open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mundial de Fútbol de 2014 - Grupo D

O **Grupo D** da Copa do Mundo de Fútbol de 2014, realizada no Brasil, está composto por catro equipos que se enfrontarán entre si nun total de seis encontros: , ,  e . Ao termo dos enfrontamento, Costa Rica, a priori a selección máis feble do grupo, acabaría invicta no primeiro lugar con sete puntos, acompañandoa á seguinte fase a selección do Uruguai con 4. Igualada a puntos, máis con peor diferenza de goles, quedaría Italia, que sería eliminada xunto con Inglaterra, que tan só somou un punto.

Na última clasificación Mundial da FIFA antes do Mundial, que viu a luz o 5 de xuño de 2014,  ocupaba o sétimo posto,  o noveno,  o décimo e  o lugar número vinte e oito. A media do grupo corresponde ao lugar número catorce, sendo con exclusión da selección con peor coeficiente, Costa Rica, a clasificación media de nove.

## Participantes 
O Grupo D está composto polas seguintes seleccións:

### Datos 

### Antecedentes 
Os seguintes son os enfrontamentos previos entre os equipos do grupo en partidos correspondentes á Copa do Mundo da FIFA:
;Inglaterra vs Italia
* 1990, terceiro lugar: Inglaterra 1–2 Italia
;Uruguai vs Inglaterra
* 1954, cuartos de final: Uruguai 4–2 Inglaterra
* 1966, fase de grupos: Uruguai 0–0 Inglaterra
;Italia vs Uruguai
* 1970, fase de grupos: Italia 0–0 Uruguai
* 1990, oitavos de final: Italia 2–0 Uruguai

## Clasificación 
## Partidos 
A fase de grupos constou de seis partidos, cun total de tres partidos xogados por cada selección. Segundo o sistema de competición da FIFA, cada equipo acumulaba unha puntuación en función dos seus resultados: 3 puntos por vitoria (até 1994 eran só 2), 1 por empate, 0 por derrota. De acordo coa mesma, o catro equipos foron ordenados en forma descendente. No caso de que houbese dous ou máis con igual cantidade de puntos, os criterios de desempate foron os seguintes:
# Maior diferenza de goles.
# Maior número de goles anotados.
# Maior número de puntos obtidos nos partidos disputados entre os equipos empatados.
# Maior diferenza de goles nos partidos disputados entre os equipos empatados.
# Maior número de goles anotados nos partidos disputados entre os equipos empatados.
# Sorteo do comité organizador.

### Uruguai - Costa Rica 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}
miniatura|Uruguai - Costa Rica.

### Inglaterra - Italia 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Uruguai - Inglaterra 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}
miniatura|Uruguai - Inglaterra.

### Italia - Costa Rica 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Italia - Uruguai 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}
miniatura|Uruguai festaxando a vitoria.

### Costa Rica - Inglaterra 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

## Notas 
### Aclaracións 
### Referencias 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Copa Mundial de Fútbol de 2014

### Ligazóns externas 
* Sitio web da FIFA
* Regulamento oficial da Copa Mundial da FIFA Brasil 2014
1,1,1,2-Tetrafluoroetano

**1,1,1,2 Tetrafluoroetano** ou **R-134a** é un fluído refrixerante moi utilizado no aire acondicionado dos automóbiles e en equipos de refrixeración doméstica e industrial. É un HFC que substitúe dende principios dos anos 90 ao antigo refrixerante R12 que era prexudicial para a capa de ozono e favorecía ao quentamento global.

Como todos os HFC non dana a capa de ozono pero afecta ao cambio climático, ten unha grande estabilidade térmica e química, non é tóxico nin inflamable, e ademais ten unha excelente compatibilidade coa maioría dos materiais.

Non é miscible cos aceites tradicionais do R12 pero si o é cos aceites poliésteres (POE) polo que debe utilizarse sempre con este tipo de aceites.

Unha das vantaxes fronte ao R12 é que ten unha temperatura final de compresión máis baixa. Por utra banda ten como desvantaxe que a máquina frigorífica precisa un maior caudal de fluído, é dicir necesítase un compresor máis grande.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Características R134a Dupont 

miniatura|R-134a.
Talk Talk

**Talk Talk** foi unha banda inglesa activa dende 1981 ata 1991. O grupo foi parte do movemento new wave inglés que tamén incluía a artistas como Duran Duran e tivo unha serie de sinxelos exitosos nos seus primeiros anos como "Today", "Talk Talk", "It's My Life", "Such a Shame" e "Dum Dum Girl". Sempre incómodos cos requisitos e a presión da industria do pop, Talk Talk afastouse do synthpop cara a unha música máis experimental a mediados dos 80. Uns poucos máis sinxelos, como "Life's What You Make It" e "Living in Another World", conseguiron o éxito en Europa, pero o seu atractivo comercial baixou rapidamente a medida que a súa reputación aumentaba.

A banda separouse en 1991. O vocalista Mark Hollis editou un álbum en solitario antes de retirarse da industria musical. O baixista e o batería fundadores Paul Webb e Lee Harris tocaron nun feixe de bandas xuntos; o cuarto membro de facto, Tim Friese-Greene continua no negocio como músico e produtor. Os seus derradeiros dous álbums, *Spirit of Eden* e *Laughing Stock*, foron moi aclamados e son moi influentes no rock alternativo experimental, especialmente no post-rock. 25 anos despois da publicación de *Spirit of Eden*, que *The Guardian* considerou a súa obra mestra, Talk Talk era aínda eloxiada como un exemplo clásico dunha banda que se negou a comprometer a súa arte polas presións comerciais, e Hollis e os seus compañeiros son vistos como uns dos artistas máis interesantes que saíron do movemento synthpop dos 80.

## Discografía 
### Álbums
El Látigo de Bayona

***El Látigo de Bayona*** foi un periódico editado en Baiona entre 1909 e 1912.

## Historia e características 
Subtitulado *Quincenal independiente*, apareceu en 1909. Estaba dirixido por Enrique Cepa Besada. Editado en Vigo. A publicación tiña como obxectivo a defensa dos intereses morais e materiais de Baiona e do Baixo Miño. Foi altamente agresiva e fustrigadora. Aínda se publicaba en outubro de 1912.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
El Látigo (1919)

***El Látigo*** foi un periódico editado en Vigo en 1919.

## Historia e características 
Bisemanario político, apareceu en abril de 1919 para substituír a *El Combate*, que fora suspendido pola autoridade gobernativa. Dirixido por David Díaz Rodríguez. O seu lema era "Guerra a muerte al caciquismo", foi moi castigado pola censura.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
El Combate (Vigo)

***El Combate*** foi un periódico editado en Vigo en 1919.

## Historia e características 
Bisemanario esquerdista. Tiña como lema "La tierra para quien la trabaja". Apareceu a finais de febreiro ou principios de marzo de 1919. Dirixido por David Díaz Rodríguez. Distinguiuse polo seu enfrontamento co Marqués de Riestra. Suspendido en abril pola autoridade gobernativa, foi substituído por *El Látigo*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Instituto Catalán da Viña e o Viño

O **Instituto Catalán da Viña e o Viño** (en catalá: *Institut Català de la Vinya i el Vi*) ou **INCAVI** foi creado no ano 1980 como órgano de dirección das estacións enolóxicas de Vilafranca del Penedès e Reus. O seu director é Jordi Bort. 

Dende entón o INCAVI foi o punto de referencia no apoio a viticultores e elaboradores na mellora continuada da calidade dos viños de Cataluña, e na tarefa de investigación e desenvolvemento de novas tecnoloxías que levasen o sector vitivinícola catalán a ocupar un lugar destacado entre os produtores de viños de alta calidade.

O INCAVI é tamén o motor da promoción dos viños de Cataluña, tanto entre os consumidores cataláns coma nos mercados estranxeiros. A difusión da cultura do viño, dunha forma de vivir mediterránea, e dun bo coñecemento dos viños cataláns continúan sendo unha das tarefas primordiais deste instituto.

Neste sentido, o INCAVI organiza dúas manifestacións anuais de promoción dirixidas ao consumidor catalán: a Mostra de Viños e Cavas de Cataluña (un encontro anual entre elaboradores e consumidores aos cales se celebra en Barcelona arredor das Festas da Mercè) e a Festa do Viño Novel, que se celebra o 11 de novembro (festividade de Sant Martí).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Instituto Catalán da Viña e o Viño .
Tubo capilar

[miniatura|Tubos capilares, con diferentes características de [adhesión e forza vertical.]]
[miniatura|A válvula [VET comunica o seu bulbo sensor de temperatura por medio dun tubo capilar.]]

Un **tubo capilar** é un dispositivo de pequeno diámetro interior (0,8 a 2&nbsp;mm) e grande lonxitude empregado nos sistemas de refrixeración como dispositivo de expansión e situado na entrada do evaporador.

## Funcionamento en sistemas de refrixeración 
A expansión do fluído refrixerante obtense pola caída de presión ao seu paso polo tubo, é dicir, un aumento das perdas de carga debido a grande lonxitude e pequeno diámetro deste. Débese colocar un filtro de partículas antes do tubo para evitar obstrucións. Debido a súa lonxitude fixa o tubo capilar non pode acadar un axuste automático do caudal de fluído cara ao evaporador en función da súa carga térmica. Esta consideración fai resaltar que a alimentación por medio do tubo capilar resérvase aos evaporadores nos que a súa carga térmica varía pouco e cando se trata de potencias frigoríficas moderadas (instalacións domésticas de pequena potencia servidas por compresores herméticos).  
### Vantaxes 
As súas vantaxes fronte aos outros sistemas de expansión:
*Sinxelo.
*Fiable: non ten pezas móbiles.
*Facilidade de reparación.
*Non precisa recipiente de líquido.

### Desvantaxes 
*Rixidez: non permite adaptar o caudal de fluído refrixerante as variacións de carga térmica e de temperatura do medio.
Giovanni Anselmo

miniatura|Ceo condensado (1987). Münster, Alemaña
**Giovanni Anselmo**, nado en Borgofranco d'Ivrea o 5 de agosto de 1934 e finado o 18 de decembro de 2023, foi un escultor italiano e un os principais representantes da arte Povera, que consiste en achegarse á natureza da materia orgánica e inorgánica.

## Traxectoria 
O espazo tempo no que o espectador se introduce e participa ante a obra de Anselmo non é a metáfora da sensibilidade senón a existencia real desta sensibilidade e da súa produción. A obra de Giovanni a fin de explicar as mutacións da existencia e da historia fundaméntase nesa noción da realidade na que se sitúa o home e a súa inestabilidade no medio, nas mutacións, nas perturbacións dos materiais, da enerxía e das forzas contrarias como a gravidade. De modo que rompe co concepto de representación formal a través das mutacións temporais, que son metáfora do tempo imaxinado, pasado, presente e futuro. As obras de Anselmo xorden sempre dunha relación consigo mesmo, das súas experiencias persoais e individuais, suxerindo o modo no que el se sitúa na terra. Este artista utiliza os materiais de acordo coas súas características específicas. Así utilizou o ferro como metáfora temporal porque se oxida e desaparece, e tamén do azucre, a graxa, o pan, a auga ou a leituga. Mentres que a pedra, aparece polo seu peso, por ter a mesma orixe que o home, pola súa evolución, suxerindo así unha tensión tempo-espazo. En *Senza titolo* de 1968 composta por leituga, granito, serraduras e cobre; a leituga cando se deshidrata co paso do tempo diminúe o volume e co paso do tempo tenda a caer nas serraduras.

## Obra (escolma) 
* *Infinito* (1971)
* *Specchio* (1968)
* *Torsione* (1968)
* ''L'Aurea della Pittura* (1996)

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Moure, G; Anselmo, G.; Cora, B.: *Giovanni Anselmo*. Polígrafa, 1995

### Ligazóns externas 
* Fernández Campón, M.: *Sobre la espera. Un itinerario'' .
* Giovanni Anselmo: Materia y monocromo  .
Elite Ice Hockey League

A **Elite Ice Hockey League** ou **EIHL**, é a liga profesional de hóckey sobre xeo do Reino Unido. A competición foi creada en 2003 en substitución da Ice Hockey Superleague, é a máxima categoría do hóckey sobre xeo británico. Inicialmente o seu patrocinador foi Rapid Solicitors. Ao longo da súa historia catro equipos se teñen alzado co campionato da liga, sendo o equipo máis laureado os Coventry Blaze con catro títulos.

Actualmente a liga está formada por dez equipos, con representación das catro *Home Nations*, sendo a única competición deportiva na que isto ocorre. Dende a tempada 2012-13 a liga dividiuse en dúas conferencias: unha conferencia norte denominada Gardiner Conference (así chamada en honor ao xogador escocés e antigo porteiro na NHL Charlie Gardiner), formada por Braehead Clan (Escocia), Dundee Stars (Escocia), Edinburgh Capitals (Escocia), Fife Flyers (Escocia) e Hull Stingrays (Inglaterra); e unha conferencia sur chamada Erhardt Conference (en honor ao inglés Carl Erhardt, que en 1936 gañou a medalla de ouro olímpica na modalidade), integrada polos Belfast Giants (Irlanda do Norte), Cardiff Devils (Gales), Coventry Blaze (Inglaterra), Nottingham Panthers (Inglaterra) e Sheffield Steelers (Inglaterra).

## Clubs 
### Antigos clubs 
## Palmarés 
*A final dos "play-offs" xógase a partido único, o resultado é o resultado do partido á súa conclusión, sen indicar se o campión foi na prórroga ou nos "sootouts".*

## Notas
Mundial de Fútbol de 2014 - Grupo E

O **Grupo E** da Copa do Mundo de Fútbol de 2014, realizada no Brasil, está composto por catro equipos que se enfrontarán entre si nun total de seis encontros: , ,  e . Ao termo dos mesmos os dous con maior cantidade de puntos, Francia e Suíza, con 7 e 6 puntos respectivamente, clasificaronse á seguinte fase. Quedarían eliminadas as seleccións de Ecuador, con 4 puntos, e Honduras, que non conseguiu puntuar.

Na última clasificación Mundial da FIFA antes do Mundial, que viu a luz o 5 de xuño de 2014,  ocupaba o sexto posto,  o décimo sétimo,  o lugar número vinte e seis e  o trinta e tres. A media do grupo corresponde ao lugar número vinte e un, sendo con exclusión da selección con peor coeficiente, Honduras, a clasificación media de dezaseis.

## Participantes 
O Grupo E está composto polas seguintes seleccións:

### Datos 

### Antecedentes 
Os seguintes son os enfrontamentos previos entre os equipos do grupo en partidos correspondentes á Copa do Mundo da FIFA:
;Suíza vs Francia
* 2006, fase de grupos: Suíza 0–0 Francia
;Honduras vs Suíza
* 2010, cuartos de final: Honduras 0–0 Suíza

## Clasificación 
## Partidos 
A fase de grupos constou de seis partidos, cun total de tres partidos xogados por cada selección. Segundo o sistema de competición da FIFA, cada equipo acumulaba unha puntuación en función dos seus resultados: 3 puntos por vitoria (até 1994 eran só 2), 1 por empate, 0 por derrota. De acordo coa mesma, o catro equipos foron ordenados en forma descendente. No caso de que houbese dous ou máis con igual cantidade de puntos, os criterios de desempate foron os seguintes:
# Maior diferenza de goles.
# Maior número de goles anotados.
# Maior número de puntos obtidos nos partidos disputados entre os equipos empatados.
# Maior diferenza de goles nos partidos disputados entre os equipos empatados.
# Maior número de goles anotados nos partidos disputados entre os equipos empatados.
# Sorteo do comité organizador.

### Suíza - Ecuador 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}
miniatura|Suíza - Ecuador.

### Francia - Honduras 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Suíza - Francia 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Honduras - Ecuador 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}
miniatura|Honduras - Ecuador.

### Honduras - Suíza 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Ecuador - Francia 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

## Notas 
### Aclaracións 
### Referencias 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Copa Mundial de Fútbol de 2014

### Ligazóns externas 
* Sitio web da FIFA
* Regulamento oficial da Copa Mundial da FIFA Brasil 2014
Mamede de Capadocia

**Mamede de Capadocia** ou **Mamede de Cesarea**, nado en Cesarea de Capadocia (Imperio Romano) no 259 e finado na Capadocia en 275, foi un mártir cristián, coñecido como San Mamede. A Igrexa Católica celebra o seu día o 17 de agosto.

En Galicia venérase baixo os nomes de San Mamede, San Amedio e San Nomedio. 
## Lenda 
Fillo de Teodoto e Rufina, dous plebeos cristiáns encarcerados e martirizados cando neno. Naceu en prisión e foi adoptado por unha viúva patricia que ao seu pasamento deixoulle a súa herdanza cando só tiña 15 anos. Mamede utilizou a súa fortuna para favorecer os marxinados e non ocultou a súa condición de cristián. Isto fíxoo vítima dunha dura represión por parte do Gobernador de Cesarea de Capadocia.

Tras sufrir cadea e torturas, fuxiu ao monte onde conviviu entre as feras, tendo a facultade de amansalas. Localizado e detido, foi sometido á morte no circo ceibándolle varios leóns, pero estes respectárono e amosáronlle docilidade. En consecuencia, foi atravesado polo tridente dun gladiador ata falecer desangrado.

## Significación 
Son moitas as parroquias e accidentes xeográficos en Galicia adicadas á súa advocación. A implantación do cristianismo en comunidades rurais da Gallaecia supuxo a substitución de tradicións galaicas prerromanas referidas a deidades masculinas adolescentes da natureza pola figura deste santo mozo.

En Bilbao, existiu existiu o maior orfanato de Europa baixo o seu padroado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Parroquias de Galicia baixo a advocación de san Mamede
El Látigo (1897)

***El Látigo*** foi un semanario editado en Santiago de Compostela en 1897.

## Historia e características 
Apareceu o 20 de febreiro de 1897. Periódico semanal con temas xocosos e serios. Estaba dirixido por Alejandro Taboada Rivas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Vilaver, Vilaver, Cervantes

**Vilaver** é un lugar da parroquia de Vilaver no concello lugués de Cervantes na comarca dos Ancares. Segundo o IGE, en 2013 tiña 26 habitantes (14 homes e 12 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilaver 
### Parroquias de Cervantes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cervantes
Países Baixos españois

miniatura|250px|Os Países Baixos españois. 
**Países Baixos españois** foi o nome que, na historiografía internacional, se lle daba aos territorios do noroeste europeo, coñecidos en España como *Flandes* (**Flandres**), que permaneceron baixo o dominio da rama española da casa de Habsburgo, no período que trascorreu entre 1555, cando o emperador Carlos V como duque de Borgoña cedeu estes territorios ao seu fillo Filipe, daquela príncipe, até 1713, en que, en virtude dos tratados Utrech-Rastatt —conxunto de tratados asinados polos Estados contendentes na Guerra de Sucesión española entre os anos 1713 e 1715 na cidade holandesa de Utrecht e na alemá de Rastatt— os territorios que aínda estaban en poder da coroa española pasaron á soberanía dos Habsburgos austríacos, obtendo así o emperador Carlos VI o control dos Países Baixos.

Cómpre sinalar que algúns historiadores sitúan como data de inicio deste período a da independencia das Provincias Unidas, en 1581.

## Lista de soberanos 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Flandres
* Flandres (homónimos)
* Países Baixos austríacos
Santalla, Ambasvías, Cervantes

**Santalla** é un lugar da parroquia de Ambasvías no concello lugués de Cervantes na comarca dos Ancares. Segundo o IGE, en 2013 tiña 29 habitantes (19 homes e 10 mulleres).
## Toponimia
O topónimo **Santalla** é un haxiotopónimo referido a Baia de Mérida, e débese á presenza no lugar da igrexa parroquial de Santalla de Ambasvías.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ambasvías 
### Parroquias de Cervantes 
## Notas
Pombeiro

O topónimo **Pombeiro** pode referirse a:

;En Galiza
***Pombeiro**, parroquia do concello de Pantón;
***Pombeiro**, lugar da parroquia de Castelo, no concello de Cervantes;
***O Pombeiro**, lugar da parroquia de Mourentán, no concello de Arbo;
***O Pombeiro**, lugar da parroquia de San Pantaleón de Cabanas, no concello de Ourol;
***O Pombeiro**, lugar da parroquia de Carballido, no concello de Vilalba.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Pombeira**, lugar da parroquia de Almofrei, no concello de Cerdedo-Cotobade;
***Pombeiras**, lugar da parroquia de San Lourenzo de Oliveira, no concello de Ponteareas.
Alfarnate

**Alfarnate** é un concello da provincia de Málaga, Andalucía, situado na comarca da Axarquía, no norte da provincia, preto da provincia de Granada.

En 2012 contaba cunha poboación de 1.300 habitantes.

## Toponomía
O nome da localidade parece vir da palabra árabe *Al-farnat*, cuxo significado é "muíño de fariña". De feito, xa aparece documentada a referencia a Alfarnate no século X como forte zona de produción de fariña. Nunha localidade veciña, Alfarnatejo, pódense ver dous muíños de fariña que traballaban coa auga do regueiro.

## Xeografía
miniatura|esquerda|Pinar en Alfarnate.
Situado no norte da provincia, é a localidade máis alta (as rúas están situadas a 925 metros sobre o nivel do mar) e o seu termo está completamente rodeado de serras pertencentes ao movemento xeolóxico da Subbética con formacións de dolomías e margocalizas como a Serra de Camarolos polo sueste, a Serra do Jobo, cuxos cumes forman a fronteira do seu termo por oeste e noroeste, co pico do Chamizo (1.641 msnm). O norte xeográfico é tamén, co porto dos Alazores, a divisoria coa Serra de Alhama que a percorre de norte a sueste, coas formacións como o *Tajo de las Palomas* (1.302 m), para encontrarse no Porto do Sol (1.100 m) coa Serra de Enmedio que a delimita polo sur con picos como o de Vilo (1.415 m), Gallo (1.361 m) e o Morrón de Malinfierno que protexe o lugar polo sur (1.077 m). No medio destas serras de considerable altura, Alfarnate goza dun fermoso val a máis de 900 metros que fai deste un dos máis raros exemplos de vilas de montaña en Andalucía.

## Monumentos e lugares de interese
miniatura|Vista de Alfarnate.
* *Casas consistoriais*
* *Ermida da Nosa Señora de Monsalud*
* *Insigne Igrexa Parroquial de Santa Ana*
* *Pontes de ladrillo*

## Política e administración
A administración política do municipio realízase a través dun concello de xestión democrática cuxos compoñentes se elixen cada catro anos por sufraxio universal. O censo electoral está composto por todos os residentes empadroados en Alfarnate maiores de 18 anos e nacionais de España e dos restantes estados membros da Unión Europea. Segundo o disposto na Lei do Réxime Electoral Xeral, que establece o número de concelleiros elixibles en función da poboación do municipio, a Corporación Municipal de Alfarnate está formada por 9 concelleiros.

## Economía
O sector primario ocupa case o cen por cento dunha economía dedicada case en exclusiva a unha veiga, regada polos seus regueiros, que se cultiva de trigo e dos garavanzos de indiscutible calidade e fama; algúns oliveirais e algo de amendoeira, compleméntanse cunha pequena cabana caprina e ovina. Nos últimos anos explotouse moito o cultivo de regadío en toda a súa variedade, tomates, leitugas, alcachofas, cabaciñas, fabas, pementos, melóns... explotando a auga do subsolo na que a devandita localidade é moi rica. Tamén se foron introducindo algunhas variedades de árbores froiteiras como son as cerdeiras ou as maceiras.

## Festas
* 25 de abril: San Marcos
* 15 de maio: San Isidro
* 13 de xuño: San Antonio
* 24 de xuño: San Juan

## Notas
## Véxase tamén
Izquierda Unida Los Verdes-Convocatoria por Andalucía

**Izquierda Unida Los Verdes-Convocatoria por Andalucía** (IULV-CA) (en galego: *Esquerda Unida Os Verdes-Convocatoria por Andalucía* ; *EUOV-CA*) é unha federación do movemento político e social español Izquierda Unida en Andalucía.

Nas eleccións autonómicas de 2012 obtivo 12 deputados no Parlamento de Andalucía. En xuño de 2013, tras a celebración da súa XIX Asemblea, Antonio Maíllo foi elixido coordinador xeral. En 2013 contaba con 10.000 militantes.

## Historia
IULV-CA naceu en 1984 baixo o nome de Convocatoria por Andalucía, tras un proceso de apertura posto en marcha polo PCA a través do *Manifiesto de las Amapolas* (*Manifesto das Papoulas*) que formulaba a construción dun programa alternativo para transformar Andalucía.

### Partidos creadores
* Convocatoria por Andalucía
* Partido Comunista de Andalucía (PCA)
* Colectivo de Unidad de los Trabajadores-Bloque Andaluz de Izquierdas (CUT-BAI)

## Organización
O máximo órgano de decisión de IULV-CA é a Asemblea Andaluza, que está integrada por unha comisión executiva e os delegados das asembleas de base. A asemblea define a política de IULV-CA e elixe unha parte doutros órganos da federación como son o Consello Andaluz, a Comisión de Arbitraxe e Garantías Democráticas e a Comisión de Control Financeiro, así como ao candidato á presidencia da Xunta de Andalucía.

## Resultados electorais

ImageSize = width:450 height:360
PlotArea = width:400 height:300 left:50 bottom:45

DateFormat = yyyy
Period = from:0 till:70
TimeAxis = orientation:vertical
ScaleMajor = unit:year increment:10 start:0
Colors= 
  id:main  value:rgb(0.8,0,0)
  id:silver value:rgb(0.8,0.8,0.8)
PlotData=
  width:25 mark:(line,white) align:left fontsize:7

  bar:1982*     from:0 till:8 color:main
  bar:1986*     from:0 till:19 color:main
  bar:1990*     from:0 till:11 color:main
  bar:1994      from:0 till:20 color:main
  bar:1996      from:0 till:13 color:main
  bar:2000      from:0 till:6 color:main
  bar:2004      from:0 till:6 color:main
  bar:2008      from:0 till:6 color:main
  bar:2012      from:0 till:12 color:main
LineData=
 at:55 color:silver layer:back
TextData=
  pos:(180,340) text:"Número de escanos de IULV-CA"
  pos:(180,320) text:"no Parlamento de Andalucía"
  pos:(370,290) text:"Maioría absoluta"

* En 1982, Parido Comunista de Andalucía. En 1986 e 1990 Izquierda Unida-Convocatoria por Andalucía.

## Notas
Choloepus hoffmanni

***Choloepus hoffmanni*** é unha especie de mamífero placentario da orde dos pilosos, suborde dos folívoros e familia dos megalorrínquidos, unha das dúas do xénero *Choloepus* que, á súa vez, é o único da familia.

É un animal solitario, nocturno e arborícola, que habita nas selvas de América Central e do Sur (maduras e secundarias) e en bosques caducifolios.

O seu nome específico conmemora ao naturalista alemán Karl Hoffmann.

## Distribución e hábitat 
O *Choloepus hoffmanni* é atopado no dosel de selvas en dúas rexións separadas de Suramérica:
* unha poboación habita en Honduras oriental, do norte de Ecuador occidental ao sur,
* e a outra no Perú oriental, Brasil occidental, e Bolivia setentrional.

Habita en bosques tropicais a 3 300 m por riba do nivel do mar.

## Subespecies 
As cinco subespecies recoñecidas en *Choloepus hoffmanni* son: e dá lugar ao nacemento dun só individuo novo.

*Choloepus hoffmanni* alcanza a madurez sexual entre os dous e os catro anos de idade, e viven ata os 32 anos en catividade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Nowak, R. (1999): ''Walker's Mammals of the World*. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press.
* Vizcaíno, S. & W. Loughry (2008): *The Biology of the Xenarthra''. Gainsville, Florida, USA: The University Press of Florida.
* Wilson, D. E. & Reeder, D. M., eds. (2005): Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference' 3rd ed. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press.

### Outros artigos 
* Mamíferos
* Desdentados
* Xenartros
* Pilosos
* Megalorrínquidos
* *Choloepus*

### Ligazóns externas 
* *Choloepus hoffmanni* na ADW. Con abundantísima información, imaxes e referencias bibliográficas 
* *Choloepus hoffmanni* na EOL. Con información, numerosas imaxes e 4 mapas de distribución .
Carrícola

**Carrícola** é un concello da provincia de Valencia, na Comunidade Valenciana, España.

## Historia
Ten a súa orixe nunha alquería musulmá que o rei Xaime I de Aragón cedeu xunto coa torre do Castellet, que hoxe atópase en El Palomar, a Berenguela Alonso en 1270. En 1273 pasa, tamén por doazón do rei conquistador, ao bispo de Valencia. A baronía de Carrícola foi vinculada, en 1477, polo cardeal Lluís Joan del Milà i Borja e recalou posteriormente nos *Orense* e os *Tamarit*.

Foi lugar de mouriscos e contaba antes da expulsión con 56 casas.

## Economía
Baseada tradicionalmente na agricultura. A case totalidade dos cultivos son de secaño como amendoeiras, alfarrobeiras e oliveiras. Na zona da Vall d'Albaida Carricola, foi pioneira na introdución da agricultura ecolóxica como iniciativa de desenvolvemento sostible. A través dela puidéronse xerar beneficios económicos e en forma de oferta de produtos que fan factible iniciativas de turismo rural. Carricola é un excelente lugar para o inicio de rutas dentro das paraxes naturais que envolven o municipio encravado no medio da Serra do Benicadell.

## Festas
*San Antonio Abad: fin de semana máis próximo ao 17 de xaneiro.
*Día da casoleta: martes de entroido.
*Aparición de San Miguel Arcángel: 8 de maio.
*Festas patronais: Último fin de semana de setembro.
## Véxase tamén
Federico Díaz Palafox

**Federico Díaz Palafox**, finado en Ferrol en abril de 1911, foi un xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Jorge Díaz Galán e Justina Palafox. Republicano, foi líder do Partido Republicano de Ferrol e organizador da Federación Local de Trabajadores de Ferrol. Implicado na insurrección republicana de 1872,  tivo que exiliarse en Porto. Ao seu retorno dirixiu un colexio de ensinanza superior en Ferrol. Dirixiu a revista *La Ciencia* de Madrid en 1879, e os periódicos *El Pueblo Gallego*, *La Autonomía de Galicia*, e *La República* de Ferrol. Foi veterinario municipal de Ferrol dende 1897. Publicou *Elementos de prosodia para los alumnos* (1871) e traduciu ao castelán as novelas *Un señor condescendiente* de Pigault-Lebrun e *El amor por las calles* e *Isidoro el expósito* de Paul de Kock.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Code 128

miniatura|"*Wikipedia*" codificado en Code 128-B.
**Code 128** é un código de barras de alta densidade, usado amplamente para a loxística e paquetería. Pode codificar caracteres alfanuméricos ou so numéricos. Con este código é posible representar todos os caracteres da táboa ASCII, incluídos os caracteres de control.

Para comprender como se codifica este código, debemos ter en conta que cada ASCII se codifica mediante 11 barras.

Por exemplo , o carácter ASCII  está formado por:
* Dúas barras negras
* Unha barra  branca
* Dúas barras negras
* Dúas barras brancas
* Dúas barras negras
* Dúas barras brancas
* Total = 11 barras.

O código en realidade inclúe seis zonas:
* Á esquerda, unha zona en branco que debería ter a lonxitude de dous caracteres.
* O carácter de inicio.
* Un número variable de caracteres ASCII e é o máis útil deste código.
* Un díxito para verificar a integridade dos datos.
* Un carácter de fin ou "Stop character"
* Á dereita, unha zona en branco equivalente a dous caracteres.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* O código GS1-128, antes EAN-128
### Ligazóns externas 
* Diferentes tipos de códigos de barra
* Descrición do CODE 128 http://www.adams1.com/128code.html 
* Fonte code128.ttf
Alejandro Taboada Rivas

**Alejandro Taboada Rivas**, finado en Santiago de Compostela en marzo de 1908, foi un avogado e xornalista galego.

## Traxectoria 
Fillo de Ramón Taboada Couso. Foi redactor de *Gaceta de Galicia*, dirixiu *El Látigo* e foi redactor xefe de *El Correo de Galicia* de Santiago de Compostela.

## Notas
La Ducha

***La Ducha*** foi un semanario editado na Coruña en 1897.

## Historia e características 
Apareceu o 24 de xaneiro de 1897. Periódico semanal que aparecía os domingos. Estaba dirixido por Juan Cadaviero e o administrador era Joaquín Sánchez Fernández. Semanario de carácter conservador, defendeu a política de Cánovas del Castillo e dedicado ás noticias e comentarios locais e provinciais. O último número coñecido, o 37, apareceu o 3 de outubro de 1897.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
El Pueblo Gallego (Ferrol)

***El Pueblo Gallego*** foi un semanario editado en Ferrol entre 1893 e 1894.

## Historia e características 
Apareceu en febreiro de 1893. Semanario republicano, estaba dirixido por Federico Díaz Palafox. Cesou a súa publicación en marzo dese ano, para volver editarse o 1 de xullo. Cesou definitivamente a súa publicación o 1 de febreiro de 1894, sendo substituído por *La Autonomía de Galicia*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
As Pontes, Donís, Cervantes

**As Pontes** é un lugar da parroquia de Donís no concello lugués de Cervantes na comarca dos Ancares. Segundo o IGE en 2013 tiña catro habitantes (dous homes e dúas mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Donís 
### Parroquias de Cervantes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Cervantes
El Látigo (Ferrol)

***El Látigo*** foi un periódico editado en Ferrol entre 1878 e 1900.

## Historia e características 
Apareceu en 1878. Periódico de carácter satírico-político. En 1890 volveu aparecer unha publicación co mesmo título e orientación, e outra en 1899. Cesou a súa publicación en febreiro de 1900.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Pintura islámica

O **mundo islámico** xurdiu a comezos do século VII na península Arábiga, que era lugar de paso das máis importantes rutas de comercio da época. A pesar dos desertos que cubrían gran parte desa península, nos litorais había zonas de gran fertilidade agrícola, berce das primeiras civilizacións semitas. As tribos eran fundamentalmente politeístas mais existían tamén zonas monoteístas.

Mahoma naceu na Meca e, a partir do ano 611, tivo visións nas que o arcanxo Gabriel o sinalaba como profeta escollido por Deus, e xa no 614, como mensaxeiro. Comezou entón a predicar entre os seus familiares e máis tarde na Meca, feito que levou a persecucións por parte dos mercadores e este tivo que fuxir a Yatrib, a futura Medina.

O ano 622 considérase o inicio da expansión do Islam. Mahoma converteu as tribos árabes, formando un réxime teocrático. Recuperou o monoteísmo do pobo árabe e desenvolveu o Islam (relixión que regula toda a vida do musulmán).

A prohibición da representación humana na arte islámica é un feito fundamental, xa que non se prohibe a representación de figuras no Corán, pero é coñecido que se adoptaron medidas intransixentes contra a representación primeiro de Deus, e logo de calquera figura. A razón foi o temor das autoridades relixiosas a que o pobo volvese ó paganismo idólatra do que proviña. A pesar da citada prohibición, sempre sorprendeu a aparición de obras artísticas figuradas musulmás, polo que é indispensable facer a distinción entre arte sagrada e arte profana.

É evidente que nas mesquitas, a partir dunha determinada data, a decoración se basea estritamente en motivos xeométricos ou vexetais (a incorporación da caligrafía ás producións gráficas é un dos seus trazos máis característicos); pero non ocorre o mesmo no contexto da arte non relixiosa. Un exemplo de representacións humanas na arte do Islam en España, son as pinturas da *Sala de Los Reyes* da Alhambra, onde, entre outros motivos, aparecen pintados os primeiros dez reis da *dinastía nazarí*.

Para lograr o efecto de profundidade, utilizábase unha perspectiva que combinaba o debuxo e a cor, xa que na súa maioría a pintura islámica era bastante plana ou carente de perspectiva, pero isto contrasta coas vivas cores que axudan a atraer a atención do observador.

A pintura de cabalete non existiu na arte islámica, que se concentrou na ilustración de libros. As primeiras mostras conservadas son miniaturas de manuscritos científicos gregos traducidos ó árabe, as *Fábulas de Bidpai* e o *Magamat de al-Hariri* (1054 – 1122), narración das aventuras dun viaxeiro. As ilustracións científicas son debuxos lineais baseados nos modelos clásicos, mentres que as coloristas pinturas laicas son dunha inxenuidade encantadora, con só dúas ou tres figuras monumentais e paisaxes como elementos decorativos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*www.arteguias.com
*www.arte.idoneos.com
*www.arteuniversal2.blogspot.com.es
Montilivi

**Montilivi** é un barrio e entidade de poboación da cidade de Xirona, en Cataluña. Está situado arredor dun outeiro do mesmo nome, duns 169 metros de altitude, ao sueste da cidade, entre a Creu de Palau e a Creueta. Esta entidade de poboación acolle o campus da Universidade de Xirona, o Instituto Montilivi e as instalacións do Girona Futbol Club, entre elas o estadio do mesmo nome.

Trátase dun barrio de clase alta e media xerundense que se trasladou do centro da cidade ás novas zonas periféricas edificadas do municipio. Basicamente, respecto á arquitectura, está formado por edificios de planta baixa e tres ou catro plantas, e casas xuntas ou separadas con xardín. Dispón de amplos espazos e zonas verdes que son utilizados tanto polos seus habitantes como polos membros da comunidade universitaria. Os días laborables recibe unha grande afluencia de persoas, fundamentalmente estudantes da Universidade de Xirona, xa que en Montilivi están as sedes das Facultades de Ciencias, Dereito, Ciencias Económicas e Empresariais e a Escola Politécnica Superior. Tamén hai unha gran biblioteca que serve a toda a comunidade universitaria e varios edificios de administración e servizos da Universidade.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Estadi Municipal de Montilivi
San Román, San Román de Cervantes, Cervantes

**San Román** é un lugar da parroquia de San Román de Cervantes no concello lugués de Cervantes na comarca dos Ancares. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2021 tiña 60 habitantes, dos cales 32 eran homes e 28 eran mulleres. É a capital do concello.
## Toponimia
O topónimo **San Román** é un haxiotopónimo referido a Román de Antioquía, e débese á presenza no lugar da igrexa parroquial.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Román de Cervantes 
### Parroquias de Cervantes 
## Notas
El Látigo (A Coruña)

***El Látigo*** foi un periódico editado na Coruña en 1845.
## Historia e características 
Apareceu en 1845. Periódico de carácter moderado. Editábase na imprenta de Domingo Puga. Publicáronse poucos números, foi suspendido pola autoridade civil por suposta inmoralidade.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Vilafranca

Como topónimo **Vilafranca** pode referirse a:

;En Galiza
***Vilafranca**, lugar da parroquia de Marcón, no concello de Pontevedra.

;Fóra de Galiza

;En Castela e León
***Vilafranca do Bierzo** (*Villafranca del Bierzo* en castelán), municipio do Bierzo, na provincia de León.

;En Cataluña
***Vilafranca del Penedès**, municipio do Alt Penedès, na provincia de Barcelona.

;Na Comunidade Valencia
***Vilafranca** (*Villafranca del Cid* en castelán), municipio do Alt Maestrat, na provincia de Castelló.

;Nas Illas Baleares
***Vilafranca de Bonany**, municipio de Mallorca.

;En Francia
***Vilafranca** (*Villefranque* en francés), municipio do departamento dos Altos Pireneos, Mediodía-Pireneos;
***Vilafranca de Conflent** (*Villefranche-de-Conflent* en francés), municipio da comarca de Conflent, no departamento de Pireneos Orientais, Languedoc-Rosellón;
***Vilafranca de Lauragués** (*Villefranche-de-Lauragais* en francés), municipio do departamento da Alta Garona, Mediodía-Pireneos;
***Vilafranca de Mar** (*Villefranche-sur-Mer* en francés), municipio do departamento dos Alpes Marítimos, Provenza-Alpes-Costa Azul.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Club Patí Vilafranca**, equipo de hóckey de Vilafranca del Penedès.
Michael Jackson's Ghosts

'''''Michael Jackson's Ghosts'''* é un filme musical dirixido por Stan Winston que se estreou en 1997. Está protagonizado por Michael Jackson, que tamén co-escribiu o guión co novelista de terror Stephen King. Foi estreado internacionalmente en LaserDisc, VHS e Vídeo CD. Jackson interpreta un total de cinco papeis diferentes.

O filme conta a historia dun sinitro personaxe con poderes sobrenaturais, que é forzado a abandonar a pequena vila onde vive polo seu alcalde, caracterizado coma un home arrogante, e que garda semellanza con Thomas Sneddon (o principal instigador de Jackson no caso de abusos sexuais a menores). O filme inclúe unha serie de coreografías executadas por Michael Jackson e a súa familia de pantasmas. Todas as cancións do filme foron extraídas dos álbums *HIStory: Past, Present and Future - Book I* e *Blood on the Dance Floor: HIStory in the Mix''.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Provincias Unidas (homónimos)

O trermo **Provincias Unidas** pode referirse a diversas unidades políticas:
* as Provincias Unidas ou República dos Sete Países Baixos Unidos (1581-1795);
* as Provincias Unidas do Río da Prata (1810-1816); (1820-), nome oficial alternativo da República Arxentina;
* as Provincias Unidas da Nova Granada (1811-1816);
* as Provincias Unidas de Venezuela (1811-1812);
* as Provincias Unidas do Centro de América (1823-1824);
* as Provincias Unidas de Agra e Oudh (1902-1947); 
* as Provincias Unidas en Sud América ou Provincias Unidas de Sud América, nome que adoptaron as Provincias Unidas do Río da Prata na súa declaración de independencia (1816).

### Véxase tamén 
* Provincia Unida do Canadá (1841-1867);
Provincias Unidas do Río da Prata

[miniatura|250px|Provincias Unidas do Río da Prata. Territorio efectivamente ocupado logo da [Asemblea Xeral Constituínte e Soberana do ano 1813. O Gran Chaco e a Patagonia arxentina, habitados por indíxenas, formaban parte legalmente do territorio das Provincias Unidas.]]

**Provincias Unidas do Río da Prata** (en castelán *Provincias Unidas del Río de la Plata*) foi o nome utilizado polo Primeiro Triunvirato, constituído o 22 de novembro de 1811 para designar ao estado xurdido a partir da Revolución de Maio de 1810 en Buenos Aires, que suplantou ao vicerreinado do Río da Prata.

Este estado gobernouse inicialmente por autoridades provisionais en nome dos dereitos do rei Fernando VII de España, pero o 9 de xullo de 1816 proclamou a súa independencia absoluta de España e dos seus reis.

O nome apareceu por primeira vez no *Estatuto Provisional del Gobierno Superior de las Provincias Unidas del Río de la Plata a nombre del Señor Don Fernando VII*.

Aínda que este goberno reclamaba a xurisdición sobre todo o territorio do vicerreinado, non puido controlar a intendencia de Paraguai, que derivou na creación da República de Paraguai, e perdeu o control do Alto Perú despois da batalla de Huaqui en 1811, tras a cal a recuperación parcial do territorio variou segundo os vaivéns das incursións dos seus exércitos durante a guerra da independencia arxentina até que finalizaron en 1817; o Alto Perú trasformouse en Bolivia en 1825.

A guerra contra os luso-brasileiros e os conflitos con José Artigas deron lugar á perda do control sobre a Banda Oriental, que finalizou coa creación do estado independente do Uruguai en 1828.

Tras superar períodos de anarquía e guerras civís, as 13 provincias que aínda integraban a unión entre 1831 e 1832 agrupáronse no que se denominou *Confederación Argentina*, caendo en desuso a denominación Provincias Unidas do Río da Prata.

Porén, conforme ao artigo 35 da Constitución arxentina, o nome de Provincias Unidas do Río da Prata (*Provincias Unidas del Río de la Plata*) é un dos oficiais do estado nacional, xunto co de República arxentina (*República Argentina*) e o de Confederación arxentina (*Confederación Argentina*).
Provincias Unidas de Agra e Oudh

miniatura|250px|Mapa das Provincias Unidas (1903).

As **Provincias Unidas de Agra e Oudh**, coñecidas xeralmente co nome resumido de **Provincias Unidas**, foi unha provincia da India británica que existiu entre 1902 e 1947.

Desde 1835 até 1902, a provincia foi coñecida como as Provincias Noroccidentais.

Corresponde aproximadamente aos modernos estados indios de Uttar Pradesh e Uttarakhand.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Historia da India
* Imperio británico
* Uttar Pradesh
* Uttarakhand
Provincia Unida do Canadá

miniatura|250px|Situación das colonias do Alto Canadá e o Baixo Canadá que, fusionadas deron lugar á Provincia do Canadá.
A **Provincia Unida do Canadá** ou **Provincia do Canadá** foi unha colonia do Reino Unido, resultante da fusión do Alto Canadá e do Baixo Canadá en 1841.

## Véxase tamén 
* Historia do Canadá
* Imperio británico
Gran Premio dos Países Baixos de 1979

O **Gran Premio dos Países Baixos de 1979** foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 26 de agosto de 1979 no circuíto de Zandvoort. Foi a décimo segunda carreira da tempada de Fórmula Un de . Foi o 28º Gran Premio dos Países Baixos.

## Resumo da carreira 
René Arnoux logrou co seu Renault a pole position, pero o lento inicio do inicio do turbo permitiu a Alan Jones adiantarse. Arnoux e Clay Regazzoni chocaron, o Williams quedou eliminado no acto mentres que o poleman durou ata o final da volta mentres ranqueaba de volta a boxes. Jody Scheckter caeu ao último lugar na primeira volta e comezou a tarefa de progresar na pista. Gilles Villeneuve, adiantou a Jones polo exterior na *Tarzan Bocht* na volta 11. Pero Jones recuperou o liderado de novo cando fixo un trompo na volta 47. Na volta 51, xusto despois de pasar por boxes, o pneumático traseiro esquerdo de Villeneuve explotou facéndoo trompear. Recuperou o control para comezar unha das voltas máis salvaxes da historia. Pilotou unha volta enteira en dous pneumáticos, a roda dianteira dereita estaba no aire e a parte traseira esquerda trituraba o caucho e saltaban faíscas do pavimento. Pódese considerar un acto dun gran competidor que non quere renunciar ou unha decisión irresponsable, emocional. De calquera xeito a súa suspensión estaba demasiado danada para reincorporarse á carreira. Jones terminou en primeiro lugar logrando a súa terceira vitoria consecutiva e Williams a súa cuarta vitoria consecutiva. Con todo, Scheckter abriuse camiño ata terminar segundo e debido aos malos resultados de Jones na primeira metade da tempada, o piloto de Ferrari só necesita 4 puntos máis para asegurar o título de pilotos para Ferrari.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreirae 
;Clasificación do campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os mellores 4 resultados das primeiras 7 carreiras e os 4 mellores resultados das últimas 8 carreiras contan para o campionato de pilotos. Números sen paréntesis son puntos no Campionato; os números entre paréntesis son os puntos totais anotados.

## Notas 
* Líderes por volta: Alan Jones 39 voltas (1-10, 47-75); Gilles Villeneuve 36 voltas (11-46).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas