open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hispano Alemán

**Automóviles Hispano-Alemán S.A.** foi un fabricante español de automóbiles con sede en Madrid que estivo activo dende 1970 ata 1976. Realizou réplicas baixo licenza de coches deportivos alemáns e británicos.

## Historia da compañía 
Automóviles Hispano-Alemán S.A. fundouse polo distribuidor de BMW e Porsche en Madrid, Werner Bernhard Heiderich (1935-2008).

## Modelos 
* **Hispano Alemán Mallorca** (réplica do Lotus Seven)

Este vehículo xurdiu da iniciativa de Talleres Hispano-Alemán, de construír un bipraza sobre mecánica SEAT inspirándose no Lotus Seven Serie IV. Realizouse en dúas versións baseadas nas mecánicas máis potentes de SEAT naquel momento, o motor 1430 e o 1800 FU. Separadamente dos elementos mecánicos algunhas unidades tamén lucían os mesmos pilotos traseiros do SEAT 124. Neste vehículo podían viaxar dúas persoas, case sen equipaxe, gozando dunha velocidade máxima de 150&nbsp;km./h e unha aceleración suficiente para alcanzar os mil metros con saída parada en algo máis de 33 segundos.

* **Hispano Alemán Castilla** (versión lixeiramente redeseñada do Lotus Europa)
* **Hispano Alemán Vizcaya** (versión do Porsche 914 con carrozaría diferente deseñada por Pietro Frua)
Esta versión presentouse no salón de Xenebra de 1971, con mecánica do 914 pero para asegurar que o rendemento do vehículo correspondésese co aspecto dinámico do deseño o mecánico Antonio Santez modificouno incluíndo partes do Porsche Carrera 906 6, usando novos pistóns e bielas ata alcanzar os 2,4 litros, aumentando así a potencia ata os 225 CV. Tivo tal éxito que ata a matriz de Porsche interesouse no vehículo contactando con Heiderich para unha serie de vehículos. Ao decatarse do éxito Pietro Frua, o deseñador da nova carrozaría, quizais movido pola cobiza debido ao éxito obtido, reclamou a propiedade intelectual do deseño do coche así como dos dereitos de reprodución, malia que Heiderich foi quen o financiou, pagoulle o encargo ao deseñador italiano e era o dono do encargo, mentres que Frua era simplemente o provedor dese encargo.

Ben Heiderich facendo uso dos seus dereitos de propiedade sobre o vehículo conseguiu que un tribunal da capital suíza retivera o coche. Porén, malia que a xustiza sempre lle deu a razón a Heiderich, o tempo transcorrido en anos de preitos legais (ata 1976) fixo que o deseño envellecese prematuramente e non chegase a ser producido en serie.

* **Hispano Alemán Valencia**
* Réplica do BMW 328

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía
* Harald H. Linz, Halwart Schrader: *Die große Automobil-Enzyklopädie.* BLV, München 1986, ISBN 3-405-12974-5

### Ligazóns externas 
* Historia da marca en Autopasión 1/18.
* Los origenes  Artigo sobre a historia dos modelos de Hispano Alemán
* Piel de Toro Artigo sobre o Hispano Alemán Castilla
* Pietro Frua (1913-1983) - Porsche 914/6 Hispano Alemán 1971 Páxina con fotos do Hispano Alemán Vizcaya (alemán).
José Cernadas Pérez

**José Cernadas Pérez**, nado en Santiago de Compostela o 29 de xaneiro de 1880 e finado en Madrid o 28 de xuño de 1971, foi un tipógrafo e sindicalista galego.

## Traxectoria 
A principios do século XX trasladouse a Madrid procedente de Ourense e ingresou na Agrupación Socialista de Madrid. Foi delegado dos tipógrafos de Ourense no X Congreso da UGT (1911). Foi presidente da Asociación General del Arte de Imprimir de Madrid (1919-1922) e da Federación Gráfica Española (1922). Vocal da Xunta Directiva da Fundación Cesáreo del Cerro en 1928. Representou á Agrupación Socialista de Ourense no XII Congreso del PSOE (1928). Foi xefe de talleres de *El Liberal* e *Heraldo de Madrid*. Presidente do Sindicato Provincial de Artes Gráficas da UGT de Madrid e membro da Delegación Provincial do Consello de Traballo. Próximo a Julián Besteiro. Foi vocal da Comisión Executiva de UGT (marzo de 1933 - xaneiro de 1934).

Detido ao finalizar a guerra civil, a súa causa foi sobresida e foi posto en liberdade aos vinte días. Volveu ser detido en marzo de 1941 acusado de ser cobrador do Comité Nacional do Socorro Vermello Internacional, sendo internado na prisión de Santa Engracia e posto en liberdade sen ser procesado. Ao se constituír a 2ª Comisión Executiva do PSOE no interior, Eduardo Villegas e José Castro propuxéronlle substituír a Claudina García Pérez como delegado da UGT no Comité da Alianza Nacional de Fuerzas Democráticas. Como integrante do mesmo foi detido o 22 de outubro de 1945 e condenado en Consello de Guerra celebrado en agosto de 1947 a dous anos de cárcere.
Rally Comarca da Ulloa de 2014

O **Rally Comarca da Ulloa de 2014** foi a 7º edición e a sexta rolda da tempada 2014 do Campionato de Galicia de Rally. Celebrouse entre o 9 e 10 de agosto.

## Clasificación final 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Selección de rugby de Ucraína

A **Selección de rugby de Ucraína** é o equipo que representa á Ucraína en rugby. Ucraína comezou a xogar internacionalmente ao rugby dende o ano 1991, debutando contra Xeorxia. Nunca conseguiu clasificarse á Copa do Mundo de Rugby. Ucraína participa na European Nations Cup.

## Historia 
Ucraína xogou o seu primeiro partido internacional contra  en 1991, perdendo o partido 15-19. Volveron xogar tres días despois, e Xeorxia volveu gañar 6-0. O seguinte ano Ucraína volveu xogar dous partidos contra Xeorxia e volveu perder os dous. O primeiro partido gañado por Ucraína foi no ano 1993 contra a Hungría, no que Ucraína gañou 41-3. Após o partido contra Hungría, gañou os seguintes partidos contra ,  e . A sorte remata en 1994, perdendo contra .

Ucraína xogou no European Nations Cup 2005-06, que lle podía servir para clasificarse a Copa do Mundo de Rugby 2007 en Francia. Ucraína quedou de última perdendo todos os partidos e descendeu á División 2A. Os tres últimos equipos xogaron unha 4 rolda para ver quen pasaba ao Mundial, Ucraína xogou contra Rusia dúas veces para determinar quen ía pasar. Ucraína perdeu os xogos 11-25 e 37-17.

## Resultados internacionais 
### En xeral 
### Copa do Mundo de Rugby 
* 1987 - Non existía
* 1991 - Non existía
* 1995 - Non entrou
* 1999 - Non se clasificou
* 2003 - Non se clasificou
* 2007 - Non se clasificou
* 2011 - Non se clasificou

## Xogadores destacábeis 
* Andriy Kovalenco
* Vitaly Orlov
Automóviles Niké

**Automóviles Niké** foi un fabricante español de automóbiles con sede en Barcelona de 1917 ata 1919.

## Historia da empresa 
Esta empresa foi fundada en 1917 por José Alejandro Riera en Barcelona, coa intención de producir automóbiles. Os seus produtos foron mostrados ao público en 1919 no Salón do Automóbil de Barcelona xunto a unha reprodución da Vitoria alada de Samotracia. A produción terminou ese mesmo ano tras 5 unidades fabricadas.

## Produto 
Foi deseñado por Antonia Riera Córdoba. O único modelo que se deseñou foi o 12/15 HP, unha denominación similar á que tiñan a maioría dos modelos doutras marcas. O motor era de deseño propio, cunha configuración de catro cilindros e 1´6 L de cubicaxe no prototipo, que foi ampliado posteriormente a 2 L, e tiña pistóns de aliaxe lixeira. Unhas características peculiares de deseño foron o parabrisas panorámico e a forma do capó, que ascendía desde a posición do condutor ata o radiador.

## Tapón de radiador 
O tapón que cubría a saída do radiador foi inspirado pola escultura anteriormente mencionada, a Vitoria de Samotracia, que representa á deusa grega Niké.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía
*Harald Linz und Halwart Schrader: Die Internationale Automobil-Enzyklopädie., United Soft Media Verlag GmbH, Múnic 2008, ISBN 978-3-8032-9876-8 
*Nick Georgano: The Beaulieu Encyclopedia of the Automobile, Volume 2 G–O. Fitzroy Dearborn Publishers, Chicago 2001, ISBN 1-57958-293-1 
*G. N. Georgano: The New Encyclopedia of Motorcars, 1885 to the Present. Dutton Verlag, Nova York 1982, ISBN 0-525-93254-2
Julie Newmar

**Julia Chalene Newmeyer**, nada o 16 de agosto de 1933 nos Ánxeles (California), é unha actriz, humorista e cantante estadounidense coñecida por numerosos papeis no teatro, o cinema e a televisión, ademais de como inventora de lencería e empresaria. Gañou un premio Tony polo seu papel de Katrin Sveg na produción de Broadway de 1958 de *The Marriage-Go-Round*, papel que repetiu na adaptación ao cinema en 1961. Na década de 1960 interpreteou a Catwoman durante dúas temporadas na serie de televisión *Batman* (1966–1967).

Newmar apareceu no videoclip de George Michael "Too Funky" (1992), e realizou un cameo como ela mesma no filme de 1995 *To Wong Foo, Thanks for Everything! Julie Newmar*. Os seus papeis de voz inclúen os filmes animados *Batman: Return of the Caped Crusaders* (2016) e *Batman vs. Two-Face* (2017), onde volveu interpretar a Catwoman cincuenta anos despois da serie orixinal.

A súa espléndida figura permitiulle erixirse como *Pin-up* e modelo de traxes de baño.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* 
* Julie Newmar at the University of Wisconsin's Actors Studio audio collection
Pio Taofinuʻu

**Pio Taofinuʻu**, nado en Falealupo (Samoa) o 8 de decembro de 1923 e finado en Apia o 19 de xaneiro de 2006, foi un eclesiástico samoano, cardeal e arcebispo latino.
## Traxectoria 
Pio Taofinuʻu naceu o 8 de decembro de 1923 en Falealupo, en Samoa Occidental. Estudou no seminario menor de Moatioa (Moamoa) e posteriormente ingresou na Sociedade de María, facendo o noviciado en Nova York. Tivo tamén unha grande influencia sobre o desenvolvemento e inculturización da cultura samoana na liturxia romana;

O papa Paulo VI creouno cardeal no consistorio do 5 de marzo de 1973, co título de Cardeal-Presbítero de Sant'Onofrio.

En 1982 fíxose unha reorganizacións das dioceses de Oceanía, e pasou a ser arcebispo metropolitano de Samoa-Apia.

Retirouse o 16 de novembro de 2002, e finou o 19 de xaneiro de 2006, aos 82 anos de idade.

## Obra 
* 
* 
* 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil biográfico no Servizo de Prensa da Santa Sé 
* Artigos en CardinalRating.com 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org 
* Perfil en The Cardinals of the Holy Roman Church
China Eastern Airlines

**China Eastern Airlines Corporation Limited** (chinés simplificado: 中国东方航空公司; chinés tradicional: 中國東方航空公司, coloquialmente coñecida como 东航/東航) é unha aeroliña baseada no China Eastern Airlines Building, nos sotos do aeroporto Internacional Hongqiao en Shanghai, China. É unha gran aeroliña chinesa que opera voos internacionais, domésticos e rexionais. Os seus principais centros de operacións son o aeroporto Internacional Pudong e o aeroporto Internacional Hongqiao, ámbolos dous en Shanghai, e ten centros secundarios no aeroporto Internacional de Kunming Changshui e no aeroporto Internacional Xianyang. China Eastern Airlines é a segunda aeroliña chinesa en número de pasaxeiros. A compañía e a súa subsidiaria Shanghai Airlines convertéronse no 14º membro da alianza SkyTeam o 21 de xuño de 2011. No ano 2012 China Eastern Airlines transportou 73,08 millóns de pasaxeiros cunha media de ocupación do 73%.

## Frota 

## Notas
Arquidiocese católica latina de Samoa-Apia

A **arquidiocese de Samoa-Apia** (en latín: *archidioecesis Samoa-Apiana*) é unha sé metropolitana da Igrexa Católica Latina. En 2010 tiña 42.500 bautizados sobre unha poboación total de 189.000 habitantes. O seu arcebispo actual é Alapati Lui Mataeliga.

## Territorio 
A arquidiocese abrangue o arquipélago do estado de Samoa.

A sé arcebispal é a cidade de Apia, onde está a Catedral da Inmaculada Concepción.

O territorio está dividido en 38 parroquias.

## Historia 
A evanxelización das illas de Samoa comezou en 1845 polos padres maristas.

O 20 de agosto de 1850 foi erixida a vigairía apostólica de Samoa, en territorios tomados da vigairía apostólica de Oceanía central.

O 4 de xaneiro de 1957 tomou o nome de *vigairía apostólica de Samoa e Tokelau*.

O 21 de xuño de 1966 coa bula papal *Prophetarum voces* do papa Paulo VI a vigairía apostólica foi elevada a diocese, e tomou o nome de *diocese de Apia*.

O 10 de agosto de 1974 a diocese mudou o seu nome polo de *diocese de Apia e Samoa e Tokelau*, e o 3 de decembro de 1975 mudouno novamente polo de *diocese de Samoa e Tokelau*.

O 10 de setembro de 1982 cedeu parte do seu territorio para a creación da diocese de Samoa-Pago Pago e ao mesmo tempo, coa bula *Maiorem para utilitatem* de Xoán Paulo II, a diocese foi elevada a arquidiocese metropolitana, e tomou o nome de *arquidiocese de Samoa-Apia e Tokelau*.

O 26 de xuño de 1992 a arquidiocese foi dividida, dando orixe á presente arquidiocese e á misión sui iuris de Tokelau.

## Episcopoloxio 
* Pierre-Jean Broyer (30 de marzo de 1896 - 29 de outubro de 1918, finado)
* Joseph Darnand (4 de agosto de 1919 - 23 de novembro de 1953, retirado)
* Jean Baptiste Dieter (16 de novembro de 1953 - 28 de xuño de 1955, finado)
* George Hamilton Pearce (29 de febreiro de 1956 - 22 de xuño de 1967, nomeado arcebispo de Suva)
* Pio Taofinuʻu (11 de xaneiro de 1968 - 16 de novembro de 2002, retirado)
* Alapati Lui Mataeliga (16 de novembro de 2002 - 25 de abril de 2023, finado)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org 
* Perfil en GCatholic.org
Southwest Airlines

**Southwest Airlines Co.** é unha gran aeroliña estadounidense e a maior low-cost do mundo. Ten a súa sede en Dallas, Texas e foi creada no ano 1967 adoptando o seu nome actual en 1971. A aeroliña tiña 44.831 empregados en decembro de 2013 e operaba máis de 3.400 voos diarios. En xuño de 2011 encargábase de transportar máis pasaxeiros en voos domésticos que calquera aeroliña estadounidense. En xullo de 2014 Southwest Airlines programara voos a 89 destinos en 41 estados, Porto Rico e outros países.

Southwest Airlines usou só avións Boeing 737, agás durante uns poucos anos nos 70 e 80, cando alugou un feixe de Boeing 727. En agosto de 2012 Southwest era a aeroliña con máis 737 do mundo, cuns 550 en servizo, cada un deles facendo unha media de 6 voos diarios. En maio de 2011 Southwest mercou AirTran Airways, agardando que a integración das aeroliñas se complete en decembro de 2014. O 1 de marzo de 2012 a compañía emitiu un certificado de operación único, converténdose tecnicamente nunha soa aeroliña.

## Frota 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da aeroliña
Pilar Jeremías Cela

**Pilar Jeremías Cela**, nada en Buenos Aires, é unha galeguista da Arxentina.

## Traxectoria 
[miniatura|300px|[Otero Pedrayo e os membros das Mocidades Galeguistas de Buenos Aires en 1959.]]
Foi unha das fundadoras das Mocedades Galeguistas en 1953. En 1956 participou no Primeiro Congreso da Emigración Galega realizado en Buenos Aires. A súa actividade está centrada na investigación folclórica, especialmente nos cantos de berce. En 1994 participou nos actos de homenaxe a Luís Seoane cunha conferencia en Oleiros. En 2002 retornou coa familia a Galicia e instalouse na Coruña.

Casou con José Martínez-Romero Gandos en 1967.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Luis Seoane. Nosotros y quienes ayudaron
Alapati Lui Mataeliga

**Alapati Lui Mataeliga**, nado en Sataua (Samoa) o 4 de xaneiro de 1953 foi un eclesiástico samoano, arcebispo metropolitano latino de Samoa-Apia.

## Biografía 
Foi ordenado sacerdote diocesano de Samoa e Tokelau o 5 de xullo de 1977 recibindo a consagración episcopal de mans do nuncio Patrick Coveney o 3 de xaneiro de 2003.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org
Munguía Industrial S.A.

**Munguía Industrial S.A.** foi un fabricante español de automóbiles con sede en Bilbao de 1962 ata 1966.

## Historia da compañía 
A compañía 'Munguía Industrial S.A . (Munisa)' comezou a produción de automóbiles en Bilbao en 1962, rematando a súa produción en 1966 logo de preto de 8.000 exemplares construídos.

## Vehículos 
Fíxose coa licenza do Goggomobil, un pequeno e exitoso vehículo alemán. Os vehículos tiñan un motor de dous cilindros de dous tempos na parte traseira. Ademais dos sedáns fabricaban outros estilos de carrozaría como un sedán estendido, un sedán simple equipado sen fiestras laterais traseiras para uso comercial, unha furgoneta e un familiar.

Varios vehículos desta marca están dispoñibles en varios museos de coches de España para visitar.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Harald H. Linz, Halwart Schrader: *Die große Automobil-Enzyklopädie.* BLV, München 1986, ISBN 3-405-12974-5
* Walter Zeichner: *Kleinwagen International*. Motorbuch-Verlag. Stuttgart 1999. ISBN 3-613-01959-0

### Ligazóns externas 
* Historia de Munisa con fotos
Eloísa Ares

**Eloísa Ares Otero** é unha galeguista da Arxentina.

## Traxectoria 
Integrouse nas Mocedades Galeguistas en 1954 e foi colaboradora do seu voceiro *Adiante* (1954-1956). Participou como actriz xunto a Ramón de Valenzuela e Mariví Villaverde na estrea da obra *O casamento do latoeiro* o 19 de novembro de 1960 no Centro Lucense de Buenos Aires.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Colias nastes

A ***Colias nastes*** é unha especie de insecto lepidóptero da familia Pieridae. Encóntrase no norte de Escandinavia, norte de Rusia (península de Taimyr, península de Yamal, Nova Zembla e norte dos Montes Urais), tamén en Groenlandia e Norteamérica ata as Montañas Rochosas.

## Subespecies 
Recoñécense as seguintes subespecies:
* *Colias nastes aliaska*
* *Colias nastes dezhnevi*
* *Colias nastes ferrisi*
* *Colias nastes moina*
* *Colias nastes nastes*
* *Colias nastes streckeri*

## Notas
Nacional Custals

**Nacional Custals** foi un fabricante español de automóbiles con sede en Barcelona de 1918 ata 1919.

## Historia da compañía 
Joaquín Custals fundou en 1918 en Barcelona a compañía despois de que fora despedido de Talleres Hereter, e comezou a produción de automóbiles. A falta de finanzación e a ausencia de pedidos fixo que Custals pechara a fábrica un ano despois, en 1919, logo de producir só uns poucos exemplares (5). A palabra *Nacional* na compañía indica que recibiron o apoio do goberno.

A compañía fabricou cyclecars que se asemellaban aos modelos que Custals coñecía do seu traballo en Talleres Hereter. Os vehículos tamén foron utilizados con éxito nas carreiras de automóbiles.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Harald Linz und Halwart Schrader: *Die Internationale Automobil-Enzyklopädie.*, United Soft Media Verlag GmbH, München 2008, ISBN 978-3-8032-9876-8
* Nick Georgano: *The Beaulieu Encyclopedia of the Automobile, Volume 2 G–O.* Fitzroy Dearborn Publishers, Chicago 2001, ISBN 1-57958-293-1 
* G. N. Georgano: *The New Encyclopedia of Motorcars, 1885 to the Present.* Dutton Verlag, Nova York 1982, ISBN 0-525-93254-2 
* G. N. Georgano: *Autos. Encyclopédie complète. 1885 à nos jours.* Courtille, 1975 

### Ligazóns externas 
*Tratado Sobre Automóviles. Tomo III. El Entorno Del Automóvil. José Font Mezquita, Juan F. Dols Ruiz
Nacional G

**Nacional G** foi un fabricante español de automóbiles con sede en Zaragoza de 1939 ata 1940. Tan só produciu dous automóbiles e dous chasis.

## Historia da compañía 
A compañía  *Técnico Industrial* de Zaragoza fundouse en 1939 baixo a dirección de Natalio Horcajo e Martín Gómez coa produción de automóbiles. En 1940 terminou a produción.

O único modelo fabricado tiña un motor de dous cilindros de dous tempos e 700 cc. O prototipo do motor era refrixerado por aire, pero os vehículos foron refrixerados por auga. A transmisión tiña tres marchas. Os vehículos tiñan un bastidor de tubo central e suspensión independente. Había un sedán de dúas portas e un convertible.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía
* Gimeno Valledor, Pablo, *El automóvil en España. Su historia y sus marcas*, Ed. Real Automóvil Club de España, 1993 ISBN 84-604-7935-8
* Harald Linz und Halwart Schrader: *Die Internationale Automobil-Enzyklopädie.*, United Soft Media Verlag GmbH, München 2008, ISBN 978-3-8032-9876-8 
* Nick Georgano: *The Beaulieu Encyclopedia of the Automobile, Volume 2 G–O.* Fitzroy Dearborn Publishers, Chicago 2001, ISBN 1-57958-293-1 
* G. N. Georgano: *The New Encyclopedia of Motorcars, 1885 to the Present.* Dutton Verlag, Nova York 1982, ISBN 0-525-93254-2 
* G. N. Georgano: *Autos. Encyclopédie complète. 1885 à nos jours.* Courtille, 1975 

### Ligazóns externas 
*Entrevista a Natalio Horcajo García, Técnico industrial e co-inventor do «Nacional G».
Automóviles Fernández y Aymerich

**Automóviles Fernández y Aymerich** (AFA) foi un fabricante español de automóbiles con sede en Barcelona de 1942 ata 1947.

## Historia da compañía 
A compañía creouse en 1942 baixo a dirección de Juan Aymerich Casanovas e Luis Fernández Roca. Jaime Morera Carreró foi o deseñador. En 1944, a compañía presentou o único prototipo existente na *Exposición Automovilista de Villaverde*, organizada pola Dirección General de Transportes. En 1947 púxose fin á produción. 
 
O único modelo baseado no Nacional Rubí, un microcoche tamén fabricado por Aymerich, era un coche pequeno de dúas prazas convertible, con dúas portas e con capota abatible. Posuía un motor de catro cilindros dianteiro, de 527 cc, cunha potencia de 13 cv, e acadaba unha velocidade máxima de 85&nbsp;km/h.

## Produción 
O plan era unha produción anual de 100 coches. A produción real foi menor, unha ou dúas unidades. A morte de Juan Aymerich en 1946 e a falta de axudas oficiais propiciaron o abandono deste prometedor proxecto.

Pódese ver un exemplar no Museo da Ciencia e da Técnica de Cataluña (mNACTEC), en Terrasa (Barcelona).

## Véxase tamén
### Bibliografía
* Harald Linz, Halwart Schrader: *Die Internationale Automobil-Enzyklopädie.* United Soft Media Verlag, München 2008, ISBN 978-3-8032-9876-8. 
* George Nick Georgano (Chefredakteur): *The Beaulieu Encyclopedia of the Automobile.* Volume 1: *A–F.* Fitzroy Dearborn Publishers, Chicago 2001, ISBN 1-57958-293-1. 
### Ligazóns externas 
* Autopasion18.com (con fotos)
Erwinia

***Erwinia*** é un xénero de bacterias da familia Enterobacteriaceae que contén importantes especies patóxenas de plantas. Recibe o seu nome polo fitobacteriólogo Erwin Frink Smith. Son bacterias gramnegativas, principalmente de forma bacilar, relacionadas con *Escherichia coli*, *Shigella*, *Salmonella* e *Yersinia*.

Moitas erwinias infectan plantas leñosas. Un membro ben coñecido do xénero é *E. amylovora*, que causa unha enfermidade necrótica nas maceiras, pereiras e outras rosáceas cultivadas. A especie *E. tracheiphila* causa enfermidades nas cucurbitáceas. Outras especies importantes, como *E. carotovora* (patóxena das patacas e cenorias, e chamada hoxe *Pectobacterium carotovorus*), estaban relacionadas de modo máis distante con *E. amylovora* e foron movidas aos xéneros *Brenneria*, *Dickeya*, *Pectobacterium* e outros.

## Especies 
As especies que quedan no xénero *Erwinia* son:
* *Erwinia amylovora*
* *Erwinia aphidicola*
* *Erwinia billingiae*
* *Erwinia mallotivora*
* *Erwinia papayae*
* *Erwinia persicina*
* *Erwinia psidii*
* *Erwinia pyrifoliae*
* *Erwinia rhapontici*
* *Erwinia toletana*
* *Erwinia tracheiphila*
* Candidatus&nbsp;*Erwinia dacicola*

## Notas
Bión de Esmirna

**Bión de Esmirna**, o último poeta pastoril grego cuxo nome coñecemos.
## Traxectoria 
Viviu a finais do século -II e é práctica habitual unilo ao poeta pastoril Mosco de Siracusa. Non sabemos practicamente nada da súa vida. Segundo o anónimo *Lamento por Bión* (atribuído a Mosco), viviu en Sicilia e morreu por envelenamento. Escribiu en hexámetros, en dórico literario, e conservamos dezasete fragmentos dos seus poemas (algúns dos cales poida que estean completos). A partir do Renacemento atribuíronlle o *Lamento por Adonis*, destinado quizais a ser recitado nun festival. O elemento pastoril na súa obra é escaso, pois a maior parte dos seus poemas son de tema amoroso, tratado con desenfado.
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Lista de Autores e Obras do Diccionario Griego-Español.
* Pierre Alexis Pierron: *Historia da literatura grega* (*Histoire de la littérature grecque*, 1850).
** Entrada de «Bión de Esmirna e Mosco de Siracusa» (*Bion et Moschus*).
*** Texto francés no sitio de Philippe Remacle (1944 - 2011).
* Sobre Bion de Esmirna e Mosco de Siracusa.
** Texto francés no sitio de Philippe Remacle.
* Poemas de Bión de Esmirna.
** Textos ingleses no sitio Theoi; ed. de 1912 de John Maxwell Edmonds (1875 - 1958) na Loeb Classical Library.
* Bion de Esmirna: *Idilios*.
** Texto francés no sitio de Ph. Remacle.
* Mosco de Siracusa: *Idilios*, IV: *Lamento pola morte de Bión* (*Επιταφιος Βιονος*).
** Texto español en *PDF*.
*** Texto grego no Proxecto Perseus; ed. de John Maxwell Edmonds (1875 - 1958). Empregando o rótulo activo "*load*", que se atopa na parte superior dereita, obtense axuda en inglés co vocabulario grego do texto.
* Bion de Esmirna no Proxecto Perseus.
* L´Année Philologique, a enciclopedia bibliográfica do mundo clásico que recolle todo o publicado cada ano (dispoñíbel en Rede e impreso
* *Suidas*, a enciclopedia bizantina do século XI on-line
Bión

**Bión** é o nome das seguintes persoas da antigüidade: 
* **Bión de Proconeso**, historiador grego.
* **Bión de Abdera**, matemático grego.
* **Bión de Soli**, escritor grego.
* **Bión de Esmirna**, poeta grego.
* **Bión (poeta tráxico)**, poeta tráxico grego.
* **Bión (retórica)**, retórico grego.
* **Bión de Borístenes**, filósofo escita de cultura grega.
* **Cecilio Bión**, escritor, probabelmente grego.
* **Bitón**, **Bión** segundo Eliano, escritor da Grecia helenística.
Adelina González Doval

**Adelina González Doval** é unha galeguista da Arxentina.

## Traxectoria 
Integróuse nas Mocedades Galeguistas en 1954 e foi membro do consello de redacción do seu voceiro *Adiante* (1954-1956).
Mosco de Siracusa

**Mosco de Siracusa** (en grego Μόσχος *Móskhos*), nado en Siracusa, Sicilia, no século -II, foi un poeta pastoril grego.
## Traxectoria 
Segundo Suídas, foi discípulo de Aristarco de Samotracia, e polo seu estilo e temática bucólica foi seguidor e imitador de Teócrito. Mosco floreceu en torno ao ano -150 (Teócrito morreu no -260). A Mosco evócao Ateneo, e Xoán Estobeo recórdao nos seus *Florilexios*, atribuíndolle tres curtos poemas de inspiración bucólica que se titulan igual que os de Teócrito, *Idilios*,.
Na *Antoloxía Palatina*, atribúese a Mosco de Siracusa o *Rogo de Amor*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Pierre Alexis Pierron: *Historia da literatura grega* (*Histoire de la littérature grecque*, 1850).
** Entrada de «Bión de Esmirna e Mosco de Siracusa» (*Bion et Moschus*).
*** Texto francés no sitio de Philippe Remacle (1944 - 2011).
* Sobre Bión de Esmirna e Mosco de Siracusa.
** Texto francés no sitio de Philippe Remacle.
* Textos de Mosco de Siracusa en Wikisource.
** En catalán.
** En italiano.
* Textos de Mosco de Siracusa en inglés no sitio Theoi; ed. de 1912 de John Maxwell Edmonds (1875 - 1958) na Loeb Classical Library.
* Mosco de Siracusa no Proxecto Perseus.
Huracán Motors

**Huracán Motors S.A.** foi un fabricante español de motocicletas e automóbiles con sede en Barcelona de 1955 ata 1965.

## Historia da compañía 
A compañía de Barcelona fundouse en 1956 e comezou coa produción de motocicletas. En 1958 comezaron tamén cos automóbiles. En 1965 terminou a produción.

## Vehículos 
### Motos 
As motocicletas montaban motores Hispano Villiers de 125 cc, 197 cc, 250 cc e 325 cc.

### Automóbiles 
O único modelo foi un microcoche. Cun motor Hispano Villiers de 197 cc de cilindrada na parte traseira. Do mesmo xeito que moitos outros microcoches españois dos anos 1950 o modelo non tiña ningunha posibilidade contra o SEAT 600.

### Furgonetas 
Entre 1957 e 1960 fixeron furgonetas con tres e catro rodas.

## Véxase tamén
### Bibliografía
* George Nick Georgano (Chefredakteur): *The Beaulieu Encyclopedia of the Automobile.* Volume 2: *G–O.* Fitzroy Dearborn Publishers, Chicago 2001, ISBN 1-57958-293-1 

### Ligazóns externas 
*Web Oficial d'Huracan Motors  
*Historia de Huracan na web *autopasion18.com* 
*Historia de Huracan na web *losorigenes.net*
Xohán Luís Ramos Colemán

**Juan Luís Ramos Pérez-Colemán**, coñecido como **Xohán Luís Ramos Colemán**, nado en Ourense e finado o 4 de febreiro de 1999, foi un notario e político galeguista.

## Traxectoria 
[miniatura|300px|1933, Ourense. Banquete galeguista homenaxe a [Emilia Docet e a Manuel Luís Acuña. Na foto, entre outros: Risco, Ramiro Isla, Leuter González, Cunqueiro, Otero Pedrayo, María Luz Morales, Blanco Amor, Xoán L. Ramos Colemán e Manuel Peña Rei.]]
Fillo de Juan Ramos Cerviño e María Pérez Colemán, sobriño de Jaime Pérez Colemán e irmán de Anxelo Ramos Colemán. Codirixiu con Manuel Luís Acuña a páxina cultural "Viernes Literarios" de *La Región*. Militante do Partido Galeguista dende a súa Asemblea fundacional en decembro de 1931, foi membro fundador da Federación de Mocedades Galeguistas, da que foi secretario de Propaganda. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela en 1934. Na Guerra Civil foi tenente de infantaría. Foi notario en Ocaña (1950), Ponferrada (1963) e Xixón (1968-1976).

## Vida persoal 
Casou con Laura Villanueva Guitián.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* As cartas de Luís Seoane que mencionan a Xohán Luís Ramos Colemán CCG.
* Ramos Colemán na mediateca do Consello da Cultura Galega
Ukraine International Airlines

**Ukraine International Airlines (UIA)**, (en ucraíno: Приватне акціонерне товариство «Авіакомпанія Міжнародні Авіалінії України» (МАУ), Aviakompaniya Mizhnarodni Avialiniyi Ukrayiny, é a aeroliña nacional de Ucraína, ademais de ser a máis grande do país. Está baseada no Aeroporto Internacional de Boryspil en Kíiv. Opera voos regulares, tanto domésticos como internacionais, de pasaxeiros e carga a Europa, Oriente Medio, Estados Unidos e Asia.

## Frota 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da aeroliña
Iso España

**Iso España** foi un fabricante español de automóbiles con sede en Madrid de 1953 ata 1959. O nome da marca foi «Iso».

## Historia da Compañía 
A empresa *Iso Motor Italia S.A.* estableceuse en Madrid e iniciou a produción en 1953 do Iso Isetta italiano. En 1959 cesou a produción logo de preto de 1.000 exemplares producidos. 
 
Presentábanse como os vehículos italianos Iso Isetta, con tres ou catro rodas. Utilizaban un motor monocilíndrico de 236 cc. Ademais da versión habitual en forma de ovo tamén fabricaron unha camioneta.

Os vehículos desta marca pódense ver en varios museos.
miniatura|Furgoneta Iso España

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía
* Walter Zeichner: *Kleinwagen International.* Motorbuch-Verlag, Stuttgart 1999, ISBN 3-613-01959-0
George Hamilton Pearce

**George Hamilton Pearce**, nado en Boston (Massachusetts) o 9 de xaneiro de 1921 e finado o 30 de agosto de 2015 en Providence (Rhode Island), foi un arcebispo católico latino dos Estados Unidos. Foi o primeiro bispo da diocese de Apia (Samoa), e foi tamén posteriormente arcebispo de Suva (Fiji).

## Traxectoria 
Naceu en Boston (Massachusetts) e cursou os seus estudos básicos na Escola Primaria de Saint Columbkille de Brighton, para pasar posteriormente ao seminario menor Maryvale de Bedford, e finalmente ao College e Seminario dos maristas en Framingham. Foi ordenado sacerdote o 2 de febreiro de 1947

O 21 de xuño de 1966 a Santa Sé elevou a vigairía apostólica a diocese, e Pearce converteuse no primeiro bispo de Apia. O 22 de xuño de 1967 foi nomeado o primeiro arcebispo de Suva (Fiji). Retirouse o 10 de abril de 1976, e viviu dende entón en Providence (Rhode Island), onde dirixiu un grupo mariano de oración na catedral dos Santos Pedro e Paulo de Providence, co que visitou os santuarios marianos de Fátima, Lourdes e Međugorje. Finou en Providence o 30 de agosto de 2015.
## Notas
Swiss International Air Lines

**Swiss International Air Lines AG** é a aeroliña nacional de Suíza. Opera voos regulares cara Europa, América, África e Asia. O seu centro principal de operacións atópase no aeroporto de Zürich e o de Xenebra é un aeroporto focal para a aeroliña. A compañía creouse tras a bancarrota no ano 2002 de Swissair, a antiga aeroliña nacional suíza. Swiss é membro da alianza Star Alliance e é unha subsidiaria do grupo alemán Lufthansa Group. Ten a súa sede no aeroporto de Basilea-Mulhouse-Friburgo

## Frota 
### Actual
En novembro de 2020 a frota de Swiss International Air Lines estaba formada polos seguintes avións:

A aeroliña suíza Helvetic Airways opero dez Embraer 190 en nome de Swiss. Tras a compra de Helvetic Airways do tipo a aeroliña tamén operará o Embraer 190-E2 para Swiss. Adria Airways operou dous Saab 2000 na ruta entre Zürich e Lugano, que se suspendeu tras a bancarrota da aeroliña o 30 de setembro de 2019.

Os Boeing 777-300ER e Airbus A220-100/-300 foron operados por Swiss Global Air Lines ata que a subsidiaria deixou de operar en abril de 2018, nun intento de reducir os custos administrativos e simplificar a estrutura de frota de Swiss.

Os avións reciben os nomes de cidades e vilas suízas dende o ano 2007. Os nomes aparecen na fuselaxe dos avións, co interior da cabina mostrando o seu escudo de armas.

### Histórica 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da aeroliña

## Notas
Castor fiber

thumbnail|220px|Cranio.
O ***Castor fiber*** é unha especie de roedor castorimorfo da familia Castoridae. É o roedor máis grande de Eurasia.

## Distribución 
Vive nos remansos ou correntes lentas de ribeiras, densamente cubertas de vexetación baixa. Moi abundante antigamente en toda Eurasia, hoxe en día só se atopa nalgunhas rexións da antiga URSS. En Europa, os últimos individuos moran no delta do Ródano, a península Escandinava, Alemaña, Polonia e a ex URSS. Nos demais lugares foi exterminado polo ser humano por mor da súa pel, a súa carne suculenta (considerada na Idade Media coma un alimento de Coresma) e a súa glándula de almiscre anal, cuxa secreción, o castóreo, era considerada medicinal.

## Historia natural 
Áchanse perfectamente adaptados á vida anfibia e saben nadar e mergullar moi ben. Ademais están cubertos por unha pelaxe mesta impermeábel, ten narices obturábeis, rexas patas traseiras dotadas de membrana natatoria e unha cola curiosa, ancha e esmagada, cuberta unicamente de escamas dérmicas.
[miniatura|***Castor fiber*** nun [Billetes do rublo belaruso|billete de 3 rublos belarusos]]
Os seus fortes dentes acerados permítenlle rillar os toros das árbores pequenas que conseguen deitar. Deste xeito procuran o alimento (follas e casca) e os materiais necesarios para a construción dos seus encoros e casoupas. Estas atópanse formadas por pólas e terróns amoreados; no seu interior encóntrase o niño que fica no medio e medio da auga. Ás veces tamén escavan tobos na beira dos ríos, mais a saída sempre está baixo a auga. Son animais de actividade nocturna e non coñecen o repouso invernal. En América do Norte existe unha variedade que ás veces se considera coma unha especie independente, o *Castor canadensis*.

## Notas 
## Véxase tamén
Castor canadiensis

[miniatura|[Cranio.]]
O ***Castor canadiensis*** é unha especie de roedor castorimorfo da familia Castoridae. É unha das dúas especies de castor existentes.

## Distribución e hábitat 
Está amplamente distribuído en América do Norte, dende as forestas de Alasca e do Canadá deica o norte de México, ademais foi introducido en Chile, Arxentina, Finlandia e Rusia.
Atópase en zonas achegadas a lagos, lagoas e regatos con acceso a recursos de construción e alimento.

## Subespecies 
Recoñécense as subespecies a seguir:
* *C. c. acadicus* 
* *C. c. baileyi* 
* *C. c. belugae* 
* *C. c. caecator* 
* *C. c. canadensis* 
* *C. c. concisor*
* *C. c. carolinensis* 
* *C. c. duchesnei* 
* *C. c. frondator* 
* *C. c. idoneus*
* *C. c. labradorensis*
* *C. c. leucodonta* 
* *C. c. mexicanus* 
* *C. c. michiganensis* 
* *C. c. missouriensis* 
* *C. c. pacificus* 
* *C. c. pallidus*
* *C. c. phaeus* 
* *C. c. rostralis*
* *C. c. repentinus* 
* *C. c. taylori* 
* *C. c. texensis* 
* *C. c. subauratus*
* *C. c. sagittatus*
* *C. c. shastensis*

## Notas 
## Véxase tamén
Palacio Municipal de Deportes de Granada

O **Palacio Municipal de Deportes de Granada** é un pavillón multiúsos situado en Granada. Foi inaugurado en 1991 e ten capacidade para 9.000 espectadores. Úsase principalmente para partidos de baloncesto, e foi a casa do CB Granada ata a súa liquidación no ano 2012.

En 2014 albergou os partidos do grupo A do Campionato do Mundo da FIBA de 2014.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Patronato Municipal de Deportes
Guanaco

O **guanaco** (*Lama guanicoe*) é un camélido nativo de América do Sur, cuxa altura varía entre 107 e 122&nbsp;cm. Pesa cerca de 90&nbsp;kg. A cor varía moi pouco (ao contrario da llama), variando dun marrón-claro a un máis escuro e canela para sombreamento, con pelaxe branca no tórax e no abdome. A face dun guanaco ten un ton cinsento e as orellas, pequenas, fican de pé. A súa característica distintiva son os seus grandes ollos castaños (utilizados para se manter atento a calquera perigo), a forma corporal equilibrada e a enorme enerxía. O nome *guanaco* vén da lingua suramericana quechua (da palabra *huanaco*). O guanaco, así como a llama, é un mamífero ruminante de América do Sur, principalmente no Perú. Ao contrario das outras especies de camelídeos, este animal ten a pelaxe máis curta. Pode pasar catro días sen auga. Vive en grandes alturas, próximas aos 4 000 metros.

## Poboación e distribución 
O guanaco é nativo das rexións áridas e montañosas de América do Sur. Atópanse no altiplano do Perú, Bolivia, Ecuador, Colombia, Chile e a Arxentina. En Chile e na Arxentina, son máis numerosos nalgunhas rexións da Patagonia, en lugares como o Parque Nacional Torres del Paine e na Illa Grande da Terra do Fogo. Nestas zonas, existen limitacións en materia de concorrencia (pasto do gando). Algúns indios bolivianos son coñecidos por axudar a poboación de guanacos a recuperar a súa estabilidade de poboación. O tempo de vida normal dun guanaco é de vinte a vinte e cinco anos.

## Época de apareamento 
A época de apareamento ocorre entre novembro e febreiro, durante a cal os machos, frecuentemente, pelexan violentamente para establecer o dominio sobre a femia e para ter os dereitos de reprodución. Once meses despois nace un único descendente (chamado de *chulengo*). Os chulengos son capaces de andar inmediatamente após o nacemento. Os novos chulengos machos son expulsos do rabaño logo dun ano de idade.

[thumb|Guanacos no [Parque Nacional Torres del Paine, en Chile]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Llama
* Alpaca
* Vicuña
### Ligazóns externas 
* Reintrodución do guanaco nun Parque Nacional (nota) (en castelán)
* *O guanaco, o morador orixinario da Patagonia.* (en castelán)
Petalodontiformes

Os **petalodontiformes** (gr. "dentes en forma de pétalo") son unha orde extinta de holocéfalos, parentes distantes das actuais quimeras. Os seus fósiles foron atopados nos Estados Unidos e Europa. Con moi poucas excepcións, só se coñecen os dentes. Viviron do Carbonífero ao Permiano e desapareceron na extinción masiva do Permiano-Triásico, hai 251 millóns de anos.

Eran animais mariños; os dous xéneros máis coñecidos son *Belantsea* do Carbonífero de Montana e *Janassa* do Permiano de Europa, dos cales se encontraron exemplares completos.

## Familias 
Os petalodontiformes divídense en catro familias:
* Janassidae
* Pristodontidae
* Petalodontidae
* Belantseidae

## Notas
Hisparco

**Hisparco** foi un fabricante español de automóbiles con sede en Madrid de 1924 ata 1929.

## Historia da compañía 
A compañía *Carlos Pérez del Arco y Compañia* de Madrid comezou coa produción de automóbiles en 1924. En 1929 terminou a produción logo da construción dunhas 150 unidades.

A empresa presentou un único modelo de coche deportivo pequeno. O chasis obtívose da Société A. Marguerite de Francia. Utilizaba un motor de catro cilindros, de 750 cc ou 1100 cc. Os vehículos estaban equipados con freos nas catro rodas e tamén participou en carreiras de autos deportivos.

Un vehículo desta marca atópase no museo do automóbil *Collecció d’Automòbils de Salvador Claret* en Sils.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* G. N. Georgano: *Autos. Encyclopédie complète. 1885 à nos jours.* Courtille, 1975 
* Harald Linz und Halwart Schrader: *Die Internationale Automobil-Enzyklopädie*, United Soft Media Verlag GmbH, München 2008, ISBN 978-3-8032-9876-8
Vicuña (homónimos)

O termo **Vicuña** pode referirse a:

***Vicuña** (*Vicugna vicugna*), o nome vulgar dun mamífero da familia dos camélidos.

Como topónimo, pode referirse a:

;Fóra de Galiza

;No Euskadi
***Vicuña**, vila da provincia de Áraba, berce e orixe da antiga liñaxe de Vicuña.

;En Chile
***Vicuña**, comuna da IV Rexión de Coquimbo.

;En Venezuela
***Vicuña**, vila da illa de Margarita.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Vicoña**, lugar da parroquia de Luía, no concello de Ortigueira;
*O **Canal Morla Vicuña**, unha das canles patagoas principais da Patagonia chilena;
*Vicuña é tamén un apelido de orixe éuscara.
Jaime Pérez Colemán

**Jaime Pérez Colemán**, nado en 1882 e finado en Ourense o 19 de decembro de 1964, foi un catedrático e político galego.

## Traxectoria 
Foi catedrático de Literatura dos Institutos de Ourense e Valencia. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi o redactor, xunto con José Fernández Borrajo, da primeira folla de propaganda difundida polos rebeldes. Foi designado polos gobernadores civil e militar para acudir á Asemblea Anti-Comunista de Lisboa en agosto, e ingresou en Falange a mediados de decembro. Foi presidente da Deputación de Ourense do 11 de xullo de 1938 a outubro de 1939. Posteriormente foi Delegado de Educación Popular. Finou en Ourense o 19 de decembro de 1964.

## Recoñecementos 
Cruz de Cabaleiro da Orde de Cisneros en 1952.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Os Presidentes da Deputación
Anxelo Ramos Colemán

[miniatura|300px|[Seminario de Estudos Galegos|SEG en 1934: Entre outros: Otero Pedrayo, Iglesias Vilarelle, Parga Pondal, Ferreiro Panadeiro, Fernández Osorio, Fernández Cochón, Vicente Risco, González García-Paz, Antón Taboada Roca, Paulino Pedret, Xesús Carro, Antón Fraguas, Xohán Ledo, Isla Couto, Ferreirós Espinosa, López Cuevillas e **Ramos Colemán**]]
**Ángel Ramos Pérez-Colemán**, coñecido como **Anxelo Ramos Colemán**, finado o 22 de setembro de 1938, foi un investigador galego.

## Traxectoria 
Fillo de Juan Ramos Cerviño e María Pérez Colemán, sobriño de Jaime Pérez Colemán e irmán de Xohán Luís Ramos Colemán. Membro do Seminario de Estudos Galegos, participou en varias das súas campañas. Na Guerra Civil foi mobilizado polo exército franquista como Alférez do Terzo de Radiodifusión de Campaña. Morreu na fronte do Ebro.

## Notas
Dromaius

***Dromaius*** é un xénero de aves estrutioniformes da familia Dromaiidae. Son aves grandes, non voadoras (ratites). O seu hábitat natural atópase no continente de Oceanía; na actualidade só sobrevive unha especie, o emú, que é a segunda ave de maior tamaño do mundo, após a avestruz.

## Características 
A súa plumaxe é de cor cinsenta apardada, cunha distintiva gorxa de cor azul pálida. Son aves omnívoras que se alimentan de insectos e de sementes. Foron moi comúns, porén durante o século pasado se decimaron as súas poboacións, xa que o home europeo, ao colonizar este continente, descubriu que esta ave era incompatíbel coa agricultura que pretendía desenvolver. Unha curiosidade que ten esta ave é que os seus ovos, a diferenza doutras aves, son dunha cor verde escura.

## Taxonomía 
Estas aves foron clasificadas dentro dunha familia propia, Dromaiidae e posteriormente foron incluídas, xunto cos casuarios, dentro da familia Casuaridae. Agora tornan a se clasificaren na familia Dromaiidae.

Unicamente sobrevive unha especie, *Dromaius novaehollandiae* que á súa vez ten tres subespecies viventes e unha extinta: o emú de Tasmania. As outras dúas especies de emú extintas son o emú da Illa King (*Dromaius ater*), extinta en 1822, e o emú da Illa Kangaroo (*Dromaius baudinianus*) extinta en 1920.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Videos de emúes  en Internet Bird Collection
Emú

O **emú** (***Dromaius novaehollandiae***) é segunda ave de maior tamaño existente, despois da avestruz. É endémica de Australia, onde é a meirande ave nativa e o único membro existente do xénero *Dromaius*. A área de distribución do emú abrangue case toda Australia, mais as subespecies de Tasmania e da illa King extinguíronse despois da colonización europea do continente en 1788. Esta ave é común de abondo para ser clasificada como pouco preocupante pola International Union for Conservation of Nature.

Son aves non voadoras de plumaxe densa e sedosa de cor marrón e longas patas e pescozo que poden chegar ós 1,9&nbsp;m de altura. Poden percorrer grandes distancias, e cando é preciso poden acadar os 50&nbsp;km/h. Aliméntanse dunha gran variedade de plantas e insectos, e sábese que poden pasar semanas sen comer. Beben de xeito infrecuente, pero toman grandes cantidades de auga cando se presenta a oportunidade.

miniatura|250px|Ovo de emú.
A época de cría é entre maio e xuño, e a loita entre as femias por un macho é frecuente. As femias poden reproducirse e criar varias niñadas de ovos nunha tempada. O macho encárgase da incubación e durante o proceso apenas come e bebe, polo que perde unha cantidade significativa de peso. Os ovos eclosionan despois de oito semanas e as crías son alimentadas polos pais. Acadan o tamaño adulto despois de seis meses, pero poden manterse como familia até a seguinte tempada de cría. O emú é unha importante icona cultural de Australia, estando presente no escudo de Australia e en varias moedas. É un elemento importante da mitoloxía dos aborixes australianos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Mosco

**Mosco** pode referirse a:
## Personalidades 
* **Mosco de Sidón** (h. século -XIV), sabio e pensador de orixe fenicia.
* **Mosco de Siracusa** (século -II), poeta pastoril grego.
* **Xoán Mosco** (h. 550 - h. 634), monxe sirio, autor de obras relixiosas.
***Mosco Carner** (1904 - 1985), musicólogo austríaco.

## Bebida 
* **mosco**, licor mexicano.
## Insecto 
* **mosco (insecto)**.
Selección de baloncesto da Arxentina

A **selección de baloncesto da Arxentina** representa ó seu país nos torneos de baloncesto profesional internacionais. Está organizada pola Confederación Argentina de Básquetbol.

## Xogos Olímpicos 
## Campionato do Mundo da FIBA 
## Campionato FIBA Américas 
## Xogos Panamericanos 
## Xogadores 
### Equipo actual 
*Equipo para o Campionato do Mundo de Baloncesto de 2019.*

|}

### Dorsais retirados 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da Confederación Argentina de Básquetbol