Michael Halliday

**Michael Alexander Kirkwood Halliday** (tamén coñecido como **M.A.K. Halliday**), nado en Leeds o 13 de abril de 1925 e finado en Sydney o 15 de abril de 2018 foi un lingüista de orixe inglesa. Desenvolveu internacionalmente un influente modelo funcional de lingüística. Os seus traballos gramaticais levan pasan o nome de *systemic funcional grammar* (*SFG*).

## Traxectoria 
Estudou literatura chinesa mandarín na Universidade de Londres. Viviu na China durante tres anos e estudou na Universidade de Pequín. Doutorouse en lingüística chinesa en Cambridge. Interesado en Lingüística Xeral polo seu profesor J. R. Firth, foi influenciado pola Escola de Praga. Foi profesor de Lingüística na Universidade de Londres en 1965. En 1976 foi á Universidade de Sydney onde permaneceu até a súa xubilación. Halliday faleceu en Sydney de causas naturais o 15 de abril de 2018 na idade de 93.

Halliday describiuse a si mesmo como un xeneralista (*generalist*), o que significa que intentou "mirar a linguaxe desde todos os puntos de vista posibles" e describiu o seu traballo como "vagar polas estradas e camiños da linguaxe".

## Teoría 
Halliday desenvolveu a súa teoría lingüística a partir dos traballos de John Rupert Firth, Bronisław Malinowski, Louis Hjelmslev e a Escola de Praga. Polo tanto, seguiu a tradición funcionalista europea. 

Halliday describe a linguaxe como un "sistema semiótico", "non no sentido dun sistema de signos, senón un recurso sistémico para o significado". Para Halliday, o idioma é un "potencial de importancia"; por extensión, define a lingüística como o "estudo de como os seres humanos intercambian significados a través da linguaxe." 

A proposta teórica de Halliday implicaba o cuestionamento das propostas de dous grandes lingüistas, Ferdinand de Saussure e William Labov, xa que ningún deles permitiu un estudo completo do binarismo linguaxe/fala: ou era a opción sistémica (linguaxe) ou a opción funcional (fala). Halliday suscita a discusión ao respecto e afonda nun novo modelo para o estudo da linguaxe integrando o compoñente sociocultural como clave no seu entendemento.

### Metafuncións de idioma 
As correntes funcionalistas que ampliaron o traballo de Ferdinand de Saussure como a Escola de Praga usan o termo "función" como referencia ao "uso" social da linguaxe. A partir de aí, Halliday asume un punto de vista da linguaxe como un sistema de opcións para indicar que unha cousa é o que un falante pode facer coa lingua (potencial lingüístico) e outra moi diferente o que realmente fai con ese potencial. Tendo en conta a función comunicativa da linguaxe, a lingüística funcional sistémica de Halliday explica as configuracións máis abstractas a través das cales se realiza esta función comunicativa. Para ter en conta estas configuracións abstractas, Halliday adopta o termo "metafunción" e identifica tres metafuncións na linguaxe adulta: metafunción **ideacional**, metafunción **interpersoal** e metafunción **textual**. Podemos entender estas metafuncións como un «conxunto de funcións altamente xeneralizadas» para as que a lingua evolucionou. 

## Legado 
A súa teoría lingüística levou a numerosas investigacións en todo o mundo e outras teorías. A Teoría do xénero e do rexistro parte da lingüística sistémica funcional. A noción de "xénero" comezou na Universidade de Sydney e estendeuse rapidamente a outras universidades australianas. A principios da primeira década do século XXI xa alcanzara Hong Kong, Singapur e o Inglaterra nativo de Halliday. Non obstante, a noción de xénero é inseparable da noción de «rexistro», en diante chamada «Teoría do xénero e rexistro» (TGR) dando lugar á Escola de Sydney. En América Latina, os países que máis traballan na lingüística funcional sistémica de Halliday son a Arxentina, Chile e o Brasil. Tamén hai especialistas en Colombia, Venezuela e o Uruguai. 

## Notas