open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Nebulosa protosolar

[miniatura|200px|Pequena porción de [Nebulosa de Orión|Orión con gases que lembran a unha nebulosa protosolar]]
A **nebulosa protosolar** foi a nube de gas ou disco de acrecemento na que se formou o Sistema Solar. A hipótese nebular foi proposta en 1755 polo filósofo alemán Immanuel Kant quen hipotetizou que a nebulosa solar rotaba lentamente na súa orixe.

## Historia e características 
Esta nebulosa solar foise condensando ao arrefriarse e achairando paseniñamente polo efecto combinado das forzas de gravidade e centrífuga formando, co tempo, a estrela central e os planetas. Partindo deste modelo Pierre Simon Laplace formulou en 1796 unha teoría máis detallada, pero non máis acertada, da formación do sistema solar a partir dunha nebulosa rotante primixenea. O concepto moderno equivalente ao de nebulosa solar é o de disco de acrecemento. Tales discos ou nebulosas protoplanetarias puideron ser observados ao redor de estrelas moi novas.

A hipótese nebular baséase na observación de que todos os planetas orbitan ao redor do Sol no mesmo sentido e sobre un mesmo plano denominado eclíptica con lixeiras inclinacións con respecto a esta. Ademais, o plano da eclíptica coincide de maneira aproximada co ecuador solar.

Pénsase que as lúas dos planetas xigantes formáronse nun proceso semellante crecendo a partir dun disco de acrecemento que alimentaba de masa os planetas na súa formación. Pola contra actualmente considérase que a formación da Lúa aconteceu de maneira moi diferente tras o impacto cun protoplaneta do tamaño de Marte. Así mesmo algunhas lúas doutros planetas que viran en órbitas retrógradas ou caóticas considérase que son asteroides ou núcleos cometarios capturados máis recentemente.

As diferenzas de composición química e isotópica dos diferentes corpos do sistema solar permiten explorar as condicións iniciais na nebulosa solar. Estímase que a masa mínima necesaria para formar os planetas a partir do material presente na nebulosa solar considerando unha composición de elementos lixeiros (hidróxeno e helio) e elementos pesados
semellantes á do Sol podería ser dun 1% da masa solar.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sol
* Formación estelar
* Formación planetaria
* Formación do Sistema Solar
* Disco de acrecimiento
* Nebulosa

### Ligazóns externas 
* A orixe do sistema solar en Astrored
CF Monterrey

O **Club de Fútbol Monterrey** é un club de fútbol mexicano da cidade de Monterrey. Fundouse o 28 de xuño de 1945 e compite na Primeira División de México.

## Xogadores 
:*Categoría principal: Xogadores do CF Monterrey.*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do club
Manuel Ruiz Rivas

**Manuel Santos Ruiz Rivas**, nado en Ribeira o 4 de novembro de 1957, é un político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
É licenciado en Dereito. Exerceu a avogacía como procurador dos Tribunais e foi xestor de actividades deportivas. Foi cabeza de lista do CDS en Ribeira nas eleccións municipais de 1987 e foi elixido concelleiro, pactando un goberno con AP e a CPG que fixo alcalde ao aliancista Ricardo Pérez Queiruga e sendo tenente de alcalde. Dende as municipais de 1991 foi o número 2 da candidatura do PPdeG encabezado por José Luis Torres Colomer, sendo primeiro tenente de alcalde e portavoz do grupo municipal ata a súa renuncia como edil en agosto de 2006. Desta forma pasou a centrarse no posto de deputado no Parlamento de Galicia que exercía dende 1993, chegando a ser o portavoz do PPdeG na cámara a partir de 2009. 

Nas eleccións municipais de 2011 regresou á política municipal como novo candidato á alcaldía de Ribeira en substitución de Torres Colomer, sendo elixido alcalde ao lograr a maioría absoluta, polo que tivo que renunciar ao seu posto de deputado. Nas municipais de 2015 perdeu a maioría absoluta, pasando de 13 a 9 concelleiros, polo que foi reelixido alcalde como candidato da forza máis votada, contando coa abstención dos concelleiros de Cidadáns. Nas eleccións municipais de 2019 acadou de novo a alcaldía como cabeza da lista máis votada, de novo con 9 concelleiros, ó non chegar as demais forzas a un acordo. Nas municipais de 2023 encabezou de novo a candidatura do PPdeG e subiu ata os 10 concelleiros, mais non conservou a alcaldía dado que os demais grupos pactaron un goberno alternativo que fixo alcalde ó nacionalista Luís Pérez Barral. Foi candidato popular ao Senado nas eleccións xerais de España de 2023 e resultou elixido senador.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Ribeira
* Lista de senadores galegos desde a Transición

### Ligazóns externas 
* Ficha no Parlamento de Galicia 
* Entrevista  en El Correo Gallego
Solas (grupo musical)

**Solas** é un grupo musical estadounidense formado en 1994 que toca música tradicional irlandesa.
O seu nome vén do irlandés e significa "luz". A banda formouna Séamus Egan, quen xa gravara dous discos en solitario coma tamén unha banda sonora para unha película; Winifred Horan, membro de Cherish the Ladies; John Doyle, anteriormente membro de The Chanting House canda Egan; Karan Casey e John Williams. A súa primeira actuación foi na Universidade de Georgetown en Washington, D.C. en 1995.

## Discografía 
* *Solas* - 1996
* *Sunny Spells and Scattered Showers* - 1997
* *The Words That Remain* - 1998
* *The Hour Before Dawn* - 2000
* *The Edge of Silence* - 2002
* *Another Day* - 2003
* *Waiting for an Echo* - 2005
* *Reunion: A Decade of Solas* - 2006
* *For Love and Laughter* - 2008
* *The Turning Tide* - 2010
* *Shamrock City* - 2013
* *All Those Years* - 2016
Selección de hóckey a patíns masculina dos Países Baixos

A **selección de hóckey a patíns masculina dos Países Baixos** é o equipo que representa aos Países Baixos nas competicións internacionais de hóckey a patíns en categoría masculina. Ao longo da súa historia o seu maior éxito foi o segundo posto no Campionato do Mundo "A" coseguido en Porto (Portugal) en 1991 logo de caer na final fronte a Portugal por 7 goles a 0 logo de deixar no camiño a dúas das grandes favoritas: nos cuartos de final derrotou a España por 5 a 4 e na semifinal a Arxentina por 4 a 2 na quenda de penaltis logo de empatar o partido a 1 gol ao finalizar o tempo regulamentario. Mais coa excepción de 1991, non conseguiu ningunha medalla nos Mundiais A, sendo o seu mellor resultado nesta competición, á marxe do segundo posto, o cuarto posto de 1948. No Campionato de Europa, a selección neerlandesa atravesou dous período de relativo éxito, o primeiro entre 1961 e 1969, conseguiu tres medallas de bronce (1963, 1967 e 1969) e dous cuartos posto (1961 e 1965), e o segundo período de éxito entre 1979 e 1990, no que conseguiu o seu último bronce europeo (1981) e colleitou outros catro cuartos postos (1979, 1983, 1985 e 1990). No Campionato do Mundo "B" conseguiu cinco segundos postos (1986, 1996, 2000, 2006 e 2008) e un terceiro posto na última edición disputada en Dornbirn (Australia) no 2010.

