open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Asociación Cultural Amigos da Música de Ordes

A **Asociación Cultural Amigos da Música de Ordes** é a asociación musical que rexe e xestiona a banda de música do concello de Ordes.
## Traxectoria
Foi en creada en 1989 como parte dun proxecto para recuperar a antiga banda de música que existira entre 1931 e 1934.

A banda deu o seu primeiro concerto no ano 1991.

## Discografía 
* *Banda de Ordes* (2004)
* *Maximino* (2010)
* *XXV Anos* (2016)

## Notas
Falcon Gold

**Falcon Gold** foi un experimento da Academia da Forza Aérea dos Estados Unidos a bordo da segunda etapa dun Atlas IIA lanzado o 25 de outubro de 1997 desde Cabo Cañaveral.

## Características 
A misión de Falcon Gold era demostrar a viabilidade do uso do GPS na órbita xeoestacionaria e máis alá. O experimento consistía nun receptor GPS para recibir e analizar os sinais de posicionamento acaroado á segunda etapa do foguete lanzador, un Atlas IIA que puxo en órbita o satélite DSCS III. O experimento funcionou durante seis días, entre o 3 e o 9 de novembro de 1997, ata que se esgotaron as baterías. A segunda etapa reentrou na atmosfera terreste o 27 de novembro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Atlas IIA
*DSCS III
Spain and the World

***Spain and the World,*** foi o nome dunha publicación anarquista, de tirada quincenal, iniciada como resposta á Guerra Civil española e á loita da CNT-FAI, que ofrecía unha análise dos acontecementos.

## Traxectoria 
A publicación, *Spain in the World* comezara, en 1936, das mans do Dr. Galasso e Vernon Richards para competir con *News Chronicle* e *New Statesman* que eran defensores da política soviética en España. A publicación quincenal, *Spain and the World,* fora iniciada polo Dr. Galasso e Vernon Richards en 1936, co obxectivo de competir con News Chronicle e con New Statesman que apoiaban a política da Fronte Popular e a política soviética en España.

Daquela, en Gran Bretaña, o xornal *Freedom*, de *Freedom Press*,  comezara a esmorecer e Thomas Keell tentara pecha-la cabeceira como mostra da mala situación do movemento anarquista británico. Segundo Donald Rooum, un debuxante inglés de ideoloxía anarquista, "despois do seu primeiro número, *Spain and the World*, converteuse nunha publicación de *Freedom Press*, con Tom Keell e Lilian Wolfe". O periódico continuou renovando os éxitos do xornal Freedom co apoio de activistas importantes como Marie-Louise Berneri e Frank Leech.

Aínda así houbo unha breve disputa entre as dúas cabeceiras "ceibes" que se publicaban a principios da década de 1930. Cara a 1939, *Spain and the World* cambiaría o nome da cabeceira a  *Revolt*! e, finalmente en 1945, converteríase en *War Commentary*, antes de regresar á publicación do semanario *Freedom,* en 1951.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
### Ligazóns externas 
* Exemplares do xornal entre 1937-1938, nos arquivos da colección dixital da Universidade de Warwick.
* Sitio oficial de Freedom Press
Lago Peipus

O **lago Peipus** (en ; en ) é un gran lago situado na fronteira entre Estonia e Rusia. É o quinto lago máis grande de Europa.

Cobre unha superficie de 3500&nbsp;km² e ten unha profundidade media 7&nbsp;m, situándose o punto máis fondo a 15&nbsp;m. O lago emprégase para a pesca e as actividades recreativas, se ben sofre graves detorioracións ambientais por mor dos complexos industriais rusos situados na súa beira.

## Descrición 
O lago Peipus é o remanente dun corpo de auga que existiu na área durante a era glacial.

O lago ten varias illas e consiste en tres partes:
* Lago Peipsi / Chudskoye (en , en ), parte norte, cunha área de 2611&nbsp;km² (73%)
* Lago Pihkva / Pskovskoye (en , en ), parte meridional, con 708&nbsp;km² (20%)
* Lago Lämmi / Tyoploye (, en ), estreito que conecta ambas as dúas partes, con 236&nbsp;km² (7%)

## Historia 
En 1242, a parte sur do lago Peipus foi o escenario dunha importante batalla en que os cabaleiros teutóns foron derrotados polas tropas rusas de Novgorod lideradas por Aleksandr Nevskii. A batalla tamén destaca porque tivo lugar principalmente sobre a superficie xeada do lago, polo que tamén foi coñecida como batalla sobre o xeo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*360° aerial panorama of Peipus and Piirissaar
*Peipsi Infokeskus Estonian tourist information website
*Settlements in the vicinity of Lake Peipsi  Estonica
Guillerme I de Ponthieu

**Guillerme I de Ponthieu**, tamén chamado **Guillerme III Talvas**, finado o 29 de xullo de 1171, foi conde de Ponthieu de 1110 a 1126, señor de Alençon e de Sées (baixo o nome de *Guillerme III*) de 1119 a 1171. Era fillo de Roberto II de Bellême, señor de Bellême, de Alençon, vizconde de Hémois, e conde de Shrewsbury, e de Inés, condesa de Ponthieu.

## Traxectoria  
O seu pai era un nobre anglo-normando que, aínda que fiel a Guillerme I de Inglaterra, buscou independizarse á morte deste e a miúdo rebelouse contra os fillos de Guillerme. Henrique I de Inglaterra requisou as súas terras inglesas en 1102 e prendeuno en 1112. Roberto de Bellême amosárase cruel coa súa muller, ata o punto de que esta fuxiu e se refuxiou na corte de Blois, para logo establecerse no Ponthieu. Morreu entre 1106 e 1110 e despois o seu fillo Guillerme Talvas converteuse en conde de Ponthieu como Guillerme I. En 1119, Henrique Beauclerc (Henrique I) devolveu a Guillerme Talvas unha parte dos dominios confiscados ao seu pai. Morreu en 1134 e Guillerme acadou os seus dereitos en Normandía como Guillerme III.

Para dedicarse aos asuntos normandos, encomendou o condado de Ponthieu ao seu fillo Guido en 1126. No conflito entre Henrique I de Inglaterra e Godofredo Plantagenet, conde de Anjou, escolleu o bando do conde de Anjou e Henrique tomoulle os castelos de Alençon e Argentan. Aproveitou a morte do rei Henrique I para retomar Alençon. A morte do rei anunciou unha guerra de sucesión entre Matilde de Inglaterra, filla do rei e muller de Godofredo Plantagenet, e Estevo de Blois, sobriño do rei. Mentres a maioría dos señores veciños se uniron a Estevo, Guillerme permaneceu leal a Godofredo e Matilde e tivo que defenderse contra Rotrou III de Perche e Ricardo de l'Aigle. En 1147, seguiu o rei Lois VII o Mozo á segunda cruzada. Á súa volta, un litixio fixo que se opuxese a Henrique II Plantagenet, o novo conde de Anjou e duque de Normandía, e este retomoulle Alençon. Para se vingar, Guillerme arrasou a zona entre Perche e Normandía.

