open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Freixido, Freixido, Larouco

**Freixido** é un lugar da parroquia de Freixido, no concello ourensán de Larouco na comarca de Valdeorras. Segundo o INE, en 2025 tiña 39 habitantes (12 homes e 27 mulleres), o que supón unha diminución en relación a 2011, cando tiña 64 habitantes.

Tamén é coñecida como **Freixido de Arriba**, pois está a carón da aldea de Freixido de Abaixo, no concello de Petín.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Freixido 
### Parroquias de Larouco 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Larouco
Larouco, Larouco, Larouco

**Larouco** é un lugar da parroquia de Larouco, no concello ourensán de Larouco. Segundo o INE, en 2025 tiña 350 habitantes (173 homes e 177 mulleres), o que supón unha diminución en relación a 2011, cando tiña 362 habitantes. En 2008 tiña 405 habitantes.

É a capital do concello ao que lle dá nome.
## Lugares e parroquias
### Lugares de Larouco
### Parroquias de Larouco
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Larouco
O Barreiro, Nogueira, Ribas de Sil

**O Barreiro** é un lugar da parroquia de Nogueira, no concello lucense de Ribas de Sil. No ano 2024 tiña, segundo o Instituto Galego de Estatística, 4 habitantes (3 homes e 1 muller), o que supón unha diminución con respecto ao ano 2008, cando tiña tiña 8 habitantes.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Nogueira
### Parroquias de Ribas de Sil
## Notas
Castro de Abaixo, Nogueira, Ribas de Sil

**Castro de Abaixo** é un lugar da parroquia de Nogueira, no concello lucense de Ribas de Sil. En 2024 tiña 8 habitantes (4 homes e 4 mulleres), o que supón un aumento con respecto ao 2008, cando tiña 7 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Nogueira 
### Parroquias de Ribas de Sil 
## Notas
Nogueira, Nogueira, Ribas de Sil

**Nogueira** é un lugar da parroquia de Nogueira, no concello lucense de Ribas de Sil. No ano 2024 tiña 14 habitantes (7 homes e 7 mulleres), o que supón un aumento con respecto ao ano 2008, cando tiña 13 habitantes.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Nogueira
### Parroquias de Ribas de Sil
## Notas
Piñeira de Arriba, Piñeira, Ribas de Sil

**Piñeira de Arriba** é un lugar da parroquia de Piñeira, no concello lucense de Ribas de Sil. Segundo o Instituto Galego de Estatística, no ano 2024 tiña 5 habitantes (3 homes e 2 mulleres), o que supón un aumento con respecto a 2008, cando tiña 4 habitantes.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Piñeira
### Parroquias de Ribas de Sil
## Notas
Aceña, Ribas de Sil, Ribas de Sil

**Aceña** é un lugar da parroquia de Ribas de Sil, no concello lucense de Ribas de Sil na comarca de Quiroga. En 2024 atopábase deshabitado segundo o Instituto Galego de Estatística.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Ribas de Sil
### Parroquias de Ribas de Sil
## Notas
Rairos, Rairos, Ribas de Sil

**Rairos** é un lugar da parroquia de Rairos, no concello lucense de Ribas de Sil. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 28 habitantes (12 homes e 16 mulleres), o que supón unha diminución con respecto a 2008, cando tiña 36 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Rairos 
### Parroquias de Ribas de Sil 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Ribas de Sil
Psérimos

**Pserimos** (grego: Ψέριμος Δωδεκανήσου, ), é unha pequena illa grega no Dodecaneso, que se atopa entre as illas de Kalymnos e Kos fronte á costa de Turquía. É parte da municipalidade de Kalymnos, e tiña unha poboación de 80 habitantes no censo de 2011.

A principal industria é o turismo, con turistas europeos gregos e outros atraídos pola súa localización remota. Hai varias praias e varias tabernas, algunhas das cales ofrecen aloxamento.

Pserimos é atendido por un ferri diario desde Pothia, na illa de Kalymnos, e é un destino no itinerario dunha serie de buques de cruceiro.

## Situación 
Pserimos é a illa veciña máis grande da illa municipio de Kálimnos. A illa está situada no leste do mar Exeo a uns 3´5&nbsp;km ao norte de Cos e 5&nbsp;km ao oeste de Kálimnos. Ao nordés, a distancia máis curta a Asia Menor, a península de Bodrum (*Bodrum Yarimadasi*) está a 8&nbsp;km. Na costa hai algúns illotes rochosos. Preto, a un quilómetro ao oeste atópase a illa deshabitada de *Platy*. O único pobo e porto é *Avlakia* (Aυλάκια) na *Baía de Pserimos* (Όρμος Ψερίμου) na costa sur.

A paisaxe desta illa árida está dominado principalmente pola vexetación arbustiva baixa. Pserimos é montañosa alcanzando 268 metros a elevación máis alta no nordés.

## Historia 
No Catálogo das naves de Homero Pserimos formaba parte do grupo das illas *Kalydna*. Despois a única referencia á illa será no século III a.E baixo o control de Cos.

miniatura|esquerda|Pserimos desde a illa de Cos
Desde a antigüidade Pserimos foi coñecida polas súas alcaparras. Hoxe o municipio promove o cultivo de oliveiras, preto de 6.000 árbores foron plantados ao nordés do pobo. Os 80 habitantes viven principalmente da pesca e o turismo. Na gran baía oriental practícase a piscicultura.

Ademais das árbores hai algunhas tabernas ao longo dos 170 m de fermosa praia de area e situada no extremo norte do pobo está a igrexa consagrada *Kimisis tis Panagia* (Kοίμησης της Παναγίας, Asunción da Virxe). Preto de 1´5&nbsp;km ao noroeste do pobo nunha longa baía está a igrexa de *Panagia Grafiotissa* (Παναγία Γραφιώτισσα). Non hai outros puntos de interese para os excursionistas que visitan a illa durante un día.

### Relixión 
As dúas únicas parroquias na illa e pertencentes á Igrexa Ortodoxa do Patriarcado Ecuménico de Constantinopla están adscritas á Metrópole de Leros, Kálimnos e Astipalea.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Lista de illas de Grecia

### Ligazóns externas 
* Páxina Web Oficial do Municipio de Kálimnos  e 
* Información xeral sobre Pserimos,
A Aldea, Soutordei, Ribas de Sil

**A Aldea** é un lugar da parroquia de Soutordei, no concello lucense de Ribas de Sil. O Instituto Galego de Estatística non ofrece datos de poboación para este lugar en 2024.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Soutordei 
### Parroquias de Ribas de Sil 
## Notas
Figueiro, Torbeo, Ribas de Sil

**Figueiro** é un lugar da parroquia de Torbeo, no concello lucense de Ribas de Sil. No ano 2024 tiña, segundo o Instituto Galego de Estatística, 6 habitantes (2 homes e 4 mulleres), o que supón un mantemento con respecto a 2008.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Torbeo
### Parroquias de Ribas de Sil
## Notas
Ribas de Miño

dereita|miniatura|O Cabo do Mundo, no curso medio do río Miño.

Como topónimo **Ribas de Miño** situado a carón do río Miño, pode referirse a:

;En Galiza
***Ribas de Miño**, parroquia do concello de Lugo;
****Ribas de Miño**, lugar de dita parroquia;
***Ribas de Miño**, parroquia do concello do Páramo;
****Ribas de Miño**, lugar de dita parroquia;
***San Facundo de Ribas de Miño**, parroquia do concello de Paradela;
***San Vitoiro de Ribas de Miño**, parroquia do concello do Saviñao;
***Santo Estevo de Ribas de Miño**, parroquia do concello do Saviñao;
***Ribas de Miño**, lugar da parroquia de Cequeliños no concello de Arbo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*
Belén

**Belén** (en árabe, بيت لحم, * Bayt aḥ m*) é unha cidade palestina na rexión coñecida como Cisxordania, situada a un 9&nbsp;km ao sur de Xerusalén e situada nos montes de Xudea. Desde decembro de 1995, atópase administrada pola Autoridade Palestina, que adoptou o nome de Estado de Palestina en 2013. A súa poboación era de 25&nbsp;266 habitantes en 2007, sendo a metade musulmáns e a outra metade cristiáns, na súa maioría ortodoxos.

A cidade ten gran significado relixioso para os cristiáns ao ser, de acordo coa Biblia, o lugar de nacemento de Xesús de Nazaret segundo os evanxeos de Lucas e Mateu. É tamén un importante lugar de peregrinación para os xudeus, que veneran a tumba de Raquel situada á entrada da cidade e para os que a cidade é lugar de nacemento e de coroación do rei David.

O goberno de Israel rodeou a cidade de murallas e pasos de control para evitar ataques terroristas, impedindo o libre tránsito dos habitantes e limitando os intercambios comerciais. Isto provocou unha gran diminución do turismo, unha das principais fontes de ingreso da cidade.

## Poboación 
A súa poboación era no ano 2014 de 27.000 persoas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Basílica da Natividade

### Ligazóns externas 
* Páxina Oficial de Belén
O Castelo, O Barrio de Cascallá, Rubiá

**O Castelo** é un lugar da parroquia do Barrio de Cascallá, no concello ourensán de Rubiá. No ano 2008 tiña 28 habitantes, 14 deles era home e 14 eran mulleres, o que supón un aumento en relación ao ano 2007.

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Barrio de Cascallá 
### Parroquias de Rubiá
Biobra, Biobra, Rubiá

**Biobra** é o único lugar da parroquia de Biobra, no concello ourensán de Rubiá, na comarca de Valdeorras. Segundo o IGE, en 2023 tiña 57 habitantes (32 homes e 25 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Biobra
### Parroquias de Rubiá
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Rubiá
Filosofía da linguaxe

A **filosofía da linguaxe** é a área da filosofía que estuda a linguaxe, trata desde o punto de vista filosófico da natureza do significado lingüístico, do seu uso, aprendizaxe, creatividade, da comprensión, da interpretación, da tradución e de aspectos lingüísticos do pensamento e da experiencia. Os temas máis tratados pola filosofía da linguaxe son o estudo da orixe da linguaxe, a simbolización da linguaxe e sobre todo a actividade lingüística en xeral, e a semántica en particular. Outro ámbito relevante, próximo á sociolingüística, é a análise da relación entre a linguaxe e o mundo que implica a relación entre a palabra e o seu referente e como as linguas configuran os grupos culturais e a súa relación coa semiótica.
Pardollán, Pardollán, Rubiá

**Pardollán** é un lugar da parroquia de Pardollán, no concello ourensán de Rubiá. No ano 2008 tiña 11 habitantes (7 homes e 4 mulleres), os mesmos ca en 2007.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Pardollán
### Parroquias de Rubiá
O Porto, O Porto, Rubiá

**O Porto** é un lugar da parroquia do Porto, no concello ourensán de Rubiá. No ano 2008 tiña 48 habitantes (20 homes e 28 mulleres), o que supón un descenso en relación ao ano 2007.

A igrexa, de construción moderna, está situada na praza de José Martínez Núñez, nado neste lugar.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:O Porto, Rubiá.jpg|Igrexa no Porto

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Porto 
### Parroquias de Rubiá
Vilardesilva, Pardollán, Rubiá

**Vilardesilva** é un lugar da parroquia de Pardollán, no concello ourensán de Rubiá. No ano 2008 tiña 33 habitantes (16 homes e 17 mulleres), o que supón un mantemento en relación ao ano 2007.

Este lugar constitúe unha parroquia eclesiástica independente do resto da parroquia civil de Pardollán: **Vilardesilva (A Trindade)**.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Pardollán
### Parroquias de Rubiá
## Notas
O Real, O Porto, Rubiá

**O Real** é un lugar da parroquia do Porto, no concello ourensán de Rubiá. No ano 2008 tiña 29 habitantes (15 homes e 14 mulleres), o que supón un descenso en relación ao ano 2007.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa O Real, O Porto, Rubiá.jpg|Igrexa
Ficheiro:Porta igrexa O Real, O Porto, Rubiá.jpg|Porta da igrexa
Ficheiro:O Real, Rubiá.jpg|Vista da aldea

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Porto 
### Parroquias de Rubiá
O Robledo da Lastra, O Robledo da Lastra, Rubiá

**O Robledo da Lastra** é un lugar da parroquia do Robledo da Lastra, no concello ourensán de Rubiá. No ano 2008 tiña 59 habitantes, 26 deles era home e 31 eran mulleres, o que supón un descenso en relación ao ano 2007.

Está situado no parque natural da Serra da Enciña da Lastra

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Robledo da Lastra 
### Parroquias de Rubiá
Rubiá, Rubiá, Rubiá

**Rubiá** é un lugar da parroquia de Rubiá, no concello ourensán de Rubiá. No ano 2008 tiña 830 habitantes (410 homes e 420 mulleres), o que supón un descenso en relación ao ano 2007.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Rubiá
### Parroquias de Rubiá
Trambasaugas, Rubiá, Rubiá

**Trambasaugas** é un lugar da parroquia de Rubiá, no concello ourensán de Rubiá. No ano 2008 tiña 28 habitantes (17 homes e 11 mulleres), o que supón un aumento en relación ao ano 2007.
## Toponimia
O topónimo **Trambasaugas** é un hidrónimo, que se debe á situación do lugar xunto á confluencia do regueiro de Reporicelo no río Cigüeño, afluente á súa vez do Sil.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Rubiá 
### Parroquias de Rubiá
Morreiras de Arriba, Torbeo, Ribas de Sil

**Morreiras de Arriba** é un lugar da parroquia de Torbeo, no concello lucense de Ribas de Sil. No ano 2024 tiña, segundo o Instituto Galego de Estatística, 1 habitante (1 home), aínda que a localidade estivo deshabitada entre 2001 e 2020.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Torbeo 
### Parroquias de Ribas de Sil 
## Notas
Elías Rodríguez Núñez

**Elías Rodríguez Núñez**, nado en 1964, é un político galego do PPdeG.

## Traxectoria
Funcionario de recadación da Deputación provincial en Valdeorras, dende 2003 é alcalde polo PPdeG do concello ourensán de Rubiá, na comarca de Valdeorras.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Rubiá
O Barrio de Cascallá, O Barrio de Cascallá, Rubiá

**O Barrio de Cascallá** é un lugar da parroquia do Barrio de Cascallá, no concello ourensán de Rubiá. No ano 2008 tiña 15 habitantes, 4 deles era home e 11 eran mulleres, o que supón un mantemento en relación ao ano 2007.

## Lugares e parroquias
### Lugares do Barrio de Cascallá
### Parroquias de Rubiá
Irving Langmuir

**Irving Langmuir**, nado en Brooklyn (Nova York) o 31 de xaneiro de 1881 e finado en Woods Hole (Massachusetts) o 16 de agosto de 1957, foi un físico e químico estadounidense coñecido polo seu traballo en distintos campos da química e galardoado co Premio Nobel de Química do ano 1932.

## Biografía 
Estudou Física e Química na Universidade de Columbia, onde se licenciou en 1903 en enxeñaría metalúrxica, e posteriormente na Universidade de Göttingen, onde se doutorou baixo a supervisión de Walther Hermann Nernst en 1906.

Desde 1932 ata a súa xubilación en 1950, foi director adxunto do laboratorio de investigación da General Electric Company.

## Investigacións científicas 
Iniciou as súas investigacións no desenvolvemento das lámpadas de tungsteno, descubrindo a alta luminosidade do filamento deste elemento químico rodeado dun gas inerte como o argon. Este foi un paso moi importante no desenvolvemento da lámpada eléctrica convencional de filamento, xa superada polas chamadas lámpadas de baixo consumo.

[dereita|miniatura|200px|Irving Langmuir e [Willis Rodney Whitney]]
Tamén traballou na obtención de baleiros, ideando a bomba de condensación de mercurio, ao observar como os electróns emitidos por un cátodo incandescente nun recinto que se atopa a unha presión moi baixa, mantéñense ao redor do cátodo formando unha nube electrónica. Puido comprobar como a carga negativa dos electróns impedía o fluxo de corrente eléctrica, polo cal inventou o radiotrón e outros dispositivos electrónicos que, unidos ao revestimento de torio dos filamentos emisores, contribuíron a mellorar a radidifusión de onda curta.

Deduciu a isoterma de adsorción que leva o seu nome das súas investigacións sobre a cinética das reaccións gasosas e, máis especialmente, da velocidade de absorción das moléculas dos gases a baixas presións. Así mesmo traballou no aparello de descarga de electróns e no soplete de hidróxeno atómico.

Langmuir e o seu colega estadounidense Gilbert Lewis desenvolveron unha teoría da interacción química e a valencia baseada na estrutura do átomo, coñecida como teoría de Langmuir-Lewis. A investigación de Langmuir na física das nubes conduciulle á estimulación artificial da choiva.

En 1932 foi galardoado co Premio Nobel de Química *polas súas investigacións na química de superficie*.

## Véxase tamén 
* Premio Nobel de Química

### Ligazóns externas 
* Páxina web do Instituto Nobel, Premio Nobel de Química 1932 .
* Biografía na páxina do Instituto Nobel .
* Perfil de Irving Langmuir en NNDB 
* "The adsorption of gases on plane surfaces of glass, mica and platinum" JACS, Vol. 40, No. 9, 1361.
Stroggyli Kastellorizo

**Strongyli Kastellorizou** (grego: Στρογγυλή Μεγίστης), tamén chamado *Strongili* ou *Ipsili*, é un dos illotes gregos que se atopa na zona oriental do mar Mediterráneo, a cinco millas náuticas ao sueste da illa de Kastellorizo. A illa ten aproximadamente 1´5&nbsp;km de longo, e ata 700 m de largo. Cobre unha área de preto de 0´9&nbsp;km². É máis ben plana e cuberta con maquis. Segundo o censo de 2011 o illote non ten residentes permanentes, pero ten unha pequena base militar.

Stroggyli é o territorio grego máis oriental. Administrativamente forma parte do concello de Megisti. Segundo o censo de 2011 mostrou unha poboación grega de nove habitantes. Ten un faro, que ten a característica de ser o edificio máis oriental de Grecia. En turco o nome da illa é *Çam Adası* (illa dos pinos).

## Notas 
## Véxase tamén
* Lista de illas de Grecia

### Ligazóns externas 
* Official website of Municipality of Megisti
Dacios

[dereita|miniatura|270px|[Dacia (provincia romana)|Dacia durante o reinado de Berebistas, no 82&nbsp;a.&nbsp;C.]]
Os **dacios** (lat. *Daci*, gr. *Dákai*) foron os antigos habitantes de Dacia (que corresponde á actual Romanía) e partes de Moesia no sueste de Europa.

Falaban o dacio, o cal non foi identificado con certeza, mais ten vencellos co tracio e albanés.A primeira vez que se lles menciona é nas fontes romanas, pero de maneira unánime os autores clásicos consideran aos dacios unha tribo dos xetas, un pobo tracio coñecido dende a Grecia antiga polos escritos.Estrabón especificou que os dacios eran os xetas que vivían na área da Chaira panónica e Transilvania, mentres que os propios xetas gravitaban na costa do mar Negro, en (Escitia Menor).
## Poboación dos dacios 
A súa poboación era ao redor de 2&nbsp;000&nbsp;000 habitantes, estimación dada polas fontes contemporáneas acerca dos 200.000 efectivos reunidos na mobilización total do seu exército. Normalmente, o número de tropas equivale a un 1/10 do total da poboación. 

## Véxase tamén 
* Dacios e Xetas
* Tribos tracias
* Tracios
Covas, Covas, Rubiá

**Covas** é o único lugar da parroquia de Covas, no concello ourensán de Rubiá, na comarca de Valdeorras. Segundo o IGE, en 2023 tiña 20 habitantes (7 homes e 13 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Covas
### Parroquias de Rubiá
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Rubiá
Onda curta

A **Onda Curta**, tamén coñecida como **SW** (do inglés *shortwave*) ou HF (high frequency) é unha banda de radiofrecuencias comprendidas entre os 2300 e os 29999 kHz na que transmiten (entre outras) as emisoras de radio internacionais para transmitir a súa programación ao mundo e as estacións de radioaficionados. Nestas frecuencias as ondas electromagnéticas, que se propagan en liña recta, rebotan a distintas alturas (canto máis alta a frecuencia a maior altura) da ionosfera o que permite que os sinais alcancen puntos afastados e ata dean a volta ao Planeta.

## Características 
A radio de onda curta é similar ás estacións de onda media local (AM) que vostede pode oír normalmente, só que o sinal de onda curta viaxa máis distancia.

Normalmente utilízase o modo AM (Amplitude Modulada) e a BLU ou SSB (Banda Lateral Única ou Single Side Band) tanto superior como inferior. Tamén se usa o modo de telegrafía CW, o RTTY, a Frecuencia Modulada, a SSTV, entre outros tipos de modulación.

A pesar do que se pensa, non se necesita un super radio para oír estas transmisións provenientes de todo o mundo. Todo o que se necesita é unha radio "normal" que poida recibir a banda de onda curta. Tales radios poden ser moi baratos. Para oír transmisións Internacionais, pode usar simplemente a antena telescópica que se atopa en moitas radios de FM. Con todo para a recepción de transmisións internacionais máis exóticas débese conectar un pedazo de cable ó arame simple á antena do seu radio. Pode atoparse moita información respecto diso nalgúns programas en onda curta, en revistas como "ShortWave Magazine (SWM)", ou a miúdo nos grupos de noticias especializados, como "rec.radio.shortwave."

As Bandas compiten actualmente coa programación entregada por Satélite.

Actualmente, en varios países as emisións tradicionais en analóxico (AM) estanse substituíndo por emisións dixitais en formato DRM.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Baixa frecuencia
* Bandas Tropicais

### Ligazóns externas 
* Como iniciarse na escoita da onda curta 
* Global Frequency Database
Cesa

**Cesa** é un concello italiano da rexión da Campania, na provincia de Caserta, a 15 quilómetros de Nápoles e 14 de Caserta. A súa poboación a 1 de xaneiro de 2009 era de 7.896 habitantes.
## Evolución demográfica 

Colors=
  id:lightgrey value:gray(0.9)
  id:darkgrey  value:gray(0.7)
  id:sfondo value:rgb(1,1,1)
  id:barra value:rgb(0.6,0.7,0.8)

ImageSize = width:455 height:373
PlotArea = left:50 bottom:50 top:30 right:30
DateFormat = x.y
Period = from:0 till:7500
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
ScaleMajor = gridcolor:darkgrey increment:500 start:0
ScaleMinor = gridcolor:lightgrey increment:100 start:0
BackgroundColors = canvas:sfondo

BarData=
  bar:1861 text:1861
  bar:1871 text:1871
  bar:1881 text:1881
  bar:1901 text:1901
  bar:1911 text:1911
  bar:1921 text:1921
  bar:1931 text:1931
  bar:1936 text:1936
  bar:1951 text:1951
  bar:1961 text:1961
  bar:1971 text:1971
  bar:1981 text:1981
  bar:1991 text:1991
  bar:2001 text:2001

PlotData=
  color:barra width:20 align:left
  bar:1861 from:0 till:1897
  bar:1871 from:0 till:1958
  bar:1881 from:0 till:2095
  bar:1901 from:0 till:2310
  bar:1911 from:0 till:2280
  bar:1921 from:0 till:2445
  bar:1931 from:0 till:2742
  bar:1936 from:0 till:2986
  bar:1951 from:0 till:4012
  bar:1961 from:0 till:4724
  bar:1971 from:0 till:5110
  bar:1981 from:0 till:5678
  bar:1991 from:0 till:6751
  bar:2001 from:0 till:7460

PlotData=
  bar:1861 at: 1897 fontsize:S text:1.897 shift:(-8,5)
  bar:1871 at: 1958 fontsize:S text:1.958 shift:(-10,5)
  bar:1881 at: 2095 fontsize:S text:2.095 shift:(-10,5)
  bar:1901 at: 2310 fontsize:S text:2.310 shift:(-10,5)
  bar:1911 at: 2280 fontsize:S text:2.280 shift:(-10,5)
  bar:1921 at: 2445 fontsize:S text:2.445 shift:(-10,5)
  bar:1931 at: 2742 fontsize:S text:2.742 shift:(-10,5)
  bar:1936 at: 2986 fontsize:S text:2.986 shift:(-10,5)
  bar:1951 at: 4012 fontsize:S text:4.012 shift:(-10,5)
  bar:1961 at: 4724 fontsize:S text:4.724 shift:(-10,5)
  bar:1971 at: 5110 fontsize:S text:5.110 shift:(-10,5)
  bar:1981 at: 5678 fontsize:S text:5.678 shift:(-10,5)
  bar:1991 at: 6751 fontsize:S text:6.751 shift:(-10,5)
  bar:2001 at: 7460 fontsize:S text:7.460 shift:(-10,5)

TextData=
  fontsize:S pos:(20,20)
  text:fonte ISTAT - elaboración gráfica a cargo de Wikipedia
Berebistas

miniatura|dereita|200px|O reino dacio na época de Berebistas
**Berebistas** (tamén como **Birebistas** ou **Burebistas**) foi un rei dacio, que levantou un extenso e breve imperio nas terras do Danubio entre os anos 60 a. C. e 44&nbsp;a.&nbsp;C., para o que contou coa axuda de Deceneo, o seu sacerdote, quen seguramente impuxo unha reforma relixiosa e moral no seu reino que o levou a arrincar os viñedos.

Unificou á poboación tracia dende o río Hercinica (o actual Morava) ao oeste, até o Bug no leste, e dende os Cárpatos setentrionais até Dionisópole, elixindo a súa capital (chamada Argedava ou Sargedava) preto de Costeşti, actualmente ao suroeste de Romanía, nos outeiros Orăştie, onde se erixiron as fortalezas dacias das montañas Orastia.

## Campañas militares 
Polo oeste atacou os escordiscos (56 - 50&nbsp;a.&nbsp;C.), quen se converteron nos seus mercenarios. Aniquilou aos boios e tauriscos (circa 45&nbsp;a.&nbsp;C.), mentres que polo leste, con axuda dos bastarnos como aliados, someteu e impuxo un protectorado ás cidades gregas do Ponto Euxino, dende Apolonia (Sozopol) até Olbia, e espallou o seu poder até Tracia. Desta forma, logrou espallar o seu reino até o Danubio e o Morava.

Proba do seu poder é o feito de que Pompeio buscase a súa alianza no 48&nbsp;a.&nbsp;C. durante a Guerra Civil contra Xulio César, quen tamén se decatou da ameaza que supuña. Por iso é polo que planease emprender unha campaña contra Berebistas no 44&nbsp;a.&nbsp;C., aínda que non se materializou debido ao seu asasinato, así como o de Berebistas, que debeu suceder polas mesmas datas, ficando o reino dividido. Non obstante o "problema xeta/dacio" aínda pervivía na época de Augusto.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Dacia
*Guerras Dacias
Ernest Labrousse

**Camille-Ernest Labrousse**, nado en 1895 e finado en 1988, foi un historiador especializado en historia económica e social.

Labrousse estableceu un modelo histórico centrado en tres planos: económico, social e cultural. Foi o iniciador da historia cuantitativa que posteriormente se deu en chamar cliometría, mediante a aplicación de métodos estatísticos. Tivo unha grande influencia nunha xeración enteira de historiadores. Fernand Braudel dixo que se non fose por Labrousse "os historiadores nunca traballarían do modo que o fixeron no estudo de prezos e salarios".

Labrousse non foi estritamente membro da Escola de Annales, que para el estaba demasiado influenciada por preconceptos marxistas, pero colaborou no seu esforzo por crear unha nova historia humana. En 1948 dirixiu unha famosa conferencia sobre o tema *Como nacen as revolucións*, especialmente as francesas de 1789, 1830 e 1848, aplicándoas a súa metodoloxía en tres planos: político, social e económico.

## Obras 
* *Histoire économique et sociale de France*, París, Puf, 1979
* *Esquisse du mouvement des prix et des revenus au XVIIIe siècle* (1933),
* *Crise de l’économie française à a veille de la Révolution* (1944), que lle fixo gañar a súa cátedra na Sorbona.

## Notas 
## Ligazóns externas 
* ADPF, "Histoire et historiens en France depuis 1945"
Joaquín Caparrós

**Joaquín Jesús Caparrós Camino**, nado en Utrera (Sevilla) o 13 de outubro de 1955, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol español. Actualmente adestra o Sevilla FC.

## Traxectoria 
### Como adestrador 
Tras colgar as botas aos 26 anos, Caparrós decidiuse por iniciar a súa carreira como adestrador, dirixindo a equipos como o San José Obrero CF (1981 a 1984), Campillo CF (1984 a 1986), Montilla CF (1986 a 1989), a selección de Castela-A Mancha (1989 a 1990), CF Gimnástico de Alcázar (1990 a 1992), UB Conquense (1992 a 1993), Manzanares CF (1994 a 1995) ou Moralo CP (1995 a 1996).

O gran paso adiante como adestrador logrouno en 1996, cando foi contratado polo Recreativo de Huelva, equipo no que recalou tres anos e logrou ascender a Segunda División. En 1999 foi contratado polo Villarreal CF, pero só estivo sete xornadas no cadro amarelo, xa que as súas formulacións non chegaron a convencer, e foi substituído por Paquito García Gómez. Ademais das súas actividades no día a día como adestrador de club, entre 1998 e 2000 fíxose cargo da selección andaluza.

En 2000 chegou ao Sevilla FC e foi neste club no que obtivo os seus maiores éxitos como adestrador, clasificándoo en dúas ocasións para a Copa da UEFA. Soubo dirixir ben nunha situación económica caracterizada por uns recursos financeiros escasos, baseando a súa formulación no traballo das categorías inferiores do club. Cando Caparrós chegou o Sevilla estaba en Segunda División e cando o abandonou en 2005 estaba na elite do fútbol español.

En 2005 rexeitou a renovación co Sevilla e quixo comezar un novo proxecto, sendo así contratado polo Deportivo da Coruña coa intención de darlle potencialidade á canteira. Na súa primeira tempada na Coruña o equipo rematou 8º e na segunda, a 2006–07, o Dépor foi 13º. Ante este panorama Caparrós decide deixar o equipo ao rematar a tempada e cederlle o testemuño ao seu sucesor, Miguel Ángel Lotina. Durante a súa etapa deportivista lográronse os obxectivos; non descender, aínda que o bo xogo brillou pola súa ausencia. Ese mesmo verán de 2007 foi contratado polo Athletic Club.

Durante a súa primeira tempada en Bilbao, o Athletic rematou 11º na Liga tras dúas tempadas rozando o descenso e no seu segundo ano o equipo clasificouse para a final da Copa do Rei, torneo que perdeu fronte ao FC Barcelona (1–4).

En outubro de 2011 foi contratado polo RCD Mallorca, tras a dimisión de Michael Laudrup. En febreiro de 2013 foi cesado como adestrador do RCD Mallorca, sendo substituído por Gregorio Manzano.

En xuño de 2013 foi contratado polo Levante UD, en substitución de Juan Ignacio Martínez.

O 28 de maio de 2014 foi anunciado como novo adestrador do Granada, en substitución de Lucas Alcaraz, cun contrato por dous anos. O 16 de xaneiro de 2015, co equipo último na clasificación, é destituído.

O 13 de abril de 2025 Caparrós regresou o Sevilla para unha cuarta etapa, firmando até o final de tempada, substituíndo a Xavi García Pimienta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do adestrador en bdfutbol.com
José Manuel Corral

**José Manuel Corral García**, nado na Coruña o 8 de decembro de 1952, é un exfutbolista e adestrador de fútbol galego. Xogaba de centrocampista.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* José Manuel Corral en canaldeportivo.com 
* Artigo sobre José Manuel Corral en Dépor Sport
Metodoloxía

A **metodoloxía**, (do grego (μετά *metá* "máis aló" ὁδός *hodós* "camiño" λόγος *lógos* "estudo"), fai referencia ao conxunto de métodos de investigación utilizados para alcanzar unha gama de obxectivos nunha ciencia.

Aínda cando o termo pode ser aplicado ás artes cando é necesario efectuar unha observación ou análise máis rigorosa ou explicar unha forma de interpretar a obra de arte. En resumo son o conxunto de métodos que se rexen nunha investigación científica ou nunha exposición doutrinal.

*Método é o procedemento para alcanzar os obxectivos e a metodoloxía é o estudo do método.*

A diferenza do que sucede co epistemólogo, o metodólogo non pon en cuestión o coñecemento xa obtido e aceptado pola Comunidade científica. O seu problema céntrase na procura de estratexias válidas para incrementar o coñecemento.

Por iso, a metodoloxía entenderase aquí como a parte do proceso de investigación (Método Científico), que segue á propedéutica, e permite sistematizar os métodos e as técnicas necesarias para levala a cabo. "Os métodos -di Martínez Miguélez (1999)- son vías que facilitan coñecementos seguros e confiables* para solucionar os problemas que a vida nos expón".

A metodoloxía, como etapa específica que dimana dunha posición teórica e epistemolóxica, dá pé á selección de técnicas concretas de investigación . A postura filosófica acerca da ciencia da que parte o investigador, orientará a súa elección metodolóxica, é dicir, guiarao á hora de resolver: como investigar o problema de investigación, con bases racionalistas, empiristas, pragmáticas, construtivistas, cun sentido crítico, escéptico ou dogmático, cun enfoque positivista ou dialéctico hermenéutico, é o suxeito un ente pasivo ou construtor do coñecemento?'''

A metodoloxía dependerá, desta forma, dos postulados que o investigador considere como válidos -daquilo que considere obxecto da ciencia e coñecemento científico- pois será a través da acción metodolóxica como colleite*, ordene e analice a realidade estudada.

Non existe unha metodoloxía que sexa a panacea absoluta, así que aparecen moitas veces elas mesturadas unhas con outras en relación simbiótica.

A validez outorgada ao uso dun ou outro método estará dada no marco dos paradigmas da ciencia.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Dō
Antonio Velázquez Bautista

**Antonio Velázquez Bautista**, nado en Granada o 6 de decembro de 1981, é un actor español.

## Biografía 
Nacido en Granada, aínda que se criou na vila de Pinos del Valle (El Pinar), pasando gran parte da súa infancia no casarío "Venta de la Cebada".

Realizou os seus estudos de EGB en devandito pobo e Bacharel entre o instituto Alonso Cano, situado en Dúrcal, e Ángel Ganivet, en Granada. Estaba empezando os seus estudos para o politécnico de Suboficiais cando no verán de 1998 Carlos Miranda escolleulle para encarnar a "Mozo primeiro" en Diálogo del amargo, onde se lle descobre como intérprete e, onde ademais, Carlos Miranda adopta a súa tutoría. Máis tarde, pasa a formar parte do Centro de Estudos Escénicos de Andalucía, dirixido por José Carlos Plaza. Estudou baixo a tutela de profesores como Fernando Sansegundo, Josefina Molina, Assumpta Serna, Alfonso Ungría, Francisco Ortuño, Marian Bryfdir (canto), Lidia García (voz), Denise Perdikidis (corpo). No ano 2000 estudou interpretación na escola La Barraca. No ano 2001 entra como aprendiz na Compagnia dei teatro Nuovo di Torino, na montaxe de "Le Follie di Mister Punch", cuxa dirección corría a cargo de Lindsay Kemp. Máis tarde, entre os anos 2002 e 2003, decide estudar na escola La Sala (Málaga); no 2004, comeza a estudar baixo a tutela de Javier Garcimartin o cal hoxe día continúa encargado do seu "coaching" en diferentes ámbitos interpretativos.

Resalta que o seu gran mestre foi e é Javier Garcimartin.

## Televisión 
* *Buscando el norte* (2016) - Antena 3.
* *Los nuestros* (2015) - Telecinco.
* *Hermanos* - Telecinco.
* *Tierra de Lobos* (2010-2014) - como Aníbal, Telecinco.
* *Sin tetas no hay paraíso* (2009) - como Iván Sierra, Telecinco.
* *Paquirri* (2009) 
* *¡A ver si llego!* (2009) - Telecinco.
* *Aída* (2008) - Telecinco.
* *Cuenta atrás* (2008) - Cuatro.
* *Chica busca chica* (2008)
* *SMS* (2006-2007) - La Sexta.
* *Matrimonio con hijos* (2006) - Cuatro.
* *Mesa para cinco* (2006)
* *Fuera de control* (2006) - TVE.
* *Arrayán* (2004,2006) - Canal Sur.
* *La historia del vidrio* (2001)

## Filmografía 
* *Reflejos* (2007)
* *El reencuentro* (2007)
* *Sueños* (2007)
* *Diálogo del amargo* (1999)

## Teatro 
* *Tristan und Isolde* (2007)
* *Dialogues des Carmelites* (2006)
* *Les Contes D`Hoffmann* (2006)
* *La Bohéme* (2006)
* *Don Giovanni* (2005)
* *Luisa Miller* (2005)
* *Don Carlo* (2005)
* *La mujer sin sombra* (2005)
* ''L'Upupa* (2004)
* *La verbena de la paloma* (2004)
* *Juana de Arco en la hoguera* (2003)
* *Fidelio'' (2002)
Carlos Alberto Silva

**Carlos Alberto Silva**, nado en Bom Jardim de Minas (Minas Gerais) o 14 de agosto de 1939 e finado en Belo Horizonte o 20 de xaneiro de 2017, foi un adestrador de fútbol brasileiro, que dirixiu o Deportivo da Coruña e foi seleccionador brasileiro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Carlos Alberto Silva en canaldeportivo.com
John Benjamin Toshack

**John Benjamin Toshack**, OBE, nado en Cardiff o 22 de marzo de 1949, é un exfutbolista e adestrador de fútbol galés. Xogaba de dianteiro e foi internacional coa selección galesa.

## Traxectoria 
### Como xogador 
Toshack comezou a súa carreira no Cardiff City e, tras varios anos no club galés, foi contratado polo Liverpool FC en novembro de 1970. Durante a súa estadía no club inglés marcou 96 goles, gañando a Premier League nos anos 1973, 1976 e 1977, a Copa de Inglaterra no ano 1974, a Copa de Europa en 1977 e 1978 e a Copa da UEFA nos anos 1973 e 1976.

Con todo, a súa carreira estivo inzada de lesións e acabou sendo traspasado como adestrador-xogador ao Swansea City en 1978.

### Selección nacional 
Foi internacional con Gales en varias categorías. Como internacional absoluto xogou 40 partidos, marcando 12 goles.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en lfchistory.com 
* Datos do adestrador en bdfutbol.com
Bonnot

**Bonnot** pódese referir a:

## Personalidades
*Alexandre Bonnot, futbolista francés
*Jules Bonnot, anarquista francés
*Marcel Bonnot, político francés

## Localidades
*Saint Bonnot, localidade francesa da Borgoña
*Villard-Bonnot, localidade francesa de Ródano-Alpes
Panacea universal

A **panacea universal** é unha mítica medicina capaz de curar todas as enfermidades, ou ata de prolongar indefinidamente a vida. Foi buscada durante séculos, especialmente na Idade Media.

A etimoloxía da palabra panacea é unha voz grega πανάκεια ('panakeia', deusa grega) que á súa vez transformouse en 'panācea' en latín e que significa -remedio universal-. A raíz é 'pan' (que significa todo) e o nome 'akos' (que significa remedio).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pedra filosofal
* Santo Graal
* Elixir da vida
* Panacea (mitoloxía)
O Barón, O Carballiño

**San Fiz do Barón** é unha parroquia que se localiza no sur do concello do Carballiño na provincia de Ourense. Segundo o IGE en 2014 tiña 63 habitantes (33 mulleres e 30 homes) distribuídos en 12 entidades de poboación.

Forma parte da parroquia eclesiástica do Barón que está formada polos 12 lugares desta parroquia civil, máis os 2 lugares da parroquia homónima do concello de San Amaro.

## Notas
## Lugares e parroquias 
### Lugares do Barón 
### Parroquias do Carballiño 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* O Barón
* O Barón, San Amaro
Albos, Albos, Verea

**Albos** é un lugar da parroquia de Albos, no concello ourensán de Verea. No ano 2008 tiña 6 habitantes, 2 deles eran homes e 4 eran mulleres, o que supón un mantemento en relación ao ano 2007.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Albos
### Parroquias de Verea
ClamAV

**ClamAV** ou **Clam AntiVirus**  é un paquete antivirus gratuíto desenvolvida para Unix e con versións para AIX, BSD, OpenVMS, Linux, Solaris, Microsoft Windows e Mac OS X propiedade desde o 17 de agosto de 2007 da empresa Sourcefire.

O principal obxectivo do Clam AntiVirus e a integración con servidores de correo electrónico para verificar os arquivos adxuntos ás mensaxes. O paquete inclúe un daemon escalable con múltiples fíos de execución, controlados a partir do  escáner da liña de comando, e actualizacións de módulo as sinaturas.
## Características
[miniatura|250px|ClamAV nun PC con [Ubuntu]]
*Xestión desde a liña de comandos;
*Permite o uso coa maioría dos servidores de correo, incluíndo a implementación do interface milter;
*Biblioteca C para escaneo de virus;
*Dixitalización de arquivos e correo electrónico en tempo real;
*Definición de máis de 670 000 virus, vermes e cabalos de troia;
*Soporte para diferentes tipos de arquivos: RAR (2,0, 3,0), Zip, Gzip, Bzip2, OLE2, Cabinet, CHM e SZDD;
*Soporte para case todos os tipos de formatos de correo electrónico;
*Soporte para arquivos ELF, Portable Executable, comprimidos con UPX, FSG e Petite.
Terry Eagleton

**Terence Francis Eagleton**, nado o 22 de febreiro de 1943 en Salford (Gran Manchester), é un crítico literario inglés.

Eagleton traballa dende 2008 coma catedrático de literatura inglesa na Universidade de Lancaster e coma profesor visitante na Universidade Nacional de Irlanda, en Galway. Anteriormente ocupou a cátedra Thomas Warton de literatura inglesa na Universidade de Oxford (1992-2001) e a John Edward Taylor na Universidade de Manchester ata 2008. No outono de 2009 retornou á Universidade de Notre Dame como profesor visitante distinguido no departamento de inglés.

O profesor Eagleton leva escritos máis de corenta libros, incluíndo os famosos *Literary Theory: An Introduction* (1983), *The Ideology of the Aesthetic* (1990), e *The Illusions of Postmodernism* (1996).

## Traxectoria 
### Vida temperá 
Seus pais eran católicos de clase traballadora en Salford, aínda que tiñan raíces no condado de Galway. A familia da nai eran simpatizantes do republicanismo irlandés. Foi porteiro nun convento carmelita local onde era responsable de escoltar as monxas novizas que tomaban os seus votos, actividade á que fai referencia no título das súas memorias *The Gatekeeper*. 

Realizou os esturos primarios en De La Salle College de Salford, Manchester e despois estudou, a partir de 1961, no Trinity College de Cambridge.

## Presupostos teóricos 
*Literary Theory: an Introduction* (1983, revisada 1996), probablemente o seu libro máis coñecido, percorre a historia do estudo de textos, dende os románticos no século XIX ata os posmodernistas de final do século XX. O seu pensamento segue a ser claramente marxista.

Tamén ten escrito críticas sobre o estruturalismo, Lacan, e a deconstrución.

Como demostran as súas memorias *The Gatekeeper*, o seu marxismo está lonxe de ser un simple pasatempo teórico. Participou activamente en organizacións marxistas británicas. Na actualidade continúa participando como analista político en publicacións coma *The New Statesman*, *Red Pepper* e *The Guardian*.

En *After Theory* (2003) critica a teoría cultural e literaria actual, o que considera a súa bastardización. Non conclúe, porén, que o estudo interdisciplinario da literatura e a cultura que representa a práctica baixo a epígrafe "Teoría" careza de mérito. En realidade, Eagleton defende que tal combinación é útil para abrir os estudos culturais a un amplo abano de temas importantes. A súa acusación, pola contra, céntrase nos "teóricos relativistas" e o rexeitamento por parte da postmodernidade dos absolutos. Conclúe que un absoluto si existe: todos vivimos nun corpo que non pode ter propietario porque nada se fixo para adquirilo, e nada (a excepción do suicidio) se pode facer para desfacerse del. Os nosos corpos e a súa morte proporcionan o absoluto sobre o que a humanidade pode centrar as súas accións.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Balocos, San Xoán de Moeche, Moeche

**Balocos** é un lugar da parroquia de San Xoán de Moeche no concello Coruñés de Moeche na comarca de Ferrol. Tiña 85 habitantes no ano 2008 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 42 homes e 43 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 1999 cando tiña 84 habitantes.

## Lugares e parroquias
### Lugares da parroquia
### Parroquias de Moeche
Casalousada, San Xoán de Moeche, Moeche

**Casalousada** é un lugar da parroquia de San Xoán de Moeche no concello Coruñés de Moeche na comarca de Ferrol. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2008 tiña 13 habitantes (seis homes e sete mulleres), un menos ca en 1999.

## Lugares e parroquias
### Lugares da parroquia
### Parroquias de Moeche
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Casa Lousada
Cumanos

Os **Cumanos**, chamados en lingua eslava **polovtsianos** o **polovtsi** (húngaro: kunok, ruso: Половцы, polovtsi, ucraíno: Половцi, polovtsi), é o exónimo occidental para os *cupchacos*, unha tribo turca oriental nómade que vivía ao norte do Mar Negro ao longo do Volga e se asentou en diversas partes da Europa central e oriental, como en Hungría e Romanía, durante o século XIV.

Falaban a lingua cumana, hoxe unha lingua morta, documentada no Codex Cumanicus, un manual lingüístico usado polos misioneiros católicos.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cumania.
* Kipchak.
* Tártaros de Crimea.

### Ligazóns externas 
* Catholics and Cumans
San Ramón, San Xoán de Moeche, Moeche

**San Ramón** é un lugar da parroquia de San Xoán de Moeche no concello Coruñés de Moeche na comarca de Ferrol. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2008 tiña 190 habitantes (95 homes e 95 mulleres), 19 máis ca en 1999. Neste lugar radica a capital do concello e tamén onde se celebra a Feira do 23.
## Toponimia
O topónimo **San Ramón** é un haxiotopónimo referido a Ramón Nonato e débese á presenza no lugar dunha capela baixo dita advocación.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Xoán de Moeche 
### Parroquias de Moeche
Seoane Vello, San Xoán de Moeche, Moeche

**Seoane Vello** é un lugar da parroquia de San Xoán de Moeche no concello Coruñés de Moeche na comarca de Ferrol. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 1 habitante (1 home).

## Toponimia 
O topónimo **Seoane Vello** ten dous elementos: **Seoane** (do latín ) é un haxiotopónimo referido a Xoán Bautista e débese á presenza no lugar da igrexa de San Xoán de Moeche, mentres que **Vello** nace tras a creación do veciño lugar de Seoane Novo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da parroquia 
### Parroquias de Moeche
## Notas
Diccionario galego-castelán e vocabulario castelán-galego

:Para o dicionario de Leandro Carré Alvarellos vexa *Diccionario galego-castelán*.
O ***Diccionario galego-castelán*** é un dicionario bilingüe galego castelán coas definicións en castelán elaborado por Xosé Luís Franco Grande para a Editorial Galaxia en 1968, para a segunda edición publicada en 1972 engadíronse 5.000 voces novas ata totalizar 42.674, incorporándose un vocabulario castelán galego que se publicou tamén de forma independente, o dicionario foi un éxito editorial, tivo oito edicións, a última en 1983, vendendo máis de 90.000 exemplares.

## Elaboración 
Franco Grande publicou un dicionario que pretendía cubrir a necesidade do galego de contar cun dicionario manual para un público amplo, integrou para iso os dicionarios galegos anteriores eliminando as palabras coincidentes co castelán e integrando outras procedentes de obras lexicográficas que tiveran escasa difusión ata entón e da súa comarca natal.

## Notas
Wadebridge Camels

O **Wadebridge Camels RFC** é un club de rugby córnico da localidade de Wadebridge, que foi fundado en 1955. Actualmente compite na liga Tribute Western Counties West logo de ascender dende a Cornwall & Devon League ao final da tempada 2006-07.

## 2008/2009 EDF Energy National Trophy
Os Camels clasificáronse para a Copa Anglo-Galesa logo de gañar a Copa de Cornualla. O club caeu na terceira rolda a mans do Tynedale R.F.C..
Aviron Bayonnais

O **Aviron Bayonnais** (en éuscaro: *Baionako Arrauna*) é un equipo profesional de rugby francés con sede na localidade de Baiona (Pireneos Atlánticos, Nova Aquitania). Actualmente compite no Top 14, a máxima categoría do rugby francés. O equipo, fundado en 1904, xoga os seus xogos como local no Stade Jean-Dauger, recinto con capacidade para 16.934 espectadores. Entre o palmarés do Aviron Bayonnais destacan os tres títulos de liga conseguidos en 1913, 1934 e 1943. A súa mascota é unha pottoka, tipo de poni que habita a Cordilleira Cantábrica e os Pireneos. O equipo mantén unha forte rivalidade cos seus veciños do Biarritz Olympique, sendo esta unha das máis antigas de Francia.

## Historia
O club fundouse en 1904, xogando a súa primeira final en 1913, perdendo fronte ao S.C.U.F. por 31 a 8 no Stade Yves-du-Manoir. A liga nacional foi substituída pola Coupe de l'Espérance durante a primeira guerra mundial. A competición xogouse durante catro tempadas, nas que o Aviron Bayonnais chegou á última final, perdendo por 4 a 3.

Cando a competición francesa volveu ser xogada, o club chegou ata a final en 1922, na que se atopou co Stade Toulousain. O Aviron Bayonnais perdeu a final por 6-0. Os dous clubs encontraríanse novamente na final a seguinte tempada, na que Toulouse gañou novamente, desta vez por 3-0.

O Aviron Bayonnais acadou os seus maiores éxitos a mediados dos anos '30, gañando a Biarritz 13-8 en Tolosa para gañar o seu segundo campionato, e primeiro dende 1913. Tamén gañaron o Challenge Yves du Manoir en 1936, derrotando ao USA Perpignan na final. O club tivo uns resultados similares a mediados dos '40, chegando a dúas finais, gañando ao SU Agen en 1943 no Parc des Princes en París e perdendo en 1944 fronte ao Perpignan.

Dende os anos '40, o club non acadou máis éxitos ata os anos '80, cando chegaron novamente á final do campionato francés. En 1980 gañaron o Challenge Yves du Manoir, derrotando ao AS Béziers 16 a 10 para gañar o seu segundo título nesta competición. No campionato francés acadaron a súa última final en 1982, caendo derrotados polo SU Agen 18 a 9.

## Palmarés
* **Top 14:**
** Campión: 1913, 1934 e 1943
** Finalista: 1922, 1923, 1944 e 1982
* **Challenge Yves du Manoir:**
** Campión: 1936 e 1980
* '''Coupe de l'Espérance:**
** Campión: 1919
* **Coupe André Moga:'''
** Campión: 1995

## Resultados das finais
### French championship 
### Challenge Yves du Manoir
### Coupe de l'Espérance
## Véxase tamén
### Bibliografía
* *Un siècle de rugby à Bayonne*, de Manuel Castiella, éd. Atlantica, 2001
### Ligazóns externas
* Site oficial