## Equipo 
Estes foron os xogadores convocados para o Mundial "B" de Dornbirn (Australia) de 2010:

* **Adestrador:** Freddy Grysaels

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da Nederland Roller Hockey
Rita Barberá

**María Rita Barberá Nolla**, nada en Valencia o 16 de xullo de 1948 e finada en Madrid o 23 de novembro de 2016, foi unha política española do Partido Popular. Foi a alcaldesa da cidade de Valencia entre 1991 e 2015.

## Traxectoria 
Foi licenciada en Ciencias Políticas, Económicas e Empresariais pola Universidade de Valencia e de Ciencias da Información na Universidade Complutense de Madrid. Foi cofundadora do Partido Popular en Valencia e deputada nas Cortes Valencianas dende 1983. Foi elixida alcaldesa de Valencia o 15 de xullo de 1991 e reelixida nas eleccións de 1995, 1999, 2003, 2007 e 2011 nas que conseguiu a maioría absoluta.

Nas eleccións de 2015, o Partido Popular perdeu a maioría absoluta e Rita Barberá perdeu a alcaldía grazas a un pacto de esquerdas entre Compromís, PSPV e València en Comú.

Involucrada nos casos «*Rita Leaks*» e «*Operación Taula*», viuse obrigada a darse de baixa no PP o 14 de setembro de 2016 para manter o seu cargo de senadora. Faleceu dun infarto no *Hotel Villa Real*, situado fronte ao Congreso, onde se aloxaba, o 23 de novembro do mesmo ano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial
Manuel Miragaia

**Manuel Miragaia Doldán**, nado na Coruña o 17 de xullo de 1958, é un escritor galego e exprofesor do IES Universidade Laboral.

## Traxectoria 
Licenciado en Filosofía pura pola Universidade de Santiago de Compostela e diplomado en Maxisterio por Ciencias Sociais, é especialista en lingua galega e diplomado en galego pola Escola Oficial de Idiomas da Coruña. Na actualidade, traballa como profesor no IES As Mariñas, en Betanzos. Realizou diversos traballos de investigación e innovación educativa, impartiu cursos e actuou en diversas ocasións como conferenciante e en recitais de poesía.

Desde 1976 escribe habitualmente en diversos medios de comunicación: *El Ideal Gallego*, *El Correo Gallego*, *A Nosa Terra*, *Man Común* e fundamentalmente en *La Voz de Galicia*. Tamén escribiu semanalmente no xornal *Galicia Hoxe*.

## Obras 
### Poesía 
* *Xénese e apocalipse*, 1981, Ediciós do Castro.
* *Galeguia*, 2017, Chiado.
* *O sentido do infinito*, 2019, Urutau.

### Narrativa 
* *Manual para escritores e outras sátiras*, 1997, Toxosoutos.

### Obra colectiva 
* *A Coruña á luz das letras*, 2008, Trifolium.
Xerardo Méndez

**Xerardo Méndez Álvarez**, nado en Colón, Panamá o 24 de xaneiro de 1964, é un escritor galego.

## Traxectoria 
Aos tres anos regresou coa súa familia para Galicia, trasladándose en 1968 a Ourense. Estudou Ciencias Físicas na Universidade de Santiago de Compostela e traballa no ensino na cidade de Ourense, como profesor de matemáticas no colexio San Xosé.

## Obras 
### Narrativa 
* *O cazador*, 1991, Sotelo Blanco. Traducido ao castelán como *El cazador* no 1993 en Ronsel.
* *O abrente é un desatino*, 1993, Sotelo Blanco.
* *As horas que nos quedan*, 1996, Sotelo Blanco.
* *Que cara trae o día*, 2010, Toxosoutos.
* *O baile do sol*, 2014

### Obras colectivas 
* *Narradores de cine*, 1996, Xerais.
* *Marcos Valcárcel. O valor da xenerosidade*, 2009, Difusora.
* *Plug & Play. Antoloxía galega de ciencia ficción erótica*, 2015, Urco Editora/Contos Estraños.

## Notas
Rosa Méndez Fonte

**Rosa Méndez Fonte**, nada en Ferrol en 1957, é unha escritora galega en galego e castelán.

## Traxectoria 
Doutora en Humanidades e especialista en Patrimonio e Sociedade pola Universidade da Coruña, traballa actualmente como investigadora na Universidade Fernando Pessoa de Porto.

## Obra en galego 
### Poesía 
* *Poemas anobelados no tempo*, 2001, Espiral Maior.
* *O raio verde*, 2005, Espiral Maior.

### Ensaio 
* *A antiga igrexa parroquial de San Xulián de Ferrol*, 2000, Centro Ártabro de Estudios.
* *Ferrol. Patrimonio e Sociedade*, 2010, Sociedad de Cultura Valle-Inclán.

### Obras colectivas 
* *Poesía na noite*, 1998, Concello de Caldas de Reis.
* *O patrimonio e a cultura proxectual*, 2000, Deputación de Lugo. Con Xosé Leira López. Ensaio. 
* *A cidade como pretexto. Estratexias patrimoniais*, 2002. Con Xosé Leira López. Deputación de Lugo. Ensaio.
* *Alma de beiramar*, 2002, Asociación de Escritores en Lingua Galega. Poesía.
* *Negra sombra. Intervención poética contra a marea negra*, 2003, Espiral Maior. Poesía.
* *A Coruña á luz das letras*, 2008, Trifolium. Poesía.
* *Vivir un soño repetido. Homenaxe a Lois Pereiro*, 2011, AELG, libro electrónico. Poesía.
* *A cidade na poesía galega do século XXI*, 2012, Toxosoutos. Poesía.
* *150 Cantares para Rosalía de Castro* (2015, libro electrónico). Poesía.

## Obra en castelán 
### Narrativa 
* *De un tiempo atrás*, 1990.
* *Las horas guardan sombras*, 1993.

### Ensaio 
* *La conservación de los monumentos arquitectónicos en Galicia (1840-1940)*, 2010, Edicións Embora.

### Premios en castelán 
* *Premio Galiena* do Concello de Toledo no 1993, por *Las horas guardan sombras*.
* VI *Premio Concepción Arenal de Humanidades*, por *La conservación de los monumentos arquitectónicos en Galicia (1840-1940)*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blog da autora
Mariana Expósito

**Mariana Expósito Castaño**, nada o 26 de febreiro de 1985 en Lugo, é unha actriz galega.

## Traxectoria 
Mariana comezou a interpretar no mundo do teatro con 14 anos. Estudou entre A Coruña e Madrid en diferentes escolas de arte dramática (Juan Carlos Corazza, Adán Black, Casahamlet...) e de canto (Pilar Lirio, María Adamuz). Completou a súa formación con seminarios dirixidos por Lorena García de las Bayonas, Consuelo Trujillo e Fernando Piernas, entre outros. Tamén tomou clases de locución, xornalismo, danza, equitación, surf, loita escénica e está especializada en artes teatrais e audiovisuais.

### Cinema / Telefilmes 
* *Maratón* (2012, como Patricia)
* *A pesar de todo, quérote* (2011, como Enma)
* *Vacas, porcos e zapatos de Tacón* (2010, como Ruth)
* *Reliquias* (2009, como monxa María)
* *El diario de una ninfómana* (2008, como Inés)
* *El Concursante* (2006, como monxa María)
* *La Atlántida* (2005, como moza de Ana)

### Series de televisión 
* *Serramoura* (2014) TVG. Como Luz.
* *Matalobos* (2010-2012) TVG. Como Xulia.
* *Escoba!* (2011-2012) TVG. Como Xulia
* *Libro de familia* (2010) TVG. Como Celia.
* *Padre Casares* (2008) TVG. Como Cristina.
* *A vida por diante* (2007, como Paula.
* *Os Tonechos* (2005 - 2006) TVG. Como lesbiana e como azafata.
* *Maridos e mulleres* (2005) TVG. Como Ana.

### Teatro 
* *Habitación con vistas* (2012, microteatro; dirección: Daniel Currás)
* *The One night Show* (2009-2011, monólogos; dirección: Adán Black)
* *O arquitecto do mar* (2006-2007, Ditirambo-T; Dirección: Cecilia Campos)

## Premios 
* 2012. Milagrosista do Ano
* 2007. Premio especial do xurado no X Festival de teatro de Rivas Vaciamadrid por *El arquitecto del mar*
* 2006. Premio Estrella Galicia por *A Soga da Soidade*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blog de Mariana
Alonso de la Peña Montenegro

**Alonso de la Peña Montenegro**, nado en Padrón o 27 de abril de 1596 e finado en Quito o 12 de maio de 1688, foi un eclesiástico galego.

## Traxectoria 
Procedía dunha familia nobre. Fixo estudos eclesiásticos e universitarios en Santiago de Compostela, recibindo o grao na capela da Comuñón da catedral. Posteriormente foi catedrático de teoloxía e reitor da Universidade, até que foi nomeado bispo de Quito. Máis tarde foi nomeado vicerrei do Perú. Escribiu a obra *Itinerario de párrocos...*.

Foi enterrado en Quito, malia que dotara o seu panteón na igrexa de Iria, con sepultura e estatua orante, pero a súa familia non se ocupou do traslado do corpo, polo que o sepulcro de Iria está baleiro.
Fútbol praia

[250px|miniatura|Partido de fútbol praia en [Israel.]]
[250px|miniatura|Partido en [Santiago de Compostela.]]
O **fútbol praia** é unha variante do fútbol que se xoga sobre unha superficie de area lisa, entre dous equipos de cinco xogadores cada un, e cuxo obxectivo é marcar máis goles que o equipo contrario. Este deporte ten como obxectivo o lecer e o espectáculo, máis cá competitividade.

## Diferenzas co fútbol 
As principais diferenzas entre o fútbol praia e o fútbol tradicional son:
* No fútbol praia hai tres tempos de doce minutos. O reloxo párase cando o árbitro sinala un tiro libre directo, un tiro de penalti, ou que un xogador está perdendo tempo. 
* Todos os tiros libres son directos. Cando se saca un tiro libre, ningún xogador, excepto o porteiro, poderase situar no ángulo entre os paus e a pelota. É dicir, non existe a barreira. 
* Se un xogador ve o segundo cartón amarelo, mostraráselle o cartón azul, que o expulsará durante dous minutos do terreo de xogo. O cartón vermello mostrarase se un xogador ve un terceiro cartón amarelo. 
* O saque de banda pódese realizar tanto coas mans coma cos pés.

## Terreo de xogo 
O terreo de fútbol praia estará constituído por unha superficie lisa de area, delimitada por cintas de cor azul. As súas medidas serán de 36 x 27 metros, cunha variación máxima de 1 m. As diferentes zonas do terreo de xogo (metades do campo, áreas penais ...) faranse mediante liñas imaxinarias que unen dúas bandeiras vermellas ou amarelas situadas a un metro no exterior do terreo de xogo. As porterías deberán ser de cor amarela fluorescente, e medirán 5,5 metros de ancho por 2,2 metros de alto.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Galería de imaxes da selección galega de fútbol praia

### Ligazóns externas 
* Regulamento do fútbol praia  en FIFA.com
Sociedade anónima deportiva

Unha **sociedade anónima deportiva** é un tipo especial de sociedade anónima en España, creada coa Lei 10/1990 do 15 de outubro e desenvolvida co Real Decreto 1251/1999 do 16 de xullo.

## Necesidade da lexislación específica
A Lei 10/1990, do 15 de outubro do deporte, co seu preámbulo, comenta sobre a necesidade de crear esta nova figura societaria o seguinte:

Con esta nova figura societaria, o lexislador quere mellorar a transparencia económica e xurídica das empresas que operan no mundo do deporte profesional en España, e abrir a posibilidade de que estas sociedades coticen en bolsa tal como o fan diferentes sociedades futbolísticas italianas.

Ata a actualidade ningunha sociedade anónima deportiva saíra a bolsa, en parte debido a que os clubs deportivos que máis ingresos obteñen, o Real Madrid Club de Fútbol e o Futbol Club Barcelona, seguen sendo asociacións deportivas non mercantís.

## Véxase tamén
### Bibliografía
* Real Decreto 1251/1999, do 16 de xullo, sobre sociedades anonimas deportivas.
* Lei 10/1990, do 15 de outubro, do deporte.
Apófise espiñosa

As **apófises espiñosas** son prominencias óseas ou proxeccións que xorden da parte posterior das láminas das vértebras. Protexen por diante ao canle medular que alberga a medula espiñal e a ambos os dous lados insírense potentes músculos do tronco.

No caso das vértebras cervicais (agás o atlas) poden ser bituberosas, é dicir, poden presentar unha bifurcación.
A-ha

**a-ha** foi unha banda norueguesa de synthpop formada polo vocalista Morten Harket, o guitarrista Paul Waaktaar-Savoy e o tecladista Magne Furuholmen. Tras formaren o grupo en 1982, saíron de Noruega rumbo a Londres co obxectivo de facer unha carreira no mundo da música.

O grupo alcanzou pronto grande éxito co seu álbum de estrea: *Hunting High and Low*, lanzado en 1985. O álbum alcanzou a primeira posición en Noruega (país de orixe da banda), a segunda no Reino Unido e a décimo quinta nos Estados Unidos (na lista de álbums máis vendidos da Billboard 200); rendendo, aínda, 3 hits de grande éxito: *Take on Me*, *Hunting High and Low* e *The Sun Always Shines on T.V.*. Debido ó enorme éxito, o grupo recibiu un nomeamento no Grammy Award na categoría de Mellor Revelación e tamén gañou 8 premios da MTV norteamericana, durante a cerimonia do VMA de 1986. En 1994, despois do lanzamento fracasado do seu quinto álbum de estudio *Memorial Beach*, a banda ficou catro anos inactiva, retornando en 1998.

O trío é lembrado por lanzar diversos éxitos mundiais: alén dos xa citados (*Take on Me*, *Hunting High and Low* e *The Sun Always Shines on T.V.*), tamén alcanzaron enorme éxito as cancións *Cry Wolf*, ''I've Been Losing You*, *Stay on These Roads*, *Touchy!*, *There's Never a Forever Thing*, *Crying in the Rain*, *Early Morning*, entre outros.

O 15 de outubro de 2009, o trío anunciou que ía rematar os seus proxectos e que despois dunha xira mundial separaríanse en 2010

En decembro de 2014, anunciouse unha sociedade entre a organización do festival Rock in Río coa banda para a conmemoración dos seus 30 anos en 2015. O 25 de marzo de 2015, a banda anunciou o seu retorno definitivo co lanzamento dun novo álbum para o día 4 de setembro de 2015, titulado *Cast in Steel''.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Página oficial do grupo
Río Zambeze

O **río Zambeze** é un longo río da África Austral, o cuarto pola súa lonxitude de todo o continente africano (tras o Nilo, o Congo e o Níxer) e o máis longo dos que desembocan no océano Índico.

Ten unha lonxitude total de 2.574&nbsp;km. Nace en Zambia, no límite con República Democrática do Congo e Angola, cruza Angola, Zambia Namibia, Zimbabwe e Mozambique, e desemboca no océano Índico, formando un enorme delta.

A súa conca hidrográfica ten unha superficie de 1.390.000&nbsp;km², a 16ª conca primaria maior do mundo, comprendendo gran parte dos territorios de Malawi, Zambia, Zimbabwe, Angola e Mozambique.

O curso do río Zambeze vese interrompido por numerosos rápidos e fervenzas, polo que soamente é navegable con normalidade dende a cidade de Tete, en Mozambique, ata a súa desembocadura. As maiores interrupcións no seu curso son as Cataratas Chavuma, na fronteira entre Zambia e Angola, as Cataratas Ngonye, preto de Sioma, no oeste de Zambia, e as Cataratas Victoria, as maiores do mundo, con 1.708 metros de extensión e que foron declaradas Patrimonio da Humanidade pola Unesco en 1989. A pesar da súa gran lonxitude, só é atravesado por seis pontes: en Chinyingi, Katima Mulilo, as Cataratas Victoria Chirundu, Tete e Caia

Hai dous grandes encoros no río, dedicadas principalmente á produción de enerxía hidroeléctrica: a Presa de Kariba, construída na garganta de Kariba, onde conflúen os ríos Sanyati e Kafue, afluentes do Zambeze, que prové de electricidade a Zambia e a Zimbabwe; e a Presa de Cahora Bassa, que proporciona enerxía á subrexión da África Austral. Hai tamén unha pequena estación hidroeléctrica nas Cataratas Victoria.
Califa do Toureo

[miniatura|[Lagartijo, "O Gran Califa".]]
**Califa do Toureo** é un título honorífico que se concede aos grandes toureiros orixinarios da provincia de Córdoba, España.

O título foi creado polo escritor Mariano de Cavia, quen nomenou o primeiro deles ao chamar Califa do Toureo ao toureiro Rafael Molina, coñecido como Lagartijo. Os seguintes tres califas (Guerrita, Machaquito e Manolete) foron nomeados polo pobo de Córdoba.

O 29 de outubro de 2002, foi nomeado como o quinto Califa do Toureo, Manuel Benítez "El Cordobés", polo Concello de Córdoba, a petición de numerosas asociacións e colectivos da provincia.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Califas do Toureo en Cordobapedia
Río Orange

O **río Orange** é o segundo río máis importante do sur de África despois do río Zambeze e o máis importante da república de Suráfrica. Nace nos montes Drakensberg en Suráfrica e percorre a fronteira entre este país e Lesotho, a uns 193&nbsp;km da costa do océano Índico. O río Orange encamíñase non obstante cara ao oeste, nun percorrido de 2.200&nbsp;km, trazando a fronteira meridional da Provincia do Estado Libre. Posteriormente discorre delimitando a fronteira entre Namibia e Suráfrica e desemboca no océano Atlántico na cidade de Alexander Bay, a metade de camiño entre Walvis Bay e Cidade do Cabo.

O seu afluente máis destacado é o río Vaal, que tamén nace na cordilleira Drakensberg, ao leste de Xohanesburgo e forma a fronteira entre o Transvaal e o Estado Libre, antes de unirse co Orange ao sueste de Kimberley. Tras unirse co Vaal, o Orange percorre os terreos áridos e salvaxes do sur da rexión de Kalahari e Namaqualand.

Durante os últimos 800&nbsp;km do seu curso recibe moitos regueiros intermitentes e varios wadis. O volume do caudal redúcese considerablemente debido á evaporación. Na estación de chuvias, o Orange convértese nun impetuoso torrente.

O río é un dos que leva máis arrastres de terras no mundo, estimándose nuns 60 millóns de toneladas anuais. No seu percorrido alimenta o encoro de Gariem (Gariem Damp), cun muro de 88 m de altura e 900 m de lonxitude cerrando o lago artificial duns 360 km2.

O río foi descuberto por europeos en 1760 e foi bautizado co nome da Casa de Orange dos Países Baixos arredor de 1777-79.

## Notas
Selección de hóckey a patíns masculina de Suíza

A **selección de hóckey a patíns masculina de Suíza** é o equipo que representa a Suíza nas competicións internacionais de hóckey a patíns en categoría masculina. A pesar de ser a selección que máis veces participou no Campionato de Europa xunto con Inglaterra (47 participacións cada unha), e ter competido nos campionatos non oficiais de 1924 e 1925, disputados en Montreux (Suíza), a selección helvética non conseguiu nunca ningún título continental pese a ter xogado as finais de 1937 na que caeu fronte á gran dominadora durante os primeiros anos da competición, Inglaterra; e unha última final no 2006 na que caeu por 2 goles a 0 fronte á gran dominadora do hóckey europeo e mundial no novo milénio, España. Á parte destas dúas finais, o cadro helvético subíuse catro veces máis ao podio continental ao conseguir catro terceiros postos (1927, 1931, 1934 e 1950). Nos Campionatos do Mundo, tanto no A como no B, o seu mellor resultado foi o subcampionato, conseguindo no 2007 o do Mundial A fronte a España (perdendo por 8 a 1), e dous do Mundial B en 1988 e 1990 logo de perder as finais fronte a Colombia e Brasil respectivamente. Cómpre destacar tamén o terceiro posto logrado polos suízos no Mundial A de 1950.

## Equipo 
Estes foron os xogadores convocados para o Europeo de Wuppertal (Alemaña) de 2010:

* **Adestrador:** Juan Antonio "Nene" Zabalia
* **Asistente:** Franziscio "Kiko" Mata Morales

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da Fédération Suisse de Rink-Hockey / Schweiz Rollhockey-Verband
Luis González Taboada

**Luis González Taboada**, nado en Lalín o 4 de xuño de 1918 e finado na mesma vila o 1 de agosto de 2009, foi un médico e político galego, alcalde de Lalín.

## Traxectoria 
Fixo o bacharelato no Instituto de Santiago de Compostela e estudou medicina nas universidades de Santiago de Compostela e Madrid. Foi médico interno do Hospital Clínico de San Carlos de Madrid. Militante de Falange dende 1935, combateu na guerra. Concelleiro de Lalín polo terzo de cabezas de familia dende 1947, foi nomeado alcalde de Lalín polo Ministro da Gobernación en 1957, tomando posesión o 20 de xullo. Premaneceu no cargo ata as primeiras eleccións democráticas en 1979. Foi tamén deputado provincial na Deputación de Pontevedra. Foi impulsor da Feira do cocido de Lalín. Foi proclamado candidato a procurador en Cortes en setembro de 1971, aínda que uns días despois retirou a súa candidatura. Nas eleccións municipais de 1979 presentouse como concelleiro na candidatura de Coalición Democrática, que foi derrotada pola lista independente encabezada por Xosé Cuíña. Finou en Lalín o 1 de agosto de 2009.

## Recoñecementos 
* Medalla da Vieja Guardia.
* Cruz de Cabaleiro da Orde de Cisneros, 1958.
* Orden Imperial del Yugo y las Flechas.
* Encomienda de Número de Mérito Civil.
* Foi nomeado Fillo predilecto de Lalín. Unha rúa na vila de Lalín leva o seu nome.

## Vida persoal 
Casou con Luisa Aller Pinacho e foi pai de Nicolás González Aller e outros sete fillos.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Recensión biográfica
Reino de Mallorca

[250px|miniatura|Mapa do reino na [Coroa de Aragón.]]
O **Reino de Mallorca** foi un reino creado por Xaime I o Conquistador tras a súa conquista en 1231.

## Historia 
En 1262 morreu Afonso, o primoxénito do rei (quen ía herdar Aragón e Valencia). Entón, Xaime redactou un novo testamento polo que outorgaba Mallorca ao seu fillo Xaime. Esta disposición constitúe a orixe do Reino privativo de Mallorca, estruturado de forma definitiva no testamento de 1272. Así, cando Xaime I faleceu en 1276, a Coroa de Aragón quedou para o fillo máis vello, Pedro (coñecido como Pedro *o Grande*), e o reino de Mallorca para o seguinte, Xaime, que reinaría co nome de Xaime II.

O reino comprendía as illas Baleares: Mallorca, Menorca (aínda baixo o poder dun soberano musulmán aínda que tributaria desde 1231), Eivissa e Formentera. O rei era así mesmo señor dos condados do Rosellón e a Cerdaña e os territorios que o Conquistador conservaba en Occitania (o señorío de Montpellier, o vizcondado de Carlades, en Auvernia, e a baronía de Omelades, contigua a Montpellier). En virtude da posesión destes dominios continentais, os reis de Mallorca serían vasalos dos de Aragón.

A herdanza de Xaime era escasa e débil pero significativa: un enclave mediterráneo estratéxico e uns territorios entre dous grandes reinos, a Francia dos Capetos e a Coroa de Aragón, os cales estaban tamén en constante loita. Consciente da fraxilidade do reino de Mallorca, Xaime I proxectou a conquista de Sardeña para unila ao novo reino. Igualmente entrou en negociacións para concertar o matrimonio do seu fillo Xaime con Beatriz de Savoia, filla do conde Amadeo de Savoia. Ningún dos plans tivo éxito.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Xenealoxía, Reis e Reinos: Reino de Mallorca  
*A Conquista de Mallorca en mapas e cadros
Manuel Crespo Vázquez

**Manuel Crespo Vázquez**, nado en Dozón en 1902 e finado no Castro o 11 de xaneiro de 2007, foi un político galego, alcalde de Dozón.

## Traxectoria 
Concelleiro de Dozón dende 1940. Foi alcalde de Dozón dende principios dos anos 50 até 1987. Nas primeiras eleccións democráticas presentouse como independente, obtendo a maioría. Nas municipais de 1983 presentouse pola Coalición Popular, volvendo repetir a maioría. Non concorreu ás  eleccións municipais de 1987 e foi sucedido na alcaldía por Adolfo Campos Panadeiros o cabeza de lista de Independentes de Dozón, que aínda que só obtivo 3 dos once concelleiros, grazas a unha tripla alianza logrou proclamarse alcalde.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Dozón
Garda Real

A **Garda Real** é un corpo dependente das Forzas Armadas de España dedicado á protección do Rei de España e os membros da Familia real española. Cunha longa historia que data desde a Idade Media, a Garda Real sufriu as vicisitudes da Monarquía en España, variando en gran medida na súa composición, número de efectivos e funcións.

‎A máis antiga das unidades que compón a Garda Real é o Real e Laureado Corpo de Reais Gardas Alabarderos, unidade fundada en 1506 por D. Gonzalo de Ayora, durante o reinado de Fernando o Católico. Actualmente os Reais Gardas Alabarderos son tropas de elite dos tres exércitos que montan a garda máis inmediata ás Persoas Reais en actos oficiais. Os Reais Gardas Alabarderos son xunto á Garda Suíza Pontificia e os Yeomen of the Guards británicos, as unidades militares máis especializadas en escolta e protección do mundo. Para o ingreso en devandito Real Corpo esíxense unhas calidades físicas e unha cualificación profesional extraordinarias.

Está integrada por homes e mulleres dos tres exércitos e dos corpos comúns, formando unha unidade conxunta que combina a tradición e a modernidade á hora de servir a España cando así o requira o Rei. Devanditas tradicións unicamente limítanse á vestimenta de traxes de época en actos oficiais, sendo a actual Garda Real unha unidade similar a calquera do Exército Regular.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial da Garda Real de España 
* Sitio oficial da Casa Real de España
Antitauromaquia

[miniatura|Acto antitaurino en [Murcia en 2009.]]
[miniatura|Manifestación antitaurina en [Pontevedra.]]
miniatura|Corridas de touros ao estilo español no mundo: 

 
Nota: Algúns concellos prohibiron as corridas de touros en países e rexións onde é legal.
miniatura|A tauromaquia nas provincias españolas no século XIX.
miniatura|A tauromaquia nas provincias españolas no 2012.
Coñécese como **antitauromaquia** ao rexeitamento á tauromaquia, é dicir, ao acto de facer corridas de touros ou outros espectáculos ou festexos utilizando a estes animais.

As corridas de touros, no seu sentido moderno, nacen en España no século XVIII e desde entón espertaron críticas e desatado polémicas, incluíndo prohibicións esporádicas, desde os mesmos comezos ata a actualidade. Os argumentos dos seus detractores cambiaron ao longo do tempo, segundo o momento histórico, e tivo xustificacións moi variadas: relixiosas, morais, económicas, estéticas, políticas e culturais entre outras.

## En Galicia 
thumbnail|


En Galicia existe unha plataforma antitaurina, fundada en 2008, chamada Galicia, Mellor Sen Touradas, cuxo obxectivo é eliminar as escasas corridas de touros que se realizan nunha Comunidade con pouca afección á "festa nacional". Pontevedra é a única capital de provincia que ten unha praza de touros en activo, aínda que se realizan corridas noutras poboacións como A Coruña ou Padrón, ambas con subvención municipal.

Segundo Gallup, o 86% dos galegos rexeitarían ou aborrecerían os festexos taurinos, unha das maiores oposicións á tauromaquia en España.

En 2010 *Galicia, Mellor Sen Touradas* iniciou unha campaña para declarar o maior número de municipios abolicionistas, baixo o nome "Queres declarar a túa cidade abolicionista?".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Informe antitaurino e material diverso .
ABINIA

A **Asociación de Estados Iberoamericanos para o Desenvolvemento das Bibliotecas Nacionais de Iberoamérica** (**ABINIA**) é a asociación de bibliotecas nacionais de Iberoamérica. Fundada en México o 14 de decembro de 1989 como a **Asociación de Bibliotecas Nacionais de Iberoamérica**, cambia ao seu actual nome en 1999, mantendo as súas siglas orixinais. As linguas oficiais da ABINIA son o español e o portugués.
Os seus obxectivos son recompilar información dos seus integrantes; realizar xestión sobre a importancia de preservar o patrimonio bibliográfico; adoptar estratexias, políticas e capacitación na preservación das coleccións; adoptar medidas técnicas de control bibliográfico e intercambio de materiais, elaborar fontes de referencia nacionais e rexionais; vincular as bibliotecas nacionais e rexionais.

A súa estrutura é: 
* Asemblea Xeral, integrada polas institucións asinantes do Acta Constitutiva da ABINIA; 
* Consello de Directores, son seis membros designados pola Asemblea cun mandato de 2 anos; e 
* Secretaría Executiva, electo por maioría de dous terzos pola Asemblea por dous anos. A súa reelección realízase por maioría absoluta da Asemblea.

## Membros 
## Véxase tamén 
* Asociación de Academias de la Lengua Española

### Ligazóns externas 
* Sitio de ABINIA
Carmen Mejía Ruiz

**Carmen Mejía Ruiz**, nada en Valdepeñas o 4 de abril de 1956, é unha filóloga española, estudosa da lingua e literatura galegas.

## Traxectoria 
Doutora en Filoloxía Románica e profesora titular de Filoloxía Románica na Universidade Complutense de Madrid, onde exerce a docencia sobre literatura románica medieval, lingua e literatura galegas e lingüística románica. Investiga especialmente sobre narrativa hispanoamericana, libros de viaxes, poesía e narrativa peninsular comparada e sobre o exilio nas literaturas peninsulares.

É a directora de *Madrygal. Revista de Estudios Gallegos*, publicada en Madrid, e ten participado en varios congresos literarios e conferencias, divulgando a literatura galega.

## Obras 
### Ensaio 
* *La figura del dictador en la novela moderna y contemporánea (Narrativa hispanoamericana)*, 1987.

### Obras colectivas 
* *Estéticas da poesía galega e signos de ruptura. Unha nova ollada ó Grupo de comunicación poética Rompente*, 2001, en *Madrygal. Revista de Estudios Gallegos*.
* *El exilio de Castelao en Norteamérica (Textos y documentos)*, 2004, tamén en *Madrygal*.
* *Dos vidas y un exilio. Ramón de Valenzuela y María Victoria Villaverde. Estudio y antología*, 2011, Universidade Complutense de Madrid.

## Premios 
*Premio *Pedrón de Honra* en 2016.
Selección de hóckey a patíns masculina de Francia

A **selección de hóckey a patíns masculina de Francia** é o equipo que representa a Francia nas competicións internacionais de hóckey a patíns en categoría masculina. A Federación Francesa fundouse en 1910.

## Traxectoria 
A traxectoria internacional de Francia comezou cos primeiros Campionatos de Europa non oficiais de 1924 e 1925, e coas súas 46 participacións nos europeos é a terceira selección que máis veces disputou este campionato por detrás de Inglaterra e Suíza con 47 participacións cada unha. Francia viviu unha etapa dourada nos Campionatos de Europa nos primeiros anos da competición, cando conseguiu subir sete veces ao podio nas sete primeiras edicións, cinco desas veces para colgarse a medalla de prata (1926, 1927, 1928, 1930 e 1931) e dúas veces a medalla de bronce (1929 e 1932). Porén, dende o último bronce de 1932 a selección gala atravesou unha etapa na que non foi quen de chegar ás semifinais e que se prolongaría ata o Campionato de Europa do 2000 disputado en Wimmis (Suíza), cando a selección francesa conseguiu chegar novamente ata as semifinais e converterse na cuarta selección de Europa, repetindo posto no 2002 e no 2008, aínda que o mellor resultado do equipo francés chegou no Campionato de Europa disputado en Wuppertal (Alemaña), no que Francia volveu subir ao podio e colgarse a medalla de bronce.

Francia non realizou ningunha actuación destacable nos Campionato do Mundo "A", no que nunca conseguiu chegar ás semifinais, mais posúe dous títulos do Campionato do Mundo "B" conseguidos nos anos 1984 e 1994 tras vencer na final ás seleccións de Bélxica e Angola respectivamente, ademais nesta mesma competición conseguiu un segundo posto en 1992 tras perder na final fronte á selección de Andorra.

## Palmarés 
* **2 Campionato do Mundo "B":** 1984 e 1994

## Equipo 
Estes foron os xogadores convocados para o Europeo de Wuppertal (Alemaña) de 2010:

* **Adestrador:** Fabien Savreux

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Fédération Française de Roller Skating
Eric Hicks

**Eric Cory Hicks**, nado o 27 de novembro de 1983 en Greensboro, Carolina do Norte, é un xogador profesional de baloncesto estadounidense que xogou en 2011 para o Club Baloncesto Breogán de Lugo na Liga LEB. Formado na Universidade de Cincinnati, onde case fixo media un dobre-dobre por encontro, cunha altura de 2,00 metros, pode xogar nas posicións de pivote e ala-pivote.

## Traxectoria 
### Instituto 
Hicks fixo medias de 30,7 puntos, 12,3 rebotes e 6,7 tapóns por partido durante o seu ano sénior no instituto James B. Dudley Senior High School. Ese ano bateu o récord de tapóns nun ano (210), ademais de conseguir a marca máis grande de tapóns durante todo a carreira (453). Foi MVP do Derby Classic, liderando ao seu equipo ao campionato con 24 puntos por partido, e gañando o concurso de mates.

### Universidade 
No seu primeiro ano na Universidade de Cincinnati, Hicks fixo medias de 2,5 puntos, 3,6 rebotes e 1,3 tapóns en 13,6 minutos por encontro. Hicks deixa o equipo durante a campaña 2002-03, antes de regresar de novo. Como sophomore mellorou bastante a súa achega, converténdose no segundo máximo reboteador (5,8) e taponador (1,2) do equipo, tendo a mellor marca en porcentaxe de tiros de campo (59,0%). Tamén contribuíu con 7,0 puntos por encontro.

Ao ano seguinte, pese a marcha do adestrador Bob Huggins e mitos xogadores do equipo, Hicks decidiu permaneces nos Bearcats durante o seu ano sénior. No verán de 2005 Hicks participou coa selección estadounidense para o Campionato do Mundo universitario. Durante a tempada 2005-06, no seu último ano universitario, fixo medias de 15 puntos e 9,7 rebotes por encontro, pasando a formar parte do equipo ideal da Big East Conference. Ese ano participou nas ligas de verán da NBA con Miami Heat, e ao ano seguinte con Boston Celtics.

## Equipos 
*15px|border|NCAA Cincinnati Bearcats (2003-2006)
*15px|border|Bélxica Base Oostende (2006-2007)
*15px|border|Polonia Polpak Świecie (2004-2007)
*15px|border|Russia K. K. Samara (2008-2009)
*15px|border|Bélxica Base Oostende (2009-2010)
*15px|border|Polonia  Anwil Włocławek (2010)
*15px|border|LEB Breogán Lugo (2011)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Vídeo cos mellores momentos de Eric Hicks
*Perfil en brezopro.com
Casimiro Fernández Otero

**Casimiro Fernández Otero**, nado en Manduas en 1915 e finado na Bandeira o 23 de xullo de 2000, foi un avogado e político galego, alcalde de Silleda.

## Traxectoria 
Combateu na guerra civil española. Afiliado a Falange Española Tradicionalista y de las JONS, foi nomeado concelleiro de Silleda en 1940. En 1946 foi nomeado Xefe local do Movimiento. Foi alcalde de Silleda entre 1957 e 1966. Foi nomeado de novo alcalde en marzo de 1976, logo da morte de Alfonso Trabazo. Nas primeiras eleccións democráticas presentouse por UCD, obtendo a maioría. Nas municipais de 1983 presentouse pola Coalición Independientes de Galicia (CIG), obtendo 7 concelleiros e a alcaldía grazas a un pacto co PSdeG. Posteriormente Casimiro Fernández expulsou os edís do PSdeG da Comisión de goberno e pactou con AP.

## Vida persoal 
Casou con María Santa Viz Méndez e foi pai de Casimiro, María Santa, Javier, Luís Alberto, José Ramón, Juan Carlos e Antonio Fernández Viz.
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Silleda
Isabel Pérez González

**Isabel Pérez González**, nada en Ourense en 1964, é unha política ligada ao Bloque Nacionalista Galego.

## Traxectoria 
É licenciada en Filoloxía clásica. Exerceu como docente no ensino secundario no IES Chamoso Lamas do Carballiño. Foi concelleira de Cultura do concello de Ourense e cabeza de lista do Bloque Nacionalista Galego nesta cidade nas eleccións municipais de 2011.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O partido márcalle como obxectivos a Isabel Pérez capacidade para liderar o BNG e o seu propio equipo  nova en Ourensedixital o 17 de xullo de 2010
Repsol

**Repsol** é unha empresa española derivada da antiga CAMPSA (**Compañía del Monopolio de Petróleos**), á que se lle puxo o nome dun dos seus produtos a raíz da facilidade do seu pronunciamento.
## Historia 
**Repsol S.A.** é unha sociedade anónima, fundada en 1987 e na súa orixe formada pola agrupación dunha serie de compañías, previamente pertencentes ao Instituto Nacional de Hidrocarburos (INH), con actividades na exploración, produción, transporte e refino de petróleo e gas. Tamén fabrica, distribúe e comercializa derivados do petróleo, produtos petroquímicos e gas licuado e vende gas natural.

O seu nome deriva da marca de lubricantes comercializada por REPESA (*Refinería de Petróleos de Vertedoiros*), pola súa notoriedade e fácil pronuncia en diferentes idiomas e co obxectivo de transformarse nunha marca líder, de prestixio e recoñecemento mundial. En 1991, o Instituto Nacional de Hidrocarburos (INH) ante a inminente desaparición do monopolio estatal de petróleos fixouse o obxectivo de crear unha empresa de capital mixto público - privado que explotase os activos petroleiros do Estado. Á hora de buscarlle nome realizouse unha enquisa a nivel de rúa e as dúas únicas palabras que a xente recoñeceu e asociou co mundo do petróleo foron CAMPSA (distintivo do antigo monopolio) e REPSOL. Obviamente, elixiuse esta última para dar nome á nova sociedade.

Cando en 1999 Repsol adquiriu practicamente a totalidade das accións da petroleira estatal arxentina YPF, a sociedade pasou a chamarse Repsol YPF, S.A. constituíndo unha empresa multinacional integrada de petróleo e gas natural, converténdose nunha das maiores petroleiras privadas do mundo, con operacións en máis de trinta países, e sendo a maior compañía privada enerxética en Hispanoamérica, en termo de activos.

Repsol opera en máis de 30 países e emprega a máis de 37 000 persoas de múltiples nacionalidades.

O grupo Repsol YPF opera principalmente nas áreas de: 
[miniatura|260px|Sede ([Madrid).]]
* Exploración e produción.
* Refino e comercialización.
* Química.
* Gas e Electricidade.
En 2020 comeza a redución da importancia do petróleo na empresa, tendo reducido a menos da metade as exploracións de novos xacementos petrolíferos en relación a 2019, e a unha terceira parte en relación a 2008.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Refinería da Coruña

### Ligazóns externas 
* Sitio web de Repsol YPF
Antonio Brufau

**Antonio Brufau Niubó**, nado en Mollerussa en 1948, é un empresario catalán. É licenciado en Ciencias Económicas pola Universidade de Barcelona e máster en Economía por IESE.

## Traxectoria 
Incorporouse a La Caixa en 1988 como Director Xeral Adxunto e responsábel do grupo industrial da entidade. Anteriormente, foi Socio Director na firma Arthur Andersen. En La Caixa xogou un papel determinante, xunto co entón presidente de La Caixa Josep Vilarasau e Isidre Fainé, no proceso de fusión da Caixa de Pensións de Cataluña e Baleares e a Caixa de Aforros e Monte de Piedade Barcelona, que deu lugar a La Caixa. En 1994, en representación de La Caixa, Brufau pasou a presidir o parque temático Port Aventura.

En xullo do ano 1997, foi nomeado Presidente do Grupo Gas Natural cargo que ocupou até 2004. Durante este período a compañía gasista experimento unha importante transformación e expansión internacional.

Dende 1996 ata 2004, Brufau foi membro do Consello de Administración de Repsol. En 2004 foi nomeado Presidente Executivo de Repsol YPF, multinacional integrada de petróleo e gas natural. Dende a súa chegada á Presidencia de Repsol a compañía renovou a súa estrutura organizativa e fixou os eixes prioritarios de crecemento en Upstream, Gas natural Licuado (GNL) e Downstream.
Carlos Crego

**Carlos Crego Rodríguez**, nado en Vigo o 29 de outubro de 1961, é un pintor e gravador galego.

## Traxectoria 
De formación autodidacta, aínda que gozou dunha bolsa de estudos da Deputación de Pontevedra no ano 1983 e doutra da Xunta de Galiza en 1985, comezou a expoñer moi novo, cando aínda non contaba con vinte anos, e alternou mostras individuais coas colectivas en toda Galiza, Barcelona e Atenas. Individualmente realizou diversas exposicións na sala Alma de Vigo, na galería Sargadelos en Santiago de Compostela, na galería Matisse de Barcelona e na galería Avmaros en Atenas. Igualmente participou en numerosas mostras colectivas a nivel europeo (Francia, Bélxica, Eslovenia, Alemaña, Xapón, Portugal...) e tamén nas españolas que se realizaron en Valencia, Málaga e Cataluña. Despois de viaxar por varios países europeos instalouse en Barcelona. Actualmente reside en Tortosa (Tarragona)

## Estilo
A súa pintura encádrase nas liñas do expresionismo sinóptico, seguindo as últimas tendencias do cubismo, aínda que algúns críticos de arte lle atribúen tamén un certo carácter cotián que se pode albiscar nalgúns matices da abstracción lírica.

Adoita empregar pinceladas grosas para debuxar figuras humanas coas que traza asemade corpo e silueta, mantendo así un diálogo entre a figura e a sombra, a que reivindica como algo tan físico e real coma a propia figura. Os seus cadros posúen unha sobriedade cromática proporcionada polos tons ocres, terras, grises e negros que emprega. Todo isto dotado dun excelente debuxo e dun sentido da composición e ritmo moi acusado.

## Recoñecementos
De tódalas súas obras, recollidas en coleccións públicas e privadas de España, Alemaña, Grecia e Eslovenia, destacan *Mediterráneoatlántico* (1986) e *Los bárbaros* (1989). Conta coa primeira distinción da VII Bienal de Pontevedra (1983) e coa medalla Laxeiro (1985).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Selección de hóckey a patíns masculina de Austria

A **selección de hóckey a patíns masculina de Austria** é o equipo que representa a Austria nas competicións internacionais de hóckey a patíns en categoría masculina. A pesar de que a Federación Austríaca foi fundada en 1937, Austria nunca disputou ningún Campionato do Mundo "A" nin conseguiu grandes resultados nos Campionatos de Europa, tendo participado unicamente en cinco ocasións e obtendo como mellor clasificación o oitavo (de oito participantes) conseguido en Wuppertal (Alemaña) no 2010. En 1990 participou por primeira vez nunha competición de carácter mundial, foi no Campionato do Mundo "B" disputado en Macau, no que finalizou na 17ª posición de 22 participantes, dende aquela o equipo austríaco participou en tódalas edicións do Campionato do Mundo "B", mais sen grandes resultados, sendo o cuarto posto conseguído ante o seu público en Dornbirn no 2010 a súa mellor clasificación.

## Equipo 
Estes foron os xogadores convocados para o Europeo de Wuppertal (Alemaña) de 2010:

* **Adestrador:** Stefan Reichen
* **Asistente:** Karl-Heinz Speiser

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial da Österreichischen Rollsport und Inline-Skate Verband