open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Uljana Semjonova

**Uļjana Larionovna Semjonova** (en ), nada en Zarasai (RSS de Lituania, Unión Soviética) o 9 de marzo de 1952 e finada en Riga o 8 de xaneiro de 2026, foi unha xogadora de baloncesto soviética.

Con 2,13 metros de estatura, está considerada a xogadora máis dominadora do baloncesto mundial nas décadas de 1970 e 1980. Desenvolveu case toda a súa carreira no TTT Riga, co que gañou 15 ligas soviéticas e 11 Copas de Europa. Piar fundamental da selección soviética durante case 20 anos, só perdeu un partido como internacional, o da súa despedida en 1986. Gañou coa selección dúas medallas de ouro olímpicas, tres Campionatos do Mundo e 11 Campionatos de Europa.

## Traxectoria 
Aos 13 anos medía xa 1,93 metros, o que chamou a atención dos técnicos do TTT Riga, o mellor club de baloncesto da Unión Soviética por aquel entón. Aos 15 anos debutou co primeiro equipo e na súa primeira campaña gañou a súa primeira liga soviética. Con Semjonova liderando o equipo, o TTT Riga fíxose case invencible, e durante as seguintes dúas décadas conquistou 15 ligas e 11 Copas de Europa. En 1987 gañou o seu último título co Riga, a Copa Ronchetti.

En decembro de 1987 fichou polo Tintoretto de Xetafe, club que viña de ascender á Primeira División de España. O equipo ocupaba postos de descenso naquel momento, pero todo mudou coa chegada de Semjonova, que debutou con 22 puntos e 31 rebotes na vitoria por 92-47 sobre o Canoe. A súa presenza disparou a fama do club en todo o país, e a pesar dos seus problemas físicos, conseguiu sacar o equipo dos postos de descenso, metelo nos play-offs polo título e acadar a final contra o Caixa Tarragona. Foi a súa primeira e única derrota coa Unión Soviética. e en 1993 converteuse na primeira muller non estadounidense consagrada no Salón da Fama do Baloncesto. Foi membro inaugural do Salón da Fama do Baloncesto Feminino na promoción de 1999. En 2007, foi inscrita no Salón da Fama da FIBA. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos da xogadora no sitio web da FIBA .
* Datos da xogadora como internacional sitio web da FIBA .
* Datos da xogadora en Basketball-Reference.com .
Lora Iakovleva

**Lora Grigorievna Iakovleva** (en ), nada en Perm o 21 de abril de 1932, é unha xadrecista rusa. Foi campioa do mundo de xadrez por correspondencia .

## Traxectoria 
Iakovleva comezou a xogar ao xadrez aos 19 anos. Clasificouse en varias ocasións para o Campionato Feminino da RSFSR.

### Xadrez por correspondencia 
miniatura|Participantes no 1º Mundial Feminino
O seu primeiro éxito significativo foi un 5º posto nas semifinais do Campionato da URSS. En 1972 quedou terceira no 1º Mundial Feminino. Na segunda edición, en 1977, gañou o título de campioa mundial feminina. Cunha puntuación de 9,5/11 empatou no primeiro posto coa entón defensora do título, Olga Rubtsova. Porén, Iakovleva recibiu o título tras seren recalculadas as puntuacións.

Nas segundas Olimpíadas Femininas de Xadrez por Correspondencia (1980–1986) gañou a medalla de ouro para o equipo soviético. Formaban parte del, amais de ela mesma, Olga Rubtsova, Marta Litinskaia e Ludmila Belavenets.

## Vida privada 
Iakovleva traballou como enxeñeira física en Perm. Ten dous fillos.

## Notas
AERO Friedrichshafen

miniatura| AERO en 2011
**AERO Friedrichshafen** é unha exposición orientada á aviación civil europea. Celébrase anualmente en abril a beiras do lago Constanza, no centro de exposicións de Friedrichshafen (Alemaña), xusto á beira do aeroporto de Friedrichshafen.

## Historia 
AERO celebrouse por primeira vez en 1977 durante o evento RMF (Rennsport/Motor/Freizeit; Carreiras/Motor/Lecer). Ao principio celebrábase cada dous anos. AERO converteuse nun evento independente en 1993 e agora celébrase anualmente desde 2009.

Os fabricantes de aeronaves europeos xeralmente presentan os seus novos produtos nesta feira.

A feira atrae a máis de 700 expositores e 35 000 visitantes ao ano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Edmundo Moure Rojas

**Edmundo Rafael Moure Rojas**, nado en Santiago de Chile o 4 de febreiro de 1941, é un escritor chileno.

## Traxectoria 
Fillo de Cándido Moure Rodríguez, galego oriundo de Vilaquinte (Carballedo) emigrado a Arxentina en decembro de 1924 e definitivamente a Chile en 1933, e Fresia Rojas Ramírez, chilena de Valparaíso. Foi presidente da Sociedad de Escritores de Chile (1988-1989). Creou o Centro de Estudios Gallegos na Universidade de Chile. En xullo de 1999 realizou o curso avanzado de galego no Instituto da Lingua Galega, e dende 2001 rexenta a Cátedra Galicia da Universidade Santo Tomás de Santiago de Chile. Foi Director Cultural do Lar Gallego de Chile. En 1985 participou como relator no Congreso “Rosalía de Castro e o seu Tempo”. En 1997 obtivo en Galicia un premio polo seu ensaio *Chiloé y Galicia, Confines Mágicos*.

## Obras 
### Poesía 
* *Ciudad crepuscular*, 1981.
* *Más allá del pan*, 1982.
* *Instantáneas*, 1983.
* *Rebeca*, 1986.
* *Entresiglos y quimeras*, 1994.

* *Oraciones tardías*, 2007.

### Narrativa 
* *Tres veces siete*, 1984.
* *La voz de la casa*, 1985.

* *Gente de la Tierra*, 1987.
* *Cuentos y poemas del mundo minero*, 1997.
### Ensaio 
* *Antología de la poesía contemporánea chilena*, 1987.

* *Palabras de Sur a Norte*, 2004.

* *Chiloé y Galicia confines mágicos*, 2009.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en galegos.info
* Ficha en escritores
* Colaboracións en Galicia Dixital
Lewis Pingo

**Lewis Pingo**, nado en Londres en 1743 e finado en Camberwell, Londres, o 26 de agosto de 1830, foi un destacado gravador e medallista británico, que ocupou o posto de gravador xefe da Casa da Moeda de Londres de 1779 a 1815.  

## Traxectoria 
miniatura|esquerda|210x210px|Tarxeta comercial de Lewis Pingo e o seu irmán John Pingo (1780).

Lewis Pingo naceu en 1743 en Londres. Pertencía a unha familia de recoñecidos gravadores e medallistas; era fillo do gravador asistente da *Royal Mint* Thomas Pingo, e irmán do tamén gravador John Pingo. 

En 1776 foi designado como sucesor do seu pai no posto de gravador axudante na *Royal Mint*, posto que mantivo ata 1779, cando foi nomeado gravador xefe. Ocupou este cargo ata a súa xubilación en 1815, aos 72 anos. como os xilins e as moedas de seis peniques emitidas  en 1787, a serie da guinea de ouro e os seus divisores, e tamén a segunda versión da serie Maundy do mesmo monarca. Tamén gravou os cuños da moeda de prata de tres xilins emitida polo Banco de Inglaterra e para a moeda de cobre da Compañía das Indias Orientais.

Entre as medallas creadas por Pingo cabe salientar a do doutor Richard Mead (1773); a medalla Copley da *Royal Society*, co busto de James Cook (1776); a medalla ''Freemasons' Hall* (1780) e a da defensa de Xibraltar (1782) entre outras moitas. 

A modo de sinatura de artista, Pingo adoitaba incluír nas súas creacións as iniciais L. P.  ou L. PINGO.

Pingo finou en Camberwell o 26 de agosto de 1830, aos 87 anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Gravador xefe da *Royal Mint* 

### Bibliografía 
* Challis, C.E. (1992). *A New History of the Royal Mint*. Cambridge University Press. ISBN 978-0521240260
* Craig, J. (1953). *The Mint: A History of the London Mint from A.D. 287 to 1948*. Cambridge University Press. ISBN 978-0521170772
* Forrer, L. (1909). "". En *Biographical Dictionary of Medallists*. Spink and Son, Londres. Vol. 4. Páxinas 551-555.
* Wroth, W. W.  (1895-a-). "Lewis Pingo". En *Oxford Dictionary of National Biography*. Oxford University Press.
* Wroth, W. W.  (1895-b-). "ingo Family". En *Oxford Dictionary of National Biography''. Oxford University Press.
Enrique Veira Catrufo

**Enrique Veira Catrufo**, nado na Coruña cara a 1901 e finado na mesma cidade o 6 de maio de 1984, foi un político galego.

## Traxectoria 
Emigrou a Cuba con 17 anos. Chofer, foi un dos organizadores do Sindicato de Transportes da Habana e foi detido. Participou na fundación do Partido Comunista Cubano. Foi deportado a España en 1936. Formou parte do primeiro Comité Regional de Galicia do PCE na clandestinidade dirixido por Alberto Puente García a finais de 1938. Detido xunto cos outros membros do comité, pasou seis meses en prisión. Reorganizado o Comité Regional a finais de 1940, pasou a ser o secretario xeral. Foi detido o 18 de agosto de 1942. Xulgado en consello de guerra no verán de 1943 con Alberto Puente, José Camín Río, Mariano Granda Fernández e Marcelino Eirín Mayo, foron condenados a morte. Conmutáronlle a pena e estivo 20 anos no penal de Burgos.

Cando saíu pasou a Francia e despois a Hungría. Foi un dos promotores da Asociación de Ex-Presos Políticos e Persoas Afectadas por Actividades Político-Sociais constituída na Coruña en marzo de 1977. Finou na Coruña o 6 de maio de 1984.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Conrad Heinrich Küchler

**Conrad Heinrich Küchler**, nado en Flandres cara a 1740 e finado en Handsworth, Midlands do Oeste, en 1810, foi un medallista alemán que desde 1793 ata a súa morte traballou como deseñador e gravador de moedas e medallas para Matthew Boulton na Ceca de Soho.

## Traxectoria 
Küchler naceu en Flandres ca. 1740, e inicialmente traballou en Alemaña como gravador de cuños en Darmstadt, entre 1763 e 1772, en Mannheim en 1766 e en Frankfurt en 1775, e logo tamén en Francia.

[miniatura|260x260px|Moeda de dous peniques de [1797.]]
[miniatura|260x260px|Dólar (5 [Xilin británico|xilins) do Banco de Inglaterra (1804).]]
[miniatura|260x260px|Penique da [Illa de Man (1813).]]

Küchler Chegou a Inglaterra cara a 1790 e en 1793 foi contratado por Matthew Boulton como medallista e gravador de moedas para a súa compañía *Soho Mint*, probablemente para ocupar o posto que deixara vacante o francés Jean Pierre Droz. Nos seus traballos adoitaba gravar as súas iniciais a modo de sinatura de artista, con distintas formas: H.C.; KUCHLER FEC. ; C. H. K. FECIT ou C. H. K, entre outras.

Küchler foi o creador de polo menos tres dos retratos do anverso utilizados na moeda británica ao longo do reinado de Xurxo III. Máis tarde deixou a Ceca de Soho, mais seguiu a traballar para a empresa de Boulton en Londres ata a súa morte.

Samuel Timmins referíase así en 1866 á figura de Conrad Heinrich Küchler:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Ceca de Soho*

### Bibliografía 
* Forrer, L. (1907). "". En *Biographical Dictionary of Medallists*. Vol .III. Spink & Son, Londres. Páxinas 234-243.
* Harman, T. T. (1885). "". En ''Showell's Dictionary of Birmingham*. Birmingham. Páxinas 183-184.
* Pollard, J. G. (1970). "Matthew Boulton and Conrad Heinrich Küchler". En *The Numismatic Chronicle*. Royal Numismatic Society. Vol. 10. Páxinas 259-318.
* Timmins, S. (1866). *Birmingham and the Midland Hardware District''. Hardwicke, Londres
Suna no utsuwa (filme)

***Suna no utsuwa*** (en xaponés: 砂の器; "O castelo de area") é unha película xaponesa do xénero detectivesco dirixida por Yoshitarō Nomura. Baséase na popular novela homónima de Seichō Matsumoto.

## Trama 
O filme narra a historia de dous detectives, Imanishi (Testuro Tamba) e Yoshimura (Kensaku Morita), encargados de atopar o asasino dun ancián descuberto nunha explanada de manobras ferroviarias. Ao non poder identificar a vítima, a investigación céntrase na única pista dispoñible: un fragmento dunha conversa entre o ancián e un mozo mantida nun bar. Unha testemuña lembraba as crípticas frases "Fíxoo Kameda" e "Kameda non cambia".

As súas pescudas abarcarán diferentes lugares e momentos, así como as mudanzas nos costumes sociais. A narración conclúe de xeito emotivo e conmovedor, xa que o móbil do crime deixou de existir.

## Personaxes 
* Tetsurō Tamba como detective Eitaro Imanishi
* Gō Katō como Eiryo Waga
** *Mellor guión* (Shinobu Hashimoto e Yōji Yamada)
* '''''Readers' Choice Award'''*
** *Mellor director de cine xaponés* (Yoshitarō Nomura)
* *'Concurso de cinema *Mainichi* (1975)'*
** *Mellor director* (Yoshitarō Nomura)
** *Mellor filme* (Yoshitarō Nomura)
** *Mellor banda sonora* (Kosuke Sugano)
** *Mellor guión* (Shinobu Hashimoto e Yōji Yamada)
* **9.º Festival Internacional de Cine de Moscova**
** *Diploma* (Yoshitarō Nomura)
** Nomeamento para o *Premio de Ouro'' (Yoshitarō Nomura).

## Notas
Yamen Manaï

**Yamen Manaï**, nado en Tunes o 25 de maio de 1980, é un escritor tunisiano establecido en París.

## Traxectoria 
Manaï, fillo de profesores, creceu en Tunes nun ambiente culto. Durante a súa infancia tivo acceso á biblioteca familiar e ficou abraiado coa poesía árabe, a cal influíu na súa escritura. Marchou estudar enxeñaría en París e especializouse no eido das Tecnoloxías da información e a comunicación. Na cidade descubriu a vida literaria francesa e pouco a pouco comezou a escribir en francés.

As súas novelas levan á reflexión sobre o mundo actual: ditaduras, fundamentalismo e ecoloxía. Foron premiadas en Francia, mais tamén en Tunisia, co Comar d'or.

En xuño de 2021 Manaï gañou o Premio Orange du Livre en Afrique coa novela *Bel abîme*.

## Obras 
* ''La Marche de l'incertitude* (2010)
* *La Sérénade d'Ibrahim Santos* (2011)
* *Nouvelles de Tunisie* (2012), obra colectiva
* *L'Amas ardent* (2017)
* *Bel abîme'' (2021)

## Notas
A Quinta, Monte Redondo, Padrenda

**A Quinta** é un lugar da parroquia de Monte Redondo no concello ourensán de Padrenda, na comarca da Terra de Celanova. Segundo o IGE, en 2022 tiña 9 habitantes (3 homes e 6 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Monte Redondo
### Parroquias da Padrenda
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Padrenda
BC Prometey

O **Basketball Club Prometey** (en ucraíno: БК Прометей) é un equipo de baloncesto profesional da cidade de Kíiv, capital de Ucraína. Actualmente milita na Latvian–Estonian Basketball League debido á invasión rusa de Ucraína e na EuroCup.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
A Changuiña, Lampón, Boiro

**A Changuiña** é un lugar da parroquia de Lampón no concello coruñés de Boiro, na comarca da Barbanza. Non aparece no Nomenclátor de Galicia de 2003.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Lampón 
### Parroquias de Boiro
Alpine A110

O **Alpine A110**, tamén coñecido como **Berlinette**, é un pequeno coche deportivo que foi producido polo fabricante francés Automobiles Alpine (subsidiaria de Renault) dende 1961 ata 1978. Foi moi usado nas competicións de rally, e en Galiza fíxose famoso un destes coches con motor dun Porsche 911, que foi chamado Alpinche.

## Motorizacións 
**†** Características únicas: Por mor do seu motor montado na parte traseira, non había reixa frontal, sendo o ar empurrado debaixo do chasis e liberado por aberturas case horizontais nas salpicadeiras traseiras, sobre e por detrás das rodas traseiras.

## Notas
Nippo jisho

O ***Vocabvlario da Lingoa de Iapam*** ou ***Nippo jisho*** (en ; "Dicionario xaponés-portugués") é un dicionario de xaponés, o primeiro elaborado para unha lingua occidental. Foi creado por misioneiros xesuítas lusos e publicado en Nagasaki no 1603. O estilo de transcrición da lingua xaponesa empregado nesta obra serviu de base para o resto de materiais xesuítas elaborados no arquipélago nipón, con escasas alteracións.

## Estrutura 
As súas entradas están ordenadas alfabeticamente. Cada palabra está transcrita no alfabeto latino, seguindo as convencións portuguesas. Tamén se identifican as palabras propias de dialectos rexionais, as formas faladas ou escritas, as expresións propias de mulleres ou dos nenos, os termos formais e o léxico de orixe budista. Estas indicacións fornecen aos lingüistas actuais de información valiosa sobre a evolución da lingua xaponesa durante o período Sengoku.

A obra tamén recolle datos sobre rimas, pronuncias individuais, significados, usos lingüísticos, nomes de plantas e animais, frases populares e costumes da época.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* '''' (Internet Archive)
Sobremunt

**Sobremunt** é un concello catalán da provincia de Barcelona e pertencente á comarca do Lluçanès.

## Demografía 
En 2023 contaba cunha poboación de 86 habitantes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de concellos de Barcelona
Víctor Solís Suárez

**Víctor Solís Suárez**, nado en Sada cara a 1906 e finado no mesmo concello o  14 de marzo de 1996, foi un político galego.

## Traxectoria 
Militante do PCE. No franquismo foi detido e condenado a 20 anos, despois estivo tres anos nun batallón disciplinario. Foi un dos promotores da Asociación de Ex-Presos Políticos e Persoas Afectadas por Actividades Político-Sociais constituída na Coruña en marzo de 1977. Nas primeiras eleccións democráticas encabezou a candidatura de Unión dos Veciños e foi elixido concelleiro de Sada. Finou en Sada o 14 de marzo de 1996.

## Vida persoal 
Casou con María Souto Sanjurjo, que finou en 1978.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Sada

### Ligazóns externas 
* Ficha no Centro Documental da Memoria Histórica
* Fotografía en Memoria de Sada
Soiuz MS-17

**Soiuz MS-17** foi unha misión espacial tripulada rusa lanzada o 14 de outubro de 2020 mediante un foguete Soiuz 2-1a desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz MS-17, unha Soiuz modelo MS cos cosmonautas Sergei Rizhikov, Sergei Kud-Sverchkov e Kate Rubins a bordo (a tripulación de respaldo eran Oleg Novitskii, Petr Dubrov e Mark T. Vande Hei), foi unha misión lanzada para acoplarse coa Estación Espacial Internacional. Unha vez en órbita chegou á estación seguindo unha traxectoria rápida de tres horas, acoplándose ao módulo Rassvet e coa tripulación uníndose aos membros das Soiuz MS-16 xa a bordo, cuxa partida marcou o inicio da Expedición 64.

O 18 de novembro, Rizhikov e Kud-Sverchkov fixeron o paseo espacial número 47 de Rusia na historia da ISS, co obxectivo principal de facer os preparativos para a chegada do módulo Nauka, mentres que o 19 de marzo de 2021 a Soiuz MS-17 foi movida ao módulo Poisk para poder preparar o desacoplamento e descarte do módulo Pirs para acomodar ao Nauka. Tras 185 días en órbita, a Soiuz MS-17 desacoplouse do módulo Poisk o 16 de abril de 2021, aterrando a 147 km ao sueste da cidade de Dzhezkazgan (Kazakhstán).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz 2-1a
*Estación Espacial Internacional
Aleksandr Dziuba

**Aleksandr Dziuba** (en ), nado en Rostov no 1990, é un tradutor e lingüista ruso. Está especializado nas linguas castelá e galega.

## Traxectoria 
Aleksandr Dziuba naceu en Rostov no ano 1990. Posteriormente, cursou un mestrado en Estudos Hispánicos na Universidade de Cádiz. Así, decidiu trasladarse á Coruña para exercer como auxiliar de conversa na Escola Oficial de Idiomas da cidade e comezar a estudar a fala. No ámbito da lingua galega, editou o primeiro dicionario galego-ruso, dispoñible gratuitamente en liña. Esta obra conta cuns 11.000 lemas organizados de xeito alfabético, e está destinada tanto a estudantes de idiomas como a especialistas. Foi publicado pola Editorial Galaxia no 2024.

## Publicacións 
### Artigos académicos 
* Dziuba, A.V. (2017). Los juegos de palabras en la publicidad de aerolineas españolas e hispanoamericanas: una propuesta de clasificación. *Colindancias: Revista de la Red de Hispanistas de Europa Central*, 8, 161-172. 

### Traducións 
* Pasternak, B. (2024). *Doutor Zhivago*. Editorial Galaxia.
* Gogol, N. (2025). *Contos de San Petersburgo*. Rinoceronte Editora.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Dicionario galego-ruso (O Portal da Lingua Galega)
Soiuz MS-19

**Soiuz MS-19** foi unha misión espacial tripulada rusa lanzada o 5 de outubro de 2021 mediante o un foguete Soiuz 2-1a desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz MS-19, unha Soiuz  modelo MS cos cosmonautas Anton Shkaplerov, Yulia Peresild e Klim Shipenko a bordo (a tripulación de respaldo eran Oleg Artemiev, Alena Mordovina e Aleksei Dudin), foi unha misión lanzada para acoplarse coa Estación Espacial Internacional. Unha vez en órbita chegou á estación seguindo unha traxectoria rápida de tres horas, acoplándose ao módulo Rassvet e coa tripulación uníndose aos membros das Soiuz MS-18 xa a bordo, cuxa partida marcou o inicio da Expedición 66.

A Soiuz MS-19 levou á actriz Yulia Peresild e ao director Klim Shipenko a bordo da estación espacial para rodar parte dunha película de ciencia ficción. A película, titulada *Vyzov* (Вызов, en ruso), trata dunha cirurxiá enviada á estación para tratar a un cosmonauta enfermo. A rodaxe contou coa aprobación da NASA para gravar no segmento americano. Peresild e Shipenko volveron á Terra na Soiuz MS-18, tras 12 días no espazo.
[miniatura|[Selo postal|Selo conmemorando a película Vyzov, rodada en parte na estación espacial.]]

A invasión rusa de Ucraína, o 24 de febreiro de 2022, provocou un corte nas relacións entre os Estados Unidos e Rusia, co que a NASA chegou a considerar outros medios para traer de volta a Mark Vande Hei. Finalmente, Vande Hei regresou na Soiuz MS-19, como estaba previsto, xunto con Anton Shkaplerov e Petr Dubrov, tras 176 días en órbita. A nave chegou a terra o 30 de marzo de 2022, a 147 km ao sueste da cidade de Dzhezkazgan (Kazakhstán).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz 2-1a
*Estación Espacial Internacional
Soiuz MS-18

**Soiuz MS-18** foi unha misión espacial tripulada rusa lanzada o 9 de abril de 2021 mediante un foguete Soiuz 2-1a desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz MS-18, unha Soiuz modelo MS cos cosmonautas Oleg Novitskii, Petr Dubrov e Mark T. Vande Hei a bordo (a tripulación de respaldo eran Oleg Novitskii, Yulia Peresild e Klim Shipenko), foi unha misión lanzada para acoplarse coa Estación Espacial Internacional. Unha vez en órbita chegou á estación seguindo unha traxectoria rápida de tres horas, acoplándose ao módulo Rassvet e coa tripulación uníndose aos membros das Soiuz MS-17 xa a bordo, cuxa partida marcou o inicio da Expedición 65.

O 2 de xuño dous dos cosmonautas rusos fixeron o paseo espacial número 48 de Rusia na historia da ISS e o 28 de setembro de 2021 a Soiuz MS-18 foi movida ao novo módulo Nauka, sendo a primeira nave en acoplarse a este módulo. O 15 de outubro, dous días antes do regreso da nave á Terra, durante unha proba do motor da Soiuz MS-18 para o regreso, o acendido alongouse máis alá do previsto, xirando a estación 57° da súa posición normal. A estación correxíu a orientación anómala cos seus propios propulsores sen producirse danos. A orixe do problema estivo nun erro de procedemento nas instrucións enviadas desde terra a Novitskii. Finalmente, tras 191 días en órbita, a Soiuz MS-18 desacoplouse do módulo Nauka o 17 de outubro de 2021 con Oleg Novitskii, Yulia Peresild e Klim Shipenko (estes dous últimos chegados a bordo da Soiuz MS-19 para rodar unha película) a bordo, aterrando a 148 km ao sueste da cidade de Dzhezkazgan (Kazakhstán).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz 2-1a
*Estación Espacial Internacional
Universidade Federal do Sur

A **Universidade Federal do Sur** (en ) é unha universidade federal pública do Distrito Federal do Sur, en Rusia. Ten campus en Rostov do Don e en Taganrog.

## Historia 
A Universidade Federal do Sur é a maior institución educativa e de investigación do óblast de Rostov. Comezou a funcionar en Rostov no 1915 como unha filial da Universidade Imperial de Varsovia, cuxos empregados rusos foran evacuados ao estalar a primeira guerra mundial. No momento da súa fundación, era a primeira institución de ensino superior de Rostov, e contaba con catro departamentos: historia e filosofía, medicina, física e matemáticas, e dereito.

Co colapso do imperio ruso, a entidade mudou o seu nome a Universidade do Don por decreto do goberno provisional, o 5 de maio do 1917. Durante a guerra civil rusa, a rexión estivo baixo o poder da coalición antisoviética do Movemento Branco e do Exército do Don de Alekséi Kaledin. Moitos dos traballadores refuxiados na universidade compartían os valores antisoviéticos, e parte do alumnado foi recrutada. Tras a conquista de Rostov por parte do Exército Vermello en xaneiro do 1920, a xerencia da universidade pasou a mans dos soviéticos. Nese mesmo ano, purgouse o centro de partidarios do bando inimigo.

No 1925, foi renomeada Universidade Estatal do Cáucaso Norte para reflectir o seu status como centro educativo no, por aquel entón, krai do Cáucaso Norte. No 1934, pasou a ser a Universidade Estatal de Rostov do Don e, no 1957, a Universidade Estatal de Rostov. En novembro do 2006, uniuse coa Academia Estatal de Arquitectura e Artes de Rostov, a Universidade Estatal Pedagóxica de Rostov e a Universidade Estatal de Radiotecnoloxía de Taganrog para formar a actual Universidade Federal do Sur.

### Profesorado 
* Dmitri Ivanovski (1864-1920), botánico.
* Dmitri Mordujái-Voltovskói (1876-1952), matemático
* Sabina Spielrein (1885-1942) psicanalista.
* Iván Kornílov (1899-1953), xeneral soviético
* Vladímir Semiónov (1911-1922), diplomático soviético.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial (en ruso)
* Sitio web do Instituto de Economía e Relacións Internacionais da Universidade (en inglés)
* Sitio web do Instituto de Tecnoloxía de Taganrog (en inglés)
Aguia romana do Courel

A **aguia romana do Courel** ou **aguia de Carbedo** é unha pequena escultura de bronce da Roma antiga atopada en Carbedo, Esperante, Folgoso do Courel e conservada no Museo Provincial de Lugo dende o 4 de abril de 1963.

## Descrición 
Cuns 10 cm de anchura por 7,5 cm de lonxitude suponse procedente de Torre Cabreira, isto é, coa mesma procedencia da Tabula hospitalis, e que representa unha aguia coas ás a medio despregar. A deterioración da súa cara ou a ausencia de garras, non minoran a súa calidade. Debeu ser realizada mediante a técnica da cera perdida.

Pouco se coñece dos contextos arqueolóxicos e cronolóxicos da peza, fóra da súa suposta procedencia, xa que foi adquirida polo doador a un anticuario xunto con outros materiais. Pouco tamén en canto á súa función. Tradicionalmente, estase entendendo como remate dun estandarte militar, un *vexillum*. Hipótese que se sustentaría na propia postura da escultura como nas dúas pequenas perforacións apreciables na parte inferior, baixo a cola; suposto encaixe para o hastil da insignia.

## Véxase tamén 
* Modelo 3D da aguia 

## Notas
Elisabeth Rieken

**Elisabeth Rieken**, nada en Gießen no 1965, é unha lingüista e profesora universitaria alemá. Actualmente, traballa na Universidade Philipps de Marburgo. Entre o 1996 e o 2000, desempeñouse como asistente de investigación na Universidade Libre de Berlín e, temporalmente, na Universidade Cornell de Nova York. Obtivo a súa habilitación no 2001 cun traballo titulado *Konditionalsätze, Irrelevanzkonditionalia und Konzessivsätze des Altirischen* ("Oracións condicionais, condicionais de irrelevancia e oracións de concesión no irlandés antigo"). 

Con posterioridade, foi profesora no University College London e na Escola de Estudos Orientais e Africanos (SOAS). Dende o 2002, ocupa a cátedra de Lingüística Comparada e Xeral da Universidade de Marburgo. No 2019, foi elixida membro da Academia das Ciencias e da Literatura de Maguncia.

Un dos seus principais eidos de investigación é a lingua hitita. Participou na descuberta da lingua kalasma.

## Publicacións 
**Monografías**

* *Untersuchungen zur nominalen Stammbildung des Hethitischen* (1996).
* *Die Konditionalsätze, Irrelevanzkonditionalia und Konzessivsätze des Altirischen* (2001).
* *Einführung in die hethitische Sprache und Schrift* ("Introdución á lingua e á escrita hititas", 2012), coa participación de Ute Gradmann e Jürgen Lorenz.

**Coedicións**

* *Pragmatische Kategorien: Form, Funktion und Diachronie* ("Categorías pragmáticas: forma, función e diacronía", 2009). Editado por E. Rieken e P. Widmer.
* *Ex Anatolia Lux: Anatolian and Indo-European studies in honor of H. Craig Melchert on the occasion of his sixty-fifth birthday*. ("Ex Anatolia Lux: Estudos anatolianos e indoeuropeos en homenaxe a H. Craig Melchert con motivo do seu sesenta e cinco aniversario", 2010). Editado por R. Kim, N. Oettinger, E. Rieken e M. Weiss.
* *Investigationes Anatolicae* (2010). Editado por Jörg Klinger, Elisabeth Rieken e Christel Rüster.
* *Der „Tawagalawa-Brief": Beschwerden über Piyamaradu* ("A carta de Tawagalawa: Queixas sobre Piyamaradu", 2020). Edición de Susanne Heinhold-Krahmer e Elisabeht Rieken.

## Notas
Granulado plástico

[miniatura| **Granulado plástico** nunha planta industrial dos [EUA.]]
O **granulado de plástico de preprodución**, son pequenos **gránulos** (menores de 5 milímetros, 0'2 polgadas) que se utilizan universalmente na industria dos plásticos para a fabricación de produtos plásticos.  Estes microplásticos están feitos principalmente de polietileno, polipropileno, poliestireno, cloruro de polivinilo e outros plásticos ou resinas sintéticas. Os gránulos son o bloque de construción, mediante extrusión ou moldeo por inxección de plástico, para artigos cotiás, incluíndo botellas de auga, recipientes ou bolsas de plástico.

## Terminoloxía 
Os gránulos son comunmente coñecidos en inglés e outras linguas como *nurdles* e *pellets,* escrito en portugués tamén como *pélets* ou *péletes*. A prensa galega empregou maioritariamente o termo *pellets* na cobertura do vertido do Toconao. En castelán úsase *granza*, alén deses termos.
miniatura| Un exemplo de nurdles

## Impacto ambiental 
miniatura| Sinal de fomento da recollida de granulado no litoral.
Estes plásticos pódense ver nas costas de ríos, praias e lagos de todo o mundo.  A data de rexistro máis antiga que o granulado foi visto nas praias foi ao redor da década de 1970, pero foran utilizados anteriormente ao redor da década de 1940. Mentres os gránulos quedan fóra do mundo, seguen a romperse e facerse aínda máis pequenos do que se rexistraba anteriormente.

### Ecosistemas 
Os *pellets* poden perturbar moitos ecosistemas, xa que algunhas aves e peixes poden confundir estes anacos de plástico coa súa comida e poden acabar morrendo de fame pola cantidade de plástico que comeron. Os gránulos poden absorber toxinas e outros produtos químicos nocivos, coñecidos como contaminantes orgánicos persistentes (COP, POPs polas siglas en inglés), que poden ser consumidos polos peixes, que poden envelenalos ou ficar atrapados pasando á cadea trófica e ao consumo humano. 

Unha vez recollidos, os gránulos pódense depositar na *Environmental Microplastics Collection*. Esta colección actúa como unha mostra de historia natural con exemplares recollidos, a súa localización, hora e data de recollida e o número de gránulos recollidos son comisariados para o seu uso na investigación futura. Os *pellets* poden rastrexarse, até certo punto, á súa orixe, xa que as empresas que os producen teñen cadansúa "pegada dixital" de produtos químicos polimerizados.

O granulado da vertedura do Toconao, recollido en Galiza, foi levado á Universidade de Vigo para ser analizado. 

## Notas  
## Véxase tamén 
* Granulación (*Pelletizing*)
* Microplásticos
* Plásticos
* Plásticos estándar
* Produto derivado do petróleo
* Vertedura de granulado de plástico na costa galega

### Ligazóns externas 
* A industria do plástico acusada de 'nurdles' atopados na ría de Christchurch
Ataúde, Oín, Rois

**Ataúde** é un lugar da parroquia de Oín no concello coruñés de Rois, na comarca do Sar.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Oín
### Parroquias de Rois
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Rois
Álvaro Cánovas García-Villarrubia

**Álvaro Cánovas García-Villarrubia**, nado en Benidorm o 6 de decembro de 1992, é un árbitro de fútbol español, que milita na Primeira División RFEF.

## Traxectoria 
Despois de arbitrar catro anos na Terceira División, na tempada 2021/22 conseguiu o ascenso á nova Segunda División RFEF, coa valoración máis alta da categoría. En 2023 ascendeu á Primeira División RFEF.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do árbitro en BDFutbol .
Janet Novás

**María Janet Novás** **Rodríguez**, coñecida como **Janet Novás**, nada no Porriño en 1982, é unha bailarina e actriz galega que obtivo o premio Goya á mellor actriz revelación de 2023 (en 2024).

## Traxectoria
Formouse en danza contemporánea en Madrid, Bruxelas e Berlín. En 2001 estableceuse en Madrid e desde 2008 creou coreografías e bailou en distintos festivais de danza e de artes escénicas de Europa e América. Ten colaborado en espectáculos con Mercedes Peón Tamén se dedica á docencia da danza.

## Filmes
**O corno* (2023).

## Notas
Ilies Hassaine

**Ilies Hassaine Daouadji**, nado en Tolosa o 28 de xuño de 2001, é un futbolista que xoga como dianteiro no Fuenlabrada, da Primeira División RFEF.

## Traxectoria 
De ascendencia alxeriana, naceu na cidade francesa de Tolosa e criouse nas canteiras do Sevilla e da UD Las Palmas. Entre 2021 e 2023 militou no Rayo Vallecano B, antes de fichar polo Fuenlabrada para a tempada 2023/24.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en LaPreferente .
Ale Galindo

**Alejandro Galindo Valencia**, coñecido como **Ale Galindo**, nado en El Puerto de Santa María o 9 de agosto de 1995, é un futbolista español que xoga como centrocampista no Fuenlabrada, da Primeira División RFEF.

## Traxectoria 
Formouse como futbolista na canteira do Cádiz CF e na tempada 2012/13, con 17 anos, formou parte do Cádiz B na Terceira División. Despois de dúas tempadas no filial, na tempada 2014/15 incorporouse ao primeiro equipo na Segunda División B.

O 30 de xaneiro de 2015 fichou polo Sevilla Atlético, da Segunda División B, aínda que acabou xogando co segundo filial na Terceira División. Nos seguintes anos xogou en Segunda B, vestindo as camisetas do San Fernando, a UD Sanse e o Badalona. En 2021 pasou a militar na nova Primeira División RFEF, nas filas do Costa Brava primeiro e máis tarde no Murcia e no Fuenlabrada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en LaPreferente .
Alessio Miceli

**Alessio Miceli**, nado en Roma o 30 de agosto de 1999, é un futbolista italiano que xoga como centrocampista na SD Logroñés, da Primeira División RFEF.

## Traxectoria 
Formouse como futbolista na canteira da Lazio, onde ocupou diferentes posicións, desde mediocentro ofensivo ata defensa central. O 23 de novembro de 2017 debutou co primeiro equipo, nun empate a un gol ante o Vitesse na fase de grupos da Europa League, partido no que substituíu nos minutos finais ao serbio Dušan Basta.

En 2018 desvencellouse da Lazio e fichou polo Feralpisalò, da Serie C. Na tempada 2019/20 xogou cedido no Olbia, da mesma categoría, pasando a continuación ao Piacenza.

En xullo de 2021 fichou polo Dordrecht, co que xogou durante dúas campañas na Eerste Divisie. No verán de 2023 deixou os Países Baixos e instalouse en España, onde fichou pola SD Logroñés, da Primeira División RFEF.

## Notas
Henar Álvarez

**Henar Álvarez Díaz**, nada en Madrid o 15 de setembro de 1984, é unha guionista, directora e cómica española, colaboradora do podcast *Estirando el chicle* e do programa de radio *Buenismo bien* da *Cadena SER*. Foi guionista e colaboradora de *Las que faltaban* da plataforma Movistar+.
## Obra 
* *La mala leche* (Planeta, 2020; xunto coa ilustradora Ana Müshell)
* *Ansia* (Planeta, 2024)

## Notas
Viktor Korchnoi

**Viktor Lvovitch Korchnoi** (en ruso: Ви́ктор Льво́вич Корчно́й, tamén romanizado como **Viktor Korčnoj**), nado en Leningrado o 23 de marzo de 1931 e finado en Wohlen, Suíza, o 6 de xuño de 2016 foi un gran mestre de xadrez soviético e internacional. Xunto con Paul Keres e Akiba Rubinstein, considérase o mellor xadrecista que non gañou o Campionato do Mundo de Xadrez . Mantívose na cabeza durante moito tempo e estivo na lista dos 100 mellores xogadores do mundo até 2007 (daquela tiña 75 anos). Pasou os últimos anos da súa vida en Suíza e tiña nacionalidade suíza.

En 1976 escapou da Unión Soviética cara aos Países Baixos. Pouco despois xogou dúas veces no campionato mundial de xadrez, en 1978 e 1981, e perdeu as dúas veces ante Anatoli Karpov. Desde que Kortchnoi abandonara recentemente a URSS, os torneos contra Karpov foron moi tensos e controvertidos.

## Títulos 
Gañou o campionato de xadrez da URSS catro veces (1961, 1962, 1964 e 1970), gañou a medalla de ouro co equipo de xadrez da URSS na Olimpíada de Xadrez seis veces (1960, 1966, 1968, 1970, 1972 e 1974). -campionato de xadrez por equipos (1957, 1961, 1965, 1970 e 1973). En 2006 gañou o Campionato do Mundo Sénior de Xadrez.

## Audiovisual 
O 30 de decembro de 2021 foi estreado o filme Чемпион мира, (romanizado: *Chempion mira*), traducido ao inglés como *Champion of the World* e ao castelán como *El duelo del siglo* sobre a final do mundial de 1978 disputado en Filipinas entre Karpov e Korshnoi (interpretado por Konstantin Khabensky), escrito e dirixido por Aleksey Sidorov.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xadrez
* Encontros polo campionato do mundo de xadrez

### Ligazóns externas 
* Chessgames
Escudo de Agolada

O **escudo de Agolada** é o símbolo do concello pontevedrés de Agolada. Non está regulado formalmente por ningún decreto nin acordo municipal e non se adaptou ao decreto 19/2010, do 11 de febreiro de 2010, polo cal se aprobou o Regulamento de símbolos das entidades locais de Galicia.

## Descrición 
En campo de ouro, unha balanza da xustiza, de prata e un carballo de sinople, atravesado por unha espada, tamén de prata. No timbre ten unha coroa real pechada.

## Notas
Chilekwa Mumba

**Chilekwa Mumba**, nado en Chingola en 1984/1985, é un líder comunitario e activista medioambiental zambiano. É coñecido por ter organizado unha demanda exitosa contra a empresa mineira Vedanta Resources, con sede no Reino Unido, propietaria da filial Konkola Copper Mines na provincia de Copperbelt de Zambia, en resposta á contaminación e aos danos ambientais. Foi a primeira vez que un tribunal inglés decidiu que unha empresa británica podía ser considerada responsable dos danos ambientais causados polas súas filiais que operaban noutro país.

En 2023, Mumba foi galardoado co Premio Medioambiental Goldman.

## Vida persoal 
Mumba medrou en Chingola, na provincia de Copperbelt, en Zambia. O seu pai era mineiro antes de converterse en sacerdote pentecostal.

En abril de 2023, Mumba dirixía un orfanato coa súa muller en Lusaca, a capital de Zambia.

## Notas
Guy Chambers

**Guy Antony Chambers**, nado o 12 de xaneiro de 1963 en Londres, é un compositor e produtor discográfico inglés, coñecido pola súa longa colaboración artística con Robbie Williams.

## Colaboración con Robbie Williams 
Chambers colaborou, tanto como compositor e produtor, nos primeiros cinco álbums de Robbie Williams. Todos eles acadaron o número 1 no Reino Unido e acadaron vendas mundiais de máis de 40 millóns de copias. Chambers escribiu a maioría das cancións máis coñecidas de Williams, incluíndo "Rock DJ", "Feel", "Millenium", "Let Me Entertain You" e "Angels".

## Outras colaboracións 
Chambers e Williams deixaron de colaborar despois da gravación do quinto álbum de Williams, Escapology, rematada en 2002. Despois diso, Chambers traballou con artistas como INXS, producindo e escribindo cancións para o seu álbum de 2005, *Switch*.

Chambers tamén escribiu cancións para a banda de pop rock londiniense Busted, como "Fake" e "Better Than This", do seu segundo álbum *A Present For Everyone*.

En 2022, Chambers colaborou co músico austríaco Trickster para escribir e producir unha canción de Nadal chea de improperios que reflicte as tensións e o estrés dese ano (que se fixo viral).

## Premios 
* 3 Ivor Novello Awards
* 3 Brit Awards
* Q Classic Songwriter Award
* MMF Best Produced Record Award

## Notas
Hou Yifan

**Hou Yifan** (chinés simplificado: 侯逸凡; *pinyin*: *Hóu Yìfán*), nada en Nanjing, Jiangsu o 27 de febreiro de 1994, é unha xogadora de xadrez chinesa e, desde setembro de 2015, número 1 - entre as xogadoras de xadrez en activo - na clasificación feminina da FIDE.

## Traxectoria 
### Carreira no xadrez 
Obtivo o título de Gran Mestra Feminina (WGM) en 2007. Desde agosto de 2008, tamén ostenta o título de Gran Mestre de Xadrez. (GM). Ao recibir o título, Hou converteuse na muller máis nova do mundo en obter o título de GM, clasificándose aos 14 anos, 6 meses e 2 días.

Hou derrotou á súa compatriota Ruan Lufei, en Antioquía, Turquía, no Campionato do Mundo de Xadrez Feminino de 2010, facendose co título de campioa, sendo a máis nova da historia, tanto da categoría feminina como masculina. Despois gañou o Campionato do Mundo Feminino de xadrez en 2011, 2013 e 2016, pero perdeu o título en 2017. No seu momento álxido, ocupou o posto 55 na lista de clasificación da FIDE de maio de 2015.

Xunto a Vera Menchik, Nona Gaprindashvili, Maia Chiburdanidze e Judit Polgár, está considerada unha das mellores xogadoras de xadrez, e das poucas en superar os 2600 puntos ELO.

Expresou a súa disconformidade co sistema de encontros para o Campionato mundial, e desde 2018, está "semixubilada" do xadrez profesional.

### Docencia 
Desde 2020 é profesora na Universidade de Shenzhen.

## Recoñecementos 
* WGM máis nova en recibir o título, superando a Koneru Humpy.
* GM máis nova en recibir o título.
* Persoa máis nova en gañar o Mundial de Xadrez.
* Unha das 100 mulleres da lista da BBC de 2017.
* Docente máis nova en acadar ese cargo na Universidade de Shenzhen.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Hou, Yifan (fide.com)
* Xogos de Yifan Hou
Schindler's Ark

'''''Schindler's Ark*** é unha novela de ficción histórica publicada en 1982 polo novelista australiano Thomas Keneally. A edición dos Estados Unidos do libro foi titulada ***Schindler's List'''*; posteriormente tamén foi reeditado en países da Commonwealth con ese título. A novela gañou o Premio Booker e foi galardoada co Premio *Los Angeles Times* en 1983.

O libro conta a historia de Oskar Schindler, un membro do Partido Nazi que se converte nun heroe improbable ao salvar a vida de 1.200 xudeus durante o Holocausto. O libro fala de persoas e acontecementos reais, mais con diálogos de ficción e escenas engadidas polo autor onde se descoñecen os detalles exactos. Keneally escribiu unha serie de novelas ben recibidas antes e despois de *Schindler's Ark''; porén, a raíz da súa exitosa adaptación cinematográfica de 1993 dirixida polo director Steven Spielberg, converteuse dende entón no seu traballo máis coñecido e celebrado.

## Notas
Revolta agrícola europea

A **revolta agrícola europea**, tamén coñecida como **protestas agrícolas en Europa**, son unha serie de protestas que están a ocorrer desde decembro de 2023. O motivo das protestas remóntase á práctica de políticas ambientais e económicas restritivas europeas, debido a que, segundo algúns agricultores, estas mesmas políticas dedicáronse durante anos a beneficiar exclusivamente a grandes explotacións sen apenas valorar o traballo, achega e dedicación dos traballadores agrícolas.

Estas políticas favorecen á produción en masa e importacións desde países non desenvolvidos ou en vías de crecemento como o son Ucraína, zonas de América do Sur e África, ou desde coalicións económicas como o Mercosur.​ Tamén se puxeron en práctica medidas que a base de restricións e sancións deterioran o traballo de campo tradicional optando por unha produción agrícola baseada noutros conceptos sostibles e progresistas.4​ Isto desembocou nunha gran serie de revoltas das cales aínda se espera unha resposta por parte dos comités encargados do ámbito agrícola europeos e os gobernos nacionais que xestionaron as nomeadas medidas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Protestas agrícolas en Alemaña (2023-2024)
* Protestas agrícolas en España (2024)
Hematina

thumb|Estrutura da hematina.
A **hematina** (tamén coñecida como **ferrihemo**, **hematosina**, **hidroxihemina**, **oxihemo**, **fenodina**, ou **oxihemocromóxeno**) é un pigmento azul escuro ou acastañado que contén ferro en estado férico, obtido pola oxidación do hemo.

A hematina inhibe a síntese de porfirina (ao reprimir a síntese do encima ALAS1), e estimular a síntese de globina. Por esta razón, utilízase no tratamento das porfirias.

O parasito da malaria (*Plasmodium*) detoxifica a hematina (α-hematina) que ten no seu interior (resultado da dixestión da hemoglobina), converténdoa en cristais insolubles e inertes de β-hematina, a cal recibe o nome de hemozoína.

## Notas
Municipio de Saulkrasti

O **municipio de Saulkrasti ** (en letón, *Saulkrastu novads*) é un dos 36 municipios de Letonia, resultado da última reorganización do territorio aprobada o 1 de xuño de 2021.

Limita co municipio de Limbaži ao norte, co municipio de Sigulda ao leste e co municipio de Adaži ao sur. O centro do municipio atópase na localidade de Saulkrasti. Conta cunha área de 277,8 quilómetros cadrados.

## Historia e economía 
Historicamente, as tribos livonias de Vidzeme habitaron no condado. No século XIII, como resultado das conquistas cruzadas, o territorio do condado pasou a ser propiedade da Arquidiócese de Riga. Despois da guerra de Livonia, o condado quedou baixo o ducado polaco de Pardaugava. Despois de 1629 é adquirido por Suecia. En 1721, foi anexionado ao Imperio Ruso.

O 2 de xuño de 2020, o municipio de Limbaži presentou unha solicitude ante o Tribunal Constitucional obxectando sobre a inclusión da parroquia de Skulte na rexión de Saulkrasti, e o 12 de marzo de 2021, o Tribunal Constitucional falla a prol de Limbaži e Saulkrasti perde esa sección parroquial.

A nivel económico Saulkrasti é referencia turística no país, cun 15% do seu solo inmobiliario propiedade do turismo estranxeiro, nas sesións de verán e inverno a poboación chega ao dobre do seu nivel. Unha gran parte do sueste do municipio está ocupada polo vertedoiro deshabitado de Ādaži, que outorga outra base de ingresos á rexión.

miniatura|Piñeiral.

miniatura|Praia de Saulkrasti.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Organización territorial de Letonia
*Rexións de Letonia