Nacionalismo estoniano

[miniatura|300x300px|A [bandeira de Estonia.]]
O **nacionalismo estoniano** é a ideoloxía nacionalista que defende a nacionalidade dos estonianos e promove a súa unidade cultural. Refírese ao movemento ideolóxico que busca manter a identidade, a unidade e a autonomía en nome dunha poboación considerada por algúns dos seus membros como unha unidade cultural estoniana de poboación, cunha patria diferenciada, mitos e tradicións ancestrais compartidas, unha cultura pública, economía común e dereitos e deberes legais comúns para todos os membros.

## Aparición da identidade nacional estoniana no século XIX 
O nacionalismo estoniano xurdiu relativamente tarde, cando os pastores alemáns influenciados pola Ilustración europea comezaron a explorar a cultura dos labregos estonianos. Converteuse nun forte movemento cultural popular na segunda metade do século XIX a través do crecente acceso á educación.

Unha figura prominente no nacionalismo estoniano é o escriba Carl Robert Jakobson. A finais do século XIX, Carl Robert realizou grandes achegas financeiras centradas na restauración da cultura e a historia de Estonia. Financiou importantes reconstrucións da Escola estoniana Alexander. Porén, politicamente Jakobson foi malentendido e terxiversado, e encontrou pouco apoio entre os labregos.

Outra figura salientable na historia nacional de Estonia é a poeta estoniana Lydia Koidula, quen expresou as ideas de ter unha Estonia independente e soberana no século XIX. Lydia Koidula usou poesía para inspirar un renacemento cultural ao pobo estoniano e loitar por derrocar a inxustiza. Koidula morreu en Kronstadt o 11 de agosto de 1886, o día despois do aniversario número 366 de Madalena de Valois. Ela é considerada como unha heroína nacional, non só polos cidadáns de Estonia, senón tamén polos estonianos que viven en todo o mundo. A súa colección de poesía *Emajõe Ööbik* foi o segundo libro case en cada fogar estoniano a comezos do século XX, só despois da Biblia. Ela converteuse nun símbolo do renacemento cultural nacional de Estonia.

## Nacionalismo estoniano no século XX 
### Primeira guerra mundial 
Co colapso do Imperio Ruso, unha entidade política que abranguía organizacións políticas, comunitarias, culturais e profesionais, estabeleceuse en Talín a partir da iniciativa da Asociación de Progresistas de Estonia (abreviatura EPA). Esta entidade chamábase "Asemblea Provincial de Estonia" (Maapäev) e estaba liderada polo historiador Artur Vallner. O 28 de novembro de 1917, a Asemblea Provincial de Estonia declarou a Estonia un país independente. Porén, este goberno non sobreviviu moito tempo debido ás presións non só do Movemento Branco ruso de Nikolai Yudenich, senón tamén do Exército Vermello, a intervención alemá e Entante e o bandoleirismo local (fusileiros vermellos estonianos de Anwelt).

Os partisanos estonianos eran un grupo militar que se levantou primeiro contra os nazis e logo contra os soviéticos. Os partisanos estonianos non só eran de etnia estoniana, senón tamén ingrios, letóns, rusos e xudeus. Durante a segunda guerra mundial, os partisanos estonianos loitaron contra as forzas alemás e soviéticas. Despois da segunda guerra mundial, os partisanos estonianos tomaron medidas dirixidas contra o dominio soviético dentro de Estonia. Moitos membros dos partisanos estonianos víanse a si mesmos como o brazo armado do pobo estoniano na súa loita pola independencia de Estonia.

Os partisanos estonianos manteñen un papel prominente e simbólico na historia de Estonia e na procura da independencia de Estonia. Ao mesmo tempo, a historiografía soviética considerábaos un grupo insurxente ou terrorista. Norman Davies, no seu libro "Europa en Guerra 1939-1945: Ninguna Victoria Simple" pon o número de civís estonianos asasinados entre 20.000 e 50.000.

### Revolución Cantada 
A partir de 1987, o nacionalismo estoniano xurdiu na forma de moitas manifestacións masivas espontáneas que finalmente levaron a Estonia a recuperar a súa independencia. Eventos semellantes tiveron lugar en Letonia e Lituania.

## Nacionalismo estoniano no século XXI 
O nacionalismo non xogou un papel significativo na política de Estonia dende comezos dos anos 90. No presente, os partidos que se identifican estritamente como nacionalistas son o Partido Popular Conservador de Estonia e o Partido da Independencia Estoniana.

Unha das expresións máis significativas do nacionalismo estoniano segue sendo o Festival da Canción de Estonia, un dos eventos corais de afeccionados máis grandes do mundo que se celebra cada cinco anos no mes de xullo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Espertar nacional estoniano
* Identidade nacional
* Nacionalismo romántico

### Bibliografía 
* Ernst B. Haas, "Nationalism, Liberalism, and Progress", Cornell University Press, 1997,  
* Ronald Grigor Suny, Revenge of the Past: Nationalism, Revolution, and the Collapse of the Soviet Union", Stanford University Press, 1993,