Experimento de Rutherford

miniatura|300px|O experimento de Rutherford mellorou o modelo atómico de Thomson.
miniatura|*Arriba* Resultados esperados: As partículas alfa pasando a través do modelo do pudding con pasas sen verse alteradas
----
*Abaixo:* Resultados observados: Unha pequena parte das partículas eran desviadas, demostrando a existencia dun minúsculo volume de carga positiva 
O **experimento de Rutherford**, tamén chamado **experimento da lámina de ouro**, foi realizado por Hans Geiger e Ernest Marsden en 1909, e publicado en 1911, baixo a dirección de Ernest Rutherford nos Laboratorios de Física da Universidade de Manchester. Os resultados obtidos e o posterior análise tiveron como consecuencia a negación do modelo atómico de Thomson (*modelo atómico do pudding con pasas*) e a proposta dun modelo nuclear para o átomo.

## Descrición 
O experimento consistiu en mandar un raio de partículas alfa sobre unha fina lámina de ouro e observar cómo dita lámina afectaba á traxectoria de ditos raios.

As partículas alfa se obtiñan da desintegración dunha substancia radioactiva, o polonio. Para obter un fino raio colocou o polonio nunha caixa de chumbo, o chumbo detén todas as partículas, menos as que saen por un pequeno burato practicado na caixa. Perpendicular á traxectoria do raio no que interpoñíase a lámina de ouro. E, para a detección da traxectoria das partículas, empregouse unha pantalla con sulfuro de zinc que produce pequenos destelos cada vez que unha partícula alfa choca con el.

Segundo o modelo de Thomson, as partículas alfa atravesarían a lámina metálica sen desviarse demasiado da súa traxectoria:

* A carga positiva e os electróns do átomo encontrábanse dispersos de forma homoxénea en todo o volume do átomo. Como as partículas alfa posúen unha gran masa (8.000 veces maior que a do electrón) e gran velocidade (uns 20.000&nbsp;km/s), a forzas eléctricas serían moi débiles e insuficientes para conseguir desviar as partículas alfa.
* Ademais, para atravesar a lámina de metal, estas partículas encontraríanse con moitos átomos, que irían compensando as desviacións cara ás diferentes direccións.

Pero observouse que un pequeno porcentaxe de partículas desviabanse cara a fonte de polonio, aproximadamente unha de cada 8.000 partículas ao utilizar unha finísima lámina de ouro cuns 200 átomos de espesor. En palabras de Rutherford ese resultado era "*tan sorprendente como se lle disparases balas de canón a unha folla de papel e rebotasen cara ti*".

Rutherford conclueu que o feito de que a maioría das partículas atravesaran a folla metálica, indica que gran parte do átomo está baleiro, que a desviación das partículas alfa indica que o deflector e as partículas posúen carga positiva, pois a desviación sempre é dispersa. E o rebote das partículas alfa indica un encontro directo cunha zona fortemente positiva do átomo e á vez moi densa.

O modelo atómico de Rutherford mantiña o planteamento de Thomson, de que os átomos posúen electróns, mais a súa explicación sostiña que todo átomo estaba formado por un núcleo e unha codia. O núcleo debía ter carga positiva, un radio moi pequeno e nel concentrábase case toda a masa do átomo. A codia estaría formada por unha nube de electróns que orbitan arredor do núcleo.

Segundo Rutherford, as órbitas dos electróns non estaban moi ben definidas e formaban unha estrutura complexa arredor do núcleo, dándolle un tamaño e forma indefinida. Tamén calculou que o radio átomico, segundo os resultados do experimento, era dez mil veces maior que o radio do núcleo mesmo, o que implicaba un grande espazo baleiro no átomo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ernest Rutherford
### Ligazóns externas 
* Experimento de Rutherford 
* O famoso applet orixinal de Nori sobre a dispersión das partículas alfa no experimento de Rutherford