open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Reino de Croacia-Eslavonia

O **reino de Croacia Eslavonia** foi unha rexión autónoma do Imperio Austrohúngaro nos Balcáns. Pertencía á monarquía húngara e comprendía partes das actuais Croacia e Serbia.

O reino nace en 1868 coa unión das coroas de Croacia e Eslavonia, o país existiu na confederación ata 1918 no que tras desfacerse o imperio, pasa a formar parte do Estado dos eslovenos, croatas e serbios.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Imperio Austrohúngaro
* Reino de Croacia
* Reino de Eslavonia
Iniciativa Canaria Nacionalista

**Iniciativa Canaria Nacionalista** (ICAN) foi un partido nacionalista canario de esquerdas que xurdiu en 1991 da unión da Asamblea Canaria Nacionalista, Izquierda Canaria Unida (sección de Izquierda Unida) e a Unión de Nacionalistas de Izquierda. ICAN mantívose ligada a IU ata pouco despois das eleccións municipais de 1991 cando foi expulsado por presentar xunto ó CDS e ó PP unha moción de censura contra o goberno socialista do Cabido de Gran Canaria
Unha das formacións integrantes de Coalición Canaria en 1993. No ano 2005 desaparecu ó converterse CC nun partido político e unha parte dos seus militantes escindíronse para formar un novo partido político, Nueva Canarias
Marino Dónega

**Marino Dónega Rozas**, nado en Huelva o 3 de marzo de 1916 e finado na Coruña o 1 de abril de 2001, foi un escritor e político galego.

## Traxectoria 
Criado en Lugo, Licenciouse en dereito, foi presidente das Mocedades Galeguistas da Coruña (1936). Para escapar á represión franquista logo do Golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 incorporouse ao exército. Foi un dos fundadores da Editorial Galaxia en 1950 e o seu presidente entre 1980 e 1996. Tamén foi conselleiro de cultura da Xunta preautonómica (1978). Foi membro da Real Academia Galega, sendo o seu secretario durante case vinte anos, do padroado do Instituto da Lingua Galega, da Fundación Penzol, da Fundación Otero Pedrayo e membro de honra da Academia Galega de Xurisprudencia e Lexislación. Presentouse como independente nas listas da Unión de Centro Democrático nas primeiras eleccións autonómicas.

## Obra 
### Ensaio 
* *A memoria e os amigos*, Fundación Otero Pedrayo, 1994.
* *De min para vós. Unha lembranza epistolar*, 2003, Galaxia.

### Edicións 
* *Castelao. Escolma posible*, 1964, Galaxia.
* *Poesías: escolma*, de Ramón Cabanillas, 1976, Galaxia.
* *Luís Seoane: vida e obra literaria*, 1994, Real Academia Galega.

### Obras colectivas 
* *Importancia do público na revelación teatral*, discurso de recepción pública de Jenaro Marinhas del Valle na RAG: resposta de Marino Dónega Rozas, 1979, Ediciós do Castro.

## Premios 
* Premio Trasalba en 1994.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha do autor en Galaxia
Terras da Coroa de Santo Estevo

As **Terras da Coroa de Santo Estevo** constituían tódalas posesións baixo a soberanía da monarquía húngara nos séculos XVIII e XIX. Na actualidade esta rexión de Europa Oriental atópase repartida entre varios estados, recibindo segundo as linguas e territorios diferentes denominacións.
* En Hungría:
** Szent István Koronájának Országai - Terras da Coroa de Santo Estevo
** Szent Korona Országai - Terras da Santa Coroa
** Magyar Korona Országai - Terras da Coroa húngara
** Magyar Szent Korona Országai - Terras da Santa Coroa húngara
* En Croacia:
** Zemlje krune Svetog Stjepana - Terras da Coroa de Santo Estevo
* En Alemaña:
** Länder der heiligen ungarischen Stephanskrone - Terras da Santa Coroa húngara de Santo Estevo
* En Eslovaquia:
** Krajiny Svätoštefanskej koruny - Terras da Coroa de Santo Estevo
** Krajiny uhorskej koruny - Terras da Coroa húngara

No Imperio Austrohúngaro, estes territorios comprendían o reino de Hungría, o reino de Croacia e o Gran Ducado de Transilvania. Esta unión durou ata o 29 de outubro de 1918, data na que o Parlamento croata votou a súa escisión do imperio.
Bidouredo, Monterroso

**Santiago de Bidouredo** é unha parroquia do concello lugués de Monterroso. Segundo o padrón municipal (INE) en 2013 tiña 46 habitantes (22 homes e 24 mulleres), dezaseis menos ca en 1999.

## Xeografía 
Está situada a carón do río Lavandelo. Tan só dous dos seus barrios están habitados (o de Moreiras e o propio Bidouredo).

## Patrimonio 
A igrexa parroquial é un templo románico dedicada a Santiago o Maior que pode observarse desde a estrada de Palas de Rei. Preto de Bidouredo atópase a parroquia de Esporiz e o barrio dos Olmos.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Iglesia de Santiago de Bidouredo.jpg|Igrexa de Santiago de Bidouredo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Bidouredo 
### Parroquias de Monterroso 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Monterroso
K. u. k.

O acrónimo **k. u. k.** refírese a *kaiserlich und königlich* (alemán, *imperial e real*). A frase refírese á *monarquía dual* que foi o Imperio Austrohúngaro do 1867 ó 1918. O emperador de Austria reinaba como rei de Hungría (é dicir como xefe de estado) pero os dous países conservaban a súa independencia *de iure*.

Todas as institucións imperiais ían precedidas do k. u. k. (en Bohemia *c. a. k.* por estar en checo e en Polonia por *C. i K.*, por estar en polaco).
Marcador

Un **marcador** pódese referir a varios conceptos:
* En bioloxía molecular, un **marcador xenético** (ou *marcador de DNA*) utilízase para identificar un xene
* Un **marcador molecular**
* Un *biomarcador* ou **marcador biolóxico**
* Un marcador tumoral, unha molécula producida polas células canceríxenas
* En lingüística, un **marcador** é un morfema que indica unha función gramatical da palabra ou oración marcadas, como o *-s* final dos substantivos, que indica plural.
* Un material engadido a un explosivo para axudar a identificar a súa presenza antes da detonación ou para identificar o seu último posuidor legal antes dela.
* En informática, un **marcador** permite almacenar a localización dunha páxina web e recuperala rapidamente.
* En telefonía (e tamén en informática) un marcador (ou *dialer*) é un software ou dispositivo empregado para conectarse a unha liña telefónica.
Subdivisións do Imperio Austrohúngaro

O Imperio Austrohúngaro, como monarquía dual, compoñíase de dúas entidades estatais: Austria por un lado, e Hungría polo outro. Ademais, Bosnia e Hercegovina formaba un condominio baixo administración conxunta austríaca e húngara. Os territorios da coroa austríaca reciben o nome de Cisleitania e os da húngara Transleitania.

(Nota: entre paréntese o nome en alemán)

### Cisleitania
### Transleitania
### Administración conxunta
Fonte: *Geographischer Atlas zur Vaterlandskunde an den österreichischen Mittelschulen*. Viena 1911. Datos de acordo co censo do 31 de decembro de 1910.
Adobe

O **adobe** palabra que provén do árabe *al-tub* (طوب), é un ladrillo sen cocer, feito con barro (arxila e area) mesturado con palla ou feo e secado ó sol, utilizado na construción; ; con eles constrúense diversos tipos de elementos construtivos, como paredes, muros e arcos. 

A técnica de elaboralos e o seu uso están estendidos por todo o mundo, atopándose en moitas culturas que nunca tiveron relación entre si. As estruturas de abobe son extraordinariamente duradeiras e as edificacións de adobe son as máis antigas que se conservan, na cidade de Çatalhöyük (Anatolia). Ademais, contan coa vantaxe de que nos climas cálidos conservan o interior frío, aínda que requiren dun mantemento continuo xa que a auga da chuvia desfai o adobe.miniatura|Parede de adobe.|centro
## Notas
Carlota de México

**Carlota de México**, nada como **Carlota de Bélxica** e co nome completo de **María Carlota Amelia Augustina Vitoria Clementina Leopoldina de Saxonia-Coburgo e Gotha**, foi emperatriz de México durante o Segundo imperio mexicano de Maximiliano I de México.

Única filla de Leopoldo I, rei dos belgas, naceu no palacio de Laeken, en Bruxelas, o 7 de xullo de 1840. O 27 de xullo de 1857 casa co arquiduque Maximiliano de Austria, irmán de Francisco Xosé I de Austria e gobernador pola época da Lombardía e Venecia.

Trala incursión de Napoleón III en México, e coa intención de converte-lo país américano en satélite de Francia, Maximiliano aceptou a oferta francesa de coroarse emperador de México, e polo tanto Carlota emperatriz (1864).

O estado mental de Carlota comezou a declinar co esmorecemento do propio imperio acabado de nacer. Volveu a Europa e foi internada no castelo de Miramar en Trieste (Italia), e logo en Meise (Bélxica), onde morreu o 19 de xaneiro de 1927.

miniatura|200px|esquerda|Castelo de Miramar
Dermatite seborreica

A **dermatite seborreica** é unha doenza da pel que ataca o coiro cabeludo e, eventualmente, a face e o torso, provocando a abundancia de oleosidade no coiro cabeludo, desescamación, e manchas vermellas.

## Proceso 
Cando ataca o coiro cabeludo, é máis coñecida como caspa. Pénsase que é provocada pola levedura *Malassezia furfur* en persoas de baixa capacidade imunitaria e pel graxenta. O fungo pode desenvolverse asintomaticamente, nas persoas afectadas sintomaticamente este fungo esperta unha resposta desfavorábel da epiderme, que se torna inflamada, e desprende escamas de pel, nunha tentativa frustrada de se librar da infección.

### Tratamento 
Parece ser que todo tratamento é paliativo e non acaba ao cento por cento coa doenza. O tratamento recomendado é o uso do ketoconazol, na forma de cremas ou xampús. Xampús con piritiona de zinc e sulfato de selenio poden axudar no tratamento. Aínda que os remedios para casos de sintomatoloxía leve poden ser a través de medicinas que non precisan receita é recomendábel acudir ao dermatólogo antes de comezar un tratamento deste tipo.
Boidae

miniatura|dereita|200px|'*Boa arxentina ou *curiyú'''*
A familia dos Boidos (ou *Boidae'') comprende as serpes máis grandes e antigas que existen. Esta familia ten así mesmo dúas subdivisións:

* Subfamilia Boinae, que comprende os exemplares desta familia oriúndos de América, coñecidos coma boas e anacondas
* Subfamilia Pitoninae, que comprende os exemplares de África, Asia e Oceanía, coñecidos coma pitóns
Elapidae

[miniatura|250px|[Mamba negra (*Dendroaspis polylepsis*), a serpe máis velenosa de África.]]
Os **elápidos**, son unha familia de serpes da infraorde Alethinophidia.  Dos catro grandes grupos de serpes que hai, son a familia que pode considerarse perigosa, xa que tódolos seus membros son velenosos. Se ben non todos son de especial perigo para a vida humana, hai unha serie deles que poden ser ata letais de necesidade. Habitan en rexións tropicais e subtropicais de todo o mundo. Caracterízanse por posuír colmillos fixos e ocos polos que inxectan o veleno. O tamaño é moi variable: entre 18 centímetros (*Drysdalia*) e 6 metros de lonxitude (*Ophiophagus*).

Algúns dos seus membros máis coñecidos son as cobras, as serpes de coral, as mambas e as serpes mariñas.

## Etimoloxía 
O termo "Elapidae" provén do grego *ἔλοψ,* "elops", que significa "tipo de serpe".

## Descrición 
Trátase da familia considerada "máis evolucionada" de cantas serpes hai. Hai quen considera esta familia unha evolución directa da familia *Colubridae*, posto que se trata de individuos non excesivamente grandes, de corpos finos, cabeza arredondada e pupila redonda.

Poden chegar a ser criaturas moi temibles, tanto pola súa capacidade de envelenar, coma pola territorialidade absoluta que demostran algunhas especies, como a mamba negra ou a cobra real.

Os elápicdos usan o seu veleno tanto para atacar as súas presas como en defensa propia. A maioría tienen velenos neurotóxicos, considerados máis perigosos que a maior parte dos velenos proteolíticas das víboras (Viperidae). Atópanse nesta familia as serpes máis velenosas do mundo: a *Oxyuranus microlepidotus* (terrestre, vive en Australia ) e a *Enhydrina schistosa* (mariña). 

Un debate aínda presente é sobre a pertenza ou non dos *Hydrophiidae* (as serpes mariñas) a esta familia, xa que, aínda que morfoloxicamente son distintos, a maioría de autores defenden a súa inclusión dentro dos *Elapidae*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*Ligazóns externas
*Ficha taxonómica en ADW (Animal Diversity Web).
Hydrophiidae

A familia ***Hydrophiidae*** (lat. "serpe de auga") é a que corresponde as serpes mariñas, aínda que, para moitos autores, en todo caso é unha subfamilia dos *Elapidae*. Son serpes de pequeno talle (non superior ós 80-90 centímetros polo xeral), de corpos aplanados para nadaren mellor e cun potentísimo veleno, xa que os peixes dos que se alimentan deben perecer case instantaneamente, polo risco de perde-la presa para elas.

A taxonomía deste grupo é controvertida. A clasificación tradicional situabaas nunha familia propia, a Hydrophiidae, da que trata este artigo, dividida en dúas subfamilias: Hydrophiinae e Laticaudinae. Posteriormente, estudos filoxenéticos fixeron que nas clasificacións modernas se sitúen dentro da familia Elapidae, e as dúas subfamilias de serpes mariñas estarían incluídas dentro dela, xunto coa familia Elapinae. A situación taxonómica exacta aínda non está clara. (ver Hydrophiinae).
Anaconda común

A **anaconda común** (*Eunectes murinus*) é unha serpe constritora da especie das boas. 

Cunha lonxitude que nas femias pode superar os sete metros de lonxitude, e un grosor que pode acadar os trinta centímetros, este animal pode chegar a pesar ata douscentos cincuenta quilogramos. Rivaliza co pitón reticulado polo título de serpe máis grande. Cunha alimentación estritamente carnívora, pode chegar a engulir caimáns de talle medio, capibaras adultas (o roedor máis grande que existe, con ata sesenta quilos de peso), felinos etc.

Habita á beira das augas ou mergullada en ríos e lagos, primordialmente nas cuncas do Amazonas e do Orinoco, pois ten unha grande habilidade natatoria. Animal ovovivíparo ten niñadas de 20 ou 40 exemplares que nacen en febreiro ou marzo

## Notas
Río Leitha

O **Leitha** (en húngaro *Lajta*, en checo *Litava*), é un río de Europa central, cun percorrido duns 180 km. Nace na parte oriental de Austria, da unión de dous afluentes: o Schwarza e o Pitten. O Leitha forma a fronteira natural entre a Baixa Austria e o Burgenland, que coincide coa fronteira interna austrohúngara ata 1918.

O ría cruza varias cidades (Nickelsdorf, Wiener Neustadt e Bruck an der Leitha), e tamén pequenos encoros de subestacións eléctricas deixan o leito practicamente seco no derradeiro tramo do seu curso.

## Véxase tamén
Pneumoultramicroscopicossilicovulcanoconiose

A **Pneumoultramicroscopicossilicovulcanoconiose** é unha rara doenza causada pola aspiración de cinzas volcánicas. A palabra resumida é **Pneumoconiose**.

O afectado por esta doenza chámase pneumoultramicroscopicossilicovulcanoconiótico, que é a palabra máis longa de varios idiomas, entre eles o portugués.

## Etimoloxía
Mel Brooks

**Mel Brooks**, nado co nome de **Melvin Kaminsky** en Brooklyn, Nova York, o 28 de xuño de 1926, é un actor, director e produtor norteamericano.

## Traxectoria 
Naceu nunha familia xudía procedente de Rusia. Durante a segunda guerra mundial serviu no corpo de enxeñeiros en África do norte.

Xa de regreso nos Estados Unidos traballou actuando en pequenos locais como comediante e como guionista de comedia para da serie televisivas *Your Show of Shows*. Con Buck Henry creou en 1965 a serie de éxito *Get Smart*, e en 1975 *When Things Were Rotten* unha parodia de Robin Hood. No mundo do cine é o onde Mel Brooks conseguiu o seu meirande éxito como produtor de comedias e tamén con filmes de culto como *The Elephant Man*.

## Obras 
### Escritor e director 
* *Os productores* (1968)
* *The Twelve Chairs* (1970) (tamén actor)
* *O mozo Frankenstein* (1974)
* *Selas ardentes* (1974) (tamén actor)
* *Silent Movie* (1976) (tamén actor)
* *High Anxiety* (1978) (tamén actor)
* *History of the World, Part I* (1981) (tamén actor/produtor)
* *Spaceballs* (1987) (tamén actor/produtor)
* *Life Stinks* (1991) (tamén actor/produtor)
* *As tolas, tolas aventuras de Robin Hood* (1993) (tamén actor/produtor)
* *Dracula: Dead and Loving It* (1995) (tamén actor/produtor)

### Teatro 
* *The Producers* (2001)
* *All-American* (1962))
* *Shinbone Alley* (1957)

### Outras 
* *The Producers* (actor,produtor)
* *Your Show of Shows* (TV) (1950 - 1954) (escritor)
* *Get Smart* (TV) (1965 - 1970) (creador, escritor)
* *Robots* (2005) (voz)
* *The Producers* (2005) (escritor, produtor)
* *Curb Your Enthusiasm: Season 4* (actor)
* *Jakers! The Adventures of Piggley Winks* (2003-present) (voz de Wiley the Sheep)
* *To Be or Not to Be* (1983) (actor)
* *The Fly* (1986) (produtor)
* *The Fly II* (1989) (produtor)
* *The Elephant Man* (1980) (produtor executivo)
Pepe o inglés

***Pepe o inglés*** é unha serie da Televisión de Galicia que comezou a emitirse o 13 de febreiro de 2006. Comedia de situación, céntrase en Pepe, propietario dun taller de reciclaxe, home fascinado por todo o inglés, con Suso, un seu axudante, fai pequenos inventos. Todo mudará coa chegada de Pilar ó barrio.

## Sinopse 
A serie comeza coa chegada de Pilar ao barrio: unha muller metódica, ordenada e legalista, que chocará desde o principio con Pepe, un mecánico retirado con mañas de inventor, que leva unha vida caótica argallando artificios no seu taller.

"Pepe o Inglés" amosa tamén a vida dun barrio que se resiste a perder a súa personalidade e sucumbir aos ataques da especulación. O taller de Pepe é o bastión principal desa resistencia: un predio que mantén sen vender a pesar das ofertas dos construtores.

## Elenco de actores 
* **Pilar** (Patricia de Lorenzo). 
** Primeira aparición: Episodio 01 (13 de febreiro de 2006). 
** Última aparición:
* **Pepe "o Inglés"** (Miguel de Lira). 
** Primeira aparición: Episodio 01 (13 de febreiro de 2006). 
** Última aparición: Episodio 28 (13 de xaneiro de 2007).
* **Telmo Negreira** (Manuel Cortés). O taxista.
** Primeira aparición: 
** Última aparición:
* **Suso "Pajarito"** (Xesús Ron). O axudante de Pepe no taller.
** Primeira aparición: Episodio 01 (13 de febreiro de 2006). 
** Última aparición:
* **Lola** (Paula Carballeira). 
** Primeira aparición: 
** Última aparición:
* **Armando Moscoso** (Pepe Penabade). O construtor.
** Primeira aparición: 
** Última aparición:
* **Susana** (Marta Pazos). A veciña de Pilar.
** Primeira aparición: 
** Última aparición:
* **Richi** (Marcos Carballido). O irmán de Lola.
** Primeira aparición: 
** Última aparición:
* **Uxío** (Marcos Correa). 
** Primeira aparición: 
** Última aparición:
* **Filipa** (Carolina Vázquez). 
** Primeira aparición: 
** Última aparición:
* **Mehmet** (Marco Aurelio). 
** Primeira aparición: 
** Última aparición:
* **Fredy** (Federico Rey).
** Primeira aparición: 
** Última aparición:
* **Tacher**. É a femia de corvo que lle fai compaña a Pepe no taller. 
** Primeira aparición: Episodio 01 (13 de febreiro de 2006). 
** Última aparición:

## Intérpretes convidados 
* Ernesto Chao 
* Antón Coucheiro
* José Luís López “Sacha”
* Carmen Sotelo
* Pía de Tolomei como Susi
* Estíbaliz Veiga

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Primeiro episódio de *Pepe o inglés* na *Páxina dos 25 anos da TVG*
* *Pepe o inglés* na AVG de Culturagalega.org
* *Pepe o inglés* no Internet Movie Database
Morrissey

miniatura|dereita|Morrissey
**Steven Patrick Morrissey**, nado en Davyhulme, Lancashire, o 22 de maio de 1959, é un cantante e compositor inglés coñecido comunmente como **Morrissey**.

Chegoulle a fama na década dos 80 como vocalista da banda inglesa The Smiths, activa entre 1982 e 1987. Cando a banda se rompeu Morrissey comezou unha exitosa carreira en solitario chegando ás listas *top ten* británicas durante 3 décadas. A súa música caracterízase pola súa voz de barítono e as súas letras distintivas con posturas antisistema e temas recorrentes de illamento emocional, desexo sexual, autocrítica e humor negro.

Morrissey é considerado unha das influencias na música pop máis importantes da súa xeración. Os seus detractores describen as súas obras como depresivas, mais os seus fans remarcan o seu humor ácido e sarcástico nas referencias das súas cancións a amores rotos.

## Discografía 
### Álbums en solitario 
### Recompilatorios 
* *Bona Drag* (1990)
* *World of Morrisey* (1995)
* *Suedehead. The Best of Morrissey* (1997)
* *My Early Burglary Years* (1998)
* *The Best of Morrissey* (2001)

### Discos en directo 
* *Beethoven Was Deaf* (1993)
* *Live at Earls Court* (2005)
* *Who Put the M in Manchester?* (2005)

## Premios 
[thumb|Morrisey en concerto no Jahrhunderthalle de [Frankfurt, febreiro de 2026]]

Recibiu un Ivor Novello Award polo seu destacado labor como compositor en 1998, na categoría de Lifetime Achievemen, un galardón que subliñaba a importancia das súas letras, cheas de ironía, melancolía e provocación. Ademais, foi nomeado en múltiples ocasións en enquisas de lectores de revistas como NME ou Melody Maker, onde frecuentemente apareceu como unha das figuras máis influentes e carismáticas da música moderna.

En 2013, coa publicación da súa autobiografía Autobiography, acadou un recoñecemento literario pouco habitual para un músico, sendo editada na prestixiosa colección Penguin Classics, un feito que provocou tanto admiración como controversia. Polo carácter reservado a figuras clásicas, e ata entón finadas, da literatura.
L'Estartit

'''L'Estartit''' é unha entidade municipal descentralizada situada na costa do concello catalán de Torroella de Montgrí, na provincia de Xirona. Ten 2.962 habitantes (2015). Atópase a aproximadamente un quilómetro do arquipélago das Illas Medes. É unha vila de verán, ten un porto e un club náutico (Club Nàutic Estartit) onde hai moitas actividades acuáticas como vela, submarinismo ou natación.

## Historia 
As primeiras noticias de L'Estartit apareceron no século XVII, cando xa diminuíra a actividade da piratería turca e berberisca sobre as costas catalás, e ata mediados do século XX o seu desenvolvemento estivo vinculado á actividade marítima. O seu porto permitiu a saída por mar dos produtos do municipio, como o arroz, o viño e a augardente, con destino a grandes mercados como o de Barcelona. Máis recentemente xurdiu un movemento independentista para que L'Estartit sexa municipio independente, pero despois de longos procesos administrativos e xudiciais non prosperou.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Estartit.jpg|Vista de l'Estartit desde a praia
Ficheiro:Torroella de montgri l estartit.jpg|Porto e Roca Maura (226 m)
Ficheiro:L'estartit.JPG|Porto de l'Estartit

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Servizo turístico de l'Estartit
* Páxina oficial do concello de Torroella de Montgrí
*Webcam de l'Estartit
*Club de vela de L'Estartit
Sonia Castiñeiras

**Sonia Castiñeiras Neira**, nada en Bilbao o 14 de abril de 1976, é unha actriz galega.

## Traxectoria 
Despois de participar na fundación da compañía de teatro Tacón Teatro, coa que interpretou papeis en "Banalidades Ováricas" e en *Os vellos non deben de namorarse* comezou a traballar para a televisión ao representar un papel principal (Leonor) na serie da Televisión de Galicia, *Rías Baixas*, nas tempadas de 2000 a 2005.

Ao seu remate participou nunha produción de ficción en formato cine para televisión para o Institut de Cinema Catalá, *Música secreta*, dirixida por Joan Mallarach. Completou a súa actividade nos anos seguintes intervindo puntualmente noutras series de televisión, como *A vida por diante*, en anuncios, curtametraxes ou vídeos musicais. Na primavera do 2008, incorpórase o elenco da serie *Libro de familia* (TVG), para encarnar a personaxe de Maribel.

## Notas
Mecánica de fluídos

A **mecánica de fluídos** é a rama da mecánica de medios continuos que estuda o movemento de fluídos (gases é líquidos), sen ter en conta as causas que o provocan (cinemática) ou téndoas en conta (dinámica). Tamén estuda as interaccións entre o fluído e o contorno que o limita. Para iso presuponse a similitude da estrutura dos fluídos á dun medio continuo a través do concepto de partícula fluída (hipótese de continuidade).

## Hipótese de continuidade (A partícula fluída)
Considéranse tanto os gases como os líquidos xa non moléculas, senón masas fluídas. Deste xeito asegúrase que as propiedades varíen suavemente (sen descontinuidades).

O xeito de distinguir cando a hipótese de continuidade é válida consiste en comparar o camiño percorrido libre medio das moléculas coa lonxitude característica do sistema físico. Ó cociente entre estas lonxitudes denomínaselle número de Knudsen. Cando este número adimensional é moito menor á unidade, o material en cuestión pode considerarse un fluído (medio continuo). No caso contrario os efectos debidos á natureza molecular da materia non poden ser desprezados e debe utilizarse a mecánica estatística para predicir o comportamento da materia.

## Outras aplicacións
Unha derivación alternativa dos principios da mecánica de fluídos mediante a mecánica estatística xustifica o uso de modelos de mecánica de fluídos e a súa terminoloxía na enxeñaría do tránsito.
1305

## Acontecementos 
* O papa Clemente V abandona Roma para instalarse en Aviñón, na Provenza.

## Nacementos 
* Isabel Łokietek, cuarta esposa de Carlos Roberto de Hungría.

## Mortes 
* 7 de marzo - Guido I de Flandres, conde de Flandres e Namur (n. *c.* 1226).
* 16 de novembro - Xoán II da Bretaña, duque da Bretaña e conde de Richmond (n. 1239).
* Xoán I de Navarra.
* Roger de Lauria, mariño italiano ao servizo da Coroa de Aragón (n. ca. 1250). 
* William Wallace, heroe nacional escocés.

Historia ano a ano
Illas Medes

As **illas Medes** (en catalán: *Illes Medes*) son un arquipélago da Costa Brava, a pouco máis dun quilómetro do litoral de l'Estartit, situado no mar Mediterráneo formado por unhas sete illas e algúns illotes fronte á costa de Cataluña (nordés de España). Ten unha superficie aproximada de 21,5 ha. Posúe un fondo mariño, favorecido pola súa proximidade á desembocadura do río Ter, que atrae a numerosos investigadores que o estudan cada ano facendo desta reserva marítima unha das máis importantes do Mediterráneo e a máis grande en extensión de Cataluña. A illa con máis lonxitude do grupo é a Meda Gran.

As sete illas son de maior a menor extensión: la Meda Gran, la Meda Xica, el Carall Bernat, els Tascons Grossos, el Medellot, els Tascons Petits e les Ferrenelles. O arquipélago é, de feito, a continuación do macizo do Montgrí.

É un dos espazos de interese natural máis importante do Mediterráneo e unha gran reserva de fauna e flora.

## Historia 
Os restos de naufraxios que se atoparon proban que as illas foron transitadas polo ser humano desde hai moito tempo, sendo a miúdo unha base dos piratas para as súas incursións á costa. Ata 1934 estiveron habitadas.

A protección das illas iniciouse en 1983 cunha orde da Generalitat de Cataluña. En 1985 unha resolución estableceu normas de cumprimento obrigatorio na zona vetada. En 1990, integrándose uns anos máis tarde no PEIN, promulgouse unha lei para a protección e conservación da flora e fauna do fondo mariño das illas Medes e da parte de costa do Montgrí, entre a Roca do Molinet e Punta Salines.

## Fauna terrestre 
Con respecto á fauna terrestre, o freo que separa o arquipélago da superficie terrestre foi unha barreira infranqueable para as especies desprovistas de ás.

Hai tres especies de réptiles: a osga *(Tarentola mauritanica)*, o lagarto (*Podarcis hispanica*) e a lagarta rabuda oriental (*Psammodromus jeanneae*, antes *Psammodromus algirus*); e unha de mamíferos: o rato doméstico (*Mus musculus*) que, en certo xeito, son animais que o ser humano introduciu.

Respecto dos alados, hai 146 especies de insectos e 60 de aves, a maioría aves mariñas. Destacan a gaivota arxéntea (*Larus cachinnans*), cunhas 8.000 parellas que crían desde marzo ata maio, o corvo mariño real (*Phalacrocorax carbo*), o corvo mariño grande (Ph. aristotelis), a garzota común (*Egretta garzetta*), a garza denoiteira (*Nycticorax nycticorax*), a garza real (*Ardea cinerea*) etc.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Área protexida das Illas Medes do Departamento de Medio Ambiente da Generalitat de Cataluña 
* Reserva Marina Illas Medes. Espazos Protexidos en España
Estado de Salzburgo

O estado de **Salzburgo** (en alemán *Salzburger Land*; ) é un Bundesland de Austria. O seu río principal é o Salzach, que desemboca no río Inn. O estado limita con Oberösterreich, Steiermark, Kärnten, Tirol, Baviera e Italia. A súa capital é Salzburgo, da que recibe o nome.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Salzburg 2014 -- Páxina dos xogos olímpicos de inverno do 2014
*Salzburg City Tourist Office – Sitio oficial turístico
*Pictureserver Olladas de Salzburgo
*www.stadt-salzburg.at Sitio oficial
Alta Austria

300px|dereita
**Alta Austria** (en alemán *Oberösterreich*) é un estado de Austria. A súa capital é Linz, outras cidades importantes son Wels e Steyr. Ten fronteiras con Alemaña, a República Checa e os estados austríacos de Baixa Austria, Estiria e Salzburgo. Cos seus 11.980&nbsp;km² e 1.3 millóns de habitantes é o terceiro estado en poboación en Austria.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial da Alta Austria
Marián Chovanec

**Marián Chovanec**, nado en Trenčín o 16 de xuño de 1957, é un bispo católico eslovaco.

## Traxectoria 
Marián Chovanec estudou no instituto da súa cidade natal e no seminario de Bratislava, ordenado sacerdote o 17 de xuño de 1989 realizou estudos de teoloxía en Polonia, consagrado en 1999 bispo auxiliar de Nitra e bispo titular de Maxita, unha sede situada no norte de África sen xurisdición real, é o secretario xeral da Conferencia Episcopal Eslovaca cargo ó que accedeu no ano 2000.
Programación extrema

A **programación extrema**, ou **XP** (do inglés *extreme programming*), é unha metodoloxía áxil de enxeñería de software chamada así porque leva ao seu extremo algunhas prácticas de desenvolvemento como a cooperación, a testaxe ou a presentación de resultados.

## Historia 
A programación extrema foi posta en práctica inicialmente en 1996 por Kent Beck, autor que recolleu a súa experiencia no primeiro libro sobre esta metodoloxía, *Extreme Programming Explained: Embrace Change* (1999), pero ten habido distintos autores que, ao longo de distintas publicacións e manuais, modificaron e ampliaron os principios recollidos por Beck naquela altura.

## Principios
Como calquera metodoloxía áxil, a programación extrema ten uns principios de partida a medio camiño entre a eficiencia produtiva e o enfoque moral. Por iso comezou Beck (1999) polo establecemento duns guieiros de comportamento para os equipos de desenvolvemento e os proxectos. No caso da programación extrema, estes guieiros ou principios foron orixinalmente **comunicación**, **simplicidade**, **retroalimentación** e **valentía**, e posteriormente (2004) o propio Beck engadiu un quinto principio, o de **respecto**.

## Características
As características fundamentais do método son:

* **Desenvolvemento iterativo e incremental**: pequenas melloras, unhas tras doutras.
* **Probas unitarias continuas**, frecuentemente repetidas e automatizadas, incluíndo probas de regresión. Aconséllase escribi-lo código da proba antes da codificación. Por exemplo, JUnit.
* **Programación por parellas**: recoméndase que as tarefas de desenvolvemento se leven a cabo por dúas persoas nun mesmo posto. Suponse que a maior calidade do código escrito desta maneira -o código é revisado e discutido mentres se escribe- é máis importante cá posible perda de produtividade inmediata.
* Frecuente **interacción do equipo de programación co cliente** ou usuario. Recoméndase que un representante do cliente traballe xunto ó equipo de desenvolvemento.
* **Corrección de tódolos erros** antes de engadir nova funcionalidade. Facer entregas frecuentes.
* **Refactorización do código**, é dicir, reescribir certas partes do código para aumenta-la súa lexibilidade e mantenibilidade pero sen modifica-lo seu comportamento. As probas han de garantir que na refactorización non se introduciu ningún fallo.
* **Propiedade do código compartida**: en vez de dividi-la responsabilidade no desenvolvemento de cada módulo en grupos de traballo distintos, este método promove que todo o persoal poida corrixir e estender calquera parte do proxecto. As frecuentes probas de regresión garanten que os posibles erros serán detectados.
Xosé Gómez

**Xosé Hixinio Gómez González**, coñecido como **frei Xosé Gómez**, nado en Lalín o 3 de abril de 1932 e finado en Lugo o 8 de xaneiro de 2008, foi un prelado galego e bispo de Lugo.

## Traxectoria 
Fillo dun avogado que ocupou o posto de secretario de varios concellos do interior galego, estudou a escola en Lalín e Cea, e a secundaria no colexio dos franciscanos de Herbón e logo en Ponteareas. Ingresou na orde franciscana en 1948. Estudou filosofía e teoloxía nos colexios desta orde en Ponteareas e Santiago, e ordenouse como crego católico en Santiago o 24 de xuño de 1956.

Proseguiu estudos de teoloxía en Roma, onde se licenciou primeiro na especialidade de Teoloxía Moral e logo na de Dereito canónico e na de Dereito romano, pola que ademais se doutorou (1961) cun traballo sobre os elementos esenciais do matrimonio romano. De volta a Galicia, traballou como docente en distintos colexios e universidades, e colaborou con distintos xornais. Ademais, dentro da orde franciscana, ocupou os cargos de vicerreitor e logo reitor do colexio de Compostela, para pasar despois a ser viceprovincial e finalmente prefecto da provincia de Santiago.

O 28 de xuño de 1980 accedeu ao cargo de bispo de Lugo na catedral desa cidade. Facía o número 100 no catálogo episcopal da diocese. Logo de 28 anos á fronte do seu posto, e enfermo de cancro, foi relevado a finais de 2007 por Alfonso Carrasco Rouco. Faleceu días despois e foi soterrado na catedral luguesa.

Foi nomeado fillo adoptivo de Lugo en 2007.

## Notas
Movemento pola Base

O **Movemento pola Base** é unha organización política independentista de esquerdas. Naceu no verán de 2006 a partir dun colectivo de militantes do BNG críticos coa evolución política da fronte nacionalista neses anos.

## Historia 
A participación do BNG nun goberno bipartito co PSOE na Xunta de Galicia xerou diversas críticas dento da fronte nacionalista, e algúns dos seus militantes consideraron que a praxe política se apartaba dos principios históricos da organización. Paralelamente, xurdiran nese tempo outras diverxencias no sindicato nacionalista CIG e na organización xuvenil Galiza Nova (estas deran lugar á creación de Isca).

Neste contexto un grupo de militantes da UPG (partido integrante do BNG) e da CIG de Ferrol, Santiago e Vigo abandonaron a UPG e comezaron unha nova organización. Entre eles estaban Antolín Alcántara, Fermín Paz, Manuel Mera e Ramiro Oubiña, que formaban parte da Executiva da CIG, e Fidel Diéguez. Despois incorporáronse tamén membros de Isca e outros militantes do BNG.

A primeira acción pública do MpB (Movemento pola Base) foi a presentación dunha candidatura ao Consello Nacional na XII Asemblea Nacional do BNG encabezada por Fermín Paz e Paula Castro que acadou 245 votos (9,32%) e 5 representantes (Fermín Paz Lamigueiro, Paula Castro Lago, Xosé Emilio Vicente Caneda, Zelia García Parra e Fidel Diéguez Díez). Nesta Asemblea Nacional do BNG o MpB criticou o que consideraba a deriva ideolóxica do BNG e a perda do mecanismo asambleario na toma de decisións da fronte. O día 28 de outubro de 2007 constituíuse formalmente como organización política, e definiuse como unha "organización da clase traballadora" que avoga pola independencia de Galiza e "pola superación do capitalismo coa construción do poder popular no camiño da sociedade socialista".

## División interna 
Entre os meses de decembro de 2008 e xaneiro de 2009 esta corrente fragmentouse entre aqueles partidarios de crearen unha nova formación política á marxe do BNG, dirixidos por Miguel Anxo Abraira e Fermín Paz, e os que avogaban por seguir dentro desa fronte, encabezados por Roberto Mera e Antolín Alcántara. Tamén foi un elemento importante na división o papel do MpB na CIG e as súas relacións coa UPG dentro desta central sindical. As dúas faccións reivindicaron a súa lexitimidade e o uso da denominación Movemento pola Base.

A primeira facción celebrou unha asemblea nacional o 7 de febreiro do 2009 onde se decidiu abandonar o BNG como plataforma electoral da organización e manifestouse a necesidade dunha nova organización soberanista con presenza nas institucións. Esta facción abandonou definitivamente o BNG o 14 de marzo de 2009. O resto dos membros do Movemento pola Base que permaneceron no BNG, crearon unha nova organización denominada Movemento Galego ao Socialismo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do Movemento pola Base
* Web do Movemento Galego ao Socialismo
Curtametraxe

[miniatura|*[Le Voyage dans la Lune*, unha das primeiras curtas de ciencia ficción.|260x260px]]
Unha **curtametraxe** é unha produción audiovisual ou cinematográfica que dura substancialmente menos que o tempo medio dun filme de produción normal. Aínda que non existe unha norma estrita, unha posible clasificación por tempo podería facerse deste xeito: a duración das curtametraxes vai dende menos dun minuto ata os 30 minutos.

## Terminoloxía e lexislación 
Segundo o DRAG, unha **curtametraxe** ou **curta** é unha película de curta duración, sen especificar canto. Segundo o DIGALEGO, curtametraxes son películas que teñen unha duración inferior a trinta minutos e superior a oito. 

Os filmes de entre 30 e 60 minutos adoitan chamarse mediametraxes. A partir dunha hora de duración considéranse longametraxes. Con todo, esas definicións poden variar e diversas convocatorias e festivais  aceptan curtas de até 60 minutos, aínda que non hai unha lei galega que o limite, hai leis de ámbito estatal español e portugués que definen como curtametraxe calquera produción audiovisual inferior a unha hora.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Audiovisual galego
* Flocos.tv
* Festival de Cans
### Ligazóns externas 
* Curtametraxes - Red Social de curtametraxes
Xogos Olímpicos de 1956

Os **XVI Xogos Olímpicos** de 1956 foron realizados na cidade de Melbourne, en Australia, entre os días 22 de novembro e 8 de decembro, coa participación de 72 estados, representados por 3314 atletas, sendo 376 mulleres.

Por primeira vez unha das modalidades deportivas dos Xogos non foi realizada nin na cidade nin no país anfitrión, xa que a hípica transferiuse a Estocolmo, Suecia, disputándose cinco meses antes de Melbourne polo que se impedía a entrada de cabalos estranxeiros no país.

Infelizmente, a política internacional, extremadamente tensa naqueles días de guerra fría, foi responsable dos primeiros boicots e desistencias dos Xogos Olímpicos. A invasión da Hungría por tropas soviéticas naquel ano causou a desistencia de España, Países Baixos e Suíza. Os exipcios, iraquís e libaneses boicotearon o evento en protesta pola presenza anglo-francesa, intervindo con tropas na cuestión do Canal de Suez.

## Modalidades disputadas
miniatura|240px|Participantes

## Cadro de medallas
## Notas
Álex de la Iglesia

**Alejandro de la Iglesia**, máis coñecido como **Álex de la Iglesia, **nado en Bilbao o 4 de decembro de 1965, é un realizador, produtor e guionista de cinema español, licenciado en filosofía pola Universidade de Deusto e ex-debuxante de banda deseñada.

## Traxectoria 
O seu primeiro traballo no mundo cinematográfico foi como director artístico no filme *Todo por la pasta*, de Enrique Urbizu, traballo que repetiu na curtametraxe "Mamá" de Pablo Berguer. A súa primeira curtametraxe, *Mirindas asesinas* (1991), conseguiu chama-la atención do cineasta Pedro Almodóvar, e da súa produtora El Deseo Films, produciu a primeira longametraxe de Álex, *Acción Mutante* (1993). Seguiulle o filme que o consagraría como un dos directores máis importantes do panorama do cinema español: *El día de la Bestia* (1995). Esta longametraxe, considerada como un filme de culto por moitos adolescentes, conseguiu seis premios Goya, entre os que destaca o premio á Mellor Dirección. Este filme tamén encumbrou a Santiago Segura, un dos actores máis famosos do cinema español.

Máis tarde dirixiu sketches para televisión (*El peor programa de la semana* de O Gran Wyoming para Televisión Española e **Inocente, Inocente**, para as televisións autonómicas) e máis longametraxes: *Perdita Durango* (1997), *Muertos de risa* (1999), *La comunidad* (2000), *800 balas* (2002), *Crimen ferpecto* (2004), *The Oxford Murders* (2007), *Balada triste de trompeta* (2010) e en 2011 estrenou *La chispa de la vida*, con Salma Hayek e José Mota como protagonistas.

Escribiu tamén a novela *Payasos en la lavadora* (1997) e publicou varios artigos en prensa.

## Filmografía 
### Longametraxes 
* *Acción mutante* (1993)
* *El día de la Bestia* (1995)
* *Perdita Durango* (1997)
* *Muertos de risa* (1999)
* *La comunidad* (2000)
* *800 balas* (2002)
* *Crimen ferpecto* (2004)
* *The Incredibles* (Voz) (2004)
* *La habitación del niño* (2006)
* *The Oxford Murders* (2007)
* *Balada triste de trompeta* (2010)
* *La chispa de la vida* (2011)
* *Las brujas de Zugarramurdi* (2013)
* *Messi* (2014)
* *Mi gran noche* (2015)
* *El bar* (2017)
* *Perfectos desconocidos* (2017)

### Curtametraxes 
* *Mirindas asesinas* (1991) 
* *¡Enigma en el bosquecillo!* (2000)
* *El código* (2006)
* *Hitler está vivo* (2006)
* *La tragedia de Franco* (2009)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina Oficial de Álex de la Iglesia
Alberto Durán Núñez

[miniatura|Placa na estación marítima do peirao de cruceiros "*Alberto Durán Nuñez*", no [Porto de Vigo.]]

**Alberto Durán Núñez**, nado en Vigo o 17 de abril de 1940 e finado na mesma cidade o 21 de novembro de 2008, foi un político e empresario naval galego.

## Traxectoria 
Descendente dunha antiga familia consignataria de buques, perito mercantil, foi deputado polo Partido Popular no Congreso dos Deputados (1982-1996). Foi concelleiro do Concello de Vigo, primeiramente de portos e lonxas e despois de turismo. Tamén foi deputado no Parlamento de Galicia na quinta lexislatura (1997-2001). Trala súa xestión no caso do Polycommander, foi nomeado cónsul xeral de Noruega e Suecia en Galicia. Foi socio da Cámara de Comercio Hispano-Sueca, vicepresidente da Asociación de Empresas Consignatarias e Estibadoras de Buques da Provincia de Pontevedra, e membro do Consello Asesor de TVE-Galicia.

Casou en 1967 con Mª Carmen Hernández Eraso, coa que tivo dous fillos, Alberto e Elena Durán Hernández.

O día 21 de novembro de 2008 faleceu nun hospital de Vigo despois dunha longa enfermidade.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Viento en Popa*  (en PDF 7 MB), n.º 1, pp.&nbsp;50–51, cuarto trimestre 2010.
### Outros artigos 
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición
### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados
Salzburgo

**Salzburgo** ou **Salsburgo** (en ) é unha cidade austríaca, capital do estado federado (Bundesland) de Salzburgo e da rexión homónima. No ano 2019 tiña 154.211 habitantes.

## Topónimo 
O nome alemán significa *castelo [da] sal*, e provén das barcas que transportaban sal no século VIII e que debían pagar un imposto, uso moi común en moitos ríos de Europa.

## Xeografía 
Salzburgo está a 150&nbsp;km ao leste de Múnic (Alemaña), e a 300&nbsp;km ao oeste de Viena. A cidade sitúase ás beiras do río Salzach, a 25&nbsp;km dos contrafortes setentrionais dos Alpes. O carácter montañoso do sur da rexión de Salzburgo contrasta coas suaves ondulacións da parte norte. O cumio alpina máis próximo é o Untersberg (1.853 m), a poucos quilómetros ao suroeste. O centro da cidade está rodeado por dúas elevacións pétreas, o Mönchsberg e o Kapuzinerberg, cuxos bosques constitúen o pulmón verde da cidade.

## Historia 
No outeiro de Rainberg existen indicios dunha ocupación continuada desde o Neolítico até a conquista romana en tempos do emperador Augusto. No outeiro do castelo de Salzburgo e no Kapuzinerberg descubríronse restos de fortificacións do que na Idade de Ferro foi seguramente o centro máis importante do pobo celta dos ambisontes.

Os romanos agruparon as pequenas comunidades agrícolas nunha única urbe, *Juvavum*, no ano 15 a. C. Probablemente o nome sexa adaptado dun anterior nome celta, e non dunha divindade romana. Tralo colapso da fronteira con Noricum, a vila decaeu, e no século VII xa se convertera nunha ruína.

Cara ao ano 700 San Ruperto fundou unha poboación nese lugar, convertida no ano 739 en sede dun bispado e no 798, con Arno, en arcebispado.

Foi gobernado por un Príncipe-Arcebispo até principios do século XIX. O último Príncipe-Arcebispo foi Hieronymus von Colloredo.

## Patrimonio 
305x305px|miniatura|Vista nocturna de Salzburgo.

O casco antigo da cidade, *Die Altstadt*, é un dos mellor conservados das rexións xermanófonas, e en 1996 a Unesco considerouno Patrimonio da Humanidade. Está dominado polas torres das súas igrexas, as fortalezas medievais, e pola Fortaleza Hohensalzburg, edificada en 1077 por orde do arcebispo Gebhard von Helffenstein. Tamén se sitúa nel a catedral de Salzburgo, o mosteiro de San Pedro, a casa natal de Mozart, e os castelos de Mirabell e Hellbrunn.

Entre os seus museos destacan:
* Rupertinum (*Museo de Arte Moderna*)
* Haus der Natur Salzburg (*Casa da Natureza*)
* Stille Nacht Museum (*Museo da Noite de Paz*)
* Salzburger Freilichtmuseum (*Museo ao aire libre*)
* Dommuseum Salzburg (*Museo Catedral*)
* Museum der Moderne (*Museo da Modernidade*)

Na cidade celébrase desde 1920 o Festival de Salzburgo. Nel adóitase interpretar a música de Mozart e o drama *Jedermann* de Hugo von Hofmannsthal.

## Lingua 
O alemán de Austria é a lingua utilizada, se ben o dialecto local, que pertence ao austrobávaro, está amplamente presente na vida social e familiar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información turística en www.salzburg.info .
* Información turística en www.visit-salzburg.net
Led Zeppelin (álbum)

***Led Zeppelin***, lanzado no 12 de xaneiro de 1969, foi o primeiro disco da banda de rock inglesa Led Zeppelin. Este álbum foi toda unha revolución musical do seu tempo e é considerado como un dos mellores discos debut do rock, creando unha nova interpretación deste xénero. Nel o grupo crea o que sería unha dinámica no resto das súas producións, a fusión do rock e o blues. No disco tamén aparecen riffs virtuosos, folk e influencias da música da costa oeste americana.

## Listaxe de cancións 
Dise que Robert Plant participou na escritura das cancións, pero que non apaceceu nos créditos por motivos contractuais, xa que aínda tiña contrato coa CBS.

## Créditos 
* Jimmy Page - Guitarra acústica, eléctrica, pedais, segundo vocalista, produtor
* Robert Plant - Vocalista, harmónica
* John Paul Jones - Baixo, órgano, teclados, segundo vocalista
* John Bonham - Percusión, timbal, segundo vocalista
* Viram Jasani - Táboa
* Chris Dreja - Fotografía
* George Hardie - Deseño da portada
* Glyn Johns - Enxeñeiro de son, mesturas
* Peter Grant - Produtor executivo
Zeulenroda-Triebes

**Zeulenroda-Triebes** é un cidade de 16&nbsp;021 habitantes (en 2022) do distrito de Landkreis Greiz, Turinxia, Alemaña.
Zeulenroda foi mencionada por primeira vez en 1325 no *Zu Ulenrode*.

## Persoas de sona
*Jürgen Raab
*Adolf Scheibe

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Web oficial da cidade (en alemán) 
*Landkreis Greiz