open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
José Aurelio Gay

**José Aurelio Gay López**, nado en Madrid o 10 de decembro de 1965, é un exfutbolista español e actual adestrador de fútbol. Xogaba de centrocampista.

## Traxectoria 
### Como xogador 
Nado en Madrid, Gay comezou a súa carreira nas categorías inferiores do Real Madrid, chegando a xogar no Castilla CF. Durante a súa etapa madridista, participou coa selección de España sub-20 no Campionato Mundial da FIFA, xogando cinco partidos como titular e outro como substituto.

Logo de dúas tempadas en Segunda División, Gay fichou polo RCD Espanyol da Primeira División en 1988. Marcou dous goles en 17 partidos na súa primeira tempada, na que o equipo descendeu. Estableceuse no once titular do club durante as seguintes dúas tempadas en Segunda e Primeira (1990-91), sendo o segundo máximo goleador do equipo nesta última con cinco goles, só por detrás do alemán Wolfram Wuttke.
 
José Aurelio fichou polo Real Zaragoza en 1991. En tempadas consecutivas, axudou aos aragoneses a gañar a Copa do Rei en 1994 e a Recopa do ano seguinte, aínda que tivo unha grave lesión. Abandonou o club no verán de 1996.

As últimas tres tempadas da súa carreira pasounas no Real Oviedo e o CD Toledo, cos que pasou dous anos en Segunda División, aínda que só xogou 43 partidos de liga. Retirouse en 1999 aos 33 anos.

### Como adestrador 
Logo do seu retiro, adestrou ao seu último club, o CD Toledo durante unha tempada. A partir de entón adestrou a varios equipos de diferentes categorías: Real Madrid C, Pontevedra CF (co que acadou o ascenso a segunda división, sendo destituído a mediados da tempada seguinte), Real Jaén, Lorca Deportiva CF, CF Fuenlabrada e Real Zaragoza B. O 12 de decembro de 2009 substituíu a Marcelino García Toral no primeiro equipo. Aínda que debutou cunha derrota ante o Real Madrid (6-0) e que ocupaba posicións de descenso en febreiro, os xogadores que chegaron no mercado de inverno levaron ao Real Zaragoza á 14ª posición. Na tempada seguinte, en novembro de 2010, co equipo na última posición, Gay foi despedido e substituído por Javier Aguirre.

Na tempada 2012–13 foi contratado polo Racing de Santander, en substitución de Fabri González, sendo o terceiro adestrador nesa campaña. O 5 de marzo de 2013 foi destituído, sendo substituído por Alejandro Menéndez.

## Palmarés 
### Como xogador 
* Subcampión da Copa Mundial da FIFA sub-20 (1985)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do xogador en bdfutbol.com 
* Ficha do adestrador en bdfutbol.com
Allán, Loureda, Arteixo

**Allán** é un lugar da parroquia de Loureda no concello coruñés de Arteixo na comarca da Coruña. Tiña 5 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 3 eran homes e 2 eran mulleres.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Loureda
### Parroquias de Arteixo
O Atín, Loureda, Arteixo

**O Atín** é un lugar da parroquia de Loureda no concello coruñés de Arteixo na comarca da Coruña. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 1 habitante (1 muller), o que supón un aumento en relación a 2017, cando estaba deshabitado.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Loureda 
### Parroquias de Arteixo
Eduardo Seoane

**Eduardo Seoane Díaz**, nado na Coruña o 25 de xaneiro de 1948 e finado o 22 de xuño de 2022, foi un futbolista galego, que xogaba de porteiro. Destacou especialmente no Deportivo da Coruña, no que militou durante seis tempadas, na Primeira, Segunda e Terceira División.

## Traxectoria 
### Inicios 
Nado en San Pedro de Visma, formouse como futbolista no Atlético San Pedro e no Sin Querer antes de ingresar en 1966 no Deportivo da Coruña. Na tempada 1966/67 xogou cedido no Ordes, mentres que na seguinte incorporouse ao Fabril. Xogou co filial do Deportivo durante tres tempadas na Terceira División, compartindo portería con Canedo e tendo como adestrador a Arsenio.

### Deportivo da Coruña 
O 6 de xaneiro de 1971, e da man de Arsenio, debutou co primeiro equipo do Deportivo na Copa do Rei, nunha goleada por 4-0 sobre o Salamanca. Na parte final da tempada quitoulle a titularidade a Aguilar e disputou oito partidos de liga, e na última xornada foi un dos 11 homes que conseguiron o ascenso á Primeira División, acompañado por Belló, Luis, Cholo, Manolete, Bordoy, Cortés, Loureda, Beci, Cervera e Juanito.

Na tempada 1971/72 debutou na máxima categoría, e xogou completos tódolos partidos de liga e Copa. Na seguinte campaña sufriu unha lesión nun partido contra o Zaragoza que o afastou dos terreos de xogo durante meses. Ao seu regreso foi suplente de Aguilar, ata que este se lesionou e Seoane recuperou a titularidade, nunha campaña na que o equipo acabou descendendo a Segunda. Na tempada 1973/74, na que compartiu a titularidade de novo con Aguilar, pasaron ata catro adestradores polo banco do club coruñés, que finalmente descendeu por primeira vez á Terceira División.

Foi titular na maioría de encontros na categoría de bronce, proclamándose campión e regresando así a Segunda. Ao ano seguinte disputou 30 partidos na que foi a súa derradeira campaña no Deportivo. No equipo dirixido por García Traid só puido disputar tres partidos de liga, sendo o gardameta titular o arxentino D'Alessandro, pero foi titular en 10 encontros da Copa do Rei, competición na que o equipo salmantino chegou ata as semifinais, caendo finalmente ante o Athletic. En 1977 fichou polo Oviedo, de Segunda División, co que descendeu na primeira das súas dúas campañas no equipo. Na segunda delas deixou o club en xaneiro, por problemas co presidente e o adestrador Lalo.

### Compostela e retirada 
Na tempada 1979/80 xogou co Compostela na Terceira División, ás ordes de José. Foi titular na maioría de partidos e proclamouse campión do Grupo I, logrando así o ascenso á Segunda División B. A continuación deixou o fútbol ao non poder compatibilizalo co seu novo traballo na Refinería da Coruña.

Faleceu o 22 de xuño de 2022, aos 74 anos de idade.

## Palmarés 
;Deportivo da Coruña
* **Terceira División (1):** 1974/75.

;Compostela
* **Terceira División (1):** 1978/79.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en Peña Deportivista Os Zorros
Lama Má, Loureda, Arteixo

**Lama Má** é un lugar da parroquia de Loureda no concello coruñés de Arteixo na comarca da Coruña. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2010 tiña seis habitantes  (cinco homes e unha muller).

## Toponimia 
O orónimo provén do latín , e indica un lugar con lama ou lodo.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Loureda
### Parroquias de Arteixo
## Notas
O Igrexario, Loureda, Arteixo

**O Igrexario** é un lugar da parroquia de Loureda no concello coruñés de Arteixo na comarca da Coruña. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2010 tiña 94 habitantes (47 homes e 47 mulleres).
## Toponimia 
O topónimo **O Igrexario** débese á presenza no lugar da igrexa de Santa María de Loureda.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Loureda 
### Parroquias de Arteixo
Árbitro asistente

dereita|miniatura|300px
Os **árbitros asistentes**, anteriormente chamados **xuíces de liña** son os axudantes do árbitro, encargados de asistilo desde fóra do terreo de xogo. A función principal deste tipo de árbitro é, entre outras, xulgar desde a súa posición na liña de banda as posibles accións antiregulamentarias dos equipos atacantes; comunmente o lance fóra de xogo, que é considerado como falta.
Aeroporto de Asturias

O **Aeroporto de Asturias** é un aeroporto xestionado por Aena, que está localizado en Anzu na parroquia de Santiago del Monte, no concello de Castrillón, a 47&nbsp;km de Oviedo, 40&nbsp;km de Xixón e 15&nbsp;km de Avilés.

Inaugurado o 11 de xuño de 1968 é o único aeroporto do Principado de Asturias e o máis setentrional de España.

O aeroporto dispón dunha pista de 2&nbsp;200 metros de largo por 45 metros de ancho e unha plataforma para aeronaves de 69&nbsp;300 m².

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do aeroporto en AENA.es
Os Laranxos

O topónimo **Os Laranxos** é un fitónimo que indica a presenza de laranxeiras. Pode referirse a:

;En Galiza
***Os Laranxos**, lugar da parroquia de Loureda, no concello de Arteixo;
***Os Laranxos**, lugar da parroquia do Eixo, no concello de Santiago de Compostela.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Laranxo**, lugar da parroquia de Teis, no concello de Vigo;
***Os Laranxeiros**, lugar da parroquia de Arantei, no concello de Salvaterra de Miño.
Léo Malet

**Léon Malet**, máis coñecido coma **Léo Malet**, nado en Montpellier o 7 de marzo de 1909 e finado en Châtillon (Altos do Sena) o 3 de marzo de 1996, foi un escritor e poeta francés, coñecido especialmente como creador de novela negra. Destaca a súa serie protagonizada polo heroe Nestor Burma, "o detective do *shock*". Algúns considérano o "inventor da novela negra francesa".

Ao longo da súa vida empregou numerosos pseudónimos: **Frank Harding**, **Léo Latimer**, **Lionel Doucet**, **Jean de Selneuves**, **Noël Letam**, **Omer Refreger** e **Louis Refreger**. Xunto cos autores Serge Arcouët e Pierre Ayraud, usou o pseudónimo colectivo John-Silver Lee.

## Traxectoria
Abandonou de novo os estudos, comezando a traballar desde pequeno. En 1925 traballou como cantante de cabaré en La Vache Enragée de Montmartre (París). Na década de 1930 axuntouse co grupo de artistas surrealistas, trabando amizade con xente como André Breton, René Magritte ou Yves Tanguy. Foi nesta época cando comezou a facer literatura, publicando varios volumes de poesía.

Amais do seu nome real, publicou con pseudónimos como Frank Harding, Léo Latimer, Lionel Doucet, Jean de Selneuves, Omer Refreger ou Louis Refreger.

## Obra
Se ben cultivou diversos xéneros literarios, é coñecido principalmente polo personaxe de Nestor Burma, o antiheroe protagonista da serie *Les Nouveaux Mystères de Paris*. Burma é un detective privado cínico, coñecedor do argot dos suburbios de París, ex-anarquista e fumador de pipa.

Inicialmente Malet pretendía escribir unha serie de 20 novelas, unha para cada barrio (*arrondisment*), emulando a *Les Mystères de Paris* de Eugène Sue. Finalmente, foron 33 novelas con este personaxe, das que 18 teñen lugar nos diferentes distritos de París. Amais desta serie de novelas, tamén escribiu cinco narracións breves sobre Nestor Burma.

O personaxe de Nestor Burma foi levado á televisión nunha serie protagonizada por Guy Marchand. O autor franco-belga Jacques Tardi adaptou ao cómic algúns dos libros desta serie. Fixéronse catro adaptacións cinematográficas das súas novelas: *120 rue de la Gare* (Jacques Daniel-Norman, 1946), *Énigme aux Folies Bergère* (Jean Mitry, 1959), *La Nuit de Saint-Germain-des-Prés* (Bob Swaim, 1977) e *Nestor Burma, détective de choc* (Jean-Luc Miesch, 1982).

Outros personaxes ficticios foron Johnny Métal e Mike Rowland.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Bibliografía de Léo Malet
Aeroporto de Alacant-Elx

O **Aeroporto de Alacant–Elx** é un aeroporto xestionado por Aena, que está localizado entre as pedanías ilicitanas de L'Altet e Torre del Pla, a 9&nbsp;km ao suroeste de Alacant e 10&nbsp;km ao leste de Elx. É o aeroporto de referencia para a Costa Blanca e, pola súa situación, dá tamén servizo ao sur todo da Comunidade Valenciana e boa parte de Castela-A Mancha e a Rexión de Murcia. Tradicionalmente tivo un importante tráfico *charter*, actualmente a maior parte do tráfico é regular e internacional.

No ano 2017 ocupou o quinto lugar na rede aeroportuaria española segundo número de pasaxeiros, tras os aeroportos de Madrid-Barajas, Barcelona, Palma e Málaga

## Aeroliñas e destinos 
### Pasaxeiros 
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web en aena-aeropuertos.es
José Alberte Corral Iglesias

**José Alberte Corral Iglesias**, nado na Coruña o 26 de febreiro de 1946, é un escritor galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Ciencias Económicas, fixo estudos de Xornalismo na Universidade Central de Venezuela en Caracas. Exerceu como profesor de ensino secundario antes de se xubilar e participa no labor cultural desenvolvido pola Agrupación Cultural O Facho.

É cofundador da Agrupación Cultural O Facho en 1963, formou parte das súas primeiras directivas e na actualidade preside a organización. Foi militante antifranquista e anticlerical nas organizacións Poder Obreiro e Loita Obreira a prol dunha sociedade anticapitalista, o cal o levou a fuxir para o Chile de Salvador Allende. O establecemento de ditaduras en Chile e a Arxentina ao abeiro do Plan Cóndor fíxoo recalar en Venezuela até despois da morte de Franco. Nese período ingresou no Partido Comunista de Galicia en Caracas.

## Obras 
### Poesía 
* *Palavra e memória*, 1997, AGAL.
* *Acarom da Brêtema*, 1999, AGAL.
* *Detrás da palavra*, 2004, AGAL.
* *Buracos no espelho*, 2007, AGAL.
* *O livro de barro*, 2009, Toxosoutos.
* *Gume de navalha*, 2014, Editora Emerxente.
* *Horas*, 2017, Baía.

### Narrativa 
* *Do lusco-fusco*, 2001, Baía Edicións.
* *Janela Aberta*, 2013, Através Editora.
* *A Pena do Vigia*, 2016, Guímaro Editora.

### Obras colectivas 
* *A Coruña á luz das letras*, 2008, Trifolium.
* *Dezaoito*, 2011, Círculo Poético Aberto.
* *Versos no Olimpo. O Monte Pindo na poesía galega*, 2013, Toxosoutos.
* *Xabarín 18*, 2013, EEI Monte da Guía/Concello de Vigo/Galaxia.
* *150 Cantares para Rosalía de Castro* (2015, libro electrónico).

## Obra en castelán 
### Poesía 
* *Del amor y la memoria*, 1993, Vic.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blog do autor
Vagos open air

**Vagos Open Air** é un festival de heavy metal que se celebra en Vagos, Portugal desde 2009.

A primeira edición conseguiu a fusión de dous importantes organizadores de eventos nacionais en Portugal, como *Prime Artists* e *Ophiusa Eventos*, promotoras de anteriores edicións de festivais como *Alliance Fest* e *In Ria Rocks*. A través desta unión, naceu un dos maiores festivais de música dentro do hard rock e do heavy metal.

Celébrase no mes de agosto. Os prezos son económicos, o valor de cada entrada diaria non supera os 30 euros

## Lista de actuacións 
### Programa de 2011
*Morbid Angel
*Opeth
*Nevermore
*Tiamat
*Ihsahn
*Anathema
*Kalmah
*Essence
*Crushing Sun
*Malevolence
*We Are The Damned
*Revolution Within

### Actuacións en 2009 e 2010 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*
El Emancipador Gallego

***El Emancipador Gallego***, foi un periódico galego editado en Santiago de Compostela en 1842.

## Historia e características 
Subtitulada *Produciones económicas-administrativas dedicadas a la juventud escolar*, aparece co lema "Los escolares del siglo XIX son un poder que ha de regenarar la educación". Apareceu a principios de 1842, de periodicidade irregular, cesou aos poucos meses. Imprimiuse nos obradoiros tipográficos de José Núñez Castaño. Tiña como único redactor a Benito Amor Labrada. Tratábase dunha publicación de carácter científico, abertamente partidaria da liberdade de ensino.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Dakhla

**Dakhla** ou **Ad-Dakhla** (en árabe: الداخلة, 'a interior'), tamén chamada **Villa Cisneros**, é unha cidade do Sáhara Occidental cunha poboación aproximada de 40.000 habitantes. Atópase a uns 550&nbsp;km ao sur do Aaiún na costa atlántica, sobre unha estreita península, a península de Río de Oro, que se estende paralela á costa en dirección nordés-suroeste.

## Cidades irmandadas 
*  Alxeciras
*  Almería
*  Cádiz
*  Creil
*  Minna
*  Trinidad
A Cachada, Monteagudo, Arteixo

**A Cachada** é un lugar da parroquia de Monteagudo no concello coruñés de Arteixo na comarca da Coruña. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2010  tiña 139 habitantes (65 homes e 74 mulleres). Sitúase xunto á Cachada (Lestón, A Laracha).
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Monteagudo 
### Parroquias de Arteixo
O Batán, Monteagudo, Arteixo

**O Batán** é un lugar da parroquia de Monteagudo no concello coruñés de Arteixo na comarca da Coruña. Tiña 4 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 3 eran homes e 1 era muller.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Monteagudo 
### Parroquias de Arteixo
FIFA Balón de Ouro

miniatura|dereita|200px|Joseph Blatter mostra o acordo do FIFA Balón de Ouro.
O **FIFA Balón de Ouro** (en francés: ''FIFA Ballon d'Or'') é un premio individual futbolístico, instaurado o 5 de xullo de 2010, que se outorga anualmente ao mellor xogador de fútbol do mundo. Este premio é o resultado da unificación entre o Balón de Ouro -entregado pola revista France Football- e o FIFA World Player -entregado pola FIFA-. A primeira entrega realizouse o 10 de xaneiro de 2011 en Zürich, Suíza.

O 6 de decembro de 2010 Lionel Messi, Xavi Hernández e Andrés Iniesta -os tres xogadores do FC Barcelona- foron seleccionados de entre as votacións de xornalistas, capitáns e seleccionadores como os tres finalistas dunha lista inicial de vinte e tres. O 10 de xaneiro de 2011 logrou o galardón Lionel Messi, quen gañara o Balón de Ouro o ano anterior.

## Xogadores gañadores e finalistas 
### Sección masculina 
### Sección feminina 
## Adestradores gañadores e finalistas 
### Sección masculina 
### Sección feminina 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Balón de Ouro
*FIFA World Player

### Ligazóns externas 
*FIFA Balón de Ouro
Voz del Pueblo (Santiago de Compostela)

***Voz del Pueblo*** foi un periódico semanal editado en Santiago de Compostela entre 1913 e 1916.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario independiente*, apareceu o 4 de agosto de 1913. Dirixido por Álvaro Rey Feijóo e despois por Antonio de la Cruz Díaz ata o 9 de novembro de 1914 en que foi substituído por Ramón Rivera Torres, na súa redacción inicial estaba Manuel María González López e entre os seus colaboradores Juan Montes. De tendencia maurista independente e antilerrouxista, incluíu colaboracións literarias de poetas galegos. Cesou o 27 de xaneiro de 1916 (co número 137) refundido con *Gaceta de Galicia*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Adrian Năstase

**Adrian Năstase** (n. 1950 en Bucarest) avogado e político, foi o primeiro ministro de Romanía entre 2000 e 2004.

O seu pai era militar das Forzas Armadas Reais de Romanía. Despois da caída da monarquía e do comezo do comunismo, afiliouse ao Partido Comunista Romanés.
Baix Ebre

[250px|dereita|miniatura|A Serra del Port desde o [Delta do Ebro]]
O **Baix Ebre** (en galego: *Baixo Ebro*) é unha comarca da provincia de Tarragona, en Cataluña. Está situada na desembocadura do río Ebro e a súa capital é Tortosa. En 2009 tiña 81.724 habitantes.

A comarca limita co Baix Camp, a Ribera d'Ebre e a Terra Alta polo norte, co mar Mediterráneo polo leste, coa comarca do Montsià polo sur e coa Terra Alta e o Matarranya polo oeste.
 
## Concellos 
Actualmente a comarca está formada por 14 concellos. Ata 1990, cando pasou ao Montsià, o concello de Sant Jaume d'Enveja pertenceu ó Baix Ebre.

 

## Véxase tamén 
* Parque Natural do Delta do Ebro (Terras do Ebro-Reserva da biosfera)
* Parque Natural de Els Ports (Terras do Ebro-Reserva da biosfera)

### Ligazóns externas
* Sitio web do Consell Comarcal do Baix Ebre
La Provincia

***La Provincia*** é o nome de varias publicacións:

### En Galicia
****La Provincia***, periódico editado en Ourense en 1891.
****La Provincia***, periódico editado en Verín en 1894.
****La Provincia***, periódico editado en Pontevedra entre 1917 e 1922.
****La Provincia***, periódico editado en Lugo entre 1923 e 1928.

### Outras
****La Provincia***, periódico editado en Úbeda en 1928.
****La Provincia***, periódico editado en Huelva.
****La Provincia***, periódico editado nas Canarias.
****La Provincia***, periódico editado en Chile.
La Provincia (Lugo)

***La Provincia*** foi un xornal editado en Lugo entre 1923 e 1928.

## Historia e características 
Subtitulado *Diario de información y de intereses generales*, apareceu o 31 de maio de 1923. Imprimíase nos talleres de *El Norte de Galicia,* na Praza da Constitución nº 10*,* ao que substituíu como órgano conservador de Lugo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* Teijeira, Mari Paz; De la Torre, María (1997). *A prensa en Lugo, dous séculos de historia*. Lugo: Servizo de Publicacións da Deputación de Lugo. ISBN 84-8192-110-6

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
Alt Camp

250px|dereita|miniatura|Serra de Miramar
O **Alt Camp** (literalmente *Alto Campo*) é unha comarca da provincia de Tarragona, en Cataluña. A súa capital é Valls, que está no centro da comarca. En 2009 tiña 45.001 habitantes.

A comarca limita ao norte coa Conca de Barberà, ao nordeste con Anoia, ao leste co Alt Penedès e o Baix Penedès, ao sur co Tarragonès e ao oeste co Baix Camp. É unha das tres comarcas nas que quedou dividido o Camp de Tarragona na división comarcal de 1936 proposta por Pau Vila.

O Alt Camp é eminentemente agrícola e a industria está moi concentrada na contorna de Valls, reforzada pola proximidade do complexo petroquímico do Tarragonès.

## Concellos 
Actualmente a comarca está formada por 23 concellos.

 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do Consell Comarcal do Alt Camp
Alt Urgell

250px|dereita|miniatura|Paisaxe da zona
O **Alt Urgell** é unha comarca da provincia de Lleida, en Cataluña. Está situada nos Pireneos e a súa capital é la Seu d'Urgell. En 2009 tiña 22.037 habitantes.

A comarca limita ao norte con Andorra, ao leste coa Cerdanya, o Berguedà e o Solsonès, ao oeste co Pallars Jussà e o Pallars Sobirà, e ao suroeste coa Noguera.

## Concellos 
Actualmente a comarca está formada por 19 concellos.

 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Información da Generalitat de Cataluña
Período de entreguerras

miniatura|dereita|Europa durante o período de entreguerras.
Coñécese como **período de entreguerras** ou *interbellum* ao período duns vinte anos comprendido entre o final da primeira guerra mundial (1918) e o inicio da segunda guerra mundial (1939). Foron dúas décadas marcadas polo cambio radical da relación entre as forzas internacionais, a consolidación de réximes autoritarios, os avances técnicos e polo marcado contraste entre un enorme desenvolvemento do capitalismo (anos 1920) e a súa maior crise (anos 1930).

Politicamente, este período viuse caracterizado pola crise das democracias liberais, o ascenso dos fascismos e os réximes autoritarios, así como o auxe dos movementos obreiros de inspiración socialista ou comunista que se inspiraban no triunfo bolxevique da Revolución Rusa. Economicamente, viu a recuperación da Gran Guerra e unha etapa de euforia económica durante os anos de 1920 que se vería truncada polo Crac do 29 e unha profunda crise que marcou os anos 30. Tradicionalmente, a historiografía sinalou esta época como o preludio que acabaría desembocando na Segunda guerra mundial e adoita dividilo en catro etapas: a recuperación postbélica (1919-1924), o auxe económico (1925-1929), a Gran Depresión (1929-1933/1936) e a xestación da segunda guerra mundial (1933/1936-1939).

Na primeira etapa os países capitalistas, cuxa cabeza era xa visiblemente Estados Unidos, viviron momentos de gran desenvolvemento económico. Este período é coñecido como os *felices anos vinte*.

## Descrición 
### Europa 
A nova configuración do mundo tras o final da primeira guerra mundial foi decidida polas potencias aliadas durante a Conferencia de Paz de París de 1919, e que marcaría o comezo desta época. Os aliados empezaron os seus labores de negociación entre si o 18 de xaneiro de 1919 baixo a dirección do *Comité dos Catro*: Wilson, Clemenceau, Lloyd George e Orlando, aínda que os que realmente dirixiron as negociacións foron os tres primeiros. Con todo, o final da guerra non supuxo nin moito menos o comezo dun período estable ou pacífico: no caso de Europa, a situación político-social viuse inmediatamente axitada por feitos como a revolución de novembro de 1918 en Alemaña, a revolución húngara de 1919 ou a guerra de independencia turca (1919-1923). Estes sucesos non fixeron senón confirmar o fracaso da pretendida intención de instaurar un período de paz e estabilidade tras a "Gran Guerra", aínda que a creación da Sociedade de Nacións ía encamiñada a evitar o estalido de novos conflitos.
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Liga das Nacións
### Ligazóns externas
* Documentación histórica do período de entreguerras
El Eco del Ulla

***El Eco del Ulla*** foi un periódico editado en Monterroso entre 1920 e 1921.

## Historia e características 
Subtitulado *Órgano del Sindicato Católico Agrario de Monterroso* e *Periódico Quincenal defensor de los intereses morales y materiales del distrito*, apareceu a finais de 1920. Saía a rúa os días 1 e 15 de cada mes. Dirixido por Mariano Rodríguez Iglesias, o seu administrador era Manuel Fernández Ledo. Entre os seus promotores estaba o crego Teolindo Cortiña. Incluíu colaboracións de José Calvo Sotelo, Francisco Salgado López de Quiroga, F. Varela Ouro, Vázquez Miranda, Otero Besteiro e Xan d'a Amoexa. *El Eco del Ulla* tiña correspondentes e recollía información de Palas de Rei, Antas de Ulla, Portomarín, Monterroso, Taboada, Chantada e Carballedo. Serviu de canle de reivindicacións sociais e culturais e vía de comunicación coa emigración. Aínda se editaba en outubro de 1921.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* *Eco del Ulla*
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
Gabriel Bordoy

**Gabriel Bordoy Llompart**, nado en Palma o 20 de xaneiro de 1947, é un exfutbolista español. Xogaba de centrocampista.

## Traxectoria 
Tras xogar varias tempadas no Atlético Baleares, chegou en xullo de 1969 ao Deportivo da Coruña, da Primeira División, acompañado doutros tres futbolistas do club balear: Juan Tauler, Miguel Parma e Tomás Barrios. Os seus tres compañeiros foron para o Fabril mentres que Bordoy quedou no primeiro equipo.

Xogou cinco tempadas no Deportivo, vivindo tres descensos e un ascenso. Despois da tempada 1973/74, na que o equipo acabou baixando ata a Terceira División, Bordoy foi cedido ao Atlético Baleares e ano seguinte traspasado. Xogou no equipo balear ata 1978.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Borče Sredojević

**Borče Sredojević**, nado en Banja Luka o 1 de febreiro de 1958, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol bosníaco. Xogaba de defensa.

Chegou ao Deportivo da Coruña en 1989 ao igual que o tamén iugoslavo Zoran Batrović.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Noguera

[250px|dereita|miniatura|Presa de Camarasa, no [río Noguera Pallaresa.]]
A **Noguera** é unha comarca da provincia de Lleida, en Cataluña. A súa capital e concello máis poboado é Balaguer. En 2019 tiña 38.770 habitantes.

A comarca limita co Pallars Jussà polo norte, Alt Urgell polo nordés, Segrià, Pla d'Urgell e Urgell polo sur, Solsonès e Segarra polo leste, e con Aragón polo oeste. 
 
## Concellos 
Actualmente a comarca está formada por 30 concellos. Desde 1936, tres concellos segregáronse para formar parte do Pla d'Urgell e outros dos foron incorporados ao Segrià.

 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Sitio web do Consell Comarcal
Urgell

250px|dereita|miniatura|Cultivos na zona.
O **Urgell**, tamén coñecido como **Baix Urgell**, é unha comarca da provincia de Lleida, en Cataluña. A súa capital e concello máis poboado é Tàrrega. En 2009 tiña 36.670 habitantes.

A comarca limita coa Noguera polo norte, Pla d'Urgell polo oeste, Garrigues e Conca de Barberà polo sur, e Segarra polo leste. 
 
## Concellos 
Actualmente a comarca está formada por 20 concellos. Logo da revisión comarcal de 1987 separouse o Pla d'Urgell e en 1990 algúns concellos foron anexionados á Segarra.

 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Sitio web do Consell Comarcal
Río Manzanares

O **río Manzanares** é un río español que transcorre integramente pola Comunidade de Madrid. É afluente pola marxe dereita do río Jarama. A súa cunca alta forma parte do Parque Rexional da Cunca Alta do Manzanares, mentres que o seu curso baixo é parte integrante do Parque Rexional do Sueste.

Nace en plena Serra de Guadarrama, a máis de 2000 metros de altura, e ao longo dos seus 92 quilómetros de lonxitude percorre os concellos de Manzanares el Real, Colmenar Viejo, Madrid, Xetafe e Rivas-Vaciamadrid, onde se sitúa a súa foz no Jarama.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Parque Lineal do Río Manzanares
Castro de Castromao

Co nome de **Castro de Castromao** podémonos referir a:

* O **castro de Castromao**, na parroquia de Castromao do concello de Celanova.
* O **castro de Castromao**, no concello de Ponteareas.
La Defensa (Lalín)

***La Defensa*** foi un periódico editado en Lalín entre 1905 e 1910.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico de intereses generales, Órgano defensor del Centro de labradores de este villa*, apareceu o 11 de agosto de 1905. O seu director foi Hipólito Codesido Sánchez, a quen substituíu en decembro de 1907 Laureano Blanco Rodríguez. Editábase os días 1, 8, 16 e 24 de cada mes. Crítico coa actuación do alcalde de Lalín Antonio Crespo Pampín, debido a un enfrontamento con este tivo que imprimirse en Vila de Cruces. Defensor do sindicalismo católico pasou despois a apoiar o movemento agrarista solidario. A partir de setembro de 1906 incluíu o folletín *Máximas y refranes gallegos* reunidos por Jacinto del Prado e tamén da súa autoría é o *Vocabulario Castellano-Gallego* publicado dende 1907 ata o cesamento da edición. Cesou a súa publicación en 1910.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
### Ligazóns externas 
* O periódico “La Defensa” de Lalín artigo de Manuel Igrexas.
Antonio Gato

**Antonio Edelmiro Gato Soengas**, nado en Monterroso o 22 de febreiro de 1945, é un político galego do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria 
É diplomado en Maxisterio e licenciado en Dereito pola UNED. Comezou a súa militancia no Partido Socialista Popular de Tierno Galván en 1973, que acabou formando parte do PSdeG-PSOE. Encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE en Monterroso en 1979, sendo elixido concelleiro, se ben presentou a súa dimisión ó ano seguinte. Foi elixido deputado autonómico tralas Eleccións ao Parlamento de Galicia de 1981, revalidando a súa acta nas seguintes convocatorias electorais ata a súa retirada das listas en 1997. Foi concelleiro en Castro de Rei de 1991 a 1999, sendo candidato á alcaldía en 1995. Foi deputado provincial no mandato 1991-1995. 

Nas eleccións municipais de 1999 encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE en Monterroso e foi elixido alcalde por maioría absoluta. Revalidou a alcaldía, tamén por maioría absoluta, nas seguintes eleccións de 2003, 2007 e 2011. No mandato 2007-2011 foi desginado deputado provincial, sendo o portavoz do PSdeG na Deputación de Lugo. 

En 2015 perdeu a alcaldía en favor do seu excompañeiro Jesús Otero Calvo, o cal logrou a maioría absoluta á fronte dunha candidatura independente, tralo cal non recolleu a súa acta de concelleiro e se retirou da política local. A comezos de 2018 regresou á política municipal como Secretario Xeral do PSdeG de Monterroso. Porén, as discrepancias co partido, especialmente coa dirección provincial do partido, supuxo que se dese de baixa como afiliado en setembro dese mesmo ano.

Nas municipais de 2019 presentouse como candidato á alcaldía por un novo partido, Independentes por Monterroso (IxM) e resultou elixido alcalde por maioría simple, tras gañar as eleccións por tan só un voto de diferenza sobre o PSdeG. Ao pouco disto, destituíu os tenentes de alcalde do seu partido, e gobernou el só. A finais de 2019, nomeou tenentes de alcalde os edís do PSdeG e CxG. En maio de 2020 viviu outra crise de goberno, a segunda no mandato, e destituíu os concelleiros do PSdeG: quedou no goberno el só co apoio do edil de CxG. En xullo de 2020 renunciou á alcaldía e abandonou o concello, sendo substituído pola súa excompañeira de IxM Rocío Seijas Vázquez.

En setembro de 2022 anunciouse o seu regreso ao PSdeG-PSOE como candidato á alcaldía de Monterroso nas muncipais de 2023. En dita convocatoria electoral foi a segunda forza máis votada, tan só 8 votos por detrás do PPdeG e con 3 concelleiros ambos. A negativa dos demais partidos a apoialo supuxo que os populares asumisen a alcaldía en minoría.

## Obras 
* *O entroido de Casa de Naia*, 1992.
* *Francisco Salgado López de Quiroga. Vida e obra poética*, 1993.
* *Os muíños de auga na Ulloa*, 1998.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
*
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Monterroso

### Ligazóns externas 
* Ficha na Deputación de Lugo
Cepelos, Santalla de Agrón, Melide

**Cepelos** é un lugar da parroquia de Santalla de Agrón no concello coruñés de Melide na comarca da Terra de Melide. Tiña 26 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 13 eran homes e 13 eran  mulleres.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Santalla de Agrón
### Parroquias de Melide
Aturuxo (Boiro)

**Aturuxo**, é unha asociación cultural de carácter nacionalista, que reivindica o dereito de autodeterminación para Galiza e o uso do galego como única lingua lexítima para o pobo galego. Informalmente, existe dende o ano 2007, máis constituíse legalmente en xaneiro do ano 2008. Dende o 16 de febreiro de 2008 tamén dispón dun local social situado no casco urbano de Boiro .

## Traxectoria 
No ano 2007, un grupo de mozos e mozas de Boiro, decidiron asociarse para desenvolver na súa comarca un labor de defensa da lingua e dos dereitos que Galiza ten como nación. O primeiro acto que organizaron foi o Día das Letras Galegas do 2007, que ese ano se dedicou a María Mariño Carou.

Constituíronse legalmente como "Asociación Cultural Aturuxo" o 1 de xaneiro do 2008, e o 16 de febreiro dese mesmo ano, inauguraron o seu local social situado no número 118 da rúa Principal de Boiro. En 2014 recibiron o Premio Martín Códax da Música na categoría de sala.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* A páxina web de Aturuxo
Souteliño, Laza, Laza

**Souteliño** é un lugar da parroquia de Laza, no concello ourensán de Laza, na comarca de Verín. Tiña 94 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 51 eran homes e 43 mulleres.
Segundo o Instituto Galego de Estatística, no 2010 tiña 91 habitantes (51 homes e 44 mulleres), o que supón unha diminución de habitantes con respecto ao ano 2009 cando tiña 99 habitantes.
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Laza 
### Parroquias de Laza 
## Notas
La Defensa

***La Defensa*** foi o nome de varias publicacións galegas:

****La Defensa***, periódico editado en Ourense en 1874.
****La Defensa***, periódico editado no Barco de Valdeorras en 1894.
****La Defensa***, periódico editado en Vigo en 1897.
****La Defensa***, periódico editado en Rianxo en 1901.
****La Defensa***, periódico editado en Lalín en 1905.
****La Defensa***, periódico editado en Noia en 1906.
****La Defensa***, periódico editado en Betanzos en 1906.
****La Defensa***, periódico editado en Mondoñedo en 1906.
****La Defensa***, periódico editado en Santiago de Compostela en 1913.
****La Defensa***, periódico editado en Marín en 1914.
****La Defensa***, periódico editado en Caldas de Reis en 1917.
****La Defensa***, periódico editado en Viveiro en 1918.

Outras publicacións:
****La Defensa de Galicia***, periódico editado en Ourense en 1893.
****La Defensa Católica***, periódico editado en Ferrol en 1906.
****La Defensa Comercial***, periódico editado na Coruña en 1907.
****La Defensa de Teo***, periódico editado en Teo en 1911.
****La Defensa Obrera***, periódico editado en Vigo en 1913.
O Navallo, O Castro de Laza, Laza

**O Navallo** é un lugar da parroquia do Castro de Laza, no concello ourensán de Laza, na comarca de Verín. Segundo o INE e o IGE en 2011  tiña 26 habitantes (once homes e quince mulleres), a mesma cantidade ca en 2010 e 2009.
## Toponimia
O topónimo **O Navallo** é un orónimo que procede da voz *, á súa vez do termo prelatino **nava* co sufixo diminutivo latino -, referido a pequeno val ou terreo pantanoso.

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Castro de Laza 
### Parroquias de Laza 
## Notas
Alt Penedès

250px|dereita|miniatura|Encoro de Foix
O **Alt Penedès** é unha comarca da provincia de Barcelona, en Cataluña. A súa capital é Vilafranca del Penedès. En 2009 tiña 104.353 habitantes.

A comarca limita con Anoia polo norte, co Baix Llobregat polo leste, co Garraf polo sur, e co Baix Penedès e o Alt Camp polo oeste.

## Concellos 
Actualmente a comarca está formada por 27 concellos.

 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Sitio web do Consell Comarcal do Alt Penedès
Dafydd Benfras

**Dafydd Benfras** (fl. 1230-1260) foi un poeta cortesán galés a quen autores como Sauders Lewis considera un dos meirandes entre os Poetas dos Príncipes (*Beirdd y Tywysogion*).
Dafydd Benfras foi un poeta da corte do reino de Gwynedd e a maioría dos poemas que chegaron ata nós son elexías e poemas de loor aos seus príncipes. Compuxo unha oda a Llywelyn o grande onde celebra as súas batallas e vitorias sobre o rei Xoán I de Inglaterra, e escribiu unha elexía ao fillo de Llywelyn, succesor como Príncipe de Gales, Dafydd ap Llywelyn, cando morreu en 1246.

## Véxase tamén
### Bibliografía 
* LLOYD-JONES, J. (1948): 'The Court Poets of the Welsh Princes'. En *Proceedings of the British Academy*.
Souteliño

Como topónimo **Souteliño** pode referirse a:

;En Galiza
***Souteliño**, lugar da parroquia de Corneda, no concello do Irixo;
***Souteliño**, lugar da parroquia de Laza, no concello de Laza;
***Souteliño**, lugar da parroquia de Matamá, no concello de Vigo;
***O Souteliño**, lugar da parroquia de Cundíns, no concello de Cabana de Bergantiños.

;Fóra de Galiza

;En Portugal
***Soutelinho da Raia**, antiga freguesía integrada na de Calvão e Soutelinho da Raia, no concello de Chaves;
****Soutelinho da Raia**, lugar de dita freguesía, considerado un dos tres *pobos promiscuos* até 1868 cando estaba situado na fronteira, entre Galiza e Portugal.

## Véxase tamén
### Outros artigos
O Vilar, As Varelas, Melide

**O Vilar** é un lugar da parroquia das Varelas no concello coruñés de Melide na comarca da Terra de Melide. Segundo o padrón municipal (INE 2018) ten 12 habitantes (8 homes e 4 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares das Varelas 
### Parroquias de Melide
A Pena, Vitiriz, Melide

**A Pena** é un lugar da parroquia de Vitiriz no concello coruñés de Melide na comarca da Terra de Melide. Segundo o Insituto Galego de Estatística, en 2025 estaba deshabitado, o que supón unha diminución en relación a 2017, cando tiña 9 habitantes.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vitiriz 
### Parroquias de Melide
Rocamador, Vitiriz, Melide

**Rocamador** é un lugar da parroquia de Vitiriz no concello coruñés de Melide na comarca da Terra de Melide. Tiña 14 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 8 eran homes e 6 eran  mulleres.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Vitiriz
### Parroquias de Melide
Casnadagaia, San Mamede de Urrós, Allariz

**Casnadagaia** é un lugar da parroquia de San Mamede de Urrós no concello ourensán de Allariz na comarca de Allariz - Maceda. Segundo o IGE, en 2022 tiña 10 habitantes (3 homes e 7 mulleres).

Neste lugar vive e traballa no seu Museo-Taller o escultor Emilio García-Valenciano López.

## Lugares e parroquias
### Lugares de San Mamede de Urrós
### Parroquias de Allariz
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Allariz
Eru Potaka-Dewes

**Eru Potaka-Dewes**, nado en 1939, en Ruatoria e finado o 7 de agosto de 2009 en Rotorua (Nova Zelandia), era un erudito e teólogo da tribo maorí dos Ngati Porou, pero que tamén tiña vencellos cos Ngati Uepohatu e Te Whanau-o Pokai. Máis coñecido pola súa faceta de actor, actuou en filmes como *Rapa-Nui*, ou *The Piano*.

## Traxectoria 
Eru foi decano de Teoloxía na Maori Anglican Theological College en Rotorua, profesor a tempo parcial en Te Kura Kaupapa Maori e Ruamata, e membro vitalicio do Consello de Enfermeiros dos maorís.

Tamén foi amplamente coñecido como actor, polo seu papel de "Kopo Kaumatua" en *The Maori Merchant of Venice*, así como aparicións en filmes: *Rapa-Nui*, *The Piano*, *Jubilee*.

En 1987, Potaka-Dewes foi nomeado no Parlamento Neozelandés como un activista radical, pola súa tenaz loita pola defensa dos dereitos dos maorís. En 1991 estableceu a Aotearoa-NZ Action Committee's Alternative Immigration Office (ANZAC), (Alternativa Aotearoa-Nova Zelandia Comité de Acción da Oficina de Inmigración) para actuar como un "centro de inmigración maorí" para a solidariedade dos pobos indíxenas.

## Filmografía 
* 1993 *The Piano* (como Pitama) 
* 1993 *The Rainbow Warrior*
* 1994 *Rapa-Nui* (como Ariki-mau)
* 1999: What Becomes of the Broken Hearted?
* 2000 *Jubilee* (como Rangi Kaawa) 
* 2002 *The Maori Merchant of Venice* (como Kopo Kaumatua)
Xiz (programa de televisión)

***Xiz*** é un espazo televisivo de V Televisión, onde 64 colexios de primaria de toda Galicia concursan nunha serie de probas de coñecementos e habilidade. As emisións son do 14 de marzo ao 21 de xuño de 2011, de luns a venres ás 20:10h.
The Piano

***The Piano*** é unha longametraxe dirixida por Jane Campion que foi estreada en 1993. O filme foi escrito e dirixido por Jane Campion, e protagonizado por Holly Hunter, Harvey Keitel, Sam Neill e Anna Paquin. A banda sonora do filme foi interpretada por Michael Nyman e converteuse nun éxito de vendas. Hunter tocou as cancións nas súas escenas, e tamén lle deu clases de piano a Paquin. O filme foi rodado en inglés, maorí e en lingua de sinais.

## Sinopse 
*The Piano* conta a historia dunha muller escocesa, Ada McGrath (Holly Hunter), cuxo pai a vende en matrimonio a un home, Alistair Stewart (Sam Neill), e é enviada xunto coa súa nova filla Flora (Anna Paquin) e o seu piano a vivir con el a Nova Zelandia. Ada é muda, e non dixo unha palabra dende hai anos, substituíndo a súa voz pola música do piano, mentres que a súa filla lle serve de tradutora na súa comunicación a través da lingua de sinais.

Ada e Flora chegan a Nova Zelandia, sendo abandonadas xunto coas súas pertenzas pola tripulación do barco no que chegaron dende Escocia. O seu novo marido obriga a Ada a deixar o piano na praia, sendo logo vendido a George Baines (Harvey Keitel). A partir de aquí, comeza unha relación entre Ada e George, que marcará o devir da historia.

## Premios 
* 1993: 3 Premio Oscar: Mellor actriz (Hunter), actriz secundaria (Paquin), guión orixinal. 8 Nomeamentos.
* 1993: Globo de Ouro: Mellor actriz drama (Holly Hunter). 6 Nomeamentos.
* 1993: 3 premios BAFTA: Actriz (Hunter), montaxe, vestiario. 10 Nomeamentos.
* 1993: 2 premios no Festival de Cannes: Palma de Ouro, mellor actriz (Hunter).
* 1993: Cesar: Mellor película estranxeira.
* 1993: National Board of Review: Mellor actriz (Holly Hunter).
* 1993: 3 premios Círculo de críticos de Nova York: Actriz (Hunter), director, guión.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
Ahmad Hasan al-Bakr

**Ahmed Hassan al-Bakr** (en ), nado en Tikrit o 1 de xullo de 1914 e finado en Bagdad o 4 de outubro de 1982, foi un militar e político iraquí, presidente do seu país entre 1968 e 1979 e primeiro ministro en dúas ocasións: o 1963 e de 1968 ata 1979.
## Traxectoria
Axudou o xeneral Abdul Karim Qasim a tomar o poder en 1958, pondo fin ao Reino do Iraq. Mais as vítimas, como moitos outros membros de seu partido pola represión que comezou en 1959, tivo que deixar o exército e vivir na clandestinidade até a derrubada de Qasim (febreiro de 1963). Converteuse en primeiro ministro do mariscal Abdul Salam Arif, despois presidente da República en xullo de 1968 tras un novo golpe.

Na política externa, inmediatamente se opuxo aos Estados Unidos, especialmente a través da execución daqueles que acusou de seren "axentes do imperialismo americano-sionista". Aproximouse a Francia e a URSS. Na política interna optou pola concesión de ampla autonomía para os kurdos (1969), mais rexeitou facer unha provincia autónoma no Curdistán iraquí. Liberou moitos presos políticos, recoñeceu oficialmente o Partido Comunista Iraquí (1972) e nacionalizou a IPC (Iraq Petroleum Company).

Al-Bakr foi rapidamente confrontado co ascenso de seu vicepresidente Sadam Hussein, que aos poucos tomou o control de todos os niveis da máquina estatal.

En 1979 retirouse oficialmente por motivos de saúde e foi substituído polo vicepresidente Sadam Hussein. Foi o cuarto presidente do Iraq desde o inicio da república.
Elidir Sais

**Elidir Sais**, nado contra 1190 e finado contra 1240, foi un poeta cortesán galés que proviña de Anglesey.

## Traxectoria 
O seu alcume de *Sais* ("inglés" en galés) suxire que daba feito a falar en inglés, cousa tan infrecuente na época que lle valeu o seu sobrenome. Isto pode indicar que foi obrigado a pasar algún tempo exiliado en Inglaterra.

As poucas obras súas que sobreviven son na súa maioría poesías relixiosas sobre a Santísima Trindade, elexías na morte de varios príncipes galeses e un poema no que se queixa da agresiva política de Llywelyn ab Iorwerth, rei de Gwynedd, á que el se opuña.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía
*J.E. Caerwyn Williams (ed.), ''Gwaith Meilyr Brydydd a'i ddisgynyddion* (Cardiff, 1994). Inclúe a edición dos textos.
*Henry Lewis (ed.), *Hen Gerddi Crefyddol'' (Cardiff, 1974).
Ingvar Eggert Sigurðsson

**Ingvar Eggert Sigurðsson** nado o 22 de novembro de 1963 é un actor islandés que traballou fundamentalmente no cine islandés. Entre os seus papeis máis coñecidos están o de Friðrik Þór Friðriksson no filme *Englar alheimsins* e o de Baltasar Kormákur *Mýrin*. Ademais dos seus traballos no cine, Ingvar tamén actuou na televisión.

## Traxectoria 
Ingvar gañou o premio Edda para a mellor actuación do ano catro veces pola súa interpretación en *Slurpinn & Co.*, *Englar alheimsins*, *Kaldaljós*, e *Mýrin* en 1998, 2000, 2004 e 2006 respectivamente, e tamén o Premio da Audiencia en 2000 nos European Film Awards.

## Filmografía 
* *Slurpinn & Co.* (1998)
* *Englar alheimsins* (2000)
* *No Such Thing* (2001)
* *Falcons* (2002)
* *K-19: The Widowmaker* (2002)
* *Stormy Weather* (2003)
* *Kaldaljós* (2004)
* *Beowulf & Grendel* (2005)
* *Mýrin* (2006)
* *Reykjavík-Rotterdam* (2008)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha en IMDb
Goronwy Foel

**Goronwy Foel** foi un bardo galés da metade do século XIII, natural de Deheubarth. Foi un dos Poetas dos Príncipes.
Nada sabemos sobre este bardo, non sendo o que se pode extraer do poema que lle atribúen no Manuscrito Hendregadredd: *Mawl Marared ferch Rhys Fychan*. . Nel canta unha loanza á beleza de Marared ferch Rhys Fychan. Pode tratarse dunha das dúas fillas chamadas Marared (*Maryred*, ou  Marged) que tivo Rhys Ieuanc ap Rhys Mechyll, un dos príncipes de Deheubarth de mediados do século XII. A nai destas rapazas era Gwladus filla de Gruffudd ap Llywelyn ap Iorwerth (morto en 1244) de Gwynedd, neta de Llywelyn Fawr.

## Notas
## Véxase tamén 
## Bibliografía
*COSTIGAN, N.G. et al. ed. (1995): *Gwaith Dafydd Benfras ac eraill o feirdd hanner cyntaf y drydedd ganrif ar ddeg.* Cyfres Beirdd y Tywysogion. Caerdydd. ISBN 0-7083-1304-3.
Canzobre, Morás, Arteixo

**Canzobre** é un lugar da parroquia de Morás no concello coruñés de Arteixo na comarca da Coruña. Tiña 53 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 29 eran homes e 24 eran mulleres.

* Castro de Canzobre

## Lugares e parroquias
### Lugares de Morás
### Parroquias de Arteixo
Deportivo La Coruña Brasil FC

O **Deportivo La Coruña Brasil Futebol Clube** é un club de fútbol brasileiro da cidade de Río de Xaneiro. Fundouse o 15 de novembro de 1994 e actualmente milita na Terceira División do Campionato Carioca.

## Historia 
miniatura|Deportivo La Coruña Brasil en 2007
O club naceu en 1994, previa autorización oficial do Deportivo da Coruña, como unha homenaxe a Bebeto, ex xogador do Botafogo, Flamengo, Vasco da Gama e selección brasileira.

## Uniforme 
* **Uniforme titular**: Camiseta a franxas verticais azuis e brancas; pantalón azul; medias azuis.
* **Uniforme alternativo**: Camiseta branca con detalles azuis; pantalón branco; medias brancas.

## Estadio 
O Deportivo La Coruña Brasil xoga de local no estadio Nova Friburgo, campo do Friburguense Atlético Clube, con capacidade para 6.550 espectadores.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do equipo en fferj.com.br