Boecio

**Anicio Manlio Torcuato Severino Boecio** (en latín, **Anicius Manlius Severinus Boethius**) coñecido como **Boecio**, nado en Roma contra o 480 e finado en Pavia no 526, foi un senador romano, cónsul, *magister officiorum*, historiador, aínda que é coñecido, sobre todo, como filósofo de comezos da Idade Media.

## Traxectoria 
miniatura|esquerda|Ilustración medieval de Boecio.
Boecio proviña dunha antiga familia romana, os Anicii. A familia gozaba do rango senatorial, o máis alto rango entre os patricios romanos. A esta familia pertenceron dous emperadores (Petronio Máximo e Olibrio) e un Papa. Aínda que as filiacións non están absolutamente confirmadas, parece que o propio avó de Boecio, do mesmo nome, era senador e desempeñou o cargo de prefecto do pretorio de Italia. No exercicio do cargo foi asasinado a resultas da conxuración que depuxo ao xeneral Aecio. Tamén o pai de Boecio, Manlio Boecio, foi senador e chegou a exercer o consulado.

O seu pai morreu sendo Boecio cativo. Foi acollido por Quinto Aurelio Memio Símaco, membro tamén da clase senatorial romana, quen financiou os seus estudos de retórica e filosofía, coñecementos que ampliou en Atenas. Casou con Rusticiana, filla de Símaco. 

No ano 520 foi nomeado *magister officiorum*, cargo equivalente ao que podería chamarse un primeiro ministro, do rei ostrogodo Teodorico. Nomeou cónsules os seus dous fillos, Flavio Símaco e Flavio Boecio. A acumulación de tanto poder espertou os celos do partido filogótico, polo que foi acusado de conspiración polo *referendarius* Cipriano, membro dese partido. Foi encarcerado, torturado e decapitado en *Ager Calventenus*, ao norte de Pavia, "inxustamente", segundo el mesmo, por intentar protexer o Senado.
esquerda|miniatura|*Dialectica*, 1547.

## Obra 
Co propósito de unificar ambas as escolas filosóficas, propúxose traducir ao latín as obras de Aristóteles e de Platón, mais non concluíu o seu proxecto: só se conservan a súa tradución das *Categorías* e do *Peri hermeneias* de Aristóteles e da *Isagoge* de Porfirio. Étienne Gilson afirma que Boecio foi, para o escolasticismo medieval, polas súas traducións, comentarios e escritos, a principal autoridade en Lóxica da Idade Media até que no século XIII foi traducido ao latín e comentado directamente o *Organon* completo de Aristóteles. Na súa obra principal realiza a distinción, que logo sería central para a Escolástica, entre *id quod est* (todo o ente) e *quo est* ou *esse* (aquilo que fai que o ente sexa).
miniatura|*Consolación da filosofía*, tradución ao galego da obra de Boecio.
A súa obra máis famosa é porén *Consolación da filosofía*. Trátase dun diálogo entre o propio Boecio e Filosofía, personaxe alegórico feminino que aparece perante Boecio para aclararlle o problema do destino, de por que os malvados logran recompensa e os xustos non. Filosofía intenta suavizar a súa aflición demostrándolle que a verdadeira felicidade consiste no desprezo dos bens deste mundo e na posesión dun ben imperecedoiro, que coincide coa Providencia universal que goberna todas as cousas, concepto este que toma do Estoicismo. O tema relaciónase directamente coa caída en desgraza do propio Boecio, polo cal se cre que esta obra foi composta no cárcere durante o longo ano que pasou antes de ser executado.

Este traballo tivo unha grande importancia para a ulterior teoloxía do Cristianismo medieval, pese a que tanto a metodoloxía como a terminoloxía que utiliza Boecio son simplemente filosóficas e en ningún momento presenta a cuestión en termos de fe cristiá. Por iso se chegou a discutir, incluso, se Boecio era realmente cristián.

Tamén escribiu sobre aritmética (*De arithmetica*), música (*De música*), e de teoloxía (*Opuscula theologiae*, cinco libros).

## Traducións ao galego 
*Consolación da filosofía* foi traducida ao galego por Helena de Carlos, publicada por Editorial Galaxia en 2005 na colección Clásicos en Galego.

## Eponimia 
* Na súa memoria, denominouse *Boethius* a un cráter da Lúa.
* Tamén en Mercurio, outro cráter leva o seu nome de *Boethius*.
* Igualmente, o asteroirde 6617, denomínase *Boethius*, na súa honra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Consolación da filosofía
* Clásicos en Galego