open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Balduíno III de Flandres

**Balduíno III de Flandres** ou *Balduíno o Mozo*, nado c. 940 e finado en Sint-Winoksbergen en 962, foi conde de Flandres de 958 a 962, fillo do conde Arnoldo I de Flandres e Adela de Vermandois (m. 960 ). 
## Traxectoria  
O seu pai casouno con Matilde (m. 1008), filla do duque Herman I de Saxonia e Hildegarda de Westburg. No 958, na asemblea de señores de Gante, o seu pai cedeulle o goberno de Flandres. Balduíno III instituíu as primeiras feiras en Bruxas, Torhout, Kortrijk e Cassel, fundou algunhas manufacturas e fortificou Bergues. Participou nunha expedición contra os normandos baixo a autoridade do rei de Francia Lotario, pero morreu ao seu regreso de varíola (962), deixando un fillo aínda novo, Arnoldo II, obrigando ao seu pai Arnoldo I a retomar as rédeas do poder.

## Devanceiros 

## Notas
Ramón Baltar

O nome de **Ramón Baltar** pode referirse a:

***Ramón Baltar Cardona**, político galego, alcalde de Ribeira (m. 1959);
***Ramón Baltar Domínguez**, médico galego (1902-1981);
***Ramón Baltar Feijoo**, avogado galego (m. 2014).
The Claypool Lennon Delirium

**The Claypool Lennon Delirium** é unha banda estadounidense de rock psicodélico composta polo baixista e vocalista Les Claypool, coñecido polo seu traballo con Primus, e o guitarrista e vocalista Sean Lennon, fillo de John Lennon.

## Historia 
Originally conceived in 2015, sabendo Claypool que Primus ía tomarse un ano de descanso despois de xirar con The Ghost of a Saber Tooth Tiger e Dinosaur Jr. Mantívose en contacto con Sean Lennon, vocalista de The Ghost of a Saber Tooth Tiger, que non tiña ningún proxecto musical planeado ara o ano seguinte.

Comezaron tendo ideas de facer un disco de rock psicodélico e rock progresivo da vella escola. Claypool convidou a Lennon á súa casa de invitados a beber viño, intercambiar algunhas ideas e tocar a batería.

Durante seis semanas compuxeron e gravaron un total de dez cancións cos dous compartindo varias responsabilidades vocais e instrumentais, indo máis aló dos seus instrumentos principais (baixo e guitarra), culminando o traballo coa edición do seu primeiro álbum de estudio, *Monolith of Phobos*. O disco estreouse no top 10 de tres listas da *Billboard*: *Top Vinyl Albums*, *Top Tastemakers Albums* e *Top Alternative Albums*.

O 22 de febreiro de 2019 o dúo publicou o seu segundo álbum de estudio, *South of Reality*. O disco foi composto e gravado en dous meses no estudio caseiro de Claypool en California, e foi precedido polo lanzamento do tema de seis minutos e medio de lonxitude "Blood and Rockets". O dúo iniciou unha breve xira para promover o álbum a finais de 2018.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Virgilio Trabazo Serapio

**Virgilio Trabazo Serapio de Figueroa**, nado en Meaño o 14 de xuño de 1901 e finado en febreiro de 1973, foi un profesor e político galego.

## Traxectoria 
Estudou o bacharelato no Instituto de Pontevedra. Licenciado en Ciencias Químicas pola Universidade Central de Madrid, foi axudante de clases prácticas da Facultade de Ciencias da Universidade de Santiago de Compostela. Foi nomeado catedrático auxiliar de Ciencias do Instituto de Tortosa en 1928. En 1932 foi nomeado catedrático de Agricultura do Instituto de Lugo, pasando en 1934 a desempeñar o mesmo posto no Instituto de Vigo. Foi proclamado candidato por Acción Republicana para as eleccións de novembro de 1933, integrouse despois en Izquierda Republicana, sendo elixido tesoureiro do Consello Provincial de IR de Lugo en abril de 1934, e secretario local do partido en Vigo en xaneiro de 1936. Foi presidente do Ateneo de Vigo, e vocal do Comité Pro-Autonomía de Vigo.

Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu co seu cuñado Ramón Calviño Salazar na madrugada do 19 de xullo á Coruña, onde embarcaron para Buenos Aires. Foi depurado, sendo separado do servizo e baixa na escala, e abríronlle expediente por responsabilidades políticas en 1939. En 1941 logrou levar á muller e os fillos á Arxentina, onde viviu e traballou durante case 16 anos. Regresou a España logo de que as autoridades educativas franquistas lle conmutaran a sanción de separación definitiva por traslado forzoso fóra de Galicia durante cinco anos e inhabilitación para exercer cargos directivos e de confianza. Foi profesor dos institutos de Oviedo, Ourense e Pontevedra, do que tomou posesión en xullo de 1958.

## Vida persoal 
Casou en Meaño en 1928 con Ángeles Calviño Salazar, filla de Manuel Calviño Cobas e Esperanza Salazar de Lis, donos do pazo de Lis, e foi pai de Virgilio, Marcial, Manuel, Maria de los Ángeles e Ángel Rafael Trabazo Calviño.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Depuración franquista en el instituto de Vigo: una primera aproximación
Jesús Carballo

**Jesús Carballo** pode referirse a:

***Jesús Carballo García**, tamén coñecido como **Jesús Carballo Taboada**, arqueólogo galego (1874-1961).
***Jesús Carballo García**, adestrador de ximnasia galego, alcumado **Fillo**, (n. 1944).
***Jesús Carballo Martínez**, ximnasta olímpico madrileño, fillo do anterior (n. 1976).
Filmes de Arabia Saudita propostos ó Óscar ó mellor filme internacional

**Arabia Saudita presentou filmes** para o Óscar ó mellor filme internacional por primeira vez no ano 2013. O premio é concedido anualmente pola Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas dos Estados Unidos de América a unha longametraxe producida fóra dos Estados Unidos e cuxo diálogo estea principalmente nunha lingua diferente do inglés. O galardón foi creado para a 28ª edición dos premios, sucedendo os premios honoríficos non competitivos que se presentaron entre 1947 e 1955 en recoñecemento dos mellores filmes en lingua estranxeira estreados nos Estados Unidos.

