open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Clasificación de clubs por número de xogadores campións do mundo coas súas seleccións nacionais

Esta é unha **clasificación de clubs por número de xogadores campións do mundo coas súas seleccións nacionais** que inclúe os clubs de fútbol cuxos xogadores gañaron algunha vez a Copa do Mundo coas súas seleccións. Non obstante o sitio web da UEFA non menciona (por erro) 13 campións do mundo do São Paulo e outros xogadores.

## Clasificación 
*Datos actualizados ata o Mundial de 2018.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Copa do Mundo FIFA
Lingua enindhilyagwa

A **lingua enindhilyagwa** (tamén chamada anindilyakwa) é unha lingua aborixe australiana falada polo pobo warnindhilyagwa, que habita en Groote Eylandt, no Golfo de Carpentaria do Territorio do Norte de Australia. No 2001, o goberno australiano identificou máis de 1&nbsp;000 falantes da lingua, malia que existen informes que sinalan que poderían ser máis de 3&nbsp;000.

Malia que tradicionalmente a lingua tiña termos para os números maiores de 20, os falantes máis novos xa non as coñecen. No censo de 2016, arredor de 1500 falaban a lingua.

O enindhilyagwa pode estar estreitamente relacionado co nunggubuyu.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de linguas aborixes de Australia
Pobo ngaanyatjarra

Os **ngaanyatjarra**, tamén coñecidos como **nana**, son un pobo aborixe australiano de Australia Occidental.

## Historia 
Até o estabelecemento da Misión de Warburton en 1934 non existía unha axencia externa nas súas terras. Até a década de 1960, o contacto co mundo exterior foi escaso e relativamente benigno, sen o desprazamento do seu terreo tradicional que xeralmente sufriron os aborixes. A misión introduciu a cultura cristiá no pobo, particularmente a forma de evanxelismo carismático.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista dos pobos indíxenas de Australia
Lingua luritja

A **lingua luritja** é unha lingua pama-nyungana pertencente á póla do deserto occidental falada tradicionalmente polo pobo luritja de Australia central. Segundo os datos de 2016 tiña 955 falantes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de linguas aborixes de Australia
Albert Sàbat

**Albert Sàbat Vilà**, nado o 23 de agosto de 1985 en Llagostera, é un ex xogador profesional de baloncesto español que cunha estatura de 1,82 metros xogaba na posición de base.

## Traxectoria profesional 
O 12 de xullo de 2017, anunciouse a súa fichaxe polo Obradoiro CAB da Liga ACB por dúas tempadas. Tras dúas tempadas en Santiago, Sàbat deixou o Obradoiro para fichar polo Bàsquet Girona da Liga LEB Prata.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com
Lingua antikirinya

O **antakarinya** (tamén coñecido como **andagarinya**, **antikirinya** ou **antikirrinya**) é unha lingua aborixe australiana. Pertence ás linguas wati, dentro da familia pama-nyungan. Segundo os datos do censo de 2021 tiña 7 falantes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de linguas aborixes de Australia
Caso Mabo contra Queensland (Nº 2)

O **Caso Mabo contra Queensland (Nº 2)** (Mabo versus Queensland (Nº 2)), comunmente coñecido como **Caso Mabo** (*Mabo Case*), foi un importante caso xudicial da Corte Suprema de Australia, cuxa resolución foi dada a coñecer o 3 de xuño de 1992. Estabeleceu a anulación do concepto de *terra nullius*, ou «terra de ninguén», que estivera vixente dende o comezo da colonización británica en 1788, e recoñeceu unha forma de *native title.*

A decisión da Corte Suprema anulaba unha sentenza previa da Corte Suprema do Territorio do Norte, sobre unha demanda territorial interposta polos insulares do estreito de Torres Eddie Mabo, David Passi e James Rice, das Illas Murray. Aínda que *Mabo* foi un caso analizado dentro do contexto do dereito de propiedade, as decisións do caso tiveron alcances moito máis extensos.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Richard Bartlett, "The Proprietary Nature of Native Title" (1998) 6 *Australian Property Law Journal* 1
* 

### Outros artigos 
* Insulares do estreito de Torres
Eddie Mabo

**Eddie Mabo**, nado c. 29 de xuño de 1936 e finado o 21 de xaneiro de 1992, foi un activista aborixe australiano e insular do estreito de Torres coñecido polo seu papel na campaña polos dereitos de propiedade das terras dos indíxenas. En 1992 viuse implicado no famoso Caso Mabo contra Queensland, conseguindo unha decisión histórica da Corte Suprema de Australia que revocou a doutrina legal de *terra nullius* ("terra de ninguén") que caracterizou á lei australiana con respecto á titularidade das terras.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Coral de Ruada

[dereita|miniatura|Interpretación do himno galego, *[Os Pinos*, pola Coral de Ruada na casa-museo de Otero Pedrayo, 2018.]]
[miniatura|[Bandeira de Galicia deseñada por Camilo Díaz Baliño e encomendada pola Empresa Fraga para a Coral de Ruada en 1920.]]
A **Coral de Ruada** é unha histórica agrupación musical galega con sede en Ourense.

## Historia 
Foi creada o 5 de outubro de 1918 por Xavier Prado Rodríguez “Lameiro”, Virxilio Fernández González, Julio Prieto Nespereira, Fabriciano Iglesias Abella e Cesáreo Eire Santalla.

Fixo unha rolda de concertos por América do Sur en 1931, na que Camilo Díaz Baliño foi o escenógrafo. O documental de 1937 *The Spanish Earth*, do holandés Joris Ivens, comeza coa interpretación por parte da Coral de Ruada da peza "Negra sombra", de Rosalía de Castro, gravada en 1929 polo selo Columbia baixo dirección de Daniel González..

En 1946 interpretaron varias cancións populares no filme *Mar abierto*, de Ramón Torrado. 

Tivo como directores a Daniel González Rodríguez (1919-1955), Manuel de Dios (1955-1990), Bruno Fuentes, José María González Álvarez e Juan José Rumbao. Dende o ano 2009 está dirixida por Xoán Vázquez Casas.

A Coral instituíu o Premio Xavier Prado *Lameiro* para recoñecer o labor de persoas ou entidades distinguidas polo seu compromiso coa cultura e o folclore galegos. Por citar algún dos premiados, en 2019 foi concedido á Agrupación Cultural *Cantigas e Frores* (de Lugo), en 2022 a Méndez Ferrín e en 2024 á Asociación Cultural *Aimil Folc* (de Xinzo de Limia).

