Instituto de Francia

miniatura|300px|Entrada principal do Instituto de Francia
O **Instituto de Francia** (en francés *Institut de France*) é unha institución académica francesa creada o 25 de outubro de 1795.

O Instituto fomenta a investigación e apoia a creación, mediante premios, bolsas e axudas. Situado baixo a protección do presidente da República, tamén é o gardián dun importante patrimonio formado por residencias e coleccións que lle foron legadas desde finais do século XIX.
* Academia Francesa (*Académie française*, fundada en 1635);
* Academia de Inscricións e Linguas Antigas (*Académie des inscriptions et belles-lettres*, fundada en 1663);
* Academia de Ciencias (*Académie des sciences*, fundada en 1666);
* Academia de Belas Artes (*Académie des beaux-arts*, fundada en 1816);
* Academia de Ciencias Morais e Políticas (*Académie des sciences morales et politiques*, fundada en 1795, suprimida en 1803 e restablecida en 1832).

## Outras institucións dependentes 
[miniatura|161x161px|[Moeda dun franco Institut de France|Anverso dun franco conmemorativo do bicentenario do Instituto de Francia (1995)]]
O Instituto xestiona, ademais, varios museos e castelos:
* En París, o museo Jacquemart-André, instituído coa colección privada de dito matrimonio, e o museo Marmottan.
* Fóra de París, administra os castelos de Chantilly, onde se encontra o museo Condé, de Langeais, de Braux-Sainte-Cohière, de Abbadie e de Castries, o museo Claude Monet, a Real Abadía de Chaalis, a Vila Éphrussi de Rothschild, a Casa de Louis Pasteur, a Vila Grega Kérylos, e o Manoir de Kerazan.

Do Instituto dependen catro bibliotecas de investigación:
* A Biblioteca Mazarino
* A Biblioteca Thiers
* A Biblioteca do Instituto
* A Biblioteca do museo Condé no castelo de Chantilly

En 2005, comezou a emitir *Canal Académie*, unha radio por Internet ligada ás actividades do Instituto.

## O edificio 
miniatura|400px|O Instituto de Francia visto desde a ponte das artes sobre o Sena
En 1661, o cardeal Mazarino, posuidor dunha gran fortuna, dispuxo no seu testamento que fora erixido un palacio que albergara a fundación dunha Academia na que serían educados sesenta nobees nados nas catro provincias conquistadas e vinculadas a Francia polos tratados de  Westfalia (1648) e dos Pireneos (1659) (de aí o nome: "Colexio das Catro Nacións", que eran o Artois, a Alsacia, o Pinerolo e os condados cataláns do Rosellón, Conflent, Vallespir e a Alta Cerdaña.

Jean-Baptiste Colbert, secretario de Estado de Lois XIV, encargou a Louis Le Vau a realización dos planos do palacio. Este debería erixirse fronte ao Louvre, na outra beira do río Sena. A construción do edificio levouse a cabo entre 1662 e1688.

En 1796, o edificio albergaba un liceo elitista, a "Escola Central das Catro Nacións". 

Criticada por Napoleón I pola súa ensinanza pouco moral e de tendencia demasiado revolucionaria, pechouna en 1802. En 1805, pediu que o Instituto de Francia se instara no palacio. O arquitecto Antoine Vaudoyer transformou entón a capela nunha sala onde os académicos puideran levar a cabo as súas sesións.

## Galería 

Institut salle des seances rouge.jpg|Pequena sala de sesións
Institut salle des seances verte.jpg|Gran sala de sesións
College des quatre nations cupola.jpg|A cúpula, vista desde o interior
PA Bibliothèque Institut de France 2.jpg|A biblioteca do Instituto de Francia

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Léon Aucoc (1889): *L’Institut de France. Lois, statuts et règlements concernant les anciennes Académies et l’Institut de 1635 à 1889*. París: Imprimerie nationale. (Ler en liña en Gallica).
* Léon Aucoc (1889): *L’Institut de France et les anciennes Académies*. París: Éditions Plon.
* Daniel Garcia (2014): *Coupole et dépendances*. París: Éditions du moment. ISBN 978-2-3541-7264-0.

### Outros artigos 
* Moeda dun franco Institut de France

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial .