open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Independentismo tibetano

[dereita|miniatura|300x300px|A [bandeira do Tíbet é a miúdo utilizado como símbolo do movemento tibetano de independencia. Foi introducida polo 13º Dalai Lama a comezos do século XX e é utilizada polo Goberno Tibetano no exilio, na India.]]

O **independentismo tibetano** (en , *Bod rang btsan*; ) é o movemento político que defende a separación e independencia do Tíbet respecto da China. O movemento é liderado pola diáspora tibetana en países como a India e os Estados Unidos de América, así como por celebridades e budistas tibetanos dos Estados Unidos, a India e Europa. O movemento xa non está apoiado polo 14º Dalai Lama, que aínda que o defendeu dende 1961 até finais da década de 1970, propuxo unha especie de autonomía de alto nivel nun discurso en Estrasburgo en 1988, e dende entón restrinxiu a súa posición a autonomía para o pobo tibetano na Rexión Autónoma do Tíbet dentro da China, ou ampliando a área da autonomía para incluír partes das provincias chinesas veciñas habitadas por tibetanos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Allen, Charles (2004). *Duel in the Snows: The True Story of the Younghusband Mission to Lhasa*. Londres: John Murray, 2004. .
* Bell, Charles (1924). Tibet: Past & Present. Oxford: Clarendon Press.
* 
* 
* McKay, Alex (1997). Tibet and the British Raj: The Frontier Cadre 1904–1947. Londres: Curzon. .
* Shakya, Tsering (1999). The Dragon in the Land of Snows: A History of Modern Tibet Since 1947. Nova York: Columbia University Press. .
* Smith, Warren W. (Jr.) (1996). Tibetan Nation: A History of Tibetan Nationalism and Sino-Tibetan Relations. Boulder, CO: Westview Press. .
Santiago Gutiérrez

O nome de Santiago Gutiérrez, pode referirse, entre outros, a:

* **Felipe Santiago Gutiérrez** (Texcoco 1824 - ibid. 1904) pintor mexicano.
* **Santiago Gutiérrez García** (1967), escritor, filólogo e profesor galego, especialista en literatura medieval.
* **Santiago Gutiérrez Gómez** (Vigo 1971), debuxante galego.DbdG
Sciurus

[miniatura|240px|*[Sciurus vulgaris*]]
***Sciurus*** é un xénero de  mamíferos da orde dos roedores, suborde dos esciuromorfos, familia dos esciúridos, subfamilia dos esciurinos (en latín, Sciurinae) e tribo do mesmo nome (en latín, Sciurini).

É o xénero tipo da suborde, a familia, a subfamilia e o tribo.

Comprende á maioría dos esquíos denominados vulgarmente *esquíos arborícolas* de Europa, zonas temperadas de Asia, Norteamérica, Centroamérica e Suramérica.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descito en 1758 por Linneo na páxina 63 do Tomo 1º do seu Systema Naturae (10ª edición).

### Etimoloxía 
Linneo tomou o nome do grego antigo σκίουρος *skíouros* (latinizado *scĭūrus*), que significa "esquío". O temo grego deriva de σκιά *skiá*, "sombra" + οὐρά *ourá*, "cola de animal" (aludindo quizais a que estes animais poden poñerse "á sombra da súa cola").

### Sinónimos 
Ademais de polo nome actualmente válido, o protónimo de Linneo, o xénero coñeceuse tamén polos sinónimos:

**Aphrontis* Schultze, 1893
**Araeosciurus* Nelson, 1899
**Baiosciurus* Nelson, 1899
**Echinosciurus* Trouessart, 1880
**Histriosciurus* J. A. Allen, 1915
**Leptosciurus* J. A. Allen, 1915
**Macroxus* F. Cuvier, 1823
**Mesosciurus* J. A. Allen, 1915
**Neosciurus* Trouessart, 1880
**Oreosciurus* Ognev, 1935
**Parasciurus* Trouessart, 1880
**Simosciurus* J. A. Allen, 1915

### Subxéneros 
Recoñécense os subxéneros seguintes: 
* *Sciurus*
* *Otosciurus*
* *Guerlinguetus*
* *Tenes*
* *Hadrosciurus*
* *Hesperosciurus*
* *Urosciurus*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* McKenna, M. C. & S. K. Bell (1997): *Classification of Mammals Above the Species Level*. New York City: Columbia University Press. ISBN 0-2311-1012-X.
* Nowak, R. M. editor (1991): ''Walker's Mammals of the World*. Fifth Edition. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-3970-X.
* Wilson, Don E. & Reeder, D. M., editors (2005): *Mammal Species of the World — A Taxonomic and Geographic Reference''. Third edition. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-8221-4.

### Outros artigos 
* Roedores
* Esciuromorfos
* Esciúridos
* Esciurinos
* Sciurini
Voo 311 de Thai Airways International

O **voo 311 de Thai Airways International** era unha ruta entre o aeroporto internacional Don Mueang de Bangkok e o aeroporto internacional Tribhuvan de Katmandú. O venres 31 de xullo de 1992 o Airbus A310-304 que realizaba o servizo, rexistrado HS-TID, esnafrouse na aproximación a Katmandú. Ás 07:00:26 UTC (12:45:26 NST; 14:00:26 ICT), o avión chocou contra a ladeira dunha montaña a 37 km ao norte da cidade a unha altura de 3 505 m e a unha velocidade de 560 km/h, matando aos 99 pasaxeiros e 14 tripulantes a bordo. O sinistro foi a primeiro accidente mortal dun Airbus A310.

## Avión e tripulación 
O primeiro voo do avión foi o 2 de outubro de 1987, e entrou en servizo coa aeroliña canadense Wardair co rexistro C-FGWD. Canadian Airlines International mercou Wardair en 1989 e as súas operacións integráronse dentro da marca Canadian Airlines. O aparello entrou formalmente en servizo con Canadian Airlines o 15 de xaneiro de 1990 (co mesmo rexistro). Pouco despois vendeuse a Thai Airways International, recibíndoo o 9 de maio dese ano e sendo rexistrado como HS-TID. O A310 estaba impulsado por dous motores turboventiladores General Electric CF6-80C2A2.

O avión estaba pilotado polo capitán de 41 anos Preeda Suttimai e o primeiro oficial de 52 Phunthat Boonyayej, e na cabina de pasaxe había 12 asistentes de voo.

## Notas
Voo 371 de TAROM

O **voo 371 de TAROM** era un servizo regular de pasaxeiros, operado cun Airbus A310, entre o aeroporto de Otopeni en Bucarest e o aeroporto de Bruxelas. O día 31 de marzo de 1995 o Airbus A310-324, con rexistro YR-LCC, que realizaba a ruta entrou en picado tras engalar e esnafrouse preto de Balotești en Romanía. As 60 persoas a bordo do avión morreron no accidente.

A investigación do accidente revelou que o acelerador automático defectuoso reduciu o pulo do motor esquerdo e púxoo ao ralentí durante o ascenso. Mentres isto ocorría o capitán quedou incapacitado, deixando ao primeiro oficial abrumado e incapaz de responder eficazmente ao erro. Trátase o peor accidente aéreo na historia de Romanía, e tamén o peor de TAROM.

## Avión 
O avión accidentado era un Airbus A310-324 con rexistro YR-LCC e bautizado *Muntenia* por unha das rexións históricas de Romanía. O número de serie do fabricante (MSN) era 450, e o aparello voara por vez primeira en 1987. Inicialmente entregouse a Pan American World Airways en agosto dese ano co rexistro N814PA e o nome *Clipper Liberty Bell*. Tras a bancarrota de Pan Am en 1991 o avión pasou a mans de Delta Air Lines co mesmo rexistro. TAROM mercou o avión que se lle foi entregado en abril de 1994, pasando a rexistrarse YR-LCC. Tiña dous motores turboventilador Pratt & Whitney PW4152 e acumulaba 31 092 horas de voo e 6 216 ciclos. O seu certificado de aeronavegabilidade fora expedido o 13 de abril de 1994.

## Notas
Esciurinos

miniatura|260px|*Microsciurus flaviventer*
miniatura|260px|*Glaucomys volans*
miniatura|260px|*Sciurus granatensis*
miniatura|260px|*Spermophilus citellus*

A dos **esciurinos** (*Sciurinae*) é unha das cinco subfamilias nas que se divide a familia dos esciúridos, mamíferos da orde dos roedores e suborde dos esciuromorfos. 

As especies desta subamilia denomínanse vulgarmente esquíos, incluíndo os chamados esquíos voadores. 

Efectivamente, a este taxon pertencen os *esquíos arbóreos* —cuxo representante máis coñecido é o esquío vermello eurasiático— e os *esquíos voadores*. Debido a que, mediante o seu pataxio, os esquíos voadores poden *voaren*, nas antigas clasificacións situánanos nunha subfamilia distinta, mentres que os esquíos arbóreos clasificáronse xunto cos terrestres. As análises de ADN, porén, mostraron que os esquíos arbóreos e os terrestres son grupos parafiléticos, o que significa que inclúen especies derivadas dun antepasado común, pero non a todos os seus descendentes; pero, grazas a estudos xenéticos descubriuse que os esquíos voadores e os arbóreos forman un clado común.

As fontes antigas, en efecto, situaban aos esquíos voadores nunha subfamilia separada (*Pteromynae*), e a todos os demais en *Sciurinae*, pero isto foi rebatido grazas a modernos estudos xenéticos.

## Taxonomía 
### Descrición 
A sufmalilia foi descrita en 1820 polo naturalista alemán Wilhelm Hemprich, nun traballo publicado en *Adversaria zoologica*: 408.
 
### Etimoloxía 
O nome científico *Sciurinae* está formado, segundo a norma, pola unión dos elementos *Sciur*- e -*inae*. 

O primeiro é a raíz do seu xénero tipo, *Sciurus*, e o segundo é o sufixo utilizado en zooloxía para formar os nomes das subfamilias dos animais.

### Clasificación 
A subfamilia subdivídese en cinco tribos, cos xéneros que se indican: 

**Subfamilia Sciurinae**
* **Tribo Sciurini**
** *Microsciurus* 
** *Rheithrosciurus*
** *Sciurus*
** *Syntheosciurus*
** *Tamiasciurus*  
* **Tribo Pteromyini** 
** *Eoglaucomys*
** *Glaucomys*  
** *Hylopetes*
** *Iomys*
** *Petaurillus* 
** *Petinomys*
** *Aeretes*
** *Aeromys* 
** *Belomys*
** *Biswamoyopterus*
** *Eupetaurus*
** *Petaurista*
** *Pteromys* 
** *Pteromyscus*
** *Trogopterus*
* **Tribo Xerini**
** *Atlantoxerus*
** *Xerus*
* **Tribo Protoxerini**
** *Epixerus*
** *Funisciurus*
** *Heliosciurus*
** *Paraxerus*
** *Protoxerus*
* **Tribo Marmotini**
** *Ammospermophilus*
** *Cynomys*
** *Marmota*
** *Sciurotamias*
** *Spermophilus*
** *Tamias*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* McKenna, M. C. & S. K. Bell (1997): *Classification of Mammals Above the Species Level*. Nova York: Columbia University Press. ISBN 0-2311-1012-X.
* Nowak, R. M. editor (1991): ''Walker's Mammals of the World*. Fifth Edition. Baltimore, Maryland: The Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-3970-X.
* Wilson, Don E. & Reeder, D. M., editors (2005): *Mammal Species of the World — A Taxonomic and Geographic Reference''. Third edition. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-8221-4.

### Outros artigos 
* Roedores
* Esciuromorfos

### Ligazóns externas 
* Sciurinae na EOL.
Sciurus (subxénero)

[miniatura|240px|*[Sciurus carolinensis*]]
***Sciurus*** é un subxénero de mamíferos da orde dos roedores, familia dos esciúridos, un nos que se subdivide o xénero homónimo *Sciurus*.

## Taxonomía 
### Descrición 
O subxénero foi descito en 1758 por Linneo na páxina 63 do Tomo 1º do seu Systema Naturae (10ª edición).

### Etimoloxía 
Ver *Sciurus*

### Especies 
No subxénero recoñécense as especies seguintes:
**Sciurus alleni*
**Sciurus arizonensis*
**Sciurus carolinensis*
**Sciurus colliaei*
**Sciurus deppei*
**Sciurus lis*
**Sciurus nayaritensis*
**Sciurus niger*
**Sciurus oculatus*
**Sciurus variegatoides*
**Sciurus vulgaris*
**Sciurus yucatanensis*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Wilson, Don E. & Reeder, D. M., editors (2005): *Mammal Species of the World — A Taxonomic and Geographic Reference*. Third edition. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-8221-4.
Movemento valón

miniatura|250px|Bandeira de Valonia, tamén empregada polo movemento valón.
O **movemento valón** é un movemento político que defende a existencia dunha identidade valoa e de Valonia como entidade territorial e defende a lingua e a cultura francesa dentro de Bélxica. O movemento empezou como defensa da primacía do francés, pero máis tarde fixou obxectivos políticos e socioeconómicos.

## Historia 
Os historiadores están de acordo en que o movemento político valón comezou en 1880 coa fundación dun "movemento de defensa valón e francófono" despois das primeiras leis lingüísticas da década de 1870. Para os historiadores como Lode Wils, o movemento naceu como un movemento de colonización administrativa de Flandres. Tomou entón o carácter dun movemento que afirmaba a existencia de Valonia e unha identidade valoa sen renunciar á defensa de Francia. Valonia foi reivindicada de xeito tímido dende 1898, mais converteuse na principal reclamación dende 1905 cun clímax no Congreso de Valonia de 1912 e na "Carta ao rei" de Jules Destrée.

A primeira guerra mundial e unha reactivación do patriotismo belga supuxeron un freo ao movemento e este desactivouse. Os militantes valóns uníronse na década de 1930 baixo o patrocinio da Concentración valoa, onde naceron de novo as ideas radicais de 1912, dando lugar ás leis lingüísticas de 1932. Durante a segunda guerra mundial, varios activistas distinguíronse na Resistencia formando varias agrupacións clandestinas. Esta guerra mundial radicalizou aínda máis o movemento que, por primeira vez, fala de ideas de independencia, e que conducirá á súa participación activa na Real Cuestión en 1950. Logo segue unha pausa dunha década que remata coa folga xeral de inverno de 1960 – 61 con André Renard, quen uniou o movemento valón coas reivindicacións dos traballadores. A Lei Gilson do 8 de novembro de 1962 e a transferencia de Voeren da Provincia de Liexa a Provincia de Limburgo deu lugar a unha loita política e lingüística con algunha violencia durante os anos 70 e 80. Voeren aínda é considerado polos activistas valóns como parte da Valonia ocupada por Flandres.

## Notas
Arakan

[dereita|miniatura|Unha estatua de Maha Muni Buddha ou Maha Myat Muni Paya ou nun templo en [Mandalay. ]]
**Arakan** é unha rexión litoral histórica no sueste de Asia. Limita coa baía de Bengala polo oeste, co subcontinente indio polo norte e Myanmar propiamente dita polo leste. As montañas Arakan illaron historicamente a rexión e facíana accesible só polo subcontinente indio e o mar. A rexión agora forma o estado de Rakhine en Myanmar.

Arakan converteuse nunha das primeiras rexións do sueste asiático en abrazar as relixións dhármicas, especialmente o budismo e o hinduísmo. O Reino de Mrauk U xurdiu como un reino arakanés independente durante 300 anos. Durante a Idade dos Descubrimentos, Arakan captou o interese da Compañía Holandesa das Indias Orientais e do Imperio Portugués. A mediados do século XVII, estaba dominado polo emperador islámico mogol Aurangzeb. Arakan declinou constantemente a partir do século XVIII despois da súa perda ante o Imperio Mogol.

## Notas
Independentismo de Turquestán Oriental

dereita|miniatura|200x200px|*Kök Bayraq* deveu nun símbolo do movemento de independencia de Turquestán Oriental.

O **independentismo de Turquestán Oriental** (en ; en ) é un movemento político que busca a independencia de Turquestán Oriental, unha enorme rexión no noroeste da China e o fogar do pobo uigur. O pobo uigur é un pobo turco no canto de etnia sinítica (como a maioría han do resto da China). A rexión está actualmente administrada como unha subdivisión a nivel provincial da República Popular Chinesa (RPC), baixo o nome oficial de Xinjiang. Dentro do movemento independentista, hai un amplo apoio para que a rexión sexa renomeada, xa que "Xinjiang" (que significa "nova fronteira" en chinés) é visto polos independentistas como un nome colonial. "Turquestán Oriental" é o nome proposto máis coñecido. "Uigurstán" é outro nome proposto coñecido.

Xinjiang estivo baixo o control dun réxime chinés desde a dinastía Han (hai 2.000 anos). No 101 a.C., o exército da dinastía Han comezou a acumular campos en plataformas de rodas, canles e arados, etc. Máis tarde, estendeuse a todas as partes de Xinjiang. Cada punto de acantonamento converteuse na área de distribución inicial para o pobo han despois de entrar en Xinjiang. Despois do estabelecemento da capital das rexións occidentais, Hufu, no ano 60 a. C., o pobo han entrou continuamente en Xinjiang.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Santiago Rodríguez Salinas

**Santiago Rodríguez Salinas**, nado en Madrid en 1917 e finado en Redondela en agosto de 1985, foi un militar e exiliado español.

## Traxectoria 
Fillo da mestra Antonia Rodríguez Salinas e de Alberto Marín Alcalde. Estudou na Escola de Artes e Oficios de Madrid. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 e ingresou no Exército Popular, co que participou nas batallas de Teruel e do Ebro. Pasou a Francia na primeira quincena de febreiro de 1939 e entrou nos campos de concentración. Retornou a España e foi ingresado nun campo de concentración en Reus, pasou despois aos batallóns disciplinarios, primeiro ao de Punta Carnero (Alxeciras) e despois ao de Cerro Muriano (Córdoba), e finalmente realizou seis meses de servizo militar obrigatorio nas Canarias. Cando rematou instalouse en Redondela coa súa nai, profesora republicana represaliada, que chegou á vila en 1941 procedente de Madrid para coidar do seu compañeiro Alberto Marín Alcalde, preso na illa de San Simón. Antonia Rodríguez puxo escola en Redondela. Nos anos sesenta foi secretario da xunta local de Redondela da Asociación Española contra o Cancro. Na transición militou en Acción Republicana Democrática Española (ARDE) e interveu no acto contra o peche de Regojo en setembro de 1978.

## Obras 
* *Illote P Barraca 16* (2021). Vigo: Galaxia. 184 páxs. ISBN 978-84-9151-747-4.
## Vida persoal 
Foi pai de Eduardo Rodríguez Cunha "Tatán".
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do autor en Galaxia 

* 'Illote P, Barraca 16': las memorias del gallego que dibujó el horror en los campos de concentración franceses
Tameza

**Tameza** é unha parroquia rural de Asturias do concello de Yernes y Tameza. Segundo o INE en 2017 tiña 72 habitantes en 95 vivendas. Ten unha extensión de 16,89 km².

## Xeografía
Está situada ao sur do concello, e limita ao norte coa parroquia de Yernes; ao leste coas parroquias de Sograndiu e Banduxu, do concello de Proaza; ao sur coas parroquias de Santianes de Molenes e Viḷḷamayor (concellos de Grau e Teberga); e ao oeste coas parroquias de Las Villas, Villamarín e Santianes (concello de Grau).

Segundo o nomenclátor de 2009
a parroquia está formada polas aldeas de Fuxóu (23 habitantes), Villabre (55 habitantes) e Villuarrí (19 habitantes). O lugar de Villabre é a capital administrativa do concello de Yernes y Tameza.

O principal eixo de comunicación é a estrada AS-311, que comunica Tameza co concello de Grau. Cara ao sur está conectado co concello de Teberga a través do porto de Marabiu.

## Lugares
### Sitios 
## Notas
Cynomys

***Cynomys*** é un xénero de mamíferos roedores da suborde dos esciuromorfos, familia dos esciúridos e tribo dos marmotinos. 

Están emparentados coas marmotas (xénero *Marmota*) e co xénero *Spermophilus*.

Son coñecidos na bibliografía internacional polo nome vulgar de *cans* (ou *cadelos*) *das pradarías*.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1817 polo naturalista estadounidense Constantine Samuel Rafinesque, nun traballo publicado en *Am. Mon. Mag.* **2**: 43.

### Etimoloxía 
O nome científico *Cynomys* está formado polos elementos *cyn*- e -*mys* unidos por un -*o*- epentético. Estes elementos derivan das voces do grego antigo κυων, κυνος *kyōn, kynos*, "can", e μυς, μυός *mys, myós*, "rato", resoectivamente.  

Literalmente: os "cans rato".  

### Especies 
O xénero comprende cinco especies: 
**Cynomys gunnisoni* (Baird, 1855)
**Cynomys leucurus* Merriam, 1890
**Cynomys ludovicianus* (Ord, 1815) 
**Cynomys mexicanus* Merriam, 1892
**Cynomys parvidens* J. A. Allen, 1905

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Nowak, R. M. editor (1991): ''Walker's Mammals of the World*. Fifth Edition. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-3970-X.
* Wilson, Don E. & Reeder, D. M., editors (2005): *Mammal Species of the World — A Taxonomic and Geographic Reference''. Third edition. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-8221-4.

### Outros artigos 
*Esciuromorfos
*Esciúridos
*Xerinos
*Marmotinos
Beatriz Corredor

**María Beatriz Corredor Sierra**, nada en Madrid o 1 de xullo de 1968, é unha xurista e política española, que ocupou o Ministerio de Vivenda e desde febreiro de 2020 é a presidenta de Red Eléctrica de España.

## Traxectoria 
Estudou dereito na Universidade Autónoma de Madrid, na que se licenciou en 1991. En 1993 converteuse en rexistradora da propiedade e foi directora do Servizo de Estudos Rexistrais de Castela-A Mancha entre 2002 e 2007. Así mesmo foi vogal-rexistradora do tribunal de oposicións ao corpo de Rexistros da Propiedade e Merantís de España, primeira muller que ocupou ese cargo.

### Actividade política 
Afiliada ao Partido Socialista Obreiro Español (PSOE) desde o ano 2003, foi secretaria de muller e igualdade na agrupación local de San Blas-Canillejas, na cidade de Madrid. Nas eleccións municipais de 2007 ocupou o posto número 20 na lista do PSOE para Madrid encabezada por Miguel Sebastián. Foi concelleira entre setembro de 2007 e abril de 2008.

O 14 de abril de 2008 tomou posesión do Ministerio de Vivenda na constitución do goberno presidido por José Luis Rodríguez Zapatero. Abandonou o goberno coa desaparición do ministerio o 20 de outubro de 2010 nunha ampla remodelación do Consello de Ministros. Entón foi nomeada Secretaria de Estado de Vivenda e Actuacións Urbanas para o Ministerio de Fomento. Abandonou o cargo en decembro de 2011, tras concluír o mandato socialista.

## Actividade profesional 
Desde o 25 de febreiro de 2020 ocupa o cargo de presidenta da empresa Red Eléctrica de España (Grupo Red Eléctrica y del Consejo de Administración de Red Eléctrica Corporación, S.A.) que desenvolve a explotación unificada do transporte de electricidade a toda España. Ademais de rexistradora da propiedade en excedencia, foi profesora de dereito civil, profesora asociada da ETSAM, vicepresidenta do Real Padroado do Museo Raíña Sofía, mentora da Fundación Endeavor España e membro do consello asesor de AlumniUAM.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Una registradora de la propiedad experta en vivienda 
* Carme Chacón será ministra de Defensa y Cristina Garmendia, de Innovación
Jules Maurice

**Jules Maurice**, nado en Douai, Hauts-de-France, o 19 de marzo de 1859 e finado en París o 30 de xuño de 1938, foi un numismático francés.

## Traxectoria 
Jules Maurice, nado nunha familia de maxistrados, cursou os estudos de Medcina, aínda que nunca chegou a exercer esta profesión.

A súa obra cumio é un compendio monográfico da numismática constantiniana que recolle o resultado das súas investigacións previas en tres volumes, publicados entre 1908 e 1912.

Entre outras entidades asociativas e académicas, Maurice foi nomeado membro honorario da *Royal Numismatic Society*, de Londres, o 16 de xuño de 1904. Pertenceu tamén á Sociedade Francesa de Numismática e á Sociedade Nacional de Anticuarios de Francia, que presidiu ata 1922. 

## Recoñecementos 
* (1929): Medalla da *Royal Numismatic Society*, de Londres.

## Publicacións 
Con anterioridade a 1908, Maurice publicou numerosos artigos en revistas numismáticas do seu tempo acerca da actividade dos obradoiros monetarios do baixo Imperio, que posteriormente serviron para compor o seu traballo monográfico máis sobranceiro: *Numismatique constantinienne*.

### Artigos 
* (1900). "L'atelier monétaire de Londres (Londinium) pendant la période constantinenne". En *Numismatic Chronicle.* 3ª serie. Nº 20. Páxinas 108-147.
* (1902). "L'atelier monétaire d'Ostia pendant la période Constantinenne sous les règnes de Maxence et de Constantin". En *Rivista Italiana di Numismatica,* 15. Páxinas 41-65.
* (1905). "L'atelier monétaire d'Heraclèe de Thrace pendant la période constantinenne". En *Numismatic Chronicle*. 4ª serie. Nº 5. Páxinas 120-178.
* (1905). "L'atelier monétaire d'Arles pendant  la période constantinienne". En *Rivista Italiana di Numismatica*, 18. Páxinas 44-88.

### Monografías 
* (1908-1912). *Numismatique constantinienne*. Leroux, París.
** (1908). *T. I: Iconographie et chronologie, description  historique, des émissions monétaires*.
** (1911). ''T. II: La dynastie héracléenne dans l'Empire des Gaules [...]*.
** (1912). *T. III: La persécution de Maximin Daza, dénominations des espèces monétaires de bronze [...]*.
* (1924). *Constantin le Grand: l'origine de la civilisation chrétienne*. Spes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Dieudonné, A. (1939). "Néchrologie: Jules Maurice". En *Revue Numismatique*. 5ª serie. Tomo 3. Páxinas 138-140.
* Merlin, A. (1939). "Jules Maurice (1859-1938)". En *Revue Archéologique''. 6ª serie. T. 13. Páxina 125.
Yernes

**Yernes** é unha parroquia rural de Asturias do concello de Yernes y Tameza. Segundo o INE en 2017 tiña 68 habitantes en 57 vivendas. Ten unha extensión de 14,74 km².

## Xeografía
Está situada ao norte do concello, e limita ao sur coa parroquia de Tameza; ao leste con San Adrianu, ao oeste  con Santianes de Molenes e ao norte con Cuaya, estas tres do concello de Grau.

Segundo o nomenclátor de 2009
a parroquia está formada polas aldeas de Vendiés (12 habitantes) e Yernes (76 habitantes).

## Lugares
## Notas
Marmotinos

[miniatura|240px|*[Marmota marmota*]]
A dos **marmotinos** (*Marmotini*) é unha tribo de mamíferos roedores esciuromorfos da familia os esciúridos e subfamilia dos xerinos.

## Taxonomía 
### Descrición 
O tribo foi descrito en 1923 polo zoólogo inglés Reginald Innes Pocock, nun traballo publicado en *Proc. Zool. Soc. Lond.*, **1923** (1): 240.

### Etimoloxía 
O nome científico da tribo, *Marmotini*, está formado, como manda a norma, pola unión dos elementos *Marmot*- e -*inae*. O primeiro é a raíz do xénero *Marmota*, da súa especie tipo, *Marmota marmota*, e o segundo é o sufixo empregado para formar os nomes das tribos dos animais. 

### Xéneros 
Recoñecense na tribo os seguintes xéneros:
* *Ammospermophilus*
* *Cynomys*
* *Marmota*
* *Sciurotamias*
* *Spermophilus*
* *Tamias*

## Características 
Coñecidos vulgarmente como *esquíos terrestres*, entre cuxas especies encóntranse as tamias, os cans das pradarías e as marmotas, teñen tamaños e hábitos variados, pero posúen un trazo común: o poder pararse ergueitos sobre as súas patas traseiras durante longos períodos. Por outra parte, son máis sociábeis que outros esquios, e poden vivir en grandes colonias cunha estrutura social complexa. 

O integrante máis grande da tribo é a marmota alpina (*Marmota marmota*), que chega a medir entre 53 e 73 cm a pesar entre 5 e 8 kg.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Nowak, R. M. editor (1991): ''Walker's Mammals of the World*. Fifth Edition. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-3970-X.
* Wilson, Don E. & Reeder, D. M., editors (2005): *Mammal Species of the World — A Taxonomic and Geographic Reference''. Third edition. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-8221-4.

### Outros artigos 
* Esciuromorfos
* Esciúridos
* Xerinos

### Ligazóns externas 
* Marmotini na EOL.
* About California Ground Squirrels.
Sunan ibn Majah

***Sunan Ibn Majah*** é a sexta recolleita de hadith, que en conxunto reciben o nome de *Kutub al-Sittah* ("Os seis libros") e que constitúen o canon na tradición sunnita. Recompilouna en lingua árabe o estudoso persa Ibn Majah na segunda metade do século IX.

## Descrición 
A edición de Muhammad Fuad Abdul Baqi, publicada en 1952-1953, considérase o texto estándar, e consta de 37 libros (*kutub*), 1513 capítulos e 4341  hadith de varios niveis. Non obstante, outras edicións difiren e así a de Muhammad Mustafa Azmi de 1983 consta de 32 libros, 1515 capítulos e 4397 hadith. 

Dos hadith incluídos na obra, 3 002 aparecen nalgunha das outras cinco obras do canon e 1 339 non aparecen en ningunha outra. Segundo Baqi deses hadith adicionais,  428 son *sahih* (auténticos), 199 son *hasan* (bos), 613 son ''da'if*  (febles) e os restantes 99 son *munkar*  (denunciados) e *mawdu* (fabricados).

A obra permaneceu practicamente descoñecida fóra da rexión natal do autor, a contorna de Qazvin que se localiza no noroeste do actual Irán, ata finais do século XI  ao incluíla Muḥammad ibn Ṭāhir al-Maqdisī no seu *Shurūṭ al-aʾimma al-sitta*, os seis mestres de hadith, a primeira proposta canónica que estableceu os seis libros de hadith. Así e todo, a obra foi controvertida entre os teólogos sunnitas e estudosos como Al-Nawawi ou Ibn Khaldún excluírona do canon e mesmo outros substituírona polo *Muwatta* de Imam Malik ou o *Sunan al-Darimi''.  A súa presenza no canon, malia o gran número de hadith dubidosos, explícase pola procura non só da autenticidade senón tamén da utilidade, a canonización procuraba delimitar os hadith a un número razoable pois eran innúmeros os que circulaban no mundo islámico na época; e o traballo de Ibn Majah incluía moitos hadith útiles que non se atopaban nas outras cinco obras. 

## Notas
Jan Breydel

**Jan Breydel**, nado en Bruxas c. 1264 e finado entre 1328 e 1333, foi un revolucionario flamengo ao que se lle atribúe o liderado das Matinas de Bruxas (*Brugse Metten*), un violento levantamento contra Filipe o Fermoso na cidade de Bruxas. Pasou á historia como símbolo da loita dos burgueses flamengos contra a nobreza e contra a dominación francesa de Flandres.

## Legado 
Leva o seu nome o Estadio Jan Breydel, onde disputan os seus partidos como local o Club Brugge e o Cercle Brugge.

## Notas
Voo 2415 de Aeroflot

O **voo 2415 de Aeroflot** era un servizo regular de pasaxeiros entre Moscova e Leningrado que se esnafrou pouco despois da engalaxe o día 28 de novembro de 1976. A causa do accidente atribuíuse á desorientación da tripulación como resultado dun horizonte artificial defectuoso en condicións de baixa visibilidade.

## Avión 
O aparello accidentado era un Tupolev Tu-104B con rexistro СССР-42471 pertencente a Aeroflot. O avión saíu da planta de ensamblaxe en Kazán o 22 de febreiro de 1960 e foi entregado ao Ministerio de Aviación Civil o 24 de marzo dese ano. Nos seus 16 anos en servizo o avión acumulaba 22 199 horas de voo en 13 336 ciclos.

## Notas
Women's Engineering Society

miniatura| Elizabeth Donnelly, CEO de WES, con motivo da presentación dunha tuneladora que leva o nome da fundadora de WES, Rachel Parsons
A '''Women's Engineering Society (WES)'*  é unha sociedade académica e profesional do Reino Unido e un organismo de  *networking'' para mulleres enxeñeiras, científicas e tecnólogas. Foi o primeiro organismo profesional creado por mulleres que traballaban en todas as áreas da enxeñería, anterior á Sociedade de Mulleres Enxeñeiras  (SWE) nuns 30 anos.

## Historia 
A sociedade formouse o 23 de xuño de 1919, despois da primeira guerra mundial, período no cal moitas mulleres asumiron funcións como enxeñeiras para substituír os homes que participaban na guerra.Aínda que se considerou necesario incorporar ás mulleres á enxeñería para encher o baleiro deixado polos homes que se unían ás forzas armadas, o goberno, os empregadores e os sindicatos opoñíanse ao mantemento do seu emprego despois da guerra. A Lei de Restauración das Prácticas de Antes da Guerra de 1919 devolveulles aos soldados que regresaban da primeira guerra mundial os seus traballos de antes da guerra e supuxo que moitas mulleres xa non poderían traballar nos roles para os que foran empregadas durante a guerra.

Isto levou a un grupo de sete mulleres, Lady Katharine Parsons, a súa filla Rachel Parsons, Lady Margaret Moir, Laura Annie Willson, Eleanor Shelley-Rolls, Janetta Mary Ornsby e Margaret Rowbotham a formar a Women's Engineering Society, co obxectivo de permitir que as mulleres obteñan capacitación, traballos e aceptación. A primeira secretaria da Sociedade foi Caroline Haslett.

As primeiros membros das décadas de 1920 e 1930 foron Verena Holmes, Hilda Lyon e Margaret Partridge. Un rexistro de membros de 1935 mostra que había persoas de todo o mundo, como os Estados Unidos de América, incluíndo a socióloga e enxeñeira industrial Lillian Gilbreth, e Alemaña, incluíndo Asta Hampe e Ilse Knot-ter Meer.

A sociedade celebrou o seu 95 aniversario en 2014 co lanzamento do Día Internacional da Muller en Enxeñería o 23 de xuño de 2014. Celebrou o seu centenario en 2019 coa posta en marcha do WES Centenary Trail, un proxecto para poñer en valor as historias de mulleres enxeñeiras.

## Presidentas 
## Membros históricos notables 
## Notas
Encanto (filme)

***Encanto*** é un filme estadounidense de 2021 de animación por computadora, musical e fantasía producido por Walt Disney Animation Studios e distribuído por Walt Disney Studios Motion Pictures. É o sesaxésimo filme producido polo estudio, dirixido por Byron Howard e Jared Bush, codirixido por Charise Castro Smith e producido por Clark Spencer e Yvett Merino, coa música orixinal de Lin-Manuel Miranda. Está protagonizado polas voces de Stephanie Beatriz, John Leguizamo, María Cecilia Botero, Diane Guerrero, Jessica Darrow, Angie Cepeda e Wilmer Valderrama. Estreouse en El Capitan Theatre dos Ánxeles o 3 de novembro de 2021, e nos cinemas dos Estados Unidos o 24 de novembro. O filme recibiu valoracións positivas por parte da crítica, que eloxiou a actuación das voces, as cancións, a representación de Colombia e a profundidade emocional.

## Personaxes 
[miniatura|dereita|[Stephanie Beatriz é a voz de Mirabel Madrigal.]]

* Stephanie Beatriz como Mirabel Madrigal
** Noemi Josefina Flores como Mirabel de nena
* John Leguizamo como Bruno Madrigal
* María Cecilia Botero como "Abuela" Alma Madrigal
** Olga Merediz como voz de canto de Alma
* Diane Guerrero como Isabela Madrigal
* Jessica Darrow como Luisa Madrigal
* Angie Cepeda como Julieta Madrigal
* Wilmer Valderrama como Agustín Madrigal
* Carolina Gaitán como Pepa Madrigal
* Mauro Castillo como Félix Madrigal
* Adassa como Dolores Madrigal
* Rhenzy Feliz como Camilo Madrigal
* Ravi-Cabot Conyers como Antonio Madrigal
* Maluma como Mariano Guzmán
* Alan Tudyk como Pico

## Estrea 
*Encanto* tivo a súa estrea internacional en El Capitan Theatre na cidade dos Ánxeles o 3 de novembro de 2021, e estreouse nos cinemas dos Estados Unidos de América o 24 de novembro de 2021, en RealD 3D, Dolby Cinema, IMAX, 4DX e IMAX 3D. En resposta á pandemia de COVID-19, o filme terá unha duración exclusiva de 30 días. *Encanto* estrearase en Disney+ o 24 de decembro de 2021. O filme lanzouse xunto coa curtametraxe *Far From the Tree*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
The Many Adventures of Winnie the Pooh

***The Many Adventures of Winnie the Pooh*** é un filme estadounidense de animación de 1977 producido por Walt Disney Productions e distribuída por Buena Vista Distribution. É o vixésimo segundo filme animado de Disney e estreouse xunto con *The Littlest Horse Thieves* o 11 de marzo de 1977.

## Personaxes 
* Winnie the Pooh, voz de Sterling Holloway
* Christopher Robin, voz de Bruce Reitherman, Jon Walmsley e Timothy Turner
* Piglet, voz de John Fiedler
* Eeyore, voz de Ralph Wright
* Roo, voz de Clint Howard e Dori Whitaker
* Kanga, voz de Barbara Luddy
* Tigger, voz de Paul Winchell
* Rabbit, voz de Junius Matthews
* Owl, voz de Hal Smith
* Gopher, voz de Howard Morris
* Narrado por Sebastian Cabot

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Bambi II

***Bambi II*** (tamén coñecido como ***Bambi and the Great Prince of the Forest***) é un filme estadounidense de 2006 dirixido por Brian Pimental e producido pola oficina australiana de Disneytoon Studios como unha secuela do filme de 1942 *Bambi*. A produción da animación foi realizada en DisneyToon Studios Sydney, Australia. Estreouse por vez primeira nos cinemas da Arxentina o 26 de xaneiro de 2006, antes de estrearse en formato de vídeo caseiro nos Estados Unidos o 7 de febreiro de 2006.

## Elenco 
* Alexander Gould como Bambi
* Patrick Stewart como o Gran Príncipe do Bosque
* Brendon Baerg como Thumper
* Nicky Jones como Flower
* Andrea Bowen como Faline
* Anthony Ghannam como Ronno
* Cree Summer como Mena
* Keith Ferguson como Friend Owl
* Makenna Cowgill, Emma Rose Lima e Ariel Winter como irmás de Thumper
* Brian Pimental como The Groundhog and Porcupine
* Carolyn Hennesy como nai de Bambi

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Bambi*
* *Bambi: Eine Lebens­geschichte aus dem Walde*
AC-544

A **AC-544** (na provincia da Coruña), é unha estrada da Rede Primaria Básica da Xunta de Galicia que une as localidades de Bertamiráns (Ames) e Negreira; atravesa os concellos de Ames, Brión, Negreira e A Baña. Ten unha lonxitude de 11,96 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa AG-56 en Bertamiráns (Ames) e finaliza nun cruzamento coa AC-546 en Negreira.

## Notas
Microsciurus

***Microsciurus*** é un xénero de roedores da  suborde dos esciuromorfos,  familia dos esciúridos, subfamilia dos esciurinos e tribo homónima (en  latín, *Sciurini*).

As súas especies, coñecidas vulgarmente como *esquíos ananos*, habitan nas rexións tropicais de América Central e Suramérica.

A súa especie tipo é *Sciurus alfari* J. A. Allen, 1895. 

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1895 polo zoólogo estadounidense Joel Asaph Allen, nun  traballo publicado en *Bull. Am. Mus. Nat. Hist*. **7**: 332.

### Especies 
O xénero abrangue as catro especies seguintes:
* *Microsciurus alfari* (J. A. Allen, 1895)
* *Microsciurus mimulus* Thomas, 1898
* *Microsciurus flaviventer* Gray, 1867
* *Microsciurus santanderensis* Hernandez-Camacho, 1957

## Características 
Cunha lonxitude de 15 cm de cabeza e tronco, e unha cola de 12 cm, os esquíos ananos no son tan pequenos como o seu nome vulgar suxire, son só un pouco máis pequenos que os esquíos vermellos (como *Sciurus vulgaris*) e grises (como *Sciurus carolinensis*). A súa coloración é café ou gris no dorso e branca no peito.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Nowak, R. M. editor (1991): ''Walker's Mammals of the World*. Fifth Edition. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-3970-X.
* Wilson, Don E. & Reeder, D. M., editors (2005): *Mammal Species of the World — A Taxonomic and Geographic Reference''. Third edition. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-8221-4.

### Outros artigos 
* Esciuromorfos
* Esciúridos
* Esciurinos
* Sciurini
Joel Asaph Allen

miniatura|270px|Joel Asaph Allen en 1920
**Joel Asaph Allen**, nado o 19 de xullo de 1838 en Springfield, Massachusetts, e finado o 29 de agosto de 1921 en Nova York, foi un zoólogo estadounidense.

## Traxectoria 
Allen estudou na Universidade Harvard baixo a dirección de Louis Agassiz. Participou nunha expedición ao Brasil e en varias outras polo interior dos Estados Unidos. 

En 1873 estivo á fronte dos naturalistas da expedición da *North Pacific Railroad* desde Bismarck, Dakota do Norte, a Yellowstone para a Smithsonian Institution.​

En 1877 postulou a regra de Allen, que o fixo famoso en bioloxía.

Allen foi o primeiro conservador de aves e mamíferos do Museo Americano de Historia Natural (*American Museum of Natural History*), de 1885 en adiante e, posteriormente, foi o primeiro director do seu Departamento de Ornitoloxía.

En 1886 foi un dos primeiros en incorporarse á *Audubon Society*, de Nova York.

Ademais tamén foi membro da Academia Estadounidense das Artes e as Ciencias, da Sociedade Filosófica Estadounidense e da Academia Nacional de Ciencias dos Estados Unidos.

## Algunhas obras 
* *Mammals and Winter Birds of Eastern Florida*, 1871
* *The American Bisons*, 1876
* *Monographs of North American Rodentia* (con Elliott Coues), 1877
* *History of North American Pinnipedia*, 1880
* *Mammals of Patagonia*, 1905
* *The Influence of Physical Conditions in the Genesis of Species*, 1905
* *Ontogenetic and Other Variations in Musk-Oxen*, 1913

## Abreviatura 
A abreviatura **J. A. Allen** emprégase para recoñeer a Joel Asaph Allen como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía. 

## Notas
Xerinae

A dos **xerinos** (*Xerinae*) é unha subfamilia de mamíferos roedores esciuromorfos da familia dos esciúridos.

## Taxonomía 
### Descrición 
A subfamilia foi descrita en 1910 polo zoólogo e paleontólogo estadounidense Henry Fairfield Osborn, e publicada na páxina 535 do seu libro *The Age of Mammals*.

### Etimoloxía 
O nome científico *Xerinae* está formado, segundo a norma, polo elemento *Xer*-,  raíz do nome do seu xénero tipo, *Xerus*, e o sufixo do latín científico -*inae*, propio dos nomes das subfamilias de animais.

### Tribos 
A subfalilia subdívidese nos seguintes tres tribos: 

*Xerini, Osborn, 1910
*Protoxerini, Moore, 1959
*Marmotini, Pocock, 1923

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Nowak, R. M. editor (1991): ''Walker's Mammals of the World*. Fifth Edition. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-3970-X.
* Wilson, Don E. & Reeder, D. M., editors (2005): *Mammal Species of the World — A Taxonomic and Geographic Reference''. Third edition. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-8221-4.

### Outros artigos 
* Esciuromorfos
* Esciúridos

### Ligazóns externas 
*Xerinae na EOL.
Rachel Mary Parsons

**Rachel Mary Parsons**, nada en Bayswater o 25 de xaneiro de 1885 e finada en Newmarket o 2 de xullo de 1956, foi unha enxeñeira británica e defensora dos dereitos laborais das mulleres. Foi a presidenta fundadora da Women's Engineering Society en Gran Bretaña o 23 de xuño de 1919.

## Traxectoria 
Rachel Mary Parsons era filla de  Charles Algernon Parsons e Katharine Parsons. O seu irmán, Algernon George  foi asasinado o 28 de abril de 1918 cando era comandante da Royal Field Artillery. En 1910 ingresou no Newnham College da Universidade de Cambridge e foi unha das tres primeiras mulleres en estudar Ciencias Mecánicas alí aínda que, como todas as mulleres ata 1948, non puido obter un título nin converterse en membro de pleno dereito da Universidade. Porén, puido engadir coñecementos teóricos ás habilidades prácticas que xa conseguira na fábrica do seu pai. Marchou en 1912 despois de facer o exame preliminar para a Parte I dos exames de graduación e un exame de cualificación en Ciencias Mecánicas en 1911. Como proba das súas continuas aspiracións de enxeñería, converteuse en membro da Royal Institution do Reino Unido en 1918, e continuou sendo membro ata a súa morte.  Rachel Parsons converteuse na primeira presidenta da Women's Engineering Society (1919-1921).  e desde 1921 converteuse en membro vitalicio do Royal Institute of International Affairs ( Chatham House ) .  e unha das principais accionistas. Todos os empregados eran mulleres e a xerente era Annette Ashberry.  A empresa produciu placas de superficie e modelos de máquinas. Inicialmente tiña a súa sede en Loughborough, onde se pretendía que os empregados puidesen recibir máis estudos na Facultade de Tecnoloxía da Universidade de Loughborough.  Atalanta trasladouse a Londres, con instalacións inicialmente en Fulham Road en 1922 e despois en Brixton Road en 1925. A empresa foi disolta en 1928.  Presentouse ao Parlamento nas eleccións de 1923 como candidata conservadora na constitución de Ince, Lancashire, pero non foi elixida.  Trasladouse á propiedade máis grande no número 5 de Grosvenor Square en 1926 e continuou como anfitrioa da sociedade. Presentouse á selección como candidata conservadora de Newcastle en 1940, pero non tivo éxito. 

## Recoñecementos 
En 2017, unha das seis tuneladoras do proxecto "Super Sewer" do túnel Thames Tideway de Londres recibiu o nome de Rachel Parsons e comezou a facer túneles desde Fulham en 2018.  Os nomes foron elixidos dunha lista curta mediante votación pública. 

## Notas
Springfield, Massachusetts

miniatura|dereita|Panorámica de Springfield, Massachusetts 
**Springfield** é unha cidade situada no condado de Hampden, ao sur do estado estadounidense de Massachusetts, cerca da fronteira con Connecticut. 

A cidade fundouse en 1852.

## Xeografía 
miniatura|180px|Localización da cidade no condado de Hampden
Situada sobre a beira esquerda do río Connecticut, a unha altitude media de 50 metros sobre o nivel do mar, o concello ocupa unha superfcie de 85,66 km².

Segundo o censo de 2020 tiña unha poboación de 155 929 habitantes, polo que a súa densidade de poboación, nese ano, era de 1.835 habitantes por km².​

Springfield está situada a 38 km ao norte de Hartford, Connecticut. 

## Importancia universitaria 
A rexión de Hartford e Springfield conta con aproximadamente 1 800 000 habitantes, e con 160 000 estudantes universitarios en 32 universidades, razón pola que se coñece como  "O corredor do coñecemento". Só a zona de Boston conta cunha maior concentración de institucións de educación superior.

## Notas
Manuel López Esperón

**Manuel López Esperón**, coñecido como **Manolo Campañó**, nado en Campañó (Pontevedra) o 12 de xullo de 1924 e finado en Vigo o 1 de xaneiro de 2021, foi un político galego.

## Traxectoria 
Fixo estudos de maxisterio. Na República participou nas Juventudes Socialistas Unificadas. Despois do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 ingresou no Partido Comunista de España a principios dos anos corenta. Foi membro do comité comarcal, intercomarcal e provincial do PCE. Foi secretario de axitación e propaganda e despois secretario de organización. Organizou os comités comarcais do PCE de Vilagarcía de Arousa, Ponte Caldelas, Caldas de Reis e Cachafeiro. Foi enlace da guerrilla antifranquista, contactando con Julio Bazarra Constenla. Foi detido en Vigo, onde estaba tratando de reorganizar o PCE, a principios de xuño de 1948, cando caeu a organización comunista na provincia de Pontevedra, con Carlos Crespo Alfaya, Severino Domínguez Rey, Jesús Carrera Barreiro e Gonzalo Velasco. Xulgado en consello de guerra, foi condenado a 12 anos, que cumpriu na prisión de El Dueso. Saíu en liberdade vixiada en agosto de 1952. Asistiu ao V congreso do PCE.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Manuel López Esperón (Manolo Campañó)
* Manuel López Esperón, Manolo Campañó (2ª parte)
Margaret Dorothea Rowbotham

**Margaret Dorothea Rowbotham ,** tamén coñecida como **Dorothy Rowbotham,** nada en  Plumstead o 19 de xuño de 1883 e finada o 23 de febreiro de 1978.  Foi enxeñeira, activista polos dereitos laborais das mulleres e membro fundadora da  Women's Engineering Society .

## Traxectoria 
Margaret Rowbotham (ás veces coñecida como Madge)  era filla de John Edward Rowbotham, un corredor de barcos, e de Miriam Anne Isaac.  Foi educada en  Blackheath  High School  e graduouse en 1905 en  Girton  College, Cambridge, onde estudou matemáticas.​ De Cambridge  Training  College, recibiu un diploma para ensinar.

## Carreira 
De 1906 a 1913 ensinou matemáticas na Escola Roedean para nenas de Brighton . 

Ingresou na Galloway Engineering Co. en Tongland preto de Kirkcudbright, Dumfriesshire, converténdose en superintendente de obras en Tongland Works a partir de 1917. 

En 1921, foi empregada na Swainson Pump Company en Newcastle como subdirectora de construción.   Despois traballou en Model Laundries  de 1922 a 1923 con Ethyl Jayne, antes de regresar para ensinar na escola de Roedean en 1924.  En 1927, foi nomeada directora da empresa de enxeñaría eléctrica M. Partridge & Co., fundada pola súa compañeira Margaret Partridge, onde permaneceu ata 1953.   Tamén traballou noutros postos de enxeñeira. 

Nos seus últimos anos, traballou en Eastbourne como xerente dunha casa de hóspedes. 

## Notas