Manuel Cordo Boullosa

**Manuel Cordo Boullosa**, nado en Lisboa o 5 de decembro de 1905 e finado en São Domingos de Benfica (Lisboa) o 6 de abril de 2000, foi un magnate e filántropo portugués de orixe galega. 

Fillo de galegos emigrados a Lisboa, desde que tiña un ano ata que fixo os 8 viviu na parroquia pontevedresa de Caritel (Ponte Caldelas), e posteriormente pasou alí moitos veráns. As vivencias no mundo rural deses anos marcaron profundamente toda a súa traxectoria vital. Fundou a empresa petrolífera portuguesa Sonap, na actualidade coñecida como Galp, e outras do sector dos hidrocarburos en varios países africanos coma Mozambique, Suráfrica, Malawi ou Suazilandia. Empresario tamén dos sectores da banca, a agricultura, o comercio, o turismo e o mundo editorial, chegou a ter a quinta fortuna do mundo.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Naceu en Lisboa o 5 de decembro de 1905, no 2º andar da Rúa Anchieta número 6, no barrio do Chiado. Cuarto fillo de Manuel María Cordo Martínez (Caritel, 1869) e de Leocadia Boullosa y Muñoz. (Caritel, 1878), un matrimonio galego que se dedicaba ao comercio do carbón e do viño. A pesar de que ao longo da súa vida a Manuel Cordo Boullosa gustoulle destacar as súas orixes humildes, o certo é que o seu pai - que chegara a Lisboa apenas dúas décadas antes (en 1885), percorrendo a pé boa parte do camiño - xa era un comerciante de éxito.

Con un ano de idade, Manuel Cordo Boullosa perdeu á súa nai, que tiña 28 anos de idade e estaba encinta do seu quinto fillo. Por iso o seu pai decidiu envialo a Caritel, parroquia do concello de Ponte Caldelas, a aldea de orixe da súa familia. Alí foi entreguado ao coidado das súas tías Amalia e María Esperanza Boullosa Muñoz, ata os oito anos. Fixo o ensino primario nunha escola rural da zona (na actualidade o colexio público de Ponte Caldelas, capital do municipio, leva o seu nome). Regresou a Lisboa en 1913, despois de rematar os seus primeiros estudos.

A partir dese período inicial da súa vida transcorrido en Galicia tivo sempre presentes as súas orixes e pasaba frecuentemente tempadas na casa que posuía en Caritel.

### Carreira profesional 
Manuel Cordo Boullosa comezou a traballar aos 15 anos no próspero negocio familiar de venda de carbón e garrafas de queroseno. Dita actividade tiña sido iniciada polo seu avó, Manuel Antonio Boullosa González (1884-1919), un inmigrante galego procedente de Caritel, que en Lisboa converteuse nun dos maiores comerciantes de carbón e viño, chegando a posuír unha frota de barcos que transportaban o carbón baixando polo río Texo. Foi un dos socios fundadores do poderoso *Grémio dos Carvoeiros*, que chegou a controlar totalmente a venda e distribución do carbón, a principal fonte de enerxía doméstica e industrial da época.

Seu pai, Manuel María Cordo Martínez , nacido en 1869, era outro inmigrante procedente de Caritel. Ao casar con Leocadia, filla de Manuel Antonio, deu continuidade ao negocio familiar e converteuse nun importante empresario, que xa figura na edición de 1904 do *Almanaque Industrial e Comercial* como propietario de varios negocios e predios​.

En 1923, Manuel Cordo Boullosa enfermou gravemente de tuberculose, enfermidade para a que en Portugal as posibilidades de tratamento eran moi limitadas. Por iso o seu pai decidiu envialo a un sanatorio de Suíza, en Davos-Platz, onde xa antes enviara á súa irmá Aida, que padecía a mesma enfermidade e que non puido superar.

Nos tres anos que pasou no sanatorio aproveitou o tempo para aumentar os seus coñecementos, lendo os principais clásicos da literatura francesa, aprendendo a falar correctamente o francés e o inglés, e acadando certa fluidez no alemán, o que no futuro lle sería moi útil para a expansión dos seus negocios nos mercados internacionais. Posteriormente, a partir da súa estancia en Suíza, engalou definitivamente a carreira no mundo dos negocios de Manuel Cordo Boullosa, co núcleo principal da súa actividade en Portugal, pero con moitas relacións comerciais con Francia e con África.miniatura|Ficha consular de identificación.|esquerda
Cordo Boullosa participou tamén en diferentes iniciativas empresariais en Galicia. A máis notábel foi cando en 1959 tivo a idea de instalar unha refinaría de petróleo xunto ao porto de Vigo. Propoñía a creación dunha compañía de maioría de capital galego, chamaríase *Petrogasa,* e para iso contaba co apoio e coa colaboración do seu amigo Valentín Paz-Andrade. Por presións políticas dende o Instituto Nacional de Industria (INI), dentro do goberno de Francisco Franco, o proxecto foi rexeitado e outras compañías rivais instalaron unha refinaría similar na Coruña en 1964.

Durante a Revolución dos Caraveis, en abril de 1974, tivo que saír de Portugal para evitar ser detido polos insurrectos e foise refuxiar na súa casa de Caritel. Asemade seus negocios en Portugal recibiron un importante dano, xa que o novo goberno revolucionario expropiou e nacionalizou os máis importantes, como a Sonap (Sociedade Nacional de Petróleos).

Xa con 69 anos de idade, e contra todo prognóstico, Manuel Cordo Boullosa non se deixou vencer polas dificultades e marchou para Brasil, onde retomou unha intensa actividade empresarial, fundando varias empresas, como a sociedade agropecuaria Karitel, propietaria de 40.000 hectáreas no estado de Baía, e chegando a adquirir o Banco Pinto de Magalhães.

En 1987 regresou a Portugal e unha vez máis comezou a traballar, acadando importantes participacións nos sectores petrolífero, bancario e dos medios de comunicación. miniatura|300px|Colexio en memoria de Manuel Cordo Boullosa, en Ponte CaldelasO 6 de abril do 2000, con 94 anos, faleceu na Quinta dos Pesos, onde residía, en Caparide, no concello de Cascais.

## Actividade filantrópica 
Durante toda a súa vida contribuíu de diversas formas a axudar aos galegos que vivían en Portugal e tamén a moitos que permanecían en Galicia, frecuentemente facéndose cargo do custo dos estudos dos fillos das familias menos favorecidas.

Tamén en África fixo obra social, como a construción en 1968 dunha escola infantil na Matola, en Lourenço Marques (actual Maputo), capital de Mozambique.

En 1973 financiou a restauración total da igrexa de Caritel, o pobo natal dos seus pais.

En 1989, obsequiou á *Xuventude de Galicia*, unha asociación con sede en Lisboa, un fastoso palacete situado no Campo de Santana. Tratábase da antiga sede do banco *Crédito Predial Portugué*s, do que fora accionista maioritario. Na actualidade alberga o Centro Galego en Lisboa.
[miniatura|Busto en homenaxe a Cordo Boullosa en [Caritel, Ponte Caldelas|Caritel, Ponte Caldelas.]]

## Premios e recoñecementos 
Por decreto do 4 de xaneiro de 1956 do goberno francés foi nomeado Cabaleiro da Lexión de Honor ("''Chevalier de la Légion d'honneur*"), a máis alta condecoración honorífica francesa. 

O 31 de agosto de 1967, foi distinguido co grao de "*Grande-Oficial da Ordem Civil do Mérito Agrícola e Industrial - Classe Industria*l" polo goberno portugués.

Foi nomeado fillo adoptivo do Concello de Ponte Caldelas o 13 de xuño de 1970, nun acto no que Valentín Paz-Andrade pronunciou un discurso.

O 20 de xuño de 1973 recibiu do goberno de España a "Encomienda de Número de la Orden del Mérito Civil".

A Xunta de Galicia, en xuño de 1991, concedeulle a Medalla Castelao (*Decreto 130/1991, do 25 de abril,* *polo que se concede a medalla Castelao no ano 1991).''

En 1996 foille concedida a Medalla de Ouro do Eixo Atlántico na súa primeira edición (na mesma tamén recibiron ese galardón o Presidente da Xunta de Galicia Manuel Fraga e o expresidente da República Portuguesa Mário Soares) en recoñecemento á súa contribución á creación e o desenvolvemento económico e social da Eurorrexión formada polo Norte de Portugal e Galicia.

A Xunta de Galicia, en reunión do 7 de xuño do 2000 concedeulle, a título póstumo, a Medalla de Ouro de Galicia, en recoñecemento da súa traxectoria empresarial e do seu compromiso con Galicia e coa colonia galega da capital portuguesa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*