Calidris ptilocnemis

[miniatura|250px|Cerca de [Eureka, Estados Unidos|Eureka, California]]
miniatura|250px|Pito acabado de nacer
[miniatura|250px|Na illa de St. Paul ([Illas Pribilof)]] 

***Calidris ptilocnemis*** é unha especie de ave da orde das caradriformes e familia dos escolopácidos, unha das 24 integradas no xénero *Calidris*.

## Taxonomía 
### Descrición 
A especie foi descrita en 1873 polo cirurxián, historiador e ornitólogo estadounidense Elliott Coues, baixo o nome de   *Tringa ptilocnemis*.

### Etimoloxías 
Para a do xénero, ver *Calidris*.

O epíteto específico, *ptilocnemis*, está formado polos elementos *ptilo-* e *-cnemis*, tirados das voces do grego antigo πτίλον *ptílon*, "pluma" e κνἠμη *knḗmē*, "perna", "pata", respectivamente. 

### Sinónimo 
*Tringa ptilocnemis* Elliot, 1873. pero hoxe sitúase con outras 23 especies no xénero *Calidris*, que fora creado en 1804 polo naturalista alemán Blasius Merrem.

### Subespecies 
Actualmente (2022) recoñécense as 44 subespecies seguintes:
**Calidris ptilocnemis couesi* (Ridgway, 1880)
**Calidris ptilocnemis ptilocnemis* (Coues, 1873)
**Calidris ptilocnemis quarta* (Hartert, 1920)
**Calidris ptilocnemis tschuktschorum* (Portenko, 1937)

## Hábitat e distribución 
O seu hábitat de cría é tundra ártica, nas costas do Pacífico, en Alasca, as illas Aleutianas e as Pribilof; tamén se reproducen en Kamchatka e nas illas Kuriles. 

## Características 
Os adultos teñen as patas curtas e de cor amarela, o pico é de tamaño mediano, delgado e de cor escura. O corpo é escuro nas partes superiores cun brillo lixeiramente violáceo nas inferiores, que son principalmente brancas. Ten o peito manchado de gris, e a grupa negra. A subespecie das illas Pribilof mostra un parche negro no ventre.

## Bioloxía 
A parella reprodutora adoita ser monógama, con vínculos de parella que poden durar varios anos. 

Aniñan no solo, xa sexa nn lugar elevado sobre as rochas ou nn lugar baixo e húmido. Tanto o macho como a femia asumen a responsabilidade da incubación dos ovos.

Estas aves migran en inverno cara ao sur, até as costas rochosas do Pacífico libres de xeo.

Aliméntanse nas costas rochosas e comen principalmente insectos, moluscos, vermes mariños, e tamén algo de materia vexetal. A miúdo comen coa auga que lles chega até o peito, nadando nalgunhas ocasións. 

## Estado de conservación 
Esta especie ten unha área de distribución moi grande e, polo tanto, non se aproxima aos limiares de vulnerable baixo o criterio do tamaño da área de distribución, e a pesar de que a tendencia da poboación parece ser decrecente, non se cre que o descenso sexa o suficientemente rápido como para achegarse aos limiares de vulnerable baixo o criterio de tendencia da poboación. O tamaño da poboación é moi grande e, polo tanto, non se aproxima aos limiares de vulnerable segundo o criterio do tamaño da poboación. Por estes motivos a especie é avaliada pola Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais como *LC* (pouco preocupante).

## Notas 
## Véxade tamén 
### Bibliografía 
* J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal (1996): *Handbook of the Birds of the World. Volume 3. Hoatzin to Auks*. BirdLife International,  Cambridge, Reino Unido e Lynx Edicions, Barcelona. España. ISBN 978-8487-334-20-7.

### Outros artigos 
* Caradriformes
* Escolopácidos
* *Calidris*

### Ligazóns externas