open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
The Quest of Erebor

"**The Quest of Erebor**" é unha obra de ficción e fantasía escrita por J. R. R. Tolkien que foi publicada postumamente polo seu fillo Christopher Tolkien como parte do libro *Unfinished Tales* (1980). Esta obra explica como e o motivo polo cal Gandalf organizou a recuperación da Montaña Solitaria (*Erebor* en sindarin), unha aventura relatada dende a perspectiva do hobbit Bilbo Bulseiro, moitos anos antes, na obra de Tolkien *O hobbit*.

## Historia 
"The Quest of Erebor" foi escrita orixinalmente na década de 1950 para ser un apéndice da obra *O Señor dos Aneis*, mais Tolkien decidiu non incluíla por mor das limitacións de espazono, e só apareceu unha versión abreviada do conto no apéndice A, III "Durin's Folk". Aínda que ningún dos manuscritos orixinais tiña data, pódese deducir que a historia foi escrita antes do 29 de setembro de 1953, data na que Tolkien recibiu por primeira vez as probas das páxinas da obra *A Irmandade do Anel*. Unha nota no borrador máis antigo coñecido facía referencia a un número de páxina na "Irmandade".

Existen varios manuscritos da obra. A primeira forma publicada da historia apareceu en "Unfinished Tales" (1980), compilada polo fillo de Tolkien, Christopher. Ao final desta versión, Christopher incluíu extractos dun manuscrito anterior e máis longo, que máis tarde foi publicado na súa totalidade en *The Hobbit Annotated*. O borrador máis antigo coñecido atopouse e publicouse máis tarde en *The Peoples of Middle-earth* (1996) como parte da historia do desenvolvemento do apéndice A.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Líderes estatísticos da ACB

A seguinte é unha relación de **líderes estatísticos** por temporada e totais da Liga ACB en diferentes categorías.

## Por temporada 
### Máximo anotador 
En baloncesto, os puntos son a suma da puntuación obtida por cada xogador por medio da anotación de canastras e tiros libres. O líder en anotación da ACB outórgase ao xogador que conseguise maior número puntos na temporada. A nacionalidade do xogador estabelécese segundo a súa afiliación a unha selección nacional.
#### Liga Nacional 
[thumb|[Clifford Luyk.]]
A seguinte relación refírese a máxima categoría do baloncesto español entre 1957 e 1983, antes da fundación da Liga ACB.

#### Liga ACB 
[thumb|[Velimir Perasović.]]

### Máximo anotador nacional 
Esta estatística refírese ao máximo anotador da ACB posuidor de nacionalidade española. A nacionalidade do xogador estabelécese segundo o lugar de nacemento.

### Máximo reboteador 
[thumb|[Arvydas Sabonis.]]

### Máximo asistente 
[thumb|[Pablo Laso.]]

### Máximo triplista 
[thumb|[Juan Carlos Navarro.]]
A columna de triplas indica o número total de canastras de tres puntos anotadas.

## Totais 
### Puntos 
En dourado xogadores con máis de 6&nbsp;000 puntos, considerados pola ACB "históricos". Os datos corresponden até o final da temporada 2021−22.

### Rebotes 
[miniatura|[Felipe Reyes.]]
En dourado xogadores con máis de 2.500 rebotes, considerados pola ACB "históricos". Os datos corresponden até o final da temporada 2021−22.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
Liga ACB
Horacio Allegue

**Horacio Allegue Lamas**, nado en Ares o 7 de marzo de 1972, é un remeiro galego. Competiu nos Xogos Olímpicos de 1992 en Barcelona.

## Traxectoria 
Membro do Club de Remo Ares, foi campión de España infantil e pouco despois entrou na selección española, onde foi adestrado polo campión olímpico soviético Oleg Golovanov, de cara aos Xogos Olímpicos de Barcelona. Competiu na cita olímpica con só 20 anos, integrado no equipo español de oito con temoneiro, quedando na derradeira posición tanto na serie inicial como na repesca.

Posteriormente pasou ao Real Club Náutico de Vigo, e en 1994 foi sétimo no Campionato de Europa de Remo, en oito con temoneiro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do remeiro no sitio web oficial do Comité Olímpico Internacional .
*Datos do remeiroen sports-reference.com. Arquivado dende o orixinal
*Datos do remeiro no sitio web oficial da Federación Internacional de Sociedades de Remo .
David Martínez

**David Martínez Varela**, nado en Betanzos o 31 de xaneiro de 1967, é un exatleta galego, especializado en lanzamento de disco. Foi dez veces campión de España da especialidade, unha vez campión de lanzamento de peso e disputou tres Xogos Olímpicos (Barcelona 1992, Atlanta 1996 e Sydney 2000).

## Traxectoria 
Foi catro veces campión de España en categorías inferiores, e en 1987 bateu en Madrid o récord de España de lanzamento de disco, cunha marca de 58,88 metros, superando a Sinesio Garrachón, que levaba once anos como plusmarquista. Ese mesmo ano gañou en Granollers o seu primeiro campionato de España. Durante os seguintes anos dominou de xeito absoluto o lanzamento de disco do país, gañando todos os títulos nacionais ata 1992 e sendo o primeiro lanzador español en superar os 60 metros.

En 1990 gañou a medalla de ouro no Campionato Iberoamericano de Atletismo en Manaus e ao ano seguinte o bronce nos Xogos Mediterráneos en Atenas, En abril de 1992, en California, lanzou o disco a 65,46 metros, superando en máis dun metro a súa anterior marca, e en xullo conseguiu a medalla de prata no Campionato Iberoamericano de Sevilla, superado só polo cubano Juan Martínez Brito.

Volveu proclamarse campión de España en 1994, 1995 e 1996 e participou nos Xogos Olímpicos de 1996, onde non conseguiu meterse na final, ao facer tres lanzamentos nulos. Ao ano seguinte bateu por décima vez o récord de España, deixándoo en 65,52 metros, marca que se mantivo imbatida ata que a conseguiu superar Mario Pestano en 2001. No 2001 gañou unha medalla de prata nos Xogos Mediterráneos celebrados en Radès.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do atleta no sitio web oficial do Comité Olímpico Internacional .
* Datos do atletaen sports-reference.com. Arquivado dende o orixinal .
* Datos do atleta no sitio web oficial da Asociación Internacional de Federacións de Atletismo .
A educación do home e da muller e outros escritos feministas

***A educación do home e da muller e outros escritos feministas*** é un libro publicado pola  Real Academia Galega e o Parlamento de Galicia publicado co gallo do centenario do pasamento de Emilia Pardo Bazán. Este libro recolle o ensaio *A educación do home e a muller*  presentado no Congreso Pedagóxico de 1892 e traducido ao galego por Mónica Bar Cendón e outros escritos feministas seleccionados por Marilar Aleixandre que contribúen ao coñecemento do pensamento dunha muller adiantada ao seu tempo.

## Contido 
Inclúe limiares de Miguel Santalices, Víctor Freixanes e Marilar Aleixandre e os seguintes textos de Emilia Pardo Bazán:

* "A educación do home e da muller as súas relacións e as súas diferenzas" (de 1892).
* "Feminismo" (1901)
* "Mullericidios" (1901)
* "Como nas cavernas" (1901)
* "Elisa e Marcela" (1901)
* "Maltrato" (1907)
* "Fumar" (1911)
* "O decoro" (1915)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Presentación do libro 'A educación do home e da muller e outros escritos feministas' en YouTube.
Phantom Thread

***Phantom Thread*** é un filme estadounidense de 2017 escrito e dirixido por Paul Thomas Anderson, e protagonizado por Daniel Day-Lewis, Lesley Manville e Vicky Krieps.

## Sinopse 
No Londres de 1954, o deseñador de moda Reynolds Woodcock crea vestidos para membros da alta sociedade. O seu carisma correspóndese coa súa personalidade obsesiva e controladora. Cyril, a súa irmá, manexa as operacións diarias da súa casa de modas e ten unha influencia significativa na súa vida.

Despois de deseñar un vestido para unha clienta venerada, a condesa Henrietta Harding, Reynolds visita un restaurante no campo e interésase por unha camareira estranxeira, Alma Elson. Reynolds pídelle que cee con el e ela acepta. A súa relación desenvólvese e ela múdase con el, converténdose na súa modelo, musa e amante.

## Personaxes 
* Daniel Day-Lewis como Reynolds Woodcock
* Lesley Manville como Cyril Woodcock
* Vicky Krieps como George Riley
* Jane Perry como Mrs. Vaughan

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
HEC Paris

A **HEC Paris** (*École des hautes études commerciales de Paris*) é unha escola de negocios con vocación internacional, con campus propios en París e Doha.

## Descrición 
Esta institución foi fundada en 1881. Imparte unha trintena de programas formativos -entre másters, MBA e formación para altos directivos- que contan coa tripla acreditación internacional de EQUIS, AACSB e AMBA. Está recoñecida como unha das mellores *business school* do mundo en formación de directivos, segundo revela o último ránking de escolas de negocios de *Financial Times*

A escola, cunha rede de 60.000 antigos alumnos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial
Cándido Losada Estévez

**Cándido Losada Estévez**, **Malvavisco**, nado na Gudiña, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Obreiro do ferrocarril, veciño da Vilavella (A Mezquita). Membro da UGT e afiliado ao PSOE. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 participou no asalto ao cuartel da Nueva Puebla en Requeixo de Seabra. Fuxiu a Portugal e pasou a Francia en 1944. Participou na Operación Reconquista de España e foi apresado. Conseguiu fuxir e incorporouse á guerrilla. Foi un dos que se dedicaron a prover armamento á Federación de Guerrillas de León-Galicia. Formou parte do grupo dirixido por Domingo Rodríguez (Inca). En 1952 logrou fuxir de Galicia e exiliarse en Francia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* «El Malvavisco», un sanabrés que abastecía de balas a los maquis
Domingo Rodríguez Rodríguez

**Domingo Rodríguez Rodríguez**, coñecido como **Inca** e **Domingo das Perdices**, nado en Corzos (A Veiga) en 1909 e finado en Francia en 1999, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 a súa nai morreu queimada viva cando os falanxistas da zona lle prenderon lume á casa familiar. Formou parte do grupo de Alfredo Yáñez Domínguez (Aguirre) con Panarra, Serio, José Vega Seoane Animas e Sinsegundo, antigos membros da Sociedad Obrera y Campesina de Xares que actuaban na Cabreira, Ponferrada, Viana do Bolo, O Bolo, O Barco de Valdeorras e A Gudiña. Militante do PCE. Foi xulgado en Ourense por asasinato e declarado en rebeldía. En febreiro de 1937 procederon a incautación dos seus bens. Trasladouse á zona republicana de Asturias. A principios dos anos corenta era o xefe do grupo guerrilleiro que actuou na serra dos Corzos e na Terra do Bolo e Valdeorras dentro da II Agrupación da Federación de Guerrillas de León-Galicia do que formaban parte Mario Morán García, Arcadio Ríos Rodríguez, Alfredo Yáñez Domínguez e José Vega Seoane. Despois incorporouse ao grupo Cándido Losada Estévez (Malvavisco). En 1948 logrou fuxir de Galicia e exiliarse en Francia. Morreu na rexión de París en 1999.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* A Ciudad de la Selva na documentación escrita (II): os primeiros grupos de fuxidos na bisbarra
Grandes, Grecia

**Grandes** () é un grupo de tres pequenas illas da costa leste de Creta. Administrativamente entra dentro do concello de Itanos en Lasithi. Grandes vese desde o sitio minoico de Roussolakkos preto de Palekastro ao igual que a illa de Elasa.

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Bibliografía
### Outros artigos
### Ligazóns externas
Tim Shea

**Timothy Lawrence Shea**, máis coñecido como **Tim Shea**, nado en Nova York o 6 de marzo de 1949, é un exadestrador profesional de baloncesto estadounidente. A súa carreira como adestrador desenvolveuse na súa maior parte en clubs europeos, fundamentalmente da Liga ACB, onde dirixiu clubs como OAR Ferrol, Atlético de Madrid-Villalba, Club Ourense Baloncesto ou CB Breogán de Lugo, cidade na que reside na actualidade. Alén de adestrador, traballou no organigrama de franquías da NBA como New York Knicks, Phoenix Suns ou Charlotte Bobcats.

## Traxectoria 
### Clubs 
Tim Shea adestrou aos seguintes equipos:
*  OAR Ferrol (1983−1984)
*  Pallacanestro Pordenone (1985-1986)
*  Clesa Ferrol (1986−1987) 
*  Leite Río Breogán (1987−1988)
*  Benfica Lisboa (1988−1990) 
*  Atlético de Madrid-Villalba (1990−1991)
*  Obradoiro CAB (1991−1992)
*  Prohaci Mallorca (1992)
*  Coren Ourense (1992−1994)
*  C.C. Llobregat Cornellà (1994)
*  Maccabi Jerusalem (1995−1996)
*  Ourense Xacobeo 99 (1997−1998)

### Seleccións 
*  (2012)

## Palmarés 
* **Campión da Liga Portuguesa (2)**: 1989, 1990
* **Campión da Copa Portuguesa (1)**

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil de Tim Shea na web da ACB
Hapoel Galil Elyon

O **Hapoel Galil Elyon** (en hebreo: הפועל גליל עליון‎‎) é un equipo profesional de baloncesto israelí con sede na cidade de Kfar Blum. O club xoga na Ligat ha'Al, máxima competición israelí. O equipo xoga os seus partidos como local no pavillón Heihal HaPais con capacidade para 2&nbsp;200 espectadores.

## Xogadores 
### Destacados 
* Ilan Berkovich
* Omri Casspi
* Lior Eliyahu
* Avishai Gordon
* Or Goren
* Erez Hazan
* Nadav Henefeld
* Oded Kattash
* Ido Kozikaro
* Yogev Ohayon
* Barak Peleg
* Yoav Saffar
* Sharon Shason
* Doron Sheffer
* Gil Sela
* Gur Shelef
* Alon Stein
* Jo Lual-Acuil
* Teo Čizmić
* Pero Dujmović
* Demetrius Alexander
* Michael Ansley
* Jamie Arnold
* Mark Brisker
* Darren Daye
* Mike Gibson
* Sam Hoskin
* Randell Jackson
* Mike James
* Lamont Jones
* Brad Leaf
* Rashad Madden
* Steve Malovic
* Chester Simmons
* Jerry Simon
* Jawad Williams
* Evaldas Jocys
* Rimantas Kaukėnas
* Kenny Adeleke
* Christian Dalmau
* Saša Bratić
* Ivan Krasić
* Andrew Kennedy

## Títulos 
**Liga de Israel**
* **Campións (1):** 1993
* **Subcampións (2):** 1990, 1995

**Copa de Israel**
* **Campións (2):** 1988, 1992
* **Subcampións (2):** 1987, 1990, 1998

**Segunda división de Israel**
* **Campións (1):** 2021

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Hapoel Gilboa Galil
Agios Nikolaos (Chania)

**Agios Nikolaos** (, "San Nicolás") é un illote cunha igrexa (Agios Nikolaos) na costa norte de Creta no mar Exeo. Administrativamente, sitúase dentro do concello de Georgioupoli, en Unidade rexional de Chania.

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Lista de illas de Grecia
### Ligazóns externas
Agia Varvara, Grecia

**Agia Varvara** (, "Santa Bárbara") é un pequeno illote da costa norte da illa grega de Creta no mar Exeo. Está a pouca distancia do illote de Afentis Christos en Malia. O illote está administrado desde Malia na unidade rexional de Heraklion.

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Lista de illas de Grecia
Agioi Apostoloi

**Agioi Apostoloi** (, "Santos Apóstolos") é un illote deshabitado ao norte da costa occidental de Creta no mar Exeo . Administrativamente, está dentro do municipio de Chania, en Unidade rexional de Chania.

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Lista de illas de Grecia
### Ligazóns externas
Príncipe de sangue

A expresión **príncipe de sangue** apareceu en Francia no século XV para designar aos membros masculinos das liñaxes descendentes de san Lois que eran aptos para acceder á coroa en caso de extinción da familia real (o rei, os seus fillos e os seus netos). O termo substituíu os de *príncipes das flores de lis* e *príncipes do sangue de Francia*.

Membros dos príncipes de sangue ocuparon o trono en tres ocasións por extinción da familia real: en 1498 (Lois XII, membro da casa de Orleans), en 1515 (Francisco I, da segunda rama da casa de Orleans) e en 1589 con Henrique IV, da casa de Borbón. Porén, Filipe VI da casa de Valois,  que sucedeu a Carlos IV, non era príncipe de sangue, aínda que a expresión é posterior á súa ascensión ao trono.
Anavatis

**Kavaloi** (), é un grupo de tres illotes deshabitados gregos, preto da costa de Lasithi, ao leste de Creta. O grupo próximo comprende os illotes Anavatis (Αναβάτης "xinete"), Kavallos (Καβάλλος) e Kefali (Κεφαλή "cabeza"). Administrativamente os illotes forman parte da unidade municipal Lefki.

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Lista de illas de Grecia
### Ligazóns externas
Arcadio Ríos Rodríguez

**Arcadio Ríos Rodríguez**, nado en Hevia (Siero) en 1911 e finado en Casaio o 27 de xullo de 1946, foi un mineiro e guerrilleiro antifranquista.

## Traxectoria 
Traballou como mineiro no pozo de Pumarabule e foi membro do Sindicato de Obreros Mineros de Asturias (SOMA-UGT). Militante do PCE. Ao caer Asturias en outubro de 1937 fuxiu ao monte co seu irmán César. O seu pai estivo preso e ao ser posto en liberdade marchou a Francia, foi detido e internado nun campo de concentración alemán, onde faleceu; os seus irmáns Manuel e Silvino foron fusilados en Asturias. En abril de 1942 participou no congreso de Ferradillo que deu lugar á constitución da Federación de Guerrillas de León-Galicia. Partidario da unidade, foi nomeado xefe de guerrilla na II Agrupación da Federación de Guerrillas de León-Galicia. Morreu a mans da Garda Civil o 26 de xullo de 1946 durante a celebración do Congreso de Reunificación de Casaio con Francisco Elvira Cuadrado, diante da súa compañeira Consuelo Rodríguez López.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Ananes

**Ananes** () (ás veces chamadas **Rochas Ananes**) é un grupo de 7 pequenos illotes deshabitados. no mar Exeo de Grecia, nos arredores do grupo das illas Cícladas. Están dispostos en formkm²a de media lúa desde o suroeste ata o norte, e comprenden as illas máis suroccidentais das Cícladas. As illas máis próximas son Milos e Antimilos ao nordés e Falkonera ao noroeste.

As illas, xunto coa próxima e deshabitada Velopoula e Falkonera son ​​área protexida baixo a Rede Natura 2000. 

A illa máis grande do grupo comprende máis da metade da superficie total, con 0,096 km². As 2 illas máis grandes restantes teñen 0,018 km² e 0,011  km² respectivamente, cos catro illotes e rochas restantes teñen 2.400 m².

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Cícladas
Manuel Gayoso

**Manuel Carlos Gayoso Díaz**, nado en Pontevedra o 1 de xaneiro de 1944, é un exatleta galego, especialista en probas de media distancia e en valados. Foi 7 veces campión de España e 12 veces campión de Galicia e competiu nos 800 metros dos Xogos Olímpicos de 1972 en Múnic.

## Traxectoria 
Comezou a practicar atletismo na sección atlética do Pontevedra CF, tendo como adestrador a Xosé Luís Torrado, "o Bruxo". Trala desaparición da sección de atletismo pontevedresa pasou polo Celta de Vigo, o Deportivo da Coruña, o CUA de Santiago e a Sociedad Gimnástica. Ademais adestrou durante uns oito anos na Residencia "Joaquín Blume" de Madrid.

Tras gañar dous títulos xuvenís en 1962 (nos 800 e os 1500 metros), en 1964 proclamouse campión de España absoluto de 400 metros valados, batendo o récord de España cun tempo de 53 segundos e 7 décimas. Repetiu título nos dous anos seguintes, nos que rebaixou a marca nacional ata en oito ocasións, ata deixala en 51,3 segundos. En 1965 foi ademais campión de España dos 200 metros valados. Dous anos despois competiu nos 400 metros lisos do Campionato de Europa de Atletismo en Atenas, onde conseguiu pasar a semifinais pero non á final, na que o ouro foi para o polaco Jan Werner. En 1971 competiu nunha nova edición dos Xogos Mediterráneos e no Europeo de Esmirna.

No ano 1972 foi subcampión de España de 800 metros e competiu nesta distancia no Campionato de Europa de Pista Cuberta en Grenoble, onde acabou sexto con récord de España. Logrou así unha praza para os Xogos Olímpicos de Múnic, nos que logrou o pase ás semifinais. Nestas, clasificouse quinto da súa serie e a descualificación do kenyano Mike Boit metíao na final. Con todo, os xuíces rectificaron e admitiron ao atleta africano, polo que Gayoso quedou fóra da final, na que se proclamou campión Dave Wottle. Aínda conseguiu varios subcampionatos de España máis nos seguintes anos e quedou oitavo nos 800 metros dos Xogos Mediterráneos de 1975 en Alxer. Ademais, entre 1964 e 1977, foi 12 veces campión de Galicia.

Trala súa retirada deu clases de educación física en colexios da Coruña e rexentou dous negocios de material deportivo en Pontevedra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do atleta no sitio web oficial do Comité Olímpico Internacional .
* Datos do atleta en olympedia.org .
Liga ACB 1988-89

A **temporada 1988–89 da Liga ACB**, celebrada entre o 15 de outubro de 1988 e o 25 de maio de 1989, foi a sexta temporada da máxima categoría do baloncesto español desde a creación da Asociación de Clubs de Baloncesto (ACB) para substituír a antiga Primeira División. Nesta edición ampliouse o número de equipos de 16 a 24, o que provocu tamén unha mudanza do formato de competición. Os 24 equipos foron divididos en dous grupos de 12. Após xogar unha fase de liga, os 24 equipos foron divididos en tres grupos de 8 oito equipos. Os seis primeiros do Grupo I e os campións do Grupo II e III xogaron polo título, que finalmente gañarou por terceiro ano consecutivo o FC Barcelona.

## Equipos 
## Primeira fase 
### Serie A1 
### Serie A2 
## Segunda fase 
### Grupo I 
### Grupo II 
### Grupo III 
## Playoffs 
### Playoffs do título 
### Playoffs de clasificación 
Os gañadores de cada eliminatoria xogarán na Serie A1 na seguinte temporada.

### Playoffs do descenso 

Caja Guipúzcoa e Valvi Girona perden a categoría.

## Clasificación final 
:Cacaolat Granollers e Grupo IFA Español fusionaronse após o final da temporada. A praza libre foi ocupada polo Valvi Girona, que tamén ocupou a praza da Copa Korać.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Liga ACB
* Asociación de Clubs de Baloncesto
Enrique Yáñez Álvarez

**Enrique Yáñez Álvarez**, coñecido como **Chaval de Ricosende**, nado en Ricosende (Soutadoiro, Carballeda de Valdeorras) en 1925 e finado en xaneiro de 1951, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Labrego, militante do PCE, era enlace da geurrilla. Queimado como enlace, foi incorporado á Federación de Guerrillas de León-Galicia en 1946 no grupo comandado por Manuel Girón Bazán. En 1948 integróuse no Destacamento Santiago Carrillo da II Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia. No outono de 1949 conseguiu fuxir a Francia xunto coa súa compañeira Felicitas Martínez Villarpriego. Volveu á súa aldea en agosto de 1950, xa enfermo de tuberculose. Perseguido pola policía, fuxiu novamente coa guerrilla. Morreu dun tiro na caluga en Cunas (Truchas) a finais de xaneiro de 1951, probablemente polos disparos dun compañeiro ante a gravidade da súa enfermidade. En 1952 publicouse unha orde de busca e captura contra el.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Agioi Theodoroi (illas)

**Agioi Theodoroi** () son dous illotes deshabitados nas costas do oeste de Creta. Un chámase Agios Theodoros, tamén chamado **Thodorou**, e o illote uns metros máis ao norte chámase Mikros Agios Theodoros ("Pequeno San Teodoro"). Administrativamente, forman parte do municipio de Platanias, en Chania. As cabras Kri-kri habitan Agios Theodoros.

## Parque nacional 
En 1930, o concello de Agia Marina coa cooperación da asociación cinexética de Chania decidiu facer das illas unha reserva natural. Foi en 1935 cando Theodoros Viglis colleu un macho e dúas femias de cabras Kri-kri na Garganta de Samariá e liberounos en Agios Theodoros para que puidesen reproducirse con integridade xa que ningunha outra cabra habitaba a illa. Esta pequena comunidade inicial de Kri-kri era demasiado pequena para evitar a endogamia e introducíronse máis Kri-kri na comunidade.

## Historia 
As illas menciónanse na antigüidade (2ª metade do século III) no *Stadiasmus Maris Magni*, que afirmaba que tiñan auga potable.

En 1583, os venecianos construíron dúas pequenas fortalezas en Agios Theodoros, en parte, para evitar que os piratas usasen as illas, e en parte para defender a costa de Creta. 

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Lista de illas de Grecia
Walter Hill

**Walter Wesley Hill**, nado en Long Beach (California) o 10 de xaneiro de 1942, é un director, guionista e produtor de cinema estadounidense, coñecido polos seus filmes de acción e pola revitalización do xénero do western.

## Traxectoria 
Hill naceu en California en 1942. En varias entrevistas contoou que de neno sufría de asma, razón pola que tivo moitos problemas para rematar a escola. O seu avó era perforador de petróleo e isto influíu para que máis tarde el traballase tamén nese labor.

Viviu e cursou estudos de arte na Universidade das Américas na Cidade de México. Posteriormente cambiouse á Universidade Estatal de Míchigan, onde se licenciou en historia. Foi tamén segundo axudante de dirección (sen acreditar) ese mesmo ano en *Bullitt*, e en *Take the Money and Run* (1969) traballou igualmente con Woody Allen, aínda que dixo que non lembraba facer moito á parte de pasar páxinas e encher tarxetas de tempo. non chegou a adaptarse á pantalla grande, mais gustó á Warner Bros, que lle fixo máis encargas. Despois escribiu *The Getaway* e *Hickey and Boggs*, que se levaron ao cinema en 1972. O seu debut como director non chegou ata 1975 con *Hard Times*. En 1979 escribiu e dirixiu *Os guerreiros*, que se converteu nunha das súas obras máis destacadas e nun filme de culto nos Estados Unidos. Estaba baseado nunha novela de Sol Yurick, inspirada á súa vez no relato da *Anábase*, de Xenofonte.

A súa paixón sempre foi o western, e o seu referente fundamental a obra de John Ford, aínda que moitos dos seus éxitos fan parte do cinema policial e da comedia. Os seus filmes adoitan presentar situacións en que as personaxes principais se atopan baixo unha forte presión. A súa vida habitualmente é complicada e dá a sensación de que sempre foi así. Con frecuencia as súas personaxes masculinas viven ao seu xeito, sen confianza na natureza humana.

Hill constituíu xunto con Steven Spielberg, George Lucas, John Milius, Brian De Palma, Martin Scorsese, Paul Schrader ou Francis Ford Coppola a xeración de cineastas da década de 1970 que modernizou o cinema estadounidense.

## Vida persoal 
Hill casou con Hildy Gottlieb, axente de talentos da International Creative Management na Tavern on the Green de Nova York o 7 de setembro de 1986. Tiveron dúas fillas, Joanna e Miranda.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Walter Hill at IGN
* European box office figures for Walter Hill films at Box Office Story
* Walter Hill: The Cowboy Iliad - A Legend Told In The Spoken Word 

;Entrevistas
* 
* 
* 
*
Amidase

En encimoloxía, unha **amidase** (, *acilamidase*, *acilase (termo confuso)*, *amidohidrolase (ambiguo)*, *desaminase (ambiguo)*, *acilamidase de ácido graxo*, *N-acetilaminohidrolase (ambiguo)*) é un encima que cataliza a hidrólise dunha amida:

400px

Así, os dous substratos deste encima son amidas de ácido monocarboxílico e a H2O, mentres que os seus dous produtos son monocarboxilatos e NH3.

Este encima pertence á familia das hidrolases que actúan sobre enlaces carbono-nitróxeno que non son enlaces peptídicos de proteínas, especificamente amidas lineais. O nome sistemático desta clase de encimas é **acilamida amidohidrolase**. Outros nomes de uso común son **acilamidase**, **acilase**, **amidohidrolase**, **desaminase**, **acilamidase de ácido graxo** e **N-acetilaminohidrolase**, pero algúns son ambiguos.  Este encima participa en 6 rutas metabólicas, que son: ciclo da urea e metabolismo dos grupos amino, metabolismo da fenilalanina, metabolismo do triptófano, metabolismo de cianoaminoácidos, degradación do aminobenzoato e degradación do estireno.

As amidases conteñen un tramo conservado de aproximadamente 130 aminoácidos coñecido como secuencia AS. Están moi estendidas entre os seres vivos e encóntranse tanto en procariotas coma en eucariotas. Os encimas AS catalizan a hidrólise dun enlace amida (CO-NH2), aínda que a familia diverxeu moito en canto á especificidade de substrato e función. Non obstante, estes encimas mantaeñen unha estrutura central alfa/beta/alfa, na que as topoloxías das metades N- e C-terminais son similares. Os encimas AS caracterízanse por ter unha rexión C-terminal moi conservada rica en residuos de serina e glicina, pero carente de residuos de ácido aspártico e histidina, e, por tanto, difiren das serina hidrolases clásicas. Estes encimas posúen unha tríade catalítica única moi conservada Ser-Ser-Lys usada para a hidrólise da amida, aínda que o mecanismo de catálise para a formación do intermediario acil-encima pode ser diferente en distintos encimas.

Exemplos de encimas que conteñen a sinatura AS son:

*Péptido amidase (Pam), que hidrolizan ácidos graxos (por exemplo o cannabinoide anandamida e a oleamida indutora do sono), controlando así o nivel e duración da sinalización celular inducida por esta clase diversa de transmisores lipídicos.
*Malonamidase E2, que cataliza a hidrólise do malonamato a malonato e amoníaco e que está implicada no transporte do nitróxeno fixado polos bacteroides cara ás células das plantas no metabolismo do nitróxeno  simbiótico.
*Subunidade A da Glu-tRNA(Gln) amidotransferase, un encima  heterotrímero que cataliza a formación de Gln-ARNt(Gln) pola transamidación de Glu-tRNA(Gln) mal acilados por amidólise de glutamina.

En 2018 resolvéranse 162 estruturas de encimas desta familia, ás que se pode acceder en Pfam .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Evaristo Eive Villar

**Evaristo Eive Villar**, nado en Regoela (Cabanas) en 1903 e finado no Uruguai, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Irmán de Manuel e José Eive Villar. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e botouse ao monte. Integouse no grupo liderado por José Vázquez Mauriz e Ramiro Martínez López que loitaba na bisbarra do Eume. Na primavera de 1944 organizou co seu irmán Manuel, Ramiro Carbón Fornos e José Vázquez Mauriz, un grupo guerrilleiro no que moitos dos membros eran desertores da base naval de Ferrol. Logrou embarcar en decembro de 1946 rumbo a Francia na evasión do *Santa Teresa*. Exiliouse no Uruguai.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Arnaouti

**Arnaouti** () é un illote da costa norte de Creta no mar Exeo. Está xusto ao sur da illa de Imeri Gramvousa e está situado entre Imeri Gramvousa e Valenti rock. Administrativamente, atópase dentro do concello de Kissamos, na Unidade rexional de Chania.

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Lista de illas de Grecia
### Ligazóns externas
Acilase

**Acilase** é un nome que se lle dá a certos encimas, que se pode referir a:
* Amidase.
* Aminoacilase.
Tomás Jiménez Esquivias

**Tomás Jiménez Esquivias**, nado en Villaverde (Madrid) en 1921, foi un guerrilleiro antifranquista.

## Traxectoria 
Militante do Partido Comunista, foi integrante da organización clandestina do PCE en Madrid nos primeiros anos do franquismo. Foi enviado a Galicia a finais de 1945 como axudante de Manuel Blanco Bueno para reactivar o partido e a guerrilla. Comezaron o seu traballo de organización na zona sur, Pontevedra e Ourense, onde o PCE fora desmantelado. Foi detido. Ingresou na Prisión Provincial de Salamanca o 31 de maio de 1947 a disposición do Xulgado Especial de Espionaxe e Outras Actividades, por actividades extremistas. O 25 de xuño foi trasladado á Prisión Provincial de Valladolid. Preso na Colonia Penitenciaría del Dueso (Santoña), saíu en liberdade condicional en 1952. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blanco Bueno, Manuel "Diego Romero"
* Ficha en Salamanca Memoria
José Ramón Amedo

**José Ramón Amedo Fernández**, nado en Cerceda (O Corgo) o 21 de xuño de 1918 e finado o 30 de maio de 2010, foi un policía e deportista galego, que competía en tiro deportivo. Participou nos Xogos Olímpicos de 1968 en Cidade de México.

## Traxectoria 
Naceu na parroquia de Cerceda, no concello lucense do Corgo en 1918, sendo fillo dun membro do corpo dos somatén. Dende neno sentiu atracción polas armas e adoitaba a construír escopetas con tubos de paraugas, mechas e pólvora. Co estalido da guerra civil foi mobilizado e destinado á fronte de Teruel e a Cataluña. Ao remate da contenda entrou no Parque Móbil do Estado como chofer ata que ingresou no Corpo de Policía.
Como experto en armas participou como perito en numerosos xuízos.

## Vida persoal
Foi pai do tamén policía José Amedo, implicado no terrorismo de Estado contra ETA, como membro destacado dos GAL. A finais dos anos 80 e comezos dos 90 recibiu atención dos medios en España debido ao procesamento do seu fillo José Amedo, implicado no terrorismo de Estado contra ETA.
## Notas
CB Maristas Málaga

O **Club Baloncesto Maristas Málaga**, coñecido popularmente como **Mayoral Maristas** por motivos de patrocinio, foi un club profesional de baloncesto español da cidade de Málaga que existiu entre 1953 e 1992, período durante o cal conseguiu xogar catro temporadas na Liga ACB. Desapareceu en 1992 nun proceso de fusión co Caja de Ronda no que naceu o Club Baloncesto Málaga.

## Historia 
O Club Baloncesto Maristas Málaga foi fundado co nome de Ademar Basket Club en 1953, cambiando á súa denominación definitiva en 1972. No ano 1988 logrou o ascenso á Liga ACB, sendo o patrocinador do equipo a marca de moda infantil Mayoral. Na máxima categoría do baloncesto español permaneceu catro tempadas, até que en 1992 fusionouse co CB Caja de Rolda para formar o Club Baloncesto Málaga. Foi o Caja de Rolda o equipo que mantivo o historial e as estatísticas tras a fusión.

## Xogadores 
### Destacados 
*  Enrique Fernández
*  Toñín Llorente
*  Nacho Rodríguez
*  Leo Rautins
*  David Benoit
*  Chad Gallagher
*  Melvin Johnson
*  Dyron Nix
*  Mike Smith
*  Ray Smith
*  Ray Tolbert
*  Rory White
*  Édgar de León

## Historial 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do Unicaja Málaga
Dragón (Terra Media)

[miniatura|250px|[Smaug nunha ilustración realizada por fans.]]
Os **dragóns** da Terra Media, que forman parte do legendarium de J. R. R. Tolkien, están estreitamente relacionados cos dragóns da mitoloxía europea.

Ademais do termo dragón (derivado do francés), Tolkien tamén utilizou os termos drake (termo orixinal en inglés, a partir do inglés antigo draca, á súa vez do latín *draco* e do grego ) e *worm* (verme, a partir do inglés antigo *wyrm*, "serpe", "dragón").

## Inspiración 
Os dragóns das historias de Tolkien están inspirados en Fafnir da mitoloxía xermánica, o dragón de *Beowulf*, e o dragón da lenda de San Xurxo.

Tolkien admitiu que se sentiu fascinado cos dragóns dende que era neno.

## Dragóns con nome 
### Smaug 
Smaug foi o derradeiro dragón con nome da Terra Media. Foi derrotado por Bardo, un descendente de Girion, señor de Dale. Un dragón alado mortal que botaba lume, foi descrito como de cor vermella-dourada e a súa barriga estaba incrustada con moitas pedras preciosas da morea de tesouros, sobre a que normalmente durmía, unha vez que tomaou o control de Erebor (a Montaña Solitaria). A Pedra da Arca estaba enterrada xusto na pila na que durmiu, mais Smaug nunca se decatou diso. Smaug só tiña unha única debilidade: había un burato na súa xoia incrustado na zona do peito esquerdo. Este é o resultado de que unha das súas escamas caese por Girion durante o ataque inicial de Smaug contra Dale no seu camiño para facerse con Erebor. Bilbo Bulseiro descubriu esta debilidade, o que provocou a morte do dragón Smaug en Esgaroth.

## Notas 
### Fontes primarias 
### Fontes secundarias
Glaronisi

**Glaronisi** (, "illa gaivota", tamén coñecida como **Petalidi** (, "lapa"), é un illote na costa noroeste da illa Dia, ao norte da illa  grega de Creta. Glaronisi é administrada desde Gouves en Unidade rexional de Heraklion.

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
Ácido sólido

Os **ácidos sólidos** son ácidos que non se disolven no medio de reacción. Utilízanse a miúdo na catálise heteroxénea. 

## Exemplos 
A maioría dos ácidos en estado solido son ácidos orgánicos, como o ácido oxálico, ácido tartárico, ácido cítrico, ácido maleico, etc. Exemplos inorgánicos son os silico-aluminatos (ceolitas, alúmina, silico-alumino-fosfato), e circonia sulfatada. Moitos óxidos de metais de transición son ácidos, incluíndo os de titanio, circonio e niobio. Ditos ácidos son utilizados no cracking. Mitos ácidos de Brønsted sólidos tamén se empregan industrialmente, como o polistireno sulfonado, o ácido fosfórico sólido, o ácido nióbico e os heteropolioxometalatos.

## Aplicacións 
Os ácido sólidos úsanse en catálises en moitos procesos químicos industriais, desde o cracking catalítico a larga escala no refinado do petróleo para a síntese de varios compostos químicos valiosos.

Unha aplicación a larga escala é a alquilación, por exemplo, a combinación de benceno e etileno para orixinar etilbenceno.  Outra aplicación é o rearranxo da ciclohexanona oxima a caprolactama. Moitas alquilaminas prepáranse por aminación de alcohois, catalizada por ácidos sólidos.
[miniatura|A ceolita, [ZSM-5 é amplamente usada como catalizador ácido sólido.]]

Os ácidos sólidos poden utilizarse como electrólitos nas células de combustible.

## Notas
Alfredo Yáñez Domínguez

**Alfredo Yáñez Domínguez**, coñecido como **Aguirre** ou **Quinito**, nado en Xares (A Veiga) e finado en Felgueiras o 5 de novembro de 1947, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Obreiro do ferrocarril, veciño de Corzos e afiliado á Sociedad Obrera y Campesina de Xares da UGT. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 botouse ao monte no outono de 1936 con Manuel Álvarez Arias. De seguida formou un grupo independente que tivo actividade na Cabreira, Ponferrada, Viana do Bolo, O Barco de Valdeorras e A Gudiña. O seu grupo foi acusado de cometer tres asasinatos entre 1936 e 1943. Un dos seus membros, *Panarra*, entregouse á Garda Civil na Gudiña en xuño de 1939 e outro, *Serio*, foi morto o 29 de setembro de 1941 durante un choque coa Garda Civil en Zamora. Foi xulgado en Ourense por asasinato e declarado en rebeldía. Despois formou parte do grupo de Domingo Rodríguez Rodríguez na serra dos Corzos, aínda que nunca gustou de adaptarse ás organizacións guerrilleiras. Morreu nun enfrontamento con axentes españois e portugueses en Sernande (Portugal) o 5 de novembro de 1947.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Larry Micheaux

**Larry Wayne Micheaux**, nado o 24 de marzo de 1960 en Houston, Texas, é un ex xogador profesional de baloncesto estadounidense. Xogaba na posición de ala-pivote cunha altura de 2,06 m.

## Traxectoria
Está considerado pola Liga ACB como un dos seus xogadores históricos debido aos seus 2&nbsp;729 rebotes atrapados en 269 encontros. Foi o máximo reboteador da Liga ACB co Taugrés Baskonia na temporada 1988−89.
## Traxectoria 
### Clubs 
*  Kansas City Kings (NBA, 1983−1984)
*  Milwaukee Bucks (NBA, 1984)
*  Houston Rockets (NBA, 1984−1985)
*  Divarese (Serie A1, 1985−1986)
*  Taugrés Baskonia (ACB, 1986−1990)
*  Pamesa Valencia (ACB, 1990−1993)
*  Argal Huesca (ACB, 1994)

## Palmarés 
* **Máximo reboteador da ACB (1)**: 1989
Emma González

O nome **Emma González** pode referirse a:

***Emma González Bermello**, política galega (1931-2014);
***Emma González Diéguez**, xornalista, profesora e xerente galega (n. 1981);
***Emma González**, activista estadounidense (n. 1999).
Pablo Carnero

**Pablo Alberto Carnero Llauger**, nado en Vigo o 3 de xaneiro de 1988, é un futbolista galego. Xoga de dianteiro no Verín CF. É fillo do exfutbolista e adestrador Félix Carnero.

## Traxectoria 
Formado nas categorías inferiores do Real Club Celta de Vigo, no 2007 entrou na canteira do Real Madrid. Xogou co Real Madrid C na Terceira División e no 2010 fichou polo Real Oviedo B, da mesma categoría. Foi dianteiro titular ese ano no filial oviedista, co que marcou 12 goles, e debutou co primeiro equipo na Segunda B. 

No verán de 2011 fichou polo Marino de Luanco, de Segunda B, onde xogou durante unha tempada. Na 2012/13 regresou a Galicia para xogar no Rápido de Bouzas, club no que tamén xogara seu pai Félix. Despois dun ano fichou polo Salamanca Athletic, club herdeiro da desaparecida Unión Deportiva Salamanca. Con todo, o novo club non conseguiu praza na Segunda División B, e acabou por disolverse antes de xogar ningún partido oficial. 

Pablo Carnero fichou entón polo Pontevedra, adestrado por Nando, onde foi titular durante case todos os partidos da tempada. Anotou 17 goles, o que o colocou como o segundo máximo goleador do Grupo I da Terceira, só por detrás dos 23 de Jorge Cano, do Cerceda. Na tempada 2014/15 o seu equipo logrou o ascenso á Segunda B con Luisito no banco, contribuíndo Carnero con 19 goles, máximo goleador do Grupo I. Na tempada 2015/16 na categoría de bronce as súas cifras reducíronse, debido en parte a perder numerosos partidos por lesión. Ao remate da campaña deixou o equipo e regresou ao Rápido de Bouzas.

O equipo vigués logrou esa tempada o ascenso á Segunda B con Patxi Salinas no banco e con Carnero como máximo goleador do equipo, con 16 tantos. A tempada 2017/18, con Borja Jiménez como adestrador, foi a mellor da historia do Rápido de Bouzas, rematando qinto a só dous puntos dos postos da promoción de ascenso. Con todo, Carnero tivo pouca participación no equipo, tanto nesa tempada como nas seguintes.

En 2020 fichou polo Cultural Areas, co que xogou un ano en Preferente, antes de pasar ao Verín CF.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en BDFutbol .
* Datos do xogador en LaPreferente.com .
Tenerife AB

O **Tenerife Amigos del Baloncesto**, coñecido popularmente como **Tenerife Nº 1** por motivos de patrocinio, foi un club profesional de baloncesto español da cidade de Santa Cruz de Tenerife que existiu entre 1986 e 1994, período durante o cal conseguiu xogar dúas temporadas na Liga ACB. En 1994 fusionouse co Canarias, nacendo o CB Tenerife Canarias, que desaparecería definitivamente dous anos despois en 1996.

## Historia 
Ao comezo da temporada 1986−87, o Real Club Náutico de Tenerife, que militaba na 1ª Dvisión B, non puido continuar mantendo o orzamento dun equipo semiprofesional de baloncesto. Pensando no historial do club, Enrique Alfonso formou unha xunta directiva que cos dereitos cedidos e formou o Tenerife Asociación de Baloncesto. Con Moncho Monsalve e Felipe Coello como adestradores e un elenco de xogadores locais xunto a un par de estadounidenses formado por Marty Embry e Lance Berwald conseguiu a permanencia ao obter o primeiro posto do Grupo B2. Con todo, o club sofre a desgraza da morte por accidente de tráfico de tres xogadores do equipo: Juan Carlos Delgado, Carmelo García González e Carmelo Javier Calero Martín. Na temporada 1987−88, aínda con Moncho Monsalve de adestrador e a incorporación de varios xogadores nacionais, conseguiuse o ascenso, por invitación, á Liga ACB, despois de ficar en terceiro lugar na liga regular e en sexto posto no playoff de clasificación final.

As seguintes dúas tempadas xogaríaas na Liga ACB quedando na primeira dela na posición número 22 e o segundo ano na posición 24. Este último ano o club descendería sendo o pechacancelas. Durante estas dúas temporadas o equipo tinerfeño coincidiu na máxima competición nacional co Canarias e o Gran Canaria, sendo as temporadas con maior número de equipos canarios no máximo nivel do baloncesto nacional e estando representadas o tres cidades máis poboadas do arquipélago: As Palmas de Gran Canaria, Santa Cruz de Tenerife e San Cristóbal de la Laguna. En 1993 compra a praza doutro club canario, o Club Baloncesto San Isidro de La Orotava para seguir competindo en 1ª Nacional B, despois de perder a categoría ese ano na liga. O equipo desaparecería en 1996 tras crear co Canarias e outros clubs da illa o Tenerife Club de Baloncesto.

## Xogadores 
### Destacados 
*  José Manuel Beirán
*  Juanfra Garrido
*  Francisco Javier Herrera
*  Arturo Seara
*  Andrés Valdivieso
*  Tony Dawson
*  Tom Gneiting
*  Lemone Lampley
*  Otis Howard
*  Bobby Lee Hurt
*  John Washington

## Historial 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil do Tenerife Nº 1 en Basketball Reference
Liga ACB 1989-90

A **temporada 1989–90 da Liga ACB**, celebrada entre o 19 de setembro de 1989 e o 30 de maio de 1990, foi a sétima temporada da máxima categoría do baloncesto español desde a creación da Asociación de Clubs de Baloncesto (ACB) para substituír a antiga Primeira División. Nesta mantivéronse o número de equipos, 24, e o formato de competición da edición anterior. Os 24 equipos foron divididos en dous grupos de 12. Após xogar unha fase de liga, os 24 equipos foron divididos en tres grupos de 8 oito equipos. Os seis primeiros do Grupo A e os campións do Grupo B e C xogaron polo título, que finalmente gañarou por cuarto ano consecutivo o FC Barcelona.

## Equipos 
## Primeira fase 
### Serie A1 
### Serie A2 
## Segunda fase 
### Grupo A 
### Grupo B 
### Grupo C 
## Playoffs 
### Playoffs do título 
### Playoffs de clasificación 
Os gañadores de cada eliminatoria xogarán na Serie A1 na seguinte temporada.

### Playoffs de permanencia 

Gran Canaria e Tenerife Nº 1 perden a categoría.

## Clasificación final 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Liga ACB
* Asociación de Clubs de Baloncesto
Antonio Sánchez Veiras

**Antonio Sánchez Veiras**, ***Antonio de Varela***, nado en Xanceda (Mesía) o 24 de decembro de 1909 e finado na Coruña o 17 de novembro de 1985, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Labrego, foi presidente do Sindicato de Agricultores y Oficios Varios de Xanceda, da CNT. Foi nomeado concelleiro de Mesía en 1935. A principios dos anos corenta era membro do grupo de Benigno Andrade García co que despois se integrou na IV Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia. Foi procesado polo Xulgado Militar da Coruña por rebelión na causa 461/46 xunto con Antonio Villaverde Sanmartín. Exiliouse na Arxentina. Retornou a Galicia e finou na Coruña o 17 de novembro de 1985.

## Vida persoal 
Casou con María Lucia Giráldez San Román e foi pai de Juan Antonio Sánchez Giráldez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Neves Rodríguez

**María Neves Rodríguez Román**, nada en Donostia en 1969, é unha actriz, comunicadora e presentadora de televisión galega, máis coñecida como **Neves Rodríguez**.

## Traxectoria 
Neves Rodríguez naceu en Donostia, onde viviu os primeiros anos da súa vida, sendo adolescente a súa familia trasladouse a vivir a Tui, de onde é orixinario seu pai.

Comezou na Radio televisión municipal de Tui a súa traxectoria profesional. Presentou o programa *Luar* en dúas etapas (1993) e (2005-2009). Foi condutora do programa de TVE-Internacional *Desde Galicia para el Mundo.*

Na súa traxectoria profesional está fundamentalemente ligada a televisión autonómica galega aínda que tamén traballou na televisión autonómica da Rexión de Murcia (7RM) e para a Televisión Española (TVE).

Como actriz participou en series de televisión como *Rías Baixas,* *Gondar*, *Pazo de familia,* *Serramoura*, *Néboa* ou *Método Criminal*.  Tamén presentou programas como *Luar* (en dúas etapas, 1993 a Asociación de Actores e Actrices de Galicia.

## Obra 
* *Cuspindo miserias* (2024). Vigo: Galaxia, Dombate. 128 páxs. ISBN 978-84-1176-338-7.

## Traxectoria profesional 
* 1991 - Antena Louro.
* 1992 . Radio Municipal de Tui.
* 1993 - Luar (TVG).
* 1995 -  (TVE-Internacional).
* 2003/2008 - Luar (TVG).
* 2004 - Rías Baixas (TVG).
* 2004 - Gondar (TVG).
* 2005 - Entre hermanos de sangre (Tv movie).
* 2006 - Sexo, Entre o ceo e a terra (Documental).
* 2008 Calle Mayor (7RM).
* 2010 - O fío do retrato (TVG).
* 201/2018 - Vaia Troula (TVG)
* 2014/2018 - Pazo de Familia (TVG).
* 2018 - Serramoura (TVG).
* 2018 - Metamorfose (Performance).
* 2018/2022 - Invisibles (Teatro).
* 2018/2019 - Vin polo vento (TVG).
* 2019 - Malcavada (Curtametraxe).
* 2020 - Néboa (TVE).
* 2021 - Método Criminal (TVG).
* 2021/2022 - Little neno (Teatro)

## Premios 
* 2002 - Premio Chano Piñeiro á Mellor Presentadora
* 2018 - Premio Mestre Mateo á Mellor comunicadora
* 2019 - Chimpín de Prata “Premio Pepe Puime” do Festival de Cans

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil na AAAG 
* Cine galego