Brian Hart Ltd.

**Brian Hart Ltd.**, tamén coñecido como **Hart** e **Hart Racing Engines**, foi un fabricante de motores para automobilismo que participou en 157 Grandes Premios de Fórmula Un, cun total de 368 saídas.

## Historia 
Fundada en 1969 polo enxeñeiro británico Brian Hart, Hart concentrouse inicialmente en axustar os motores doutros fabricantes para os equipos privados británicos en todos os niveis dos deportes de motor. Hart atopou un éxito particular coa evolución do motor Ford Cosworth FVA, provocando que a grande empresa multinacional se achegara á Hart para encargarlle o desenvolvemento do motor Cosworth da serie Ford BDA de 1.6 L para a clase de 2.0L. O título Europeo de Fórmula Dúas gañouse en 1971 e 1972 con motores Ford construídos por Hart, e os motores BDA 2,0 L forneceron a maioría dos dos éxitos de Ford nos rallyes nos anos 1970.

Coa retirada de Ford da F2 a mediados da década de 1970, Hart comezou a concentrarse na construción dos seus propios deseños. O primeiro motor que leva o nome Hart foi o unha unidade twin-cam, catro cilindros Hart 420R F2, que apareceu en 1976 e montaríase nos coches de carreiras gañadores ata o final da década. En 1978, o equipo Toleman asociouse con Hart, Toleman proporcionou financiamento para desenvolver novos deseños de motores Hart. Os froitos desta colaboración resultou no logro dun dóbrete de Toleman no Campionato de Europa de F2 de 1980.

En 1981 Hart seguiu a Toleman na Fórmula Un, cun motor de catro cilindros en liña 1.5 L turbo nomeado o 415T. Pero, o ano foi un desastre, a pequena empresa de Brian Hart non podía seguir o ritmo dos equipos mellor financiados. Os Toleman só cualificáronse para competir dúas veces. Hart persistiu, o mellor resultado da relación de cinco anos con Toleman foi cando Ayrton Senna obtivo o segundo lugar no Gran Premio de Mónaco de 1984 e Toleman foi sétimo no Campionato de Construtores de . Teo Fabi tamén logrou a pole position nun Toleman-Hart no Gran Premio de Alemaña de 1985, a primeira das dúas únicas poles na F1 dun coche con motor Hart.

Durante este período, os motores turbos Hart foron utilizados por outros tres equipos RAM (1984-1985); Spirit (1984-1985); e o equipo Haas Lola (1985-1986). Aínda que ningún dos seus equipos logrou grandes resultados, Hart gañou unha gran reputación polo seu excelente traballo cun pequeno orzamento.

A partir de  empresas como Renault, Honda, BMW, TAG - Porsche e Ferrari foron capaces de desenvolver os seus motores cun rendemento moito máis alto que o turbo 415T de Hart. Como consecuencia Brian Hart detivo o desenvolvemento do motor. A última vez que se utilizou foi no equipo Haas Lola no Gran Premio de San Marino de 1986, con Patrick Tambay clasificando 11º na grella, pero retirado con problemas de motor logo de apenas 5 voltas.

No seu punto álxido en 1986, o Hart 415T produciu 750&nbsp;bhp (559&nbsp;kW; 760 PS) @ 11.000 rpm.

A raíz disto e a prohibición dos motores turbo en logo da tempada de Fórmula 1 de  Hart retirouse da F1, aínda que fixo algún traballo independente. A compañía tuneou principalmente variantes do motor Cosworth DFR V8 para unha serie de equipos de F1, incluíndo Footwork Arrows en  e  Tyrrell en , Larrousse en  e AGS en .

Hart volveu a F1 en  cun motor totalmente propio un V10 de 3.5 L chamado o 1035, mediante un contrato de dous anos co equipo Jordan. Culminou cunha exitosa tempada de Fórmula Un de , con Rubens Barrichello terminando terceiro no Gran Premio do Pacífico e logrando a última 'pole position' na F1 no Gran Premio de Bélxica.

Coa introdución da regras de 3.0 L en , Hart cambiou a un motor V8 nomeado o 830, foron utilizados polo equipo Arrows en 1995 e . Gianni Morbidelli foi terceiro no Gran Premio de Australia de 1995. En , estes motores foron contratados polo equipo Minardi, mentres que o propio Brian Hart deseñaba o novo motor V10 de Yamaha.

Máis tarde nese ano, Tom Walkinshaw Racing (TWR) comprou Hart, e fusionouno co seu equipo Arrows de Fórmula Un. O Yamaha V10 foi modificado e correu en 1998-1999 como o Arrows V10, con Mika Salo, logrando un cuarto lugar no Gran Premio de Mónaco de 1998. Frustrado coa falta de desenvolvemento, Brian Hart deixou Arrows en 1999. Coa creba de TWR en 2002, a compañía do motor desapareceu co seu pai.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Véxase tamén 
## Notas 
### Ligazóns externas 
* Brian Hart and his engines at grandprix.com (pg. 5)