open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Casa da Fonte

A **Casa da Fonte** é unha construción civil situada na parroquia de Ferreira de Pantón, próximo ó lugar da Vila do Mato a medio camiño entre Basillao e a igrexa parroquial.

## Arquitectura 
A casa posúe unha planta en forma de escuadro. Polo exterior, na contra da fachada norte ten unha porta e fiestras no piso. Na fachada do leste ten unha porta nos baixos, e arriba máis fiestras, unha delas con montante. A á oeste, está adicada ás dependencias do gando e ós servizos agrícolas.

O ángulo da escuadra é ocupado por un patio, que serve de acceso a unha especie de solaina por medio dunha escalinata que dá acceso á planta principal. Pecha o patio un portón cun arco de granito. Na casa atópase un pombal con forma de torre, de forma cadrada, cunha fiestra a media altura e con porteliñas para a saída das pombas.

A adega da casa da Fonte atópase na entrada do camiño que leva á casa. Foi construída no ano 1756, como reza unha inscrición da porta. É unha adega que tivo moita importancia na contorna, e nela traballaban xentes da aldea próxima de Basillao. Seguiu traballando até mediados do século XX. Diante dela tiña dous castiñeiros centenarios, que daban moitas castañas que as xentes da casa e de Basillao consumían, e tras a adega tiña dúas sobreiras para facelas cortizas. Ademais ó carón da adega había unha corte para o gando.

## Galería 

Ficheiro:Corte da casa da Fonte.jpeg|A corte xunto á adega da casa da Fonte.
Ficheiro:Escudo da adega.jpeg|Detalle do escudo da porta da adega.
Ficheiro:Porta da adega.jpeg|Porta da adega.
Ficheiro:Vista superior da adega.jpeg|Vista superior da adega.

## Notas
Lucian Mureșan

**Lucian Mureșan**, nado en Ferneziu o 23 de maio de 1931 e finado en Blaj o 25 de setembro de 2025, foi un eclesiástico grecocatólico romanés, cardeal e arcebispo maior de Făgăraș e Alba Iulia dende 1994.
## Traxectoria 
Naceu o 23 de maio de 1931 en Ferneziu, entón no Reino de Romanía. O 19 de decembro de 1964, xa co país baixo dominio comunista, foi ordenado sacerdote da diocese de Maramureș.

O 14 de marzo de 1990 foi nomeado bispo de Maramureș, e o 27 de maio do mesmo ano foi consagrado bispo polo arcebispo Alexandru Todea.

O 4 de xullo de 1994 foi nomeado arcebispo de Făgăraș e Alba Iulia. Coa elevación da sé ao rango de arquidiocese maior por Bieito XVI o 16 de decembro de 2005 pasou a ser o arcebispo maior da Igrexa católica bizantina romanesa. O mesmo papa creouno cardeal no consistorio do 18 de febreiro de 2012, coa sé titular de Sant'Atanasio.
## Notas
Parotidite epidémica

A **parotidite epidémica** é unha doenza contaxiosa que pode ser aguda ou crónica, localizada fundamentalmente nunha ou ambas as glándulas parótides, que son glándulas salivares maiores situadas detrás das pólas ascendentes da mandíbula. Provócaa o virus dos Paramyxoviridae, que causa unha enfermidade considerada tradicionalmente de nenos e adolescentes, aínda que pode tamén causar infeccións en adultos sensibles. Polo xeral, a enfermidade produce inmunidade para sempre, polo que pode ser previda pola administración dunha vacina, a vacina tripla vírica (SPR). Recibe popularmente diversos nomes como **cochechas**, **orellóns**, **papeiras** ou **pezorellos**.

A parotidite pode afectar diferentes glándulas do corpo, o sistema nervioso central e os testículos. As complicacións máis frecuentes son a meninxite e a inflamación testicular que pode levar á infertilidade. O tratamento consiste no alivio dos síntomas.

Na obra *Epidemias*, de Hipócrates, escrita aproximadamente entre os anos 475 e 466 a. C., descríbese unha epidemia de parotidite ocorrida na illa de Tasos.

## Epidemioloxía 
É unha doenza viral poliglandular, común na infancia, pero non exenta de presentarse na idade adulta, nese caso caracterízase por producir inflamación das glándulas parótides (principalmente, aínda que afecta outras glándulas do corpo). Antes da introdución da vacinación universal, a parotidite era unha enfermidade que unha vez foi endémica en todo o mundo, afectaba á maioría dos nenos entre 2 e 15 anos de vida, con aproximadamente un 90% de adultos novos cunha seroloxía positiva. Dende a introdución da vacina, a incidencia diminuíu bruscamente con só ocasionais gromos da enfermidade en Latinoamérica. No presente, a súa incidencia aumenta a finais do inverno e durante a primavera en climas tépedos, en particular entre institucións de acollida colectiva de nenos, como as gardarías. Cun período de incubación de 14-21 días, sendo máis contaxiosa uns 4 días antes da inflamación visible das parótides. Transmítese por contacto con pingas de saliva no aire procedentes dun individuo infectado e, en menor medida, a infección pode propagarse a través dos ouriños.

A vacinación eliminou practicamente as formas da infancia e, paradoxalmente, aumentou o número de casos en adultos novos que a miúdo reciben a vacinación de maneira incompleta (sen a dose de recordo), pero ás veces por administración incorrecta.

## Notas
Dionisio Tracio

**Dionisio da Tracia** (Διονύσιος ὁ Θρᾷξ), nado en Alexandría no 170 a.C. e finado no 90 a.C., foi un gramático grego, coñecido por ser o autor da *Téchné grammatiké*, libro de quince páxinas e vinte e cinco sesións no que presenta unha explicación da estrutura do grego e cuxa única deficiencia, segundo Martins, é a omisión da parte da sintaxe. O seu sistema de clases de palabras e modelos de análise morfolóxica, porén, constituíran a base das formulacións sintácticas posteriores.

Dionisio trazou a seguinte orde para a gramática: tomando por base a palabra, deberíase proceder inicialmente á identificación formal desa entidade lingüística; despois, identificar as clases de palabras e por fin, as categorías que as evidencian.

Segundo Neves, a época helenística facilitou a produción de Dionisio, visto que durante o helenismo a práctica da linguaxe xa non enfocaba tanto ao ensino retórico empírico da época clásica, e si á exposición dos padróns da linguaxe que deben ser seguidos, o que leva ao estabelecemento dos cadros da gramática.

## Notas
Grande Enciclopedia Rusa

A **Grande Enciclopedia Rusa** (GER) (en , *Bolshaya rossiyskaya entsiklopediya*) é unha enciclopedia rusa universal, publicada en 35 volumes dende o ano 2004. Foi lanzada baixo o impulso da Real Academia Rusa das Ciencias, despois de que o Presidente Vladimir Putin asinase o decreto №1156 no ano 2002. Segundo o editor da enciclopedia, Sergei Leonidovich Kravets, a edición completa estará dispoñible no ano 2016.

O editor xefe da enciclopedia é Yury Osipov, o presidente da Academia. O equipo de traballo conta con outros 80 membros da Academia, incluíndo os Premios Nobel Zhores Alferov e Vitali Ginzburg.

O primeiro volume introdutorio, estreado no 2004, estivo dedicado a Rusia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Grande Enciclopedia Soviética
### Ligazóns externas 
*
Milan Šašik

**Milan Šašik**, nado o 17 de setembro de 1952 en Lehota (Eslovaquia) e finado en Uzhhorod (Ucraína) o 14 de xullo de 2020, foi un relixioso grecocatólico lazarista ruteno, bispo de Mukacheve.

## Traxectoria 
Naceu o 17 de setembro de 1952 en Lehota, no distrito de Nitra, entón parte da República Socialista Checoslovaca (hoxe Eslovaquia). O 31 de xullo de 1971 entrou na Congregación da Misión, e até 1976 estudou Filosofía e Teoloxía no seminario de Bratislava.

O 27 de setembro de 1973 fixo os votos perpetuos como lazarista, e o 6 de xuño de 1976 foi ordenado sacerdote da súa orde. Posteriormente exerceu diferentes ministerios pastorais. Ademais, obtivo permiso da Santa Sé para celebrar tanto no rito bizantino como no rito romano. Entre 1990 e 1992, estudou unha mestría na Pontificia Facultade Teolóxica Teresianum de Roma.

Entre 1992 e 1998 traballou na nunciatura apostólica en Ucraína. Posteriormente, foi durante un ano director do noviciado da Congregación da Misión en Eslovaquia. En agosto de 2000 volveu a Ucraína e exerceu de párroco en Perechyn, na rexión de Transcarpacia.

O 12 de novembro de 2002 o papa Xoán Paulo II nomeouno bispo titular de *Bononia* e administrador apostólico da eparquía de Mukacheve. O 6 de xaneiro de 2003 recibiu a consagración episcopal na basílica de San Pedro polo mesmo papa.

Ademais de eslovaco, falaba ucraíno, italiano, checo, ruso e polaco.
Antonio Viñas Otero

**Antonio Viñas Otero**, nado en Lalín en 1944, é un xurista e historiador galego.

## Traxectoria 
Estudou no Seminario Franciscano de Herbón. É licenciado en Ciencias Políticas, Económicas e Comerciais e doutor en Dereito (1980). É tamén Académico correspondente da Real Academia de Xurisprudencia e Lexislación.  Foi profesor da Universidade Autónoma de Madrid dende 1979.

## Obras 
* *Función del tribunado de la plebe: ¿reforma política o revolución social?*, 1983.
* *Teoría del derecho y experiencia jurídica romana*, 2002.
* *De la filosofía personalista al iuspersonalismo*, 2004.
* *Instituciones políticas y sociales de Roma. Monarquía y república*, 2007.
* *Instituciones políticas y sociales de la Roma Antigua*, 2010 (2ª ed. corr. e aum., 2013).
* *Nobleza e hidalguía en las altas tierras de Lalín*, 2017.
* *Instituciones de Derecho Romano*, 2018.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil do investigador na UAM
Waldheim

**Waldheim** é unha cidade pertencente ao Distrito de Chemnitz, en Saxonia (Alemaña).

## Xeografía 
Encóntrase situada a 266 msm, xunto ao río Zschopau, a 9 km ao suroeste da cidade de Döbeln, e a 28&nbsp;km ao norte de Chemnitz.

Ten unha superficie de  23,81 km², e unha poboación (censo do 31 de decembro de 2008), de 8 606 habitantes, o que representaba unha densidade de 361 hab/km².

## Historia 
[miniatura|230px|A cidade en [1900.]]
En 1198 o bosque (*Wald*) que dá nome á cidade aparece mencionado por primeira vez e, xa en 1271, apareceu a primeira mención documental do seu castelo.

Recibiu o título de *cidade* en 1286.

Adheriuse á Reforma protestante en 1537.

Nesta localidade naceu, o 13 de outubro de 1771 (daquela pertencía ao Electorado de Saxonia, do Sacro Imperio Romano Xermánico), o anatomista, entomólogo e paleontólogo Johann Fischer von Waldheim.

Durante a segunda guerra mundial, a súa prisión recibiu algúns deportados políticos ("*Nacht und Nebel*") de Bélxica e do departamento francés de Nord-Pas-de-Calais, despois da súa condena.

## Monumentos arquitectónicos 
* Mercado, coa súa torre-campanario, século XVIII.
* Igrexa luterana de San Nicolás, 1842.
* Casa o Concello (*Rathaus*) cunha torre e unha gran sala (*Jugendstil*), 1902.

## Galería de imaxes 

File:01020-Waldheim-1899-Niedermarkt mit Fuhrwerk und Leuten-Brück & Sohn Kunstverlag.jpg|Postal de 1899
File:Waldheim.jpg|Centro da cidade en 2008
File:Waldheim Markt.JPG|Mercado 
File:Clock Waldheim Saxoy Germany 12 09 pm.JPG|Campanario do Mercado
File:Waldheim Justizvollzugsanstalt Prison.JPG|Cárcere

## Notas 
## Véxase tamén
Secundino Rodríguez Eiras

**Secundino Rodríguez Eiras**, **Cotexo**, nado no Carril (Vilagarcía de Arousa) o 8 de setembro de 1905, foi un sindicalista e guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Fogueiro. Pertencía ao Sindicato da Industria Pesqueira do Carril adscrito á CNT. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e agochouse nos montes de Vilagarcía. En xullo de 1937 foi arrestado na Coruña. Xulgado en consello de guerra por rebelión con Luís Costa García e Lino Carrión o 9 de outubro, foi condenado a pena de morte. A pena foi conmutada por cadea perpetua. Posto en liberdade condicional en 1938, foi arrestado novamente en 1942. Cumpriu condena na Prisión Central Santa Isabel de Santiago de Compostela, de onde saíu en liberdade provisional en xullo de 1943. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en setembro de 1943. Integrouse na CNT de Vilagarcía e foi arrestado co seu irmán José María en marzo de 1947. Xulgado en consello de guerra en Vigo en 1948, foi condenado a tres anos de prisión. Cumpriu condena na Prisión Provincial de Segovia, de onde saíu en liberdade condicional en xuño de 1949.

## Notas
Coraxe

A **coraxe** ou a **valentía** é unha virtude humana, que se pode definir como a forza de vontade que pode posuír unha persoa para levar adiante unha acción a pesar dos impedimentos. A coraxe é a habilidade de sobreporse a devanditos impedimentos e perseverar probablemente coa acción que se pretendía realizar. 
A coraxe consiste en enfrontarse a situacións valiosas e importantes de maneira que superes o medo a fracasar nelas; tamén se entende como a forza por facer algo por alguén ou por ti mesmo. Así mesmo, pode definir un estado de furia, molestia, ira, irritación ou anoxo. A miúdo moitas persoas utilizan esta palabra para expresar un sentimento oprimido. Por exemplo, cando ocorre algo que lles desagrada excesivamente. O contrario á coraxe é a covardía, que é o medo a facer algo por distintas razóns.

A coraxe física oponse á dor física, o traballo pesado ou a posibilidade de recibir lesións ou morte. A coraxe moral permite actuar correctamente a pesar de recibir por iso descrédito, vergoña, deshonor ou represalias sociais.

A virtude clásica da fortaleza (en latín, *fortitudo*) tamén se traduce como "coraxe", pero inclúe aspectos de perseveranza e paciencia.

## Notas
Encefalite

A **encefalite** son un conxunto de doenzas producidas por unha inflamación do encéfalo. Son bastante adoitas, sobre todo en determinadas rexións do mundo, e prodúcense xeralmente pola infección de gran variedade de xermes como bacterias, ricketsias, espiroquetas, leptospiras, parasitos, fungos e virus. Porén, coa excepción dos virus, a encefalite acostuma ser un síntoma máis, case nunca o máis rechamante, dentro do cadro clínico da enfermidade. Polo xeral, cando se refire a unha encefalite, faise como sinónimo de encefalite vírica.

Entre as encefalite víricas, coñécense máis de cincuenta virus causantes de encefalite na especie humana. Os máis importantes son os que producen encefalite sen trastornos sistémicos. Case sempre a encefalite está asociada a unha meninxite, de xeito que as dúas síndromes, encefalite e meninxite, forman un espectro continuo (meningoencefalite) provocado polos mesmos virus, aínda que algúns virus poden ter preferencia por algunha destas localizacións.

Os virus que producen encefalite ocasionan unha síndrome común que permite facer un diagnóstico clínico, pero é moi difícil facer un diagnóstico exacto en máis da metade dos casos, agás nos casos particulares de determinadas rexións xeográficas.

## Síntomas da encefalite 
A encefalite pode provocar algún dos seguintes síntomas como:
* Síndrome febril agudo.
* Afectación menínxea, con meninxismo ou rixidez de caluga e cefalalxia.
* Alteracións da conciencia, con letarxia, que pode progresar ó estupor e coma.
* Hemiparesia ou *signos focais* motores con asimetría de reflexos e signo de Babinski positivo.
* Convulsións localizadas ou xeneralizadas.
* Alteracións da linguaxe e afasia.
* Movementos anormais e tremor parkinsoniano moi raramente.
* Signos cerebelosos e alteracións sensoriais, auditivas ou visuais.
* Diabetes insípida ou secreción inadecuada de ADH nos casos de afectación de hipotálamo ou hipófise.
Todos estes síntomas son debidos a lesións focais ou difusas da substancia gris ou substancia branca do sistema nervioso central.

Unha das probas que hai que realizar é unha punción lumbar na que se analiza o líquido cefalorraquídeo que informa de *meninxite aséptica*.

A evolución da encefalite transcorre ó cabo de poucos días a algunhas semanas, cunha mortalidade variable dependente do axente vírico causal, dende o 5% ó 20%. Na quinta parte dos pacientes aparecen diversas secuelas, como deterioración mental, cambios na personalidade e alteracións dos movementos.

## Notas
Timidez

[miniatura|175px|[Jean-Jacques Rousseau|Rousseau, famoso pola frase: "o home en estado de natureza é tímido".]]
A **timidez** é un estado de ánimo que afecta as relacións persoais. Considérase unha pauta de comportamento que limita o desenvolvemento social de quen o experimentan dentro da súa vida cotiá. Non é unha enfermidade, aínda que se non se controla ou modera pode chegar a ser patolóxico.  Considérase incorrecto tipificar como enfermidade a timidez, chamándoa fobia social segundo a clasificación *DSM-IV.* Aínda que algúns malinterpretaron o *DSM-IV* asegurando que declara como trastorno o incumprimento terapéutico, en devandito manual unicamente inclúese nun anexo final, dentro dos «*Problemas adicionais que poden ser obxecto de atención clínica*».

## Notas
José María Rodríguez Eiras

**José María Rodríguez Eiras**, alcumado **Cotexo**, nado no Carril (Vilagarcía de Arousa) o 12 de agosto de 1905 e finado en Trabanca Sardiñeira en 1967, foi un sindicalista e guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Fogueiro. Pertencía ao Sindicato da Industria Pesqueira do Carril adscrito á CNT co seu irmán Secundino. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e agochouse. Declarado en rebeldía en varias causas tras fuxir nun barco a Francia. Volveu a Barcelona. Loitou no exército republicano. Foi confirmado como comisario político en decembro de 1938. Coa derrota da Repúbica foi detido en Alacant e retomado o seu procesamento en Galicia, foi condenado en consello de guerra pola causa 886/39. Estivo preso na Prisión Central de Santa Isabel de Santiago de Compostela, de onde saíu en liberdade condicional en marzo de 1944. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas. Foi detido pola Garda Civil en Santiago de Compostela con Santiago Rey N., Ramón Díaz Hermo e José Vidal Bugallo. Foron xulgados en consello de guerra en Santiago de Compostela o 9 de decembro de 1944. O fiscal pediu pena de morte para todos eles, excepto para Rodríguez Eiras. En marzo de 1947 foi outra vez detido co seu irmán Secundino e torturado. Xulgado en consello de guerra en Vigo en 1948, foi condenado a 3 anos e internado en Santoña. Liberado en 1952, continuou traballando na pesca e mantivo contacto con compañeiros como A. García Durán.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Fetty Wap

**Willie Maxwell II**, máis coñecido como **Fetty Wap**, nado en Paterson, Nova Jersey o 7 de xuño de 1991, é un rapeiro estadounidense que debutou con "Trap Queen", que se converteu nun éxito nos Estados Unidos. Posteriormente, publicou "679" e "My Way" que tamén se situaron nas dez primeiras posicións dunha lista popular estadounidense.

## Traxectoria 
### Comezos 
En 2013, Wap comezou a facer música como un rapeiro solista e despois interesouse en cantar porque "quería facer algo diferente". A finais de 2013, inspirado nunha muller escribiu unha canción chamada "Trap Queen", que gravou en marzo de 2014 co produtor Tony Fadd, de RGF Productions.

A comezos de novembro de 2014, firmou un acordo de gravación con 300 Entertainment e RGF Productions. O 15 de decembro lanzou en iTunes unha nova versión de "Trap Queen". Wap integrou un grupo de rap chamado Remy Boyz 1738, no que tamén participaron P-Dice e Montana Monty Buckz, o artista foi alcumado "Fetty", un *argot* para referirse aos cartos, xa que o seu propósito como rapeiro era facer cartos; posteriormente engadiu "Wap" ao final do pseudónimo para homenaxear a Gucci Mane, quen tamén é coñecido como Guwop.

## Discografía 
* *Fetty Wap* (2015).
* *Zoovier (2016).
* *King Zoo'' (2017).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Fetty Wap en AllMusic
Josef Alois Kessler

**Josef Alois Kessler**, nado o 12 de agosto de 1862 na gobernación de Samara (Imperio Ruso) e finado o 9 de decembro de 1933 en Zinnowitz (Alemaña), foi un eclesiástico católico latino alemán do Volga, arcebispo e entre 1904 e 1918 bispo de Tiraspol.
## Traxectoria 
Josef Kessler naceu o 12 de agosto de 1862 na colonia alemá de Louis, no distrito de Novouzensk, na gobernación de Samara. Logo de rematar os seus estudos no seminario de Saratov, graduouse en Teoloxía pola Academia Teolóxica Católica de San Petersburgo en 1889, ano no que foi ordenado sacerdote. recibindo a consagración episcopal o 28 de outubro de 1904 de mans de Jerzy Józef Szembek. Pasou o resto da súa vida en Zinnowitz, en Alemaña, onde escribiu unha historia da diocese de Tiraspol.

Josef Kessler finou o 10 de decembro de 1933 e foi enterrado en Ornbau (Baviera) canda o tamén bispo de Tiraspol Franz Zottmann.

## Obra 
* 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Lino Carrión

**Lino Carrión Castilla**, nado en Valladolid en 1914 e finado na Coruña o 7 de marzo de 1938, foi un sindicalista español.

## Traxectoria 
Fundidor afiliado á CNT. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 deulle refuxio na súa casa a Luís Costa García. Agardaron a oportunidade de fuxir nun pesqueiro en dirección a Asturias para integrarse na resistencia. Un destes intentos, que tivo lugar na noite do 3 de marzo de 1937 nas proximidades do Porto de San Pedro na Coruña, resultou abortado pola intervención da Garda Civil. Moitos anarquistas foron detidos nesa ocasión. Lino Carrión conseguiu fuxir pero foi detido por unha confidencia con dous compañeiros libertarios, Luís Costa García e Secundino Rodríguez Eiras o 1 de xullo de 1937 cando preparaban unha nova fuga nun bou cara a zona leal. Ingresou no cárcere da Coruña. Foi xulgado en consello de guerra por rebelión militar con Luís Costa García e Secundino Rodríguez o 9 de outubro, e condenado a pena de morte. Foi executado na Coruña o 7 de marzo de 1938 xunto con José Feito García, Aquilino Parapar Franco, Luis Ardao López, Alfonso Castrillo López e Andrés Pérez Adega.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Apuntamentos para unha enciclopedia histórica do anarquismo galego (C)
Bradford Robotic Telescope

O **Bradford Robotic Telescope** (BRT polas súas siglas en inglés, en galego: *Telescopio Robótico Bradford*) é un telescopio astronómico autónomo localizado no Observatorio do Teide, Tenerife, Illas Canarias. É propiedade da Universidade de Bradford e foi construído entre o ano 2002 e 2004 para o seu uso remoto por parte de escolas e particulares de todo o mundo. En novembro de 2009, o observatorio xa tomara máis de 70.000 imaxes e tivera máis de 23.000 usuarios.

En maio do 2016, o equipo do BRT anunciou vía correo electrónico ós usuarios rexistrados que o control do Telescopio Bradford sería transferido á Open University, e rebautizado coma o Autonomous Robotic Telescope (ART).

## Montaxe
Todo o equipo está montado na parte superior dun pilote duns 2 metros, que se asenta sobre o leito rochoso da montaña. O pilote está feito de aceiro e está recheo de area para evitar algún futuro repisado. A montura Paramount ME é unha montura ecuatorial, o que significa que o eixe RA apunta cara ao polo celeste, permitindo así que os sistemas  rastrexen obxectos sen rotación do campo.

## Instrumentación
O Telescopio Robótico Bradford consiste en tres sistemas ópticos que proporcionan diferentes campos de visión.

## Sistemas de control
En marzo do 2003, instalouse unha nova cúpula para o telescopio. Esta cúpula usa o sistema *Meridian Controls* para controla-la cúpula de xeito totalmente remoto. Xa non se precisa intervención humana.

## Sistemas meteorolóxicos
O sistema meteorolóxico do BRT traballa as 24 horas do sete días da semana, pero non é moi fiable. Isto sucede por que o observatorio está situado a moita altitude. Moitas veces ocorre que hai néboa ou está cuberto, xusto até a parte inferior do observatorio. Así, o sistema meteorolóxico do observatorio depende das previsións meteorolóxicas ofrecidas pola estación meteorolóxica do Observatorio do Teide. Dá detalles tales como a velocidade e dirección do vento, a radiación solar, humidade interna e externa etc.

A principal función da estación meteorolóxica é a de proporcionar un sinal para os sistemas de control de seguridade. Xera un 'alerta' que describe que condicións meteorolóxicas hai no momento da alerta. Os sistemas de seguridade teñen un conxunto de 'regras' que determinan o mal tempo. Se calquera destas 'regras' son atendidas, a continuación, os sistemas de seguridade xeran unha alerta que manda ós sistemas de control actuar en consecuencia.

## As diferentes cámaras
### Cámara de *Galaxias*
### Cámara de *Cúmulos estelares*
### Cámara de *Constelacións*
## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Website oficial
* Observatorio del Teide
Pseudofungi

**Pseudofungi** é un grupo de heterocontos non-fotosintetizadores,, e que tamén se coñece como o grupo **Heterokontimycotina**. Está composto por Oomycota e Hyphochytridiomycetes.

Logo, a partir dun proto-pseudofungo unicelular heterotrofo, probablemente un parasito de cogomelos, terían adquirido xenes de fungos grazas á transferencia xénica horizontal. Iso deu lugar a un desenvolvemento dunha converxencia da multicelularidade fúnxica, e explicaría porqué a parede celular está ás veces formada por quitina e celulosa

## Clasificación
Os oomicetos estiveran sendo clasificados como fungos ata que as revisións sitemáticas da década de 1970 comezaron a cuestionar a súa relación cos fungos. Comezouse argumentando que non pertencían ao reino dos fungos resaltando que estes estaban relacionados coas xantofíceas e chamóuselles "fungos algais". A esa nova división déuselle ou ben o rango de subdivisión *Pseudofungi* do filo dos Heterokonta e reino Protista  ou como *Heterokontimycotina* do reino Heterokonta. Clasificacións posteriores subiron os Heterokonta á posición de infrareino para definir este grupo de heterotrofos autotróficos, e que de novo se dividiu en dous filos: Bigyra e Pseudofungi.

As relacións entre os grupos de pseudofungos son:

## Notas
Internet Broadway Database

**Internet Broadway Database** (**IBDB**) (en galego: *A base de datos de Broadway en Internet)* é unha base de datos en liña de producións de Broadway e do seu persoal. Opera a través do Departamento de investigación de The Broadway League, unha asociación comercial norteamericana de teatro comercial.

A IBDB achega rexistros de producións dende o inicio do teatro en Nova York no século XVIII até o presente. Nel, detállanse as persoas implicadas, feitos interesantes e estatísticas.

Foi concibida por Karen Hauser, xefa do Departamento de Investigación da Liga de Teatros americanos e Produtores (agora chamado "The Broadway League"). The Broadway League recolleu esta información e as estatísticas de Broadway por moitos anos. En 1996, o Departamento de Investigación comezou a organizar e ampliar a colección de datos, co obxectivo de crear unha páxina web.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Internet Movie Database
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da base de datos de Broadway en Internet .
* League of American Theatres and Producers .
Hypsiboas punctatus

A ***Hypsiboas punctatus*** é unha especie de anfibio da familia dos hílidos. Habita na Arxentina, en Bolivia, no Brasil, en Colombia, en Ecuador, na Güiana Francesa, en Paraguai, no Perú, en Suriname, en Trinidad e Tobago e en Venezuela.

Os seus hábitats naturais inclúen bosques tropicais ou subtropicais secos, pantanos tropicais ou subtropicais, montanos húmidos, pantanos, marismas de auga doce, correntes intermitentes de auga, xardíns rurais, áreas urbanas e zonas previamente boscosas agora moi degradadas A súa supervivencia non está en perigo segundo a IUCN.

## Pigmentación e fluorescencia da pel 
Unha ra atopada na Provincia de Santa Fe, na Arxentina por Taboada et al (2017) é o primeiro anfibio terrestre, entre máis de 5&nbsp;000 especies de ra, identificado como fluorescente natural.

Cando se expoñen a unha luz ultravioleta, a pel destas ras emite unha reflexo fluorescente verde claro. O descubrimento foi feito por casualidade cando os investigadores comprobaban as secrecións da pel da ra baixo luz UV. A reacción agardada era unha fluorescencia vermella tenua, xa que a pel da ra contén biliverdina, un pigmento de tetrapirrol da bile responsable da súa cor ver e marrón. Esta sorprendente fluorescencia verde atribúese ós compoñentes de hyloin, principalmente hyloin-L1, hyloin-L2 e hyloin-G1. Estas moléculas fluorescentes, da familia dos dihydroisoquinolinones e derivadas da isoquinolina (un anel de benceno fusionado cun anel de piridina), nunha membrana mucosa protectora de alcaloides, foron identificados no tecido linfar, na pel e nas secrecións glandulares da ra.

Segundo Taboada e os seus colaboradores, a intensidade da fluorescencia representa entre o 18 e o 29% da luminosidade en condicións entre lusco e fusco, e crese que xoga un papel importante na comunicación, camuflaxe e reprodución da especie.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* La Marca, E., Scott, N., Aquino, L., Azevedo-Ramos, C., Coloma, L.A., Ron, S., Faivovich, J., Baldo, D. & Hardy, J. 2004.  Hypsiboas punctatus. 2006 IUCN Red List of Threatened Species.   Consultado o 12 de febreiro de 2022.
Ruth Mateu Vinent

**Ruth Mateu Vinent**, nada en Ciutadella o 26 de febreiro de 1976, foi conselleira de Transparencia, Cultura e Participación do Goberno das Illas Baleares. Graduouse en dereito na UIB. Accedeu ó cargo logo da renuncia da anterior conselleira Esperança Camps. Antes diso, xa fora secretaria xeral de Participación, Transparencia e Cultura.

## Notas
Siobhán McKenna

**Siobhán McKenna**, nada como **Siobhán Giollamhuire Nic Cionnaith** en Belfast o 24 de maio de 1922 e finada en Dublín o 16 de novembro de 1986, foi unha actriz irlandesa de cine e teatro.

## Traxectoria 
Naceu como **Siobhán Giollamhuire Nic Cionnaith** en Belfast, Irlanda do Norte, no seo dunha familia católica e nacionalista.

### Carreira 
É lembrada polas súas actuacións en inglés no Teatro Abbey de Dublín onde eventualmente realizaría o que se considera o seu papel máis brillante na obra de George Bernard Shaw *Saint Joan*. Até 1970 viviron en Richmond Street South, Dublín. Tiveron un fillo: Donnacha O'Dea, que nadou por Irlanda nos Xogos Olímpicos de 1968 e gañou un World Series of Poker en 1998.

Malia ser unha actriz de teatro, McKenna tamén fixo diversas aparicións na televisión e no cine. Sae no filme *King of Kings* de 1961, interpretando á Virxe María. En 1964, apareceu no filme *Of Human Bondage* e o ano seguinte en *Doutor Zhivago*.

McKenna foi galardoada coa Medalla de Ouro da Sociedade Éire de Boston, por ter "cumprido significativamente cos ideais da Sociedade Éire, en particular, por ter estendido o recoñecemento dos logros culturais do pobo irlandés."

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Lingua tumbuka

A **lingua tumbuka**  é unha lingua bantú que se fala na Rexión Norte de Malawi e tamén no distrito Lundazi de Zambia. Tamén é coñecida como chiTumbuka ou ciTumbuka — o prefixo *chi-* diante de *Tumbuka* significa "a lingua de", e enténdese que se refire á lingua do pobo tumbuka. O tumbuka pertence ó mesmo grupo de linguas que o chewa e o sena.

