open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lampai, Teo

**Santa María de Lampai** é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Teo. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 286 habitantes (146 homes e 140 mulleres) distribuídos en 5 entidades de poboación en 4,3 km², o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 297 habitantes.

## Patrimonio 
A **igrexa de Santa María de Lampai** é de orixe románica e conserva a base estrutural: unha ábsida case cuadrangular e unha nave rectangular. A porta, situada na fachada, está rodeada dunha dobre arcada de medio punto volteada sobre columnas próximas. Tamén son destacables os arcos lobulados da arcada superior.

No interior da igrexa destaca a capela maior cuberta cunha bóveda de canón sostida por dúas arcadas de medio punto, subliñando o arco triunfal de entrada que se voltea sobre as columnas de capiteis vexetais.

En Mosteiro, a mesma aldea onde está a igrexa, existiu o mosteiro de San Paio, que dá nome ao lugar e que foi incendiado polos veciños en rebelión polos abusos sufridos polos monxes.

Dá nome ao couto de Lampai, un terreo pertencente actualmente á veciña parroquia de Cruces (Padrón), doado en 1156 polo rei Afonso VII ao plebeo Sancho Eanes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Lampai 
### Parroquias de Teo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Teo
Lucí, Teo

**Santa Mariña de Lucí** é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Teo. Segundo o IGE en 2018 tiña 972 habitantes (505 homes e mulleres e 467 homes). Ten 5 entidades de poboación en 3,3 km²,

## Lugares e parroquias
### Lugares de Lucí
### Parroquias de Teo
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Teo
Rarís, Teo

**San Miguel de Rarís** é unha parroquia que se localiza no sur do concello de Teo. Segundo o IGE en 2018 tiña 611 habitantes (324 homes e 287 mulleres) distribuídos en 9 entidades de poboación en 7 km², o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 579 habitantes.

Rarís ten vistas do Pico Sacro e de diversos lugares da redonda. Destaca o espazo natural do Pozo da Xerpa.

O equipo local de fútbol xoga no grupo 9 da Terceira Autonómica de Galicia, e xoga no campo das Medas.

O primeiro sábado de xullo fanse alfombras florais en honra ó Santísimo.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Teo,_Rarís_3.jpg|Praza da igrexa.
Ficheiro:Teo, Rarís 5.jpg|Estrada.
Ficheiro:Teo, Rarís 6.jpg|Rarís.
Ficheiro:Teo, Rarís 2.jpg

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Rarís 
### Parroquias de Teo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Teo
Reis, Teo

**San Cristovo de Reis** é unha parroquia que se localiza no sur do concello coruñés de Teo na comarca de Santiago. Segundo o IGE en 2018 tiña 819 habitantes (427 mulleres e 392 homes) distribuídos en 17 entidades de poboación en 8,4 km², o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 752 habitantes.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Pontevea GDFL 050917 012.JPG|Vía principal Santiago - A Estrada.
Ficheiro:Pontevea. Galicia. Río Ulla.jpg|O río Ulla.
Ficheiro:Pontevea GDFL 050917 011.JPG|Entrada en Pontevea.
Ficheiro:Ponte medieval de Pontevea, Teo.jpg|Ponte de Pontevea con Pontevea ó fondo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Reis 
### Parroquias de Teo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Teo
CDU

**CDU** é unha sigla que pode referirse a:

***Clasificación Decimal Universal** bibliotecaria.
***Unión Demócrata Cristiá de Alemaña** (*Christlich Demokratische Union Deutschlands*). **Partido da RFA** e da Alemaña reunificada
***Unión Demócrata Cristiá de Alemaña** (*Christlich-Demokratische Union Deutschlands*). **Partido da RDA** e da Alemaña reunificada
***Coalición Democrática Unitaria** de Portugal (*Coligação Democrática Unitária*).
Mangoeiro, Toques

**San Tomé de Mangoeiro** é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Toques. Segundo o padrón municipal de 2018 tiña 50 habitantes (26 homes e 24 mulleres) distribuídos en 4 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 71 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Mangoeiro 
### Parroquias de Toques 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Toques
A Capela, Toques

**Santa María da Capela** é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Toques. Segundo o IGE en 2018 tiña 149 habitantes (72 mulleres e 77 homes) distribuídos en 12 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 225 habitantes.

## Patrimonio histórico e artístico 
* Castro da Graña.
* Igrexa de Santo Antoniño de Toques, unha igrexa nos seus orixes monacal, e que conserva elementos hispanovisigóticos na súa fábrica.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:SantoAntonioñoToquesPorta.jpg|Porta lateral da Capela
Ficheiro:SantoAntoniñoToquesCruceiroEspadana.jpg|Cruceiro e Espadana 

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Capela 
### Parroquias de Toques 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Toques
* Galería de imaxes da igrexa de Santo Antoniño de Toques
Garxuni

O **garxuni**, tamén coñecido como **karxuni**, é a lingua árabe escrita no alfabeto siríaco.

O garxuni empezou a ser usado a partir do século VII, cando o árabe empezaba a volverse a lingua falada predominante no Crecente Fértil, pero a escritura árabe non estaba aínda ben desenvolvida nin tiña a ampla difusión que despois acadou. De feito, hai evidencia de que o feito de escribir o árabe en garxuni influenciou o estilo da moderna escritura árabe.

## Véxase tamén
*lingua siríaca 
*lingua aramea
Silvio Santiago

**Silvio Santiago García**, nado en Vilardevós o 18 de outubro de 1903 e finado no mesmo concello o 12 de setembro de 1974, foi un escritor galego.

## Traxectoria 
Instalouse na Coruña como traballador do comercio. En 1933 aprobou os exames para secretarios xudiciais. Participou na fundación do Partido Sindicalista na Coruña en 1934 e colaborou en *Trabajo*. Interveu na campaña do Referendo de autonomía de Galicia de 1936. Ao chegar a guerra civil de 1936, no transcurso da cal foi asasinado o seu irmán Xacinto, pasou seis meses no cárcere. Despois fuxiu a Portugal (1937) e de alí marchou a Cuba e posteriormente a Venezuela, onde residiu unha gran parte da súa vida.

Traballou no periódico *El Nacional*, creou o Centro Galego de Caracas e dirixiu a Casa Galicia, o Lar Gallego, un programa radiofónico (*Hora de Galicia*) e varias revistas, como por exemplo *Galicia*, na que tratou de mostrar o seu ideal de comuñón galaico-venezolano. Nesta revista comezou a carreira literaria en 1952. Foi un dos promotores do volume *Homaxe da Galicia Universal*, dedicado a Ramón Otero Pedrayo.

En 1958 regresou de Venezuela e pasou a residir en Vilaboa (Culleredo), con tempadas na súa vila natal. Cando xa estaba a piques de cumprir os sesenta anos, en 1961, revelouse como escritor coa publicación de *Vilardevós*, un libro que de seguida se converteu nun clásico da narrativa galega. Faleceu en Vilardevós o 12 de setembro de 1974.

[miniatura|*Vilardevós* na [BBdCG.]]

## Obras 
* *Vilardevós* (1961). Vigo: Galaxia, con prólogo de R. Otero Pedrayo. Publicada ao seu regreso a Galicia. Novela autobiográfica de mocidade. Reeditada en 2020, ISBN 978-84-9151-439-8. 180 páxs. Foi o nº 40 da Biblioteca Básica da Cultura Galega.
* *O silencio redimido* (1976). Vigo: Galaxia, publicada postumamente. Inspirada na peripecia vital do propio Silvio Santiago na guerra civil. Premio da Crítica de narrativa galega 1977. 2ª ed. en 1990, ISBN 978-84-7154-696-8. 3ª ed. en 2025, ISBN 978-84-1176-534-3.
* *Noticia previa*.
* *Reencontro co lector postreiro*.

## Recoñecementos 
Premio da Crítica 1977 por *O silencio redimido*.

## Vida persoal 
Casou con Joaquina Julia Conde San Martín e foi pai de Silvia Santiago Conde.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* 
* 
* *Galicia (Revista del Centro gallego)* (Caracas, 1952-1954) realizada polo Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades (CIRP)

*
Sahel (homónimos)

O topónimo **Sahel** (do árabe ساحل, "fronteira", "ribeira") pode referirse a:

*o Sahel, unha vasta rexión africana ao sur do Sáhara.
*a rexión de Sahel, no centro-leste de Tunisia, con capital en Sousse.
*a rexión de Sahel, no oeste de Alxeria.
*a rexión Sahel, en Burkina Faso.
*a vila de Sahel, en Malí, no círculo de Kayes.
Anxeriz, Tordoia

**Santa Mariña de Anxeriz**.

## Xeografía 
Nesta parroquia, nos montes do Castelo, nace o río Dubra.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa de Anxeriz, Tordoia.jpg|Igrexa de Santa Mariña de Anxeriz.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Anxeriz 
### Parroquias de Tordoia 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Tordoia
Andoio, Tordoia

**San Mamede de Andoio**.

## Etimoloxía 
O topónimo *Andoio* é *únicum*, de orixe e significado escuros. Podería estar emparentado con *Bormoio* (Coristanco), *Leiloio* (Malpica de Bergantiños) ou *Baldaio* (lugar da devandita parroquia), contendo todos o sufixo -*io*. 

O rexistro documental máis antigo en que se menciona a esta parroquia que se coñece, no Tombo A da Catedral de Santiago, é de 924, e cítase como *"in Montanos* villas *Andogio cum ecclesia Sancti Mametis*... (en Montaos, as vilas Andoio, coa igrexa de San Mamede). Nun texto de 1272 do Mosteiro de San Martiño Pinario, aparece como *sancto Mamete de Andoyo*, xa coa forma actual, mais coa grafía medieval.

A advocación desta parroquia é *San Mamede*, santo protector dos pastores e do gando nas montañas, que lle dá nome ao lugar de Samede. A orixe do nome está conectada aos cognomes romanos *Mameus*, *Mammeanus* e *Mammatus*, todos relacionados co latín *mamma*, 'peito, mamila', igual que a palabra *mámoa*.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa de Andoio (escudo), Tordoia.jpg|Escudo na fachada da igrexa de Andoio.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Andoio 
### Parroquias de Tordoia 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Tordoia
Hamas

**Hamas** (en árabe حماس, *fervor*, e acrónimo de Harakat al-Muqáwama al-Islamiya, حركة المقاومة الإسلامية Movemento de Resistencia Islámica) é unha organización político-relixiosa palestina que pretende a destrución de Israel e a creación dun estado islámico en Palestina.

Hamas fundouna Ahmed Yassin o 14 de decembro de 1987 na franxa de Gaza, coincidindo co levantamento popular, ou intifada, contra a ocupación israelí. Ten relacións estreitas cos Irmáns Musulmáns exipcios. En xaneiro de 2006 accedeu ao goberno de Gaza logo de vencer con claridade nas eleccións lexislativas.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Sobrán (San Martiño), Vilagarcía de Arousa

[miniatura|dereita|Escultura do boxeador [Pantera Rodríguez.]]

**San Martiño de Sobrán** é unha parroquia do concello pontevedrés de Vilagarcía de Arousa. Segundo o IGE no ano 2016 tiña 1354 habitantes (697 mulleres e 657 homes), todos eles no lugar de Vilaxoán, único lugar desta parroquia que recollen tanto o Nomenclátor de Galicia coma o IGE. Os censos do IGE reflicten un descenso de poboación respecto ós anos 2010, cando tiña 1428 habitantes, e 2005, cando eran 1447.

Atópase á beira esquerda da ría de Arousa.

## Patrimonio 
* Pazo de Sobrán, en Vilaxoán.
* Pazo de Pardiñas, en Vilaxoán.
* Pazo do Rial, en Vilaxoán.
* Igrexa de San Martiño de Sobrán, en Vilaxoán, románica (século XI).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Martiño de Sobrán 
### Parroquias de Vilagarcía de Arousa 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vilagarcía de Arousa
Moucide, O Valadouro

**Santo Estevo de Moucide** é unha parroquia do concello lugués do Valadouro, na comarca da Mariña Central. 

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 160 habitantes (81 homes e 79 mulleres), distribuídos en 15 entidades de poboación, o que supón unha diminución con respecto a 2011, cando tiña 204 habitantes.

## Xeografía
Vizosa grazas ás augas do río Moucide, que desemboca na parroquia de Cordido en Foz, e é afluente do río das Fontes de Moucide. Cerca do Monte da Mina hai unha pequena fervenza que é famosa na parroquia, e un pozo artificial, creado por se houbese algún incendio.

Predomina o eucalipto e é salientable a presenza de fauna tradicional dos bosques lugueses como o corzo, o raposo, o xabaril e o azor.
 
## Historia
Ata mediados do século XIX a parroquia de Moucide estaba integrada no concello de Foz, do que se segregou entre 1858 e 1860 para unirse ao entón chamado Tierra Llana del Valle de Oro, hoxe O Valadouro.

A estrutura da paisaxe urbanizada é a habitual dos lugares galegos, coa igrexa dominando. A escola, que se fixo cos cartos dos valdourenses na Habana, xunto coa explotación mineira en que se extraía caolín, hoxe abandonada, no Monte da Mina, achegan trazos da realidade económica que o lugar viviu outrora.

## Patrimonio
A igrexa de Santo Estevo de Moucide ten un retablo maior barroco, no que está presente unha Santa Lucía datada no século XIV. O retablo dereito e a cruz procesional son do século XVI.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Moucide
### Parroquias do Valadouro
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares do Valadouro
Virus (homónimos)

A palabra **virus** pode designar:
* Un **virus**, unha entidade biolóxica patóxena.
* Un **virus informático**, un programa informático maligno.
* **Virus**, unha banda arxentina de rock.
Indución magnética

A **indución magnética** ou **densidade do fluxo magnético** (**B**) pódese definir como unha medida do número de liñas de campo por unidade de área que permean o campo magnético. É unha cantidade vectorial, sendo a súa dirección en calquera punto do campo magnético a dirección do propio campo nese punto.

Constitúe unha medida do campo magnético, e daquela a súa existencia está asociada á presenza de **cargas en movemento** que o xeran, e así mesmo actúa sobre outras cargas en movemento.

A densidade magnética, no Sistema Internacional de Unidades exprésase en webers por metro cadrado (wbm−2). Esa **unidade** de magnitude do vector indución magnética recibiu o nome de *tesla* (T), de modo que: 1 T = 1 wb/m². Unha unidade antiga de indución magnética, aínda moi usada, debido a que os campos habituais son moito menores ca un Tesla, é o *gauss*; 1 gauss = 10−4 tesla.

As **liñas de fluxo** trazadas para indicar como os pequenos imáns se comportan cando son colocados nun campo magnético oferecen un medio de mapear/cartografar o campo. Unha tanxente a unha liña de fluxo en calquera punto mostra a dirección que un imán moi pequeno tomará, se for colocado alí. Pódese engadir unha punta de frecha á liña tanxencial, para indicar o sentido que o polo norte do pequeno imán apontará, fornecéndonos, así, a dirección e o sentido do campo magnético (e do vector B) naquel punto.

O campo vectorial conformado pola indución magnética é un campo que **deriva dun potencial vectorial** e non dun escalar como o campo eléctrico. Isto é,

  B = \nabla \times \mu

Onde μ é o momento dipolar magnético que xera o campo. Unha consecuencia disto é o feito do campo magnético non ser un campo conservativo, e daquela non ser irrotacional, presentando en xeral un rotacional que non se anula. Porén a súa diverxencia, resulta nula por definición, polo que non hai fontes nin sumidoiros nun campo magnético, non hai "cargas magnéticas", ou máis correctamente, non hai monopolo magnético. E por isto mesmo **as liñas de campo son sempre pechadas**.

Usándose unha escala adecuada de liñas de fluxo por unidade de área perpendicular ao campo, poden **representarse graficamente** a indución (B) e a intensidade do campo (H) en calquera punto. A selección de certo número de liñas para representar unha unidade de fluxo magnético é arbitraria. Normalmente, unha liña de fluxo por metro cadradodo representa unha indución magnética de 1 wb/m² (1T). Neste sentido, unha liña de fluxo é un weber.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Campo magnético
Bardaos, Tordoia

**Santa María de Bardaos** distribuídos en 7 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 700 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Bardaos 
### Parroquias de Tordoia 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Tordoia
Valve Corporation

**Valve Software** é unha empresa estadounidense de software no campo dos videoxogos. Fíxose mundialmente famosa polo seu primeiro xogo, Half-Life e por unha modificación deste xogo, Counter-Strike. As oficinas centrais de Valve Software atópanse en Kirkland, Estados Unidos.

## Historia 
Valve Software foi formada en 1996 por Gabe Newell e Mike Harrington. Ambos eran ex-traballadores do xigante informático Microsoft e traballaran nos seus sistemas operativos Windows e OS/2 antes de pasarse ao mundo dos videoxogos.

Co seu primeiro xogo Valve tivo un tremendo éxito obtindo beneficios das súas expansións e mods. No seu traballo xunto á comunidade de xogadores atópanse títulos como *Counter-Strike* ou *Day of Defeat*. En maio de 2003, Valve Software causou un gran revuelo na feira E3 ao presentar o que parecía unha versión practicamente terminada de *Half-Life 2*.

Tras un atraso dun pouco máis dun ano, posiblemente debido ao roubo dunha parte do código fonte que sufriu Valve, *Half-Life 2* foi lanzado o 16 de novembro de 2004 en todo o mundo mediante a súa plataforma *Steam*.

## Software 
### Videoxogos 
* Half-Life
* Half-Life: Source
* Half-Life 2
* Half-Life 2: Episode One: Continuación do argumento de Half-Life 2.
* Counter-Strike: Baseado en traballos de afeccionados.
* Team Fortress Classic
* Day of Defeat: Baseado en traballos de afeccionados.
* Day of Defeat: Source: Remake do original Day Of Defeat.
* Counter-Strike: Source: Remake do orixinal Counter-Strike.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial
Activision

**Activision** é unha compañía estadounidense que traballa en software para videoxogos de varias consolas.

## Xogos
Esta compañía ten xogos de temas moi variados desde sobre SpongeBob SquarePants a Call of Duty.

### Serie Call of Duty 
miniatura|265px|Logo da serie de videoxogos|alt=|esquerda
Call of Duty é unha serie de videoxogos pertencente ao xénero FPS polas súas iniciais en inglés (First Person Shooter). Orixinalmente foi unha serie propia do PC, pero despois apareceu en diversas videoconsolas de quinta e sexta xeración. Ademais destas entregas principais, desde 2003, foron postas á venda diversas entregas para consolas portátiles e móbiles. A maior parte dos xogos están ambientados durante a segunda guerra mundial. Activision é o propietario da franquía e é a empresa que xestiona a creación e distribución das entregas. As versións para Mac son responsabilidade de Aspyr Media. A maioría dos xogos foron programados por Infinity Ward e Treyarch. Noutras versións colaboraron: Gray Matter Interactive, Spark Unlimited, Pi Studios, Amaze Entertainment, Rebellion Developments, e n-Space. En máis dunha ocasión, os estudos compartiron motores gráficos, como ocorre en Call of Duty 4: Modern Warfare e Call of Duty: World at War. Outras empresas adícanse á creación de xoguetes e bandas deseñadas relacionadas con Call of Duty. Cara ao 26 de marzo de 2015 as vendas globais ascendían a 175 millóns de unidades aproximadamente.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Call of Duty (serie)
*
Alfabeto protocananeo

O **alfabeto** **Protocananeo** o abjad lineal (*i.e.*, non-cuneiforme) de sobre vinte glifos acrofónicos. Atópase en textos levantinos da Idade de Bronce final, convencionalmente datada no -1050. A través do seu exitoso sucesor fenicio, converteuse no devanceiro de case todos os alfabetos usados hoxe, desde o grego, o hebreo, o latino e  o Tifinagh no oeste ata o Thai ou o mongol.

Descubríronse predecesores, posibelmente aínda en parte logográficos, en Exipto central en 1905 e 1999 (ver alfabetos da Idade de Bronce Medio). Estas antigas escrituras puideron ter máis letras das que logo se atoparon, e puideron tamén incluír variantes das letras (letras diferentes que podían usarse para expresaren o mesmo fonema).

Os nomes das letras, que sobreviven nos alfabetos grego e hebreo, probabelmente xa existían. Os nomes están baseados nun principio acrofónico, presumibelmente a partir de traducións  semíticas dos nomes dos xeroglíficos exipcios. Por exemplo, o exipcio *nt* (auga)  converteuse no semítico *mu* (auga), evolucionando finalmente no latín M, mentres que o exipcio *drt* (man) se volveu semítico *kapp* (man), e finalmente no latín K.

A orde das letras neste alfabeto énos descoñecida; o alfabeto ugarítico, que aínda que emprega signos cuneiformes, estaría relacionado con el ten dúas ordes alfabéticas: unha orde ABCD similar á nosa, e outra HLĦM, tamén testemuñada no alfabeto surarábigo e os alfabetos Ge'ez.

A continuación ofrecemos unha reconstrución de vinte das letras, baseada nos sucesores mellor testemuñados (o fenicio e o surarábigo), xunto cos descendentes latinos destas.

#[ʾ] &#702;alp "boi" (A)
#[b] bet "casa" (B)
#[g] gaml "búmerang" (C, G)
#[d] digg "peixe" (D)
#[h] haw / hll "xúbilo" (E)
#[w] waw "gancho" (F, U, V, W, Y)
#[z] zen /ziqq "grillón" (Z)
#[ḥ]  &#7717;et (H)
#[ṭ] ṭēt (Θ) "roda" 
#[y] yad "brazo" (I, J)
#[k] kap "man" (K)
#[l] lamd "aguillada" (L)
#[m] mem "auga" (M)
#[n] na&#7717;š "serpe" (N)
#[s] samek "peixe" 
#[ʿ] &#703;en "ollo" (O)
#[p] pi&#702;t "esquina" (P)
#[ṣ ] &#7779;ad "planta"
#[q] qup (Q)
#[r] ra&#702;s "cabeza" (R)
#[š] šimš "sol, o Uraeus" (S)
#[t] taw "sinatura" (T)

## Literatura
*Ouaknin, Marc-Alain; Bacon, Josephine: Mysteries of the Alphabet: The Origins of Writing.Abbeville Press.1999. ISBN 0-7892-0521-1
*Cross, F.M. (1979) The Invention and Development of the Alphabet in Senner, Frank (ed.)    The Origins of Writing. Lincoln: University of Nebraska Press 
*Diringer, David e Freeman, Hilda (1983) A History of the Alphabet.  Headley: Gresham Books. 
*Healey, John. (1990) The Early Alphabet. Londres: British Museum. 
*Neveh, Joseph. (1982) The Early History of the Alphabet. Leiden: E.J. Brill.

## Véxase tamén
### Outros artigos 
*Alfabeto
*Abjad
*Alfabetos da Idade de Bronce Media (incluíndo o sinaítico)
*silabario de Biblos
*Alfabeto ugarítico
*Alfabeto surarábigo
*Alfabeto fenicio
*xeroglíficos exipcios

### Ligazóns externas 
*http://www.crystalinks.com/phoenician.html
Sionismo

[miniatura|[Theodor Herzl, pai do sionismo político.]]
[miniatura|Bandeira adoptada oficialmente no Segundo Congreso Sionista en 1898, con variacións converteríase na bandeira de [Israel.]]
O **sionismo** (en  *Tsiyyonut*) é un movemento que defende a volta dos xudeus a Palestina (chamada polos xudeus Eretz Israel ou simplemente *Haaretz*, A Terra). Cando o xornalista vienés Theodor Herzl asistiu en París á degradación do oficial Dreyfus, inxustamente acusado de espionaxe, que fixo un gran rebumbio na sociedade francesa, poñendo a poboación francesa en dous eidos "dreyfusard" e "antidreyfusard" levando consigo tamén na prensa estas dúas posicións algúns artigos francamente antisemitas, no entanto outros defendían a inocencia de Dreyfus. Theodor Herzl pensou que o seu pobo nunca se integraría en Europa, o que o levou a fundar en Basilea en 1897 a Organización Sionista Mundial (de Sión, monte de Xerusalén), que recadaba fondos para comprar terreos e favorecer a inmigración xudía a Palestina. A afluencia de inmigrantes foi ben vista inicialmente polos árabes, que xa convivían en paz con xudeus autóctonos pero a medida que a poboación xudía aumentaba e se facía probable a consecución dun estado propio para estes, a opinión da poboación árabe foi cambiando. O desenvolvemento económico propiciou tamén unha migración árabe doutros estados cara a Palestina, mesturándose coa poboación árabe autóctona.

Tras as presións xudeu-sionistas, o goberno inglés emitiu a Declaración Balfour, na que este se comprometía á creación dun fogar xudeu. O holocausto xudeu durante a segunda guerra mundial foi un dos factores decisivos que levou á decisión da ONU da partición de Palestina nun estado xudeu e outro árabe. A poboación local e os gobernos árabes non aceptaron esa decisión e declaráronlle a guerra en 1948 ó recentemente creado Estado de Israel comezando a Primeira Guerra Árabe-Israelí, dentro do conflito que aínda non se resolveu.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Asher Ginsberg
* Recuperación da lingua hebrea
Alfabeto surarábico

O antigo alfabeto **surarábico** (tamén coñecido como **musnad**) separouse do alfabeto protosinaítico sobre o século -XIII. Usouse para escribir os dialectos surarábigos dos reinos de Saba e Mina no sur da península arábica. Atopáronse formas antigas datadas no século VIII a.C. en Babilonia. A súa forma madura acadouna sobre o 500 a.C., e seguiuse empregando ata o século VII, cando foi desprazado polo alfabeto árabe. O alfabeto expandiuse ata Etiopía, onde evolucionou ata dar o alfabeto ge'ez, a base dos modernos alfabetos amhárico, tigriña e tigré.

## Inventario de signos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*http://www.ancientscripts.com/s_arabian.html
*http://www.mnh.si.edu/epigraphy/e_pre-islamic/musnad-al-janubi.htm 
*http://www.crystalinks.com/arabian.html
*http://www.omniglot.com/writing/southarabian.htm
My Diet Pill

**My Diet Pill** é unha banda de Folk-rock de Niza, Francia. Ata o momento teñen editado dous álbums e dous EPs dende a súa creación no 1997. Xa que non teñen ningunha discográfica ou representante, xestiónano todo eles mesmos, incluíndo as gravacións dos discos e os contratos dos concertos.

Desfrutan de certa popularidade no seu país natal e, grazas a Internet e ás redes p2p de intercambio de arquivos (alguén adicouse a pór cancións deles nos ficheiros de álbums de grupos máis coñecidos) o seu número de fans no mundo crece cada día. Ata o de agora, levan tocado máis de 200 concertos en Europa.

## Membros 
* Vlad - Voz, guitarra, teclado e desaparafusador.
* D'argirolle - Voz, guitarra, harmónica e teclados.
* Rj - Voz, baixo e harmónica.
* Alex - Batería e 303.

## Discografía 
### Álbums 
* *First Album* - 1999
* *Second Album* - 2004
### EPs 
* ''Giraf'EP* - 1997
* *French EP* - 2004
* *Beautiful Girls Like Science-Fiction'' - 2009 (EP con 5 pistas máis 10 remisturas. Inclúe unha banda desañada con 20 páxinas a cor.)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
* Tablaturas para guitarra
Cornado, Touro

**Santiso de Cornado** é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Touro. Segundo o padrón municipal en 2014 tiña 136 habitantes (66 homes e 70 mulleres) distribuídos en 6 entidades de poboación, 50 menos ca en 1999.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cornado 
### Parroquias de Touro 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Touro
Circes, Touro

**Santa Mariña de Circes** é unha parroquia do concello coruñés de Touro, na comarca de Arzúa. Segundo o IGE en 2009 tiña 118 habitantes (61 mulleres e 57 homes) distribuídos en dúas entidades de poboación, Quintás e Os Chaos, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 143 habitantes. Destas dúas entidades de poboación poderíase debullar outras como As Penediñas. Ten unha superficie de 3,34&nbsp;km².

## Xeografía
Está situada ao leste do concello, na marxe dereita do río Ulla, formando unha península rodeada polo curso do Ulla agás polo norte, que linda con Calvos de Socamiño e un cachiño con Turces. A maioría dos seus lindes dan coa provincia de Pontevedra, co río Ulla, mais non ten ningunha ponte sobre o río e as únicas saídas de Circes son as estradas que se dirixen ao norte, a Turces e a Calvos.

## Economía
Na entrada de Circes áchase o maior conxunto de casas de economía produtiva similar ás freguesías limítrofes, con prados que alimentan ao gando vacún. Achegándonos ao río, dirixíndonos ao sur, o terreo faise moi costento, e esténdese, entre uns poucos prados e regos pequenos, un abundante monte autóctono, que constitúe a maior parte do territorio parroquial.

Había pesca, mais a construción de varias minicentrais hidroeléctricas no curso do río Ulla fixo desaparecer esta riqueza de Circes, xa moi decrecida polo encoro de Portodemouros, situado quilómetros arriba.

## Patrimonio
### Fluvial
*Paseo Fluvial dos Pombos.
*Lugar da Barca.
*Fonte Natural da Piollosa.

### Forestal
*Carballeira da Barca.
*Contorno do Ulla.
*Corticeiras de Quintás.

### Área recreativa
*Área Recreativa A Piollosa.

### Arquitectura
*Igrexa de Santa Mariña de Circes.
*Cruceiro de Circes.
*Muíños dos Pombos: muíño de Arriba, do Medio e de Abaixo.
*Fonte de Chaos.
*Fonte de Quintás.

## Festas
Os días 18 e 19 de xullo celébranse as festas de Santa Mariña; e tamén o San Roque o luns de Pascua.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Circes
### Parroquias de Touro
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Touro
Fontes Rosas, Touro

**San Xoán de Fontes Rosas** é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Touro. Segundo o IGE en 2013 tiña 24 habitantes (13 mulleres e 11 homes) nunha soa entidade de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 43 habitantes.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Fontes Rosas
### Parroquias de Touro
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Touro
Provincia de Badaxoz

**Badaxoz** (en castelán: *Badajoz*, en estremeño: *Badajós*) é unha das dúas provincias da Comunidade Autónoma de Estremadura, España. Pola súa área, 21.657 km², é a provincia máis extensa de España. Polo norte limita coa outra provicia extremeña, Cáceres, con Cidade Real (enclave de Rincón de Anchuras) e con Toledo; polo leste confina con Cidade Real e Córdoba; polo sur con Sevilla e Huelva; e polo oeste linda coa antiga provincia do Alto Alentexo (Portugal). A súa capital é a cidade homónima.

