open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fele Martínez

**Fele Martínez**, nado como **Rafael Martínez** o 22 de febreiro de 1975, é un actor español gañador dun Premio Goya ó mellor actor revelación pola súa interpretación no filme *Tesis*, de Alejandro Amenábar.

## Traxectoria 
A súa carreira no cine comezou da man de Alejandro Amenábar, quen lle ofreceu un papel na súa primeira obra *Tesis*. Pola súa interpretación, Fele recibiu o Premio Goya ó mellor actor revelación no ano 1996. Entre os seus outros filme salientan *Abre los ojos* (Amenábar, 1997), *Los amantes del círculo polar* (Julio Medem, 1998), *El arte de morir* (Álvaro Fernández Armero, 1999), *Capitães de Abril* (María de Medeiros, 1999), *Tuno negro* (Pedro L. Barbero e Vicente J. Martín, 2000) e *La mala educación* (Pedro Almodóvar, 2004).

Tamén participou en varios proxectos independentes, incluíndo as curtametraxes *Pasaia* (1996), coa cal gañou o premio a mellor actor no Festival de Cine de Elx, *Amigos* (1997), *La cartera* (2000), e *El castigo del ángel* (2002) que tamén dirixiu.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
O Eido de Abaixo

O topónimo **O Eido de Abaixo** pode referirse a:

;En Galiza
***O Eido de Abaixo**, lugar da parroquia de Gaxate, no concello da Lama;
***O Eido de Abaixo**, lugar da parroquia de Cerdeira, no concello das Neves.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Eido de Baixo**, lugar da parroquia de Verducido, no concello da Lama.
O Eido de Arriba

O topónimo **O Eido de Arriba** pode referirse a:

;En Galiza
***O Eido de Arriba**, lugar da parroquia de Cerdeira, no concello das Neves;
***O Eido de Arriba**, lugar da parroquia de Xinzo, no concello de Ponteareas;
***O Eido de Arriba**, lugar da parroquia de Entenza, no concello de Salceda de Caselas.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Eixo de Arriba**, lugar da parroquia do Eixo, no concello de Santiago de Compostela.
Ringvassøy

**Ringvassøya** () é unha grande illa no condado de Troms, Noruega. Divídese entre os municipios de Tromsø e Karlsøe. Varias illas rodean Ringvassøxa incluíndo Kvaløxa ao sur; Reinøxa e Karlsøxa ao leste; Vannøxa, Helgøxa, e Nordkvaløxa ao norte; e Rebbenesøxa ao noroeste.

miniatura|esquerda| Vista do lago Skogsfjordvatn en Ringvassøxa
Cunha superficie de 660,84&nbsp;km², Ringvassøe é a sexta illa máis grande na parte continental de Noruega. O punto máis alto da illa, Soltindan, ten unha altura de 1.051 m sobre o nivel do mar. Con 10&nbsp;km de longo Skogsfjordvatnet é o lago máis grande dunha illa de Noruega.

Está conectada coa illa Kvaløya mediante o túnel de Kvalsund.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Håvard Dahl Brattrein: Bygdebok for Karlsøy og Helgøy
Os Eidos de Arriba

O topónimo **Os Eidos de Arriba** pode referirse a:

;En Galiza
***Os Eidos de Arriba**, lugar da parroquia de Sela, no concello de Arbo;
***Os Eidos de Arriba**, lugar da parroquia de Burgueira, no concello de Oia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Eidos de Riba**, lugar da parroquia de Xunqueiras, no concello de Pazos de Borbén.
O Eido Vello

O topónimo **O Eido Vello** pode referirse a:

;En Galiza
***O Eido Vello**, lugar da parroquia de Liñares, no concello das Neves;
***O Eido Vello**, lugar da parroquia de Guláns, no concello de Ponteareas;
***O Eido Vello**, lugar da parroquia de Ribadetea, no concello de Ponteareas;
***O Eido Vello**, lugar da parroquia de Santo Estevo de Budiño, no concello de Salceda de Caselas;
***O Eido Vello**, lugar da parroquia de Lourido, no concello de Salvaterra de Miño.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Ammotragus lervia

***Ammotragus lervia*** é unha especie de caprino nativo das montañas rochosas de África do Norte. Inclúe seis subespecies descritas e malia que é raro na súa área nativa en África, foi introducido en América do Norte e no sur de Europa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Cassinello, J. (1998). *Ammotragus lervia*: a review on systematics, biology, ecology and distribution. *Annales Zoologici Fennici* **35**: 149-162
* Cassinello, J. (2013). *Ammotragus lervia*: 595-599. En: Mammals of Africa. Vol VI. Pigs, Hippopotamuses, Chevrotain, Giraffes, Deer and Bovids. JS Kingdon & M Hoffmann (Eds.) Bloomsbury Publishing, Londres.
* Cassinello, J. (2015). Ammotragus lervia (aoudad). En *Invasive Species Compendium* CAB International, Wallingford, UK.
* Wacher, T., Baha El Din, S., Mikhail, G. & Baha El Din, M. (2002). New observations of the "extinct" Aoudad *Ammotragus lervia ornata* in Egypt. *Oryx* **36**: 301–304.
Áed de Escocia

**Áed mac Cináeda**, finado en 878 era un dos fillos de Cináed mac Ailpín. Deveu en rei dos pictos en 877, cando sucedeu o seu irmán Constantín mac Cináeda.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Anderson, Alan Orr, *Early Sources of Scottish History A.D 500&ndash;1286*, volume 1. Reprinted with corrections. Paul Watkins, Stamford, 1990. 
* Anderson, Alan Orr, *Scottish Annals from English Chroniclers.* D. Nutt, Londres, 1908.
* Anon., *Orkneyinga Saga: The History of the Earls of Orkney*, tr. Hermann Pálsson e Paul Edwards. Penguin, Londres, 1978. 
* Duncan, A.A.M., *The Kingship of the Scots 842–1292: Succession and Independence.* Edinburgh University Press, Edinburgh, 2002. 
* Lynch, Michael (ed.), *The Oxford Companion to Scottish History.* Oxford UP, Oxford, 2002.
Condado de Travis, Texas

O **Condado de Travis** é un condado situado no sur do centro de Texas. No censo de 2010, a poboación era 1&nbsp;024&nbsp;266; a poboación estimada en 2014 foi de 1&nbsp;151&nbsp;145. É o quinto condado máis poboado de Texas. A súa sede do condado é Austin, a capital de Texas. O condado estableceuse en 1840 e noméase na honra de William Barret Travis, o comandante das forzas da República de Texas na Batalla de El Álamo.

O condado de Travis é parte de Austin-Round Rock Metropolitan Statistical Area. Atópase ao longo da Falla de Balcóns, o límite entre a meseta de Edwards ao oeste e a Pradeira de Blackland ao leste.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Circuíto das Américas

### Ligazóns externas
*Travis County Government website
* 
* Travis County Law Library
*
A Eira Vella

O topónimo **A Eira Vella** pode referirse a:

;En Galiza
***A Eira Vella**, lugar da parroquia de Visma, no concello da Coruña;
***A Eira Vella**, lugar da parroquia de Ribadelouro, no concello de Tui;
***A Eira Vella**, lugar da parroquia de Navia, no concello de Vigo.

Amais, como apelido, pode referirse a:

***Juan Otero Eiravella**, escultor e pintor galego (1934-2019).

## Véxase tamén
### Outros artigos
Eirás

Como topónimo **Eirás** pode referirse a:

;En Galiza
***Eirás**, lugar da parroquia de Senra, no concello de Oroso;
***Cacheirás**, lugar da parroquia de San Vicente do Grove, no concello do Grove;
***Cerqueirás de Abaixo**, lugar da parroquia de Traba, no concello de Coristanco;
***Cerqueirás de Arriba**, lugar da parroquia de Seavia, no concello de Coristanco;
***Outeirás**, lugar da parroquia de Anllo, no concello de San Amaro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Beni Yáñez

**Benigno Yáñez Pérez**, coñecido como **Beni Yáñez**, nado en Boiro o 31 de xaneiro de 1987, é un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Licenciouse en Xornalismo na Universidade de Santiago de Compostela en 2009. Traballou na Cadena SER e actualmente traballa como subdirector no xornal *Diario de Arousa*.

## Obra 
### Narrativa 
* *Os donos das cinsas*, 2017, Urco Editora.

### Obras colectivas 
* *Días Fantásticos. La Ciencia de Pasarla Bien*, 2014, colección Luminautas, Universidade de Caldas, Colombia.

## Premios 
* Gañador do Premio Vicente Risco de Creación Literaria no 2016, por *Os donos das cinsas.*
* Finalista nos Premios Inspiraciencia do CSIC en Cataluña no 2015, por *A catro anos de aquí*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil na web de Urco Editora
Francisco Mayán

**Francisco Castor Mayán Fernández**, nado en Cee o 30 de setembro de 1916 e finado en Lugo o 5 de setembro de 2010, foi un historiador e político galego.

## Traxectoria 
Fixo os primeiros estudos en Cee e obtivo o título de bacharel na Coruña en 1934, nese ano matriculouse na Facultade de Filosofía e Letras (sección de Historia). Antes de rematar a carreira foi nomeado profesor no colexio Fernando Blanco de Cee. Ingresou en FET y de las JONS en 1938. En 1939 obtivo a máxima cualificación no exame de reválida e o Premio Extraordinario de Historia. En 1940 foi doutor en Filosofía e Letras. Exerceu como profesor axudante de clases prácticas de Historia Antiga de España na Universidade Central de Madrid. En 1946 foi destinado como profesor ao Colexio Carrasconte de Villablino, onde tamén foi director. En 1953 foi nomeado profesor titular de Xeografía e Historia no Centro de Ensinanza Media e Profesional de Mondoñedo, do que foi catedrático e despois director até 1985, cando se xubilou con 68 anos. Foi alcalde de Mondoñedo de 1964 a 1966 e cronista oficial de Mondoñedo de 2001 a 2010. Foi académico correspondente da Real Academia Galega e da Real Academia da Historia de Madrid. Obtivo o premio nacional de leccións modelo de Xeografía e Historia e Cruz da Orde Civil de Afonso X o Sabio.

## Obras 
* *Los franceses en Cee*, 1941.
* *El arquitecto gallego Domingo Antonio de Andrade*, 1942.
* *Gonzalo, el Obispo Santo*, 1955.
* *El Mariscal Pardo de Cela, a la luz de nueva documentación histórica*, 1962.
* *Breve Historia de la Villa de Cee*.
* *Breve Guía Histórico-Artística de Mondoñedo*, 1975.
* *Domingo Antonio de Andrade, Hijo ilustre de Cee*, 1990.
* *Manuel Ledo Bermúdez, O Pallarego: Un dos meirandes amigos de Álvaro Cunqueiro*, 1991.
* *Historia de Mondoñedo, desde sus orígenes hasta 1833 en que dejó de ser su capital de provincia*, 1994.
* *Trajano o el cumplimiento del deber*, 1999.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en galegos.info
* Francisco Mayán, un home adaptado aos tempos
Illa Dall

[miniatura|right|400px|A illa Dall atópase ao oeste da parte sur da [illa Príncipe de Gales, e forma a beira occidental de Baía, Estreito Kaigani e Estreito Tlevak. Detalle do gráfico da enquisa da costa dos Estados Unidos]] 
A **illa Dall** é unha illa no Arquipélago de Alexander fronte á costa sueste de Alasca, xusto ao oeste de Illa do Príncipe de Gales e ao norte de augas canadenses. A súa elevación máxima é de 745 m. sobre o nivel do mar. A súa superficie terrestre é de 657´91&nbsp;km², polo que é a 28ª illa máis grande dos Estados Unidos. Dall úsase economicamente para a pesca e a extracción de pedra calcaria.

O censo do 2000 rexistraba 20 persoas vivindo na illa. Sábese que os nativos de Alasca habitaron covas costeiras na illa fai dous ou tres mil anos.

A illa Dall primeiro chamouse Quadra, por Juan Francisco de la Bodega y Quadra, ata 1879, cando foi renomeada na honra do naturalista William H. Dall. Tamén pensábase que a illa Dall era parte da Illa Príncipe de Gales tan recentemente como en 1903. Os gráficos da U.S. Coast and Geodetic Survey producidos en 1884 e 1894-95 establecen a liña fronteiriza co Canadá desde Cabo Muzón a través de Dixon Entrance e Canle Portland. e designou o Punto A como un punto final da Liña A-B .

## Rexistro 
A illa Dall é tamén unha illa utilizada polos seus recursos  madeireiros. A illa alberga moitos campamentos madeireiros. Columbia Helicopters of Oregon é unha das principais compañías que usan a illa pola súa madeira. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Prince of Wales Chamber of Commerce
Alejo Barja Prieto

**Alejo Barja Prieto** foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Barja Alonso. Avogado en Mondoñedo. Foi fiscal municipal de Mondoñedo en 1929. Colaborou nos primeiros número da revista *Galiza*. O 2 de outubro de 1936 foi nomeado vocal da comisión xestora municipal e o 29 de decembro, síndico. Continuou como concelleiro e a finais dos anos corenta era o primeiro tenente alcalde. Foi alcalde de Mondoñedo de 1950 a 1959. Foi xefe local do Movimiento até marzo de 1962. Colaborou en *El Progreso*.

## Obras 
* *El Comendador de la Orden de Alfonso X el Sabio Ilustrísimo Sr. D. Eduardo Lence-Santar y Guitián, cronista oficial de la Muy Noble, Leal y Fiel Ciudad de Mondoñedo*, 1959.

## Vida persoal 
Casou en Chantada con Fernanda Noguerol Eyré en 1931, e foi pai de Alejo Barja Noguerol.

## Notas
Dodolino Trigo

**Dodolino Trigo Paz**, nado cara a 1885 e finado en Mondoñedo en abril de 1919, foi un agrimensor e xornalista galego.

## Traxectoria 
Foi director de *El Reparador*, fundador e director de *La Voz de Mondoñedo*, e administrador da Sociedad Electricista Mindoniense. Foi concelleiro de Mondoñedo e primeiro tenente alcalde e un dos fundadores da Irmandade da Fala mindoniense en 1917. Morreu en abril de 1919 con 63 anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Centenario da Irmandade da Fala mindoniense
Coenred de Northumbria

**Coenred** (ou **Cenred**) foi rei de Northumbria de 716 a 718.

## Traxectoria 
Xoán de Fordun afirma que  asasinou o seu predecesor Osred. Descríbeselle como membro dos *Leodwaldingas*, unha liñaxe descendente de Ida de Bernicia, e foi o primeiro da súa dinastía en gobernar Northumbria. Os Anais do Ulster rexistran a morte do fillo de *Cuidine* (Cuthwine), rei dos saxóns, en 718, e isto case certamente se refire a Coenred.

Guillerme de Malmesbury chámao *un grolo da mesma copa* que Osred, o que quere dicir un home novo, enérxico, disoluto, cruel e bravo. As circunstancias da súa morte son descoñecidas. Sucedeuno Osric, irmán, ou medio-irmán, de Osred. O irmán de Coenred, Ceolwulf sucedeu a Osric.

## Véxase tamén
### Bibliografía 
* Higham, N.J., *The Kingdom of Northumbria AD 350-1100.* Stroud: Sutton, 1993. 
* Marsden, J., *Northanhymbre Saga: The History of the Anglo-Saxon Kings of Northumbria.* Londres: Cathie, 1992. 
* Plummer, Charles, *Venerabilis Baedae Opera Historica.* Volume 2. Oxford: Clarendon Press, 1896, páxina 340.
Nicéforo Blemides

**Nicéforo Blemides** (en grego: Νικηφόρος Βλεμμύδης), nado en Constantinopla en 1197 e finado en Éfeso en 1272, foi unha figura literaria bizantina do século XIII.

## Traxectoria 
Naceu en 1197 en Constantinopla como o segundo fillo dun médico. Despois da conquista de Constantinopla polas forzas da Cuarta Cruzada en 1204, emigrou a Asia Menor. Alí recibiu unha educación liberal en Prusa, Nicea, Esmirna e Escamandro. Blemides estudou medicina, filosofía, teoloxía, matemáticas, astronomía, lóxica e retórica. Cando finalmente adquiriu unha carreira como clérigo, tomou parte activa nas controversias teolóxicas entre a Igrexa Ortodoxa Oriental e a Igrexa católica, escribindo tratados sobre a Procesión do Espírito Santo, avogando polo uso occidental.

Blemides tamén fundou unha escola na que ensinou a estudantes como o príncipe Teodoro II Láscaris e Xurxo Acropolita. Nos seus últimos anos, Blemides converteuse nun monxe e retirouse a un mosteiro que el mesmo construíu en Éfeso. Morreu en 1272.

### Obras publicadas 
* *Autobiographia (Curriculum Vitæ)*
* *Epistula universalior*
* *Epitome logica*
* *Epitome physica* 
* *Expositio in Psalmos*
* *De processione Spiritus Sancti*
* *De regia pellice templo ejecta (Sobre a concubina real expulsada do templo)*
* *De regis oficiis (Dos deberes do rei)*
* *Laudatio Sancti Ioanni Evangelistae*
* *Orationes de vitae fine*
* *Regia statua*
* *Sermo ad monachos suos (Sermón aos seus monxes)*

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* P. A. Agapitos, "Blemmydes, Laskaris and Philes," in *Byzantinische Sprachkunst. Studien zur byzantinischen Literatur gewidmet Wolfram Hoerandner zum 65. Geburtstag.* Hg. v. Martin Hinterberger und Elisabeth Schiffer. Berlín-Nova York, Walter de Gruyter, 2007 (Byzantinisches Archiv, 20), 6-19; Bildtafel I-II

### Ligazóns externas 
* Artigo na Catholic Encyclopedia
* New Works of Nicephorus Blemmydes
Eiroa

O termo **Eiroa** pode referirse a:

*Unha **eiroa** é unha anguía. 

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Eiroa**, lugar da parroquia de Barro, no concello de Noia;
***A Eiroa**, lugar da parroquia de Sestaio, no concello de Muros;
***A Eiroa**, lugar da parroquia de Niñóns, no concello de Ponteceso.

Ademais, como apelido pode referirse a:

***José Eiroa Mosquera** († Ferrol 1937), foi un político e xornalista galego;
***Xosé Eiroa Barral** (Santiago de Compostela 1892 - 1935), escultor galego;
***María Victoria Eiroa** (Ferrol 1915 - Madrid 2007), política galega.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Eiros**, lugar da parroquia da Degolada, no concello de Baleira.
Eirón

Como topónimo **Eirón** pode referirse a:

;En Galiza
***San Fins de Eirón**, parroquia do concello de Mazaricos;
****Eirón**, lugar de dita parroquia;
***Eirón**, lugar da parroquia de Pol, no concello de Pol.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Eirós

O topónimo **Eirós** pode referirse a:

;En Galiza
***Eirós**, lugar da parroquia de Mourente, no concello de Pontevedra.

;Covas de Galiza
***Cova Eirós**, formación xeolóxica en Cancelo (Triacastela).

## Véxase tamén
### Outros artigos
Elfe

O topónimo **Elfe** pode referirse a:

;En Galiza
***Elfe**, lugar da parroquia do Barón, no concello do Carballiño;
***A Elfe**, lugar da parroquia de Arcos, no concello de Chantada.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Aethelwald Moll de Northumbria

[dereita|miniatura|O mapa que mostra os maiores reinos do norte de [Gran Bretaña no século VIII. Northumbria estaba formada polos reinos antigos de Bernicia e Deira.]]
**Æthelwald Moll** foi rei de Northumbria, reino histórico dos anglos na Inglaterra medieval, entre 759 e 765.

## Traxectoria 
Ascendeu ao poder tras o asasinato de Oswulf fillo de Eadberht; a súa ascendencia e conexións coa familia real de Northumbria son descoñecidas.  Æthelwald afrontou polo menos unha rebelión, dirixida por Oswine, quizais un irmán de Oswulf. En 765 un *Witenagemot* de notábeis de Northumbria depuxo a Æthelwald e substituíuno con Ealhred, parente do seu predecesor. Despois da súa expulsión do trono Æthelwald converteuse en monxe, quizais involuntariamente.

Æthelwald casou cunha tal Æthelthryth en 762 en Catterick segundo fai constar Simeón de Durham. Sábese que tivo polo menos un fillo, Æthelred, que chegaría a ser rei.

### Orixes 
Æthelwald non aparece nas xenealoxías de reis de Northumbria, quizais porque non era descendente de Ida e os reis bernicianos. Descoñécese se  descendía da dinastía deirana de Ælle, ou era sinxelamente un membro dunha familia nobre poderosa.

Probabelmente poida ser identificado co *patricio* Moll, rexistrado no reinado de Eadberht, a quen Eadberht e o seu irmán Ecgberht, arcebispo de York concederon os mosteiros de Stonegrave, Coxwold, e Donaemuthe, todos no moderno Yorkshire. Estes pertencerían ao irmán de Moll, o Abade Forthred.

### Reinado 
O 24 de xullo de 759, Oswulf foi asasinado por membros da súa propia casa. O rexicidio foi un delito "no que Æthelwald podía moi ben estar implicado". Æthelwald foi coroado rei de Northumbria o 5 de agosto de 759.

O seu reinado non foi sen oposición. O continuador da *Historia ecclesiastica gentis Anglorum* informa da morte dun certo Oswine en 761. A *Crónica anglosaxoa* e Simeón de Durham proporcionan máis detalles, lembrando que Oswine, foi asasinado loitando contra Æthelwald o 6 de agosto de 761 en Eildon Hill.

Æthelwald foi deposto o 30 de outubro de 765, aparentemente por un consello de nobres e prelados reunido en *Pincanheale*, un sitio importante utilizado para dous concilios eclesiásticos posteriores máis. Segundo os *Anais* irlandeses de Tigernach, Æthelwald foi tonsurado.

Sucedeuno o xenro de Eadberht, Ealhred.

### Descendentes 
Consta un matrimonio de Æthelwald cunha tal Æthelthryth en 762 en Catterick por Simeón de Durham. Sábese que tivo polo menos un fillo, Æthelred, que chegaría a ser rei posteriormente.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
*
* D.P. Kirby, *The Earliest English Kings.* Londres: Unwin Hyman, 1991. 
* John Marsden, *Northanhymbre Saga: The History of the Anglo-Saxon Kings of Northumbria.* Londres: Cathie, 1992. 
* 
* Ann Williams, *Kingship and Government in Pre-Conquest England, c. 500&ndash;1066.* Basingstoke: Macmillan, 1999. 
* Barbara Yorke, *Kings and Kingdoms in Early Anglo-Saxon England.* Londres: Seaby, 1990.
Constantino I de Escocia

**Causantín** ou **Constantín mac Cináeda** (en gaélico moderno: *Còiseam mac Choinnich*) finado en 877, foi un rei dos pictos. Tamén é coñecido como **Constantino I** en referencia á súa posición nas listas modernas de reis de Escocia, mais as fontes contemporáneas describiron a Causantín só como rei picto. Era fillo de Cináed mac Ailpín ("Kenneth MacAlpin"), e sucedeu ó seu tío Domnall mac Ailpín como rei dos pictos despois da morte deste o 13 de abril de 862.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Anderson, Alan Orr, *Early Sources of Scottish History A.D 500&ndash;1286*, volume 1. Reprinted with corrections. Paul Watkins, Stamford, 1990. 
* Anderson, Alan Orr, *Scottish Annals from English Chroniclers.* D. Nutt, Londres, 1908.
* Anon., *Orkneyinga Saga: The History of the Earls of Orkney*, tr. Hermann Pálsson e Paul Edwards. Penguin, Londres, 1978. 
* Duncan, A.A.M., *The Kingship of the Scots 842–1292: Succession and Independence.* Edinburgh University Press, Edinburgh, 2002. 
* Lynch, Michael (ed.), *The Oxford Companion to Scottish History.* Oxford UP, Oxford, 2002.
Jorge González-Redondo Serrano

**Jorge González-Redondo Serrano**, nado cara a 1892 e finado en Mondoñedo o 7 de abril de 1953, foi un comerciante e político galego.

## Traxectoria 
Propietario e comerciante. Foi presidente da Asociación Juventud Tradicionalista en 1912, concelleiro e deputado provincial, e un dos fundadores da Irmandade da Fala mindoniense en 1917. Foi líder local da Unión Patriótica e director do seu órgano de propaganda, *Renovación*. Foi vocal da Comisión Organizadora do somatén da 8ª Rexión no Partido de Mondoñedo e alcalde de Mondoñedo nos últimos anos da ditadura de Primo de Rivera. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 e tras a destitución da corporación republicana, foi o primeiro alcalde de Mondoñedo nomeado pola autoridade militar dende o 23 de xullo. Posteriormente foi concelleiro de tenente de alcalde de Mondoñedo. Finou en Mondoñedo en 1953 con 60 anos.

## Vida persoal 
Casou con María Luisa Maseda Corbal e foi pai de Jorge, María Luisa, Vicente, María de los Remedios, José María, Emilia, María del Carmen, Antonio, Jaime, Victoriano, Luís, Ana María, Inmaculada e Alfonso Carlos González-Redondo Maseda.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Centenario da Irmandade da Fala mindoniense
Prinsenhof de Delft

::*Para outros edificios denominados **Prinsenhof** noutras localidades dos Países Baixos, ver a páxina de homónimos **Prinsenhof**.*

**Prinsenhof** (en galego: "a corte do príncipe") é un pazo urbano de orixe medieval situado na praza de Santa Ádega (en neerlandés: *Sint Agathaplein*), ao pé da canle Oude Delft, na zona histórica da cidade surholandesa de Delft, nos Países Baixos.

[miniatura|esquerda|Mostra de [louza de Delft nunha vitrina do museo]]
Orixinariamente tratouse dun convento e desde 1911 utilízase como lugar de exposición da pintura holandesa dos séculos XVI e XVII. É por este motivo polo que tamén se coñece como **Museo Prinsenhof**.

O edificio adquiriu relevancia por ter servido de residencia ao Príncipe Guillerme o Taciturno, onde foi asasinado en 1584.

## Historia 
[miniatura|esquerda|Xardín interior do edificio, cunha [estatua de Guillerme I de Orange-Nassau]]
Alyd Busers, finada en 1409, era unha viúva rica que a finais do século XIV xuntou, coa súa filla Aechte, un grupo de relixiosas de Delft. En 1403, o grupo adquiriu unha casa na zona antiga da cidade para establecer alí un convento que dedicaron a Santa Ádega. A fundadora, Busers, foi a primeira madre superiora, e Aechte sucedeuna.

Debido ao continuo aumento do número de relixiosas, o convento foi ampliado en varias ocasións, ata chegar a se converter no máis importante e máis rico intramuros do Delft medieval.

Tras a Reforma protestante, durante a segunda metade do século XVI, o complexo arquitectónico foi dividido en varias partes que se utilizaron por separado. Unha parte da capela mantívose como espazo para a vocación relixiosa, e algunhas das monxas seguiron vivindo na longa á sur. A outra parte foi disposta para ser a residencia da corte de Guillerme de Orange, e alí pasou a vivir con regularidade entre 1572 e 1584. Foi a partir deste momento cando o edificio empezou a ser coñecido como* Prinsenhof*.

Foi precisamente no seu interior onde Guillerme de Orange foi asasinado por Balthasar Gérard en 1584. Os impactos das balas aínda son visibles hoxe.

Ao longo da historia, o antigo convento foi utilizado tamén para diferentes mesteres: en 1657 foi destinado parcialmente a tenda de tecidos, e desde 1775 ata 1807 estableceuse alí a escola latina de Delft.

O complexo foi restaurado entre 1932 e 1951 para dedicalo definitivamente a museo da cidade. O ano 2016, o museo recibiu case 115.000 visitas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Prinsenhof de Gante
* Prinsenhof de Bruxas

* Delft
* Igrexa valoa de Delft
* Museo Lambert van Meerten (Delft)
* Museo Nusantara (Delft)
* Guillerme I de Orange-Nassau

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do Museo Prinsenhof de Delft  *(en inglés)*
* Catalogación do edificio no Rijksmonumentenregister *(en neerlandés)*
José Polo Folgueira

**José Polo Folgueira**, finado en Mondoñedo en setembro de 1952, foi un xastre e xornalista galego.

## Traxectoria 
Presidente da Asociación Juventud Carlista de Mondoñedo en 1907, e da Juventud Jaimista en 1915. Foi o primeiro director de *El Cruzado* e un dos fundadores da Irmandade da Fala mindoniense en 1917, da que foi nomeado vogal da xunta directiva. Concelleiro na década dos vinte, foi representante en Mondoñedo da sociedade bonaerense Mondoñedo y Distritos e xestor dos fondos que estes enviaron desde a Arxentina. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi xefe local dos requetés Boinas Rojas entre 1936 e 1939. Finou en Mondoñedo a principios de setembro de 1952.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Centenario da Irmandade da Fala mindoniense
Wendigo

miniatura|250px|Representación artística dun wendigo.
No folclore algonquino, o **wendigo** ou **windigo**, é un monstro mitolóxico caníbal ou un espírito do mal que habita nos bosques da Costa Atlántica e a Rexión dos Lagos Grandes dos Estados Unidos e o Canadá. O wendigo pode aparecer como un monstro con algunhas características de humano, ou como un espírito que posuíu un ser humano e o converteu en monstro. É historicamente asociado co canibalismo, o asasinato, a cobiza insaciable e os tabús culturais contra tales comportamentos.

A lenda presta o seu nome a un controvertido termo médico, a **psicose wendigo**, descrito polos psiquiatras como unha síndrome cultural con síntomas como unha arela intensa pola carne humana e o medo a converterse nun caníbal. Nalgunhas comunidades indíxenas, a destrución ambiental e a cobiza insaciable tamén se ve como unha manifestación de psicose wendigo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* Teicher, Morton I. (1961). "Windigo Psychosis: A Study of Relationship between Belief and Behaviour among the Indians of Northeastern Canada." In *Proceedings of the 1960 Annual Spring Meeting of the American Ethnological Society*, ed. Verne P. Ray. Seattle: University of Washington Press.
Delftse Hout, Delft

O **Delftse Hout**&nbsp;(en galego: “Bosque de Delft") é un pequeno distrito do noroeste da vila de Delft, na Holanda Meridional, composto&nbsp;principalmente por unha lagoa, superficie boscosa e diversos espazos verdes, ademais dunha área residencial de arredor de 100 habitantes. A área natural é unha das precursoras da rede ecolóxica provincial dos Países Baixos.
miniatura|esquerda|A zona boscosa á beira da lagoa de Delftse Hout
A lagoa creouse nos anos 60 a partir da extracción de area para a construción de novas áreas residenciais nas proximidades. Arredor dela hai unha zona de lecer, unha granxa didáctica para nenos e un recinto para animais, ademais dunha praia e unha&nbsp;área de acampada.

Esta zona limita polo oeste coa autoestrada A13 (que vai da Haia a Rotterdam) entre as&nbsp;saídas 8 e 9, e polo leste coa veciña localidade de Dobbeplas,&nbsp;que pertence ao concello de Pijnacker-Nootdorp.

O 22 de novembro de 2006 tivo lugar un referendo acerca dun plan municipal para a ampliación da zona de acampada, que levaría aparellada a redución da área pública de recreo e a corta de 112 árbores protexidas, que serían substituídas por outras novas en cantidade semellante. O resultado do referendo foi o rexeitamento do plan.

## Praia nudista 
A partir de 2013, o concello abriu unha praia para a práctica do nudismo, aínda que diversas sentenzas xudiciais impediron que esta consideración teña rango oficial.&nbsp;No entanto, a Federación Naturista dos Países Baixos segue a considerala como praia nudista.

## Accesibilidade 
Durante todo o ano, mesmo en horario nocturno, a liña 81 da compañía Veolia leva ata Delftse Hout, na parada do cruzamento de Korftlaan coa autoestrada A13.&nbsp;

Ademais, o autobús 60 da mesma compañía ten unha parada na confluencia entre Tweemolentjeskade e Miereveltkade.

No verán, tamén está dispoñible a liña 80 de Veolia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Delft
*Parque de Guillermina

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial de Delftse Hout *(en neerlandés, inglés, francés e alemán)*
* Sitio web oficial do Concello de Delft *(en neerlandés e en inglés)*
* Nudist beach Delftse Hout *(en inglés, francés e alemán)*
Acción Jackson

***Acción Jackson*** (en ) é un filme estadounidense dirixido por Craig R. Baxley no seu primeiro filme como director. Está protagonizado por Carl Weathers, Vanity, Craig T. Nelson e Sharon Stone. Foi estreado nos Estados Unidos o 12 de febreiro de 1988. Paula Abdul foi a coreógrafa do filme. Foi distribuído por Lorimar Film Entertainment. Vanity foi nomeada ós Premios Golden Raspberry como peor actriz.

Estreouse en galego o 11 de xuño de 2008 a través da TVG.

## Personaxes 
*Carl Weathers como Sarxento Jericho "Action" Jackson
*Craig T. Nelson como Peter Anthony Dellaplane
*Vanity como Sydney Ash
*Sharon Stone como Patrice Dellaplane
*Bill Duke como Capitán Earl Armbruster
*Robert Davi como Tony Moretti
*Jack Thibeau como Detective Kotterwell
*Armelia McQueen como Dee
*Stan Foster como Albert Smith
*Roger Aaron Brown como Officer Lack
*Thomas F. Wilson como Oficial Kornblau
*Edgar Small como Raymond Foss 
*Chino 'Fats' Williams como Kid Sable
*Prince A. Hughes como Edd
*Frank McCarthy como Oliver O'Rooney
*De'Voreaux White como Clovis
*Dennis Hayden como Shaker
*Bob Minor como Gamble
*Brian Libby como Martin
*Nicholas Worth como Cartier
*Branscombe Richmond como Poolroom thug
*Miguel Nunez como Poolroom thug
*Charles Meshack como Poolroom thug
*Al Leong como Dellaplane's chauffeur
*Ed O'Ross como Frank Stringer
*Mary Ellen Trainor como Liz Mazatorri
*Jim Haynie como Morty Morton
*Ivor Barry como Stuffy Old Man
*Michael McManus como Lionel Grantham

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Aeroporto de Salzburgo

O **aeroporto de Salzburgo** (IATA: **SZG**, ICAO: **LOWS**) é o segundo aeroporto máis grande de Austria. Serve a Salzburgo, a cuarta maior cidade do país, ademais de ser unha porta de entrada ás numerosas pistas de esquí austríacas, incluídas ás da rexión de Ski Amadé, a rede de estacións de esquí máis grande de Europa. O aeroporto bautizouse co nome de Wolfgang Amadeus Mozart e está situado a 3,1&nbsp;km ao oeste do centro de Salzburgo e a 2&nbsp;km da fronteira con Alemaña.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Grupo de Traballo sobre Homosexualidade de Delft

O **Grupo de Traballo sobre Homosexualidade de Delft** (en neerlandés: *Delftse Werkgroep Homoseksualiteit -DWH-*) é unha organización independente dos Países Baixos centrada na homosexualiodade, que enfoca as súas actividades na vila de Delft, na Holanda Meridional, e na súa área de influencia. O seu obxectivo é o aumento e o mantemento da aceptación da homosexualidade por parte da sociedade, incidindo particularmente nas campañas de información no ámbito escolar. A asociación tamén é un lugar de encontro para homes e mulleres homosexuais e bisexuais de todas as idades.

Forman parte da DWH a Asociación de Homes Novos Homesexuais Outsite (*Homojongerenvereniging Outsite*) e o Grupo de Traballo de Mulleres Femmes Fatales (*Vrouwenwerkgroep Femmes Fatales*). Ademais, a DWH mantén colaboración coas asociacións de homosexuais Roze Blok, de Delft, e COC Nederland, que actúa en todo o país.

A DWH publica varios números ao ano da súa revista oficial: *Andersblad*.

## Historia 
[miniatura|Sede da asociación, no número 22 de Lange Geer, en [Delft]]
O Grupo de Traballo sobre Homosexualidade de Delft fundouse en 1968. Nos primeiros anos estaba estreitamente vinculado ao mundo estudantil e formou parte da Federación de Grupos de Traballo de Estudantes sobre Homosexualidade (*Federatie Studenten Werkgroepen Homoseksualiteit -FSWH-*). Aínda que moitas das asociacións que formaban parte desta federación acabaron finalmente integradas en COC Nederland, a DWH sempre se mantivo como entidade independente.

En abril de 1989, o daquela presidente da DWH, Hans-Paul Verhoef, saltou á actualidade internacional cando foi detido nos Estados Unidos por padecer a SIDA. Verhoef ocultara este dato no seu ingreso, xa que se non fose así se lle negaría o acceso.

## Notas
Whale Rider

***Whale Rider*** é un filme dirixido por Niki Caro que se estreou en 2002. Baséase na novela homónima de Witi Ihimaera. Está protagonizado por Keisha Castle-Hughes no papel de Kahu Paikea Apirana, unha nena maorí de doce anos de idade que se quere converter na xefa da súa tribo. O seu avó Koro cre que é unha responsabilidade reservada só a homes. O filme foi unha coprodución entre Nova Zelandia e Alemaña. Foi rodado na localidade de Whangara, ó igual que a novela. A súa estrea mundial realizouse o 9 de setembro de 2002, no Festival Internacional de Cinema de Toronto. Recibiu a aclamación da crítica, e con 13 anos, Keisha Castle-Hughes converteuse na nomeada máis nova ó Oscar á mellor actriz, antes de ser superada por Quvenzhané Wallis, con 9 anos, por *Beasts of the Southern Wild*. O filme recadou $41,4 millóns sobre un orzamento de NZ$9&nbsp;235&nbsp;000.

Estreouse en galego o 11 de xuño de 2008 a través da TVG.

## Personaxes 
* Keisha Castle-Hughes como Paikea Apirana
* Rawiri Paratene como Koro
* Vicky Haughton como Nanny Flowers
* Cliff Curtis como Porourangi
* Grant Roa como Tío Rawiri
* Mana Taumaunu como Hemi
* Rachel House como Shilo
* Taungaroa Emile como Willie
* Tammy Davis como Dog
* Mabel Wharekawa como Maka (como Mabel Wharekawa-Burt)
* Rawinia Clarke como Miro
* Tahei Simpson como Miss Parata
* Roi Taimana como pai de Hemi
* Elizabeth Skeen como Rehua
* Tyronne White como Jake
* Taupua Whakataka-Brightwell como Ropata
* Tenia McClutchie-Mita como Wiremu
* Peter Patuwai como Bubba
* Rutene Spooner como Parekura
* Riccardo Davis como Maui
* Apiata Whangaparita-Apanui como Henare
* John Sumner como Obstetra
* Sam Woods como Rawiri de pequeno
* Pura Tangira como Ace
* Jane O'Kane como Anne
* Aumuri Parata-Haua como Paikea de bebé

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Aeroporto de Bratislava

O **aeroporto M. R. Štefánik** (IATA: **BTS**, ICAO: **LZIB**), tamén chamado **aeroporto de Bratislava**, é un aeroporto eslovaco situado a uns 9&nbsp;km ao nordés do centro de Bratislava. Trátase do principal aeroporto de Eslovaquia. No ano 1993 foi bautizado na honra do xeneral Milan Rastislav Štefánik, cuxo avión se estrelou preto de Bratislava en 1919. O aeroporto é propiedade e está operado pola compañía Letisko M. R. Štefánika - Airport Bratislava, a.s. (BTS), que pertence totalmente ao goberno de Eslovaquia, a través do Ministerio de Transportes, Construción e Desenvolvemento Rexional. O ano 2016 utilizaron as súas instalacións un total de 1 756 808 pasaxeiros.

Bratislava é base para Letka Ministerstva vnútra Slovenskej republiky, a aeroliña gobernamental de Eslovaquia, ademais de para Ryanair, AirExplore, Go2Sky e Travel Service Slovakia. Durante un breve período de tempo en 2011, o aeroporto tamén foi un centro de conexións secundario para Czech Airlines. Nas súas instalacións tamén están baseadas dúas compañías de mantemento: Austrian Technik Bratislava e East Air Company. Air Livery, empresa dedicada ao pintado de avións, tamén ten instalacións no aeroporto.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Volotea

[miniatura|dereita|[Boeing 717 de Volotea engalando do aeroporto de Vigo.]]

[dereita|miniatura|[Airbus A319 de Volotea no aeroporto da Coruña.]]

**Volotea** é unha aeroliña de baixo custo española con sede en Asturias e Barcelona A compañía ten bases en España, Italia e Francia. Foi fundada no ano 2011 por Alaeo S.L., unha compañía de Barcelona creada polos fundadores de Vueling Carlos Muñoz e Lázaro Ros. Comezou as súas operacións o día 5 de abril de 2012 dende o aeroporto de Venecia-Marco Polo.

## Historia 
A compañía está participada por tres firmas de capital risco, dous delas europeas e a terceira dos Estados Unidos –CCMP Capital, cuxo presidente, Greg Brenneman, tamén preside Volotea. No pasado, Brenneman foi presidente e COO de Continental Airlines. Volotea partiu cun capital por riba dos 30 millóns de euros.

## Frota 
En decembro de 2020 a frota de Volotea estaba formada polos seguintes avións:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da aeroliña
Aeroporto de Verona-Villafranca

O **aeroporto de Verona-Villafranca** (IATA: **VRN**, ICAO: **LIPX**), tamén coñecido como **aeroporto Valerio Catullo**, é un aeroporto italiano situado a 10&nbsp;km ao suroeste da cidade de Verona, ao lado do cruzamento entre as autoestradas A4 Milán-Venecia e A22 Módena-Brenner. Serve a unha poboación de máis de 4 millóns de habitantes nas provincias de Verona, Brescia, Mantua e Trentino-Tirol do Sur.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
O adeus dun fillo

***O adeus dun fillo*** (陸軍 *Rikugun*) é un filme xaponés dirixido por Keisuke Kinoshita que se estreou en 1944. Está protagonizado por Chishū Ryū e Kinuyo Tanaka. É coñecido pola súa escena final, que os censores xaponeses da segunda guerra mundial atoparon problemática.

Estreouse en galego o 12 de abril de 2009 a través da TVG.

## Sinopse 
No ano 1896, o Xapón está inmerso na invasión de Manchuria. O neno de dez anos Tomuhiko xúralle a seu pai, que está a piques de morrer, que de maior será coma el e servirá ó emperador. A partir dese intre, o único obxectivo do rapaz será alistarse no exército e seguir o exemplo de seu pai.

## Personaxes 
* Chishū Ryū como Tomohiko (adulto)
* Kinuyo Tanaka como Waka
* Kazumasa Hoshino como Shintaro

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Dementia 13

***Dementia 13*** (estreado como ***The Haunted and the Hunted*** no Reino Unido) é un filme estadounidense de suspense e terror distribuído por American International Pictures e protagonizado por William Campbell, Patrick Magee e Luana Anders. Foi escrito e dirixido por Francis Coppola e producido Roger Corman. Malia que Coppola estivera involucrado en polo menos dous filmes eróticos anteriormente, *Dementia 13* foi o seu primeiro esforzo "lexítimo" como director.

## Personaxes 
* William Campbell como Richard Haloran
* Luana Anders como Louise Haloran
* Patrick Magee como Dr. Justin Caleb
* Bart Patton as Billy Haloran
* Mary Mitchell como Kane
* Eithne Dunne como Lady Haloran
* Peter Read como John Haloran
* Karl Schnazer como Simon
* Ron Perry como Arthur
* Derry O'Donovan como Lillian
* Barbara Dowling como Kathleen Haloran

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Emilio Bidegaín

**Emilio Bidegaín Lázaro** foi un comerciante e político galego.

## Traxectoria 
Foi secretario de Centro Esperantista de Ferrol en 1908. Foi un dos organizadores do Real Coro Toxos e Froles de Ferrol e da Irmandade da Fala de Ferrol. Asistiu á I Asemblea Nacionalista de Lugo de 1918. Foi nomeado concelleiro de Ferrol en 1927.

## Vida persoal 
Casou con Mercedes Rodríguez Mendívil en 1901.

## Notas
El Imparcial (1867)

***El Imparcial*** foi un diario de ideoloxía liberal fundado polo galego Eduardo Gasset y Artime o 16 de marzo de 1867 e desaparecido en 1933. Foi un dos primeiros diarios de empresa, en contraposición aos diarios de partido.

## Historia 
[miniatura|esquerda|page=4|"Costumbres gallegas", por [Rosalía de Castro, 28/3/1881.]]
Foi o diario de maior difusión e influencia durante a rexencia de María Cristina de Habsburgo, mais comezou a perder prestixio debido aos seus vaivéns políticos, e especialmente tralo nomeamento do seu director, Rafael Gasset Chinchilla como ministro de Fomento de Francisco Silvela, en 1900. Trala súa instalación inicial na rúa de Mesonero Romanos, trasladouse a súa sede ao edificio madrileño deseñado por Daniel Zavala Álvarez na rúa Duque de Alba, 4 (praza de Tirso de Molina).

Tivo na sección cultural *Los Lunes de El Imparcial* a máis importante en lingua castelá durante décadas, coa colaboración habitual da plana maior da *Xeración do 98*: Miguel de Unamuno, Ramiro de Maeztu, Azorín, Pío Baroja…

Formou, canda *El Liberal* e o *Heraldo de Madrid*, a Sociedade Editorial de España, tamén coñecida como o "Trust", sendo, dos tres, o que estaba situado á dereita cun público máis burgués, temeroso de movementos obreiros e novos nacionalismos. Foi dirixido tamén polo xeneral Luis Bermúdez de Castro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
José Cigarrán Cotilla

**José Cigarrán Cotilla**, finado en Mondoñedo en outubro de 1930, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria
Xuíz municipal de Mondoñedo. Foi nomeado alcalde de Mondoñedo en abril de 1930. Renunciou ao cargo en agosto de 1930 para volver ocupar o posto de xuíz municipal.

## Notas
Muíño De Roos (Delft)

**De Roos** (en galego: "A Rosa"),&nbsp;é o derradeiro muíño de vento dos quince que noutrora estiveron sobre as murallas da cidade neerlandesa de Delft, na Holanda Meridional. O muíño, que foi declarado en 1967 monumento nacional des Países Baixos (*rijksmonument*) funciona aínda con regularidade moendo gran.

## Historia 
[miniatura|esquerda|Vista do muíño De Roos desde a torre da [Igrexa nova de Delft|Igrexa Nova de Delft]]
A primeira mención a un muíño, situado na actual rúa&nbsp;*Phoenixstraat*, remóntase a 1352, coa denominación de *Gasthuismolen*. Naquel momento dispuña dunha parte superior de madeira, que foi posteriormente substituída pola pedra no século XVIII.

Descoñécese en que momento o muíño adquiriu a súa fisionomía actual, aínda que, en todo caso, tivo que ser con anterioridade a 1727.

A súa actividade reduciuse moi notablemente en 1929, por mor das escavacións producidas nas murallas da cidade cara ao norte do muíño, con motivo das obras da liña 1 do tranvía a través da rúa *Phoenixstraat*. Desde esa data ata os anos oitenta apenas mantivo a súa actividade de moenda de gran.

## Restauración 
Nos anos 80&nbsp;descubriuse que o muíño pandeaba por mor da súa actividade de moenda e polas condicións do lugar. A fundación *Molen de Roos* ("Muíño A Rosa") comezou entón unha colecta de fondos para a restauración, que durou tres anos. Tras os traballos de restauración, o muíño foi reinaugurado o 28 de setembro de 1990&nbsp;polo Príncipe Claus, marido da raíña Beatriz.

Na parte superior do muíño áchase a exposición permanente *Delftse Windmolens*&nbsp;("Muíños de vento de Delft"),&nbsp;así como unha tenda de produtos feitos á base de fariña.

## Construción do túnel baixo o muíño 
Debido á construción dun túnel para o tráfico ferroviario, a titularidade do muíño De Roos transferíuselle en decembro de 2009 á empresa ProRail, titular das infraestruturas ferroviarias dos Países Baixos. Inicialmente, nesa operación reforzouse a base do muíño cunha base de&nbsp;formigón armado&nbsp;sustida sobre 45 columnas de aceiro. O 4 de xullo de 2012, o muíño elevouse un metro mediante estas columnas e extraeuse o chan por debaixo da lousa de formigón, para fabricar a estrutura portante do túnel; é dicir, o seu teito. O&nbsp;12 de decembro de 2012 o muíño foi baixado e pasou a estar asentado sobre o teito do túnel. O 4 de setembro de 2013, ao remate das obras do túnel, a titularidade do muíño volveu novamente á asociación de defensa dos muíños holandeses&nbsp;*De Hollandsche Molen* ("O muíño holandés"), que é a súa propietaria desde 1926.

## Visitas 
As visitas, cunha duración recomendada duns 30 minutos, pódense realizar os luns (de 13:00 horas a 18:00 horas), de martes a venres (de 9:00 horas a 18:00 horas) e os sábados (de 9:00 horas a 17:00 horas). Os domingos permanece pechado ao público.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Delft

### Ligazóns externas 
* Sitio web do muíño de vento De Roos  *(en inglés e neerlandés)*
* O muíño De Roos en *De Hollandaise Molen* . *(en inglés e neerlandés)*
Ventura Ruiz Aguilera

**Ventura Ruiz Aguilera**, nado en Salamanca en 1820 e finado en Madrid o 1 de xullo de 1881, foi un poeta, novelista, dramaturgo e xornalista español, director do Museo Arqueolóxico Nacional de España.

## Traxectoria 
Estudou medicina na Universidade de Salamanca. En 1843 trasladouse a Madrid. Foi liberal e coolaborou en *El Tío Vivo*, *El Nuevo Espectador*, *La Reforma*, *Semanario Pintoresco Español*, *La Europa*…

## Obras 
[page=149|miniatura|200px|"La gaita gallega", incluída en *[Cantares gallegos*, de Rosalía]]
Publicou, entre outras, as seguintes:
* *El grito de la conciencia*, manuscrito 
* *Del agua mansa nos libre Dios*, 1847 
* *Bernardo de Saldaña*, 1848 
* *Un conspirador de a folio*, 1848 
* *Europa marcha*, 1849 (con Agustín Mendía) 
* *Camino de Portugal*, 1849 
* *La limosna y el perdón*, 1853 
* *Proverbios ejemplares*, 1864 
* *Armonías y cantares*, 1865 
* *El mundo al revés*, 1865, 2 vol,s.
* *Inspiraciones: poesías selectas*, 1865 
* *La arcadia moderna*, 1867 
* *Cuentos del día*, 1868  
* "Balada de Cataluña", 1868 
* *El libro de la patria*, 1869 
* *La leyenda de Noche-Buena*, 1872 
* *Obras completas*, 1873
* *Las estaciones del año*, 1879 
* "¡Ay madre! = ¡Ah, madre!", poesía en partitura, 1880 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Realismo literario
* Partido Liberal Fusionista
### Ligazóns externas 
* Ventura Ruiz Aguilera, 1820-1881 na Open Library.
* Biblioteca Digital Hispánica Biblioteca Nacional de España
*
As Eiroas

O topónimo **As Eiroas** pode referirse a:

;En Galiza
***As Eiroas**, lugar da parroquia do Freixo, no concello das Pontes de García Rodríguez.

;Deportes
***Complexo Deportivo das Eiroas**, instalación deportiva situado na parroquia de Bértoa, no concello de Carballo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Eiroás**, lugar da parroquia de Cudeiro, no concello de Ourense.
Aeroporto de Hurghada

O **aeroporto internacional de Hurghada** (IATA: **HRG**, ICAO: **HEGN**) é o aeroporto internacional da cidade de Hurghada en Exipto. Está situado a 5&nbsp;km ao suroeste de El Dahar, o centro de Hurghada. É o segundo aeroporto máis concorrido do país tras o aeroporto do Cairo e é un importante destino de voos de vacacións principalmente procedentes de Europa.

## Terminais 
O aeroporto conta a día de hoxe con dúas terminais de pasaxeiros: a Terminal 1 e a Terminal 2. A construción do novo complexo de terminais, valorado en 335 millóns de dólares, foi financiada principalmente polo Fondo Árabe para Desenvolvemento Económico. O ministro exipcio de aviación, Houssam Kamal, dixo que o aeroporto debería ser capaz de manexar 13 millóns de pasaxeiros anuais. O proxecto foi inaugurado polo presidente Abdel Fattah el-Sisi o 17 de decembro de 2014. A nova terminal ten unha superficie total de 92 000 metros cadrados en 3 niveis. A zona de saídas ten 72 mostradores de facturación e 20 portas de embarque.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do aeroporto