Rock progresivo galego

O **rock progresivo galego** (tamén coñecido como **prog galego**) é unha etiqueta utilizada para describir o rock progresivo e a música experimental relacionada creada na Galiza, feita por bandas ou artistas galegos ou enraizada na cultura e as tradicións musicais galegas, mentres dialoga co movemento internacional do rock progresivo.

## Historia 
### Orixes e a década de 1970 
As orixes da escena remóntanse a finais da década de 1960, da transición de grupos de beat e pop-rock cara a sons máis complexos e experimentais na década de 1970. As primeiras raíces pódense atopar en grupos influenciados polo beat como Generación 49, cuxo contorno musical axudou a dirixir a experimentación cara a camiños progresivos. Deste contexto xurdiu N.H.U., xeralmente considerada a primeira banda galega de rock progresivo sinfónico, un grupo que máis tarde gañaría recoñecemento entre coleccionistas e críticos internacionais.

Durante a mesma década, os músicos comezaron a combinar as estruturas do rock progresivo con elementos da música folk galega, a poesía e instrumentos tradicionais como a gaita. Esta fase inicial tivo unha forte inclinación cara ao folk progresivo ou folk-prog, anticipando clasificacións utilizadas posteriormente por arquivos musicais como *Progarchives*. Artistas como Bibiano, Emilio Cao, Pilocha, Taranis, Brath, Xorima ou Alecrín axudaron a definir esta primeira onda, mesturando texturas acústicas, arranxos progresivos e temas culturais galegos. O ambiente musical máis amplo tamén produciu influentes conxuntos de folk como Doa e Milladoiro, cuxo traballo intersecciona co espectro do folk progresivo. Outras gravacións notábeis deste período son o traballo de Outeiro, cuxo álbum representa un exemplo temperán de fusión jazz-rock en Galiza, cun estilo comparable á era da Mahavishnu Orchestra, e as gravacións dos coruñeses Agra, a banda de César Morán e irmáns, de 1978 e 1979, contributo tamén ao jazz progresivo desa altura.
### Transición e década de 1990 
Como aconteceu no resto do mundo do rock progresivo, os anos 90 representaron un hiato relativo con menos bandas activas no xénero. Porén, algúns proxectos mantiveron vivo o espírito progresivo. Kozmic Muffin, o proxecto do músico Pedro Granell, permaneceu activo durante este período, mentres que grupos como Os Papaqueixos reflectiron un momento de transición onde o legado do folk-prog comezou a mesturarse con outros estilos, incluíndo o punk, o ska, o rock Bravú e influencias alternativas eclécticas.
### Século XXI: Diversificación estilística 
A partir da década de 2000, unha nova xeración de bandas ampliou significativamente a gama estilística do prog galego máis alá da súa orientación inicial de Folk Prog. Algúns artistas continuaron integrando elementos tradicionais no rock progresivo moderno; **Moura**, por exemplo, combina estruturas de psicodelia pesada e rock progresivo con elementos recoñecibles da música tradicional galega, sendo un exemplo emblemático da etiqueta.

Outras bandas desenvolven estilos máis próximos ao rock progresivo clásico e ao blues-prog, incluíndo a Cochè Vil Band, Blue Merrow e Trac, cuxa música combina bases de rock sólidas con composicións progresivas e elementos de improvisación. Tamén xurdiu unha rama de rock sinfónico e art-rock máis ecléctica, como Codapunto, que incorpora rock progresivo melódico con texturas de jazz e sinfónicas que lembran a bandas como Yes. Nun espírito exploratorio similar, Espiño representa un lado máis pop-barroco e psicodélico, mentres que Ghesgha explorou brevemente o territorio de vangarda influenciado polas tradicións do Zeuhl e o Rock in Opposition.

A estética máis experimental e escura aparece en proxectos como Otro juego de té, Es un árbol, In Nomine e Sigilu, reflectindo o lado improvisador e "Crimsoniano" do rock progresivo.

## Recoñecemento internacional e outras correntes 
A escena tamén produciu representantes recoñecidos internacionalmente en subxéneros específicos. **Amoeba Split** , asociados coa Canterbury Scene, e **Demo Rumudo** no eido do jazz-rock fusion, gañaron atención internacional en bases de datos especializadas como *Progarchives*.

A experimentación progresiva en Galicia expandiuse tamén a outras áreas. Artistas como Biosbardos, Bios, Koroiev e Javier Miranda exploran formas de música electrónica progresiva, mentres que a onda experimental dos anos 2010 produciu bandas como Fuzzo, Unicornibot, Cró! ou Noise Project, mesturando rock progresivo con avant-rock, math rock e influencias de noise. A composición progresiva tamén apareceu noutros formatos, incluíndo as obras operísticas con influencia de metal progresivo de José Carballido.

## Estado actual 
A etiqueta prog galego comezou a ser utilizada por oíntes, investigadores e proxectos independentes que documentan o desenvolvemento da música progresiva na Galiza. A escena ilustra unha traxectoria que comezou coa experimentación progresiva enraizada no folk nos anos 70, pasou por períodos de transición e menor actividade, e finalmente desenvolveuse nunha diversidade contemporánea que abrangue o prog baseado no rock clásico, a experimentación crimsoniana, o avant-rock e a electrónica progresiva, mantendo a miúdo unha forte conexión coa identidade cultural galega.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Rock en Galicia
* Música tradicional galega
* Rock progresivo

### Ligazóns externas 
* Prog Galego - Blogue especializado na documentación da música progresiva na Galiza, de Vicente López-Veiga Brea.
* Progarchives - Base de datos internacional de rock progresivo.