Claudio Sánchez-Albornoz

**Claudio Sánchez-Albornoz y Menduiña**, nado en Madrid o 7 de abril de 1893 e finado en Ávila o 8 de xullo de 1984, foi un historiador e político español.

## Traxectoria 
Licenciado en Filosofía e Letras en 1913, foi catedrático numerario de Historia de España nas universidades de Barcelona, Valencia, Valladolid e Madrid. Foi Deputado das Cortes Españolas entre 1931 e 1936. Trala Guerra Civil española marcha exiliado a Arxentina, sendo presidente do Goberno da Segunda República Española no exilio dende 1959 a 1971. En 1976 retorna a España, sendo galardoado co Premio Príncipe de Asturias de Comunicación e Humanidades no mesmo ano do seu falecemento, en 1984.

## Controversia sobre a identidade nacional de España 
### Disputa con Américo Castro 
A convicción sobre as orixes dunha identidade nacional española única levou a unha disputa académica con outro estudoso no exilio, Américo Castro, que se mudara aos Estados Unidos e ensinara na Universidade de Princeton. O libro innovador de Castro, *España en su historia* (1948; trad. inglesa 1954) postulaba que a cultura "española" era esencialmente híbrida, producida ao longo dos séculos pola mestura de cristiáns, musulmáns e xudeus, distintas poboacións e tradicións. Castro acuñou o termo "convivencia", entendida como "cohabitación" para describir a sociedade multicultural, relixiosamente tolerante e dinámica dos reinos peninsulares medievais. Sánchez-Albornoz —que consideraba insuficientemente rigorosa e erudita a metodoloxía interdisciplinar de Castro e centrada na literatura— respondeu cun novo estudo, *España: un enigma histórico* (1956), que defendeu a persistencia dunha invasión preárabe e fundamentando a cultura e a identidade nacional españolas na reprodución de institucións xurídicas, políticas e económicas alleas a Al-Andalus. Aínda que non negou que musulmáns e xudeus fosen unha presenza importante na Iberia medieval, Sánchez-Albornoz sostivo que achegaron "pouca enerxía creativa" aos procesos da historia ou da construción do Estado e insistiu nunha idea perdurable da nacionalidade e da identidade españolas que transcendeu os caprichos da historia e a influencia temporal de grupos externos.
Aínda que poucos historiadores académicos hoxe seguen subscribindo as ideas de Sánchez-Albornoz sobre un "carácter" nacional español esencial que motiva a historia, aínda existe un vivo debate académico sobre a *convivencia* como modelo histórico para entender a España medieval.
### Disputa con Castelao 
Anselmo López Carreira mencionou en diversas ocasións  o episodio no que Sánchez-Albornoz lle reprocha a Castelao a súa castelanofobia e Castelao a Sánchez-Albornoz o seu excesivo castelanismo, a raíz da publicación do *Sempre en Galiza*. Segundo López Carreira, os dous representan visións contrapostas da historia medieval de Galiza. Castelao non é historiador: bebe do que escribiran Vicente Risco ou os irmáns Antón e Ramón Villar Ponte, pero ten claro que Galiza ten unha historia de seu e reivindica, a través dela, a nacionalidade galega. Sánchez Albornoz reivindicou entón que el tamén tiña orixes galegas, aínda que case nunca usaba o seu apelido materno.

## Obra 
* *Estampas de la vida en León hace mil años*, Madrid, 1926.
* *En torno a los orígenes del feudalismo*. Mendoza, 1942.
* *Ruina y extinción del municipio romano en España e instituciones que lo reemplazan*. Buenos Aires, 1943.
* *España y el Islam*. Buenos Aires, 1943
* *El Ajbar Maymu’a. Problemas historiográficos que suscita*. Buenos Aires, 1944.
* *El "Stipendium" hispano-godo y los orígenes del beneficio prefeudal*. Buenos Aires, 1947.
* *Una ciudad hispano-cristiana hace un milenio. Estampas de la vida en León*. Buenos Aires, 1947.
* *España: un enigma histórico*. Buenos Aires, 1956.
* *Españoles ante la historia*. Buenos Aires, 1958.
* *De ayer y de hoy*. Madrid, 1958.
* *La España Musulmana*. Buenos Aires, 1960
* *Estudios sobre las instituciones medievales españolas*. México, 1965.
* *Despoblación y repoblación en el Valle del Duero*. Buenos Aires, 1966.
* *Investigaciones sobre historiografía hispana medieval (siglos VIII al XIII)*. Buenos Aires, 1967.
* *Investigaciones y documentos sobre las instituciones hispanas*. Santiago de Chile, 1970.
* *Miscelánea de estudios históricos*. León, 1970.
* *Orígenes de la nación española. Estudios críticos sobre la Historia del reino de Asturias*. Oviedo, t. I: 1972, t. II: 1974, t. III: 1975.
* *De mi anecdotario político* (1972)
* *Del ayer de España. Trípticos históricos*. Madrid, 1973.
* *Ensayos sobre Historia de España*. Madrid, 1973.
* *Vascos y navarros en su temprana historia*. Madrid, 1974.
* *El Islam de España y el Occidente*. Madrid, 1974.
* *Mi testamento histórico político*. Barcelona, 1975.
* *Viejos y nuevos estudios sobre las instituciones medievales españolas*. Madrid, 1976.
* *El régimen de la tierra en el reino asturleonés hace mil años*. Buenos Aires, 1978.
* *Confidencias* (1979)
* *El reino asturleonés (722-1037). Sociedad, Economía, Gobierno, Cultura y Vida*. "Historia de España Menéndez Pidal", t. VII, vol. 1, Madrid, 1980.
* *Estudios sobre Galicia en la temprana Edad Media*. A Coruña, 1981.
* *Orígenes del Reino de Pamplona. Su vinculación con el Valle del Ebro*. Pamplona, 1981.
* *Postrimerías. Del pasado hacia el futuro* (1981)
* *Todavía. Otra vez de ayer y de hoy* (1982)
* *La Edad Media española y la empresa de América*. Madrid, 1983.
* *Santiago, hechura de España. Estudios Jacobeos*. Prólogo de José-Luis Martín. Ávila, 1993.

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Fundación Claudio Sánchez Albornoz