open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
MRE11A

A proteína de reparación de roturas de dobre febra no ADN **MRE11A** é unha proteína que en humanos está codificada no xene *MRE11A* do cromosoma 11, con función de nuclease.

## Función 
Este xene codifica unha proteína nuclear implicada na recombinación homóloga, mantemento da lonxitude dos telómeros, e reparación das roturas de dobre febra no ADN. A proteína ten de seu unha actividade de exonuclease 3'-5' e de endonuclease. A proteína forma un complexo con RAD50 (o homólogo de Rad50); este complexo cómpre para realizar a unión non homóloga de extremos do ADN e posúe actividades incrementadas de endonuclease de febras simples de ADN e de exonuclease 3' a 5'. En conxunción cunha ADN ligase, esta proteína promove a unión de extremos non complementarios in vitro usando curtas homoloxías preto dos extremos dos fragmentos de ADN. Este xene ten un pseudoxene no cromosoma 3. O empalme alternativo dos transcritos deste xene orixina dúas variantes de transcrición que codifican diferentes isoformas.

## Ortólogos de MRE11A 
Mre11 é un ortólogo do MRE11A humano que aparece na arquea *Sulfolobus acidocaldarius*. Neste organismo a proteína Mre11 interacciona coa proteína Rad50 e parece ter un papel activo na reparación de danos no ADN introducidos experimentalmente por radiación gamma. por medio dun proceso que probablemente implica recombinación homóloga. Estas observacións indican que a MRE11A humana descende de proteínas Mre11 ancestrais de procariotas e protistas, que desempeñaban un papel nos procesos temperáns de repaación dos danos no ADN.

## Sobreexpresión de MRE11 no cancro 
A MRE11 ten un papel na reparación por unión de extremos mediada por microhomoloxía (MMEJ) das roturas de dobre febra. É un dos 6 encimas requiridos para esta vía de reparación do ADN tendente ao erro. A MRE11 é sobreexpresada en cancros de mama.

Os cancros son moi a miúdo deficientes na expresión dun ou máis xenes de reparación do ADN, pero a sobreexpresión dun xene de reparación do ADN é menos usual no cancro. Por exemplo, polo menos 36 encimas de reparación do ADN, cando son mutacionalmente defectuosos en células da liña xerminal, causan un incremento do cancro (síndromes cancerosas hereditarias ou familiares). Igualmente, polo menos 12 xenes de reparación do ADN están frecuentemente reprimidos epixeneticamente nun ou máis cancros. 
* BRCA1,
* Ku70, 
* MDC1, 
* NBN, 
* Rad50, e
* TERF2.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Recombinación homóloga

### Bibliografía 
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
Gertrud Kolmar

**Gertrud Käthe Chodziesner**, coñecida no mundo literario como **Gertrud Kolmar**, nada en Berlín o 10 de decembro de 1894 e finada en Auschwitz en marzo de 1943, foi unha narradora e poetaalemá. Era curmá do filósofo Walter Benjamin. Foi detida e deportada pola súa condición de xudía ao campo de concentración de Auschwitz, onde morreu vítima do Holocausto.

## Obra 
* *Gedichte*, Berlín, 1917
* *Preußische Wappen*, Berlín, 1934
* *Die Frau und die Tiere*, Berlín, 1938
* *Welten*, Berlín, 1947
* *Das lyrische Werk*, Heidelberg, 1955
* *Das lyrische Werk*, Múnic, 1960
* *Eine Mutter*, Múnic, 1965
* *Die Kerze von Arras. Ausgewählte Gedichte*. Berlín e Weimar: Aufbau-Verl., 1968
* *Briefe an die Schwester Hilde*, Múnic, 1970
* *Das Wort der Stummen. Nachgelassene Gedichte*, edición e epílogo de Uwe Berger, 1978
* *Erinnerungen an Gertrud Kolmar*, de Hilde Benjamin, Berlin: Buchverl. Der Morgen, 1978
* *Susanna*, Frankfurt am Main, 1993; en 2 CDs, Berlin: Herzrasen Records, 2006
* *Nacht*, Verona, 1994
* *Briefe*, Göttingen, 1997

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Los poetas de Auschwitz*, artigo de Mercedes Monmany publicado en *ABC Cultural* o 9 de xuño de 2001.
XRCC1

A proteína de reparación do ADN **XRCC1** (*X-ray repair cross-complementing protein 1*) é unha proteína que nos humanos está codificada no xene *XRCC1* do cromosoma 19. A XRCC1 está implicada na reparación do ADN na cal forma un complexo coa ADN ligase III. Non ten actividade encimática, senón que funciona como proteína armazón á que se unen outras proteínas.

## Función 
A XRCC1 está implicada na reparación eficiente de roturas de febra simple no ADN orixinadas pola exposición á radiación ionizante e a axentes alquilantes. Esta proteína interacciona coa ADN ligase III, polimerase beta e poli(ADP-ribosa) polimerase para participar na vía de reparación por escisión de bases. Pode xogar un papel no procesamento do ADN durante a meioxénese e recombinación en células da liña xerminal. Un raro polimorfismo microsatélite nese xene está asociado co cancro en pacientes con varias radiosensibilidades.

A proteína XRCC1 non ten actividade encimática, pero actúa como proteína de armazón que interacciona con moitos encimas de reparación. O armazón permite que estes encimas de reparación leven a cabo os seus pasos encimáticos na vía de reparación do ADN. A XRCC1 está implicada na reparación de roturas de febra simple, reparación por escisión de bases e reparación por escisión de nucleótidos.

Segundo London,

## Sobreexpresión de XRCC1 no cancro 
A XRCC1 sobreexprésase no carcinoma de pulmón de células non pequenas, e mesmo a maior nivel en ganglios linfáticos metastáticos dese tipo de cancro.

## Subexpresión de XRCC1 no cancro 
A deficiencia en XRCC1, debido a estar en heterocigose para un xene XRCC1 mutado que codifica unha proteína XRCC1 truncada, suprime o crecemento tumoral en ratos. Baixo tres condicións experimentais para inducir tres tipos de cancro (cancro de colon, melanoma ou cancro de mama), os ratos heterocigotos para esta mutación XRCC1 tiñan un volume tumoral ou un número de tumores substancialmente menor que os ratos de tipo silvestre que sufriron o mesmo tratamento carcinoxénico.

## Comparación con outros xenes de reparación do ADN no cancro 
Os cancros son moi a miúdo *deficientes* na expresión dun ou máis xenes de reparaciópn do ADN, pero a *sobreexpresión* de xenes de reparación do ADN é menos usual no cancro.

## Interaccións 
XRCC1 presenta interaccións con:

* APEX1,
* APTX,
* OGG1,
* PARP2,
* PCNA,
* POLB, e
*PARP1.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
*
Grampadora

miniatura|Grampadora moderna de oficina.
Unha **grampadora** é un instrumento mecánico que serve para xuntar follas de papel, ou dun material semellante, furando as follas cunha delgada grampa de metal e unindo os extremos. As grampadoras son empregadas de xeito habitual en despachos, oficinas, fogares e escolas.

A verba "grampadora" pode referirse a diferentes instrumentos con diversos usos. Ademais de manter xuntas as follas de papel, as grampadoras poden empregarse en cirurxía para unir tecidos e para pechar feridas.

A maioría das grampadoras úsanse para xuntar varias follas de papel. Estas poden ser de dous tipos: manuais e eléctricas.

## Notas 
## Véxase tamén
Torre de Guimarei

A **Torre de Guimarei** é unha torre do século XII, situada en Guimarei (A Estrada). Ten dez metros de altura. O seu primeiro propietario foi Vilar de Payo Muñiz. Foi utilizada nas guerras irmandiñas, e no século XVII foille engadido un pazo anexo, actualmente en ruínas. Pertenceu tamén a Antonio de Mosquera Nóvoa.

## Arquitectura 
É un conxunto arquitectónico de torre e pazo. A torre é de planta cadrada baixa, de dez metros de altura. Está feita con perpiaños de granito e asentada nun saínte de cinco metros de alto. Orixinalmente tiña ameas e teitos abovedados. Na parte superior de cada ángulo hai un canón a modo de gárgola. A porta, dun metro e medio está situada no lado leste e o seu arco, de medio punto, está formado por grandes doelas. Nos lados leste e sur hai unhas pequenas ventás na parte superior. Na parte superior da porta principal aparece o escudo da familia Villar. O recinto está amurallado e a entrada ten un arco oxival. Era unha vivenda con carácter defensivo.

Este pazo está composto por unha soa planta que se divide en tres corpos, un grande no centro e dúas ás situadas nos extremos. O pazo alcanza os trinta e catro metros de lonxitude e vinte e seis de ancho (dez metros do corpo central e dezaseis metros das dúas ás).

No interior da construción pódese distinguir as cociñas, os servizos e os cuartos. Por outra parte podemos atopar unha parte dedicada ao gando e algunhas pequenas construcións como o palleiro.

O escudo de armas do pazo está situado encima da porta principal, enmarcado cun lintel semicircular. Este símbolo contén o nome de Villar dúas veces e elementos de catro familias nobres, a familia Villar (representada por tres bandas), a familia Sarmiento (tres roeis), e a familia dos Mosquera (cinco cabezas de lobo) e a familia Aranda (unha cabeza de león).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Torre de Guimarei  en Turgalicia.
Crailsheim Merlins

O **Crailsheim Merlins**, coñecido por motivos de patrocinio como **HAKRO Merlins Crailsheim**, é un equipo profesional de baloncesto alemán con sede na cidade de Crailsheim, Baden-Württemberg. O club actualmente xoga na Basketball Bundesliga, a máxima categoría do baloncesto xermano. Fundado en 1986, desde 2005 xoga os seus partidos como local no Arena Hohenlohe, pavillón con capacidade para 3.000 espectadores.

## Historia 
O Crailsheim Merlins foi fundado o 31 de xaneiro de 1986. Na temporada 2013–14 os Merlins ascenderon á Basketball Bundesliga, máxima categoría do baloncesto alemán, despois de chegar ás finais da ProA. Esa temporada, o equipo acabou en segundo lugar na liga regular e nos playoffs foi quen de eliminar ao Oettinger Rockets Gotha (3−1) e ao rent4office Nürnberg. Na final polo título da segunda división, xa co ascenso conseguido, os Merlins perderon ante o BG Göttingen por un marcador global de 174 a 162. Xa na primeira división, o equipo consegue salvar a categoría debido ao descenso administrativo dos Artland Dragons. Con todo, na temporada 2015–16, o equipo non consegue repetir e regresa á ProA. No primeiro ano após o descenso o equipo consegue acabar na segunda posición en Liga regular, mais perden en primeira rolda ante o Oettinger Rockets Gotha. Na temporada 2017−18 o equipo volve a finalizar segundo e, despois de eliminar nos playoffs ao White Wings Hanau e ao Gladiators Trier, o equipo consegue regresar á máxima categoría.

### Patrocinadores 
Por motivos de patrocinio o club tivo diversos nomes ao longo da súa historia:
* **Crailsheim Merlins** (1986−2007)
* **Proveo Merlins Crailsheim** (2007−2009)
* **Crailsheim Merlins** (2009−presente)

### Temporadas 
## Xogadores 
### Destacados 
* Yorman Polas Bartolo
* Konrad Wysocki
* Maurice Stuckey
* Tuukka Kotti
* Jonathan Moore
* Matt Stainbrook
* Stevie Johnson
* Willie Young

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Manuel Diz Ramos

**Manuel Diz Ramos**, nado en Alén (Xirazga, Beariz), en 1927, é un escritor galego.
## Traxectoria 
Era fillo do comerciante José Diz Gil e mais de Genoveva Ramos Ogando, que emigraron á capital do estado en diferentes momentos e circunstancias. O seu bisavó traballara na construción e fixo obras como o ferrocarril.  De adolescente traballou nas minas de estaño no seu poboado de orixe e como canteiro nas provincias de Huesca e León.

A finais do ano 1946 emigrou para o Brasil. Nos primeiros anos residiu en Salvador, Baía, e máis tarde, en 1951, pasou a vivir a Belo Horizonte, Minas Xerais, onde traballou no comercio e a construción civil. Estudou no colexio Santo António e fixo un curso de posgraduado de especialización no ensino de Ciencias na Universidade Federal de Minas Gerais, tras o que exerceu como docente de matemáticas e física.

Foi introdutor e primeiro correspondente da revista *Carta de España*, editada polo Instituto Español de Emigración. Foi Presidente do Instituto Mineiro de Cultura Hispánica, en Belo Horizonte e director-presidente, por varios anos, do Grémio Español de Socorros Mutuos e Instrución. Foi tamén Consultor de Física, por varias veces, no sector de Suplencia (DESU) en Belo Horizonte. Coordinou e compilou o libro *Noventa años de Historia del Gremio Español de S. Mútuos e Instrucción* (2001).

## Obra
**Phoenix Hispánica* (1998) (tamén en portugués) 
**Poemas na emigración* (inédito; a maior parte do contido apareceu a partir do 1993 na revista *O Quince* do Concello de Beariz) 
**Espanhóis em Belo Horizonte* (2011; en portugués) 
**Isaías, o emigrante soñador* (2004) 
**O mundo de Thaynara* (2007) 
**Os Andaregos de Patópolis* (2004) 
**Rancores do pasado* (2007) 
**Un neno da aldea* (2008) 
**Ensaio sobre a Guerra Civil Espanhola. Uma vivência das verdadeiras emoções* (2011) 
**Planeta Terra e seus Mistérios* (inédito) 
**A república de Patópolis* (inédito) 
**Vidas fragmentadas* (inédito) 

### Obra colectiva 
**Pedigree*

## Premios
Recibiu a "Encomenda da Orde do Mérito Civil do Reino de España", imposta por Xoán Carlos I.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Manuel Diz Ramos na Biblioteca Virtual Galega, UDC.
* "Veintidós plumas con Pedigree dan ayuda solidaria a A Estrada" *Faro de Vigo*, 3/5/2013.
* "Minas de estaño (Manuel Diz Ramos)" fragmento lido por Isidro Novo. AELG.
FEN1

**FEN1** (*Flap endonuclease 1*, endonuclease flap 1 ou endonuclease de solapa 1), tamén chamada endonuclease específica da estrutura de solapa 1 (*flap structure-specific endonuclease 1*), é un encima que nos humanos está codificado polo xene *FEN1* do cromosoma 11.

## Función 
A proteína codificada por este xene elimina as solapas ou *flaps* 5' colgantes (ou curtas seccións de ADN de febra simple que sobresaen e quedan "colgando" porque as súas bases nucleotídicas non poden unirse ás súas bases complementarias) formadas na reparación do ADN e procesan os extremos 5' dos fragmentos de Okazaki na febra retardada durante a síntese de ADN. A interacción física directa entre esta proteína e a endonuclease AP 1 durante a reparación por escisión de bases de parche longo fai que se produza unha carga ordenada de proteínas sobre o substrato, pasando así o substrato dun encima a outro. A proteína é un membro da familia de endonucleases XPG/RAD2 e é unha das dez proteínas esenciais para a replicación do ADN en sistemas libres de células. A estrutura secundaria do ADN pode inhibir o procesamento das solapas onde hai certas repeticións de trinucleótido de maneira dependente da lonxitude ao ocultar o extremo 5' da solapa, que é necesario para a unión e a clivaxe pola proteína codificada por este xene. Por tanto, a estrutura secundaria pode impedir a función protectora desta proteína, orixinando expansións de trinucleótidos específicos de sitio. 
* CCNA2, 
* HNRNPA1, 
* PCNA, e
* WRN.

## Sobreexpresión de FEN1 en cancros
A FEN1 sobreexprésase na maioría dos cancros de mama, próstata, estómago, neuroblastomas, pancreáticos, e de pulmón.

A FEN1 é un encima esencial nunha vía de reparacións inexacta de roturas de dobre febra no ADN chamada unión de extremos alternativa dependente de microhomoloxía ou unión de extremos mediada por microhomoloxía (MMEJ). A MMEJ sempre implica polo menos unha pequena deleción, polo que é unha vía mutaxénica. Outras vías poden tamén reparar roturas de dobre febra no ADN, incluíndo a vía menos inexacta da unión de extremos non homólogos (NHEJ) e vías exactas que usan a reparación recombinacional homóloga (HRR). Varios factores determinan que vía se usará para reparar as roturas de dobre febra do ADN. A reparación MMEJ mediada pola FEN1 é moi inexacta, polo que neste caso, a sobreexpresión, en vez da subexpresión, conduce ao cancro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Protoplaneta

[dereita|miniatura|300x300px|[Disco protoplanetario na formación do sistema solar.]]
[miniatura|300x300px|Segundo a [Big Splash|teoría do grande impacto, a Lúa xurdiu do choque da Terra cun protoplaneta chamado Tea.]]
Os **protoplanetas** son corpos celestes considerados embrións planetarios, de tamaño aproximado ao da Lúa, presentes nos discos protoplanetarios.

## Formación de protoplanetas 
Considérase que xorden dos choques de planetesimais dun diámetro de ata 1 quilómetro que se atraen uns aos outros debido á gravidade e coliden, formando protoplanetas de 100 a 1000 quilómetros de diámetro. De acordo coa teoría de formación dos planetas, cada protoplaneta ve a súa órbita lixeiramente perturbada pola interacción con outros protoplanetas, ata producirse novas colisións entre eles. Estas produciríanse dun modo oligárquico, isto é, uns poucos corpos de maior tamaño irían gradualmente dominando o proceso de formación, "limpando" as proximidades da súa órbita ao redor do centro do disco de planetesimais máis pequenos. Este proceso acumulado de impactos e absorcións acabaría formando gradualmente os planetas, formándose algúns similares ao noso nas proximidades de cada estrela central e outros planetas xigantes de composición gasosa e de numerosas veces a masa da Terra, a unha distancia superior ao de tres unidades astronómicas (UA).

## Diferenciación química 
Os protoplanetas máis novos terían máis elementos pesados ou metálicos, sendo algún destes radioactivos como os elementos Torio e Uranio, e a cantidade dos mesmos iríase reducindo co paso do tempo debido á emisión de radioactividade. A calor debida á radioactividade, os impactos e a presión gravitacional funde, segundo esta teoría, partes dos protoplanetas durante o proceso de crecemento. Nas zonas derretidas os seus elementos máis pesados afúndense cara ao centro do protoplaneta, mentres que os elementos máis lixeiros ascenden á superficie; devandito proceso é coñecido como *diferenciación química.* A composición dalgúns meteoritos mostra que dita diferenciación pode ter lugar nalgúns deses asteroides.

## Grande impacto? 
A hipótese do grande impacto propón que a Lúa se formou como resultado dun colosal impacto dun hipotético protoplaneta do tamaño de Marte, coñecido como Tea, coa Terra nas primeiras etapas do sistema solar.

## Véxase tamén 
* Disco protoplanetario
* Planetesimal
* Planeta
* Tea (planeta)

## Ligazóns externas 
* Diego Díaz Fidalgo, *Atrapados no disco.*
Casa de Luxemburgo

A **casa de Luxemburgo** foi unha  familia nobre que reinou durante a Idade Media en varios estados europeos e que estaba vinculada ao Sacro Imperio Romano Xermánico.

## Membros
Os seus membros máis destacados foron:
* **Henrique V**, chamado *o Rubio* (1216-1281), conde de Arlon, Luxemburgo, Namur e Laroche.
* **Henrique VI** (1250-1288), morto na batalla de Worringen.
* **Henrique VII** (1275–1313), emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico.
* **Xoán I** (1296–1346), fillo do anterior. Rei de Bohemia.
* **Carlos IV** (1316–1378), fillo do anterior. Emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico, Rei de Bohemia.
* **Venceslau IV** (1361–1419), fillo do anterior. Rei de Bohemia, Rei de romanos.
* **Sexismundo I** (1368–1437), irmán do anterior. Emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico, Rei de Bohemia e de Hungría.
* **Isabel de Luxemburgo** (1409–1442), filla do anterior. Emperatriz consorte e raíña de Hungría e Bohemia, esposa de Alberte V de Austria.
La Cítara

***La Cítara*** foi unha revista editada en Santiago de Compostela entre 1882 e 1883.

## Historia e características 
Subtitulada *Revista semanal científico-literaria*, apareceu a principios de abril de 1882. O propietario e director era Néstor Pardo Torrentera. Entre os seus redactores figuraron Máximo Leyes Posse (até agosto) e Lisardo Barreiro. En xaneiro de 1883 foi denunciada ante os tribunais polo Fiscal de Imprenta da Coruña.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Néstor Pardo Torrentera

**Néstor Pardo Torrentera**, finado en Vigo en novembro de 1917, foi un avogado, xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Fillo do brigadier Víctor Pardo Saavedra. Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Foi redactor de *La Concordia*, colaborou en *Gaceta de Galicia* e foi propietario e director de *La Cítara*. Foi amigo de Ruiz Zorrilla, a quen acompañou no seu desterro en París. En 1890 era delegado do Comité provincial na directiva do Comitñe Republicano de Vigo. Fíxose cargo do periódico *El Anunciador* en 1892 como líder do sector progresistas do Partido Republicano. Foi xuíz municipal de Lavadores (1912). Finou en Vigo en novembro de 1917.

## Vida persoal 
Casou con María de la Purificación Saavedra Costas, que finou en Vigo en de 1889. Foi pai da tiple María Pardo. Volveu casar en Vigo con Isolina Trapote en decembro de 1890.

## Notas
Stand Watie

**Stand Watie**, nado en Calhoun, Xeorxia o 12 de decembro de 1806, e finado no Condado de Delaware, Oklahoma o 9 de setembro de 1871, coñecido como **Standhope Uwatie**, ***Degataga*** (en , "manterse firme"), e **Isaac S. Watie** foi un líder da Nación Cherokee e Xeneral do Exército dos Estados Confederados durante a Guerra Civil Estadounidense. Dirixiu a cabalaría india do Exército do Trans-Mississippi, composto por cherokees, muskogee e seminoles, e foi o derradeiro xeneral confederado en renderse logo do fin da guerra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Cottrell, Steve. *Civil War in Indian Territory.* Gretna, LA: Pelican Publishing, 1998.
*Cunningham, Frank. ''General Stand Watie's Confederate Indians*. Norman: University of Oklahoma Press, 1959.
* Boatner, Mark Mayo, III. *The Civil War Dictionary.* Nova York: McKay, 1988. ISBN 978-0-8129-1726-0. First published 1959 by McKay.
* Eicher, John H., and David J. Eicher, *Civil War High Commands.* Stanford: Stanford University Press, 2001. ISBN 978-0-8047-3641-1.
*Franks, Kenny A. *Stand Watie and the Agony of the Cherokee Nation''. Memphis, TN: Memphis State University Press, 1979.
CEIP O Cantel

O **CEIP O Cantel** é un centro de educación infantil e primaria do concello de Foz.

Consta de tres unidades de educación infantil e seis de primaria. O seu alumnado pertence á totalidade do Concello e é usuario do servizo de transporte e comedor. O horario de atención ao alumnado abrangue dende as 9:10 a 16:00, que pode ampliarse ata as 18:00 horas se o alumnado acode a actividades extraescolares, coordinadas pola ANPA.
IES de Foz

O **IES de Foz** é un centro de ensino secundario do concello de Foz. Comprende as ensinanzas de ESO, Bacharelato e os ciclos de Cociña e Gastronomía e Servizos de restauración.

Dentro do ciclo de cociña hai o ciclo medio e o ciclo superior. O claustro está composto por 60 mestres e o departamento de hostalaría esta comprendido por 10 PT. Nestes momentos os ciclos de cociña son os máis demandados co 100% de matrículas.
CEIP Pedro Caselles Rollán

O **CEIP Pedro Caselles Rollán** é un centro público de ensino primario do concello de Xove. Consta con instalacións para acoller aproximadamente 180 alumnos e alumnas. O edificio ten tres plantas nas que se reparten as diferentes aulas. Na planta baixa está o comedor, a biblioteca e tamén as aulas de educación infantil.  Na segunda planta distribúense as aulas de primaria. Ocupan a terceira planta as aulas das especialidades de música, relixión e inglés. Nesta última planta tamén se atopan o laboratorio, a aula de audiovisuais e a sala de informática.
EEI Area

A **Escola de Educación Infantil Area** é un centro de ensino infantil situado en Auga Doce (Faro, Viveiro), na estrada que leva ó monte de Faro.

Acolle alumnado dos dous ciclos de educación infantil, de 0 a 6 anos. Oferta un total de 40 prazas. O horario é de 08:30 h. a 19:00 h. Conta con servizo de comedor e transporte. Para os máis cativos hai servizo de berce e lavandería, ademais do transporte e comedor.

Nos meses de verán e períodos de vacacións este centro estará aberto previa solicitude e cun mínimo de 10 alumnos.
CEIP Cervo nº 1

O **CEIP Cervo nº 1** é un centro educativo público de ensino infantil e primario, situado en San Cibrao (Lieiro, Cervo).

Ten xornada de mañá cun horario de 9:30 a 14:30. Tamén conta cun servizo de comedor xestionado pola Xunta de Galicia e servizo de biblioteca polas tardes, agás os luns. A ANPA tamén ofrece unha serie de actividades para aquelas familias que precisen deste servizo para os seus fillos /as, desta maneira as familias poden compatibilizar o seu traballo co coidado dos seus fillos/as.
IES San Rosendo

O **IES San Rosendo** é un centro público de ensino secundario situado na vila de Mondoñedo.

Foi creado como instituto laboral no curso 1953/54. Naquel curso non se puido empezar en setembro, pois as obras non remataron ata o Nadal, co cal empezouse en xaneiro. No curso 2003/04 celebrouse o 50 aniversario, celebración que contou coa presenza de gran número de alumnos daquela primeira promoción.

O centro acollía as ensinanzas de gandería e agraria, de feito houbo vacas ata a década de 1970, facéndose as prácticas no que se coñece como A Granxa.

No centro celébranse diversas actividades tanto para alumnado coma para profesorado, acollendo amais actividades externas como as XXI Xornadas de Tecnoloxía da Asociación de Profesorado de Tecnoloxía de Galicia en 2025. 

## Galería de imaxes 

Ficheiro:IES San rosendo de Mondoñedo no transcurso das XXI Xornadas de Tecnoloxía.jpg|O IES en marzo de 2025
Ficheiro:Folletos das xix xornadas de tecnoloxía no IES San rosendo de Mondoñedo.jpg|Unha actividade no IES: XXI Xornadas de Tecnoloxía

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*IES San Rosendo
Henrique VII de Luxemburgo

**Henrique VII**, nado contra 1275 en Valenciennes, capital do Condado de Hainaut,  e finado o 24 de agosto de 1313 na vila de Buonconvento, provincia de Siena, na Toscana, foi emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico.

## Traxectoria 
Era fillo do conde Henrique VI de Luxemburgo e de Beatriz de Avesnes. Sucedeu ao seu pai como conde de Luxemburgo en 1288. Foi elixido Rei de romanos en 1308, despois do asasinato de Alberte I de Habsburgo, e máis tarde coroado emperdador do Sacro Imperio Romano, en 1312.

En 1292 casou con Margarida de Brabante, filla de Xoán I duque de Brabante e de Limburgo.

[miniatura|esquerda|250px|Os [electorado|sete príncipes electores elixen a Henrique VII.]]
[250px|esquerda|miniatura|Tumba de Henrique VII, na catedral de [Pisa.]]

Desta unión naceu en 1296 Xoán, chamado *o Cego*, futuro conde Xoán I de Luxemburgo), que foi designado rei de Bohemia en 1310.

En 1308 Henrique foi elixido Rei de romanos, e coroado como emperador do Sacro Imperio en Roma o 29 de xuño daquel mesmo ano, título que estaba vacante desde a morte de Frederico II Hohenstaufen.

Enfrontouse ao expansionismo de Francia, e tratou, sen éxito, de recuperar a influencia que perdera o título imperial, especialmente en Italia, onde destacou o enfrontamento que tivo coa cidade de Florencia. Porén, entra en disputa cos güelfos, incluso nas cidades libres da Toscana, e a súa actitude autoritaria foi motivo de preocupación para o rei de Nápoles Roberto de Anjou e para o papa Clemente V.

Por esta razón Henrique VII foi coroado por tres cardeais, non polo papa, no Palacio de Letrán.

A Roberto, que nominalmente era seu vasalo, Henrique intenta castigalo pola súa deslealdade aliándose con Frederico de Sicilia, pero morreu de malaria no camiño ao seu encontro, preto de Siena, en 1313.

Tras a súa morte, os rivais Lois de casa de Wittelsbach e Frederico o Fermoso, da casa de Habsburgo, disputaron a coroa imperial. A disputa finalizou coa batalla de Mühldorf, o 28 de setembro de 1322, na que Lois resultou vitorioso.

## Descendencia 
Do matrimonio de Henrique VII con Margarida de Brabante naceron:
* Xoán I de Bohemia (1296-1346), chamado *o Cego*, que foi rei de Bohemia.
* María de Luxemburgo (1304-1324), que casou co rei Carlos IV de Francia.
* Beatriz de Luxemburgo (1305–1319), que casou co rei Carlos Roberto de Hungría.

## Na *Divina Comedia* 
Henrique é o famoso *alto Arrigo* no Paraíso da *Divina Comedia* de Dante, onde se lle ensina ao poeta o posto de honor que espera a Henrique no ceo. Dante tamén alude a el en numerosas ocasións no Purgatorio, referíndose a el como o salvador que devolverá o goberno imperial a Italia, e terminará co inapropiado control temporal da Igrexa. Porén, o éxito de Henrique VII en Italia non durou, e tras a súa morte as tropas antiimperio recuperaron o control da península.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de emperadores do Sacro Imperio Romano
* Casa de Luxemburgo
LexA

O **LexA** ou o **represor LexA** é un represor transcricional (), que reprime os xenes da resposta SOS bacteriana, codificado principalmente para actuar sobre as ADN polimerases tendentes ao erro, encimas de reparación do ADN e inhibidores da división celular. LexA forma un sistema regulador de dous compoñentes xunto con RecA, o cal detecta os danos no ADN en forcadas de replicación atascadas, formando monofilamentos e adquirindo unha conformación activa con capacidade de unirse a LexA e causar que LexA se clive a si mesma, nun proceso chamado autoproteólise.

Os danos no ADN poden ser causados pola acción de antibióticos, bacteriófagos e luz UV. e determinantes de resistencia a antibióticos, así como a activación de integrases de integrón, que poden incrementar a probabilidade de adquisición e diseminación de resistencia aos antibióticos nas bacterias. Isto ofrece un posible uso en terapia de combinación, no que se combinan quinolonas con estratexias que tratan de interferir coa acción de LexA, xa sexa directamente ou por medio de RecA.

A LexA contén un dominio de unión ao ADN. O motivo hélice-xiro-hélice alado de LexA é unha variante do motivo hélice-xiro-hélice de unión ao ADN. Está localizado normalmente no extremo N-terminal da proteína.

## Notas
Questia Online Library

**Questia Online Library** foi unha biblioteca dixital comercial en liña que contiña libros e artigos de orientación académica, cunha énfase particular en libros e artigos nos campos das humanidades e ciencias sociais. O texto completo dos libros aloxados en Questia estaba dispoñible para subscritores, e o sitio web incluía ferramentas de procura integradas. Cesou as súas operacións en decembro de 2020.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*
IES Monte Castelo

O **Instituto de Ensino Secundario Monte Castelo** é un centro educativo público situado en Burela (Lugo). Imparte ensino de educación secundaria obrigatoria (ESO), bacharelato e ciclos formativos de grao medio e superior. Ademais, conta cunha sección da EOI de Viveiro, o programa CUALE e Aula Mentor.

Depende da Consellería de Cultura, Educación, Formación Profesional e Universidades da Xunta de Galicia. Sitúase entre o centro adscrito, CEIP Vista Alegre, e o IES Perdouro.

## Ensinanzas 
O centro imparte educación secundaria obrigatoria a adolescentes e a súa equivalente para persoas adultas (ESA) na modalidade presencial. En canto ao bacharelato, impárteo nas súas tres modalidades: Artes Plásticas (o único centro da comarca da Mariña que o imparte), Ciencias e Tecnoloxía, e Humanidades e Ciencias Sociais; na modalidade para persoas adultas, impártese os anos que hai alumnado. 

En canto aos Graos de Formación Profesional (FP), o centro imparte :
# O Grao D2 (Medio) de Coidados Auxiliares de Enfermaría, con oferta tanto ordinaria (matrícula obrigada en tódolos módulos dun curso) como modular (matrícula por módulos), ambas ofertas en modalidade presencial, podendo ser a oferta modular tanto polo réxime xeral (co módulo de Formación en Centros de Traballo realizando prácticas non remuneradas en diversas empresas e entidades públicas e privadas da contorna) como polo réxime dual intensivo (con estadía práctica remunerada en empresas do sector sociosanitario).
# O Grao D3 (Superior) de Química e Saúde ambiental, con oferta ordinaria presencial con posibilidade de cursar réxime xeral ou intensivo.
# O Grao D3 (Superior) de Ensinanza e Animación Sociodeportiva, con oferta ordinaria presencial en réxime xeral.
# O Grao D3 (Superior) de Prevención de Riscos Profesionais, de recente implantación, como oferta modular parcial a distancia.

A maiores, a oferta do centro complétase cunha sección da Escola Oficial de Idiomas Luz Pozo Garza de Viveiro que imparte todos os niveis de inglés (dende A1 a C2).

## Proxectos 
Entre os proxectos nos que participa o centro, están:
* O programa Erasmus.
* Intercambios con outros centros, como o CEIP de San Román.
* Actividades de prevención do consumo de drogas.
* Actividades de promoción do deporte.
* A montaxe *Non cales. Fala*, realizada por 1º de bacharelato, que gañou o segundo premio na modalidade audiovisual da Concellería de Promoción do Emprego e Igualdade con motivo do 25-N.

## Notas
EEI San Roque

A **Escola de Educación Infantil San Roque** é un centro público de educación infantil, situado no concello de Viveiro.
O seu enderezo é avenida de Benito Galcerán nº 26-28. O horario lectivo é de 9:20 a 14:20. Ten servizo de comedor e transporte. Ten unha biblioteca escolar, cun moucho como mascota, que se chama Librín.
Krom Ngoy

**Krom Ngoy** (en khmer: ក្រមង៉ុយ) , nado en Andong Svay como **Ouk Ou** អ៊ុក អ៊ូ; en 1865  finado en 1936, foi un poeta e intérprete de *kse  diev*khmer. A súa fama chegou tamén a Tailandia, onde cantou para o rei tailandés.

## Traxectoria 
Naceu nunha pequena aldea do concello de Kombol procedente dunha familia acomodada,  seu pai era o xefe do concello e súa nai era filla dun xefe dun concello próximo. Estudou de mozo nun mosteiro budista e ordenouse como novizo budista. Na adolescencia deixou o mosteiro para axudar a seu pai e traballou tamén como recadador de impostos para o trono. En 1886 ordenouse monxe e practicou a *vipassana* (meditación) con varios mestres ata 1891 cando volveu á vida mundana traballando como secretario de seu pai e logo da morte deste na granxa familiar.  Nas súas cancións e poemas trata da vida cotiá: o traballo no agro, a elección de esposa, a pobreza e as súas causas, a ignorancia, mais tamén do dominio dos estranxeiros sobre o pobo khmer, a perda da soberanía, e a decadencia da cultura e literatura khmer. Moitas veces os seus poemas beben das lendas e as tradicións populares

Cantou nunha audiencia para o rei Sisowath de Camboxa, quen lle deu o título de “Neak Preah Phee-rom Pheasa Ou” e o nomeou cantor da corte. Non escribía os seus poemas senón as cantaba como cancións chapei  pero por invitación da directora do Instituto Budista en Phnom Penh, Suzanne Karpeles, recolléronse por escrito os seus poemas mentres os ía recitando/cantando e máis tarde publicounos o propio Instituto, entre eses volumes salientan *Chbab Laboek Thmey* e *Chbab Kekal Thmey*, ámbolos dous saídos do prelo en 1922.

## Notas
Rosa Marta Gómez Pato

**Rosa Marta Gómez Pato**, nada en Ourense en 1972, é unha tradutora e profesora universitaria galega

## Traxectoria 
É licenciada en filoloxía alemá pola Universidade de Santiago de Compostela, onde na actualidade imparte clases de Literatura alemá como profesora titular, concretamente no departamento de alemán da Facultade de Filoloxía.

## Ensaio 
* *Lenguaje, realidad y memoria histórica en la obra lírica de Ilse Aichinger ‘Verschenkter Rat’. Santiago de Compostela, 2005.

## Traducións 
### Ao galego 
* *Baixo o luar do acantilado*, de Annelies Schwarz, Santiago de Compostela: Sotelo Blanco, 2002
* *Antoloxía do relato alemán (1945-1960)*, Santiago de Compostela: Follas Novas, 2006.
* *Intercambio cun inglés*, de Christine Nöstlinger, Barcelona: Planeta&Oxford, 2006.
* *As aventuras da man negra*. Hans Jürgen Press, Barcelona: Planeta&Oxford, 2007.
**O xinete do cabalo branco* de Theodor Storm, Editorial Hugin e Munin, 2015.
* *A señorita Else* de Arthur Schnitzler, Editorial Hugin e Munin, 2016.
**En familia!* de Alexandra Maxeiner, con ilustracións de Anke Kuhl, Hércules de Edicións, 2016.
**Todo o mundo!* de Anja Tuckermann, con ilustracións de Tine Schulz, Hércules de Edicións, 2017.
* *Mortiña*, de Barbara Cantini, Hércules de Edicións, 2018 (cotradución con Manuel González González).
* *A impaciencia do corazón*, de Stefan Zweig, Editorial Hugin e Munin, 2018.
* *O derradeiro verán*, de Ricarda Huch, Editorial Hugin e Munin, 2019.
**Mortiña. Un curmán repugnante*, de Barbara Cantini, Hércules de Edicións, 2018 (cotradución con Manuel González González).
**O amuleto*, de Conrad Ferdinand Meyer, Ed. Hugin e Munin, 2020.
**Cadros da natureza*, de Alexander von Humboldt, Universidade de Santiago de Compostela, 2020. 
**Mortiña, o amigo pantasma*, de Barbara Cantini, Hércules de Edicións, 2020 (cotradución con Manuel González González).
**O solteirón*, de Adalbert Stifter, Editorial Hugin e Munin, 2022.
**Microbios monstruosos. Todo sobre bacterias útiles e virus daniños*, de Marc Van Ranst e Geert Bouckaert, Hércules de Edicións, 2023.
**Como chega o sal ao mar*, de Brigitte Schwaiger, Editorial Hugin e Munin, 2024.

### Ao castelán 
* *Lenz*, de Georg Büchner, Sevilla: Bienza, 2010.
* *Nosotros matamos a Stella. El quinto año*, de Marlen Haushofer, Madrid: Siruela, 2008.
* *Consejo regalado'', de Ilse Aichinger, Ourense: Linteo, 2011

## Vida persoal 
É irmá do latinista Raúl Gómez Pato.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* CV da autora
Ole Gunnar Solskjær

**Ole Gunnar Solskjær**, nado o 26 de febreiro de 1973 en Kristiansund, é un ex-futbolista e adestrador noruegués, que xogou como dianteiro no Manchester United e na selección de Noruega, coa que marcou vinte e tres goles nas súas sesenta e sete participacións entre 1995 e 2007.

## Traxectoria 
Converteuse en xogador profesional no seu país, no Clausenengen FK, primeiro como centrocampista e logo xa como dianteiro. En 1994 fichou polo Molde FK no que xogou dúas tempadas, marcando 31 goles en 42 partidos. E logo pasou ao Manchester United, onde foi o protagonista da vitoria do Manchester contra o FC Bayern München na final da Liga de Campións da UEFA de 1999. Outro dos seus encontros máis salientables foi contra o Nottingham Forest na tempada 1998-1999 ao marcar catro goles en doce minutos.

O 28 de agosto de 2007 anunciou a súa retirada da competición pero permaneceu no club como preparador de ataque. Posteriormente Ole Gunnar Solkjær foi adestrador do Molde FK, entre 2010 e 2014, logo de adestrar aos reservas do Manchester United de 2008 a 2010. O 31 de outubro de 2011 o Molde FK converteuse en campión de Noruega por primeira vez na súa historia, despois de acadar sete veces o segundo lugar. Repetiu o ano seguinte ao lograr un novo campionato para o Molde malia a forte oposición do Rosenborg BK.

En xaneiro de 2014, converteuse en adestrador do equipo galés do Cardiff City F.C. da Premier League, substituíndo a Malky Mackay. No mercado de inverno fíxose con varios xogadores noruegueses que estiveran baixo as súas ordes no Molde FK: Magnus Eikrem, Mats Møller Dæhli e Jo Inge Berget. Despois de nove meses renunciou o 18 de setembro de 2014, sinalando unha "*diferenza de filosofía sobre o xeito de dirixir o club*" co presidente do equipo.

O 21 de outubro de 2015 converteuse outra volta no adestrador do Molde FK, firmando por tres anos e medio.

## Notas
MacOS Sierra

**macOS Sierra** (versión 10.12) é a décimo terceira versión de macOS, o sistema operativo de Apple Inc. para os seus ordenadores de escritorio, portátiles e servidores Macintosh. É a primeira versión do sistema operativo tras o cambio de denominación de "OS X" a "macOS".

Foi anunciada o 13 de xuño de 2016 durante a WWDC dese ano xunto coas novas versións dos outros sistemas operativos dos produtos de Apple (iOS 10 para iPhone e iPad, watchOS 3 para Apple Watch e tvOS 10 para Apple TV). Foi lanzada oficialmente o 20 de setembro de 2016.

## Características 
Os principais cambios na versión 10.12 foron os seguintes:

### Deseño 
A interface do sistema é practicamente idéntica á da versión anterior OS X El Capitan.

### Inicio de sesión 
O ordenador pódese desbloquear automaticamente cando o usuario está preto do mesmo e leve consigo un Apple Watch.

### Portapapeis universal 
Desde esta versión existe un portapapeis único para todos os dispositivos de Apple que dispoña o usuario. A través da ferramenta que a compañía denominou *Continuity*, é posible copiar un texto no iPhone e pegalo nun documento no Mac, ou viceversa.

### iCloud 
A nova funcionalidade que Apple engadiu a iCloud foi a de optimizar o almacenamento do Mac. O servizo garda as versións antigas dos documentos, versións orixinais de imaxes e automatiza os procesos de eliminación da caché no navegador Safari, co obxectivo de liberar espazo no disco duro.

### Apple Pay 
O servizo de pago móbil permitiu desde esta versión facer pagamentos a terceiros a través da web no Mac, utilizando como medio de autorización do pago o Touch ID do iPhone.

### Picture in Picture 
Tras a súa inclusión nos iPad con iOS 9, está función chegou aos Mac. Durante a reprodución dun vídeo, se se preme o botón que o habilita, sepárase o vídeo da ventá na que se está reproducindo e créase unha ventá independente e flotante, que ademais se pode recolocar e redimensionar. Dita función tamén se pode utilizar cando o modo pantalla completa está activado.

### Pestanas 
Con esta versión o sistema de pestanas presente no navegador Safari esténdese ao resto de aplicacións, xa sexan nativas ou de terceiros, automaticamente. Desde agora, cando o usuario abre dúas ou máis ventás dunha mesma aplicación, en lugar de aparecer como ventás independentes, organízanse en pestanas.

### Siri 
Con macOS Sierra o asistente virtual Siri chegou á única plataforma de Apple que lle faltaba. Para invocala existen, por unha parte un acceso no dock, e por outro, un na barra de menú superior á dereita da pantalla. Ademais de desfrutar das mesmas funcións que en iOS, con macOS, engádeselle a posibilidade de buscar ficheiros a través do Finder. O usuario pode interactuar cos resultados, podendo engadilos ao centro de notificacións en forma de Widget ou arrastrar nun documento as imaxes devoltas como resultado. Tamén se integrou con iTunes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do sistema operativo
OS X El Capitan

**OS X El Capitan** (versión 10.11) é a duodécima versión de OS X (agora macOS), o sistema operativo de Apple Inc. para os seus ordenadores de escritorio, portátiles e servidores Macintosh.

Foi anunciada o 8 de xuño de 2015 durante a WWDC dese ano xunto coas novas versións dos outros sistemas operativos dos produtos de Apple (iOS 9 para iPhone e iPad, e WatchOS 2 para Apple Watch). A versión de proba pública foi lanzada o 9 de xullo de 2015 e os usuarios puideron descargala desde a Mac App Store dende o día 30 de setembro de 2015.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Apple Inc.
Ole Selnæs

**Ole Kristian Selnæs**, nado en Trondheim o 7 de xullo de 1994, é un futbolista que xoga como centrocampista para o AS Saint-Étienne.

## Traxectoria 
É fillo do ex-porteiro do Rosenborg Ivar Selnæs, aínda que naceu en Trondheim pasou a súa mocidade en Lillestrøm, onde o seu pai adestraba ao Skjetten, e Ole xogou nos equipos xuvenís dese club e tras volver a súa famlia a Trondheim xogou co Sverresborg IF.

### Rosenborg BK 
Selnæs fichou polo Rosenborg en 2009. Firmou o seu primeiro contrato profesional o 25 de marzo de 2012 e comezou a tempada como substituto da parella de centrocampistas Mohamed-Awal Issah e Markus Henriksen, mais axiña tomou o lugar de Henriksen no once inicial. O seu debut profesional tivo lugar contra o Lillestrøm, o 1 de abril de 2012 ao substituír a Issah. Na semana seguinte xa foi titular contra o Sogndal. Despois de catro encontros, o sitio webscan-scout.com elixiuno o maior talento de Escandinavia

Selnæs foi titular regular durante a primeira metade da tempada 2012, pero perdeu o seu lugar por mor dunha lesión. Á súa volta o Rosenborg xa adquirira a Tarik Elyounoussi, Cristian Gamboa e Jaime Alas, xa que logo o seu tempo de xogo quedou reducido. Gañou o seu primeiro trofeo na tempada 2015, ao lograr co seu equipo os títulos de campión de Noruegae da copa de Noruega, e ademais elixírono mellor xogador da liga.

### AS Saint-Étienne 
Pasou á liga francesa o 1 de febreiro de 2016 ao firmar co AS Saint-Étienne. Xoga con outro noruegués, excompañeiro de equipo do Rosenborg, Alexander Søderlund  que chegou unhas semanas antes.

A súa estrea co novo club foi o 10 de febreiro na Copa de Francia contra o Troyes AC, xa participando como titular.

## Carreira internacional 
Selnæs representou ao seu país nas seleccións xuvenís, desde a sub-16. Entrou na selección absoluta no verán de 2015 e debutou o 24 de marzo de 2016 nun encontro contra Estonia 
## Notas
O Quinteiro, Paraños, Covelo

**O Quinteiro** é un lugar da parroquia de Paraños, no concello pontevedrés de Covelo, na Comarca da Paradanta. Segundo o IGE en 2019 tiña 27 habitantes (15 homes e 12 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Paraños 
### Parroquias de Covelo 
## Notas
Everything Falls Apart

***Everything Falls Apart*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de rock alternativo Hüsker Dü, publicado en xaneiro de 1983 a través do selo Reflex Records.

O disco editouse en CD en 1993 como ***Everything Falls Apart and More***, con cancións extra como os dous primeiros sinxelos do grupo, a versión completa de "Statues" (que dura sobre 8 minutos), e un tema non publicado antes gravado nun soto de St. Paul, Minnesota e chamado "Do You Remember?" (o tradución ao inglé de "husker du"). A reedición tamén inclúe notas no libreto de Terry Katzman, cofundador de Reflex Records e técnico de son da banda dende 1980 ata 1983, ademais das letras dun feixe de temas.

## Listaxe de cancións 
### Cancións extra do CD *Everything Falls Apart and More* 
#"In a Free Land" – 2:53 (Mould)
#"What Do I Want?" – 1:15 (Hart)
#"M.I.C." – 1:10 (Mould)
#"Statues" – 8:45 (Hart)
#"Let's Go Die" – 1:54 (Norton)
#"Amusement" – 4:57 (Mould)
#"Do You Remember?" – 1:55 (Mould)
Flip Your Wig

***Flip Your Wig*** é o cuarto álbum da banda estadounidense de rock alternativo Hüsker Dü, publicado en setembro de 1985 a través do selo SST Records. Trátase do primeiro disco autoproducido polo grupo e o disco que máis vendeu ata ese momento do selo SST, sendo tamén o seu derradeiro traballo co mesmo. A banda pasou meses no estudio para conseguir unha produción de máis calidade.

## Listaxe de cancións
Candy Apple Grey

***Candy Apple Grey*** é un álbum da banda estadounidense de rock alternativo Hüsker Dü, publicado en marzo de 1986. Foi o seu primeiro disco a través dun grande selo, Warner Bros. Records, aínda que esta discográfica xa presionara ao grupo para editar *Flip Your Wig*, que finalmente lanzou SST Records. *Candy Apple Grey* tamén marca o final da transición da banda do hardcore punk a un estilo máis redondeado que posteriormente sería coñecido como rock alternativo ou rock universitario. Como viña sendo normal, Bob Mould e Grant Hart compuxeron as cancións do álbum individualmente. Aínda que o primeiro estilo máis frenético do grupo é evidente, *Candy Apple Grey* tamén conta con material máis introvertido e atenuado, incluíndo unha cantidade relativamente grande de guitarras acústicas.

Os sinxelos editados para este traballo foron "Sorry Somehow" e "Don't Want To Know If You Are Lonely", ámbalas dúas compostas e cantadas por Hart. O último foi caompañado por un vídeo promocional que chegou a aparecer na MTV. *Candy Apple Grey* foi o primeiro álbum de Hüsker Dü en entrar na lista *Billboard 200*, pero aínda que apareceu na radio e na MTV non baixou do posto 140.

## Listaxe de cancións
Warehouse: Songs and Stories

***Warehouse: Songs and Stories"*** é o sexto e derradeiro álbum da banda estadounidense de rock alternativo Hüsker Dü, publicado o 19 de xaneiro de 1987 a través do selo Warner Bros. Records. Orixinalmente foi lanzado como un álbum duplo de dous LPs. O grupo disolveuse tras a xira de promoción do disco, en parte debido a desacordos entre os compositores Bob Mould e Grant Hart pola adición á drogas do último. Este álbum, xunto con *Candy Apple Grey*, amosan o incremento na madurez das composicións de Mould e Hart (un cambio que afastou a moitos seguidores da banda).

## Listaxe de cancións 
As edicións en CD de *Warehouse: Songs and Stories* combinan todos os temas nun único disco.