open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
José Viturro Ozores

**José Viturro Ozores**, nado en Boiro, foi un mariñeiro e sindicalista galego.

## Traxectoria 
Mariñeiro de Cabo de Cruz, foi presidente da UGT de Castro. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu na lancha *San José n.º 2* de Cabo de Cruz en xullo. Declarado fuxido e en rebeldía. Foi capturado en 1939 e xulgado por adhesión á rebelión en Ferrol na causa 8/1939. A sentenza do Consello de Guerra foi cadea perpetua en 1941. Estivo preso na illa de San Simón. Concedéronlle a liberdade provisional en xaneiro de 1943.

## Notas
Jordan Bell

**Jordan Trennie Bell**, nado o 7 de xaneiro de 1995 nos Ánxeles, California, é un xogador estadounidense de baloncesto profesional que xoga nos Guangzhou Loong Lions da Chinese Basketball Association (CBA).

## Traxectoria profesional 
O 22 de xuño de 2017, Bell foi seleccionado na 38ª posición do Draft da NBA de 2017 polos Chicago Bulls, e foi traspasado ós Golden State Warriors a cambio de 3.5 millóns de dólares. Nas súas dúas tempadas nos Warriors, chegou a dúas Finais da NBA, conseguindo o anel na primeira delas, na tempad 2017-18.

O 28 de xuño de 2019, os Warriors fixeron axente libre restrinxido a Bell. O 11 de xullo de 2019, asinou cos Minnesota Timberwolves.

O 5 de febreiro de 2020, Bell e Robert Covington foron traspasados ós Houston Rockets nun traspaso entre catro equipos. O día seguinte, Bell foi traspasado de novo, desta vez ós Memphis Grizzlies a cambio de Bruno Caboclo e un intercambio de eleccións da segunda rolda do Draft de 2023. O 2 de marzo de 2020, foi cortado polos Grizzlies.

O 29 de xuño de 2020, Bell asinou cos Cleveland Cavaliers un contrato por dous anos. O 22 de novembro 2020, Bell foi traspasado xunto a Alfonzo McKinnie ós Los Angeles Lakers a cambio de JaVale McGee, pero foi cortado o día seguinte.

## Estatísticas NBA 
### Tempada regular 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Claude Njiké-Bergeret

**Claude Njiké-Bergeret**, nada en Douala o 5 de xuño de 1943, é unha escritora, granxeira e coordinadora local camerunesa.
## Traxectoria
O seu avó Étienne Bergeret foi misioneiro protestante en Nova Caledonia e o Camerún entre 1917 e o 1921. O seu pai, Charles Bergeret, fíxose pastor despois de que o seu propio pai, Étienne, casase en Francia en 1937 con Yvette Guiton, unha traballadora social.

Claude naceu no Hospital Europeo de Douala. O seu pai foi mobilizado para participar na liberación de Francia durante a segunda guerra mundial. En 1946 naceu a súa irmá Mireille, e a familia regresou ao Camerún. A familia asentouse en Bangangté, onde construíron a escola pública feminina de Mfetom, na que estudou a propia Claude Njiké-Bergeret. A carón das comunidades locais do pobo bamileke aprendeu a falar o idioma local, das linguas bamileke.

En 1956 a familia regresou a Francia. Claude rematou o instituto e casou e tivo dous fillos, Serge (1966) e Laurent (1968). Estudou Xeografía na Universidade de Aix-Marsella, onde participou nas protestas do Maio do 68.

En 1972 separouse e regresou ao Camerún. En 1974 asinou un contrato coa mesma sociedade misioneira para a que traballara o seu pai, co propósito de ser mestra, e dirixiu a escola de Mfetom.Reformou a educación en Mfetom, incluíndo máis historia local nas súas leccións, e procurando comprender os costumes locais. Amais, implicouse na vida social local. En 1978 o seu matrimonio co *fon* (xefe local) Njiké Pokam François, que xa vivía en poligamia con case trinta mulleres, provocou certo escándalo, ao ser unha muller branca, formada e protestante. Tivo dous rapaces con el: Sophia (1978) e Rudolf (1980), e pasou a ser coñecida co alcume da Raíña Branca. Logo da morte do xefe en 1987, Claude adquiriu unha pequena parcela agrícola e pasou a vivir como labrega en Nkoutchoup, a carón do río Noun, coa súa familia e as súas amizades a uns 20&nbsp;km de Bangangte.

Desde a década de 1970 procurou mellorar a imaxe de África en Francia. En 1997 publicou a súa autobiografía, *Ma Passion Africaine*. Os seus libros falan dos ritos e da cultura de Bangangté.

## Obra
**Ma passion africaine* (JC Lattès, 1997). Reeditada como ''J'ai lu*, no 4903, 2000. . Autobiografía.
**La sagesse de mon village* (JC Lattès, 2000). . Autobiografía.
**Agis d'un seul cœur'' (JC Lattès, 2009) .

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*
*
* Envoyé spécial de France 2 http://inatheque.ina.fr/Ina/ws/dltv/dlweb/general/Record;jsessionid=5600296B316F09BC57A1ED8DE08F127A?m=76&w=NATIVE('TICOL+ph+like+*Envoy%E9+sp%E9cial*')&order=TICOL
*
* Njiké-Bergeret
Rogelio Alonso Chao

**Rogelio Alonso Chao**, nado no Souto (Freás, Punxín) o 30 de agosto de 1909 e finado na Arxentina, foi un político galego.

## Traxectoria 
Foi o fundador do Sindicato de Oficios Varios da Castiñeira (Punxín) da  CNT, con Manuel López Lamas, a principios da década de 1930. Detido en xullo de 1934 con Manuel Amil e José Moreno despois dunha xira de propaganda pola Limia e Monterrei, foi novamente maltratado pola Garda Civil en agosto e marchou traballar na construción do ferrocarril en Requeixo de Seabra, onde participou na organización de sindicatos da CNT.

Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu a Portugal e despois pasou a Madrid, onde participou na Agrupación de Gallegos Libertarios, da que foi nomeado delegado de Trabajo y Solidaridad en 1938. Ao final da guerra, regresou a Punxín, onde foi arrestado. Encartado na causa 485/42 xunto con Manuel López Lamas, foi xulgado en Ourense por auxilio á rebelión e condenado a 20 anos de prisión en maio de 1943, posteriormente conmutada por 12 anos. Estivo na Prisión Provincial de Ourense ata que obtivo a liberdade condicional en xuño de 1943. En outubro de 1946 residía en Punxín e solicitou a liberdade definitiva, para ir ás feiras a vender gando. Para escapar da represión, marchou a Arxentina.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
* Apuntamentos para unha enciclopedia histórica do anarquismo galego (A)

### Ligazóns externas 
* Expediente de responsabilidades políticas de Rogelio Alonso Chao e Manuel López Lamas.
* Ficha no Dictionaire des militans anarchistes
Oro (filme)

***Oro*** é un filme español de 2017 dirixido por Agustín Díaz Yanes. O filme baséase nunha historia curta de Arturo Pérez-Reverte e describe unha expedición española do século XVI durante a colonización das Américas na procura de El Dorado. Está vagamente inspirado nas expedicións dos conquistadores Lope de Aguirre e Nuñez de Balboa.

## Personaxes 
*Raúl Arévalo como Martín Dávila
*Bárbara Lennie como Doña Ana
*Óscar Jaenada como Alférez Gorriamendi
*José Coronado como Sarxento Bastaurrés
*José Manuel Cervino como Don Gonzalo
*Antonio Dechent como Barbate
*Juan José Ballesta como Iturbe
*Luis Callejo como Pater Vargas
*Anna Castillo como La Parda
*Andrés Gertrúdix como Licenciado Ulzama
*Diego París como Marchena
*Juan Carlos Aduviri como Mediamano
*Josean Bengoetxea como Aresti
*José Manuel Poga como Romero

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Uthman ibn Affan

**Uthman ibn Affan** (), tamén coñecido como **Utmán**, **Uzmán**, **Otmán**, **Othmán** ou **Osman**, nado en Taif en 576 e finado en Medina ou 17 de xuño de 656, foi o terceiro califa do Califato Rashidun, que gobernou desde 644, despois de suceder ao califa Umar, ata o seu asasinato en 656. Uthman, primo segundo, xenro e compañeiro principal do profeta islámico Mahoma, desempeñou un papel importante na historia islámica temperá. Durante o seu reinado como califa, foi coñecido por ordenar a compilación oficial da versión estandarizada do Corán, coñecida como o códice utmánico, que aínda se usa hoxe en día.

Antes de que o seu predecesor, o califa Umar ( r.  634 - 644 ) morrese no cargo, nomeou un comité de administradores para elixir un sucesor. Uthman, que tiña entón entre 68 e 71 anos, foi elixido para sucedelo e converteuse na persoa de máis idade en ocupar un cargo tan alto. Durante o seu reinado, o califato expandiuse aínda máis por Persia e chegou ás provincias de Khorasán e Transoxiana no leste, así como a Ifriqiya e a Península Ibérica no oeste. Uthman instituíu reformas centralistas para crear unha estrutura administrativa máis cohesiva e fomentar un rápido crecemento económico.

Non obstante, os últimos anos do seu reinado estiveron marcados polo descontento que finalmente evolucionou nunha revolta armada, que levou a un asedio á súa residencia e culminou finalmente no seu asasinato. A tradición musulmá sunnita considérao o terceiro califa "ben guiado".

## Traxectoria 
### Familia 
Pertencía á tribo dos Quraysíes, era fillo de Affan ibn Abi al-'As, neto de Abu al-'As ibn Umayyah e bisneto de Abd Shams, tío bisavó de Mahoma. Polo seu irmán máis vello Abu Sufyan era tío de Muawiya ibn Abi Sufyan.

As súas relacións co profeta eran excelentes, xa que casou sucesivamente con dúas das súas fillas, Rukayya e Umm Kulthum.

### Califato 
O califa Omar non designou sucesor, mais instaurou a shura (consello) formada por seis compañeiros do Profeta, dos que sairía o novo califa, pois estes formaban parte das dez persoas ás que o Profeta en vida lles asegurou o Paraíso. O elixido para ser o novo califa foi Uthman, que pertencía á rica familia dos Omeias.

### Corán 
Na balanza relixiosa, fixo unha recompilación e redactou a versión oficial do Corán, que é a que persiste na actualidade, declarando a invariabilidade do texto pois era o auténtico Corán, a palabra de Deus dada ao Profeta, en 114 suras, sendo a primeira "Al Fatiha".

### Morte 
Morreu asasinado o 17 de xuño de 656, con 79 ou 80 anos, mentres ardía a súa casa.

Entre os seus inimigos atopábase Abdullah ibn Saba. A polémica ocasionada pola súa morte, desconformes coas súas decisións, foi a orixe do primeiro gran cisma do islam e a primeira guerra civil ou Primeira Fitna.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Uthman in History 
* Quilliam Press: Uthman ibn Affan 
* Ever Since the Murder of Uthman
* Uthman's election
* The assassination of `Uthman Ibn `Affan
* Uthman and Abdullah bin Massood
Pozo do Pego

O **Pozo do Pego** é un ancheamento do río Deza situado entre as parroquias de Noceda (Lalín) e Vilar (Silleda).

## Características
O Pozo do Pego ten unha lonxitude de 40 metros na parte máis ancha entre ambas as beiras. No seu estreitamento hai unha pequena fervenza. Na beira oeste hai unha área recreativa, e a 300 metros hai unha ponte que cruza o río.

Está situada preto da autoestrada AP-53, na zona de Noceda de Abaixo, e da liña de ferrocarril entre Ourense e Santiago de Compostela.

## Tradición oral
Antes da existencia da ponte, a xente de aldeas próximas ao Pozo do Pego collía unha pequena embarcación para ir co gando á outra costa, para logo vender este na feira de Silleda. Un día, un home propúxolle ao barqueiro pasar de balde a cambio de contarlle as tres verdades do mundo e o barqueiro aceptou por curiosidade.

Cando a barca se separou da costa dixo: "Se chove para nunca escampar, o mundo hase acabar". Cando se atopaban no medio do traxecto dixo: "Se escampa para nunca chover, o mundo hase perder". E ao chegaren díxolle: "E se todos pasan de balde coma min, que fas ti aquí, galopín!"
## Notas
Esteman

**Esteban Mateus Williamson**, nado en Bogotá, Colombia o 4 de maio de 1984, coñecido profesionalmente como **Esteman**, é un cantante e compositor colombiano.

## Traxectoria 
Esteman deuse a coñecer na escena musical colombiana co vídeoclip da canción "No te metas a mi Facebook", que se volveu viral en YouTube, xerando máis dun millón de visitas en pouco tempo. O seu álbum debut, *1er Acto*, foi publicado o 28 de abril de 2012. Contou coa colaboración da cantante Andrea Echeverri na canción "Aquí Estoy Yo". A súa segunda produción, Caótica Belleza, foi publicada o 28 de agosto de 2015 con colaboracións de Natalia Lafourcade na canción "*Caótica Belleza*" que dá nome ó álbum, José Quiñonez na canción "La Noche Es Corta", Li Saumet na canción "Todo Lo Que Soy" e Carla Morrison na canción "Adelante".

