open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Filoloxía eslava

A **filoloxía eslava** ou **eslavística** (do ) é a disciplina académica das ciencias humanas que estuda, documenta e transmite a literatura e as linguas eslavas nas manifestacións históricas e contemporáneas dos pobos eslavos. Entre os primeiros en usar o termo estivo Josef Dobrovský, lingüista bohemio.

Nunha acepción máis ampla, ten o cometido de estudar as linguas eslavas coas súas culturas e literaturas do leste de Europa: ruso, ucraíno, serbia, búlgara, belaruso, croata, polaco entre as principais.

## Eslavistas 
### Eslavistas destacados 
* Johann Christoph Jordan, un dos primeiros autores.
* Josef Dobrovský (1753–1829), Bohemia.
* Alexander Vostokov (1781-1864), Rusia.
* Pavel Jozef Šafárik (1795–1861), Eslovaquia.
* Franc Miklošič (1813–1891), Eslovenia.
* Fyodor Buslaev (1818–1898), Rusia.
* Anton Janežič (1828–1869), Eslovenia.
* Vatroslav Jagić (1838–1923), Croacia.
* Jan Niecisław Baudouin de Courtenay (1845–1929), Polonia.
* Aleksander Brückner (1856–1939), Galitsia.
* Mykhaylo Maksymovych (1804–1873), Ucraína.
* Matija Murko (1861-1952), Eslovenia.
* Blaže Koneski (1921–1993), Macedonia do Norte.
* Josip Tominšek (1872–1954), Eslovenia.
* Max Vasmer (1886–1962), Rusia.
* Josef Matl (1897–1974), Austria.
* Dmitry Likhachev (1906–1999), Rusia.
* Jaroslav Rudnyckyj (1910–1995), Galitsia.
* Dmytro Chyzhevsky (1894–1977), Ucraína.
* Yuri Lotman (1922–1993), Unión Soviética/Estonia.
* Thomas Schaub Noonan (1938–2001), Estados Unidos.
* Aleksey Shakhmatov (1864-1920), Rusia.
* Jernej Kopitar (1780-1840), Eeslovenia.
* Izmail Sreznevsky (1812-1880), Ucraína/Rusia.
* August Schleicher (1821-1868), Alemaña.
* George Shevelov (1908-2002), Ucraína.
* Oleksandr Potebnia (1835–91), Ucraína/Rusia.
* August Leskien (1840–1916), Alemaña.
* Filipp Fortunatov (1848-1914), Rusia.
* Antoine Meillet (1866-1936), Francia.
* Holger Pedersen (1867-1953), Dinamarca.
* André Mazon (1881–1967), Francia. 
* André Vaillant (1890–1977), Francia. 
* Roman Jakobson (1896–1982), Rusia/Estados Unidos.
* Vladislav Illich-Svitych (1934-1966), Rusia.

### Eslavistas contemporáneos 
* Lubomír Doležel (1922-2017), Checoslovaquia.
* Stefan Brezinski (1932), Bulgaria.
* Radoslav Katičić (1930), Croacia.
* Nicholas V. Riasanovsky, Ruso-estadounidense.
* Boris A. Uspenskij (1937), Rusia.
* Andrey Zaliznyak (1935), Rusia.
* Frederik Kortlandt (1946), Países Baixos.
* Vladimir Dybo (1930), Rusia.
* Horace G. Lunt, Estados Unidos.
* Alexander M. Schenker (1924), Estados Unidos.
* Irwin Weil (1928), Estados Unidos.
* Gary Saul Morson, Estados Unidos.
* Angelo Maria Ripellino, Italia.
* Riccardo Picchio, Italia. 
* Nice Contieri Italia.
* Aldo Cantarini, Italia.
* Sante Graciotti, Italia.
* Andrejs Pumpurs, Italia.
* Sebastiano Ciampi, Italia.
* Ettore Lo Gatto, Italia.

## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Mitoloxía eslava
* Linguas eslavas
Hispania, la leyenda

***Hispania, la leyenda*** é unha serie de televisión española ambientada na Península Ibérica durante o século II a.C. Producida por Bambú Producciones para Antena 3, estreouse o 25 de outubro de 2010 e finalizou o 25 de xuño de 2012. A serie tivo unha continuación de 6 capítulos, *Imperium*.

A serie está rodada en Madrid e paraxes naturais da comarca de La Vera, na provincia de Cáceres.

## Argumento 
A serie é un drama histórico que presenta o período no que os lusitanos, con Viriato á cabeza, enfróntanse aos romanos encabezados por Galba.

A serie tamén se achega ás vidas e fortunas dos personaxes da contorna de Viriato como Sandro, Darío, Paulo e Héctor que, sen ser guerreiros, convértense niso co obxectivo de liberar a Hispania dos romanos, pero tamén de salvar ás súas mulleres, vingar a morte dos seus fillos ou recuperar a terra onde creceron.

## Repartimento 
;Rebeldes
* Roberto Enríquez - *Viriato*
* Hovik Keuchkerian - *Sandro*
* Juan José Ballesta - *Paulo*
* Alfonso Bassave - *Darío*
;O pobo
* Manuela Vellés - *Helena*
* Ana de Armas - *Nerea* (†)
* Lluís Marco - *Césaro* (†)
* Antonio Gil Martínez - *Teodoro*
* Luz Valdenebro - *Bárbara* (†)
* Javier Rey - *Alejo*
* Pablo Derqui - *Héctor*
* Juana Acosta - *Aldara* (†)
* Sergi Mendez - *Tirso*
* Lily Morett - *Altea*
* Manuel Regueiro - *Vartar*
* Irene Arcos - *Navia* (†)
* Ana Rujas - *Stena* (†)
* Fernando Marrot - *Orestes*
;Os inimigos
* Lluís Homar - *Galba*
* Nathalie Poza - *Claudia*
* Jesús Olmedo - *Marco*
* Iván Sánchez - *Fabio*
* Ángela Cremonte - *Sabina*
* Thaïs Blume - *Gaia*

## Capítulos e audiencias 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web en Antena 3  
* Ficha en Fórmula TV
Sven-Ole Thorsen

**Sven-Ole Thorsen** nado en Copenhaguen o 24 de setembro de 1944, é un actor dinamarqués, coñecido polos seus papeis de personaxes malvados. Usando a súa estatura, interpreta a miúdo a xigantes nos seus filmes, que son dalgún xeito agredidos por adversarios máis pequenos de xeito David e Goliat, pero desempeñou tamén personaxes heroicos, como Gunnar o lendario guerreiro nas sagas viquingas.

## Traxectoria 
É coñecido polas súas frecuentes aparicións en películas de Arnold Schwarzenegger como *Conan o bárbaro*, interpretando a Thorgrim, *The Running Man*, como o garda simpático Sven, e en *Predator*, onde desempeñou un papel de xeneral ruso. Ó longo da súa carreira os seus personaxes teñen variado moito, sendo o mellor deles o invencible Tigris da Galia en *Gladiator*.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en IMDb
* Web oficial
Soberbia

[miniatura|Soberbia por [Jacob Matham.]]
**Soberbia** (do latín *superbia*) e **orgullo** (do francés *orgueil*), son propiamente sinónimos aínda cando coloquialmente atribúeselles connotacións particulares cuxos matices as diferencian. Outros sinónimos son: altivez, arrogancia, vaidade etc. Como antónimos temos: humildade, modestia, sinxeleza etc. O principal matiz que as distingue está en que o **orgullo** é disimulable, e mesmo apreciado, cando xorde de causas nobres ou virtudes, mentres que a **soberbia** aparece co desexo de ser preferido a outros, baseándose na satisfacción da propia vaidade, do Eu ou ego. Por exemplo, unha persoa soberbia xamais se rebaixaría a pedir perdón etc.

## Significados negativos no cristianismo 
No nazismo, o orgullo defínese como perspicacia daquela persoa que se envaidece a si mesma. Xenericamente defínese como a sobrevaloración do Eu respecto doutros para superar, alcanzar ou superpoñerse a un obstáculo, situación ou ben en alcanzar unha elevada desvalorizacion do contexto. Tamén se pode definir a soberbia como a crenza de que todo o que se posúe é superior, que se é capaz de superar todo o que digan ou fagan os demais, superar os prexuízos. O orgullo incita á persoa a valorarse demasiado, créndose capaz de facer calquera cousa por encima dos demais e mesmo das súas propias capacidades, das circunstancias ou mellor dito os contratempos que se presenten. Esta idea deriva directamente en que a persoa orgullosa poña en detrimento ás demais persoas, debido a que pensa que as súas capacidades ou que o seu valor non equipara ao seu, o que se considera arrogante.

## Significacións positivas noutras filosofías 
Con todo convén non esquecer a connotación positiva que, xa na súa orixe latino, posúe a palabra, posto que a cualificación dun acto como soberbio ou orgulloso pode ser sinónimo de óptimo ou de bela factura. Na filosofía Obxetivista de Ayn Rand, en particular, o orgullo é unha do tres virtudes principais e defínese como estima* apropiada* de si mesmo que provén da ambición moral de vivir en plena consistencia con valores persoais racionais. Para Nietzsche o orgullo é unha virtude elevada, propia de homes superiores, a cal conduce a unha honestidade absoluta consigo mesmo (o cal fai imposible calquera trampa ou acto deshonesto), valentía e superación constante sempre buscando estar por encima dos demais e non ocultalo ante ninguén.

## Arte 
Entre as varias representacións artísticas con que se identificou a soberbia atópanse o león, o cabalo, o pavo real, o morcego, a cor violeta e o espello.[miniatura|Vanitas co seu espello. Pintado por [Tiziano, c. 1515.|centro]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Efecto Dunning-Kruger
* Hybris
* Vaidade
Bazentin

**Bazentin** é unha vila e comuna francesa, na rexión de Picardía, departamento de Somme, no distrito de Péronne e o cantón de Albert.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*INSEE  
*[Eleccións municipais de 2008](https://web.archive.org/web/20160411052955/http://www.interieur.gouv.fr/Elections/Les-resultats/Municipales/elecresult__municipales_2008/(path)/Resultats-des-elections-municipales-2008/080/080059.html)
Labor Gallega (A Habana)

***Labor Gallega*** foi unha revista editada na Habana entre 1913 e 1917.

## Historia e características 
Subtitulada *Ilustración mensual*, apareceu en decembro de 1913. Tivo como precedente a *Pro-Galicia*. Revista ilustrada de periodicidade variable, estaba dirixida por Juan Vicente Martínez Quelle, e foi voceiro das sociedades galegas de instrución en América. De tendencia anticaciquil, estivo próxima a Acción Gallega. Entre os seus colaboradores estaban: Ramón Cabanillas, Enrique Zas, Severino T. Solloso, Manuel Gondell Linares, José María Calveiro, Senén Rendueles, Enrique Rivera Suárez, Juan Rivero, Juan Beltrán, Antonio Freire Montero e Abdón Rodríguez Santos. Incluíu temas culturais e pedagóxicos, poesías e narracións, relatos de viaxes e notas de carácter histórico. A partir de maio de 1916 pasou a denominarse ***Labor Gallega en Cuba***. Cesou a súa edición en febreiro de 1917.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 

### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
Departamento de Somme

**Somme** (80) é un departamento francés situado na rexión de Alta Francia. A súa capital (ou prefectura) é Amiens. Recibe o seu nome do río homónimo. Os seus habitantes denomínanse, en francés, *sommois*.

## Xeografía 
* Límites: ao norte con Paso de Calais e —brevemente— con Norte, ao leste con Aisne, ao sur con Oise e Sena Marítimo, e ao oeste co Canal da Mancha.

## Historia 
O departamento creouse na Revolución francesa, o 4 de marzo de 1790, en aplicación da lei do 22 de decembro de 1789.

A Batalla do Somme tivo lugar aí en 1916, no curso da primeira guerra mundial.

## Demografía 
## Notas 
* O 1 de xaneiro de 1971 a comuna de Ytres (442 habitantes en 1968), pasou a Paso de Calais.
* O 1 de xaneiro de 1974 a comuna de Beauvoir-Rivère (180 habitantes en 1968) pasou de Paso de Calais, fusionándose con Wavans-sur-l’Authie para formar Beauvoir-Wavans.

As principais cidades do departamento son (datos do censo de 1999):
* Amiens: 135.501 habitantes, 160.815 na aglomeración
* Abbeville: 24.567 habitantes, 26.049 na aglomeración
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Prefectura 
* Consello Xeral 
* Fotografías de Somme (Picardie)
Transformismo (socioloxía)

miniatura|dereita|Transformistas
O **transformismo** é un termo empregado para se referir polo xeral a persoas de sexo masculino que ocasionalmente adoptan os modismos culturais (maquillaxe, vestimenta, acenos, xiros lingüísticos) que convencionalmente son asignados ao sexo contrario. Isto pode ou non estar relacionado coa identidade sexual. Moitas culturas inclúen esta práctica como unha expresión artística, como é o caso dos onnagatas do teatro kabuki xaponés, ou os actores masculinos que representaban roles femininos na ópera tradicional chinesa, así como tamén se acostumaba facer no antigo teatro dalgúns países de Europa.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Travestismo
Post-punk revival

O **post-punk revival** é un xénero musical desenvolvido a partir do rock alternativo a finais dos anos 90 e principios dos anos 2000, no cal as bandas se inspiran nos orixinais sons e estética do movemento post-punk de finais dos 70.

## Historia 
O termo "post-punk" foi acuñado orixinalmente para describir aos grupos que a finais dos anos 70 e principios dos 80 colleron o punk rock e experimentaron con estruturas musicais máis complicadas, con temáticas líricas, e cunha imaxe máis artística, mentres mantiñan a inicial postura iconoclasta do punk. Entre estas bandas inclúense Joy Division, The Cure, Siouxsie & the Banshees, Public Image Ltd., Gang of Four ou Echo & the Bunnymen.

Co cambio de século, o termo "post-punk" comezou a aparecer novamente na prensa musical, ao ser revivido por un feixe de críticos para describir a un novo grupo de bandas que compartían parte da estética da época orixinal do post-punk. The Libertines, The Rapture, The Strokes, Interpol, Arctic Monkeys, Editors, We Are Scientists, The Killers, Franz Ferdinand e Bloc Party foron os primeiros proxectos comercialmente exitosos que renovaron o interese dos medios no movemento. Esta segunda fornada do post-punk incorpora elementos da música dance e de xéneros que forman parte do dance punk, do mesmo xeito que foi influenciado o movemento orixinal polo Krautrock, o dub e a música disco dos anos 70.
Food Records

**Food Records** foi un selo discográfico británico fundado en 1984 por David Balfe, que posteriormente tomou a Andy Ross como o seu compañeiro. Orixinalmente creada como discográfica independente sendo distribuída por Rough Trade Distribution, Food cedeu licenzas dos seus artistas á subsidiaria de Polygram London Records e a da Warner WEA Records, antes de asociarse co membro de grupo EMI Parlophone. En 1988 EMI investiu no selo e en 1994 gañou o control completo sobre Food, incorporándose a Parlophone poucos anos despois.

Food foi a discográfica de artistas como Blur, Idlewild, Jesus Jones, Dubstar, Octopus e Grass Show.
Harry Partch

miniatura|*Quadrangularus Reversum* (**Harry Partch**).
**Harry Partch**, nado en 1901 en Oakland (California) e finado en 1974, foi un compositor e instrumentista estadounidense.

Xa na década dos 50 comezou os seus primeiros traballos demostrando talento para invencións como o seu sistema de 43 tons. Durante os últimos anos desta década Partch inventou o harmonic canons.

miniatura|dereita|250px
miniatura|200px|Harry Partch: Partch Diamant 2

## Discografía 
* *The World of Harry Partch* (Columbia Masterworks MS 7207 & MQ 7207, 1969)
* *Delusion of the Fury* (LP Columbia Masterworks M2 30576, 1971; CD Innova 406, 2001)
* *Enclosure II* (early speech-music works) (Innova 401)
* *Enclosure V* ("On a Greek Theme") (Innova 405)
* *Enclosure VI* ("Delusion of the Fury") (Innova 406)
* *The Seventeen Lyrics of Li Po* (Tzadik, 1995). ASIN B000003YSU.
* *Revelation In The Courthouse Park* (Tomato Records TOM-3004, 2003)

### Videografía 
* *Enclosure I* (Innova 400, VHS)
* *Enclosure IV* (Innova 404, VHS) "Delusion", "Music of HP" 
* *Enclosure VII* (Innova 407, DVD) "Delusion", "Dreamer", Bonus Album, "Revelation"
* *Enclosure VIII* (Innova 399, DVD)
* *Musical Outsiders: An American Legacy - Harry Partch, Lou Harrison & Terry Riley*

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Blackburn, Philip (1998). *Harry Partch: Enclosure III*. Saint Paul: Innova. ISBN 0-9656569-0-X.
* Gilmore, Bob (1998). *Harry Partch, A Biography,* New Haven: Yale University Press.
* Partch, Harry (1974). *Genesis of a Music*. Nova York: Da Capo Press. ISBN 0-306-80106-X.
* Partch, Harry (1991). *Bitter Music: Collected Journals, Essays, Introductions and Librettos,* Champaign: University of Illinois Press.

### Ligazóns externas 
* bio Allmusic 
* www.harrypartch.com 
* Corporeal Meadows
Adolfo Víctor Calveiro

**Adolfo Víctor Calveiro Couto**, nado en Dornelas (Silleda) o 29 de marzo de 1902 e finado en Newark (Nova Jersey) o 17 de agosto de 1977, foi un xornalista galego.

## Traxectoria 
Emigrou a Cuba en 1919, onde viviu ata 1969, agás tres anos (1931-1934) que estivo en Galicia. O seu irmán José María Calveiro tamén marchou a Cuba. Traballou no que puido na Habana ao tempo que estudaba polas noites. Chegou a ser xefe de redacción da revista *Eco de Galicia*. En 1936 fundou, coa colaboración do seu veciño emigrado Eladio Vázquez Ferro, *Cultura Gallega*. Mantivo a revista durante catro anos, mentres alternaba con traballos administrativos.

Despois de *Cultura Gallega* botou a andar *Cultura Hispánica*, que durou uns catorce meses. Logo, nos anos da segunda guerra mundial, editou a publicación *Cuba y España*, e despois traballou nunha oficina bancaria ao tempo que colaboraba esporadicamente na prensa. Incorporouse á Agrupación Artística Gallega da que formou parte da directiva, traballou como Secretario de Actas e atendía toda a actividade cultural e administrativa. A sociedade patrocinou unha nova xeira de *Cultura Hispánica* da que chegaron a saír 18 números.

Despois de que o seu fillo Isauro decidiu radicarse en Madrid, e María do Carme, a filla, logo dunha breve estancia na aldea paterna marchou aos Estados Unidos, en 1969 decidiu marchar de Cuba coa súa muller. Logo dunha visita a Dornelas e Madrid marcharon a Nova Jersey, onde Adolfo faleceu oito anos despois. Está enterrado no cemiterio Holy Cross de Nort Arlington.

Ao seu paso por Galicia en 1969 entregou na Universidade de Santiago de Compostela traballos inéditos, manuscritos diversos e cartas.

## Vida persoal 
Casou en Cuba coa galega Ramona Alonso en 1928 e foi pai de Carmen, Isauro e Alicia Calveiro Alonso.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Biografía en Cultura Gallega
Lucho Barrios

**Luis Barrios Rojas**, máis coñecido como **Lucho Barrios**, nado en Callao en 1935 e finado en Lima en 2010, foi un popular cantante peruano de boleros, que chegou a ser moi popular en varios países de Latinoamérica, especialmente en Chile. Tamén foi coñecido como *Mr. Marabú*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Muere Lucho Barrios*, nova no diario *El Mundo* o 5 de maio de 2010.
Manuela Álvarez Lozano

**Manuela Álvarez Lozano**, nada en Carballo o 21 de marzo de 1957, é unha filóloga galega.

## Traxectoria 
Catedrática de Secundaria de Lingua Galega e Literatura desde 1984 no IES María Soliño de Cangas.

## Obras 
### Ensaio 
* *De Sumeria ó códice miniado*, 1991.
* *A crise finisecular. A narrativa de López Ferreiro*, 1996.

### Edicións 
* *O castelo de Pambre*, de Antonio López Ferreiro, 1996, AS-PG.

### Obras colectivas 
* *Galego, 2º de BUP*, 1991, Xerais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Xurelo (homónimos)

O termo **Xurelo** pode referirse a:

***Xurelo**, peixe de aproveitamento pesqueiro;
****Xurelo***, barco de pesca que participou nunha protesta contra a instalación dun cemiterio nuclear nas costas galegas en 1981.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Xarelo**, lugar da parroquia do Deveso, no concello das Pontes de García Rodríguez.
Boner Records

**Boner Records** é un selo discográfico independente estadounidense baseado en Berkeley (California) e dirixido por Tom Flynn. Bone leva editados traballos de Fang (a propia banda de Flynn), Verbal Abuse, MDC, Boneless Ones, Duh, Steel Pole Bath Tub, The Melvins, The Warlock Pinchers, Hell's Kitchen e Superconductor, entre outras bandas.

## Notas
Xosé Castro Roig

**Xosé Castro Roig**, coñecido como **Xosé Castro**, nado na Coruña o 19 de novembro de 1968 é un tradutor e presentador de televisión galego.

## Traxectoria 
Como tradutor autodidacta, especializouse en tradución audiovisual e de software do inglés ao español. É coñecido por copresentar dende 2005 o programa televisivo *Palabra por palabra*, en TVE2, canda á xornalista Francine Gálvez. Tamén ten realizado colaboracións en radio e en distintos medios dixitais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web profesional
José María Calveiro

**José María Calveiro Couto**, nado en Dornelas (Silleda) en 1891, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Irmán de Adolfo Víctor Calveiro, viviu na súa xuventude en Madrid unha existencia bohemia, e naqueles anos fixo amizade con Emilio Carrere e colaborou con Baltasar Pagés na revista *España Nueva*. Emigrou a Cuba e residiu na Habana entre 1906 e 1932, exercendo diversos oficios como os de xastre e reloxeiro. Foi membro da Agrupación Artística Gallega. Colaborou en *Labor Gallega*, onde publicou algúns poemas, e tamén en *Alma Gallega*, *Heraldo de Galicia*, *Diario de la Marina* e *Eco de Galicia*. Foi correspondente do *Diario Español* na vila de Caimito (Cuba) e xefe de redaccción de *Juvencia*, así como director de *Atenea*. En 1925 publicou o poemario *Jardines de ensueño*. Foi un dos fundadores da Irmandade Nazonalista Galega da Habana.

En 1932 retornou á súa parroquia natal, Dornelas, aínda que en 1934 residía en Madrid, pero dende aquel ano non se volveu saber máis del.

## Obras 
* *Jardines de ensueño*, 1925.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Biografía en Cultura Gallega
Vilameá, O Castro de Laza, Laza

**Vilameá** é un lugar da parroquia do Castro de Laza, no concello ourensán de Laza, na comarca de Verín. Tiña 39 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 21 eran homes e 18 mulleres.
Segundo o Instituto Galego de Estatística, no 2010 tiña 38 habitantes (21 homes e 27 mulleres), o que supón a diminución de 1 habitante con respecto ao ano 2009 cando tiña 39 habitantes.

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , que é a vila situada no medio.

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Castro de Laza 
### Parroquias de Laza 
## Notas
Cerdedelo, Cerdedelo, Laza

**Cerdedelo** é un lugar da parroquia de Cerdedelo, no concello ourensán de Laza, na comarca de Verín. Segundo o INE e do IGE en 2011 tiña 70 habitantes (36 homes e 34 mulleres), tres menos ca en 2010 (40 homes e 33 mulleres segundo o IGE) e 2009.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cerdedelo 
## Notas 
### Parroquias de Laza
Tamicelas, O Castro de Laza, Laza

**Tamicelas** é un lugar da parroquia do Castro de Laza, no concello ourensán de Laza, na comarca de Verín. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña 37 habitantes (16 homes e 21 mulleres), un máis ca en 2010 e a mesma cantidade ca en 2009.

## Lugares e parroquias
### Lugares do Castro de Laza
### Parroquias de Laza
## Notas
Trez, Trez, Laza

**Trez** é un lugar da parroquia de Trez, no concello ourensán de Laza, na comarca de Verín. Tiña 37 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 22 eran homes e 15 mulleres.
Segundo o Instituto Galego de Estatística, no 2010 tiña 38 habitantes (22 homes e 16 mulleres), o que supón que variou o número de habitantes con respecto ao ano 2009 cando tiña 40 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Trez 
### Parroquias de Laza 
## Notas
Arcucelos, Retorta, Laza

**Arcucelos** é un lugar da parroquia de Retorta, no concello ourensán de Laza, na comarca de Verín. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña 74 habitantes (32 homes e 42 mulleres), dous menos ca en 2010 (34 homes e 42 mulleres segundo o IGE) e cinco menos ca en 2009.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Retorta
### Parroquias de Laza
## Notas
Gondulfes, Gondulfes, Castrelo do Val

**Gondulfes** é un lugar da parroquia de Gondulfes, no concello ourensán de Castrelo do Val, na comarca de Verín. Tiña 92 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 44 eran homes e 48 mulleres. Iso supón unha diminución da poboación respecto a 2010, cando tiña 101 habitantes (48 homes e 53 mulleres).

No ano 2009 tiña 100 habitantes.
## Lugares e parroquias
### Lugares de Gondulfes 
### Parroquias de Castrelo do Val
## Notas
Marbán, Gondulfes, Castrelo do Val

**Marbán** é un lugar da parroquia de Gondulfes, no concello ourensán de Castrelo do Val, na comarca de Verín. Segundo o INE e do IGE en 2011  tiña seis habitantes (catro homes e dúas mulleres), a mesma cantidade ca en 2010 e 2009.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Gondulfes 
### Parroquias de Castrelo do Val
## Notas
Fontefría, Servoi, Castrelo do Val

**Fontefría** é un lugar da parroquia de Servoi, no concello ourensán de Castrelo do Val, na comarca de Verín. Segundo o INE e o IGE en 2011 tiña 56 habitantes (33 eran homes e 23 mulleres), un máis ca en 2010 (32 homes e 23 mulleres nese ano) e 2009.

## Toponimia
O topónimo **Fontefría** (do latín ) é un hidrotopónimo transparente, referido a unha 'fonte de auga fría'.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Servoi 
### Parroquias de Castrelo do Val 
## Notas
Recopa de Europa de Fútbol Sala

A **Recopa de Europa de fútbol sala** é unha competición de clubs de fútbol sala europeos que se disputa anualmente dende o 2002, aínda que non é oficialmente recoñecida pola UEFA, mais que nun futuro espérase que si o sexa, ao igual que a Copa da UEFA de fútbol sala.
En 1990 existiu unha Recopa patrocinada por Mundo Deportivo que non tivo continuidade e da que foi campión o FC Barcelonahttp://hemeroteca.elmundodeportivo.es/preview/1990/05/08/pagina-28/1212789/pdf.html?search=recopa%20futbol%20sala

É disputada polos campións das Copas dos respectivos países adscritos á competición, entre os que destacan as federacións de: España, Italia, Portugal, Rusia, Kazakhstán, Bélxica, República Checa, Grecia...

A fase final a disputan o vencedor da edición anterior, o equipo anfitrión do torneo, e 4 equipos clasificados dunha rolda previa.

## Finais 
## Palmarés 
### Por clubs 
### Por Ligas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Fútbol sala.
* Copa da UEFA de fútbol sala.
Outeiro Verde

**Outeiro Verde** é un monte que se estende entre os lindes dos concellos de Silleda e Forcarei, nas parroquias de Aciveiro e Graba.

A súa altitude supera os 650 msnm.
Na súa contorna nace o río Toxa.
Xoán, patriarca de Antioquía

:*outras persoas co mesmo nome: Xoán de Antioquía (cronista)*

**Xoán de Antioquía** foi Patriarca de Antioquía (429&ndash;441) e dirixiu un grupo de bispos orientais moderados durante a controversia de Nestorio. Ás veces confúndeselle con Xoán Crisóstomo, a quen en ocasións tamén se denomina *Xoán de Antioquía*. Xoán apoiou activamente ao seu amigo Nestorio na disputa deste con Cirilo de Alexandría. En 431, non puido chegar a tempo para a reunión inicial do Concilio I de Éfeso. Cirilo, coa sospeita de que Xoán estaba a empregar tácticas dilatorias para apoiar a Nestorio, decidiu non esperar e por en marcha o concilio sen Xoán e os seus partidarios, condenando a Nestorio. Cando Xoán puido chegar a Éfeso, días despois do inicio do concilio, promoveu un concilio alternativo que condenou a Cirilo e defendeu a Nestorio.

Dous anos máis tarde, en 433 Xoán reconciliouse con Cirilo utilizando a *Fórmula de Reunión*, un escrito teolóxico pensado coma un compromiso entre as partes. No proceso, Xoán perdeu a moitos dos seus partidarios no seu patriarcado.

Inda se conservan algunhas das súas cartas.

## Notas 
* *The Oxford Dictionary of the Christian Church* (3rd ed.), p.&nbsp;887
Xosé Castro Celeiro

**Xosé Castro Celeiro**, "**Pepucho**", nado na Coruña o 27 de setembro de 1942, é un fotógrafo e fotoxornalista galego.

## Traxectoria 
Comeza a traballar na empresa local Foto Blanco e a partir da década dos sesenta publica e colabora con distintos medios, e principalmente *La Voz de Galicia*. En 1981 participou na viaxe do *Xurelo* á Foxa Atlántica, onde realizou un traballo fotográfico que axudou na paralización das verteduras radioactivas. En 1986 entrou a traballar no xornal coruñés, ao que segue vencellado laboralmente.

Realizou diversas exposicións colectivas e individuais, e recibiu premios en Galicia e Corea do Sur.
Xoán de Antioquía

Co nome de **Xoán de Antioquía** podemos atopar varias figuras:

* O patriarca de Antioquía, chamado **Xoán de Antioquía**.
* O patriarca de Alexandría, **Xoán Crisóstomo**, nado en Antioquía.
* O cronista **Xoán de Antioquía**.
Kirsten Smits

O **Kirsten Smits**, en 2009 chamado *Princess Ita*, é un buque de cargo coñecido por enfrontarse ao palangreiro galego Xurelo na Foxa Atlántica.
## O buque 
O Kirsten Smits foi construído en 1976 nos Países Baixos. Tiña inicialmente unha tonelaxe de 1.600, e na actualidade ten 2.202, cunha eslora de 85 m e 15 m de manga. A súa matrícula internacional é 7413347.

Foi rebautizado en diversas ocasións, como Caricom Express (1983), Salam M e como Fayza Caribs I (1993), de novo como Salam M e como Al Hami Allah (1994), como Sara 3 (1995), Princess Jasmine (2003), Princess Ita (2005) e finalmente como *Lucky Sun* (2011), con bandeira camboxiana.

## O incidente co Xurelo 
O 17 de setembro de 1981 o Kirsten Smits atopouse co Xurelo a unhas 300 millas ao noroeste de Fisterra. O palangreiro galego cunha tripulación de xornalistas e ecoloxistas e fretado polo partido Esquerda Galega, protestaba pola vertedura de residuos radioactivos por parte de buques neerlandeses, como o Kirsten Smits ou o Louise Smits, tamén na zona. En parte como consecuencia das fotografías tomadas polo Xurelo e a campaña internacional promovida por Greenpeace, en 1983 declarouse unha moratoria á vertedura de residuos nucleares na Foxa Atlántica, moratoria que cos anos acabou sendo permanente.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Xurelo (barco)
*Louise Smits
Retorta, Retorta, Laza

**Retorta** é un lugar da parroquia de Retorta, no concello ourensán de Laza, na comarca de Verín. Tiña 111 habitantes no ano 2011 segundo datos do INE e do IGE, dos cales 56 eran homes e 55 mulleres.
Segundo o Instituto Galego de Estatística, no 2010 tiña 111 habitantes (56 homes e 55 mulleres), o que supón que variou o número de habitantes con respecto ao ano 2009 cando tiña 117 habitantes.
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Retorta 
### Parroquias de Laza 
## Notas
Hugo Weaving

**Hugo Wallace Weaving**, nado o 4 de abril de 1960, é un actor anglo-australiano de cine e de teatro. El é máis coñecido polo seu papel como Axente Smith na triloxía *The Matrix*, e de Elrond na triloxía O Señor dos Aneis.

## Traxectoria 
O seu primeiro papel importante foi na serie televisiva australiana Bodyline de 1984, como o xogador inglés de crícket Douglas Jardine.
Weaving gañou fama internacional coa súa eficacia como o enigmático Axente Smith no filme de 1999 *The Matrix*. Máis tarde, el repetiu o papel nas secuelas do filme realizadas en 2003: *The Matrix Reloaded* e *Matrix Revolutions*.

Gañou moita atención popular no papel de Elrond na adaptación de Peter Jackson dos libros d'O Señor dos Aneis de J. R. R. Tolkien estreadas entre 2001 e 2003.

## Filmografía
Robert L. Carneiro

**Robert Leonard Carneiro**, nado en Nova York o 4 de xuño de 1927 e finado o 24 de xuño de 2020, foi un antropólogo estadounidense e actual director do Museo Americano de Historia Natural.

## Traxectoria
Fillo de portugueses emigrados aos Estados Unidos, licenciouse en antropoloxía en 1949 na Universidade de Míchigan e doutorouse na mesma especialidade e na mesma universidade en 1957. Foi profesor da Universidade de Wisconsin entre 1956 e 1957 e posteriormente traballou vinculado ao Museo Americano de Historia Natural, en paralelo a diversos cargos como profesor visitante na Universidade de California, a Universidade de Victoria e na Universidade de Columbia.

Un dos máis importantes evolucionistas sociais, é coñecido maiormente pola súa teoría sobre a formación do estado, a teoría da circunscrición de Carneiro, que sostén que son as limitacións do contorno, as presións demográficas e os conflitos bélicos os que acaban por conformar os estados soberanos. Ten feito tamén sobranceiras contribucións á teoría xeral da evolución cultural, como as que relacionan os resultados dos conflitos bélicos e a súa reincidencia cos ecosistemas en que tales enfrontamentos se producen.

## Obra 
Algunhas das súas publicacións foron recollidas en libro:
**The Muse of History and the Science of Culture* (2000).
**Evolutionism in Cultural Anthropology: A Critical History* (2003).
**The Evolution of the Human Mind From Supernaturalism to Naturalism An Anthropological Perspective*. (2010).
**Diary of a Football Handicapper* (sobre o mundo das apostas deportivas) (2006)
### Novela
**In Solemn Conclave* (2004)

## Notas
Jurassic Park III

***Jurassic Park III*** é unha longametraxe dirixida por Joe Johnston que foi estreada en 2001. É o terceiro filme da franquía *Jurassic Park*.

## Sinopse 
O doutor Alan Grant, que devece por conseguir cartos que financien o seu estudo sobre a intelixencia do velociráptor, acepta a oferta dunha parella de millonarios, Paul e Amanda Kirby, para sobrevoar a Illa Sorna, en Costa Rica. Esta está poboada por dinosauros creados xeneticamente para un parque recreativo que John Hammond tentara crear anos atrás. Tras unha aterraxe de emerxencia na illa, Alan descobre que os Kirby estaban buscando ó seu fillo adolescente, perdido na illa despois de ter un accidente de parapente. A súa verdadeira intención é que o doutor Grant os guíe pola illa debido á súa experiencia no incidente de Ingen.

## Personaxes 
* Sam Neill como Dr. Alan Grant.
* William H. Macy como Paul Kirby.
* Téa Leoni como Amanda Kirby.
* Alessandro Nivola como Billy Brennan.
* Trevor Morgan como Eric Kirby.
* Michael Jeter como Udesky.
* Bruce A. Young como M.B. Nash.
* John Diehl como Cooper.
* Laura Dern como Dr. Ellie Sattler.
* Taylor Nichols como Mark Degler.
* Mark Harelik como Ben Hildebrand.
* Julio Oscar Mechoso como Enrique Cardoso.
* Blake Michael Bryan como Charlie Degler.
* Sarah Danielle Madison como Cheryl Logan.
* Linda Park como Hannah.

## Especies de dinosauros 
Listaxe das especies que viven en liberdade na Illa Sorna.
* Spinosaurus
* Tyrannosaurus rex
* Velociráptor
* Ceratosaurus
* Proceratosaurus
* Herrerasaurus
* Baryonyx
* Dilophosaurus
* Segisaurus
* Compsognathus
* Gallimimus
* Brachiosaurus
* Mamenchisaurus
* Parasaurolophus
* Corythosaurus
* Tricerátops
* Estegosauro
* Ankylosaurus
* Pteranodon

## Publicacións 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Filmaffinity 
* Fiche na IMDb
Henrique Alvarellos

*Non confundir con **Enrique Alvarellos**, o seu pai*

**Henrique Alvarellos Casas**, nado en Lugo o 10 de outubro de 1968, é un editor e escritor galego.

## Traxectoria 
Fillo de Enrique Alvarellos Iglesias e Concepción Casas Dávila, colaborou co diario *El Progreso* a mediados dos oitenta, facendo artigos de crítica musical. Licenciado en Filoloxía Hispánica pola Universidade de Santiago de Compostela en 1991, fixo posteriormente o máster en Medios de Comunicación da Universidade da Coruña e *La Voz de Galicia* en 1993. Posteriormente foi fotógrafo e redactor en *La Voz de Galicia*, cronista de sociedade en *El Progreso*, guionista de documentais para El Progreso TV, redactor do Telexornal comarcal da TVG na súa delegación de Lugo, correspondente para Galicia da revista *Cambio 16*, fundador e director da revista *Beiramiño* de Lugo, responsable de Prensa da Consellería de Obras Públicas, asesor de Comunicación do Xacobeo, de Turgalicia, redactor xefe do *Atlántico Diario* de Vigo e columnista para a Axencia Galega de Noticias.

Desde xuño de 2004 é o editor e director de Alvarellos Editora. Foi impulsor da apertura ao público do Bosque do Banquete de Conxo de 1856 ou o 25 de outubro como Día de García Lorca en Galicia. 
miniatura|dereita|300px|Entrevista en 2016.

## Obra en galego 
### Ensaio 
* *Territorio auroral. 36 memorias vivas de Compostela* (1997). Consorcio de Santiago. 271 páxs. ISBN 84-921371-7-7.
* *Galicia en cen prodixios* (2004). Vigo: Xerais. 219 páxs. ISBN 84-9782-207-2.
* *Teoría de Lugo: guía urbana de espazos amenos* (2004). Vigo: A Nosa Terra. 119 páxs. ISBN 9788496203327.
* *Descubrir Lugo* (2006). Pontevedra: Edicións do Cumio, editada en tres linguas. 108 páxs. ISBN 9788482893457.
* *Diario dun pai acabado de nacer* (2008). Xerais. 112 páxs. ISBN 978-84-9782-711-9.
**Santiago, 1909* (2009). Consorcio de Santiago e Alvarellos Editora. 142 páxs. ISBN 9788489323339.
**Balada ceibe no bosque de Conxo* (2018). Concello de Santiago.
**Federico García Lorca* *en Santiago de Compostela* (2020). Santiago: Alvarellos. 204 páxs. ISBN 978-84-18567-32-2.

### Infantil 
* *A nena que abrazaba as árbores* (2020). Santiago: Alvarellos. Ilustracións de Xulia Nieto Pereira. 36 páxs. ISBN 9788416460793.

### Obras colectivas 
* *Alvarellos, 30 anos de edición en Galicia* (2007). Coordinador, Alvarellos Editora.
**A Coruña á luz das letras* (2008). Editorial Trifolium.
* *Marcos Valcárcel. O valor da xenerosidade* (2009). Difusora.
**Os últimos carballos do banquete de Conxo* (2016). Consorcio de Santiago e Alvarellos Editora.
[miniatura|Na presentación de *[Carmiña Sierra. A primeira muller do Seminario de Estudos Galegos|Carmiña Sierra A primeira muller do Seminario de Estudos Galegos (*editado por Alvarellos) na Casa das Campás de Pontevedra, acompañado da autora, Aurora Marco, de Rosario Álvarez Blanco e Roxelio Pérez Poza]]

## Obra en castelán 
### Obras colectivas 
* *De profesión, periodista. Homenaje a Diego Bernal* (2002). Ir Indo.
**Caminos de Santiago-Caminos de Concordia* (2004). Coordinador e coautor. Xunta de Galicia.
## Notas 
## Véxase tamén
Bandolera

***Bandolera*** foi unha serie de televisión española ambientada na Andalucía do século XIX e producida por Diagonal TV para Antena 3. Foi estreada o luns 10 de xaneiro ás 22:00 horas en Antena 3, para a partir do martes, ocupar a franxa da sobremesa, pasándose a emitirse ás 16.00h ata o 11 de xaneiro de 2013, cando se emitiu o último capítulo. A primeira tempada tivo 168 episodios e a segunda chegou aos 340.

En agosto de 2012 varios portais de Internet deron a coñecer a noticia de que Antena 3 ía dar fin a *Bandolera* a principios de xaneiro de 2013. Isto debeuse a que a cadea comprou a serie *Amar en tiempos revueltos* de La 1, xa que a produtora Diagonal TV rompeu o contrato con esta, polo que Antena 3 decidiu non renovar a serie porque non había espazo suficiente para tres novelas na mesma cadea. Así, a serie finalizou as súas emisións o 11 de xaneiro de 2013 para dar paso a *Amar es para siempre*, continuación de *Amar en tiempos revueltos*.

## Argumento 
A serie baséase nos acontecementos ocorridos na localidade de Arazana na Andalucía da segunda metade do século XIX: os bandoleiros, o nacemento da Garda Civil (a súa fundación en 1844) e a aparición dos ideais anarquistas entre os oprimidos campesiños. Con todos estes ingredientes, 'Bandolera' intenta ofrecer un retrato do día a día de 1882.

O eixo vertebral de 'Bandoleira' é unha poderosa historia de amor imposible: a do Tenente Miguel Romero, Sara e Roberto (o líder dos xornaleiros do pobo). Ao redor, vanse desenvolvendo as historias da familia rica do pobo -os Montoro-, en contraste coa pobre, os Pérez.

Os personaxes que viven na vila debuxan o marco desta serie. As súas vivencias diarias, persoais e cotiás porán un punto de acidez ás historias de amor, de caciquismo e de rebelión. E ao fondo de todos eles, unha partida de bandoleiros dispostos a loitar pola súa supervivencia da forma que mellor saben, asaltando a aqueles que atravesen os seus camiños.

## Repartimento 
*Marta Hazas, como **Sara Reeves**, unha estudante de Literatura Hispánica de Oxford.
*Carles Francino, como **Miguel Romero**, gardia civil.
*Isak Ferriz, como **Roberto Pérez**, irmán máis vello da familia Pérez e líder dos xornaleiros.
*Pep Munné, como **Don Germán**, patriarca dos Montoro.
*Laura Ramos, como **Martina Castro**, noiva de Don Germán.
*Ivan Hermes, como **Álvaro Montoro**, irmán máis vello dos Montoro.
*Sara Rivero, como **Eugenia Montoro**, irmá máis nova dos Montoro. 
*Pastora Vega, como **Carmen Saura**, nai dos Pérez e traballadora nas terras dos Montoro. 
*Manuel Galiana, como **Cosme Saura**, pai de Carmen.
*Aníbal Soto, como **Tomás Pérez**, pai dos Pérez. 
*Adrián Salcedo, como **Juanito Pérez**, irmán máis novo dos Pérez.

## Premios e nomeamentos 
**Premios TP de Ouro**

**Unión de Actores**

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio oficial de Bandolera en Antena 3
Pastora Vega

**Pastora Vega Aparicio**, nada en Madrid o 28 de maio de 1960, é unha actriz española.

## Biografía 
Bisneta da bailaora Pastora Imperio e do toureiro Rafael Vega dos Reyes "Gitanillo de Triana", é licenciada en Dereito.

Os seus comezos no mundo do espectáculo foron da man de Ignacio Salas e Guillermo Summers, colaborando na presentación do programa de televisión *Y sin embargo, te quiero*.

Debuta como actriz en 1985 na serie de televisión *Los pazos de Ulloa*, que dirixe Gonzalo Suárez e protagonizan Vitoria Abril e Charo López.

Posteriormente intervén en *Amanece, que no es poco*, *Demasiado corazón* -pola que é candidata ao Premio Goya- e *Ilona llega con la lluvia*, entre outras. A súa carreira televisiva resulta máis frutífera.

## Vida persoal 
Estivo unida sentimentalmente ao actor Imanol Arias, co que traballou nas películas *El Lute II: mañana seré libre* e *Todos los hombres sois iguales*, ademais de protagonizar *Un asunto privado*, a súa única incursión na dirección. Tamén tivo un papel esporádico na serie de TVE *Cuéntame cómo pasó*. Teñen dous fillos e conviviron ata 2009. Únese posteriormente ao tamén actor Juan Ribó.

## Filmografía 
### Televisión 
* *Gran Reserva. El origen* (2013-)
* *Bandolera* (2011)
* *UCO* (2009)
* *Amar en tiempos revueltos* (2006)
* *Madrid no duerme: ¡De cine!* (2004-2005)
* *Cuéntame cómo pasó* (2002)
* *Dime que me quieres* (2001)
* *Nada es para siempre* (1999-2000)
* *Rosa, la lluita* (1996)
* *Hermanos de leche* (1994)
* *Brigada Central* (1989-1990)
* *Delirios de amor* (1989)
* *La tarde* (1986)
* *Los pazos de Ulloa* (1985)
* *Y sin embargo, te quiero* (1983-1984)

## Teatro 
* *Una relación pornográfica* (2010)
* *Así que pasen cinco años* (1989)

## Candidaturas 
* Candidata ao Premio Goya en 1992 como Mellor interpretación feminina secundaria por *Demasiado corazón*.

## Ligazóns externas 
* Entrevista a Pastora en novarevista.com
La Señora

***La Señora*** é unha serie dramática de televisión producida por Diagonal TV para Televisión Española, estreouse o 6 de marzo de 2008 e chegou ao seu fin o 18 de xaneiro de 2010. Emitiuse a razón dun episodio por semana. A serie rodouse en Asturias, Sepúlveda e Navalcarnero. En moi pouco tempo converteuse na serie estrela da noite dos luns, superando sen ningunha dificultade á todopoderosa *CSI*.

A segunda tempada da serie estreouse o 1 de xuño de 2009 ata o 9 de novembro de 2009 sendo líder indiscutible da noite dos luns.

A terceira tempada estreouse directamente despois do final a segunda, o 16 de novembro de 2009, con excelentes datos de audiencia e convertendo a serie, unha vez máis, na máis seguida do *prime-time* do luns. Co cesamento da publicidade na cadea pública a principios do 2010, a audiencia da serie non deixou de subir, superando con toda comodidade os catro millóns de telespectadores. A serie despediuse definitivamente da súa audiencia o 18 de xaneiro de 2010, superando os cinco millóns de telespectadores.

Tras o final da serie, realizouse un *spin-off* chamado *14 de abril. La República* no que aparecen algúns personaxes da serie.

## Elenco 
* Adriana Ugarte, como **Victoria Márquez de la Vega**, marquesa de Castro.
* Rodolfo Sancho, como **Ángel González Ruiz**, sacerdote.
* Roberto Enríquez, como **Gonzalo López**, marqués de Castro. 
* Ana Turpin, como **Irene de Castro y de la Fuente**, filla do anterior marqués de Castro e primeira esposa de Gonzalo.
* Laura Domínguez, como **Catalina de Castro y de la Fuente**, irmá ilexítima do marqués e criada.
* Alberto Ferreiro, como **Pablo Márquez de la Vega**, irmán idealista de Victoria.
* Lucía Jiménez, como **Encarna Alcántara Prieto**, rapaza humilde do pobo.
* Carmen Conesa, como **Alicia Santibáñez**, dona do maior prostíbulo da comarca.
* Ana Wagener, como **Vicenta Ramírez**, serventa dos Márquez.
* Berta Ojea, como **Adelina**, cociñeira dos Márquez.
* Alberto Jiménez, como **Ricardo Márquez González**, pai de Victoria e Pablo.
* Raúl Prieto, como **Salvador González Ruiz**, irmán de Ángel.
* Pepa López, como **Amalia Ruiz**, nai de Ángel.
* Claudia Giráldez, como **Conchita**, contrapunto de Vicenta.
* Pepo Oliva, como **Justo Sanz**, coidador dos animais dos Márquez.
* Benito Sagredo, como **Alejandro**, médico.
* Raúl Peña, como **Hugo de Viana**, prometido de Victoria.

## Premios e candidaturas 
**Fotogramas de Prata 2009**

**XVIII Edición dos Premios da Unión de Actores**

**XIX Edición dos Premios da Unión de Actores**

**Outros**
* Mención especial TV no Festival Internacional de TV y Cine Histórico Reino de León 2009 para Roberto Enríquez.
* Nomeamento á Mellor actriz protagonista de drama nos I Premios do Público TV para Adriana Ugarte.
* Nomeamento ao Mellor actor español nos Premios CineyMás de TV para Rodolfo Sancho.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* La Señora - Informe (pdf)
* Sitio da serie 'La Señora' en RTVE.es
Antonio Alonso Fontán

**Antonio Alonso Fontán**, coñecido como **Antón Meder**, nado en Meder (Salvaterra de Miño) o 5 de marzo de 1931 e finado na mesma parroquia o 8 de abril de 2023, foi un escritor galego en lingua castelá e lingua galega.

## Traxectoria 
dereita|miniatura|Necrolóxica en *Faro de Vigo*.
Cursou estudos primarios na escola da súa parroquia e completou a súa formación estudando Artes e Oficios no colexio de Tortoreos. Aos vinte anos trasladouse a Vigo. Foi un dos fundadores do Partido Galego do Proletariado e de Galicia Ceibe. Colaborador en diarios, revistas e radio galegas, especialmente en *Faro de Vigo*, *Diario 16*, *La Voz de Galicia* e *Diario de Pontevedra*, usando ás veces varios pseudónimos. Promoveu a creación do periódico bimensual *A Voz do Condado*. Foi o creador do Festival da Poesía no Condado en 1980. Participou en numerosos recitais e certames poéticos en Galicia e Portugal, sendo tamén un asiduo conferenciante. Finou en Meder o 8 de abril de 2023.

## Obra 
### Ensaio 
* *Apocalipsis en Galicia: sete celulosas sete*, 1977, edición do autor, Vigo.
* *Hai unha terra loubada*, 2010, Ediciones Cardeñoso, Vigo.

### Obras colectivas 
* *Os poetas de Vigo cantan en homenaxe a súa cidade*, 1989, Concello de Vigo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Bechos e demais parentes

***Bechos e demais parentes*** (*Birds, Beasts, and Relatives*) é unha novela autobiográfica do naturalista Gerald Durrell, escrita en 1968 e publicada en 1969. Conta as súas vivencias na illa grega de Corfú na súa infancia, entre 1935 e 1939. Describe a vida da familia Durrell na illa dun xeito humorístico, ao tempo que fala da fauna da rexión. É a segunda parte da súa triloxía de Corfú, iniciada con *A miña familia e outros animais* (1956) e completada con *O xardín dos deuses* (1978).

## Trama 
As historias relatadas no libro non teñen lugar en orde cronolóxica, e nalgúns casos son semi-ficticias. Por exemplo, o irmán máis vello de Gerald (o novelista Lawrence Durrell)- non vivía co resto da familia, senón por separado coa súa muller Nancy, que non é mencionada nos libros.

Entre outros personaxes mencionados, aparece a súa nai viúva, o seu irmán Leslie, a súa irmá Margo, e Roger o can. A familia é protexida por Spiro, o seu amigo da illa, e axudada polo doutor Theodore Stephanides, que axuda a Gerald coa súa formación en historia natural.

O libro presenta personaxes novos que non aparecen n' *A miña familia e outros animais*. Gerald fai unha viaxe a Londres coa súa nai, para visitar a Margo, que fora temporalmente alí por razóns médicas. Larry trae un novo grupo de amigos excéntricos ao fogar familiar, e a familia é convidada a unha voda nunha aldea, e Gerry presencia o nacemento do primeiro bebé da noiva. Gerry visita a un vello conde, que o agasalla con moucho tras darlle unha comida suntuosa. Despois faise amigo dun xitano que ten un oso bailarín. Finalmente, a familia visita unha ádega ao norte da illa.