open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dunmurry

**Dunmurry** (do irlandés *Dún Muirígh*, que significa "fortaleza de Murry") é unha townland localizada no condado de Antrim, Irlanda do Norte, entre as cidades de Belfast e Lisburn. En abril de 2015, Dunmurry foi incorporada a Belfast, sendo transferida ao concello daquela cidade no ámbito das reformas do goberno local.

Dunmurry ten as súas propias tendas e escolas, unha escola secundaria situada na River Road en Seymour Hill, e tamén posúe igrexas e outras amenidades modernas. Dunmurry é flanqueada polo río Lagan que, malia ser canalizado, aínda mantén a atmosfera dun tranquilo canal rural.

Dunmurry foi o lugar escollido para construír a fábrica da DeLorean Motor Company en 1980, onde foi fabricado o coche deportivo DMC DeLorean, famoso pola súa aparición na triloxía de filmes *Back to the Future*.

## Deporte 
* O Club de crícket de Dunmurry xoga na NCU Senior League.
* Dunmurry Recreation F.C., comunmente máis coñecido como Dunmurry Rec.
* Dunmurry Young Men F.C.
* Iveagh United F.C.
* Club de golf de Dunmurry.
* Eire Og Derriaghy.

## Notas
Ramón de la Fuente Galván

**Ramón de la Fuente Galván**, nado en Xinzo de Limia en 1929 e finado na mesma cidade o 31 de outubro de 2021, foi un médico, directivo deportivo e político galego.

## Traxectoria
Médico nos Blancos, foi elixido concelleiro en Xinzo de Limia en 1971 durante o franquismo, posto que mantivo ata as primeiras eleccións municipais democráticas, onde foi escollido tamén, pero nas listas de Alianza Popular. Despois de abandonar temporalmente a política en 1983, regresou como candidato nas listas do Partido Popular nos comicios de 1991, e revalidou o cargo en 1995. 

A finais de 1997 foi inhabilitado o alcalde da vila, Isaac Vila, e De la Fuente foi elixido alcalde en xaneiro de 1998 co apoio do PSdeG-PSOE e do BNG, e en contra do que opinaba o seu propio partido. En 1999, ao ano seguinte, abandonou a alcaldía. 

Foi presidente do club de fútbol local, o Antela FC, e tamén do Casino de Xinzo.

## Vida persoal
Casou, enviuvou e tivo fillos. Unha filla morreulle en accidente de coche.

## Notas
Ramón de la Fuente

Co nome de Ramón de la Fuente podemos referirnos a:
* **Lafuente**, xogador de fútbol vasco (1907-1973).
* **Ramón de la Fuente Galván**, médico e alcalde de Xinzo de Limia (finado en 2021)**.**
Wikipedia en bislama

A **Wikipedia en bislama** é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en bislama. Foi creada no ano 2003.

Esta versión da enciclopedia contén  artigos e  usuarios, dos cales  son activos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Wikipedia en bislama
* Wikipedia en bislama (móbil)
Cucumber (serie de televisión)

***Cucumber*** é unha serie de televisión británica creada por Russell T Davies e retransmitida pola Channel 4 en 2015. Estivo en desenvolvemento dende o ano 2006 e anunciouse en novembro de 2013 que se ía complementar coas series *Banana* (da E4), e *Tofu* (da 4oD en formato de serie web). Os títulos das tres series proveñén dun estudo científico sobre a erección masculina que clasifica a dureza do pene nunha escala que se compón do *tofu*, *banana pelada*, *banana* e *cogombro* (de máis brando a máis duro). Despos de ler o estudo, Davies destacou que "daquela souben que xa tiña a miña historia".

*Cucumber* só ten unha tempada. Davies confirmou que a trama non continuaría nunha segunda tempada. A serie foi candidata aos Premios GLAAD.

## Sinopse 
A serie explora a vida gay do século XXI, poñendo o foco en Henry Best (interpretado por Vincent Franklin), un home de mediana idade cuxa vida estábel e predecíbel desaparece após romper a súa relación co seu mozo dende hai nove anos, Lance Sullivan (interpretado por Cyril Nri). Terá que embarcarse nunha nova vida con regras que lle son descoñecidas.

## Elenco 
* Vincent Franklin como Henry Best
* Julie Hesmondhalgh como Cleo Whitaker
* Fisayo Akinade como Dean Monroe
* Freddie Fox como Freddie Baxter
* Ceallach Spellman como Adam Whitaker
* Eleanor Worthington-Cox como Molly Whitaker
* Cyril Nri como Lance Sullivan
* James Murray como Daniel Coltrane
* Anjli Mohindra como Veronica Chandra
* Con O'Neill como Cliff Costello (5 episodios)
* Letitia Wright como Vivienne Scott (4 episodios)
* Adjoa Andoh como Marie (3 episodios)
* Sharon Duncan-Brewster como Maureen (2 episodios)
* Phaldut Sharma como Leigh (2 episodios)
* Hannah John-Kamen como Violet (2 episodios)
* T'Nia Miller como Kay (2 episodios)
* Charlie Covell como Amy (2 episodios)
* Haruka Abe como Anna Miyagi (1 episodio)
* Ardal O'Hanlon como Brian McCoy (1 episodio)
* Edward MacLiam como Gregory (1 episodio)
* Steffan Rhodri como Don Baxter (1 episodio)
* Beth Goddard como Claire Baxter (1 episodio)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Cucumber  na páxina da Channel 4.
Cotovía (novela)

***Cotovía*** (en ) é unha novela do escritor húngaro Dezső Kosztolányi. O libro foi orixinalmente publicado pola editorial Athenaeum en 1927, e en 2017 foi traducido ao galego por Sergio de la Ossa e publicada pola editorial Rinoceronte.

## Argumento 
Ákos Vajkay e a súa muller viven na vila de Sárszeg xunto coa súa filla Cotovía, fea e solteirona. Un día Cotovía viaxa ao campo a visitar os seus tíos, aínda que ao principio lles causa tristura, os seus pais redescubren o teatro, os restaurantes e os xogos; unha vida en sociedade que tiñan esquecida por mor da rutina. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do libro na páxina de Rinoceronte Editora
Sunita Williams

**Sunita Williams** (**Pandya)** nada en  Euclid (Ohio) o 19 de setembro de 1965 é unha astronauta estadounidense  que mantivo o récord feminino de estancia máis longa no espazo nunha única misión con 195 días, ata o 11 de xuño de 2015, cando a astronauta italiana Samantha Cristoforetti superouna cunha estadía de 200 días na Estación Espacial Internacional. Williams foi asignada á Estación Espacial Internacional como membro da Expedición 14 e a Expedición 15. En 2012, serviu como enxeñeira de voo na Expedición 32 e logo como comandante da Expedición 33.

