open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Etéocles

Na mitoloxía grega, **Etéocles** () era un rei de Tebas, fillo de Edipo e Iocasta e irmán de Polinices, Ismene e Antígona.

Ao saberen dos crimes do seu pai, el e Polinices negáronse a socorrelo cando foi desterrado, polo que Edipo maldíxoos.

Acordaron reinaren Tebas un ano cada un, de xeito alterno. Porén, acabado o seu prazo, Etéocles non lle quixo ceder o trono ao seu irmán. Daquela, Polinices, xunto con Adrasto (rei de Argos) e outros heroes, recrutou un exército e iniciou a expedición coñecida como *Os sete contra Tebas*. Nela, finalmente, Polinices e Etéocles déronse morte un ao outro.

Etéocles foi pai de Laodamante, quen tamén reinou Tebas.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Pausanias, *Descrición de Grecia* IX. 34.9, 36.1, 38.1.
Los Piojos

**Los Piojos** foi unha banda de rock arxentino formada a fins de 1988 e disolta en 2009.

## Discografía 
* *Chactuchac* (1992)
* *Ay ay ay* (1994)
* *3er arco* (1996)
* *Azul* (1998)
* *Verde paisaje del infierno* (2000)
* *Máquina de sangre* (2003)
* *Civilización* (2007)
Jean Berko Gleason

**Jean Berko Gleason**, nada en Cleveland, Ohio, en 1931 é unha psicolingüista e profesora emérita do Departamento de Ciencias Psicolóxicas e do Cerebro da Universidade de Boston.

## Traxectoria 
Fixo contribucións fundamentais para a comprensión da adquisición da linguaxe na infancia, a afasia, as diferenzas de xénero no desenvolvemento da linguaxe e as interaccións pais-fillos.
Gleason creou o Wug Test, en que se mostra a un neno imaxes con nomes sen sentido e despois pídeselle que complete declaracións sobre eles. Utilizouno para demostrar que ata os nenos pequenos posúen coñecementos implícitos de morfoloxía lingüística. Menn e Ratner escribiron que "quizais ningunha outra innovación que a invención do magnetófono tivese un efecto tan indeleble no campo da investigación infantil da linguaxe", o "wug" (unha das criaturas imaxinarias que Gleason debuxou na creación do test) sendo "tan básico para o que [os psicolingüistas] saben que cada vez aparece máis na literatura popular sen atribución ás súas orixes".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Curriculum vitae 
* Páxina oficial
*Departmental page
*Nova/PBS: The Secret Life of Scientists and EngineersJean Berko GleasonPsycholinguist/Speed Demon
*World Science FestivalSpotlight: The Dao of Zib Gleason discusses her education, career, and the Wug Test
*Brief video of Gleason administering a Wug test. With Stephen Fry.
Sexto Petronio Probo

**Sexto Claudio Petronio Probo** (en latín, **Sextus Claudius Petronius Probus**), foi militar, político e un dos principais patricios romanos de finais do século IV, coñecido pola súa riqueza, poder e conexións sociais.

Foi patrón do mozo Ambrosio de Milán e tivo unha carreira espectacular: procónsul de África no 358, prefecto pretoriano en catro ocasións ocasións (de Illyricum no 364, da Galia no 366, de Italia entre o 368 e o 375 e de novo entre o 383 e o 384 ), e cónsul no 371, co emperador Graciano como colega. 

## Traxectoria 
### Familia 
Era cristián e pertencía á poderosa familia Anicia de Verona, unha poderosa familia patricia convertida ao cristianismo. Casou con Anicia Faltonia Proba, a filla do seu curmán primeiro Quinto Clodio Hermoxeniano Olibrio, coa que tivo dous fillos, Anicio Probino e Anicio Hermoxeniano Olibrio. A través dos seus fillos, Probo foi o avó paterno de dous emperadores, Petronio Máximo e Anicio Olibrio.

Segundo a árbore xenealóxica publicada por Mommaerts e Kelley, Probo era fillo de Petronio Probino, cónsul no 341, e de "Claudia"/"Clodia", unha irmá de Clodio Celsino Adelfo. Faltonia Betitia Proba, poeta cristiá, era irmá deste Probino e esposa de Adelfo. Hermoxeniano era fillo de Proba e Adelfo. Probino e Proba máis vellos, eran fillos de Petronio Probiano, cónsul no 322. Mommaerts e Kelley consideran que a súa muller era unha "Anicia", unha irmá de Amnio Anicio Xuliano. Claudia e Adelfo eran fillos de Clodio Celsino e Demetrias. Foi procónsul de África no 358 e logo prefecto pretoriano catro veces: de Illyricum no 364, de Galia no 366, de Italia, Illyricum e África no 368-375 e de novo en 383-384; Como o lugar de enterramento máis prestixioso xunto á tumba de San Pedro da vella basílica de San Pedro xa fora ocupado polo sarctego do predecesor de Probo, o cónsul e praefectus urbanus Xunio Baso, o mausoleo de Probo foi construído inmediatamente fóra da ábsida occidental da basílica.

## Fama 
En varias inscricións, Probo é descrito como "o cumio da casa Anicia" (*Aniciae domus culmen*), "máis aprendido en todos os temas" (*omnibus rebus eruditissimus*) e "o cumio da nobreza, a luz da literatura e a elocuencia" (*nobilitatis culmen, litterarum et eloquentiae lumen*). Estas frases suxiren que foi un mecenas da literatura, incluído o do poeta de Bordeos, Ausonio. Os seus dous fillos, Probino e Olibrio, continuaron a tradición sendo os patróns de Claudiano, quen pinta un retrato laudatorio de Probo no seu *Panegyricus dictus Probino et Olybrio consulibus,* escrito para celebrar o consulado conxunto dos seus fillos no 395.

Amiano Marcelino represéntao como un home vaidoso e rapaz que:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
*
* 
*
* 
*
Antonio Medianero

**Antonio Medianero Roldán**, nado o 12 de xuño de 1970 en Barcelona, Cataluña, é un ex xogador profesional de baloncesto español. Xogaba na pocisión de ala cunha altura de 1,91 m.

## Traxectoria 
### Clubs 
*  RAM Joventut (ACB, 1988−1990) 
*  TDK Manresa (ACB, 1990−1991) 
*  Unicaja Málaga (ACB, 1991−1993)
*  CB Breogán (ACB, 1993−1995)
*  Baloncesto Salamanca (ACB, 1995−1996)
*  Gráficas García Inca (LEB, 1996−1997)
*  Aracena Hospitalet (2ª División, 1997−1998)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en acb.com
* Perfil en Basketball Reference
Gran Premio dos Estados Unidos de 2021

O **Gran Premio dos Estados Unidos de 2021** (oficialmente **Formula 1 Aramco United States Grand Prix 2021**) foi unha carreira de Fórmula 1, que se celebrou no Circuíto das Américas no Condado de Travis preto de Austin, Texas o 24 de outubro de 2021. A carreira, celebrouse sobre cincuenta e seis voltas, foi a décimo sétima proba da tempada de Fórmula Un de , e marcou a cuadraxésima segunda vez que o Gran Premio dos Estados Unidos disputouse como unha proba do Campionato do Mundo desde o seu inicio en , e a novena vez que o evento foi organizado neste circuíto.

## Antecedentes 
[thumb | left | Vista aérea do [Circuíto das Américas.]]
A carreira regresou despois de cancelarse en  debido á pandemia de COVID-19. Había unha cantidade de risco de choiva decente durante toda a fin de semana; 20% para a clasificación e 40% para a carreira. A partir desta carreira en diante, eliminaranse os tempos de adestramento establecidos durante o ondeo de bandeiras amarelas.

## Pneumáticos dispoñibles 
## Práctica
A primeira sesión de prácticas comezou ás 11:30 hora local (UTC−05:00) o venres 22 de outubro. Valtteri Bottas foi o máis rápido na sesión, con Lewis Hamilton e Max Verstappen detrás. A segunda sesión comezou ás 15:00 hora local, tamén o venres e rematou con Sergio Pérez Mendoza máis rápido por diante de Lando Norris e Hamilton. A terceira sesión de prácticas comezou ás 13:00 hora local do sábado.

## Cualificación 
A cualificación comezou ás 16:00 Hora estándar central (UTC−05:00) do sábado, 23 de outubro. A temperatura da superficie era de aproximadamente 37&nbsp;°C. Verstappen clasificouse na pole. Hamilton clasificouse segundo, un quinto de segundo máis lento que Verstappen. Pérez clasificouse terceiro, mentres que Bottas clasificouse cuarto, aínda que recibiu unha penalización de cinco postos na grella.

### Clasificación da cualificación 
## Carreira 
A carreira comezou  ás 14:00  hora local (UTC−05:00) o domingo, 24 de outubro e disputpuse durante cincuenta e seis voltas.

### Clasificación da carreira 
### Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

**Clasificación do campionato de construtores**

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
;Referencias
Óculo

miniatura|Óculo no centro da cúpula do palacio de Hasht Bihisht, Isfahán, Irán.
[miniatura|Cunca da Era do Bronce con dous *óculos* en Los Millares en [Almería.]]
**Óculo** é unha palabra que provén do latín oculus (plural *oculi*), que significa "ollo" e designa en arquitectura unha abertura ou xanela de forma circular ou oval. A súa función é a de proporcionar iluminación. Tamén pode usarse de xeito exclusivamente decorativo.

## Tipos 
* Vénse utilizando para definir a abertura circular central existente na cúpula do Panteón de Roma. Neste caso a súa función era alixeirar o peso da cúpula ao mesmo tempo que deixaba entrar o aire e a luz.

* As fiestras circulares tamén se atopan nos tímpanos das basílicas e igrexas cristiás ou, nos rosetóns góticos.

* Ás típicas circulares ou ovaladas da arquitectura do século XVI adóitaselles chamar *ollos de boi*.

* As fiestras circulares nos faiados foron unha característica da arquitectura clásica francesa do século XVII.

* Tamén se atopan óculos ou ollos de boi, por razóns estruturais, nas fiestras dos barcos ou avións.

* En arqueoloxía, óculo é o nome que se dá a determinados motivos xeométricos atopados na arte prehistórica de Europa occidental. Normalmente refírese a un par de marcas circulares ou espirais que se adoitan interpretar como ollos. Aparecen en cerámicas, estatuas e megálitos. Poden representar a mirada dun deus ou deusa e foron especialmente comúns durante o período Neolítico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lanterna
* Rosetón
* Ollo de boi
Linda Leppänen

**Linda Leppänen** (de solteira **Välimäki**), nada en Ylöjärvi o 31 de maio de 1990 é unha ex xogadora finlandesa de hóckey sobre xeo.

## Traxectoria 
### Inicios 
Linda Välimäki naceu en Ylöjärvi, a rexión de Pirkanmaa (Finlandia), o 31 de maio de 1990. Välimäki comezouu a práctica do hóckey sobre xeo no equipo da súa cidade, o Ylöjärven Ilves.

### Últimos anos como xogadora 
No verán de 2019 Välimäki anunciaba que puña fin á súa carreira como xogadora aos 29 anos por motivos familiares. En novembro dese mesmo ano publicou nas súas redes sociais que estaba embarazada.

### Salto aos banquillos 
Na primavera de 2020 o seu antigo equipo, Ilves Naiset, nomeouna como nova adestradora xefa. A falta de experiencia de Leppänen como adestradora fixo que axiña saltaron críticas por non ofrecer o posto a unha persoa cunha maior traxectoria, preguntándose mesmo as voces críticas que podía achegar ao xogo e ao equipo o nomeamento de Leppänen que non fora publicidade momentánea.

Na tempada 2021-22, o Ilves finalizou a liga regular na cuarta posición logo de encadear seis derrotas consecutivas. As súas rivais nos cuartos de final dos *play-offs* foron as xogadoras do TPS (quintas clasificadas) contra as que caeu en catro encontros (1-3). O día seguinte da eliminación das series polo título, o Ilves anunciou que Leppänen non continuaría no posto de adestradora xefe na tempada 2022-23, e en declaracións ao xornal Aamulehti, a xa ex adestradora sinalaba novamente motivos familiares.

## Notas
Attaque 77

**Attaque 77** é unha banda de punk rock arxentina formada en Buenos Aires en 1987.

## Discografía 
* 1989: *Dulce Navidad*
* 1990: *El cielo puede esperar*
* 1992: *Ángeles caídos*
* 1994: *Todo está al revés*
* 1995: *Amén*
* 1997: *Un día perfecto*
* 1998: *Otras Canciones* 
* 2000: *Radio Insomnio*
* 2003: *Antihumano*
* 2007: *Karmagedon*
* 2009: *Estallar*
* 2014: *Nuevas Versiones* 
* 2019: *Triángulo de Fuerza*
Sergi López

**Sergi López** pode referirse ás seguintes persoas:

* **Sergi López Ayats**, actor español (1965− )
* **Sergi López Torras**, xogador de baloncesto español (1968− )
Arturo Llopis

**Arturo Jesús Llopis Carbonell**, nado o 25 de xaneiro de 1971 en Silla, Valencia, é un ex xogador profesional de baloncesto español. Xogaba na pocisión de ala cunha altura de 2,06 m. Após a súa retirada do baloncesto, Llopis traballa como asesor financeiro.

## Traxectoria 
### Universidade 
*  Connors State Junior College (NJCAA, 1990−1991)
*  Harvard (NCAA, 1991−1993)

### Clubs 
*  FC Barcelona (ACB, 1989−1990) 
*  DYC Lugo (ACB, 1993−1994)
*  Pamesa Valencia (ACB, 1994−1995)
*  CE Maristas Lleida (2ª División, 1995−1996)

## Palmarés 
* **Campión da Liga ACB (1):** 1990

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en acb.com
* Perfil en Basketball Reference
Cedric Glover

**Cedric Mc Henry Glover**, nado o 15 de novembro de 1966 en Macon, Mississippi, é un ex xogador profesional de baloncesto estadounidense. Con 2,02 metros de altura, xogaba na posición de pivote.

## Traxectoria 
### Clubs 
*  Liga de Israel (1989−1990)
*  Estrelas da Avenida (LPB, 1991−1993)
*  CB Breogán (ACB, 1993−1995)
*  Hapoel Safat (Israel, 1995−1996)
*  CB Murcia Airtel (ACB, 1996−1997)
*  Olimpia Venado Tuerto (Arxentina, 1997)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en acb.com
* Perfil en basketball-reference.com
Ona Carbonell

**Ona Carbonell Ballestero**, nada o 5 de xuño de 1990 en Barcelona, é unha deportista catalá de natación sincronizada.

## Traxectoria 
Carbonell participou nos Xogos Olímpicos de 2012 e gañou a medalla de prata en natación sincronizada por parellas coa súa compañeira Andrea Fuentes e a medalla de bronce por equipos con Andrea Fuentes, Clara Basiana, Alba Cabello, Margalida Crespí, Thais Henríquez, Paula Klamburg, Irene Montrucchio e Laia Pons. Tamén competiu por parellas con Gemma Mengual nos Xogos de 2016, acabando en cuarta posición.

## Notas 
## Véxase tamén 
## Ligazóns externas 
*Perfil de Ona Carbonell na páxina oficial da Federación Internacional de Natación .
Paddy Moloney

**Paddy Moloney** (en irlandés: *Pádraig Ó Maoldomhnaigh*), nado en Donnycarney (Dublín) o 1 de agosto de 1938 e finado o 11 de outubro de 2021, foi un músico da República de Irlanda, líder do grupo folk The Chieftains e produtor de numerosos traballos discográficos. Especialista en bodhrán e en instrumentos de vento, o tin whistle e as gaitas (moi sinaladamente a uillean pipe) foron os máis característicos da súa traxectoria. Gañador cos Chieftains de 6 premios Grammy, acadou o recoñecemento actuando ao longo do planeta (Europa, EE.UU., China, Xapón...) e tamén polas súas colaboracións con relevantes músicos e grupos de diversos estilos (Van Morrison, Sting, Rolling Stones, Mike Oldfield, Ry Cooder, Carlos Núñez...) e a participación na banda sonora de películas de renome. 

## Traxectoria 
Criado preto de Dublín no seo dunha familia de tradición musical, Moloney comezou o seu camiño de virtuosismo como gaiteiro da man de Leo Rowsome. Tras deixar a escola, despois de traballar nunha empresa de materiais de construción -alí coñecería a súa futura esposa, Rita O´Reilly-, valeuse dos ingresos para dar pulo á súa carreira musical. Na década de 1960 ingresou en Ceoltóirí Chualann, grupo tradicional dirixido polo compositor e músico Seán Ó Riada, e dous anos máis tarde fundou The Chieftains, banda cuxo nome se inspirou en textos do poeta irlandés John Montague. A fichaxe polo selo Island Records supuxo a consagración internacional do conxunto irlandés, sempre co seu líder como referente e comunicador durante os concertos.

### En Galicia 
O artista dublinés relacionouse con grupos folk e colegas músicos de Galicia, especialmente Carlos Núñez, con quen xirou mundialmente chegando a gravar varios traballos discográficos. Á cabeza dos Chieftains frecuentou festivais (Moaña, Santiago de Compostela, Ortigueira) e interpretou pezas emblemáticas do folclore e do repertorio nacional galego (Alborada de Veiga, Muiñeira de Chantada, Muiñeira de Freixido, Danza de Cariño...). Paddy Moloney, en representación da banda irlandesa, recibiu (2013) a Medalla Castelao -*ex aequo* co gaiteiro vigués- como recoñecemento pola divulgación internacional da música galega e celta.

## Notas
Sergi López Torras

**Sergi López Torras**, nado o 15 de marzo de 1968 en Badalona, Cataluña, é un ex xogador profesional de baloncesto español. Xogaba na pocisión de base cunha altura de 1,81 m.

## Traxectoria 
### Clubs 
*  Ron Negrita Joventut (ACB, 1985−1987) 
*  Caja de Ronda (ACB, 1988)
*  Valvi Girona (ACB, 1988−1989)
*  Gran Canaria (ACB, 1989−1990)
*  Festina Andorra (1ª División / ACB, 1990−1993)
*  CB Breogán (ACB, 1993−1995)
*  Espolón Burgos (EBA, 1995−1996)
*  Condis Gramanet (2ª Dvisiión / EBA, 1996−1998)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en acb.com
* Perfil en Basketball Reference
MFK KPRF

O **MFK KPRF** (en ) é un club de fútbol sala ruso, con sede en Moscova, e que milita na Superliga rusa. O equipo foi fundado en 2003 no seo do Partido Comunista da Federación Rusa (KPRF) e xoga os seus partidos como local no pavillón SK Yunost da cidade de Klimovsk, no óblast de Moscova. As cores do club son o vermello e o segundo uniforme é o branco.

## Historia 
O equipo de fútbol sala do Partido Comunista da Federación Rusa (KPRF) foi fundado en 2003 cando, antes das eleccións á Duma Estatal, o Partido Ruso da Vida organizou un torneo de fútbol sala entre distintos partidos políticos rusos, no que competiron representantes comunistas, as xuventudes de Rusia Unida, a Unión de Forzas de Dereita, os socialdemócratas de Iábloko e o ultranacionalista Partido Liberal-Demócrata de Rusia de Vladimir Zhirinovskii. A vitoria foi para o KPRF, que decidiu darlle continuidade ao equipo.

Comezou a competir no campionato de Moscova, e trala chegada de xogadores de renome como Arkadii Beli, Alexandr Verizhnikov, Mikhail Markin ou Ilia Samokhin, o equipo acadou o ascenso á segunda división do fútbol sala ruso. Na campaña 2020/21 acadou os cuartos de final da Champions League, onde caeu fronte ao Sporting de Portugal.

## Palmarés 
* **Superliga de Rusia (1):** 2019/20.
* **Segunda división de Rusia (1):** 2010/11.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial .
* MFK KPRF no sitio web oficial da UEFA .
* MFK KPRF na AMFR . Arquivado dende o orixinal.
Bahiano

**Fernando Javier Luis Hortal**, máis coñecido como **Bahiano**, nado en Buenos Aires o 26 de decembro de 1962, é un cantante, compositor e condutor de radio e televisión arxentino coñecido por ser líder, cantante, letrista e compositor da banda de reggae e rock Los Pericos.

## Discografía 
* *BH+* (2005)
* *Nómade* (2008)
* *Rey Mago de las Nubes* (2011)
* *Celebremos* (2015)
* *Original Roots* (2019)
## Notas
Andrea Fuentes

**Andrea Fuentes Fache**, nada o 7 de abril de 1983 en Valls (Tarragona), é unha nadadora retirada catalá especialista en natación sincronizada. A súa irmá Tina Fuentes (1984–2018) tamén foi nadadora de natación sincronizada.

## Traxectoria 
É a nadadora máis laureada na historia do equipo nacional de España,

Uniuse á selección española de natación sincronizada en 1999. Formada no Club Natación Kallípolis, formou parte do *Dream Team* xurdido no club, xunto con Gemma Mengual, Ona Carbonell e a súa irmá Tina Fuentes. Andrea competiu nos Xogos Olímpicos de 2004, 2008 e 2012, nos que gañou catro medallas na modalidade por parellas e por equipos. Retirouse na competición de elite en xaneiro de 2013, alegando desmotivación por mor dun conflito entre a Real Federación Española de Natación e a adestradora da selección, Anna Tarrés. Após retirarse, continuou a súa traxectoria como adestradora.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial de Andrea Fuentes
Najla Bouden

**Najla Bouden Romdhane** (en ), nada en Kairouan en 1958, é unha xeóloga e política tunisiana, actual primeira ministra. Nomeada en setembro de 2021, é a primeira muller que ocupa o cargo de primeira ministra no mundo árabe.

## Traxectoria 
Naceu en 1958 en Kairouan. É enxeñeira e profesora de educación superior na Escola Nacional de Enxeñeiros de Tunisia, especializada en xeociencias. En 2011 converteuse en directora xeral de Calidade do Ministerio de Educación Superior e Investigación Científica. En 2015 ocupou o cargo de xerente de  proxectos na oficina do ministro Salim Shoura.

Desde setembro de 2016 ocupou o cargo de xefa da unidade de xestión por obxectivos no mesmo Ministerio co fin de aplicar o proxecto de reforma da educación superior para apoiar a empregabilidade dos títulos de educación superior. O 29 de setembro de 2021, o presidente tunisiano Kaïs Saied nomeouna  primeira ministra co mandato de formar e dirixir un novo goberno.

## Notas
Penonomé

**Penonomé** é a capital da provincia panameña de Coclé, ao oeste da provincia de Panamá Oeste, no centro xeográfico do país. Fundada en 1581 polos españois, para aglutinar a poboación aborixe dos predios de Natá e Antón. Inicialmente era un punto de paso no camiño de Natá de los Caballeros a Portobelo, no camiño histórico de Las Cruces.
## Toponimia 
Todas as lendas sobre o nome de Penonomé viran ao redor dun cacique indíxena chamado Nomé. Hai tres versións: a primeira é a "pena de Nomé" ao morrer a princesa que amaba. A segunda di que un conquistador chamado Badajoz perseguiu a Nomé, e torturouno para sacarlle o segredo de onde tiña agochadas as súas riquezas, até matalo, e o seu sepulcro tiña unha lápida coa inscrición: "Aquí penou Nomé". E a terceira versión conta que o nome enteiro do cacique era "Be Nu Nomé".

## Historia 
Foi fundada o 30 de abril de 1581 polo oidor da Real Audiencia de Panamá Diego López de Villanueva y Zapata, segundo o informe do oidor, a primeira misa foi celebrada o 12 de xuño de 1581.  A cidade funcionou como parada principal desde tempo coloniais para os comerciantes no camiño histórico das Cruces.

A finais en 1671, despois do saqueo de Henry Morgan da Cidade de Panamá (que nese entón era o actual Panamá Vello) Penonomé foi temporalmente a capital da provincia de Panamá, mentres se construía a nova capital (a actual Zona Vella). O auxe de Penonomé coincidiu co ocaso de Natá de los Caballeros ata que en 1886 adquiriu o rol de capital da provincia de Coclé.

En 1687, o pirata francés Exquemelin relatou na súa obra "*Historie des aventures*", que en Penonomé atopábanse os pobos, cidades, ríos e montañas máis importantes do istmo de Panamá. Cara ao 1735, Penonomé converteuse nun punto para o intercambio de comercio internacional cara a Lima, Perú; enviando produtos locais como hamacas, redes, bateas, sogas, vasoiras de palma, entre outros.

Os seus primeiros barrios foron Calle Chiquita, El Bajito e San Antonio.
Penonomé ten un plan urbano español estándar coñecido como "traza" onde a igrexa, oficinas gobernamentais e estación de policía están situados ao redor dun parque rectangular. Desde o parque central rectangular parten rúas paralelas que se dividen en bloques.

## Notas
Thomas Adams

**Thomas James Adams**, nado o 5 de outubro de 1969 en Jackson, Mississippi, é un ex xogador profesional de baloncesto estadounidense. Con 2,03 metros de altura, xogaba na posición de pivote.

## Traxectoria 
### Clubs 
*  Illiabum Clube (Portugal, 1991−1992)
*  Estrelas da Avenida (Portugal, 1992−1993)
*  CB Breogán (ACB, 1994)
*  Leymakao Coruña (EBA, 1994−1995)
*  Beira-Mar Aveiro (Portugal, 1995−1996)
*  Liga de Porto Rico (1996−1997)
*  Villa Duarte (República Dominicana, 1997)
*  Gráficas García Inca (LEB, 1997−1998)
*  Universidad Católica (Chile, 1998−1999)
*  Seixal FC (Portugal, 1999−2000)
*  Ovarense (Portugal, 2000−2001)
*  Seixal FC (Portugal, 2001−2003)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en acb.com
* Perfil en basketball-reference.com
Río Limay

O **río Limay** é un importante curso de auga da Patagonia arxentina que ten a súa orixe no lago Nahuel Huapi e flúe en dirección nordés, formando a fronteira entre as provincias de Neuquén e Río Negro, até confluír co río Neuquén na cidade de Neuquén dando lugar ao nacemento do río Negro. Drena unha ampla conca de 63&nbsp;700&nbsp;km² e ten unha lonxitude duns 500&nbsp;km, aínda que se considera a súa fonte máis afastada chega aos 617&nbsp;km. As súas augas pertencen á conca do océano Atlántico.

## Toponimia 
O nome Limay é de orixe mapuche, co significado de «transparente» ou «límpido».

## Xeografía 
O río Limay nace no extremo oriental do lago Nahuel Huapi e percorre de xeito cobregueante uns 500&nbsp;km en dirección noroeste, sumando afluentes como os ríos Traful,  Pichileufú, Collón Curá e Picún Leufú, até atoparse co río Neuquén, formando na súa confluencia o río Negro.

A fonte máis afastada do río é a seguinte: fonte do lago Espejo (21,7&nbsp;km) → río Espejo (1,2&nbsp;km) → lago Espejo Chico (3,2&nbsp;km) →  río Ruca Malén (2,8&nbsp;km) → lago Correntoso (17,2&nbsp;km) → río Correntoso (0,3&nbsp;km) →  lago Nahuel Huapi (74,6&nbsp;km).

As súas augas son claras, e posúe un importante caudal. A súa conca posúe unha área duns 63&nbsp;700&nbsp;km² e inclúe a maioría dos ríos e arroios da conca do atlántico na rexión, como tamén unha extensa rede de lagos interconectados (Nahuel Huapi, Correntoso, Moreno, Gutiérrez). O río posúe unha importante poboación de troitas, e é popular a práctica da pesca, e o descenso en caiacs e balsas.

### Caudais 
O caudal do río vai aumentando a medida que recibe afluentes. Segundo series de finais de século XX, os seus valores medios en distintos fitos do seu curso son:

Alicurá: 276&nbsp;m³/s

Piedra del Águila: 713&nbsp;m³/s

El Chocón - Arroyito: 722&nbsp;m³/s.

Segundo series de mediados de século XX o caudal medio co que chegaba á confluencia era de 757&nbsp;m³/s.

## Aproveitamento hidroeléctrico 
Dado que o lago Nahuel Huapi atópase a unha altitude de 764&nbsp;msnm, instaláronse sobre a canle do Limay sucesivas represas hidroeléctricas coa finalidade de aproveitar a forza hidráulica dispoñible. As mesmas son Alicurá, Piedra del Águila, Pichi Picún Leufú, El Chocón e Arroyito.

Nas súas proximidades, e alimentada con auga do Limay, construíuse a única planta de auga pesada de Suramérica (ENSI).

## Imaxes 

Ficheiro:FerryLimay.jpg|Balsa maroma cruzando o río en Villa Llanquín.
Ficheiro:Pasarela peatonal en Villa Llanquín.jpg|Ponte peonil cruzando o río en Villa Llanquín.
Ficheiro:Neuquen - Rio Limay - Paseo de la Costa 01.jpg|Paseo da Costa na cidade de Neuquén.
Ficheiro:ISS012-E-13151 Limay River, El Chocón.jpg|Vista satelital do encoro de El Chocón no río Limay

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Rivers Network: Mapa da conca do río Limay
Xela Martínez

**Xela Martínez Domínguez**, nada en Lugo o 25 de xaneiro de 2006, é unha atleta galega que pertence ao club Atlética Lucense.

No ano 2021, conseguiu o récord de España sub-16 e sub-18 nos 3.000 metros, cun tempo de 9:28.34, sendo ademais récord de España nos 1.000 metros en pista cuberta, cunha marca de 2:49.31. Na tempada de verán, logrou a medalla de ouro nos 1.500 metros obstáculos, cun tempo de 4:42:82, o que lle permitiu acadar o récord de España sub-16 na citada proba.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na Real Federación Española de Atletismo
Agnes Tirop

**Agnes Jebet Tirop**, nada o 23 de outubro de 1995 e finada o 13 de outubro de 2021, foi unha atleta profesional kenyana, especialista en carreiras de fondo, medallista de bronce no Campionato Mundial en 2017 e 2019 na proba de 10.000 m.
## Morte 
Tirop foi atopada morta no seu fogar en Iten, no condado de Elgeyo-Marakwet, o 13 de outubro de 2021; tiña varias puñaladas no pescozo e no abdome. Actualmente o seu marido está desaparecido e, polo tanto, é considerado sospeitoso da súa morte.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Agnes Tirop en World Athletics 
* Agnes Tirop en Olympedia
Wikipedia en hakka

A **Wikipedia en hakka** (en ) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua hakka. Foi creado en maio de 2007.

Esta versión da enciclopedia contén  artigos e  usuarios, dos cales  son activos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Wikipedia en hakka 
* Wikipedia en hakka (móbil)
Río Negro, Arxentina

O **río Negro** é o curso de auga máis importante da provincia arxentina de Río Negro e tamén da Patagonia en canto ao seu caudal. O seu nome provén da tradución literal do mapuche *Curú Leufvú*, aínda que as súas augas son dunha cor máis verde escura ca negra. Antigamente era coñecido tamén como *río dos Salgueiros* debido á gran cantidade de salgueiros choróns que hai nas súas beiras. Ten unha lonxitude de 635 km, aínda que cunha das súas cabeceiras, o río Limay, a lonxitude total do sistema fluvial Negro-Limay chega aos 1252 km.

## Xeografía 
[left|thumb|250px|Ponte entre [Viedma e Carmen de Patagones.]]
250px|esquerda|miniatura|Meandros do río Negro.

O río Negro nace nominalmente da confluencia dos ríos Limay e Neuquén, no extremo oriental da provincia de Neuquén, e flúe en dirección oeste-sueste en territorio rionegrino até chegar ao océano Atlántico cerca do balneario El Cóndor, 30 quilómetros ao sur de Viedma, capital da provincia. No último tramo do seu curso constitúe o límite natural entre a provincia de Río Negro e a Provincia de Buenos Aires.

É un río de carácter alóctono, xa que non recibe afluentes, con gran cantidade de meandros e illas fluviais, destacando pola súa superficie a de Choele Choel. Discorre entre as bardas ou terrazas que forman as mesetas patagoas, a través dun val de inundación de largo variable e terras moi fértiles produto da sedimentación.

A súa conca está altamente humanizada, xa que o seu caudal encóntrase regulado polas presas que se encontran nos ríos Limay e Neuquén e repártese entre diversos canais de rego. A fertilidade do val aproveitouse para xerar un oasis dentro da rexión, no que se cultivan gran cantidade de froitas e hortalizas. O val constitúe a área máis densamente poboada de toda a Patagonia.
A conca do río divídese xeralmente en tres partes: *Alto Val do Río Negro*, ao oeste, onde se encontran, entre outras, as cidades de General Roca, Cipolletti e Villa Regina; *Val Medio* centrado na cidade de Choele Choel; e o *Val Inferior* na desembocadura do río, con Viedma como a cidade máis importante desta área.

## Notas 
miniatura|O Río Negro durante a tardiña na illa da localidade de Choele Choel.

## Véxase tamén
Noir Désir

**Noir Désir** foi unha banda de rock francés. Fundado en 1985, o grupo publicou 12 álbums nun intervalo de 20 anos. Foi un dos grupos de rock máis populares de Francia.

O grupo atraeu a atención do público co sinxelo ''Aux Sombres héros de l'amer*, presente no seu segundo disco, que se tornou en éxito nas radios francesas. Este segundo álbum, *Veuillez rendre l'âme (á qui elle appartient)*, foi publicado pola Barclay, controlada pola gravadora multinacional Universal, en 1989. Desde entón a súa produción musical foi publicada so o mesmo selo.

En 2004 o vocalista e compositor Bertrand Cantat foi condenado a 8 anos de prisión nun tribunal en Vilnius por homicidio culposo. Un ano antes, batera na súa parella, a actriz Marie Trintignant, que tras uns días en coma, faleceu.

## Integrantes 
* Bertrand Cantat - compositor e vocalista
* Serge Teyssot-Gay - guitarrista
* Denis Barthe - batería
* Frédéric Vidalenc - baixista (até 1996)
* Jean-Paul Roy - baixista (desde 1996)

## Discografía 
* *Où veux ti qu'je r'garde?* (1987)
* *Veuillez rendre l'âme (á qui elle appartient)* (1989)
* *Du ciment sous les plaines* (1991)
* *Tostaky* (1993)
* *Dies Irae (live)* (1994)
* *666667 Club* (1996)
* *One Trip / One Noise* (1998 - remixes)
* *En route pour la joie* (2000 - compilación)
* *des Visages des Figures* (2001)
* *Nous n'avons fait que fuir* (2004)
* *Noir Désir en public* (2005)
* *Noir Désir en images'' (DVD) (2005)

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Páxina oficial  
* nwardesir.free.fr
Dúo tradicional

O **dúo tradicional**, ou **dúo de gaita e tamboril**, é unha agrupación musical galega formada pola gaita e o tambor.

## Características 
Na música tradicional galega a gaita foi, até o século XVIII, un instrumento principalmente solista. Así se deduce da revisión da iconografía histórica onde, de apareceren acompañados, os gaiteiros fano sempre por músicos de frauta e tamboril. Estes instrumentistas, documentados na Península Ibérica desde o século XII, tocaban unha frauta de tres furados xunto a un pequeno tambor que penduraban do pulso da man esquerda. É probábel que as referencias na documentación escrita da Idade Moderna os tamborileiros que tocaban xunto as gaitas, fagan referencia a este tipo de músicos. Estes acompañantes foron paulatinamente abandonando a frauta, conservando unicamente o tamboril, até orixinar o tradicional dueto de gaita e tamboril. Paralelamente ao uso deste pequeno tambor utilizouse tamén outro de maiores dimensións e orixe militar, que se penduraba do ombreiro cunha correa, ou da cintura cun gancho. Da evolución destes dous modelos de instrumento xurdiu o tambor moderno empregado hoxe para o acompañamento da gaita de fol en Galiza. 

A aparición das bandas de música na sociedade galega de mediados do século XIX, introduciu na música popular nova instrumentación. Un destes instrumentos, a caixa, chegou a substituír case totalmente o tamboril, pasando a ocupar o seu lugar a carón do gaiteiro. Porén, o tambor foi mantido pola corrente folclórica galega iniciada polos coros galegos a fins dese mesmo século, e volveu a popularizarse na década de 1920 coa aparición dos cuartetos tradicionais, a imaxe dos gaiteiros de Soutelo. Hoxe en día é máis frecuente entre os grupos folclóricos o emprego do tambor que o da caixa, se ben esta goza cada vez de maior recoñecemento.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
NHK

**NHK**  ou **Corporación Emisora do Xapón** é  a única emisora pública  do Xapón.**Ràdio Toquio** é o nome informal da NHK, que fai referencia ao seu rol orixinal como compañía de radiodifusión. Actualmente operan dous servizos de televisión terrestres (*NHK General TV* e *NHK Educational TV*, respectivamente : Televisión Xeral NHK e Televisión Educativa NHK), tres servizos por satélite (*NHK BS-1*, *NHK BS-2* i *NHK Hi-Vision*, e tres emisoras de radio (*NHK Ràdio 1*, *NHK Ràdio 2* e *NHK FM*). Emiten tamén cara ao estranxeiro  *NHK World TV*, *NHK World Premium* e *NHK World Radio* (que en galego serían: TV Mundial NHK, Mundial Superior NHK e Radio Mundial NHK).
[miniatura|NHK a [Osaka]]

## Historia 
NHK foi fundada en 1926. En 1931 comezou a emitir unha segunda emisora de radio cun servizo de onda curta. A partir de 1935 esta emisora emitiu cara ao exterior.

Comezou a emitir por televisión en 1953. No ano 1960 fíxose a primeira retransmisión en cor.

*NHK World TV* (Televisión Mundial NHK) comezou a emitir en  1995. A dixitalización de toda a rede NHK iniciose no ano 2000.

## Notas 
## Véxase tamén 
## Ligazóns externas 
* Pàgina oficial de NHK 
* NHK Online
Función eta de Dirichlet

[dereita|miniatura|300x300px|Función eta de Dirichlet  \eta(s)  no [plano complexo. A cor nun punto  s  codifica o valor de  \eta(s)  Cores fortes denotan valores próximos a cero e o ton codifica o valor do argumento.]]
Nas matemáticas, na área da teoría analítica de números, a **función eta de Dirichlet** defínese como

: \eta(s) = \left(1-2^{1-s}\right) \zeta(s)

onde ζ é a función zeta de Riemann. Tamén pode ser usada para definir a función zeta. Ten unha expresión en serie de Dirichlet, válida para todo número complexo *s* con parte real positiva, dado por

: \eta(s) = \sum_{n=1}^{\infty}{(-1)^{n-1} \over n^s}.

Aínda que esta é converxente só para s con parte real positiva, é sumable Abel para todo número complexo, o que permite definir a función eta como unha función completa, e mostra que a función zeta de Riemann é meromórfica cun polo simple en *s* = 1.

En forma equivalente, pódese definir

: \eta(s) = \frac{1}{\Gamma(s)}\int_0^\infty \frac{x^s}{\exp(x)+1}\frac{dx}{x}

na rexión de parte real positiva. Isto dá por resultado a función eta como unha transformada de Mellin.

Hardy deu unha demostración simple da ecuación funcional para a función eta, que é

: \eta(-s) = 2\pi^{-s-1} s \sin\left({\pi s \over 2}\right) \Gamma(s)\eta(s+1).

A partir disto, pódese obter tamén en forma directa a ecuación funcional da función eta, como así mesmo atopar outro modo de estender a definición de eta a todo o campo dos números complexos.

## Método de Borwein 
Peter Borwein utilizou aproximacións baseadas nos polinomios de Chebyshov para desenvolver un método para avaliar en forma eficiente a función eta. Se

: d_k = n\sum_{i=0}^k \frac{(n+i-1)!4^i}{(n-i)!(2i)!}

entón

: \eta(s) = -\frac{1}{d_n} \sum_{k=0}^{n-1}\frac{(-1)^k(d_k-d_n)}{(k+1)^s}+\gamma_n(s),

onde o termo erro γn atópase acoutado por

: \gamma_n(s) \le \frac{3}{(3+\sqrt{8})^n} (1+2|t|)\exp(|t|\pi/2)

onde t = \Im(s).

## Valores particulares 
Véxase tamén constante zeta

* η(0) = 1⁄2, a suma de Abel da serie de Grandi 1 − 1 + 1 − 1 + · · ·.
* η(−1) = 1⁄4, a suma de Abel de 1 - 2 + 3 - 4 + . . ..
* Para *k* enteiro > 1, se *Bk* é o k-esimo número de Bernoulli entón
*: \eta(1-k) = \frac{2^k-1}{k} B_k.

Tamén:

:  \!\ \eta(1) = \ln2 , esta é serie harmónica alternada
: \eta(2) = {\pi^2 \over 12} 
: \eta(4) = {{7\pi^4} \over 720} 
: \eta(6) = {{31\pi^6} \over 30240} 
: \eta(8) = {{127\pi^8} \over 1209600} 
: \eta(10) = {{73\pi^{10}} \over 6842880} 
: \eta(12) = {{61499\pi^{12}} \over {15 \times 3790360487}} 

A forma xeral para enteiros positivos pares é:

\eta(2n) = (-1)^{n+1}{{B_{2n}(2\pi)^{2n}(2^{2n-1} - 1)} \over {2^{2n}(2n!)}} = (-1)^{n+1}{{B_{2n}\pi^{2n}(2^{2n-1} - 1)} \over {(2n)!}}

## Notas 
* Borwein, P., *An Efficient Algorithm for the Riemann Zeta Function*, Constructive experimental and nonlinear analysis, CMS Conference Proc. 27 (2000), 29-34.
* Xavier Gourdon e Pascal Sebah, *Numerical evaluation of the Riemann Zeta-function*, Numbers, constants and computation (2003)
* Borwein, P., 
*
Anthicidae

Os **antícidos** (**Anthicidae**) son unha familia de coleópteros polífagos. A familia comprende unhas 3500 especies nuns 100 xéneros. A maioría das especies son de pequeno tamaño e teñen aparencia de formiga.

## Características 
A cabeza estréitase xusto enfronte do pronoto formando un pescozo, e o extremo posterior do pronoto é xeralmente tamén estreito. As patas e antenas son delgadas, aumentando a súa aparencia de formiga, e o corpo está escasamente cuberto con pelos longos.

Os escaravellos adultos son omnívoros, consomen pequenos artrópodos, pole, fungos... Algúns tipos teñen interese para controis biolóxicos, xa que comen os ovos ou larvas de pragas. 

Moitos membros da familia séntense atraídos pola cantaridina, que parece que acumulan e que disuade os seus posibles depredadores.
miniatura|Os membros do xénero *Anthelephila* teñen aparencia de formigas.

## Subfamilia 
Inclúe as seguintes subfamilias:

* Anthicinae
* Copobaeninae
* Eurygeniinae
* Ischaliinae
* Lemodinae
* Macratriinae
* Steropinae
* Tomoderinae

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Bugguide.net. Family Anthicidae - Antlike Flower Beetles
* Atlas of the family Anthicidae of Russia
Alex Holcombe

**Alex Bernard Holcombe**, nado o 22 de novembro de 1969 en Houston, Texas, é un ex xogador profesional de baloncesto estadounidense. Formado na Universidade Baylor, cunha altura de 2,05 metros xogaba nas posicións de pivote e ala-pivote.

## Traxectoria 
### Clubs 
*  DYC Lugo (ACB, 1993)
*  Grand Rapids Hoops (CBA, 1993−1994)
*  Piratas de Quebradillas (BSN, 1994)
*  Olimpia Venado Tuerto (LNB, 1994)
*  Mexico Aztecas (CBA, 1995)
*  Caja San Fernando (EBA, 1995)
*  Kangoeroes Willebroek (PBL, 1995−1996)
*  Noteć Inowrocław (2ª División, 1996−1997)
*  Mitsubishi Electric Nagoya (Xapón, 1997−1998)
*  Noteć Inowrocław (Polonia, 1998)
*  New Mexico Slam (IBL, 1999−2000)
*  Trotamundos de Carabobo (LPB, 2001)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en acb.com
* Perfil en basketball-reference.com
Andrea Abreu

**Andrea Abreu López**, nada en 1995 en Icod de los Vinos, é unha escritora e xornalista canaria. Coa publicación da súa novela *Panza de burro* a revista británica *Granta* seleccionouna como unha das 25 mellores escritoras da súa xeración.

## Traxectoria 
Andrea Abreu naceu na vila de Icod de los Vinos, pertencente a Santa Cruz de Tenerife, na Illa de Tenerife, Canarias, España.  Gustoulle escribir desde nena, ao dez anos gañou o premio escolar de poesía *Emeterio Gutiérrez Albelo*. O seu interese pola poesía levouna a realizar un curso de poesía con Coriolano González na Escola Canaria de Creación Literaria.

Estudou Xornalismo na Universidade de La Laguna (ULL). En 2017 trasladouse a Madrid para cursar o Mestrado en Xornalismo Cultural e Novas Tendencias da Universidade Rei Xoán Carlos (URJC)

Como xornalista, escribiu colaboracións para diferentes medios como, 20minutos.es, *Tentaciones* (*El País*), *Oculta Lit*, *LOLA* (*BuzzFeed*), *Quimera* ou *Vice*.

Publicou as súas poesías en varias revistas especializadas como *Círculo de Poesía*, *La tribu de Frida* ou *La Galla Ciencia*.

A súa primeira novela *Panza de burro* esta escrita nunha linguaxe sinxela e directa que, co vocabulario canario e a súa fonética, describe con naturalidade a vida rural e real da illa, narra a amizade de dúas nenas no momento do paso da nenez á  adolescencia, e onde o Teide está presente e ten a súa influencia narrativa, aínda que non se nomee na novela. “É algo substancial na miña vida e no libro. É como unha especie de anunciación da fatalidade da vida. Cando se vive preto dun, non se pensa constantemente que se vai morrer, pero si que sucede que se che ocorre que podería estoupar. É a presenza constante da morte, bonita e á vez terríbel, que dentro do libro ten moito peso. Que algo malo está por pasar”. Di Andrea Abreu.

A novela *Panza de burro*, foi editada pola escritora Sabina Urraca, quen tamén prologa o libro. O libro foi en publicado en 30  países e traducido ao inglés, italiano, alemán e francés.

Andrea Abreu foi seleccionada pola revista británica *Granta* como unha das 25 mellores escritoras da súa xeración.

É unha asidua participante en eventos literarios, como o festival cordobés de poesía Cosmopoética,  foi codirectora do Festival de Poesía Nova de Alcalá de Henares.

## Obra 
### Novelas 
*Panza de burro* (Barrett, 2020)

### Poesía 
*Mujer sin párpados*.  (Versátiles Editorial, 2017)

*Primavera que sangra* (2017), unha breve análise poética sobre a súa relación coa dor menstrual.

### Antoloxías: 
* *Árboles frutales*. Editorial Dieciséis.

* *Macaronesia*, da Galla Ciencia;

* *Los muchachos ebrios, antología de poesía jovencísima transoceánica*, de La Tribu, ou Piel fina.

* *Poesía joven española* (Maremágnum, 2019)

## Premios e recoñecementos 
* En 2019 foi gañadora do accésit do XXXI Premio Ana María Matute de narrativa de mulleres.
*  Premio escolar de poesía Emeterio Gutiérrez Albelo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista
Fleabag

***Fleabag*** é unha serie de televisión británica creada, escrita e protagonizada por Phoebe Waller-Bridge, baseada nun monólogo seu que comezou a representar en 2013. Producida por Two Brothers Pictures e emitida por BBC Three e Amazon Prime Video, consta de dúas tempadas con cadanseus seis capítulos. Estreouse o 21 de xullo de 2016 en BBC Three. O derradeiro episodio da segunda tempada emitiuse o 8 de abril de 2019.
A serie acadou seis Emmy e once candidaturas dos Premios Emmy do ano 2019, entre os que destacan á mellor comedia, á mellor actriz en serie de comedia e ao mellor guión, por Phoebe Waller-Bridge.

## Sinopse 
Fleabag é unha moza londiniense directa, vital e inconformista que pasa por unha crise despois de perder a súa mellor amiga coa que montara unha cafetaría. Con diálogo co espectador, o personaxe amósanos dende o seu punto de vista a súa inestábel e frenética vida sexual e amorosa, e as complicación relacións coa súa familia.

## Elenco e personaxes 
### Principais 
* Phoebe Waller-Bridge como Fleabag (aínda que nunca se di o seu nome no guión).
* Sian Clifford como Claire, a irmá de Fleabag.
* Andrew Scott como o cura, do que namora Fleabag (na segunda tempada).

### Recorrentes 
* Olivia Colman como a madriña de Fleabag e Claire, quen comeza unha relación co seu pai pouco despois da morte súa nai e posteriormente se converte na súa madrasta.
* Bill Paterson como pai de Fleabag e Claire.
* Brett Gelman como Martin, o home de Claire.
* Hugh Skinner como Harry, o ex mozo de Fleabag.
* Hugh Dennis como xerente do banco.
* Ben Aldridge como un dos amantes de Fleabag.
* Jenny Rainsford como Boo, a mellor amiga e socia de negocios de Fleabag.
* Angus Imrie como Jake, o fillo adolescente de Martin e fillastro de Claire.

### Convidados 
* Jamie Demetriou como un dos amantes de Fleabag (tempada 1).
* Fiona Shaw como como conselleira de Fleabag (tempada 2).
* Kristin Scott Thomas como Belinda, unha exitosa muller de negocios que coñece a Fleabag nunha entrega de premios presentada por Claire (tempada 2)
* Ray Fearon como avogado e amante de Fleabag (tempada 2).
* Christian Hillborg como Klare, compañeiro finés de traballo e amante de Claire (tempada 2).
* Jo Martin como Pam, que traballa na igrexa do cura (tempada 2).

## Tempadas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Fleabag na páxina da BBC.
Catedral da Santísima Trindade de Dublín

A **catedral da Santísima Trindade** (en ; en inglés, *Cathedral of the Holy Trinity*, popularmente coñecida como *Christ Church*) é a máis antiga das dúas catedrais medievais da cidade, sendo a outra a Catedral de San Patricio. Foi sede do arcebispo de Dublín (actualmente parte da Igrexa de Irlanda, de confesión anglicana) desde os tempos medievais e está consagrada á Santa Trindade.

## Historia 
Foi fundada en 1028 polo rei viquingo Sigtrygg Silkiskegg. Situouse nun terreo alto desde o que se observaba o asentamento viquingo de Wood Quay.

San Lorenzo Ou´Toole, que foi en 1152 o primeiro arcebispo irlandés, comezou a ampliación e reconstrución da primitiva catedral nórdica. Cando os normandos invadiron gran parte da illa de Irlanda, a antiga catedral nórdica foi substituída por unha de estilo normando por iniciativa do arcebispo John Cumin. Esta catedral posuía un gran número de criptas que servían como cimentos, o que comprometeu a estabilidade do edificio e levou a constantes derrubamentos e reparacións.

Durante a época vitoriana, entre 1871 e 1878, o templo experimentou unha restauración significativa coordinada por George Edmund Street. As obras evitaron o derrubamento dalgunhas das súas partes, pero á vez supuxeron un cambio drástico da obra medieval, polo que na actualidade pode resultar difícil distinguir as decoracións das diferentes épocas.miniatura|250x250px|Nave central da catedral. A catedral foi utilizada en 1487 para a coroación de Lambert Simnel como "Eduardo VI", un pretendente ao trono británico que tentou, sen éxito, derrocar a Henrique VII de Inglaterra.

Antigamente críase que a catedral contiña a tumba de Richard FitzGilbert de Clare, máis coñecido como *Strongbow*, un dos principais líderes da invasión normanda, que chegou a Irlanda a invitación do rei Dermot MacMurrough e cuxa chegada marca o inicio da intervención inglesa en Irlanda. En realidade, a tumba orixinal foi destruída hai séculos e outra tumba medieval foi trasladada ao pouco tempo dende Drogheda á catedral, colocada no sitio da orixinal e identificada como tal. Na Idade Media prestábase xuramento ante a tumba de *Strongbow*, segundo indican os rexistros da catedral.

A capela de San Lourenzo O'Toole conserva o corazón deste bispo, o cal foi roubado en marzo de 2012 e recuperado en abril de 2018.

Na actualidade, a Santa Sé reclama o templo coma a catedral da diocese católica de Dublín.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial (en inglés)
* Repique das campás da catedral (en inglés)
Wikipedia en kiñaruanda

A **Wikipedia en kiñaruanda** é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua kiñaruanda.

Esta versión da enciclopedia contén  artigos e  usuarios, dos cales  son activos.

## Historia 
O 12 de marzo de 2015, contiña 1&nbsp;839 artigos e tiña 5&nbsp;008 usuarios rexistrados, o que a converteu na edición 210 segundo o número de artigos, e a 225 segundo o número de usuarios rexistrados.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Wikipedia en kiñaruanda 
* Wikipedia en kiñaruanda (móbil)