open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ortiga (homónimos)

O termo **Ortiga** pode referirse a:

***Varias plantas** da familia das Urticaceae:
**A **ortiga maior** (*Urtica dioica*), a máis común;
**A **ortiga menor** (*Urtica urens*);
**A **ortiga membranosa** (*Urtica membranacea*).
*A **ortiga morta** ou chuchamel (*Lamium maculatum*), especie herbácea;
*A **estruga branca** (*Lamium album*), especie herbácea tamén chamada zugarella ou beldastro;
*A **estruga de mar** (*Actinia equina*), invertebrado con células urticantes na boca tamén chamado ortiga de mar ou apegón;
*A orde dos **Torpediniformes**, peixes tamén denominados estrugas;
***Ortiga**, cantante compostelán, tamén chamado Chicho.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***A Ortiga**, lugar da parroquia do Val de Xestoso, no concello de Monfero;
***A Ortiga**, lugar da parroquia de Veigue, no concello de Sada;
***Cal da Ortiga**, lugar da parroquia de Seixas, no concello das Somozas.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
Organización Común Africana e Malgaxe

miniaturadaimagem|En vermello países que foran integrantes da UAMCE, en azul países que ingresaron en 1965 e en verde integrados en 1970

A **Organización Común Africana e Malgaxe** foi unha organización internacional que países francófonos africanos creada o 12 de febreiro de 1965 en Nouakchott (Mauritania) en substitución da Unión Africana e Malgaxe de Cooperación Económica e que tiña como obxectivo fortalecer a solidariedade e cooperación económica, cultural, técnica e social entre os países membros. Estaba formada polos 12 países membros da UAMCE, máis Togo uníndose en maio de 1965 Ruanda e Zaire pero xa en xuño dese ano Mauritania decidiu retirarse da organización. A sede da organización estivo primeiro en Yaundé (Camerún) para máis tarde trasladarse a Bangui (República Centroafricana). En 1970 logo de integrarse Mauritius mudou de nome para *Organización Común Africana, Malgaxe e Mauriciana* e en 1974 tras a retirada de Madagascar quedou en **Organización Común Africana e Mauriciana** finalmente en 1985 disolveuse a organización.
Parque natural da Serra e dos Canóns de Guara

O **Parque Natural da Serra e dos Canóns de Guara** atópase na Comunidade Autonómica de Aragón, distribuído ó longo das comarcas de Alto Gallego, Hoya de Huesca, Sobrarbe e Somontano de Barbastro.

## Xeografía
A Serra de Guara é unha muralla calcaria que delimita o límite meridional dos Pireneos Oscenses. Na parte central desta Serra atópase o Parque Natural. Sendo este o de maior extensión de Aragón  e Espazo de Especial Protección para as Aves (ZEPA). O territorio e paisaxe caracterízanse  pola súa complexidade xeolóxica debida á acción erosionadora do vento e a auga nun terreo calcario sumamente permeable e poroso. Así son comúns os canons percorridos por ríos, os acantilados, os barranquos, os Rochedos calcarios coma o Salto de Roldán, as covas, saltos de auga e vales.

## Fauna e flora
Salientar a variada flora e fauna autóctona, sendo un dos territorios máis importantes de Europa en canto á conservación das aves rapaces. Aquí o Quebraosos ten un dos seus refuxios máis importantes. Entre a flora destacar as plantas rupícolas coma  a Orella de Oso e a Coroa do Rei. Ademais hai que engadir o gran valor do patrimonio artístico,  subliñable pola presenza de restos de pinturas rupestres e construcións megalíticas.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* O Parque de Guara na web Rede Natural de Aragón .
* O Parque de Guara na Web Autonómica de Aragón .
* O Parque de Guara na Web da comarca Somontano de Barbastro .
Nervación

A palabra **nervación** (do latín *nervus, -i*, "nervio") pode referirse a:
* a **nervación** dunha folla,
* a **nervación** das ás dos insectos,
* a **nervación** dunha peza mecánica.
* a **nervación**, moldura que sobresae no intradorso dunha bóveda.

## Notas
Banco Africano de Desenvolvemento

miniatura|300px|En verde países beneficiarios do BAD, en azul beneficiarios do FAD, en azul claro dos dous, en vermello membros non africanos

O **Banco Africano de Desenvolvemento** é unha institucional financeira multilateral fundada para contribuír ao desenvolvemento económico e ao progreso social dos países africanos, creouse en 1964 e  comezou a operar o 1 de xullo de 1966, abrangue tamén o Fondo Africano de Desenvolvemento e o Fondo Especial de Nixeria. A súa sede oficialmente está en Abidjan pero a raíz da guerra civil en Costa do Marfil trasladouse temporalmente en setembro de 2003 a Tunes. Desde 1982 admite membros non africanos, como doadores, pero cando menos 2/3 do capital ha ser africanos. En 2012 forman parte 53 países africanos e 24 non africanos e o presidente é Donald Kaberuka desde 2005.
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*Web oficial do BAD
Eduardo Gómez

**Eduardo Gómez Manzano**, nado en Madrid o 27 de xullo de 1951 e finado na mesma cidade o 28 de xullo de 2019, foi un actor español, coñecido especialmente polos seus papeis de Mariano Delgado en *Aquí no hay quien viva* e Máximo Angulo en *La que se avecina*.

## Traxectoria 
A súa carreira como actor comezou cando tivo que acompañar un amigo á gravación da serie *¡Ay, Señor, Señor!*, na segunda metade da década de 1990. Fixo entón unha pequena intervención, que supuxo o inicio da súa traxectoria. Antes traballara en diversos empregos, como vendedor de enciclopedias a domicilio, camareiro nun bar, dependente de grandes almacéns, albanel etc.

Ao longo da súa carreira, actuou en máis de trinta películas, numerosos episodios en series de televisión e algunhas obras de teatro. En España, foi coñecido polo público a través do seu papel na serie española *Aquí no hay quien viva*, emitida por Antena 3 entre 2003 e 2006, na que actuou desde a primeira tempada da serie, como Mariano Delgado, o pai de Emilio (Fernando Tejero), porteiro do edificio. Ese papel reportoulle, á parte da popularidade, o premio da asociación de actores españois (Unión de Actores).

En 2005, aparece na película *Torrente 3: El protector*. Desde 2007 formou parte da repartición da serie española emitida por Telecinco *La que se avecina*, onde interpreta a Máximo Angulo, primeiro como porteiro do edificio Mirador de Montepinar, e logo camareiro do bar *Max & Henry*.
En 2009 participa na primeira *spoof movie* española (*Spanish Movie*), facendo unha parodia de Diego Alatriste.

## Filmografía 
### Cine 
* *No lo llames amor, llámalo X*, de Oriol Capel (2011).
* *Entrelobos*, de Gerardo Olivares (2010).
* *Spanish Movie*, de Javier Ruiz Caldera (2009).
* *Crimen ferpecto*, de Álex de la Iglesia (2005).
* *Torrente 3, el protector*, Santiago Segura (2005).
* *Ninette*, de José Luis Garci (2005).
* *Kibris: La ley del equilibrio*, Germán Monzó (2005).
* *Tiovivo c. 1950*, de José Luis Garci (2004).
* *Isi/Disi. Amor a lo bestia*, de Chema de la Peña (2004).
* *La gran aventura de Mortadelo y Filemón*, de Javier Fesser (2003).
* *El oro de Moscú*, de Jesús Bonilla (2003).
* *800 balas*, de Álex de la Iglesia (2002).
* *Expediente WC*, de Arturo Ruiz (2002).
* *La comunidad*, de Álex de la Iglesia (2000).
* *La lengua de las mariposas*, de José Luis Cuerda (1999).
* *Muertos de risa*, de Álex de la Iglesia (1999).
* *El milagro de P. Tinto*, de Javier Fesser (1998).

### Televisión 
;Personaxes fixos
* *Tú sí que vales* (2012-) como membro do xurado popular
* *La que se avecina* (2007-) como Máximo Angulo
* *Aquí no hay quien viva* (2003-2006) como Mariano Delgado

;Personaxes episódicos
* *Los Serrano* (2003)
* *¡Ala... Dina!* (2000)
* *Periodistas* (1999)
* *Ellas son así* (1999)
* *¡Ay, Señor, Señor!* (1994)

Ademaiss participou nalgunhas das series españolas máis coñecidas como:
* *Farmacia de guardia*
* *Médico de familia*
* *La casa de los líos*
* *El Súper*
* *Manos a la obra*
* *Tío Willy*
* *Una de dos*
* *Abierto 24 horas*
* *La ley y la vida*

### Teatro 
* *Maravilla, diez y pico*

## Premios 
;Premios da Unión de Actores

;Festival de Cine de Alacant
O Pousadoiro, A Sariña, Chantada

**O Pousadoiro** é un lugar da parroquia da Sariña, no concello de Chantada, na comarca de Chantada, pertencente a provincia de Lugo. No ano 2011 tiña 1 habitante segundo datos do INE e do IGE. era un home.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Sariña 
### Parroquias de Chantada 
## Notas
A Veiga, Recemel, As Somozas

**A Veiga** é un lugar da parroquia de Recemel no concello coruñés das Somozas, na comarca de Ferrol. Segundo o IGE, en 2011 tiña 7 habitantes (3 homes e 4 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Recemel 
### Parroquias das Somozas 
## Notas
Jorge Sanz

**Jorge Sanz Rodríguez**, nado o 1 de abril de 1993 en Madrid, é un xogador profesional de baloncesto español que xoga para o Leyma Natura Básquet Coruña da Liga LEB Ouro. Cunha estatura de 1,88 metros xoga na posición de base.

## Traxectoria deportiva 
Jorge Sanz formouse nas categorías inferiores do Real Madrid, e chegou a debutar co primeiro equipo na Liga ACB e na Euroliga.

O 22 de agosto de 2012, chegou cedido por un ano ó Obradoiro CAB. Participou en 10 partidos da tempada 2012-13, nos que xogou 6 minutos por partido, e acadou 1.6 puntos e 0.7 asistencias por encontro.

Tras un ano en Santiago de Compostela, ó ano seguinte fichou polo filial Baloncesto Fuenlabrada da Liga Adecco Prata.

### Equipos 
*  Real Madrid (2011–2012)
*  Real Madrid B (2011–2012)
*  Obradoiro CAB (2012–2013)
*  Fundación Baloncesto Fuenlabrada (2013–2016)
*  CB Peñas Huesca (2014–2015)
*  Melilla Baloncesto (2016–2017)
*  Básquet Coruña (dende 2017)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil na web oficial da FEB
* Perfil en Realmadrid.com
Nervación (técnica)

miniatura|150px|Vasos de precipitados. 
En tecnoloxía, unha **nervación** ou **nervadura** é unha protuberancia que pode utilizarse para:

* Reforzar unha peza mecánica
* Soster ou coller facilmente obxectos (por exemplo, un vaso de precipitados provisto nervacións situadas na parte superior), e despois apilalos.
Nervación (arquitectura)

[miniatura|250px|Bóveda de crucería da concatedral de Santa María de [Cáceres, España.]]

En arquitectura a **nervadura** ou **nervación** é o conxunto de elementos construtivos, chamados **nervios**, empregados nas bóvedas, especialmente nas de crucería que, por iso, se chaman tamén **bóvedas nervadas**.
Este tipo de bóvedas, típicas da arquitectura gótica e derivadas, constrúense polo cruzamento, ou intersección, de bóvedas de canón apuntadas, que se reforzan nas arestas polos *nervios* que a cruzan, e que constituén o armazón o esqueleto da bóveda. Estes nervios adoitan estaren moi decorados.

A bóveda de crucería consta de dous elementos: os arcos ou nervios e os panos que cobren os espazos intermedios entre os arcos. Primeiro érguense os arcos, creando unha estrutura esvelta, resistente e lixeira, e posteriormente énchense os panos intermedios conformando as bóvedas, ficando enmarcadas transversalmente polos arcos perpiaños, tamén chamados arcos faixóns, e lonxitudinalmente polos arcos formeiros, paralelos ao eixo da nave que delimitan os tramos da bóveda.
## Véxase tamén 
* Bóveda de crucería
A Canteira

O topónimo **A Canteira** indica un lugar onde se extrae pedra, unha canteira. Pode referirse a:

;En Galiza
***A Canteira**, lugar da parroquia de Castro, no concello de Carballedo;
***A Canteira**, lugar da parroquia de Serantes, no concello de Oleiros;
***A Canteira**, lugar da parroquia de San Pedro de Muro, no concello de Porto do Son;
***A Canteira**, lugar da parroquia de Seixas, no concello das Somozas;
***A Canteira**, lugar da parroquia de Campo, no concello de Trazo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***As Canteiras**, lugar da parroquia de Senra, no concello de Oroso;
***A Canteirada**, lugar da parroquia de Castromaior, no concello de Abadín.
Premio Caine

O **Premio Caine** ( nome orixinal completo **Caine Prize for African Writing**) é un premio literario británico en lingua inglesa outorgado anualmente desde o ano 2000 ao mellor relato orixinal escrito por un autor africano, residente en calquera parte do mundo e dotado con 10,000 £. O nome está tirado de Michael Harris Caine, presidente que foi de Booker Group polo que ás veces tamén se denomina informalmente "African Booker". O gañador anúnciase nunha cea en Oxford á que se convida aos candidatos. Entre os padriños do premio están os Nobel africanos de literatura Wole Soyinka, Nadine Gordimer, Naguib Mahfouz e J. M. Coetzee.

## Gañadores 
## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Web oficial
Laura Pamplona

**Laura Gozalves Pamplona**, nada en Alacant o 7 de setembro de 1973, coñecida artisticamente como **Laura Pamplona**, é unha actriz, modelo e cantante española.

## Traxectoria 
É filla da tamén actriz Amparo Pamplona e neta do guionista e xornalista Clemente Pamplona. A súa vida familiar sufriu a traxedia coa morte da súa irmá Aitana, de tan só dez anos de idade, a consecuencia do incendio acaecido no domicilio familiar o 4 de xullo de 1989.

Aínda que estudou Deseño, Laura Pamplona comezou pronto no mundo da interpretación.

A súa carreira estivo estreitamente ligada á televisión, medio no que formou parte das reparticións de varias series de éxito. A primeira foi *Todos los hombres sois iguales*, e a partir de aí cabe destacar as súas participacións en *Policías, en el corazón de la calle* e, especialmente, *Aquí no hay quien viva*, onde interpretou papeis moi distintos entre si.

En 2006 colaborou en varios capítulos de *Hospital Central* e en 2007 estreou a película *¿Quién dice que es fácil?*, de Juan Taratuto. Dous anos despois participa na serie *Los misterios de Laura*.

Tamén conta con experiencia teatral e traballou nos mundos da moda e a publicidade.

Está casada desde 1998 co músico Pedro Barceló. A parella ten 2 fillos, Saúl (nacido en 1998) e unha nena chinesa (adoptada en 2006).

En 2008 empezou un proxecto chamado Sweet Wasabi, un grupo de música formado por Pamplona e a súa parella Pedro Barceló. O seu primeiro disco saíu en abril de 2009, titulado *Área de servicio*, e incorpora temas (a maioría en inglés) con influencia de xéneros como o jazz, os boleros, a bossa nova e o pop, e que, segundo o dúo Pamplona-Barceló, "*ten indubidables raíces latinas*".

## Filmografía 
* *A tiro limpio*, de Jesús Mora (1996)
* *¿Quién dice que es fácil?*, de Juan Taratuto (2007)
* *En fuera de juego*, de David Marqués (2012)

## Televisión 
;Personaxes fixos
* *Todos los hombres sois iguales* (1997-1998)
* *Policías, en el corazón de la calle* (2000-2003)
* *Aquí no hay quien viva* (2003-2005)
* *Siete días al desnudo* (2005)
* *Hospital Central* (2006)
* *Cuestión de sexo* (2007)
* *Los misterios de Laura* (2009-)

;Personaxes episódicos
* *Éste es mi barrio* (1996)
* *Hermanos y Detectives* (2008)

## Teatro 
* *Mejor en octubre*, de Santiago Moncada. Dirixida por Tomás Gallo (1995)
* *Salir del armario*, de Francis Veber. Dirixida por José Luis Sáiz (2007)

## Premios 
;Premios da Unión de Actores

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Laura Pamplona
A Esfarrapada

O topónimo **A Esfarrapada** pode referirse a:

;En Galiza
***A Esfarrapada**, lugar da parroquia de Anceu, no concello de Ponte Caldelas;
***A Esfarrapada**, lugar da parroquia de Santa María de Salceda, no concello de Salceda de Caselas.

## Véxase tamén
### Outros artigos
N-540

A **N-540** é unha estrada nacional, que vai de Lugo a Ourense. A nomenclatura actual desta vía, así como do resto das estradas nacionais de España, estableceuse no cuarto plan xeral de estradas de 1939-41 (Plan Peña).

## Percorrido
A estrada comeza en Lugo, e vai en dirección sur compartindo vía coa estrada N-640, que deixa á dereita cun desvío cara a Agolada en Vendas de Narón. Despois a N-540 atravesa Taboada, Chantada (cunha circunvalación) e A Barrela (Carballedo). Segue polos concellos de Vilamarín e A Peroxa até enlazar coa estrada N-525 (Benavente-Santiago de Compostela) no Empalme, en Cambeo (concello de Coles).

Antigamente continuaba até a fronteira con Portugal por Barbadás, Celanova, Bande e Lobios con fin na raia seca, mais este tramo foi renomeado como OU-540.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Ley 25/1988, de Carreteras Inclúe Anexo co Catálogo da Rede de Estradas do Estado.
O Xunco, Seixas, As Somozas

**O Xunco** é un lugar da parroquia de Seixas no concello coruñés das Somozas, na comarca de Ferrol. Segundo o IGE, en 2011 tiña 7 habitantes (2 homes e 5 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Seixas
### Parroquias das Somozas
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Xunco Mariño.
As Latas

O topónimo **As Latas** pode referirse a:

;En Galiza
***As Latas**, lugar da parroquia de Parada, no concello de Outeiro de Rei;
***As Latas**, lugar da parroquia de Seixas, no concello das Somozas;
***As Mulatas**, lugar da parroquia de Arealonga, no concello de Vilagarcía de Arousa.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Soutochán

Como topónimo Soutochán pode referirse a:

;En Galiza
***Soutochán**, lugar da parroquia de Riobó, no concello de Cabana de Bergantiños;
***Soutochán**, lugar da parroquia de Seixas, no concello das Somozas.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*
Vilar da Fraga

Como topónimo **Vilar da Fraga** pode referirse a:

;En Galiza
***Vilar da Fraga**, lugar da parroquia de Soandres no concello da Laracha;
***Vilar da Fraga**, lugar da parroquia de Seixas no concello das Somozas.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Soutariz, A Sariña, Chantada

**Soutariz** é un lugar da parroquia da Sariña, no concello de Chantada, na comarca de Chantada, pertencente a provincia de Lugo. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña trinta habitantes (trece homes e dezasete mulleres).
## Toponimia
O topónimo **Soutariz** podería ter orixe na forma , derivado do antropónimo de orixe xermánica  a partir da forma en xenitivo . Aparece como *Sautariz* nun documento do mosteiro de Oseira de 1148.

## Lugares e parroquias
### Lugares da Sariña
### Parroquias de Chantada
## Notas
O libro da selva (homónimos)

* *Literatura:* 
*****O libro da selva***, colección de historias do escritor inglés Rudyard Kipling
* *Cinema:*
** ***Jungle Book***, filme de 1942 dirixido por Zoltan Korda e interpretado por Sabu, Joseph Calleia e John Qualen;
** ***O libro da selva***, (*The Jungle Book*), filme de animación da Disney de 1967;
** '''''Rudyard Kipling's The Jungle Book***, filme de 1994 dirixido per Stephen Sommers e interpretado por Jason Scott Lee, Cary Elwes, Lena Headey e Sam Neill.
** ***O libro da selva 2'''*, (*The Jungle Book 2*), filme de animación de Disney-Toon Studios do ano 2003.
** ***The Jungle Book***, filme de Walt Disney Pictures do ano 2016.
* *Outros:'' 
****The Jungle Book (videoxogo)**, videoxogo de plataformas
Mowgli

[miniatura|Mowgli por [John Lockwood Kipling (pai do escritor e creador do personaxe: Rudyard Kipling). Unha ilustración de *The Second Jungle Book* (1895)]]
**Mowgli** (*o neno lobo*) é o nome do protagonista da novela ***O libro da selva*** (*The Jungle Book*) escrita por Rudyard Kipling. Aparece por vez primeira no relato *In the Rukh* (1893) e por última vez (en versión escrita) no relato *The Spring Running* (1895).

A partir do libro fixéronse diferentes filmes onde ao protagonista tamén lle dicían Mowgli. O filme máis soado foi o de debuxos animados da Disney, do mesmo nome (***The Jungle Book***), do ano 1967.

O nome de Mowgli significa *ra*, déronllo os lobos por carecer de pelo.

Mowgli é un neno, que foi roubado polo tigre Shere Khan, cando aínda é un meniño. A manda de lobos de Seonee trócallo a Bagheera por un boi morto e acólleo coma un lobeto mais. Ademais de obter o acubillo e educación grazas ao oso Baloo.
Cando medra, Mowgli enfróntase a moito perrigos, mais sempre coa axuda de Bagheera ,
Baloo, Kaa, irmán Gris e mais Akela; como cando se enfronta a Shere-Khan e o mata, vencer a unha manda duns 200 macacos, ou desafiar a unha perigosa cobra india.
Gerardo Jeremías Devesa

**Gerardo Francisco Jeremías Devesa**, nado en Santiago de Compostela o 8 de novembro de 1847 e finado na mesma cidade o 27 de abril de 1890, foi un médico e político galego, reitor da Universidade de Santiago de Compostela.

## Traxectoria 
Fillo natural de Gabriela Geremías Debesa, de extracción humilde, rematou o bacharelato en 1863 e licenciouse en Medicina en 1869 realizando tamén o doutoramento. En 1875 desprazouse a Granada para facerse cargo da cátedra de Anatomía Xeral e Descritiva. Dous anos despois volveu a Santiago coa cátedra de Patoloxía Cirúrxica. Foi elixido concelleiro do Concello de Santiago nas eleccións do 2 ao 4 de maio de 1881. Foi alcalde interino de Santiago de Compostela (1884-1885) e reitor da Universidade de Santiago de Compostela entre os anos 1888 e 1890.

Casou con Luisa Rodríguez Montero, sobriña de Eugenio e José Montero Ríos, de cuxo matrimonio tivo catro fillos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Artigo sobre a súa figura
Joseba Apaolaza

[miniatura|[Eneko Olasagasti, Joseba Apaolaza, Paco Mir, Mireia Gabilondo e Fernando Bernues durante a presentación de *Ez da hain erraza* no ano 2000]]
**José Apaolaza Jauregi**, coñecido como **Joseba Apaolaza**, nado en Urretxu (Guipúscoa), o 29 de decembro de 1960, é un actor español coñecido polos seus papeis no cine e en series de televisión como *Aquí no hay quien viva*.

## Filmografía 
* *El silencio de la ciudad blanca* (2019)
* *Baztan* (2012)
* *La casa del lago* (2011)
* *Arriya* (2011)
* *Berri Ona* (2008)
* *Kutsidazu Bidea, Ixabel*, dirixida por Fernando Benues (2006)
* *Mobbing,* dirixida por Sònia Sánchez (2004)
* *El final de la noche*, dirixida por Patxi Barco. (2003)
* *Cuentos de la guerra saharaui*, dirixida por Pedro Perez Rosado (2002)
* *Silencio roto*, dirixida por Montxo Armendáriz (2001)
* *La voz de su amo*, dirixida por Emilio Martínez Lázaro (2000)
* *Clara*, dirixida por Antonio Cuadri. (1999)
* *Sí, quiero...*, dirixida Eneko Olasagasti e Carlos Zabala (1999)
* *Malena es un nombre de tango*, dirixida por Gerardo Herrero
* *Hotel y domicilio*, de Ernesto del Río (1995)
* *Días contados*, dirixida por Imanol Uribe (1994)
* *Como tú quieras*, de Joseba Salegi (1992)
* *El ojo del fotógrafo*, de Iñaki Dorronsoro (1992)
* *Ander y Yul* (1988)
* *Amor light*, curtametraxe de Juan Luis Mendiaraz (1987)
* *A los cuatro vientos*, de José Antonio Zorrilla (1987)
* *Petit casino*, curtametraxe de Juan Luis Mendiaraz (1986)
* *27 horas*, de Montxo Armendáriz (1986)
* *Ehun metro*, dirixida por Alfonso Ungría (1985)

## Televisión 
* *Amar es para siempre* (2020-2021)
* *Sin Identidad* (2014)
* *Acusados* (2009)
* *Pilotari* (2007-2008)
* *Aquí no hay quien viva* (2003)
* *Periodistas*
* *El comisario*
* *Kutxidazu Bidea Isabel*
* *El bueno, el feo y el malo*
* *A ze parea* (1994), de Carlos Panera
* *Dúplex* (1993), de Elena Irureta e Aitzpea Goenaga
* *Beny eta Marini* (1992), de Elena Irureta e Aitzpea Goenaga
* *Ganbaran bai* (magazine ETB, 1992), de Iñaki Eizmendi
* *Carlos Zabala* (1991-1992)
* *Bi eta Bat* (1991), de Eneko Olasagasti
* *Bertan zoro* (1991), de Patxi Barco
* *Don don Kikilikon* (1988) (serie de I. Ansorena)
Plántula

[miniatura|250px|Evolución dunha plántula de *[Cornus*.]]
En botánica, máis especificamente nas plantas vasculares, denomínase **plántula** (do latín científico *plantŭla*, diminutivo do latín *planta, -ae* "planta", "vexetal") a certa etapa do desenvolvemento do esporófito, que comeza cando a semente sae da súa dormencia e xermina, e ramata cando o esporófito desenvolve as súas primeiras follas non cotiledonarias.

Unha plántula típica consta de tres partes principais: a radícula ou raíz embrionaria, o hipocótilo ou caule embrionario e os cotiledóns, ademais dunha ou dúas das súas follas verdadeiras, por riba dos cotiledóns.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Strasburger. E. (1994): *Tratado de botánica*. 8ª ed. Barcelona: Ediciones Omega, S. A. ISBN 84-282-0979-0.

### Outros artigos 
* Cotiledón
* Embrión (botánica)
Reagrupamento Democrático Africano

O **Reagrupamento Democrático Africano** (en francés *Rassemblement démocratique africain* ) foi unha federación de partidos africanos fundado en Bamaco (18-21 de outubro de 1946) por Félix Houphouët-Boigny e Modibo Keïta, foi o primeiro movemento político panafricano da África francófona. Formouse logo da IV República francesa permitira o envío a Francia de representantes africanos na Asemblea Nacional e como consecuencia as forzas nacionalistas dos diferentes territorios franceses en África decidiron establecer unha estrutura común para a conquista dos seus dereitos e a formación dun bloque no Parlamento, primeiro afiliada co Partido Comunista Francés e a partir de 1950 achegouse á Unión Democrática e Socialista da Resistencia.

## Partidos 
* Costa do Marfil: Partido Democrático de Costa do Marfil 
* Alto Volta: Partido Democrático Voltaico, desde 1957 Unión Democrática Voltaica
* Sudán Francés (actual Malí): Unión Sudanesa
* Camerún: Unión das Poboación do Camerún (expulsado en 1951 por non romper co PCF)
* Senegal: Unión Democrática Senegalesa
* Guinea: Partido Democrático de Guinea
* Níxer: Partido Progresista Nixerino
* Chad: Partido Progresista Chadiano
* Congo: Partido Progresista Congolés, substituído en 1958 pola Unión Democrática de Defensa dos Intereses Africanos
* Gabón: Comité Mixto Gabonés, logo de 1954 Bloque Democrático Gabonés
Sant Andreu de Palomar

**Sant Andreu de Palomar** é un barrio do distrito de Sant Andreu de Barcelona. Foi o principal núcleo do antigo municipio de Sant Andreu de Palomar, anexionado a Barcelona en 1897 e que ocupa boa parte dos actuais distritos de Sant Andreu e Nou Barris. Ten unha superficie de 174 hectáreas e conta cuns 50.000 habitants. Os seus límites son: a rúa Rovira i Virgili, antiga Riera d'Horta, o paseo de Santa Coloma, a avenida Meridiana, e as vías de ferrocarril.

## Historia 
A primeira noticia escrita data de 992, ano no que se asina un documento de permuta dunha herdanza e no que se menciona un lugar chamado Palomar. No ano 1034 aparecen xuntos os nomes de Sant Andreu (Santo  André), patrón da parroquia, e Palomar (Pombal). Os límites do antigo pobo de **Sant Andreu de Palomar** discorrían polo río Besòs ata a Serra de Collserola, e de Montcada i Reixac ao norte ata Sant Martí de Provençals ao sur. A Riera de Horta era a división co municipio veciño de Sant Martí. Situado nunha chaira fértil, a súa actividade principal era a agricultura. O regadío era posible grazas ao Rec Comtal, canle que cara ao ano 954 fixo construír o conde Miró I para conducir a auga desde Montcada ata Barcelona. Durante os séculos XI, XII e XIII constitúese un primeiro núcleo de vivendas ao redor da igrexa.

No século XVI xa se pode falar de masías diseminadas pola demarcación do pobo de Sant Andreu de Palomar. O campesiñado de Sant Andreu orixinouse a partir do arrendamento ou cesións de terras, por parte dunha clase media organizada. Co tempo fóronse conformando as diferentes rúas ao redor da rúa Maior, antiga vía romana. A industrialización que tivo lugar a finais do século XIX e principio do século XX fai que se establezan en Sant Andreu empresas importantes, como a téxtil Fabra y Coats, La Maquinista, Fabricación Nacional de Colorantes, e unha gran cantidade de empresas pequenas e de talleres.

Na data 20 de abril de 1897 a Raíña Rexente María Cristina, case por sorpresa, asina o «Decreto de Agregación» que anexionou o pobo de Sant Andreu do Palomar ao municipio de Barcelona, como a moitos outros pobos por un real decreto asinado en Madrid. Nesta anexión tamén se viron afectados os municipios de Gràcia, Sants, Les Corts, Horta, Sant Martí, Sant Gervasi de Cassoles e posteriormente Sarrià.

En 1995 recuperáronse as instalacións da fábrica Fabra y Coats para centro cultural do barrio. Son 6.000 metros cadrados en catro pisos de planta rectangular onde se sitúa ademais a nova biblioteca.

É coñecida a iniciativa asociativa do barrio, principalmente na contorna de entidades de aire deportivo, como a Unió Esportiva Sant Andreu, que conta co Estadio Narcís Sala con capacidade para 15.000 espectadores e o Club Natació Sant Andreu. O antigo local do "Ateneo Obreiro de Sant Andreu" alberga actualmente a sede da Agrupación Ferroviaria de Barcelona.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Distrito de Sant Andreu, no sitio web do Concello de Barcelona
Dafne (ópera)

***Dafne*** é a primeira obra que pode ser considerada unha ópera segundo as convencións actuais, con música de Jacopo Peri e libreto en italiano de Ottavio Rinuccini. Aínda que o libreto sobreviviu completo (e consérvase na New York Public Library), a meirande parte da música composta por Peri perdeuse, sobrevivindo só seis fragmentos, dos cales dous pertencen a Jacopo Corsi. *Dafne* foi estreada durante o Entroido de 1598.

## Historia 
*Dafne* foi escrita para un conxunto máis pequeno que o das óperas posteriores de Claudio Monteverdi, isto é, un harpsicordio, un laúde, unha viola da gamba, un arquilaúde, e unha frauta tripe. Sobre a base dun novo desenvolvemento do tempo, Peri creou recitativos, discursos melódicos acompañados por música, como unha parte central da ópera.

A historia de Apolo namorado da ninfa Dafne, foi composta por Jacopo Peri para un círculo reducido da elite de humanistas de Florencia, a Camerata Florentina, entre 1594 e 1597, co apoio, e posiblemente a colaboración, do compositor e mecenas Jacopo Corsi. Foi representada probablemente en 1597 ou 1598 no Palazzo Corsi. mais converteuse nun novo xeito de entretemento que se desenvolvería nos seguintes 400 anos.

A meirande parte da música de Peri está, non obstante, perdida, a pesar da súa popularidade en Europa no tempo da súa publicación, mais ten chegado aos nosos días o libreto constituído por 455 versos. A familia florentina dos Medici, señores de Florencia, quedou tan impresionada co traballo encargado a Peri que a opera Euridice foi representada en ocasión do matrimonio de María de Medici con Henrique IV no 1600.

## Partes destacadas 
* "Almo dio che 'l carro ardente.."
* "Da fortunati campi ove immortali.."
* "Non curi la mia pianta o fiammaa o gelo.."

## Notas 
## Véxase tamén
Consello de Estudantes Universitarios do Estado

O **Consejo de Estudiantes Universitarios del Estado** ou **CEUNE** é un órgano dependente do  Ministerio de Educación, Cultura y Deporte de España e co que se relaciona a través da Secretaría General de Universidades.
Foi creado en desenvolvemento do Estatuto do Estudante Universitario, do ano 2010:

Está composto por un representante do alumnado no Consello de Goberno de cada unha das Universidades do Estado, incluíndo tamén as privadas, e está presidido polo propio Ministro de Educación Íñigo Méndez de Vigo.

O seu carácter é totalmente consultivo sen ningunha capacidade real de influír nas políticas educativas do Estado, tendo so unha función de ratificación do xa aprobado polo Goberno. Isto fíxose patente máis que nunca cando ante os recortes en Ensino que protagonizou o goberno do Partido Popular no ano 2012 este órgano limitouse a asentir, porén houbo continuos problemas e desplantes nas reunións por parte daqueles representantes non conformes con esta farsa.

## Notas
## Véxase tamén
Web do Consello
Facebook do Consello
Castro de Toiriz

O **Castro de Toiriz**, tamén coñecida como **Eira dos Mouros**, é un sitio arqueolóxico da Idade de Ferro, situado preto da aldea de Toiriz, na parroquia e concello de Silleda.

## Descrición 
Este poboado castrexo, situado ás aforas do núcleo urbano de Silleda, non foi aínda escavado, pero dada a súa localización e os restos atopados nel, pénsase que este recinto foi levantado arredor do século IV a.C.. O castro está formado por dous recintos amurallados, un deles de forma circular situado na parte superior do outeiro, a chamada Eira dos Mouros e o outro discorre nun plano inferior apegado ao antes citado pola parte sur e leste. Pola parte exterior deste último recinto aparece un sistema defensivo composto de foso e parapeto.

Ademais, os Castros de Toiriz son protagonistas de numerosas lendas populares que lle dan un certo carácter místico. Por todo o recinto atópanse diversos paneis informativos, explicando algunha das súas características, así como imaxes do paisaxe que se observa. A restauración foi levada adiante grazas ao Colectivo pola Recuperación dos Catros de Toiriz no ano 2010.

## Véxase tamén
Copa do Castro

A **Copa do Castro**, coñecida tamén como **Coto do Castro** ou **Castro de San Mamede**, son os restos dun asentamento castrexo situado na parroquia do Castro no concello pontevedrés de Silleda, habitado hai algo máis de 2000 anos.

## Descrición 
Situada a uns 450 m de altitude, este poboado castrexo está composto por un só recinto plano rodeado cunha muralla cuxa altitude é de 2 metros de altitude. Hai dispostos varios paneis informativos, con descrición das principais características e con imaxes sinaladas dos lugares que se ven desde o alto do castro.

Nunha das abas do recinto atópase o cruceiro onde, segundo a tradición, se situaba a igrexa de San Mamede do Castro antes de ser traslada á súa actual localización, situada ao pé do mesmo, a carón da PO-211.

## Véxase tamén
Feto

[miniatura|Feto humano. (Debuxo de [Leonardo da Vinci, ca. 1510 - 1512).]]
O **feto** é un vertebrado vivíparo en desenvolvemento, no período que transcorre desde o momento en que se completou a etapa embrionaria até antes de que se produza o nacemento.

Durante a vida fetal non se forman órganos ou tecidos novos, senón que se produce a maduración dos xa existentes.

## Etimoloxía 
A palabra feto vén do latín *fetus*, "parto", "alumbramento", "camada". Ás veces, en moitos idiomas, vese escrita como *foetus* ou *fœtus*, formas secundarias do latín científico debidas a unha hipercorrección, restituíndo un ditongo non etimolóxico (*fetus* está relacionado con *fecundus*, "fecundo", por tanto, a súa raíz é con *-e*).

## Na especie humana 
Na especie humana, como noutras de vertebrados, o feto xa pasou a etapa embrionaria, de formación de novos órganos, aparellos e sistemas, e pasa a fortalecelos, progresando no seu crecemento e desenvolvemento como ser humano.

Considérase que a etapa fetal comeza ao final da 8ª semana de 8 do embarazo. A organoxénese está case completada. Os xenitais externos, porén, aínda non están diferenciados, o que non permite determinar o sexo do *nascituris* mediante ecografía.

As células nai comezan o proceso de creación da masa encefálica, o corazón e os pulmóns. Tamén se van formando as cavidades auditivas e, finalmente, formar as extremidades e os músculos e restantes órganos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Embrioxénese humana
* Aborto

### Ligazóns externas 
* Páxina referida ao desenvolvemento embrionario e fetal en Medlineplus.  Consultada o 21/12/2012.
* *Efeito do consumo de bebidas alcoólicas sobre o feto* en VivaMais.  Consultada o 21/12/2012.
* *Prenatal Image Gallery* en EHD.  Consultada o 21/12/2012.

**Estadios do desenvolvemento humano**

|- style="text-align: center;"
| width="30%" |Predecesor:**Embrión**
| width="40%" |**Feto**
| width="30%" |Sucesor:**Infancia**
|}
Fortaleza de Cira

A **Fortaleza de Cira** ou **Torre de Cira** é unha construción medieval situada na parroquia de Cira, no concello de Silleda.

## Historia 
Bernardo Xoán de Deza fundou este castelo no século XII aproveitando unha elevación próxima á confluencia dos ríos Deza e Ulla, dando nome ao lugar onde se ergueu. Anos máis tarde, a raíña Dona Orraca fíxose coa súa tiularidade, tras asediala e apreixar dentro dela ao seu propietario, que lla entregou para ser libre. A partir de entón, a raíña empregou a fortaleza como base de operacións para loitar contra o arcebispo Xelmírez para a conquista das súas propiedades.

O único que queda a día de hoxe en pé é a torre da homenaxe da fortaleza que fora levantada polo Conde de Altamira e desfeita polos irmandiños no ano 1467 a consecuencia do seu levantamento popular.
## Notas
## Véxase tamén
Igrexa de San Mamede do Castro

A **igrexa de San Mamede do Castro** é a igrexa parroquial do Castro, no concello de Silleda. De primitiva fábrica románica, foi trasladada desde unha das abas da Copa do Castro á súa situación actual tralo asasinato do párroco. Nese lugar atópase agora o cruceiro.

## Descrición
Doada ao mosteiro de Carboeiro no século XII, a igrexa consta dunha soa nave e ábsida rectangulares. Na fachada presenta unha fiestra e unha portada de arco semicircular, con dous pares de columnas. Complétase a fachada cunha espadana con dous ocos, onde se sitúan as campás, e outro sobre dos primeiros, rematada con pináculos.

A ábsida apóiase sobre unha bóveda de canón con arco de medio punto, sobre columnas de capiteis con figuras zoomórficas. No muro do adro poden verse elementos decorativos desta igrexa románica e interesantes canzorros.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Portada igrexa de San Mamede do Castro, Silleda.jpg|Portada.
Ficheiro:Porta septentrional igrexa de San Mamede do Castro, Silleda.jpg|Porta setentrional.
Ficheiro:Canzorros igrexa de San Mamede do Castro, Silleda.jpg|Canzorros.
Songs About Fucking

***Songs About Fucking*** é o segundo e derradeiro álbum da banda estadounidense de punk rock Big Black, editado o 1 de xaneiro de 1987 a través do selo Touch and Go Records. Pitchfork Media situouno no posto 54 da súa lista dos 100 mellores álbums dos anos 80. No disco hai unha versión do tea de Kraftwerk "The Model" e outra da canción de Cheap Trick "He's a Whore".

## Listaxe de cancións
A.M. (álbum)

***A.M.*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de rock alternativo Wilco, publicado o 28 de marzo de 1995. O disco foi editado poucos meses despois da separación de Uncle Tupelo, un grupo de country alternativo que foi o predecesor de Wilco. Antes do lanzamento do álbum houbo un debate sobre se sería mellor que fose o disco de estrea de Son Volt, a nova banda do antigo vocalista de Uncle Tupelo, Jay Farrar.

Aínda que *A.M.* foi publicado antes do *Trace* de Son Volt', as recensións dos críticos foron modestas e as vendas baixas. Posteriormente os membros da banda considerárono un "fracaso", xaque *Trace* converteuse nun grande éxito comercial. Foi o derradeiro disco da banda en ser gravado cun estilo principalmente country alternativo, xa que nos seguintes traballos comezaron a expandir o seu son cara distintos xéneros.

## Listaxe de cancións
Being There

***Being There*** é o segundo álbum da banda estadounidense de rock alternativo Wilco, publicado o 29 de outubro de 1996 a través do selo Reprise Records. A pesar de tratarse dun disco dobre con 19 temas, *Being There* foi vendido ao prezo dun único disco tras un acordo entre o vocalista Jeff Tweedy e Reprise Records. O disco tivo mellores críticas vendas e críticas que o seu predecesor, *A.M.*

## Listaxe de cancións
Excellent Italian Greyhound

***Excellent Italian Greyhound*** é o cuarto álbum da banda estadounidense de noise rock Shellac, publicado o 5 de xuño do 2007 a través do selo Touch & Go Records. O título do disco fai referencia ao can do batería Todd Trainer, un lebrel italiano (en inglés: *Italian Greyhound*) chamado Uffizi. O álbum foi gravado no estudio Electrical Audio e masterizado en Abbey Road por Steve Rooke. Os debuxos para *Excellent Italian Greyhound* foron creados por Jay Ryan, da banda Dianogah.

## Listaxe de cancións
Unión Democrática de Defensa dos Intereses Africanos

A **Unión Democrática de Defensa dos Intereses Africanos**  (en francés *Union Démocratique de Défense des Intérêts Africains*, **UDDIA**) foi un partido da congolés fundado por Fulbert Youlou en 1956 de ideoloxía anticomunista e cristiá-liberal.

## Traxectoria 
A nova formación tivo un importante éxito nas eleccións municipais de novembro de 1956, ao se facer coa alcaldía de Brazzaville para o seu líder Youlou. A pesar do éxito, en 1957 o vicepresidente do partido Simon Kikounga N’Got marchou e fundou o seu propio partido que apoiou a coalición dos principais rivais da UDDIA, o Partido Progresista Congolés e o Movemento Socialista Africano nas eleccións territoriais de 1957. Así a coalición PPC-MSA logrou 23 deputados e o partido de Youlou 22 e, tras eses resultados tan axustados, formouse un goberno de coalición entra a UDDIA e o MSA con cinco ministerios para cada forza con Jacques Opangault líder do MSA como cabeza do goberno, pero as tensións entre os dous partidos seguen no seo do goberno.

En 1958 a UDDIA entra no Reagrupamento Democrático Africano en substitución do Partido Progresista Congolés. Logo do referendo da comunidade franco-africana do 28 de setembro de 1958, os territorios africanos aumentan a súa autonomía e a Asemblea Congolesa reúnese en novembro para dotarse de institucións, mais a falta de acordo entre socialistas e youlouistas fai imposible avanzar. En protesta, o MSA abandona o parlamento co que a UDDIA queda con maioría e aproveita para aprobar novas leis constitucionais e substituír a Opangault cun goberno provisiorio presidido por Youlou que non acepta o MSA. Logo de serios enfrontamentos intervén o exército francés.

Nas eleccións de 1950 a UDDIA co 58% dos votos logra 51 escanos por 10 do MSA, a pesar dos enfrontamentos entre as dúas forzas, Youlou forma en xullo un goberno no que se integran membros do MSA e finalmente entra como vicepresidente e ministro de Estado Opangault e é o UDDIA quen lidera ao país ao acceder á independencia o 15 de agosto de 1960. Comeza a se desenvolver un culto á personalidade en torno ao líder do UDDIA intentando implantar no país un réxime de partido único que fracasou ao se aliar o movemento sindical co exército no coñecido como levantamento dos tres gloriosos en agosto de 1963 que levou á dimisión de Youlou e ao desmantelamento da UDDIA.
Igrexa de Santiago de Breixa

**Santiago de Breixa** é a igrexa parroquial de Breixa, no concello de Silleda.

## Descrición
É unha igrexa barroca, dunha soa nave e unha ábsida rectangular, onde se conservan restos románicos, cunha ventá de medio punto con dobre arquivolta.Conta ademais con canzorros no muro sur. A súa espada, con dous ocos para as campás e un terceiro sobre estes, está adornada con pináculos e rematada nunha cruz.

No seu interior, destaca o seu presbiterio, así como a iconografía dos capiteis, que serven de mostra do bestiario medieval. Alúdese aos pecados capitais e paixóns do home e a súa loita contra eles. Tamén aparecen representados centauros, harpías, sereas, grifóns, testas de león e de lobo, aves rapaces, serpes e outros animais fantásticos ,configurando un conxunto temático excepcional no románico galego.
Baró de Viver

**Baró de Viver** é un dos sete barrios que compoñen o distrito barcelonés de Sant Andreu. Ten unha superficie de 0,22&nbsp;km² e unha poboación de 2&nbsp;393 habitantes (2010).

## Historia 
Foi construído nuns terreos que o Padroádego de Vivenda de Barcelona, a través do Fomento da Vivenda Popular, comprou á marquesa de Castellvell en 1928, na marxe dereita do río Besòs, en terreos que aínda pertencían a Santa Coloma de Gramenet. O barrio levou o nome de Baró de Viver debido a Darius Rumeu i Freixa, segundo barón de Viver e Alcalde de Barcelona entre 1924 e 1930, durante a ditadura de Miguel Primo de Rivera. A Segunda República Española cambiou o nome polo de Pi i Margall, pero o réxime de Franco devolveu o antigo nome de Baró de Viver.

En 1941, o Concello de Barcelona quédase co patrimonio; do cal faise cargo o Instituto Municipal da Vivenda, despois Padroado Municipal da Vivenda, que construíu 334 fogares unifamiliares entre o río Besòs, os talleres de Renfe e o polígono industrial do Besòs. Pasou a formar parte da cidade de Barcelona, xunto co barrio veciño de Bon Pastor.

En 1958 e 1959 produciuse unha última onda de poboación inmigrante, que construíron os novos bloques, e en 1985 lévase a cabo unha reforma do barrio a raíz da aprobación do PERI. O illamento radical do barrio rompeuse coa construción das dúas roldas periféricas (Ronda de Dalt e Ronda Litoral) que o rodean, o soterramento das liñas de alta tensión que que ían polas marxes do Besòs e a súa transformación nun parque, así como a construción dunha estación de Metro.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información no sitio web do Concello de Barcelona
Summerteeth

***Summerteeth*** é o terceiro álbum da banda estadounidense de rock alternativo Wilco, publicado o 9 de marzo de 1999 a través do selo Reprise Records. A nive lírico o disco estivo moi influenciado pola literatura do século XX, ademais dos problemas matrimoniais do vocalista Jeff Tweedy. Tweedy e Jay Bennett crearon a meirande parte do traballo no estudio, a diferenza dos anteriores álbums da banda.

## Listaxe de cancións 
# "Can't Stand It" (Tweedy, Bennett) – 3:46
# "She's a Jar" (Tweedy, Bennett) – 4:43
# "A Shot in the Arm" (Tweedy, Bennett, Stirratt) – 4:19
# "We're Just Friends" (Tweedy, Bennett, Stirratt) – 2:44
# "I'm Always in Love" (Tweedy, Bennett) – 3:41
# "Nothing'severgonnastandinmyway(again)" (Tweedy, Bennett, Stirratt) – 3:20
# "Pieholden Suite" (Tweedy, Bennett) – 3:26
# "How to Fight Loneliness" (Tweedy, Bennett) – 3:53
# "Via Chicago" (Tweedy) – 5:33
# "ELT" (Tweedy, Bennett) – 3:46
# "My Darling" (Tweedy, Bennett) – 3:38
# "When You Wake Up Feeling Old" (Tweedy) – 3:56
# "Summer Teeth" (Tweedy, Bennett) – 3:21
# "In a Future Age" (Tweedy, Bennett) – 2:57

;Cancións ocultas
# Untitled (silence, hidden track) – 0:23
# "Candyfloss" (canción oculta) (Tweedy, Bennett) – 2:57
# "A Shot in the Arm" (versión alternativa, canción oculta) (Tweedy, Bennett, Stirratt) – 3:54

### Disco extra ("And Sum Aren't") 
# "I Must Be High"
# "Pick Up the Change"
# "Passenger Side"
# "Monday (Versión demo)"
# "I Got You (At the End of the Century)"
# "Hotel Arizona"
# "Outtasite (Outta Mind) - Live"
# "Someone Else's Song"
# "Red Eyed and Blue - Live"
# "Box Full of Letters - Live"
# "Why Would You Wanna - Live"
# "Forget The Flowers - Live"
# "The Lonely 1"
# "Sunken Treasure - Live"
# "At My Window Sad and Lonely"
# "Blasting Fonda - non album track"
Liga Popular Africana pola Independencia

A **Liga Popular Africana pola Independencia** (en francés ''Ligue populaire africaine pour l'indépendance* (LPAI) foi un partido político do Territorio Francés dos Afars e dos Issas (actual Djibuti) .

## Historia 
A LPAI fundouse en febreiro de 1972 como o primeiro partido interétnico do país  coa fusión da *Liga Popular Africana* (LPA) de Hassan Gouled Aptidon, da *Liga polo Futuro e a Orde* (LFO) de Ahmed Dini, a AJP  de Idriss Farah Abaneh e da Union Democrática Issa . Aptidon e Dini asumiron respectivamente o posto de presidente e secretario xeral da nova organización, moi próxima á  Fronte de Liberación da Costa dos Somalís (FLCS) , e se opón ao goberno dirixido por Ali Aref Bourhan enfrontándose coa Unión Nacional pola Independencia (UNI).

A LPAI participou nas discusións que se celebraron en París no primeiro semestre de 1977 para preparar o acceso á independencia do territorio, integrándose no Reagrupamento Popular pola Independencia que logrou os 51 escanos na Asemblea Nacional nas eleccións de abril de 1977,  coa LPAI con 23 escanos  e o seu presidente como primeiro ministro primeiro e Xefe de Estado a partir de xullo. En marzo de 1979 desapareceu substituído polo partido oficial, o  Reagrupamento Popular pola Independencia,

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  Tholomier (Robert), *A Djibouti, avec les Afars et les Issas*, auto-édité (sous le pseudonyme de Robert Saint-Véran), Cagnes-sur-mer, 1977, 272 p.
*  Leymarie (Philippe), «La Ligue populaire africaine pour l’indépendance», *Le Mois en Afrique*  (Revue française d’études politiques africaines), n° 124, 1976, pp.&nbsp;91–108
*  Fantu Agonafer, *Djibouti's Three-Front Struggle for Independence: 1967-77*, PhD, University of Denver, 1979, 204 p.
*  Oberlé (Philippe), Hugot (Pierre), *Histoire de Djibouti - Des origines à la république*, Présence Africaine, (rééd. 1996), París, Dakar, 1985, 346 p.
*  Ali Coubba, *Ahmed Dini et la politique à Djibouti'', L'Harmattan, París, 1998, 235 p.
*  Mohamed Aden, *Sombloloho Djibouti - La Chute du président Ali Aref (1975-1976)*, L’Harmattan, París-Montréal, 1999, 224 p.