open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Grandela

O topónimo **Grandela** pode referirse a:

;En Galiza
***Grandela**, lugar da parroquia da Proba de Navia, no concello de Navia de Suarna;
***Grandela**, lugar da parroquia de Santiago de Acevo, no concello da Ribeira de Piquín;
***A Grandela**, lugar da parroquia de Candia, no concello de Abadín;
***A Grandela**, lugar da parroquia de Bazar, no concello de Castro de Rei;
***A Grandela**, lugar da parroquia de Outeiro, no concello de Castro de Rei;
***A Grandela**, lugar da parroquia de Arcillá, no concello de Cospeito.
***A Grandela**, lugar da parroquia de Reigosa, no concello da Pastoriza;
***A Grandela**, lugar da parroquia da Vilaformán, no concello de Trabada;
***A Grandela**, lugar da parroquia de Rioaveso, no concello de Vilalba.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Grandella**, lugar da parroquia de Vilapene, no concello de Cospeito.
Andrés Calamaro

miniatura|Andrés Calamaro
**Andrés Calamaro**, nado en Buenos Aires o 22 de agosto de 1961, é un músico, compositor, intérprete e produtor arxentino. Ao longo da súa carreira, ademais das súas etapas como solista, pertenceu a bandas como Los Abuelos de la Nada e Los Rodríguez.

## Discografía 
### Los Abuelos de la Nada 
* *Los Abuelos de la Nada* (1982)
* *Vasos y besos* (1983)
* *Himno de mi corazón* (1984)
* *En directo desde el Ópera* (1985)

### Los Rodríguez 
* *Buena suerte* (1991)
* *Disco pirata* (1992)
* *Sin documentos* (1993)
* *Palabras más, palabras menos* (1995)
* *Hasta luego* (1997)
* *Hasta luego* (Collector CD/libro) (2001)
* *Para no olvidar* (2001)

### En solitario 
* *Hotel Calamaro* (1984)
* *Vida cruel* (1985)
* *Por mirarte* (1988)
* *Nadie sale vivo de aquí* (1990)
* *Grabaciones encontradas Vol. I* (1993)
* *Live en Ayacucho 1988* (1994)
* *Caballos salvajes* (1995)
* *Grabaciones encontradas Vol. II* (1996)
* *Alta Suciedad* (1997)
* *Las otras caras de Alta Suciedad* (1998)
* *Una década perdida* (1998)
* *Honestidad brutal* (1999)
* *Alta Suciedad (Collector Series)* (1999)
* *El Salmón* (2000)
* *Duetos* (2001)
* *El Cantante* (2004)
* *El Regreso* (2005)
* *Tinta Roja* (2006)
* *Made in Argentina* (DVD) (2006)
* *El Palacio de las Flores* (2006)
* *La Lengua Popular* (2007)
* *Dos son multitud* (xunto con Fito & Fitipaldis) (2008)
* *Nada se pierde* (2009)
* *On the Rock* (2010)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do artista
Jaron Lanier

**Jaron Zepel Lanier**, nado en Nova York o 3 de maio de 1960, é un informático, compositor, artista visual e autor estadounidense. Foi pioneiro e popularizou a expresión realidade virtual (*VR* das siglas en inglés: Virtual Reality) ao principio dos anos 80s.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio Web de Jaron Lanier
* 
* Colonizing Virtual Reality Construction of the Discourse of Virtual Reality, 1984-1992 por Chris Chesher (Cultronix)
Guayas

**Guayas** é unha das 24 provincias da República de Ecuador, localizada na rexión litoral do país. A súa capital é Guayaquil, o maior centro financeiro, comercial e industrial do país, así como a cidade máis grande. Con máis de 3,7 millóns de habitantes, a provincia de Guayas é a máis poboada de Ecuador, con arredor dun 30 % da poboación total. O nome da provincia provén do río Guayas, que a atravesa xusto antes de desembocar no océano Pacífico.

## Historia 
Na época precolombiana estas terras foron habitadas polos huancavilcas. Coa chegada dos españois buscouse construír unha cidade que servise de porto, pero a resistencia dos nativos impediu a conquista destes territorios durante un tempo. En 1538 fundouse a cidade de Guayaquil, que se converteu nun eixo importante da Real Audiencia de Quito. Os dominios de Guayaquil abranguían a maior parte da rexión litoral de Ecuador. En 1763 foi nomeado o primeiro Gobernador de Guayaquil. Tralas guerras de independencia de España, formouse a Provincia Libre de Guayaquil, que logo acabaría uníndose á Gran Colombia, pasando a chamarse Departamento de Guayaquil. Despois da separación da Gran Colombia, formouse a República de Ecuador, e a rexión de Guayaquil dividiuse en varias provincias, unha das cales é Guayas.

Na actualidade a Provincia de Guayas está dividida en 25 cantóns, e a súa actividade principal é a industria (xa que nela se atopan o porto e as fábricas de Guayaquil) e o turismo de praia.

## Demografía 
A provincia ten unha poboación de 3.744.351 persoas, estimada polo INEC en 2010, a maior parte da cal vive na súa capital, Guayaquil, que supera os 2 millóns de habitantes, ou nos seus arredores. Esta poboación está crecendo, xa que existe unha corrente migratoria interna dende outras provincias do país.

## Clima 
O clima da Provincia de Guayas é tropical e monzónico, debido á corrente mariña fría de Humboldt e ó fenómeno de El Niño. Isto fai que a temperatura sexa elevada durante case todo o ano. Danse dúas estacións, o inverno chuvioso que vai dende xaneiro a maio, e o verán seco entre xuño e decembro. 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Goberno Provincial de Guayas 
* Páxina oficial da Gobernación de Guayas 
* Páxina web do Arquivo Histórico de Guayas 
* Páxina oficial da Cámara de Turismo de Guayas
Acino

miniatura|dereita|Ilustración dunha sección de páncreas de can a 250 aumentos. Cada agrupación arredondada de células é un acino pancreático (sinalado na imaxe como alveolus).
Enténdese por **acino** (do latín *acinus*, gran de uva) unha agrupación de células secretoras nun órgano excretor, que forman unha cavidade epitelial máis ou menos arredondada, que descarga as secrecións por un ducto, que desemboca no canal excretor dunha glándula. O adxectivo que se aplica aos acinos é **acinoso** ou **acinar**.

## Glándulas exócrinas acinosas
Unha glándula exócrina acinosa complexa está dividida en lóbulos vistos a simple vista, constituídos por lobuliños microscópicos, que, á súa vez, están formados polos acinos ou túbulos secretores. A glándula ten ademais un sistema de ductos máis ou menos complexo por onde se evacúa a secreción 
.

Moitos órganos conteñen glándulas acinosas, entre eles os seguintes:
* O estómago
* Glándulas sebáceas do coiro cabeludo.
* Glándulas salivares da lingua
* O fígado (acinos hepáticos)
* As glándulas lacrimais.
* As glándulas mamarias
* O páncreas (acinos pancreáticos)
* as glándulas bulbouretrais ou de Cowper do aparato reprodutor masculino.

Os folículos da glándula tiroide poden considerarse tamén unha formación acinosa, pero neste caso os folículos teñen función endócrina, xa que funcionan como un depósito hormonal.

miniatura|Células humanas acinosas.

## Tipos de acinos 
Segundo a natureza da secreción que porducen, os acinos poden clasificarse en dous grupos: serosos e mucosos. As glándulas con acinos serosos chámase glándulas serosas, por exemplo o páncreas exócrino, formado por acinos pancreáticos. As que están formadas por acinos mucosos son glándulas mucosas. Hai tamén glándulas, que teñen tanto acinos mucosos coma serosos, chamadas glándulas mixtas ou sero-mucosas, como as glándulas salivares submandibulares .

### Acinos serosos 
* A súa secreción é de aspecto acuoso e contén moitos encimas.
* Conteñen células de forma piramidal con núcleo arredondado e central.
* O retículo endoplasmático rugoso das células está moi desenvolvido (para producir as secrecións) e o citoplasma é basófilo.
* As súas células presentan gránulos de secreción no polo apical da célula. A célula segrega os produtos de modo merócrino (por exocitose).
* A luz ou cavidade interna das glándulas con estes acinos é estreita.

### Acinos mucosos 
* Secretan un material viscoso con funcións protectoras ou lubrificantes.
* Formados por grandes células máis ou menos cúbicas con núcleo basal.
* A maioría dos orgánulos das células están en posición basal e o citoplasma é claro.
* Presenza de moitas gotiñas mucíxenas na célula do acino, polo que nos cortes histolóxicos a célula aparece moi vacuolada.
* A luz das glándulas con estes acinos é grande.

## Acinos de alvéolos pulmonares 
O termo acino tamén se utiliza con outro significado para designar a agrupación de alvéolos pulmonares, os sacos do final das vías respiratorias onde se realiza o intercambio de gases entre o sangue e o aire atmosférico durante a respiración pulmonar. Estes acinos non teñen función secretora.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* 
*
Dawn of the Dead (filme de 2004)

***Dawn of the Dead*** é un filme estadounidense de terror dirixido por Zack Snyder que se estreou no 2004. Baséase no filme de 1978 *Dawn of the Dead* de George A. Romero.

## Sinopse 
Unha inexplicable praga acaba coa poboación do planeta, convertendo ós mortos en horríbeis zombis que continuamente buscan carne e sangue humana para sobrevivir. En Wisconsin, un grupo de persoas que escaparon á praga, tratan de salvar as súas vidas refuxiándose nun centro comercial, onde deben aprender non só a protexerse das hordas de zombis, senón tamén a convivir.

## Personaxes 
* Sarah Polley como Ana Clark
* Ving Rhames como Kenneth Hall
* Jake Weber como Michael
* Mekhi Phifer como Andre
* Ty Burrell como Steve Marcus
* Michael Kelly como C.J.
* Kevin Zegers como Terry
* Michael Barry como Bart
* Lindy Booth como Nicole
* Jayne Eastwood como Norma
* Boyd Banks como Tucker
* Inna Korobkina como Luda
* R. D. Reid como Glen
* Kim Poirier como Monica
* Matt Frewer como Frank
* Bruce Bohne como Andy
* Blu como Chips, o can
* Justin Louis como Luis
* Tom Savini como Sheriff Cahill
* Scott Reiniger como O Xeneral
* Ermes Blarasin como Muller obesa
* Ken Foree como Tele evanxelista

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch and the Wardrobe

***The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch and the Wardrobe*** é un filme estadounidense dirixido por Andrew Adamson que se estreou no 2005. Baséase no libro *The Lion, the Witch and the Wardrobe* de C. S. Lewis.

## Sinopse 
A historia narra as aventuras de catro irmáns: Lucy, Edmund, Susan e Peter que, durante a segunda guerra mundial, descobren o mundo de Narnia, ó que acceden a través dun armario máxico mentres xogan ás agachadas na casa de campo dun vello profesor. En Narnia descubrirán un mundo incrible habitado por animais que falan, trasgos, faunos, centauros e xigantes ós que a Meiga Branca - Jadis - condenou ó inverno eterno. Coa axuda do león Aslan, o nobre soberano, os nenos loitarán para vencer o poder que a Meiga Branca exerce sobre Narnia nunha espectacular batalla e conseguir así ceibar á terra da maldición do frío.

## Personaxes 
* William Moseley como Peter Pevensie
* Anna Popplewell como Susan Pevensie
* Skandar Keynes como Edmund Pevensie
* Georgie Henley como Lucy Pevensie
* Tilda Swinton como Jadis, a Meiga Branca
* Liam Neeson como a voz de Aslan
* James McAvoy como Mr. Tumnus
* Ray Winstone como a voz de Mr. Beaver
* Dawn French como a voz de Mrs. Beaver
* Kiran Shah como Ginarrbrik
* Jim Broadbent como Digory Kirke
* Elizabeth Hawthorne como Mrs. Macready
* James Cosmo como Papá Noel
* Michael Madsen como a voz de Maugrim
* Patrick Kake como Oreius
* Shane Rangi como Xeneral Otmin
* Morris Cupton como Garda
* Judy McIntosh como Helen Pevensie
* Rupert Everett como a voz do raposo
* Cameron Rhodes como a voz do Grifón
* Noah Huntley como o adulto Peter Pevensie
* Sophie Winkleman como a adulta Susan Pevensie
* Mark Wells como o adulto Edmund Pevensie
* Rachael Henley como a adulta Lucy Pevensie
* Produtor Philip Steuer como a voz de Phillip, o cabalo de Edmund

## Galardóns e nomeamentos 
* 2005: Oscar: Mellor maquillaxe. 3 nomeamentos.
* 2005: 2 nomeamentos ó Globo de Ouro: Mellor banda sonora orixinal e canción orixinal.
* 2005: Premios BAFTA: Mellor maquillaxe. 3 nomeamentos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
William Moseley

**William Peter Moseley**, nado o 27 de abril de 1987 en  Sheepscombe, é un actor inglés famoso polo seu papel de Peter Pevensie nos filmes *The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch and the Wardrobe*, *The Chronicles of Narnia: Prince Caspian* e *The Chronicles of Narnia: The Voyage of the Dawn Treader*.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha na IMDb
Cabreiroá

Como topónimo **Cabreiroá** pode referirse a:

;En Galiza
***Cabreiroá**, parroquia do concello de Verín;
****Cabreiroá**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
National Football Conference

A **Conferencia Nacional da NFL** (**National Football Conference** en inglés, abreviado **NFC**) é unha das dúas conferencias da National Football League (NFL). Esta conferencia, igual que a outra, a Conferencia Americana, conteñen actualmente 16 equipos cada unha, o que fai un total de 32 equipos na NFL.

## Equipos actuais 
Dende o ano 2002, a NFC ten 16 equipos organizados en 4 divisións con catro equipos cada unha: Leste, Norte, Sur e Oeste.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina Oficial da NFL
Joaquín Prieto Rodríguez

**Joaquín Bautista Prieto Rodríguez**, nado en Larouco o 13 de febreiro de 1968, é un político galego do Partido Popular de Galicia.

## Traxectoria 
Funcionario do Servizo Galego de Saúde. Nas eleccións municipais de 1995 foi candidato do PPdeG e foi elixido concelleiro e nomeado primeiro tenente de alcalde. Logo da dimisión do alcalde José Fernández Estévez en marzo de 1998, foi elixido alcalde de Larouco o 23 de marzo. Nas municipais de 1999 encabezou a candidatura do PPdeG á alcaldía de Larouco e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Continuou como alcalde nas sucesivas eleccións, sempre con maioría absoluta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Larouco
Becilla de Valderaduey

**Becilla de Valderaduey** é un concello español da provincia de Valladolid, en Castela e León. Pertence á comarca histórica da Terra de Campos.

## Demografía 
## Festas 
As súas festas patronais son o 15 de maio, festividade de San Isidro Labrador.
Suspensión da incredulidade

**Suspensión da incredulidade** ou **suspensión voluntaria da incredulidade** refírese á vontade do lector ou espectador de aceptar como verdadeiras as premisas dun traballo de ficción, mesmo aínda que estas sexan fantásticas, imposíbeis ou contraditorias. É a suspensión da análise crítica en troques da premisa de entretemento. O termo aplícase tradicionalmente na literatura, o teatro ou o cinema, aínda que tamén se pode aplicar nos videoxogos.

A idea atópase na introdución do libro *Historia verdadeira*, do poeta satírico Luciano de Samosata, na que, despois de mencionar a varios autores que contaron mentiras, remata dicindo que el tamén é un mentireiro e pide humildemente ao lector a súa incredulidade.

A expresión foi acuñada en 1817 polo poeta inglés Samuel Taylor Coleridge.

## Notas
Cavidade sigmoide do radio

A **cavidade sigmoide do radio** é unha depresión ósea da epífise distal do óso radio. Ten forma cóncava e se artella coa cabeza cubital, formando a articulación radiocubital inferior.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
Apófise estiloide do radio

A **apófise estiloide** é unha apófise da epífise distal do óso radio. Ten forma cónica e segue un traxecto oblicuo descendente, máis reforzada na base, que é o punto de unión ao resto do óso.

Na súa base insírese o músculo braquiorradial e no seu vértice, o ligamento lateral externo do pulso. Na superficie lateral hai marcas de paso dos tendóns do músculo abdutor longo do polgar e do músculo extensor curto do polgar.

A rotura desta apófise denomínase fractura de Chauffeur. Adoita producirse pola compresión do escafoide contra o radio.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
Tuberosidade cubital

A **tuberosidade cubital** é unha formación ósea da epífise proximal do cúbito, situada por debaixo da apófise coronoide cubital. Serve para a inserción do músculo braquial anterior e da corda oblicua. 

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
Cavidade sigmoide menor do cúbito

A **cavidade sigmoide menor** é unha superficie articular da epífise proximal do cúbito. Está situada por fóra da apófise coronoide. Artéllase coa cúpula radial, na articulación radiocubital superior. Ten forma cóncava e presta inserción ao ligamento anular do cóbado. 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
Cavidade sigmoide maior do cúbito

A **cavidade sigmoide maior do cúbito** é unha superficie articular da epífise proximal formada polo olécrano e pola apófise coronoide cubital. Artéllase coa tróclea umeral.

A superficie é lisa, pero ten unha pequena prominencia na unión do acromion e da apófise coronoide. Unha pequena crista ósea separa a cavidade en dúas, medial e lateral. A porción medial é a de maior tamaño e ten forma cóncava. A externa é máis pequena e ten forma convexa, agás a parte máis inferior, que é cóncava. 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
Carlos I

Baixo o nome de **Carlos I** gobernaron varios reis:

***Carlos I de Austria**;
***Carlos I de España**;
***Carlos I de Hungría**;
***Carlos I de Inglaterra**;
***Carlos I de Portugal**;
***Carlos I de Romanía**;
***Carlos I de Sicilia**;
***Carlos I de Valois**
Xosé María Teixido Núñez

**Xosé María Teixido Núñez**, nado nas Negradas (Guitiriz) en 1960, é un empresario e político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Empresario. Nas eleccións municipais de 2011 encabezou a candidatura do PPdeG á alcaldía de Guitiriz e foi elixido alcalde ó lograr maioría simple e pactar co concelleiro de Converxencia Galega. Nas municipais de 2015 foi derrotado pola súa antecesora, a socialista Regina Polín Rodríguez, polo cal tivo cederlle o bastón de mando. Volveu a ser candidato do PPdeG nas municipais de 2019 e, pese a mellorar rexistros, volveu ser derrotado polo PSdeG-PSOE ó obtela maioría absoluta con Marisol Morandeira á fronte.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Guitiriz

### Ligazóns externas 
* Entrevista en *El Progreso*
Estadio Olímpico Atahualpa

O **Estadio Olímpico Atahualpa** é un recinto deportivo adicado á práctica do fútbol e do atletismo, situado na zona norte da cidade de Quito, en Ecuador, no que disputan os seus encontros como locais varios equipos de fútbol da capital ecuatoriana (os mais salientables o Club Deportivo El Nacional e o Sociedad Deportivo Quito) así como a Selección de fútbol de Ecuador.

O nome do estadio recorda ó gobernante inca Atahualpa nacido en 1500 e executado en 1533.

Construído entre 1948 e 1951 por iniciativa municipal, o estadio foi inaugurado o 25 de novembro de 1951 cunha capacidade para 34.000 espectadores nas bancadas. Posteriormente foi remodelado nos anos 1977 e 1992 chegando a ter unha capacidade para 50.933 persoas. En 2011 recibiu a súa terceira remodelación, coa intención de aumentar a capacidade dende as 40.948 prazas ata 50.000, todas de asento.

O estadio é propiedade da empresa *Concentración Deportiva de Pichincha*, que non só ten organizado eventos deportivos, senón tamén eventos culturais, sobre todo concertos de cantantes e bandas como Juan Luis Guerra, Bon Jovi, Luis Miguel, Carlos Vives, Shakira, Alejandro Sanz, Maná, Guns N' Roses, Jonas Brothers, Marc Anthony, Miley Cirus, Ricardo Arjona etc. En 1985 tamén acolleu a multitudinaria misa do papa Xoán Paulo II.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Estadios da Serie A de Ecuador 
* Páxina oficial do SD El Nacional 
* Páxina oficial do SD Quito
Nacho Iglesias Villanueva

**Ignacio Iglesias Villanueva**, nado na Coruña o 1 de xuño de 1975, é un árbitro galego da Primeira División de España de fútbol. É membro do Comité de árbitros de Galicia.

## Traxectoria
No ano 2004 ascende á Segunda División na que permanece durante seis tempadas, da 2004/05 ata a 2009/10.

Consegue o ascenso á Primeira División en 2010, e debuta na  máxima categoría o 13 de setembro de 2010 no Estadio de los Juegos Mediterráneos de Almería, dirixindo o partido entre a UD Almería e a Real Sociedad de San Sebastián. O partido rematou cun empate a dous goles.

O 30 de decembro de 2011 recibiu o recoñecemento como Mellor deportista eumés da campaña 2010/11 no marco da X Gala do deporte eumés.
## Vida persoal
É irmán do tamén árbitro Javier Iglesias Villanueva. Reside en Pontedeume desde unha idade moi temperá.

## Notas
Cabeza do cúbito

A **cabeza do cúbito** é unha formación ósea da epífise distal deste óso. Unha parte da cabeza está unida á superficie superior do complexo ligamentoso triangular do carpo, que separa a cabeza do pulso. A outra parte é convexa e diríxese cara a fóra, para artellarse coa cavidade sigmoide do radio.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
Apófise estiloide do cúbito

A **apófise estiloide do cúbito** é unha apófise ósea da epífise distal. Ancórase no lado medial ou interno do cúbito, superando a cabeza cubital. Recibe a inserción do ligamento lateral interno do pulso. A cabeza cubital e a apófise estiloide están separadas por unha pequena depresión na parte anterior, onde se insire o complexo ligamentoso triangular do carpo e por detrás por unha marca que deixa o paso do músculo extensor cubital do carpo.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
Notobránquidos

miniatura|300px|*Nothobranchius rachovii* macho
Os **Notobránquidos** (Nothobranchiidae) son unha familia de peixes teleósteos, da orde dos Ciprinodontiformes (Cyiprinodontiformes). Son peixes de auga doce e rara vez salobre, propios de África continental.

## Características 
Tres franxas vermellas oblicuos nos machos.

## Clasificación 
Divídese en dez xéneros e unhas 250 especies.
* Xénero *Aphyosemion* (Myers, 1924)
* Xénero *Callopanchax* (Myers, 1933)
* Xénero *Epiplatys* (Gill, 1862)
* Xénero *Episemion* (Radda e Pürzl, 1987)
* Xénero *Fenerbahce*
* Xénero *Foerschichthys* (Scheel e Romand, 1981)
* Xénero *Fundulopanchax* (Myers, 1924)
* Xénero *Nimbapanchax*
* Xénero *Nothobranchius* (Peters, 1868)
* Xénero *Scriptaphyosemion* (Radda e Pürzl, 1987)

ITIS non recoñece esta familia, e sitúa estes xéneros na familia Aplocheilidae.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Taxonomía FishBase
* World Register of Marine Species
Primeiro óso metacarpiano

O **primeiro óso metacarpiano** é un dos cinco ósos do metacarpo. É o metacarpiano máis lateral ou externo. Artéllase superiormente cos ósos do carpo, co óso trapecio. Inferiormente está artellado coa falanxe proximal do dedo polgar, mediante unha articulación carpometacarpiana. 
## Estrutura 
É un óso máis curto e ancho cos outros metacarpianos. 
### Base 
É a parte máis proximal do óso. Ten forma de trompeta. Na parte superior, posúe unha superficie articular en forma de cadeira para se artellar co óso trapecio. Esta articulación carpometacarpiana é particular, diferente ao resto, e deste xeito permite a oposición do polgar.

Na superficie palmar ou anterior, adoita haber un pequeno tubérculo óseo para a inserción final do músculo abdutor longo do polgar. Na superficie medial insírese o primeiro músculo interóseo palmar. O resto da base non ten superficies articulares, xa que, ao contrario do resto de metacarpianos, o primeiro só se artella co trapecio e non se artella con ningún outro metacarpiano.
### Corpo 
O corpo é groso e posúe catro superficies. A superficie dorsal é convexa, mentres que a interna, externa e palmar son cóncavas. Nesta última superficie insírese o músculo opoñente do polgar na parte máis externa, e a orixe do primeiro músculo interóseo dorsal.
### Cabeza 
A cabeza é menos redonda cas cabezas dos outros metacarpianos. A superficie distal serve para a articulación metacarpofalánxica. É unha superficie cuadrangular, ancha e plana, máis grosa na parte palmar ca na dorsal.

## Osificación 
O primeiro metacarpiano posúe dous puntos de osificación, o primario no corpo e o secundario na base. No resto de metacarpianos, o punto de osficiación secundario localízase na cabeza. O proceso de osificación comeza na novena semana de xestación no corpo e no segundo ano de vida nas nenas e no terceiro dos nenos na base. Os centros únense en torno aos quince anos nas mulleres e aos dezasete nos homes.

