open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pedro Herrera

**Pedro María Herrera Sancristóbal**, nado  en Bilbao o 17 de xullo de 1959, é un exfutbolista vasco, que xogaba na demarcación de centrocampista.

## Traxectoria 
Formouse nas categorías inferiores do Athletic de Bilbao e no Erandio. Debutou en Segunda División no UD Salamanca con quen ascendeu a Primeira División. O ano do ascenso ficha polo Real Zaragoza, onde xogou as seguintes seis tempadas sendo unha peza importante do equipo.

Ao finalizar a tempada 1987-88 obtén a carta de liberdade do Zaragoza e ficha polo Celta de Vigo. En Vigo realiza moi boa tempada, rematando o equipo na oitava posición. Porén, a comezos do seguinte ano e tras moitas molestias diagnosticóuselle roturas na cartilaxe do xeonllo polo que ten que deixar a práctica do fútbol.

Pedro Herrera pasa a ser secretario técnico do club, posto que ocupou ata o ano 1993 cando ficha polo Real Zaragoza para o mesmo posto. Un dos seus maiores logros foi a fichaxe do xogador balcánico Vladimir Gudelj. O Celta nomeou a Javier Maté para substituílo na secretaría técnica do club.

Na actualidade Pedro Herrera segue ocupando o cargo de secretario técnico en Zaragoza.

O seu fillo Ander Herrera tamén e futbolista.

## Equipos 
## Palmarés 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Luciano Mariani

**Luciano Mariani**, nado en 1801 en Cremona e finado o 10 de xuño de 1859 en Castell'Arquato (Provincia de Piacenza), foi un baixo operístico italiano. Entre os moitos papeis creados para el salientasn o de Rodolfo en *La sonnambula* (Bellini), Alfonso d'Este en *Lucrezia Borgia* (Donizetti) e Oroe en *Semiramide* (Rossini). A súa irmá máis vella, Rosa Mariani, foi tamén unha cantante de ópera (contralto) que cantou o papel de Arsace na estrea de *Semiramide*. Fixeron unha xira por Italia cantando xuntos en moitas óperas. Mariani cantou no Teatro São Carlos de Lisboa dende 1839 a 1840, onde participou en moitas estreas de óperas italianas en Portugal, así como as estreas das óperas *Virginia* de Antonio Luís Miró e *Inês de Castro de Manuel Inocêncio Liberato dos Santos.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Giorgio Appolonia, Le voci di Rossini, EDA, Torino, 1992, pp.242-251 (for Rosa Mariani).

### Ligazóns externas 
* Casaglia, Gherardo, "Luciano Mariani", *Almanacco Amadeus*, 2005.  
* Forbes, Elizabeth, "Mariani, Luciano" and "Mariani, Rosa" en Laura Williams Lacy (ed.), *The Grove Book of Opera Singers'', Oxford University Press US, 2008, p. 304. ISBN 0-19-533765-4
Cabrero, Chile

**Cabrero** é un municipio e unha comuna de Chile. A súa área é de 639,8&nbsp;km2 e en 2002, a cidade tiña un total de 25.282 habitantes (INE 2002). Cabrero atópase a uns 74,3&nbsp;quilómetros da capital rexional Concepción, uns 63&nbsp;km de Chillán, a capital da provincia de Ñuble, e a uns 56,6&nbsp;km de Los Ángeles, a capital da provincia de Biobío.

A comuna está situada entre os ríos Itata e Laja, antes da súa fundación, o sector de Cabrero era un paisaxe areoso e agreste, improdutivo e de escasa poboación. Con todo, grazas a diversas obras de rego xa feitas durante o período colonial do país, os seus terreos volvéronse aptos para o desenvolvemento silvoagropecuario. O xentilicio da comuna é cabrerino/a.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O municipio da comuna .
Habent sua fata libelli

***Habent sua fata libelli*** é unha locución latina que significa literalmente "Teñen o seu destino os libros". A frase alude á importancia do lector na interpretación das obras literarias, xa que o destino dos libros varía segundo o parecer deste.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
Recompilación de usos na prensa escrita
Estadio de Atotxa

O **Estadio de Atotxa** era un estadio de fútbol da cidade de Donostia, no País Vasco. Foi o campo da Real Sociedad durante oitenta anos, o segundo da súa historia logo do de Ondarreta. Chegou a ter capacidade para 27.000 persoas.

## Traxectoria
Foi inaugurado no ano 1913 nun encontro contra o Athletic de Bilbao que rematou con empate a tres. Deixou de utilizarse en 1993 para ser demolido en 1999 para edificar vivendas de protección oficial. Como despedida celebrouse un amigábel entre a Real Sociedad e a Selección de fútbol de Euskadi.

Nel a Real Sociedad proclamouse campión das ligas de 1981 e 1982. A partir da tempada 1993/94 o equipo pasou a xogar no estadio de Anoeta.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Grandes estadios:Atotxa
El Campesino

***El Campesino*** foi o nome de dúas publicacións:

****El Campesino***, periódico publicado en Lavadores entre 1900 e 1909.
****El Campesino***, periódico publicado en Lavadores entre 1929 e 1932.
Juan Compañel

**Juan Compañel Rivas**, nado en Santiago de Compostela en 1829 e finado en La Catalina (Cuba) en 1897, foi un editor e impresor galego.

## Traxectoria 
miniatura|170px|esquerda|*Establecimiento Tipográfico de D. J. Compañel*, na rúa Real de Vigo.
Fillo do impresor Francisco Luis Compañel, natural da Graña (Ferrol). Logo da morte do pai ocupouse da empresa familiar Viuda e Hijos de Compañel. Entre 1852 e 1856 deixou a imprenta familiar e trasladouse a Vigo, onde publicou *La Oliva* con Uxío Carré Aldao e Manuel Murguía. En abril de 1857 o goberno suspendeu a publicación, que tomou o nome de *El Miño* volvendo á súa primeira denominación en outubro de 1868. Na súa imprenta, na rúa Real, publicouse o 17 de maio de 1863 *Cantares gallegos* de Rosalía de Castro. En 1863 casou con Emilia Chao Fernández, filla de José María Chao Rodríguez, converténdose en cuñado de Eduardo e Alejandro Chao Fernández. En 1873 marchou a Cuba, foi secretario do concello de La Catalina e fundou e dirixiu *La Lealtad* (1882) de Cienfuegos, *Diario de Cárdenas* (1883) e *La Unión* de Colón. Volveu a Vigo en 1891 para recuperarse do seu feble estado de saúde, e regresou a Cuba dous anos máis tarde.
[miniatura|[Casa Pedro Román (Biblioteca Pública Central "Juan Compañel" de Vigo).]]
En outubro de 2013 o Corporación Municipal de Vigo aprobou por unanimidade darlle o seu nome á Biblioteca Pública Central de Vigo, situada na Casa de Pedro Román ou Casa Ferro, da zona antiga, na rúa Joaquín Yáñez número 6.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* Martínez González, Xurxo: "Juan Compañel Rivas. Un editor con conciencia de Galiza" en 
* Odriozola, Antonio; artigo "COMPAÑEL" *[familia]*, Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada.

### Outros artigos 
* *La hija del mar* (1859)
* *Cantares gallegos* (1863)

### Ligazóns externas 
* La despedida de Juan Compañel *Faro de Vigo*.
* O rostro revelado de Juan Compañel, editor de 'Cantares gallegos' *Faro de Vigo*.
El Campesino (1929)

***El Campesino*** foi un periódico publicado en Lavadores entre 1929 e 1932.

## Historia e características 
Subtitulado *Órgano del Sindicato de Agricultores de Teis*, apareceu o 1 de xaneiro de 1929. Cambiou despois o seu subtítulo por *Periódico quincenal agrario*. Estaba dirixido por Constante Lorenzo Melón e o seu administrador era José Martínez Covelo. Entre os seus colaboradores figuraron Indalecio Tizón Reboreda, Manuel Gama Casalderrey, Manuel García Gómez, Leopoldo Varela Maristany, Joaquín Poza Juncal, Celso Núñez, Valentín Paz-Andrade, Roberto Blanco Torres, Juan Andrade Domínguez, Jaime Vera, Eduardo Torralba Beci e Jacinto Crespo. Estaba controlado pola facción do Sindicato próxima ao socialismo. Foi suspendido por orde do Gobernador militar a principios de xaneiro de 1931 por supostos ataques á relixión e desobedecer a censura. Volveu aparecer e aínda se publicaba en febreiro de 1932.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* *El Campesino (1900)*
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
El Campesino (1900)

***El Campesino*** foi un semanario publicado en Lavadores entre 1900 e 1909.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario defensor de la Sociedad de Agricultores de Lavadores*, apareceu o 21 de outubro de 1900. Era o órgano das sociedades agrícolas do distrito de Lavadores. Estaba dirixido por José Quintas Davila. Periódico semanal, aparecía os domingos, e dende o 14 de decembro os sábados. Defendíanse os principios agraristas e anticaciquís, en oposición aos seguidores do marqués de Riestra.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* *El Campesino (1929)*
DS-U2-MP

**DS-U2-MP** foi o nome dun modelo de satélites artificiais soviético adicado a estudar a presenza e distribución dos micrometeoroides desde a órbita terrestre e facer observacións astronómicas no rango dos raios gamma.

En total lanzáronse dous satélites da serie DS-U2-MP: o Kosmos 135 o 12 de decembro de 1966, e o Kosmos 163 o 5 de xuño de 1967. Ámbolos dous satélites foron lanzados desde a base de Kapustin Yar con éxito mediante foguetes Kosmos 2I.

## Historial de lanzamentos 
## Notas
Phoenix (xénero)

***Phoenix*** é un xénero con once especies de plantas con flores pertencente á familia das palmeiras (Arecaceae), distribuídas desde o norte de África, incluíndo as Illas Canarias, o sur de Asia, até o Extremo Oriente.

## Especies 
* *Phoenix acaulis*
* *Phoenix andamanensis*
* *Phoenix caespitosa*
* *Phoenix canariensis*, Palmeira das Canarias.
* *Phoenix dactylifera*, Datileira.
* *Phoenix loureiroi* 
* *Phoenix paludosa*
* *Phoenix pusilla* 
* *Phoenix reclinata*, Palmeira do Senegal.
* *Phoenix roebelenii* 
* *Phoenix rupicola* 
* *Phoenix sylvestris* 
* *Phoenix theophrasti*

## Notas
ABT Summer

O '*ABT *Summer''''' foi un superpetroleiro liberiano que se incendiou e afundiu o 28 de maio de 1991 fronte ás costas de Angola, cunha carga de 260&nbsp;000 toneladas de fuel pesado.
Fora construído en 1974 en Ulsan (Corea do Sur). O propietario era a empresa Somatra ltd e o armador Arabian Bulk Trading, e navegaba baixo bandeira liberiana. Medía 344,43 m de eslora e 81,87 m de manga.

O buque facía o transporte de fuel entre Irán e Rotterdam e atopábase no momento do accidente a unhas 700 millas (1.300&nbsp;km) da costa de Angola. Por razóns que se descoñecen sufriu unha explosión e comezou a arder e verter a carga, provocando unha marea negra de 32&nbsp;km de largo por 7&nbsp;km de ancho. Ó cabo de tres días de intentos infrutuosos para apagar o lume desde distintos barcos chegados ata o lugar do accidente, rematou por afundir o 1 de xuño. A consecuencia da explosión houbo un morto e catro desaparecidos, rescatándose con vida ós 27 tripulantes restantes.

Dada a distancia á que se atopaba da costa, o petróleo disolveuse no mar sen chegar a terra. Calcúlase que a vertedura foi de entre 44&nbsp;000 e 57&nbsp;000 toneladas, aínda que non hai evidencia certa da cantidade queimada e vertida, afundíndose o barco co resto da carga. Os danos ambientais, pouco estudados, considéranse baixos.

Os posteriores intentos de localizar os restos do barco no fondo mariño nunca deron resultado.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Informe do CEDRE 
* Lista das dez mareas negras máis graves
O Seixo, San Claudio, Ortigueira

**O Seixo** é un lugar da parroquia de San Claudio no concello coruñés de Ortigueira, na comarca de Ortegal. Segundo o INE, en 2025 tiña 2 habitantes (1 home e 1 muller), o que supón un mantemento en relación a 2011, cando tiña 2 habitantes homes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Claudio 
### Parroquias de Ortigueira 
## Notas
Operabase

**Operabase** é unha base de datos on-line de interpretacións de ópera, teatros e compañías de ópera, os propios intérpretes así como os seus agentes. Operabase, que se pode atopar en operabase.com, é propiedade e é operada por Operabase Ltd, unha empresa localizada en Luton, Inglaterra. O sitio web naceu en 1996 como afección de Mike Gibb, converténdose na súa ocupación a tempo completo tres anos despois. A base de datos é actualmente operada por Gibb e Muriel Denzler, quen proporcionan servizos aos profesionais de ópera por unha tarifa, aínda que o sitio pode ser consultado por calquera usuario sen cargo ningún.

Sinalouse por Gibb e Denzler nun artigo no sitio web da organización do servizo de ópera europea, *opera-europe.org* (unha organización similar a aquelas que existen nos Estados Unidos e o Canadá, OPERA America e Opera.ca) que proporcionan servizos especializados aos profesionais da ópera, incluíndo no sitio web "ferramentas de cásting, discos de artistas, detalles de administración, información de producións". Mais eles poñen énfase en que "o sitio foi orixinalmente creado para o público en xeral, que aínda proporcionan o 96% dos seus usuarios". Operabase "é internacional na súa esencia; a súa información abrangue Australia e Eindhoven e está traducida a diversos idiomas."

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Operabase *(en varios idiomas)*
* Charlotte Higgins, "Operabase.com", *The Guardian* (Londres), 23 de maio de 2003
Estípite (arquitectura)

O **estípite** é unha pilastra troncopiramidal invertida que ás veces ten funcións de apoio. É frecuente velos superpostos uns a outros. A súa orixe está nas columnas micénicas de éntase invertido.

[thumb|Estípite na igrexa da Vera Cruz de [Caravaca de la Cruz.|centro]]

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Adoración Morales Gómez. *Diccionario visual de términos arquitectónicos*. Grandes Temas. Cátedra, 2008. ISBN 978-84-376-2506-5
* FATÁS, Guillermo y BORRÁS, Gonzalo M. Diccionario de términos de arte y arqueología. Guara Editorial. Zaragoza, 1980. ISBN 84-85303-29-6
Acción Agraria

***Acción Agraria*** foi o nome de varias publicacións:

****Acción Agraria***, periódico publicado en Caldas de Reis en 1917.
****Acción Agraria***, periódico publicado en Ortigueira entre 1920 e 1926.
****Acción Agraria***, periódico publicado en Buenos Aires entre 1926 e 1929.
El Agro

***El Agro*** foi o nome de varias publicacións:

****El Agro***, periódico publicado en Lugo en 1923.
****El Agro***, periódico publicado en Ponteareas en 1926.
****El Agro***, periódico publicado en Palas de Rei en 1930.
****El Agro***, periódico publicado en Castro Caldelas en 1931.
****El Agro Celta***, periódico publicado en Ponteareas en 1926.
****El Agro de Tomiño***, periódico publicado en Tomiño entre 1929 e 1931.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Antonio Cerrotti

**Antonio Cerrotti**, nado en Buenos Aires o 14 de xullo de 1901 e finado na mesma cidade o 27 de xullo de 1979, foi un futbolista arxentino que xogaba na demarcación de dianteiro.

## Traxectoria 
De profesión carboeiro, de onde saíu o seu alcume **Carburín**, formouse na canteira de Boca Juniors co que pronto debutaría no primeiro equipo e no que xogaría a maior parte da súa carreira. Unha vez abandonou o Club Xeneize continuou a súa carreira en El Porvenir e en Barracas Juniors.

Integrou o equipo de Boca Juniors, que realizou a xira europea de 1925, sendo o primeiro xogador arxentino en marcar un gol en Europa. Foi de cabeza no primeiro encontro da xira, o 5 de marzo ante o Celta de Vigo en Balaídos.

Coa selección de fútbol da Arxentina disputou 3 encontros, debutando o 9 de decembro ante Brasil.

## Palmarés 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Historia de Boca Juniors
* Biografía do xogador
Juanito Clemente

**Juan Clemente**, máis coñecido como **Juanito**, nado en Vedra, foi un futbolista galego que xogaba na demarcación de defensa.

## Traxectoria 
Xogaba no Fortuna en 1923, no momento da fusión co Vigo Sporting para dar lugar ao Celta de Vigo, converténdose nun dos capitáns do novo equipo, xunto con Luís Otero, Pasarín e Córdoba.

O 16 de setembro de 1923 no campo de Coia produciuse a presentación do Real Club Celta de Vigo cun encontro entre dous equipos confeccionados co seu cadro de xogadores que naquel momento era de 62. Un deles foi capitaneado por Juanito.

O Celta debutou en competición oficial ese mesmo ano no Campionato de Galicia, trofeo que gañou esa tempada e mais as dúas seguintes. Neses anos Juanito Clemente formou parella na defensa con Pasarín e con Otero antes de que este fichase polo Deportivo da Coruña.

Pese a actuar como defensa acadou boas cifras goleadoras, sobre todo transformando penaltis. Lémbranse especialmente algúns dos goles de Juanito, como por exemplo o que marcou no último encontro do primeiro Campionato de Galicia que conseguiu o Celta fronte ao Eiriña CF, ou os dous que marcou ante o Boca Juniors nun dos dous amigábeis que xogou o club xeneize na súa xira europea de 1925 en Vigo.

Tamén xogou na defensa xunto a Pasarín o primeiro encontro que disputou o Celta no Campionato de España, contra o Athletic de Bilbao.

Na tempada 1925-26 comezou a ser suplente pola chegada de xogadores máis xoves como Cabezo. Na seguinte tempada disputaría os seus últimos encontros co equipo vigués.

En agosto de 1931 disputouse en Vigo dous encontro na súa honra, un entre o Español FC e o Alondras CF, con vitoria dos primeiros por 5-2, e outro entre antigos xogadores do Vigo Sporting e o Fortuna cun 3-4 como resultado final.

Formou parte da Selección de fútbol de Galicia en varias ocasións, destacando os encontros contra un combinado dunha escuadra da armada británica e contra a selección de Lisboa.

## Equipos 
## Palmarés 
### Campionatos nacionais 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Kosmos 135

**Kosmos 135** (Космос 135 en ruso), tamén denominado **DS-U2-MP Nº 1**, foi un satélite artificial soviético lanzado o 12 de decembro de 1966 mediante un foguete Kosmos 2I desde a base de Kapustin Yar.

## Instrumentos 
Kosmos 135 levaba a bordo, entre outros instrumentos, un espectrómetro centeleador de raios gamma de 64 canais composto por un cristal detector de 40 x 40&nbsp;mm de ioduro de sodio completamente envolto por unha capa plástica de 5&nbsp;mm de espesor para protexelo das partículas cargadas. O cristal estaba apuntado a un tubo fotomultiplicador e podía observar no rango entre 0,4 a 2,4 MeV. O conxunto detector estaba situado a 0,5 metros do corpo da nave. Os espectros gamma tomábanse cada 10 minutos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* DS-U2-MP
* Kosmos 163
Luís Correa (futbolista)

**Luís Correa**, nado en Vigo foi un futbolista galego que xogaba na demarcación de dianteiro.

## Traxectoria 
Comezou a xogar a fútbol no Rápido de Bouzas de Vigo. Tamén xogou no Racing Club de Ferrol en 1921/22 e 1922/23, antes de fichar polo Real Club Fortuna de Vigo, club que en 1923 se fusionou co Real Vigo Sporting Club para dar lugar ao Real Club Celta de Vigo, do cal foi un dos seus primeiros xogadores.

No primeiro encontro de presentación do novo equipo quedou encadrado no equipo B pero pronto soubo facerse sitio na dianteira titular, xunto a xogadores como Ramón Polo, Pedro Pinilla, Chicha, Luciano Reigosa ou Balbino Clemente.

Disputou o primeiro encontro oficial do equipo celeste, o 7 de outubro de 1923, contra o Unión Sporting Club na fase de clasificación para o Campionato de Galicia, encontro que gañaría o Celta por 2-0 cun gol de Luís Correa.

Correa disputou un total de 23 encontros oficiais co Celta anotando 12 goles.

Como moitos outros xogadores do Celta desa época formou parte da Selección de fútbol de Galicia nas décadas de 1920 e 1930, disputando dous encontros e anotando dous goles coa selección. Sendo o seu debut o 28 de xaneiro de 1923 contra a Selección de Pontevedra, no que anotou os seus dous goles no triunfo da Selección galega por 4-1.

## Palmarés 
### Campionatos nacionais 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Manuel Rodríguez Pazó

**Manuel Rodriguez Pazó**, nado en Vigo e finado na mesma cidade o 2 de setembro de 1972, foi un futbolista galego máis coñecido como **Lilo**, que xogaba na demarcación de gardameta.

## Traxectoria 
Comezou a xogar no Germania, un equipo do barrio vigués do Couto, pero xogaba como defensa. No transcurso dun encontro lesionouse o gardameta polo que Lilo ocupou o seu posto con moi bo resultado.

A raíz desta experiencia Lilo ficha polo Club Ciosvín xa como porteiro, club que máis tarde se proclamaría campión do Campionato de España de fútbol afeccionado.

Despois xogou no Fortuna ata o momento da fusión deste co Real Vigo Sporting Club para dar lugar ao nacemento do Celta de Vigo. Converténdose nun dos primeiros porteiros do club, xunto a Isidro, Ruíz e Rubido

Ruíz xogou moi pouco tempo no Celta e aínda que Isidro foi nun primeiro momento o porteiro titular, pronto protagonizou un polémico caso de suborno por parte do Deportivo da Coruña a varios xogadores do Celta para facerse cos seus servizos, polo cal foi Lilo quen defendeu a portería do Celta nos primeiros anos da súa historia.

Na tempada 1935-36 o Celta acadou con Lilo no seu equipo o primeiro ascenso do club á Primeira División, pero non puido desfrutar dela xa que chegou a Guerra Civil Española e deixou o fútbol.

## Palmarés 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Opérculo

O termo **opérculo** (do latín *operculum, -i*, 'cuberta', 'tapadeira') pode referirse a:

* **Opérculo**, unha peza anatómica dos peixes óseos que recobre as galadas.
* **Opérculo**, estrutura en forma de "tapón" nos ovos dos insectos, zona por onde emerxen as larvas logo da eclosión.
* **Opérculo**, un elemento da cuncha dalgúns moluscos gasterópodos.
* **Opérculo**, un elemento propio dos vermes da clase dos cestodos.
* **Opérculo**, varios elementos propios dalgúns tipos de plantas.
Libertad

***Libertad*** é o segundo álbum de estudio da banda estadounidense de hard rock Velvet Revolver, editado o 3 de xullo do 2007 a través do selo RCA Records. *Libertad* foi o derradeiro disco de Velvet Revolver con Scott Weiland como vocalista, despois de que deixase o grupo en abril do ano 2008. *Libertad* é tamén a última gravación da banda con RCA.

## Listaxe de cancións
Trouble

***Trouble*** é o primeiro álbum de estudio da banda inglesa de hard rock Whitesnake, liderada polo antigo vocalista de Deep Purple David Coverdale. Foi publicado no mes de outubro de 1978 e acadou o número 50 nas listas británicas. Foi editado despois do EP de 4 temas *Snakebite*, que posteriormente estivo dispoñible como disco de importación na Europa continental.

## Listaxe de cancións 
#"Take Me With You" (David Coverdale, Micky Moody) – 4:45
#"Love to Keep You Warm" (Coverdale) – 3:44
#"Lie Down (A Modern Love Song)" (Coverdale, Moody) – 3:14
#"Day Tripper" (John Lennon, Paul McCartney) – 3:47
#"Nighthawk (Vampire Blues)" (Coverdale, Bernie Marsden) – 3:39
#"The Time Is Right for Love" (Coverdale, Moody, Marsden) – 3:26
#"Trouble" (Coverdale, Marsden) – 4:48
#"Belgian Tom's Hat Trick" (Moody) – 3:26
#"Free Flight" (Coverdale, Marsden) – 4:06
#"Don't Mess With Me" (Coverdale, Moody, Marsden, Neil Murray, Jon Lord, Dave Dowle) – 3:25

### Cancións extra
*Trouble* foi remasterizado e reeditado no ano 2006 cos temas do EP *Snakebite* como cancións extra.

"Come On" (Coverdale, Marsden) – 3:32
"Bloody Mary" (Coverdale) – 3:21
"Steal Away" (Coverdale, Moody, Marsden, Murray, Pete Solley, Dowle) – 4:19
"Ain't No Love in the Heart of the City" (Michael Price, Dan Walsh) – 5:06
Opérculo (peixes)

[miniatura|350px|*Campanologies hectoris*
1. **Opérculo**. 
2. Liña lateral.
3. Aleta dorsal.
4. Aleta adiposa.
5. Pedúnculo caudal.
6. Aleta caudal.
7. Aleta anal.
8. [Fotóforos.
9. Aletas pelvianas.
10. Aletas pectorais.]]

O **opérculo** dos peixes óseos é unha peza dura, de natureza ósea, que cobre e protexe as branquias. Na maioría dos peixes, o límite posterior do opérculo marca o límite entre a cabeza e o tronco.

O opérculo está composto por catro ósos fusionados:
* opérculo (propiamente dito) 
* preopérculo
* interopérculo
* subopérculo

A morfoloxía desta característica anatómica ten grandes variacións entre especies. Por exemplo, no *Lepomis macrochirus* ten unha extensión arredondada orientada posterior e dorsalmente cunha pequena mancha negra. Nalgunhas especies o opérculo pode empuxar auga desde a cavidade bucal a través das branquias.

Para algúns peixes o opérculo é vital para a obtención de oxíxeno. Ábrese cando a boca pecha, causando presión negativa no lado externo das branquias para que a auga flúa cara a menor presión a través destas, permitindo o intercambio de oxíxeno nas lamelas (*lamellae*) das branquias.

Os peixes cartilaxinosos non teñen opérculo. Posúen outros métodos para o paso da auga polas branquias.
Saximi

right|275px|thumb|Prato de saximi.

miniatura|Saximi á venda nun supermercado.
miniatura|Saximi tradicional.
O **saximi** (en xaponés: 刺身 *sashimi*, en chinés: 膾 *kuai*, en coreano: 회/膾 *hoe*) é un prato xaponés que consiste principalmente en mariscos ou peixes crús, cortados finamente, aínda que non tanto como un carpaccio.

Sérvese xunto a eles unha salsa (como salsa de soia, que é moi salgada, con wasabi, un condimento xaponés moi picante, ou ben salsa *ponzu*) e un aderezo simple como ravo *daikon* relado. O habitual é que os ingredientes se sirvan en cru, aínda que algúns se cociñan un pouco, como o polbo que se ferve lixeiramente. Menos frecuentes, aínda que non por iso descoñecidos, son os saximis vexetarianos como o *yuba* (xudías de pel callada), ou de carnes vermellas crúas de vacún ou de cabalo.

O nome *saximi* vén da cola de peixe que se puña xunto ás rebandas, de maneira que se puidese recoñecer de que tipo era.

Adóitase servir con rebandas pequenas de xenxibre en conserva, que se inxeren entre un tipo de saximi e outro, é dicir cando se vai cambiar de sabor. Os liscos pódense tomar sós ou mollados na salsa.

Poderíase dicir, simplificando, que o saximi é semellante ao suxi pero sen arroz, aínda que o repertorio de ingredientes do suxi é moito máis amplo, incluídos vexetais, tales como o cogombro, ou tortilla etc.

Saximi é o nome que denomina a calidade de peixes como atún, peixe espada, marraxo etc., entre outros, e consiste en ultra conxelar o peixe por baixo de - 60 graos centígrados para conservar todas as súas propiedades.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Suxi
* Ikizukuri

### Ligazóns externas
Emilio Ruíz

**Emilio Ruíz**, nado no barrio vigués de Bouzas, foi un futbolista galego que xogaba na demarcación de porteiro. Foi alcumado o **León de Bouzas**.

## Traxectoria 
Comezou xogando no equipo do seu barrio, o Rápido de Bouzas, fichando despois polo Real Club Fortuna de Vigo, onde xogaría ata o momento da fusión deste co Real Vigo Sporting Club para dar lugar ao nacemento do Celta de Vigo.

Fichou polo Celta de Vigo trala polémica fuga de Isidro ao Deportivo da Coruña, ao igual que outros tres xogadores do cadro celeste.

Emilio Ruíz non estivo moito tempo na disciplina celeste xa que pronto se afianzaría Lilo na portería. Porén tería tempo a declararse campión do Campionato de Galicia de fútbol na tempada 1924-25, disputando tamén o encontro do 8 de xaneiro, no que o Celta vencería ao Deportivo por 3-0 e no que Ruíz parou un penal.

A comezos da tempada 1925/26 a afección do Celta brindoulle unha homenaxe pola súa entrega ao equipo neses difíciles momentos. O xogador recibiu un coche Citroën regalo da afección e un reloxo de ouro de mans do Cónsul do Uruguai, obsequio dos galegos emigrados en América.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Wasabi

thumb|O wasabi emprégase como condimento xaponés.
thumb|Wasabi fresco

O **wasabi** (en xaponés 山葵 ou ワサビ) emprégase como condimento xaponés. É extraído dunha raíz da planta de nome homónimo, denominada co seu nome científico *Wasabia japonica*, *Cochlearia wasabi*, ou tamén *Eutrema japonica*, da familia do nabo, a mostaza e o repolo. Ten un sabor extremadamente forte e emprégase principalmente mesturado coa salsa de soia para mollar o suxi. En xeral, é usado para decorar os pratos de peixe ou carne.

A súa forza, máis que no proído, reside nos vapores que se transmiten ao longo das fosas nasais e que producen unha sensación de ardor. Esta sensación non fica demasiado tempo a diferenza do proído producido polos chiles. O wasabi medra de forma natural só no Xapón e a illa de Sakhalín.

## Características 
Úsase como condimento en moitos pratos de comida xaponesa, como o suxi, o saximi ou nalgúns tipos de donburi. No Xapón tamén é posible atopalo en forma de brotes que se poden consumir en ensaladas e que teñen algo do sabor da raíz do wasabi. Tamén existen aperitivos de sabor a wasabi.

O wasabi é escaso, difícil de producir e caro, mesmo no Xapón polo que moitas veces adóitase substituír por un sucedáneos de wasabi, xa sexa en forma de po ao que debe engadírselle auga e remexer ou envases de tubo listos para a súa utilización. Estes sucedáneos están feitos a base de ravo picante ao que se lle engade un colorante verde e é a pasta que se serve na maioría dos restaurantes tanto no Xapón como fóra del. Para distinguir o wasabi artificial do auténtico, no Xapón denomínase a este último *hon-wasabi* (wasabi auténtico). O *hon-wasabi* véndese fresco en forma de raíz, e debe relarse e mesturarse con auga no intre no que se vaia a consumir.

### Proído 
### Uso histórico 
Antes de que os sistemas de refrixeración perfeccionásense no Xapón, o wasabi era utilizado para envolver os peixes crus xa que posúe propiedades antibacterianas e antisépticas. Actualmente emprégase para realzar o sabor do suxi aínda que só en pequenas porcións debido ao seu característico proído. Os xaponeses utilizábano para fregalo nas feridas para evitar infeccións.

## Ligazóns externas 
* http://www.uni-graz.at/katzer/engl/Wasa_jap.html (inglés)
* A etimoloxía dó wasabi (en xaponés)
* Historia do wasabi (en xaponés)
Beneath the Encasing of Ashes

***Beneath the Encasing of Ashes*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de metalcore As I Lay Dying, editado o 12 de xuño do 2001 a través do selo Pluto Records.

## Listaxe de cancións
Estípite

O termo **estípite** pódese referir a :

* Estípite (botánica), talo longo sen ramificacións, de diámetro constante desde o pé ata a cima, típico das palmeiras.
*Estípite (arquitectura), pilastra con forma de tronco de pirámide invertido, común no barroco.
Van Halen II

***Van Halen II*** é o segundo álbum da banda estadounidense de hard rock Van Halen, publicado o 23 de marzo de 1979 a través do selo Warner Bros. Records.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas foron compostos por Eddie Van Halen, Alex Van Halen, Michael Anthony e David Lee Roth, agás onde se indique.
Van Halen (álbum)

***Van Halen*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de hard rock Van Halen, editado o 10 de fabreiro de 1978 a través do selo Warner Bros. Records.

## Listaxe de cancións
Joaquín Cárdenes

**Joaquín Cárdenes Dumpiérrez**, nado en Santa Cruz de Tenerife en 1902 e finado o 7 de maio de 1960, foi un futbolista e adestrador que xogaba na demarcación de centrocampista.
## Traxectoria 
Formou parte dunha das primeiras grandes aliñacións do CD Tenerife entre os anos 1922 e 1926 xunto a xogadores como Baudet ou Arocha, sendo recoñecido como o mellor centrocampista que dera o fútbol canario ata o momento. Nos contados encontros nos que os equipos canarios se enfrontaban a equipos peninsulares o Tenerife conseguiu varios triunfos memorábeis como a vitoria ante o Campión galego, o Real Vigo Sporting Club en 1923, ou ao Sevilla FC en 1925.

En novembro de 1926 Jaquín Cárdenes ficha polo Celta de Vigo, sendo o primeiro tinerfeño en xogar nun club peninsular. Militou no Celta tres tempadas.

A comezos de 1928 o Celta enfrontouse en Vigo á Real Sociedad, estando o seleccionador español, José Antonio Berraondo, na bancada. Nese encontro Cárdenes fixo moi bo partido o que lle valeu unha convocatoria coa Selección de fútbol de España ante Italia, aínda que non chegou a debutar converteuse no primeiro canario en ser convocado pola selección de España.

Co Celta proclamouse Campión galego na tempada 1929-30 e disputou a primeira liga oficial esa mesma tempada, en Segunda División sendo o xogador que máis partidos disputou e anotando dous goles.

Regresou ao CD Tenerife en 1931, na que volveu a render a moi bo nivel, protagonizando entre outros logos unha xira pola península no que o equipo logrou vencer ao Atlético de Madrid e ao FC Barcelona.

Tras retirarse do fútbol en activo Cárdenes converteuse en adestrador, comezou por clubs históricos de Santa Cruz como o Price ou o Hespérides, de onde pasou a adestrar ao CD Tenerife durante varias tempadas. Na tempada 1940-41 ficha polo Celta, xa en Primeira División para substituír a Ricardo Comesaña, o adestrador que conseguira o ascenso.

En Vigo dirixiu a un Celta recordado polos xogadores canarios do seu equipo: Roig, Mundo, Del Pino, Fuentes ou Victoriero. Ao final da tempada o equipo mantivo a categoría, rematando en 10º lugar pero Cárdenes decidiu deixar o Celta, e foi substituído por Baltasar Albéniz.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* |
*
Jacobo Torres

**Jacobo Torres Martínez**, nado en 1898 en Vigo, foi un futbolista galego que xogaba na demarcación de centrocampista.

## Traxectoria 
Torres formaba parte do equipo do Real Club Fortuna de Vigo no momento da súa fusión co Real Vigo Sporting Club, que deu lugar ao nacemento do Celta de Vigo, pasando a formar parte do novo equipo.

O 16 de setembro de 1923 Jacobo Torres vestiu por primeira vez a camisola do Celta, no encontro amigábel entre dous equipos confeccionados con xogadores do Celta, que por entón tiña un equipo moi extenso, de ao redor de 60 xogadores. O equipo titular foi: Isidro, Otero, Pasarín, Queralt, Jacobo Torres, Balbino, Reigosa, Gerardito, Chicha, Polo e Pinilla.

Na primeira tempada na que o Celta competiu no Campionato de Galicia, a 1923/24, proclámase campión, sendo Torres un dos xogadores máis utilizados. Ao ano seguinte repiten éxito, pero sería o último xa que a finais de 1925 Jacobo emigra a Cuba.

En Cuba segue xogando a fútbol, defendendo a zamarra do Deportivo Centro Gallego da Habana.

Tamén foi un habitual nas convocatorias da Selección de fútbol de Galicia, participando entre outros na estrea internacional do combinado, ante a a Selección de Lisboa que finalizou con vitoria galega por 3-1.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Estípite (botánica)

[thumb|100px|*[Dictyosperma album*.]]
En botánica, o **estípite** é o nome outorgado ao talo das palmeiras, e por extensión ao dos fentos arbóreos. 
O estípite, que non é un verdadeiro toro, caracterízase principalmente pola ausencia de crecemento en grosor, contrariamente ao tronco das árbores das dicotiledóneas. O seu diámetro é constante dende o pé da palmeira até o acio de follas terminais. Pódense porén constatar ás veces irregularidades no diámetro, mais se explican por variacións climáticas que puideron afectar ao crecemento da árbore. 
O estípite non ramifica, agás raras excepcións. Ten tecido meristemático só no extremo superior do talo. A superficie do estípite atópase enfeitada polas impresións con losanxes características deixadas polo baseamento do pecíolo das follas caídas.
Tour de Francia 1974

O **Tour de Francia 1974** foi a 61ª edición da carreira ciclista máis importante do mundo. O percorrido de 4098 quilómetros comezou o 27 de xuño na cidade bretoa de Brest, e rematou o 21 de xullo no Velódromo de Vincennes de París, pasando por un total de catro estados diferentes: Francia, Bélxica, Reino Unido e España.

Na carreira participaron 13 equipos, con 10 corredores por equipo, para un total de 130 corredores, dos cales remataron 105. As ausencias mais salientables eran o vixente gañador Luis Ocaña, o recente gañador da Vuelta a España José Manuel Fuente, o italiano Felice Gimondi e o neerlandés Joop Zoetemelk. Entre as presenzas máis importantes estaban Bernard Thévenet, Raymond Poulidor, Lucien Van Impe, Roger Pingeon, e sobre todo o recente gañador do Giro de Italia, o belga Eddy Merckx, que xa tiña 4 Tours no seu palmarés.

Vicente López Carril, do equipo KAS, presentouse como o único representante galego na carreira, cunha moi salientable participación, pois foi quen de acadar o 3º posto final na clasificación xeral, perdendo o 2º posto tan só na penúltima etapa contra o reloxo. Tamén acadou unha vitoria na 11ª tirada, unha etapa alpina que remataba en Serre Chevalier, sacándolle 54 segundos a Eddy Merckx.

Eddy Merckx levou posto o maillot amarelo en 17 das 22 etapas, facéndose con 8 vitorias parciais e co seu 5º Tour de Francia. Domingo Perurena acadou a vitoria na clasificación da montaña, e Patrick Sercu na clasificación por puntos. En ámbalas dúas clasificacións, Eddy Merckx ocupou o segundo posto.

## Etapas 
[200px|miniatura|dereita|A estación de esquí de [Serre Chevalier presenciou a vitoria de Vicente López Carril na 11ª etapa.]]

* 

## Clasificación final 
Eddy Merckx acadou o seu 5º Tour de Francia, igualando a cifra récord de 5 Tours acadada 10 anos antes polo francés Jacques Anquetil. Os 10 primeiros postos da clasificación xeral do Tour de Francia 1974 quedou do seguinte xeito:
[miniatura|300px|**[Eddy Merckx** en 1974.]]

O resultado final do Tour de Francia 1974 supuxo o primeiro podio dun ciclista galego na historia da carreira máis importante do mundo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Clasificación xeral do Tour de Francia 1974 
* Tour de Francia 1974 
### Outros artigos
The Connection

***The Connection*** é o sétimo álbum da banda estadounidense de hard rock Papa Roach, publicado o 2 de outubro do 2012 a través do selo Eleven Seven Music. O disco está producido polo vocalista de Sixx:A.M. James Michael, que co-produciu o anterior traballo da banda *Metamorphosis*, e polo vocalista de Goldfinger John Feldmann. O primeiro sinxelo, "Still Swingin'", lanzouse o 24 de xullo.

## Listaxe de cancións
You're a Woman, I'm a Machine

'''''You're a Woman, I'm a Machine*** é o álbum de estrea da banda canadense de rock alternativo Death from Above 1979, editado o 26 de outubro do 2004 a través do selo Vice Records nos Estados Unidos, de Last Gang Records no Canadá, de Ache Records en vinilo, e de Victor Entertainment no Xapón. Foi certificado ouro no Canadá en xullo do 2006.

## Listaxe de cancións 
**Canción extra no Xapón**
#  "Romantic Rights" (The Phones Lovers remix) – 4:40

**Canción extra do vinilo*'
#  "Do It"

### CD extra británico 
# "Better Off Dead" (La Peste cover) – 2:17
# "Blood on Our Hands" (Justice remix) – 3:52
# "Do It 93!" (live in Rio) – 4:52
# "Romantic Rights" (Erol Alkan's Love from Below re-edit) – 6:20
# "Little Girl" (MSTRKRFT edition) – 3:36
# "You're Lovely (But You've Got Lots of Problems)" – 3:06
# "Blood on Our Hands" (vídeo)
# "Romantic Rights" (vídeo)
Cooperativa do Val

**Cooperativa do Val** (Sociedade Cooperativa Galega) é un grupo cooperativo en servizos para os socios e clientes con base no Val (Narón). Baseado en produción de produtos de horta.

## Historia
O proxecto naceu na época final da ditadura franquista, da man dun grupo de sesenta persoas, que co tempo se converteron en cen medrando nun plan de cooperación colectivo, aberto ao progreso e ao desenvolvemento social e económico. Ese medrar en Narón estendeuse á comarca e co tempo a toda Galiza, onde vende os seus produtos e servizos.

Os inicios da Cooperativa do Val están na desaparecida cooperativa de Castro, situación que xera desconfianza entre os labregos o que aínda fai máis difícil os seus inicios. A consolidación da cooperativa vén do conflito do leite. Na maior parte das familias os ingresos pola venda do leite eran a base da súa economía, as ameazas de deixar de recollelo, a pelexa con Leyma para acadar un acordo xusto durou ata o ano 1993. Sector o leiteiro xa desaparecido da economía da zona, situación que xa se vía vir ante a imposibilidade de competir coa cota láctea e o pequeno tamaño das explotacións.

En 1975 créase a sección de crédito. Nos seus inicios con 600 000 pesetas e xa en 2012 supera os 18 millóns de euros. Sendo a sección que máis beneficios achega á cooperativa. O 75% dos cartos son depósitos dos veciños do Val.

No ano 1995 ponse en marcha a sección de horta, formada por máis de 40 familias que producen tomates, pementos (pemento do Couto), acelgas, leitugas, patacas e outros produtos da horta cunhas vendas dun millón de euros.

No ano 2000 prodúcese a integración coa Cooperativa de Serantes (Ferrol).

En 2002 creouse a Fundación Terra de Trasancos, debido a que a lei obriga ás cooperativas a reinvestir parte dos beneficios en servizos sociais. Dita Fundación ten como obxectivo de mellorar a calidade de vida da veciñanza, sobre todo a persoas maiores e nenos.

## Seccións
miniatura|Fogar de Maiores, obra social.
* O Val
** Sección de Crédito
** Sección de Horta
** Sección de Agrotenda
** Sección de Supermercado
** Sección de Maquinaria
** Sección de Viveiro de hortícolas
** Sección de Seguros
** Departamento de Compras
** Departamento de Contabilidade
** Departamento de Control
* Serantes - Xoane
** Sección de Crédito
** Sección de Supermercado
** Sección de Agrotenda

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina web da Cooperativa do Val
Pedro Pinilla

**Pedro Martínez Pinilla**, nado en Vigo o 25 de outubro de 1895 e finado en xaneiro de 1982, foi un futbolista galego que xogaba na demarcación de dianteiro.

## Traxectoria 
Antes de xogar no Celta de Vigo xa militara nos dous clubs que deron lugar ao seu nacemento coa súa fusión, o Real Club Fortuna de Vigo e o Real Vigo Sporting Club.

Pinilla tivo a honra de disputar o primeiro encontro oficial da historia do Celta, dito encontro tivo lugar o 7 de outubro de 1923 e foi contra o Unión Sporting Club de Lavadores na fase de clasificación para o Campionato de Galicia de fútbol, e remataría con vitoria do Celta por 2-0 con goles do propio Pinilla e de Luís Correa.

Este dianteiro que logrou un total de 18 goles en 36 encontros oficiais co Celta, foi un home de récords. Por exemplo conseguiu marcar 6 goles nun so encontro, cifra igualada por Manolo Posada e so superada por un home en toda a historia do Celta, Rogelio Tapia, que marcou 8. Esa media ducia de goles marcoullos un 28 de febreiro de 1926 ao Cultural Leonesa en oitavos de final da Copa de España

Nunha época na que non existían tarxetas e non constan moitas expulsións, Pinilla foi expulsado dúas veces. No Celta da década de 1920 só constan outras dúas expulsións, a Lilo e a Polo.

Tamén disputou o primeiro encontro da Selección de fútbol de Galicia o 19 de novembro de 1922 no campo de Coia contra a Selección de Castela. Galicia aliñeou a un gran equipo con: Isidro, Otero, Pasarín, Queralt, Balbino, Pepe Hermida, Moncho, Ramón González, Chiarroni, Polo, e Pedro Pinilla. O encontro rematou con vitoria galega por 4-1, con goles de Polo (2), Pinilla e Ramón.

Pinilla disputou 10 encontros coa Selección galega entre 1922 e 1924 cun balance de 9 vitorias e unha derrota, e anotando 5 goles.

O 1 de maio de 1927 Pinilla disputou o último encontro co Celta, nun empate co Arenas de Getxo na Copa de España. Esa mesma tempada fichou polo Deportivo da Coruña onde xogaría dúas tempadas máis, ata 1929.

## Palmarés 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
CHP Sant Feliu

O **Club Hoquei Patins Sant Feliu** é un equipo de hóckey a patín da localidade de Sant Feliu de Codines, na comarca do Vallès Oriental (Cataluña). Actualmente xoga na máxima categoría do hóckey a patíns español, a OK Liga.

## Historia 
O Club Hoquei Patíns Sant Feliu naceu en 1974, cando un grupo de rapaces comezaron a xogar cuns sticks na pista de baloncesto da escola. Os pai dos rapaces, vendo a afección dos seus fillos, pediron permiso e axuda ao Concello para arranxar a pista, poñendo os alicerces do futuro club.

O primeiro equipo estivo formado por Toni e Ignasi Vallcorba, Joan Cendra, Josep Poneda, Magi Vallcorba, J.Antoni Adell, Josep e Jordi Bonamich, Ernest Pujol e Toni Pujol, e foron seus pais os que cos seus esforzos fundaron e club.

O primeiro adestrador do club foi o ex xogador internacional do Espanyol de Barcelona, Rubio.

En 1976 creouse a sección de patinaxe artística, que se federou na Federación de Patinaxe, e a sección de ciclo trial, que se federou á Federación Ciclista. Co crecemento do club, os pais dos xogadores pediron ao Concello a construción dunha pista polideportiva que se construiría ao ano seguinte.

En 1980 organizouse o primeiro Torneig Vila de Sant Feliu, e tres anos despois, a petición dos membros do Club Hoquei Sant Feliu, a pista polideportiva cubriuse.

Co club consolidado comezáronse a organizar diversos torneos, como o Torneig de Reis (en 1985) ou o Torneig de Tardor (en 1987).
Dende 1987 ata a actualidade, o club foi ampliando e consolidando tódalas súas seccións, ata ter un nome importante no hóckey a patíns, patinaxe e ciclismo.

## Véxase tamén 
### Ligazónse externas 
* Sitio web oficial do CH Sant Feliu
Rafael López Ventín

**Rafael López Ventín** nado en Cesantes (Redondela) o 22 de abril de 1905, foi un futbolista galego máis coñecido como **Cabezo I**. Xogaba na demarcación de defensa. Foi irmán do tamén futbolista Honorato López Ventín.

## Traxectoria 
Chegou ao Celta de Vigo procedente do Eiriña CF no ano 1925, proclamándose Campión galego no primeiro ano. Tamén participou no Campionato de España pero tras eliminar ao Cultural Leonesa, Sporting de Xixón e Real Sociedad perdeu en semifinais ante o Atlético de Madrid. O encontro disputouse o 9 de maio de 1926 no campo neutral de San Mamés, ao rematar o tempo regulamentario chegouse cun empate a 2-2 pero na prorroga o porteiro céltico Lilo tivo que retirarse lesionado e o seu posto tivo que ocupalo o propio Cabezo, aos catro minutos recibiu o tanto da derrota.

Na tempada 1930/31 ficha polo Atlético de Madrid pero non tivo sorte cas lesións, polas que so puido xogar cinco encontros en Liga e dous en Copa. Ao finalizar a tempada regresa a Vigo para xogar no Celta ata 1936. No seu último ano no Celta conseguiría o ascenso a Primeira División.

Despois da Guerra Civil Española aínda xogaría no CD Redondela, con máis de corenta anos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Ramiro Paredes Ramos

**Ramiro Paredes Ramos**, nado en Vigo e finado o 6 de decembro de 1958 na Serra de Guadarrama, foi un futbolista, delegado e directivo galego coñecido como **Pareditas**, que xogaba na demarcación de centrocampista.

## Traxectoria 
Procedente do Unión Sporting Club de Lavadores fichou polo Celta de Vigo na tempada 1928-29. Na tempada 1929-30 disputou a primeira liga da historia, co Celta en Segunda División, tempada tráxica xa que o equipo descendeu a Terceira División. Ao ano seguinte o equipo conseguiu o retorno a Segunda, sendo Paredes un dos protagonistas. Ao rematar o curso celebrouse en Balaídos unha merecida homenaxe a Paredes fronte ao FC Porto con triunfo celeste por 2-0 con goles de Losada e Pepe Hermida.

O seu último partido co Celta disputouno o 24 de maio de 1936 contra o seu anterior club, o Unión Sporting. Ao igual que moitos xogadores do Celta da época foi internacional coa Selección de fútbol de Galicia.

Tras deixa-lo fútbol en activo foi delegado de campo e directivo do Celta e rexentou co tamén ex xogador do Celta Alberty, o Bar Club na rúa Colón.

Faleceu no accidente do SNCASE Languedoc de Aviaco de 1958, acontecido o 4 de decembro dese ano. O avión que saíra do aeroporto de Peinador con destino a Madrid bateu na Serra do Guadarrama. Á chegada dos corpos a Vigo congregáronse miles de persoas dende a estación de ferrocarril ata a Igrexa de Santiago, e de alí ao cemiterio de Pereiró.

## Palmarés 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Cradle of Filth

**Cradle of Filth** é unha banda inglesa de metal extremo formada en Suffolk no ano 1991. O seu estilo musical evolucionou dende o black metal cara a unha amálgama de metal gótico, black metal sinfónico e outros subxéneros de metal extremos máis "producidos" e limpos. As súas letras e a súa imaxe están fortemente influenciadas pola literatura gótica, a poesí, a mitoloxía e as películas de terror.

## Membros 
* Dani Filth - voz (1991–)
* Martin 'Marthus' Skaroupka – batería, teclado (2006–)
* Daniel Firth – baixo (2012–present)
* Lindsay Schoolcraft – teclado e voces (2013–)
* Richard Shaw - guitarra (2014–)
* Marek 'Ashok' Šmerda – guitarra (2014–)

## Discografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Torino di Sangro

**Torino di Sangro** é un concello italiano da provincia de Chieti, na rexión dos Abruzos. A súa poboación é de 3.084 habitantes (2010).

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do concello