open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
José Zarauza Piñeiro

**José Zarauza Piñeiro**, finado en Ourense o 17 de marzo de 1948, foi un empresario e político galego.

## Traxectoria 
Presidente da Cámara Oficial de Comercio e Industria de Ourense dende 1928. Deputado provincial, foi nomeado presidente da Deputación de Ourense en xullo de 1937. Volveu ser nomeado en 1940. Cesou como presidente da Deputación en 1943. Foi Finou en Ourense o 17 de marzo de 1948.
## Vida persoal 
Casou con María Andina Pérez-Vizcaíno.  
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Os Presidentes da Deputación
Antonio Hervella Tovar

**Antonio Hervella Tovar**, nado en Ourense en 1912 e finado na Coruña o 12 de xaneiro de 1994, foi un maxistrado e político galego.

## Traxectoria 
Sobriño de Manuel Gómez González. Fixo o bacharelato no colexio Concepción Arenal de Ourense. Foi nomeado oficial 3º interino da Deputación de Ourense en xaneiro de 1931. Estudou Dereito e fíxose avogado. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado xuíz municipal do distrito do Instituto da Coruña en xuño de 1937. Nomeado xuíz de instrución de Laredo en febreiro de 1939. Ese mesmo ano foi destinado á Auditoría de Guerra de Barcelona como capitán honorario. Maxistrado de Traballo en Ourense, en decembro de 1941 foi designado delegado provincial do Servicio de Justicia y Derecho de FET y de las JONS. Foi nomeado presidente da Deputación de Ourense en febreiro de 1943. Cesou como presidente da Deputación en abril de 1944. Foi destinado a Coruña como maxistrado de Traballo en xuño de 1949. Nomeado presidente da Sala primeira da Audiencia Territorial da Coruña, xubilouse no cargo en xuño de 1982. Finou na Coruña o 12 de xaneiro de 1994 con 81 anos.

## Vida persoal 
Casou en Ourense con María Novoa Valencia en agosto de 1939, e foi pai de José Ramón, Marisa e Maricarmen Hervella Nóvoa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Os Presidentes da Deputación
Zond 1

**Zond 1** foi unha sonda espacial da Unión Soviética lanzada o 2 de abril de 1964 mediante un foguete Molniya desde o cosmódromo de Baikonur para estudar Venus.

## Características 
Zond 1 era unha nave que usaba o bus 3MV-1, o mesmo bus que o usado por unha malograda nave anterior que fallou en ser posta en órbita o 27 de marzo dese mesmo ano. Estaba composta por unha nave principal e un aterrizador para pousarse na superficie de Venus. En total medía 3,6 m de alto e 1,1 m de [[diámetro]. A nave principal levaba a bordo un detector de radiación, un detector de raios cósmicos, un magnetómetro, un detector de ións, un detector de hidróxeno atómico, un detector de partículas cargadas e un detector de micrometeoritos. O aterrizador, pola súa banda, levaba un barómetro, un termómetro, un detector de radiación, un detector de microorganismos, un experimento de composición atmosférica, un medidor de acidez, un detector de actividade eléctrica, un detector de luminosidade e un fotómetro. A propulsión principal era proporcionada por un motor KDU-414 usando UDMH e ácido nítrico. O control de actitude corría a cargo duns sistema de propulsores usando nitróxeno presurizado, alimentado pola información proporcionada mediante xiroscopios e sensores estelares, solares e terrestres. A nave tiña tamén un conxunto de motores iónicos. Os paneis solares, que daban á nave unha envergadura de 4 m, alimentaban o sistema eléctrio a 14 voltios. As comunicacións tiñan lugar mediante unha antena de alta ganancia de 2 m de diámetro emitindo a 922,76 MHz e recibindo en lonxitudes de onda de 1 metro.

## Desenvolvemento da misión 
Zond 1 estaba destinada a estudar Venus, aínda que oficialmente as autoridades soviéticas a declararon como unha proba de enxeñaría para espazo profundo. Despois de ser lanzada e insertada en órbita terrestre a última etapa do foguete acendeu os seus motores para enviala cara Venus, facendo unha corrección de traxectoria ao día seguinte, 3 de abril, a 560&nbsp;000 km da Terra. Unha semana despois descubreuse que o compartimento presurizado coa electrónica estaba perdendo presión, indicando algunha clase de escape, o que causou finalmente curtocircuítos na electrónica, incluído o transmisor de radio. Os problemas de comunicación coa nave foron resoltos mediante o uso da electrónica do aterrizador, conseguíndose retomar o control da nave. Houbo problemas tamén cos motores iónicos. O 14 de maio fíxose unha segunda corrección de traxectoria a unha distancia de 14 millóns de km da Terra, poñendo a Zond 1 nunha traxectoria que pasaría a 100&nbsp;000 km de Venus o 19 de xullo, pero as comunicacións cortáronse definitivamente o 24 de maio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Molniya
José García Rodríguez (Baltar)

**José García Rodríguez**, nado en Baltar o 25 de agosto de 1902 e finado en Gusen (Austria) o 19 de decembro de 1941, foi un exiliado galego deportado ós campos de concentración nazis.

## Traxectoria 
Exiliouse en Francia tralo triunfo do bando franquista na guerra civil española. Quedou confinado no campo de internamento de  Argelès-sur-Mer. Coa declaración da segunda guerra mundial integrouse na Compañía de traballadores estranxeiros nº 2. Foi deportado ó campo de concentración de Mauthausen, onde ingresou o 26 de abril de 1941 co número de matrícula 3&nbsp;363, e trasladado o 20 de outubro de 1941 ó campo de concentración de Gusen co número de matrícula 14&nbsp;331, onde pereceu o 19 de decembro de 1941. Segundo o rexistro a causa do falecemento debeuse a unha miocardite.

## Vida persoal 
Casou con Ángeles, con quen tivo catro fillos, todos nados en Madrid, que despois se trasladaron con súa nai a Barcelona. Consérvase a correspondencia que José García lle enviou á súa muller a Barcelona mentres estivo recluído no campo de internamento en Francia, dende os destinos da Compañía de traballadores estranxeiros na que se integrou e durante o seu cativerio no Stalag XI-A.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
David Mouriz

**David Muñoz Dopico**, nado en Narón o 31 de decembro de 1982, é un deportista paralímpico galego que compite en baloncesto en cadeira de rodas.

Mouriz participou formou parte do equipo paralímpico español que participou nos Xogos Paralímpicos de Londres de 2012.

## Palmarés internacional
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Baloncesto en cadeira de rodas
Nestor Ntahontuye

**Nestor Ntahontuye**, nado en Burundi en 1978, é un político burundiano que exerce como actual primeiro ministro de Burundi desde o 5 de agosto de 2025. Antes do seu nomeamento, ocupaba o cargo de Ministro de Finanzas e Planificación Económica desde decembro de 2024. Tamén foi deputado no Parlamento de Burundi, representando á provincia de Ruyigi desde 2020.

## Biografía 
Asistiu á Universidade de Burundi e graduouse cunha mestría en Estatística. Traballou como planificador e investigador para varias organizacións, entre elas CARE International, Oxfam e o Fondo Mundial. En 2020 foi elixido membro do Parlamento de Burundi, representando á provincia de Ruyigi. Tras ser elixido, presidiu a comisión parlamentaria de supervisión da xestión dos recursos públicos, as finanzas, os asuntos económicos e a planificación nacional.

O 9 de decembro de 2024, o presidente de Burundi, Évariste Ndayishimiye, nomeouno novo Ministro de Finanzas e Planificación Económica, en substitución do cesado Audace Niyonzima. O seu nomeamento produciuse despois de que a Oficina de Ingresos de Burundi informase dun déficit de 110.000 millóns de francos burundianos. Asumiu o cargo o 12 de decembro e serviu durante oito meses antes de ser nomeado por Ndayishimiye como o novo Primeiro Ministro de Burundi o 5 de agosto de 2025. Ntahontuye substituíu a Gervais Ndirakobuca, quen deixou o cargo para converterse no novo Presidente do Senado.

## Notas
Martín Barreiro

**Martín Barreiro Carreira**, nado en Lugo o 4 de xullo de 1977, é un físico galego, especialista en meteoroloxía, oceanografía e climatoloxía, e experto en comunicación sobre o cambio climático.

## Traxectoria 
En 2003 licenciouse en Ciencias Físicas pola Universidade de Santiago de Compostela e especializouse en previsión meteorolóxica marítima.

A súa traxectoria profesional comezou en xullo de 2001, estando vencellado a Meteogalicia até xuño de 2010, onde exercía como meteorólogo operacional e numérico. Nese mesmo período traballou na CRTVG, como meteorólogo e presentador do tempo na Televisión de Galicia, así como asesor científico ao servizo da información da Radio Galega. Axiña se converteu nun dos rostros máis populares da televisión pública galega, grazas ao seu estilo de comunicación, así como ao seu aspecto e o seu cabelo longo, que contrastaba coa formalidade estilística do histórico "home do tempo" da TVG, Santiago Pemán. 

En xullo de 2010 incorporouse ao equipo de *El tiempo* de RTVE, onde traballou como meteorólogo e presentador de televisión. Entre 2010 e 2014, presentou *El tiempo fin de semana* e os informativos territoriais. Despois, de 2014 a 2016, presentou *El tiempo* no *Telediario Matinal*, e en *Los desayunos de TVE*. De 2016 a 2020, volveu presentar *El tiempo fin de semana* e tamén no Canal 24 Horas. Polo seu traballo como presentador do tempo recibiu en 2016 o Premio Mestre Mateo ao mellor comunicador de televisión. 

En 2012, xunto con outros compañeiros, fundou a Asociación de Consumidores de Meteoroloxía (ACOMET) e participou no especial de Noiteboa *"Bailando y cantando contigo"* en La 1. Desde 2015 participa en *"Telepasión* ", tamén emitido na Noiteboa en La 1 de TVE. En 2016, foi colaborador de *"España vuelta y vuelta"* en RNE . E entre 2016-2017 e en 2022, presentou *"Aquí la Tierra"* en numerosas ocasións. En 2018, copresentou a *Cabalgata dos Reis Magos* con Jacob Petrus e Marta Solano.

Desde setembro de 2020, presenta a sección de medio ambiente de *La hora de La 1*, onde realiza investigacións e reportaxes sobre cuestións ambientais, cambio climático e meteoroloxía, empregando técnicas de realidade aumentada. Tamén colaborou na sección de actualidade de *Días de verano* durante o verán de 2021 e en *Mejor contigo* entre 2021 e 2022, ambos programas en RTVE.

## Notas
Andrés Mera Filloy

**Andrés Mera Filloy**, nado en Andavao (Boimorto) contra 1918 e finado no Amenal (O Pino) o 20 de agosto de 1936, foi un represaliado galego.

## Traxectoria 
Tralo golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi un dos doce veciños do concello represaliados en agosto de 1936, nove deles integrantes da corporación municipal, detidos por partidas falanxistas, presumiblemente sinalados polo párroco de Boimil e Andavao, Emilio López Freire, en desacordo coas políticas da República contrarias á Igrexa. A algúns deles fóronos buscar á casa, a outros mandáronlle recado para que se presentasen na Gándara (Boimorto), co pretexto de asinar uns documentos na casa do concello. Seu tío Isidro Filloy López pediulle á súa filla Josefa, desconfiando da situación, que avisara a Andrés, fillo de súa irmá Amalia Filloy López, para que escapase, non obstante, presentouse igualmente na Gandara. Foron enviados a Sobrado (Sobrado dos Monxes), onde quedaron recluídos no cárcere durante dous días sen comer nin beber e onde os torturaron. Posiblemente leváronos a madrugada do 20 de agosto de 1936 a Santiago de Compostela, onde non había sitio para máis presos, e dixéronlles que marchasen de volta ou que fixeran con eles o que estimasen oportuno. Decidiron separalos en dous grupos, levándoos a lugares diferentes.

Andrés foi conducido ó Amenal (O Pino), xunto co seu tío Isidro Filloy López, Ramón Vázquez Garea, Ramón Sánchez Rapela, José Cabanas Vázquez e Caitán García Vázquez, promovida pola Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica (ARMH) e entregados ós seus familiares no ano 2012 tras ser identificados. Os demais permanecen posiblemente nas foxas comúns do Amenal e en Ortoño polo que a ARMH e as familias de varios deles traballan co propósito de atopalos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Filostéfano

**Filostéfano** (en latín *Philostephanus*, en grego antigo Φιλοστέφανος) foi un escritor grego de xeografía e historia que traballou en Alexandría, pero naceu en Cirene no século -III.
## Traxectoria 
Era amigo ou discípulo de Calímaco na época de Tolomeo II Filadelfo, arredor do ano -249. Algúns autores identifícano cun poeta cómico da Comedia antiga ou media que tiña o mesmo nome, pero non se sabe con certeza.

