Luciano García Alén

[miniatura|[Emili Sempere, Natacha Seseña e Luciano García Alén en ALFAR-92 en Granada.]]

[dereita|miniatura|Placa do parque Luciano García Alén en [Buño, Malpica de Bergantiños|Buño, Malpica de Bergantiños.]]
**Luciano García Alén**, nado na Seca de Mourente (Pontevedra) o 25 de maio de 1928 e finado o 16 de outubro de 2015 en Santiago de Compostela, foi un médico, investigador etnográfico galego e profesor na Facultade de Medicina na Universidade de Santiago de Compostela.
## Traxectoria 
Fillo de Alfredo García Hermida e María Alén Solla, mestres ambos en Pontevedra, que tiveron dez fillos, entre eles o historiador e mestre Alfredo García Alén. 

Cursou a primeira ensinanza da man dos seus pais, e o bacharelato nun instituto público durante o período de 1940 a 1946. Xa nesta primeira época manifestou inquedanzas culturais. Foi alumno colaborador do Museo de Pontevedra e obtivo un premio da Deputación Provincial por un traballo sobre a flora espontánea de Galicia.

Seguindo a tradición familiar, estudou a carreira de Maxisterio. Concluída esta, comezou a carreira de Medicina e a finalizou no 1952, ano no que se adscribiu ao Hospital Clínico da Facultade de Medicina na que chegou a alcanzar o grao de mestre titular de xinecoloxía e obstetricia. Estudou Citoloxía en Bruxelas e Diagnóstico precoz do cáncer en Xenebra. Foi fundador, entre outros, do Hospital Policlínico La Rosaleda, en Santiago, e membro honorífico da Sociedade Española de Fertilidade, da Sociedade Española de Citoloxía e da Sociedade Galega de Citoloxía. Tamén foi nomeado "galego do mes" por *El Correo Gallego* en 1990.

Paralelamente dedicou gran parte da súa vida a percorrer Galiza estudando a olaría popular, sobre a que publicou diversas monografías, especialmente a obra *La alfarería de Galicia*, editada en dous tomos pola Fundación Pedro Barrié de la Maza coa colaboración do fotógrafo e debuxante Xosé Manuel Gómez Vilasó no 1983.  
Tamén escribiu libros de investigación sobre a olaría   como: *A olería tradicional de Gundivós. As formas*, *A olería da Terra Chá. As formas e a cultura da olería tradicional*, e un conto para nenos, *O castelo da Rocha Vella*, que conta a historia do castelo da Rocha Forte con tres animais: un can, unha toupa e un corvo (Oca, Federico e Manú).

No empeño por dignificar a cultura popular foi patrón fundador e presidente da xunta reitora do Museo do Pobo Galego e membro do padroado do Museo de Pontevedra. En 1986, cun grupo de profesionais e empresarios, fundou e presidiu durante a súa primeira etapa o grupo de opinión Clube Nacionalista Alén Nós, tribuna pola que desfilaron a práctica totalidade das personalidades da vida cultural e política galega, así como destacados personaxes de fóra de Galicia. 

## Obras 
* *La alfarería de Galicia*. (con Alfredo García Alén e Xosé M. Gómez Vilasó); Fundación Pedro Barrié de la Maza, 1983. ISBN 84-85728-30-0
* *Contribución al estudio de la alfarería popular en Galicia*. Ediciós do Castro, 1979. ISBN 84-7492-006-X
* *Os oleiros*. A Coruña: Museo do Pobo Galego, 1981. ISBN 84-600-2182-3
* *La alfarería de Galicia*. Fundación Pedro Barrié de la Maza, 1983. ISBN 84-85728-30-0
* *A alfarería tradicional de Buño. Carpeta de debuxos*. Deputación Provincial da Coruña. Imprenta Provincial, 1986. ISBN 84-398-7361-1
* *O señor das olas. Crónica de viaxes e outras historias*, 1992
* *A alfarería tradicional de Niñodaguia. Deseños*, 2006
* *A olería da Terra Chá*. Vigo: Ir Indo, 2005. ISBN 84-7680-517-9

## Recoñecementos 
* Pedrón de Ouro en 2002.
* Medalla Castelao en 2009.  
* Medalla de Honra da Academia Médico-Cirúrxica de Santiago en 2010.
* Parque Luciano García Alén en Buño, Malpica de Bergantiños.
* Fillo adoptivo de Xunqueira de Espadanedo.
* Premio Cidade de Pontevedra en 1998.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*