Gastroenterite

A **gastroenterite** é unha enfermidade caracterizada pola inflamación (*-itis*) do tracto gastrointestinal que está composto polo estómago (*gastro*-) e o intestino delgado (*entero*-). Os síntomas principais son diarrea, vómito, cólico abdominal e cambras. Aínda que non ten relación coa gripe, é tamén designada incorrectamente por **gripe intestinal** ou **gripe gástrica**.

A nivel mundial, a maioría dos casos de gastroenterite en nenos débese ao rotavirus. Nos adultos, as causas máis comúns son o norovirus e a *Campylobacter*. Hai causas menos comúns, como outros tipos de bacterias (ou as súas toxinas) e parasitos. A súa transmisión pode ocorrer mediante o consumo de alimentos preparados inadecuadamente, de auga contaminada ou a través do contacto físico con persoas infectadas.

O tratamento ten como base unha hidratación axeitada. Para os casos menos graves, isto normalmente faise con sales de rehidratación oral. Nos casos máis graves pode ser necesaria a administración de soro por vía intravenosa. A gastroenterite afecta sobre todo os nenos e nas rexións en vías de desenvolvemento.

## Sintomas e sinais 
A gastroenterite manifestase normalmente a través de diarreas e vómitos, e menos frecuente a través de tan só un destes síntomas.

Os nenos infectados por rotavirus recupéranse normalmente entre tres a oito días despois. A deshidratación é unha complicación frecuente na diarrea, e nenos cun grao significativo de deshidratación poden presentar unha resposta lenta o recheo capilar, turxescencia da pel reducida e respiración anormal. No lactante a depresión da fontanela superior é un sinal precoz de deshidratación. En rexións sen condicións sanitarias, é común a aparición repetitiva de infeccións, o que a longo prazo pode dar orixe a desnutrición, crecemento deficiente e atraso cognitivo.

Preto do 1% dos infectados con especies de *Campylobacter* desenvolven artrite reactiva e 0,1% desenvolven a síndrome de Guillain-Barré. Con todo, hai moitos outros axentes infecciosos que poden causar esta síndrome. O rotavirus é o causante máis común de gastroenterite nos nenos, e produce niveis de incidencia similares tanto nos países desenvolvidos como nos países en vías de desenvolvemento. Os virus causan ao redor do 70 % dos casos de diarrea infecciosa no grupo de idade pediátrica. O rotavirus é unha causa menos común nos adultos debido á inmunidade adquirida.

O norovirus é a causa principal da gastroenterite entre os adultos en América xa que provoca máis do 90 % dos gromos. Nos países en vías de desenvolvemento, especialmente na África subsahariana e Asia, o cólera é unha causa común de gastroenterite. Esta infección usualmente transmítese por medio da auga ou alimentos contaminados.

A especie toxixénica *Clostridium difficile* é unha causa importante de diarrea, feito que ocorre máis a miúdo nas persoas maiores. A diarrea infecciosa causada por *estafilococo dorado* tamén pode presentarse en quen utilizaron antibióticos. A "diarrea do viaxeiro" é usualmente un tipo de gastroenterite bacteriana. Os medicamentos supresores de ácidos parecen aumentar o risco de desenvolver unha infección significativa logo de expoñerse a certa cantidade de organismos, incluídas as especies *Clostridium difficile*, *Salmonela*, e *Campylobacter*. O risco é maior naqueles que consomen inhibidores da bomba de protóns que en quen toman antagonistas H2. A especie *Giardia* preséntase máis comunmente nos países en vías de desenvolvemento, pero este axente etiolóxico, ata certo punto, causa este tipo de enfermidade en calquera parte. Ocorre máis comunmente en persoas que viaxaron a rexións con alta prevalencia, nenos que asisten a gardarías, homes que teñen relacións sexuais con homes e entre a poboación en xeral logo dun desastre.

## Fisiopatoloxía 
A gastroenterite defínese como vómitos ou diarreas causados por unha infección no intestino delgado ou no intestino groso. Polo xeral, os cambios no intestino delgado non son inflamatorios, pero os cambios no intestino groso si o son. e naqueles con condicións nutricionais deficientes preexistentes. Outros achados útiles (cando se utilizan en combinación) inclúen: ollos afundidos, diminución da actividade, falta de bágoas e boca seca. O diagnóstico diferencial pode ser algo complicado se a persoa presenta *só* vómitos ou diarrea (en lugar de ambas cousas). Na actualidade existen dúas vacinas comerciais contra o rotavirus e varias máis están en desenvolvemento. Esta vacina tamén pode axudar a previr a enfermidade nos nenos non vacinados ao reducir o número de infeccións en circulación. Desde o ano 2000, a posta en funcionamento do programa de vacinación contra o rotavirus nos Estados Unidos reduciu considerablemente o número de casos de diarrea, ata un 80 por cento. A primeira dose da vacina débese dar aos bebés alimentados con leite materno entre as 6 e 15 semanas de idade.

#### Investigación doutras vacinas
Hai varias vacinas contra a gastroenterite en desenvolvemento. Por exemplo, vacinas contra a Shigella e a «Escherichia coli» enterotoxixénica (ETEC), dúas das principais causas bacterianas da gastroenterite en todo o mundo. e a butilescopolamina é útil para tratar a dor abdominal.

### Rehidratación 
O tratamento principal da gastroenterite tanto en nenos como en adultos é a rehidratación. Isto lógrase preferiblemente administrando sales de rehidratación oral, aínda que a intravenosa pode ser necesaria se existe unha diminución no nivel de conciencia ou se a deshidratación é grave. Os produtos orais de substitución producidos con carbohidratos complexos (é dicir, aqueles que conteñen trigo ou arroz) poden ser mellores que aqueles que conteñen azucres simples. As bebidas especialmente altas en azucres simples, como as gasosas e os zumes de froitas, non son recomendables en nenos menores de 5 anos xa que poden *aumentar* a diarrea. Demostrouse que algúns probióticos son beneficiosos para reducir tanto a duración da enfermidade como a frecuencia das deposicións. Ademais, poden ser útiles para previr e tratar a diarrea asociada cos antibióticos. Os produtos a base de leite fermentado (como o iogur) presentan un beneficio similar. Os suplementos a base de zinc parecen ser eficaces no tratamento e a prevención da diarrea entre os nenos de países en vía de desenvolvemento.

### Antieméticos 
Os medicamentos antieméticos poden ser útiles para tratar os vómitos nos nenos. O ondansetrón é dalgunha utilidade, unha dose única asóciase cunha diminución na necesidade de fluídos  intravenosos, menos hospitalizacións e menos vómitos. Con todo, o uso do  ondansetrón pode estar conectado a un aumento na taxa de regreso ao hospital en nenos. O preparado  intravenoso de  ondansetrón pódese administrar oralmente se o xuízo clínico o xustifica. O dimenhidrinato, aínda que reduce os vómitos, non parece presentar un beneficio clínico importante. ou se se illa ou se sospeita dunha posible causa  bacteriana. Se se han de empregar antibióticos, un macrólido (como a azitromicina) é máis preferible que unha fluoroquinolona debido a unhas taxas de resistencia máis altas a esta última. As bacterias e  protozoos que son susceptibles a tratamento inclúe a *shigella*, a *salmonela typhi*, e as especies de *Giardia*. A Organización Mundial da Saúde (OMS) recomenda o uso de antibióticos en nenos pequenos que presentan diarrea sanguinolenta e febre. A loperamida, un opioide análogo, úsase comunmente para o tratamento  sintomático da diarrea. A  loperamida, con todo, non se recomenda en nenos, xa que pode cruzar a barreira sangue/cerebro inmatura e causar toxicidade. O subsalicilato de bismuto, un complexo insoluble de bismuto  trivalente e  salicilato, pode utilizarse en casos leves ou moderados,

## Noutros animais 
A gastroenterite en cans e gatos está causada por moitos dos mesmos axentes que a causan nos humanos. Os organismos máis comúns son: *Campylobacter*, *Clostridium difficile*, *Clostridium perfringens*, e *Salmonela*. Un gran número de plantas tóxicas poden causar síntomas tamén. Algúns axentes son máis específicos a unha especie determinada. A gastroenterite porcina transmisible ( GPT) preséntase en porcos e ocasiona vómitos, diarrea e deshidratación. Crese que aves silvestres introducírona nos porcos e non hai ningún tratamento específico dispoñible. Non se transmite a humanos.

## Historia 
A primeira vez que se utilizou o termo «gastroenterite» foi no ano 1824. Antes desa data coñecíase máis especificamente como febre tifoide ou «cholera morbus», entre outros, ou algo menos específico como «apertón de vísceras», «exceso», «fluxo», «queixa do intestino» ou calquera dunha serie doutros nomes arcaicos para a diarrea aguda.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  
### Outros artigos 
* Gastroenterite rotavírica
### Ligazóns externas 
* Gastroenterite. MedlinePlus 
* *Qué comer cuando se tiene gastroenteritis*, artigo na revista *Eroski Consumer*, 1 de agosto do 2015