Grigorii Chukhraii

**Grigorii Naumovich Chukhraii** (, ), nado en Melitopol o 23 de maio de 1921 e finado en Moscova o 29 de outubro de 2001, foi un director de cinema e guionista soviético, pai do director de cinema ruso Pavel Chukhraii.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Seus pais, Naum Zinovievich Rubanov e Claudia Petrovna Chukraii, eran soldados do Exército Vermello e de nacionalidade ucraína. Logo de se divorciaren, súa nai casou con Pavel Antonovich Litvinenko, xefe de kolkhoz e tomou parte activa na colectivización e dekulakization de Ucraína e despois traballou como oficial de investigación na policía. En 1935 as autoridades enviaron a estudar a seu padrasto á Escola de Agricultura de Moscova e tras rematar volveu a Ucraína, mais Gregorii permaneceu na capital soviética estudando secundaria. En 1938 volveu a Ucraína cos seus pais.

En 1939 a Grigorii chamárono a filas, converténdose nun veterano condecorado da segunda guerra mundial, as súas experiencias de guerra afectárono fondamente e reflectíronse na maioría das súas películas. Serviu como cadete no 229º batallón de comunicacións da 134ª división de Infantaría e loitou despois na fronte sur, en Stalingrado e no Don. A partir de 1943, serviu como paracaidista nas 1º, 2º e 3º frontes ucraínas e tomou parte na operación "Dnipro". Ferírono tres veces. En 1944 entrou no Partido Comunista e recibiu en marzo dese ano a Orde da Estrela Vermella polo seu valor ao cruzar as liñas de fronte para informar ao centro de mando.

### Realizador 
miniatura|Sepultura de Chukhraii en Moscova
Ao finalizar a guerra, estudou cinema no VGIK con Sergei Yutkevich e Mikhail Romm e tras graduarse en 1953, desenvolveu as súas habilidades como axudante de dirección no Estudo de Cinema de Kíiv. A partir de 1955 comezou a escribir e dirixir os seus propios filmes no estudio Mosfilm, gañando o recoñecemento cinematográfico fóra da Unión Soviética en 1957 no Festival de Cannes co filme *Sorok pervii* (1956).

Chukhraii dirixiu e coescribiu *Ballada o soldate* (1959), sobre o amor e a traxedia da guerra, o filme recibiu aclamación na URSS e gañou o Premio Lenin, e tamén internacionalmente gabouse pola súa historia e técnica cinematográfica. En 1960 no Festival de Cannes recibiu un premio especial do xurado polo seu "alto humanismo e excelente calidade"e mesmo tivo estrea nos Estados Unidos en 1960, no Festival Internacional de Cinema de San Francisco, gañando o premio ao mellor director e filme, e no ano seguinte gañou o premio BAFTA ao mellor filme. Con Valentin Iezhov tamén foi candidato en 1961 ao Oscar ao mellor guión orixinal.

En *Chistoe nebo* (1961) contou a historia dun piloto soviético que sobreviviu nunha prisión nazi durante a guerra, pero ao que acusaron de espionaxe. Foi un dos primeiros filmes soviéticos en tratar as prácticas represivas so o liderado de Stalin,  gañou o gran premio no 2º Festival Internacional de Cinema de Moscova. Dous anos máis tarde Chukhraii presidiu o xurado no 3º Festival Internacional de Cinema de Moscova.

Entre 1966 e 1971 dirixiu os cursos de dirección no VGIK. En 1965 fundou e dirixiu o estudio experimental de Mosfilm que produciu películas como *Beloye solntse pustyni* (1970), *12 stulyev* (1971), *Ivan Vasilyevich menyayet professiyu* (1973) ou *Raba lyubvir* (1976). Tamén serviu como membro do Comité Estatal para a Cinematografía entre 1964 e 1991.. En 2001 publicou dous volumes as súas memorias, sobre a súa experiencia na guerra e o seu traballo cinematográfico.

## Notas