## Traxectoria 
Sunita Williams  é filla de Deepak Pandya e Bonnie Pandya, que vivían en Falmouth, Massachusetts. O seu pai é un recoñecido neuroanatomista de ascendencia  india, e  súa nai procede de Eslovenia. 

Sunita asistiu á Needham High School en Needham, Massachusetts, graduándose en 1983. En 1987 licenciouse en Ciencias Físicas pola Academia Naval dos Estados Unidos, e en 1995 completou un máster en Ciencias con especialización en Enxeñaría de Xestión polo Instituto Tecnolóxico de Florida.

### Carreira militar 
É capitán da Mariña. Durante a súa carreira militar pilotou e foi instrutora no manexo de helicópteros de combate, e prestaba servizo a bordo do portaavións "Saipan" cando en 1998 foi elixida para a súa formación como astronauta.

### Youtube Space Lab 2012 
Sunita Williams foi entrevistada directamente desde a Estación Espacial Internacional durante o evento "Youtube Space Lab" en 2012.

## Notas
O rapaz que nunca existiu

***O rapaz que nunca existiu*** (en ) é unha novela do escritor islandés Sjón. Por esta obra, Sjón recibiu o Premio de Literatura de Islandia en 2013.

## Argumento 
No ano 1918, Máni Steinn é un adolescente homosexual que vive en Reiquiavik. Islandia acaba de obter a súa independencia de Dinamarca e olla con temor a chegada da gripe española, mentres que no resto de Europa vén de rematar a primeira guerra mundial.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do libro na páxina de Rinoceronte Editora
Go, Dog. Go! (serie de televisión)

***Go, Dog. Go!*** é unha serie de televisión por streaming de animación por ordenador canadense-estadounidense baseada no libro infantil homónimo de 1961 de P. D. Eastman. É creado por Adam Peltzman e unha colaboración conxunta entre DreamWorks Animation Television e WildBrain Studios. A serie foi lanzada o 26 de xaneiro de 2021 en Netflix.

A segunda tempada estreouse o 7 de decembro de 2021. A terceira tempada estreouse o 19 de setembro de 2022. A cuarta tempada estreouse o 27 de novembro de 2023.

## Sinopse 
A serie conta a historia de dous cadeliños extremadamente animados e curiosos, Tag Barker e o seu mellor amigo Scooch Pooch. As súas vidas son unha aventura e os dous pasan os días intentando axudar os outros veciños de Pawston.

## Personaxes 
### Principais 
#### Familia Barker 
* **Tag Barker** (Voz de: Michela Luci) un can rubio de 6 anos de raza beagador.
* **Ma Barker** (Voz de: Katie Griffin) un can lavanda de raza beagador. É un dos pilotos do dirixible de Pawston, e é a nai de Tag, Cheddar Biscuit, Gilber, Spike e Yip Barker.
* **Paw Barker** (Voz de: Martin Roach) un can marrón de raza beagador. É o propietario da tenda Ding Dong Doorbell e é o pai de Tag, Cheddar Biscuit, Gilber, Spike e Yip Barker.
* **Cheddar Biscuit** (Voz de: Tajja Isen) un can branco de 7 anos) un can loiro de raza beagador. É irmán de Tag, Cheddar Biscuit, Spike e Yip Barker.
* **Grandma Marge Barker** (Voz de: Judy Marshank) un can púrpura vella de raza beagador. É a avoa de Tag, Cheddar Biscuit, Gilber, Spike e Yip Barker.
* **Grandpaw Mort Barker** (Voz de: Patrick McKenna) un can beis vello de raza mesturada entre beagle e basset hound. É o avó de Tag, Cheddar Biscuit, Gilber, Spike e Yip Barker.
* **Yip Barker** un cadeliño púrpura de raza beagador. É irmán de Tag, Cheddar Biscuit, Spike e Gilber Barker.

#### Familia Pooch 
* **Scooch Pooch** (Voz de: Callum Shoniker) un can pequeno azul de 6 anos

## Galardóns e nomeamentos 
* 2021: Nomeado ó Premios Leo: mellor serie de animación de dirección.
* 2022: ACTRA Award: Desempeño Excepcional – xénero non conforme ou voz masculina. 1 nomeamento.
* 2022: Nomeado ó Canadian Screen Awards: Mellor Programa ou Serie Animada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Lucero Tena

**María de la Luz Tena Álvarez**, de nome artístico **Lucero Tena**, nada na Cidade de México o 16 de setembro de 1938, é unha bailarina de flamenco de orixe mexicana e cidadanía española. Reside neste último país desde 1958.

## Traxectoria 
miniatura|Enric Matallí, activista cultural valenciano, con Lucero Tena
É neta de María Rosario del Pilar Bonachea de Mendoza, nada en Gasteiz, e filla da mestra Lucha Álvarez de Tena. Conserva familia en Pasadena (California) e en Cuernavaca (México). Segundo ela mesma, por mor dunhas febres contraídas aos catro anos empezou a bailar: 

Coñeceu á bailaora Carmen Amaya cando esta estaba de xira en México. Por un imprevisto de saúde da súa irmá Leonor, Carmen convidou a Lucero a substituíla. Tras isto, entrou a formar parte da compañía. Con Carmen Amaya realizou xiras por México e polos EUA durante tres anos, até 1957. 

Lucero Tena chegou a Madrid en 1958. Bailou durante varios anos como figura exemplar no famoso "Corral de la Morería", aberto en maio de 1956. Máis adiante creou o seu propio grupo de flamenco, co que realizou xiras polo estranxeiro.

Amais dunha extraordinaria «bailaora», é unha excepcional executante das castañolas, en particular na interpretación de obras clásicas. Joaquín Rodrigo dedicoulle as súas *Dos danzas españolas* en 1966. Destaca, neste aspecto, a súa participación no concerto inaugural do Palau de la Música de València o 25 de abril de 1987. 

Tralo seu retiro como «bailaora», medrou a súa actividade como concertista de castañolas. Ten actuado con grandes directores de orquestra como Mstislav Rostropovich, Rafael Frühbeck de Burgos, Jesús López Cobos, Sergiu Comissiona, Franz-Paul Decker e Miguel Ángel Gómez Martínez. É considerada a introdutora da castañola como instrumento orquestral no mundo.

Foi profesora no Conservatorio Superior de Música de Madrid. É autora de discos como "Lecciones de castañuelas" (1966), a serie "Palillos flamencos", "El barroco español en castañuelas" ou "Música española en castañuelas" (1992). Amais, unha das súas actuacións, “La boda de Luis Alonso”, dirixida polo mestre Enrique García Asensio en 2007 e gravada nun vídeo dispoñíbel en YouTube, alcanzou 13 millóns de visualizacións.

### Vida persoal 
Estivo casada 44 anos cun médico galego, José Carlos de Mendoza Feijóo, de quen enviuvou.

Reside no barrio de Salamanca, Madrid, tras vivir moitos anos en Boadilla del Monte.

## Premios e distincións 
* Medalla de Oro del Círculo de Bellas Artes (1965)
* Lazo de Dama da Orde de Isabel a Católica (1968)
* Medalla de Ouro ó Mérito nas Belas Artes
* Alta Distinción da Generalitat Valenciana ó Mérito Cultural.
* Socia de honor da Asociación Manuel de Falla-Ernesto Halffter de Cádiz (2013).
* Encomienda con Placa da Orden Civil de Alfonso X el Sabio (2015).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Lucero Tena en Biografías y Vidas
* Manuel de Falla. La vida breve. Danza española nº 1 YouTube.
* Intermedio. La boda de Luis Alonso. G. Gimenez. Dir.: E. García Asensio. Castañuelas: Lucero Tena YouTube.
Óscar Guzmán

**Óscar Manuel Guzmán Álvarez**, nado en Vilamarín o 7 de abril de 1970, é un xardineiro, funcionario da Deputación de Ourense e escritor galego.

## Traxectoria 
Óscar Guzmán traballa como operario de zonas verdes para a deputación de Ourense.

Con *Os segredos de Teresa* (2021) inaugurou a saga do inspector Saladino Mariño que seguiu en 2024 con *Pero… como morren as pegas?,*  acompañado polo subinspector Leopoldo Xelmírez. A acción está ambientada en Ourense.

## Obra 
* *Os segredos de Teresa* (2021). Noia: Toxosoutos. 235 páxs. ISBN  978-84-123922-6-5.
* *Pero… como morren as pegas?* (2024). Vigo: Galaxia. 256 páxs. ISBN 978-84-1176-248-9.

## Vida persoal 
Está casado e ten dous fillos. A máis vella, Alba Guzmán, ten gañado varios premios literarios en infantil e xuvenil. Reside no barrio da Ponte

* 2025: V Certame Literario de Taboadela de relato.
* 2025: Gañador da XXXII Edición do Premio de novela curta Manuel Lueiro Rey, *Só os mortos saben a verdade*. O xurado destacou *"*que se trata dunha novela de suspense moi ben enfiada cunha trama que salienta pola tensión narrativa, o ritmo áxil e o uso dun fino humor e ironía, cunha boa e traballada caracterización dos personaxes, que resultan ser moi enxeñosos,&nbsp; e cuns diálogos fluídos e realistas, no que nada é o que parece".

## Notas
Hushed and Grim

***Hushed and Grim*** é o oitavo álbum de estudio da banda estadounidense de heavy metal Mastodon, publicado o 29 de outubro de 2021 a través do selo Reprise Records. Trátase do álbum máis longo do grupo ata a data, e o primeiro dende a súa estrea, *Remission* (2002), en non contar co vocalista invitado Scott Kelly de Neurosis. O disco tamén serve como tributo ao representande de Mastodon Nick John, tras a súa morte a causa dun cancro en 2018.

## Listaxe de cancións 
## Notas
I Don't Live Here Anymore

'''''I Don't Live Here Anymore''''' é o quinto álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock The War on Drugs, publicado o 29 de outubro de 2021 a través do selo Atlantic Records. O disco foi coproducido polo líder do grupo Adam Granduciel e o enxeñeiro canadense Shawn Everett.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Baking Impossible

***Baking Impossible*** é un programa de televisión estadounidense emitido por Netflix, no cal se mestura as técnicas de enfornado e a enxeñaría. Cada episodio presenta un elenco de concursantes cun desafío que combina a repostaría coa enxeñaría, que a miúdo se describe co termo "bakineering".

A primeira tempada da serie estreouse oficialmente o 6 de outubro de 2021, O programa está presentado por Justin Willman.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Emperor of Sand

***Emperor of Sand*** é o sétimo álbum de estudio da banda estadounidense de heavy metal Mastodon, publicado o 31 de marzo de 2017 a través do selo Reprise Records. O primeiro sinxelo do disco, "Show Yourself", chegou ao númer 4 da lista estadounidense *Billboard Mainstream Rock Songs* en 2017. O segundo sinxelo, "Steambreather", foi número 18 na mesma lista. O álbum entrou en varias listas de mellores discos do ano, sendo número 3 na de *The Independent* "Top 20 Rock & Metal Albums of 2017".

## Listaxe de cancións 
## Notas
A Tale Dark & Grimm

***A Tale Dark & Grimm*** é unha serie de animación estadounidense-canadense de 2021 baseada na serie de libros infantís de Adam Gidwitz. Desenvolvida para Netflix por Doug Langdale e Simon Otto, a serie estreouse o 8 de outubro de 2021.

## Personaxes 
* Andre Robinson como Hansel
* Raini Rodriguez como Gretel
* Scott Adsit como William e Hunter
* Ron Funches como Jacob
* Erica Rhodes como Dotty
* Jonathan Banks como Johannes
* Nicole Byer como Mrs. Baker
* Eric Bauza como o Rei e Shillingworth
* Charlotte Wilson Langley como a Raíña
* Kari Wahlgren como o Sol e Olivia
* Tom Hollander como a Lúa
* Cree Summer como Nai Árbore
* Adetokumboh M'Cormack como Lord Meister e Furfur
* Missi Pyle como a Chuvia
* Matthew Waterson como Asmodeus
* Adam Lambert como o Demo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
*
Zeit der Geheimnisse

***Zeit der Geheimnisse*** é unha miniserie de televisión alemá de 2019. Está protagonizado por Corinna Harfouch, Christiane Paul e Svenja Jung. A trama xira arredor dunha reunión de Nadal de tres xeracións dunha familia, onde os segredos revelados fan que a reunión se esfarele.

Estreouse o 20 de novembro de 2019 a través de Netflix.

## Personaxes 
* Corinna Harfouch como Eva
* Christiane Paul como Sonja
* Svenja Jung como Vivi
* Leonie Benesch como Lara
* Hans-Uwe Bauer como Olaf
* Dennis Herrmann como Moritz

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
*
Fuller House

***Fuller House*** é unha serie de televisión estadounidense creada por Jeff Franklin que se emitiu dende 2016 a 2020. Estreouse a través de Netflix como unha secuela da serie de televisión *Full House* (1987–1995). A historia céntrase na vida de D.J. Tanner-Fuller, unha veterinaria e nai viúva de tres fillos, cuxa irmá Stephanie e mellor amiga Kimmy, vive no fogar familiar dos Tanners en San Francisco, California. A maioría do elenco da serie orixinal retomou o seu papel en *Fuller House*, ora como membros regulares do elenco ora como convidados especiais, agás de Mary-Kate Olsen e Ashley Olsen.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
Pokémon the Movie: Secrets of the Jungle

é un filme xaponés de 2020 dirixido por Tetsuo Yajima. Baséase na franquía *Pokémon* de Satoshi Tajiri e foi producido por OLM. É o vixésimo terceiro filme no universo *Pokémon*, abranguendo a Xeración VIII dos videoxogos. O filme regresa ao estilo artístico 2D tradicional, no canto da animación CGI usada en *Mewtwo Strikes Back: Evolution*. Conta coas aparición dos Pokémon míticos da Xeración VIII como Zarude e o Celebi brillante.

No Xapón, o filme estreouse o 25 de decembro de 2020 a través de Toho. A data orixinal de estrea, o 10 de xullo de 2020, foi adiada por mor da pandemia da COVID-19 no Xapón. O filme estreouse internacionalmente (agás no Xapón, Corea e a China) a través de Netflix o 8 de outubro de 2021.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Pokémon: The First Movie*
### Ligazóns externas 
*
The Big Family Cooking Showdown

***The Big Family Cooking Showdown***, a miúdo coñecido como *Cooking Showdown* ou *BFCS*, é un programa de televisión británico da BBC en formato de competición de cociña. A primeira temapada estivo presentada por Nadiya Hussain e Zoe Ball. Cada semana, dous equipos de tres persoas (membros dunha mesma familia) compiten en tres retos, xulgados por Giorgio Locatelli e Rosemary Shrager. Os gañadores destas probas clasifícanse nas semifinais, que constan de tres episodios. Os gañadores das semifinais progresan até o episodio final onde se escolle a familia gañadora. *The Big Family Cooking Showdown* estreouse en BBC Two o 15 de agosto de 2017.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web 
*
The Motive (serie de televisión)

***The Motive*** (en ) é unha miniserie documental israelí de 2020 creada por Tali Shemesh e Asaf Sudri. Componse de catro episodios que exploran os eventos dos asasinatos de catro membros dunha familia a mans do fillo máis novo de catorce anos ocorridos no ano 1986 en Xerusalén. A serie inclúe as reconstrucións dos eventos reais con actores. Estreouse en Israel a través da canle Yes Docu en decembro de 2020, e en Netflix o 28 de outubro de 2021.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
*
W lesie dziś nie zaśnie nikt 2

***W lesie dziś nie zaśnie nikt 2*** é un filme polaco de terror de 2021 dirixido por Bartosz Kowalski. O filme é unha continuación da primeira parte, *W lesie dziś nie zaśnie nikt*, estreada en 2020.

O filme estreouse o 27 de outubro de 2021 a través de Netflix.

## Sinopse 
O personaxe principal da secuela é Adaś (Mateusz Więcławek), un policía novo, solitario e infeliz dunha pequena aldea de Podlasiu. Ignorado polos seus colegas e pola fermosa Wanessa, o tímido policía busca o seu lugar no mundo. Ademais, tamén coñeceremos o destino de Zosia (Julia Wieniawa).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Carmen Jérez Rodríguez

**Carmen Jérez Rodríguez**, nada en Fervenza (Santa Mariña do Monte, O Barco de Valdeorras) e finada en Ponferrada en maio de 1947, foi unha enlace da guerrilla antifranquista galega.

## Traxectoria 
Pertencía a unha familia marcada pola represión. Era leiteira e baixaba ao Barco a vender o produto. En 1944 estivo presa en Ourense por colaborar coa guerrilla, despois do combate de Fervenza onde resultou morto o fuxido Manuel Rodríguez Rodríguez. Era compañeira de Abelardo Macías **Liebre**, guerrilleiro berciano da Federación de Guerrillas de León-Galicia. O 25 de xullo de 1946 foi detida pola Brigada de Servizos Especiais da Garda Civil en Fervenza e, logo de dous meses de interrogatorios no cuartel da Rúa, foi trasladada a Ponferrada. Foi violada en diferentes ocasións polos gardas e torturada. En maio de 1947 apareceu o seu cadáver en avanzado estado de xestación, froito das reiteradas violacións sufridas durante o seu cativerio, nunha gabia de Montearenas, preto de Ponferrada, nun lugar onde foran executados e sepultados moitos republicanos.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Carmen Jérez Rodríguez, en Historia das nosas mulleres ourensás.
* 20pxCarmen Jérez Rodríguez, enlace violada e asasinada de Fervenza (O Barco de Valdeorras)
Bridesmaids (filme de 2011)

***Bridesmaids*** é un filme estadounidense de 2011 dirixido por Paul Feig, escrito por Annie Mumolo e Kristen Wiig e producido por Judd Apatow, Barry Mendel e Clayton Townsend. O argumento céntrase en Annie (Wiig), que sofre unha serie de desafortunados sucesos logo de que lle pidan ser a dama de honra da súa mellor amiga, Lillian, intepretada por Maya Rudolph. Rose Byrne, Melissa McCarthy, Ellie Kemper e Wendi McLendon-Covey interpretan ás outras damas de honra de Lillian, e no filme tamén aparecen Chris O'Dowd, Rebel Wilson, Matt Lucas, Michael Hitchcock, Jon Hamm, Franklyn Ajaye e Jill Clayburgh nos papeis secundarios.

## Personaxes 
* Kristen Wiig como Annie Walker
* Maya Rudolph como Lillian Donovan
* Rose Byrne como Helen Harris III
* Melissa McCarthy como Megan Price
* Wendi McLendon-Covey como Rita
* Ellie Kemper como Becca
* Chris O'Dowd como Oficial Nathan Rhodes
* Jill Clayburgh como Judy Walker 
* Matt Lucas como Gil
* Rebel Wilson como Brynn
* Michael Hitchcock como Don
* Tim Heidecker como Douglas "Doug/Dougie" Price
* Ben Falcone como Air Marshall Jon
* Dana Powell como Flight Attendant Claire
* Mitch Silpa como Flight Attendant Steve
* Terry Crews como Rodney
* Jillian Bell como Girl at Shower
* Franklyn Ajaye como pai de Lillian
* Matt Bennett como fillastro de Helen

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
Linguas polinesias

As **linguas polinesias** son un grupo xenealóxico de linguas que forman parte da rama oceánica da familia de linguas austronesias. Existen 38 linguas polinesias, as cales representa o 7% das 522 linguas oceánicas que existen, e o 3% das linguas austronesias. Mentres que a metade delas son faladas na rexión xeográfica da Polinesia (o triángulo polinésico), a outra metade, coñecidas como polinesias periféricas, son faladas noutras partes do Pacífico, dende Micronesia aos atois de Papúa-Nova Guinea, pasando polas Illas Salomón ou Vanuatu. As linguas polinesias máis importantes segundo o número de falantes son o tahitiano, o samoano, o tongano, o maorí e o hawaiano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* Irwin, Geoffrey (1992). *The Prehistoric Exploration and Colonisation of the Pacific*. Cambridge: Cambridge University Press.
* Krupa V. (1975–1982). *Polynesian Languages*, Routledge and Kegan Paul
* Lynch, J. (1998). *Pacific Languages: an Introduction*. University of Hawai'i Press.
* Lynch, John, Malcolm Ross & Terry Crowley (2002). *The Oceanic languages*. Richmond, Surrey: Curzon Press.
* Marck, Jeff (2000), *Topics in Polynesian languages and culture history*. Canberra: Pacific Linguistics.
*Silva, Diego B (2019). *Language policy in Oceania*. Alfa, Rev. Linguíst 63 (2).
Linguas bantoides

As **linguas bantoides** son unha rama importante da familia benue–congo. Componse das linguas bantoides setentrionais e das linguas bantoides meridionais, unha división que tamén inclúe as linguas bantús, as cales constitúen a inmensa maioría da rama e polas cales recibe o seu nome este grupo.

## Historia 
O termo "bantoide" foi empregado por vez primeira por Krause en 1895 para referirse ás linguas que amosaban semellanzas no seu vocabulario co bantú. Joseph Greenberg, na súa obra de 1963 *The Languages of Africa*, definiu bantoide como o grupo ao que pertencían as linguas bantús xunto cos seus parentes máis achegados, sendo este uso do termo o que se segue a empregar no presente. Porén, segundo Roger Blench, as linguas bantoides poderían non formar un grupo coherente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Kirill Babaev, Reconstructing Bantoid Pronouns 
* Journal of West African Languages: Bantoid languages
Nacionalismo igbo

[miniatura|A bandeira de [Biafra (1967-70), ás veces asociada co nacionalismo igbo moderno.]]
O **nacionalismo igbo** ou **nacionalismo ibo** é un movemento político igbo baseado no nacionalismo cultural e étnico e desenvolvido no sueste de Nixeria. Aínda que o termo é definido como a procura dos igbo da autodeterminación, tamén pode referirse ó movemento pola preservación e rexurdimento da cultura igbo, ou mesmo ao desenvolvemento de Igbolandia derivado da filosofía *Aku luo uno*, que quere dicir "a riqueza constrúe o fogar".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Biafra
Nacionalismo indio

[dereita|miniatura|250px|A [bandeira da India é empregada a miúdo como símbolo do nacionalismo indio.]]
O **nacionalismo indio** desenvolveuse como concepto durante o movemento de independencia indio que fixo campaña para a independencia do goberno británico. O nacionalismo indio é un exemplo de nacionalismo territorial, que é inclusivo para tódolos pobos da India malia a súa diversidade étnica, lingüística e relixiosa. Continúa a influenciar fortemente a política da India e reflicte unha oposición ás vertentes sectarias do nacionalismo hindú e musulmán.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Nacionalismo iraniano

[miniatura|250px|[Bandeira de Irán.]]

O **nacionalismo iraniano** (en ; *Melli Garayi-e Irâni*, e en , *Netewe Perwerî-ye îranî*) é un movemento político nacionalista que defende os intereses dos pobos de Irán. O nacionalismo iraniano componse de movementos sociais e políticos motivados pola defensa da cultura iraniana, das linguas iranianas e da historia do país, así como por un sentido de orgullo de Irán. Aínda que a conciencia nacional en Irán pode remontarse séculos, o nacionalismo foi un determinante predominante das actitudes iranianas principalmente dende o século XX. O nacionalismo iraniano moderno medrou durante a revolución constitucional. Alí comezou unha atmosfera refrescante de unidade e sentimentos patrióticos iranianos durante a era constitucional.

Durante a dinastía Pahlavi (1925–1979), o nacionalismo iraniano experimentou un rexurdimento por mor do reforzo do sentimento patriótico por parte do goberno de Pahlavi. Despois da Revolución iraniana, houbo un rexurdimento do nacionalismo dentro da República Islámica de Irán a raíz das protestas estudantís de xullo de 1999, e das políticas autocráticas levadas a cabo polo goberno.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Nacionalismo iraquí

[dereita|miniatura|O León de Babilonia nun anaco da [Porta de Ishtar. O León de Babilonia permaneceu como un símbolo prominente de cultura iraquí.]]
O **nacionalismo iraquí** é un movemento político nacionalista que defende os intereses dos pobos de Iraq, incluíndo os diferentes grupos etno-relixiosos como os árabes, os kurdos, os turcománs, os asirios, os caldeos, os iézidis, os mandeos, os shabaks, os kawliya, os dom e os iarsans, entre outros. O nacionalismo iraquí implica o recoñecemento dunha identidade iraquí herdeira da antiga Mesopotamia, incluíndo as súas civilizacións de Sumeria, Acadia, Babilonia e Asiria. O nacionalismo iraquí influenciou o movemento de Iraq pola independencia da ocupación otomá e británico. O nacionalismo iraquí foi un importante factor na revolución de 1920 contra a ocupación británica, e a revolución de 1958 contra a monarquía haxemita instaurada polos británicos.

Existen dúas variantes do nacionalismo iraquí. A primeira considera a nación iraquí como aquela que agrupa a árabes, turcománs, asirios e kurdos, todos os cales cunha herdanza cultural mesopotámica; esta visión foi promovida por Abd al-Karim Qasim, quen tiña unha ascendencia árabe e kurda. A segunda variante é un nacionalismo dual que combina o nacionalismo iraquí e o nacionalismo árabe, sendo unha forma máis ampla de nacionalismo étnico que promove o nacionalismo iraquí e o conecta cos asuntos que importan aos árabes no seu conxunto. Saddam Hussein cría que o recoñecemento das orixes mesopotámicas e a herdanza dos árabes iraquís eran complementarias co nacionalismo árabe.

## Símbolos 

Ficheiro:Flag of Iraq (1921–1959).svg|A bandeira de Iraq dende 1924 até 1959. Emprega as cores da familia real haxemita (que tamén se converterían nas cores do panarabismo), e as dúas estrelas simbolizan os dous principais grupos étnicos de Iraq, os árabes e os kurdos.
Ficheiro:Flag of Iraq 1959-1963.svg|A bandeira de Iraq dende 1959 até 1963, amosa unha identidade unificada coas cores do panarabismo (negro, verde, vermello, branco), as cores kurdas (verde, vermello, branco e amarelo), cun sol amarelo kurdo e o antigo símbolo asirio-babilónico da estrela de Ishtar en vermello por detrás do Sol.
Ficheiro:Flag of Iraq, 1991-2004.svg|A bandeira de Iraq dende 1991 até 2004 é a bandeira usada durante o réximo ba'athista de Saddam Hussein, o cal confluía co nacionalismo árabe.
Ficheiro:Flag of Iraq.svg|Bandeira actual de Iraq.

## Notas
Antonio Rueda Muñiz

**Antonio Rueda Muñiz**, nado en Asturias en 1901 e finado en San Fernando (provincia de Cádiz) o 27 de xullo de 1983, foi un enxeñeiro agrícola español.

## Traxectoria 
Fillo de Domingo Rueda Mesanza e Oliva Muñiz González. Estudou na Escola Especial de Enxeñeiros Agrónomos de Madrid, rematando en 1931. Ingresou no corpo de enxeñeiros agrícolas do Estado en 1933 e foi destinado á sección agronómica de Xaén, e en xaneiro do ano seguinte ao Instituto de Reforma Agraria. En xullo de 1936 era xefe do servizo provincial de Agricultura de Xaén. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado, polo goberno da República, Delegado do Ministerio de Agricultura para a presidencia da Xunta provincial de expropiación de propiedades rústicas da provincia de Xaén. Partidario da entrega das propiedades ás sociedades de campesiños legalmente autorizadas, colaborou coas colectividades rurais. Continuou como xefe do servizo provincial de Agricultura até 1939. Foi investigado ao rematar a guerra. 

Foi presidente do Xerez Club Deportivo de 1949 a 1951. Foi enxeñeiro delegado do Servizo de Colonización de Pontevedra nos anos cincuenta e foi nomeado enxeñeiro xefe da Xefatura Agronómica de Pontevedra en febreiro de 1959. Foi Delegado provincial de Pontevedra do Ministerio de Agricultura. Foi fundador e primeiro presidente do grupo filatélico de Pontevedra.

## Recoñecementos 
Encomenda ao Mérito Agrícola, 1962.

## Vida persoal 
Casou con María de los Dolores Crespo Torres e foi pai de Cayetana, Jesús, Domingo, María Victoria, María José, Paloma e José Antonio Rueda Crespo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha no PARES
Eugenio González de Haz

:*Non confundir con Eugenio González de Haz y Vizcaíno* (fillo deste) ou Eugenio González de Haz y Díaz-Castroverde (neto deste).
 
**Eugenio González de Haz**, nado en Vigo o 28 de maio de 1904 e finado o 1 de febreiro de 1999, foi un empresario da radio e o cinema galego.

## Traxectoria 
Fillo de Eugenio e Carmen, quedou orfo de nai cando tiña uns meses de idade. Criouno a súa madriña, Joaquina Quiroga. Estudou no Colexio Cluny e no Colexio do Pilar. En 1939 mercou a Santiago Montenegro e Emilio Torrado a emisora EAJ 48 Radio Vigo. Ese mesmo ano casou con Pepita Vizcaíno Coloma. Durante un tempo foi propietario tamén do *Diario de Pontevedra* e do semanario deportivo *Meta*. En setembro de 1957 Radio Vigo integrouse na Cadena SER. En 1973 cedeu a dirección da emisora ao seu fillo Eugenio González de Haz y Vizcaíno.

## Recoñecementos 
* Medalla de Ouro de Vigo.
* Medalla de Prata de Vigo.
* O Concello dedicoulle os Xardins diante da Comandancia de Marina na zona do Areal de Vigo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Eugenio González de Haz y Vizcaíno (fillo deste)
* Eugenio González de Haz y Díaz-Castroverde (neto deste)
### Ligazóns externas 
* Mauleón, Amalia (25/4/2014). "Ochenta años hablando de Vigo" *Faro de Vigo* .
* Mosquera, Javier (18/11/2012). "Eugenio González de Haz Vigo, 1904-1999" *Faro de Vigo* .
Fran Nogueira

**Franciso José Nogueira Maneiro**, coñecido como **Fran Nogueira**, nado en Ferrol o 4 de agosto de 1972, é un exfutbolista galego, que xogaba de dianteiro.

## Traxectoria 
Formouse na canteira do Racing de Ferrol e debutou co primeiro equipo na Terceira División na tempada 1990/91. Xogou tamén dous partidos da Copa do Rei contra o Lugo, marcando dous goles no primeiro deles no antigo estadio Manuel Rivera, que contribuíron á clasificación do equipo verde para a seguinte rolda. Ao ano seguinte logrou o ascenso á Segunda División B, e as súas boas actuacións chamaron a atención do Celta de Vigo, que o incorporou en 1992 ao seu filial, o Celta Turista, que militaba tamén na Segunda B.

Tras dúas tempadas en Vigo, nas que chegou a debutar co primeiro equipo celeste nun partido da Copa do Rei contra o Gramenet, da man do adestrador Txetxu Rojo, regresou en 1994 a Ferrol, para vestir de novo a camiseta do Racing, adestrado por Luis Rodríguez Vaz. Disputou 65 encontros durante os seguintes dous anos no equipo de Luis César, e marcou 18 goles.

A partir de 2003 pasou por varios equipos da xeografía española (Ciudad de Murcia, Logroñés, Mirandés e Cartagena), antes de regresar a Galicia en xaneiro de 2005, fichando polo Ourense. Na tempada 2005/06 xogou co Cerceda na Terceira División, colgando as botas ao remate da campaña.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en BDFutbol .
Campo de plumas

***Campo de plumas. Poemas LGBT+ para a mocidade dende a Antigüidade ata hoxe*** é un libro de poemas traducido ao galego por Jesús Castro Yáñez e publicado por Sushi Books, selo editorial de Rinoceronte Editora no ano 2021.

## Sinopse 
Nesta obra poética, Jesús Castro fai unha recompilación e unha escolma de poemas que falan de diversas identidades e orientacións sexuais ao longo da historia. Dende a Antigüidade até os nosos días, pódense atopar poemas de Safo, Catulo, Abu Nuwas, Sor Juana Inés de la Cruz, Wu Tsao, Walt Whitman, Emily Dickinson, Konstantinos Kavafis, Renée Vivien, Federico García Lorca, Hilda Doolitle, Sandro Penna, Elizabeth Bishop, Gloria Fuertes, Jack Spicer, June Jordan, Pat Parker, Manuel Ramos Otero, Néstor Perlongher, Maria Mercè Marçal, Jesse Darling, Alex Dimitrov e Mary Jean Chan.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do libro na páxina de Sushi Books
Linguas mandés

As **linguas mandés** son un grupo de linguas faladas en varios países do oeste de África polos pobos mandés, entre as cales se inclúen o maninka, o mandinga, o soninke, o bambara, o kpelle, o diula, o bozo, o mende, o susu e o vai. Existen arredor de "60 a 75 linguas faladas por entre 30 e 40 millóns de persoas," principalmente en Burkina Faso, Malí, o Senegal, Gambia, Guinea, Guinea-Bissau, Serra Leoa, Liberia e Costa do Marfil, así como no noroeste de Nixeria e norte de Benín.

As linguas mandés amosan semellanzas léxicas coa familia de linguas atlántico-congolesas, e as dúas están clasificadas dentro da familia níxer-congo dende a década de 1950. Porén, as linguas mandés carecen da morfoloxía de clase substantiva que é o trazo identificativo principal das linguas atlántico-congolesas. Sen a axuda desta función, unha demostración da validez do grupo níxer-Congo requirirá reconstruír tanto o protomandé como o protoníxer-congo. Ata que se faga ese traballo, os lingüistas decidiron cada vez máis tratar a familia mandé e a atlántico-congolesa como familias lingüísticas independentes.

miniatura|250px|As linguas mandés sinaladas en laranxa claro.

## Notas
Virxilio Rodríguez Vázquez

**Virxilio Rodríguez Vázquez**, nado en Vigo o 13 de xaneiro de 1978, é un profesor e escritor galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito pola Universidade de Vigo, a súa tese de doutoramento (2008) foi *Responsabilidad penal en el ejercicio de actividade médico-sanitarias*. É Profesor na Facultade de Dereito da Universidade de Vigo. Investiga nas liñas de investigación no Dereito Penal: Protección penal dos recursos hídricos, Delitos contra o medio ambiente e os recursos de flora e fauna, Dereito penal médico.

Participou en diferentes proxectos de investigación e realizou estadías de investigación no Abteilung für Arzt und Arztneimittelrecht (Zentrum für Medizinrecht) da Universidade de Göttingen, no Centro de Dereito Biomédico da Universidade de Coímbra, no Centre for Ethics, Law and Society da Universidade de Cardiff, na Facultade de Dereito da Universidade de Buenos Aires (UBA) e na Universidade de Antioquía (UdeA) de Medellín. Foi profesor convidado nas Facultades de Dereito da Universidade de Buenos Aires, da Universidade de Coímbra, da Universidade de Bologna e de Parma.

É autor de artigos en revistas especializadas de Dereito e colaborador en diferentes libros colectivos do mesmo tema.

Foi Vicerreitor do campus de Ourense da Universidade de Vigo desde o 29 de abril de 2014 ata o 8 de xuño de 2018.

En 2021 resultou gañador do Premio Xosé Neira Vilas de Novela Curta coa obra *Off the record.*  O xurado destacou a pulcritude da historia que avanza imparable ata un sorprendente final.

## Obras 
* *Responsabilidad penal en el ejercicio de actividades médico-sanitarias. Criterios para delimitar la responsabilidad penal en supuestos de intervención conjunta de los profesionales sanitarios* (2012). Marcial Pons Ediciones Jurídicas Y Sociales, S.A. ISBN 9788497688925.

* *Fóra de rexistro*. Edicións Embora, 2023.
## Premios 
* Premio Xosé Neira Vilas de Novela Curta, por *Off the record.*
## Notas
Wu Tsao

**Wu Zao** (chinés tradicional: 吳藻; chinés simplificado: 吴藻; *pinyin*: *Wú Zǎo*; Wade-Giles: *Wu2 Tsao3*), nada en 1799 e finada en 1862, foi unha poeta chinesa. Tamén se coñece como **Wu Pinxiang** (吳苹香) e **Yucenzi** (玉岑子).

## Traxectoria 
Filla dun comerciante, naceu na vila de Renhe (hoxe en día a cidade de Hangzhou) na provincia de Zhejiang. Casou cun mercador Wu escribiu unha ópera zaju chamada *Yinjiu du Sao*, Publicáronse dúas coleccións das súas obras: *Hualian ci* e *Xiangnan xuebei ci* e foi estudante do poeta Chen Wenshu. Está considera unha das poetas lésbicas máis grandes de todos os tempos.

Foi unha das poucas mulleres poetas que a comezos do século XIX escribiu sobre a novela *O soño da cámara vermella*. Wu converteuse ao budismo nos seus últimos anos de vida.

## Tradución ao galego 
Algúns dos seus poemas foron traducidos ao galego por Jesús Castro Yáñez na súa obra recompilatoria *Campo de plumas*, concretamente "Para a cortesá Ch'ing Lin", "Flores á beira do camiño e polo prado" e "Chuvia inclemente". A tradución dos poemas de Wu Tsao fíxose dende as versión en inglés de Kenneth Rexroth e Ling Chung.

## Notas
González de Haz

Os apelidos **González de Haz** poden referirse, entre outros, aos seguintes empresarios dos medios de comunicación vigueses:
* **Eugenio González de Haz** (Vigo 1904-1999), propietario de Radio Vigo desde 1939. Pai do seguinte e avó do último.
* **Eugenio González de Haz y Vizcaíno** (Madrid 1941), presidente do Grupo Radio Vigo. Fillo do anterior e pai do seguinte.
* **Eugenio González de Haz y Díaz-Castroverde** (Vigo 1969), director xeral de Radio Vigo. Neto do primeiro e fillo do segundo.
Linguas cuxitas

As **linguas cuxitas** son unha póla da familia de linguas afroasiáticas. Son faladas principalmente no Corno de África, mais tamén existen minorías que falan linguas cuxitas máis ao norte, en Exipto e o Sudán, e máis ao sur en Kenya e Tanzania. No ano 2012, as linguas cuxitas con máis dun millón de falantes eran o oromo, o somalí, o bexa, o afar, o hadiyya, o kambaata, o saho e o sidamo.

## Status oficial 
No 2021, as linguas cuxitas con maior número total de falantes son o oromo (37 millóns), o somalí (22 millóns), o bexa (3,2 millóns), o sidamo (3 millóns), e o afar (2 millóns).

O oromo é unha das linguas oficiais de Etiopía e é tamén a lingua habitual de varios dos estados do sistema federal etíope, incluíndo os estados rexionais de Oromia, Harari e Dire Dawa, así a Zona de Oromia dentro da Rexión de Amhara.

