Festuca

***Festuca***, as festucas, é un xénero de gramíneas (ou poáceas) distribuídas nas rexións temperadas e en montañas de rexións tropicais. Comprende unhas 200 especies, moitas das cales considéranse excelentes forraxeiras e se cultivan para tal fin.
miniatura|250px|*Festuca pratensis*.

## Descrición 
O xénero *Festuca* inclúe a herbas perennes, con follas planas, convolutas ou conduplicadas e espículas dispostas en espigas.

As espículas son pauci- ou plurifloras, comprimidas lateralmente, con raquilla artellada por riba das glumas e entre os antecios. As glumas son lineal-lanceoladas ou lanceoladas, agudas, desiguais, sendo menor a gluma inferior. As lemmas son lanceoladas ou oblongo-lanceoladas, membranosas ou papiráceas, arredondadas no dorso, 5-nervadas, agudas, xeralmente arestadas no ápice. A lemma é bicarenada. As flores son hermafroditas ou ben, as superiores masculinas. Os estames son 1 a 3, os estilos son curtos con estigmas plumosos. O cariopse é oblongo ou lineal.

## Hábitat e distribución 
Aínda que en agricultura algunhas especies son consideradas malezas, pola súa gran capacidade de rexeneración e a súa resistencia a desaparecer, son un forraxe moi nutritivo para os herbívoros e se utilizan a estas especies para alimento da fauna salvaxe e o gado doméstico e en programas de control para evitar a erosión dos solos.

Son gramíneas achegadas a *Lolium* moi difundidas e capaces de se adaptar aos máis diversos tipos de solos e climas, moi resistentes ás pisadas, agresivas, invasivas e persistentes. Son plantas pioneiras que sobreviven onde moitas especies leñosas non son quen de facelo e constitúen nalgunhas áreas o único alimento dispoñíbel. Algunhas especies están adaptadas a solos áridos, calcarios, areentos, xesosos, salobres ou tóxicos, con exceso de aluminio, cobre, mercurio e outros metais. En zonas apropiadas forman pradarías mestas.

A súa distribución é mundial, agás na Antártida.

## Taxonomía 
O xénero foi descrito por Carl von Linné e publicado en *Species Plantarum* 1: 73–76. 1753. A especie tipo é: *Festuca ovina* L.
;Etimoloxía:
O nome do xénero deriva do latín e significa *talo de palla*, tamén o nome dunha herba má entre o orxo.

;Citoloxía:
O número cromosómico básico do xénero é x = 7, con números cromosómicos somáticos de 2n = 14, 28, 35, 42, 56 e 70, xa que hai especies diploides e unha serie poliploide. Cromosomas relativamente "grandes".

## Híbridos interxenéricos 
Téñense descrito híbridos interxenéricos (notoxéneros) entre *Festuca* con *Vulpia* (× *Festulpia* Melderis ex Stace & R.Cotton), con *Lolium* (× *Festulolium* Ascher & Graebn.) e con *Bromus* (× *Bromofestuca* Prodan)

## Pragas e enfermidades 
Algunhas especies son parasitadas por fungos endófitos como *Neotyphodium*, *Acremonium* ou *Claviceps*, que se distribúen por toda a planta agás nas raíces e que produce substancias tóxicas alcaloides velenosas para o gado, que en cantidade elevada producen a morte, sendo tamén a causa de malpartos e anomalías físicas como peso baixo, malformacións ou ananismo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Características das poáceas

### Bibliografía 
* Cabrera, A. 1970. *Festuca*. *En*: Flora de la Provincia de Buenos Aires. Tomo IV, Parte II. Instituto Nacional de Tecnología Agropecuaria, Colección Científica. Bos Aires, Arxentina
### Ligazóns externas 
* (en inglés) Grassbase - The World Online Grass Flora
* Imaxes en Google