Até o ano 2023, sete filmes sauditas foron propostos ó Óscar ó mellor filme internacional, mais ningún deles foi finalmente nomeado para o premio.

## Propostas 
A Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas convidou as industrias cinematográficas de varios países a presentar os seus mellores filmes para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa dende o ano 1956. O Comité desta categoría supervisa todo o proceso e revisa tódolos filmes enviados. Despois disto, realízase unha votación secreta para determinar os cinco nomeados ó premio. A continuación amósase unha lista dos filmes que presentou Arabia Saudita para a súa valoración pola Academia co respectivo ano e cerimonia de entrega.

## Notas
Matasunta

**Matasunta** ou **Matasuenda** (en gótico: Mat(h)aswinþa, en latín: *Mathesuentha* ou *Matesuentha*; en grego: Ματασουνθα; en italiano Matasunta), nada no 518 e finada no 551 en Rávena,  é filla de Eutarico e Amalasunta, e irmá de Atalarico. Teodorico o Grande (rei dos godos) e Audofleda (irmá de Clodoveo I, rei dos francos) foron os pais da súa nai, polo que é parte da liñaxe dos Amalos e da dinastía dos francos.

## Traxectoria 
### Primeiro casamento 
Polo 536, casou con Vitixes, novo rei dos ostrogodos, mediante un matrimonio forzado porque Vitixes non era dunha liñaxe relevante e a princesa era reticente a casar con alguén de nivel inferior ó dela. Así e todo, Procopio de Cesarea afirma que, deste xeito, Vitixes lexitimaba a súa posición como rei pois tralo asasinato da súa nai Amalasunta, ela era a única persoa da dinastía Amala.

### Segundo casamento 
Trala morte deste, Matasunta casou en 550 con Xermano Xustino, un xeneral e patricio curmán do emperador bizantino co que tivo un fillo, Xermanus, nado logo da morte de seu pai, a finais do 550 ou principios do 551. Este seu segundo matrimonio tamén tiña un significado político, pois Xermano, nomeado por Xustiniano comandante militar supremo de Italia, Ao casar con Matasunta, converteuse nun posible pretendente ao trono dos ostrogodos, uníndose a través da súa muller á liñaxe dos Amalos. Esperaba poder inducir aos godos á paz: tiveron un fillo, tamén chamado Xermano, pero o seu esposo morreu no 551 e desbaratouse a idea dunha unión dinástica de Bizancio con Italia.

Sábese pouco, con certeza, sobre o seu fillo, aínda que hai autores que o identifican co patricio Xermanus, un senador importante no reinado do emperador Mauricio (que reinou do 582 ao 602), e cuxa filla casou con Teodosio, o fillo máis vello de Mauricio. Outros autores, como Michael Whitby, identifícano con outro Xermanus, xenro de Tiberio II Constantino e Ino Anastasia.

A fonte principal para a vida de Matasunta foi Xordanes que se refire a ela, na súa obra *Gética,* nos seguintes termos:

## Nas artes 
Matasunta foi un dos personaxes principais da novela ucrónica de ciencia ficción *De peur que les ténèbres* de Lyon Sprague de Camp en 1939.

Tamén é un dos personaxes da película de aventuras *For the Conquest of Rome I* (1968) de Robert Siodmak. O personaxe está encarnado pola actriz sueca Harriet Andersson .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
* 
*
Dead Skeletons

**Dead Skeletons** é unha banda de rock psicodélico islandesa formada en Reiquiavik no ano 2008 por Jón Sæmundur Auðarson (Nonni Dead), Henrik Björnsson e Ryan Carlson Van Kriedt.

## Historia 
Dead Skeletons formouse en 2008 cando o líder Jón Sæmundur Auðarson realizou unha exposición no Museo de Arte de Reiquiavik. Necesitaba música para acompañar a instalación polo que Auðarson, Henrik Björnsson (tamén de Singapore Sling) e Ryan Carlson Van Kriedt (ex-Sunsplit, tamén en Asteroid #4) gravaron a canción "Dead Mantra", que se converteu nun éxito no underground conseguíndolles un contrato con A Records, que editou o tema como sinxelo o 26 de novembro de 2010.

O seu álbum de estrea, *Dead Magick*, foi editado o 11 de novembro de 2011, seguido de tres lanzamentos en 2012: o sinxelo "Om Mani Peme Hung" en xaneiro (a través de Too Pure), o EP *(Orð)* en setembro (a través de Sound of Cobra) e un sinxelo de dous temas titulado" Buddha-Christ" en decembro (a través de Fuzz Club Records). En novembro de 2013 a banda editou outro sinxelo de dous temas, "Dead Comet", a través do selo Dead Monk Records.

Dead Skeletons foi invitada a actuar no festival All Tomorrow's Parties Iceland en xuño de 2013 en Ásbrú.

Unha influencia importante no espírito da banda é a condición de seropositivo de Auðarson durante moito tempo e o seu resultante medo á morte. *The Guardian* comentou, "a filosofía de Dead Skeletons baséase nun berro de batalla psicodélico e nunha serie de mantras para inspirar á xente a aceptar a vida e a morte nunha mesma medida".

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Veckatimest

***Veckatimest*** é o terceiro álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock Grizzly Bear, publicado o 26 de maio de 2009 a través do selo Warp Records. O nome vén da illa Veckatimest, unha pequena illa no condado de Dukes, Massachusetts. Producido plo baixista Chris Taylor, o álbum entrou na lista *Billboard 200* no número 8 tras vender 33 000 copias na súa primeira semana. En setembro de 2012 o disco levaba vendidas 220 000 copias nos Estados Unidos.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Antonio Casares

O nome **Antonio Casares** pode referirse a:

* **Antonio Casares Rodríguez** (Monforte de Lemos 1812 - Santiago de Compostela 1888), químico galego. 
* **Antonio Casares Gil** (Santiago de Compostela 1871 - A Coruña 1929), botánico galego.
Lago Balkhash

O **lago Balkash** (; ) é un gran lago endorreico que ocupa unha depresión pechada na área suroriental de Kazakhstán, e que forma parte da ampla cunca endorreica da Asia Central que inclúe entre outros o mar Caspio e o mar de Aral. Cunha superficie de 16996&nbsp;km², é un dos lagos máis grandes de Asia e o duodécimo lago continental máis grande do mundo. A súa altura media é de 320&nbsp;m sobre o nivel do mar e drena unha gran cunca de 413000&nbsp;km².

