Ruan Lingyu

**Ruan Lingyu** (chinés tradicional e simplificado: 阮玲玉; *pinyin*: Ruǎn Língyù; Wade-Giles: Juan3 Ling2-yü4), nada en Shanghai o 26 de abril de 1910 e finada na mesma cidade o 8 de marzo de 1935, foi unha actriz chinesa, famosa polos seus roles no cinema mudo. Recoñecida como unha das máis prominentes estrelas do cinema chinés durante a década de 1930, converteuse nunha icona atemporal do cinema chinés tralo seu suicidio á idade de 24 anos.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Nada baixo o nome de Ruan Fenggen nunha familia de clase obreira en Shanghai, Ruan veu ao mundo nun período tumultuoso da historia chinesa. O seu pai, que traballaba para a compañía británica Asiatic Petroleum Company, faleceu cando ela só tiña seis anos e a súa nai tivo que sostela pola súa conta traballando como criada. A nai de Ruan logrou que a súa filla puidese contar cunha educación formal, pero non lle permitiu que dese detalles persoais aos seus compañeiros de clase, por temor á vergoña que lle podería traer ser a filla dunha serventa.

Ruan converteuse na estrela máis importante da Lianhua. Os seus traballos máis memorables viñeron despois de 1931, comezando co melodrama ''Liàn'ài yǔ yìwù*, dirixido por Bu Wancang. Ruan gañou gran popularidade grazas a unha serie de papeis protagonistas, e en 1933 foi elixida en segundo lugar detrás de Hu Die nunha enquisa organizada pola revista *Star Daily* (明星日報) como a "raíña dos filmes" na China. Despois de *Sāngè Módēng Nǚxìng* (1932), Ruan comezou a colaborar cun grupo de directores esquerdistas chineses.

En *Xiáo wǎnyì* (1933), filme de Sun Yu, Ruan interpretou unha fabricante de xoguetes cunha ardua vida. O seu seguinte filme, *Shénnǚ* (1934), de Wu Yonggang, adoita ser sinalado como o cumio do cinema mudo chinés; Ruan retrata de forma empática unha prostituta e nai solteira que debe superar grandes dificultades. Máis tarde ese mesmo ano, Ruan filmou o seu penúltimo filme, *Xīn nǚxìng* (dirixido por Cai Chusheng), en que interpreta unha muller educada forzada a morrer por unha sociedade desapiadada. O filme estivo baseado na vida da actriz Ai Xia, quen se suicidou en 1934. O seu último filme, *Guó fēng*, foi estreado pouco despois da súa morte.

Unha copia dunha das súas primeiras películas, *Liàn'ài yǔ yìwù* (1931), dirixida por Bu Wancang, foi descuberta no Uruguai en 1994.

### Vida persoal 
Á idade de 16 anos, Ruan coñeceu o que foi o seu esposo, Zhang Damin (张达民/張達民), familiar dos empleadores da súa nai. Zhang foi logo repudiado pola súa adiñeirada familia debido á súa actitude desbaldidora e converteuse nun adicto ao xogo, sendo sostido polo soldo de Ruan. Incapaz de tolerar a adicción de Zhang, Ruan separouse del en 1933. Foi entón que comezou a convivir con Tang Jishan, un magnate do té. En 1935, Zhang interpuxo unha demanda contra Ruan buscando reparacións pola infidelidade. Os tabloides aproveitaron esta oportunidade para airear a vida privada de Ruan, colocándoa baixo unha intensa presión pública.

Logo de terminar *Novas mulleres*, a vida persoal de Ruan comezou a colapsar. O filme estreouse en Shanghai en 1935. Cai Chusheng atopábase baixo unha enorme presión por parte dos reporteiros de tabloides, quen foron extremadamente hostís contra a produción debido á representación negativa da industria da prensa sensacionalista no filme. Cai foi forzado a realizar cortes extensos na película. Mesmo despois daquilo, a vida persoal de Ruan seguía a ser atacada de xeito inmisericorde polos reporteiros e o seu preito co seu primeiro marido, Zhang Damin, converteuse en fonte de cobertura vingativa.

### Morte 
miniatura|Cortexo fúnebre de Ruan Lingyu.
Angustiada polo escrutinio público e os seus intensos problemas privados, Ruan envelenouse cunha sobredose de barbitúricos, en Shanghai o 8 de marzo de 1935, con só 24 anos. A súa nota de suicidio aparentemente contiña a liña "o chisme é unha cousa medorenta" (人言可畏), aínda que algúns investigadores recentes dubidaron da autenticidade da nota (sospéitase que foi falsificada por Tang Jishan). O grande intelectual chinés Lu Xun estivo arrepiado polos detalles que arrodearon a morte de Ruan e escribiu un ensaio titulado "O chisme é unha cousa medorenta", denunciando os tabloides.

Os investigadores recentes cren que a súa deteriorada relación con Tang Jishan puido contribuír ao suicidio de Ruan. Crese que el puido maltratala fisicamente na noite do seu suicidio. A súa procesión funeraria incluíu unha multitude ao longo de 5 quilómetros con tres mulleres suicidándose durante o acontecemento. *The New York Times* chamouno "o funeral máis espectacular do século".

## Legado 
De acordo co cineasta británico Mark Cousins na súa serie documental *The Story of Filme: An Odyssey*, Ruan Lingyu ofreceu o primeiro exemplo de actuación realista libre do estilo melodramático típico das interpretacións de principios do século XX. Especificamente cita unha escena en *Shénnǚ*, máis tarde reproducida en *Centre Stage*, en que Ruan mostra «a súa fatiga, os seus xestos pouco ampulosos, a súa linguaxe corporal» dun xeito natural.

En 1992, o director de Hong Kong Stanley Kwan realizou un filme sobre a súa vida, *Centre Stage*, protagonizado por Maggie Cheung como Ruan. Cheung Gañou o premio á mellor actriz no Festival de Cinema de Berlín.

En 2005, Jacklyn Wu Chien-lien interpretou a Ruan nunha serie de televisión chinesa sobre a súa vida. Ese mesmo ano a biografía, *Ruan Ling-Yu: The Goddess of Shanghai'' por Richard J. Meyer, foi publicada por University of Hong Kong Press.

## Filmografía 
[miniatura|Ruan Lingyu nos [Década de 1930|anos 1930.]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Ruan Lingyu  at the Chinese Movie Database
* Ruan Lingyu, Queen in Silent Film Period