En 2016, Esteman foi un dos artistas seleccionados para facer parte da primeira edición do festival Lollapalooza en Colombia antes da súa cancelación. Nos Premios Grammy Latinos de 2016, Esteman foi nomeado na categoría de mellor novo artista, perdendo ante o seu compatriota Manuel Medrano. O seu álbum *Caótica Belleza* foi un do cinco discos nomeados a mellor álbum de música alternativa nos mesmos premios, categoría que gañou o disco L.H.O.N de Illya Kuryaki and the Valderramas.

Esteman e a súa banda, "A Esteband", saíu de xira por Colombia, a Arxentina, o Perú, Chile, México e os Estados Unidos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Ewa Kłobukowska

**Ewa Janina Kłobukowska**, nada en Varsovia o 1 de outubro de 1946, é unha economista e ex atleta polaca, especializada na proba de 4×100&nbsp;m, na que chegou a ser campioa olímpica en 1964.

Todos os seus títulos e récords foron anulados pola Asociación Internacional de Federacións de Atletismo (IAAF) en 1967, cando foi sometida a unha proba de xénero en que se decidiu que debía ser considerada xeneticamente como un varón. Posteriormente se descubriu que os procedimentos da proba eran inadecuados.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Kłobukowska nacu nunha familia de intelectuais. En 1965 graduouse na Escola Técnica de Economía e en 1972 da Escola de Economía de Varsovia.

No Campionato Europeo de Atletismo de 1966 gañou dúas medallas de ouro e unha de prata.

Kłobukowska estableceu tres récords mundiais, un nos 100&nbsp;m (11,1&nbsp;s) o 9 de xullo de 1965 en Praga e dous no relevo de 4×100&nbsp;m (44,2&nbsp;s e 43,6&nbsp;s) o 13 de setembro de 1964 en Lodz e o 21 de outubro de 1964 en Tokyo.

### Anulación por proba de xénero 
Durante o Campionato Europeo de Atletismo de 1967, celebrado en Kíiv, Kłobukowska non pasou unha proba de xénero tradicional para a competeción feminina. De acordo á IAAF, tiña un mosaico xenético de XX/XXY. Por esa razón foille prohibido competir en competicións deportivas profesionais femininas.

Ademais de prohibirlle competir, a IAAF borrou os tres récords mundiais establecidos por Kłobukowska, incluídos os dous récords do equipo no relevo de 4×100&nbsp;m.

Posteriormente modificáronse as análises médicas, e se competise nos Xogos Olímpicos de 1968 en México pasaría a proba, xa que se demostrou que, a pesar do seu mosaico xenético era positiva a análise de corpos de Barr, é dicir, Kłobukowska é xenotipicamente unha muller. Neses xogos olímpicos, as atletas suspendidas para as probas femininas foron exclusivamente as que non presentaban corpúsculo de Barr. De feito, Kłobukowska deu a luz o seu primeiro fillo en 1968.

A humillación pública á que fora sometida Kłobukowska, sumada ao posterior recoñecemento do erro en que incorrera a IAAF, levaron a un cambio nas políticas de verificación de xénero por parte do Comité Olímpico Internacional, que dende entón mantivo os resultados das probas en segredo.

## Notas
Megan Rapinoe

**Megan Anna Rapinoe**, nada en Redding, California, o 5 de xullo de 1985, tamén coñecida como Pinoe, é unha futbolista profesional estadounidense que xoga como centrocampista ou extremo no Reign FC da National Women's Soccer League. Como membro da selección feminina de fútbol dos Estados Unidos, axudou a gañar a Copa Mundial Feminina de Fútbol de 2015, os Xogos Olímpicos de 2012 e a medalla de prata na Copa Mundial Feminina de Fútbol de 2011. No Mundial de 2019 gañou o ouro co equipo e ademais foi Balón de Ouro, Bota de Ouro e MVP en tres partidos da competición, incluída a final.

Rapinoe é coñecida internacionalmente polo seu elaborado e técnico estilo de xogo, e polo seu preciso pase a Abby Wambach no minuto 122 dos cuartos de final da Copa Mundial Feminina de Fútbol de 2011 contra o Brasil, que acabou en gol e igualou o marcador, posteriormente os Estados Unidos gañaría o partido na quenda de penais. Durante os Xogos Olímpicos de 2012 marcou tres goles e foi a máxima asistente do equipo con catro asistencias conseguindo a medalla de ouro para os Estados Unidos. É a primeira xogadora de fútbol, feminino ou masculino, en marcar un gol olímpico nos Xogos Olímpicos.

Rapinoe é unha defensora de numerosas organizacións LGBT, incluíndo "Gay, Lesbian and Straight Education Network" (GLSEN) e "Athlete Ally". Tamén é activista pola igualdade de trato e a visibilidade cara ó fúltbol feminino.

É patrocinada por Nike, Samsung e DJO Global, e apareceu en varios promocionais para as compañías de roupa Wildfang e Nike. Anteriormente xogou para Chicago Rede Stars, Philadelphia Independence e MagicJack na Women's Professional Soccer e no Olympique de Lyon na Division 1 Féminine.

## Notas
Eino Leino

**Eino Leino**, nado en Paltamo o 6 de xullo de 1878 e finado en Tuusula o 10 de xaneiro de 1926 foi un poeta e xornalista finlandés, considerado un dos pioneiros da poesía finesa. Os seus poemas combinas a modernidade con elementos do folclore finés. O estilo de gran parte da súa obra é similar ao *Kalevala* e a cancións tradicionais. A natureza, o amor e a desesperación son temas frecuentes na súa obra.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Eino Leino naceu como **Armas Einar Leopold Lönnbohm** en Paltamo, sétimo e máis novo fillo dunha familia de dez nenos. O pai de Leino cambiara o seu apelido de *Mustonen* a *Lönnbohm* para avanzar na súa carreira. Kasimir Leino, irmán de Eino foi unha importante figura da cultura finlandesa, como poeta, crítico e director teatral. Eino e Kasimir Leino fundaron un xornal literario xuntos en 1898.

Os pais de Leino faleceron mentres el estaba aínda na escola. Comezou a súa educación en Kajaani e continuouna en Oulu e Hämeenlinna onde foi acollido por uns parentes. Leino graduouse na Escola de Gramática de Hämeenlinna e comezou na universidade en Helsinqui.

Trala Guerra Civil Finlandesa, a fe idealista de Leino na unidade nacional colapsou e a súa influencia como xornalista e polemista debilitouse. Garantíuselle unha pensión estatal como escritor en 1918 aos corenta anos. Aínda que publicou prolificamente, tivo problemas financeiros e a súa saúde deteriorouse. "A vida é sempre unha loita coas forzas eternas", escribiu Leino nunca carta de 1925 ao seu amigo Bertel Gripenberg.

A biografía máis detallada de Leino foi escrita na década de 1930 pola súa amante e colega L. Onerva. Na dramática historia, Onerva tamén escribe sobre a súa propia vida.

O estilo de Leino desenvolveuse durante os 35 anos da súa carrira. Nos seus primeiro traballos, incluída a célebre colección *Helkavirsiä* (1903), é visible a influencia do épico *Kalevala*.

Na metade da súa carreira, Leino traduciu os clásicos da literatura mundial ao finés. Na mesma época escribiu a súa propia obra en varios xéneros: poesía, teatro, ensaios, críticas e outras pezas de xornalismo. A súa obra abrangue un amplo rango emoconal, dende o amor profundo ata á misantropía e a crítica mordaz.

Nos seus últimos anos, logo de problemas na súa vida persoal, Leino volveu aos temas nacionais románticos da súa mocidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Poems by Eino Leino at Runosto.net 
* Eino Leino in 375 humanists 15.03.2015, Faculty of Arts, University of Helsinki
Gran Premio de Austria de 2000

O **Gran Premio de Austria de 2000** (oficialmente o XXIV Großer A1 Preis von Österreich) foi unha carreira do Campionato do Mundo de Fórmula 1 celebrada no Circuíto de Österreichring o 16 de xullo de 2000. Foi a décima rolda da tempada de Fórmula Un de , o 24º Gran Premio de Austria o vixésimo segundo que se celebrou en Österreichring. A carreira disputouse sobre 71 voltas. O piloto de McLaren Mika Häkkinen gañou a carreira logo de comezar desde a pole position, o seu compañeiro de equipo David Coulthard terminou segundo con Rubens Barrichello no terceiro posto para o equipo Ferrari.

Michael Schumacher, líder do campionato partiu da cuarta posición xunto a Barrichello. Na primeira curva, Ricardo Zonta, de BAR, atopouse coa parte traseira de Michael Schumacher. O incidente obrigou ao alemán a retirarse e causou a saída do coche de seguridade. Despois de que o coche de seguridade entrase tras unha volta, Häkkinen e Coulthard lograron unha cómoda vantaxe sobre o resto da pista. Cando Häkkinen fixo a súa parada en boxes na volta 38, volveu atrás de Coulthard, pero por diante de Barrichello. Coulthard fixo unha parada en boxes na volta 41, permitindo que Häkkinen volvese á cabeza o que permitíulle conseguir a súa segunda vitoria na tempada 2000.

## Informe 
## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
† Luciano Burti partiu do pit lane.

## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**:Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
Fervenza de Jägala

miniatura|Vídeo da fervenza de Jägala en 2022.
A **fervenza de Jägala** (en ) é a maior fervenza natural de Estonia, (a máis alta é a fervenza de Valaste que posúe 30,5 metros).

A fervenza de Jägala atópase no curso inferior do río Jägala, á altura do municipio de Jõelähtme, xunto á aldea de Jägala-Joa, a 25 quilómetros ó leste de Talín. A fervenza sitúase a tres quilómetros da desembocadura do río na baía de Ihasalu, no golfo de Finlandia.

A fervenza posúe unha altura de entre 7,8 a 8,1 metros e un ancho de 50 metros. Debido á forza da auga o bordo de pedra calcaria retrocede 3&nbsp;cm ó ano, por isto creouse un val de 300 metros de longo e unha profundidade de 12 a 14 metros. O máximo volume de auga alcánzase na primavera e verán, mentres que no inverno a fervenza xéase.

Na lingua nativa a fervenza era chamada *Joarüngas*. Probablemente foi un sitio de ritos pre-cristiáns. Arredor de 1240 xa se atopa instalado no lugar un muíño de auga do cal existen referencias até 1688. En 1917 instalouse preto da fervenza unha planta de enerxía eléctrica e unha planta de celulosa que deixaron de funcionar a finais da segunda guerra mundial.

A fervenza salva o paso do río dende a meseta de Harju ó norte da chaira costeira do norte de Estonia. A meseta de Harju formada no cámbrico está composta por rochas sedimentarias calcarias a chaira en cambio está formada no ordovícico. Este desnivel forma parte do escarpe chamado Klint Báltico que vai dende a illa de Öland en Suecia até o Óblast de Leningrado en Rusia. Nos arredores da fervenza pódense atopar algúns fósiles como os cefalópodos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Jägala Waterfall by Rebala Heritage Reserve
Fervenza de Keila

miniatura|Vídeo da fervenza en 2022.
A **fervenza de Keila** (en ) é unha fervenza do norte de Estonia que se atopa no río Keila. É a terceira fervenza máis importante de Estonia despois de Narva e Jägala. Ten 6 metros de altura e entre 60 e 70 metros de ancho.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Picture of Keila Waterfall on the 19th century 
*Keila Waterfall virtual tour by foto360.ee
Dexter's Laboratory: Mandark's Lab?

'''''Dexter's Laboratory: Mandark's Lab?'''* é un videoxogo de acción e aventuras estreado o 2 de marzo de 2002 para a PlayStation de Sony. Está baseado na serie animada estadounidense *Dexter's Laboratory'', que se emitiu a través da canle Cartoon Network. No xogo, Mandark consegue acceso ó laboratorio secreto de Dexter coa intención de destruílo, e Dexter debe derrotar ó seu inimigo para recuperalo. Red Lemon Studios de Escocia desenvolveu o xogo para BAM! Entertainment, e foi estreada en público na Electronic Entertainment Expo (E3) de 2002. O xogo foi deseñado para xogadores de 8 a 14 anos de idade.

## Notas
Marie-Christine Koundja

**Marie-Christine Koundja**, nada en Iriba o 30 de marzo de 1957, é unha escritora e diplomática do Chad. Traballou en varios departamentos ministerios e embaixadas do seu país. É primeira autora publicada do seu país, e escribiu dúas novelas en lingua francesa: ''Al-Istifakh, ou, L'idylle de mes amis* (2001) e *Kam-Ndjaha, la dévoreuse'' (2009).
## Traxectoria
Despois de rematar a educación secundaria estudou Dereito durante un ano na Universidade de N'Djamena, pero deixouno e comezou na escola de secretariado de Yaoundé (Camerún). Traballou para varias axencias estatais do Chad no Camerún, incluído o servizo civil, e despois foi nomeada encargada de asuntos exteriores na embaixada do Chad. Despois foi nomeada primeira secretaria da embaixada do Chad en Abuja (Nixeria).

O seu primeiro libro, ''Al-Istifakh ou l'idylle de mes amis*, editado en Yaoundé en 2001 por Editions Clé, foi a primeira obra publicada dunha muller do Chad. A novela conta a historia dunha parella nova que decide casar sen o consentimento das súas familias polas diferenzas relixiosas e tribais. A novela remata cun final feliz, coa parella vivindo en Francia. Koundja usa o matrimonio para simbolizar os temas sociais da sociedade do seu país desde 1979, e para avogar pola cultura do perdón. A súa segunda novela, *Kam-Ndjaha, la dévoreuse*, foi publicada en 2009 en París por Éditions Menaibuc. O libro inclúe temas como a pobreza, a infidelidade e a amizade.

Koundja é nai de catro rapaces.

## Obra
**Al-Istifakh ou l'idylle de mes amis* (Editions Clé, 2001). . Prefacio de Pascal Charlemagne Messanga Nyamding.
**Kam-Ndjaha, la dévoreuse'' (Éditions Menaibuc, 2009). 

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
Jordan Mickey

**Jordan Grayson Mickey**, nado o 9 de xullo de 1994 nos Dallas, Texas, é un xogador estadounidense de baloncesto profesional que xoga no Virtus Bologna da Lega Basket Serie A.

## Traxectoria profesional 
O 25 de xuño de 2015, Mickey foi seleccionado na 33ª posición do Draft da NBA de 2015 polos Boston Celtics. O 20 de xullo asinou o seu contrato de rookie cos Celtics.

O 20 de agosto de 2017, Mickey asinou cos Miami Heat.

O 26 de xullo de 2018, Mickey asinou un contrato dun ano co Khimki BC da VTB United League.

O 15 de xullo de 2019, Mickey asinou un contrato de dous anos co Real Madrid da Liga ACB.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
The Fifth Element (videoxogo)

***The Fifth Element*** é unha videoxogo de aventuras e acción que está baseado no filme do mesmo nome desenvolvido por Kalisto Entertainment e distribuído para PlayStation e Microsoft Windows.

## Modo de xogo 
No xogo, o xogador controla as personaxes de Leeloo e Korben, loitando contra a policía e o Mangalores, así como Zorg e os seus matóns. O xogo ten 16 niveis, ou misións. Despois de certos niveis do xogo, reprodúcense algunhas escenas curtas do filme.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Le Cinquième Élément*
Suur Munamägi

miniatura|250px|Suur Munamägi é a zona boscosa do fondo.
**Suur Munamägi** é o punto máis alto de Estonia e dos países Bálticos, malia ter unha altitude de 318 metros sobre o nivel do mar. Atópase no sueste do país, ó sur do concello de Haanja, no condado de Võru. O seu nome quere dicir 'o grande outeiro do ovo'. A paisaxe arredor do cumio está composta por outeiros. Preto do cumio a rocha inferior vólvese impermeable dando lugar a pequenos lagos.

Sobre o pico foi construído unha torre de observación de 29,1 m. á que se pode subir pagando un importe. A primeira torre de observación foi construída arredor do ano 1816 por Friedrich Georg Wilhelm von Struve como un vértice xeodésico. Dende o seu cumio pódense observar panorámicas de rexións rusas e letoas.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Sügisesära Munamäe jalamil.jpg|Outeiro Suur Munamägi no sur de Estonia.
Ficheiro:Suur Munamägi 2014.jpg|Suur Munamägi visto dende o nordeste.
Ficheiro:Haanja Upland.jpg|Outeiros e bosques dos arredores de Suur Munamägi.
Ficheiro:Suur-Munamäe vaatetorn.jpg|Torre de Suur Munamägi.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Outeiros de Haanja
Kersti Kaljulaid

miniatura|Kersti Kaljulaid (2021)
**Kersti Kaljulaid** nada en Tartu o 30 de decembro de 1969, é unha política estoniana e a quinta presidenta de Estonia, no cargo dende o 10 de outubro de 2016. É a primeira muller xefa do estado de Estonia dende que o país declarou a súa independencia en 1918, así como o presidente máis novo da súa historia, con 46 anos no momento da súa elección.

Kaljulaid serviu como representante de Estonia no Tribunal de Contas Europeo dende o ano 2004 até o 2016. Despois de varias roldas sen éxito eleccións presidenciais de 2016, Kaljulaid foi presentada como un "candidata sorpresa", e o 30 de setembro de 2016 foi nomeada pola maioría dos partidos parlamentarios como candidata conxunta para Presidenta de Estonia, e como candidata única para esa rolda. Kaljulaid foi votada como Presidenta de Estonia o 3 de outubro de 2016, con 81 votos a prol e 17 abstencións.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*"Biografía da Presidenta"
Fervenza de Valaste

miniatura|Fervenza de Valaste.
A **fervenza de Valaste** (en ) é unha fervenza que se atopa no norte de Estonia. Con 30,5 metros é a fervenza artificial máis alta dos países bálticos. Está situada entre as aldeas de Ontika e Valaste, no concello de Kohtla, no Condado de Ida-Viru. A fervenza fórmase cando as augas do regato Valaste se precipitan polos cantís que forman o Klint Báltico, a escasos metros da fervenza o regato desemboca no golfo de Finlandia. Atópase a 7&nbsp;km ó nordés de Kohtla-Jarve.

A fervenza apareceu da década de 1970 como resultado dunhas obras de drenaxe. A auga aínda segue erosionando a base da fervenza polo que esta é cada vez máis alta. Até as últimas medicións realizadas en 2003 a altura estabelecida era de 25,6 metros. O maior caudal alcánzase na primavera co desxeo, e no outono. No verán diminúe considerablemente. En 1996 a Academia de Ciencias de Estonia declarou a fervenza patrimonio natural e símbolo nacional. O lugar é un popular destino turístico que é visitado sobre todo no inverno cando as augas conxeladas forman unha paisaxe de témpanos de xeo. Xusto enfronte da fervenza levantouse un miradoiro ó que se accede por unhas escaleiras de caracol metálicas construídas en 1999.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina de Valaste na páxina do concello de Kohtla 
* Fotos de Valaste en inverno
Behati Prinsloo

**Behati Prinsloo**, nada en Vanderbijlpark (Suráfrica) o 16 de maio de 1988, é unha supermodelo e activista namibia. En 2008, converteuse en modelo contratada por Pink, e pasou a ser un dos "Anxos" de Victoria's Secret en 2009. Desfilou en nove Victoria's Secret Fashion Show (2007–2015; 2018–presente). Abriu os espectáculos Victoria's Secret Fashion de 2014 e 2015.

## Traxectoria 
Naceu en 1988 en Vanderbijlpark, Suráfrica, e medrou na cidade namibia de Grootfontein dende os tres anos de idade. É filla de Louis François "Boet" Prinsloo, que é ministro do cristianismo protestante, e de Magda Rossouw, que atendía un *bed and breakfast*.

A súa familia é africáner e Prinsloo criouse co afrikaans como lingua materna, aínda que estudou en inglés.

Con 16 anos foi descuberta por un fotógrafo nun supermercado de Cidade do Cabo. O fotógrafo deulle unha tarxeta da axencia Storm para que ela a visitase. Unha semana máis tarde, Prinsloo visitou a axencia e creou o seu primeiro portafolio. A fundadora da axencia, Sarah Doukas viu as súas fotos e levouna a traballar como modelo en Londres.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Roope Ahonen

**Roope Aleksi Ahonen**, nado o 12 de xuño de 1990 en Salo é un xogador profesional de baloncesto finés. Cunha altura de 1,88 m xoga na posición de base. Actualmente xoga para o Vilpas Vikings.

## Traxectoria 
Ahonen foi considerado desde os seus comezos como unha das grandes promesas escandinavas. Con esa fama debutou no Salon Vilpas do seu país natal, paso previo a xogar na liga sueca, onde disputou as temporadas de 2012 a 2014 entre Solna Vikings e Borås Basket. Ao ano seguinte regresou á Korisliiga para xogar no Bisons Loimaa. Tras esta experiencia, deu un salto de nivel para xogar no Kolossos Rodou da A1 Ethniki grega. Militou no equipo de Rodas durante dúas temporadas cunha media de 7 puntos e cunha porcentaxe en tiros de tres do 40%. Ademais, repartiu 2,6 asistencias por xogo. Na temporada 2016−17 foi titular de forma regular e xogou moitos minutos no posto de base nun equipo que disputou as eliminatorias polo título. En setembro de 2017 chega a Galiza concretamente ao Club Ourense Baloncesto da Liga LEB. Ao ano seguinte asina polo Oviedo, onde consegue 11,5 puntos por encontro (15,7 en playoffs), unha porcentaxe de triplas do 50,3% (55,6% en playoffs) e unha valoración media de 11,7 (20 en playoffs). O 16 de xullo de 2019 anúnciase a súa incorporación ao Leite Río Breogán.

### Clubs 
*  Torpan Pojat (Korisliiga, 2007–2009)
*  Vilpas Vikings (Korisliiga, 2009–2012)
*  Solna Vikings (Ligan, 2012–2013)
*  Borås Basket (Ligan, 2013−2014)
*  Bisons Loimaa (Korisliiga, 2014–2015) 
*  Kolossos Rodou (A1, 2015–2017)
*  Ourense (LEB, 2017–2018)
*  Oviedo (LEB, 2018–2019)
*  CB Breogán (LEB, 2019−2021)
*  Vilpas Vikings (Korisliiga, 2019−2021)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en feb.es
Augustin de Saint-Aubin

**Augustin de Saint-Aubin,** nado o 3 de xaneiro de 1736 en París e finado na mesma cidade o 9 de novembro de 1807,  foi un ilustrador e gravador francés.

## Traxectoria 
Fillo de Gabriel-Germain de Saint-Aubin (1696-1756), bordador da corte real, tamén os seus irmáns Gabriel-Jacques de Saint-Aubin, Charles-Germain de Saint-Aubin e Louis-Michel de Saint-Aubin foron igualmente respectados artistas.

Aprendeu gravado co seu irmán e logo estudou con Etienne Fessard, Nicolas-Henri Tardieu e Laurent Cars. Realizou múltiples ilustracións para o *Journal de musique* de M. Lagarde, para representacións de teatro, catálogos de venda, libros ou mesmo  o gabinete de historia natural do duque de Chevreuse. Foi un artista moi prolífico, con arredor de 3000 obras , moitos retratos debuxados; dos seus gravados salientan os baseados en retratos de Charles-Nicolas Cochin o Novo.

Entrou na Real Academia de Pintura en 1775. En 1777  recibiu o nomeamento de gravador do rei e da súa biblioteca.

Seguindo os criterios da Asemblea Nacional, con Pierre-Joseph Lorthior e Nicolas-Marie Gatteaux realizou as emisións de asignados de 200, 300 e 1000 libras creados polas leis do 16 e 17 de abril de 1790.

## Debuxos 

Half Figure of a Woman Wearing a Cap, in Profile to Right MET 63.92.2.jpg|Retrato de perfil dunha muller con capelo (1770)
Validé ou la Sultane Mère by Augustin de Saint-Aubin.jpg|A *valide* ou sultá nai (1777)

## Gravados 

Arion MET DP829025.jpg|Arión (1763). Debuxo de François Boucher
'The Battle of Tonguzluq' ('Le Combat de Tonguzluq').jpg|*Batalla de Tonguzluq* (1771). Debuxo de Giuseppe Castiglione 
Drawing of HSH The Duke of Chartres with his wife and their two eldest children.jpg|O duque de Chartres (1779). Debuxo de Charles Lepeintre
Pierre-Henri de Valenciennes.jpg|Pierre-Henri de Valenciennes (1788). Debuxo de Jean-Michel Moreau

## Augafortes 

Augustin de Saint-Aubin, The Inauguration of the Statue of Louis XV, 1766.jpg|Inauguración da estatua de Luís XV (1766). Debuxo de Hubert François Gravelot
Vignette of the first volume, page 165- Usage des Russes après le Mariage et avant la Noce, from Voyage en Sibérie fait par ordre du Roi en 1761 -...-, Paris, 1768 by Chappe d'Auteroche MET DP828998.jpg|Viñeta de costume dos rusos despois do matrimonio e antes do casoiro en *Voyage en Sibérie* (1767). Debuxo de Jean-Baptiste Le Prince
The Concert MET MM22606.jpg|O concerto (1774). Dubuxo de Antoine Jean Duclos
Allegory of Louis XVI on the Occasion of his Accession to the Throne of France in 1774 MET DP829020.jpg|Alegoría de Luís XVI con motivo da súa ascensión ao trono de Francia (1774)
Portrait of Louis-Philippe, duc d'Orléans MET DP828968.jpg|Retrato de Luís Filipe, duque de Orléans (1778). Debuxo de Charles-Nicolas Cochin o Novo
Portrait of Adrienne-Sophie Marquise de *** MET DP828971.jpg|Retrato de Adrienne-Sophie (1779)
La Famille Renouard (The Renouard Family) MET DP828994.jpg|A familia Renouard (1801-1802)

## Notas
Thomas de Thaey

**Thomas de Thaey**, nado o 4 de marzo de 1993 en Dendermonde, Flandres Oriental, é un xogador profesional de baloncesto belga. Formado na universidade de North Carolina State, cunha altura de 2,03 m xoga na posición de ala-pivote para o Imortal LuziGás da Liga Portuguesa de Basquetebol.

## Traxectoria 
Nado en Dendermonde, Flandres Oriental, De Thaey formouse na Canarias Basketball Academy e na Universidade de North Carolina State, onde competiu cos Wolfpack da NCAA. Con experiencia no baloncesto belga, romanés e francés, na campaña 2018−2019 asinou co Oliveirense. No equipo de Oliveira de Azeméis conseguiu gañar a Liga, onde fixo unha media de 14,8 puntos, 7,8 rebotes, cun 70% en tiros de campo e un 86% en tiros libres en 36 partidos, a Copa (onde foi nomeado mellor xogador) e a Supercopa. O 13 de xullo de 2019 anúnciase a súa incorporación ao Leite Río Breogán.

### Clubs 
*  NC State Wolfpack (NCAA, 2011−2013)
*  BC Oostende (PBL, 2012–2013)
*  Kangoeroes Willebroek (PBL, 2013–2014)
*  Antwerp Giants (PBL, 2014–2015)
*  Leuven Bears (PBL, 2015–2016)
*  Okapi Aalstar (PBL, 2016–2017)
*  Timba Timișoara (Liga Națională, 2017)
*  Orchies (NM1, 2018)
*  Oliveirense (LPB, 2018–2019)
*  CB Breogán (LEB, 2019−2020)
*  Oliveirense (LPB, 2020–2021)
*  Melilla Baloncesto (LEB, 2021−2022)
*  Imortal LuziGás (LPB, 2022–presente)

## Palmarés 
* **Pro Basketball League** (1): 2013
* **Liga Portuguesa de Basquetebol** (1): 2019
* **Supertaça** (1): 2019
* **MVP da Taça de Portugal** (1): 2019

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en espn.com
Juan Mayr

**Juan Mayr Maldonado**, nado en Bogotá en 1952, é un fotógrafo, activista ecoloxista e político colombiano.

## Traxectoria 
En 1986, tras vivir 2 anos cos indios kogui, fundou a *Fundación Pro-Sierra Nevada de Santa Marta*, na que logrou reunir o goberno, tribos amerindias, científicos, granxeiros, conservacionistas locais e internacionais e diferentes grupos paramilitares que operaban na área. Tras 4 anos de traballo, a fundación desenvolveu un proxecto de conservación e desenvolvemento para a zona.

Entre os logros conseguidos pola asociación, destaca a devolución de 19&nbsp;500 hectáreas devoltas en xuño de 1994 ás tribos indíxenas polo goberno colombiano.

De 1993 a 1996, Mayr foi vicepresidente da Unión Internacional para a Conservación da Natureza (IUCN). En 1993 obtivo así mesmo o Premio Medioambiental Goldman para o medio ambiente polo seu labor na protección da biodiversidade da Serra Nevada de Santa Marta

En 1998, Mayr foi convocado polo presidente Andrés Pastrana para ser ministro do Medio Ambiente de Colombia, cargo que ocupou nos 4 anos seguintes.

O 23 de maio de 2011, a través de Twitter, o presidente Juan Manuel Santos informou do nomeamento de Mayr como embaixador en Alemaña, cargo que exerceu até o ano 2016. Nese mesmo ano, foi designado como integrante do equipo negociador do goberno nos diálogos de paz coa guerrilla do ELN, desempeñándose nesta función até o 3 de agosto de 2018 por ordes de goberno de Iván Duque.

Ademais, é integrante da Comisión de Conciliación Nacional, órgano asesor da Conferencia Episcopal de Colombia.

## Notas
Libia Grueso

**Libia Grueso**, nada en Buenaventura o 4 de xuño de 1965, é unha traballadora social e activista dos dereitos humanos colombiana que loita polos dereitos civís das comunidades afrocolombianas.

É tamén cofundadora de *Procesos das Comunidades de Negros* (PCN). Manexou con seguridade máis de 24 000 km² nos dereitos territoriais das comunidades rurais negras do país, e centrouse na protección da selva do Pacífico de Colombia.

## Honras 
* 2004: Libia Grueso recibiu o Premio Medioambiental Goldman.

## Notas
Wade Baldwin IV

**Wade Manson Baldwin IV**, nado o 29 de marzo de 1996 en Belle Mead, Nova Jersey, é un xogador estadounidense de baloncesto profesional que xoga no Maccabi Tel Aviv BC da Ligat HaAl.

## Traxectoria 
O 23 de xuño de 2016, Baldwin foi seleccionado na 17ª posición do Draft da NBA de 2016 polos Memphis Grizzlies. O 16 de xullo de 2016, asinou o seu contrato de rookie cos Grizzlies.

O 19 de outubro de 2017, Baldwin asinou cos Portland Trail Blazers.

O 4 de febreiro de 2019, Baldwin foi traspasado xunto a Nik Stauskas e dúas eleccións da segunda rolda do Draft ós Cleveland Cavaliers, a cambio de Rodney Hood. Tres días máis tarde, o 7 de febreiro de 2019, Baldwin foi traspasado xunto a Iman Shumpert, Nik Stauskas e unha elección da segunda rolda do Draft de 2021 ós Houston Rockets, nun traspaso entre tres equipos que tamén mandou a Brandon Knight, Marquese Chriss e dúas futuras eleccións do Draft ós Cleveland Cavaliers, e a Alec Burks e unha elección da segunda rolda do Draft de 2020 ós Sacramento Kings. Horas máis tarde foi traspasado de novo xunto a Stauskas e unha elección da segunda rolda do Draft de 2021 e os dereitos de Maarty Leunen, desta vez ós Indiana Pacers. O 8 de febreiro, foi cortado polos Pacers.

O 17 de xullo de 2019, Baldwin asinou co Olympiacos BC grego. O 27 de xullo de 2020, fíxose oficial a fichaxe de Baldwin polo FC Bayern München da Basketball Bundesliga. O 10 de xullo de 2021, Baldwin asinou co Saski Baskonia da Liga ACB.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
ARNr 23S

miniatura|200px|Representación 3D do ribosoma no que se ve  disposición do ARNr 23S na subunidade 50S ribosómica de *Escherichia coli* baseándose nunha reconstución de microscopio crioelectrónico.

O **ARNr 23S** (ou 23S rRNA) é un ARNr de 2904 nucleótidos de longo que é un compoñente da subunidade maior (50S) do ribosoma de bacterias e arqueas como *Escherichia coli*. A acividade de peptidil transferase do ribosoma reside no dominio V deste ARNr, e este dominio é o stio de unión máis común dos antibióticos que inhiben a tradución de proteínas. Un exemplo destes antibióticos é o cloranfenicol, que actúa inhibindo a formación do enlace peptídico, que segundo recentres estudos estruturais tridimensionais ten dous sitios de unión diferentes dependendo da especie da que sexa o ribosoma. O linezolid e a quinupristina-dalfopristina tamén se unen ao ARNr 23S e demostrouse a existencia de resistencia cruzada entre estes antibióticos. Comparado cos xenes do ARNr 16S, os xenes do ARNr 23S tipicamente teñen unha maior variación nas secuencias, incluíndo insercións ou delecións.