## Recoñecementos 
*Pedrón de Ouro (1990)
*Medalla de Bronce de Galicia (1992)

*Medalla Castelao (2013)
*Premio Trasalba (2018)
*Premios Rebulir da Cultura Galega na categoría Homenaxe (2019)
*Premio Otero Pedrayo (2024)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*

### Outros artigos 
* Coros galegos
### Ligazóns externas 
* coralderuada.com
Gary Foley

**Gary Edward Foley**, nado o 11 de maio de 1950, é un activista, académico, escritor e actor aborixe australiano gumbainggir. É coñecido polo seu papel no estabelecemento de Aboriginal Tent Embassy en Canberra en 1972 e por crear un Servizo Legal Aborixe en Redfern na década de 1970. El coescribiu e actuou na primeira produción de teatro aborixe australiana, *Basically Black*..

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Robert Jabanungga

**Robert "Bobby" Mellor Granites Jabanungga**, nado en 1946 e finado en 1985, foi un actor, bailarín e músico aborixe australiano. É coñecido por interpretar o didgeridoo en moitos festivais de Canberra así como en varios eventos nacionais e internacionais. Jabanungga Avenue no suburbio de Ngunnawal en Canberra leva ese nome na súa honra. A palabra Jabanungga é un nome tribal que quere dicir "terra pacífica".

## Notas
Kevin Gilbert

**Kevin Gilbert**, nado o 10 de xullo de 1933 e finado o 1 de abril de 1993, foi un activista, autor, artista e escritor aborixe australiano.

## Traxectoria 
Kevin Gilbert, un guerreiro wiradjuri naceu a carón de Kalara, na beira do río Lachlan. Foi o primeiro dramaturgo, gravador e autor aborixe do primeiro traballo político sobre cuestións aborixes. Foi un activista dos dereitos humanos e estivo involucrado no estabelecemento de Aboriginal Tent Embassy en 1972 e o seu restabelecemento e sede permanente en 1992. En 1979 Kevin liderou o a protesta do Goberno Nacional Aborixe en Capital Hill, Canberra. A súa visión dun continente con intergridade levárono a ser o Xefe da campaña tratado ’88 por un tratado de soberanía entre as nacións aborixes e os australianos non aborixes. Definiu o argumento legal para un Tratado / Tratados e Soberanía Aborixe en *Aboriginal Sovereignty in Aboriginal Sovereignty, Justice, the Law and Land*. En 1978 foi o gañador do premio National Book Council de escritores por *Living Black: Blacks Talk to Kevin Gilbert* (1977).

## Notas
La Fura dels Baus

**La Fura dels Baus** é un grupo de teatro de orixe catalá creado en 1979 por Marcel·lí Antúnez Roca, Carlus Padrissa, Pere Tantinyà, Quico Palomar e Teresa Puig.

## Obras 
right|miniatura|250px|*Naumon*
### Teatro 
* *Vida i miracles del pagès Tarino* (1979)
* *Diluvi* (1979)
* *Viatge al país dels Furabaus* (1980)
* *Sant Jordi SA* (1980)
* *Patatús* (1981)
* *Cercata* (1981)
* *Accions* (1983) 
* *Dale un hueso a Nuba* (1985)
* *Suz/o/Suz* (1985)
* *Tier Mon* (1988)
* *Noun* (1990)
* *MTM* (1994)
* *Manes* (1996)
* *Fausto 3.0* (1998)
* *OBS* (2000)
* *XXX* (2002)
* *Naumon* (2004)
* *Obit* (2005)
* *Órgano de luz 0.1.* (2005)
* *Metamorfosis* (2005)
* *Imperium* (2007)
* *Borís Godunov* (2008)

### Ópera 
* *La Damnation de Faust*
* *Die Zauberflöte*
* *Les Troyens*'
* *La Flauta Màgica*
* *DQ. Don Quijote* (2000)
* ''L'Orfeó* (2007)
* *Siegfried* (2008)
* *Œdipe* (2016, Bruxelles, Londres)

### Espectáculos de rúa 
* *Parte do espectáculo de inauguración dos Xogos Olímpicos Barcelona '92 (Mediterrani, mar Olìmpic),* Barcelona (1992) 
* *Inauguración dos XV Xogos do Mediterráneo Almería 2005* Almería (2005)
* *Espectáculo Cloenda Bicentenario da Guerra de Independencia'', Praza Maior, Madrid (2008) 500.000 de espectadores

## Véxase tamén 
* Teatro de rúa
Pobo gweagal

Os **gweagal** (tamén escrito **gwiyagal**) son un pobo aborixe australiano do grupo dos tharawal (ou dharawal), que tradicionalmente vivían nas áreas meridionais de Sidney, Nova Gales do Sur, Australia.

Os gweagal vivían na costa sur da baía Botany (Península de Kurnell). O seu territorio, aínda que non estaba claramente definido, abranguía a zona entre os ríos Cooks e Georges, ó sur de estuario de Port Hacking e ó oeste de Liverpool. Eran o pobo máis setentrional da nación dharawal.[miniatura|Obra que representa o primeiro contacto que tiveron os gweagal co [James Cook|Capitán James Cook e a súa tripulación nas costas de Nova Gales do Sur.|centro]]
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista dos pobos indíxenas de Australia
Albert Celades

**Albert Celades López**, nado o 29 de setembro de 1975 en Barcelona, é un exfutbolista . Xogaba de mediocentro defensivo.

Coma internacional, xogou coa selección española o Mundial de 1998. Tras deixar os terreos de xogo, foi adestrador nas categorías inferiores da selección, no equipo sub-16 ata 2017, e no sub-21 ata 2018.

## Palmarés 
### Club 
;Barcelona
***Primeira División (2)**: 1997–98, 1998–99
***Copa do Rei (2)**: 1996–97, 1997–98
***Recopa de Europa (1)**: 1996–97
***Supercopa de Europa (1)**: 1997

;Real Madrid
***Primeira División (2)**: 2001–02, 2002–03
***Supercopa de España (1)**: 2001
***Liga de Campións (1)**: 2001–02

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en BDFutbol
* Perfil en FIFA.com
Lingua ngaanyatjarra

A **lingua ngaanyatjarra** é unha lingua falada polo pobo ngaanyatjarra. É unha das linguas wati da familia pama-nyungana. É unha das variedades da lingua do deserto occidental e é moi semellante á ngaatjatjarra, coa que garda un alto grao de intelixibilidade mutua. Segundo datos de 2016 tiña 1&nbsp;091 falantes. O ngaanyatjarra está clasificado como "vulnerable" polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de linguas aborixes de Australia
Tanna (filme)

***Tanna*** é un filme de 2015 australiano-vanuatiano ambientado na illa de Tanna no Pacífico sur, e conta a historia real dunha parella que decide casar por amor, contradicindo os desexos dos seus pais. Cunha historia semellante á de *Romeu e Xulieta*, o filme baséase nunha disputa real.

O filme gañou o premio Pietro Barzisa da audiencia no Festival Internacional de Cine de Venecia. Foi escollido como o candidato australiano ó Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 89ª edición dos premios, e foi nomeado ós premios en xaneiro de 2017.

## Personaxes 
* Marie Wawa como Wawa
* Mungau Dain como Dain
* Marceline Rofit como Selin
* Charlie Kahla como xefe Charlie
* Lingai Kowia como pai
* Linette Yowayin como nai
* Albi Nangia como avó e xamán
* Dadwa Mungau como avoa

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Australia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 89ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en AllMovie
Nacho Llovet

**Ignacio Llovet Camp**, nado o 9 de maio de 1991 en Barcelona, é un xogador profesional de baloncesto español que xoga no MoraBanc Andorra da Liga ACB. Cunha estatura de 2,02 metros xoga na posición de ala-pivote.

## Traxectoria profesional 
O 7 de xullo de 2016, anunciouse a súa fichaxe polo Obradoiro CAB da Liga ACB por dúas tempadas. O 26 de setembro de 2017, Llovet e o Obradoiro chegaron a un acordo para renovar o seu contrato ata o ano 2020. O 3 de xullo de 2019, Llovet decidiu executar a cláusula de rescisión do seu contrato, deixando así o club santiagués tras tres tempadas. Ese mesmo día, anunciouse a súa fichaxe polo BC Andorra da Liga ACB por tres tempadas.

O 23 de xullo de 2021, Llovet ampliou a súa vinculación co BC Andorra ata 2024.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com
Oroxenia alpina

[miniatura|400px|Mapa tectónico do sur de Europa e Oriente Próximo, mostrando as estruturas tectónicas do oeste do [cinto alpídico|cinto de montañas alpídico.]]
miniatura|O cinto alpídico en Europa e Asia.
A **oroxenia alpina** ou **oroxénese alpina** (ás veces tamén se usa o termo  **oroxenia alpídica** ou ciclo alpídico cun significado máis xeral e xeograficamente menos concreto) é un proceso oroxénico (de formación de montañas) que tivo lugar no Mesozoico tardío (Eoalpino) e Cenozoico, causado polo choque de continentes do sur contra o que eran a Europa e Asia orixinais. Como resultado formáronse as montañas do chamado cinto alpídico, que vai desde a Península Ibérica a Indochina. Entre as montañas formadas neste cinto están, de oeste a leste, os Atlas, o Rif, a cordilleira Penibética, a cordilleira Cantábrica, os Pireneos, os Alpes (que lle dan o nome á oroxenia), os Apeninos, os Alpes Dináricos, as montañas Helénicas (Helénidas), os Cárpatos, as montañas dos Balcáns, os Montes Taurus, a meseta Armenia, os montes do Cáucaso, os Montes Elburz, os Montes Zagros, o Hindu Kush, os cordilleira do Pamir, o Karakorum e os Himalaias. Con frecuencia utilízanse nomes específicos para a oroxenia que afectou á formación de cadeas montañosas concretas, como, por exemplo: oroxenia Carpatiana para os Cárpatos, oroxenia helénica para os montes Helénicos ou oroxenia do Himalaia para os Himalaias.

A oroxenia alpina ademais da formación do cinto de montañas mencionado, influíu tamén en zonas relativamente afastadas, creando unha serie de características relevantes. Por exemplo as montañas galegas e outras do macizo Ibérico, que son de orixe herciniana e estaban xa moi erosionadas, foron voltas a elevar polos empurróns alpinos, que reactivaron as fallas e orixinaron macizos tectónicos. Tamén influíu en zonas de Inglaterra e Francia, por exemplo no anticlinal de Weald-Artois. As tensións creadas pola oroxenia alpina causaron unha maior elevación no Cenozoico das montañas dos Sudetes e posiblemente a existencia de rochas falladas en Öland no sur de Suecia durante o Paleoceno.

A oroxenia alpina foi causada polo choque dos continentes do sur como África e a India e a pequena placa de Cimeria e outras pequenas placas e microplacas contra Eurasia, que estaba máis ao norte. Os movementos converxentes entre estas placas empezaron xa a inicios do Cretáceo, pero as fases maiores de formación de montañas empezaron do Paleoceno ao Eoceno. O proceso non rematou, xa que continúa aínda hoxe nalgunhas cordilleiras alpídicas.

A oroxenia alpina é considerada unha das tres maiores oroxenias en Europa, que definiron a xeoloxía do continente, as outras dúas son a oroxenia caledoniana, que formou o Continente do arenito vermello antigo cando os continentes de Báltica e Laurentia chocaron no Paleozoico temperán, e a oroxenia herciniana, que deu orixe á Panxea cando Gondwana e o Continente do arenito vermello antigo chocaron no Paleozoico medio e tardío.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Xeoloxía dos Alpes
*Xeoloxía do Himalaia
*Oroxenia andina
*Montañas de dobramento
Andreas Obst

**Andreas Obst**, nado o 3 de xullo de 1996 en Halle, é un xogador profesional de baloncesto alemán que xoga para o Bayern München da Basketball Bundesliga. Cunha estatura de 1,91 metros pode xogar nas posicións de escolta e base.

## Traxectoria profesional 
O 2 de xuño de 2018, anunciouse a súa fichaxe por tres tempadas co Obradoiro CAB da Liga ACB. Tras unha tempada en Santiago, Obst fichou polo Ratiopharm Ulm da Basketball Bundesliga.

O 6 de xullo de 2021, anunciouse a fichaxe de Obst por dúas tempadas polo FC Bayern München.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com
Congreso de Verona

O **Congreso de Verona**, celebrado de outubro a decembro de 1822 en Verona, foi unha reunión na que a na que as potencias que formaban parte da Santa Alianza, Rusia, Austria e Prusia e Francia (que se uniu en 1818), máis outras adheridas posteriormente (Reino de Sardeña, Toscana, Reino das Dúas Sicilias, Módena e Parma).

Entre os principais acordos destacan: a retirada dos austríacos de Piemonte e o seu acuartelamento en Nápoles; a retirada dos otománs dos principados de Moldova e Valaquia e a protección da igrexa ortodoxa en Oriente; e a intervención francesa para restaurar a Fernando VII en España e nas colonias  españolas independizadas (en América). Gran Bretaña, opúxose a *esta última decisión*, que non se levou a cabo, mentres as demais foron executadas nos meses seguintes.

## Consecuencia en España 
O ciclo de revolucións que se producira en 1820 por toda Europa e que en España se manifestou co pronunciamento exitoso levado a cabo por Rafael del Riego e que obrigou ao rei absolutista, Fernando VII, a xura-la Constitución de Cádiz e iniciar o Trienio Liberal, provocou un grande efecto no resto dos países europeos de tal xeito que as potencias asinantes da Santa Alianza se reuniron en congreso.

A petición do monarca español, decidiuse que o, 7 de abril de 1823, se levara a cabo a invasión de España por parte dos Cen Mil Fillos de San Luís, que penetraron con escasa resistencia até Cádiz para devolver o país ao seu lexítimo dono. Comezou así a etapa da Década Absolutista, coñecida como a Década Ominosa polos liberais.

## Controversia 
A Santa Alianza condenou a deriva revolucionaria do Trienio liberal en España, pero na práctica conxuntamente só se realizaron notas de protesta por parte de cada embaixador das potencias da alianza. Con todo, un xornal inglés, o Morning Chronicle, publicou pouco despois da celebración do congreso un suposto tratado de Verona, que condenaba calquera réxime liberal, a liberdade de prensa e sancionaba a invasión francesa. Soamente a historiografía española considerou este tratado como verdadeiro, polo menos até 2011.

## Notas
Andrei Glavina

**Andrei Glavina**, nado en Susńievițe o 30 de novembro de 1881 e finado en Pula o 9 de febreiro de 1925, foi un político e escritor istrorromanés, autor do primeiro libro en lingua istrorromanesa.

## Traxectoria 
De orixe humilde, naceu durante nunha aldea istrorromanesa dependente do concello de Bogliuno, entón parte do Imperio Austrohúngaro, Durante unha das súas viaxes de estudo ao territorio istrorromanés, en 1893, o filólogo romanés Teodor Burada seleccionouno, de acordo cos seus pais, para educalo en Romanía en instucións de recoñecido prestixio, para aprender a lingua romanesa e a lingüística neolatina coa finalidade de promover o rexurdimento do istrorromanés. Logo de estudar en Iaşi e Blaj volveu a Istria en 1901, coa habilitación para a docencia da lingua italiana e mais da lingua romanesa e estableceuse como docente en Albona ata 1918. Despois da Primeira guerra mundial coa integración de Istria en Italia, Andrei Glavina mudouse a unha aldea istrorromanesa próxima ao Učka e loitou con tenacidade para lograr en 1921, a creación da primeira escola romanesa en Istria, que contou coa colaboración de Romanía pero que desapareceu coa morte de Glavina. Tamén loitou pola formación do único concello istrorromeno, Susńievițe (oficialmente Val d'Arsa) que unía sete localidades istrorromanesas, do que se converteu en alcalde en 1922. Tentou efectuar a recuperación da conca do río Raša, e a explotación dunha mina de carbón, obras que se completaron logo da súa morte. Avogou pola recuperación da identidade étnica istrorromanesa e polo seu recoñecemento.

Como escritor en 1905 publicou en Bucarest o *Calendar lu Rumeri din Istria*, unha colección de proverbios e contos istrorromenos que constitúe o primeiro libro en istrorromanés. A súa dona Fiorella recolleu os seus escritos inéditos (poemas, contos, cancións e cartas en italiano e istroromanés) na obra póstuma *Promemoria e Lettere*.

## Notas
Loppi

**Loppi** (en sueco *Loppis*) é un municipio de Finlandia situado na rexión de Tavastia Propia. En 2018 a súa poboación era de 7&nbsp;993 habitantes. A superficie do termo municipal é de 655,97&nbsp;km2, dos cales 58,34&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 13,37 hab./km².

Limita cos municipios Hämeenlinna, Janakkala, Riihimäki, Tammela, Karkkila, Hyvinkää e Vihti, estes tres últimos na rexión veciña de Uusimaa.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da cidade de Loppi
Rift

miniatura|250x250px|Localización do *rift* no centro dunha dorsal oceánica.
Os ***rifts*** son fosas tectónicas alongadas onde a cortiza terrestre está a sufrir diverxencia e distensións, produto da separación de placas tectónicas. Se o *rift* está activo, a  tectónica pode producir sismos e vulcanismo recorrente. Os *rifts* poden ter dimensións de centenares a miles de quilómetros de lonxitude.

Os rifts máis importantes son os *rifts* mediooceánicos que se localizan na liña mediana das dorsais mediooceánicas definindo límites diverxentes de placa; é unha excepción o Gran Val do Rift, que se acha en África Oriental, e que está a fracturar e dividir a placa africana.[miniatura|353x353px|Desenvolvemento dun novo océano por formación de [Codia oceánica|cortiza oceánica a partir dun *rift* continental.]]
Os *rifts mediooceánicos*, son límites construtivos entre placas tectónicas no eixo das dorsais oceánicas, onde o ascenso de magma provoca un levantamento da cortiza continental creando un desprazamento na superficie. Desta forma pódense orixinar novos océanos, segundo a teoría da expansión do fondo oceánico, o que implica a separación de ambas masas (tectónica de placas) facendo que ambas se despracen en sentidos opostos e provocando unha ruptura continental que co tempo poden formar límites destrutivos (fosas no mar), xerando así procesos de subducción.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Gran Val do Rift
* Dorsal oceánica
Caza-recolección

[miniatura|150px|right|Un home [Pobo san|san de Namibia. Menos de 10&nbsp;000 san viven da caza-recolección.]]
Coñécese como **caza-recolección** o sistema económico do paleolítico e mesolítico, practicado aínda por algúns pobos que consiste en alimentarse dos animais que se cazan e de plantas que non foron cultivadas e crecen silvestres. A caza-recolección foi a primeira adaptación da humanidade que levou a cabo con éxito, ocupando polo menos o 90% da historia e prehistoria da humanidade.

Soamente algunhas sociedades contemporáneas foron clasificadas como sociedades cazadoras-recolectoras, e complementan a súa actividade coa horticultura e o coidado dos animais.

## Historia 
A especie humana, dende a súa existencia hai cinco millóns de anos até hai dez mil anos, sobrevivía mediante a caza e a recolección. Aproximadamente unha trintena de individuos, unidos polo parentesco, cazaban ruminantes e colleitaban froitos e sementes silvestres. Este sistema non se diferencia da forma de vida doutras especies de mamíferos depredadores.

Neses cinco millóns de anos, a característica principal foi o aumento do volume do cerebro, é dicir, que a capacidade de almacenar e transmitir foron necesarias para a supervivencia; sobrevivían os humanos con maior cerebro, que eran os que organizaban grupos para cazar, os que informaban dalgún perigo e os que deseñaban estratexias ofensivas ou defensivas. Dita capacidade de comprensión e comunicación sobreviviu até a organización da sociedade e economía actual.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Forraxeamento
Río Murray

O **río Murray** (en inglés, *Murray River*) é un dos principais ríos de Australia, que percorre 2375&nbsp;km, dende que nace na Gran Cordilleira Divisoria ata que desemboca no océano Índico, preto de Adelaida; porén, cun dos seus afluentes, o río Darling, o sistema Murray-Darling alcanza os 3672&nbsp;km.

Despois de nacer nos Alpes Australianos, atravesa o sueste do país e desemboca no océano Índico preto de Adelaida despois de que desemboquen nel dous grandes afluentes: o río Murrumbidgee e sobre todo o río Darling. Aínda que é o segundo río máis longo de Australia, o río presenta un pequeno caudal para un río desta importancia debido ás poucas precipitacións que caen polas rexións que atravesa e á utilización das súas augas para a agricultura e para abastecer ás cidades que se atopan ás súas beiras.

O río Murray, moi presente na mitoloxía dos aborixes australianos (que o chamaban *Millewa*), foi explorado ó longo da primeira metade do século XIX polos europeos instalados no país, e desempeñou máis tarde un importante papel en Australia grazas a ser navegable polos barcos de vapor e a permitir o desenvolvemento das actividades agrícolas. A súa fauna e flora endémicas ofrecen un patrimonio rico e natural, ameazado na actualidade pola introdución de especies invasoras e pola sobreexplotación das súas augas.

## Notas
Kolinda Grabar-Kitarović

**Kolinda Gravar-Kitarović**, nada o 29 de abril de 1968 en Rijeka, Iugoslavia, é unha política croata, que foi presidenta de Croacia de 2015 a 2020.

## Formación 
Como estudante de secundaria, entrou nun programa de intercambio de estudantes e aos 17 anos trasladouse aos Álamos, Novo México, (Estados Unidos) onde se graduou en 1986; de volta en Croacia estudou na Universidade de Zagreb, onde se graduou en 1992 con licenciaturas en inglés, castelán e literatura.

Fala croata, inglés, castelán e portugués e entende o alemán, o francés e o italiano.

### Carreira 
En 1992, Gravar-Kitarović converteuse en asesora do Departamento de Cooperación Internacional do Ministerio de Ciencia e Tecnoloxía. En 1993 incorporouse á Unión Democrática Croata, un partido conservador. En 2003 era designada ministra de Asuntos exteriores, pero en 2005, este ministerio fusionouse con outro e foille asignado o cargo de Ministra de Asuntos Exteriores e Europeos. O 8 de marzo de 2008 converteuse en embaixadora de Croacia nos Estados Unidos.

De 2011 a 2014 foi a subsecretaria xeral de diplomacia pública na OTAN.

#### Polémicas 
En 2010 produciuse un escándalo na embaixada croata nos Estados Unidos cando se descubriu que Jakov Kitarović, o marido de Kolinda Gravar, utilizaba un vehículo oficial para fins privados. Como contrapartida, en 2018 viaxou ó Mundial de Rusia pero non só pagando do seu propio peto a pasaxe e os gastos da viaxe, senón que se descontou do seu salario os días que pasou en Rusia.

## Presidencia 
Na primeira rolda das eleccións presidenciais do 21 de decembro de 2014 Kolinda Gravar-Kitarovic gañou 38,5% os votos, en segundo lugar figurou Ivo Josipović quen recibiu o 37,2
%, mentres que Senčić e Kujundžić, os dous candidatos seguintes, gañaron o 16,4% e o 6,3% dos votos respectivamente. Dado que ningún candidato obtivo máis do 50% dos votos, unha segunda volta estaba prevista entre os dous principais candidatos, Josipović e Gravar-Kitarović.

A segunda volta tivo lugar o 11 de xaneiro de 2015, ese día resultou Gravar-Kitarović electa polo 50,7% dos votos. O 19 de febreiro de 2015 asumiu como a primeira muller presidente de Croacia. Pertencía ao partido conservador Unión Democrática Croata, pero tivo que renunciar debido a que o cargo de presidenta non é compatíbel con cargos ou militancia nalgún partido. 

Kolinda Gravar-Kitarovic co presidente polaco Andrzej Duda son os iniciadores e fundadores da Iniciativa Tres Mares.

En xaneiro de 2020 perdeu as eleccións presidenciais contra o candidato do Partido Socialdemócrata, Zoran Milanović.

## Notas
Baía Botany

A **baía Botany** (en ) é unha enseada do océano Pacífico Sur situada na costa sueste de Australia. Administrativamente, pertence ó estado de Nova Gales do Sur.

Atópase ó sur de Sydney ó saír de Port Jackson e conta con preto de dez quilómetros de extensión. As súas costas están rodeadas polos suburbios de Sydney.

## Historia 
A baía foi o escenario do primeiro desembarco de europeos en Australia, ocorrido en 1770, cando arribou a ela o capitán James Cook; este deulle o nome de «Botany» (Botánica) pola súa gran variedade de plantas.

Botany foi elixida en 1787 como a localización para unha colonia penal. Porén a baía foi descartada á chegada dos colonos ó lugar, realizándose o asentamento en Port Jackson.

## Notas
ISO 3864

**ISO 3864** é unha normativa internacional de ISO para cores de simboloxía de seguridade. As etiquetas e gráficos empregadas están codificadas por cores. Esta norma ten catro partes:

* ISO 3864-1:2011 Parte 1: deseño principios para sinais de seguridade e seguridade.
* ISO 3864-2:2016 Parte 2: deseño principios para produtos etiquetas de seguridade.
* ISO 3864-3:2012 Parte 3: deseño principios para símbolos gráficos para uso en sinais de seguridade.
* ISO 3864-4:2011 Parte 4: colorimetría e propiedades fotométricas de seguridade en materiais de sinais.

## Cores 
Hai cores específicas en ISO Standard 3864-4 no estándar de cores RAL.

## Notas
Makassar

**Makassar** (en bugi-makassar: ᨀᨚᨈ ᨆᨀᨔᨑ, ás veces escrito&nbsp;**Macassar**) é a capital provincial de Célebes do Sur, Indonesia. É a meirande cidade da illa de Célebes en termos de poboación, e a quinta cidade meirande de Indonesia após Iacarta, Surabaia, Bandung, e Medan.

Situada na costa suroeste da illa, en fronte ó estreito de Makassar, a cidade conta cunha poboación de preto de 1,5 millóns de habitantes, nunha área de 199,2&nbsp;km². Chamouse Ujung Pandang entre 1971 e 1999.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
RAL

miniatura|dereita|Mostra de cores RAL.
**RAL** (en alemán ***R**eichs**a**usschuß für **L**ieferbedingungen und Gütesicherung*, Comité Estatal para prazos de entrega e garantía de calidade) é un código de cores creado en 1927 en Alemaña.

RAL constaba de 40 cores e agora ten 213. Os códigos defínense mediante 4 díxitos, o primeiro dos cales define o rango de cor. O código RAL de cores é amplamente utilizado en aplicacións civís, enxeñería, deseñadores, decoradores e militares.

## Cores RAL
## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*ralcor.com
Célebes Meridional

**Célebes Meridional** (en ; en ) é unha provincia da península do sur de Célebes. O arquipélago das Illas Selayar tamén forma parte da provincia. A capital é Makassar. A provincia está rodeada polas provincias de Célebes Central e Célebes Occidental polo norte, o golfo de Boni e Célebes Suroriental polo leste, o estreito de Makassar polo oeste, e o Mar de Flores polo sur.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Río Berg

O **río Berg** (tamén chamado **gran río&nbsp;Berg**&nbsp;ou en afrikaans: **Bergrivier**) é un río que se atopa ó norte de Cidade do Cabo na Provincia de Cabo Occidental, en&nbsp;Suráfrica. Ten arredor de 294&nbsp;km de longo cunha conca fluvial&nbsp;de 7,715&nbsp;km² e desemboca no océano Atlántico. Preto do 65% da área do río Berg está destinada á agricultura. As principais vilas na área do río Berg son Velddrif e Laaiplek preto da costa, Piketberg, Hopefield, Moorreesburg e Darling máis no interior, e Wellington e Paarl na conca superior. A fonte principal do río Berg atópase ó sur de Franschhoek, nas montañas Drakenstein.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Crise da auga en Cidade do Cabo
Pobo darug

Os **darug** son un grupo de aborixes australianos. Na época precolonial, sobreviviron como hábiles cazadores en grupos familiares ou clans espallados en gran parte do que hoxe é Sydney.

Os darug, orixinalmente un pobo do oeste de Sydney, limitaban cos kuringgai polo nordeste arredor da Baía Broken, cos darkinjung polo norte, cos wiradjuri polo oeste no límite das montañas, cos gandangara polo suroeste, os eora polo leste e os Tharawal polo sueste na áre de Illawarra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista dos pobos indíxenas de Australia
Lingua dharug

[miniatura|dereita|130px|A verba "[coala" deriva de "*gula*" nas linguas dharug e gundungurra.]]
A **lingua dharug** (tamén coñecida como **sydney**, **darug** ou **iyora**), é unha lingua aborixe australiana do grupo de linguas yuin–kuric que se falaba na rexión de Sydney, Nova Gales do Sur. Era a lingua tradicional dos pobos darug e eora. O dharug está clasificado como en perigo crítico polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Recuperación 
miniatura|esquerda|Jakelin Troy no congreso CinC2017 (Alcanena, Portugal) sobre a recuperación da lingua dharug.
Malia que a lingua dharug está clasificada como extinta, conta cun pequeno número de falantes entre os membros da nación darug e existen esforzos polo facer revivir a lingua. No 2005, a lingua dharug recuperou falantes vivos a través dos esfuerzos do campus Chifley College Dunheved en Sydney.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de linguas aborixes de Australia
Aulo Cornelio Celso

**Aulo Cornelio Celso** (en ) nado no ano -25 e finado no ano 50, foi un enciclopedista romano e posibelmente un médico. É coñecido pola súa obra *De Medicina*, que se cre que é a única sección sobrevivente dunha enciclopedia meirande. *De Medicina* trata sobre dieta, farmacia, cirurxía e outros eidos relacionados, e é un dos mellores exemplos no que se refire a coñecemento médico na Roma antiga. As partes perdidas da enciclopedia probabelmente incluían volumes sobre agricultura, dereito, retórica e tácticas militares. Tamén contribuíu á clasificación de doenzas dermatolóxicas humanas.

## Traxectoria 
Non se coñece nada da súa vida. O seu propio nome é motivo de debate, xa que foi chamado tanto Aurelio como Aulo, sendo o segundo o máis plausíbel. Algunhas expresións que emprega en *De Medicina* suxiren que viviu durante o mandato de Octavio Augusto e Tiberio. Non se sabe con certeza onde viviu.

esquerda|miniatura|*De Medicina*

## Notas
Pobo wurundjeri

Os **wurundjeri** son un pobo aborixe australiano que fala a lingua woiwurrung, e pertence á alianza kulin. Historicamente ocupaban a rexión Birrarung no río Yarra, os seus tributarios e a actual rexión de Melbourne. Antes da chegada dos europeos, vivían como o resto dos pobos da alianza kulin, predominantemente da caza e da recolección. Os cambios de clima por mor das estacións, a dispoñibilidade de comida e outros factores determinaban onde se situaban os seus campamentos, moitos deles preto do Birrarung e os seus tributarios.

[miniatura|300px|*Aborixes en [Merri Creek* de Charles Troedel.|centro]]
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Karatgurk
### Bibliografía 
* Richard Broome, *Aboriginal Victorians: A History Since 1800*, Allen & Unwin, (2005). ISBN 1-74114-569-4, ISBN 978-1-74114-569-4
* Meyer Eidelson, *The Melbourne Dreaming: A Guide to the Aboriginal Places of Melbourne*, Aboriginal Studies Press, Canberra, (1997; 2000). ISBN 0-85575-306-4
* Isabel Ellender and Peter Christiansen, *People of the Merri Merri: The Wurundjeri in Colonial Days.*, Merri Creek Management Committee, (2001).  ISBN 0-9577728-0-7
* Isabel McBryde, "Kulin Greenstone Quarries: The Social Contexts of Production and Distribution for the Mt William Site"*, *World Archaeology*, Vol. 16, No. 2, Mines and Quarries (Oct. 1984), pp. 267–285. Taylor & Francis, Ltd. Accessed 3 November 2008
* Gary Presland, *Aboriginal Melbourne. The lost land of the Kulin people*, McPhee Gribble, (1994). ISBN 0-9577004-2-3
* Gary Presland, *The First Residents of Melbourne's Western Region'', Harriland Press, (1997). ISBN 0-646-33150-7

### Outros artigos 
* Lista dos pobos indíxenas de Australia
Patricia de Lille

**Patricia de Lille**, nada en Beaufort West o 17 de febreiro de 1951, é unha política surafricana, alcaldesa de Cidade do Cabo desde 2011.

## Traxectoria
[dereita|miniatura|De Lille no concerto en homenaxe a [Nelson Mandela no Cape Town Stadium en 2013.]]
Foi á Bastiaanse Hoërskool. Entre 1974 e 1990 traballou como técnica de laboratorio nunha fábrica.

Levou a cabo unha campaña para investigar o tráfico de armas en Suráfrica.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* City Mayors' Mayor of the Month for May 2013
Sisoés o Grande

miniatura|Sisoés diante da tumba de Alexandre, mosteiro de Varlaam, século XVI
[miniatura|Porta norte dun [iconostasio en Novgorod, detalle, século XVI]]
**Sisoés o Grande**, **Sisoés de Scetes,** ou **Abade Sisoés**, nado no século IV e finado en 429, foi un anacoreta exipcio que se retirou ao deserto, á mesma cova na que estivera Antón Abade. As igrexas ortodoxa e católica venérano como santo.

## Traxectoria 
Na súa mocidade decidiu retirarse do mundo e estableceuse no deserto de Scetes baixo a dirección do abade Hor. Mais o desexo de afastarse aínda máis levouno a cruzar o Nilo para se recoller na montaña na que Antón Abade morrera algún tempo. Pasou sesenta anos no monte Qolzoum, preto de Clysma, e co tempo peregrinos vidos de lonxe afluían para recibir consello. Tamén foi un duro opositor do arianismo.

Canonizado, as igrexas ortodoxa e católica conmemórano o 6 de xullo (anteriormente o 4 e o 5).

## Iconografía 
Aparece representado moitas veces como un home vello, calvo cunha gran barba, mirando un cadáver nunha tumba, disque o de Alexandre o Grande : así aparece na igrexa de San Giorgio dei Greci de Venecia ou no mosteiro da Gran Lavra do monte Athosm).

## Notas
Paleomagnetismo

O **paleomagnetismo** é a disciplina que, enmarcada dentro do geomagnetismo, encárgase do estudo do campo magnético da Terra (ou de calquera outro corpo planetario) no pasado. O feito de que se poida estudar o pasado dun campo potencial, débese a que o campo xeomagnético ao contrario doutros campos, como o gravitatorio, pode quedar gravado nas rocas a través de varios procesos físico-químicos. O estudo deste proceso permitiu unha mellor comprensión dos mecanismos de xeración do campo xeomagnético de orixe interna e as súas características, así como da localización das placas tectónicas ao longo da historia da Terra.

[miniatura|Rexistro dos cambios de polaridade magnética nas rocas do [Expansión do piso oceánico|fondo oceánico en expansión. Nótese a simetría a cada lado da dorsal.|centro]]
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros astigos 
* Inversión magnética
* Expansión do piso oceánico

### Ligazóns externas 
* Web da Comisión de Paleomagnetismo da Sociedade Xeolóxica de España
* Web Grupo Paleomagnetismo Unviersidad Complutense de Madrid
* Web Grupo Paleomagnetismo da Universidade de Burgos
Xeógrafos gregos menores

Desígnase usualmente co nome de **Xeógrafos gregos menores** (*Geographi Graeci Minores*) aos xeógrafos gregos que non fixeron máis que periplos ou monografías, dos cales non nos quedan senón fragmentos pouco extensos; tales son: Hannón de Cartago, Escílax de Carianda, Isidoro de Cárax, Artemidoro, Agatemero, Arriano, Marciano de Heraclea, etc. A colección das súas obras foi publicada por David Hoeschel (Augsburgo 1600, en 8ª); J. Gronovio, (Leida 1697, en 4ª); J. Hudson (1698-1712, 4 tomos en 8ª); Mr. Gail emprendeu unha nova edición que non chegou a concluírse; en 1839, Mr. Millar engadiu a elas un suplemento (París).

Chámase por oposición *grandes xeógrafos* a Estrabón, Pausanias, Ptolomeo e Estevo de Bizancio.

Tal é a definición no Volume 3 do *Dicionario universal de Historia e de Xeografía*, que data de 1853. O concepto xeral non variou até o momento.

## «Geographi Graeci Minores» de Karl Müller 
A obra máis importante, que compilou textos de 26 autores gregos e bizantinos, traducidos ao latín e cunha rigorosa crítica textual, é a de Karl Müller (Carolus Mullerus): *«Geographi Graeci Minores».*
O prefacio escribiuno Müller en abril de 1853 (p.&nbsp;I a VII).
No  (p.&nbsp;IX a CXXXVII), describe os códices, os seus estema e as fontes de cada un dos escritos traducidos.
Logo vén unha sección *“Addenda et corrigenda”* (Agregados e correccións) (p.&nbsp;CXXXVII a CXLV).
As tres seccións mencionadas están escritas por Müller en latín.
A partir de alí, cando o orixinal está en grego, comeza a tradución a dúas columnas, á esquerda a transcrición do orixinal grego, e á dereita a tradución ao latín.
Os autores cuxos escritos foron transcritos por Müller son os seguintes:

Hai unha 2ª e 3ª reimpresión: G. Olms, 1965 e 1990.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 
*
El Eco Franciscano

***El Eco Franciscano*** foi unha revista católica en castelán, publicada en Santiago de Compostela desde o 15 de maio de 1884 ata 1968, de periodicidade primeiramente mensual e logo quincenal case chegou aos 1&nbsp;500 números.

## Descrición 
Publicou textos en galego de Juan Barcia Caballero, Salvador Cabeza de León, Dolores del Río Sánchez-Granados, Luciano Piñeiro, José Pose Gerpe, Manuel Posse Rodríguez, Eladio Rodríguez González e os frades Alfonso Rey e Agustín González, entre outros

No ano 1899 a revista traduciu ó galego textos relixiosos italianos e na Guerra civil española apareceron ocasionalmente algúns textos en galego, correspondentes a Añual (Eleuterio Luaña Fernández).

Entre os directores da publicación destacan Plácido Ángel Rey Lemos, Samuel Eiján, Atanasio López Fernández e José Isorna.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 

### Outros artigos 
* Familia franciscana
Graça Machel

**Graça Machel**, nada co nome de **Gracia Simbine** en Incadine o 17 de outubro de 1945, é unha política, profesora e activista social en favor da infancia mozambicana. É presidenta do consello de administración da Universidade de Cidade do Cabo, e viúva de Nelson Mandela e de Samora Machel.

## Traxectoria
Naceu nunha familia campesiña na provincia de Gaza, na daquela colonia de África Oriental Portuguesa. Estudou nunha escola de misioneiras metodistas e conseguiu unha bolsa para estudar no Liceo de Maputo, e no seu momento foi a única alumna de raza negra da súa clase, o que fixo que comezase a pensar na situación colonial do seu país. Estudou na Universidade de Lisboa, onde entrou en contacto con estudantado africano lusófono coas mesmas preocupacións políticas.

### Guerra de independencia de Mozambique 
En 1972 Graça regresou ao seu país, e uniuse á Fronte de liberación de Mozambique (Frelimo), que lidera a Guerra de Independencia de Mozambique, con sede en Tanzania. Exercendo de correo coñeceu Samora Machel, que dirixía o movemento na provincia de Cabo Delgado, e durante dous anos foi directora adxunta nunha escola do Frelimo situada en Tanzania. Mozambique accedeu á independencia en 1975, e Samora Machel foi nomeado primeiro Presidente de Mozambique o 25 de xuño. Nese mesmo ano Gracia Simbine casou con el, e tomou o seu apelido. Previu un plan decenal para a formación do profesorado, mais o país desestabilizouse a causa da guerra civil iniciada pola Resistencia Nacional Mozambicana (Renamo), movemento armado sostido polo réxime surafricano da época.

O 19 de outubro de 1986 o seu marido morreu nun accidente de avión mentres se dirixía a Mozambique desde Zambia. En 1989, logo de presentar a súa dimisión ao novo presidente, retirouse da política. polo Secretario Xeral das Nacións Unidas Boutros Butros-Ghali. En 1996 renunciou a ser candidata á secretaría xeral da ONU.

Traballou con asociacións contra a sida e a pobreza. É membro tamén do Africa Progress Panel, fundación con sede en Xenebra presidida por Kofi Annan desde 2008.

## Recoñecementos 
En 1995 recibiu a Medalla Nansen das Nacións Unidas polos seus traballos a prol dos dereitos humanos, e especialmente pola defensa dos dereitos da infancia.

Tamén en 1995 recibiu o Premio Princesa de Asturias de Cooperación Internacional, canda a Fatiha Boudiaf, Rigoberta Menchú, Fatana Ishaq Gailani, Somaly Mam, Emma Bonino e Olayinka Koso-Thomas, polo seu traballo en defensa e pola dignidade da muller.

O 23 de abril de 2008 foi investida doutora *Honoris Causa* pola Universidade de Barcelona.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estudo da UNICEF sobre o impacto dos conflitos armados na infancia  .
Lingua woiwurrung

A **lingua woiwurrung** (tamén escrito **woiwurrong**, **woiworung** ou **wuywurung**) é unha lingua pama-nyungana falada tradicionalmente polo pobo wurundjeri da nación kulin de Victoria. A lingua xa non ten falantes por mor do impacto da colonización.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Blakem Barry J. (1991): "Woiwurrung", in: *The Aboriginal Language of Melbourne and Other Sketches*, ed. R. M. W. Dixon and Barry J. Blake, pp.&nbsp;31–124, OUP, Handbook of Australian Languages 4.

### Outros artigos 
* Lista de linguas aborixes de Australia
A. R. Rahman

**Allahrakka Rahman**, nado como **A. S. Dileep Kumar** en Madrás, Tamil Nadu o 6 de xaneiro de 1967, é un compositor, cantautor e produtor musical indio máis coñecido profesionalmente como **A. R. Rahman**. A obra de A. R. Rahman caracterízase por mesturar música clásica india con música electrónica, world music e arranxos orquestrais tradicionais. Entre os seus premios están seis National Film Awards, dous Premios Oscar, dous Premios Grammy, un BAFTA, un Globo de Ouro, quince Premios Filmfare e dezasete Filmfare Awards South. No 2010 recibiu o Padma Bhushan, o terceiro recoñecemento civil máis importante do Goberno da India.
En 2009, Rahman foi incluído na lista *Time* das 100 persoas máis influentes do mundo. A revista musical británica *Songlines* considerouno unha "Icona da música do mundo do mañá" en agosto de 2011. Os seareiros do sur da India refírense a Rahman co alcume do "Mozart de Madrás" e "Isai Puyal" ().

No seu propio estudio de gravación (Panchathan Record Inn en Chennai), a carreira de composición de bandas sonoras de Rahman empezou a comezos da década de 1990 co filme támil *Roja*. Traballou para a industria do cinema indio, cinema internacional e teatro, e está considerado como un dos artistas con máis vendas, cunha estimación de 200 millóns de copias vendidas. Ó longo da súa carreira de máis de dúas décadas, foi aclamado por refedinir a música india contemporánea e por contribuír no éxito de numerosos filmes. Rahman tamén é filántropo e activista de causas humanitarias, doando e recadando fondos para numerosas causas. En 2017, Rahman fixo o seu debut como director e guionista de cinema co filme Le Musk.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
* 
* Ficha en AllMusic