No lago desaugan sete ríos, sendo o principal o río Ili, que proporciona a maior parte da auga da ribeira, mentres que outros, como o río Karatal, proporcionan auga tanto en superficie como achegando fluxo subsuperficial. O Ili aliméntase da precipitación (en gran parte o desxeo de primavera) das montañas da China, na rexión de Xinjiang. Os outros ríos, de menor caudal, son o Lepsa, o Aksu, o Byan, o Kapal e o Koksu.

De xeito semellante ao que sucede no mar de Aral, o lago está diminuíndo a causa do uso extensivo que se fai da auga procedente dos ríos que o alimentan. O lago está dividido case en dúas partes por unha península, que deixa a zona occidental de auga doce e a oriental de auga salgada. A profundidade media do lago é de 5,8&nbsp;m, e a máxima é de 25,6&nbsp;m.

A cidade máis grande da zona do lago tamén se chama Balkhash e ten uns 66&nbsp;000&nbsp;habitantes. As principais actividades industriais na zona son a minaría, o procesamento de minerais e a pesca. O lago permanece xeado dende finais de novembro ata principios da primavera.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información da xeografía e bioloxía de Balkhash (en inglés).
* O 'tesouro nacional' casaco ameazado (en inglés).
* United Nations Environmental Programme details on Lake Balkhash
* "Central Asia: Kazakhstan, aid bodies work to save major lake" 13 March 2007 RadioFreeEurope/RadioLiberty
* Balkhash – friends meeting (forum)
Wasted on the Dream

***Wasted on the Dream*** é o oitavo álbum de estudio da banda estadounidense de garage rock JEFF the Brotherhood, publicado o 24 de marzo de 2015 a través do selo Infinity Cat Recordings.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Fire Works

***Fire Works*** é o terceiro álbum de estudio da banda neozelandesa de post-rock High Dependency Unit, publicado en marzo de 2001 a través do selo Flying Nun Records. HDU fora abreconcertos da banda de Steve Albini, Shellac, nunha xira por Nova Zelandia, e o disco foi gravado no estudio de Albini en Chicago baixo a produción de Dale Cotton.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Monument to the Masses

***Monument to the Masses*** é o segundo álbum de estudio da banda estadounidense de dance-punk Ima Robot, publicado o 12 de setembro de 2006 a través do selo Virgin Records.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Melodías Para Romanos

***Melodías Para Romanos*** é o único álbum de estudio da banda galega de punk rock Metralletas Lecheras, publicado o 4 de marzo de 2011 a través do selo Bowery Recods. Todos os temas foron gravados nos estudios Abrigueiro de Friol agás "Tita Cervera", gravado en 2009 en Vila Melocotón.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Miguel Sueiro Barreiro

**Miguel Sueiro Barreiro**, nado en Meaño, foi un industrial e político galego.

## Traxectoria 
Emigrou á Arxentina e despois de varios anos retornou a Galicia nos anos vinte. En 1927 creou unha liña de transporte de viaxeiros que despois se denominou La Unión. Foi vogal do Centro Republicano de Meaño que presidía Víctor Trabazo Serapio en febreiro de 1931. Na II República foi elixido alcalde de Meaño. No seu tempo libre coidaba as súas cepas e elaboraba un viño albariño artesán.

## Vida persoal 
Casou con Manuela Cornes Gondar en 1920.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Más de 70 años elaborando el mejor Albariño artesano
Scary Monsters (and Super Creeps)

***Scary Monsters (and Super Creeps)*** é o décimo cuarto álbum de estudio de David Bowie, lanzado o 12 de setembro de 1980 por RCA Records. Foi o último álbum de estudio de Bowie baixo este selo e o primeiro despois da triloxía de Berlín (*Low*, *"Heroes"* e *Lodger*).

## Listaxe de cancións
Segundo Nine Fernández

**Segundo Nine Fernández**, nado o 16 de marzo de 1908 e finado na Illa de Arousa en setembro de 1962, foi un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Mestre na Illa de Arousa. Despois foi mestre nacional en Triabá (Castro de Rei). Estaba afiliado á Asociación de Trabajadores de la Enseñanza de Vigo. Foi un dos participantes na proclamación da República Federal da Illa de Arousa. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi destituído como mestre. Puxo unha academia na Illa de Arousa. Ocupouse dos seus sobriños Eligia, Víctor e Francisco Luís, orfos de Víctor Trabazo Serapio, que fora asasinado polos fascistas. Rehabilitado, foi mestre de Vilameá, O Burgo, Tabagón (onde foi correspondente de *El Pueblo Gallego*) e O Grove.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Fajardo, Montse / "A herdanza que nunca roubou o fascismo". *Nós Diario*, 10-1-2020, p.&nbsp;26.

### Ligazóns externas 
* O día que a Illa de Arousa foi independente por unhas horas
And Then Nothing Turned Itself Inside-Out

***And Then Nothing Turned Itself Inside-Out*** é o noveno álbum de estudio da banda estadounidense de indie rock Yo La Tengo, publicado o 22 de febreiro de 2000 a través do selo Matador Records. O álbum recibiu unha boa acollida da crítica.

## Gravación e lanzamento 
*And Then Nothing Turned Itself Inside-Out* foi gravado no estudio Alex the Great en Nashville, Tennessee, e foi mesturado en The Big House en Manhattan, Nova York. O álbum foi producido por Roger Moutenot e lanzado o 22 de febreiro de 2000 por Matador Records. O título do disco deriva probablemente dunha cita de Sun Ra: "...At first there was nothing...then nothing turned itself inside-out and became something" (ao principio non había nada... e despois a nada volveuse do revés e converteuse nalgo). A arte do álbum está realizada con fotografías do fotógrafo surrealista e profesor de Yale Gregory Crewdson.

O álbum chegou ao número 138 da lista *Billboard 200* nos Estados Unidos, sendo o seu primeiro traballo en entrar nesta lista. En xaneiro de 2003 o disco levaba vendidas 114 000 copias nos Estados Unidos segundo Nielsen SoundScan.

## Listaxe de cancións 
## Notas
A Pena, Valverde, Monforte de Lemos

**A Pena** é un lugar da parroquia de Valverde, no concello de Monforte de Lemos. En 2018 tiña 1 habitante, aínda que en 2024 xa estaba deshabitado.

O lugar sitúase a 350 m de altitude, ao leste de Valverde.

## Notas 

## Lugares e parroquias
### Lugares de Valverde
### Parroquias de Monforte de Lemos
Ríos, Chavaga, Monforte de Lemos

**Ríos** é un lugar da parroquia de Chavaga, no concello de Monforte de Lemos. En 2018 tiña catorce habitantes (sete homes e sete mulleres).

O lugar sitúase a 353 m de altitude, xunto á liña ferroviaria León-A Coruña e á estrada LU-933.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Chavaga
### Parroquias de Monforte de Lemos
Uta Hagen

**Uta Thyra Hagen**, nada en Gotinga o 12 de xuño de 1919 e finada en Greenwich Village o 14 de xaneiro de 2004, foi unha actriz e profesora estadounidense. Orixinou o papel de Martha na estrea en Broadway en 1962 de ''Who's Afraid of Virginia Woolf?*, de Edward Albee, que a chamou "unha actriz fondamente verídica". Como Hagen estaba na lista negra de Hollywood, en parte a causa da súa asociación con Paul Robeson, as súas oportunidades no cinema diminuíron e centrou a súa carreira no teatro neoiorquino.

Posteriormente converteuse nunha influente profesora de interpretación no Herbert Berghof Studio de Nova York e escribiu textos sobre interpretación de grande éxito como *Respect for Acting*, con Haskel Frankel, e *A Challenge for the Actor*. As súas contribucións fundamentais á pedagoxía teatral foron unha serie de exercicios que construíu sobre o traballo de Konstantin Stanislavski e Yevgeny Vakhtangov.

Foi elixida para o American Theater Hall of Fame en 1981. Gañou en dúas ocasións o Tony á mellor actriz e recibiu un Tony especial en 1999.

## Traxectoria 
Filla do historiador da arte Oskar Hagen e da cantante de ópera Thyra Leisner, a súa familia emigrou aos Estados Unidos en 1924. Criouse en Madison, Wisconsin, e en 1937 estableceuse en Nova York.

Debutou en 1937 como Ofelia en *Hamlet* en Dennis, Massachusetts, na compañía de Eva Le Gallienne, á que seguiu Nina de *A gaivota* de Anton Chekhov e a protagonista de *Saint Joan*, de George Bernard Shaw. Co seu marido José Ferrer interpretou o papel de Desdémona no *Otelo* de Paul Robeson.

Dende 1947 destacou como mestra de actores no HB Studio en Greenwich Village; entre os seus alumnos estiveron Matthew Broderick, Christine Lahti, Jason Robards, Sigourney Weaver, Liza Minnelli, Whoopi Goldberg, Jack Lemmon, Debbie Allen e Al Pacino.

## Vida persoal 
Uta Hagen estivo casada con José Ferrer entre 1938 e 1948. Tiveron unha filla, Leticia (nada o 15 de outubro de 1940). Divorciáronse en parte pola relación de Hagen con Paul Robeson, coprotagonista de *Otelo*. Hagen casou con Herbert Berghof o 25 de xaneiro de 1957, unión que durou ata a morte del en 1990. Hagen faleceu en Greenwich Village en 2004 despois de sufrir un infarto en 2001.
* 1963: Premio Tony á mellor actriz, *Who's Afraid of Virginia Woolf?*
* 1999: Premio Tony especial á toda unha vida
* 1999: Membro da American Academy of Arts and Sciences
* 2002: National Medal of Arts

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Brestoff, Richard (1995). *The Great Acting Teachers and Their Methods''. Smith & Kraus. ISBN 978-1-57525-012-0.
### Ligazóns externas 
* Clases
Outeiro, Chavaga, Monforte de Lemos

**Outeiro** é un lugar da parroquia de Chavaga, no concello de Monforte de Lemos. En 2018 tiña nove habitantes (catro homes e cinco mulleres).

O lugar sitúase a 452 m de altitude, entre a serra de Lamas e o monte do Castro.

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , que é unha parte alta ou elevación do terreo.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Chavaga
### Parroquias de Monforte de Lemos
## Notas
O Alto de Chavaga, Chavaga, Monforte de Lemos

**O Alto de Chavaga**, ou **O Cotelo**, é un lugar da parroquia de Chavaga, no concello de Monforte de Lemos. En 2018 tiña seis habitantes (dous homes e catro mulleres).

O lugar sitúase a 459 m de altitude, aos pés do monte do Castro. Nel atópanse a igrexa parroquial de San Xoán e o cemiterio.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Chavaga
### Parroquias de Monforte de Lemos
Meixide, Chavaga, Monforte de Lemos

**Meixide** é un lugar da parroquia de Chavaga, no concello de Monforte de Lemos. Está formado por unha única casa.

O lugar sitúase a 465 m de altitude, uns metros ao norte de Outeiro.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Chavaga
### Parroquias de Monforte de Lemos
Carranchousa, Bascós, Monforte de Lemos

**Carranchousa** é un lugar da parroquia de Bascós, no concello de Monforte de Lemos. En 2018 tiña unha poboación de 7 habitantes, 3 homes e 4 mulleres.

O lugar sitúase a 366 m de altitude, ao sur da estrada N-120.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Bascós
### Parroquias de Monforte de Lemos
A Rectoral, Bascós, Monforte de Lemos

**A Rectoral** é un lugar da parroquia de Bascós, no concello de Monforte de Lemos. En 2018 estaba deshabitado. O lugar sitúase a 364 m de altitude, a carón da estrada N-120.

## Toponimia
O topónimo **A Rectoral** débese á presenza no lugar da casa reitoral, xunto á igrexa parroquial de San Martiño e o cemiterio.
## Lugares e parroquias
### Lugares de Bascós
### Parroquias de Monforte de Lemos
Filmes de Mauritania propostos ó Óscar ó mellor filme internacional

[miniatura|[Abderrahmane Sissako foi o director do primeiro filme nomeado ao premio representando a Mauritania.]]
**Mauritania presentou un filme** para o Óscar ó mellor filme internacional por primeira vez no ano 2014. O premio é concedido anualmente pola Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas dos Estados Unidos de América a unha longametraxe producida fóra dos Estados Unidos e cuxo diálogo estea principalmente nunha lingua diferente do inglés. O galardón foi creado para a 28ª edición dos premios, sucedendo os premios honoríficos non competitivos que se presentaron entre 1947 e 1955 en recoñecemento dos mellores filmes en lingua estranxeira estreados nos Estados Unidos.

## Propostas 
A Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas convidou as industrias cinematográficas de varios países a presentar os seus mellores filmes para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa dende o ano 1956. O Comité desta categoría supervisa todo o proceso e revisa tódolos filmes enviados. Despois disto, realízase unha votación secreta para determinar os cinco nomeados ó premio. A continuación amósase unha lista dos filmes que presentou Mauritania para a súa valoración pola Academia co respectivo ano e cerimonia de entrega.

## Notas
Ashleigh Barty

**Ashleigh Barty**, nada en Ipswich, Queensland, o 24 de abril de 1996, é unha ex xogadora de tenis e antiga xogadora de crícket australiana. Chegou ao número un do mundo individual da Women's Tennis Association (WTA), sendo a segunda australiana que o logrou tras Evonne Goolagong Cawley. Tamén chegou a estar entre as cinco mellores do mundo en dobres. Barty gañou sete títulos individuais do WTA Tour, incluído un título de Roland Garros.

Barty é unha xogadora de todas as superficies, que emprega unha ampla variedade de golpes no seu estilo de xogo. A pesar das súa curta estatura para unha xogadora de tenis profesional, ten un servizo excelente. Barty actúa como Embaixadora Nacional Indíxena do Tenis para Tennis Australia.

## Traxectoria 
Barty naceu en Ipswich en Queensland e comezou a xogar ao tenis con catro anos preto en Brisbane. Tivo unha carreira júnior prometedora, acadando o número dous do mundo tras gañar o título individual de nenas en Wimbledon en 2011. De adolescente, Barty tivo un éxito temperán en dobre no WTA Tour de 2013, chegando á final de tres torneos do Grand Slam coa veterana Casey Dellacqua, incluído o Aberto de Australia con dezaseis anos. Posteriormente, na temporada de 2014 decidiu tomar un descanso indefinido do tenis, pasando a xogar ao crícket. Asinou un contrato co Brisbane Heat para a temporada inaugural da Women's Big Bash League, sen recibir antes adestramento nese deporte.

Barty volveu ao tenis a principios de 2016. Revelouse como xogadora individual en 2017, gañando o seu primeiro título da WTA, o Malaysian Open, que lle valeu para chegar ao número 17 da clasificación sen chegar a estar entre as cen primeiras antes do seu tempo fóra do tenis.

O 23 de marzo de 2022 anunciou que abandonaba a práctica profesional do tenis á idade de 25 anos e sendo a número un da WTA.

## Torneos de Grand Slam 
### Individual 
#### Títulos (3) 
### Dobres 
#### Títulos (1) 
#### Finalista (5) 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ashleigh Barty  stats on My Cricket
José María López

***José María López Rodríguez**, escultor galego (1844-1913).
***José María López**, xornalista galego na Arxentina.
***José María López Lledín** (El caballero de París), personaxe popular na cidade da Habana (1899-1985).
***José María López Ramón**, militar, xornalista e político galego (1916-2009).
***José María López Noceda**, político galego (n. 1931-2013).
***José María López Rancaño**, empresario e político galego (n. 1951).
José María López Rodríguez

**José María López Rodríguez**, nado en Ribadeo o 5 de xuño de 1844 e finado en Xixón o 6 de marzo de 1913, foi un escultor galego.

## Traxectoria 
miniatura|200px|Estatua de Don Pelayo en Xixón.

Xa de neno esculpia imáxes relixiosas. Recibiu clases de debuxo de José María del Valle e de talla de Pedro Sela. Estudou nun centro da Academia de Belas Artes de San Fernando de Madrid, baixo a dirección dos escultores Jerónimo López e Pedro Collado. Estableceuse en Xixón en 1864 aconsellado polo seu amigo médico Manuel Rúa, ao padecer unha grave enfermidade. Alí dedicouse a unha variada actividade artística. Exerceu a docencia e foi mestre de Xosé María Cao Luaces.

## Recoñecementos 
En 1932 o Concello de Ribadeo puxo o seu nome a unha praza da vila.
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* José María López Rodríguez en Escultura urbana.
* José María López, el escultor de Ribadeo que talló la estatua de Don Pelayo en Gijón
Paul Elvstrøm

**Paul Bert Elvstrøm**, nado en Hellerup o 25 de febreiro de 1928 e finado na mesma cidade o 7 de decembro de 2016 foi un regatista dinamarqués. Gañou catro medallas de ouro olímpicas e trece títulos mundiais en clases que incluíron Snipe, Soling, Star, Flying Dutchman e Finn.

## Traxectoria 
Elvstrøm competiu en oito Xogos Olímpicos entre 1948 e 1988, sendo unha das únicas seis persoas (as outras son o regatista Ben Ainslie, o nadador Michael Phelps, o loitador Kaori Icho e os atletas Carl Lewis e Al Oerter) en gañar catro medallas de ouro individuais consecutivas (1948–60), primeiro en Firefly e posteriormente en Finn. Nos seus últimos dous xogos navegou en clase Tornado Catamaran, que nese tempo adoitaba ser dirixido por dous mozos, coa súa filla Trine Elvstrøm.

É un dos catro deportistas que participou nos Xogos Olímpicos ao longo de corenta anos, co esgrimista Ivan Joseph Martin Osiier e os regatistas Magnus Konow e Durward Knowles.

Elvstrøm tamén destacou como desenvolvedor de velas e equipamento náutico. Unha das súas innovacións de máis éxito foi un novo tipo de autobaldeador. O deseño aínda continúa a producirse pola marca Andersen e foi amplamente copiado. Foi ademais un innovador das técnicas de navegación. Por exemplo, empregou a técnica da prancha mediante estribos nun grao maior do que se facía anteriormente e tamén popularizou a técnica do burro.

Fundou unha compañía de fabricación de produtos como mastros, botavaras e velas. Tamén foi importante no desenvolvemento de varias regras internacionais das regatas.

Entre os conceptos innovadores que levou ás regatas foi o concepto de portas en lugar dunha única marca a barlovento ou a sotavento nas probas longas. A porta de sotavento nunha carreira barlovento-sotavento aínda é de uso común. A porta de barlovento é menos empregada debido ás dificultades en organizar a prioridade arredor da porta dereita, sutilezas coñecidas por moitos regatistas.

En 1996, Elvstrøm foi escollido "Deportista Dinamarqués do Século".

En 2007, Elvstrøm estivo entre os primeiro seis incluídos no ISAF Sailing Hall of Fame. Faleceu o 7 de decembro de 2016 aos 88 anos, tras loitar varios anos contra o alzhéimer.

## Resultados 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Elvstrom, Paul. *Expert Dinghy and Keelboat Racing*, 1967, Times Books, 
* Elvstrom, Paul. *Elvström Speaks on Yacht Racing*, 1970, One-Design & Offshore Yachtsman Magazine, 
* Elvstrom, Paul. *Elvström Speaks -- to His Sailing Friends on His Life and Racing Career*, 1970, Nautical Publishing Company, 
* *Paul Elvström Explains the Yacht Racing Rules*, First edition 1969, title updated to *Paul Elvstrom Explains the Racing Rules of Sailing: 2005–2008 Rules.* Updated four-yearly in accordance with racing rules revisions, various authors and publishers.
Medena zemja

***Medena zemja*** (en ) é un filme documental macedonio de 2019 dirixido por Tamara Kotevska e Ljubomir Stefanov. Gañou tres premios no Festival de Cinema de Sundance de 2019, incluíndo o Gran Premio do Xurado, o premio especial Impact for Change e o premio especial de fotografía, todos dentro da Competición de Cinema Documental do Mundo. Foi nomeado como ó Óscar ó mellor filme internacional representando a Macedonia do Norte, e para o Óscar ó mellor documental na 92ª edición dos premios.

## Argumento 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Macedonia do Norte propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 92ª edición dos Óscar
92ª edición dos Óscar

A **92ª edición dos Óscar**, presentada pola Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas (AMPAS), galardoou os mellores filmes de 2019 e celebrouse o 9 de febreiro de 2020 no Dolby Theatre dos Ánxeles (Estados Unidos). Logo de máis dunha década celebrando as cerimonias contra finais de febreiro, a 92ª edición tivo lugar a comezos de mes, o 9 de febreiro de 2020. Durante a cerimonia, AMPAS presentou os Premios Óscar en 24 categorías. A cerimonia foi televisada nos Estados Unidos a través da ABC, producida por Lynette Howell Taylor e Stephanie Allain; sendo dirixida por Glenn Weiss. En base ó éxito obtido co formato da edición anterior en 2019, a ABC anunciou que a cerimonia sería conducida de novo sen un presentador.

O filme surcoreano *Gisaengchung* liderou os premios da cerimonia con catro premios, incluíndo o Óscar ó mellor filme, converténdose no primeiro filme en lingua non inglesa en conseguilo. *1917* gañou tres premios, e *Ford v Ferrari*, *Joker* e *Once Upon a Time in Hollywood* gañaron cadanseus dous premios.

## Gañadores e nomeados 
[miniatura|dereita|150px|[Bong Joon-ho, mellor filme, mellor director, mellor guión orixinal e mellor filme internacional.]]
[miniatura|dereita|150px|[Joaquin Phoenix, mellor actor.]]
[miniatura|dereita|150px|[Renée Zellweger, mellor actriz.]]
[miniatura|dereita|150px|[Brad Pitt, mellor actor secundario.]]
[miniatura|dereita|150px|[Laura Dern, mellor actriz secundaria.]]
[miniatura|dereita|150px|[Taika Waititi, mellor guión adaptado.]]
[miniatura|dereita|150px|[Hildur Guðnadóttir, mellor banda sonora orixinal.]]
Os gañadores son os que aparecen en primeiro lugar e destacados en letra grosa.

## Premios de Honra 
A Academia tamén celebrou a décima edición dos Premios Gobernadores o 27 de outubro de 2019, durante a cal foron presentados os Oscar de Honra e o Premio Humanitario Jean Hershol.

### Oscars de Honra 
* David Lynch
* Wes Studi
* Lina Wertmüller

### Premio Humanitario Jean Hersholt 
* Geena Davis

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial dos Óscar 
* Web oficial de AMPAS 
* Canal dos Óscar en YouTube
Retablo (filme)

***Retablo*** é un filme peruano de 2017 dirixido por Álvaro Delgado-Aparicio. O filme é unha coprodución international entre o Perú, Alemaña e Noruega. Está protagonizado por Magaly Solier no papel de Anatolia, a nai de Segundo e muller de Noé. É a primeira longametraxe de Delgado-Aparicio, e o guión está escrito en lingua quechua de Ayacucho.

## Sinopse 
O filme conta a historia de Segundo (Junior Bejar Roca), un mozo dunha zona rural do Perú cuxo pai Noé (Amiel Cayo) o está a adestrar na tradición familiar de deseñar e construír retablos relixiosos, pero o segredo que garda rompe o mundo de Segundo e todo no que el cre.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Perú propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 92ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Yankuba Sima

**Yankuba Sima Fatty**, nado o 28 de xullo de 1996 en Xirona, é un xogador de baloncesto profesional español que xoga no Umana Reyer Venezia da LBA italiana.

## Traxectoria 
O 31 de agosto de 2018, Sima asinou co Bàsquet Manresa da Liga ACB.

O 12 de xaneiro de 2020, anunciouse a súa cesión ata final de tempada ó Club Ourense Baloncesto da Liga LEB Ouro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com
Filmes de Camboxa propostos ó Óscar ó mellor filme internacional

**Camboxa presentou filmes** para o Óscar ó mellor filme internacional por primeira vez no ano 1994. O premio é concedido anualmente pola Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas dos Estados Unidos de América a unha longametraxe producida fóra dos Estados Unidos e cuxo diálogo estea principalmente nunha lingua diferente do inglés. O galardón foi creado para a 28ª edición dos premios, sucedendo os premios honoríficos non competitivos que se presentaron entre 1947 e 1955 en recoñecemento dos mellores filmes en lingua estranxeira estreados nos Estados Unidos.

Até o ano 2024, Camboxa presentou doce filmes para o Óscar ó mellor filme internacional, sendo nomeado ó premio só unha vez, co filme ''L'Image manquante'' (2013).

## Propostas 
A Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas convidou as industrias cinematográficas de varios países a presentar os seus mellores filmes para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa dende o ano 1956. O Comité desta categoría supervisa todo o proceso e revisa tódolos filmes enviados. Despois disto, realízase unha votación secreta para determinar os cinco nomeados ó premio. A continuación amósase unha lista dos filmes que presentou Camboxa para a súa valoración pola Academia co respectivo ano e cerimonia de entrega.

## Notas
Jaime Silva González

**Jaime Silva González**, finado en Cambados o 21 de xuño de 2009, foi un odontólogo e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Manuel Silva Núñez. Médico odontólogo en Cambados. Foi nomeado alcalde de Cambados en 1962. Permaneceu no cargo até 1965.

## Vida persoal 
Casou con Irma Eunice Peña Domínguez e foi pai de Jaime, Manuel e Íñigo Silva Peña.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Alcaldes de Cambados dende 1909 ata 2008
Refraneiro galego sobre a chuvia

miniatura|300px
A seguir recóllese a pegada da **chuvia na cultura popular galega**, na etnografía e na literatura de transmisión oral.

## A chuvia segundo as datas
* Auga de xaneiro, cada pinga vale diñeiro.
* Chuvia por santa Lucía tolle a sardiña.

## Prognóstico da chuvia
miniatura|upright=1.4
* Auga de mediodía, auga de todo o día.
* Auga miúda, vendaval que dura.
* Auga/chuvia mañanceira non é duradeira.
* Brétemas no alto, chuvias no baixo.
* Cando chove moito, ha de escampar logo.
* Cando o sol madruga, é sinal de chuvia.
* Chuvia no mar e vento na ría, chuvia para todo o día.
* Se o gato lava a cara, é que venta enchente de auga.

## Outros
miniatura
* Ano de chuvias, poucas madrugas.
* Auga de trebón nunha parte dá e noutra non.
* Cando chove e fai vento, pecha a porta e estate dentro.
* Cando chove e vai sol, alegre está o pastor.
* Cando chove e vai sol, é tempo de requeixón.
* Cando chove o domingo antes da misa, toda a semana vai de risa.
* No ano que moito chove o labrego traballa máis que come.
* Cando chove e máis fai sol, anda o demo por Ferrol.
* Manda chover na Habana!.
* Non hai sábado sen sol.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Refraneiro galego da vaca
* O leite na cultura popular galega
* O queixo na cultura popular galega
* A manteiga na cultura popular galega
Joaquín Fole Vilar

**Joaquín Fole Vilar**, nado en Cambados en 1924 finado en Vilagarcía de Arousa en febreiro de 2003, foi un político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Darío Fole Malvar. Funcionario xudicial. Falanxista, foi delegado da Frente de Juventudes en Cambados até que foi nomeado xefe local do Movimento Nacional e alcalde desa vila en 1965. Permaneceu no cargo até 1974. Foi un dos impulsores da promoción e consolidación da Festa do albariño. Nas primeiras eleccións democráticas encabezou a Candidatura Independiente Democrática que obtivo catro concelleiros e foi a segunda forza máis votada, por detrás da Unidade Galega de Xoán Antonio Pillado Silvoso, que foi elixido alcalde. Nas municipais de 1983 encabezou a Converxencia de Independentes de Galicia (CIGA) sen obter representación. Nas municipais de 1991 encabezou a lista do PSdeG-PSOE e logrou un concelleiro, por detrás do PPdeG e o BNG. Dimitiu en febreiro de 1993, dándolle paso como concelleiro a Domingo Tabuyo Romero.

## Vida persoal 
Casou con María del Carmen Pintos Costa.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Alcaldes de Cambados dende 1909 ata 2008
Dinoseto

O **Dinoseto** é un arbusto con forma de dinosauro que se exhibe no centro da cidade de Vigo.
## Historia
A súa primeira localización foi na rúa Rosalía de Castro da cidade debido a unha equivocación da empresa encargada da súa instalación, xa que debía situarse de xeito inicial nun parque infantil situado na parroquia de Navia, nos arrabaldes da cidade. Porén, o *Dinoseto* converteuse de xeito inmediato nun éxito nas redes sociais, o que provocou que se situase de xeito permanente no casco urbano da cidade, concretamente na céntrica Porta do Sol. É neste lugar onde se pode visitar actualmente e no que se converteu nunha das grandes atraccións turísticas da cidade, converténdose en tradición que os turistas se fagan un selfie na plataforma que se atopa situada ó carón da escultura, como foi o caso de Pedro Sánchez, candidato por aquel intre á presidencia do goberno español polo Partido Socialista Obrero Español nas eleccións xerais do ano 2016, durante a súa visita á cidade no mes de maio do mesmo ano, ou os músicos Luis Fonsi e James Rhodes, no 2017 e 2018 de xeito respectivo.

Como consecuencia da súa popularidade, o Concello de Vigo colocou novos sebes con forma de dinosauro, como é o caso do *Rinoseto* (con forma de triceratops en Navia) ou o do *Dinosetiño*, situado ó carón do *Dinoseto* orixinal na Porta do Sol da cidade.

## Videoxogo
Debido á popularidade do Dinoseto na cidade de Vigo e nos concellos da súa área de influencia, en xaneiro do ano 2017 e após un ano de traballo, o enxeñeiro redondelán Xavier Souto rematou o desenvolvemento do videoxogo *Dinoseto vs The World*, que consiste en evitar obstáculos mentres o usuario manexa o Dinoseto por diversos escenarios da cidade de Vigo. O xogo está actualmente dispoñíbel de balde para o sistema operativo Android.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* O Sereo
* Oliveira de Vigo
* Porta do Atlántico
Comboio de Sal e Açúcar

***Comboio de Sal e Açúcar*** é un filme de 2016 dirixido por Licínio Azevedo. É unha coprodución internacional entre Mozambique e Portugal. Foi escollido como candidato de Mozambique para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 90ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
No medio dunha guerra civil, un tren de pasaxeiros e mercadorías debe viaxar cincocentas millas a través dun territorio controlado pola guerrilla.

## Personaxes 
* Thiago Justino como Salomão
* Melanie de Vales Rafael como Rosa
* Matamba Joaquim como Taiar
* Absalão Narduela como Ascêncio

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Mozambique propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
*Filmes propostos ó mellor filme internacional na 90ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Little Gandhi

***Little Gandhi*** é un filme documental sirio de 2016 dirixido por Sam Kadi. Foi escollido como candidato de Siria para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 90ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. Foi a primeira vez que Siria enviaba un filme para a súa consideración ó premio.

## Sinopse 
Un filme documental sobre a vida do activista sirio Ghiath Matar, cuxa defensa polas protestas non violentas lle valeron o alcume de "Little Gandhi".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Siria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 90ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Filmes propostos ó mellor filme internacional na 29ª edición dos Óscar

[200px|miniatura|[Federico Fellini, director do filme gañador.]]
En 1956, a Academia das Artes e das Ciencias Cinematográficas (AMPAS) dos Estados Unidos convidou individualmente a países a que presentasen os seus mellores filmes do ano para a inauguración do Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa. Nos anos anteriores, o galardón non era un premio regular e non existían nomeados, xa que o gañador era simplemente anunciado durante a cerimonia de entrega.

Oito países de Europa occidental e Asia oriental presentaron os seus filmes para a consideración do primeiro premio, e cinco deles foron escollidos como nomeados ó Óscar.

O gañador inaugural, *La strada* de Italia, foi anunciado na cerimonia dos Óscar, que se celebrou o 27 de marzo de 1957.

## Propostas 
## Notas
Demetrio Túpac Yupanqui

**Limitryu Tupaq Yupanki** (en castelán **Demetrio Túpac Yupanqui**), nado en San Jerónimo, Cuzco, o 22 de decembro de 1923 e finado en Lima o 3 de maio de 2018, foi un profesor de lingua quechua (ou máis preciso o quechua do sur), tradutor de castelán a quechua e xornalista peruano.

## Traxectoria 
Ós catorce anos ingresou no Seminario de San Antonio Abad de Cuzco, onde estudou teoloxía, humanidades, filosofía, latín e grego; tamén aprendeu a aplicar a lingüística á lingua falada pola súa familia, o quechua. Finalmente, non se ordenou sacerdote. Foi a Lima, onde estudou Filosofía na Pontificia Universidade Católica do Perú, e despois Dereito na Universidade Nacional Maior de San Marcos. Traballou no xornal *La Prensa*, e comezou a dar clases de quechua. Posteriormente, abriu a súa propia academia, Yachay Wasi. Tamén impartiu clases da lingua nos Estados Unidos.

En novembro de 2005, grazas ó seu traballo, publicouse finalmente a tradución ó quechua do clásico castelán *Don Quixote da Mancha* co nome *Yachay sapa wiraqucha dun Qvixote Manchamantan*.

En 2008, a súa obra *El curso quechua* foi traducida ó ruso por A. Skromnitsky.

## Notas
Marine Stewardship Council

miniatura|230px|Logo do Marine Stewardship Council

O **Marine Stewardship Council** (MSC) é unha organización mundial independente sen ánimo de lucro encargada de establecer un estándar para a pesca sustentábel, xestionando un programa de certificación e ecoetiquetado para a pesca salvaxe.

## Fundación, sede, dirixentes e empregados 
A organizaión fundouse en 1997 en Londres, Reino Unido, cidade na que ten a súa sede, en Marine House, 1 Snow Hill.

Na actualidade (2020) o seu Presidente executivo (CEO) é Rupert Howes, e o Presidente da Xunta Directiva é Will Martin.

Conta cuns 120 epregados.

## Misións e funcionamento 
A MSC xestiona un programa de certificación e ecoetiquetado para a pesca salvaxe. As pescarías que desexen demostrar que están ben xestionadas e son sustentábeis son avaliadas por un equipo de expertos (independientes da pescaría e independientes do MSC) con respecto á base científica do estándar MSC, sendo un proceso público e participativo de todas as partes interesadas. Os produtos do mar poden mostrar a "ecoetiqueta azul" do MSC unicamente se este peixe, crustáceo ou molusco é trazado a través da cadea de subministración até unha pescaría que foi certificada segundo o estándar do MSC.

A misión do MSC é utilizar a súa ecoetiqueta e o seu programa de certificación de pescarías para contribuír á saúde dos océanos de todo o mundo, recoñecendo e recompensando as prácticas de pesca sustentábeis, influír nas eleccións do consumidor cando compra peixes e mariscos, e traballar coas partes interesadas para transformar o mercado de produtos pesqueiros de maneira sustentábel.​

## Desenvolvemento do MSC en España 
En marzo de 2011 abriuse a oficina do MSC para España e Portugal en Madrid cun equipo de tres persoas.

Na actualidade (2020) a directora do MSC para España e Portugal é Laura Rodríguez.

## Notas 
## Véxase tamén  
### Ligazóns externas 
* Páxixa web oficial.
Emperador Maximiliano

**Emperador Maximiliano** pódese referir a:

* **Maximiliano I de Habsburgo**, emperador do Sacro Imperio Romano-Xermánico (1486-1519);
* **Maximiliano II de Habsburgo**, emperador do Sacro Imperio Romano-Xermánico (1564-1576);
* **Maximiliano I de México**, emperador de México (1861-1867).

## Véxase tamén