Escribiu, entre outras obras:

* Περὶ παραδόξων ποταμω̂ν ("Perí paradóxon potamón" *Sobre os ríos marabillosos*), que aparece citado por Ateneo de Naucratis.
* Περὶ τω̂ν ἐν τῃ̂ ̓Ασίᾳ πόλεων ("Perí ton en té Asía póleon" *Sobre as cidades de Asia*), citado por Elio Harpocración.
* Περὶ νήσων ("Perí nesón" *Sobre as illas*), tamén mencionado por Harpocración.
* Τὰ ἠπειρωτική (Tá Epeirotiká" *Sobre o Epiro* ), Harpocración.
* Περὶ εὑρημάτων ("Perí heuremáton" *Sobre os inventos* ), do que fala Plinio o Vello.
* Ὑπομνήματα ("Ypomnémata", *Memorias históricas* ), que quizais non era un título senón o tema, mencionado por Plutarco.

Clemente de Alexandría di que escribiu unha obra sobre Chipre, que quizais podería incluírse na obra *Sobre as illas*.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Karl Wilhelm Ludwig Müller. *Fragmenta historicorum Graecorum: vol. 3* . París: Firmin Didot, 1849, p. 28-34.
Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2027

O **Campionato Mundial da FIA de Fórmula 1 de 2027** será a 78ª tempada de Fórmula 1 organizada pola Fédération Internationale de l'Automobile (FIA). Está recoñecido pola Fédération Internationale de l'Automobile (FIA), o órgano de goberno internacional do automobilismo, como a máxima clase de competición para coches de carreiras de rodas aberta. O campionato disputarase nunha serie de carreiras, ou Grandes Premios, celebradas en todo o mundo. Equipos e pilotos competirán polo Campionato do Mundo de Pilotos e polo Campionato do Mundo de Construtores. Pilotos e equipos competirán polos títulos de Campión do Mundo de Pilotos e Campión do Mundo de Construtores respectivamente.

## Equipos 
Os seguintes construtores e pilotos teñen contrato para competir no Campionato do Mundo de 2027. Todos os equipos competirán con pneumáticos subministrados por Pirelli

## Calendario 
O calendario de 2027 comprende vinte e catro Grandes Premios, como nas tres tempadas anteriores.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Adrià Altimira

**Adrià Altimira Reynaldos**, tamén coñecido como **Alti**, nado en Cardedeu o 28 de marzo de 2001, é un futbolista español que xoga como lateral dereito ou extremo dereito no Deportivo da Coruña, da Segunda División.

## Traxectoria 
Nado en Cardedeu, comezou a xogar ao fútbol no Granollers, ata que ingresou na canteira do FC Barcelona con 7 anos. En agosto de 2020, rematada a súa etapa xuvenil, fichou polo Lokomotiva de Zagreb, pero rescindiu o seu contrato pouco despois e en outubro fichou polo Melilla da Segunda División B.

Debutou na categoría de bronce o 1 de novembro de 2020, xogando os últimos 30 minutos nunha vitoria por 1-0 sobre o Villanovense. 

O 1 de xullo de 2021 pasou ao Andorra, na nova Primeira División RFEF. Disputou un total de 29 partidos durante a campaña, conseguindo o club o seu primeiro ascenso á Segunda División. Debutou en Segunda o 15 de agosto de 2022, saíndo como titular nunha vitoria por 1-0 contra o Real Oviedo. Marcou o seu primeiro gol na categoría cinco días despois, nunha derrota por 4-1 ante o Sporting de Gijón.

O 14 de xuño de 2023, tras rexeitar a oferta de renovación do Andorra, fichou polo Villarreal B, tamén de Segunda. O 22 de outubro debutou co primeiro equipo do Villarreal na Primeira División, substituíndo a Aïssa Mandi nun encontro ante o Deportivo Alavés no estadio da Cerámica. Pechou a tempada cun total de 27 partidos co filial e 11 co primeiro equipo, co que chegou a disputar catro encontros de Europa League.

Para a tempada 2024/25 foi cedido ao Leganés, que viña de ascender a Primeira.

O 29 de decembro de 2025, rescindiu o seu contrato co Villarreal e ao día seguinte incorporouse ao Deportivo da Coruña, da Segunda División.

## Vida persoal 
O seu tío Aureli e o seu curmán Sergi tamén foron futbolistas, sendo ambos xogadores da canteira do Barcelona.

## Estatísticas 
## Notas
Lino Rodríguez Madero

**Lino Rodríguez Madero**, nado en Pontevedra o 9 de agosto de 1919 e finado na Coruña o 25 de xaneiro de 1979, foi un político galego.

## Traxectoria 
Cara a 1934 empezou a traballar no Banco Hispano Americano e fixo estudos de profesor mercantil. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 presentouse como voluntario na Mariña e prestou servizos no cruceiro Navarra. En 1941 gañou as oposicións de intendente do Ministerio de Facenda. Estivo destinado nas delegacións de Facenda de Ourense, Santander e A Coruña. Foi elixido presidente da Deputación da Coruña en 1974. Foi nomeado procurador en Cortes en 1975. Cesou como presidente da Deputación en 1977. Finou na Coruña o 25 de xaneiro de 1979.

## Vida persoal 
Casou con Ketty Quintana Lacaci e foi pai de Lino, Kety, Luis, José, Juan Carlos e María Isabel Rodríguez Quintana.

## Recoñecementos 
Unha rúa en Cee leva o seu nome.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Rolf Martin Zinkernagel

**Rolf Martin Zinkernagel** (nado o 6 de xaneiro de 1944) é un profesor de inmunoloxía experimental da Universidade de Zürich. Xunto con Peter&nbsp;C.&nbsp;Doherty, compartiu o Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina de 1966 polo descubrimento de como o sistema inmunitario recoñece as células infectadas por virus.

## Educación 
Zinkernagel obtivo o seu grao como doutor en medicina (MD) na Universidade de Basilea en 1970 e o seu doutoramento (PhD) da Universidade Nacional Australiana en 1975.

## Carreira e premios 
Zinkernagel é membro do Consello Asesor Científico do Instituto para a Investigación do Cancro, a Academia Americana de Artes e Ciencias, a Academia Nacional de Ciencias, a Sociedade Filosófica Americana, e a Academia de Inmunoloxía do Cancro. Foi tamén elixido Membro correspondente da Academia Ausraliana de Ciencias en 1996.

Xunto co australiano Peter Charles Doherty recibiu o Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina de 1996 polo descubrimento da forma en que o sistema inmunitario recoñece células infectadas por virus, converténdose no 24º premio Nobel suízo. En 1999 foi nomeado Camarada honorario da Orde de Australia (AC), que é a maior honra civil de Australia, polo seu traballo científico con Doherty.

Os virus infectan as células hóspedes e reprodúcense dentro delas. As células T asasinas destrúen esas células infectadas para que os virus non se poidan reproducir. Zinkernagel e Doherty descubriron que para que as células T asasinas recoñezan as células infectadas, teñen que recoñer dúas moléculas na superficie da célula, é dicir, non só o antíxeno do virus, senón tamén unha molécula propia do complexo maior de histocompatibilidade de clase I (MHC I). O mediador deste recoñecemento dobre é o receptor da célula T (TCR). Aínda que as moléculas MHC foron coñecidas inicialmente como as que causaban o rexeitamento de transplantes, Zinkernagel e Doherty demostraron que o recoñecemento restrinxido do MHC I é tamén fundamental para o control inmune de virus, como no caso do virus da coriomeninxite linfocítico, establecendo un principio clave da inmunidade antiviral.

Ademais do Premio Nobel, tamén gañou o Premio Cloëtta en 1981, o Premio William B. Coley  do Instituto de Investigación do Cancro en 1987, o Otto-Naegeli-Preis en 1988 e o Premio de Investigación Médica Albert Lasker en 1995. En 1994 elixírono membro da Academia Leopoldina Alemá de Ciencias.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Rolf M. Zinkernagel en Nobel.org, incluíndo a conferencia Nobel de decembro de 1996 *Recoñecemento celular inmune e papel biolóxico dos principais antíxenos de transplantes*
David Yow

**David Lambeth Yow**, nado o 2 de agosto de 1960, é un músico e actor estadounidense nado en Las Vegas, Nevada, coñecido por ser o vocalista das bandas de noise rock Scratch Acid e The Jesus Lizard. Yow tamén tocou na banda Qui e lanzou un álbum en solitario, *Tonight You Look Like a Spider*, publicado en xuño de 2013 a través do selo Joyful Noise Records.

## Notas
Westing (By Musket and Sextant)

***Westing (By Musket and Sextant)*** é unha recompilación dos primeiros EPs e sinxelos da banda estadounidense de indie rock Pavement, editado o 22 de marzo de 1993 polos selos Drag City, Big Cat, Domino e Flying Nun. Inclúe todos os temas dos seus tres primeiros EPs, *Slay Tracks (1933-1969)*, *Demolition Plot J-7* e *Perfect Sound Forever*, así como a mestura do sinxelo "Summer Babe", as súas caras B e dúas cancións recompilatorias. O disco foi reeditado por Matador Records en xullo de 2022.

## Listaxe de cancións
## Notas
Jorge Moreno San Vidal

**Jorge Moreno San Vidal**, nado en Tres Cantos o 25 de xullo de 2001, é un futbolista español que xoga de defensa central no Cádiz, da Segunda División.

## Traxectoria 
Xogou ao fútbol nas canteiras do Tres Cantos e do Aravaca, ata que se incorporou ao equipo xuvenil do Rayo Vallecano en 2018. En xullo de 2019 foi subido ao filial, da Terceira División.

O 12 de agosto de 2021, xa consolidado como titular habitual no equipo B, renovou o seu contrato ata 2023, e foi cedido á Cultural Leonesa, da Primeira Federación. Para a tempada 2022/23 foi cedido ao Córdoba.

No verán de 2023 fichou por Osasuna Promesas. O 11 de maio do ano seguinte debutou co primeiro equipo de Osasuna na Primeira División, substituíndo a Jesús Areso nun partido contra o Athletic de Bilbao en San Mamés.

Tras unha campaña cedido no FC Cartagena, en agosto de 2025 asinou un contrato de tres anos co Cádiz.

## Notas
Brian Ocampo

**Brian Alexis Ocampo Ferreira**, nado en Florida (Uruguai) o 25 de xuño de 1999, é un futbolista uruguaio] que xoga de dianteiro no Cádiz, da Segunda División.

## Traxectoria 
Formado como futbolista na canteira do Nacional de Montevideo, debutou co primeiro equipo o 19 de xullo de 2018, nun partido da Copa Suramericana ante o Sol de América. Militou no Nacional ata agosto de 2022, cando foi traspasado ao Cádiz.

## Notas
Mario Climent

**Mario Climent Plá**, nado en Xixona o 30 de xaneiro de 2002, é un futbolista español que xoga de lateral esquerdo no Cádiz, da Segunda División.

## Traxectoria 
Nado en Xixona, xogou ao fútbol nas canteiras do Kelme, do Elche e do Levante. En 2021, tras rematar a súa etapa xuvenil, foi cedido ao Torrent, da Terceira División RFEF.

Posteriormente regresou a Valencia para xogar no Levante B e máis tarde pasou polo Cartagena B.

O 28 de xuño de 2024, asinou un contrato co Mérida, da Primeira Federación. O 2 de xaneiro de 2025, incorporouse ao Cádiz, da Segunda División.

## Notas
Iuri Tabatadze

**Iuri Tabatadze** (en ), nado en Kutaisi o 29 de novembro de 1999, é un futbolista xeorxiano que xoga de extremo dereito no Cádiz, da Segunda División. É internacional coa selección nacional de Xeorxia.

## Traxectoria 
Comezou a xogar nunha escola de fútbol de Tbilisi aos 7 anos, antes de ingresar aos 11 na canteira do Saburtalo. O 20 de agosto de 2019 debutou co primeiro equipo do club.

Nos seguintes anos disputou un total de 191 partidos oficiais co Saburtalo, marcando 53 goles e conquistando unha liga, tres Copas de Xeorxia e unha Supercopa.

O 27 de agosto de 2025 fichou polo Cádiz, da Segunda División española.

### Selección xeorxiana 
En novembro de 2025 foi convocado pola selección xeorxiana para os partidos de clasificación para o Mundial de 2026 contra España e Bulgaria.

## Notas
Vehicle Evaluation Payload

[miniatura|Maqueta da [Cofia (astronáutica)|cofia do primeiro H-II, co VEP Myojo debaixo de OREX, o obxecto con forma de escudo térmico da parte superior do apilamento.]]
**Vehicle Evaluation Payload** ou **VEP** foi unha serie de cargas útiles do Xapón para avaliar tecnicamente o rendemento de varios dos seus foguetes espaciais durante os seus primeiros lanzamentos.

## Características 
Lanzáronse catro VEP para comprobar diversos parámetros dos foguetes H-II, H-IIA e H-II xaponeses nos seus voos iniciais, os catro con éxito:

*VEP 1: renomeado **Myojo** despois do lanzamento, foi usado para medir aceleracións e deformacións durante o primeiro lanzamento dun foguete H-II, o 3 de febreiro de 1994, para verificar a precisión na inxección orbital e caracterizar a contorna para as cargas útiles. Permaneceu acaroado á segunda etapa do foguete H-II e levaba o experimento OREX na súa parte superior, que foi despregado en órbita.
*VEP 2: lanzouse co primeiro H-IIA-202 o 29 de agosto de 2001 para medir diversos parámetros e comprobar a súa precisión. Tamén permaneceu acaroado á segunda etapa do H-IIA. Levaba enriba o subsatélite LRE, que foi liberado en órbita.
*VEP 3: lanzouse co primeiro H-IIA-204 o 4 de febreiro de 2002 levando sensores para medir a contorna acústica e térmica no adaptador dual que levaba o foguete, quedando acoplado á sección cónica do sistema de lanzamento dual. Levaba o demostrador tecnolóxico de reentrada DASH, que fallou en liberarse de VEP 3.*VEP 3: lanzouse co primeiro H-IIA-204 levando sensores para medir a contorna acústica e térmica no adaptador dual que levaba o foguete, quedando acoplado á sección cónica do sistema de lanzamento dual. Levaba o demostrador tecnolóxico de reentrada DASH, que fallou en liberarse de VEP 3.
*VEP 4: lanzouse co primeiro H-III-22S o 17 de febreiro de 2024 para medir os parámetros do lanzamento. Levaba os subsatélites CE-SAT 1E e TIRSAT.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*H-II
*H-IIA
*H-III
José Luis Taboada García

**José Luis Taboada García**, nado en Ourense o 5 de marzo de 1918 e finado en Cartelos (Carballedo) o 3 de xaneiro de 2007, foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Carmen García Bóveda e Luis Taboada Zúñiga, dono do pazo de Cartelos, e sobriño de María de la Paz Taboada de Andrés, propietaria do pazo de Tor. Fixo os primeiros estudos no colexio Hermanos Villar de Ourense e rematou o bacharelato no Instituto da cidade en 1936. Formou parte do núcleo fundacional de Falange de Ourense dende fins de 1933.
Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 incorporouse como soldado de enxeñeiros ao exército rebelde. Estudou Medicina na Universidade de Santiago de Compostela (1939-1945) e foi xefe do Sindicato Español Universitario do distrito universitario de Compostela e subxefe provincial do Moviemiento; rematou a carreira na Universidade de Salamanca en 1946. Exerceu como médico en Galicia de 1947 a 1951. Especializouse en organización hospitalaria, pertenceu á primeira promoción de directores e xerentes de hospitais.

Foi nomeado gobernador civil de Salamanca en setembro de 1951, cesando en marzo de 1961. Procurador en Cortes como conselleiro nacional do Movimiento pola provincia de Ourense (1955-1961). Desempeñou a delegación nacional de Provincias da Secretaría Xeral do Movimiento (1961-1970). Foi presidente do Consello Económico e Social Sindical de Galicia (1962-1977). Conselleiro do Reino pola representación do Consejo Nacional del Movimiento (1967-1970). Nomeado director xeral de Política Interior do Ministerio de Gobernación en xaneiro de 1974, tivo ao seu cargo a dirección e coordinación dos gobernadores civís e o desenvolvemento das operacións Lucero (falecemento de Franco) e Alborada (proclamación de Xoán Carlos I). Foi nomeado presidente do Instituto Social da Mariña en marzo de 1976, cesando en 1977, e neste ano abandonou a actividade pública. Finou no pazo de Cartelos o 3 de xaneiro de 2007.

miniatura|esquerda|Pazo de Cartelos.

## Recoñecementos 
* Medalla da Vieja Guardia.
* Medalla de Ouro de Salamanca (1961).
* Gran Cruz da Orde de Cisneros (1962).
* Gran Cruz do Mérito Militar (1962).

* Gran Cruz da Orde Civil do Mérito Agrícola (1964).

* Gran Cruz da Orde de Isabel a Católica (1969).

* Gran Cruz de Afonso X o Sabio (1973).
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 

### Outros artigos 
* Fundación José Luis Taboada
* Pazo de Cartelos
Sanae Takaichi

**Sanae Takaichi** (en , Takaichi Sanae) nada o 7 de marzo de 1961, é unha política xaponesa que foi presidenta do Partido Liberal Democrático (PLD) e primeira ministra do Xapón desde outubro de 2025. É a primeira muller en ocupar calquera destes cargos. Foi membro da Cámara de Representantes de 1993 a 2003 e, desde 2005, tamén ocupou cargos ministeriais durante os mandatos de Shinzō Abe e Fumio Kishida.

## Traxectoria 
Nada e criada na prefectura de Nara, Takaichi graduouse na Universidade de Kobe e traballou como autora, asistente lexislativa e locutora antes de comezar a súa carreira política. Elixida como independente para a Cámara de Representantes nas eleccións xerais de 1993, uniuse ao Partido Liberal Democrático (PLD) en 1996. Protexida do primeiro ministro Abe, ocupou varios cargos durante o mandato de Abe, especialmente o de ministra de Asuntos Internos e Comunicacións. Foi candidata nas eleccións á dirección do PLD de 2021, pero foi eliminada antes da segunda volta, quedando en terceiro lugar. De 2022 a 2024, durante o mandato de Fumio Kishida, exerceu como ministra de Estado para a Seguridade Económica.

Takaichi presentouse por segunda vez á dirección do partido nas eleccións ao liderado de 2024, onde foi elixida en primeira rolda, pero perdeu por pouco nunha segunda volta fronte ao seu predecesor Shigeru Ishiba. Finalmente, presentouse de novo nas eleccións ao liderado de 2025 por terceira vez e quedou en primeira posición nas dúas roldas de votación, derrotando a Shinjirō Koizumi e converténdose na primeira muller presidenta do partido. Tras o final da coalición PLD-Komeito, Takaichi conseguiu un acordo de coalición co Partido da Innovación do Xapón e foi elixida primeira ministra pola Dieta Nacional o 21 de outubro. Durante o seu mandato, Takaichi enfrontouse a unha crise diplomática coa China despois dunha declaración que fixo sobre a implicación do Xapón nun posible ataque chinés a Taiwán e as posteriores ameazas dun diplomático chinés.

As opinións de Takaichi foron descritas de xeito variable como conservadoras ou ultraconservadoras. A súa política interna inclúe o apoio ao gasto público proactivo e a continuación das políticas económicas Abenomics. Adoptou posicións conservadoras en cuestións sociais, como a oposición ao matrimonio entre persoas do mesmo sexo, ao recoñecemento de apelidos separados para os cónxuxes e á sucesión feminina ao trono xaponés. Apoia a revisión do artigo 9 da Constitución do Xapón, que renuncia ao uso da forza militar, unha política exterior pro-taiwanesa e o fortalecemento da alianza entre os Estados Unidos e o Xapón. Membro do partido de extrema dereita Nippon Kaigi, foi descrita como unha persoa revisionista da conduta do Xapón durante a segunda guerra mundial e criticou as declaracións de Murayama e Kōno, nas que se pedían desculpas polo colonialismo xaponés. Antes do seu cargo de ministra, visitaba regularmente o controvertido santuario Yasukuni. En 2025, Forbes clasificou a Takaichi como a terceira muller máis poderosa e a muller asiática máis poderosa do mundo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Bob the Builder

***Bob the Builder*** é unha serie de televisión infantil de animación británica creada por Keith Chapman para HIT Entertainment que se estreou o 12 de abril de 1999. Emitiuse até o 31 de decembro de 2011 no Reino Unido pola BBC, primeiro en BBC One e despois CBeebies.

## Notas
Isauro González Prada

**Isauro González Prada**, nado en Camba (Castro Caldelas) o 27 de outubro de 1909, e finado en Gusen o 2 de novembro de 1941, foi un refuxiado galego deportado aos campos de concentración nazis.

## Traxectoria 
Isauro emigrou a Barcelona antes da guerra civil, en Carrer de Margenet. Exiliouse en Francia, formando parte da 114 Compañía de Traballadores Estranxeiros, creada en decembro de 1939. Esta compañía percorreu moitos lugares da xeografía francesa: Departamentos de Vendée, Moselle, Charente etc.
miniatura|Rexistro de Isauro González no campo de concentración de Mauthausen
Detivérono os alemáns en xuño de 1940, e foi preso no Frontstalag 140 de Belfort, preto da fronteira con Alemaña e Suíza.

Entrou no campo de Mauthausen o 27 de xaneiro de 1941, co número 5.947, procedente do Stalag XI B de Fallingbostel, onde foi rexistrado como católico, solteiro, de profesión agricultor ou "metalúrxico".

Foi trasladado desde o campo central a Gusen en abril de 1941, co número 11.888. Como causa da morte rexistrouse tuberculose pulmonar.
borda|miniatura|Aviso de deceso dirixido á nai de Isauro González

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Amat-Piniella, Joaquim (2014). *K. L. Reich*. Barcelona: Libros del Asteroide.
* Bermejo, Benito; Checa, Sandra (2006). *Libro memorial: españoles deportados a los campos nazis (1940-1945)*. Madrid: Ministerio de Cultura. p. 403.
* *Deportación. El horror de los campos de concentración*. Fédération Nationale des Déportés e Internés Résistants e Patriotes. Barcelona: Editorial Petronio, 1969.
* Hernández de Miguel, Carlos (2015). *Los últimos españoles de Mauthausen. La historia de nuestros deportados, sus verdugos y sus cómplices*. Barcelona: Ediciones B.
* VV. AA. (2004). *Livre-mémorial des déportés de France arrêtés par mesure de répression et dans certains cas per mesure de persécution 1940-1945*. París: Éditions Tirésias. p. III-1147.
King Animal Demos

***King Animal Demos*** é un EP de vinilo de 10" da banda de rock estadounidense Soundgarden, publicado o 20 de abril de 2013 a través do selo Republic Records. Foi lanzado o Record Store Day nunha edición especial de vinilo rosa nos Estados Unidos e nunha edición negra estándar en Europa.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Fear Inoculum (canción)

"**Fear Inoculum**" é unha canción da banda de rock estadounidense Tool. A canción publicouse como canción principal e sinxelo principal do seu quinto álbum de estudio *Fear Inoculum*. Foi lanzada o 7 de agosto de 2019,sendo a primeira canción nova de Tool desde o lanzamento do seu álbum anterior, *10,000 Days*. Tras o seu debut no *Billboard Hot 100*, "Fear Inoculum" bateu o récord mundial Guinness á canción máis longa en chegar ás listas *Hot 100*, superando a "Blackstar" de David Bowie, ata que André 3000 bateu o récord de novo en 2023 con "I Swear, I Really Wanted to Make a 'Rap' Album but This Is Literally the Way the Wind Blew Me This Time".

## Notas
Nick Mason

**Nicholas Berkeley Mason**, nado o 27 de xaneiro de 1944, é un batería inglés e membro fundador da banda de rock Pink Floyd. Foi o único membro constante dende a formación da banda en 1965, e o único membro que apareceu en todos os álbums de Pink Floyd. Coescribiu composicións do grupo como "Echoes", "Time", "Careful with That Axe, Eugene" e "One of These Days". 

En 1996, Mason foi incluído no Rock and Roll Hall of Fame como membro de Pink Floyd. En 2018, formou un novo grupo, Nick Mason's Saucerful of Secrets, para interpretar música dos primeiros anos de Pink Floyd. Mason colecciona coches clásicos e compite en carreiras de automobilismo, e produciu libros e documentais sobre o tema.
## Notas
Judith Fernández

**Judith Fernández**, nada na Coruña o 2 de abril de 2001, é unha actriz galega coñecida polos seus papeis en series como *Santo, Apagón, El caso Asunta, Entrepeneurs* ou *Las hijas de la Criada* e películas como *La* *Casa entre los Cactus, Matusalem* ou *Rondallas.*

## Biografía 
Judith Fernández naceu o 2 de abril de 2001 na Coruña, na comunidade de Galicia (España), pasou a súa infancia en Edimburgo (Escocia) debido a que o seu pai David Fernández Miramontes xogaba na liga Escocesa. Por iso ademais  de español e galego, é bilingüe en inglés.   

## Traxectoria 
Judith, aínda que naceu na Coruña, aos poucos días trasladouse a vivir a Edimburgo onde permaneceu até os 10 anos. De regreso a Galicia compaxinou os seus estudos co teatro na Compañía El Ruiseñor. Máis tarde comezou a actuar  nas obras *Hansel*, *Electra de Euripedes* e *Jesus Christ Superstar*, todas dirixidas por Susana Crespo.

En 2016, con catorce anos, foi elixida para interpretar o papel da protagonista Iria na serie *o* No ano 2019 trasládase a Madrid para estudar nO Centro do Actor. Estudos que complementaría máis tarde no Royal Academy of Dramatic Art de Londres.

En 2019 tivo un papel na película *Dolorosa Gioia* dirixida por Gonzalo López. En 2021 foi elixida por TVE para interpretar o papel de Azucena Quiñonero Rubio na sétima tempada da telenovela emitida na TVE 1 *Acacias 38*. No mesmo ano, participou no vídeo musical *Triángulo Inverso*. En 2022 protagonizou a segunda tempada da serie *La unidad*.

En 2022 interpretou o papel de Lis na película *ALa casa entre los cactus* dirixida por Carlota González-Adrio. No mesmo ano protagonizou a serie *Santo* (no papel de Lucía Millán) e *Apagón* (no papel de Sara).

Durante os anos 2023 e 2024 participa nas series *Mia es la venganza*, como Vanesa Muñoz e El caso Asunta, onde interpreta a Alba Domínguez. No ano 2024 tamén protagoniza *Matusalem*, acompañada dunha gran repartición bordan unha das películas máis refrescantes e novas do ano.

O ano 2025 é un ano de moita intensidade, traballa en dúas series, *Entrepeneurs* en clave de comedia negra, e *Las hijas de la criada*, baseada na novela homónima gañadora do Premio Planeta de Sonsoles Ónega. Compaxina as series co seu papel protagonista na longametraxe *Rondallas* que se estreou no 73 Festival de Cine de San Sebastián.

Foi proposta na categoría de actriz revelación para a 40ª edición dos Premios Goya pola súa actuación protagonista en *Rondallas.*

## Filmografía 
### Cine 
### Televisión 
### Vídeos musicais 
## Teatro 
## Notas
David Talmage

**David Wilson Talmage**, nado o 15 de setembro de 1919 e finado o 6 de marzo de 2014, foi un inmunólogo estadounidense. Fixo importantes contribucións á teoría da selección clonal.

## Carreira 
Talmage naceu nunha familia de misioneiros presbiterianos americanos na Corea  controlada polos xaponeses. Educárono en casa e na escola da misión ata que empezou a asistir a un internado de educación secundaria en Pyongyang. Talmage obtivo unha licenciatura en ciencias (BS) no Davidson College en 1941 e o título de doutor en medicina (MD) na Universidade de Washington en St. Louis en 1944. De 1952 a 1959 foi profesor asociado de medicina na Universidade de Chicago. De 1959 foi profesor de Medicina no Centro de Ciencias da Saúde da Universidade de Colorado, profesor de microbioloxía de 1960 a 1986, e profesor distinguido desde 1986. Entre 1973 e 1983 foi director do Webb-Waring Lung Institute e decano asociado de investigación desde 1983 a 1986. Recibiu o Premio aos Logros dunha Vida da Asociación de Inmunólogos Americana inaugural en 1994.

O pupilo de Talmage Andor Szentivanyi descubriu a teoría beta adrenerxica da asma.

Morreu aos 94 anos o 6 de marzo de 2014.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Eduardo Urgorri Casado

**Eduardo Urgorri Casado**, nado en Coruña o 21 de maio de 1921 e finado en Pontevedra o 28 de setembro de 1997, foi un mariño e político galego.

## Traxectoria 
Fixo os primeiros estudos na Coruña. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 enrolouse como mariñeiro voluntario no exército sublevado. Ao rematar a guerra estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. En 1947 ingresou no corpo de inspectores de Traballo e foi destinado a Cidade Real. Pasou despois a Lugo e foi subxefe provincial do Movimiento. Foi delegado de Traballo en Badaxoz (1963-1969). Delegado xeral de Mutualidades en Madrid (1969), foi subdirector xeral do Ministerio de Traballo e inspector xefe de delegacións do ministerio. Procurador en Cortes pola representación de familia de Lugo (1971-1977). Xubilouse en 1990 e pasou a vivir en Pontevedra.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
Lane Rogers

**Lane Vincent Rogers**, tamén coñecido como **Blake Mitchell**, nado o 14 de agosto de 1994 en Versailles (Kentucky) e finado o 15 de decembro de 2025, foi un actor pornográfico, YouTuber, streamer de Twitch e traballador sexual de videocámara estadounidense.

## Traxectoria 
De mozo traballou en varios restaurantes en Lexington, ata que en febreiro de 2014 realizou papeis de activo. Para Helix rodou unhas setenta producións ao longo de cinco anos, ata que en xaneiro de 2019 anunciaba que deixaba de colaborar con Helix. Entre as producións máis coñecidas daquela época estivo a serie *Lifeguards.*

En 2018 gañou o Premio Grabby do cinema pornográfico á pirola máis xeitosa, e tamén á mellor escena de sexo en grupo, ámbolos dous polo filme *Breathe* (Helix). Tamén ese ano gañou o GayVN na categoría de mellor escena de sexo en grupo, por *Lifeguards*, e á mellor escena de twink, por *Boys Night*, así como ao mellor camboy e ao mellor corpo.

En 2019 gravou co estudio checo BelAmi, a competencia europea a Helix. Con eles só gravou *Blake Mitchell* *Is An American in Prague*, que lle valeu *e*n 2020 o Str8UpGayPorn ao mellor Intérprete e tamén á mellor escena. Tamén a partir de 2019 fichou por CockyBoys, o estudo de Nova York: Rogers participou en oito producións dirixidas por Jake Jaxson. Seguiu representando o seu papel de twink activo, pero as producións de CockyBoys chegaban xa a un perfil máis amplo de gustos.

A pandemia de covid de 2020 levou a unha fonda transformación da industria porno, co estoupido de OnlyFans e doutras plataformas de vídeo porno producido directamente polos artistas. Tamén Rogers abrira o seu canal alí xa en 2018, mais a partir de 2020 deixou de facer vídeos para estudos en 2020, e xa estivo traballando como actor porno independente ata 2025, fundamentalmente en porno gai pero tamén con mulleres: a súa primeira escena pornográfica heterosexual foi unha produción independente do subxénero de cornáns (*cuckold*). Porén xa a partir de 2022 obsérvase unha transformación persoal: ingresa na Universidade de Kentucky.

## Vida persoal 
Rogers sempre se identificou como bisexual (finado en 2023) e logo co tamén actor Chad Alec. En 2018 tivo unha moza e estivo esperando un fillo, mais finalmente o embarazo da moza non prosperou, se ben seguiu empregando o seu nome artístico. 

Despois de sufrir dous accidentes de automóbil ao longo da súa mocidade, o 15 de decembro de 2025, con 31 anos, Rogers morreu por traumatismo cranial logo de esparrar a moto que guiaba contra unha furgoneta nunha estrada costeira en Oxnard Plain (California).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blake Mitchell en Twitter
* Blake Mitchell en Porn Base Central.
Vexin A

**Vexin A** é a designación dun motor foguete desenvolvido para o seu uso na etapa Coralie dos foguetes Europa e no Diamant B-1.

## Características 
O motor Vexin A está retirado e usaba UDMH e tetróxido de nitróxeno como propelentes. Foi deseñado e construído polo Laboratoire de Recherges Ballistiques et Aerodynamiques e por Nord Aviation, sacándose 44 unidades en produción.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Europa (foguete)
*Diamant B-1
*Vexin B
*Vexin C
Vesselsat

**VesselSat** foi unha serie de satélites deseñados para proporcionar servizo de identificación de buques mediante o sistema AIS (Automatic Identification System).

## Características 
Lanzáronse dous Vesselsat, cancelándose un terceiro. Vesselsat 1 lanzouse o 12 de outubro de 2011 a bordo dun foguete PSLV-CA, mentres que Vesselsat 2 engalou o 9 de xaneiro de 2012 nun CZ-4B. Os sensores usados nos Vesselsat foron probados no demostrador tecnolóxico Rubin 9. Os satélites foron alquilados a Orbcomm como reemprazo dos Orbcomm FM37 a FM41. Ambos satélites funcionaron máis aló da súa esperanza de vida, con Vesselsat 1 deixando de funcionar a finais de 2015 e Vesselsat 2 en xaneiro de 2016.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*PSLV-CA
*CZ-4B
*Orbcomm
Alive in the Catacombs

***Alive in the Catacombs*** é unha película de concerto e un EP da banda de rock estadounidense Queens of the Stone Age. Gravouse nas Catacumbas de París o 8 de xullo de 2024, sendo a primeira vez que un acto musical actuou legalmente nas Catacumbas co permiso da cidade. A película estreouse o 5 de xuño de 2025, e o EP con só o son da actuación lanzouse o 13 de xuño de 2025.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Sindicato Español Universitario

O **Sindicato Español Universitario** (SEU) foi un sindicato estudantil corporativista creado en España durante a Segunda República pola Falange Española baixo o impulso do seu líder José Antonio Primo de Rivera.
## Historia e características 
Inspirado nos sindicatos vinculados aos partidos fascistas de Italia e Romanía, foi creado co obxectivo de esmagar a entón maioritaria Federación Universitaria Escolar (FUE) e introducir propaganda falanxista nos círculos universitarios. Constituiuse o 21 de novembro de 1933. Entre os membros fundadores destacaron Gumersindo García Fernández, David Jato Miranda, Heliodoro Fernández Canepa, José Miguel Guitarte, Manuel Valdés Larrañaga, Agustín Aznar e Matías Montero. Valdés Larrañaga foi o primeiro líder do SEU durante os primeiros anos. Segundo Eduardo González Calleja, a fundación do SEU foi unha iniciativa de Julio Ruiz de Alda —«quizás el más firme partidario de la violencia entre los jefes falangistas de primera hora»—, Matías Montero, Alejandro Salazar Salvador e Manuel Valdés Larrañaga.

O seu principal órgano de expresión foi a revista *Haz*, que se converteu nunha das principais publicacións falanxistas.

250px|miniatura|Carné de afiliado ao SEU.

Ao final da Guerra Civil, en 1939, o réxime franquista proclamouna a única organización estudantil autorizada. O seu xefe nacional era nomeado polo goberno e era procurador en Cortes. Aínda que todos os estudantes estaban formalmente obrigados a seren membros, nunca conseguiu establecer unha presenza significativa nas universidades do país. O SEU entrou nunha forte crise logo dos sucesos de 1956 e apareceron escisións como o FES. 

A mediados da década de 1960, os estudantes democráticos comezaron a organizarse de forma autónoma en organizacións clandestinas, particularmente en Cataluña e na Comunidade Valenciana. En 1965 foi practicamente desmantelado polo réxime tras a súa infiltración por parte dun grupo clandestino antifranquista, a Federación Democrática Universitaria Española, que conseguiu obter representación na maioría dos consellos universitarios. Foi substituído por outro sindicato oficial e obrigatorio: Asociaciones Profesionales de Estudiantes.

Despois desapareceu da vida universitaria e reorganizouse en 1977 dentro do partido Falange Española de las JONS. Escisións posteriores deron lugar a diversas reagrupacións que aínda se afirman parte do sindicato histórico.

## O SEU en Galicia 
Entre os líderes galegos do SEU destacaron Juan Manuel Pardo Gayoso, Enrique Devesa Turia e José Luis Taboada García, que foi xefe do distrito universitario de Santiago de Compostela de 1939 a 1945.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 

*
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* , Miguel Ángel (1996). *El SEU 1939-1965. La socialización política de la juventud universitaria en el franquismo*. Edit. Siglo XXI: Madrid. ISBN 84-323-0924-9.
*
Gerhard Goedecke

**Gerhard Goedecke**, nado o 9 de setembro de 1906 e finado o 11 de febreiro de 1995, foi un numismático alemán.

## Traxectoria 
Gerhard Goedecke foi un coleccionista numismático especializado en moeda medieval e moderna, sinaladamente nas moedas da cidade de Lüneburg. e foi durante o seu mandato cando se cambiou o nome da entidade ao actual de Sociedade Numismática Alemá. 

Igualmente, presidiu a Sociedade Numismática de Berlín entre 1981 e 1984, e en 1993 foi nomeado presidente de honra da entidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Rainer, A. (1992). "Bernd Decker, ein junger pfälzischer Medailleur". En *Numismatisches Nachrichtenblatt*. Vol. 41. Nº 9. Páxina 230.

* Balan, E. H. (1996). "Gerhard Goedecke (1906-1995)". En *Numismatisches Nachrichtenblatt*. Vol. 45. Nº 2. Páxina 17.
Battery Park, NYC July 4th 2008

***Battery Park, NYC July 4th 2008*** é un álbum en directo da banda estadounidense de noise punk Sonic Youth, gravado no River to River Festival en Battery Park, Nova York, o 4 de xullo de 2008. Foi lanzado o 9 de xuño de 2009, coincidindo co lanzamento de *The Eternal*, o seu derradeiro álbum de estudio. Só foi lanzado en vinilo e servizos dixitais. O álbum foi mesturado en Echo Canyon West, un estudio usado a miúdo pola banda.
## Listaxe de cancións 
## Notas