Sarah Parker Remond

**Sarah Parker Remond**, nada en Salem, Massachusetts, o 6 de xuño de 1815 e finada en Florencia o 13 de decembro de 1894, foi unha médica, conferenciante estadounidense, abolicionista e membro da Sociedade Antiesclavista Estadounidense. Realizou o seu primeiro discurso contra a escravitude cando tiña dezaseis anos. Viaxou a Inglaterra para reunir apoio para a causa abolicionista nos Estados Unidos e, despois do comezo da guerra civil estadounidense, para o apoio do exército da Unión e o bloqueo da Unión da Confederación.

De Inglaterra foi a Italia en 1866, onde estudou medicina. Exerceu a carreira durante case 20 anos en Florencia, casou alí e nunca volveu aos Estados Unidos.

## Traxectoria
### Mocidade 
Foi unha dos oito fillos de John Remond e Nancy Lenox. A súa nai Nancy naceu en Newton, filla dun veterano da Guerra Revolucionaria; o pai de Sarah, John Remond, era un afrodescendente que foi traído en 1798 a Massachusetts desde a illa holandesa de Curaçao á idade de dez anos. En Salem, os Remond construíron un exitoso negocio de comidas, abastecemento e barbaría. Prosperaron e valoraron a educación, alentando as ambicións dos seus fillos. Sufriron o racismo e os nenos asistiron a unha escola segregada. Remond era maioritariamente autodidacta, aprendeu asistindo a conferencias, lendo moitos libros, folletos e xornais prestados de amigos ou adquiridos da sociedade antiesclavista da súa comunidade, que vendía moitos títulos a un prezo barato. A familia Remond tamén recibiu a estudantes que estaban a estudar na academia local de mozas, incluíndo a Charlotte Forten Grimké.

A familia era comerciante. As súas tres irmás: Cecilia Remond, Maritchie Juan Remond, e Caroline Remond Putnam, «*posuían o salón de moda de cabelo para señoras*» en Salem, así como a maior fábrica de perrucas do estado. Tamén tiña unha irmá Nancy, a maior e esposa de James Shearman, un distribuidor de ostras. Os seus irmáns eran Carlos, abolicionista; e John Remond, quen casou con Ruth Rice.

## Conferenciante contra a escravitude 
En 1856, a Sociedade Antiescravista Estadounidense contratou a un equipo de profesores, entre eles Sarah, o seu irmán Charles, xa coñecido nos Estados Unidos e Gran Bretaña; e Susan B. Anthony, para percorrer o estado de Nova York tratando temas de antiescravitude. Durante os dous anos seguintes, ela, o seu irmán e outros falaron en Massachusetts, Ohio, Míchigan e Pennsylvania. A ela e outros afroamericanos a miúdo dábaselles mal aloxamento debido á súa raza.

Aínda que era inexperta, Sarah converteuse rapidamente nun orador eficaz. William Lloyd Garrison eloxiou a súa «*maneira tranquila, digna, o seu aspecto gañador e os seus chamamentos serios á conciencia e ao corazón.*» Co tempo, converteuse nunha das máis convincentes e poderosas conferenciantes da Sociedade Antiescravista Estadounidense.

Como boa oradora e recadadora de fondos, Sarah foi convidada a levar a mensaxe antiescravitude a Gran Bretaña, como o fixo o seu irmán Charles había dez anos. Acompañada por Samuel May, Jr., partiu de Boston para Liverpool o 28 de decembro de 1858, no vapor *Arahia*. Chegaron a Liverpool o 12 de xaneiro de 1859, despois dunha espantosa viaxe no inverno. O barco cubriuse de xeo e neve e moitos dos pasaxeiros estaban enfermos, incluíndo a Remond.

Antes da viaxe, díxolle a Abby Kelly Foster, que non temía «*o vento nin as ondas, pero sei que non importa como vaia, o espírito de prexuízo atoparame*». Pero, atopouse coa aceptación en Gran Bretaña. «*Fun recibida aquí como unha irmá polas mulleres brancas por primeira vez na miña vida*», escribiu, «*recibín unha simpatía que nunca se me ofreceu antes.*» Falou en contra da escravitude e a discriminación racial, facendo fincapé na explotación sexual das mulleres negras sometidas á escravitude. No Instituto Tuckerman, o 21 de xaneiro de 1859, deu a súa primeira conferencia antiescravista, sen notas, falou con elocuencia do trato inhumano dos escravos nos Estados Unidos e as súas historias sorprenderon a moitos dos seus oíntes. Tamén describiu os problemas que sofren os negros libres en todo Estados Unidos. Durante a súa xira por Irlanda, centrouse en comparar a difícil situación do escravo africano cos obreiros da clase obreira na súa audiencia, preocupando aos seus patrocinadores británicos de clase media e elite. Na súa breve autobiografía, escrita en 1861, escribiu que «*o prexuízo contra a cor sempre foi a única cousa, sobre todas as demais, que lanzou a súa sombra xigantesca sobre toda a miña vida*».

Deu conferencias a multitudes en cidades das illas británicas, recadando grandes sumas de diñeiro para a causa antiescravista. Unha vez que comezou a guerra civil nos Estados Unidos, traballou para conseguir o apoio en Gran Bretaña para o bloqueo da Unión da Confederación (que afectou á navegación británica) e a causa da Unión. Debido a que as fábricas téxtiles británicas dependían en gran medida do algodón americano cultivado por escravos, Sarah centrouse particularmente nisto nas súas conferencias. Nun discurso pronunciado en 1862, implorou á súa audiencia londiniense que «*non aceptase a diplomacia aos estadistas, nin a intimidación de escravistas, nin a escaseza de algodón, nin temese ás insurreccións de escravos, senón que mantivese a súa posición de amigo dos oprimidos negros.*» Ao final da guerra e coa emancipación dos escravos, deu conferencias en nome dos libertos, solicitando fondos e roupa para os ex escravos. Foi membro activo da London Emancipation Society e da Freedman's Aid Association en Londres. Unha conferencia que pronunciou en Londres, *O home libre ou o negro emancipado dos Estados do Sur dos Estados Unidos*, foi publicada en The Freedman (Londres) en 1867.

## Educación e anos posteriores 
Durante os seus anos en Gran Bretaña, tamén realizou extensos estudos no Bedford College for Women (parte posterior da Universidade de Londres e posteriormente fusionado co Royal Holloway). Estudou temas clásicos: francés, latín, literatura inglesa, música, historia e oratoria. Neste período, tamén viaxou a Roma e Florencia.

En 1866 á idade de 42 anos, trasladouse permanentemente a Florencia, onde ingresou no Hospital de Santa Maria Nuova como estudante de medicina. Despois de terminar os seus estudos e converterse en médica, quedou en Florencia. Morreu o 13 de decembro de 1894 en Florencia e está soterrada no Cemiterio Protestante de Roma.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* 
### Ligazóns externas
* Sarah Remond no African American Registry