open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Museo do Mamut de Barcelona

O **Museo do Mamut** (en ) foi un museo paleontolóxico que se atopaba en Barcelona e que contiña unha exposición adicada ós animais da Idade do xeo. O museo contaba cunha colección de esqueletos de mamuts recollidos en expedicións en América e o Canadá, así como unha reprodución a escala real destes animais prehistóricos. O museo pechou en outubro do ano 2016.

## Historia 
O museo, aberto no ano 2010, atopábase nunha zona de interese arqueolóxico e estaba incluído no Plan especial de protección arquitectónica histórica da cidade de Barcelona. No edificio onde se localizaba o museo salienta a galería gótica edificada durante a segunda metade do século XII con pedra de Montjuïc, xa que é o único edificio gótico&nbsp;non relixioso de Barcelona que ten arcos góticos na planta baixa. O edificio ten o nome de Casa de la Custòdia xa que serviu de custodia ó Papa durante a procesión de 1762 por mor da chuvia torrencial, feito que se lembra no vestíbulo do edificio cunha placa.

O 8 de febreiro de 2012 foi detido o ex-director do centro acusado de roubar diversas pezas valiosas do museo, como vinte cairos de marfil, diamantes e ouro, ocorrido tres días antes. Segundo os Mossos d'Esquadra, o antigo responsable do centro conservaba aínda as chaves de acceso.

O 25 de outubro de 2016 o museo pechou as portas por mor da falta de fondos. Tres anos despois, en 2019, os propietarios do palacio anunciaron que o recinto reconverteríase nun luxoso spa.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Páxina web do Cosmo Caixa
Yeronim Ustrytskyi

**Yeronim Ustrytskyi** (en ; en ), nado en 1658 na terra de Sanok (Voivodato de Rutenia, Polonia) e finado o 12 de outubro de 1748 no mosteiro de Spas (Voivodato de Rutenia, Polonia), foi un eclesiástico grecocatólico ruteno, bispo de Przemyśl, Sambor e Sanok entre 1715 e 1746.
Malandrómeda

**Malandrómeda** é un grupo de rap compostelán formado por Hevi e diferentes colaboradores.

## Traxectoria 
miniatura|Malandrómeda en concerto en Boiro (2010).|esquerda|180x180px
Hevi e Caldeirada formaron Malandrómeda a finais do ano 2005, tras colaborar na gravación de dous temas para o colectivo Higher Club no programa de radio *La Caraba* de RadioVoz. En abril de 2006 publicaron o seu primeiro disco baixo o título *Os estranos sempre traen malas novas*. Este longa duración foi publicado unicamente en formato dixital vía Internet. En 2008 publicaron o *single* de 7 polgadas *7"* contando con DJ Oso para as mesturas e scratches.

En 2011 lanzaron o maxi *single* *Que nos leve pra diante* en vinilo de 12 polgadas de cor branca, formado por dous temas, dous rémixes de *Kaze* e *Mou*, unha instrumental e unha pista de batalla. Tras este traballo o grupo sufriu unha parada en canto a publicacións a raíz de motivos persoais. Estes traballos foron creados baixo dous conceptos diferenciados: o primeiro toca temáticas intimistas e melancólicas e o segundo recompila temas máis festeiros e coloristas. O deseño dos traballos correu por parte de BlueMouse e Sokram (Mutante Creativo). A revista musical Rockdelux nomeou este dobre traballo como o mellor álbum nacional do ano 2016.miniatura|Máster do Son en concerto con Malandrómeda en Lugo (2016)A presentación deste dobre disco foi o día 27 de febreiro de 2016, realizada nunha ruta por catorce bares de Santiago de Compostela na que interpretaron un tema en directo en cada un deles. Esta presentación foi chamada *De chea con Malandrómeda*. O primeiro videoclip extraído de *Os corenta e oito nomes do inimigo* foi "VHS do futuro", publicado o 10 de febreiro de 2016 e realizado por Música Prepost (Fran Torres e Pablo Peña).

En 2017 gañaron o premio ao mellor grupo na categoría hip-hop/músicas urbanas dos Premios Martín Codax da Música.

## Discografía 
### *Os Estranos Sempre Traen Malas Novas* 
Formato LP; autoeditado, 2006

### *Chegan Tarde EP* 
Formato EP; Temazo.org, 2006

### *7"* 
Formato *Maxi single*; Temazo.org, 2008

### *Que nos leve pra diante* 
Formato *Maxi single*; Temazo.org, 2011

### *Os corenta e oito nomes do inimigo* 
Formato LP; Matapadre, 2016

### *Cada can que lamba o seu carallo* 
Formato LP; Matapadre, 2016

### *Animais da feira* 
Formato EP; 2020

### *San Amar*o 
Formato EP; 2020

### *San Amaro REMEXIDO* 
Formato EP; 2021

### *No inferno das ideas* 
Formato EP; 2021

### *Rapeiradas* 
Formato EP; 2022

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web
Barcia Trelles

Os apelidos **Barcia Trelles** poden referirse a tres irmáns da Veiga (Asturias):

***Juan Barcia Trelles**, perito agrónomo (n. 1878);
***Augusto Barcia Trelles**, avogado escritor e político (1881-1961);
***Camilo Barcia Trelles**, profesor e escritor (1888-1977).
O vento levántase

é un filme animado xaponés de drama histórico escrito e dirixido por Hayao Miyazaki e animado por Studio Ghibli. Foi lanzado por Toho o 20 de xullo de 2013 no Xapón, e por Touchstone Pictures en Norte América o 21 de febreiro de 2014. *Kaze Tachinu* é unha biografía ficcionada de Jiro Horikoshi (1903–1982), o deseñador do caza Mitsubishi A5M e do seu sucesor, o Mitsubishi A6M Zero, empregados polo Imperio do Xapón durante a segunda guerra mundial. O filme está adaptado do manga homónimo de Miyazaki, que á súa vez está vagamente inspirada na historia curta de 1937 *The Wind Has Risen* de Tatsuo Hori. Foi o derradeiro filme dirixido por Miyazaki antes do seu retiro en setembro de 2013. *Kaze Tachinu* foi o filme xaponés de maior recadación do ano 2013 e recibiu loanzas da crítica. Gañou e foi nomeado a numerosos premios, incluíndo nomeamentos ó Óscar ó mellor filme de animación, ó Globo de Ouro á mellor película en lingua non inglesa e ó Nippon-shō ó mellor filme de animación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Produto xénico

Un **produto xénico** é a molécula bioquímica, que pode ser ARN ou proteína, que é o resultado final da expresión dun xene. Un xene exprésase inicialmente transcribíndose a ARN; despois este ARN pode traducirse a proteínas ou non, segundo os casos. Ás veces utilízase a medida da cantidade de produto xénico para estimar o grao de actividade dun xene. As cantidades anormais de produto xénico poden correlacionarse coa aparición de doenzas causadas por alelos alterados ou anormais, como os que producen a sobreactividade dos oncoxenes que causan o cancro.
O xene defínese como "unha unidade hereditaria de ADN que é necesaria para producir un produto funcional". Entre os elementos reguladores dos xenes están os seguintes: rexión promotora, caixa TATA, secuencias de poliadenilación e amplificadores ou *enhancers*. Estes elementos funcionan en combinación cun marco aberto de lectura para crear un produto funcional. Este produto pode ser transcrito e ser un ARN directamente funcional, ou ser un ARNm que será traducido nos ribosomas para orixinar unha proteína funcional.

## Produtos de ARN 
[miniatura|290x290px|Transcrición do ADN ao ARN usando a proteína encimática [ARN polimerase II.]]

As moléculas de ARN que codifican proteínas son os ARNm. As moléculas de ARN que non codifican proteínas teñen tamén funcións na célula, xa que poden realizar as seguintes funcións: 
* Colaborar na síntese de proteínas. Son o ARNt que transporta os aminoácidos ao ribosoma, e o ARNr que forma parte integrante do ribosoma. Un exemplo de ARN regulador son os microARN (miRNA), que reprimen a tradución. Estes microARNs funcionan uníndose a unha secuencia de ARNm diana complementaria impedindo que ese ARNm se traduza. Outro exemplo son os ARNs interferentes pequenos (siRNA), que funcionan realizando unha regulación negativa da transcrición, ao formaren parte do complexo silenciador inducido por ARN (RISC) durante a interferencia de ARN e unírense a unha secuencia diana do ADN impedindo a transcrición dun ARNm específico. As chaperonas estabilizan o pregamento doutras proteínas. As proteínas motoras moven moléculas cara determinados lugares da célula.

## Notas
Período crioxénico

O **período crioxénico** (do grego antigo κρύος *krýos*, 'xeo' e γένεσις *génesis*, 'orixe'), unha división da escala temporal xeolóxica, é o segundo período xeolóxico da era neoproterozoica. Comezou hai 850 millóns de anos e finalizou hai 630 +5/-30 millóns de anos. A data de comezo definiuse cronometricamente, mentres que a de finalización está baseada na estratigrafía.

O seu nome fai referencia aos sedimentos glaciarios encontrados en latitudes tropicais, seguidos de sedimentos de carbonatos. Os glaciares estendéronse e retrocederon nunha serie de pulsos rítmicos, posibemelnte alcanzando o ecuador. En xeral, considérase que deben considerarse polo menos dúas grandes glaciacións mundiais neste período: as glaciacións esturtiana (que comprendeu o intervalo de 760 a 700 millóns de anos) e a marinoana (en torno a 635 millóns de anos) que son as máis grandes coñecidas na historia da Terra e pode que cubriran todo o planeta. Unha glaciación final produciuse hai 582 millóns de anos durante o período ediacárico.

Os sedimentos glaciares de tillita tamén se produciron nos lugares que se encontraban en latitudes baixas durante o crioxénico, un fenómeno que conduciu á hipótese da conxelación dos océanos do planeta na chamada Terra bóla de neve. Esta teoría, que foi proposta polo doutor Kirshivink e é agora sostida por Paul F. Hoffman da Universidade de California, Berkeley, xerou un gran debate, pois afirma que o planeta Terra estivo totalmente cuberto por glaciares, de até 1&nbsp;km de espesor, até o ecuador. A principal controversia refírese a se as glaciacióes foron realmente acontecementos mundiais ou estaban localizadas.

Durante o crioxénico, o supercontinente Rodinia fragmentouse e o supercontinente Pannotia comezou a formarse.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xeoloxía histórica
* Historia da Terra
* Terra bóla de neve

### Ligazóns externas 
* Snowball Earth Website
* Palaeos Snowball Earth
Tierra de Barros

A **Tierra de Barros** é unha comarca situada no centro da provincia de Badaxoz, en Estremadura, entre as veigas do río Guadiana e os contrafortes montañosos de Serra Morena. A súa capital é Almendralexo.

Recibe o seu nome das características especiais da súa terra arxilosa e loura que, transformada en barro e moldeada, constitúe o medio de vida e costume das localidades da contorna.

É unha das comarcas máis prósperas de Estremadura e a súa principal fonte de ingresos é a produción agrícola de secaño, especialmente viñas e oliveirais, aínda que cunha crecente industria de transformación.

## Concellos 
*Aceuchal
*Almendralexo
*Corte de Peleas
*Entrín Bajo
*Hinojosa del Valle
*Hornachos
*Palomas
*Puebla de la Reina
*Puebla del Prior 
*Ribera del Fresno
*Santa Marta
*Solana de los Barros
*Torremejía 
*Villafranca de los Barros
*Villalba de los Barros

## Véxase tamén
Circuíto de Lasarte

[miniatura|O equipo [Alfa Romeo|Alfa-Romeo de 1929 antes da saída.]]
O **Circuíto de Lasarte** era un circuíto de carreiras de Gran Premio de 17´749 quilómetros en Lasarte-Oria, Guipúscoa, España no País Vasco preto da cidade turística de San Sebastián no Golfo de Biscaia. Corríase en sentido inverso as agullas do reloxo entre 1923 e 1935, pero as carreiras terminaron co estalido da Guerra Civil Española en 1936. Atravesaba entre outras poboacións a propia Lasarte-Oria, Andoáin, Urnieta e Hernani. A meta, a tribuna principal e os boxes atopábanse entre Lasarte e Oria, por aquel entón núcleos aínda separados. Parte do antigo circuíto situado en Lasarte-Oria recibe actualmente o nome do Paseo do circuíto (Zirkuito Ibilbidea) e outra rúa próxima denomínase Rúa Tribunas (Tribunak Kalea) en recordo das antigas tribunas do circuíto xa desaparecidas.

Logo da guerra as carreiras de autos trasladáronse ás novas vías preto Barcelona.

O Circuíto de Lasarte foi sede do Gran Premio de San Sebastián sete veces (1923-5, 1927-30), e do Gran Premio de España cinco veces (1926-27, 1933-35) e en 1926 do Gran Premio de Europa. Xa non está operativo para as carreiras de automóbiles, en 1965 utilizouse o trazado para o Campionato Mundial de Ciclismo.

## Resultados de Gran Premio 
### Gran Premio de San Sebastián 
1923 Albert Guyot pilotando un Rolland-Pilain
1924 Henry Segrave pilotando un Sunbeam
1925 Albert Divo/André Morel pilotando un Delage 2LCV

### Gran Premio de Europa
1926 Jules Goux pilotando un Bugatti T39A

### Gran Premio de España
1926 Bartolomeo Costantini pilotando un Bugatti T35
1927 Robert Benoist pilotando un Delage 15-S8

### Gran Premio de San Sebastián
1927 Emilio Materassi pilotando un Bugatti T35C
1928 Louis Chiron pilotando un Bugatti T35C
1929 Louis Chiron pilotando un Bugatti T35B
1930 Achille Varzi pilotando un Maserati 26M

### Gran Premio de España
1933 Louis Chiron pilotando un Alfa Romeo Type B/P3
1934 Luigi Fagioli pilotando un Mercedes-Benz W25/34
1935 Rudolf Caracciola pilotando un Mercedes-Benz W25/35

## Referencias
*The Golden Age by Leif Snellman 
*Lasarte auto racing photos

## Notas
Porto deportivo de Ribadeo

miniatura|dereita|Porto de Ribadeo.

O **porto deportivo de Ribadeo**, coñecido historicamente como porto de Porcillán, é un porto deportivo da vila de Ribadeo, na Mariña lucense. Atópase localizado en Porcillán, no interior da ría de Ribadeo, na cara sur da ponte dos Santos da autovía A-8. É un dos dous portos deportivos con Bandeira Azul que existen na provincia de Lugo.

Se ben Porcillán foi o tradicional porto de Ribadeo, coa construción do Porto de Mirasol para adicalo a actividades comerciais, o peirao quedou adicado á pesca. Despois, coa creación do porto deportivo e as súas sucesivas ampliacións, a actividade pesqueira tamén foi trasladada a outra zona, o porto pesqueiro, quedando Porcillán só adicado a actividades deportivas e como atraque das lanchas que atravesan a ría con pasaxeiros.
[alt=Peirao de Porcillán Víctor Moro Rodríguez sobre a ría de Ribadeo|miniatura|Peirao de Porcillán [Víctor Moro|Víctor Moro Rodríguez sobre a ría de Ribadeo]]
Ten 622 amarres e pertence ao ente público Portos de Galicia. Está xestionado polo Real Club Náutico de Ribadeo, fundado en 1974 e que ten a súa sede xunto ao porto.
alt=Inscrición no peirao.|miniatura|Inscrición no peirao.
A canle de acceso ós portos de Ribadeo necesita ser dragado periodicamente. en 2019 presupostanse medio millón de euros para facer o dragado, coa retirada duns 43 000 m3 de area cara a Mirasol e uns 4 300 na dársena do porto deportivo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Porto de Ribadeo
*Porto comercial de Ribadeo

### Ligazóns externas 
*Información na web do concello de Ribadeo 
*http://www.clubnauticoribadeo.com(http://www.clubnauticoribadeo.com)
Gran Premio de San Sebastián

O **Gran Premio de San Sebastián** foi unha carreira de automobilismo celebrada no Circuíto de Lasarte en Lasarte-Oria, Guipúscoa.

## Historia
Durante a maior parte da súa existencia, foi a carreira principal en España, xa que aínda non se creara o Gran Premio de España propiamente como Gran Premio de automobilismo. O Gran Premio de San Sebastián ás veces con carácter retroactivo conta como o Gran Premio de España, neses anos en que non se celebrara.

O oitavo Gran Premio de San Sebastián previsto para o 25 de xullo de 1930, tivo que ser cancelado debido á mala situación económica tras o Crac de Wall Street en outubro de 1929. Fixéronse esforzos e AIACR concedeu permiso para seguir adiante coa carreira, o 5 de outubro de 1930. Este ía ser o último Gran Premio de San Sebastián. Cando a carreira regresou ao circuíto de Lasarte en 1933 foi como o Gran Premio de España.

## Gañadores
Estes son os gañadores de todos os grandes premios de San Sebastián. noutras carreiras celebradas no circuíto de Lasarte, consulte o Gran Premio de España.

 a carreira de 1926 Recibiu o título de Gran Premio de Europa

## Notas
Mykhailo Kopystenskyi

**Mykhailo Kopystenskyi** (en ) finado en 1610, foi un eclesiástico ortodoxo, bispo de Przemyśl dende 1591 até o seu pasamento.

## Traxectoria 
Non aceptou, xunto a Hedeon Balaban, a Unión de Brest de 1595. Porén, á súa morte foi nomeado bispo Atanasii Krupetskyi, quen si aceptou a unión. A sé ortodoxa non sería restaurada até 10 anos máis tarde.
Lingua tongana

O **tongano** (en tongano *lea fakatonga*) é unha lingua austranesia da póla polinesia falada en Tonga. Ten arredor de 200&nbsp;000 falantes e é a lingua nacional de Tonga.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en tongano
### Ligazóns externas 
*Planet Tonga
Atanasii Krupetskyi

**Atanasii Krupetskyi**, nado como **Oleksandr Krupetskyi** (en ; en ) en 1570 e finado o 6 de maio de 1652, foi un eclesiástico grecocatólico ucraíno, bispo de Przemyśl, Sambor e Sanok dende 1609 até o seu pasamento.

## Traxectoria 
Oleksandr Krupetskyi naceu en 1570. Procedía dunha familia nobre católica do Gran Ducado de Lituania, con posesións nos condados de Lutsk e Volodymyr do voivodato de Volinia, e no voivodato de Mścisław. Krupetskyi era un home piadoso, e coñecedor das Escrituras e da lingua rutena, o que fixo que fose elixido bispo de Przemyśl, contando tamén co apoio do bispo latino de Przemyśl, Stanisław Sieciński.

O 20 de xuño de 1610 o metropolita de Kíiv, Galicia e toda a Rus Ipatii Potii consagrouno en Brest bispo de Przemyśl, Sambor e Sanok, e Krupetskyi tomou o nome de Atanasii. O seu predecesor, Mykhailo Kopystenskyi, non aceptara a Unión de Brest, polo que Krupetskyi converteuse no primeiro bispo grecocatólico de Przemyśl, Sambor e Sanok. Porén, á súa chegada a Przemyśl, Krupetskyi atopou unha forte oposición da nobreza ortodoxa local, que propuxeron a Jan Chłopecki como bispo, non permitíndolle a Krupetskyi tomar posesión da sé. A situación se repetiu en Sambor, onde Krupetsyi recibiu unha malleira dos nobres e tivo que marchar da vila. En 1611 Chłopecki finou, e en 1612 Krupetskyi tomou posesión da sé, mais a súa autoridade non foi recoñecida, e Sieciński enviouno a promover a unión a Hungría. A súa misión non tivo éxito, e Krupetskyi case perde a vida.

Á súa volta a Przemyśl, Krupetskyi atopouse novamente con resistencia. En 1620 Isaia Kopynskyi foi ordenado bispo de Przemyśl. Krupetskyi tivo que deixar a cidade e vivir no mosteiro de Staryi Sambir. O Senado aprobou a diocese ortodoxa, e ao mesmo tempo a permanencia no cargo de Krupetskyi. En 1640 tomou a Pavlo Ovluchynskyi como coadxutor. O Tratado de Zboriv de 1649, ratificado polo Senado en 1650, deu o control da eparquía aos ortodoxos. O bispo ortodoxo Antonii Vynnytskyi tomou Strashevychi, onde residía Krupetskyi, quen foi encerrado nun mosteiro. Malia a súa idade, foi quen de fuxir, e estabeleceuse en Walawa, onde tomou como coadxutor a Prokip Khmelovskyi. A comezos de maio de 1652 Krupetskyi finou, pouco despois de ter noticia da toma da catedral de Przemyśl por Vynnytskyi e horas antes da toma de Walawa. O seu cadáver foi despoxado das vestementas episcopais e deixado nun cemiterio, onde foi enterrado pouco despois por algúns dos seus fieis.

## Notas
División de Honra B de Rugby 1999-2000

A **tempada 1999-2000 da División de Honra B** foi a segunda edición da nova segunda división do rugby en España, creada o ano anterior pola Federación Española de Rugby co nome de "Campionato de Liga Nacional Primeira Especial".
## Formato de competición
Nesta edición o número de participantes pasou de oito a dez, e o formato foi máis sinxelo, contanto cunha única fase de liga regular, trala cal os dous primeiros equipos da táboa acadaron o ascenso directo á División de Honra, e os dous últimos o descenso directo a Primeira Nacional.

Os dez equipos participantes foron o Cisneros, CAU Valencia, CRAT e L'Hospitalet participantes na edición anterior; o CDU Sevilla, Valencia e Montjuic descendidos da División de Honra; o CAR ascendido da Primeira Nacional; o MARU que foi o resultado da fusión de La Moraleja (presente na anterior edición) e Alcobendas (acabado de ascender da Primeira Nacional); e o Bera Bera que descendera o ano anterior, pero que foi repescado ó quedar unha praza libre trala fusión do Alcobendas con La Moraleja.

A liga contou con 18 xornadas divididas en dúas voltas nas que cada equipo xogou dúas veces contra cada rival, unha vez como local e outra como visitante, sumando dous puntos por vitoria e un por empate.

## Clasificación
 Posicións de ascenso directo (1º e 2º).  Posicións de descenso directo (9º e 10º).

**PX** - Partidos xogados**PG** - Partidos gañados**PE** - Partidos empatados**PP** - Partidos perdidos

**PF** - Puntos a favor**PC** - Puntos en contra

O campión da categoría foi o Moraleja Alcobendas Rugby Union

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Resultados das competicións nacionais 1999-2000 
### Outros artigos 
* División de Honra de Rugby 1999-2000
División de Honra B de Rugby 1998-1999

En 1998 a Federación Española de Rugby creou o **Campionato de Liga Nacional Primeira Especial**, unha nova categoría inserida entre a División de Honra e a Primeira División Nacional, que eran dende os anos 70 as dúas máximas categorías do rugby nacional. Este novo torneo pasou a denominarse División de Honra B trala súa primeira edición, ocupando o segundo chanzo nas ligas nacionais de rugby en España, e desprazando a Primeira Nacional ó terceiro nivel.

## Formato de competición
Nesta primeira edición o torneo tivo oito equipos participantes. Dous deles eran o Arquitectura e o Cisneros, descendidos na tempada anterior da División de Honra. Os outros seis equipos saían da última fase de ascenso á División de Honra. Eran o CRAT, o L'Hospitalet, o La Moraleja, o CAU Valencia, o Bera Bera e o Ordizia.

O formato do torneo contou con dúas fases:
* A primeira fase foi a de liga regular. Nela cada equipo disputou 14 encontros, dous contra cada rival, un como local e outro como visitante. Cada encontro gañado concedía dous puntos para a clasificación, e cada empate concedía un punto.
* A segunda fase foi a de eliminatorias, polo ascenso e polo descenso. Os catro primeiros equipos da clasificación quedaron emparellados nunhas semifinais a dobre encontro, do mesmo xeito que os catro últimos. Tralas semifinais, os gañadores enfrontáronse entre si, do mesmo xeito que os perdedores, quedando definidas as posicións finais da competición.

O campión do torneo acadou o ascenso á División de Honra 1999-2000, mentres que os dous últimos perderon a categoría.

## Fase de liga regular
;Táboa

 Posicións que clasifican para as semifinais polo ascenso (1º, 2º, 3º e 4º).  Posicións que clasifican para as semifinais polo descenso (5º, 6º, 7º e 8º).

**PX** - Partidos xogados**PG** - Partidos gañados**PE** - Partidos empatados**PP** - Partidos perdidos

**PF** - Puntos a favor**PC** - Puntos en contra

## Fase final
### Eliminatorias polo ascenso
Equipo campión e ascendido á División de Honra: Club Deportivo Arquitectura
### Eliminatorias pola permanencia
Equipos descendidos á Primeira Nacional: Bera Bera Rugby Taldea e Ordizia Rugby Elkartea

### Ligazóns externas
* Resultados das competicións nacionais 1998-1999 
### Outros artigos 
* División de Honra de Rugby 1998-1999
División de Honra B de Rugby 2004-2005

A **tempada 2004-2005 da División de Honra B** foi a sétima edición da segunda competición de liga do rugby en España, creada en 1998 pola Federación Española de Rugby.
## Formato de competición
Nesta edición o número de participantes medrou de dez a dezaseis, e o formato de competición tivo un troco salientable, xa que o torneo se dividiu en dous grupos de oito equipos cada un. Esta división de natureza xeográfica tivo como obxectivo que os equipos tivesen menos desprazamentos e que fosen máis curtos, para reducir gastos. O Grupo 1 estivo formado por oito equipos da metade norte de España, mentres que o Grupo 2 estivo formado por oito equipos da metade sur de España incluíndo Madrid.

Cada grupo funcionou como unha competición independente cunha única fase de liga regular, trala cal os dous primeiros equipos da táboa acadaron o dereito a disputar unha fase de ascenso á División de Honra cos dous primeiros equipos do outro grupo. Por outra banda, o peor equipo de cada grupo perdeu a categoría de xeito directo, e o penúltimo tivo que disputar unha eliminatoria de promoción pola permanencia contra equipos da Primeira Nacional.

A liga regular contou con 14 xornadas divididas en dúas voltas nas que cada equipo xogou dúas veces contra cada rival do seu grupo, unha vez como local e outra como visitante, sumando dous puntos por vitoria e un por empate.

## Fase de liga regular
### Grupo 1
### Grupo 2
 Posicións de promoción de ascenso (1º e 2º).  Posición de promoción de permanencia (7º). Posición de descenso directo (8º).

**PX** - Partidos xogados**PG** - Partidos gañados**PE** - Partidos empatados**PP** - Partidos perdidos

**PF** - Puntos a favor**PC** - Puntos en contra

## Fase de ascenso
O campión da categoría foi o Ordizia Rugby Elkartea, que acadou o ascenso á División de Honra co finalista Barcelona Universitari Club.
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Resultados das competicións nacionais 2004-2005 
### Outros artigos 
* División de Honra de Rugby 2004-2005
Aligátor do Mississippi

miniatura|Aligátor do Mississippi comendo un crustáceo
O **aligátor do Mississippi** (***Alligator mississippiensis***) é unha especie de réptil crocodilio que se encontra exclusivamente na rexión sueste dos Estados Unidos, xunto aos regatos e pantanos. 

## Características 
miniatura|dereita|Cranio e mandíbula de aligátor do Mississippi.
É a maior especie do xénero *Alligator*, e de feito é un dos crocodilios máis grandes de América, alcanzando un máximo de 6 metros de longo, aínda que debido á desaparición de grandes animais da zona por causas antrópicas, hoxe en día, os machos oscilan entre 4 e 4,5 m e as femias chegan aos 3 m. O seu peso oscila entre os 70&nbsp;kg das femias e os máis de 450&nbsp;kg dos machos.

## Taxonomía e filoxenia 
Este crocodilio americano foi clasificado por primeira vez polo zoólogo francés François Marie Daudin como *Crocodilus mississipiensis* en 1801. En 1807 Georges Cuvier creou o xénero *Alligator*; que comparte co *Alligator sinensis*. Ambos agrúpanse na familia Alligatoridae, xunto cos caimáns. A superfamilia Alligatoroidea inclúe tódolos crocodilos (fósiles e existentes) que están máis estreitamente relacionados co crocodilo americano que co crocodilo do Nilo ou co gavial.

Os membros desta superfamilia xurdiron por primeira vez no Cretáceo tardío. O *Leidyosuchus* de Alberta é o xénero máis antigo coñecido. O crocodilo americano moderno está representado no rexistro fósil do Plistoceno.

## Distribución 
Distribúese polos ríos, pantanos e marismas do sur dos Estados Unidos, desde Carolina do Norte ata o sur de Texas, lindando coa fronteira mexicana chegando ata o estado de Tamaulipas. A persecución humana de que foi obxecto noutro tempo fíxoo desaparecer de moitas zonas, e neste momento só abunda realmente no estado de Florida e en menor medida na desembocadura do río Mississippi. É unha especie protexida nos Estados Unidos, e moitos dos parques nacionais de Florida creáronse no seu momento co fin de preservar as súas zonas de caza e cría.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:AmericanAlligator.JPG|Detalle da cabeza dun (*A. mississippiensis*).
Alligator Baby.jpg|Crías saíndo do ovo.
Ficheiro:Alligator mississippiensis baby.jpg|Cría nadando.
American Alligator eating Blue Crab 2.JPG|Devorando un cangrexo azul.
Alligator Left Forepaw.jpg|Detalle das súas extremidades.
Alligator Tail.jpg|Unha sección da cola.

## Notas 
## Véxase tamén
Tihar

[miniatura|Lámpadas e candeas do [Diwali.]]
O **Tihar** (), **Swanti** (), ou **Deepawali** (devanágari: दीपावली) é un festival hindú de cinco días de duración que se celebra no Nepal pouco despois do Dashain. É semellante ó Deepawali celebrado na India pero con variacións rexionais. No Nepal, tódolos grupos étnicos hindús celebran este festival coas súas propias variacións culturais. Entre os newari, é coñecido popularmente como Deepawali ou Swanti. O festival celébrase dende Trayodashi de Kartik Krishna até Kartik Shukla Dwitiya cada ano. Tihar é polo xeral o festival das luces, onde diyas son acesas dentro e fóra das casas para iluminar a noite. Este festival de cinco días de duración é de grande importancia e amosa o respecto non só polas persoas e polos deuses, senón tamén por animais como vacas, corvos e cans, que manteñen unha estreita relación cos humanos. A xente fai debuxos de patróns no chan das habitacións empregando materiais como arroz de cores, area ou pétalos de flores fóra das casas, que se chama *Rangoli* e é unha forma sagrada de dar a benvida ós deuses do hinduísmo.

[miniatura|esquerda|Un can sendo venerado no [Kukur tihar do Nepal.]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Todo sobre o festival Tihar - Ashesh's Blog
* Calendario nepalés cos festivais
* festivais
Mykhail Mykytsei

**Mykhail Mykytsei** (en ), coñecido como **Miguel Mykycej** durante a súa etapa arxentina, nado o 17 de outubro de 1934 en Horokholyna (Ucraína) e finado o 20 de maio de 2017 Bos Aires (Arxentina), foi un eclesiástico católico ucraíno, bispo de Santa María do Patrocinio en Bos Aires entre 1999 e 2010.
## Traxectoria 
Naceu o 17 de outubro de 1934 en Horokholyna, entón parte da Segunda República Polaca (hoxe en Ucraína). Emigrou coa súa familia ao Paraguai en 1938, e en 1945 trasladouse novamente con eles a Bos Aires. Residiu en Posadas, atendendo dende alí ás comunidades ucraínas do norte da Arxentina. O 20 de xaneiro de 1998 foi nomeado administrador apostólico da eparquía, e o 24 de abril de 1999 foi nomeado bispo da eparquía. Foi un grande impulsor da implantación e consolidación da súa congregación en Ucraína.

Retirouse o 10 de abril de 2010. Logo do seu retiramento continuou a traballar colaborando na eparquía, na catedral e noutras comunidades. Finou o 20 de maio de 2017 en Bos Aires, na sé da eparquía.

## Notas
Gaivota arxéntea europea

A **gaivota arxéntea europea** (*Larus argentatus*) é unha ave pertencente á familia dos láridos.

## Características 
É unha especie común e abundante no norte de Europa. Presente nas costas mais tamén é común no interior, onde busca alimento nos campos ou nos vertedoiros. Pode criar colonialmente e ás veces en parellas illadas. Niño en cantís, illas ou tamén en lagos. É omnívora, alimentándose de peixes, crustáceos, miñocas, calaza, ovos e polos doutras aves.

Os xuvenís tardan catro anos en acadar a madurez sexual. Morfoloxicamente é moi semellante á gaivota patiamarela, mais é algo máis pequena. Ademais ten a cabeza chea de pintas agrisadas que contrastan co branco. As patas son rosadas.

## Distribución 
Presente todo o ano nas costas Europeas dende o sur de Francia ata o costa rusa no Ártico. No inverno tamén se pode atopar na costa do Mar Cantábrico e en Galicia. No Mediterráneo só está presente de maneira ocasional.

## Notas
División de Honra B de Rugby 2008-2009

A **tempada 2008-2009 da División de Honra B** foi a undécima edición da segunda división da liga de rugby de España, categoría creada en 1998 pola Federación Española de Rugby.
## Formato de competición
Nesta edición o número de participantes mantívose en dezaseis, e o formato de competición non tivo trocos. O torneo contou con dous grupos de oito equipos cada un. O "Grupo 1" estivo formado por oito equipos da metade norte de España, mentres que o "Grupo 2" estivo formado por oito equipos da metade sur de España e Madrid.

Cada grupo funcionou como unha competición independente cunha única fase de liga regular, trala cal os dous primeiros equipos da táboa acadaron o dereito a disputar unha fase de ascenso á División de Honra cos dous primeiros equipos do outro grupo na que o campión acadou o ascenso directo e o finalista xogou a promoción contra o penúltimo equipo da máxima categoría. Por outra banda, os dous últimos tiveron unha eliminatoria de promoción pola permanencia entre si e os perdedores outra contra equipos da Primeira Nacional.

A liga regular contou con 14 xornadas divididas en dúas voltas nas que cada equipo xogou dúas veces contra cada rival do seu grupo, unha vez como local e outra como visitante, usando o seguinte sistema de puntuación: catro puntos por vitoria, dous por empate, e puntos "bonus" adicionais no caso de anotar catro ensaios ou máis e no caso de perder por sete puntos ou menos.

## Fase de liga regular
### Grupo 1
### Grupo 2
 Posicións de promoción de ascenso (1º e 2º).  Posición de promoción de permanencia (7º e 8º).

**PX** - Partidos xogados**PG** - Partidos gañados**PE** - Partidos empatados**PP** - Partidos perdidos

**PF** - Puntos a favor**PC** - Puntos en contra**B** - Puntos bonus

## Fase de ascenso
O campión da categoría foi o Gernika Rugby Taldea, que acadou o ascenso directo á División de Honra. O finalista At.Portuense caeu na promoción contra o Les Abelles nos dous encontros de ida (20-24) e volta (8-0), de xeito que o equipo valenciano acadou a permanencia.
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Resultados das competicións nacionais 2008-2009 
### Outros artigos 
* División de Honra de Rugby 2008-2009
Saguamanchica

**Saguamanchica**, tamén coñecido como **Sacuan Machica**, **Saguanmachica** ou **Saguanmanchica**, foi o segundo zipa de Bacatá, que hoxe é a actual capital de Colombia, Bogotá. Saguamanchica foi o gobernante da parte sur dos territorios muiscas entre 1470 e 1490. Saguamanchica gobernou durante vinte anos, dende 1470 até a súa morte, en 1490. O seu goberno caracterizouse pola expansión do territorio do Zipazgo mediante a conquista militar e as continuas batallas contra os inimigos externos (os panches e os sutagaos), e os inimigos no interior da Confederación muisca. A súa contraparte na área norte, o *zaque* da confederación muisca, foi Michuá.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Gobernantes muiscas
* Historia de Bogotá
* Conquista española das nacións chibchas

### Bibliografía 
* José Antonio de Plaza (1809-1854). *Compendio da historia da Nova Granada dende antes do seu descubrimento até o 17 de novembro de 1831*. Bogotá: Imp. del Neogranadino, 1850.
PRoject for On-Board Autonomy 1

**PROBA 1** (de *Project for Onboard Autonomy 1*) é un satélite artificial da Axencia Espacial Europea lanzado o 22 de outubro de 2001 mediante un foguete PSLV desde o Centro Espacial de Sriharikota, na India, nun lanzamento de órbita polar, para facer probas de varios novos sistemas e para estudar a Terra.

Foi seguido de Proba-2 (observador solar), Proba-V (seguidor da vexetación terrestre) e do par Proba-3,que creará eclipses solares artificiais en órbita para observar a coroa solar.

## Características 
PROBA é principalmente un demostrador tecnolóxico con varios sistemas novedosos a bordo pero que tamén se adica a observar a Terra a través do seu instrumento principal, unha cámara espectral de alta resolución. O satélite é capaz de observar a mesma zona da Terra desde diferentes ángulos e pode gardar imaxes dunha zona de 18,6&nbsp;km de lado cunha resolución de 18 metros. Os datos obtidos polos satélite son enviados á estación da ESA en Redu, Bélxica.

## Nave 
O satélite ten forma de caixa e unha masa de 94&nbsp;kg. Obtén a súa enerxía de células solares que recobren as paredes do satélite.

## Instrumentos 
PROBA 1 leva os seguintes instrumentos a bordo:

***CHRIS (Compact High Resolution Imaging Spectrometer)**: o instrumento principal de PROBA, é unha cámara de só 14&nbsp;kg usada para fotografar a Terra e estudar o medio ambiente. Foi deseñada e desenvolvida por Sira Electro-Optics, do Reino Unido. Deixou de funcionar no 2022.
***SREM (Standard Radiation Environment Monitor)**: monitor de radiación ambiental.
***DEBIE (Debris In-Orbit Evaluator)**: un sensor de restos orbitais para estudar o lixo espacial.
***High Resolution Camera (HRC)**: unha cámara monocromática de alta resolución, ata 8 metros por píxel.

## Fitos 
Será dos primeiros recollidos no espazo (por ClearSpace-1, da ESA, en 2028), despois de ter unha lonxevidade de máis dun cuarto de século ou ter instaladas as primeiras baterías de ión-litio a bordo.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*PROBA 2
*Proba V.
*Lista de programas e misións da Axencia Europea do Espazo.

### Ligazóns externas 
*Páxina de PROBA na ESA
*Novas do proxecto Proba
Zaquesazipa

**Zaquesazipa**, tamén coñecido como **Sagipa**, foi o quinto e derradeiro zipa de Bacatá, que hoxe é a actual capital de Colombia, Bogotá. Era irmán do anterior Zipa, Tisquesusa, pero a facción máis tradicionalista da sociedade muisca do zipazgo considerouno un usurpador do trono, xa que o sucesor lexítimo era o seu sobriño, o psihipqua (príncipe de sangue) Chiayzaque, cacique de Chía.

Outras formas nas que os cronistas españois escribiron o seu nome son: **Saquesazippa**, **Saquezazippa** e **Sacresasigua**.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Gobernantes muiscas
* Historia de Bogotá
* Conquista española das nacións chibchas

### Bibliografía 
* José Antonio de Plaza (1809-1854). *Compendio da historia da Nova Granada dende antes do seu descubrimento até o 17 de novembro de 1831*. Bogotá: Imp. del Neogranadino, 1850.
Zipa

[miniatura|Escultura [pobo muisca|muisca dun Zipa sen identificar (Museo do Ouro de Bogotá).]]
miniatura|250px|Mapa do territorio muisca á chegada dos españois (século XVI). Os dominios do Zipa en verde.
**Zipa** era o título de nobreza dado polos muiscas ó gobernante supremo do Zipazgo, unha das divisións administrativas máis importantes da Confederación muisca. Adóitase empregar a expresión "Zipa de Bacatá", xa que a sede do goberno do Zipazgo atopábase en Funza, capital do Zybyn de Bacatá, que abranguía gran parte do territorio da actual cidade de Bogotá, capital de Colombia.

O Zipa era considerado descendente da deusa Chie (a Lúa), da mesma forma que o Zaque era considerado descendente de Sué (o Sol). O Zipa tiña autoridade absoluta sobre o goberno do Zipazgo. Ó seu cargo estaba a dirección administrativa, o mando do exército, a creación, reforma e aplicación das leis, e boa parte dos asuntos relixiosos. É así como, por exemplo, os chyquy (sacerdotes muiscas) debían ser investidos pola autoridade do Zipa. A única persoa que podía exercer autoridade sobre o Zipa era o Chyquy-Zibyntyba de Iraca, a quen se consideraba sucesor do Venerable Bochica, mentres que o único poder en igualdade de condicións fronte ó do Zipa era o do Zaque, que nun comezo fora meirande.

## Lista dos Zipas 
O último herdeiro lexítimo ó trono do que se ten coñecemento foi Chiayzaque, Tybarague de Chía.

## Notas
A cazaría do tabladillo

***Cazaría do tabladillo en Aranjuez*** (en castelán: *Cacería del tabladillo en Aranjuez)* é un óleo de Juan Bautista Martínez del Mazo, pintado cara a 1640. A obra mostra á corte de Filipe IV, cazando uns veados nos arredores do palacio de Aranjuez. Consérvase no Museo do Prado que o comprou ao coleccionista alemán A. S. Drey, de Múnic, en 1934. Para a súa compra utilizáronse fondos do legado Conde de Cartagena.

## Análise 
En 1666 aparece no inventario do Real Alcázar de Madrid. Isabel de Farnesio levouno ao Palacio Real de El Pardo onde se inventariou en 1714. Máis tarde volveu ao Alcázar onde se atopaba antes do incendio de 1734. Durante a Guerra da Independencia Española, Xosé Bonaparte sacouno do Pardo e levouno consigo a Francia. Trala ruína do derrocado rei de España, foi vendido a Lord Ashburton. Deste pasou a coleccións alemás, como a Sedelmayer, ou húngaras, como a de Marcel de Nemes.

É unha escena cortesá. No tabladillo atópanse a raíña Isabel de Borbón, as súas damas e tres relixiosas. Abaixo, no campo, están o rei, o seu irmán o cardeal infante Fernando de Austria e os serventes. Destes destaca un anano negro. Unha dos cans de cazaría identificouse cun dos que acompañan ao príncipe Baltasar Carlos en *O príncipe Baltasar Carlos cazador*. A pegada de Velázquez, sogro e mestre de Mazo, é inconfundible.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* VALDOVINOS CRUZ, José Manuel, *El Prado, coleccións de pintura*, Madrid, Lunwerg Editores, 2001. ISBN 84-7782-694-3.
### Ligazóns externas 
* Ficha na Galería online do Museo do Prado
A pega sobre o cadafalso

***A pega sobre o cadafalso*** (en neerlandés, *Ekster op de Galg*) é unha obra do pintor flamengo Pieter Brueghel o Vello. É un pequeno óleo sobre táboa, practicamente cadrada, pois mide 45,9 cm x 34&nbsp;cm. Exhíbese actualmente no Museo estatal de Hesse (*Hessisches Landesmuseum*) de Darmstadt, Alemaña. Data do ano 1568.

## Análise 
O cadro presenta un claro no bosque onde hai tres campesiños danzando música de gaitas, xunto a unha forca sobre o que está pousada unha pega. O cadafalso álzase no centro do cadro, dividíndoo en dous partes, unha composición manierista co lado dereito máis «aberto» e o esquerdo máis «pechado», coa pega preto do centro exacto do cadro. O cadafalso parece formar un «obxecto imposible», parecido a un triángulo de Penrose, coas bases dos postes plantados de maneira aparente un xunto ao outro, pero co lado dereito do membro da cruz retrocedendo cara ao fondo, e unha iluminación contraditoria.

Outra pega aséntase sobre unha roca na base do cadafalso, preto do cranio dun animal. As únicas persoas ocupan a parte esquerda do primeiro plano: un home defeca nas sombras á esquerda, mentres que outros miran ao tres danzaríns.  Á dereita álzase unha cruz cun muíño de auga detrás.  O fondo ábrese a unha vista dun val fluvial, cunha cidade á esquerda e un castelo sobre un promontorio rochoso por riba, e unha torre noutro afloramento rochoso á dereita, e outeiros afastados e o ceo por detrás.  Tras os danzaríns álzanse dúas árbores entrelazadas, un motivo usado por Brueghel nun debuxo anterior de osos xogando nun bosque. A impresión de profundidade lógrase pola progresión dos tons castaños densos que dominan o primeiro plano, a través de tons medios verdosos na media distancia, até os azuis e grises claros do fondo.

A pintura de Brueghel creouse o ano posterior á chegada do Duque de Alba, aos Países Baixos españois, enviado polo rei español Filipe II para esmagar a rebelión holandesa. O cadafalso pode representar a ameaza de execución daqueles que predicaban a nova doutrina protestante, e a pintura pode aludir a varios proverbios flamengos. Hai unha alusión directa aos proverbios neerlandeses de bailar ou cagar sobre o cadafalso, o que significa unha burla ao estado. Brueghel pediu á súa esposa que queimase algúns dos cadros á súa morte, pero díxolle que conservase *A pega sobre o cadafalso* para ela mesma.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Os proverbios flamengos*
### Ligazóns externas 
* Web Gallery of Art
Nemequene

**Nemequene**, tamén coñecido como **Nemeguene**, foi o terceiro zipa de Bacatá, que hoxe é a actual capital de Colombia, Bogotá. Nemequene foi o gobernante da parte sur dos territorios muiscas entre 1490 e 1514. Ascendeu ó trono trala morte do seu tío, o zipa Saguamanchica, na Batalla de Chocontá. A súa contraparte na área norte, o *zaque* da confederación muisca, foi Quemuenchatocha.

## Etimoloxía do nome 
A verba Nemequene, en muysccubun, ten dous significados: "Óso de xaguar" e "forza de xaguar". Trátase dunha palabra composta por dúas partes: *nymy* (xaguar, ou gato montés) e *quyne* (óso ou forza).

Como a vogal "y" era pronunciada polos muiscas de xeito intermedio entre o "e" e o "i", pero máis achegado ó "e", perdurou a grafía "e" na escrita do nome.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Gobernantes muiscas
* Historia de Bogotá
* Conquista española das nacións chibchas

### Bibliografía 
* José Antonio de Plaza (1809-1854). *Compendio da historia da Nova Granada dende antes do seu descubrimento até o 17 de novembro de 1831*. Bogotá: Imp. del Neogranadino, 1850.
O soño de Xacob

***O soño de Xacob*** é un óleo sobre lenzo do pintor barroco español José de Ribera (1591-1652). Mide 179 centímetros de alto por 133&nbsp;cm de ancho. Data do ano 1639 e atópase na actualidade exposto no Museo do Prado de Madrid (España).

Pertence á escola española do século XVII.

No século XVII son frecuentes as versións do episodio coa escaleira, pero Ribera parece insistir na humanidade do Pastor. A súa versión é moi naturalista ao representar ao protagonista, pero introduce un toque de fantasía na visión esfumada dos anxos que soben e baixan. Talvez por este detalle e pola gama de cor dourada, o cadro atribuíase antigamente a Murillo.

## Descrición 
A obra representa unha escena que se atopa no Antigo Testamento, no libro da Xénese, capítulo 28. Nela o patriarca Xacob aparece recostado sobre o seu costado esquerdo mentres está durmindo. Xunto ao patriarca hai unha árbore e unha escala de luz, pola que soben e baixan os anxos.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Pérez Sánchez, Alfonso E., Ribera, Madrid, Alianza Editorial, 1994, pp.&nbsp;44–54.
* Tormo y Monzó, Elías, Ribera en el Museo del ­Prado, Barcelona, p.&nbsp;15.
* Spinosa, Nicola, L'opera completa del Ribera, ­Milán, Rizzoli, 1978, n.º 150.
* Ribera (1591-1652), cat. exp., Madrid, Museo Nacional del Prado, 1992, pp.&nbsp;308–309 y 336-337, n.os 79, 94 y 476-477, n.º D60.
* Mayer, August Liebmann, Jusepe de Ribera (Lo Spagnoletto) [1908], Leipzig, 1923, pp.&nbsp;149–151.

### Outros artigos 
* Xacob
* José de Ribera
### Ligazóns externas 
El sueño de Jacob
Hércules loita co león de Nemea

***Hércules loita co león de Nemea*** (en castelán: *Hércules lucha con el león de Nemea*) é un óleo sobre lenzo, pintado en 1634 por Francisco de Zurbarán e que se conserva no Museo do Prado de Madrid. Mide 151&nbsp;cm de alto por 166 de ancho.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha de *Hércules loita co león de Nemea* na páxina de Artehistoria.

### Outros artigos 
* León de Nemea
División de Honra B de Rugby 2013-2014

A **tempada 2013-2014 da División de Honra B** foi a décimo sexta edición da segunda competición de liga do rugby en España, categoría creada en 1998 pola Federación Española de Rugby. Foi a primeira edición trala ampliación do torneo, que pasou de contar cunha fase de liga regular dividida en dous grupos xeográficos (norte e sur) a ter tres grupos (norte, este e sur). Trala primeira fase de liga regular levouse a cabo unha fase de ascenso e promoción para os equipos das partes altas e baixas da táboa, que culminou cunha final que definiu o título de campión e o ascenso directo.

## Fase de liga regular
### Grupo A
### Grupo B
### Grupo C
 Clasificados para a fase de ascenso (1º e 2º).  Posición de promoción de permanencia (8º e 9º).

**PX** - Partidos xogados**PG** - Partidos gañados**PE** - Partidos empatados**PP** - Partidos perdidos

**PF** - Puntos a favor**PC** - Puntos en contra**B** - Puntos bonus

## Fase de ascenso
Os seis equipos clasificados para a fase de ascenso foron encadrados por sorteo en dous grupos de tres equipos cada un. Cada liguiña contou con catro xornadas nas que cada equipo xogou fronte ós seus dous rivais de grupo dúas veces, unha como local e outra como visitante. Os líderes de cada grupo acadaron unha praza na final do torneo.
### Grupo 1
### Grupo 2
Na final o F.C. Barcelona bateu por 40-21 ó C.R. Sant Cugat acadando dese xeito o título de campión e o ascenso directo á División de Honra. Pola súa banda o Sant Cugat, como subcampión da categoría de prata, disputou unha eliminatoria de promoción fronte ó Vigo R.C., gañando o primeiro encontro como local por 29-10, e perdendo o encontro de volta como visitante por 38-11, acadando así o club galego a permanencia na máxima categoría.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Resultados das competicións nacionais 2013-2014 
### Outros artigos 
* División de Honra de Rugby 2013-2014
* Liga Galega de Rugby 2013-14