open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Expedición Amundsen

A primeira **expedición en chegar ao polo Sur Xeográfico** foi encabezada polo explorador noruegués Roald Amundsen. El e catro compañeiros chegaron ao polo o 14 de decembro de 1911, cinco semanas antes que unha expedición británica encabezada por Robert Falcon Scott chamada Expedició Terra Nova. Amundsen e o seu equipo retornaron de forma segura até a base, e máis tarde, coñeceron que Scott e os seus catro compañeiros morreran na viaxe de retorno.

Os plans iniciais de Amundsen centrábanse no Ártico e na conquista do polo Norte por medio dun barco crebaxeos. Con este obxectivo obtivo o uso do barco de exploración polar de Fridtjof Nansen, o *Fram*, e emprendeu unha extensiva campaña de recollida de fondos para a expedición. As preparacións para esta expedición interrompéronse cando, en 1909, os exploradores americanos Frederick Cook e Robert E. Peary afirmaran por separado que chegaran ao polo Norte. Entón, Amundsen mudou os seus plans e comezou a prepararse para a conquista do polo Sur. Inseguro de até que punto a opinión pública e os seus partidarios lle darían apoio, gardou en segredo o cambio de plans. Até o comezo da expedición, en xuño de 1910, a maioría de membros da tripulación crían que se estaban a embarcar nunha expedición ártica.

Amundsen estabeleceu a súa base Antártica, a *Framheim*, na baía das Baleas na barreira de xeo de Ross. Despois de meses de preparación, de estabelecer depósitos de aprovisionamento e dunha saída nula que case acabou en traxedia, el e a súa tripulación partiron cara ao polo en outubro de 1911. Durante a viaxe descubriron o glaciar Axel Heiberg, que seguiron durante a ruta cara ao altiplano polar e finalmente cara ao polo Sur. O dominio dos membros da expedición do uso de esquís e a súa habelencia cos cans de zorras aseguraron unha viaxe relativamente pouco problemática. Entre os outros éxitos da expedición cóntanse a primeira exploración da península de Eduardo VII e unha extensa exploración oceanográfica.

Aínda que o éxito da expedición foi moi aclamado, a historia do fracaso heroico de Scott eclipsou a súa vitoria. Do mesmo xeito, algúns sectores criticaron moito a decisión de Amundsen de manter en segredo os seus auténticos plans. Porén, os historiadores modernos recoñeceron sen reservas a habilidade e o valor da expedición de Amundsen. A base científica permanente no polo leva o seu nome, xunto co de Scott.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de expedicións á Antártida

### Ligazóns externas 
* *The South pole: An Account of the Norwegian Antarctic Expedition in the Fram* de Roald Amundsen en Internet Archive e Google Books 
* *The South pole: An Account of the Norwegian Antarctic Expedition in the Fram* de Roald Amundsen en LibriVox (audiobooks)
Guerra italiana de 1521-1526

A **guerra italiana de 1521–1526**, tamén coñecida como **Guerra dos Catro Anos**, forma parte das Guerras Italianas. O conflito desenvolveuse entre 1521 e 1526 e loitaron Francisco I de Francia e a República de Venecia contra o emperados do Sacro Imperio Romano Xermánico Carlos V, Henrique VIII de Inglaterra e os Estados Pontificios. Entre as causas do conflito está a escolla en 1519–1520 de Carlos I como emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico e a necesidade do papa León X de aliarse con Carlos para combater a Martiño Lutero.

A guerra estourou en Europa occidental en 1521, cando Francia invadiu os Países Baixos e intentou axudar a Henrique II de Navarra a recuperar o seu reino. As forzas imperiais repeleron a invasión e atacaron o norte de Francia, onde os franceses detiveron o seu avance. Por isto, o emperador, o papa e Henrique VIII asinaron unha alianza formal contra Francia e as hostilidades comezaron na Península Itálica. Na batalla de Bicoca, os exércitos imperial e papal derrotaron o exército francés e expulsárono do Milanesado. Despois da batalla, a loita trasladouse ó territorio francés, mentres que Venecia asinaba a paz por separado. O exército inglés invadiu Francia en 1523, mentres que Carlos de Borbón, anoxado polos intentos de Francisco de apoderarse da súa herdanza, traizóao e alíase con Carlos I. En 1524, fracasou unha tentativa francesa de recuperar o Ducado de Milán, cousa que concedeu ó Borbón a oportunidade de invadir a Provenza á fronte dun exército español.

O mesmo Francisco dirixiu un segundo ataque contra o Ducado de Milán (a actual Lombardía) en 1525. A súa desastrosa derrota na batalla de Pavia, na cal foi capturado e na que a maioría dos seus principais nobres morreron, conduciu ó fin da guerra. Mentres estaba preso en España, Francisco asinou o tratado de Madrid, no cal renunciaba ás súas aspiracións a Italia, Borgoña e Flandres. Porén, unhas semanas despois da súa liberación, rexeitou as condicións do tratado, comezando deste xeito a guerra da Liga de Cognac. Malia que as Guerras de Italia continuaron durante tres décadas máis, estas remataron sen que Francia puidese recuperar ningún territorio substancial en Italia.

## Notas
Anjou

**Anjou** foi unha rexión histórica e cultural francesa que se corresponde coa antiga provincia do mesmo nome e cuxa capital é Angers. Aínda que xa hai ben tempo que desapareceu o ducado, o termo « Anjou » aínda se utiliza para definir o territorio do Maine e Loira. O logo do departamento retoma o termo «Anjou». O territorio do Anjou correspóndese co actual departamento de Maine e Loira, así como con outros territorios integrados en diversas divisións administrativas.

## Historia
Anjou aparece na Antigüidade como entidade territorial co pobo dos andecavos. O seu territorio, centrado en Angers (daquela Andegavum), correspóndese en parte cos límites do futuro Maine e Loira. Após a ocupación romana, o Anjou encóntrase máis tarde no centro de varias influencias e rivalidades, sobre todo entre os francos e os bretóns. Sendo xa condado, convértese no corazón do imperio Plantagenêt, ou «imperio anxevino» no século XIII.

Anjou conserva a súa independencia fronte aos reis de Francia até 1259, data do Tratado de París, que o vincula á coroa de Francia. Dado en herdanza tras a morte de Lois VIII de Francia, pasou a ser ducado en 1360. O Anjou anexionouse definitivamente ao Reino de Francia en 1481.

