open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Moby Dick (filme de 1956)

***Moby Dick*** é un filme estadounidense de 1956 dirixido por John Huston. É unha adaptación da novela *Moby-Dick* de 1851 escrita por Herman Melville. O guión foi escrito por Huston e Ray Bradbury. Está protagonizado por Gregory Peck, Richard Basehart e Leo Genn.

A banda sonora foi composta por Philip Sainton.

## Personaxes 
* Gregory Peck como Capitán Ahab
* Richard Basehart como Ishmael
* Leo Genn como Starbuck
* James Robertson Justice como Capitán Boomer
* Harry Andrews como Stubb
* Bernard Miles como Manxman
* Noel Purcell como carpinteiro do barco
* Edric Connor como Daggoo
* Mervyn Johns como Peleg
* Joseph Tomelty como Peter Coffin
* Francis de Wolff como Capitán Gardiner
* Philip Stainton como Bildad
* Royal Dano como Elijah
* Seamus Kelly como Flask
* Friedrich von Ledebur como Queequeg
* Orson Welles como Mapple
* Tamba Allenby como Pip the cabin boy
* Tom Clegg como Tashtego
* Ted Howard como Perth o ferreiro
* Iris Tree como muller da Biblia
* John Huston como voz de Peter Coffin
* Frazer Hines

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Xerife (familia)

Un **xerife** ou ***sharif*** (en árabe, شريف šarīf, feminino شريفة šarīfa: *nobre, respetábel*) é un descendente do profeta Mahoma, a través da súa filla Fátima,  esposa de Alí. Por esta razón, moitos xerifes chamáronse fatimís (de Fátima) ou alauís. O nome está tomado do árabe *šurafā* ou *ašraf*, plural de *šarīf*, que é por tanto traducibel como **xerifes**.

Algunhas tradicións consideran xerife só ao que é descendente de Hasan, fillo máis vello de Alí e Fátima, mentres que aos descendentes do fillo máis novo, Husáin, dáselle o título de *sayyid* (señor).

[miniatura|[Califato fatimí ou idrisí, antes de invadir Al-Andalus, e os estados veciños|centro]]
## Dinastías 
### Idade Media 
Na Idade Media foi xerifiano o Califato fatimí ou almorábide, que gobernou no Norte de África e en Al-Andalus.   

### Na acrualidade 
A dinastía alauí, reinante actualmente en Marrocos é xerife. Por esta razón, até a creación do Marrocos moderno en 1956, o país denominábase Imperio xerifiano. Foron os sucesores da Dinastía saadí, que tamén era xerife.

Tamén é xerife a dinastía Hashimí ou Haxemita reinante en Xordania. Antes da creación do reino de Xordania, os haxemitas dominaban a rexión do Hiyaz en Arabia (de onde foron expulsados polos sauditas). O monarca haxemita dese territorio levaba o título de xerife da Meca.

## Consideración social 
Ser xerife implica certo recoñecemento social, pero ningún privilexio. Moitos musulmáns sono. En Marrocos, por exemplo, un gran número de persons son non só xerifes senón especificamente alauís, e polo tanto están emparentadas, en maior ou menor medida, coa familia reinante, sen que iso se traduza nunha posición social elevada ou calquera outro privilexio. 

Un xerife almorábide famoso, membro da nobreza, foi o xeógrafo e cartógrafo Muhammad al-Idrisí, nacido en Ceuta en 1100.

## Entre os xiítas 
Entre os musulmáns xiítas, os membros do clero que son xerifes levan un turbante negro, mentres que os que non o son lévano de cor branca.

## Notas
Pomona, California

**Pomona**, fundada en 1888, é unha cidade do condado dos Ánxeles, no estado de California, Estados Unidos. Segundo o censo do 2010 tiña 149.058 habitantes e unha densidade de poboación de 2.549 persoas pon km².

## Xeografía 
Está situada ao leste da cidade dos Ánxeles, no límite occidental do val de Pomona, que forma parte da rexión de Inland Empire. Pomona pode considerarse tamén como parte do val de San Gabriel.

Segundo a Oficina do Censo dos Estados Unidos, a cidade ten unha área total de 59,2 km², todos en terra firme.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da cidade
Sahara (filme de 2005)

***Sahara*** é un filme de 2005 dirixido por Breck Eisner. É unha coprodución entre os Estados Unidos de América, o Reino Unido, Alemaña e España, e baséase na novela homónima de Clive Cussler. Está protagonizado por Matthew McConaughey, Steve Zahn e Penélope Cruz.

O filme foi rodado en 2003 en localizacións de África, así como no Reino Unido. Fíxose notable polos seus moitos problemas de produción, incluíndo duplicar o seu orzamento de produción de 80 a 160 millóns de dólares, as demandas entre o equipo e por seren acusados de varias violacións do dereito internacional. *Sahara* recadou 119&nbsp;millóns de dólares en todo o mundo, non conseguindo superar os seus custos de produción, o cal o converten nun dos maiores fracasos de recadación de tódolos tempos.

## Personaxes 
* Matthew McConaughey como Dirk Pitt
* Steve Zahn como Al Giordino
* Penélope Cruz como Eva Rojas
* Lambert Wilson como Yves Massarde
* Lennie James como Xeneral Zateb Kazim
* William H. Macy como Almirante James Sandecker
* Rainn Wilson como Comandante Rudi Gunn
* Delroy Lindo como Carl
* Patrick Malahide como Embaixador Polidori
* Glynn Turman como Frank Hopper
* Dayna Cussler como Kitty Mannock (escenas eliminadas)
* Robert Cavanah como Capitán Tombs
* Paulin Fudouop como Modibo
* Jude Akuwudike como Imam
* Clint Dyer como Oshodi
* Mark Aspinall como Lawyer
* Rakie Ayola como Mrs. Nwokolo
* Christopher Bello como condutor de tren
* Nicholas Beveney como Gunboat 1 Officer
* Maurice Lee como Zakara

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Diploma olímpico

Un **diploma olímpico** é un certificado en papel outorgado aos oito primeiros clasificados nas competicións dos Xogos Olímpicos. Mentres que os tres primeiros clasificados reciben medallas dende os Xogos Olímpicos de 1896, os diplomas establecéronse en 1949 para premiar aos atletas que ocupasen o cuarto, quinto e sexto posto. En 1981 engadíronse diplomas para os que rematasen sétimos e oitavos.

O diploma está inscrito e asinado por autopen coas sinaturas do presidente do Comité Olímpico Internacional e o xefe do comité organizador de cada Olimpíada.

