Loles Vives

**Dolors Vives Jorba** nada en Manresa o 13 de setembro de 1957 coñecida como **Loles Vives**, é unha atleta, adestradora, nutricionista e bióloga española. Foi a primeira muller en percorrer os 100 metros en menos de 12 segundos en 1979. Compite en categoría máster, conseguindo máis de 50 medallas e bateu máis de 100 marcas nesa categoría.

## Traxectoria 
### Vida persoal e profesional 
Naceu e criouse na comarca catalá do Bages, nunha contorna familiar de deportistas. Empezou practicando ballet aínda que lle gustaba máis a ximnasia artística, pero na súa cidade natal non había un club para iniciarse nesa disciplina. Con todo, estaba o Club Atlètic Manresa onde Loles Vives comezou a practicar atletismo e adestrar cando tiña once anos.

Os Xogos Olímpicos de México 1968 trouxéronlle a súa primeira referente no atletismo, a norteamericana Wyomia Tyus. As dúas veces campioa olímpica nos 100 metros lisos e a primeira atleta en conseguilo, chamou a atención da nena Loles Vives, que se fixou na súa técnicaː «Eu vía que corría no bico dos pés e dicíalle a todo o mundo: Ves? Teño que correr no bico dos pés. Así corre Wyomia».

Casou co xornalista e saltador de altura olímpico Martí Perarnau, con quen tivo un fillo e unha filla.

En 1985, coincidindo coa morte do seu pai, o nacemento do seu fillo e o seu traballo como bióloga, deixou temporalmente a competición aínda que seguiu ligada ao atletismo, colaborando como comentarista deportiva.

Despois da súa primeira maternidade, resultoulle moi complicado volver adestrar, xa que nesa época non había axudas federativas e tampouco se tiña en conta a conciliación e os coidados familiares, que recaían maiormente sobre as mulleres. Foi no estadio de Serrahima onde se celebraron os Campionatos de Cataluña. Olga Martorell era a plusmarquista nacional con 12.11 en 1978. Nas semifinais, Vives arrebatoulle a marca con 12.04 e ao chegar á final gañoulle. Segundo ela lembrou «A favorita era Olga Martorell, un fenómeno que xa baixara dos 12 segundos manuais, pero gañeille ben», xa que o seu rival fixo 12.35 e ela logrou os 12 segundos.

No verán do 81, competiu nas pistas do INEF en Madrid, nunha proba de velocidade na que catro atletas polacas arrasaron na proba dos 100 metros. Loles Vives quedou en quinta posición cunha marca de 11.96. Os seguintes anos de competición conseguiu 11.81 nos 100 metros, 24.74 nos 200 metros, 7.78 nos 60 metros e 5,87 en lonxitude.

### Xornalista deportiva 
A finais da década dos 80 pedíronlle a súa colaboración no xornal Mundo deportivo. Considerada unha época "de ouro" para o xornalismo, o xornal tiña entón moitos recursos para enviar aos seus xornalistas a concursos. Vives estivo en varios triales nos Estados Unidosː en Nova Orleans e Nova York. Cubriu información de atletismo e ximnasia para varios Xogos Olímpicosː Os Ánxeles 84, Seúl 88 e Barcelona 92. Tamén foi correspondente en España do xornal deportivo francés L'Equipe e doutras colaboracións para o Diario de Cataluña en Madrid.No apartado dedicado ao deporte, encárgase de fomentar a práctica de exercicio físico co fin de previr a osteoporose. Xa viña coa mesma consideración de mellor atleta, tras disputarse o Campionato de España máster en pista cuberta, en Ourense, do 8 ao 10 de marzo.

O 23 de decembro de 2018 bateu a marca de lonxitude, tanto ao aire libre como en pista cuberta cunha marca de 4,41 m, aínda que poucos días despois, a atleta Mª Rosa Escribano Checa mellorou a súa marca ao aire libre con 4,47 m.
* Mellor atleta española máster en 2012.
* Premio de Xornalismo Ferrer Eguizábal 1991 polo artigo Barcelona-92 Como nos ven? 10 xornalistas, 10 opinións, publicado en *Mundo Deportivo*.
* Segundo galardón ex aequo do concurso xornalístico outorgado pola Fundación Barcelona Promoció da Cámara de Comercio pola serie de reportaxes: *Os segredos de Barcelona-92*, realizada conxuntamente co xornalista Josep Mª Artells para *Mundo Deportivo*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web de Loles Vives