Reino dos xardíns de Dessau-Wörlitz

O **Reino dos xardíns de Dessau-Wörlitz**, (en alemán: *Dessau-Wörlitzer Gartenreich*) é unha paisaxe cultural e Patrimonio da Humanidade en Alemaña, situada entre a cidade de Dessau e a cidade de Wörlitz na Alemaña Central. Un dos primeiros e máis grandes parques ingleses de Alemaña e da Europa continental, creado a finais do século XVIII baixo a rexencia de Duque Leopoldo III de Anhalt-Dessau. Hoxe, a paisaxe cultural de Dessau-Wörlitz abarca unha área de 142 km² dentro da Reserva da Biosfera do Elba Medio no estado alemán de Saxonia-Anhalt. Debido ao seu deseño paisaxístico excepcional e ao seu testemuño dos ideais da Idade das Luces, o reino dos xardíns de Dessau-Wörlitz designouse patrimonio da humanidade en 2000. Os dous homes apuntaron pasar do concepto de xardín formal da era Barroca a unha paisaxe máis naturalista, como viran en Stourhead Gardens e Ermenonville.

Xa en 1765, Leopoldo III comezou a facer cambios arquitectónicos e paisaxísticos no campo para realizar estes ideais. Os xardíns de Wörlitz serviron como punto de partida do programa, converténdose no primeiro xardín paisaxístico da Europa continental.  Vinte e dous anos despois, o nobre alemá decidiu levar un anaco de Nápoles a Alemaña, fixo que o seu arquitecto construíse un edificio interior de ladrillo de case cinco pisos de altura e o cubriuno con pedras locais, fíxose un cono oco e contiña unha cámara alta, completa con tres chemineas e un teito que contiña un "cráter artificial" que podía encherse de auga. Despois construíu un lago ao redor do volcán e invitou aos seus amigos a ver unha erupción. Só os relatos contemporáneos detallan como sería a erupción artificial do século XVIII, pero a práctica aínda ten lugar hoxe en día, con efectos modernos, despois de que a illa restaurárase á súa gloria pasada.

As estruturas menores do Reino dos Xardíns, que se estenden por uns 25&nbsp;km, tiveron ramificacións de grande alcance na arquitectura de Europa Central. A "Casa Gótica", iniciada por Erdmannsdorff en 1774, inspirada na vila de Horace Walpole en Strawberry Hill, foi unha das primeiras estruturas neogóticas do continente. O parque tamén presenta réplicas de templo romano, incluíndo o Panteón construído en 1795. Nos primeiros anos do século seguinte, a paisaxe enriqueceuse coas igrexas neogóticas das vilas veciñas de Riesigk (1800) e Vockerode (1811).

Os terreos, que quedaron divididos en catro partes desde as construcións dunha liña de ferrocarril e da Bundesautobahn 9 na década de 1930, foron designados Patrimonio da Humanidade pola UNESCO en 2000. ICOMOS, con todo, sinalou que "a estrutura xeral da paisaxe sufriu unha gran deterioración".

## Oranienbaum
thumb|upright=1.2|Palacio de Oranienbaum

O orixinal palacio de Oranienbaum rematouse en 1683 como residencia de verán de Henriette Catharina, onde retirouse despois da morte do seu marido en 1693. O rico mobiliario inclúe papel pintado de coiro e un comedor equipado con Louza de Delft. Porén, en 1780 o duque Leopoldo III fixo reconstruír o palacio e o parque nun estilo chinés, segundo as teorías de Sir William Chambers, con varias ponte de arco, unha casa de té e un pagode. En 1811, construíuse o invernadoiro, cunha lonxitude de 175 m. un dos máis grandes de Europa, que aínda serve para protexer unha ampla colección de cítricos. O palacio de Oranienbaum xunto co parque e a concepción xeométrica do asentamento forman un dos poucos trazados orixinais da cidade barroca holandesa en Alemaña. A raíña Beatriz dos Países Baixos, princesa de Orange-Nassau, inspeccionou as obras de restauración o 3 de marzo de 2004.

## Palacio de George
thumb|upright=1.2|Castelo de George
En 1780, John George (1748-1811), irmán máis novo do duque Leopoldo III, tiña o Castelo de Georgium de Erdmannsdorff. Situado nun bosque de ribeira ao norte de Dessau, o palacio presenta un xardín inglés con varios monumentos. O xardín é o segundo máis grande do Reino dos Xardíns, ademais dos xardíns de Wörlitz. Hoxe o Georgium alberga a colección de arte Anhalt, incluíndo obras de Albrecht Dürer, especialmente unha impresión mestra antiga da súa Melencolía I, e Lucas Cranach o Vello.

## Castelo de Luisa 
thumb|upright=0.8|dereita|Castelo de Luisa
O castelo de Luisa está situado no distrito *Waldersee* de Dessau, e foi un agasallo do duque Leopoldo III á súa esposa Luisa. Construíuse entre 1774 e 1778 nun estilo sinxelo do Neoclásico como casa de campo segundo planos de Erdmannsdorff con xardíns adxacentes, pastos e unha granxa de sementais. As habitacións da planta baixa e do primeiro piso están decoradas con estuco ornamentado e pinturas na parede. O invernadoiro da Snake House toma o seu deseño dos Kew Gardens de Londres. Leopold morreu no castelo o 9 de agosto de 1817 polas consecuencias dun accidente de equitación.

## Castelo de Mosigkau
O castelo de Mosigkau, no oeste de Dessau, é un dos poucos pazos rococó da Alemaña Central, que se asemella a Sanssouci en Potsdam, que fora deseñado. por Georg Wenzeslaus von Knobelsdorff. Construído entre 1752 e 1757 para Anna Wilhelmine de Anhalt-Dessau, a filla de Príncipe Leopoldo I. O conxunto inclúe un invernadoiro e unha colección de arte de pintura barroca flamenga, derivada da unión do duque Xoán Xurxo II coa Casa de Orange-Nassau, que presenta obras de Peter Paul Rubens e Anthony van Dyck.

## Castelo de Großkühnau
O castelo de Großkühnau marca o extremo occidental do Reino dos Xardíns. Construído en 1780 para Alberte de Anhalt-Dessau, irmán máis novo do duque Leopoldo III, no lago Kühnau. O parque inclúe varias illas artificiais, hortas de árbores froiteiras e un viñedo. Hoxe o castelo é a sede da *Kulturstiftung Dessau-Wörlitz*, a asociación que dirixe o parque. Ademais, o Reino dos Xardíns engloba o albergue forestal de Leiner Berg, construído en 1830, agora un restaurante preto da Ruta Ciclista do Elba, e o parque forestal de Sieglitzer Berg construído en 1777.

## Galería
## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Bibliografía
### Outros artigos
* Patrimonio da Humanidade en Alemaña
### Ligazóns externas