## Funcións do ARNr 23S 
En xeral, o ARNr ten unha función esencial, funcionar como peptidil transferase, que é o núcleo estimulador do ribosoma que desempeña un papel na configuración do enlace peptídico. Tanto o peptidil-ARNt coma o aminoacil-ARNt son impotantes para sintetizar proteínas e na transpeptidación. Porén, as posicións do ARNr 23S G2252, A2451, U2506 e U2585 teñen unha significativa función na unión do ARNt no sitio P da subunidade maior do ribosoma. As modificcións en nucleótidos no sitio P poden inhibir a unión do peptidil-ARNt e tamén a modificación U2555 interfire na transferencia de peptidil-ARNt puromicina. Ademais, a modificación química da metade destas posicións G2251, G2253, A2439 e U2584 pode non impedir a unión do ARNt. O peptidil-ARNt da subunidade de 50S, que se une ao sitio P preserva oito posicións do ARNr 23S da modificación química. Por outra parte, as mutacións no ARNr 23S teñen un impacto nas células en crecemento. As mutacións A1912G, A1919G e Ψ1917C orixinan un potente fenotipo de crecemento e impiden a tradución, mentres que a mutación A1916G ten un fenotipo de crecemento simple e orixina un defecto nas subunidades de 50S ribosómicas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* ARNr LSU

### Ligazóns externas 
* 
* Entrada en Pseudobase para pseudonó do ARNr 23S (PKB00148)
Teófilo Forero

**Teófilo Forero Castro**, nado en Natagaima, Tolima en 1937 e finado en Bogotá o 27 de febreiro de 1989, foi un obreiro metalúrxico, dirixente sindical e comunista colombiano, fundador da Confederación Sindical de Traballadores de Colombia (CSTC). Foi asasinado en 1989.

## Traxectoria 
Naceu en Natagaima, Tolima, nunha familia labrega. Tivo tres fillos. Marchou a Bogotá fuxindo da violencia e converteuse en obreiro, posteriormente dirixente do sindicato de Talleres Centrais.

Militante do Partido Comunista Colombiano (PCC) dende a década de 1950, ingresou durante a ditadura de Gustavo Rojas Pinilla, na cal o Partido actuaba na clandestinidade.

En 1964 foi fundador da Confederación Sindical de Traballadores de Colombia (CSTC) formando parte do seu primeiro comité confederal.

Contribuíu á fundación da Federación Sindical de Traballadores de Cundinamarca (Festrac), da cal foi o seu presidente.

Foi concelleiro de Bogotá durante varios períodos, posición á que o levou o movemento sindical e popular. Tamén exerceu en varias ocasións como deputado da Asemblea Departamental de Cundinamarca.

## Morte 
Teófilo Forero foi asasinado o 27 de febreiro de 1989 en compaña da súa esposa Leonilde Moura, do dirixente do PCC Antonio Sotelo e do condutor do vehículo no que se desprazaban, José Antonio Toscano.

Trala súa morte foi fundado a Fronte 55 *Teófilo Forero* do Bloque Oriental das FARC-EP.

## Notas
O Barrio, Figueiroá, Sober

**O Barrio** é un lugar na parroquia de Figueiroá no concello de Sober, na comarca de Terra de Lemos, na provincia de Lugo. Segundo o IGE en 2018 tiña dezaseis habitantes (oito homes e oito mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Figueiroá 
### Parroquias de Sober
Blanca Inés Durán

**Blanca Inés Durán Hernández**, nada en Bogotá o 16 de xuño de 1971, é unha enxeñeira industrial, activista polos dereitos LGTB e política colombiana. Até outubro do 2014 traballou como directora do Departamento Administrativo da Defensoría do Espazo Público de Colombia (DADEP).

## Traxectoria 
Realizou os seus estudos superiores na Universidade dos Andes, graduándose en enxeñaría industrial. Estudou unha Mestría en Gobernanza e Comunicación Política na Universidade George Washington nos Estados Unidos e realizou diferentes cursos en formulación e avaliación de proxectos.

O 19 de abril de 2008 asumiu como Alcaldesa Local de Chapinero, cargo que exerceu até o 20 de xaneiro de 2012, converténdose na primeira política abertamente lesbiana en ostentar devandito cargo en Bogotá e no país.

En outubro de 2010 foi a primeira muller lesbiana en contraer matrimonio, grazas á aprobación da Corte Constitucional. Fíxoo en Notaría 28 de Bogotá xerando gran polémica, especialmente co Procurador Nacional quen cualificou o feito como vergoñoso.

Dentro das súas actividades salienta a súa labor como activista a prol dos dereitos do colectivo LGTB e dos dereitos humanos  en Colombia, foi unha das fundadoras de Polo de Rosa, a organización LGTB do partido Polo Democrático Alternativo. Exerceu como consultora e asesora en diversas institucións para o desenvolvemento social e comunitario.

## Notas
Jüri Ratas

**Jüri Ratas**, nado&nbsp;en Talín o 2 de xullo de 1978, é un político estoniano que ocupou o cargo de Primeiro Ministro de Estonia entre 2016 e 2021.

## Traxectoria 
É membro do Partido do Centro de Estonia. Ocupou o seu primeiro cargo político como Vicepresidente do Parlamento Nacional, o Riigikogu, e seguidamente dende 2005 até 2007 foi o Alcalde de Talín. Como alcalde cómpre salientar que iniciou o Programa de Capital Verde Europea na cidade.

Nas Eleccións Parlamentarias de 2015 foi reelixido para o parlamento cun total de 7.932 votos individuais. No mes de marzo dese mesmo ano foi elixido como o segundo vicepresidente da cámara. 

O 5 de novembro de 2016 foi elixido para suceder a Edgar Savisaar como novo líder do partido do centro.

### Presidente de goberno (2016-2021) 
Despois de que o segundo gabinete do daquela primeiro ministro, Taavi Rõivas, se dividise no mes de novembro debido a unha loita interna, comezaron as conversacións para formar unha coalición para gobernar entre o Partido do Centro, o Partido Socialdemócrata e a Unión Prol Patria e Res Pública. O 19 de novembro os tres partidos acordaron as condicións e finalmente lograron formala, con Jüri Ratas como principal líder. Tras liderar esta coalición, o día 23 de novembro de 2016, xurou como 17º primeiro ministro de Estonia, en substitución de Rõivas, e mantivo o cargo ata o 26 de xaneiro de 2021.

## Notas