto no río Singillio.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Historia ano a ano
Estación de Bóveda

dereita|miniatura|Antigo almacén da estación.
A **estación de Bóveda** foi unha estación do concello lugués de Bóveda. Foi destruída o 10 de febreiro de 1977 cando un tren entrou nunha vía morta e se estrelou contra o edificio. Contribuíu ademais a que deixase de funcionar o escaso número de pasaxeiros que tiña e o preto que estaba da estación de Rubián, onde vai o tráfico de mercadorías.

Estaba situada na liña que une León e A Coruña, entre as estacións de Monforte de Lemos e Rubián. O tramo é de vía única e está sen electrificar.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos 
*Lista de estacións de tren de Galicia
440

## Acontecementos 
### Asia 
* A China setentrional é unificada pola dinastía Wei do Norte. 
* Os persas comezan unha expedición contra Armenia (até 441).

### Imperio Romano 
* Campaña do rei dos hunos, Bleda, contra o Imperio Romano de Oriente en Pannonia (440-441). Os hunos apodéranse de Singidunum (Belgrado).
* O rei suevo Requila sitia en *Mirtilos* (Lusitania) ao conde romano Censorio.
* 29 de setembro: inicio do pontificado de León I o Grande.
* Xenserico, rei dos vándalos, ocupa Sicilia.

## Nacementos 
* Bodhidharma, semi-lendario monxe budista.
* Wencheng, emperador chinés da dinastía Wei do Norte.

## Mortes 
* 17 de febreiro : Mesrob Machtots,monxe e santo armenio, creador do alfabeto da súa lingua.
* 19 de agosto : Sisto III, papa.

## Outros 
Historia ano a ano
Mario Puzo

**Mario Gianluigi Puzo**, nado o 15 de outubro de 1920 no barrio de Hell's Kitchen, en Manhattan (Nova York) e finado en Long Island o 2 de xullo de 1999 foi un escritor e guionista estadounidense.

## Traxectoria
Prolífico escritor sobre a mafia, a súa obra *The Godfather* deulle fama internacional, sobre todo tras ser convertida nunha das máis populares películas da historia por Francis Ford Coppola, guionizada polo propio Mario Puzo.

## Obra
Os seus libros son os seguintes:

### Narrativa
* *The Dark Arena* (1953)
* *The fortunate Pilgrim* (1964)
* *The Runaway Summer of David Shaw* (1966)
* *The Godfather* (1969)
* *The Godfather Papers and Other Confessions* (1972)
* *Fools die* (1975)
* *Inside Las Vegas* (1977)
* *The sicilian* (1984)
* *The fourth K* (1991)
* *The last Don* (1996)
* *Omertà* (1999)
* *The family* (2001, completado por Carol Gino)

### Guións
* *The Godfather* (1972)
* *The Godfather, Part II* (1974)
* *Earthquake* (1974)
* *Superman* (1978)
* *Superman II* (1980)
* *The Cotton Club* (1984)
* *The sicilian* (1987)
* *The Godfather, Part III* (1990)

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*www.mariopuzo.com
468

## Acontecementos 
### África 
* Vitoria dos vándalos sobre os bizantinos no actual cabo Bon.

### Europa 
* 3 de marzo: Simplicio, é elixido novo bispo de Roma. 
* Os visigodos toman Emerita Augusta (Mérida).
* O rei suevo Remismundo saquea Aeminium.

## Nacementos 
*
## Mortes 
* 28 ou 29 de febreiro: Hilario, papa.
* Libio Severo, emperador romano.

## Outros 
*

Historia ano a ano
448

## Acontecementos 
* Aecio, xeneral romano derrota os francos en Arras.
* Meroveo tórnase rei dos franocs (até 457).
* Requiario novo rei dos suevos (até 456) ao falecer seu pai Requila.

## Nacementos 
*

## Mortes 
* Requila, rei dos suevos, en Emerita Augusta (Mérida).
* Clodión, rei dos francos.

Historia ano a ano
Illa de Onza

A **Illa de Onza**, ou **Onceta**, é unha illa galega do arquipélago das Illas Ons, que está a 600 metros ao sur da Illa de Ons. Esta illa pontevedresa pertence a Bueu e forma parte do parque nacional das Illas Atlánticas de Galiza.

É unha illa de 32 hectáreas con forma rectangular, e cun perfil relativamente alto (o seu cumio acada os 84 metros de altura). As súas costas son escarpadas, se ben ten dúas pequenas praias ao norte (praia das Moscas) e ao sur (Porto do Sol), case inaccesibles por estaren baixo fortes cantís e arrodeadas de escollos. Está cuberta de vexetación arbustiva e, sobre todo na súa parte occidental, é un importante lugar de aniñamento de aves mariñas. Pese ao seu tamaño carece de árbores e non ten ningunha construción agás un barracón construído polos militares. 

## Galería de imaxes 

 Ficheiro:Illa de Ons e de Onza. Galicia (Spain).jpg|Illa de Ons e de Onza
 Ficheiro:Isla de Ons. Vista desde Fedorentos de la isla Onza.jpg|Illa de Onza desde a Espaduada e Fedorentos na Illa de Ons.
 Ficheiro:Illa de Onza 2.jpg|
 Ficheiro:onza.PNG|
 Ficheiro:Illa de Ons Espaduada e Illa de Onza 3.jpg
 Ficheiro:Illa de Ons Espaduada e Illa de Onza 4.jpg
 Ficheiro:Illa de Ons Espaduada e Illa de Onza 11.jpg
 Ficheiro:Illa de Ons Espaduada e Illa de Onza 13.jpg
 Ficheiro:Punta Faxilda, Sanxenxo. Ó fondo Ons, Bueu.jpg|Onza desde a punta Faxilda, en Sanxenxo.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Illas Ons
* Illa de Ons
* Parque nacional das Illas Atlánticas

### Ligazóns externas 
* As illas Ons na páxina da Rede de Parques Nacionais do Ministerio de Medio Ambiente.
447

## Acontecementos 
* Batalla do Utus: Atila e os romanos loitan nun combate que remata indeciso. Os hunos invaden os Balcáns alcanzando as Termópilas.
* Sofía é destruída polos hunos.

## Nacementos 
*

## Mortes 
* Clodión o Cabeludo, xefe dos francos salios.

## Outros 
* Un terremoto afecta seriamente as murallas de Bizancio, que son reparadas en 60 días.

Historia ano a ano
Paternalismo

O **paternalismo** é unha actitude que consiste en se comportar como un pai para outras persoas sobre as cales se exerce ou se tenta exercer unha autoridade. Esta actitude pode ser voluntaria ou involuntaria e inconsciente.

O termo utilízase en campos tales como a política, a moral ou a economía, falándose de paternalismo político, moral, económico etc.

A actitude paternalista ven a considerar aos adultos como nenos. Pódese dicir que un paternalista infantiliza a aqueles sobre os que exerce, ou procura exercer, unha autoridade. Pódese tamén dicir á inversa que é ao ser eles xa infantís o que suscita unha tendencia paternalista.

Nun sentido político concreto, o **paternalismo** é unha modalidade do autoritarismo, na que unha persoa exerce o poder sobre outra combinando decisións arbitrarias e inapelables, con elementos sentimentais e concesións graciosas. Nun sentido político máis amplo, o **paternalismo** é un sistema de relacións sociais e laborais, sostido por un conxunto de valores, doutrinas, políticas e normas fundadas nunha valoración positiva do patriarcado.

Para o Dereito constitucional, o Estado paternalista é aquel que limita a liberdade individual dos seus cidadáns en base a uns valores axiolóxicos que fundamentan a imposición estatal. Deste xeito, xustifícase a invasión da parcela correspondente á autonomía individual por parte da norma xurídica, baseándose na incapacidade ou non idoneidade dos cidadáns para tomar determinadas decisións que o Estado considera correctas.

A figura papal da Igrexa Católica ten tamén certas connotacións paternalistas, chamándoselle *Santo Pai*, acentuando así a supremacía, autonomía e soberanía desta institución.

Podemos atopar tamén unha referencia indirecta a este termo no ámbito legal, cando lemos no Código Civil español, no seu artigo 1903, a expresión *"bo pai de familia"*, cando se puntualiza a dilixencia coa que han observar aquelas persoas que responden da actuación doutras (ben sexa menores ou incapacitados)

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Alemany García, M.: *El concepto y la justificación del paternalismo*. Alacant, Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes, 2005. ISBN 84-689-3339-2 Publicado en liña .
* Centro de Estudios Constitucionales (1993), *Derecho, ética y política*, Madrid, 1993. páx. 361-377
### Outros artigos 
* Autoritarismo
* Machismo
* Patriarcado
* Contractualismo
469

## Acontecementos 
* Os vándalos invaden o Epiro.
* O romano Lusidio entrega Lisboa ao rei dos suevos Remismundo.

## Nacementos 
*

## Mortes 
* Dengizich, rei dos hunos.
* Hidacio, bispo da diocese de Aquae Flaviae (Chaves) e historiador (data probábel).
* Remismundo, rei dos suevos.

## Outros 
*
* Historia ano a ano
460

## Acontecementos 
* Frumario sucede a Maldras no trono dos suevos.
** Os suevos efectúan unha matanza de galaico-romanos en Lugo, que piden axuda aos visigodos.

## Nacementos 
*

## Mortes 
* Maldras, rei dos suevos.
* Cunedda, rei británico de Gododdin, na rexión de Northumbria (n. 386).

## Outros 
* Iníciase, en Bizancio, a rivalidade dos *verdes* e *azuis*, bandos das carreiras no hipódromo, mais ao tempo faccións políticas (até 610).

Historia ano a ano
Teudis

**Teudis**, nado cara o 480 e finado no ano 548, foi un rei visigodo de Hispania cuxo mandato se estendeu do ano 531 ao 548. Amais, foi o antigo comandante de Teodorico o Grande. Accedeu ao poder tras a morte de Amalarico. Trasladou a capital visigoda de Narbona a Barcelona.

## Traxectoria 
En 541 tivo que enfrontarse aos francos, ao mando de Clotario e Childeberto, que penetraron por Pamplona ata Zaragoza, a cal cercaron durante corenta e nove días. Tras defendela conseguiu derrotalos e facelos fuxir por onde entraron, onde ademais o seu xeneral Teudiselo lles provocou grandes baixas. Pola contra, en 542 non conseguiu defender Ceuta (ocupada en 533) dos Bizantinos, que os atacaron por terra e mar.

En 546 ditou unha lei en Toledo sobre costas procesuais, que ordenou incorporar nunha sección correspondente ao Código Teodosiano, recollida polo Breviario de Alarico, que demostraría a aplicación deste último texto na Hispania visigoda.

En 548 morre asasinado no seu palacio barcelonés por un godo que simulou estar tolo. Outras versións, sitúan o seu asasinato no seu palacio de Sevilla, e realizado por un soldado da garda, implicado nunha conxura nobiliaria, finxíndose tolo.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Reino visigodo
* Lista dos reis visigodos
* Galicia na monarquía visigoda
* Moeda visigoda
Anastasio Somoza

**Anastasio Somoza** pode referirse a:

* Anastasio Somoza García, ditador nicaraguano que gobernou entre 1936 e 1956;
* Anastasio Somoza Debayle, ditador nicaraguano que gobernou entre 1967 e 1979;
Teudiselo

**Teudiselo**, tamén coñecido como **Teudixiselo** ou **Teudisclo**, finado no ano 549, foi un rei visigodo de Hispania, que reinou entre 548 e 549.

## Traxectoria 
Antigo duque e xeneral de orixe ostrogodo baixo o mando do seu predecesor Teudis. Forzou aos invasores francos a retirarse da Península Ibérica na invasión de 541 (dirixida por Childeberto I e Clotario I), cortándolles o paso no camiño de Valcarlos. Tras matar a un bo número deles, aceptou un suborno dos restantes para tras a derrota poder regresar á súa terra.

Morreu asasinado en Sevilla, durante un banquete con hispanorromanos, un ano logo de acceder ao poder. O seu asasinato segundo algunhas versións parece ser obra de varios maridos ultraxados, con cuxas esposas o rei mantivera relacións. Outras manifestan que, aproveitando a súa ebriedade, foi probablemente asasinado por unha conxura de nobres visigodos nacionalistas dirixidos por Akhila I e desexosos de gobernarse por eles mesmos e non por ostrogodos.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Reino visigodo
* Lista dos reis visigodos
* Galicia na monarquía visigoda
* Moeda visigoda
418

## Acontecementos 
* Os visigodos aséntanse en Aquitania, en virtude do *foedus* pechado co Imperio romano occidental en 416.
* San Bonifacio I é elixido Papa.

## Nacementos 
*

## Mortes 
* Zósimo, papa da Igrexa católica.
* Walia, rei dos visigodos.

## Outros 
*

Historia ano a ano
Capo di tutti i capi

**Capo di tutti i capi** é a expresión utilizada para designar "o xefe de todos os xefes" da mafia siciliana. Desde 1958, este "título" ostentárono:
*Salvatore Greco de 1958 a 1963;
*Luciano Liggio de 1963 a 1974;
*Gaetano Badalamenti de 1974 a 1976;
*Michele "il papa" Greco de 1976 a 1982;
*Salvatore "Totò" Riina de 1982 a 1993;
*Bernardo Provenzano de 1993 a 2006.
Masacre de My Lai

O **masacre de Mỹ Lai** (en ; pronuncia en galego: Mi-Lai) foi un crime de guerra cometido polos Estados Unidos de América na aldea vietnamita de My Lai, o 16 de marzo de 1968, centenas de civís, na maioría mulleres e nenos, foron executados por soldados do exército estadounidense, no maior masacre de civís do que se teña constancia ocorrido durante a Guerra do Vietnam.

## Historia 
Na véspera da operación, integrantes da Compañía Charlie, da 11ª Brigada de Infantaría, mandados á rexión por denuncias de que a área estaría servindo de refuxio para guerrilleiros norvietnamitas, polo comando norteamericano informounos de que os habitantes de My Lai e das aldeas veciñas saían para o mercado da rexión ás sete da mañá para a compra de comida e que, consecuentemente, aqueles que ficasen na área serían guerrilleiros do vietcong ou simpatizantes.

Como consecuencia, integrantes dun dos pelotóns da compañía, comandados polo tenente William Calley, sospeitando que os habitantes atopados fosen guerrilleiros e considerándoos a todos como unha ameaza, abriron fogo indiscriminadamente contra os habitantes da aldea, matando vellos, mulleres, nenos e bebés en case a súa totalidade, nun total entre 357 e 504 civís mortos, segundo a fonte, norteamericana ou vietnamita. No lugar hoxe, hai un memorial en que lista o nome de 504 vítimas.

O masacre que incluíu varias horas de caza aos sobreviventes, só foi interrompido por iniciativa dun piloto de helicóptero,* Hugh Thompson, Xr.*, que vendo do alto a matanza e o asasinato de civís feridos, pousou o aparello e ameazou disparar coas metralladoras da súa propia nave contra soldados americanos.

O crime só veu a luz pública un ano despois cando o xornalista Seymour Hersh publicou o relato dos feitos grazas a denuncias saídas de dentro do exército, por soldados que testemuñaron ou ouviron os detalles do caso – e un deles escribiu a diversos integrantes do goberno americano, inclusive ao Presidente Nixon – e chegaron os xornais e ás televisións. Xornalistas independentes conseguiron fotos dos asasinatos e as publicaron nos medios mundiais, axudando a aumentar o horror e os esforzos dos pacifistas na presión ao goberno Nixon a se retirar do Vietnam.

En marzo de 1970, 25 soldados foron acusados polo exército dos Estados Unidos de crime de guerra e ocultación de feitos e probas no caso de My Lai. Foi comparado por algúns medios de esquerda cos xenocidios de Oradour-sur-Glane e Lidice durante a segunda guerra mundial, que causou a condena e execución de varios oficiais nazis despois da guerra, só o tenente William Calley, comandante do pelotón responsábel das mortes foi acusado e xulgado.

Condenado á cadea perpetua, Calley foi perdoado dous días despois da divulgación da sentenza polo presidente Richard Nixon, cumprindo unha pena alternativa de tres anos e medio en prisión domiciliaria na base militar de Fort Benning, en Xeorxia.
Eduardo VII do Reino Unido

**Eduardo VII do Reino Unido** (en inglés: *Albert Edward*), nado o 9 de novembro de 1841 e finado o 6 de maio de 1910, foi rei do Reino Unido, de 15 países da Commonwealth e Emperador da India. Fillo primoxénito da Raíña Vitoria, Eduardo VII foi o primeiro monarca británico da Casa de Saxonia-Coburgo e Gotha, renomeada posteriormente como Casa de Windsor. Reinou do 22 de xaneiro de 1901 até a súa morte, o 6 de maio de 1910.[esquerda|miniatura|140x140px|**Eduardo VII** no [anverso dun soberano de 1907 (deseño: G. W. de Saulles).]]Antes da súa ascensión ao trono foi Príncipe de Gales e é coñecido por ser herdeiro do trono durante máis tempo que ninguén en toda a historia británica, con 59 anos, 2 meses e 13 días. Posteriormente, Carlos de Inglaterra logrou superar dita marca, pois ostenta o título dende o 26 de xullo de 1958.

O seu reinado viu o primeiro recoñecemento oficial do oficio de primeiro ministro. Converteuse no primeiro monarca británico en visitar Rusia (1908).

Foi sucedido polo seu fillo, Xurxo V do Reino Unido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Medalla da coroación de Eduardo VII do Reino Unido
Lingua (homónimos)

***lingua**,  Un conxunto independente de signos lingüísticos e as regras específicas para a súa combinación;
***lingua**, órgano carnoso situado na boca de moitos animais;
***lingua**,  preparado gastronómico dunha tallada de carne de tenreira ou de porco que se corresponde con dito órgano;
***lingua**, as divisións xeográficas da Orde de Malta.
Bernardo Provenzano

**Bernardo Provenzano**, coñecido como **Zio Binu** (Tío Bernardo) ou **U tratturi** (*O tractor*, debido á súa forza e determinación para disparar e matar), nado en 1933 en Corleone (Sicilia) e finado o 13 de xullo de 2016 en Milán, foi o *Capo di tutti i capi* (máximo dirixente) da Cosa Nostra siciliana.

## Biografía 
A súa carreira mafiosa e escalada criminal comezou na década de 1950, cando xunto a Salvatore "Totò" Riina e Calogero Bagarella, converteuse no lugartenente do gran xefe da mafia corleonese Luciano Liggio. O seu primeiro traballo foi liquidar a Francesco Streva, do clan contrario de Michelle Navarra. O mafioso escapou nun primeiro momento, pero días despois foi asasinado. Provenzano, buscado pola policía, pasou a paradoiro descoñecido, no que chegaría a estar durante corenta e tres anos. Era o 18 de setembro de 1963.

Co paso dos anos e tras deixar un regato de sangue na guerra entre clans mafiosos da década de 1980, Riina e Provenzano fixéronse co control de Cosa Nostra, logo de vencer á poderosa mafia da capital de Palermo. Bagarella, entre tanto, foi asasinado. O clan dos Corleoneses dominou Sicilia e Riina erixiuse no máximo representante, mentres que Provenzano pasou a un suposto segundo plano.

A xustiza seguiulles os pasos e o nome dos dous aparece en decenas de procesos, mentres comezou a tecerse a súa fama de invisible. Segundo os coñecedores das reviravoltas da Cosa Nostra, Provenzano foi o que manexou a organización durante medio século. Cando Totó Riina foi detido o 15 de xaneiro de 1993, Provenzano asumiu o control total da organización. Destacados "arrepentidos mafiosos" (colaboradores da xustiza), como Totó Cancemi e Gioacchino Pennino aseguraron que Provenzano sempre mantivo o "control político" dentro da Cosa Nostra, mentres que Riina foi en realidade "o xefe militar".

A Provenzano relaciónaselle con 127 asasinatos mafiosos levados a cabo nos setenta e os primeiros anos dos noventa, delitos polos que está condenado en rebeldía a cadea perpetua. Provenzano estivo en paradoiro descoñecido durante 43 anos. Apoiado na "omertá" (pacto de silencio) que rexe na mafia e talvez axudado por personalidades importantes da vida siciliana, Provenzano pasou todo ese tempo na illa. Chegouse a asegurar que morrera. Ninguén o recoñecía e a súa voz nunca foi interceptada ou recoñecida por teléfono.

A única foto que se coñecía de Provenzano era de 1958, o que lle permitiu ata burlar unha vez máis ás autoridades italianas en 2005, cando viaxou a Francia para operarse de próstata nun hospital de Marsella, no que se aloxou baixo a identidade dun xubilado siciliano. O mafioso, polo que se ofrecía unha recompensa de 2,5 millóns de euros, chegou a presentar un formulario da sanidade siciliana para poder ser intervido no estranxeiro sen necesidade de pagar, e pasou á Rexión de Sicilia a factura da operación e dos sete días que estivo ingresado.

Bernardo Provenzano foi detido o 11 de abril de 2006 no seu pobo natal de Corleone.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Una biografía de Provenzano 
* artigo en *20 minutos*
Bravos

Como topónimo **Bravos** pode referirse a:

;En Galiza
***Bravos**, parroquia do concello de Ourol;
****Chao de Bravos**, lugar de dita parroquia;
***Bravos**, lugar da parroquia de Marín, no concello de Marín;
***Bravos**, lugar da parroquia de Vicinte, no concello de Outeiro de Rei;
***Bravos**, lugar da parroquia de Friolfe, no concello do Páramo;
***Os Bravos**, lugar da parroquia de Estás, no concello de Tomiño;
***Os Bravos**, lugar da parroquia de Loxo, no concello de Touro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Miñotos

Como topónimo **Miñotos** pode referirse a:

;En Galiza
***Miñotos**, parroquia do concello de Ourol;
***Valdemiñotos**, lugar da parroquia do Rosal, no concello do Rosal.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Miñoto**, lugar da parroquia de Crecente, no concello da Pastoriza;
****El Miñoto***, revista editada en Tui en 1886.
531

## Acontecementos 
### Oriente Próximo 
* 19 de abril - O exército do xeneral bizantino Belisario é derrotado polos persas do xeneral Azarethes na batalla de Callinicum, en Iberia, no corazón do Cáucaso.
* Cosroes I O Grande sucede a Kavadh I como rei de Persia (até 578).

### Europa 
* Os francos conquistan Turinxia, con axuda dos saxóns.
* Teudis, elixido polos magnates, sucede a Amalarico como rei dos visigodos (até 548).

## Nacementos 
* Yan Zhitui, funcionario, calígrafo, pintor, músico e escritor chinés (m. 591)

## Mortes 
* Amalarico, rei dos visigodos, morto en combate, con el termina a dinastía dos Baltos.
* Xiaozhuang, emperador chinés da dinastía Wei do Norte.

## Outros 
*

Historia ano a ano
Charles Lynch

**Charles Lynch**, nado en 1736 e finado o 29 de outubro de 1796, foi un xuíz do Estado de Virxinia, Estados Unidos.

## Traxectoria 
Charles Lynch naceu en Virxinia, descendente dos cuáqueros inmigrantes de Irlanda. A cidade de Lynchburg foi chamada así por un dos membros da súa familia, probablemente polo seu irmán John. A súa esposa Anne Terell era unha cuáquera de nacemento, e os seus cinco fillos foron criados como cuáqueros.

Lynch serviu na *House of Burgesses* entre 1769 e 1778, cando se converteu en Coronel de Milicia. Despois da Revolución foi Senador en Virxinia entre 1784 e 1789.

Durante a Revolución Americana encabezou unha corte irregular en Virxinia para castigar os leais partidarios dos Británicos. En 1780 ordenou a execución dunha banda de conservadores (tories) sen dar lugar a xuízo.

Esta acción deu lugar ao que se coñeceu como a "Lynch Law" ou lei de Lynch. De aí vén a palabra linchamento e o verbo linchar.
Spiel des Jahres

miniatura|Taboleiro do xogo Barbarossa, gañador do ano 1988.
O **Spiel des Jahres** (en alemán, **xogo do ano**) é un prestixioso premio que se lles concede aos xogos de mesa e mailos xogos de cartas.

O premio foi creado no 1978 para premiar a excelencia do deseño dun xogo, e para promover a alta calidade dos xogos do mercado alemán. Pénsase que a existencia e popularidade do premio é un dos maiores controladores da calidade dos xogos fóra da Alemaña. O nomeamento para o Spiel des Jahres pode aumentar as vendas do xogo de 500 a 3000 copias; e do xogo gañador pode esperarse que se vendan entre 300.000 e 500.000 copias.

## Criterios para a concesión do premio
O premio é concedido por un xurado alemán de críticos de xogos de mesa, os cales revisan os xogos que saíron á venda en Alemaña nos últimos doce meses. Os xogos que son considerados merecedores do premio son os xogos de estilo europeo. Desde 1989 concedeuse tamén un premio independente aos xogos para os cativos. Ademais, cos nomeamentos, o xurado tamén dá unha lista de xogos que recomendan e, ocasionalmente, dan prezos especiais para os xogos que non van ser considerados para o premio principal.

Os criterios para a concesión do premio son os seguintes:
# Idea do xogo e orixinalidade.
# Estrutura e claridade das regras.
# Presentación (compoñentes e ilustracións).
# Mecánica do xogo.

## Gañadores do premio
### Xogo do ano
### Xogo do ano para os cativos
### Premios especiais
## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial dos premios Spiel des Jahres
*Gañadores do Spiel des Jahres no BoardGameGeek.
Liuva I

**Liuva I**, nado no século VI e finado cara o 573, foi un rei visigodo dende 568 do Reino Visigodo sucesor de Atanaxildo e irmán de Leovixildo.

## Traxectoria 
Tras un período de discusión da nobreza, probábelmente xa o mesmo ano do falecemento de Atanaxildo (568) foi proclamado rei Liuva, que seguramente era o duque (*dux*) da Gallia Narbonensis.

A mala situación do reino visigodo debeu ser aproveitada polos francos, cuxos reis Sixeberto I e Gontrán I achegáronse a Arles probablemente 569. Gontrán cercou a praza e tras unha batalla vitoriosa tomouna.

Liuva I asociou ao trono ao seu irmán Leovixildo. Parece ser que entón Liuva decidiu controlar persoalmente a fronteira de Septimania, co fin de evitar novas perdas, e reservouse esta provincia para si. Talvez tamén a parte da Tarraconense baixo dominio visigodo, confiando o goberno das outras provincias (parte da Cartaxinense, Lusitania e parte da Bética) ao seu irmán Leovixildo, probablemente en 569, pouco logo dos sucesos de Arles.

Con esta decisión por parte Liuva, rompeu a tendencia dos anteriores reis godos, que nada máis chegar ao poder sempre intentaban afianzarse nel. A súa misión no norte do reino foi a de deter as incursións francas, que coa presenza de Liuva na zona non organizaron máis intentos de conquista sobre a Septimania, quedando Leovixildo pendente dos bizantinos que tiñan posesións no sur e o levante de Hispania e ameazaban con intentar conquistar novos territorios. Liuva, coa súa decisión de dividir o poder, sentou as bases para unha recuperación económica do reino godo, ademais de preparar a Leovixildo para o seu futuro reinado en solitario.

Liuva morreu probablemente en 572 e o seu irmán Leovixildo quedou como único rei.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Reino visigodo
*Lista dos reis visigodos
* Galicia na monarquía visigoda
* Moeda visigoda
Liuva II

[miniatura|dereita|250px|Mapa político do Suroeste europeo arredor do ano 600 d.C onde se reflicten tres diferentes territorios baixo goberno visigodo; Galicia (*Gallaecia*), España (*Hispania*), e [Septimania.]] 
**Liuva II** foi un rei visigodo (583-603) que reinou do 601 ao 603. Sucedeu ao seu pai Recaredo e accedeu ao trono cando contaba uns 18 anos. Á súa mocidade e inexperiencia, uníaselle a súa orixe bastarda (era fillo de nai da plebe), o cal fixo que contase con poucos apoios na nobreza visigoda.

Traxectoria

Na primavera do 602, o godo Viterico, quen traizoara a conspiración de Sunna de Mérida para restablecer o arianismo o 589, (segundo algúns autores ou simple e sinxelamente para apropiarse do trono, segundo outros); conseguiu o mando do exército que ía loitar contra os bizantinos. Seguramente a traizón de Viterico aos conspiradores colocouno nunha posición de máxima confianza, e grazas a iso obtivo o mando do exército, no cal colocaría a homes da súa confianza. No canto de expulsar aos bizantinos, Viterico utilizou as tropas para dar un golpe de estado (primavera do 603). Penetrou no Palacio Real e depuxo ao novo rei, contando sen dúbida co apoio dunha facción da nobreza probablemente hostil á dinastía de Leovixildo (aínda que non aos principios políticos deste rei). Viterico fixo que se amputase a Liuva II a man dereita (o que lle imposibilitaba para reinar), e máis tarde fíxoo condenar á morte e executar (verán do 603).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Reino visigodo
*Lista dos reis visigodos
* Galicia na monarquía visigoda
* Moeda visigoda
WASP

**WASP** é o acrónimo en inglés para "Branco, Anglosaxón e Protestante" (**W***hite*, **A***nglo*-**S***axon* and **P***rotestant*). Tamén se traduce como "Branco, Americano, Sudista e Protestante" (**W***hite*, **A***merican*, **S***outhern* and **P***rotestant*).

Xurdiu no inicio do século XX tendo como base o combate contra as etnias, nacionalidades e relixións alleas. Inicialmente combatían aos negros e calquera aspecto relacionado con eles (principalmente a música, jazz e blues, que comezaba proliferar en discos e radios), mais logo volveron os seus ideais contra outros grupos: os italianos, aducindo que bebían demais, creándose a Lei seca na década de 20; os irlandeses, por toleraren aos italianos e tamén pola cuestión do alcoholismo; e os xudeus, por comezaren a dominar a estrutura bancaria do país a través dos empréstitos de diñeiro.

A cultura WASP focalízase nos chamados valores tradicionais e está fortemente baseada nunha relixiosidade inflexíbel e visións "tradicionais" da sociedade en todas as súas vertentes, desde a familia e sexualidade aos papeis home/muller en xeral.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ku Klux Klan
781

## Acontecementos 
### Asia 
* Inicio do goberno de Kammu, emperador do Xapón (até 806). Sucede a Konin, que reinaba desde o 770.

### Europa 
* Talorcan II sucede a Drest III como rei dos pictos de Escocia.
* Fundación do mosteiro de San Vicente de Oviedo.

### Arte e cultura 
* O árabe Sîbawayh publica *Kitab*, obra básica para a gramática da lingua árabe.
* Alcuíno de York chega ao reino franco para dirixir a *Schola Palatina*.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Outros 
* Primeira erupción, rexistrada, do Fuji-yama, no Xapón.

Historia ano a ano
Janjawid

miniatura|Janjaweed dacabalo.

***Janjawid*** (جنجويد, en árabe; *janjaweed*, en inglés) é un termo xenérico para designar unha milicia que opera en Darfur, Sudán. Conforme a definición das Nacións Unidas, os *janjawid* son criminais que se presentan como árabes, aínda que sexan en xeral provenientes de tribos africanas nómades de fala árabe. Desde 2003, tiveron papel central no sanguento conflito de Darfur, que enfronta a poboación árabe musulmá do Sudán aos musulmáns non árabes da rexión por cuestións de distribución de terras e recursos.

## Etimoloxía 
Considérase que o termo *janjawid* provén dun dialecto do Sudán occidental. En árabe coloquial, significa "hordas".

A palabra parece ter a súa orixe nunha variante de dos termos persa, *jang*, "guerra", e *jangawi*, "guerreiro".

## O conflito 
De acordo cunha investigación dos crimes de guerra en Darfur realizada pola ONU na segunda metade do 2005, había probas de estupro amplo e sistemático en dous anos de conflito. Nun dos incidentes relatados, unha muller en Wadi Tina foi violada 14 veces por homes diferentes en xaneiro de 2003. Xa en marzo do ano seguinte, 150 soldados e *janjawid* secuestraron e violaron a 16 rapazas na cidade de Kutum, segundo a mesma investigación. Na cidade de Kailek, dixeron que os milicianos chegaron a violar nenas de ata 10 anos.

Outro problema encarado polas tribos sudanesas é o feito de que o bebé proveniente dos estupros sexa chamados polas propias nais de *janjawid*, un insulto que en lingua local significa algo como "diabo montado a cabalo". Por teren a pel xeralmente máis clara, eles son branco de prexuízos e facilmente identificados como descendentes de árabes, sufrindo moitas dificultades de aceptación e integración na tribo ao longo das súas vidas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Conflito de Darfur

### Ligazóns externas 
* Reportaxe sobre o conflito de Darfur
788

## Acontecementos 
### África 
* Idris I independiza Marrocos do califato abbásida de Bagdad. Comeza a dinastía idrisí.
* Os árabes saquean as minas de Nubia.

### Europa 
* Carlomagno depón ao duque Tasilón III de Baviera. Desaparece así o derradeiro ducado independente no imperio franco.
* Hixam I sobe ao trono do emirato andalusí (até 769).
* Bermudo I comeza o seu reinado en Asturias, sucede a Mauregato.
* Hildeprando e Winixiso póñense á fronte do exército franco-longobardo que se enfronta á invasión bizantina de Italia.

## Nacementos 
* Adi Shankara, filósofo do hinduísmo († 820)

## Mortes 
* 23 de setembro - Aelfwald, rei do reino anglosaxón de Northumbria.
* 30 de setembro - Abd ar-Rahman I, emir do Al-Andalus (n. 731).
* Adelchis, príncipe longobardo, fillo do derradeiro rei, Desiderio.

## Outros 
*

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Historia ano a ano
Prensa

O termo **prensa** pode referirse a:

;Máquinas:
***Prensa hidráulica**, a que exerce a súa forza mediante circuítos hidráulicos.
***Prensa mecánica**, máquina que deforma ou comprime materiais mediante a aplicación de presión.
***Prensa rotativa**, tamén chamada **rotativa**, é a imprenta empregada para imprimir diarios ou revistas de gran tirada.
***Prensa** ou **prelo**, máquina usada en tipografía para imprimir textos.
***Prensa**, parte do lagar que serve para espremer o zume da froita, a máis común a **prensa de viño**.

; Medios de comunicación:
***Prensa escrita**: conxunto das publicacións, habitualmente periódicas (periódicos e revistas), tamén chamado **prensa**, nome que provén da máquina empregada para a súa impresión.
:***Prensa amarela** ou **sensacionalista**, a que presta especial atención a feitos rechamantes.
:***Prensa salmón** ou económica.
:***Prensa do corazón** ou **rosa**, que trata da vida de persoas famosas.
:***Prensa gratuíta**, a que non ten custo para o seu consumidor.
:***Prensa de integración**, a destinada a colectivos sociais marxinais.
A Avenida do Brasil, Goián, Tomiño

A **Avenida do Brasil** é un lugar da parroquia de Goián, no concello pontevedrés de Tomiño, na comarca do Baixo Miño. Segundo o IGE, en 2022 tiña 165 habitantes (84 homes e 81 mulleres). Comprende un treito da estrada PO-552 nun treito duns dous quilómetros.

