Blastoideos

[miniatura|dereita|200px|"Blastoidea", do libro de [Ernst Haeckel *Kunstformen der Natur*, 1904]]

Os **blastoideos** (clase **Blastoidea**) son un tipo extinguido de equinodermos pedunculados. Apareceron, xunto con moitas outras clases de equinodermos, no Ordovícico, e chegaron á súa maior diversidade no subperíodo mississippiano do Carbonífero. Porén, os blastoideos puideron orixinarse no Cámbrico. Os blastoideos persistiron ata a súa extinción no evento de extinción do Permiano-Triásico, hai uns 250 millóns de anos. Aínda que nunca chegaron a ser tan diversos coma os seus parentes contemporáneos, os crinoideos, os blastoideos son fósiles comúns, especialmente en moitas rochas de idade mississippiana.

## Descrición 
Como a maioría dos equinodermos, os blastoideos estaban protexidos por un conxunto de placas imbricadas de carbonato de calcio, que forman o seu corpo principal ou *teca*. Cando están vivos, a teca dun blastoideo típico estaba unida a un pedúnculo ou columna feito de placas discoidais empilladas. O outro extremo da columna estaba adherida ao fondo oceánico por medio dun rizoide, de maneira similar aos actuais crinoideos pedunculados. O normal era que o pedúnculo fose relativamente curto e nalgunhas especies estaba ausente, co rizoide adherido directamente á base da teca.

A boca estaba na parte superior da teca. Cinco sucos de alimentación ou *ambulacros* radiaban desde o centro como pétalos dunha flor. Cada ambulacro tiña moitas estruturas finas longas chamadas *braquiolas*, que se usaban para atrapar partículas de alimentos e traelas á boca. As braquiolas eran estruturas delicadas e nos fósiles xeralmente non se conservan no seu sitio. Unha serie de cinco placas espiraculares rodeaban a boca con forma estrelada, que incluían o ano, a boca e as entradas a un conxunto de cinco órganos respiratorios complexos e dobrados chamados *hidrospiras*. Estes espiráculos impedían a mestura de varios fluídos. A eliminación de residuos facíase a través do *anispiráculo*, unha abertura formada pola fusión do ano e dos espiráculos adxacentes.
miniatura|esquerda|*Pentremites godoni*, un blastoideo do Carbonífero inferior de Illinois; vista basal da teca.
[miniatura|O blastoideo do [Devónico medio *Hyperoblastus* da Formación Milwaukee; Wisconsin; vista lateral da teca.]]
Igual que os crinoideos, os blastoideos eran animais pedunculados a nivel alto que se alimentaban de partículas en suspensión (principalmente organismos do plancto) que habitaban as augas oceánicas moderadamente axitadas de limpas a limosas desde a [[plataforma continental] á cunca máis profunda. O sistema de recollida da comida destes animais consistía en varios tipos de ambulacros. O alimento entraba nos ambulacros braquiolares, era transferido aos ambulacros laterais a través do pozo braquiolar, despois transferíase aos ambulacros principais (medios), e finalmente entraban na boca. Cada un destes ambulacros tiña un teito de placas de cobertura. As placas de cobertura do suco braquiolar eran móbiles e podían abrirse, permitindo a entrada de alimento, ou pecharse segundo fose necesario. Outras placas de cobertura podían tamén ser móbiles.

## Taxonomía 
Os blstoideos suponse que evolucionaron dos cistoideos. Os blastoideos estaban subdivididos en dúas ordes: Fissiculata, que se caracterizaban por teren unha entrada directa ás hidrospiras individuais por medio de fendas; e Spiraculata, que se caracterizaban pola entrada indirecta ás hidrospiras a través de canles por medio de poros. Os blastoideos máis temperáns ata agora atopados, *Macurdablastus* do Ordovícico medio de Tennessee, non se poden clasificar en ningunha das dúas ordes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Blastoideos no Museo de Paleontoloxía da Universidade de California Berkeley
*Palaeos.com artigo
*Debuxos e reconstrución en cores do blastoideo *Pentremites godoni* en www.emilydamstra.com
*Three Dimensional Structure and Fluid Flow though the Hydrospires of the Blastoid Pentremites rusticus