Arcea da fraga

A **arcea da fraga**, tamén coñecida como **arcea**, **cea**, **galiñola**, **pitarola**, **pita das poulas** ou **torda** (*Scolopax rusticola*) é unha especie de ave da orde dos caradriformes, suborde dos escolopacios, unha das integradas no xénero *Scolopax*. 

## Taxonomía 
### Descrición 
A especie foi descrita en 1758  por Linneo na 10ª edición do seu *Systema Naturae*.

### Etimoloxías 
Para a do xénero, ver *Scolopax*.

O epíteto específico, *rusticola*, é o nome latino dunha ave de caza mencionada por Plinio o Vello e Marcus Valerius Martialis. Posibelmente fose unha pita do monte.

*Rusticola* é o nominativo feminino singular do adxectivo *rusticulus, -a, -um*, "propio do campo", derivado de *rūs, rūris*, "campo".

### Especie monotípica 
*Scolopax rusticola* é unha especie monotípica: non se recoñece ningunha subespecie.  

## Características 
Os adultos miden de 33 a 38 cm de lonxitude, incluíndo o pico recto de 6 a 8 cm, e unha envergadura alar de 55 a 65 cm. A súa plumaxe é críptico para adaptarse ao seu hábitat forestal, coas partes superiores de cor parda avermellada con debuxos moteados, e as partes inferiores pardas. A cabeza presenta dúas liñas case negras, non é raiada como a dos seus parentes próximos, como a becacina. Os ollos son grandes, e están situados a ambos os lados da cabeza, o que lle dá unha visión monocular de 360 graos. As ás son arredondadas, e a base do pico é de cor carne caa punta escura. A cor das patas varía de gris a rosada. 

## Distribución e hábitat 
Aproximadamente un terzo da poboación da arcea cría en Europa, e máis do 90 % da poboación do continente cría en Rusia e en Fenoscandia. A súa área de reprodución esténdese desde Fenoscandia até o mar Mediterráneo e as Illas Canarias, e desde Europa occidental até Rusia. 

Esta especie é a limícola que se encontra na maior parte da Eurasia temperada e subártica. As poboacións do norte e a asiática migran ao sur de Europa ou ao subcontinente indio, respectivamente. As aves dos países máis suaves de Europa occidental e das illas atlánticas, son residentes. As poboacións que se reproducen no noroeste e sur de Europa son na súa maioría sedentarias.

## Ameazas 
A ameaza máis importante para esta especie na súa área de reprodución é a actual fragmentación dos bosques. Fóra da época de cría, a especie está ameazada pola desaparición dos pastos permanentes, e pola intensificación das prácticas agrícolas (por exemplo, a destrución de sebes, a diminución do número de prados de pastoreo permanente e o empobrecemento da fauna do solo como consecuencia do arado e da aplicación de fertilizantes químicos). A especie é susceptible á gripe aviar (tanto na súa zona de reprodución como de invernada), polo que pode verse ameazada por brotes futuros do virus. A especie é amplamente cazada, sobre todo en Francia, Italia, Reino Unido e España.

## Estado de conservación 
Segundo a Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais, esta especie ten unha área de distribución moi grande e, polo tanto, non se aproxima aos limiares de vulnerábel baixo o criterio de tamaño da área de distribución. A tendencia de poboación parece ser estábel e, polo tanto, non se aproxima aos limiares de vulnerábel baixo o criterio de tendencia de poboación. O tamaño da poboación é extremadamente grande e, polo tanto, non se aproxima aos limiares de vulnerábel segundo o criterio de tamaño da poboación. Por estes motivos a especie é avaliada como *LC* (pouco preocupante).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* del Hoyo, Josep, Andrew Elliott & Jordi Sargatal, eds. (1996): *Handbook of the Birds of the World. Volume 3. Hoatzin to Auks*. Barcelona, España: Lynx Edicions. ISBN 978-84-8733-420-7.
* Harrison, Colin J. O. (1991): *Encyclopaedia of Animals: Birds*. Londres, Reino Unido: Merehurst Press. ISBN 1-8539-1186-0.

### Outros artigos 
*Caradriformes
*Escolopácidos
*Escolopacios 
**Scolopax*

### Ligazóns externas 
* Ficha da especie (PDF), por Javier Blasco-Zumeta & Gerd-Michael Heinze