open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fantômas (grupo musical)

**Fantômas** é un supergrupo de metal experimental formado en 1998 en California. O nome é tirado dun personaxe de novelas moi populares en Francia durante a primeira guerra mundial.

## Historia 
A banda formouse cando o vocalista Mike Patton compuxo un feixe de temas despois da fin da súa anterior banda, Faith No More. Patton entón enviou as composicións orixinais aos seus amigos agardando formar un supergrupo. Eses amigos eran o guitarrista Buzz Osborne (de The Melvins), o baixista Trevor Dunn (de Mr. Bungle, a banda que Patton formou na universidade) e o batería Igor Cavalera (de Sepultura). Cavalera declinou o ofrecemento, pero recomendou a Dave Lombardo de Slayer, que aceptou a invitación.

No verán do 2005 a banda estivo de xira por Europa con Terry Bozzio na batería, porque Lombardo estaba de xira con Slayer. Lombardo volveu á banda para as últimas datas da xira, que rematou o 15 de setembro do 2005, porén, hai rumores de que Bozzio será o encargado da batería nun futuro álbum de Fantômas.

O 13 de maio do 2006, Patton revelou a billboard.com que un quinto álbum de Fantômas estaba en proxecto. En novembro do 2008, *Rock-A-Rolla*, unha revista de música alternativa baseada en Reino Unido, revelou en exclusiva a través da súa web que a banda estaba traballando no novo álbum e procurarían lanzalo en xuño do 2009. Porén, no número de maio/xuño da revista, nunha entrevista con Greg Werckman, este afirmou que Patton aínda non comezara a gravar o seguinte álbum da banda.

## Estilo 
A pesar de que as súas raíces están no heavy metal, a súa música toca realmente moitos máis xéneros, e caracterízase polo seu sentido do humor. Patton rara vez canta letras convencionais coa banda, preferindo o seu propio estilo bizarro de cantar.

As cancións de Fantômas son acotío discordantes e sen melodía, usando moitos acoplamentos e ruído, e podería ser doadamente descrita como ruído experimental. No entanto non é unha banda pura de *noise* xa que ten ritmos e melodías concretas en moitos dos seus temas.

## Discografía 
* *Fantômas* - 1999
* ''The Director's Cut* - 2001
* *Millennium Monsterwork 2000* - 2002
* *Delìrium Còrdia* - 2004
* *Suspended Animation'' - 2005
Far Away

"**Far Away**" é o sinxelo nº 15 da cantante xaponesa Ayumi Hamasaki, lanzado o mercado o 17 de maio do ano 2000 baixo o selo avex trax.

## Lista de temas 
## Posición nas listas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Far away* información en Avex Network.
* *Far away*  información en Oricon.
Galería de imaxes do mosteiro de San Salvador de Asma

**Galería de imaxes do mosteiro de San Salvador de Asma**, situado no concello de Chantada.

## Mosteiro de San Salvador de Asma 

Ficheiro:Mosteiro de San Salvador de Asma.jpg
Ficheiro:Iglesia de San Salvador de Asma 4.jpg
Ficheiro:Iglesia de San Salvador de Asma.jpg
Ficheiro:Iglesia de San Salvador de Asma 8.jpg
Ficheiro:Iglesia de San Salvador de Asma 7.jpg
Ficheiro:Iglesia de San Salvador de Asma 6.jpg
Ficheiro:Iglesia de San Salvador de Asma 5.jpg
Ficheiro:Iglesia de San Salvador de Asma 3.jpg
Ficheiro:Iglesia de San Salvador de Asma 2.jpg

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Galería de imaxes de Galicia
*Galería de imaxes de Chantada
Oliviero Toscani

**Oliviero Toscani**, nado en Milán o 28 de febreiro de 1942 e finado en Cecina o 10 de xaneiro de 2025, foi un fotógrafo italiano, recoñecido principalmente polas súas campañas publicitarias deseñadas para a marca de roupa Benetton, as cales provocaron controversia nas décadas de 1980 e 1990.

## Traxectoria 
Estudou fotografía en Zürich entre 1961 e 1965. Entre 1982 e 2000, Toscani traballou para Benetton, contribuíndo ó crecemento da marca United Colors of Benetton ata ser unha das marcas máis recoñecidas mundialmente.

Unha das súas campañas máis famosas incluía unha fotografía dun enfermo da SIDA agonizando nunha cama de hospital, rodeado da súa familia doente. Outras, incluían alusións ó racismo, a guerra, a relixión e a pena capital. En 1990, Toscani fundou a revista *Colors* (propiedade de Benetton), xunto co deseñador gráfico Tibor Kalman. Baixo o lema "unha revista sobre o resto do mundo", *Colors* explotaba o multiculturalismo prevalecente na época, así como as campañas publicitarias de Benetton. A liña editorial era independente da marca de roupa. En 1993, Toscani creou Fabrica, un centro de investigación sobre a arte na comunicación; e encargou o deseño ó arquitecto xaponés Tadao Ando.

En 2005, Toscani levantou polémicas novamente, cando fixo fotografías para a campaña publicitaria da marca de roupa masculina "Ra-Re". Os retratos aludían á homosexualidade masculina, dun modo que afervoou a diversos grupos que debatían os dereitos homosexuais.

Ademais de traballar con Benetton, Toscani foi o deseñador de campañas publicitarias para Esprit, Valentino, Chanel e Fiorucci. As campañas de Toscani gañaron catro veces o premio Lion d'Or no Festival de Cannes. Persoalmente, Toscani recibiu, entre outros premios, o UNESCO Grand Prix, e dúas veces o premio Grand Prix d'Affichage. Tivo exposicións individuais, en orde cronolóxica, nas cidades de Venecia, São Paulo, Milán, cidade de México, Helsinqui, Roma e outras catorce cidades.

## Notas
Mass Romantic

***Mass Romantic*** é o primeiro álbum da banda The New Pornographers. Foi editado orixinalmente o 21 de novembro do 2000 a través do selo Mint Records no Canadá en vinilo e CD, e nos Estados Unidos editouse oficialmente remasterizado o 7 de outubro do 2003 a través de Matador Records.

## Lista de cancións
Todos os temas escritos por Carl Newman agás onde se indique.
#"Mass Romantic" (voces: Neko Case e A.C Newman) – 4:11
#"The Fake Headlines" (voces: A.C Newman) – 2:45
#"The Slow Descent into Alcoholism" (voces: A.C Newman) – 3:56
#"Mystery Hours" (voces: A.C Newman) – 3:11
#"Jackie" (voces: Dan Bejar e Neko Case, escrito por Bejar) – 2:46
#"Letter from an Occupant" (voces: Neko Case, A.C Newman) – 3:46
#"To Wild Homes" (voces: A.C Newman, Neko Case e Dan Bejar) – 3:33
#"The Body Says No" (voces: A.C Newman)– 3:56 
#"Execution Day" (voces: Dan Bejar e A.C Newman, escrito por Bejar) – 2:59
#"Centre for Holy Wars" (voces: A.C Newman) – 3:06
#"The Mary Martin Show" (voces: A.C Newman)– 3:19
#"Breakin' the Law" (voces: A.C Newman e Dan Bejar, escrito por Bejar) – 3:27
Mick Aston

miniatura|dereita|Guy de la Bédoyère con Tony Robinson e Mick Aston no 2007
**Michael Aston**, coñecido como **Mick Aston**, nado o 1 de xullo de 1946 e finado o 24 de xuño de 2013, foi un presentador de televisión e arqueólogo británico.

## Traxectoria 
É profesor da Universidade de Bristol, despois de ter pasado pola de Oxford. Estudou a carreira de xeografía na Universidade de Birmingham (Reino Unido). Mais a súa popularidade ven por traballar para a televisión brinánica, no Canal 4), nuns programas sobre a arqueoloxía, *Time Signs* e *Time Team*.

## Notas
Capela do Ciprés

A **capela do Salvador**, de San Salvador, ou **capela do Ciprés**, é unha sinxela construción relixiosa que data do século IX e que se atopa tras do mosteiro de Samos (Samos).

## Características
Conserva a estrutura dun oratorio mozárabe afín ao culto que divide o espazo na cela ministerial e a nave principal percorrida por unha bancada datada no século XII. Non destaca nin polas súas dimensións nin polo seu exterior que ten como protagonista principal a cachotería de lousa da zona. O interior agocha uns importantes frescos, datados no século X que representan cruces, portadas, alfices, pigmentacións difíciles de atopar nesas terras, decoracións florais etc.

## Historia
A súa localización, abrazada polo río e protexida por antigas construción, pode levar a pensar que a capela se sitúa onde estaba o primeiro mosteiro de Samos. Posteriormente serviu de oratorio para os monxes, e logo caeu en abandono, e foi un pendello onde se gardaban aveños de traballar no campo.

A capela recibe este nome por un ciprés próximo de 27 m de altura. Foi declarada monumento nacional en 1944.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*

### Outros artigos 
*Mosteiro de San Xulián de Samos
Talkin' 2 Myself

"**Talkin’ 2 Myself**" é o single nº 42 da cantante xaponesa Ayumi Hamasaki, lanzado o 19 de setembro do ano 2007 baixo o selo avex trax. O single contén dúas cancións de rock, unha remestura con orquestra da canción lanzada anteriormente "Fated" e unha versión instrumental da canción principal. Ademais, este é o seu sinxelo nº29 en alcanzar a primeira posición nas listas de vendas, batendo o seu propio récord de maior número de sinxelos en alcanzar o primeiro posto das lista para unha cantante solista. A batería tanto en *Talkin’ 2 Myself*, como en *Decision*, tocounas Andy Selway da banda KMFDM.

## Información 
"*Talkin’ 2 Myself*" é o segundo single de Hamasaki do ano 2007. Debutou na primeira posición das listas diarias con 26.267 copias vendidas no seu primeiro día. Unha semana máis tarde tamén debutaría no primeiro posto da lista de vendas semanais con 70.325 copias. Este é o décimo sétimo single consecutivo en acadar a primeira posición da cantante, e o seu vixésimo noveno de tódolos tempos en acadar dita posición. "*Talkin’ 2 Myself*" vendeu 39.840 copias menos que Glitter/Fated durante a súa primeira semana, aínda que Oricon indica que a día de hoxe compra máis xente este single. O single e o single orixinal de vendas máis baixas da cantante dende o lanzamento de Love ~Destiny~ en 1999, que unicamente vendeu 70.540 durante a súa primeira semana.

## Lista de temas 
### CD 
### DVD 
## Posición nas listas 
### Listas de vendas de Oricon 
### Listas de United World 
### Listas de vendas dixitais 
### Outras listas 
## Notas
A Song Is Born

"**A Song Is Born**" é unha colaboración entre a Ayumi Hamasaki e Keiko (Globe) para o proxecto sen animo de lucro de avex trax, *Song Nation*, que foi creado para mandar axuda ás vítimas dos ataques do 11 de setembro no World Trade Center. A canción foi composta por Tetsuya Komuro, pero a diferenza dós outros dous singles lanzados para o proxecto, “The Meaning of Peace” (un dueto entre BoA e Kumi Koda) e "*Lovin’ It*" (un dueto entre Namie Amuro e Verbal de M-Flo), as letras foron escritas por Ayumi Hamasaki. A súa versión en solitario aparecería no seu cuarto álbum en estudio, I am...

## Lista de temas 
## Posición nas listas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Actuación de Keiko e Ayumi da canción A Song Is Born en Music Station
Sociedade de Montaña Ártabros

miniatura|Sede da Sociedade de Montaña Ártabros.

A **Sociedade de Montaña Ártabros** é unha asociación galega adicada á práctica do montañismo. Forma parte da Federación Galega de Espeleoloxía.

Foi fundada en 1974 na cidade da Coruña. Tamén realiza actividades de excursionismo, espeleoloxía, tiro con arco e carreiras de orientación. A sociedade ten no seu local unha aula para conferencias e proxeccións, unha biblioteca, un rocódromo e unha sala de revelado fotográfico.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Web da SM Ártabros
Renée Taylor

**Renée Taylor**, nada en Nova York o 19 de marzo de 1939, é unha actriz estadounidense mellor coñecida pola súa interpretación da nai de Fran Fine na serie televisiva *A Nanny*.

## Filmografía 
### Como actriz 
### Como guionista 
* *Love Is All There Is* (1996)
* *A Cry for Love* (1980, TV)
* *Woman of the Year* (1976, TV)
* *A Lucille Ball Special Starring Lucille Ball and Jackie Gleason* (1975, TV)
* *Made for Each Other* (1971)

### Como directora 
* *It Had to Be You* (1989)
* *Two* (1971)

### Como produtora 
* *Lovers and Other Strangers* (1983)
Brassica rapa

miniatura|Ilustración de *Brassica rapa* da enciclopedia xaponesa da agricultura *Seikei Zusetsu*

***Brassica rapa*** é unha especie de plantas da familia das brasicáceas que se pode presentar en varias subespecies e variedades cultivadas moi comúns, como a planta do nabo (da que se obteñen nabos, nabizas e grelos); komatsuna, bomdong, bok choy e outras coles chinesas, etc.

*Brassica rapa* subsp. *oleifera* é unha subespecie de sementes oleíferas. De tres especies de *Brassica* oleíferas, concretamente *Brassica rapa*, *Brassica napus* (colza) e *Brassica juncea*, obtense o aceite de colza (nos Estados Unidos e o Canadá este tipo de aceite con baixo nivel de ácido erúcico denomínase canola, mentres que os tipos de grao non alimentario denomínanse alí aceite de colza).

A subespecie produtora de aceite (*oleifera*) de *Brassica rapa* puido ser domesticada varias veces desde o Mediterráneo á India, empezando xa no 2000 a.C. Os nabos comestibles foron cultivados primeiro posiblemente no norte de Europa, e foron un alimento importante na antiga Roma.

## Usos 
As follas novas de *B. rapa* considéranse unha hortaliza excelente para comer crúa ou se son máis vellas cociñadas, así como os gromos. En Galicia son alimentos moi populares as follas novas tenras desta planta, chamadas nabizas (ou rabizas) e os gromoa, chamados grelos (ou cimos, cimóns), moi populares en Galicia. A raíz napiforme ensanchada (nabo, carola, varizo, cachola, carocha) e as sementes (nabiñas) poden tamén comerse crúas, pero estas últimas conteñen un aceite que pode ser irritante para algunhas persoas. Tamén se lles poden dar aos animais. As variedades utilizadas e usos culinarios dependen do país.

Moitas bolboretas, incluíndo *Pieris rapae*, aliméntanse e polinizan as flores de *B. rapa*.

## Cultivares 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*"Multilingual taxonomic information". Universidade de Melbourne.
*PROTA (Plant Resources of Tropical Africa) rexistro da base de datos sobre *Brassica rapa* L.
Henry Morton Stanley

**Sir Henry Morton Stanley**, nado en Denbigh (Gales) o 28 de xaneiro de 1841 e finado en Londres o 10 de maio de 1904, foi un explorador e periodista galés nacionalizado estadounidense famoso polas súas expedicións na daquela ignota África central, nunha das cales atopou ao desaparecido David Livingstone.

## Primeiros anos de vida e o seu traslado aos Estados Unidos 
Stanley naceu en Denbigh, País de Gales, cando a súa nai, Elizabeth Parry, tiña 19 anos. Segundo o seu certificado de nacemento era fillo ilexítimo e o estigma da ilexitimidade supuxo unha pesada carga para el, durante toda a súa vida. Tivo unha infancia chea de maltratos e de loita pola súa existencia, foi criado polo seu avó ata a idade de cinco anos. Cando este morreu, viviu durante un curto período con algúns curmáns e sobriños maternos, pero pouco despois foi enviado a St. Asaph Union Workhouse, institución de acolleita para pobres, onde o hacinamiento e a falta de control daban lugar a frecuentes abusos dos mozos maiores e dos reitores da institución. Cando tiña dez anos, a súa nai e dous irmáns permaneceron durante un tempo nesta institución, sen que Stanley soubesen quen eran. Alí permaneceu ata os quince anos, momento en que foxe da institución e marcha á súa aldea natal. Aquí completa unha educación elemental e colabora como axudante de profesor nunha escola nacional. En 1859, é contratado no porto de Liverpool, no barco Windermeer, con rumbo a Nova Orleáns. No barco tamén sofre unha dura travesía, que o leva a saltar a terra en canto avistan Nova Orleáns, sen esperar a cobrar os seus xornais pendentes.

En Nova Orleáns, tomou o apelido Stanley ao ser adoptado por un comerciante norteamericano, participou na Guerra Civil Americana.

Ao finalizar a guerra, comezou a súa carreira como xornalista, escribindo como correspondente desde o oeste americano. En 1868 acompañou como cronista ás tropas británicas a Abisinia, na expedición que realizaban os ingleses contra o Negus Teodoro II de Etiopía, máis tarde emprendeu expedicións ao Imperio Otomán, visitando Grecia, Esmirna, Beirut e Alexandría; tamén é enviado a España, onde presencia a guerra carlista e asiste á caída da raíña Isabel II e aprende un perfecto castelán.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 15px *Vidas Contadas* en RNE .
Carlos Menem

**Carlos Saúl Menem**, nado en Anillaco, La Rioja, o 2 de xullo de 1930 e finado en Buenos Aires o 14 de febreiro de 2021, foi un político e avogado arxentino.

Foi presidente da Arxentina polo Partido Xusticialista dende 1989 a 1999, sendo o único presidente arxentino en ocupar o cargo durante dez anos consecutivos. O seu primeiro mandato foi dende 1989 até 1995, logo do de Raúl Alfonsín, e para poder presentarse a unha nova elección presidencial inmediata impulsou a Reforma da Constitución Arxentina de 1994, que tamén diminuíu a extensión do cargo a catro anos. Menem foi reelecto en 1995, e o seu segundo mandato estendeuse até 1999, sucedido por Fernando de la Rúa.

Foi tamén Senador Nacional pola Provincia da Rioxa.

Carlos Menem era irmán de Eduardo Menem, e estivo casado con Zulema Fátima Yoma. Con ela tivo dous fillos: Zulema María Eva Menem, coñecida mediaticamente como "Zulemita" para diferenciala da súa mai, e o falecido Carlos Saúl Facundo Menem. Menem divorciouse de Zulema Yoma e anos máis tarde casou con Cecilia Bolocco, con quen tivo outro fillo, Máximo Menem Bolocco. Menem divorciouse de Bolocco tamén. Menem tivo un fillo dunha relación extramatrimonial, Carlos Nair Meza Menem, cuxa paternidade recoñeceu durante o ano 2007.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Carlos Saúl Menem
Propulsor (arma)

[miniatura|Propulsor [Magdaleniano tallado en óso. Mostra unha hiena.]]
[miniatura|Lanzamento dun [Dardo (arma)|dardo coa axuda dun propulsor.]]
Un **propulsor** é unha arma de proxección que permite a impulsión de venabres ou azagaias. Os vestixios máis antigos foron atopados en Europa e datados no Paleolítico Superior.

## Etnografía 
[miniatura|100px|esquerda|Propulsor esculpido procedente de [Gruta de Mas d'Azil|Mas d'Azil]]
miniatura|300px|Principio de utilización do propulsor
[dereita|300px|miniatura|Esquema de *atlatl*, propulsor utilizado por [amerindios.]]
[miniatura|300px|[Inuit|Esquimó utilizando un propulsor]]

Un propulsor é un dispositivo que permite acrecentar a velocidade inicial e, polo tanto, o alcance ou a forza de penetración dun proxectil primitivo (dardo, lanza, azagaia etc.). Adoita estar constituído, polo xeral, por un bastón de lonxitude variábel e no que un dos seus cabos ten un gancho. O propulsor prolonga o brazo humano e multiplica a súa forza. Alcances de 90 ou 100 m están testemuñados.

## Historia 
O propulsor está testemuñado en Europa desde o Paleolítico Superior, do Solutreano superior até finais do Magdaleniano. Certas partes de propulsores, fabricados de material óseo ou córneo de animais, estaban ricamente decorados e constitúen obras mestras da arte móbil. A partir do Epipaleolítico os propulsores foron sendo substituídos por arcos e frechas.

O propulsor está aínda hoxe moi difundido entre os pobos contemporáneos de cazadores-recolectores, en especial nos do Ártico, entre os aborixes de Australia e de Nova Guinea (xeralizouse o nome de *woomera*, propio dos eora, cerca de Sidney) ou entre os Amerindios (é coñecido co nome de *átlatl* en lingua nahuatl).

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Que é un propulsor?  
* Sitio completo sobre a prehistoria explicando a fabricación dun propulsor  
* Arqueoloxía experimental: lanzamento con propulsor
Golfo de Bengala

miniatura|Mapa co Golfo de Bengala (*Bay of Bengal*)
O **golfo de Bengala** é un mar na área nordeste do océano Índico. A súa forma aseméllase a un triángulo. Limita ao leste coa península de Malaca, ao oeste co subcontinente indio. O extremo norte do golfo limita co estado indio de Bengala Occidental e con Bangladesh. Os extremos do sur están limitados pola illa de Sri Lanka e o territorio indio Illas Andaman e Nicobar. Estas últimas illas separan o golfo de Bengala do mar de Andaman.
## Véxase tamén
Hokkien mee

300px|miniatura|Un prato de hokkien mee
O **hokkien mee** ou **hokkienmee**, en chinés tradicional: 福建麵 e en simplificado: 福建面) é un prato feito con fideos fritidos elaborados ao estilo fuxián. Este prato consómese fundamentalmente en Malaisia e en Singapur. Parece ser que foi exportado polos inmigrantes chineses da provincia de Fuxián.

Existen dous tipos de *hokkien mee*: o *Hokkien hae mee* e o *Hokkien char mee*.
Santuario da Nosa Señora da Escravitude

dereita|miniatura
O **Santuario da Nosa Señora da Escravitude** é unha igrexa mariana enclavado na Escravitude, aldea da parroquia de Santa María de Cruces, Padrón. A carón do templo pasa o camiño portugués do Camiño de Santiago.

## Orixe
dereita|miniatura

A tradición recolle dous feitos que determinaron a construción do templo. O primeiro deles produciuse no 1582, cando Juan Pérez Mondragón, reitor da parroquia de Cruces, estivo a piques de morrer esmagado por unha árbore. Logo de librarse, en sinal de agradecemento á Virxe María, mandou esculpir unha imaxe da Virxe co neno, que foi situada sobre unha fonte que había no lugar, coñecida desde entón coma a Fonte Santa.

O segundo dos feitos tivo lugar no 1732, cando un salnesán que padecía hidropisía se dirixía xunto coa súa muller e a súa filla cara ao hospital de Santiago de Compostela. Ao seu paso pola Fonte Santa, bebeu a súa auga e pediulle axuda á Virxe, e ao cabo de tres días curouse da súa enfermidade. A lenda di que daquela exclamou o seu agradecemento á Virxe por curalo "da escravitude" do seu mal, de onde derivaría o nome do santuario. En sinal de gratitude, doou o carro e os bois. Ó espallarse a nova, a fonte comezou a atraer devotos en busca de curación, o que trouxo consigo tamén un aumento das doazóns.

## Historia do edificio 
Con estas achegas construíuse unha capela onde se albergou a imaxe, chamada xa A Nosa Señora da Escravitude, e co paso do tempo ampliouse ata a actual igrexa. O documento notarial da pintura do retablo maior data a finalización das obras no 1743. No ano 1885, grazas ao financiamento dun galego enriquecido en América, construíuse unha segunda torre simétrica á que xa tiña o templo no 1743, sendo ese o aspecto do edificio que chegou aos nosos días.
## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gran Enciclopedia Gallega*
Galería de imaxes da igrexa de San Martiño de Tiobre

Igrexa de San Martiño de Tiobre, Tiobre, Betanzos

Ficheiro:Iglesia de San Martiño de Tiobre.jpg
Ficheiro:Iglesia de San Martinho de Tiobre1.jpg
Ficheiro:Iglesia de San Martinho de Tiobre.jpg
Ficheiro:Iglesia de San Martinho de Tiobre2.jpg
Ficheiro:Iglesia de San Martinho de Tiobre3.jpg
Ficheiro:Animal na igrexa de San Martiño de Tiobre, Betanzos.jpg
Mirrorcle World

"**Mirrorcle World**" é o sinxelo en formato físico nº 43 (e o 44 en tódolos formatos) da cantante xaponesa Ayumi Hamasaki, lanzado ó mercado o 8 de abril do ano 2008 so o selo avex trax.

## Información 
A canción que dá título ó sinxelo é unha versión estendida da canción "*Mirror*", unha canción introdutoria de dous minutos de duración do seu noveno álbum en estudio, Guilty. O sinxelo foi lanzado exactamente dez anos despois do seu sinxelo debut con Avex, "Poker Face". O sinxelo inclúe dúas novas gravacións do seu segundo e quinto sinxelo, ambos os dous lanzados o ano 1998, "You" e "Depend on you", respectivamente.

242px|dereita|miniatura|Carteis promocionais de "Mirrorcle World" en Toquio, Xapón.

"*Mirrorcle World*" foi certificado como disco de platino polo RIAJ por distribuír máis de 250.000 copias no Xapón, sendo o primeiro sinxelo de Hamasaki dende "Blue Bird", que fora lanzado en 2006.

A versión CD+DVD de "*Mirrorcle World*", de acordo coas declaración de Avex, foi lanzada nunha "presentación especial limitada" que vén nunha caixa vertical. Tamén, as primeira edicións para a prensa do CD+DVD viñan cun póster da imaxe da portada. A versión dun único CD, porén, veu nunha edición normal. Spoinichi Annex revelou que a portada de *Mirrorcle World* incluiría un topless de Hamasaki, na liña das portadas do seu álbum e do seu sinxelo "LOVEppears" e "Appears", respectivamente, así e todo, se ben o pelo de Hamasaki cobre o seu busto como nos mencionados produtos, na portada de "*Mirrorcle World*" Hamasaki tapa os seus peitos co seu brazo.

O 9 de xaneiro, comezan a circular rumores de que Kamasaki voara a Venecia para gravar un comercial para Panasonic. O vindeiro día, o rumor confirmouse e o 22 de febreiro, Panasonic lanzou o comercial, utilizando "*Mirrorcle World*". Ademais de gravar o comercial para Panasonic, Hamasaki voou ata París onde rodou o videoclip para a canción. O devandito vídeo lanzouse oficialmente o 19 de marzo de 2008.

## Lista de temas 
### Versión con "YOU" 
### Versión con "Depend on you" 
## Posición nas listas 
### Listas de Oricon 
### Listas de vendas de Billboard Japan 
### Listas de vendas dixitais 
### Outras listas 
## Notas
Hipoteca de alto risco

onde se ofrecen créditos subprime]]
Unha **hipoteca de alto risco**, tamén chamada **hipoteca lixo** ou polo termo inglés de **hipoteca subprime**, é unha modalidade crediticia nacida no mercado financeiro de Estados Unidos que se caracteriza por ter un nivel de risco de non pagamento superior á media do resto de créditos.

No 2002 o volume de créditos de alto risco das entidades financeiras nos Estados Unidos representaba o 7% do mercado hipotecario. No 2007, era do 12,5%.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Crise económica de 2008-2010
Merín

O topónimo **Merín** pode referirse a:

;En Galiza
***Merín**, parroquia do concello de Vedra;
****Merín**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Merí**, lugar da parroquia de Armariz, no concello de Xunqueira de Ambía;
***Meriz**, lugar da parroquia de Coles, no concello de Coles.
Palikir

**Palikir** é unha cidade con preto de 4.600 habitantes, é a capital dos Estados Federados de Micronesia no océano Pacífico occidental des 1989. Forma parte do moito máis grande municipio de Sokehs, que tiña unha poboación de 7.000, habitantes no 2009 nunha nación cunha poboación total de 106.487 habitantes. Sitúase no lado do noroeste da illa de Pohnpei (poboación 33.000 habitantes), unha alta illa volcánica rodeada por un arrecife coralino. Cerca ao nordés atópase o asentamento máis grande da illa, a cidade costera de Kolonia (Kolonia).

## Xeografía 
Palikir está localizado no noroeste da illa de Ponape (antes denominada *Pohnpei*), que xunto con outras illas forman o Estado de Pohnpei, un dos catro que conforman a federación. Palikir constitúe o centro dun distrito rural, de 9.900 habitantes (2004), situado a seis millas ao oeste de Kolonia (a capital dese co-estado de Pohnpei).

Palikir é a nova capital dos Estados federados, substituíndo a Kolonia, sita na mesma illa e que segue a ser a poboación máis importante; porén a cidade maior da federación micronésica é Weno, que está no Estado de Chuuk).

## Historia 
Era o lugar dun campo de aviación (*Palikir Airfield Number 2*), construído pola mariña xaponesa, ás ordes do capitán Kitawaga. Unha vez rematado, non chegou a utilizarse, pois foi bombardeado pouco despois.

O lugar foi reutilizado para albergar as edificacións, do goberno e do congreso dos Estados federados, construídas nos anos da década de 1980. A cidade, esencialmente administrativa, acolle tamén os despachos da presidencia e dos dirixentes dos catro Estados federados.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información sobre Palikir
Cartas dun home morto

***Cartas dun home morto*** (en ; ''Pis'ma myortvogo cheloveka''), é un filme de ciencia ficción soviético, estreado en 1987 e dirixido polo Konstantin Lopushansky. Proxectouse na sección Semana Internacional da Crítica do Festival Internacional de Cinema de Cannes, en 1987.

## Personaxes 
* Rolan Bykov como Professor Larsen
* Vatslav Dvorzhetsky como Pastor
* Vera Mayorova como Anna
* Vadim Lobanov
* Viktor Mikhaylov
* Svetlana Smirnova como Theresa
* Vladimir Bessekernyh
* Vyacheslav Vasiliev como doutor dosimetrista
* Natalya Vlasova

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Ateán, Botos, Lalín

**Ateán** é un lugar da parroquia de Botos, no concello de Lalín situado na comarca do Deza. A súa poboación no ano 2018 era de 24 persoas (15 homes e 9 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Botos
### Parroquias de Lalín
Barreiro, Botos, Lalín

**Barreiro** é un lugar da parroquia de Botos, no concello dezao de Lalín. Segundo o IGE, a súa poboación no ano 2011 era de 24 persoas (14 homes e 10 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Botos 
### Parroquias de Lalín
Konstantin Lopushansky

**Konstantin Lopushansky**, nado en Dnipropetrovsk o 12 de xuño de 1946, é un director de cine ucraíno.

## Traxectoria 
Foi discípulo de Andrei Tarkovskii, colaborando con el en diversas producións, chegando a ser o asistente de produción da película *Stalker*, considerada como unha das obras mestras do director ruso.

Merece destacarse seu filme *Cartas dun home morto* (Письма мёртвого человека; Pisma myortvogo cheloveka).

## Véxase tamén
Baxán

O topónimo **Baxán** pode referirse a:

;En Galiza
***Baxán**, lugar da parroquia de Botos, no concello de Lalín;
***Baxán**, lugar da parroquia de Barbadelo, no concello de Sarria.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Baxás**, lugar da parroquia de San Salvador de Couzadoiro, no concello de Ortigueira.
Mara, Zaragoza

**Mara** é un concello da provincia de Zaragoza, situado na comarca da Comunidade de Calatayud. A súa poboación era de 207 habitantes en 2007. 
 
## Xeografía 
Mara está situado na beira dereita do río Perejiles, afluente do Jalón, e so a serra de Vicor. A superficie do concello é de 21,17&nbsp;km². Dista 95&nbsp;km da capital provincial, Zaragoza.

## Historia 
Aparece citado nunha Bula de Lucio III como *Marha*. A citación, no mesmo documento, de *Marach* identifícase con *Morata de Jalón*.

## Festas 
* San Fabián e San Sebastián, 20 de xaneiro.
* San Roque, 16 de agosto.
Julia Margaret Cameron

**Julia Margaret Cameron**, nada en Calcuta o 11 de xuño de 1815 e finada en Kalutara (Sri Lanka) o 26 de xaneiro de 1879, foi unha fotógrafa británica que se adicou ao retrato fotográfico de corte artístico, así como á representación escenográfica de alegorías que a enmarcan na corrente da fotografía academicista.

Chegou a expor na Exposición Universal de 1870, e a súa obra foi recoñecida postumamente, xunto á de Lewis Carroll, grazas á súa reivindicación por parte dos fotógrafos do pictorialismo, así como ao apoio do grupo literario de Bloomsbury e a súa sobriña neta Virginia Woolf.
Alemparte, Alemparte, Lalín

**Alemparte** é o único lugar da parroquia de Alemparte, no concello dezao de Lalín. Segundo o IGE a súa poboación no ano 2011 era de 35 persoas (18 homes e 17 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Alemparte 
### Parroquias de Lalín
Pobo arhuaco

Os **arhuacos** son un pobo indíxena que habita a vertente meridional da Serra Nevada de Santa Marta, en Colombia. Falan o arhuaco, lingua da familia chibcha e como outros pobos da Serra Nevada, son considerados os descendentes da cultura tairona.

250px|miniatura|Territorio dos arhuacos
[miniatura|250px|Monumento ós arhuacos en [Santa Marta, Colombia|Santa Marta.]]

## Nome 
Os arhuacos tamén son coñecidos como aruacos, arawak, bintucua, bintuk, bíntukua, ica, ijca, ijka, ika e ike.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pobos indíxenas de Colombia
### Bibliografía 
* Botero Verswyvel, Silvia 1987: "Indígenas de la Sierra nevada de Santa marta"; *Introducción a la Colombia Ameridia*: 39-50. ICAN, Bogotá.
* Orozco, José Antonio 1990 *Nabusímake, tierra de Arhuacos*. ESAP, Bogotá.
Pontiña, Albarellos, Lalín

**Pontiña** (tamén denominado **A Corredoira**) é un lugar da parroquia de Albarellos, no concello dezao de Lalín. Segundo o IGE a súa poboación no ano 2011 era de 5 persoas (3 homes e 2 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Albarellos
### Parroquias de Lalín
A volta ao mundo en oitenta días (filme de 1956)

***A volta ó mundo en oitenta días*** (en ) é un filme de 1956 dirixido por Michael Anderson. Está baseada na novela homónima de Jules Verne.

## Galardóns 
A película foi nomeada para oito Óscars, dos cales recibiu cinco:
* Mellor película - Michael Todd, produtor
* Mellor fotografía - Lionel Lindon
* Mellor montaxe (mellor edición) - Gene Ruggiero e Paul Weatherwax
* Mellor banda sonora - Victor Young
* Mellor guión adaptado - John Farrow, S. J. Perelman, e James Poe

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* A volta ó mundo en oitenta días (filme de 2004)
Bandeira de Aruba

A **bandeira de Aruba** foi adoptada oficialmente o 18 de marzo de 1976, tras un concurso no que participaron máis de 630 deseños. Está composta por un fondo azul atravesado por dúas bandas horizontais paralelas de cor amarela. No extremo superior hai unha estrela de catro puntas de cor vermella e bordo branco.

O azul representa o ceo e o mar Caribe, mentres que o amarelo simboliza a unión entre Aruba e os Países Baixos e a cor do wanglo, flor nacional. A estrela vermella simboliza a illa apuntando aos catro puntos cardinais no medio do océano. O vermello representa a terra e o branco o bater das ondas sobre as praias. Tamén, as catro puntas da estrela identifican as catro linguas da illa: español, papiamento, neerlandés e inglés.

O 18 de marzo de cada ano é o Día da Bandeira en Aruba.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Historia detallada
Premio Café Dublín

O **Premio Café Dublín** é un premio de narrativa breve organizado polo xa desaparecido local homónimo situado na cidade de Vigo. Entregouse entre 1994 e 1999.

## Gañadores
*1994: Xosé Antón Moreno, por *O cable inglés*.
*1995: Manuel Lourenzo González, por *Noites de papel*.
*1996: Anxo Angueira, por *Bágoas de facer illas*.
*1997: declarado deserto por non se axustar a obra considerada nun principio como vencedora ás regras do certame.
*1998: Antón Riveiro Coello, por *Animalia*.
*1999: Xavier Queipo por *O ladrón de esperma*.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Premio Café Gijón
Peter Parler

**Peter Parler** (en checo: *Petr Parléř*), nado en Schwäbisch Gmünd cara a 1330 e finado en Praga o 13 de xullo de 1399, foi un arquitecto alemán, sobre todo coñecido polas súas creación de estilo gótico na catedral de Praga e na Ponte de Carlos en Praga.

En 1352 pasa a ser primeiro mestre de obra da catedral de Praga, despois da morte do seu arquitecto, Mateo de Arras. Á parte da obra da catedral, tamén é o criador do concepto principal da Nova Vila de Praga e proxectou a Ponte de Carlos e as súas torres, sendo o arquitecto final un tal "Oto" de Praga.

## Obra 
[miniatura|esquerda|Torre gótica na [Ponte de Carlos do lado de *Staré Město*.]]
* Catedral de San Vito de Praga.
* Ponte de Carlos en Praga.
* Igrexa de Santa Bárbara de Kutná Hora, 1388.
Galería de imaxes do río Lima

Galería de imaxes do río Lima, en Portugal.

Ficheiro:2006pascoa 045.jpg|Ponte de Lima
Ficheiro:Igreja St Antonio Torre Velha.JPG|Ponte de Lima
Ficheiro:Ponte Ponte Lima.JPG|Ponte de Lima
Ficheiro:Ponte medieval ponte lima.jpg|Ponte de Lima
Ficheiro:Ponte sobre o Lima.JPG|Ponte da Barca
Ficheiro:Ponte sobre o Lima1.JPG|Ponte da Barca
Ficheiro:Rio Lima 1.JPG
Ficheiro:Rio Lima 2.JPG
Ficheiro:Rio lima.jpg

## Véxase tamén
Together When...

"**Together When…**" é o primeiro sinxelo dixital e o nº43 da cantante xaponesa Ayumi Hamasaki, lanzado ó mercado o 5 de decembro do ano 2007 baixo o selo avex trax. A canción foi distribuída a finais de novembro (antes do lanzamento oficial) como melodía de teléfono. Na versión de estudio da canción, o baixo tócao Chris Chanley da banda Jane’s Addiction. A batería desa versión tócaa Makoto Izumitani, quen toca con Gwen Stefani.

O videoclip de "*Together When...*" transcorre nunha cidade de aspecto europeo, onde Hamasaki ve un espectáculo de marionetas sentada nun banco mentres canta. Entón comeza unha tormenta e as marionetas caen o chan, unha delas (que representa a mesma Hamasaki) rómpese. Despois diso, vémola andando sobre un espazo azul baleiro, vestida como a marioneta, mentres chove. Revelase que Ayumi converteuse na marioneta e o vídeo remata con ela afastándose do banco, onde deixou de chover, e meténdose nun taxi.

## Lista de temas 
## Posición nas listas 
### Listas de vendas dixitais 
### Outras listas 
## Notas
Malena (tango)

miniatura|dereita|Malena
***Malena*** é un famoso tango con letra de Homero Manzi e música de Lucio Demare composta en 1941. Foi interpretada por vez primeira pola orquestra de Lucio Demare na boite Novelty, e cantada por Osvaldo Miranda. Esta versión foi rexistrada na película El vello Hucha, dirixida por Lucas Demare e estreada o 29 de abril de 1942. O 8 de xaneiro de 1942 foi gravada en RCA Victor pola orquestra de Aníbal Troilo, coa voz de Francisco Florentino, con grande éxito. Foi considerado un dos máis fermosos tangos de tódolos tempos.

## Letra
A letra escrita por Homero Manzi ten dúas partes separadas por un refrán. Está referida ó xeito apaixonado de cantar o tango, que ten Malena. A Manzi impresiónalle o “*tono oscuro*” do canto de Malena, a súa “*voz de sombra*”, a súa “*voz quebrada*” que a leva a cantar "*el tango como ninguna*" e a identificarse de tal modo co tango que Manzi conclúe atribuíndolle a quinta esencia tanguera: "*Malena tiene pena de bandoneón*".

No refrán, o poeta pasa a falarlle directamente a Malena para dicirlle o que sente ó escoitala cantar. Cóntalle entón como o emociona esa canción fría e amarga que ela canta, feita "*en la sal del recuerdo*", para rematar confesándolle que fronte alguén capaz de expoñer a súa dor desa maneira, só pode sentir a súa bondade: "*te siento más buena, más buena que yo*".

Con "*Malena*", Homero Manzi introduciu a metáfora no tango, influíndo en letristas como Homero Expósito e Cátulo Castillo. Manzi, á súa vez, foi influenciado polo surrealismo francés, e poetas como Pablo Neruda e Federico García Lorca.

## Música
Lucio Demare contou que:

Malena foi un dos tangos que deron inicio a mítica “década dos 40” do tango, a “década prodixiosa” deste estilo riopratense. Lucio Demare, xunto a Juan D’Arienzo e Carlos Di Sarli foron os músicos que, dende os últimos anos da década de 1930 elaboraron a nova musicalidad tanguera, orientada ó baile e a milonga, que caracterizou os anos 40.
Move It

"*Move It*" é un single de Cliff Richard e The Drifters (en UK como The Shadows). Foi editada o 29 de agosto do ano 1958 e publicada nun single co mesmo nome xunto a "*Schoolboy Crush*" baixo o selo Columbia. Esta canción foi un verdadeiro récord en vendas e todo un fito do autentico rock and roll procedente de Estados Unidos.

## Intérpretes 
Cliff Richard e the Drifters:

*Cliff Richard – cantante
*Ian Samwell – guitarra rítmica
*Terry Smart – batería

## Outras versións 
O grupo Suzi Quatro fixo unha versión de "*Move It*" en 1974 do álbum Quatro. O cantante Alvin Stardust realizou tamén unha versión do single. En decembro do ano 2006 a canción de Cliff Richard foi relanzado por Brian May de Queen, Brian Bennett de The Shadows e por Mo Foster.
A Dream Is a Wish Your Heart Makes

"**A Dream Is a Wish Your Heart Makes**" (en galego, "Un soño é un desexo feito polo teu corazón") é unha canción escrita e composta por Mack David, Al Hoffman, e Jerry Livingston para a película de Walt Disney *Cinderella* (1950). Na canción, Cincenta dille ós seus amigos animais que nunca vai parar de soñar.

## Versións
A canción foi regravada ou versionada por Linda Ronstadt, Meredith Robertson, Bette Midler, Michael Bolton, Julie Andrews, Tomiko Van, e Hilary Duff entre outros personalidades, e foi interpretada en diversos estilos, coma country, urban, soul e piano.

Os actores estrelas de Disney Channel teñen a súa propia versión da canción, a cal se incluíu no DVD Especial de *Cinderella* (2005) e en Disney Channel dos Estados Unidos (unha versión máis curta).
Cabo Agullas

miniatura|Faro de cabo Agullas. 
miniatura|Mapa de localización da rexión.
O **cabo Agullas** é un accidente xeográfico situado en Suráfrica, que representa o punto máis meridional de África e o punto de intersección entre o océano Índico e o océano Atlántico. Conforma o parque Nacional Agullas.

miniatura|centro|Paisaxe vista dende o faro de Agullas.
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Cabo de Boa Esperanza
Albán

Como topónimo **Albán** pode referirse a:

;En Galiza
***Albán**, parroquia do concello de Coles;
****Albán**, lugar de dita parroquia;
***Santa Mariña de Albán**, parroquia do concello de Coles;
***Albán**, parroquia do concello de Sarria;
****Albán**, lugar de dita parroquia;
***Albán**, lugar da parroquia de San Martiño de Corvelle, no concello da Pastoriza;
***Albán**, lugar da parroquia de Ribadumia, no concello de Ribadumia;
***Albán**, lugar da parroquia de Bardaos, no concello de Tordoia.

;En Colombia
***Albán**, concello do departamento de Cundinamarca;
***Albán**, concello do departamento de Nariño.

;En México
*O **monte Albán** no estado de Oaxaca.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Albáns**, lugar da parroquia de Escuadra, no concello da Lama.
Pota de Bronocice

Copia do carro inciso na pota.|miniatura

A **pota de Bronocice** é unha vaixela de cerámica incisa, coa imaxe máis antiga que se coñece dun vehículo con rodas. Esta datada polo método de radiocarbono entre 3635 e 3370 a.C., atribuíndose á cultura da cerámica de cordas. Na actualidade exhíbese no Museo Arqueolóxico de Cracovia (Polonia).

## Descuberta
A pota achouse en 1976 durante as escavacións arqueolóxicas realizadas no gran asentamento neolítico de Bronocice, sobre o río Nidzica, a uns 50&nbsp;km ao nordeste de Cracovia. As escavacións foron dirixidas, entre 1974 e 1980, polo Instituto de Arqueoloxía e Etnoloxía da Academia Polaca de Artes e Ciencias conxuntamente coa State University of New York de Buffalo (EUA).

## Decoración
A ornamentación da pota presenta esquematicamente elementos claves do contorno social da prehistoria humana. O compoñente decorativo máis importante é unha representación esquematizada do que é, moi probabelmente, un carro. A figura mostra un vehículo coa súa cabezalla, para xunguir a un animal, e catro rodas. As liñas que conectan estas teñen que representar eixes. O círculo no medio ou simboliza un recipiente para a colleita ou ben é unha representación simbólica do sol. Outras imaxes da pota son unha árbore, un río e o que poden ser campos cruzados por camiños ou foxos dos arredores dunha aldea.

## Implicacións históricas
A imaxe esquemática do carro é a máis antiga representación coñecida no mundo dun vehículo con rodas. Implica a existencia de carros na Europa Central nunha época tan antiga como o IV milenio a.C. Presuntamente deberon ser arrastrados por uros, cuxos restos foron atopados no mesmo asentamento. Os seus cornos apareceron desgastados como se fosen atados con cordas, posibelmente como resultado do uso dalgún tipo de xugo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Historia da roda

### Ligazóns externas
* Pota de Bronocice 
* Imaxes da pota de Bronocice
Carro solar de Trundholm

dereita|miniatura|O carro solar, sen dourados.
O **carro solar de Trundholm** (en danés **Solvognen**) é un célebre obxecto de bronce descuberto en 1902 por un campesiño no pantano de Trundholm en Odsherred, preto de Nykøbing, provincia de Sjælland (Zelandia) en Dinamarca. Represéntase un cabalo e un grande disco, ambos os dous colocados sobre unha estrutura en forma de carro con rodas de raios.

Está datado na primeira Idade de bronce arredor de 1400 a.C.. Na actualidade consérvase en Copenhaguen no Nationalmuseet.

## Descrición 
O conxunto mide 60 centímetros de longo. O cabalo, dunha bela factura de bronce, repousa sobre catro rodas de catro raios. O disco solar, dun diámetro de 25 centímetros, descansa sobre dúas rodas e conserva unha parte do seu dourado por unha das caras. É a máis antiga representación do carro solar que se coñece en Europa.

## Significación 
Admítese en xeral, hoxe, que este carro solar é a representación en miniatura dun carro cultual que se pasearía sobre un percorrido solar máxico, como indican os cultos de Nerthus na Xermania do Norte e de Freyr en Suecia.

A cara dourada, situada sobre a parte dereita do cabalo, representaría o curso diúrno do sol de leste a oeste; a face contraria, escura, o curso nocturno.

Pode ser que o obxecto se depositase en ofrenda nunha sepultura que máis tarde desapareceu.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Idade de Bronce
* Disco de Nebra

### Ligazóns externas 
*  "Reconstructing the Trundholm Sun Chariot", web.comhem.se
Virgin Gorda

**Virxe Gorda** (anglificada parcialmente como * Virgin Gorda*) é a terceira illa máis grande (despois de Tórtola e Anegada) da dependencia das Illas Virxes Británicas, cobre unha área de 21 km² e é a segunda máis habitada, o navegante Cristovo Colón deulle ese nome pola forma particular do seu territorio, sendo a súa principal localidade Spanish Town (Cidade Española) no suroeste da illa.

## Xeografía 
Situado a uns 18 graos, 48 ​​minutos ao norte e 64 graos a 30 minutos ao oeste, ten unha superficie de aproximadamente 21´9 km².

A principal área comercial e residencial está en Spanish Town na parte suroeste da illa.

thumb|left| The Baths, 2013

Unha infrecuente formación xeolóxica coñecida como *"The Baths"* ("Os Baños") localizada no extremo sur da illa, fai de Virgin Gorda un dos destinos turísticos preferidos das IVB, a pesar da evidencia da orixe maioritariamente volcánica da illa, enormes cantos de pedra de granito xacen en montons na praia, formando escenas de gruta abertas ao mar. O granito é unha rocha ígnea intrusiva, polo tanto non volcánica. Non obstante, formáronse a partir de magma. O granito aparece na superficie só despois de que as épocas xeolóxicas de erosión eliminasen a súa cuberta. Unha gran erosión rompeu o granito en grandes pedras e redondeou as súas superficies. No norte dos baños atópase o porto deportivo de Virgin Gorda, antigamente propiedade de Little Dix Bay. A ruína máis importante de Virgin Gorda é a antiga Mina de cobre.

Un dos grandes portos do mundo, North Sound (seo norte), e historicamente Gorda Sound (seo de gorda), atópase no extremo nordés da illa. Está rodeado por catro illas e conectan sistemas de arrecifes que manteñen o mar dentro do seo en calma, creando unha das grandes mecas do deporte acuático do mundo, con máis de 1200 ha. de augas protexidas. No extremo oriental do seo atópase o porto principal, a sotavento de Biras Hill (elevación 133 m.). A aldea, resort e porto deportivo neste punto (Jon'O'Point) chámase Bitter End Yacht Club e percorre aproximadamente máis dun quilómetro e medio de costa.
thumb| Atardecer en Road Harbour, Virgin Gorda

Conta para o transporte aéreo cun Aeroporto, *Virgin Gorda Airport*.

## Historia 
Cristovo Colón chamou a illa "a Virxe gorda", porque o perfil da illa no horizonte semella unha muller gorda deitada de lado.

Con fama histórica, a ancoraxe de Bitter End foi o lugar onde os corsarios Francis Drake e John Hawkins, que foron a base da supremacia naval británica, reuniron as súas frotas en 1595. Vinte e seis barcos ancoraron no seo e empregaron o grande outeiro de Bitter End para facer prácticas para o seu ataque a San Xoán, para arrebatar Porto Rico a España. Coa morte de ambos corsarios na viaxe de 1595 e 1596, Bitter End puido ser o último lugar que estes lendarios piratas pisaron terra británica.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
Dagoberto

Existiron tres reis francos co nome de **Dagoberto**:

* Dagoberto I (603–639). Foi rei entre os anos 629 e 639.
* Dagoberto II (652-679).
* Dagoberto III (699-715). Rei dende o 711 até 715.
Academia de la Llingua Asturiana

[miniatura|dereita|Antiga sede da Academia da Lingua Asturiana en [Oviedo.]]
A **Academia de la Llingua Asturiana** é unha institución do Goberno de Asturias cuxo fin é o estudo, a promoción e a defensa do asturiano.

Xosé Lluis García Arias foi o presidente desde a súa fundación o 15 de decembro de 1980 até o ano 2001. A súa sucesora no cargo foi ata o ano 2017 Ana Cano. O presidente é dende xuño de 2017 Xosé Antón González Riaño.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Academia