O somalí é a primeira das dúas linguas oficias de Somalia e a terceira das linguas oficiais da autodeclarada república de Somalilandia. Tamén é lingua de ensino en Djibuti, e lingua habitual da Rexión de Somali en Etiopía. A constitución de Eritrea tamén recoñece a igualdade de todas as linguas nativas faladas. Ademais, o afar é lingua no ensino en Djibuti, e lingua habitual na Rexión de Afar, en Etiopía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ethnologue on the Cushitic branch
* 
* 
* Bender, Marvin Lionel. 1975. Omotic: a new Afroasiatic language family. Southern Illinois University Museum series, number 3.
* Bender, M. Lionel. 1986. A possible Cushomotic isomorph. Afrikanistische Arbeitspapiere 6:149–155.
* 
* 
* 
* Fleming, Harold C. 1974. Omotic as an Afroasiatic family. In: Proceedings of the 5th annual conference on African linguistics (ed. by William Leben), p 81-94. African Studies Center & Department of Linguistics, UCLA.
* 
* 
* Kießling, Roland & Maarten Mous. 2003. *The Lexical Reconstruction of West-Rift Southern Cushitic.* Cushitic Language Studies Volume 21
* 
* Lamberti, Marcello. 1991. Cushitic and its classification. Anthropos 86(4/6):552-561.
* 
* Newman, Paul. 1980. The Classification of Chadic within Afroasiatic. Universitaire Pers.
* 
*  
* 
* 
* Zaborski, Andrzej. 1986. Can Omotic be reclassified as West Cushitic? In Gideon Goldenberg, ed., Ethiopian Studies: Proceedings of the 6th International Conference, pp.&nbsp;525–530. Rotterdam: Balkema.
* Reconstructing Proto-Afroasiatic (Proto-Afrasian): Vowels, Tone, Consonants, and Vocabulary (1995) Christopher Ehret
Copa do Rei de fútbol 1908

miniatura|dereita|Imaxe da final.

A **Copa do Rei de 1908** foi a sexta edición da competición. Disputouse en abril de 1908 en Madrid baixo a organización do Madrid Football Club, que se proclamou campión ao vencer ao Vigo FC, encadeando así o seu cuarto título consecutivo, marca que só foi igualada polo Athletic Club 25 anos despois, e polo FC Barcelona en 2018.
## Equipos participantes 
A edición da Copa de 1908 estivo marcada pola polémica da edición anterior. O Athletic Club bilbaíno, molesto pola actitude do público madrileño en determinados partidos do anterior torneo, negouse a participar no campionato de 1908, faltando así á cita copeira por primeira vez na súa historia. O resto de clubs de España tamén declinaron a invitación para acudir a Madrid, como o campión catalán, o X Sporting Club, argumentando sobre todo os custos económicos dos desprazamentos á capital. No momento da inscrición, só se apuntaran ao torneo dous equipos: o campión de Galicia, o Vigo Foot-Ball Club, e o campión da comarca Centro e organizador do torneo, o Madrid Foot-Ball Club. Así, a competición da Copa limitouse a un só enfrontamento entre os vigueses e os defensores do título, os madrileños.

## Final 
O 12 de abril de 1908 disputouse o único partido da Copa de 1908 nun estadio de O'Donnell, onde o Madrid FC disputaba os seus partidos como local, totalmente enlamado. O Madrid xogou reforzado con dous futbolistas do Pontevedra Sporting Club, Edmundo Nóvoa e Cipriano Prada. O resultado do encontro foi un triunfo por 2-1 do Madrid con goles de Neyra e Revuelto. O gol galego foi obra de Posada.

|}

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Nacionalismo italiano

[dereita|miniatura|[Bandeira de Italia.]]
[miniatura|O [Altare della Patria en Roma.]]
O **nacionalismo italiano** é un movemento que cre que os italianos son unha nación cunha única identidade homoxénea, e polo tanto busca promover a unidade cultural de Italia como país. Dende unha perspectiva nacionalista italiana, a "italianidade" é definido como a afirmación da ascendencia cultural dos latinos, unha tribo itálica  da Antigüidade, orixinaria de Lacio, que se converteu na dominante na Península Itálica e en gran parte de Europa. Debido a isto, o nacionalismo italiano tamén se adheriu historicamente a teorías imperialistas. A versión romántica desta ideoloxía é coñecida como patriotismo italiano, mentres que a versión radical é coñecida como fascismo italiano.

A miúdo, considérase que a orixe do nacionalismo italiano está no Renacemento, mais soamente xorde como forza política na década de 1830 baixo o liderado de Giuseppe Mazzini. Serviu de causa para o *Risorgimento* nas décadas de 1860 e 1870. O nacionalismo italiano fíxose forte de novo durante a primeira guerra mundial coas reclamacións irredentistas a Austria-Hungría, e tamén durante a era do fascismo italiano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Barbour, Stephen e Cathie Carmichael, eds. (2000). *Language and Nationalism in Europe* (Oxford UP) chapter 8.
* Cunsolo, Ronald S. "Italian nationalism in historical perspective." *History of European Ideas* 16.4-6 (1993): 759-766.
* Cunsolo, Ronald S. *Italian nationalism: from its origins to World War II* (Krieger Pub Co, 1990).
* Cunsolo, Ronald S. "Italian Emigration and Its Effect on the Rise of Nationalism." *Italian Americana* 12.1 (1993): 62-72. in JSTOR
* Drake, Richard. "The Theory and Practice of Italian Nationalism, 1900-1906." *Journal of Modern History* (1981): 213-241. in JSTOR
* Marsella, Mauro. "Enrico Corradini's Italian nationalism: the ‘right wing’ of the fascist synthesis." *Journal of Political Ideologies* 9.2 (2004): 203-224.
* 
* Noether, Emiliana Pasca. *Seeds of Italian nationalism, 1700-1815* (Columbia University Press, 1951).
* Noether, Emiliana P. "The intellectual dimension of italian nationalism: An overview." *History of European Ideas* 16.4-6 (1993): 779-784.
* Patriarca, Silvana e Lucy Riall, eds., *The Risorgimento Revisited: Nationalism and Culture in Nineteenth-century Italy* (Palgrave Macmillan, 2011)
* Salvadori, Massimo. "Nationalism in Modern Italy-1915 and after." *Orbis-A Journal of World Affairs* 10.4 (1967): 1157-1175.
* Sluga, Glenda A. "The Risiera di San Sabba: Fascism, anti‐Fascism and Italian nationalism." *Journal of Modern Italian Studies* 1.3 (1996): 401-412.
* Tambini, Damian. *Nationalism in Italian politics: The stories of the Northern League, 1980-2000* (Routledge, 2012).