Un atleta que reciba un diploma e, posteriormente, sexa sancionado por infraccións do Código Ético do COI, o Código Mundial Antidopaxe ou doutras regulacións, deberá devolver o diploma ao COI.

## Notas
A dama de Shangai

***A dama de Shangai*** (en ) é un filme estadounidense de 1947 dirixido por Orson Welles e protagonizado por Welles, Rita Hayworth e Everett Sloane. Baséase na novela *If I Die Before I Wake* de Sherwood King.

Malia que nun principio recibiu valoracións dispares, gañou consideración co paso dos anos, e moitos críticos eloxiaron o seu deseño de escenarios e o traballo de cámara. En 2018, foi escollido para a súa conservación no National Film Registry pola Biblioteca do Congreso dos Estados Unidos de América por ser "cultural, histórica ou esteticamente significativo".

Estreouse subtitulado en galego o 20 de maio de 1995 na TVG.

## Sinopse 
Michael O'Hara coñece a encantadora Elsa Bannister, á que salva pouco despois dun asalto. Casada cun rico avogado sen escrúpulos, coxo e de volta a Shanghai, Elsa embarca a Michael no iate do seu marido. O'Hara namórase dela baixo a mirada indiferente do seu marido e George Grisby, avogado asociado de Bannister, aproveita unha escala para facerlle unha proposta singular: matar un home sen risco por unha gran cantidade de diñeiro co argumento de que non se pode procesar mentres a policía non atope o corpo da vítima.

## Personaxes 
* Rita Hayworth como Elsa "Rosalie" Bannister
** A voz de canto foi dobrada por Anita Kert Ellis
* Orson Welles como Michael O'Hara
* Everett Sloane como Arthur Bannister
* Glenn Anders como George Grisby
* Ted de Corsia como Sidney Broome
* Erskine Sanford como xuíz
* Gus Schilling como "Goldie" Goldfish
* Carl Frank como fiscal do distrito Galloway
* Louis Merrill como Jake
* Evelyn Ellis como Bessie
* Harry Shannon como condutor de taxi
* Errol Flynn como home fóra da cantina (sen acreditar)
* Philip Morris como Port Steward/Officer Peters (sen acreditar)
* Edward Peil Sr. como garda (sen acreditar)

## Na cultura popular 
* No filme de Sergio Leone *Era unha vez en América* (1984), a personaxe de Robert De Niro Noodles agóchase nun teatro chinés, fronte a un fumadoiro de opio, unha alusión a unha escena en que a personaxe de Orson Welles se agocha nun teatro chinés para eludir a lei.
* No filme *Ghostbusters II* (1989), Rick Moranis, Annie Potts e Sigourney Weaver están vendo *A dama de Shanghai* na televisión do apartamento da personaxe de Bill Murray. Moranis e Potts discuten sobre as relacións entre Welles e Hayworth.
* O filme de Woody Allen *Misterioso asasinato en Manhattan* (1993), filme negro cómico, inclúe un tributo ao filme, cun clímax en que hai un enfrontamento detrás da pantalla dun cinema en que se proxecta *A dama de Shanghai*.
* No filme de Jim Jarmusch *The Limits of Control* (2009), a personaxe de Tilda Swinton di que o filme non ten sentido.
* A escena climática do salón dos espellos entrou como un tropo no cinema e foi replicada innumerables veces en filmes e na televisión.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Ballaké Sissoko

**Ballaké Sissoko**, nado en 1968, é un músico maliano de kora. Colaborou con Toumani Diabaté e Taj Mahal, e é un membro do grupo 3MA con Driss El Maloumi e Rajery.

## Discografía 
* 1998 - *Kora Music from Mali* KOra-Solo Album  (bibiafrica records)
* 1999 - *New Ancient Strings* con Toumani Diabaté (Hannibal-Ryko / Harmonia Mundi)
* 2000 - *Déli* (Label Bleu/Indigo)
* 2003 - *Diario Mali* (Label Ponderosa) con Ludovico Einaudi
* 2005 - *Tomora* (Label Bleu/Indigo)
* 2009 - *Chamber Music* (No Format!/Six Degrees) con Vincent Segal
* 2011 - *Humbling Tides* (Talitres Records / No Format!) con Stranded Horse
* 2013 - *At Peace*
* 2015 - *Musique de Nuit* (Ballake Sissoko e Vincent Segal album) 
* 2021 - *Djourou*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Reino de África

Co nome de **Reino de África** ou **Reino Normando de África** coñécense as posesións africanas da Casa de Hauteville, territorios ocupados, a partir de 1135, polo rei normando de Sicilia, Roxerio II, na zona costeira norteafricana de Tunisia e Tripolitania, e anexionado, *de facto*, ao Reino de Sicilia.

## Historia 
Roxerio II de Hauteville fixo do seu reino de Sicilia a nación dominante no Mediterráneo. Grazas a unha poderosa frota, formada baixo a dirección de varios almirantes, fixo unha serie de conquistas na costa de África entre 1135 e 1153, que ían desde Trípoli (actual Libia) até o cabo Bon (actual Tunisia) e Bona (actual Alxeria).

Nesas dúas décadas, Roxerio II creou un "Reino Normando de África", que se converteu nunha especie de "protectorado" siciliano, apoiado en parte pola pequena comunidade cristiá que sobrevivira á conquista musulmá da África do Norte.

Os normandos aproveitaron o feito de que unha epidemia (seguida dunha gran fame) debilitara aos musulmáns de Tunisia, e foron recibidos con simpatía polos habitantes grazas aos alimentos que levaron os normandos desde Sicilia.Con eles trasladáronse varios centos de cristiáns, que crearon un resentimento entre os musulmáns locais. Na capital, Mahdia, foi aberta oficialmente unha igrexa católica local, a primeira desde a conquista árabe do século VIII.

En 1146 o rei normando aproveitou unha crise interna entre os musulmáns para conquistar toda a Tripolitania costeira até o golfo de Sidra.

Os normandos de Sicilia deron total autonomía administrativa aos nobres musulmáns locais, pero xa en 1158, pouco despois da morte de Roxerio II en 1154, reinando xa Guillerme II de Sicilia, os almohades apoderáronse de case todo o Reino de África.

En 1160, a capital do reino e último baluarte cristián en África do Norte, Mahdia, caeu en mans árabes. 

Sucesivamente os cristiáns de África desapareceron a causa das persecucións dos fanáticos musulmáns almohades, aínda que unhas moi pequenas comunidades sobreviviron no sur de Tunisia durante algúns séculos máis.

### Último reduto 
Soamente a pequena illa de Tabarka, no norte de Tunisia, quedou en mans cristiás (até o inicio do Renacemento), por ser propiedade da República de Pisa que tiña contratos comerciais de explotación do coral co bei de Tunes. O illote de Tabarka (40 hectáreas), converteuse co tempo no predecesor das Prazas de soberanía españolas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Alex Metcalfe (2009): *The Muslims of Medieval Italy* Edinburgh: Edinburgh University Press. ISBN 978-0-7486-2008-1.
* Charles Dalli (2008): *Bridging Europe and Africa:Norman Sicily’s Other Kingdom*. Pisa: Edizioni Plus. Pisa University Pres. ISBN 978-88-8492-554-1.
* David Abulafia (2001): [Ifriqiyya](http://www.treccani.it/enciclopedia/ifriqiyya_(Federiciana)/), in *Enciclopedia federiciana*, Vol. I. Istituto dell'Enciclopedia italiana Treccani.
* Francesco Gabrieli (1999): *Normanni e Arabi*. *Archivio storico pugliese*, XII, pp. 53-68.
* Hubert Houben (1999): *Ruggero II di Sicilia: un sovrano tra Oriente e Occidente*. Roma: Laterza.

### Outros artigos 
* Casa de Hauteville
* Reino de Sicilia
* Roxerio II de Sicilia
Manuel Hermida Vázquez

**Manuel Hermida Vázquez**, nado en Ourense cara a 1869 e finado en Monforte de Lemos o 14 de febreiro de 1960, foi un xornalista e funcionario galego.

## Traxectoria 
Instalado en Monforte de Lemos, dirixiu os periódicos *Heraldo de Lemos* e *La Opinión* (a partir de xaneiro de 1904). Foi nomeado recadador-depositario de fondos municipais en 1925. Foi administrador da Casa de Alba en Monforte. Finou en Monforte de Lemos o 14 de febreiro de 1960 con 90 anos.

## Vida persoal 
Foi pai de Carmen e Manuel Hermida Balado.

## Notas
Alberto Datas

**Alberto Datas Panero**, nado na Coruña o 27 de febreiro de 1935 e finado en Madrid o 11 de decembro de 2007, foi un pintor galego.

## Traxectoria 
Cando era neno sufriu un accidente de bicicleta, que xunto coa tuberculose fixo que tivese que pasar unha tempada na cama. Aí comezou a facer debuxos de cadros de grandes pintores. e en 1969 realizou a súa primeira exposición individual.

Estivo vencellado á Xeración Atlántica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Marisa Marimón
* Galegos
Derthona Basket

O **A.S. Dil. Pol. Derthona Basket**, actualmente coñecido por motivos de patrocinio como **Bertram Yachts Derthona Tortona**, é un equipo de baloncesto profesional italiano de Tortona, localidade da provincia de Alessandria no Piemonte. Fundado en 1955, o equipo compite na LBA, máxima categoría do baloncesto italiano, despois de conseguir o ascenso desde a Serie A2 Basket na temporada 2020−21.

## Historia 
O Derthona Basket foi fundado en Tortona no ano 1955. En 1962, tan só catro anos despois de obter á filiación á FIP, o club disolveuse. En 1965 foi refundado como sección dun novo club polideportivo da cidade. Na temporada 2008−09, co equipo participando na Serie C2, o base internacional macedonio Petar Naumoski decide xogar no club, gañando o equipo o ascenso á Serie C1 invicto. Na temporada 2013−14, dirixidos no banco polo técnico Antonello Arioli, o Derthona é o protagonista dunha destacábel tempada, na que o equipo permanece no alto da táboa de principio a fin. Un dos momentos álxidos dese ano prodúcese o 19 de xaneiro de 2014, cando o euqipo vence no 61-83 no PalaDozza do Fortitudo Bologna. Ao acabar a fase regular, o equipo refernda os resultados nos play-off, onde consegue o ascenso á Serie A2 após gañar a Final Four Promotion contra o Legnano Basket Knights. Na seguinte temporada o equipo finaliza noveno na A2 Silver.

Na temporada 2015−16 o Derthona acaba no terceiro lugar do Grupo Oeste. Isto permite que o equipo dispute os play-offs de ascenso á Serie A, onde elimina ao Trieste por tres a dous na primeira rolda, mentres que na seguinte sucumbe ante o Brescia por tres a dous. Na seguinte temporada, a 2016−17, liderados por Demis Cavina, o equipo finaliza a tempada regular en segundo lugar, clasificándose para os play-offs. Alí vencen na primeira rolda á Mantovana por 3 a 2, mais perden na en cuartos de final ante de Trieste por 3 a 1. Na seguinte campaña o equipo gaña o seu primeiro título oficial, a Copa de Italia da Serie A2, superando na final ao Ravenna por 89−57. Nos play-offs o equipo cae esta vez na primeira roda por 3−1 ante o Udine. O 22 de outubro de 2018, após tres derrotas nas tres primeiras xornadas do campionato, o Derthona despediu a Lorenzo Pansa, sendo o novo adestrador do club Marco Ramondino. O 29 de setembro de 2019 o equipo gañou o seu segundo título oficial, a Supercopa da Serie A2, superando ao Basket Torino por 81−84. Na temporada 2020−21 o Derthona gañou os play-offs da A2 e conseguiu o ascenso á máxima categoría do baloncesto profesional, a Serie A, por primeira vez na súa historia.

## Palmarés 
### Competicións domésticas 
***Copa da Segunda División de Italia**
****Campións (1):** 2018
***Supercopa da Segunda División de Italia**
****Campións (1):** 2019

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Napoli Basket

O **SS Napoli Basket**, actualmente coñecido como **GeVi Napoli Basket** por motivos de patrocinio, é un equipo de baloncesto profesional italiano con sede en Nápoles, Campania. Fundado en 2016, é o equipo sucesor do desaparecido S.S. Basket Napoli. Após conseguiren o ascenso desde a Serie A2 na temporada 2020−21, o equipo compite na LBA, a máxima categoría do baloncesto transalpino.

## Historia 
Após a desaparición do S.S. Basket Napoli en 2010, o proxecto renaceu seis anos despois da man de Ciro Ruggiero grazas á cesión dos dereitos deportivos do Cilento Basket Agropoli, que permitiron ao recentemente nado equipo napolitano comezar a súa andaina na Serie B na temporada 2016−17. Na mesma tempada, o Napoli Basket consegue o ascenso á Serie A2 tras finalizar primeiro no Grupo C da tempada regular e vencer ao Bergamo Basket na final do play-off. Con todo, ao final da seguinte temporada o equipo regresa á Serie B tras perder nos play-outs ante os Roseto Sharks. Ao final da mesma tempada, a dirección pasa aos empresarios napolitanos Federico Grassi e Francesco Tavassi, mentres que o adestrador Gianluca Lulli é designado para dirixir o equipo. Na Serie B 2018−19 o Napoli Basket pecha a tempada regular no 6º posto do grupo D con 36 puntos, pasando así a disputar os play-offs, onde perde en semifinais ante Pallacanestro Palestrina.

En xuño de 2019 a equipo anuncia que comprou os dereitos deportivos do Legnano Basket Knights, obtendo o dereito a participar na Serie A2 2019−20. A tempada comeza con tres derrotas consecutivas coa consecuente rescisión do técnico Gianluca Lulli e o anuncio da contratación de Stefano "Pino" Sacripanti. O Napoli finaliza a temporada regular en oitava posición, asegurándose un lugar nos play-offs. Porén, estes nunca se chegarán a xogar debido á pandemia de COVID-19. Na temporada 2020−21 da Serie A2, o equipo volve clasificarse aos play-offs, conseguindo o obxctivo do ascenso após venceren ao Amici Pallacanestro Udinese na rolda final.

## Palmarés 
**Copa de Italia**
* **Campións (1):** 2024
**Copa da Segunda División de Italia**
* **Campións (1):** 2021
**Copa da Terceira División de Italia**
* **Campións (1):** 2017

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Carlos IV de Alençon

**Carlos IV de Valois, duque de Alençon**, nado en Lión o 2 de setembro de 1489 e finado na mesma cidade o 11 de abril de 1525, foi un príncipe sanguíneo da casa dos Valois. Foi cuñado do rei Francisco I de Francia e o seu máis próximo herdeiro na orde de sucesión ao trono de Francia. Falecido sen descendencia, é o último representante da rama dos Valois-Alençon.

## Traxectoria 
Carlos IV de Alençon era fillo de Renato, duque de Alençon e conde de Perche, e da beata Margarida de Lorena-Vaudémont.

En 1497, á morte do seu bisavó Carlos I de Armagnac, herdou os dereitos sobre os condados de Armagnac e Fésenzac (co vizcondado de Fesenzaguet) e o condado de Rodez (no cal tiña o título de Carlos II).

Fixo a súa primeira campaña en 1507 en Italia ás ordes de Lois XII de Francia, especialmente durante o cerco de Xénova. Acompañouno de novo en 1509 e loitou en Agnadel e participou na toma de Bérgamo, Caravaggio, Borromeo e Cremona.

Casou en 1509 con Margarida de Angulema, filla de Carlos de Orleáns, conde de Angulema e de Luísa de Savoia, irmá máis vella de Francisco I de Francia. Non tiveron fillos.

O seu cuñado converteuse en rei en 1515 e marchou de novo a Italia, loitou en Marignano e logo defendeu Champaña en 1521 contra unha expedición de Carlos V.

En 1525 loitou en Pavia e, despois da captura do rei, comandou o exército francés. Afectado pola derrota, acusado de abandonar o rei, enfermou e morreu. A súa viúva Margarida de Angulema sucedeuno, separando á súa cuñada Francisca (irmá de Carlos IV) da sucesión. Francisca aparece en 1534/1543 como baronesa de Sainte-Suzanne e o vizcondado foi erixido en ducado en 1543.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*107
*
*
*
Jovino González

**Jovino González Comesaña,** nado en Vigo o 16 de outubro de 1975, é un ex-piragüista galego, que competía na modalidade de augas tranquilas. Participou en dous Xogos Olímpicos, sendo o seu mellor resultado o quinto posto na proba de K-4 1000 m en Atlanta 1996.

## Traxectoria 
Comezou a destacar no piragüismo dende as categorías inferiores, ao igual que a súa irmá Marián, e en 1994 dispuotu en Xochimilco o seu primeiro Campionato Mundial, rematando en oitava posición no K4 500 metros. En 1995 proclamouse campión de España en K1 200 m, e logrou clasificarse para os Xogos Olímpicos de 1996 en Atlanta, en dúas probas diferentes: K2 500 e K4 1000. Conseguiu meterse nas finais olímpicas do K4 e volveu á casa cun diploma olímpico (5º posto).
miniatura|A cidade de Vigo ós seus atletas.
Nos Xogos Olímpicos de 2000 participou no K1 500m, meténdose na final e conseguindo o seu segundo diploma. Na mesma distancia, en 2002 conseguiu un bronce no Campionato de Europa celebrado en Szeged, e dous anos despois repetiu metal no K1 1000 metros en Poznan.

Logrou a clasificación tamén para os Xogos Olímpicos de 2004 en Atenas, no K1 1000 metros, pero pouco antes do comezo dos Xogos, foi expulsado do equipo español por dar positivo por EPO nun control antidopaxe. Foi sancionado durante dous anos e regresou á competición en 2006. Ao ano seguinte regresou ao Campionato de Europa, onde conseguiu meterse na final, e repetiu participación tamén en 2008 e 2009.

## Palmarés internacional 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do piragüista en sports-reference.com .
* Datos do piragüista no sitio web oficial do Comité Olímpico Internacional .
República Española

O termo **República Española** pódese referir a:

* A **Primeira República Española** (1873-1874);
* A **Segunda República Española** (1931-1939);
* A **Segunda República Española no exilio** (1939-1977).
Sandra Piñeiro

**Sandra Piñeiro Fungueiriño**, nada en Esteiro (na parroquia de Castro, en Boiro) o 24 de abril de 1996, é unha remeira profesional e escritora galega, que compite co Orio da Liga Euskotren, a máxima categoría de competición en traiñeiras.

## Traxectoria 
Comezou a remar de neniña no Cabo da Cruz. Logo dunha década con este club, en 2016 chegou a disputar a liga Euskotren co Cabo, onde finalizaron de cuartas (e últimas). Ao remate dese ano fichou polo Náutico de Ribeira onde permaneceu dous anos, ata 2018. Ao remate desa temporada, o Orio (de Orio, en Guipúscoa) engadiuna ao seu equipo, onde coincidiu con Victoria Piñeiro, a remeira de Cangas. O Orio levaba desde 2013 na liga Euskotren, de forma ininterrompida.

En xullo de 2019, a Piñeiro rompeulle o tolete e quedou a vogar sen remo para manter o ritmo e o equilibrio da traiñeira e non prexudicar as compañeiras, nunha imaxe que acadou unha certa viralidade no momento. Orio acabou por gañar esa regata. A canda as demais remeiras de Orio proclamouse vencedora da liga Euskotren nesa temporada, título que revalidou ao ano seguinte. Era a primeira vez que Orio gañaba a Liga Euskotren, logo de seis anos de dominio da traiñeira de Donibane (de Pasaia).

A partir de 2016 comezou a ter problemas coa alimentación e case tres anos máis tarde foi diagnosticada de anorexia, trastorno para o que se tratou sen deixar a práctica deportiva en Donostia.

## Palmarés 
* 2019: Liga Euskotren
* 2020: Liga Euskotren

## Clubs 
## Obra
* *Remando en la oscuridad* (2021)

## Notas
Lista de bandeiras de Azerbaidján

Está é unha lista de bandeiras que algunha vez foron utilizadas polos organismos públicos de Azerbaidján.

## Bandeira nacional
## Bandeiras históricas
## Bandeiras de subdivisións
## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Bandeira de Azerbaidján
* Emblema de Azerbaidján
* Himno nacional de Azerbaidján
Esquí alpino

miniatura|300px|Esquiadores alpinos
O **esquí alpino** é o pasatempo de esvarar por pistas cubertas de neve en esquís con ataduras de talón fixo, a diferenza doutros tipos de esquís (campo a través, Telemark ou saltos de esquí), que usan esquís con ataduras de talón libre. Xa sexa como diversión ou como deporte, adoita practicarse en estacións de esquí, que ofrecen servizos como telesquís, fabricación de neve artificial, preparación de neve, restaurantes e patrullas de esquí.

Os esquiadores "fóra de pista", que esquían fóra dos límites da área de esquí, poden empregar motos de neve, helicópteros ou subidas mecánicas pera chegar á cima dunha montaña. Os esquiadores de fondo poden empregar equipos especializados con atadura de talón libre, incluíndo peles "pegañentas" nos fondos dos esquís para impedir que se deslicen cara a atrás durante unha subida, logo bloquear o talón e retirar as peles para o seu descenso.

O esquí alpino foi un evento nos Xogos Olímpicos de Inverno desde 1936. En 1886 introduciuse en Oslo unha competición correspondente ao slálom moderno. A palabra "esquí" está relacionada coa palabra nórdica antiga "skíð", que significa "anaco de madeira ou leña". Os esquís inventáronse para cruzar zonas húmidas e marismas no inverno cando se conxelaban. Os esquís fixeron parte integral do transporte nos países máis fríos durante miles de anos. Na década de 1760 rexistrouse o esquí como usado no adestramento militar. O exército noruegués realizou competicións de habilidade que consistían en esquiar pistas abaixo, arredor de árbores e obstáculos mentres disparaban. O esquí alpino moderno adoita datarse na década de 1850 e, a finais do século XIX, o esquí foi adaptado dun método de transporte a un deporte competitivo e recreativo. Norheim foi o campión da primeira competición de esquí alpino en Oslo, en 1868.

O termo "slálom" provén dos dialectos noruegueses en que *slalåm* significa "rastro (*låm*) nunha ladeira (*sla*)". As primeiras competicións de slálom coñecidas celebráronse en Telemark arredor de 1870 xunto con competicións de salto de esquí, en que participaban os mesmos deportistas. Husebyrennet incluía desde 1886 *svingrenn* (competición de xiros nos outeiros), xa que o termo *slalåm* aínda non fora introducido. [2] O slálom apareceu por primeira vez nunha competición de esquí en Sonnenberg en 1906. Dúas ou tres décadas despois, o deporte estendeuse ao resto de Europa e aos Estados Unidos. A primeira competición de esquí de slálom tivo lugar en Mürren, Suíza, en 1922. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Alpine Canada Alpin - Alpine Canada Alpin, National Governing Body for Ski Racing within Canada
* U.S. Ski and Snowboard Association - The National Governing Body for Ski Racing
* U.S. Ski Team - Bio information and stories on U.S. elite athletes
* Retro Ski - ski history
* Alpine Ski Database
* Colorado Ski Museum
Tyler Kalinoski

**Tyler Kalinoski**, nado o 19 de decembro de 1992 en Cincinnati, é un xogador profesional de baloncesto estadounidense. Cunha altura de 1,88 m xoga na posición de escolta. Formado no instituto Olathe East, onde foi nomeado All-American, e na Universidade Davidson, onde foi seleccionado como mellor xogador da Conferencia Atlantic 10, actualmente xoga para o Unicaja da Liga ACB.

## Traxectoria 
Nado en Cincinnati, Ohio, Kalinoski formouse como xogador no Instituto Olathe East baixo a dirección do adestrador Jim Super. Alí foi nomeado no primeiro equipo da Sunflower League en 2010 e 2011. Como sénior fixo unha media de 17,1 puntos, 5,8 rebotes, 5,7 asistencias e 2,2 roubos por encontro, liderando ao equipo en todas as categorías estatísticas. Isto serviulle para ser nomeado McDonald's All-American. Após finalizar a súa etapa no instituto, foi recrutado pola Universidade Davidson para xogar nos Wildcats. No seu ano freshman fixo unha media de 4,7 puntos, 2,2 rebotes e 1,2 asistencias in 17,4 minutos de xogo por encontro. No seu segundo ano mellorou as súas estatísticas a 7,6 puntos, 2,8 rebotes e 1,6 asistencias in 22,6 minutos de xogo, conseguindo dobres figuras en trece ocasións. Na temporada 2014−15, como sénior, liderou ao equipo a conseguir un rexistro de 23-6 na Atlantic 10, conseguindo 16,9 puntos e 5,7 rebotes por partido, sendo nomeado mellor xogador da conferencia.

Após non ser seleccionado no Draft da NBA, xogou na liga de verán para os Miami Heat. Cando finalizou o torneo, tando o equipo de Miami como os Charlotte Hornets amosaron interese na súa contratación como xogador de rotación, tendo que pasar a maior parte da temporada na NBA D-League. Ao non estar de acordo coas condicións ofrecidas, Kalinoski decidiou mudar de continente e asinar co Élan Chalon da LNB Pro A, máxima categoría do baloncesto francés, e da FIBA Europe Cup. Tras finalizar a camapaña no equipo galo, asinou co Apollon Patras da A1 Ethniki grega, onde conseguiu 10,8	puntos e 4,9 rebotes por encontro na máxima categoría do país heleno. As dúas seguintes temporadas xogou para os Antwerp Giants da Pro Basketball League e a Basketball Champions League. Tras un paso polo baloncesto turco co Bandırma e italiano co Pallacanestro Brescia, o 20 de xullo de 2021 anunciouse a súa fichaxe polo Río Breogán da Liga ACB. No club lucense fixo unha media de 11,3 puntos e 3,3 rebotes por partido, axudando ao equipo a disputar a Copa do Rei e a disputar a fase previa da Basketball Champions League. Ao finalizar a temporada, anúnciase a súa fichaxe polo Unicaja.

### Clubs 
Ao longo da súa carreira, Kalinoski ten xogado para os seguintes equipos profesionais:
*  Élan Chalon (LNB Pro A / FIBA Europe Cup, 2015–2016)
*  Apollon Patras (GBL, 2016−2017)
*  Antwerp Giants (PBL / BCL, 2017−2019)
*  Bandırma (BSL / BCL, 2020)
*  Pallacanestro Brescia (LBA / Eurocup, 2020–2021)
*  CB Breogán (ACB, 2021−2022)
*  Unicaja (ACB, 2022−presente)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en acb.com
* Perfil en euroleague.net
* Perfil en proballers.com
Top Gun

***Top Gun*** é un filme estadounidense de 1986 dirixido por Tony Scott e producido por Don Simpson e Jerry Bruckheimer, en asociación con Paramount Pictures. O guión foi escrito por Jim Cash e Jack Epps Jr., e foi inspirado por un artigo titulado "Top Guns", publicado na revista *California* tres anos antes. Está protagonizado por Tom Cruise, Kelly McGillis, Val Kilmer, Anthony Edwards e Tom Skerritt.

En 2015, a Biblioteca do Congreso dos Estados Unidos escolleuno para a súa preservación no National Film Registry por ser "cultural, histórica ou esteticamente significativo". Unha secuela, titulada *Top Gun: Maverick* estaba prevista para a súa estrea o 26 de xuño de 2020, mais foi posposto para o 23 de decembro de 2020, e despois ao 19 de novembro de 2021 por mor da pandemia de COVID-19.

## Personaxes 
* Tom Cruise como Pete "Maverick" Mitchell
* Kelly McGillis como Charlotte "Charlie" Blackwood
* Val Kilmer como LT Tom "Iceman" Kazansky
* Anthony Edwards como Nick "Goose" Bradshaw
* Tom Skerritt como Mike "Viper" Metcalf
* Michael Ironside como Rick "Jester" Heatherly
* John Stockwell como Bill "Cougar" Cortell
* Barry Tubb como Henry "Wolfman" Ruth
* Rick Rossovich como Ron "Slider" Kerner
* Tim Robbins como Sam "Merlin" Wells
* Clarence Gilyard como Marcus "Sundown" Williams
* Whip Hubley como Rick "Hollywood" Neven
* James Tolkan como Tom "Stinger" Jardian
* Meg Ryan como Carole Bradshaw
* Adrian Pasdar como Charles "Chipper" Piper

## Notas 
## Véxase tamén
Xogo das bólas

miniatura|Bólas
Unha **bóla** é unha pequena esfera de vidro, alabastro, cerámica, arxila, metal, cristal, aceiro, pedra, mármore, madeira ou porcelana que se emprega en diversos xogos infantís. Tamén se denominan así algúns xogos en que se utilizan as bólas. Estes xogos son practicamente universais, e aínda que existen moitas variantes, a esencia é case sempre a mesma: lanzar unha ou varias bólas para intentar aproximarse a outras ou a buratos obxectivo. Cando se gaña unha man adoitan tomarse as bólas do outro xogador ou dos xogadores contrarios.

## Historia 
[miniatura|*Xogo das bólas*, [Karol D. Witkowski]]
Se ben non se coñece o verdadeiro orixe das bólas e son xogos tradicionais, a súa orixe aparentemente se remonta ata o antigo Exipto e á antiga Roma. En efecto, atopáronse bólas na tumba dun neno exipcio de arredor do ano 3000&nbsp;a.C. En Creta, pola súa banda, os nenos xogaban con bólas feitas a partir de materiais preciosos. Outros materiais empregados na antigüidade son os ósos de olivas, abelás ou castañas. Ata principios do século XX, algunhas aínda estaban feitas de pedra. Menciónanse na literatura romana como no poema "Nux" de Ovidio. A súa popularidade estendeuse ata a idade media.

En 1503 o concello de Nürnberg, Alemaña, limitou o xogo das bólas a un prado fóra da cidade.

Non se sabe onde se fabricaron por primeira vez as bólas. Un soprador de vidro alemán inventou un dispositivo para facer bólas en 1846.

En América, crese que o costume das bólas se estendeu desde Europa. Non obstante, tamén existen indicios que apuntan a que puideron empregarse na América precolombiana. As primeiras bólas de xoguete fabricadas en masa (arxila) nos Estados Unidos fabricáronse en Akron, Ohio, por S. C. Dyke, a principios da década de 1890. Algúns dos primeiros mármores de vidro producidos nos Estados Unidos tamén foron fabricados en Akron, por James Harvey Leighton. En 1903, Martin Frederick Christensen, tamén de Akron, fixo as primeiras bólas de vidro fabricadas mediante unha máquina patentada por el. A súa compañía, The M. F. Christensen & Son Co., fabricou millóns de bólas ata que cesaron as súas operacións en 1917. A seguinte compañía estadounidense en entrar no mercado do mármore de vidro foi Akro Agate. Esta empresa foi creada por Akronites en 1911, mais situada en Clarksburg, Virxinia Occidental.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* 
* Marbles Federation
*
Xoane

O topónimo **Xoane** pode referirse a:

;En Galiza
***Xoane**, lugar da parroquia de Astureses, no concello de Boborás;
***Xoane**, lugar da parroquia de Goiáns, no concello de Carballo;
***Xoane**, lugar da parroquia de Carcacía, no concello de Padrón;
***Xoane da Estrada**, lugar da parroquia de Goiáns, no concello de Carballo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Xoanín**, lugar da parroquia da Laxe, no concello de Chantada.
Fernando Gómez-Reino

**Fernando Gómez-Reino** **Lecoq**, nado na Coruña o 21 de decembro de 1955, é un exnadador galego. Competiu nos Xogos Olímpicos de 1976 en Montreal.

## Traxectoria 
Comezou destacando dende novo no Club Natación A Coruña e no Club do Mar, batendo varios récords de Galicia, e conseguiu unha bolsa para prepararse na Residencia Blume de Barcelona. En 1975 entrou na selección española de natación, dentro do equipo de remudas, disputando ese mesmo ano o Campionato Mundial de Natación en Cali. En marzo de 1976 bateu os récords de España de 4x100m libres e 4x200m libres.

Foi seleccionado pola Federación Española para participar nos Xogos Olímpicos de 1976 en Montreal, onde competiu na proba de 4x200m libres xunto a David López-Zubero, Jesús Fuentes e Santiago Esteva. Realizaron un tempo de 7:49.22, quedando cuartos na súa serie, na que só se clasificaban os tres primeiros equipos.

Trala súa retirada traballou como adestrador, destacando a súa labor no Club Natació Palma.

## Notas
Oscar Ulrich-Bansa

**Oscar Ulrich-Bansa**, nado en 1890 e finado o 17 de xuño de 1982 en Besana in Brianza, Lombardía, foi un numismático e xeneral do exército italiano.

## Traxectoria 
Na súa xuventude ingresou no exército italiano, co que participou tanto na primeira como na segunda guerra mundial, ata acadar o rango de xeneral. e investigador especializado na moeda do Imperio Romano dos séculos IV e V, particularmente das cecas romanas da Italia setentrional, como as de Mediolanum e Aquileia. e foi membro de honra da Comisión Internacional de Numismática e de diversas sociedades numismáticas nacionais.
* (1959): Medalla da *Royal Numismatic Society*, de Londres.

## Publicacións 
Estes son algúns dos traballos máis representativos da carreira académica de Ulrich-Bansa.

* (1936). ''Note sulla zecca di Aquileia romana: i multipli del soldo d'oro*. Chiesa, Udine.
* (1949). *Moneta mediolanensis (352-498)*. C, Ferrari, Venecia.
* (1963). *Alcune monete commemorative di Cesare e di Augusto*. P & P Santamaria, Roma.
* (1966). *Note di numismatica teodosiana: il solidus aureus dal 392 al 395*. Popolare, Pavia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bernareggi, E. (1983). "Oscar Ulrich-Bansa, 1890-1982". En *Compte Renu 30*. International Numismatic Commision. Páxina 30.
* Bernareggi, E. (1982). "Oscar Ulrich Bansa, 1890 - 1982". En *Rivista italiana di numismatica*. Nº 84. Páxinas 293-295.
* Gorini, G. (2012). "Oscar Ulrich Bansa collezionista e docente universitario". En *Rivista italiana di numismatica''. Nº 113. Páxinas 163-176.
Emilio Amavisca Albo

**Emilio Amavisca Albo**, nado en Laredo o 6 de xuño de 1946, é un exfutbolista español que xogaba de lateral. Destacou especialmente no Pontevedra, co que xogou 183 partidos oficias en tres categorías diferentes (Primeira, Segunda e Terceira).

É pai do tamén futbolista, e internacional coa selección española, José Emilio Amavisca.

## Traxectoria 
Debutou co Laredo en Terceira División na tempada 1964/65, e despois de militar na Gimnástica de Torrelavega e conseguir con esta un histórico ascenso a Segunda División en 1966, fichou polo Burgos CF tamén da categoría de prata. Xunto a Rafael Zamora, foi un fixo na defensa burgalesa durante os seguintes tres anos. 

No verán de 1969 fichou polo Pontevedra. Debutou na Primeira División na xornada 6 da tempada 1969/70, contra o Deportivo da Coruña en Riazor. Foi titular durante o resto da tempada, formando na defensa xunto a Calleja, Irulegui e Batalla, na que foi a derradeira campaña do Pontevedra na máxima categoría. Tralo descenso a Segunda, continuou cinco anos máis no club galego, os dous últimos na Terceira División, disputando 183 partidos oficiais, algúns deles como capitán.

En 1975 regresou ao Laredo, que viña de ascender a Terceira. Militou dúas tempadas no club cántabro e outras dúas no Santoña, onde se retirou en 1979.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en BDFutbol .
Xuliana Conde González

**Xuliana Conde González**, nada en San Xián de Marín en 1843 e finada en San Martiño de Bueu en 1920 ca., foi a primeira poxadora de peixe do concello de Bueu.

## Traxectoria 
Naceu en San Xián de Marín en 1843, filla de Ramona González e Pedro Conde, no seo dunha familia humilde do centro da vila. Mudouse na década de 1860 ao concello de Bueu tras casar con Antonio López Troncoso. Comezan a vivir de alugueiro no lugar da Praia dado que el era mariñeiro. A partir de entón comezou a vender os excedentes de peixe do seu home e, con posterioridade, realizou a poxa da mercancía procedente das grandes capturas: arrastre, xeito e ardora.

A súa última neta viva, Fita, comentou sobre Xuliana:

A importancia que tivo foi tan grande que as descendentes pasaron a tomar o seu nome como alcume familiar: As Xulianas. A este respecto unha das bisnetas, Luísa, lembra:

Apenas hai datos sobre a súa vida e, probabelmente, morreu a mediados da década de 1920.

## Premios e recoñecementos 
En 2021, a Asociación Club Golfiños-Bueu rendeulle a IV Homenaxe Bueuesa Senlleira xunto coas súas descendentes. Ademais, dedicóuselle o número 3 do fanzine Aña en marzo dese mesmo ano. E en agosto saíu publicada unha pequena recensión na revista A Trabe de Ouro.

## Notas
Castro da Croa

O **castro da Croa** é un poboado castrexo situado no concello de Ponteareas na parroquia de Ribadetea.

## Descrición
Atópase á beira do río Tea e ó carón da mina da Croa, destacan nel os numerosos parapetos e foxos que o rodean. Os parapetos e foxos do castro foron afectados no ano 2013 por traballos de desterro para obter xabre, que levaron a unha sanción ó concello pola súa ralización.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
* Castros de Galicia
Manuel Rey Gosende

**Manuel Rey Gosende**, nado en Bastavales (Brión) o 15 de xuño de 1841 e finado en Padrón o 17 de febreiro de 1915, foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
Estudou medicina na Universidade de Santiago de Compostela. Ao rematar a carreira fixo oposicións ao Corpo de Sanidade da Armada, obtendo praza, que desempeñou por pouco tempo. Foi elixido deputado a Cortes nas eleccións constituíntes da Primeira República Española. Despois retornou a Padrón, onde exerceu a súa profesión de médico ata a súa morte o 17 de febreiro de 1915.

## Vida persoal 
Casou con Manuela Baltar Cortés, filla de Ángel Baltar Varela e irmá de Ernesto e Ángel Baltar Cortés, e foi pai de Ramón, Andrés, Ángela, María, Cesáreo, Dolores Josefa, Ángel, Manuela e  Rita Rey Baltar.

## Notas
Romano Floriani Mussolini

**Romano Benito Floriani Mussolini**, tamén coñecido polos medios italianos como **Mussolini Jr.**, nado en Roma o 27 de xaneiro de 2003, é un futbolista italiano que xoga como lateral dereito ou centrocampista na Cremonese, da Serie A, cedido pola Lazio. É fillo da política Alessandra Mussolini, neto do pianista Romano Mussolini e bisneto do ditador fascista Benito Mussolini.

## Traxectoria 
Naceu en 2003 en Roma, sendo o terceiro fillo de Mauro Floriani e da eurodeputada de Forza Italia, Alessandra Mussolini. No seu bautismo, debido ao desexo de súa nai de que non se perdese o apelido "Mussolini", recibiu dous apelidos, despois dun acordo coas autoridades civís e a Igrexa católica para esta excepción á costume italiana e ás leis, que permitían só un apelido. Ademais, recibiu como segundo nome "Benito", na honra do seu bisavó, o ditador italiano Benito Mussolini. En 2018 saíu cedido ao Vigor Perconti. En marzo de 2021 asinou un contrato profesional coa Lazio ata 2024. Na tempada 2023/24 xogou cedido no Pescara e na seguinte saíu a préstamo á Juve Stabia, da Serie B. En decembro de 2024 foi noticia cando marcou o seu primeiro gol como profesional, ante o Cesena. Tralo gol, o speaker do estadio coreou sete veces o seu nome, Romano, ao que parte dos seareiros respondían co berro de "Mussolini", ao tempo que realizaban o saúdo fascista.

En xullo de 2025 foi cedido á Cremonese, da Serie A.

## Notas
Telmo Rodríguez González

**Telmo Rodríguez González**, finado en Tui a finais de marzo de 1891, foi un comerciante e político galego.

## Traxectoria 
Foi nomeado alcalde de Tui por Real Orde en xullo de 1887. Foi elixido alcalde de Tui en xaneiro de 1890. Foi presidente da Junta Tradicionalista de Tui. Finou en Tui a finais de marzo de 1891.

## Notas
Cesáreo Rey Baltar

**Cesáreo Rey Baltar**, nado en Padrón o 7 de novembro de  1890 e finado en Bilbao en 1985, foi un médico galego.

## Traxectoria 
Fillo de Manuel Rey Gosende. Estudou Medicina na Universidade de Santiago de Compostela, licenciándose en 1914. Doutoróuse na Universidade de Madrid en 1915 coa tese *Estudio del tratamiento quirúrgico del cáncer del cuello uterino basado en los casos de la clínica de ginecología de la Universidad de Santiago*. Como médico exerceu no Sanatorio Baltar. Foi profesor auxiliar da Facultade de Medicina da USC. Recibiu unha bolsa da Junta de Pensiones para ampliación de Estudos de Obscetricia e xinecoloxía en Suíza en 1916. Obtivo a praza de cirurxián do hospital de Basurto (Bilbao) en 1925, onde foi xefe de Servizo de Xinecoloxía. Foi presidente da Casa de Galicia de Bilbao. En 1931 adheriuse á Agrupación al Servicio de la República de Bilbao.

O seu irmán Andrés Rey Baltar foi fusilado polos franquistas ao comezo da guerra civil.

## Vida persoal 
Casou en Ourense con María Isabel Feijoo García, filla de Pedro Feijoo López, en 1922, e foi pai de María del Carmen, Manuel, Cesáreo, Estanislao, María Begoña e María Teresa Rey Feijoo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Rey Baltar, Cesáreo 1890-1985  en Médicos históricos. Biblioteca Complutense.
* El Sanatorio Quirúrgico de Santiago y de Galicia
Centro Singular de Investigación en Química Biolóxica e Materiais Moleculares

O **Centro Singular de Investigación en Química Biolóxica e Materiais Moleculares** (**CiQUS**) é unha entidade de investigación que forma parte da Rede de Centros Singulares de Investigación do Campus de Excelencia Internacional–Campus Vida da Universidade de Santiago de Compostela, que centra os seus obxectivos científicos na aplicación de estratexias transdisciplinares para a resolución de problemas cientificamente relevantes no ámbito da química biolóxica e no desenvolvemento de novos materiais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Centro Singular de Investigación en Tecnoloxías Intelixentes (CITIUS)
* CIMUS
Le Guide de la famille parfaite

***Le Guide de la famille parfaite*** é un filme canadense de 2021 dirixido por Ricardo Trogi. Está protagonizado por Louis Morissette e Catherine Chabot nos papeis de Martin Dubois e Marie-Soleil Blouin, cuxa incapacidade como parella crea problemas para Rose (Émilie Bierre), a filla de dezaseis anos de Louis do seu anterior matrimonio con Caroline (Isabelle Guérard).

Estreouse nos cinemas do Quebec o 14 de xullo de 2021. Foi distribuído internacionalmente a través de Netflix.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Mateo Sánchez López

**Mateo Sánchez López**, nado en Ferrol en 1985, é un  químico galego especializado en bioenxeñaría.

## Traxectoria 
Mateo Sánchez licenciosue en Ciencias Químicas na Universidade de Santiago de Compostela e, sendo aínda alumno de doutoramento en química orgánica en dita universidade, obtivo o seu primeiro premio de investigación, o Premio de Investigación Lilly para Alumnos de Doutoramento, polo seu traballo sobre o desenvolvemento de moléculas capaces de recoñecer ácidos nucleicos, especialmente ADN, de forma selectiva. Estes premios recoñecen a calidade e a traxectoria de xoves investigadores nas áreas de química orgánica, Farmacéutica e Analítica de España. Foi o terceiro investigador predoutoral do CiQUS da USC que recibe este prestixioso galardón. 

Tras acadar o seu título de doutor, tasladouse ao Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts (MIT), onde traballou durante dous anos, tras os que se incorporou ao departamento de xenética da Universidade Stanford, na que comezou a desenvover ferramentas moleculares que permiten identificar e manipular neuronas activas asociadas a determinados comportamentos. 

En palabras dou autor, «fixen a miña tese sobre química orgánica, pero despois decidín pasarme ao ámbito da enxeñaría de proteínas e á bioloxía molecular». En 2020 trasladouse ao Imperial College de Londres, porque quería estar o máis cerca posíbel de Galicia, a onde espera volver cando se presente unha boa oportunidade. Para este traslado conseguiu unha bolsa Marie Curie para seguir coa súa investigación no Imperial College, no grupo de bioenxeñaría. O obxecto de estudo de Mateo é o cerebro humano, un órgano que define como «máis complexo que o propio Universo». Seu traballo consiste en tratar de elaborar mapas neuronais. «Estes mapas serven para identificar e marcar as neuronas activas no cerebro asociadas a un comportamento determinado como, por exemplo, o medo e a ansiedade».

## Notas