open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kvant-2

[miniatura|O módulo Kvant-2 fotografiado durante a misión [STS-79.]]
**Kvant-2** foi un dos módulos que formaban a estación espacial Mir.

## Características 
O módulo Kvant-2 foi o primeiro de dous módulos de expansión para a estación Mir. Era un módulo do tipo 77KSD destinado a ofrecer unha esclusa, potencia eléctrica adicional e volantes de inercia para estabilizar a estación. O módulo tiña unha masa de19.565 kg e medía 13,73 m de longo. Foi lanzado o 26 de novembro de 1989 a bordo dun foguete Proton K e albergaba experimentos biolóxicos e de observación da Terra. Incluía o sistema Elektron de hidrólese para proporcionar osíxeno a partir de auga reciclada e dous sistemas de rexeneración de auga, unha ducha e unha esclusa. O módulo estaba dividido en tres compartimentos presurizados: o de instrumentación e carga, o de instrumentación científica e a esclusa. Tiña un volume presurizado total de 61 m³ e un sistema de propulsión consistente en dous motores principais de 3,9 kN de impulso alimentados por tetróxido de nitróxeno e UDMH e varios propulsores de control de actitude de 400 N de pulo. Dispoñía de dous paneis solares de 26 m² de superficie que proporcionaban unha potencia de 6,9 kW que se almacenaban nun sistema de baterías de níquel-cadmio cunha capacidade de 360 Amperio-hora.

Kvant-2 destruíuse xunto co resto da Mir cando a estación reentrou na atmosfera de maneira controlada o 23 de marzo de 2001.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Kristall
*Kvant-1
*Spektr
Kvant-1

[miniatura|O módulo Kvant fotografiado durante a misión [STS-63.]]
**Kvant-1** foi un dos módulos que formaban a estación espacial Mir.

## Características 
O módulo Kvant-1 foi o primeiro módulo do tipo 37KE e estaba destinado a facer observacións astrofísicas e experimentación en ciencia de materiais. Con 18.500 kg de masa, 13 m de longo e 4,2 de diámetro, foi lanzado o 31 de marzo de 1987 a bordo dun foguete Proton K e usaba a mesma computadora de voo deseñada para a estación Saliut 5B e o sistema de volante de inercia desenvolvido para as estacións Almaz. O módulo atracou coa estación o 12 de abril e permaneceu unido a ela ata a súa reentrada atmosférica, o 23 de marzo de 2001. En 1992 se lle agregaron propulsores de control de actitude para reducir o consumo de propelente durante as manobras de apuntado. Un dos paneis solares do módulo Kristall foi montado no módulo Kvant 1 en 1992 e substituído en 1995 por dous paneis cunha potencia de 12 kW. A mediados dos anos 1990 a maior parte da instrumentación do módulo xa non funcionaba e nos últimos días o módulo usábase como almacén de lixo.

O módulo estaba dividido nun compartimento presurizado cun volume de 40 m3 e un compartimento non presurizado. A parte presurizada á súa vez dividíase nunha zona de laboratorio e nunha zona de habitación. A parte non presurizada contiña estabilizadores de potencia e no seu exterior do módulo saían dous mastros para experimentos científicos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Mir
*Proton K
*Kristall
*Kvant-2
*Spektr
Braquicneminos

A dos **braquicneminos** (*Brachycnemina*) é unha suborde de cnidarios antozoos da orde dos zoantarios.

A suborde comprende un total de 6 xéneros coñecidos, con máis de 163 especies.

## Taxonomía 
### Descrición 
A suborde foi descita en 1891 polo biólogo, antropólogo e etnólogo británico Alfred Cort Haddon e o entomólogo australiano M. E. Shackleton.  A dos *Sphenopidae* inclúe especies coloniais que forman incrustacións na area, como *Palythoa* e *Sphenopus*, que se encontran comunmente nalgunas áreas concretas, e a dos *Zoanthidae* comprende especies que non forman  incrustacións na area.

## Características 
Debido a que os membros desta suborde recoléctanse libremente, non existen características estándar que os unan, á parte de lixeiras diferenzas morfolóxicas, ecolóxicas e filoxenéticas.

Porén, a característica distintiva dos zoantarioss deste grupo é a presenza dun quinto par incompleto do mesenterio. A suborde inclúe principalmente especies coloniais, pero tamén algunhas que, coa excepción da familia dos zoántidos, teñen partes profundamente incrustadas na area ou outros refugallos. Estas incrustacións poden afectar tanto á ectoderma como á mesoglea, e poden chegar a representaren até o 45 % do peso dos pólipos.

## Hábitat e distribución 
### Hábitat 
As especies dos braquicneminos habitan na maioría dos hábitats, desde arrecifes tropicais pouco profundos até zonas frías nas profundidades mariñas. Forma grandes colonias nas cristas de arrecifes intermareais en augas pouco profundas.

## Bioloxía 
A maioría das especies da suborde teñen como hóspedes na súa endoderma zooxantelas endosimbiontes do xénero *Symbiodinium*, aínda que tamén hai algunhas especies de azooxantelatos (por exemplo, *Sphenopus* spp).

## Filoxenia 
Estudos de análises xenéticas suxiren que o dos *Brachycnemina* é un grupo monofilético que diverxeu dos *Macrocnemina*, grupo parafilético.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Low, Martyn E. Y.; F. Sinniger & J. D. Reimer (2016): "The order Zoantharia Rafinesque, 1815 (Cnidaria, Anthozoa: Hexacorallia): supraspecific classification and nomenclature". *ZooKeys* **641**: 1-80.
*
*
*
*
*

### Outros artigos 
* Antozoos
* Zoantarios
José Luis Vilanova

**José Luis Vilanova Pérez,** nado en Lugo, é un ex piloto de rallys galego.

Competiu durante anos no Campionato de Galicia de Rally, logrando dúas vitorias, varios podios e o subcampionato de 1984. Disputou tamén probas do Campionato de España e da Copa de España entre outros. Competía principalmente cun Porsche 911 SC. 

É tío dos irmáns Pedro e Marcos Burgo, dúas veces subcampións de España e tres veces campións de Galicia.

## Traxectoria 
Comezou nos rallys a finais dos anos 70, logrando xa en 1979 un oitavo posto no Rally Rías Baixas, pilotando un Renault 5 Alpine, e un noveno posto no Rally de Ourense de 1980 co mesmo coche. A continuación competiu cun Fiat 124 Spider, co que quedou segundo no Rally dos Pazos de 1981. 

Ese mesmo ano adquiriu un Porsche 911 SC, preparado en Francia polos irmáns Alméras. Con este vehículo logrou numerosos podios durante os seguintes anos, así como dúas vitorias absolutas. A primeira das súas vitorias foi no Rally das Pontes de 1982, onde aproveitou unha saída de pista de Luis Barrio para arrebatarlle a primeira posición e gañar a proba xunto ao seu copiloto Moreno. A segunda vitoria logrouna no Critérium Arrojo de 1984, con Eladio Anllo como copiloto, e despois dun novo duelo con Barrio. Ese ano quedou ademais segundo nos rally de Noia, Lacón e Coruña, chegando á última proba na segunda posición da xeral e con opcións de proclamarse campión. Con todo, o título foi finalmente para Carlos Piñeiro.

## Notas
Altiplano de Mongolia

O **altiplano de Mongolia** é a parte do altiplano de Asia Central situado entre os 37°46′-53°08′N e os 87°40′-122°15′L e cunha área de aproximadamente 3&nbsp;200&nbsp;000&nbsp;km2. Está limitado polas montañas do Gran Hinggan polo leste, as montañas Yin polo sur, o Altai polo oeste e as montañas Saian e Khentii polo norte. O altiplano inclúe o deserto de Gobi ademais de rexións esteparias. Ten unha altitude de entre 1000 e 1500 metros, co punto máis baixo en Hulunbuir e o máis alto no Altai.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Rugby Europe

**Rugby Europe** é o organismo responsable da promoción, o desenrolo e a administración das competicións internacionais de rugby nas 48 federacións europeas que compoñen a súa membresía, baixo a autorización de World Rugby, o ente reitor deste deporte a nivel mundial. Entre as competicións que organiza cabe salientar a fase de clasificación para a Copa do Mundo de Rugby cada catro anos e o Rugby Europe Championship anual (denominado popularmente *Seis Nacións B*). 

Rugby Europe é o nome que recibe dende 2014 a antiga *Fédération Internationale de Rugby Amateur* (FIRA) fundada en 1934. 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Rugby Europe
Cordilleira Verkhoiansk

A **cordilleira Verkhoiansk** (en ; *Verkhoianskii khrebet*; en , *Üöhee Caañı sis xayata*), é unha cadea monstañosa de máis de 1200&nbsp;km de lonxitude situada no norte de Rusia, a ambos os lados do círculo polar ártico e no centro da Siberia Oriental. 

Administrativamente, pertence á república de Sakha da Federación de Rusia.

## Xeografía 
Este macizo forma un grande arco de 1200&nbsp;km entre os ríos Lena e Aldan no oeste e o río Iana no leste. NA cordilleira nacen moitos ríos: na vertente oriental, Sartang, Durgalach, Yana, Bytantaj e Omoloi e na vertente occidental, ríos máis curtos que verten case todos ao Lena e ao Aldan.

O punto culminante elévase no sur ata os 2049&nbsp;m. O asentamento máis importante da rexión é Verkhoiansk, na beira do río Iana. Augas abaixo deste río atópase outro poboado, Batagaj.

Na rexión hai xacementos de carbón, prata, chumbo e zinc. A cordilleira está situada xusto ao oeste da unión entre a placa eurasiática e a placa norteamericana.

## Clima e flora
As temperaturas máis baixas en lugares habitados foron rexistradas nesta rexión, que adoita permanecer cuberta baixo un profundo manto de neve a maior parte do ano. Durante a última glaciación, a cordilleira tiña extensos glaciares. A paisaxe no verán é o típico das montañas alpinas.

A cordilleira é o fogar da tundra alpina, con varias especies de musgos e liques. Atópanse algúns bosques esparexidos principalmente de lárices e *Pinus pumila*.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Werchojansk-Gebirge.jpg|Vista da cordilleira
Ficheiro:Yakutia - DSC 6184.jpg|Riscos abruptos
Ficheiro:Yakutia - DSC 6112.jpg|Área con montes suaves e concas entre as montañas

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* NASA picture
* Chapter 5 Precambrian of the Cover - ScienceDirect
I Don't Want to Go to Bed

'''''I Don't Want to Go to Bed''''' é o segundo álbum de estudio da banda estadounidense de rock instrumental Cul de Sac, publicado no ano 1995 a través do selo Thirsty Ear Recordings.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Poisonous Roses

***Poisonous Roses*** (en ; *Ward Masmoum*) é un filme exipcio de 2018 dirixido por Fawzi Saleh. Foi escollido como candidato de Exipto para o Óscar ó mellor filme internacional na 92ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Dous irmáns viven nun empobrecido distrito do Cairo coa súa nai, coa cal teñen unha unha estraña relación.

## Personaxes 
* Mohamed Berakaa como El-sheikh
* Safaa El Toukhy como a nai
* Ibrahim El-Nagari como Sakr
* Mahmood Hemaidah como o mago
* Marihan Magdy como Tahya

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 92ª edición dos Óscar
* Filmes de Exipto propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
### Ligazóns externas 
*
Yomeddine

***Yomeddine*** (en ) é un filme exipcio de 2018 dirixido por Abu Bakr Shawky cuxa historia se basea nas relacións de amizade. Foi escollido para competir pola Palma de Ouro no Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2018. En Cannes, gañou o Premio François Chalais. Foi escollido como candidato de Exipto para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 91ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Elenco 
* Rady Gamal
* Ahmed Abdelhafiz

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Exipto propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 91ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Pod

***Pod*** é o primeiro álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo The Breeders, publicado o 29 de maio de 1990 a través do selo 4AD. Gravado por Steve Albini, o disco conta coa líder do grupo Kim Deal na voz e na guitarra, Josephine Wiggs no baixo, Britt Walford na batería, e Tanya Donelly na guitarra. A produción de Albini priorizou o son sobre 's production prioritized sound over technical accomplishment; the final takes favor the band's spontaneous live "in studio" performances.

The Breeders formouse en 1988 cando Deal, baixista nos Pixies, fíxose amiga de Donelly de Throwing Muses durante unha xira por Europa. Xuntas gravaron unha demo con influencias country en 1989, facendo que o cofundador de 4AD, Ivo Watts-Russell, lles financiase un álbum, *Pod*, gravado en xaneiro de 1990 no estudio Palladium de Edimburgo.

Debido en parte ao traballo de Deal nos Pixies, o álbum foi moi esperado, sobre todo en Europa. Foi un éxito da crítica e do público, chegando ao número 22 no Reino Unido. Os críticos loubaron as súas letras escuras e sexualizadas, e comparárono favorablemente cos Pixies. Kurt Cobain dixo que era un dos seus discos favoritos, *e* Pitchfork situouno no número 81 da súa lista dos mellores álbums dos 90. A portada foi deseñada por Vaughan Oliver e representa a un home realizando un baile de fertilidade mentres levaba un cinto de anguías.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Awake

***Awake*** é o terceiro álbum de estudio da banda estadounidense de metal progresivo Dream Theater, publicado o 4 de outubro de 1994 a través do selo East West Records. Foi o derradeiro disco do grupo en contar co teclista Kevin Moore, que anunciou a súa decisión de deixar a banda durante a gravación do traballo.

Gran parte do material para *Awake* foi escrito en sesións de composición entre febreiro e abril de 1994, durante as cales Dream Theater foi coaccionado polo seu selo para producir un álbum tan exitoso como *Images and Words* (1992) cun sinxelo semellante a "Pull Me Under". A discográfica quería que a banda producise un disco máis orientado cara ao metal, agardando que fose máis doado de comercializar. John Purdell e Duane Baron produciron, gravaron e mesturaron o traballo. A portada do álbum, deseñada pola banda, contén numerosas referencias as letras das cancións.

## Listaxe de cancións
Unicorn

[miniatura|130x130px|[Anverso dun ***unicorn*** de Xacobe IV]]
[miniatura|130x130px|[Reverso (moedas)|Reverso da mesma moeda]]
O **unicorn** foi unha moeda escocesa de ouro do sistema da libra escocesa cuñada entre 1484 e 1525, caracterizada pola representación nos seus anversos dun unicornio, un dos símbolos nacionais de Escocia.

## Historia 
[esquerda|miniatura|220x220px|*Unicorns* de [Xacobe III de Escocia|Xacobe III e de Xacobe IV. Museo Nacional de Escocia, Edimburgo.]]

Xacobe III (1460-1488) introduciu o *unicorn* como nova moeda de ouro no sistema monetario escocés, co valor de 18 xilins escoceses. Tiña un peso de 3,81 gramos, unha lei de 21 quilates e un diámetro de arredor de 26 mm.

Aqueles primeiros unicorns caracterizábanse pola lenda EXVGAT : DE : ET : DISIPENT : NIMICI : E : ("que Deus se erga e que os seus inimigos sexan dispersados") no anverso, rodeando o motivo principal do unicornio en pé cara á esquerda cunha coroa no pescozo e unha cadea baixo as patas, que sostén un escudo coas armas de Escocia. A lenda do reverso era unha variante da do anverso, EXVRGAT DE ET DISIPENT NIMICIE, e o centro estaba ocupado por unha estrela de raios ondulados sobre unha cruz florida.

As emisións desta moeda baixo Xacobe IV (1488-1513) reproducen as emitidas polo seu pai, coa única diferenza substancial da lenda do anverso, que neste caso era IACOBVS : DEI : GRACIA : REX : SCOTR ("Xacobe, pola graza de Deus, rei dos escoceses").

O *unicorn* tamén foi emitido a nome de Xacobe V (1513-1542), seguindo a mesma tipoloxía xeral dos seus predecesores mais agora cun valor inicialmente de 20 xilins escoceses e que chegou finalmente a 22 xilins. Este monarca foi o derradeiro en cuñar o *unicorn*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Libra escocesa
* Moeda escocesa

### Bibliografía 
* Belaubre, J. (1996). *Dictionaire de Numismatique médiévale occidentale.* París. Léopard d'Or. ISBN 2-86377-121-3.
* Burns, E. (1887). *The Coinage of Scotland*. , , . Black, Edimburgo.
* Clarke, J. (1971). "The Early Unicorns and the Heavy Groats of James III and IV". En *British Numismatic Journal*. British Numismatic Society. Vol. 40. Páxinas 62-96.
* Grueber, H. (1899). *Handbook of the Coins of Great Britain and Ireland in the British Museum.* Londres [reimpresión de 1970: ISBN 1402110901]
* Klütz, K. (2004). *Münznamen und ihre Herkunft.* Viena. Moneytrend Verlag. ISBN 3-9501620-3-8.
* Stewart, I. (1955). *The Scottish Coinage.* Londres. Spink & Son.

### Ligazóns externas 
* Scottish Coins
Youssef Chahine

**Youssef Chahine** (en ), nado en Alexandría o 25 de xaneiro de 1926 e finado no Cairo o 27 de xullo de 2008, foi un director de cinema exipcio. 

## Traxectoria 
Chahine naceu en 1926, fillo de pais libaneses. O seu pai, católico, mudárase a Exipto. No que respecta á relixión, Youssef Chahine non era un practicante dela e respondía que era "exipcio" se lle preguntaban por iso.

Dende moi novo sentiuse atraído polas artes escénicas, ata o punto de crear espectáculos para a súa familia. Comezou a súa formación no Collège Saint Marc e logo asistiu ao prestixioso colexio Victoria de Alexandría. En 1946 convenceu os seus pais para que lle permitisen viaxar a Hollywood para estudar como actor na Pasadena Playhouse nos arredores dos Ánxeles, California.

Con todo, cando volveu ao seu país, centrouse na dirección e entrou na industria do cine da man do cineasta Alvisa Orfanelli. Chahine dirixiu o seu primeiro filme, *Baba Amin*, en 1950. Ao ano seguinte realizou *Nile Boy*, polo que foi convidado ao Festival de Cannes, e en 1954 dirixiu o primeiro filme de Omar Sharif, ''Sira 'fi-l-Wadi*. Con *al-Ikhtiyar* (*The Choice*, 1970) gañou o Tanit de Ouro no Festival de Cinema de Cartago. Tres anos despois realizou a primeira coprodución exipcio-alxeriana, *The Sparrow*, en que mostrou a súa opinión política sobre a guerra dos Seis Días.

Gañou o Oso de Prata - Premio especial do xurado na 29.ª edición da Berlinale, o Festival de Cinema de Berlín con *Iskanderija... lih* (1978).  O filme era a primeira parte dunha saga autobiográfica, que se completou con *An Egyptian Story* (1982), *Iskandria Kaman wa Kaman* (1990) e *Alexandria... New York* (2004).

Sobre a súa obra, Youssef Chahine sinalou que "fixen os filmes para min mesmo. Tamén para a miña familia. Tamén para Alexandría. Tamén para Exipto. Se ao mundo árabe lle gusta, *ahlan wa sahlan'' (benvido sexa). Se lle gusta á audiencia exterior, é dobremente benvido".

Chahine foi ingresado no hospital El Shorouq do Cairo cun coma causado por unha aparente hemorraxia cerebral o 15 de xuño de 2008. Ao día seguinte, foi trasladado a París nun voo de emerxencia e ingresado no Hospital americano de Neuilly-sur-Seine, ao oeste de París. A súa sobriña dixo a AFP que era "crítica pero estable".

O 7 de xullo de 2008, Chahine morreu na súa casa do Cairo.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén
Kwangmyongsong

miniatura|Traxectoria de Kwangmyongsong 3-2 sobre a superficie da Terra.
**Kwangmyongsong**, ou abreviadamente **KMS**, é o nome dunha serie de satélites artificiais de Corea do Norte.

## Características 
Baixo a denominación Kwangmyongsong agrúpase unha serie de satélites heteroxéneos con diferentes finalidades, non sempre claras. A maior parte de satélites Kwangmyongsong non chegaron a órbita debido á inexperiencia do estado norcoreano en lanzadores espaciais.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Unha-2
*Unha-3
*Taepodong-1
Dores André

**Dores André Rodríguez**, nada en Vigo, é unha bailarina de ballet galega. Dende o ano 2015 é *prima ballerina* no Ballet de San Francisco.

## Traxectoria 
Cando tiña 11 anos comezou a practicar ballet nun estudio de Vigo. Tan só dous anos máis tarde, a mestra de ballet María de Ávila descubriuna nunha competición e recrutouna na súa escola de Zaragoza. Con 17 anos ía competir no Premio de Lausana, pero tivo que retirarse por unha lesión na perna. Após iso, considerou estudar na universidade, pero finalmente escolleu continuar a súa carreira no ballet.

Durante un curto período de tempo bailou para unha compañía de Florencia, en Italia, pero despois participou nas audicións do Ballet de San Francisco. Pasou a formar parte da compañía en 2004, solista en 2012 e bailarina principal en 2015. Ao longo da súa traxectoria foi o papel principal na *Cinsenta*, Myrtha en *Giselle*, Xulieta en *Romeu e Xulieta* e Olga en *Onegin*. Tamén participou en *Bound To* de Christopher Wheeldon e *Hurry Up, We’re Dreaming* de Justin Peck. En 2018 volveu bailar nunha gala en Zaragoza, onde se formou.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Dores André  - Perfil no Ballet de San Francisco. 
*Dores André e Joseph Walsh en *Coppélia*
*Dores André e Wei Wang en Bluebird Pas de Deux
Lacrosse (satélites)

miniatura|Un Lacrosse en proceso de montaxe.
**Lacrosse** ou **Onyx** é o nome dunha serie de satélites de recoñecemento mediante radar dos Estados Unidos.

## Características 
Os satélites Lacrosse foron fabricados por Martin Marietta (logo parte de Lockheed Martin) e eran operados pola Oficina Nacional de Recoñecemento (NRO). Usaban un siste de radar de apertura sintética (SAR, en inglés) para cartografar o terreo, posiblemente cunha resolución de 1 metro ou mellor. O programa Lacrosse foi aprobado en 1983 e antes do lanzamento do primeiro satélite foi renomeado a Onyx. Os satélites eran lanzados baixo a denominación *Programa 3100* e usaban unha grande antena de radar e paneis solares para xerar potencia eléctrica.

Lanzáronse cinco satélites Lacrosse, todos con éxito. O programa rematou despois do lanzamento da quinta unidade e foi continuado polos satélites Topaz.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-27
*Titan 4
Corallium

***Corallium*** é un xénero de cnidarios antozoos da subclase dos octocoraliarios, orde dos alcionáceos, suborde dos escleraxonios, o tipo da familia dos coralíidos.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1798 polo naturalista francés Georges Cuvier,

### Sinónimo 
Ademais de polo nome válido, o xénero coñeceuste tamén polo sinónimo:
* *Paracorallium* Bayer & Cairns, 2003

### Especies 
No xénero recoñécense na actualidade as seguintes especies:
* *Corallium japonicum* Kishinouyi, 1903
* *Corallium medea* Bayer, 1964
* *Corallium nix* Bayer, 1996
* *Corallium rubrum* (Linnaeus, 1758)
* *Corallium salomonense* (Thomson & Mackinnon, 1910)
* *Corallium stylasteroides* Ridley, 1882
* *Corallium tortuosum Bayer, 1956

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Cairns, S. D. *et al.* (2009): "Phylum Cnidaria: corals, medusae, hydroids, myxozoans", pp. 59-101, en: Gordon, D. P. (Ed.) *New Zealand inventory of biodiversity: 1. Kingdom Animalia: Radiata, Lophotrochozoa, Deuterostomia*. Christchurch: Canterbury University Press. ISBN 978-1-877257-72-8.
* van Ofwegen, L.; Grasshoff, M. & van der Land, J. (2001): Octocorallia (excl. Pennatulacea), pp. 104-105, en: Costello, M .J. *et al*. (Eds.) *European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification''. París: Muséum national d'Histoire naturelle.  Collection Patrimoines Naturels, 50. ISBN 2-85653-538-0.

### Outros artigos 
* Antozoos
* Octocoraliarios
* Alcionáceos
* Escleraxonios

### Ligazóns externas 
* *Corallium* na ADW.
* Red And Pink Corals. *Corallium* na EOL.
LAGEOS

**LAGEOS**, acrónimo de *Laser Geodynamics Satellite*, foi unha serie de dous satélites artificiais lanzados para facer estudos xeodésicos.

## Características 
Os satélites LAGEOS eran esferas pasivas cubertas de retrorreflectores para poder facer medicións ultraprecisas da súa posición mediante láseres na superficie terrestre. O primeiro LAGEOS foi construído polos Estados Unidos e lanzado o 4 de maio de 1976 mediante un foguete Delta 2913, mentres que o segundo foi construído por Italia e lanzado durante a misión STS-52 do transbordador espacial Columbia, o 22 de outubro de 1992.

LAGEOS 1 tiña unha masa de 411 kg, mentres que LAGEOS 2 pesaba 405 kg. Ambos tiñan un diámetro de 60 cm e estaban cubertos por 426 cubos retrorreflectores e 4 reflectores de xemanio. A gran densidade dos satélites facía que a súa órbita fose moi estable, ofrecendo unha referencia moi precisa para facer medicións xeodésicas, como movementos da codia terrestre e de fallas, variacións na rotación terrestre e mareas terrestres e obter parámetros relacionados coa dinámica dos movementos da Terra. Chegouse a planificar o lanzamento dun terceiro satélite, pero nunca se levou a cabo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-52
*Delta 2913
Rally da Coruña de 1984

O **Rally da Coruña** de 1984 foi a 14ª edición de dito rally e a penúltima proba da tempada 1984 do Campionato de Galicia de Rally. Celebrouse o 4 de novembro de 1984 e o vencedor foi Carlos Piñeiro, con Julio Orozco como copiloto, sobre un Porsche 911 SC.

Foi organizado pola Escudería Centollo, coa colaboración da Escudería Ferrol e a Escudería Berberecho. Dos 44 pilotos inscritos, tomaron a saída 33 e chegaron á meta só 17.

## Clasificación 
## Notas
Pencha Santasmarinas

**Prudencia Santasmarinas Raposo**, nada en Santiago de Compostela o 7 de febreiro de 1943 e finada no mesmo lugar o 31 de marzo de 2019, foi unha feminista e activista galega que liderou a oposición contra a instalación da central nuclear de Regodela, Xove. En 2010 recibiu&nbsp; a Medalla Castelao polo seu labor para lograr a profesionalización do sector marisqueiro galego e da formación das mulleres que traballaban neste sector.

## Traxectoria 
Pencha Santasmarinas era mestra de formación e traballou como axente de economía doméstica na oficina de Extensión Agraria de Viveiro.  Xunto a Africa Leira "participou  activamente en labores de concienciación do campesiñado e de oposición á explotación dos seus recursos". Entre 1976 e 1977 liderou e coordinou a contestación social contra a instalación dunha central nuclear en Regodela.

En 1993&nbsp; incorporouse á Consellería de Pesca, Marisqueo e Acuicultura como xefa de Extensión Pesqueira, cargo no que empregou os seus coñecementos de mellora e organización no ámbito agrario para aplicalos ao marisqueo. Pencha "foi a impulsora dun proceso de renovación e cambio da actividade marisqueira en Galicia, contribuíndo á profesionalización desta actividade practicada por milleiros de mulleres ata entón como unha actividade secundaria e complementaria allea á regulación".

## Recoñecementos 
En 2010 foi premiada coa Medalla Castelao polo seu traballo coas mulleres do sector marisqueiro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Entrevista no programa *Galegos* da RTVG.
El robo del siglo

***El robo del siglo*** é unha miniserie de orixe colombiana de 2020 producida por Dynamo para Netflix. Está protagonizada por Andrés Parra, Marcela Benjumea, Christian Tappan e Waldo Urrego, quen xa traballaran xuntos no ano 2012 na rodaxe de *Escobar, el patrón del mal*. A sinopse está baseada en feitos reais e conta a historia do asalto ao Banco da República en Valledupar que perpetrou en 1994. O tráiler da serie estreouse o 27 de xullo de 2020. Estreouse a través de Netflix o 14 de agosto de 2020.

## Elenco 
* Marcela Benjumea
* Paula Castaño
* Andrés Parra
* Christian Tappan
* Waldo Urrego

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
*
Goosebumps (filme)

***Goosebumps*** é un filme estadounidense de 2015 escrito por Darren Lemke e dirixido por Rob Letterman. Baséase na serie de libros de terror infantil escritos por R. L. Stine, e conta a historia dun adolescente que tenta salvar a súa vila coa axuda de Stine logo de que tódolos monstros da franquía *Goosebumps* escaparan dos libros. Está protagonizado por Jack Black, Dylan Minnette, Odeya Rush, Amy Ryan, Ryan Lee e Jillian Bell.

O desenvolvemento dun filme de *Goosebumps* comezou en 1998, con Tim Burton como director. Logo de non conseguir determinar cal libro debía ser adaptado, o proxecto foi detido. A comezos de 2008, Columbia Pictures adquiriu os dereitos co obxectivo de crear un filme baseado en *Goosebumps*, e o proxecto entrou de novo en fase de desenvolvemento. A fotografía principal estendeuse dende abril até xullo de 2014 en Candler Park, Atlanta.

*Goosebumps* estreouse nos cinemas dos Estados Unidos o 16 de outubro de 2015, por Columbia Pictures. O filme foi un éxito comercial e da crítica, que eloxiou o humor, o uso dos personaxes orixinais de *Goosebumps* así como as interpretacións (particularmente as de Black e Minnette) e conseguiu recadar máis de 158 millósn de dólares sobre un orzamento de 84 millóns. Unha secuela, titulada *Goosebumps 2: Haunted Halloween*, estreouse o 12 de outubro de 2018.

## Personaxes 
* Jack Black como R. L. Stine
** Black tamén fai as voces de Slappy the Dummy
** R. L. Stine fai un cameo como Mr. Black
* Dylan Minnette como Zachary "Zach" Cooper
* Odeya Rush como Hannah Stine
* Amy Ryan como Gale Cooper
* Ryan Lee como Champ
* Jillian Bell como Lorraine Conyers
* Halston Sage como Taylor
* Ken Marino como adestrador Carr
* Timothy Simons como Oficial Stevens
* Amanda Lund como Oficial Brooks
* Steven Krueger como Davidson
* Karan Soni como Mr. Rooney
* Kumail Nanjiani como Foreman

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
Goosebumps 2: Haunted Halloween

***Goosebumps 2: Haunted Halloween*** (ou sinxelamente ***Goosebumps 2***) é un filme estadounidense de 2018 dirixido por Ari Sandel e escrito por Rob Lieber a partir dunha historia orixinal de Lieber e Darren Lemke. É a secuela do filme de 2015 *Goosebumps*, que está baseado na serie de libros infantís de terror do mesmo nome escritos por R. L. Stine.

## Personaxes 
* Madison Iseman como Sarah Quinn
* Jeremy Ray Taylor como Sonny Quinn
* Caleel Harris como Sam Carter
* Wendi McLendon-Covey como Kathy Quinn
* Chris Parnell como Walter
* Ken Jeong como Mr. Chu
* Jack Black como R. L. Stine
** R .L. Stine aparece como o director Harrison
* Mick Wingert como a voz de Slappy the Dummy
** Avery Lee Jones como os movementos de Slappy
* Bryce Cass como Tyler Mitchell
* Peyton Wich como Tommy Madigan
* Kendrick Cross como Mr. Carter
* Shari Headley como Mrs. Carter

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Coralíidos

miniatura|200px|*Corallium konojoi*
miniatura|200px|*Paracorallium japonicum*
A dos **coralíidos** (*Coralliidae*) é unha familia de cnidarios antozoos da subclase dos octocoraliarios, orde dos alcionáceos e suborde dos escleraxonios.

Enmarcados comunmente entre os corais brandos, xa que carecen de esqueleto, como os corais duros da orde das escleractinias. Forman colonias de pólipos, unidos por unha masa carnosa de cenénquima, ou tecido común xerado por eles. Para darlle consistencia, ao careceren de esqueleto, o seu tecido contén espículas de calcita. 

## Taxonomía 
### Descrición 
A familia foi descrita en 1812 polo biólogo e naturalista francés Jean Vincent Félix Lamouroux. 

Actualmente estanse a realizar estudos que propoñen ao xénero *Paracorallium* Bayer & Cairns, 2003 como sinónimo de *Corallium* Cuvier, 1798. E a día de hoxe (20 de agosto de 2020) o WoRMS aceptouno.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Cairns, S. D. *et al.* (2009): "Phylum Cnidaria: corals, medusae, hydroids, myxozoans", pp. 59-101, en: Gordon, D. P. (Ed.) *New Zealand inventory of biodiversity: 1. Kingdom Animalia: Radiata, Lophotrochozoa, Deuterostomia*. Christchurch: Canterbury University Press. ISBN 978-1-877257-72-8.
* van Ofwegen, L.; Grasshoff, M. & van der Land, J. (2001): Octocorallia (excl. Pennatulacea), pp. 104-105, en: Costello, M .J. *et al*. (Eds.) *European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification*. París: Muséum national d'Histoire naturelle.  Collection Patrimoines Naturels, 50. ISBN 2-85653-538-0.

### Outros artigos 
* Antozoos
* Octocoraliarios
* Alcionáceos
* Escleraxonios

### Ligazóns externas 
* Coralliidae na ADW.
* Coralliidae na EOL.
Psittacoidea

Os **Psittacoidea** (psitacoideos) son a maior superfamilia dos Psittaciformes, que comprende os papagaios "verdadeiros" ou típicos, unhas 350 especies de aves xeralmente de plumaxe rechamante e case todas voadoras (cunhas poucas notables excepcións: 4 especies viven no chan, tres no xénero *Pezoporus* e o *Cyanoramphus unicolor*) peteiros ganchudos, principalmente herbívoras. É unha das tres superfamilias dos Psittaciformes, as outras dúas son a dos Cacatuoidea (cacatúas) e os Strigopoidea (papagaios de Nova Zelandia). Os Psittacoidea están moi espallados, con especies en México, América Central, América do Sur, África subsahariana, a India, sueste asiático, Australia, e desde alí cara ao leste polas illas do Pacífico ata a Polinesia.  Entre eles están a maioría dos papagaios que nos son máis familiares, como guacamaios, cotorras, Lorini, *Eclectus*, *Amazona*, *Psittacus erithacus* e *Melopsittacus undulatus*.

## Taxonomía 

Nas clasificacións tradicionais, a familia Psittacidae (que nelas, xunto coa Cacatuidae formaba a orde Psittaciformes) considerábase que contiña dúas subfamilias, a Psittacinae e a Loriinae. Porén, a árbore das familias de papagaios foi agora reorganizada, situándoa dentro da superfamilia Psittacoidea, e dividindo a familia Psittacidae en tres familias, á vez que as tribos Strigopini e Nestorini foron pasadas á superfamilia Strigopoidea (papagaios de Nova Zelandia), e creouse tamén unha nova superfamilia monotípica, a dos Cacatuoidea, que contén a familia Cacatuidae.

Familia Psittacidae, papagaios do Novo Mundo e de África
*Subfamilia Psittacinae: dous xéneros africanos, *Psittacus* e *Poicephalus*
*Subfamilia Arinae, neotropicais
**Tribo Arini: 17 xéneros e un xénero extinto
**Tribo Androglossini: 7 xéneros
**clado (tribo proposta dos *Amoropsittacini*) catro xéneros
**clado (tribo proposta dos *Forpini*) un xénero
**(outras tribos) 5 xéneros
Familia Psittrichasiidae, papagaios de illas do océano Índico
*Subfamilia Psittrichasinae: unha especie, *Psittrichas fulgidus*
*Subfamilia Coracopsinae: un xénero con varias especies
Familia Psittaculidae, papagaios de Asia e Australasia
*Subfamilia Platycercinae
** Tribo Pezoporini: papagaios terrestres e aliados
** Tribo Platycercini: papagaios de cola ancha
*Subfamilia Psittacellinae: un xénero (*Psittacella*) con varias especies
*Subfamilia Loriinae
** Tribo Loriini: 12 ou 13 xéneros 
** Tribo Melopsittacini: unha especie, *Melopsittacus undulatus*
** Tribo Cyclopsittini: dous xéneros
*Subfamilia Agapornithinae: tres xéneros
*Subfamilia Psittaculinae
** Tribo Polytelini: tres xéneros
** Tribo Psittaculini: psitacinos de Asia
** Tribo Micropsittini: os papagaios pigmeos

## Galería 

Ficheiro:Burung Nuri Biru Kuning.jpg|Dous psitacoideos sobre pólas dunha árbore

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "True parrot" na Encyclopedia of Life
*
*Vídeos de papagaios  en Internet Bird Collection
Cenénquima

[miniatura|250px|Anatomía dun pólipo coralino, co seu [coralito, **cenénquima** e cenósteo]]

Nos antozoos octocoraliarios, denomínase **cenénquima** ao tecido común que rodea e une os pólipos coloniais.

## Estrutura 
Consiste nunha matriz de mesoglea, revestida por epiderme (perisarco) e penetrada por tubos gastrovasculares e contén escleritos, espículas microscópicas mineralizadas de sílice ou de carbonato cálcico. A porción ríxida e sobresaliente do cenénquima que rodea cada pólipo adoita estar reforzada por escleritos modificados e denomínase *cáliz*. 

## Sinónimo
Un termo tomado da botánica, **cenosarco**, é un nome alternativo. 

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Marshall, A. J. & Williams, W. D. (1985): *Zoología Invertebrados. Vol.1*. Editorial Reverté. pp. 183-185.
* Sprung, Julian & Delbeek, J. Charles (1997): *The Reef Aquarium*. Ricordea Publishing.
* Debelius, Helmut & Baensch, Hans A. (1898): *Marine Atlas* Mergus.
* Borneman, Eric H. (2001):* Aquarium corals: selection, husbandry and natural history*.
* Gosliner, Behrens & Williams (1996): *Coral Reef Animals of the Indo-Pacific*. Sea Challengers Publishers. 
* Veron, J. E. N. (1986): *Corals of Australia and the Indo-Pacific*. Australian Institute of Marine Science.

### Outros artigos 
* Octocoraliarios
* Coralito
                                                                                                                                                                                                             
## Notas
Kristi Yamaguchi

**Kristine Tsuya Yamaguchi**, nada o 12 de xullo de 1971 en Hayward, California, Estados Unidos, é unha patinadora artística estadounidense, campioa olímpica de Albertville 1992 na proba individual feminina. É tamén campioa mundial en 1991 e 1992 e campioa dos Estados Unidos en 1992.

Antes diso practicaba a patinaxe en parellas. Con Rudy Galindo logrou as medallas de ouro no campionato dos Estados Unidos xuvenil no ano 1986, e nos campionatos dos Estados Unidos ("adultos") de 1989 e 1990. No campionato mundial xuvenil de 1988 logrou dúas medallas de ouro: como patinadora de parellas con Rudy Galindo e como patinadora individual.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Esclerito

O termo **esclerito** pode referirse a:
* **Esclerito**, placa endurecida da cutícula dos artrópodos, que forma parte do seu exoesqueleto.
* **Esclerito**, peza calcaria que contribúe so soporte dos antozoos octocoraliarios.
Reboiras: Acción e Corazón

***Reboiras: Acción e Corazón*** é un filme galego dirixido por Alberte Mera e producido pola Fundación Terra e Tempo. O filme documenta a figura de Moncho Reboiras e mostra a súa historia a partir das entrevistas a 29 testemuñas directas que compartiron con el diferentes circunstancias, como o irmán de Moncho, Manuel Reboiras, a súa curmá Lita Martínez ou o escritor e exsecretario xeral da Unión do Povo Galego, Francisco Rodríguez Sánchez. A maiores, a obra tamén inclúe filmacións e documentos históricos.
[dereita|miniatura|Preestrea do documental en [Dodro, en agosto de 2020.]]

## Elenco 
* Daniel Celester como Moncho Reboiras
* Lidia Veiga
* Daniel Prieto
* Carlota Mosquera
* Sergio Alfonso

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de filmes en galego con maior recadación
### Ligazóns externas 
* Páxina web da película
* Reboiras: Acción e corazón en Filmaffinity
Esclerito (cnidarios)

Nos antozoos octocoraliarios denomínase **esclerito** a unha peza calcaria, de cores variadas, independente ou unida outras estruturas, para constituír un tubo que contribúe ao soporte do corpo do animal.
 
As células encargadas de produciren os escleritos denomínanse **esclerócitos**. No lugar onde se produce a calcificación, múltiples esclerócitos forman membranas expandidas similares a pseudópodos que se interconectan, formando vesículas multicelulares ao redor dos escleritos. Estas vesículas e os *pseudópodos* desaparecen cando maduran os escleritos, seguida da degradación dos esclerócitos ao redor dos escleritos maduros. Cando na base da colonia de pólipos, as vesículas granulares se distribúen entre os escleritos, indica un proceso de cementación en curso.

## Notas
Time Trap

***Time Trap*** é un filme estadounidense de 2017 dirixido por Ben Foster e Mark Dennis. Está protagonizado por Brianne Howey, Cassidy Gifford, Olivia Draguicevich, Reiley McClendon e Andrew Wilson, e conta a historia dun grupo de estudantes nunha remota área de Texas que están na procura do seu profesor. Posteriormente, descobren unha misteriosa cova por accidente. Mentres exploran a cova, o grupo experimenta unha serie de estraños e perigosos eventos relacionados coa distorsión do tempo.

## Personaxes 
* Brianne Howey como Jackie
* Andrew Wilson como Hopper
* Cassidy Gifford como Cara
* Reiley McClendon como Taylor
* Olivia Draguicevich como Veeves
* Max Wright como Furby
* Hans Marrero como The Guardian
* Rich Skidmore como Rich Pintauro
* Chris Sturgeon como pai de Hopper
* Sofie Marie Lusitana como Guardian Girl

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Théophile Rudolphe Studer

**Théophil Rudolf Studer** (tamén coñecido como **Théophile Studer** e como **Theophil Studer**), nado o 27 de novembro de 1845 en Berna, e finado o 12 de febreiro de 1922 na mesma cidade, foi un médico e zoólogo suízo. que en 1900 se converteu na Facultade de Veterinaria da Universidade de Berna, na que foi profesor de Zooloxía desde 1879. Nos períodos de 1884-1885 e 1908-1909, foi elixido decano da Facultade, e en 1891-1892, reitor da Universidade.

O doutor Studer estaba particularmente interesado na paleontoloxía e na ornitoloxía; nesta última está a orixe da publicación dun catálogo das aves de Suíza. Tamén fou un apaixonado da cinoloxía e grazas a esta afección, o Museo de Historia Natural de Berna conta con máis de dous mil exemplares disecados de cans.

Studer presidiu o VI Congreso Internacional de Zooloxía que se celebrou en Berna en 1904.

Casou en 1880 con Henriette Kappeler. O matrimonio non tivo descendencia, pero Srtuder encontrou na súa esposa unha colaboradora que o acompañou toda a súa vida.

## Algunhas publicacións 
miniatura|270px|Théophil Rudolf Studer. Ilustración na súa necroloxía.
Con Victor Fatio publicou as tres primeiras achegas do *Catalogue des oiseaux de la Suisse* (Catálogo das aves de Suíza).

Outras obras de Studer inclúen:
* 1882. *Übersicht ūber die Ophiuriden welche während der Reise S.M.S. "Gazelle" um die Erde 1874-1876 gesammelt Wurden*.
* 1882. *Verzeichniss der Crustaceen welche während der Reise S.M.S. "Gazelle" an der Westküste von Afrika, Ascension und dem Cap der guten Hoffnung gesammelt wurden*.
* 1884. *Verzeichniss der während der Reise S.M.S. *Gazelle* um die Erde, 1874-1876, gesammelten Asteriden und Euryalideen*. 
* 1884. *Isopoden, gesammelt während der Reise S.M.S. "Gazelle" um die Erde 1874-76*. 
* 1894. *Fauna Helvetica*, Schweizerische Zoologische Gesellschaft, Verlag K.J. Wyss.
* 1895. *Fauna Helvetica. Oiseaux*.
* 1896. *Fauna helvetica. Mollusques*. 
* 1900. *Résultats des campagnes scientifiques par Albert Ier, prince de Monaco*. Fasc. XX. 
* 1901. *Die praehistorischen Hunde in ihrer Beziehung zu den gegenwärtig lebenden Rassen*, Verlag Zürcher und Furrer, Zürich.

## Abreviatura 
A abreviatura **Studer** emprégase para recoñecer a  como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Baumann, F. & H. Bloesch (1922): Prof. Dr. Theophil Studer (1845–1922). En *Verhandlungen der Schweizerischen Naturforschenden Gesellschaft*, 103. Jahresversammlung vom 24. bis 27. Agosto 1922, Bern, Kommissionsverlag H. R. Sauerländer & Cie, Aarau, pp. 50–67.

### Ligazóns externas 
* Expedición ao redor do mundo da SMS *Gazelle* .
* Theophil Rudolf Studer (1845-1922). Biografía .
* Lista das obras mías importantes de Studer en WorldCat.
Walter Pardo Añón

**Walter Pardo Añón**, nado en Malpica de Bergantiños en 1978, é un político galego do PSdeG-PSOE

## Traxectoria 
Foi mariñeiro e traballou na lonxa de Malpica. Membro da Asociación Cultural Malante. Nas eleccións municipais de 2019 encabezou a candidatura do PSdeG á alcaldía de Malpica de Bergantiños e foi elixido alcalde co apoio do BNG e o edil electo de Ciudadanos Alfredo Cañizo, formando un goberno de coalición. Trala ruptura do pacto con Cañizo, perdeu a alcaldía en setembro de 2021 en favor do PPdeG tras recibir estes o apoio de Cañizo. Encabezou novamente a candidatura socialista nas municipais de 2023 e revalidou os seus resultados de 2019, ó igual que os demais grupos, polo que se mantivo na oposición tras alcanzar un novo acordo o PPdeG con Cañizo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Malpica de Bergantiños

### Ligazóns externas 
* «É un reto e unha ilusión poder representar ao pobo de Malpica»
Alcalde de Lugo

O **alcalde de Lugo** é a máxima autoridade política do Concello de Lugo. De acordo coa Lei Orgánica 5/1985, de 19 de xuño, do Réxime Electoral Xeral (actualmente en vigor) o alcalde é elixido pola corporación municipal de concelleiros, que á súa vez son elixidos por sufraxio universal polos cidadáns e cidadás de Lugo con dereito a voto, mediante eleccións municipais celebradas cada catro anos. Na mesma sesión de constitución da corporación procédese á elección do alcalde, podendo ser candidatos todos os concelleiros que encabezan as correspondentes listas. É proclamado electo o candidato que obtén a maioría absoluta dos votos. Se ningún deles obtén esta maioría é proclamado alcalde o concelleiro que encabeza a lista máis votada.

## Eleccións municipais de 2023 
Nas eleccións municipais de 2023 presentáronse as seguintes candidaturas, das que só tres conseguiron representación na corporación. Lara Méndez, do PSdeG-PSOE, foi escollida alaldesa cos votos do seu partido e do BNG.

A actual corporación municipal lucense está composta por 25 concelleiros e o alcalde da cidade, dende 2025, é Miguel Fernández Méndez do PSdeG-PSOE. Paula Alvarellos accedeu á alcaldía cando Lara Méndez renunciou á acta de concelleira para se presentar ás eleccións de 2024 ao Parlamento de Galicia. Alvarellos faleceu en mazo de 2025 e foi sucedida na alcaldía polo actual rexidor.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de alcaldes de Lugo
* Eleccións municipais en Lugo
César Poza González

**César Poza González**, nado en Figueirido (Vilaboa) o 25 de abril de 1976, é un político galego do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria 
Comezou os estudos de Ciencias Políticas pola Universidade de Santiago de Compostela. Nas eleccións municipais de 2007 foi elixido concelleiro de Vilaboa. Nas seguintes eleccións volveu ser concelleiro. Foi secretario xeral dos socialistas de Vilaboa. O 4 de agosto de 2020 o alcalde Francisco Costa Fernández anunciou a súa dimisión por motivos persoais, e César Poza foi elixido alcalde o 20 de agosto.

O 28 de maio de 2023 foi reelexido por maioría absoluta, sendo o primeiro alcalde reelexido por maioría absoluta en 28 anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Vilaboa
A Maceira, Pastoriza, Arteixo

**A Maceira** é un lugar da parroquia de Pastoriza no concello coruñés de Arteixo na comarca da Coruña.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pastoriza 
### Parroquias de Arteixo
Duje Dukan

**Duje Dukan**, nado o 4 de decembro de 1991 en Split, é un xogador profesional de baloncesto croata con pasaporte estadounidense que xoga no Cáceres Ciudad del Baloncesto da Liga LEB Ouro.

## Traxectoria profesional 
Tras non ser seleccionado no Draft da NBA de 2015, Dukan uniuse ós Sacramento Kings para a Liga de Verán da NBA de 2015. O22 de xullo de 2015, Dukan asinou cos Kings. O seu debut na NBA tivo que agardar ata o derradeiro partido da tempada dos Kings, o 13 de abril de 2016, onde fixo seis puntos e catro rebotes na derrota por 116–81 contra os Houston Rockets. O 4 de xullo de 2016, foi cortado polos Kings.

O 3 de agosto de 2016, Dukan asinou un contrato de tres anos co KK Cedevita croata. En xaneiro de 2017 deixou o equipo de mutuo acordo.

O 19 de xullo de 2019, Dukan asinou unha tempada co CB Estudiantes da Liga ACB. Na súa única tempada na ACB, acadou 4.7 puntos e 1.8 rebotes por encontro.

O 8 de agosto de 2020, Dukan asinou co AB Castelló da Liga LEB Ouro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estatísticas NBA en Basketball-Reference.com  
* Perfil en FIBA.com