Authi

miniatura|1973 Austin Victoria MKII De Luxe (vista posterior).
A compañía de automóbiles **Authi** de Pamplona, España, foi fundada en 1965 como resultado dunha colaboración entre BMC (a British Motor Corporation) e NMQ (Nueva Montaña Quijano).

BMC necesitaba un xeito de vender os seus coches en España, que nese momento tiña regras estritas para protexer aos fabricantes de automóbiles locais dos seus competidores estranxeiros e para protexer ás empresas locais das importacións estranxeiras. Polo tanto, Authi construíu copias case idénticas dunha serie de coches Austin e Morris. A empresa sobreviviu ata 1976, cando British Leyland quedou sen diñeiro e a nova planta de Authi foi vendida á SEAT tras fracasar o intento de vendela a General Motors.

## Nome 
O nome da empresa é sinónimo de Automóbiles de Turismo Hispano Ingleses: en xeral escríbese e dise como unha palabra en lugar de como un acrónimo.

## Inicios 
A firma Authi rexistrouse oficialmente o 12 de novembro de 1965, baixo a presidencia de Eduardo Ruiz de Huidrobo y Alzurena, coa súa oficina central e fábrica en Arazuri, a poucos quilómetros ao oeste de Pamplona. Unha parte importante do seu capital social pertencía ó Banco de Santander e a Nueva Montaña Quijano SA (NMQ), que orixinalmente fora fundada en 1899. Os verdadeiros donos da empresa foron o Banco de Santander e a familia Quijano. O banco tamén tiña unha participación maioritaria en Fasa Renault que construía vehículos Renault na súa planta de Valladolid para o mercado español desde 1951. NMQ fora o fornecedor de motores para os Renault construídos en España. O traballo acabouse cando Renault empezou a súa propia produción de motores. Polo tanto, a procura de BMC dunha parella española capaz de construír os seus coches para o mercado español en España coincidiu coa procura de NMQ doutro socio automotriz capaz de ofrecer deseños que puideran ser producidos localmente.

O primeiro produto español construído por Authi, un MG 1100 fabricouse en xaneiro de 1967. O Mini C 1275 seguiuno en outubro, con asentos de coiro e un taboleiro de madeira de nogueira, xunto con outras pezas de equipo adicional que non aparecen nos Minis producidos en Inglaterra.

## BLMC logra o control 
En xullo de 1967 o presidente de BLMC, o señor Stokes anunciou que a súa compañía tomara unha participación maioritaria do 51% en NMQ. Houbo unha inxección de capital adicional de Leyland en 1973 que elevou o capital social a 2.400 millóns de pesetas e deixou aos accionistas minoritarios residuais con moi pouca influencia sobre o negocio. Neste ano a presidencia da empresa pasou a Manuel Díez Alegría. Destacou nese momento o novo centro de recambios da compañía, cun sistema de control de inventario que empregaba tarxetas perforadas, o último en tecnoloxía informática daquela época.

## O éxito e o Mini 
A produción comezou coa apertura da planta de Pamplona en 1969. En abril dese ano dúas versións do Mini 1000 chegaron ao mercado, respectivamente o *Standard* e o *Especial*: incluso a versión estándar foi vista como relativamente ben equipada nese momento. O Mini alcanzou os volumes de vendas máis altos de calquera modelo na curta historia de Authi, con máis de 140.000 unidades ata que a planta pechou só sete anos máis tarde. O coche foi montado enteiramente en Pamplona. A carrozaría e os paneis eran entregados desde Inglaterra. O motor e a caixa de cambios fabricábanse na propia planta de NMQ en Los Corrales de Buelna. Outras partes, incluíndo os eixes, a suspensión, as xanelas e os compoñentes máis pequenos foron producidos a nivel local en Cataluña co fin de cumprir coas medidas proteccionistas da política comercial do goberno.

En xaneiro de 1970 o Mini 850 engadiuse á gama, con practicamente o mesmo motor que se instalou no orixinal Mini inglés construído en 1959. Seguiu unha especificación reducida do Mini 1000. Isto ampliou o atractivo da gama na quietude do mercado automobilístico español, empezou a tendencia a eliminar da imaxe de marca de AUTHI a sensación de luxo e excesivo custo que ata entón lles amparaba, rebaixando os prezos para competir contra os produtos deseñados por Fiat e Renault.

Por este tempo a reputación da empresa empezaba a sufrir os efectos da insuficiencia dos investimentos na rede de concesionarios, perdendo clientes e non podendo afirmar o Mini no mercado español. O servizo post-venda sufría porque os coches, nalgúns aspectos máis sofisticados que os antigos modelos ofrecidos por SEAT e Renault, eran a miúdo tecnicamente pouco coñecidos polo persoal dos talleres nos concesionarios AUTHI.

En 1971 a compañía presentou o Mini 1275 GT, que substituíu o primeiro modelo da compañía, o Mini C 1275. Os asentos de coiro e o cadro de instrumentos de nogueira do vello modelo desapareceron. O 1275 GT vendeuse a un prezo máis agresivo que o seu predecesor.

Finalmente, a finais de 1973 e xa en pleno declive como marca, BL-AUTHI lanzou o Mini Cooper 1300, unha versión moito máis coidada que a do seu antecesor (o Mini 1275 GT), tanto en confort como en acabado. A nivel de equipo, o Cooper marcou un fito: instrumentación completa, luneta térmica, depósito de combustible de 36 litros e, opcionalmente, limpa-lava luneta, repousacabezas en asentos dianteiros e radiador de aceite.

A aparición deste coche non foi suficiente para manter a rendibilidade da fábrica e, xunto coa crise do petróleo de mediados dos 70, BL-AUTHI decidiu pechar as súas portas en 1976, logo de saír das súas naves máis de 140.000 Minis, algúns deles exportados ao estranxeiro, por exemplo, a Suíza.

## Produción 
Os seguintes vehículos foron construídos por Authi:
* Authi Mini 1968-75.
* Authi Mini Cooper 1973-1975
* Morris 1100/1300 1966-72
* Austin Vitoria - Austin Vitoria De Luxe 1972-1975
* Austin de Luxe 1974-1975

## Cifras de produción 
## Logo da creba de Leyland 
Logo de que BLMC pechara a produción dos seus modelos venderon a planta a SEAT, e o fabricante de automóbiles español construíu o SEAT 124, SEAT 131, SEAT Panda e Lancia Beta na antiga fábrica de Authi.

## Notas