Castelo de Haapsalu

miniatura|Vídeo da Castelo de Haapsalu en 2022.
O **castelo de Haapsalu**, tamén coñecido como **castelo episcopal de Haapsalu** (en estoniano: *Haapsalu piiskopilinnus*), é un castelo con catedral situado en Haapsalu, no oeste de Estonia. Foi fundado no século XIII para ser o centro do bispado de Ösel-Wiek. Dise que nas noites de Lúa chea de agosto aparécese a imaxe dunha doncela, a "Dama Branca" (en estoniano: *Valge Daam*; en inglés: *White Lady*), no interior da capela.

## Historia 
En 1228, o arcebispo de Riga, Alberte de Riga, formou unha nova diocese que comprendía Läänemaa, Saaremaa e Hiiumaa e designou como bispo a Gottfried, un abade do mosteiro cisterciense de Daugavgrīvai. O bispado foi creado por Henrique Hohenstaufen, rei de Romanos, como un Estado do Sacro Imperio Romano Xermánico o 1 de outubro de 1228. En 1234, o legado papal, Guillermo de Módena, fixou de forma permanente as fronteiras do bispado. A primeira residencia do bispado de Ösel-Wiek atopábase no castelo de Lihula onde, coa axuda dos Irmáns Livonios da Espada, erixiuse unha fortaleza de pedra. Tentando evitar conflitos coa influente orde, o bispo trasladou a residencia da diocese a Pärnu, pero foi incendiada polos lituanos dez anos despois. Como novo centro da diocese elixiuse Haapsalu, onde se empezaron a construír a fortaleza episcopal e a catedral. A construción do castelo durou tres séculos. A fortaleza alcanzou as súas dimensións definitivas -unha superficie de máis de 30.000 m², un grosor das murallas entre 1,2 e 1,8 metros e unha altura máxima de máis de 10 metros- durante o mandato do bispo Johannes IV Kievel (1515-1527). No lado oeste do castelo hai unha atalaia de 29 metros de altura que data do século XIII e que posteriormente foi usada de campanario. Máis tarde os muros foron elevados até alcanzar unha altura de 15 metros.

As gabias e blindaxes, que foron construídas para os canóns e como protección fronte aos bombardeos, datan da Guerra Livona (1558-1582), pero nesta contenda a fortaleza foi seriamente danada. As murallas do pequeno castelo e as fortificacións exteriores quedaron parcialmente destruídas.
miniatura|dereita|250px|O altar da nai conmemora ás nais estonianas mortas durante a ocupación soviética.
O 23 de marzo de 1688, o tellado de cobre da igrexa foi destruído por un incendio, pero a igrexa foi restaurada con relativa rapidez. Unha tormenta volveu esnaquizar o tellado en 1726. Debido ao baixo número de fieis que non podían custear a restauración, estes tiveron que trasladarse á igrexa da localidade. No século XIX empezouse a remodelar para converter as ruínas nun romántico parque con castelo.

Ao descubrir que se trataba dunha muller, o bispo convocou ao seu consello e decidiron que a moza debía ser emparedada na capela e que o cóengo debía entrar en prisión, onde morreu de inanición. Os encargados de executar a pena deixaron unha cavidade no muro e a moza foi deixada nel cun anaco de pan e unha xerra de auga. Durante un tempo escoitáronse os seus berros pedindo auxilio. A súa alma non puido atopar a paz e como resultado aparécese na xanela do baptisterio para chorar durante séculos a perda do seu amado e probar a inmortalidade do seu amor.

Na lúa chea de agosto celébrase un festival de música chamado "The White Lady Days", que recibe o seu nome por mor desta lenda.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O Pequeno Castelo (en inglés)
* O Castelo episcopal do século XIII no século XXI (en inglés)
* Galería fotográfica
* A pantasma da Dama Branca (en castelán)