Dryopteris affinis

***Dryopteris affinis*** (Lowe) Fraser-Jenk. ( sin. *D. pseudomas* (Wollaston) Holub & Pouzar , *D. borreri* Newm.), o **fento macho escamoso** ou **falso fento macho**, é un fento nativo do oeste e do sur de Europa e suroeste de Asia. É moi abondoso en áreas con alta humidade, nas Illas Británicas, Galiza, oeste de Francia; no Mediterráneo e no Cáucaso está confinado nas alturas. 
En Galiza atopamos a subespecie *affinis*.

## Etimoloxía 
O nome da especie *affinis* vén do latín: *affinis, -e*, afín, limítrofe.

## Descrición 
Planta vivaz, cun rizoma curto e rexo do que agroman mestos fascículos de follas de 35–130&nbsp;cm, persistentes durante o inverno, con lámina bipinnada e pecíolo da metade da lonxitude da lámina, densamente cuberto de escamas alongadas de cor castaña avermellada a castaña escura. Pinnulas sésiles, de lados paralelos case sen dentes e un chisco dentadas na parte distal. Soros recubertos por un indusio coa forma de ril.
É unha especie resistente ao frío que forma un pulcro acio erecto de frondes de até 1,2 m de alto. As novas frondes son douradas por mor ás escamas douradas que ten o nervio central.

É un dos fentos máis estendido.
## Hábitat e ecoloxía 
Medra xeralmente en noiros de bosques frescos e rochedos. Aparece en comunidades da Clase Querco - Fagetea, que están dominadas por meso e microfanerófitos, caducifolios ou marcescentes, que forman bosques, prebosques e formacións arbustivas de xerófilas a higrófilas. Son características o pradairo común *Acer pseudoplatanus*, *Arum maculatum*, *Brachypodium sylvaticum*, o castiñeiro común *Castanea sativa*, a abeleira *Corylus avellana*, *Dryopteris dilatata*, o fento macho común *Dryopteris filix-mas*, *Euphorbia amygdaloides*, *Euphorbia dulcis*, a faia *Fagus sylvatica*, o freixo de folla pequena *Fraxinus excelsior*, a hedra *Hedera helix*, *Hyacinthoides non-scripta*, *Hypericum androsaemum*, o acivro *Ilex aquifolium*, a herba salgueira *Lonicera periclymenum*, *Melittis melisophyllum*, *Oxalis acetosella*, *Poa nemoralis*, *Polygonatum multiflorum*, *Polypodium vulgare*, *Polystichum aculeatum*, *Polystichum setiferum*, a cerdeira brava *Prunus avium*, o carballo veriño *Quercus robur*, *Ranunculus tuberosus*, o sabugueiro *Sambucus nigra*, *Sorbus aria*, *Stellaria holostea*, *Symphytum tuberosum*, o teixo *Taxus baccata*, o umeiro de montaña *Ulmus glabra* e *Viola reichenbachiana*.

Prefire a sombra e a calor moderada do piso montano. Non atura as xeadas serodias nin as temperaturas extremas. O solo ideal é de moderadamente seco a húmido, cun pH de 3,5 a 5 e pobre en azote.

## Distribución 
Aparece na Europa atlántica: oeste de Francia, Illas Británicas e oeste da Península Ibérica, especialmente nas zonas de clima oceánico. En Galiza aparece nas catro provincias.

## Subespecies 
Diferéncianse tres subespecies: *borreri*, coas pínnulas lobadas, con lóbulos rectangulares. *Affinis* e *stilluppensis* ambas as dúas de pínnulas pouco lobadas ou enteiras. A primeira destas ten o ápice das pínnulas lixeiramente dentado, a segunda con dentes obtusos. En Galiza aparece principalmente a *affinis*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Hyde, H. A., Wade, A. E., & Harrison, S. G. (1978). *Welsh Ferns*. National Museum of Wales.
* Penas A. et alii (1991): *Plantas Silvestres de Castilla y León*, Valladolid, Ámbito, ISBN 84-86770-40-8
### Ligazóns externas 
* Flora Europaea: *Dryopteris affinis*