Sopa primitiva

[miniatura|dereita|300px| O *Grand Prismatic Spring* do Parque Nacional Yellowstone ([Estados Unidos de América|Estados Unidos). Suponse que o ambiente deste lago con elevadas temperaturas e ambiente redutor (ausencia de oxíxeno), sería similar ao ambiente primixenio dos mares da Terra.]]
A **sopa primitiva**, ou **caldo primitivo** (tamén chamados **primarios**, **primixenios**, **da vida** ou **primordiais**) é unha das hipóteses sobre a creación da vida no noso planeta.

O experimento para xustificala baséase principalmente en reproducir nun lugar hermético as condicións que se deron na Terra hai millóns de anos xunto co *caldo primitivo*, é dicir, os elementos nas proporcións nas que, supostamente, se encontraban entón. O líquido, rico en compostos orgánicos, componse de carbono, nitróxeno e hidróxeno maioritariamente, exposto a raios ultravioletas e enerxía eléctrica. O resultado é que se xeran unhas estruturas simples de ARN, no seu momento versión primitiva do ADN, base das criaturas vivas. Parte deste resultado deu orixe á teoría dawkinsiana (que non darwiniana) da evolución biolóxica.

O concepto débese ao biólogo ruso Aleksandr Ivanovich Oparin que, en 1924 postulou a hipótese de que a orixe da vida na Terra debeuse á evolución química gradual a partir de moléculas baseadas no carbono, todo iso de maneira abiótica. O bioquímico Robert Shapiro resumiu a teoría da "sopa primitiva" de Oparín e J. B. S. Haldane na súa "forma madura" como segue:
# A Terra primitiva tiña unha atmosfera redutora.
# Nesta atmosfera, exposta a diversos tipos de enerxía, orixináronse compostos orgánicos simples ("monómeros").
# Estes compostos acumuláronse no mar nunha "sopa", que se puido concentrar en varias localizacións (zonas costeiras, pozas, chemineas oceánicas etc.).
# Posteriores transformacións darían lugar a compostos orgánicos máis complexos ou polímeros, e finalmente desenvolveríase a vida na sopa.

## Modelo experimental 
Stanley Miller demostrou un modelo experimental do caldo primixenio en 1953 na Universidade de Chicago. Introduciu auga, metano, amoníaco e hidróxeno nun recipiente de vidro para simular as supostas condicións da Terra primitiva. A mestura expúxose a descargas eléctricas e, unha semana despois, unha cromatografía en papel mostrou que se formaran varios aminoácidos e outras moléculas orgánicas. O modelo postula que a orixe da vida produciuse a partir de tales moléculas que, despois de formarse na atmosfera primitiva, foron arrastradas pola chuvia até o océano primordial, onde se combinaron para formaren proteínas, ácidos nucleicos e outras moléculas da vida.

## Argumentación 
O problema central é o tempo de vida dos polímeros, debido á ruptura dos mesmos por hidrólise no océano primitivo. Ademais, a síntese abiótica produce unha mestura racémica de isómeros *D* e *L*, e os seres vivos utilizan case exclusivamente formas *L*. Suxeriuse que os polímeros primixenios ensambláronse sobre minerais sólidos, como a arxila. Así, conseguíronse sintetizar no laboratorio polinucleótidos e polipéptidos dunhas 50 unidades.

## Traballo posterior 
Christopher Wills e Jeffrey Bada da Universidade de California, San Diego, sosteñen que moléculas orgánicas pequenas puideron reaccionar con moléculas maiores en películas aceitosas en praias e pozas de marea. Algunhas moléculas que permaneceron na película e resistiron o lavado das ondas foron *seleccionadas* de acordo coas regras da selección natural. Gradualmente, evolucionaron cara a sistemas máis complexos con primitivas funcións bioquímicas. Finalmente, tales sistemas comezaron a replicarse por mecanismos xenéticos máis simples que os do ADN e ARN actuais.

Os ribozimas poden catalizar a unión de nucleótidos para orixinar curtos oligonucleótidos, que son cadeas complementarias deles mesmos, seguindo as regras de emparellamento das bases nitroxenadas. É posíbel que a vida comezase con ARN antes de que as proteínas empezasen a actuar como enzimas, e que o ADN adquirise o papel xenético que desempeña nas formas de vida actuais. Estas ideas vense apoiadas polo feito de que a ribosa (compoñente do ARN pero non do ADN) sexa unha parte esencial na estrutura de moléculas universais e claves para a vida, como o ATP, NAD, FAD, coenzima A, AMP cíclico etc., mentres que a desoxirribosa se encontra case exclusivamente no ADN.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Orixe da vida.
* Aleksandr Oparin.
* Experimento de Miller e Urey.
* Evolución das células