Francisco Martínez de la Rosa

**Francisco de Paula Martínez de la Rosa Berdejo Gómez del Arroyo**, nado en Granada o 10 de marzo de 1787 e finado en Madrid o 7 de febreiro de 1862, foi un poeta, dramaturgo e político español.

## Traxectoria 
Nado nunha familia de posición social acomodada, entrou na escola onde se demostrou que era superdotado, feito que lle facilitou a súa entrada na Universidade de Granada cando soamente tiña 12 anos. Na universidade licenciouse e doutorouse en Dereito civil (1804), e en 1805 comezou como catedrático de Filosofía Moral en Granada, dende moi novo comeza a escribir poesía.

Iniciada a Guerra da Independencia Española, fundou o *Diario de Granada* e encargouse da misión diplomática en Xibraltar e Londres; nesta época xa formaba parte do Partido Liberal e foi deputado nas Cortes de Cádiz e vogal da Comisión da liberdade de imprenta, cousa que compaxinaba coa escrita da comedia *Lo que puede un empleo*, 1812, e a traxedia *La viuda de Padilla*, 1814. Publicou tamén o tratado político *La revolución actual de España, 1813, e anteriormente *El español*, 1810.

Segundo a xente que o trataba, era algo *efeminado*, o que lle valeu o alcume de *Barón del bello rosal*. A restauración absolutista de 1814 fixo que fora detido en Madrid o 1 de maio e logo ser desterrado ao Peñón da Gomera. Ao triunfar Rafael del Riego en 1820 foi liberado durante o Trienio liberal onde se mostrou como un liberal moderado, polo que foi denominado *pastelero* e *Rosita pastelera* polo semanario *El Zurriago*.

Deputado nas Cortes pola provincia de Granada entre 1820 e 1822, ingresou na *Sociedad del Anillo*, sociedade partidaria dunha transacción coa Coroa e de revisar a Constitución Española de 1812 reforzando o poder monárquico. Secretario da Deputación Permanente en Cortes en 1822, é insultado polo pobo o 4 de febreiro de 1822.

Secretario de Estado o 28 de febreiro até o 5 de agosto de 1822, dimitiu tras o fracaso dos sucesos involucionistas do sete de xullo e a conseguinte acentuación da revolución. Nomeado Académico da Real Academia de la Lengua Española e Conselleiro de Estado en 1823. Coa invasión dos *Cen Mil Fillos de San Luís* emigrou a París. Realizou viaxes por Italia. En París publicou *Obras literarias* (1827 - 1830), *Edipo* (1829), *Morayma* (1829), *Abén Humeya* (1830) e *La Conjuración de Venecia* (1830).

A finais do ano 1831 regresa a Madrid acolléndose a amnistia decretada por Fernando VII aos afrancesados, logo marchou a vivir a Granada. En 1833 publica *Los celos infundadoso el marido en la chimenea*. Xa en Madrid, publica *Hernán Pérez del pulgar, el de las hazañas*, (1834).

Coa rexencia de María Cristina de Borbón, buscou o apoio do Partido Liberal para defender os dereitos dinásticos durante a minoría de idade da raíña Isabel II, foi nomeado Presidente do Consello de Ministros, e Ministro de Estado do 15 de xaneiro de 1834 até o 7 de xuño de 1835. Neste cargo naceu o *Estatuto Real de 1834*. A comezos do 1835 fixo *maniobras* para desfacerse do seu ministro da guerra Llauder. En 1835, 1836 e 1836 publica o seu ensaio histórico *Espíritu del siglo*. Procurador por Granada, deuputado electo por Granada, Segovia e Oviedo dende 1861 até 1862.

Publicou a novela titulada *Doña Isabel de Solís*, (1837); *Libro de los niños*, (1839); *La boda y el duelo*, (1839). Dende 1839 até 1843 estivo exiliado en París, até que Baldomero Espartero chegou á rexencia. Ministro de Estado de 1844 a 1846 nos gobernos de Narváez. Nestes gobernos impulsou o programa ministerial faborable a reformar o modelo constitucional progresista de 1837, e formou parte do proceso que levaría a cabo a promulgación da Constitución de 1845. No período 1848-1849 foi embaixador en París e Roma. Foi Presidente do Congreso dos Deputados nas tres últimas lexislaturas da Década Moderada. Volveu ser Ministro de Estado entre 1857 e 1858, logo sería elixido Presidente do Consello de Estado. Desta época son os libros *Bosquejo histórico de la política de España en tiempos de la dinastía austríaca*, *La moralidad como norma de las acciones humanas*, *La hija en casa y la madre en las máscaras'' (póstuma).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Trienio liberal
* Fernando VII
* Baldomero Espartero
* Lista de presidentes do Congreso dos Deputados de España