open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Trazo (diacrítico)

Un **trazo** ou unha **barra** son signos diacríticos inscritos que se engaden a unha letra e que poden ter diferentes formas.

## Forma 
Dependendo da lingua, do alfabeto ou da letra sobre a que se usa, os trazos poden ter diferentes formas, semellantes aos signos ortográficos:
* guión inscrito: 
* raia inscrita: 
* barra: , 

Signos diacríticos semellantes son a faixa inscrita () e o til inscrito ().

## Uso como diacrítico 
Ata 1921 o letón empregaba os diacríticos 38px, 38px, 38px, 38px e 38px que foron substituídos por Ģ, Ķ, Ņ, Ŗ e Š.

### Alfabetos non latinos 
Algunhas linguas escritas en alfabetos non latinos tamén utilizan trazos como signos diacríticos. Desta forma, aparecen no alfabeto cirílico , , , , , , , , . Algunhas destas letras teñen trazos semellantes á barra vertical ou á barra inversa.

No alfabeto árabe escríbense estes signos en ,  e .

## Usos non diacríticos 
miniatura|esquerda|x50pxAdemais de como signo diacrítico emprégase un trazo para facilitar a lectura dalgúns grafemas ou para distinguilos máis claramente doutros semellantes. Así, é habitual debuxar un trazo no sete ou na letra zeta ("ƶ"). O mesmo se pode facer no cero para distinguilo claramente da letra o.

En Matemáticas emprégase unha barra sobre certos símbolos para indicar “o contrario”, como  (“non é igual”),  (“non existe”),  (“non pertence”) ou  (“non é paralelo”).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Alfabeto Fonético Internacional
### Ligazóns externas 
* Diacritics Project: All you need to design a font with correct accents  
* Orthographic diacritics
Reacción anaplerótica

As **reaccións anapleróticas** (do grego ἀνά e πληρόω= *encher*) ou **reaccións de recheo** son reaccións que forman moléculas intermediarias dunha vía metabólica fóra desa vía metabólica, que se poden incorporar a dita vía, e o termo aplícase xeralmente á produción deste modo de moléculas do ciclo do ácido cítrico (ou de Krebs). Na función normal do ciclo do ácido cítrico na respiración celular, as concentracións dos intermediarios do ciclo permanecen constantes, pero como moitas outras vías biosintéticas usan eses intermediarios como substrato (como a síntese de bases nitroxenadas, aminoácidos e hemo), pode diminuír a cantidade destes necesario para alimentar o ciclo do ácido cítrico. A **anaplerose** consiste en reencher as cantidades dos intermediarios do ciclo do ácido cítrico que foron desviadas para a biosíntese para que a respiración celular poida continuar. Como esta ruta é un ciclo, calquera dos intermediarios pode servir para reencher o ciclo.

Como o ácido cítrico é unha ruta central do metabolismo para a produción de enerxía e a biosíntese, é fundamental que estean ben reguladas as concentracións dos seus metabolitos na mitocondria. O fluxo anaplerótico debe compensar a perda destas moléculas, que se desviaron a outras vías, para así manter a homeostase do metabolismo celular.

## Principais reaccións anapleróticas 
Hai catro reaccións principais clasificadas como anapleróticas, das cales crese que a máis importante é a produción de oxalacetato a partir de piruvato.

O malato orixínase pola PEP carboxilase e malato deshidroxenase no citosol. O malato, na matriz mitocondrial, pode utilizarse para producir piruvato (catalizado polo encima málico) ou oxalacetato, e ambos os dous poden entrar no ciclo do ácido cítrico.

A glutamina pode tamén utilizarse para producir oxalacetato durante as reaccións anapleróticas en varios tipos de células por medio da "glutaminólise", que se pode observar en moitas células c-Myc transformadas (tumorais).

## Doenzas do metabolismo anaplerótico 
A deficiencia de piruvato carboxilase é un exemplo de doenza que afecta ao metabolismo anaplerótico. É un trastorno metabólico hereditario no que a anaplerose está moi reducida. Para tratar este trastorno poden usarse outros substratos anapleróticos como o triglicérido que contén ácidos graxos de número impar de carbonos chamado triheptanoína.

## Notas
David Fojo Salgueiro

**David Fojo Salgueiro**, nado en Ortigueira en 1918 e finado na mesma vila o 2 de maio de 1995, foi un impresor, editor e xornalista galego.
## Traxectoria 
Fillo de Jesús Fojo Díaz, fundador e director de *La Voz de Ortigueira*, semanario que se imprimía nos propios talleres da imprenta Fojo. Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela e despois pasou á Academia Militar de Zaragoza e foi militar. Nos anos 40 fíxose cargo do periódico do seu pai e cando faleceu en 1965 converteuse en director e propietario.

A imprenta Fojo foi o lugar onde se imprimiron -entre finais do século XIX e principios do XX- numerosos periódicos de distinta regularidade (semanal, decenal, mensual...) da comarca ortegana. Tamén foron impresos numerosos libros. A imprenta Fojo era ao tempo unha librería en Ortigueira. 
## Distincións
Recibiu a Medalla de bronce de Galicia en 1994.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* David Fojo Rivas, director de 'La Voz e Ortigueira' 
* Diecisiete años después de la muerte de David Fojo
Distrito electoral de Ortigueira

O **Distrito electoral de Ortigueira** foi unha demarcación electoral vixente dende 1847 ata 1923 con dúas interrupcións de 1853 a 1857, e de 1865 a 1871. Elixíase un deputado no Congreso dos Deputados de España. Estaba formado polos concellos de Ortigueira, que naqueles tempos abranguía as parroquias do actual concello de Cariño, Cerdido e Mañón.

## Lista dos deputados electos polo distrito de Ortigueira 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Arquivo histórico de Deputados  na web do Congreso dos Deputados.
Praia de Rande

A **praia de Rande** é un pequeno areal da Ría de Vigo, que practicamente desaparece na preamar, situado no lugar de Rande da parroquia redondelá de Cedeira, ao lado leste da Ponte de Rande.

É unha das sete praias do concello. Algunhas das outras son a pequena praia das Cabanas (ao lado oeste da ponte), a praia de Cesantes e a praia de Area Longa.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*Artigo: "RANDE": *Praia da parroquia de Cedeira (Redondela, Pontevedra)...*,  da GEG.
### Outros artigos
*MEIRANDE
### Ligazóns externas
*Praia de Rande  no SIXPAC.
Shingeki no Kyojin

é un manga xaponés escrito e ilustrado por Hajime Isayama. O manga comezou a súa serialización na revista *Bessatsu Shōnen Magazine* de Kodansha o 9 de setembro de 2009, e foi recollido en 12 volumes o 9 de decembro de 2013. A historia está ambientada nun mundo no que a humanidade vive en cidades protexidas por enormes muros que os protexen dos titáns, criaturas humanoides de dimensións xigantescas que devoran os humanos sen unha razón aparente. A historia céntrase en Eren Yeager, a súa irmá adoptiva Mikasa Ackerman e o seu amigo Armin Arlert, cuxas vidas mudan radicalmente coa aparición dun titán colosal que provoca a destrución do seu fogar e a morte da nai de Eren. Xurando vingarse e desexando recuperar o seu mundo, Eren, Mikasa e Armin únense a un grupo de soldados de elite que loitan contra os titáns fóra dos muros.

Xerou unha novela spin-off que comezou en decembro de 2011 e que recibiu unha adaptación ó manga. Outros dous spin-offs están sendo serializados, e posúe a súa propia adaptación ó anime homónimo, producida por Wit Studio e Production I.G. O anime foi estreado no Xapón en MBS entre abril e setembro de 2013. Tamén ten catro adaptacións de videoxogos desenvolvidos por Nitroplus. Está previsto que a adaptación ó cine vexa a luz no 2015.

*Shingeki no Kyojin* converteuse nun éxito comercial, con 40 millóns de volumes impresos vendidos en xullo de 2014. A estrea do anime incrementou con moito a popularidade do manga, recibindo boas críticas pola súa atmosfera e historia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Shingeki no Kyojin*
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial do manga 
*Páxina oficial do anime
Rande, Cedeira, Redondela

**Rande** é un lugar da parroquia de Cedeira, no concello pontevedrés de Redondela, na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2012 tiña 395 habitantes (198 homes e 197 mulleres).

A aldea dá nome ao estreito de Rande, que forma a enseada de San Simón.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cedeira 
### Parroquias de Redondela 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Batalla de Rande e Museo da Batalla de Rande
* Praia de Rande
Centro de Interpretación da Batalla e o Patrimonio Cultural de Rande

O **Centro de Interpretación da Batalla e o Patrimonio Cultural de Rande**, tamén coñecido como **Meirande**, é un museo da Batalla de Rande e o patrimonio industrial, localizado no lugar de Rande da  parroquia redondelá de Cedeira, no estreito de Rande.

## Descrición
Está situado na antiga Fábrica do Alemán, unha construción de comezos do século XX adicada á salgadura e logo á conserveira. Durante a segunda guerra mundial foi centro loxístico de aprovisionamento de volframio a través de submarinos e barcos nazis á fronte de Otto Gerdtzen Boyé.

A restauración da fachada da fábrica e a construción do museo foi a mans do arquitecto Carlos Falagán Mota, en terreos da Autoridade Portuaria de Vigo.

Fíxose con cargo ao Fondo Europeo de Desenvolvemento Rexional.

## Galería de imaxes
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Museo do Mar de Galicia
### Ligazóns externas
*"Turismo industrial e historias de nazis en la ensenada de San Simón" .
*20px *Desde Galicia para el mundo* TVE .
O bo, o feo e o malo

***O bo, o feo e o malo*** (en ) é un filme italiano dirixido por Sergio Leone que se estreou en 1966. Está protagonizado por Clint Eastwood, Lee Van Cleef e Eli Wallach nos papeis do título respectivamente. O guión foi escrito por Age & Scarpelli, Luciano Vincenzoni e Leone, baseándose nunha historia de Vincenzoni e Leone. É o terceiro filme da "Triloxía do dólar", seguindo a *Por un puñado de dólares* (1964) e *Per qualche dollaro in più* (1965). O argumento xira arredor da competición de tres pistoleiros por atopar unha fortuna soterrada de ouro confederado no medio dun violento caos de violencia, aforcamentos e batallas da Guerra Civil Estadounidense. O filme foi unha coprodución entre compañías de Italia, España e Alemaña do Oeste.

Estreouse en galego na TVG o 2 de xuño de 2010.

## Personaxes 
### O trío 
* Clint Eastwood como "Blondie": o bo
* Lee Van Cleef como Angel Eyes: o malo
* Eli Wallach como Tuco: o feo

### Secundarios 
* Aldo Giuffrè como Capitán da Unión
* Mario Brega como Corporal Wallace
* Luigi Pistilli como Padre Pablo Ramirez
* Al Mulock como One-armed Bounty Hunter
* Antonio Casas como Stevens
* Antonio Casale como Bill Carson/Jackson.
* Sergio Mendizábal como Cazarrecompensas
* John Bartha como Sheriff
* Claudio Scarchilli como Pedro
* Sandro Scarchilli como Chico
* Antonio Molino Rojo como Capitán Harper
* Benito Stefanelli como Membro da banda de Angel Eyes
* Aldo Sambrell como Membro da banda de Angel Eyes
* Lorenzo Robledo como Clem
* Enzo Petito como Vendedor roubado por Tuco.
* Livio Lorenzon como Baker
* Rada Rassimov como Maria
* Chelo Alonso como Muller de Stevens

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en TCM 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
Gran Sinagoga de Budapest

miniatura|A sinagoga por dentro.
A **Gran Sinagoga de Budapest** (en húngaro: *Nagy Zsinagoga*), tamén chamada **Sinagoga da Rúa Dohany** (en húngaro: *Dohány utcai Zsinagoga*) é un edificio relixioso situado na cidade de Budapest, no antigo barrio xudeu da capital. É a maior sinagoga de Eurasia e a segunda máis grande do mundo, despois da Congregación Emanu-El de Nova York
. Hai espazo dispoñible para tres mil persoas.

O edificio ten 75 metros de longo e 27 metros de ancho, a sinagoga foi construída entre os anos 1854 e 1859 no estilo do renacemento mourisco, de acordo co plan do arquitecto Ludwig Förster. O lugar de nacemento de Theodor Herzl (o fundador do sionismo) quedaba ao lado da sinagoga.

## Galería de imaxes 

Budapest Zsinagoga.png|Vista do interior
BudapestSynagogue003.JPG|Interior
BudapestSynagogue002.JPG|Interior
BudapestDSCN3805.JPG|Exterior
BudapestDSCN3802.JPG|Exterior
BudapestDSCN3806.JPG|Exterior
Dohany4.jpg|Exterior
BudapestDSCN3804.JPG|Exterior

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Sinagoga
* Xudeus
* Xudaísmo

### Ligazóns externas 
* O portal da sinagoga (en húngaro)
Pancenteo, O Rosal, O Rosal

**Pancenteo** é un lugar da parroquia do Rosal, no concello pontevedrés do Rosal, na comarca do Baixo Miño. Segundo o IGE, en 2022 tiña 223 habitantes (112 homes e 111 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Rosal 
### Parroquias do Rosal 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares do Rosal
Wyoming (homónimos)

***Wyoming**, un estado dos Estados Unidos.
***Wyoming**, localidade estadounidense no estado de Delaware.
***Wyoming**, localidade estadounidense no estado de Iowa.
***Wyoming**, localidade estadounidense no estado de Míchigan.
***Wyoming**, localidade estadounidense no estado de Minnesota.
***Wyoming**, localidade estadounidense no estado de Nova York.
***Wyoming**, localidade estadounidense no estado de Pensilvania.
***Wyoming**, localidade estadounidense no estado de Rhode Island.
***Wyoming**, localidade estadounidense no condado de Iowa, estado de Wisconsin.
***Wyoming**, localidade estadounidense no condado de Waupaca, estado de Wisconsin.
***Clase Wyoming**, unha serie de acoirazados da armada dos Estados Unidos.
***El Gran Wyoming** (1955-), un médico, comediante, actor, director, escritor, músico e presentador de televisión español.

## Véxase tamén 
*, varios condados estadounidenses.
*, varios municipios estadounidenses.
*, varios barcos estadounidenses.
Ricardo Rodríguez

***Ricardo Rodríguez de la Vega** (1942-1962), un piloto de automobilismo mexicano.
***Ricardo Rodríguez Suárez** (1974-), un adestrador de fútbol español.
***Ricardo Iván Rodríguez Araya** (1992-), un futbolista internacional suízo.
Miramar

Como topónimo **Miramar** pode referirse a:

;En Galiza
***Miramar de Baixo**, lugar da parroquia das Ribeiras do Sor, no concello de Mañón;
***Miramar de Riba**, lugar da parroquia das Ribeiras do Sor, no concello de Mañón.

;Fóra de Galiza

;Na Comunidade Valenciana
***Miramar**, concello da provincia de Valencia.

;Na Arxentina
***Miramar**, concello da provincia de Buenos Aires;
***Miramar**, concello da provincia de Córdoba.

;En Cuba
***Miramar**, barrio da cidade da Habana.

;Nos Estados Unidos de América
***Miramar**, lugar do condado de Walton, no estado de Florida;
***Miramar Beach**, concello estadouidense no condado de Broward do estado de Florida.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Castelo de Miramare**, na provincia de Trieste (Italia).
Antón (homónimos)

**Antón** é un antropónimo masculino galego. Noutras linguas como o inglés aparece grafado como *Anton*.

Como topónimo, dá nome aos seguintes lugares:
***Distrito Antón**, en Panamá; a súa capital é **Antón**;
***Anton**, concello e vila de Bulgaria;
***Anton**, vila estadounidense de Colorado;
***Anton**, cidade estadounidense de Texas;
***Anton**, cidade estadounidense de Wisconsin;
***Río Anton**, en Hampshire (Inglaterra).

## Véxase tamén
*Santo Antón
*San Antón
Daniel Carballo Cousido

[dereita|miniatura|Luisa de Prat Gandiola, cadro de [Vicente López Portaña (c. 1845).]]

**Daniel Carballo Cousido**, nado na Coruña o 14 de marzo de 1824 e finado en Madrid o 29 de decembro de 1889, foi un xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Tomasa Cousido, de Pontedeume, e de Tomás Carballo Casado, de Tioira (Maceda).

Comezou a súa formación na Coruña e despois foi estudar leis á Universidade de Santiago de Compostela. En 1846 instalouse en Madrid, dedicándose ao xornalismo. Foi redactor do *Boletín Oficial del Ministerio de Comercio* e do periódico *El Fomento* e director do periódico madrileño *La Nación*. Militou na Unión Liberal, foi elixido deputado polo distrito da Coruña en 1854 e 1858, polo distrito de Xinzo de Limia en 1865, novamente polo da Coruña en 1869, polo de Betanzos en 1871 e 1872 e polo distrito de Ortigueira en 1876 e 1879. Foi director xeral de Sanidade (1865) Gobernador civil de Madrid, Director Xeral de Facenda e das Minas de Río Tinto en Huelva.

## Vida persoal 
Casou coa zaragozana Luisa de Prat Gandiola, marquesa de Barbançon.

## Recoñecementos 
Polos logros obtidos para a cidade da Coruña, a Reunión Recreativa e Instructiva de Artesanos presidida por José Soto González construíulle un monumento nos Xardíns de Méndez Núñez da autoría de Agustín Querol, que se inaugurou o 30 de agosto de 1896.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso do Deputados
Irlanda (homónimos)

***Illa de Irlanda**, unha illa europea, onde están:
****Irlanda**, un país de Europa.
****Irlanda do Norte**, unha nación constituínte do Reino Unido.
***Mar de Irlanda**, un mar separa as dúas principais illas británicas: Irlanda e Gran Bretaña.
***Nova Irlanda**, provincia de Papúa Nova Guinea.
***Provincia de Nova Irlanda**, unha illa pertencente ó arquipélago Bismarck, e á provincia de Nova Irlanda, en Papúa Nova Guinea.

Historicamente, a illa da Irlanda foi parte dunha serie de entidades políticas:
* **Estado Libre Irlandés**, estado independente que existiu entre 1922 e 1937.
* **República Irlandesa**, estado independente declarado unilateralmente entre 1919 e 1922.
* **Irlanda do Sur**, entidade autónoma prevista na Lei de Goberno de Irlanda de 1920.
* **Reino de Irlanda**, reino cuxa existencia transcorreu entre 1541 e 1801.
* **Señorío de Irlanda**, estado nominativo creado a inicios da invasión normanda.
* **Irlanda normanda**
* **Irlanda celta**, orde política da illa ata a Reconquista Tudor en 1607.
Zubiri

**Zubiri** pode referirse a:

**Zubiri**, localidade do Camiño de Santiago situada no concello de Estéribar (Navarra).

Tamén é apelido das seguintes persoas:
***Ramón Rebellón Zubiri**, político galego (1855 - 1931).
***Xan Pla Zubiri**, escritor galego (1874 - 1936).
***Xavier Zubiri Apalategui**, filósofo vasco (1898-1983).
***José María Zubiri**, alcalde de Lugo (f. 1917).
***Serafín Zubiri**, nome artístico de Serafín Lizoain Vidondo, cantante e compositor español (n. 1964).
Manuel Fernández Anidos

**Manuel Fernández Anidos**, nado en Narón o 9 de maio de 1972 é un exfutbolista galego máis coñecido como **Manel Fernández**, que xogaba na demarcación de centrocampista. Forma a segunda de tres xeracións de futbolistas da mesma familia, sendo fillo de Manuel Fernández Amado e pai de Manuel Fernández Arroyo, sendo os tres centrocampistas.

## Traxectoria 
Comezou a xogar a fútbol na escola ''Os amigos d'A Malata'', de onde pasou ao equipo xuvenil do Racing de Ferrol e de aí ao filial do Celta de Vigo de Terceira División en 1991.

Tras dúas boas tempadas no Celta de Vigo B realiza a pretempada 1993/94 co primeiro equipo baixo as ordes de Txetxu Rojo, ese mesmo ano tamén debutaría coa Selección de fútbol sub-21 de España da man de Javier Clemente. Porén a súa experiencia co Celta en competición oficial limítase ao encontro de debut, ante o FC Barcelona, e catro encontros na Copa do Rei, torneo no que o equipo acadaría o subcampionato.

Ao remate desa tempada deixaría o Celta e volvería ao Racing de Ferrol, por aquel entón en Segunda División B. Dous ano despois probou sorte no Elche CF, co que conseguiu o ascenso a Segunda División, a pesar de que no seu segundo e último ano no equipo descenderon outra vez. Pasados eses dous anos volver ao Racing para xogar cinco tempadas, ao remate da segunda das cales o equipo acadou o ascenso á categoría de prata.

No ano 2003 fichou polo Centro Cultural e Deportivo Cerceda e ao ano seguinte polo Viveiro CF. Finalmente fichou en 2006 polo Narón Balompé Piñeiros, onde se retirou en 2008.
Ma quale idea

"**Ma quale idea**" é unha coñecida canción do intérprete italiano Pino D'Angiò. Foi publicada durante 1981, tendo unha grande acollida a nivel mundial. O éxito que tivo o tema en España, levouno a publicar unha versión en castelán, chamada "Qué idea".
Telefe

A **Televisión Federal**, máis coñecida como **Telefe** (pronunciado *Telefé*), é unha canle de televisión arxentina que ofrece programación en castelán. Tamén é unha empresa que explota a licenza LS 84 TV Canal 11 da Televisión arxentina, que transmite desde a cidade de Buenos Aires. O *Canal 11* foi fundado o 19 de decembro de 1957. A empresa é do Grupo Telefónica de España desde o ano 2000. Anteriormente era da empresa Televisión Federal S.A. que se fixo cargo do canal desde o 22 de decembro de 1989 chamándose *Telefe*, acrónimo da empresa.

## Difusión
Telefe transmite os seus programas en oito estacións no territorio arxentino: Canle 8 en Córdoba, Canle 13 en Santa Fe, Canle 5 en Rosario, Canle 11 en Salta, Canle 8 en Tucumán, Canle 7 en Neuquén, Canle 8 en Mar del Plata e Canle 9 en Bahía Blanca.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* O Portal web oficial de Telefe  
* A Páxina web oficial de Telefe Noticias
Bovel

**Bovel** (*Bovel* en bretón, *Bovèu* en galó) é unha vila francesa do departamento de Ille e Vilaine, na rexión da Bretaña, en Francia.

## Demografía 
## Administración 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Bovel no Ministerio de Cultura francés
Premier League 2013-2014

A tempada **2013–14** da **Premier League** foi a 22ª tempada do máximo nivel da liga de fútbol de Inglaterra, establecida en 1992. A tempada empezou o 17 de agosto de 2013 e finalizou o 11 de maio de 2014. O defensor do título era o Manchester United. O campión foi o Manchester City.

## Equipos 
### Equipos e estadios 
### Persoal e equipamentos 
* Adicionalmente, os equipamentos dos árbitros están feitos por Nike, patrocinados por Expedia.com, e Nike ten un balón novo, o Incyte Premier League.

### Cambios de adestradores 
## Clasificación 

## Resultados 
## Estatísticas 
### Máximos goleadores 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Rosendo Bugarín Domínguez

**Rosendo Bugarín Domínguez**, nado en Tui en 1909 e finado na mesma vila en abril de 1989, foi un político galego.

## Traxectoria 
Comezou a traballar no Banco Pastor de Tui de moi novo. Foi nomeado alcalde de Tui o 29 de xaneiro de 1944, permanecendo no cargo até o 11 de setembro de 1951. En maio de 1946 foi elixido procurador en Cortes como representantes de Municipios da provincia de Pontevedra. Finou en Tui en abril de 1989.

## Vida persoal 
Casou con Purificación Fernández Davila e foi pai de Eduardo, María del Carmen, Esther, Cristina, Teresa e Humberto Bugarín Fernández.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
José Abeijón Sánchez

**José María Abeijón Sánchez**, nado en Ordes o 16 de novembro de 1913 e finado en Negreira o 10 de xuño de 1972, foi un político galego.

## Traxectoria 
Antes do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi cobrador de contribucións. Foi nomeado alcalde de Negreira en 1942, permanecendo no cargo até 1967. Foi deputado provincial. En novembro de 1967 foi elixido procurador en Cortes como representantes de Municipios da provincia da Coruña. Cesou como procurador en Cortes en 1971. Finou en Negreira o 10 de xuño de 1972.

## Vida persoal 
Casou con Lourdes Caamaño Pose e foi pai de María Lourdes, José, María Jesús e Santiago Abeijón Caamaño.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Muralla de Antonino

A **Muralla de Antonino** (tamén chamada **Muro Antonino** ou **Muro de Antonino**) é unha antiga construción defensiva da illa de Gran Bretaña, erixida por Quinto Lolio Urbico, gobernador de Britania, por mandato do emperador romano Antonino Pío entre os anos 140-142, a uns 160 km ó norte da súa antecesora, a muralla de Hadrián. Estendíase durante 58 quilómetros dende o estuario de Forth, na costa oriental da illa sobre o mar do Norte, ata o golfo de Clyde, na costa occidental sobre o mar de Irlanda, ó longo da liña dos antigos fortes construídos por Cneo Xulio Agrícola. Foi inscrita na lista do Patrimonio da Humanidade en 2008 como parte das "Fronteiras do Imperio Romano".

[250px|esquerda|miniatura|Resto dun forte romano do Muro Antonino en [Barr Hill.]]
O motivo da creación desta fronteira fortificado foi adiantar as posicións defensivas romanas, ó considerar que a provincia de Britania era xa segura, para así garantir a súa defensa, e de paso someter ás tribos hostís que vivían entre ambas murallas, nas terras altas da Caledonia meridional. Estas tribos dos pictos constituían unha importante ameaza pola súa hostilidade, ante o cal as súas terras foron asoladas e un gran número dos seus habitantes apreixados e deportados a Xermania.

A muralla non era tan sólida como a de Hadrián xa que estaba formada por un muro de turba e tierra esmagada no canto de pedra, aínda que tiña un foxo maior ca a primeira e contaba ademais con 19 fortes e un sendeiro militar na súa parte meridional. Porén, a fortificación abandonouse trala morte do emperador Antonino Pío, cara ao 162, volvendo progresivamente as tribos do norte a baixar. Á morte do emperador Cómodo, posiblemente no ano 196 ou 197, cando o gobernador Clodio Albino retirou gran parte da súa gornición ó proclamarse emperador e desprazarse a *Lugdunum* (a actual Lión), as tribos do norte protagonizaron un grande ataque sobre as fronteiras romanas na illa, o que levou en 208 ó emperador Septimio Severo a restablecer lexións na muralla de Antonino, ordenando reparalo.

## Notas
Ardashir III

**Ardashir III** (en persa medio:75px, e en persa moderno: اردشیر سوم), nado en 621 e finado o 27 de abril de 629, foi un rei sasánida que gobernou dende o 6 de setembro de 628 ata o 27 de abril de 629.

## Traxectoria 
Ardashir era fillo de Kavadh II (r. 628) e "Anzoy a romana". A súa nai era probablemente orixinaria do Imperio Bizantino. Ascendeu ó trono con só sete anos, mais na realidade exerceu pouco poder real e o seu imperio foi controlado polo ministro Mahadharjushnas, cuxo deber era protexer o imperio ata que Ardashir fose maior de abondo para gobernar. Porén, en 629, Shahrbaraz, un spahbed, rebelouse contra Ardashir, e capturou Ctesiphon, matando ó neno rei xunto con Mahadharjushnas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Imperio Sasánida
* Lista de reis sasánidas
* Moeda sasánida

### Bibliografía 
*
Cabanas, Trasmañó, Redondela

**Cabanas** é un lugar da parroquia de Trasmañó, no concello pontevedrés de Redondela, na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2012 tiña 466 habitantes (225 homes e 241 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Trasmañó 
### Parroquias de Redondela 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Praia de Cabanas
* Ponte de Rande
Universidade Católica de Temuco

A **Universidade Católica de Temuco** (**UCT**) é unha institución de ensino superior tradicional privada que foi fundada no 8 de setembro de 1959 polo Bispo da Diocese o Monseñor Alejandro Menchaca Lira, baixo a denominación de **Escolas Universitarias da Fronteira**. As súas actividades académicas comezaron cos chamados *Cursos Universitarios* no primeiro semestre do ano 1960, coa orientación e apoio da Pontificia Universidade Católica de Chile.

Entre os finais dos anos sesenta e principios dos anos setenta, no contexto da discusión sobre a reforma universitaria a nivel nacional, o concepto da Sede Rexional é xerado, formalizado en 1972 polo H. Consello Superior da Universidade Católica

Logo, 15 anos máis tarde transformouse na sede de Temuco da PUC. No 1991, retorna á súa autonomía tornándose a actual universidade. Actualmente, é membro da Asociación de Universidades Rexionais de Chile e do Consello de Reitores das Universidades Chilenas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O website oficial da institución .
Gaio

O antropónimo masculino **gaio** pode referirse ás seguintes personalidades da Roma Antiga:

***Gaio Poncio**, comandante samnita (s. IV a.C.);
***Gaio Verres**, gobernador en Sicilia (120 a.C. - 43 a.C.);
***Gaio Claudio Marcelo Menor** (88 a.C. - 40 a.C.);
***Gaio César**, Calígula (12 - 41);
***Gaio Plinio Segundo**, escritor e científico, coñecido como Plinio o Vello (23 - 79);
***Gaio Valerio Flaco**, poeta épico (~45 - ~90);
***Gaio Plinio Cecilio Segundo**orador e xurista, coñecido como Plinio O Novo (~63 - 113);
***Gaio**, xurista (120? - 178?);
***Gaio Mucio Escévola**

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Gaio**, unha especie de ave.
Il cane di terracotta

***Il cane di terracotta*** é unha novela policial en lingua italiana de Andrea Camilleri, publicada en 1996, pola editorial Sellerio. É a segunda entrega da saga protagonizada polo Comisario Montalbano. En 1997 recibiu o XI Premio Letterario Chianti.

## Trama 
Montalbano mantén unha amizade con Gege, un proxeneta ao que coñece desde a escola. Esta amizade é coñecida só por eles dous. Gege dille que Tanu "o Grego", un asasino fuxitivo, quere renderse a Montalbano. Tanu é un mafioso da vella escola, que e sente estraño ante as novas mafias que non respectan as normas e tradicións, polo que prefire morrer no cárcere, e non nunha gabia. Entrégase a Montalbano, pero cun pouco de "teatro" para salvar a imaxe. Pero a mafia desconfía e durante un traslado dunha cadea a outra máis segura, dous gardacostas son mortos e Tanu é ferido de morte. Isto confirma que hai unha toupa dentro da policía.

Tanu, a piques de morrer, dille a Montalbano que existe un arsenal de armas escondido nunha cova. Nun recuncho da mesma cova, tras dunha falsa parede, aparecen dous cadáveres espidos e abrazados, finados durante a segunda guerra mundial, xunto a un can de terracota e unha cunca con moedas.

Descóbrese que os rapaces son Mario Cunich e Elisa Muscat, e o Comisario busca reconstruír os acontecementos coa axuda de Calogero Rizzitano, un dos protagonistas dos feitos, que confirma que o asasino dos rapaces foi o seu pai, Stefano Moscato.

Montalbano comprende o sentido simbólico da composición dos corpos na cova e da presenza do can de terracota, por unha cita do Corán á súa vez baseada nos Sete dormentes de Éfeso.

## Adaptacións 
A novela foi adaptada a un filme para televisión en 2000, con Luca Zingaretti interpretando a Montalbano.

## Notas
La voce del violino

***La voce del violino*** é unha novela policial en lingua italiana de Andrea Camilleri, publicada en 1996, pola editorial Sellerio. É a terceira entrega da saga protagonizada polo Comisario Montalbano.

## Trama 
Montalbano esperta nun día escuro para ir ao funeral da esposa do seu superintendente. Para levalo conta como chofer co seu axente Gallo, a quen lle gusta conducir de forma apurada. Teñen un accidente e baten contra un Renault Twingo que estaba aparcado á beira, fronte a un chalé. Montalbano deixa unha nota no coche golpeado e van cara ao hospital e cara á vila onde ten lugar o funeral, se ben non chega a tempo. De regreso, Montalbano comproba que o coche golpeado segue no mesmo sitio e que a nota non foi recollida.

Montalbano estráñase. Logo dunha discusión por teléfono coa súa moza Livia, non é quen de durmir e érguese cara ao chalé para investigar. Alí descobre o cadáver espido dunha rapaza nova que morreu asasinada, afogada contra o colchón. Pídelle a unha amiga súa que faga unha chamada anónima para poder investigar o caso. Porén, por mor das loitas internas entre xuíces e policías, é apartado do caso.

O comisario que o substitúe na investigación mata un sospeitoso, e intenta inculpalo. Montalbano consegue facerlle chantaxe para que abandone o caso, e finalmente descobre que o asasino era o amante da rapaza, un traficante de antigüidades que quería facerse cun violín moi valioso.

## Adaptacións 
A novela foi adaptada a un filme para televisión en 1999, con Luca Zingaretti interpretando a Montalbano.
Rede de estradas de Galicia

miniatura|dereita|Mapa de estradas de Galicia.

[dereita|miniatura|Estrada [OU-311 na Mezquita cun sinal de fito quilométrico que xa non está recollido no catálogo oficial.]]

A **Rede de estradas de Galicia** ou, na súa denominación pola Xunta de Galicia, **Rede Autonómica de Estradas de Galicia** (**RAEGA**) comprende o conxunto de estradas de titularidade da Comunidade Autónoma de Galicia. 

Está formada polas estradas cuxo itinerario discorre integramente no territorio da Comunidade Autónoma de Galicia e que non sexan de titularidade do estado español ou doutros organismos como concellos ou deputacións.

## Nomenclatura 
As estradas da rede reciben un identificador conforme á nomenclatura establecida polo Regulamento Xeral de Circulación e a Lei de Estradas de Galicia:

[alt=Estrada AC-409 cun sinal de fito quilométrico S-572 en cor verde que xa non está recollido no catálogo oficial e debería substituírse pola cor marrón.|miniatura|Estrada [AC-409 cun sinal de fito quilométrico en cor verde que xa non está recollido no catálogo oficial e debería substituírse por un sinal S-572 en cor marrón.]]

## Catálogo de estradas 
O catálogo da Rede Autonómica de Estrada de Galicia recolle as estradas de titularidade da Comunidade Autónoma xunto con datos e información sobre as características da vía e está dispoñible para a súa consulta pública.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas

### Ligazóns externas 
* Rede Autonómica de Estradas de Galicia (RAEGA) Xunta de Galicia.
Manuel Vegazo

**Manuel Vegazo Bermejo**, nado en Ávila o 3 de setembro de 1933 e finado nas Palmas de Gran Canaria o 12 de marzo de 2024, foi un futbolista galego, que xogaba de dianteiro.

## Traxectoria 
Naceu en Ávila pero trasladouse coa súa familia á Coruña aos poucos meses vida. Comeza xogando en equipos coma o Sporting Burgo e Español, e logo pasou ao Xuvenil, no que disputou a histórica tempada 1954/55, primeira e única do club coruñés en Segunda División, despois de lograr o ascenso na campaña anterior.

Na tempada 1955/56 xogou algúns partidos co Zaragoza en Segunda, e o resto da tempada co Xuvenil en Terceira. Na campaña seguinte (1956/57) continuou no Xuvenil e debutou en Primeira División co Deportivo da Coruña, xogando o partido da xornada 19, que rematou en derrota fronte ao Athletic Club no vello San Mamés (2–0).

Disputou case toda a tempada 1957/58 nas filas do Xuvenil, ata que en abril de 1958 pasou a reforzar o Deportivo en Segunda, categoría á que descendera na campaña anterior. Xogou 10 encontros co club no treito final da tempada, marcando ante o Basconia o seu único gol coa camiseta branca e azul, e foi titular nos dous partidos da promoción de permanencia que o Deportivo tivo que disputar ante o Ourense.

En febreiro de 1959 asinou como novo xogador do Racing de Ferrol, da Segunda División, club no que militou durante o seguinte ano e medio, contabilizando 16 goles en 41 partidos.

En 1960 deixou Galicia e instalouse nas Canarias, onde fichou pola UD Las Palmas. Xogou durante 7 anos no equipo amarelo, co que conquistou a Segunda División na tempada 1963/64, ascendendo así a Primeira. Disputou 127 partidos oficiais co equipo, co que anotou 24 goles.

Trala súa retirada continuou vivindo nas Palmas de Gran Canaria, onde faleceu o 12 de marzo de 2024, aos 90 anos de idade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en ceroacero.es
Xavoleno Prisco

**Xavoleno Prisco** foi un xurista que viviu entre os séculos primeiro e segundo despois de Cristo, tamén coñecido como **Gaio Octavio Tidio Tosiano Iavoleno Prisco**, e foi membro do concilio de Traxano.
## Traxectoria 
Discípulo de Celio Sabino, sucedeuno como director da Escola Sabiniana, que seguía as doutrinas de Gaio Ateio Capitón. Os seus discípulos máis prominentes foron os xuristas Salvio Xuliano, Aburno Valente e Tusciano.

Foi pretor das provincias de África e Siria antes de unirse ao consello do emperador. Morreu nos últimos anos do reinado de Traxano ou nos primeiros de Hadriano, e Plinio afirma que se volveu tolo.

A orixinalidade da obra de Xavoleno pódese admirar nos 14 libros de *Epistulae*, de onde vén o proverbio en D.50.17.202: *"En Dereito Civil toda definición é perigosa, pois é difícil que non teña que ser alterada"*. Ademais Xavoleno escribiu os quince *Libri ex Cassio*, onde xulga as sentenzas deste, e os cinco *ex Plautio*, así como un epítome e comentario crítico sobre os *Libri* posteriores de Antistio Labeón.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* UNAM- Jurídicas
*
Jermain Defoe

**Jermain Colin Defoe**, nado o 7 de outubro de 1982 en Londres (Inglaterra) é un futbolista que xoga na demarcación de dianteiro. Actualmente xoga no Toronto FC.

## Traxectoria 
Comezou xogando no West Ham United FC, onde militou catro tempadas, unha das cales xogou cedido no Athletic Football Club Bournemouth. No ano 2003 fichou polo Tottenham Hotspur FC, club no que desenvolveu a maior parte da súa carreira futbolística, xogando dez tempadas en dous períodos, separados por un breve tempo no Portsmouth FC. No ano 2014 fichou polo Toronto FC da MLS estadounidense por catro tempadas

Debutou coa Selección de fútbol de Inglaterra no ano 2004, porén non sería convocado para o Mundial de Fútbol de Alemaña 2006 e tería que agardar a Suráfrica 2010, campionato no que o equipo inglés sería eliminado en cuartos de final.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
Ficha do xogador en transfermarkt.co.uk
Gran Premio da Arxentina de 1977

O **Gran Premio da Arxentina de 1977** foi unha carreira de automobilismo de Fórmula 1, celebrada o 9 de xaneiro de 1977 no Autódromo Oscar Alfredo Gálvez de Buenos Aires. Foi a primeira carreira da tempada de .

## Resumo da carreira 
A tempada  comezou na Arxentina, e foi o Campión do Mundo James Hunt, quen comezou o seu defensa do título coa pole position no seu McLaren. O seu compatriota John Watson compartiu a primeira fila con el no Brabham e Patrick Depailler no Tyrrell de seis rodas foi terceiro na grella.

Watson tomou a dianteira no inicio con Hunt segundo. Watson liderou durante as primeiras 10 voltas ata que Hunt adiantouno e afastouse , co Lotus de Mario Andretti terceiro, pero pronto o outro McLaren de Jochen Mass tomou o lugar. Mass tivo que retirarse pouco despois cun fallo de motor que lle fixo trompear, e un fallo na suspensión eliminou o seu compañeiro de equipo e líder da carreira, Hunt, tres voltas máis tarde. Watson tomou o liderado de novo, pero tamén tiña fallos de suspensión e deixou pasar ao seu compañeiro de equipo Carlos Pace. Watson finalmente retirouse, o ritmo aumentou cara ao final debido á calor na súa cabina e foi pasado polo Wolf de Jody Scheckter e por Andretti, pero este último retirouse a continuación, cun fallo nun rodamento da roda. Scheckter logrou a primeira vitoria de , con Pace segundo, e o heroe local Carlos Reutemann completou o podio para Ferrari.

## Clasificación 
## Notas 
* Esta foi a primeira vitoria para Wolf Racing.

## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación no campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Palimpsesto

Un **palimpsesto** (do grego antigo παλίμψηστον *palímpseston*, que significa "gravado novamente") é un manuscrito que aínda conserva pegadas doutra escritura anterior na mesma superficie, pero borrada expresamente para dar lugar á que agora existe.

Esta práctica de economía é moi antiga pero foi moi frecuente no século VII polas dificultades que ofrecía o comercio do papiro exipcio e repetiuse nos cinco séculos seguintes pola escaseza do pergamiño, en vista da gran demanda de comercio, e a falta de papel, artigo que apenas se coñecía. Lógrase restaurar a escritura antiga dos palimpsestos con técnicas especiais, sendo comúns na antigüidade a aplicación de tintura de bugallo mediante un pincel ou a chamada *tintura de Giobert* de sulfhidrato de amoníaco.

Un dos máis soados palimpsestos é o que descubriu Niebuhr en Verona en 1816 contendo as *Instituta* do soado xurisconsulto romano Gaio imperfectamente raspadas para escribir encima as obras de San Xerome. Despois, en 1822, o orientalista milanés Angelo Mai atopou baixo a escritura de diversos palimpsestos numerosos fragmentos de autores antigos como Homero, Símaco, Dión Casio, cartas de Antonino e Marco Aurelio, o *Tratado da República* de Cicerón e en 1853, gran número de fragmentos dos Santos Padres.

## Arqueoloxía 
En arqueoloxía chámase palimpsesto a un sitio que presenta mestura de estratos, impedindo aos arqueólogos saber cal é o superior e cal o inferior.

## Xeoloxía 
En xeoloxía chámase palimpsesto a unha canle cuxo patrón de drenaxe foi modificado subitamente (en relación ao tempo xeolóxico), podendo evidenciarse ambos os patróns como resultado do proceso.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ángel Escobar, *El palimpsesto grecolatino como fenómeno librario y textual*, Zaragoza 2006 .
### Outros artigos
*Palimpsesto de Arquímedes
Juan Antonio Pizzi

**Juan Antonio Pizzi Torroja**, nado en Santa Fe o 7 de xuño de 1968, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol arxentino. Xogaba de dianteiro e foi internacional coa selección española.

## Traxectoria 
### Como xogador 
Comezou xogando na súa Santa Fe natal pero ao ser collido nas categorías inferiores do CA Rosario Central trasládase á cidade rosarina, onde tamén comezou a estudar a carreira de medicina, porén deixaría os estudos ao cabo de poucos meses. Con só 18 anos sofre un forte golpe co porteiro Roberto Bonano, polo que tivo que ser operado froito do cal perdeu un ril.

Debutou na primeira división arxentina o 8 de xuño de 1988 con 20 anos, ante River Plate. O seu bo papel en Rosario fai que moitos equipos se fixen nel, sendo fichado polo Deportivo Toluca de México, porén o equipo non conseguiría clasificarse para os play-off e Pizzi foi posto no mercado.

En 1991 fichou polo CD Tenerife, na Primeira División Española. No seu segundo ano nas illas canarias axudaría ao equipo a clasificarse para a Copa da UEFA, porén non chegaría a debutar nesa competición co equipo, ao fichar polo Valencia CF. No equipo levantino non tería continuidade e volvería ao Tenerife un ano despois, repetíndose o proceso da anterior experiencia e clasificándose o equipo para a Copa da UEFA ao ano seguinte, esta vez gañando Pizzi o Trofeo Pichichi con 31 goles anotados.

Ao comezo da tempada 1996/97 fichou polo FC Barcelona, club no que so estaría dúas tempadas pero co que gañou moitos trofeos, conseguindo os títulos de Copa do Rei de Fútbol, Recopa de Europa e Supercopa de España de Fútbol na primeira tempadas e os de Copa do Rei, Supercopa de Europa e campión de Liga.

En 1998 volveu a Arxentina ao River Plate, o seu rendemento non foi o esperado e cambiou de equipo, volvendo a Rosario Central, onde xogaría o resto da súa carreira salvo breves pasos por FC Porto e Villarreal CF, onde colgaría as botas.

### Como adestrador 
Unha vez retirado comezou a traballar como Adestrador, primeiro con malas experiencias como no CA Colón de Santa Fe ou no Club Deportivo Universidad San Martín de Porres peruano.

A mediados de 2009 comeza a adestrar en Chile, primeiro ao CD Santiago Morning co que acadou a semifinal do Torneo Apertura, e ao CD Universidad Católica co que gañaría o Torneo Apertura e chegaría a cuartos de final da Copa Libertadores.

No ano 2011 converteuse en adestrador do CA Rosario Central, na segunda división arxentina co obxectivo de ascender, porén non acadaría tal fin e deixou o equipo ao final de tempada. Ao ano seguinte fíxose cargo do CA San Lorenzo de Almagro, co que gañou o Torneo Inicial da tempada 2013/14.

A comezos do ano 2014 fichou polo Valencia CF, en substitución do serbio Miroslav Đukić.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do xogador en bdfutbol.com
Gran Premio do Brasil de 1977

O **Gran Premio do Brasil de 1977** foi unha carreira de automobilismo de Fórmula 1, celebrada o 23 de xaneiro de 1977 no circuíto de Interlagos de São Paulo. Foi a segunda carreira da tempada de .

## Resumo da carreira 
James Hunt logrou a pole de novo, con Carlos Reutemann segundo e Mario Andretti terceiro na grella. O heroe local Carlos Pace tomou a dianteira na saída, con Hunt caendo tamén detrás de Reutemann, pero pronto Hunt estivo detrás de Pace e atacouno. Houbo un contacto, e Hunt tomou o liderado, mentres que Pace tivo que entrar en boxes para unha reparación. Hunt avantaxaba a Reutemann ata que empezou a sufrir de problemas de pneumáticos e foi pasado por Reutemann. Hunt entrou en boxes para poñer pneumáticos novos, saíu cuarto e pronto pasou a Niki Lauda de Ferrari e a John Watson para recuperar a segunda posición. Reutemann logrou a vitoria, Hunt foi segundo e Lauda terceiro despois de que Watson estrelárase.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
* Esta foi a última carreira para Tom Pryce

### Ligazóns externas
Hope Floats

***Hope Floats*** é un filme estadounidense dirixido por Forest Whitaker que se estreou en 1998.

## Sinopse 
Birdee Pruitt (Sandra Bullock) parece telo todo: leva anos felizmente casada co afouto noivo que coñeceu no instituto, ten unha boa casa e unha filla espelida e sensible. Pero cando a súa espléndida vida se esvaece ó seu arredor, Birdee terá que comezar de novo. Sen ningún outro lugar ó que dirixirse, volve á vila da súa nenez, Smithville (Texas). Alí todo complícaselle aínda máis. Terá que batallar coa súa nai (Gena Rowlands), á que, de feito, comeza a coñecer agora; ocuparse dunha filla que bota en falta ó seu pai; e enfrontarse á perspectiva de volverse namorar.

## Personaxes 
* Sandra Bullock como Birdee Pruitt
* Harry Connick, Jr. como Justin Matisse
* Gena Rowlands como Ramona Calvert
* Mae Whitman como Bernice Pruitt
* Michael Paré como Bill Pruitt
* Cameron Finley como Travis
* Kathy Najimy como Toni Post
* Bill Cobbs como Enfermeiro
* Connie Ray como Bobbi-Claire Patterson

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Eparquía de Buenos Aires

A **eparquía de Buenos Aires** é algunha das seguintes divisións eclesiásticas con sé na devandita cidade Arxentina:
* Na Igrexa católica:
** Eparquía católica maronita de Buenos Aires, parte da Igrexa católica maronita.
** Eparquía católica ucraína de Buenos Aires, parte da Igrexa católica bizantina ucraína.
* Na Igrexa ortodoxa:
** Eparquía ortodoxa serbia de Buenos Aires, parte da Igrexa ortodoxa serbia.