open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Anatinos

A dos **anatinos** (*Anatinae*) é unha subfamilia de aves da orde dos anseriformes e familia dos anátidos, que comprende principalmente aos patos aínda que non exclusivamente a estes.

## Taxonomía 
### Descrición 
A subfamilia foi descrita en 1820 polo zoólogo e biólogo mariño inglés  William Elford Leach.

Porén, algúns autores atribúen a súa autoría ao zoólogo e político irlandés Nicholas Aylward Vigors, en 1825.

### Xéneros 
#### Xéneros indiscutíbeis 
A suborde dos anatinos comprende os seguintes xéneros:

* *Aix* 
* *Amazonetta* 
* *Anas*
* *Asarcornis*
* *Aythya* 
* *Cairina* 
* *Callonetta*
* *Chenonetta*
* *Lophonetta*
* *Malacorhynchus*
* *Marmaronetta*
* *Netta*
* *Nettapus*
* *Pteronetta*
* *Salvadorina*
* *Speculans*

#### Xéneros que, para algúns autores, forman a subfamilia dos merxinos 
* *Bucephala*
* *Clangula*
* *Histrionicus*
* *Lophodytes*
* *Melanitta*
* *Mergellus*
* *Mergus*
* *Polysticta*
* *Somateria* 

#### Nota taxonómica 
Estudos xenéticos realizados nos últimos anos propiciaron a consideración dos merxinos como unha tribo (*Mergini*) dos anátidos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Hoyo, Josep del; Andrew Elliot e Jordi Sargatal (eds.) (1992): *Handbook of the birds of the world - Volume 1, Ostrich to Ducks*. Barcelona: Lynx Edicions. ISBN 84-8733-410-5.
* Kear, Janet (2005): *Ducks, Geese and Swans*. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-1985-4645-0.
* Livezey, Bradley C. (1986): (PDF). *Auk* **116** (3): 792–805.

### Outros artigos 
* Anseriformes
* Anátidos
* Merxinos

### Ligazóns externas 
* Sea Ducks (tribo *Mergini*) en SeaDucks.org
Transmisión de calor

A **transmisión de calor**, **transferencia de enerxía térmica**, ou simplemente **intercambio térmico**, refírese á transición de enerxía térmica dunha masa máis quente a outra máis fría. A transmisión de calor ten lugar por medio de varios mecanismos, especialmente condución, convección e radiación.

A condución, tamén denominada difusión, débese ao intercambio de enerxía cinética ao nivel microscópico. A convección ten lugar en fluídos (líquidos e gases) e é causada polo movemento de materia a diferente temperatura. A radiación térmica ocorre por transmisión de radiación electromagnética. A diferenza da condución e convección, a transmisión de calor por radiación non precisa dun medio de transmisión.

## Proceso e características 
Cando un obxecto está a unha temperatura distinta da da súa contorna ou outro obxecto, a transmisión da calor ocorre ata que o corpo e a contorna cheguen a unha nivelación, é dicir, que chegan á mesma temperatura de equilibrio. A transferencia sempre ocorre dende o corpo máis quente ó máis frío, tal e como se describe na Segunda Lei da Termodinámica (segundo o enunciado de Clasius). Cando hai unha diferenza de temperatura entre obxectos próximos, a velocidade de transferencia pode diminuírse, pero nunca anularse.

## Tipos 
[dereita|200px|miniatura|[Convección.]]

### Condución
A condución ou difusión ocorre a escala microscópica cando partículas (moléculas, átomos e ións) vibrando con rapidez transmiten parte da súa enerxía ás partículas ao seu redor. Esta transmisión de enerxía a nivel microscópico é o que se observa como transmisión de calor a nivel macroscópico. A condución é o único mecanismo de transmisión de calor significativo no interior dun sólido. A lei de Fourier permite relacionar a diferenza de temperaturas nun sólido co fluxo de calor resultante.   
* radiación: cando non se precisa materia para a transmisión.
* convección: cando se precisa materia e a transmisión realízase por movementos da materia fluída.
* advección: cando hai diferenzas de temperatura e transferencia segundo a viscosidade do gas ou líquido.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Constante de Boltzmann
* termodinámica
* ciclo de Carnot
Galería de imaxes de transporte ferroviario en Galicia

**Galería de imaxes** de transporte ferroviario en Galicia.

## Transporte ferroviario en Galicia 
### Estacións 

Ficheiro:Santiago Estacion do tren.jpg|Santiago de Compostela
Ficheiro:Estación de tren, Santiago de Compostela.jpg|Santiago de Compostela
Ficheiro:EstacióndeSanDiegoACoruña.jpg|A Coruña
Ficheiro:Estación de Ferrol Fachada.JPG|Ferrol
Ficheiro:Ourense 30-07-2008 06 estacion.jpg|Ourense
File:Estación de Lugo Renfe Galiza Spain.jpg|Lugo
File:Estación de ferrocarril de Pontevedra (28-01-2008).jpg|Pontevedra
File:Vigo - Guixar Adif.jpg|Vigo-Guixar
File:Vigo - Estación de ADIF de Vigo-Urzáiz 4.jpg|Vigo-Urzáiz

### Trens e locomotoras 

Ficheiro:Antigo Tren Old Train. Santiago de Compostela.jpg|Santiago de Compostela
Ficheiro:Estación Xuvia 2.JPG|Xuvia
Ficheiro:Locomotora Galicia.jpg|Santiago de Compostela
Ficheiro:Mikado Monforte.jpg|Monforte de Lemos
Ficheiro:O tren ao seu paso por A Escravitude.jpg|A Escravitude, Cruces, Padrón
Ficheiro:Ourense 30-07-2008 16 334 talgo.jpg|Ourense

### Tranvías 

Ficheiro:Tramvia a A Coruña.jpg|A Coruña
Ficheiro:Tranvía, Orzán, A Coruña.jpg|Orzán, A Coruña
Ficheiro:"ATASCO" de Tranvías na CORUÑA 30 Ago 09.jpg|A Coruña
Ficheiro:Tranvía.A Coruña Galicia.jpg|A Coruña

### Vías 

Ficheiro:Vías do tren, A Coruña.jpg|A Coruña
Ficheiro:Castiñeiriño, Santiago de Compostela. 090719 2.jpg|Castiñeiriño, Santiago de Compostela
Ficheiro:Vías do tren amoreadas xunto á estación da Escravitude, A Coruña.jpg|A Escravitude, Cruces, Padrón
Ficheiro:Estación Monforte.jpg|Monforte de Lemos

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Galería de imaxes de Galicia
* Galería de imaxes de Ourense
* Galería de imaxes de Monforte de Lemos
Galería de imaxes de estacións de tren en Galicia

**Galería de imaxes** de estacións de tren en Galicia.

## Estacións de tren en Galicia 
### Provincia da Coruña 

Ficheiro:Interior Estación San Cristovo.jpg|San Cristovo, A Coruña
Ficheiro:EstacióndeSanDiegoACoruña.jpg|San Diego, A Coruña
Ficheiro:Teixeiroestacion.JPG|Teixeiro, Curtis
Ficheiro:Estación de Ferrol Fachada.JPG|Ferrol
Ficheiro:Estación de Neda.JPG|Neda
Ficheiro:Padrón Galicia Xullo 2006 34.jpg|Padrón
Ficheiro:Apeadeiro de Pedroso.JPG|Pedroso, Narón
Ficheiro:Estación de tren, Santiago de Compostela.jpg|Santiago de Compostela
Ficheiro:Estación Xuvia 1.JPG|Xuvia, Narón

### Provincia de Lugo 

Ficheiro:Estación Monforte.jpg|Monforte de Lemos

### Provincia de Ourense 
### Provincia de Pontevedra 

Ficheiro:Estación de Lalín3.JPG|Botos, Lalín
Ficheiro:Chapela-estacion-avenida-de-vigo.jpg|Chapela, Redondela
Ficheiro:Pontecesures 060905 016.JPG|Pontecesures
Ficheiro:Estacion Vigo.jpg|Vigo
Ficheiro:Estación de tren de Vilagarcía de Arousa (de noite).jpg|Vilagarcía de Arousa

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Galería de imaxes de Galicia
*Galería de imaxes de transporte ferroviario en Galicia
*Galería de imaxes de trens de Galicia
Galería de imaxes de bateas de Galicia

Bateas de Galicia

Ficheiro:Batea nas Rías Baixas2.jpg|Rías Baixas.
Ficheiro:Viveiros de ostras e mexillóns nas Rías Baixas.jpg|Viveiros de ostras e mexillóns.
Ficheiro:Vigo Galicia Batea e barco.jpg|Vigo.
Ficheiro:Bateas na ría de Vigo.jpg|Bateas na ría de Vigo.
Ficheiro:Viveiros de Ostras. Rías Baixas. Galiza.jpg|Viveiros de ostras.
Ficheiro:Batea, O Grove.jpg|O Grove.
Ficheiro:Bateas.jpg|Ría de Pontevedra.
Ficheiro:Batea nas Rías Baixas.jpg|Rías Baixas.

Ficheiro:As Sinas Vilanova 12-3.jpg|Detalle dunha corda de batea baleira, cos tarugos de plástico.
Ficheiro:As Sinas Vilanova bateas 08-3.jpg|Detalle das mallas da cadea para amarra-lo morto (aprox. 60 x 40&nbsp;cm).
Ficheiro:As Sinas Vilanova bateas 05.jpg|Vello flotador de madeira (xa sen o cemento que o cubría), reutilizado como caseta.
Ficheiro:As Sinas Vilanova bateas 14-3.jpg|Vellos flotadores tubulares arrombados nunha leira (14 x 1,20 metros).
Ficheiro:As Sinas Vilanova bateas 08-1.jpg|Novas trabes para batea, de PVC (A Revolta, Sanxenxo).
Ficheiro:As Sinas Vilanova bateas 13.jpg|Trabes mestras preparadas para construír unha nova batea, nas Sinas (Vilanova de Arousa)

## Véxase tamén
*Galería de imaxes sobre a produción mariña en Galicia
Mujik

**Mujik** ou **mujique** (en ruso Мужик, que significa home) era o nome que se lles daba ós campesiños rusos, en xeral antes de 1917 (ano da revolución soviética), durante a Rusia dos tsares. O termo connota un certo grao de pobreza, posto que ata 1861 os mujiks eran servos. Tralas reformas agrícolas desta data, déronselles parcelas de seu para traballaren, converténdose así en campesiños libres. En ruso a palabra ten outras connotacións.

A palabra chegou ás linguas occidentais a través do seu amplo uso na literatura rusa (sobre todo en Tolstoi e Dostoievski), na que se describe os mujiks como seres pobres e ignorantes, e mesmo en ocasións como perversos e corruptos.
Gaviformes

Os **gaviformes** (**Gaviiformes**), chamados **movellas** ou **mobellas**, son unha orde de aves acuáticas mergulladoras, cos pés situados moi atrás no corpo. Esta característica fainas moi torpes en terra. Viven no hemisferio norte en altas latitudes. Todas as especies de movella son membros do xénero ***Gavia***, familia **Gaviidae** e orde Gaviiformes. Reciben tamén o nome de patoulas.

## Características 
[miniatura|esquerda|[Movella grande (*Gavia immer*) co pito no lombo.]]
miniatura|esquerda|Silueta da movella en voo.

Son aves de tamaño bastante grande. Nadan afundidos (coma os corvos mariños, non coma os patos). Cando descansan sobre a auga a súa liña de flotación é máis alta cá dos corvos mariños. Ao mergullarse non dan o chimpo característico sacando o corpo fóra da auga, como adoitan facer os corvos mariños. Diferéncianse destes, ademais, por silueta, forma do peteiro (que non é ganchudo) e rabo máis curto, o que lles dá un aspecto como de ausencia da mesma. Cando voan, a parte inferior da á é clara, non escura coma a do corvo mariño. Teñen distintas plumaxes, tanto os novos coma os adultos. Estes últimos teñen unha plumaxe estival, na época de cría, moi colorista e que diferencia as especies claramente, e unha plumaxe invernal máis sinxela, onde todas as especies se asemellan bastante a primeira vista. Aniñan principalmente en charcas e lagos, en terreos arborados ou tundra, de latitudes norteñas (non máis ao sur de Escocia ou Suecia no referido a Europa).

O niño da movella non é máis ca un burato en forma de cunca. Está situado sempre preto da auga. Necesítase un nivel de auga estable en torno ao niño. Invernan nas costas, baías ou, ás veces, en lagos, xeralmente en solitario ou en pequenos grupos. Raramente en grandes bandadas. Migran cara ao sur en primavera, de abril a xuño e cara ao norte no outono, de setembro a novembro, xeralmente sobre o mar. Cando voan fano máis alto sobre a auga cós corvos mariños, con batidos de ás rápidos e continuos. O corpo, ao voar, forma unha especie de carrumba.

Aliméntanse principalmente de peixe, que atrapan mergullándose. Son grandes mergulladoras, desprazándose a grandes distancias baixo a auga.

## Especies 
Hai catro especies coñecidas:
* Movella pequena (*Gavia stellata*)
* Movella ártica (*Gavia arctica*)
* Movella grande (*Gavia immer*)
* Movella de bico branco (*Gavia adamsii*)

Existe unha subespecie do movella ártica (*Gavia arctica*), chamada movella do Pacífico (*Gavia arctica pacifica*), que é considerada coma especie (*Gavia pacifica*) por algúns autores.

### Imaxes 

Ficheiro:RedthroatedLoon23.jpg|Movella pequena.
Ficheiro:Gavia arctica1.jpg|Movella ártica.
Ficheiro:Common Loon.jpg|Movella grande.
Ficheiro:Gavia adamsii.jpg|Movella de bico branco (xuvenil).

## Notas
Gavia

O termo **gavia** pode referirse a:
* Unha **gavia**, vela que vai na parte superior do mastro maior, a continuación da vela maior.
* O xénero **Gavia**, da orde dos Gaviformes.
Pachyptila

O xénero **Pachyptila** pertence á familia Procellariidae e inclúe a unha serie de especies de petreis dos mares austrais.

## Especies 
* *Pachyptila turtur*
* *Pachyptila belcheri*
* *Pachyptila crassirostris*
* *Pachyptila vittata*
* *Pachyptila desolata*
* *Pachyptilasalvin*
Fragatas

Existen 5 especies de **fragatas** ou rabiforcados. Estas aves, que están emparentadas entre si, pertencen ao xénero ***Fregata***, o único da familia dos **fregátidos** (**Fregatidae**), que xunto con outras familias de aves mariñas coma os pelicanos, rabodepallas, corvos mariños e mascatos, constitúen tradicionalmente a orde Pelecaniformes.

Todas son de gran tamaño, adoitan ter unha envergadura de ás de máis de 1,80 m, aínda que o seu esqueleto pode pesar escasamente 114 g. Poden ser de cores negro ou negro e branco.

Esta rechamante combinación de tamaño e lixeireza permítelles planear sen esforzo sobre o mar, onde asexan atentamente a outros paxaros. Se unha fragata ve a outro paxaro, capturando un peixe, lánzase a acosalo até obrigalo a guindar a súa presa, e habilmente atrapa o peixe antes de que caia á auga. As fragatas aniñan en árbores e matogueiras, e os machos atraen ás femias inflando unha bolsa que teñen na gorxas, semellante a un globo vermello. Case nunca se pousan na auga.

Atópase en zonas tropicais orientais dos océanos Pacífico e Atlántico.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Fregattvogel-Genovesa.jpg|Fragata en voo
Ficheiro:Fregattvogel-North Seymour.jpg|No niño

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Vídeos de fregatas  en Internet Bird Collection
Galería de imaxes do mosteiro de Santa María de Oseira

O **mosteiro de Santa María de Oseira** sitúase na parroquia de Oseira, no concello de San Cristovo de Cea.

Ficheiro:Mosteiro de Oseira 1.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Oseira, Cea.jpg
Ficheiro:KlosterOseira05.JPG
Ficheiro:Mosteiro de Oseira 4.jpg|Sala capitular.
Ficheiro:Sala Capitular do Mosteiro de Santa María de Oseira - Cea (Ourense).jpg|Sala capitular.
Ficheiro:Mosteiro de Oseira 2.jpg|Refectorio.
Ficheiro:Mosteiro de Oseira 8.jpg|Altar maior.
Ficheiro:Mosteiro de Oseira.Ourense.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Oseira 6.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Oseira 7.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Oseira fonte.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Oseira 5.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Oseira 3.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Oseira 1 (1).jpg
Ficheiro:Mosteiro de Oseira cupula.jpg
Ficheiro:KlosterOseira03.JPG
Ficheiro:Mosteiro de Santa María de Oseira, San Cristovo de Cea.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Santa María de Oseira, San Cristovo de Cea, provincia de Ourense.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Santa María de Oseira.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Santa María de Oseira 2.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Santa María de Oseira 3.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Santa María de Oseira 4.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Santa María de Oseira 5.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Santa María de Oseira 6.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Santa María de Oseira 7.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Santa María de Oseira 8.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Santa María de Oseira 1.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Santa María de Oseira 9.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Santa María de Oseira 10.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Santa María de Oseira 11.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Santa María de Oseira 12.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Santa María de Oseira 13.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Santa María de Oseira 14.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Santa María de Oseira 15.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Santa María de Oseira 16.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Santa María de Oseira 17.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Santa María de Oseira 18.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Santa María de Oseira 19.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Santa María de Oseira 20.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Santa María de Oseira 21.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Santa María de Oseira 22.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Santa María de Oseira 23.jpg
Ficheiro:Mosteiro de Santa María de Oseira 24.jpg
Navalcarnero

**Navalcarnero** é un concello situado ao suroeste da provincia de Madrid, en España.

## Xeografía
Situado a 670 metros sobre o nivel do mar, o concello de Navalcarnero atópase a tan só 31&nbsp;km da capital do país, Madrid. Esténdese por unha superficie de 100.2&nbsp;km cadrados.
No ano 2009 tiña unha poboación de feito de 21.584 habitantes, deles 10.832 eran homes e 10.752 eran féminas. Mentres que o núcleo principal do concello tiña unha poboación, no mesmo ano, de 21.004 habitantes.
Club Patí Vilafranca

O **Club Patí Vilafranca** é un club de hóckey a patíns catalán da localidade de Vilafranca del Penedès. O club foi fundado en 1970.
## Historia
O club foi fundado en 1970. O primeiro ascenso do club produciuse no ano 1972, cando o equipo consegue ascender á Segunda División Española. Mais debido a motivos económicos tivo que renunciar á súa praza nesta categoría.

Na tempada 1975-76 acada o ascenso á Primeira División. O equipo do Alt Penedès estabilizaráse na categoría, ata que na tempada 1978-79 acadou o escenso á División de Honra cun paso fugaz pola máxima categoría, descendendo novamente á Primeira División.

Na tempada 1987-88 o club volta á máxima categoría.

A traxectoria do club sempre estivo entre a División de Honra e a Primeira División, agás un breve período na década dos '90, cando o Vilafranca era un dos clubs punteiros da División de Honra, grazas á participación de Ferran Pujalte, primeiro como xogador e despois como adestrador.

Ao final da década, conseguiu chegar a disputar algunha Copa do Rei e a competir en competición europea, concretamente na Copa CERS.

Mais unha crise debida a unha mala xestión provocou na tempada 2002-03 que o club volvera á Primeira División, na que permaneceu dúas tempadas ata acadar novamente o ascenso á O.K. Liga na tempada 2004-05.
Na tempada 2005-06 o club descende novamente á Primeira División.

Na tempada 2006-07, o equipo comeza con moi mal pé, ata que o club decidiu destituír ao adestrador que comezara a campaña (Climent Pedrós). O novo adestrador, Pep Pané, conseguiu que o equipo volvera novamente á máxima categoría.

Logo dun breve paso pola O.K. Liga, que acabará co descenso na última xornada, Pané volve dirixir ao equipo durante a tempada 2008-09, que culminou co ascenso á O.K. Liga. Ao final da tempada produciuse un troco na Xunta Directiva que provoca a aplicación dun novo proxecto deportivo, que ten como adestrador a Ricard Muñoz, e que ten como obxectivo prioritario o traballo da base do club.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Site oficial do club
Estercoráridos

Os **estercoráridos** (*Stercorariidae*) son unha familia de aves da orde Charadriiformes coñecidas vulgarmente como **palleiras**, **merdeiros**. Os papamerdas están emparentados coas gaivotas, as aves zancudas e as pardelas.

## Características 
En xeral, son aves de tamaño medio a grande, cunha plumaxe tipicamente agrisada ou marrón, e a miúdo presentan unhas manchas brancas nas ás. O seu peteiro é bastante longo, coa punta curvada, e os seus pés son palmados con poutas afiadas. Os papamerdas semellan gaivotas grandes e escuras, mais posúen unha membrana carnosa ou cera sobre a mandíbula superior que a diferenza destas. Son aves fortes e acrobáticas.

## Historia natural 
Son aves mariñas que aniñan en rexións tépedas e árticas, e son aves migratorias de longa distancia.

Fóra da época de reprodución aliméntanse de peixes e preas. Moitos son cleptoparasitos parciais e cazan gaivotas, carráns e outras aves mariñas para roubarlles as súas capturas; as especies de maior tamaño a miúdo matan e aliméntanse de aves adultas, que poden acadar o tamaño do gaivotón atlántico. Nas zonas de cría, aliméntanse normalmente de lemmings, e de ovos e crías doutras aves.

[240px|dereita|miniatura|[Palleira parasita]]

## Taxonomía 
Nas tres especies máis pequenas (todas elas holárticas) as aves reprodutivas posúen as dúas plumas centrais da cola claramente alongadas e polo menos algúns adultos teñen as partes inferiores de cor branca e o pescozo de cor amarela clara, características estas que as especies de maior tamaño (todas orixinarias do Hemisferio Sur agás o palleira grande) non comparten. Por tanto, os papamerdas divídense a miúdo en dous xéneros: *Stercorarius*, ao que só pertencen as especies de menor tamaño, e *Catharacta*, ao que pertencen as especies de maior tamaño. Con todo, non existe unha base xenética para esta separación. De feito, o ADN mitocondrial (que se herda só da nai) do papamerda pomarino e o do palleira grande presentan máis afinidades entre si que co do papamerda palanquín ou calquera das especies do Hemisferio Sur. Así pois, a hibridación debe xogar un papel importante na evolución da diversidade dos papamerdas do Hemisferio Norte.

## Especies 
Coñécense sete especies de *Stercorarius*:

* *Stercorarius longicaudus*, Palleira rabilonga
* *Stercorarius parasiticus*, Palleira parasita
* *Stercorarius pomarinus*, Palleira pomarina
* *Stercorarius chilensis*
* *Stercorarius maccormicki*
* *Stercorarius antarctica*
* *Stercorarius skua*, Palleira grande

As catro derradeiras especies clasifícanse ás veces no xénero *Catharacta*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Harrison, Peter Seabirds: An Identification Guide ISBN 0-7470-1410-8
### Ligazóns externas 
* Imaxes de diferentes papamerdas
C.P. Vilanova

O **Club Patí Vilanova** é un club de hóckey a patíns catalán da locadidade de Vilanova i la Geltrú (Barcelona). Foi fundado oficialmente en 1951 e actualmete xoga na O.K. Liga.

## Palmarés
* Campión da Copa de España: 1963-64; 1967-68 e 1975-76.
* Subcampión da Copa de España: 1965-66 e 1966-67.
* Campión da Copa CERS: 2006-07.
* Subcampión da Copa CERS: 2005-06.
* Subcampión Copa de Europa: 1976-77.
* Campión do Campionato de Cataluña: 1963-64 e 1965-66.
* Subcampión do Campionato de Cataluña: 1966-67.
* Campión da Copa da Generalitat de Cataluña: 1996-97.
* Subcampión da Liga Nacional española/División de Honra: 1965-66, 1967-68 e 1975-76.
* Campión de Primeira División Nacional: 1972-73 e 1981-82.
* Campión do Torneo de San Juan (Arxentina): 1964.
* Campión do Torneo de Sintra (Portugal): 1967.
* Campión do Torneo de Monza (Italia): 1967.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial do club
Ave de presa

[miniatura|220px|A [aguia real é un exemplo de ave de presa]]
Unha **ave de presa** ou **rapaz** é unha ave que caza a súa comida empregando o seu peteiro, duro, curvado e rematado en punta, e mailas súas poutas, afiadas, que fan presa nas súas capturas. As aves de presa divídense en diúrnas e nocturnas que se inclúen en dúas ordes distintas sen relación de parentesco:

**Falconiformes** - rapaces diúrnas
* **Catártidos**: voitres do novo mundo
* **Pandiónidos**: aguia peixeira
* **Accipítridos**: aguias, azores, gabiáns e voitres do vello mundo
* **Saxitáridos**: secretario
* **Falcónidos**: falcóns, falcóns pequenos, esmerillóns e lagarteiros.

**Estrixiformes** - rapaces nocturnas
* **Estríxidos**: bufos, mouchos.
* **Titónidos**: curuxas.

A semellanza entre as rapaces diúrnas e as nocturnas dáse pola denominada converxencia evolutiva (animais filoxeneticamente distantes adquiren, evolutivamente, aspectos semellantes por alimentarse do mesmo ou ocupar os mesmos nichos ecolóxicos). Aínda que o termo "rapaz" ás veces é utilizado amplamente, en xeral refírese a especies diúrnas.

## Cetraría 
A caza co uso de rapaces denomínase cetraría, e iniciouse hai máis de 4.000 anos, sendo moi habitual na Idade Media. Desaparecida no século XVII, o seu principal impulsor e rescatador moderno foi Félix Rodríguez de la Fuente, un dos maiores expertos mundiais en rapaces.
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Fotos, vídeos e sons de aves de presa  en Internet Bird Collection
Club de Remo Mecos

miniatura|Sede do club

O **Club de Remo Mecos** é un club de remo galego da localidade do Grove (Pontevedra). Está patrocinado por Augas de Mondariz.

## Historia
O Club de Remo Mecos fundouse en 1980, pese a que xa existían regatas dous anos antes. A idea de formalo xorde dun grupo de afeccionados ao remo de distintos barrios do Grove. Á fronte da iniciativa está Moncho Cachopeiro, un dos artífices e fundadores do club. 
    
Nos seus comezos, o equipo tivo que pasar por numerosas dificultades, case todas elas referentes á falla de infraestruturas. Non posuía dun local e algunhas reunións fixéronse baixo unha videa. Con todo, por medio do apoio popular, o Mecos foi medrando e hoxe conta cunhas das mellores instalacións deportivas dos clubs de remo galegos.

Cachopeiro fixo o primeiro batel de madeira construído en Galiza. Traballando no Mecos realiza máis tarde unha traiñeira, para a cal precisou da experiencia de Euskadi.

A necesidade de reparar as embarcacións tivo moita importancia no conxunto. Dende o principio formouse un taller de carpintería que tamén existe na actualidade. O primeiro deles estaba situado nun primeiro andar, non tiñan outro lugar. Alí dentro traballaban a man; cepillo, serrón e machete eran as ferramentas para a construción.

As dificultades económicas fixeron que non tódalas embarcacións se reparasen e cada remo que rompe se arranxa. Deste xeito, coa vontade de seguir adiante e a axuda da vila, o Club de Remo Mecos continuou pola historia galega do remo.

A concesión dun terreo gañado ao mar por Costas e o concello, deu pé a que os socios, directivos e remeiros se puxesen mans á obra e co seu esforzo, sacrificio e botar man aos seus petos achegando o que cada un podía, fóronse construíndo os alicerces do que sería o futuro local social e deportivo. Foi a base para poder gardar o material e comezar os adestramentos gorecidos das inclemencias do tempo.

En 2002 e 2009 gañou a Bandeira Teresa Herrera. En 2003 participou na primeira edición da Liga ACT, conseguindo o subcampionato, e nas seguintes edicións ata a de 2007, na que se consumou o seu descenso á Liga Noroeste de Traiñeiras, na que milita dende aquela.`

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Web oficial
Fray Bentos

**Fray Bentos** é unha cidade da República Oriental do Uruguai e é a capital do departamento de Río Negro. A súa fundación oficial é o 16 de abril de 1859, aínda que a súa orixe é pretérita. A súa poboación é de 25.031 hab.

Localízase sobre a beira leste do Río Uruguai, conta cun porto de augas profundas e encóntrase unida á Provincia de Entre Ríos, República Arxentina pola ponte internacional denominada "Puente Libertador General San Martín".

Desde 2006 a cidade cobrou notoriedade a raíz do conflito pola instalación de dúas plantas produtoras de pasta celulósica próximas á Ponte Internacional e á cidade arxentina de Gualeguaychú.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do Museo da Revolución Industrial de Fray Bentos
* Botnia Pulp Products
* Weather Forecast Fray Bentos
*INE mapa de Fray Bentos e o Barrio Anglo
Blúmsdei

***Blúmsdei*** é unha novela de Cid Cabido, publicada por Edicións Xerais en maio de 2006.

## Trama 
O autor vai narrando en primeira persoa o que lle acontece entre o 31 de maio (día que el cualifica como *blúmsdei*) e o 9 de xuño de 2005.

Escribe desde o seu apartamento de Cangas, onde vive cunha estudante de Física bastante máis nova ca el, e alterna a escritura coas visitas a unha leira que ten en Nerga e a diversos locais hostaleiros.

O propósito, desde o primeiro momento, é falar do que aconteceu na noite do 31 de maio no pub *Canis Lupus*, pero desvíase continuamente desa intención, non contándoo até o final do texto. Así, o resto da novela é un exercicio de escritura mecánica no que diserta sobre as súas diversas preocupacións: lingua e literatura galega, a posible tradución da súa obra, recursos estilísticos, a historia do cine ou mesmo sobre as malas herbas da súa leira.

## Narración 
O resultado é un texto non interrompido no fío narrativo, coas paradas de tempo real indicadas. O rexistro lingüístico afástase da normativa, usando moitos vulgarismos e dialectalismos da zona do Morrazo. Tampouco adoita preocuparse do uso das letras capitais nos nomes propios doutras linguas, empregando a oralidade. Ao tempo, menciona en varias ocasións a posibilidade de que a novela sexa traducida ao castelán, francés ou chinés mandarín, e as dificultades que comportaría.

Hai unha fonda relación cos lectores, e o autor considera que a maioría dos que van ler a súa obra son tamén escritores.

O título de ***Blúmsdei*** fai referencia ao Bloomsday celebrado en Dublín cada 16 de xuño, rememorando as vivencias de Leopold Bloom no *Ulysses* de James Joyce.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do libro na páxina da editorial
Galería de imaxes de Lariño, Carnota

San Martiño de Lariño é unha parroquia situada ao sur do concello de Carnota.

Ficheiro:Lariño, Carnota.jpg|Igrexa parroquial
Ficheiro:Arte de rúa en Lariño, Carnota.jpg

## Faro de Lariño 

Ficheiro:Faro de Lariño.jpg
Ficheiro:Faro de Lariño, Carnota, A Coruña.jpg
Ficheiro:Faro de Lariño - Galicia (Spain).jpg
Ficheiro:Faro de LARIÑO- Carnota - Galiza.jpg
Ficheiro:Faro de Lariño, Carnota.jpg

## Véxase tamén 
* Galería de imaxes de Carnota
Galería de imaxes de muíños do Folón e do Picón

Os muíños do Folón e do Picón atópanse situados dentro do concello do Rosal.

Ficheiro:Muiños do Folón1.JPG|Vista xeral dos Muíños do Folón
Ficheiro:DetallemuíñoFolón.JPG|Detalle Muíño do Folón
Ficheiro:Muíño restaurado folón.jpg|Muíño restaurado no Folón
Ficheiro:Muíños do Folón, O Rosal.jpg|
Ficheiro:Detalledunmuíñodopicón2.jpg|Muíños do Picón
Ficheiro:Detalledunmuíñodopicón.jpg|Detalle dun muíño do Picón
Ficheiro:Moadomuiño.jpg|Moa do muíño
Ficheiro:Estruturainternamuíñofolón.jpg|Estrutura interna muíño
Ficheiro:Canle do muíño de folón.jpg|Cubo do muíño
Ficheiro:Vistadomiño.jpg|Vista do río Miño desde a cima da ruta
Ficheiro:Baixada dos Muíños do Picón.jpg|Vista xeral dos Muíños do Picón
Ficheiro:Inscrición1715muiñofolón.jpg|Inscrición no muíño número 16
Ficheiro:Sinaiscanteiromuíñofolón.jpg|Sinais canteiro nun muíño
Ficheiro:Muiños de Folón2.jpg|Vista xeral dos Muíños do Folón
Ficheiro:Inscrición dunha cruz con cálicemuíñofón.jpg|Inscrición no muíño 21
Ficheiro:Rutadesendeirismomuíñosfolón.jpg|Ruta de sendeirismo

## Véxase tamén
*Galería de imaxes de muíños de Galicia
*Galería de imaxes do Rosal
Club de Remo Vila de Cangas

O **Club de Remo Vila de Cangas** é un club de remo galego da localidade de Cangas (Pontevedra). O club foi fundado en 1986 e actualmente compite na Liga Noroeste de Traíñas.
## Historia
O Club de Remo Vila de Cangas foi fundado no ano 1986 co afán de recobrar un deporte moi popular e tradicional das vilas costeiras galegas. Dende tal día o Club de Remo Vila de Cangas sempre tivo fama de posuír unha das maiores canteiras, principalmente en categorías femininas. Foron varios os Campionatos de España gañados polo club, tanto en banco móbil coma no banco fixo.
Club de Remo Vilaxoán

[thumb|right|300px|Traiñeira de Vilaxoán na praia de Riazor ([Bandeira Teresa Herrera 2012).]]

O **Club de Remo Vilaxoán** é un club de remo galego da localidade de Vilaxoán, na parroquia de Sobrán, Vilagarcía de Arousa. O club fundárono o 30 de abril de 1982 un grupo de amantes do mar e das súas modalidades deportivas. Actualmente compite na Liga Noroeste de Traíñas.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Web oficial
Galería de imaxes de graffitis da Coruña

**Galería de imaxes** de graffitis da Coruña.

## Graffitis da Coruña 

Ficheiro:Grafiti, A Coruña.jpg
Ficheiro:Grafitti_in_a_street_of_A_Coruña.jpg
Ficheiro:Graffiti na Coruña.jpg
Ficheiro:Graffiti na Coruña 2.jpg
Ficheiro:Graffiti Cantones (Coruña).jpg
Ficheiro:Graffiti Cantones (A Coruña).jpg
Ficheiro:Graffiti Cantóns, A Coruña.jpg

### Graffitis realizados con máscara 

Ficheiro:Stencil A Coruña.jpg
Ficheiro:Stencil na Coruña 1.jpg
Ficheiro:Stencil na Coruña 2.jpg
Ficheiro:Stencil na Coruña 3.jpg
Ficheiro:Stencil na Coruña 4.jpg

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Galería de imaxes da Coruña
*Galería de imaxes de graffitis de Galicia
*Galería de imaxes de graffitis de Boiro
Club Regatas Perillo

[miniatura|dereita|Perillo na [Bandeira Teresa Herrera 2012.]]

O **Club Regatas Perillo** é un club galego de remo de Perillo, no concello de Oleiros. O club fundouse en 1970 e compite na Liga Noroeste de Traíñas.

## Historia 
O Club Regatas Perillo nace en outubro de 1970 co ánimo de promover e desenvolver o deporte do remo en Perillo. O entusiasmo posto por aquelas persoas que promoveron a creación do club fixo que se desenvolveran un bo número de actividades dentro desta sociedade ademais do remo, tales coma a pesca, halterofilia, tenis de mesa, wíndsurf etc.

Son tres décadas dende aquela ben diferenciadas; na década de 1970 unha grande actividade social móvese en Perillo arredor deste club, dando os seus primeiros pasos na participación en Campionatos de España de Traíñas e bateles e o título galego nas dúas modalidades en diferentes anos; a década de 1980 destaca pola introdución ao Banco Móbil e a participación nos primeiros Campionatos Estatais; é na década de 1990 cando comezan os títulos e medallas, así coma o recoñecemento deste club a nivel estatal, chegando a ser recibidos os seus remeiros polo daquela Presidente da Xunta (Manuel Fraga Iribarne) en 1998. Tamén nesta década comeza a participación das primeiras tripulacións femininas, que pronto recollen bos resultados.

## Palmarés 
* Campión de España: 1996, 1997 e 1998.
* Bandeira Teresa Herrera de 2005

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial
Juliana Pasha

**Juliana Pasha**, nada en Tirana o 20 de maio do 1980, é unha cantante albanesa gañadora do Festivali I Këngës 48.

## Biografía 
En 2007 presentouse por primeira vez ó Festivali I Këngës, coa canción Nje qiell te ri, conseguindo un terceiro posto. En 2008, Juliana volveuse a presentar, esta vez con Luiz Ejlli, representante albanés no Festival da Canción de Eurovisión 2006, conseguindo un segundo lugar coa canción Nje Jëte. En 2009, finalmente conseguiu a vitoria no Festival, gañando a Anjeza Shahini coa canción Nuk Mundem Pa Ty (Non podo sen ti). Juliana representou a Albania no Festival de la Canción de Eurovisión 2010 en Oslo, Noruega, en maio de 2010.
Estadio de La Romareda

O **Estadio de La Romareda** é o estadio de fútbol do Real Zaragoza. Pertence ó concello da cidade de Zaragoza e foi inaugurado o 8 de setembro de 1957 cun partido fronte ó Osasuna, no que os locais gañaron por 4-3.

O estadio foi remodelado varias veces. En 1977 termináronse de construír os novos chanzos cubertos e en 1982 con motivo da Copa Mundial de Fútbol de 1982, construíronse as cubertas de xeral sentado. Finalmente en 1994 o campo alcanzou o seu aspecto actual tras a reforma que serviu para que todas as localidades fosen de asento.

Foi unha das sedes dos Xogos Olímpicos de Barcelona 1992 para xogar partidos de fútbol.

A súa capacidade oficial é de 34.596, cunha afluencia media de 28.000 persoas nos partidos do Real Zaragoza.

A Romareda foi proposta como Estadio Olímpico na errada candidatura de Jaca aos Xogos Olímpicos de Inverno de 2014.

## Localización 
O estadio está situado ao sur da cidade de Zaragoza, no barrio de La Romareda do distrito Universidad. O lateral oeste está na rúa Eduardo Ibarra, o fondo norte na rúa Luís Bermejo, o lateral leste no paseo Isabel a Católica e o fondo Sur na rúa Xerusalén.

Próximos ao estadio atópase o Campus *Praza San Francisco* da Universidade de Zaragoza, os hospitais *Miguel Servet* e *Clínico Lozano Blesa*, e o Auditorio de Zaragoza.

## Outros usos 
O estadio é usado esporadicamente para realizar concertos, tales como o de Michael Jackson en 1996, Bruce Springsteen en 1999, Metallica do ano 2004, Maná en 2007 ou Héroes del Silencio os días 10 e 12 de outubro do 2007.

## Proxectos de novo estadio 
Os primeiros plans para construír un novo estadio en Valdespartera (aforas de Zaragoza) foron abandonados debido ao cambio da corporación municipal (2003); posteriormente pretendeuse reconstruílo na mesma localización, cunha capacidade de máis de 42.000 persoas, pero esta opción quedou truncada debido á admisión a trámite e suspensión cautelar das obras (17 de marzo de 2006) como consecuencia de dúas demandas xudiciais da oposición municipal. Finalmente, o proxecto foi paralizado en marzo de 2007.

En febreiro de 2008 o Concello de Zaragoza, tras un cambio na coalición de goberno, anunciou o acordo para que o novo campo se situase no distrito de San José. Segundo eses plans, La Romareda deixaría de ser o campo do Real Zaragoza aproximadamente en 2012.

## Véxase tamén
A Venda do Bolaño, Veigas de Camba, Vilariño de Conso

**A Venda do Bolaño** é unha pequena aldea da parroquia de Veigas de Camba no concello ourensán de Vilariño de Conso. Segundo o IGE, en 2023 tiña 4 habitantes (3 homes e 1 muller).

É un lugar de paso da Vía da Prata do Camiño de Santiago.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Veigas de Camba 
### Parroquias de Vilariño de Conso 
## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Lugares de Vilariño de Conso
Club Esportiu Noia

O **Club Esportiu Noia** é un club de hóckey a patíns catalán da localidade de Sant Sadurní d'Anoia, no Alt Penedès. Foi fundado en 1951 e actualmente compite na OK Liga.

## Historia
O Noia é un dos equipos históricos de hóckey a patíns de Cataluña, e un dos poucos que gañou algunha vez todos os títulos, acadándoos en dúas époques exitosas para o club, a finais dos anos '80 e a finais dos anos '90.

O club naceu en 1951 baixo o impulso da *Societat Ateneu Agricola de Sant Sadurní* (Sociedade Ateneo Agrícola de Sant Sadurní). A Ateneu fundou un club nomeado Secció Esportiva Noia, máis tarde Club d'Hoquei Noia, Ateneu Agrícola Noia (1959) e Club Esportiu Noia (1992) ao desvincularse do Ateneu. En 1952 a sociedade Centre Nacional funda o Club d'Hoquei Sant Sadurní, co que mantivo unha forte rivalidade ata a súa desaparición en 1957.
En 2005 o equipo Júnior do CE Noia Freixenet proclamouse por primeira vez Campión de España da categoría Júnior.

## Palmarés
* **1 Copa de Europa**: 1988-89.
* **1 Supercopa de Europa**: 1988-89.
* **1 Recopa de Europa**: 1987-88.
* **1 Copa CERS**: 1997-98.
* **1 OK Liga**: 1987-88.
* **2 Copas do Rei**: 1998 e 2008.
* **1 Lliga Catalana**: 1989-90.
* **1 Copa Federació**: 2001-02.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Site oficial do club
Villazala

**Villazala** é un concello da provincia de León na comunidade de Castela e León. Esténdese por unha área de 45.42&nbsp;km² onde no ano 2009 vivían 844 habitantes. Sitúase a 41&nbsp;km de León, 142&nbsp;km de Valladolid, 310&nbsp;km de Madrid.

## Demografía
Evolución da poboación de Villazala desde a década dos 30 ata agora:

ImageSize  = width:500 height:400
PlotArea   = width:400  height:350 left:50 bottom:45

DateFormat = yyyy
Period     = from:0 till:2500

TimeAxis   = orientation:vertical
ScaleMajor = unit:year increment:150 start:0
Colors= 
  id:AO  value:green
  id:AA  value:black
  id:AB  value:green
  id:AC  value:black
  id:AD  value:green
  id:AE  value:black
  id:AF  value:green
PlotData=
  width:25 mark:(line,white) align:left fontsize:7

  bar:1930      from:0 till:1585 color:AO
  bar:1950      from:0 till:2070 color:AA
  bar:1970      from:0 till:2016 color:AB
  bar:1981      from:0 till:1466 color:AC
  bar:1991      from:0 till:1247 color:AD
  bar:2001      from:0 till:1002 color:AE
  bar:2009      from:0 till:844 color:AF
Gandhi (filme)

***Gandhi*** é un filme indo-británico dirixido por Richard Attenborough que se estreou en 1982. Trata sobre a vida de Mohandas Karamchand Gandhi, o líder do movemento indio non violento, non cooperativo e independentista contra dominio británico no país durante o século XX. *Gandhi* foi escrito por John Briley e está protagonizado por Ben Kingsley.

Relata a vida de Mahatma Gandhi, dende os anos nos que estivo en Suráfrica de novo, como avogado formado en Inglaterra, e defendendo os dereitos dos hindús establecidos no país, até que regresa á India, onde predica unha resistencia non violenta contra os ingleses, logrando, canda outros líderes nativos, independizar a nación india.

*Gandhi* foi estreado na India o 30 de novembro de 1982, no Reino Unido o 3 de decembro e nos Estados Unidos o 6 de decembro. Foi nomeado ós Premios Óscar en once categorías, gañando oito, incluíndo o premio a mellor filme. Richard Attenborough gañou o premio de mellor director, e Ben Kingsley gañou o de mellor actor.

## Personaxes 
* Ben Kingsley como Mohandas Karamchand Gandhi
* Rohini Hattangadi como Kasturba Gandhi
* Roshan Seth como Pandit Jawaharlal Nehru
* Saeed Jaffrey como Sardar Vallabhbhai Patel
* Virendra Razdan como Maulana Azad
* Candice Bergen como Margaret Bourke-White
* Edward Fox como Reginald Dyer
* John Gielgud como Barón Irwin
* Trevor Howard como Xuíz R. S. Broomfield
* John Mills como Frederic Thesiger
* Shane Rimmer como Comentarista
* Martin Sheen como Vince Walker
* Ian Charleson como Charles Freer Andrews
* Athol Fugard como Xeneral Jan Smuts
* Geraldine James como Mirabehn
* Alyque Padamsee como Muhammad Ali Jinnah
* Amrish Puri como Khan
* Ian Bannen como Senior Officer Fields
* Richard Griffiths como Collins
* Nigel Hawthorne como Kinnoch
* Richard Vernon como Sir Edward Albert Gait
* Michael Hordern como Sir George Hodge
* Shreeram Lagoo como Gopal Krishna Gokhale
* Terrence Hardiman como Ramsay MacDonald
* Om Puri como Nahari
* Bernard Hill como Sarxento Putnam
* Daniel Day-Lewis como Colin
* John Ratzenberger como Tenente americano
* Pankaj Kapoor como segunda secretaria de Gandhi, Pyarelal Nayyar
* Anang Desai como Acharya Kripalani
* Dilsher Singh como Khan Abdul Ghaffar Khan
* Günther Maria Halmer como Hermann Kallenbach
* Peter Harlowe como Lord Louis Mountbatten
* Harsh Nayyar como Nathuram Godse
* Supriya Pathak como Manu 
* Neena Gupta como Abha
* Tom Alter como Doutor no Palacio Aga Khan
* Alok Nath como Tyeb Mohammed

## Galardóns 
### Óscars 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* An Autobiography: The story of my experiments with truth 
* Trailer da película
* Guión
Nome, Alasca

**Nome** é unha cidade localizada no sur da península de Seward no Mar de Bering, no estado de Alasca, Estados Unidos. De acordo ás estimacións do censo do 2005, a poboación da cidade era de 3.590 habitantes. Nome foi incorporada en 1901 e algunha vez foi a cidade máis poboada de Alasca.

A cidade reclama ser o fogar da batea para lavar ouro máis grande do mundo, aínda que tamén é disputado pola cidade de Quesnel, na Columbia Británica, Canadá.

## Historia 
No inverno de 1925, a área da cidade sufriu por mor dunha epidemia de difteria. O clima impediu que se puidese traer axuda por aeroplano, así que un grupo de cans de zorra foi organizado para viaxar até Anchorage e regresar cos medicamentos. Para conmemorar este histórico evento, cada ano organízase unha carreira de zorras de cans. O condutor da zorra no último lapso foi Gunnar Kaasen, e o can capitán da zorra foi Balto. Unha estatua de Balto localízase preto do zoolóxico en Central Park, na cidade de Nova York. Leonhard Seppala correu o penúltimo e máis longo tramo do percorrido, e o seu can, Togo, é considerado como o heroe esquecido do percorrido a Nome. outro dos seus cans, Fritz, é preservado en exhibición no Museo Memorial Carrie M. McLain en Nome.

270px|miniatura|A estatua ao can heroe de 1925, Balto

## Nome de "Nome" 
A orixe do nome da cidade "Nome" é disputado.

O nome da cidade pode vir dun punto de terra localizado 19&nbsp;km. ao sur da cidade. Cabo Nome recibiu o seu nome por erro, cando un cartógrafo británico copiou erroneamente nun mapa unha anotación feita por un oficial británico nunha viaxe polo Estreito de Bering. O oficial escribiu "Name" preto do cabo sen nome. O cartógrafo entendeu a anotación como "C. Nome", ou Cabo Nome (Cape Nome), e usou o nome no mapa.

Outras investigacións indicaron que "Nome" é un nome usado tamén en países escandinavos desde tempo antes da situación anterior, como en Noruega.

"Nome" tamén foi unha subdivisión política no Antigo Exipto. Nome tamén aparece de maneira inexplicada no centro de California onde hai unha reserva para nativos americanos desprazados.

En febreiro de 1899, os mineiros locais e os comerciantes votaron para cambiar o nome de Nome por Anvil City, debido á confusión con Cape Nome, e co Río Nome. O servizo postal dos Estados Unidos rexeitou o cambio. Os comerciantes aceptaron de mala gana regresar o nome a Nome.

## Comunicación 
En Nome atópanse 2 estacións de radio, a KNOM (780 AM, 96.1 FM) e a KICY (850 AM, 100.3 FM), máis unha repetidora da KSKA, K216BN, en 91.3 FM de Anchorage.

A televisión por cable e Internet de banda larga son ofrecidos por GCI, que ofrece todas as canles populares, mais algúns das estacións televisivas de Anchorage. Tamén aquí hai tres estaciones televisivas, K09OW canle 9, e K13UG canle 13.

Nome é tamén o lugar de orixe do xornal máis antigo de Alasca, o Nome Nugget.
Magín Froiz

**Magín Alfredo Froiz Planes**, nado en Barbastro (Huesca) o 14 de decembro de 1943 e finado en  Pontevedra o 10 de marzo de 2022, foi un empresario galego.
## Traxectoria 
Naceu en Barbastro fillo de pai galego, orixinario do Corpiño (Lalín), que marchou á fronte do Ebro durante a guerra civil española, e casou cunha veciña de Barbastro. A familia regresou a Galiza cando el tiña dous anos. Instalados en Pontevedra, os seus pais rexentaron un posto de carnizaría na praza de abastos. Fixo o bacharelato nun instituto de Pontevedra e traballou nunha empresa construtora. Despois empezou a súa profesión na carnizaría dun pequeno supermercado.

Casou á idade de 23 anos e ao ano seguinte xa era dono do supermercado onde comezara a traballar, facéndose cargo de 12 traballadores. 

### Empresa 
Seguiu a tradición familiar do comercio alimenticio, pasando da praza de abastos de Pontevedra a ser o xerente do grupo de alimentación Distribuciones Froiz, fundado en 1968.

## Recoñecementos 
Recibiu a Medalla de Ouro ao Mérito no Traballo en 2017.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Froiz

### Ligazóns externas 
*
Corvo de Nova Caledonia

O **corvo de Nova Caledonia** (***Corvus moneduloides***) é unha especie de ave da familia dos córvidos e membro do xénero *Corvus*.

É endémica de Nova Caledonia e foi introducida nas illas da Lealdade. Habita nos bosques aínda que se pode ver en zonas máis abertas.

É omnívoro e habitualmente aliméntase en parellas ou pequeno grupos familiares, mais víronse bandadas de até 30 individuos. Os seus métodos para proverse de comida son únicos entre as aves e atópanse só no home e algúns dos seus parentes próximos. É capaz de crear e modificar pequenas ferramentas que usa para extraer o seu alimento de buracos e fendas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Cleptoparasitismo

[*Larus occidentalis* perseguindo a un [carrán elegante para quitarlle a súa presa|250px|miniatura]]
O **cleptoparasitismo** (literalmente, parasitismo por roubo) é unha forma de alimentación onde un animal se aproveita de presas ou alimentos que outro animal capturou, apañou ou matou, incluíndo os alimentos almacenados (como no caso das abellas cuco, as cales poñen os seus ovos nas masas de pole feitas por outras abellas). O cleptoparasitismo é tamén o "roubo" de materiais do niño ou outros obxectos inanimados dun animal por outro.

O cleptoparasito gaña tanto por obter a presa ou outro obxecto que non pode obter, ou por aforro do tempo e o esforzo requirido para obtelo.

O cleptoparasitismo pode ser intraespecífico, onde o parasito é da mesma especie cá súa vítima, ou interespecífico, onde o parasito é de diferente especie. No derradeiro caso os parasitos son comunmente de parentesco próximo co organismo ao que parasitan ("regra de Emery").

Os animais que teñen métodos de alimentación extraordinariamente especializados a miúdo son afectados por cleptoparasitismo. Por exemplo, as gabitas son capaces de algo infrecuente: abrir as cunchas de ameixas; as gabitas adultas sofren cleptoparasitismo intraespecífico de parte dos xuvenís que aínda non son sufucientemente fortes ou hábiles como para abrir ameixas de xeito doado. As aves mergulladoras que traen á superficie as súas presas sofren cleptoparasitismo interespecífico de parte de gaivotas, as cales son incapaces de atrapar por si mesmas peixes do fondo mariño.