open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Charnego

**Charnego** (do catalán *xarnego*, e este do castelán 'lucharniego') é un adxectivo despectivo utilizado en Cataluña entre os anos 50 e 70 para referirse ás persoas inmigrantes que viven no territorio catalán e que proceden, polo xeral, doutros territorios españois de fala non catalá. Dentro de Cataluña o termo xeralmente non está aceptado aínda que algúns castelán-falantes úsano para referirse a si mesmos, facendo que perda as súas connotacións insultantes. Neste sentido, co termo charnego sucedeu algo parecido a con outro termo orixinalmente pexorativo, *polaco*, usado en España para referirse a unha persoa de Cataluña, que pasou a estar aceptado.

## Historia 
### Inmigración en Cataluña 
Durante o século XVI produciuse en Cataluña unha forte inmigración francesa, sobre todo occitana e gascoa. A estes denominábaselles gavachos ou gavatxos. No País Valenciano tamén se usaba a denominación *xarnego* para referirse á mestura de valenciano con castelán, e así se denominaba aos murcianos, sendo un apelativo máis agarimoso que despectivo. Nos anos 1950 e 1960, cunha forte inmigración castelánfalante proveniente do resto de rexións españolas, estendeuse o seu uso para referirse de forma despectiva aos novos residentes. Francisco Candel describe a situación en *Los otros catalanes* (1964). Máis tarde el mesmo se autodefine como *Un charnego en el senado* (1979).

### Reivindicación do termo 
A palabra "charnego" sempre tivo un carácter despectivo, máis relacionado coa lingua que coa orixe xeográfica, e hoxe varias personalidades decláranse charnegas (de orixe non catalá ou ascendentes non cataláns) reivindicando unha situación de normalidade social. Actualmente, o insulto perde a súa carga pexorativa cando se emprega en castelán; con todo, algunhas persoas consideran o termo despectivo, racista e xenófobo. Úsase despectivamente para referirse ás persoas que viven en Cataluña e proceden doutras rexións (o cal normalmente é o seu uso común). Hai algúns anos chamábase catalán charnego ao nado en Cataluña fillo de pai ou nai non nado en Cataluña.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Maqueto
José Carlos Castro

**José Carlos Castro Pérez**, nado o 12 de febreiro de 1973 en Vigo, é un ex xogador profesional de baloncesto galego. Xogaba na posición de ala-pivote cunha altura de 2,00 m.

## Traxectoria 
### Clubs 
*  DYC Breogán (ACB, 1990−1991)
*  Estudiantes Seur Lugo (2ª División, 1991−1995)
*  DYC Breogán (ACB, 1993−1995)
*  Universidade de Vigo (2ª División / Liga EBA, 1995−1997)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en acb.com
* Estatísticas en basketball-reference.com
Liga ACB 1991-92

A **temporada 1991–92 da Liga ACB**, celebrada entre o 15 de setembro de 1991 e o 21 de maio de 1992, foi a novena temporada da máxima categoría do baloncesto español desde a creación da Asociación de Clubs de Baloncesto (ACB) para substituír a antiga Primeira División. O campión desta edición foi por segunda temporada consecutiva o Montigalà Joventut.

Nesta edición mantivéronse o número de equipos, 24, e o formato de competición da edición anterior. Houbo, entón, dous grupos de doce equipos, o grupo par e o impar. Cada un dos membros dun grupo xogaba un encontro de ida e volta contra outros membros do mesmo grupo, alén de contra seis do outro grupo que tiveran a mesma disposición clasificatoria na temporada anterior. Isto daba lugar a 34 xornadas. Os 16 primeiros clasificados xogaron os playoffs polo título e o resto pola permanencia.

## Equipos 
## Primeira fase 
### Grupo par 
### Grupo impar 
## Playoffs 
### Playoffs polo título 
Fonte: Linguasport

### Playouts de clasificación 
Os playouts de clasificación deciden os postos do 9º ao 20º da clasificación. Participan no playout os oito perdederes da rolda de oitavos de final do playoff do título e os catro vencedores da primeira rolda do playoff de permanencia. Os doce equipos disputan unha fase de liga divididos en catro grupos de tres equipos. Deste xeito, os catro primeiros ocupan as posicións da 9º á 12º, os segundos da 13º á 16º e os terceiros da 17º á 20º.
;Grupo A

;Grupo B

;Grupo C

;Grupo D

### Playoffs de permanencia 

Gran Canaria e Granada perden a categoría.

## Clasificación final 
:Tras o final da temporada, o Unicaja Ronda e o Mayoral Maristas fusionáronse para formar o Baloncesto Málaga.
:O Collado Villalba, a pesar de acadar a salvación, renunciou á súa praza na seguinte temporada da Liga ACB.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Liga ACB
* Asociación de Clubs de Baloncesto
José Manuel Albares

**José Manuel Albares Bueno**, nado en Madrid en 1972, é un diplomático español que o 12 de xullo de 2021 foi nomeado ministro de Asuntos Exteriores, Unión Europea e Cooperación do Goberno de España, do segundo goberno de Pedro Sánchez, na XIV lexislatura.

## Traxectoria 
### Formación e carreira profesional 
Naceu no seo dunha familia humilde de Usera, en Madrid. Con catorce anos, conseguiu unha bolsa para facer o bacharelato nun centro de elite preto de Boston. Tras un ano no colexio americano de Tánxer, volveu a Boston onde se graduou como primeiro da súa promoción. Ten un diploma do XXXIII Curso de Defensa Nacional do CESEDEN e ten unha diplomatura en xestión cultural no exterior pola Universidade Carlos III en colaboración coa Escuela Diplomática. 

É diplomático de carreira e foi Cónsul en Bogotá, e conselleiro da Representación Permanente de España perante a OCDE. Albares, que abandonou o seu posto como conselleiro cultural na embaixada española en París ao asumir o cargo, tomou posesión o 21 de xuño.

Posteriormente, foi nomeado embaixador do Reino de España ante República francesa en febreiro de 2020 e ante o Principado de Mónaco en maio de 2020.

#### Ministro de Asuntos Exteriores 
O 10 de xullo de 2021 foi proposto polo presidente do Goberno, Pedro Sánchez, para substituír a Arancha González Laya como ministro de Asuntos Exteriores de España, tomando posesión do cargo ante o rei Filipe VI o 12 de xullo de 2021.

Durante os seus primeiros días á fronte do Departamento de Exteriores, conseguiu rebaixar as tensións con Marrocos e recompor as relacións despois de que España permitise, por razóns humanitarias, que o líder saharauí, Brahim Gali, fose tratado nun hospital de Logroño. Proba diso foron as declaracións do rei de Marrocos, Mohamed VI quen asegurou, en agosto de 2021, que quería «inaugurar unha etapa inédita» nas relacións entre os dous países.

Compareceu por primeira vez na Comisión de Asuntos Exteriores do Congreso dos Deputados o 30 de agosto de 2021, para dar conta das súas primeiras decisións á fronte do Departamento, as liñas xerais que vai desenvolver e a crise de Afganistán. Na súa comparecencia, revelou que o 15 de xullo de 2021 o seu Departamento, a través da Embaixada en Afganistán, alertou e recomendou á colonia española en devandito país para que o abandonase, o que permitiu que, cando estalou a crise afgá, soamente quedasen, ademais do persoal diplomático e de seguridade, cinco nacionais. Tamén anunciou que o Goberno non tiña intención de recoñecer ao novo goberno talibán e que seguirían sacando xente de Afganistán por outros medios.

## Vida persoal 
Está casado con Hélène Davó, quen entre 2012 e 2016 foi a xuíza de enlace en materia terrorista entre España e Francia, labor polo que foi condecorada polo ministro español do Partido Popular, Rafael Catalá. Teñen catro fillos.

## Recoñecementos 
* Encomenda de número da Orde de Isabel a Católica e a Gran Cruz da Orde do Mérito por servizos distinguidos do Perú.
* Premio á "Personalidade española en Francia 2020" da Cámara Oficial de Comercio de España en Francia.

## Notas 
## Véxase tamén
Fauteuils d'orchestre

'''''Fauteuils d'orchestre'''* é un filme francés de 2006 dirixido por Danièle Thompson, cuxo guión foi escrito por ela e polo seu fillo, Christopher Thompson. O filme estreouse no Reino Unido e Australia como *Orchestra Seats*, e nos Estados Unidos e a área anglófona do Canadá como *Avenue Montaigne''. Foi escollido como candidato de Francia para o Óscar ó mellor filme internacional na 79ª edición dos premios, chegando a clasificarse na lista curta de xaneiro.

## Personaxes 
* Cécile de France como Jessica
* Valérie Lemercier como Catherine Versen
* Albert Dupontel como Jean-François Lefort
* Claude Brasseur como Jacques Grumberg
* Dani como Claudie
* Christopher Thompson como Frédéric Grumberg
* Laura Morante como Valentine Lefort
* Annelise Hesme como Valérie
* Sydney Pollack como Brian Sobinski
* Françoise Lépine como Magali Garrel
* Guillaume Gallienne como Pascal
* Suzanne Flon como Madame Roux
* Michel Vuillermoz como Félix
* Sabrina Ouazani como Rachida
* François Rollin como Marcel 
* Daniel Benoin como Daniel Bercoff
* Christian Hecq como Grégoire Bergonhe
* Julia Molkhou como Margot
* Laurent Mouton como Serge 
* Marc Rioufol como Claude Mercier 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Francia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 79ª edición dos Óscar
MVP da ACB

O **MVP da ACB**, actualmente coñecido como **MVP Movistar** por motivos de patrocinio, é un premio outorgado pola Asociación de Clubs de Baloncesto ao mellor xogador da Liga ACB. Este galardón foi entregado por vez primeira na temporada 1991-92. Desde aquela, tan seis xogadores conseguiron gañar o premio en máis dunha ocasión: Darryl Middleton (3 veces), Arvydas Sabonis, Tanoka Beard, Luis Scola, Felipe Reyes e Nikola Mirotić (2 veces). O gañador do trofeo está determinado por unha votación entre adestradores, xogadores, seareiros (por medio de votacións online) e os medios de comunicación.

## Galardoados 
[thumb|210px|upright| [Darryl Middleton foi 3 veces MVP (1992, 1993, 2000).]]
[thumb|210px|upright| [Luka Dončić o xogador máis novo en conseguir o galardón (19 anos).]]
A seguinte é unha lista dos gañadores do galardón temporada a temporada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Liga ACB
* Líderes estatísticos da ACB

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Liga ACB
Bactrocera abdoangusta

***Bactrocera abdoangusta***
 é unha especie de insecto do xénero *Bactrocera*, da familia dos tefrítidos e da orde dos dípteros. 

## Historia 
A especie foi descrita cientificamente por vez primeira no ano 1972 por Drew.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Alberto Herreros

**Alberto Herreros Ros**, nado o 20 de abril de 1969 en Madrid, é un ex xogador profesional internacional de baloncesto español. É un dos xogadores máis importantes da historia dos principais clubs de Madrid, o Estudiantes e o Real Madrid, club onde actualmente exerce de director deportivo. Internacional coa selección española 172 veces, xogaba na pocisión de ala cunha altura de 2,00 m.

## Traxectoria 
### Clubs 
*  Estudiantes (ACB, 1988−1996)
*  Real Madrid (ACB, 1996−2005)

## Palmarés 
### Colectivo 
* **Campión da Copa Saporta (1)**: 1997
* **Campión da Liga ACB (2)**: 2000, 2005
* **Campión da Copa do Rei (1)**: 1992

### Individual 
* **MVP da Final da Copa Saporta**: 1997
* **Máximo anotador nacional da ACB (5)**: 1992, 1995, 1996, 1999, 2000
* **Campión do concurso de triplas da ACB (2)**: 1998, 1999
* **Medalla de Ouro da Real Orden do Mérito Deportivo.**
* **Medalla de Bronce da Real Orden do Mérito Deportivo.**

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en acb.com
* Estatísticas en basketball-reference.com
Nacionalismo grego

[dereita|miniatura|200x200px|[Bandeira de Grecia.]]
O **nacionalismo grego** (ou **nacionalismo helénico**) é un movemento nacionalista que defende a unidade dos gregos e da súa cultura. Como ideoloxía, o nacionalismo grego xurdiu e evolucionou en tempos premodernos. Converteuse nun importante movemento a comezos do século XVIII, o cal culminou coa guerra de independencia de Grecia (1821–1829) contra o Imperio Otomán. Pouco despois, converteuse nunha importante ideoloxía en Grecia durante a primeira guerra mundial, cando os gregos, inspirados pola Megali Idea, conseguiron liberar partes de Grecia nas guerras balcánicas, e despois da primeira guerra mundial, ocuparon brevemente a rexión de Smyrna antes de ser recuperada de novo por Turquía. 

O nacionalismo grego tamén foi a principal ideoloxía dos dous réximes ditatoriais en Grecia durante o século XX: o Réxime do 4 de agosto (1936-41) e a Ditadura dos coroneis (1967-74).

No presente, o nacionalismo grego segue a ser importante na disputa greco-turca sobre Chipre entre outras disputas (véxase nacionalismo grego en Chipre).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
*
*
Nacionalismo grego en Chipre

miniatura|Bandeira dos gregos de Chipre.
[miniatura|250px|O arcebispo [Makarios III de Chipre, primeiro presidente do país e considerado o "pai da nación".]]
O **nacionalismo grego chipriota**, tamén coñecido como **helenismo chipriota**, é un nacionalismo étnico que enfatiza a identidade grega de Chipre, o cal contrasta co nacionalismo grego que aspira a integrar Chipre en Grecia como o seu principal obxectivo. Abandonada a idea da *Enosis* (unificación de Chipre con Grecia), os nacionalistas grego-chipriotas teñen agora o obxectivo dun estado controlado por chipriotas gregos con estreitas relacións con Grecia, a "nai patria". As diferentes variantes do nacionalismo foron defendidas polo Partido Democrático de centro dereita (DIKO), os Novos Horizontes, os socialistas (EDEK), a igrexa ortodoxa grega de Chipre e elementos nacionalistas dentro do Reagrupamento Democrático de centro dereita (DISY).

A invasión turca de Chipre en 1974 levou a unha inicial marxinación do nacionalismo grego-chipriota e ao conseguinte ascenso do chipriotismo, en oposición ao nacionalismo grego tradicional; porén, a elección de Andreas Papandreou como Primeiro Ministro de Grecia coa súa política de "nacionalizar" o problema de Chipre e a súa visita a Chipre en febreiro de 1982 levou a unha renovación do nacionalismo grego-chipriota. En novembro de 1993, Andreas Papandreu e o presidente de Chipre Glafcos Clerides anunciaron a fusión das políticas exteriores e de defensa gregas e chipriotas, baixo unha nova "Doutrina Espacial Conxunta de Defensa", e en 2004 Chipre converteuse nun membro da Unión Europea, que se consideraba como a mellor alternativa posible a Enosis (o líder turcochipriota Rauf Denktaş chamouno "Enosis pola porta traseira").

O nacionalismo grego chipriota e o chipriotismo contrastan entre eles, tendo visións diferentes sobre o conflito de Chipre, as súas causas e posibles solucións, correspondente coa oposición política de dereita-esquerda. O eslogan do nacionalismo grego chipriota é "Chipre pertence a Grecia", mentres que para o chipriotismo é "Chipre pertence ao seu pobo".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
Nacionalismo han

O **nacionalismo han** é unha ideoloxía política que defende os intereses dos han, o grupo étnico dominante na China, Taiwán, Hong Kong, Singapur e Macau, así como grupo minoritario en numerosos países de todo o mundo. O nacionalismo han, como ideoloxía política, é usado para glorificar ao pobo han e a súa unicidade durante historia. A miúdo é relacionado co nacionalismo chinés.

Os nacionalistas han coidan que a influencia actual de occidente rebaixou o desenvolvemento dos costumes culturais propios da China e, como tal, converteuse en fundamental para liderar o crecente movemento tradicionalista, que comezou en 2001. Os participantes reúnense tanto en liña como en persoa en cidades de toda a China para revitalizar a súa visión utópica do auténtico "Gran Han" e a correspondente "China real" a través do vestido étnico pseudotradicional, o ritual confuciano reinventado e o sentimento xenofóbico. A miúdo séguese coa idea de que os han son o centro da humanidade e reavivou a idea do machismo cultural e racial. Este fenómeno foi chamado han centrismo por Thayer e Friend.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*The Relationship between the Han Nationality and the Minority Nationalities 
*The Rise of Han‐Centrism and What It Means for International Politics 
*The Great Han: Race, Nationalism, and Tradition in China Today
Kevin Magee

**Kevin Magee**, nado o 24 de xaneiro de 1959 en Gary (Indiana) e finado o 23 de outubro de 2003, foi un xogador profesional de baloncesto estadounidense. Xogaba nas pocisións de ala-pivote e pivote cunha altura de 2,03 m e un peso oficial de 104 kg.

## Traxectoria 
Kevin Magee posúe no seu palmarés seis ligas de Israel e cinco copas de Israel, así como unha Copa do Rei de España. A nivel individual, foi o máximo anotador da Serie co Cagiva Varese e máximo reboteador da Liga ACB co CAI Zaragoza e da Liga Lemuit co Maccabi Rishon LeZion. Faleceu o 23 de outubro de 2003 ao sur de Amine City, Luisiana, en accidente de moto.

### Clubs 
*  Cagiva Varese (Serie A1, 1982−1983)
*  CAI Zaragoza (ACB, 1983−1994)
*  Maccabi Tel Aviv (Liga Lemuit, 1984−1990)
*  CAI Zaragoza (ACB, 1990−1991)
*  Auxilium Torino (Serie A1, 1991−1992) 
*  Racing Paris (A1, 1992−1993) 
*  Maccabi Rishon LeZion (Liga Lemuit, 1993−1994)

## Palmarés 
### Colectivo 
* **Campión da Liga Lemuit (6)**: 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990
* **Campión da Copa de Israel (5)**: 1985, 1986, 1987, 1989, 1990 
* **Campión da Copa do Rei (1)**: 1984

### Individual 
* **Máximo anotador da Serie A1 (1)**: 1984
* **Máximo reboteador da Liga Lemuit (1)**: 1994
* **Máximo reboteador da Liga ACB (1)**: 1991

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB
* Perfil en Basketball Reference
Joyeux Noël

***Joyeux Noël*** é un filme de 2005 escrito e dirixido por Christian Carion. É unha coprodución europea entre Francia, Alemaña, o Reino Unido, Bélxica e Romanía. Baséase na tregua de Nadal ocorrida en decembro de 1914, a través dos ollos de soldados franceses, alemáns e escoceses. Estreouse fóra de competición no Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2005.

O filme, que inclúe unha das últimas aparicións de Ian Richardson antes da súa morte, foi nomeado ó Óscar ó mellor filme internacional na 78ª edición dos premios.

## Sinopse 
Chega a Francia o frío decembro de 1914 e a neve acumúlase nas trincheiras opostas que separan as tropas alemás por un lado, e as francesas e escocesas polo outro. Durante a noiteboa cada bando celebra a festa coas súas propias cancións e escoita os aplausos espontáneos procedentes das trincheiras inimigas. Cando chega a quenda dos alemáns, un tenor de ópera mobilizado no exército salta o guión e sae da trincheira cun abeto de Nadal na man e entra na terra de ninguén cantando unha panxoliña. Asombrados, os soldados escoceses responden a esta ousadía poñendo o son das súas gaitas ao servizo do tenor, comezando así o primeiro acto de fraternidade entre os dous bandos, que remata con grandes aplausos entre todos.

Os superiores das tres unidades diferentes reúnense entón e acordan un alto o fogo para o Nadal. Durante a tregua, os soldados dos tres exércitos diferentes protagonizan varios episodios de fraternidade entre si e mesmo amplían a tregua ao día seguinte para que as tres partes recuperen e enterren todos os cadáveres que están no campo de batalla. Non obstante, unha vez iniciada a tregua, tanto os soldados como os superiores xa non poden volver ás armas para loitar en nome dunha guerra que non entenden, e os actos de fraternidade prolónganse.

## Personaxes 
* Benno Fürmann como soldado Nikolaus Sprink
* Guillaume Canet como Tenente Camille René Audebert
* Diane Kruger como Anna Sørensen
* Gary Lewis como Padre Palmer
* Alex Ferns como Tenente Gordon
* Dany Boon como Soldado Ponchel
* Daniel Brühl como Tenente Horstmayer
* Christian Carion como Médico británico
* Christopher Fulford como Royal Scots Fusiliers Major
* Mathias Herrmann como Oficial alemán
* Neil McNulty como soldado escocés
* Lucas Belvaux como Gueusselin
* Steven Robertson como Jonathan
* Suzanne Flon como Chatelaine
* Bernard Le Coq como Xeneral
* Ian Richardson como o bispo
* Thomas Schmauser como o príncipe

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Francia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 78ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en Metacritic
CEB Llíria

O **Club Esportiu Bàsquet Llíria** é un club profesional de baloncesto español con sede na cidade de Llíria, Comunidade Valenciana. Actualmente compite na Liga EBA, cuarta categoría do baloncesto español. O maior éxito do club produciuse entre 1991 e 1993, cando o club xogou na Liga ACB. Durante esa etapa na máxima categoría, o club recibía o nome de **Ferrys Llíria** por motivos de patrocinio.

## Historia 
O baloncesto chegou a Llíria en 1945, importado desde Madrid por Pep Jordan, quen realizaba alí o servizo militar, calando moi rapidamente entre a poboación local.

Desde o ascenso na temporada 1967−68 á 2.ª División, o club viviu épocas de grandes éxitos, xogando varias tempadas seguidas dacabalo entre a 2ª e a 1ª División Nacional. Na temporada 1990−91, o Llíria coróase como subcampión da 1ª División é consegue o ascenso á máxima categoría do baloncesto español, a Liga ACB, sendo o técnico do club Andreu Casadevall. Alí permanece durante dúas temporadas, tendo que xogar debido ás limitacións do seu pavillón no Pavelló Font de Sant Lluís de Valencia durante a primeira delas. En 1994 o club tenta inscribirse de novo na ACB, máis a asociación rexeita a petición. O caso foi aos tribunais, fallando a xustiza en 2002 a favor da ACB.

Após o descenso, o club permaneceu catro temporadas na segunda categoría, a Liga EBA. A partir de 1997 o club tan só compite en categorías inferiores. En 2001 o club é refundado como Club Esportiu Bàsquet Llíria e regresa á Liga EBA. Na temporada 2005−06 o club ascende á terceira categoría, a LEB-2, até que en 2007 volve competir tan só en categorías inferiores. Desde aquela o club compite entre a Primeira Nacional e a Liga EBA, quinta e cuarta categoría do baloncesto español respectivamente.

## Xogadores 
### Destacados 
*  José María Alarcón
*  Alfonso Albert 
*  Quique Andreu
*  Chus Bueno
*  Carlos Dicenta
*  Juan Morales
*  Nacho Rodilla
*  Quique Ruiz Paz
*  Quino Salvo
*  Jordi Soler
*  Óscar Yebra
*  Nenad Marković
*  Lance Allred
*  Dan Bingenheimer
*  Lorenzo Charles
*  Ron Grandison
*  Scott Roth
*  Richard Scott
*  Vernon Smith
*  Howard Wood

## Historial 
O seguinte é o historial do club na máxima categoría.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do CEB Llíria
José Arias Díaz

**José Arias Díaz**, nado na Coruña o 30 de maio de 1857 e finado na mesma cidade en outubro de 1949, foi un obreiro, sindicalista e político galego.

## Traxectoria 
Mozo de almacen. Foi elixido tesoureiro da xunta directiva da Sociedad Cooperativa de Obreros da Coruña en 1900. Participou no acto que organizou o Centro de Estudios Sociales Germinal en homenaxe a Émile Zola, en outubro de 1902 e, ao mes seguinte, na homenaxe a Pi i Margall. Participou nun mitin de Unión Republicana no Teatro Principal da Coruña en abril de 1903. Foi elixido concelleiro da Coruña en novembro de 1903 como republicano, e volveu ser elixido concelleiro nas sucesivas eleccións até 1913. Interveu nos mitin anticlericais organizados por La Antorcha Galaica del Libre Pensamiento en xuño de 1903 e no de decembro de 1906 no Teatro Circo. Foi un dos impulsores da institución cultural La Antorcha Galaica del Libre Pensamiento, da que foi presidente en 1909. Finou na Coruña en outubro de 1949.

## Recoñecementos 
Medalla de bronce do Traballo en 1931.
## Vida persoal 
Casou con Juana Viñol Incógnito e foi pai de Enrique Arias Viñol.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Apuntes para unha enciclopedia histórica do anarquismo galego (A)
Andrés Suárez Rodríguez

**Andrés Suárez Rodríguez**, nado cara a 1890 e finado en Santiago de Compostela en xuño de 1951, foi un político galego.

## Traxectoria 
Fillo do comerciante compostelán Ramón Suárez Loureiro e Juana Rodríguez Raso. Republicano compostelán, asistiu a sinatura do pacto de Lestrobe. Foi elixido concelleiro nas eleccións de abril de 1931 e foi sexto tenente-alcalde. En xullo de 1931 foi elixido tesoureiro do Partido Republicano Radical Socialista de Santiago de Compostela. Foi cesado como concelleiro en 1934. Foi elixido secretario do grupo local de Santiago de Compostela de Unión Republicana na reunión constitutiva de febreiro de 1935, e presidente en xaneiro de 1936.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e procesado por masón. En 1944 incoáronlle un expediente de responsabilidades políticas. En maio de 1945 foi sancionado cunha multa de 500 pesetas por escándalo e palabras hostís ao Réxime xunto con Manuel Calvo Guerra, Javier Lago Barreiro, Francisco Veiga Lago, Heliodoro Toubes Santos e Agustín Amenedo Reboredo.
## Vida persoal 
Casou con Carmen Rivas Sanmartín e foi pai de Concepción (finada en 1942), Teresa, Maruja, Ramón, Andrés, Luis, Manuel e Carmen Suárez Rivas.

## Notas
Kukuli

***Kukuli*** (termo en quechua para "pomba de á branca") é un filme peruano de 1961 dirixido por Luis Figueroa, Eulogio Nishiyama e César Villanueva. Estreouse na 2ª edición do Festival Internacional de Cinema de Moscova. Foi o primeiro filme en ser rodado en lingua quechua.

## Personaxes 
* Judith Figueroa como Kukuli
* Víctor Chambi como Alaku
* Lizardo Pérez como Ukuku
* Emilio Galli como Cura
* Felix Valeriano como Machula (avó)
* Martina Mamani como Mamala (avoa)
* Simón Champi como Brujo
* Mercedes Yupa como Mercedescha
* Eduardo Navarro como narrador

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
8 femmes

***8 femmes*** é un filme franco-italiano de 2002 escrito e dirixido por François Ozon. Está protagonizado por Catherine Deneuve, Isabelle Huppert, Emmanuelle Béart, Fanny Ardant, Virginie Ledoyen, Danielle Darrieux, Ludivine Sagnier e Firmine Richard. Foi escollido como candidato de Francia para o Óscar ó mellor filme internacional na 75ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Década de 1950. Durante os preparativos para o Nadal nunha casa de campo asasinan o dono da mansión. Oito mulleres relacionadas con el están presentes: a esposa Gaby, as súas fillas Suzon e Catherine, a histérica cuñada Augustine, a irmá Pierrette, a avara sogra Mamy, a ama de chaves Madame Chanel e a criada Louise. Desde ese momento iníciase unha longa e dura xornada de investigación, salpicada de discusións, liortas e revelacións, en que se demostra que todas gardan segredos que as converten en sospeitosas.

## Personaxes 
* Danielle Darrieux como Mamy
* Isabelle Huppert como Augustine
* Catherine Deneuve como Gaby
* Fanny Ardant como Pierrette
* Emmanuelle Béart como Louise
* Virginie Ledoyen como Suzon
* Ludivine Sagnier como Catherine
* Firmine Richard como Madame Chanel
* Dominique Lamure como Marcel
* Romy Schneider como o fotógrafo

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Francia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 75ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en Metacritic 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
La Vie rêvée des anges

***La Vie rêvée des anges*** é un filme francés de 1998 dirixido por Érick Zonca. Foi escollido como candidato de Francia para o Óscar ó mellor filme internacional na 71ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Isa e Marie coñécense. Isa é solitaria, abnegada e leda mentres Marie é rebelde e agresiva. A vida non as trata ben a ningunha.

## Personaxes 
* Élodie Bouchez como Isabelle 'Isa' Tostin 
* Natacha Régnier como Marie Thomas 
* Grégoire Colin como Chriss
* Patrick Mercado como Charly 
* Jo Prestia como Fredo 
* Louise Motte como Sandrine
* Frédérique Hazard como nai de Marie
* Corinne Masiero como muller de Hollywood
* Francine Massenhave como auxiliar de hospital
* Zivko Niklevski como empregado iugoslavo
* Murielle Colvez como encargado da tenda
* Lyazid Ouelhadj como vendedor de billetes
* Jean-Michel Lemahieu como o interno
* Rosa Maria como a primeira enfermeira

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Francia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 71ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Ponte da Pasaxe

A **ponte da Pasaxe** é unha ponte sobre a ría do Burgo, entre os concellos de Oleiros e A Coruña. Sobre ela discorre a estrada AC-12.

## Características 
esquerda|miniatura|Ponte de ferro
A ponte da Pasaxe ten unha lonxitude de 225 metros, con tres carrís por sentido e unha única calzada. A primeira ponte no lugar, de ferro, construíuse en 1901. Ata ese momento só existía a posibilidade dunha pasaxe en barco desde As Xuvias creada en 1491.

O aumento do tráfico fixo necesaria a ampliación da ponte. En 1959 construíuse unha nova ponte e a construción da actual iniciouse en xullo de 1974. A primeira metade inaugurouse en 1975 e a segunda o ano seguinte. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Barca das Xuvias
* Imaxes en Pharum Brigantium
Cristina Marcos

**Cristina Marcos Juez**, nada en Barcelona o 19 de decembro de 1963, é unha actriz española.

## Traxectoria 
Marcos naceu en Barcelona, mais creceu e educouse en Madrid. Con dezasete anos o director Manuel Gutiérrez Aragón fixouse nela para protagonizar xunto a Fernando Fernán Gómez o filme *Maravillas*, rodando a continuación *La próxima estación*, dirixido por Antonio Mercero. Finalizados estes traballos, compzinou os seus estudos de arte dramática na escola de Cristina Rota coa carreira universitaria de filoloxía hispánica.

Gerardo Herrero contratouna para *Al acecho* (1987) e catro anos despois obtivo a súa primeira candidatura aos premios Goya pola súa breve aparición en *Tacones lejanos* (1991), de Pedro Almodóvar. Logrou o premio á mellor actriz tres anos despois, polo seu papel en *Todos los hombres sois iguales* (1994). Ese mesmo ano participou no drama de cárcere *Entre rojas*.

En televisión apareceu nun papel secundario en *La Regenta*, versión da novela de Leopoldo Alas "Clarín" realizada por Fernando Méndez Leite, e que lle valeu o premio da Unión de Actores e Actrices. En 2000 encabezou o elenco de dúas series de televisión, *El grupo* e *Un chupete para ella*.

En 2004 tivo un grande éxito teatral con *El método Gronhölm*, baseado na peza de Jordi Galcerán, con Carlos Hipólito, Jorge Roelas, Eleazar Ortiz e Jordi Bosch, dirixida por Tamzin Towsend. Por esta obra recibiu outro premio da Unión de Actores e Actrices.

## Filmografía 
* *Pájaros de papel* (Emilio Aragón, 2010)
* *La isla interior* (Dunia Ayaso e Felix Sabroso, 2009)
* *Fuera de carta* (Nacho G. Velilla, 2008)
* *Alatriste* (Agustín Díaz Yanes, 2006)
* *Sin noticias de Dios* (Agustín Díaz Yanes, 2001)
* *Insomnio* (Chus Gutiérrez, 1998)
* *Mamá es boba* (1997)
* *Corazón loco* (Antonio del Real, 1996)
* *Pon un hombre en tu vida* (Eva Lesmes,1995)
* *Entre rojas* (Azucena Rodríguez, 1994)
* *Todos los hombres sois iguales* (Manuel Gómez Pereira, 1994)
* *La ardilla roja* (Julio Medem, 1993)
* *Tierra Fría* (Antonio Campos, 1992) 
* *La reina anónima* (Gonzalo Suárez, 1991)
* *Tacones lejanos* (Pedro Almodóvar, 1991)
* *Continental* (Xavier Villaverde, 1989)
* *Oficio de muchachos* (1987)
* *Al acecho* (Gerardo Herrero, 1987)
* *La próxima estación* (Antonio Mercero, 1981)
* *Maravillas* (Manuel Gutiérrez Aragón, 1980)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista en AISGE
* Borial Management
Salva Díez

**Salvador Díez Zapata**, máis coñecido como **Salva Díez**, nado o 21 de abril de 1963 en Albelda de Iregua, A Rioxa, é un ex xogador profesional de baloncesto español. Internacional coa selección española en sete ocasións, xogaba na pocisión de base cunha altura de 1,93 m.

## Traxectoria 
### Clubs 
*  CD Basconia (1ª División, 1982−1983)
*  Tizona Burgos (2ª División, 1983−1984)
*  Cajacanarias (1ª División B / ACB, 1984−1989)
*  Pamesa Valencia (ACB, 1989−1993)
*  FC Barcelona Banca Catalana (ACB, 1993−1997) 
*  Caja San Fernando (ACB, 1997−2000)
*  Benfica Lisboa (LPB, 2000−2001)
*  Caja Rioja Logroño (EBA, 2001−2003)

## Palmarés 
### Colectivo 
* **Campión da Liga ACB (3)**: 1995, 1996, 1997
* **Campión da Copa do Rei (1)**: 1994

### Individual 
* **Máximo asistente da ACB (1)**: 1992

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en acb.com
* Estatísticas en basketball-reference.com
Konosuke Matsushita

, nado o 27 de novembro de 1984 e finado o 27 de abril de 1989, foi un industrial xaponés que fundou Panasonic, a maior empresa xaponesa de electrónica de consumo. Matsushita é coñecido como o "Deus da Xestión".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*PHP INTERFACE - PHP Institute, Inc's Official Website
*Konosuke Matsushita.com, - Konosuke Matsushita Official Website by PHP Institute, Inc. 
*Matsushita Memorial Library - Located in PHP Institute, Inc.'s building in Kyoto, Japan.
*The Founder, Konosuke Matsushita by Panasonic
*Panasonic Museum - Konosuke Matsushita Museum 
*The Matsushita Institute of Government and Management
Hiro Matsushita

, é un expiloto das series Champ Car e Formula Atlantic que gañou o Toyota Atlantic Championship (Pacífico) en 1989 como primeiro e único piloto xaponés. Tamén é o primeiro piloto xaponés en competir no Indianapolis 500. É neto de Konosuke Matsushita, fundador de Panasonic, e fillo de Masaharu Matsushita, que serviu como segundo presidente de Panasonic durante dezaseis anos a partir de 1961.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* MOTORSPORT STATS
* RacingSportsCars
Nacionalismo húngaro

[dereita|miniatura|[Bandeira de Hungría.]]
O **nacionalismo húngaro** é unha noción ideolóxica que promove a unidade dos húngaros e dos falantes da lingua húngara nun estado nación unificado. Desenvolveuse a comezos do século XIX ao longo das liñas clásicas de interese académico que levaron ao nacionalismo político e á participación masiva. Dende a primeira guerra mundial, o nacionalismo húngaro evolucionou a posicións irredentistas, principalmente coa aspiración de recuperar os territorios perdidos no Tratado de Trianon.

## Historia 
As súas orixes encóntranse a comezos do século XIX, en parte como un rexeitamento ao poder absoluto da dinastía dos Habsburgo que dominaba o Reino de Hungría dentro do Imperio Austríaco. Dende a batalla de Mohács en 1527, o país quedou baixo control, primeiro dos otománs e logo dos austríacos. Durante as revolucións de 1848, ese ano estourou en Hungría un levantamento popular que acabou desembocando nunha guerra de independencia contra os Habsburgo. Aínda que a revolución húngara de 1848 acabou fracasando nos seus obxectivos e foi vítima dunha sanguenta represión, o sentimento nacionalista quedou fortemente impregnado.

O movemento nacionalista en Hungría durante o século XIX estivo fortemente influenciado polo chamado "nacionalismo musical", salientando os compositores Béla Bartók e Zoltán Kodály coas súas obras sobre o folclore húngaro tradicional. Tamén se manifestou na renacida literatura maxiar que se desenvolveu co romanticismo. Na procura de símbolos nacionais, salientouse a figura do rei medieval Estevo I. Os nacionalistas húngaros tamén entraron en contacto co turanismo, corrente que defendía a conexión dos maxiares cos pobos turcos de Asia Central. O turanismo húngaro acabou sinalando que os maxiares semi-nómades procedían das estepas e que a súa cultura era semellante á dos pobos esteparios, mais esta teoría non estivo nunca cientificamente avalada e non tardou en converterse nun arcaísmo. Porén, estas propostas continuaron a ter acollida nos círculos nacionalistas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Nacionalismo islandés

[dereita|miniatura|[Bandeira de Islandia.]]
O **nacionalismo islandés** (en ) é unha ideoloxía política nacionalista xurdida en Islandia como movemento instrumental para o proceso de independencia de Islandia repecto de Dinamarca, o cal foi liderado por Jón Sigurðsson.

O nacionalismo islandés ou Þjóðernishyggja baséase na idea da resurrección do Estado libre islandés e os seus valores (ou o que se cría que eran os seus valores): democracia, liberdade do individuo, a necesidade de que o país sexa independente e o respecto ás tradicións culturais e relixiosas, especialmente a lingua. Estas ideas adoitan codificarse na popular frase land, þjóð og tunga ("terra, pobo e lingua"). Historicamente, os islandeses viron que a súa república actual era a reencarnación do antigo Estado Libre e, polo tanto, o nacionalismo islandés baséase hoxe en preservar o gañado polo movemento independentista. Así, o sentimento nacionalista islandés, con algúns aspectos do nacionalismo cívico e étnico, é moi respectuoso cos poderes parlamentarios democráticos (véxase Alþingi) e escéptico do control exterior sobre Islandia, que é en parte responsable de que haxa pouca vontade en Islandia por unirse á Unión Europea.

## Notas
Western (filme de 1997)

***Western*** é un filme francés de 1997 dirixido por Manuel Poirier. Narra a historia dun vendedor de zapatos e un autostopista ruso mentres conducen polo campo francés na procura do amor. Foi escollido como candidato de Francia para o Óscar ó mellor filme internacional na 70ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Sergi López como Paco Cazale
* Sacha Bourdo como Nino
* Élisabeth Vitali como Marinette
* Marie Matheron como Nathalie
* Daphné Gaudefroy como HitchasHiker
* Serge Riaboukine como Van Driver
* Karine LeLièvre como secretaria de Mr. Letour (voz)
* JeanasLouis Dupont como policía
* Olivier Herveet como doutor do hospital
* Alain Luc Guhur como axudante no hospital
* Bernard Mazzinghi como Roland (irmán de Marinette's Brother)
* Alain Denniel como home con barba no hospital
* Michel Vivier como condutor do coche
* Mélanie Leray como Guenaelle
* Catherine Riaux como amigo de Guenaelle

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Francia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 70ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Le Goût des autres

***Le Goût des autres*** é un filme francés de 2000 dirixido por Agnès Jaoui, e escrito por ela e Jean-Pierre Bacri. Está protagonizado por Jean-Pierre Bacri, Anne Alvaro, Alain Chabat, Agnès Jaoui, Gérard Lanvin e Christiane Millet. Foi escollido como candidato de Francia para o Óscar ó mellor filme internacional na 73ª edición dos premios, sendo finalmente nomeado.

## Personaxes 
* Jean-Pierre Bacri como Jean-Jacques Castella
* Anne Alvaro como Clara Devaux
* Alain Chabat como Bruno Deschamps
* Agnès Jaoui como Manie
* Gérard Lanvin como Franck Moreno
* Christiane Millet como Angélique Castella
* Wladimir Yordanoff como Antoine
* Anne Le Ny como Valérie
* Brigitte Catillon como Béatrice Castella
* Raphaël Defour como Benoît
* Xavier de Guillebon como Weber

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Francia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 73ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en Metacritic
Gazon maudit

***Gazon maudit*** é un filme francés de 1995 escrito e dirixido por Josiane Balasko. O seu título en francés pódese traducir como 'céspede maldito' e é unha referencia ao afeitado (ou non) do pelo pubiano, unha broma sutil en francés que alude ao tema do filme. Foi escollido como candidato de Francia para o Óscar ó mellor filme internacional na 68ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Victoria Abril como Loli
* Josiane Balasko como Marie-Jo
* Alain Chabat como Laurent
* Ticky Holgado como Antoine
* Catherine Hiegel como Dany
* Michèle Bernier como Solange
* Catherine Samie como a prostituta
* Katrine Boorman como Emily Crumble
* Miguel Bosé como Diego
* Blanca Li como un cliente

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Francia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 68ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Les Roseaux sauvages

***Les Roseaux sauvages*** é un filme francés de 1994 dirixido por André Téchiné. O filme trata do espertar de catro adolescentes e a súa transición á adultez a finais da guerra de Independencia de Alxeria. Foi escollido como candidato de Francia para o Óscar ó mellor filme internacional na 67ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Suroeste de Francia, 1962. Dous adolescentes, François e Maïté, acoden a unha voda. Un militar casa cunha campesiña para evitar volver a Alxeria a facer a guerra. Este pídelle á nai de Maïté, a Sra. Álvarez, responsable da célula local do partido comunista e profesora do seu irmán, que o axude a desertar, mais ela négase porque o partido, igual que o presidente de Gaulle, apoia a independencia. François atópase co irmán do soldado, Serge, que lle pide axuda para a materia de francés. François acepta e ao ir facéndose máis amigo de Serge dáse de conta de que prefire os mozos. Sincérase con Maïté, que non se sente atraída por ninguén e rexeita de momento a sexualidade.

## Personaxes 
[miniatura|Os protagonistas, [Gaël Morel e Élodie Bouchez, promovendo o filme no Festival de Cannes de 1994.]]
* Élodie Bouchez como Maïté Alvarez
* Gaël Morel como François Forestier
* Stéphane Rideau como Serge Bartolo
* Frédéric Gorny como Henri Mariani
* Michèle Moretti como Madame Alvarez
* Jacques Nolot como Monsieur Morelli
* Eric Kreikenmayer as Pierre Bartolo
* Nathalie Vignes como Irène
* Michel Ruhl como Monsieur Cassagne
* Fatia Maite como Aicha Morelli

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Francia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 67ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Mike Smith

**Mike Smith Gibbs**, nado o 10 de setembro de 1963 en Middletown, é un ex xogador profesional de baloncesto estadounidense con nacionalidade española. Xogaba na pocisión de ala cunha altura de 1,98 m. Foi internacional coa selección española en 16 ocasión.

## Traxectoria 
### Clubs 
*  Yoplait Dublin (Irlanda, 1985−1986)
*  Mayoral Maristas (1ª División B / ACB, 1986−1991)
*  Joventut Badalona (ACB, 1991−1995)
*  Real Madrid (ACB, 1995−1998)
*  Caja San Fernando (ACB, 1998−2001)
*  Lucentum Alicante (LEB, 2001−2002)
*  Dos Hermanas (1ª Nacional, 2009)

## Palmarés 
* **Campión da Euroliga (1)**: 1994
* **Campión da Eurocopa (1)**: 1997
* **Campión da Liga ACB (1)**: 1992
* **MVP da Final da ACB (1)**: 1992

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB
* Perfil en Basketball Reference
Germinal (filme de 1993)

***Germinal*** é un filme francés de 1993 dirixido por Claude Berri, e protagonizado por Gérard Depardieu, Miou-Miou e Renaud. Baséase na novela homónima de Émile Zola. Na súa época, foi o filme francés máis caro xamais producido, e foi o cuarto filme máis visto ese ano nos cinemas de Francia. Foi escollido como candidato de Francia para o Óscar ó mellor filme internacional na 66ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Miou-Miou como Maheude
* Renaud como Étienne Lantier
* Jean Carmet como Vincent Maheu dit Bonnemort
* Judith Henry como Catherine Maheu
* Jean-Roger Milo como Chaval
* Gérard Depardieu como Toussaint Maheu
* Laurent Terzieff como Souvarine
* Bernard Fresson como Victor Deneulin
* Jean-Pierre Bisson como Rasseneur
* Jacques Dacqmine como Philippe Hennebeau
* Anny Duperey como Madame Hennebeau
* Gérard Croce como Maigrat
* James Ard como o sacerdote
* Frédéric van den Driessche como Paul Négrel
* Annick Alane como Madame Grégoire
* Pierre Lafont como Léon Grégoire
* Yolande Moreau como La Levaque

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Francia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 66ª edición dos Óscar
### Bibliografía 
* Tibbetts, John C., e James M. Welsh, eds. *The Encyclopedia of Novels Into Film* (2ª edición, 2005) pp 149–150.

### Ligazóns externas 
*
Darryl Middleton

**Darryl Bryan Middleton**, nado o 21 de xullo de 1966 en Queens, Nova York, é un ex xogador e adestrador profesional de baloncesto estadounidense con nacionalidade española. Actualmente exerce como adestrador asistente no CSKA Moscova. Como xogador, xogaba nas pocisións de ala-pivote e pivote cunha altura de 2,02 m. Foi tres veces MVP da ACB.

## Traxectoria 
### Clubs 
*  Çukurova Sanayi (TBL, 1988−1989)
*  Teorema Tour Arese (Serie A2 / Serie A1, 1989−1991)
*  Valvi Girona (ACB, 1991−1992)
*  Caja San Fernando (ACB, 1992−1994)
*  FC Barcelona Banca Catalana (ACB, 1994−1996)
*  Valvi Girona (ACB, 1996−1998)
*  Pinturas Bruguer Badalona (ACB, 1998−1999)
*  Casademont Girona (ACB, 1999−2000)
*  Panathinaikos Atenas (A1, 2000−2005)
*  Dynamo San Petersburgo (Superliga, 2005−2006) 
*  Akasvayu Girona (ACB / LEB Bronce / LEB Ouro, 2006−2011)
*  Power Electronics Valencia (ACB, 2011)
*  Sant Josep Girona (LEB Ouro, 2011−2012)
*  Lucentum Alicante (LEB Ouro, 2012−2013)
*  Servigroup Benidorm (EBA, 2013−2014)

## Palmarés 
* **Campión da Euroliga (1)**: 2002
* **Campión da Suproliga (1)**: 2001
* **Campión do EuroChallenge (1)**: 2007
* **Campión da Liga de España (2)**: 1995, 1996
* **Campión da Liga de Grecia (4)**: 2001, 2003, 2004, 2005
* **Campión da Copa de Grecia (2)**: 2003, 2005
* **MVP da ACB (3)**: 1992, 1993, 2000

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB
* Perfil en Basketball Reference
Van Gogh (filme de 1991)

***Van Gogh*** é un filme francés de 1991 escrito e dirixido por Maurice Pialat. Estreouse no Festival Internacional de Cinema de Cannes de 1991, e foi escollido como candidato de Francia para o Óscar ó mellor filme internacional na 64ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Ambientado en 1890, o filme segue os últimos 67 días da vida de Van Gogh e explora as súas relacións co seu irmán Theo, o seu médico Paul Gachet e as mulleres da súa vida, incluída a filla de Gachet, Marguerite.

## Personaxes 
* Jacques Dutronc como Vincent van Gogh
* Alexandra London como Marguerite (Gachet)
* Bernard Le Coq como Theo van Gogh
* Gérard Séty como Gachet
* Elsa Zylberstein como Cathy
* Corinne Bourdon como Jo
* Leslie Azzoulai como Adeline (acreditada como Leslie Azoulai)
* Jacques Vidal como Ravoux
* Lise Lamétrie como Madame Ravoux
* Chantal Barbarit como Madame Chevalier
* Claudine Ducret como mestra de piano
* Frédéric Bonpart como La Mouche
* Maurice Coussonneau como Chaponval
* Didier Barbier como o idiota
* Gilbert Pignol como Gilbert
* André Bernot como The Red Mound

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Francia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 64ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Cyrano de Bergerac (filme de 1990)

***Cyrano de Bergerac*** é un filme franco-húngaro de 1990 dirixido por Jean-Paul Rappeneau e baseado na obra homónima de 1897 de Edmond Rostand, adaptada por Jean-Claude Carrière e Rappeneau. Está protagonizado por Gérard Depardieu, Anne Brochet e Vincent Pérez.

Foi escollido como candidato de Francia para o Óscar ó mellor filme internacional na 63ª edición dos premios, sendo finalmente nomeado. Ademais, foi nomeado a outros catro Óscars, entre eles o de mellor actor para Gérard Depardieu, mais finalmente só gañou o Óscar ó mellor deseño de vestiario.

## Personaxes 
* Gérard Depardieu como Cyrano de Bergerac
* Anne Brochet como Roxane
* Vincent Perez como Christian de Neuvillette
* Jacques Weber como Conde Antoine de Guiche
* Roland Bertin como Ragueneau
* Philippe Morier-Genoud como Le Bret
* Pierre Maguelon como Carbon de Castle-Jaloux
* Sandrine Kiberlain como irmá Colette
* Josiane Stoléru como Duenna
* Philippe Volter como vizconde de Valvert
* Jean-Marie Winling como Lignière
* Louis Navarre como Bore
* Gabriel Monnet como Montfleury
* François Marié como Bellerose
* Anatole Delalande como o neno
* Alain Rimoux como o pai
* Michel Fau como poeta de Ragueneau

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Francia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 63ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes