Glosa (lingua auxiliar)

**Glosa** é unha lingua auxiliar internacional baseada na lingua auxiliar Interglossa. Foi desenvolvida por Ronald Clark e Wendy Ashby, aínda que inicialmente contou cunha certa colaboración de Lancelot Hogben, creador de Interglossa. Glosa é unha lingua illante, libre de flexión gramatical, de maneira que cada palabra ten unha forma orixinal invariable. As funcións gramaticais son realizadas por unha serie de palabras especiais, ou ben por unha certa coordinación das palabras (sintaxe).

## Historia
A lingua auxiliar Glosa está baseada na lingua Interglossa deseñada polo científico Lancelot Hogben durante a Segunda Guerra Mundial. O manual foi publicado en 1943 como "*un esbozo dunha lingua auxiliar"* (do título orixinal: *Interglossa: A draft of an auxiliary*).

Ron Clark descubriu o manual de Interglossa cara ao ano 1960. Reuniuse con Hogben coa intención de desenvolver a linguaxe. Colaboraron para facelo máis doado de usar en todas as formas posibles de comunicación. Wendy Ashby uniuse ao proxecto en 1972. Cando Hogben morreu en 1975, a maioría de cambios xa foran discutidos. Hogben e Clark acordaran que a linguaxe debería escribirse de modo fonético (isto é: cada letra representando un só son). Este principio implicaba que os dígrafos PH, TH, CH, agora serían escritos F, T, K (ou ben C).

Finalmente algúns cambios adicionais foron introducidos por Ron Clark e Wendy Ashby, que entón deron á linguaxe o novo nome *Glosa* (lingua en grego), e así fundaron unha nova lingua auxiliar.) achega unha lista de partículas esenciais, sobre número, tempos verbais, voz pasiva, interrogación, comparacións, e pronome relativo. Na páxina web de Glosa atópase unha lista similar.

### Sintaxe 
En Glosa, as palabras conservan sempre a súa forma orixinal, independentemente da súa función na frase. Así, a mesma palabra pode funcionar como verbo, substantivos, adxectivo ou preposición. As funcións gramaticais son realizadas por un número limitado de palabras especiais, ou ben por unha certa coordinación das palabras (sintaxe). A secuencia Suxeito + Verbo (+ Obxecto) é a maneira xeral de expresar a frase. As partículas de tempo e os adverbios preceden aos verbos. De feito a maioría de palabras poden actuar como verbos, se están claramente situadas tras o suxeito da frase e/ou ante o obxecto. Os adxectivos xeralmente preceden aos substantivos.&nbsp;

Adóitase comparar Glosa con dous idiomas naturais que son analíticos en diferentes graos, o chinés e o inglés:

### Léxico 
Aínda que a lingua Glosa se escribe co alfabeto latino moderno, o léxico componse de palabras latinas e gregas.

En principio, as palabras gregas adóptanse na forma da transcrición latina tradicional. Pero hai certas simplificacións, xa que se suprimen as dobres consoantes (excepto a moderna SC /ʃ/). As regras de pronunciación son relativamente simples e regulares: hai tres consoantes especiais (Q /qw/, X /ks/, H /h/ ou muda); e hai dúas vogais que ocasionalmente adoptan valor consonántico ante outra vogal (I /j/, U /w/). En xeral, as palabras de orixe latina adoptan unha certa vogal final característica, aínda que hai excepcións.

### Puntuación 
:O punto acaba a frase. Igualmente o signo de interrogación, ?, e o signo de exclamación, !.
:O punto e coma separa a frase subordinada da principal.
:A coma separa os elementos dunha lista.

### Pronomes persoais 
:mi (*eu, me*), tu (*ti, te*) , vi (*vós*), an[*dro*] (*el, lle*), fe[*mina*] (*ela, a*), it (*iso, elo*), pe[*rsona*] (*un, alguén*), na (*nós*), mu[*lti*] (*eles*), se (*un mesmo*).

## Texto de mostra
O Noso Pai:

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* http://www.glosa.org/index.html
* http://tech.groups.yahoo.com/group/glosalist/messages
* Wiki en glosa