open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Club Atlético River Plate

O **Club Atlético River Plate** é un club deportivo arxentino do barrio de Belgrano, en Buenos Aires. Foi fundado o 25 de maio de 1901 e é coñecido polo seu equipo de fútbol. O club mantén unha forte rivalidade co Boca Juniors. Polo número de títulos nacionais é o club mais laureado da Arxentina, non así polos títulos continentais. Compite na Primeira División da Arxentina.

## Xogadores 
:*Categoría principal: Xogadores do CA River Plate.*
### Cadro actual 
 *(Cap.)*

## Palmarés 
### Torneos nacionais 
* **Primeira División** (36): AAm 1920, 1932, 1936, Copa de Oro 1936, 1937, 1941, 1942, 1945, 1947, 1952, 1953, 1955, 1956, 1957, Metropolitano 1975, Nacional 1975, Metropolitano 1977, Metropolitano 1979, Nacional 1979, Metropolitano 1980, Nacional 1981, 1985/86, 1989/90, Apertura 1991, Apertura 1993, Apertura 1994, Apertura 1996, Clausura 1997, Apertura 1997, Apertura 1999, Clausura 2000, Clausura 2002, Clausura 2003, Clausura 2004, Clausura 2008, Final 2014.
* **Primera B Nacional** (1): 2011–12
* **Primera B** (1): 1908

### Torneos continentais 
* **Copa Libertadores** (3): 1986, 1996, 2015, 2018
* **Supercopa Suramericana** (1): 1997
* **Copa Interamericana** (1): 1987
* **Copa Intercontinental** (1): 1986
* **Copa Suramericana** (1): 2014
* **Recopa Suramericana** (1): 2015

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do club
Galeaza

miniatura|310px|Galeaza española do século XVI.
A **galeaza** (do italiano *galeazza*, aumentativo de *galea* (galera) é un tipo de galera grande que se construíu durante os séculos XV a XVII.

## Construción
Os venecianos foron os primeiros en construílas; as dimensións tipo dunha galeaza do século XVII podían ser 59&nbsp;m de eslora, 9&nbsp;m de manga e 3,35&nbsp;m de calado, cun puntal de 6,5&nbsp;m. Tiñan cuberta corrida, polo que os remeiros ían a cuberto, non como nas galeras, nas que ían á intemperie. Podían levar uns 20 canóns e uns 30 pedreiros. Levaban ata 32 remos por banda, e os remos podían chegar a ser de 15 m de longo, o que esixía sete ou oito homes por remo. Eran de proa redonda como as naves. A proporción de eslora a manga era menor que nas galeras, sendo de 6 a 1 e ata de 5 a 1.

Con elas pretendíase ter unha nave con máis artillaría ca as galeras e que soportase mellor a navegación en mar aberto. Eran máis lentas ca as galeras ordinarias e tiñan unhas condicións mariñeiras bastante pobres.

A época de maior utilización foi a segunda metade do século XVI. Algunha destas naves formaron parte da batalla de Lepanto e da Armada Invencible.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*Enciclopedia General del Mar. Ediciones Garriga. Madrid-Barcelona 1957.

### Ligazóns externas
*As Galeazas na batalla de Lepanto
Fausto Coppi

**Fausto Coppi** nado en Castellania o 15 de setembro de 1919 e finado en Tortona o 2 de xaneiro de 1960 foi un ciclista italiano, o primeiro en gañar o Giro de Italia e o Tour de Francia no mesmo ano (1949), o que repetiría en 1952. Gañaría cinco Giros malia a interrupción sufrida por causa da segunda guerra mundial.

## Traxectoria 
Iniciouse como profesional en 1939. Ademais dos Giros mencionados (1940, 1947, 1949, 1952, 1953), onde gañou 22 tiradas e tres veces o premio da montaña, ten no seu amplísimo palmarés dous Tour de Francia (1949 e 1952), onde gañou 9 tiradas e dúas veces o premio da montaña. Adxudicouse tamén un campionato do mundo de fondo en estrada (1953), dúas vitorias no Gran Premio das Nacións, ademais de varias clásicas entre as que destacan as tres vitorias na Milán-San Remo, unha na París-Roubaix e cinco no Giro a Lombardía. Foi récord mundial da hora en 1942 (45.871). Marca que resistiu 14 anos ata que foi superada por Jacques Anquetil.

Coñecido en Italia como *il campionissimo*, o país estaba dividido entre os seguidores do seu vello xefe de filas Gino Bartali e os partidarios de Fausto Coppi. No Giro Bartali relegouno á segunda posición en 1946, postos que se inverterían en 1947 e 1949. Ese mesmo ano Coppi sería primeiro e Bartali segundo nun Tour de Francia onde impuxeron o seu dominio.

Durante a guerra foi alistado e feito prisioneiro en África polos británicos o que incrementou a súa popularidade. En 1950 unha caída no Giro mantívoo fóra de competición gran parte da tempada. A partir de 1953 a publicidade da súa vida sentimental complicaríalle a súa vida deportiva. En 1954 sería cuarto no Giro e en 1955 segundo.

Unha malaria mal curada contraída nunha cacería no antigo Alto Volta (Burkina Faso) acabaría coa súa vida aos 40 anos de idade.

## Palmarés 
## Resultados nas grandes voltas e campionatos do mundo
Gone!

"**Gone!**" é unha canción da banda inglesa de rock alternativo The Cure, editada como sinxelo do seu álbum *Wild Mood Swings* o 2 de decembro de 1996. O tema acadou o número 60 na lista británica de sinxelos.

Gravouse un vídeo para a canción nun concerto nos Ánxeles en agosto de 1996. O tema non tivo demasiado éxito comercial e rara vez foi tocada ao vivo, aínda que a banda interpretouna no programa *Later with Jools Holland*.

## Listaxe de cancións 
### CD1 Reino Unido 
# "Gone!" (radio mix)
# "The 13th" (feels good mix)
# "This is a Lie" (ambient mix)
# "Strange Attraction" (strange mix)

### CD2 Reino Unido 
# "Gone!" (radio mix)
# "Gone!" (critter mix)
# "Gone!" (Ultra Living mix)
# "Gone!" (spacer mix)

## Persoal 
* Robert Smith: voces, guitarra
* Simon Gallup: baixo
* Perry Bamonte: teclados
* Roger O'Donnell: teclados
* Jason Cooper: batería

## Notas
High

"**High**" é unha canción da banda inglesa de rock alternativo The Cure, editada como sinxelo do seu álbum *Wish* o 16 de marzo de 1992. O tema acadou o número 1 na lista da Billboard *Modern Rock Tracks*, e foi número 8 na lista británica de sinxelos.

## Listaxe de cancións 
### 7" 
# "High"
# "This Twilight Garden"

### 12" 
# "High"
# "This Twilight Garden"
# "Play"
# "High" (Higher remix)

### Edición limitada de 12" 
# "High" (Trip mix)
# "Open" (Fix mix)

### CD 
# "High" (single mix)
# "This Twilight Garden"
# "Play"
# "High" (Higher remix)
Friday I'm in Love

"'''Friday I'm in Love'*" é unha canción da banda inglesa de rock alternativo The Cure, editada como sinxelo do seu álbum *Wish'' o 11 de maio de 1992. É unha das cancións máis coñecidas da banda e foi nomeada para un premio Grammy.

## Listaxe de cancións 
# "Friday I'm in Love" - 3:38
# "Halo" - 3:47
# "Scared as You" - 4:12
# "Friday I'm in Love (Strangelove Remix)" - 5:29
A Letter to Elise

"**A Letter to Elise**" é unha canción da banda inglesa de rock alternativo The Cure, editada como terceiro sinxelo do seu álbum *Wish* o 5 de outubro de 1992.

## Listaxe de cancións 
### 7" 
# "A Letter to Elise"
# "The Big Hand"

### 12" 
# "A Letter to Elise"
# "A Letter to Elise" (Blue Mix)
# "The Big Hand"
# "A Foolish Arrangement"
The 13th

"**The 13th**" é unha canción da banda inglesa de rock alternativo The Cure, editada como sinxelo do seu álbum *Wild Mood Swings* o 22 de abril de 1996. O tema foi número 15 nas listas británicas e 4 na *Hot 100* estadounidense.

## Listaxe de cancións 
### Versión 1 
# "The 13th" (Swing radio mix)
# "It Used to Be Me"
# "Adonais"
# "Ocean"

### Versión 2 
# "The 13th" (Two Chord Cool mix) - 4:09
# "Ocean" - 3:29
# "It Used to Be Me" - 6:57
# "The 13th" (Killer Bee mix) - 4:16
Mint Car

"**Mint Car**" é unha canción da banda inglesa de rock alternativo The Cure, editada como sinxelo do seu álbum *Wild Mood Swings* o 17 de xuño de 1996. A canción acadou o número 31 na lista británica de sinxelos e o 14 na *Modern Rock Tracks* da Billboard estadounidense.

## Listaxe de cancións 
### CD 1 británico 
# "Mint Car" - radio mix
# "Home"
# "Mint Car" - buskers mix

### CD 2 británico 
# "Mint Car" - electric mix
# "Waiting"
# "A Pink Dream"

### CD estadounidense 
# "Mint Car" (Electric Mix)
# "Waiting"
# "A Pink Dream"
# "Mint Car" (Buskers Mix)

### CD francés 
# "Mint Car" (Radio Mix)
# "Home"

### CD europeo 
# "Mint Car" - radio mix
# "Home"
# "Waiting"
# "A Pink Dream"
Basilio Rodríguez

**Basilio Cobo Rodríguez**, coñecido como **Básico Rodríguez**, nado no Barco de Valdeorras en 1956, é un escritor galego.

## Traxectoria 
Estudou Medicina en Santiago de Compostela, entre 1974 e 1980. Exerceu de médico rural en Sober. Actualmente vive en Lugo. É tamén editor de A Gracia-Veniais Edicións.

Foi finalista nos Premios Xerais do 2007 con *Un sábado longo, polifonía dunha trasnada*.

## Obras 
### Narrativa 
* *A Transfusión*, 2003, A Gracia Veniais.
* *O culto oculto*, 2008, A Gracia Veniais.
* *Quen a matou? Baubo Pubiclub: crónica-Impunidade V*, 2011, A Gracia Veniais.

### Traducións 
* *A arte de peidear*, de Pierre-Thomas-Nicolas Hurtaut / *Oración en defensa do peido (Oratio pro crepitus ventris)*, do Padre Martí/*Letra -P- (Bibliotheca Scatologica)*, de Pierre Jannet, 2009. A Gracia-Veniais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blog Básico Rodríguez
Enrique Peinador

**Enrique Peinador Lines**, nado en Pontevedra en 1880 e finado en Vigo o 19 de xuño de 1940, foi un empresario e filántropo galego.

## Traxectoria 
miniatura|275px|Familia Peinador en 1931.
Fillo de Sabino Enrique Peinador Vela, sucedeu ao seu pai como xerente do balneario de Mondariz en 1907. Foi  Socio protector do Seminario de Estudos Galegos, académico correspondente da Real Academia Galega e artífice da constitución do concello de Mondariz-Balneario en 1924. Membro do Partido Galeguista, en abril de 1936 foi elixido compromisario na candidatura da Fronte Popular por Pontevedra para a elección do presidente da República.

Xunto co seu irmán, Ramón Peinador Lines, converteu Mondariz nun importante centro da cultura galega onde se celebraban faladoiros literarios coa participación dos intelectuais, como a sesión de ingreso na Real Academia Galega de Ramón Cabanillas en 1920. Subvencionou exploracións arqueolóxicas, promoveu diversas publicacións no balneario e creou un museo con pezas arqueolóxicas e etnográficas. En 1936 expropiáronlle os terreos onde se construíu, en 1954, o aeroporto de Vigo.

Publicou diferentes artigos en *Mondariz* e *La Temporada en Mondariz*, colaborou na *Guía turística Mondariz-Vigo-Santiago* (1912) e escribiu *Vocabulario dos cesteiros de Mondariz*, na revista *Nós* (1922).

En 2004 foi nomeado fillo adoptivo de Mondariz-Balneario.

## Vida persoal 
Casou con Georgina Porrúa Moreno de Villar e foi pai de Enrique Peinador Porrúa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* González Pérez, Clodio. Artigo "PEINADOR LINES, Enrique" en *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada*

### Outros artigos 
* Balneario de Mondariz

### Ligazóns externas 
* Franco, Fernando: Peinador Lines Fundación Mondariz Balneario
Olivia Rodríguez

**Olivia Carmen Rodríguez González**, nada na Coruña o 13 de xuño de 1959, é unha filóloga e ensaísta galega. Dende 2012 é académica correspondente da Real Academia Galega.

## Traxectoria 
Filla do escritor e xornalista Mariano Tudela e da tradutora Ascensión González Deus. Doutora en Filoloxía Española pola Universidade Complutense de Madrid, é profesora Titular de Teoría da Literatura e Literatura Comparada no Departamento de Letras da Facultade de Filoloxía da Universidade da Coruña.

## Obra en galego 
### Ensaio 
* *Estética e teoría da cultura en Vicente Risco*, 2001, Galaxia. Prologado por Carlos Casares.
* *Vicente Risco (Escritor, etnógrafo e ideólogo do galeguismo)*, 2002, Ir Indo.

### Edicións e obras colectivas 
* *Das sonorosas cordas*, 2005, Eneida (Madrid).
* *Actas Simposio Carlos Casares*, 2009, Fundación Carlos Casares.
* *Novas Achegas ao Estudo da Cultura Galega. II*, 2012, Universidade da Coruña.
* *Letras nómades. A mobilidade feminina na literatura galega*, 2014, Frank & Timme.
* *Pontevedra. Laranxeiras e limoeiros*. Concello de Pontevedra/Galaxia, 2015, xunto a Ana Acuña.

## Obra en castelán 
### Ensaio 
* *La obra narrativa de Vicente Risco*, 2001, publicada en Internet a través da Universidade Complutense.

### Edicións 
* *Retorno a Iria Flavia. Obra dispersa y olvidada, 1940-2001*, de Camilo José Cela, 2006, Alvarellos.
* [miniatura|Olivia Rodríguez, [Xesús Alonso Montero e Carmen Blanco Ramos no Club Faro de Vigo en 2025]]*Balada de los mares del norte. Poemas, cuentos y ensayos, 1942-1973*, de Urbano Lugrís, 2008, Alvarellos.

### Obras colectivas 
* *Del Romanticismo a la Posmodernidad*, 2003, Laberinto, Madrid. Con Dolores Madrenas Tinoco.

## Premios 
* Premio da Crítica de Galicia en 2001, por *Estética e teoría da cultura en Vicente Risco*.

## Notas
Breogán Riveiro

**Breogán Riveiro Vázquez**, nado en Montevideo o 7 de febreiro de 1967, é un escritor galego.

## Traxectoria 
Estudou Náutica, carreira que abandonou para adicarse ao audiovisual desde o 1988. Na actualidade é realizador e guionista, e adícase en especial aos documentais.

Tamén dirixiu a serie de televisión *Voltar á casa*; desenvolveu dúas comedias de situación para televisión (*Casa Cuartel* e *Don Tomás*).

## Obras 
### Narrativa 
* *O vendedor de mazás*, 1998, Espiral Maior.
* *O asasino bífido*, 2001, Ir Indo.

### Literatura infanto-xuvenil 
* *Tonecho de Rebordechao*, 2005, Galaxia.
* *O afundimento do Tiránic*, 2007, Baía Edicións.
* *A historia máis incrible que nunca liches*, 2007, Deputación de Ourense.
* *Olga e o dinosauro*, 2009, Galaxia.

### Obras colectivas 
* *Historias para ler e mirar*, 2007, Xunta de Galicia.

### Obra audiovisual 
## Premios 
* Premio Raíña Lupa de literatura infantil e xuvenil da Deputación da Coruña no 2004, por *Tonecho de Rebordechao*.
* IV Premio Barriga Verde de textos para teatro de monicreques, modalidade infantil, no 2006, por *O afundimento do Tiránic*.
* Gañador do IV Premio de Literatura Infantil e Xuvenil Pura e Dora Vázquez no 2006, por *A historia máis incrible que nunca liches*.
* Gañador do Premio Cidade da Coruña de Narrativa Fantástica no 1997, por *O vendedor de mazás*.
* Premio Curuxa do humor do Museo do Humor de Fene, por *O artigo*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do autor na Editorial Galaxia
Tareixa Roca

**Tareixa Roca Sánchez**, nada en Guitiriz o 22 de abril de 1956, é unha tradutora, escritora e profesora galega.

## Traxectoria 
Estudou Filoloxía Galego-Portuguesa na Universidade de Santiago de Compostela, formando parte da Primeira Promoción. Desde 1980 reside na Coruña. Catedrática de lingua e literatura galegas en ensino secundario.

## Obra en galego
### Narrativa 
* *Veráns de misterio* (2023). A Coruña: Espiral Maior. 161 páxs. ISBN 9788412734324.
* *Tempo de amoras* (2025). A Coruña: Espiral Maior. 144 páxs. ISBN 978-84-128932-6-7. Relatos con prólogo de Manuel Castelao Mexuto. Segundo M.A. Martínez:

### Ensaio 
* *Carvalho sempre. Alustres de vida e obra* (2020). Con Luís G. Soto. Espiral Maior. ISBN 978-84-122271-2-3.

### Traducións
**Fendas e áncoras no vento*, de Pepe Galán, 1997, Galería de Arte Pardo Bazán, A Coruña.
**Soños nos cantís*, de César Antonio Molina, 2006, Espiral Maior, A Coruña.

;Traducións colectivas
**Economía e poboación en Galicia*, de Xosé Antonio López Taboada, 1979, Edicións do Rueiro, A Coruña.
**Outramente Barthes*, 1988, Nova Renascença, Porto. Con Luís G. Soto.
**Os Reis Magos*, de Michel Tournier, 1988, Xerais, Vigo. Con Modesto García.
**Nova enciclopedia de bioética*, 2005, Universidade de Santiago de Compostela. Con Luís G. Soto.

### Obras colectivas
[miniatura|Tareixa Roca Sánchez con parte dos integrantes da 1ª promoción de  Galego-Portugués da USC: [Anxo González Guerra, Manuel Castelao, Luís Cambeiro Cives, Vitoria Ogando, Manuel Ferreiro Fernández, María dos Anxos González Refoxo, Ramona Giráldez Domínguez, María Xosé Queizán, María do Carme García Pereiro, Luís Gayoso Baqueiro, Carme Vázquez Castro, Manuel Figueiras Fernández, Francisco Salinas Portugal, César Morán. A Coruña, ano 2017.]]
**Dicionário da língua galega, 3 tomos*, 1986, Alhena, Madrid.

## Premios
**Mellor libro do ano 2005* na XV edición dos premios *Irmandade do Libro* da Federación de Libreiros de Galicia, por *Nova enciclopedia de bioética*.
*Finalista, no apartado de tradución, nos Premios da AEUE (Asociación de las Editoriales Universitarias Españolas) do 2005, por *Nova enciclopedia de bioética*.
*Finalista, no apartado de tradución, nos Premios da Asociación de Escritores en Lingua Galega do 2006, por *Nova enciclopedia de bioética*.
*Finalista, no apartado de tradución, nos Premios da AELG do 2007, por *Soños nos cantís*, de César Antonio Molina.

## Obra en castelán
### Edicións
**El fin de Finisterre*, de César Antonio Molina, 2010, Pre-Textos, Valencia. Edición bilingüe galego-castelán.

### Literatura infanto-xuvenil
**Aventura en el castillo*, 2010, Tórculo, Santiago de Compostela.
**Aventura en el molino*, 2010, Tórculo, Santiago de Compostela.

