open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hans Wehr

**Hans Bodo Wehr**, nado o 5 de xullo do 1909 e finado o 24 de maio do 1981, foi un estudoso alemán da lingua árabe. É recoñecido polo seu dicionario de árabe e o sistema de transliteración empregado nel. Foi membro do Partido Nazi.

## Traxectoria 
Wehr naceu en Leipzig no 1909. Estudou no *gymnasium* de Halle, e logo nas universidades de Halle, Berlín e Leipzig. Doutorouse no 1935 e obtivo a súa *habilitation* no 1939.

O dicionario, titulado *Arabisches Wörterbuch für die Schriftsprache der Gegenwart*, saíu no 1952. Unha versión inglesa, *A Dictionary of Modern Written Arabic*, editada por J. Milton Cowan, publicouse no 1961. O sistema de transliteración deseñado para o volume coñécese como sistema Hans Wehr. O dicionario non recoñece o traballo realizado por Klein na súa elaboración, agás un breve agradecemento.

Wehr foi profesor na Universidade de Münster dende 1957 até a súa xubilación no 1974. Faleceu nesa mesma cidade no 1981.

## Notas
Xosé Ramón García Martínez

**Xosé Ramón García Martínez**, nado en Pontevedra en 1950, é un profesor e biólogo galego.

## Traxectoria 
Foi catedrático de Bioloxía e Xeoloxía e autor de varios libros sobre a flora galega. Colaborador do Centro de Formación e Experimentación Agroforestal de Lourizán, Pontevedra, e do Instituto de Estudos Miñoráns.

Autor de varios artigos en revistas especializadas.

## Obra 
* *Pequena flora de Galicia* (1979). Santiago: Follas Novas. 221 páxs. ISBN  84-85385-11-X.
* *Guía de plantas con flores de Galicia* (1991). Vigo: Xerais. ISBN 9788475075815.

* *Guía das plantas de Galicia* (2008). Vigo: Xerais. 512 páxs. ISBN 978-84-9782-939-7.
** *Guía das plantas de Galicia* (2023). Vigo: Xerais. 664 páxs. ISBN 978-84-1110-355-8.

## Recoñecementos 
* Premio Antón Losada Diéguez 1991 por *Guía das plantas de Galicia*.
## Notas
Indiana Mad Ants

Os **Indiana Mad Ants** son un equipo da NBA G League con base en Indianapolis, Indiana. Están afiliados aos Indiana Pacers da National Basketball Association (NBA).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial dos Indiana Mad Ants
Karen Horney

**Karen Horney** (; nada como **Danielsen** o 16 de setembro de 1885 e finada o 4 de decembro de 1952, foi unha psicanalista alemá que exerceu nos Estados Unidos durante a súa carreira posterior. As súas teorías cuestionaban algúns puntos de vista tradicionais freudianos. Isto foi especialmente certo nas súas teorías sobre a sexualidade e sobre a orientación instintiva da psicanálise. A ela atribúeselle a fundación da psicoloxía feminista en resposta á teoría da envexa do pene de Freud. Non estaba de acordo con Freud sobre as diferenzas inherentes na psicoloxía de homes e mulleres e, como Adler, rastrexou esas diferenzas na sociedade e na cultura máis que na bioloxía.

## Obras 
Os seguintes traballos aínda están todos impresos:
* *Neurosis and Human Growth*, Norton, Nova York, 1950. 
* *Are You Considering Psychoanalysis?* Norton, 1946. 
* *Our Inner Conflicts*, Norton, 1945. 
* *Self-analysis*, Norton, 1942. 
* *New Ways in Psychoanalysis*, Norton, 1939.  (alternate link)
* *The Neurotic Personality of our Time*, Norton, 1937. 
* *Feminine Psychology* (reimpresión de papeis escritos entre 1922 e 1937), Norton, 1967. 
* *The Collected Works of Karen Horney* (2 vols.), Norton, 1950. 
* *The Adolescent Diaries of Karen Horney*, Basic Books, New York, 1980. 
* *The Therapeutic Process: Essays and Lectures*, ed. Bernard J. Paris, Yale University Press, New Haven, 1999. 
* *The Unknown Karen Horney: Essays on Gender, Culture, and Psychoanalysis*, ed. Bernard J. Paris, Yale University Press, New Haven, 2000. 
* *Final Lectures*, ed. Douglas H. Ingram, Norton, 1991. 128 pp.&nbsp; 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Carlson, N.R. & Heth, C.D. (2007). *Psychology the science of behaviour*. 4th ed. Upper Saddle River, New Jersey: Pearson Education, Inc., 459.
* DeMartino, R. (1991). Karen Horney, Daisetz T. Suzuki e Zen Buddhism. The American Journal of Psychoanalysis, setembro, 51(3), 267–83.
* 
* Kondo, A. (1961). The therapist-patient relationship in psychotherapy: On Horney's school and Morita therapy. Seishin Bunseki Kenyu. (Japanese Journal of Psychoanalytic Research), (7), 30–35.
* LeVine, P. (1994).  Impressions of Karen Horney's final lectures. Australian Psychologist. 29 (1), 153–57.
* Paris, Bernard J. ''Karen Horney: a Psychoanalyst's Search for Self-understanding*, Yale University Press, New Haven, 1994. 
* Quinn, Susan. *Mind of Her Own: the Life of Karen Horney*, Summit Books, New York, 1987. 
* Rubins, Jack L. *Karen Horney: Gentle Rebel of Psychoanalysis*, Summit Books, New York, 1978. 
* Westkott, Marcia. *The Feminist Legacy of Karen Horney'', Yale University Press, New Haven, 1986. 
* Dr. C. George Boeree (Psychology Department, Shippensburg University) Personality Theories. Karen Horney (HTML)
** The same article in PDF format
*  Lead Article: Health and Growth (The article is devoted to Karen Horney's *Neurosis and Human Growth*) // MANAS Journal Volume XXIII, 1970 No. 16 de abril de 2022.
Skull Island (serie de televisión)

***Skull Island*** é unha serie de televisión de animación desenvolvida por Brian Duffield para Netflix. É o quinto título e a primeira serie de televisión da franquía MonsterVerse e a secuela de *Kong, a illa Caveira* (2017). A serie foi producida por Powerhouse Animation, JP e Legendary Television e animada polo estudio surcoreano Mir, con Duffield e Jacob Robinson como "showrunners". Conta coas voces de Nicolas Cantu, Mae Whitman, Darren Barnet, Benjamin Bratt e Betty Gilpin como un grupo de personaxes náufragos que se atopan na Illa da Caveira na década de 1990, onde se atopan con criaturas prehistóricas de tamaño xigante, incluíndo o autodenominado gardián da illa, o Rei Kong.

A serie estreouse en Netflix o 22 de xuño de 2023. Recibiu valoracións positivas por parte da crítica.

## Personaxes 
* Nicolas Cantu como Charlie
* Mae Whitman como Annie
* Darren Barnet como Mike
* Benjamin Bratt como Cap
* Betty Gilpin como Irene
* Phil LaMarr como Sam
* Fryda Wolff como rapaza da illa
* Tania Gunadi como insular

## Notas
Young Sheldon

***Young Sheldon*** é unha serie de televisión estadounidense creada por Chuck Lorre e Steven Molaro para CBS. A serie, ambientada a finais da década de 1980 e comezos da década de 1990, é un spin-off precuela de *The Big Bang Theory* e conta a historia do personaxe de Sheldon Cooper cando era un neno que medraba coa súa familia en Texas. Iain Armitage intepreta o papel de Sheldon, xunto con Zoe Perry, Lance Barber, Montana Jordan, Raegan Revord e Annie Potts. Jim Parsons, que intepretou a Sheldon Cooper adulto en *The Big Bang Theory*, narra a serie e é o produtor executivo.

O desenvolvemento da serie comezou en novembro de 2016, a partir dunha idea inicial que Parsons transmitiu aos produtores de *The Big Bang Theory*. En marzo seguinte, Armitage e Perry foron elixidos, e a serie foi encargada pola CBS. *Young Sheldon* estreouse como un adianto especial o 25 de setembro de 2017 e creouse unha tempada completa que comezou a emitirse semanalmente o 2 de novembro de 2017. En marzo de 2021, CBS renovou a serie ata unha sétima tempada. A sétima e última tempada está programada para estrearse o 15 de febreiro de 2024. En novembro de 2023, CBS anunciou que sería a última tempada cun final de serie dunha hora programado para emitirse o 16 de maio de 2024.

## Notas
Sergio González Martínez

**Sergio González Martínez**, nado en Cartaxena o 14 de maio de 1997, é un futbolista español que xoga de defensa central no Tenerife, da Segunda División.

## Traxectoria 
Criouse en La Manga del Mar Menor e comezou a xogar ao fútbol nun club da vila mariñeira. Posteriormente pasou polo CD La Unión e polo Cartagena, ata que en 2013 se trasladou a Cádiz, terra de seu pai, para ingresar na canteira do Cádiz. Debutou co Cádiz B na Terceira División o 17 de maio de 2015, nunha derrota por 2-3 ante o CD Mairena, co equipo matematicamente descendido a Primeira Andaluza. Co equipo xa clasificado para a promoción de ascenso, Álvaro Cervera deulle a titularidade, colocándoo no centro da zaga xunto a Servando Sánchez. O equipo amarelo acabou conseguindo o ascenso. En xaneiro de 2021 foi cedido ao Tenerife polo que restaba da campaña, e trala fin da cesión asinou un contrato por tres anos co club canario. 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en LaPreferente.com .
Adeus, idiotas

***Adeus, idiotas*** (en ) é un filme francés de 2020 dirixido e escrito por Albert Dupontel. Está protagonizado por Virginie Efira, Albert Dupontel e Nicolas Marié.

## Sinopse 
Cando á propietaria do salón, Suze Trappet, se lle diagnostica unha enfermidade terminal, decide atopar o neno ao que se viu obrigada a abandonar cando tiña 15 anos. A súa viaxe lévaa a cruzarse con JB e Mr. Blin, un arquiveiro cego de impresionante entusiasmo.

## Personaxes 
* Virginie Efira como Suze Trappet
* Albert Dupontel como Jean-Baptiste Cuchas
* Nicolas Marié como Serge Blin
* Jackie Berroyer como Dr Lint
* Philippe Uchan como M. Kurtzman
* Bastien Ughetto como Adrien
* Marilou Aussilloux como Clara
* Michel Vuillermoz como o espía
* Laurent Stocker como M. Tuttle
* Kyan Khojandi como doutor de Lint
* Bouli Lanners como doutor de Suze
* Terry Gilliam como o cazador

## Estrea 
O filme estreouse o 21 de outubro de 2020 en Francia.

## Notas
Dr. Zitbag's Transylvania Pet Shop

'''''Dr. Zitbag's Transylvania Pet Shop'''* (en ) é unha serie de televisión de animación creada por Tony Barnes e producido por Philippe Mounier PMMP e Fairwater Films e foi distribuído no Reino UNido por The Sleepy Kids Company Ltd (quen tamén produciu *Potsworth & Co.* e *Budgie the Little Helicopter'') que máis tarde foi cambiado a SKD Media e Entertainment Rights e logo disolto en Classic Media (agora DreamWorks Classics) e por PMMP e TF1 Intl no resto do mundo. Producíronse 65 episodios.

O programa emitiuse no Reino Unido en ITV a partir do 20 de xuño de 1994 e rematou o 21 de agosto de 1997, mentres que en Francia emitiuse en TF1 a partir do 4 de setembro de 1996. O programa durou catro anos. A música da serie foi composta por Danny Chang e Tony Barnes.

## Sinopse 
O doutor Zitbag era un traballador da tenda de animais que non era moi bo para vender ningunha mascota e por iso foi despedido da tenda de animais local de Transilvania. Entón decide montar a súa propia tenda de animais nun antigo castelo encantado e descobre que terá que compartir o lugar cun can esqueleto, Horrifido. Con Horrifido agora axudándoo, o doutor comeza a usar os seus inventos para crear mascotas horribles para obter o seu beneficio.

## Notas
Páramo de Guacheneque

O **páramo de Guacheneque** é unha reserva forestal e macizo montañoso onde se inicia o nacemento do río Bogotá, situado a 9,5 quilómetros do municipio de Villapinzón no departamento de Cundinamarca en Colombia, ten unha altitude de 3300 m s. n. m.  e cobre unha extensión de 10 000 hectáreas.

Este páramo achega o 30% da auga que consome na cidade de Bogotá e se caracteriza por ter plantas *Espeletia* que cumpren unha gran función no páramo de absorber a auga das neblinas e conservala.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Río Bogotá
### Ligazóns externas 
* Nacemento do río Bogotá, Páramo de Guacheneque 
* A importancia do páramo de Guacheneque para o río Bogotá
Lingua komering

A **lingua komering** é unha lingua lampung falada polo pobo komering, un grupo étnico indíxena orixinario das rexións de Komering xunto ao río Komering no sur de Sumatra, en Indonesia.

## Clasificación 
A lingua komering pertence á familia lingüística lampung, que é un dos grupos dentro da familia austronesia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en komering
### Bibliografía 
* Adelaar, Alexander, *The Austronesian Languages of Asia and Madagascar: A Historical Perspective*, The Austronesian Languages of Asia and Madagascar, pp.&nbsp;1–42, Routledge Language Family Series, Londres, Routledge, 2005, 
* Walker, Dale F., *A Lexical Study of Lampung Dialects*, Miscellaneous Studies in Indonesian and Languages in Indonesia, Part I (editor: John W. M. Verhaar), NUSA Linguistic Studies in Indonesian and Languages of Indonesia, Volume 1, pp.&nbsp;11–21, Jakarta, Badan Penyelenggara Seri NUSA, 1975.
* Walker, Dale F., *A Grammar of the Lampung Language: the Pesisir Dialect of Way Lima*, NUSA Linguistic Studies in Indonesian and Languages of Indonesia, Volume 2, Jakarta, Badan Penyelenggara Seri NUSA, 1976.
* Sofjan Abdurrahman e Colin Yallop. *A Brief Outline of Komering Phonology and Morphology*, Miscellaneous studies in Indonesian and languages in Indonesia, Part VI (editor: Amran Halim), NUSA Linguistic Studies in Indonesian and Languages of Indonesia, Volume 7, pp. 11-18, Jakarta, Universitas Katolik Indonesia Atma Jaya, 1979.
Número emirp

En teoría dos números, **emirp***,* (*primo* escrito ao revés en inglés, *prime*) é un número primo que resulta ser un primo diferente cando se inverten os seus díxitos. Esta definición exclúe os números primos palindrómicos como un caso trivial. O termo **primo reversíbel** tamén se pode usar para referirse a **números emirp**.

O primeiros **emrip** son:

13, 17, 31, 37, 71, 73, 79, 97, 107, 113, 149, 157 ... 

Todos os números primos que, ao inverter os seus díxitos, resultan en outro número primo diferente e non son palíndromos, son emirps.

Desde novembro de 2009, o maior emirp coñecido é 10 10006 +941992101×10 4999 +1, descuberto por Jens Kruse Andersen.

O termo *emirpimes* (en singular) úsase nalgúns lugares para tratar os números análogos dos semiprimos. É dicir, un número semiprimo que resulta ser outro se se escribe ao revés.

## Emirp con outras propiedades 
Hai un subconxunto de números emirp *x*, con número espello *xm*, tal que *x* é o número primo *y* e *xm* é o número primo *ym*. Por exemplo, o espello 73 é o primo número 21, o número de espello 37 é o primo 12, sendo 12 o espello de 21. Iso foi citado polo personaxe de Sheldon Cooper na serie *The Big Bang Theory*, e ten sido citado como "a conxetura de Sheldon".

## Notas
The Witches (filme de 2020)

'''''Roald Dahl's The Witches***, ou ***The Witches'''* é un filme estadounidense-mexicano coproducido e dirixido por Robert Zemeckis, quen escribiu tamén o guión con Kenya Barris e Guillermo del Toro. Baséase na novela de 1983 *As bruxas* de Roald Dahl. É a segunda adaptación da novela, despois de *The Witches'' (1990). Está protagonizado por Anne Hathaway, Octavia Spencer, Stanley Tucci e Kristin Chenoweth.

O filme foi eliminado de HBO Max o 3 de agosto de 2022.

## Personaxes 
* Anne Hathaway como Grand High Witch
* Octavia Spencer como Agatha Hansen
** Miranda Sarfo Peprah como versión moza de Agatha.
* Stanley Tucci como Mr. R. J Stringer III
* Jahzir Bruno como Charlie Hansen
** Chris Rock como voz de Charlie Hansen de maior
* Codie-Lei Eastick como Bruno Jenkins
* Kristin Chenoweth como a voz de Daisy
* Charles Edwards como Mr. Jenkins
* Morgana Robinson como Mrs. Jenkins
* Josette Simon como Zelda
* Eugenia Caruso como Consuella¡
* Ana-Maria Maskell como Esmerelda
* Orla O'Rourke como Saoirse
* Penny Lisle como Lindsay
* Simon Manyonda como Sous-Chef
* Philippe Spall como Chef
* Brian Bovell como Reginald

## Notas
Peter Rabbit

**Peter Rabbit** é un personaxe de animal ficticio que protagoniza moitos contos infantís de Beatrix Potter. Peter era diferente do heroe tradicional daquela época, sendo pequeno, emotivo, facilmente asustadizo e un animal non moi sabio. 

## Historia 
Apareceu por primeira vez en *The Tale of Peter Rabbit* en 1902. Non ten versións en galego; foi traducido ao portugués como *A História de **Pedro Coelho***, tamén traducido como *A História do Coelho Pedro* ou *A história do **Pedrito Coelho*** e foi publicado en castelán en España como *El cuento de **Perico el conejo travieso*** e en América como *El cuento de **Pedrito Conejo***.

Despois diso, saíu en cinco libros máis entre 1904 e 1912. miniatura|250x250px|Boeing coa publicidade en alemán do filme (*Peter Hase*, orixinalmente en inglés *Peter Rabbit*).|esquerdaPotter fixo un boneco suave de peluche con forma de Peter Rabbit, e pronto pratos e papeis de parede comezaron a mostrar imaxes del. Aparece como personaxe na película de ballet de 1971, *The Tales of Beatrix Potter* e na serie da BBC *The World of Peter Rabbit and Friends*. 

Inspirouse no coello de Potter, Peter Piper. Nas historias, viste roupa humana e anda de pé. A súa nai é a señora Josephine Rabbit e ten tres irmás, Flopsy, Mopsy e Cotton-tail. A súa popularidade fixo que Potter dixese en 1917: "*Agora todos os coellos se chaman Pete*r", e engadiu "*ou Peter ou Brer Rabbit"*.

En 2018, estreouse unha película de animación con James Corden dando voz a Peter Rabbit.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Mackey, Margaret (2002), Peter Rabbit de Beatrix Potter: A Children's Classic at 100, Lanham, MD: The Scarecrow Press, Inc., ISBN 0810-84197-5
* Waller, Philip (2006), *Writers, Readers and Reputations*, Oxford: Oxford University Press,
Porvoo Hunters

Os **Porvoo Hunters** son un equipo de hóckey sobre xeo&nbsp;da cidade de Porvoo, Finlandia. O equipo fundouse en 1997&nbsp;e na tempada 2023-24 compite na Suomi-sarja, a terceira categoría do hóckey sobre xeo finlandés. Xoga os seus partidos como local no Porvoon jäähalli, un estadio construído en 1997 e con capacidade para 1&nbsp;500&nbsp;persoas.

## Palmarés 
;Suomi-sarja
** 1 medalla de prata: 2018-19
** 2 medallas de bronce: 2021-22, 2022-23

;II-divisioona
* Campión do grupo I: 2013-14

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Manuel Mosquera

***Manuel Mosquera Lequerica**, avogado e político galego (1846-1923).
***Manuel Mosquera Moar**, xastre e enlace da guerrilla antifascista galega (m. 1948).
***Manuel Mosquera Fernández**, profesor e escritor galego (n. 1942).
***Manuel Mosquera**, músico e compositor galego (n. 1955).
***Manuel Mosquera Bastida**, adestrador e exfutbolista galego (n. 1968).
***Manuel Mosquera Rey**, futbolista galego (n. 1999).
Poboación biolóxica

miniatura|
A **poboación biolóxica** é un conxunto de organismos e individuos da mesma especie que conviven nun mesmo espazo e tempo, e que comparten certas propiedades biolóxicas, que producen unha alta cohesión reprodutiva e ecolóxica do grupo.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* Edward O. Wilson, N. A. Wilson, William H. Bossert, Willam A. Bossert (1971). *A Primer of Population Biology*. Sinauer.
* Hastings, Alan (1997). *Population Biology: Concepts and Models.* New York: Springer. ISBN 0387948627

### Outros artigos 
* Biocenose
* Xenética de poboacións
* Relación interespecífica
* Sistema dinámico
Walter Windfuhr

**Walter Windfuhr**, nado en Hamburgo o 6 de maio do 1878 e finado na mesma cidade o 22 de maio do 1970, foi un teólogo e experto en xudaísmo de orixe alemá.

## Traxectoria 
Walter Windfuhr naceu en Hamburgo nunha familia de comerciantes. Durante a súa mocidade, traballou como grumete nun barco e viaxou até Chile nun veleiro. Tras rematar a secundaria no Matthias-Claudius-Gymnasium, en 1899, estudou Teoloxía Evanxélica e Linguas Semíticas. Aprobou os exames de teoloxía en 1903 e 1905, e en 1907 foi nomeado párroco da igrexa de Santa Catarina en Hamburgo. 

No ano 1914, Windfuhr viaxou a Asia para ampliar os seus estudos. Comezou a ensinar teoloxía veterotestamentaria a partir de 1920 na Universidade de Heidelberg, onde recibiu o seu doutoramento no 1924. En 1925, ingresou na Universidade de Hamburgo, onde traballaría até 1941. Como rexeitaba a relación da Igrexa co nazismo, solicitou abandonar o seu posto como pastor no 1933.

## Obra 
No ámbito académico, profundou no xudaísmo e no Antigo Testamento, alcanzando rapidamente fama como experto en rabinismo, historia xudía medieval e o Talmud. Windfuhr estaba moi interesado no eido da filoloxía, polo que escribiu comentarios e edicións críticas de textos. Tamén traduciu varios tratados da Misná.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Windfuhr, Walter (Deutsche Biographie)
Hedwig Klein

**Hedwig Klein**, nada o 19 de febreiro ou o 12 de setembro do 1911 en Anveres e finada despois do 11 de xullo do 1942 en Auschwitz, foi unha arabista xudía nacionalizada alemá. Participou na creación do dicionario *Arabisches Wörterbuch für die Schriftsprache der Gegenwart* (1952).

## Traxectoria 
Hedwig Klein naceu en Anveres, a segunda filla de Abraham Wolff Klein, un comerciante petroleiro húngaro, e a súa dona Recha. No 1914, a súa familia trasladouse a Hamburgo. Dous anos máis tarde, o pai foi asasinado en combate na Fronte Oriental durante a Primeira Guerra Mundial. En xaneiro do 1927, Klein, a súa nai e mais a súa irmá recibiron a cidadanía alemá. Nese mesmo ano, ingresou na Universidade de Hamburgo para estudar Filoloxía Inglesa e Estudos Islámicos e Semíticos. No 1937, Klein completou a súa tese de doutoramento, ''Geschichte der Leute von 'Omān von ihrer Annahme des Islam bis zu ihrem Dissensus* ("Historia do pobo de Omán dende a súa aceptación do Islam até a súa disidencia"), unha edición crítica dun manuscrito árabe relativo á historia islámica. Porén, ao ser xudía, non lle foi concedido o título de doutora, polo que tivo que escribir ao sinólogo Fritz Jäger, daquela decano da Facultade de Filosofía. Entre outras razóns, argumentou que o seu pai falecera en combate durante a guerra. Finalmente, permitíuselle defender a súa tese "como excepción". O tribunal concedíulle unha cualificación *summa cum laude*. Rudolf Strothmann, o seu supervisor, declarou o seu traballo "unha contribución notable aos estudos sobre o Islam", e o seu compañeiro Arthur Schaade indicou que era "tan dilixente e brillante que destacaba sobre o traballo de moitos arabistas expertos". 

Klein decidiu abandonar Alemaña. O xeógrafo Carl Rathjens conseguíulle un posto de traballo na India. Klein saíu de Hamburgo no barco *Rauenfels* o 19 de agosto do 1939. O día 21, enviou unha postal a Antwerp, na que diciá: "O tempo é bo, e síntome a gusto a bordo deste barco, sen preocupacións polo futuro. Sen dúbida, Alá vaime axudar. Creo nisto dende que tiven a sorte de atoparme con un dos Seus amigos". Schaade pediulle ao arabista Adolf Grohmann, que vivía en Leitmeritz, que contratara a Klein como asistente. Non obstante, Grohmann negouse a axudala, xa que era un nazi convencido.

No ano 1947, Carl Rathjens solicitou ao Tribunal do Distrito de Hamburgo ser nomeado representante *in absentia* de Klein. O xeógrafo imprimiu varias copias da tese de Klein e, o 15 de agosto de 1947, foi postumamente nomeada doutora. No 1951, Rathjens logrou a declaración oficial do seu falecemento.

O 22 de abril do 2010, unha placa conmemorativa co nome de Klein e outros académicos xudeus vítimas da *Shoá'' foi colocada no exterior do edificio principal da Universidade de Hamburgo. Outra placa semellante foi posta na súa última dirección coñecida, no distrito Harvestehude de Hamburgo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Hedwig Klein (The World Holocaust Remembrance Center)
Ueda Shizuteru

**Ueda Shizuteru** (en ), nado en Tokyo o 17 de xaneiro do 1926 e finado en Uji o 28 de xuño do 2019, foi un filósofo xaponés da relixión. O seu mentor, Nishitani Keiji, orientou os seus estudos cara aos místicos medievais.

Tras a súa xubilación, seguiu impartindo clases nas universidades de Kyoto e Hanazono, intensificando os seus contactos con Europa como profesor visitante e conferenciante nas universidades de Marburgo, Basilea, Bonn, Düsseldorf, Tubinga, Múnic, Viena ou Zürich.

Entre as súas publicacións, destacan dous dos seus estudos sobre a filosofía de Nishida: *Nishida Kitarō wo yomu* 西田幾多郎を読む ("Lendo a Nishida Kitarō", 1991) e *Nishida Kitarō tetsugaku e no michibiki: Keiken to jigaku* 西田哲学への導き 経験と自覚 ("Guía da filosofía de Nishida Kitarō: A experiencia e a autoconciencia", 1998).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* The Legacy of Ueda Shizuteru (Bret W. Davis)
Villa de Pitanxo

dereita|miniatura|Placa en homenaxe aos falecidos do barco en Pontevedra.

O ***Villa de Pitanxo*** foi un barco arrastreiro galego que afundiu nas costas de Terra Nova e Labrador (Canadá) o 15 de febreiro de 2022. No naufraxio morreron 21 persoas, e só houbo tres superviventes. O *Villa de Pitanxo* tiña un irmán xemelgo, o *Villa Nores*.

## Afundimento 
A baliza de emerxencia do barco activouse aproximadamente ás 02:30 horas do 15 de febreiro de 2022. Ao recibir o sinal, o Centro de Coordinación de Rescate Conxunto de Halifax comezou a busca do barco e os posibles superviventes do naufraxio. O arrastreiro *Playa Menduiña II* foi o primeiro barco en chegar á zona do naufraxio e a súa tripulación rescatou os tres superviventes e cinco cadáveres.

O embaixador español no Canadá, Alfredo Martínez Serrano, coordinou desde Ottawa a repatriación e asistencia ás familias dos mariñeiros do pesqueiro. O traslado dos únicos tres integrantes vivos do barco e dos cinco mariñeiros falecidos realizouse dende o aeroporto Internacional de St. John's a Santiago de Compostela. Os outros doce mariñeiros non foron localizados.

## Tripulantes 
A lista de tripulantes facilitada polos armadores é a seguinte: 

## Notas
Nishitani Keiji

, nado o 27 de febreiro do 1900 en Ishikawa e finado o 24 de novembro do 1990, foi un filósofo xaponés da Escola de Kyoto. Foi discípulo de Nishida Kitarō.

## Traxectoria 
No 1924, doutorouse pola Universidade de Kyoto cunha tese sobre as obras de Friedrich Schelling e Henri Bergson. Entre o 1937 e o 1939, estudou con Martin Heidegger na Universidade de Friburgo. A filosofía de Nishitani tiña unha inclinación relixiosa e subxectiva, próxima aos autores existencialistas e místicos como Søren Kierkegaard e Meister Eckhart. Namentres a nada nihilista significa ausencia de sentido, o *sunyata* está relacionado coa aceptación do *anatta*, un dos tres correctos entendementos do Nobre Óctuple Sendeiro, e co rexeitamento do ego para ser un con todo. Xa que logo, o baleiro budista implica que "todas as cousas que está no mundo están unidas, de un ou outro xeito". 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Heisig, J. (2015). *Filósofos de la nada: Un ensayo sobre la Escuela de Kioto*. Editorial Herder. 

### Ligazóns externas 
* Obras de Nishitani Keiji (Philpapers)
E ti, que científicas coñeces?

***E ti, que científicas coñeces?*** é un libro ilustrado de Nieves Lorenzo González, Encina Calvo Iglesias e Inés Álvarez Fernández, con deseños de MeliMolita, que dá a coñecer as biografías de mulleres enxeñeiras, científicas ou inventoras.

A obra achega referentes femininos na ciencia e na tecnoloxía para a rapazada. As mulleres presentadas son Wang Zhenyi, Lise Meitner, Cecilia Payne, Mary Anning, Rachel Carson, Mae Jemison, Katherine Johnson, Caroline Herschel, Barbara McClintock, Sylvia Earle, Marie Tharp, Bette Nesmith Graham, Dorothy Crowfoot Hodgkin, Katalín Karikó, Nettie Maria Stevens, Rosalind Franklin, Elena García Armada, Hedy Lamarr, Margaret Hamilton e Vera Rubin.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* E ti, que científicas coñeces?, no blog *Mujeres con ciencia* (decembro de 2023).
* Descarga da obra
Harry Goslin

**Henry Goslin**, nado en Willington, Durham, o 9 de novembro de 1909 e finado na provincia de Chieti o 18 de decembro de 1943, foi un futbolista e militar inglés. Xogaba como defensa e desenvolveu toda a súa carreira profesional no Bolton Wanderers, club que capitaneou ata a chegada da Segunda guerra mundial. Loitou no conflito acadando o rango de tenente e morreu durante a invasión aliada de Italia.

## Traxectoria 
Nacido en Willington, Durham, fichou polo Bolton Wanderers en 1930, procedente do Boots Athletic, club afeccionado de Nottingham. Debutou nunha derrota por 7-2 ante o Liverpool e sufriu un descenso e un ascenso. En 1936 foi nomeado capitán do equipo polo adestrador Charles Foweraker. Xogou un total de 306 partidos co club, marcando 23 goles.

O 8 de abril de 1939, cando a Segunda Guerra Mundial parecía inevitable, Goslin púxose diante dun micrófono no medio do estadio Burnden Park e díxolle á multitude que despois do partido todo o equipo do Bolton se dirixiría ao cuartel do Exército Territorial para alistarse como voluntarios. Trala invasión de Polonia por parte da Alemaña nazi, paralizáronse os partidos oficiais de fútbol, pero permitíronse encontros locais. Goslin recibiu permiso para disputar catro partidos co Bolton e foi invitado a xogar nas filas do Chelsea e do Norwich City cando foi destinado ao sur de Inglaterra e a Anglia Oriental. Tamén foi seleccionado para un partido non oficial da selección inglesa contra Escocia.

Máis tarde o 53º Rexemento participou na invasión aliada de Italia, cruzando de Tarento a Foggia sen moitos problemas. Loitaron na batalla para tomar o control do cruzamento do río Sangro, onde o 14 de decembro de 1943, unha bomba de morteiro explotou nunha árbore baixo a que Goslin colocara o seu punto de observación. Foi golpeado nas costas por metralla e madeira e uns días despois faleceu polas feridas. Foi enterrado no cemiterio de guerra do río Sangro.

Como mostra de respecto, os xogadores do Bolton formaron en liña ante a bancada central de Burnden Park durante un minuto de silencio e vestiron brazaletes negros. Goslin e Walter Sidebottom foron os dous únicos membros do equipo que morreron durante a guerra.

## Notas
Glándulas uterinas

miniatura|Sección vertical da membrana mucosa do útero humano. As glándulas uterinas están sinaladas no centro á dereita.
[miniatura|Sección diagramática a través dun [blastocisto implantado no endometrio mostrando as glándulas uterinas (*ug*).]]
As **glándulas uterinas** ou **glándulas endometriais** son glándulas tubulares tapizadas por un epitelio columnas simple, que se encontran na capa funcional do recubrimento interno do útero, o endometrio. O seu aspecto varía durante o ciclo menstrual. Durante a fase proliferativa as glándulas uterinas son longas debido á sereción de estróxeno polos ovarios. Durante a fase secretora, as glándulas uterinas fanse moi retortas con amplos lumes e producen unha secreción rica en glicóxeno chamada **leite uterino** ou **histótrofo**. Este cambio corresponde cun incremento do fluxo sanguíneo nas arterias espirais do útero debido a un aumento da secreción de proxesterona polo corpo lúteo. Durante a fase premenstrual a secreción de proxesterona decrece a medida que dexenera o corpo lúteo, o cal ten como resultado unha diminución do fluxo sanguíneo nas arterias espirais. A capa funcional do útero que contén as glándulas vólvese necrótica e finalmente despréndese durante a fase menstrual do ciclo.

No útero non xestante son glándulas de pequeno tamaño, pero pouco despois do embarazo fanse máis grandes e alongadas, presentando un aspecto contorto ou ondulado.

## Función 
miniatura|esquerda|Interface matero-fetal que mostra o leite uterino.
As hormonas producidas no embarazo inicial estimulan as glándulas uterinas a segregar varias substancias que dan nutrición e protección ao embrión e feto, e ás membranas fetais.

## Galería 

 Ficheiro:Gray36.png|Diagrama das vilosidades coriónicas primarias.
 Ficheiro:Gray37.png|Diagrama das vilosidades coriónicas secundarias.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* 
*  - "Útero de mamífero (LM, Medio)"
*
Lampredotto

O ***lampredotto*** é un prato da cociña florentina feito cunha das catro seccións do estómago da vaca, o abomaso ou calleiro.

Trátase do prato típico de comida de rúa máis difundida en Florencia. A maneira máis común de servilo e en forma de bocadillo denominado  "*panino con il lampredotto*". É moi popular nesta cidade toscana grazas á presenza de numerosos quioscos dirixidos polos chamados " *lampredottai* ", os vendedores de *lampredotto*, que se atopan en diversas zonas da cidade.miniatura|Prato con *lampredotto*|266x266px
## Etimoloxía 
O nome "lampredotto" deriva do nome da lamprea, un vertebrado acuático do grupo dos ágnatos que antes era moi común nas augas do río Arno, e cuxa boca ten unha forma semellante á forma dese bucho.

## Notas
Pepe Criado

**José María Criado Labajo**, coñecido como **Pepe Criado**, nado en Ferrol en 1949, é un exdirixente de fútbol galego, que foi presidente do Racing de Ferrol entre 2017 e 2023. Anteriormente fora vicepresidente do club durante 24 anos.

## Traxectoria 
Naceu na ferrolá rúa Galiana en 1949, sendo fillo de José María Criado Luaces e Concepción Labajo Mera, propietarios da tenda de lencería El Cisne, situada na mesma rúa. En 1969 colleu as rendas do negocio familiar, que rexentou durante os seguintes 45 anos. En 1974 ingresou na directiva do Racing de Ferrol, durante a presidencia de Ramón Sánchez Dopico. Máis tarde converteuse no vicepresidente do club, cargo que ocupou durante 24 anos, con Isidro Silveira como presidente. En 2017, trala morte de Isidro Silveira, foi elixido novo presidente do Racing, ocupando o cargo durante os seguintes seis anos. Deixou a presidencia en 2023, despois de que o club se proclamase campión da Primeira División RFEF e ascendese de xeito directo á Segunda División. Ademais presentou a súa candidatura á presidencia da Federación Galega,  pero non chegou a ocupar o cargo por unha pequena diferenza de votos.

## Notas
Songs of Praise

***Songs of Praise*** é o primeiro álbum de estudio da banda británica de post-punk Shame, publicado o 12 de xaneiro de 2018 a través do selo Dead Oceans.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Sara Rodríguez Fernández

**Sara Rodríguez Fernández**, nada en Carracedelo no ano 2000, é unha tradutora e escritora berciana en lingua galega, autora do primeiro *Dicionario do Galego do Bierzo.*

## Traxectoria
### Formación 
Os seus avós paternos son galegos (de Vigo e Ourense)

Como froito dun acordo entre a Xunta de Galicia e a Xunta de Castela e León en vigor dende o ano 2002, que permite que o galego sexa lingua vehicular nalgunas materias de Primaria, Secundaria e Bacharelato, Sara rodríguez, puido cursar a materia "Lingua e cultura galega", no seu paso polo Instituto Bergidum Flavium de Cacabelos, entre 2012 e 2016.

Estudou o Grao de Tradución e Interpretación (español-inglés) na Facultade de Filoloxía e Tradución da Universidade de Vigo e o Máster Universitario en Tradución Editorial na Universidade Internacional de Valencia.

### Dicionario 
A idea do dicionario xorde cando estaba a buscar un tema para o seu Traballo fin de Grao. Daquela, asistiu á presentación do *Dicionario do Galego de Asturias*, realizado por Carlos Varela Aenlle, O dicionario foi presentado pola autora, Héctor Silveiro e Xosé-Henrique Costas, o director do traballo do seu TFG e a persoa que a apoiou,

## Notas
Dicionario do Galego do Bierzo

O ***Dicionario do Galego do Bierzo*** é unha obra de Sara Rodríguez Fernández, publicada pola Universidade de Vigo no 2023. 

## Características 
O libro xorde a partir fun TFG que Sara Rodríguez realizou para o grao de Tradución e Interpretacións cursado na Universidade de Vigo. Alí, a partir dos azos e do apoio de Xosé Henrique Costas ampliouse e transformouse finalmente nun libro.

Recolle ao longo de 265 páxinas quince mil palabras de uso habitual na lingua galega do Bierzo. O libro presentouse en decembro de 2023 na cidade de Ponferrada, e xorde da "necesidade de recoller e de recompilar nunha mesma obra o léxico que tantas persoas empregaron, e empregan sen moitas veces ser conscientes, ao longo da súa vida".

O dicionario recolle voces dos concellos de Arganza, Barxas, Borrés, Carracedelo, Camponaraia, Candín, Carucedo, Corullón, Oencia, A Ponte de Domingos Flórez, Priaranza, Toural dos Vaos, Trabadelo, Valboa, A Veiga de Espiñareda, A Veiga de Valcarce e Vilafranca, así como dalgunhas pedanías dos concellos de Fabeiro, Peranzais e Ponferrada.

## Notas
Fritz Jäger

**Fritz Jäger**, nado o 21 de febreiro do 1886 en Múnic e finado o 14 de xuño do 1957 en Calw (Baden-Württemberg), foi un sinólogo alemán e decano da Universidade de Hamburgo. Foi membro do Partido Nazi. En maio do 1933, uniuse ao Partido Nazi (membro 3.273.295). Entre o 1938 e o 1941 foi decano da Facultade de Filosofía nesa mesma institución. 

Debido ás súas conexións co nazismo, foi destituído do cargo ao rematar a Segunda Guerra Mundial, pero volveu á docencia universitaria no ano 1947. Pouco despois, xubilaríase, retirandose formalmente no 1957. Dirixiu a tese de doutoramento de tres estudantes: Alfred Hoffmann, Herbert Pohl e Heinrich Eggert. Os tres morreron na guerra.

## Obra 
Jäger abriu novos camiños nos Estudos Chineses. Por exemplo, co seu ensaio sobre o emprego de figuras retóricas na historiografía chinesa. Tamén escribiu sobre os yao, un pequeno grupo étnico do sur da China. Jäger estudou a obra do pensador Yang Xiong, ou as conexións culturais entre Europa e a China nos séculos XVI e XVII, así como a historia das ciencias naturais durante este mesmo período.

Ningunha imprenta alemá da época posuía os medios para imprimir os sinogramas, polo que a empresa Augustin de Glückstadt alcanzaría moita sona grazas á impresión das obras de Jäger, que os ilustrou no manexo da composición tipográfica chinesa.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Obras de e sobre Fritz Jäger (Deutschen Nationalbibliothek)
Fayan

O ***Fayan*** ou ***Ditos exemplares*** (chinés tradicional e simplificado: 法言; *pinyin*: *Fǎyán*; Wade-Giles: *Fa3-yen2*) é un texto chinés clásico do poeta Yang Xiong. Foi redactado arredor do ano 9, durante a dinastía Han. Está composto por unha colección de diálogos e aforismos sobre filosofía, política, literatura, ética e outros temas académicos.

## Datación 
O *Fayan* inclúe ao remate unha referencia a Wang Mang como duque de Han. O nobre tivo este título durante apenas unha década, entre os anos 1 e 9 d.C.

## Contidos 
O *Fayan* está dividido en trece capítulos. Yang intentaba refutar as visións do confucianismo que el consideraba heterodoxas, e contrarias ás ensinanzas dos sabios antigos.

No referente á política, o texto defende unha visión reformista, propugnando a frugalidade do goberno e a preocupación polos desamparados. Así, opónse aos reformistas que, seguindo o exemplo da antiga filosofía legalista, procuraban o aumento do poder e a riqueza do goberno e os poderosos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 法言 (Chinese Text Project)
Banco (mobiliario)

miniatura|300x300px|Banco de pedra. San Martiño do Grove.
Un **banco** é un moble no que poden tomar asento varias persoas ao mesmo tempo. Esencialmente ten forma de cadeira alongada, feito normalmente de madeira tamén se usan outros materiais como o metal, a pedra ou materiais sintéticos. Moitos bancos teñen respaldo, os que non os teñen adoitan a ser accesibles polos dous lados. Normalmente tamén teñen repousabrazos, dispostos aos extremos.

## Historia 
Atopáronse bancos de pedra, pegados aos muros interiores de edificios, nas antigas construcións cretenses e do período micénico. Tamén se utilizaron bancos de pedra para conformar as butacas dispostas nas bancadas dos teatros, hipódromos, circos e edificios similares de época grega e romana. Da época grega e romana coñecemos a *klinè*, un banco que se utilizaba para comer deitado e durmir. Os gregos non o inventaron, senón que se inspiraron nos modelos exipcios. No senado, as cortes e os teatros (agás os anfiteatros, que eran de pedra) estaban os *subsellia* (singular *subsellium*), uns bancos sen respaldo. A súa forma sinxela e austera era un símbolo de humildade e modestia para os ediles.

Xunto a banqueta, durante a Idade Media, era o único moble para sentarse, e a xente levábao aos distintos lugares onde o necesitaban. Eran mobles (móbiles, no sentido etimolóxico da palabra) para levar ás diferentes casas do nobre, normalmente moi escasamente amobladas. Nas igrexas, os fregueses seguían as cerimonias de pé, só había asentos para o clero.

Ata o século XIV o banco tiña formas moi sinxelas. A partir de entón, empezáronse a decorar como as cadeiras e foron evolucionando ata o sofá que coñecemos.

## Galería 

Ficheiro:Banco - Parque Eugenio Granell - Santiago de Compostela 2.jpg|Banco no parque Eugenio Granell, Santiago de Compostela.
Ficheiro:Banco en Loiba 19X2013.jpg|Banco en Loiba.
Ficheiro:Bancos Monte Porreiro.jpg|Bancos en Monte Porreiro.
Ficheiro:San Xoán de Ouces banco.jpg|Banco feito dunha lousa dun sarcófago medieval, no adro da igrexa de San Xoán de Ouces, no concello de Bergondo.
Ficheiro:Proxecto BancoB.001 - UDC.jpg|Banco na Universidade da Coruña.
Ficheiro:Carballeira do Cacharado.JPG|Bancos e mesa na carballeira do Cacharado.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Escano

## Notas
Susana Pampín

**Susana Pampín**, nada en San Antonio de Padua (Buenos Aires) o 16 de decembro de 1964, é unha actriz e escritora arxentina, de orixe galega.

## Traxectoria 
Naceu o 16 de decembro de 1964 en Buenos Aires, sendo filla de dous campesiños galegos que emigraran á Arxentina. Comezou no teatro nos anos finais da ditadura militar e na década de 1990 iniciouse no cine. No ano 2021 gañou o Cóndor de Prata á mellor actriz secundaria pola súa actuación en *La muerte no existe y el amor tampoco*. En 2022 interpretou un dos papeis no filme *Argentina, 1985*, que gañou un Globo de Ouro, un Premio Goya e estivo nomeada aos Oscar como mellor filme de fala non inglesa.

## Filmografía 
### Cine 
* *El censor* (1995).
* *Silvia Prieto* (1999).
* *Tan de repente* (2002).
* *Barbie también puede estar triste* (2002).
* *Nadar solo* (2003).
* *Los guantes mágicos* (2003).
* *El juego de la verdad* (2004).
* *Géminis* (2005).
* *Crónica de una fuga* (2006).
* *La sangre brota* (2008).
* *Algo habrán hecho* (2008).
* *Francia* (2009).
* *Te extraño* (2010).
* *Tierra de los Padres* (2011).
* *El notificador* (2011).
* *Que viva el agua* (2012).
* *Mala* (2013).
* *Dos disparos* (2014).
* *La ventana abierta* (2014).
* *Historias breves 9* (2014).
* *Gulliver* (2015).
* *El eslabón podrido* (2015).
* *La luz incidente* (2015).
* *Gilda, no me arrepiento de este amor* (2016).
* *Hija única* (2016).
* *Cetáceos* (2017).
* *La novia del desierto* (2017).
* *Negros famosos* (2017).
* *La flor* (2018).
* *Rojo* (2018).
* *Shakti* (2019).
* *Margen de error* (2019).
* *Electric Swan* (2019).
* *La muerte no existe y el amor tampoco* (2019).
* *Los paseos* (2022).
* *Soñé que carneaban a Tom* (2022).
* *Argentina, 1985* (2022).
* *El muñeco* (2023).
* *The urgency of death* (2023).
* *Terminal Young* (2023).
* *León* (2023).
* *Elena sabe* (2023).

### Televisión 
**Lo que el tiempo nos dejó* (2010).
**Bien de familia* (2014).
**Conflictos modernos* (2015).
**Educando a Nina* (2016).
**Kaselman e hijo* (2017).
**Días de gallo* (2021).

## Galardóns e nomeamentos 
### Premios Cóndor de Prata 
## Notas
Luna Ki

**Luna Górriz**, nada en Barcelona o 12 de febreiro de 1999, é unha cantante hispano-cubana, máis coñecida polo seu nome artístico **Luna Ki**. É coñecida por participar no Benidorm Fest 2022, así como polo seu activismo no campo dos dereitos LGBT e da saúde mental.
## Traxectoria 
Tras cursar o bacharelato na Escola Massana e sete anos no Conservatorio do Liceu, en setembro de 2018 marchou a Madrid para formarse na moda, pero ao cabo dun tempo abandonou os seus estudos. Motivada pola morte por sobredose do seu ídolo Lil Peep en 2017, decidiu lanzarse ao mundo da música. Nese momento, vivía nun soto con Khaled do grupo español Pxxr Gvng nunha mala situación económica e tocaba na discoteca Inferno. Así, en 2019 saltou á fama co sinxelo "Septiembre" do seu EP debut.

Aínda que se clasificou para o Benidorm Fest en 2022 coa canción "Voy a morir", retirouse da competición uns días antes porque as regras de Eurovisión prohibían o uso do autotune. Nese mesmo ano publica o disco *CL34N* e participa no Barcelona Pride acompañada de Javiera Mena, La Zowi, WRS ou Marta Sango, entre outros.

## Notas
IGFBP

A **proteína que se une ao factor de crecemento similar á insulina** (**IGFBP** polas súas siglas en inglés de *insulin-like growth factor-binding protein*) é unha proteína de transporte do factor de crecemento similar á insulina 1 (IGF-1).

## Función 
Aproximadamente o 98 % do IGF-1 está sempre unido a unha das seis proteínas que se unen ao IGF (IGFBP). O IGFBP-3, a máis abundante destas proteínas, supón o 80 % de todas as IGFBP. O IGF-1 únese á IGFBP-3 nunha razón molar 1:1. As IGFBP tamén se unen ao IGF-1 dentro do fígado, permitindo que a hormona do crecemento actúe continuadamente sobre o fígado para producir máis IGF-1.

As proteínas que se unen ao IGF (IGFBPs) son proteínas de 24 a 45 kDa. Todas as IGFBPs comparten un 50 % de homoloxía entre si e teñen afinidades de unión co IGF-1 e IGF-2 da mesma orde de magnitude que teñen os ligandos polo IGF-IR.

Ás veces inclúese nesta familia IGFBP-7, que non comparte nin as características estruturais nin a alta afinidade polo IGF. Ao contrario, IGFBP-7 únese a IGF1R, que bloquea a unión a IGF-1 e IGF-2, o que dá lugar a apoptose.

As IGFBPs axudan a aumentar a vida media dos IGFs circulantes en todos os tecidos, incluíndo a próstata. Certos IGFBPs poden actuar potenciando ou atenuando a sinalización dos IGFs dependendo do seu contexto fisiolóxico (é dicir, o tipo celular). Malia estas semellanzas, algunhas características son diferentes: localización cromosómica, dominios de unión á heparina, sitio de recoñecemento de RGD, preferencia pola unión a IGF-1 ou IGF-2, e diferenzas na glicosilación e fosforilación. Estas diferenzas estruturais poden ter unha tremenda influencia en como interaccionan as IGFBPs coas membranas celulares.

## Membros da familia 
En humanos os IGFBPs transcríbense dos seguintes sete xenes:
* IGFBP1
* IGFBP2
* IGFBP3
* IGFBP4
* IGFBP5
* IGFBP6
* IGFBP7

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Receptor do factor de crecemento similar á insulina

### Ligazóns externas 
*
Maruxa (Ferrol)

***Maruxa*** foi unha revista editada en Ferrol entre 1925 e 1926.

## Historia e características 
Apareceu o 22 de novembro de 1925. Revista semanal, publicábase o domingo. Dirixida por Vicente Beltrán Ramos, o redactor xefe era José R. Eiroa Mosquera e os redactores Cándido Soto Orbaneja, José Malas Echevarría, Fermín Fernández Timisaos; redactores debuxantes Calixto Buyo Álvarez e Edelmiro de la Calleja; redactor gráfico Ricardo Reigosa. O administrador era José Carballo Mosquera. Cesou en 1926.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Escuderia Bandeirantes

**Escuderia Bandeirantes** foi un equipo de Formula 1 e outras carreiras creado en Europa por Chico Landi, utilizando coches usados ​​de Maserati.

En 1952, Chico Landi creou a Escudería Bandeirantes, con tres Maserati A6GCM, para competir polos principais premios de Europa. Gino Bianco acompañouno para ser un dos pilotos. Ademais dos dous brasileiros, a Escudería Bandeirantes contou co uruguaio Eitel Cantoni e, en dúas carreiras, o holandés Jan Flinterman e o francés Philippe Étancelin (ambos competiron nunha soa carreira). Os coches dos brasileiros estaban pintados de amarelo e tiñan rodas verdes, era a pintura nacional requirida pola FIA. Non era un equipo rico: só participou en catro GP, ás veces con só dous coches, e o seu mellor resultado foi o 8º posto de Landi no GP de Italia.

## Resultados completos do Campionato Mundial de Fórmula 1
(Chave) Resultados en **negra** indican pole position; resultados en *italica* indican volta rápida.

 Indica pilotaxe compartida
## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Outros artigos
### Ligazóns externas
San Pedro, Berredo, A Bola

**San Pedro** é un lugar da parroquia de Berredo no concello ourensán da Bola, na comarca da Terra de Celanova. Segundo o IGE, en 2022 tiña 15 habitantes (7 homes e 8 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Berredo 
### Parroquias da Bola 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Bola
As Nogueiras, Pumares, Carballeda de Valdeorras

**As Nogueiras** é un lugar da parroquia da Pumares no concello ourensán de Carballeda de Valdeorras na comarca de Valdeorras.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pumares 
### Parroquias de Carballeda de Valdeorras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Carballeda de Valdeorras