open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Espazo de probabilidade

En teoría da probabilidade, un **espazo de probabilidade** é un concepto matemático que serve para modelar un determinado experimento aleatorio.

## Características 
En xeral, un espazo de probabilidade (\Omega , \mathcal B , P ) está integrado por tres elementos. Primeiro, o conxunto \Omega (chamado espazo da mostra) dos posibles resultados do experimento, chamados sucesos elementais. Segundo, pola colección \scriptstyle \mathcal{B} de todos os sucesos aleatorios (non só os elementais), que é unha σ-álxebra sobre \Omega. O par (\Omega , \mathcal B) é o que se coñece como un espazo medible. Por último, unha medida de probabilidade ou *función de probabilidade* P\, que asigna unha probabilidade a todos os sucesos e que verifica os chamados *axiomas de Kolmogorov*:

1. Certeza da presentación de Ω no experimento estocástico:
P (\Omega) = 1\,

2. A probabilidade dun suceso A é un número comprendido entre 0 e 1:
0 \leq  P (A) \leq  1\,

3. A probabilidade da presentación dun dos sucesos indicados, é igual á suma das probabilidades de cada un deses sucesos, sempre que se trate de sucesos mutuamente excluíntes:
P (\cup_{i=1}^{n} E_i) = P (E_1) + P(E_2) +  \cdots + P(E_n)

para todo conxunto E_1, E_2, \cdots E_n de sucesos disxuntos, é dicir, tales que:
E_i \cap E_j = \emptyset para todo i \not= j\,

A partir deste sistema de axiomas dedúcese:
P (\emptyset) = 1 - P (\Omega) = 0\,

É dicir, a probabilidade de que se presente o conxunto baleiro \emptyset é 0.

O concepto de espazo de probabilidade foi introducido na teoría da probabilidade, por Andrei Kolmogorov en 1933.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Dagum, Camilo e Estela M. Bee de Dagum(1971) *Introducción a la Econometría*: 76-77. México: Siglo XXI Editores, sétima edición, 1980. 
* Kolmogorov, Andrei Nikolaevich (1950) *Foundations of the Theory of Probability*. Nova York: Chelsea Publishin Company, segunda edición en inglés, 1956. 
* "Grundbegriffe der Wahrscheinlichkeitrechnung"; *Ergebnisse der Mathematik* (1933), Berlín.
Santa Cristina d'Aro

'''Santa Cristina d'Aro''' é un concello da provincia de Xirona, en Cataluña, que forma parte da comarca do Baix Empordà.

Tiña en 2015 unha poboación de 5.089 habitantes agrupados en varias entidades de poboación: Bell-lloc, Bufaganyes, Canyet, Romanyà de la Selva, Salom, Santa Cristina d'Aro, Solius, el Vilar, Roca de Malvet, Camps de Santa Maria e Santa Llogaia d'Àlguema.

Dependente tradicionalmente da vila de Castell d'Aro, en 1858 formouse o concello de Santa Cristina d'Aro a partir da segregación de catro parroquias que formaban parte de Castell d'Aro: Bell-lloc, Santa Cristina, Solius e Romanyà de la Selva. A parroquia de Santa Cristina, pola súa situación no centro da Vall d'Aro e preto das vías de comunicación con Sant Feliu de Guíxols e Xirona foi escollida capital municipal.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Annan

O termo **annan** pode referirse a:
* **Annan**, un kata do karate;
* **Annan**, un río australiano;
* **Annan**, un río escocés;
* **Annan**, unha poboación en Taiwán;

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Annam
Eurocopa de Fútbol Francia 2016 - Grupo A

O **Grupo A** da UEFA Euro 2016, organizada por Francia, estivo composto por catro equipos que se enfrontaron entre si nun total de seis encontros. Ao termo dos mesmos os dous con maior cantidade de puntos,  e , clasificáronse á seguinte fase. Quedaron eliminadas  e a debutante .

## Participantes 
O Grupo A estivo composto polas seguintes seleccións:

## Clasificación 
## Partidos 
### Francia - Romanía 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Albania - Suíza 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Romanía - Suíza 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Francia - Albania 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Romanía - Albania 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Suíza - Francia 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eurocopa de Fútbol Francia 2016

### Ligazóns externas 
* Sitio web da UEFA Euro
Bogdan Stancu

**Bogdan Sorin Stancu**, nado en Pitești (Argeș) o 28 de xuño de 1987, é un futbolista profesional  romanés que xoga como dianteiro centro ou extremo esquerdo para o Gençlerbirliği S.K. da Süper Lig turca.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Soccer Way
* Perfil en Transfermarkt
Dimitri Payet

**Dimitri Payet**, nado en Saint-Pierre (Reunión) o 29 de marzo de 1987, é un futbolista profesional  francés que xoga como medio ofensivo para o Olympique de Marsella da Ligue 1 francesa.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Soccer Way
* Perfil en Transfermarkt
Fragmento de unión ao antíxeno

[miniatura|200px|Anticorpo dixerido con [papaína que orixina tres fragmentos: dous fragmentos Fab e un fragmento Fc.]]
[miniatura|200px|Anticorpo dixerido con [pepsina que orixina dous fragmentos: un fragmento F(ab')2 e un fragmento pFc'.]]
O **fragmento de unión ao antíxeno** ou fragmento **Fab** (do inglés *fragment antigen-binding*) é unha rexión dun anticorpo que se une aos antíxenos. Como os anticorpos teñen forma de Y, o Fab corresponde á zona dos brazos do Y. Está composto pola cadea lixeira e parte da cadea pesada do anticorpo, e comprende un dominio constante e un variable (este no extremo) de cada unha das cadeas lixeira e pesada. O dominio variable contén o parátopo (sitio de unión ao antíxeno), formado por un conxunto de rexións determinantes da coplementariedade, no extremo N-terminal do monómero. Deste modo, cada brazo do Y únese a un epítopo do antíxeno. Os dous parátopos, un en cada brazo, son iguais.

No laboratorio, pode dixerirse un anticorpo con encimas e xerar os fragmentos Fc e Fab. Utilizando o encima papaína escíndese o monómero de inmunoglobulina (anticorpo) en dous fragmentos Fab (separados) e un fragmento Fc. Pero usando o encima pepsina, esta corta a rexión bisagra do anticorpo e orixina un fragmento '''F(ab')2''' (formado polos dous brazos Fab unidos) e un fragmento pFc'. Recentemente disponse doutro encima para xerar fragmentos F(ab')2 chamado IdeS (encima degradador da inmunoglobulina de *Streptococcus pyogenes*, co nome comercial FabRICATOR), o cal corta a IgG de maneira específica de secuencia a pH neutro. O fragmento F(ab')2 pode ser despois separado en dous fragmentos Fab por redución suave.

As rexións variables das cadeas lixeira e variable poden ser fusionadas para formar un fragmento variable de cadea sinxela (scFv), que só ten a metade do tamaño do fragmento Fab, aínda que mantén a especificidade orixinal da inmunoglobulina parental.

miniatura|esquerda|300px|Cadeas lixeiras e pesadas, e rexións variables e constantes dun anticorpo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Rexión Fc
Liexa-Bastogne-Liexa 2016

A **102ª edición da Liexa-Bastogne-Liexa** disputouse o 24 de abril de 2016 con saída e chegada na cidade de Liexa, logo de pasar pola cidade de Bastoña. O percorrido estaba deseñado sobre unha lonxitude de 253 quilómetros, pero foi acurtado a 248 pola mala climatoloxía e contou con 10 "muros". 

Este foi o cuarto monumento da tempada e a décimo terceira carreira do UCI WorldTour 2016.

O gañador foi o holandés do Team Sky Wout Poels que se impuxo no sprint final ao suízo Michael Albasini e ao portugués Rui Costa despois de botar 6 horas 24 minutos e 29 segundos enriba da bicicleta.

## Equipos 
Na competición participaron 25 equipos. 18 do UCI WorldTour e 7 da categoría Profesional Continental. Comezaron un total de 200 ciclistas (8 por equipo), dos cales finalizaron a proba 154.

### UCI WorldTour 
### Profesional Continental 
## Clasificación 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Clásicas das Ardenas
* Liexa-Bastogne-Liexa

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Colera

**Colera** é un concello da provincia de Xirona, en Cataluña, que forma parte da comarca do Alt Empordà. Atópase no norte da Costa Brava, entre Portbou e Llançà.

Tiña en 2015 unha poboación de 533 habitantes. É un concello independente dende 1936 cando se segregou do concello de Portbou.

A súa economía baséase no turismo. Ten numerosas praias como as de Garbet, Burró, Assutzenes, Portes, Morts, en Goixa e cala Rovellada. Hai varios hoteis, un cámping e dúas urbanizacións: Sant Miquel e la Rovellada.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Llançà

**Llançà** é un concello da provincia de Xirona, en Cataluña, que forma parte da comarca do Alt Empordà. Atópase no norte da Costa Brava, entre Colera e El Port de la Selva, ao norte do cabo de Creus.

Tiña en 2015 unha poboación de 4.985 habitantes agrupados nos núcleos de Llançà, El Port e Valleta.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Castelló d'Empúries

'''Castelló d'Empúries''' é un concello da provincia de Xirona, en Cataluña, que forma parte da comarca do Alt Empordà. Atópase no norte da Costa Brava, na zona do golfo de Roses.

Tiña en 2015 unha poboación de 10.870 habitantes agrupados nos núcleos de Empuriabrava e Castelló d'Empúries.

Adquiriu a condición de capital do Condado de Empúries despois do traslado dende a veciña Sant Martí d'Empúries, máis exposta aos ataques dende o mar, converténdose na capital medieval do Empordà durante os séculos de maior esplendor político dese condado.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Empuriabrava

250px|miniatura|Vista de Empuriabrava
**Empuriabrava** é unha urbanización e localidade máis poboada do concello de Castelló d'Empúries, na provincia de Xirona, en Cataluña.

Trátase dunha mariña residencial construída xunto á praia dos Graells e arredor dunha extensa rede de canles artificiais a imaxe das existentes na costa de Francia ou Florida, un modelo inspirado en Venecia, e que repite o que xa se desenvolvera na veciña Santa Margarida, no concello de Roses. Actualmente considérase a mariña residencial máis grande do mundo.

Tiña en 2014 unha poboación de 7.873 habitantes.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Sant Martí d'Empúries

250px|thumb|Plaça Major.
'''Sant Martí d'Empúries''' é unha entidade de poboación do concello de L'Escala, na provincia de Xirona, en Cataluña.

Atópase xunto ás ruínas de Empúries. É de carácter medieval e entre os séculos IX e XI foi a capital do Condado de Empúries ata que en 1078 se trasladou a Castelló d'Empúries, lugar menos exposto aos ataques. O seu conxunto histórico está declarado ben cultural de interese nacional.

Tiña en 2011 unha poboación de 143 habitantes.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Parroquia de Sant Martí d'Empúries
Agrupación Socialista Gomera

A **Agrupación Socialista Gomera** (**ASG**) é un partido político insularista de centro esquerda con sede na illa de La Gomera, nas Canarias. Foi fundado en 2015 por Casimiro Curbelo, actual Presidente do Cabido de La Gomera, trala escisión dalgúns membros do PSOE na illa.

## Resultados electorais 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
Fabio Lanzoni

**Fabio Lanzoni**, nado en Milán o 15 de marzo de 1959, máis coñecido sinxelamente como **Fabio**, é un modelo, actor e presentador italo-americano, famoso por aparecer en ducias de cubertas de novelas de amor nas décadas de 1980 e 1990.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
*
Ixaí

miniatura|dereita|Icona rusa.
**Ixaí** ou **Xesé** (en hebreo יִשַׁי, *Yíšay*, 'agasallo de Deus') é un personaxe bíblico, fillo de Obed, neto de Booz e pai de David. A súa importancia como un dos devanceiros de Xesucristo é referida no Novo Testamento, onde se fai referencia á Árbore de Xesé.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Árbore de Xesé
*María de Xesé
*Igrexa de María de Xesé (Delft)
Amstel Gold Race 2016

A **51ª edición da Amstel Gold Race** disputouse o 17 de abril de 2016 na provincia neerlandesa de Limburgo. O percorrido fíxose sobre unha lonxitude de 248,7 quilómetros, que comezou en Maastricht e rematou en Berg en Terblijt nos arredores de Valkenburg, pasando por 34 "muros".

Este foi a primeira das Clásicas das Ardenas da tempada e a décimo primeira carreira do UCI WorldTour 2016.

O gañador foi o italiano do Wanty-Groupe Gobert Enrico Gasparotto que se impuxo no sprint final ao danés Michael Valgren. Un chisco por detrás chegou o terceiro clasificado que gañou no sprint do grupo e foi o italianoSonny Colibrelli que corre no equipo Profesional Continental do Bardiani CSF.

## Percorrido 
O trazado contou cunha lonxitude de 248'7&nbsp;km. Este deu a saída en Maastricht e rematou tras pasar por 34 cotas clasificadas comunmente denominadas "muros" en Berg en Terblijt.

### Muros 
## Equipos 
Na competición participaron 25 equipos. 18 do UCI WorldTour e 7 da categoría Profesional Continental. Comezaron un total de 200 ciclistas (8 por equipo), dos cales chegaron á meta de Berg en Terblijt 120.

### UCI WorldTour 
### Profesional Continental 
## Clasificación 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Clásicas das Ardenas
* Amstel Gold Race

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Fournoi Korseon

**Fournoi Korseon** ( ou  - Fournoi Ikarias), máis comunmente simplemente **Fournoi**, é un complexo ou arquipélago de pequenas illas gregas que se atopan entre Icaria, Samos e Patmos en Icaria (unidade rexional) , na rexión do Exeo Setentrional. As dúas illas máis grandes do arquipélago son, a illa principal de Fournoi 31&nbsp;km² e a illa de Thymaina 10&nbsp;km², que están habitadas, así como a illa de Agios Minas 2´3&nbsp;km² cara ao leste. Na illa principal Fournoi (cidade) é o maior asentamento seguido de Chrysomilia no norte  (e o terceiro maior, logo de Thymaina). Fournoi (cidade) é o porto principal para os transbordadores que tamén recalan en Thymaina.
miniatura|Mirando desde a illa Fourni a Thymaina e Icaria
Moitos dos habitantes son mariñeiros, aínda que durante a tempada de verán a poboación tamén está ocupado en actividades turísticas, na súa maioría alugando habitacións e catering. Na illa principal existen unha serie de praias como Vlychada, Vitsilia, Petrokopio, Elidaki, e Bali.

## Clima 
O clima é árido e caloroso no verán. Os invernos son bastante suaves, con precipitacións medias, pero no arquipélago prevalecen fortes ventos constantes.
miniatura|Vista panorámica
## Comunicación 
A comunicación interrómpese con frecuencia durante o período de inverno (principalmente de novembro a abril) debido ao mal tempo e aos fortes ventos, principalmente. O resto do ano está dispoñible unha comunicación regular por barco coas illas de Ikaria e Samos. Desde o ano 2008 un transbordador de liña entre Samos e Atenas para tamén en Icaria e Paros.

## Os asentamentos e as illas 
A illa principal de Fournoi ten unha poboación de 1.320 habitantes (censo 2011), máis do 90 por cento da poboación do municipio. As únicas outras illas habitadas son Agios Minas, e Thymaina.

## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Lista de illas de Grecia
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial .
*Fournoi island at gtp.gr
*http://www.fourni.com/
Casimiro Curbelo

**Casimiro Curbelo Curbelo**, nado en San Sebastián de la Gomera o 29 de novembro de 1955, é un político español, presidente do Cabido Insular de La Gomera dende 1991.

## Traxectoria 
É licenciado en Filosofía e Letras pola Universidade de La Laguna. En 1982 ingresa no Partido Socialista Obrero Español (PSOE), a súa vida laboral exclusivamente baseouse na política, chegando a ela un ano antes de finalizar a súa licenciatura, sendo elixido o ano seguinte secretario xeral da Agrupación Socialista de La Gomera e membro da Comisión Executiva e Comité Rexional do Partido Socialista Canario (PSC-PSOE). É elixido alcalde do seu municipio natal, San Sebastián de la Gomera, entre 1983 e 1986.

Foi parlamentario rexional da comunidade autónoma das Canarias durante o período 1987-1991 e de novo outra vez entre 2007 e 2011.

Tamén foi vicepresidente do Consello de Entidades Canarias no Exterior (desde 1991 ata 1993).

Nas eleccións de 1991 resulta elixido presidente do Cabido Insular de La Gomera, e desde 1993 é senador pola illa de La Gomera. O 18 de xullo do 2011 presentou a súa dimisión como senador.

En marzo de 2015 abandona o Partido Socialista Obreiro Español, e preséntase coa Agrupación Socialista Gomera como candidato novamente ao Cabido de La Gomera e ao parlamentario rexional. O 24 de maio de 2015 volve ser proclamado de novo Presidente do Cabido e Parlamentario pola Agrupación Socialista Gomera, obtendo coa devandita formación 10 conselleiros ao Cabido e 3 parlamentarios.

O 24 de xuño constitúese o parlamento rexional e desígnase a Casimiro Curbelo como portavoz do Grupo Mixto na cámara, cargo que ostenta ata a actualidade.

## Notas 
## Véxase tamén
Agios Minas

**Agios Minas** () é unha illa grega no grupo Fournoi Korseon. Atópase ao leste de Fournoi. Agios Minas é a terceira illa máis grande do grupo cunha superficie de 2´5&nbsp;km²..} Na illa, só viven uns pastores. A poboación da illa é de 3 habitantes segundo o censo de 2011 administrativamente, Agios Minas pertence a Icaria (unidade rexional) e ao municipio de Fournoi Korseon.

## Natureza 
Agios Minas, xunto con todo o conxunto pertence á Rede Natura 2000. especies de plantas importantes da illa son o tomiño e a salvia común. Ademais, hai aves importantes, tales como falcón da raíña e o corvo mariño cristado.

## Poboación histórica 
## Referencias 
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Outras illas gregas

### Ligazóns externas 
*
Thymaina

**Thymaina** () é unha pequena illa grega na unidade rexional de Icaria, no leste do mar Exeo. Thymaina está situado xusto ao oeste de Fournoi Korseon e administrativamente forma parte do seu municipio. O seu nome dise que se deriva de "thyme" (tomiño) que crece en toda a illa. Thymaina ten dous asentamentos, os de Thymaina e Keramidou. A poboación da illa é de 143 habitantes segundo o censo de 2011, 136 no asentamento Thymaina e 7 en Keramidou e a superficie é de 10&nbsp;km². Thymaina é unha área protexida xunto con toda a agrupación de Fournoi e pertence á Rede Natura 2000.

## Poboación histórica 
## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Outras illas gregas

### Ligazóns externas
Sake

miniatura|250px|Sake servido nun vaso de vidro.

O **sake** (en ) é unha bebida orixinaria do Xapón, que se obtén por fermentación do arroz. Neste país é máis coñecido como *nihonshu* (日本酒), ou 'licor xaponés', malia que o nome técnico preciso é *seishu* (清酒), que é o que se amosa nas botellas. Cunha graduación alcohólica comprendida entre 14° e 16°, adóitase servir quente ou morno en pequenas cuncas.

En Occidente é habitual referise ó sake como "viño de arroz", malia que o proceso de produción é máis semellante ó da cervexa que ó do viño, xa que se produce unha dobre transformación: do amidón en azucre, e do azucre en alcohol. En contraste do que ocorre coa cerveza, onde o azucre se obtén por un proceso de maltaxe previo á fermentación, no caso do sake e estas dúas transformacións prodúcense de xeito simultáneo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Nigori
### Bibliografía 
* Bamforth CW. (2005) "Sake". *Food, Fermentation and Micro-organisms*. Blackwell Science: Oxford, UK: 143–153.
* Kobayashi T, Abe K, Asai K, Gomi K, Uvvadi PR, Kato M, Kitamoto K, Takeuchi M, Machida M. (2007). "Genomics of *Aspergillus oryzae*". *Biosci Biotechnol. Biochem.* **71**(3):646–670.
* Suzuki K, Asano S, Iijima K, Kitamoto K. (2008). "Sake and Beer Spoilage Lactic Acid Bacteria&nbsp;– A review". The Inst of Brew & Distilling; **114**(3):209–223.
* Uno T, Itoh A, Miyamoto T, Kubo M, Kanamaru K, Yamagata H, Yasufuku Y, Imaishi H. (2009). "Ferulic Acid Production in the Brewing of Rice Wine (Sake)". *J Inst Brew*. **115**(2):116–121.
Wiglaf

O antropónimo xermánico **Wiglaf** designa a:
*Wiglaf - rei anglosaxón de Mercia entre os anos 827 e 829 e, por segunda vez entre o 830 e o 839.
*Wiglaf - un personaxe do poema épico anglosaxón Beowulf.
Eurocopa de Fútbol Francia 2016 - Grupo B

O **Grupo B** da UEFA Euro 2016, organizada por Francia, estivo composto por catro equipos que se enfrontaron entre si nun total de seis encontros. Ao termo dos mesmos os dous con maior cantidade de puntos,  e , así como  como un dos mellores terceiros, clasificáronse á seguinte fase. Quedou eliminada no último posto .

## Participantes 
O Grupo B estivo composto polas seguintes seleccións:

## Clasificación 
## Partidos 
### Gales - Eslovaquia 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Inglaterra - Rusia 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Rusia - Eslovaquia 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Inglaterra - Gales 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Rusia - Gales 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Eslovaquia - Inglaterra 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eurocopa de Fútbol Francia 2016

### Ligazóns externas 
* Sitio web da UEFA Euro
Chimé Chapela

**José Chapela González**, coñecido como **Chimé**, nado en 1944 e finado  en Madrid o 25 de xullo de 2016, foi un avogado e político comunista galego, alcalde de Cangas logo da recuperación da democracia.

## Traxectoria
Avogado de profesión, nas eleccións municipais de 1979 encabezou a candidatura electoral do PCG. Con ela obtivo cinco concelleiros, por detrás do candidato Antonio Velloso da UCD, e que ademais era o presidente do Alondras. Co apoio do BN-PG (3 concelleiros), Unidade Galega (3) e PSOE (1), conseguiu facerse coa vara de mando municipal.

Como profesionalmente traballaba en Madrid durante o mandato (1982), dimitiu e substituíuno Tucho Perete. El trasladouse a Porto Rico aínda que posteriormente regresou a España.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Cangas
Tucho Perete

**Antonio González Molanes**, coñecido como **Tucho Perete**, nado en Cangas cara a 1951 e finado no mesmo concello o 13 de maio de 2019, foi un músico galego que foi alcalde de Cangas.

## Traxectoria 
A partir dos 14 anos iniciouse na música. Tocou en orquestras como Los Seis de Galicia ou Acuarela. Traballou na sucursal de Banesto de Cangas.

Elixido concelleiro polo PCG nas primeiras eleccións municipais logo do franquismo, en 1982 substituíu a Chimé Chapela á fronte da alcaldía e co apoio dunha coalición de goberno onde estaba o Unidade Galega, o BN-PG e o PSOE.

En 1986 iniciou a súa aprendizaxe na música coral. Foi director de varias corais de ámbito local, como o Coro San Xosé (desde 1991) a Coral Queixumes do Hío e a Coral de Santiago Apóstol de Cangas. Tamén se dedicou a dar clase de música e en especial de guitarra, en centros de ensino e de forma privada. Finou en Cangas o 13 de maio de 2019.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Cangas
Diazomata

miniatura|Bosquexo esquemático do Teatro de Dioniso en Atenas.
[miniatura|As diazomatas, corredores que separan os diferentes niveis nas bancadas, son claramente visibles no [Teatro romano de Cartaxena.]]

Unha **diazomata**, palabra orixinaria do grego (διάζωμα) e que se emprega tamén no latín *diazoma*, é un espazo alongado que separa unha sección das bancadas doutra, tanto no teatro como nos anfiteatros e circos. Normalmente era única coma no Teatro de Epidauro pero, ás veces, eran dúas coma no Teatro de Dioniso en Atenas.

No teatro romano pasan a denominarse como *praecinctio* mais o arquitecto romano Marco Vitruvio empregaba, porén, dita palabra para designar o elemento que divide a *orchestra* da escena.

## Notas
Eurocopa de Fútbol Francia 2016 - Final

A **Final da Eurocopa de Fútbol Francia 2016** foi un partido de fútbol que se disputou o 10 de xullo de 2016 no Stade de France de Saint-Denis, na Illa de Francia, que determinou o campión de Europa de fútbol de 2016.

## Sede 
A final da Eurocopa 2016 foi xogada no Stade de France de Saint-Denis, un subusrbio de París. O anuncio de que este estadio acolleríao evento foi realizado pola UEFA, xunto co calendario do torneo, o 25 de abril de 2014. A capital francesa xa acollera anteriormente dúas finais do torneo, a primeira en 1960 e a segunda en 1984, ambas disputada no Parc des Princes.

Inaugurado en 28 de xaneiro de 1998 cun encontro entre  e , foi construído para o Mundial de Fútbol de 1998. Alén do fútbol, tamén foi deseñado para acoller diversos eventos deportivos como rugby, atletismo, probas automobilísticas, concertos e grandes espectáculos en xeral. A súa capacidade oscila entre 75.000 asentos (atletismo), 81.338 (fútbol e rugby) e 90.000 (concertos, espectáculos). Esta construción tivo por obxectivo dar a coñecer e desenvolver a zona de La Plaine - Saint-Denis, unha zona industrial en declive, con novos barrios residenciais e novas actividades terciarias. O Stade de France permitiu dar un rostro atractivo á dirección das empresas. Esta zona benefíciase das boas comunicacións do estadio: 2 estacións RER (liñas B e D), unha estación de metro e conexións de liñas de autobús co norte, o oeste e o centro de París. O equipo de arquitectos que o deseñaron está composto por Michel Macary, Aymeric Zublena, Michel Régembal e Claude Costantini (asociación das axencias SCAU e C. R. Architecture). O Xefe de Proxecto foi o arquitecto Norteamericano Tom Sheehan, cuxa labor neste proxecto tivo como recompensa a obtención da Medalla de Prata da Academia Francesa de Arquitectura. A xestión e mantemento do estadio corre a cargo da empresa Bouygues, GTM, unha filial de Vinci e STF.

Sendo conseiderado de Categoría 4 pola UEFA, o Stade de France e o sexto estadio máis grande de Europa e o máis grande desta edición da Eurocopa, con capacidade para 81.338.

## Partido 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Francia
* Eurocopa
* Eurocopa de Fútbol Francia 2016
* Eurocopa de Fútbol Francia 2016 - Fase final

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da UEFA Euro
Eowa de Mercia

**Eowa de Mercia** (ou **Eawa de Mercia**) foi un dos fillos de Pybba rei de Mercia e irmán do rei Penda de acordo coa *Historia Brittonum* e *Annales Cambriae*.

## Traxectoria 
Estas dúas fontes establecen que Eowa foi rei dos mercios no momento da Batalla de Maserfield (ou Cogwy), na que foi asasinado, o 5 de agosto do que foi probabelmente o ano 642. Os posteriores reis de Mercia Aethelbald, Offa e Ecgfrith eran descendentes de Eowa; o período do seu goberno comezou en 716, despois da morte de Ceolred, neto de Penda, e terminou coa morte de Ecgfrith en decembro de 796.

Na batalla de Maserfield Oswald de Northumbria foi derrotado e asasinado polos mercios baixo o mando de Penda. Eowa tamén morreu nesta batalla, aínda que se sabe pouco acerca diso. Suxeriuse que Eowa puido ser un cogobernante da mercios xunto con Penda, ou mesmo cun status superior ao que Penda tiña nese momento (se é así, isto podería explicar por que a *Historia Brittonum* parece datar o reinado de Penda a partir da batalla de Maserfield), e que podería estar suxeito a Oswald e por tanto loitar como o seu aliado na batalla. É posíbel que fose costume entre os mercios até ese momento que houbese máis dun rei, e que Penda e Eowa puidesen gobernar aos mercios do sur e do norte respectivamente.

Nin Beda, na súa *Historia ecclesiastica gentis Anglorum*, nin a *Crónica anglosaxoa* mencionan a participación ou morte de Eowa en Maserfield, ou que previamente fose rei de Mercia, aínda que a Crónica o menciona ao trazar a xenealoxía de Aethelbald e Offa.

Nicholas Brooks escribiu que se se considera que Eowa gobernou durante o período comprendido entre aproximadamente 635 e Maserfield, isto podería explicar o rexistro dunha escura incursión galesa no territorio de Mercia, durante a cal se di que non se mostrou piedade para «cos monxes que posuían os libros». Brooks sinalou que se Eowa era monicreque de Northumbria, habería a posibilidade de que Oswald puidese tomar medidas para promover o cristianismo en Mercia durante ese tempo, o que explica a presenza de monxes no que era aínda un reino pagán. Xa que se coñece que Penda foi aliado dos galeses, isto, xunto coa presenza dos monxes, fai parecer pouco probábel que o ataque tivese lugar durante o seu goberno.

## Notas
Beornred de Mercia

**Beornrad** ou **Beornred** (anglosaxón: **Beornrǣd**) foi un monarca mercio de breve reinado.
## Traxectoria 
Reinou en Mercia en 757 tras a morte de Aethelbald, e foi derrotado por Offa, tras o que fuxiu. Segundo a *Crónica anglosaxoa*, en 757:

## Notas
Cávea

[miniatura|A cávea do [teatro romano de Mérida.]]
[miniatura|Os diferentes niveis da cávea no [Teatro romano de Bosra (actual Siria). *Ima cavea* en azul, *media cavea* en vermello e *summa cavea* en amarelo.]]
[miniatura|A división da cávea do [Coliseo de Roma|Coliseo en sectores e as diferentes persoas que os ocupaban.]]
Na antiga Roma, a **cávea** (do latín **cavĕa**: cavidade, oco), designa a parte dun teatro ou anfiteatro romano onde se atopan as bancadas sobre as cales sentaban os espectadores que asistían ás representacións ou espectáculos. Formada por bancadas ascendentes en forma de socalcos e distribuído, nos teatros maiores en diversos pisos e seccións. Ocasionalmente, o termo tamén se aplica ás bancadas do circo romano.

Aínda que, inicialmente, nos anfiteatros romanos era a palabra que servía para denominar os lugares no subterráneo, onde se colocaban as gaiolas das feras, pronto pasaría a denominar o espazo que ocupaba o público.

A cávea  está formada polo conxunto de fileiras concéntricas de bancadas que tanto poden ser cortadas ou sobrepostas na ladeira dun outeiro, como soportadas por arcadas construídas dentro da estrutura do edificio.

Segundo fose a importancia do edificio, as fileiras de bancadas podían estar divididas en sectores diferenciados. Así, distinguíanse tres partes:
* A *ima cavea*, tamén  chamada *cavea* *prima*, ou primeira fila: era o lugar destinado aos senadores  (no caso do Coliseo), e ás persoas máis importantes da cidade (nos casos restantes) e os *equites*.
* A *media cavea*: o lugar que ocupaban as categorías intermedias.
* A *summa cavea*: destinada á plebe, dentro da cal estaba a *cavea ultima* ou última fila.
Os accesos ás bancadas facíanse por baixo, utilizando unha rede de galerías cubertas chamadas vomitorios (*vomitorium*). Os accesos que comunican a cavea co proscenio, recibía o nome de *versura*.

A cavea divídese verticalmente en *cunei* (plural do latín *cuneus*, "cuña"), en forma de cuña separados polas scalae ou *scalaria* (escaleiras verticais). Na arquitectura grega recibía o nome de *koilón*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Teatro romano
* Auditorio
### Ligazóns externas 
* Edificios para a celebración de espectáculos.  En Historia da arquitectura en España. Consultado o 21 de febreiro de 2014.
La Flèche Wallonne

A **Frecha Valoa** (oficialmente e en francés: ***La Flèche Wallonne***) é unha clásica ciclista de primavera que se disputa en Bélxica cada cuarto domingo de abril. Xunto coa Amstel Gold Race e a Liexa-Bastogne-Liexa compón as tres Clásicas das Ardenas. Tamén forma parte do UCI WorldTour, aínda que non está considerada un dos monumentos do ciclismo.

O percorrido non é fixo. En diferentes épocas, ten saído de moitos lugares da zona, porén, dende a edición do ano 1983 a chegada da carreira está fixada no Muro de Huy, unha subida de 204 metros de lonxitude cunhas pendentes que chegan ao 26% e que se pasa varias veces durante a proba.

O español Alejandro Valverde é o home con máis vitorias con cinco, das cales catro son consecutivas.

## Frecha Valoa feminina 
Dende o ano 1998, a proba tamén conta cunha proba feminina que oficialmente se denomina **La Flèche Wallonne Féminine**. Dende a súa creación sempre formou parte da Copa do Mundo.  Desde a súa creación no ano 2016 forma parte do UCI WorldTour feminino. Conta con arredor da metade de quilometraxe da proba masculina debido a que xa comeza en Huy con simlares características.

As únicas persoas que igualan a Alejandro Valverde en número de vitorias na Flèche son Marianne Vos e Anna van der Breggen que tamén acadaron cinco, no caso de Anna van der Breggen xeito consecutivo.

## Palmarés 
### Masculino 
### Feminino 
## Palmarés por países 
| valign="top" width="50%" |

### Feminino 
|}

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Muro de Huy
* Clásicas das Ardenas

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
* Web oficial da Frecha Valoa femenina
Aligátor da China

O **aligátor da China**   (***Alligator sinensis***) é un réptil crocodilio pertencente ao xénero *Alligator* da familia Alligatoridae. É a única especie de aligatóridos presente en Asia, sendo endémica da China oriental.

## Características 
miniatura|left|Detalle da cabeza.

O seu aspecto é moi semellante ao do seu conxénere americano, o aligátor do Mississippi  (*Alligator mississippiensis*), porén posúe algúns trazos distintivos.

Por unha parte, é notablemente máis pequeno, rondando normalmente na idade adulta os 1,5 metros de longo e un peso de 36&nbsp;kg. De feito, é unha especie que crece moi lentamente, chegando aos 60&nbsp;cm de longo só ao cabo de dous anos.  Non obstante, hai rexistros dalgúns machos excepcionalmente grandes, que chegaron a atinxir os 2,1m e os 45&nbsp;kg. Por outra parte, a diferenza do *Alligator mississippiensis*  está completamente acoirazado: ten escamas por todo o corpo, incluído o ventre, característica que comparten poucos crocodilios.

O aligátor chinés ten as mesmas proporcións ca o americano, a pesar das súas reducidas dimensións. Só se observa a diferenza de que as crías acabadas de saír do ovo posúen unha cabeza máis desenvolvida, o que probabelmente lles permite alimentarse de insectos acuáticos maiores ca aqueles que caza a proxenie do aligátor americano.

## Bioloxía e ecoloxía 
Vive nuns poucos ríos do leste da China  e é de carácter moi tímido e dócil, inclusive no caso dos exemplares salvaxes. Aliméntase case exclusivamente de peixes e ras que captura baixo da auga, aínda que nas zonas habitadas pode matar galiñas e cans. Tamén pode comer ratas, e con elas o veleno usado para combatelas. Isto fixo diminuír o seu número en varias rexións durante os últimos decenios. Non se rexistrou nunca un ataque contra humanos.

## Distribución e hábitat 
Vive nunha rexión subtropical, temperada. O seu hábitat habitual son lugares de baixa elevación e con zonas de auga doce coma pantanos, lagos, arroios e estanques. As zonas húmidas son extremadamente importantes para o aligátor da China dada a biodiversidade animal que hai nelas.

## Conservación 
O aligátor chinés desapareceu de amplas zonas da súa antiga distribución debido á presión humana, que cultiva as ribeiras onde descansan e aniñan, e pesca en grandes cantidades os peixes que constitúen a maior parte da súa dieta. Actualmente restan uns 300 exemplares en estado salvaxe e é realmente difícil localizar niñadas nos ríos chineses, polo que se considera que esta especie corre grave perigo de extinción. Con todo, en catividade  reprodúcese de forma rápida e abundante, polo que numerosos zoolóxicos confían en que os programas de cría nesta modalidade poidan salvar a especie. Uns 10.000 exemplares están repartidos por distintos zoos do mundo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Cría en catividade de crocodilios
* Crocodilian Online 
* ARKive: Aligátor chinés
Picanzo pequeno

O **picanzo pequeno** (*Lanius minor*) é unha ave pertencente á familia dos lánidos.

## Características 
Cunha lonxitude entre os 19 e 21&nbsp;cm, atópase entre o picanzo real setentrional e o picanzo vermello.Coma todos os lánidos a cabeza é grande e redondeada. Peteiro forte e groso. Nese mesmo ano a Generalitat de Cataluña co apoio das asociacións ecoloxistas Trenca e WWF España chegaron a un acordo para a protección destas parellas, a conservación das zonas de cría e o inicio dun programa de cría en catividade (con polos liberados anualmente en Lleida). En Galicia só se atopa como visitante ocasional .

## Notas
Federación de Librarías de Galicia

[miniatura|300px|A Federación de Librarías de Galicia organiza as feiras do libro (coma esta en [Vigo en 2016) e as feiras do libro antigo e de ocasión, en varias vilas de Galicia.]]

A **Federación de Librarías de Galicia** constituíuse o 29 de outubro de 1977 como unha asociación integrada polos libreiros con establecemento aberto en Galicia.

Integrada actualmente por máis de 145 librarías de toda Galicia, leva máis de 45 anos traballando pola defensa dos intereses comúns do sector, e fomentar o crecemento do número de lectores con diversas campañas.

## Descrición 
O obxectivo da asociación é promover e defender os intereses colectivos do sector libreiro. A Federación organiza e colabora na organización de actividades culturais, recreativas ou sociais, como os Premios Follas Novas. Ademais, participa activamente en datas especiais para o fomento da lectura: o Día das Letras Galegas, o Día do Libro, e Día Internacional do Libro Infantil e Xuvenil.

Ten a súa sede na Cidade da Cultura, en Santiago de Compostela.

A composición da xunta directiva, dende decembro de 2023, é a seguinte:
* Presidenta: Cielo Fernández (Librería Bahía, Foz).
* Vicepresidente: Óscar Porral (Libraría Bandini, Bertamiráns).
* Secretaria: Celia Fernández (Librería Espazo Lector Nobel, Ourense).
* Tesoureiro: Jacobo Rodríguez Agrasar (Librería Agrasar, Monforte de Lemos).
* Contadora: Patricia Porto (Libraría Lila de Lilith, Santiago de Compostela).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da Federación
L'Armentera

'''L'Armentera''' é un concello da provincia de Xirona, en Cataluña, que forma parte da comarca do Alt Empordà. Limita ao norte e leste con Sant Pere Pescador, ao sur con Viladamat e ao oeste con Torroella de Fluvià.

Tiña en 2015 unha poboación de 907 habitantes.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Alfonso Pedraza

**Alfonso Pedraza Sag**, nado en San Sebastián de los Ballesteros (Provincia de Córdoba) o 9 de abril de 1996, é un futbolista profesional español formado na canteira do Villarreal CF, que actualmente xoga cedido como extremo no Deportivo Alavés. É internacional coas categorías inferiores da .

## Traxectoria 
Nado en San Sebastián de los Ballesteros (Córdoba, Andalucía), Pedraza uniuse á canteira do Villarreal Club de Fútbol no ano 2011 á idade de 15 anos. Anteriormente, era membro das categorías inferiores do Séneca CF. Tras catro anos de formación, en xaneiro de 2015 é ascendido ao Villarreal C da Terceira División. Con todo, rapidamente debuta co Villarreal B da Segunda División B. Sería o 11 de xaneiro desde mesmo ano, saíndo na segunda parte dun encontro antre o CF Reus Deportiu que acabaría con empate 2−2.  O seu primeiro gol co filial chega o 1 de marzo, anotando o único tanto do partido na vitoria do seu conxunto ante o CD Atlético Baleares. Tras facerse cun posto fixo no equipo, o 5 de abril Marcelino García Toral chamao para o primeiro equipo. Pedraza debuta entón na Primeira División en substitución de Jonathan dos Santos no minuto 72 no empate do seu equipo ante o Valencia CF.

Na seguinte temporada, a 2015-16, Pedraza é un dos xogadores fundamentais que conseguiron levar ao Villarreal B a xogar a promoción de ascenso a La Liga 2. Co primeiro equipo xoga dous partidos, ambos saíndo como titular. O primeiro deles foi o 4 de outubro de 2015 ante o Levante UD no Ciutat de València, con derrota para o seu equipo por 1−0, mentres que o segundo foi o 17 de abril de 2016, de novo con derrota (2−1), ante o Rayo Vallecano no Campo de Fútbol de Vallecas. O 28 de xullo de 2016 anunciouse a súa cesión para a temporada 2016−17 ao Club Deportivo Lugo de La Liga 2.

### Clubs 
### Palmarés 
;España sub-19
*Campionato europeo da UEFA Sub-19: 2015

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en Transfermarkt 
* Datos do xogador en soccerway.com
Mont-ras

**Mont-ras** é un concello da provincia de Xirona, en Cataluña, que forma parte da comarca do Baix Empordà. Atópase no norte da Costa Brava.

Tiña en 2015 unha poboación de 1.710 habitantes.

As illas Formigues, ata 2007 de uso compartido con Palamós, pertencen exclusivamente ao concello de Mont-ras.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Patacón (gastronomía)

O **patacón**,  **tostón**, **frito** ou **tajada** é unha comida a base de anacos esmagados fritos de plátano verde. É un prato popular en varios países latinoamericanos e caribeños como Colombia, Cuba, Ecuador, República Dominicana, Venezuela, Nicaragua, Costa Rica, Panamá, Guatemala, Porto Rico e Honduras.

Nas Antillas españolas, en Centroamérica (agás Panamá, Costa Rica e Honduras) e en partes de Venezuela coñécese como tostón. Nos restaurantes da rexión amazónica e do norte do Perú e tamén en Bolivia popularizouse mais non constitúe un prato tradicional. En Honduras, os **patacones** ou **tostones** son coñecidos como **tajadas**.

O nome provén da moeda colonial do mesmo nome.

## Notas 
## Véxase tamén
Icel de Mercia

[miniatura|343x343px|Situación de [Mercia.]]
**Icel** (ou **Icil**) foi un dos primeiros reis de Mercia, unha do seis rexións ou reinos da heptarquía anglosaxoa, no que agora é Inglaterra, na rexión Central.
## Traxectoria
De acordo cunha xenealoxía foi bisavó de Creoda de Mercia e fillo de Eomer, último rei dos anglos en Angeln. Icel conduciu o seu pobo a través do Mar do Norte a Britannia e deu o seu nome aos *Iclings* (ou *Icelingas*), a dinastía gobernante de Mercia.

Probabelmente estivo activo no período 510-535, período descrito nas *Flores Historiarum* de Roger de Wendover e Mateu de París. Alí infórmase que 

O seu fillo foi Cnebba.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Kirby (1992).
Club Colombia

miniatura|Botella de cervexa Club Colombia.
**Club Colombia** é unha marca de cervexa fabricada pola empresa colombiana Cervecería Bavaria S.A. Naceu en 1949 co nome de Club Sesenta, co gallo dos sesenta anos da fundación Bavaria S.A. e propúxose como a primeira cervexa Premium da compañía, que recibiu en 2008 o premio Gran Medalla de Ouro con follas de Palma do Instituto Monde Selection, por obter unha cualificación superior nas diferentes probas sensoriais e organolépticas. Once anos despois, ó comezo da década dos anos sesenta, esta marca cambiou de nome polo de Club Colombia, e coa súa presentación comercial en Colombia comezaron as exportacións ós Estados Unidos. Os seus elementos simbólicos predominantes foron as réplicas do tunjo precolombiano. Club Colombia foi recoñecida como a cervexa de máis alta categoría das marcas de Bavaria S.A., con máis de medio século de tradición.

A marca foi renovada en 2006, cun redeseño de etiquetas e da botella. Porén, conserva como escudo o tunjo precolombiano que aparece dende a orixe da marca.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cervecería Bavaria S.A.
* Monde Selection

### Ligazóns externas 
* Sitio web de Club Colombia
Masacre de Nanjing

miniatura|250px|Corpos das vítimas masacradas na beira do río Qinhuai.
O **Masacre de Nanjing**, tamén coñecida como **Violación de Nanjing**, foi un episodio durante a Segunda guerra sino-xaponesa de asasinatos en masa e violacións levado a cabo polas tropas xaponesas contra a poboación de Nanjing, daquela capital da República da China. O masacre ocorreu durante seis semanas que comezaron o 13 de decembro de 1937, o día no que os xaponeses capturaron Nanjing. Durante este período, os soldados do Exército Imperial Xaponés asasinaron civís chineses desarmados, en cantidades que roldan dende as 40&nbsp;000 até as 300&nbsp;000 persoas, e levaron a cabo violacións e saqueos masivos.

## Notas
Lucifer (serie de televisión)

***Lucifer***, é unha serie de televisión que se emitiu entre o 25 de xaneiro do 2016, a estrea foi en Fox, e o 10 de setembro de 2020, xa en Netflix.

A serie é unha adaptación libre do cómic *Lucifer* que é á súa vez un spin-off do cómic *The Sandman* creado por Neil Gaiman e escrito por Mike Carey, ambos publicados por DC Cómics' Vertigo. A serie tivo seis tempadas e contou con 93 episodios.

## Sinopse 
Aburrido da súa vida como "Señor do Inferno", abandona o seu trono e o seu reino para irse aos Ánxeles, onde coñece á detective de homicidios Chloe Decker, con quen comeza a colaborar para atrapar e castigar aos criminais.

## Elenco de actores 
### Personaxes principais 
### Próximos personaxes 
### Anteriores personaxes recorrentes 
## Premios e nomeamentos 
## Produción 
A serie foi desenvolvida por Tom Kapinos, escollida o 9 de maio do 2015 para as series do trinque do 2015–2016, a serie puxo ao aire o seu primeiro capítulo o 25 de xaneiro do 2016.

A serie conta co director Len Wiseman, o produtor Nathan Hope e os produtores executivos Joe Henderson, Tom Kapinos, Len Wiseman, Jerry Bruckheimer, Jonathan Littman e Ildy Modrovich.

O elenco tivo varios cambios, orixinalmente o actor Nicholas Gonzalez interpretou a Dan no episodio piloto, con todo este foi cambiado polo actor Kevin Alejandro. Mentres que a actriz Lina Esco interpretaría a Maze, con todo o papel finalmente foille dado á actriz Lesley-Ann Brandt.

## Notas
María Gloria Elizo

**María Gloria Elizo Serrano**, nada en Madrid o 11 de decembro de 1966 é unha letrada española, política de Podemos e actual vicepresidenta cuarta do Congreso dos Deputados.

## Traxectoria 
Licenciada en Dereito pola Universidade Complutense de Madrid, empezou a traballar como letrada especializada en dereito Penal e Civil. Socia durante doce anos dun despacho de avogados, no ano 2002 foi nomeada xuíza substituta no xulgado de Úbeda (Xaén),  establecéndose pola súa conta acabado este período.

Coa aparición de Podemos fíxose cargo da súa representación legal. Como tal, encargouse das querelas contra Esperanza Aguirre e Eduardo Inda por acusar a Pablo Iglesias de colaborar con ETA e a Podemos de recibir financiamento de Venezuela. Tamén impulsou, xunto co avogado Jaume Asens e o exfiscal Carlos Jiménez Villarejo, as querelas contra Jordi Pujol e Marta Ferrusola e colaborou no contacto que o partido mantivo con distintos colectivos profesionais.

En novembro de 2014, presentou xunto a Jiménez Villarejo o documento anticorrupción que foi aprobado na asemblea constituínte «Si Se Puede» de Podemos. Ao termo da mesma foi elixida presidenta da Comisión de Garantías Democráticas de Podemos co 86,12% dos votos.

Participou de forma activa nas eleccións xerais de 2015, coordinando o programa de anticorrupción e poder xudicial, sobre cuxa reforma publicou varios documentos. Tras as primarias, presentouse como cabeza de lista da candidatura de Podemos ao Congreso dos Deputados pola circunscrición de Toledo. Foi a única candidata de Podemos que conseguiu un escano en Castela-A Mancha.

O 13 de xaneiro de 2015, data na que se constituíu a cámara baixa, foi elixida vicepresidenta terceira do Congreso co apoio de 71 deputados.

Nas eleccións xerais do 26 de xuño revalidou o escano por Toledo, obtendo con Teresa Arévalo por Albacete un segundo escano para a Coalición Unidos Podemos en Castela-A Mancha.

O 19 de xullo de 2016 foi elixida vicepresidenta cuarta do Congreso dos Deputados.

## Notas
Patricia Reyes Rivera

**Patricia Isaura Reyes Rivera**, nada o 22 de decembro de 1973, é unha avogada e política española de Cidadáns. Foi elixida deputada por Madrid nas lexislaturas XI e XII. Ocupou diversos cargos de responsabilidade política, entre os que destacan os de concelleira no concello de Boadilla del Monte. Foi secretaria cuarta da Mesa do Congreso dos Deputados.

## Carreira política 
Afiliouse a Cidadáns en 2014. É concelleira do partido en Boadilla del Monte (Madrid). Logrou o quinto posto nas primarias ao Congreso por Madrid. É especialista en loita contra a violencia de xénero, forma parte dos grupos de traballo de Cidadáns nesta materia. Defende a necesidade de dotar de máis medios aos Concellos para que loiten contra este problema e contar con profesionais da xustiza para reformar as leis.

## Vida persoal
Ten unha filla. Reside en Boadilla del Monte desde 2005. Licenciada en Dereito e máster en urbanismo. Asesorou a empresas e preiteou fronte a empresas mercantís.

## Notas