open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Animación por ordenador

[miniatura|*Caminandes* é unha [curtametraxe animada producida con Blender.]]
[miniatura|[GIF animado por ordenador dun corazón]]
thumb|Parte do filme de animación por ordenador '''Sintel'.*
A **animación por ordenador** ou **animación dixital** é a técnica que consiste en crear imaxes en movemento mediante o uso dun ordenador. Cada vez máis os gráficos creados son en 3D, aínda que os gráficos en 2D seguen a empregarse amplamente para conexións lentas e aplicacións en tempo real que precisan renderizar rápido. 

## Obxectivos 
Algunhas veces o obxectivo da animación é a computación en si mesma, outra pode ser outro medio, como os diagramas de infografía, a visualización dos datos ou un filme (de curta, longametraxe ou serie audiovisual). Os deseños elabóranse coa axuda de programas de deseño, modelaxe e por último renderización.

## Técnicas 
Para crear a ilusión do movemento, móstrase unha imaxe na pantalla substituíndose rapidamente por unha nova imaxe nun fotograma ou *frame* diferente. Esta técnica é idéntica ao xeito en que se logra a ilusión de movemento nos filmes e na televisión.

Para as animacións 3D, modélanse os obxectos no ordenador e únense as figuras 3D cun esqueleto virtual (ósos). Para crear unha cara en 3D modélase o corpo, ollos, boca etc. da personaxe e posteriormente anímanse con controladores de animación. Finalmente, faise a renderización da animación.

Na maior parte dos métodos de animación por ordenador, un animador crea unha representación simplificada da anatomía dunha personaxe, pois ten menos dificultade para ser animada. En personaxes bípedes ou cuadrúpedes, moitas partes do esqueleto da personaxe corresponden aos ósos reais. A animación con ósos tamén se emprega para animar outras cousas, como expresións faciais, un coche ou outro obxecto que se queira dotar de movemento.

En contraste, outro tipo de animación máis realista é a captura de movemento (*motion capture''), que require que un actor vista un traxe especial provisto de sensores, para así captar mediante un ordenador os seus movementos captados que posteriormente son incorporados na personaxe.

Para animacións 3D, os fotogramas deben ser renderizados despois de que o modelo se completa. Para animacións vectoriais 2D, o proceso de renderización é clave para o resultado. Para gravacións realizadas anticipadamente, os fotogramas son convertidos a un formato diferente ou a un medio como un filme ou vídeo dixital. Os fotogramas poden ser renderizados en tempo real, mentres se presentan ao usuario final. As animacións para transmitir a través de Internet en largos de banda limitados, como 2D Flash ou X3D, empregan programas no ordenador do usuario para renderizar en tempo real a animación como unha alternativa para a transmisión e para animacións precargadas para ligazóns de alta velocidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Animación
* Stop motion
### Ligazóns externas 
* Galería 3D, Half a century of 3D Computer Animations (1962-2002)
Aeroporto de Aarhus

O **aeroporto de Aarhus**  é un aeroporto civil situado en Tirstrup, Dinamarca, a 36 quilómetros ao nordés da cidade de Aarhus.

## Historia 
O aeroporto foi creado en 1943 polas forzas de ocupación alemás durante a segunda guerra mundial. Posteriormente foi usado como unha base militar durante a guerra fría pola forza aérea danesa e doutros países aliadosata os anos 60. A día de hoxe aínda existe un pequeno almacén militar e de cando en vez o aeroporto alberga exercicios de adestramento; o derradeiro exercicio da OTAN foi no ano 2007.

A terminal de pasaxeiros actual é do ano 1981, e foi renovada entre 2007 e 2009 e novamente a finais de 2016. Dende 1946 o aeroporto opera tráfico civil e é a principal porta de entrada para Aarhus. Dende decembro de 2016 a autoridade local da cidade é o principal accionista do aeroporto.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Alphaville

***Alphaville*** (en ) é un filme francés de ciencia ficción diririxido por Jean-Luc Godard que se estreou en 1965. Está protagonizado por Eddie Constantine, Anna Karina, Howard Vernon e Akim Tamiroff. O filme gañou o Oso de Ouro no Festival Internacional de Cinema de Berlín de 1965.

Estreouse en galego o 20 de xuño de 1990 a través da TVG.

## Personaxes 
* Eddie Constantine como Lemmy Caution
* Anna Karina como Natacha von Braun
* Akim Tamiroff como Henri Dickson
* Christa Lang como 1st Seductress Third Class
* Valérie Boisgel como 2nd Seductress Third Class
* Jean-Louis Comolli como Prof. Jeckell
* Michel Delahaye como asistente do Prof. von Braun
* Jean-André Fieschi como Prof. Heckell
* Jean-Pierre Léaud como Breakfast-waiter
* László Szabó como Chief-engineer
* Howard Vernon como Leonard Nosferatu, a.k.a. Professor von Braun

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Ken Burns

**Kenneth Lauren Burns**, nado en Brooklyn o 29 de xullo de 1953 é un cineasta estadounidense coñecido polo seu estilo que consiste en empregar material de arquivo e fotografías en filmes documentais.

Os documentais de Burns recibiron dúas candidaturas aos premios Oscar e gañaron varios premios Emmy, entre outros galardóns.

## Estilo 
Burns incorpora con frecuencia nas súas obras leitmotifs musicais ou melodías simples. Por exemplo, *The Civil War* inclúe unha melodía de violín, "Ashokan Farewell", interpretada para o filme polo seu compositor, Jay Ungar. Un crítico indicou: "Unha das máis rememorables cousas sobre *The Civil War* foi a súa persistente e repetida melodía ao violín, con notas finas e anhelosas que parecían resumir todo o *pathos* desta gran loita".

Burns tamén dá vida a fotografías fixas empregando zooms lentos sobre as partes do seu interese e facendo panorámicas dun asunto a outro. Por exemplo, nunha fotografía dun equipo de béisbol, pode moverse paseniño polas faces dos xogadores para acabar no xogador que é o tema do narrador. Esta técnica, posible en moitas programas informáticos denomínase "efecto Ken Burns" nas aplicacións iPhoto, iMovie e Final Cut Pro X de Apple. Nunha entrevista de 2009 afirmou que ao principio declinara ter o seu nome asociado co software polo seu rexeitamento ao seu uso comercial. Porén, Steve Jobs negociou cederlle equipos de Apple, que Burns doou a organizacións benéficas.

Ken Burns declarou a súa admiración e como o influíu o cineasta Errol Morris.

## Filmografía 
* *Brooklyn Bridge* (1981)
* *The Shakers: Hands to Work, Hearts to God* (1984)
* *The Dust Bowl* (2012)
* *The Central Park Five* (2012)
* *Yosemite: A Gathering of Spirit* (2013)
* *The Address* (2014)
* *The Roosevelts: An Intimate History* (2014)
* *Jackie Robinson* (2016)
* ''Defying the Nazis: The Sharps' War* (2016)
* *The Vietnam War* (2017) (con Lynn Novick)

;Produtor executivo
* *The West* (1996) (dirixido por Stephen Ives)
* *Cancer: The Emperor of All Maladies* (2015) (dirixido por Barak Goodman)

;Curtametraxes
* *William Segal* (1992)
* *Vezelay* (1996)
* *In the Marketplace'' (2000)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ken Burns en PBS
* Bibliografía 
* Ken Burns na Biblioteca do Congreso
Mulleres namoradas

***Mulleres namoradas*** (en ) é un filme dramático británico de 1969 dirixido por Ken Russell e con guión de Larry Kramer, adaptado da novela *Women in Love*, de D.H. Lawrence.

Emitiuse en galego o 19 de agosto de 2000 a través da TVG.

## Argumento 
Na Inglaterra da década de 1920, desenvólvense de forma complexa dous casos amorosos. Durante unha confraternización ao ar libre, os amigos Gerald Crich (Oliver Reed), e Rupert Birkin (Alan Bates) namóranse de dúas mulleres con pensamentos diferentes sobre o amor e o sexo: as irmás Gudrun Brangwen (Glenda Jackson) e Ursula Brangwen (Jennie Linden). No entanto, vaise descubrindo que a amizade entre Gerald e Rupert pode ser máis ca iso.

O filme retrata a esencia entre o amor e o sexo nunha Inglaterra conservadora.

## Elenco 
## Premios 
* Premios Oscar: Oscar á mellor actriz para Glenda Jackson. Candidato ao mellor director, mellor guión adaptado e mellor fotografía.
* Premios Globo de Ouro: Mellor filme estranxeiro.
* Círculo dos Críticos de Cinema de Nova York: Mellor actriz (Glenda Jackson).
* Premios da BAFTA: Candidato ao mellor filme, mellor director, mellor banda sonora, mellor actor (Alan Bates), mellor actriz (Glenda Jackson), mellor revelación (Jennie Linden), mellor guión, mellor vestiario e mellor fotografía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Powell, Dilys (1989) *The Golden Screen*. Londres: Pavilion; pp 244–45
* Taylor, John Russell (1969) Crítica en *The Times* 13 de novembro de 1969
### Ligazóns externas 
* *Women in Love* en Virtual History
Cristina Pardo

**Cristina Pardo Virto**, nada en Pamplona o 5 de xullo de 1977, é unha xornalista e presentadora navarra. Cobre a información para *La Sexta Noticias*, presenta *Al rojo vivo* en ausencia de Antonio García Ferreras e ten o seu propio programa esporádico: *Malas compañías*.

## Traxectoria 
O seu interese polo xornalismo comeza cando era pequena e escoitaba o programa de José María García xunto ao seu pai e irmáns. Nun primeiro momento quería ser xornalista deportiva. Estudou xornalismo na Universidade de Navarra.

Empezou traballando con Antonio Herrero nos micrófonos da Cadena COPE no programa *La Mañana*. Máis tarde, e na mesma cadea, traballou con Luis Herrero e con Federico Jiménez Losantos.

Durante os seus anos na facultade fixo unha entrevista para facer prácticas con Antonio García Ferreras e, aínda que finalmente comezou a traballar na COPE, non perderon o contacto. Así, en 2006 abandona a radio e comeza a formar parte do equipo de La Sexta Noticias para a sección de política e, en concreto, desde 2008 cubrindo a información do PP.

Fixo monólogos nas ceas da Asociación de Periodistas Parlamentarios nos anos 2012, 2013 e 2014.

Durante as vacacións de Semana Santa de 2013 chegoulle a oportunidade de estrearse como presentadora do programa de televisión *Al rojo vivo* substituíndo a Antonio García Ferreras. Desde entón é a encargada de presentalo cando este se ausenta. Antonio García Ferreras era seguidor de José Mourinho na súa etapa como adestrador do Real Madrid e, ao considerarse a segunda de Ferreras en *Al rojo vivo*, comezou a usar o alcume "Karanka" en Twitter para anunciar as súas aparicións substituíndoo.

Colabora habitualmente no programa *La Sexta Noche* desde 2013 na sección de entrevistas a persoas relevantes do panorama político.

O 3 de abril de 2014 publica o seu primeiro libro, *Los años que vivimos PPeligrosamente*, sobre as relacións do Partido Popular coa prensa.

Desde o 14 de xuño de 2014 participa os sábados no programa de radio *A vivir que son dos días*, da Cadena SER, coa sección *Dicionario de conceptos políticos*. O 15 de setembro de 2014 estre*a* a sección *Líandola Pardo* en *Al rojo vivo*, sección de carácter irónico sobre temas de actualidade política, que se emite cando Antonio García Ferreras conduce o programa e que non ten periodicidade fixa.

Durante a primeira semana do mes de outubro de 2014 forma parte do equipo que se despraza á Fundación Vicente Ferrer en Anantapur (India), con motivo do programa especial que fai Àngels Barceló en *Hora 25*, da Cadena SER, sobre a situación das mulleres neste país.

En abril de 2017 presentou o programa  "Malas compañías" na Sexta*.* Tras o éxito que obtivo, regresou en novembro do mesmo ano con novos programas*.*

O 1 de xullo de 2017 retransmitiu a manifestación e o desfile do WorldPride Madrid 2017 xunto a Iñaki López en LaSexta.

En outubro de 2017 participou nun episodio da ficción *La casa de papel*, de Antena 3, onde se interpretou a si mesma.

Presentou por primeira vez as badaladas de Fin de Ano de 2017 xunto a Iñaki López en LaSexta.

## Premios e recoñecementos 
### Premios Iris 
## Notas
Aeroporto de Anveres

O **aeroporto internacional de Anveres**  é un pequeno aeroporto internacional que serve a Anveres, a segunda cidade máis grande de Bélxica. Está situado a 5,4 quilómetros ao sur da cidade e opera un feixe de voos regulares e chárter ademais de voos executivos e de aviación xeral. No aeroporto está situado un hangar de mantemento da aeroliña CityJet.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Aeroporto de Rijeka

O **aeroporto de Rijeka**  é un aeroporto internacional que serve a Rijeka, Croacia. Está situado preto do pobo de Omišalj na illa de Krk, a 17 quilómetros da estación de ferrocarril de Rijeka. A meirande parte das operacións no aeroporto prodúcense durante os meses de verán, cando é usado por varias aeroliñas de baixo custo europeas operando voos con turistas a partes do norte da costa croata.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
O amante do amor

***O amante do amor*** (en ) é un filme francés de comedia e drama dirixido por François Truffaut que se estreou en 1977. Está protagonizado por Charles Denner, Brigitte Fossey e Nelly Borgeaud. En 1983, fíxose unha adaptación de Hollywood baixo o título *The Man Who Loved Women*. Vendeu un total de 955&nbsp;262 de entradas en Francia.

Estreouse en galego o 15 de xaneiro de 1994 a través da TVG.

## Personaxes 
* Charles Denner como Bertrand Morane
* Brigitte Fossey como Geneviève Bigey
* Nelly Borgeaud como Delphine Grezel
* Geneviève Fontanel como Hélène
* Leslie Caron como Véra
* Nathalie Baye como Martine Desdoits
* Valérie Bonnier como Fabienne
* Jean Dasté como Doutor Bicard
* François Truffaut como Home no funeral (sen acreditar)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
STS-114

**STS-114** foi unha misión do transbordador espacial Discovery lanzada o 26 de xullo de 2005 desde a rampla 39B do Centro de Lanzamento de Cabo Cañaveral.

Tras a catástrofe establecéronse novos procedementos e fixéronse cambios nos vehículos de lanzamento que foron postos a proba na misión STS-114. Entre os cambios estaban os arranxos na espuma que recubría o tanque principal para evitar a súa caída contra as ás do transbordador (causa principal da perda do Columbia) e a revisión obrigatoria das ás e o escudo térmico do transbordador por parte dos astronautas antes da reentrada atmosférica. Como obxectivo secundario, a misión serviu para reaprovisionar a Estación Espacial Internacional usando o módulo loxístico Raffaello, que nos dous anos entre a destrución do Columbia e o voo do Discovery tivo que aprovisionarse unicamente mediante os cargueiros Progress rusos.

A análise das fotos e vídeos tomados durante o lanzamento e durante a aproximación á estación mostraron que a pesar de tódalas medidas un cacho de espuma se desprendeu do tanque principal e dúas áreas do escudo térmico con material de recheo sobresaíndo entre as losetas térmicas. Durante a misión leváronse a cabo tres paseos espaciais: durante o primeiro Robinson e Noguchi probaron un experimento de reparación de losetas térmicas usando varias danadas a propósito levadas ao espazo na bodega de carga do transbordador, instalaron unha plataforma de almacenamento no exterior da estación e enerxizaron un dos xiroscopios que estabilizan a estación para compensar o fallo doutro; na segunda actividade extravehicular os dous mesmos astronautas substituíron o xiroscopio avariado; na terceira, Robinson extraeu o material de recheo sobresaínte entre as lousas do escudo térmico.

O transbordador volveu a terra sen incidentes na base Edwards da Forza Aérea en California o 9 de agosto de 2005, un día despois do previsto debido ao alongamento da misión para poder engadir o terceiro paseo espacial.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Transbordador espacial
*Transbordador espacial Discovery
Osmos

**Osmos** é unha empresa galega do sector das instalacións eléctricas con sede en Culleredo.

As orixes da empresa están nun grupo de traballadores de Técnica 4 que traballaban para Inditex facendo instalacións eléctricas nas tendas e que deciden deixar a empresa para crear Osmos. Nas súas orixes a empresa tiña a sede no Polígono industrial de Bergondo. A empresa ampliou os servizos e traballa para outros clientes e ademais de Inditex.

Moi ligada á empresa está Arce Clima coa que comparte instalacións e organización.

Ten certificacións ISO 9001, ISO 14001 e OHSAS 18001 por Bureau Veritas.

## Notas
Polígono industrial de Penapurreira

O **polígono industrial de Penapurreira** é unha zona industrial e de uso terciario-mixto situada no concello das Pontes de García Rodríguez. Recibe o seu nome da aldea de Pena Porreira, da parroquia de Vilavella.

## Descrición
Creouno o IGVS entre 1998 e 2001,  cofinanciado pola Xunta de Galicia, Endesa e o Instituto para a Reestruturación da Minería do Carbón. Está xestionado por Xestur Coruña.

Ten 822&nbsp;287 metros cadrados de superficie en tres fases:
* Primeira con preto de 400&nbsp;000 metros cadrados.
* Segunda de 145&nbsp;000 m²
* Terceira (Fase C) 288 096 m²

A superficie total está repartida do seguinte xeito:
*Industrial: 532&nbsp;980 m²
*Social: 15&nbsp;064 m²
*Deportiva: 15&nbsp;602 m²

Neste polígono teñen a súa sede empresas como Einsa, Arteixo Telecom ou Galparquet.

Ten accesos á AC-42, que conecta a 5&nbsp;km coa AG-64 (Ferrol-Vilalba)

## Notas
Lucía Baquedano

**Lucía Baquedano Azcona**, nada en Pamplona o 18 de decembro de 1938, é unha escritora e xornalista navarra.

## Traxectoria
Estudou secretariado e traballou durante 9 anos como secretaria, até que casou e foi vivir a Tarragona. Tempo despois regresou á súa cidade natal

En 1979 presentouse á convocatoria de premios literarios da Fundación Santamaría coa novela *Cinco panes de cebada*, que foi finalista do premio Gran Angular, o que a animou a seguir escribindo. A obra, publicada en 1981 por SM, aborda a problemática dunha mestra nova cando chega a dar clase nun colexio nos Pireneos.

Amais do seu labor como escritora, escribe artigos xornalísticos en medios de comunicación. En *Diario de Navarra* escribe no espazo "La ventana" sobre actualidade, cultura e literatura.

Ten 4 fillos, e é avoa.

## Obra 
* *Cinco panes de cebada* (1981)
* *De la Tierra a Harley* (1988)
* *Los candelabros de Santa Bárbara* (1988)
* *Los divertidos líos de la noche* (1988)
* *Nosotros, los otros y los demás* (1991)
* *Los bonsáis gigantes* (1992)
* *La casa de los diablos* (1992)
* *¡Pobre Antonieta!* (1994)
* *Inventando historias* (1995)
* *Me llamo Pipe* (1995)
* *La peseta de Birlibirloque* (1999)
* *Las botas de diez por uno* (2000)
* *El pueblo sombrío* (2002)
* *La buhardilla* (2003)
* *El trébol de esmeraldas* (2005)
* *El reloj que no decía cucú* (2009)
* *Un fantasma para Ángela* (2011)
* *Fantasmas de día* (2012)
* *Un millón de poesías* (2015)

## Premios e recoñecementos 
* 3º Premio Gran Angular por *Cinco panes de cebada*, 1979
* 2º Premio O Barco de Vapor polo conto *La muñeca que tenía 24 pecas*, 1980
* Premio O Barco de Vapor por *Fantasmas de día*, 1986
* Lista de Honra da IBBY con *Fantasmas de día*, 1988
* Boletín Anual de Libros recomendados da Jugendbibliothek de Múnic con *Fantasmas de día*, 1988
* Finalista do Premio Internacional Infanta Elena con *La casa de los diablos*, 1990
* Premio da Comisión Católica Española para a Infancia (CCEI) por *La casa de los diablos*, 1993
* Premio Librerío da Feria del Libro de Almería por *Me llamo Pipe*, 1995
* Premio da Comisión Católica Española para a Infancia (CCEI) por *El pueblo sombrío*, 2002 

## Notas
Vicente Alsina Selisis

**Vicente Ramón Alsina Selisis**, nado na Coruña o 27 de outubro de 1794 e finado na mesma cidade en 1862, foi un político galego.

## Traxectoria
Era fillo de Antonio Alsina, comerciante nacido na vila catalá de Arenys de Mar, e Juana Selises.

Durante a Guerra da Independencia española incorporouse ó exército como cadete, intervindo nalgunhas operacións nas que foi ferido. Licenciouse en 1813 co grao de subtenente. De volta na Coruña, participou de forma activa no alzamento liberal de 1820.

En 1823 participou na defensa da Coruña contra a invasión francesa, polo que máis tarde foi apresado. Participou nas corporacións municipais de 1833 e 1835 e foi alcalde desta cidade entre 1838 e 1839, cargo do que foi deposto como consecuencia da orde gobernativa que provocou o arresto de todos os progresistas de España.

En 1840 participou no pronunciamento que se produciu, intervindo na Xunta Gobernativa da Coruña. Entre 1840 e 1843 volveu ser elixido deputado a Cortes, repetindo en 1853. Foi nomeado comandante da Milicia Nacional en 1841.

En 1854 foi de novo nomeado alcalde da Coruña, cargo que deixou oito meses máis tarde para ir a Madrid como deputado a Cortes. Foi nomeado presidente da Deputación da Coruña o 24 de xuño de 1854, e foi cónsul de España en Xibraltar entre 1854 e 1856.

## Notas
Carolina del Olmo

**Carolina del Olmo**, nada en Madrid en 1974 é unha filósofa española.

## Traxectoria
Licenciouse en Filosofía pola Universidade Complutense de Madrid. É directora de publicacións do Círculo de Bellas Artes de Madrid e da revista *Minerva*. É unha pensadora feminista sobre temas de crianza e conciliación familiar, e crítica con este último concepto.

## Obra 
* *¿Donde está mi tribu?: Maternidad y crianza en una sociedad individualista* (2013)

## Notas
Gran Premio do Pacífico de 1995

O **Gran Premio do Pacífico de 1995** (oficialmente o **II Gran Premio de Pacífico**) foi unha carreira de motor de Fórmula Un celebrada o 22 de outubro de 1995 no Circuíto de TI, Aida, Xapón. Foi a décimo quinta rolda da tempada de Fórmula Un de . A carreira de 83 voltas gañouna Michael Schumacher para o equipo Benetton logo de comezar desde a terceira posición. David Coulthard, que comezou o Grand Prix desde a pole position, finalizou segundo nun auto Williams, con Damon Hill terceiro no outro Williams. A vitoria de Schumacher confirmouno como Campión de pilotos de 1995, xa que Hill non podía superar o total de puntos de Schumacher a falta de só dúas carreiras. Esta foi tamén a última carreira de Jean-Christophe Boullion.

## Carreira 
Hill comezou a carreira xunto a Coulthard na primeira fila, no medio da presión dos medios británicos por non ser o suficientemente "fortes" nas batallas. Schumacher intentou conducir pola parte exterior de Hill na primeira curva, pero Hill retivo a Schumacher, Jean Alesi conducindo para Ferrari, aproveitou para pasar a ambos e tomar a segunda posición. Como resultado, Hill baixou ao terceiro posto e Schumacher caeu ao quinto detrás de Gerhard Berger. Schumacher logrou pasar a Alesi e Hill durante o primeiro dos tres pit stops. Isto permitiulle, cunha nova serie de pneumáticos lisos, achegarse a Coulthard, quen estaba nunha estratexia de dúas paradas. Schumacher abriu un espazo de 21 segundos ao marchar 2 segundos máis rápido por volta que Coulthard, polo que cando chegou a súa terceira parada aínda lideraba a carreira, abriu unha brecha a 15 segundos, e gañou a carreira logo de 83 voltas para asegurar a súa oitava vitoria da tempada.

## Clasificación 
### cualificación 
### Carreira 
## Posicións logo da carreira
***Texto en grosa**  indica que aínda ten unha posibilidade teórica de converterse en campión do mundo.

;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Referencias
Ahed Tamimi

**Ahed Tamimi** (en :  *‘Ahad at-Tamīmī*, tamén romanizado *Ahd*), nada o 30 de marzo de 2001, é unha activista política palestina, filla do tamén activista Bassem al-Tamimi. É unha figura da resistencia contra a ocupación israelí en Cisxordania, coñecida polas súas aparicións en imaxes e vídeos nos cales se enfronta a soldados israelís.

## Traxectoria 
Ós trece anos, en decembro de 2012 Ahed viaxou a Turquía xunto coa súa nai, Neriman Tamimi, para recibir o premio Handala á coraxe, outorgado polo concello de Başakşehir en lembranza da personaxe homónima creada por Naji Salim al-Ali, símbolo da loita palestina: Ahed e a súa nai foron recibidas polo primeiro ministro de Turquía, Recep Tayyip Erdoğan. En decembro de 2017, foi detida por un tribunal militar por dar unha labazada a uns soldados israelís que patrullaban a súa vila durante unha manifestación contra a ocupación israelí.

## Notas
Gran Premio de Europa de 1995

O **Gran Premio de Europa de 1995** (oficialmente o **XL Gran Premio de Europa**) foi unha carreira de motor de Fórmula Un celebrada o 1 de outubro de 1995 no circuíto de Nürburgring, Nürburg, Alemaña. Foi a décimo cuarta carreira da tempada de Fórmula Un de  e a primeira que se celebrou alí desde . A carreira de 67 voltas gañouna Michael Schumacher para o equipo Benetton logo de comezar desde a terceira posición. Jean Alesi terminou segundo nun Ferrari, con David Coulthard, que comezou o Gran Premio desde a pole position, terceiro nun Williams. Esta foi tamén a última carreira para Massimiliano Papis e Jean-Denis Délétraz.

## Carreira 
Damon Hill, compañeiro de equipo de Coulthard, comezou a carreira en segundo lugar, pero caeu ao terceiro posto detrás de Schumacher ao comezo. Hill mantívose detrás de Schumacher durante a maior parte da carreira, antes de perder o seu alerón dianteiro nunha colisión con Alesi e retrocedendo debido á parada en boxes resultante. Logo saíuse da pista na volta 58 cando marchaba na cuarta posición, o que o levou a retirarse. Alesi parecía listo para gañar a carreira logo de comezar a carreira con slicks nunha pista mollada, pero foi freado polos dobrados e superado por Schumacher dúas voltas antes do final da carreira.

A vitoria de Schumacher mantívoo na cima do campionato, 27 puntos por diante de Hill. O piloto alemán só necesitaba outros tres puntos para asegurar o título. Benetton agora estaba 20 puntos por diante de Williams na clasificación de construtores de Fórmula 1 trala vitoria de Schumacher.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Posicións logo da carreira
;
Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Castro de Santomé

O **castro de Santomé** é un castro galaico, posteriormente romanizado pertencente á coñecida como cultura castrexa do noroeste peninsular. O conxunto arqueolóxico está musealizado e atópase no concello de Ourense, a só&nbsp;3&nbsp;km da cidade. Na mesma área arqueolóxica poden visitarse restos de época castrexa e romana nunha zona de alto valor natural.

## Escavacións arqueolóxicas 
miniatura|esquerda|Área arqueolóxica de Santomé, Ourense
O conxunto foi descuberto en 1969, cando se realizaron algunhas catas exploratorias, de xeito afeccionado, entre ese ano e 1974, as cales permitiron salientar a importancia arqueolóxica do lugar. A partir de 1983, o Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense comezou a escavación científica e sistemática do lugar, o que permitiu descubrir a complexidade cronolóxica e cultural do castro.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* RODRÍGUEZ GONZÁLEZ, Xulio (2000) *Conxunto arqueolóxico-natural de Santomé. Guía arqueolóxica*. Ourense: Grupo Marcelo Macías, ISBN 84-88522-11-8
* AA. VV. (2001) *Conxunto arqueolóxico-natural de Santomé. Guía da natureza*. Ourense: Grupo Marcelo Macías
* PERALTA BEJARANO, Isabel; RODRÍGUEZ GONZÁLEZ, Xulio; XUSTO RODRÍGUEZ, Manuel (2005) *Conjunto arqueológico-natural de Santomé. Excavación, consolidacón y musealización de un sector del castro*. A Coruña: Fundación Barrié, ISBN 84-95892-25-1
### Outros artigos 
* Castros de Galicia
### Ligazóns externas 
*&nbsp;Páxina oficial
Evelyn Beatrice Hall

**Evelyn Beatrice Hall**, nada en Shooter's Hill (Kent) o 28 de setembro de 1868 e finada en Wadhurst (East Sussex) o 13 de abril de 1956, foi unha escritora británica, coñecida tamén co pseudónimo de **Stephen G. Tallentyre**.

## Traxectoria
Foi a segunda dos catro fillos do Reverendo William John Hall (1830–1910), cóengo menor da Catedral de San Paulo, e Isabella Frances (nada co apelido de  Cooper). A súa irmá máis vella, Ethel Frances Hall (1865–1943), casou co escritor Hugh Stowell Scott (coñecido co pseudónimo de Henry Seton Merriman) en 1889. Evelyn Hall converteuse nunha importante influencia do seu cuñado, con quen coescribiu dous libros de relatos, *From Wisdom Court* (1893) e *The Money-Spinner* (1896). Tras a súa morte en 1903, Scott deixoulle 5000 libras a Hall en agradecemento polo seu apoio e consellos literarios.
dereita|miniatura|Certificado de defunción de Evelyn Beatrice Hall.

Hall acadou sona pola súa biografía *The Life of Voltaire* (1903) e por *The Friends of Voltaire* (1906). Nesta última obra escribiu a frase "I disapprove of what you say, but I will defend to the death your right to say it" ("Estou en desacordo co que dis, pero defenderei até a morte o teu dereito a dicilo"), que polo xeral se atribúe de forma errónea ao propio Voltaire. A cita de Hall adoita usarse para describir a liberdade de expresión.

## Obra
* *The Money-Spinner and Other Character Notes* (1896).
* *The Women of the Salons, and Other French Portraits* (1901).
* *The Friends of Voltaire* (1906). ISBN 1-4102-1020-0
* *The Life of Voltaire* (1907). ISBN 1-4102-1346-3
* *The Life of Mirabeau* (1912). ISBN 1-4102-1024-3
* *Voltaire In His Letters* (traductora) (1919). ISBN 1-4102-1195-9

## Notas
Lincoln Financial Field

O **Lincoln Financial Field** é un estadio de fútbol americano situado na cidade de Filadelfia, Pensilvania (Estados Unidos). Inaugurado en 2003, serve como estadio local dos Philadelphia Eagles da National Football League (NFL) e os Temple Owls da American Athletic Conference da NCAA. Situado na Avenida Pattison ao sur da cidade, conta con capacidade para 69.176 espectadores. Alén do fútbol americano, o estadio ten acollido encontros de fútbol, como as Copa Ouro da CONCACAF de 2009 e 2015, cando albergou a final, a Copa América Centenario, e partidos de equipos como os Philadelphia Union da Major League Soccer e o Manchester United da Premier League. Tamén ten acollido concertos de artistas como Bruce Springsteen, U2, Coldplay, Taylor Swift ou Metallica.

## Eventos 
### Copa América Centenario 
## Notas
Casilda Rodrigáñez

**Casilda Rodrigáñez Bustos**, nada en Madrid o 16 de maio de 1945, é unha escritora española.

## Traxectoria
É autora de varios ensaios sobre o parto e a maternidade, e xunto a Ana Cachafeiro, fundadora da Asociación antipatriarcal.

## Obras
* *La represión del deseo materno y la génesis del estado de sumisión inconsciente*. Madre Tierra (1996) e Ed. Crimentales (2008). ISBN 978-84-935141-5-0
* «La sexualidad de la mujer». En *Ekintza Zuzena*, núm. 25,  1999. Con Ana Cachafeiro.
* *El asalto al Hades. La rebelión de Edipo, 1ª parte*. Traficantes de sueños. Ed. La Llevir-Virus, 2007. ISBN 978-84-96044-84-5
* *Pariremos con placer*. Ed. Cauac-Crimentales, 2014; ISBN 978-84-940264-1-6 Ed. Cable a Tierra, 2015. ISBN 978-956-9727-04-7
* *La sexualidad y el fundamento de la dominación. La rebelión de Edipo, 2ª parte*. 2007.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Web de Casilda Rodrigáñez
* Entrevista a Casilda Rodrigáñez, nun blog especializado en escritura, ioga e maternidade. Consultado en xaneiro de 2015 .
Jean Liedloff

**Jean Liedloff**, nada en Nova York o 26 de novembro de 1926 e finada en Sausalito (California) o 15 de marzo de 2011, foi unha autora estadounidense, máis coñecida polo seu libro *The Continuum Concept: In Search of Happiness Lost* ("O concepto do continuum: na procura da felicidade perdida").

## Traxectoria 
Como adolescente terminou o Seminario de Drew para mulleres novas (Drew Seminary for Young Women) e comezou os seus estudos na Universidade Cornell. Antes de terminar os seus estudos, participou en expedicións na selva de Venezuela. Durante unha expedición en busca de diamantes, púxose en contacto co pobo indíxena yekuana. Co paso de tempo, apaixonouse polos yekuana, tomando a decisión de regresar a Venezuela para vivir con eles. Liedloff escribiu o seu libro *The Continuum Concept* como un intento de documentar o modo de vivir dos yekuana, en particular o seu estilo de crianza. Desde 1968 até 1970 traballou como redactora de revista *The Ecologist*.

## Obra 
* *The Continuum Concept: In Search of Happiness Lost* (1974) ISBN 0-201-05071-4

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Comprender el concepto de continuum, na revista *Crianza Natural* 
* Entrevista a Jean Liedloff, antropóloga y autora del “concepto de Continuum”, na web da Asociación SINA, maio de 2009 
* www.continuum-concept.org  
* Grupo de Yahoo! de Concepto del Continuum
Pobo yekuana

Os **yekuana** son un pobo indíxena da familia caribe que habitan no estado de Roraima do Brasil e nos estados de Amazonas e Bólivar de Venezuela, principalmente no alto Caura, ríos Erebato e Nichare; o alto Ventuari e ríos Parú e Cuminá. Son tamén coñecidos como **maquiritare** (tamén transliterado como makiritare). A súa lingua tamén se chama yekuana.

## Territorialidade 
O seu territorio inclúe o Parque Nacional Jaua-Sarisariñama. A súa poboación era de 6.523 persoas no censo de comunidades indíxenas do 2001.

O patrón de asentamento característico yekuana é ribeirego e disperso. Prefiren a selva á sabana para establecer as súas comunidades e conucos. A palabra yekuana simboliza a orixe común do grupo: os seus devanceiros de acordo á tradición emerxeron do *yekuana* *Joao*, cerro situado nas chairas adxacentes ao alto río Cuntinamo.

## Organización 
Tradicionalmente, os yekuana presentaban unha forma de organización política descentralizada, sumamente autónoma, na cal cada comunidade contaba coa máxima autoridade, o *kajichanaa* ou *akushana*, autoridade que non transcendía os seus límites. Con igual ascendente no político, a autoridade máxico-relixiosa estaba a cargo do *jowai* ou *kadeju* e do *ña tamuru.* A heteroxeneidade social, política e relixiosa creou tanto novas relacións entre comunidades como novas comunidades. A influencia do evanxelicalismo ou a católica, creou divisións entre os yekuana e deu lugar a novos valores, perspectivas e formas de vida.

## Economía 
miniatura|Realizando unha curiara.
Posúen unha economía mixta baseada na horticultura, a caza, a recolección e a pesca. As mulleres dedícanse maiormente aos labores agrícolas no conuco, contando só a presenza masculina para a queima e o seu limpado. É coñecida a súa experiencia como navegantes e comerciantes a través da rede fluvial dos estados que habitan. Os seus curiaras e canaletes teñen moita demanda por esas rexións. Tamén se destacan no campo artesanal, tendo os seus produtos alta demanda tanto no mercado nacional como internacional.

## Tradicións 
Na película animada *Dream Tales*, publicada por *Acorn Media Publishing* preséntase entre outros, o mito da creación segundo as tradicións yekuana.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Civrieux, Marc de (1970). *Watunna. Mitología makiritare*. Monte Ávila Editores.

### Outros artigos
* Lingua yekuana
* Jean Liedloff

### Ligazóns externas 
*Domingo Sánchez P.: Glosario de astronomía de los Caribe de Venezuela
Aeroporto de Košice

O **aeroporto internacional de Košice**  é un aeroporto que serve a Košice, Eslovaquia. É o segundo aeroporto máis grande do país e está situado a 6 quilómetros ao sur do centro da cidade. Opera tanto voos regulares como chárter, domésticos e internacionais. A súa capacidade actual é de 800 000 pasaxeiros por ano.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Lingua yekuana

O **yekuana** é unha lingua caribe falada polo pobo yekuana que habita en Venezuela e no Brasil. É falada por arredor de 6&nbsp;000 persoas (c. 2001) arredor da fronteira brasileira do estado de Roraima e Venezuela. Segundo o censo de 2001, en Venezuela vivían uns 6&nbsp;523 yekuana. Por mor da distribución desigual dos yekuana entre os dous países, Ethnologue ofrece dúas clasificacións de vitalidade da lingua, sendo vigorosa (6a) en Venezuela e moribunda (81) no Brasil. O yekuana está clasificado como "vulnerable" polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Notas
Pobo bosníaco

Os **bosníacos** (en , singular masculino: *Bošnjak*, feminino: *Bošnjakinja*) son unha nación e grupo étnico eslavo que habita principalmente en Bosnia e Hercegovina. Unha minoría nativa de bosníacos vive noutros países dos Balcáns, especialmente na rexión de Sandžak de Serbia e en Montenegro (onde os bosníacos forman unha maioría rexional), así como en Croacia e Kosovo. Os bosníacos caracterízanse pola súa adherencia á relixión musulmá dende os séculos XV e XVI, pola súa cultura común e pola lingua bosníaca.

Arredor de dous millóns de bosníacos viven nos Balcáns, cunha poboación dun millón máis de bosníacos noutras partes do mundo. O xenocidio e limpeza étnica durante a Guerra de Bosnia (1991–95) tivo un forte efecto na distribución territorial da poboación. En parte por mor disto existe unha significativa diáspora bosníaca en varios países, incluíndo Austria, Alemaña, Turquía, Australia, Suecia, o Canadá e os Estados Unidos de América.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Pobo dinamarqués

Os **dinamarqueses** ou **daneses** (en ) son unha nación e grupo étnico que habita principalmente en Dinamarca. A maioría deles fala o dinamarqués.

As primeiras mencións ós dinamarqueses proveñen do século VI da *Getica* de Xordanes, de Procopio e de Gregorio de Tours. A primeira mención ós dinamarqueses dentro do seu territorio é a da pedra de Jelling que di que Harald Blåtand converteu ós dinamarqueses ó cristianismo no século X. Despois da formulación da identidade nacional dinamarquesa no século XIX, os criterio definitorios do dinamarqués é falar a lingua dinamarquesa e identificar Dinamarca como a súa nación. Esta identidade nacional foi construída sobre a base dunha cultura labrega e a teoloxía luterana, tendo o teólogo N. F. S. Grundtvig un salientable papel neste movemento popular.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Grupos étnicos de Europa
Polígono industrial dos Airíos

O **polígono industrial dos Airíos** é unha zona industrial e de uso terciario-mixto situada no concello das Pontes García Rodríguez.
É un polígono situado preto da zona urbana das Pontes. Construíuse en 1998 e ten unha superficie de 269&nbsp;953 metros cadrados en dúas fases.

Ten acceso á N-641 e está a 38&nbsp;km da A-6. Pola AG-64 ten acceso a Ferrol e Vilalba.

## Notas
Historia da penicilina

miniatura|Penicilina G.

Alexander Fleming foi o primeiro en suxerir que o mofo *Penicillium* debería ter unha susbtancia antibacteriana e o primeiro en illar a súa substancia activa, á que denominou penicilina, pero non foi o primeiro en aproveitarse das súas propiedades.
## Acontecementos 
## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
* 
### Ligazóns externas
* “History of Antiobiotics” dun curso da Universidade de Princeton.
STS-115

**STS-115** foi unha misión do transbordador espacial Atlantis lanzada o 9 de setembro de 2006 desde a rampla 39B do Centro de Lanzamento de Cabo Cañaveral.

Durante a engalaxe producíronse impactos de espuma desprendida do tanque principal contra o escudo térmico e as ás do transbordador, pero os novos procedementos de revisión do vehículo mediante cámaras unha vez en órbita non mostraron danos. O Atlantis levou á estación a viga P3/P4 de 17 toneladas con dous paneis solares para proporcionar enerxía que foi instalada durante tres paseos espaciais e o módulo loxístico Leonardo con subministracións a bordo. A nave acoplouse ao porto PMA-2 da estación ás 14:52 GMT do 6 de xullo e trasladou o módulo Leonardo ao día seguinte para a súa descarga pola tripulación. Durante a misión tamén se probaron técnicas de reparación de losetas térmicas. O 14 de xullo Leonardo foi devolto á bodega de carga do transbordador e o día 17 o Atlantis desacoplouse para iniciar a viaxe de retorno.

O transbordador volveu a terra sen incidentes en Cabo Cañaveral o 21 de setembro de 2006.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Transbordador espacial
*Transbordador espacial Atlantis
Xosé Fraga Iglesias

**Xosé Fraga Iglesias**, nado en Campo Lameiro, foi un escritor galego.

## Traxectoria 
Residiu en Marín durante case trinta anos. Poeta popular. Vinculado ao concello de Cotobade, participou no movemento veciñal e no intento de crear unha cooperativa de produción para unila cunha de consumo de Vigo. Colaborou en *A Voz de Cotobade*.

## Obras 
* *Falando calado. Escolma de poemas e artigos galegos e casteláns e mais unha muiñeira*, 1986.
* *Longa noite de ferro*, 1997.
Polígono industrial Sete Pontes

O **polígono industrial Sete Pontes** é unha zona industrial en Vilalba. Foi promoción de Xestur Lugo e ten unha superficie de case 500.000 metros cadrados en dúas fases.

Ten acceso á A-8 pola N-634.

## Notas
Gran Premio de Portugal de 1995

O **Gran Premio de Portugal de 1995** (oficialmente o **XXIV Gran Premio de Portugal**) foi unha carreira de motor de Fórmula Un celebrada o 24 de setembro de 1995 no Autódromo do Estoril, Estoril, Portugal. Era a décimo terceira carreira da tempada  de Fórmula Un. A carreira de 71 voltas foi a primeira vitoria na Fórmula Un para David Coulthard do equipo Williams logo de comezar desde a pole position. Michael Schumacher foi segundo no Benetton, con Damon Hill terceiro no último Williams. Logo de varios incidentes controvertidos que involucraran anteriormente a Schumacher e Hill na tempada de 1995, incluíndo colisións en Silverstone, Spa e Monza (as últimas dúas viron enfrontamentos entre os dous pilotos respectivamente no podio e na pista), Schumacher e Hill estreitáronse a man no podio logo desta carreira.

## Informe 
### Antecedentes 
Para optimizar as súas posibilidades de gañar no Autódromo do Estoril, Williams trouxo un chasis mellorado á carreira, unha especificación "B" do seu auto FW17. O chasis actualizado usouse durante o resto da tempada.

### Práctica e cualificación 
Disputáronse dúas sesións de práctica antes da carreira, a primeira disputouse o venres pola mañá e a segunda o sábado pola mañá. Ambas sesións duraron 1 hora e 45 minutos coas condicións climáticas secas en todo momento. Häkkinen marcou o mellor tempo na primeira sesión, rexistrando unha volta de 1:23.073, unha décima de segundo máis rápida que Hill e Schumacher , no segundo e terceiro lugar, respectivamente. Coulthard foi cuarto, cos autos Ferrari quinto e sexto máis rápidos, Gerhard Berger diante de Jean Alesi. Häkkinen foi undécimo na segunda sesión de práctica, dous segundos máis lento que Hill, que foi o máis rápido cun tempo de 1:21.443. Coulthard foi segundo no Williams, oito décimas de segundo detrás de Hill. Schumacher foi terceiro, con Alesi cuarto, ambos máis dun segundo detrás de Hill. Heinz-Harald Frentzen nun Sauber foi quinto con Martin Brundle no Ligier, Eddie Irvine nun Jordania e Berger completando as oito posicións principais.

### Carreira 
Cando a carreira comezou desde a súa grella de saída, Ukyo Katayama que se clasificou no 16º posto moveuse á trazada de Luca Badoer, cuxo Minardi comezou no 18º posto. O contacto causou que o Tyrrell de Katayama saíse polo aire e trompease varias veces boca abaixo ao longo da recta principal. Katayama foi sacado do automóbil e hospitalizado durante dous días co que logo se diagnosticou como un pescozo tenso e moretóns polo accidente.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Posicións logo da carreira
***Texto en grosa** indican que teoricamente tiña posibilidades de ser campión do mundo.

;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación..

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Polígono industrial das Somozas

O **polígono industrial das Somozas** foi creado por Xestur A Coruña e inaugurado en 1993. Ten autorización para actividade industrial e comercial. A súa superficie é de 884.000 metros cadrados.

Ten sede nel unha fábrica de Gamesa, Sogarisa, Desguaces Armonía e Soluciones Poligráficas.

## Notas
Gran Premio do Xapón de 1995

O **Gran Premio do Xapón de 1995** (oficialmente o **XXI Fuji Television Japanese Grand Prix**) foi unha carreira de motor de Fórmula Un celebrada o 29 de outubro de 1995, no Circuíto de Suzuka, Suzuka. Foi a décimo sexta e penúltima rolda da tempada  de Fórmula Un. A carreira de 53 voltas gañouna Michael Schumacher para o equipo Benetton despois de comezar desde a pole position. Mika Häkkinen terminou segundo no McLaren, e Johnny Herbert terceiro no outro auto Benetton.

## Carreira 
Jean Alesi, pilotando para Ferrari, comezou segundo, xunto a Schumacher. Con todo, Alesi viuse obrigado a cumprir unha penalización dun stop & go de 10 segundos porque o seu auto avanzou antes da saída. Alesi subiu ata o segundo lugar, antes de retirarse na volta 25. O rival de Schumacher no campionato, Damon Hill comezou cuarto no medio da presión dos medios británicos logo das pobres actuacións nas carreiras anteriores. Hill subiu ao segundo lugar debido á retirada de Alesi, pero trompeou na volta 40 e retirouse.

A vitoria de Schumacher foi a novena da tempada, igualando o récord establecido en  por Nigel Mansell. Benetton confirmouse como Campión de Construtores xa que Williams non podía superar o seu total de puntos na única carreira restante.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Posicións logo da carreira 
***Texto en grosa** indica campión do mundo.

;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Referencias 
## Ligazóns externas
Aeroporto de Ostrava-Leoš Janáček

O **aeroporto de Ostrava-Leoš Janáček** , anteriormente *aeroporto internacional de Ostrava-Mošnov*, é un aeroporto que serve a Ostrava, un importante centro económico e industrial da República Checa. Está situado a 20 quilómetros ao suroeste da cidade e tamén actúa como punto de entrada ao norte de Moravia e á Silesia checa.

Os Días da OTAN en Ostrava, un festival aéreo militar, veñen celebrándose no aeroporto dende o ano 2003.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Polígono industrial de Landrove

O **polígono industrial de Landrove** foi creado en 2011 en Viveiro, por Xestur Lugo. Ten 130.000 metros cadrados de superficie.

Ten accesos á LU-540.

## Notas
Gran Premio de Australia de 1995

O **Gran Premio de Australia de 1995** (oficialmente o LX EDS Australian Grand Prix) foi unha carreira de Fórmula 1 celebrada o 12 de novembro de 1995 no Circuíto urbano de Adelaida, Adelaida. A carreira, disputada en 81 voltas, foi a décimo sétima e última carreira da tempada  de Fórmula Un, e o undécimo e último Gran Premio de Australia celebrado en Adelaida antes de que o evento se trasladara a Melbourne o ano seguinte.

Nunha carreira de desgaste, retiráronse todos os autos punteiros da carreira, agás o Williams - Renault do pole Damon Hill. Hill gañou por dúas voltas de vantaxe sobre o Ligier - Mugen-Honda de Olivier Panis, con Gianni Morbidelli logrando o seu mellor resultado de F1, terceiro nun Footwork - Hart. Dos 23 pilotos que comezaron, só terminaron oito, o número máis baixo na tempada de 1995.

A carreira tivo unha asistencia de 210.000 espectadores, un récord de F1 ata 2000, cando 250.000 persoas asistiron ao Gran Premio dos Estados Unidos dese ano en Indianápolis.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só se inclúen as cinco primeiras posicións en ambas as clasificacións.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas