Serbia de Nedić

A **Serbia de Nedić** (en serbio latino: *Nedićeva Srbija*, serbio cirílico Недићева Србија), tamén coñecida como ***Goberno de Salvación Nacional***, foi o nome co que se coñeceu o estado serbio baixo a ocupación militar da Alemaña nazi, durante a segunda guerra mundial, despois da invasión de Iugoslavia.

## Historia 
No curso da segunda guerra mundial, o 6 de abril de 1940, tropas alemás, italianas, húngaras e búlgaras invadiron o Reino de Iugoslavia e, en poucos días, o goberno capitulou (18 de abril).

Iugoslavia desapareceu, desmembrada entre os seus veciños. O III Reich, que se consideraba herdeiro dos pretendidos dereitos históricos austríacos, anexionou o sur de Estiria (*Steiermarke*), e a parte de Carintia (*Kärnten*) que estaban integradas en Eslovenia; ademais, anexionou a Voivodina (parte do Banato serbio) que, formalmente, foi parte do protectorado alemán de Serbia.

Italia fixo realidade unha antiga aspiración do seu vello irredentismo, incorporando a outra provincia eslovena, Carniola (incluíndo a cidade de Liubliana, capital de Eslovenia), máis unha boa parte do litoral dálmata (a zona entre Zadar [Zara] e Split [Spalato], pertencente a Croacia, e Kotor [Cattaro], de Montenegro) e a rexión de Kosovo (Serbia), que foi incorporada á súa colonia albanesa.

Os búlgaros obtiveron a Macedonia iugoslava, excepto unha pequena porción que se uniu á Albania italiana (que ademais recuperou a súa saída ao Exeo, a costa de Grecia).

E os húngaros quedaron con varias zonas fronteirizas do norte (o extremo oriental de Eslovenia, o triángulo formado entre os ríos Drava e Danubio, que pertencía a Croacia), máis a rexión de Bačka (a outra parte do Banato serbio).
[200px|miniatura|esquerda|Repartición de Iugoslavia entre as [potencias do Eixe (1941). Véxase o repartimento do Banato entre Hungría (Bačka) e o protectorado alemán do Banato serbio (Voivodina).]]

Sobre solo iugoslavo só permaneceron dous estados teoricamente independentes. Croacia, que rompera os seus lazos con Belgrado ao producirse a invasión, constituíuse como reino, con inclusión da Eslavonia oriental (que pasara anteriormente a Serbia), é dicir, todo o territorio entre o Sava e o Drava, até as aforas de Belgrado, e de Bosnia-Herzegovina (pero sen a parte do litoral dálmata que pasara a Italia), gobernado ditatorialmente polo *Poglavnik* (Caudillo) Ante Pavelić.

E ao leste quedou unha reducida Serbia, que recobrou unha sombra de soberanía baixo a protección alemá e o goberno autoritario do colaboracionista xeneral Milan Nedić (a chamada Serbia de Nedić), que incluía a Voivodina.

Pero nesta parte do Banato os ocupantes alemáns estableceron unha rexión autónoma, practicamente independente, cun goberno entregado á minoría alemá autóctona, que se puxo incondicionalmente ás ordes do III Reich.

Ficheiro:Serbia1941 01.png|1941
Ficheiro:Serbia1941 1944 01.png|1941-1944

## Administración 
[A Serbia administrada teoricamente polo goberno de [Milan Nedić.|miniatura|dereita]]

O estado estaba encabezado polo xeneral serbio Milan Nedić, baixo o mando militar alemán e co o nome oficial de ***Vlada Nacionalnog Spasa*** (Влада Националног Спаса, ou **Goberno de Salvación Nacional**), entre 1941 e 1944 e, debido a iso, recibe os nomes informais de *réxime de Nedić*  ou *Serbia de Nedić*.

Xeograficamente, o novo goberno administraba un territorio formado pola maior parte de Serbia Central, o sector norte de Kosovo, en torno a Kosovska Mitrovica, e a rexión autónoma do Banato, que se mantivo baixo o mando da minoría étnica alemá que vivía alí.

Este goberno serbio foi, a pesar das súas afirmacións de ser o dun estado independente, durante todo o período, *de facto*, estivo subordinado a unha administración militar alemá coñecida como a **Administración Militar en Serbia** (en alemán, *Militärverwaltung em Serbien*, en serbocroata Војна управа у Србији / *Vojna uprava u Srbiji* ).

O goberno militar estableceuse 1941, despois de varios meses de ocupación de Iugoslavia polo Eixe.

Incapaz de opoñerse ás ordes alemás, o xeneral Nedić va permitiu a existencia de campos de concentración no seu territorio. En total, calcúlase que aproximadamente 80.000 persoas morreron nestes campos.

## Liberación 
Como noutros lugares da Europa ocupada, as duras condicións impostas polos alemáns provocaron a aparición da resistencia antifascista, que foi adquirindo progresiva importancia. Esta resistencia non tardou en manifestarse en Iugoslavia; ao principio, en forma de sabotaxes e, máis tarde, dun poderoso movemento guerrilleiro. Nun primeiro momento a iniciativa correspondeu aos *chetniks*, patriotas serbios monárquicos dirixidos polo coronel Draza Mihailović, que actuaban apoiados polos británicos. Pero, tras a invasión alemá da URSS, en 1941, foron os comunistas quen asumiron un maior protagonismo e mantiveron o peso dunha guerra sen cuartel.

Dirixidos polo croata Josip Broz, Tito, foron capaces de organizar un auténtico exército regular, que recibiu o apoio dos aliados, e que foi quen de liberar por si mesmo (coa axuda do Exército Vermello a maior parte do territorio nacional.

Coa axuda do Exército Vermello, os partisáns iugoslavos acabaron co goberno de Nedić en maio de 1944. Os líders serbios colaboracionistas fuxiron a Eslovenia ao final da guerra, aínda que moitos deles foron capturados e executados.

## Legado 
O ano 1941, despois da invasión alemá do Reino de Iugoslavia, os soldados alemáns fixéronse co control de Radio Belgrado. Rapidamente puxeron en antena a canción *Lili Marleen*, que chegaría a ser co tempo unha canción popular a nivel internacional.

A canción, traducida a diversas linguas, chegou a ser nalgúns países unha marcha militar, unha canción para os soldados ou, polo menos, unha canción deportiva durante os adestramentos militares.

Por outra parte, o ano 2008 o Partido Liberal de Serbia, que non tiña xa daquela representación parlamentaria, lanzou unha proposta de lei para rehabilitar a figura do xeneral Milan Nedić. Esta proposta non recibiu o apoio de ningún outro partido político, e foi duramente criticada pola comunidade xudía de Serbia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Böhm, Johann (2003): *Die Gleichschaltung der deutschen Volksgruppe in Rumänien und das Dritte Reich 1941-1944*, Frankfurt am Main. ISBN 3-631-50647-3.
* Tomasevich, Jozo (2001): *War and revolution in Yugoslavia, 1941-1945: occupation and collaboration*. Stanford University Press ISBN 0-8047-3615-4

### Outros artigos 
* Banato (1941–1944)
* Banato (rexión histórica)
* Historia de Serbia
* Historia dos eslavos do sur
* Segunda guerra mundial