open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Serigne Mbayé

**Serigne Mbayé Diouf**, nado en Kayar, Thiès, no Senegal, o 8 de marzo de 1975, é un activista social e político español de orixe senegalesa, elixido deputado autonómico de Unidas Podemos na Asemblea de Madrid entre 2021 e 2023. É o Secretario de Antirracismo de Podemos dende o 13 de xuño de 2021.

## Traxectoria 
### Infancia e mocidade no Senegal 
Naceu en 1975 en Kayar (Senegal), onde cursou estudos de primaria e secundaria e aprendeu algo de castelán. Do mesmo xeito que o seu avó e o seu pai aprendeu dende pequeno o oficio de pescador, traballo ao que se dedicou tras finalizar os estudos, chegando a ter a súa propia embarcación.

A mediados da década de 2000 abandonou a pesca debido á forte competencia dos buques industriais estranxeiros e, ante a falta de alternativas laborais, expúxose a posibilidade de abandonar o seu país e emigrar a España. En 2006, durante unha visita á localidade costeira de Saint Louis, embarcou nunha chalana rumbo a España que finalmente chegaría a Tenerife, onde permaneceu internado catro días nun CIE. Posteriormente Cruz Vermella Española trasladouno a un centro de acollida na Coruña durante unha semana, para posteriormente mudarse a Madrid.

A finais de 2010, como consecuencia dun control aleatorio de documentación pola policía mentres daba un paseo, descubriu fortuitamente que a súa situación en España regularizárase dous meses antes, feito que non lle foi notificado pola administración.

En marzo de 2021 aceptou a invitación de Pablo Iglesias para formar parte, como independente, das listas de Unidas Podemos para as eleccións á Asemblea de Madrid de 2021.

## Notas
Forza Aérea de Albania

A **Forza Aérea de Albania** (albanés: *Forca Ajrore e Republikës së Shqipërisë*) é unha das ramas das forzas armadas albanesas. Actualmente opera baixo o mando do Comando das Forzas Conxuntas de Albania da OTAN e está organizado nunha brigada aérea. A sede está en Tirana e opera desde dúas bases: Kuçovë e Tirana.

## Aeronaves 
A Forza Aérea de Albania retirou todas as súas aeronaves de á fixa e agora opera varios tipos de helicópteros.

## Notas
Orfeón Xoán Montes (Fonoteca 92)

A sesaxésimo novena casete da colección Fonoteca 92 é un EP que recolle dez temas interpretados polo Orfeón Xoán Montes de Lugo, dirixido por Enrique Alvarellos, gravado na igrexa de San Pedro (Lugo) o 11 de xuño de 1992, publicado en 1992 pola Editorial Compostela de *El Correo Gallego*.

## Lista de cancións 
## Notas
Bédar

**Bédar** é un concello español da provincia de Almería (Andalucía). Atópase a unha altitude de 404 metros sobre o nivel do mar e a 79 km da capital de provincia, Almería.

## Demografía 
En 2023 a poboación ascendía a 1&nbsp;012 habitantes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lista de concellos de Almería
Real Forza Aérea de Noruega

A **Real Forza Aérea de Noruega** (noruegués: *Luftforsvaret*) é a forza aérea do Reino de Noruega. Estableceuse como un brazo separado das Forzas Armadas de Noruega o 10 de novembro de 1944. En tempos de paz a *Luftforsvaret* ten uns 2 400 empregados (oficiais, persoal alistado e civís). 600 efectivos tamén cumpren o seu período de reclutamento na Forza Aérea. Despois da mobilización podería estar formada por uns 5 500 efectivos.

A infraestrutura da Forza Aérea está formada por sete bases aéreas (en Ørland, Rygge, Andøya, Evenes, Bardufoss, Bodø e Gardermoen), un centro de detección e control (en Sørreisa) e tres centros de adestramento (en Værnes, Kristiansand e Stavanger).

## Aeronaves 
[miniatura|241x241px|[Lockheed Martin F-35 Lightning II|F-35 Lightning II]]
dereita|miniatura|241x241px|AgustaWestland AW101
dereita|miniatura|242x242px|C-130J

### Inventario actual 
NOTA: Noruega participa en tres programas da OTAN que lle proporcionan acceso a un Airbus A330 MRTT, 3 C-17 e 5 RQ-4D Phoenixs. Ademais, un Boeing 737-700 de Scandinavian Airlines está configurado para voos de evacuación médica e é operado polas Forzas Armadas de Noruega e a Dirección de Saúde do país.

## Notas
Poetas nas súas voces (II) (Fonoteca 92)

**Poetas nas súas voces (II)** é un EP onde se recolle unha escolma de poesías de distintos poetas galegos recitadas polos propios autores, presentado por Isabel Freire Bazarra. É a continuación de Poetas nas súas voces (I) e precede a Poetas nas súas voces (e III) que cerra esta escolma poética dentro da colección. É a septuaxésimo quinta casete da colección Fonoteca 92, foi publicado en 1992 pola Editorial Compostela de *El Correo Gallego*.

## Lista de cancións 
## Notas
Tempada 1944/45 do Deportivo da Coruña

Durante a **tempada 1944/45** o **Deportivo da Coruña** competiu na Primeira División, acabando na derradeira posición e descendendo así á Segunda División.

## Persoal 
### Corpo técnico 
### Xogadores 
## Clasificación 
## Partidos 
### Pretempada e amigables 
### Primeira División 
### Copa do Xeneralísimo 
## Notas
A Gradeira, Toén, Toén

**A Gradeira** é un lugar da parroquia de Toén no concello ourensán de Toén, na comarca de Ourense. Segundo o IGE, en 2023 tiña 79 habitantes (38 homes e 41 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Toén 
### Parroquias de Toén 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Toén
Xia Yunyi

**Xia Yunyi** (chinés tradicional: 夏允彝; chinés simplificado: 夏允彝; *pinyin*: Xià Yǔnyí; Wade-Giles: Hsia4 Yün3-i2), nome de cortesía **Yizhong** 彝仲, nado no 1596 e finado no 1645, foi un político e poeta chinés da dinastía Ming (1368-1644). Faleceu loitando contra as tropas manchús dos Qing. Deixou escrito un poema de despedida.

## Notas
Compoñente Aérea de Bélxica

A **Compoñente Aérea de Bélxica** (neerlandés: *Luchtcomponent*, francés: *Composante air*) é o brazo aéreo das Forzas Armadas belgas, e ata xaneiro de 2002 foi coñecida oficialmente como Forza Aérea belga (neerlandés: *Belgische Luchtmacht*; francés: *Force aérienne belge*). Fundouse no ano 1909 e é un dos servizos aéreos máis antigos do mundo.

O presente comandante é o xeneral de división Thierry Dupont, nomeado o 17 de setembro de 2020.

## Aeronaves 
### inventario actual 
miniatura|230x230px|F-16 Fighting Falcon
miniatura|230x230px|NH90-NFH

NOTA: Bélxica participa na unidade MRTT da OTAN polo que pode usar un Airbus A330 MRTT.

## Notas
Xia Wanchun

**Xia Wanchun** (chinés tradicional e simplificado: 夏完淳; *pinyin*: Xià Wánchún; Wade-Giles: Hsia4 Wan2-ch'un2), nado o 4 de outubro do 1631 e finado o 16 de outubro do 1647, foi un poeta e soldado de finais da dinastía Ming (1368-1644). Neno prodixio, faleceu aos 17 anos de idade durante as invasións manchús que derrocaron aos Ming.

## Traxectoria 
Xia Wanchun foi recoñecido como poeta dende moi novo. Comezou a escribir aos 7 anos, e foi discípulo de Chen Zilong (1608-1647). Aos 9, xa sabía compoñer *fu* no estilo antigo. Os seus poemas *ci* son famosos polo seu "entusiasmo e *pathos*".

Aos 15 anos alistouse no exército para enfrontarse aos Qing, xunto co seu pai, Xia Yunyi (1596-1645). Sobre os soldados dos Ming caídos, escribiu: "Os sabios dispérsanse como as nubes, o estado está en ruínas! Compuxen dezaoito *jueju* cun espírito que excede ao de calquera longo lamento". Do mesmo xeito que o seu pai, foi executado polos soldados manchús.

## Poema de despedida 
O seu poema de morte ten moita sona. Nel, reflexiona sobre a guerra e a proximidade do seu falecemento. A peza é a seguinte:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Castromao, Castromao, A Veiga

**Castromao** é un lugar da parroquia de Castromao, no concello da Veiga, na comarca de Valdeorras. Segundo o IGE, en 2023 tiña 39 habitantes (26 homes e 13 mulleres).

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , que fai referencia a unha fortaleza ou poboado fortificado.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Castromao
### Parroquias da Veiga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Veiga
Gregorio Balboa

**Gregorio Balboa**, nado no século XVII en Monforte de Lemos e finado en Madrid o 3 de novembro de 1696, foi un monxe beneditino galego coñecido por ser o primeiro contrabandista rexistrado en España. Foi o líder dunha rede composta por cregos, servos e mariñeiros que organizaba descargas de tabaco nas rías de Arousa e Muros e Noia.

## Traxectoria 
Gregorio chegou a Vilanova de Arousa en 1689 onde o priorado da orde dos beneditinos controlaba o comercio da zona, actuando á marxe do control estatal. Dende o seu comezo na orde Gregorio xa era unha figura controvertida, a finais da década de 1660 foi enviado a Alemaña, pero foi devolto a España por tráfico de influencias e bens. Foi rotando entre priorados menores en Bribes (Cambre) e Obona (Asturias) ata que chegou á Arousa no 1689.
[miniatura|Interior do [mosteiro de San Martiño Pinario.]]
En xuño de 1692 Balboa asinou en Pontevedra a creación dunha empresa que sería a tapadeira das súas actividades. Pouco despois asociouse cun patrón de barco asturiano, co que realizaron unha descarga que se veu frustrada polas autoridades, pero Balboa conseguiu saír libre. Porén ao ano seguinte, en 1693, deixou o priorado de Arousa.

En abril de 1694 foi vítima dunha infección da urina e tiña intención de ir a Melón para tomar as augas e tratar a súa doenza. Pero o abade de San Martiño, Xoán de Landa, que xa levaba sospeitando de Balboa dende había tempo, non quería deixalo marchar sen ser investigado primeiro. Estes tiveron unha liorta onde Balboa intentou desfacerse dun penico no que agochaba 250 dobróns por unha fiestra do mosteiro. Balboa foi encerrado e a finais de ano foi declarado culpable, pero alegou o agravamento da súa doenza e tirou de influencias para poder zafar.

Acabou marchando a Madrid onde morreu o 3 de novembro de 1696.

## Notas
A Eirexa, Castromao, A Veiga

**A Eirexa** é un lugar da parroquia de Castromao, no concello da Veiga, na comarca de Valdeorras.

## Toponimia
O topónimo **A Eirexa** (do latín , o lugar da igrexa) débese á presenza no lugar da igrexa de Santa María da Asunción de Castromao.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Castromao
### Parroquias da Veiga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Veiga
Boeing EA-18G Growler

O **Boeing EA-18G Growler** é un avión de guerra electrónica estadounidense baseado en portaavións, sendo unha versión especializada do bipraza Boeing F/A-18F Super Hornet. O EA-18G substituíu ao Northrop Grumman EA-6B Prowler en servizo coa Armada dos Estados Unidos. A capacidade de guerra electrónica do Growler é proporcionada principalmente por Northrop Grumman. O EA-18G comezou a producirse en 2007 e entrou en servizo coa Armada estadounidense a finais de 2009. Australia tamén mercou trece EA-18Gs, que entraron en servizo coa Real Forza Aérea Australiana en 2017.

## Notas
Forza Aérea de Bulgaria

A **Forza Aérea de Bulgaria** (búlgaro: Военновъздушни сили, romanizado: *Voennovazdushni sili*) é unha das tres ramas do Exército de Bulgaria, sendo os outros dous a armada búlgara e as forzas terrestres búlgaras. A súa misión é protexer a soberanía do espazo aéreo búlgaro e, en conxunto coas outras ramas, protexer a integridade territorial. A Forza Aérea de Bulgaria é unha das forzas aéreas máis antigas de Europa e do mundo, sendo fundada en 1906. Nos últimos tempos participa activamente en numerosas misións e exercicios da OTAN en Europa.

O actual comandante da Forza Aérea búlgara é o xeneral de división Dimitar Hristov Petrov.

## Aeronaves 
### Inventario actual 
dereita|miniatura|MiG-29A
dereita|miniatura|A319 presidencial búlgaro
dereita|miniatura|Mil Mi-17

Nota: Tres C-17 Globemaster III están dispoñibles a través da Heavy Airlift Wing baseada en Hungría.

Cinco Northrop Grumman RQ-4 Global Hawks están dispoñibles a través do programa Alliance Ground Surveillance (AGS) baseado en Italia.

## Notas
Dassault Falcon 7X

O **Dassault Falcon 7X** é un avión de negocios de gran cabina e 11 000 km de alcance fabricado por Dassault Aviation, sendo o segundo máis grande da serie Falcon. Presentado no Salón Aeronáutico de París de 2001, o seu primeiro voo tivo lugar o 5 de maio de 2005 e entrou en servizo o 15 de xuño de 2007.

O **Falcon 8X**, entregado por primeira vez o 5 de outubro de 2016, deriva do 7X e ten un alcance estendido de 11 945 km posible grazas á optimización do motor, melloras aerodinámicas e un aumento da capacidade de combustible. Contando cun motor central con conducto en S, o 7X, o 8X e o Falcon 900 eran os únicos *trijets* aínda en produción en 2024.

## Notas
Tempada 2023–24 da Mestis

A **tempada 2023–24 da Mestis** é a 24ª tempada da Mestis, a segunda categoría do hóckey sobre xeo en Finlandia. 13 equipos participaron na competición, un menos que na tempada precedente, logo de que o HK Zemgale e os Heinolan Peliitat non continuaran na tempada 2023-24.

Esta edición viu o regreso dos Jokerit de Helsinqui a unha liga finlandesa logo de que se uniran á Kontinental Hockey League a partir da tempada 2014-15..

Ao final da tempada o IPK de Iisalmi conseguiu o seu primeiro campionato logo de derrotar o Ketterä de Imatra nas finais (4-3), mentres que o Kiekko-Espoo gañou a medalla de bronce logo de impoñerse ao Hermes de Kokkola por tres goles a un no partido pola medalla de bronce.

Pola súa banda, o FPS de Forssa descendeu á Suomi-sarja logo de perder na serie de cualificación fronte o Hokki de Kajaani, que mantivo a súa praza logo de impoñerse na segunda serie de cualificación disputada fronte o campión da Suomi-sarja, o Pyry de Nokia.

## Equipos 
## Liga regular 
## *Play-offs* 
## Clasificación final 
## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial da Mestis
José Manuel Carballedo Fernández

**José Manuel Carballedo Fernández**, nado en Vilaselle (Baleira) o 1 de agosto de 1958, é un xurista e profesor universitario galego.
## Traxectoria 
É licenciado en Dereito. Foi Xuíz de Distrito e de Primeira Instancia e Instrución entre os anos 1987 e 1995. Logo exerceu de profesor titular de Dereito do Traballo e da Seguridade Social na Universidade de Santiago de Compostela impartindo clases nas facultades de Administración e Dirección de Empresas de Lugo e de Graduados Sociais e Recursos Humanos de Santiago. No ano 2012 o consello de administración de Novacaixagalicia nomeouno como presidente desta entidade .

## Publicacións 
Como investigador na Universidade de Santiago de Compostela durante o período 1995-2020, colabora en varias publicacións . 
* "Mantenimiento de los derechos de los trabajadores en el supuesto de transmisión de empresas: el artículo 44 del Estatuto de los Trabajadores: la directiva 77/187/CEE y la STJCEE de 19 de mayo de 1992, asunto C-29/91". *Revista Xurídica Galega* 11, pp. 71-87.
* "Procedementos de solución dos conflictos colectivos de traballo". *Revista Galega de Dereito Social*, 1, pp. 93-160.
* "A prevención dos riscos laborais en España: a lei 31/ 1995 do 8 de novembro". *Revista Galega de Dereito Social*, 2, pp. 117-148.
* "A xornada de traballo e a súa posible reducción". *Revista Galega de Dereito Social*, 2, pp. 125-137.
* "El contrato para la formación". *Revista Xurídica Galega*, 20, pp. 47-63.
* "El trabajo de los inmigrantes extracomunitarios: situaciones administrativas y posición jurídica: Comunicación a la Ponencia Temática II". *Derechos y libertades de los extranjeros en España: XII Congreso Nacional de Derecho del Trabajo y de la Seguridad Social*.
* "El contrato jurídico-laboral de inserción". XXV aniversario de los estudios empresariales de Lugo (Facultade de Administración e Dirección de Empresas), pp. 33-46.

## Notas
Pilatus PC-7

O **Pilatus PC-7 Turbo Trainer** é un avión de adestramento de asentos en tándem e á baixa, deseñado e fabricado en Suíza por Pilatus Aircraft. A aeronave é capaz de realizar todas as funcións básicas de adestramento, incluíndo acrobacias aéreas, voo instrumental, táctico e nocturno.

O PC-7 foi desenvolvido a partir do Pilatus P-3 con motor de pistóns,

## Notas
Pilatus PC-12

O **Pilatus PC-12** é un avión turbohélice presurizado, monomotor, fabricado por Pilatus Aircraft dende 1991. Deseñouse como un avión utilitario de alto rendemento que incorporaba unha gran porta de carga na popa ademais da porta principal de pasaxeiros. Debido ao seu deseño eficiente e de grande utilidade, o PC-12 é usado por unha gran variedade de operadores. O seu uso principal é o transporte corporativo, pero tamén é utilizado por compañías fraccionarias e pequena aeroliñas rexionais, operadores de ambulancias aéreas e moitas axencias gobernamentais, como departamentos de policía e forzas armadas. O PC-12 tivo un grande éxito e en maio de 2023 a compañía celebrou a entrega do seu exemplar número 2 000.

## Notas
Lockheed P-3 Orion

O **Lockheed P-3 Orion** é un avión cuadrimotor antisubmarino e de vixilancia marítima desenvolvido para a Armada dos Estados Unidos e introducido nos anos 60. Lockheed baseouno no avión comercial L-188 Electra e distínguese doadamente deste pola súa agulla de cola, usada para albergar o detector de anomalías magnéticas (MAD) de submarinos.

Ao longo dos anos, o P-3 experimentou numerosos desenvolvementos de deseño, sobre todo nos seus paquetes electrónicos. Numerosas armadas e forzas aéreas de todo o mundo seguen a usar o tipo principalmente para patrullas marítimas, recoñecemento, guerra antisuperficie e guerra antisubmarina. 

Construíronse un total de 757 P-3. En 2012, uniuse ao feixe de avións militares, incluíndo o Boeing B-52 Stratofortress, o Boeing KC-135 Stratotanker, o Lockheed C-130 Hercules e o Lockheed U-2 que o exército dos Estados Unidos leva máis de 50 anos utilizando.

No século XXI, o Boeing P-8 Poseidon propulsado por turboventiladores comezou a complementar, e finalmente substituirá, aos P-3 da Armada dos Estados Unidos.
## Notas
Bombardier Challenger 600

A serie **Bombardier Challenger 600** é unha familia de reactores executivos desenvolvida por Canadair a partir dun concepto de Bill Lear, e despois producida dende 1986 polo seu novo propietario, Bombardier Aerospace. A finais de 1975 Canadair comezou a financiar o desenvolvemento do LearStar 600, e despois mercou o deseño dun avión de negocios de cabina ancha en abril de 1976. O 29 de outubro lanzouse o programa, apoiado polo goberno federal canadense e deseñado para cumprir cos novos estándares FAR Part 25.

En marzo de 1977 foi rebautizado como o Challenger 600 despois de que Bill Lear se retirase e de que a cola convencional orixinal fose substituída por unha cola en T, entre outros cambios. O primeiro prototipo presentouse o 25 de maio de 1978 e realizou o seu voo de estrea o 8 de novembro dese ano. O programa de probas de voo sufriu un accidente mortal o 3 de abril de 1980, pero Transport Canada aprobou a certificación de tipo CL-600 o 10 de agosto de 1980.

En 1986 Canadair estaba preto da quebra e foi mercada por Bombardier. O avión foi posteriormente estirado no avión rexional Bombardier CRJ, introducido o 19 de outubro de 1992, e no Global Express de maior alcance, introducido en xullo de 1999. O 500º Challenger foi presentado en maio de 2000 e o número 1 000 entregouse a NetJets en decembro de 2015. En outubro de 2018 levábanse fabricados 1 066 avións.

## Notas
Costantino Corvisieri

**Costantino Corvisieri**, nado en Roma en 1822, e finado ibídem o 11 de decembro 1898, foi un historiador, arquivista, numismático, paleógrafo e coleccionista italiano.

## Traxectoria 
Nado nos Estados Pontificios foi un amante da historia e as súas fontes documentais. Era experto en abondas disciplinas, estudoso de arquivos e antigos documentos, numismática. De 1871 a 1878 foi designado encargado da organización e clasificación dos documentos do Estado Pontificio, despois da conquista militar de Roma en outono de 1870, para o Reino de Italia e a súa organización no Archivio di Stato di Roma. 

No ano 1873 atopou os manuscritos do que despois coñeceríamos como Cancioneiro da Biblioteca Nacional na biblioteca do conde Paolo Antonio Brancuti en Cagli
e despois do estudo do texto por parte do filólogo Enrico Molteni foi publicado en 1880.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Costantino Corvisieri, no catálogo de arquivistas oficial italiano
Cagli

**Cagli** (en latín *Cale* e *Caj* en dialecto gallo-piceno local) é unha comuna italiana da das Marcas, na provincia de Pésaro e Urbino, con arredor de 7985 habitantes.

## Xeografía
Esténdese por unha área de 226 km², tendo unha densidade poboacional de 40 hab/km². Linda con Acqualagna, Apecchio, Cantiano, Fermignano, Fossombrone, Frontone, Gubbio, Pérgola, Pietralunga, Piobbico e Urbania.

## O nome do concello 
Era coñecida como **Cale** durante o período romano, que nas fontes tardoantigas aparece como Callis e Callium.

No comentario dos versos da Eneida de Virxilio de Mario Honorato Servio di: "Cales civitates est Campaniae, nam in Flaminia est, quae Cale dicitur" engadindo despois que hai outra cidade na Gallaecia de nome Cale

É refundada e renomada Sant'Angelo Papale en 1289 por vontade do papa Nicolás IV. Aínda así tanto oral como nos textos excritos, mesmo nos documentos oficiais, foi prevalecendo Cagli.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do concello de Cagli
Beriev A-50

O **Beriev A-50** (designación OTAN: **Mainstay**) é un sistema aéreo de alerta e control (AEW&C) de orixe soviética baseado no avión de transporte Ilyushin Il-76. Desenvolvido para substituír ao Tupolev Tu-126 "Moss", o A-50 voou por vez primeira en 1978. A súa existencia foi revelada ao Bloque Occidental en 1978 por Adolf Tolkachev. Entrou en servizo en 1985, fabricándose unhas 40 unidades ata 1992.

## Notas
Zlín Z 43

O **Zlín Z 43** é un avión lixeiro checo de catro prazas. Trátase dun desenvolvemento do monoplano de á baixa Zlín Z 42 de dúas prazas. Unha versión mellorada, o **Zlín Z 143**, segue en produción.

## Deseño e desenvolvemento 
Tras a exitosa produción da familia de avións Z-26, o fabricante checoslovaco Moravan coñezou a deseñar unha nova serie de avións de adestramento, coñecida como a familia Z-40. A diferenza dos asentos en tándem da anterior serie, a familia Z-40 presentaba unha cabina cos asentos un ao lado do outro. Estaba dispoñible en dúas variantes básicas, un adestrador de dúas prazas, e un de catro prazas, o **Zlin Z-4** , capaz de ser usado tanto como adestrador ou como avioneta de lecer.

O deseño resultante é un monoplano de á baixa dun só motor de construción totalmente metálica e un tren de aterraxe de triciclo fixo. O Z 43 comparte o 80% da súa estrutura co Z 42, pero está equipado cunha fuselaxe revisada que acomoda unha cabina de catro prazas e un motor máis potente. As ás do Z-43 son de maior envergadura e non teñen o lixeiro varrido cara adiante do Z-42.

O  Z-43 voou por vez primeira o 10 de decembro de 1968,

O **Z-143** é unha versión introducida en 1992, inpulsada por un motor de seis cilindros Lycoming O-540. En paralelo tamén foi introducido unha versión do Z-42 cun motor Lycoming, o Z-242.

## Notas 
## Bibliografía 
* 
*
Valmet L-70 Vinka

O **Valmet L-70 Vinka** é un avión de adestramento básico militar propulsado por un motor de pistóns de deseño finés da década de 1970. A principios dos anos 80 construíuse unha serie de 30 avións para a Forza Aérea de Finlandia, e aínda que o modelo non foi exportado, foi a base do Aermacchi M-290 RediGO propulsado por un motor turbohélice.

## Deseño e desenvolvemento 
O conglomerado de fabricación estatal finés Valmet Oy comezou o traballo de deseño en setembro de 1970 para un substituto dos Saab Safir que entón utilizaba a Forza Aérea de Finlandia como adestradores básicos. Valmet recibiu un pedido da Forza Aérea para o desenvolvemento do *LEKO-70* en marzo de 1973. O primeiro prototipo fixo o seu voo inaugural desde o aeroporto de Halli o 1 de xullo de 1975.

O avión é un monoplano tractor de ás baixas, construción totalmente metálica e cun tren de aterraxe en triciclo fixo. Está propulsado por un único motor Lycoming O-360 de catro pistóns contrapostos de 200 cabalos que acciona unha hélice de dúas pas. No seu rol principal de adestramento, o alumno e o instrutor sentan un ao lado da outro baixo un gran dosel deslizante. Pódense levar dous asentos adicionais ou unha padiola e un asistente médico para a función de ligazón, mentres que as ás están equipadas con catro soportes para o transporte de cargas externas.

O 28 de xaneiro de 1977 a Forza Aérea de Finlandia realizou un pedido por 30 aeronaves que serían designados *Vinka*, sendo fabricados na factoría de Valmet en Kuorevesi.

## Notas 
## Bibliografía 
* 
*
Larelle, Toén, Toén

**Larelle** é un lugar da parroquia de Toén no concello ourensán de Toén, na comarca de Ourense. Segundo o IGE, en 2023 tiña 7 habitantes (4 homes e 3 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Toén 
### Parroquias de Toén 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Toén
Toén, Toén, Toén

**Toén** é un lugar da parroquia de Toén no concello ourensán de Toén, na comarca de Ourense. Segundo o IGE, en 2023 tiña 240 habitantes (116 homes e 124 mulleres). É a capital do concello.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Toén 
### Parroquias de Toén 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Toén
Xinxiu bencao

O ***Xinxiu bencao*** (chinés tradicional e simplificado: 新修本草; *pinyin*: Xīnxiū běncǎo; Wade-Giles: Hsin1-hsiu1 pen3-ts'ao3), tamén coñecido como ***Tang bencao*** (chinés tradicional e simplificado: 唐本草; *pinyin*: Táng běncǎo; Wade-Giles: T'ang2 pen3-ts'ao3), é unha farmacopea chinesa da dinastía Tang. Foi redactada por un equipo de oficiais e médicos dirixido polo editor Su Jing. Baseouse nunha monografía anterior de Tao Hongjing, á que se engadiron novos materiais.

O texto foi publicado por primeira vez no 659, aínda que non se conserva ningunha copia chinesa. Chegou até nós unha copia do Xapón, onde a obra se coñecía dende o 721. O texto orixinal incluía tanto descricións ilustradas (*tujing* 圖經) coma debuxos de menciñas (*yaotu* 藥圖), pero non se conservan na actualidade. 

En total, lístanse arredor de oitocentas cincuenta fármacos diferentes, incluíndo trinta ingredientes foráneos que se importaban a través da ruta da seda. Exemplos destes ingredientes son o benxuí, os cecidios do carballo ou a pementa.

Trátase da obra máis completa da súa época, e chegou a ser declarada a guía oficial sobre o emprego de fármacos dos Tang. Secasí, non sería totalmente traducido ao xaponés até o 1918. Varios fragmentos de versións chinesas atopáronse nas covas de Mogao.

## Notas 
##  Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Buell, P. D. (2022). Food and dietary medicine in Chinese herbal literature and beyond. En En Lo, V. *et al*. (eds.), *The Routledge Handbook of Chinese Medicine* (328-336). Routledge.  
* Despeaux, C. (2019). *Tujing yanyi bencao* 圖經衍義本草. En Schipper, K. e Verellen, F. (eds.), *The Taoist Canon: A Historical Companion to the Daozang* (765-769), vol. 2. University of Chicago Press. 
* Goldschmidt, A. (2022). Pre-standardised pharmacology: Han through Song. En Lo, V. *et al*. (eds.), *The Routledge Handbook of Chinese Medicine* (133-145). Routledge.  
* Lo, V. e Cullen, C. (2004). *Medieval Chinese Medicine: The Dunhuang Medical Manuscripts*. Taylor & Francis. 
* Marcon, F. (2015). *The Knowledge of Nature and the Nature of Knowledge in Early Modern Japan*. University of Chicago Press.  
* Ming, C. (2018). Fanciful images from abroad: picturing the other in *Bencao pinhui jingyao* 本草品彙要. En Lo, V. e Barrett, P. (eds.), *Imagining Chinese Medicine* (305-314), vol. 18. Brill.  
* Nappi, C. S. (2010). *The Monkey and the Inkpot: Natural History and Its Transformations in Early Modern China*. Harvard University Press.  
* Sterckx, R. (2018). The limits of illustration: *animalia* and pharmacopeia from Guo Pu to *Bencao Gangmu* 本草纲目. En Lo, V. e Barrett, P. (eds.), *Imagining Chinese Medicine* (133-150). Brill.   
* Teoh, E. S. (2019). *Orchids as Aphrodisiac, Medicine or Food*. Springer International Publishing.
Rama (hinduísmo)

[miniatura| [Varuna emerxe das ondas a Rama revelándolle que era o avatar de Vishnu.]]
**Rama** (en sánscrito no devanágari : राम), no hinduísmo, é considerado un dos avatares do deus Vishnu. A el está dedicado o poema sagrado *Ramáiana* ou *Ramayana*, unha das narracións históricas (*Itihasas*) máis respectadas e veneradas da cultura védica.

## Significado e historia 
O nome *Ramachandra* significa "a fonte de todo o pracer", facendo un paralelismo con *Chandra* (a lúa), pola súa beleza e serenidade que ilumina a terra. A vida de Rama exemplifica a adhesión ao *dharma*, o deber moral e social. Pola honra ao seu pai, Rama renuncia ao seu dereito ao trono de Kosala e acepta un exilio de catorce anos na selva, acompañado pola súa esposa Sita e o seu irmán Lakshmana.

Rama é considerado o ideal de virtudes —un fillo perfecto, un esposo fiel, un irmán cariñoso, un amigo leal e un gobernante xusto—. A súa historia, incluíndo o seu casamento con Sita e a batalla contra o demo Ravana con axuda de Hanuman, é descrito no *Ramáiana*.

## Rama na cultura popular 
Na literatura moderna, Rama transcendeu os límites dos textos relixiosos. Un exemplo é a novela *Cita con Rama* (*Rendezvous with Rama*) de Arthur C. Clarke, publicada en galego pola editorial Hugin e Munin, onde se emprega o nome desta deidade para unha nave espacial extraterrestre. Outros tres libros de Clarke e Gentry Lee fan mención á mesma nave: "*Rama II*" (1989), "*The Garden of Rama*" (1991) e "*Rama Revealed*" (1993).

## Notas 
## Véxase tamén
Marcelo Odebrecht

**Marcelo Bahia Odebrecht**, nado en Salvador, Brasil, o 18 de outubro de 1968, é un enxeñeiro civil e empresario brasileiro. Entre 2008 e 2015, foi presidente de Odebrecht, actualmente chamada Novonor, unha das maiores empresas de enxeñería e construción de América. É fillo de Emílio Alves Odebrecht.

Pola súa participación á fronte de Odebrecht, o 8 de marzo de 2016 foi condenado pola Audiencia Federal brasileira por delitos relacionados coa trama de corrupción descuberta na Operación Lava Jato.

## Traxectoria 
Marcelo é fillo do matrimonio de Emílio Alves Odebrecht (fundador de Braskem) e Regina Bahia, e neto de Norberto Odebrecht (fundador da Construtora Norberto Odebrecht, radicada en Baía) que en 2015, xa era a maior compañía construtora de América Latina.

### Operación Lava Jato 
Malia o xeito de facer negocios da empresa, nunca tivo problemas coa xustiza até chegar á Operación Lava Jato. O 19 de xuño de 2015, foi detido preventivamente no marco da Operación Lava Jato. Entre as diversas acusacións que se lle imputaron, Marcelo estaba acusado, xunto coa construtora Andrade Gutiérrez, de pagar máis de 700 millóns de reais en subornos para conseguir contratos de milleiror de millóns de dólares en varios niveis de goberno. Otávio Marques de Azevedo, CEO de Andrade Gutierrez, tamén detido na mesma ocasión, xunto con outros dez acusados, incluídos altos executivos de Odebretch.

O 8 de marzo de 2016, foi condenado a 19 anos e 4 meses de prisión polos delitos de corrupción, branqueo de capitais e asociación criminal.

En novembro de 2016, o Tribunal Supremo Federal mantivo a prisión preventiva de Marcelo Odebrecht, rexeitando a petición de declaración presentada pola defensa do empresario. Pouco despois, o 1 de decembro de 2016, asinou un acordo de delación premiado xunto co seu pai Emílio Alves Odebrecht e comprometeuse a pagar, a través de Odebrecht (actual Novonor), 8.600 millóns de reais como indemnización por estar implicado en actos de corrupción.

O 5 de novembro de 2017, saíu á luz a presenza de Marcelo Odebretch, xunto co seu pai e o seu irmán, nos *Paradise Papers*.

O 19 de decembro de 2017, despois de dous anos e medio no cárcere, o empresario Marcelo Odebrecht saíu de prisión e comezou a cumprir a súa condena de arresto domiciliario. En abril de 2022, a súa condena foi reducida de 10 a 7 anos e medio polo maxistrado Edson Fachin. O 28 de abril de 2023, completou a súa condena despois da realización de traballos comunitarios.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía 
*
Positivo

Pode referirse a:
*en matemáticas, está relacionado con Número positivo e a Función signo.
*en fotografía, está relacionado con Calotipo.
Función signo

miniatura|300x300px| Función signo y=\sgn x
En matemáticas, a **función signo** é unha función que devolve o signo dun número real. En notación matemática a función signo a miúdo represéntase como \sgn (x). 

## Definición 
A función signo dun número real x é unha función por intervalos que se define como segue:  \sgn x :=\begin{cases} 
-1 & \text{if } x  0. \end{cases}

Os números con función signo 1 son números positivos.

Os números con función signo -1 son números negativos.

## Propiedades 
A función signo é descontinua en .

Calquera número real pódese expresar como o produto do seu valor absoluto e a súa función signo  x = |x| \sgn x.

Daquela, cando x non é igual a 0 temos  \sgn x = \frac{x} = \frac{x}.

Tamén temos:\sgn x^n=(\sgn x)^n.

A función signo é a derivada da función valor absoluto, sen incluír o cero. \frac{\text{d} |x|}{\text{d}x} = \sgn x \text{ para } x \ne 0.

A función signo é diferenciable con valor 0 en tódalas partes agás en . 

Outra identidade, usando a función de Heaviside sería  \sgn x = 2 H(x) - 1.

## Signo complexo 
A función signo pódese xeneralizar a números complexos como:\sgn z = \frac{z} para calquera número complexo z agás z=0. O signo dun número complexo dado z é o punto da circunferencia unitaria do plano complexo que está máis próximo a z. Entón, para z\ne 0,\sgn z = e^{i\arg z}, onde \arg é o argumento do número complexo.

Por razóns de simetría, e para manter unha axeitada xeneralización da función signo nos reais, tamén no dominio complexo adóitase definir, para z=0, \sgn(0+0i)=0.

Outra xeneralización da función de signo para expresións reais e complexas é \text{csgn},  que se define en función do signo das partes real \text{Re}(z) e imaxinaria \text{Im}(z): 
 \operatorname{csgn} z= \begin{cases}
 1 & \text{if } \mathrm{Re}(z) > 0, \\
 -1 & \text{if } \mathrm{Re}(z) Logo temos (para z\ne 0 ):\operatorname{csgn} z = \frac{z}{\sqrt{z^2}} = \frac{\sqrt{z^2}}{z}. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Valor absoluto
SDHL 2023-2024

A **tempada 2023-2024 da SDHL** foi a 17ª edición da máxima categoría do hóckey sobre xeo feminino de Suecia. A liga regular comezou o 24 de setembro de 2023 e concluíu o 20 de febreiro de 2024. Pola súa banda os *play-offs* comezaron o 23 de febreiro de 2024 e finalizaron o 19 de marzo coa disputa do terceiro partido das finais. O Luleå HF defendeu o título conquistado na tempada precedente.

Ao final da tempada o Luleå HF revalidou o título logo de gañar nas finais ao Modo Hockey en tres partidos (3-0). Deste xeito o equipo de Luleå alzou o seu sexto título consecutivo.

## Equipos 
## Liga regular 
## *Play-offs* 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial da SDHL
Rama (homónimos)

O termo **Rama** pode referirse a:

*A **rama** é unha parte dunha planta ou árbore, tamén chamada póla, galla ou varelo. Como metáfora, aplicouse o nome a bifurcacións en varios campos da ciencia, como a zooloxía, cladística etc. árbore da ciencia;
*A **rama**, en bioquímica e química, cadea lateral;
****Rama***, xénero de peixes (véxase *Rama chandramara*);
***Rama**, un dos deuses máis populares da India, sétimo avatar do deus Vishnu;
***La rama**, unha tradición de Veracruz, México, relacionada co Nadal;
***Rama**, nave espacial da serie de novelas de Arthur C. Clark e Gentry Lee:  ***Cita con Rama*** (1972), ***Rama II*** (1989), ***The Garden of Rama*** (1991), ***Rama Revealed*** (1993);
***Rama**, En electromagnetismo unha das partes que conforman un circuíto eléctrico;
***Rama**, unha copia dos ficheiros nun repositorio dixital.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***A Rama**, lugar da parroquia de Barbos, no concello de Ortigueira;
***Porto da Rama**, lugar da parroquia de Bértoa, no concello de Carballo;
***A Ramada**, lugar da parroquia de Trasmonte, no concello de Friol;
***A Ramadela**, lugar da parroquia de Igrexafeita, no concello de San Sadurniño;
***A Ramadiza**, lugar da parroquia de Gaxate, no concello da Lama;
***Ramallide**, lugar da parroquia de Uriz, no concello de Begonte;
***O Ramallón**, lugar da parroquia de Valenza, no concello de Coristanco;

;Fóra de Galiza

;En Israel
***Rama**, aldea de Israel.

;En Nicaragua
***Cayo Rama,** pobo de Nicaragua, habitado pola etnia Rama, falante de **rama**, lingua indíxena de Nicaragua pertencente á familia de linguas chibcha.

Amais, como antropónimo, **Rama** pode referirse a:

***Ángel Rama**, escritor uruguaio;
***António Rama**, actor portugués;
***Carol Rama**, artista italiana;
***Rama Yade**, política e escritora francesa;
***Rama I**, rei tailandés, e por iso, o título que ostentaban os seus sucesores;
***Edi Rama**, político, pintor, escritor e ex-deportista albanés.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Xacobe Francisco Eduardo Estuardo

**Xacobe Francisco Eduardo Estuardo**, orixinalmente **James** **Francis Edward Stuart**, nado o 10 de xuño de 1688 e finado o 1 de xaneiro de 1766, alcumado "o vello pretendente" polos whigs e "o rei sobre a auga" polos xacobitas, era fillo do rei Xacobe II de Inglaterra, Escocia e Irlanda, e a súa segunda esposa, María de Módena. Foi Príncipe de Gales desde xullo de 1688 ata que, poucos meses despois do seu nacemento, o seu pai católico foi deposto e exiliado na Revolución Gloriosa de 1688. A filla maior protestante de Xacobe II (a media irmá do príncipe) María II e o seu marido (o curmán do príncipe) Guillerme III convertéronse en co-monarcas. A Declaración de Dereitos de 1689 e a Lei de Instauración de 1701 excluíron aos católicos como Xacobe do trono inglés.

Xacobe creceu na Europa continental e foi coñecido como o **Cabaleiro de San Xurxo**. Despois da morte do seu pai en 1701, reclamou as coroas inglesa, escocesa e irlandesa como **Xacobe III** de Inglaterra e Irlanda e **Xacobe VIII** de Escocia, co apoio dos seus seguidores xacobitas e Lois XIV de Francia, curmán do seu pai. Catorce anos despois, intentou sen éxito gañar os tronos británico e irlandés durante o levantamento xacobita de 1715. Un último intento de restauración, o levantamento xacobita de 1745, foi dirixido polo seu fillo maior Carlos Eduardo Estuardo (o mozo pretendente).

Despois da morte de Xacobe en 1766, Carlos continuou reclamando as coroas británica e irlandesa como parte da sucesión xacobita.

## Notas
Granadeiro

Un **granadeiro** foi un tipo soldado especializado en enxeñaría de explosivos e o uso de granadas. A distinción de granadeiro comezouse a dar a mediados do século XVII, cando os soldados máis fortes e máis grandes eran recrutados para funcións de asalto e manexo de explosivos. No século XVIII, o granadeiro que lanzaba granadas de man fíxose menos necesario, pero seguían sendo os soldados fisicamente máis robustos que dirixían asaltos de vangarda, como asaltos ás fortificacións.

Certos países como Francia ( Grenadiers à Cheval de la Garde Impériale ) e Arxentina ( Regimiento de Granaderos a Caballo ) estableceron unidades de granadeiros montados a cabalo, e durante un tempo o exército británico contou con Horse Grenadier Guards. Como os seus homólogos de granadeiros de infantaría, estes soldados montados a cabalo eran elixidos polo seu tamaño e forza (cabalería pesada).

Na guerra moderna, un granadeiro é un soldado especialmente adestrado que opera como parte dunha escuadra, competente no uso do lume indirecto. Este soldado pode estar armado cun lanzagranadas, un arma de gran calibre disparada ao ombreiro.[miniatura|Granadeiro británico con [granada de man.|centro]]
## Notas
Policarmo de Naucratis

**Policarmo** (en grego antigo Πολύχαρμος, latín: Polycharmus) foi un historiador da antiga Grecia de época incerta.
## Traxectoria 
É coñecido grazas a unha referencia de Ateneo de Naucratis, quen di que escribiu unha obra sobre Afrodita (Περὶ ̓Αφροδίτης), da que cita unha pasaxe. Por outra banda, é posíbel que se trate do mesmo escritor que o propio Ateneo cita como autor dunha obra sobre a rexión de Licia, en Asia Menor (Λυκιακά), que tamén utiliza Estevo de Bizancio.
## Notas
Apolodoro de Caristo

**Apolodoro de Caristo** (en grego Ἀπολλόδωρος) foi un poeta cómico nado probabelmente en Caristo, Eubea. Os antigos distinguían entre dous poetas cómicos chamados Apolodoro, este de Caristo e Apolodoro de Xela, nacido en Gela en Sicilia.

## Traxectoria 
Apolodoro de Caristo viviu probabelmente na primeira metade do século -III. Pertencía á nova escola de comedia ateniense, e foi un dos seus autores máis distinguidos. Atribúenselle 47 comedias, e consta que gañou cinco premios. Parece que as súas obras non foron representadas en Atenas senón en Alexandría. As súas obras continuaron representándose despois da súa morte e foron populares, como se desprende de que Terencio tomase o tema das súas obras *A Sogra* e *Formión* de dúas obras de Apolodoro.

O Suídas menciona un poeta cómico ao que chama Apolodoro de Atenas, o que levou a algúns críticos a pensar que había tres comediógrafos chamados Apolodoro, pero probabelmente sexa o mesmo Apolodoro de Caristo.

## Notas
A Barriada, Castromarigo, A Veiga

**A Barriada** é un lugar da parroquia de Castromarigo, no concello da Veiga, na comarca de Valdeorras.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Castromarigo
### Parroquias da Veiga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares da Veiga
Imperio de Kanem

O **Imperio de Kanem**, ou, despois, **Imperio de Bornu**, existía en áreas que agora forman parte de Nixeria, Níxer, Camerún, Libia e Chad. Foi coñecido polos xeógrafos árabes como o **Imperio Kanem** desde o século VIII e durou como o reino independente de **Bornu** (o **Imperio Bornu** ) ata 1900.

O Imperio Kanem (c. 700–1380) situouse nos países actuais de Chad, Nixeria e Libia. No seu apoxeo, abranguía non só a maior parte do Chad senón tamén partes do sur de Libia ( Fezán ) e o leste de Níxer, o nordeste de Nixeria e o norte de Camerún. O Imperio Bornu (década de 1380–1893) foi un estado no que hoxe é o nordeste de Nixeria, que co tempo chegou a ser aínda máis grande que Kanem, incorporando áreas que hoxe son partes do Chad, Níxer e Camerún.

A historia temperá do imperio coñécese principalmente pola Crónica Real, ou *Girgam*, descuberta en 1851 polo viaxeiro alemán Heinrich Barth. Os réximes sucesores serían, o emirato de Borno e o emirato de Dikwa, establecéndose ao redor de 1900; os que inda existen hoxe en día como estados dentro de Nixeria.

## Notas
Praxila

**Praxila** (en latín *Praxilla*, en grego antigo Πράξιλλα) foi unha poetisa lírica grega, nada en Sición, que floreceu na Olimpíada 82, arredor do -450. Foi unha das nove poetas distinguidas co epíteto de musas líricas, segundo din *Suídas* e a *Antoloxía palatina*.
## Traxectoria 
As súas historias eran eróticas, baseadas na antiga mitoloxía dos dorios. Lisipo de Sición fixo unha estatua de Praxila que menciona Taciano. Algunhas dos seus escolios foron considerados entre as composicións máis famosas deste tipo. Algúns autores pensan que escribiu o escolio conservado por Ateneo de Naucratis, moi popular en Atenas. Tamén compuxo ditirambos en verso heroico co uso ocasional de sistemas dactílicos, e nos que ocasionalmente aparece o hexámetro. Unha clase de versos dactílicos logaédicos (que tiñan un dáctilo máis que o alcaico) chamábase *praxíleo* (Πραξίλλειον) na súa honra. O verso xónico, un trímetro braquicataléctico maior, tamén tomou o seu nome.

Escribiu un himno a Adonis do que se conservan tres versos. Tamén un ditirambo sobre Aquiles, do que só se conserva un verso que suxire que estaba baseado en Homero. Dela recompiláronse algúns fragmentos de refráns que ela popularizara.

## Notas
Boeing P-8 Poseidon

O **Boeing P-8 Poseidon** é un avión estadounidense de patrulla e recoñecemento marítimo desenvolvido e producido por Boeing Defence, Space & Security, e derivado do avión de pasaxeiros Boeing 737-800. Foi desenvolvido para a Armada dos Estados Unidos, realizou o seu primeiro voo o 25 de abril de 2009 e entrou en servizo en novembro de 2013.

O P-8 opera en roles de guerra antisubmarina (ASW), guerra antisuperficie (ASUW), e intelixencia, vixilancia e recoñecemento (ISR). Está armado con torpedos, mísiles antibuque Harpoon, e outras armas, pode lanzar e monitorizar sonoboias, e pode operar en conxunto con outros activos, incluíndo o vehículo aéreo non tripulado (UAV) de vixilancia marítima Northrop Grumman MQ-4C Triton.

O P-8 está operado pola Armada dos Estados Unidos, a Armada da India, a Real Forza Aérea de Australia, a Royal Air Force, a Real Forza Aérea de Noruega, e a Real Forza Aérea de Nova Zelandia. Tamén foi pedido pola Armada de Corea do Sur, a Armada de Allemaña e a Real Forza Aérea do Canadá.

## Notas
Cultura Nok

A **cultura Nok** é unha cultura arqueolóxica cuxos restos materiais levan o nome da aldea ham de Nok, no sur do estado de Kaduna, en Nixeria, onde as súas esculturas de terracota foron descubertas por primeira vez en 1928. O pobo nok e o pobo gajiganna puideron ter emigrado do Sáhara Central, xunto co millo perla e a cerámica, diverxeron antes de chegar á rexión norte de Nixeria e, polo tanto, instaláronse nos seus respectivos lugares na rexión de Gajiganna e Nok. A xente de Nok tamén puido emigrar do Sahel de África Occidental. A cultura Nok puido xurdir en 1500 a. C. e persistir ata o 1 a. C. como parte dunha complexa cultura funeraria que puido incluír prácticas como o banquete.

Unha das esculturas retrata a dous individuos, xunto cos seus bens, nunha canoa. A representación de terracota de Nok dunha canoa pode indicar que os habitantes de Nok usaban canoas para transportar carga ao longo dos afluentes (por exemplo, o río Gurara ) do río Níxer, e intercambiábanas nunha rede comercial rexional. A metalurxia do ferro puido desenvolverse de forma independente na cultura Nok entre 750 e 550 a. C.

## Notas
Banda de Música da Escola Naval Militar de Marín / Sociedade Coral Polifónica de Pontevedra (Fonoteca 92)

A septuaxésima casete da colección Fonoteca 92 é un EP que recolle catro temas interpretados pola Banda de Música da Escola Naval Militar de Marín, acompañada pola Sociedad Coral Polifónica de Pontevedra e dirixida por Xosé Verea Montero, foi gravada en directo na Teatro-Sala de Concertos do Centro Cultural de Caixavigo o 27 de maio de 1989, publicado en 1992 pola Editorial Compostela de *El Correo Gallego*.

## Lista de cancións 
## Notas
Manifestación do orgullo gai de Barcelona de 1977

A **Manifestación do orgullo gai de Barcelona de 1977** tivo lugar o 26 de xuño e foi o primeiro gran acto de visibilidade LGBT en España. A convocatoria, organizada polo recentemente nado Front d'Alliberament Gai de Catalunya, reuniu case 5.000 persoas que, encabezadas por un grupo de persoas travestidas, desfilaron de xeito pacífico por La Rambla. A manifestación foi duramente reprimida pola policía, que realizou varias cargas e disparou balas de goma. Polo menos tres persoas resultaron feridas de gravidade, e un cuarto, Oriol Martí, foi golpeado, detido e encarcerado durante 56 días no Cárcere Modelo de Barcelona por, supostamente, agredir e insultar axentes da autoridade.

O lema da convocatoria foi «Nosaltres non tenim por, nosaltres som» («Nós non temos medo, nós somos»). Outros slogans desa xornada foron «O meu corpo é meu e fago con el o que me dá a gana», «Amnistía sexual!» ou «Non somos perigosos!». (efectiva até 1970) e pola *Lei sobre perigosidade e rehabilitación social* (non derrogada totalmente até 1995). O feito de ser homosexual ou de manter relacións homosexuais era castigado con multas ou mesmo co ingreso nun cárcere ou un centro psiquiátrico.

Despois de máis de 40 anos gardadas, o fotógrafo Enrique Serrano, de Santa Coloma de Gramenet, rescatou unhas fotografías inéditas que realizou cando por casualidade se atopou coa manifestación cando tiña 17 anos.

## Notas
Agrupación Musical de O Rosal (Fonoteca 92)

A septuaxésimo terceira casete da colección Fonoteca 92 é un EP que recolle cinco temas interpretados pola Agrupación Musical do Rosal, dirixida por Laureano Mato Barcia e gravado no local de ensaio da banda, no Rosal en 1986, publicado en 1992 pola Editorial Compostela de *El Correo Gallego*.

## Lista de cancións 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do grupo
Grupos Pop-Rock (Fonoteca 92)

***Grupos Pop-Rock*** é un EP que recolle nove temas interpretados polos grupos de pop rock galegos Os Quinindiolas, Caja B, Cosecha Roja, Mínima expresión, Nicho Varullo e mais La Fugha. É a septuaxésimo cuarta casete da colección Fonoteca 92, foi publicado en 1992 pola Editorial Compostela de *El Correo Gallego*.

## Lista de cancións 
## Notas