open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gran Premio de Suráfrica de 1975

O **Gran Premio de Suráfrica de Fórmula 1 de **, celebrouse no Circuíto de Kyalami Kyalami, Gauteng, o 1 de marzo de 1975. Foi a terceira rolda da tempada de Fórmula Un de . Foi o 21º Gran Premio de Suráfrica desde o primeiro Gran Premio disputado en 1934 e o noveno que se celebrou en Kyalami, nos arredores de Xohanesburgo. Levouse a cabo sobre 78 voltas ao circuíto de catro quilómetros para un distancia de carreira de 320 quilómetros.

A carreira pasou a historia porque Jody Scheckter se converteu no primeiro piloto surafricano en gañar a carreira do seu país. Pilotando un Tyrrell 007 tomou a iniciativa da carreira logo de adiantar a Carlos Pace na terceira volta e levouse a súa terceira vitoria por diante do Brabham BT44B de Carlos Reutemann. O compañeiro de Scheckter en Tyrrell, Patrick Depailler, terminou terceiro.

## Resumo da carreira 
Ferrari utilizara proveitosamente o mes de febreiro libre, para producir o novo modelo 312T cunha nova caixa de cambios transversal. Tamén apareceu unha nova cara, a muller piloto italiana Lella Lombardi.

A práctica foi complicada, Graham Hill trompeou ó pasar sobre unha mancha de aceite que deixara o coche de Ronnie Peterson, destruíu o seu coche e optou por non saír na carreira. Unha vez que se limparon os restos e se repararon os buracos da barreira, houbo un segundo accidente: Niki Lauda trompeou sobre unha mancha de aceite, golpeando a muro a 193&nbsp;km/h. Logo de novos violentos accidentes de Jody Scheckter e Guy Tunmer, os pilotos consideraron que o circuíto non era seguro e negáronse a continuar ata que se solucionasen os defectos nas barreiras e melloraran a pista, apoiados polos mecánicos que insistiron no cesamento das prácticas.

Cando a carreira se puxo en marcha, Carlos Pace liderou desde a pole pero tiña problemas de freado e pronto foi superado por Jody Scheckter e Carlos Reutemann. Pouco despois Depailler tamén o adiantou e acadou a terceira praza. James Hunt retirouse co cable do acelerador roto, Vittorio Brambilla retirouse con problemas no radiador de aceite e Ian Scheckter estrelouse. Emerson Fittipaldi desafiaba a Depailler para o cuarto lugar, cando sufriu problemas nun cable das buxías. Jody Scheckter pilotou con seguridade para aferrarse á súa única vitoria en casa por diante de Reutemann.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de *
Francisco Otero Goday

**Francisco Otero Goday**, nado no Grove en 1876 e finado no mesmo concello en novembro de 1957, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Francisco Otero Moraña e irmán de Jacobo Otero Goday. Foi administrador da revista *Santiago*.  Foi nomeado xuíz municipal do Grove en 1905. Foi nomeado alcalde do Grove en 1909. Volveu ser nomeado xuíx municipal do Grove a finais dese ano, e volveu ser nomeado xuíz a finais de 1913. Gran animador das comparsas. En 1927 foi detido xunto con Antonio García Álvarez acusados de falta de respecto e consideración ao alcalde. Foi secretario do Xulgado, alcalde do Grove (1930-1931) e xuíz municipal durante a Segunda República. Foi destituído como xuíz en outubro de 1936 e inhabilitado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Primeira Autonómica de Galicia 2012/13

A tempada **2012–13** da Primeira Autonómica de Galicia iniciouse o 2 de setembro de 2012 e finalizou o 12 de maio de 2013.

## Clasificación
### Grupo 1
|}

### Grupo 2
|}

### Grupo 3
|}

### Grupo 4
O Melias viuse beneficiado polas renuncias do Nogueira de Ramuín, Barbadás B, Covadonga e Polígono San Ciprián. O A Peroxa, Rúa e Valenzá víronse prexudicados polos descensos do Arenteiro, Verín e Ponte Ourense de Preferente Autonómica, descendendo a Segunda Autonómica.

|}

### Grupo 5
O Salvaterra viuse prexudicado polo descenso do Marín de Preferente Autonómica, descendendo a Segunda Autonómica.

|}

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Federación Galega de Fútbol
*Sigue Tu Liga
*iCompetición
Marzán

O topónimo **Marzán** pode referirse a:

;En Galiza
***Marzán**, parroquia do concello de Monterroso;
****Marzán**, lugar de dita parroquia;
***Marzán**, lugar da parroquia de Vilalpape, no concello de Bóveda;
***Marzán**, lugar da parroquia de Foz, no concello de Foz;
***Marzán**, lugar da parroquia do Rosal, no concello do Rosal;
***Marzán**, lugar da parroquia de Barbadelo, no concello de Sarria;
***Marzán**, lugar da parroquia de Chave, no concello do Saviñao;
***Marzán de Abaixo**, lugar da parroquia de Vedra, no concello de Vedra;
***Marzán de Arriba**, lugar da parroquia de Vedra, no concello de Vedra.

;Serra de Galiza
***Serra de Marzán**.

;Fóra de Galiza

;En Castela e León
***Marzán**, lugar do concello de Riello, na provincia de León.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Maizán**, lugar da parroquia de Couxela, no concello de Ribadeo;
***Marván**, lugar da parroquia de Seixas, no concello das Somozas;
***Morzán**, lugar da parroquia de Iñás, no concello de Oleiros.
Primeiro ministro de Dinamarca

miniatura|right|120px|Brasón de Dinamarca.
O **primeiro ministro de Dinamarca** (en dinamarqués, *statsminister*) é o xefe de goberno do país e líder dunha coalición política no parlamento (*Folketing*). É nomeado polo monarca.

Esta é a lista dos primeiros ministros de Dinamarca desde o 1848.

## Notas
A romaría de Xelmírez

***A romaría de Xelmírez***, orixinalmente ***A romeiría de Xelmírez***,  é unha novela histórica en lingua galega de Ramón Otero Pedrayo, publicada en 1934 pola Editorial Nós.

## Trama 
A comezos do século XII, o bispo compostelán Diego Xelmírez diríxese a Roma para entrevistarse co Papa Pascual II co fin de lle solicitar a dignidade de poder portar palio. De camiño, pasando por Melide, Palas de Rei, Portomarín, Sarria, Samos, Pedrafita do Cebreiro, Vilafranca do Bierzo, Astorga, León, Arévalo, Ávila, Toledo, Pamplona, Roncesvalles, Saint-Jean-Pied-de-Port, Tolosa, Cahors, Rocamadour, Limoges, Cluny, Milán, Abbiategrasso, Piacenza, Florencia, Arezzo e finalmente Roma. Na romaxe é acompañado por Xohán da Isorna, un trobador de Padrón.

## Narración 
A obra está narrada en terceira persoa cun narrador omnisciente. Nesta obra Otero Pedrayo combina o relato da ficción histórica coa descrición de paisaxes e lugares arquitectónicos.

O tempo da narración abrangue desde finais de agosto até comezos de novembro de 1104. Utilízase algunha analepse, para falar non só de momentos da viaxe, senón da mocidade do bispo. Os espazos aparecen descritos con ampla profusión.

Amais dos personaxes reais como Diego Xelmírez, o papa Pascual II e outros bispos e membros das curias das vilas polas que vai pasando, aparecen personaxes de ficción.

## Edicións 
A obra, rematada en decembro de 1933, foi editada en Santiago de Compostela o 25 de xullo de 1934 co título de *A romeiría de Xelmírez*, con ilustracións de Castelao. Foi reeditada por Editorial Galaxia en xuño de 1991, cun estudo introdutorio de Henrique Monteagudo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*

### Outros artigos 
* Novela histórica
### Ligazóns externas 
*  et alii (2011): Catálogo de novela histórica galega, UDC.
* Ficha na web da editorial.
* ''A romeiría de Gelmírez na Biblioteca Virtual Galega
Dimetrodon

***Dimetrodon*** (do grego antigo "dentes de dobre medida") é un xénero de depredadores sinápsidos fósiles, que viviron durante o período permiano da era paleozoica, hai 295 a 272&nbsp;millóns de anos É o único membro da familia *Sphenacodontidae*. A máis salientable característica do *Dimetrodon* é a súa vela espiñal neural no seu lombo, formada por longas espiñas que se estenden dende as vértebras. Camiñaban a catro patas e tiñan un cranio alto e curvo con grandes dentes de diferentes tamaños situados ó longo das mandíbulas. A maioría dos fósiles foron descubertos no suroeste dos Estados Unidos, moitos deles nun depósito xeolóxico coñecido como Red Beds de Texas e Oklahoma. Tamén foron descubertos algúns fósiles en Alemaña. Nomeáronse unha ducia de especies dende que o xénero foi descrito por vez primeira en 1878.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Dimetrodon* Palaeos en *Dimetrodon* 
* Introdución ós Pelicosauros páxina da University of California Museum of Paleontology sobre os primeiros sinápsidos, incluíndo o *Dimetrodon* 
*
Día Internacional da Tradución

[miniatura|dereita|250px|Xerome de Estridón na fachada da [Basílica de Santa María a Maior de Pontevedra.]]

O **Día Internacional da Tradución** celébrase cada ano o 30 de setembro, data en que se conmemora o falecemento de Xerome de Estridón, primeiro tradutor da Biblia. A celebración foi promovida pola FIT (Federación Internacional de Tradutores), dende a súa creación en 1953. En 1991 a FIT lanzou a idea dun Día Internacional da Tradución oficialmente recoñecido para mostrar a solidariedade da comunidade de tradutores en todo o mundo nun esforzo por promover a profesión de tradutor nos diferentes países. Esta data aprovéitase para difundir conciencia acerca dunha profesión que se volveu fundamental, tanto por razóns da globalización como para a comunicación entre as culturas.

Canto á tradución literaria, en Galicia existen dúas asociacións de tradutores: a Asociación de Tradutores Galegos (ATG) e mais a Asociación Galega de Profesionais da Tradución e da Interpretación (Agpti).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Traductores gallegos reivindican "mayor visibilidad" de su profesión*, en Europapress o 30 de setembro de 2013.
Andoa anelada

A **andoa anelada** ou **andoa amarela** (***Boletus luteus***) é unha especie de boleto comestíbel da familia Boletaceae. A especie foi orixinalmente descrita en 1774 por Jacob Christian Schäffer. Ás veces aparece co nome científico de ***Suillus luteus***.

É un cogomelo moi común en toda Europa, tamén en Galiza. Non ten preferencia por ningún tipo de solo, mais medra baixo os piñeiros especialmente. O corpo frutífero abrolla dende o verán até o outono, tendo o seu apoxeo entre outubro e novembro en Galiza. É un cogomelo comestíbel, aínda que a cutícula viscosa do chapeu pode ter fortes efectos laxantes en determinadas persoas, polo que cómpre tirala. O epíteto específico "*luteus*" significa "amarelo". Todas as especies do xénero *Suillus* son micorrizas de coníferas.

## Morfoloxía 
O chapeu é de cor marrón e de forma convexa, cun diámetro entre 4 e 10 centímetros, podendo acadar até 12 centímetros de largura. A cutícula tírase de xeito doado, é viscosa e o seu bordo é enrolado, podendo presentar restos do veo. Os tubos son de cor amarela pálida e cando o exemplar é novo atópanse cubertos polo anel. Os poros son pequenos e angulosos, amarelos en fases iniciais e apardazados conforme o cogomelo vai envellecendo. En exemplares novos, poden segregar algunhas pingas leitosas, mais non en tanta cantidade coma no *S. granulatus*. O pé mide entre 3 e 8 centímetros de longo por entre 1 e 2,5 centímetros de largo, é rexo e abrancazado, cilíndrico e presenta un anel largo e membranoso. A esporada é de cor parda. A carne é branca amarelenta, de cheiro afroitado e sabor moi pouco marcado.

## Posibilidades de confusión 
Os cogomelos maduros pódense confundir cos de *Suillus granulatus*, tamén comestíbel.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Boletus* (xénero)
### Ligazóns externas 
### Bibliografía 
* Asociación Micológica Zamorana, 2005: *Setas y Rutas Micológicas en Sanabria, Carballeda y los Valles*. Ed. ADISAC LA VOZ.
* Shelley Evans, Geoffrey Kibby, 2004: Guías de bolsillo. Hongos. Ed. Omega. ISBN 84-282-1089-6.
Craterellus

***Craterellus*** é un xénero de fungos xeralmente comestíbeis semellantes aos moi aparentados cantarelos (*Cantharellus*), sendo algunhas especies antes incluídas nestes últimos, e sido recentemente reclasificadas neste xénero. Distínguense pola ausencia de lamelas na face interior do chapeu.

Entre as especies máis comúns en Galiza están:

*C. cornucopioides*, trompeta dos mortos ou trompeta negra, de cor escura, case negra, de aspecto pouco apelativo, mais bastante saboroso.

* C. tubaeformis*, trompeta con pregamentos, en forma de trompeta mais de cor amarela acastañada.

*C. lutescens*, trompeta amarela, semellante a *C. tubaeformis* mais de cor máis viva.

Todas estas especies son empregadas comercialmente e, ao contrario de *Cantharellus*, poden ser facilmente conservadas enxugándoas.

## Especies 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* 
* 
* 
*
Agrocybe aegerita

miniatura|*Agrocybe aegerita* frecas

O ***Agrocybe aegerita***, tamén coñecido cos nomes científicos * Agrocybe cylindracea* e *Pholiota aegerita*, é un fungo pertencente ao xénero *Agrocybe*. De orixe foránea, aparece en Galiza en formacións de chopos e umeiros, polo que se coñece vulgarmente como **cogomelo dos chopos**. O seu apoxeo galego é polo mes de novembro.

## Descrición 
Pertence aos fungos das podremias brancas sendo un agárico de mediano tamaño, cun chapeu moi aberto e convexo, case plano, cun diámetro de 3 a 10&nbsp;cm. Por baixo, ten moitas placas esbranquizadas radiais adherentes ao pé, que despois se tornan nunha cor cinsenta apardazada; e esporas lixeiras e elípticas de 8-11 por 5-7 micrómetros. O pé, branco e fibroso, adoita ser curvo, cun anel membranoso na parte superior, que axiña se torna nunha cor tabaco por mor da caída das esporas. Cando o cogomelo é novo é dunha cor vermella apardazada, tornándose despois nunha cor parda clara, máis ocre cara ao centro e máis abrancazada cara aos bordos do chapeu.

## Hábitat 
Desenvólvese nos tocos, toros e buracos dos troncos de árbores como os chopos e os umeiros. Cultívase e comercialízase no Xapón, Corea, Australia e na China.

É unha importante e valiosa especie, que posúe variedades con metabolitos secundarios bioactivos como os derivados indólicos con radicais libres de actividade secuestradora, de propiedades anticanceríxenas e antifúnxicas.

## Notas
Cantharellus

:*Este artigo trata sobre un xénero de fungos, para o xénero de corais véxase: **Cantharellus (coral)**.*

***Cantharellus*** é un xénero de fungos Agaricomycetes da familia Cantharellaceae. En Galiza medran varias especies, coñécense co nome vulgar de **cantarelos**.

## Especies 
O xénero inclúe as especies a seguir:
* *Cantharellus californicus* Arorae Dunham 2008
* *Cantharellus afrocibarius*
* *Cantharellus altipes*
* *Cantharellus amethysteus*
* *Cantharellus appalachiensis*
* *Cantharellus aurantioconspicuus*
* *Cantharellus californicus*
* *Cantharellus cascadensis*
* *Cantharellus cibarius*, cantarelo ou cantarela.
* *Cantharellus cinereus*
* *Cantharellus cinnabarinus*
* *Cantharellus flavus*
* *Cantharellus formosus*
* *Cantharellus friesii*
* *Cantharellus gracilis*
* *Cantharellus humidicolus*
* *Cantharellus lateritius*
* *Cantharellus lewisii*
* *Cantharellus minor*
* *Cantharellus miomboensis*
* *Cantharellus pallens*
* *Cantharellus persicinus*
* *Cantharellus phasmatis*
* *Cantharellus pleurotoides*
* *Cantharellus pseudoformosus*
* *Cantharellus quercophilus*
* *Cantharellus roseocanus*
* *Cantharellus spectaculus*
* *Cantharellus subalbidus*
* *Cantharellus tabernensis*
* *Cantharellus subpruinosus*
* *Cantharellus tanzanicus*
* *Cantharellus tenuithrix*
* *Cantharellus texensis*
* *Cantharellus vaginatus*
* *Cantharellus zangii*

## Galería de imaxes 

Chanterelle Cantharellus cibarius.jpg|*Cantharellus cibarius*
2007-07-14 Cantharellus cibarius Detail.jpg|*Cantharellus cibarius*
Cantharellus cinnabarinus 93293.jpg|*Cantharellus cibarius*
Cantharellus californicus.jpg|*Cantharellus californicus*
Cantharellus tubaeformis 1.jpg|*Cantharellus tubaeformis*, hoxe coñecida coma *Craterellus tubaeformis*
Cantharellus cinereus1.JPG|*Cantharellus cinereus*
Cantharellus cibarius 20090717-02.jpg|*Cantharellus cibarius*
Chanterelle.jpg

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Lockheed L-188 Electra

O **Lockheed L-188 Electra** é un avión turbohélice estadounidense fabricado por Lockheed. Voou por vez primeira en 1957, e foi o primeiro gran turbohélice de pasaxeiros construído nos Estados Unidos. As vendas iniciais foron boas, pero despois de dous accidentes fatais tiveron que realizarse caras modificacións para arranxar un defecto de deseño e non se venderon máis exemplares. O modelo foi ao pouco tempo substutuído por turbojets, e moitos dos exemplares foron modificados como cargueiros. Aínda é usado na actualidade realizando varios tipos de roles, como avións contra-incendios ou avións cisterna. A estrutura usouse como base para o avión de patrulla marítima Lockheed P-3 Orion.
Glauber Rocha

**Glauber Pedro de Andrade Rocha**, máis coñecido como **Glauber Rocha**, nado en Vitória da Conquista o 14 de marzo de 1939 e finado no Río de Xaneiro o 22 de agosto do 1981, foi un cineasta brasileiro.

## Traxectoria 
Dende os nove anos, Glauber Rocha viviu na cidade de Salvador. O grande ambiente cultural desta cidade a mediados dos anos 50 favoreceu a formación artística do cineasta. Este participa nos coloquios literarios, escribe poesía e acode a exhibicións de cine. Froito destas experiencias foi a curtametraxe *Pátio* (1959) e a longametraxe *Barravento* (1961), neste último substituíndo a Luiz Paulino.

Posteriormente dirixe *Deus e o Diabo na Terra do Sol* (1963), película considerada revolucionaria e que provocou polémicas e discusións estéticas trala súa estrea. O filme relata a traxectoria vital dunha parella de labregos do sertão, rexión interior e de gran dureza climatolóxica do Brasil. Esta película baséase na chamada literatura de cordel. Glauber Rocha gaña recoñecemento internacional e no 1965 publica en Xénova, o manifesto sobre a estética da *fome*, texto no que explica as súas posturas estéticas.

No 1967, a película *Eldorado* fai unha reflexión sobre os diversos problema da América Latina. O filme foi inicialmente prohibido pola censura e posteriormente distribuída só para os maiores de 18 anos. Nela nárrase os conflitos internos dun periodista entre o compromiso social e a realización persoal coma poeta.
O seu seguinte traballo, *Câncer* (1968-1972) reflexiona sobre os diversos problemas que padece a clase media urbana do Brasil.

No 1968 o autor estrea a súa primeira longametraxe en cor *O Dragão da Maldade Contra o Santo Guerreiro*. Por esta película gaña a Palma de Ouro ó mellor director no Festival de Cannes, feito que lle proporcionou prestixio internacional mais que fixo empeorar as súas relacións coa ditadura militar brasileira da época. Esta situación, fai que o cineasta comece unha nova etapa profesional rodando novas producións en Europa. Así dirixe *O Leão de Sete cabeças* (produción italiana de 1969 e rodada en Brazzaville, no Congo), *Cabeças cortadas* (produción española de 1970) e *Claro* (de 1975 e rodada en Roma). Finalmente volta ó Brasil no 1976. O seu derradeiro filme estreouse en 1980 e titulouse *A idade da Terra*.

## Filmografía 
* 1959 – *Pátio*
* 1959 – *Cruz na praça*
* 1961 – *Barravento*
* 1963 – *Deus e o Diabo na Terra do Sol*
* 1966 – *Maranhão 66*
* 1966 – *Amazonas, Amazonas*
* 1966 – *Terra em transe*
* 1967 – *Eldorado*
* 1968 – *1968*
* 1968-72 – *Câncer*
* 1968 – *O Dragão da Maldade Contra o Santo Guerreiro*
* 1969 – *O Leão de Sete Cabeças*
* 1970 – *Cabeças cortadas*
* 1975 – *Claro*
* 1972-1974 – *História do Brasil*
* 1974 – *As armas e o povo*
* 1977 – *Di*
* 1977 – *Jorjamado no cinema*
* 1980 – *A idade da Terra*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Dima Slobodeniouk

**Dmitri "Dima" Slobodeniouk**, nado en Moscova en 1975, é un director de orquestra ruso residente en Finlandia. Dende 2013 é o director titular da Orquestra Sinfónica de Galicia, e dende 2016 da Sinfonia Lahti. O seu estilo caracterízase pola fusión das tradicións musicais da súa Rusia natal e Finlandia.

## Traxectoria 
Dima Slobodeniouk naceu en Moscova (Rusia), entre 1980 e 1989 estudou violín na Escola Central de Música da súa cidade natal con Zinaida Gilels d J. Chugajev, proseguíndo os seus estudos no Conservatorio de Moscova dende 1989, no de Middle Finlands, e na Sibelius-Akatemia de Helsinqui con Olga Parhomenko. Aos 16 anos trasladouse a Finlandia, e en 1994 iniciou os seus estudos de dirección orquestral, participando nas clases de Atso Almila 1996 e 1998, continuando despois na Sibelius-Akatemia cos mestres Leif Segerstam, Jorma Panula e co propio Atso Almila. Tamén ten estudado con Ilja Musinin e Esa-Pekka Salonen.

Entre 2005 e 2008 foi director titular da Oulu Sinfonia, dirixindo concertos e producións operísticas como ''Les Contes d'Hoffmann*, *Don Giovanni* ou *Orfeo ed Euridice'' de Gluck. Na tempada 2009-10 debutou coa Orchestre de Paris, e ten dirixido tamén orquestras como a Orchestra della Svizzera Italiana de Lugano (Suíza), a Orchestre Philharmonique de Monte-Carlo (Francia), a City of Birmingham Symphony Orchestra e a Philharmonia Orchestra de Londres no Reino Unido, a Cincinnati Symphony Orchestra (Estados Unidos), a Oslo-Filharmonien e a Bergen Filharmoniske Orkester de Noruega, ,ou as reinvitacións da Orchestre de Paris, a Orquestra Filharmónica de Holanda, ou a Koninklijk Concertgebouworkest de Ámsterdan (Países Baixos).

Ten obtido gran recoñecemento pola súa colaboración con compositores contemporáneos. Como froito desta colaboración con compositores contemporáneos, en 2009, sendo director artístico do Festival de Música 2009 Korsholm, presentou as obras de Sebastian Fagerlund nunha gravación realizada coa Göteborgs Symfoniker para o selo BIS. Tamén ten estreado obras de Miriam Tally, Olli Kortegangas, e ten dirixido a Stavanger Symfoniorkester con obras de Steve Reich. O nomeamento de Slobodeniouk pola orquestra galega supón un impulso á presenza da OSG no ámbito internacional, así como unha aposta pola renovación do repertorio e a captación de novos públicos. O 4 de outubro de 2013 dirixiru o seu primeiro concerto coa orquestra coruñesa.

Dende setembro de 2016 compaxina os postos de director artístico na Orquestra Sinfónica de Galicia e na Sinfonia Lahti en Lahti, Finlandia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial  
* Perfil de Dima Slobodeniouk na web da OSG
* Entrevista a Dima Slobodeniouk en YouTube
Montijo

***Montijo, Portugal**, unha cidade portuguesa pertencente ao Distrito de Setúbal, rexión de Lisboa e subrexión da Península de Setúbal.
***Montijo, Badaxoz**, un concello español da provincia de Badaxoz, Estremadura.
Alburquerque

O topónimo castelán **Alburquerque** pode referirse a:

***Alburquerque**, concello estremeño da provincia de Badaxoz.
***Alburquerque**, concello filipino da provincia de Bohol.

## Véxase tamén
*Albuquerque
Tortullo

O **tortullo** (***Tricholoma portentosum***) é unha especie de fungo basidiomiceto pertencente á familia Tricholomataceae. O corpo frutífero abrolla polo outono e a comezos do inverno asociado a bosques de coníferas e faiais. En Galiza o apoxeo dáse en novembro e comezos de decembro.

Ten un parente achegado que é tóxico: o tortullo dos cabaleiros (*Tricholoma equestre*), que até hai pouco era apreciado, pero trala morte de dúas persoas por miopatía, pasou a se considerar tóxico.

## Morfoloxía do basidioma 
Presenta un chapeu cun diámetro de 5 a 15 cm, de forma de campá ou chata, coa cutícula viscosa de cor cinsenta escura, algo máis clara nas marxes. As lamelas, escotadas, e a estipe son de cor branca cinsenta con reflexos amarelos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha da *International Mycological Association* (en inglés).
Primeiro ministro de Sri Lanka

miniatura|130px|Brasón de Sri Lanka.
O **primeiro ministro de Sri Lanka** é o xefe dos ministros de Sri Lanka. A pesar disto, non é  o xefe de goberno – o presidente exerce as funcións de xefe de Estado e xefe de goberno.

De 1947 – antes da independencia do país, que ocorreu o 4 de febreiro de 1948 – ata o presente, Sri Lanka tivo catorce primeiros ministros. O país tornouse independente baixo o nome Ceilán, e o seu xefe de Estado era o rei da Inglaterra. En 1972 o país tornouse unha república e modificou seu nome para Sri Lanka.

## Primeiros ministros do Ceilán (1947 ata o 1972)
## Primeiros ministros de Sri Lanka (1972 ata o presente)
## Notas 
# O Parlamento era coñecido como "Casa dos Representantes" ("House of Representatives") de 1947 ata o 1972
# O 1972 o país tiña o nome de "República libre, soberana e independente de Sri Lanka", O Parlamento era denominado "asemblea nacional do Estado"
# Despois dunha modificación constitucional ocorrida o 1978, o país recibiu o nome de "República Socialista Democrática de Sri Lanka", e o Parlamento recibiu o nome de "Parlamento da República Democrática Socialista de Sri Lanka".

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Presidente de Sri Lanka
* Sri Lanka
Fredric March

**Ernest Frederick McIntyre Bickel**, nado en Racine (Wisconsin) o 31 de agosto de 1897 e finado nos Ánxeles o 14 de abril de 1975, foi un actor de cinema e teatro estadounidense.

## Traxectoria 
Inicialmente traballou na banca, pero logo dunha apendicectomía de urxencia decidiu avaliar a súa vida e comezou a facer de extra en 1920, utilizando unha abreviación do apelido de súa nai (Marcher). A finais da década conseguiu un contrato con Paramount Pictures.

Tras unha candidatura en 1930, gañou o seu primeiro oscar ao mellor actor en 1932 por *Dr. Jekyll and Mr. Hyde*, compartido con Wallace Beery. Durante toda a década seguiu facendo actuacións en filmes considerados hoxe clásicos, como *Anna Karenina*, con Greta Garbo, ou *Naceu unha estrela*.

En 1937 volve a Broadway tras dez anos de ausencia, con grande éxito, que o levará a gañar dous Tonys na súa carreira teatral.

En 1946 gaña o seu segundo oscar, por *Os mellores anos da nosa vida*, drama sobre a volta á vida civil dos combatentes na segunda guerra mundial, dirixido por William Wyler.

Tamén traballou na televisión e fixo gravacións faladas de libros.

Retirouse en 1973 por motivos de saúde, morrendo de cancro catro anos despois.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Romarís, Lañas, A Baña

**Romarís** é un lugar da parroquia de Lañas no concello coruñés da Baña na comarca da Barcala. Está situado entre as aldeas de Vilar da Torre, Lañas e Valiña.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Lañas 
### Parroquias da Baña
A Cachorreira, Lañas, A Baña

**A Cachorreira** é un lugar da parroquia de Lañas, no concello coruñés da Baña e na comarca da Barcala. Está situado no medio de cinco aldeas: Lañas, Meimendre, Prousor, Mundrís e O Castro. Está formado por apenas dúas casas de recente construción, polo que nunca foi considerada unha aldea entre os veciños da zona.

A uns 100 metros deste lugar está o Pavillón de Lañas, construído na década do 2000.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Lañas
### Parroquias da Baña
Medellín (homónimos)

Como topónimo **Medellín** pode referirse a:

;Fóra de Galiza

;En Estremadura
***Medellín**, concello da provincia de Badaxoz

;Na Arxentina
***Medellín**, concello do departamento de Atamisqui de la provincia de Santiago del Estero.

;En Colombia
***Medellín**, capital e maior cidade do departamento de Antioquia.

;En Filipinas
***Medellín**, concello da provincia de Cebú.

;En México
***Medellín**, concello do estado de Veracruz de Ignacio de la Llave.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Xan Viaño

**Xoán Alfonso Viaño Martínez**, máis coñecido como **Xan Viaño**, nado o 11 de decembro de 1960 en Ferrol e finado o 26 de marzo de 1991 en Vigo, foi un compositor galego.

## Traxectoria 
Xan Viaño naceu en Ferrol, onde comezou os seus estudos de música, continuándoos nos conservatorios da Coruña e Santiago de Compostela. En 1982 licenciouse en Xeografía e Historia pola Universidade de Santiago de Compostela.

En 1985 asistiu ao II Curso de Música Electrónica no Gabinete do Conservatorio de Cuenca con Horacio Vaggione, ao curso de Composición de Vilafranca do Bierzo, ao I Campo Internacional de Composición impartido por Cristóbal Halffter, Tomás Marco e Carmelo Bernaola, e participou no curso de música electroacústica impartido por Daniel Teruggi en Viana do Castelo (Portugal). En 1986 asistiu ao curso de verán Manuel de Falla en Granada cos mestres Donatoni e Josep Soler, así como aos seminarios realizados en Santiago de Compostela por Luis de Pablo, Tomás Marco, Jorge Peixinho, Álvaro Salazar e José Luis Temes. No verán de 1988 participou no curso de composición impartido por Franz Hummel nos Internationales Jugendfetspieltreffen en Bayreuth (Alemaña).

Morreu en 1991, e como homenaxe póstuma, o Coro Universitario de Santiago de Compostela e a Orquestra da Coruña interpretaron a Misa de Réquiem de Mozart na Concatedral de San Xiao de Ferrol baixo a batuta de Maximino Zumalave. O seu legado compositivo, nun principio depositado no Conservatorio de Vigo, foi trasladado ao Conservatorio de Ferrol cando este tomou o nome do compositor.

## Obra 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*

* Xan Viaño na web do Conservatorio de Ferrol

* Biografía e obra de Xan Viaño na web da Asociación Galega de Compositores
* Breve recensión a Xan Viaño en mundo-r
*Artigo sobre Xan Viaño por José Uberos Fernández
Vive cantando

***Vive cantando*** foi unha serie de televisión española producida por Doble Filo (Grupo Secuoya) para a canle Antena 3, emitida entre o 3 de setembro de 2013 e o 5 de novembro de 2014. Trátase dunha comedia dramática de dúas tempadas protagonizada pola actriz galega María Castro.

## Argumento 
Trini (María Castro) é unha cantante de orquestra que leva os últimos anos percorrendo España enteira. Con todo, a súa irmá Luisa (Pilar Castro) aparece logo dunha actuación para dicirlle que está morrendo. Isto obrígaa a deixar a súa paixón para regresar a La Gloria, o barrio no que creceu e onde vive toda a súa familia. Alí reencontrarase cos seus, os seus amigos e co que foi o amor da súa vida. O ex de Trini é dono de "La bamba", un karaoke que viviu tempos mellores pero que de novo empeza a despuntar. Aos poucos "La bamba" converterase no punto de encontro dos veciños de todo o barrio, un punto no que desafogarse e alegrarse a existencia a base de música, moita música.

## Personaxes 
### Personaxes fixos 
* María Castro é María Trinidad "Trini" Almagro López.
* Gorka Otxoa é César Campillo.
* José Luis García Pérez é Juanjo.
* Roko é Lucía.
* Sandra Blázquez é María José.
* Esperanza Elipe é Asun.
* Mariola Fuentes é Candela.
* Ignacio Montes é Carlos.
* Manuel Galiana é Rafael.
* Javier Cifrián é Mariano.
* Daniel Avilés é Nacho.
* Alberto Jiménez é Julián.
* Andrés Arenas é Ceferino.
* Ana Mena é Paula.
* Víctor Sevilla é Jesús Francisco "Jeco".
* Nancy Yao é Lola.
* Geli Albaladejo é Geli.
* Juan Frendsa é Tito.
* Kiti Mánver é Rosario.
* Bárbara Santa-Cruz é Elena.
* Mario Plágaro é Molina.
* Mariano Estudillo é Manu.

### Personaxes episódicos
* Pilar Castro é Luisa Almagro López.
* Álex Hernández é Ricky.
* Laura Río é Barbara.
* Àlex Casademunt é Willy.
* Álex Hernández é Ricky.
* José Lamuño é Raimundo "Ray".

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Lingua de vaca

:*Este artigo trata sobre unha especie de fungo, para a planta "Plantago major", véxase o artigo: **Chantaxe maior**.*

 A **lingua de vaca** ou **lingua de ovella** (***Hydnum repandum ***) é un cogomelo comestíbel de sabor agre e picante, características que se agudizan na súa madurez. Medra en fragas e bosques mixtos ou de solo acedo, coma os galegos. É común en Galiza. Non é tóxico.

Os nomes vernáculos nas diferentes linguas europeas coinciden co galego, facendo referencia á lingua de diferentes animais: en castelán: *lengua de gato*, en catalán: *llengua de bou*; en éuscaro: *Tripaki argi*; en inglés: *sweet tooth*; en francés: *langue de chat*.

## Descrición 
esquerda|220px|miniatura|Exemplar de lingua de vaca
Fungo de chapeu duro, carnoso, de 60 a 140&nbsp;mm de diámetro, irregular, convexo de novo, chato na madurez, ás veces deprimido, ondulado e lobulado. Ten aspecto crocado, seco e mate. Os exemplares novos son de cor crema-abrancazada, collendo despois unha cor crema amarelenta a ocre pálida e finalmente na madurez unha cor parda arroibada-alaranxada. É de carne mesta, branca, pardo-arroibada coa idade, posúe un cheiro fúnxico e sabor amargo. As esporas son ovoides de 7.9 x 5.7&nbsp;mm. Son lisas e de cor crema en masa.

## Hábitat e fenoloxía 
Medra a finais do verán e polo outono (o apoxeo en Galiza dáse nos meses de novembro e decembro); en bosques de coníferas e frondosas, preferentemente de solos acedos ou mixtos.

## Usos 
Este cogomelo é comestíbel cando é novo, mais pode resultar amargo dependendo da tempada de colla. Cómpre cociñalo ben, tirando a auga de cocedura para que sexa menos agre e mellorar a dixestión. Adóitanse servir con aceite e vinagre. Poden conxelarse.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* F. Calong, (2009) *Guía de bolsillo para el buscador de setas* Pág:72
* H. DES ABBAYES, M. CHADEFAUD, J. FELDMANN, Y. DE FERRE ,H. GAUSSEN, P. –P. GRASSE, A. R. PRÉVOT, (1989)*Botánica: vegetales inferiores, Volumen 1*
* http://macrodomo.blogspot.com/2008/01/hydnum-repandum-lengua-de-gato-hedgehog.html
* http://www.botanical-online.com/setas/hydnum_repandum.htm
* http://setas.org/setas-2/comestibles/hydnum-repandum-gamuza-lengua-de-gato/
Violeta africana

As **violetas africanas** son plantas pertencentes ao xénero ***Saintpaulia***, pertencente á familia Gesneriaceae. O xénero recibiu este nome en referencia ao barón Walter von Saint Paul Illaire, comisario de distrito da provincia Tanga, Tanganica (actualmente Tanzania), que aí a descubriu, en 1892, enviando sementes para seu pai, un botánico de Alemaña.

## Sinonimia 
É vulgarmente coñecida por **violeta africana**, mais debe notarse que, malia as semellanzas aparentes, non é de feito unha violeta, xa que nin sequera pertence á familia Violaceae.

É moi cultivada como planta de interior. Cómpre unha rega lixeira, só cando as follas fiquen lixeiramente caídas, preferentemente mergullando o vaso en auga de xeito que non se mollen as follas. É desta forma como se obterán máis flores.

## Especies 
Presenta 23 especies:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* 
* 
*
Ricardo Rodríguez Suárez

**Ricardo Rodríguez Suárez**, nado en Oviedo o 3 de abril de 1974, é un adestrador de fútbol español.

## Traxectoria 
En decembro de 2013 foi cesado como técnico do Girona, sendo substituído por Javi López.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Conta de Twitter do adestrador
Jessica Lange

**Jessica Phyllis Lange**, nada en Cloquet, Minnesota o 20 de abril de 1949, é unha actriz de cinema, teatro e televisión estadounidense.

## Traxectoria 
Estudou arte e fotografía na University of Minnesota, onde coñecería ao seu marido, o fotógrafo español Paco Grande. Tras casar dedicáronse a viaxar polos Estados Unidos e Europa para finalmente instalarse en París. Alí traballou coma modelo, e foi así como a descubriu o produtor Dino De Laurentiis, que a contratou para o seu primeiro papel en *King Kong*.

O filme foi un éxito de público, pero non de crítica, e Lange non volvería actuar no cine ata tres anos despois en *Empeza o espectáculo*.

O seu primeiro grande éxito interpretativo obtívoo con *The Postman Always Rings Twice*, ao que seguiría *Frances*, co que lograría a súa primeira candidatura ao oscar á mellor actriz. Nesa mesma edición conseguiu o oscar á mellor actriz secundaria por *Tootsie*.

Durante os anos oitenta e noventa seguiu actuando en filmes, con descansos para dedicarse aos seus fillos (ten un fillo con Mikhail Baryshnikov e outros dous con Sam Shepard). Tamén participou en obras teatrais e en proxectos televisivos.

En 1994 gañou o seu segundo oscar con *Blue Sky*, filme póstumo do director Tony Richardson.

En 2011 participou na serie *American Horror Story*, que lle valeu novos premios de interpretación.

Nos últimos anos tamén fixo exposicións fotográficas.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Dmitrii Ivanovskii

**Dmitrii Iosifovich Ivanovskii** (en ruso: *Дмитрий Иосифович Ивановский*), nado en Nizi, Gobernación de San Petersburgo, o 28 de outubro de 1864 e finado o 20 de xuño de 1920 en Rostov do Don, foi un botánico ruso, o primeiro científico en descubrir os virus en 1892 e un dos fundadores da viroloxía.

## Traxectoria 
Ivanovskii estudou na Universidade de San Petersburgo. En 1887, investigou unha enfermidade que afectaba o tabaco, á que se referiu como *wildfire*. Tres anos máis tarde, observou outra enfermidade das plantas do tabaco e descubriu que as dúas enfermidades foran causadas por un axente infinitamente minúsculo capaz de impregnar os filtros da porcelana, cousa que as bacterias nunca poderían facer.

En 1898, o microbiólogo holandés Martinus Beijerinck replicou independentemente os experimentos de Ivanovskii e convenceuse de que a solución filtrada tiña unha nova forma de axente contaxioso ó que chamou virus. Beijerinck posteriormente recoñeceu en Ivanovskii prioridade do descubrimento.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Virus
* Virus do mosaico do tabaco
Vladimir Dashkevich

**Vladimir Sergeevich Dashkevich** (en ), nado o 20 de xaneiro de 1934, é un compositor ruso, coñecido principalmente pola súa música para o cine.

## Traxectoria 
Inda que primeiro estudou tecnoloxía química, logo cursou música baixo Aram Khachaturian. Acadou prominencia en Rusia pola súa música para as series de filmes "Sherlock Holmes e o Dr. Watson", así como para numerosos filmes máis (entre eles, Bumbarash, do cineasta ucraíno Nikolai Rasheiev). A súa longa colaboración coa famosa cantante Elena Kamburova resultou en varios ciclos vocais baseados nas letras dos poetas da Idade de Prata da poesía rusa, incluíndo o Réquiem de Anna Akhmatova.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Ansur

**Santo Ansur** (tamén chamado Aduri, Asuri ou Isauri), finado no ano 925 foi bispo de Ourense entre o ano 915 e o 922. A súa festa litúrxica é o 26 de xaneiro.

## Traxectoria 
En agosto do ano 922 renunciou ao cargo e marchou como monxe ao mosteiro de Santo Estevo de Ribas de Sil, que axudou a fundar.. Todos finaron nese mosteiro, onde son venerados como os "Bispos santos". Foi amigo de san Rosendo.

Ansur foi sepultado no claustro do mosteiro, mais no século XV movéronse os restos mortais de todos eles ao retablo da igrexa do mosteiro. Hai constancia do seu culto dende o século XIII.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Enrique Flórez. *España sagrada: theatro geographico-histórico ...*. "S. Ansurio", vol. 17, p. 65-66.
* Joaquín L. Villanueva. *Año christiano de España* (Madrid: Imprenta Real, 1794). "San Ansurio, obispo de Orense". Tomo XI, p. 390-392.
Paco Zas

**Francisco Martínez Zas**, nado na Coruña o 9 de xullo de 1961, é un exfutbolista e actual empresario galego. Xogaba de defensa. Do 28 de maio ao 27 de decembro de 2019 foi presidente do Deportivo da Coruña.

## Traxectoria 
### Como futbolista 
Comezou nas categorías inferiores do Deportivo da Coruña con 13 anos, xogando como defensa. Xogou nos equipos infantil e xuvenil antes de dar o salto ao Fabril, onde xogou entre 1979 e 1983, disputando 124 partidos e marcando 4 goles. Na tempada 1981–82 debutou co Deportivo da Coruña en Segunda División, no partido da 32ª xornada, na que unha folga de futbolistas convocada pola AFE motivou que moitos clubs xogasen con futbolistas non profesionais dos seus equipos filiais ou xuvenís. Foi o seu único partido co primeiro equipo.

Entre 1983 e 1985 xogou cedido no Calvo Sotelo CF de Puertollano, onde xogou 40 partidos e logrou o ascenso á Segunda División. Na 1985/86 xogou no Linares CF, de Segunda B, co que sufriu un descenso a Terceira, antes de recalar no Bergantiños, onde xogou unha tempada.

Nas tempadas 1987/88 e 1988/89 militou no Sporting Sada e na seguinte no Brigantium. En 1990 fichou polo Cerceda, onde xogou dúas tempadas, estando sete meses de baixa na segunda delas. Colgou as botas tras unha última tempada no Carnoedo CF.

Colaborou activamente coa Asociación de Veteranos do Deportivo, da que é vicepresidente.

### Como adestrador 
Tivo tamén unha curta carreira como adestrador que comezou en 1993 no Sporting Sada. Tras adestrar durante dúas tempadas a dito equipo foi contratado polo Cerceda no verán de 1996. Con todo, foi cesado xa a comezos de novembro pola mala xeira de resultados do equipo.

### Como dirixente 
O 2 de outubro de&nbsp;2013 presentou a súa candidatura para presidir o Deportivo da Coruña. Finalmente, o candidato máis votado polos accionistas, que foi nomeado presidente do club, foi Tino Fernández.

Despois dunha época de malos resultados, o 22 de abril de 2019 Tino Fernández presentou a súa dimisión e convocou eleccións. Paco Zas volveu presentarse á elección. O 28 de maio de 2019 foi elixida a súa candidatura para presidir o Deportivo da Coruña, logo da dimisión do Consello de Administración encabezado por Tino Fernández, converténdose no 43.º presidente da entidade branquiazul.

O 9 de decembro de 2019, ocupando o equipo a última posición da táboa, na peor xeira de resultados da súa historia tras 18 xornadas sen gañar e a 8 puntos da permanencia en Segunda División, anunciouse a dimisión da directiva e a convocatoria de novas eleccións en xaneiro de 2020.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Terceira división española 2013/14

A tempada **2013–14** da **Terceira División de España** foi a 80º edición deste torneo. Iniciouse en agosto de 2013 e finalizou en xuño de 2014 coas eliminatorias de promoción finais.

## Clasificación 
### Grupo 1 – Galicia 
|}

### Grupo 2 – Asturias 
### Grupo 3 – Cantabria 
|}

### Grupo 4 – País Vasco 
|}

### Grupo 5 – Cataluña 
### Grupo 6 – Comunidade Valenciana 
|}

### Grupo 7 – Comunidade de Madrid 
### Grupo 8 – Castela e León 
|}

### Grupo 9 – Este de Andalucía e Melilla 
|}

### Grupo 10 – Oeste de Andalucía e Ceuta 
|}

### Grupo 11 – Illas Baleares 
### Grupo 12 – Illas Canarias 
|}

### Grupo 13 – Rexión de Murcia 
|}

### Grupo 14 – Estremadura 
|}

### Grupo 15 – Navarra 
|}

### Grupo 16 – A Rioxa 
|}

### Grupo 17 – Aragón 
|}

### Grupo 18 – Castela-A Mancha 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Promoción de ascenso a Segunda División B 2014

### Ligazóns externas 
* Web oficial da LFP
* Web oficial da Real Federación Española
San Brais

O nome de **San Brais** pode referirse a:

***Brais de Sebaste**, médico e bispo (bispo de Sebaste) de Sebaste (*Sebastensis armenorum*) na Armenia (actual Sivas, Turquía), e mártir cristián.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***San Brais**, lugar da parroquia de Mañufe, no concello de Gondomar;
***San Brais**, lugar da parroquia de Areas, no concello de Ponteareas;
***San Brais**, lugar da parroquia de San Xosé, no concello de Pontevedra.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Parroquias de Galicia baixo a advocación de san Brais
Checa

## Policía 
* **Cheka** ou **Checa** (do ruso ЧК), policía secreta soviética.
** **Checa**, por extensión, local na España da Guerra Civil onde milicianos republicanos realizaban accións similares ás da Cheka soviética.

## Xeografía 
* **República Checa**, país centroeuropeo.
** **Checa**, relativo ou pertencente a República Checa.
** **Lingua checa**, unha das linguas eslavas do oeste de Europa, falado principalmente na República Checa.
* **Checa**, un concello situado en Guadalajara, Castela-A Mancha, España.

## Persoas 
* **Carlos Checa** (1972-), piloto español de motociclismo.
* **David Checa** (1980-), piloto español de motociclismo, irmán de Carlos Checa.
FENYA

**FENYA** (**Fabricaciones Eléctricas Navales y Artilleras**) foi unha empresa fundada no barrio ferrolán de Canido polo enxeñeiro José María González-Llanos, fundador de Astano.

## Orixes
A idea de crear a empresa xorde entre empregados de Bazán. Nos anos iniciais á posta en marcha da empresa traballan no seu primeiro produto, un teléfono naval de patente e deseño propio.

Fenya fabricou tres deseños de teléfonos con variantes:
*Teléfono de peito
*Teléfono de mamparo
*Teléfono de escritorio

Posteriormente fabricaron centrais telefónicas. Como industria auxiliar fabricou equipamento eléctrico para buques, cadros eléctricos e motores eléctricos chegando a ser unha das principais empresas auxiliares navais de Ferrol. Ofreceu melloras aos traballadores como un economato como o de Bazán e apoiar actividades culturais e deportivas.

A súa imaxe de marca era un logotipo en fondo vermelo ou azul escuro, cun electroimán co nome de Fenya. Os seus produtos levaban a marca da empresa nunha placa metálica co logo da empresa e o texto *Fabricaciones Eléctricas Navales Y Artilleras, S.L. El Ferrol del Caudillo*.

Vendeu os terreos que ocupaba en Canido a unha inmobiliaria e trasladou os obradoiros ao polígono da Gándara en Narón. A empresa pechou definitivamente en 1997.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*
Frances McDormand

**Frances Louis McDormand**, nada en Chicago, Illinois o 23 de xuño de 1957 é unha actriz de cinema e teatro estadounidense.

## Traxectoria 
Nada en Chicago, foi adoptada por unha parella de orixe canadense, formada por un pastor e unha enfermeira. Estudou arte dramática na Universidade Yale, tendo como compañeira de cuarto a Holly Hunter.

O seu debut no cine foi en *Sangue fácil*, o primeiro filme dirixido polos irmáns Coen. Desde 1984 é a parella de Joel Coen, co que ten un fillo adoptado.

Foi candidata ao Oscar en seis ocasións, por *Arde Mississippi*, *Almost Famous*, *En terra de homes*, *Three Billboards Outside Ebbing, Missouri*, *Fargo* e *Nomadland*, gañando o premio coas tres últimas.

## Filmografía 
## Premios 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Lella Lombardi

**Maria Grazia "Lella" Lombardi**, nada en Frugarolo (Piemonte) o 26 de marzo de 1941 e finada en Milán o 3 de marzo de 1992, foi unha piloto de carreiras italiana.

## Traxectoria
Participou en 17 Grandes Premios do Campionato Mundial de Fórmula 1, debutando o 20 de xullo de 1974. É a única muller piloto de Fórmula Un na historia en rematar nun dos seis primeiros postos nunha carreira do Campionato do Mundo, no Gran Premio de España de 1975 foronlle outorgados a metade dos puntos desta carreira debido a que non se completou o 75% da distancia de carreira, polo tanto, Lombardi recibiu a medio punto en lugar do punto habitual. Ademais de ser a única muller piloto en sumar puntos na Fórmula Un, que é unha das dúas mulleres que lograron clasificarse polo menos para unha carreira de Fórmula Un (a outra é a súa compatriota Maria Teresa de Filippis) e a única piloto cunha andaina total.
 
[miniatura|left|Lella Lombardi pilotando un March 751 de Fórmula Un na práctica para o [Gran Premio dos Países Baixos de 1975]]
Logo duns bos resultados na Fórmula 3 e Fórmula 5000 a principios de 1970, Lombardi entrou a Fórmula Un en  cun vello Brabham privado. En  incorporouse a March e correu a tempada completa. Logo dunha soa participación cun Williams firmou unha curta alianza sen éxito con RAM Racing.

Lella Lombardi tamén comezara a correr na NASCAR pilotando un Firecracker 400 na carreira da NASCAR no Daytona International Speedway en 1977. Había outras dúas mulleres pilotos na pista: a americana Janet Guthrie e a belga Christine Beckers.

Máis tarde Lombardi competiu con coches deportivos con certo éxito. Morreu de cancro en Milán en 1992, tiña 50 anos de idade.

### Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Lista de mulleres pilotos de Fórmula 1
### Ligazóns externas 
* Driver Data Base profile
Galápagos (homónimos)

* **Illas Galápagos**, arquipélago de Ecuador e Patrimonio da humanidade.
* **Galápagos**, un concello español da provincia de Guadalaxara.
* **Provincia de Galápagos**, unha provincia ecuatoriana.
* **Galápagos**, un programa de radio ecuatoriano.
***Galápagos**, unha novela de Kurt Vonnegut publicada en 1985.