open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vier letzte Lieder

miniatura|
As ***Vier letzte Lieder*** ( *Catro últimas cancións*) para soprano e orquestra foron o último traballo de Richard Strauss, que as compuxo en 1948, á idade de 84 anos.&nbsp;

Orixinalmente Strauss non tiña pensado estruturalas como ciclo, empregando o texto de tres poemas de Herman Hesse : *Frühling*, *September*, *Beim Schlafengehen* (*Primavera*, *Setembro*, *Ao deitarme*) e un cuarto poema de Joseph von Eichendorff:  *Im Abendrot* (*No ocaso*), que foi o primeiro ao que lle puxo música.

Os catro poemas versan sobre a morte próxima e a serena aceptación do destino.

O título *Vier letzte Lieder* foi creado polo editor Ernst Roth, quen ademais determinou a orde na que debían ser interpretadas.
Small Planet Airlines

**Small Planet Airlines** é unha aeroliña de vacacións baseada no aeroporto de Vilnius. A compañía ten ademais bases por toda Europa. É subsidiaria de Small Planet Group, que tamén é dona doutras aeroliñas irmás.

## Historia 
A aeroliña fundouse como FlyLAL Charters o 14 de marzo de 2007. En outubro de 2008 recibiu a súa licenza para operar e comezou a realizar voos de pasaxeiros. No ano 2009 fundouse a súa subsidiaria flyLAL Charter Eesti co obxectivo de proporcionar operacións chárter dende e cara Estonia. En decembro do mesmo ano creouse outra compañía, flyLAL Charters PL, para poñer en funcionamento voos dende varios aeroportos en Polonia.

En 2010 autorizaron a FlyLAL Charters a realizar voos regulares cara Grecia, España, Italia e outros países. No mes de xullo a aeroliña foi rebautizada como Small Planet Airlines. Durante os anos 2009 e 2010 FlyLAL Charters transportou uns 400 000 pasaxeiros; en 2012 Small Planet Airlines aumentara esa cantidade ata os 700 000.

En abril de 2013 Small Planet Airlines anunciou a compra do 99,5% das accións de Small Planet Airlines UAB (Lituania) e Small Planet Airlines Sp. z o. o. (Polonia) que tiña Avia Solutions Group. Tras a transacción Small Planet Airlines era propiedade de Vytautas Kaikaris e Andrius Staniulis, os direcctores da compañía. En 2014 creouse a compañía nai Small Planet Group para facerse con Small Planet Airlines de Lituania e Polonia. Small Planet Group UAB ten o 100% das accións de Small Planet Airlines UAB e o 90% de Small Planet Airlines Sp. z o. o. A compañía nai controla o 100% de UAB Small Planet Airlines, o 100% de Small Planet Airlines Sp. z o. o., o 80% of Small Planet Airlines GmbH (Alemaña) e o 49% de Small Planet Airlines (Tailandia).

En decembro de 2014 Small Planet Airlines fundou unha aeroliñaen Tailandia coa intención de asegurar un certificado de operador local e comezar a realizar voos internacionais dende Tailandia a China e Corea do Sur. En 2015 a compañía entrou no mercado alemán coa incorporación de Small Planet Airlines GmbH.

En setembro de 2015 a compañía anunciou que durante os seguintes cinco invernos varios avións, e tripulacións de voo, serían transferidos ao sueste asiático para operar dende Siem Reap, en Camboxa, cara China, Corea do Sur e Vietnam no nome da compañía camboxana SKYANGKOR.

Durante a tempada de inverno de 2016 varios avións e tripulacións estiveron baseados na India e Arabia Saudita operando no nome de aeroliñas locais. Na India voaron para GoAir e en Arabia Saudita para Flynas.

## Frota 
En setembro de 2017 a frota de Small Planet Airlines está formada polos seguintes avións:

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da aeroliña

## Notas
Ypati

**Ypati** (en grego Υπάτη) é unha vila da antiga rexión da Tesalia, que foi unha comuna (municipio) de Grecia.

Está situada na periferia da Grecia Central, na unidade periférica de Ftiótide (en grego antigo Φθιώτις, *Phthiōtis*; en grego moderno Φθιώτιδα, *Fthiótida*), cuxa capital é Lamía, en cuxo concello está a ex-comuna.

## Xeografía 
A vila esténdese sobre unha superficie de 263 km² e, no ano 2001 contaba con 6 855 habitantes, o que facía unha densidade de poboación  de 26,06 hab./km².

A comuna foi suprimida de acordo coa reforma administrativa, coñecida como Programa Kallikratis, que entrou en vigor en xaneiro de 2011, e agora está comprendida na comuna de Lamía.

Ypati está a uns 30&nbsp;km ao oeste de Termópilas e ao norte do monte Eta e do río Xerias, e a 25&nbsp;km ao oeste de Lamía ao sur da estrada GR-38 (Lamia-Karpenissi-Agrinio).

A súa distancia a Atenas, situada ao NNO, é de ao redor de 230&nbsp;km.

### Paisaxe 
A súa paisaxe inclúe bosques, e praderías ao sur, nas zonas máis altas. A uns poucos quilómetros está rodeada de montañas.

## Historia 
Ypatri correspóndese coa antiga cidade tesala de **Ipata**, famosa por ser lugar de acontecementos históricos. Na literatura latina, aparece como o lugar onde comeza a trama da novela *O asno de ouro*, ou  ***A metamorfose***, de Apuleio (século II), considerada a única novela latina que se conserva na súa totalidade  A cidade, transfigurada literariamente na novela, aparece impregnada dunha atmosfera máxica, na que é significativo o incidente do sinistro poder das bruxas tesalas.

Na Idade Media a cidade era coñecida como **Neopatria** (Νέαι Πάτραι, *Néai Pátrai*) e, desde 1319 a 1458, foi a capital do Ducado de Neopatria, en territorios conquistados polos almogávares, no curso da Cuarta Cruzada, que foi feudatario da Coroa de Aragón, até a súa conquista polo Imperio Otomán.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Karagiorgou, Olga (2001): and Economy in Late Antique Thessaly (3rd – 7th c. A.D.): The Archaeological Evidence*. (Vol. 1: Text; Vol. 2: Appendicesand Tables; Vol. 3: Illustrations). Tese de doutoramento, Oxford, UK: Oxford University Press.

### Outros artigos 
* Ducado de Neopatria

### Ligazóns externas 
* Turimo en Neopatria (páxina oficial) , .
* Titular Metropolitan See of Novæ Patræ (Titulares da Sede Metrpolitna Católica de Neopartia) .
Costanza de Aragón

O nome **Costanza de Aragón** pode aludir a:

*  **Costanza de Aragón**, infanta de Aragón, filla de Afonso II de Aragón, que foi raíña consorte de Hungría, de Sicilia, e emperatriz consorte do Sacro Imperio Romano-Xermánico, polo seu matrimonio con Frederico II Hohenstaufen;
*  **Costanza de Aragón**, infanta de Aragón, filla de Xaime I de Aragón e de Violante de Hungría;
*  **Costanza de Aragón**, infanta de Aragón, filla de Xaime II de Aragón e esposa do infante Don Juan Manuel;
*  **Costanza de Aragón e Entenza** (1318–1346), infanta de Aragón, filla de Afonso IV de Aragón e da súa primeira esposa Teresa de Entenza;
* **Costanza de Aragón** (1343-1363), filla de Frederico II de Sicilia e da súa esposa Lionor de Anjou, que foi raíña consorte de Chipre polo seu matrimonio con Henrique II de Chipre, e despois raíña consorte de Armenia, polo seu segundo matrimonio con Léon V de Armenia;
*  **Costanza de Aragón e Navarra** (1344–1363), infanta de Aragón, filla de Pedro IV de Aragón e raíña consorte de Sicilia polo seu matrimonio con Frederico III de Sicilia.
Illa Belkovsky

A **illa Belkovsky** (ou **illa Belkov**) (en ruso: Бельковский остров, ''Bel'kovskij ostrov*) é unha illa localizada no ártico ruso, bañada polas augas do mar de Láptev. A illa é a máis occidental das illas Anzhu, un subgrupo do arquipélago das illas de Nova Siberia.

Administrativamente, a illa, como o resto do arquipélago, pertence á República de Sakha (Yakutia) da Federación Rusa.

## Xeografía 
A illa de Belkovsky é unha illa de tipo medio, con 535&nbsp;km², e de baixa altitude (o seu punto máis alto está a 127 m).

O estreito entre a illa de Belkovsky e a illa veciña de Kotelny, cunha anchura mínima de 21&nbsp;km, é coñecido como estreito do Zarya, en memoria do barco da fatídica expedición de Eduard Toll. Hai un pequeno illote fronte á costa meridional de Belkov chamado illote Strizhëva (*Ostrov Strizhëva'').

## Xeoloxía 
A illa de Belkovsky consiste en estratos fortemente pregados do Devoniano superior e o Carbonífero Inferior. As rochas do Devoniano superior son carbonatos mariños arxilosos interestratificados con calcaria, arenito e conglomerado. As rochas do Carbonífero Inferior están compostas por siltstone, argilita, e arenitos, interestratificadas con breccia, pedra calcaria, e, pouco frecuente, lava riolitica.

## Fauna e flora 
Existen grandes colonias de aves e tamén unha colonia de morsas na illa.

Herba, xuncos e tundra de criptógamas cobren a illa de Belkov. É unha tundra na súa maioría de pastos de moi baixo crecemento de xuncos, musgos, liques e plantas hepáticas. Estas plantas, cobren, na súa maioría ou en parte, completamente a superficie do chan, xeralmente húmido, de gran fino e, a miúdo, monticulado («Hummocky»).

## Historia 
A illa foi descuberta en 1808 por un comerciante ruso chamado Belkov, en recoñecemento ao que leva a illa o seu nome.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Anonymous, nd, Laptev Sea Alfred Wegener Institute for Polar and Marine Research - Research Unit Potsdam, Potsdam, Germany.
* Rachold, V., nda, pebble beach of Belkovsky Island. Alfred Wegener Institute for Polar and Marine Research - Research Unit Potsdam, Potsdam, Germany.
* Rachold, V., ndb, remnants of sea-ice, agosto 2002. Alfred Wegener Institute for Polar and Marine Research - Research Unit Potsdam, Potsdam, Germany.
Bongo (antílope)

O **bongo** (*Tragelaphus eurycerus*) é un herbívoro ungulado, maioritariamente nocturno. Atópase entre as especies máis grandes dos bosques de África.

O **bongo occidental** (*T. e. eurycerus*), ten unha poboación que está declinar, e a IUCN Antelope Specialist Group considera que a subespecie está preto da ameaza segundo a escala de coservación.

O **bongo oriental** (*T. e. isaaci*), habita en Kenya e ten unha pelaxe aínda máis vibrante que a de *T. e. eurycerus*. Esta subespecie só se atopa en liberdade nunha remota rexión do centro de Kenya. O bongo está clasificado segundo a IUCN Antelope Specialist Group como criticamente ameazado, con máis exemplares en catividade que en liberdade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*ARKive – Imaxes e vídeos de bongo *(Tragelaphus eurycerus)*
Illa Tanaga

A **Illa Tanaga** (en inglés: *Tanaga Island*; en aleutiano: *Tanax̂ax*) é unha illa no oeste das Illas Andreanof, na parte suroeste das illas Aleutianas, Alasca. A illa ten unha extensión territorial de 530&nbsp;km², o que a fai a trixésimo terceira (33) illa máis grande dos Estados Unidos. O seu punto máis alto é o volcán ou Monte Tanaga que está a 1.806 m., chamado *Kusuuginax* en aleutiano.

Tanaga esta a uns 62 quilómetros ao oeste da Illa Adak, a illa máis próxima que está habitada. Hai variasfervenzas en gran parte da illa. Tanaga está deshabitada, pero varias cabanas se registran en Mapas náuticos, así como algúns pobos Aluet no lado leste da illa.

Non hai mamíferos terrestres nativos en Tanaga.

En Tanaga construíuse un campo de aterraxe de urxencia da mariña de guerra estadounidense en xullo de 1943 como un complemento á Base Naval de Operacións de Adak. O sitio abandonouse en 1945. A torre de control aínda aparece nas cartas náuticas.

## Volcán 
O cume de Takawangha ten 1.806 m., está cuberto principalmente de xeo. A última erupción coñecida do volcán Tanaga ocorreu en 1914. Informáronse erupcións anteriores en 1763-1770, 1791 e 1829. Os informes destas erupcións son vagos, pero os depósitos nas abas do volcán mostran que as erupcións típicas producen fluxos de lava en bloques e nubes de cinzas ocasionais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
### Ligazóns externas 
* Tanaga Island Photos Photos da illa Tanaga, xullo 2008]
Austvågøy

**Austvågøe** ou **Austvågøxa** é a máis ao nordés das illas máis grandes do arquipélago de Lofoten no condado de Nordland, Noruega, e sede da capital do arquipélago, Svolvær.

