open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Full duplex

**Full-duplex** é unha técnica de transmisión de datos capaz de, simultaneamente, transmitir e recibir datos.

Nunha operación de transmisión, o equipo pode enviar unha solicitude para obter datos doutro equipo e no mesmo intre este equipo pode estar respondendo a outra solicitude.

## Exemplo
Un exemplo clásico de utilización é a telefonía.

## Véxase tamén
* Half duplex
Escala de Richter

A **escala de Richter** cuantifica a magnitude sísmica dun terremoto.

## Historia 
A **escala de Richter** foi desenvolvida en 1935 polos sismólogos Charles Francis Richter e Beno Gutenberg, ambos membros do California Institute of Technology (Caltech), que estudaban sismos no sur da California.

## Principio 
É unha escala logarítmica: a magnitude de Richter corresponde ao logaritmo da medida da amplitude das ondas sísmicas de tipo P e S a 100&nbsp;km do epicentro.

A fórmula utilizada é ML = logA - logA0 onde A representa a amplitude máxima medida no sismógrafo e A0 unha amplitude de referencia.

Así, por exemplo, un sismo con magnitude 6 ten unha amplitude 10 veces maior que un sismo de magnitude 5. Con todo, o sismo de magnitude 6 libera preto de 31 veces máis enerxía que o de magnitude 5.

### A graduación 
Na práctica, a escala está graduada de 1 a 9, mais teoricamente é ilimitada.

* 1. Detectado só por instrumentos científicos.
* 2. Sentido por algunhas persoas e animais.
* 3. Sentido por moitas persoas.
* 4. Sentido por todas as persoas.
* 5. Destrúe algunhas construcións
* 6. As estruturas balancéanse e as paredes comezan a caer.
* 7. Destrúe moitas construcións e mata xente.
* 8. Un desastre.
* 9. Destrución total. (Caos, morte e destrución)

O sismo máis forte xamais rexistrado foi o gran terremoto de Chile, o 22 de maio de 1960, que acadou o valor de 9,5 nesta escala. Do outro lado da escala, a caída dunha tella dunha altura de 1 m. ten a magnitude -2.

## Magnitude e intensidade 
A escala de Richter non permite avaliar a intensidade sísmica dun sismo nun lugar determinado, e en particular en zonas urbanas. Para iso, utilízanse escalas de intensidade tales como a escala de Mercalli.

A magnitude é única para cada sismo, mentres que a intensidade das ondas sísmicas diminúe conforme a distancia das rochas atravesadas polas ondas e as liñas de falla.
Kanzi

**Kanzi** é un bonobo macho (*Pan paniscus*), un dos monos máis coñecidos polas súas habelencias lingüísticas.
Nado o 23 de outubro de 1980 no Language Research Center da Universidade Estatal de Xeorxia, en Atlanta. unha das femias dominantes, Matata, roubouno aos seus pais e adoptouno, cando Matata foi seleccionada para aprender unha linguaxe por sinais deseñado por Sue Savage-Rumbaugh con centos de lexigramas, cada un cun significado concreto, que amosaba a Matata ao tempo que pronunciaba o seu significado. A experiencia, despois de anos, non daba resultados, polo que resultou unha sorpresa que un día, cando Matata estaba ausente, Kanzi comezou a utilizar os lexigramas de xeito correcto, aprendéraas, escoitando e observando, como un neno humano. Dende entón aprendeu máis de 400 palabras e utiliza regras gramaticais equivalentes ás usadas por un neno humano de dous anos. Kanzi ademais é capaz de empregar útiles de pedra.

Actualmente reside no Great Ape Trust en Des Moines, Iowa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina de Kanzi na Universidade Estatal de Xeorxia
Iasir Arafat

**Muhamad Iasir Abdul Rahman Abdul Rauf Arafat** (en ), popularmente coñecido como **Iasir Arafat** (en ), ou polo seu nome kunya **Abu Amar** (en ), nado en Xerusalén ou no Cairo, o 4 ou 24 de agosto de 1929 e finado en París o 11 de novembro de 2004, foi un líder palestino, presidente da OLP (Organización para a Liberación de Palestina) e da ANP (Autoridade Nacional Palestina).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Sela, Avraham. "Arafat, Yasser." *The Continuum Political Encyclopedia of the Middle East*. Ed. Sela. Nova York: Continuum, 2002. pp.&nbsp;166–171.
*
Deep Thought

**Deep Thought** é un ordenador, primeiro nunha serie de ordenadores de xadrez que inclúe o Deep Blue, o ordenador que derrotou a Garry Kasparov nun torneo de seis partidas.

## Historia 
Feng-hsiung Hsu e Thomas Anantharamen desenvolveron en 1985 o Chiptest. En 1988 a nova versión pasou a denominarse Deep Thought, collido do ordenador de ficción que aparece en ''The Hitchhiker's Guide to the Galaxy'' de Douglas Adams. Deep Thught pode ler 720.000 posibles movementos por segundo. En 1989 gañou o Campionato mundial de Ordenadores de Xadrez, nese ano Hsu asinou un contrato con IBM. En 1990 enfrontouse nun minitorneo de dúas partidas con Garry Kasparov, que venceu ao ordenador sen ningún problema.

En 1991 pasou a denominarse Deep Thought II, capaz de ler 7&nbsp;000&nbsp;000 de posicións por segundo e en 1993 transformouse en Deep Blue
Turbulencia

miniatura|200px|right|Fluxo ó redor dun obstáculo; o fluxo augas arriba é laminar.
En mecánica dos fluídos, desígnase **fluxo turbulento** ou simplemente **turbulencia** ao fluxo dun líquido no que as partículas se mesturan de forma non linear, isto é, de forma caótica con turbulencias e remuíños, en oposición ao fluxo laminar. Nestes casos non se aplica a Lei de Poiseuille. Este tipo de fluxo é ruidoso.

## Exemplo de turbulencia 
* O fume que sae dun cigarro. Se se observa con atención, o fluxo do fume presenta laminar mentres ascende, durante algúns centímetros, para se tornar despois inestable e turbulento;
* Hipertensión arterial. No método auscultatorio de medida de presión arterial, cando a desinsuflación do manguito chega ao nivel da presión arterial sistólica, comeza a ocorrer un fluxo pola arteria, do tipo turbilionar, que é audible polo estetoscopio.

## Véxase tamén 
* Coeficiente de Reynolds
Smog

O **smog** (anglicismo formado da unión das palabras *smoke* -fume- e *fog* -néboa-) é unha forma de contaminación do aire orixinada a partir da incorporación do fume á néboa.

Chámase **smog gris** ou '''*smog* industrial'* a contaminación do ar producida por feluxe e xofre. A principal fonte de emisións de contaminantes que contribúen ao *smog* gris é a combustión de carbón, que pode conter altos contidos en xofre.

Existe un **smog fotoquímico** orixinado a partir de substancias que conteñen nitróxeno e o fume de combustión (coches), mesturados baixo os efectos da radiación solar producindo gas ozono, o cal é altamente tóxico.

[miniatura|centro|600px|Coloración característica do smog en  [California, detrás da ponte Golden Gate]]

## Véxase tamén
### Outros artigos
* *Smog* fotoquímico
* *Smog'' gris
* Contaminación
* Contaminación atmosférica
Harry Stephen Keeler

**Harry Stephen Keeler**, nado o 3 de novembro de 1890 e finado o 22 de xaneiro de 1967, foi un escritor norteamericano.

## Traxectoria 
### Infancia e mocidade 
Naceu en Chicago, cidade que o influíu grandemente, de feito a maioría das súas obras sitúanse nesa cidade. Quedou orfo de pai aos cinco anos, e a súa nai para subsistir converteu a súa casa nunha pensión. Aos dezaseis anos comeza a escribir relatos que publicou en pequenas revistas locais. Aos vinte anos Keeler pasou un ano nunha institución mental. Aos 22 anos, diante a imposibilidade de vivir dos seus escritos, comeza a traballar nunha fundición de aceiro, traballando durante o día e escribindo pola noite. En 1919 casou con Hazel Goodwin.

### Carreira literaria 
En 1924 publica a súa primeira novela, *The Voice of the Seven Sparrows* no Reino Unido, e dende 1927 publica xa nos Estados Unidos, e na década de 1930 obtén algunha popularidade, en 1934 da súa novela *Sing Sing Nights* realízanse dous filmes de serie B, un deles protagonizado por Béla Lugosi. Paulatinamente o seu estilo vaise facendo máis barroco, substituíndo a acción por diálogos lentos e disputas entre personaxes, o que leva a que en 1942 a súa editorial, Dutton, deixe de publicarlle as súas obras. En 1953 a editorial británica Ward Lock publicou a súa última novela para o público anglosaxón. Keeler seguiu escribindo, pero as súas obras só se seguiron editando en España e Portugal. En 1960 á morte da súa muller deixou de escribir durante un tempo.

## Estilo 
Keeler estruturaba as súas novelas como se fosen caixas chinesas, antes de escribir cada relato, debuxaba unha árbore coas diferentes tramas que ía desenvolver en cada relato para encaixalas nun argumento xeral. A acción moitas veces semella disparatada e nas últimas obras difícil de seguir.

Actualmente asístese a unha revalorización das súas obras, considerándoo o Ed Wood da novela de misterio.
Galaxia de Andrómeda

A **Galaxia de Andrómeda** tamén coñecida como **Messier 31**, **M31**, ou **NGC 224** é unha galaxia espiral localizada a preto de dous millóns e novecentos mil anos-luz (0,889 megaparsecs) de distancia na dirección da constelación de Andrómeda. Posúe entre 180 e 220 mil anos-luz de diámetro, unha magnitude aparente de 3,5, unha magnitude absoluta de -21,4, unha declinación de +41º 16' 06" e unha Ascensión recta de 00 horas, 42 minutos e 44,3 segundos.

A existencia da galaxia Androméda xa se relata no ano 905, mais foi coa invención do telescopio cando o astrónomo alemán Simon Marius puido observala e redescubrila en 1612.

## Véxase tamén 
* Astronomía extragaláctica
* Lista de galaxias

### Ligazóns externas 
* Catálogo da galaxia NGC 224 (en inglés)
Carin von Kantzow

**Carin von Kantzow**, chamada ** Freiin Fock** de solteira, nada en Estocolmo en 1888 e finada en 1931, foi unha aristócrata sueca, primeira dona de Hermann Göring.

## Traxectoria 
Filla do barón Carl von Fock, de ascendencia alemá, moi influída pola súa nai, casou en 1909 co barón Nils Gustav von Kantzow, con quen tivo un fillo. Göring coñeceuna no castelo familiar da familia Von Rosen, Rockelstad, en 1920, mentres traballaba como piloto en Suecia, e ás poucas semanas foron vivir xuntos, aínda que non se divorciou do seu anterior marido ata 1922. Casando en 1923 e establecendo a súa residencia en Baviera. Tralo intento de golpe militar en Baviera de 1923 marcha a Austria co seu home, que como xefe das SA resultara ferido nos enfrontamentos, finalmente en 1924 aséntanse en Estocolmo. En 1928 regresa a Alemaña, cando o seu home foi elixido deputado polo NSDAP.

De saúde delicada durante toda a súa vida, morreu de tuberculose durante unha viaxe a Estocolmo, pouco despois da morte da súa nai.
Lonxitude (cartografía)

[miniatura|Deseño da Terra mostrando as lonxitudes en graos (a lonxitude 0º está marcada no [meridiano de Greenwich).]]
O termo **lonxitude** úsase en xeografía e cartografía para indicar, no globo terrestre, a distancia medida en graosº    minutos e segundos de calquera punto da superficie terrestre ata ao meridiano de Greenwich.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Latitude
Emmy Sonnemann

[miniatura|dereita|Emmy Sonnemann con [Hermann Göring]]

**Emma Johanna Henny Sonnemann**, nada en Hamburgo en 1893 e finada en Múnic en 1973, foi unha actriz alemá, coñecida por ser a segunda muller de Hermann Göring (1935-1946).

## Traxectoria 
Filla dun xerente dunha fábrica de chocolate, pasou unha infancia despreocupada. En 1911 entrou na escola de teatro de Leopold Jessner e fíxose actriz profesional. En 1916 casou cun actor, pero o matrimonio non durou moito. En 1922 entrou no Teatro Nacional Alemán de Weimar.

En 1932 coñeceu a Hermann Göring durante unha visita á cidade de Adolf Hitler. En 1933 por influencia de Göring, xa presidente do goberno de Prusia, entrou a formar parte do Berliner Schauspieltheater. En 1934 actuou no filme *Wilhelm Tell* no papel de Hedwig. O 10 de abril de 1935, data da voda entre Emmy e Göring, declarouse xornada festiva en Alemaña, e pouco despois Emmy abandonou a súa carreira teatral. En 1938 naceu a súa única filla, Edda.

Hitler mandou deter a Göring e a súa familia o 25 de abril de 1945 por alta traizón, e Emmy permaneceu arrestada ata a rendición de Alemaña. O 25 de outubro de 1945 detivérona os americanos ata o 19 de febreiro de 1946. Detida de novo o 27 de maio de 1947, acusada de enriquecemento ilícito durante o réxime nazi, e trasladada ao campo de internamento de Göggingen, condenada a un ano de traballos forzados e a incautación do 30% do seu patrimonio. Posta en liberdade en xullo de 1948 trasladouse a vivir a Múnic.

En 1967 publicou un libro de memorias.
Magda Goebbels

miniatura|dereita|Magda Goebbels
**Johanna Maria Magdalena Goebbels**, nada en Berlín en 1901 e finada en 1945, foi a muller de Joseph Goebbels, considerada a primeira dama do Terceiro Reich.

## Traxectoria 
### Orixe e primeiros anos 
Filla de Auguste Behrend e de Oskar Ritschel, un rico enxeñeiro, que se divorcian cando Magda tiña tres anos. A súa nai casa con Richard Friedländer, un industrial xudeu. En 1906 trasládase a vivir co seu pai a Bruxelas, pouco despois a súa nai e padrasto trasládanse tamén a vivir á capital belga, e para o curso Magda queda interna no colexio das ursulinas. Co comezo da primeira guerra mundial en 1914 vese obrigada a marchar coa súa familia a Berlín. O seu pai, que se trasladara a Bad Godesberg e a quen Magda visitaba regularmente, influíu no seu achegamento ao budismo.

### Matrimonios 
En 1920 coñece a Günter Quandt, un dos homes máis ricos de Alemaña, co que casa o 4 de xaneiro de 1921 tras converterse ao protestantismo. En novembro tivo ao seu primeiro fillo, Harald. Pero o matrimonio non ía ben e comeza a manter relacións co dirixente sionista Chaim Arlosoroff, irmán dunha das súas mellores amigas. En 1929 divorciase de Quandt. En 1930 asistiu a un acto do NSDAP no que participaba Joseph Goebbels e queda tan impresionada polo seu discurso que se afiliou ao partido nazi e consegue traballar como voluntaria nos arquivos da sede central do NSDAP, onde coñeceu persoalmente a Goebbels. O 19 de decembro de 1931 casaban, despois dunha suxestión de Adolf Hitler.

### Descendencia 
Con Goebbels tivo seis fillos:
* **Helga** Susanne (1 de setembro de 1932 † 12) 
* Hildegard (**Hilde**) Traudel (13 de abril de 1934 † 11) 
* **Helmut** Christian (2 de outubro de 1935 † 9) 
* Hedwig (**Hedda**) Johanna (19 de febreiro de 1937 † 8) 
* Holdine (**Holde**) Kathrin (1 de maio de 1938 † 7)
* Heidrun (**Heide**) Elisabeth (20 de outubro de 1940 † 4)

### Terceiro Reich e suicidio 
Logo da chegada de Hitler ao poder, Joseph Goebbles asumiu o posto de ministro de propaganda (marzo de 1933) e Magda asume o papel de primeira dama e modelo da nai alemá.

O 22 de abril de 1945, cando xa non quedaba moito para rematar a guerra Magda instálase coa súa familia no búnker da chancelaría, onde permanecía Hitler. O 1 de maio de 1945 Magda envelenou os seus fillos con cianuro e despois ela e o seu home suicidáronse.

## Notas
Península Escandinava

A **Península Escandinava** (en ; en ; en ; en ; en , *Skandinavsky poluostrov*) é unha península do norte de Europa que abrangue a totalidade da Suecia continental, case toda a Noruega continental e o noroeste de Finlandia, así como unha pequena zona do noroeste de Rusia. Trátase da meirande península de Europa.

## Etimoloxía 
O nome da península deriva do termo Escandinavia, que fai referencia á rexión cultural que conforman Dinamarca, Noruega e Suecia. Ese nome cultural deriva de Escania, unha rexión situada no extremo meridional da península e que foi parte de Dinamarca durante longos períodos de tempo, aínda que hoxe forma parte de Suecia.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Fennoscandia
Enderezo IP

Un **enderezo IP** é un número único, tal como un número de teléfono, usado por máquinas (normalmente computadores) para se comunicaren entre si enviando información pola Internet ou por redes locais.

Converter estes números de forma que un humano comprenda mellor, a forma de enderezos de dominio, tal como www.wikipedia.org, é feito polo DNS. O proceso de conversión é coñecido como resolución de nomes de dominio.

## Notación 
Os enderezos IP, que identifican todos os hosts nunha rede, posibilitan o enderezo e entrega dos datos ao host (máquina) correcto. Os datos son movidos baixo a forma de datagramas. Cada datagrama entrégase ao enderezo indicado no campo "Destination Address", na cabeceira do datagrama.

O **enderezo IP** é un número de 32 bits en IPv4 e está asociado un único sistema ligado na rede. Para simplificar, estes números divídense en 4 octetos escritos en formato decimal (con punto):
* Exemplo: 213.141.23.22

O enderezo dunha rede (non confundir con enderezo IP) designa unha rede, e debe ser composto polo seu enderezo e respectiva máscara de rede (*netmask*).

## Tipos de enderezos IP 
Existen catro tipos de enderezos IP:
* Enderezos de Host
* Enderezos de Rede
* Enderezos de Broadcast
* Enderezos Multicast

### Enderezo de *broadcast* 
Os enderezos broadcast permiten á aplicación enviar dados para todos os *hosts* dunha rede; tal clase enderezos é sempre o último posible na rede. Un caso especial é o enderezo 255.255.255.255 cuxo significado sería, caso fose permitido, o enderezamento de *todos os hosts*.

## Clases de enderezos 
Orixinalmente, o espazo do enderezo IP foi dividido en poucas estruturas de tamaño fixo chamados de "clases de enderezo". As tres principais son a clase A, clase B e clase C. Examinando os primeiros bits dun enderezo, o software do IP consegue determinar rapidamente cal é a clase, e logo, a estrutura do enderezo.
* *Clase A*: Primeiro bit é **0** (cero)
* *Clase B*: Primeiros dous bits son **10** (un, cero)
* *Clase C*: Primeiros tres bits son **110** (un, un, cero)
* *Clase D*: (enderezo multicast): Primeiros catro bits son: **1110** (un, un, un,cero)
* *Clase E*: (enderezo especial reservado): Primeiros catro bits son **1111** (un, un, un, un)

*A seguinte táboa contén o intervalo das clases de enderezos IPs*

### Clases especiais 
Existen clases especiais en Internet que non son consideradas públicas, i.e., non son consideradas como *enderezábeis*.

#### Clase de *loopback* (lugar/local) 
O enderezo de *loopback* local (127.0.0.0/8) permítelle á aplicación-cliente enderezar ao servidor na mesma máquina sen saber o enderezo do host, chamado de "enderezo local".

Na pilla do protocolo TCP/IP, a información flúe para a capa de rede, onde a capa do protocolo IP reencamiña de volta a través da pilla. Este procedemento esconde a distinción entre ligazón remota e local.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* TCP/IP
Economía de Omán

thumb|left|Mercado (*souq*) en Omán.
A **economía de Omán** mellorou significativamente dende 1999 co aumento do prezo do petróleo. Con todo, debido á diminución das reservas, o país desenvolveu plans que buscan diversificar a súa economía, atraer industrias e privatizar actividades, con vistas a diminuír a súa dependencia do petróleo a só 9% do PIB o ano 2020. O turismo e as industrias alimentadas polo gas natural son os compoñentes principais da estratexia de diversificación do goberno. Ao adoptar técnicas de aumento da produtividade na extracción, o país conseguiu aumentar a súa produción en 2009, gañando máis tempo para as súas estratexias de diversificación. O goberno prosegue coas privatizacións de servizos públicos e coa creación de leis comerciais que faciliten o investimento externo e organizen o orzamento do país.

## Notas
Nadir

[miniatura|300px|dereita|O **nadir** en relación co [cénit e os horizontes astronómico e verdadeiro.]]
**Nadir** é o punto inferior da esfera celeste, segundo a perspectiva dun observador na superficie do astro onde se atopa. Esta baixo os pés do observador, do outro lado do planeta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cénit
Cénit

[miniatura|200px|dereita| O **cénit** en relación co [nadir e os horizontes astronómico e verdadeiro]]
En astronomía, **cénit** é o punto que marca a intersección entre a vertical do observador e a esfera celeste (unha esfera imaxinaria onde situamos as estrelas, sendo o seu centro a Terra). É o marco referencial mais común de localización de posicións de obxectos celestes.

Imaxinando unha recta que pasa polo centro da Terra e pola nosa situación na superficie, o cénit atópase ao final desa recta, no punto que toca a esfera celeste, xusto enriba das nosas cabezas: é o punto máis alto do ceo sobre nós.

O punto diametralmente oposto sobre a esfera celeste en relación ó cénit chámase nadir.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Acimut
* Altura
* Nadir
* Elevación
* Sol cenital
Corregimiento

O ***corregimiento*** é unha subdivisión administrativa de Colombia de nivel intermedio entre o municipio e a *vereda*. Administrativamente é o lugar que tén un casarío onde os municipios descentralizan os seus servizos. Neste tipo de estruturas sociais e administrativas, pódese atopar postos e inspeccións de policía, xunto con outros servizos que a municipalidade desexe descentralizar, sexa por esixencias da poboación local, sexa por que a distancia dende este casarío ó casco urbano é demasiado grande para ser percorrida en caso de emerxencia. Polo xeral, comprenden a moita xente baixo a súa administración e teñen varias veredas na súa xurisdición.
Magnitude bolométrica

En astronomía, **magnitude bolométrica** é o fluxo de enerxía total emitido por unha estrela, calculado como a suma da enerxías emitidas en todas os lonxitudes de onda.

## Véxase tamén
* Magnitude absoluta
* Magnitude aparente
Albedo

**Albedo** é unha medida da reflectividade difusa ou poder reflectante dun corpo ou dunha superficie. É a razón entre a radiación electromagnética reflectida e a cantidade incidente.

Esta fracción acostúmase a presentar como unha porcentaxe, entre 0% e 100%, e é un importante concepto da astronomía e mais da climatoloxía. A proporción depende da frecuencia da radiación considerada: se non se especifica, refírese a unha media ao longo do espectro da luz visible. Tamén depende do ángulo de incidencia da radiación.

En astronomía, o albedo dos satélites e asteroides pódese utilizar para inferir acerca da composición da superficie, especialmente sobre a cantidade de xeo. En astronomía ofrece un medio indirecto de pescudar a natureza dun astro mediante a comparación do seu albedo co de materias coñecidas: o máis alto corresponde ó do planeta Venus, o máis baixo a algúns asteroides carbonáceos e así como ós satélites marcianos Fobos e Deimos.

En física nuclear, o **albedo** é a capacidade, por parte dunha substancia, de reflectir neutróns. Mídese polo cociente entre o número de neutróns reflectidos e o número total de neutróns emitidos.

## Exemplos 
O albedo da neve recente é elevado, mentres que o da superficie do mar é baixo.

A Terra ten un índice medio de 37% a 39% mentres que a Lúa ten preto de 12%.
Río Lérez, ría de Pontevedra

[260px|miniatura|[Ponte de San Xurxo, río Lérez en San Xurxo de Sacos]]
O **río Lérez** pertence á vertente atlántica e na súa desembocadura forma a ría de Pontevedra. Parte do seu curso é unha área protexida galega, o ZEC río Lérez. A súa conca abrangue 449,5 km² e o seu caudal medio é de 21,2 m³/s. no monte de San Bieito, no lugar da Noveliza, na parroquia de Aciveiro (Forcarei). Percorre 60&nbsp;km con abundante caudal, na dirección NL-SO, pasando polos concellos de Forcarei, Campo Lameiro, Cerdedo-Cotobade e, finalmente, Pontevedra.

Os seus principais afluentes son o Salgueiro, Cabaleiros, Grande, O Castro, Quireza, Tenorio e Almofrei.

[miniatura|dereita|300px|[Praia do Lérez en Pontevedra, co mosteiro de Lérez ao fondo.]]

## Pontes 
## Galería de imaxes 
:*Vexa o artigo principal en Galería de imaxes do río Lérez*

Ficheiro:Ponte río Lérez en Pedre.jpg|Ponte romana en Pedre, Cerdedo-Cotobade
Ficheiro:Lérezbora.jpg|Ponte sobre o encoro de Bora, Pontevedra
Ficheiro:Salto do Anllo no río Lérez.jpg|Salto de Anllo, entre Campo Lameiro e Cerdedo-Cotobade
Ficheiro:Pontevedra 01.jpg|Pontevedra
Ficheiro:Alimentando a la familia - Senda do Lérez (Pontevedra).jpg|Familia de cisnes na senda do río Lérez, Pontevedra.
Ficheiro:Antiguo molino al lado del Río Lérez (Pontevedra, Galicia, España) 01.JPG|Antigo muíño a carón do río Lérez.
Ficheiro:Antiguo molino al lado del Río Lérez (Pontevedra, Galicia, España) 02.JPG|Muíño.
Ficheiro:Camino de la Ruta da Senda do Lérez (Pontevedra).jpg|Camiño á beira do río.
Ficheiro:Cascadas a través Ruta da Senda do Lérez (Pontevedra).jpg|Fervenza.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Ligazóns externas
*
Estratosfera

A **estratosfera** é a segunda capa da atmosfera, comprendida entre a troposfera e a mesosfera, entre 7 e 17 ata 50&nbsp;km de altitude aproximadamente.

## Características 
Caracterízase polos movementos de aire en sentido horizontal, a temperatura aumenta a medida que aumenta a altura. Presenta unha pequena concentración de vapor de auga e temperatura constante ata a rexión limítrofe, denominada estratopausa.

Na súa parte inferior, flúe unha corrente de ar en chorro, coñecida como jet stream, que influencia a meteoroloxía das zonas temperadas; entre trinta e cincuenta quilómetros, atópase a ozonosfera, onde moléculas de ozono absorben a radiación ultravioleta do Sol debido a reaccións fotoquímicas, filtrandoas; neste punto da estratosfera, o ar quence ata unha temperatura preto de 10&nbsp;°C. Na estratosfera existen as nubes de madreperla, estas son formadas pola capa de ozono; acostuma a ser moi estable, principalmente no espazo comprendido entre a tropopausa e a capa de ozono.
Economía de Somalia

A pesar da falta dun goberno nacional, Somalia hai mantido unha forte economía informal, baseada principalmente na gandería, na transferencia e remesas de fondos, e nas telecomunicacións. A agricultura é o máis forte sector, e a gandería representa uns 40% do PIB e máis de 50% das exportacións.

É un dos países máis pobres do planeta, con relativamente poucos recursos naturais. A maior parte da economía foi devastada na guerra civil. Gran parte da súa poboación, que vive da cría de gando, é nómade ou seminómade. A banana é outro importante produto de exportación. O azucre, o sorgo, o millo e os peixes son producidos soamente para o mercado interno.

O pequeno sector industrial baséase no procesamento de produtos agrícolas, e responde por 10% do PIB. Moitas industrias foran fechadas por causa da guerra civil.

Somalia ten unha das máis altas taxas de mortalidade infantil do mundo, co case 10% dos nenos morrendo pouco despois de nacer, e 25% dos sobreviventes morrendo antes dos 5 anos de idade. A organización humanitaria *Médicos Sen Fronteiras* considera a situación do país "catastrófica".

Actualmente, algunhas áreas do país están máis economicamente activas do que antes da guerra, cando o réxime socialista de Siad Barre eliminou a libre iniciativa. Especialmente o norte do país recuperouse economicamente. O país continúa pobre, pero o número de persoas vivindo abaixo da liña da pobreza ten diminuído.

## Notas
Trópico

Os **trópicos** son paralelos xeográficos que limitan a zona por onde o Sol pasa polo zénit. Representan a traxectoria aparente diúrna da proxección do Sol sobre a superficie terrestre nos solsticios.

## Trópicos terrestres
A Terra posúe dous **trópicos**, son o trópico de Cáncer e o trópico de Capricornio.

O trópico de Capricornio é o paralelo situado ao sur do ecuador terrestre, delimita a zona tropical sur. Correspondendo á declinación máis meridional da elíptica do Sol sobre o ecuador celeste.

O trópico de Cáncer é o paralelo situado ao norte do ecuador terrestre, delimita a zona tropical norte. Correspondendo á declinación máis setentrional da elíptica solar para o ecuador celeste.
Cinto de Van Allen

miniatura|Cinto de Van Allen
O **Cinto de Van Allen** son dous cintos de radiación onde ocorren varios fenómenos atmosféricos debidos a concentracións de partículas no campo xeomagnético da Terra, descubertas en 1958 por James Van Allen. As radiacións de Van Allen non ocorren, salvo raras excepcións, nos polos e si na rexión ecuatorial, e forman dous cintos en forma de aneis, con centro no ecuador.

O máis interno esténdese entre as altitudes de mil e cinco mil quilómetros, a súa intensidade máxima ocorre de media aos tres mil quilómetros e consiste en protóns altamente enerxéticos e de igual intensidade en todas as direccións, e electróns igualmente enerxéticos pero co máximo de intensidade nunha dirección determinada, que se orixinan polo decaemento de neutróns producidos cando raios cósmicos vidos do espazo exterior chocan cos átomos e moléculas da atmosfera terrestre, parte dos neutróns é expulsada da atmosfera e desintégranse en protóns e electróns ao atravesar esta rexión do Cinto. Esas partículas móvense en traxectorias espirais ao longo de liñas de forza do campo magnético terrestre.

O segundo Cinto fica situado entre 15.000 e 25.000&nbsp;km, contén tamén partículas electricamente cargadas de orixe tanto atmosférica como solar, e son principalmente ións de helio traídos polo vento solar. As partículas máis enerxéticas deste son electróns cuxa enerxía atinxe varios centos de millares de electróns-volt. Os protóns son moito menos enerxéticos que os do primeiro Cinto, non obstante o seu fluxo é máis intenso.

Non existe entre os dous cintos unha delimitación e fúndense en altitudes variables. Durante os períodos de intensa actividade solar, gran parte das partículas electricamente cargadas vidas do Sol conseguen romper a barreira formada polos cintos de radiación de Van Allen, que ao alcanzar a alta atmosfera producen os fenómenos de auroras polares e as tempestades magnéticas.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Candel Vila, R. (1978). *Atlas de meteorología*, 8ªed, Ed. Jover.
Ecuador celeste

[dereita|miniatura|300px|O ecuador celeste atópase inclinado uns 23.5° respecto da [Eclíptica. É o punto orixe no sistema de coordenadas celestes ecuatoriais.]]
O **ecuador celeste** é o círculo máximo determinado pola intersección da esfera celeste co plano perpendicular ao eixo terrestre. Divide a esfera celeste en hemisferio boreal, ou norte, e hemisferio austral, ou sur.

Podemolo definir dun xeito mais popular como o resultado de cortar imaxinariamente a esfera celeste (é a proxección mental das estrelas nunha esfera na que a Terra está no seu centro) nun punto medio entre ámbolos dous polos celestes, e que por forza coincide coa liña do ecuador terrestre (pois é a súa proxección no ceo). En relación a eclíptica esta inclinado 23°27', o xeito mais claro de ver a eclíptica é observar un globo terraqueo (por iso os fan inclinados), en relación coa liña do ecuador pintada no mesmo.

É moi importante en astronomía pola facilidade que da aos astrónomos a hora de documentar as observacións no chamado sistema de coordenadas ecuatorial (onde o ecuador celeste é o punto orixe das coordenadas), sistema que permitiu a construción de monturas para telescopios mais doadas de usar, a chamada montura ecuatorial.
Espectro electromagnético

miniatura|centro|800 px|O espectro electromagnético.
miniatura|dereita|O espectro electromagnético, resaltando a luz visíbel

**Espectro electromagnético** é o intervalo completo da radiación electromagnética, que contén desde as ondas de radio, pasando polas microondas, o infravermello, a luz visible, os raios ultravioleta, os raios X, a radiación gamma, ata os raios cósmicos.

Falar de ***espectro*** referíndose a un fenómeno ondulatorio como o é a radiación electromagnética (EM), significa falar en termos de frecuencia de oscilación, longura de onda ou enerxía de fotón. Así o espectro electromagnético é un mapa, unha clasificación da radiación EM segundo estes parámetros.

Por outra banda o espectro EM pódese clasificar do mesmo xeito con calquera destes tres parámetros, que gardan unha relación de proporcionalidade entre eles. Deste xeito tense que,

\ \nu = c / \lambda

E = h \cdot \nu  

onde \nu  é a frecuencia medida en Herzios (Hz), \lambda é a longura de onda medida en múltiplos e submúltiplos do metro, E é a enerxía medida en Joule (J) -aínda que se adoita ofrecer tamén, por simplicidade, en electrón-voltios (eV)-, e finalmente h é a constante de Planck.
miniatura|centro|600 px|Espectro electromagnético, penetración na atmosfera, lonxitude de onda, frecuencia e radiación de corpo negro.

## Véxase tamén
Geli Raubal

miniatura|200px|Raubal e Hitler viviron no segundo andar desta casa en Prinzregentenplatz 16
**Angela Maria "Geli" Raubal**, nada en Linz o 4 de xuño de 1908 e finada en Múnic o 18 de setembro de 1931, foi unha sobriña de Adolf Hitler célebre pola estreita relación afectiva que mantivo con este, que rematou co seu  aparente suicidio.

## Traxectoria 
Os seus pais eran Angela Raubal (filla do segundo matrimonio do pai de Hitler con Franziska Matzelsberger) e Leo Raubal (inspector da facenda). Geli era o familiar con quen mellor se entendía Hitler. Geli quedou orfa de pai en 1910 e a familia conseguiu saír adiante grazas á axuda da irmá do seu pai, Maria Raubal. En 1915 Geli trasladouse a Peilstein ao coidado da súa tía, mentres a súa nai buscaba traballo en Viena, cidade á que tamén se trasladou Geli en 1917, e permaneceu alí ata 1921 cando de novo volveu a Linz.

En 1927 trasladouse a Múnic para estudar medicina e afondou na relación amorosa que mantiña con Emile Maurice, chofer de Hitler, dende 1926. A relación contou coa oposición de Hitler e acabou arrefriando. En 1929 deixou a pensión na que residía dende 1927 e pasou a vivir na residencia do seu tío. O 18 de setembro de 1931 Geli apareceu morta por un disparo no pulmón, e o forense ditaminou suicidio. Non se sabe a causa do seu suicidio, había rumores que Geli e Hitler eran amantes, algo que nunca se puido probar. Outros rumores apuntan a que foi Hitler quen a matou, pero o día da morte Hitler estaba fóra da cidade nun mitin do Partido Nazi. Outras fontes afirman que Geli suicidouse por celos de Eva Braun.

Algunhas fontes afirman que Hitler se fixo vexetariano por causa da morte de Geli en 1931, pero o certo é que xa dende 1924 poucas veces comía carne. Consérvanse espidos de Geli asinados por Hitler, pero non hai certeza de que sexan auténticos.
Delio Rodríguez

**Delio Rodríguez Barros**, nado en Moreira (Ponteareas) o 19 de abril de 1916 e finado en Vigo o 14 de xaneiro de 1994, foi un ciclista galego, profesional entre 1936 e 1950. É o corredor que obtivo máis vitorias de etapa na Vuelta Ciclista a España, con 38 vitorias no conxunto das súas participacións e con 32 días como líder de proba.

Após a súa retirada do ciclismo de elite, instalou en Vigo un establecemento de venda de material deportivo que prestaba grande atención ao ciclismo. Faleceu na súa casa de Vigo por mor dun cancro de próstata e foi soterrado en Ponteareas.

## Traxectoria 
Na súa primeira Vuelta a España, en 1936, rematou na posición 24. En 1941 participou de novo na proba como membro do Reial Club Deportiu Espanyol de Barcelona. Conseguiu imporse en doce etapas, seis delas consecutivas, das vinte e dúas que tiña a proba.

En 1942 militou na sección de ciclismo do Real Club Deportivo da Coruña canda Julián Berrendero, gañador final da proba, e con quen deixaría o club herculino en segundo posto na clasificación por equipos.

En 1945 gañou a volta ciclista a Galicia e a Vuelta Ciclista a España, como líder xa desde a segunda etapa. A 1ª etapa de Madrid a Salamanca (212 km) replicaba a Vuelta a España de 1942, debido á superioridade de Berrendero. Despois dun ataque de Vicente Trueba no Alto de los Leones, replicou Berrendero, canda José Gándara Villegas e João Rebelo. No descenso, o portugués marchou só levando o seu avance a 3 minutos a 20 km da meta. Porén, o vento lateral freouno, e foi finalmente superado por Berrendero, Dalmacio Langarica, Juan Gimeno, Bernardo Capó e Miguel Gual. Xa en Salamanca, Berrendero gañou no sprint e conseguiu, grazas ás bonificacións, máis de 6 minutos sobre Delio. 

Na etapa seguinte (Salamanca - Cáceres), baixo unha fina chuvia e nunha estrada en malas condicións, pouco despois da saída destacáronse Rebelo, Olmos, Bailón, Antonio Montes e Delio. Pouco despois descolgáronse Montes e Rebelo, por picadas, e Olmos, por rotura de cadea. Delio e Bailón pasaron o alto de Béjar con 2' 43" sobre o pelotón. Ao final do descenso dobraron a súa vantaxe, sorprendidos da apatía do pelotón. A partir de aí, ambos corredores viron medrar a súa vantaxe até chegar aos 35" en Plasencia. A 30 km da meta, Bailón desfaleceu e Delio continuou só e gañou a etapa con 15" sobre Bailón e 30" sobre os outros favoritos. Así, Delio gañou a Vuelta desde a 2ª etapa e Berrendero focalizouse en bater a Rebelo no premio da montaña, feito que acadou. Ficou na xeral final en 2º posto, a 15" de Delio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Galegos na Vuelta a España
### Ligazóns externas 
* Palmarés completo de Delio Rodríguez.
* El sitio del ciclismo. Delio Rodríguez Barros. Equipos
Gertrud Scholtz-Klink

**Gertrud Scholtz-Klink**, nada como **Gertrud Emma Treusch** en 1902 e finada en 1999, foi a líder da Liga de Mulleres Nacionalsocialistas.

## Traxectoria 
Filla dun funcionario de Adelsheim, en Baden, deixou os estudos durante a primeira guerra mundial, traballou nos ferrocarís e como asistenta en casas de familia de militares. En 1921 casou con Eugen Klink, un mestre de escola simpatizante do NSDAP co que tivo catro fillos. En 1930 quedou viúva e converteuse na dirixente das mulleres do Partido Nazi en Baden.

En 1932 casou co médico Günter Scholtz, e coa chegada dos nazis ao poder na xefa das seccións femininas no Ministerio do Interior e directora do Servizo Laboral Feminino e en 1934 a dirección da Liga de Mulleres Alemás (DFW). Dende o seu posto promovía a superioridade do home e a dedicación da muller ás tarefas do fogar e ao coidado dos fillos.

En 1938 divorciouse do seu marido, e en 1940 casou con August Heissmeyer, xefe de grupo das SS. Despois da guerra desapareceu co seu home e ata 1948 non foi detida e condenada a 18 meses de prisión.
Auto sacramental

O **auto sacramental** é unha peza teatral de carácter relixioso propia de España que se representaba o día do Corpus Santo desde o século XVI ata a súa prohibición en 1765. Baseábase nunha tradición dramática-teatral litúrxica e relixiosa medieval, os misterios, e desenvolve nun acto episodios bíblicos ou haxiográficos e accións alegóricas sobre conceptos morais, transmitindo a cosmovisión católica de xeito edificante. A Eucaristía é o centro do auto sacramental.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Teatro
Soliloquio

O **soliloquio** (do latín* solus* "so" e *loquor* "falar") é unha forma singular de monólogo aplicada ás obras construídas sobre un só personaxe.

Non debe confundirse co monólogo -discurso do personaxe que non espera resposta, alocución na cal non existe intercambio verbal, é unha reflexión en voz alta, un discurso dunha personaxe que fala consigo mesma-, pois o termo monólogo non debe aplicarse á totalidade dunha obra teatral ou cinematográfica.

Adóitase empregar no teatro.
Sainete

[miniatura|*Mal de moitos*, Ferrol, 1915, de [Euxenio Charlón|Charlón e Sánchez Hermida.]]
Un **sainete** é unha peza teatral breve, evolucionada do entremés que, coma este, consta dun só acto dividido en escenas, é breve (20 ou 30 minutos, máis longo có entremés) ten intencionalidade cómica, as personaxes están escasamente caracterizadas

As diferenzas co entremés son as seguintes:

* Maior perfección formal: presenta acoutacións.
* Actitude crítica
* Sátira de costumes
* Autonomía relativa que o diferencian do resto dos xéneros
* Presenza da música e o baile.
* Maior número de personaxes (de 10 a 30).
* As personaxes pertencen a estratos sociais diferentes.

## Exemplos
* *A casamenteira, sainete en gallego para cuatro personas*, de Antonio Benito Fandiño, presenta un enredo aldeán en torno ós matrimonios por interese.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Teatro
Leônidas da Silva

**Leônidas da Silva**, nado o 6 de setembro de 1913 no Río de Xaneiro e finado o 24 de xaneiro de 2004 en Cotia, (San Paulo), foi un dos principais xogadores brasileiros de fútbol.

## Traxectoria 
Coñecido como o "Diamante Negro" ou o "Homem de borracha", Leônidas da Silva comezou a súa carreira en equipos locais no Río de Xaneiro. Despois de facer dous goles na súa estrea vestindo a camisola amarela da selección brasileira, foi xogar para o Peñarol do Uruguai en 1933. Despois dun ano, volveu ao Brasil para xogar no Vasco da Gama, ao cal axudou a gañar o Campionato Carioca de 1934. Despois de xogar o seu segundo mundial, en 1934, foi xogar co Botafogo e gañou outro Campionato Carioca en 1935. No ano seguinte, foi para o Flamengo, onde ficou ata o 1942. En 1938, foi o máximo anotador da Copa do Mundo con 8 goles, incluíndo catro marcados contra a Polonia. Iso fixo del o primeiro xogador da historia en marcar catro goles nun único encontro da Copa do Mundo. Na semifinal, contra a Italia o adestrador brasileiro reservou a Leônidas para a final. Brasil perdeu ese encontro por 2-1. Remataría a súa carreira xogando para o Sao Paulo.

Segundo se di, moitas xogadas populares hoxe en día partiron da súa imaxinación, coma a tesoira ou a bicicleta, aínda que el mesmo só se consideraba o perfeccionador desta última, xa que o inventor sería Petronilho de Brito.

Está enterrado no Cemitério da Paz en São Paulo.
Eva Braun

**Eva Anna Paula Hitler**, nada co apelido **Braun** en Múnic o 6 de febreiro de 1912 e finada en Berlín o 30 de abril de 1945, foi a amante de Adolf Hitler e, durante menos de 40 horas, a súa dona.

## Traxectoria 
Filla de Friedrich Braun, mestre de escola, e Franziska Kronberger, modista, educouse nun colexio de monxas e era amante do deporte, en especial do atletismo. En 1929 entrou a traballar na tenda de fotos de Heinrich Hoffman (o fotógrafo oficial do Partido Nazi) e en outubro dese mesmo ano coñeceu a Adolf Hitler. A relación entre Eva Braun e Hitler, levouse con total discreción e segredo.

Tralo suicidio de Geli Raubal (a filla da medio irmá de Hitler), en 1931 intensificouse a relación, aínda que tamén mantivo outras relacións, como a da actriz Renate Müller.

Para chamar a atención de Hitler, ocupado na preparación das eleccións do 6 de novembro de 1933, o 1 de novembro Eva Braun disparouse un tiro no pescozo. O 29 de maio de 1935, por temor a que Hitler a abandonase, realizou a súa segunda tentativa de suicidio, coa inxestión de 35 pílulas para durmir. Tras este intento marchou a vivir coa súa irmá a unha casa alugada, deixou a tenda e finalmente Hitler mercoulle unha casa nun suburbio próximo a Múnic. A relación intensificouse e comezou a acudir a Berghoff, a residencia de descanso de Hitler: alí afeccionouse a rodar filmes caseiros, entre eles algúns dos primeiros en cor rodados en Alemaña.

A comezos de abril de 1945 uniuse a Hitler no búnker da chancelaría, rexeitou marchar en avión e decidiu permanecer con Hitler ata o final. Na noite do 28 ao 29 de abril casa con Adolf Hitler. O 30 de abril suicidouse xunto a Hitler e o persoal do búnker queima os corpos.
Entremés

[miniatura|*[Entremés famoso sobre da pesca do río Miño*.]]
Un **entremés** é unha obriña teatral nun só acto que se caracteriza pola brevidade (150-1000 liñas), pola comicidade e, ademais pola dependencia, ó representarse nos descansos entre actos dunha obra principal.

A trama e o conflito son mínimos. O tempo e o espazo están só vagamente aludidos. O número de figuras oscila entre tres e cinco. Os personaxes son tipos máis ou menos estereotipados de estratos sociais baixos e populares, que se mostran en situacións insólitas, absurdas e grotescas para provocar comicidade.

## Exemplos
**Entremés famoso sobre da pesca do río Miño*, de Gabriel Feijoo de Araújo.
**A carauta*, de Eduardo Blanco Amor, recreación do paso castelán *La carátula* de Lope de Rueda.

## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Teatro
Conceyu Bable

[miniatura|dereita|250px|[Xuan Xosé Sánchez Vicente, escritor e fundador de *Conceyu Bable*.]]
**Conceyu Bable** foi unha asociación asturiana legalizada en 1976, cuxo obxectivo era a recuperación e dignificación da lingua asturiana.

## Orixe 
Nos anos finais do réxime franquista, comezou a xurdir unha nova xeración de autores asturianos que tentaba superar o uso tradicional da lingua asturiana en composicións ruralizantes e locais, moitas veces compúñanse paras as festas das localidades no dialecto local. Esta nova xeración pretendía dotar ao asturiano dunha literatura moderna, próxima ás correntes literarias imperantes en España e Europa, ao tempo que pretendían demostrar a validez da lingua para calquera uso social ou literario.

En 1969 José León Delestal fundou a asociación Amigos del Bable, que foi un primeiro intento de recuperación da lingua, e que se centrou sobre todo na edición de discos en asturiano e que organizou en novembro de 1973 a Asamblea Regional del Bable presidida por Emilio Alarcos Llorach, nela puxéronse os alicerces do que sería o surdimientu e unha parte dos participantes nela decidiron constituíren un colectivo centrado na recuperación da lingua e que a diferenza dos Amigos do Bable fixera uso escrito e falado do asturiano.

## Historia 
O 16 de novembro de 1974 apareceu no número 284 da revista *Asturias Semanal* a sección Conceyu Bable, que daría nome á asociación (legalizada en xuño de 1976), na que escribían en asturiano, entre outros, Xosé Lluis García Arias, Xuan Xosé Sánchez Vicente e Lluis Xabel Álvarez. Eles foron os verdadeiros creadores da prosa asturiana e os responsables do xurdimento dun grupo de escritores que romperon cos modelos literarios reservados ao asturiano ata entón, e da aparición dunha industria cultural propia, coa publicación de libros, discos e artigos en revistas e xornais en asturiano.

Conceyu Bable asentou as bases da actual norma culta do asturiano baseada no asturiano central, por ser o que tiña máis falantes e o máis usado polos escritores e dende 1975 organizaron cursos de asturiano en concellos do centro de Asturias. En 1976, membros da asociación publicaron a primeira gramática moderna da lingua, *Gramática bable*.

O 22 de xuño de 1976 convocou unha manifestación en Xixón para solicitar a presenza do asturiano na escola, á manifestación sumouse a Coordinación Democrática de Asturias que englobaba aos partidos democráticos e contou coa participación dunhas 5.000 persoas. Logo da súa legalización, Conceyu Bable celebrou un Conceyu Xeneral, no que se elixiu a Xosé Lluis García Arias presidente. Paulatinamente a asociación virou ata declararse nacionalista en 1977 coa publicación de "Cartafueyu so'l Rexonalismu" e  militantes seus formarán o Conceyu Nacionalista Astura. A partir de 1980 perdeu influencia coa aparición da Academia de la Llingua Asturiana.

## Notas