Culturalmente, asócianse ao Anjou os seus viñedos, o río Loira, os seus materiais de construción (lousa e tufa calcaria), así como a súa gran concentración de trogloditas.

O poeta Joachim du Bellay inmortalizou Anjou na súa obra *Les Regrets*, publicada en 1558.

## Notas 
## Véxase tamén
* Castelo de Montsoreau
* Montsoreau
Poitou

**Poitou** (en poitevino *Poetou*) era unha provincia francesa que abranguía os actuais departamentos da Vendée (Baixo Poitou), Deux-Sèvres e Vienne (Alto Poitou), así como o norte da Charente e unha parte do oeste de Haute-Vienne. A súa capital era Poitiers. 
miniatura|Bandeira da provincia do Poitou.
A antiga provincia deulle o seu nome á Marisma poitevina, situada no antigo golfo dos Pictóns, na costa occidental de Francia, e que representa a segunda zona húmida máis grande de Francia en termos de superficie despois da Camarga ; a marisma esténdese desde o Atlántico até as portas de Niort e desde o sur da Vendée até o norte de La Rochelle.
Martín Fernández Prado

**Martín Fernández Prado**, nado na Coruña o 18 de xullo de 1966 é un arquitecto, profesor e político galego do Partido Popular (PP).

## Traxectoria profesional
Martín Fernández Prado é arquitecto coas especialidades de Urbanismo e Edificación pola Universidade de Navarra. Doutorouse en 2010 pola Universidade da Coruña.

Desde 1995 é arquitecto autónomo do COAG (delegación de Lugo) e desde 1998 copropietario de HFP Arquitectura & Urbanismo SL. Profesor contratado en diversos cursos de grao e posgrao na ETS de Arquitectura da Universidade da Coruña desde 1998.

## Traxectoria política 
Colaborador xa da formación conservadora desde os tempos de Alianza Popular colaborou tamén desde 2003 cos equipos de Alberto Núñez Feijóo: foi Director Xeral de Planificación da Xunta de Galicia (2003-2005) e é presidente da Comisión Territorial do Eixo Atlantico (formada por 32 cidades de Galiza e Norte de Portugal).

Nomeado tenente de alcalde e concelleiro de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas após a maioría absoluta acadada nas eleccións municipais de 2011 na Coruña e posteriormente concelleiro de Urbanismo, Vivenda e Rehabilitación, Infraestruturas e Servizos Públicos. Permaneceu no cargo até 2015, cando pasou ás bancadas da oposición.

En agosto de 2016 anunciouse a súa presenza como número 12 nas listas do PP pola provincia da Coruña para as eleccións ao Parlamento de Galicia dese ano, resultando elixido deputado para a X lexislatura. No parlamento presidiu a comisión non permanente sobre Seguridade Viaria e exerceu asemade como voceiro do grupo popular na Comisión 2ª, Ordenación Territorial, Obras Públicas, Medio Ambiente e Servizos, e na área de Universidades.

En 2020 ocupou o terceiro posto na lista do PP pola Coruña nas eleccións ao Parlamento de Galicia. En decembro dese ano foi nomeado presidente da Autoridade Portuaria da Coruña.  

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*https://web.archive.org/web/20160305033238/http://www.reunionanualsne.es/doc/41/PDF/CV/MFP_CV.pdf
*Ficha do Profesor-Doutor Martín Fernández Prado na Universidade da Coruña
Rocío Fraga Sáenz

**Rocío Fraga Sáenz**, nada na Coruña en 1976 é unha socióloga e política galega.

## Traxectoria 
Licenciada en Socioloxía pola Universidade da Coruña, experta en Investigación e Acción Participativa, así como en Igualdade e Emprego.

Estivo vinculada a diferentes movementos sociais, desde o ecoloxismo, o estudantil ou o feminismo. Concorreu como número 7 nas listas de Esquerda de Galicia - Os Verdes ás eleccións municipais de 1999 para a cidade da Coruña.

Após as eleccións municipais de 2015 saíu  elixida concelleira pola Marea Atlántica e foi nomeada responsábel de Igualdade e Diversidade. Foi tamén deputada provincial e abandonou as súas responsabilidades políticas ó final do mandato.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Biografía de Rocío Fraga na web do Concello da Coruña
Yoya Neira

**Eudoxia María Neira Fernández**, alcumada **Yoya**, nada na Coruña en 1975 é unha avogada e política galega do PSdeG-PSOE.

## Traxectoria 
Avogada en exercicio. Afiliouse ao PSdeG-PSOE en 1996, foi asesora do Concello da Coruña e após a renuncia de Mar Barcón á súa acta de concelleira, asumiu a concellaría de Transportes e Mobilidade en febreiro de 2009, cargo que ocupou até 2011.

Desde entón ocupou as bancadas da oposición na corporación municipal tras ser elixida tanto nas eleccións municipais de 2011 coma nas de 2015. Dende decembro de 2018 foi a voceira do grupo socialista no Concello coruñés.

Pertenceu a distintos órganos de dirección do PSOE no ámbito local e autonómico. 

## Vida persoal
Casada e nai de tres fillos.
## Notas
Luis Bragaña Neira

**Luis Bragaña Neira**, nado na Corna (Boqueixón) en 1927 e finado en Pousada o 15 de setembro de 2013, foi un político galego

## Traxectoria 
Foi o primeiro alcalde elixido democraticamente despois da ditadura de Franco nas Eleccións municipais de 1979, pola formación Candidatura Democrática Independente. O seu mandato só durou ata o ano 1983, sendo sucedido á fronte dos independentes e da alcaldía polo seu número 2 Secundino Torres Vázquez. No seu período na alcaldía traballou pola mellora das comunicacións do concello e dos centros deportivos e escolares, e en 1981 iniciou as obras de acondicionamento da casa do concello.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Boqueixón.
Liga ACB 2015-16

A **tempada 2015-16 da Liga ACB**, tamén chamada **Liga Endesa** por motivos de patrocinio, foi a 33ª edición da máxima competición ligueira entre clubs de baloncesto que se xoga en España. A liga regular comezou o 10 de outubro de 2015, e rematou o 22 de maio de 2016. Os playoffs disputáronse entre o 26 de maio de 2016 e o 26 de xuño de 2016.

## Equipos 
## Tempada regular 

;Lenda:

**Xog** = Encontros xogados; **G** = Encontros gañados; **P** = Encontros perdidos; **P+** = Puntos a prol; **P-** = Puntos en contra; **Dif** = Diferenza de puntos

## Playoffs 
Unha vez rematada a tempada regular, os oito primeiros conxuntos da táboa comezaron a disputa polo campionato. Cada eliminatoria dos cuartos de final decidíronse ó mellor de 3 encontros, mentres que as semifinais e a final disputáronse ó mellor de 5 encontros. Así foron os emparellamentos das eliminatorias finais polo título:

## Resultados 
## Premios 
### MVP da Tempada da ACB 
### MVP das Finais da ACB 
### Quintetos ideais 
### Xogador revelación 
### Quinteto revelación 
### Xogadores da semana 
### Xogadores do mes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Liga ACB
Fernando Rodríguez Corcoba

**Fernando Rodríguez Corcoba**, nado na Coruña o 21 de marzo de 1948 e finado o 24 de xullo de 2018 na mesma cidade, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago, funcionario, avogado en exercicio (entre 1988 e 1991) e asesor xurídico de empresas, Fernando Rodríguez foi en 1984 presidente da Xunta Reitora do "Padroado Provincial para a Mellora da Vivenda Rural", dependente da Consellaría de Presidencia e en 1986 asumiu o cargo de secretario xeral técnico da Consellaría de Educación. En 1991 foi nomeado delegado provincial de Traballo e Servizos Sociais na Coruña, cargo que ocupou só dous anos (entre 1991 e 1993), xa que logo pasou a ser delegado provincial de Xustiza, Interior e Relacións Laborais. Despois de acceder ó Goberno Civil da Coruña en 1996, foi Subdelegado do Goberno na súa provincia natal. Foi deputado do PP no Parlamento de Galicia.

Presentouse como número un das listas do Partido Popular na Coruña nas eleccións municipais de 2003. Malia mellorar os resultados do seu predecesor, Antonio Erias, non conseguiu rachar con outra maioría absoluta consecutiva de Francisco Vázquez e na poxa polo liderado local do partido perdería fronte a Carlos Negreira.

Após esta dobre derrota decidiu abandonar, xunto con outros dous concelleiros electos, o PP en xuño de 2006 e crear un partido independente chamado COR.CO.BA. (Coruñeses Con Buenos Argumentos), que ficaría fóra da corporación municipal de 2007 e que se retirou da loita en plena campaña das eleccións municipais de 2011 ante a previsíbel maioría absoluta do Partido Popular.

## Notas
Parque Nacional Bayerischer Wald

O **Parque nacional Bayerischer Wald**, ou Parque Nacional da Foresta Bávara en tradución ó galego, atópase na rexión Baviera, no sur de Alemaña.

## Características 
O parque foi declarado no 1970 e conta cunha superficie de 13.500 hectáreas. O hábitat predominante é o bosque e a alta montaña. É colídante co Parque Nacional de Sumava, localizado nos montes de Bohemia, na República Checa. Os bosques situados nas partes máis elevadas teñen sido moi afectados pola choiva ácida.

## Vexetación e fauna 
As árbores predominantes son as faias e os abies alba. Tamén están presentes as especies arbustivas coma o sorbus aucuparia e o viburnum opulus. A fauna presente consta do Moucho de Tengmalm, a pita do monte, o cervo, o xabaril, o corzo e o lince boreal.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial do parque .
England expects that every man will do his duty

[miniatura|300px|*[The Battle of Trafalgar* de J. M. W. Turner (óleo sobre tea, 1822–1824) amosa as últimas tres letras deste célebre sinal no *Victory*.]]
***England expects that every man will do his duty*** (en ) foi un sinal enviado polo Almirante Horatio Nelson, 1º Barón Nelson dende o seu buque insignia HMS *Victory* cando a Batalla de Trafalgar estaba a piques de comezar o día 21 de outubro de 1805. Trafalgar foi o combate naval decisivo das Guerras Napoleónicas. Outorgou ó Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda o control do mar, evitando calquera posibilidade de que o Primeiro Imperio Francés invadise e conquerise Gran Bretaña. Malia que houbo unha gran confusión no tocante ás verbas exactas do sinal despois da batalla, a importancia da vitoria e a morte de Nelson durante a batalla fixeron que a frase ficase gravada na consciencia británica, e foise citada, parafraseada e referenciada en múltiples ocasións até a actualidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*National Maritime Museum 
*Páxina de The Historical Maritime Society sobre as citas erradas 
*Royal Navy 
*Primeira e segunda parte dunha breve historia do barco HMS *Victory*
Christophe Plantin

**Christophe Plantin**, tamén coñecido como **Christoffel Plantijn** en neerlandés, **Christophorus Plantinus** en latín, nado en Saint-Avertin, ca. 1520 e finado en Anveres o 1 de xullo de 1589, foi o principal impresor e editor europeo da segunda metade do século XVI, e iniciador do *Officina Plantiniana* ou *Compás de Ouro*, empresa familiar que se mantivo até o século XIX.

Xenial empresario, Plantin foi produto da situación política coa que sempre se mantivo escéptico. En todo momento, soubo adaptarse ás circunstancias, ó mesmo tempo padecendo as consecuencias e aproveitándose delas. Dende o punto de vista técnico e estético foi o máximo expoñente do renacemento flamengo na arte da imprenta, cumio das correntes alemá e francesa en tipografía, no gravado ilustrativo e no acabado artístico do libro.

Plantin, dende as súas orixes humildes, expandiu o seu negocio por Europa: instalou unha filial en París en 1567; Franciscus Raphelengius, o seu xenro, continuou a imprenta que Plantin instalou en 1583 en Leiden; mantivo un axente en España; e posteriormente creou unha filial en Salamanca. Tamén mantivo intensas relacións comerciais con libreiros de Holanda, Flandres, Brabante, Inglaterra, Escocia, Francia, Alemaña, Suíza, Italia, Portugal e España.

Home do seu tempo, e relacionado con numerosos intelectuais e eruditos, Plantin escribiu uns cantos poemas en francés de gran calidade, entre os cales destaca o soneto *Le Bonheur de ce Monde*; e prologou algunhas das súas edicións con dedicatorias a personaxes eminentes, poemas en latín cun estilo correcto pero demasiado formal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Eugenia Vieito

**Eugenia Vieito Blanco**, nada na Coruña o 27 de marzo de 1970, é unha política galega.

## Traxectoria 
Licenciada en Dereito pola Universidade da Coruña ten un mestrado oficial en Xestión de Políticas Públicas, pendente do traballo final. Ten tamén iniciado un mestrado oficial en Dereito da Unión Europea.

Traballou como persoal de servizos xerais no Servizo Galego de Saúde e como PAS na Universidade da Coruña.

Após as eleccións municipais de 2015, nas que se presentaba como candidata polas listas da Marea Atlántica, foi elixida concelleira e nomeada responsábel de Facenda e Administración dentro do goberno encabezado por Xulio Ferreiro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Biografía de Eugenia Vieito na web municipal
Premio xornalístico Manuel Reimóndez Portela

[miniatura|Monumento a [Manuel Reimóndez Portela|Manuel Reimóndez na rúa da cultura da Estrada.]]
O **Premio Xornalístico Manuel Reimóndez Portela** é un galardón creado en homenaxe ao médico, escritor e alcalde da Estrada Manuel Reimóndez Portela. Outórgase anualmente na Estrada ao mellor traballo ou serie de traballos publicados en lingua galega, en calquera dos medios de comunicación escritos.

## Galardoados 

* 1996 - Olimpio Arca Caldas
* 1997 - Francisco Ricardo Franco Martínez
* 1998 - Rubén Valverde Alonso
* 1999 - Francisco Castro Veloso
* 2000 - Antón López, Rosa Gómez e Soedade Noia
* 2001 - Francisco Rozados Rivas
* 2002 - Xerardo Neira Pereira
* 2003 - Miguel Anxo Fernán Vello
* 2004 - Ruth Fernández Fernández
* 2005 - Santiago Jaureguízar
* 2006 - Francisco Fernández Rei
* 2007 - Vicente Araguas
* 2008 - Manuel Suárez Suárez
* 2009 - Xosé Neira Vilas
* 2010 - Xosé María Lema Suárez
* 2011 - Juan Luis Blanco Valdés
* 2012 - Héitor Picallo
* 2013 - Xosé Luna Sanmartín
* 2014 - José Manuel Bértolo e Luís M. Ferro
* 2015 - Ramón Vilar Landeira
* 2016 - Raquel C. Pico
* 2017 - Armando Requeixo
* 2018 - Fernando Redondo Neira
*2019 - Henrique Neira Pereira
*2020 - Pedro Rielo Lamela
*2021 - David Reinero González
*2022 - Sabela Losada Cortizas
*2023 - Carlos Henrique Fernández Coto
*2024 - Fran Ferreiro Chao-Abella
*2025 - Raquel C. Pico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bases da edición de 2013
Rosa Gallego

**Rosa María Gallego Neira**, nada na Coruña o 15 de xuño de 1964, é unha funcionaria e política galega do PPdeG.

## Traxectoria 
É licenciada en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela e funcionaria da Xunta de Galicia. Foi responsábel da concellaría de Economía e Facenda do goberno municipal coruñés presidido por Carlos Negreira de 2011 a 2015. Após as eleccións municipais de 2015, ás que se presentou como número dous nas listas do Partido Popular de Galicia, pasaría ás bancadas da oposición.
miniatura|Eleccións a Cortes Xerais 2023, Senado, A Coruña.
En febreiro de 2016 foi elixida por unanimidade polos seus compañeiros da agrupación local como nova portavoz do PPdeG no Concello da Coruña após a renuncia de Negreira. Un mes máis tarde, saíu elixida como secretaría xeral do PPdeG para a provincia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de senadores galegos desde a Transición
### Ligazóns externas 
* Ficha no Senado de España
Eduardo Lamas

**Eduardo Lamas Sánchez**, nado na Coruña o 24 de xaneiro de 1955, é un dirixente e político galego do Partido Popular.

## Traxectoria persoal e profesional 
Licenciado en Educación Física polo I.N.E.F. de Barcelona. Adestrador Nacional de Hóckey sobre Patíns. Mestría en Fútbol (I.N.E.F.) Foi profesor de Educación Física en diferentes centros de Cataluña, en Preescolar, EXB e BUP. Colaborador na estruturación e organización dos Servizos Deportivos de diferentes Concellos de Cataluña. Profesor do departamento de Educación Física da Universidade Autónoma de Barcelona. Profesor de Educación Física dos Centros de Iniciación Técnico-Deportivo (C.I.T.D.) da Secretaría Xeral para o Deporte da Generalitat de Cataluña. Funcionario de Carreira, en Comisión de Servizos, do corpo de Profesores Agregados de Bacharelato. Funcionario de Carreira, en excedencia, do Corpo de Profesores en Formación Profesional.

Foi o cuarto presidente do HC Liceo da Coruña, entre os anos 2003 e 2018. Durante a súa presidencia o club gañou un título da OK Liga, dúas Supercopas de España, dúas Copas de Europa, unha Copa CERS, unha Copa Continental e unha Copa Intercontinental.

## Traxectoria política 
Lamas ten sido coordinador do Área de Deportes da Deputación da Coruña de 1987 a 1989. Subdirector Xeral de Deportes da Secretaría Xeral para o Deporte da Xunta de Galicia. Vicepresidente da Comisión Nacional de Deportes do Partido Popular, desde o mes de marzo de 1994. Membro da Comisión Directiva do Consello Superior de Deportes desde 1999. Foi Secretario Xeral para o Deporte da Xunta de Galicia de 1991 a 2003. En 1998 foille concedida a "Medalla de Prata ó Mérito Deportivo".

Concelleiro polo Partido Popular no Concello da Coruña en 2003, foi o seu portavoz trala marcha de Fernando Rodríguez Corcoba do grupo municipal, sendo relevado en 2007 por Carlos Negreira.

## Familia 
É pai dos históricos xogadores do HC Liceo Josep e Eduard Lamas.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Ficha en galegos.galiciadigital.com
Sant'Angelo Lodigiano

'''Sant'Angelo Lodigiano'* (*Sant'Àngel'' en dialecto lodigiano) é un concello de 12.870 habitantes, na provincia de Lodi, na rexión da Lombardía (Italia). Fica a 30 quilómetros ao sur de Milán.

Por moito tempo foi chamado só Sant'Angelo. En 1864 levou o nome oficial de Sant'Angelo Lodigiano, para diferencialo dos outros lugares co mesmo nome

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da cidade de Sant'Angelo Lodigiano
Boban Marjanović

**Boban Marjanović**, nado o 15 de agosto de 1988 en Zaječar, é un xogador profesional de baloncesto serbio que xoga para os Houston Rockets da National Basketball Association (NBA). Cunha estatura de 2,23 metros xoga na posición de pivote.

## Traxectoria profesional 
Marjanović comezou a xogar ó baloncesto nas categorías inferiores do Rtanj, equipo de Boljevac. Ós 14 anos, cunha altura xa de 2.09 metros, fichou polo KK Hemofarm, e chegou ó seu primeiro equipo na segunda parte da tempada 2005-06. En xaneiro de 2007 foi cedido ó Swisslion Takovo.

No verán de 2010, Marjanović asinou un contrato de tres anos co CSKA Moscova. O 31 de decembro de 2010, foi cedido ó Žalgiris Kaunas ata final da tempada 2010-11.

En xullo de 2011, fichou polo Nizhny Novgorod ruso, onde estivo media tempada. En xaneiro de 2012 volveu a Serbia, e xogou a segunda metade da tempada 2011-12 co Radnički Kragujevac.

En xullo de 2012, asinou un contrato dun ano co Mega Vizura serbio. Ó remate da tempada, foi nomeado mellor xoga da liga serbia.

O 2 de xullo de 2013, Marjanović asinou un contrato de dous anos co Crvena zvezda. A finais da tempada, foi incluído no mellor quinteto da tempada 2013-14 da ABA Liga. Na tempada 2014-15, foi incluído no mellor quinteto da Euroliga, e foi elixido mellor xogador da liga serbia e das Finais da ABA Liga.

O 17 de xullo de 2015, deu o salto á NBA tras asinar un contrato dun ano cos San Antonio Spurs.

O 29 de xaneiro de 2018, Marjanović foi traspasado ós Los Angeles Clippers xunto a Avery Bradley, Tobias Harris e dúas futuras eleccións do Draft, a cambio de Blake Griffin, Willie Reed e Brice Johnson.

O 6 de febreiro de 2019, Marjanović foi traspasado xunto a Mike Scott e Tobias Harris ós Philadelphia 76ers a cambio de Mike Muscala, Wilson Chandler, Landry Shamet e unha futura elección do Draft.

O 24 de xuño de 2022, Marjanović foi traspasado xunto a Trey Burke, Marquese Chriss, Sterling Brown e os dereitos do Draft de Wendell Moore ós Houston Rockets, a cambio de Christian Wood.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com  
* Perfil en Euroleague.net
Zona Franca de Barcelona

A **Zona Franca** ou **Polígono Industrial da Zona Franca**, é unha zona industrial e loxística que se atopa na área administrativa Zona Franca - Port do distrito de Sants-Montjuïc, na cidade de Barcelona. Está a carón da autovía C-31, e preto de La Marina de Sants, El Prat de Llobregat e de L'Hospitalet de Llobregat. Está nunha situación moi estratéxica, entre o Porto de Barcelona e o Aeroporto de Barcelona.

Hai un Centro de internamento de estranxeiros do Estado Español do que moitas entidades pediron o peche por considerar que non se trataba aos internos correctamente.

## Notas
Batalla de Sekigahara

A **batalla de Sekigahara** (関ヶ原の戦い, *Sekigahara no tatakai*) foi unha batalla decisiva na historia do Xapón que tivo lugar o 21 de outubro de 1600 (*Keichō* 5, décimo quinto día do noveno mes segundo o antigo calendario) en Sekigahara (actual prefectura de Gifu). Durante este conflito enfrontáronse os exércitos das dúas principais faccións do país: os seguidores de Toyotomi Hideyori (Exército do Oeste) e os de Tokugawa Ieyasu (Exército do Leste). Había quen consideraba que Toyotomi Hideyori, fillo de Toyotomi Hideyoshi, un dos grandes unificadores do Xapón, era quen tiña que converterse no dirixente do país; tamén había os que daban o seu apoio a Tokugawa Ieyasu, un dos daimios ou señores feudais máis prominentes do país, para que se convertese no dirixente.

A vitoria do «Exército do Leste» de Ieyasu fíxolle pasar á historia como o «derradeiro dos grandes unificadores do Xapón» xunto con Oda Nobunaga e Toyotomi Hideyoshi. Ademais, despexou o camiño para que obtivese o de título *shogun*, a máxima autoridade política e militar do Xapón daquela. Como resultado da batalla, estabeleceuse o shogunato Tokugawa, o derradeiro shogunato da historia, que se estendería durante máis de 250 anos á fronte do goberno.

A importancia desta batalla, que foi o derradeiro episodio de toda unha campaña militar, reside en que permitiu rematar cunha época de constantes conflitos e loites internas. Posteriormente, estabeleceríase unha paz case absoluta ó longo e amplo do arquipélago, só interrompida por revoltas menores, que duraría até o retorno do emperador do Xapón como máxima autoridade durante a Restauración Meiji (1866-1869).

Malia que non se soubo con exactitude a cifra dos soldados presentes no campo de batalla, a maioría dos especialistas aseguran que aquel día se deron cita entre 170&nbsp;000 e 200&nbsp;000 guerreiros, e mesmo algúns afirman que esta batalla foi a meirande ocorrida en chan xaponés en toda a súa historia.

## Notas
Santa Creu d'Olorda

250px|thumb|Vista da ermida
A '''Santa Creu d'Olorda''' é unha ermida e tamén recibe este nome o enclave onde está construída, pertencente ao distrito de Sarrià-Sant Gervasi da cidade de Barcelona, aínda que está lixeiramente separado do resto do termo municipal. 

A paraxe atópase en plena Serra de Collserola, rodeado dalgúns dos seus cumios como o Puig d'Olorda, o Turó Rodó e o Turó del Xai. No enclave tamén hai o Castelo de Olorda e a Pedrera dels Ocells.

## Historia 
A ermida atópase no terzo sur do enclave. Aínda que non hai suficiente información para aseguralo, os elementos prerrománicos da igrexa, centrados na ábsida, datan de finais do primeiro milenio. Esta tese corrobórana documentos conservados dos anos 1032 e 1066. Da ábsida orixinal (séculos VIII-IX) parte toda a evolución arquitectónica: o cruceiro elevado de estilo carolinxio (séculos IX-X), o campanario de espadana (século XIV e reformado a partir de 1619), a porta renacentista actual (século XVI), a reitoría e as diversas dependencias modificadas ao longo dos séculos. Todo iso queimouse en 1936 e posteriormente foi restaurado polo grupo excursionista Els Blaus de Sarrià.

A igrexa formaba parte do antigo municipio de Santa Creu d'Olorda. Ao desaparecer este en 1916, o seu territorio dividiuse entre os municipios de Molins de Rei, Sant Feliu de Llobregat e Sarrià. A ermida e o seu territorio circundante pasaron a Sarrià e posteriormente a Barcelona. Actualmente o territorio e o veciño de Peça de Can Mallol forman os dous enclaves que ten o concello de Barcelona.

En xaneiro de 2014 o Concello de Molins de Rei aprobou unha moción onde se reclamaba que Santa Creu d'Olorda formara parte do seu termo municipal. Esta moción argumentaba os vínculos históricos entre este territorio e o municipio. En maio dese ano iniciáronse os trámites oficiais para facelo efectivo.

## Notas
Mar de plástico

***Mar de plástico*** é unha serie de televisión española producida por Boomerang TV para Antena 3. A súa estrea foi o 22 de setembro de 2015 de maneira simultánea en Antena 3, Neox, Nova e Mega.

## Sinopse 
Todo comeza nunha noite calorosa. A moza Ainhoa Sánchez Almunia (Mara López), filla da alcaldesa da localidade almeriense de Campoamargo onde conviven un amplo crisol de culturas, acode a unha cita nos plásticos. As luces da comarca apáganse e a nova é brutalmente atacada en plena escuridade. Á mañá seguinte, os cultivos réganse con sangue e ninguén sabe nada da moza desaparecida. Ese mesmo día chega ao pobo Héctor Aguirre (Rodolfo Sancho), sarxento da Garda Civil e xefe da Policía Xudicial.

Héctor é un excombatente de Afganistán que arrastra un tortuoso pasado tanto no persoal como no profesional. Para el comeza a investigación máis difícil e perigosa da súa carreira, e descifrar os motivos que levaron ao asasino a perpetrar o crime converterase na súa principal inquietude. Alguén matou a Ainhoa e calquera podería ser o autor deste estraño crime. Moitos teñen motivos, moi poucos coartada. Todos na vila son sospeitosos, pero só un é o culpable.

## Personaxes 
* Rodolfo Sancho é Héctor Aguirre
* Belén López é Marta Ezquerro
* Pedro Casablanc é Juan Rueda
* Lucho Fernández é Salvador "Salva" Morales
* Patrick Criado é Fernando Rueda
* Nya de la Rubia é María de los Dolores "Lola" Requena 
* Jesús Castro é Lucas Morales
* Federico Aguado é Sergio Rueda
* Andrea del Río é Pilar
* Yaima Ramos é Fara
* Will Shephard é Kaled
* Eva Martín é Carmen Almunia
* Lisi Linder é Agneska
* Máximo Pastor é Ignacio "Nacho" 
* Jesús Carroza é Manuel "Lolo" Requena
* Andrea Ros é María del Mar "Mar" Sánchez Almunia
* José Chaves é Amancio
* Luka Peros é Eric
* Fernando Cayo é Luis
* Mikel Fernández é Pablo
* Mara López é Ainhoa Sánchez Almunia

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Obdulia Taboadela

**Obdulia Taboadela Álvarez**, nada en Madrid o 22 de novembro de 1964, é unha profesora universitaria e política coruñesa.

## Traxectoria 
Licenciada en Ciencias Políticas e Socioloxía pola Universidade Complutense de Madrid (UCM) e doutora en Socioloxía. Dende 1995 é profesora Titular de Socioloxía no Departamento de Socioloxía, Ciencia Política e da Administración da Universidade da Coruña e profesora titora no centro asociado da UNED en Pontevedra dende 1999.

Desde 2004 ata a súa incorporación ao Goberno municipal no 2007 desempeñou o cargo de Subdelegada do Goberno na Coruña. Até 2009 foi concelleira delegada de Interior, Persoal e Informática. De 2009 a 2011 ocupou a concellaría de Urbanismo.

En xullo de 2011 regresou á Universidade para se ocupar de Socioloxía Económica do Grao de ADE na UDC, a coordinación do Mestrado Oficial en Migracións Internacionais, e o inicio de novos proxectos de investigación vinculados aos cambios sociais nos países de economías emerxentes.
miniatura|Papeleta para o Senado nas Eleccións de abril de 2019.

## Obras 
* *Mujer, trabajo y políticas activas de empleo en España: el caso de la reforma laboral de 1997*. Santiago de Compostela : Centro de Estudios de Población y Análisis de las Migraciones, 2001. ISBN 84-607-3344-0
* *La afiliación sindical: hacia una aproximación del sistema de representación de intereses en el sindicalismo español contemporáneo*. Universidad Complutense, 2001. ISBN 84-669-0224-4

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de senadores galegos desde a Transición
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición

### Ligazóns externas 
* Dra. Obdulia Taboadela Álvarez. Titular de universidade (TIT-UN) Universidade da Coruña.
* Ficha na páxina web do Senado de España
* Equipo de Socioloxía das Migracións Internacionais (ESOMI)
Mario Beccaria

**Mario Beccaria**, nado en Sant'Angelo Lodigiano o 18 de xuño de 1920 e finado o 22 de novembro de 2003, foi un político italiano de DC.

## Traxectoria 
Foi un amante da música en xeral: de feito, nos anos 50 formou parte da xunta directiva da organización benéfica *Amundis*, que tiña a tarefa de poñer en valor os cantantes e músicos locais.

Foi alcalde da súa cidade natal en 1960-1964. Foi elixido deputado na V Lexislatura (1964-1972) e na VI Lexislatura (1972-1976) e vicepresidente da Comisión de traballo público.

Dedicóuselle unha estrada en Sant'Angelo Lodigiano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Traballos parlamentares de Mario Beccaria
Saintonge

**Saintonge** é unha antiga provincia francesa cuxos límites foron mudando co paso do tempo. Duntante a Antigüidade foi parte da provincia romana de Aquitania, sendo Saintes a primeira capital deste vasto territorio. Máis tarde integrouse sucesivamente no patrimonio dos reis e duques da Aquitania, dos condes do Anjou e dos condes de Poitiers, para se acabar integrando de novo no Ducado da Aquitania durante varios séculos. No século XIV, Saintonge constituíu un condado de seu (condado de Saintonge). Durante a Baixa Idade Media constitúe unha marca fronteiriza entre os dominios dos Capetos e os Plantagenet, sendo o escenario de enfrontamentos recorrentes entre ambas as casas entre 1152 e 1451. A miúdo, os señores de Saintonge dubidaban entre os seus vínculos anglo-aquitanos e a súa ligazón con París. A influencia anglo-aquitana foi predominante até a metade do século XIV. Os erros de Henry de Grosmont, conde de Derby (cabalgada de 1346), e do Príncipe Negro debilitaron o poder anglo-aquitano e a provincia pasa a der controlada definitivamente polo Reino de Francia en 1451 (toma de Montguyon).
## Xeografía 
Saintonge cobre hoxe cinco departamentos, o Charente Marítimo (agás a súa parte noroeste, que pertencía á provincia de Aunis e á comarca de Aulnay, no Poitou), un cuarto do oeste do Charente (cantóns Cognac-Nord, Cognac-Sud, Jarnac e Châteauneuf), o extremo sur de Deux-Sèvres (Frontenay-Rohan-Rohan e até a bisbarra sur de Niort) et da Vendée (incluía unha parte da Marisma poitevina). No norte da Xironda, a Gavacharía, de fala santonxesa, dependía da Guïena.

## Notas e referencias
Antonio Agustín

**Antonio Agustín Albanell**, nado en Zaragoza o 26 de febreiro de 1517, e finado en Tarragona o 31 de maio de 1586, foi un eclesiástico e humanista aragonés.
## Traxectoria
Estudoso do dereito e as humanidades, proveniente dunha familia que ocupou importantes postos na administración pública e na carreira eclesiástica, o seu *cursus honorum* comezou no eido civil e rematou no eclesiástico. Foi auditor do Tribunal da Rota Romana, nuncio do Papa en Inglaterra e no Sacro Imperio, participou no Concilio de Trento, e foi sucesivamente bispo de Alife, de Lleida e arcebispo de Tarragona.

Especialista en historia do dereito, tanto civil coma eclesiástico, con importantes achegas na tarefa de fixar os textos orixinais, destacou na historia do dereito canónico, onde os seus estudos foron moi valorados no seu tempo. Foi dos primeiros estudosos en considerar a numismática e a epigrafía como auxiliares da historia. Para realizar as edicións críticas das compilacións de dereito civil romano e dereito eclesiástico, formou unha importante colección de manuscritos, tanto gregos como latinos, converténdose nun destacado bibliófilo, posuidor dunha completa biblioteca humanística que puxo a disposición doutros humanistas.

## Notas 
## Véxase tamén 
* «Agustí i Albanell, Antoni, 1517-1586» *Antics Posseïdors (Universidade de Barcelona. CRAI Biblioteca de Reserva)
Campo de rugby Valle de las Cañas

O **campo de rugby Valle de las Cañas** é un recinto que forma parte da Cidade Deportiva Valle de las Cañas en Pozuelo de Alarcón (Comunidade de Madrid). Ten un terreo de xogo de herba artificial, e unha tribuna lateral con capacidade para 500 persoas sentadas. Neste campo xogan os seus encontros como locais os equipos do CRC Pozuelo e do Olímpico R.C.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  Site du CRC Pozuelo
*  Site du Olímpico de Pozuelo
Distrito de Fulda

O **distrito de Fulda** é unha subdivisión administrativa do Regierungsbezirk de Kassel que se atopa no leste do estado de Hessen, en Alemaña.

## Xeografía 
Atópase entre as montañas Rhön e Vogelsberg. O río principal do distrito é o Fulda.

## Demografía 
## Política 
O distrito de Fulda é un bastión tradicional da CDU, algo que tamén se reflicte na actual composición do consello do distrito. O consello do distrito componse de 81 membros e as eleccións municipais celebradas o 27 de marzo de 2011 deron como resultado a seguinte composición do consello (ao seu carón ofrécense os datos das eleccións do 26 de marzo de 2006).

## Vilas e concellos 
miniatura|dereita|400px|Vilas e concellos do distrito de Fulda.
*Poboación entre paréntese (segundo datos do 31 de decembro de 2014).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Acció (grupo musical)

**Acció** é un grupo de música catalán de pop rock con trazos de reggae que foi fundado no 2008 en Torroella de Montgrí. O grupo está formado por Aleix Cansell (teclado e voz), Pau Feliu (baixo eléctrico e voz), Jordi Pareta (voz principal e guitarra), Lucas Hope (batería), Eduard Frigola (saxofón), Aniol Alabau (trompeta) e Marc Foix (guitarra eléctrica).

## Discografía 
* La torrada (2010, baixo o nome de Acció Festiva) 

* On sóc ara (2013)

## Notas
Kung Fury

***Kung Fury*** é un filme sueco de comedia e artes marciais escrito, dirixido e protagonizado por David Sandberg. É unha homenaxe ós filmes de artes marciais e de policías da década de 1980. O filme foi financiado a través de micromecenado con Kickstarter dende decembro de 2013 até xaneiro de 2014, chegando a recadar US$630&nbsp;019, superando o orzamento obxectivo de $200&nbsp;000, pero quedando curto do preciso para facer un filme de longa duración, para o cal era preciso $1 millón. Foi seleccionado na sección Directors' Fortnight do Festival de Cine de Cannes de 2015, perdendo fronte a *Rate Me*.

## Personaxes 
* David Sandberg como Kung Fury
* Jorma Taccone como Adolf Hitler, a.k.a. "Kung Führer"
* Steven Chew como Dragon
* Leopold Nilsson como Hackerman
* Andreas Cahling como Thor (voz de Per-Henrik Arvidius)
* Erik Hornqvist como Triceracop (voz de Frank Sanderson)
* Per-Henrik Arvidius como Xefe de policía
* Eleni Young como Barbarianna
* Helene Ahlson como Katana (voz de Yasmina Suhonen)
* Eos Karlsson como Ninja vermello
* Magnus Betnér como Coronel Reichstache
* Björn Gustafsson como Soldado Lahmstache
* David Hasselhoff como Hoff 9000 (voz)
* Frank Sanderson como Cobra (voz)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial  
* Lampray Productions official website
*
Selahattin Demirtaş

**Selahattin Demirtaş**, nado en Palu o 10 de abril de 1973, é un político kurdo, colíder do prokurdo Partido Democrático dos Pobos, xunto con Figen Yüksekdağ. Foi o candidato presidencial da súa formación nas eleccións de 2014, quedando no terceiro lugar co 9.77% do voto.

## Traxectoria 
Selahattin naceu nunha familia de lingua zaza na provincia de Elazığ e alí completou os seus estudos primarios e secundarios. Logo estudou comercio e administración marítima na Universidade de Dokuz Eylül mais por problemas políticos non puido completar a carreira e principiou a estudar dereito na Universidade de Ankara, tras de licenciarse traballou como avogado antes de entrar na sección de Diyarbakır da Asociación de Dereitos Humanos (IHD), onde substituíu en 2004 ao presidente local, Osman Baydemir, elixido alcalde de Diyarbakır. Durante o seu mandato, a asociación centrouse na cuestión dos asasinatos políticos sen resolver en Turquía.

### Carreira política 
miniatura|Póster electoral de Selahattin Demirtaşa
[miniatura|Porcentaxe de votos logrados por Demirtaş nas 81 [Subdivisións de Turquía|provincias de Turquía na elección presidencial de 2014]]
Demirtaş comezou a súa carreira política como membro do Partido da Sociedade Democrática (DTP) en 2007 e nas eleccións resultou elixido para o parlamento e foi o xefe do seu grupo parlamentario. O Tribunal Supremo ordenou en 2009 a ilegalización do DTP e os seus deputados integráronse no Partido da Paz e da Democracia (BDP). O BDP celebrou o seu primeiro congreso en 2010 e elixiu a Selahattin Demirtaş e Gültan Kışanak como os seus dirixentes. Reelixido nas eleccións de 2011 como parte da lista "Traballo, Democracia e Liberdade" que apoiaba o BDP e outras 18 organizacións políticas democráticas. En 2014 formouse o HDP no que se integrou o BDP e que elixiu a Demirtaş, e Figen Yüksekdağ como os seus líderes, presentando ao primeiro como o seu candidato ás eleccións presidenciais de 2014. Nas eleccións parlamentarias de xuño de 2015, o HDP logrou o 13.12% do votos e 80 escanos dun total de 550 asentos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións parlamentarias de Turquía de 2023
Hofbieber

**Hofbieber** é un concello alemán que se atopa no distrito de Fulda, no estado de Hessen. Forma parte do Parque Natural Hessische Rhön. A súa economía susténtase principalmente no sector primario e o turismo.

## Xeografía 
### Asentamentos 
O concello de Hofbieber presenta unha poboación dispersa en diversos asentamentos. A súa poboación amósase entre paréntese segundo datos do 31 de decembro de 2013.

* Allmus (152)
* Danzwiesen e Öchenbach (49 e 12)
* Elters e Steens (351 e 168)
* Hofbieber (1836)
* Kleinsassen e Schackau (359 e 118)
* Langenberg (26)
* Langenbieber (982)
* Mahlerts (50)
* Niederbieber (463)
* Obergruben (41)
* Obernüst (184)
* Rödergrund-Egelmes (98)
* Schwarzbach (476)
* Traisbach (249)
* Wiesen e Mittelberg (319)
* Wittges (86)

## Política 
## Galería de imaxes 

Ficheiro:Panorama Kleinsassen.jpg|Vista panorámica dende a vila de Kleinsassen.
Ficheiro:Rhön141019-001 Bieberstein.jpg|Vista do castelo Bieberstein (hoxe en día un internado).
Ficheiro:Rhön141019-004.jpg|O castelo Bieberstein visto dende o regato Bieber.
Ficheiro:Rhön141019-045.jpg|Castelo Bieberstein (fachada leste).

[miniatura|centro|900px|Vista dende o castelo Bieberstein dos cumes [Milseburg, Wasserkuppe e Stellberg.]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Hofbieber
Ruta da Ría

miniatura|Cartel que sinala a ruta.

A **Ruta da Ría** é unha ruta circular que empeza na parroquia de Ove (Ribadeo), a carón da igrexa, e continúa por distintos lugares da parroquia que se atopan preto da ría de Ribadeo. Ten unha lonxitude aproximada de 8&nbsp;km. Está encadrada no conxunto de rutas peonís deseñadas no concello na primeira década do século XXI.

Debido a que a ruta non é moi longa, unha vez rematada, se se baixa ata a ría, pódese visitar ademais o muíño de mareas das Aceas. A facilidade da ruta permite asemade facela en bicicleta ou a cabalo.

### Datos técnicos: 
* Distancia: aproximadamente 8&nbsp;km.
* Tempo: 2-3 horas
* Dificultade: media-baixa
* Itinerario: Igrexa de Ove, A Palmeira, A Capela, A Graña e Vilar.

## Lugares de interese 
Ao longo do percorrido poden observarse diversos puntos de interese. Entre eles:

;A Igrexa de Ove
miniatura|Fachada da Igrexa
Situada na orixe da marcha, a igrexa de Ove é do século XVII, con elementos propios do rococó no seu interior. Sufriu varias reformas posteriores.

;O Muíño de Ignacia
miniatura|175px|Muíño de Ignacia.|esquerda
O muíño de Ignacia é un muíño de río rehabilitado recentemente, situado no leito do río Ramos, no monte de Ove. Está situado a pouco máis de 1&nbsp;km da saída.

;A Graña
miniatura|Igrexa de Santo Estevo.
A Graña  é case o punto máis alto da ruta. Ten vistas sobre a ría, e alí está a Capela de Santo Estevo, de arquitectura barroca.

;O Vilar
miniatura|300px|Vistas dende o Miradoiro do Vilar.|esquerda
O Vilar é o punto máis alto da ruta. Nel hai un miradoiro, dende o que se poden observar as excelentes vistas da Ría, a Ponte dos Santos, así como Ribadeo e as vilas do outro lado da Ría (Castropol e as Figueiras).

## Flora e fauna 
miniatura|150px|Folla de carballo.

;Flora
Durante a ruta, pódense observar numerosas especies  autóctonas de árbores, como o carballo, o piñeiro, o acivro etc.

Nótase como, moitos dos lugares onde antes había estas árbores, agora están ocupadas por un elevado número de eucaliptos.

Na zona da Graña hai un gran número de castiñeiros, así como por toda a ruta podemos atopar moitas outras clases de plantas, como toxos, fentos e flores silvestres como os dentes de león, margaridas, cardos, fresas de bosque etc.

miniatura|Castiñeiros da Graña|esquerda

Na época estival, pódense atopar moras nas silvas que hai durante case toda a ruta.

;Fauna
Se se realiza a ruta sen facer moito ruído, é posible ver animais como coellos, corzos, xabarís ou raposos.

Tamén se poden observar gran cantidade de aves, por exemplo, aguias, pegas, corvos, paxaros carpinteiros, etc.; así como animais domésticos como cabalos, vacas etc.
miniatura|200px|Cabalo na Graña.
Na primavera e o verán, hai variedade de bolboretas de moitas cores, así como libélulas e outros insectos, como xoaniñas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ribadeo
### Ligazóns externas 
* Ruta da Ría 
* Mapa da ruta 
* Rutas de Ribadeo