Lista de composicións relixiosas en latín de Johann Sebastian Bach

miniatura|250px|Manuscrito da primeira páxina do *Benedictus* da Misa en si menor.
A **música relixiosa en latín** de Johann Sebastian Bach comprende sobre dez composicións, todas compostas durante o seu período en Leipzig. Como músico de igrexa luterana, Bach tiña maior predilección pola composición de música sacra en alemán, escribindo centos de composicións litúrxicas nesa lingua, e por exemplo tamén realizando unha versión alemá do *Stabat Mater* de Pergolesi. Comparado coa práctica luterana noutros lugares, unha gran cantidade de servizos en latín foron utilizados na igrexa en Leipzig: incluíndo música con textos en latín que foron empregados nos domingos ordinarios, en grandes celebracións (Nadal, Pascua, Pentecostés), e o *Magnificat* tamén en festas marianas (Anunciación, Visitación, Purificación).

No servizo luterano, a misa estaba reducida só a Kyrie e Gloria. Dita misa era daquela daquela ás veces denominada Missa brevis (literalmente: "masa curta"). En 1733 Bach compuxo unha *Missa brevis para a corte católica de Dresde*, aínda que dun xeito ampliado. A finais da década de 1730 compuxo outras catro Missae breves, maioritariamente parodias de movementos de cantatas anteriores. Ao final da súa vida ampliou a súa *Misa de Dresde* para o seu único exemplo de misa completa para o ordinario, a *Misa en simenor.

## Magnificat 
Bach compuxo o *Magnificat* en mi bemol maior, BWV 243a, en 1723, e posteriormente revisouno en 1733 ao máis coñecido *Magnificat* en re maior, BWV 243.

### Magnificat en mi bemol maior, BWV 243a (1723) 
Unhas semanas despois de chegar ao seu novo cargo como Thomaskantor en Leipzig en 1723, Bach presentou un *Magnificat* para coro SSATB e orquestra para a festa mariana de Visitación (2 de xullo)

Máis tarde ese ano, para Nadal, presentou este *Magnificat* outra vez, con catro himnos inseridos relacionados coa celebración daquela festa.

### Magnificat en re maior, BWV 243 (1733) 
En 1733 Bach presentou outra vez este Magnificat, mais transportado á tonalidade de re maior e cunha orquestración un pouco máis elaborada, para a festividade de Visitación. Nesta versión do seu Magnificat que se convertería na versión máis frecuentemente interpretada.

## Configuración de (partes de) a liturxia da misa latina 
Unha misa de Johann Sebastian Bach é en xeral unha composición de misa latina do compositor barroco alemán. Máis especificamente, a misa (ás veces **Missa brevis** ou **Misa luterana**) refírese a das súas catro misas curtas en fa maior, la maior, sol menor e sol maior, BWV 233 a 236. Estas misas consisten nun *Kyrie* e un *Gloria*. Bach compuxo unha configuración especialmente extensa, a Misa para a corte de Dresden (Kyrie e Gloria en si menor) en 1733 para presentala á corte real de Dresde. Converteuse, nos últimos anos da súa vida e en forma revisada, nas dúas primeiras seccións da súa única misa completa para o ordinario, coñecida hoxe como Misa en si menor, BWV 232.

### Sanctus independentes, BWV 237–241 
Os números BWV 237 a 241 son composicións independentes de *Sanctus*. Os dous primeiros (do maior, BWV 237 e re maior, BWV 238) foron compostos en 1723, o seu primeiro ano en Leipzig. É dubidoso que o Sanctus BWV 239 fora composto por Bach. O Sanctus BWV 241 é un arranxo do Sanctus da *Missa superba* de Johann Caspar Kerll.

### Misa en si menor, BWV 232, e composicións máis temperás relacionadas 
#### Sanctus para seis partes vocais (1724) 
En 1724 Bach compuxo un *Sanctus* para seis partes vocais (SSSATB) e elaborar unha parte orquestral para o servizo de Nadal. Bach revisouno cando o reutilizou na Misa en si menor, mudando a partitura vocal inicial a SSAATB, e o seu compás de ₵ a C.

#### Misa para a corte de Dresde (1733) 
En 1733, Bach compuxo unha misa completa para a corte de Dresde, música de dúas partes da mísa latina, o *Kyrie* e o *Gloria*, escribíndoa para cinco partes vocais e orquestra. Posteriormente derivou a cantata *Gloria in excelsis Deo*, BWV 191 desta Misa en si menor, e incluíu a Misa á súa Misa en si menor, BWV 232.

#### Cantata *Gloria in excelsis Deo*, BWV 191 (ao redor de 1745) 
Bach empregou tres movementos do *Gloria* da *Misa para a corte de Drede* para compoñer a súa cantata *Gloria in excelsis Deo*, BWV 191, posibelmente para unha interpretación en 1745.

#### Misa en si menor, BWV 232 (ao redor de 1748–49) 
Nos últimos anos da súa vida, Bach integrou a Misa completa para a corte de Dresde como *Kyrie* e *Gloria* na súa Misa en si menor, a súa única misa completa (ou *missa tota*). Outra parte desta Misa foi derivada do *Sanctus* para seis partes vocais de 1724. Tamén incorporou nesta misa música de varios movementos das súas cantatas temperás.

Hans Georg Nägeli describiu a obra, en 1818, como "a maior obra de arte musical de todos os tempos e nacións".

### Misas breves de Bach BWV 233–236 (1738–39? 
[miniatura|Castelo de [Lysá nad Labem|Lysá, posibelmente a localización das interpretacións dos BWV 233 a 236.]]
Bach escribiu catro outras obras co *Kyrie* e o *Gloria*, ás veces chamada *Missa brevis*. O atributo *brevis* neste caso significa curto en palabras, diferente ao Missa *brevis* do período clásico, que é curta en duración. Ás veces as obras son denominadas *misa luterana*, porque a combinación de só *Kyrie* e *Gloria* foi utilizada máis frecuentemente na liturxia luterana.

Parecen ter sido concibidas para uso litúrxico, considerando un tempo de interpretación de sobre 20 minutos cada unha, a duración media dunha cantata de Bach. Puideron ter sido compostas en torno a 1738-1739. Posibelmente foron escritas para o Conde Franz Anton von Sporck ou tocadas para el en Lysá.

Cada unha Misa é en seis movementos, o *Kyrie* un movemento coral en tres seccións, o *Gloria* en cinco movementos. O primeiro e último movemento do *Gloria* é tamén coral, enmarcando tres arias para tipos de voz diferente. A música consiste maioritariamente en parodias de movementos de cantatas. Mudou a música lixeiramente para axustala ás palabras latinas, mais mantivo a instrumentación orixinal. O coro inicial de *Es wartet alles auf dich*, BWV 187, converteuse no movemento final da Misa en sol menor, *Cum sancto spiritu*. Ocasionalmente cambiou unha parte de voz, por exemplo pediu un tenor no *Quoniam* desa Misa, unha parodia da aria de soprano *Parar ich nur fest un ihm* daquela cantata.

#### Misa en fa maior, BWV 233 
Para a Misa en fa maior, BWV 233, escrita para trompas, óboes, fagot, cordas, coro SATB, e *basso continuo*, Bach derivou a maior parte dos seus seis movementos de anteriores cantatas como parodias.

#### Misa en la maior, BWV 234 
Para a Misa en la maior, BWV 234, escrita para frauta, cordas, coro SATB, e *basso continuo*, Bach parodiou música desde canto menos catro cantatas anteriores.

#### Misa en sol menor, BWV 235 
Para a Misa en sol menor, BWV 235, escrita para óboes, cordas, coro SATB, *basso continuo*, Bach derivou os seus seis movementos de cantatas como parodias.

#### Misa En sol maior, BWV 236 
Para a Misa en sol maior, BWV 236, escrita para óboes, cordas, coro SATB, *basso continuo*, Bach derivou os seus seis movementos de cantatas como parodias.

### Christe eleison En G menor, BWV 242 
O número BWV 242, un *Christe eleison* en sol menor, foi composto por Bach para unha misa de Francesco Durante, BWV Anh. 26.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Misa BWV 232: historia, partitura, fontes do texto e a música, traducións a varias linguas, discografía, debate, no sitio web *bach-cantatas*
* *Missae Breves* e *Sanctus* BWV 233-242 en bach-cantatas
* *Misa en sol menor'', BWV 235: interpretación de De Nederlandse Bachvereniging