open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
A fortaleza escondida

é unha película de aventuras *jidaigeki* do ano 1958 dirixida por Akira Kurosawa e protagonizada por Toshiro Mifune como o xeneral Makabe Rokurōta e Misa Uehara como a princesa Yuki.

## Argumento
Dous campesiños farrapentos, Tahei (Minoru Chiaki) e Matashichi  (Kamatari Fujiwara), que escaparon tras ser capturados polo exército de Yamana e obrigados a enterrar os mortos da guerra contra o exército Akizuki, discuten polo camiño e deciden separarse mais son capturados novamente e obrigados a escavar canda outros prisioneiros na procura do ouro do castelo Akizuki.

Conseguen escapar de novo cando os prisioneiros se sublevan. Ó outro día encontran a carón dun río dúas pezas de ouro marcadas co brasón de Akizuki e á noite atópanse cun misterioso home que os leva a unha fortaleza oculta. Este home, que di ser o xeneral Makabe Rokurōta (Toshiro Mifune) do exército derrotado Akizuki, custodia o ouro perdido do castelo Akizuki. Confiando na cobiza dos campesiños polo ouro Rokurōta pretende atravesar o territorio Yamana contando coa súa axuda; tentarán chegar a Hayakawa onde o señor do territorio lles prometeu protección. Canda eles viaxará a princesa Yuki (Misa Uehara) que se fará pasar por unha moza muda para non ser descuberta.
miniatura|Mapa que Tahei debuxa no chan para explicarlle a Rokurōta o plan que concibiu con Matashichi para chegar desde Akizuki a Hayakawa pasando por Yamana.

## Personaxes
* Toshiro Mifune como o xeneral Makabe Rokurōta
* Minoru Chiaki como Tahei
* Kamatari Fujiwara como Matashichi
* Misa Uehara como a princesa Yuki
* Susumu Fujita como o xeneral Hyoe Tadokoro
* Toshiko Higuchi como muller vendida como escrava

## Influencia
George Lucas recoñeceu a influencia que tivo *A fortaleza escondida* na súa película *A guerra das galaxias*, particularmente dende a perspectiva de C-3PO e R2-D2. O argumento desenvolvido por George Lucas para *A guerra das galaxias* tiña inicialmente gran similitude coa trama de *A fortaleza escondida*.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
Penny Marshall

**Carole Penny Marshall**, nada o 15 de novembro de 1943 e finado o 17 de decembro de 2018 foi unha actriz, directora e produtora estadounidense. Acadou a fama na década de 1970 polo seu papel de Laverne DeFazio na serie de televisión *Laverne & Shirley* (1976–1983), recibindo tres nomeamentos ós Globos de Ouro á mellor actriz de serie cómica ou musical pola súa interpretación.

Marshall comezou a dirixir filmes na década de 1980, facendo o seu debut con ''Jumpin' Jack Flash* (1986) antes de dirixir *Big* (1988), que se converteu no primeiro filme dirixido por unha muller en recadar máis de 100 millóns de dólares nos Estados Unidos. Posteriormente dirixiu filmes como *Espertares* (1990), que foi nomeado ó Óscar ó mellor filme, *A League of Their Own* (1992), *Un poeta entre reclutas* (1994), *The Preacher's Wife* (1996), e *Os mozos da miña vida* (2001). Foi produtora de filmes como *Cinderella Man* (2005) e *Bewitched* (2005) e dirixiu algúns episodios das series de televisión *According to Jim* e *United States of Tara''.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Santuario da Nosa Señora das Virtudes da Ponte

O **Santuario da Nosa Señora das Virtudes**, tamén coñecido como **Igrexa das Virtudes** ou **ermida de Santa María**. A virxe, coñecida como 'a santiña' pola xente do lugar, ten fama de milagreira xa no mesmo século XVI. data na que tiña xa a estrutura actual. O 15 de febreiro de 1543 abriuse un hospital para peregrinos do Camiño de Santiago, pois o Camiño do Norte pasa á súa beira.

## Arquitectura
O edificio é dunha soa nave con tellado a dúas augas, arco triunfal oxival e presbiterio. Ten armadura interior de madeira. Posúe tres portas con arco de medio punto.

O altar maior ten un retablo renacentista con dúas imaxes da Nosa Señora das Virtudes de diferente tamaño, e un Santiago Matamouros. a parte superior ten un Cristo crucificado.

No seu interior consérvanse dous frescos con dúas inscricións, descubertas en 1970 despois de estaren cubertas con cal. No 2019 espérase unha intervención pois ambas pinturas corren perigo debido as filtracións de humidade polo muro da capela. Unha delas, na parede norte, sobre a súa fundación a comezos do século XVI:miniatura|Relato do milagre do salvamento de Domingo de Caranza, atribuído á virxe.|alt=Relato do milagre do salvamento de Domingo de Caranza, atribuído á virxe.

A outra, de 1606, sobre a parede sur, o relato dun milagre:

miniatura|Detalle do arco de separación central da igrexa.

Este fresco é o único mural sobre temas do mar do s. XVII en Galicia.

## Galería de imaxes 

IgrexaVirtudesAPonte050516fundpeq.JPG|Fresco conmemorando a fundación en 1516 por Pero Pardo de Aguiar.
IgrexaVirtudesAPonte050516interior.JPG|Vista xeral do interior.
Santuario da Nosa Señora das Virtudes - Panel informativo.jpg|Panel informativo situado no exterior da capela.
Santuario da Nosa Señora das Virtudes - Fresco interior 02.jpg|Estado actual dun dos frescos do santuario.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* A Nosa Señora das Virtudes da Ponte
* Transcrición sobre a batalla de Arante.
Camiños enfrontados

***Camiños enfrontados*** (en ) é un filme estadounidense de 1953 dirixido por Irving Rapper. Está protagonizado por Charlton Heston e Lizabeth Scott. Foi categorizado dentro do xénero do "melodrama médico", xunto con *cinema noir* "muller fatal".

Estreouse en galego o 18 de xaneiro de 1992 a través da TVG.

## Personaxes 
* Charlton Heston como Dr. Tom Owen
* Lizabeth Scott como Helen Curtis
* Dianne Foster como Joan Lasher
* Mildred Dunnock como Mrs. Mary Owen, Tom's mother
* Arthur Franz como Dr. Jim Crowley
* Ray Collins como Dan Reasonover
* Marjorie Rambeau como Mrs. Roger Nelson
* Lester Matthews como Dr. Homer Gleeson
* Rhys Williams como Dr. Leslie M. Scobee
* Dorothy Green como Ada Nicoletti

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
O campión (filme de 1979)

***O campión*** (en ) é un filme estadounidense de 1979 dirixido por Franco Zeffirelli. É un remake do filme homónimo de 1931, candidato ó Óscar ó mellor filme, dirixido por King Vidor. Está protagonizado por Jon Voight no papel de Billy Flynn, un ex-boxeador coa custodia do seu fillo Timothy (Ricky Schroder) que tenta axudar o seu fillo e volver coa súa exmuller Annie (Faye Dunaway) loitando de novo. Foi o derradeiro filme de Joan Blondell estreado mentres estivo viva. Blondell, que morreu de leucemia o día de Nadal dese mesmo ano, tamén protagonizou dous filmes máis que foron estreados após a súa morte.

## Personaxes 
* Jon Voight como Billy Flynn ("Champ")
* Faye Dunaway como Annie
* Ricky Schroder como Timothy Joseph ("T.J.") Flynn
* Jack Warden como Jackie
* Joan Blondell como Dolly Kenyon
* Arthur Hill como Mike
* Strother Martin como Riley
* Elisha Cook Jr. como Georgie
* Stefan Gierasch como Charlie Goodman
* Mary Jo Catlett como Josie
* Kristoff St. John como Sonny

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Bronisław Bernacki

**Bronisław Biernacki** (en polaco; en , *"Bronislav Bernatskyi"*), nado en Murafa (R.S.S. de Ucraína) o 30 de setembro de 1944 e finado en Vinnytsia o 12 de novembro de 2024, foi un eclesiástico católico latino, dende 2002 ata 2020 bispo de Odesa-Simferopol.

## Traxectoria 
Foi ordenado sacerdote o 28 de maio de 1972 en Riga polo cardeal Julijans Vaivods, e posteriormente exerceu como párroco en Bar.

O 4 de maio de 2002 foi nomeado bispo da nova diocese de Odesa-Simferopol. Recibiu a consagración episcopal o 4 de xullo de 2002 de mans do cardeal Jaworski, e tivo como co-consagrantes ao bispo emérito de Kamianets-Podilskyi Jan Olszański e ao nuncio Nikola Eterović.

O 1 de decembro de 2018 foi elixido presidente da Conferencia dos Bispos Católicos Latinos de Ucraína.

## Notas
Godofredo II de Villehardouin

**Godofredo II de Villehardouin** (en francés: *Geoffroi II de Villehardouin*, grego: Γοδεφρείδος Β' Βιλλεαρδουίνος), nado aproximadamente en 1194 e finado despois do 6 de maio de 1246, foi o terceiro príncipe de Acaia desde aprox. 1229 até 1246. Desde o seu ascenso ao trono de príncipe, era unha persoa poderosa e respectada, e mesmo chegaban cabaleiros de Francia ao principado para entrar ao seu servizo. Godofredo II emerxeu como o vasalo máis poderoso do Imperio latino de Constantinopla, a persoa ao redor da cal os estados cruzados en Grecia progresivamente se reagruparon. Tamén foi un príncipe humanitario, benevolente e atento á condición da xente común.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Godofredo foi o fillo máis vello de Godofredo de Villehardouin, un cabaleiro francés de Champaña e a súa esposa, Isabel de Chappes.. Ela chegou co seu pequeno fillo, Godofredo e a familia asentou a súa residencia nos castelos da Crémonie (agora Esparta, Grecia) e Kalamata. Godofredo casou en 1217 coa filla do emperador Pedro I de Constantinopla, Inés.

### Príncipe de Acaia 
Godofredo II sucedeu ao seu pai á idade de aproximadamente 35 anos. Vivía nun estilo señorial, tendo sempre na sa corte 80 cabaleiros con esporas de ouro, compatíbel coa súa xenerosidade. Pero a derrota do emperador Teodoro Comneno Ducas de Tesalónica polo tsar Iván Asen II de Bulgaria en Klokotnitsa en abril de 1230 liberounos dos perigos inherentes na gran concentración de poder en mans de Teodoro Comneno Ducas. Tendo boas relacións cos seus veciños do sueste do Peloponeso (bizantinos e tribos eslavas de Monemvasia, de tsakonios e do monte Taixeto), Godofredo II asegurou a paz e a prosperidade do seu principado. Con frecuencia enviaba investigadores ás cortes dos baróns para informarlle da súa forma de vida e da forma en que trataban aos seus vasalos. Cunha frota tripulada por 100 cabaleiros, 300 besteiros, e 500 porteiros, forzou o bloqueo e logo, xunto cos venecianos, pisanos, e xenoveses, repeleu a frota grega e liberou a capital.. En xullo de 1237 deu aos Cabaleiros Teutónicos un hospital en Andravida.

En 1238, unindo as súas naves coas de Venecia, novamente acudiu ao rescate de Constantinopla, unha vez máis asediada polo emperador de Nicea. En 1243, co falso rumor da morte do seu cuñado, o emperador Balduíno II de Constantinopla, Godofredo II regresou á capital do imperio para garantir a rexencia durante a minoría do sobriño da súa esposa, Filipe. Sucedeuno o seu irmán Guillerme.
## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
*
* 
* 
*
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* 
*
Voo 676 de China Airlines

O **voo 676 de China Airlines** era un servizo regular internacional de pasaxeiros que se esnafrou nunha estrada e nunha zona residencial de Tayuan, preto do aeroporto internacional Chiang Kai-shek (no presente aeroporto internacional de Taiwán Taoyuan), en Taiwán na noite do luns 16 de febreiro de 1998.

O Airbus A300 que realizaba o voo estaba en ruta dende o aeroporto Ngurah Rai en Balí a Taipei. Cando o avión se aproximaba ao aeroporto Chiang Kai-shek o tempo era malo, con chuvia e néboa, polo que o piloto executou unha aproximación errada. Despois de que o reactor fose autorizado a aterrar na pista 05L, o piloto automático foi desconectado, e os pilotos intentaron entón un go-around manual. O avión decelerou, inclinouse 40º cara a arriba, chegou aos 1 000 pés (300 m), entrou en perda, e esnafrouse contra unha veciñanza residencial, incendiándose ás 4:20 PM hora local. Ás 196 persoas a bordo morreron, entre as que estaban o gobernador do banco central de Taiwán Sheu Yuan-dong, xunto con sete persoas en terra. Hsu Lu, o xerente da emisora de radio Voice of Taipei, dixo que un neno fora sacado con vida do avión e que posteriormente morreu.

É o peor accidente de aviación no terridorio de Taiwán e o quinto dun Airbus A300. China Airlines tiña 12 A300 na súa frota no momento do accidente. Tamén é o segundo accidente de avión con máis vítimas mortais da historia de Taiwán despois do voo 611 de China Airlines, un Boeing 747-209B que se esnafrou no estreito de Taiwán con 225 mortes.

## Notas
Can branco

***Can branco*** (en ) é un filme estadounidense de 1982 dirixido por Samuel Fuller. O guión foi escrito por Fuller e Curtis Hanson e está basseado na novela de 1970 *Chien Blanc*, escrita por Romain Gary. O filme conta os problemas dun adestrador de cans chamado Keys (Paul Winfield), que é afroamericano, que trata de amansar un can da rúa atopado por unha actriz nova (Kristy McNichol). O can é un "white dog", un can adestrado para atacar violentamente, e mesmo matar, a calquera persoa negra.

Fuller emprega o filme como unha plataforma para enviar unha mensaxe antirracista e aborda se o racismo é un problema tratable ou unha condición incurable.

Estreouse en galego o 28 de xuño de 1997 a través da TVG.

## Personaxes 
* Kristy McNichol como Julie Sawyer
* Paul Winfield como Keys
* Burl Ives como Carruthers
* Jameson Parker como Roland Gray
* Dick Miller como adestrador de animais
* Robert Ritchie como adestrador de animais
* Vernon Weddle como veterinario

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Haapavesi

**Haapavesi** é unha cidade de Finlandia situada na rexión de Ostrobotnia do Norte. En 2018 a súa poboación era de 6&nbsp;944&nbsp;habitantes. A superficie do termo municipal é de 1&nbsp;086,11&nbsp;km2, dos cales 36,33&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 6,61&nbsp;hab./km².

Limita cos concellos de Haapajärvi, Kärsämäki, Nivala, Oulainen, Raahe, Siikalatva e Ylivieska, todos eles na súa mesma rexión.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Haapavesi
Voo 3054 de TAM Airlines

O **Voo 3054 de TAM Airlines** era un servizo doméstico regular de pasaxeiros dende Porto Alegre ata São Paulo, Brasil. O día 17 de xullo de 2007 o Airbus A320-233, con rexistro PR-MBK, que operaba a ruta superou a pista 35L de São Paulo no medio dunha chuvia moderada e esnafrouse contra un almacén de TAM Express, pegado a unha gasolineira de Shell que estoupou como resultado do impacto. Os 187 pasaxeiros e tripulantes a bordo do Airbus A320 morreron, xunto con 12 persoas en terra. O accidente superou o voo 1907 de Gol Transportes Aéreos como peor accidente aéreo da historia de Suramérica, e é o segundo peor accidente dun avión da familia A320, tras o atentado do voo 9268 de Metrojet, un A321-231 que se esnafrou en Exipto en outubro de 2015 con 224 mortes.

O accidente foi investigado polo Centro de Investigación e Prevención de Accidentes Aeronáuticos (CENIPA)), cun informe final publicado en setembro de 2009. O CENIPA concluíu que o accidente foi causado por erros cometidos polos pilotos durante a aterraxe en São Paulo.

## Notas
Reggie Bullock

**Reginald Ryedell Bullock**, nado o 16 de marzo de 1991 en Baltimore, Maryland, é un xogador profesional de baloncesto estadounidense que xoga nos Houston Rockets da National Basketball Association (NBA). Mide 2,01 m e xoga nas posicións de escolta e ala.

## Traxectoria profesional 
Bullock foi elixido na 25ª posición do Draft da NBA de 2013 polos Los Angeles Clippers. O 11 de xullo de 2013, asinou o seu primeiro contrato coma profesional cos Clippers. Fixo o seu debut na NBA o 29 de outubro de 2013 contra os Los Angeles Lakers, anotando dous puntos.

O 15 de xaneiro de 2015, Bullock foi traspasado ós Phoenix Suns nun traspaso entre tres equipos que incluía tamén ós Boston Celtics.

O 9 de xullo de 2015, Bullock foi traspasado xunto a Danny Granger e Marcus Morris ós Detroit Pistons a cambio dunha elección da segunda rolda do Draft de 2020.

O 6 de febreiro de 2019, Bullock foi traspasado ós Los Angeles Lakers a cambio de Svi Mykhailiuk e unha futura elección da segunda rolda do Draft.

O 16 de xullo de 2019, Bullock asinou cos New York Knicks.

O 6 de agosto de 2021, Bullock asinou cos Dallas Mavericks.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Voo 992 de Dana Air

O **voo 992 de Dana Air** era un servizo doméstico regular de pasaxeiros entre Abuja e Lagos, en Nixeria. O domingo 3 de xuño de 2012 o McDonnell Douglas MD-83 que operaba a ruta esnafrouse contra unha fábrica de mobles e unha imprenta na veciñanza de Iju-Ishaga de Lagos. O accidente matou os 153 ocupantes do avión e 10 persoas en terra. É o peor accidente de aviación dun McDonnell Douglas MD-83, ademais de ser o segundo con máis vítimas mortais da serie MD-80, tras o voo 1308 de Inex-Adria Aviopromet. Tamén é o segundo peor accidente de avión en Nixeria, despois do desastre aéreo de Kano de 1973.

## Avión 
O aparello era un bimotor McDonnell Douglas MD-83, con rexistro nixeriano 5N-RAM, fabricado en 1990 e usado por Alaska Airlines ata 2007. Foi vendido a outra aeroliña antes de ser mercado por Dana Air en febreiro de 2009. O avión acumulara máis de 60 800 horas de voo dende a súa fabricación. Os seus motores tiñan unhas 55 300 e 26 000 horas antes do accidente. O derradeiro mantemento fora realizado o 1 de xuño, dous días antes de esnafrarse.

## Notas
O can celestial

***O can celestial*** (en ) é un filme estadounidense de 1980 dirixido por Joe Camp. Foi escrito por Rod Browning e está protagonizado polo can Benjean, Chevy Chase, Jane Seymour e Omar Sharif. Foi distribuído por 20th Century Fox.

Estreouse en galego o 15 de xuño de 1991 a través da TVG.

## Personaxes 
*Chevy Chase como Benjamin Browning / Benji (voz)
*Benjean como Benji
*Jane Seymour como Jackie Howard
*Omar Sharif como Malcolm Bart
*Robert Morley como Bernie
*Stuart Germain como Mr. Higgins / Deaf Postie
*Alan Sues como Freddie
*John Stride como Alistair Becket
*Donnelly Rhodes como Montanero
*Barbara Leigh-Hunt como Margaret
*Richard Vernon como Quimby Charles
*Frank Williams como Mr. Easton

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Voo 759 de Pan Am

O **voo 759 de Pan Am** era un servizo doméstico regular de pasaxeiros dende Miami ata San Diego, con escalas en Nova Orleáns e Las Vegas. O día 9 de xullo de 1982 o Boeing 727 que operaba a ruta esnafrouse no suburbio de Kenner de Nova Orleáns despois de verse forzado a baixar por unha microrráfaga de vento tras a engalaxe. As 145 persoas a brdo e 8 en terra morreron. O accidente foi o que máis vítimas mortais tivo no ano 1982.

## Avión e tripulación 
O avión implicado, un Boeing 727-235 de 14 anos, con rexistro N4737 e número de construción 19457/518, fora entregado a National Airlines o 31 de xaneiro de 1968. O aparello estaba equipado con tre motores Pratt & Whitney JT8D-7B, e fora rebautizado de *37 Susan/Erica* e *Clipper Defiance* tras a fusión de National con Pan Am.

No momento do accidente o avión levaba 138 pasaxeiros e 7 tripulantes. O capitán era Kenneth L. McCullers, de 45 anos e con 11 727 horas de voo, incluídas 10 595 no Boeing 727. McCullers foi descrito por outros como un piloto "por riba da media", con quen era "confortable" voar debido ao seu excelente xuízo e habilidade para o mando. O primeiro oficial era Donald G. Pierce, de 32 anos e con 6 127 horas de voo 3 914 delas no Boeing 727. Pierce foi descrito por outros capitáns como un piloto  concienzudo con excelentes coñecementos de sistemas de avións e de procedementos e técnicas de voo da compañía. O enxeñeiro de voo era Leo B. Noone, de 60 anos e con 19 904 horas, 10 508 no Boeing 727. Os tres tripulantes non informaran de problemas de sono ou de saúde e pasaran as súas probas sen problemas.

## Notas
A canción do verdugo

***A canción do verdugo*** (en ) é un telefilme de 1982 dirixido por Lawrence Schiller a partir dun guión de Norman Mailer.

Estreouse en galego o 28 de setembro de 1991 a través da TVG.

## Personaxes 
* Tommy Lee Jones como Gary Mark Gilmore
* Christine Lahti como Brenda Nicol
* Rosanna Arquette como Nicole Baker
* Eli Wallach como Tío Vern Damico
* Steven Keats como Larry Samuels
* Jordan Clarke como Johnny Nicol
* Richard Venture como Earl Dorius
* Jenny Wright como April Baker
* Walter Olkewicz como Pete Galovan
* Michael LeClair como Rikki Wood
* Pat Corley como Val Conlan
* Mary Ethel Gregory como Ida Damico
* John Dennis Johnston como Jimmy Poker-Game

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
O cativo

***O cativo*** (en ) é un filme mudo estadounidense de 1921 escrito, producido, dirixido e protagonizado por Charlie Chaplin, quen aparece a carón de Jackie Coogan como o seu fillo adoptado. Foi a primeira longametraxe de Chaplin como director (anteriormente co-protagonizara o filme de 1914 ''Tillie's Punctured Romance*). Foi un grande éxito e o segundo filme en recadación do ano 1921, só por detrás de *The Four Horsemen of the Apocalypse*. En 2011, *O cativo* foi escollido para a súa preservación no National Film Registry da Biblioteca do Congreso dos Estados Unidos de América por ser "cultural, histórico ou esteticamente significativo". Innovador na súa convinación de elementos de comedia e de drama, *O cativo* é amplamente considerado un dos mellores filmes da época muda.

miniatura|*O cativo*

## Personaxes 
[miniatura|esquerda|[Charlie Chaplin|Chaplin e Jackie Coogan nunha foto publicitaria para *O cativo''.]]
* Charlie Chaplin como o vagabundo
* Jackie Coogan como o cativo ("John")
* Edna Purviance como a muller
* Carl Miller como o home

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Děčín

**Děčín** (, en alemán *Tetschen*), é unha cidade e municipio do kraj (rexión) de Ústí nad Labem, ao norte da República Checa, a 80 km ao noroeste de Praga. É a capital do distrito do seu nome.

Situada na confluencia dos ríos Elba e Ploučnice, é un importante nó ferroviario e cruzmento de estradas.

## Xeografía 
O concello está limitado por Alemaña ao norte, por Hřensko, Ludvíkovice, Dobrná e Malá Veleň ao leste, por Heřmanov e Těchlovice ao sur, e por Dobkovice, Malšovice e Jílové ao oeste.

O municipio, situado a 135 msnm, ten unha superficie de 118,04 km2 e, no ano 2018, contaba cunha poboación de 49 226 hamitantes, o que daba unha densidade de 418,25 hab./km2.

### Demografía 
**Censos ou estimacións da pobloción do municipio dentro dos seus límites actuais:**

miniatura|700px|centro|Confluencia do Ploučnice e do Elba en Děčín.

## Historia 
Baixo a ocupación nazi a cidade fusionouse en 1942 con Podmokly (na beira esquerda do Elba), dennominándose a cidade fusionada, en aléman, *Bodenbach*.

Na cidade naceron o historiador da arte e organizador depotivo checo Miroslav Tyrš (1832–1884), fundador do movemento Sokol, o matemático austríaco Johann Radon, o político alemán Egon Klepsch, que foi presidente do Parlamento europeo desde 1992 a 1994, e a modelo checa Karolína Kurková.

## Galería 

Ficheiro:Map CZ - district Decin.PNG|localización do distrito de Děčín (en vermello) dentro do kraj de Usti nad Labem na República Checa 
Ficheiro:Usti nad Labem districts.png|Mapa dos distritos do kraj de Usti nad Labem (en amarelo, o distrito de Děčín)
Ficheiro:Decin DC CZ.png|O municipio de Děčín dentro do seu distrito
Ficheiro:Coat of arms of Děčín.jpg|Escudo da cidade de Děčín
Ficheiro:Flag of Decin.svg|Bandeira de Děčín

Ficheiro: The Elbe river in Děčín, Czech Republic 02.jpg|O río Elba ao seu paso por Děčín
Ficheiro: Děčín, Staroměstský most (03).jpg|A Ponte Vella
Ficheiro: Decin namesti.JPG|Praza
Ficheiro: Decin.JPG|O castelo de Děčín
Ficheiro:12225-Tetschen-1910-Kaiserin Elisabeth - Brücke und Schäferwand-Brück & Sohn Kunstverlag.jpg|Postal antiga da ponte da Raíña Isabel (Sissi), en Děčín

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do municipio de Děčín .
* Vista virtual en 360º da praza de Děčín
Portelo

[miniatura|250px|Portelo do cinema Ohio en [Columbus, Ohio, nos Estados Unidos de América.]]
O **portelo** é o sitio onde se venden as entradas para acceder a un evento público, por exemplo, o cinema, o teatro ou un estadio. Por extensión, no contexto da industria cinematográfica e de entretemento en xeral, o termo é usado como referencia á cuantía recibida por determinado filme, produción teatral ou artística en xeral en función da frecuencia ós eventos con entrada paga. Nese senso, alén da cuantía en cartos, tamén se pode facer referencia á cantidade de billetes vendidos, ofrecendo un criterio máis para a avaliación do maior ou menor éxito de determinada produción.

## Emprego 
En decembro de 2009, coa aquisición pola Nielsen EDI por 15 millóns de dólares, a empresa de medición Rentrak converteuse na única fornecedora de datos mundiais de portelo e frecuencia a salas de cinema. Hai varias páxinas web que controlan os valores do portelo, tales como *Boxoffice*, *Box Office India*, Box Office Mojo, *Koimoi*, *ShowBIZ Data* e *The Numbers*.

Para determinar se un filme tivo beneficio ou perdas, non é correcto facer a comparación directa entre o valor bruto de portelo e o custo, dentro da previsión ou non, no orzamento da produción, porque os exhibidores quedan na media con valor considerábel do valor, que varía de filme a filme, coa porcentaxe do distribuidor sendo maior nas primeiras semanas de exhibición. Tamén é común que o distribuidor reciba unha porcentaxe do rendemento bruto ou unha porcentaxe maior do rendemento, após retirar determinado valor inicial, o que for maior.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de filmes coas maiores recadacións
Misa Uehara

nada en Fukuoka, Xapón o 26 de marzo de 1937 e finada no ano 2003, máis coñecida como , foi unha actriz xaponesa recoñecida principalmente por interpretar a princesa Yuki en *A fortaleza escondida* (1958) de Akira Kurosawa, abandonou a interpretación tras unha breve carreira cinematográfica.

## Filmografía
## Véxase tamén
Canción triste de Pete Kelly

***Canción triste de Pete Kelly*** (en ) é un filme estadounidense de 1955 dirixido e protagonizado por Jack Webb, que interpreta o papel do músico Pete Kelly. Baséase na serie radiofónica homónima de 1951. Janet Leigh interpreta a Ivy Conrad, e Edmond O'Brien como o gángster que tratar de influír en Kelly.

Estreouse en galego o 11 de outubro de 1988 a través da TVG.

## Personaxes 
* Jack Webb como Pete Kelly 
* Janet Leigh como Ivy Conrad
* Edmond O'Brien como Fran McCarg
* Peggy Lee como Rose Hopkins
* Andy Devine como George Tenell
* Lee Marvin como Al Gannaway
* Ella Fitzgerald como Maggie Jackson
* Martin Milner como Joey Firestone 
* Than Wyenn como Rudy Shulak 
* Herb Ellis como Bedido

## Notas
O candidato

***O candidato*** (en ) é un filme estadounidense de 1972 dirixido por Michael Ritchie. Está protagonizado por Robert Redford e Peter Boyle. O guión, que gañou o Oscar, foi escrito por Jeremy Larner e explora as diversas facetas e engrenaxes das campañas políticas.

Estreouse en galego o 6 de xaneiro de 1987 a través da TVG.

## Personaxes 
* Robert Redford como Bill McKay
* Peter Boyle como Marvin Lucas
* Melvyn Douglas como John J. McKay
* Don Porter como Senador Crocker Jarmon
* Allen Garfield como Howard Klein
* Karen Carlson como Nancy McKay
* Quinn Redeker como Rich Jenkin
* Morgan Upton como Wally Henderson
* Michael Lerner como Paul Corliss
* Kenneth Tobey como Floyd J. Starkey

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Voo 191 de Delta Air Lines

O **voo 191 de Delta Air Lines** era un servizo regular doméstico entre Fort Lauderdale e Os Ánxeles, cunha escala no aeroporto de Dallas/Fort Worth. O 2 de agosto de 1985 o Lockheed L-1011 TriStar que operaba a ruta encontrouse cunha microrráfaga de vento mentres se aproximaba ao aeroporto de Dallas/Fort Worth. O avión chocou contra o chan a unha milla da pista, golpeando un coche preto do aeroporto, e entón esnafrouse con dous tanques de auga e desintegrouse. O accidente matou 137 persoas e feriu 28. A Xunta Nacional de Seguridade no Transporte (NTSB) determinou que o accidente se debeu á decisión da tripulación de voar a través dunha tormenta, á falta de procedementos ou adestramento para evitar ou escapar de microrráfagas, e á falta de información sobre o risco de cizalladuras.

## Avión 
O avión era un Lockheed L-1011-385-1 TriStar con rexistro N726DA. Fora entregado a Delta o 28 de febreiro de 1979, e a aeroliña operouno continuamente dende esa data. Compañeiros&nbsp;en Delta describírono como "observador, en alerta, e profesional".

Había oito asistentes de voo a bordo do avión: Frances Alford, Jenny Amatulli, Freida Artz, Vicki Chavis, Diane Johnson, Alyson Lee, Joan Modzelewski e Wendy Robinson. Jenny Amatulli, Vicki Chavis e Wendy Robinson foron as únicas tripulantes que sobreviviron.

## Notas
Voo 255 de Northwest Airlines

O **voo 255 de Northwest Airlines** foi un McDonnell Douglas MD-82 que se esnafrou pouco despois de engalar do aeroporto de Detroit o día 16 de agosto de 1987, ao redor das 8:46 p.m. EDT, matando os 6 tripulantes e a 148 dos seus 149 pasaxeiros, xunto con dúas persoas en terra. O único supervivente foi unha nena de 4 anos, Cecelia Cichan, que sufriu feridas graves.

## Avión e tripulación 
O avión involucrado no accidente era un bimotor McDonnell Douglas MD-82, con rexistro N312RC, un derivado do McDonnell Douglas DC-9 e parte da serie McDonnell Douglas MD-80. O aparello fora fabricado en 1981 e entrou en servizo con Republic Airlines, e adquirido por Northwest Airlines tras a súa fusión con Republic en 1986.

O capitán do voo 255 era John R. Maus, de 57 anos. Maus era un piloto experimentado que levaba na aeroliña 31 anos.

## Notas
Voo 9646 de Cubana de Aviación

O **voo 9646 de Cubana de Aviación** era un servizo chárter operado por un Ilyushin Il-62M, con rexistro CU-T1281, que se esnafrou o 3 de setembro de 1989, pouco despois de engalar do aeroporto internacional José Martí.

O voo 9646 estaba operando un servizo internacional entre A Habana e Colonia, cunha escala en Milán. O accidente matou os 126 ocupantes do avión e 24 persoas en terra.

## Accidente 
O avión engalou no medio dunha forte chuvia e de refachos de vento de 48–80&nbsp;km/h. A tripulación recolleu os flaps da posición inicial de 30º a 15º, nun intento de gañar velocidade, pero esta acción reduciu a habilidade do avión de proporcionar sustentación. O aparello trepou ata os 53 metros (174 pés), onde foi golpeado por unha corrente descendente que causou que chocase contra o final da pista, golpeando despois unhas instalacións de navegación e un pequeno outeiro antes de esnafrarse nunha área residencial, ao redor dun minuto despois da engalaxe. Ademais 24 persoas en terra tamén morreron.

## Notas
Cando chegue setembro

***Cando chegue setembro*** (en ) é un filme estadounidense de 1961 dirixido por Robert Mulligan. Está protagonizado por Rock Hudson, Gina Lollobrigida, Sandra Dee e Bobby Darin.

Estreouse en galego o 8 de marzo de 1986 a través da TVG.

## Personaxes 
* Rock Hudson como Robert L. Talbot
* Gina Lollobrigida como Lisa Helena Fellini
* Sandra Dee como Sandy Stevens
* Bobby Darin como Tony
* Walter Slezak como Maurice Clavell
* Brenda De Banzie como Margaret Allison
* Rosanna Rory como Anna
* Ronald Howard como Spencer
* Joel Grey como Beagle
* Ronnie Haran como Sparrow
* Chris Seitz como Larry
* Cindy Conroy como Julia
* Joan Freeman como Linda
* Nancy Anderson como Patricia
* Michael Eden como Ron
* Claudia Brack como Carol

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Cando ferve o sangue

***Cando ferve o sangue*** (en ) é un filme estadounidense de 1959 dirixido por John Sturges. Está protagonizado por Frank Sinatra, Gina Lollobrigida, Peter Lawford, Steve McQueen, Richard Johnson, Paul Henreid, Brian Donlevy, Dean Jones, Charles Bronson e Philip Ahn, e conta con papeis sen acreditar de actores asiáticos como Mako Iwamatsu, George Takei  e James Hong. O guión está vagamente baseado nos feitos reais do incidente OSS Detachment 101, que foi recollido na novela de Tom T. Chamales. A personaxe interpretada por Sinatra, o capitán Tom Reynolds, baséase no oficial e despois shériff Meredith Rhule.

Estreouse en galego o 4 de agosto de 1989 a través da TVG.

## Personaxes 
* Frank Sinatra como Capitán Reynolds
* Gina Lollobrigida como Carla Vesari
* Peter Lawford como Capitán Travis
* Steve McQueen como Ringa
* Richard Johnson como Capitán Danny De Mortimer
* Paul Henreid como Nikko Regas
* Brian Donlevy como General Sloan
* Dean Jones como Sarxento Jim Norby
* Charles Bronson como Sarxento John Danforth
* Philip Ahn como Nautaung
* Robert Bray como Coronel Fred Parkson
* James Hong (sen acreditar) como Xeneral Chao
* George Takei (sen acreditar) como soldado no hospital
* Kipp Hamilton como Margaret Fitch

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Pepe Barro

**Xosé María Pérez Barro**, coñecido como **Pepe Barro**, nado en 1955 en Pontedeume, é un deseñador, ilustrador e escritor galego.

## Traxectoria 
[miniatura|Cartaz deseñado por Pepe Barro para o [Día Nacional de Galicia de 1978.]]
[miniatura|Pepe Barro deseñou a placa coa [bandeira de Galicia colocada na tumba de Manuel Murguía polo centenario da súa morte en 2023.]]
Primeiro como independente (1977), despois á fronte do Grupo Revisión (1985) ou desde Barro Deseño (2013) leva desenvolvendo traballos de deseño editorial coma o do semanario *A Nosa Terra* (1977), o *Diario de Galicia* (1987), a revista *Tempos* (1996),  as publicacións de Turgalicia entre 2001 e 2004 e Nós Diario. No 2000 o Museo Raíña Sofía elixiu o de Turgalicia como un dos cen logos do século XX. Tamén proxectou a identidade corporativa da Universidade da Coruña, o Consello da Cultura Galega, Edicións Xerais, Denodo e Culturgal. Tamén deseñou exposicións como a do centenario da Real Academia Galega (2006); *Rosalía de Castro, no principio foi o verso* (2013), ou a Casa-Museo Manuel Antonio (2011)

En 2016 deseñou as exposicións *Con-fío en Galicia*; *Saúde e Terra, irmá(n)s!, centenario das Irmandades da Fala*, *Galicia 100, obxectos para contar unha cultura*. En 2017 concluíu a renovación museolóxica e museográfica da Casa Museo de Rosalía. Outros traballos seus son os deseños para a selección galega de fútbol, a caixa de ovos do pazo de Vilane, os albariños Terra de Asorei e mesmo os primeiros «cuponazos» da ONCE.
Ademais ilustrou libros como *Arnoia, Arnoia* ou *Cantares gallegos*.

En 2026 inaugurou na Fundación Didac, en Compostela, 'O arquivo de Barro', unha exposición que reflictía a importancia e singularidade do seu legado creativo após máis de 50 anos de deseño gráfico.

Deseñou o Museo Ramón Cabanillas de Cambados inaugurado en 2021.

É membro da Asociación Galega de Deseño (DAG).

## Publicacións 
* *O como é o que conta* (2004), autoedición. Trinta artigos sobre o deseño, a cultura e a imaxe da cultura, edición de cen exemplares asinados e numerados.
* *Máis que ver. Cen historias do deseño na Galiza* (2018), Xerais, 304 páx. ISBN 978-84-9121-426-7. Segundo a editora: "Velaquí cen historias da historia da nosa cultura, cen artigos que son un convite a debullar os códigos da comunicación visual".

## Premios 
* Premio da Crítica Galega en 1983.
* Premio Galicia de Deseño Ateneo de Ourense en 1984.
* Premio Xerais á Cooperación Editorial en 2000.
* Premio AEPD en 2006.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Barro deseño 2016
Yalitza Aparicio

**Yalitza Aparicio Martínez**, nada na Heroica Ciudad de Tlaxiaco, Oaxaca o 11 de decembro de 1993, é unha actriz de cinema e docente mexicana, recoñecida pola súa participación no filme *Roma*, no cal interpreta a Cleo, obra dirixida por Alfonso Cuarón en 2018. A revista *Time* clasificouna como *a mellor actuación de 2018*, e nesta publicación figuran artistas do talle de Lady Gaga, Melissa McCarthy e Rami Malek, consideradas as dez mellores actuacións dese ano.

## Traxectoria 
Yalitza Aparicio naceu o 11 de decembro de 1993 en Heroica Ciudad de Tlaxiaco, Oaxaca. Ten ascendencia mixteca.

Aparicio non tiña experiencia na actuación, pois a súa profesión é docente de preescolar. Antes de ser chamada por Alfonso Cuarón para participar no filme *Roma*, seguía estudando para ser educadora.

En decembro do 2018 converteuse na portada da revista Vogue en México.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
O camiño de Santa Fe

***O camiño de Santa Fe*** (en ) é un filme estadounidense de 1940 dirixido por Michael Curtiz. Está protagonizado por Errol Flynn, Olivia de Havilland, Raymond Massey, Ronald Reagan e Alan Hale. Foi escrito por Robert Buckner, e conta a historia do abolicionista John Brown e a súa campaña contra a escravitude antes da guerra civil estadounidense. O filme foi un dos de maior recadación do ano, e a sétima colaboración entre Flynn e de Havilland. A ruta do camiño de Santa Fe ten pouca relevancia no seu contido.

## Personaxes 
* Errol Flynn como James "Jeb" Stuart
* Olivia de Havilland como Kit Carson Holliday
* Raymond Massey como John Brown
* Ronald Reagan como George Armstrong Custer
* Alan Hale como Tex Bell
* William Lundigan como Bob Holliday
* Van Heflin como Carl Rader
* Gene Reynolds como Jason Brown
* Henry O'Neill como Cyrus K. Holliday
* Guinn Williams como Windy Brody
* Alan Baxter como Oliver Brown
* Moroni Olsen como Robert E. Lee
* Ward Bond como Townley 
* Erville Alderson como Jefferson Davis
* Spencer Charters como Condutor 
* Russell Hicks como Dr. J. Boyce Russell (sen acreditar)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Morsberger, Robert E. "Slavery and 'The Santa Fe Trail' or, John Brown on Hollywood's Sour Apple Tree," *American Studies* (1977) 18#2 pp 87–98. online, full-scale scholarly analysis of John Brown and other distorted historical themes
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Vector lanzadeira

Un **vector lanzadeira** (*shuttle vector*) é un vector (usualmente un plásmido) construído para que se poida propagar en dúas especies hóspede diferentes.). Tamén hai vectores lanzadeira que son adenovirus, que poden propagarse en *E. coli* e mamíferos.

Os vectores lanzadeira son utilizados frecuentemente para facer rapidamente múltiples copias do xene en *E. coli* (amplificación). Poden tamén utilizarse en experimentos in vitro e modificacións (por exemplo, mutaxénese, PCR).

Un dos tipos máis comúns de vectores lanzadeira é o vector lanzadeira de lévedo.. Case todos os vectores usados correntemente de *S. cerevisiae* son vectores lanzadeira. Os vectores lanzadeira de lévedos teñen compoñentes que permiten a replicación e selección tanto en células de *E. coli* coma en células de lévedos. O compoñente de *E. coli* dun vector lanzadeira de lévedo inclúe unha orixe de replicación e un marcador seleccionable, por exemplo, a resistencia a antibióticos, a beta lactamase ou a beta galactosidase. O compoñente lévedo dun vector lanzadeira de lévedo inclúe unha secuencia que se replica autonomamente (ARS), un centrómero de lévedo (CEN), e un marcador seleccionable de lévedo (por exemplo, URA3, un xene que codifica un encima para a síntese de uracilo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* An Introduction to Genetic Analysis, Griffiths et al., 7th ed.  
* Principles of Genetics, Snustad & Simmons, 4th ed.
Urraca Froilaz de Traba

**Urraca Froilaz** (*Urraca Froile*) foi unha nobre galega de finais do século XI, filla do conde Froila Arias de Traba e Ardiu Díaz de Aranga.

## Traxectoria 
[esquerda|miniatura|Territorio aproximado da herdanza paterna de Urraca Froilaz. A unión das terras de Urraca, entre o río Tambre e o mar, e as do seu home [Pedro Froilaz de Traba|Pedro Froilazn na zona noroccidental do reino, deron lugar ao Condado de Trastámara.]]
Foi unha importante aristócrata, descendente dalgunha das mais antigas liñaxes nobiliarias galegas. A súa nai Ardiu Díaz (*Ardiu Diat*), proviña da familia dos condes de Présaras, fundadores do Mosteiro de Sobrado dos Monxes, foi filla do conde Diego Gutérrez, *mordomo regis* do rei Fernando I e da nobre Acenda Seriz. O seu pai o conde Froila Arias, foi señor da terra de Traba, nas bisbarras de Soneira e Bergantiños, e irmán do bispo Cresconio de Iria, tutor do rei García II.

De ambos proxenitores herdou importantes dominios territoriais e outras posesións. Entre estas últimas, un palacio en Compostela, situado entre o Mosteiro de San Martiño Pinario e a igrexa de Santiago. Por parte da súa nai Acenda, Urraca herdou tamén a reclamación da propiedade do mosteiro de Sobrado dos Monxes. Este mosteiro, pasara á propiedade real após a fracasada revolta de Sexeredo, visabó de Urraca contra o rei Fernando I no ano 1050. Baseándose nesta reclamación, no ano 1118, a raíña Urraca e o seu fillo Afonso VII restituiron o mosteiro aos seus fillos Vermudo e Fernán.

Urraca casou no ano 1088 con Pedro Froilaz, herdeiro como ela de extensos territorios situados na área noroccidental do reino galego, a unión das pertenzas dos cónxuxes abranguían a maior parte da actual provincia da Coruña, desde o río Tambre até o Mar Cantábrico e desde as terras de Aranga até o océano Atlántico, e conformaron o Condado de Trastámara, cuxo primeiro posesor coñecido foi o propio Pedro Froilaz (*in Trastamar comite Petrus Froyle)*.

Urraca Froilaz faleceu no ano 1102 deixando cinco fillos do seu casamento con Pedro Froilaz:

* Vermudo Pérez de Traba (*Vermudo Petriz Galleciae*), señor de Faro e Caamouco.
* Fernán Pérez de Traba (*Fernandus Petri de Trava*), príncipe de Galiza e Conde de Trastámara.
* Lupa Pérez de Traba (*comitissa domina loba*), condesa de Monterroso.
* Ximena Pérez, da que só se coñece unha doazón do ano 1114.
* Froila Perez, morto prematuramente no ano 1102.

{{Navbox|name=Árbore xenealóxica Urraca Froilaz|state={}|title=Árbore xenealóxica|list1=

}}

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* López Sangil, Jose Luis - A Nobreza altomedieval galega. A familia Froilaz-Traba. Toxosoutos. 2005
Nivala

**Nivala** é unha cidade de Finlandia situada na rexión de Ostrobotnia do Norte. En 2018 a súa poboación era de 10&nbsp;805&nbsp;habitantes. A superficie do termo municipal é de 536,88&nbsp;km2, dos cales 8,99&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 20,47&nbsp;hab./km².

Limita cos concellos de Haapajärvi, Haapavesi, Sievi e Ylivieska, todos eles pertencentes á súa mesma rexión.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Nivala
Fight Club (novela)

***Fight Club*** é unha novela de 1996 escrita por Chuck Palahniuk. Conta a experiencia dun protagonista sen nome que afronta un problema de insomnio. Inspirado polo comentario exasperante do seu médico que dixo que o insomnio non é sufrimento, o protagonista descobre un alivio ó suplantar a unha persoa gravemente enferma en varios grupos de apoio. Posteriormente, coñece un misterioso home chamado Tyler Durden e xuntos crean un club de loita como un xeito de psicoterapia radical.

En 1999, o director de cinema David Fincher adaptou a novela nun filme homónimo, protagonizado por Brad Pitt e Edward Norton. A longametraxe converteuse nun filme de culto malia a súa modesta recadación. A sona do filme axudou a medrar o interese pola novela de Palahniuk. A secuela, *Fight Club 2*, foi lanzado en formato banda deseñada en maio de 2015.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Fight Club*
### Bibliografía 
* 
* 
*
Gallimimus

***Gallimimus*** é un xénero de dinosauro terópodo que viviu no que é agora é Mongolia durante o período Cretáceo Tardío, hai 70 millóns de anos. *Gallimimus* é o meirande ornitomímido coñecido; os adultos roldaban os 6m de longo, 1,9m de alto e podían chegar a pesar uns 440&nbsp;kg. Como demostra a súa pertenza a *Ornithomimus*, é probable que tivese plumas. A testa era pequena e lixeira, con grandes ollos dispostos nos lados. O fociño era longo comparado con outros ornitomímidos, aínda que era máis amplo e redondeado na punta que o doutras especies. *Gallimimus* non tiña dentes, cun peteiro queratinoso e unha delicada mandíbula inferior. Moitas das súas vértebras tiñan cavidades que indican que tiña un neumaticidade (cheas de aire). O pescozo era proporcionalmente longo en comparanza co tronco. As mans eran as máis curtas de entre tódolos ornitomimosauros, e cada unha tiña tres díxitos con gadoupas curvas. As extremidades superiores eran débiles mentres que as inferiores eran proporcionalmente longas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de dinosauros
Kronosaurus

***Kronosaurus*** (que quere dicir "lagarto de Cronos") é un xénero extinto de plisosauro de pescozo curto. Cunha lonxitude estimada de 9 a 10,5m, era un dos maiores pliosauros, e recibe o seu nome polo líder dos titáns gregos, Cronos. Viviu a comezos do período Cretáceo (Aptiense a Albiense). Descubríronse restos fósiles dende a formación Toolebuc (mediados a finais do Albiense) até a formación Wallumbilla  (Aptiense) de Queensland e Nova Gales do Sur, en Australia, e dende a formación Paja (Aptiense serodio) en Boyacá, Colombia. Describíronse dúas especies.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista da flora e fauna que leva o nome dos muiscas
### Ligazóns externas 
* Genus *Kronosaurus*. The Plesiosaur Directory.
Moh Kouyaté

**Moh Kouyaté** ou **Moh! Kouyaté** nado en Conakry o 21 de abril de 1977, é un cantante e guitarrista guineano residente en París. As súas composicións son unha ponte entre as súas raíces mandingas e inspiracións contemporáneas do blues, do jazz ou do pop.

## Traxectoria 
### Primeiros anos en Guinea 
Nado no seu dunha familia *djelis* (griots), comezou aprendendo a tocar o balafon, instrumento emblemático da tradición mandinga, cuxos potenciais rítmicos e melódicos salientan para cancións que celebran a coraxe e a solidariedade, que instrúen ou consolan. Mentres o seu pai lle transmitiu os primeiros rudimentos de guitarra, foia a súa avoa a que o incitou a involucrarse na tradición familiar

Dende mozo, acompañou a seu pai en cerimonias e festas, mais axiña se desenvolve como músico e crea o seu propio grupo, o "Conakry Cocktail", o cal marcará as súas actuacións na capital guineana, Conakry. como o Bembeya Jazz e o seu guitarrista Sékou Diabaté, o guitarrista de Salif Keïta, Ousmane Kouyaté, e sobre todo Sory Kandia Kouyaté, tamén mestura son contemporáneos de George Benson, de Carlos Santana ou de Ben Harper. Jimi Hendrix tamén foi unha grande influencia para Moh! Kouyaté durante as súas improvisacións libres.

## Instalación en Francia 
Despois de marchar a Francia, estrea o seu primeiro álbum *Cilo*, e despois un segundo, *Loundo* (que quere dicir «Un día» en mandinga), froito de anos de maduración profesional.

Despois de dous anos de xiras con *Loundo*, lanzou o seu terceiro álbum, *Fe Toki* en setembro de 2017,, o cal presentou en directo en New Morning, en París.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial