Partido Castellano

miniatura|Bandeira de Castela.
O **Partido Castellano** ou  **PCAS** (*Partido Castelán* en galego) é un partido político español froito da unión de varias formacións castelanistas de índole rexionalista ou nacionalista, de provincialistas, de agrupacións electorais de ámbito local e provincial e de independentes das comunidades autónomas de Castela e León, Comunidade de Madrid e Castela A Mancha, entre as que destacan Tierra Comunera e Candidatura Independiente, se ben este último finalmente se integrou só en parte.

## Definición 
O PCAS defínese como un partido alternativa ao bipartidismo PP-PSOE imperante nos territorios nos que opera, así como defensor do patrimonio histórico, cultural e ambiental desta. Defínese como castelanista e federalista dende o seu I Congreso Fundacional, que se celebrou en Toledo o 24 de outubro de 2009. Polo tanto, o Partido Castellano é unha formación que busca recuperar a identidade castelá diluída nas últimas décadas, e colocar a Castela como verdadeiro referente e motor de España, superando problemas endémicos como o despoboamento, o envellecemento, o éxodo dos mozos e o caciquismo imperante nas comunidades castelás, denunciando constantemente a corrupción dos dous grandes partidos.

O PCAS ten como obxectivo un ámbito de actuación circunscrito ás consideradas polo castelanismo como provincias de Castela, isto é, as actuais comunidades autónomas de Castela e León, Comunidade de Madrid, Castela-A Mancha, A Rioxa e Cantabria, que pretende unificar nunha sola. se ben na actualidade só ten organizacións territoriais en tres destas comunidades:

* *Partido Castellano* (PCAS) en Castela-A Mancha
* *Partido de Castilla* y León (PCAL) en Castela e León. Partidos que conforman PCAL:
**Alternativa por Castilla y León (ACAL)
** Tierra Comunera (TC)
** Candidatura Independiente (CI)
** Partido del Progreso de las Ciudades y las Comarcas de Castilla y León (PPCCAL)
** Agrupación Ciudadana (AGRUCI)
* *Partido Castellano de Madrid* (PCASM) na Comunidade de Madrid

## Historia 
En xullo de 2010 anunciouse que se presentaría ás eleccións ao Parlamento de Cataluña de 2010 baixo a denominación *Partido Castellano-Candidatura de las Culturas de Cataluña*. Nas eleccións xerais de España de 2011 presentouse xunto ao Partido Regionalista Cántabro.

O Partido Castellano ten unha serie de reclamacións que mantivo intactas nos últimos anos e que herdou dos partidos anteriores que compoñen o Partido Castelán na actualidade como a loita contra o despoboamento, a unidade de Castela, ou a súa oposición a que o Condado de Treviño forme parte da provincia de Álava e sega a ser parte de Burgos. Porén, nos últimos anos, as súas reclamacións máis coñecidas foron de tipo ecoloxista. Por exemplo, oponse ao transvasamento de auga de ríos coma o Texo ao río Segura, e participa en todo tipo de plataformas e actos de protesta contrarios ao transvasamento en Castela-A Mancha; así mesmo tamén se opón á concesión de xestión dos ríos burgaleses Cadagua e Cerneja por parte do Concello de Bilbao. Tamén no terreo do medio ambiente, oponse á construción dunha mina de magnesita no concello soriano de Borobia e contra as actividades de fracking en Palencia e Burgos e á construción do ATC de Villar de Cañas (Cuenca) . Nos últimos anos mostrou a súa oposición á aprobación do novo estatuto de Castela-A Mancha, motivado especialmente pola nova lei electoral rexional que se formula no estatuto, e tamén fixeron críticas á aprobación do último estatuto de autonomía de Castela e León . Durante o Conflito no barrio de Gamonal na cidade de Burgos en xaneiro do 2014, o PCAS se puxo ao carón dos veciños do barrio e esixiu a dimisión do alcalde pola súa incapacidade en xestionar a situación.

O Partido Castellano buscou alianzas con outros partidos nacionalistas e rexionalistas doutras Comunidades autónomas para facer oir a súa voz nas institucións nacionais . Estas alianzas con estes partidos políticos levaron ao Partido Castellano a integrarse na coalición política Primavera Europea formada por varios partidos nacionalistas e ecoloxistas nas Eleccións Europeas de 2014 como EQUO, a coalición Compromís e a Chunta Aragonesista entre outros.: Comunidade de Madrid: 44.148 (1,99%), Castela e León: 8.655 (0,9%), Castela-A Mancha: 5.711 (0,8%), Cantabria: 2.791 (1,3%) , A Rioxa: 1.483 (1,3%). Contudo* o PCAS xunto con EQUO protestou durante o día das votacións, pois as papeletas da coalición non chegaron a moitos colexios electorais de Guadalaxara e Cuenca; producíndose ademais certa confusión, pois nas papeletas aparecía EQUO xunto cun partido rexionalista estremeño pero non o PCAS. A coalición pediu a anulación e paralización das votacións neses colexios electorais pero sen éxito. Ao día seguinte, o PCAS pediu nun comunicado a dimisión dos subdelegados do Goberno nesas provincias por non cumpriren a lei electoral e causárenlles prexuízos nas votacións debido a falta de papeletas e a confusión xerada pola aparición doutras diferentes.

O Partido Castellano celebrou o seu congreso en outubro de 2014 en Burgos para preparar a súa estratexia política con respecto ás eleccións municipais e autonómicas de maio de 2015. En novembro de 2014, o partido se mostrou contrario á proposta do PP para reducir o número de deputados no parlamento rexional de Castela e León. Nese  terceiro Congreso Nacional do partido, celebrado en Burgos o 25 de outubro de 2014, resultaron elixidos o toledano Pedro Manuel Soriano como presidente da formación, e o madrileño Javier Benedit como secretario xeral, substituíndo Mariano Fuente que presidira o partido dende 2009.

O PCAS acadou un acordo con Unidad Castellana para presentar unha candidatura conxunta en Castela-A Mancha ás eleccións eleccións municipais e autonómicas de maio de 2015.

Os resultados do PCAS nas eleccións autonómicas e municipais de 2015 foron en xeral malos. O partido sufriu un descenso importante de apoios nas tres autonomías nas cales presentou candidaturas para as autonómicas e as municipais. O descenso máis notable aconteceu en Castela e León, onde recibiu menos da metade de apoios que nas eleccións anteriores, e en consecuencia perdeu a metade dos seus concelleiros nesa comunidade. En Castela-A Mancha, a candidatura conxunta con Unidad Castellana fixo que o número de concelleiros aumentase, pero non de votos, pois globalmente o número de votos reduciuse. A escisión dunha parte importante do partido en Castela e León, que posteriormente formou o PRCAL, así como as novas tendencias políticas foron as causas do declive do partido nas eleccións autonómicas e municipais do 2015.

## Escisión 
Dende a súa creación convivían dúas correntes ideolóxicas diferenciadas, unha máis oficial e castelanista partidaria da unión de toda Castela e outra crítica e rexionalista máis adaptada á realidade autonómica vixente.

Após o congreso de outubro de 2011 no que se aproba, por maioría democrática e case unánime, unha nova estratexia e abandono das siglas PCAL en Castela e León promovida pola dirección nacional, o sector rexionalista en Castela e León non acepta o cambio de siglas e abandona o partido para fundar un novo, o PRCAL. O novo partido pretende seguir unha liña encadrada na comunidade actual de Castela e León a diferenza do PCAS, que avoga pola unión da devandita comunidade e integrala noutra maior xunto coas de Madrid, Castela-A Mancha, A Rioxa e Cantabria para dotala de maior poder e forza no marco estatal actual.

## Resultados 
**Ano 2011**

**Ano 2015**

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web del PCAS
* "Siete partidos regionales se unen en PCAL, alternativa al bipartidismo entre PP y PSOE" *El Norte de Castilla*, 8/1/2009.