Himnos homéricos

Os ***Himnos homéricos*** son unha colección de trinta e catro (ou trinta e dous, segundo se conte) breves poemas épicos gregos. Hoxe estímase que o máis antigos dos himnos, o de Demeter, se remonta á época de Hesíodo.

Cada himno está dedicado a un deus, e destinábase a ser cantado polo aedo en forma de preludio ou proemio (do grego antigo προοίμιον *prooímion*), antes de pasar a unha obra máis longa. Os *Himnos homéricos* varían no seu obxecto, o seu tamaño (de cinco a cincocentos cincuenta versos), a súa época de redacción (entre o século -VII e o IV): poucas son as cousas que teñen en común os poemas desta colección

O epíteto de « homérico », que lles outorgan, só se debe á súa métrica común, o hexámetro dactílico, verso da epopea. Entre os factores de homoxeneidade entre estas obras, atopamos igualmente certas fórmulas idénticas, anunciando que despois do *Himno homérico* ía seguir outro poema:  *…Saúde a ti, e heite cantar noutro himno*.

## Principais himnos 
Os himnos máis interesantes son as pezas de maior amplitude:

* o Himno a Deméter conta a fundación dos Misterios de Eleusis.
* o *Himno a Hermes* é unha marabilla de parodia das epopeas, cuxo propósito burlesco é contar as fazañas que fixo Hermes nas primeiras horas da súa vida.
* o *Himno a Apolo* ten por obxecto o establecemento polo deus dos seus ritos. Trátase de literatura en movemento: a través da enumeración de illas e cidades das que toma posesión o deus en todo o mundo grego, instituíndo aquí e alá os seus santuarios e misterios. Un posíbel autor desta obra, ou de partes dela, é Cineto de Quíos, considerado un homérida.
* o *Himno a Afrodita* descríbea como vítima de si mesma, ao sucumbir aos encantos de Anquises.
* o *Himno a Dioniso* é a descrición do espanto que inspira o deus a unha tripulación á que toma como reféns e masacra.
* o *Himno a Pan* brilla polo seu estilo, moi rebuscado e digno das sutilezas máis finas do Alexandrinismo.
* o *Himno a Ares* é menos homérico que órfico: constitúe une aproximación relativamente revolucionaria á concepción da relación entre homes e deuses, xa que nel se invoca ao deus das carnaxes para impedilas: pídeselle ao deus que preserve ao crente dos seus atributos, no canto de lle solicitar participar deles. De feito, este himno é moi tardío.
* os *himnos ao Sol e a Lúa* son dignos de mención pola súa simetría e o fondo astrolóxico que evocan.

## Lista completa dos himnos 
# A Dioniso.
# A Deméter (ver *Himno homérico a Deméter*).
# A Hermes.
# A Afrodita.
# A Afrodita.
# A Dioniso.
# A Ares.
# A Ártemis.
# A Afrodita.
# A Atenea.
# A Hera.
# A Deméter.
# Á Nai dos deuses (Rea/Cibeles).
# A Heracles de corazón de león.
# A Asclepio.
# Aos Dióscuros.
# A Hermes.
# A Pan.
# A Hefesto.
# A Apolo.
# A Poseidón.
# Ao todopoderos fillo de Crono (Zeus).
# A Hestia.
# Ás Musas e a Apolo.
# A Dioniso.
# A Artemis.
# A Atenea.
# A Hestia.
# Á Terra, nai de todo (Gaia).
# A Helio.
# A Selene.
# Aos Dióscuros.

## Análise 
Os *Himnos homéricos* seguen a ser unha obra mal coñecida, aos que a crítica ten considerado a miúdo dentro do grupo escuro dos *minora*, utilizado a maior parte do tempo para facer resaltar obras maiores, como os *Himnos órficos*, a epopea homérica, as obras de Hesíodo ou de Calímaco.

## Véxase tamén
### Bibliografía
* Homère, *Hymnes*, texte établi et traduit par Jean Humbert, París, Belles Lettres, 1938, texto grego e tradución francesa .
* Hésiode, *Théogonie* et autres poèmes, suivi des *Hymnes homériques*, édition de Jean-Louis Backès, Gallimard, Folio, 2001 (tradución francesa).