open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hospital de la Santa Creu de Barcelona

O **Hospital de la Santa Creu** (en galego: *Hospital da Santa Cruz*) é un edificio gótico do século XV, situado na cidade de Barcelona, que se creou coa finalidade de axuntar nun só edificio os diferentes hospitais que había na cidade.

## Historia e características 
A primeira pedra do Hospital púxose o 1401 coa presenza do rei Martiño I. O edificio, obra de Guillem d'Abriell, planificouse dunha maneira grandiosa en catro ás de construción con dúas plantas que rodeaban un patio porticado, segundo o coñecido modelo oriental.

En 1414 a obra estaba rematada na súa maior parte, un século despois remprendeuse o que faltaba, utilizando unha técnica construtiva máis depurada. Durante o século XVI, nunha das diversas reformas que sufriu, derrubouse unha das ás e construíuse un outro patio porticado unido ó primeiro, onde actualmente se conserva a grande escaleira monumental que da acceso á sala de lectura da Biblioteca de Cataluña.

O conxunto de edificios inclúe unha pequena igrexa gótica que da á rúa Hospital e unha casa do século XV (antigo arquivo do Hospital) con pórtico flamíxero.

En 1703 Antoni Viladomat i Manalt, un dos pintores barrocos cataláns máis importantes, pintou a capela de San Pau.

No remate do século XIX o hospital quedou obsoleto polo crecemento da cidade e os novos avances da medicina e a hixiene e decidiuse trasladalo a unha nova localización, o Hospital de Sant Pau, que foi construído entre 1902 e 1930.

En 1926 o concello mercou o edificio e iniciou a reconstrución. Actualmente o conxunto inclúe a sede da Biblioteca de Cataluña (desde 1939), do Institut d'Estudis Catalans (dende 1931), da Escola Massana (dende 1935) e dúas bibliotecas públicas da Deputación de Barcelona (as de San Pau e Santa Creu).

O 3 de xuño de 1931 foi declarado Monumento Histórico Artístico de Interese Nacional.

## Véxase tamén
Gian Lorenzo Bernini

**Gian Lorenzo Bernini**, nado o 7 de decembro de 1598 en Nápoles e finado o 28 de novembro de 1680 en Roma, foi un prominente escultor e arquitecto na Roma do século XVII.

## Traxectoria 
Foi un dos máis fieis intérpretes da arte contrarreformista e da renovación católica romana, a súa visión artística é escenográfica e teatral. Son fundamentais as súas achegas ó nacemento da arte barroca. Tras as súas primeiras esculturas para o cardeal Borghese, con múltiples puntos de vista e dinamismo pleno de realidade, comezou en 1624 o seu labor en San Pedro: o baldaquino, a cátedra, as tumbas de Urbano VIII e Alexandre VII caracterizadas por invencións variadas e sorprendentes, movemento e espectacularidade, integración de artes, tipos e materiais e alegorías cristiáns. A columnata exterior, tamén obra súa, relaciona a igrexa co espazo exterior como sucede coas fachadas do palacio Barberini e das súas igrexas, na cal os valores plásticos superan ós espaciais.

Entre as obras máis coñecidas de Bernini están as fontes de Roma, fontes pesadas caracterizadas como axentes da natureza, esculturas e rochas que forman coas fervenzas de auga un todo único, que converte á auga en escultura. Destacan a Fonte dos Catro Ríos e a Fonte do Tritón.

## Véxase tamén
Francesco Borromini

[miniatura|240 px|Fachada do Oratorio dos Filipinos, 1637-1643. Borromini contrapón á concavidade xeral o [pórtico convexo mentres a serie de fiestras recorda ós palacios, o ladrillo tratado con preciosismo substitúe ó mármore]]
**Francesco Borromini**, alcume de **Francesco Castelli**, nado o 25 de setembro de 1599 e finado o 3 de agosto de 1667, foi un arquitecto barroco italiano.

## Traxectoria 
Naceu no cantón do Tesino (Suíza), fillo do canteiro Giovanni  Domenico Castelli e de Anastasia Garovo.
Iniciou a súa carreira axudando na canteira ao seu pai, pero pronto se trasladou a Milán para estudar e perfeccionarse. Alí empezoulselle a chamar co sobrenome de *Bessone*, en alusión ao seu pobo natal, situado preto de Lugano, na rexión de lingua italiana de Suíza. Francesco traballou nas obras do *"duomo"* da catedral de Milán.

En 1619 chega a Roma, onde cambia o seu apelido de  Castelli a  Borromini, e comeza a traballar para o seu parente afastado, Carlo  Maderno nas obras da Basílica de San Pedro. Á morte de  Maderno en 1629 únese ao equipo de Gian Lorenzo Bernini nos traballos de ampliación e  refacción da fachada do palazzo Barberini.

Borromini traballa alí como asistente de  Bernini, pero logo duns poucos anos prodúcese entre ambos unha inimizade que duraría toda a vida.

Durante o pontificado de Inocencio X (1644-1633) , gaña a confianza do Papa, o que lle permite desprazar ao seu eterno rival no posto de arquitecto principal de Roma. Con todo, co seguinte Papa, Alexandre VII (1655-1657) novamente renace a estrela de  Bernini, acrecentando o enfrontamento entre ambos os arquitectos. A partir de alí  Borromini dedícase a completar os interiores da igrexa de Sant'Ivo alla Sapienza, da actual Universidade romana, e aos traballos en San Xoán de Letrán. Adicionalmente, completa o  baseamento da fachada da súa primeira obra independente, a igrexa de San Carlo alle Quattro Fontane no Quirinal. A galería de Borromini no Palazzo Spada xoga coa perspectiva de tal maneira que se vai encollendo, o que a fai parecer máis longa do que é.
[miniatura|240x240px|Borromini nun [Billetes do franco suízo|billete de 100 francos suízos]]
Borromini, afastado da alegoría, amosa a súa preocupación polo dominio do espazo que se corresponde coa situación do home no mundo e coa súa actividade, espiritual e materialmente sempre cambiante, o que confire á súa arquitectura un carácter dramático e revolucionario.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Igrexa de San Carlo alle Quattro Fontane
Camillo-Guarino Guarini

**Camillo-Guarino Guarini**, nado o 7 de xaneiro de 1624 e finado o 6 de marzo de 1683, foi un sacerdote teatino, matemático, escritor e arquitecto barroco.

Nacido en Módena, estudou matemáticas, foi profesor de literatura e filosofía en Messina e arquitecto do duque Filiberto de Savoia, escribiu libros de matemáticas en latín e italiano e o seu *Euclides adauctus* foi unha das primeiras obras de xeometría descritiva.

Realizou a súa actividade arquitectónica en Turín inspirada na obra de Francesco Borromini, de quen procede o sentido ondulante das estruturas e elementos, o carácter determinante do espazo, creando ámbitos con maior fantasía e variedade formal.

## Galería 

Ficheiro:Museo del Risorgimento italiano.JPG|Fachada do Palacio Carignano. Unha fachada convexa que se continúa de forma cóncava a ambos os lados creando unha sorprendente ondulación
Ficheiro:Guarini - Compendio della sfera celeste, 1675 - 874474 F.jpg|*Compendio della sfera celeste*, 1675
Escola de Frankfurt

miniatura|dereita|Adorno e Horkheimer, expoñentes da escola.
A **escola de Frankfurt** foi unha corrente académica de mediados do século XX que abrangueu as investigacións de varios sociólogos, psicólogos, economistas e filósofos neo-marxistas asociados ao Instituto de Investigacións Sociais da Universidade de Frankfurt.

O proxecto do Instituto consistía en renovar a teoría marxista da época, incidindo sobre todo no desenvolvemento interdisciplinario e na reflexión filosófica sobre a práctica científica. Para esta tarefa conseguiu concitar os esforzos de estudosos de diferentes ámbitos. A escola foi a primeira institución académica alemá que abrazou abertamente o marxismo. Transladouse ao exilio americano durante o réxime nazi, para regresar a Frankfurt após a vitoria aliada.

Malia a que o Instituto continuou activo so a dirección de Axel Honneth, adoito considérase Jürgen Habermas o último membro da escola de Frankfurt como tal.

## Principais pensadores da escola de Frankfurt 
* Theodor Adorno
* Max Horkheimer
* Walter Benjamin
* Herbert Marcuse
* Günther Anders
* Alfred Sohn-Rethel
* Leo Löwenthal
* Franz Neumann
* Friedrich Pollock
* Erich Fromm
* Jürgen Habermas
* Oskar Negt
* Karl A. Wittfogel
* Susan Buck-Morss
Psophia

O **Psophia** é un xénero que comprende varias especies, a máis coñecida é a denominada polos zoólogos *Psophia crepitans*. Ás veces é domesticada polos indíxenas de Venezuela e das Güianas e é coidada coas outras aves de curral. Reciben ese nome polo seu berro enxordecedor. É unha ave grande con pico longo e forte.

## Comportamento 
É o único paxaro que fai o servizo de pegureiro pois úsase para coidar das galiñas, parrulos, do gando ovino ou similar. Os *Psophia* son verdadeiros paxaros pastores. Levan os rabaños ós pastos, gárdanos contra calquera ataque doutros animais, mantéñenos xuntos e ó serán condúcenos de novo á casa polo camiño máis recto.
Ó parecer esta ave é tan garimosa como fiel. Cando ve ó seu amo ponse contentísima, facendo evolucións raras ó seu redor.
Lamas, Leiro

**Santa María de Lamas** é unha parroquia do concello ourensán de Leiro, na comarca do Ribeiro. Segundo o IGE en 2010 tiña 193 habitantes (101 mulleres e 92 homes), distribuídos en 5 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 222 habitantes.

## Toponimia 
O orónimo provén do latín , e indica un lugar con lama ou lodo.

## Xeografía 
Moi preto da igrexa románica de Santa María de Lamas, no lugar de Lamas, atópanse os montes de Pena Corneira, cunha ampla vista panorámica.

## Patrimonio histórico 
A Igrexa de Santa María de Lamas está situada a 6&nbsp;km do cruzamento de Leiro e a través dunha estrada local. Érguese nas proximidades do lugar que ocupou o castelo onde sufriu prisión Afonso VII. Tanto pola súa estrutura como polos seus motivos ornamentais, é unha mostra do románico rural galego. Ten unha nave e ábsida rectangulares, cuberta por bóveda de madeira. En cada un dos seus muros ábrense sinxelas portas románicas, sendo a máis notable a de poente, con volutas, capiteis e tímpano de características populares.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Lamas 
### Parroquias de Leiro 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Leiro

### Ligazóns externas 
* Páxina non oficial do concello de Leiro
Enschede

**Enschede** (en baixo saxón Eanske) é un concello do leste dos Países Baixos, na provincia de Overijssel, constituído pola cidade de Enschede e o antigo concello rural de Lonneker agregado en 1935. Un total de 153.640 habitantes (2005) viven nos 142.75&nbsp;km² do concello.
Gorgona (mitoloxía)

Na mitoloxía grega, as **gorgonas** eran criaturas fantásticas, espantosas que tiñan serpes na cabeza no canto de cabelos. Segundo Hesíodo eran tres irmás, novas, fillas de Forcis e Ceto, dous deuses mariños de formas monstruosas e irmáns entre si. As gorgonas vivían no Occidente, onda o país das Hespérides, onda o reino dos mortos. Homero descoñece a gorgona como figura mitolóxica: na *Odisea* describe con ese nome unha cabeza fantasmal -sen corpo- que vive no Hades.

Chamábanse Esteno, Euríale e Medusa; esta última era mortal en canto as outras dúas eran inmortais. Medusa foi considerada a gorgona por antonomasia, ata o punto de resultar os dous termos case sinónimos e eclipsar totalmente ás dúas irmás. A descrición que dan os mitógrafos coinciden coa que se ten de Medusa.miniatura|A gorgona Medusa de Caravage.|esquerdaCando Perseo foi mandado a matar a Medusa, achegouse ás gorgonas cando estas durmían. Axudado por Atenea e guiándose polo reflexo dun escudo (para evitar que o puidesen mirar directamente), conseguiu cortarlle a cabeza. Gardouna no zurrón e fuxiu, oculto baixo o casco de invisibilidade de Hades, polo que as irmás, cando acordaron, non puideron perseguilo .

Diodoro escribiu unha nova versión, racionalizada, do mito das gorgonas. Dicía que eran un pobo belicoso, como as Amazonas, que vivían no país dos Atlantes. Estes pediron ás Amazonas que declarasen a guerra contra as gorgonas, e así o fixeron, derrotándoas. Aínda que se repuxeron, logo foron atacadas por Teseo, que matou a raíña, e finalmente exterminadas por Heracles.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* GRIMAL, Pierre: *Diccionario de mitología griega y romana*. Ed. Paidós, 1981, s. v. *Gorgona*.
* PSEUDO-APOLODORO: *Biblioteca mitológica*. Tradución e notas de Julia García Moreno. Alianza Editorial 3ª ed. 2016 [a numeración segue a utilizada neste texto].
### Outros artigos 
* Medusa
Aerofaxia

A **aerofaxia** é unha disfunción do aparello dixestivo que consiste na tendencia a deglutir aire que se acumula no estómago. Provoca gases intestinais, eructos crónicos, somnolencia, cabeza pesada e pode ser causado por comidas pesadas ou abondosas, bebidas con gases ou ser un síntoma doutras afeccións corporais.
Cascuda

miniatura|upright 1.0|*Blaberus giganteus*
As **cascudas**, tamén chamadas **cascudos** e **carrouchas**, son insectos de varias familias da orde Blattodea. O nome '' 'cascuda' * tamén se pode referir a un tipo de maceira.
 
## Etimoloxía 
Etimoloxicamente, *Blattodea* deriva do *latín* *blatta*, adaptación do grego *blapto*. O nome científico procede da lingua grega pero latinizada do insecto (grego dórico: βλάττα, blátta; grego ático: βλάττη , blátte).

## Especies 
Existindo desde hai máis de 300 millóns de anos, as cascudas son agora entre unhas 3500 e 5000 especies no mundo, en 6 familias. O nome **cascuda** tamén pode referirse aos coleópteros de forma xenérica

É un grupo cosmopolita, con algunhas especies (menos do 1%) consideradas como sinantrópicas. Entre as especies máis coñecidas atópanse a cascuda americana, *Periplaneta americana*, que mide uns 30 milímetros de lonxitude, a cascuda alemá, *Blattella germanica, *duns 15 milímetros de lonxitude, a asiática*, Blattella asahinai, *tamén duns 15 milímetros de lonxitude, e a oriental*, *duns 25 milímetros. As cascudas tropicais adoitan ser moito máis grandes, e os parentes extintos das cascudas son os *cascudoides*, como o *Archmylacris* do Carbonífero e o *Apthoroblattina* do Permiano, que non eran tan grandes como as especies modernas de maior tamaño*.*

## Descricións e hábitat 
Son insectos ovíparos, hemimetábolos e os seus corpos miden entre 3 e 65&nbsp;mm. As cascudas viven en lugares quentes e húmidos; hai non obstante algunhas especies semiacuáticas e acuáticas e mesmo algunhas outras que viven nos desertos e cavernas. Destacan pola súa gran resistencia: poden sobrevivir durante nove días sen a cabeza e sobreviven á radioactividade. O corpo das cascudas é ovular e deprimido. O seu tamaño pode variar desde uns poucos milímetros até case 10 centímetros. A cabeza é curta, subtriangular, con ollos compostos grandes e normalmente dúas manchas oculares (ollos únicos). En xeral, son marróns ou negras, pero hai especies de cores. Nas zonas tropicais predomina o marrón avermellado, ademais das cores verde e amarelo.* Foron un dos poucos seres vivos que sobreviviron ás explosións nucleares de Hiroshima e Nagasaki.

## Vectores de patóxenos 
Entre os principais problemas que as cascudas poden causar aos humanos está o seu papel como vectores mecánicos de diversos patóxenos (bacterias, fungos, protozoos, vermes e virus). As cascudas domésticas son as encargadas de transmitir diversas enfermidades, a través dos seus pés e as feces polos lugares por onde pasan. Por iso son considerados perigosos para a saúde dos seres humanos.*, Mr. Bungle, Los Lobos e Gipsy Kings e hai varias lendas sobre ela asociadas a Pancho Villa.
* A canción en portugués do Brasil *A barata'' é unha das máis exitosas da Galinha Pintadinha.
* Un dos personaxes do filme de Pixar WALL-E é unha cascuda.

## Notas 
## Véxase tamén
Moviment Socialista de Catalunya

O **Moviment Socialista de Catalunya** (MSC) foi un partido socialista catalán, fundado no exilio en 1945.
## Historia 
A maioría dos seus militantes procedían do Partit Obrer d'Unificació Marxista mentres outros viñan do Partit Socialista Català, do Partit Socialista Unificat de Catalunya, de Esquerra Republicana de Catalunya e da Confederación Nacional do Traballo. O seu órgano de difusión era *Endavant*. En 1968, despois dos sucesos de maio en París, o MSC escíndese en dúas correntes, unha socialdemócrata encabezada por Josep Pallach e que dará lugar ó Reagrupament Socialista i Democràtic de Catalunya a outra marxista dirixida por Joan Reventós que dará lugar á Convergència Socialista de Catalunya. En 1975 o MSC deixou de actuar.
Victoria Kamāmalu

**Victoria Kamāmalu Kaʻahumanu IV**, nada o 1 de novembro de 1838 e finada o 29 de maio de 1866, foi Kuhina Nui de Hawai, consideración equivalente a un primeiro ministro, e princesa herdeira.

## Traxectoria 
Filla única da princesa Kīnaʻu e do seu terceiro marido, o príncipe Kekūanāoʻa. Os seus dous irmáns foron reis de Hawai cos nomes de Kamehameha IV e Kamehameha V. Kamamalu foi nomeada herdeira ó título de Kuhina-Nui en 1850 e tivo o cargo entre o 16 de xaneiro de 1855 ata 1863, utilizando ás veces o nome de Kaahumanu IV, foi nomeada sucesora ó trono polo rei Kamehameha V en 1863.

Foi unha grande afeccionada á música, foi directora do coro da igrexa de Kawaiahao.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Artigo no New York Times sobre ela do 27 de marzo de 1855 
* Victoria Kamāmalu nos sellos 
* Hawai'i's Lost Princess: Princess Victoria Kamāmalu Ka'ahumanu IV 
* Biografía de Victoria Kamāmalu
Miguel Fidalgo Areda

**Miguel Fidalgo Areda**, nado en Francelos (Ribadavia) o 10 de marzo de 1956, é un político socialista galego.

## Traxectoria 
Mestre de profesión. Foi concelleiro do PSdeG-PSOE en Ribadavia tralas eleccións municipais de 1983. Nas municipais de 1987 encabezou a candidatura socialista e foi elixido alcalde grazas ao apoio dos Independentes do Municipio de Ribadavia e do BNG. Porén, en xullo de 1989 perdeu a alcaldía tras unha moción de censura apoiada polos Independentes que fixo alcalde ó candidato de Centristas de Galicia Antonio Lorenzo. Nas Eleccións ao Parlamento de Galicia de 1989 resultou elixido deputado.

Nas municipais de 1991 encabezou novamente a candidatura do PSdeG e logrou se-la forza máis votada, se ben non recuperou a alcaldía tras apoiar Centristas de Galicia ao PPdeG. Porén, o 26 de maio de 1992 volveu á alcaldía tras unha moción de censura apoiada por dous dos edís de Centristas, renunciando por tanto á súa acta de deputado autonómico. Nas municipais de 1995 quedou por detrás do PPdeG e perdeu a alcaldía. Volveu encabeza-la candidatura socialista nas municipais de 1999 sen lograr recupera-la alcaldía, permanecendo como concelleiro na oposición ata a fin do mandato en 2003.

Nas Eleccións xerais de 2008 foi o candidato número 1 do PSdeG-PSOE ao Senado pola provincia de Ourense e foi elixido senador. Revalidou a súa acta nas Eleccións Xerais de 2011, permanecendo na cámara alta ata o remate da lexislatura en 2015.

## Vida persoal
É pai de Brais Fidalgo, dirixente da marea Ribeiro en Común.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de senadores galegos desde a Transición
* Eleccións municipais en Ribadavia

### Ligazóns externas 
* Blog de Miguel Fidalgo
Kapiʻolani

**Kapiʻolani**, nada o 31 de decembro de 1834 en Hilo e finada o 24 de xuño de 1899 en Waikiki (Honolulu), casou co Rei Kalākaua e reinou como raíña consorte do Reino de Hawai. 

## Traxectoria 
Casou con Kalākaua en 1863 que ascendeu ó trono en 1874. En 1887 viaxou ó Reino Unido para asistir ó xubileu da raíña Vitoria do Reino Unido, na súa volta visitou os Estados Unidos e foi recibida polo presidente Grover Cleveland. Interesada pola saúde, promoveu a creación dun hospital materno e un centro para rapazas leprosas.

## Árbore xenealóxica 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Honoluluadvertiser.com 
* Hospital que leva o nome da Raíña 
* Hotel que leva o nome da Raíña
Kekāuluohi Likelike

**Miriam Kapili Kekāuluohi Likelike**, nada o 13 de xaneiro de 1851 en Honolulu (Oahu) e finada o 2 de febreiro de 1887 en ʻĀinahau (Honolulu), foi unha princesa de Hawai, irmá do rei Kalākaua. Foi a nai da princesa Kaʻiulani, a última herdeira ó trono de Hawai.

## Traxectoria 
En 1870 casou con Archibald Scott Cleghorn, próspero home de negocios escocés asentado en Honolulu que foi nomeado gobernador de Oahu. O matrimonio mantivo unha relación de amizade con Robert Louis Stevenson que con frecuencia visitaba a súa residencia.

## Árbore xenealóxica
Touki Bouki

***Touki Bouki***, que podería traducirse ao galego como "**A viaxe da hiena**", é un filme senegalés, de 1973, dirixido por Djibril Diop Mambéty, e que está considerado como un clásico do cinema africano.

## Sinopse 
O pastor marxinal Mory e mais a súa amante Anta, unha universitaria rebelde que viste de xeito masculino, queren marchar do Senegal deixando atrás a súa vida tradicional. Para iso necesitan cartos que non teñen, e farán todo tipo de argallas para conseguilos. Subidos nunha moto ao Easy Rider, que ademais leva no guieiro unha cornamenta de vaca, acabarán por roubarlles roupa e diñeiro a uns señoritos da burguesía de Dakar. Con eses cartos e vestidos estrafalariamente tentarán subir a un transatlántico que os leve a París. Pero na escada de subir el arrepíntese e volve para recuperar a moto esquecida. Finalmente, só ela marchará a Europa.

## Personaxes 
* Aminata Fall como Tía Oumy
* Ousseynou Diop como Charlie
* Magaye Niang como Mory
* Mareme Niang como Anta

## Relevancia 
O filme *Touki Bouki* representa un fito na historia do cinema africano. Ademais da consistencia da produción e do emprego da cor, pouco común no tempo e na latitude, a obra explora camiños moi distintos aos que daquela seguira o cinema africano. A súa forma de narrar simbolista, a súa mestura de comedia e drama, a presenza da homosexualidade , os movementos da cámara, con longuísimos travellings ou os espidos femininos son sorprendentes para o contexto. Pódese considerar un filme do subxénero de escapadas, pero tamén unha ollada conservadora e anticolonial. Non se estreou en Europa ata 1986.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb
George Reid

**George Reid** pode facer referencia a:

***George Reid**, político australiano (1845 - 1918).
***George Reid**, político escocés (nado en 1939).
Mieloma múltiple

O **mieloma múltiple** é unha forma de cancro de medula ósea no que existe unha proliferación anormal de células plasmáticas, que son as células do sangue que producen os anticorpos (inmunoglobulinas), os encargados de defender o corpo ante infeccións e outras substancias estrañas (antíxenos). No mieloma, prodúcese de forma continua e inapropiada o mesmo anticorpo, e nunha cantidade maior á habitual. Este anticorpo chámase paraproteína ou compoñente monoclonal (proteína M) e pódese detectar no soro e na urina do paciente con mieloma múltiple.

## Véxase tamén 
* Doenzas tratadas con transplante de precursores hematopoéticos
* Clon (célula B)

### Ligazóns externas 
* Mieloma.com MMRF
Motor

O termo **motor** pode referirse a:

***Motor** un tipo de máquina;
****Motor eléctrico**;
****Motor de arrinque**;
****Motor térmico**;
****Motor de combustión**;
****Motor de combustión externa**;
****Motor de combustión interna**;
****Motor de explosión**;
****Motor de reacción**;
****Motor pneumático**;
***Motor de busca**, unha ferramenta informática;
Motor (máquina)

Un **motor** é un tipo de máquina que transforma calquera forma de enerxía en enerxía mecánica (isto é, en movemento). Os motores clasifícanse segundo a fonte de enerxía que utilizan e estúdanse na rama da ciencia correspondente a ese tipo de máquinas:

* Motores térmicos que obteñen a súa enerxía do intercambio de calor entre dous focos, incluíndo os motores de combustión interna
* Motores eléctricos transforman electricidade en movemento.
* Motores hidráulicos obteñen a súa enerxía dun líquido, normalmente un óleo mineral ou sintético a presión.
* Motores pneumáticos utilizan ar comprimido.
Holyrood

**Holyrood** (, ) é unha área da cidade de Edimburgo, a capital de Escocia. O nome procede dunha anglización do termo escocés *Haly Ruid* (*Santa Cruz*).

## Localización 
Atópase xusto ao leste do centro da cidade, no fondo coa costa da Milla Real, a principal arteria histórica da cidade, que precisamente comunicaba o Castelo de Edimburgo co Palacio de Holyroodhouse, a residencia dos monarcas británicos en Escocia.

## Interese 
Holyrood foi nun tempo unha vila separada do Canongate, o centro histórico de Edimburgo , ata 1856. Na actualidade Holyrood acolle o Palacio de Holyroodhouse, a sede do Parlamento escocés, a abadía de Holyrood e un museo temático científico, especializado en xeoloxía, chamado *Our Dynamic Earth*. Polo demais, a área está chea de vivendas residenciais e de edificios gobernamentais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Google Maps (showing Holyrood)
Pistón

[miniatura|Compoñentes dun [motor a catro tempos:(E) Árbore de levas de exhaustión(I) Árbore de levas de admisión(S) Buxía(V) Válvulas(P) Pistón(R) Biela(C) Cambota(W) Refrixeración por auga]]
Un **pistón** ou **émbolo** é unha peza móbil dunha máquina, con forma cilíndrica e que se despraza ao longo dun cilindro.

Se a máquina é un motor, o movemento do émbolo transforma a presión que existe na cámara (de combustión nun motor de combustión interna, de expansión nunha máquina de vapor), en movemento alternativo, que xeralmente despois será convertido polo mecanismo de biela-manivela en movemento rotativo na cambota. Se a máquina é un compresor, transforma o movemento rotativo en enerxía comunicada a un fluído.
Holyrood (homónimos)

**Holyrood** é unha barrio da cidade de Edimburgo. Grazas a iso, ademais do seu significado Holyrood como área urbana, ten outros:

* *Holyrood*, o nome informal de denominar o Parlamento escocés, que se atopa nas súas rúas.
* A abadía de Holyrood unhas ruínas agostiñas
* O Palacio de Holyrood, residencia da casa real británica.
* O Parque de Holyrood, arrodeando o pazo
* A escola de Holyrood, a segunda maior de Escocia, e que se atopa na cidade de Glasgow.
* A vila de Holyrood, no Canadá.
Veo de manivelas

[miniatura|O veo de manivelas, illado, cos moentes da [biela (onde se liga a biela) destacados.]]
miniatura|Veo de manivelas (vermello), pistóns (gris) nos seus cilindros (azul) e volante de inercia (negro)
O **veo de manivelas** ou **cegoñal** é a árbore de transmisión dunha máquina, que recolle o movemento transmitido polas bielas e cédeo a unha transmisión ou carga. Ten forma de eixo con cóbados e contrapesos que, aplicando o sistema do mecanismo biela-manivela, transforma o movemento rectilíneo alternativo en rotatorio e viceversa.

O veo de manivelas é unha parte esencial nos motores alternativos, nos cales o movemento linear dos pistóns dentro dos cilindros transmítese ás bielas e transfórmase nun movemento rotatorio do eixo que, á súa vez, transmítese ás rodas e outros elementos como un volante de inercia. O veo de manivelas é un elemento estrutural do motor.

Normalmente fabrícanse de aliaxes capaces de soportar os esforzos aos que se ven sometidos e poden ter perforacións e condutos para o paso de lubricante.
Hai diferentes tipos de veos de manivelas; existen de tres apoios, de cinco apoios etc., dependendo do número de cilindros que teña o motor.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mecanismo de biela-manivela
Buxía

200px|miniatura|dereita|Buxía.

Unha **buxía** é un dispositivo que ao serlle aplicada unha grande diferenza de potencial (da orde dos 20 mil Volts) produce unha faísca, que provoca a inflamación dunha mestura combustíbel nun motor a explosión.

## Funcionamento 
Ao circular corrente pola bobina de acendido (unha especie de autotransformador) prodúcese unha diferenza de potencial de varios miles de voltios entre os eléctrodos, até que se chega ao punto en que se rompe a rixidez dieléctrica dos gases na cámara de combustión e se produce unha faísca. Esta descarga eléctrica acende os gases e dá comezo á combustión.

[miniatura|Buxía, Museum Autovision, [Altlußheim]]
[miniatura|Buxía, Museum Autovision, [Altlußheim]]
Djibril Diop Mambéty

**Djibril Diop Mambéty** era un actor e director de cine senegalés nado o 23 de xaneiro de 1945 en Dakar (Senegal) e morto o 23 de xullo de 1998 en París.

Montou o seu primeiro café-teatro en Dakar, que foi tamén o primeiro da cidade. Logo de estudar teatro, comezou a súa carreira como actor, tanto en teatro como en cine en diversos filmes senegaleses e italianos. As súas primeiras producións serán de pequena duración, como ''Contras' city* e *Badou boy*. Pero a súa primeira longametraxe será tamén a que moitos consideran a súa obra mestra, o filme *Touki Bouki* (*A viaxe da hiena*), de 1972, onde explora distintos camiños narrativos e un simbolismo descoñecido ata daquela.

O seu segundo filme volverá empregar a referencia ás hienas, pero sen que teña que ver en absoluto co anterior. Vinte anos despois, e logo de que dirixise a curta *Parlons grand-mère* (*Falemos avoa*) sobre unha rodaxe de cinema africano, en 1992 presenta pois *Hyènes*, que trata da vinganza dunha vella humillada e que se basea na peza teatral de Friedrich Dürrenmatt *A visita da vella dama*.

En 1995 decide comezar unha triloxía de mediometraxes que chama *Histoires de petites gens* (*historias da xentiña*), pero só chega a filmar as dúas primeiras: *Le Franc* (1995) e *La Petite vendeuse de soleil* (1998, o ano do seu falecemento). Unha céntrase nun músico que lle acaba de tocar a lotería e a outra nunha mociña que quere vender xornais na rúa, e as dúas inciden no mesmo tipo de personaxes, ao tempo cómicos e dramáticos.

A morte chegoulle como consecuencia dun cancro de pulmón.

## Filmografía 
* *Contras'city*, 1968, curtametraxe
* *Badou boy*, 1968 (en branco e negro) e 1969 (cor), mediametraxe. Director e guionista
* *Touki Bouki* (*A viaxe da hiena*), 1973, longametraxe. Director e guionista
* *Diabugu* (1979)
* *Parlons Grand-mère* (*Falemos voa*), 1989, curtametraxe
* *Hyènes*, 1992, longametraxe. Director, gionista e actor
* *Le Franc* (*O franco*), (1995), mediametraxe. Director e guionista
* *La Petite vendeuse de soleil* (*A vendedoriña de sol''), (1998, mediametraxe. Director, guionista e produtor.
Ferreiriño dos piñeiros

miniatura|Ovos de *Periparus ater abietum*.
O **ferreiriño dos piñeiros** (*Periparus ater*, antes *Parus ater*) é unha ave paseriforme da familia Paridae.

## Descrición 
O ferreiriño é pequeno, mide apenas 11&nbsp;cm e 8 ou 10 gr de peso. A súa plumaxe é ben característica, coa cabeza negra cunha caracterísca mancha branca na caluga que destaca sobre o resto da plumaxe; o seu lombo é cinsento.

## Distribución 
É común en Europa, Asia e o norte de África. En Galicia é un paxaro común e cóntase entre as especies protexidas.

## Notas
Aerofobia

**Aerofobia** é o medo mórbido de estar ao aire libre ou exposto a correntes de aire. Normalmente úsase para designar especificamente o medo a voar en avión.

Como en todas as fobias non hai unha razón obxectiva para temer voar, e de feito é o medio de transporte colectivo máis seguro: no ano 2003 houbo 162 accidentes de aviación civil e 1204 mortos en todo o mundo.
A Twist in the Myth

***A Twist in the Myth*** é o oitavo álbum de estudio da banda de Power Metal alemá Blind Guardian.

## Contido 
* "Dead Sound of Misery" é unha versión máis escura alternativa a "Fly"
* "All the King's Horses" tamén estará dispoñible no sinxelo que lanzarán a principios de 2007.
* "Market Square" é unha versión *demo* de "Straight Through the Mirror" e só dispoñible na versión DLP do álbum.

## Músicos Participantes 
* Hansi Kürsch (Vocais)
* André Olbrich (Guitarra Solista)
* Marcus Siepen (Guitarra rítmica)
* Frederik Ehmke (Batería, percusión, frautas)

### Músicos convidados 
* Oliver Holzwarth (Baixo)
* A Compañía de Coros: Olaf Senkbell, Rolf Kohler e Thomas Hackman
* Martin G. Meyer e Pat Beznet (Teclado e programación de Teclado)

## Detalles 
### Referencias Líricas 
* "This Will Never End" está inspirada na obra *Wilde Reise durch die Nacht* de Walter Moers.
* "Otherland" está baseada na saga de novelas *Otherland* de Tad Williams.
* "Turn the Page" versa sobor Wicca. "The Horned One" é o Deus Cornífero, unha deidade da Wicca e Neopagana.
* "Fly" contén referencias a Peter Pan e foi inspirada pola película *Finding Neverland*.
* "Carry the Blessed Home" versa sobor Roland the Gunslinger a fin da saga da *Torre Escura* de Stephen King. 
* "Lionheart" versa sobor Odiseo/Ulises e a súa viaxe ó Hades.
* "The Edge" versa sobor St. Paul e a súa versión de Cristo.
Francisco Fraiz Armada

**Francisco Fraiz Armada**, nado en Forcarei o 21 de outubro de 1940, é un político ceutí de orixe galega.
## Traxectoria
Enxeñeiro técnico, foi deputado no Congreso dos Deputados por Ceuta (1982-1986) e alcalde de Ceuta (1983-1985) polo PSOE e polo PFC de novo alcalde de Ceuta (1991-1994). Foi dirixente da Unión del Pueblo Ceutí.
Movimiento Católico Español

[miniatura|222px|Monumento en [Pontevedra ós caídos.]]

O **Movimiento Católico Español** (**MCE**) é un partido franquista fundado en 1981 por José Luis Corral tras deixar Fuerza Nueva, onde era xefe local en Madrid de Fuerza Joven. Tivo nas eleccións xerais de 1982 un total de 996 votos. Convocou numerosas concentracións contra o aborto, organiza misas e homenaxes ós excombatentes da División Azul e dos caídos por España. Estivo integrado na Alianza por la Unidad Nacional e no Frente Español.

A organización xuvenil do MCE é a Acción Juvenil Española (AJE).
Referendo escocés de 1997

: *Para ver información sobre consultas anteriores, ver referendo escocés de 1979*

O **Referendo escocés** foi unha consulta popular que se lle fixo á cidadanía escocesa o 11 de setembro de 1997 sobre o que se coñeceu como a **devolución** do parlamento, isto é, a creación dunha cámara lexislativa propia. O resultado foi afirmativo.

## Preguntas
O referendo escocés de 1997 era un referendo prelexislativo que tivo lugar unicamente en Escocia. O referendo foi establecido polo goberno laborista de Tony Blair, que acababa de gañar as eleccións. Era a segunda consulta que se celebraba no territorio escocés sobre a cuestión da reinstauración dun parlamento autónomo con sede en Edimburgo, despois da frustrada de 1979.

Aos escoceses e escocesas preguntóuselles daquela por dúas cuestións: 
# *Está vostede de acordo en que exista un Parlamento escocés?*
# *Está vostede de acordo en que ese parlamento teña capacidade para variar os impostos?*

## Posturas
* O Partido Laborista, o Partido Nacional Escocés, o Partido Liberal-Demócrata e o Partido Verde de Escocia apoiaban o dobre **si**.
* O Partido Conservador apoiaba o dobre **non**.

## Resultados
O resultado foi afirmativo para as dúas preguntas.

#### Primeira pregunta: a cámara
#### Segunda pregunta: os impostos
## Resposta do goberno
Estes resultados supuñan un claro apoio á restauración da cámara lexislativa en Escocia. Ora ben, con estes mesmos resultados non se obtería tampouco o apoio que esixía a primeira das consultas, que necesitaba un 50% sobre o electorado, e non sobre o voto emitido. Aínda así, os resultados foron moito máis amplos ca en 1979.

Como consecuencia desta resposta popular, o parlamento británico aprobou a Lei de Escocia de 1998, pola que se creaba un parlamento escocés e un goberno escocés.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Referendo escocés de 1979
* Referendo de independencia de Escocia de 2014
Foca (homónimos)

O termo **Foca** pode referirse a:

***Foca**, calquera animal mamífero carnívoro da suborde dos pinnípedes, especialmente os da familia dos fócidos ou **focas verdadeiras** e, por antonomasia, a:
****Foca común** (*Phoca vitulina*);
***FOCA**, siglas en inglés de Asociación de Construtores de Fórmula Un, un órgano administrativo da Fórmula 1;
***Focas**, nome co que se coñece a *Caesar Flavius Phocas Augustus*, emperador bizantino entre 602 e 610.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Foca**, lugar da parroquia de Cervás, no concello de Ares;
***A Foca**, lugar da parroquia de Oroso, no concello de Oroso;
***A Foca**, lugar da parroquia da Barciela, no concello de Santiago de Compostela;
***A Foca**, lugar da parroquia de Chaián, no concello de Trazo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Partido Socialista

**Partido Socialista** é o nome de moitos partidos do Mundo. Algúns deles incorporan o nome do país no seu nme, outros non, e outros teñen nomes máis complexos:

### Partido Socialista
*Partido Socialista (Francia)
*Partido Socialista (Inglaterra e Gales)
*Partido Socialista (Irlanda) (Socialist Party, fundado en 1996)
*Partido Socialista (Italia) (Partito Socialista, PS, fundado en 2007)
*Partido Socialista (Portugal)

### Partido Socialista (xentilicio)
*Partido Socialista Escocés (Scottish Socialist Party, SSP)
*Partido Socialista Galego (PSG)

### Partido Socialista de (país)
*Partido Socialista de Albania (Partia Socialiste e Shqipërisë, PSSH)
*Partido Socialista dos Estados Unidos (Socialist Party USA)
*Partido Socialista de Euskadi (PSE) (logo uniuse a Euskadiko Ezkerra)
*Partido Socialista de Gran Bretaña (Socialist Party of Great Britain, SPGB)
*Partido Socialista de Irlanda (Socialist Party of Ireland, SPI, fundado en 1971)
*Partido Socialista de Serbia

### Outros
*Partido dos Socialistas de Galicia (PSdeG)
*Partido Socialista de Euskadi - Euskadiko Ezkerra (PSE-EE)
*Partido Socialista Obrero Español (PSOE)
*Partido Socialista Unificado de Venezuela (PSUV)
Microscopio electrónico

miniatura|150px|Microscopio electrónico.
Un **microscopio electrónico** é un microscopio que utiliza electróns en vez de fotóns ou luz visible para formar imaxes de obxectos diminutos. Os microscopios electrónicos permiten atinxir unha capacidade de aumento moi superior ós microscopios convencionais (ata 500.000 aumentos comparados cos 1000 aumentos dos mellores microscopios ópticos) debido a que a lonxitude de onda dos electróns é moito menor cá dos fotóns.

O primeiro microscopio electrónico foi deseñado por Ernst Ruska e Max Knoll entre 1925 e 1930, investigadores que se basearon nos estudos de Louis-Victor de Broglie sobre das propiedades ondulatorias dos electróns.

Un microscopio electrónico funciona cun feixe de electróns acelerados por unha alta voltaxe e focalizados por medio de lentes magnéticas. A amplificación da imaxe prodúcese por un conxunto de lentes magnéticas que forman unha imaxe sobre unha placa fotográfica ou sobre unha pantalla sensible ó impacto dos electróns que transfire a imaxe formada á pantalla dun ordenador. os microscopios electrónicos só se poden ver en branco e negro posto que non utilizan a luz, pero as imaxes poden ser coloreadas no ordenador.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Microscopia
* Microscopio
* Microscopio óptico
* Microscopio simple
* Microscopio de luz ultravioleta
* Microscopio de fluorescencia
* Microscopio petrográfico
* Microscopio de campo escuro
* Microscopio de contraste de fases
* Microscopio de luz polarizada
* Microscopio confocal
* Microscopio electrónico de transmisión 
* Microscopio electrónico de varrido 
* Microscopio de efecto túnel 
* Microscopio de forza atómica
* Estereomicroscopio binocular
* Microscopio de forza nuclear
* Microscopium
Florencio García Goyena

**Florencio García Goyena**, nado en Tafalla o 27 de outubro de 1783 e finado en Madrid o 3 de xuño de 1855, foi un xurista e político español.

## Traxectoria 
Cursou os seus estudos de Dereito nas Universidades de Madrid e Salamanca. En 1823 exiliouse a Francia, regresando á morte de Fernando VII.

Ocupou os cargos de síndico-consultor das Cortes e Deputación de Navarra; fiscal criminal en Burgos; corrixidor en Guipúscoa; gobernador civil en Granada e Zaragoza; Rexente das audiencias de Valencia e Burgos; Maxistrado e presidente da Sala de Indias do Tribunal Supremo; Ministro de Xustiza con Joaquín Pacheco e no gabinete de Joaquín María López en 1843.

Incorporado dende moi cedo á Comisión Xeral de Codificación. A partir de 1846 participou decisivamente na elaboración do proxecto de Código Civil de España de 1851, tendo por base o Código Civil Francés, pasando a súa posteridade como o seu redactor.

Admirador, en materia penal, do xurista británico Sir William Blackstone e da Escola Penal inglesa, salvo no referente á institución do xurado, e contrario ás ideas de Cesare Beccariano extremo de aplicación da pena máxima, puxo freo aos dereitos forais, e introduciu o *habeas corpus* na lexislación española.
Referendo escocés de 1979

O **Referendo escocés de 1979** foi a primeira consulta popular para a reinstauración da asemblea lexislativa en Escocia, logo da súa supresión en 1707. Celebrouse o 1 de marzo de 1979 e o seu resultado foi negativo malia venceren as papeletas que desexaban un si. Case vinte anos máis tarde, en 1997, outro referendo emendaba este e recuperaba o Parlamento escocés.

## Preguntas
O referendo escocés de 1979 era unha consulta poslexislativa que tivo lugar unicamente en Escocia e onde se valoraban os contidos da Lei de Escocia de 1978. Nesta proposta de lei, recuperábase a existencia dunha cámara lexislativa escocesa, pero negábaselle a capacidade ás autoridades escocesas de xestionar a súa propia economía establecendo distintos sistemas impositivos, que foi un tema que monopolizou a campaña electoral

Ás escocesas e aos escoceses preguntóuselles daquela por unha única cuestión:
:*Quere que o estipulado pola Lei de Escocia entre en vigor?*

## Posturas
A complexa estrutura do referendo levou a tamén unha complexa campaña, onde os apoios e os rexeitamentos non estaban claros. O Partido Laborista e o Partido Nacional Escocés apoiaban oficialmente a devolución, pero no seu interior estaban divididos. Entre os laboristas, porque non todos crían na devolución e moitos preferían que a capacidade lexislativa estivese toda concentrada en Westminster. E entre os nacionalistas, porque uns entendían que ese era un paso máis cara á independencia e outros pensaban que era unha manobra de distracción.

Ademais, o feito de que o novo parlamento non tivese capacidade para xestionar os seus propios impostos restáballe credibilidade e circulou amplamente a idea de que só suporía un gasto maior de burocracia.

## Resultados
O resultado da pregunta foi afirmativo.

## Resposta do goberno
Aínda que a maioría dos escoceses votou a prol dese proxecto de Lei de Escocia, o goberno rexeitou o referendo porque non se cumpriu unha cláusula sobre a participación: os votos afirmativos debían superar os negativos, e ademais debían ser máis do 40% do electorado. Cunha abstención do 37,2% iso era practicamente imposible: deberían de acharse nunha proporción de 5 a 2. Seguidamente, o Parlamento británico rexeitou a Lei de Escocia por 301 votos contra 206.

## Véxase tamén 
* Referendo escocés de 1997
* Referendo de independencia de Escocia de 2014
Pterosauria

Os **pterosauros** ("lagartos alados") son un grupo de réptiles voadores que existiron durante a Era Mesozoica. As súas ás estaban formadas por unha complexa membrana sostida polo cuarto dedo da man, que estaba hipertrofiado. O seu corpo estaba cuberto de pelo, preservado en fósiles de polo menos tres especies distintas.

Os fósiles máis antigos de pterosauros coñecidos pertencen como mínimo ó Triásico tardío. O máis antigo chámase *Eudimorphodon*. É de pequeno tamaño, cola con extremo en forma de rombo, e dentes afiados en ambas as dúas mandíbulas.

Os primeiros pterosauros, desenvolvidos entre o Triásico serodio e principios do Xurásico, eran similares ó *Eudimorphodon*; de pequeno tamaño, rabo longo, e dentes (como o *Rhamphorynchus*, que tiña dentes que pechaban en forma de trampa).

Xa para o Cretáceo se diversificaran en varias formas: algúns sen cola e sen dentes (como o *Pteranodon*), outros do tamaño dun avión da primeira guerra mundial (como *Quetzalcoatlus*, a criatura voadora máis grande coñecida), numerosos con cristas (como *Dsungaripterus* e *Dimorphodon*), e outros con outras características (como o *Ctenochasma*, que asemellaba unha garza e filtraba plancto por medio dos seus finos dentes).

Aparentemente, os pterosauros perderon moita da súa diversidade antes de concluír a Era Mesozoica. Só se coñece unha especie que existise no momento da grande extinción masiva do Cretáceo: *Quetzalcoatlus northropi*.

## Notas
Ornithischia

**Ornithischia** é unha das dúas grandes ordes taxonómicas en que se divide aos dinosauros (a outra grande orde é Saurischia).

Ornitischia significa "cadeira de ave", o cal reflicte a característica que distingue ó grupo; os ósos da súa cadeira lembran moito aos dunha ave, aínda que de feito as propias aves non serían ornitisquios senón saurisquios.

Os ornitisquios están compostos por: 
* Thireophoros.
* Marginocéfalos ou Ceratópsidos.
* Ornitópodos.

Xurdiron na historia natural despois que os Saurischios e eran todos herbívoros. Exemplos: *Triceratops*, *Iguanodon*, *Euplocephalus*, estegosauros

## Véxase tamén 
* Paleontoloxía
* Paleoarte
Torsten Frings

**Torsten Frings**, nado o 22 de novembro de 1976 en Würselen, é un ex-futbolista e actual adestrador xermano.

## Carreira 
A súa carreira comeza na terceira división xermana, no Alemannia Aachen, e na tempada 1996-97 foi transferido ao Werder Bremen. Aquí ficou ata o ano 2002 xogando máis de 160 encontros de liga e anotando 15 goles.

Tras recibir varias ofertas optou polo Borussia Dortmund, co que foi titular habitualmente e amais xogou 12 encontros de Liga de Campións.

Ao remate da tempada 2003-04 contrátao o Bayern Múnic, onde xogou bastantes encontros, mais fóra da súa posición habitual, actuando de carrileiro na maioría dos encontros.

En xuño do 2004 volta ao Werder Bremen, onde fica ata o día de hoxe.

## Estilo de xogo 
Frings foi un mediocampista versátil considerado por moitos coma o mellor da selección xermana xunta Michael Ballack e Miroslav Klose. Podía xogar en calquera posto do medio aínda que el prefería a posición de medio defensivo, con certa liberdade para incorporarse ao ataque cando a situación o precisase.

## No Mundial 2006 
Frings anotou o cuarto gol de Alemaña na vitoria 4-2 contra Costa Rica, un potente disparo dende máis de 30 metros que rematou na escuadra esquerda do porteiro costaricense.

No encontro contra a Arxentina, que rematou con vitoria xermana nos penaltis, Frings viuse envolto na tangana que se formou á finalización do partido. Isto carreoulle dous encontros de sanción e non puido disputa-la semifinal contra a Italia. Alemaña perdeu 2-1 na prórroga.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina Oficial  
* Frings na web do Werder
Etnografía

[dereita|miniatura|[Bronisław Malinowski cuns habitantes das illas Trobriand. O seu traballo de campo baseouse na observación e na comunicación.]]
A **etnografía** (do grego *ethnos* *(έθνος)* - "tribo, pobo", *grapho* *(γράφειν)* - "eu escribo"; literalmente "descrición dos pobos") é un método de investigación da antropoloxía. Consiste na compilación de datos no terreo e tendo como informantes aos integrantes dunha comunidade dada. Os datos recolleitos consisten na descrición pormenorizada dos seus costumes, crenzas, mitos, xenealoxías, historia etc. Dita información obtense maiormente por medio de longas entrevistas con membros da comunidade ou informantes claves delas.

## Evolución da etnografía 
Foi Bronislaw Malinowski, no seu clásico estudo *Os Argonautas do Pacífico Occidental* (publicado en 1922), quen marcou a historia da antropoloxía moderna ao propor unha nova forma de etnografía, desenvolvendo detalladas e atentas observacións *in situ*. Tras a súa obra, viñeron outras etnografías clásicas, como *Naven* de Gregory Bateson, *Nós, os Tikopía* de Raymond Fyrth.

Principalmente a partir da antropoloxía interpretativa, autores como James Clifford, Clifford Geertz e George Marcus comezaron a discutir o papel político, literario e ideolóxico da antropoloxía e da súa escrita.

Exemplos famosos de etnografías contemporáneas son *Xamanismo, Colonialismo e o Home Salvaxe* de Michael Taussig, *O negocio do Miche: A prostitución viril en Sao Paulo* de Néstor Perlongher, e *Os Araweté: Os Deuses Caníbais* de Eduardo Viveiros de Castro.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Martyn Hammersley, Paul Atkinson, *Etnografía. Métodos de investigación*. Editorial Paidós, 2ª edición
* Anthony Giddens, Simon Griffiths. *Sociología*. Alianza Editorial, 4ª edición 
* Ward H. Goodenough, Alfred Harris, *Description & Comparison in Cultural Anthropology*, Aldine Transaction, 2006, ISBN 0-202-30861-8, ISBN 978-0-202-30861-6 Vista previa incompleta en Google Books

### Outros artigos 
* Etnoloxía
* Antropoloxía clásica