### Traducións
**En torno a la justicia*, 1999, Erís, A Coruña.
**Paz, guerra y violencia*, de Luís G. Soto, 2006, Espiral Maior, A Coruña.
**Eume*, de César Antonio Molina, 2008, Pre-Textos, Valencia. En colaboración co propio autor e Luís G. Soto. Edición bilingüe galego-castelán. Volume 948 de Pre-textos: Poesía. Ed. Pre-Textos. 251 pp. ISBN 8481919047

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
*
*
Xosé Manuel Rivas Troitiño

**Xosé Manuel Rivas Troitiño**, nado en Santiago de Compostela o 13 de setembro de 1949, é un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Doutor en Ciencias da Información, e licenciado en Filosofía e en Ciencias da Información, traballou como xornalista en Galicia na delegación da axencia de noticias EFE dende 1979 ata 1985. Reside dende entón en Madrid, onde traballa na central de EFE e dá clases de Xornalismo na Universidade Complutense. É columnista de varios medios de comunicación.

## Obra en galego 
### Ensaio 
* *O gaiteiro de Soutelo. Unha expresión da cultura popular*, 1977, El Ideal Gallego.

### Obras colectivas 
* *Conversas con Xosé Luís Barreiro*, 1983, SEPT.
* *Relato contemporáneo*, 1995, Xerais.

## Obra en castelán 
### Ensaio 
* *Diego Antonio Zernadas y Castro, un precursor del Galleguismo*, 1977, Santiago de Compostela, Porto y Cía..
* *Desinformación y terrorismo: análisis de las conversaciones entre el Gobierno y ETA en Argel (enero-abril 1989) en tres diarios de Madrid*, Universidade Complutense.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* [http://bvg.udc.es/ficha_autor.jsp?id=XosRivas1&alias=Xos%E9+Manuel+Rivas+Troiti%F1o ] na Biblioteca Virtual Galega.
Waterworld

***Waterworld*** é un filme pos-apocalíptico de ciencia ficción. Foi dirixido por Kevin Reynolds e escrito conxuntamente entre Peter Rader e David Twohy. Foi estreado en 1995.

O filme está ambientado nun futuro distante. A pesar de que non se cita unha data exacta no filme, crese que podería ser o ano 2500. Os casquetes polares están completamente derretidos e o nivel do mar incrementouse centos de metros, cubrindo case toda a superficie da terra. O filme ilustra isto cunha variación do logo de Universal Pictures, que comeza de forma corrente coa imaxe da Terra, pero logo vese como a auga vai cubrindo gradualmente o planeta ata que a terra queda totalmente somerxida. O argumento do filme xira arredor dun anti-heroe sen nome, "O Mariñeiro", un viaxeiro que navega a Terra no seu trimarán.

## Sinopse 
No futuro os casquetes polares derreteron e a auga cobre a total superficie do planeta. Por este motivo, a auga doce é o ben máis prezado que existe, e os seres humanos sobreviven en plataformas flotantes na busca incesante de auga potable e lembrando unha lenda, segundo a cal nalgún lugar existe terra seca. O Mariñeiro (Kevin Costner) é un viaxeiro solitario que vive do comercio de obxectos. Un día chega a un atol de chatarra e vende terra ós seus habitantes, pero eles, ó decatarse de que é un mutante (metade peixe, metade humano), condénano a morte.

## Personaxes 
* Kevin Costner como O Mariñeiro. É o protagonista da historia. Trátase dunha mutación de home-peixe con branquias funcionais e membranas nas extremidades, que lle permiten nadar velozmente. É solitario e reservado.
* Dennis Hopper como O Diácono. É o principal inimigo. É o líder dun grupo de delincuentes chamados Smokers, que se adican á pillaxe e ó asasinato dos escasos asentamentos flotantes (atol) dos superviventes da inundación. O seu obxectivo é atopar Terra Seca.
* Jeanne Tripplehorn como Helen. É unha muller que vive ó coidado de Enola nun atol. Cre na existencia de Terra Seca, e por iso salva da morte ao mariñeiro, para que lles axude a atopala.
* Tina Majorino como Enola. É unha nena orfa procedente de Terra Seca, que leva unha tatuaxe nas costas, que en realidade é un mapa con indicacións para volver ó seu lugar de orixe. Sempre está facendo debuxos de árbores e animais aínda que non os lembra moi ben, e non sabe o que son. Enola significa "só" ("Alone" escrito ó revés).

## Galardóns e nomeamentos 
* 1995: Nomeamento ó Oscar: Mellor son.
* 1995: Nomeamento BAFTA: Mellores efectos visuais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
Equinor

**Equinor** (ex **Statoil**) é unha compañía norueguesa de petróleo estabelecida en 1972. Trátase da maior compañía do país cuns 17.000 empregados. Mentres que Statoil figura listada na Bolsa de Valores de Nova York, o estado noruegués aínda mantén a maior parte da súa propiedade. A oficina central atópase situada na capital petroleira de Noruega, Stavanger.

## Historia e características 
Un dos maiores abastecedores de petróleo cru do mundo e un importante provedor de gas natural para o continente europeo, Statoil opera tamén ao redor de 2000 estacións de servizo en 9 países. O xefe oficial executivo desde mediados do 2004 en diante é Helge Lund, anterior xefe executivo de Aker Kvaerner.

En 2006 Statoil asinou un acordo de compra coa empresa Norsk Hydro, tamén norueguesa, dedicada aos hidrocarburos e ao gas natural. O 1 de outubro de 2007 fusionáronse ambas as empresas para pasar a chamarse **StatoilHydro**, esta nova empresa resultante da fusión é a maior do mundo en petróleo offshore.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial
Alexandre Ripoll Anta

**Alexandre Ripoll Anta**, nado na Coruña en 1954, é un escritor galego.

## Obras 
### Edicións 
* *Johan de Cangas. Cantigas*. Edición, notas e glosario, 1998, Xerais.

### Obras colectivas 
* *Alma de beiramar*, 2003, Asociación de Escritores en Lingua Galega.
* *Vinte cantigas de escarnio e maldicir*, 2009, Morgante. Edición literaria con Bernardino Graña.
Sláine mac Dela

**Sláine** (**Sláinge**, **Slánga**), fillo de Dela, do pobo dos Fir Bolg, foi segundo a lenda o primeiro Rei Supremo de Irlanda. A súa muller era Fuad.

Os Fir Bolg invadiron Irlanda con 5000 homes. Sláine e os seus catro irmáns, que eran descendentes dun dos fillos de Nemed, dividíronse Irlanda. Sláine, o máis novo, quedou con Leinster, Gann co norte de Munster, Sengann co sur de Munster, Genann con Connacht e Rudraige con Ulster. Sláine foi elixido por eles como rei supremo. A súa porción dos *Fir Bolg* foi coñecida como Gailióin, do nome das súas lanzas (en irlandés antigo *gáe*).

Sláine só reinou durante un ano, xa que morreu en Dind Ríg, Condado de Carlow e foi enterrado en Slane, Condado de Meath. Foi sucedido polo seu irmán Rudraige.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lebor Gabála Érenn.
* Annála na gCeithre Máistrí M3266-M3267 aparece como Slainghe.
* Seathrún Céitinn nas seccións VIII e IX da súa *Historia de Irlanda*.
Román Rodríguez González

**Román Rodríguez González**, nado no Vento (Lalín) o 16 de novembro de 1968, é un xeógrafo e político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
É licenciado en Xeografía e Historia pola Universidade de Santiago de Compostela (1991) e doutor en Xeografía (1996). Foi profesor na Universidade de León e despois titular do Departamento de Xeografía da USC. No ano 2000 foi recoñecido co Premio da Crítica Galicia na modalidade de investigación polo seu estudo *De aldeas a cidades*.

Principiou a carreira política como concelleiro en Lalín dende as eleccións municipais de 1999, con responsabilidades en cultura, medio ambiente, urbanismo e desenvolvemento, ata 2015. Foi elixido deputado no Parlamento de Galicia por primeira vez en 2009, e foi voceiro de Educación e de Urbanismo e Ordenación do Territorio do grupo do Partido Popular de Galicia.

En febreiro de 2015 foi designado Conselleiro de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria. Volveu ser elixido deputado nas autonómicas de 2016 aínda que pouco logo renunciou ao escano canda outros catro conselleiros para se dedicaren en exclusiva ás responsabilidades de goberno. Mediada a lexislatura, as competencias de Educación e Universidade foron asumidas por Carmen Pomar, en canto que Rodríguez seguiu a cargo de Cultura e Turismo cunha consellaría de seu.

Após as eleccións de 2020 volveu ao goberno da Xunta coas competencias reagrupadas agás Turismo, que pasou a depender do vicepresidente Alfonso Rueda. En setembro de 2021 volveu deixar o escano a canda moitos dos outros deputados que tamén eran conselleiros. 

Nas eleccións ao Parlamento galego de 2024, saíu elixido deputado por Pontevedra, e continuou formando parte do gabinete de Alfonso Rueda á fronte da Consellería de Educación e Ciencia. Durante a súa xestión como conselleiro, non se outorgou a singularidade ao máster de matemáticas na Universidade de Santiago de Compostela, orixinando a plataforma En defensa do mestrado de Matemáticas da USC.

## Vida persoal
É fillo de Xosé Manuel Rodríguez e Esther González. Está casado con María Begoña Mosteiro Blanco (directora do Instituto da Xuventude de Galicia) e ten dous fillos, Román e Xosé Manuel Rodríguez Mosteiro.

## Obras 
* *Lalín, un proceso de urbanización e desenvolvemento : 1960-1990*, 1995.
* *La urbanización del espacio rural en Galicia*, 1997.
* *De aldeas a cidades*, 1999.
* *A Estrada : xente e paisaxe*, 2003.
* *Xeografía, entre cultura e profesión territorial*, 2004.
* *Reformar la administración territorial : municipios eficientes y viables*, 2009.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Parlamento de Galicia
Instituto de Astrofísica das Canarias

O **Instituto de Astrofísica das Canarias** é un centro de investigación español localizado nas Illas Canarias, aproveitando a calidade e claridade dos seus ceos. Os seus observatorios e o Instituto de Astrofísica constitúen o Observatorio Norte Europeo. Ten a súa sede na cidade de San Cristóbal de la Laguna  (Tenerife).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Observatorio Norte Europeo
Gorka Iraizoz

**Gorka Iraizoz Moreno**, nado en Pamplona o 6 de marzo de 1981, é un futbolista español. Xoga de porteiro e o seu actual club é o Girona FC.

## Traxectoria 
Logo de formarse nas categorías inferiores do Athletic Club, Gorka comezou a súa carreira profesional en 1999 no Club Deportivo Baskonia, segundo filial do Athletic. En 2000 foi traspasado ao Gernika, pero a metade de tempada volveu ao Baskonia.

En 2002, tras unha tempada magnífica no Gernika, Gorka ficha polo filial do Espanyol. En 2004 debuta en Primeira División co primeiro equipo. Con todo, é cedido ao Eibar para foguearse. En devandita tempada, quedou ás portas do ascenso a Primeira División.

En 2005 volve ao RCD Espanyol. O 16 de maio de 2007 foi porteiro titular na final da Copa da UEFA entre Espanyol e Sevilla FC.

O 6 de agosto de 2007, logo dunha dura negociación, pechouse o seu traspaso ao Athletic Club pola cifra de 4 millóns de euros máis a cesión de Iñaki Lafuente ao conxunto catalán.

## Palmarés 
;Espanyol
* Copa do Rei: 2005–06.
* Copa da UEFA: Finalista 2006–07.

;Athletic Club
* Supercopa de España: 2015; Finalista 2009
* Copa do Rei: Finalista 2008–09, 2011–12, 2014–15.
* Supercopa de España: Finalista 2009.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Ficha de Iraizoz en Athletic Club.eus
Aveás, Roupar, Xermade

**Aveás** é un lugar da parroquia de Roupar, no concello lugués de Xermade na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE, en 2019 tiña 15 habitantes, dos cales 8 eran homes e 7 eran mulleres.

No Galicia Nomeada aparece dividido en **Aveás de Arriba** e **Aveás de Abaixo**.

Este lugar atópase a 9 quilómetros da capital do concello.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Roupar 
### Parroquias de Xermade 
## Notas
Aitor Ocio

**Aitor Ocio Carrión**, nado o 28 de novembro de 1976 en Vitoria, é un exfutbolista vasco. Xogaba de defensa, e retirouse no Athletic Club.

## Traxectoria 
Iniciou a súa carreira no Aurrerá de Vitoria da súa cidade natal. Logo pasou unha tempada polo Eibar ata recalar no Albacete Balompié cedido polo Athletic Club, club ao que xa pertencía, destacando na zaga manchega disputando máis de 34 partidos. Tras a excelente tempada co Albacete, foi cedido polo Athletic Club ao Osasuna que militaba en Primeira División. A súa regularidade abriulle as portas do primeiro equipo do Athletic Club, pero foi no Sevilla FC co que conseguiu triunfar no mundo futbolístico.

Foi o segundo capitán do Sevilla FC, logo de Javi Navarro, na tempada 2006-2007. No verán de 2007 volveu recalar no Athletic Club, no que xogou ata a súa retirada.

## Palmarés 
### Campionatos nacionais 
### Campionatos internacionais 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Ficha de Aitor Ocio en Athletic Club.net
Enrique Peinador Vela

**Sabino Enrique Peinador Vela**, nado en Pontevedra o 7 de outubro de 1847 e finado en Mondariz-Balneario o 6 de outubro 1917 foi un médico e empresario galego.

## Traxectoria 
miniatura|A Enrique Peinador Vela.
En 1869 licenciouse en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela, establecéndose en Pontevedra e dedicándose ao estudo dos centros hidrolóxicos da provincia. En 1871 foi nomeado director do Balneario de Caldelas de Tui. En 1872 descubriu o manancial da Gándara, en Mondariz-Balneario, e ao ano seguinte comezou a explotalo. Coa axuda de seu irmán, Ramón Peinador Vela, obtivo a fonte de Troncoso, aínda que mantiveron un conflito co concello ata 1905, e comezaron a explotar as augas co nome de "Aguas de Mondariz. Establecimiento minero-medicinal de los Señores Hijos de Peinador". En 1873 as augas foron declaradas de utilidade pública. En 1879 abriu a primeira casa de baños e en 1898 inaugurou o Gran Hotel de Mondariz, que se converteu nun centro medicinal, cultural e artístico. Exerceu como xerente do balneario ata 1906, en que o relevou o seu fillo Enrique Peinador Lines.

Proxectou un tranvía entre Mondariz e Vigo para unir o balneario coa estación de ferrocarril e con Madrid, pero só funcionou no traxecto Vigo-O Porriño. Posuía unha imprenta na que se editaron numerosas publicacións. Foi vogal da Cámara de Comercio de Vigo.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* Gónzalez Pérez, Clodio: "Peinador Vela, Sabino Enrique" en *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada*
### Outros artigos 
* Balneario de Mondariz
* Enrique Peinador Lines
### Ligazóns externas 
* Fontes de Gándara e Troncoso Concello de Mondariz Balneario.
Diamante de sangue (filme)

***Diamante de sangue*** (en ) é un filme dirixido e producido por Edward Zwick estreado no 2006. O título refírese ós diamantes de sangue, que son diamantes extraídos en países africanos en conflito, cos que os señores da guerra financian as súas actividades vendéndoos a grandes compañías de todo o mundo. Estreouse en galego na TVG o 21 de abril de 2010.

## Sinopse 
1999, Serra Leoa. Historia sobre a explotación e o tráfico ilegal de diamantes. A nación africana atópase no medio dunha terrible guerra civil. Un contrabandista (Leonardo DiCaprio), especializado na venda de pedras preciosas, cuxos beneficios serven para financiar tanto ós rebeldes coma ó goberno, coñece a un pescador mende (Djimon Gaston Hounsou) que, enterrou un enorme diamante cando traballaba como escravo para os rebeldes da Fronte Revolucionaria Unida ou FRU, en inglés (Revolutionary United Front ou RUF) cuxo xefe era Foday Sankoh.

## Personaxes 
* Leonardo DiCaprio como Danny Archer
* Djimon Hounsou como Solomon Vandy
* Jennifer Connelly como Maddy Bowen
* Kagiso Kuypers como Dia Vandy
* Arnold Vosloo como Coronel Coetzee
* Antony Coleman como Cordell Brown
* Benu Mabhena como Jassie Vandy
* Jimi Mistry como Nabil
* Michael Sheen como Rupert Simmons
* Marius Weyers como Rudolf Van De Kaap
* Ntare Mwine como M'Ed
* Ato Essandoh como Capitán Rambo

## Galardóns e nomeamentos 
* 2006: 5 nomeamentos ó Oscar, incluíndo mellor montaxe e son.
* 2006: Nomeamento ó Globo de Ouro: Mellor actor de drama (Leonardo DiCaprio).
* 2006: National Board of Review: Mellor actor secundario (Djimon Hounsou).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Allmovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Donald James Cram

**Donald James Cram**, nado o 22 de abril de 1919 en Chester (Vermont, Estados Unidos) e finado o 17 de xuño de 2001 en Palm Desert (California), foi un químico e profesor universitario estadounidense que compartiu o Premio Nobel de Química de 1987 por "sintetizar moléculas tridimensionales que poden mimetizar o funcionamento das molécular naturais". Tamén gañou o Premio da Academia Nacional Estadounidense de Ciencias na área de ciencias químicas.

## Traxectoria 
Cram educouse no Rollins College, Florida e na Universidade de Nebraska onde se licenciou en 1942 e recibiu o seu doutoramento en química orgánica da Universidade Harvard en 1947. Empezou a dar clase na Universidade de California en 1947 e pasou a ser profesor a tempo completo en 1956. En 1956 obtivo a cátedra de química na Universidade de Los Ángeles.

### Campo de estudo 
Cram expandiu, baseándose no traballo de Charles J. Pedersen, o campo da síntese dos éteres de coroa, compostos bidimensionais orgánicos capaces de recoñecer e combinarse selectivamente cos ións de certos elementos metálicos. Sintetizou moléculas que transformaban a súa química en tridimensional, creando un abanico de moléculas de diferentes formas que podían interactuar selectivamente con outros elementos químicos por mor das súas estruturas tridimensionais complementarias. A súa obra representou un gran paso cara á síntese de encimas en laboratorios e outras moléculas naturais cuxo especial comportamento químico é debido á súa estrutura característica. Tamén traballou no campo da estereoquímica e nomeouse á Regra de Cram da indución asimétrica na súa honra.

### Como profesor 
Ademais de investigador, Cram foi tamén un popular profesor que instruíu a preto de 8.000 estudantes e guiou a obra académica doutros 200 estudantes graduados. Durante as clases tocaba a guitarra e cantaba cancións folk. tamén afacía rirse de si mesmo:

## Notas 
### Ligazóns externas 
* Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel de Química 1987 
* Autobiografía na páxina do Instituto Nobel 1987 
* Donald James Cram en Biografías y vidas
* Perfil de Donald James Cram en NNDB 
* http://www.brainyquote.com/quotes/quotes/d/donaldcram193831.html (en inglés)
Cadros de xogadores da OK Liga 2010-2011

## Enrile PAS Alcoi
**Adestrador:**  Diego Mir

## FC Barcelona Sorli Discau
**Adestrador:**  Ferran Pujalte

## Sather Blanes
**Adestrador:**  Ramon Benito

## GEiEG
**Adestrador:**  Israel Umbert

## Igualada HC
**Adestrador:** 20px Iván Sanz

## Coinasa Liceo
**Adestrador:**  Carlos Gil

## C.H. Lloret
**Adestrador:**  Ivan Tibau

## CE Noia Freixenet
**Adestrador:**  Ferran López

## Tecnol Reus Deportiu
**Adestrador:**  Alejandro Domínguez

## BuyVip.com Tenerife
**Adestrador:**  Mateo de Ramón

## Moritz CE Vendrell
**Adestrador:**  Guillem Cabestany

## Roncato Vic
**Adestrador:**  Quim López

## C.P. Vilanova
**Adestrador:**  Josep Lluís Del Riu

## CP Voltregà
**Adestrador:**  Ricard Ares

## Véxase tamén
Jordi Codina

**Jordi Codina Rodríguez**, nado en Barcelona o 27 de abril de 1982, é un futbolista español. Xoga de porteiro e o seu actual club é o CF Fuenlabrada.

## Traxectoria 
Tras despuntar na canteira do RCD Espanyol, incorporouse ás categorías inferiores do Real Madrid no ano 2002, con 20 anos. Debutou en Segunda División na tempada 2005/2006, no partido que enfrontou ao Castilla co Sporting de Xixón no Molinón. Aquel encontro acabou 1-1. Naquela Liga disputou un total de 10 partidos, 9 deles como titular.

Na tempada 2006/2007, e tras a marcha do outro porteiro David Cobeño ao Sevilla FC, Jordi Codina fíxose coa titularidade do filial do Real Madrid, coa competencia de Antonio Adán, o outro porteiro do equipo.

Na tempada 2007/2008 formou parte do primeiro persoal do Real Madrid, de terceiro porteiro por detrás de Iker Casillas e Jerzy Dudek, debutando na competición na última xornada, na vitoria 5-2 ante o Levante no Bernabéu, realizando un bo partido, con espléndidas paradas.

Na tempada 2008/2009 xogou a segunda parte do Trofeo Santiago Bernabéu substituíndo ao seu compañeiro Dudek, Codina cumpriu co seu traballo demostrando que é porteiro para o Real Madrid. É por segundo ano o terceiro porteiro do Real Madrid tras rexeitar varias ofertas, entre elas unha do SL Benfica de Portugal. Nas súas tardes libres, cando estaba no Real Madrid, Jordi adestraba voluntariamente aos porteiros das categorías inferiores, algo polo que era moi respectado dentro da contorna do club.

O día 29 de xuño de 2009 abandona o club debido ás súas poucas aparicións, para unirse ás filas do Getafe onde estará durante as próximas 3 tempadas. Logo da súa fichaxe, Codina dixo que debía moito ao Real Madrid.

## Palmarés 
### Campionatos nacionais 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha de Jordi Codina en bdfutbol.com
Maryland (homónimos)

**Maryland** pódese referir a:

; Liberia
* Condado de Maryland
; Reino Unido
* Maryland - zona do burgo metropolitano de Newham, Londres
; Estados Unidos de América
* Maryland - Estado federado
* Maryland - cidade do Condado de Otsego, Nova York
Subdivisións de Liberia

Liberia está dividida en condados, distritos e clans.

## Condados 
A división de primeiro nivel de Liberia é o condado. Liberia posúe 15 condados.

## Distritos 
Os condados están divididos en distritos, en total, 68 distritos.

## Clans 
Son as subdivisións dos distritos.

## Notas 
* Páxina con informacións dos condados de Liberia
Bomi

**Bomi** pódese referir:

* O Condado de Bomi, en Liberia.
* Tubmanburg, tamén coñecida como Bomi, capital do Condado de Bomi, Liberia.
* Bomi, localidade de Serra Leoa.
* O Condado de Bomi, do Tíbet.
Condado de Bomi

**Bomi** é un condado (do inglés *county*) do noroeste de Liberia, na África Occidental. É un dos 15 condados que compoñen Liberia e debúllase en 4 distritos. Tubmanburg serve como capital. No 2008 había unha poboación de 82.036 habitantes, sendo a duodécima por poboación dos condados de Liberia.

Limita polo oeste co condado de Grand Cape Mount, polo norte co de Gbarpolu, polo sueste co de Montserrado e polo sur co océano Atlántico.

## Distritos 
Bomi conta con catro distritos: 
* Dewoin
* Klay
* Mecca
* Senjeh

## Notas
Moses Blah

**Moses Zeh Blah**, nado en 1947 é un militar e diplomático, Presidente de Liberia entre o 11 de agosto e o 14 de outubro de 2003, trala renuncia de Charles Taylor. Gobernou durante dous meses, até ser substituído por un goberno de transición, comandado por Charles Gyude Bryant.
Griffen

**Griffen** (en esloveno *Grebinj*) é unha poboación do distrito de Völkermarkt, en Carintia, Austria.

## Véxase tamén
Deep Blue

**Deep Blue** é un termo en lingua inglesa co significado en galego de «azul profundo» e que pode referirse a:

## Cine
* *The Deep Blue Sea*, un filme de 1955;
* *Deep Blue Sea*, un filme de 1999;
* *Deep Blues: A Musical Pilgrimage to the Crossroads*, un documental sobre a música Delta blues de Mississippi;
* *Deep Blue*, unha longametraxe documental sobre o océano, adaptado a partir da serie documental *The Blue Planet*;

## Música
* Deep Blue Something, unha banda estadounidense de música;
* Deep Blue, o compositor de música electrónica Sean O'Keeffe;
* *Deep Blue: Chaos from Darkism*, a edición nos Estados Unidos dun álbum da banda xaponesa Balzac;
* *Deep Blue: Chaos from Darkism II*, outro álbum de Balzac;
* Deep Blue Organ Trio, un grupo estadounidense de jazz;
* *Deep Blue*, un disco da banda astrialiana Parkway Drive;

## Teatro
* *The Deep Blue Sea*, unha obra de teatro de 1952;

## Informática 
* Deep Blue, unha computadora capaz de xogar xadrez.
Deep Blue (computadora)

**Deep Blue** foi unha computadora de IBM que xogaba ao xadrez. Trátase da primeira máquina que venceu a un campión do mundo vixente, Garri Kasparov, cun ritmo de xogo lento. Isto ocorreu o 10 de febreiro de 1996. Con todo, Kaspárov gañou 3 e empatou 2 das seguintes partidas, derrotando a Deep Blue por 4-2. O encontro concluíu o 17 de febreiro de 1996.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Deep Thought.
### Ligazóns externas 
* *«Deep Blue», la máquina que desafió la inteligencia humana*, xornal español *ABC*. 
* IBM Páxinas de investigación sobre Deep Blue
Acción Regional

**Acción Regional** foi unha pequena asociación política española, activa brevemente ao comezo da Transición a nivel estatal. Estaba liderada polo exministro franquista Laureano López Rodó, quen a definiu na súa primeira asemblea xeral como «rexionalista, conservadora e humanista», mentres que foi secretario xeral José María Ruiz Gallardón. Foi creada en 1976 e ao ano seguinte foi un dos grupos fundadores de Alianza Popular.

## Notas
American Music Awards

Os **American Music Awards**, a miúdo chamados co acrónimo **AMA**, son uns premios entregados á música estadounidense. Foron creados polo presentador de televisión Dick Clark en 1973 para competir cos premios Grammy, logo de que a cerimonia dese ano fose mudada a Nashville, Tennessee. Michael Jackson e Donny Osmond animaron a primeira entrega canda Rodney Allen Rippy e Ricky Segall.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial dos American Music Awards
Interscope Records

**Interscope Records** é unha casa discográfica estadounidense que naceu en 1990, fundada por Jimmy Iovine e Ted Field co apoio económico de Atlantic Records (que se fixo co 50% do selo). En 1992 Jimmy Iovine axudou a Death Row Records financiando e alcanzando un acordo de distribución con eles por medio de Interscope. Na actualidade é propiedade do Universal Music Group e forma parte do grupo de selos Interscope-Geffen-A&M.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Interscope
PolyGram

**PolyGram** foi unha das maiores gravadoras da industria discográfica do mundo. Foi fundada en 1972 a partir dun proxecto conxunto que envolvía o selo Philips Records, pertencente á empresa neerlandesa de electrónica Philips. A empresa neerlandesa-británica de filmes, PolyGram Filmed Entertainment, tamén formaba parte do consorcio.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* PolyGram  en Last.fm.
O golpe

***O golpe*** (título orixinal en inglés, *The Sting*) é un filme dirixido por George Roy Hill en 1973. Resultou gañador de sete premios Oscar, incluído o premio á Mellor película, dun total de dez nomeamentos.

## Sinopse 
Chicago, ano 1936. Johnny Hooker e Henry Gondorff son dous timadores que deciden vingar a morte de Luther, un vello e querido amigo que foi asasinado por orde de Doyle Lonnegan, un poderoso gánster.

## Elenco 
* Robert Redford como Johnny Hooker
* Paul Newman como Henry Gondorff
* Robert Shaw como Doyle Lonnegan
* Charles Durning como o tenente William Snyder
* Ray Walston como J.J. Singleton
* Eileen Brennan como Billie
* Harold Gould como Kid Twist
* John Heffernan como Eddie Niles
* Dana Elcar como o axente do FBI Polk 
* James Sloyan como Mottola
* Larry D. Mann como Sr. Clemens
* Sally Kirkland como Crystal
* Jack Kehoe como Joe Erie
* Robert Earl Jones como Luther Coleman
* Dimitra Arliss como Loretta
* Joe Tornatore como o pistoleiro negro
* Charles Dierkop como Floyd, escolta de Lonnegan
* Lee Paul como escolta de Lonnegan
* Leonard Barr como Leonard
* Jack Collins como Duke Boudreau

## Premios e nomeamentos 
### Premios Óscar de 1973 
## Notas
Universal Music Group

**Universal Music Group** ou **UMG**, antigamente *MCA Music Entertainment*, é a segunda maior gravadora da industria da música, cunha cota do 25,5% no mercado, entrando polo tanto no grupo das catro maiores gravadoras do mundo. A súa dona é a empresa Vivendi. O seu catálogo inclúe algúns dos maiores artistas da actualidade como Amy Winehouse, Selena Gomez, Demi Lovato, Bon Jovi ou Lady Gaga.

Universal Music Group posúe unha editora musical, Universal Music Publishing Group, que se converteu na máis grande do mundo despois de adquirir BMG Music Publishing en maio do 2007.

As oficinas centrais de Vivendi atópanse en París, pero o cuartel xeral de UMG está en Santa Monica (California) e mais en Nova York. As oficinas de Nova York adícanse principalmente á distribución internacional de Universal Records, mentres que as de Santa Monica supervisa o traballo da compañía no Canadá e nos Estados Unidos. Estas últimas son tamén a sede de Interscope Records. Tamén ten oficinas en Nashville e Miami, no Reino Unido traballa dende Londres e Romford, e no Xapón a súa sede está en Minato, Tokyo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial
La Regenta

[miniatura|dereita|Escultura dedicada a «la Regenta» na Praza da [Catedral de San Salvador de Oviedo|Catedral de Oviedo.]]

***La Regenta*** é unha novela en lingua castelá de Leopoldo Alas "Clarín", publicada en 1884. Está considerada unha das grandes novelas da literatura española.

## Características 
Aspira a retratar en toda a súa complexidade unha cidade de provincias, Vetusta (nome tras o cal se esconde Oviedo) ao mesmo tempo asume a representación da sociedade española da Restauración.

Clarín somete a unha irónica crítica todos os estamentos da cidade: a aristocracia decadente, o clero corrupto, as damas hipócritas, os partidos políticos. Todo isto conforma unha atmosfera social asfixiante, opresiva, coa que choca a protagonista, Ana Ozores.

O seu temperamento sensible e soñador lévaa a refuxiarse no misticismo, pero o seu confesor, Fermín Pas, decepciónaa cando intenta aproveitarse dela. Cae entón en brazos de Álvaro Mesía, mediocre 'donjuán' co que vivirá unha relación amorosa que non resultará ser máis que un sucedáneo dos seus ideais románticos.

*La Regenta* é unha novela de acción lenta na que adquiren grande importancia as descricións da psicoloxía dos personaxes e dos ambientes.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Leopoldo Alas Clarín no Centro Virtual Cervantes 
* Texto completo da segunda edición de La Regenta na Biblioteca Augustana Digital
Copa Galicia de fútbol sala

A **Copa Galicia de fútbol sala** é unha competición de fútbol sala que se disputa anualmente en Galicia. Está organizada pola Real Federación Galega de Fútbol e a súa primeira edición disputouse en 1990, coincidindo co inicio da División de Honra. No 2007 a competición non se puido disputar por falta de datas no calendario, e ao ano seguinte disputouse durante a parada invernal propiciada polo Mundial do Brasil.

## Historial 
## Palmarés 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Selección de fútbol sala de Galicia

### Ligazóns externas 
* Sitio oficial da Federación Galega de Fútbol Sala
Supercopa de España de Fútbol Sala

A **Supercopa de España** de fútbol sala é un torneo organizado pola Liga Nacional de Fútbol Sala dende o ano 1990.

Nun principio esta competición era disputada polo campión da División de Honra e o da Copa de España, seguindo o modelo da Supercopa de España de Fútbol, e se un equipo gañaba os dous títulos se lle outorgaba automaticamente o título de campión da Supercopa. Dende o ano 2006 é disputada por catro equipos, incluíndo ao subcampión da Liga e ao equipo anfitrión, disputándose eliminatorias a partido único cunha quenda de penaltis no caso de empate ao finalizar o tempo regulamentario e os 5 minutos de prórroga.

## Historial
## Palmarés 
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Liga Nacional de Fútbol Sala
* Copa de España de Fútbol Sala

### Ligazóns externas
*Sitio web oficial da LNFS
Diego Vela Vázquez

**Diego Vela Vázquez**, nado o 27 de novembro de 1991 na Coruña, é un futbolista galego. Xoga de centrocampista e o seu club actual é o Diósgyőri VTK.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en futbol-talentos.com
* Datos do xogador en lapreferente.com
Ricardo Fernández Pérez

'''Ricardo "Richi'" Fernández Pérez''', nado en Monforte de Lemos o 27 de xaneiro de 1991, é un futbolista galego. Xoga de centrocampista. Destaca polo seu gran golpeo do balón con ámbalas dúas pernas e pola súa colocación no terreo de xogo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
* Datos do xogador en deportivo-la-coruna.com 
* Datos do xogador en resultados-futbol.com