Peinliche Befragung

ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d5/Peinliches_Verhoer.jpg/220px-Peinliches_Verhoer.jpg|miniatura|  *Peinliche Befragung* (Interrogatorio vergoñento ou doloroso)
miniatura|Ilustración na *Constitutio criminalis Theresiana* (1768) vixente no territorio dos Habsburgo excepto Hungría durante case cen anos.
O ***peinliche Befragung*** ou tamén ***hochnotpeinliche Befragung*** que se pode traducir como *interrogatorio vergonzoso* ou *vergoñento* ou mesmo interrogatorio *altamente angustiante* ou *doloroso* foi un elemento procesual da xurisdición de sangue na alta e baixa Idade Media, así como na Idade moderna. O interrogatorio vergonzoso tamén se chama *pregunta aguda* ou directamente *tortura*. O termo *peinliche* (*vergoñento*) deriva de *pein (vergoña, embarazo, dor*) polo que na linguaxe actual pódese traducir como *doloroso*.

## Historia 
Orixinalmente, o embarazoso interrogatorio era o principal interrogatorio dos acusados nos procesos de inquisición . Máis tarde, entendíase xeralmente que os interrogatorios vergonzosos significaban o uso da tortura para obter unha confesión dun acusado. O uso da tortura como método de interrogatorio pódese probar en moitas épocas e continentes, pero desenvolveuse de forma moi diferente dunha rexión a outra. O interrogatorio vergoñento documentouse por escrito en *1499* na *Orde Maléfica* tirolesa baixo o rei Maximiliano I e despois en 1532 baixo o mandato do emperador Carlos V na orde da corte imperial uniforme. A chamada ''* ou a *Orde do Tribunal do Pescozo* (*Halsgerichtsordnung*) de Carlos V é o primeiro código penal xeral alemán. Ela gañou fama en Europa a principios da Idade Moderna durante a Inquisición e as cazas de bruxas. Posteriormente, na *Constitutio criminalis Theresiana* dos Habsburgo no século XVIII incluíronse métodos similares.

O interrogatorio vergonzoso só debería usarse se o acusado non fora condenado nin por unha confesión, que se chamou *Urgicht*, nin polo método procesual de "proba" (*Beweisung,* podía consistir no testemuño de dúas persoas). Ademais, tiña que haber unha sospeita urxente dun delito. A partir do principio orixinal, o cuestionamento vergonzoso non podía usarse arbitrariamente. Nenos menores de 14 anos, discapacitados, anciáns, mulleres embarazadas, enfermos mentais, mudos e enfermos que, con toda probabilidade, non sobrevivirían ao proceso, eran excluídos do interrogatorio embarazoso como solicitude. Os nobres tamén adoitaban ser excluídos do *peinliche Befragung*.

A fase preliminar do interrogatorio é o "susto" (*Territion*), no que se lles mostraba aos acusados e se lles explicaba os instrumentos de tortura. Unha forma máis leve de interrogatorio vergonzoso foi o "calvario de Bamberg" (*Bamberger Tortur*).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Blutgerichtsbarkeit
* Caza de bruxas
* Inquisición
* Tortura

### Bibliografía 
* Edward Peters: *Folter.* *Geschichte der Peinlichen Befragung.* Europäische Verlagsanstalt (EVA), 2001, ISBN 3-434-50004-9.
* Heinrich Institoris: *Der Hexenhammer.* Verlag BiblioBazaar, 2009, ISBN 978-1-110-07364-1.
* *Die peinliche Gerichtsordnung Kaiser Karls V. und des Heiligen Römischen Reichs von 1532 = (Carolina).'' Hrsg. und erl. von Friedrich-Christian Schroeder. Reclam, Stuttgart 2014, ISBN 978-3-15-018064-8.

### Ligazóns externas 
* Historicum.net: investigación sobre bruxas, artigo de Michael Ströhmer