open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Circuíto de Montjuïc

O **Circuíto de Montjuïc** é un circuíto de carreiras semipermanente situado preto da montaña de Montjuïc en Barcelona. Albergou o Gran Premio de España nas tempadas 1969, 1971, 1973 e 1975 da Fórmula 1.

## Historia 
Xa desde 1908, disputábanse carreiras internacionais en Cataluña coa *Copa Catalunya*, no Circuíto do Baix Penedès. En 1923 disputouse o primeiro Gran Premio automobilístico de España no circuíto permanente *Sitges Terramar*, preto de Barcelona.

En 1932 dispútase unha carreira nas rúas, partindo do Parque de Montjuïc en Barcelona e desde 1933 utilízase este circuíto que desde esa época ten practicamente o mesmo percorrido.

En 1968, España conseguiu a organización dun gran premio puntuable para o Campionato do Mundo de Fórmula 1. Ese ano, o Gran Premio de España levou a cabo en Madrid, no circuíto do Jarama. Ao mesmo tempo, acordábase alternar o escenario do gran premio entre devandito circuíto e o de Montjuïc. O primeiro Gran Premio de España disputado no circuíto de Montjuïc levaría a cabo o 4 de maio de 1969.

Era un circuíto onde se circulaba en sentido oposto ás agullas do reloxo. Tiña dúas partes, unha lenta e unha moi rápida, o que representaba todo un reto para atopar a configuración ideal dos vehículos.

O Gran Premio de España de 1975 estivo marcado pola traxedia. Durante as prácticas houbo incidentes que fixeron dubidar sobre a seguridade do circuíto. Emerson Fittipaldi, dúas veces gañador do campionato, retirouse da carreira en protesta logo da primeira volta. Na volta 26, o vehículo de Rolf Stommelen chocou matando a cinco espectadores. A carreira foi detida e declarouse gañador a Jochen Mass, obtendo a metade dos puntos.

O circuíto de Montjuïc foi tamén o escenario das 24 horas de Montjuïc, proba de resistencia para motos.

Na actualidade, existe un circuíto máis recente, o Circuíto de Cataluña en Montmeló, preto de Barcelona, onde se disputa o Gran Premio de España desde 1991.

En 2004, o concello de Barcelona decidiu sinalizar o trazado do antigo circuíto.

### Todos os gañadores de Fórmula 1, no circuíto do Montjuïc 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O Concello de Barcelona aprobou proposta para recordar e sinalizar o vello trazado do Circuíto urbano de Montjuich de F-1 (noticia de ESPN Deportes) 
Circuíto de Montjuich
AVUS

O **AVUS** siglas de **Automobil-Verkehrs- und Übungs-Straße** («Estrada de tráfico e formación de automóbiles») é un autódromo situado ao sueste de Berlín, Alemaña. Composto por dúas longas rectas conectadas por dúas pinzas, actualmente atópase inactivo desde 1998 e forma parte da Autobahn A115.

## Circuíto 
O proxecto do circuíto, a cargo do Automóbil Club de Alemaña, xurdiu no ano 1907. Logo de varias demoras por problemas de financiamento, o AVUS inaugurouse en setembro de 1921. O AVUS albergou o primeiro Gran Premio de Alemaña, disputado con automóbiles de Gran Turismo no ano 1926.

Orixinalmente, a pista compúñase de dúas rectas unidas por dúas curvas amplas e chatas, que se circulaba en sentido antihorario. Pero dado o enfrontamento entre os circuítos de AVUS e Nürburgring, a curva norte foi redeseñada en 1937 ao agregarse un peralte de 43º. Debido a que non había ningunha barreira na parte superior, moitos pilotos de carreiras morreron ao perder o control do seu vehículo e voar por encima do muro. Durante o goberno nacionalsocialista alemán, a curva sur foi demolida para unir ambas as rectas á rede de autoestradas.

Logo da segunda guerra mundial, volveuse a correr no AVUS nunha versión reducida a 8.300 metros. A Fórmula 1 competiu por única vez nese lugar o Gran Premio de Alemaña de 1959, pois o circuíto de Nürburgring estabase a remodelar. Despois de que varios pilotos sufrisen accidentes na curva norte, esta tamén se demoleu en 1967. Desde entón e ata 1998, o AVUS albergou carreiras do Deutsche Tourenwagen Meisterschaft e a Fórmula 3 alemá en versións do trazado recortadas, con chicanes e curvas sen peraltes.

### Todos os gañadores de Fórmula 1, no circuíto do AVUS 
## Galería 

Bundesarchiv Bild 183-2007-0625-501, Auto-Reichsfahrt, Avus, Berlin.jpg|AVUS en 1922.
Bundesarchiv B 145 Bild-F003014-0006, Berlin, Autorennen auf der Avus.jpg|Carreira de 1955, dous coches na curva peraltada norte
Bundesarchiv Bild 102-13505, Berlin, Automobilrennen auf der Avus.jpg|Saída da carreira de 1932, con Manfred von Brauchitsch diante
Berlin, International Avusrennen - 1931.jpg|AVUS carreira, 1931
Bundesarchiv B 145 Bild-P016402, Berlin, Rennen auf der Avus.jpg|Mercedes-Benz W25 Frecha de prata aerodinámico na curva peraltada, 1937
Motel AVUS Berlin.jpg|Actualmentea torre e un motel
AVUS.jpg|Ciclistas no antigo trazado do AVUS.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
### Outros artigos
* Gran Premio de Alemaña
### Ligazóns externas
*1936 Summer Olympics official report. Volume 2. pp.&nbsp;644–7, 682-5, 932-5.
* FORIX about the AVUS track
* Historic Purpose Built Grand Prix Circuits on Google Maps
Circuíto de Pedralbes

O **Circuíto de Pedralbes** é un circuíto de carreiras urbano situado nas rúas do barrio de Pedralbes de Barcelona, España, no que se celebraron carreiras de motocicletas e de automóbiles entre 1946 e 1955. Foi o primeiro circuíto español no que se celebraron carreiras de Fórmula 1.

Tiña unha lonxitude de 6.316 metros. Estaba delimitado polas rúas Avenida do Generalísimo Franco (actual Avenida Diagonal), Numancia, Paseo Manuel Girona, Avenida da Victoria (actual Avenida de Pedralbes) e estrada de Cornellà a Forgas de Tordera (actual Avenida de Esplugues).

Acolleu dous grandes premios de Fórmula 1, en 1951 e 1955.

O desastre ocorrido no circuíto da Sarthe en 1955 provocou un troco nas medidas de seguridade dos circuítos que obrigou a clausurar o circuíto de Pedralbes. Barcelona concibiu entón outro circuíto urbano en Montjuic, o circuíto de Montjuic.

### Todos os gañadores de Fórmula 1, no circuíto de Pedralbes 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Penya Rhin Grand Prix
Bisimbre

**Bisimbre** é un concello aragonés da provincia de Zaragoza, situado na comarca do Campo de Borja. A súa poboación era de 118 habitantes en 2004 (INE). Ocupa unha área de 11,16&nbsp;km², o cal lle confería unha densidade de 10,57 hab/km². Dista 57&nbsp;km da cidade de Zaragoza e 12&nbsp;km da capital comarcal, Borja. É unha das localidades (xunto a Borja e La Almunia de Doña Godina) onde filmouse a película "Nobleza Baturra", facilmente recoñecible pola escena en que se rompe un cántaro no característico alicerce da praza principal.

## Xeografía 
Situado nunha chaira dominada de lonxe polo Moncayo e, máis próximos, polos montes Burrén e Burrena, atópase nunha zona de depósitos cuaternarios da Depresión do Ebro na marxe dereita do Río Uecha, na comarca do campo de Borja.

## Festas 
* 11 a 15 de agosto.
* 5 a 9 de decembro, festas da Purísima.

## Notas
Material de construción

Un **material de construción** é un produto natural ou preparado usado en enxeñería civil e arquitectura. Os materiais de construción clasifícanse segundo as súas propiedades ratificadas con ensaios.

## Regulación 
Nos países desenvolvidos, os materiais de construción están regulados por unha serie de códigos e normativas que definen as características que deben cumprir, así como o seu ámbito de aplicación.
O propósito desta regulación é dobre: por un lado garantir uns estándares de calidade mínimos na construción, e polo outro lado, permitirlle aos arquitectos e enxeñeiros coñecer de forma precisa o comportamento e características dos materiais que se poidan empregar.

As normas internacionais máis empregadas para regular os materiais de construción son as normas ISO.

## Clasificación 
A clasificación dos materiais empregados na construción segundo a súa orixe:
* Materias pétreos naturais e artificiais.
* Aglomerantes, o cal, o xeso, os cementos...
* Materiais metálicos
* Materiais orgánicos, as madeiras e os plásticos.
* Outros materiais como os bituminosos, pinturas e illantes.
Alfredo Trombetti

**Alfredo Trombetti**, nado en Boloña o 16 de xaneiro de 1866 e finado no Lido de Venecia o 5 de xullo de 1929, foi un lingüista italiano que desenvolveu a súa actividade, sobre todo, nas tres primeiras décadas do século XX.
## Traxectoria 
Trombetti graduouse na súa cidade natal en 1891 e obtivo no 1904 o Premio Real da Accademia dei Lincei. No mesmo 1904 tornouse profesor titular de Filoloxía semítica, sempre en Boloña, e no 1912 de Ciencia da linguaxe.

## Teorías de Trombetti 
É coñecido como defensor da teoría monoxenética das linguas, consonte a cal todas as linguas do mundo remontan a unha única lingua ancestral. Os argumentos a prol da monoxénese foron presentados no seu libro ''L'Unità d'origine del linguaggio,* publicado en 1905. Esta hipótese orixinou unha forte controversia na época e continúa a producila na actualidade, se ben é certo que nos últimos anos hai relevantes defensores dos seus postulados.

Ao respecto do vasco, Trombetti, aínda que non o primeiro, foi un defensor do seu parentesco cas linguas do Cáucaso, máis mesturou no grupo caucásico tamén linguas indoeuropeas, como o hitita, o que minaría os seus argumentos

## Obras de Trombetti (selección) 
* 1905. *L'Unità d'origine del linguaggio.* Bologna: Luigi Beltrami.
* 1907. *Come si fa la critica di un libro. Con nuovi contributi alla dottrina della monogenesi del linguaggio e alla glottologia generale comparata.* Bologna: Luigi Beltrami. 
* 1912. *Manuale dell'arabo parlato a Tripoli. Grammatica, letture e vocabolario.* Bologna: Luigi Beltrami.
* 1922-1923. *Elementi di glottologia*, 2 volumes. Bologna: Zanichelli. 
* 1925. *Le origini della lingua basca.'' Bologna: Azzoguidi.

## Notas
Crispo

**Caio Flavio Xulio Crispo**, nado no 305 e finado no 326), foi un príncipe romano, fillo primoxénito de Constantino I o Grande e da súa primeira dona, Minerva.

## Traxectoria 
Educado por Lactancio Firmiano, foi nomeado César por seu pai o 1 de marzo de 317. Destacou polo seu enxeño militar, combatendo e vencendo a Licinio na batalla de Crisópole, no Helesponto, o 18 de setembro de 323, así como ás tribos bárbaras de alamáns e francos. Casou cunha rapaza chamada Helena, coa que tivo descendencia.

No 326, a segunda muller de Constantino I, Fausta, acúsao publicamente por tratar de seducila, polo que foi inmediatamente axustizado por orde do seu propio pai, que non se dignou a escoitalo. Non está claro o motivo polo que Fausta actuou dese xeito. Mentres uns historiadores defínena como unha muller rancorosa co seu fillastro, polo que sentía paixón, outros fana protagonista dun maquiavélico complot para librarse de Crispo, que podería converterse nun futuro inimigo para os seus propios fillos, ao ser o primoxénito de Constantino. Hai quen di que Crispo encabezaba un grupo subversivo contra o seu pai que intentaba dirixir o xeneral dos romanos fronte á política filocristiá do emperador e o seu intento de trasladar a capital a Bizancio.

Independentemente dos motivos que a empuxaron a facelo, Fausta rematou afogada nun baño cando Constantino descubriu a inocencia do seu fillo. Pode ser que por orde de Santa Helena, que tiña predilección polo seu neto Crispo.

Segundo a versión de Zósimo, atormentado por darlle morte ao seu fillo inocente, e ao non ser expiados os seus pecados polos sacerdotes pagáns, Constantino foise achegando ao cristianismo, pois o ariano Eusebio dixéralle que a través do bautismo se lle perdoaban tódalas faltas.

Deixando ao lado a súa carreira militar, ben documentada, o resto da súa vida persoal e o fado da súa muller e fillos son totalmente descoñecidos, pois ademais de matalo, condenouse á chamada *damnatio memoriae*: a súa honra non quedaría restaurada e borraríanse tódalas referencias posíbeis da súa vida.

O drama da morte de Crispo e Fausta foi inmortalizado polo compositor Donizatti na súa ópera *Fausta*.

## Véxase tamén
COPE

A **COPE**, acrónimo de **Cadena de Ondas Populares de España**, é unha das principais cadeas de radio de España e está vinculada á Conferencia Episcopal Española.

## Historia e características 
COPE é a marca empregada por Radio Popular S.A., unha empresa formada pola Conferencia Episcopal Española (50 %), as dioceses (20 %) e ordes relixiosas como os xesuítas ou os dominicos. Tamén forma parte a ONCE. Ao grupo pertencen outras canles de radio e televisión, como Cadena 100 e Rock & Gol, e Popular TV.

Estivo moitas veces envolta en polémicas polo uso do galego, unhas veces por motivos xudiciais e outros por declaracións dos compoñentes como Federico Jiménez Losantos. Con todo as emisoras locais empregan decote a lingua galega e Radio Popular de Vigo, pertencente á COPE, foi pioneira no uso da lingua galega na radio.

## Notas
Logan

**Logan** é unha cidade do condado de Cache, en Utah, EUA. Segundo o censo do 2000, ten unha poboación de 42.670 habitantes, cun incremento importante sobre a poboación de 1990, cando tiña 32.771 habitantes. Estímase que a poboación no 2005 incrementárase até os 47.357 habitantes. A área metropolitana de Logan ten 109.666 residentes. É a capital do condado.
Empresa Ribadeo S.A.

**Empresa Ribadeo S.A.** (**ERSA**) foi unha empresa de transporte colectivo de viaxeiros por estrada en autocar da localidade lucense de Ribadeo.
## Historia
Constituíuse o 8 de febreiro de 1930 co nome de Empresa Ribadeo de Transportes Mecánicos Rodados S.L., froito da asociación de tres familias con tradición transportista. O 9 de maio de 1957 mudou a forma xurídica á de sociedade anónima.

Durante décadas foi explotadora de boa parte das liñas regulares no norte de Galicia, e pertenceu a accionistas tan significativos no sector do transporte como Raúl López López, Gonzalo Álvarez Arrojo ou as familias Nistal, Freire e Pita.

Nos últimos anos de existencia pertenceu, xunto con Empresa El Celta S.A. (de similar tamaño, capital e anos de experiencia no sector-dende 1954-) á coruñesa Ideal Auto S.A. (IASA). Tras unha progresiva redecoración dos autocares de ámbalas dúas empresas, anunciouse a súa extinción por absorción o 28 de decembro de 1998 nas xuntas xerais da absorbente IASA, que á súa vez foi mercada pola multinacional británica Arriva.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*
Manuel Canabal Fiestra

**Manuel Canabal Fiestra**, nado en Nercellas (Forcarei) o 10 de novembro de 1974, é un exfutbolista galego. Xogaba de dianteiro.

## Traxectoria 
Despois de pasar polo Pontevedra CF e o CD Leganés, fichou polo CP Mérida en 1995. Esa tempada formou parte do equipo filial, debutando na primeira división en marzo de 1996 contra o Sporting de Gijón. Logo doutro ano en Mérida en segunda división, o Real Madrid fichouno por 800 millóns de pesetas. Porén, non chegou a debutar en partido oficial co equipo branco, adestrado por Jupp Heynckes. Foi cedido ao Real Valladolid, e ao ano seguinte fichou polo Deportivo Alavés.

En 1999 fichou polo Rayo Vallecano, anotando 11 goles en 33 partidos, rematando o equipo en novena posición. Xa no ano 2000 foi fichado polo Málaga CF, onde estivo catro tempadas, gañando a Copa Intertoto en 2003.

En 2004 regresa ao Pontevedra CF, retirándose ao ano seguinte por unha lesión nas costas.

## Palmarés 
;Málaga
* Copa Intertoto da UEFA: 2003
Gallur

**Gallur** é un concello da provincia de Zaragoza, situado na comarca da Ribera Alta del Ebro. A súa poboación era de 2.921 habitantes en 2007, cunha área superficial de 41,70&nbsp;km², o que lle conferúa unha densidade de poboación de 70,05 hab/km².

## Xeografía 
Está situado sobre materiais cuaternarios do río Ebro, na súa marxe dereita e entre ese curso de auga e o Canal Imperial de Aragón. Representa unha encrucillada de camiños naturais e estradas. Dista 50&nbsp;km da capital provincial, Zaragoza.
 
## Historia 
A orixe do lugar foi o antigo castelo, xa desaparecido, do século XII. En 1138, tivo aquí lugar, a batalla de Gallur, entre navarros e tropas do condado de Barcelona. 
 
## Nome 
Existen dúas explicacións do nome, unha filolóxica e outra popular:

No termo municipal de Gallur atopouse un bronce que mencionaba a celebración duns xogos nun pago dos galos: *pagus Gallorum*. O *Pagus* facía referencia a unha agrupación humana intermedia entre a familia e a tribo e, ao tempo, era unha circunscrición territorial. Sen citar este dato, é o étimo aceptado por Nieto Ballester

O escudo de armas do castelo desaparecido tiña un galo, e creuse que por iso o lugar tomou o seu nome. Esta é, en realidade, unha etimoloxía popular.
 
Na fala baturra ás veces Gallur pode pronunciarse, máis ou menos, *Gallud*.

## Festas 
* Cátedra de San Pedro, 22 de febreiro.
* Santo Antonio de Padua, 13 de xuño.
* San Pedro Apóstolo, 29 de xuño. 
 
## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Litago

**Litago** é un concello da provincia de Zaragoza, situado na comarca de Tarazona y el Moncayo. A súa poboación era de 195 habitantes en 2004 (INE) nunha superficie de 15,41 km², o que lle outorgaba unha densidade de poboación de 12,65 hab/km². Dista 85&nbsp;km da capital provicial.
 
## Xeografía 
Está localizado no centro-leste da comunidade autónoma, no Somontano do Moncayo, a 781 metros de altitude.

## Nome 
A terminación -*ago* do nome é unha evolución de -*acum*, sufixo tamén empregado en galorromano, e serve para derivar o nome dunha propiedade a partir do onomástico do seu dono; de xeito que ten o mesmo valor aproximado que o -*anum* hispanorromano. A presenza de topónimos en *-acum* en Hispania (Lechago, Sayago, Vidago) é interpretada de formas diferentes e algúns autores cren que pode ser explicado por un substrato celta.

## Festas 
* San Sebastián, 20 de xaneiro.
* 6 de maio.
* Patronais, 18 de agosto.
London, Kiribati

**Londres** (*London*, en inglés e **Ronton** en kiribatiano) é a principal localidade do atol de Kiritimati, tamén coñecido como *Christmas Island*, en Kiribati, no océano Pacífico. No 2005, contaba cunha poboación de 1,829 persoas.
Nürburgring

**Nürburgring** é un autódromo situado ao redor do pobo e castelo medieval de Nürburg nas montañas Eifel, Alemaña. Considerado como o circuíto máis difícil e esgotador do mundo, coñéceselle como *Grüne Hölle* ou "inferno verde", apelativo inventado polo piloto de Fórmula 1 Jackie Stewart.

## Historia e características 
O circuíto orixinal concibiuse como lugar de probas das marcas alemás de automóbiles. A construción do circuíto, deseñado por Otto Creutz, iniciouse en setembro de 1925. Nesta época existía un único trazado de 28.3&nbsp;km de 6.7 m de ancho e estaba formado por dúas seccións, a sección sur, Südschleife, de 7.5&nbsp;km, e a sección norte, Nordschleife, de 22.8&nbsp;km. O primeiro Campionato Mundial de Motociclismo disputouse nesta pista o 19 de xuño de 1927 e un mes máis tarde, o primeiro Gran Premio de Alemaña.
thumb|Vista
En 1929 utilizouse por última vez o circuíto completo en competicións internacionais. Os pilotos que conseguiron recordar cada curva e gañar foron chamados *Ringmeister* ("mestre do anel"), como Rudolf Caracciola, Tazio Nuvolari e Bernd Rosemeyer.

As competicións de Fórmula 1 iniciáronse en 1951 e desde o principio incluíron o Gran Premio de Alemaña (en 1959 disputouse en AVUS, en Berlín). Xurdiron novos *Ringmeister*, tales como Alberto Ascari, Juan Manuel Fangio, Stirling Moss, John Surtees, Jackie Stewart e Jacky Ickx. A finais dos anos 1960, a pista era cada vez máis perigosa debido ao aumento constante de velocidade dos Fórmula 1, polo que en 1970 o Gran Premio de Alemaña mudouse temporalmente ao Hockenheimring mentres se reconstruía a sección norte. Elimináronse obstáculos e instaláronse barreiras de seguridade, pero isto foi suficiente por poucos anos. Desde 1976, a pista xa non cumpría coas novas regulacións de seguridade e, polas súas dimensións, tampouco se adaptaba o espectáculo en televisión - era imposible cubrir o percorrido enteiro mediante cámaras de televisión. Un accidente case fatal de Niki Lauda, un dos maiores opoñentes ao circuíto, precipitou a saída do Nürburgring das competencias de Fórmula 1.

Entre 1981 e 1984, reconstruíuse o circuíto, en parte sobre o antigo trazado, cunha lonxitude reducida a 4,5&nbsp;km. Este foi completado en 1984 co que a Fórmula 1 regresou a Nürburgring ese ano, en 1985 e logo desde 1995. Chamouse Gran Premio de Europa pero tamén Gran Premio de Luxemburgo. En 1999 as choivas intermitentes fixeron que moitos fanáticos cresen que a "pantasma do Nordschleife" volvera - durante uns minutos unha zona da pista estaba absolutamente mollada, e a outra totalmente seca.

O Nordschleife utilízase en competicións especiais, como as 24 horas de Nürburgring, e como pista de probas. Ademais calquera persoa pode pagar para correr nela co seu automóbil, sexa un turismo de baixa potencia ou un superdeportivo.

miniatura|Mapa de ambos circuítos coa sección do actual Grand-Prix en negro

### Todos os gañadores de Fórmula 1, no circuíto de Nürburgring 
*Record Nordschleife: J.M.Fangio/J.Stewart (3 Veces); Record GP-Kurs: M.Schumacher (5 Veces)*

1000px|Boxes de Nürburgring

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Circuíto (en inglés)
Liceras

**Liceras** é un concello español da provincia de Soria. A súa poboación é de 63 habitantes (INE 2012) e ocupa unha superficie de 24,39 km².

## Xeografía 
Liceras está localizado no oriente da provincia a unha altitude de 1.114 msnm.

## Poboación e área 
En 2006 tiña unha poboación de 57 habitantes (2006), sobre unha superficie de 24,39 km², o que lle confería unha densidade de poboación de 2,51 hab/km².

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do concello
Custos Messium

200px|miniatura|A constelación de Custom Messium.
**Custos Messium**, que en latín significa "o gardián da colleita", é unha antiga constelación ideada polo astrónomo francés Joseph Lalande no 1775.

## Características 
Está composta por un grupo de estrelas febles situadas entre as actuais constelacións de Camelopardalis, Cassiopeia e Cepheus, representa a un granxeiro que colleita trigo. Esta área do firmamento fóra antigamente coñecida coma "O Campo de Trigo". Aínda que a constelación apareceu en varios atlas estelares, pronto caeu no esquecemento e hoxe en día non é recoñecida coma tal.

O nome Messium fai referencia a Charles Messier, o famoso cazador de cometas, e, de feito, era a miúdo coñecida coma **Messier**, particularmente en Francia. Joseph Lalande escolleu esta zona anteriormente anónima do ceo porque foi aquí onde foi visto o cometa de 1774. O cometa fóra amplamente observado por Messier, pero, ironicamente, non foi descuberto por el (o descubridor foi outro francés, Jacques Montaigne).

## Notas 
* Custos Messium. Obsolete constellations (Shane Horvatin)  
* Custos Messium. Star Tales (Ian Ridpath)
Circuíto urbano de Adelaida

No parque East Parklands, adxacente ao centro financeiro da cidade de Adelaida, no sur de Australia, sitúase o circuíto de carreiras urbano () que albergou once veces o Gran Premio de Australia de Fórmula 1, entre 1985 e 1995, unha proba da American Le Mans Series a fins de 2000 (*A carreira do milenio*), e a carreira de V8 Supercars denominada 500 km de Adelaida desde 1999.

O circuíto transcorre por avenidas públicas da cidade de Adelaida, así como parte do hipódromo Vitoria Park, pasando polo mercado. É un circuíto que para ser urbano, alcánzanse velocidades medias realmente altas. A variante de 3,78&nbsp;km de extensión foi utilizada nas carreiras de Fórmula 1 e American Le Mans Series, e a de 3,22&nbsp;km nas do V8 Supercars.

## Fórmula 1 en Adelaida 
Como o circuíto albergaba o final de cada tempada de Fórmula 1, nalgúns casos os campionatos decidíronse neste circuíto. O máis claro exemplo disto é o Gran Premio de Australia de 1994, cando Michael Schumacher e Damon Hill disputábanse o mundial de pilotos. Logo dun incidente moi polémico que tiveron ambos en carreira, non acabou ningún deles a proba, co que o título ía caer en mans do alemán. En 1986 tamén houbo unha disputa entre Alain Prost e Nigel Mansell, levándose o título o francés debido a un problema nun dos pneumáticos do automóbil do británico.

Durante os adestramentos libres do Gran Premio de Australia de 1995, Mika Häkkinen sufriu un aparatoso accidente que case lle custa a vida. A partir do seguinte ano, o Gran Premio de Australia de Fórmula 1 pasou a disputarse no Melbourne Grand Prix Circuit.

### Circuíto do Gran Premio 
Ata o 8 de marzo de 2017. A volta máis rápida xamais rexistrada no circuíto orixinal de 3.780 metros, no Circuíto de Gran Premio, foi de 1:13.371 polo triplo Campión Mundial Ayrton Senna pilotando un McLaren MP4 / 8 Ford durante a cualificación para o Gran Premio de Australia de 1993. Con todo, como isto foi na cualificación e non nunha carreira, non conta como marca de volta.

### Todos os gañadores de Fórmula 1, no circuíto de Adelaida 
**Récords**Piloto: Gerhard Berger/Alain Prost/Ayrton Senna (2 veces)&nbsp;• País: Brasil (3)&nbsp;• Construtor: McLaren (5)&nbsp;• Motor: Honda (4)&nbsp;• Pneu: Goodyear

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O circuíto de Adelaida en www.grandprix.com 
*Clipsal 500
*Satellite picture by Google Maps
Alentisque

**Alentisque** é un concello español da provincia de Soria (Castela e León). A súa poboación é de 34 habitantes (INE 2012) e dista 38&nbsp;km da capital provincial.

## Xeografía 
Está localizado na zona sur da provincia, a 1054 metros de altitude.

### Poboación e área 
A súa poboación era de 38 habitantes en 2006, sobre unha área superficial de 34,97 km², o que lle confire unha densidade de poboación de 1,23 hab/km².
Felis (constelación)

**Felis**, o gato, é unha antiga constelación creada no 1799 polo francés Joseph Jérôme de Lalande, estaba situada entre Antlia e Hydra; non aparece publicada ata que sae no atlas de Bode *Uranographia* do 1801. Felis apareceu en varios atlas, pero nunca fóra amplamente aceptada e nunca chegaría a converterse nunha constelación oficial.

## Notas 
* Felis. Obsolete constellations (Shane Horvatin)  
* Felis. Star Tales (Ian Ridpath)
Gato (homónimos)

O termo **Gato** pode referirse a:

***Gato** (*Felis silvestris catus*), mamífero doméstico da familia dos felinos;
***Gato montés** (*Felis silvestris*), gato bravo;
***Gato**, Constelación do Gato ou Felis, nome dunha constelación actualmente obsoleta.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***O Gato**, lugar da parroquia de Rendal, no concello de Arzúa;
***O Gato**, lugar da parroquia de Coruxo, no concello de Vigo;
***Outeiro do Gato**, lugar da parroquia de Vilaboa, no concello de Vilaboa;
***Gatoi**, lugar da parroquia de Santa Cruz do Valadouro, no concello do Valadouro;
***Gatomorto**, lugar da parroquia de Santa María de Xeve, no concello de Pontevedra.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Circuíto de Brands Hatch

miniatura|Paddock Hill Bend, Brands Hatch

**Brands Hatch** é un autódromo situado en Kent, Inglaterra. Albergou ao Gran Premio do Reino Unido de Fórmula 1 nos anos pares entre as tempadas  e , e tamén ao Gran Premio de Europa en  e . O nome do circuíto provén da palabra gaélica *Brondehach*, que se compón de *bron* ("pendente forestada") e *hach* ("entrada ao bosque").
Brands Hatch tamén albergou outras categorías do deporte motor, como o A1 Grand Prix, o Campionato Mundial de Turismos, o Deutsche Tourenwagen Masters, o Campionato de Gran Bretaña de Fórmula 3, o Fórmula 3 Euroseries, os campionatos europeos e británicos de Superbikes, e o Campionato Británico de GT.

## O circuíto 
Brands Hatch ofrece dúas configuracións de trazado: o trazado máis curto do "Circuíto Indy" (1´928&nbsp;km.) atópase totalmente dentro dun anfiteatro natural, ofrecendo aos espectadores vistas de case todo o trazado máis curto desde dondequiera que miren. A distribución máis longa de "Grand Prix"  (3´915&nbsp;km.) foi a sede da Fórmula Un, incluíndo eventos como o duelo de Jo Siffert con Chris Amon en  e a primeira vitoria do futuro Campión do mundo Nigel Mansell en . As restricciones de ruído e a proximidade dos residentes locais ao trazado de Gran Premio significan que o número de carreiras celebradas no circuíto estendido limítanse a só unhas poucas por ano (normalmente para series de alto perfil como o BTCC e o BSB).

O circuíto británico de Rallycross en Brands Hatch foi deseñado e construído polo catro veces campión británico de Rallycross Trevor Hopkins. Ten aprox. 1´448&nbsp;km.s de longo, rematouse ao redor de 1981.

### Todos os gañadores de Fórmula 1, no circuíto de Brands Hatch 
*Record: N.Lauda (3 Veces)*

## Histroia dos trazados

Ficheiro:Brands Hatch 1950-1953.svg|Circuíto orixinal (1950–1953)
Ficheiro:Brands Hatch 1954-1959.svg|Circuíto de Gran Premio (1954–1959) & Circuíto Club (1960–1975)
Ficheiro:Brands Hatch 1960-1975.svg|Circuíto de Gran Premio (1960–1975)
Ficheiro:Brands Hatch 1976-1987.svg|Circuíto de Gran Premio (1976–1987)
Ficheiro:Brands Hatch 1988-1998.svg|Circuíto de Gran Premio (1988–1998)
Ficheiro:Brands Hatch 1999-2002.svg|Circuíto de Gran Premio (1999–2002)
Ficheiro:Brands Hatch 2003.svg|Circuíto de Gran Premio (2003–presente)
Ficheiro:Brands Hatch Indy 2003.svg|Circuíto Indy (2003–presente)

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
### Outros artigos
* Gran Premio do Reino Unido

### Ligazóns externas
* Brands Hatch map and history at RacingCircuits.info
* The 500 Owners Association
* Brands Hatch Home Page 
* BTCC Pages – Brands Hatch circuit guide
* London 2012 Cycling Track Layout
Felis (homónimos)

**Felis** pode referirse a:

***Felis**, xénero animal da familia dos *Felidae* (félidos) e da subfamila *Felinae* (felinos), á que pertencen, por exemplo, os gatos.
***Felis**, constelación do Gato ou Felis, denominación actualmente obsoleta.
Monoxénese (lingüística)

**Monoxénese**, en lingüística, refírese á doutrina que defende que todas as linguas humanas faladas proceden dunha única lingua ancestral falada hai varios miles de anos no período Paleolítico.

O primeiro intento filoloxicamente serio para asentar a realidade da monoxénese semella deberse ao lingüista italiano Alfredo Trombetti, que expuxo os argumentos na súa obra ''L'Unità d'origine del linguaggio* (A unidade da orixe da lingua), publicado en Boloña en 1905 (cf. Ruhlen, 1994).

Dous destacados defensores actuais (2008) da monoxénese lingüística son Merritt Ruhlen e John Bengtson.

A monoxénese estivo descartada por numerosos lingüistas a finais do século XIX. É algo máis popular entre eles hoxe en día. Pódese dicir que a maioría dos lingüistas do presente non aceptan a teoría monoxenética ou, polo menos, non están interesados nela.

Por outra banda, desde o punto de vista de investigadores noutros campos científicos, como  Richard Klein en Paleoantropoloxía, a capacidade para producir discursos complexos non foi desenvolvido até ha uns 50.000 anos (coa aparición do "home moderno" ou home de Cro-Magnon). Así, que se todas as poboacións da Terra (incluíndo os aborixes australianos, xurdidos hai 50.000 a 40.000 anos) proceden dunha única emigración desde África, a monoxénese lingüística convértese nunha hipótese asumíbel.

A dificultade radica na profundidade do tempo, que é máis antiga do que os lingüistas poden rastrexar hoxe (p.ex., entre 6.000 e 8.000 anos para o caso das linguas indoeuropeas e 15.000 anos no caso das linguas nostráticas). Porén, algúns lingüistas, como Trombetti, e máis recentemente, Merrit Ruhlen (1994) sosteñen que esa dificultade pode ser salvada. O método proposto aconsella a comparación entre máis idiomas até achegarse á súa fonte común.
 
## Véxase tamén
* Nostrático.
* Orixe da lingua.

## Bibliografía 
* Ruhlen, Merritt (1994). *On the Origin of Languages: Studies in Linguistic Taxonomy.* Stanford, California: Stanford University Press.
* Trombetti, Alfredo (1905). *L'Unità d'origine del linguaggio.* Bologna: L. Beltrami.

## Ligazóns externas 
* http://findarticles.com/p/articles/mi_qa3651/is_199601/ai_n8757319/pg_1   Merritt Ruhlen,  *Language Origins'' (1996).
Ole Henrik Laub

**Ole Henrik Laub**, nado en Aarhus o 3 de decembro de 1937 e finado en Assens o 22 de outubro de 2019, foi un escritor dinamarqués, autor de novelas, relatos curtos e libros para nenos.

## Traxectoria 
Laub fixo o seu debut en 1967 con *Et Svaerd Dyppet i Honning*, unha colección de historias curtas. Escribiu máis de cincuenta contos, novelas e libros para nenos. Tamén escribiu para a escena e obras de teatro para a radio e a televisión. Era un poderoso narrador cando contaba historias da xente en dinamarqués. Todos os seus contos teñen un ton escuro e sinistro.

## Notas
Cornalvo

**Cornalvo** é un encoro romano sito a uns 10&nbsp;km de Mérida (Estremadura). Dálle nome ao Parque Natural onde se localiza a propia presa.

## Encoro romano 
A presa é unha construción romana levantada sobre o  de Albarregas, que se usaba para abastecer de auga a parte da cidade de Emerita Augusta (a actual cidade de Mérida). A parede de contención é unha muralla de 220 metros de longo por 18 de alto, sendo a parte que se encontra en contacto coa auga de ladrillo e granito. Esta construción foi declarada Monumento Nacional o 13 de decembro de 1912, aínda que o encoro segue a ser utilizado na actualidade.

## Parque Natural de Cornalvo 
miniatura|esquerda|200px|Vista do Parque Natural de Cornalvo.
A súa contorna é un Parque Natural, razón pola que goza de protección especial da Xunta de Estremadura desde 1988, e, posúe unha rica flora e fauna. Accédese ao encoro e ao Parque Natural por un camiño asfaltado desde un centro de interpretación situado na periferia da vila de Trujillanos. Seguindo ese camiño hai unhas devesas pertencentes á Xunta de Extremadura.

O parque abrangue terras dos concellos de Mérida, Mirandilla, Guareña, San Pedro de Mérida, Alcuéscar, Arroyomolinos, El Carrascalejo, Montánchez e Alhucén.

### O río Aljucén 
Parte o parque o río Aljucén, tributario do Guadiana, corrente de auga tipicamente mediterránea cunha acusada estiaxe que provoca que no verán quede seco por tramos e a vía acuática se concentre en pozas e charcas, denominadas "charcas madre".

Cómpre dicir que neste río áchase unha especie de peixe chamado vulgarmente harabugu, que está en continua regresión e tan só ficaban nalgúns lugares do Guadiana (as últimas noticias dano por extinto no río Guadalquivir).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Encoro de Proserpina
* Almonacid de la Cuba

### Ligazóns externas 
* Presas e acuedutos romanos
* Mapa do Parque Natural de Cornalvo
* Información e servizos en Cornalvo
Edición del milenio

***Edición del milenio*** é un disco recompilatorio cos éxitos do grupo de Rock español Héroes del Silencio, publicado no 2000.

Trátase dunha colección de 4 CDs que non conteñen nada novo.

## Contido
**Disco 1**
#"Apuesta por el Rock & Roll"
#"Héroe de leyenda"
#"No más lágrimas"
#"El cuadro"
#"Flor venenosa"
#"Agosto"
#"La lluvia gris"
#"Mar adentro"
#"Hologramas"
#"Maldito duende"

**Disco 2**
#"Entre dos tierras"
#"Despertar"
#"Decadencia"
#"Con nombre de guerra"
#"La carta"
#"Oración"
#"Flor de loto"
#"La sirena varada"
#"La herida"
#"Tesoro"

**Disco 3**
#"Nuestros nombres" (adapted by Noel Harris)
#"Iberia sumergida"
#"La chispa adecuada (bendecida 3)"
#"Virus"
#"Deshacer el mundo"
#"Avalancha"
#"Maldito duende" (Directo)
#"Entre dos tierras" (Directo)
#"Parasiempre" (Directo)
#"La Sirena Varada" (Directo)

**Disco 4**
#"Morir todavía"
#"...Y para siempre"
#"Héroe de leyenda" (Versión maxi)
#"El mar no cesa"
#"Iberia sumergida" (Directo)
#"Medicina húmeda"
#"Babel"
#"El camino del exceso" (Directo)
#"Decadencia" (Directo)
#"Acústica"
Lista de presidentes de Nauru

200px|miniatura|Blasón de Nauru.
O presidente de Nauru é un membro do parlamento do país, elixido polos seus pares para ser xefe de Estado e tamén de goberno.

Estes son os presidentes desde 1968, cando o país se independizou, ata a actualidade:
Aitor Díaz Chan

**Aitor Díaz Chan**, nado en Marín o 16 de abril de 1986, é un futbolista galego. Xoga de defensa e o seu equipo actual é o Alondras CF.

## Traxectoria 
Formouse nas Escolas Deportivas do Porvir CF, onde permaneceu ata ser cadete, cando fichou polo Pontevedra CF. Conseguiu o ascenso á División de Honra na categoría xuvenil, onde ó ano seguinte acadaron a segunda posición. Fixo a pretemporada varias campañas co primeiro equipo, e a súa primeira convocatoria para un partido oficial foi na tempada 2004-2005, indo ó campo do SD Eibar da segunda división.

Na tempada 2005–06 foi cedido ó Portonovo SD, onde fixo unha boa campaña na Terceira División. Interesouse por el o Deportivo da Coruña, pero chegou a un acordo co Murcia CF para adestrar co primeiro equipo e xogar co filial na Segunda B, pero decidiu regresar ó Pontevedra CF pouco despois da súa marcha. Durante a tempada 2006–07 xogou co filial en Rexional Preferente, sendo un dos fixos na defensa e converténdose en capitán do equipo, co que conseguiu o ascenso á terceira división. Na campaña seguinte xa tivo ficha co primeiro equipo.

A comezos da tempada 2008/09 fichou polo CCD Cerceda, onde militou cinco anos, fichando polo CD As Pontes en 2013.

## Persoal 
É fillo de Andrés Díaz, ex xogador do equipo granate.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en ceroacero.es 
* Datos do xogador en futbolme.com
Autódromo do Estoril

O **Autódromo do Estoril**, cuxo nome oficial é Autódromo Fernanda Pires da Silva, é unha pista de carreiras de 4,36&nbsp;km en Portugal, e foi a sede do Gran Premio de Portugal de Fórmula 1 entre  e .

Actualmente, e desde a tempada do 2000, é sede do Gran Premio de Motociclismo de Portugal nas súas tres categorías (Moto3, Moto2 e MotoGP).

## Características 
O circuíto de Estoril foi construído en 1972 nunha meseta rochosa preto de Estoril, Portugal. O circuíto ten dúas curvas moi pechadas, en forma de grampa, subidas, baixadas e unha longa recta onde se sitúa a meta. Nos primeiros anos realizáronse moitas competicións nacionais e ocasionalmente carreiras de Fórmula 2. Con todo, a falta de mantemento quitoulle posibilidades de ser utilizada para a Fórmula 1 ata 1984, ano en que de novo estivo a punto.

A través dos anos o circuíto de Estoril adoeceu de problemas de seguridade, e varias veces non logrou aprobar as inspeccións. Ademais, os ventos son frecuentes no autódromo.

Cabe destacar que este foi o último circuíto de Fórmula 1 no que non había chicanes. Con todo, tras a morte de Ayrton Senna no Gran Premio de San Marino de 1994, en Imola, decidiuse pór unha chicane na curva de "tanque", pasándose a chamar "chicane Gancho".

### Todos os gañadores de Fórmula 1, no circuíto de Estoril 
*Récord: N.Mansell / A.Prost (3 Veces)*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina Oficial. 
* Foto de Satélite.
* Estoril Race Photos.
Francisco Rico Castro

**Francisco Rico Castro**, máis coñecido como **Fran Rico**, nado en Portonovo (Sanxenxo) o 3 de agosto de 1987, é un exfutbolista galego e actual adestrador asistente.

## Traxectoria 
Formouse nas categorías inferiores do Portonovo SD, e chegou ó Pontevedra CF con quince anos. Na categoría xuvenil logrou o ascenso á División de Honra, onde quedaron segundos ó ano seguinte, só por detrás do Sporting de Xixón. Neses anos foi convocado para xogar en diferentes categorías da selección galega de fútbol.

Ó ano seguinte, na campaña 2005-06, fixo a pretemporada co primeiro equipo e foi habitual nos adestramentos do primeiro equipo ó longo da liga. Comezou actuando co equipo de División de Honra de xuvenís e entrando nalgunha convocatoria co primeiro equipo. Debutou en liga na segunda B o 18 de decembro de 2005 contra o San Isidro, gañando 1-4 e xogando os últimos 15 minutos. A comezos do 2006 asina un contrato ata o 2010 e recibe ficha no primeiro equipo. Malia que só xoga tres partidos nesa tempada, e sempre de suplente, chega a marcarlle o gol da vitoria ó Melilla CF. Non xogou na fase de ascenso a segunda división.

Na súa segunda tempada, a 2006-07, non contou coa confianza do adestrador, Alberto Argibay. Xogou como titular na Copa Xunta de Galicia, logrando dous goles ante o CD Ourense e o Celta de Vigo. Tamén foi titular na Copa RFEF, que o club acabou gañando. Pero coa chegada do adestrador Javi Gracia a metade de liga comezou a disputar partidos completos, converténdose na referencia do xogo ofensivo. Ó igual que na tempada anterior, logrou anotar un tanto.

No verán de 2008 fichou polo Real Madrid Castilla. Logo de tres tempadas no club, onde chegou a ser o capitán, no verán de 2011 fichou polo Granada CF de primeira división.

### Selección galega 
Foi convocado pola selección galega para o partido contra Venezuela disputado no estadio de Riazor o 20 de maio de 2016, que finalizou con empate (1–1).

## Notas
Pirámide de Cestio

A **Pirámide de Cestio** (en italiano : *Piramide di Caio Cestio* ou *Piramide Cestia*) é un monumento funerario da Antigüidade, situado preto da porta de San Paulo en Roma. Leva o nome de quen se fixo inhumar nela: **Caïus Cestius**.

## Historia 
[miniatura|A pirámide de Cestio foi incluída na [muralla de Aureliano; pode verse na foto a porta de San Paulo de Roma á dereita]][miniatura|Gravado da pirámide de Cestio por [Giovanni Battista Piranesi.]]
Na Idade Media, esta pirámide pasaba por ser a tumba de Remo, irmán de Rómulo, o fundador mítico da cidade de Roma.

Foi construída en realidade no ano 12 a.C.. Mide 36,4 metros de alto, cunha base de 29,5 metros de longo. No interior desta montaña de pedra hai unha única cámara sepulcral, de 5,95 x 4,10 e con 4,80 metros de altura, que represnta algo máis do 1% do volume completo do monumento.

O estilo exipcio da pirámide marca directamente a influencia da presenza recente (30 a.C.) do poder imperial romano sobre as terras dos faraóns. A cámara sepulcral conserva aínda trazas de pintura.

No século III, a pirámide de Cestio foi incluída na muralla de Aureliano.

## Inscricións 
Atópanse sobre a entrada da cámara sepulcral dúas inscricións :
* *C. Cestius L.F. Pob. Epulo pr. tr.pl. VII vir epulonum*
* *Opus apsolutum ex testamento diebus CCCXXX arbitratu L. Ponti P.F. Cla. Melae heredis et Pothi L.*
O que significa : 
* Caius Cestius Epulo, fillo de Lucius, da tribo Publilia, pretor, tribuno do pobo, e membro do colexio dos *septemviri epulones* (foi encargado de vixilar os grandes festíns sagrados). 
* menciona que o monumento foi erguido en 330 días so a supervisión de L. Pontius Méla, fillo de Publius, e do liberto Pothus.

## Ligazóns internas 
* -12

## Fonte 
* *Nouveau Larousse Illustré; Dictionnaire Universel encyclopédique*, publicado baixo a dirección de Claude Augé, 2º tomo (de Belloc a Ch), 1900.
Circuíto de Indianapolis

O **Circuíto de Indianápolis** (nome oficial en inglés: **Indianapolis Motor Speedway**) é un autódromo situado en Indianápolis, Estados Unidos. É sede das 500 Millas de Indianápolis, a carreira en óvalos máis importante do mundo e a máis importante dos EUA, tamén albergou ata o ano 2007 o Gran Premio dos Estados Unidos.

## Historia 
O circuíto inaugurouse o 12 de agosto de 1909.

### Fórmula 1 
O Circuíto de Indianápolis acolleu o Gran Premio dos Estados Unidos de Fórmula 1 e de GP2 entre as tempadas  e . A escudaría Ferrari gañou en seis das oito ocasións en que se disputou.

#### Trazado 
O circuíto de F1 tiña unha extensión de 4.192&nbsp;m de pista no gran premio de F1 facíanse un total de 73 voltas rodando como resultado un total de 306.016&nbsp;km. O óvalo ten 4.024&nbsp;km.

### Todos os gañadores de Fórmula 1, no circuíto de Indianápolis 
*Récord: M.Schumacher (5 Veces)*
330px|right|Plano do óvalo das 500 Millas de Indianápolis

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do circuíto
Guieiro (Ourense)

***Guieiro*** foi unha publicación periódica, subtitulada *Outavoz patriótico da FMG*, era o voceiro da Federación de Mocedades Galeguistas do Partido Galeguista. O primeiro número apareceu o 1 de novembro de 1935 e tiña ao primeiro periodicidade quincenal para pasar despois a aparecer mensualmente ata que o comezo da Guerra Civil española fixo que desaparecera.
## Descrición 
Constaba de catro páxinas e editábase na cidade de Ourense. En 1936 o seu director foi José de Castro Arines. Entre os seus colaboradores estiveron os principais dirixentes da FMG: Celso Emilio Ferreiro, Francisco Fernández del Riego, Xaime Isla Couto, Aquilino Iglesia Alvariño, Manuel Vázquez Martín, Cesáreo Múñiz e Antonio Moure.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* Rojo, Arximiro (1987). *As Mocedades Galeguistas*, Vigo, páx. 125-126.
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Ourense
### Ligazóns externas 
* Valcárcel, Marcos (7/9/2008). "‘Guieiro’, voz moza e rebelde"  *El Correo Gallego*.
Autódromo Internacional Nelson Piquet

O **Autódromo Internacional Nelson Piquet** foi un autódromo localizado no barrio Jacarepaguá do Río de Xaneiro, Brasil, que albergou o Gran Premio do Brasil de Fórmula 1 en dez 
ocasións.

## Historia 
O circuíto construído en 1978 en terreos pantanosos que foran acondicionados, o cal explica o feito de que non teña elevacións importantes. O trazado presenta varias características que o distinguen, como as súas dúas rectas principais e as súas numerosas curvas lentas. A paisaxe que brindan os morros de Río proporciona a todos os que visitan o lugar un espectáculo único.

Desde 1996, a serie CART levou a cabo algunhas competicións en Jacarepaguá, nun trazado auxiliar oval do autódromo.

A principios de 2005, transcendeu que había un proxecto para demoler parcialmente o circuíto, para aproveitar o lugar liberado cun complexo deportivo que sería usado nos Xogos Panamericanos de 2007. A extensión da nova pista sería duns 2,7&nbsp;km, facéndoa desa forma demasiado curta para a maioría das competicións internacionais. No entanto, as normativas da FIA con respecto á extensión mínima dos trazados é ambigua. De todos os xeitos, o futuro do circuíto aínda non foi definido.

### Gañadores de Fórmula 1, no circuíto de Jacarepaguá 
*Record: A.Prost (5 Veces)*
Frederici Honores

**Honores Frederici**, tamén chamada **Gloria Frederici** ou **Honores Friderici**, foi unha constelación creada por Johann Elert Bode no 1787 para honrar a Frederico o Grande, rei de Prusia, quen finara no 1786. A constelación estaba composta dunha coroa real e unha espada, e o redor unha coroa de loureiro. A constelación atopábase entre Lacerta, Cassiopeia, e Andromeda. A constelación xa non é recoñecida coma tal e as súas estrelas foron devoltas ás constelacións de Andrómeda e Cassiopeia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Honores Frederici. Obsolete constellations (Shane Horvatin)  
* Honores Frederici. Star Tales (Ian Ridpath)
Barbara West

**Barbara Joyce West Dainton**, nada o 24 de maio de 1911 en Bournemouth (Dorset) e finada o 16 de outubro de 2007 en Camborne, foi unha das dúas últimas superviventes do naufraxio do *RMS Titanic*.

## Traxectoria 
Contaba con 10 meses e 22 días de vida cando o Titanic chocou contra un iceberg o 15 de abril de 1912 no seu traxecto de Southampton a Nova York.

Era a segunda filla de Edwy Arthur West e Ada Mary Worth. A súa irmá máis vella era Constance Mirium. A familia West abordou o RMS Titanic en Southampton (na área de segunda clase). Barbara, a súa nai e a súa irmá Constance, escaparon no bote número 10. O pai de Barbara non sobreviviu. Unha vez en Nova York abordaron o Celtic e regresaron a Inglaerra, onde Ada tivo unha terceira filla.

Casou en 1952 con William Ernest B. Dainton. Faleceu o 16 de outubro nunha residencia para anciáns en Camborne, Inglaterra. O funeral foi o 5 de novembro de 2007 na Catedral de Truro.

A outra supervivente do desastre foi Millvina Dean, nacida en Hampshire (Inglaterra), morreu no 2009.