O nome débese á emigración cara ao Brasil das xentes de Goián, en especial ás cidades de Santos e São Paulo. Ao longo dela hai numerosas casas de tipo colonial construídas polos retornados en principios do século XX, así como o cemiterio parroquial que se construíu coas achegas dos emigrados.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Goián
### Parroquias de Tomiño
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Tomiño
Catenae

***Catenae*** (en latín: *cadeas*) é un tipo de comentario que consiste na unión de extractos de varios autores para elaborar unha explicación da Biblia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Definición da Catholic Encyclopedia
Minifundio

miniatura|A agricultura galega caracterízase polo minifundismo.
Un **minifundio** é unha leira rústica de extensión reducida, aínda que debe ser contextualizada dentro do espazo no que se atope. Algúns libros de texto defíneno por baixo de 30 ha.

## Características
Un minifundio ten, por definición, unhas dimensións tan reducidas que impiden ao agricultor obter unha renda suficiente para sobrevivir. O minifundismo, xunto co latifundio, é unha das principais causas da emigración rural á cidade en busca de traballo.

O minifundio créase nos réximes de herdanza nos que o posuidor divide a súa propiedade a partes iguais entre os seus fillos, resultando así cachos de terreo progresivamente máis pequenos, até que a renda insuficiente obrígaos a vender as terras que lles queda e emigrar.

O minifundio é moi común tanto no norte de España como no propio territorio de Galiza.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Concentración parcelaria
831

## Acontecementos 
### Oriente Próximo 
* O califa de Bagdad reprime violentamente, en Exipto, unha revolta dos coptos. Os homes son executados e as mulleres vendidas como escravas (832).
### Europa 
* Abd-ar-Rahman II, emir de Al-Andalus, funda a cidade de Murcia.
* Os sarracenos toman a cidade siciliana de Palermo, logo de ano e medio de asedio.

## Nacementos 
* Ethelbert, futuro rei de Wessex de 862 a 863.

## Mortes 
* Omurtag, khan de Bulgaria.

## Outros 
Historia ano a ano
305

## Acontecementos 
* O emperador romano Diocleciano divide Hispania en seis provincias: Gallaecia, Lusitania, Bética, Tarraconense, Cartaxinense e Mauritania Tinxitana.
* 1 de maio - Os emperadores Diocleciano e Maximiano, abdican voluntariamente.
** Constancio I Cloro e Galerio son declarados augustos; Flavio Valerio Severo e Maximino Daia son proclamados césares.
* A capital occidental do imperio romano é trasladada de Roma a Milán.

### Arte e cultura 
* Construción do arco de triunfo de Galerio,en Tesalónica.

## Nacementos 
* Dámaso I, papa († 384)

## Mortes 
* Porfirio, en Roma, filósofo neoplatónico (nado en Tiro en 234).

## Outros 
*

Historia ano a ano
Adi Shankara

**Adi Shankara** (Devanāgarī: आदि शङ्कर, Ādi Śaṅkara, IPA: [aːd̺i ɕaŋkara]; Malayalam: ആദി ശങ്കരാ), tamén chamado **Shankaracharya**, nado no 788 e finado no 820, foi o primeiro filósofo que consolidou a doutrina Advaita Vedanta, unha escola do Vedanta na India.

miniatura|292x292px|Shankara, estatua no Shankaracharya Mandir, Allahabad.|esquerda
## Ensinos 
Os seus ensinos baséanse na unidade da alma con deus, na cal, deus é visto como simultáneo e persoal aos seus atributos.

Na tradición Smarta, Adi Shankaracharya é recoñecido como unha encarnación de Shiva.
Tamén é coñecido por fundar as 10 ordes tradicionais de monxes hindús, agora chamados Swamis.

O seu nome, Adi Shankara, fai referencia tamén a ser "o primeiro (Adi) na súa liñaxe", e isto é atribuíble a que actualmente na India se atopa un sucesor pontificio en cada unha das ordes que el fundou.

Paramahansa Yogananda refírese a el, nas súas obras, como *"swami Shankara"*.

miniatura|200x200px|Templo vidyasankara, en Sringeri.|esquerda

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Martín Diza, Consuelo: *Bhagavad Gita con los comentarios advaita de Śankara*. Madrid: Trotta, 1997 [5.ª edición: 2007]. ISBN 978-84-8164-545-3
* —, *Brahma-sutras. Con los comentarios advaita de Śankara*. Madrid: Trotta, 2000. ISBN 978-84-8164-385-5.
* —, *Conciencia y realidad. La Mandukya Upanisad con las karika de Gaudapada y los comentarios de Śankara*. Madrid: Trotta, 1998. ISBN 978-84-8164-269-8
* —, *Discernimiento. Estudio y comentario del tratado Drig-Driśya-Viveka de Śankara*. Madrid: Trotta, 2006. ISBN 978-84-8164-843-0.
* —, *Gran Upanisad del Bosque con los comentarios advaita de Śankara*. Madrid: Trotta, 2002. ISBN 978-84-8164-548-4.
* —, *Upanishad con los comentarios advaita de Śankara*. Madrid: Trotta, 2001. ISBN 978-84-8164-453-1.

### Outros artigos 
* Hinduísmo
* Vedanta
* Advaita vedanta