O World Almanac (1998) estima que hai arredor de 2&nbsp;000&nbsp;000 de falantes de tumbuka, malia que outras fontes suxiren un número máis cativo. A maioría dos falantes de tumbuka concéntranse en Malawi.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en tumbuka
### Bibliografía 
* Chase, Robert (2004). "A Comparison of Demonstratives in the Karonga and Henga Dialects of Tumbuka". Undergraduate paper. Amherst: Dept. of Linguistics, Univ. of Massachusetts.
* Downing, Laura J. (2006). "The Prosody and Syntax of Focus in Chitumbuka". *ZAS Papers in Linguistics* 43, 55-79.
* Downing, Laura J. (2008). "Focus and prominence in Chichewa, Chitumbuka and Durban Zulu". *ZAS Papers in Linguistics* 49, 47-65.
Pobo abkhazo

Os **abkhazos** (en ; *Apswa*) son un grupo étnico que habita no Cáucaso, principalmente en Abkhazia, unha rexión en disputa na costa do Mar Negro. Unha gran diáspora abkhaza reside en Turquía, produto dunha emigración dende o Cáucaso a finais do século XIX coñecida como muhajirismo. Moitos abkhazos tamén viven noutras partes da antiga Unión Soviética, particularmente en Rusia e Ucraína.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Grupos étnicos de Europa
### Bibliografía 
*
*
*
*
*
*
* David Marshall Lang, *Caucasian Studies*, Universidade de Londres, 1964, Vol.1
* Roger Rosen, *Georgia: Sovereign Country of the Caucasus*, Odyssey, 2004, ISBN 962-217-748-4
Síndrome de dificultade respiratoria neonatal

A **síndrome de dificultade respiratoria neonatal** (SDRN) é un trastorno entre os neonatos prematuros, cuxos pulmóns non están completamente maduros, de tal xeito que canto máis baixa é a idade xestacional máis probabilidades teñen de padecer a doenza.

O SDRN é o trastorno respiratorio máis adoito nos neonatos prematuros. O comezo da atención prenatal con esteroides para a aceleración da madurez pulmonar e o desenvolvemento de surfactante exóxeno, poden supoñer unha notable mellora nos resultados dos pacientes afectados con SDRN.

## Etioloxía 
As causas máis frecuentes de distrés respiratorio nos neonatos inclúen:
* Doenza da membrana hialina: insuficiencia na produción do surfactante pulmonar e falta de desenvolvemento pulmonar.
* Taquipnea transitoria do neonato ou *pulmón húmido*: a persistencia de líquido nos alvéolos pulmonares despois do nacemento.
* Síndrome de aspiración de meconio: a broncoaspiración neonatal das primeiras feces do bebé ou líquido meconial.
Outras causas inclúen as complicacións dunha pneumonía e dun neumotórax.

## Patoxenia 
Os pulmóns inmaturos non producen suficiente cantidade de surfactante pulmonar -unha substancia tensioactiva que reviste os pequenos sacos aéreos (alvéolos) dos pulmóns e que permiten que estes se manteñan abertos e non colapsen. Se estes diminutos sacos non se abren con facilidade, os pulmóns non poden encherse de aire e facer chegar o osíxeno necesario ó torrente sanguíneo; isto para o caso do déficit de surfactante como en prematuros ou o a enfermidade de membranas hialinas, no caso de taquipnea transitoria do recentemente nado (RN) a etioloxía é a falta de reabsorción do líquido pulmonar, xeralmente pasa nas cesáreas sen traballo de parto. A taquipnea transitoria do RN é a causa máis frecuente de SDRN.

## Notas
Salamandrininos

A dos **salamandridinos** (*Salamandridinae*) é unha subfamilia de anfibios da orde dos caudados ou urodelos, da familia dos salamándridos.

A subfamilia está formada por un único xénero, *Salamandrina*, que contén dúas especies.

## Distribución 
As dúas especies do único xénero actual son endémicas de Italia.

* '*Subfamilia *Salamandridinae'''* Fitzinger, 1843
** Xénero *Salamandrina* Fitzinger, 1843

Ademais, coñécese un xénero fósil: *Archaeotriton* Meyer, 1860

### Controversia taxonómica 
Aínda que non aceptada por todos os autores, que inclúen o seu único xénero na subfamilia dos salamandrinos, o taxon foi confirmado, entre outros, por Amphibian Species of the World, pola AmphiaWeb, polo NCBI,, e por Alain Dubois e J. Raffaelli.  
 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Dubois, A. (2005): "Amphibia Mundi. 1.1. An ergotaxonomy of Recent amphibians*. *Alytes*. Paris, **23**: 1–24.
* Dubois, A. & J. Raffaëlli (2009): "A new ergotaxonomy of the family Salamandridae Goldfuss, 1820 (Amphibia, Urodela). *Alytes*. París, *26*: 1–85. Ver o artigo completo en PDF.
* Gray, J. E. (1850): *Catalogue of the Specimens of Amphibia in the Collection of the British Museum. Part II. Batrachia Gradientia, etc.* Printed by Order of the Trustees. London: Spottiswoodes and Shaw.

### Ourtros artigos 
* Salamándridos
* *Salamandrina*

### Ligazóns externas 
* Salamandridinae en Amphibian Species of the World.
* Salamandridinae na AmphibiaWeb.
* Salamandridinae no NCBI.
Centella asiatica

A ***Centella asiatica*** é unha pequena planta anual herbácea da familia Apiaceae, nativa de Asia. Emprégase como herba medicinal na medicina ayurvédica e no medicina tradicional chinesa.

## Descrición 
miniatura|Detalle das follas.
Os talos son finos, con estolóns rastreiros, cores verdosas a avermelladas, plantas interconectadas entre si. Ten follas longas, verdes, reniformes con ápices redondeados con textura epidérmica suave con vasos marcados. As follas nacen en peciolos pericládicos, de 2 dm. As raíces son rizomatosas, medrando verticalmente, de cor crema e cubertas de pelos radiculares.

As flores son de cores rosadas a vermellas, en pequenas e redondeadas umbelas preto do chan. Cada flor está parcialmente encerrada en dúas brácteas verdes. As flores hermafroditas son moi pequenas (menos de 3&nbsp;mm), con 5 a 6 corolas por flor, con cinco estames e dous estigmas.

O cultivo está listo para cultivar en tres meses e toda a planta, con raíces, cultívase a man.
Cen anos de perdón

***Cen anos de perdón*** (en ) é un filme hispano-arxentino dirixido por Daniel Calparsoro que se estreou no ano 2016.

## Personaxes 
* Luís Tosar como El Gallego, un ladrón galego.
* Rodrigo de la Serna como El Uruguayo, un ladrón uruguaio.
* Raúl Arévalo como Ferrán, un oficial de policía.
* José Coronado como Mellizo, como oficial de intelixencia.
* Joaquín Furriel como Loco, un ladrón principiante.
* Patricia Vico como Sandra, directora do banco.
* Marian Álvarez como Cristina
* Luciano Cáceres como Varela, un ladrón.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do filme
*
Heinz Jürgen Wolf

**Heinz Jürgen Wolf**, nado en Düsseldorf o 16 de xaneiro de 1936 e finado en Bonn o 26 de marzo de 2016, foi un lingüista alemán.

## Traxectoria
Estudou romanística, anglística e filosofía nas universidades de Colonia e de Aix-en-Provence, graduouse en francés e inglés en 1962. Concluíu un doutoramento na universidade de Colonia cun traballo sobre os números étnicos franceses, *Die bildung der französischen Ethnica* (1967). Conseguiu a libre docencia en 1970, foi profesor de Lingüística románica na universidade de Bonn desde 1974. Escribiu diversos traballos sobre as linguas romances, sobre todo sobre o italiano e o francés e, desde 1983, sobre o sardo; en particular ocupouse fonética histórica, formación das palabras, dialectoloxía e toponomástica. Entre as súas publicacións son dignas de mención as Glosas Emilianenses (1991), unha monografía sobre os trazos lingüísticos destas, e *Französische Sprachgeschichte* (1979), unha historia da lingua francesa.

## Obra 
* *Die Bildung der französischen Ethnica*, Xenebra / París, 1967.
* *Französische Sprachgeschichte*, Heidelberg, 1979.
* *Glosas Emilianenses*, Hamburgo, 1991.
* *Studi barbaricini*, Casteddu, 1992.
* *Toponomàstica barbaricina*, Nugoro, 1998.

## Notas
José Tato Lorenzo

**José Tato Lorenzo**, nado en Mondariz o 22 de decembro de 1886 e finado en Montevideo o 20 de setembro de 1969, foi un anarquista galego.

## Traxectoria 
En novembro de 1900 emigrou ao Brasil. Entre agosto de 1902 e setembro de 1903 permaneceu en Montevideo. Despois radicouse en Rosario, onde estivo en prisión polas súas ideas anarquistas en 1904. Marchou a Buenos Aires, traballou como vendedor de periódicos e colaborou en *La Protesta*. En 1911 foi deportado a España. En 1912 retornou a Montevideo. No Uruguai foi redactor de *Anarkos*, fundou os periódicos *El Hombre* (1916-1931) e *Inquietud* (1944-1950) e colaborou na prensa anarquista internacional. Escribiu o folleto *Materialismo y anarquismo* (1919).

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Biografía
* Biografía
Venerable Orde Terceira Franciscana de Viveiro

A **Venerable Orde Terceira Franciscana** é unha das oito confrarías que existen na Semana Santa de Viveiro.

## Procesións 
Durante a Semana Santa, a Venerable Orde Terceira encárgase de sacar as seguintes procesións:
* Procesión da Virxe das Dores (Venres de Dores)
* Procesión do Ecce-Homo dos Franceses (Domingo de Ramos)
* Procesión da Última Cea (Xoves Santo)
* Procesión do Encontro (Venres Santo)
* Procesión dos Caladiños (Venres Santo)
Salamandrina

miniatura|230px|Distribución das especies de *Salamandrina*: en  vermello, *S. perspicillata*; en verde, *S. terdigitata*.
miniatura|230px|*Salamandrina perspicillata*.
***Salamandrina*** é un xénero de anfibios urodelos salamandroideos da familia dos salamándridos, que é o único representante actual da subfamilia dos salamandrininos.

Contén dúas especies.

## Distribución 
As dúas especies do xénero son endémicas de Italia.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1826 polo zoólogo austríaco Leopold Fitzinger, na súa obra:

: Fitzinger, L. J. F. (1826): ''Neue classification der reptilien nach ihren natürlichen verwandtschaften. Nebst einer verwandtschafts-tafel und einem verzeichnisse der reptilien-sammlung des K. K. zoologischen museum's zu Wien*, pp. 1-67. (Ver o texto íntegro).

### Etimoloxía 
O nome científico *Salamandrina* é un diminutivo do xénero *Salamandra*.
  
### Clasificación 
Como quedou dito, a subfamilia só comprende un único xénero actual, que contén dúas especeis:

* *'Xénero *Salamandrina*'* Fitzinger, 1826
** *Salamandrina perspicillata* (Savi, 1821)
** *Salamandrina terdigitata* (Bonnaterre, 1789)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Dubois, A. (2005): "Amphibia Mundi. 1.1. An ergotaxonomy of Recent amphibians*. *Alytes*. Paris, **23**: 1–24.
* Dubois, A. & J. Raffaëlli (2009): "A new ergotaxonomy of the family Salamandridae Goldfuss, 1820 (Amphibia, Urodela). *Alytes*. París, *26*: 1–85. Ver o artigo completo en PDF.
* Gray, J. E. (1850): *Catalogue of the Specimens of Amphibia in the Collection of the British Museum. Part II. Batrachia Gradientia, etc.* Printed by Order of the Trustees. Londres: Spottiswoodes and Shaw.

### Ourtros artigos 
* Salamándridos
* Salamandrininos

### Ligazóns externas 
* *Salamandrina* Fitzinger, 1826 en  Amphibian Species of the World.
* Especies de *Salamandrina* en AmphibiaWEB. 
* *Salamandrina*  en Fauna Europaea.
* *Salamandrina* Fitzinger, 1826 no ITIS.
* Salamandrina no NCBI.
* Salamandrina na EOL.
* Especies de *Salamandrina* en UICN.
Antonio Abril

**Antonio Abril Abadín**, nado en Viveiro o 12 de decembro de 1957, é un avogado galego, membro do consello e secretario xeral do grupo téxtil Inditex.

## Traxectoria 
Pasou a mocidade na súa vila natal, e estudou Dereito na Universidade de Oviedo. En 1984 incorporouse como funcionario por oposición ao Corpo de Avogados do Estado, traballando en Lugo e na Coruña.

No ano 1989 incorporouse ao departamento xurídico de Inditex, e en 2002 pasou a ser conselleiro-secretario xeral do grupo. Tamén é membro do consello de administración do Banco Gallego e presidente de consello social da Universidade da Coruña, e tamén das universidades españolas.

En 2011 foi pregoeiro da Semana Santa de Viveiro, festa declarada de Interese Turístico Nacional. 

Neto do filántropo indiano Vicente Abadín, benfeitor da escola de Vieiro e a traída de augas de Viveiro.

## Notas
FirstEnergy Stadium

O **FirstEnergy Stadium**, oficialmente **FirstEnergy Stadium, Home of the Cleveland Browns**, é un estadio situado na cidade de Cleveland, Ohio (Estados Unidos). É principalmente utilizado como estadio local dos Cleveland Browns da National Football League (NFL) de fútbol americano, aínda que tamén acolle partidos de fútbol americano universitario e de instituto, de fútbol e concertos. Inaugurado en 1999 co nome de **Cleveland Browns Stadium**, foi renovado en dúas fases en 2014 e 2015. A capacidade inicial do estadio era de 73.200 espectadores, a cal foi reducida até os 67.431 tras as renovacións. O estadio está situado nun terreo de 13 ha situado á beira do Lago Erie no norte da cidade, moi cerca do Centro Científico dos Grandes Lagos e o Salón da Fama do Rock and Roll.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cleveland Browns
Pleurodeles

***Pleurodeles*** é un xénero de anfibios caudados da suborde dos salamandroideos, familia dos salamándridos e subfamilia dos pleurodelinos.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1830 polo médico e zoólogo alemán Karl Michahelles, no seu traballo:
: Michahelles,K. (1830): *Neue südeuropäische Amphibien*. Isis von Oken, vol. 23, pp. 189-195 (Ver o texto íntegro).

### Clasificación 
O xénero comprende tres especies:

* '*Xénero *Pleurodeles'''* 
** *Pleurodeles nebulosus* (Guichenot, 1850)
** *Pleurodeles poireti* (Gervais, 1835)
** *Pleurodeles waltl* Michahelles, 1830

## Distribución 
As tres especies do xénero encóntranse en España, Portugal e no Magreb (Marrocos, Alxeria e Tunisia).
:*Pleurodeles poireti* - Alxeria.
:Pleurodeles waltl - Península Ibérica, Marrocos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Escoriza, D. & Hassine, J. B. (2017): "Comparative larval morphology in three species of *Pleurodeles* (Urodela: Salamandridae)" Resume. *Zootaxa* **4237** (3): 587–592.
* Larson, A. (1991): "A molecular perspective on the evolutionary relationships of the salamander families". *Evolutionary Biology* **25**: 211-277.
* Vitt, Laurie J. & Janalee P. Caldwell (2014): *Herpetology: An Introductory Biology of Amphibians and Reptiles*. 4th Edition. San Diego: Academic Press. ISBN 978-0-1238-6919-7.
* Zug, G. R. (1993): *Herpetology: an introductory biology of amphibians and reptiles''. San Diego, California, USA: Academic Press.
   
### Outros artigos 
* Salamándridos
* Pleurodelinos

### Ligazóns externas
Lista de pregoeiros da Semana Santa de Viveiro

Esta é unha listaxe cos pregoeiros da Semana Santa de Viveiro desde o ano 1974 até o ano 2021. Entre 1978 e 1980 non se celebrou o acto do pregón:

## Notas
José Pedreira de la Iglesia

**José Pedreira de la Iglesia**, coñecido como **Quemairán**, **Tomás Padilla** e **Caravana**, nado na Coruña o 9 de maio de 1919 e finado en Silán (Muras) o 21 de xuño de 1949, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Fillo dunha familia acomodada da Coruña, traballou como carpinteiro, estaba afiliado á CNT. En 1944 integrouse no grupo de Marcelino Rodríguez Fernández e formou parte de "La Mariña", o destacamento volante da IV Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia comandado por Francisco Rey Balbís do que tamén eran membros José da Silva Bartolomé "Moreno" e José María Díaz Pan "Jaime". Nesta época foi delegado do Comité Rexional de Galicia da CNT na agrupación guerrilleira e intentou crear unha guerrilla especificamente confederal. O 19 de maio de 1946 formou parte do grupo de catro guerrilleiros que executou a Arcadio Vilela Gárate. O 18 de agosto dese ano foi un dos que participou na execución do falanxista Manuel Doval Lemat.

En 1947 foi responsable dun grupo da III Agrupación Guerrilleira que actuaba na zona de Viveiro. Foi reclamado polo Xulgado Militar de Vigo en xullo de 1947. O Xulgado Especial de Accidentes Ferroviarios da Oitava Rexión Militar publicou en outubro de 1948 unha requisitoria contra el e José María Díaz Pan, Emilio Claudio Díaz, Francisco Rey Balbís, José Remuiñán Barreiro, Enrique Ferreirós Candamo, José Blanco Núñez, Jesús Valeiro Gómez, José Antonio Cortiñas Blas e Antonio López Arias. Foi abatido nun enfrontamento coa Garda Civil en Forcón (Silán, Muras) o 21 de xuño de 1949 morrendo carbonizado ao incendiar a Garda Civil o refuxio onde estaba agochado con Josefa Escourido Cobo; no enfrontamento foron abatidos tamén  Juan Gallego Abeledo, Celia González Pernas e Juan Pérez Dopico.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Biografía
Confraría do Santísimo Cristo da Piedade de Viveiro

A **Confraría do Santísimo Cristo da Piedade** é unha das oito confrarías que existen na Semana Santa de Viveiro.

## Procesións 
Durante a Semana Santa de Viveiro, a Confraría do Santísimo Cristo da Piedade encárgase de sacar as seguintes procesións:
* Procesión da Paixón (Venres Santo)

## Estandarte 
O estandarte da Confraría do Santísimo Cristo da Piedade foi confeccionado polas monxas Concepcionistas de Viveiro e data do ano 1944. O seu tecido é de veludo negro, con grandes bordados en fío de prata. O corpo central presenta os elementos da Paixón de Cristo: Coroa de Espiñas na que se inscriben tres cravos e á súa vez, sobre esta sitúanse dúas frechas formando unha aspa. Todo o conxunto central está bordeado por medio dunha gran grilanda formada por follas e flores. Na parte inferior recórtanse unha onda central flanqueada por dous borlóns e dous remates cuadrangulares nos laterais. No reverso do estandarte, aparece bordada igualmente en fío dourado a inscrición «Confraría do Santísimo Cristo da Piedade» así como a data de confección en números romanos.