## Xeografía 
O centro e centro-norte da provincia é un territorio chairo, con declive suave do terreo de leste (Monte Matilla, 914 m) a oeste (Badaxoz, 195 m; Monte Alar, 610 m). O centro-sur (Sierra Vieja, 812 m), e sobre todo o sur, son máis elevados. Na parte meridional, o relevo adquire maior potencia, nas proximidades da linde coa provincia de Huelva, onde se erguen cordais occidentais da Serra Morena: Serra de Tudia, co Pico de Tentudia (1.104 m) .

O río Guadiana atravesa a parte norte da provincia de leste a oeste, e á altura de Badaxoz, pasa a incurvarse para o sur, conformando en boa medida a fronteira con Portugal . Os maiores ríos badaxocenses pertencen á súa conca; os máis importantes verten nel as súas augas pola marxe esquerda, seguindo, en xeral, unha dirección de corrente sur-norte: Zújar, Guadamez, Matachel, Ardila. Os afluentes da marxe dereita son máis curtos, limitados polos cordais occidentais da prolongación dos Montes de Toledo nos límites provinciais con Cáceres.

### Clima 
A carencia de grandes serras no oeste fan que as borrascas atlánticas non atopen obstáculos de consideración; con todo Badaxoz está comprendido na zona de influencia do clima mediterráneo. As precipitacións son maiores que no interior e franxa oriental da península, cunha media de entre 500 e 600&nbsp;mm anuais de media (Badaxoz capital: 506&nbsp;mm), mentres a temperatura media anual é superior aos 15&nbsp;°C. Pódese falar dun clima seco e suave.

## Demografía 
No ano 1998, na provincia de Badaxoz habitaban 663.803 habitantes (un total de 678.103 habitantes para o ano 2005 ). O crecemento vexetativo anual era positivo, cun 0,1 por cada 1000 habitantes. As taxas de natalidade e mortalidade eran de 9,6 e 9,66 respectivamente. Badaxoz capital ten unha poboación de 134.710 habitantes no padrón do ano 1998.

## Comarcas 
* A Serena, no leste.
* A Terra de Barros, ocupa gran parte do centro da provincia.
* Llanos de Olivenza, no oeste, nos confíns con Portugal.
* A Serra no sur.

Ao norte do Guadiana, fican: no centro as Vegas del Guadiana, e a oeste os denominados Baldíos de Alburquerque.

## Núcleos urbanos 
Os municipios máis poboados da provincia de Badaxoz (INE 2007) son:
* Badaxoz (145.257 habitantes).
* Mérida (54.894 habitantes), capital da comunidade autónoma.
* Don Benito	(34.540 habitantes).
* Almendralexo (31.072 habitantes).
* Villanueva de la Serena (25.318 habitantes).
* Zafra (16.014 habitantes).
* Montijo (15.711 habitantes).
* Villafranca de los Barros (13.084 habitantes).
* Olivenza (11.652 habitantes).
* Jerez de los Caballeros (9.828 habitantes).

## Notas
Rata

O nome ***rata*** designa varias especies de roedores de mediano tamaño do xénero *Rattus*; algo máis grandes que os seus parentes próximos os ratos, e poden atinxir os 500 g de peso.

As tres especies máis características — a rata negra, *Rattus rattus*, a rata común, *Rattus norvegicus* e a rata de Polinesia, *Rattus exulans* — cohabitan co ser humano ao longo de todo o planeta, compartindo o seu hábitat. A rata negra é a responsable da transmisión de numerosas enfermidades infecciosas, entre elas a Peste negra. Sendo omnívoros, constitúen ademais un perigo para as reservas de alimentos.
Máis de 50 especies en varias subfamilias de Muroides inclúen especies chamadas comunmente *rata*.

As ratas poden identificar cheiros utilizando un método similar ao procesamento de sons en estéreo. As ratas, "*cada vez que olfactean perciben unha imaxe rápida e completa do mundo do olfacto, que inclúe tanto a identidade do cheiro como o lugar de onde provén*", indicou o doutor Raghav Rajan na revista Science no ano 2006.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Rei das ratas

### Ligazóns externas 
* Ligazón externa sobre a rata campestre ou negra
Desenlace

Enténdese por **desenlace** o final dunha obra narrativa, teatral, cinematográfica etc. Constitúeno os acontecementos que seguen ao clímax principal do argumento ou ao desenredo ou aclaración das complicacións do final.

## Tipos de desenlaces
#**Terminantes**: O problema queda resolto.
#**Problemáticos**: O problema segue sen se resolver.
#**Dilemáticos**: O problema ofrece dúas solucións: o lector é libre para elixir a que se lle antolle máis verosímil pero non pode estar seguro de cal é a verdadeira.
#**Promisorios**: Suxírense, sen especificar, posibles continuacións.
#**Invertidos**: O protagonista ó final toma unha actitude oposta á inicial.
#**Sorpresivos**. O narrador engana o lector e nas últimas liñas desengánao de forma inesperada.
San Fiz de Quión, Touro

**San Fiz de Quión** é unha parroquia que se localiza no norte do concello coruñés de Touro na comarca de Arzúa. Segundo o IGE en 2013 tiña 337 habitantes (165 mulleres e 172 homes) distribuídos en 12 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 442 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Fiz de Quión 
### Parroquias de Touro 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Touro
San Pedro de Ribeira, Touro

**San Pedro de Ribeira** é unha parroquia que se localiza no sur do concello de Touro. Segundo o padrón municipal de 2014 tiña 96 habitantes (47 mulleres e 49 homes) distribuídos en 4 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 119 habitantes.

## Toponimia 
Segundo Nicandro Ares *San Pedro* deriva do antropónimo latino relacionado con  (pedra). É un nome de santo, haxiotopónimo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Pedro de Ribeira 
### Parroquias de Touro 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Touro
Campo, Trazo

**San Xoán de Campo**.

## Patrimonio 
* Igrexa de San Xoán de Campo, de orixe románica (século XII).
* Cruceiro de San Xoán de Campo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Campo 
### Parroquias de Trazo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Trazo
Castelo, Trazo

**Santa María de Castelo** é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Trazo. Segundo o IGE en 2013 tiña 226 habitantes (119 homes e 107 mulleres) distribuídos en 5 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 255 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Castelo 
### Parroquias de Trazo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Trazo
Arabexo, Val do Dubra

**Santa María de Arabexo** é unha parroquia que se localiza no norte do concello de Val do Dubra. Segundo o INE en 2019 tiña 222 habitantes (123 mulleres e 99 homes) distribuídos en 16 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 408 habitantes.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Arabexo
### Parroquias de Val do Dubra
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Val do Dubra
Buxán, Val do Dubra

**Santiago de Buxán** Na *Guía eclesiástica de la archidiócesis*, de 1894, aparece Buxán como de padroado laico, erro producido por confusión co seu homónimo da Maía, que efectivamente o era.

En 1924 os emigrantes do concello en Buenos Aires crearon o Centro recreativo y cultural Hijos de Buján, destinado aos descendentes do municipio.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Buxán 
### Parroquias de Val do Dubra 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Val do Dubra
Portomouro, Val do Dubra

**San Cristovo de Portomouro** é unha parroquia que se localiza no sur do concello de Val do Dubra. Segundo o IGE en 2020 ten 358 habitantes (189 mulleres e 169 homes) distribuídos en 5 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación aos anos 2004, cando tiña 422 habitantes, e 1999, con 482.

## Situación 
Portomouro atópase no cruzamento de camiños que van dende Santiago de Compostela cara ao norte, para as terras de Bergantiños (Carballo) pola AC-1914, e para as terras do Xallas (Santa Comba) pola AC-404.

## Economía 
Portomouro vive principalmente do sector servizos e do traballo co gando vacún. Subsisten explotacións particulares de produción leiteira para a industria láctea complementada coa recría para a venda.

## Patrimonio 
Como recursos naturais e etnolóxicos destacan os paseos nas beiras do río Tambre, con vexetación autóctona (carballos, bidueiros, amieiros, freixos etc.).

A Pedra do Home é un conxunto de tres sepulturas antropomorfas.

Nesta parroquia sitúase a capela prerrománica de Novais que podería datar entre os séculos IX-X. Esta capela, podería ter a orixe no mosteiro de Novalis, mencionado na *Historia compostellana* no ano 1108, nunha doazón onde se sinala o sitio como *in ripa Tameris de Monasterio Novallis*. O territorio do mosteiro foi afectado pola desamortización de Mendizábal no século XIX. A Igrexa perdeu o terreo pero, tras pasar por mans dunha familia adiñeirada, volveu caer en mans do arcebispado de Compostela. A Igrexa esqueceu estas terras durante máis de 100 anos e no 2006 quixo reclamar a renda a unha parella de labregos: Carmen Barca e José Lamas. Os devanceiros de José Lamas traballaron estas terras de Val do Dubra a cambio dun arrendamento en especie, tivo que pagarlle á Igrexa 8 toneladas de millo, 320 quilos de fabas brancas e 3,76 €.

A finais de novembro de 2021 diferentes administracións reuníronse para informar que a Xunta de Galicia iniciou os traballos de prospección arqueolóxica, estudo e documentación dos restos desta capela. Esta actuación permitirá coñecer as orixes desta edificación e poñer en valor os xacementos arqueolóxicos máis significativos de Galicia. En concreto, a intervención vaise centrar no estudo deste ben para documentalo de cara  a súa catalogación e protección futura. Para iso, vaise realizar unha prospección arqueolóxica intensiva dos restos da capela e do contorno inmediato, así como un estudo histórico da mesma que incluirá, polo menos, a busca de información nos arquivos parroquiais próximos ao lugar e máis no Arquivo Histórico Diocesano.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Pedra do Home, Portomouro, Val do Dubra.jpg|Pedra do Home
Ficheiro:Portomouro Pedra do Home 01-05.jpg|Pedra do Home
Ficheiro:Portomouro Pedra do Home 01-07.jpg|Pedra do Home
Ficheiro:Portomouro-Río Tambre 2003GDFL 008.jpg|Río Tambre

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Portomouro 
### Parroquias de Val do Dubra 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Val do Dubra
Vilouchada, Trazo

**San Vicenzo de Vilouchada** é unha parroquia que se localiza no sur do concello de Trazo. Segundo o INE en 2019 tiña 99 habitantes (50 mulleres e 49 homes) distribuídos en 8 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 172 habitantes.

## Patrimonio
*Igrexa parroquial de San Vicenzo, no lugar da Eirexe.
*Castro de Vilouchada.
*Santuario de Santa Eufemia e San Mateo. Preto da capela está a Fonte da Santa, na aldea da Penela, de estilo románico coa inscrición "Hízose en el año 1820, siendo Rector el licenciado don Juan Noboa". Á esquerda da fonte está a Pedra dos Cadrís para curar a reuma e a esterilidade. O 16 de setembro celébrase a romaría de Santa Eufemia, e o 21 de setembro a festa de San Mateo.

## Galería de imaxes

Castro de Vilouchada, Trazo 2.jpg|Castro de Vilouchada

Igrexa de San Vicenzo de Vilouchada 2.jpg|Igrexa de San Vicenzo

## Lugares e parroquias
### Lugares de Vilouchada
### Parroquias de Trazo
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Trazo
Bembibre, Val do Dubra

**San Salvador de Bembibre** é unha parroquia que se localiza no centro do concello de Val do Dubra. Segundo o IGE en 2013 tiña 1062 habitantes (552 mulleres e 510 homes), 196 máis ca en 1999. Ten dez entidades de poboación.

## Toponimia
O topónimo **Bembibre** procede do latín , 'ben vivir', referido a un lugar bo para vivir.

## Patrimonio 
* Pazo de Cañotas

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Bembibre 
### Parroquias de Val do Dubra 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Val do Dubra
Visual Memory Unit

O **Visual Memory Unit** (VMU) é unha tarxeta de memoria para o Dreamcast, feito por Sega.

Consiste nunha CPU Sanyo LC8670 "Potato" de 8-bits. Ten unha memoria de 128 KB (uns 200 blocks). A súa pantalla é de 48 x 32 pixels monocromo (37 × 26&nbsp;mm). O tamaño da carcasa é de 47&nbsp;mm × 80&nbsp;mm × 16&nbsp;mm. Está alimentada por dúas pilas CR2032 con autoapagado. O son é dunha canle, PWM sound source. Pesa 45 g.
Lago, Valdoviño

**Santiago de Lago** é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Valdoviño, na comarca histórica de Trasancos. Segundo o padrón municipal de 2007 tiña 1.139 habitantes (586 mulleres e 553 homes) distribuídos en 21 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 1.054 habitantes. Conta cunha superficie de 11,8&nbsp;km². Na xurisdición eclesiástica forma parte do arciprestado de Xuvia, pertencente á diocese de Mondoñedo-Ferrol.

## Patrimonio 
A orixe do nome vénlle dado por ser nesta parroquia a lagoa da Frouxeira, incluída no Rexistro Xeral de Espazos Naturais de Galicia e considerada Zona Húmida de importancia Internacional polo Convenio de Ramsar.

A **igrexa de Santiago de Lago** é un templo de estilo barroco levantado no século XVIII, con planta rectangular, dúas capelas laterais, ábsida e sancristía. Na súa fachada principal, merece especial atención o fornelo sito sobre a súa portada, coa imaxe do Santo e, no seu interior, sito no seu altar maior, gárdase un retablo barroco.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Cooperativa de Lago.JPG|Cooperativa de Lago

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Lago 
### Parroquias de Valdoviño 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Valdoviño
### Ligazóns externas 
* 20px *Grandes lugares* na TVG.
Meirás, Valdoviño

**San Vicente de Meirás**, antigamente **San Vicenzo de Meirás** é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Valdoviño. Segundo o padrón municipal de 2007 tiña 1.381 habitantes (689 homes e 692 mulleres) distribuídos en 18 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 1.317 habitantes. Ten unha superficie de 6,8&nbsp;km², cunha densidade de poboación é de 193,67 hab./km². Na xurisdición eclesiástica forma parte do arciprestado de Xuvia, pertencente á diocese de Mondoñedo-Ferrol.

miniatura|esquerda|Igrexa parroquial de San Vicente.
## Patrimonio 
A **igrexa de San Vicente de Meirás** é un pequeno templo de planta rectangular cunha soa nave, dúas capelas laterais, presbiterio e sancristía, que destaca pola súa torre campanario de planta cadrada sita no centro da súa fachada principal e rematada en forma piramidal. O seu elemento de maior interese é o retablo gótico do seu altar maior.

É de destacar tamén o castro de Castrillón, o que fora a localización das baterías de costa no alto do monte da Vela en Montefaro, e o moderno faro de Punta Frouxeira.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Faro da Frouxeira.JPG|Faro de Punta Frouxeira.
Ficheiro:Costa de Meirás co Cabo Prior ó fondo.JPG|Costa de Meirás co Cabo Prior ó fondo.
Ficheiro:Horreo en Meirás - Galiza.JPG|Hórreo en Meirás.
Ficheiro:Praia do Río.JPG|Praia do Río.
File:Galician celtic hillfort-castrillon.jpg|Castro de Castrillón.
File:Acantilados de Meiras, Valdoviño.jpg|Cantís

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Meirás 
### Parroquias de Valdoviño 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Faro de Punta Frouxeira
* Castro de Castrillón
* Praia do Río
* Lugares de Valdoviño
Pantín, Valdoviño

**Santiago de Pantín** é unha parroquia situada no norte do concello de Valdoviño. Segundo o padrón municipal de 2007 tiña 612 habitantes (317 mulleres e 295 homes) distribuídos en 35 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 626 habitantes. Ten unha superficie de 13,1&nbsp;km², cunha densidade de 46,71 hab./km². Na xurisdición eclesiástica forma parte do arciprestado de Xuvia, pertencente á diocese de Mondoñedo-Ferrol.

## Xentilicio 
O seu xentilicio é **pantinexo**.

## Patrimonio 
A **igrexa de Santiago de Pantín** é un templo de estilo ecléctico con planta de cruz latina, unha soa nave, presbiterio e dúas capelas laterais. Na súa fachada principal, á que se atopa acaroada a unha das súas bandas unha torre campanario de planta cadrada e coroada por unha cúpula, destaca, sita sobre a súa portada, un fornelo coa imaxe de Santiago. No seu interior gárdanse, sitos nas súas capelas laterais, retablos neogóticos.

## Surf 
No mes de setembro celébrase o Pantín Classic, unha proba válida para o campionato mundial de surf na praia homónima da parroquia.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Cruceiro de Pantín.JPG|Cruceiro
File:Praia de Pantín, Valdoviño.jpg|Praia de Pantín

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pantín 
### Parroquias de Valdoviño 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Valdoviño
O Sequeiro, Valdoviño

**Santa María do Sequeiro** é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Valdoviño. Segundo o padrón municipal de 2007 tiña 686 habitantes (352 mulleres e 334 homes) distribuídos en 17 entidades de poboación, 23 menos ca en 1999. Ten unha superficie de 3,8&nbsp;km², cunha densidade de 180,52 hab./km². Na xurisdición eclesiástica forma parte do arciprestado de Xuvia, pertencente á diocese de Mondoñedo-Ferrol.

## Economía
A maioría vive da agricultura e gandaría.

## Patrimonio
**O Castro de Sequeiro** localízase sobre un pequeno outeiro na cabeceira da conca do regato de San Vicente, no lugar da Carreira de Abaixo. O recinto, de forma oval, atópase defendido na súa parte sur por unha combinación ou parapeto e foso. As outras zonas atópanse defendidas pola presenza dun forte terraplén natural. Ten dous accesos posteriores tipo rampla no sur e no oeste sendo posiblemente a entrada orixinal dun camiño.

## Lugares e parroquias
### Lugares do Sequeiro
### Parroquias de Valdoviño
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Valdoviño