open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Margarita Manso

**Margarita Manso Robledo**, nada en Valladolid o 24 de novembro de 1908 e finada en Madrid o 28 de marzo de 1960, foi unha pintora española da Xeración do 27 e membro do grupo coñecido como Las Sinsombrero.

## Traxectoria 
A súa familia instalouse en Madrid, onde a súa nai estabeleceu un taller de costura. Ingresou como estudante na Academia de San Fernando, onde tivo como profesor a Julio Romero de Torres, quen a retratou dúas veces. Na Academia tamén estudaban Maruxa Mallo, con quen mantivo gran amizade, e Salvador Dalí. O seu carácter transgresor afianzouna nos ambientes intelectuais da capital. Pertenceu ao grupo íntimo de Mallo, Salvador Dalí e Federico García Lorca, quen lle dedicou o romance *Muerto de amor* do seu *Romancero Gitano*.

O nome de Las Sinsombrero, co que se coñece ás mulleres esquecidas da Xeración do 27, provén da anécdota que protagonizaron Maruxa Mallo, Margarita Manso, Salvador Dalí e Federico García Lorca. Para transgrediren o costume de levar a cabeza cuberta, quitaron o chapeu no medio da Porta do Sol ante o enfado e o asombro dos transeúntes.

Saíu de España fuxindo da guerra, pero volveu en 1938 e instalouse en Burgos. Alí coñeceu a Dionisio Ridruejo, con quen colaborou deseñando carteis e decorados para o seu grupo teatral. Casou en 1940 co endócrino Enrique Conde Gargollo, un home afín á ditadura, e tiveron tres fillos.

Manso volveuse unha muller devota e falanxista. O resto da súa vida escondeu o seu pasado e a súa íntima amizade e as súas vivencias con Lorca, Dalí e Mallo. Morreu en 1960, con 51 anos de idade, dun cancro de mama.

## Notas
360 curvas

***360 curvas*** é un documental galego de 2025 dirixido por Alejandro Gándara Porteiro e Ariadna Silva Fernández**.**

## Sinopse 
As 360 curvas da estrada LU-530 que separan A Fonsagrada de Lugo amosan un camiño longo, difícil e descendente entre montañas e reflicten o declive dun lugar que, a comezos da década de 1990, decidiu loitar pola súa supervivencia. O detonante foi a Lei de Desenvolvemento Comarcal elaborada pola Xunta de Galicia que deixaba inicialmente A Fonsagrada sen capitalidade comarcal que se trasladaba a Becerreá, perdendo servizos como a Oficina de Extensión Agraria e o Servizo de Extinción de incendios.

## Estrea 
A película estreouse en novembro de 2025 en 3 festivais: o 20 de novembro, no Festival Internacional de Cinema de Xixón (FICX), na sección Esbilla; e o 23 no Cineuropa de Santiago e no Cormorán Film Fest da Coruña. A prestrea en salas, fíxose o 25 de xaneiro de 2026 na propia Fonsagrada. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Festival Internacional de Cine de Xixón (FICX) 
* Trailer en Vimeo 
* Entrevista: Alejandro Gándara e Ariadna Silva sobre '360 curvas' en YouTube
Margarida (nome)

**Margarida** é un nome propio feminino galego. Esta forma tamén é común co portugués e co catalán. A súa orixe é o latín *Margarita*, usado nas inscricións dos primeiros séculos do cristianismo; fora tomado do nome común latino *margarita* co significado de 'perla', e á súa vez é un préstamo do substantivo común grego *margarítēs* 'perla'. En galego tamén ten o hipocorístico **Marga**.

## Margarida noutras linguas 
* Alemán: Margarethe / Margaretta
* Aragonés: Margalida
* Asturiano: Margarita / Malgarita
* Bretón: Gaidig / Gaida / Gaid / Margaid / Marc’harid
* Castelán: Margarita
* Catalán: Margarida
* Éuscaro: Margarita / Hostaizka / Hostaitza
* Francés: Margot (hip.) / Martaus / Margherite
* Húngaro: Margit
* Inglés: Maggie (hip.) / Margaret
* Italiano: Margherita
* Neerlandés: Greet / Griet / Margaretha / Margareta
* Polaco: Małgorzata
* Portugués: Margarida
* Romanés: Margareta
* Ruso: Margarita

## Personalidades 
* Margarida Vázquez Veras, política galega (n. 1954);
* Margarida Corral, socióloga e política galega (n. 1976);
* Margarida Caldas Moeira, política galega (n. 1980).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de nomes femininos en galego
* Lista de nomes femininos galegos máis comúns
### Ligazóns externas 
* Guía de nomes galegos. Nomes femininos Real Academia Galega
Jesús Bernal

**Jesús José Bernal Villarig**, nado en Muniesa o 25 de decembro de 1996, é un futbolista aragonés que xoga na posición de centrocampista. O seu equipo actual é o Sporting de Gijón da Segunda División.

## Traxectoria
Formouse nas categorías inferiores da Real Sociedad Deportiva Santa Isabel, do Club Deportivo San Gregorio Arrabal e do Stadium Casablanca. En 2015 asinou un contrato co Real Zaragoza e en setembro dese ano foi cedido á Sociedad Deportiva Tarazona da Terceira División. En xullo de 2016 regresou ao Zaragoza e foi asignado ao Deportivo Aragón, onde foi titular habitual. En agosto de 2017 Bernal fichou pola Agrupación Deportiva Unión Adarve da Segunda División B.

O 19 de xullo de 2018, Jesús Bernal asinou un contrato de tres anos coa Cultural y Deportiva Leonesa, recén descendida á terceira categoría. O 5 de xullo de 2019 anunciouse a súa fichaxe polo Atlético Levante da mesma división. O 12 de agosto de 2020 foi traspasado ao Rayo Majadahonda.

O 4 de xullo de 2022, Bernal incorporouse ao Racing de Ferrol da Primeira Federación cun contrato por dous anos. Durante a tempada 2022/23 foi xogador regular do equipo e contribuíu ao ascenso á Segunda División despois de 15 anos. O seu debut profesional tivo lugar o 12 de agosto de 2023, cando foi titular nunha vitoria por 1-0 perante o Elche Club de Fútbol.

O 27 de xuño de 2024 anunciouse o traspaso de Bernal ao Sporting de Gijón cun contrato por tres anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Jesús Bernal en LaPreferente.com
Julio Llamazares

**Julio Alonso Llamazares**, nado en Vegamián (León) o 28 de marzo de 1955, é un novelista, escritor de viaxes, poeta e guionista español. Foi dúas veces finalista do premio Nacional de Literatura de España polas súas novelas *Luna de lobos* (1985) e *La lluvia amarilla* (1988).

## Traxectoria 
Llamazares naceu na desaparecida aldea de Vegamián, onde o seu pai, Nemesio Alonso, traballaba como mestre nacional, pouco antes de que a localidade quedase anegada polo encoro do Porma.

Malia nacer en Vegamián, a súa familia procede da vila leonesa de La Mata de Bérbula (tamén coñecida como La Matica), situada na conca do río Curueño. Este foi descrito no seu libro *El río del olvido*. Tras a destrución de Vegamián, mudáronse a Olleros de Sabero, na conca carbonífera de Sabero. A infancia en ambas aldeas marcou a súa vida en dediante, así como parte da súa obra.

Licenciouse en Dereito, aínda que abandonou a profesión para dedicarse ó xornalismo escrito, radiofónico e televisivo en Madrid, onde reside na actualidade.

En 1983, comezou a escribir *Luna de lobos*, a súa primeira novela, que saíu do prelo dous anos máis tarde. En 1988, publicou *La lluvia amarilla*. Ambas foron finalistas do premio Nacional de Literatura na modalidade de Narrativa. Posteriormente, en *Escenas de cine mudo*, de 1994, deu forma literaria a algunhas das súas experiencias de cativo. En 2016, quedou finalista do premio da Crítica de Castilla y León coa súa novela *Distintas formas de mirar el agua*. Antes do ditame do xurado, emitiu un comunicado anunciando que non aspiraba ó premio e que, de serlle concedido, o rexeitaría. Nunha convocatoria anterior, a de 2014, xa fora candidato ó galardón con *Las lágrimas de San Lorenzo*, que non gañou.

## Publicacións 
### Poesía 
* *La lentitud de los bueyes* (1979)
* *Memoria de la nieve* (1982)

### Narrativa 
* *El entierro de Genarín* (1981), relatos
* *Luna de lobos* (1985), novela
* *La lluvia amarilla* (1988), novela
* *El río del olvido* (1990), viaxes
* *Escenas de cine mudo* (1994), novela
* *En mitad de ninguna parte* (1995), relatos
* *Trás-os-Montes* (1998), viaxes
* *Tres historias verdaderas* (1998), relatos
* *Los viajeros de Madrid* (1998), relatos
* *Cuaderno del Duero* (1999), viaxes
* *El cielo de Madrid* (2005), novela
* *Las rosas de piedra* (2008), viaxes
* *Tanta pasión para nada* (2011), relatos
* *Las lágrimas de San Lorenzo* (2013), novela
* *Distintas formas de mirar el agua* (2015), novela
* *Atlas de la España imaginaria* (2015), viaxes
* *El viaje de Don Quijote* (2016), viaxes
* *Las rosas del sur* (2018), viaxes
* *Primavera extremeña* (2020), viaxes
* *Vagalume* (2023), novela
* *El viaje de mi padre* (2025), viaxes

### Xornalismo 
* *En Babia* (1991)
* *Nadie escucha* (1995)
* *Entre perro y lobo* (2008)

### Guións cinematográficos 
* *Retrato de bañista* (1984)
* *El filandón* (1985)
* *Luna de lobos* (1987)
* *La fuente de la edad* (1991)
* *El techo del mundo* (1995)
* *Flores de otro mundo* (1999)
* *Elogio de la distancia* (2009)

## Notas
Sofía Muñiz

**Sofía Muñiz Somoza**, máis coñecida como **Sofía Muñiz**, nada en Cambados en 1995, é unha docente e escritora galega.

## Traxectoria 
Graduouse en Enfermería e fixo o mestrado de profesorado na Universidade de Vigo. Profesora de Lingua Galega e Literatura en secundaria.

Afeccionada ás artes plásticas e á fotografía. Participou en varias exposicións colectivas en espazos emblemáticos como o Museo de Pontevedra e a Igrexa da Universidade de Santiago de Compostela. Tamén publicou unha serie de poemas na revista de expresión poética galega Dorna.

Gañou o Premio de Poesía O Facho 2025 coa obra *A autorización do centro da palabra:* «a autora explora temáticas moi achegadas á realidade social contemporánea, como a incerteza laboral, a liberación persoal ou o desamor cun ton rebelde e unha linguaxe construída para chegar ás persoas máis novas». Un título é unha declaración de intencións «porque fai referencia a todas esas escritoras galegas que marcaron a miña traxectoria, tanto persoal como artística. Mulleres como Xela Arias ou Luz Pozo Garza».

## Obras 
* *A autorización do centro da palabra* (2025). A Coruña: Medulia. 88 páxs. ISBN 9788410324886.

## Premios 
* 2020 e 2022: finalista do Concurso Xuventude Crea, impulsado pola Xunta de Galicia, na modalidade de artes plásticas.
* 2024: unha das gañadoras do Concurso de Pintura que tivo lugar con motivo do I Encontro Literario e Artístico “Pontevedra Literaria. Xuventude e Artes".
* 2025: Premio de Poesía O Facho coa obra *A autorización do centro da palabra.*

## Notas
Heated Rivalry

***Heated Rivalry*** é unha serie de televisión canadense de romance deportivo creada, escrita e dirixida por Jacob Tierney para Crave. Está baseada na serie de novelas *Game Changers* de Rachel Reid, concretamente na novela de 2019 do mesmo nome. A serie está protagonizada por Hudson Williams como Shane Hollander e Connor Storrie como Ilya Rozanov, dous xogadores profesionais de hóckey sobre xeo que manteñen unha relación romántica segreda a longo prazo mentres xogan para equipos rivais. O elenco inclúe a François Arnaud, Robbie G.K., Christina Chang, Ksenia Daniela Kharlamova, Sophie Nélisse e Dylan Walsh.

Producida por Accent Aigu Entertainment e Bell Media, a serie tivo a súa preestrea no Festival de Cine LGBTQ+ Image+Nation en Montreal, no Quebec, o 23 de novembro de 2025. A fotografía principal tivo lugar en todo Ontario, con Hamilton como centro de rodaxe principal para substituír localizacións como Nova York e Moscova. Entre os lugares máis destacados inclúense o castelo de Dundurn, a Sala de Concertos FirstOntario e o Centro Sleeman en Guelph para todas as secuencias sobre xeo. A primeira tempada estreouse en Crave o 28 de novembro de 2025 e posteriormente distribuíuse internacionalmente a través de HBO Max, Neon e Movistar Plus+. Tras a conclusión da primeira tempada, Crave anunciou que estaba en desenvolvemento unha segunda tempada, coa intención de adaptar a novela secuela de Reid de 2022, *The Long Game*.

## Sinopse 
Shane Hollander e Ilya Rozanov son dous xogadores profesionais de hóckey sobre xeo que compiten en equipos rivais, os Montreal Metros e os Boston Raiders, respectivamente. A serie baséase na rivalidade real entre os Boston Bruins e os Montreal Canadiens na National Hockey League (NHL), a base da asociación ficticia da Major League Hockey (MLH) na serie. Aínda que a súa rivalidade no xeo se ve amplificada pola cobertura dos medios e a percepción pública, os dous desenvolven unha relación sexual privada, inicialmente casual, que continúa de forma intermitente durante varios anos mentres desenvolven as súas carreiras no hóckey.

## Elenco 
* Hudson Williams como Shane Hollander.
* Connor Storrie como Ilya Grigoryevich Rozanov.
* François Arnaud como Scott Hunter.
* Robbie G.K. como Christopher "Kip" Grady.
* Christina Chang como Yuna Hollander.
* Dylan Walsh como David Hollander.
* Ksenia Daniela Kharlamova como Svetlana Sergeevna Vetrova.
* Callan Potter como Hayden Pike.
* Franco Lo Presti como Cliff Marleau.
* Kamilla Kowal como Jackie Pike.
* Yaroslav Poverlo como Polkovnik.
* Slavic Rogozine como Alexei Grigoryevich Rozanov.
* Benjamin Roy como JJ Dagenais.
* Kolton Stewart como Carter Vaughn.
* Bianca Nugara como Maria Villanueva.
* Brandon Ash-Mohammed como Shawn.
* Matthew Finlan como Kyle Swift.
* Nadine Bhabha como Elena Rygg.
* Matt Gordon como George Grady.
* Sophie Nélisse como Rose Landry.

## Notas 
## Véxase tamén
PyMOL

miniatura|Logo de PyMOL
[miniatura|Un exemplo de PyMOL, co Visor e GUI visibles. Licenza orixinal: [Python License, agora con propietario dun sistema de visualización de moléculas creado por Warren Lyford DeLano. Comercializouno inicialmente DeLano Scientific LLC, que era unha compañía de software privada dedicada a crear ferramentas útiles que se fixesen accesibles universalmente para as comunidades científicas e educativas. Actualmente comercialízaa Schrödinger, Inc. Como a licenza de software orixinal era unha licenza permisiva, puideron retirala e as novas versións xa non saen coa licenza Python, senón cunha licenza de uso de servizo (garantindo un uso amplo, redistribución e dereitos de modificación, pero asignando o copyright de calquera versión a Schrödinger, LLC.), PyMOL pode producir imaxes tridimensionais de alta calidade de pequenas moléculas e macromoléculas biolóxicas, como proteínas é un programa moi utilizado.

PyMOL é unha das poucas ferramentas de visualización principalmente de modelo de fonte aberta dispoñibles para o uso en bioloxía estrutural. A parte *Py* do nome do programa refírese a que o programa foi escrito na linguaxe de programación Python.

PyMOL usa OpenGL Extension Wrangler Library (GLEW) e FreeGLUT, e pode resolver ecuacións de Poisson-Boltzmann usando o Adaptive Poisson Boltzmann Solver. PyMOL usou Tk para os widgets GUI e tiña binarios nativos Aqua para macOS a través de Schrödinger, que foron substituídos por unha interface de usuario PyQt en todas as plataformas cando saíu a versión 2.0.

Nas representacións feitas con PyMOL asígnase un código de cores aos elementos da táboa periódica.

## Galería 

Ficheiro:PyMOL.ogv|Exemplo dalgunhas características de edición de moléculas de PyMOL, rotación de enlace diédrico e relaxación molecular interactiva con *Sculpting mode*. Estas son características útiles para preparar a xeometría de input para o software de química cuántica.
Ficheiro:Pymol 8 view.png|A mesma estrutura proteica (protease TEV - ) representada de diferentes xeitos. Debuxo estándar, superfice, *cut-trhough* da superficie, barrís salientados, similar a 'QuteMol', similar a 'Goodsell', superficie brillante e masilla de factor b.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Modelado molecular
* Gabedit
* Molden
* Molekel
* RasMol
* SAMSON
* UCSF Chimera

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
* PyMOL Wiki
* Read-only PyMOL Wiki Mirror
* Schrödinger LLC
* Facer películas de moléculas con PyMOL
* PyMOL en Flathub
Guerra sertoriana

A **guerra sertoriana** ou **guerra de Sertorio** foi unha guerra civil na República Romana que se librou entre o 80 e o 72 a. C. entre dúas faccións romanas, unha liderada por Quinto Sertorio e outra liderada polo senado tal como se constituíu tras a guerra civil de Sila. A guerra librouse na Península Ibérica (chamada *Hispania* polos romanos) e foi unha das guerras civís romanas do século I a. C. Os sertorianos estaban compostos por moitos exiliados romanos das proscricións de Sila lideradas por Sertorio, que se autoproclamou procónsul, e por celtas, aquitanos e iberos nativos.

A guerra toma o seu nome de Quinto Sertorio, o líder da oposición. Foi notable polo éxito do uso da guerra de guerrillas por parte de Sertorio. Sertorio foi enviado polo réxime mariano como procónsul a Hispania no 83 a. C., pero foi expulsado por un exército de Sila no 81 a. C. Regresou no 80 a. C., desembarcando en Hispania Ulterior, e fixo campaña con éxito contra os gobernadores de Sila, presentándose a si mesmo como o lexítimo gobernador romano de Hispania mentres se gañaba o apoio das tribos nativas.

Sertorio consolidou o control sobre ámbalas provincias hispánicas (Ulterior e Citerior) entre o 80 e o 77 a. C. mediante batallas campais e guerra de guerrillas, xunto coa axuda do seu legado Lucio Hirtuleio. Metelo Pío, enviado contra Sertorio no 80 a. C., non conseguiu desaloxalo despois de varios anos de campaña, Sertorio derrotouno repetidamente. O senado romano enviou a Pompeio para axudar a Metelo a finais do 77 a. C., pero no 76 a. C. Pompeio foi derrotado por Sertorio na batalla de Lauron, e os xenerais de Sila non fixeron ningún progreso ese ano.

O ano 75 a. C. tivo catro grandes batallas que deterioraron a causa sertoriana. Marco Perperna Veiento e Caio Herenio foron derrotados por Pompeio na batalla de Valentia, mentres que Metelo derrotou a Hirtuleio na batalla de Itálica. Sertorio enfrontouse a Pompeio na indecisa batalla de Sucro e, a continuación, aos exércitos combinados de Pompeio e Metelo na indecisa batalla de Sagunto.

Os exércitos sertorianos víronse moi diminuídos despois destas batallas. Os xenerais de Sila puideron pedir reforzos de Roma e, a partir do 74 a. C., levaron a cabo unha guerra de desgaste que os sertorianos non puideron deter. Tras anos de loita, o descontento na coalición sertoriana medrou e culminou co asasinato de Sertorio por Perperna no 73 ou 72 a. C. A guerra rematou pouco despois, cando Perperna foi derrotado inmediatamente por Pompeio na batalla de Osca.

## Notas
Isabelle Kerdudo

**Isabelle Kerdudo**, nada en Lannion en 1969, é unha catedrática e política bretoa afincada en Santiago de Compostela. É a presidenta de Breizhgaliza e estivo nas listas do BNG nas eleccións municipais de 2023 en Santiago de Compostela.

## Traxectoria 
Estudou Filoloxía Hispánica e Linguas Célticas na Universidade de Rennes I e chegou a Galicia por vez primeira en 1988 para facer un curso de galego para estranxeiros. Porén, vive en Galicia dende 1993. Investigou no seu mestrado sobre o entroido de Laza.

É profesora de francés na Escola Oficial de Idiomas de Santiago de Compostela.

Participou na fundación da Asociación Galega Pro Lactación Materna Mámoa, é cofundadora da Asociación Abeiro e activista ecoloxista en ADEGA.

## Notas
Samuel Obeng

**Samuel Obeng Gyabaa**, nado en Nspaor (Rexión de Brong-Ahafo, Ghana) o 15 de maio de 1997, é un futbolista ghanés que xoga como dianteiro no Albacete Balompié, da Segunda División.

## Traxectoria 
Nacido en Nsapor, rexión ghanesa de Brong-Ahafo, instalouse con dez anos no concello barcelonés de Gurb. Xogou ao fútbol no propio Gurb e máis tarde nas canteiras do Manlleu e do Getafe.

Tras xogar no Girona B, o Granollers e o Calahorra, fichou en marzo de 2019 polo Oviedo Vetusta. O 18 de agosto de 2019 debutou co primeiro equipo do Oviedo na Segunda División, substituíndo a Edu Cortina nun partido ante o Deportivo da Coruña en Riazor.

Militou no Oviedo ata xaneiro de 2023, cando foi cedido ao Huesca, xogando no club aragonés durante un ano e medio. Posteriormente pasou polas filas do Casa Pia, o Wydad Casablanca e o Ceuta, antes de ingresar no Albacete en xaneiro de 2026.

## Notas
Four Winds

***Four Winds*** é un EP da banda estadounidense de indie rock Bright Eyes, publicado o 6 de marzo de 2007 a través do selo Saddle Creek Records. A canción principal é o primeiro sinxelo do seu álbum *Cassadaga*. As outras 5 cancións son caras B exclusivas das sesións de gravación de 2006. Comercialízase como "silenciosamente encantador" e que inclúe "un encanto rural errante e toda a sedución narrativa dos traballos anteriores". A canción "Four Winds" quedou no quinto posto na lista das 100 mellores cancións de 2007 da revista *Rolling Stone*.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Conor Oberst, agás onde se indique, e producidos por Mike Mogis.

## Notas
Tell Umm el-'Amr

'''Tell Umm el-'Amr**, tamén coñecido como **Tell Umm Amer''', é un sitio arqueolóxico no campo de refuxiados de Nuseirat, Franxa de Gaza, Palestina. O sitio contén o Mosteiro de Santo Hilarión, que estableceuse no século IV. Tell Umm el-'Amr (incluído o mosteiro) designouse Patrimonio da Humanidade da UNESCO en 2024 e simultaneamente engadido á lista "En perigo".

## Localización
Tell Umm el-ʿAmr está situado nas paisaxes dunares ao sur da desembocadura do Wadi Ghazzeh na zona do campo de refuxiados de Al Nusairat, a uns 8,5 km ao sur da cidade de Gaza. A distancia ata a costa mediterránea é de 300-600 m. No leste e sueste do xacemento de Tell Umm el-'Amr, hai palmeirais que forman unha fronteira coa cidade veciña de Deir al-Balah. O xacemento arqueolóxico abrangue unha superficie aproximada de 4300 m².

## Historia
miniatura|Unha lámpada dos séculos XIII ou XIV con forma de zapatilla descuberta en Tell Umm el-Amr
Descuberto por arqueólogos locais en 1999, o sitio de Tell Umm el-'Amr estivo activo desde o século IV ata o século VIII e contén artefactos cristiáns. A antiga aldea de **Tabatha** estivo situada alí. O sitio consta do mosteiro de Santo Hilarión, así como de edificios relixiosos (por exemplo, igrexa, claustro) e todas as dependencias necesarias para a vida dos monxes (por exemplo, sala miscelánea, dormitorio). Ademais, os arqueólogos atoparon un complexo hoteleiro e uns baños probablemente utilizados polos peregrinos visitantes no sitio.

O Fondo de Protección Cultural do British Council financiou un programa de conservación en Tell Umm el-'Amr.

En 2024, presentouse unha solicitude para a declaración como Patrimonio da Humanidade da UNESCO. Tras a súa adición en xullo de 2024, tanto Tell Umm el-'Amr como o mosteiro de San Hilarión incluíronse na Lista do Patrimonio Mundial en Perigo pola UNESCO.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Bicada (activismo)

Unha **bicada** é un tipo de manifestación, frecuentemente utilizada por persoas homosexuais, gais ou lesbianas, pansexuais ou bisexuais, que se bican dentro ou diante dun lugar que previamente reprimiu tales mostras de afecto, como forma de protesta e repulsión por tal acción e co obxectivo de escandalizar a aqueles que rexeitan tales formas de orientación sexual e en manifestacións contra os prexuízos.

## Historia 
No ano 1979 organizouse a primeira bicada en San Francisco como resposta ao asasinato de Harvey Milk, un político abertamente gai. Para a década de 1980 as bicada convértense nunha forma común de activismo LGBTQ+ en San Francisco e outras cidades dos Estados Unidos. As bicadas tamén se utilizan como forma de protesta contra a epidemia da SIDA e a discriminación cara ás persoas con VIH/SIDA. Desde entón, converteuse nunha forma global de activismo, organizándose bicadas en diversas cidades do mundo.

## Notas 
## Véxase tamén
Anatomie d'une chute

'''''Anatomie d'une chute''''' é un filme francés de 2023 dirixido por Justine Triet a partir dun guión que escribiu xunto con Arthur Harari. Está protagonizado por Sandra Hüller como unha escritora que tenta demostrar a súa inocencia na morte do seu marido. O resto do elenco está composto por Swann Arlaud, Milo Machado-Graner, Antoine Reinartz, Samuel Theis, Jehnny Beth, Saadia Bentaïeb, Camille Rutherford, Anne Rotger e Sophie Fillières.

Estreouse na 76ª edición do Festival de Cinema de Cannes o 21 de maio de 2023, onde gañou a Palma de Ouro e o premio Palm Dog, e competiu pola Palma Queer. Estreouse nos cinemas franceses a través de Le Pacte o 23 de agosto de 2023, recibindo eloxios da crítica, vendendo máis de 1,9 millóns de entradas en Francia e gañando seis premios na 49ª edición dos Premios César, incluído o de mellor filme. Taméb recibiu cinco nomeamentos na 96ª edición dos Premios Óscar, incluíndo mellor filme, mellor director (Triet), mellor actriz (Hüller), e gañou mellor guión orixinal. Dende entón, foi citada como un dos mellores filmes da década de 2020 e do século XXI.

## Personaxes 
* Sandra Hüller como Sandra Voyter
* Milo Machado-Graner como Daniel Maleski
* Antoine Reinartz como o fiscal
* Samuel Theis como Samuel Maleski
* Jehnny Beth como Marge Berger
* Saadia Bentaïeb como Nour
* Camille Rutherford como Zoé Solidor
* Anne Rotger como o presidente
* Sophie Fillières como Monica
* Messi como Snoop

## Notas
Mancomunidade Tierras de Aliste

A **Mancomunidade Tierras de Aliste** é unha agrupación voluntaria de concellos para a xestión en común de determinados servizos de competencia municipal, creada por varios concellos da provincia de Zamora, comunidade autónoma de Castela e León, España.

Ten personalidade xurídica propia, ademais da consideración de entidade local. Engloba unha poboación de máis de 6.000 habitantes diseminados en diferentes núcleos de poboación da comarca de Aliste.

## Concellos integrados 
A mancomunidade de Tierras de Aliste está formada polos seguintes concellos:

*Alcañices
*Figueruela de Arriba
*Fonfría
*Gallegos del Río
*Mahide
*Rabanales
*Rábano de Aliste
*Samir de los Caños
*San Vicente de la Cabeza
*San Vitero
*Trabazos
*Viñas

## Sede 
Os seus órganos de goberno e administración terán a súa sede na localidade de Alcañices, termo municipal de Alcañices.

## Fins 
Serán fins da Mancomunidade:

*A prestación do servizo de recollida, transporte e tratamento de residuos sólidos urbanos.
*A prevención e extinción de incendios.
*Mellora do medio ambiente en xeral.
*A execución de obras de infraestrutura, mantemento, conservación e reparación das redes de abastecemento de auga, saneamento e iluminación.
*A execución de obras de infraestrutura, mantemento e conservación de Instalacións Deportivas e Culturais.
*Mantemento e reparación de camiños e vías rurais.
*Protección da agricultura e gandería da zona.
*Servizo de limpeza viaria.
*Servizos de asesoramento técnico e xurídico.
*Servizo de recadación de tributos.

Ningún dos membros da Mancomunidade está obrigado a adherirse a todos os fins establecidos.

## Estrutura orgánica 
O goberno e administración da Mancomunidade corresponde aos seguintes órganos:

*Presidente.
*Vicepresidente.
*Asemblea de Concelleiros.
*Consello Directivo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Provincia de Zamora

### Ligazóns externas 
* Mancomunidades da web da Deputación de Zamora
Noise Floor (Rarities: 1998-2005)

***Noise Floor (Rarities: 1998–2005)*** é unha recompilación de cancións gravadas previamente pero inéditas ou difíciles de atopar de Bright Eyes, editada o 9 de outubro de 2006 a través do selo Saddle Creek Records. O álbum recompilatorio recolle sinxelos, cancións únicas, cancións inéditas, colaboracións e versións que a banda gravou entre 1998 e 2005. O disco foi reeditado por Dead Oceans xunto cun EP de sete cancións o 16 de xuño de 2023.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Campionato Portugués de Rugby 2025-2026

A **tempada 2025-2026 do Campionato Nacional de División de Honra** é a edición número 68 da máxima competición de clubs do rugby en Portugal.

## Primeira Fase
Na primeira fase ou *fase de apuramento* constituíronse tres grupos con catro equipos cada un, que xogaron no sistema de todos contra todos, a dúas voltas. Esta fase consta de 6 xornadas e 36 encontros (12 por grupo).

; Grupo A

;Grupo B

;Grupo C

## Segunda Fase
Na segunda fase ou *fase final* foron constituídos dous grupos con seis equipos cada un, que xogan no sistema de todos contra todos, a dúas voltas. Esta fase constan de 10 xornadas e 60 encontros (30 por grupo).

O grupo do Título quedou constituído polos equipos clasificados 1º e 2º nos tres grupos da primeira fase. 

O grupo Permanencia quedou constituído polos equipos clasificados 3º e 4º nos tres grupos da primeira fase. 
;Grupo do Título

;Grupo Permanencia

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da Federación Portuguesa de Rugby 
### Outros artigos 
* Selección de rugby de Portugal
Nuria Grandío

**Nuria Grandío López**, coñecida nas redes como **Konachadas**, nada en Viveiro en 1996, é unha publicista e creadora de contido galega.

## Traxectoria 
Naceu en Viveiro, na comarca da Mariña, e creceu en Lugo. Estudou Publicidade e Relacións Públicas no campus de Pontevedra da Universidade de Vigo. É cofundadora da axencia de publicidade *Agencia trend.*, na cal traballa como diretora creativa desde 2020.

O seu proxecto persoal de creación de contido, **Konachadas**, comezou en 2021. Porén, foi a partir de 2023 cando comezou a dar un pulo constante á creación de vídeos en galego, chegando a superar os 20.000 seguidores en 2025.

## Premios e recoñecementos 
* Premio á Creación de Contido en Youtubeiras+ 2025

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* 
*
24ª edición dos Premios Mestre Mateo

En setembro do 2025, a Academia Galega do Audiovisual anunciou que a gala da **XXIV edición dos Premios Mestre Mateo** ía ter lugar en Lugo, no Auditorio Fuxan os Ventos, o 21 de marzo de 2026. Como presentadores da gala, foron encargados a actriz Trisha Fernández e o actor e cómico Federico Pérez e a realizadora Marta Arévalo dirixirá o espectáculo.

Nesta edición rexistráronse 186 producións inscritas, unha cifra moi elevada do audiovisual galego que se consolida despois do récord acadado na pasada convocatoria. Igualmente, destaca a cifra de profesionais inscritos, cun total de 565 candidaturas, o que supón un récord nese eido e un novo fito na traxectoria dos Premios Mestre Mateo.
## Premios 
Os gañadores son os que aparecen en primeiro lugar e destacados en **letra grosa**.

## Premios especiais 
### Premio de Honra Fernando Rey 
Nesta edición, recaiu na asesora lingüística e tradutora, en Rosa Moledo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Mikhail Yangel

**Mikhail Kuzmich Yangel** (en ruso: Михаил Кузьмич Янгель), nado en Zyryanova (oblast de Irkutsk) o 7 de novembro de 1911 e finado o 25 de outubro de 1971, foi un enxeñeiro soviético que axudou a desenvolver varios mísiles balísticos intercontinentais (ICBM) e outros foguetes soviéticos.

## Traxectoria 
Yangel naceu en Zyryanova, no oblast de Irkutsk, en Siberia, Rusia. Migrou a Moscova para reunirse co seu irmán Konstantin, comezando a traballar nunha fábrica de tecidos e en 1931 ingresando no Instituto de Aviación de Moscova. Graduouse en 1937, indo a traballar na oficina de deseño de avións de combate de Polikarpov. Viaxou a Estados Unidos para ser adestrado nunha fábrica como parte da preparación para a fabricación en territorio soviético de avións estadounidenses con licenza. Ao seu regreso foi nomeado asistente de Polikarpov e en 1940 foi nomeado director adxunto da fábrica principal de Polikarpov en Novosibirsk. En 1944 pasou a formar parte da oficina de deseño de cazas de Mikoyan e en xaneiro de 1945 foi nomeado enxeñeiro xefe da oficina de Myasishchev, traballando brevemente no Ministerio da Industria da Aviación antes de pasar a formarse cun graduado superior na Academia da Industria da Aviación entre 1948 e 1950. O 12 de abril de 1950 foi nomeado xefe da sección de sistemas de guiado do instituto NII-88 de Sergei Koroliov para a investigación en mísiles balísticos. En 1952 nomean a Yangel director do NII-88 e máis tarde, en 1954, xerente da fábrica 586, unha das dúas oficinas para deseño, xestión e construción de mísiles nas que se dividiron xeograficamente as oficinas orixinais de Koroliov (orixinalmente todas en Moscova) para protexerse ante un hipotético ataque nuclear estadounidense. Na fábrica 586 Yangel comezou a desenvolver o mísil R-12, que sería o primeiro ICBM en ser fabricado en masa na Unión Soviética e foi a causa da crise dos mísiles de Cuba ao ser despregado na illa caribeña. Máis tarde guiou o desenvolvemento dos mísiles R-14, R-16 e R-36.

Daquela a era espacial daba os seus primeiros pasos e Yangel colaborou nela elaborando o foguete Kosmos 63S1, que usaba como primeira etapa un R-12 e se usou para lanzar a serie de satélites DS (Dnepropetrovsk Sputnik). O mísil R-14 tamén se usou como primeira etapa doutro foguete espacial, o Kosmos 3. Yangel compiteu con Korolio e Vladimir Chelomei na creación de foguetes cada vez máis potentes, sen éxito, xa que a súa proposta (o foguete espacial R-56) foi descartado a favor dos lanzadores UR-500 de Chelomei, despois coñecidos como *Proton*, e N1 de Koroliov. Porén, para o programa lunar liderado por Koroliov Yangel colaborou desenvolvendo o foguete para a aterraxe do módulo lunar LK, que fixo tres voos de proba sen problemas entre 1970 e 1971 e finalmente non viaxaría á Lúa. Yangel falecería en 1971, despois da conclusión das probas do LK.

Un cráter da Lúa e o asteroide 3039 Yangel levan o seu nome.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*R-12
*R-14
*R-16
*R-36
*Kosmos 63S1

### Ligazóns externas 
*
* 
* 
*
Oh Holy Fools: The Music of Son, Ambulance & Bright Eyes

***Oh Holy Fools: The Music of Son, Ambulance & Bright Eyes*** é un EP compartido das bandas Son, Ambulance e Bright Eyes, publicado o 22 de xaneiro de 2001 a través do selo Saddle Creek Records. Todas as cancións de Bright Eyes deste disco tamén se poden atopar no seu EP ''Don't Be Frightened of Turning the Page''. Este álbum é o 34º lanzamento de Saddle Creek Records.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Jaume Jardí

**Jaume Jardí Poyato**, nado en Reus o 7 de abril de 2002, é un futbolista catalán que xoga na posición de extremo dereito ou dianteiro. O seu equipo actual é o Gimnàstic de Tarragona da Primeira Federación.

## Traxectoria en clubs
### Barcelona
Comezou a súa formación na Escola de Fútbol La Pastoreta e no Club Esportiu Santes Creus. No ano 2012 ingresou na base do Club de Futbol Reus Deportiu e en 2016 pasou a formar parte das categorías inferiores do Fútbol Club Barcelona. Foi considerado unha revelación do equipo xuvenil catalán, anotando 13 goles nos seus primeiros 8 partidos. 

En xaneiro de 2020 Jaume Jardí e o seu compañeiro Xavier Mbuyamba adestraron co equipo sénior do Barcelona. O 17 de xaneiro de 2021 debutou co Barcelona Atlètic nun partido de Segunda División B contra o Gimnàstic de Tarragona, onde foi substituto de Jandro Orellana. Na súa última tempada no Barcelona foi capitán do conxunto xuvenil.

### Real Madrid
En 2021 Jaume Jardí rexeitou unha oferta de renovación co Barcelona e asinou un novo contrato co Real Madrid. Foi asignado ao Real Madrid Castilla e converteuse no primeiro xogador en pasar do filial barcelonés ao madrileño desde 2013, cando Kiko Femenía realizou este movemento.

#### Cesión ao Racing de Ferrol
En xullo de 2023 Jardí foi cedido por unha tempada ao Racing de Ferrol da Primeira Federación. O 27 de maio de 2023 anotou os dous goles nunha vitoria por 2-0 perante o Celta Fortuna que certificou o regreso do Racing á Segunda División tras 15 anos.

### Gimnàstic de Tarragona
O 28 de xullo de 2023 anunciouse a fichaxe de Jardí polo Gimnàstic de Tarragona cun contrato de tres anos.

## Traxectoria internacional
No ano 2020 Jardí foi convocado para a selección de fútbol sub-18 de España, xogando un total de tres partidos. O 18 de novembro de 2025 debutou coa selección de fútbol de Cataluña nun encontro amigábel perante Palestina que finalizou cunha vitoria 2-1 para o conxunto catalán.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Jaume Jardí en LaPreferente.com
Maikel Melero

[dereita|miniatura|Maikel Melero o 5 de maio de 2018 en [Mannheim.]]
**Maikel Melero**, nado en La Resinera (Cotillas, provincia de Albacete) o 25 de xaneiro de 1988, é un piloto español de motocrós de freestyle. Foi cinco veces campión do mundo, en 2014, 2015, 2016, 2017 e 2018, o que o converte no piloto máis condecorado da historia deste deporte.

## Traxectoria
O 22 de novembro de 2014, foi coroado campión do mundo de motocrós freestyle por primeira vez na rolda final do campionato celebrada en Frankfurt, Alemaña. En 2015, 2016, 2017 e 2018, gañou o seu segundo, terceiro, cuarto e quinto título mundial.

Ademais, o piloto de Yamaha foi campión de Europa en 2016 e cinco veces campión de España en 2016, 2017, 2018, 2022 e 2023.

## Notas
Miguel González Piñeiro

**Miguel González Piñeiro**, nado o 11 de maio de 1986, é un empresario e político do PPdeG. 

## Traxectoria 
É licenciado en Xestión e administración de empresas e dirixe unha empresa funeraria. Manuel González Capón que renunciara uns días antes por mor dunha enfermidade. En xaneiro de 2022, gañou a presidencia da agrupación local co 100% dos votos. Nas eleccións de 2023, revalidou a alcaldía aumentando a maioría absoluta que herdara.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Baralla
One Jug of Wine, Two Vessels

***One Jug of Wine, Two Vessels*** é un EP compartido das bandas estadounidenses de indie rock Bright Eyes e Neva Dinova, publicado o 20 de xaneiro de 2004 a través do selo Crank! Records. Foi reeditado por Saddle Creek Records o 23 de marzo de 2010, con catro novas cancións extra gravadas que non estaban incluídas na versión orixinal, pero que foron escritas/gravadas a finais de 2009.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Guillermo Campos

**Guillermo Campos Piñón**, máis coñecido como **Guillermo Campos**, nado na Xesteira (Almofrei, Cerdedo-Cotobade) o 1 de febreiro de 1945, é un xornalista, gastrónomo, enólogo, funcionario e escritor galego.

## Traxectoria 
Estudou maxisterio en Pontevedra e axiña comezou a traballar de xornalista. Exerceu de funcionario da administración civil do Estado e despois da Xunta de Galicia. Traballou no *Diario de Pontevedra*, *El Pueblo Gallego*, *La Voz de Galicia*, *Faro de Vigo* (subdelegado en Pontevedra), *El Correo Gallego-O Correo Galego* (delegado en Pontevedra). No *Faro de Vigo* creou o suplemento *ConSumo Gusto:* información turística, gastronómica e de cultura popular orientada ao consumidor en Galicia. Continuou en *El Correo Gallego*. Foi coumnista de *Mundiario* e fundador e presidente da AGAXET (Asociacón Galega de Xornalistas e Escritores de Turismo). Igualmente mandou traballos á *Revista Tiempo,* *Comer y Beber, Bouquet, El Pipiripao* etc.

Canto á radio, traballou para Radio Pontevedra, foi correspondente en Pontevedra da Cadena COPE e comentarista especializado na Radio Galega. Na TVE en Galicia foi director e presentador do programa *Xantares Galegos*, na TVG director, guionista e presentador de *Artesa*. 

Catador diplomado, é membro do comité de cata da Denominación de Orixe Rías Baixas, membro da Irmandade dos Viños galegos e impulsor do Campionato de España de Cociñeiros, do Premio Nacional de la Gastronomía Española, do Campionatos de Galicia de Sumilleres e do Campionato Galego de Cociñeiros.

Coa Xunta de Galicia viaxou a Bos Aires, Santiago de Chile e Montevideo promocionando a oferta turistico-gastronómica galega. Volveu en participacións promocionais a Nova York, Venezuela, Brasil, México, Marrocos ,Tel Aviv, Portugal...

## Obras 
* *Comer bien en Galicia* (1996). País Aguliar. ISBN 978-84-03-59638-2. 150 páxs.
* *Xantares para el Siglo XXI* (2009). Editado polo grupo Xantares en colaboración coa Xunta de Galicia.

### Libros colectivos 
* *Guía Selecta de Restaurantes de España*
* *Guía Mundial del Vino* (1993).
* *Sonidos de un Viaje Milenario* (1997). Paradores de Turismo.
* *O viño e o sumiller*
* *La Sardina* Ministerio de Agricultura.

## Notas
Dept. Q

***Dept. Q*** é unha serie de televisión británica de suspense criminal creada por Scott Frank e Chandni Lakhani. Baséase na serie de libros *Afdeling Q* do escritor dinamarqués Jussi Adler-Olsen. Estreouse en Netflix o 29 de maio de 2025. En agosto de 2025, foi renovado para unha segunda tempada.

## Personaxes 
* Matthew Goode como DCI Carl Morck
* Chloe Pirrie como Merritt Lingard
** Bobby Rainsbury como Merritt Lingard adolescente
* Jamie Sives como DI James Hardy
* Alexej Manvelov como Akram Salim
* Leah Byrne como DC Rose Dickson
* Kelly Macdonald como Dr Rachel Irving
* Kate Dickie como Chief Superintendent Moira Jacobson
* Patrick Kennedy como Liam Taylor
* Mark Bonnar como Stephen Burns

## Notas
Bing (serie de televisión)

***Bing*** é unha serie de televisión animada baseada nos libros de Ted Dewan e producida por Acamar Films. A serie segue a un coelliño de preescolar chamado Bing mentres explora o seu mundo.

*Bing* gañou numerosos premios, incluíndo un Premio Emmy Internacional para Nenos e un Premio do Sindicato de Guionistas. A peluche Peek-a-Boo Bing gañou un premio Made For Mums Gold Award en 2023.

## Sinopse 
Cada episodio comeza con Flop dicindo "Round the corner not far away" ("Dobrando a esquina non moi lonxe". Na serie, Bing aprende varias leccións xunto cos seus amigos. Ao final de cada episodio, Bing resume o que aprendeu, con Flop entoando "É cousa de Bing".

## Notas
The Summer I Turned Pretty (serie de televisión)

***The Summer I Turned Pretty*** é unha serie de televisión estadounidense creada pola autora Jenny Han para Amazon Prime Video. Baséase na súa triloxía de novelas *The Summer I Turned Pretty*, ''It's Not Summer Without You* e *We'll Always Have Summer''. Lola Tung interpreta a Belly Conklin, unha adolescente involucrada nun triángulo amoroso cos irmáns Conrad e Jeremiah, interpretados por Christopher Briney e Gavin Casalegno, respectivamente.

A produción da serie de televisión comezou en 2021. Estreouse o 17 de xuño de 2022, e a primeira tempada consta de sete episodios. Antes mesma da estrea, a serie foi renovada para unha segunda tempada, que se estreou o 14 de xullo de 2023, e consta de oito episodios. En agosto de 2023, a serie renovouse para a terceira tempada. A terceira e derradeira tempada, de 11 episodios, estreouse o 16 de xullo de 2025. Anunciouse unha longametraxe tras o remate da serie o 17 de setembro de 2025, e está previsto que sirva como continuación directa do final da serie.

## Notas
Juozas Zikaras

**Juozas Zikaras**, nado en Paliūkai, condado de Panevėžys, o 18 de novembro de 1881 e finado en Kaunas o 10 de novembro de 1944, foi un escultor lituano, coñecido por ser autor das moedas do seu país anteriores á segunda guerra mundial.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
Zikaras naceu o 18 de novembro de 1881 na vila de Paliūkai, preto de Panevėžys, no seo dunha familia de labregos sen terra. Pasou a súa infancia nun ambiente social reivindicador da identidade nacional lituana fronte ao tsarismo ruso, algo que se reflicte na súa obra posterior. Durante os primeiros anos traballou como carpindeiro e como xornaleiro en granxas veciñas. Tamén aprendeu música, e no seu tempo de lecer tallaba figuriñas de madeira e pintando retratos e pasisaxes.]]
Con todo algúns dos traballos que lle reportaron máis sona non foron escultóricos, senón numismáticos, xa que a Zikaras se lle encargron os deseños das moedas da primeira serie do litas lituano emitidas logo da independencia do país e antes da segunda guerra mundial, que pasaron a ser un poderoso símbolo de orgullo e resiliencia nacional. Estas moedas amosaban no seu anverso unha interpretación do *Vytis* como emblema nacional. Máis recentemente, a súa estatua *Liberdade* foi retomada como motivo principal dos reversos dunha moeda conmemorativa de 50 litų de 2000 conmemorativa do décimo aniversario do restablecemento da independencia do país,

Ademais das moedas, tamén deseñou medallas e outros obxectos conmemorativos, todos eles sobre temas da historia nacional, do folclore e da vida rural.
Ficheiro:LTU 20 Litu 2001 rev.jpg|Billete de 20 litų (2001) que reproduce a estatua *Liberdade*, creada por Zikaras.
Ficheiro:LT-2000-50litų-Independence-b.png|50 litų de 2000, coa estatua *Liberdade*.
Ficheiro:Lithuania 1991 PSE09 B002.jpg|Sobre e selo (1991) conmemorativos da independencia, que reproducen a estatua *Liberdade*.

Entre outros recoñecementos pola súa traxectoria, Zikaras recibiu a Orde do Gran Duque de Lituania Gediminas de segundo grao e, en 2012, foi nomeado Cidadán Honorario de Panevėžys.

## Derradeiros anos e legado 
[miniatura|289x289px|[Tumba de Juozas Zikaras en Petrašiūnai.]]
O compromiso de Zikaras coa súa patria no marco das complexidades políticas da época supuxérolle numerosos problemas na época soviética. A súa acusación de acoller familiares relacionados cos combatentes da resistencia que loitaban contra as forzas soviéticas levárono a sufrir uns interrogatorios que se lle fixeron insoportables e, finalmente, o 10 de novembro de 1944 escolleu o suicidio antes de soportar máis persecución, administrándose unha dose letal de morfina. Este acto de desafío consolidou o seu status como mártir da independencia lituana e como símbolo de sacrificio fronte á opresión.

## Vida persoal 
Juozas Zikaras casou en 1914 con Anelė Tūbelytė-Zikarienė (1888-1963), con quen tivo catro fillos; Vaidutis J., Teisutis Joseph, Vainutis e Alyse Elena.

Logo do seu suicidio o 10 de novembro de 1944, o seu corpo foi soterrado no cemiterio Petrašiūnai, de Kaunas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* J. Zikaras House-Museum
Ka Whawhai Tonu

***Ka Whawhai Tonu*** é un filme dramático histórico neozelandés de 2024 dirixido por Michael Jonathan, baseado nun guión de Tim Worrall. Rodada en lingua maorí, conta a historia do asedio de Ōrākau en 1864, durante as guerras de Nova Zelandia dende a perspectiva de dous adolescentes maorís. Está protagonizado por Temuera Morrison, Cliff Curtis, Miriama Smith, Paku Fernandez e Hinerangi Harawira-Nicholas. *Ka Whawhai Tonu* estreouse en Hamilton o 17 de xuño de 2024 antes de estrearse nos cinemas de Nova Zelandia o 27 de xuño.

## Personaxes 
* Paku Fernandez como Haki
* Hinerangi Harawira-Nicholas como Kopu
* Naatana Mika como Puku
* Temuera Morrison como Rewi Maniapoto
* Cliff Curtis como Wi Toka
* Miriama Smith como Turama
* Jason Flemyng como Daniel Morgan
* Te Wakaunua Te Kurapa como Te Whenuanui

## Notas
Insound Tour Support No.12

***Insound Tour Support No.12*** é un EP da banda estadounidense de indie rock Bright Eyes, publicado no ano 2000 a través dos selos Saddle Creek e Insound. Só se publicaron 1 000 unidades, 500 delas dispoñibles travñés de inbound.com e as outras 500 na xira das bandas.

A versión de "I Won't Ever Be Happy Again" é unha gravación máis antiga que a que se atopa no EP ''Don't Be Frightened of Turning the Page''.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Bright Eyes / Squad Car 96

***Bright Eyes / Squad Car 96*** é un EP compartido da banda estadounidense Bright Eyes e a australiana Squalcar 96, publicado no ano 1997 a través dos selos H. e Aquamudvuv.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Lexi Jones

**Alexandria** **Zahra Jones**, máis coñecida como **Lexi Jones**, nada o 15 de agosto de 2000 en Nova York, é unha artista e cantautora británico-estadounidense.

## Traxectoria 
### Familia e primeiros anos 
Filla do músico inglés David Bowie e da modelo somalí-americana Iman, ten un medio irmán maior, o director de cinema Duncan Jones, do primeiro matrimonio do seu pai coa actriz Angie Bowie. Tamén ten unha medio irmá maior, Zulekha Haywood, froito do segundo matrimonio da súa nai co xogador da NBA Spencer Haywood.

Lexi Jones recibiu ofertas de traballos como modelo, pero a súa nai rexeitounas, citando a súa propia experiencia, procurando que a filla vivise unha vida privada o maior tempo posíbel. Mostrou interese pola arte dende pequena e recibiu formación dende moi nova, tomando máis en serio ese traballo a partir da adolescencia.

Bowie morreu de cancro de fígado o 10 de xaneiro de 2016, cando a súa filla tiña 15 anos.

Jones manifestouse sobre as súas loitas contra os problemas de saúde mental ao longo da súa vida, mencionando a arte como unha ferramenta para saír de lugares escuros.

### Carreira 
Jones mudouse aos Ánxeles en 2018, onde traballou como fotógrafa e deseñadora de moda. En 2023, lanzou o seu sitio web e lanzou a súa liña de roupa co lema "ALXX".

#### Música 
Lanzou a súa primeira canción en 2021 e o seu álbum de estrea, *Xandri,* en abril de 2025 O álbum recibiu críticas positivas en xeral. *The Independent* destacou a súa capacidade para deslizarse entre xéneros. Jones reiterou que non estaba a tentar ocupar o lugar do seu pai, senón "atopar a súa propia paz".

## Discografía 
* *Xandri* (2025), 12 cancións, 47 minutos 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial