As Burgas

**As Burgas** son uns mananciais de augas termais que se localizan na cidade de Ourense. Deles brotan unhas augas silicatadas, fluoradas, líticas e hipertermais, a unha temperatura entre 64 e 68&nbsp;°C cun caudal de 300 litros por minuto. Estas augas son aplicables a diferentes tipos de dermopatías.

Xunto coa catedral e a Ponte Maior, son un dos símbolos da capital ourensá, á que se lle deu en chamar "Cidade das Burgas". Estes mananciais foron declarados Conxunto Histórico-Artístico no ano 1975.

## Composición da auga 
A composición da auga das Burgas, segundo a análise feita polos doutores Souto e Bermejo en 1990, é a seguinte:
miniatura|Composición química das augas das Burgas.

* pH............................ 7,56 
* Residuo seco.......... 649,2&nbsp;mg/l 
* Litio......................... 1,14&nbsp;mg/l 
* Sodio...................... 102,2&nbsp;mg/l 
* Potasio................... 8,15&nbsp;mg/l 
* Rubidio................... 0,16&nbsp;mg/l 
* Cesio...................... 0,11&nbsp;mg/l 
* Calcio..................... 11,2&nbsp;mg/l 
* Magnesio............... 0,69&nbsp;mg/l 
* Boro....................... 1,24&nbsp;mg/l 
* Cloruro................... 25,0&nbsp;mg/l 
* Fluoruro................. 13,49&nbsp;mg/l 
* Bicarbonato........... 462&nbsp;mg/l 
* Nitrato.................... 0,33&nbsp;mg/l 
* Sílice...................... 71,8&nbsp;mg/l

## Orixe do nome 
A orixe do nome das Burgas non está moi clara. Para algúns autores pode proceder de celta "beru" que quere dicir quente, pero a etimoloxía máis aceptada é a que provén do latín "burca" que quere dicir pía, en alusión ós baños utilizados polos romanos como balnearios.

miniatura|300px|A Burga de Abaixo.

## Mananciais 
Son tres mananciais: a Burga de Arriba, a máis antiga, de estilo popular e pertencente ó século XVII; a Burga do Medio, pegada ó muro e de estilo moderno; e a Burga de Abaixo, de estilo neoclásico, século XIX, con dous canos laterais e unha pía labrada no centro con outro cano. Tamén se atopa neste conxunto a réplica das catro aras romanas atopadas na cidade, a primeira delas en honor das Ninfas desas augas ofrendada por Calpurnia Abana Aeboso, que é o primeiro nome coñecido dun habitante da cidade de Ourense.

Como dato curioso podemos comentar que antigamente as paisanas usaban a fonte para escaldar os polos e quitarlle así as plumas de forma máis doada.

Tampouco está clara a orixe destes mananciais: unha lenda di que nacen debaixo da capela do Santo Cristo, na Catedral, e outra di son causadas por un volcán en repouso que está na base do Montealegre e que nalgún momento podería chegar a estoupar. Tamén se di que a alta temperatura das augas se debe a que o manancial se atopa xusto por riba do inferno.

A comezos de 2005, por mor dunhas escavacións non autorizadas asociadas á construción dun novo balneario, resultou perforado un dos pozos que alimentan as Burgas, perdéndose un 40% do caudal, e secando un dos canos principais das fontes polas que xorden as augas.

O 28 de xullo do 2010 inaugurouse a nova piscina termal na Burga do Medio, obra do arquitecto galego César Portela. Ó principio, esta piscina termal era de pago, pero en xaneiro do 2013, converteuse nunha piscina termal gratuíta.

## Lendas 
Conta unha lenda que había nun monte de Ribadavia un ermitán, chamado Pedro, que era quen traía as augas quentes a esta vila. Dise que fixera algún milagre e destacaba pola súa sabiduría. Un día, Pedro enfermou e creu morrer, pero un pastor que andaba por aí ofreceuse a buscar un médico, e así foi: trouxo un médico da vila que o atendeu e tratou, e conseguiu curalo. Desde aquela, Pedro e o pastor fixéronse amigos e este leváballe comida ó ermitán, á vez que aprendía del. 

Pero tamén había nunha taberna de Ribadavia unha moza, Aurora, filla dun adegueiro, que estaba encaprichado do pegureiro, se ben este rexeitábaa por crer que a moza era unha enviada do demo. Aurora, para vingarse do desprezo do mozo, roubou un cáliz na igrexa e agochouno no zurrón do mozo, acusándoo logo por ladrón, polo que foi perseguido polos veciños de Ribadavia, apedreado e finalmente morto. Cando Pedro o soubo, alporizouse de tal forma que desviou as canles das termas que ían a Ribadavia e levounas a Ourense, facendo que xurdiran nesta cidade nas Burgas. El mesmo acordou ir vivir a esta cidade. Outra variante da lenda conclúe que, unha vez feito o traslado das augas, tendeu a súa capa sobra as augas do Miño e tendeuse sobre ela, deixándose levar pola corrente ata Tui, onde sería venerado como San Pedro González Telmo.

Outra lenda conta que unha muller non gardou o descanso debido dos días festivos e foi lavar a roupa ás Burgas o día de Santo Antón. Aseguraba que, xa que o Santo non lle ía lavar a roupa, tería que facelo ela. Pero no momento de meter as mans na auga, sufriu a amputación dun brazo. Disque ese brazo se conservaba no convento de San Francisco da cidade.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Ourense, As Burgas.JPG|Vista lateral da Burga de Abaixo
Ficheiro:Ourense, As Burgas, fonte.JPG|Fonte principal da Burga de Abaixo
Ficheiro:Caño_Lateral_da_Burga_de_Abaixo.JPG|Cano lateral da Burga de Abaixo
Ficheiro:Burga_de_Arriba.JPG|Burga de Arriba (2006)
Ficheiro:Estanque_coa_Inscripción_Latina_Calpurnia.JPG|Estanque coa inscrición latina de Calpurnia...
Ficheiro:Ourense, As Burgas, placa.JPG|Orixe e información sobre as Burgas
Ficheiro:Xardíns_das_Burgas_II.JPG|Xardíns das Burgas (2006)
Ficheiro:Piscina termal das Burgas 2.JPG|Piscina termal

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
*