Nalgunhas ocasións poden acharse pequenos ósos secundarios, que contribúen a función do primeiro metacarpiano:
* *Os trapecio secundarium* - entre a base cubital do primeiro metacarpiano e a marxe distal do trapecio.
* *Os praetrapezium* - entre o metacarpiano do polgar e a superficie distal do trapecio.
* *Os paratrapezium* - entre a base radial do primeiro metacarpiano e o aspecto distoradial do trapecio.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
Derrick Ashong

**Derrick N. Ashong**, tamén coñecido como "**DNA**", nado en 1975 na cidade de Accra, é un músico, actor, artista e activista ghanés.

## Comezos 
Fillo dun pediatra, Ashong acudiu a escolas de Arabia Saudita, Qatar e Nova Jersey antes de ingresar na Universidade de Harvard en 1997, onde estudou Estudos Afroamericanos. Posteriormente, volveu a Harvard e fixo un doutoramento en etnomusicoloxía e estudos afroamericanos. Tamén foi membro fundador da Harvard Black Alumni Society.

## Traxectoria 
A carreira musical de Ashong comezou mentres estaba en Harvard. Produciu un musical titulado ''Songs We Can't Sing*, polo que acadou varios premios e despois formou unha banda de música chamada "Black Rose". A banda despois pasou a ser coñecida como "Soulfège". Ashong ten traballado con artistas recoñecidos como Debbie Allen, Janet Jackson e Bobby McFerrin.

En 1997 Ashong participou no filme *Amistad'' producido por Steven Spielberg, no que interpretou o papel de Buakei.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Páxina oficial
Rivúlidos

miniatura|300px|*Kryptolebias marmoratus*
Os **Rivúlidos** (Rivulidae, Myers 1925) son unha familia de peixes teleósteos, incluídos na orde dos Ciprinodontiformes (Cyprinodontiformes). A súa distribución xeográfica abarca exclusivamente os ríos de Suramérica, feito de onde deriva o seu nome (do latín *rivus*, río).

## Clasificación 
Divídense nos seguintes xéneros:
* Xénero *Aphyolebias*
* Xénero *Austrofundulus*
* Xénero *Austrolebias*
* Xénero *Campellolebias*
* Xénero *Cynolebias*
* Xénero *Cynopoecilus*
* Xénero *Gnatholebias*
* Xénero *Leptolebias*
* Xénero *Maratecoara*
* Xénero *Megalebias*
* Xénero *Micromoema*
* Xénero *Millerichthys*
* Xénero *Moema*
* Xénero *Nematolebias*
* Xénero *Neofundulus*
* Xénero *Papiliolebias*
* Xénero *Pituna*
* Xénero *Plesiolebias*
* Xénero *Pterolebias*
* Xénero *Rachovia*
* Xénero *Renova*
* Xénero *Rivulus*
* Xénero *Simpsonichthys*
* Xénero *Spectrolebias*
* Xénero *Stenolebias*
* Xénero *Terranatos*
* Xénero *Trigonectes*

ITIS non recoñece a familia Rivulidae e sitúa estes xéneros dentro da familia Aplocheilidae, subfamila Rivulinae 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Taxonomía FishBase
*
Antonio Garea Gestal

**Antonio Teófilo Garea Gestal**, nado en Ledoira (Frades) o 10 de outubro de 1942 e finado na Coruña o 3 de setembro de 2010, foi un político galego.

## Traxectoria
Nas primeiras eleccións democráticas encabezou unha candidatura independente á alcaldía de Frades e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Nas municipais de 1983 presentouse por Coalición Galega e volveu ser elixido alcalde. Nas municipais de 1987 encabezou a candidatura da CPG e perdeu a alcaldía tras verse superado polo CDS, ante isto apoiou o acceso á alcaldía do candidato de AP Miguel Prado Patiño. Nas municipais de 1991 encabezou a candidatura da CNG e logrou tan só unha acta de concelleiro, retirándose da primeira liña política ó final dese mandato. No 2003 regresou á palestra política como candidato PSdeG-PSOE e foi portavoz desta formación na oposición, pero abandonou o partido en 2007. Nas municipais de 2007 presentouse polo Partido Galeguista pero non logrou representación.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Frades

### Ligazóns externas
Pallars

O **Pallars** é un territorio ribeirego do río Noguera Pallaresa, situado entre os Pireneos e a serra do Montsec, na provincia de Lleida. A súa capital histórica é Sort.

Na división comarcal establecida en 1936, o territorio de Pallars quedou subdividido nas comarcas do Pallars Sobirà (a zona setentrional), con capital en Sort, e o Pallars Jussà (a meridional), con capital en Tremp. En devandita división, agregáronse á comarca de Pallars Jussà os territorios ribeiregos do Noguera Ribagorzana da provincia de Lleida. A división comarcal de 1988 segregaría estes territorios do Pallars Jussà, e outorgaríalles a consideración de comarca co nome de Alta Ribagorça, coa súa capital en El Pont de Suert.

## Véxase tamén 
*Pallars Jussà
*Pallars Sobirà
*Condado de Pallars
Síndico de Arán

O **Síndico de Arán** (en aranés: ''Sindic d'Aran*) é o xefe da administración propia do Val de Arán, en Cataluña, creado por mor da lei 16/1990 de 13 de xullo, sobre o Réxime Especial do Val de Arán. Convoca e preside o Consello Xeral de Arán (en aranés: *Conselh Generau dera Val d'Aran''), ten a representación legal e exerce todas as atribucións que o pleno lle delega e que non corresponden a este último. É o presidente nato de todos os órganos colexiados e das sociedades e empresas dependentes do Consello.

## Competencias 
* Representar ao Consello Xeral.
* Convocar as sesións do Consello Xeral e fixar a orde do día, na que se ha de incluír os informes da Comisión de Oíntes de Contas e, se é necesario, as propostas dos órganos competentes.
* Presidir as sesións do Consello, moderar os debates e dirimir os empates con voto de calidade.
* Delegar as súas funcións nos Conselleiros cando o crea pertinente.
* Exercer a dirección superior do persoal.
* Presidir poxas e concursos.
* Ordenar os pagos.
* Impulsar e supervisar a actividade dos diferentes órganos do Consello e dos servizos da súa competencia.
* Velar polo cumprimento das leis e os regulamentos no territorio do Val de Arán.
* Exercer accións xudiciais e administrativas en caso de urxencia.
* Ordenar a publicación de acordos do Consello Xeral.
* As que lle atribúan as Leis ou as que expresamente lle delegue o Pleno do Consello Xeral.
* Calquera outra que non estea reservada ao Pleno Xeral.

## Elección 
O síndico é elixido os Conselleiros Xerais, entre eles, na sesión constitutiva do Consello Xeral. Para ser elixido Síndico, o candidato ten que obter a maioría absoluta na primeira votación ou a maioría simple na segunda. En caso de empate, procédese a unha terceira votación e se nesta se repite o empate é elixido o candidato do partido, a coalición, federación ou agrupación que obtivese máis Conselleiros Xerais. Se persiste o empate, elíxese o candidato do grupo que máis votos obtivese no conxunto do Val de Arán.

## Síndicos
Helena Muñoz

**Helena Muñoz Fonteriz**, nada en Madrid o 18 de decembro de 1971, é unha política galega, do PPdeG.

## Traxectoria 
[miniatura|Papeleta das [Eleccións municipais de 2019 en Galicia|Eleccións locais de 2019 en Vigo do PP.]]
É licenciada en ciencias económicas pola Universidade de Vigo, con especialización en economía pública. Posteriormente acadaría a praza de funcionaria do corpo superior da Administración, na escala superior de finanzas. Traballou na Consellería de Pesca e na Intervención Xeral da Xunta de Galicia, órgano que chegaría a dirixir o 23 de abril de 2009.

O 3 de xaneiro de 2012 foi designada para ocupar o cargo de conselleira de Facenda do goberno galego, presidido por Alberto Núñez Feijóo. Foi elixida deputada do Parlamento de Galicia nas autonómicas de 2012.

En febreiro de 2015 cesou como conselleira da Xunta para presentarse ás eleccións municipais por Vigo no que se presentou como unha aposta persoal do presidente Feijoo.

Repetiu candidatura nas eleccións locais de 2019 nas que a súa formación obtivo uns pésimos resultados o que provocou a súa dimisión como líder do PP vigués así como a de tódolos integrantes nos primeiros postos da lista. Aos poucos días foi designada senadora por designación autonómica polo parlamento de Galicia, onde ten a maioría absoluta o seu propio partido. En maio de 2022 cedeu o seu escano a Miguel Tellado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de senadores galegos desde a Transición
### Ligazóns externas 
* Ficha na páxina web do Senado de España
Allan Rich

**Allan Rich**, nado o 8 de febreiro de 1926 no Bronx (Nova York) e finado en Englewood o 22 de agosto de 2020, foi un actor, autor e activista estadounidense.

## Filmografía parcial 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Canle persoal de Rich en YouTube
Pardal das rochas

O **pardal das rochas** (*Petronia petronia*) é unha especie de ave do xénero *Petronia* dentro da familia Passeridae.

## Descrición 
miniatura|*Petronia petronia*. 
Parécese á femia do pardal común debido á súa apagada e pálida plumaxe. Ten unha mancha amarela na gorxa que en ocasións pasa desapercibida. En riba de cada ollo ten un risco de cor crema e outro escuro xusto en riba. O seu peteiro é grande e adaptado á súa dieta granívora.

Trátase dunha especie migratoria, a súa área de distribución esténdese por Europa, Asia e África. Habita en zonas secas de toda a Península Ibérica agás na franxa do Cantábrico e zonas próximas ao estreito de Xibraltar. Non aparece no leste das Canarias nin nas Illas Baleares.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha da especie (PDF), por Javier Blasco-Zumeta
Anablépidos

miniatura|300px|*Anableps anableps*
Os **Anablépidos** (Anablepidae, Garman 1895 ) son unha familia de peixes teleósteos da orde dos Ciprinodontiformes (Cyprinodontiformes). Viven en augas doces interiores de zonas tropicais americanas (desde o sur de México ata o sur de Suramérica) pero pode achegarse ás desembocaduras, soportando augas salobres.

## Características 
Corpo alargado, algo deprimido no terzo anterior. A cabeza é ancha e esmagada, coa rexión supraorbital avultada. A boca é horizontal e o maxilar algo protráctil.

O trazo máis característico son os ollos, grandes e aparentemente divididos en dous: a metade superior emerxe da superficie da auga e permite a visión exterior; a metade inferior permanece somerxida e permite a visión baixo a auga. Esta característica explica a denominación popular de *peixes catro ollos*.

Unha soa aleta dorsal, que é pequena e redondeada. A aleta anal dos machos está transformada nun órgano subcónico, destinado á copula. Son vivíparos, excepto o xénero *Oxyzygonectes*, que é ovíparo.

## Clasificación 
Divídense en tres xéneros e 9 especies:
* Subfamilia Anablepinae
** Xénero *Anableps*
** Xénero *Jenynsia*
* Subfamilia Oxyxygonectinae
** Xénero *Oxyzygonectes*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Taxonomía FishBase
* World Register of Marine Species
Morcego rabudo

O **morcego rabudo** (*Tadarida teniotis*) é unha especie de morcego microquiróptero da familia Molossidae.

É un morcego de gran tamaño e ás longas e estreitas, coa cabeza típica do xénero *Tadarida*, con orellas ríxidas proxectadas cara a adiante. A cola sobresae por fóra da membrana caudal e se retrae no uropataxio cando está en voo.

A cor do pelo é moi variable dende o pardo ao gris claro, algúns exemplares presentan áreas canosas. As femias son lixeiramente máis grandes. Miden entre 57 e 64 milímetros e o seu peso atópase entre os 22 a 54 gramos. A súa fórmula dentaria é \frac{1.1.2.3}{3.1.2.3} .

Mostran unha gran variedade de chamadas sociais, tanto dende os refuxios como en voo, con exhibicións sonoras dos machos dominantes e fortes emisións durante as persecucións aéreas. Emite entre 9 e 15 kHZ, sendo audible para o oído humano.

## Distribución 
200px|esquerda|miniatura|Distribución do morcego rabudo en Galicia
Ocupa unha estreita franxa latitudinal circunmediterránea, que abrangue o sur de Europa e norte de África, Afganistán, China e Corea, chegando até Xapón e a illa de Flores (Indonesia). En Europa distribúese pola rexión Mediterránea, España, sueste de Francia, sur de Suíza, Italia e costas adriáticas até Grecia, incluíndo Madeira, Canarias e as illas mediterráneas.

## Hábitat 
Os refuxios localízanse en farallóns rochosos, cantís mariños e estruturas artificiais como pontes ou edificios. Aliméntanse por riba de núcleos habitados e espazos abertos nun amplo rango altitudeinal, observóuselles alimentándose a grande altura (de 200 a 300 metros) nas cidades. Atópase dende o nivel do mar até os 2.300 m de altitude.

## Ameazas 
Como ocorre a boa parte dos quirópteros e segundo os hábitats que ocupan, as molestias causadas aos veciños das construcións que habitan, provocan a expulsión ou fumigación das colonias, así como a reparación destes edificios taponando as fisuras onde aniñan. O descenso nas poboacións de lepidópteros nocturnos, que constitúen o seu alimento máis importante, tamén afecta á especie. O seu voo alto e veloz, con grandes desprazamentos en busca de alimento, fanlle candidato ao choque coas pas dos parques eólicos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*  '"Tadarida teniotis" no *Atlas de mamíferos terrestres* do Ministerio de Medio Ambiente de España 
*  *Mammal Species of the World*: "Tadarida teniotis" en WILSON, D. E.; REEDER, D. M. ,eds. (2005): *Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference*. 3ª ed.. [[Baltimore],  Johns Hopkins University Press]. 
* *Tadarida teniotis* (como *Nyctinomus taeniotis*) en Cabrera Latorre, Ángel (1914) *Fauna ibérica; mamíferos*. Facsímile dixital.
Terceiro óso metacarpiano

O **terceiro óso metacarpiano** é un dos cinco ósos do metacarpo. É un metacarpiano máis curto que o segundo.

A súa base artéllase co carpo, posuíndo unha superficie articular para o óso grande, de forma cóncava. Xunto a esta superficie existe unha pequena apófise estiloide, semellante na forma á apófise estiloide do radio. Por enriba da superficie e da apófise áchase unha zona rugosa, que presta inserción ao músculo extensor radial curto do carpo. No lado externo presenta unha superficie articular para o segundo óso metacarpiano e no lado interno unha para o cuarto. 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
Cuarto óso metacarpiano

O **cuarto óso metacarpiano** é un dos cinco ósos do metacarpo, máis pequeno e curto co terceiro. A base é reducida e ten forma de cadrado. Na parte superior da base existen dúas superficies articulares para o carpo. Na zona medial hai unha superficie grande, para artellarse co óso ganchudo e na zona lateral hai unha pequena que se artella co óso grande.

Na parte medial ou cubital hai unha superficie para a articulación co quinto óso metacarpiano e na parte lateral ou radial hai outra para o terceiro óso metacarpiano.

Na parte inferior artéllase coa falanxe proximal do dedo anular.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Gray. Anatomy of the human body* . Edición de 1918 de dominio público.
Baqueira Beret

**Baqueira Beret** (en occitano aranés: *Vaquèira-Beret*) é unha estación de esquí situada no Val de Arán (Lleida), no Pireneo Catalán, España. A partir da creación da estación, orixinouse ao redor un núcleo urbano de nova formación, Vaquèira, con todo tipo de servizos (hoteis, apartamentos, farmacias...)
 
A estación está dividida en tres zonas: Vaquèira, Beret e La Bonaigua. As tres suman 110&nbsp;km de pistas, sendo a estación con máis quilómetros esquiables de Cataluña e a terceira dos Pireneos (sendo Aramón, en Aragón, a primeira e Grand Valira, en Andorra, a segunda). Ten un dominio esquiable de 1&nbsp;922 hectáreas, o máis grande dos Pireneos.
 
A estación foi fundada en 1964 por Jorge Jordana de Pozas e Luis Arias.

## Descrición 
Está situada nas zonas máis elevadas das comarcas do Val de Arán (concello de Naut Aran) e do Pallars Sobirà (Vales de Àneu).

A orientación atlántica e de vertente norte da estación fai que dispoña durante toda a tempada de abundantes precipitacións e de baixas temperaturas que aseguran grandes espesores de neve.

## Servizos 
Ademais dos servizos habituais (escola de esquí, alugueiro de material, restaurantes e cafeterías, atención médica etc.), dispón dunha importante oferta de aloxamento en hoteis e apartamentos, así como pista de xeo, piscina climatizada, tendas de deporte e comerzo en xeral, discoteca etc. A oferta gastronómica desta zona turística é unha mestura da tradición da cociña francesa coas especialidades locais.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Pecílidos

miniatura|300px|*Poecilia latipinna*
Os **Pecílidos** (Poeciliidae, Garman 1895) son unha familia de peixes de auga doce, incluídos na [orde dos [Ciprinodontiformes (Cyprinodontiformes). Propios da zona oriental de Estados Unidos ata o nordeste da Arxentina.

## Características 
Corpo alargado, boca súpera e ollos grandes. Unha única aleta dorsal. Aletas pelvianas pequenas e dispostas algo por detrás das pectorais. Pedúnculo caudal algo comprimido e ben diferenciado. Aleta caudal redondeada.

Os machos posúen *gonopodio* e a fecundación é interna. Son ovovivíparos.

## Clasificación 
Divídense en tres subfamilias e 30 xéneros, con 293 especies (FishBase):
* Subfamilia Aplocheilichthyinae
** Xénero *Aplocheilichthys*
** Xénero *Hylopanchax*
** Xénero *Hypsopanchax*
** Xénero *Pantanodon*
** Xénero *Plataplochilus*
** Xénero *Procatopus*
* Subfamilia Fluviphylacinae
** Xénero *Fluviphylax*
* Subfamilia Poeciliinae
** Xénero *Alfaro*
** Xénero *Alloheterandria*
** Xénero *Belonesox*
** Xénero *Brachyrhaphis*
** Xénero *Carlhubbsia*
** Xénero *Cnesterodon*
** Xénero *Diphyacantha*
** Xénero *Gambusia*
** Xénero *Girardinus*
** Xénero *Heterandria*
** Xénero *Laciris*
** Xénero *Limia*
** Xénero *Micropanchax*
** Xénero *Micropoecilia*
** Xénero *Neoheterandria*
** Xénero *Pamphorichthys*
** Xénero *Phallichthys*
** Xénero *Phalloceros*
** Xénero *Phalloptychus*
** Xénero *Phallotorynus*
** Xénero *Platypanchax*
** Xénero *Poecilia*
** Xénero *Poeciliopsis*
** Xénero *Poropanchax*
** Xénero *Priapella*
** Xénero *Priapichthys*
** Xénero *Pseudopoecilia*
** Xénero *Quintana*
** Xénero *Rhexipanchax*
** Xénero *Scolichthys*
** Xénero *Tomeurus*
** Xénero *Xenodexia*
** Xénero *Xiphophorus*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Taxonomía FishBase
Gerald Henderson, Jr.

**Jerome McKinley "Gerald" Henderson, Jr.**, nado o 9 de decembro de 1987 en Caldwell, Nova Jersey, é un xogador profesional norteamericano de baloncesto que actualmente é axente libre.

## Traxectoria profesional 
Henderson decidiu saltarse a súa tempada coma sénior na universidade e entrou no Draft da NBA de 2009, onde foi elixido na 12ª posición polos Charlotte Bobcats. O 8 de xullo de 2009, Henderson asinou o seu contrato cos Bobcats.

O 29 de outubro de 2010, os Bobcats exercieron a opción dun terceiro ano no contrato de Henderson.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Ciprinodóntidos

miniatura|300px|*Cyprinodon diabolis*
Os **Ciprinodóntidos** (Cyprinodontidae, Gill 1865) son unha familia de peixes teleósteos, incluídos na orde Ciprinodontiformes (Cyprinodontiformes).

## Características 
Son peixes pequenos (talles máximos duns 22&nbsp;cm) e están presentes en augas temperadas de tódolos continentes, salvo en Australia. Habitan en augas doces e salobres, rara vez na costa mariña (o *Aphanius iberus* é habitual tanto de ríos como de zonas salgadas).

A boca é apical e moi elevada respecto da cabeza. Presentan bandas verticais ó longo do corpo, dispostas de forma variable segundo a especie e o sexo do individuo, e pode converterse nun patrón de puntos máis ou menos aliñados.

Os machos carecen do *gonopodio*, polo que son peixes ovíparos e de fecundación externa.

## Clasificación 
Esta familia formaba parte, ata 1964, da orde Atheriniformes, data na que pasou a considerarse dentro dunha orde propia, a dos Cyprinodontiformes.

Divídense en dez xéneros con 119 especies (FishBase):
* Xénero *Aphanius* 
* Xénero *Cualac* 
* Xénero *Cubanichthys* 
* Xénero *Cyprinodon* 
* Xénero *Floridichthys* 
* Xénero *Garmanella* 
* Xénero *Jordanella* 
* Xénero *Lebias* 
* Xénero *Megupsilon* 
* Xénero *Orestias*

En España están presentes tres especies, endémicas: *Valencia hispanica*, *Aphanius baeticus* e *Aphanius iberus*. As tres están en situación de risco de extinción, polas actividades antrópicas, especialmente a destrución dos seus hábitats e a introdución de especies exóticas, que actúan como predadoras ou como competidoras.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Taxonomía FishBase
* Ciprinodóntidos ibéricos 
* Raymond Romand: *Cyprinodontidae*
Alto o fogo de ETA de 2010-2011

O 5 de setembro de 2010, a organización terrorista vasca anunciou, nun comunicado á canle de televisión británica BBC, a través dun vídeo, *"un cesamento de accións armadas ofensivas"*, que foi entendido como un *alto o fogo*, sen especificar o seu alcance, nin mencionar o acordo alcanzado por Eusko Alkartasuna e a esquerda abertzale, ilegalizada dous días antes para que ETA puxese fin á violencia definitivamente e entregase as armas, ou as peticións por parte de diversos mediadores internacionais en marzo de 2010 por un alto o fogo. O 18 de setembro, e a través do diario *Gara*, ETA emitiu un novo comunicado no que pedía aos mediadores internacionais da chamada *Declaración de Bruxelas* a súa participación no proceso, ao tempo que instaba a Francia e España a negociar. Unha semana despois declaraba que sería posíbel un alto o fogo "permanente e verificábel" de cumprirse as condicións que sinalara.

Catro meses despois da primeira declaración, ETA anunciou o 10 de xaneiro de 2011 a súa decisión de declarar *"un alto o fogo permanente, xeral e verificábel"*  nun novo comunicado que foi acollido con escepticismo polo goberno español e a maioría das forzas políticas, e en marzo dese mesmo ano mostrouse disposta a unha "verificación informal" do alto o fogo. O 20 de outubro de 2011, tres días despois da celebración da Conferencia Internacional de Paz de San Sebastián, na que se lle pedía unha declaración neses termos,

ETA anunciou "o cesamento definitivo da actividade armada" nun comunicado no que tamén fixo "un chamamento aos gobernos de España e Francia para abrir un proceso de diálogo directo" destinado a solucionar "as consecuencias do conflito".

Á altura do alto o fogo de setembro de 2010, ETA tiña acumulados un total de 829 asasinatos e 84 secuestros. O último atentado mortal en España fora trece meses antes, o 30 de xullo de 2009 en Mallorca, co asasinato de dous gardias civís. O último asasinato, porén, tivera lugar o 16 de marzo de 2010 en Francia, coa morte dun policía francés nun tiroteo entre as forzas de seguridade e os etarras.

Tanto o Goberno de España, como o Goberno Vasco, e os grupos parlamentarios no Congreso dos Deputados, manifestaron o seu escepticismo e decepción polo anuncio de ETA, ao consideralo insuficiente. Todos eles reflectiron que o que se esperaba de ETA era que abandoase as armas dunha vez e para sempre. Porén, por parte da ilegalizada Batasuna, defendeuse a posición de ETA como unha oportunidade de alto valor para superar o chamado "conflito vasco".

## Notas
Tregua

: *Para o grupo musical galego, véxase Tregua (grupo musical)*

Chámase **tregua** ao cesamento de hostilidades por determinado tempo entre os inimigos que teñen rota ou pendente a guerra sen que por iso quede esta terminada.

A duración dunha tregua pode variar desde algúns días até moitos anos. Polo común é *xeral*, é dicir, que alcanza a todos os países sometidos ás potencias belixerantes.

Se queda restrinxida nada máis que a algúns lugares en particular chámase *armisticio*.

Se só ten por obxecto realizar o cumprimento dalgunhas medidas indispensábeis, como enterramento dos mortos, chámase **suspensión de armas**.

Recibe o nome de **tregua mercantil** é tregua durante a cal se permite o comercio entre dous ou máis estados en guerra.

## Expresións relacionadas 
* *Non dar tregua*: non deixar de fustrigar ou perseguir a unha persoa, grupo de persoas ou calquera obxectivo.

## Véxase tamén
### Bibliografía
**Diccionario Enciclopédico Popular Ilustrado Salvat*, dos anos 1906 a 1914, no dominio público.