open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tratado de Lausana

O **Tratado de Lausana** (francés: *Traité de Lausanne*) foi un tratado de paz que estableceu as fronteiras da Turquía moderna. Foi asinado na cidade suíza de Lausana o 24 de xullo de 1923 entre os gobernos de Grecia, Turquía e as nacións aliadas da primeira guerra mundial e considérase parte da partición do Imperio Otomán.

## Características 
O tratado de Lausana invalidou o Tratado de Sèvres, asinado polo Imperio Otomán tras a primeira guerra mundial, pero que non fora aceptado polo novo estado turco fundado por Kemal Ataturk trala Guerra de Independencia Turca. O 20 de outubro de 1922 deu comezo a conferencia de paz, que foi interrompida tras intensas discusións o 4 de febreiro de 1923 e retomada o 23 de abril do mesmo ano. O texto final foi asinado o 24 de xullo, despois de oito meses de deliberacións.

Os principais signatarios foron İsmet İnönü pola parte turca e Eleftherios Venizelospola parte grega. O tratado outorgaba a Turquía a Tracia oriental, as illas de Imbros e Ténedos no Exeo nororiental, e garantía a protección da minoría grega en Turquía e turca en Grecia respectivamente. Non obstante, de acordo co chamado acordo de intercambio de poboación, a maioría da poboación grega de Turquía foi trasladada a Grecia, da mesma forma que unha parte importante da poboación turca de Tracia occidental foi trasladada a Turquía.

En total calcúlase que aproximadamente 1.650.000 gregos foron desprazados dos seus fogares en Anatolia e 670.000 turcos de Grecia foron trasladados a Turquía. Exceptuouse á minoría grega de Istanbul (125.000 gregos) e aos habitantes gregos das illas de Imbros e Ténedos. En Grecia permaneceron 110.000 turcos, fundamentalmente na Tracia occidental. A república de Turquía recoñeceu así mesmo o mandato británico sobre a illa de Chipre.

## Novas fronteiras 
miniatura|dereita|Fronteiras de Turquía tralo tratado de Lausana.
O Tratado definiu as fronteiras europeas do Reino de Grecia, do Reino de Bulgaria e Turquía. Oficialmente concluíu toda soberanía turca sobre as illas do Dodecaneso (artigo 15), Chipre (artigo 20), Exipto e o Sudán (artigo 17), Siria e Iraq (artigo 3). Os territorios do Kurdistán foron repartidos entre varios países, e Armenia foi dividida entre o novo estado turco e a Unión Soviética.

As fronteiras turcas con Arabia Saudita e o Iemen foron controladas por tropas turcas até o 23 de xaneiro de 1919, en que foron transferidas ao Reino Unido, e quedaron definidas (como perdidas para os turcos) no artigo 3.

Turquía tamén renunciou, segundo o artigo 22, en favor do Reino de Italia aos seus intereses en Libia, segundo o previamente establecido en 1912 no artigo 10 do Tratado de Ouchy. Porén, Turquía corrixiu parcialmente os reveses do Tratado de Lausana en 1938, cando obtivo a provincia de Hatay de mans de Francia, e en 1974, cando ocupou o terzo setentrional de Chipre.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Reino de Grecia
* Turquía
Concello de Cocotitlán

miniatura|right|Cocotitlán
**Cocotitlán** é un municipio situado no Estado de México.  A súa área é de 14.86 quilómetros cadrados, e a súa poboación é de 12.142 habitantes, e ten 11 aldeas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas  
*Cocotitlán
Lista de cidades de Israel

As **cidades israelís** nesta lista son as cidades en Israel, e nos asentamentos israelís con *status* de cidade na Cisxordania ocupada; Xerusalén inclúe o ocupado Xerusalén Leste. A lista está baseada no índice actual da Axencia Cnetral de Estatística de Israel (CBS). Dentro do sistema de Israel  de gobernos locais, un municipio urbano pode recibir o status de concello polo Ministerio de Interior israelí cando a súa poboación supera os 20,000 habitantes. O termo "cidade"  xeralmente non se refire a consellos locais ou aglomeracións urbanas, aínda que unha cidade definida a miúdo contén só unha porción pequena dunha área urbana ou a poboación da área metropolitana.

## Lista 
Israel ten 14 cidades con poboacións por riba dos 100,000 habitantes, incluíndo Xerusalén en por riba dos 500,000 (incluíndo Xerusalén Leste), e Tel Aviv. En total, hai 80 municipios israelís con status "de cidade" concedido polo Ministerio do Interior.

A lista inclúe catro asentamentos israelís en Cisxordania, unha área fóra de territorio israelí. O Consello de Seguridade das Nacións Unidas, a Asemblea Xeral das Nacións Unidas, o Tribunal Internacional de Xustiza, e o Comité Internacional da Cruz Vermella refírese a este territorio como Territorio palestino ocupado.

A seguinte táboa contén todas as cidades israelís por nome, distrito, poboación, e área, segundo a Axencia Central de Estatística de Israel:

## Notas
Tratado de Lausana (homónimos)

O **Tratado de Lausana** pode referirse a:
* Tratado de Lausana, asinado en 1912 entre o Reino de Italia e o Imperio Otomán.
* Tratado de Lausana, asinado en 1923 entre o Reino de Grecia e Turquía.
La Agricultura Gallega

***La Agricultura Gallega*** foi un periódico editado en Lugo en 1900.

## Historia e características 
Subtitulado *Revista mensual. Órgano de la Camara Agrícola Oficial de Lugo*, apareceu en febreiro de 1900.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
La Puntilla

***La Puntilla*** foi un semanario editado en Ferrol en 1900.

## Historia e características 
Subtitulado *que se dará todos los domingos (llueva o haga sol) a los que la merezcan*, apareceu en xaneiro de 1900. Foi denunciado o segundo número.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Luis María de Larrea

**Luis María de Larrea Legarreta**, nado en Ugao-Miraballes o 19 de abril de 1918 e finado o 27 de maio de 2009, foi un eclesiástico católico latino biscaíño, bispo de León entre 1971 e 1979, e bispo de Bilbao entre 1979 e 1995.

## Traxectoria 
Foi ordenado sacerdote o 27 de xuño de 1943.

O 9 de xullo de 1971 foi nomeado bispo de León. Recibiu a ordenación episcopal de mans do nuncio Luigi Dadaglio o 25 de setembro.

O 16 de febreiro de 1979 foi nomeado bispo de Bilbao. Retirouse o 8 de setembro de 1995. Finou o 27 de maio de 2009.
Ensanche da Coruña

miniatura|Situación do Primeiro Ensanche (vermello) e o Ensanche de Riazor (laranxa) no concello da Coruña. En amarelo, áreas previstas no segundo Ensanche e en verde, a Cidade Xardín.
O **Ensanche** é unha área da Coruña composta por ampliacións sucesivas da cidade fóra da zona antiga.

## Historia 
miniatura|Rúa de Sánchez Bregua contra 1906.
Co crecemento da poboación da cidade decidiuse a ordenación do plano e a súa ampliación. As zonas escollidas foron o Campo de Carballo, onde se derrubaran as murallas da fronte da Pescadería en 1869, e as Hortas de Garás.

O Primeiro Ensanche, entre o Camiño Novo e Garás, foi proposto en 1878 e aprobado segundo o proxecto do arquitecto municipal Juan de Ciórraga en 1885. Rematou de urbanizarse nas décadas de 1930 e 1940 coa construción dos edificios que rodean a praza de Vigo. e Pedro Mariño publicouse en 1907 e tras recibir varias alegacións foi aprobado o 24 de maio de 1910. O plan incluía espazos industriais e colonias de obreiros na Gaiteira e grandes parques, e por primeira vez incluía a urbanización de Riazor e San Roque, ademais de estenderse ata a antiga estación de ferrocarril. Porén, poucas das propostas do Segundo Ensanche se levaron a cabo e as que se fixeron en xeral non foron máis que algúns plans de aliñamentos. Sobre o proxecto dun gran parque creouse a Cidade Xardín e a zona comprendida entre a Avenida de Fisterra, a Avenida de Bos Aires e a Cidade Xardín foi modificada en 1935, creando a praza do Mestre Mateo. A construción do Estadio de Riazor tamén transformou esa área, que finalmente se converteu na Cidade Escolar.

## Descrición 
Os quinteiros do Ensanche son parcelas rectangulares situadas entre rúas que se cortan perpendicularmente. No proxecto orixinal do Primeiro Ensanche tívose en conta a orientación dos ventos habituais na cidade.

No Primeiro Ensanche estableceuse parte da burguesía da Coruña, o que deu lugar á existencia de edificios de interese de estilo modernista, como os que se localizan na praza de Lugo ou na rúa de Ferrol.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
*
Peleng

A **illa Peleng**

Hai cinco capitais de distrito na illa: Bulagi, Tataba, Liang e Salakan Sambiut.

A maioría dos seus hablitantes viven do cultivo de cocos e batatas, ou da pesca.
* Cidades e vilas:
** Basiano
** Bongangang
** Bulagi
** Lolantang
** Lukpenenteng
** Luksagu
** Pelei
** Mumulusan
** Salakan

As cidades máis grandes da illa son Bonganang e Basiano.

Algunhas das illas máis pequenas que rodean Peleng, do arquipélago Banggai, son:

*A propia illa de Banggai 
*Bowokan 
*Labobo 
*Kebongan 
*Kotudan 
*Tropettenando 
*Timpau 
*Besar salue 
*Kecil 
*Masepe 
*Bangkulu

## Notas
Gottlieb Conrad Christian Storr

**Gottlieb Conrad Christian Storr** (tamén escrito **Gottlieb Konrad Christian Storr**) nado en Stuttgart o 16 de xuño de 1749 e finado en Tubinga o 27 de febreiro de 1821, foi un médico e naturalista alemán.

## Traxectoria 
Estudou na Universidade de Tubinga e obtivo o seu título de doutor en medicina en 1768.

Desde 1774 até su a súa xubilación, en 1801, ensinou medicina, cirurxía, botánica e historia natural na mesma Universidade.

## Principais obras 
É o autor de numerosas obras de historia natural e medicina, entre as que cómpre destacar:

* 1796: *Principia quaedam disciplinae naturali, inprisuis chemiae ex metaphysica naturae substernenda* (Tese de doutoramento)
* 1780: *Über eine Bearbeitungsart der Naturgeschicte.*
* 1780: *Prodromus methodi mammalium: Litteris Reissianis.*
* 1784-1786: *Alpenreise*.
* 1807: *Idea methodi fossilium*.

## Abreviatura 
A abreviatura **Storr** emprégase para recoñecer a  como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.
La Región Gallega y Asturiana

***La Región Gallega y Asturiana*** foi un semanario editado en Madrid en 1900.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario de ciencias, arte, literatura, industria, arte y comercio*, apareceu a principios de xaneiro de 1900. Estaba dirixido por Juan Huertas Hervás. Aínda se publicaba a finais de febreiro dese ano.

## Notas
Pactar co demo

***Pactar co demo*** (en ) é un filme estadounidense dirixido por Taylor Hackford que se estreou en 1997. Está protagonizado por Keanu Reeves, Al Pacino e Charlize Theron.

## Personaxes 
* Keanu Reeves como Kevin Lomax
* Al Pacino como John Milton/Satanás
* Charlize Theron como Mary Ann Lomax
* Jeffrey Jones como Eddie Barzoon
* Judith Ivey como Alice Lomax
* Connie Nielsen como Christabella Andreoli
* Craig T. Nelson como Alexander Cullen
* Heather Matarazzo como Barbara
* Tamara Tunie como Jackie Heath
* Ruben Santiago-Hudson como Leamon Heath
* Debra Monk como Pam Garrety
* Vyto Ruginis como Mitch Weaver
* Laura Harrington como Melissa Black
* Pamela Gray como Diana Barzoon
* George Wyner como Meisel
* Don King como El mesmo
* Roy Jones, Jr como El mesmo (sen acreditar)
* Delroy Lindo como Phillipe Moyez (sen acreditar)
* Chris Bauer como Lloyd Gettys

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
El Álbum

***El Álbum*** foi un semanario editado en Viveiro en 1900.
## Historia e características 
"Revista semanal de amenidades, literatura e interés local", apareceu en febreiro de 1900. Imprimíase en Mondoñedo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
El Disloque

***El Disloque*** foi un semanario editado na Coruña en 1897.

## Historia e características 
Semanario festivo, apareceu en novembro de 1897.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Michael Bruce Curry

**Michael Bruce Curry**, nado en Chicago o 13 de marzo de 1953, é un eclesiástico episcopaliano estadounidense, dende 2015 bispo presidente da Igrexa Episcopal nos Estados Unidos.
Grandela, A Proba de Navia, Navia de Suarna

**Grandela** é un lugar da parroquia da Proba de Navia no concello lugués de Navia de Suarna, na comarca dos Ancares. Segundo o IGE, en 2020 tiña 3 habitantes (2 homes e 1 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Proba de Navia 
### Parroquias de Navia de Suarna 
## Notas
Campións do Aberto de Australia (individual homes)

Relación de campións na categoría de **Individual masculina** do Aberto de Australia de Tenis.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial con estatísticas  
* Páxina da ATP 
* Páxina sobre tenis
* Especial de Mundo Deportivo sobre o torneo
Intel 8080

miniatura|Intel 8080A
**Intel 8080** era un microprocesador fabricado pola compañía Intel, con arquitectura lóxica de 8 bits e velocidade de reloxo de ata 4MHz, que foi lanzado comercialmente o ano 1974.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Intel 8085
* Zilog Z80
Val Carbajal

O **val Carbajal** é unha depresión localizada na provincia arxentina de Terra de Fogo, Antártida e Illas do Atlántico Sur. O val é de orixe glaciar e na actualidade está percorrido polo río Olivia, o máis caudaloso das canles próximas a Ushuaia.

Parte do val está encadrado dentro da reserva natural Valle Tierra Mayor desde 1994, desta forma protexíanse os seus bosques e turbeiras.

A cidade máis próxima é Ushuaia. Está inserido dentro da cordilleira de Ándelos foguinos desde o oeste ao leste, no norte a serra Alvear delimítano e separan do lago Fagnano, e ao sur outra liña de montañas sepáranlle da canle Beagle ata que vira ao sur e chega á súa desembocadura, deixando ao oeste a serra Sorondo. No punto de xiro ao sur únese co val de Tierra Mayor, que continua nesa dirección leste vertiendo na canle de Beagle preto de Estancia Harberton.

O val está ocupado en gran parte por turberas e o río Olivia forma meandros.miniatura|O val Carbajal está marcado en vermello nesta vista de satélite de Terra do Lume.|centro
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Terra de Fogo, Antártida e Illas do Atlántico Sur
Antonio Garrigues Walker

**Antonio Garrigues Walker, **nado en&nbsp;Madrid&nbsp;en&nbsp;1934, é un político e xurista español, foi presidente do despacho de avogados Garrigues desde 1962 e é agora o seu presidente de honra.

## Distincións 
* 50x50px Gran cruz da Orde de San Raimundo de Peñafort (09/12/2005).
* 50x50px Gran cruz da Orde do Mérito Civil (25/05/2007)
* 50x50px Cabaleiro gran cruz da Orde de Isabel a Católica (16/12/2011).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina principal de Garrigues
* *El liberalismo auténtico*, *tercera* de ABC, 20-5-2008.
Eparquía católica ucraína de Parma

A **eparquía de San Xosafat en Parma** é unha sé da Igrexa católica ucraína sufragánea da arquieparquía de Filadelfia. En 2012 tiña 10.600 bautizados.

## Territorio 
A eparquía ten xurisdición sobre todos os fieis católicos ucraínos da Florida, Xeorxia, Carolina do Norte, Ohio, Pensilvania occidental, Tennessee e Virxinia Occidental. A sé episcopal é a cidade de Parma (Ohio). O territorio está organizado en 38 parroquias.

## Historia 
Foi erixida o 5 de decembro de 1983 en territorios da arquieparquía de Filadelfia.

## Episcopoloxio 
* Robert M. Moskal (5 de decembro de 1983 - 29 de xullo de 2009, retirado)
** *Administrador apostólico: John Bura (29 de xullo de 2009 - 4 de novembro de 2014)*
* Bohdan Danylo (7 de agosto de 2014 - actualidade)

## Véxase tamén 
* Perfil en Catholic-Hierarchy.org 
* Perfil en GCatholic.org
David Mackenzie

**David Mackenzie**, nado en Sutton-in-Ashfield (Nottinghamshire) o 8 de setembro de 1943 e finado en Santiago de Compostela o 26 de febreiro de 2016, foi un galicianista e medievalista inglés.

## Traxectoria 
Licenciouse en Linguas modernas, na especialidade de lingua española pola Universidade de Oxford en 1966, e progresou os seus estudos nela até completar un mestrado. En 1975 doutorouse pola Universidade de Nottingham cunha tese de análise sobre a *Crónica de Santa María de Iria*, onde comezou a súa relación con Galicia. Despois de traballar para a Biblioteca Británica foi profesor de Estudos hispánicos inicialmente na Universidade do Ulster (1974), e logo da Universidade de Birmingham (1986), onde ao longo dunha década foi progresando de profesor titular a catedrático.

En Birmingham creou o primeiro Centro de Estudos Galegos nunha universidade británica, desde onde desenvolveu un obradoiro de tradución de literatura galega ao inglés que deu ao prelo, entre outras, a primeira tradución de Méndez Ferrín ou de Castelao a esa lingua. Ao de Birmingham seguíronlle outros centros de estudos galegos noutras partes do Reino Unido e do mundo. Foi un dos impulsores da Asociación Internacional de Estudos Galegos.

En 1997 mudou o seu centro de traballo para a Universidade de Cork, onde tamén estableceu un centro de estudos galegos. Nesta universidade irlandesa xubilouse en 2008, aínda que continuou dando clase de estudos hispánicos na Universidade de Wisconsin-Milwaukee ata 2011. Logo da súa xubilación estableceuse de forma permanente en Santiago de Compostela onde finou. En 2015 reuniuse un volume de estudo de diversos especialistas en lingua e literatura galega, na súa homenaxe (*En memoria de tanto miragre*).

Foi membro correspondente da Real Academia Galega.

## Galardóns 
* Pedrón de Ouro en 1994
* Hispanic Achivement Award, no London Hispanic Festival de 1994
* Premio da Cultura Galega en 2014
* Membro de honra da Asociación Internacional de Estudos Galegos

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha de Mackenzie na Universidade de Cork.
Francisco Blanco González

**Francisco Blanco González** foi un político galego.

## Traxectoria 
Foi alcalde de Baiona en dúas ocasións, de 1898 a 1909 e de 1909 a 1913.
Open-Sankoré

**Open-Sankoré** é un programa para Encerados Dixitais Interactivos (PDI) libre e gratuíto compatíbel con calquera proxector e lapis óptico.
## Historia 
Open-Sankoré baséase no programa Uniboard, desenvolvido inicialmente na Universidade de Lausana, Suíza. Empezouse a desenvolver en 2003 e a usar por parte dos profesores da universidade en outubro dese mesmo ano. O proxecto sufriu unha escisión, e foi vendido máis tarde ao Grupo de Interese Público de Educación Dixital en África (ENA GIP), do que forman parte varios ministerios e empresas privadas e públicas, co obxectivo de convertelo nun proxecto libre e liberalo baixo licenza GNU Lesser General Public License (LGPL).
## Innovacións 
Ademais de ser o primeiro software libre para encerado dixital completamente operativo, Open-Sankoré trae dúas importantes innovacións: 
* En primeiro lugar, o formato de arquivos non é específico, senón que se basea na estándar web W3C, o que permite que calquera navegador moderno poida lelos. Deste xeito, os materiais creados poden distribuírse por Internet sen necesidade de instalar o programa ou unha extensión.
* En segundo lugar, o programa pode ampliarse con aplicacións escritas tamén seguindo o estándar W3C para *widgets*, o que permite aos desenvolvedores centrarse na funcionalidade de Open-Sankoré, e deixar que a comunidade de usuarios desenvolva os applets que realmente necesitan.

## Impacto 
O goberno francés creou unha Delegación Interministerial para a Educación Dixital en África (DIENA) e un Grupo de Interese Público de Educación Dixital en África (ENA GIP) para poñer en funcioanmento durante varios anos un programa de fomento da educación dixital en varios países africanos. Open-Sankoré é unha das estratexias deste grupo para lograr un dos Obxectivos de Desenvolvemento do Milenio referidos á educación en África, unha iniciativa das Nacións Unidas.

## Versións 
Open-Sankoré v 1.4 foi liberada a principios de xullo de 2012, solucionando varios problemas (*bugs*) e mellorando o comportamento respecto da versión 1.3, pero incluíndo tamén moitas características novas como: ferramentas de Interactividade para crear exercicios, motores de procura *on-line* integrados que permiten a procura de imaxes, vídeos e sons en Google e en Planète-Sankore directamente sen saír da aplicación, importar distintos formatos e un novo motor de manexo de textos.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Software educativo.
* Plataforma educativa.
* Encerado interactivo.
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do software Open-Sankoré .
* Páxina oficial do programa Sankoré .
* Repositorios github de Open Sankoré .
David Mackenzie (homónimos)

**David MacKenzie** ou **David Mackenzie** pode referirse a:

* **David Mackenzie** (1943-2016), un galicianista e medievalista inglés.
* **David Neil MacKenzie** (1926–2001), lingüista e iranista británico
* **Dave MacKenzie** (nado en 1946), político canadense
* **David Mackenzie** (nado en 1966), director de cine escocés
* **David MacKenzie** (1921–2005), xogador de rugby escocés
* **Dave MacKenzie** (nado en 1956), xogador de fútbol escocés-canadense

## Véxase tamén
* David McKenzie (homónimos)
Bonnie Tyler

[miniatura|En [Bucarest en 2012.]]
**Gaynor Hopkins**, nada en Neath o 8 de xuño de 1951 é unha cantante galesa, coñecida mundialmente como **Bonnie Tyler**.

## Traxectoria 
Diverxencias cos seus produtores, que querían transformala nunha cantante country, fixérona cambiar a outra compañía, a CBS e contratar un novo produtor, Jim Steinman, famoso polo seu traballo con Meat Loaf, e o resultado foi a épica balada "Total Eclipse of the Heart" coa que se converteu na única artista galesa a colocar unha canción no número 1 no Reino Unido e os Estados Unidos ao mesmo tempo. Tivo despois outros éxitos como "Holding Out for a Hero" e "Here She Comes", pola que foi candidata ao Grammy á mellor cantante de rock.

En 2006 celebrou trinta anos de carreira co seu primeiro disco en vivo, *Bonnie Tyler Live*. Participou no Festival de Eurovisión 2013 como representante do Reino Unido coa canción "Believe in me".

## Discografía 
;Discos de estudio
* 1977: *The World Starts Tonight*
* 1978: *Natural Force*
* 1979: *Diamond Cut*
* 1981: *Goodbye to the Island*
* 1983: *Faster Than the Speed of Night*
* 1986: *Secret Dreams and Forbidden Fire*
* 1988: *Hide Your Heart (Notes from America)*
* 1991: *Bitterblue*
* 1992: *Angel Heart*
* 1993: *Silhouette in Red*
* 1995: *Free Spirit*
* 1998: *All in One Voice*
* 2002: *Heart Strings*
* 2004: *Simply Believe*
* 2005: *Wings*
* 2013: *Rocks & Honey*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Desfiladeiro dos Gaitanes

miniatura|Desfiladeiro dos Gaitanes.
O **desfiladeiro dos Gaitanes** é un canón escavado polo río Guadalhorce na provincia de Málaga, en Andalucía, entre os termos municipais de Ardales, Antequera e Álora. Ten acceso desde o norte polos encoros do Guadalhorce, e desde o sur pola aldea de El Chorro. Nos tramos máis angostos, tan só ten 10 metros de anchura e alcanza máis de 400 metros de altura.

## Historia 
A construción dunha canle de auga desde os encoros do norte ata El Chorro, para aproveitar aquí o desnivel nunha central hidroeléctrica, levou aparellado un camiño de mantemento da devandita canle, coñecido como Caminito del Rey porque a obra foi inaugurada polo rei Afonso XIII o 21 de maio de 1921. Este camiño de máis de 3 quilómetros de lonxitude ten unha parte vertixinosa, de barras de aceiro e plataformas de formigón cravadas na parede vertical e unha ponte sobre o mesmo desfiladeiro sobre a canle de auga. O camiño rehabilitado abriuse ao público o 28 de marzo de 2015.

Ata a chegada do AVE, o desfiladeiro era o único acceso ferroviario a Málaga capital desde o interior de España, cun largo túnel escavado na parede leste do desfiladeiro. Na actualidade existe outro túnel de 1 quilómetro, máis ao leste, baixo a serra de Huma, para o acceso ferroviario do AVE.

## Cine 
A paraxe foi obxecto dalgunhas rodaxes cinematográficas:
*Escenas do drama histórico ambientado no século XVII "*El puente de San Luis Rey*" rodáronse no desfiladeiro dos Gaitanes no ano 2004.
*Algunhas escenas da longametraxe "*El coronel Von Ryan*" foron rodadas no desfiladeiro dos Gaitanes en 1965.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Descrición da ruta e track GPS en Wikiloc do Caminito del Rey
* Información da Xunta de Andalucía
Ardales

**Ardales** é un concello español da provincia de Málaga, na comunidade autónoma de Andalucía. Está situado nos contrafortes setentrionais da serra das Neves na súa transición cara aos encoros do Guadalhorce e entre os concellos de Álora, Teba e Casarabonela.

En 2015 tiña unha poboación de 2.527 habitantes. Atópase a unha altitude de 445 metros sobre o nivel do mar e a 52&nbsp;km da capital provincial, Málaga.

Entre os seus lugares de interese cabe destacar o Castelo da Peña, do século IX, o poboado rupestre de Bobastro, os encoros do Guadalhorce, o Caminito del Rey e a cova prehistórica Doña Trinidad.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Álora

**Álora** é un concello español da provincia de Málaga, na comunidade autónoma de Andalucía. Está situado no centro da provincia, na comarca do Valle del Guadalhorce.

En 2015 tiña unha poboación de 13.003 habitantes. Atópase a unha altitude de 222 metros sobre o nivel do mar entre tres grandes outeiros xunto ao río Guadalhorce.

Entre os seus lugares de interese cabe destacar o Desfiladeiro dos Gaitanes co seu Caminito del Rey e o castelo de Álora.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Caminito del Rey

O **Caminito del Rey** é un paso construído nas paredes do desfiladeiro dos Gaitanes, xunto á aldea de El Chorro, o cal serve de límite entre os termos municipais de Ardales, Álora e Antequera, na provincia de Málaga.

Trátase dunha pasarela peonil de máis de 3 quilómetros, encostada á roca no interior dun canón, con tramos dunha anchura de apenas 1 metro, colgando ata 100 metros de altura sobre o río Guadalhorce, nunhas paredes case verticais. O paso do tempo produciu unha gran deterioración, case todo o percorrido estaba sen varanda e había segmentos derrubados, quedando só a viga de soporte. En 2014 iniciáronse obras para lograr a súa rehabilitación, construíndose unha nova pasarela con paneis de madeira ao longo do seu percorrido. Os traballos finalizaron no primeiro trimestre de 2015 e a súa apertura efectuouse en marzo dese ano. Pódense realizar excursións previa reserva.

O camiño construíuse entre 1901 e 1905 para facilitar o paso dos operarios de mantemento, transporte de materiais e vixilancia dos saltos do Gaitanejo e El Chorro, pertencentes á Sociedade Hidroeléctrica de El Chorro. En 1921 o rei Afonso XIII foi á inauguración da presa do Conde do Guadalhorce cruzando para iso o camiño previamente construído, ou polo menos visitouno. A partir deste momento empezóuselle a chamar *Caminito del Rey*. Varios accidentes mortais levaron á Xunta de Andalucía a pechar o camiño en 2001. Mantívose pechado ao público ata 2015.

Caminito_del_Rey_1.jpg|Excursionistas no camiño vello
Lo_antiguo_y_lo_nuevo-Caminito_del_rey.JPG|O vello camiño e o novo
Caminito_del_Rey_3.jpg|Vista frontal

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
Gianni Infantino

**Gianni Infantino**, nado en Brig-Glis o 23 de marzo de 1970, é un avogado suízo de ascendencia italiana vinculado administrativamente ao mundo do fútbol.

## Traxectoria 
Entre 2009 e 2016 foi o secretario xeral da UEFA.

O 26 de outubro de 2015, recibiu o apoio do Comité executivo da UEFA á súa candidatura á Presidencia da FIFA no Congreso extraordinario da FIFA, celebrado en febreiro de 2016. Así, o 26 de febreiro de 2016 converteuse, por votación (cun 55 % dos sufraxios), en presidente da FIFA; o seu rival foi salmán Al-Khalifa.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía en UEFA.com.
El Chorro

[thumb|200px|[Desfiladeiro dos Gaitanes en El Chorro.]]
**El Chorro** é unha aldea pertencente ao municipio de Álora situada á beira dun encoro sobre o río Guadalhorce, preto de Ardales, na provincia de Málaga. En 2012 tiña unha poboación de 245 habitantes.

É un dos principais centros de escalada sobre roca de Europa debido a estar situado xunto ao Desfiladeiro dos Gaitanes. Ao fío deste desfiladeiro atópase o Caminito del Rey, coñecido polo seu perigo e reaberto ao público en marzo de 2015. Hai unha estación de tren na aldea que conecta con Málaga e Sevilla.
Juan Carlos Taibo

**Juan Carlos Taibo López**, nado na Coruña o 8 de xaneiro de 1975, é un xogador galego de fútbol sete. Conta cunha incapacidade: ten parálise cerebral e é un xogador de tipo C8. Xogou no equipo español de fútbol sete nos Xogos Paralímpicos de Verán de 1996, celebrados en Atlanta, Estados Unidos. O seu equipo acabou terceiro despois de que xogar contra os Estados Unidos e gañar 2-1.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xogos Paralímpicos de Verán de 1996
Sant Pol de Mar

**Sant Pol de Mar** é un concello español da costa do Maresme, na provincia de Barcelona, Cataluña. Limita con Calella ao norte, Sant Cebrià de Vallalta ao oeste, Canet de Mar ao sur e co mar Mediterráneo ao leste.

A súa orixe e a do seu nome está no mosteiro de Sant Pau, construído no século X.

## Demografía 
## Lugares de interese 
*Museo de Pintura
*Ermida de Sant Pau

## Cidades irmandadas 
* Andorra la Vella

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do concello 
* Información da Generalitat de Catalunya 
* Información do Institut d'Estadística de Catalunya
Sant Iscle de Vallalta

**Sant Iscle de Vallalta** é un concello español da provincia de Barcelona, en Cataluña, pertencente á comarca do Maresme.

## Xeografïa 
Limita ao norte con Sant Celoni, ao noroeste con Vallgorguina, ao oeste con Arenys de Munt, ao suroeste con Arenys de Mar, ao sur con Canet de Mar e ao leste con Sant Cebrià de Vallalta. Unha parte do concello forma parte do Parque Natural do Montnegre e o Corredor.

## Demografía 
## Galería de imaxes 

Sant-Iscle-Vallalta.jpg|Avenida de Barcelona

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello 
*Información da Generalitat de Catalunya 
*Información do Institut d'Estadística de Catalunya
Vicente Vázquez González

**Vicente Vázquez González**, nado en Baiona e finado en Gondomar o 26 de abril de 1971, foi un industrial e político galego.

## Traxectoria
Dedicou a maior parte da súa vida ás súas empresas, entre as que destacaron unha ferraxaría en Baiona e un bar, así como a fábrica de gasosas Cruz Verde en Gondomar. Alcalde accidental na ausencia do por aquel entón alcalde José Rodríguez de Vicente, na ditadura de Primo de Rivera, dende outubro de 1929 ata a formación dunha nova corporación en febreiro de 1930, sendo substituído por Julián Revollar. Foi alcalde de Baiona durante a Segunda República e despois de Gondomar no franquismo (1947-1949). Foi condecorado coa Gran Cruz da Orde de Cisneros.

## Vida persoal 
Casou con Isabel Rodríguez Ante.

## Notas
La Muiñeira

***La Muiñeira*** foi un semanario editado na Coruña en 1875.

## Historia e características 
Periódico semanal que apareceu en novembro de 1875. Estaba dirixido por José M. Astray.

## Notas
Sant Vicenç de Montalt

**Sant Vicenç de Montalt** (ata 1935 *Sant Vicenç de Llavaneres*) é un concello español da provincia de Barcelona, en Cataluña, pertencente á comarca do Maresme. Atópase na costa, 41&nbsp;km ao nordés da cidade de Barcelona.

## Xeografía 
Limita ao norte con Dosrius, Arenys de Munt e Arenys de Mar, ao oeste con Sant Andreu de Llavaneres, ao leste con Caldes d'Estrac e ao sur co mar Mediterráneo.

## Demografía 
## Lugares de interese 
*Igrexa parroquial
*Casal del Delma

Catalonia-SantVicençDeMontal_Parroquia.JPG|Igrexa parroquial
SANT_VICENÇ_JOAN_DOMENECH.JPG|Praia

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello 
*Información da Generalitat de Catalunya 
*Información do Institut d'Estadística de Catalunya
Diola

**diola** é unha banda de rock galega procedente de Pontevedra e formada no ano 2015. O grupo está composto por tres dos exmembros de Unicornibot (Alex Gayoso, Toño Magariños e Gon Goitia), que presentaron o seu novo proxecto pouco despois da súa disolución en decembro de 2014. No mes de setembro de 2015 publicaron o seu EP de estrea, *eh!*, formado por catro temas. En febreiro de 2017 a banda fichou polo selo independente catalán BCore Disc, que publicou o seu álbum de estrea, titulado *diola*, o 19 de maio.

## Discografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bandacamp da banda
Érica Esmorís

**Érica Esmorís**, nada na Coruña en xullo de 1977, é unha escritora galega.

## Traxectoria 
Estudou na Universidade de Santiago, campus de Lugo, exerceu como veterinaria durante un tempo e traballou nos departamentos de guión e dirección en varias produtoras audiovisuais galegas.

## Obra 
* *O poder de Amabel* (2013). Sushi Books, novela infantil. Traducida ao castelán, catalán e éuscaro. ISBN 978-84-15920-00-7 / 978-84-15920-11-3 / 978-84-15920-20-5 / 978-84-15920-14-4.
* *Ulises e as cronoamigas* (2015). Sushi Books. Traducida ao castelán. 195 páxs. ISBN 978-84-15920-77-9
* *Nena e o mar* (2015). Xerais, Merlín. Ilustracións de Dani Padrón. 192 páxs. ISBN 978-84-9914-944-8. ePub: ISBN 978-84-9914-950-9.

* *Quen salva un can* (2019). Xerais, Merlín. Ilustracións de Iria Fafián. 208 páxs. ISBN 978-84-9121-528-8. ePub: ISBN 978-84-9121-534-9.
**Patio de luces* (2020). Xerais. Ilustracións de Juan Berrio. 96 páxs. ISBN 978-84-9121-764-0. ePub: ISBN 978-84-9121-767-1. En castelán: *Patio de luces* (2020). Anaya. Ilustracións de Juan Berrio. ISBN  978-84-698-6659-7.
**Analfabeta* (2024). Vigo: Xerais. Ilustracións de Dani Padrón. 96 páxs. ISBN 978-84-1110-473-9. ePub: ISBN 978-84-1110-519-4. Álbum ilustrado.
**Esta é a miña historia e terás que crela* (2025). Vigo: Xerais, Col. Merlín. Ilustracións de Dani Padrón. 120 páxs. ISBN 978-84-1110-715-0. ePub: ISBN 978-84-1110-723-5.
**Erin e o lobo* (2025). Vigo: Xerais, Col. Merlín. Ilustracións de Blanca Millán. 52 páxs. ISBN 978-84-1110-736-5. ePub: ISBN 978-84-1110-744-0.
**O peculiar* (2025). Cuarto de inverno. Ilustracións de Dani Padrón. 104 páxs. ISBN 979-13-990138-2-5.

### Obra colectiva: 
* *Aldea poética. V. Dadaísmo en verso* (2010). Ed. Ópera Prima, Madrid. Libro colectivo de poesías. 173 páxs. ISBN 978-84-95461-44-5.
* *Habitando historias. 10 experiencias arredor do libro e da lectura* (2020). Galaxia. 200 páxs. ISBN 978-84-9151-398-8.

## Premios 
* 2015: Premio Merlín de literatura infantil por *Nena e o mar*.
* 2020: XI Premio de Literatura Infantil Ciudad de Málaga na modalidade de narrativa por *Patio de luces.*
* 2022: Premio Frei Martín Sarmiento por *Patio de luces*.
* 2024: Premio Raíña Lupa na modalidade Infantil, pola obra *Terás que crela*.
* 2025: Premio Merlín, por *Erín e o lobo*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista de Ana Abelenda. La Voz de Galicia. 12/06/2018
* Canle de YouTube de Érica Esmorís
* Premios Xerais 2017: Érica Esmorís.
Antonio de Mesa

[miniatura|A Terraza, nos [Xardíns de Méndez Núñez.]]

**Antonio de Mesa y Álvarez**, nado en Madrid o 30 de outubro de 1862 e finado na mesma cidade en 1939, foi un arquitecto español.

## Traxectoria 
[miniatura|esquerda|Café Moderno da [Rúa Real (A Coruña)|rúa Real da Coruña.]]
miniatura|Fachada modernista en Avda. Oza 130 (A Coruña)
miniatura|Detalle modernista. Deusa da natureza Flora
Era fillo do enxeñeiro dos ferrocarrís do Noroeste Pedro Antonio de Mesa Arroquia e de Amelia Álvarez Ruiz.

Estudou na Escola Superior de Arquitectura entre 1880 e 1887. En 1888 presentou un primeiro proxecto de fin de carreira que foi rexeitado, mais o ano seguinte conseguiu o título con “Proyecto de Bolsa”.

Foi arquitecto municipal da Coruña e arquitecto de Facenda e membro da Academia Provincial de Belas Artes da Coruña. En 1923 volveu a Madrid.

## Obra 
A súa obra móvese entre o eclecticismo e o modernismo. Durante a súa estadía na Coruña realizou o novo edificio da Terraza, a escalinata do Obelisco dos Cantóns e a reforma da fábrica de tabacos (1910).

Foi o autor tamén do lavadoiro público do Parrote (1895-1896), xa desaparecido, e colaborou co enxeñeiro Diego Fernández Herce nas obras da dársena e o varadoiro do Parrote. O seu proxecto para o mercado de Santo Agostiño (1910-1911) non foi construído.

Tamén asinou os proxectos para o edificio de vivendas modernistas situado na Avda. de Oza nº. 130 e para a casa modernista lindeira situada no nº. 152.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Eledoninos

A dos **eledoninos** (*Eledoninae*) é unha subfamilia de moluscos cefalópodos da familia dos octopódidos.

## Clasificación
A subfamilia foi descrita en 1921 por G. Grimpe, G., en "Teuthologische Mitteilungen VII. Systematische ubersicht der Nordsee-Cephalopoden". *Zoologischer Anzeiger* **52** (12/13): 297-305.
 
Na actualidade, recoñécense na subfamilia os xéneros seguintes:

'*Subfamilia *Eledoninae'''* Grimpe, 1921
*Xénero *Eledone* Leach, 1817 
*Xénero *Pareledone* Robson, 1932
*Xénero *Tetracheledone* Voss, 1955 
*Xénero *Velodona* Chun, 1915
*Xénero *Vosseledone* Palacio, 1978

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Felley, J., Vecchione, M., Roper, C. F. E., Sweeney, M. & Christensen, T. (2001-2003): *Current Classification of Recent Cephalopoda*. National Museum of Natural History: Department of Systematic Biology: Invertebrate Zoology: Cephalopods 
* Nixon, Marion & John Z. Young (2003): *The brains and lives of Cephalopods*. Oxford University Press. ISBN 0-19-852761-6.
* Strugnell J. M., Norman M. D., Vecchione M., Guzik M. & Allcock A. L. (2014): "The ink sac clouds octopod evolutionary history" *Hydrobiologia*. **725**: 215-235.
### Outros artigos 
* Moluscos
* Cefalópodos
* Octopódidos

### Ligazóns externas
* *Eledoninae* na EOL.
* Especies da subfamilia *Eledoninae* Grimpe, 1921 en biolib.cz .
* *Eledoninae* Grimpe, 1921 en Deep-water chemosynthetic species (CoML ChEss Project).
* *Eledoninae'' en naturfakta.
Eledone

miniatura|250px|*Eledone moschata*.

***Eledone*** é un xénero de moluscos cefalópodos da familia dos octopódidos.

As súas especies distribúense principalmente polo océano Atlántico (norte e sur), agás unha delas, *E. palari*, que se rexistrou desde o suroeste do océano Pacífico e o Índico oriental, até augas ao redor de Indonesia e Australia, e outra, *E. microsicya*, no océano Índico occidental.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero *Eledone* foi descrito en 1817 polo zoólogo e biólogo mariño inglés William Elford Leach.

### Etimoloxía 
Leach tirou o nome científico latino *Eledone* do grego antigo ἐλεδώνη *eledónē*, nome dunha certa especie de polbo.

### Especies 
Segundo o World Register of Marine Species (WoRMS), recoñécense na actualidade as seguientes especies: e *Eledone thysanophora* Voss, 1962, aceptada hoxe como *Eledone schultzei* (Hoyle, 1910).  
 
Polo que respecta a *Eledone nigra*, trátase dunha especie case descoñecida, descrita polo zoólogo británico William Evans Hoyle en 1910, da que se examinaron un macho e seis femias, exemplares que foron capturados na baía de Luderitz, Namibia, e que só se  registrou posteriormente, en 1938, 1941 e 1991, sempre na citada baía.

## En Galicia 
En augas galegas, de todas as especies citadas máis arriba só se rexistrou *Eledone cirrhosa* (Lamarck, 1798), citada como *Eledone aldrovandii* (Raf.) por Ríos Panisse, e como *Eledone cirrosa* (Lamarck, 1798) e *Eledone aldrovandii* (Lamarck) por R. Ramonell. que vive en areais na zona da plataforma continental, onde é moi abundante e obxecto de pesca.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Abbott, N. Joan e Roddy Williamson, Linda Maddock (1995): *Cephalopod Neurobiology*. Oxford University Press. ISBN 0-19-854790-0.
* Felley, J., Vecchione, M., Roper, C. F. E., Sweeney, M. & Christensen, T. (2001-2003): *Current Classification of Recent Cephalopoda*. National Museum of Natural History: Department of Systematic Biology: Invertebrate Zoology: Cephalopods 
* Gofas, S.; Le Renard, J.; Bouchet, P. (2001): "Mollusca" in: Costello, M. J. *et al*., eds. *European Register of Marine Species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification*. París: Muséum national d'Histoire naturelle. Patrimoines Naturels. **50**: 180-213.  ISBN 2-8565-3538-0.
* Hanlon, Roger T. & John B. Messenger (1996): *Cephalopod Behaviour*. Cambridge University Press. ISBN 0-521-42083-0.
* Nixon, Marion & John Z. Young (2003): *The brains and lives of Cephalopods*. Oxford University Press. ISBN 0-19-852761-6.
* Remane, Adolf, Volker Storch & Ulrich Welsch (1980): *Zoología sistemática*. "Cephalopoda (Cefalópodos)". Barcelona: Ediciones Omega, S. A. ISBN 84-282-0608-2, pp.&nbsp;160–169.
* Stevens, Martin & Sami Merilaita (2011): *Animal camouflage: mechanisms and function*. Cambridge University Press. ISBN 0-521-19911-5.

### Outros artigos 
* Moluscos
* Cefalópodos
* Polbo cabezudo

### Ligazóns externas 
* *Eledone* na EOL. 
* *Eledone*  en Tree of Life.
* Especies de *Eledone*  en Catalogue of Life: 29th, xaneiro de 2016. Species 2000 ITIS.
Federico De Roberto

**Federico De Roberto**, nado en Nápoles o 16 de xaneiro de 1861 e finado en Catania o 26 de xullo de 1927, foi un escritor italiano, recoñecido como un dos máis sobranceiros representantes do *verismo*. Tivo unha influencia notables na obra de autores como Leonardo Sciascia ou Tomasi di Lampedusa. A súa meirande obra é posiblemente a novela *I viceré* (1894).

## Obra 
* *Il passaggio del Nord-Est. Spedizione artica svedese*; ''L'oceano artico ed i commerci della Siberia'', Firenze, Gazzetta d'Italia, 1879.
* *Rapisardi e Carducci. Polemica*, Catania, Giannotta, 1881.
* *Arabeschi*, Catania, Giannotta, 1883.
* *Encelado, Maggio 1886. [versi]*, Catania, Galatola, 1887.
* *Documenti umani*, Milán, Treves, 1888.
* *Ermanno Raeli. Racconto*, Milán, Libreria ed. Galli, 1889.
* ''L'albero della scienza*, Milán, Libreria ed. Galli, 1890.
* *Processi verbali*, Milán, Libreria ed. Galli, 1890.
* *L'illusione. Romanzo*, Milán, Libreria ed. Galli, 1891.
* *La sorte*, Milán, Libreria ed. Galli, 1891.
* *La morte dell'amore*, Napoli, Pierro, 1892.
* *I Viceré*, Milán, Galli, 1894.
* *L'amore. Fisiologia, psicologia, morale*, Milán, Galli, 1895.
* *Spasimo*, Milán, Galli, 1897.
* *Gli amori*, Milán, Galli, 1898.
* *Leopardi*, Milán, Treves, 1898.
* *Una pagina della storia dell'amore*, Milán, Treves, 1898.
* *Il colore del tempo*, Milán-Palermo, Sandron, 1900.
* *Come si ama*, Torino, Roux e Viarengo, 1900.
* *L'arte*, Torino, Bocca, 1901.
* *Catania'', Bergamo, Istituto italiano d'arti grafiche, 1907.
* *Esposizione di Catania, 1907. Albo illustrato redatto sotto la direzione di F. De Roberto*, Catania, Galatola, 1908.
* ''Randazzo e la Valle dell'Alcantara'', Bergamo, Istituto italiano d'arti grafiche, 1909.
* *La messa di nozze*; *Un sogno*; *La bella morte*, Milán, Treves, 1911.
* *Le donne, i cavalier*', Milano, Treves, 1913.
* *Al rombo del cannone*, Milán, Treves, 1919.
* *La «Cocotte»*, Milán, Vitagliano, 1920.
* ''All'ombra dell'olivo*, Milán, Treves, 1920.
* *Ironie. Novelle*, Milán, Treves, 1920.
* *L'Imperio. Romanzo'', Milán, Mondadori, 1929.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía do autor.
Angustus Labyrinthus

**Angustus labyrinthus** é unha complexa intersección de vales e sucos preto do polo sur marciano (no cuadrángulo Mare Australe), situado en 81,72° S e 63,39° O. Foi alcumada coma "**Cidade Inca**" polos científicos da NASA, debido á súa semellanza superficial cunha cidade en ruínas. Como outras formacións da área, deriva do nome 'Angustus', nome outorgado por Eugene Antoniadi en 1930 a un antigo accidente xeolóxico de albedo, que corresponde coa zona. O nome foi aprobado en 2006.

miniatura|right|Angustus Labyrinthus visto a través do HiRISE. As manchas brillantes son depósitos de xeada.

## Notas
Valle del Guadalhorce

O **Valle del Guadalhorce**, tamén chamado **Algarbía**, é unha comarca española situada na provincia de Málaga, en Andalucía.

Comprende os municipios de Alhaurín de la Torre, Alhaurín el Grande, Almogía, Álora, Cártama, Coín, Pizarra e Valle de Abdalajís.

Sitúase nunha rexión natural formada polo río Guadalhorce. O val caracterízase pola súa fertilidade e o cultivo de hortalizas, froitas e cítricos, sendo tamén coñecido como a horta de Málaga. Actualmente a expansión urbanística da área metropolitana de Málaga céntrase nesta zona, debido á súa proximidade e ás boas comunicacións coa capital provincial.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Lista comarcal definida pola Consellería de Turismo e Deporte da Xunta de Andalucía. BOJA num. 59, de 27 de marzo de 2003.
Incirrinos

A dos **incirrinos** (*Incirrina*), tamén coñecidos como **incirrados** (*Incirrata*), é unha suborde de moluscos, unha das dúas en que se divide a orde dos cefalópodos. 
** Familia *Alloposidae* Verrill, 1881
** Familia *Argonautidae* Tryon, 1879
** Familia *Ocythoidae* Gray, 1849
** Familia *Tremoctopodidae* Tryon, 1879
* Superfamilia *Octopodoidea* d'Orbigny, 1840  
** Familia *Amphitretidae* Hoyle, 1886
** Familia *Bathypolypodidae* Robson, 1929
** Familia *Eledonidae* Rochebrune, 1884
** Familia *Enteroctopodidae* Strugnell, Norman, Vecchione, Guzik & Allcock, 2014
** Familia *Megaleledonidae* Taki, 1961
** Familia *Octopodidae* d'Orbigny, 1839

## Galería
Diversas especies de incirrinos:

Ficheiro:Haliphron atlanticus (70 mm ML).jpg |*Haliphron atlanticus*, a única especie dos *Alloposidae*
Ficheiro:Argonauta argo Merculiano.jpg|*Argonauta argo*
Ficheiro:Ocythoe tuberculata3.jpg|*Ocythoe tuberculata*, a única especie dos *Ocythoidae*
Ficheiro:Tremoctopus violaceus.jpg|*Tremoctopus violaceus*
Ficheiro:Amphitretus pelagicus.jpg | *Amphitretus pelagicus*

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* Felley, J., Vecchione, M., Roper, C. F. E., Sweeney, M. & Christensen, T. (2001-2003): *Current Classification of Recent Cephalopoda*. National Museum of Natural History: Department of Systematic Biology: Invertebrate Zoology: Cephalopods 
* Nixon, Marion & John Z. Young (2003): *The brains and lives of Cephalopods*. Oxford University Press. ISBN 0-19-852761-6.
* Norman M. D.; Finn J. K. & Hochberg F. G. (2014): "Family Octopodidae". In P. Jereb, C. F. E. Roper, M. D. Norman & J. K. Finn (eds). *Cephalopods of the world. An annotated and illustrated catalogue of cephalopod species known to date. Volume 3. Octopods and vampire Squids*. FAO Species Catalogue for Fishery Purposes. Rome, FAO. **4** (3): 36-215. 
* Strugnell J. M., Norman M. D., Vecchione M., Guzik, M. & Allcock A. L. (2014): "The ink sac clouds octopod evolutionary history". *Hydrobiologia* **725**: 215-235.
* Vaught, K. C. (1989): *A classification of the living Mollusca*, American Malacologists, Melbourne, FL (USA). ISBN 0-9158-2622-4.

### Outros artigos 
* Moluscos
* Cefalópodos
* Octópodos
Ramón Fariña Cobián

**Ramón Fariña Cobián**, finado en Gondomar o 25 de agosto de 1989, foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Fariña González, militar, e Regina Cobián Tejo, e irmán de Herminia Fariña Cobián. Licenciado en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela (1941). Foi médico de Gondomar e Xuíz de paz. Foi alcalde de Gondomar dende xullo de 1959. Finou en Gondomar aos 77 anos.

## Recoñecementos 
Foi condecorado coa Cruz de Cabaleiro de Cisneros e foi nomeado fillo adoptivo de Gondomar.

## Vida persoal 
Casou con Carmen Casás Moreira en 1948.

## Notas
Esquío gris

O **esquío gris** (*Sciurus carolinensis*) é un esquío nativo de América.

## Distribución 
É orixinario do leste dos Estados Unidos e do sueste do Canadá. O nome *carolinensis* vén do nome dos estados de Carolina do Sur e do Norte, onde foi primeiramente descrito e onde hoxe aínda é común.

Foi introducido noutras partes do mundo (México, Europa e Suráfrica), onde se comporta como unha especie invasora.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Esquío voador
* Esquío vermello
* 100 das especies exóticas invasoras máis daniñas do mundo
Trímetro

Un **trímetro** é un tipo de verso da métrica grecolatina que consta de tres metros, frecuentemente utilizado en obras carácter cómico e satírico.

A súa variante máis coñecida é o trímetro iámbico, formado por tres metros iámbicos. Outra modalidade é o trímetro iámbico coliambo, ou 'coxo', que se diferencia do anterior en que a penúltima sílaba sempre é longa e o anceps anterior é a miúdo tamén longa.

## Notas