Clara de Asís

miniatura|Clara de Asís, fresco de Giotto, na Basilica da Santa Cruz de Florencia.

**Clara de Asís**, nada como **Chiara Offreduccio** en Asís (Umbría) o 16 de xullo de 1194 e finada o 11 de agosto de 1253, foi unha santa italiana, seguidora fiel de Francisco de Asís e fundadora da Orde de Santa Clara, referente feminino da vida franciscana.

## Traxectoria 
Clara de Asís naceu froito do matrimonio formado por Favorino Scifi, conde de Sasso-Rosso, nobre e rico cabaleiro, e Ortolana Fiumi. Ortolana era unha grande devota e xa emprendera peregrinacións aos santos lugares de Roma, Santiago de Compostela e Xerusalén. 

En 1210, Clara de Asís establece o seu primeiro contacto coas novas achegas franciscanas (orde relixiosa creada pouco antes polo papa Inocencio III) acolléndoas con grande agarimo e entusiasmo. O 20 de marzo de 1212, a familia decide casala con Paolo Di Gandria, cabaleiro cruzado, nado en Perugia. Na súa desesperación, Clara renunciou á súa condición e fuxiu da casa paterna atopando acubillo no mosteiro de San Damiano onde permaneceu até a súa morte. Vestía túnicas grosas e rudas e lucía o cabelo rapado para indicar a súa aceptación dos votos de pobreza, castidade e obediencia.

Nun primeiro intre, refuxiouse no mosteiro beneditino de San Paolo delle Abadesse, para posteriormente ingresar en Sant'Angelo in Panza na localidade de Mont Subasio. A súa irmá máis nova Agnese tamén fuxiría da casa paterna para seguila até Sant'Angelo. Finalmente Santa Clara e a súa irmá trasladaríanse a San Damiano, onde fundarían a Orde das Damas Pobres (tamén coñecida como Orde de San Damiano) primeiro vestixio da futura Orde de Santa Clara.

A diferenza da Orde Franciscana, cuxos membros predicaban por todo o país, as irmás de Santa Clara víronse relegadas á máis absoluta vida monacal, xa que un plan de vida itinerante era inimaxinable para a muller daquel tempo. Deste xeito as súas vidas circunscribíanse á oración e aos traballos manuais no mosteiro.

Nos seus comezos a orde foi dirixida por Francisco de Asís, porén, en 1216, Santa Clara convértese na abadesa de San Damiano, defendendo a súa orde das tentativas de prelados de imporlles unha régula que máis se semellaba á Régula de San Benedito que aos estritos votos da vida franciscana. Santa Clara tamén xogou un papel significativo na vida de Francisco de Asís, téndoo como pai espiritual e prestándolle diversos coidados durante as súas enfermidades até a súa morte en 1226.

Logo da morte de San Francisco, Clara de Asís promoveu aínda máis a súa orde, frustrando cada tentativa papal de imporlles unha régula ás irmás clarisas. Este feito amoleceu o compromiso radical ao que se abrazara un tempo.

Foi coñecida pola súa lealdade a San Francisco, polo que se lle chegou a coñecer como *alter Franciscus*, outro Francisco. Dous días despois, o 11 de agosto, Santa Clara morrería á idade de 59 anos .

O 15 de agosto de 1255, o papa Alexandre IV declarou santa a Clara de Asís na catedral de Anagni, rematando así un rápido proceso de canonización. En 1263, o papa Urbano IV oficialmente muda o nome de "Orde das Damas Pobres" por Orde de Santa Clara. O 17 de febreiro de 1958, o papa Pío XII nomeouna patroa da televisión tendo en conta que supostamente a santa experimentara con todos os seus sentidos as exequias fúnebres de San Francisco estando fisicamente na súa alcoba monacal.

As súas reliquias poden ser contempladas na cidade italiana de Asís.

## En Galicia 
En Galicia dous lugares levan o nome de Santa Clara: Santa Clara de Novás, en San Pedro de Muro (Porto do Son), e Santa Clara en Xanza (Valga). Amais, varios conventos levan o seu nome, como os de Allariz, Santiago de Compostela, Tui ou e Pontevedra.

Santa Clara é avogosa para o bo tempo. Por iso, para asegurar o sol no día da voda, é costume en Santiago, Pontevedra e A Coruña levar ovos a Santa Clara. Tamén en Santiago, desde hai pouco, pídeselle que interceda para conseguir boas notas nos exames.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* BARTOLI, M. (1989). ''Chiara d'Assisi.* Roma: Instituto Storico dei Cappucini.
* BARTOLI, M. (2012). *La Santidá di Chiara d'Assisi.* Asís: Edizione Porziuncola.
* BOCCALI, G. (2003). *Santa Chiara d'Assisi sotto processo. Lettura storico spirituale degli atti di cannonizzazione.* Asís: Edizione Porziuncola.
* DA CELANO, T. (2002). *Vita di S. Chiara vergine d'Assisi*. Asís: Edizione Porziuncola.
* FRUGONI, C. (2006). *Una solitudine abitata. Chiara d'Assisi.* Bari: Editori Laterza.
* FRUGONI, C. (2011) *Storia di Chiara e Francesco*. Turín: Giulio Einaudi editore.

### Ligazóns externas 
* Biografía de Clara de Asís na *Encilopedia Británica* (en inglés).
* Artigo sobre Clara de Asís en *Catholic Encyclopedia* (en inglés)*.''
*Biografía de Santa Clara de Asís na páxina web da Orde Franciscana Secular (en español)
* Saint Clare of Assisi in Patron Saints Index