Poher

[miniatura|450px|Mapa dos [Países da Bretaña|países bretóns. En verde escuro, territorio dos osismos]]
**Poher**, en bretón '''Poc'hêr'*, é un país tradicional da Bretaña coñecido na Alta Idade Media e situado na Bretaña centroccidental, entre as montañas Arrée e as montañas Negras. Tamén foi chamado "Alto Cornualles" e designado, durante varias décadas, polos nomes de País Centro Oeste da Bretaña e *Kreiz Breizh* en bretón. O *pagus Castri* ou *Paou-Kaer*, ou *Poher* era un *pagus*, subdivisión da antiga Dumonia (en latín *Dumnonia*) que designaba no século VI un reino bretón situado no suroeste de Inglaterra. 

O termo utilízase a partir do século VIII na haxiografía bretoa para designar unha parte da península Armoricana.

## Xeografía e historia 
miniatura|290px|Restos do antigo acueduto galorromano de *Vorgium*, actual Carhaix, no territorio de Poher
Poher foi un principado, ou condado, que apareceu a principios da Idade Media na Bretaña, e cuxa capital era a cidade galorromana de *Vorgium*, capital dos osismos, que se converteu en Carhaix tras a caída do Imperio romano. As escavacións arqueolóxicas desde 1999 mostran que, se a cidade perdeu a súa función de capital a partir do século IV, porén seguiu sendo un bastión importante e unha encrucillada estratéxica.

Os límites deste territorio foron moi variábeis ao longo da historia, tendendo a reducirse co paso do tempo. O historiador Hubert Guillotel fainos coincidir coa diocese de Cornualla (actualmente diocese de Quimper).

Segundo Dom Gallois, relixioso beneditino do século XVII, incluía a zona comprendida entre as Montañas Negras e os Montes de Arrée. O historiador André Chédeville considera que chegaba até o Canal da Mancha, argumentando que ao principio era un *pagus* máis estreito e extenso cara ao norte, pero que na época carolinxia estaba restrinxido e dividido en dúas partes (Quimper e Treguier).

Segundo Dom Gallois, a mediados do século IX o condado de Poher foi desmembrado polo seu conde e reunido co da Bretaña, no século X, baixo Alan II. O último conde, Hoël, casou con Havoise, filla de Alan III, en 1066.

Nun *pouillé* (rexistro eclesiástico) do século XIV, Poher segue sendo un dos dous arcediagados da diocese de Cornualla (o outro chamábase Cornualla). Segundo algúns, o Poher representaba a maior parte da diocese, chegando a afirmar que era o nome carolinxio que indicaba ao Cornualla bretón.

## Lista dos condes de Poher 
* Nominoe, conde en 826, fíxose proclamar rei da Bretaña en 841. 
* Riwallon ou Rivelin, presunto parente (quizais irmanastro) de Erispoe. 
* Alan de Poher (Alan I da Bretaña).
* Mathuedoi I (Mathuedoi de Poher, 907-930), que casou coa filla de Alan I. 
* Alan II chamado "Barbatorta" ou "a raposa" (en bretón, *al louarn*), fillo de Mathuedoi I.
* Drogón, o único fillo lexítimo de Alan II, que foi un neno durante todo o seu reinado e cuxos rexentes foron, primeiro, seu tío Teobaldo I de Blois e, despois, seu padrasto Fulco II de Anjou, que casara coa viúva de Barbatorta, Adelaida de Blois, filla de Teobaldo I. Drogón morreu en circunstancias sospeitosas, debido a un baño xeado.
* Hoël, que casou con Havoise, filla de Alan de Nantes. 

A xenealoxía dos condes de Poher superponse parcialmente coa dos duques da Bretaña.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Chédeville, André & Hubert Guillotel (1984): "La Bretagne des saints et des rois (Ve-Xe siècles)" Rennes: Ouest-France Université. ISBN 2-8588-2613-7.
* Quaghebeur, Joëlle (2001): *La Cornouaille du IXe-X au XIIe-X siècle*. Quimper: Société archéologique du Finistère. ISBN 2-9067-9005-2.
* Kerboul-Vilhon, Christiane (2004): *Petite histoire du grand Poher'', Coop Breizh
* 

### Outros artigos 
* Bretaña (rexión histórica)
* Ducado da Bretaña

## Notas