open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Salgueiro cabuxo

O **salgueiro cabuxo** (***Salix caprea***), é unha arboriña follosa e caducifolia oriúnda de Europa e Asia central e occidental. Aparece en Galiza na beira dos regueiros e ríos das montañas orientais de Lugo e Ourense.

## Descrición 
É un arbusto ou arboriña de folla caduca, de até 6–12 m, raramente 20 m. As follas teñen 3–12&nbsp;cm de longo e 2–8&nbsp;cm de largo, máis largas que na maioría dos salgueiros. As flores son sedosas e suaves, prateadas, candeas de 3–7&nbsp;cm de longo, que se producen a principios da primavera, antes de que aparezan as follas novas; as candeas están en plantas diferentes (dioicamente). As candeas masculinas maduras son amarelas cando ceiban o pole, as candeas femininos madurecen en verde claro. O froito é unha pequena cápsula de 5–10&nbsp;mm de longo que contén numerosas sementes miudiñas, de arredor de 0,2&nbsp;mm, con penacho cotonoso. As sementes cómpren dun chan despexado para xermolaren.

## Etimoloxía 
O nome científico e o vulgar galego e nas linguas achegadas ao galego, probabelmente derivan da primeira ilustración coñecida da especie no *herbario* de Hieronymus Bock que data do ano 1546, no que se amosa a planta a ser comida por un cabuxo. A especie foi usada tamén historicamente como forraxe para as cabras, que é ao que pode se referir a ilustración de Bock.

## Taxonomía 
*Salix caprea* foi descrita por Carl von Linné e publicado en *Species Plantarum 2: 1020–1021*, no ano 1753.
;Variedades:
Hai dúas variedades:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
# AFPD. 2008. African Flowering Plants Database - Base de Donnees des Plantes a Fleurs D'Afrique.
# Anonymous. 1986. List-Based Rec., Soil Conserv. Serv., U.S.D.A. Database of the U.S.D.A., Beltsville.
# Fernald, M. 1950. Manual (ed. 8) i–lxiv, 1–1632. American Book Co., Nova York.
# Flora of North America Editorial Committee, e. 2010. Magnoliophyta: Salicaceae to Brassicaceae. 7: i–xxii, 1–797. In Fl. N. Amer.. Oxford University Press, Nova York.
# Gibbs Russell, G. E., W. G. Welman, E. Reitief, K. L. Immelman, G. Germishuizen, B. J. Pienaar, M. v. Wyk & A. Nicholas. 1987. List of species of southern African plants. Mem. Bot. Surv. S. Africa 2(1–2): 1–152(pt. 1), 1–270(pt. 2).
# Gleason, H. A. & A. Cronquist. 1991. Man. Vasc. Pl. N.E. U.S. (ed. 2) i–lxxv, 1–910. New York Botanical Garden, Bronx.
# Zuloaga, F. O., O. Morrone, M. J. Belgrano, C. Marticorena & E. Marchesi. (eds.) 2008. Catálogo de las Plantas Vasculares del Cono Sur (Argentina, Sur de Brasil, Chile, Paraguay y Uruguay). Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 107(1): i–xcvi, 1–983; 107(2): i–xx, 985–2286; 107(3): i–xxi, 2287–3348.
A Barcala, San Pedro de Nós, Oleiros

**A Barcala** é un lugar da parroquia de San Pedro de Nós no concello de Oleiros, na provincia da Coruña. Segundo o padrón municipal (INE 2021) ten 38 habitantes (20 homes e 18 mulleres). Sitúase xunto á Barcala (O Temple, Cambre) e mais A Barcala (Cambre, Cambre).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Pedro de Nós 
### Parroquias de Oleiros
Queen Hygiene II

***Queen Hygiene II*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de noise rock Arab on Radar, publicado no verán de 1997 a través do selo Heparin Records. O disco foi gravado polo baixista de Shellac Bob Weston. A portada do álbum editouse con tres cores disoñibles, vermello, marrón e amarelo. No ano 2003 o selo Three-One-G publicaría *Queen Hygiene II* xunto co seu seguinte disco, *Rough Day at the Orifice*, nun único CD.

## Listaxe de cancións 
## Notas
A Guía, Teis, Vigo

**A Guía** é un lugar da parroquia de Teis, no concello pontevedrés de Vigo, na comarca de Vigo.

Sitúase ao pé do monte da Guía.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Teis 
### Barrios da cidade de Vigo 
### Parroquias de Vigo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Vigo
Visceral Games

**Visceral Games** (anteriormente **EA Redwood Shores**) é un estudio de desenvolvemento de videoxogos que forma parte internamente de Electronic Arts. É coñecido principalmente pola saga de éxito *Dead Space*.

## Videoxogos 
## Notas
Electriclarryland

***Electriclarryland*** é o sétimo álbum da banda estadounidense de rock experimental Butthole Surfers, publicado o 2 de abril de 1996 a través do selo Capitol Records. O grupo conseguiu o seu primeiro Top 40 co sinxelo "Pepper". O disco foi certificado ouro pola RIAA o 20 de agosto de 1996.

O título do álbum é unha parodia do terceiro traballo de Jimi Hendrix, titulado *Electric Ladyland*. Esta é a segunda vez que a banda unha un título de parodia nunha das súas edicións. A primeira vez foi co disco *Hairway to Steven*, que fai referencia á canción "Stairway to Heaven" de Led Zeppelin. O título orixinal do traballo ía ser *Oklahoma!*, pero por medo a demandas Capitol forzou á banda a cambiar o nome.

O álbum foi tamén editado nunha versión "limpa" onde se eliminaron as bocaladas, contando cunha nova portada e a banda acreditada como "B***h*** Surfers".

O tema "The Lord Is a Monkey" apareceu en dúa películas estreadas en 1996, *Beavis and Butt-head Do America* e *Black Sheep*.

## Listaxe de cancións
Salgueiro retorto

O **salgueiro retorto** ou **salgueiro tortuoso** (***Salix matsudana***) é unha especie de salgueiro nativo do nordés da China. A especie chámase deste xeito en honra a Sadahisa Matsuda, un botanista xaponés. Recoñécense tres variedades, *Salix matsudana* var. *anshanensis*, *S. matsudana* var. *matsudana*, e *S. matsudana* var. *pseudomatsudana*. O cultivo da especie é moi común na China. A variedade hortícola coas pólas retortas, que realmente dá o nome galego, é amplamente cultivado; en inglés coñécese coma *corkscrew willow* (literamente "salgueiro tirarrollas"), é amplamente cultivado. Ás veces considérase sinónimo do salgueiro chorón (*Salix babylonica*). En Galiza aparece como ornamental en parques e xardíns urbanos.

## Descrición 
*Salix matsudana* é unha árbore de folla caediza de mediano a gran tamaño e rápido crecemento que acada de 6 a 13 metros de alto; mais que ten unha vida curta. E unha árbore dioica, con candeas masculinas e femininas en pés distintos. As follas son estreitas, de cor verde clara, entre 4–10&nbsp;cm de longo e 1–2&nbsp;cm de largo. As flores aparecen en candeas que aparecen cedo na primavera

## Clasificación 
A *Flora of China* (Flora da China)

## Cultivo e usos 
O salgueiro retorto foi introducido en moitas zonas coma planta ornamental, por exemplo Australia, Europa (incluíndo Galiza) e América do Norte.

Un cultivar moi popular desta especie e que dá o nome en galego é *Salix matsudana* 'Tortuosa', coñecido en inglés coma "Corkscrew willow" (literalmente "salgueiro tirarrollas"), cuxas pólas fican retortas en espiral, coma un tirarrollas. É tamén moi cultivado coma bonsai e empregado en arranxos florais, tanto pola súa forma como polas súas pólas tortas. Porén, este cultivar é susceptíbel aos cancros, e tamén, pola febleza das pólas e da madeira, pode facilmente danarse coas tormentas e saraibas. Os cultivares que foron seleccionados para resistir isto inclúen "Golden Curls" (un híbrido co salgueiro branco (*Salix alba*)); "Scarlet Curls"; e "Navajo", o "Salgueiro Navajo" foi seleccionado no suroeste dos Estados Unidos.

Outro cultivar híbrido dos salgueiros retorto e branco é o "Austree"; un cultivar cun crecemento rápido excepcional coas pólas rectas, empregado coma pantalla e en sebes. Porén este cultivar é tamén sensíbel aos cancros e outras doenzas; facéndoo de duración curta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
O Couto, Dexo, Oleiros

**O Couto** é un lugar da parroquia de Dexo no concello de Oleiros, na provincia da Coruña.

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , que é un "(lugar) cercado", para poder defendelo mellor.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Dexo 
### Parroquias de Oleiros 
## Notas
Lorbé, Dexo, Oleiros

dereita|miniatura|Torre de Lorbé.

**Lorbé** é un lugar da parroquia de Dexo no concello de Oleiros, na provincia da Coruña. Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 749 habitantes (366 homes e 383 mulleres).
Neste lugar está o porto de Lorbé e a torre de Lorbé.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Dexo
### Parroquias de Oleiros
Panthera

***Panthera*** é un xénero de mamíferos da familia Felidae, ao que pertencen catro especies moi coñecidas: o tigre, o león, o leopardo e o xaguar. O xénero comprende aproximadamente a metade dos grandes felinos. Soamente estas catro especies teñen as estruturas anatómicas que lles permiten ruxir, debido a unha modificación da forma do seu óso hioide.

## Taxonomía 
### Etimoloxía 
Do latín *panthera* co mesmo significado e este do grego πάν, *pan* (todo), e θηρ, *thēr* (besta). A palabra grega *pánthēr* orixinalmente referíase a todos os membros da familia Felidae. En sánscrito a palabra significaría «animal amarelento».

### Especies 
Foron propostas moitas subespecies para *Panthera*, moitas das cales para o león e o leopardo son, como mínimo, cuestionables. Propúxose que todas as poboacións de leopardos subsaharianos pertencerían á mesma especie de leopardo, o mesmo caso se daría cos leóns, pero non se recolectou material xenético dabondo para aseverar esta hipótese. Algunhas especies de leóns prehistóricos ben poderían ser especies separadas.

O xénero comprende cinco especies viventes e numerosas extintas, coñecidas polos seus fósiles:

## Notas
La Redención del Obrero

***La Redención del Obrero*** foi o nome de varios periódicos:

****La Redención del Obrero***, periódico editado en Huesca en 1869.
****La Redención del Obrero***, periódico editado en Pontevedra en 1895.
****La Redención del Obrero***, periódico editado en Manila en 1903.
Lourido Grande, Dorneda, Oleiros

**Lourido Grande** é un lugar da parroquia de Dorneda no concello de Oleiros, na provincia da Coruña. Segundo o padrón municipal (INE) en 2012 tiña 60 habitantes (29 homes e 31 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Dorneda 
### Parroquias de Oleiros
A Babilonia, Liáns, Oleiros

**A Babilonia** é un lugar da parroquia de Liáns no concello de Oleiros, na provincia da Coruña. Segundo o padrón municipal (INE 2012) non ten ningún habitante.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Liáns 
### Parroquias de Oleiros 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Phoca

***Phoca*** é un xénero de mamíferos carnívoro pinnípedes, o tipo da famila dos fócidos.

## Taxonomía 
O xénero *Phoca* foi elixido en 1758 por Carolus Linnaeus, na 10ª edición do seu *Systema Naturae* para situar nel a varios mamíferos mariños coñecidos na súa época e que non clasificara canda os cetáceos.

Ao longo dos tempos este taxon non tivo sempre o mesmo número de especies.

Por exemplo, Linnaeus asignara á morsa o taxon *Phoca rosmarus*, e agora esta especie está clasificada non só noutro xénero, senón tamén noutra familia: *Odobenus rosmarus*, da familia dos odobénidos.

Hoxe en día, o xénero *Phoca* inclúe só dous xéneros:
* *Phoca capsica* Gmelin, 1788, que corresponde a *Pusa caspica* Gmelin, 1788
* *Phoca crystata* Erxleben, 1777, que corresponde a *Histriophoca fasciata* Erxleben, 1777 
* *Phoca groenlandica* Erxleben, 1777, que corresponde a *Pagophilus groenlandicus* Erxleben, 1777
* *Phoca hispida* Schreber, 1775, que corresponde a *Pusa hispida* Schreber, 1775, e 
* *Phoca sibirica* Gmelin, 1788, que corresponde a *Pusa sibirica* Gmelin, 1788.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Wilson, D. E. & Reeder, D. M. (eds.) (2005): *Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference*. Third edition. ISBN 0-8018-8221-4.
### Outros artigos 
* Pinnípedes
* Fócidos

### Ligazóns externas 
* *Phoca* en ADW.
A Capela, Liáns, Oleiros

**A Capela** é un lugar da parroquia de Liáns no concello de Oleiros, na provincia da Coruña.
## Toponimia 
O topónimo **A Capela** débese á presenza no lugar da capela de San Paio de Montrove.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Liáns 
### Parroquias de Oleiros
Isidoro Queimaliños Queimaliños

**Isidoro Queimaliños Queimaliños**, finado en Redondela o 7 de decembro de 1904, foi un médico, xornalista e político galego.

## Traxectoria 
Médico de profesión. Foi redactor de *Porvenir* de Santiago de Compostela e correspondente de *La Integridad* de Tui en Redondela. Colaborou nos periódicos locais *La Verdad* e *La Idea*. En 1899 accedeu ao cargo de alcalde de Redondela que mantivo ata o ano seguinte.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Anecdotario redondelán. Alcaldes
Ursus

***Ursus*** é un xénero de mamíferos carnívoros da familia dos úrsidos e subfamilia dos ursinos, que inclúe o oso pardo, o oso negro americano, o oso tibetano e o oso polar. 

## Etimoloxía 
O nome deriva do latín *ursus*, que significa oso (que en grego antigo é *arctos*).

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1758 por Linneo na páxina 47 do volume 1º da 10ª edición do seu *Systema Naturae*.

### Sinónimos 
Ademais de polo nome actuamente válido, o xénero coñeceuse tamén polos sinónimos:

**Arcticonus* Pocock, 1917
**Danis* J. E. Gray, 1825
**Euarctos* Gray, 1864
**Mamursus* Herrera, 1899
**Melanarctos* Heude, 1898
**Mylarctos* Lönnberg, 1923
**Myrmarctos* J. E. Gray, 1864
**Selenarctos* Heude, 1901
**Thalassarctos* J. E. Gray, 1825
**Thalassarctus* Gloger, 1841
**Thalassiarchus* Kobelt, 1896
**Ursarctos* Heude, 1898
**Ursulus* Kretzoi, 1954
**Vetularctos* Merriam, 1918

### Especies 
Recoñécense catro especies viventes:
* *Ursus americanus* - oso negro americano
* *Ursus arctos* - oso pardo
* *Ursus maritimus* - oso polar
* *Ursus thibetanus* - oso tibetano

Ademais, coñecense tamén as seguintes especies extintas:
* *Ursus etruscus* †
* *Ursus inopinatus* †
* *Ursus minimus* †
* *Ursus spelaeus* †

## Galería 

Ours brun parcanimalierpyrenees 1.jpg|Oso pardo
Katmai Sow and Cubs.JPG|Oso pardo femia con dúas crías
Ursus thibetanus 3 (Wroclaw zoo).JPG|Oso tibetano
Polar Bear - Alaska (cropped).jpg|Oso polar
Two polar bears sparring.jpg|Dous osos polares a enfrontárense

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Wilson, Don E. & Reeder, D. M., editors (2005): *Mammal Species of the World — A Taxonomic and Geographic Reference*. Third edition. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-8221-4.

### Ligazónbs externas 
* Ángel Cabrera Latorre (1914): *Ursus*, en *Fauna ibérica: mamíferos*. Madrid: Museo Nacional de Ciencias Naturais.
Amador Pérez Sobrino

**Amador Perfecto Pérez Sobrino**, finado en Redondela o 15 de decembro de 1898, foi un tipógrafo e xornalista galego.

## Traxectoria
Fillo de Pedro Pérez Fernández. Emigrante retornado de Latinoamérica e tipógrafo de profesión. Foi redactor do periódico redondelán *La Voz del Pueblo* e director de *La Verdad*.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*
Trichomonas

***Trichomonas*** é un xénero de protistas anaeróbicos que son parasitos dos vertebrados. Están incluídos dentro dos parabasálidos.

As especies de *Trichomonas* principais son:
* *Trichomonas vaginalis*, un organismo que xeralmente vive dentro do tracto uroxenital humano, onde pode producir infeccións.
* *Trichomonas gallinae*, que infecta ás aves. Encóntranse lesións similares ás que produce este parasito en mandíbulas de dinosauros tiranosáuridos como *Tyrannosaurus rex*.
* *Trichomonas termopsidis*, que vive nos intestinos das térmites.

Ficheiro:Tyrannosaurus with infection.jpg|Restauración dun *Tyrannosaurus* con lesións similares ás producidas por *Trichomonas*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Trichomonas gallinae*
José Contreras González

**José Contreras González**, finado en Redondela o 3 de outubro de 1912, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Foi alcalde da Lama. Despois instalouse en Redondela.

## Vida persoal 
Casou con Generosa Valiñas Aspera e foi pai de Herculina, Eulalia, Claudio, Ricardo (estes dous serían alcaldes de Redondela en diferentes períodos), Leonor e Laura.

## Notas
A Besta, Maianca, Oleiros

**A Besta** é un lugar da parroquia de Maianca no concello de Oleiros, na provincia da Coruña. Sitúase xunto á Besta (Veigue, Sada).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Maianca 
### Parroquias de Oleiros
Salgueiro nodoso

O **salgueiro nodoso** ***Salix salviifolia*** é unha especie de salgueiriño da familia Salicaceae endémica do oeste da Península Ibérica. Presente en todo o sur de Galiza, especialmente nas concas do Miño e do Sil.

## Descrición 
Arbusto de 1 a 3 m de altura. Pólas cinsentas e pubescentes.

Follas dunha largura moderada, máis ou menos elípticas ou oblanceoladas, abrancazadas. Teñen o envés cunha borralla de pelo que lle dá o aspecto abrancazado aveludado.

As franzas teñen vilosidade mesta mais curta.

## Distribución 
É un endemismo da Península Ibérica, onde se atopa no centro e na metade oeste. Abundante no Sistema Central, Montes de Toledo, Serra Morena, Estremadura, depresión do Douro, depresión do Texo, depresión do Guadiana. En Galiza no Miño e no Sil.

## Sinonimia 
* *Salix cinerea* auct.
* *Salix oleaefolia* auct. hisp.

## Galería de imaxes 

File:Salix salviifolia Amento 2012-04-29 SierraMadrona.jpg|Candea do salgueiro nodoso]]
File:Salix salviifolia Habitus 2012-04-29 SierraMadrona.jpg|Hábito do arbusto

## Notas 
* USDA, ARS, National Genetic Resources Program. GRIN. National Germplasm Resources Laboratory, Beltsville, Maryland. https://web.archive.org/web/20090528175836/http://www.ars-grin.gov/cgi-bin/npgs/html/taxon.pl?406614 (13 de abril de 2008)
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
A Lagoa, Maianca, Oleiros

**A Lagoa** é un lugar da parroquia de Maianca no concello coruñés de Oleiros. Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 328 habitantes (169 homes e 159 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Maianca 
### Parroquias de Oleiros
O Outeiro, Maianca, Oleiros

**O Outeiro** é un lugar da parroquia de Maianca no concello coruñés de Oleiros.

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , que é unha parte alta ou elevación do terreo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Maianca 
### Parroquias de Oleiros 
## Notas
Condús, Oleiros, Oleiros

**Condús** é un lugar da parroquia de Oleiros no concello coruñés de Oleiros. Segundo o padrón municipal (INE 2018) ten 27 habitantes (13 homes e 14 mulleres).
Na aldea está o campo de Condús.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Oleiros
### Parroquias de Oleiros
José Peña Meléndez

**José Peña Meléndez**, coñecido como **Pepe Peña**, finado en Vilagarcía de Arousa o 17 de xuño de 1895, foi un debuxante e xornalista galego.

## Traxectoria 
Profesor de Debuxo na Escola de Debuxo da Sociedade Económica e no Instituto de Santiago. Co seu irmán Valentín Peña fundou e dirixiu o periódico satírico *El Ciclón*. Escribiu a zarzuela *De regreso de pascuas*, estreada en Santiago de Compostela en 1886, e o xoguete cómico *Un baño*, estreado en Vilagarcía ese mesmo ano.

## Vida persoal 
Casou con Paz Gil Serrano e foi pai de Ramón Peña Gil.

## Notas
Anas

***Anas*** é un xénero de aves anseriformes da familia Anatidae, o máis nutrido en especies da familia. Inclúe 39 especies de patos, cercetas, asubiadores e mergos, que habitan a auga doce e, polo xeral, só mergullan a cabeza e o pescozo en busca de alimento. Non se mergullan completamente nin nadan por abaixo da superficie, polo que tamén se lles chaman os patos de superficie.

## Especies 
* *Anas acuta* 
* *Anas americana*
* *Anas aucklandica*
* *Anas bahamensis* 
* *Anas bernieri* 
* *Anas capensis* 
* *Anas carolinensis* 
* *Anas castanea*
* *Anas chlorotis* 
* *Anas clypeata* 
* *Anas crecca* 
* *Anas cyanoptera*
* *Anas diazi* 
* *Anas discors* 
* *Anas eatoni* 
** *Anas eatoni drygalskii* 
** *Anas eatoni eatoni* 
* *Anas erythrorhyncha* 
* *Anas falcata*
* *Anas flavirostris* 
** *Anas flavirostris andinum*
* *Anas formosa* 
* *Anas fulvigula* 
* *Anas georgica* 
* *Anas gibberifrons* 
* *Anas gracilis* 
* *Anas hottentota* 
* *Anas laysanensis*
* *Anas luzonica*
* *Anas marecula* †
* *Anas melleri* 
* *Anas nesiotis* 
* *Anas penelope* 
* *Anas platalea* 
* *Anas platyrhynchos* 
** *Anas platyrhynchos domesticus* 
** *Anas platyrhynchos oustaleti* 
* *Anas poecilorhyncha* 
** *Anas poecilorhyncha zonorhyncha* 
* *Anas puna*
* *Anas querquedula* 
* *Anas rhynchotis*
* *Anas rubripes* 
* *Anas sibilatrix* 
* *Anas smithii* 
* *Anas sparsa* 
* *Anas specularis*
* *Anas specularoides*
* *Anas strepera* 
* *Anas superciliosa* 
* *Anas theodori* † 
* *Anas undulata*
* *Anas versicolor* 
* *Anas wyvilliana*
A Costa de Santa Ana, Maianca, Oleiros

**A Costa de Santa Ana** é un lugar da parroquia de Maianca no concello coruñés de Oleiros.
## Toponimia
O topónimo **A Costa de Santa Ana** indica que o lugar se sitúa na subida dende Mera á capela de Santa Ana, a carón da praia do mesmo nome.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Maianca 
### Parroquias de Oleiros
Santa Cristina, Perillo, Oleiros

**Santa Cristina** é un lugar da parroquia de Perillo no concello coruñés de Oleiros. Atópase na costa oriental da ría da Coruña, ao oeste de Bastiagueiro e ao norte de Perillo.

A praia de Santa Cristina, moi frecuentada por surfistas, é a máis longa do concello de Oleiros. No paseo marítimo e a zona próxima á praia concéntranse os locais de hostalaría.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Perillo 
### Parroquias de Oleiros
A Agra da Pedra, Serantes, Oleiros

**A Agra da Pedra** é un lugar da parroquia de Serantes no concello coruñés de Oleiros. Segundo o padrón municipal (INE 2018) ten 178 habitantes (82 homes e 96 mulleres).

## Toponimia 
O topónimo provén do latín , e é unha extensión de terreo cultivábel dividida en leiras que pertencen a varios propietarios.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Serantes 
### Parroquias de Oleiros
Monte Urgull

O **monte Urgull** é unha montaña situada en Donostia, no País Vasco, entre a parte vella da cidade e o paseo novo, xunto ao mar Cantábrico.

## Etimoloxía 
O nome Urgull é de orixe gascón ou bearnés e o seu significado é "orgullo". Así mesmo son de orixe gascoa varios topónimos donostiarras (Polloe, Ayete, Miramon, Ulia, Mompás, Morláns...). Isto débese a que no momento da fundación de Donostia (1180) o lugar xa contaba cun asentamento de poboación maioritariamente gascoa.

## Fortificacións 
Neste promontorio consérvanse fortificacións que no seu día abrazaban por completo a antiga cidade. Empregadas militarmente no pasado, onde foi o último bastión da resistencia francesa na cidade durante o asedio de Donostia en 1813, hoxe albergan exposicións, ademais de compor un atractivo parque urbano con espectaculares vistas das praias que adornan a fisionomía da localidade. Urgull tamén ten vexetación natural e exótica.

Na parte alta está o Castelo da Mota, con tres capelas, unha delas dedicada ao Cristo da Mota. Unha destas capelas (de 16 metros de altura) serve de peaña á emblemática imaxe do Sacro Corazón de Xesús, de 12,5 metros de estatura. No século XIX situouse neste castelo unha torre do telégrafo óptico, en concreto a número 50 da liña de Castela, que comunicaba Madrid con Irún.

Na saia do monte teñen asento unha serie de fortificacións que se modernizaron co paso dos séculos: as baterías das Damas, de Bardocas, do Miradoiro, do Príncipe, da Raíña, Alta de Santa Clara, Baixa de Santa Clara etc., así como un cuartel a proba de bomba (s. XIX), a polvoreira de Santiago, a galería de tiro, a gruta-almacén etc. O monte foi vendido polo Estado ao Concello de Donostia no ano 1915, comezando a destrución das fortificacións, que se conservaron en gran parte grazas a un accidente ocorrido na voadura dun cuartel. No ano 1965 gran parte destas construcións foron rehabilitadas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Monte Urgull en donostiasansebastian.com
O Polvorín, Serantes, Oleiros

**O Polvorín** é un lugar da parroquia de Serantes no concello coruñés de Oleiros.
## Toponimia
O topónimo **O Polvorín** débese á construción de instalacións militares xunto ao promontorio do Seixo Branco no século XX, que incluían unha batería de costa e un proxector luminoso.

## Notas
## Lugares e parroquias
### Lugares de Serantes
### Parroquias de Oleiros
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Lugares de Oleiros
Aeroports de Catalunya

[dereita|miniatura|Terminal e torre do [aeroporto de Lleida-Alguaire.]]
**Aeroports de Catalunya** é unha sociedade pública catalá (Aeroports Públics de Catalunya SLU) da Generalitat de Cataluña dentro do Departamento de Territorio e Sostibilidade. A sociedade é a encargada de xestionar os aeroportos, aeródromos e heliportos propiedade da empresa ou da Generalitat de Cataluña. A súa sede empresarial está na Avinguda Litoral de Barcelona.

Actualmente ten en propiedade e xestiona os seguintes aeroportos e aeródromos:
*Aeroporto de Lleida-Alguaire
*Aeroporto de La Seu d'Urgell

Esta empresa quere consolidar un novo modelo de xestión aeroportuaria, traballar en favor dunha política comercial efectiva e promover as instalacións existentes así como os futuros traspasos. Traballa para manter e mellorar unha rede de aeródromos máis completa e conservar unha rede de heliportos para todos os servizos posibles.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
York (homónimos)

## Lugares 
###  
* **York**, unha península no estado de Queensland.

###  
* **York**, cidade da provincia de Ontario.

###  
* **York**, localidade do estado de Alabama.
* **York**, cidade do estado de Carolina do Sur.
* **York**, cidade do estado de Nebraska.
* **York**, municipio do estado de Nova York.
* **York**, cidade do estado de Pensilvania:
* **York**, condado del estado de Pensilvania

###  
* **York**, cidade do condado de Yorkshire.

## Véxase tamén
Gran Premio de Bélxica de 1976

O **Gran Premio de Bélxica** de Fórmula 1 de  disputouse en Zolder o 16 de maio de 1976. Foi a quinta carreira da tempada de Fórmula Un de , o 34º Gran Premio de Bélxica e a terceira, que se celebrou no Autódromo de Zolder. A carreira disputouse sobre 70 voltas nos máis de catro quilómetros do circuíto para unha distancia de carreira de 298 quilómetros.

Zolder xunto a Nivelles-Baulers cerca Bruxelas, eran os anfitrións substitutos da carreira pero a superficie da pista en Nivelles deteriorouse e Zolder foi a sede da carreira ata o regreso de Spa-Francorchamps en .

A carreira foi gañada polo piloto de Ferrari, Niki Lauda pilotando un Ferrari 312T2, que aumentou a súa vantaxe no Campionato do Mundo de Pilotos a 29 puntos. O seu compañeiro de equipo o suízo, Clay Regazzoni, terminou a carreira en segunda posición, 3´4 segundos por detrás de Lauda. O terceiro posto logrouno o piloto francés Jacques Laffite pilotando o Ligier JS5. Foi a cuarta vitoria do ano de Lauda, no que foi unha exhibición do campión reinante. O terceiro posto de Laffite foi o seu segundo podio tras acabar segundo no Gran Premio de Alemaña de 1975 do ano anterior e a primeiro podio do novo equipo Ligier.

## Resumo da carreira 
Ferrari copou a primeira fila da grella, con Lauda na pole e Regazzoni a seu carón. Lauda liderou no comezo, con Hunt segundo logo de adiantar a Regazzoni, que pronto recuperou o lugar de novo. Os Ferraris colleron distancia, e Hunt caeu ao sexto posto, por detrás de Jacques Laffite no Ligier e os dous Tyrrell P34 de seis rodas, antes de retirarse finalmente cun fallo na transmisión. Patrick Depailler tamén se retirou cando o seu motor explotou. Lauda gañou, e Regazzoni completou un 1-2 para Ferrari. Laffite acadou o terceiro lugar coas retiradas de James Hunt (McLaren M23) e Depailler. Jody Scheckter terminou cuarto no seu Tyrrell. Unha volta por detrás, o futuro campión do mundo Alan Jones, logrou dous puntos no seu Surtees TS19 e Jochen Mass logrou o punto final no segundo McLaren logo de que Chris Amon perdera unha roda do seu Ensign N176.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
Os puntos son exactos á conclusión da carreira e non inclúen os resultados modificados do Gran Premio de España de 1976 que foi recorrido.

;Clasificación do campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
''A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de
Sarga

A **sarga** ***Salix eleagnos*** é un salgueiro de até 20 m de alto, ou arbusto alto, da familia das salicáceas.

## Descrición 
Arbusto que acada os 6 metros de altura, de numerosos pés princiapis, que pode chegar a árbore de até 10 m. Pólas longas e fexíbeis, finas, de casca pardo-cinsenta, pardo-amarelenta ou arroibada-escura, fendada co paso do tempo. As franzas nacen aveludadas. Follas moi estreitas e alongadas, de até 16&nbsp;cm de longo por uns 6&nbsp;mm de largo; enteiras ou lixeiramente dentadas na metade superior. Face verde escura, galbra e envés branco ou cinsento, cuberto de feltro, co nervio prominente e o pecíolo curto. Adoitan ter a marxe lixeiramente enrolada cara ao nervio. As candeas masculinos son laterais, sentadas ou case sentadas, cilíndricas, de 1 a 3&nbsp;cm, de longo, vilosos, con brácteas verde-amarelentas, manchadas de pardo ou vermello no ápice, cun só nectario e dous estames soldados na metade ou terzo inferior polos seus filamentos. Os amentos femininos diferéncianse polo seu pistilo sen pelo e o seu curto pecíolo. Son precoces e desprenden sementes empenachadas. Florea dende finais do inverno e en primavera.

## Hábitat 
Beira dos ríos, regueiros e torrentes de montaña, así como en grixos e terreos de aluvión dos cursos de auga, nas fondeiras e fondos de val frescos, preferentemente en terreos calcarios. Ascende dende os 200 até uns 1.500 (2000) m de altitude.

## Distribución 
No centro e sur de Europa, Asia menor e norte de África. Na Península Ibérica é moi frecuente, especialmente nas metades oriental e setentrional; escasea cara occidente e polo sur. Aparece en Galiza mais falta en Portugal.

## Taxonomía 
*Salix eleagnos* foi descrita por Giovanni Antonio Scopoli e publicado en *Flora Carniolica, Editio Secunda 2: 257*, no ano 1772.
;Sinonimia:
* *Salix incana* Schrank

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Anonymous. 1986. List-Based Rec., Soil Conserv. Serv., U.S.D.A. Database of the U.S.D.A., Beltsville.
* Flora of North America Editorial Committee, e. 2010. Magnoliophyta: Salicaceae to Brassicaceae. 7: i–xxii, 1–797. In Fl. N. Amer.. Oxford University Press, Nova York.
* Scoggan, H. J. 1978. Dicotyledoneae (Saururaceae to Violaceae). 3: 547–1115. In Fl. Canadá. National Museums of Canada, Ottawa.
Feáns, Villestro, Santiago de Compostela

**Feáns** (do latín *fenales*, de fenu 'feo' + -ales, 'lugar onde abunda o feo') é un lugar da parroquia do Villestro no concello coruñés de Santiago de Compostela na comarca de Santiago. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 58 habitantes (24 homes e 34 mulleres), o que supón unha diminución fronte ao ano 1999 cando tiña 64 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Villestro 
### Parroquias de Santiago de Compostela 
## Notas
Condado de York

## Lugares 
###  
* Condado de York, Australia

###  
* Condado de York, Nova Brunswick
* Condado de York, Ontario

###  
* Condado de York, Maine
* Condado de York, Nebraska
* Condado de York, Pensilvania
* Condado de York, Carolina do Sur
* Condado de York, Virxinia
* Condado de Nova York

## Véxase tamén
Thor Heyerdahl

**Thor Heyerdahl**, nado en Larvik, Noruega, o 6 de outubro de 1914 e finado en Andora, Italia, o 18 de abril de 2002, foi un zoólogo, xeógrafo, antropólogo e explorador noruegués.

## Traxectoria 
Foi o ideólogo e líder da expedición do Kon Tiki (1947), na que nunha balsa construída a base de troncos e fibras vexetais naturais suramericanas percorreu os 8.000&nbsp;km existentes entre Perú e as Illas Tuamotu, na Polinesia, xunto con outros cinco compañeiros. Deste xeito, demostrou que era tecnicamente posible que coas técnicas da América precolombiana os nativos suramericanos puideran sulcar o océano Pacífico e colonizar as illas polinesias. A viaxe durou 101 días e toda a tripulación chegou en perfecto estado á Polinesia. A raíz da expedición, publicouse un libro, que foi traducido a 66 idiomas, e rodouse un documental que conseguiu o Óscar ó mellor documental en 1951.

Posteriormente estivo involucrado noutras expedicións e proxectos arqueolóxicos. Tras un intento errado o ano anterior, en 1970 conseguiu chegar nunha embarcación de papiro dende Marrocos ás Illas Barbados, demostrando que os habitantes do Antigo Exipto puideran chegar a América cruzando o océano Atlántico aproveitando a corrente das Canarias.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Poboamento de América

### Ligazóns externas 
* Museo Kon-Tiki .
López Carreira

Os apelidos **López Carreira** poden referirse a:

* **Xesús Ignacio López Carreira**, político galego do BNG.
* **Anselmo López Carreira**, historiador galego
Tempe Terra

**Tempe Terra** é unha rexión de terras altas fortemente craterizada do hemisferio norte marciano. Localizado no bordo nordés da gran rexión volcánica de Tharsis, Tempe Terra destaca polo alto grao de fracturación e deformación da súa codia. A rexión tamén contén un gran número de pequenos volcáns de escudo, regueiros de lava e outras estruturas volcánicas.

A rexión recibiu o seu nome doutro accidente xeolóxico de albedo, chamado tamén *Tempe,* que fora usado anteriormente polo astrónomo E.M. Antoniadi no ano 1930 para describir unha gran mancha de terreo centrada nas coordenadas 40° N 70° O. O nome en si, fai referencia ó Val do Tempe, un val situado ó sur do Monte Olimpo, que era moi famoso entre os antigos gregos pola súa beleza natural. A Unión Astronómica Internacional (UAI) outorgoulle ó seu nome actual no ano 1979. *Terra* é un termo latino usado na xeoloxía planetaria para describir rexións de terras altas (termo usado para tódolos planetas, a excepción da Terra) semellantes en tamaño a sub-continentes.

## Localización e descrición 
Tempe Terra está situada na parte oriental do cuadrángulo de Arcadia (MC-03) e no extremo occidental do cuadrángulo de Mare Acidalium (MC-04), dentro do hemisferio occidental de Marte. Está situado sobre as coordenadas  e estendese ó longo de máis de 2.700&nbsp;km pola súa parte máis ancha. unha area equivalente a Arabia Saudita. Fai fronteira ao leste con Chryse e Acidalia Planitiae, ao norte coas chairas baixas de Arcadia Planitia e Vastitas Borealis, e ao sur fai fronteira coa rexión de grandes canles de escoamento do Kasei Valles.

## Xeoloxía 
Tempe Terra ocupa unha zona de transición entre as vellas terras altas craterizadas do sur e as terras xeoloxicamente recentes e de baixa altitude do norte. Tempe Terra contén as terras altas vellas que están máis ó norte no planeta. A rexión está cortada por un gran número de fallas e grabens con idades que comprenden boa parte de historia xeolóxica de Marte. A presenza destes *rifts* ou *grabens* na codia suxiren que Tempe Terra, posiblemente, sexa a rexión xeoloxicamente máis *tensada*, deformada e *estresada* de Marte, cun gran número de pequenos volcáns de escudo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Mars Express 
* HiRISE imaxe de relevo en Tempe Terra 
* Geezer Gullies at Tempe Terra 
* Tectónica extensional en Tempe Terra
Bastiagueiro, Perillo, Oleiros

**Bastiagueiro** é un lugar da parroquia de Perillo no concello coruñés de Oleiros. Segundo o padrón municipal (INE 2012) ten 169 habitantes (91 homes e 78 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Perillo 
### Parroquias de Oleiros
A Alta de Pereira, Pereira, O Pino

**A Alta de Pereira** é unha lugar de parroquia de Pereira, no concello do Pino, a tres quilómetros da estrada nacional N-634 Lugo-Santiago de Compostela e mais do Camiño de Santiago, a uns cinco quilómetros do aeroporto internacional da Lavacolla. Segundo o IGE, en 2019 tiña 44 habitantes (22 homes e 22 mulleres).

Trátase dunha zona rural de pouca pendente, cruzada por numerosos regatos e un pequeno río, o Brandelos. Conta polo menos cun par de exemplos de hórreos de tipo O Pino.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:A Alta de Pereira, Pereira chegando desde A Igrexa.jpg|Vista xeral
Ficheiro:A Alta de Pereira, Pereira casario 2.jpg|Casarío
Ficheiro:A Alta de Pereira, Pereira horreo do casario.jpg|Hórreo no casarío
Ficheiro:A Alta de Pereira, Pereira horreo xunt á casa da cruz 3.jpg|Hórreo xunto á casa da cruz

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Pereira 
### Parroquias do Pino 
## Notas
Rebeca (homónimos)

**Rebeca** pódese referir a:

## Nome 
* Rebeca, nome propio de muller galego, en inglés: Rebekah ou Rebecca.

### Personaxes 
* Rebeca, personaxe bíblica do Antigo Testamento.

## Literatura e cinema (*Rebecca*) 
* *Rebecca*, novela de 1938 de Daphne du Maurier;
* *Rebecca*, filme de 1940 de Alfred Hitchcock baseado na novela de du Maurier.

## Outros 
* *Rebeca*, denominación popular do cárdigan: chaqueta de punto, xeralmente con escote en forma de uve;
* Rebecca, Georgia, vila dos Estados Unidos;
* *Rebecca*, un xénero de algas na orde Pavlovales.
Liga ASOBAL 1997/98

A **Liga ASOBAL 1997-98** foi a 47ª edición da liga española de balonmán, a 8ª edición coa denominación ASOBAL. A competición contou con 14 equipos que se enfrontaron entre si a dúas voltas nun total de 26 xornadas. O campión final tralo *play-off* polo título foi o FC Barcelona, que alzou o seu 9º título na competición.

## Formato 
O campionato dividiuse en dúas fases:

#Na primeira fase participaron os 14 equipos. Durante esta fase cada partido xogou dous partidos contra cada equipo, un na casa e outro como visitante.
#Na segunda fase, os catro equipos mellor clasificados disputaron un *play-off* polo título; mentres que os catro peor clasificados xogaron unha liguiña entre eles, trala cal os dous peores equipos descenderon directamente, mentres que o segundo clasificado da liguiña xogou un *play-off* contra o terceiro clasificado da División de Honra.

## Clasificación 
### Liguiña de permanencia 
No *play-out*, o Frigoríficos do Morrazo derrotou ao PRASA Pozoblanco en dous partidos (27-25 e 25-21), polo que o equipo galego conseguiu a permanencia na máxima categoría do balonmán español.
Aeroporto Internacional Hartsfield-Jackson

O **Aeroporto Internacional Hartsfield-Jackson** (IATA: ATL, ICAO: KATL), coñecido localmente como **Aeroporto de Atlanta**, **Aeroporto Hartsfield** e **Hartsfield-Jackson**, localízase a 11 quilómetros ao sur do Distrito financeiro de Atlanta (Xeorxia, Estados Unidos). É o aeroporto máis ocupado do mundo por tráfico de pasaxeiros así como por aterraxes e engalaxes.

O aeroporto é o principal Centro de conexións de Delta Air Lines, GeorgiaSkies, AirTran Airways, baixo o nome de Shuttle America e a subsidiaria de Delta Connection, Atlantic Southeast Airlines; o centro de conexións de Delta é o centro máis grande do mundo. En Delta Air voaron o 55,4% dos pasaxeiros do aeroporto en 2008, en AirTran voaron o 19,27% e en Atlantic Southeast Airlines voou o 12,94% dos pasaxeiros. O aeroporto conta con 151 portas domésticas e 28 internacionais.

O Hartsfield-Jackson mantivo a súa clasificación como o aeroporto máis ocupado en 2008, tanto en termos de pasaxeiros como en número de voos, atendendo a 90 millóns de pasaxeiros e 978.824 voos 

Porén, o aeroporto está a converterse nunca importante porta de entrada para o embarque de pasaxeiros cara a outros países. No 2008, o aeroporto de Atlanta viu incrementado o tráfico internacional nun 3,18% con respecto ao ano anterior. Máis de 4,6 millóns de persoas abordaron voos internacionais no Hartsfield-Jackson ese ano.

## Terminal principal e reclamo de equipaxe 
### Terminal norte 
miniatura|Diagrama do Aeroporto Internacional Hartsfield-Jackson.
* Air Canada
* Air Canada Jazz
* AirTran Airways
* American Airlines
* British Airways
* Continental Airlines 
** Continental Express operado por ExpressJet Airlines
* Frontier Airlines
* Korean Air
* KLM
* Lufthansa
* Midwest Airlines
* Northwest Airlines
** Northwest Airlink operado por Mesaba Airlines
* Spirit Airlines
* United Airlines
** United Express operado por Mesa Airlines
** United Express operado por Shuttle America
* US Airways
** US Airways Express operado por Air Wisconsin 
** US Airways Express operado por Mesa Airlines 
** US Airways Express operado por PSA Airlines 
** US Airways Express operado por Republic Airlines

### Terminal sur 
* Aeroméxico
* Air France
* Delta Air Lines
** Delta Connection operado por Atlantic Southeast Airlines
** Delta Connection operado por Chautauqua Airlines
** Delta Connection operado por Comair
** Delta Connection operado por Freedom Airlines
** Delta Connection operado por Pinnacle Airlines
** Delta Connection operado por Shuttle America
** Delta Connection operado por SkyWest Airlines

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Aeropuerto Internacional Hartsfield-Jackson (en inglés)
* Atlanta de Time Machine na sección do aeroporto de Atlanta, con doceas de fotos antigas (en inglés)
* Aeropuerto Internacional Hartsfield-Jackson 1961-1980 (en inglés)
* Información de conexión WiFi en ATL (en inglés)
Last of the Dogmen

***Last of the Dogmen*** é un filme estadounidense dirixido por Tab Murphy que se estreou en 1995. Ambientado nas montañas do noroeste de Montana, preto de Idaho e da fronteira con Canadá, o filme conta a historia dun cazador de recompensas que persegue a fuxitivos convictos e descobre un grupo de "Guerreiros can" da tribo india dos cheyennes. O filme foi rodado en localizacións de Alberta e de Columbia Británica.

## Sinopse 
Lewis Gates (Tom Berenger), un destro rastreador de Montana, é contratado para atopar uns presos fuxidos que se agocharon nas montañas. Na súa busca dos prófugos, Gates descobre, coa axuda dunha antropóloga (Barbara Hershey), probas da existencia dunha tribo de indios cheyennes que viven nas montañas dos EEUU illados do mundo exterior.

## Personaxes 
* Tom Berenger como Lewis Gates
* Barbara Hershey como Prof. Lillian Diane Sloan
* Kurtwood Smith como Shériff Deegan
* Steve Reevis como Yellow Wolf
* Andrew Miller como Briggs
* Gregory Scott Cummins como Sears
* Mark Boone Junior como Tattoo
* Helen Calahasen como Muller de Yellow Wolf
* Eugene Blackbear como Spotted Elk
* Dawn Lavand como Nena india
* Sidel Standing Elk como Lean Bear
* Hunter Bodine como Kid
* Graham Jarvis como Farmacéutico
* Marvin R. Thunderbull como Wolfscout
* Parley Baer como Mr. Hollis
* Sherwood Price como Rastrexador
* Molly Parker como Enfermeira
* Antony Holland como Doc Carvey
* Robert Donley como Old Timer
* Brian Stollery como Grad Student
* Mitchell LaPlante como Wild Boy
* Wilford Brimley como Narrador
* Zip como Zip

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
*Ficha en AllMovie
Salicaceae

**Salicaceae,** as **Salicáceas,** son unha familia de plantas pertencente á orde Malpighiales. Compóñenas árbores ou arbustos caducifolios e dioicos. As follas son alternas, simples, estipuladas. Flores inconspicuas, unisexuais, aclamídeas, acompañadas de brácteas e reunidas en amentos (candeas) pénsiles ou erectos. Anemófilos e entomófilos (*Salix*); periantio copiforme ou nulo, androceo con 2 - 10 estames; xineceo bicarpelar sincárpico de carpelos abertos; numerosos óvulos; flores acompañadas de bracteas. Froitos en cápsula loculicida, que se abre mediante 2-4 valvas; con sememtes numerosas, pequenas, orladas de pelos (diseminación anemocora), con curto poder xerminativo. Reprodución vexetativa importante.

Comprenden unhas 300 especies de climas temperados e fríos, principalmente do hemisferio boreal. Forman lamigueirais e salgueirais de ribeira.

## Xéneros 
## Ligazóns externas
Rebeca (nome)

[300px|miniatura|*[Rebeca e Eliezer*, obra de Bartolomé Esteban Pérez Murillo, no Museo do Prado (Madrid).]]
**Rebeca** é un nome propio feminino galego. Esta forma escrita é común co aragonés, co castelán, co catalán e co portugués. A súa orixe é o hebreo *Rivká* 'lazo, vínculo', literalmente 'nó corredizo', de rabak 'atar'.

## Etimoloxía 
O seu significado máis probábel é ‘fascinante’. Pode ser de orixe aramea, aínda que isto é controvertido. W. F. Albright sostivo que significa ‘terra’, e que era o nome dunha deusa-terra. En grego tamén pode significar ‘fertilidade’.

## Uso do nome 
A primeira mención ao nome atópase no Antigo Testamento (véxase Rebeca), coma dona de Isaac (fillo do patriarca Abraham), e nai de Xacob e mais de Esaú.

Rebeca é un dos nomes máis populares para as raparigas nos Estados Unidos, Australia, o Canadá, Irlanda, o Reino Unido e Suecia. En Galiza non é un dos nomes máis populares, e ningunha das parroquias galegas leva o nome de Rebeca como padroeiro.

## Onomástica 
* 23 de marzo: Rebeca de Himlaia (Santa Rebeca de Himlaia - Rafka Choboq Ar-Rayes) nada en Himlaia, o 29 de xuño de 1832 e finada en Batroun o 23 de marzo de 1914. Foi unha relixiosa maronita libanesa, o seu nome real era Petra Choboq Ar-Rayes, descendía dunha familia campesiña.

## Personaxes 
### Históricas 
* Rebeca, muller da Biblia do Antigo Testamento.
### Galegas 
* Rebeca Montero, actriz galega (n. 1967);
* Rebeca Baceiredo, filósofa e escritora galega (n. 1979);
### Doutras nacionalidades 
* Rebecca Mader, actriz inglesa (n. 1977);
* Rebecca Romijn, actriz e modelo estadounidense (n. 1972);
* Rebecca West, escritora e xornalista de orixe irlandesa (n. 1892);
* Rebecca Latimer Felton, escritora, profesora, reformista estadounidense (n. 1835);
* Rebeca Clarke, compositora e violista inglesa (n. 1866);
* Rebeca Correa, poeta e tradutora neerlandesa-portuguesa en lingua castelá (n. 1655);
* Rebeca Acevedo, profesora e botánica chilena (n. 1902);
* Rebeca Matte Bello, escultora chilena (n. 1875);
* Rebecca Hall, actriz británica de cinema e televisión (n. 1982);

## Rebeca noutras linguas 
* Alemán: Rebekka, Rebekah, Rebecka, Rebecca, Rebeccah, Rebeca, Becka, Becke, Beke 
* Árabe: هفيفار (Rafiq)
* Aragonés: Rebeca
* Búlgaro: Ребека (Rebeka)
* Castelán: Rebeca, Rebe, Beca
* Catalán: Rebeca
* Dinamarqués: Rebekka
* Francés: Rebecca, Rebèque
* Grego: Ρεβέκκα (Revekka)
* Hebreo: רִבְקָה ,רבקה אמנו (Rivqa, Riḇqāh)
** Hebreo estándar: Rivqa
** Hebreo tiberiano: Riḇqāh
* Húngaro: Rebeka, Baka
* Inglés: Rebecca, Rebekah, Rebeccah, Becky, Bekah, Reba
* Neerlandés: Rebecca, Rebekka
* Polaco: Rebeka
* Romanés: Rebeca
* Ruso: Ревекка (Revekka)
* Sueco: Rebecka

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de nomes femininos en galego
* Lista de nomes femininos galegos máis comúns
### Ligazóns externas 
* Guía de nomes galegos. Nomes femininos Real Academia Galega