open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
José Diz Rivas

**José Diz Rivas**, nado en Sobrán (concello de Vilaxoán, integrado no de Vilagarcía de Arousa en 1913) en 1904 e finado en Odesa (RSFS de Rusia, Unión Soviética; hoxe Ucraína) o 22 de agosto de 1948, foi un mariñeiro galego deportado ós campos de traballo soviéticos.

## Traxectoria 
Traballou como mariñeiro embarcado no Cabo San Agustín da compañía Ybarra y Cía, desempeñando labores de piloto. O buque, xunto coa súa tripulación, atopábase en Barcelona no momento da proclamación do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 e foi requisado pola República tralo comezo da guerra civil española. Inicialmente utilizouse como cárcere mais incorporouse decontado a outros labores puramente bélicos. Armouse con metralladoras e demais artillaría en Sebastopol (RASS de Crimea, Unión Soviética) e estableceu unha liña de abastecemento continuado entre a República e os portos soviéticos do mar Negro, principalmente material de guerra, bordeando a costa africana e encuberto baixo un nome soviético.

A Unión Soviética incautou o barco destinándoo a fins do seu propio interese en 1939, consumado o triunfo do bando franquista na guerra civil española, permanecendo a tripulación confinada en territorio soviético. En 1941, co inicio da operación Barbarossa, José Diz, o igual que os demais republicanos confinados na Unión Soviética, recibiu a consideración de inimigo estranxeiro e foi enviado ós campos de traballo do Gulag, perecendo o 22 de agosto de 1948 en Odesa.
[miniatura|260px|O barco [Cabo San Agustín.]]

## Vida persoal 
Fillo de José Diz Rubianes, canteiro, e de Manuela Rivas Camba, ámbolos dous oriúndos de Sobrán.

O seu tío paterno Manuel Diz Rubianes, presidente do Sindicato del Transporte Marítimo da CNT de Vilagarcía, foi executado o 15 de agosto de 1936. Seu irmán Ramón Diz Rivas, refuxiado da guerra civil española en Francia, foi apresado polo exército nazi trala caída de Francia na segunda guerra mundial e enviado ó campo de concentración de Mauthausen (Austria), perecendo finalmente no campo de Gusen o 27 de xaneiro de 1941, vítima do réxime nazi.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Manuel Torres Núñez

**Manuel Torres Núñez**, coñecido como **Manu Torres**, nado en Monforte de Lemos o 30 de outubro de 1975, é un adestrador de fútbol galego, que dende 2026 adestra o Eastern SC, da Premier League de Hong Kong.

## Traxectoria 
Despois de adestrar durante 15 anos nas categorías inferiores do Villarreal, en xaneiro de 2021 incorporouse ao Andorra como axudante do novo técnico Eder Sarabia. Co equipo presidido por Gerard Piqué conseguiu o ascenso á Segunda División en 2022.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do adestrador en Transfermarkt .
Marcador (informática)

En informática, un **marcador** (**dialer** en inglés) é un dispositivo electrónico ou software que se conecta a unha liña telefónica para monitorizar os números marcados e modificalos automaticamente para un acceso sen interrupcións a servizos que requiren códigos de acceso nacionais ou internacionais longos. Insire ou altera números segundo a hora do día, o país ou o prefixo, o que permite aos usuarios conectarse a través de provedores de servizos que ofrecen as mellores tarifas. Por exemplo, podería usar un provedor para chamadas internacionais e outro para redes móbiles. Esta técnica coñécese como inserción de prefixos ou enrutamento de menor custo. Un marcador alimentado por liña consome enerxía directamente da liña telefónica, sen necesidade de fonte externa.

Outro tipo de marcador é o software que establece unha conexión a Internet ou de rede a través de liñas telefónicas analóxicas ou Rede Dixital de Servizos Integrados (RDSI). Moitos sistemas operativos inclúen marcadores integrados que empregan o Protocolo Punto a Punto (PPP), como WvDial.

Moitos provedores de servizos de Internet ofrecen CD de instalación para simplificar o proceso de configuración dunha conexión a Internet axeitada. Ou ben crean unha entrada no marcador do sistema operativo ou ben instalan un marcador separado (como fai o software de AOL).

Nos últimos anos, o termo *dialer* asociouse cada vez máis a software que inicia chamadas ou conexións sen o consentimento informado do usuario en canto aos cargos, a miúdo coa intención de defraudar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Isabel Freire

**Isabel Freire Bazarra**, nada na Coruña o 28 de xaneiro de 1960, é unha xornalista e escritora galega.

## Traxectoria 
Licenciada en Filoloxía Hispánica pola Universidade de Santiago de Compostela. Iniciou a súa carreira na Cadena SER. Foi directora e presentadora dos programas *De cabo a cabo*, *A toda radio*, *Escola de calor* e *Noticias ás dúas* na Radio Galega e xefa de programas da Radio Galega (1994-2002). Presentou o programa *Sombras de crime* da TVG. Foi subdirectora de comunicación da CRTVG. Colaborou en* O Correo Galego*.

## Obras 
### Literatura infanto-xuvenil 
* *Glub contra Blef*, 1998.
* *Un susto para Glub*, 2000.
* *Glub, o incrible peixe-bala*, 2006.
* *Sopa de marsopa*, 2008.

* *Aos Reis Magos non lles gustan os caramelos de menta*, 2014.
### Obras colectivas 
* *Narradoras*, 2000.
* *Narradio*, 2003.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha en galegos

* Ficha en Hablamos de libros
Róise e Frank

***Róise e Frank*** (en ) é un filme irlandés de 2022 de comedia dramática dirixido e escrito por Rachael Moriarty e Peter Murphy, e protagonizado por Bríd Ní Neachtain. O filme está ambientado en Ring, unha vila de Gaeltacht na nDéise, no condado de Waterford.

Estreouse en galego en 2025 a través da TVG.

## Sinopse 
Dous anos despois da morte do seu marido Frank, Róise vólvese cada vez máis illada das persoas que a rodean. Un can sen chip e aparentemente sen dono aparece na porta de Róise e insiste en quedar con ela. O can consegue espertar a Róise e acaba por reconectala coa súa familia e comunidade.

## Personaxes 
* Bríd Ní Neachtain como Róise Uí Mheadhra
* Cillian Ó Gairbhí como Alan Ó Meadhra
* Lorcan Cranitch como Donncha
* Ruadhán de Faoite como Maidhcí Ó Loingsigh
* Barley, un can actor, como Frank

## Notas
Daniel Vidal González

**Daniel "Dani" Vidal González**, nado en Tarragona o 14 de xuño de 1992, é un adestrador de fútbol catalán. Actualmente dirixe o Real Avilés Industrial da Primeira Federación.

## Traxectoria
Vidal iniciou a súa carreira deportiva como xogador xuvenil do Gimnàstic de Tarragona. Retirouse como futbolista aos 20 anos para comezar a adestrar o conxunto Infantil B do mesmo equipo. Tras progresar nas categorías inferiores do Nàstic, o 25 de outubro de 2018 foi nomeado adestrador asistente de Juan Manuel Pavón no Club de Futbol La Pobla de Mafumet, o filial do club tarraconense.

Vidal regresou ao Nàstic para a tempada 2018/19 e comezou a dirixir o conxunto Xuvenil B. Tras encargarse do primeiro equipo xuvenil, o 15 de decembro de 2020 foi promovido a primeiro adestrador do filial na Terceira División. O 16 de xuño de 2021 foi contratado como axudante de Raül Agné no primeiro equipo. Tras a destitución de Iñaki Alonso, Vidal foi nomeado adestrador do Nàstic o día 27 de febreiro de 2023. Foi o primeiro adestrador da historia do club en dirixir todas as súas categorías.  

O 5 de marzo de 2023 tivo lugar o debut de Vidal como adestrador do Nàstic, nunha vitoria por 1-0 ante a Real Sociedad B da Primeira Federación. Tras acumular 6 vitorias e 4 empates en 13 partidos, o 4 de xuño de 2023 renovou contrato co club por dous anos adicionais.  O 11 de maio de 2025 anunciouse a súa saída do club catalán tras un total de 14 tempadas en distintas categorías, ademais de 94 partidos oficiais co primeiro equipo.

O 18 de agosto de 2025, Vidal foi nomeado adestrador do Real Avilés Industrial para a primeira tempada do equipo na Primeira Federación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Dani Vidal Perfil de adestrador en BDFutbol
* Dani Vidal Perfil de adestrador en LaPreferente.com
Red Willow Creek

**Red Willow Creek**, é un arroio afluente do río Republican en Nebraska, cunha lonxitude de 203 km. En realidade, o nome provén dunha tradución incorrecta das palabras, en lingua dakota, *Chanshasha Wakpala*, que literalmente significa arroio *Red Dogwood*. Os dakota referíanse ao arroio así pola abundancia do arbusto *Red Dogwood* que medraba nas súas beiras. O seu talo e as súas pólas son de cor vermella intensa e é un produto moi utilizado na fabricación de cestería.

## Notas
A brigada da cociña

***A brigada da cociña*** (en ) é un filme francés de 2022 dirixido por Louis-Julien Petit. Estreouse no Festival de Cinema de L'Alpe d'Huez, onde gañou o Premio á mellor actriz, e estreouse nos cinemas de Francia o 23 de marzo de 2022.

Estreouse en galego en 2025 a través da TVG.

## Sinopse 
Cathy Marie deixa o seu posto de cociñeira nun restaurante elegante para traballar na cantina dun albergue para inmigrantes, na súa maioría mozos africanos e do sur de Asia que probablemente serán deportados aos 18 anos.

## Personaxes 
* Audrey Lamy como Cathy Marie
* François Cluzet como Lorenzo Cardi
* Chantal Neuwirth como Sabine

## Notas
Antón Quindimil

**Antón Quindimil Rodríguez**, nado en Abegondo o 23 de novembro de 1999, é un futbolista galego que xoga na posición de central. O seu equipo actual é a Unión Deportiva Melilla da Segunda Federación.

## Traxectoria
Tras comezar a súa carreira deportiva na base do Racing de Ferrol, en 2015 incorporouse ás categorías inferiores do Celta de Vigo. O 21 de xullo de 2018, xa concluída a súa formación, fichou pola Unión Deportiva Somozas&nbsp;da Terceira División. O 26 de agosto dese ano debutou e anotou o seu primeiro gol nunha vitoria por 4-0 ante o seu antigo equipo, o Racing de Ferrol.

Tras unha tempada con 35 participacións e 3 goles, en xullo de 2019 asinou polo Club Deportivo Lugo e foi asignado inicialmente ao Polvorín Fútbol Club, tamén na cuarta categoría. O 13 de setembro de 2020, Quindimil estreouse na Segunda División nun partido do Lugo contra o Club de Fútbol Fuenlabrada, onde foi substituto de Borja Domínguez. En xullo de 2021 anunciouse a súa fichaxe polo Club Deportivo Tenerife B da Terceira Federación.

En xullo de 2022 pasou a formar parte do Bergantiños Fútbol Club da Segunda Federación. Para a tempada 2023/24 regresou ao Somozas. Quindimil finalizou contrato en xaneiro de 2024 para incorporarse ao Fútbol Club La Unión Atlético. O 30 de maio de 2025 anunciouse a súa fichaxe pola Unión Deportiva Melilla.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Antón Quindimil en LaPreferente.com
Empresa de mudanzas

Unha **empresa de mudanzas** ou **de traslados**, tamén denominada **axencia**, **compañía** ou **servizo de mudanzas**; é unha organización dedicada a asistir a persoas, fogares e entidades nos procesos loxísticos necesarios para o traslado de bens dun lugar a outro. Estes servizos adoitan incluír a embalaxe, a carga, o transporte, a descarga, a desembalaxe e, en determinados casos, apoio loxístico adicional ou servizos de almacenamento ou aloxamento temporal.

## Desenvolvemento histórico 
A industria moderna das mudanzas ten a súa orixe nos primeiros servizos organizados de transporte, que evolucionaron a partir de actividades informais de carrexo e traslado local durante o século XIX. Co tempo, estas prácticas deron lugar a empresas especializadas, impulsadas polo desenvolvemento de vehículos adecuados e estruturas corporativas máis complexas ao longo dos séculos XX e XXI.

Nalgúns países, como os Estados Unidos, os cambios reguladores de finais do século XX, en particular a desregulación do transporte de bens domésticos, favoreceron unha maior competencia no sector e facilitaron a entrada de novas empresas ao mercado de mudanzas de longa distancia. Este proceso transformou os sistemas de prezos e a oferta de servizos. Paralelamente, xurdiron grandes compañías nacionais mediante fusións e redes de axentes, que estandarizaron procedementos e ampliaron a súa cobertura territorial.

## Notas
Carlos Díaz

O nome **Carlos Díaz** pode referirse a:

***Carlos Díaz Rodríguez**, profesor e político español (1908-1933).
***Carlos Díaz Gestal**, humorista e cantante galego, coñecido como **O Xestal** (1933-1983).
***Carlos Díaz Martínez**, escritor galego (1951- ).
***Carlos Díaz Diéguez**, profesor e escritor galego, tamén coñecido como **Carlos Diegues** (1978- ).
Christian Martínez Díaz

**Christian Martínez Díaz**, nado na Coruña o 13 de outubro de 2000, é un futbolista galego que xoga na posición de dianteiro. O seu equipo actual é o Águilas Fútbol Club da Segunda Federación.

## Traxectoria
Tras formarse na base do Orillamar SD e do Montañeros, en 2018 ingresou nas categorías inferiores do Club Deportivo Lugo. Foi asignado ao Polvorín Fútbol Club para a tempada 2019/2020 da Terceira División. O 25 de agosto de 2019 realizou o seu debut sénior como substituto de Chiqui nun encontro ante o Arousa. 

O 9 de agosto de 2021 foi cedido ao Club de Fútbol La Nucía da Segunda División RFEF. Tras varios meses con pouco tempo de xogo, o 27 de xaneiro de 2022 comezou un novo contrato temporal con outro equipo da mesma categoría, o Bergantiños Fútbol Club. Regresou ao filial lucense para a tempada 2022/23. O 24 de marzo de 2023 debutou co primeiro equipo nun partido de Segunda División contra o Fútbol Club Cartagena no que foi substituto de Pablo Clavería.

O 3 de xullo de 2023, Christian Martínez pasou a formar parte do Racing Vilalbés da Segunda Federación. Tras 17 encontros e 5 goles en media tempada, o 12 de xaneiro de 2024 anunciouse a súa fichaxe polo CF La Nucía, onde xa xogara previamente como cedido. No verán de 2024 asinou un novo contrato co Cacereño.

O 1 de febreiro de 2025 comezou a xogar no Águilas Fútbol Club da Segunda Federación. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Christian Martínez en LaPreferente.com
Digital Research

**Digital Research, Inc.** (abreviada **DR** ou **DRI**; orixinalmente **Intergalactic Digital Research**) foi unha empresa estadounidense creada en 1974 por Gary Kildall e a súa esposa Dorothy McEwen, en Pacific Grove, California, para desenvolver e comercializar o sistema operativo CP/M e produtos relacionados. A DR foi a primeira grande industria de software no mundo das microcomputadoras. Non se debe confundir Digital Research con Digital Equipment Corporation: as dúas empresas non estaban afiliadas.

## Venda a Novell 
O éxito de DR-DOS levou a Novell a interesarse pola empresa, que adquiriu en 1991. Non obstante, o CEO de Novell, Ray Noorda, cambiou de opinión máis tarde, decidindo non competir con Microsoft no mercado dos sistemas operativos de escritorio, e a experiencia de DRI neste campo non foi aproveitada.

En 1994, Noorda deixou Novell. Ese mesmo ano, o seu grupo, *Canopy Group*, financiou a fundación de Caldera Systems, que en 1996 adquiriu todos os dereitos de DRI de Novell, incluídos os de DR-DOS. O caso, que se xulgou no ano 2000, deu a razón ás alegacións de Caldera e ordenouse a Microsoft pagar a Caldera uns danos estimados entre 150 e 200 millóns de dólares.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* CP/M

### Ligazóns externas
Wikipedia en jju

A **Wikipedia en jju** é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua jju. Creouse o 26 de xaneiro de 2026.

Esta versión da enciclopedia contén  artigos e  usuarios, dos cales  son activos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Wikipedia en jju
* Wikipedia en jju (móbil)
Eduardo Vidal Baamonde

**Eduardo Vidal Baamonde**, nado en Vilalba o 30 de decembro de 1957, é un veterinario e político galego.
## Traxectoria
Licenciouse en Veterinaria pola Universidade Complutense de Madrid, e complementou os seus estudos con diversos outros cursos en áreas como a gandeira, sanitaria, medioambiental, mariña ou de xestión.

O seu labor comezou co exercicio da veterinaria rural, accedendo ó funcionariado na escala de saúde pública e administración sanitaria en 1994. Desenvolveu como tal labor veterinaria en Viveiro, Mondoñedo e Celeiro ata 2005. Entre 2005 e 2009 foi Delegado Provincial da Consellería de Medio Ambiente e Desenvolvemento Sostible. Ademais, foi Director Xeral da Fundación Centro Tecnolóxico Agroalimentario de Lugo (CETAL) de 2009 en diante.

Foi Concelleiro en Vilalba en varios mandatos non consecutivos polo PSdeG-PSOE. Cabeza de lista en 2011, reentrou no consistorio no 2020 e dende 2023 está no goberno municipal. Ademais, foi Deputado Provincial, ocupando en 2015-2019 a carteira de Turismo; no seu mandato púxose en marcha o Consello Provincial de Turismo. En 2023 foi candidato ó Congreso dos Deputados como nº 3 polo PSdeG-PSOE por Lugo. Foi Secretario do PSdeG-PSOE en Vilalba ata 2025.
## Notas
Amanda (filme de 2018)

***Amanda*** é un filme francés de 2018 dirixido por Mikhaël Hers, coescrito por Hers e Maud Ameline,  e protagonizado por Vincent Lacoste, Stacy Martin e Isaure Multrier. Conta a historia de David, un mozo que intenta afrontar a angustia emocional da perda da súa irmá tras un ataque terrorista, á vez que ten que coidar da súa sobriña (Amanda), agora orfa.

Estreouse mundialmente na sección Orizzonti da 75ª edición do Festival Internacional de Cinema de Venecia o 31 de agosto de 2018. Estreouse nos cinemas de Francia o 21 de novembro de 2018 a través de Pyramide Distribution.

Estreouse en galego en 2025 a través da TVG.

## Personaxes 
* Vincent Lacoste como David
* Stacy Martin como Léna
* Isaure Multrier como Amanda
* Ophélia Kolb como Sandrine
* Marianne Basler como Maud
* Jonathan Cohen como Axel
* Greta Scacchi como Alison
* Bakary Sangaré como neno na casa do director
* Nabiha Akkari como Raja
* Raphaël Thiéry como Moïse
* Claire Tran como Lydia 
* Elli Medeiros como Eve

## Notas
As pequenas vitorias

***As pequenas vitorias*** (en ) é un filme francés de 2023 dirixido por Mélanie Auffret. Tivo a súa estrea mundial no *Festival Internacional de Comedia* de L'Alpe d'Huez o 19 de xaneiro de 2023.

Estreouse en galego en 2025 a través da TVG.

## Personaxes 
* Michel Blanc como Emile Menoux
* Julia Piaton como Alice Le Guennic
* Lionel Abelanski como Saturnin
* Marie Bunel como Claudine
* India Hair como Pauline
* Marie-Pierre Casey como Jeannine
* Sébastien Chassagne como Patrick
* Géraldine Schitter como Lorraine

## Notas
Nadando en liberdade

***Nadando en liberdade*** (en ) é un filme dramático australiano de 2022 dirixido por Robert Connolly, cun guión escrito por Connolly e Tim Winton. Baséase na novela homónima de Winton escrita en 1997. O filme céntrase nunha rapaza que fai amizade cun peixe salvaxe *Achoerodus* mentres fai mergullo, e convértese nunha apaixonada activista pola protección do ecosistema dos arrecifes de coral de Australia. Está protagonizado por Mia Wasikowska, Radha Mitchell, Ilsa Fogg, Liz Alexander, Ariel Donoghue, Clarence Ryan, Pedrea Jackson, Erik Thomson, Eddie Baroo e Eric Bana.

Estreouse no Festival Internacional de Cinema de Toronto o 10 de setembro de 2022, e nos cinemas de Australia o 1 de xaneiro de 2023. Nos Premios ARIA Music de 2023, a banda sonora foi nomeada na categoría de mellor banda sonora orixinal, álbum de elenco ou programa.

Estreouse en galego en 2025 a través da TVG.

## Personaxes 
* Mia Wasikowska como Abby Jackson
** Ilsa Fogg como Abby de adolescente
** Ariel Donoghue como Abby de nena
* Radha Mitchell como Dora Jackson
** Liz Alexander como Dora de adulta
* Clarence Ryan como Briggs
** Pedrea Jackson como Briggs de adolescente
* Erik Thomson como Costello
* Eddie Baroo como Merv
* Eric Bana como 'Mad' Macka
* Albert Mwangi como Gitundu
* Dalip Sondhi como Mr. Carlisle
* Nick Paranamos como fillo de Macka

## Notas
Praia de Viñó

A **praia de Viñó**, tamén coñecida tradicionalmente como praia de **Area Meán**, é un areal do concello de Cangas. É a segunda praia da enseada de Nerga, separada de Barra por unhas rochas. Ten 300 m de lonxitude e 30 m de anchura media. Tras ela hai unha gran duna cun piñeiral.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Praias de Cangas
Mosteiro da Santísima Trindade, Meteora

O **mosteiro da Santísima Trindade** (en ), tamén coñecido como **Agia Triada**, **Ayías Triádhos**, **Ayia Triada** (todas con significado de "Santísima Trindade"), é un mosteiro ortodoxo grego no centro de Grecia, situado no val do río Pineios, ao nordeste da cidade de Kalambaka. Está situado no cumio dun precipicio rochoso de máis de 400 metros de altura e é un dos 24 mosteiros que se construíron orixinalmente en Meteora. O mosteiro da Santísima Trindade é un dos máis antigos dos mosteiros de Meteora. Cos nomes colectivos de Meteora, en 1988 os seis mosteiros existentes foron inscritos na Lista do Patrimonio Mundial da UNESCO.

Construíuse unha igrexa no recinto do mosteiro entre os séculos XIV e XV.

## Galería de imaxes 

Meteora, Moni Agias Triados 2015-09 (1).jpg|Complexo da Santísima Trindade en Meteora.
Agias Triados frescos 2.jpg|Frescos dentro do mosteiro.
Metheora Agia Triada Fresco.JPG|Fresco.

## Notas 
## Véxase tamén
Distrito de Adjumani

O **distrito de Adjumani** é un distrito da Rexión Norte de Uganda. O seu nome provén de Adjumani, a súa poboación capital.

## Xeografía 
O distrito de Adjumani limita co distrito de Moyo ao norte, co Sudán do Sur ao nordés, co distrito de Amuru ao leste e ao sur, co distrito de Arua ao suroeste e co distrito de Yumbe ao noroeste. A cidade máis grande do distrito, Adjumani, está situada a uns 125 quilómetros por estrada ao nordés de Arua, a cidade máis grande da subrexión. Esta localización atópase a uns 436 quilómetros por estrada ao noroeste de Kampala, a capital de Uganda e a cidade máis grande do país. O distrito atópase na beira sur do Nilo Branco, xusto antes de que este desemboque no Sudán do Sur.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Amandi, Villaviciosa

**Amandi** é unha parroquia do concello asturiano de Villaviciosa. Ten unha superficie de 6,6 km².

## Localidades 
### Sitios 
## Notas 
## Véxase tamén
Antonis Remos

**Antonis Remos** (nado o 19 de xuño de 1970 en Düsseldorf; nome civil
**Antonis Paschalidis**) é un cantante grego de música laïkó e pop.
Está considerado un dos artistas con maior éxito comercial da industria
musical grega. Varios dos seus álbums acadaron múltiples certificacións de
platino e, desde a década de 1990, exerceu unha gran influencia sobre a
música pop e o entretemento grego contemporáneo.

## Vida 
Antonis Remos naceu o 19 de xuño de 1970 en Düsseldorf. Viviu alí ata os
dez anos de idade e posteriormente trasladouse coa súa familia a
Tesalónica. Xa na súa infancia mostrou interese pola música e aprendeu
a tocar a guitarra e a batería.

## Carreira musical 
En 1992, Remos chamou a atención do gran público por primeira vez durante
o 31º Festival da Canción Grega de Tesalónica.
En 1995 presentouse por primeira vez en Atenas e, ese mesmo ano, asinou
un contrato discográfico con Sony Music.

O seu álbum de estrea, *Antonis Remos*, publicouse en 1996 e acadou en
pouco tempo os certificados de ouro e platino.

Durante os anos 2000 colaborou con numerosos artistas gregos de renome e
publicou varios álbums de estudo e en directo cun grande éxito comercial.
Ademais, realizou concertos en Europa, América do Norte e Australia.

Desde 2014, Remos foi membro do xurado do programa de televisión *The Voice of Greece*.
En 2018 pasou á discográfica Panik Records.

## Vida persoal 
Entre 2000 e 2008, Remos mantivo unha relación coa actriz e presentadora
grega Zeta Makrypoulia.

Desde 2010 mantén unha relación coa deseñadora de moda xermano-grega
Yvonne Bosnjak.
A parella casou en 2018 e ten unha filla en común.

## Recepción 
A canción *Etsi Xafnika* foi regravada en 2012 pola banda de rock turca
Gripin baixo o título *Neden Bu Elveda*.

## Discografía 
### Álbums de estudo 
*1996: *Antonis Remos*
*1998: *Kairos Na Pame Parakato*
*1999: *Pali Ap’Tin Arhi*
*2002: *Kardia Mou Min Anisiheis*
*2003: *Mia Anapnoi*
*2005: *San Anemos*
*2008: *Alithies & Psemata*
*2011: *Kleista ta stomata*
*2013: *I Kardia Me Pigainei Emena*
*2016: *Spasmena Kommatia Tis Kardias*
*2023: *Panta Kai Pote (Volume I)*

### Álbums en directo 
*2001: *Mia Nihta Mono*
*2004: *Live*
*2007: *In Concert feat. ONIRAMA*
*2008: *Marinella – Live*

### Compilacións 
*2006: *Best of*
*2014: *Best of 2008–2014*

### Sinxelos (selección) 
*1996: *Ti Imouna Gia Sena*
*1998: *Etsi Xafnika*
*1999: *Monos Mou*
*2003: *Ma De Ginete*
*2013: *Ta Savvata*
*2016: *Lene*
*2023: *Poso Thelo*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial
Festas de María Pita

As **festas de María Pita** son unha serie de festexos populares que se celebran na cidade da Coruña durante todo o mes de agosto.

## Historia 
[miniatura|A [Liga de Amigos da Coruña organizou as festas de María Pita durante os primeiros anos do século XX.]]
A súa orixe atópase a finais do século XVI, cando se comezou a conmemorar a resistencia da cidade da Coruña fronte ao asedio da Armada Inglesa liderada por Francis Drake en 1589. Durante os séculos XVI, XVII e XVIII celebrábase os primeiros días de xullo e tiña un carácter principalmente relixioso, conmemorando o voto ofrecido pola Cofraría do Rosario á Patroa da cidade, a Nosa Señora do Rosario, na Igrexa de San Domingos o 8 de maio de 1589, en pleno asedio inglés, e o realizado uns días despois polo Concello da Coruña. 

A mediados do século XIX a festa comezou a secularizarse e tomou o nome de María Pita, heroína da resistencia da cidade durante a batalla. Durante eses anos, aos actos máis populares fóronse engadindo tamén outros eventos máis culturais, como certames musicais ou os Xogos Florais. En 1889 a celebración trasladouse a agosto, para aproveitar mellor as condicións da época estival e dende 1904 encargóuselle a organización dos festexos á Liga de Amigos da Coruña. Durante os seguintes anos celebráronse batallas florais, cabalgatas, regatas e concursos diversos, sendo o espectáculo máis popular o de xigantes e cabezudos.

## Notas
Distrito de Agago

O **distrito de Agago** é un distrito da Rexión Norte de Uganda. O seu nome provén de Agago, a súa poboación capital.

## Xeografía 
O distrito de Agago limita co distrito de Kitgum ao norte, co distrito de Kotido ao nordés, co distrito de Abim ao leste, co distrito de Otuke ao sur e co distrito de Pader ao oeste. Agago, onde se atopa a sede do distrito, atópase aproximadamente a 80 quilómetros ao sueste de Kitgum, a cidade grande máis próxima. Esta localidade atópase a uns 370 quilómetros por estrada ao norte de Kampala, a capital de Uganda e a cidade máis grande do país.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Mycobacterium marinum

***Mycobacterium marinum*** é unha micobacteria de auga doce e salgada de lento cercemento pertencente ao xénero *Mycobacterium* e ao filo Actinobacteria. Anteriormente era coñecida co nome ***Mycobacterium balnei***. A cepa *marinum* foi identificada por Joseph D. Aronson en 1926 e é un membro patóxeno do seu xénero que causa infeccións parecidas á tuberculose en peixes (micobacteriose) e lesións na pel en humanos. Esta bacteria crece optimamente a unha temperatura duns 30&nbsp;°C.

## Filoxenia 
Os estudos filoxénicos iniciais feitos usando datos da secuencia do xene do ADNr de 16S mostran que *M. marinum* é próxima a *M. tuberculosis* e *M. ulcerans*. e posteriormente, coa aparición da secuenciación da seguinte xeración (NGS), publicáronse o da cepa tipo *marinum* ou secuencias do xenoma illadas de pacientes.&nbsp;

## Notas
Joaquín Bouzamaior Gato

**Joaquín Miguel Bouzamaior Gato**, nado en Trasancos (Narón) cara a 1906 e finado no Val o 26 de agosto de 1936, foi un mecánico, sindicalista e político galego.

## Traxectoria 
Mecánico. Afiliado á UGT, foi fundador, secretario, e despois presidente do Sindicato Agrario e de Oficios Varios de Trasancos. Militante socialista, foi elixido presidente da Agrupación Socialista de Narón en setembro de 1935. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 o 19 de agosto unha partida de falanxistas e gardas civís sacárono da casa e paseárono o 26 de agosto con José María Díaz Díaz, José López Leira e outros dous veciños na estrada de Santa Margarita no Val. Foi soterrado no cemiterio do Val.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O fusilamento no cruce de Santa Margarida
* Ficha en Memoria da Coruña
* Ficha en Memoria Democrática
Wideband Global SATCOM

**Wideband Global SATCOM** ou **WGS** é unha serie de satélites de comunicacións dos Estados Unidos situados na órbita xeoestacionaria que empezaron a lanzarse en 2007.

## Características
miniatura|Representación artística dun satélite WGS.
Os satélites WGS, orixinalmente co significado de **Wideband Gapfiller Satellite**, foron desenvolvidos por Boeing Satellite Systems por contrato do goberno para substituír os satélites DSCS III. A súa función é servir de enlace de comunicacións para o exército e a forza aérea dos Estados Unidos con conexións de alta velocidade, usando a banda Ka. Segundo o tipo e capacidades hai varios bloques de satélites WGS. As unidades lanzadas o foron usando foguetes Atlas 5 e Delta 4.

### WGS Bloque 1
O Bloque 1 está formado polos WGS 1, 2 e 3. Son satélites que usan o bus BSS-702, cunha masa en seco de 3000 kg e 11 kW de potencia xerados polos seus paneis solares. Teñen un tempo estimado de vida de 14 anos e proporcionan un ancho de banda de entre 2,1 e 3,6 Gb/s, máis de 10 veces a capacidade dos DSCS III. A bordo levan transpondendores en banda Ka e banda X, con antenas dirixibles para modificar a cobertura en función das necesidades.

### WGS Bloque 2
Está formado polos WGS 4, 5, 6 e 7. Son similares aos do Bloque 1 pero mellorados, cunha capacidade aumentada para dar servizo a vehículos aéreos non tripulados.

### WGS Bloque 2 Continuación
Formado polos WGS 8, 9 e 10, usan bandas melloradas, aumentando a capacidade dos precedentes en ata un 30%.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*DSCS III
*Delta 4M
*Atlas 5
Catherine O'Hara

'''Catherine O'Hara''', nada o 4 de marzo de 1954 e finada o 30 de xaneiro de 2026, foi unha actriz, humorista e guionista canadense e estadounidense, cunha carreira que abrangueu máis de 50 anos. Comezou a súa carreira facendo improvisación humorísica no cinema e na televisión antes de expandir a súa carreira asumindo papeis dramáticos. Recibiu varios recoñecementos, incluíndo dous premios Primetime Emmy, un Globo de Ouro e dous premios do Sindicato de Actores. As películas nas que apareceu O'Hara recadaron máis de 4.300 millóns de dólares en todo o mundo. Foi nomeada membro da Orde do Canadá en 2017.

## Traxectoria 
O'Hara comezou a súa carreira na serie de comedia de sketches *Second City Television* (1976–1984), pola que gañou un premio Primetime Emmy. Gañou recoñecemento actuando en películas como *After Hours* (1985), *Heartburn* (1986), *Beetlejuice* (1988), *Só na casa* (1990) e *Home Alone 2: Lost in New York* (1992). Colaborou con frecuencia con Christopher Guest, actuando nos seus falsos documentais satíricos como *Waiting for Guffman* (1996), *Best in Show* (2000), *A Mighty Wind* (2003) e *For Your Consideration* (2006). Tamén puxo voz a papeis en filmes como *The Nightmare Before Christmas* (1993), *Chicken Little* (2005), *Over the Hedge*, *Monster House* (2006), *Onde viven os monstros* (2009), *Frankenweenie* (2012) e *Elemental* (2023).

A súa carreira rexurdiu co seu papel de Moira Rose na comedia da CBC ''Schitt's Creek* (2015-2020), gañando un premio Primetime Emmy á mellor actriz principal nunha serie de comedia e un Globo de Ouro á mellor actriz (serie de televisión musical ou de comedia). Foi candidata aos premios Emmy pola súa interpretación da tía de Temple Grandin na película de HBO *Temple Grandin* (2010). Tamén actuou na serie dramática de HBO *Six Feet Under* (2003–2005), na serie de Netflix *A Series of Unfortunate Events* (2017–2018), na serie de comedia de Apple TV+ *The Studio* (2025) e na serie dramática posapocalíptica de HBO *The Last of Us'' (2025).

## Notas 
## Véxase tamén
Ferenc Voggenhuber

**Ferenc István Voggenhuber**, nado en Budapest o 1 de xullo de 1894 e finado na mesma cidade o 16 de xaneiro de 1942, foi un adestrador de fútbol húngaro que dirixiu clubs de numerosos país. Ademais da propia Hungría, adestrou equipos de Estonia, Portugal, España, Romanía, Grecia, México, Polonia, Francia, Alxeria e Letonia. Dirixiu a selección nacional de Letonia en 1935, e tamén axudou a preparar as seleccións nacionais de Romanía e Polonia en 1926 e 1930, respectivamente.

## Traxectoria 
Nado en Budapest o 1 de xullo de 1894, comezou a súa carreira deportiva nun club da súa cidade natal, o Budapesti EAC, onde practicou tanto fútbol como atletismo ata o estalido da Primeira guerra mundial. Durante a súa estadía no Império, tamén lle pediron que adestrase a selección de fútbol de Lisboa, coa que goleou en dúas ocasións a selección do Porto. 

A continuación regresou á Europa continental, instalándose brevemente en Romanía, onde adestrou a selección nacional romanesa. Dirixiu o combinado na Copa do Rei Alexandre de 1926 contra Iugoslavia en Zagreb, que rematou cunha vitoria por 2-3.  Dirixiu o club coruñés na maior parte da tempada 1928/29 do Campionato de Galicia, manténdose invicto. A finais de novembro deixou Galicia e fichou polo Asturias de México. En total dirixiu a Letonia en nove partidos, sete amigables e dous na Copa Báltica de 1935, cunha vitoria, cinco empates e tres derrotas.

A finais da década de 1930 comezou a pasar cada vez máis tempo en Hungría, pero aínda así fixo unha última gran viaxe en 1937, esta vez á China. Con todo, axiña regresou, debido á inminente ameazante do estalido da Segunda Guerra Sino-Xaponesa. 

## Morte 
Na tarde do 16 de xaneiro de 1942, con 47 anos, caeu enfermo nunha mesa dunha cafetería na que estaba cun grupo de amigos e foi levado ao Hospital Szent István, onde faleceu.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Adestradores do Deportivo da Coruña

## Notas
Half Way Home

***Half Way Home*** é o primeiro álbum de estudio da cantautora estadounidense Angel Olsen, publicado o 4 de setembro de 2012 a través do selo Bathetic Records. O disco foi producido por Emmett Kelley e a propia Olsen.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Miquel Parera

**Miquel Parera Pizá**, nado en Manacor o 18 de maio de 1996, é un futbolista balear que xoga na posición de gardameta. O seu equipo actual é o Racing de Ferrol da Primeira Federación.

## Traxectoria
Tras iniciar a súa formación na base do Club Esportiu Manacor, en 2007 ingresou nas categorías inferiores do Real Club Deportivo Mallorca. O 31 de agosto de 2014 debutou co Mallorca B como titular nun encontro de Segunda División B ante o Alcoyano. Tras varias tempadas no filial, o 3 de abril de 2017 renovou contrato co club balear e pouco despois foi promovido ao primeiro equipo como suplente de Manolo Reina. Nesa mesma tempada, o Mallorca ascendeu de volta á Segunda Divisón.

O 11 de setembro de 2018, Miquel Parera debutou profesionalmente nunha vitoria ante o Real Oviedo na Copa do Rei 2018/19. En outubro dese ano renovou co club mallorquino até 2021. O 4 de novembro de 2018 estreouse na segunda categoría nun partido contra o Oviedo. Como suplente de Reina, na tempada 2018/19 xogou 7 partidos e contribuíu a outro ascenso consecutivo do Mallorca. Parera estreouse na Primeira División o 19 de xullo de 2020 ante o Osasuna.

O 15 de xuño de 2021 anunciouse a súa fichaxe polo Racing de Santander. Tras catro anos co equipo cántabro, en xullo de 2025 asinou contrato co Racing de Ferrol.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Miquel Parera en LaPreferente.com
Big Time

***Big Time*** é o quinto álbum de estudio da cantautora estadounidense Angel Olsen, publicado o 3 de xuño de 2022 a través do selo Jagjaguwar. É o seu primeiro lanzamento desde *All Mirrors* (2019). Producido por Olsen e Jonathan Wilson, o disco foi precedido polos sinxelos "All the Good Times", "Big Time" e "Through the Fires". O traballo foi acompañado por unha contraparte visual de 28 minutos, dirixida por Kimberly Stuckwisch.

## Recepción da crítica 
En Metacritic, que asigna unha cualificación normalizada sobre 100 ás recensións das publicacións convencionais, o álbum recibiu unha puntuación media de 88 baseada en 23 recensións, o que indica unha "aclamación universal". John Amen, de *PopMatters*, eloxiou o álbum, escribindo: "Con *Big Time*, Olsen inspírase nalgúns dos modelos máis perennes da música popular, renovándoos e, unha vez máis, reinventándose a si mesma".

## Listaxe de cancións 
## Notas
Burn Your Fire for No Witness

***Burn Your Fire for No Witness*** é o  álbum de estudio da cantautora estadounidense Angel Olsen, publicado o 17 de febreiro de 2014 a través do selo Jagjaguwar. "Forgiven/Forgotten", "Hi-Five" e "Windows" foron editados como sinxelos. Unha edición de luxo foi lanzada o 18 de novembro de 2014, con cinco cancións adicionais.
## Listaxe de cancións 
## Notas
Jared Kushner

**Jared Corey Kushner** (nacido o 10 de xaneiro de 1981) é un empresario e investidor estadounidense. É xenro do presidente dos Estados Unidos, Donald Trump, polo seu matrimonio con Ivanka Trump e exerceu de asesor principal na primeira administración do seu sogro de 2017 a 2021. Tamén foi director da *Office of American Innovation* (Oficina de Innovación Estadounidense).

## Biografía 
Durante grande parte da súa carreira, Kushner traballou como investidor inmobiliario na cidade de Nova York, especialmente a través da empresa familiar *Kushner Companies*. Fíxose cargo da empresa despois de que o seu pai, Charles Kushner, fose condenado por 18 cargos penais, incluíndo contribucións ilegais a campañas, evasión fiscal e manipulación de testemuñas en 2005, aínda que Trump o indultou en 2020. Jared coñeceu a Ivanka Trump ao redor de 2005 e a parella casou en 2009. Tamén se involucrou na industria dos xornais despois de comprar *The New York Observer* en 2006. Estaba rexistrado como demócrata e doou a políticos demócratas durante gran parte da súa vida, pero rexistrouse como independente en 2009 e finalmente como republicano en 2018. Desempeñou un papel importante na campaña presidencial de Donald Trump en 2016, e nalgún momento foi visto como o seu director de campaña *de facto*. En torno á elección de Trump, Kushner foi frecuentemente acusado de conflitos de intereses, beneficiándose de propostas políticas polas que defendeu persoalmente dentro da primeira administración Trump.

Converteuse en conselleiro principal de Trump en 2017 e ocupou o cargo ata que Trump deixou o cargo en 2021. O seu nomeamento levantou preocupacións polo nepotismo. No goberno, dirixiu os esforzos para aprobar o *First Step Act*, un proxecto de lei de reforma da xustiza penal asinado en 2018. Kushner foi o principal representante da administración Trump no Proceso de Paz de Oriente Medio, autor do plan de paz de Trump e intermediario das conversacións que levaron á sinatura dos Acordos de Abraham e outros acordos de normalización entre Israel e varios estados árabes en 2020. Kushner tamén xogou un papel influente na resposta da administración Trump ao COVID-19, ao informar a Trump de que os medios esaxeraban o risco da enfermidade. Foi un axente importante no Acordo Estados Unidos-México-Canadá. Desde que deixou a Casa Branca, Kushner fundou *Affinity Partners*, unha empresa de capital privado que obtén a maior parte do seu financiamento do fondo soberano do goberno saudita.

En 2025, Kushner volveu a desempeñar un papel de asesoramento informal na segunda administración de Trump, servindo, xunto con Steve Witkoff, como intermediario clave nas negociacións diplomáticas sobre a guerra entre Israel e Hamás e a invasión rusa de Ucraína.

## Publicacións seleccionadas 
* 
* 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ataque estadounidense-israelí contra Irán de 2026

### Ligazóns externas 
; Lecturas adicionais
*
Josefa Losada Vázquez

**María Josefa Losada Vázquez**, nada en Manzaneda o 1 de novembro de 1897 e finada en México, foi unha mestra e política galega.

## Traxectoria 
Estudou maxisterio. Exerceu como mestra interina en Umoso (Viana do Bolo) en 1912, e en Millarouso (O Barco de Valdeorras)  en 1914. Aprobou as oposicións en 1915 e escolleu destino en Rocas (Esgos). Foi destinada a Domirón (Narón) en 1932. Militante da Federación de Traballadores da Ensinanza da UGT de Ferrol, foi presidenta do Consello de Primeiro Ensino de Narón en 1936.

Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi suspendida en agosto; depurada por non ter fervor a España e non respectar as institucións. Levántaronlle a sanción, pero non o traslado de escola, en decembro de 1936. Volveu ser nomeada para a escola de Domirón en xullo de 1937, e despois para a de Doniños (Serantes), sendo expedientada por abandono de escola en outubro de 1938. En realidade foi intercambiada por presos nacionais e pasou á zona republicana. Coa caída de Cataluña exiliouse en Francia, estivo en Canet de Rosellón (Pireneos Orientais) ata que o 12 de xuño de 1939 embarcou para México no Ipanema co home e os cinco fillos, arribando a Veracruz o 7 de xullo. En México traballou no Instituto Hispano-Americano Ruiz de Alarcón. Como resultado do proceso de depuración foi sancionada con suspensión de emprego e soldo por dous anos, traslado fora de Galicia por cinco anos e inhabilitación para cargos directivos en outubro de 1942.

## Vida persoal 
Casou en 1918 con Marcial Fernández Vázquez, e foi nai de Eladio, Amelia, Antonio, María del Carmen e Alfonso Losada Fernández.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Biografía en Historia das nosas mulleres ourensás

### Ligazóns externas 
* Ficha en Memoria da Coruña
* Ficha en Movimientos migratorios
Sociedade do Óso

A **Sociedade do Óso** é un mito propio da mitoloxía galega, que se describe como unha agrupación formada por xente normal pero que vive tanto neste mundo como no alén e que percorre os camiños igual que a Compaña, da que se diferencia en que na *Sociedade* participan persoas vivas, veciños da parroquia, mentres que na *Compaña* andan as ánimas. Agora ben, esas persoas gozan de certas propiedades extraordinarias que raian as capacidades máxicas.

miniatura|300px|Igrexa de San Breixo de Berán, onde a *Sociedade do Óso* celebraba os seus funerais

Semella que a *sociedade* se localiza en San Breixo de Berán, en Leiro (Ourense), onde se recolleu a súa presenza. Vicente Risco recoñece que non lle coñece paralelos. 

Os membros da *sociedade* teñen a capacidade de saber se un membro da mesma vai morrer ou non, e as súas premonicións parecen ser infalibles. Cando alguén enferma, os outros saben se é cousa de morte ou non. Se a cousa non é grave, mesmo aconsellan ó médico que non paga a pena asistir ó enfermo. Pero se for de morrer, van buscalo á súa casa en procesión, co cura que hai na *sociedade*, e lévano ata a igrexa no seu cadaleito, nunha procesión en todo semellante á das ánimas. Alí fanlle un funeral que segue o mesmo ritual que un funeral católico, pero de noite. Os informantes explican que levan o espírito, a *sombra*, mentres que o corpo real queda na casa, na cama, pois a morte *real* non se produce ata o día seguinte. Non se sabe ben, xa que logo, qué é o que enterran.

Dise que, cando representan ese *funeral*, os membros da comitiva toman forma etérea e por iso poden atravesar portas, paredes e cancelas sen dificultade, sen tropezaren con nada. Avanzan en silencio aínda que algún informante afirma que ás veces van cantando responsos. E ilumínanse con cirios que, en realidade, son ósos humanos ós que prenden lume. Nestas procesións non son recoñecibles por ninguén, o que lles permite manter o segredo da súa pertenza á *sociedade*. Marchan como vultos sen forma definida. Actúan de modo similar a unha irmandade devota, pero mantendo un segredo absoluto, que mesmo se manifesta na presenza nos actos dun cura da mesma sociedade, distinto do cura da parroquia.

Contan que unha muller chegou a Berán a véspera do día de festa, pero chegou tan cedo que aínda era noite e tivo que esperar a que amencera. Pero viu a porta da igrexa aberta e foi ata alí, atopándose cun funeral cunha morea de xente. Un dos asistentes entregoulle unha candea acesa e, ó rematar os oficios, gardouna nunha cesta. Pero cando xa era de día e mirou, non era unha candea senón un óso de defunto.

Tamén se fala dunha procesión semellante, á que chaman *os do óso*, no lugar de Loureses, en Aguís, no concello dos Blancos (Ourense), coa particularidade de que neste caso só participan varóns, estando vedada a intervención de mulleres.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Anónimo: "A Sociedá do Oso", en "Archivo Filolóxico e Etnográfico de Galizia", en *Nós* nº 5, 24.06.1921, px. 19.
* 
* 
* 
*
Manuel López González (mestre)

**Manuel López González**, nado en Arroyomolinos (Cáceres) o 17 de novembro de 1909 e finado en Estremadura en 1984, foi un mestre e político español.

## Traxectoria 
Naceu en Arroyomolinos de Montánchez o 17 de novembro de 1909. Mestre en Atios (Valdoviño) dende 1932. Vivía en Atios coa súa nai Consuelo González e o seu irmán Alfredo, tamén mestre no Sequeiro. Militante da UGT. Formou parte do tribunal que xulgou as oposicións de oficial primeiro e auxiliar do concello de Valdoviño en xaneiro de 1935. Logo do triunfo da Fronte Popular foi nomeado vogal da xestora municipal de Valdoviño e foi asesor do alcalde Frutos Burgos Ramos.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 5 de agosto e ingresado no Presidio da Escollera. Foi suspendido de emprego e soldo en agosto. O 24 de agosto foi posto a disposición da Xefatura de Policía de Ferrol xunto con José Ambrós Gordillo e Manuel López López. Nalgunhas fontes figura como asasinado en Ferrol a mans da "Fuerza Pública" o 25 de agosto de 1936, pero en realidade, xunto con José Ambrós, Manuel López e dous máis, embarcáronos nunha lancha con destino a Valdoviño coa desculpa de descubrir onde se agochaban as armas que as autoridades entregaran a poboación. Pero leváronos a Mugardos e entregáronos a un grupo de falanxistas que os foron matar na curva do Gaiteiro, preto do cemiterio de Laraxe. A Manuel ferírono na cabeza e logrou sobrevir. Andivo escapado por Soaserra. Agochouse un tempo en Vilar de Mouros (Cabalar, A Capela) coa axuda do mestre José Calvo García, ata que logrou volver en tren a Arroyomolinos acompañado do seu irmán Alfredo. Para despistar, a súa familia fixolle funerais en Valdoviño. Xulgado en consello de guerra en Ferrol o 4 de decembro de 1936 por auxilio á rebelión na causa 368/36. Foi reposto provisionalmente como mestre de Atios en decembro de 1938. En marzo de 1939 a Comisión Depuradora publicou unha requisitoria solicitándolle o seu domicilio para remitirlle o prego de cargos. En setembro de 1940 a Comisión Depuradora decreta a súa separación definitiva e baixa na escala. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en 1942.

Estivo agochado en Arroyomolinos, pero foi mobilizado polo exército sublevado. Participou na guerra en servizos de Intentencia nas frontes de Teruel, Tarragona e Barcelona e rematou a guerra co grao de alférez de complemento. Opositou para policía secreta en Barcelona. Volveu a Estremadura e chegou a ser comisario xefe da policía de Mérida.

## Recoñecementos 
O 25 de xuño de 2005 os veciños de Pantín colocaron na escola unitaria unha placa de homenaxe aos mestres represaliados en 1936 Frutos Burgos Ramos, Reinaldo Sarria Delgado, José Ambrós Gordillo, Manuel López González  e Joaquín Pérez Garre.
## Vida persoal 
Casou e tivo dous fillos.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Memoria da Coruña
Hélder Moutinho

**Hélder Moutinho** (nado como **Hélder António Moutinho Paiva dos Santos** en Oeiras, o 21 de febreiro de 1969) é un fadista e poeta portugués.

O seu primeiro álbum, *Sete fados e alguns cantos*, foi publicado en 1999. O segundo traballo discográfico, *Luz de Lisboa* (2004), recibiu en 2005 o Premio Amália Rodrigues. En 2008 editou o seu terceiro álbum, *Que Fado é Este Que Trago*.

Realizou actuacións en escenarios internacionais, desde Corea do Sur ata os Estados Unidos, e dende os países bálticos ata Francia. Actuou no Louisiana Museum of Modern Art en Humlebæk (Dinamarca) e no Concertgebouw de Ámsterdam. En xaneiro de 2010 actuou durante sete días consecutivos no *Half Note Jazz Club* de Atenas, ademais de participar en festivais en Bath e Kíiv.

## Discografía 
* 1999: *Sete fados e alguns cantos*
* 2004: *Luz de Lisboa*
* 2008: *Que Fado é Este Que Trago*
* 2013: *1987*
* 2016: *O Manual do Coração*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Hélder Moutinho en *AllMusic*
* Hélder Moutinho no *Museu do Fado* (portugués / inglés)