Despois de fundar varios establecementos relixiosos, especialmente a Abadía de Perseigne, Guillerme Talvas morreu o 29 de xuño de 1171.

### Matrimonio e fillos 
Casara sobre 115 con Helena de Borgoña (circa 1080 - 1141), filla do duque de Borgoña Odón I, e de Sibila de Borgoña, e viúva do seu primeiro matrimonio con Bertrán de Tolosa. Deste matrimonio naceron:

* Guido II († 1147), conde de Ponthieu. 
* Guillerme, asociado co goberno do condado de Alençon, pero morreu entre 1166 e 1171. 
* Roberto, citado en 1127. 
* Enguerrando, citado en 1127. 
* Mabilla, citada en 1127. 
* Xoán I (m. 1191), conde de Alençon. 
* Clemencia (m.  antes de 1189), casada con Juhel II de Mayenne, señor de Mayenne. 
* Ela (m. 1174), casada con Guillerme III de Warenne, conde de Surrey e despois con Patrick de Salisbury, (Patrick FitzWalter), fillo de Gautier (Walter FitzEdward) de Salisbury.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Os señores de Bellême 
* Guillerme de Ponthieu en Medieval Genealogy.
Heriberto IV de Vermandois

**Heriberto IV de Vermandois**, nado ao redor de 1032 e finado en 1080, foi conde de Vermandois de 1045 a 1080 e conde de Valois de 1077 a 1080. 
## Traxectoria
Era fillo de Odón de Vermandois, conde de Vermandois e de Pavia. Sucedeu a seu pai en 1045, sendo citado no momento da consagración do rei Filipe I de Francia; herdou en 1077 dunha parte os feudos do seu cuñado Simón de Vexin, basicamente o condado de Valois e os dereitos de Montdidier e Amienois e o señorío de Péronne por cesión destes dominios á súa irmá Adelaida de Valois, muller de Heriberto (casados arredor de 1060) e filla de Raúl IV de Valois e III de Amiens e Vexin.

Deste matrimonio naceron: 
* Odón, dito o Insensato, finado despois de 1085, que foi desherdado polo seu pai por ser débil de espírito (probabelmente un pouco retardado). 
* Adelaida (ca. 1062 - 1122), casada ao redor de 1080 con Hugo I o Grande (ca. 1057 - 1102), conde de Vermandois e Valois, fillo de Henrique I, rei de Francia e Ana de Kíiv. 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Christian Settipani, ''La Préhistoire des Capétiens (Nouvelle histoire généalogique de la maison d'auguste de France, vol. 1)'', ed. Patrick van Kerrebrouck, 1993 ().
Lago Urmia

O **lago Urmia** (en ; en ; en , en ) é un lago salgado endorreico de Irán, situado entre as provincias de Acerbaixán Occidental e Acerbaixán Oriental. Na súa máxima extensión, era o lago máis grande do próximo oriente e o sexto lago salgado máis extenso da Terra, cunha superficie de aproximadamente 5200&nbsp;km², unha lonxitude de 140&nbsp;km e un largo de 55&nbsp;km.

A finais de 2017, o lago reducírase ao 10&nbsp;% da súa superficie anterior debido á persistente seca en Irán, pero tamén ás represas dos ríos locais que chegan ao lago e ao bombeo das augas subterráneas nas áreas circundantes.

## Descrición 
miniatura|esquerda|Diminución da superficie do lago Urmia.
O lago recibe o nome da cidade de Urmia, nome arameo que quere dicir «cidade da auga». O seu nome en persa era Shishast. A rexión occidental pertenceu ao reino de Armenia e o nome en armenio era Kaputan. No século VIII a rexión en que se atopa foi islamizada e contra 1930 o xa Reza Pahlavi cambioulle o nome a Rezaiyeh (ریاچهٔ رضائیه), mais o nome foi eliminado trala revolución islámica de 1979.

Ten 102 illos que son centros de aves migratorias. Na illa Shahi, a segunda máis grande, sitúase a tumba do khan mongol Hulagu, neto de Xenxis Khan.

O lago perde por evaporación case un metro cada ano. Na auga non hai peixes polo seu alto índice de salinidade; non obstante, o lago Urmia está considerado un dos maiores hábitats naturais de *Artemia salina*, que serve como fonte de alimentación a numerosas aves migratorias, como os flamengos.

A maior parte do lago é un parque nacional e unha reserva da biosfera da Unesco. O 23 de xuño de 1975, 483&nbsp;000 hectáreas foron declaradas Sitio Ramsar (n.º ref. 38).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Iranica Encyclopedia: Eckhart Ehlers, "Lake Urmia", 2013
*Encyclopedia of Earth: C. Michael Hogan, "Lake Urmia", 2011
*Saline Systems; Urmia Salt Lake, Iran
*Profile at UNESCO Biosphere Reserve Directory
*Iran's Environmental Ticking Bomb
*Landsat -  Drying of Lake Urmia, Iran, Google Earth Engine
*Aerial view of Lake Urmia
Rennes School of Business

A **Rennes School of Business** é unha escola de negocios con vocación internacional, con campus propios en Rennes.
## Descrición 
Esta institución foi fundada en 1990. Imparte unha trintena de programas formativos -entre másters, MBA e formación para altos directivos- que contan coa tripla acreditación internacional de EQUIS, AACSB e AMBA. Defínese como a escola de negocios para Europa e está recoñecida como unha das mellores *business school* do mundo en formación de directivos.

A escola, cunha rede de 13.800 antigos alumnos .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial
1917 (homónimos)

**1917** pode facer referencia a:
* O ano **1917** do calendario gregoriano.
* ***1917***, un filme de Sam Mendes.
1917 (filme de 2019)

***1917*** é un filme británico-estadounidense de 2019 dirixido, co-escrito e producido por Sam Mendes. Está protagonizado por George MacKay e Dean-Charles Chapman, xunto con Mark Strong, Andrew Scott, Richard Madden, Claire Duburcq, Colin Firth e Benedict Cumberbatch. Baséase en parte das historias contadas a Mendes polo seu avó paterno, Alfred Mendes. O filme conta a historia de dous mozos soldados británicos durante a primeira guerra mundial que teñen por misión entregar unha mensaxe para evitar un ataque despois da retirada alemá da Liña Hindenburg durante a Operación Alberich en 1917. Esta mensaxe é especialmente importante para un dos soldados, cuxo irmán forma parte do ataque inminente.

O proxecto foi anunciado oficialmente anunciado en xuño de 2018, asinando MacKay e Chapman en outubro e o resto do elenco o mes de marzo seguinte. A rodaxe produciuse dende abril até xuño de 2019 no Reino Unido, co fotógrafo Roger Deakins e o editor Lee Smith empregando tomas longas para simular que o filme enteiro foi rodado en dúas tomas continuas.

*1917* estreouse e Londres o 4 de decembro de 2019 e nos cinemas dos Estados Unidos o 25 de decembro a través de Universal Pictures, e no Reino Unido o 10 de xaneiro de 2020 a través de Entertainment One. O filme recibiu a aclamación da crítica pola dirección de Mendes, as interpretacións, a fotografía, a banda sonora, a edición, a mestura do son e o seu realismo. Entre os seus premios, o filme recibiu dez nomeamentos na 92ª edición dos Óscar, incluíndo as categorías de mellor filme e mellor director, gañando finalmente tres premios, incluíndo o de mellor fotografía.

Estreouse en galego o 21 de xuño de 2022 a través da TVG. Foi traducido por Manuel Arca Castro e a directora de dobraxe foi Charo Pena.

## Personaxes 
* George MacKay como Lance Corporal William "Will" Schofield
: Voz en galego de Nacho Castaño.
* Dean-Charles Chapman como Lance Corporal Thomas "Tom" Blake
: Voz en galego de Dami Lema.
* Mark Strong como Capitán Smith
* Andrew Scott como Tenente Leslie
* Richard Madden como Tenente Joseph Blake
* Claire Duburcq como Lauri, habitante de Écoust-Saint-Mein
* Colin Firth como Xeneral Erinmore
* Benedict Cumberbatch como Coronel Mackenzie
* Daniel Mays como Sarxento Sanders
: Voz en galego de Antón Rubal.
* Adrian Scarborough como Major Hepburn
* Jamie Parker como Tenente Richards
* Michael Jibson como Tenente Hutton
* Richard McCabe como Coronel Collins
: Voz en galego de César Cambeiro.
* Chris Walley como Soldado Bullen
* Nabhaan Rizwan como Sepoy Jondalar
* Michael Cornelius como Soldado Cornelius

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Testemuña de cargo (filme)

***Testemuña de cargo*** (en ) é un filme estadounidense de 1957 dirixido e coescrito por Billy Wilder e protagonizado por Tyrone Power, Marlene Dietrich, Charles Laughton e Elsa Lanchester. O filme, con elementos de cinema negro, representa un drama xudicial inglés. Ambientado en Old Bailey (Londres), baséase na obra teatral homónima de Agatha Christie e mostra o xuízo a un home acusado de asasinato. Reciciu seis candidaturas aos premios Óscar.

Foi estreada en galego pola Televisión de Galicia o 5 de xuño de 1993.

## Argumento 
Sir Wilfrid Robarts (Charles Laughton), un consagrado avogado con mala saúde, acepta como cliente a Leonard Vole (Tyrone Power), a pesar das obxeccións da súa enfermeira privada, Miss Plimsoll (Elsa Lanchester), que di que o doutor o avisou en contra de asumir calquera caso criminal. Vole está acusado de asasinar a Mrs Emily French, unha rica e vella viúva que se namorara del, ata o punto de convertelo no principal beneficiario do seu testamento. Fortes evidencias circunstanciais apuntan a Vole como asasino, mais Sir Wilfrid cre que é inocente.

## Personaxes 
* Tyrone Power como Leonard Vole, o acusado
* Marlene Dietrich como Christine Vole/Helm, esposa do acusado
* Charles Laughton como Sir Wilfrid Robarts, avogado de Vole
* Elsa Lanchester como Miss Plimsoll, enfermeira privada de Sir Wilfrid
* John Williams como Mr. Brogan-Moore
* Henry Daniell como Mr. Mayhew
* Ian Wolfe como H. A. Carter
* Torin Thatcher como Mr. Myers
* Norma Varden como Mrs. Emily Jane French
* Una O'Connor como Janet McKenzie
* Francis Compton como Mr. Justice Wainwright, xuíz
* Philip Tonge como Chief Inspector Hearne
* Ruta Lee como Diana
* Patrick Aherne como oficial do xulgado
* Eddie Baker como espectador
* Marjorie Eaton como Miss O'Brien
* Franklyn Farnum como vello avogado
* Bess Flowers como espectador
* Colin Kenny como xurado
* Ottola Nesmith como Miss Johnson
* J. Pat O'Malley como vendedor
* Jack Raine como doutor de Sir Wilfrid
* Ben Wright como oficial do xulgado

### Notas sobre o elenco 
* *Testemuña de cargo* foi o último filme que completou Power. Faleceu dun ataque cardíaco mentres estaba a rodar *Solomon and Sheba*.
* Na vida real, Elsa Lanchester e Charles Laughton eran matrimonio.
* Una O'Connor foi o único membro do elenco orixinal de Broadway que repetiu o papel no cinema. Foi tamén o seu último filme antes de retirarse da interpretación.

## Notas
Museo da Ceca de Roma

O **Museo da Ceaca de Roma** (en italiano: *Museo della Zecca di Roma*) é un museo numismático de titularidade pública dependente do Instituto Poligráfico e Ceca do Estado italiano. En outubro de 2016 instalouse nas propias instalacións da ceca pública italiana, no número 712 da rúa Salaria, en Roma.

## Historia 
As orixes do museo están na adquisición de varias coleccións de moedas e medallas por parte da Cámara Apostólica (*Camera Domini Papae*) do Vaticano, a finais do século XVIII, o que deu lugar, en 1822, á constitución dun gabinete numismático en 1824 (*Gabinetto Pontificio delle Medaglie*) coa finalidade de conservar e restaurar as moedas antigas, e de facer copias das medallas dos pontífices.

En 1870, a ceca vaticana foi absorvida polo Ministerio de Facenda italiano. O rei Vítor Manuel III, recoñecido coleccionista de moedas, incrementou os fondos numismáticos do gabinete por varias vías, entre as que cómpre salientar importantes doazóns. En 1911 o museo pasou a formar parte das instalacións da Ceca do Estado en Esquilino, Roma, que duispuxo unha sala para a exposición das moedas e as medallas, outra para a colección de reproducións en cera de Benedetto Pistrucci, e unha terceira para a colección vaticana.

Consonte a Lei 154 do 20 de abril de 1978, pola que se aprobou a unión da Casa da Moeda do Estado e o Instituto Poligráfico nunha única entidade (*Istituto Polografico e Zecca dello Stato*), as coleccións numismáticas do Museo da Casa da Moeda pasaron tamén a formar parte do acervo da nova entidade.

Entre as moedas destaca unha rica mostra de pezas dos estados italianos e estranxeiros desde a Idade Media ata a actualidade, que tamén inclúe probas e proxectos. O núcleo da colección de medallas, que abrangue os artistas máis ilustres de todos os tempos, constitúeno as medallas pontificias. A grande sona deste gravador romano débese principalmente a unha das súas obras principais, o soberano de ouro británico, do que se exhiben estudos e esbozos orixinais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de museos numismáticos
* Istituto Poligrafico e Zecca dello Stato

### Bibliografía 
* Staccioli, P. (1966). "Museo numismatico della Zecca Italiana". En *I musei nascosti di Roma. Alla scoperta dei tesori dimenticati della città.* Páxina 50. Roma. Newton Compton. ISBN 88-8183-417-0

### Ligazóns externas 
* Sitioweb do Museo da Ceca de Roma
* Catálogo do Museo da Ceca de Roma
Falconsat 5

**Falconsat 5** foi un satélite artificial estadounidense lanzado o 20 de novembro de 2010 mediante un foguete Minotaur 4 desde o Complexo de Lanzamento Kodiak.

## Características 
Falconsat 5 foi un satélite pertencente ó programa Falcon da Forza Aérea dos Estados Unidos de microsatélites para aplicacións e probas tecnolóxicas. A súa misión foi probar catro experimentos:

**Ion Source*, unha fonte de ións.
**WISPERS*, que medía os ións resultante do experimento anterior para validar certos modelos de comportamento de ións.
*'SmartMESA*, para medir a densidade e temperatura dos ións ambientais para validar modelos de comportamento da ionosfera.
**RUSS'', para medir a intensidade dos sinais UHF e VHF recibidos dende terra para mellor os modelos da ionosfera.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Falconsat 1
*Falconsat 3
*Falconsat 6
*Falconsat 7
Falconsat 7

**Falconsat 7** é un satélite artificial estadounidense lanzado o 25 de xuño de 2019 mediante un foguete Falcon Heavy desde Cabo Cañaveral.

## Características 
Falconsat 7 é un satélite pertencente ó programa Falcon da Forza Aérea dos Estados Unidos de microsatélites para aplicacións e probas tecnolóxicas. A súa misión é probar un telescopio solar coa tecnoloxía óptica do colador de fotóns, co que se converte no primeiro telescopio espacial de membrana. A óptica do telescopio ten 20&nbsp;cm de diámetro e consiste nunha membrana opaca con millóns de pequenos buratos para, media difracción, producir unha imaxe do Sol na lonxitude de onda do hidróxeno alfa (656,3 nanómetros). O satélite está formado por un cubesat de tres unidades e ten unha masa de 5&nbsp;kg.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Falconsat 1
*Falconsat 3
*Falconsat 5
*Falconsat 6
Falconsat 6

**Falconsat 6** foi un satélite artificial estadounidense lanzado o 3 de decembro de 2018 mediante un foguete Falcon 9 desde a base Vandenberg da Forza Aérea.

## Características 
Falconsat 6 foi un satélite pertencente ó programa Falcon da Forza Aérea dos Estados Unidos de microsatélites para aplicacións e probas tecnolóxicas. A súa misión foi probar varios experimentos no espazo, entre eles o uso de diferentes propulsores e medir os cambios da ionosfera na súa contorna cun experimento que é unha versión mellorada dun a bordo do Falconsat 5. Outro experimento medíu a contaminación producida polo disparo dos propulsores, o manexo e probas do satélite durante a integración co satélite e a degasificación unha vez en órbita.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Falconsat 1
*Falconsat 3
*Falconsat 5
*Falconsat 7
Vilorín, Ledoira, Frades

**Vilorín** é un lugar da parroquia de Ledoira no concello coruñés de Frades, na comarca de Ordes. No ano 2023 tiña 5 habitantes (3 homes e 2 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ledoira 
### Parroquias de Frades
Pandemia por coronavirus de 2020 en San Vicente e as Granadinas

A **pandemia por coronavirus de 2020 en San Vicente e as Granadinas** é unha expansión do gromo de COVID-19 que se iniciou en Wuhan, China, en 2019. O 11 de marzo de 2020 confirmouse o primeiro caso detectado no país. A data do 8 de novembro de 2020 confirmáronse 76 casos.

## Cronoloxía 
### Marzo 
O 11 de marzo San Vicente e Granadinas confirmou o seu primeiro caso, unha muller que viaxara desde o Reino Unido a San Vincente a través de Barbados.

O 27 de marzo de 2020, o ministro de Sanidade, o senador Luke Browne, anunciou que o paciente contaxiado por coronavirus dera agora negativo nunha nova proba, deixando o país sen ningún caso de COVID-19. Ata esa data realizáranse 31 probas no país. O 1 de abril confirmouse o segundo caso.

## Notas
Fernando Simón

**Fernando Simón Soria**, nado en Zaragoza o 29 de xullo de 1963, é un médico epidemiólogo aragonés. É director desde 2012 do Centro de Coordinación de Alertas e Emerxencias Sanitarias do Ministerio de Sanidade de España, coñecido pola súa actuación como portavoz do comité especial sobre a doenza do virus do ébola en España en 2014 e como portavoz do Ministerio de Sanidade durante a pandemia por coronavirus de 2020 en España.

## Traxectoria 
Licenciouse en medicina na Universidade de Zaragoza e especializouse en epidemioloxía na Escola de Hixiene e Medicina Tropical de Londres. Participou no Programa Europeo de Formación en Epidemioloxía de Intervención do Centro Europeo para a Prevención e Control de Enfermidades antes de ingresar no Corpo de Médicos Titulares do Estado de España.

Exerceu como director do Centro de Investigación en Enfermidades Tropicais de Manhica (Mozambique) e do Hospital de Ntita (Burundi). Dirixiu o programa do Centro Nacional de Epidemioloxía (CNE) de España e coordinou a Unidade de Alerta e Resposta Sanitaria deste centro entre os anos 2003 e 2011.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ministerio de la presidencia. Constituido el Comité Especial para la gestión de la enfermedad por el virus ébola
Premio Nacional de Literatura

**Premio Nacional de Literatura** pode referirse a:
* **Premio Nacional de Literatura de Galicia**, que unicamente se convocou en 2008, sendo o premiado Xosé Luís Méndez Ferrín.
* **Premio Nacional de Literatura de España**.
:* **Premio Nacional de Literatura na modalidade de Narrativa de España**.
Reñosa

A **reñosa** ou **vermelliña** (*Achondrostoma arcasii*) é unha especie da familia de peixes ciprínidos, que vive en ríos e lagos da Península Ibérica.

## Características 
[miniatura|esquerda|Vermelliña do [Río Douro.]]
É unha especie de pequeno tamaño, cunha lonxitude máxima de 10 cm e un peso de 40 g, de cabeza pequena, boca subterminal coa aleta dorsal de perfil convexo, coa súa orixe situada na vertical da inserción das aletas ventrais, liña lateral moi marcada e coloración escura no dorso e encarnada na base das aletas pares.

O número de escamas no lateral oscila entre 36 e 48, presenta 7 espiñas radiais nas aletas dorsal e anal e entre 4 e 6 dentes farínxeos.

Reprodúcense entre os meses de maio e xuño, con fecundación externa, depositando os ovos sobre o substrato.

## Hábitat 
Vive en lagos e ríos de montaña, formando unha asociación característica coa especie *Salmo trutta*. Vive nos cursos baixos dos ríos, con leitos lamacentos e vexetación acuática palúdica, como nos afluentes do esteiro do río Miño. Tamén é a única especie autóctona que habita en lagos endorreicos, como a lagoa de Gallocanta. É unha especie endémica da Península Ibérica.

## Alimentación 
A súa alimentación é oportunista, baseada principalmente en invertebrados acuáticos, aínda que nalgúns ríos a súa alimentación ten un forte compoñente detritívoro, consumindo tamén algunhas plantas. Esta alimentación oportunista pode ter un valor adaptativo particular en ríos mediterráneos de marcada estacionalidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
*
Eduardo I de Bar

**Eduardo I de Bar,** nado preto de 1295 e finado en novembro de 1336 en Famagusta, foi Conde de Bar de 1302 a 1336. Era fillo de Henrique III, conde de Bar, e Leonor de Inglaterra.

## Traxectoria 
Ao redor de 1298, a súa nai Leonor de Inglaterra morreu cando el aínda era neno. O seu pai, o conde Henrique III, morreu en 1302 en Nápoles tras un choque con forzas de Frederico I de Sicilia. Aínda que o seu avó materno Eduardo I, rei de Inglaterra, tentou ser nomeado rexente do condado, a rexencia foi asegurada polos seus tíos, Xoán, señor de Puisaye, Teobaldo de Bar, bispo de Liexa e Renaldo, bispo de Metz.

En 1310, aos quince anos, casou con María de Borgoña, unha das fillas do duque de Borgoña Roberto II e Inés de Francia. Eduardo foi declarado maior de idade de resultas do seu matrimonio. Nunha batalla en Frouard, foi feito prisioneiro en 1313 polo duque de Lorena Fernando IV. Eduardo foi liberado poucos meses despois de pagar un rescate enorme de 90.000 libras, pagadas en parte por cartos de Metz. Estivo na orixe da construción da foxa hidráulica de Moyeuvre-Grande en 1323. En 1324, lanzouse á chamada guerra dos catro señores contra a cidade de Metz, tanto para cancelar as súas débedas, contraídas para pagar o seu rescate como para facer valer dereitos señoriais.

Despois marchou ao Oriente, con Filipe III de Namur e outros señores do Sacro Imperio, coa intención de facer cruzada. Desembarcou na illa de Chipre. A expedición saíu mal e os habitantes de Famagusta masacráronnos.

## Descendencia 
Con María de Borgoña tivo a:

* Henrique IV (m. 1344), conde de Bar. 
* Leonor (m. 1332), que casou en 1330 con Raúl (m. 1346), duque de Lorena. 
* Beatriz, casada con Guido I Gonzaga (m. 1369), señor de Mantua.

## Notas
La Mia Vita Violenta

***La Mia Vita Violenta*** é o segundo álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo Blonde Redhead, publicado o 4 de setembro de 1995 a través do selo Smells Like Records.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Guillermo Márquez Cruz

**Guilermo Manuel Márquez Cruz**, nado en Almería en 1952, é un sociólogo e profesor español. Foi catedrático do Departamento de Ciencia Política e da Administración na Universidade de Santiago de Compostela

## Traxectoria 
Licenciado en Ciencias Políticas e Socioloxía (Sección Políticas) pola Universidade Complutense de Madrid en xullo de 1977 e doutor en Ciencias Políticas e Socioloxía pola mesma Universidade en 1990, foi profesor contratado no Seminario de Estudios Sociales de Almería entre os anos 1980-1985, profesor-titor no Centro Asociado de Almería da UNED entre os anos 1985-1991, e profesor na Universidade de Granada entre os cursos académicos 1985-1986 a 1990-1991.

Dende 1991 é profesor na Universidade de Santiago de Compostela, primeiro como profesor titular interino no Departamento de Socioloxía e Ciencia Política da Administración, a continuación profesor titular numerario ata o ano 2006, e logo catedrático adscrito ao Departamento de Ciencia Política e da Administración a partir de 2006.

## Algunhas obras 
**Almería en la Transición. Elecciones y Sistema de Partidos (1976-1980)*. Almería, Gutemberg, 1981
**Movilidad política y lealtad partidista en Andalucía (1973-1991)*. Madrid, Centro de Investigaciones Sociológicas, 1992
**O Goberno local en España: procesos de transición e normalización política*. Santiago de Compostela, Xunta de Galicia: Escola Galega de Administración Pública, 1995
**Política y Gobierno local. La formación de gobierno en las Entidades locales en España*. Madrid, Centro de Estudios Políticos y Constitucionales, 2007

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Autores galegos na BUSC
María de Borgoña (homónimos)

**María de Borgoña** pode designar a:
* **María de Borgoña** (1298-?), filla de Roberto II de Borgoña e  de Inés de Francia, esposa de Eduardo I de Bar (1295-1336), conde de Bar;
* **María de Borgoña** (1386-1422), filla de Filipe II o Valente, esposa de Amédée VIII, conde e despois duque de Savoia;
* **María de Borgoña** (1394-1463), filla de Xoán *sen Medo*, duque de Borgoña e esposa de Adolfo I, duque de Clèves;
* **María de Borgoña** (1457-1482), filla de Carlos o Temerario e de Isabel de Borbón. Normalmente é a ela á que se designa coa forma directa do nome María de Borgoña.
Miss axente especial

***Miss axente especial*** (en ) é un filme estadounidense de 2000 dirixido por Donald Petrie, escrito por Marc Lawrence, Katie Ford e Caryn Lucas, e protagonizado por Sandra Bullock, Michael Caine, Benjamin Bratt, William Shatner, Ernie Hudson, e Candice Bergen.

*Miss axente especial* foi distribuído por Warner Bros. Pictures o 22 de decembro de 2000 e foi un éxito de recadación con máis de 212 millóns de dólares en todo o mundo. Bullock conseguiu un nomeamento ó Globo de Ouro á mellor actriz de musical ou comedia. Unha secuela, *Miss axente especial 2: Armada e fabulosa*, estreouse o 24 de marzo de 2005. O filme converteuse nun filme de culto logo da súa estrea.

## Personaxes 
* Sandra Bullock como Grace Hart / Gracie-Lou Freebush 
** Mary Ashleigh Green como Gracie de nena
* Michael Caine como Victor Melling
* Benjamin Bratt como Eric Matthews
* William Shatner como Stan Fields
* Ernie Hudson como Harry McDonald
* John DiResta como Axente Clonsky
* Candice Bergen como Kathy Morningside
* Heather Burns como Miss Rhode Island Cheryl Frasier
* Melissa De Sousa como Miss New York Karen Krantz
* Steve Monroe como Frank Tobin/Frank Morningside
* Deirdre Quinn como Miss Texas Mary Jo Wright
* Wendy Raquel Robinson como Miss California Leslie Davis

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Miss axente especial 2: Armada e fabulosa*

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Sulaiman Al-Yasin

**Sulaiman al-Yasin** (en , *"Sulaiman Yasin Ahmad Husain Buknan"*), nado en Kuwait en 1949 e finado na mesma cidade o 29 de marzo de 2020, foi un actor kuwaití.

## Traxectoria 
Comezou a actuar no teatro en 1969 ao ingresar na compañía teatral Golfo Árabe. En 1974 gradouse no Instituto de Artes Escénicas e logo foi a Francia para estudar literatura francesa e licenciouse en artes cinematográficas na Universidade de París. Ao longo da súa carreira traballou tamén en radio, televisión e cinema. A súa primeira experiencia na televisión foi co director Kazem Al-Qallaf e logo traballou con Salah Al-Awry. *Nawaya* (2016) foi unha das últimas series nas que participou.
## Notas
Museo Filatélico e Numismático da Cidade do Vaticano

O **Museo Filatélico e Numismático da Cidade do Vaticano** é a denominación dunha das coleccións dos Museos Vaticanos, constituída coa súa configuración actual en 2007. O museo recolle todas as moedas e os selos emitidos pola Cidade do Vaticano desde o momento da súa fundación como Estado en 1929, ademais doutras pezas correspondente aos anteriores Estados Pontificios.

## Historia 
O Museo Filatélico e Numismático comezou na década de 1930 como unha das coleccións dos Museos Vaticanos, nunhas salas próximas á carecterística escaleira helicoidal. Aquela exposición inicial foi inaugurada o 22 de outubro de 1936 e alí permaneceu ata o 1 de outubro de 1987, cando se mudou a unhas instalacións moito máis amplas na Torre Borgia, compostas por catro salas cunha superficie total de 250 metros cadrados. De feito, o día da súa inauguración os visitantes do Museo Filatélico e Numismático chegaron a 21.000.

Forman parte tamén desta sección outros obxectos como cilindros, placas e outros materiais tipográficos utilizados para a impresión dos selos, así como esbozos e proxectos dalgúns dos selos expostos nas vitrinas do museo.

### **Sección de Numismática** 
As vitrinas e os expositores albergan as emisións numismáticas vaticanas desde 1929 (en liras vaticanas ata 2001 e en euros a partir desa data), tanto as conmemorativas como as de curso legal, así como medallas e moedas anteriores correspondentes ao Estado Pontificio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de museos numismáticos
* Oficina Filatélica e Numismática da Cidade do Vaticano
* Lira vaticana

### Bibliografía 
* *Guida ai Musei e alla Città del Vaticano*. Edizioni Musei Vaticani. 2009. ISBN 9788882710064

### Ligazóns externas 
* *Il Museo Filatelico e Numismatico del Vaticano. La Galleria Fotografica*
Arvicola jacobaeus

***Arvicola jacobaeus*** é unha especie fósil de mamífero placentario da orde dos roedores, suborde dos miomorfos, superfamilia dos muroideos, familia dos cricétidos e subfamilia dos arvicolinos, unha das integradas no xénero *Arvicola*.

## Descrición 
A especie foi descrita en 2020 polos investigadores Gloria Cuenca-Bescós, da Universidade de Zaragoza, 
Jordi Agustí, do Institut Català de Paleoecologia Humana i Evolució Social de Tarragona, Jaime Lira, da Universidade Complutense de Madrid e María Melero Rubio, da Universidade de Zaragoza. 

Este descubrimento foi o resultado do achado dun total de 121 pezas dentarias fosilizadas do sitio paleontolóxico plistocénico de Atapuerca. *Pecten jacobaeus* (Linnaeus, 1758).

## Carecterísticas 
Trátase dunha rata de auga de 18 a 22 cm de lonxitude, cunha cola de 10 a 14 cm, e de entre os 155 e os 300 g de peso. O equipo de investigación  que a descubriu confirmou que se trataba da rata de auga máis antiga, de 1,2 millóns de anos de antigüidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Cuenca−Bescós, G., Agustí, J., Lira, J., Melero−Rubio, M., and Rofes, J. (2010): "A new species of water vole from the early Pleistocene of Southern Europe". *Acta Palaeontologica Polonica **55** (4): 565–580.

### Outros artigos 
* Cricétidos
* Arvicolinos
* *Arvicola''
Contratiempo

***Contratiempo*** é un filme español de 2016 dirixido por Oriol Paulo. É o segundo filme de suspense dirixido por Paulo, despois de *El cuerpo* (2012). O filme estreouse en España o 6 de xaneiro de 2017.

*Contratiempo* tivo unha boa acollida por parte da crítica, e foi un éxito de recadación, conseguindo 30,5 millóns de dólares sobre un orzamento de 4 millóns.

## Sinopse 
Adrián Doria, un mozo e exitoso empresario, esperta no cuarto dun hotel xunto ao cadáver da súa amante. Acusado de asasinato, decide contratar os servizos de Virginia Goodman, a mellor preparadora de testemuñas do país. No transcurso dunha noite, asesora e cliente traballarán para atopar unha dúbida razoable que lle libre do cárcere.

## Personaxes 
* Mario Casas como Adrián Doria
* Bárbara Lennie como Laura Vidal
* Iñigo Gastesi	como Daniel Garrido Ávila
* Francesc Orella como Félix Leiva
* Blanca Martínez como Virginia Goodman
* José Coronado como Tomás Garrido
* Ana Wagener como Elvira Garrido
* Manel Dueso como Inspector Milán
* San Yélamos como Sonia
* David Selvas como Bruno
* Paco Tous	como condutor

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Doctor Sleep (filme de 2019)

***Doctor Sleep*** (comercializado tamén co título '''''Stephen King's Doctor Sleep'''*) é un filme estadounidense de 2019 dirixido por Mike Flanagan. Baséase na novela homónima de 2013 escrita por Stephen King, unha secuela doutra novela de King, *The Shining*. O filme, que tamén é unha secuela directa do filme *The Shining*, dirixido por Stanley Kubrick, está ambientado varias décadas despois dos eventos da historia orixinal e mestura elementos da novela de 1977 tamén. *Doctor Sleep* foi escrito, dirixido e editado por Mike Flanagan, e está protagonizado por Ewan McGregor como Danny Torrance, un home con habilidades psíquicas que tenta superar os traumas da súa nenez. Rebecca Ferguson, Kyliegh Curran e Cliff Curtis intepretan os papeis secundarios. No filme, un xa adulto Dan Torrance debe protexer unha rapaza con poderes semellantes dun culto coñecido como "The True Knot", que cazan nenos con habilidades psíquicas para permanecer inmortais.

Warner Bros. Pictures comezou a desenvolver unha adaptación cinematográfica de *Doctor Sleep* pouco despois de que a novela fose publicada no ano 2013. O produtor e guionista Akiva Goldsman escribiu un guión, mais o estudio non asegurou un orzamente para o filme até o éxito de recadación do filme de terror *It*, que tamén está baseado nunha novela de King. Flanagan foi contratado para reescribir o guión de Goldsman e para dirixir o filme. Flanagan dixo que o filme tentaría reconciliar as diferenzas entre a novela e o filme de *The Shining*. A rodaxe comezou en setembro de 2018 en Xeorxia, incluíndo Atlanta e as áreas limítrofes, e rematou en decembro de 2018.

Warner Bros. Pictures lanzou *Doctor Sleep* en todo o mundo a partir do 31 de outubro de 2019, e nos Estados Unidos o 8 de novembro de 2019. O filme recibiu valoracións positivas por parte da crítica, que louvou as interpretacións e a atmosfera, mais con certas reticencias pola súa duración. Cunha recadación de $72 millóns en todo o mundo, a súa acollida polo público foi considerada decepcionante en comparación co éxito doutras adaptacións de novelas de King como *It Chapter Two* e *Pet Sematary''.

## Personaxes 
* Ewan McGregor como Danny "Dan" Torrance
**Roger Dale Floyd como Danny Torrance de neno
* Rebecca Ferguson como Rose the Hat
* Kyliegh Curran como Abra Stone
**Dakota Hickman como Abra Stone de nena
* Cliff Curtis como Billy Freeman
* Carl Lumbly como Dick Hallorann
* Zahn McClarnon como Crow Daddy
* Emily Alyn Lind como Snakebite Andi
* Bruce Greenwood como Dr. John Dalton
* Jocelin Donahue como Lucy Stone
* Robert Longstreet como Barry the Chunk
* Carel Struycken como Grandpa Flick
* Alex Essoe como Wendy Torrance
* Zackary Momoh como Dave Stone
* Jacob Tremblay como Bradley Trevor
* Henry Thomas como o camareiro

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
¡Ya hera ora!

***¡Ya hera ora!*** é o primeiro álbum musical do cantautor punk aragonés Manolo Kabezabolo, publicado o 30 de marzo de 1995 polo selo navarro GOR Discos.

## Cancións
## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*
Locke & Key (serie de televisión)

***Locke & Key*** é unha serie de televisión estadounidense de terror sobrenatural desenvolvida por Carlton Cuse, Meredith Averill e Aron Eli Coleite. Está baseada na serie banda deseñada homónima creada por Joe Hill e Gabriel Rodríguez. Estreouse a través de Netflix o 7 de febreiro de 2020. Está protagonizado por Darby Stanchfield, Connor Jessup, Emilia Jones, Jackson Robert Scott, Laysla De Oliveira, Petrice Jones e Griffin Gluck.

Netflix anunciou a segunda tempada da serie en marzo de 2020, que se estreou o 22 de outubro de 2021.

## Personaxes 
### Principais 
* Darby Stanchfield como Nina Locke
* Connor Jessup como Tyler Locke
* Emilia Jones como Kinsey Locke
* Jackson Robert Scott como Bode Locke
* Petrice Jones como Scot Cavendish
* Laysla De Oliveira como Dodge
* Griffin Gluck como Gabe

### Secundarios 
* Bill Heck como Rendell Locke
* Aaron Ashmore como Duncan Locke
* Sherri Saum como Ellie Whedon
* Thomas Mitchell Barnet como Sam Lesser
* Kevin Alves como Javi
* Genevieve Kang como Jackie Veda
* Hallea Jones como Eden Hawkins
* Kolton Stewart como Brinker Martin
* Asha Bromfield como Zadie Wells
* Jesse Camacho como Doug Brazelle
* Eric Graise como Logan Calloway
* Felix Mallard como Lucas Caravaggio
* Steven Williams como Joe Ridgeway
* Coby Bird como Rufus Whedon

## Notas
Johnny Marr

**John Martin Maher**, nado o 31 de outubro de 1963, é un músico, compositor e cantante inglés. Marr deuse a coñecer como a guitarrista e co-compositor da banda The Smiths, que estivo activa entre 1982 e 1987. Dende entón actuou en numerosas banda e comezou unha carreira como artista en solitario.

Nado en Ardwick, Manchester, de pais irlandeses, Marr formou a súa primeira banda con 13 anos. Tocou en varios grupos con Andy Rourke antes de formar The Smiths con Morrissey en 1982. The Smiths conseguiu un importante éxito comercial e foi aclamada pola crítica, sendo o estilo jangle pop da guitarra de Marr un elemento distintivo do son da banda, pero separouse en 1987 debido a diferenzas persoais entre Marr e Morrissey. Dende entón, Marr foi membro de The Pretenders, The The, Electronic, Modest Mouse, e The Cribs, e converteuse nun prolífico músico de sesión, traballando con artistas como Talking Heads e Hans Zimmer.

Despois de publicar un álbum titulado *Boomslang* en 2003 baixo o nome Johnny Marr and the Healers, Marr editou o seu primeiro álbum en solitario, *The Messenger*, en 2013. O seu segundo traballo en solitario, *Playland*, lanzouse en 2014, seguido por un terceiro, *Call the Comet*, en 2018. A autobiografía de Marr, *Set the Boy Free*, foi publicada no ano 2016.

Fotada o cuarto mellor guitarrista dos últimos 30 anos nunha enquisa realizada pola BBC en 2010, Phil Alexander, editor xefe de *Mojo*, describiu a Marr como "posiblemente o último gran estilista da guitarra británico". En 2013, *NME* honrou a Marr co seu premio "Godlike Genius", dicindo: "non contento con reescribir a historia da música cunha das mellores bandas do mundo, The Smiths, continúa a empuxar os límites e a evolucionar a través da súa carreira, traballando con algúns dos mellores e máis excitantes artistas do planeta".

## Notas
Gray Matter

**Gray Matter** foi unha banda estadounidense de post-hardcore procedente de Washington, D.C. activa nos anos 80 e 90. O grupo formouse en 1983 e separouse en 1986, reformándose entre 1990 e 1993.

## Historia 
Gray Matter formouse oficialmente no verán de 1983 a partir das cinzas de varios grupos punk da área de Washington, D.C. Geoff Turner, Mark Haggerty e Dante Ferrando estiveran tocando en bandas dende os seus primeiros días no instituto. En 1983, Dante e Mark tocaban en Iron Cross, pero cando a imaxe da banda comezou a reflectir aos seus violentos fans máis que ao propio grupo Dante marchou. Pouco despois Mark tameu deixou a banda e os dous reuníronse con Geoff e con Steve Niles e comezaron a realizar concertos en Washington, D.C. como Gray Matter.

O primeiro álbum da banda, *Food For Thought*, foi gravado no estudio Inner Ear en novembro de 1984 con Ian MacKaye, de Minor Threat, axudando nas tarefas de produción. O disco foi editado orixinalmente por R&B Records en 1985, mentres os membros do grupo aínda estaban no instituto. En 1986, Dischord Records publicou o EP *Take It Back*. Pouco despois, Mark deixou a banda para ir á universidade e Gray Matter separouse. Dante tocou a batería en Ignition e Geoff, Steve, e Mark xuntáronse e formaron Three, xunto con Jeff Nelson de Minor Threat. Gray Matter reformouse na primavera de 1990 e lanzou un 7 polgadas dobre en 1991 e o álbum *Thog* en 1992. A banda separouse oficialmente en 1993.

Dischord orixinalmente reeditou *Food For Thought* e *Take It Back* (DIS 49) como un único CD no ano 1990.

O 21 de setembro de 2003 a banda reuniuse para realizar un único concerto como celebración do décimo aniversario do Black Cat, un club en Washington, D.C. do cal é socio o batería Dante Ferrando. Posteriormente Gray Matter tocou no 15, 20 e 25 aniversario do Black Cat.

## Membros 
* Geoff Turner - voces e guitarra
* Steve Niles - baixo e voces
* Mark Haggerty - guitarra
* Dante Ferrando - batería

Antes de Gray Matter, Haggerty e Ferrando tocaron na banda skinhead de DC Iron Cross. Niles despis fíxose famoso por exclibir cómics de terror, particularmente por *30 Days of Night*. Geoff Turner fundou os estudios de gravación WGNS, e Dante Ferrando é fundador e dono do club octurno de DC Black Cat.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas
Cervo, Italia

**Cervo** (en ), é unha vila e comuna (*comune*) de Italia, localizada na provincia de Imperia, na rexión da Liguria.

## Xeografía 
O territorio de Cervo está situado no treito final do torrente Cervo, ao longo do val de Steria, e circunscrito, ao norte e ao leste, polo val do torrente Merula, na provincia de Savona, e pola conca do Evigno pola ladeira oposta. Xunto con outros sete municipios, está incluída na zona do Golfo Dianese.

A unha altitude media de 66 msnm, ocupa unha superficie de 3,59&nbsp;km².

No ano 2019 tiña unha poboación de 1149 habitantes, cunha densidade de poboación de 320,06 hab./km².
 
## Concellos irmandados 
O concello de Cervo está irmandado con:
*  Cervo
*  Pilón
## Notas
La Veneno

**Cristina Ortiz Rodríguez**, nada o 19 de marzo de 1964 en Adra e finada o 9 de novembro de 2016 en Madrid, máis coñecida polo alcume de **La Veneno** ("A Veleno"), foi unha vedete, cantante e colaboradora de televisión española, famosa por intervir nos programas de entrevistas nocturnos *Esta noche cruzamos el Mississippi* e *La sonrisa del pelícano*, emitidos en España entre 1996 e 1997, ámbolos dous programas presentados polo xornalista Pepe Navarro.

La Veneno foi unhas das primeiras mulleres transxénero en visibilizar a realidade do colectivo transxénero, e é recoñecida como unha das iconas LGBT máis atrevidas de España.

## Filmografía 
### Cinema pornográfico 
* *El secreto de La Veneno* (1997).
* *La venganza de La Veneno* (1997).

### Televisión 
* *Vivan los novios* (1991) - Telecinco.
* *Esta noche cruzamos el Mississippi* (1996-1997) - Telecinco. 
* *La sonrisa del pelícano* (1997) - Antena 3.
* *De tarde en tarde* (1997) - Canal Sur Televisión.
* *Parle vosté, calle vosté* (1997) - Canal Nou.
* *Susana Giménez Show* (1998) (na Arxentina)
* *Todo depende* (1998-1999) - Telemadrid.
* *Tiempo al tiempo* (2001) - TVE.
* *Mírame* (2000-2001) - Antena 3.
* *Crónicas Marcianas* (2001-2003) - Telecinco.
* *Aquí hay tomate* (2006-2007) - Telecinco.
* *En Antena* (2006-2007) - Antena 3.
* *Salsa Rosa* (2006) - Telecinco.
* *TNT* (2006) - Telecinco.
* *DEC* (2006-2011) - Antena 3.
* *El Caldero de Nacha* (2014) - Iberoamerica TV.
* *Sálvame* (2009-2013) - Telecinco.
* *Sálvame Deluxe* (2009-2016) - Telecinco. (11 intervencións).

### Series de televisión 
## Espectáculos 
* *Que trabaje Rita* (2013–2014)

## Discografía 
## Serie homenaxe 
En 2020 Atresmedia estreou unha serie biográfica titulada *Veneno. Vida y muerte de un icono* dirixida por Javier Calvo e Javier Ambrossi.

## Notas 
## Véxase tamén