open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Asociación de Internautas

A **Asociación de Internautas** é unha organización de usuarios de Internet e telecomunicacións de España, fundada o 10 de outubro de 1998 a partir de varias organizacións: Fronteras Electrónicas-FrEE, Grupo Tarifa Plana, Plataforma La Huelga, Plataforma Tarifa Plana co obxectivo de acadar unha tarifa plana universal e accesible para o uso da rede telefónica básica nas comunicacións e conexións a Internet ou de calquera outra rede de similares características, existente ou que se puidese crear.
Nas súas orixes o obxectivo era acadar que primeiramente Telefónica, como operador dominante, ofrecese un prezo fixo para conectarse a Internet. Unha cota que non dependese do tempo de conexión como se estaba facer ata entón en que se cobraba por minuto de conexión, como as chamadas telefónicas de voz. A chegada doutros operadores ao mercado fixo que esta reivindicación se ampliase e a popularización do uso de Internet levou á Asociación de Internautas á defensa dos intereses dos usuarios de Internet fronte a organizacións de dereitos de autor como a SGAE.

## Notas
Gran Premio de Abu Zabi de 2018

O **Gran Premio de Abu Zabi de 2018** (oficialmente coñecido como **2018 Formula 1 Etihad Airways Abu Dhabi Grand Prix**) foi unha carreira de Fórmula Un que se disputou o 25 de novembro de 2018 no Circuíto de Yas Marina na Illa Yas, unha illa nos arredores de Abu Zabi nos Emiratos Árabes Unidos. A carreira foi a última rolda da tempada , a décima edición do Gran Premio de Abu Zabi e a décima vez que a carreira se disputou como unha proba do Campionato Mundial desde a tempada inaugural en .

## Antcedentes 
McLaren usou un deseño especial para celebrar a última carreira de Fernando Alonso. Esta foi a primeira vez que McLaren uasaba un deseño especial nunha carreira desde o Gran Premio de Portugal de 1986. Lewis Hamilton, que revalidou o seu título de campión do mundo no Gran Premio de México, permitiu amosar o número 1 no morro do seu automóbil en lugar do 44 usual. Con todo, mantén o nº 44 co que foi inscrito oficialmente no Gran Premio. 

### Clasificación de títulos antes da carreira 
Lewis Hamilton xa conseguiu o título de campionato mundial de pilotos de 2018, mentres que o seu equipo, Mercedes, conseguiu o título do Campionato Mundial de Construtores de 2018. Lewis Hamilton logrou o seu quinto título mundial de pilotos no Gran Premio de México de 2018; Tras a carreira do Brasil, lidera sobre Sebastian Vettel por 81 puntos con Kimi Räikkönen terceiro, 51 puntos por detrás. No Campionato Mundial de Construtores, Mercedes lidera sobre Ferrari por 67 puntos a falta do Gran Premio de Abu Zabi que aínda tera lugar, con Red Bull Racing terceiro na clasificación.

## Pneus dispoñibles 
## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira
### Posicións logo da carreira 
***Texto en negra** indica que Mercedes e Lewis hamilton son campións do mundo.

;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Transcendencia (filosofía)

**Transcendencia** (do latim *transcēndo, is, di, sum, ĕre*: 'pasar subindo, atravesar, superar, traspor') é un termo que, en filosofía, pode conducir a tres significados distintos - aínda que relacionados - , todos eles orixinarios da raíz latina que significa 'ascender' ou 'indo alén', sendo un significado oriúndo da filosofía antiga; outro, da filosofía medieval, e o último, ligado á filosofía moderna.

## Enfoque medieval 
O segundo significado, que vén da filosofía medieval, defende que *transcendental* se encaixa nas categorías de Aristóteles que foron usadas para organizar conceptualmente o concepto de realidade. Os exemplos básicos de transcendental están presentes (*insignia*) nas características designadas *transcendentais* de unidade, verdade, e bondade.

## "Transcendencia" na filosofía moderna 
Na filosofía moderna e actual, Kant deu, a *transcendental*, un novo significado na súa teoría do coñecemento, preocupado coas posibilidades condicionais do propio coñecemento. Para el, "transcendental" significa coñecemento sobre a nosa facultade cognitiva con respecto a como os obxectos son posíbeis *a priori.* Isto é, algo é transcendental se ten un papel no modo como a mente "constitúe" os obxectos e fai posíbel, a nós, probalos como obxectos en primeiro lugar. Normalmente, coñecemento é o saber sobre un obxecto; coñecemento transcendental é o saber sobre como é posíbel, para nós, probarmos estes obxectos como obxectos. Isto baséase no concepto de Kant sobre o argumento de David Hume de que certas características do obxecto (tales como a persistencia, relacións causais) non poden derivar da impresión que temos deles. Kant argumenta que a mente debe contribuír para estas características e tornar posíbel, para nós, probarmos os obxectos como obxectos. Na parte central da súa Crítica da Razón Pura, a "Dedución Transcendental das Categorías", Kant argumenta que hai unha profunda interconexión entre a habilidade de estar autoconsciente e a habilidade de probar o mundo de obxectos. Aínda que, no proceso de síntese, a mente xestiona ambos: a estrutura dos obxectos e a súa propia unidade. Para Kant, a "transcendencia", oponse ao "transcendental", é o que xace alén da nosa capacidade de coñecemento lexitimamente coñecido. A contraargumentación de Hegel a Kant foi que, para coñecer a fronteira e estar consciente de que ela é a fronteira, nós xa a transcendemos.

En fenomenoloxía, o "transcendente" é aquilo que transcende a nosa propia consciencia - aquilo que é obxectivo, máis do que só fenómeno da consciencia.https://www.academia.edu/11688322/Homem_Ser_de_Transcend%C3%AAncia

## Ligazóns externas 
* Sartre https://web.archive.org/web/20150924012117/http://www.fflch.usp.br/df/espinosanos/ARTIGOS/numero%2022/sartre.pdf
* Huxley http://coletivodar.org/wp-content/uploads/2009/07/Moksha-Textos-sobre-Psicod%C3%A9licos-ALDOUS-HUXLEY.pdf  
* Autotranscendencia http://www.ted.com/talks/lang/pt-br/jonathan_haidt_humanity_s_stairway_to_self_transcendence.html  
* https://www.academia.edu/11688322/Homem_Ser_de_Transcend%C3%AAncia
* Transcendencia na psicoloxía occidental
Bob e Carol, Ted e Alice

***Bob e Carol, Ted e Alice*** (en ) é un filme estadounidense de 1969 dirixido por Paul Mazursky. Foi escrito por Paul Mazursky e Larry Tucker, que tamén produciu o filme, e está protagonizado por Natalie Wood, Robert Culp, Elliott Gould e Dyan Cannon. A banda sonora orixinal foi composta por Quincy Jones. A fotografía do filme foi realizada por Charles Lang. Recibiu catro nomeamentos na 42ª edición dos Oscar, mais non conseguiu ningún premio.

Estreouse en galego o 31 de outubro de 2001 a través da TVG.

## Personaxes 
* Natalie Wood como Carol Sanders
* Robert Culp como Bob Sanders
* Elliott Gould como Ted Henderson
* Dyan Cannon como Alice Henderson
* Horst Ebersberg como Horst
* Lee Bergere como Emilio
* Donald F. Muhich como Psiquiatra
* Noble Lee Holderread Jr. como Sean Sanders
* K. T. Stevens como Phyllis
* Celeste Yarnall como Susan
* Lynn Borden como Cutter
* Greg Mullavey como líder do grupo
* Linda Burton como Stewardess
* Leif Garrett como Jimmy Henderson

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Présaras

Como topónimo **Présaras** pode referirse a:

;En Galiza
***Condado de Présaras**, antigo condado situado principalmente nas terras dos actuais concellos de Curtis, Sobrado e Vilasantar;
***Présaras**, parroquia do concello de Vilasantar;
***A Ponte Présaras**, lugar da parroquia de Andavao no concello de Boimorto.

;Pazo de Galiza
***Pazo de Présaras**, pazo situado na parroquia de Présaras, no concello de Vilasantar.
Teodoro I Paleólogo

**Teodoro I Paleólogo** (en grego: Θεόδωρος Α΄ Παλαιολόγος, *Theódōros I Palaiológos*), nado aprox. en 1355 e finado o 24 de xuño de 1407, foi déspota de Morea desde 1383 até a súa morte. 
## Traxectoria
Era o fillo máis novo do emperador bizantino Xoán V Paleólogo e a súa esposa Helena Cantacuzena. O seu avó materno foi o anterior emperador Xoán VI Cantacuzeno. Os seus irmáns máis vellos foron os emperadores Andrónico IV Paleólogo e Manuel II Paleólogo.

## Véxase tamén
### Bibliografía 
* *Oxford Dictionary of Byzantium*, Oxford University Press, 1991.
* Joseph Freiherr von Hammer-Purgstall, *Geschichte deas Osmanischen Reiches*.
* Edward Gibbon, *The History of the Decline and Fall of the Roman Empire*.
* George Sphrantzes, *The Fall of the Byzantine Empire*.
Boiling Point (filme de 1990)

***Boiling Point*** (coñecido no Xapón como ) é un filme xaponés de 1990 escrito, dirixido e protagonizado por Takeshi Kitano. Foi o seu segundo filme como director e o primeiro como guionista. *Boiling Point* é considerado como un importante primeiro paso no seu desenvolvemento como editor e como director.

## Personaxes 
* Takeshi Kitano como Uehara.
* Yūrei Yanagi como Masaki.
* Yuriko Ishida como Sayaka.
* Gadarukanaru Taka como Takashi Iguchi.
* Dankan como Kazuo.
* Eri Fuse como Miki.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Miguel Cantacuzeno

**Miguel Cantacuzeno** (en lingua grega, Μιχαήλ Καντακουζηνός *Mikhaél Cantacuzenós*), finado en 1316, foi o primeiro déspota de Morea, cargo que desempeñou desde 1308 até a súa morte en 1316.
## Traxectoria
En 1308, o emperador bizantino Andrónico II Paleólogo aprobou un decreto, no cal se derrogaba o nomeamento anual de novos gobernadores de Morea, como se realizaba até entón, e estipulou que esta posición debía darse a unha persoa até a súa morte. Despois de que o decreto fose aprobado, o primeiro déspota (ou gobernador) que o emperador designara para o recentemente creado Despotado de Morea foi Miguel Cantacuzeno. A súa vinda a Morea foi unha bendición para a poboación local na pobre provincia, xa que se freou a práctica da corrupción dos gobernadores que buscaban un enriquecemento rápido nos seus 12 meses de prazo. Miguel Cantacuzeno trouxo consigo a estabilización económica da provincia no seu curto despotado de 8 anos, ofrecendo ao seu sucesor, Andrónico Asen, a posibilidade de iniciar unha guerra de conquista.

Miguel Cantacuzeno morreu en 1316. Sobreviviuno o seu fillo Xoán, quen se convertería en emperador do Imperio bizantino en 1347 co nome de Xoán VI Cantacuzeno.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Georg Ostrogorsky: Byzantische Geschichte 324 - 1453
Ácido fitánico

O **ácido fitánico** (ou **ácido 3,7,11,15-tetrametil hexadecanoico**) é un ácido graxo de cadea ramificada que os humanos poden obter polo consumo de produtos lácteos, graxas de animais de ruminantes e certos peixes. As dietas occidentais estímase que proporcionan 50–100&nbsp;mg de ácido fitánico por día. Nun estudo realizado en Oxford, os individuos que consumían carne tiñan como media unha media xeométrica 6,7 veces maior de concentración de ácido fitánico no plasma que o que tiñan os veganos.
 
## Patoloxía humana 
A diferenza da maioría dos ácidos graxos, o ácido fitánico non pode ser metabolizado por β-oxidación. En vez diso, sofre unha α-oxidación no peroxisoma, onde se converte no ácido pristánico pola eliminación dun carbono. O ácido pristánico pode sufrir varias roldas de β-oxidación no peroxisoma para formar ácidos graxos de cadea media que poden ser convertidos en dióxido de carbono e auga nas mitocondrias.

Os individuos adultos que padecen a enfermidade de Refsum, un trastorno neurolóxico autosómico recesivo causado por mutacións no xene *PHYH*, teñen alterada a actividade de α-oxidación e acumulan grandes depósitos de acido fitánico no seu sangue e tecidos. Isto frecuentemente orixina a unha polineuropatía periférica, ataxia cerebelar, retinite pigmentosa, anosmia e perda de audición.

## Presenza noutros organismos 
En animais ruminantes, a fermentación no estómago de materiais vexetais inxeridos libera fitol, un constituínte da clorofila, que é despois convertido en ácido fitánico e almacenado nas graxas. A diferenzsa das observacións feitas en humanos, hai probas indirectas de que diversos primates non humanos, incluíndo os grandes simios (bonobos, chimpancés, gorilas e orangutáns), pode derivar cantidades significativas de ácido fitánico da fermentación no estómago de materiais vexetais.

As esponxas de auga doce conteñen ácidos terpenoides como os ácidos 4,8,12-trimetiltridecanoico, fitánico e pristánico, o que indica que estes ácidos poden ter unha importancia quimiotaxonómica tanto para as esponxas mariñas coma de auga doce.

Os insectos, como o escaravello *Blepharida rhois*, usan o fitol e os seus metabolitos (por exemplo, o ácido fitánico) como axentes químicos disuasorios contra os depredadores. Estes compostos orixínase a partir das plantas hóspedes.

## Modulador da transcrición 
O ácido fitánico e os seus metabolitos únense e activan os factores de transcrición PPAR-alfa e o receptor X retinoide (RXR).

## Notas
Kamov Ka-27

O **Kamov Ka-27** (designación OTAN: '**Helix**') é un helicóptero militar desenvolvido para a Armada Soviética. No presente está en servizo en varios países como Rusia, Ucraína, Vietnam, a China, Corea do Sur e a India. Entre as súas variantes están o transporte de asalto **Ka-29**, a versión de exportación **Ka-28**, e o **Ka-32** para uso civil.

## Deseño e desenvolvemento 
O helicóptero foi desenvolvido para tarefas de transporte e guerra antisubmarina. Os traballos de deseño comezaron no ano 1969 e o seu primeiro prototipo voou o 24 de decembro de 1973. Estaba destinado a substituír o vello Kamov Ka-25, e é semellante ao seu predecesor debido aos requirimentos para que entrase no mesmo espazo de hangar. Ao igual que outros helicópteros militares de Kamov ten rotores coaxiais, eliminando a necesidade dun rotor de cola. Entre as súas variantes, o Ka-32A11BC con motor Klimov conseguiu a certificación para operacións comerciais en distintas partes do mundo, destacando Canadá e Europa.
Robinson R66

O **Robinson R66** é un helicóptero deseñado e construído por Robinson Helicopter Company. Ten cinco asentos, un compartimento de carga separado e está impulsado por un motor turboeixo Rolls-Royce RR300. O R66 é lixeiramente máis rápido e máis tranquilo que o Robinson R44, do cal deriva. O R66 recibiu tanto o certificado de tipo como o de produción da Federal Aviation Administration (FAA) o 25 de outubro de 2010.

## Desenvolvemento 
Anunciado en 2007 o R66 foi deseñado para ser o primeiro produto da compañía impulsado por unha turbina e para ampliar o seu rango de helicópteros e poder competir con fabricantes máis grandes como Bell Helicopter e Eurocopter. A meirande parte do deseño do R66 está baseado no anterior R44 con motor de pistón.

Robinson comezou a recoller pedidos para R66 en febreiro de 2010. Ese ano iniciouse a produción preliminar e en 2011 a fabricación a grande escala. Os modelos existentes R22 e R44 continúan en produción.

Unha versión de policía de catro asentos do R66 entrou en produción cun sistema de cámara infravermella de barrido frontal (FLIR), reflector, e altofalantes externos como equipamento stándar.

En 2012 Robinson entregou 191 R66 mentres os seus competidores no sector dos helicópteros de turbina simple lixeiros entregaron 40 unidades. Ao redor do 70% da produción de R66 expórtase. En 2014 o ritmo de produción baixou a uns dous R66 por semana, fabricándose un total de 101 ese ano. En 2015 Robinson fabricou tres R66 por semana. A compañía asinou un contrato con Rolls-Royce para que lle proporcionase 100 turbinas RR300 anualmente durante un período de dez anos.

Rusia certificou o R66 en marzo de 2013 e o Canadá no mes de xuño do mesmo ano. As certificacións da EASA europea e da CAAC chinesa chegaron no segundo cuarto de 2014.

O R66 Turbine Marine con flotadores foi certificado pola FAA en novembro de 2014. Un xornalista piloto decribiu unha aterraxe en terra con el como "mellor que o R66 stándar". Os flotadores non poden equiparse nun R66 stándar.

Un gancho de carga foi aprobado na Unión Europea e nos Estados Unidos no ano 2015. En decembro dese ano Robinson anunciou que vendera 700 R66.

O 25 de xaneiro de 2017 Robinson anunciou que entregara o seu helicóptero número 12 000, un R66 ao turoperador Fly Karoo Air Services. O 13 de xullo dese ano a compañía anunciou a certificación do R66 Turbine Newscopter (R66 ENG).

O 17 de xullo de 2017 Robinson introduciu a batería de fosfato de iones de litio TB17 como equipamento adicional. A batería pesa 16 libras, sendo máis lixeira que a anterior batería stándar de 42 lb e a de alta capacidade de 52 lb.

## Notas
Bóla de lume

***Bóla de lume*** (en ) é un filme estadounidense de 1950 dirixido por Tay Garnett. Está protagonizado por Mickey Rooney e Pat O'Brien. O elenco tamén inclúe a Beverly Tyler e a Marilyn Monroe, nunha das súas primeiras aparicións. O filme, estreado por 20th Century Fox, conta cun guión escrito por Horace McCoy baseado nunha historia de  McCoy e Garnett.

Estreouse en galego o 19 de marzo de 1988 a través da TVG.

## Personaxes 
*Mickey Rooney como Johnny Casar
*Pat O'Brien como O'Hara
*Beverly Tyler como Mary Reeves
*James Brown como Allen
*Ralph Dumke como Bruno Crystal
*Milburn Stone como Jeff Davis
*Bert Begley como Shilling
*Marilyn Monroe como Polly
*Sam Flint como Dr. Barton
*Glen Corbett como Mack Miller
*John Hedloe como Ullman
*Marilyn Monroe como Polly

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Bonnie e Clyde (filme)

***Bonnie e Clyde*** (en ) é un filme estadounidense de 1967 dirixido por Arthur Penn. Está protagonizado por Warren Beatty e Faye Dunaway que intepretan os papeis de Clyde Barrow e Bonnie Parker. O filme tamén conta coas interpretacións de Michael J. Pollard, Gene Hackman e Estelle Parsons, xunto con Denver Pyle, Dub Taylor, Gene Wilder (no seu primeiro papel), Evans Evans e Mabel Cavitt. O guión foi escrito por David Newman e Robert Benton. A banda sonora orixinal foi composta por Charles Strouse.

## Sinopse 
Clyde Barrow (Warren Beatty), un atracador de bancos e negocios pequenos, saíu da prisión. En plena Gran Depresión dos anos 30 volve asaltar bancos. Coñece a Bonnie Parker (Faye Dunaway), unha rapaza de aldea que se sente aburrida e decide acompañalo.

Mentres se desenvolven os sentimentos, protagonizan xuntos unha serie de atracos e crimes cada vez máis brutais, deixando nas súas fuxidas unha estela de violencia e sangue.

## Personaxes 
*Warren Beatty como Clyde Barrow
*Faye Dunaway como Bonnie Parker
*Michael J. Pollard como C.W. Moss
*Gene Hackman como Buck Barrow
*Estelle Parsons como Blanche Barrow
*Denver Pyle como Frank Hamer
*Dub Taylor como Ivan Moss
*Gene Wilder como Eugene Grizzard
*Evans Evans como Velma Davis
*Mabel Cavitt nai de Bonnie (sen acreditar)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Amador Rodríguez

O nome **Amador Rodríguez** pode referirse a:
***Amador Rodríguez Guerra**, agrarista e político galego (1894-1936);
***Amador Rodríguez Martínez**, relixioso e etnógrafo galego (1910-1946).
Sikorsky S-61

Os **Sikorsky S-61L** e **S-61N** son variantes civís do exitoso helicóptero Sikorsky SH-3 Sea King. Os dous modelos atópanse entre os helicópteros de apoio a plataformas petrolíferas e de transporte de pasaxeiros máis amplamente usados.

## Deseño e desenvolvemento 
En setembro de 1957 Sikorsky gañou un contrato para a Armada dos Estados Unidos para un helicóptero anfibio de guerra antisubmarina capaz de detectar e atacar submarinos. O prototipo XHSS-2 Sea King voou por vez primeira o 11 de marzo de 1959. A entregas das unidades de produción do HSS-2 (posteriormente designado SH-3A) comezaron en setembro de 1961, estando os primeiros aparellos equipados con dous turboeixos de 930&nbsp;kW General Electric T58-GE-8B.

Sikorsky desenvolveu rapidamente o modelo comercial do Sea King. introducíndoo o 11 de marzo de 1962. O East Pakistan Helicopter Service usou tres S-61. O servizo unía 20 cidades do leste de Paquistán, sendo unha das redes comerciais de helicópteros máis grande do seu tempo.

O 7 de agosto de 1962 o S-61N fixo o seu voo de estrea.

Unha variante única é a conversión S-61 Shortsky dos S-61L e S-61N realizada por Helipro International.

## Notas
MD Helicopters MD 500

A serie **MD Helicopters MD 500** é unha familia de helicópteros utilitarios civís e militares. O MD 500 desenvolveuse a partir do **Hughes 500**, unha versión covil do aparello do Exército dos Estados Unidos OH-6A Cayuse/Loach. No presente a serie inclúe os **MD 500E**, **MD 520N** e **MD 530F**.

## Deseño e desenvolvemento 
A exitosa serie Hughes 500/MD 500 naceu como resposta a un requirimento do Exército dos Estados Unidos para un Helicóptero de Observación Lixeiro (LOH). Unha versión utilitaria cun mtor máis potente ofreceuse como o 500U (despois chamado 500C).

O mellorado Hughes 500D converteuse no modelo principal en 1976, cun motor máis potente, unha cola en T, e un novo rotor principal de cinco pás, sendo un de catro opcional.

No ano 2000 MD Helicopters anunciou melloras no MD 520N, incluído un motor Rolls-Royce 250-C20R+ mellorado con máis potencia para un mellor rendemento os días cálidos, e cambios no difusor e no ventilador, ademais de incrementar o seu alcance.

## Notas
Bos días Babilonia

***Bos días Babilonia*** (en ) é un filme franco-italiano de 1987 dirixido polos irmáns Taviani. Foi estreado fóra de competición no Festival de Cannes.

Estreouse en galego o 23 de xullo de 2000 a través da TVG.

## Sinopse 
O filme segue a historia de dous irmáns italianos que emigran aos Estados Unidos e atopan traballo como deseñadores de escenarios para o filme épico de D.W. Griffith *Intolerance* (1916).

## Personaxes 
* Vincent Spano como Nicola Bonnano
* Joaquim de Almeida como Andrea Bonnano
* Greta Scacchi como Edna Bonnano
* Désirée Nosbusch como Mabel Bonnano
* Omero Antonutti como Bonanno aka Babbo
* Bérangère Bonvoisin como Mrs. Griffith
* David Brandon como Grass
* Brian Freilino como Thompson
* Margarita Lozano como véneto
* Massimo Venturiello como Duccio Bonnano
* Andrea Prodan como cámara irlandés
* Charles Dance como D. W. Griffith

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Juan Pablo Shuk

**Juan Pablo Shuk**, nado en Bogotá o 7 de novembro de 1965, é un actor e produtor colombiano. É coñecido polo seu papel antagonista na telenovela *Paixón de gabiáns* (2003-2004), interpretando ao malvado *Fernando Escandón* e por interpretar outros viláns. Dende 2010 até 2013 traballou na serie *El barco* de Antena 3 como *Ernesto Gamboa*.

## Vida persoal 
Graduado en 1984 no Colexio San Carlos en Bogotá, Colombia. O 22 de setembro de 2012 contraeu matrimonio nos Pireneos coa estilista de orixe aragonesa Ana de la Lastra.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Bos días tristeza

***Bos días tristeza*** (en ) é un filme de 1958 rodado en CinemaScope, dirixido e producido por Otto Preminger. O guión é obra de Arthur Laurents e baséase na novela *Bonjour tristesse* de Françoise Sagan. Está protagonizado por Deborah Kerr, David Niven, Jean Seberg, Mylène Demongeot e Geoffrey Horne, xunto con Juliette Gréco, Walter Chiari, Martita Hunt e Roland Culver.

Estreouse en galego o 6 de decembro de 1991 a través da TVG.

## Personaxes 
* Deborah Kerr como Anne Larsen
* David Niven como Raymond
* Jean Seberg como Cécile
* Mylène Demongeot como Elsa
* Geoffrey Horne como Philippe
* Juliette Gréco como ela mesma
* Walter Chiari como Pablo
* Martita Hunt como nai de Philippe
* Roland Culver como Mr. Lombard
* Jean Kent como Mrs. Lombard
* David Oxley como Jacques
* Elga Andersen como Denise
* Jeremy Burnham como Hubert
* Eveline Eyfel como Maid

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Jana Pérez

**Jana Pérez**, nada en Barcelona o 23 de setembro de 1986, é unha actriz e modelo catalá.

## Traxectoria 
Empezou a súa carreira profesional como modelo. Comezou no mundo da interpretación en Londres.

## Filmografía 
### Cinema 
* 2015: *Cinderella* (como Princesa Chelina de Zaragoza)
* 2016: *Our Kind of Traitor* (como Maria)
* 2018: *Holmes & Watson* (como esposa de Lestrade)

### Televisión 
* 2016: *Love Matters* (como Matilda)
* 2018: *Fariña* (como Camila Reyes)
* 2021: *The One* (como Sophia Rodriguez)
Bucaramanga

**Bucaramanga** é un concello colombiano, capital do departamento de Santander. Ten unha superficie de 162 km². Atópase no nordeste do país sobre a Cordilleira Oriental dos Andes, a beiras do río de Oro. Bucaramanga conta con 528&nbsp;683 habitantes (2018) e, xunto con Floridablanca, Girón e Piedecuesta, conforma a área metropolitana de Bucaramanga cun total de 1 141 694 habitantes, sendo a quinta aglomeración urbana máis poboada do país. Atópase a 384&nbsp;km de Bogotá, capital do país.

Por ser a capital do departamento de Santander, Bucaramanga alberga as sedes da Gobernación de Santander, a Asemblea Departamental, a sede seccional da Fiscalía e a área Metropolitana de Bucaramanga. Xunto co título de capital de Santander, Bucaramanga ostenta os títulos de capital da provincia de Soto e do núcleo de desenvolvemento provincial metropolitano. Bucaramanga está comunicada coas demais cidades do país por estrada; para o transporte aéreo, conta co Aeroporto Internacional Palonegro. Está rodeada polos municipios de Girón, Floridablanca e Piedecuesta, cos cales se conforma a área Metropolitana de Bucaramanga.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Murallas de Xerusalén

As **murallas de Xerusalén** (; ) rodean a cidade vella de Xerusalén. As actuais murallas foron construídas entre 1535 e 1538 por orde do sultán Suleiman I, cando a cidade pertencía ao Imperio Otomán.

En 1981, foron agregadas, xunto coa cidade vella de Xerusalén, á lista de Patrimonio da Humanidade da Unesco.

As murallas de Xerusalén, que foron construídas orixinalmente para protexer as fronteiras da cidade contra intrusións, serven hoxe principalmente como unha atracción turística, xa que deixaron de servir como un medio de protección para a cidade..

## Dimensións 
Miden 4.018 metros, a súa altura media é de 12 metros e o seu espesor medio é de 2,5 metros. Ten 34 torres de vixilancia e 8 portas.

## Portas 
### Portas abertas 
## Notas 
## Véxase tamén
Andrónico Asen

**Andrónico Asen**, finado en 1322, foi o gobernador da provincia bizantina de Morea entre 1316 e 1322.

## Traxectoria 
Andrónico Asen era o fillo do tsar búlgaro Iván Asen III e Irene Palaeoloxina, irmá do emperador bizantino Andrónico II Paleólogo.

Os seus pais tiveron que fuxir do país en 1280 durante a revolta de Ivaylo e refuxiáronse no territorio bizantino. Tras a morte de Miguel Cantacuzeno, Andrónico II deulle a Andrónico Asen o goberno da pequena provincia bizantina de Morea (parte sur-oriental da península).

Cantacuzeno xa conseguira consolidar a provincia e coñeceu algún éxito contra o principado franco de Acaia no norte. Asen continuou do mesmo xeito, aproveitando a disensión interna en Acaia. Conquistou unha gran parte do territorio no centro da Morea. En 1320, tomou os castelos de Akova, Polifengo, Karitaina e San Xurxo, en Skorta.
## Familia 
Andrónico Asen estaba casado cunha tal Tarchaneiotissa, filla do protostrator Miguel Glabas Tarchaniotes.

Tiveron, polo menos, catro fillos:

* Manuel Comneno Raúl Asen, estratego en 1342 en Didymoteicho (1342), e, a continuación, gobernador de Bizye en 1344.
* Xoán Asen, gobernador de Melenikon (1342) e Morrha (1343).
* Irene Asanina, muller de Xoán VI Cantacuzeno, e cuxa filla Helena casou con Xoán V Paleólogo.
* Helene Asanina, que morreu nova.
Barrio musulmán de Xerusalén

[miniatura|Mercado do algodón, reconstruído en 1336 polo gobernante mameluco [Tankiz|Emir Tankiz, gobernador de Damasco.]]
O **Barrio musulmán de Xerusalén** ( *Ḥāraṫ al-Muslimīn*;   *Ha-Rovah ha-Muslemi*) é un dos catro barrios situados na cidade vella de Xerusalén. Ocupa 31 hectáreas ao nordeste do recinto amurallado. O barrio é o máis grande e máis poboado da cidade vella e esténdese desde a Porta dos Leóns ao leste, pasando polo muro norte do Monte do Templo no sur, e desde a Porta de Damasco ata o Muro das Lamentacións polo oeste. A Vía Dolorosa comeza neste barrio.

A poboación deste barrio é de 22.000 persoas.

## Notas 
## Véxase tamén
Porta de Damasco

miniatura|260px|A Porta de Damasco en 2013.A **Porta de Damasco** (, , ''Sha'ar Sh'khem*) é unha das principais entradas á cidade vella de Xerusalén. Está situada na muralla ao noroeste da cidade e conéctase cunha autoestrada ata Nablus, que segundo a Biblia hebrea coñecíase como Shechem ou Sichem, e desde alí, ata a capital de Siria, Damasco. Por isto o seu nome moderno é Porta de Damasco, mentres que en hebreo moderno o seu nome é *Sha'ar Shkhem'' (), que significa **Porta de Shechem**, ou **Porta de Nablus**.

## Descrición 
A Porta de Damasco está franqueada por dúas torres, cada unha delas equipadas cun matacán. A porta sitúase no límite dun bazar árabe e dun mercado no barrio musulmán da cidade vella. En contraste coa Porta de Iafa, onde as escaleiras ascenden cara á porta, na de Damasco as escaleiras descenden cara a ela. Ata 1967, a porta tiña unha torreta con crestería que quedou danada trala batalla por tomar o control da porta durante a guerra dos Seis Días. En agosto de 2011, Israel restaurou a torreta, incluíndo as seteiras, axudándose de imaxes de comezos do século XX tomadas durante o Mandato Británico.

miniatura|A porta da época romana situada debaixo da Porta de Damasco

## Notas 
## Véxase tamén
Oreotragus oreotragus

O ***Oreotragus oreotragus*** é unha especie de mamífero artiodáctilo da familia dos bóvidos, subfamilia dos antilopinos.

É unha especie monotípica, isto é, a única do seu xénero, na que se recoñecen cinco  subespecies.

Trátase dun pequeno antílope (pertence á tribo dos neotraguinos, os chamados *antílopes ananos*), que habita en zonas rochosas da África austral e oriental desde Etiopía até Suráfrica.

## Taxonomía 
***Oreotragus*** A. Smith, 1834
* ***Oreotragus oreotragus*** (Zimmermann, 1783)
** *Oreotragus oreotragus aceratos* Noack, 1899
** *Oreotragus oreotragus oreotragus* (Zimmermann, 1783)
** *Oreotragus oreotragus saltatrixoides* (Wagner, 1855)
** *Oreotragus oreotragus stevensoni* Roberts, 1946
** *Oreotragus oreotragus tyleri* Hinton, 1921

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Dorst, J. & Dandelot, P. (1973): *Guía de campo de los mamíferos salvajes de África*, Barcelona: Ediciones Omega, S. A. 
* Groves, C. P. & Grubb, P. (2011): *Ungulate Taxonomy*. Baltimore, Maryland, USA: Johns Hopkins University Press. ISBN  978-1-4214-0093-8.
* Groves, C. P. *et al*. (2011): "Family Bovidae (Hollow-horned rumiants)". In: Wilson, D. E. & Mittermeier, R. A. eds (2011): *Handbook of the Mammals of the World*. Volume II. Hoofed Mammals. Barcelona: Lynx edicions. ISBN 978-84-96553-77-4.
* Haltenorth, T. & Diller, H. (1986): *A Field Guide of the Mammals of Africa including Madagascar*. Londres: William Collins Sons & Co Ltd. ISBN 0-00-219778-2.
* VV.AA. (1986): *Natura. Enciclopedia de los animales. Tomo II. Los primates. Los ungulados*. Barcelona: Ediciones Orbis, S.A. ISBN 84-7634-752-9.
* Wilson, D. E., & Reeder, D. M., editors (2005): *Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference* (3rd ed.). Baltimore, Maryland, USA: Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-8221-0.

### Outros artigos 
* Bóvidos
* Antílopes
* Antilopinos

### Ligazóns externas 
* *Oreotragus oreotragus* na ADW.
* *Oreotragus oreotragus* na EOL.
* *Oreotragus oreotragus* en ARKive.
Antonio Maria Roveggio

**Antonio Maria Roveggio, M.C.C.I.**, nado o 23 de novembro de 1858 en Cologna Veneta e finado o 2 de maio de 1902, foi un relixioso católico latino italiano.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Antonio Maria naceu en Cologna Veneta (Véneto) o 23 de novembro de 1858, fillo de Giacomo e Dorotea, que formaban unha familia profundamente relixiosa e favoreceron a súa vocación sacerdotal. Entrou no seminario diocesano de Vicenza, completando os  estudos necesarios, e aumentando o seu ideal sacerdotal e misioneiro. Foi ordenado sacerdote o 29 de marzo de 1884, e logo dunha breve estadía na diocese, o 4 de decembro de 1884 entrou nos Fillos do Sagrado Corazón de Xesús (combonianos).
### Misioneiro e bispo 
Realizou a súa profesión relixiosa o 28 de outubro de 1887 e o seguinte 7 de decembro embarcou para Exipto, onde se consolidaban os combonianos, agardando que se lles reabriran as portas do África central. Entre 1887 e 1895 exerceu o seu ministerio misioneiro no Cairo, dedicándose á formación cristiá e social dos africanos.

O 8 de febreiro de 1895, cando non chegaba aos 37 anos, foi nomeado vigairo apostólico do África central, con sé en Khartún, e bispo titular de *Amastri*. Foi consagrado bispo o 21 de abril de 1895 na catedral de Verona, e no xullo seguinte volveu a Exipto, comprometido con desenvolver o seu programa misioneiro, mentres estaban a piques de volver a abrir as portas do Sudán; fixou a súa residencia en Asuán, e logo da derrota dos mahdistas en 1898, trasladouse en 1900 a Omdurman-Khartún, estabelecendo a base para os futuros proxectos misioneiros.

Entón, emprendeu unha viaxe de animación misionera por toda Europa, que deu como froito novas vocacións para as misións; foi en peregrinación a Lourdes e a Paray-le-Monial (centro do culto ao Sagrado Corazón); ademais, cos fondos recadados, podería mercar un barco para navegar polo Nilo.

Completou outras dúas expedicións misioneras de envergadura para levar o Evanxeo ás tribos dos recunchos máis remotos da vigairía. Coa primeira, en febreiro de 1901, fundou as estacións de Lul entre os scilluk no sur do Sudán; coa segunda, en xaneiro de 1902, chegou á fronteira con Uganda, coa intención de abrir unha misión entre os lotuko, mais non obtivo autorización do goberno, e tivo que volver a Khartún agardando unha mellor oportunidade.

Algúns meses máis tarde, mentres viaxaba en tren ao Cairo, caeu enfermo e finou o 2 de maio de 1902 con só 43 anos, mentres o tren paraba en Barbar, en territorio sudanés.
## Veneración 
A súa causa de beatificación foi aberta o 16 de decembro de 1954.
## Notas
Bóla de fogo

***Bóla de fogo*** (en ) é un filme estadounidense de 1941 dirixido por Howard Hawks e protagonizado por Gary Cooper e Barbara Stanwyck. Este filme de Samuel Goldwyn Productions (orixinalmente distribuído por RKO) conta a historia dun grupo de profesores que están a traballar nunha enciclopedia e a súa experiencia cunha artista dun club nocturno que lles proporciona o seu coñecemento único.

O resto do elenco inclúe a Oskar Homolka, S. Z. Sakall, Henry Travers, Richard Haydn, Dana Andrews e Dan Duryea. En 1948, o argumento foi recuperado para un filme musical, *A Song Is Born*, desta volta protagonizado por Danny Kaye e Virginia Mayo. O filme tamén é coñecido como *The Professor and the Burlesque Queen*. En 2016, o filme foi escollido para a súa preservación no National Film Registry da Biblioteca do Congreso dos Estados Unidos por ser "cultural, histórico ou esteticamente significativo".

Estreouse en galego o 8 de decembro de 2001 a través da TVG.

## Sinopse 
Grazas á doazón dun cuarto de millón de dólares, un grupo de profesores estrafalarios, todos solteiros agás un que é viúvo, traballan na elaboración dunha enciclopedia do saber humano. Cando o traballo se atopa nunha fase bastante avanzada, reciben a visita sorpresa da bailarina de cabaré "Sugarpuss" O'Shea (Barbara Stanwyck), requirida polo profesor Bertram Potts (Gary Cooper), que está a facer un estudo da xerga da rúa. Ela acepta formar parte do estudo mais en realidade está a esconderse da policía, que a busca para testificar en contra do seu futuro marido: o mafioso Joe Lilac (Dana Andrews). Todo iso failes reformularse o seu traballo ao darse de conta de que viven de costas ao mundo real.

## Personaxes 
* Gary Cooper como Profesor Bertram Potts
* Barbara Stanwyck como Katherine "Sugarpuss" O'Shea
* Oskar Homolka como Profesor Gurkakoff
* Henry Travers como Profesor Jerome
* S.Z. Sakall como Profesor Magenbruch
* Tully Marshall como Profesor Robinson
* Leonid Kinskey como Profesor Quintana
* Richard Haydn como Profesor Oddley
* Aubrey Mather como Profesor Peagram
* Dana Andrews como Joe Lilac
* Dan Duryea como Duke Pastrami
* Ralph Peters como Asthma Anderson
* Aldrich Bowker como Justice of the Peace
* Kathleen Howard como Miss Bragg
* Mary Field como Miss Totten
* Charles Lane como Larsen
* Charles Arnt como McNeary
* Elisha Cook como camareira
* Allen Jenkins como home do lixo
* Gene Krupa como orquestra

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* Jewell, Richard B. *RKO Radio Pictures: A Titan Is Born*.  Berkeley, California: University of California Press, 2012. .
* Madsen, Axel. *Stanwyck: A Biography*. Nova York: HarperCollins, 1994. .
* Smith, Ella. *Starring Miss Barbara Stanwyck.* Nova York: Random House. 1995. .
* Thomson, David. *Gary Cooper* (Great Stars). Nova York: Faber & Faber, 2010. .
* Wayne, Jane. *Life and Loves of Barbara Stanwyck.* Londres: JR Books Ltd., 2009. .

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Pancho Gonzales

**Ricardo Alonso González**, tamén coñecido como **Richard Gonzales** e habitualmente como **Pancho Gonzales**, nado nos Ánxeles (California) o 9 de maio de 1928 e finado en Las Vegas (Nevada) o 3 de xullo de 1995, foi un tenista estadounidense de ascendencia mexicana, considerado como un dos máis destacados atletas da historia dese deporte.

O esplendor da súa carreira logrouno como profesional entre principios da década de 1950 e mediados da década seguinte, nunha época en que os profesionais non podían participar nos torneos de Grand Slam, sendo considerado o profesional número 1 do mundo entre 1952 e 1960. Como afeccionado conquistou dúas veces o Aberto dos Estados Unidos. Trala súa morte, un artigo de *Sports Illustrated* afirmou: "Se a terra estivese na liña dun partido de tenis, o home que queres que sirva para salvar a humanidade sería Ricardo Alonso Gonzales. O comentarista de tenis Bud Collins indicou en 2006: "Se tivese que escoller alguén para que xogase pola miña vida, sería Pancho Gonzales".

Nun famoso partido de 1970 en que o gañador levaba 10&nbsp;000 dólares, celebrado no Madison Square Garden ante 15000 persoas, Gonzales, que tiña 41 anos, venceu a Rod Laver, nese momento número 3 do mundo.

## Torneos de Grand Slam 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *The Game, My 40 Years in Tennis* (1979), Jack Kramer with Frank Deford ()
* *The History of Professional Tennis* (2003), Joe McCauley
* *Man with a Racket, The Autobiography of Pancho Gonzales, as Told to Cy Rice* (1959)
* Rich Hillway, tennis historian - Q&A with the Aussies
* *The Tennis Book* (1981), editado por Michael Bartlett e Bob Gillen ()
* *The Lone Wolf*, por S. L. Price, *Sports Illustrated*, 26 de xuño de 2002
* *World of Tennis Yearbook 1971* (1971), por John Barrett, Londres
* *Little Pancho* (2009) por Caroline Seebohm
Puma Pumku

**Puma Pumku** é unha banda galega de rock psicodélico procedente de Santiago de Compostela. O grupo está composto por Amadeo Varela (guitarra e voz), Nico the Chef (batería), Coque Dosil (guitarra), Guillermo Cavero (baixo) e Francisco Varela (teclados).

## Historia 
Puma Pumku formárona en Santiago de Compostela o vocalista e guitarrista Amadeo Varela, o batería Óscar Raña, o guitarrista Coque Dosil e o baixista Guillermo Cavero.

O primeiro lanzamento da banda foi o EP de catro temas *Puma Pumku*, publicado en CD e casete por A Seara Records o 29 de abril de 2013.

O 24 de novembro de 2014 o grupo lanzou o seu primeiro álbum, *Is It In You?*. O disco financiouse a través de micromecenado, pero a banda acabou asinando co selo Matapadre polo que o traballo aparecería publicado en dúas edicións. *Is It in you?* foi gravado e mesturado polos membros de Triángulo de Amor Bizarro Roberto Mallo e Rodrigo Caamaño.

Posteriormente entrou na banda Francisco Varela (Dirty Socks) nos teclados para reforzar o seu son en directo. Óscar Raña decidiu centrarse no seu proxecto Dois, formado a mediados de 2014, e no ano 2017 abandonou Puma Pumku sendo substituído por Nico the Chef na batería.

## Discografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bandcamp do grupo
Ácido pristánico

O **ácido pristánico** (ácido 2,6,10,14-tetrametilpentadecanoico) é un ácido terpenoide presente en concentracións micromolares no plasma sanguíneo de individuos sans. Tamén se encontra en lípidos de moitas procedencias como os de esponxas de auga doce, krill, miñocas, baleas, graxas do leite humano, graxas de depósito bovinas, graxas de manteiga ou petróleo de California. Xeralmente está presente en combinación co ácido fitánico. En humanos, o ácido pristánico obtense de dúas fontes: ou diectamente da dieta ou como produto da alfa-oxidación do ácido fitánico. A concentracións fisiolóxicas o ácido pristánico é un ligando natural para o receptor activado polo proliferador do peroxisoma alfa (PPARα). No fígado, o ácido pristánico é degradado pola  beta-oxidación peroxisómica a propionil-CoA. Xunto co ácido fitánico, o ácido pristánico acumúlase en varios trastornos herdados como a síndrome de Zellweger.

Os sales e ésteres de ácido pristánico denomínanse pristanatos.

O ácido pristánico foi illado primeiramente das graxas do leite por R. P. Hansen e J. D. Morrison en 1964. O nome da substancia deriva de pristano (2,6,10,14-tetrametilpentadecano), o hidrocarburo correspondente. O pristano foi illado do fígado do tiburón e foi nomeado a partir do latín *pristis*, 'tiburón'.

## Notas
Hipocalcina

A **hipocalcina** é unha proteína que nos humanos está codificada no xene *HPCA* do cromosoma 1.

A hipocalcina é unha proteína que se une ao calcio que pertence á familia de proteínas do sensor de calcio neuronal (NCS). Exprésase en cerebros de mamíferos especialmente no hipocampo. Posúe un interruptor Ca2+/miristoílo.

## Procesos 
A hipocalcina toma parte nos seguintes procesos:

* Activación da expresión da PLD1 e PLD2.
* Inhibición da apoptose.
* Sinalización pola quinase MAP.
* Implicación na depresión a longo prazo das neuronas do hipocampo.
* Necesaria para a aprendizaxe espacial normal.

## Interaccións 
A hipocalcina interacciona coas seguintes proteínas:

* Proteína inhibidora da apoptose neuronal (NAIP)
* Quinase de liñaxe miixta 2 (MLK2) – MLK2 é unha quinase da cadea lixeira da miosina 2
* A adaptina b2 do complexo AP2
* Proteína activadora dependente do calcio para a secreción (CADPS)

## Notas 
## Véxase twamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

### Ligazóns externas 
*Proteínas NCS
Vía Dolorosa

[miniatura|*[Il Spasimo*, Xesucristo levando a cruz, por Raphael, 1516]]
A ***Vía Dolorosa*** (en ;  ) é unha rúa na cidade vella de Xerusalén, pola que segundo a tradición cristiá, camiñou Xesucristo ata o lugar da súa crucifixión. A ruta parte desde a Fortaleza Antonina, no barrio musulmán ata a Igrexa do Santo Sepulcro, no barrio cristián –arredor de 600 metros—. A ruta actual quedou establecida no século XVIII, substituíndo varias versións anteriores da mesma. Na actualidade está marcada por nove Estacións da Cruz, estando as cinco restantes no interior da Igrexa do Santo Sepulcro.

## Itinerario Tradicional 
miniatura|dereita|200px|Vía Dolorosa, Xerusalén.
miniatura|dereita|200px|Sinal indicando o nome da rúa en árabe, hebreo e inglés. 
O itinerario tradicional comeza xusto dentro da Porta dos Leóns (Porta de Santo Estevo), preto da localización da antiga Fortaleza Antonina, dirixíndose cara ao oeste a través da cidade vella ata a Igrexa do Santo Sepulcro. Este itinerario baséase na procesión organizada polos franciscanos no século XIV.

## Galería 

Geisselungskapelle BW 1.JPG|Primeira Estación, Xesús é condenado a morte 
Sculpture at Church of the Condemnation and Imposition of the Cross.JPG|Segunda Estación, Xesús carga coa cruz 
Chapel in 3rd Station (Via Dolorosa).JPG|Terceira Estación, Xesús cae por primeira vez 
Chapel in 4th Station (Via Dolorosa).JPG|Cuarta Estación, Xesús encóntrase coa súa nai, a Virxe María
Chapel in 5th Station (Via Dolorosa).JPG|Quinta Estación, Simón de Cirene axuda a Xesús a levar a cruz 
Chapel in 6th Station (Via Dolorosa).JPG|Sexta Estación, Veronica limpa a cara de Xesús 
Chapel in 7th Station (Via Dolorosa).JPG|Sétima Estación, Xesús cae por segunda vez 
Israel - Jerusalem - The Old City - 117 (4260903445).jpg|Oitava Estación, Xesús encóntrase coas mulleres de Xerusalén 
Jerusalem Holy Sepulchre BW 22.JPG|Novena Estación, Xesús cae por terceira vez 
East Jerusalem Batch 1 (888).jpg|Décima Estación, Xesús é despoxado das súas vestimentas 
Holy Sepulchre1.jpg|Décimo primeira Estación, Crucifixión: Xesús é cravado na cruz 
Голгофа.jpg|Décimo segunda Estación, Xesús morre na cruz
5277-20080123-jerusalem-stone-of-anointing.jpg|Décimo terceira Estación, A Rocha da Unción  
Jerusalem Grabeskirche Innen Grab Jesu 2.JPG|Décimo cuarta Estación, Xesús é deixado na tumba 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Viacrucis
* Crucifixión de Xesús
Soledad Becerril

**María Soledad Becerril Bustamante** Marquesa consorte de Salvatierra, nada en Madrid o 16 de agosto de 1944, é unha política (UCD e PP) e profesora española. En 1981 foi nomeada ministra de Cultura, converténdose na primeira muller que ocupou unha carteira ministerial dende a Segunda República. En 2012 foi tamén a primeira muller que ocupou o cargo de defensora do Pobo.

## Traxectoria 
Soledad Becerril é filla de Enrique Becerril y Antón-Miralles e da súa dona, María Bustamante y Polo de Bernabé. É a máis nova de catro irmáns.

Licenciada en Filosofía e Letras, especializada en filoloxía inglesa pola Universidade de Madrid, completou os seus estudos na Universidade Columbia. Foi profesora na Universidade de Sevilla. Fundou en Sevilla a revista de información andaluza *La Ilustración Regional*, da que foi conselleira delegada. En 1974, ingresou na Federación de Partidos Demócratas y Liberales, integrándose despois no Partido Demócrata de Andalucía que posteriormente se integrou na Unión de Centro Democrático. Foi elixida deputada nas eleccións xerais de 1977 pola UCD. Nas cuart, quinta e sexta lexislaturas foi elixida deputada polo Partido Popular. Formou parte da comisión encargada de redactar o Estatuto de Autonomía de Andalucía.

Durante a primeira lexislatura foi nomeada por Leopoldo Calvo-Sotelo ministra de Cultura en decembro de 1981, sendo a primeira muller que accedeu ao Consello de Ministros dende a Segunda República, cando foran Federica Montseny e, xa no exilio, Victoria Kent. Permaneceu no cargo ata decembro de 1982, cando tomou posesión o primeiro goberno de Felipe González.

Foi alcaldesa de Sevilla dende 1995 a 1999 e en 2004 foi elixida senadora pola provincia de Sevilla e en 2008, deputada pola circunscrición electoral de Sevilla.

O 29 de xuño de 2012 foi designada para o cargo de defensora do pobo, sendo a primeira muller escollida para este posto. En xuño de 2017 anunciou a súa renuncia tras cinco anos no cargo, que se fixo efectiva o 21 de xullo.

## Cargos desempeñados 
* Deputada por Sevilla no Congreso dos Deputados (1977-1982).
* Ministra de Cultura de España (1981-1982).
* Deputada por Sevilla no Congreso dos Deputados (1989-1996).
* Tenente de alcade de Sevilla (1991-1995).
* Alcaldesa de Sevilla (1995-1999).
* Deputada por Sevilla no Congreso dos Deputados (2000-2004).
* Vicepresidenta terceira do Congreso dos Deputados (2000-2004).
* Senadora por Sevilla (2004-2008).
* Deputada por Sevilla no Congreso dos Deputados (2008-2011).
* Defensora do Pobo de España (2012-2017).

## Distincións honoríficas 
* Dama Gran Cruz da Orde de Carlos III (2-12-1982).
* Gran Oficial da Orde ao Mérito da República Italiana (2-6-1999).
* Medalla de Ouro de Andalucía (21-2.2006).
* Dama Gran Cruz da Orde de San Raimundo de Peñafort (16-6-2017).
* Premio Manuel Clavero (23-5-2018).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha persoal do Senado de España.
* Concesión da Medalla de Andalucía no Boletín Oficial da Xunta, 21 de febreiro de 2006