Pitaia

miniatura|250px|Froita de *Selenicereus megalanthus*.
[dereita|miniatura|250px|Sección dunha [pitaia vermella.]]
miniatura|250px|Pitaia de polpa vermella (*Hylocereus monacanthus*)
**Pitaia** é o froito en baga da planta do mesmo nome, dos xéneros  *Hylocereus* e *Selenicereus*, da familia dos cactos (*Cactaceae)*, proveniente das Américas, de forma ovoide e que, segundo as especies, pode ter a pela de cor rosa, vermella ou amarela, con brácteas verdes que tornan amarelas cando madurece, e a polpa branca ou rosada con sementes negras, moi zumarenta e de sabor doce. Hoxe cultívanse en diferentes zonas tropicais e subtropicais do mundo, incluíndo xa as Illas Canarias e o sur da Península Ibérica.

## Descrición 
A pitaia é unha planta cactácea, e como tal, é moi resistente ás secas. A planta é un cacto suculento, rústico, de talos longos triangulares, cuxos tentáculos procuran as rochas incesantemente polas que senten unha especial predilección, haxa solo achegado ou non; adoita se enredar nas árbores próximas alimentándose da humidade das súas cascas e rube polas súas pólas até oito ou dez metros do chan sen penetrar un só centímetro en terra. A flor da pitaia, que é tubular, hermafrodita como a maioría das cactáceas, é tan fermosa como breve, pois os seus finos e longos pétalos brancos ou rosados ábrense dende o cáliz, cunha textura e fragrancia especial de efectos sedantes, pero sorprendentemente efémera, pois parece cegador pola mañá e a medida que empeza a sentir a calor do sol se deshidrata de súpeto. Ábrese unha soa vez nas horas nocturnas e o seu recendo penetrante atrae a numerosos insectos. Autofecúndase mais tamén pode cruzarse, sendo os morcegos os mellores polinizadores no seu medio natural. A formación do froito desde a polinización até a colla dura de catro a oito meses dependendo das temperaturas existentes.

O froito é de forma ovoide con 10&nbsp;cm de longo por 6&nbsp;cm de largo e adoita presentar desde o seu nacemento unha cor averdada que se torna amarela ou ruiba segundo o cultivar, a medida que se desenvolve, ofrecendo unha pela escamosa, especial característica que dá o nome "pitaia" que en haitiano quere dicir froita escamosa. Dita casca presenta grupos de espiños duros e agudos que se desprenden con facilidade, debendo ser quitadas coidadosamente antes de cultivar o froito e evitar con iso as súas picadas. É unha froita deliciosa que contén unha polpa lene, doce e mol en cultivares de cor amarela e carmesí nas variedades de tona vermella, que adoitan conter menos azucre.

## Especies 
Distínguense dúas especies principais: A *H. triangularis* (pitaia amarela) e a *H. ocamposis* (pitaia vermella). A que proporciona froitos vermellos é moito máis atractiva pero ten o inconveniente de que é moito máis feble e delicada, soportando mal o transporte e posterior mercadeo. A de cor amarela é menos perecedoira e ofrece mellores posibilidades comerciais debido ás súas calidades resistentes e, especialmente, ao seu sabor, moi superior ás variedades vermellas.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Dragonfruit plant.jpg|A pitaia (*Hylocereus*) dá en cactos coma este.
Ficheiro:Dragonfruit_Chiayi_market.jpg|Pitaias vermellas (*Hylocereus undatus*) nun posto nunha feira de Taiwán.
Ficheiro:Pitahaya_pulpa_cuchara.jpg|Pitaia con polpa exposta para apreciar a textura lene mais firme.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* ligazón=|alt=|20x20px Wikimedia Commons alberga unha categoría multimedia sobre **Pitaia**.
* Pitaia en consumer.es
* Pitaia - Hylocereus undatus (Haw.) Britt. & Rose - Cactaceae (en alemán)
* Páxina sobre *Hylocereus undatus*  vía Internet Archive (en inglés)
* Thanh long, a froita do dragón
* Extensa información sobre a Pitaia (en castelán)