open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Rinoceronte (obra de teatro)

***Rinoceronte*** (título orixinal en francés: *Rhinocéros*) é unha obra de teatro escrita por Eugène Ionesco en 1959. Está considerada como unha das obras máis destacadas do Teatro do absurdo.

A obra está escrita en francés, todos os personaxes, tanto principais coma secundarios representan personalidades definidas e ben recoñecibles.

## Argumento 
Ao longo de tres actos, os habitantes dunha pequena vila de Francia vense convertidos en rinocerontes. A fígura principal da obra, Bérenges, un home común e sinxelo, a miúdo minusvalorado e criticado pola súa adicción ao alcohol, resulta ser o único humano que non desenvolve esta metamorfose.

*Rinoceronte* foi a miúdo interpretado como unha metáfora do xurdimento dos fascismos na Europa anterior á segunda guerra mundial, desta maneira trata temas controvertidos como a conformidade, ou os conceptos de cultura ou moral.

## Adaptación ó cine 
A obra foi adaptada ao cine en 1973 por Tom O´Horgan e protagonizado por Zero Mostel e Gene Wilder.

## Tradución ao galego 
No ano 2004 foi publicada en galego por Edicións Laiovento, en tradución de Henrique Harguindey Banet.

## Notas
Lista de escafópodos de Galicia

miniatura|*Dentalium entalis*.
A seguinte é unha **lista alfabética dos moluscos escafópodos atopados en Galicia**. Está baseada na información recollida dos traballos feitos polo experto en malacoloxía galego Emilio Rolán.

Este filo contén arredor de trescentas especies vivas, das cales seis foron atopadas con maior ou menor abundancia nas costas galegas.

A taxonomía da fauna malacolóxica está sometida a bastantes cambios debido ás novas achegas de información científica polo que precisa de revisións periódicas para podermos engadir os novos datos obtidos.

## Lista
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Moluscos
* Escafópodos
Unseen University

A **Unseen University** (*Universidade Invisible*) (UI) é unha institución ficticia creada polo escritor británico Terry Pratchett para o seu Mundodisco. A Universidade Invisible é o centro de estudo de maxia máis grande do Discworld. A súa sede principal está na cidade de Ankh-Morpork, aínda que hai outras sedes en lugares tan afastados como XXXX.

O lema da institución, que aparece no escudo da UI, é "Nunc id Vides, Nunc ne Vides" ("agora vela, agora non a ves").

A universidade ten no seu centro a Torre da Arte, arredor da cal creceu. Debido ós altos niveis de maxia residual na veciñanza, un plano da UI parécese vagamente a un crisantemo explotando e só é válido durante un día, aínda que se considera normalmente que o interior da UI é máis grande do que os muros exteriores poderían conter en circunstancias normais.
Actor de dobraxe

Un **actor de dobraxe** é un actor de voz que substitúe os diálogos orixinais de calquera produción audiovisual por outros realizados, a posterior, nun estudio de gravación.

## Finalidades 
A dobraxe pode efectuarse con diferentes finalidades:

* Produto televisivo ou cinematográfico estranxeiro que se decide dobrar ó idioma do país comprador para a súa difusión. Este é o motivo máis común para realizar unha dobraxe.
* Actor que aparece en anuncio de televisión con falta de fonoxenia ou calquera motivo semellante.
* Gravación defectuosa da banda de son en filmes ou series.

En tódolos casos nos que exista unha dobraxe, os actores encargados de o realizar deben tratar de axustar a súa interpretación ó orixinal.
Actor de voz

Un **actor de voz** é unha persoa que proporciona a súa voz para calquera soporte audiovisual: videoxogos, atraccións, series radiofónicas, series de televisión, *stop motion*, animacións (como debuxos animados, filmes e curtas animados), publicidades de televisión e radio. Cando fai falla cantar nun papel dado, ás veces contrátase un segundo actor de voz para as cancións. Un actor de voz non necesariamente ten que ser un actor de dobraxe. Un actor que presta a súa voz para realiza-las voces orixinais dunha produción non está a realizar unha dobraxe.

Unha práctica común é contratar mulleres para os papeis de nenos. Isto é especialmente útil se unha serie ou unha campaña publicitaria vai durar varios anos, xa que, namentres que a voz dun actor adolescente muda co tempo, a dunha actriz adulta non fará tal.
Coruxo

O termo **Coruxo** pode referirse a:

*Un **coruxo** ou **curuxo** (*Scophthalmus rombus*, Linnaeus, 1758) é un peixe plano, esquerdo, da familia dos *Scophthalmidae*, semellante ó rodaballo pero de menor tamaño. 

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Coruxo**, parroquia do concello de Vigo;
****Coruxo de Abaixo**, lugar de dita parroquia;
***Coruxo**, lugar da parroquia de Barbeiros, no concello de Ordes;
***Coruxo**, lugar da parroquia de Pesqueiras, no concello de Salvaterra de Miño;
***Coruxo**, lugar da parroquia de Vilarmaior, no concello de Vilarmaior;
***O Coruxo**, lugar da parroquia de Cornazo, no concello de Vilagarcía de Arousa;
***Coruxo de Abaixo**, lugar da parroquia de Liáns, no concello de Oleiros;
***Coruxo de Arriba**, lugar da parroquia de Liáns, no concello de Oleiros;
***Coruxo Novo**, lugar da parroquia de San Salvador de Couzadoiro, no concello de Ortigueira;
***Coruxo Vello**, lugar da parroquia de San Salvador de Couzadoiro, no concello de Ortigueira.

;Deportes
***Coruxo Fútbol Club**, equipo de fútbol galego da parroquia de Coruxo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Coruxou**, parroquia do concello de Irixoa;
***Coruxedo**, lugar da parroquia de Moia, no concello de Navia de Suarna;
***Coruxeiro**, lugar da parroquia de Vilaboa, no concello de Vilaboa;
***Coruxido**, lugar da parroquia de Bastavales, no concello de Brión;
***Corexo**, lugar da parroquia de Marrozos, no concello de Santiago de Compostela;
***O Coxuxo**, lugar da parroquia de Bravos, no concello de Ourol.
Dobraxe

A **dobraxe** é unha técnica audiovisual aplicada a produtos cinematográficos e televisivos, consistente en substituí-los diálogos ditos polos actores nun idioma por outros diálogos idénticos (de aí que sexa precisa unha boa tradución e un bo "axuste" para a sincronía) noutro idioma. Os actores de dobraxe tratan de axusta-lo máis posible a súa interpretación á orixinal.

Tamén utilízase a dobraxe, malia non ser noutro idioma, polos mesmos actores ou outros que interpretasen a peza, para substituír pasaxes do diálogo en que o son gravado é defectuoso, por un deficiente rexistro de voz, en cancións, etc., dobrándose a si mesmo ou substituíndo a voz por outra máis axeitada.

Para proporcionar naturalidade ós diálogos dobrados, utilízase unha técnica denominada axuste, que procura manter a lonxitude das frases e facer coincidir determinados fonemas, especialmente os correspondentes ás letras labiais e oclusivas, cos do texto orixinal.

A dobraxe máis común é o dos filmes e dos documentais e series de televisión e mailos animes xaponeses que foron distribuídas internacionalmente. Os filmes en lingua estranxeira dóbranse na lingua local dos seus mercados para facelas máis accesibles ás audiencias que non están afeitas ós subtítulos.

A primeira dobraxe ao galego realizouse no ano 1981 a xeito de demostración, sen chegar a emitirse comercialmente en ningunha televisión nin cinema e foi o primeiro capítulo da serie española *Os gozos e as sombras*.

## Notas 
### Ligazóns externas 
* APRADOGA  
* I Congreso de Tradución para a dobraxe: Galiza, País Vasco e Cataluña
* La Gazette du doublage
Dinahosting

[miniatura|Publicidade da Dinahosting no [Parque Empresarial de Agrela|polígono de Agrela-Bens da Coruña.]]
**Dinahosting S.L.** é unha empresa galega dedicada ao rexistro de dominios, hosting, VPS e servidores dedicados. Fundouse no ano 2001 e ten a súa sede en Santiago de Compostela.

É a única compañía de Galiza autorizada pola ICANN ao rexistro de dominios (en toda España só hai unha ducia de empresas habilitadas), e é tamén axente autorizado por ESNIC para os dominios *.es*, ademais de membro de RIPE (a entidade europea que xestiona a asignación de IPs). Dende o 2007 os seus servidores están localizados no centro de datos Interxion, en Madrid.

## Outros datos
No inverno de 2009, Dinahosting utilizou a imaxe do Apalpador, unha figura mítica do Nadal galego, na súa campaña publicitaria .

Ten servizos de atención e tradución en todas as linguas oficiais de España (galego, castelán, vasco e catalán), ademais de en inglés e portugués.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina web
*Páxina web en archive.org
Portal Galego da Língua

O **Portal Galego da Língua** (PGL) é un portal de Internet promovido pola Associaçom Galega da Língua (AGAL) en 2002, que defende unha vía reintegracionista para o galego.

## Historia 
As orixes do PGL están nas primeiras tentativas da AGAL por ter un sitio en Internet. De feito, naceu como páxina corporativa da asociación, aloxada nun principio nos servidores da Universidade de Vigo .

Debido ao crecente número de contidos informativos relacionados coa actualidade lingüística de Galiza, o portal 'refundouse' en 2002 xa nun servidor e dominio diferentes e co nome actual de Portal Galego da Língua .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Portal Galego da Língua
Ignacio Aldecoa

**Ignacio Aldecoa Isasi**, nado en Gasteiz o 24 de xullo de 1925 e finado en Madrid o 15 de novembro de 1969, foi un poeta e escritor en lingua castelá. Catro son as súas principais obras: *El fulgor y la sangre* (1954), *Con el viento solano* (1956), *Gran Sol* (1958) e *Parte de una historia* (1967).

## Biografía
Naceu en Gasteiz no seo dunha familia burguesa e nesa cidade estudou bacharelato nos marianos, para logo marchar a estudar Filosofía e Letras en Salamanca primeiro e en Madrid despois. De carácter rebelde e despreocupado, a súa vida universitaria non se caracterizou pola aplicación nos estudos. Na capital tivo a ocasión de coñecer a escritores como Rafael Sánchez Ferlosio ou Carmen Martín Gaite, con quen conformou a chamada Xeración dos 50 ou Xeración dos nenos da guerra, unidos pola literatura e pola súa activa oposición á ditadura franquista. Casou coa tamén escritora Josefina Aldecoa, fundadora do colexio de inspiración laica *Estilo*.

## Traxectoria literaria
Empezou publicando dous libros de poesía para logo centrarse na novela e nos relatos, actividades literarias polas que é máis coñecido. Pertence ao realismo social dos anos cincuenta, caracterizado pola solidariedade cos humildes e os oprimidos, a desconformidade perante a sociedade da época e as arelas de cambio. A dura vida do campo ou do mar protagonizaron varias das súas obras.

A técnica narrativa de Aldecoa é a típica do realismo social do momento. O contido das obras teñen toda a prioridade e a el fican subordinadas as técnicas escollidas; xa que logo, rexeita toda pretensión experimental ou virtuosa. Salientou pola súa capacidade para captar os máis diversos ambientes nos que se desenvolven as súas novelas e relatos.

## Obras
* *Todavía la vida* (1947)
* *Libro de las algas* (1949)
* *El fulgor y la sangre* (1954). Finalista do premio Planeta.
* *Vísperas del silencio* (1955)
* *Espera de tercera clase* (1955)
* *Con el viento solano* (1956)
* *Los pozos* (1958)
* *Gran Sol* (1958). Premio da Crítica.
* *El corazón y otros frutos amargos* (1959)
* *Cuaderno de Godo* (1961)
* *Caballo de pica* (1961)
* *Arqueología* (1961)
* *Neutral corner* (1962)
* *Pájaros y espantapájaros* (1963)
* *Los pájaros de Baden-Baden* (1965)
* *Parte de una historia* (1967)
* *Santa Olaja de Acero* (1968)
* *Cuentos completos* (1996). Póstuma.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*Lázaro, F. e Tusón, V. (1982). *Literatura española*. Ed. Anaya.

### Ligazóns externas
* http://www.lecturalia.com/autor/1163/ignacio-aldecoa
Yeats

O apelido inglés **Yeats** pode referirse a:

***John Butler Yeats** (1839-1922), debuxante irlandés. 
***William Butler Yeats** (1865-1939), fillo do anterior, coñecido polas súas facetas de poeta e dramaturgo.
Roberto Blanco Valdés

**Roberto Luis Blanco Valdés**, nado na Estrada o 7 de novembro de 1957, é un profesor, escritor e columnista galego.

## Traxectoria 
Fillo de Mario Blanco Fuentes, avogado e alcalde da Estrada. Catedrático de Dereito Constitucional e profesor do departamento de dereito Público e Teoría do Estado da Universidade de Santiago de Compostela. É articulista e analista político en diferentes medios de comunicación, como a Televisión de Galicia, a Radio Galega, *La Voz de Galicia* ou V Televisión.

Foi director de teses doutorais e de numerosos proxectos de investigación sobre cuestións de dereito político. Foi ademais, profesor nas Universidades de Georgetown e da Coruña, e investigador visitante na Universidade de Roma La Sapienza, tendo pronunciado discursos en ámbalas dúas, e en universidades españolas e institucións europeas (como Dobbiaco, Boloña, Trieste, Milán, Roma, Turín, Calabria, Padua, Siena, Messina, Pau, Berlín, Porto, Lisboa) e americanas (Washington, California, Irvine, México, Chile, Ecuador, Brasil, Guatemala, Colombia, República Dominicana).

## Obra 
* *Rey, Cortes y fuerza armada en los orígenes de la España liberal. 1808‑1823*&nbsp; (1988). Madrid: Siglo XXI. ISBN 84-323-0637-1
* *La aflicción de los patriotas* (1988). Madrid: Alianza Editorial. ISBN 978-84-206-6855-0
* *La ordenación constitucional de la defensa* (1988). Madrid: Tecnos. ISBN 84-309-1663-6
* *Los partidos políticos* (1990). Madrid: Tecnos. ISBN 84-309-1864-7
* 
* *El valor de la Constitución* (1994). Madrid: Alianza Editorial. ISBN 84-206-2926-X
* *El problema americano en las primeras Cortes liberales españolas. 1810‑1814* (1995). México D.F.: Universidade Nacional Autónoma de México. ISBN 9683643035
* *La configuración del concepto de constitución en las experiencias revolucionarias francesa y norteamericana* (1996). Barcelona : Institut de Ciències Polítiques i Socials. ISBN 84-11-33896-7
* *Introducción a la Constitución de 1978*&nbsp; (1998). Madrid: Alianza Editorial. ISBN 978-84-9104-267-9
* *Las conexiones políticas* (2001). MAdrid:Alianza Editorial. ISBN 84-206-6762-5
* *La Constitución de 1978* (2003). Madrid:Alianza Editorial. ISBN 978-84-206-4174-4
* *Nacionalidades históricas y regiones sin historia* (2005). Madrid: Alianza Editorial  ISBN 84-206-4751-9
* *Bienvenido al Congreso: pasa y lee, esta es tu casa* (2006). Madrid: Congreso de los Diputados, Departamento de Publicaciones. ISBN 84-7943-278-0
* *La aflicción de los patriotas* (2008). Madrid: Alianza. ISBN 978-84-206-6855-0
* *La Construcción de la autonomía gallega 1981-2007* (2009), Santiago de Compostela: EGAP. ISBN 9788445346860
* *La construcción de la libertad* (2010). Madird: Alianza,Editorial. ISBN 978-84-206-8317-1
* *Los rostros del federalismo* (2012). Madrid: Alianza Editorial. ISBN  978-84-206-6964-9
* *El Laberinto territorial español* (2014). Madrid: Alianza Editorial. ISBN 9788420688237
* *Luz tras las tinieblas. Vindicación de la España constitucional* (2018). Madrid: Alianza Editorial ISBN 9788491812449

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Coel Hen

**Coel Hen** ou **Coel o vello** (en galés: Coil) é o nome dun rei lendario das tribos celtas do norte de Inglaterra e sur de Escocia no século IV. Isto correspóndese co que os galeses chaman Yr Hen Ogledd.

## Historia 
[miniatura|dereita|240px|Mapa do norte de *Yr Hen Ogledd* antes das invasións dos [anglos]]
Coel Hen era para algúns autores, o derradeiro dos *Duces Britanniarum * con control militar no norte da Britania romana. Ao retirarse a última das lexións romanas no 407, Coel Hen mantívose como caudillo das forzas locais.

O período do 410 ao 455 foi unha "Idade Escura" en Inglaterra, de anarquía tribal, guerras, fames negras e conflitos relixiosos, pese ao cal Coel Hen puido manter o reino unido. O seu territorio coñeceuse como *Yr Hen Ogledd*, en galés "*O Vello Norte*".

Á súa morte, o seu reino teríase dividido entre os seus fillos ou os seus comandantes, co que gradualmente a organización tornou ás súas bases tribais históricas. Algúns deses reinos foron Gododdin, Alt Clut, Novant, Rheged, Bernicia e Elmet.

Moito tempo despois, en xenealoxías do século XII, os seus reis eran chamados *Gwyr* e *Gogledd* (*"Homes do Norte"*) e adoitaban ser considerados descendentes de Coel Hen.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
PlayStation Portable

A **PlayStation Portable** ou **PSP** (en galego: *Estación de xogo portátil*) é unha videoconsola portátil da compañía xaponesa Sony Computer Entertainment. Trátase, ademais, da terceira consola da liña PlayStation e a primeira incursión de Sony no mercado das portátiles. A PSP foi presentada oficialmente na Electronic Entertainment Expo (E3) o 13 de maio de 2003, e foi producida dende decembro de 2004 até o 6 de xullo de 2014.

## Especificacións 
* Pantalla LCD: 16:9, resolución de 480x722 con 16.7 millóns de cores.
* Dimensións/peso: 170x74x23 milímetros, 260 gramos.
* CPU: 32 bits MIPS R4000 rodando a 333 Mhz.
* GPU: 166 Mhz, capaz de xerar 32 millóns de polígonos renderizados por segundo.
* Memoria: 32 megabytes de RAM e 4 megabytes de DRAM dedicada a vídeo.
* Son: 44 Khz, 16 bits, estéreo, dous canais (calidade de CD).
* Media: xogos e filmes son gravados nun mini-disco UMD. Soporta os cartóns de memoria Memory Stick da Sony de ata 512 megabytes. 
* Conectividade: pode ser conectado a un PC vía USB e usar o cartón de memoria como drive virtual. Nesa conexión pódese transferir para o aparello fotos, músicas e filmes. 
* Multixogador: Soporta conexións WiFi para xogos online sen fío. 
* Multimedios: pode reproducir música no formato MP3, WMA e ATRAC, ver fotos de cámaras dixitais en formato JPEG e reproducir filmes no formato AVI, MPEG (Divx e VCD), podendo transferir eses filmes, músicas e fotos do PC para a aparello.
* Batería: autonomía de 4 a 6 horas, dependendo da aplicación, recarga total en 4 horas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sony
* PlayStation
Sebastião Salgado

**Sebastião Ribeiro Salgado**, nado en Aimorés, Minas Xerais, o 8 de febreiro de 1944 e finado en París o 23 de maio de 2025, foi un fotógrafo brasileiro. Nomeado como representante especial da UNICEF o 3 de abril de 2001, dedicouse a facer crónicas sobre a vida das persoas excluídas, traballo do cal xurdiron dez libros e varias exposicións.

## Traxectoria
[miniatura|Sebastião Salgado regálalle ao presidente brasileiro, [Luiz Inácio Lula da Silva|Lula, o seu novo libro (31 de outubro de 2006).]]
Formado en economía pola Universidade de São Paulo, traballou na Organización Internacional do Café en 1973. Deixou a economía pola fotografía após viaxar á África levando emprestada a cámara fotográfica da súa dona, Lélia Wanick Salgado.

O seu primeiro libro, *Outras Américas*, sobre os pobres na América Latina, foi publicado en 1986. Cunha temática relacionada publicou *Sahel: O Homem em Pânico* (1986), resultado dunha longa colaboración coa ONG Médicos Sen Fronteiras cubrindo a seca no Norte da África.

Entre 1986 e 1992, concentrouse na documentación do traballo manual en todo o mundo, do que sairía a obra *Trabalhadores rurais*. De 1993 a 1999 centrouse nos éxodos e desaloxamentos masivos de persoas, dando as obras *Êxodos* e *Retratos de Crianças do Êxodo*, publicadas en 2000.

## Publicacións 
* *An Uncertain Grace.* Nova York, NY: Aperture, 1992. ISBN 9780893814601.
**Workers: Archaeology of the Industrial Age.*
***Workers: Archaeology of the Industrial Age.* Londres: Phaidon, 1993. ISBN 978-0714829319.
***Trabalho: Uma Arqueologia da Era Industrial.* Portugal: Caminho, 1993. ISBN 978-9722108348.
***Trabalhadores: Uma Arqueologia da Era Industrial.* Sao Paulo, Brazil: Schwarcz, 1997. ISBN 978-8571645882.
* *Migrations.* Nova York, NY: Aperture, 2000. ISBN 978-0893818913.
* *The Children: Refugees and Migrants.* Nova York, NY: Aperture, 2000. ISBN 978-0893818944.
* *Sahel: The End of the Road.* Oakland, CA: University of California Press, 2004. ISBN 978-0520241701.
* *Africa.* Cologne: Taschen, 2007. ISBN 978-3836523431.
* *Genesis.* Cologne: Taschen, 2013. ISBN 978-3836538725.

## Premios e distincións
*Príncipe de Asturias das Artes, 1998.
*Premio Eugene Smith de Fotografía Humanitaria.
*Premio World Press Photo
*The Maine Photographic Workshop ao mellor libro foto-documental.
*Membro honorario da *Academia Americana de Artes e Ciencia*' nos Estados Unidos.
*Premio pola libro *Trabalhadores*.
*Medalla de prata *Art Directors Oub* nos Estados Unidos.
*Premio *Overseas Press Oub oí America*.
**Alfred Eisenstaedt Award* da *Magazine Photography*. 
*Premio Unesco categoría cultural no Brasil.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
**The Salt of the Earth*
### Ligazóns externas 
*Instituto Terra   e 
*Amazonas Images: axencia de fotoxornalismo de Sebastião Salgado*
Pía megalítica

[Pía na [A Pena Furada|PenaFurada (Coirós)|miniatura|dereita]]

[miniatura|dereita|200px|Pía na necrópole de Moldes ([A Pobra do Caramiñal).]]

Unha **pía megalítica** é un baleirado xeométrico realizado nun . Esta actividade cultural da Idade de Ferro ten presenza no noroeste da Península Ibérica, coincidente xeograficamente coas zonas de presenza de poboados castrexos e as súas cámaras de incineración abovedadas, polo que se presume que tiñan relación con ritos funerarios.

Dous exemplos son os de Augas Santas (Allariz) e Forneiros, pero polo parecido formal, autores clásicos da arqueoloxía galega adoitan relacionalas co santuario de Panóias, en Vila Real (Portugal). Acostuman ser rectangulares con bordos angulosos, e en ocasións presentan anexos, tales como canais de desaugadoiro, marcos de tapas para pechalas ou cazoletas de formas variadas.

Os estudos sobor delas relaciónanas con ritos funerarios castrexos de incineración ou con prácticas de sacrificios. Ambas as dúas teorías se basean nos achados das pías megalíticas de Augas Santas e o santuario de Panóias: ambos os dous contextos xeográficos amosan parecidos formais. As pías de Augas Santas aparecen ó pé do mesmo castro de Armeá, relacionado co templo románico arruinado que contén no seu nivel subterráneo unha cámara con forno e *pedra formosa*; mentres que o coñecido santuario de Panóias en Portugal consta de varios penedos con pías de diferente tamaño e grosor e inscricións romanas nas que se ditan normas para os rituais de sacrificio que nesas pedras se realizaban en época imperial.

Outros exemplos na provincia de Ourense son o de Louredo (Cortegada), Cameixa (Boborás), castro de Lapela (A Arnoia), Pía da Moura (Xinzo de Limia). En Pontevedra destaca a pía megalítica de Mougás, (Oia), e en Lugo, Bodán e Penamoura (O Vicedo).
Lista de anfibios de Galicia

A seguinte é unha **lista alfabética dos anfibios atopados en Galicia** (a alfabetización faise polos nomes dos xéneros). Está baseada na información recollida dos traballos feitos pola *Asociación Herpetológica Española* , a información obtida na *Lista Vermella da IUCN*  e polos expertos en herpetoloxía Javier Andrada, Pedro Galán e Gustavo Fernández.

Esta clase contén arredor de 6.433 especies vivas  das cales unhas 17 foron atopadas con maior ou menor abundancia no territorio galego.

A taxonomía da fauna herpetolóxica está sometida a bastantes cambios debido ás novas achegas de información científica, polo que precisa de revisións periódicas para poder engadir os novos datos obtidos.

Unha das intencións da presente lista é a de engadir, cando existan, os correspondentes nomes comúns das especies da nosa fauna de anfibios, procurando sempre citar a referencia oportuna.

## Lista 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Ra
*Lista das aves de Galicia
*Lista dos mamíferos de Galicia
*Lista de réptiles de Galicia

### Ligazóns externas 
* Revista de herpetoloxía de Portugal
Galería de imaxes de Laridae de Galicia

As **gaivotas** son aves mariñas da familia *Laridae*.

Ficheiro:Gaivota en Laxe, Galiza.jpg|Laxe
Ficheiro:Gaivota - Galiza - Rías Baixas.jpg|Rías Baixas
Ficheiro:Gaivotas, A Coruña.jpg|A Coruña
Ficheiro:Gaivota, Vigo.jpg|Vigo
Ficheiro:Gaivotas, Vigo.jpg|Vigo
Ficheiro:Gaivota na Lanzada, Sanxenxo, Galiza.jpg|Sanxenxo
Ficheiro:Gaivota no porto de Ferrol.jpg|Ferrol
Ficheiro:Gaivotas Ribeira Galicia 060521 4.jpg|Ribeira
Ficheiro:Larus michahellis.007 - Islas Cies.JPG|Illas Cíes
Ficheiro:Gaivotas, Portosín, Goiáns, Porto do Son, Galiza.jpg|Portosín, Goiáns, Porto do Son
Ficheiro:Larus michahellis.008 - Islas Cies.JPG|Illas Cíes
Ficheiro:Larus michahellis.009 - Islas Cies.JPG|Illas Cíes
Ficheiro:Larus michahellis.010 - Islas Cies.JPG|Illas Cíes
Ficheiro:Larus michahellis.021 - Islas Cies.JPG|Illas Cíes
Ficheiro:Chroicocephalus ridibundus.001 - Ria do Burgo.jpg|Culleredo
Ficheiro:Larus michahellis.022 - Islas Cies.JPG|Illas Cíes
Ficheiro:764-Coruña_desde_Mera.jpg
Rugby Calvisano S.r.l.

O **Rugby Calvisano** é un club de rugby italiano da localidade de Calvisano, na Provincia de Brescia (Lombardía). O club foi fundado en 1970 por un grupo de xogadores encabezados por Tonino Montanari, Gianluigi Vaccari e Alfredo Gavazzi. En 1992 o club pasouse a denominar **Rugby Calvisano Srl**. Actualmente compite na Serie A, a segunda categoría do rugby italiano.

## Historia
O Calvisano foi fundado por un grupo de xogadores en 1970, en 1992 o club pasouse a denominar *Rugby Calvisano Srl*. A primeira clasificación do club para disputar unha competición europea foi na tempada 1999-00, cando competiron na European Challenge Cup, xogando un total de seis partidos, mais sen chegar a gañar ningún. Clasificouse por primeira vez para disputar a Heineken Cup na tempada 2001-02.

En 2005 gañáronlle ao Benetton Treviso por 25-20 en Padua para gañar o seu primeiro campionato. Anteriormente chegaran a disputar a final en catro ocasións, perdendo en todas. O equipo foi forzado a abandonar o Super 10 na tempada 2009-10 para competir na Serie A.

## Palmarés
***3 Ligas de Italia**: 2005 , 2008 e 2012 
***2 Coppa Italia**: 2003-04 e 2011-12

## Estatísticas
### European Challenge Cup
### Heineken Cup
## Ligazóns
* Site oficial do club
Dime algo sucio

***Dime algo sucio*** é unha novela de Diego Ameixeiras, publicada por Edicións Xerais en novembro de 2009.

## Trama 
A obra está ambientada na cidade de Oregón (nome ficticio de Ourense), e en relatos curtos vai alternando as vivencias de varios personaxes: Nelson e Laura (parella de mozos adolescentes), un taxista, un home de raza negra que vende CDs piratas, Eduardo e Miriam (parella madura que pasa por unha crise), unha rapaza de 15 anos, e un rapaz cunha cicatriz na cara que vende fotografías eróticas e é contratado para filmar unha violación.

## Traducións 
*Ao castelán co mesmo título por Carmen Pereiro e publicada en 2011 por Pulp books.

*Ao catalán por Esteve Valls como ''Digue'm alguna cosa bruta*, publicada en 2013 tamén por Pulp books.

*Ao alemán por Natalja Dudek co título de *Sag mir etwas schmutziges* publicado en 2013 por Pulp Books.

*Ao italiano por Maria Barcellona co título de *Dimmi qualcosa di sporco'' publicado en 2013 por Pulp Books.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do libro  na web da Edicións Xerais.
Xosé Manuel Sánchez Aguión

**Xosé Manuel Sánchez Aguión**, nado en Boimorto en 1956, é un sindicalista galego e actual secretario xeral do Sindicato Nacional de Comisións Obreiras de Galicia.

## Traxectoria
Afiliado a CCOO desde 1977, estivo ligado nos inicios á Federación Agroalimentaria de CCOO debido á súa formación como capataz agrícola e ex xefe de explotación no Instituto Nacional de Investigacións Agrarias de Mabegondo . Desa federación foi secretario xeral entre 1980 e 1988 e, posteriormente, entre 1988 e 1996, foi secretario xeral da Unión Comarcal de CCOO da Coruña .

No final do seu mandato coruñés entrou a formar parte da Comisión Executiva Nacional de CCOO de Galiza como responsábel de Organización e Finanzas, e máis tarde de Organización, cargo no que permaneceu até 2009, cando se presentou para substituír a Xan María Castro após o retiro deste á fronte do sindicato. Foi elixido secretario xeral no IX Congreso do sindicato, ese mesmo ano, e reelixido en 2013.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos 
* CCOO
* Sindicato Nacional de Comisións Obreiras de Galicia

### Ligazóns externas
* Web de CCOO de Galiza
Associação de Estudantes do Instituto Superior Técnico

O **Clube de Rugby do Técnico** é un club de rugby da cidade de Lisboa que compite na *Divisão de Honra*, a máxima categoría deste deporte en Portugal. 

## Historia
O Técnico foi fundado en maio de 1963 por un cuarteto de xogadores de rugby formado por Alfredo Santos, José Metelo, José Luis Steiger e Pedro Ribeiro, inspirados nos exemplos das outras seccións existentes de voleibol, baloncesto e balonmán do Instituto Superior Técnico (IST). O primeiro encontro oficial do Técnico remóntase ó 15 de decembro de 1963 no campo principal do Estadio Nacional de Jamor, pertencente ó Campionato Nacional de Segunda División, fronte ó Grupo Desportivo Guerin, con resultado de 30-0 a prol dos *engenheiros*. Nese mesmo ano venceron no primeiro Campionato Nacional de Juniores. Ó ano seguinte o primeiro equipo gañou o Campionato Nacional de Segunda División.

Consolidado como un dos equipos habituais na Divisão de Honra portuguesa, o club acadou dous títulos de liga nas tempadas 1980/81 e 1997/98, converténdose nun dos referentes do rugby portugués, no cal so existen oito clubs campións de liga. A ese palmarés hai que sumar as catro edición da *Taça de Portugal* que gañou en 1969, 1971, 1973 e 1994; e a *Super Taça* que gañou en 1994.

O seu terreo de xogo é o Campo das Olaias, que foi inaugurado o 22 de maio de 1993, malia que so puido ser empregado dous anos antes da súa destrución en maio de 1995 por mor dunhas reformas urbanas, tendo que volver a ser construído de novo e reinaugurado en xaneiro de 1998.

## Palmarés 
* '''*Divisão de Honra*: 2**
::: 1981, 1998
* ***Taça de Portugal*: 4**
::: 1969, 1971, 1973, 1994
* ***Super Taça*: 1'''
::: 1994

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina web oficial 
* Páxina oficial en Facebook 
### Outros artigos
Suso Seixo

**Xesús Eladio Seixo Fernández**, máis coñecido como **Suso Seixo**, nado en Curtis en 1952, é un sindicalista galego.

## Traxectoria 
miniatura|Entrevista en 2017.
Estudou bioloxía na Universidade de Santiago de Compostela, pero non demoraría en entrar no mundo sindical. A súa forte vinculación co mundo sindical comezou en 1978, como un dos membros fundadores da Intersindical Nacional dos Traballadores Galegos (INTG). Militou nesta organización até 1994, cando o sindicato se fusionou coa Confederación Xeral de Traballadores Galegos-Intersindical Nacional (CXTG-IN), dando lugar á Confederación Intersindical Galega (CIG), episodio que se considera como a superación da ruptura que se produciu en 1985 no sindicalismo nacionalista .

Foi secretario xeral da CIG desde o ano 2001, sucedendo no cargo a Fernando Acuña, até o VII Congreso Confederal, celebrado en 2017 e no que foi relevado por Paulo Carril. Na actualidade, é o presidente  da Fundación Moncho Reboiras para o estudo e divulgación da realidade social e sindical na Galiza.

Dirixente da Unión do Povo Galego, é militante do Bloque Nacionalista Galego desde a súa fundación no 1982.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web da CIG
* Web da Fundación Moncho Reboiras
Rugby Viadana

O **Rugby Viadana** é un club de rugby italiano da cidade de Viadana (Lombardía), que actualmente compite no Eccellenza, a máxima categoría do rugby italianos. O club foi fundado en 1970 e gañou a Liga Italiana en 2002, e a Coppa Italia en catro ocasións. Tamén competiu en competicións europeas, sendo finalistas da European Shield en 2004. O Viadana xoga coas cores amarela e negra.

## Historia
O club foi fundado en 1970 como unha sección dentro do Vitellianense Cebogas Multisports Club por algúns ex xogadores do Rugby Parma. O equipo comezou a súa andaina no nivel máis baixo, a Serie D.

Na tempada 1980-81 o Viadana gañou a Serie B, mais logo de tres anos o equipo foi relegado á Serie C. Mais un ano máis tarde acadaría novamente o ascenso á Serie B. Na tempada 1986-87 gañou o ascenso á Serie A2, finalizando en sexto lugar no seu primeiro ano. Logo foron descendidos novamente ao ano seguinte, non retornando ata despois de tres anos.

Finalmente, gañou o ascenso á Serie A na tempada 1998-99. Na súa primeira tempada, o Viadana gañou a Coppa Italia. Na tempada 2000-01 finalizou en terceira posición a liga, mais perderon novamente nas semifinais dos play-offs fronte ao Benetton Treviso.

En 2002 a liga italiana foi reformada, converténdose no actual Super 10. Durante esa tempada, o Viadana finalizou na primeira posición e derrotou aos favoritos do Benetton Treviso nos play-offs polo título por primeira vez. Foi o primeiro equipo dunha cidade que non é capital provincia que conseguiu gañar a Liga. Gañou a súa segunda Coppa Italia en 2003.

En 2004 converteuse no primeiro (e único) equipo italiano en chegar a unha final europea, perdendo na pinal da European Shield por 19-25 fronte ao Montpellier. En 2007 derrotaron ao Cammi Calvisano para alzar a súa terceira Coppa Italia.  En 2008, o Viadana perdeu nas semifinais fronte ao Benetton Treviso e porén perdeu unha praza na Heineken Cup.

## Palmarés
* **Eccellenza:**
** Campión: 2002
* **Coppa Italia:**
** Campión: 2000, 2003, 2007, 2013
* '''Supercoppa d'Italia:**
** Gañadora: 2007
* **European Shield:'''
** Finalista: 2004

## Ligazóns
* Site oficial
Templo de Atenea Alea en Texea

[dereita|miniatura|250px|Restos do templo en [Texea]]
O **Templo de Atenea Alea** estaba situado na cidade de Texea, na Arcadia. Atenea Alea era a principal divindade local e diferentes templos foron construídos na cidade na súa honra, o derradeiro foi comezado en torno o ano -340.

## Construción
Foi construído por Skopas pouco despois de rematar as esculturas do Mausoleo de Halicarnaso, Skopas tamén era escultor e encargouse de realizar os frontóns do templo; neles representábase a Aquiles e a Télefo loitando e máis a caza do xabarín calidonio por Atlanta.

O templo media 47,52 X 19,16 metros e a altura das súas columnas estaría sobre os nove metros,  dúas ramplas de similar tamaño permitían o acceso á fachada leste e a unha gran porta na fachada norte a cal comunicaría o templo co recinto sagrado próximo. No interior atopábanse unha serie de columnas corintias acaroadas ós muros, de capiteis moi baixos e con columnas xónicas superpostas.

## Restos na actualidade
Na actualidade os restos que se conservan son moi escasos,  xa que un terremoto no século VI derrubou o edificio e posteriormente construíuse sobre as ruínas unha igrexa bizantina. No espazo que ocupaba quedan os cimentos e anacos das súas partes altas e columnas. Por mor da súa mala conservación é moi difícil o seu estudo.
O Calvario, Caldelas de Tui, Tui

**O Calvario** é un lugar da parroquia de Caldelas de Tui, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. No ano 2009 sumaba 39 veciños, segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Nacional de Estadística, dos que 21 eran homes e 18 mulleres. Representa un incremento do 56 por cento respecto ao ano 2000, o que o converte no lugar que máis medrou, en aspectos relativos, da parroquia.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Caldelas de Tui 
### Parroquias de Tui
O Coello, Caldelas de Tui, Tui

**O Coello** é un lugar da parroquia de Caldelas de Tui, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. O padrón municipal do Instituto Nacional de Estadística adxudicáballe 32 habitantes no ano 2009, 14 homes e 18 mulleres, o que supón un descenso dun 13,5 por cento na poboación. Porén, no 2009 o lugar está a recuperar habitantes, despois de tres anos seguidos de caída demográfica.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Caldelas de Tui
### Parroquias de Tui
As Peteiras, Caldelas de Tui, Tui

**As Peteiras** é un lugar da parroquia de Caldelas de Tui, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Tiña 46 habitantes no ano 2009, segundo o padrón municipal do Instituto Nacional de Estadística, dos que 20 eran homes e 26, mulleres. Isto representa un incremento do 9,5 por cento respecto ao 2000, aínda que un descenso en relación ao 2008.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Caldelas de Tui
### Parroquias de Tui
O Piñeiro, Caldelas de Tui, Tui

**O Piñeiro** é un lugar da parroquia de Caldelas de Tui, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. No ano 2009 tiña dez veciños, catro homes e seis mulleres, segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Nacional de Estadística. Isto significa un descenso do 16,6 por cento respecto ao 2000 e sitúa a este lugar como o que ten menos habitantes de toda a parroquia, descontando o deshabitado O Monteiro.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Caldelas de Tui 
### Parroquias de Tui
O Pozón, Caldelas de Tui, Tui

**O Pozón** é un lugar da parroquia de Caldelas de Tui, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Ten 11 habitantes, segundo o padrón municipal do Instituto Nacional de Estadística do ano 2009, dos que seis son homes e cinco, mulleres. Aínda que gañou poboación respecto ao 2000, en varios anos da década ten estado por debaixo dos dez habitantes. Despois do Monteiro, deshabitado, e O Piñeiro, é o lugar con menos veciños da parroquia.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Caldelas de Tui
### Parroquias de Tui
O Seixal, Caldelas de Tui, Tui

**O Seixal** é un lugar da parroquia de Caldelas de Tui, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Ten 46 habitantes, segundo o padrón municipal do Instituto Nacional de Estadística referido ao ano 2009, dos que 21 son homes e 25, mulleres. Dende o 2000 tivo un comportamento demográfico moi flutuante, oscilando entre os 56 veciños de 2000 e os 42 do 2008.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Caldelas de Tui
### Parroquias de Tui
O Souto de Engarde, Caldelas de Tui, Tui

**O Souto de Engarde** é un lugar da parroquia de Caldelas de Tui, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. Ten 90 residentes, repartidos a partes iguais entre os dous sexos, segundo datos de 2009 do padrón municipal de habitantes do Instituto Nacional de Estadística. Respecto ao ano 2000, rexistra un incremento de poboación dun 17 por cento.

É o segundo núcleo con máis veciños da parroquia.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Caldelas de Tui 
### Parroquias de Tui
Galería de imaxes de Pías, Ponteareas

**Santa Mariña de Pías** é unha parroquia que se localiza no concello de Ponteareas.

## Galería de imaxes

Ficheiro:iglesipias.jpg|Igrexa de Santa Mariña de Pías.
Ficheiro:Iglesiapias.jpg|Igrexa de Santa Mariña de Pías.
Ficheiro:Pias.jpg|Igrexa de Santa Mariña de Pías.
Ficheiro:Iglesiasdepias.jpg|Fachada da igrexa de Santa Mariña de Pías.
Ficheiro:Castro de Troña e capela, Pías, Ponteareas.jpg|Castro de Troña e capela.
Ficheiro:Troña.jpg|Castro de Troña.
Ficheiro:Cruceiro Troña.jpg|Cruceiro no castro de Troña.

## Véxase tamén
*Galería de imaxes de Ponteareas
Bayer Giants Leverkusen

O **Bayer Giants Leverkusen** é un equipo de baloncesto profesional, parte do club polideportivo alemán TSV Bayer 04 Leverkusen con sede na cidade de Leverkusen, Renania do Norte-Westfalia. O equipo foi fundado en 1961, sendo o club máis laureado do baloncesto xermano con catorce títulos de Liga e dez de Copa. Porén, en 2008, viuse forzado a descender da Basketball Bundesliga por unha redución no seu orzamento. Actualmente compite na ProA, segunda catogoría do baloncesto xermano. O equipo xoga os seus encontros como local no Ostermann-Arena, pavillón con capacidade para 3&nbsp;500 espectadores.

## Historia 
O Bayer Giants Leverkusen foi fundado co nome de TuS Bayer 04 Leverkusen en 1961. Antes do final da década, en 1968, o club conseguiu o ascenso á máxima categoría do baloncesto alemán, a Basketball Bundesliga. Antes de mudar o seu nome a TSV Bayer 04 Leverkusen en 1983, o club gañou cinco Ligas e catro Copas de Alemaña. De feito, o Bayer é o equipo máis laureado do país, contando nas súas vitrinas con catorce títulos de Liga e 10 de Copa. En 2008, a empresa farmacéutica Bayer decidiu reducir o orzamento dedicado ao patrocinio do equipo para centrarse no fútbol e no atletismo. Como consecuencia, o club vendeu a súa praza na BBL ao Düsseldorf Baskets e descendeu de categorías até chegar á ProB, terceiro nivel do baloncesto xermano.

### Ano a ano 
## Títulos 
* **Liga de Alemaña**
** **Campión (14)**: 1970, 1971, 1972, 1976, 1979, 1985, 1986, 1990, 1991, 1992, 1993, 1994, 1995, 1996
* **Copa de Alemaña**
** **Campión (10)**: 1970, 1971, 1974, 1976, 1986, 1987, 1990, 1991, 1993, 1995

## Xogadores 
### Destacados 
* Stephan Baeck
* Gunther Behnke
*  John Ecker
* Hansi Gnad
* Demond Greene
* Henning Harnisch
* Jörg Heidrich
* Rudi Kleen
* Michael Koch
* Dieter Kuprella
* Michael Pappert
* Jochen Pollex
* Sven Schultze
*  Derrick Taylor
* Norbert Thimm
* Lutz Wadehn
* Christian Welp
* Denis Wucherer
* Mike Hansen
* Kristjan Kangur
* Eric Taylor
* John Best
* Carl Brown
*  Chris Corchiani
* Tony Dawson
* Nate Fox
* Tom Garrick
* Kevin Pritchard
* Rahsaan Smith
* Milt Wagner 
* Clinton Wheeler
* Jack Eggleston

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Sporting Clube de Portugal (hóckey a patíns)

A sección de hóckey a patíns do **Sporting Clube de Portugal** é un equipo portugués de hóckey a patíns da cidade de Lisboa. É un dos clubs de hóckey a patíns máis laureados de Portugal xunto co FC Porto e o SL Benfica.

O equipo disputa os seus partidos no pavillón João Rocha, que ten unha capacidade para 3000 espectadores.

## Palmarés 
### Sénior 
***1 Copa de Europa**: 1976-77
***1 Copa CERS**: 1983-84
***3 Recopas de Europa**: 1980-81, 1984-85 e 1990-91
***7 Ligas Portuguesas**: 1938-39, 1974-75, 1975-76, 1976-77, 1977-78, 1981-82 e 1988-89
***4 Copas de Portugal**: 1977, 1978, 1984 e 1990
***1 Supercopa de Portugal**: 1983
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial do Sporting CP
Galería de imaxes de Moreira, Ponteareas

**San Martiño de Moreira** é unha parroquia que se localiza no concello de Ponteareas.

## Galería de imaxes

Ficheiro:igrexa San Martiño.JPG|Igrexa de San Martiño.
Ficheiro:Igrexa San Martiño (3).jpg|Igrexa de San Martiño.
Ficheiro:Igrexa San Martiño (4).jpg|Igrexa de San Martiño.
Ficheiro:Igrexa_San_Martiño.jpg|Igrexa San Martiño.
Ficheiro:Cruceiro da Igrexa De San Martiño.jpg|Cruceiro da Igrexa de San Martiño.
Ficheiro:Cruceiro do barrio do Calvario.jpg|Cruceiro do barrio do Calvario.
Ficheiro:horreogalego.JPG|Hórreo galego.
Ficheiro:Horreo (2).jpg|Hórreo galego.
Ficheiro:Paso do Rio Tea por moreira.JPG|Paso do río Tea por Moreira.
Ficheiro:Paso do Rio Tea por moreira (3).JPG|Paso do río Tea por Moreira.
Ficheiro:Ponte Das Partidas (3).JPG|Ponte das Partidas.
Ficheiro:Zona recreativa da Ponte Das Partidas.JPG|Zona recreativa da Ponte das Partidas.
Ficheiro:Accesos que ten a parroquia.jpg|Accesos que ten a parroquia.

## Véxase tamén
*Galería de imaxes de Ponteareas
Galería de imaxes de Goián, Tomiño

**San Cristovo de Goián** é unha parroquia que se localiza no concello de Tomiño.

## Galería de imaxes

Ficheiro: Igrexia_de_Goian.JPG|Igrexa de San Cristovo de Goián
Ficheiro:Antigo_Cine_Goya.JPG|Antigo Cine Goya
Ficheiro:A_Carballeira.JPG|A Carballeira
Ficheiro:Casa_do_Correo.JPG|A Casa do Correo
Ficheiro:Arte_Bronce.JPG|Arte Bronce
Ficheiro:Auditorio_de_Goian.JPG|Auditorio
Ficheiro:Capela_de_San_Roque.JPG|Capela de San Roque
Ficheiro:Casa_Cultural_Eliseo_Alonso.JPG|Casa Cultural Eliseo Alonso
Ficheiro:Centro_Goianes.JPG|Centro Goianés
Ficheiro:Colexio_Pintor_Antonio_Fernandez.JPG|Colexio Pintor Antonio Fernández
Ficheiro:A_Alameda.JPG|A Alameda
Ficheiro:O_Embarcadoiro.JPG|Embarcadoiro no río Miño
Ficheiro:Campo_de_Futbol_Goian.JPG|Campo de fútbol
Ficheiro:Praia_de_Goian.JPG|Praia
Ficheiro:Praza_do_Pintor_Antonio_Fernandez.JPG|Praza
Ficheiro:Terreo_da_Festa_San_Lorenzo.JPG|Festas de San Lourenzo
Ficheiro:Obradoiro.JPG|Casa Obradoiro
Ficheiro:Forte_de_San_Lorenzo.JPG|Forte de San Lourenzo
Ficheiro:Forte_de_San_Lorenzo_1.JPG|Forte de San Lourenzo
Ficheiro:Cruceiro_de_Tollo.JPG|Cruceiro
Ficheiro:Cruceiro_de_San_Lorenzo.JPG|Cruceiro

## Véxase tamén
*Galería de imaxes de Tomiño
FC Auch

O **Football-Club Auch** é un equipo profesional de rugby francés da cidade de Auch (departamento de Gers).

Actualmente compite na ProD2, a segunda división do rugby francés. O club gañou a European Shield no 2005 e tamén foi campión da Segunda División profesional (chamada ProD2) en 2004 e 2007 a pesar de ter un dos presupostos máis baixos do rugby profesional galo.

Recentemente, o equipo estivo a cabalo entre a máxima categoría do rugby francés (o Top 14) e a ProD2. En cinco anos (entre as tempadas 2003-04 e 2007-08) ascendeu e descendeu catro veces.

## Historia
O F.C. Auch foi fundado en 1891. Foi finalista do Challenge Yves du Manoir en 2001, perdendo a final fronte ao Montferrand (agora Clermont). Nos anos 2000 competiron na Segunda División do rugby francés, e na tempada 2002-03 chegaron ás semifinais para acadar a promoción, mais caeron fornte ao Montpellier. Á seguinte tempada acadaron o ascenso tras gañar na final da ProD2 ao Bayonne in the Pro D2 final.

Porén o equipo volveu descender á ProD2 a tempada 2005-06. O club chegou a proclamarse campión da European Shield, un torneo de repesca para os equipos eliminados na primeira rolda da European Challenge Cup nesa tempada. Gañaron ao equipo inglés dos Worcester na final.

## Palmarés
* **Challenge Yves du Manoir:**
** Finalista: 2001
* **Pro D2:**
** Campión: 2004, 2006-07
* **European Shield:**
** Campión: 2005

## Finais disputadas
### Challenge Yves du Manoir
### European Shield
### ProD2
En 2007 acadou o ascenso directo.

## Véxase tamén
*European Shield
*Top 14
*ProD2

## Ligazóns
*Site oficial
A Igrexa, Caldelas de Tui, Tui

**A Igrexa** é un lugar da parroquia de Caldelas de Tui, no concello pontevedrés de Tui, na comarca do Baixo Miño. No ano 2009 tiña 46 habitantes (22 homes e 24 mulleres), segundo o padrón municipal de habitantes do Instituto Nacional de Estadística. Isto supón un incremento do 15 por cento respecto ao ano 2000, aínda que un descenso en relación ao 2008.

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , o lugar da igrexa.

## Aspectos de interese 
O lugar recibe o seu nome por ser onde se atopa a igrexa parroquial de Caldelas de Tui, consagrada a San Martiño. Segundo os estudosos, o templo estivo na súa orixe nas beiras do río Miño, preto da confluencia co río Caselas. É trasladada ao seu lugar actual en 1674, data que figura nunha inscrición da fachada. En 1719 é reconstruída en parte, e en 1766 érguese a torre en forma de espadana, cunha soa campá.

Esta torre é, precisamente, o único que se salva na reconstrución da igrexa que se inicia en 1965. En 1967 é inaugurado o actual templo. As festas de San Martiño celébranse na súa contorna, mentres que as da Virxe da Rocha, en agosto, teñen como marco as beiras do Miño.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Caldelas de Tui 
### Parroquias de Tui 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* MARTÍNEZ SIGÜENZA, Xulio: "As parroquias de Tui —síntese histórica—", en *Pontevedra, Revista de Estudios Provinciais,* número 19. Deputación de Pontevedra, Pontevedra, 2003.
Cerdanyola CH

O '''Cerdanyola Club d'Hoquei** é un club de hóckey a patíns e patinaxe catalán da localidade de Cerdanyola del Vallès, na comarca do Vallès Occidental (Barcelona). O club foi fundao en 1936 e entre os seus logros destacan os subcampionatos da Copa CERS e Copa do Rei en 1985 e 1973.

## Palmarés
***3 Copas de Catalunya**: 1979, 1980 e 1981
***1 subcampionato da Copa CERS**: 1985
***2 subcampionatos da Copa do Rei''': 1944 e 1973

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Sitio oficial do club
Proximidades Murcia/Alacant

250px|miniatura|Tren na estación de Sant Vicent Centre250px|miniatura|Mapa esquemático da rede**Proximidades Murcia/Alacant** é un servizo de trens interurbanos de Renfe Operadora, que se estende polas provincias de Murcia e Alacant, tendo dúas estacións na provincia de Almería. Este núcleo percorre 200&nbsp;km de vías férreas cun total de 26 estacións en servizo.

## Liñas