Atópase entre Vestfjorden e o Mar de Noruega. A illa de Vestvågøxa atópase ao suroeste e a grande illa de Hinnøxa ao nordés.

A maior parte da illa é parte do municipio de Vågan, mentres que a parte nororiental pertence ao municipio de Hadsel. A cidade principal na illa é Svolvær. Austvågøxa é popular entre os alpinistas. O famoso Trollfjord atópase na parte oriental da illa. Austvågøe está conectado pola estrada Ruta europea E10 á illa veciña de Hinnøxa no leste usando a Ponte de Raftsund e á illa de Gimsøxa no oeste usando a Ponte Gimsøystraumen.

## Xeografía 
A illa ten 526,7&nbsp;km², ten 40&nbsp;km de longo en dirección leste para oeste e 30&nbsp;km delargo de norte a sur. As illas que rodean Austvågøxa inclúen Gimsøxa e Vestvågøxa ao oeste, Skrova, Litlmolla e Stormolla ao sur, Hinnøxa ao leste, e Hadseløxa ao norte.

Austvågøxa é en gran parte un macizo montañoso, con terras baixas case exclusivamente nas praias costeiras, o bordo das terras baixas ao redor da costa. A montaña máis alta da illa (e de todo Lofoten) é con 1146 m de altura Higravstinden, situada na parte oriental da illa. *Svartsundtindan* (1050 m), *Trolltindan* (1045 m), e *Olsanestind* (1000 m.) tamén están na parte leste, mentres que o famoso Vågakallen (942 m) se cierne sobre Henningsvær na parte suroeste

## Nome 
A forma nórdica antiga do nome era *Vágøe*. O primeiro elemento é o nome do antigo sitio da igrexa en Vågan onde se atopa a Igrexa de Vågan hoxe. O último elemento é *øe* que significa "illa". A palabra *aust* (que significa "leste") engadiuse máis tarde ao nome para diferencialo coa illa veciña de Vestvågøxa.

## Galería

File:Trollfjorden 002.jpg|Trollfjord
File:Themistokles_von_Eckenbrecher_Raftsund_1906.jpeg|Estreito Raftsundet entre Austvågøy e Hinnøya, pintura de Eckenbrecher
File:Vagakallen wiki.jpg|Vågakallen, con 942 metros de altura

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
### Ligazóns externas 
*DNT - Trollfjordhytta DNT cabana preto de Trollfjord
Kimitoön (illa)

A **illa Kimito** ou **Kimitoön** () é a maior das illas costeiras de Finlandia cunha superficie de 524&nbsp;km². Está situada na rexión de Finlandia Propia ou Finlandia Meridional (en finés: *Varsinais-Suomi* e en sueco: *Egentliga Finland*) na provincia de Finlandia Occidental (*Länsi-Suomen lääni*). A illa ten unha poboación de 7.500 habitantes divididos entre dous municipios: Kimitoön e Salo, que teñen a maior parte do seu territorio no continente. A illa é bilingüe, pero a maioría é de fala sueca.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
### Ligazóns externas
Biomasa (enerxía)

A **biomasa**, entendida como unha fonte de enerxía, é o termo que acolle á masa vexetal, *fitomasa*, e masa animal, *zoomasa*, que se emprega para xerar outras formas de enerxía, en esencia por combustión. A fitomasa é masa vexetal producida polas comunidades vexetais, que relizan a fotosíntese para xerar a súa biomasa, e a zoomasa é son os restos animais ou excrecións.   A fitomasa inclúe a leña e poda, a residuos forestais e agrícolas e subprodutos de industrias de transformación da madeira.

Algúns sectores industriais considérana unha enerxía renovable. Porén, non existen un consenso científico, xa que implica unha liberación neta de carbono á atmosfera, unha maior degradación dos solos e un risco para as zonas de conservación da biodiversidade.

## Impacto ecolóxico
A biomasa como unha fonte de enerxía é unha das fontes que recibiron máis atención desde o 2000. Arguméntase que é unha fonte de enerxía de fácil obtención en zonas onte as reservas de combustibles fósiles non existen ou non abundan. Algúns sectores refírense a este método de obtención de enerxía chamándolle enerxía renovable despois de argumentar que a liberación de carbono a atmosfera, por combustión, é menor que a enerxía consumida para o transporte da biomasa ás plantas de produción.

Porén, dentro do sector científico existen unha ampla crítica a este método e non o consideran como unha fonte de enerxía renovable. A queima de biomasa supón unha emisión neta de carbono á atmosfera, o que facilita o actual cambio climático. Ademais, a produción de biomasa implica un maior risco de degradación de áreas conservadas, unha maior necesidade de explotación de solo, a liberación de material contaminante ás augas e un incremento na polución agrícola. Pode supor ademais un risco global de competencia polo aproveitamento de solos xa que se necesitan extensións importantes para produción de alimentos e carnes en granxas. O aumento na extensión de monocultivos, tanto animais como vexetais, reduce a biodiversidade dos solos aproveitados. Pode supoñer un retroceso na conservación de áreas protexidas e a degradación de ecosistemas para especies en risco de extinción.

Considerándoa a escala global, estimase que o potencial de produción de enerxía con biomasa sería só arredor do 5% da enerxía total consumida no planeta no ano 2006.  Por iso, inda que a produción neta de enerxía sexa positiva, non satisfai as necesidades en termos absolutos da poboación mundial como para substituír ningunha outra fonte de enerxía, como os recursos fósiles.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Enerxía renovable
* Cambio climático
Cheduba

**Illa Cheduba** (; tamén coñecida como **Illa Manaung**) é unha သilla na Baía de Bengala preto de Illa Ramree e pertence a Myanmar, anteriormente Birmania. Ten unha lonxitude máxima de 33&nbsp;km., cunha área de aproximadamente 523&nbsp;km².

Cheduba tiña unha poboación de 63.761 en 1983, composta principalmente de pobos Birmanos e Arracaneses. As principais actividades económicas na illa son a agricultura e a gandaría.

## Xeografía 
A illa de Cheduba atópase a uns 10&nbsp;km da costa suroccidental de Illa Ramree. O terreo da illa é bastante plano con  elevacións moderadas dispersas. O punto máis alto 205 m está nunha crista na parte suroeste da illa.

Hai 5 aldeas conectadas por unha estrada que rodea a illa: Owa, Thitpon, Manaung, Budaunggwe, Sachet e Meinmangwe. Hai un aeródromo ao oeste de Manaung, o pobo principal de Cheduba, situado na costa nordés. Manaung está unida á aldea de Kyaukpyu na próxima Illa Ramree por barco de vapor.

A maior parte da vexetación é selva tropical. Hai conos de barro que emiten vapor e fumes de xofre na illa, que indican certa actividade volcánica. Tamén hai filtracións de petróleo e gas.

### Illas próximas 
* **Taik Kyun** é un illote de aproximadamente 1´4&nbsp;km de ancho situado a 6&nbsp;km fronte á costa leste , aproximadamente a 5´8&nbsp;km ao norte de Ye Kyun.
* Ye Kyun é unha illa de 6´8&nbsp;km de longo e 2´4&nbsp;km de largo situada no extremo sueste da illa Cheduba, separada dela por un estreito de 7´8&nbsp;km con numerosos arrecifes separados. O punto máis alto ten 32 m..
* **Taung Kyun** é un illote baixo de 0´4&nbsp;km de longo no extremo sur de Ye Kyun. O punto máis alto ten 4´9 m..

### Outras illas próximas 
* Unguan é un illote de 1&nbsp;km de longo e 0´4&nbsp;km de largo situado a 33&nbsp;km} ao sueste do extremo sur de Cheduba.
* Nantha Kyun é unha illa redonda de aproximadamente 2&nbsp;km de ancho situada a 36&nbsp;km fore da costa continental, aproximadamente 45&nbsp;km ao SSE de Unguan. O punto máis alto ten 112 m.

## Historia 
A illa Cheduba era unha parada na ruta comercial costeira desde Bengala pola cal a civilización India migrou a Myanmar.

Os rexistros históricos mostran que un terremoto dunha magnitude de 8´5 a 9´0 sacudiu a costa occidental de Myanmar en abril de 1762, e os informes especularon que un tsunami puido matar a máis dun millón de persoas en Myanmar e Bangladesh. En 1881, un terremoto de magnitude 7´9 na Baía de Bengala provocou a emisión de "grandes chamas masivas de lume" na illa. Na década de 1780, logo da conquista birmana da zona, Cheduba converteuse nunha provincia de Arakan. Cheduba foi capturado en 1824 polos británicos, cuxa posesión foi confirmada en 1826 polo Tratado de Yandabo concluíu cos birmanos. A illa, xunto con moitas outras illas no área, foi evacuada e ocupado polo Xapón durante a segunda guerra mundial

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
### Outros artigos
### Ligazóns externas
Soiuz T-5

**Soiuz T-5** foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 13 de maio de 1982 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz T-5, unha Soiuz  modelo T cos cosmonautas Anatoli Berezovoi e Valentin Lebedev a bordo, foi unha misión lanzada para acoplarse coa estación espacial Saliut 7 e facer experimentos a bordo. A tripulación lanzou un pequeno satélite artificial de comunicacións de 28&nbsp;kg para radioafeccionados desde a esclusa da Saliut 7.

Durante a súa estancia a estación recibiu a visita da Progress 13, a Soiuz T-6, a Soiuz T-7, a Progress 15 e a Progress 16. Berezovoi e Lebedev regresaron a terra na Soiuz T-7 o 10 de decembro de 1982 despois de 106 días en órbita, mentres que a Soiuz  T-5 regresou o 27 de agosto de 1982 ás 15:04 GMT cos cosmonautas Leonid Popov, Savitskaya e Aleksandr Serebrov a bordo, aterrando a uns 118&nbsp;km de Dzhezkazgan.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz T
*Saliut 7
*Soiuz T-6
*Soiuz T-7
Soiuz T-7

**Soiuz T-7** foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 19 de agosto de 1982 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz T-7, unha Soiuz  modelo T cos cosmonautas Svetlana Savitskaya (a segunda muller en viaxar ao espazo), Leonid Popov e Aleksandr Serebrov a bordo, foi unha misión lanzada para acoplarse coa estación espacial Saliut 7 e facer experimentos a bordo. A tripulación regresou na Soiuz T-5 o 27 de agosto de 1982 ás 15:04 GMT para deixar a T-7, máis nova, na estación para o regreso da tripulación permanente (Berezovoi e Lebedev), que volveu a terra o 10 de decembro de 1982 ás 19:03 GMT.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz T
*Saliut 7
*Soiuz T-5

## Notas
Soiuz T-8

**Soiuz T-8** foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 20 de abril de 1983 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz T-8, unha Soiuz  modelo T cos cosmonautas  Aleksandr Serebrov,  Gennadi Strekalov e Vladimir Titov a bordo, foi unha misión lanzada para acoplarse coa estación espacial Saliut 7. Debido aos danos sufridos pola antena do sistema Igla da Soiuz  durante o lanzamento, esta non puido acoplarse coa estación e a tripulación volveu a terra despois de dous días en órbita. A Soiuz  T-8 regresou o 22 de abril de 1982 ás 13:29 GMT a uns 113&nbsp;km ao sueste de Arkalyk (Kazakhstán).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz T
*Saliut 7

## Notas
Soiuz T-9

**Soiuz T-9** foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 27 de xuño de 1983 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz T-9, unha Soiuz  modelo T cos cosmonautas Vladimir Liakhov e Aleksandr Pavlovich Aleksandrov a bordo, foi unha misión lanzada para acoplarse coa estación espacial Saliut 7 e facer experimentos a bordo. Tamén vaciou a nave de carga Cosmos 1443 acoplada á estación e levou a cabo reparacións e mantemento da estación. Durante a misión a estación recibiu a visita das naves Progress 17 e Progress 18. A tripulación regresou o 23 de novembro de 1983 ás 19:58 GMT.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz T
*Saliut 7

## Notas
John Hillerman

**John Benedict Hillerman**, nado en Denison, Texas o 20 de decembro de 1932 e finado en Houston, Texas o 9 de novembro de 2017, foi un actor estadounidense.

## Traxectoria 
Hillerman apareceu en Broadway en 1959 e traballou nas actuacións en directo nunha variedade de lugares antes de facer o seu debut cinematográfico en 1970. Tivo papeis menores en películas tan notables como *A derradeira película* (1971), ''What's Up, Doc?* (1972), *Inferno de covardes* (1973), *Blazing Saddles* 1974 e *Chinatown* (1974). As súas outras películas inclúen *Lucky Lady* (1975), e fixo unha pequena aparición na película *Up the Creek* (1984).

É memorable a súa actuación na serie televisiva *Magnum, P.I.* interpretando a Higgins. Como actor invitado pasou polas series  *Kojak*, *Mannix*, *Hawaii Five-O*, *Little House on the Prairie*, *Hart to Hart*, *Lou Grant*, *Serpico*, *Wonder Woman*, *The Love Boat* e *Murder, She Wrote*.

## Nomeamentos e premios 
Hillerman foi nomeado en 1982, 1983, 1985, 1987 e 1988 ao premio Globo de Ouro ao mellor actor secundario gañando en 1982. Hillerman tamén foi nomeado para un Premio Emmy por Mellor Actor de Repartición nunha Serie Dramática en 1984, 1985, 1986 e polo seu papel en *Magnum, P.I.* gañou o premio en 1987. O seu último traballo foi no filme de 1996 *A Very Brady Sequel*.

## Filmografía 
* *They Call Me MISTER Tibbs!* (1970)
* *En nome da lei* (1970)
* *Sweet, Sweet Rachel* (1971; telefilme)
* *A derradeira película''* (1971)
* *Honky* (1971)
* *What's Up, Doc?* (1972)
* *The Carey Treatment* (1972)
* *Skyjacked* (1972)
* *A Man Is Dead* (1972)
* *The Thief Who Came to Dinner* (1973)
* *Inferno de covardes* (1973)
* *Lúa de papel* (1973)
* *The Naked Ape* (1973)
* *Selas ardentes* (1974)
* *The Nickel Ride* (1974)
* *Chinatown* (1974)
* *At Long Last Love* (1975)
* *The Day of the Locust* (1975)
* *Lucky Lady* (1975)
* *The Invasion of Johnson County* (1976)
* *Audrey Rose* (1977)
* *The Betty White Show* (1977; serie de televisión): John Elliot
* *Kill Me If You Can* (1977; telefilme)
* *Beanes of Boston* (1979; telefilme)
* *Sunburn* (1979)
* *Marathon* (1980)
* *Battles: The Murder That Wouldn't Die* (1980; telefilme)
* *Magnum, P.I.* (1980; 162 capítulos {80-88}
* *History of the World: Part I* (1981)
* *Little Gloria... Happy at Last* (1982; telefilme)
* *Money Hunt: The Mystery of the Missing Link* (1984; narrador)
* *Up the Creek* (1984)
* *Assault and Matrimony* (1987; telefilme)
* *Street of Dreams* (1988; telefilme)
* *Around the World in 80 Days* (1989; miniserie)
* *Real Men Don't Eat Gummi Bears* (1989)
* *Hands of a Murderer* (1990; telefilme)
* *A Very Brady Sequel'' (1996)

## Notas
Mauro Varela Fernández

**Mauro Varela Fernández**, nado en Lugo cara a 1905 e finado na mesma cidade o 14 de xullo de 1986, foi un avogado galego.

## Traxectoria 
Fillo de Benigno Varela Pérez. Avogado. Na Segunda República foi xuíz municipal de Lugo en xuño de 1931. Estivo afiliado ao PSOE e foi membro da loxa Lucus nº 5. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, en 1937 sufriu detención no seu domicilio ata febreiro de 1938, acusado de masón. Foi procesado no sumario 965/44 polo Tribunal para la Represión de la Masonería y el Comunismo, foi condenando a 12 anos e un día de reclusión menor, e en 1948 o Consello de Ministros conmutoulle a pena pola sanción de inhabilitación para cargos políticos e sindicais. Finou en Lugo o 14 de xullo de 1986 con 80 anos.

## Vida persoal 
Casou con Eva Pérez Fernández, filla de Antonino Pérez Castrillón, e foi pai de Mauro Varela Pérez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo
Soiuz TM

**Soiuz TM** foi un modelo de nave Soiuz deseñado para misións na órbita terrestre. Estivo en servizo entre 1986 e 2002.

## Características 
A Soiuz  TM é unha versión modernizada e mellorada da Soiuz T, con novos sistemas de cita e acoplamento, comunicacións, emerxencia e paracaídas e aterraxe. Usaba unha estrutura metálica para o casco máis forte e un escudo térmico máis lixeiro. Foi a nave usada para transportar tripulacións á estación espacial Mir e á Estación Espacial Internacional. O novo sistema de acoplamento Kurs permitía á nave manobrar sen que o obxectivo tivese que manobrar á súa vez para manter a posición, flexibilizando as operacións de atraque.

## Voos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz U
*Soiuz U2
*Soiuz TMA
La noche de los lápices

***La noche de los lápices*** é un filme arxentino dramático-histórico, dirixido por Héctor Olivera e estreado en 1986. Está protagonizado por Alejo García Pintos, Vita Escardó, Pablo Novak e Leonardo Sbaraglia. Escrito por Olivera e Daniel Kon, baséase no libro homónimo de María Seoane e Héctor Ruiz Nuñez. O filme recrea a *noite dos lapis*, un suceso real ocorrido en setembro de 1976. Durante os primeiros meses da Proceso de Reorganización Nacional, a última ditadura militar arxentina, sete estudantes de secundaria da cidade de La Plata foron secuestrados, torturados e asasinados. Pertencentes, na súa maioría, á Unión Estudantil Secundaria (UES) da cidade de La Plata, reivindicaban o *boleto estudantil*, unha redución no prezo dos billetes de transporte para estudantes.

## Personaxes 
* Alejo García Pintos como Pablo Díaz
* Vita Escardó como Claudia Falcone
* Leonardo Sbaraglia como Daniel
* José María Monje como Panchito
* Pablo Machado como Claudio
* Adriana Salonia como María Clara
* Tina Serrano como Señora Falcone
* Héctor Bidonde como Señor Falcone
* Alfonso De Grazia como Sacerdote
* Lorenzo Quinteros como Raúl
* Juan Manuel Tenuta como Reitor

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Donnie Darko

***Donnie Darko*** é un filme estadounidense de ciencia ficción escrito e dirixido por Richard Kelly que se estreou en 2001. Está protagonizado por Jake Gyllenhaal, Jena Malone, Drew Barrymore, Mary McDonnell, Katharine Ross, Patrick Swayze, Noah Wyle e Maggie Gyllenhaal. O filme conta as aventuras da personaxe do título e a busca do significado das súas visións.

Rodado durante 28 días (que cadran co tempo no que se desenvolve a historia no filme) o filme foi estreado na súa maioría directamente a vídeo. *Donnie Darko* foi estreado no Festival de Cinema de Sundance o 19 de xaneiro de 2001, antes dunha estrea reducida nos cines o 26 de outubro de 2001 por Flower Films. Por mor de que o filme amosa un accidente de avión e os atentados do 11 de setembro de 2001 sucederon un mes antes, o filme apenas foi publicitado. O filme recadou $7,5 millóns internacionalmente sobre un orzamento de $4,5 millóns.

## Personaxes 
* Jake Gyllenhaal como Donald "Donnie" Darko
* Jena Malone como Gretchen Ross
* Mary McDonnell como Rose Darko
* Holmes Osborne como Eddie Darko
* Katharine Ross como Dr. Lilian Thurman
* Maggie Gyllenhaal como Elizabeth Darko
* Daveigh Chase como Samantha Darko
* James Duval como Frank Anderson
* Drew Barrymore como Karen Pomeroy
* Patrick Swayze como Jim Cunningham
* Noah Wyle como Dr. Kenneth Monnitoff
* Beth Grant como Kitty Farmer
* Stuart Stone como Ronald Fisher
* Gary Lundy como Sean Smith
* Alex Greenwald como Seth Devlin
* Seth Rogen como Ricky Danforth
* Patience Cleveland como Roberta Sparrow / "Grandma Death"
* Jolene Purdy como Cherita Chen
* Ashley Tisdale como Kim
* Jerry Trainor como Lanky kid
* David St. James como Bob Garland
* Scotty Leavenworth como David
* Fran Kranz como Pasaxeiro
* Jack Salvatore Jr. como Larry Riesman
* Arthur Taxier como Dr. Fisher

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Escándalo dos falsos positivos

dereita|miniatura|320x320px|Protesta de artistas en Bogotá xunto ás nais de Soacha asasinados e presentados como mortos en combate polo exército de Colombia.
O **escándalo dos falsos positivos** en Colombia é como se coñece ás revelacións feitas a finais de 2006 sobre a involucración de membros do Exército de Colombia no asasinato de civís inocentes, facéndoos pasar como guerrilleiros mortos en combate dentro do marco do conflito coas Forzas Armadas Revolucionarias de Colombia. Estes asasinatos tiñan como obxectivo presentar resultados por parte das brigadas de combate. A estes casos coñéceselles no Dereito Internacional Humanitario como execucións extraxudiciais e no Dereito Penal Colombiano como homicidios en persoa protexida.

Pola devandita denuncia foron destituídos varios oficiais e suboficiais do exército e o comandante desa póla das Forzas Armadas, o xeneral Mario Montoya, renunciou ó seu cargo e foi nomeado polo presidente Embaixador en República Dominicana. Ditas revelacións puxeron en cuestión, segundo os críticos do expresidente Álvaro Uribe Vélez, algúns procedementos da chamada Política de Seguridade Democrática emprendida durante o seu goberno do expresidente. Segundo o informe “Mortes ilexitimamente presentadas como baixas en combate por axentes do Estado" que a Fiscalía Xeral lle entregou á JEP en agosto de 2018, ascenden a 2248, mais estímase que a cifra podería chegar a 10&nbsp;000 casos.

## Notas
Todiramphus chloris

***Todiramphus chloris*** é un paxaro da familia dos Alcedinidae e á subfamilia Halcyoninae. Ten un amplo rango de distribución que abrangue dende o Mar Vermello até o sur de Asia e a Polinesia. É unha especie moi variable e conta cunhas 50 subespecies.

## Descrición 
[miniatura|esquerda|Femia en [Fiji.]]
Mide de 22 a 29&nbsp;cm de longo e pesa entre 51 e 90&nbsp;gramos. A coloración da plumaxe das súas partes superiores varía do azul ó verde, mentres que a das súas partes inferiores  varía entre o branco e o alaranxado. Ten unha franxa branca arredor do pescozo. Algunhas subespecies teñen unha lista superciliar branca ou crema e outras teñen unha mancha entre o peteiro e os ollos. Adoitan ter unha lista negra que atravesa os ollos. O seu gran peteiro é negro coa base da mandíbula inferior amarelada.

As femias adoitan ser máis verdellas que os machos. Os xuvenís teñen cores máis apagadas que os adultos e adoitan presentar escamado escuro no pescozo e o peito.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Lamprotornis superbus

***Lamprotornis superbus*** é unha especie de estorniño. Atópase tanto na sabana como nas rexións máis verdes de África oriental. Tamén é común nas rexións suburbanas e urbanas de moitas cidades en Etiopía, Somalia, Uganda, Kenya e Tanzania.
miniatura|esquerda|Exemplar en voo. Taita-Hills, Kenya.

A plumaxe é de cinco cores: negra, azul verdosa, azul metálica, branca e vermella. Un exemplar adulto mide arredor de 18 centímetros. Aliméntase de insectos, miñocas, grans e froitas que busca no chan, pero nos ambientes urbanos adoita achegarse ós seres humanos para obter alimentos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Colin Harrison & Alan Greensmith: *Vögel.* Dorling Kindersly Limited, Londres 1993, 2000, 
* Bryan Richard: *Vögel.* Parragon, Bath,
Momotus coeruliceps

***Momotus coeruliceps*** é unha especie de paxaro da familia dos momótidos. Habita nos bosques e matogueiras do leste de México

## Notas 
## Véxase tamén
Meu tío

***Meu tío*** (en ) é un filme cómico francés de 1958 dirixido por Jacques Tati. Gañou o Óscar ao mellor filme en lingua non inglesa na 31.ª edición dos premios.

## Argumento 
miniatura|esquerda|Maqueta de Vila Arpel
O señor Hulot, que vive nunha casa modesta dun barrio humilde, vai visitar un sobriño seu, que vive cos seus pais en Vila Arpel, un fogar ultramoderno. O pai do neno ocupa un alto cargo nunha fábrica de plástico. A casa é fría, ao contrario cá do señor Hulot, que se sente incómodo. O seu sobriño tampouco é feliz, xa que lle prohiben que leve á casa os seus amigos porque poderían romper algo. O señor Hulot intentará que mellore esa situación.

## Elenco 
* Jacques Tati, como Monsieur Hulot
* Jean-Pierre Zola, como Monsieur Arpel
* Adrienne Servantie, como Madame Arpel
* Alain Bécourt, como Gérard Arpel
* Lucien Frégis, como Monsieur Pichard
* Betty Schneider, como Betty (filla de landlord)
* Jean-François Martial, como Walter
* Dominique Marie, como veciña
* Yvonne Arnaud, como Georgette (a serventa)
* Adelaide Danieli, como Madame Pichard
* Régis Fontenay, como distribuidor de Braces
* Claude Badolle, como distribuidor da feira
* Max Martel, como home bébedo
* Nicolas Bataille, como traballador

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Francia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 31ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* Presentación de *Meu tío* en Eurochannel 
* Especial sobre o cinema de Tati en Miradas.net 
* Labutaca.net 
* Ensaio de Matt Zoller Seitz en Criterion.com ; .
* Tativille.com  .
Illa Ukerewe

A **illa Ukerewe** (en inglés: *Ukerewe island*) é unha illa lacustre africana pertencente a Tanzania, a maior illa do lago Vitoria, a 5º maior illa lacustre do mundo e a maior illa interior de África, cunha superficie de aproximadamente 530&nbsp;km². Forma parte do Distrito Ukerewe, que se atopa a 45&nbsp;km ao norte de Mwanza, á que está unida por transbordador, e tamén dispón dun transbordador de vehículos máis curto que percorre 3´8&nbsp;km e une a illa a través da canle Rugezi cun camiño de terra na beira oriental do lago, que se estende a Kibara e Musoma. O litoral da illa Ukerewe está formado por numerosas baías e está rodeado polo menos dunha ducia de illas menores. A súa comunidade máis grande é Nansio.

miniatura|left|Vista das ribeiras da illa
A illa Ukerewe é coñecida por ter unha gran poboación de africanos con albinismo. Moitos dos primeiros que chegaron a vivir alí foron levados e abandonados na illa polas súas familias cando eran pícaros. Malia que comprende unha porcentaxe excepcionalmente alto da poboación da illa, seguen sendo, como en Tanzania, unha minoría oprimida.

## Galería

Ukerewe Felder.jpg|Terra costeira, illa Ukerewe, Tanzania
Ukerewe Sorghum.jpg|Campo de sorgo, illa Ukerewe, Tanzania
Ukerewe-Mwanza Ferry.jpg|Illa de Ukerewe-Mwanza transportador saindo do porto de Nansio

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
### Ligazóns externas
* [mapa detallado da illa Ukerewe e Illa Ukara(https://gl.wikipedia.org/wiki/Illa_Ukara)
Fernando Domínguez Reboiras

**Fernando Domínguez Reboiras**, nado en Santiago de Compostela en 1943, é un teólogo, historiador e filólogo galego aínda que radicado en Alemaña dende 1963.

## Traxectoria 
É membro do Raimundus Lullus Institut da Universidade de Freiburg (dende 1996 é doutor en Teoloxía pola tal universidade), e, dende o ano 1987, *magister* da Maioricensis Schola Lullistica de Mallorca.

É un dos máximos coñecedores da figura de Ramon Llull. Durante corenta anos dedicouse á elaboración e edición crítica das obras latinas de Llull, a quen Domínguez Reboiras cualifica como "o Cervantes do catalán".

## Obra 
* *Gaspar de Grajal (1530-1575). Frühneuzeitliche Bibelwissenschaft im Streit mit Universität und Inquisition* (Münster : Aschendorff, Dr., 1998)
* *Ramon Llull. El mejor libro del mundo* (Arpa editores, 2016)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do autor na páxina web de Arpa editores .
* Ficha do autor en cccb.org .
Anna Wierzbicka

**Anna Wierzbicka**, nada en 1938 en Polonia, é unha lingüista na Australian National University. Foi tamén docente da Universidade de Varsovia, onde se formou, e da Universidade Maria Curie-Skłodowska de Lublin, Polonia. En 1972 trasladouse a Australia desde Polonia.

É coñecida sobre todo polos seus traballos de semántica, pragmática e lingüística intercultural, en especial pola metalinguaxe semántica natural e o concepto de primitivo semántico. Trátase dun programa de investigación inspirado no alfabeto do pensamento humano de Leibniz, que Wierzbicka desenvolve sobre os traballos do tamén lingüista polaco Andrzej Bogusławski a finais da década de 1960.

## Libros 
* Experience, Evidence, and Sense: The Hidden Cultural Legacy of English (2010). ISBN 0-19-536801-0
* English: Meaning and culture (2006). ISBN 0195174747
* *What Did Jesus Mean? Explaining the Sermon on the Mount and the Parables in simple and universal human concepts* (2001)
* Emotions Across Languages and Cultures: Diversity and universals (1999)
* Understanding Cultures Through Their Key Words: English, Russian, Polish, German, Japanese (1997)
* Semantics: Primes and Universals (1996)
* Semantics, Culture and Cognition: Universal human concepts in culture-specific configurations (1992)
* Cros-cultural pragmatics: The semantics of human interaction (1991)
* *The Semantics of Grammar* (1988)
* English Speech Act Verbs: A semantic dictionary (1987)
* *Lexicography and Conceptual Analysis* (1985)
* *The Case for Surface Case* (1980)
* Lingua Mentalis: The semantics of natural language (1980)
* *Semantic Primitives* (1972)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina de Wierzbicka na Australian National University
* Traballos de Anna Wierzbicka
Cercopithecus diana

***Cercopithecus diana*** é unha especie de mono do vello mundo que habita en África Occidental, dende Serra Leoa até Costa do Marfil.

## Comportamento 
É un animal de costumes diúrnos e sociables que vive en comunidades de tamaño moi variable, dende uns poucos individuos até varios centenares. Pasa máis tempo nas árbores que as outras especies da súa familia e aliméntase de froita.

## Galería 

Ficheiro:Captive_diana_monkeys.JPG|Tres exemplares no zoo Port Lympne.
Ficheiro:Cercopithecus diana profile.jpg|Exemplar de perfil.
Ficheiro:Diana Monkey.jpg|No zoo Henry Doorly.
Ficheiro:Cercopiteco diana (Cercopithecus diana), Tierpark Hellabrunn, Múnich, Alemania, 2012-06-17, DD 01.jpg|Exemplar no zoo de Múnic.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* ARKive - Imaxes e vídeos de *Cercopithecus diana*
Dó (psicoloxía)

O **dó** é o proceso de adaptación emocional que segue a calquera perda (perda dun emprego, perda dun ser querido, perda dunha relación, etc.). Aínda que convencionalmente enfocouse a resposta emocional da perda, o dó tamén ten unha dimensión física, cognitiva, filosófica e da conduta que é vital no comportamento humano e que foi moi estudado ó longo da historia. Existe o debate de se outras especies tamén teñen sentimentos de dó como os seres humanos, e nalgunhas delas observáronse comportamentos peculiares ante a morte das súas conxéneres.

## Fases principais do dó 
Segundo o modelo descrito polo libro da doutora Elisabeth Kübler-Ross (2010-2017) "On Death and Dying", o dó maniféstase en cinco fases:
# Negación: negarse a si mesmo ou á contorna que ocorreu a perda.
# Enfado, Indiferenza ou Ira: estado de descontento por non poder evitar a perda que sucede. Búscanse razóns causais e culpabilidade.
# Negociación: negociar consigo mesmo ou coa contorna, entendendo os pros e contras da perda. Téntase buscar unha solución á perda malia coñecerse a imposibilidade de que suceda.
# Dor Emocional (ou depresión): Experiméntase tristura pola perda. Poden chegar a sucederse episodios depresivos que deberían ceder co tempo.
# Aceptación: Asúmese que a perda é inevitable. Supón un cambio de visión da situación sen a perda; sempre tendo en conta que non é o mesmo aceptar que esquecer.

## Axuda profesional 
Nos casos nos que custe superar o dó, este pode converterse nun problema que os psicoterapeutas chaman *dó patolóxico.* Se isto ocorre ou mesmo antes de que suceda, convén acudir a un profesional da saúde emocional (psicólogo ou psiquiatra) para que dea as indicacións.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Loito
* A morte na cultura popular galega
* A morte na literatura popular galega

### Ligazóns externas 
* "Grieving:  A study of bereavement" by Megan O'Rourke at *Slate.com*
* "Grief & Bereavement - An Overview by Associated Counsellors & Psychologists
* "Loss of a Loved One: Finding Meaning through Metaphor" by Marilyn Price-Mitchell PhD at RootsOfAction.com
Abrotelia

**Abrotelia** foi unha filósofa pitagórica que viviu no século V a.C. Era unha de quince mulleres incluídas na *Vida de Pitagoras*, escrita por Iámblico. O pai de Abrotelia foi **Abroteles** de Tarentum e crese que naceu en Tarentum.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Estudios Mindonienses

***Estudios Mindonienses*** é o anuario de estudos histórico-teolóxicos da Diocese católica latina de Mondoñedo-Ferrol. O seu primeiro volume é do ano 1985. Ao longo dos seus máis de vinte e cinco anos de vida configurouse como un referente cultural en Galicia. Posúe un fondo documental con máis de 500 cabeceiras de publicacións científicas. Mantén intercambio de publicacións con institucións académicas, universitarias e culturais tanto nacionais como internacionais. A súa sé localízase no edificio da Domus Ecclesiae de Ferrol, sé episcopal na cidade. A publicación estivo dirixida polo teólogo e catedrático da Universidade Pontificia de Salamanca Segundo Leonardo Pérez López.

## Autores 
Ten publicado artigos de, entre outros, os seguintes autores: 
José Miguel Andrade Cernadas, 
Miguel Anxo Araúxo Iglesias, 
Nicandro Ares,
Edelmiro Bascuas,
Enrique Cal Pardo,
Carlos de Castro Álvarez,
Xosé García Oro,
Isidro García Tato,
José Gea Escolano,
Leonardo Lemos Montanet,
José Luis López Sangil,
Manuel Lucas Álvarez,
Francisco Mayán,
José Martinho Montero Santalha,
José Luis Novo Cazón,
Ramón Otero Pedrayo,
Segundo Leonardo Pérez López,
Álvaro Porto Dapena,
Manuel Jesús Precedo Lafuente,
Francisco Puy Muñoz,
Enrique Rivera Rouco,
José María Rodríguez Díaz,
Manuel Sánchez Monge,
Mauro Varela Pérez,
Alfredo Vigo Trasancos,
José Villa-amil y Castro e 
Carlos Villanueva Abelairas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Estudos Mindonienses* .
* Catálogo en liña da hemeroteca da Deputación de Pontevedra.
Ban Zhao

**Ban Zhao** (en chinés tradicional e simplificado: 班昭; *pinyin*: *Bān Zhāo*; Wade-Giles: *Pan1 Chao1*), nome de cortesía **Huiban** (惠班, *Huìbān*), nada no 45 e finada no 116, foi a primeira historiadora chinesa.

## Traxectoria 
Ban Zhao casou con Cao Sishu aos catorce anos de idade, e era coñecida na corte polo nome "Venerábel Madame Cao" (曹大家). Era filla do famoso historiador Ban Biao e irmá máis nova do xeneral Ban Chao e do historiador Ban Gu. Ban Biao comezou a redacción do *Xihanshi* 西漢史 ("Historia dos Han do oeste"), un libro coñecido nos tempos modernos como *Hanshu* 漢書 ("Libro dos Han"). A empresa foi continuada por Ban Gu; secasí, Ban Zhao tivo que completar o libro, xa que el foi prendido e executado no ano 92 debido á asociación da familia coa emperatriz Dou. Os engadidos de Ban Zhao ocupan oito volumes. Pola contra, tamén foi interpretado como un precursor do feminismo na China, ao concederlle ás mulleres unha nova forma de axencia.

## Familia de Ban Zhao 
* Ban Biao (班彪; 3-54; pai)
** Ban Gu (班固; 32-92; irmán máis vello)
** Ban Chao (班超; 32-102; segundo irmán)
*** **Ban Xiong** (班雄; ?-despois do 107; irmán máis vello)
*** **Ban Shi** (班始; ?-130; segundo fillo)
*** Ban Yong (班勇; ?-despois do 127; fillo máis novo)

## Recoñecementos 
* O cráter de Ban Zhao, no planeta Venus, foi nomeado na súa honra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ban Zhao (Chinese Text Project)
Paternò

**Paternò** (*Patennò* en siciliano) é unha cidade e comuna italiana da área metropolitana de Catania, en Sicilia.

## Xeografía 
Está situada a unha altitude de	225 msnm.

O municipio ten unha superficie de 144,68 km² e, segundo o censo do 30 de abril de 2017, tiña unha poboacón de 48 013 habitantes, o que facía unha densidade de poboación de 331,86 hab./km².

Dista 18,4&nbsp;km da capital da provincia, Catania, e 183,7&nbsp;km da capial da rexión, Palermo.

### Evolución demográfica 
## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Di Matteo, S. (2009): *Paternò. La storia e la civiltà artistica*. Palermo: Arbor Edizioni. ISBN 88-8632-538-X.

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial .
* Paternò, Páxina web oficial de *Pro Loco di Paternò*
Mickey McConnell

**Richard Barton "Mickey" McConnell**, nado o 14 de abril de 1989 en Mesa (Arizona), é un ex xogador profesional de baloncesto estadounidense. Cunha estatura de 1,83 metros xogaba na posición de base.

## Traxectoria 
O 18 de xullo de 2016, anunciouse a súa fichaxe polo Obradoiro CAB da Liga ACB por unha tempada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com