Aliivibrio fischeri

***Aliivibrio fischeri*** (antes chamada ***Vibrio fischeri***) é unha especie de bacterias gramnegativas, con forma de bacilo que se encontra por todo o mundo nos ambientes mariños. *A. fischeri* é un organismo con propiedades bioluminescentes, e encóntrase predominantemente en simbiose con varios animais mariños, como os cefalópodos da orde *Sepiolida*. É heterótrofo e móvese por medio de flaxelos. Os *A. fischeri* de vida libre sobreviven alimentándose de materia orgánica. Esta bacteria é un organismo modelo clave para a investigación da bioluminescencia microbiana, a percepción do quórum, e a simbiose bacteria-animal. Recibiu o seu nome en honor do microbiólogo alemán Bernhard Fischer.

Un estudo comparativo de ARNr de especies bacterianas fixo que en 2007 esta especie fose recflasificada e separada do xénero *Vibrio*, no cal fora tradicionalmente clasificada co nome de *Vibrio fischeri*, e que se crease para ela o novo xénero *Aliivibrio*.

## Ecoloxía 
Os *A. fischeri* planctónicos encóntranse en moi baixas cantidades (case indetectables) en case todos os océanos do mundo, preferentemente en mares temperados e subtropicais. Estes *A. fischeri* de vida libre subsisten da materia orgánica que hai na auga. Atópanse en maiores concentracións en simbiose con certas especies mariñas de zonas profundas formando parte de órganos luminosos, ou como parte da microbiota intestinal normal de animais mariños.

Os *A. fischeri* de vida libre no océano entran no cefalópodo inoculando os órganos luminosos dos peixes e cefalópodos xuvenís. As células ciliadas dos órganos luminosos atraen selectivamente as bacterias simbióticas. Estas células promoven o crecemento dos simbiontes e rexeitan activamente os competidores. As bacterias causan a morte destas células unha vez que o órgano luminoso está suficientemente colonizado.

Os órganos luminosos de certos cefalópodos conteñen placas reflectoras que intensifican e dirixen a luz que producen, debido a que conteñen proteínas chamadas reflectinas. Regulan a luz para que o animal non proxecte sombra nas noites de luar, por exemplo. Os *Sepiolida* expulsan o 90% das súas bacterias simbióticas do seu órgano luminoso cada mañá nun proceso denominado "descarga". Esta descarga ou escape hipotetízase que proporciona a fonte de inóculos vivos para os novos *Sepiolida* que nacen.

## Bioluminescencia 
A bioluminescencia de *A. fischeri* está causada pola transcrición do operón *lux*, inducido pola percepción do quórum dependente da densidade de poboación.. En *A. fischeri*, cinco deses xenes (*LuxCDABE*) foron identificados como activos na emisión de luz visible, e dous xenes (*LuxR* e *LuxI*) están implicados na regulación do operón. Varios factores intrínsecos e externos parecen inducir e inhibir a transcrición deste conxunto de xenes e producir ou suprimir a emisión de luz.

O operón *lux* é un fragmento de 9 kb do xenoma de *A. fischeri* que controla a bioluminescencia por medio da catálise feita polo encima luciferase. O operón *lux* ten unha secuencia de xenes coñecida, que é *LuxCDAB(F)E*, onde *Lux A* e *Lux B* codifican os compoñentes da luciferase, e os xenes *Lux CDE* codifican un complexo de ácido graxo redutase que produce os ácidos graxos para o mecanismo da luciferase. O xene *Lux C* codifica o encima acil-redutase, o *Lux D* a acil-transferase, e o *Lux E* as proteínas necesarias para o encima acil-proteína sintetase. A luciferase produce luz azul/verde por medio da oxidación do mononucleótido de flavina reducido (FMNH2) e un aldehido de cadea longa (R-CHO) polo oxíxeno diatómico (O2). A reacción resúmese así:

FMNH2 + O2 + R-CHO → FMN + R-COOH + H2O + luz

O mononucleótido de flavina reducido (FMNH2) é proporcionado por un xene fre chamado *LuxG*. En *A. fischeri*, está situado xusto despois do *LuxE* (a secuencia é *LuxCDABE-fre*). http://www.ncbi.nlm.nih.gov/nuccore/NC_006841.2?report=genbank&from=1047306&to=1048745&strand=true

Para xerar o aldehido necesario na reacción anterior, cómpren tres encimas adicionais. Os ácidos graxos necesarios para a reacción obtéñense na vía da biosíntese de ácidos graxos por acción do encima acil-transferase. A acil-transferase reacciona coa acil-ACP para liberar un ácido graxo libre (R-COOH). Este ácido graxo é reducido por un sistema de dous encimas a un aldehido. A reacción é esta:

R-COOH + ATP + NADPH → R-CHO + AMP + PP + NADP+

Aínda que o operón *lux* codifica os encimas necesarios para que a bacteria brille, a bioluminescencia está regulada por autoindución. Un autoindutor é un promotor transcricional dos encimas necesarios para a bioluminescencia. Antes de que poida haber bioluminescencia, debe estar prtesente unha certa concentración do autoindutor. Así, para que ocorra a bioluminescencia, debe haber concentracións coloniais altas de *A. fischeri* no organismo.

## Lista de sinónimos 
Ademais de *Vibrio fischeri*, outros sinónimos que se teñen utilizado para nomear esta especie son:
* *Achromobacter fischeri* (Beijerinck 1889) Bergey et al. 1930 
* *Bacillus fischeri* (Beijerinck 1889) Trevisan 1889 
* *Bacterium phosphorescens indigenus* (Eisenberg 1891) Chester 1897 
* *Einheimischer leuchtbacillus* Fischer 1888 
* *Microspira fischeri** (Beijerinck 1889) Chester 1901 
* *Microspira marina* (Russell 1892) Migula 1900 
* *Photobacterium fischeri* Beijerinck 1889 
* *Vibrio noctiluca* Weisglass e Skreb 1963 
:Datos do NCBI

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* The Light-Organ Symbiosis of *Vibrio fischeri* e a lura hawaiana *Euprymna scolopes*
* Cmunicación célula-célula e o operón *lux* en *Vibrio fischeri*
* Como se comunican as bacterias 
* Vídeo da regulación do operón *lux'' en YouTube.