Rábano Mauro

**Rábano Mauro Magnencio,** tamén chamado **Hrábanus Maurus,** **Rhabanus** ou **Reabanus**, nado en Mainz, c. 780 / 784 e finado en Winkel im Rheingau o 4 de febreiro de 856, foi un teólogo e erudito alemán, un dos promotores do renacemento carolinxio dos séculos VIII e IX. Foi abade de Fulda e arcebispo de Maguncia, e é venerado como beato pola Igrexa Católica. 

## Traxectoria 
Rábano Mauro naceu en Mainz (de aí o alcume de *Maguntius* ou *Magnentius),* entre 780 e 784. Era fillo de Waluran e Waltrat, membros da aristocracia franca. Aínda mozo, en torno a 790 - 791, ingresou como oblato na abadía beneditina de Fulda, onde estudou e en 801 foi ordenado diácono. Completou os seus estudos na escola de Tours, un dos centros do Renacemento carolinxio, tendo como mestre a Alcuíno de York. Chamouno **Maurus**, en homenaxe ao discípulo predilecto de Bieito de Nursia, Mauro Abade. Dous anos despois volveu a Fulda e dirixiu a escola monástica. O 814 foi ordenado sacerdote. 

Fixo unha peregrinación a Xerusalén e en 817 regresou a Fulda, en 822 foi nomeado abade. Durante o seu mandato, escribiu a maior parte das súas obras, seguiu coa reconstrución dos edificios monásticos que o seu predecesor comezara e fixo que o *scriptorium* e a biblioteca da abadía se contasen entre os máis importantes e ricos de Europa. En 842 deixou o cargo de abade e retirouse a Petersberg, preto de Fulda, onde continuou escribindo. 
 
En 847 foi elixido bispo de Maguncia, cargo que mantivo ata a súa morte en 856. Intentou resolver os problemas da diocese, especialmente durante a gran carestía de 850. Nas controversias teolóxicas e eclesiásticas que tivo que resolver, adoptou posturas bastante ríxidas. No outono de 848 presidiu o sínodo de Maguncia, onde se discutiron as teses do monxe Godescalco sobre a predestinación divina; o sínodo rematou coa condena de Godescalco, que foi fustrigado e condenado a reclusión perpetua. 

En política, Rábano apoiou a Lois I do Sacro Imperio Romano na polémica que tivo cos seus fillos arredor da sucesión ao imperio. Despois, apoiou a Lotario I, fillo máis vello e sucesor de Lois I, e contra Carlos o Calvo e Lois o Xermánico. Con este acabou reconciliándose e el mesmo, en 847, cando xa era rei de Alemaña, aceptou o seu nomeamento como bispo de Maguncia. 

Morreu o 4 de febreiro de 856 en Winkel e foi enterrado na abadía de Sankt Alban en Maguncia.

## Pensamento e obras 
miniatura|300px| Debuxo de 1631 de Maguncia, que mostra, á esquerda, os restos da abadía de S. Alban, o primeiro enterro de Rábano Mauro.
miniatura|300px| Parroquia de Sankt Walburga en Winkel im Rheingau, onde morreu, coa escultura de Rábano Mauro.
A reputación de Rábano Mauro está ligada á súa gran produción literaria: teólogo, exexeta, poeta e erudito enciclopedista. As súas obras, en xeral, son recompilacións do coñecemento conservado na época, como era costume daquela, baseadas na literatura patrística, de Agostiño de Hipona a Beda o Venerábel ou Isidoro de Sevilla, e en autores clásicos. 

Entre as súas principais obras están: 

* *Commentaria in libros veteris et novi testamenti*.
* *Liber de laudibus Sanctae Crucis*, unha das máis copiadas durante a Idade Media.
* *De institutione clericorum*.
* *De computo*.
* *De oblatione puerorum*.
* *De praescientia et praedestinatione, de gratia et libero arbitrio*.
* *De disciplina ecclesiastica*.
* *Paenitentialia*.
* *De universo* (ou *De rerum naturis*).
* *Liber de originibus rerum*) *libri XXII*.
* *Martyrologium*.
* *De anima*.
* *Carmina* e *Epistulae*.

Atribúeselle o himno *Veni creator spiritus*, pero probabelmente reelaborouno a partir dun himno precedente. 

No 855, por orde de Lotario II, reelaborou a polémica *Coena Cypriani*, converténdoa nun compendio didáctico que se empregaba para memorizar as principais figuras da Biblia. 

Máis que un autor orixinal, organizou, sistematizou e difundiu a cultura anterior. Posibelmente por iso tivo unha grande influencia nos séculos centrais da Idade Media: os manuscritos con copias das súas obras abundan en toda Europa occidental e central. Entre os seus discípulos directos había figuras importantes da cultura carolinxia como Lupus Servatus, Walafrid Estrabón, Otfrid de Weissenburg, Godescalco,... A súa actividade educativa valeulle o título de ***Praeceptor Germaniae*** (*Mestre de Alemaña* ).

## Veneración 
Foi sepultado na abadía de Sankt Alban de Maguncia e pronto comezou a ser venerado como un santo. Cando a abadía foi destruída, a mediados do século XVI, os restos foron trasladados a Aschaffenburg, pero hoxe non se coñece o sitio da súa tumba. Está representado como un abade beneditino ou como un bispo erudito que levaba un códice coa inscrición "Veni creator spiritus". A súa festa celébrase o 4 de febreiro.

## Notas 
## Véxase tamén  
### Bibliografía 
Edicións de obras modernas de Rábano Mauro: 

*"B. Rabani Mauri Fuldensis abbatis et Moguntini archiepiscopi opera omnia", en: Jacques Paul Migne. *Patrologiae cursus completus... Series latina*, vol. 107-112, Paris : Migne, 1852-1864.
*"Epistolae", en: *Monumenta Germaniae Historica, Epistolae (in Quart)*, vol. V, *Epistolae Karolini aevi (III)*, 2 vol., Berlin : Weidmann, 1898-1899.
**Martyrologium. Liber de computo*, ed. J. McCulloh, W. Stevens, Turnhout : Brepols, 1979.
**De institutione clericorum libri tres*. Studien und Edition von Detlev Zimpel, Bern et al. : Peter Lang, 1996.
**In honorem sanctae crucis*, ed. M. Perrin, Turnhout : Brepols, 1997.
*''Hrabanus Maurus, De rerum naturis. Il codice 132 dell'Archivio di Montecassino*. Reprodución en CD-ROM. Cassino: Università degli Studi di Cassino, 1997.
**Expositio in Matthaeum*. Pars I, I-IV, Pars II, V-VIII, ed. B. Löfstedt, 2 vol., Turnhout: Brepols, 2000.

Obras sobre o autor:
**Rabanus Maurus in seiner Zeit: 780-1980*, catálogo da exposición de Maguncia, 1980. Mainz: von Zabern, 1980.
*María Angeles Navarro Girón, *La carne de Cristo: el misterio eucarístico a la luz de la controversia entre Pascasio Radberto, Ratramno, Rabano Mauro y Godescalco*, Madrid : Universidad Pontificia Comillas, 1989.
*Raffaele Savigni, *Tradizione patristica e cultura carolingia in alcune opere esegetiche di Alcuino e Rabano Mauro*, Bologna : Lo scarabeo, 1991.
*Mayke de Jong, *The empire as ecclesia: Hrabanus Maurus and biblical historia for rulers*, in *The Uses of the Past in the Early Middle Ages* a cura di Y. Hen e M. Innes, Cambridge : Cambridge UP, 2000.

### Outros artigos 
* *Carmen figuratum*

### Ligazóns externas 
* Transcrición de *De rerum naturis*, segundo ms. Aug. 96 e 68 da Badische Landesbibliothek Karlsruhe
* *Carmina* e *Veni creator spiritus* 
* *Opera Omnia* na *Patrología latina de Migne''