Creatinina

A **creatinina** (do grego *kreas* : carne) é un produto de degradación da fosfocreatina no músculo.

A creatina sintetízase principalmente no fígado a partir da metilación da glicociamina (guanidinoacetato, sintetizado nos riles a partir dos aminoácidos arxinina e glicina). É despois transportada polo sangue a outros órganos, músculo e cerebro, onde, por fosforilación, convértese no composto de alta enerxía fosfocreatina. Esta será eliminada pola urina. A taxa sanguínea de creatinina depende da capacidade de eliminación do ril e da masa muscular ; a súa avaliación dá unha indicación da capacidade de filtration renal.

## Fisioloxía 
Agás despois dun esforzo importante, a creatinina é xeralmente producida polo corpo a unha taxa constante. Esta taxa é función da masa muscular do individuo.

Esta molécula é eliminada en case a súa totalidade polo ril, que non a reabsorbe e que a segrega moi pouco.  Difunde totalmente e é excretada pola urina.

Cada día, o 1–2% da creatina muscular convértese en creatinina. Os homes tenden a ter niveis maiores de creatinina que as mulleres porque, en xeral, teñen unha masa maior de músculo esquelético.

## Dose 
### Interpretación 
A dose de creatinina é unha análise moi útil en nefroloxía. A taxa de creatinina como é estable nunha persoa (fóra de estados catabólicos tansitorios como o esforzo deportivo ou a febre) e como se elimina na súa totalidade nos riles, representa un indicador moi bo da función glomerular renal.

Malia todo, a secreción tubular de creatinina, aínda que menor, cortacircuíta o glomérulo e orixina unha lixeira subestimación do aclaramento da creatinina, e, por tanto, da función renal. Esta subestimación, non significativa cando a función renal é boa, fai que o aclaramento da creatinina sexa inutilizable para medir a función renal cando é moi baixa.

Varias fórmulas, que están baseadas na medida da taxa plasmática da creatinina, permiten unha estimación que adoita ser suficiente do déficit de filtración glomerular:
* Cockcroft & Gault (nomes dos creadores), baseado no sexo do individuo, a idade e o peso ;
* MDRD (do inglés ''Modification of Diet in Renal Disease'), baseado no sexo, etnia e idade ;
* CKD Epi (do inglés *Chronic Kidney Disease Epidemiology collaboration*), baseado igualmente no sexo, etnia e idade.

Desaconséllase empregar o método baseado na medida da taxa plasmática de creatinina asociada á medida da creatinina urinaria en 24 horas, en razón da calidade aleatoria das mostras de urina das 24 horas e do carácter imperfecto da creatinina como marcador dunha insuficiencia renal: se non se queda satisfeito cun aclaramento calculado, entón cómpre facer unha medida do déficit de filtración glomerular nun servizo especializado. A creatinina non parece afectar ao crecemento de lévedos e outros fungos; isto pode utilizarse para illar fungos de crecemento lento libres das poboacións bacterianas normais que se encontran na maioría das mostras ambientais. O mecanismo polo cal a creatinina mata as bacterias non se coñece. Un informe recente tamén suxire que a creatinina pode ter propiedades inmunosupresoras.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  Lawson N, Lang T, Broughton A, Prinsloo P, Turner C, Marenah C. Creatinine assays : time for action ?  Annals of clinical biochemistry. 2002;39(Pt 6):599- 602
*  Moss GA, Bondar RJ, Buzzelli DM.  Kinetic enzymatic method for determining serum  creatinine . Clin Chem. 1975;21(10):1422 -6.  
*  Myers GL, Miller WG, Coresh J, Fleming J, Greenberg N, Greene T et al. (2006) *Recommendations for improving serum creatinine measurement:* a report from the  Laboratory  Working  Group  of  the  National  Kidney  Disease  Education  Program | Clinical chemistry ;52(1):5- 18
*  Paillard (1997) *Physiologie rénale et désordres hydroélectrolytiques*, ed. Hermann
### Outros artigos 
* Análise de sangue
* Ril
* Cistatina C, un método alternativo de medir o déficit de fitración glomerular.
### Ligazóns externas 
*  Human Metabolome Database « *Showing metabocard for Creatinine (HMDB00562)* »