open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Roberto Leal Jiménez

**Roberto Leal Jiménez**, nado en Buenos Aires o 22 de setembro de 1956, é un actor arxentino de orixe galega, fincado en Santiago de Compostela dende a década de 1980.

## Traxectoria 
Naceu en en Buenos Aires o 22 de setembro de 1956, sendo fillo de Juan, un ferrolán que fuxira da Guerra Civil, e de Dolores, andaluza. A parella coñeceuse en Francia e xuntos emigraron á Arxentina, onde naceu Roberto.

Criouse na capital arxentina e estreouse no teatro aos 15 anos. Estudou artes escénicas e compaxinou os estudos con diferentes traballos. Licenciouse en Formación Actoral e Dirección Teatral pola Universidade Nacional do Centro e en 1984 mudouse a España. Despois de dous anos en Madrid, cunha compañía de zarzuela, instalouse en Ferrol. Na cidade departamental deu clases de teatro aos alumnos do instituto Concepción Arenal, entre eles Javier Gutiérrez. Dous anos despois mudouse a Santiago de Compostela e dende 1990 dá clases no colexio Peleteiro. Deulle clase entre outros a Fefa Noia, futura directora do Centro Dramático Galego.e futura directora adxunta do Centro Dramático Nacional.

En 1996 obtivo o seu primeiro papel na televisión, na serie da Televisión de Galicia *A familia Pita*, traballo ao que seguiron outros durante os seguintes anos en diferentes series como *Pratos combinados*, *Galicia Exprés*, *Fíos*, *As leis de Celavella*, *Matalobos*, *Serramoura*, *O sabor das margaridas* ou *Rapa*. Traballou tamén no cine, en cintas como *Sei quen es*, *Rafael*, *Elisa e Marcela* ou *A illa das mentiras*. 

## Notas
Estatuto de Autonomía da Comunidade de Madrid

O **Estatuto de Autonomía da Comunidade de Madrid** é a norma institucional básica da Comunidade de Madrid, en España.

## Historia 
miniatura|dereita|A bandeira da Comunidade de Madrid, conforme o disposto no Estatuto de Autonomía.
O 14 de xuño de 1982, no Castelo novo de Manzanares el Real tivo lugar o acto de constitución da Asemblea Mixta de Deputados, no que foi presentada a relatorio redactora do proxecto de Estatuto de autonomía madrileño. A Asemblea estaba formada por deputados nacionais, senadores e deputados provinciais e elixiu como presidente ao senador José Prat. O 26 de xuño de 1982, a Asemblea de Parlamentarios por Madrid e deputados provinciais aproba por unanimidade o texto do Estatuto de Autonomía. Con todo, os prazos de tramitación nas Cortes Xerais alónganse máis do esperado como consecuencia da finalización da I lexislatura española e a celebración das eleccións xerais o 28 de outubro de 1982. Debido a isto, o proxecto non se debate no Congreso dos Deputados ata o día 25 de xaneiro de 1983 e no Senado, seis días despois. Presentáronse 16 emendas ao texto, que serían aceptadas na sesión do 27 de xaneiro de 1983. O proxecto é aprobado definitivamente pola Cámara Baixa o 22 de febreiro dese mesmo ano.

Foi sancionado por Juan Carlos I de España o 25 de febreiro de 1983 por Lei Orgánica 3/1983 e a firma tivo lugar no mesmo castelo onde se redactou. Finalmente, o estatuto entrou en vigor o 1 de marzo de 1983. Isto significaba na práctica que a Comunidade de Madrid asumiría as competencias e bens patrimoniais da Deputación Provincial e tería voz e voto no Consello de Política Fiscal e Financeira. Os organismos da Comunidade de Madrid quedaron constituídos despois das primeiras eleccións autonómicas do 8 de maio e finalmente, o 16 de xuño de 1983 a Deputación Provincial desapareceu como tal. As primeiras transferencias tiveron lugar o 25 de xuño. O texto contaba con sesenta e catro artigos, dúas disposicións adicionais, sete transitorias e unha final. Ten carácter de lei orgánica, do mesmo xeito que o resto de estatutos de autonomía en España. 

Desde a súa promulgación foi reformada catro veces: nos anos 1991, en 1994, en 1998, e a Modificación Lei 8/2012, do 28 de decembro, de Medidas Fiscais e Administrativas. 

En 2018 iniciouse un proceso para unha nova reforma, no que expúñase de partida a posibilidade de eliminar aforamientos, aumentar o número de circunscricións, fixar un máximo de dous mandatos para o presidente autonómico e reducir o número de deputados, entre outros cambios. Finalmente, esta reforma non levou a cabo.

## Referencias 
## Ligazóns externas 
* Texto do Estatuto de Autonomía da Comunidade de Madrid no *Boletín Oficial del Estado* (en lingua castelán)
Praia de Melide

A **praia de Melide** é un areal do concello de Cangas, situado entre Punta Fuxiño e Punta Robaleira, nunha pequena enseada chea de area, sobre a cal se formou un piñeiral. A praia está no centro da área coñecida como Cabo Home, debido a un dos cabos desta península, que separa o areal da acantilada costa de Soavela. 

## Características 
A praia é de fina area branca e ondas moderadas, de 250 m de lonxitude e uns 40 de ancho. Está bastante illada, no corazón do espazo natural protexido anteriormente mencionado. Adoita recibir a Bandeira Azul, e o acceso é peonil.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Praias de Cangas
Ramón Lojo Agrelo

**Ramón Lojo Agrelo**, nado na Boliña (Boiro) o 3 de agosto de 1905 e finado en Boisaca (Santiago de Compostela) o 23 de febreiro de 1937, foi un labrego galego.

## Traxectoria 
Foi un dos promotores da sociedade agraria La Fraternidad. foron fusilados no cemiterio de Boisaca o 23 de febreiro de 1937.

## Recoñecementos 
O BNG de Boiro recordou a Ramón Lojo Agrelo no Día da Galiza Mártir de 2015 e o seu nome foi inscrito no monumento que conmemora os represaliados do concello na rotonda de Cimadevila.

## Vida persoal 
Casou en Taragoña con María Concepción Saborido Brea.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Praia de Rodeira

A **praia de Rodeira** é un areal do concello de Cangas, situado no núcleo urbano. De 900 m de lonxitude e 40 de anchura media, ten un paseo marítimo e conta cos servizos necesarios (acceso a persoas con discapacidade e vehículos rodados, aparcadoiro, socorristas, auga potable, teléfono, árbores, bancos, duchas, balizado, quioscos, restaurante e acceso a PMR).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Praias de Cangas
Praia do Canabal

A **praia do Canabal** é un areal do concello de Cangas. Ten acceso peonil, está moi pouco transistada e atópase preto do casco urbano de Cangas. Ten 500 m de lonxitude e 10 m de anchura media.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Praias de Cangas
Presidente da Comunidade de Madrid

O **presidente da Comunidade de Madrid** é a persoa que ostenta a suprema representación da Comunidade de Madrid e a ordinaria do Estado nese territorio. Ademais, preside e dirixe a actividade do Goberno da Comunidade de Madrid, e designa, separa e cesa aos conselleiros. 

É unha das institucións propias que integran a comunidade autónoma, xunto coa Asemblea de Madrid e o Goberno da Comunidade de Madrid. É elixido pola Asemblea de Madrid de entre os seus membros e é nomeado polo rei de España.

As súas funcións establécense no Título I, Capítulo II, do Estatuto de Autonomía da Comunidade de Madrid, nos artigos 10 ao 21.

Ao longo da historia da comunidade, desde a súa creación tras a aprobación da súa Estatuto de Autonomía en 1983, houbo oito presidentes, descartando a Pedro Rollán Ojeda, quen non foi investido pola Asemblea e só foi interino no cargo sen denominación de Presidente de maneira oficial. 

Desde agosto de 2019 a titular do cargo é Isabel Díaz Ayuso, do Partido Popular.

## Elección, investidura e toma de posesión 
Segundo o Estatuto de Autonomía da Comunidade de Madrid e a Lei 1/1983, do 13 de decembro, de Goberno e Administración da Comunidade de Madrid, o presidente da Comunidade será elixido pola Asemblea de Madrid de entre os seus membros e nomeado polo Rei, caendo a facultade de presentar candidatos aos Grupos Parlamentarios. O presidente da Asemblea é quen fixa a data desta sesión de investidura.

O candidato proposto, conforme ao previsto no apartado anterior, expoñerá ante a Asemblea o programa político do Goberno que pretenda formar e necesitará o voto da maioría absoluta na primeira votación para ser investido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Praia do Con

A **praia do Con** é un areal do concello de Moaña. Trátase dunha praia urbana de fácil acceso situada na parroquia de Tirán, xusto a continuación do porto de Moaña. Ten unha lonxitude duns 150 metros e limita á súa dereita coa punta de Cortés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Praias da provincia de Pontevedra
Gabor Maté

**Gabor Maté**, nado en Budapest, o 6 de xaneiro de 1944, é un médico canadense. Ten formación en medicina familiar e un interese especial no desenvolvemento da infancia, trauma e os posibles impactos ao longo da vida na saúde física e mental, incluíndo doenzas autoinmune, cancro, trastorno por déficit de atención e hiperactividade (TDAH), e adiccións.

O enfoque de Maté sobre a adicción céntrase no trauma que sufriron os seus pacientes e busca abordalo na súa recuperación. No seu libro *In the Realm of Hungry Ghosts: Close Encounters with Addiction*, Maté analiza os tipos de trauma que sofren as persoas con trastornos por consumo de substancias e como estes trastornos afectan a súa toma de decisións na súa vida posterior.

Escribiu cinco libros que exploran temas como o TDAH, o estrés, a psicoloxía do desenvolvemento e a adicción. É un columnista habitual do *Vancouver Sun* e *The Globe and Mail*.

## Libros 
* *Scattered Minds: A New Look at the Origins and Healing of Attention Deficit Disorder*. Toronto: A.A. Knopf, 1999. .
** *Scattered: How Attention Deficit Disorder Originates and What You Can Do About It*. United States.
* *When the Body Says No: The Cost of Hidden Stress*. Toronto: A.A. Knopf, 2003. .
** *When the Body Says No: Exploring the Stress-Disease Connection*. Estados Unidos.
* *Hold on to Your Kids: Why Parents Need to Matter More Than Peers*. Coautor con Gordon Neufeld. Toronto: A.A. Knopf, 2004. .
* *In the Realm of Hungry Ghosts: Close Encounters with Addiction*. Toronto: A.A. Knopf, 2008. .
* *The Myth of Normal: Trauma, Illness and Healing in a Toxic Culture*, Coutor con Daniel Maté, Toronto, Canadá, A.A. Knopf Canada, 2022 

## Notas
Roberto X. Hermida

**Roberto Xesús Hermida Lorenzo**, nado en Vilagarcía de Arousa en 1975, é un biólogo e escritor galego.

## Traxectoria 
Doutor en bioloxía, especializado nos morcegos. Participou da creación de Morcegos de Galicia e da Asociación Galega de Custodia do Territorio. Medrou entre As Pontes de García Rodríguez, Herbón e Santiago de Compostela. Está afincado nas Pontes de García Rodríguez. En 2024 gañou o premio de poesía Pérez Parallé co poemario *Pequena vida salvaxe*.

## Obras 
* *El dilema de Spallanzani y otras curiosas historias de murciélagos*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O Premio de Poesía Pérez Parallé descobre ao poeta Roberto X. Hermida
Camino Oskoz

**María Camino Andrea Oskoz Urriza**, nada en Pamplona o 11 de abril de 1910 e finada en Urbasa o 10 de agosto de 1936, foi unha mestra republicana navarra afiliada a UXT, secretaria no Partido Comunista, asistente en Socorro Vermello Internacional e vítima da guerra civil en Navarra. 

## Traxectoria 
Nada na rúa Santo Domingo, era a menor de catro fillos dos touciñeiros do mercado de Santo Domingo, Antonio e Anastasia. Estes morreron pola gripe de 1918, polo que os seus fillos foron criados por familiares. Camino terminou os seus estudos no Colexio das Teresianas de Pamplona con boas notas. En 1930 obtivo a praza de mestra en Gorza, no Val de Salazar.

Estivo afiliada a FETE-UXT. En 1932 participou nos debates da Semana Pedagóxica do 4 ao 11 de setembro en Pamplona. Os falanxistas paseárona publicamente por Pamplona coa roupa resgada e chea de sucidade o 31 de xullo de 1936 co beneplácito das autoridades relixiosas. Despois de once días, o 10 de agosto foi asasinada a tiros polos carlistas durante o seu traslado a Urbasa e o seu cadáver arrichado ao Balcón de Pilatos. O corpo de Oscoz caeu até Baquedano e continúa desaparecido.

## Memoria 
A súa historia foi recollida no libro *Camino Oscoz y otras historias del 36* (en éscaro, *Camino Oskoz eta 36ko beste historia batzuk*) de Joseba Ezeolaza, coordinador da Asociación de Familiares de Fusilados de Navarra. Ezeolaza afirma que «Oscoz foi asasinada porque era perigosa para o réxime; paseárona como prisioneira pola cidade, sufrindo, como un trofeo, para escarmento público». Pío Baroja e José María Jimeno Jurío xa escribiran antes sobre o asunto.

Galo Vierge foi unha das testemuñas da detención e encarceramento de Camino Oscoz.

## Homenaxes 
* O 23 de xuño de 2018 a Asociación de Familiares de Fusilados de Navarra en 1936 (Affna) instalou unha pequena placa nun lastro da rúa Santo Domingo de Pamplona, onde naceu.

* O 10 de agosto de 2018 o municipio de Gorza rendeu homenaxe á mestra Oscoz instalando unha placa na súa honra na entrada da escola onde impartiu clases.
* En 2019 unha rúa do barrio de Lezkairu en Pamplona foi renomeada tras unha resolución municipal formada polo alcalde Joseba Asiron.
## Vida persoal
Foi compañeira sentimental de Tomás Áriz, líder do Partido Comunista de Pamplona.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Violencia sexual na España franquista e da transición

### Bibliografía 
* 
* 
*
Premio Mestre Mateo á mellor interpretación feminina protagonista

[miniatura|dereita|150px|[María Vázquez, mellor interpretación feminina protagonista en catro ocasións.]]
O **Premio Mestre Mateo á mellor interpretación feminina protagonista** é un dos premios entregados anualmente pola Academia Galega do Audiovisual ás actrices de cinema e televisión da industria galega.

## Gañadoras e nomeadas 
### Década de 2000 
### Década de 2010 
### Década de 2020 
## Notas
Pulvino (arquitectura)

[miniatura|330x330px| Pulvino decorado con iconografía cristiá na [Basílica de San Vidal de Rávena.]]
Un **pulvino** (do latín: *pulvinus*, "almofada", "coxín"), é un elemento arquitectónico estrutural en forma de almofada piramidal invertida, situado entre o capitel dunha columna e o inicio dun arco. Aparece nas arquitectura romana, concretamente en estelas funerarias do século II e tamén, na arquitectura monumental, en edificios como na Basílica de Maxencio ou as Termas de Caracalla.

## Características 
Ten a función de conectar unha estrutura portante lineal (columna ou alicerce) cunha estrutura apoiada (tanto monolítica como de arco plano, arqueado ou abovedado) e ten forma de bloque de imposta, semellante a un coxín presionado por un peso. Non só pode aparecer no capitel como unha pirámide truncada invertida senón tamén como un paralelepípedo de base cadrada ou outro tipo de solucións.

Polo xeral, está decorado con motivos ornamentais en relevo ou calados. O pulvino acadou a súa máxima expresión na arquitectura bizantina e pódense atopar exemplos na arquitectura paleocristiá de Rávena.

A súa particular forma convexa confire ao pulvino a función estrutural de concentrar sobre el as tensións xeradas polas cargas e facer pasar as tensións sobre a columna situada baixo o capitel. Un exemplo tamén se pode ver na Basílica de San Lorenzo (Florencia), creada por Filippo Brunelleschi arredor de 1420. Recorreu a segmentos adicionais de entaboamento mal definidos como "Noz de Brunelleschi". Os pulvinos, neste caso, crean un entaboamento equilibrado, sobre o que se sitúan os arcos de medio punto. Esta instalación virtual quere recordar a real que se pode ver na parede e, de feito, ámbolos dous están situadas á mesma altura.

## Enxeñaría moderna 
Por analoxía coa función estática do po sobre unha columna, tamén se atribúe a determinados elementos estruturais que teñen a función de distribuír unha carga desde unha estrutura superposta con características de resistencia mecánica máis altas, a unha estrutura inferior de menor resistencia específica e, polo tanto, dimensionado de forma que se reduzan os esforzos unitarios a valores admisibles. Na enxeñaría contemporánea, por exemplo, úsase nos ferrocarrís para transferir a carga dos carrís ás travesas. Xeralmente, realizados en fundición.

### Exemplos de pulvinos 

Ficheiro:Terme tamerici, interno, passaggio 04 capitello con pulvino.JPG|Pulvino sobre o capitel
Ficheiro:San lorenzo, capitello e pulvino brunelleschiano 01.JPG|Pulvino na Basílica de San Lourenzo (Florencia)
Ficheiro:CapitelloSacelloSanBenedetto.jpg|Capitel e pulvino na abadía de San Zenón de Verona.
Ficheiro:Pulvino, chiostro del monastero della chiesa di Santa Sofia (Benevento) 04.jpg|Pulvino no claustro do mosteiro da igrexa de Santa Sofía (Benevento)
Ficheiro:Pulvino, chiostro del monastero della chiesa di Santa Sofia (Benevento) 09.jpg|Pulvino no claustro do mosteiro da igrexa de Santa Sofía (Benevento)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Ábaco
* Cimacio
Jacinto

***Jacinto*** é un filme galego de 2021 dirixido e escrito por Javi Camino. Estreouse o 14 de outubro de 2021 no Festival de Cinema de Sitges. Na 20ª edición dos Premios Mestre Mateo estivo nomeado en 11 categorías, resultando gañador en catro delas, mellor interpretación masculina protagonista para Pedro Brandariz, mellor dirección artística, mellor maquillaxe e peiteado e mellor deseño de vestiario.

## Sinopse 
Jacinto é un neno de nove anos atrapado no corpo dun home de case cincuenta. Vive cos seus pais anciáns en Mallou, unha aldea en ruínas no medio das montañas de Lugo. Son os tres únicos habitantes que quedan. Jacinto construíu un mundo de fantasía no que é o rei absoluto, pero todo cambia coa chegada dunha nova parella de veciñas: Alex e Ana, dúas artistas escuras de black metal que veñen de Suecia na procura dun lugar tranquilo onde gravar o novo disco da súa banda. Os mundos de ambas as familias non poderían ser máis diferentes, e non tardan en aparecer os primeiros roces e problemas.

## Personaxes 
* Pedro Brandariz como Jacinto Becerra
* Ánxela Baltar como Alexandra Pulido
* Corinna Rautenberg como Ana Nödveit
* Juanma Buiturón como Millán Becerra
* Pilar Miguélez como Maruja Becerra
* Miro Magariños como Amancio Becerra
* Xúlio Abonjo como guindastrista
* David Perdomo como increpador da cantina
* Antón Coucheiro como increpador da cantina

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de filmes en galego con maior recadación
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
### Ligazóns externas 
* Jacinto en AGalega
M-45

250px|miniatura|Autoestrada M-45 desde a ponte da M-301.
A **M-45** é unha autoestrada de circunvalación pertencente á Rede Principal das estradas da Comunidade de Madrid (España), cunha lonxitude de 34,8 km. Transcorre desde a autoestrada M-40, no distrito madrileño de Carabanchel, na saída 28-B, ata o concello de San Fernando de Henares, onde se une coa autoestrada M-50. Esta autoestrada conecta entre si cinco autovías e autoestradas: R-3, A-3, A-4, A-42 y R-5.

Inaugurada o 14 de marzo de 2002, pouco despois circulaban por ela unha media de  vehículos, desconxestionando a M-40 e M-50 en  automóbiles. En 2011 rexistrou unha intensidade media diaria de  vehículos ao día no seu tramo máis concorrido, entre Leganés e Xetafe.

## Referencias
Google Calendar

**Google Calendar** é un servizo de calendario e axenda desenvolvido por Google. Foi creado por Mike Samuel como parte do seu proxecto do 20% en Google. Estaba dispoñible na versión beta o 13 de abril de 2006, e na versión xeral en xullo de 2009, na web e como aplicacións móbiles para as plataformas Android e iOS.

## Características 
Google Calendar é unha axenda que permite ter diferentes calendarios diferenciados por cores. Permite compartir os calendarios privados con outros usuarios podendo darlles diferentes niveis de permisos. Dispón da posibilidade de incorporar calendarios públicos realizados por outros usuarios, tales como guía de programación de televisión, axenda do teu club favorito de fútbol, santoral etc. O calendario pódese configurar para que envíe un recordatorio antes que pase un evento á o conta de correo electrónico do usuario cun arquivo para importar a tarefa á axenda de Microsoft Outlook, ata pode enviar un aviso SMS se se vive nunha zona habilitada para iso. Ata a data, esta en versión beta pero é funcional.
miniatura|Lightning integrado en Thunderbird
Tamén existe a opción de integrar en Thunderbird o calendario de Google utilizando a extensión "lightning" para así podelo xestionar desde un programa de correo tradicional.

## Notas
Google Directory

O **Google Directory** era un directorio web proporcionado por Google baseado no proxecto de código aberto DMOZ, sobre o que se engade ordenamento baseado no *pagerank* calculado por Google para cada páxina enlazada. Descontinuouse o 20 de xullo de 2011.
Google Groups

**Google Groups** ou **grupos de Google** é un servizo de Google que ofrece grupos de discusión para persoas que comparten intereses comúns. Ata febreiro de 2024, o servizo de Grupos tamén proporcionaba unha porta de entrada aos grupos de noticias de Usenet, tanto para ler como para publicar neles, a través dunha interface de usuario compartida. Ademais de acceder aos grupos de Google, os usuarios rexistrados tamén poden configurar arquivos dos envíos realizados na rede.

## Notas
Ramón Rodríguez Porto

**Ramón Rodríguez Porto**, nado en Chantada o 24 de marzo de 1963, é un escritor e xornalista galego.

## Traxectoria 
Estudou o bacharelato en Chantada e Monforte de Lemos, tamén Administración e Márketing en Vigo. Traballou na banca comercial e tamén na Adega Terras Bendaña. Traballou para RNE, Radio Noroeste, Radio Faro-Cadena Ser e Galicia Dixital. En televisión colaborou na comarcal Televinte. Colaborou desde a mocidade en *El Progreso* como correspondente. Colabora coa revista poética *Xistral*.

Cofundador e directivo do colectivo Poetas da Ribeira Sacra, foi fundador e directivo da Asociación Cultural e Gastronómica Luso-Galaica e membro da Fundación Amigos de Galicia. Tamén é coordenador do premio Moncho do Pío e coordinou o certame poético Xohán de Requeixo.

É cofundador e actor do Centro Teatral Faro-Miño de Chantada.

## Obras 
* *Unha noite de poesía* (1985). Alvarellos. 72 páxs. ISBN 978-84-85311-59-0.
* *Chantada na súa prensa* (1988). Deputación Provincial de Lugo. 112 páxs. ISBN 978-84-86824-51-8. Con Anxo Sánchez Moure.
* *Voltar a Bacelares* (1989). Edición de autor. 100 páxs. ISBN 978-84-404-5782-0.
* *As Beiras do Sil* (1994). Edición de autor. 58 páxs. ISBN 978-84-605-1167-0.
* *Baixo o Ceo de Camba* (2000).
* *Agasallo de Verbas* (2001). Corona del Sur. 16 páxs. ISBN 978-84-95288-74-5.
* *Dez Poemas a Lisboa* (2006). Braga: Frouseira.
* *Co sangue nos beizos* (2008). Braga: Frouseira. Prólogo de Xosé Lois García. Poesía

É autor de varias pezas teatrais.

### Libros colectivos 
* *Libro de Ouro do Círculo Recreativo e Cultural de Chantada*
* *Homenaxe poética ao trobador Xohán de Requeixo* (2003). Comisión Organizadora Homenaxe a Xohán de Requeixo.
* *Crónicas chantadinas* (2004). Círculo Recreativo Cultural de Chantada; coordinador Andrés Pavón. Deputación de Lugo.
* *Circular polo Saviñao*
* *Coloquio-homenaxe a Xosé Lois García* (2007).
* *Poetas do reencontro* (2019). Irmandade poética e artística Galaico-Lusa.

## Actor 
Participacións secundarias:

* *Fuxidos e bandoeiros*, TVG.
* *O Piloto*, de Xosé Reigosa.
* *Longa noite*, de Eloy Enciso.
* *As bestas*, de Rodrigo Sorogoyen.
* *Galegos para o mundo*, TVG
* *Pepe o inglés*, TVG.

[miniatura|Con [Iñaki Castiñeira Alemany e José Randolfe Vilariño en Chantada]]

## Premios 
* 1985: Premio de poesía do Centro Galego de Sestao.
* 1985: 2º premio de narrativa Concello da Estrada.
* 1986: Premio de poesía Miguel de Cervantes de Alcázar de San Juan (Ciudad Real).
* 1986: Premio de poesía López Abente.
* 2000: Premio A Pipa.
* 2001: Premio Meigas e Trasgos de poesía en Sarria.
* 2005: Premio Cartas de Amor do Concello de Quiroga (2005).
* 2022: XIV Edición premios Bacelos de Prata.

## Notas
Praia de Castiñeiras

A **praia de Castiñeiras** é un areal do concello de Cangas. De 150 m de lonxitude e 15 de anchura media, está bastante illado pero conta coa posibilidade de acceder mediante vehículos rodados. A praia é de fina area branca e ondas moderadas.
miniatura|esquerda|220px|Praia de Castiñeiras.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Praias de Cangas
Casilda Hernáez

**Soledad Casilda Hernáez Vargas**, nada en Zizurkil (Guipúscoa) o 9 de abril de 1914 e finada en Saint-Jean-de-Luz (Francia) o 31 de agosto de 1992, ás veces citada como **Casilda Méndez Hernáez** e coñecida como Kasilda, Kaxilda, Kasi ou *La Miliciana*, foi unha militante anarquista española, compañeira de Félix Likiniano.

## Traxectoria 
Hernáez, filla de nai solteira e pai descoñecido, naceu na casa berce Fraisoro de Zizurkil. A súa avoa era de etnia xitana e os seus tíos anarquistas influíron na súa temperá iniciación libertaria. Criouse no barrio donostiarra de Egia, onde aprendeu a ler e escribir na escola pública de Atotxa. Tamén causou escándalo daquela a súa práctica do nudismo na praia de Zurriola.

En 2022 estreouse o documental *Casilda, el eco de otros pasos*, do director Juan Felipe, sobre a figura de Hernáez. Ese ano tamén se publicou a novela gráfica *Casilda revolucionaria* de Rubén Uceda Villanueva, que narra a vida da anarquista en primeira persoa.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Coloquio sobre o documental *Casilda. El eco de otros pasos.* Interveñen: Juan Felipe (director), Luis Jiménez de Aberaturi (escritor), Xabier Erauskin (FAL), Josetxo Etxeberria (Liburutopia Kultur Elkartea).
* Mujeres malditas RTVE Play Radio
Manuel Porto Casás

**Manuel Porto Casás**, nado no Carril (Vilagarcía de Arousa) cara a 1899 e finado na Coruña o 12 de agosto de 1968, foi un funcionario, xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Francisco Porto Rey. Colaborou en *A Nosa Terra*, *Galicia Nueva* e *La Voz de la Verdad*. Funcionario interino do Concello de Vilagarcía de Arousa, en maio de 1931 participou na constitución da Agrupación nacionalista de Vilagarcía de Arousa que presidiu Xosé Núñez Búa, en 1932 foi elixido secretario do Partido Republicano Gallego de Vilagarcía de Arousa, e volveu ser elixido secretario en xaneiro de 1933. Aprobou os exames de secretario de xulgado municipal en maio de 1935, e foi nomeado secretario do xulgado municipal de Santibáñez de la Peña (Palencia) en novembro dese ano. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi apresado polos franquistas pola súa militancia galeguista. Logo da guerra civil estivo destinado en Cerceda e colaborou en *El Ideal Gallego* e *La Voz de Galicia*. Finou na Coruña o 12 de agosto de 1968 con 69 anos.

## Vida persoal 
Casou con Camila Sánchez García nos anos vinte, e foi pai de Aida Porto Sánchez, que finou en Cerdeda en novembro de 1948 con 20 anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Os taxis da familia
Airbus Defence and Space

**Airbus Defence and Space** (en galego, *Airbus Defensa e Espazo*) é unha división operativa de Airbus Group. A división foi creada en xaneiro de 2014, ao mesmo tempo que EADS cambiaba o seu nome por Airbus Group. Está conformada polas antigas divisións Astrium e Cassidian de EADS, máis a antiga división de Airbus SAS chamada Airbus Military.

## Historia 
[miniatura|Oficinas de Airbus Defence & Space en [Madrid (España).]]
O 31 de xullo de 2013, EADS anunciou unha reorganización estratéxica do grupo, pola cal a matriz pasaría a chamarse Airbus Group. Ademais, anunciou que Astrium, Cassidian e Airbus Military se fusionarían para crear Airbus Defence & Space.

## Organización 
Airbus Defence and Space está estruturada en 4 liñas de negocio principais:

* Sistemas aéreos militares.
* Sistemas espaciais.
* Electrónica.
* Comunicacións, intelixencia e seguridade.

## Produtos 
### Sistemas aéreos militares 
* Airbus A330 MRTT
* Airbus A400M
* CASA C-212 Aviocar
* CASA CN-235
* EADS CASA C-295
* Eurofighter Typhoon
* ATLANTE
* Caza de Nova Xeración (en inglés New Generation Fighter, NGF), como parte do programa Futuro Sistema Aéreo de Combate (*en desenvolvemento*)
* Futuro Adestrador de Reacción de Airbus (en inglés, Airbus Future Jet Trainer, AFJT) (*proposto*)

### Sistemas espaciais 
* Vehículo de transferencia automatizado
* Orión
* Laboratorio Columbus
* Ariane
* Eurostar (bus satélite)
* Robot ExoMars
* Motores foguete: HM-7, Aestus, Vinci, Vulcain 2
* Hidrazina de alta pureza (HYPU)

#### Ariane 5 
Vehículo lanzador apto para transportar cargas pesadas ata o seu destino final en misións tanto comerciais como institucionais.

#### Sistemas orbitais 
Utilización e operación do laboratorio europeo da estación espacial internacional, desenvolvemento e produción de experimentos en cargas e sistemas de soporte vital, adestramento de astronautas, deseño e construción dos vehículos de transferencia automática.

#### Satélites de observación terrestre, navegación e ciencia 
Ofrece unha ampla gama de sistemas de satélites altamente versátiles, instrumentos ópticos e de microondas, e solucións para o segmento terrestre.

* Astrosat 100
* Astrosat 300
* Astrosat 500
* Astrosat 1000 ()

#### Satélites de telecomunicación 
Solucións a medida para unha ampla gama de misións, desde os servizos fixos e de transmisión das aplicacións móbiles e de banda ancha. A capacidade total do sistema de comunicacións por satélite: desde o deseño, a fabricación, proba, posta en marcha e funcionamento da provisión de infraestrutura completa do sistema de comunicacións.

#### Defensa 
Ofrece unha gama completa de sistemas e servizos de seguridade e defensa baseados no espazo de recoñecemento e vixilancia, comunicacións seguras, alerta temperá e defensa contra mísiles balísticos.

#### Propulsión 
Motores de foguetes, sistemas completos de propulsión espacial, subsistemas e compoñentes.

## Referencias
The Hunting Party

***The Hunting Party*** é o sexto álbum de estudio da banda estadounidense de nu metal Linkin Park, publicado o 17 de xuño de 2014 a través dos selos Warner Bros. Records e Machine Shop. O disco foi producido polos membros do grupo Mike Shinoda e Brad Delson e foi o seu primeiro traballo dende *Meteora* (2003) que non foi producido con Rick Rubin, que se encargara dos tres anteriores álbums do grupo.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Jozi Oliveira

**Joziane de Oliveira de Oliveira**, coñecida como **Jozi**, nada en Chapecó o 30 de xuño de 1982, é unha xogadora de fútbol sala, que xoga como porteira no Bitonto C5 Femminile, da Serie A. Seis veces campioa do mundo coa selección brasileira, comezou a súa carreira no Kindermann, co que gañou numerosos títulos no Brasil. A continuación xogou 14 anos no Burela, converténdose nun emblema e nunha das mellores xogadoras da historia do club, co que conquistou 23 títulos oficiais, entre eles seis ligas, cinco Copas da Raíña e cinco Supercopas de España.

## Traxectoria 
Comezou como porteira de balonmán, ata que en 1999 se colocou baixo os paus dunha portería de fútbol sala nun equipo que adestraba o pai dunha amiga e que quedara sen gardametas. En 2004 ingresou na Sociedade Esportiva Kindermann, da cidade catarinense de Caçador. Militou durante seis anos no club, catro deles compaxinando fútbol campo con fútbol sala, e conquistou numerosos títulos, entre eles o Campionato Brasileiro de 2004, as Copas do Brasil de 2005 e 2006 e cinco Campionatos Catarinenses. Durante esta etapa foi internacional en varias ocasións tanto coa selección brasileira de fútbol como coa de fútbol sala, gañando os títulos de campioa mundial universitaria de fútbol en 2005 e campioa do mundo de fútbol sala universitario en 2008.

En xaneiro de 2010 foi presentada como nova xogadora do Burela, equipo fundado un ano e medio antes e que estaba a disputar a súa primeira campaña na Primeira División. Chegou ao equipo da Mariña para axudar a consolidar o proxecto do club na máxima categoría e acabou por converterse nunha das xogadoras máis importantes da historia do club. Despois duns anos de asentamento, o Burela, con Jozi na portería, dominou de xeito case absoluto o fútbol sala español, conquistando 23 títulos oficiais, entre eles seis ligas, cinco Copas da Raíña e cinco Supercopas de España, aos que sumou os títulos oficiosos da Copa das 4 Nacións e da Futsal Women's European Champions.

### Selección brasileira 
Internacional coa selección brasileira de fútbol sala dende 2004, conquistou con esta os campionatos do mundo de 2010, 2011, 2012, 2013, 2014 e 2015, así como sete edicións da Copa América (2005, 2007, 2009, 2011, 2017, 2019 e 2023).

## Palmarés 
;Kindermann
* **Campionato Brasileiro (1)**: 2004.
* **Copa do Brasil (2)**: 2005, 2006.

;Burela
* **Primeira División (6)**: 2012/13, 2015/16, 2019/20, 2020/21, 2022/23, 2023/24.
* **Copa da Raíña (6)**: 2013, 2019, 2020, 2021, 2022, 2023.
* **Supercopa de España (5)**: 2015/16, 2019/20, 2020/21, 2021/22, 2022/23.
* '''Futsal Women's European Champions (1)**: 2021.
* **Copa das 4 Nacións (1)**: 2020.
* **Copa Galicia (6)**: 2009, 2010, 2014, 2015 e 2019, 2023.

;Bitonto
* **Serie A (1)**: 2023/24.
* **Copa Italia (1)**: 2023/24.
* **Supercopa de Italia (1)**: 2024.

;Selección brasileira
* **Copa do Mundo (6)**: 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016.
* **Copa América (7)''': 2005, 2007, 2009, 2011, 2017, 2019, 2023.

## Notas
Google News

**Google News** é un servizo de noticias desenvolvido por Google. Presenta un fluxo continuo de ligazóns a artigos organizados por miles de editoriais e revistas. Google News está dispoñible como aplicación en Android, iOS e na web. Google lanzou unha versión beta en setembro de 2002 e a aplicación oficial en xaneiro de 2006. A idea inicial foi desenvolvida por Krishna Bharat.

## Notas
Imperial, Madrid

**Imperial** é o nome dun dos barrios administrativos do distrito de Arganzuela, en Madrid (España). Ten forma irregular e está situado no límite noroccidental do distrito, atopándose delimitado polo ponte de Segovia e a rúa de Segovia ao norte; a rolda de Segovia e a rúa de Toledo ao leste; e o río Manzanares ao oeste e ao sur. 

Está rodeado polos barrios de Palacio (distrito Centro) ao norte; Puerta del Ángel e Los Cármenes (distrito Latina) ao oeste; San Isidro (distrito Carabanchel) ao sur e Acacias (pertencente á súa mesmo distrito de Arganzuela) ao leste. Dentro do sistema actual de división da cidade, o distrito de Arganzuela ten o código 02 e o barrio Imperial, o 21.
Legazpi, Madrid

**Legazpi** é un barrio administrativo do distrito de Arganzuela e na cidade española de Madrid. Ao sur limita co río Manzanares e a M-30 e ao norte cos barrios de Chopera, Delicias e Atocha. Ten forma trapezoidal e está situado ao sueste do distrito. Atópase delimitado polas rúas do Vao de Santa Catalina, Bolívar, Bronce, paseo do muíño e Mestre Arbós ao norte; a autoestrada de circunvalación M-30 ao sueste e o río Manzanares e a M-30 ao sur.

Está rodeado polos barrios, pertencentes ao mesmo distrito, de Chopera, Delicias e Atocha ao norte; Almendrales e Orcasitas, do distrito de Usera, ao suroeste, e Entrevías, do distrito de Puente de Vallecas, ao sueste. Dentro do sistema actual de división da cidade, o distrito de Arganzuela ten o código 02 e Legazpi o 24.
Delicias, Madrid

**Delicias** é o nome dun dos barrios administrativos do distrito de Arganzuela, en Madrid (España). Ten forma trapezoidal e está situado no centro do distrito, atopándose delimitado polas rúas de Bustamante e Ferrocarril ao norte, Méndez Álvaro ao leste, Bolívar, Bronce e a avenida do Planetario ao sur e as rúas de Embaixadores e Delicias ao oeste. 

Está rodeado polos barrios, pertencentes ao mesmo distrito, de Palos de la Frontera, Atocha, Legazpi, Chopera e Acacias (no sentido das agullas do rejoj, empezando polo norte). Dentro do sistema actual de división da cidade, o distrito de Arganzuela ten o código 02 e Delicias o 25.
Acacias

**Acacias** é o nome dun dos barrios do distrito de Arganzuela, en Madrid (España). Ten forma cuadrangular e está situado no centro-oeste do distrito, atopándose delimitado pola glorieta de porta de Toledo, a rolda de Toledo e a glorieta de Embaixadores ao norte; a rúa de Embaixadores, a glorieta de Santa María da Cabeza, o paseo de Santa María da Cabeza e a ponte de Praga ao leste, o río Manzanares e a avenida da Virxe do Porto ao sur e a ponte de Toledo, a glorieta de Pirámides e a rúa de Toledo ao oeste. 

Está rodeado polos barrios, pertencentes ao mesmo distrito, de Palos de la Frontera, Delicias e Chopera ao leste e Imperial ao oeste; ao norte limita co barrio de Embajadores (distrito Centro) e ao sur co de Comillas (distrito Carabanchel). Dentro do sistema actual de división da cidade, o distrito de Arganzuela ten o código 02 e Acacias o 22.
Chopera

**Chopera** é o nome dun dos barrios administrativos do distrito de Arganzuela, en Madrid (España). Atópase delimitado polo ponte de Praga e o paseo de Santa María da Cabeza ao oeste, a glorieta de Santa María da Cabeza ao norte, a rúa Embaixadores, a praza da beata María Ana de Jesús e o paseo das Delicias ao leste e a praza de Legazpi, cale Vao de Santa Catalina e o río Manzanares ao sur. 

Está rodeado polos barrios, pertencentes ao mesmo distrito, de Acacias, Palos de la Frontera, Delicias e Legazpi (de oeste a leste polo norte). Ao suroeste, separado polo río, limita co barrio de Moscardó do distrito de Usera. Dentro do sistema actual de división da cidade, o distrito de Arganzuela ten o código 02 e Chopera o 23.
Palos de la Frontera, Madrid

**Palos de la Frontera** é un barrio administrativo de Madrid pertencente ao distrito de Arganzuela. O barrio, un dos sete do distrito de Arganzuela (distrito emprazado situado no sur da améndoa central da capital española), sitúase á súa vez en pártea norte do distrito, presentando un desnivel topográfico decrecente en dirección cara ao río Manzanares, situado ao sur, fóra dos límites do barrio.

Con forma trapezoidal, atópase delimitado polas seguintes vías: rúa de Méndez Álvaro (que conforma o seu límite este), rúa de Bustamante, rúa do Ferrocarril (unha prolongación da anterior, que xuntas constitúen o límite sur), rúa de Embaixadores (oeste), glorieta de Embaixadores (vértice noroeste), rolda de Atocha (límite norte) e praza do Emperador Carlos V (vértice nordés).
Casco Histórico de Barajas

**Centro histórico de Barajas** é un barrio integrado no distrito de Barajas no termo municipal de Madrid e sitúase a 11 km ao noroeste de Madrid. Ten unha superficie de 60,92 hectáreas e unha poboación de 7905 habitantes (2009). Corresponde ao trazado do concello de Barajas orixinario.

Atópase rodeado polos barrios de Aeropuerto, Timón e Corralejos. Está delimitado ao norte coa M-13, ao sur coa rúa Ayerbe, o Camiño ao cuartel da Garda Civil e a glorieta Ermida da Virxe da Soledad, ao leste coa M-14 (antigo trazado das vías do ferrocarril do Aeropuerto) e ao oeste coa Avenida de Logroño (os números pares).
Grantham

**Grantham** é unha cidade británica preto da estrada A1 en Lincolnshire, Inglaterra. 

Margaret Thatcher naceu na cidade e Isaac Newton foi á escola aquí. Gastronomicamente, Grantham tamén é coñecida polo seu pan de xenxibre (*gingerbread*).

## Xeografía 
### Localización 
A cidade é relativamente pequena, pero ten múltiples vilas satélite, e numerosos distritos e zonas agrarias como Gonerby Hill Foot, Manthorpe, Earlesfield e Alma Parkleiras, como Gonerby Hill Foot, Manthorpe, Earlesfield e Alma Park

### Xeoloxía 
A pedra calcaria foi traballada nos arredores de Lincolnshire dende a época romana, proporcionando material para os edificios locais, tendo demanda tamén en Anglia Oriental e o sueste de Inglaterra. Esta pedra de construción de alta calidade é coñecida como pedra de Ancaster.

## Educación 
Hai varias escolas na cidade, como a Priory Ruskin Academy e a Kings Grammar School, ás que asistiu Isaac Newton.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lincolnshire
Corralejos

**Corralejos,** tamén coñecido como Coronales, é un barrio do distrito de Barajas, en Madrid. Ten unha superficie de 462,46 hectáreas e unha poboación de 7754 habitantes (2020).

Limita ao norte con Timón, ao sur con Alameda de Osuna, ao oeste co antigo Oliveiral de La Hinojosa (hoxe parque Xoán Carlos I e Campo de golf Olivar De La Hinojosa) e ao leste con Casco Histórico de Barajas.

Está delimitado ao norte pola M-11, ao sur e ao leste pola avenida de Logroño e a glorieta da Ermida da Virxe da Soidade e ao oeste polo antigo Oliveiral de La Hinojosa (hoxe parque Xoán Carlos I e Campo de golf Olivar De La Hinojosa).
Timón, Madrid

**Timón** é un dos cinco barrios pertencentes ao distrito de Barajas (nº 21), situado ao nordeste da cidade de Madrid (España). En 2011, a poboación de Timón foi 8.867. Proxectado no seu inicio como lugar de residencia do persoal aeroportuario, foi o primeiro ensanche que se realizou en Barajas ao oeste da avenida de Logroño. Actualmente, dentro del sitúase a nova zona de servizos de Barajas coñecida como *Ensanche de Barajas*, próxima á área residencial de Valdebebas.

Limita ao norte coa rúa José Antonio Fernández Ordóñez (os números pares) xunto cunha metade da súa rotonda adxacente na intersección coa M-12 e a M-13, ao sur coa M-11 e a glorieta da Ermida da Virxe da Soledad, ao leste coa Avenida de Logroño (os números impares) e ao oeste coa rotonda que dá acceso á rúa Francisco Limiar, a propia rúa Francisco Limiar (os números pares), unha metade da glorieta Pascual Bravo, unha metade da glorieta Manuel Muñoz Mosteiro, un cuarto da glorieta Isidro González, a avenida das Forzas Armadas (os números pares), unha metade da glorieta Antonio Perpiñá, a rúa Juan Antonio Samaranch (os números pares), unha parte da glorieta José Benito de Churriguera, a rúa José Antonio Fernández Ordóñez (os números pares), unha parte da glorieta Javier Bellosillo, e a rotonda adxacente que conecta coa ponte da Concordia.
Buenavista, Madrid

**Buenavista** é o barrio n.° 116 da cidade de Madrid (España), un dos sete que compoñen o distrito da ampliación urbanística de Carabanchel. Conta con 35.919 habitantes.

Limita, ao norte, na Avenida dos Poboados, cos barrios de Abrantes, Puerta Bonita e Vista Alegre; ao sur, coa M-40 e o concello de Leganés; ao oeste, cos barrios de Aluche e Las Águilas do distrito de Latina; e ao leste, na estrada de Toledo, co barrio de Orcasitas do distrito de Usera.

Ata 1970 Aluche pertenceu a Carabanchel Alto, ata que pasou a ser un barrio do distrito de Latina. Así, Carabanchel era bastante máis grande que na actualidade, pois incluía o distrito de Latina, limitaba co concello de Alcorcón e coa Cidade da Imaxe.
Opañel

**Opañel** é o nome que recibe na cidade de Madrid (España) o barrio n.° 112, un dos sete que compoñen o distrito de Carabanchel. En 2014, segundo datos do INE, tiña 31.646 habitantes.

Atópase limitado ao sur pola avenida do Porto; ao norte e ao oeste, pola rúa Xeneral Ricardos; e ao leste, pola rúa Antonio Leyva, no distrito de Usera.
Puerta Bonita

**Puerta Bonita** é o barrio n° 115 da cidade de Madrid (España), un dos sete que compoñen o distrito de Carabanchel. 

Limita, ao sur, coa Avenida dos Poboados e o barrio de Buenavista; ao noroeste, co barrio de Vista Alegre; ao nordés, co barrio de Opañel; e ao leste, co barrio de Abrantes.
San Isidro, Madrid

**San Isidro** é o barrio n.° 113 da cidade de Madrid (España), un dos sete que compoñen o distrito de Carabanchel. Conta con 40.122 habitantes (INE, 2007).

Está situado entre a Vía Carpetana e a rúa do Xeneral Ricardos, e entre a Avenida da nosa Señora de Valvanera e o río Manzanares, ao suroeste da capital.

Toma o seu nome dun dos seus lugares máis importantes e concorridos, a pradería de San Isidro, onde cada ano celébrase a festividade do patrón de Madrid.

No barrio habitan distintas colonias de vivendas históricas, entre elas, a **Colonia do Camiño Alto de San Isidro** ou **Colonia Hoteis do Monopoly.** Edificada a finais do século XX (en 1991) substituíndo a un antigo poboado chabolista na marxe esquerda da rúa Xeral Ricardos. Destaca polos seus impoñentes bloques lineais compactos que lembran aos hotelitos vermellos do Monopoly.    

A colonia atópase situada entre a Estación de Urgel e a Estación de Marqués de Vadillo da liña 5 do Metro de Madrid. A súa proximidade ao Parque de San Isidro e ao Parque de Madrid Río converten a estas vivendas nun enclave lúdico e cultural.
Vista Alegre, Madrid

**Vista Alegre** é o barrio n.° 114 da cidade de Madrid (España), un dos sete que compoñen o distrito de Carabanchel. Con 48.499 habitantes, é o barrio con maior poboación de Carabanchel.

Limita ao norte co barrio de San Isidro, na Avenida da nosa Señora de Valvanera e a rúa da Oca; ao leste, co barrio de Puerta Bonita, na rúa de Eugenia de Montijo, a rúa de Melisa e a rúa Xeral Ricardos; ao sur, coa Avenida dos Poboados e o barrio de Buenavista; e ao oeste, co distrito de Latina.
Aeropuerto

**Aeropuerto** é un barrio de Madrid integrado no distrito de Barajas. Ten unha superficie de 2510,87 hectáreas e unha poboación de 2135 habitantes (2009).

Limita ao norte con Alcobendas, ao leste con Paracuellos de Jarama (incluíndo o núcleo de poboación de Los Berrocales del Jarama), ao oeste cos barrios de Corralejos, Timón, Casco Histórico de Barajas e Alameda de Osuna, e ao sur co barrio de Rejas (distrito San Blas-Canillejas).

Comprende o territorio ao redor do aeroporto Adolfo Suárez Madrid-Barajas, delimitando ao norte co municipio de Alcobendas, ao sur pola autovía do Nordeste (A-2) e co concello de San Fernando de Henares, ao leste co concello de Paracuellos de Jarama (incluíndo o núcleo de poboación de Los Berrocales del Jarama) e ao oeste pola M-12, M-13 e a M-14.
Juan Alcalde Rodríguez

**Juan Alcalde Rodríguez**, nado en Rianxo en 1916 e finado en Bezas (Teruel) en novembro de 1938, foi un soldado galego.

## Traxectoria 
Alistado polo bando sublevado durante a guerra civil española, foi destinado á fronte a Bezas na provincia de Teruel. Foi executado polo seu tenente Eduardo de la Iglesia Cobián de forma sumaria, por sospeitas dun posible intento de deserción.

Foi soterrado no cemiterio de Bezas. Estaba solteiro.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Dimitrije Balać

**Dimitrije** (en cirílico: *Димитрије*), nado como **Dušan Balać** (en cirílico: *Душан Балаћ*) o 16 de xullo de 1913 na rexión de Kordun (Austria-Hungría, hoxe Croacia) e finado o 26 de maio de 1979, foi un bispo da Igrexa ortodoxa serbia libre.
## Traxectoria 
Naceu o 16 de xullo de 1913 na rexión de Kordun, hoxe parte de Croacia e entón parte do reino de Croacia Eslavonia (Austria-Hungría). Logo de estudar para monxe no mosteiro de Visoki Dečani, foi ordenado monxe o 15 de decembro de 1934, tomando o nome de *Dimitrije*. O seu pai espiritual foi o abade Dionisije Milivojević, futuro bispo de América e o Canadá. O 15 de decembro de 1935 foi ordenado hieromonxe, e durante os anos seguintes foi abade do mosteiro de Visoki Dečani, abade do mosteiro de Gomirje, e párroco temporal en Marindol, preto de Karlovac. e o 10 de marzo do mesmo ano na do bispo da mesma Igrexa Mikalaj Macukievič como bispo de Turaŭ-Pinsk e Toronto.

Finou o 26 de maio de 1979, e está enterrado no mosteiro de San Sava de Libertyville.

## Notas
Cortes, Madrid

**Cortes** é un barrio da cidade de Madrid (España), situado no distrito Centro. Dentro del atópase a zona coñecida como «barrio de las Letras» (tamén chamado «Huertas»), considerado por moitos un barrio propio.

O barrio está limitado polo Paseo do Prado, a rúa de Atocha, a rúa da Cruz, a rúa Sevilla, a rúa da Virxe dos perigos, a Gran Vía e a rúa de Alcalá.
Embajadores

**Embajadores** é un barrio administrativo de Madrid (España), pertencente ao distrito Centro. Dentro deste barrio atópase a zona de Lavapiés, considerado por moitos como un propio barrio.

As súas rúas limítrofes son a rúa de Toledo polo oeste, a Rolda de Toledo, a Rolda de Valencia e a Rolda de Atocha polo sur, polo leste a rúa de Atocha e polo norte a rúa de Atocha e a rúa de Concepción Jerónima. En total, posúe unha superficie de 103,37 Ha e trátase do segundo barrio máis extenso en superficie do distrito Centro, por detrás de Palacio.

Foi considerado un dos barrios con máis poboación inmigrante da cidade.
Justicia, Madrid

**Justicia** é un barrio de Madrid (España) pertencente ao distrito Centro. Ten unha poboación estimada, a inicios de febreiro de 2022, de  habitantes.

O nome do barrio débese a que historicamente acolleu as sedes do Tribunal Supremo e do Tribunal de Contas. Tamén dentro do barrio atópase a zona de Chueca, que se converteu desde mediados dos anos 1990 no barrio gai de Madrid.

O barrio atópase limitado polas rúas de Sagasta e Xénova polo norte, o paseo de Recoletos polo leste, a rúa de Fuencarral polo oeste e as rúas Gran Vía e Alcalá polo sur.