open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Keith Carradine

**Keith Ian Carradine**, nado o 8 de agosto de 1949 en San Mateo, California, é un actor estadounidense de cine, teatro e televisión. É coñecido polos seus papeis de Wild Bill Hickok na serie da HBO *Deadwood* e o axente do FBI Frank Lundy en *Dexter*. É fillo do actor John Carradine e irmán dos tamén actores David Carradine, Robert Carradine e Bruce Carradine.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Vince Vaughn

**Vincent Anthony "Vince" Vaughn**, nado o 28 de marzo de 1970 en Minneapolis, Minnesota, é un actor, cómico, produtor, guionista e activista político estadounidense.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Willie Green

**Willie J. Green**, nado o 28 de xullo de 1981 en Detroit, Míchigan, é un ex xogador profesional estadounidense de baloncesto actualmente axente libre. Cos seus 1,91 m de estatura xoga de escolta.

## Traxectoria 
### Philadelphia 76ers 
Green foi seleccionado na 41ª posición do Draft da NBA de 2003 polos Seattle SuperSonics. Foi traspasado ese mesmo día ós Philadelphia 76ers a cambio dos dereitos do Draft de Paccelis Morlende e diñeiro.

Green asinou un novo contrato cos Sixers no verán de 2005, pero sufriu unha lesión o día de asinalo e atrasaron a sinatura. O 23 de marzo de 2006 asinou o contrato oficialmente cos Sixers,

Green anotou 37 puntos, a maior anotación da súa carreira, no derradeiro partido dos Sixers da tempada 2006-07 contra os Toronto Raptors o 4 de abril de 2007.

### New Orleans Hornets 
O 23 de setembro de 2010, Green foi traspasado ós New Orleans Hornets xunto a Jason Smith a cambio de Darius Songaila e Craig Brackins.

### Atlanta Hawks 
O 22 de decembro de 2011, asinou un contrato cos Atlanta Hawks.

### Los Angeles Clippers 
O 30 de xullo de 2012, Green foi traspasado ós Los Angeles Clippers a cambio dos dereitos de Sofoklis Schortsanitis. O 29 de xullo de 2014, foi cortado polos Clippers.

### Orlando Magic 
O 30 de xuño de 2014, asinou cos Orlando Magic.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en NBA.com 
* Perfil en ESPN.com
Vinnie Jones

**Vincent Peter "Vinnie" Jones**, nado o 5 de xaneiro de 1965 en Watford, Hertfordshire, é un actor e exfutbolista inglés que xogaba na demarcación de centrocampista defensivo.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb
Vincent Cassel

**Vincent Cassel**, nado en París o 23 de novembro de 1966, é un actor e director francés. Coñecido polos seus papeis nos filmes ''Ocean's Twelve* e *Ocean's Thirteen'', así como do filme dirixido por Darren Aronofsky's *Black Swan*.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha na IMDb
Acanaladura

[miniatura|Acanaladuras nunhas [Columna (arquitectura)|columnas corintias no Templo de Diana en Évora.]]
As **acanaladuras** son estrías ou sucos verticais, usualmente de sección semicircular, talladas sobre o fuste dunha columna, un piar, unha pilastra ou nun tríglifo.

Na columna dórica, están separadas por arestas vivas; na xónica e na corintia, por nervaduras. A orde toscana non ten acanaladuras e son opcionais para as outras ordes.

As acanaladuras eran usadas con motivo decorativo na antigüidade, aínda que actualmente tamén se empregan na fabricación de mobles, na artesanía e na industria metalúrxica.

miniatura|esquerda|180px|Tipos de acanaladuras.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Glosario da Universidade de Pittsburgh
Éntase

[miniatura|dereita|Primeiro templo dórico de Hera, coñecido como a Basílica, en [Paestum.]]
A **éntase** é a zona da columna grega cuxa sección posúe maior diámetro, xa sexa dórica, xónica ou corintia. A finalidade da éntase é conseguir unha mellor sensación estética e visual, xa que confire máis harmonía ó fuste e dá a impresión de maior esvelteza ás columnas.

O fuste das columnas gregas non se deseñaba con sección constante, esta aumentaba dende o capitel á éntase, volvendo a diminuír até a base. Polo tanto, a columna é máis ancha na zona situada na metade inferior. A éntase delimita dúas partes no fuste, unha inferior que se chama *imóscapo* e unha superior chamada *sumóscapo*.

A orixe deste tipos de correccións que se fixeron coa éntase está na busca da beleza ideal no mundo grego, nun intento de corrixir efectos ópticos que se producían ó ollar os templos na proximidade ou na distancia, xa que para o observador canta maior é a distancia, máis desvirtuadas se perciben as columnas e as liñas rectas e paralelas do edificio que tenden a presentar unha certa concavidade. O que consegue a éntase é corrixir esta sensación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Orde dórica
* Orde xónica
* Orde corintia

[miniatura|esquerda|180px|Diagrama dunha [Orde corintia|columna corintia. Éntase sinalada coa letra D.]]
Jason Statham

**Jason Statham**, nado o 26 de xullo de 1967 en Shirebrook, Derbyshire, é un actor inglés, produtor, experto en artes marciais, e ex mergullador. É coñecido polos seus papeis de cine policial do director Guy Ritchie *Lock, Stock and Two Smoking Barrels* (1998), *Snatch, cochos e diamantes* (2000), e *Revolver* (2005). Tamén apareceu en películas como a triloxía do suspense de acción *Transporter* (2002-08), o filme de suspense *The Italian Job* (2003), a comedia de humor negro/filme de acción *Crank* (2006), o filme de acción *War* (2007), que coprotagonizou Jet Li, o suspense de acción e ciencia ficción *Death Race* (2008), o filme *The Bank Job* (2008), e a serie de comedias de acción *Os Mercenarios* (2010-14). Polo xeral leva a cabo as súas propias escenas de loita e escenas de acción, caracterízase por estar encasillado como un antiheroe.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb
Mindfields

***Mindfields*** é o décimo álbum de estudio da banda americana Toto, editado o 16 de marzo de 1999. *Mindfields* significou o regreso do vocalista Bobby Kimball, quen deixara a banda tras a publicación en 1982 do álbum Toto IV.

## Listaxe de cancións 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web Oficial de Toto
Kosmos 26

**Kosmos 26** (Космос 26 en ruso), tamén denominado **DS-MG N°1**, foi un satélite artificial soviético lanzado o 18 de marzo de 1964 mediante un foguete Kosmos desde Kapustin Yar.

## Características 
Kosmos 26 foi o primeiro satélite da serie DS-MG de dous que voaron. Foi inxectado nunha órbita inicial de 403&nbsp;km de apoxeo e 271&nbsp;km de perixeo, cunha inclinación orbital de 49 graos e un período de 91,0 minutos.

O satélite pesaba 365&nbsp;kg e foi deseñado para facer probas sobre sistemas eléctricos de orientación no espazo e facer medicións da magnetosfera terrestre. Xunto co outro satélite da serie DS-MG, Kosmos 49, Kosmos 26 supuxo a contribución da Unión Soviética ó Estudo Magnético Mundial correspondente ó programa internacional IQSY (*International Quiet Sun Year*). Reentrou na atmosfera o 28 de setembro de 1964.

## Notas
Edward James Olmos

**Edward James Olmos**, nado nos Ánxeles (California) o 24 de febreiro de 1947, é un actor e director estadounidense.

## Filmografía 
### Filmes 
* *Aloha Bobby and Rose* (1975)
* *Alambrista!* (1977)
* *Evening in Byzantium* (1978)
* *Fukkatsu no hi* (1979)
* *Three Hundred Miles for Stephanie* (1981)
* *Wolfen* (1981)
* *Zoot Suit* (1981)
* *Blade Runner* (1982)
* *The Ballad of Gregorio Cortez* (1983)
* *Saving Grace* (1985)
* *Stand and Deliver* (1988)
* *The Fortunate Pilgrim* (1989)
* *Triumph of the Spirit* (1989)
* *Talent for the Game* (1991)
* *American Me* (1992)
* *Roosters* (1993)
* *Menendez: A Killing in Beverly Hills* (1994)
* *A Million to Juan* (1994)
* *The Burning Season* (1994)
* *Mirage* (1995)
* *500 Nations* - (voz)
* *My Family* (1995)
* ''Dead Man's Walk* (1996)
* *The Limbic Region* (1996)
* *Caught* (1996)
* *12 Angry Men* (1997)
* *Selena* (1997)
* *The Disappearance of Garcia Lorca* (1997)
* *Hollywood Confidential* (1997)
* *The Wonderful Ice Cream Suit* (1998)
* *The Taking of Pelham One Two Three* (1998)
* *Bonanno: A Godfather's Story* (1999)
* *The Road to El Dorado* (2000)
* *Gossip* (2000)
* *The Judge* (2001)
* *In the Time of the Butterflies* (2001)
* *Jack and Marilyn* (2002)
* *Cerca, La* (2005)
* *Nausicaä of the Valley of the Wind* (2005)
* *Splinter* (2006)
* *Walkout* (2006)
* *Beverly Hills Chihuahua* (2008)
* *I'm Still Here* (2010)
* *The Green Hornet* (2011)
* *America* (2011)
* *Machete Kills'' (2013)

### Televisión 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Antefixo

[miniatura|Antefixo [civilización etrusca|etrusco de Vulci, século I adC.]]
[miniatura|Antefixo [civilización etrusca|etrusco de Cerveteri, século VI adC.]]
O **antefixo** ou **antefixa** (do latín *antefigere*, literalmente *fixar por diante*) é un bloque ornamental colocado verticalmente ao longo dos beirís dos tellados  para protexer os extremos das tellas e esconder a unión entre elas.

En grandes edificios, a cara dos antefixos de pedra eran tallados con detalle. En edificios de menores proporcións empregábanse antefixos modelados en cerámica, polo xeral terracota, e que adoitaban estar decorados con figuras ou máscaras, especialmente durante o período romano. Nesta época era común atopalos en numerosos edificios e casas particulares.

miniatura|centro|Antefixos nunha cuberta.

## Véxase tamén
Equino (arquitectura)

[miniatura|300px|Elementos arquitectónicos na [orde dórica.]]
Un **equino** (en grego antigo ἐχῖνος) é, en arquitectura, a parte central do capitel. Atópase debaixo do ábaco e é moi común nas columnas de orde dórica. Adoita ter forma discoide.

[esquerda|miniatura|220px|[Capitel dórico do Templo de Hera en Olimpia. Pódese ver o equino con forma discoide debaixo do ábaco.]]
Estereóbata

[miniatura|Estereóbata do [templo de Segesta.]]
Unha **estereóbata** (do grego antigo *στερεοβάτης:* base sobre a que se apoia unha columna) é, na arquitectura, unha base elevada sobre a que se sustentan os muros ou unha columnata. Hai unha certa confusión terminolóxica sobre o concepto pois, ás veces, refírese ao conxunto da plataforma sobre a que se apoia a construción e, noutras ocasións, denomínase así ao conxunto dos dous primeiros chanzos da plataforma.

## Grecia 
Na arquitectura grega, a plataforma sobre a que se ergue o templo denomínase crepidoma ou **krepis**. Consta, na orde dórica, de tres chanzos, dos cales, os dous primeiros denomínanse estereóbata, mentres o último chanzo é o que se coñece como estilóbata. 

## Roma 
Nos templos romanos, a base que fai a función de estereóbata chámase podio. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Templo grego
* Estilóbata
* Crepidoma
Mútulo

[miniatura|300px|Elementos arquitectónicos na [orde dórica.]]
Un **mútulo** (do latín *mutulus* que significa *madeiro ou pedra saínte*) é, na arquitectura dórica da Grecia antiga, unha pedra rectangular que funciona como modillón. Adoita estar ornamentada con tres ou seis pequenas pingas.

O mútulo atópase esculpido baixo a cornixa e a súa anchura é a mesma que a dos tríglifos sobre os que se coloca.
Steve Lukather

**Steven Lee "Luke" Lukather**, nado o 21 de outubro de 1957 nos Ánxeles (California), é un guitarrista, cantante, compositor e produtor americano, coñecido polo seu traballo na banda americana Toto. Lukather gravou partes de guitarra para máis de 1500 álbums, para unha gran cantidade de artistas e xéneros diferentes. Contribuíu tamén en álbums como compositor ou produtor. Lukather editou seis álbums en solitario, e está a traballar no sétimo.

En 1976, cando Lukather tiña 19 anos, foi invitado polos seus compañeiros de instituto David Paich e os irmáns Porcaro, Steve e Jeff, a formar parte da súa banda, Toto. Foi membro da banda ata a súa separación no ano 2008, e segue involucrado nas xiras que fan periodicamente. Foi nomeado a doce Premios Grammy, e gañou cinco. Mentres que o seu traballo con Toto baseábase principalmente no pop rock e o seu traballo en solitario no rock progresivo e no hard rock, moitos dos traballos á parte de Lukather céntranse no jazz fusion. Colaborou durante moito tempo co guitarrista de jazz Larry Carlton, e foi membro da banda de jazz fusion Los Lobotomys.

Influenciado por guitarristas de blues rock coma Jimi Hendrix ou Jimmy Page, e outros de jazz fusion coma Al Di Meola e Frank Gambale, Lukather é coñecido polo seu estilo "melódico e intenso". É tamén recoñecido pola súa eficiencia no estudio, xa que pasou de usar moitos efectos de guitarra no estudio e usar o mínimo de efectos no proceso do son.

## Discografía 
### Solo 
* *Lukather* (1989)
* *Candyman* (1994)
* *Luke* (1997)
* *No Substitutions: Live in Osaka* (2001)
* *Santamental* (2003)
* *Ever Changing Times* (2008)
* ''All's Well That Ends Well* (2010)

### Toto 
:*Categoría principal: :Categoría:Álbums de Toto.*

### Los Lobotomys 
* *Los Lobotomys'' (1999)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web Oficial de Steve Lukather
DS-MO

**DS-MO** foi o nome dun modelo de satélites artificiais soviético adicado ó desenvolvemento de sistemas aerodinámicos para a estabilización e orientación de naves espaciais, así como a facer experimentos con equipamento óptico militar.

Os satélites DS-MO foron tamén coñecidos como "frechas espaciais" debido ó seu estabilizador aerodinámico. Foron as primeiras naves espaciais en usar un control de actitude aerodinámico e as únicas naves da serie DS en contar cun control de actitude dalgún tipo. En total lanzáronse dous satélites da serie DS-MO: o Kosmos 149, o 21 de marzo de 1967, e o Kosmos 320, o 16 de xaneiro de 1970. Ámbolos dous satélites foron lanzados con éxito.

## Historial de lanzamentos 
## Notas
Super Rugby 2012

A **tempada 2012 do Super Rugby** é a 17ª edición deste torneo entre franquías de rugby do Hemisferio Sur. A tempada regular comezou o 24 de febreiro, e rematará coa gran final o 4 de agosto trala disputa das 18 xornadas da tempada regular e as eliminatorias polo título.

## Clasificacións da Tempada Regular 
Cando a un equipo lle toca descansar nunha xornada, na táboa se lle suma un encontro descansado, que na táboa tradúcese en 4 puntos. Ó remate da tempada regular tódolos equipos descansaron a mesma cantidade de xornadas, 2.

Os puntos bonus poden ser ofensivos ou defensivos. Os bonus ofensivos acádanse anotando 4 ou máis ensaios. Os bonus defensivos acádanse perdendo un encontro por 7 puntos ou menos. Tanto uns coma os outros engádense ós puntos acadados por vitorias ou empates. As vitorias supoñen 4 puntos para a clasificación, e os empaten 2.
### Conferencia Neozelandesa 
### Conferencia Surafricana 
### Conferencia Australiana 
## Play Offs 
Para determinar os 6 equipos que disputan a fase final do campionato, bótaselle unha ollada á clasificación unificada por puntos, e ademais de estar clasificados os primeiros de cada conferencia, pasan os outros 3 equipos que máis puntos teñen.

### Enfrontamentos 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Super Rugby
### Ligazóns externas 
* Web oficial do torneo
Gran Premio de Mónaco de 1998

O **Gran Premio de Mónaco de 1998** foi unha carreira de Fórmula 1 celebrada o 24 de maio de 1998 no Circuíto de Mónaco en Montecarlo, Mónaco.

## Cualificación 
A maior sorpresa na clasificación do sábado foi Giancarlo Fisichella. Amañouse para pór o seu coche no terceiro posto, só por detrás dos dous McLaren - Mercedes. Durante un momento Fisichella foi o piloto máis rápido. Michael Schumacher, que estaba loitando polo campionato mundial clasificou cuarto, o que foi unha gran decepción para os miles de afeccionados italianos que viaxaron a Mónaco para a carreira.

## Carreira 
Nunha saída perfecta para McLaren - Mercedes viu a ambos coches liderar na primeira curva, con Häkkinen diante de Coulthard. Fisichella e Schumacher marchaban 3º e 4º. Nas primeiras voltas os dous McLaren - Mercedes encabezaron a carreira. Na volta 18 David Coulthard retirouse con problemas no motor.

Michael Schumacher foi o primeiro en entrar en boxes para recargar combustible na volta 30. Unha volta máis tarde entrou Giancarlo Fisichella, a pesar de que saíu dos boxes detrás do Ferrari. Pronto Michael achegouse por detrás de Alexander Wurz e tratou de pasalo custase o que custase. Cando os dous chegaron á curva de Loews, Michael intentouno polo interior, pero o austríaco non cedeu o paso. Os dous coches tocáronse e o Ferrari resultou danado. Michael entrou a boxes para a súa reparación, e finalmente saíu a tres voltas no líder de Mika Häkkinen.

Wurz non parecía afectado polo contacto, pero a súa suspensión rompeu debido aos danos da colisión e tivo un accidente enorme na saída do túnel, finalmente parouse na chicane Nouvelle. Despois do segundo accidente de Wurz na volta 42, a orde era Mika Häkkinen seguido de Giancarlo Fisichella, Eddie Irvine, Jean Alesi e Mika Salo. Con todo, a cinco voltas do final Jean Alesi sufriu problemas co cambio, e viuse obrigado a retirarse da carreira, Pedro Diniz subiu á sexta posición. Michael Schumacher intentou pasar Diniz na chicane, pero tocáronse. Este segundo accidente rompeu o alerón dianteiro, e Michael finalmente terminou con dúas voltas perdidas no décimo lugar, fóra dos puntos.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Notas**: Só están incluídos os cinco primeiros postos da clasificación.

## Véxase tamén
Correfoc

[thumb|Correfoc en [Terrateig (Valencia) en 2007.]]
[thumb|Correfoc dos Dimonis de l'Avern(https://gl.wikipedia.org/wiki/Ficheiro:Avern16.jpg)] 
O **correfoc** é unha manifestación cultural catalá que se fai nas rúas das cidades e pobos, onde o obxectivo é evitar a pirotecnia usada polos demos e polos seres imaxinarios e mitolóxicos que se representan. É un acto celebrado maioritariamente en Cataluña, pero tamén se estendeu pola Comunidade Valenciana, as Illas Baleares e a Cataluña do Norte. Ten as súas raíces no *Baile de demos* xa documentado no século XII, pero non foi ata o XX que tomou a súa forma actual.

O termo *correfoc* xurdiu en diferentes pasarrúas de festas maiores ou celebracións populares de Cataluña, como unha manifestación improvisada da xente, dragóns e os demos que actuaban correndo, saltando e bailando conxuntamente baixo o lume. Durante a década dos anos 80 e 90 foise esparexendo por outros territorios de fala catalá.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Federación de Dimonis i Diables del País Valencià 
* Federación de Diables i Dimonis de Catalunya 
* Portalfoc.net 
*Dimonis de Campanar  en Facebook
Gran Premio de Mónaco de 1999

O **Gran Premio de Mónaco de 1999** (oficialmente o LVII Grand Prix Automobile de Monaco) foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 16 de maio de 1999 no Circuíto de Mónaco en Monte Carlo, Mónaco. Foi a cuarta carreira do Campionato do Mundo de pilotos de 1999, disputada sobre 78 voltas, e gañouna Michael Schumacher co equipo Ferrari logo de saír desde a segunda posición na pole. Foi a 16ª vitoria de Schumacher con Ferrari, rompendo o récord de Niki Lauda. O seu compañeiro Eddie Irvine terminou segundo con Mika Häkkinen terceiro para o equipo de McLaren.

A carreira foi a segunda vitoria de Schumacher da tempada, o seu cuarto en Mónaco, e o resultado significou que estendeu o liderado no Campionato de Pilotos, a oito puntos sobre Irvine e doce sobre Häkkinen. Ferrari estendeu o seu liderado a vinte e catro puntos por diante de McLaren e vinte e oito por diante do Jordan a falta de 12 carreiras na tempada.

## Informe 
### Antecedentes 
O Gran Premio disputárono once equipos, cada un con dous pilotos. Os equipos, tamén coñecidos como construtores, foron McLaren, Ferrari, Williams, Jordan, Benetton, Sauber, Arrows, Stewart, Prost, Minardi e BAR. Os pilotos chegaron á pista ás 09:30 (GMT +1) para unha sesión de quentamento de 30 minutos.

Ambos Ferraris gañaron unha posición no inicio, con Michael Schumacher liderando diante de Mika Häkkinen, Eddie Irvine e David Coulthard. A orde mantívose así ata a volta 35 cando o coche de Coulthard comezou a perder potencia, o que o fixo retirarse. A mala sorte chegou a McLaren unhas voltas despois cando Häkkinen fixo un recto en Mirabeau debido a unha mancha de aceite que quedou despois da rotura do motor de Toranosuke Takagi. Eddie Irvine acadou o segundo lugar e quedou alí.

No podio, a bandeira irlandesa foi erroneamente izada por Irvine en lugar da británica.

### Post-carreira 
O resultado da carreira deixou a Michael Schumacher ampliando o seu liderado no Campionato de Pilotos con 26 puntos. O segundo lugar de Irvine aseguroulle manter a segunda posición no Campionato con 18 puntos, catro puntos por diante de Häkkinen e cinco por diante de Frentzen. No Campionato de Construtores, Ferrari ampliou o liderado a 44 puntos, McLaren mantivo o segundo posto con 20 puntos e Jordan terceiro con 16 puntos, a falta de 12 carreiras para o fin da tempada.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Notas**: Só están incluídos os cinco primeiros postos da clasificación.

## Notas 
## Véxase tamén
Deleción

miniatura|300px|dereita|Deleción nun cromosoma.
En xenética, unha **deleción** é un tipo de anomalía estrutural cromosómica que consiste na perda dun fragmento de ADN dun cromosoma e dos xenes que houbese alí. Esta perda origina un desequilibrio, polo que as delecións están incluídas dentro das reordenaciones estruturais desequilibradas. O portador dunha deleción é monosómico respecto á información xénica do segmento correspondente do homólogo normal.

Unha deleción pode producirse no extremo dun cromosoma (deleción terminal) ou ao longo dun dos seus brazos (deleción intersticial).

Investigacións recentes suxiren que algunhas delecións de secuencias moi conservadas (CONDELs) poden ser responsables das diferenzas evolutivas entre especies emparentadas. Tales delecións nos humanos denomínanse hCONDELs e poden ser responsables das diferenzas anatómicas e de comportamento entre os humanos, chimpancés e outros mamíferos.

A deleción dun xene ou de parte dun xene pode ocasionar unha enfermidade ou unha anomalía. As delecións son responsables dalgúns casos de infertilidade masculina e 2/3 dos casos da distrofia muscular de Duchenne. As delecións que afectan ao xene que codifica a proteína supervivencia de motoneurona (necesaria para un correcto splicing) causan atrofia muscular espiñal, a causa xenética máis común de morte infantil.
Outros trastornos xenéticos nos que están implicadas delecións son:

* Síndrome do Cri du chat (deleción do brazo curto do cromosoma 5)
* Síndrome de Prader-Willi (deleción do brazo longo do cromosoma 15)
* Síndrome de Angelman (deleción dunha rexión do cromosoma 15)
* Síndrome deleción 22q13 (deleción do extremo distal do brazo longo do cromosoma 22)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xenoma humano
* Doenza xenética
* Mutación
* Indel
Through the Looking Glass

***Through the Looking Glass*** é o undécimo álbum de estudio da banda americana Toto, editado o 21 de outubro de 2002. O álbum consiste en versións de cancións que inspiraron á banda.

## Listaxe de cancións 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web Oficial de Toto
Falling in Between

***Falling in Between*** é o 12º álbum de estudio da banda americana Toto, editado o 14 de febreiro de 2006. É o primeiro álbum co teclista e vocalista Greg Phillinganes.

## Listaxe de cancións 
Todas as cancións compostas por David Paich, Steve Lukather, Bobby Kimball, Simon Phillips e Mike Porcaro, agás as indicadas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web Oficial de Toto
* Falling in Between
Lex Hives

***Lex Hives*** é o quinto álbum da banda sueca de garage rock The Hives. Foi editado o 1 de xuño do 2012 en Suecia, e internacionalmente o 4 de xuño de 2012.

*Les Hives* foi producido polo propio grupo, e mesturado polo gañador do Premio Grammy Andrew Scheps (Red Hot Chili Peppers, Adele), con dúas pistas adicionais mesturadas por D. Sardy (Marilyn Manson, Slayer) e Joe Zook (Weezer, Modest Mouse). A versión deluxe contén dúas cancións coma bonus tracks producidas por Josh Homme, líder de Queens of the Stone Age.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Randy Fitzsimmons agás a 13 e a 14.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Web Oficial de The Hives
Maurice Harkless

**Maurice "Moe" Harkless**, nado o 11 de maio de 1993 en Nova York, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense que xoga nos Atlanta Hawks da National Basketball Association (NBA).

## Traxectoria 
### Instituto e universidade 
No seu ano coma júnior en Forest Hills, foi nomeado Xogador do Ano polo New York Daily News tras facer 16.5 puntos e 11.5 rebotes por partido. Harkless xogou no South Kent High School no seu último ano e acadou 27.2 puntos, 13.6 rebotes e 4.2 asistencias por partido.

No primeiro ano de Harkless en St. John's, fixo 15.5 puntos e 8.6 rebotes por partido. Foi ademais nomeado Rookie do Ano da Big East Conference. Tras a súa tempada coma freshman, Harkless declarouse elixible para o Draft da NBA de 2012.

### Profesional 
O 28 de xuño de 2012, Harkless foi elixido na 15ª posición do Draft da NBA de 2012 polos Philadelphia 76ers. O 10 de agosto de 2012, foi traspasado ós Orlando Magic, no traspaso que mandou a Dwight Howard ós Los Angeles Lakers.

O 14 de xullo de 2015, Harkless foi traspasado ós Portland Trail Blazers a cambio dunha elección da segunda rolda do Draft de 2020.

O 6 de xullo de 2019, Harkless foi traspasado ós Los Angeles Clippers como parte dun traspaso entre catro equipos.

O 6 de febreiro de 2020, Harkless foi traspasado ós New York Knicks a cambio de Marcus Morris, nun traspaso entre tres equipos que tamén mandou a Jerome Robinson ós Washington Wizards a cambio de Isaiah Thomas.

O 23 de novembro de 2020, Harkless asinou cos Miami Heat.

O 25 de marzo de 2021, Harkless foi traspasado xunto a Chris Silva ós Sacramento Kings a cambio de Nemanja Bjelica.

O 6 de xullo de 2022, Harkless foi traspasado xunto a Justin Holiday, e unha futura elección da primeira rolda do Draft ós Atlanta Hawks, a cambio de Kevin Huerter.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Indicativo (aeroliña)

Un **indicativo** o ***callsign*** (en inglés) é un distintivo internacional dunha aeroliña que normalmente é usado durante a transmisión radial en aviación como un prefixo do número de voo.

A relación do nome dunha determinada aeroliña co seu indicativo adoita a ser semellante para evitar a confusión con indicativos usados por outras compañías.
O Gran Burato

**O Gran Burato** é unha formación natural situada no océano Atlántico, coñecida tamén como **4242 GGPM** polas súas coordenadas de latitude e as siglas en inglés de **Galician Giant Pock Mark**.

## Características
Consiste nun cráter de 4&nbsp;km de diámetro e 300&nbsp;m de profundidade situado a 140 millas (250&nbsp;km) das costas galegas, a unha profundidade de 1.700&nbsp;m, sendo considerado o cráter mariño de maior tamaño do mundo. É un tipo de formación xeolóxica habitual dos campos de gas. Este tipo de estruturas fórmase ao agromar o gas na superficie e afundirse o leito mariño. O gran burato formouse hai miles de anos por un escape de gas. A zona mide uns 50&nbsp;km por 20&nbsp;km e nela hai máis buratos máis pequenos.

## Historia
Os primeiros indicios da existencia do cráter son do ano 2000 durante unha campaña para o estudo do paleoclima e a dinámica sedimentaria. Unha investigación para coñecer o clima en Galiza de hai 30.000 anos. En 2007, o buque oceanográfico ''L'Atalante* localizouno moi preto do lugar onde está afundido o *Prestige*. Tres anos despois unha misión científica da Universidade de Vigo atopou indicios de gas na zona. Dende entón organízanse expedicións de investigación.

## Explotación
O Gran Burato está dentro da Zona Económica Exclusiva española e a súa explotación correspondería ao goberno de España, aínda que a tecnoloxía para extraer o gas non está dispoñible a día de hoxe. O gas estaría conxelado e descoñécese con exactitude a cantidade de gas que podería haber.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Banco de Galicia

### Ligazóns externas
* "Rumbo ó gran burato" , artigo en *Galicia Hoxe'', 2 de setembro de 2010.
Kosmos 49

**Kosmos 49** (Космос 49 en ruso), tamén denominado **DS-MG N°2**, foi un satélite artificial soviético lanzado o 24 de outubro de 1964 mediante un foguete Kosmos desde Kapustin Yar.

## Características 
Kosmos 49 foi o segundo e último satélite da serie DS-MG. Foi inxectado nunha órbita inicial de 271&nbsp;km de apoxeo e 215&nbsp;km de perixeo, cunha inclinación orbital de 51,3 graos e un período de 91,9 minutos.

O satélite pesaba 400&nbsp;kg e foi deseñado para facer probas sobre sistemas eléctricos de orientación no espazo e facer medicións da magnetosfera terrestre. Xunto co outro satélite da serie DS-MG, Kosmos 26, Kosmos 49 supuxo a contribución da Unión Soviética ó Estudo Magnético Mundial correspondente ó programa internacional IQSY (*International Quiet Sun Year*). Reentrou na atmosfera o 21 de agosto de 1965.

## Notas
Albert Finney

**Albert Finney**, nado en Salford, Gran Manchester o 9 de maio de 1936 e finado en Londres o 7 de febreiro de 2019, foi un actor inglés.

## Traxectoria
A carreira como actor de Finney comezou no teatro en 1958, nunha obra dirixida Charles Laughton. Dous anos despois debutou no cinema con *The Entertainer*, de Tony Richardson, protagonizada por Laurence Olivier.

A pesar de conseguir en 1963 a primeira das súas catro candidaturas ao Oscar, en 1968 as súas aparicións na pantalla volvéronse menos frecuentes, concentrándose no teatro. Traballou tamén na televisión, como en *The Gathering Storm* , no que interpretou a Winston Churchill e que lle fixo gañar varios premios.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*
Lee Van Cleef

**Clarence Leroy "Lee" Van Cleef, Jr.**, nado o 9 de xaneiro de 1925 en Somerville (Nova Jersey) e finado o 16 de decembro de 1989 en Oxnard (California), foi un actor estadounidense famoso por aparecer en filmes do xénero coñecido como Spaghetti Western.

## Filmografía 
* *Só ante o perigo* (1952)
* *Fronteira indómita* (1952)
* *Kansas City Confidential* (1952)
* *The Beast From 20,000 Fathoms* (1953)
* *The Lawless Breed* (1953)
* *The Bandits of Corsica* (1953)
* *White Lightning (1953)
* *Arena* (1953)
* *Vice Squad* (1953)
* *Jack Slade* (1953)
* *The Nebraskan* (1953)
* *Private Eyes* (1953)
* *Tumbleweed* (1953)
* *Gypsy Colt* (1954)
* *Arrow In The Dust* (1954)
* *Rails Into Laramie* (1954)
* *The Yellow Tomahawk* (1954)
* *Princess of the Nile* (1954)
* *The Desperado* (1954)
* *Dawn At Socorro* (1954)
* *Treasure of Ruby Hills* (1955)
* *Ten Wanted Men* (1955)
* *The Naked Street* (1955)
* *Man Without A Star* (1955)
* *I Cover The Underworld* (1955)
* *The Road To Denver* (1955)
* *A Man Alone* (1955)
* *The Vanishing American* (1955)
* *O conquistador* (1955)
* *The Big Combo* (1955)
* *It Conquered the World* (1956)
* *Tribute To A Bad Man* (1956)
* *Pardners* (1956)
* *Accused of Murder* (1956)
* *The Lonely Man* (1957)
* *The Tin Star* (1957)
* *The Quiet Gun* (1957)
* *Gunfight at the O.K. Corral* (1957)
* *China Gate* (1957)
* *The Badge of Marshal Brennan* (1957)
* *The Last Stagecoach West* (1957)
* *Joe Dakota* (1957)
* *Gun Battle of Monterey* (1957)
* *Raiders of Old California* (1957)
* *Day of the Bad Man* (1958)
* *The Bravados* (1958)
* *O baile dos malditos* (1958)
* *Machete* (1958)
* *Guns, Girls, and Gangsters* (1959)
* *Cabalgar en solitario* (1959)
* *The Slowest Gun In The West* (TV) (1960)
* *Posse From Hell* (1961)
* *The Twilight Zone* "The Grave" (1961)
* *O home que matou a Liberty Valance* (1962)
* *A conquista do Oeste* (1962)
* *Per qualche dollaro in più* (1965)
* *O bo, o feo e o malo* (1966)
* *The Big Gundown* (1966)
* *Death Rides a Horse* (1967)
* *Day of Anger* (1967)
* *Beyond the Law* (1968)
* *Commandos* (1968)
* *Sabata, ouro sanguento* (1969)
* *Barquero* (1970)
* *El Condor* (1970)
* *Captain Apache* (1971)
* *Return of Sabata* (1971)
* *Storm Rider* (1972)
* *Bad Man's River* (1972)
* *O desafío dos sete magníficos* (1972)
* *Mean Frank and Crazy Tony, aka Escape From Death Row* (1973)
* *The Stranger and the Gunfighter* (1974)
* *Take a Hard Ride* (1975)
* *God's Gun* (1976)
* *Kid Vengeance* (1977)
* *The Perfect Killer* (1977)
* *Nowhere to Hide* (1977) (TV)
* *The Squeeze* (1978)
* *The Hard Way* (1979) (TV)
* *The Octagon* (1980)
* *1997: Rescate en Nova York* (1981)
* *Killing Machine* (1983)
* *Codename: Wild Geese* (1984)
* *The Master* (1984)
* *Jungle Raiders* (1985)
* *Armed Response* (1986)
* *Der Commander* (1988)
* *Speed Zone!* (1989)
* *Thieves of Fortune'' (1989)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Ciarán Hinds

**Ciarán Hinds**, nado o 9 de febreiro de 1953 en Belfast, é un actor irlandés de cinema, televisión e teatro.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha na IMDb
Santiago Lopo

**Santiago González Lopo**, coñecido como **Santiago Lopo**, nado en Vigo o 2 de marzo de 1974, é un escritor, profesor e tradutor galego.

## Traxectoria 
[miniatura|300px|Presentación d´*A Arte de trobar* en [Pontevedra, na Casa das Campás, o 20 de decembro de 2017: Xaime Toxo, Manuel Bragado, Santiago Lopo, Kiko da Silva]]
É licenciado en Tradución e Interpretación pola Universidade de Vigo e profesor de francés na Escola Oficial de Idiomas de Pontevedra. Iniciouse profesionalmente traducindo guións cinematográficos en inglés para televisión. Desde o 2000 colabora coa revista *Unión Libre*, onde publicou diversos artigos e traducións.

## Obra en galego 
### Novela 
* *Game over* (2007). Biblos Clube de Lectores. ISBN 9788493560942.
* *Peaxes* (2009). Vigo: Xerais. 96 páxs. ISBN 978-84-9782-958-8 (7ª ed.).
* *Hora zulú* (2012). Vigo: Galaxia. 232 páxs. ISBN 978-84-9865-461-5.
* *A Diagonal dos Tolos* (2014). Vigo: Galaxia. 224 páxs. ISBN  978-84-9865-563-6.
**A arte de trobar* (2017). Vigo: Xerais. 224 páxs. ISBN 978-84-9121-273-7 (6ª ed). ePub: ISBN 978-84-9121-272-0.
**A carteira* (2021). Vigo: Xerais. 304 páxs. ISBN 978-84-9121-892-0. ePub: ISBN  978-84-9121-898-2. 

### Relato curto 
* *Sorrí, Nené, sorrí!*, 2014, en *Grial*, nº 202.
* *A voz das nereidas*, 2016, Editorial Elvira.
* *Siméon de la Manche*, 2018, en *Contra o vento. 30 anos do Premio Manuel García Barros*, Editorial Galaxia.
* *Nómades*, 2021, en *O libro da música*, Editorial Galaxia.
* *A pantasma da insua* (2023). Silleda: Ed. Elvira. En "Illa das Esculturas. Historias para coñecermos Pontevedra", do Diario de Pontevedra. 62 páxs. ISBN 978-84-128006-3-0.   

### Traducións 
* *O meu criado e mais eu. Citomegalovirus*, de Hervé Guibert (1998). Vigo: Xerais. Con Xavier Queipo
[miniatura|Presentando *A carteira*, con [Bárbara Blasco na Libraría Paz de Pontevedra en 2021]]
## Obra traducida ao español 
* *Hora zulú* (2015). Mar Maior.
## Obra traducida ao inglés 
* *The Postwoman* (2024). Small Stations Press.
## Premios 
* VI Premio de novela por entregas de La Voz de Galicia no 2006, por *Game over*.
* XXIV Premio García Barros no 2012, por *Hora zulú*.
* VIII Premio Narrativa Breve Repsol no 2014, por *A Diagonal dos Tolos*.
* Premio Xerais 2017, por *A arte de trobar*.
* 37 Premio Antón Losada Diéguez en 2022, por *A carteira*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do autor en Xerais
* Ficha do autor en Galaxia 
* Ficha do autor en Mar Maior
* Ficha do autor no Pórtico of Galician Literature  (en inglés)
Il servitore di due padroni

***Il servitore di due padroni***) é unha comedia en lingua italiana escrita por Carlo Goldoni en 1745. Estreouse en Milán en 1749. A obra está escrita en italiano, e inclúe xerga do mundo do teatro e palabras do dialecto veneciano da lingua véneta. Pertence á etapa máis cómica de Goldoni.
## Personaxes 
* Pantalón de' Bisognosi
* Clarice, 
* Il Dottore Lombardi
* Silvio, 
* Beatrice, turinés.
* Florindo Aretusi
* Brighella, o pousadeiro
* Smeraldina, criada da pousado
* Truffaldino, servidor de Beatrice e de Florindo
* Criado da pousada, que fala
* Servidor de Pantalone

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
Carlo Goldoni, *Il servitore di due padroni*, Marsilio, 2011. ISBN 978-88-317-0831-9.
### Ligazóns externas 
* Appunti di Strehler sulle regie de *Il servitore di due padroni*
* La grande ballerina Anna Prina ricorda le tante prove dell'Arlecchino a cui ha assistito, da *Memoro - la Banca della Memoria*
* Recensión de *Arlecchino servitore di due padroni*
Cementoblasto

Un **cementoblasto** é unha célula que se forma a partrir das células foliculares que se encontran arredor da raíz dos dentes e moas, situados revestindo a superficie da raíz entre os feixes do ligamento periodontal , e que teñen como misión a cementoxénese ou formación do cemento da raíz das pezas dentais (o tecido duro que cobre a raíz das pezas dentais e que as une co alvéolo dentario). Os cementoblastos depositan a matriz orgánica do cemento, que máis tarde será mineralizada con minerais procedentes dos fluídos orais. Depositan fibras de coláxeno e secretan osteocalcina e sialoproteína.

Os cementoblastos son grandes, arredondados, con citoplasma basófilo indicativo dun extenso retículo endoplasmático granular. Posúen todos os orgánulos asociados coa síntese proteica, como un grande retículo endoplasmático e aparato de Golgi.

Os cementoblastos expresan moitas das proteínas expresadas polos osteoblastos, pero tamén se informou de proteínas específicas dos cementoblastos, como a CAP e a CEMP1. Explorouse a capacidade rexenerativa do cemento do tecido periodontal en casos de periodontite aplicando diversas substancias promotoras da proliferación dos cementoblastos 

## Diferenciación
O mecanismo de diferenciación dos cementoblastos é controvertido  pero evidencias circunstanciais suxiren que un compoñente epitelial pode facer que as células do folículo dental se diferencien en cementoblastos, os cales se caracterizan por un incremento da súa lonxitude.
O cemento que se comeza a formar nos 2/3 coronais da raíz é acelular, pero cando os cementoblastos quedan atrapados en espazos ("lagoas") rodeados da matriz que segregaron, o cemento chámase celular ou cemento secundario e está presente só no terzo apical da raíz.

Unha vez que o cementoblasto se encontra illado na matriz desta maneira, deixa de segregar matriz e convértese en cementocito. Como o cemento non ten vasos sanguíneos, os cementocitos dependen da difusión de nutrientes a través do ligamento periodontal, e, como consecuencia, a maioría dos prolongamentos citoplasmáticos desta célula están voltados para o ligamento.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Odontoblasto
* Ameloblasto

### Ligazóns externas
* Cementoxénese 
* Bosshardt DD, Schroeder HE. Cementogenesis reviewed: a comparison between human premolars and rodent molars. Anat Rec. 1996 Jun;245(2):267-92. PMID 8769668. *Revisión* sobre a cementoxénese.
Kosmos 320

**Kosmos 320** (Космос 320 en ruso), tamén denominado **DS-MO N°2**, foi un satélite artificial soviético lanzado o 16 de xaneiro de 1970 mediante un foguete Kosmos 2I desde Kapustin Yar.

## Características 
Kosmos 320 foi o segundo satélite da serie DS-MO, de dous que se lanzaron (o primeiro foi o Kosmos 149). Foi inxectado nunha órbita inicial de 342&nbsp;km de apoxeo e 240&nbsp;km de perixeo, cunha inclinación orbital de 48,5 graos e un período de 90,2 minutos.

O satélite pesaba 300&nbsp;kg e foi deseñado para facer probas sobre sistemas de estabilización aerodinámicos no espazo, así como experimentos con sistemas ópticos dirixidos á predición meteorolóxica. De forma idéntica ó Kosmos 149, tiña forma de cilindro de 6,5 m de longo e 1,2 m de diámetro, cunha cúpula nun dos extremos e unha base anular da cal, mediante catro barras, sobresaía o estabilizador aerodinámico de forma anular. O sistema de estabilización demostrou ser capaz de orienta-la nave cun erro de 5 graos. A orientación do satélite podíase calcular con maior precisión grazas ós instrumentos científicos de a bordo. O sistema de orientación combinado coas medidas dos instrumentos permitiron correlacionar xeograficamente as medicións destes cunha precisión de entre 10 e 15&nbsp;km na dirección do nadir..

O satélite transmitía os datos a unha frecuencia de 90 MHz mediante unha antena situada na parte superior da base do mesmo. As temperaturas dos instrumentos eran controladas mediante termómetros de resistencia, cuxas medidas usábanse tanto para regula-la temperatura dos mesmos como para axusta-los datos obtidos polos instrumentos.

Kosmos 320 reentrou na atmosfera o 10 de febreiro de 1970, tras 25 días en órbita.

## Instrumentos 
Kosmos 320 levaba a bordo unha serie de instrumentos ópticos idénticos ós de Kosmos 149 para observar a Terra:

* Dous telefotómetros de resolución media e ángulo estreito de tres canais na zona do espectro visible para obter datos estatísticos dos bancos de nubes, as alturas dos cumios nubrados e do contido de vapor de auga na atmosfera. Un dos telefotómetros estaba situado na cúpula da nave e facía observacións perpendicularmente á traxectoria de voo. O outro situábase nun lateral do centro do cilindro do satélite e observaba na dirección de voo.
* Un radiómetro infravermello de alta resolución no rango entre 10 e 12 micrómetros para medi-la temperatura superficial e do teito de nubes.
* Dous radiómetros de gran angular e tres canais para determina-lo equilibrio radiativo da atmosfera terrestre. Atopábanse en sendos mastros proxectados desde a base anular do satélite, un apuntando na dirección do nadir e o outro na do cénit.
* Unha cámara de televisión para obter imaxes da cobertura nubrada e correlacionalas cos datos dos radiómetros. Ía aloxada na cúpula do satélite, co eixo óptico apuntando paralelamente ó nadir.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Kosmos 149
Ameloblasto

miniatura|dereita|Dente en desenvolvemento cos ameloblastos e o esmalte (*enamel*) indicados.
[miniatura|dereita|Área da asa cervical (*cervical loop*): (1) células do folículo dental, (2) [mesénquima dental, (3) odontoblastos, (4) dentina, (5) retículo estrelado, (6) epitelio do esmalte externo, (7) epitelio do esmalte interno, (8) **ameloblastos**, (9) esmalte.]]

Os **ameloblastos** son células que están presentes só durante a formación dos dentes, e que depositan o esmalte dentario, que é a capa máis externa e dura do dente.

Os ameloblastos son células que segregan as proteínas do esmalte enamelina e ameloxenina que despois se mineralizarán para formar o esmalte dos dentes, a substancia máis dura do corpo humano. Cada **ameloblasto** é de aproximadamente 4 micrómetros de diámetro, 40 de lonxitude e teñen sección hexagonal. Son, pois, células moi alongadas. O extremo secretor do ameloblasto acaba nunha proxección similar a unha pirámide de seis lados denominada prolongación ou *proceso de Tomes*, que está incluída na matriz do esmalte. O ángulo do proceso de Tomes é significativo na orientación dos bastonciños ou prismas de esmalte que se forman. Os núcleos celulares dos ameloblastos son elípticos e situados preto da base, e a maioría das mitocondrias están situadas entre o núcleo e a base da célula, e por riba do núcleo está o aparato de Golgi e o retículo endoplasmático. Na zona do aparato de Golgi e na apical hai numerosos gránulos secretorios cos compoñentes glicoproteicos da matriz do esmalte. Formáronse no aparato de Gogi e diríxense ao proceso de Tomes.

Os ameloblastos derivan do tecido do epitelio oral de orixe ectodérmica. A súa diferenciación ten lugar a partir de preameloblastos como resultado de sinais químicos enviados polas células endomesenquimais da papila dental. Os ameloblastos só se farán completamente funcionais despois de que os odontoblastos formen a primeira capa calcificada de dentina. Enriba desa dentina os ameloblastos depositan capas da matriz do esmalte. A medida que crece a cantidade de esmalte, os ameloblastos vanse retirando. A calcificación da matriz do esmalte comeza na periferia dos bastonciños de esmalte e continúa cara ao seu interior, e cando está completa permanece pouco material orgánico. Os ameloblastos controlan a composición iónica e orgánica do esmalte. Axustan as súas actividades de secreción e resorción para manter unhas condicións favorables para a biomineralización. Cando o grosor e extensión do esmalte é a definitiva, os ameloblastos convértense en células pequenas cuboideas, elaboran a cutícula externa do esmalte e atrófianse.

## Ciclo de vida dos ameloblastos 
O ciclo de vida dos ameloblastos consta de seis estadios:
# Estadio morfoxénico.
# Estadio organizador.
# Estadio formativo (secretor) (aparecen os procesos de Tomes)
# Estadio madurativo.
# Estadio protectivo.
# Estadio desmolítico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Odontoblasto
* Cementoblasto
Quico Comesaña

**Xosé Enrique Comesaña Pedreira**, nado en Navia, Vigo, o 16 de xullo de 1962, é un músico galego.

## Traxectoria
Membro fundador do grupo Berrogüetto, do que segue a formar parte na actualidade, colaborou tamén con Armeguín, Fía na Roca e Uxía.

Mestre de guitarra na Escola da Vaca (Ferrol).

## Traballos discográficos
### Traballos publicados con Berrogüetto
Instrumentos: bouzouki, arpa céltica, mandolina, banjo e cítolas.

**Navicularia*, 1996.
**A cantar con Xabarín*, 1998.
**Cantigas de Nadal*, 1999.
**Viaxe por Urticaria*, 1999.
**Hepta*, 2002.
**10.0*, 2006.
**Kosmogonías*, 2010.
**O pulso da terra*, 2011.

### Traballos publicados con Armeguín
Instrumentos: guitarra, arpa céltica e mandolina.

**Os viaxeiros da luz*, 1991.
**Arca marmórica*, 1992.
**Armeguín*, 1993.
**De raíz*, 1999.

### Traballos publicados con Fía na Roca
Instrumentos: Guitarra, bouzouki, arpa céltica, mandolina e banjo.

**Fía na roca*, 1993.

### Traballos publicados con Uxía
Instrumentos: Bouzouki e arpa céltica.

**Estou vivindo no ceo*, 1995.

### Participación noutros traballos colectivos
*Arpa céltica en *O Circo Montecuruto*, de Os Cempés, 2000.
*Arpa céltica, cítolas e percusións en *A illa das mulleres loucas*, de Alfonso Pexegueiro, 2005.
*Arpa céltica en *Contos e coplas das estrelas*, no Ano Internacional da Astronomía, 2009.
*Bouzouki en *Koneripaty*, de J. C. San Martín, 2009.
*Arpa céltica en *Cor das verbas*, de Lulavai, 2010.

## Premios
### Con Berrogüetto
**Preis Der Deutschen Schallplattenkritik*, premio da crítica alemá ao mellor grupo folk no 1997.
**Eiserner Eversteiner*, premio europeo da música no 1998.
*Premio AGAPI á mellor banda sonora na película *A rosa de pedra* no 1999.
*Premio Opinión outorgado pola crítica galega ao mellor álbum galego no 2002.
*Finalista do premio ao mellor álbum en galego na *VI Edición de los Premios de la Música*, outorgado pola *Academia de las Artes y las Ciencias de la Música* no 2002.
**Preis Der Deutschen Schallplattenkritik*, premio da crítica alemá ao mellor grupo folk no 2002.
*Nomeamento pola Academia Latina de Artes e Ciencias da Gravación á 3ª edición dos *Premios Grammy Latinos* no apartado de *Mellor Álbum de Música Folk* no 2002.
**Preis Der Deutschen Schallplattenkritik*, premio da crítica alemá ao mellor disco de World Music por *10.0* no 2007.
*Premio Opinión outorgado pola crítica galega ao mellor álbum galego no 2007.
*Finalista do premio ao mellor álbum en galego na *Edición de los Premios de la Música*, outorgado pola *Academia de las Artes y las Ciencias de la Música* no 2007.
*Premio á mellor canción en galego na *XV Edición dos Premios da Música*, outorgado pola *Academia de las Artes y las Ciencias de la Música* no 2011.

## Véxase tamén
### Bibliografía 
**Berrogüetto. O pulso da Terra*, 2011, Galaxia.
### Ligazóns externas
*Web de Berrogüetto
Fry (Futurama)

**Philip J. Fry**, tamén coñecido simplemente como **Fry**, é un personaxe ficticio e o protagonista de *Futurama*, unha serie de animación para televisión creada por Matt Groening e David X. Cohen. Na versión orixinal a súa voz pona Billy West.

## Historia 
Fry é un rapaz inmaturo que traballaba coma repartidor de pizza que foi conxelado na madrugada do día de Aninovo de 2000 antes da fin das badaladas, despertando durante o Fin de Ano de 2999. Obtén un emprego coma repartidor en Planet Express, unha empresa propiedade do seu familiar máis achegado, o profesor Hubert Farnsworth. Está namorado de Leela dende o primeiro episodio, sendo ademais, como consecuencia de certas medidas que toma no episodio "Roswell que remata ben", o seu propio avó.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*The Infosphere: A Wiki de Futurama