open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ticiana Ghiglione Darriba

**Ticiana Luz Ghiglione Darriba**, "**Cha**", nada en Buenos Aires  o 22 de abril de 1982, é unha artista multidisciplinar galega.

## Traxectoria
Filla de Luz Darriba e Luis Alberto Ghiglione Carnio. En 1992 chegou coa súa familia a Lugo, e posteriormente estudou Belas Artes na Universidade de Vigo, na facultade de Belas Artes de Pontevedra. Realizou o CAP e un mestrado en animación e ilustración. Posteriormente, ten dado clases e obradoiros en diversos lugares, expoñendo en diversos foros e asemade colaborando con diversas publicacións. Tras vivir tamén en Ourense, en 2024 reside en Ribadeo.
## Obra 
Realizou a obra *Homenaje a la sorpresa del trigo*, en relación á obra de Maruja Mallo e exposta no Museo Provincial de Lugo.
### Exposicións 
*2000: Exposición “Viento Norte” na “Casa da Xuventude”, Santiago de Compostela
*2001: Exposición “Superarte” na Galería de Arte Nova Rúa (Lugo)
*2002: Exposición no Museo das Ciencias de Madrid
*2007: Sala de exposicións do Hotel Araguaney (Santiago de Compostela)
*2007: “Tras as pegadas de Delos” na Asociación Cultural de Hipercor (Santiago de Compostela)
*2008: Colectiva no Primeiro Congreso Latinoamericano sobre Trata e Tráfico de Persoas, Facultade de Ciencias da Comunicación, Universidade de Bos Aires (Arxentina)
*2009: Animacións e creación de personaxes, Xornadas Pedagóxicas, Museo Provincial (Lugo)
*2009: Colectiva “París-Monte Pego”, organizada pola galería Fivars (Alacante)
*2020: Biblioteca Municipal de Arzúa

### Performances 
*2002: Performance “Tecedoiras de Soños” dentro do proxecto Sherezade, Museo Provincial (Lugo)
*2004: Accésit no Certame de Pintura ó aire libre da cidade de Lugo
*2008: “Libro Vivo”, Museo Pedagóxico de Galicia (Santiago de Compostela)

### Actividades de coordinación 
*2010: ÁgoraLibros (Pontevedra)
*2019: Culturas en diálogo 2018/2019
*2021: Nadie puede contener la marcha de mis pensamientos

### Publicacións 
#### Libros 
Creadora da personaxe de viñetas DinaMita, publica en 2018 *Dinamitadas. El despertar de la ironía* 

En 2024 aparece con dez historias de humor negro *Non apartes a mirada do espello / No apartes la mirada del espejo* ISBN 9788409584383

#### Outros 
No 2003 participa cunha ilustración no libro “Cento Sete Marés”, con cento sete artistas de todo o mundo pola catástrofe do afundimento do Prestige, abrindo unha serie de colaboracións gráficas en libros (como en 'Toda la gente errante') e revistas e outros medios. Así, no 2008 publica diversos artigos na revista virtual “Foeminas”, da casa da Muller do Concello de Lugo, viñetas en Pontevedra Viva, Nós Diario , Galiza Nova, etc.

Asemade, a súa é referida e estudada en diversos lugares, como na tese de doutouramento de Ánxela Caramés.
## Recoñecementos
*1997: 1º Premio, Certame de Pintura organizado polo Museo Provincial de Lugo
*1999: 2º premio no Certame de Pintura para menores de 30 anos organizado pola Xunta de Galicia (A Coruña)
*2000: 1º Premio de Pintura para mozos no II Certame dos Premios Nelson Zumel
*2006: 2º premio no IV Certame de Pintura Lucus Augusti

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Artigo de Xulio Xiz sobre Ticiana e o seu primeiro libro.
Bouza, Pexeiros, Viana do Bolo

**Bouza** é un lugar da parroquia de Pexeiros do concello ourensán de Viana do Bolo, na comarca de Viana. Segundo o IGE, en 2023 tiña 48 habitantes (26 homes e 22 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pexeiros 
### Parroquias de Viana do Bolo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Viana do Bolo
Estatalización

Os termos **estatalizar**, **nacionalizar** e **socializar** refírense todos ao proceso polo que os medios de produción e servizos explotados por particulares pasan a mans do Estado dun país, con ou sen compensación. A estatalización é o conxunto de disposicións e operacións mediante as cales o Estado asume a propiedade e a administración de empresas privadas ou da totalidade de certos sectores económicos considerados estratéxicos ou de interese público.

A estatalización é o oposto á privatización.

## Notas
Comisión de Banca, Vivenda e Asuntos Urbanos do Senado dos Estados Unidos

A **Comisión de Banca, Vivenda e Asuntos Urbanos do Senado dos Estados Unidos** (denominada ata 1970 **Comisión de Banca e Moeda**) é unha das vinte comisións do Senado estadounidense encargadas de xestionar os asuntos desta cámara relacionados con áreas especializadas de interese lexislativo.

A comisión ten competencias sobre asuntos relacionados cos bancos e a banca, o control de prezos, o seguro de depósitos, a promoción e o control das exportacións, a política monetaria federal, a axuda financeira ao comercio e á industria, a amortización de billetes, a moeda e a súa cuñaxe, a vivenda pública e privada, o desenvolvemento urbano, o transporte público e os contratos gobernamentais.[miniatura|O [Senado dos Estados Unidos|senador Robert L. Owen, primeiro presidente da Comisión.|284x284px]]

Durante os seis anos que seguiron a crise económica de 1907, os líderes de ambas as cámaras do Congreso dos Estados Unidos viron a necesidade dun sistema que impedise que uns poucos grandes bancos de Nova York controlasen a maioría dos activos financeiros do país. Un informe da Cámara de Representantes de febreiro de 1913 sobre este asunto levou o Senado á conclusión de que precisaba a dedicación a tempo completo dunha comisión independente sobre banca e moeda.

* Bancos, banca e institucións financeiras.
* Control dos prezos dos produtos básicos, alugueiros e servizos.
* Seguro de depósitos.
* Estabilización económica e produción de defensa.
* Fomento das exportacións e do comercio exterior.
* Control das exportacións.
* Política monetaria federal, incluído o Sistema da Reserva Federal.
* Axuda financeira ao comercio e á industria.
* Emisión e amortización de papel moeda.
* Diñeiro e crédito, o que inclúe a moeda e a súa cuñaxe.
* Construción de residencias de anciáns.
* Vivendas públicas e privadas (incluídas as vivendas para veteranos).
* Renegociación de contratos públicos.
* Desenvolvemento urbano e transporte público.

A Comisión de Banca, Vivenda e Asuntos Urbanos do Senado tamén se encarga de "estudar e revisar con exhaustividade os asuntos relacionados coa política económica internacional na medida en que afecte os asuntos monetarios, o crédito e as institucións financeiras dos Estados Unidos, o crecemento económico, os asuntos urbanos e o crédito; así como informar ao respecto".

### Comisión de Banca e Moeda 

### Comisión de Banca, Vivenda e Asuntos Urbanos 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Senado dos Estados Unidos
* Comisión de Moeda, Pesos e Medidas da Cámara de Representantes dos Estados Unidos

### Ligazóns externas 
* Sitio web da Comisión
Piglet's Big Movie

'''''Piglet's Big Movie'''* é un filme estadounidense de 2003 dirixido por Francis Glebas. Estreouse a través de Walt Disney Pictures o 21 de marzo de 2003. O filme conta cos personaxes de *Winnie-the-Pooh*, escrito por A. A. Milne e E. H. Shepard e é o terceiro filme da franquía de *Winnie the Pooh*. No filme, Piglet avergóñase de ser pequeno e zoupón e vaise do Bosque dos Cen Acres, facendo que todos os seus amigos formen un grupo de busca para atopalo.

*Piglet's Big Movie'' foi producido pola oficina xaponesa de Disneytoon Studios e a produción de animación foi de Walt Disney Animation Japan, Inc. con animación adicional proporcionada por Gullwing Co., Ltd., fondo adicional de Studio Fuga e tinta e pintura dixital de T2 Studio.

## Personaxes 
* John Fiedler como Piglet
* Jim Cummings como Winnie the Pooh / Tigger
* Andre Stojka como Owl
* Kath Soucie como Kanga
* Nikita Hopkins como Roo
* Peter Cullen como Eeyore
* Ken Sansom como Rabbit
* Tom Wheatley como Christopher Robin
** Kath Soucie como voz de canto de Christopher Robin

## Notas
The Tigger Movie

***The Tigger Movie*** é un filme estadounidense-xaponés de 2000 escrito e dirixido por Jun Falkenstein e producido por Walt Disney Television Animation coa colaboración de Walt Disney Animation (Japan), Inc. Baséase na historia de Eddie Guzelian, e estreouse a través de Walt Disney Pictures o 11 de febreiro de 2000. É o segundo filme da franquía *Winnie the Pooh* logo de *The Many Adventures of Winnie the Pooh* e está protagonizado por Tigger que está na procura da súa familia e outros Tiggers coma el. O filme foi a primeira longametraxe de Pooh que non era unha colección de curtas estreadas previamente.

## Personaxes 
* Jim Cummings como Tigger e Winnie the Pooh
* Nikita Hopkins como Roo
* Ken Sansom como Rabbit
* John Fiedler como Piglet
* Peter Cullen como Eeyore
* Andre Stojka como Owl
* Kath Soucie como Kanga
* Tom Attenborough como Christopher Robin
* John Hurt como o narrador

## Notas
Pooh's Heffalump Movie

'''''Pooh's Heffalump Movie'''* é un filme estadounidense de 2005 dirixido por Frank Nissen, producido por Disneytoon Studios e distribuído por Walt Disney Pictures. Está protagonizado polos personaxes de *Winnie-the-Pooh* escrito por A. A. Milne. O filme é o cuarto título da franquía *Winnie the Pooh* e a terceira adaptación de DisneyToon Studios das historias de *Winnie the Pooh*, logo de *The Tigger Movie* (2000) e *Piglet's Big Movie* (2003). Estreouse nos cinemas o 11 de febreiro de 2005. Tivo unha secuela de Halloween estreada directamente en vídeo e titulada *Pooh's Heffalump Halloween Movie'', a cal saíu sete meses despois do lanzamento deste.

## Personaxes 
* Nikita Hopkins como Roo
* Kyle Stanger como Lumpy the Heffalump
* Jim Cummings como Winnie the Pooh e Tigger
* John Fiedler como Piglet
* Peter Cullen como Eeyore
* Ken Sansom como Rabbit
* Kath Soucie como Kanga
* Brenda Blethyn como Mama Heffalump

## Notas
Guerra civil castelá de 1351-1369

A **guerra civil castelá** de 1351 a 1369 foi unha guerra de sucesión sobre a Coroa de Castela que se prolongou desde 1351 ata 1369. O conflito comezou despois da morte do rei Afonso XI de Castela en marzo de 1350. Pasou a formar parte da Guerra dos Cen Anos. Foi loitada principalmente en Castela e as súas augas costeiras entre as forzas locais e aliadas do rei reinante, Pedro I de Castela, e o seu irmán ilexítimo Henrique de Trastámara polo dereito á coroa.

## Causas 
Pedro I foi chamado polos seus partidarios "o xusto" e "o cruel" polos seus detractores. Para os rangos máis altos da nobreza, era un tirano, obrigando a vontade real aos homes ata entón libres. Estendera moito a autoridade real e entrara nunha guerra coa Coroa de Aragón chamada "A guerra dos dous Pedros".

O seu irmán ilexítimo, Henrique, obtivo rapidamente o apoio non só da alta nobreza, senón tamén de Francia, Aragón e o papado. En 1366, depuxo oficialmente ao seu irmán como rei de Castela, León, Toledo e Sevilla e fíxose proclamar rei no mosteiro de las Huelgas.

## Conflito 
En 1366, Henrique, que entón vivía en Francia, reuniu un gran exército, con compoñentes franceses e aragoneses, en Montpellier e invadiu Castela co apoio dos reis de Francia e Aragón ( Carlos V e Pedro IV respectivamente). Obrigou con éxito a Pedro a fuxir.
[esquerda|miniatura|Miniatura da morte de [Pedro I de Castela.]]
Pedro fuxiu a Baiona, unha cidade da Gascuña controlada polos ingleses. Alí, pediu axuda a Eduardo, o "príncipe negro", e, a cambio de terras en Castela, recibiuna. Con tropas inglesas dirixidas polo príncipe, regresou a Castela e reafirmou o seu poder real en 1367, obrigando a Henrique a regresar a Francia despois da exitosa batalla de Nájera. Non obstante, rexeitou cumprir o trato cos ingleses e os seus aliados, incluído o propio Príncipe de Gales, que pronto marchou. En 1368, Henrique e Carlos de Francia asinaron o Tratado de Toledo polo que os casteláns prestaban aos franceses unha frota no Golfo de Biscaia a cambio de axuda militar en terra.
miniatura|Miniatura que representa a batalla de Montiel en 1369.
Henrique entrou en Galicia, tomou algunhas poboacións e despois tomou a cidade de León en abril. Despois disto, toda o reino de Galicia tomou partido por Henrique. Regresou a Castela en 1369 e asasinou a Pedro despois da batalla de Campo de Montiel. Foi aclamado Henrique II e inmediatamente solidificou o seu goberno eliminando aos xudeus dos altos cargos. Castela converteuse, neste momento, nun grande aliado dos franceses nas súas guerras en curso.

## Notas
Selección de fútbol da Samoa Americana

A **selección de fútbol da Samoa Americana** (en ) é o equipo que representa á Samoa Americana nas competicións internacionais oficiais de fútbol. A súa organización está a cargo da Federación de Fútbol da Samoa Americana, pertencente á Confederación de Fútbol de Oceanía e á FIFA. O estadio da Samoa Americana atópase en Pago Pago e o seu adestrador é Tunoa Lui.

Disputou o seu primeiro partido nos Xogos do Pacífico Sur de 1983, perdendo ante , daquela baixo o nome de Samoa Occidental, por 3:1. Nese torneo logrou tamén a súa primeira vitoria ao vencer a  por 3:0. A partir de entón perdeu cada un dos seus encontros, o que a levou a ser recoñecida como a *peor selección do mundo*. En 2001, cun cadro de xogadores miguado polas dificultades de traslado da maioría dos titulares, Samoa Americana perdeu 31:0 contra  nun partido válido para a clasificación á Copa Mundial de 2002, o que representa a maior goleada na historia do fútbol internacional.

Finalmente, tivo o seu reencontro coa vitoria, e o seu primeiro partido gañado como membro da FIFA, en 2011, cando nas eliminatorias para a Copa das Nacións da OFC de 2012 derrotou a  2:1. Catro anos despois, volveu gañar aos tonganos e ás , mais non puido clasificar ao certame continental por ser superado en diferenza de goles por Samoa, máis especificamente por un gol sendo até agora a maior proeza do fútbol samoamericano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Aleqa Hammond

**Aleqa Hammond**, nada en Narsaq o 23 de setembro de 1965, é unha política groenlandesa e exmembro do Folketing (parlamento) dinamarqués. Antiga líder do partido Siumut, converteuse na primeira muller primeira ministra de Groenlandia despois de que o seu partido emerxese como a facción parlamentaria máis grande do país nas eleccións de 2013. En 2014 deixou o cargo de primeira ministra e líder de Siumut, tras un caso de malversación de fondos públicos. Foi expulsada de Siumut o 23 de agosto de 2016 tras outro caso de mal uso de fondos públicos e converteuse nunha política independente. O 31 de marzo de 2018 anunciou que se presentaría ás eleccións xerais de Groenlandia de 2018 en represetación do partido Nunatta Qitornai, unha escisión de Siumut.

## Traxectoria 
Naceu en Narsaq, mais criouse en Uummannaq. O seu pai Piitaaraq Johansen morreu nunha viaxe de caza cando ela tiña sete anos despois de caer polo xeo. En 1995, converteuse en Oficial de Información na secretaría do Gabinete, antes de traballar para a oficina de Turismo de Nuuk dende 1996 até 1999. Entre 1999 e 2003, foi comisaria do Consello Circumpolar Inuit, e tamén traballou nos Xogos de Inverno do Ártico de 2002. De 2004 a 2005 traballou na industria do turismo en Qaqortoq como guía turística. e foi nomeada conselleira de Familia e Xustiza. En 2007, converteuse en ministra de Finanzas e Asuntos Exteriores, pero en 2008 dimitiu oficialmente en protesta polo tamaño do déficit orzamentario do goberno.

Logo de que Siumut perdese as eleccións de 2009, substituíu a Hans Enoksen como líder do partido. Nas eleccións de 2013, recibiu o maior número de votos persoais.
Como primeira ministra expresou a súa esperanza de experimentar que Groenlandia se converta nun país independente. Ela dixo: "Estamos a falar de construír unha nación a nivel mental. Manifestarémonos como pobo e esixiremos o que nos corresponde. Asumiremos a responsabilidade por nós mesmos e polas nosas familias. E como políticos asumiremos a responsabilidade do noso país".
O 1 de outubro de 2014, Hammond tomou unha excedencia porque estaba a ser investigada por un escándalo de gastos, e Kim Kielsen converteuse en primeiro ministro en funcións, e tamén a sucedeu como líder do partido Siumut. Kielsen posteriormente substituíuna permanentemente.

En 2015, Hammond foi elixida para o Folketing dinamarqués nas eleccións xerais. Con 3.745 votos, obtivo o maior número de votos persoais en Groenlandia. Foi expulsada do partido Siumut o 23 de agosto de 2016 logo dun caso de abuso da súa tarxeta de crédito do Folketing para gastos privados e converteuse en independente. En 2017, converteuse en presidenta do Comité de Groenlandia tras un acordo de apoio ao goberno de centro dereita. O 31 de marzo de 2018, anunciou a súa candidatura ao parlamento groenlandés en representación de Nunatta Qitornai.

## Vida persoal 
É membro da Nova Igrexa Apostólica.

## Notas
Aldea de Deva, Pontedeva, Pontedeva

**Aldea de Deva** é un lugar da parroquia de Pontedeva, no concello ourensán de Pontedeva, na comarca da Terra de Celanova. Segundo o IGE, en 2023 tiña 164 habitantes (79 homes e 85 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pontedeva 
### Parroquias de Pontedeva 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Pontedeva
The Ballad of Darren

***The Ballad of Darren*** é o noveno álbum de estudio da banda inglesa de rock Blur, publicado o 21 de xullo de 2023 a través dos selos Parlophone e Warner Records. Os temas do disco foron escritos polo líder Damon Albarn en 2022 mentres estaba de xira con Gorillaz, e posteriormente compostos por Albarn e o resto da banda. Foi producido por James Ford no Studio 13 en Londres e Devon. É o primeiro álbum de Blur dende *The Magic Whip* (2015), e tamén é o seu álbum máis curto, cunha duración por debaixo dos 40 minutos. A portada é unha fotografía de 2004 dun home nadando só na Gourock Outdoor Pool en Gourock, Escocia, tomada por Martin Parr. O seu título refírese a Darren "Smoggy" Evans, o gardacostas da banda dende hai moito tempo.

*The Ballad of Darren* publicouse con recensións positivas. Converteuse no sétimo álbum consecutivo da banda en chegar ao número un no Reino Unido. Tamén foi número un nas listas de Bélxica, Irlanda, Escocia e Suíza, e foi o primeiro disco da banda en entrar no Top 10 da lista estadounidense *Top Album Sales*, chegando ao número 8. O álbum foi promovido polos sinxelos "The Narcissist", "St. Charles Square" e "Barbaric", así como por unha xira mundial.

## Listaxe de cancións 
## Notas
A Costa, Barbantes, Punxín

**A Costa** é un lugar da parroquia de Barbantes, no concello ourensán de Punxín, na comarca do Carballiño.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Barbantes 
### Parroquias de Punxín 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Punxín
As Casas Novas, Armariz, Xunqueira de Ambía

**As Casas Novas** é un lugar da parroquia de Armariz, no concello ourensán de Xunqueira de Ambía, na comarca de Allariz-Maceda. Segundo o IGE, en 2023 tiña 2 habitantes (1 home e 1 muller). Forma un único núcleo xunto coas Casas Novas (Os Espiñeiros, Allariz).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Armariz 
### Parroquias de Xunqueira de Ambía
## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Lugares de Xunqueira de Ambía
José Ángel Gómez Iglesias

**José Ángel Gómez Iglesias**, coñecido artisticamente como **Defreds**, nado en Vigo en 1984, é un escritor galego de libros de xénero híbrido, que ten vendido centos de milleiros de exemplares, principalmente en España e Latinoamérica.

## Traxectoria 
En 2011 Iglesias abriu conta en Twitter co pseudónimo “Defreds” e alí comezou a escribir pequenas frases e relatos. A finais de 2014 a editorial Frida Ediciones (agora, Mueve tu lengua) contactouno para ofrecerlle a posibilidade de editar un primeiro libro. En 2021 ese primeiro libro vendeu máis de 150&nbsp;000 exemplares. Adoita publicar máis dun libro por ano e realizou xiras e sinaturas por librarías e feiras do libro por toda España.  

En 2017 asinou coa Editorial Planeta, en concreto co selo Espasa, editorial coa que publica desde aquela.

Promocinalmente estivo na Feira Internacional do Libro de Guadalaxara en México, en Londres, en Quito ou Guayaquil, entre outras cidades. En 2021, en colaboración con IKEA a través da campaña ArrimarElHombro, conseguiu financiar a obra de reforma das instalacións de Alento e Discamino, asociación de dano cerebral. 

## Estilo 
Os seus textos breves, fundamentalmente de temática amorosa, móvense entre a poesía e a narrativa breve, con ausencia de rima e ritmo. O seu estilo directo e emocional soubo captar a atención dunha gran masa de persoas lectoras en América e España.

## Obra 
* *Casi sin querer* (Mueve tu Lengua, 2015).
* *Cuando abras el paracaídas* (Mueve tu Lengua, 2016).
* *1775 calles* (Mueve tu Lengua, 2017).
* *Historias de un náufrago hipocondríaco* (Espasa, 2017).
* *Con un Cassette y un boli Bic* (Espasa, 2018).
* *Sempiterno* (Espasa, 2018). En tapa dura e ilustrado por Naranjalidad.
* *Recordar contraseña* (Espasa, 2019).
* *Incondicional* (Espasa, 2019). En tapa dura e ilustrado por Nani Serrano.
* *Ya no quedan ciudades* (Espasa, 2020)
* *Ojalá* (Espasa, 2022). En tapa dura e ilustrado por Lady Desidia.
* *Siempre* (Espasa, 2023). En tapa dura e ilustrado por Lady Desidia.

## Distincións 
* Top máis vendidos cos seus catro primeiros libros simultaneamente en (2017) en La Casa del Libro.
* Top máis vendidos con catro dos seus libros en 2020 segundo a consultora GFK.
## Notas
Sitio de restrición

[miniatura|175px|Sitio de recoñecemento do [encima de restrición EcoRI co patrón de corte indicado pola liña verde. Orixínanse *extremos pegañentos*.]]
Os **sitios de restrición** ou **sitios de recoñecemento da restrición** son zonas situadas nunha molécula de ADN que conteñen secuencias específicas de 4 a 8 pares de bases nucleotídicas de lonxitude que son recoñecidas polos encimas de restricións para realizar un corte na molécula. Trátase xeralmente de secuencias palindrómicas (porque os encimas de restrición adoitan unirse como homodímeros), e un determinado encima de restrición pode cortar a secuencia entre dous nucleótidos dentro do seu sitio de recoñecemento ou nalgún punto veciño.

## Funcionamento 
Por exemplo, o encima de restrición común EcoRI recoñece a secuencia palindrómica GAATTC e corta entre a G e a A de ambas as febras do ADN. Isto deixa un tramo colgante que sobresae (unha porción terminal dunha das febras do ADN non unida a bases complementarias) coñecida como extremo pegañento Porén, os extremos pegañentos do ADN é máis probable que se unan con éxito coa axuda cunha ADN ligase debido aos nucleótidos non apareados expostos da zona colgante.

## Aplicacións 
Os sitios de restrición poden utilizarse para múltiples aplicacións en bioloxía molecular, como a identificación de polimorfismos de lonxitude de fragmento de restrición (RFLPs).

## Bases de datos 
Hai varias bases de datos para sitios de restrición e encimas, das cales a base de datos non comercial máis grande é REBASE. Recentemente, viuse que nulómeros estatisticamente significativos (é dicir, motivos ausentes curtos que se espera con gran probabilidade que existan) presentes en xenomas de virus son sitios de restrición, o que indica que probablemente eses virus desfixéronse deses motivos para facilitar a invasión do hóspede bacteriano. A Nullomers Database  contén un catálogo completo de motivos ausentes mínimos, moitos dos cales poderían ser motivos de restrición aínda non coñecidos.

## Notas
César Morgado

**César Morgado Ortega**, nado en Barcelona o 26 de xaneiro de 1993, é un futbolista español que xoga como defensa no Lugo, da Primeira División RFEF. É fillo do exfutbolista Sergio Morgado, que xogaba tamén como defensa.

## Traxectoria 
Comezou a súa carreira como futbolista no Badajoz CF, da Terceira División, e en 2014 iniciou un periplo de oito anos por diferentes equipos da Segunda División B (Córdoba B, Mérida, Cultural Leonesa, Villanovense, Valencia Mestalla e CD Badajoz). En 2021 fichou polo Sabadell, da nova Primeira División RFEF, no que militou durante dous anos. No verán de 2023 asinou como novo xogador do Lugo, da mesma categoría.

## Notas
Stretched Rohini Satellite Series

miniatura|200px|Diagrama de SROSS C.
**Stretched Rohini Satellite Series** ou **SROSS** é o nome dunha serie de satélites indios sucesores dos Rohini adicados principalmente á observación de raios gamma.

## SROSS A 
SROSS A foi o primeiro da serie e estaba deseñado para medir o desempeño do seu foguete lanzador no primeiro voo (un ASLV). Era un satélite estabilizado nos tres eixos e alimentado por paneis solares con instrumentación para monitorizar o lanzamento, cun detector de raios gamma e dous retrorreflectores láser, pero non chegou a órbita por un fallo no lanzamento.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*ASLV
*Rohini (satélites)
Eleccións lexislativas de Portugal de 2024

As **eleccións á Asemblea da República portuguesa de 2024** celebráronse o 10 de marzo de 2024. Nestas eleccións elixíronse os deputados da XVI Lexislatura de Portugal. Os 230 escanos da Asemblea da República foron elixidos.

As eleccións convocáronse en novembro de 2023 trala dimisión do primeiro ministro António Costa tras unha investigación sobre suposta corrupción que implicaba a adxudicación de contratos para empresas de litio e hidróxeno.

Ningún partido acadou a maioría absoluta de escanos, sendo a centrodereita *Alianza Democrática* (AD) liderada por Luís Montenegro o partido máis votado e conseguindo 79 escanos, seguida de preto por o Partido Socialista (PS), que perdeu a súa maioría absoluta nas eleccións de 2022 e quedou reducido a 77 escanos. Nas eleccións tamén xurdiu o partido populista de dereita Chega como o terceiro partido parlamentario, con 48 escanos, polo que o seu apoio é crucial na formación dun goberno de coalición.

A participación nas eleccións foi do 66,2 por cento, a máis alta dende 1985.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Marktest Opinion Poll Tracker
* Official results site, Portuguese Justice Ministry
* Portuguese Electoral Commission
* ERC - Official publication of polls
* Average of polls and seat simulator
María Pan

**María Dolores Pan Lesta**, nada na Coruña en 1975,. Logo foi nas listas de UxC, un partido progresista de ámbito local, ás eleccións municipais de 2019 en Cambre e saíu elixida concelleira, co que tomou parte do equipo de goberno. Nas eleccións municipais de 2023 foi de segunda logo do alcalde, Óscar García Patiño e encargouse da concellería de Facenda e de Réxime Interno no novo goberno de coalición. 

En marzo de 2024, o alcalde García Patiño dimitiu para buscar unha saída a un conflito administrativo e de pagamentos que o enfrontaba ao funcionariado municipal. A asemblea de UxC escolleuna como substituta de García Patiño O PP votou a súa candidata, conseguindo 4 votos. 

En abril de 2025 dimitiu do cargo, sendo substituída no cargo por Diana Piñeiro Fernández, do Partido Popular.

## Notas
Benito Vázquez Vázquez

**Benito Vázquez Vázquez**, nado na Devesa (Río Caldo, Lobios) en 1937 e finado en Ourense o 2 de febreiro de 2025, foi un garda civil e político galego do PPdeG.

## Traxectoria
Garda civil de tráfico. Nas eleccións municipais de 1995 encabezou a candidatura do PPdeG en Lobios e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Revalidou a alcaldía nas municipais de 1999 e 2003, novamente con maioría absoluta. Foi deputado provincial de 1995 a 2003. Nas municipais de 2007 perdeu a maioría absoluta, polo que a alcaldía pasou ao PSdeG, logo de diversas polémicas no último mandato como a negativa a darlle información aos concelleiros da oposición ou o endebedamento do concello.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Lobios
Ventosela, Ourantes, Punxín

**Ventosela** é un lugar da parroquia de Ourantes, no concello ourensán de Punxín, na comarca do Carballiño. Segundo o IGE, en 2023 tiña 11 habitantes (8 homes e 3 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ourantes 
### Parroquias de Punxín 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Punxín
Campo Real, Mociños, Quintela de Leirado

**Campo Real** é un lugar da parroquia de Mociños, no concello ourensán de Quintela de Leirado, na comarca da Terra de Celanova. Segundo o IGE, en 2023 tiña 10 habitantes (6 homes e 4 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Mociños 
### Parroquias de Quintela de Leirado 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Quintela de Leirado
Juan Abarca Cidón

**Juan Abarca Cidón**, nado en Madrid en 1971, é un médico, avogado e empresario español. Preside o grupo hospitalario HM Hospitales e a empresa de peritaxe PROMEDE. Forma parte do lobby ou grupo de presión que promove a sanidade privada en España.

## Traxectoria
É fillo dos médicos Juan Abarca Campal e Carmen Cidón Tamargo, fundadores do grupo HM Hospitales. Estudou a licenciatura de Medicina na Universidade Complutense de Madrid e doutorouse pola Universidade San Pablo CEU en 2017, coa tese *Análisis de la Ley General de Sanidad en el Siglo XXI. Propuestas para un modelo sostenible*. En 1997, tras a especialización do MIR en Medicina Familiar e Comunitaria, foi nomeado subdirector médico do Hospital Universitario HM Montepríncipe e, máis adiante xerente. Desde 2016 preside o grupo.

En 2002 fundou a empresa Profesionales de la Medicina e el Derecho S.A (PROMEDE) que realiza peritaxes sanitarias e valoracións do dano corporal no eido xudicial, e da que é presidente e conselleiro delegado.

Como empresario do sector da saúde forma parte do grupo de presión política para conseguir vantaxes para o sector empresarial da saúde. Foi fundador, xunto a outros, do Instituto para o Desenvolvemento e Integración da Sanidade (Fundación IDIS), que defende os intereses da sanidade privada; foi secretario xeral ata 2015 e é presidente desde 2019. 

Publicou ensaios e artigos sobre sanidade, destacando a súa columna “Diario de la Resistencia” que publicou durante a pandemia, e colaborando como articulista en varios medios de comunicación.

Entre outros cargos, é vicepresidente da Asociación Española de Dereito Sanitario, e foi membro do Consello Asesor do Ministerio de Sanidade entre 2012 e 2019.

## Recoñecementos
Rcibiu diversos premios e recoñecementos, entre outros, o “Personalidade Sanitaria”, da revista *Redacción Médica* (2014), Medalla de Honra da Fundación Bamberg (2017), o Premio Asociación Española de Directores de Recursos Humanos, 2021, e o Premio Madrileño do Ano en 2023.

## Publicacións 
* Abarca Cidón, J. *&nbsp;El sistema sanitario español. De sus orígenes hasta nuestros días*, Ed. Esfera de los libros, 2019
* Abarca Cidón, J. y Pérez Iñigo, F. *Un modelo de hospital.* Ed. Ars Médica, 2001 (4 ediciones)
* Abarca Cidón, J. y Juan-Peláez, F.&nbsp; *Actuación profesional en el ámbito hospitalario*, Ed. Aula Salud Siglo XXI, 2003. 
* VVAA *Reflexiones sobre la colaboración pública-privada en atención sanitaria.* Ed. Raiz Publicidad*,* 2018
* VVAA *Propuestas de fortalecimiento del sistema nacional de salud en la era postcovid*.&nbsp; Ed. Merck Salud, 2021

## Notas
Linguas de Burkina Faso

miniatura|dereita|250px|Mapa etnolingüístico de Burkina Faso.
, a lingua máis falada do país.]]
Burkina Faso é un país multilingüe. Estímase que unhas 70 linguas son faladas alí, das cales unhas 66 son indíxenas do territorio. O mossi é falado por volta do 51 % da poboación (2006), principalmente na rexión central ao redor da capital, Uagadugú.

No oste do país as linguas mandés son as dominantes, destacando o diula, o bobo, o samo e o marka. O peul (), unha variedade do fulani, fálase no norte, porén é moi falado en todo o país como lingua franca. O gourmantché fálase no leste, mentres que o bissa é propio do sur.

A educación para xordos en Burkina Faso usa a lingua de sinais americana, que foi introducida polo misioneiro xordo estadounidense Andrew Foster. A lingua de sinais de Burkina Faso úsase en Uagadugú.

## Linguas de traballo 
As linguas de traballo son o francés, que foi introducido cando Francia colonizou Burkina Faso en 1919, e o inglés. O francés é unha lingua de ensino nas escolas do país. Non obstante, menos do 15 por cento da poboación usa o francés no día a día. A pesar desta baixa porcentaxe, hai un grande apoio para manter o francés como lingua de ensino porque proporciona aos nenos un camiño cara á mobilidade social e garante un apoio económico continuo á educación. De feito, segundo un informe de 1998, "os burkinenses non viron interese en enviar aos seus fillos á escola para aprender unha lingua que xa falaban na casa".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Lista de Ethnologue das linguas de Burkina Faso
JYP Entertainment

**JYP Entertainment** , é un selo discográfico coreano fundado en Seúl, Corea do Sur en 1997 por JY Park, fogar de artistas como: 2PM, TWICE, Stray Kids, Day6, Boy Story, ITZY, Xdinary Heroes, NMIXX, NiziU e VCHA.

## Historia
JYP Entertainment foi fundado en 1997 polo cantante e produtor discográfico surcoreano J.Y. Park Park Jin Young como «Tae-Hong Planning Corporation», que finalmente converteuse en «JYP Entertainment» en 2001. O estudio e a sede da súa filial estadounidense, «JYP USA», abriron oficialmente na cidade de Nova York en xuño de 2007. En outubro de 2008, JYP Entertainment abriu o JYP Beijing Center como a súa rama da China e, no mesmo ano, a Creative Artists Agency «CAA» incluíu a JYP Entertainment na súa lista de clientes de alto perfil.

[thumb|dereita|430x430px|[Park Jin Young (J.Y.Park), Presidente de JYP Entertainment]]

Nunha entrevista, Park Jin Young declarou que o éxito dos seus artistas débese á creación dunha «marca» para o artista.

## Artistas 
Os artistas baixo JYP Entertainment son coñecidos colectivamente como "JYP Nation".

;Grupos
* 2PM (dende 2008)
* Twice (dende 2015)
* Stray Kids (dende 2017)
* Itzy (dende 2019)
* Golden Girls (dende 2023)

;Sub-unidades
* MiSaMo (dende 2023)

;Solistas
* J. Y. Park (dende 1997)
* Jun. K (dende 2011)
* Jang Woo-young (dende 2012)
* Lee Jun-ho (dende 2013)
* Nichkhun (dende 2018)
* Nayeon (dende 2022)
* Jihyo (dende 2023)

### Studio J 
;Bandas
* Day6 (dende 2015)
* Xdinary Heroes (dende 2021)

;Sub-unidades
* Day6 (Even of Day) (dende 2020)

;Solistas
* Young K (dende 2021)
* Dowoon (dende 2021)
* Wonpil (dende 2022)

### Outros 
* Boy Story (New Creative Content Entertainment, dende 2017)
* NiziU (JYPE Japan Inc., co-dirixido con Sony Music Japan, dende 2020)
* Yao Chen (Fanling Culture Media Ltd., dende 2022)
* Nmixx (SQU4D, dende 2022)
* Vcha (JYPE USA. Inc., dende 2023)
* Nexz (JYPE Japan Inc., co-dirixido con Sony Music Japan, dende 2023)

## Notas 
## Ligazóns externas
Tinker Bell and the Great Fairy Rescue

***Tinker Bell and the Great Fairy Rescue*** é un filme estadounidense de 2010 dirixido por Bradley Raymond. É o terceiro título da franquía *Disney Fairies* producida por Disneytoon Studios. Conta a historia de Tinker Bell, unha fada creada por J. M. Barrie para a súa obra de 1904 ''Peter Pan, or The Boy Who Wouldn't Grow Up''. O filme foi animado por Prana Studios, usando modelaxe dixital 3D. Estreouse en DVD e Blu-ray a través de Walt Disney Studios Home Entertainment o 21 de setembro de 2010. A diferenza das outras películas da serie, transcorre totalmente fóra de Pixie Hollow.

## Personaxes 
* Mae Whitman como Tinker Bell
* Lauren Mote como Elizabeth "Lizzy" Griffiths
* Michael Sheen como Dr. Griffiths
* Pamela Adlon como Vidia
* Lucy Liu como Silvermist
* Raven-Symoné como Iridessa
* Kristin Chenoweth como Rosetta
* Angela Bartys como Fawn
* Rob Paulsen como Bobble
* Jeff Bennett como Clank
* Jesse McCartney como Terence
* Cara Dillon como a narradora
* Faith Prince como Mrs. Perkins
* Bob Bergen como Cheese

## Notas
Itihāsa

[miniatura|Representación de [Ganesha a escrever o *Mahabharata*.]]
***Itihasa*** ou ***Itihaasa*** (en sánscrito: इतिहास, tamén transcrito ***Itihaasah***, ***Itihāsa*** e ***Iti-hasa***) significa literalmente "así foi" ou "iso sucedeu" e refírese á colección de descricións escritas de eventos importantes dentro do Hinduísmo, incluíndo obras como o *Ramayana* e o *Mahabharata*. 

Estas historias adoitan ser poemas épicos que se compoñen en forma de poesía para facilitar a súa memorización e transmisión oral. Escavacións modernas e probas arqueolóxicas mostran que estas épicas indias se corresponden ás veces con historia real. A autenticidade histórica destas epopeas é un tema de debate continuo entre académicos.

O significado orixinal de Itihasa é máis preciso que a palabra historia comunmente utilizada hoxe, indicando un relato que se supón que ten unha base histórica, aínda que está contada de forma lendaria ou tradicional.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Epopea
* Historiografía
* Literatura sánscrita
* Poeta de guerra

### Ligazóns externas 
* Itihasa na Wisdom Library
* Itihasa na Hindupedia
O Barro, Vilar, Pontedeume

**O Barro** é un lugar da parroquia de Vilar no concello coruñés de Pontedeume na comarca do Eume. Sitúase xunto ao Barro (Breamo).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilar 
### Parroquias de Pontedeume 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Pontedeume
Secret of the Wings

***Secret of the Wings*** (titulado orixinalmente ***Tinker Bell and the Mysterious Winter Woods*** ou ***Tinker Bell and the Secret of the Wings***) é un filme estadounidense de 2012 dirixido por Peggy Holmes e Bobs Gannaway. É o cuarto título da franquía *Disney Fairies* producida por Disneytoon Studios. Conta a historia de Tinker Bell, unha fada creada por J. M. Barrie para a súa obra de 1904 ''Peter Pan, or The Boy Who Wouldn't Grow Up''. Está protagonizado polas voces de Mae Whitman, Lucy Liu, Megan Hilty, Raven-Symoné e Angela Bartys, así como por Matt Lanter, Timothy Dalton, Lucy Hale, Debby Ryan, e Anjelica Huston como a narradora.

## Personaxes 
* Mae Whitman como Tinker Bell
* Lucy Hale como Periwinkle
* Timothy Dalton como Lord Milori
* Jeff Bennett como Dewey e Clank
* Lucy Liu como Silvermist
* Raven-Symoné como Iridessa
* Megan Hilty como Rosetta
* Pamela Adlon como Vidia
* Angela Bartys como Fawn
* Debby Ryan como Spike
* Grey DeLisle como Gliss
* Rob Paulsen como Bobble
* Jane Horrocks como Fairy Mary
* Jodi Benson como Healing Fairy
* Kari Wahlgren como recepcionista
* Thomas Lennon como Reading Fairy.
* Benjamin Diskin como Slush
* Kathy Najimy como Ministra do Verán
* John DiMaggio como Ministro do Outono
* Steve Valentine como Ministro da Primavera
* Dee Bradley Baker como Cheese, Fiona e Blaze
* Anjelica Huston como raíña Clarion
* Matt Lanter como Sled

## Notas
Planes (filme)

***Planes*** é un filme estadounidense de 2013 producido por Disneytoon Studios e distribuído por Walt Disney Pictures. Foi dirixido por Klay Hall e producido por Traci Balthazor-Flynn, e é un spin-off da franquía de Pixar *Cars*. Malia non ser producido por Pixar, o filme foi coescrito e xestionado por Pixar e o daquela director creativo de Walt Disney Animation Studios, John Lasseter, quen dirixiu os dous primeiros filmes *Cars*. O guionista do filme é Jeffrey M. Howard. Está protagonizado polas voces de Dane Cook, Stacy Keach, Priyanka Chopra in her Hollywood debut, Brad Garrett, Teri Hatcher, Danny Mann, Julia Louis-Dreyfus, Roger Craig Smith, John Cleese, Carlos Alazraqui, Sinbad, Val Kilmer e Anthony Edwards. No filme, Dusty Crophopper (Cook), un avión da cidade de Propwash Junction, quere completar Wings Around the Globe con avións de carreiras, especialmente Ripslinger (Smith), a pesar do seu medo ás alturas, coa axuda do aviador naval Skipper Riley (Keach), que o adestra.

## Personaxes 
* Dane Cook como Dusty Crophopper
* Stacy Keach como Skipper Riley
* Priyanka Chopra como Ishani
* Danny Mann como Sparky
* Brad Garrett como Chug
* Teri Hatcher como Dottie
* Cedric the Entertainer como Leadbottom,
* Julia Louis-Dreyfus como Rochelle
* Roger Craig Smith como Ripslinger
* Gabriel Iglesias como Ned e Zed
* John Cleese como Bulldog
* Carlos Alazraqui como El Chupacabra
* Val Kilmer como Bravo
* Anthony Edwards como Echo
* Colin Cowherd como Colin Cowling
* Sinbad como Roper
* Oliver Kalkofe como Franz aka Von Fliegenhosen
* Brent Musburger como Brent Mustangburger
* John Ratzenberger como Harland
* Barney Harwood como Sky Cam 1

## Notas
Os Maios (Fonoteca 92)

***Os Maios*** é un EP onde se describe a tradición popular dos maios en Galicia, presentado por Isabel Freire Bazarra, recolle gravacións de coplas en directo cantadas pola xente nas localidades de Portomarín, Sanxenxo, Marín, A Illa de Arousa e Monforte de Lemos. É a segunda casete da colección Fonoteca 92, foi publicado en 1992 pola Editorial Compostela de *El Correo Gallego*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Festa dos maios
Castelo de Viana do Bolo

O **castelo de Viana do Bolo**, agora máis coñecido como **Torre de Viana do Bolo**, foi un castelo construído na Idade Media en Viana do Bolo, cando a vila gozaba de foro e goberno propios. Consérvase a torre da homenaxe, de base cadrada e 32,7 metros de altitude. O soto da torre está cuberto cunha bóveda de canón reforzada por tres arcos transversais apuntados. Consérvase a porta de entrada ao patio de armas e a porta do patio de honra. Hoxe alberga o Museo Etnográfico de Viana e unha sala de exposicións con cadros doados do pintor vianés, Nelson Zume. Foi declarada Monumento Histórico-Artístico o 22 de abril de 1949.

## Historia 
Construído no século IX para a defensa contra os musulmáns e posteriormente destruído na defensa da vila. En 1180 o rei Fernando II chegou a Viana, que daquela estaba deshabitada, e ordenou a reconstrución da torre e a repoboación da vila. A torre pasou a pertencer a Casa de Lemos, en primeira instancia a Fernando Osorio de Castro, despois Henrique II cedeullo a Pedro Enríquez. Foi reconstruída no século XV tras sucesivos conflitos, e Filipe II converteuna en cabeza de marquesado a favor de Pedro Pimentel, fillo do conde de Benavente, que colocou o escudo que vemos hoxe.
Nas guerras carlistas do século XIX foi de novo escenario de duros enfrontamentos. O reloxo da torre foi instalado no ano 1889. Durante a guerra civil foi utilizada como prisión.

## Notas
Patio de honra

[miniatura|300x300px|[Palacio de Versalles, pódese apreciar o patio de honra en fronte da porta principal, cunha varanda pechando o recinto.]]
O **partio de honra** ( en francés: ''cour d'honneur'' ), en arquitectura, é o acceso principal e máis formal dun gran edificio. Normalmente defínese por dúas ás secundarias que se proxectan cara adiante do corpo principal, ás veces cun cuarto lado, composto por unha á baixa ou unha varanda. O Palacio de Versalles e o Palacio de Blenheim teñen estes tipos de patios de entrada.

## Notas
Anticorpo anticentrómero

[miniatura|Padróns de marcaxe de [inmunofluorescencia de anticorpos anticentrómero en células HEp-20-10.]]

Os **anticorpos anticentrómero** son autoanticorpos específicos para o centrómero e o cinetocoro. Aparecen nalgunhas doenzas autoinmunes, frecuentemente na escleroderma sistémica limitada (antes chamada síndrome CREST), e ocasionalmente na forma difusa de escleroderma. Son raros noutras doenzas reumáticas e en persoas sas. 

Os anticorpos anticentrómero encóntranse en aproximadamente o 60 % dos pacientes de escleroderma sistémica limitada e no 15 % dos que teñen a forma difusa de escleroderma. A especificidade do test para estes anticorpos é de >98 %. Así, o descubrimento dun resultado positivo para anticorpos anticentrómero suxire fortemente un caso de escleroderma sistémica limitada. Os anticorpos anticentrómero están presentes nos inicios do curso da doenza e son moi preditivos da afectación cutánea limitada e unha menor probabilidade da implicación agresiva dun órgano interno, como na fibrose pulmonar.

Cando están presentes nunha cirrose biliar primaria, estes anticorpos indican un prognóstico de hipertensión portal e os niveis séricos de anticorpos anticentrómero correlaciónanse coa gravidade da hipertensión portal.

Ficheiro:Main antinuclear antibody patterns on immunofluorescence.png|Principais padróns de inmunofluorescencia de anticorpo antinuclear
Image:Antibody.svg|Representación esquemática dun anticorpo

## Notas
Bandeira de Sant Feliu de Guíxols

A **bandeira oficial** do concello xerundense de Sant Feliu de Guíxols (Baix Empordà) ten a seguinte descrición:
:Bandeira apaisada de proporcións dous de alto por tres de longo, branca, vermella e amarela, dividida verticalmente en partes igualmente proporcionais.
Recolle as cores presentes no escudo, formado pola representación do conde-rei, a cidade de Xirona e o mosteiro de Sant Feliu de Guíxols.

## Historia 
Foi aprobada o 29 de abril de 1992 e publicada no DOGC o 15 de maio do mesmo ano co número 1594.

## Notas
Willy Ledesma

**Luis Alfonso Ledesma Galán**, coñecido como **Willy Ledesma**, nado en Torremejía (Badaxoz) o 23 de xaneiro de 1989, é un futbolista español que xoga como dianteiro no Lugo, da Primeira División RFEF.

## Traxectoria 
Formado na canteira do CF Extremadura, aos 17 anos debutou co primeiro equipo na Segunda División B, nun partido ante o Alcalá. En xaneiro de 2008 ingresou no equipo xuvenil do Rayo Vallecano.

Despois de xogar no Rayo B fichou polo Real Betis, e militou nos equipos C e B do club. En agosto de 2011 fichou polo Villanovense, de Segunda B, no que xogou durante os seguintes dous anos. Na tempada 2013/14 xogou no Arroyo CP, pasando o ano seguinte ao Estremadura UD, da Tercera División. Na campaña 2015-16 anotou 32 goles liderando o ataque do equipo estremeño, que logrou o ascenso á Segunda B. Xogou no club de Almendralexo ata 2020, conseguindo un ascenso a Segunda e deixando o equipo como o seu máximo goleador histórico.

En xaneiro de 2020 asinou contrato co Córdoba, da Segunda División B, co que conseguiu un novo ascenso na campaña 2021/22, desta vez á Primeira División RFEF. En xuño de 2023 fichou polo Lugo, que viña de descender á Primeira División RFEF.

## Notas
Banda Unión Musical de Valladares (Fonoteca 92)

A terceira casete da colección Fonoteca 92 é un EP que recolle catro temas interpretados pola banda de música **Unión Musical de Valladares**, dirixida por José Iglesias Ramilo, gravado no centro cultural de Beade (Vigo) o 20 de outubro de 1989, publicado en 1992 pola Editorial Compostela de *El Correo Gallego*.

## Lista de cancións 
## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial da banda
Alberto López Jiménez

**Alberto López Jiménez**, nado en Granada o 27 de maio de 1995, é un futbolista español que xoga como lateral esquerdo no Lugo, da Primeira División RFEF.

## Traxectoria 
Formouse como futbolista na canteira do Málaga., na que ingresou aos 15 anos  Na tempada 2013/14 debutou co Atlético Malagueño na Tercera División, asentándose rapidamente na titularidade. Disputou preto dun cento de partidos co filial, do que foi capitán durante a tempada 2015/16.

En xullo de 2016 foi cedido ao Mallorca, da Segunda División. Aínda que contaba con ficha do filial, chegou para xogar no primeiro equipo e competir pola titularidade do lateral dereito con Joan Oriol. Con todo, non entrou nos plans do adestrador galego Fernando Vázquez, polo que non chegou a debutar co cadro principal, disputando pola contra dous partidos co Mallorca B na  Segunda División B.

Xogou só dous encontros co conxunto murciano antes de regresar ao Atlético Malagueño ao final da tempada. No filial do Málaga recuperou a titularidade, conseguindo o ascenso á Segunda B, e o 13 de maio de 2018 debutou co primeiro equipo na Primeira División. Foi na penúltima xornada de liga fronte ao Espanyol, encontro no que substituíu ao descanso ao seu compañeiro Diego González. Continuou sendo un habitual do once titular do filial durante a tempada 2018/19, na que o equipo perdeu a categoría.

Entre 2019 e 2021 militou no Recreativo Granada, na Segunda División B, e a continuación xogou outros dous anos no Murcia, co que conseguiu un ascenso da Segunda RFEF á Primeira RFEF. En xullo de 2023 anunciouse a súa fichaxe polo Lugo, tamén na Primeira Diivisión RFEF.

## Notas