Jacques de Vitry

miniatura|200x200px|Selo de Jacques de Vitry.
**Jacques de Vitry**, nado arredor de 1160/70 e morto o 1 de maio de 1240, foi un cóengo regular francés, afamado teólogo e cronista da súa época. Foi elixido bispo en 1214 e feito cardeal en 1229.

## Traxectoria 
Jacques naceu en Francia central (quizais Rheims) e estudou na Universidade de París. Converteuse, en cóengo regular en 1210 no Priorato de Saint-Nicolas d'Oignies na diocese de Liexa, posto que mantivo ata a súa consagración como bispo en 1216. Desde 1211 a 1213 predicou a Cruzada Albigense, visitando Francia e Alemaña con Guillerme, o arcediago de París, e recrutando moitos cruzados.

En 1214 Jacques foi elixido bispo de Acre. Recibiu a consagración episcopal e chegou á súa sé en 1216. Posteriormente estivo fortemente involucrado nao Quinta Cruzada, participando no asedio de Damietta desde 1218 a 1220. En 1219 empezou a escribir a *Historia Hierosolymitana*, unha historia da Terra Santa desde o xurdimento do islam ata as cruzadas da súa época, mais só completou dúas partes . Regresou a Europa en 1225.

Entre o 16 de abril e 29 de xullo de 1229, o papa Gregorio IX elevou Jacques ao Colexio dos Cardeais e trasladouno á sé suburbicaria de Frascati. Coa excepción dunha breve legación ao emperador Frederico II en 1232, pasou os seus últimos anos traballando na corte papal. Subscribiu as bulas papais entre o 29 de xullo de 1229 e o 23 de xuño de 1239. Morreu en Roma como decano do Sacro Colexio dos Cardeais. Os seus restos foron trasladados a Oignies e enterrados alí en 1241.

Nun documento emitido polo papa Gregorio o 14 de maio de 1240 aparece que de Vitry, pouco antes da súa morte, foi elixido como o patriarca latino de Xerusalén, mais esta elección ou non foi ratificada polo papa ou el mesmo rexeitounoa
right|miniatura|Manuscrito de *Sermones Vulgares*, século XIII, por Jacques de Vitry
Á parte da *Historia*, as súas obras inclúen centos de sermóns, e cartas ao papa Honorio III. Tamén escribiu sobre a vida inmoral dos estudantes da Universidade de París e a vida santa das beguinas de Liexa, en particular a súa *Vida de* ''Marie d'Oignies*, cuxo consello inspirouno a facerse cóengo regular.

Jacques de Vitry ficou fascinado polos poderes detidos polas beguinas, que era tal que se igualaban cos cregos da época, aínda que funcionasen fóra da propia igrexa. A pesar de que este movemento non era recoñecido na igrexa, Jacques apelou perante o papa Honorio III para lexitimar o traballo da comunidade das beguinas, así como a diocese de Liexa, toda Francia e por todo o Sacro Imperio Romano.

## Referencias 
## Bibliografía 
* *Iacobus de Vitriaco. Sermones vulgares vel ad status I*, éd. J. Longère (Corpus Christianorum. Continuatio Mediaevalis 255), Turnhout: Brepols Publishers, 2013 (ISBN 978-2-503-54532-5)
* *Lettres de Jacques de Vitry* ed. R. B. C. Huygens. Leiden, 1960.
* *The exempla or illustrative stories from the Sermones Vulgares of Jacques de Vitry* ed. T. F. Crane. Londres, 1890.
* The Cardinals of the Holy Roman Church: consistory of December 1228 
* Agostino Paravicini Bagliani, *Cardinali di curia e "familiae" cardinalizie dal 1227 al 1254'', Padova 1972, pt. I, p.&nbsp;99-112
* Palestine Pilgrims' Text Society (1896): *History of Jerusalem, by Jacques de Vitry, A.D. 1180*