open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Colexio Compañía de María da Coruña

O **Colexio Compañía de María** é un centro educativo concertado da Coruña. Fundado pola Compañía de María Nosa Señora en 1917 é xestionado na actualidade por unha fundación educativa. Imparte ensinanza de Educación infantil e Primaria, especial, ESO e Bacharelato. 

## Historia 
As primeiras relixiosas da Compañía de María chegaron á Coruña en 1917. Procedentes de Orduña (Biscaia) un grupo de varias monxas responderon á petición do abade da Colexiata de fundar un colexio relixioso para mulleres na cidade. Os custos da instalación do novo centro correron á conta de Josefina Aguirre, que estaba á fronte da legación da orde relixiosa. Inicialmente, habilitaron un colexio nunha vivenda no Corgo, lugar do antigo concello de Santa María de Oza, no que se mantiveron entre setembro de 1917 e xuño de 1925, namentres se construía o edificio que ocupa actualmente en Cidade Xardín. 

Foi secularizado na II República, mantendo unha dirección laica entre 1932 e 1939. Ademais, durante a Guerra Civil foi hospital de sangue para a atención dos feridos. A principios da década de 1970, ao abeiro das limitadas posibilidades que ofrecía a Lei Xeral de Educación, o centro incorporou a lingua galega á docencia. No curso 1977-1978 comezou a coeduación nas súas aulas e mantén un concerto co Estado dende 1986.

## Edificio 
A Compañía de María ocupa os números 2, 4 e 6 da Avenida de Calvo Sotelo. A construción foi encargada a Leoncio Bescansa Casares quen proxectou un edificio neogótico que se inaugurou en xuño de 1925. Tivo varias reformas e ampliacións, destacando as intervencións de Santiago Rey Pedreira, que rematou a entrada principal e a súa escalinata (1945), e quen, canda Juan González Cebrián, fixo o pavillón posterior (1951) e os laterais acaroados ao edificio orixinal (1960). Ademais, a capela do centro, inicialmente neogótica foi reformada en 1962 por Milagros Rey Hombre, antiga alumna e primeira arquitecta de Galicia: seguindo as orientacións do Concilio Vaticano II fixo un espazo que destaca pola súa sobriedade e o estudado emprego da luz. O recinto conta cun polideportivo de Fernández-Albalat (1974).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Colexio Compañía de María de Santiago de Compostela
*Colexio Compañía de María de Vigo
### Ligazóns externas 
* Web do Colexio Compañía de María da Coruña
Patricio Rey y sus Redonditos de Ricota

**Patricio Rey y sus Redonditos de Ricota**, tamén coñecidos como **Los Redondos**, foi unha banda de rock arxentina formada en 1976 por Indio Solari e Skay Beilinson.

## Discografía 
* *Gulp!* (1985).
* *Oktubre* (1986).
* *Un baión para el ojo idiota* (1988).
* *¡Bang! ¡Bang!... Estás liquidado* (1989).
* *La mosca y la sopa* (1991).
* *Lobo suelto* / *Cordero atado* (1993).
* *Luzbelito* (1996).
* *Último Bondi a Finisterre* (1998).
* *Momo Sampler* (2000).

## Notas
Paul Scully-Power

**Paul Desmond Scully-Power**, nado en Sydney (Australia), o 28 de maio de 1944, é un astronauta estadounidense que formou parte da misión STS-41-G.

## Traxectoria
Scully-Power graduouse en ciencias pola Universidade de Sydney en 1966. Participou na misión STS-41-G, pasando un total de 8,22 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-41-G
Indio Solari

**Carlos Alberto Solari**, nado en Paraná, Provincia de Entre Ríos,  o 17 de xaneiro de 1949, coñecido como **Indio Solari**, é un músico arxentino, membro fundador do grupo Patricio Rey y sus Redonditos de Ricota.

## Discografía 
### Álbums de estudo 
* *El tesoro de los inocentes* (2004)
* *Porco rex* (2007)
* *El perfume de la tempestad* (2010)
* *Pajaritos, bravos muchachitos* (2013)
* *El ruiseñor, el amor y la muerte* (2018)

### Álbums en vivo 
* *En concierto* (2015)

## Notas
Aquitania, Boyacá

**Aquitania** é un concello colombiano do departamento de Boyacá que se atopa na provincia de Sugamuxi. De acordo co censo de 2015, o concello conta con 15.241 habitantes, sendo o noveno concello máis poboado do departamento. A 3030 metros sobre o nivel do mar, é un dos 10 concellos máis altos de Colombia. Ten unha superficie de 943 km².

## Historia 
Antes da súa fundación, a rexión era coñecida polo pobo indíxena muisca co nome de Guáquira. O concello foi fundado o 26 de xuño de 1777 polo capitán Juan de San Martín, baixo o nome de "Pueblo Viejo". 

A poboación recoñécese pola súa consagración relixiosa ao Señor do Milagres cuxas feiras e festas se realizan en xaneiro. Tamén é moi tradicional a festa de San Isidro Labrador, o último domingo de setembro, na cal se prepara a "horta de San Isidro" e se realiza unha ruada pola vila.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Senado da República de Colombia (1989), *Municipios colombianos*. Bogotá: Pama Editores Ltda. 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Ernesto Canoa Galiana

**Ernesto Canoa Galiana**, nado en Vigo o 24 de outubro de 1928 e finado o 16 de xuño de 1981, foi un médico urólogo galego.

## Traxectoria 
Nado na rúa Alta do casco vello de Vigo, foi o cuarto e derradeiro fillo dun empregado de banca. De 1946 a 1952 estudou medicina na Universidade de Santiago de Compostela e en Madrid. Traballou de urólogo no Hospital de la Princesa de Madrid. En 1957 gañou unha bolsa de estudos. Formarse en Düsseldorf, Berlín, Viena, París e Londres. En 1959 estableceuse no número 88 da rúa Urzáiz de Vigo e ao ano seguinte nunha clínica maior no número 7 da mesma rúa. De 1962 a 1964 ocupou por oposición unha praza de urólogo en Murcia. Desde 1967 colaborou no equipo urolóxico da Residencia Sanitaria Almirante Vierna (despois Hospital Xeral).

Era políglota (dominaba o francés e o inglés e tiña un título de profesor de alemán), radioafeccionado, fotógrafo afeccionado e amante da poesía e a pintura.

Finou nun accidente de tráfico.

## Recoñecementos 
* Dende 1983 unha rúa da súa cidade leva o nome de "Doutor Canoa" na súa memoria.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* "Médicos históricos"  Universidade Complutense de Madrid .
* "Las Víctimas de la Piedra, una Orden con 14 años de vida" ''La Voz de Galicia", 6/5/2006 .
Parque Nacional Natural Chingaza

O **Parque Nacional Natural Chingaza** é un parque nacional que se atopa na cordilleira Oriental dos Andes colombianos, ao nordeste de Bogotá, nos departamentos de Cundinamarca e Meta. A elevación do parque, ao leste do altiplano cundiboyacense, varía dende os 800 metros até os 4.020 m, e a temperatura oscila entre os 4 e os 21,5&nbsp;°C. O parque abrangue os concellos de La Calera, Fómeque, Guasca en Cundinamarca, e de San Juanito en Meta.

## Etimoloxía 
O nome Chingaza provén do muisca e quere dicir "medio do ancho".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lagoas de Siecha
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Lingua maduresa

O **madurés** (en madurés: *Bhâsa Madhurâ*; en carakan: ꦧꦱꦴꦩꦝꦸꦫꦴ; en pegon: بَهاسَ مَدورا) é unha lingua malaio-polinesia falada polo pobo madurés que habita na illa Madura e en Xava oriental, en Indonesia. Tamén é falada nas pequenas illas Kangean e Sapudi, así como polos migrantes madureses noutras partes de Indonesia. A variedade de Kangean pode ser considerada como unha lingua diferente. Tradicionalmente foi escrita en alfabeto xavanés, mais o alfabeto latino e a escrita pegon (baseado no alfabeto árabe) son máis comúns no presente. O número de falantes, aínda que diminuíu nos últimos anos, estímase en 8 ou 13 millóns de persoas, sendo unha das linguas máis faladas do país.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en madurés
### Bibliografía 
* 
*
Lingua shilha

O **shilha** é unha lingua bérber falada polo pobo shilha, un grupo étnico de oito millóns de persoas que habitan no suroeste de Marrocos. O shilha é falado nunha área que abrangue arredor de 100&nbsp;000 km², e comprende as montañas do Alto Atlas e as rexións do sur ata o río Draa, incluíndo o Anti-Atlas e a conca aluvial do río Sous. As meirandes zonas urbanas da rexión son a cidade costeira de Agadir (cunha poboación de máis de 400&nbsp;000 persoas) e as vilas de Guelmim, Taroudant, Oulad Teima, Tiznit e Ouarzazate.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en shilha
### Bibliografía 
*
*
Richard A. Searfoss

**Richard Alan Searfoss**, nado en Mount Clemens, Míchigan, o 5 de xuño de 1956 e finado o 29 de setembro de 2018, foi un astronauta estadounidense que participou nas misións STS-58, STS-76 e STS-90.

## Traxectoria
Searfoss graduouse en enxeñaría aeronáutica pola Academia da Forza Aérea dos Estados Unidos en 1978 e era máster en aeronáutica polo Instituto de Tecnoloxía de California. Foi seleccionado como astronauta pola NASA en xaneiro de 1990, participando nas misións STS-58, STS-76 e STS-90 e pasando un total de 39,14 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-58
*STS-76
*STS-90
Margaret Rhea Seddon

**Margaret Rhea Seddon**, nada en Murfreesboro, Tennessee, o 8 de novembro de 1947, é unha astronauta estadounidense que participou nas misións STS-51-D, STS-40 e STS-58.

## Traxectoria
Seddon graduouse en fisioloxía pola Universidade de California en Berkeley en 1970 e ten un doutoramento en medicina pola Universidade de Tennessee en 1973.

Foi seleccionada como astronauta pola NASA en xaneiro de 1978, participando nas misións STS-51-D, STS-40 e STS-58 e pasando un total de 30,10 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-51-D
*STS-40
*STS-58
Tigres de Quintana Roo

Os **Tigres de Quintana Roo** son un equipo profesional de béisbol mexicano que compite na Liga Mexicana de Béisbol (LMB). O club, fundado en 1955, ten a súa sede en Cancún, Quintana Roo. Os Tigres posúen no seu palmarés doce títulos de liga, sendo o segundo equipo con máis trofeos após os Diablos Rojos del México. O seu parque como local é o Estadio de Béisbol Beto Ávila, recinto con capacidade para 9.500 espectadores.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Ronald M. Sega

**Ronald "Ron" Michael Sega**, nado en Cleveland, Ohio, o 4 de decembro de 1952, é un astronauta estadounidense retirado que participou nas misións STS-60 e STS-76.

## Traxectoria
Sega graduouse en matemáticas e física pola Academia da Forza Aérea dos Estados Unidos en 1974 e é máster en física Universidade do Estado de Ohio en 1975. Ten un doutoramento en enxeñaría eléctrica pola Universidade de Colorado en 1982.

Foi seleccionada como astronauta pola NASA en xaneiro de 1990, participando nas misións STS-50 e STS-76 e pasando un total de 17,52 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-60
*STS-76
Koskipuisto

[miniatura|Vista de Koskipuisto co [Hotel Tammer en 2017.]]
[miniatura|O Koskipuisto, á dereita, en xaneiro de [2021.]]
miniatura|O "Pikku Kakkosen leikkipuisto".
**Koskipuisto** (en galego **Parque dos rápidos**) é unha área axardiñada situada na beira leste do Tammerkoski no barrio de Kyttälä, na cidade de Tampere (Finlandia). En fronte, na beira oeste dos rápidos encóntrase o Kirjastonpuisto (en galego "Xardín da Biblioteca") – aínda que ás veces toda a zona é chamada Koskipuisto. O Tammerkoski e as súas beiras é unha das paisaxes nacionais de Finlandia.

Esta beira foi marcada como parque no primeiro plano da cidade preparado polo arquitecto municipal F. L. Calonius para Kyttälä no ano 1886. A constrción do parque iniciouse a finais da década de 1890 ao mesmo tempo que a construción da nova área de Kyttälä, e finalizaron no cambio de século. A zona axardiñada estendíase tamén ao sur de Hämeenkatu, pero a construción da rúa Hatanpään valtatie e a nova ponte Hämeensilta nas décadas de 1920 e 1930 reduciron de xeito significativo a parte sur do parque. Actualmente a zona verde situada ao sur de Hämeenkatu é coñecida polo nome de Verkatehtaanpuisto.

Na década de 1930 Koskipuisto foi renovado e expandido, cando se construíu unha nova central hidroeléctrica e ao mesmo tempo estreitouse o río. Entre outras cousas construíuse un paseo máis amplo na área vaciada dos rápidos. O antigo banco da praia encontrábase aproximadamente en torno ao actual corredor medio di parque.

No ano 1971 inaugurouse a estatua de Aimo Tukiainen *Virvatulet*, adicada aos soldados finlandeses. Antes da estatua de Tukiainen erixírase outra de Yrjö Liipola no mesmo lugar chamada *Paimenpoika* (1947), que foi trasladada ao Verkatehtaanpuisto.

Na década de 1990 a área de xogos foi renovada e renomeada como parque de xogos de Pikku Kakkonen.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* O Koskupuisto no sitio web da Cidade de Tampere 
* O Koskipuisto en VisitTampere.fi 
* Imaxes panorámicas do Koskipuisto en VirtualTampere.com
Héctor Buitrago

**Héctor Vicente Buitrago Buitrago**, nado en Bogotá o 29 de xuño de 1964, é un músico, compositor de música rock e activista colombiano. É recoñecido por pertencer á banda Aterciopelados e formar parte da agrupación La Pestilencia.

## Traxectoria 
Músico, produtor musical e activista colombiano, comeza na música coa agrupación de punk La Pestilencia, coa cal edita un disco a finais dos anos 1980. A partir de 1992, con 29 anos, Héctor Buitrago comezou a desenvolver unha proposta musical que mestura música latinoamericana e influencias contemporáneas, liderando o grupo bogotano Aterciopelados, xunto con Andrea Echeverri. O contido das súas cancións e a dimensión ritual da música marcan a súa liña de traballo. Ao longo da súa carreira editou 10 discos, ademais de liderar iniciativas ambientais en Colombia.

## Discografía 
;Con La Pestilencia:
* *Demo (Sin Nombre)*. (1986) 
* *La Muerte... Un compromiso de todos*. Mort-Discos (1989)

;Con Aterciopelados (Principais Álbums de Estudio & En Vivo):
* *Con el Corazón en la Mano*. BMG  (1993)
* *El Dorado*. BMG  (1995)
* *La Pipa de la Paz*. BMG  (1996)
* *Caribe Atómico*. BMG (1998)
* *Gozo Poderoso*. BMG (2000)
* *Evolución*. BMG (2002)
* *Oye*. Nacional Records (2006)
* *Río*. Nacional Records (2008)
* *Reluciente, Rechinante y Aterciopelado*. Sony Music (2016)

;Proxectos individuais:
* *Conector*. Nacional Records  (2006)
* *Conector II*. Entrecasa  (2011)
* *Niños Cristal*. Entrecasa    (2014)

## Notas
Piers Sellers

**Piers John Sellers**, nado en East Sussex (Reino Unido), o 11 de abril de 1955 e finado o 23 de decembro de 2016, foi un astronauta británico-estadounidense que participou nas misións STS-112, STS-121 e STS-132.

## Traxectoria 
Sellers graduouse en ecoloxía pola Universidade de Edimburgo en 1976 e tiña un doutoramento en biometeoroloxía pola Universidade de Leeds en 1981.

Foi seleccionada como astronauta pola NASA en abril de 1996, participando nas misións STS-112, STS-121 e STS-132 e pasando un total de 35,38 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-112
*STS-121
*STS-132
Pokémon Stadium

***Pokémon Stadium*** é un videoxogo de estratexia desenvolvido e publicado por Nintendo para a consola Nintendo 64. Estreouse orixinalmente no Xapón o 30 de abril de 1999 e posteriormente foi comercializado como *Stadium* no mundo occidental o ano seguinte, sendo unha secuela do videoxogo de Nintendo 64 *Pocket Monsters Stadium*, que só foi distribuído no Xapón en 1998. O modo de xogo baséase nun sistema de batalla en 3D no que poden escollerse os 151 Pokémon dos xogos *Pokémon Red, Pokémon Blue* e *Pokémon Yellow* de Game Boy.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Pokémon Stadium 2*
### Ligazóns externas 
* *Pokémon Stadium* en Pokemon.com 
* *Pokémon Stadium* en Nintendo.com (arquivo)
Lingua seediq

A **lingua seediq** é unha lingua formosana falada nas montañas do norte de Taiwán polo pobo seediq e o pobo taroko. O seediq está clasificado como "vulnerable" polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Variedades 
O seediq consta de tres variedades principais (Tsukida 2005). Os membros de cada grupo dialectal refírense a si mesmos polo nome do seu dialecto, mentres que os amis os chaman "taroko".
#*Truku* (Truku) – 20 mil da etnia incluíndo os non falantes da lingua. Os falantes do dialecto truku, transcrito 太魯閣  en lingua chinesa, dá o seu nome ao parque nacional Taroko Gorge.
#*Toda* (Tuuda) - 2,5 mil da etnia incluíndo os non falantes da lingua. 
#*Tgdaya* (Tkdaya, Paran) - 2,5 mil da etnia incluíndo os non falantes da lingua.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en seediq
* *Seediq Bale*, filme taiwanés de 2011 rodado en lingua seediq.

### Bibliografía 
* Lien Hao-Chi 連皓琦. 2013. 賽德克語太魯閣方言禁忌語與委婉語研究. Hualien, Taiwan: National Dong Hwa University 國立東華大學. 
* Ochiai, Izumi. 2016. Bu-hwan Vocabulary Recorded in 1874: Comparison with Seediq Dialects. *Asian and African Languages and Linguistics* No.10, 2016.
* Chen, Kang [陈康]. 2014. *A study of Seediq* [Saidekeyu yanjiu 赛德克语研究]. Beijing: Minzu University Press.
Squirtle

**Squirtle** (/ˈskwɜːrtəl/), coñecido como  no Xapón, é unha especie de Pokémon da franquía de Nintendo e Game Freak, o número 7 da enciclopedia electrónica ficticia chamada *PokéDex*. Deseñado por Atsuko Nishida, Squirtle debutou en *Pokémon Red e Blue* como un dos Pokémon iniciais. No mercado occidental, o seu nome foi cambiado dende Zenigame a Squirtle para darlle un nome máis "claro e descritivo". Na versión anime, Squirtle conta coa voz en xaponés de Rikako Aikawa. No anime Squirtle nunca chega a evolucionar por razóns que nunca deron a coñecer os creadores.

Na serie principal de xogos, Squirtle pode evolucionar en Wartortle no nivel 16, e pode converterse en Blastoise no nivel 36. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de pokémons
### Ligazóns externas 
* Squirtle en Pokemon.com
Provincia de El Loa

**El Loa** é unha provincia de Chile situada no  oriente da rexión de Antofagasta. 

A súa capital é a cidade de Calama, e a súa gobernadora é María Bernarda Jopia Contreras, do partido Renovación Nacional.

## Xeografía 
Situada a unha altitude de 3 925 msnm a provincia ocupa unha superficie de  41 999 km². 

No ano 2017 contaba cunha poboación de 177 048 habitantes, polo que a súa densidade de poboación nese ano era de 3,7 hab./km²

El Loa caracterízase polo seu clima desértico e pola súa paisaxe; a localidade de San Pedro de Atacama é un grande atractivo turístico. 

Na provincia extráese cobre, un dos recursos minerais máis importantes do país.

### División administrativa 
A provincia está conformada por 3 comunas:

## Economía 
En 2018 o número de empresas rexistradas na provincia de El Loa foi de 3 094. O Índice de Complexidad Económica (ECI) no mesmo ano foi de -0,15, mentres que as actividades económicas con maior índice de Vantaxe Comparativa Revelada (RCA) foron Actividades de Parques de Atraccións e Centros Similares (67,11), Reprodución de Gravacións (53,78) e Outros Tipos de Transporte Regular de Pasaxeiros por Vía Terrestre (36,86).

## Gobernadores da provincia 
miniatura|305px|Logotipo oficial.

Os gobernadores provinciais de El Loa foron os seguintes:

## Notas
Charmander

**Charmander** (/ˈtʃɑːrmændər/), coñecido como  no Xapón, é unha especie de Pokémon da franquía de Nintendo e Game Freak, o número 4 da enciclopedia electrónica ficticia chamada *PokéDex*. Deseñado por Atsuko Nishida, Charmander debutou en *Pokémon Red e Blue* como un dos Pokémon iniciais. Dende entón, reapareceu nas seguintes edicións dos xogos, en xogos spin-off, na mercadotecnia, nas adaptacións animadas e nos materiais impresos da franquía.

Charmander pode evolucionar en Charmeleon cando acada o nivel 16, e pode converterse en Charizard no nivel 36. Charizard tamén pode evolucionar en dous tipos diferentes de Mega Charizard, que son Mega Charizard X e Mega Charizard Y, mais esta función só se engadiu nos xogos de Pokémon en *Pokémon X e Y*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de pokémons
### Ligazóns externas 
* Charmander en Pokemon.com
The Final Fantasy Legend

***The Final Fantasy Legend***, coñecido no Xapón como ***Makai Toushi SaGa*** ( é un videoxogo de rol lanzado orixinalmente para a consola Game Boy en decembro de 1989 a través de Square. É o primeiro título da serie *SaGa* e o primeiro videoxogo de rol do sistema. Square traduciu o videoxogo ó inglés para a comercialización internacional e cambioulle o nome, relacionándoo coa serie *Final Fantasy* para mellorar as vendas. Sunsoft lanzouno de novo en América do Norte durante o ano 1998; Square fixo un remake exclusivo no Xapón para WonderSwan Color e teléfonos móbiles en 2002 e 2007 respectivamente, e posteriormente lanzou unha nova versión en todo o mundo para Nintendo Switch en 2020.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da versión de Game Boy 
* Páxina oficial da versión de  WonderSwan Color 
* Páxina oficial da versión móbil
Clara Cid Bengoa

**Clara Cid Bengoa**, nada en Verín, é unha enxeñeira galega. En 2021 foi galardoada polo Grupo de Deseño e Estruturas Aeroespaciais do Instituto Americano de Aeronáutica e Astronáutica (AIAA).  

## Traxectoria 
Clara Cid estudou enxeñería de camiños, canais e portos na Universidade da Coruña. É alumna do programa de Doutoramento de Enxeñaría Civil da Escola Técnica Superior de Enxeñaría de Camiños, Canais e Portos e investigadora do Grupo de Mecánica de Estruturas da Universidade da Coruña.

En 2021, recibiu o “2021 SwRI Student Paper Award in Non-Deterministic Approaches” no Foro AIAA SciTech, polo seu artigo titulado “Probability-Damage approach for Fail-Safe design Optimization under Aleatory Uncertainty (β-PDFSO)”.

En 2022, recibiu o "2022 Lockheed Martin Student Paper Award in Structures", no Foro AIAA SciTech, polo seu artigo titulado "Fail-safe design optimization of an aircraft fuselage-wing section using the DamageCreator software".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Clara Cid Bengoa entrevistada por Investigal.
Calama

**Calama** é unha cidade e comuna (municipio) de Chile na rexión de Antofagasta, que é a capital da provincia de El Loa.

## Xeografía 
Situada a unha altitude media de 2 260 msnm, ocupa unha superficie de 15 596,9 km².

En 2017 tiña 165 731 habitantes, cunha densidade de poboación nese ano de 9,16 hab./km²
Next In Fashion

***Next In Fashion*** (***NIF***) é un programa de Netflix de telerrealidade sobre unha competición de deseño de moda que comezou a emitirse o 29 de xaneiro de 2020. Presentado polos deseñadores Tan France e Alexa Chung, o programa é unha competición entre deseñadores por un premio de 250&nbsp;000 dólares e unha colección na páxina de moda de luxo "Net-a-Porter".

En xuño de 2020, Netflix anunciou a cancelación da serie logo dunha soa tempada. Porén, anunciouse no Instagram da serie que o programa tería unha segunda tempada que contaría con Tan France e Gigi Hadid. A segunda tempada estreouse o 3 de marzo de 2023.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Festival de Cinema de Nova York

O **Festival de Cinema de Nova York** (en ) é un festival de cinema que se celebra cada outono na cidade de Nova York, sendo presentado por Film Society of Lincoln Center (FSLC). Fundado no ano 1963 por Richard Roud e Amos Vogel co apoio do presidente de Lincoln Center, William Schuman, é un dos festivais máis duradeiros e máis prestixiosos dos Estados Unidos.

O seu director máis duradeiro, Richard Peña, foi o director do programa dende 1988 até 2021, e tamén presidiu o Comité de Selección, o cal inclúe a críticos como Dennis Lim, Melissa Anderson e Scott Foundas de *L.A. Weekly* e a J. Hoberman de *The Village Voice*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Pokémon Stadium 2

***Pokémon Stadium 2*** é un videoxogo de estratexia desenvolvido por Nintendo EAD e publicado por Nintendo para a consola Nintendo 64. Conta cos 251 Pokémon da primeira e segunda xeracións da franquía. Lanzouse no Xapón o 14 de decembro de 2000, en América do Norte o 26 de marzo de 2001 e en Europa o 10 de outubro de 2001. No mercado occidental foi titulado *Pokémon Stadium 2*, sendo o segundo título *Stadium* en ser distribuído fóra do Xapón, mais é o terceiro da serie. Conta cun sistema de son Dolby Surround.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Pokémon Stadium*
### Ligazóns externas 
* Official Nintendo Japan ''Pocket Monsters' Stadium Gōrudo Shirubā'' site 
* The Official Pokémon Website
Festival de cinema

[miniatura|O [Festival Internacional de Cinema de Venecia|Festival de Cinema de Venecia é o festival de cinema máis vello do mundo e un dos máis prestixiosos e recoñecidos.]]
Un **festival de cinema** é unha presentación organizada e estendida de filmes nun ou máis cinemas ou locais de visionado, normalmente nunha soa cidade ou rexión. Tamén son adoitos os festivais de cinema que exhiben filmes no exterior.

Os máis prestixiosos festivais de cinema do mundo, coñecidos como os "Tres Grandes", son o Cannes, Venecia e Berlín. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Federación Internacional de Asociacións de Produtores de Filmes
### Bibliografía 
*Turan, Kenneth, *Sundance to Sarajevo: Film Festivals and the World They Made*, Os Ánxeles, University of California Press, 2002, hardback, . 
* Watson, Nigel, "The Sense and Sensationalism of Film Festivals", Talking Pictures website
Lingua nias

miniatura|Vídeo dun falante de nias.
A **lingua nias** é unha lingua austronesia falada na illa de Nias e nas illas Batu, que se atopan na costa oeste de Sumatra, en Indonesia. É coñecida como "Li Niha" polos seus propios falantes. Pertence ó subgrupo das illas do noroeste de Sumatra e da Barreira, que tamén inclúe o mentawai e as linguas batak. Segundo o censo do ano, tiña 770&nbsp;000 falantes. Existen tres dialectos principais: setentrional, central e meridional. É un lingua de sílabas abertas, o que quere dicir que non hai consoantes finais de sílabas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en nias
### Bibliografía 
*
*
*
*
*
*
*
*
*
María Giménez

**María del Carmen Giménez-López**, nada en Valencia en 1978, é Investigadora Principal no CIQUS e “Honorary Associate Professor” na Universidade de Nottingham. Ten o apoio dunha ERC Starting Grant e un contrato Ramón y Cajal na Universidade de Santiago de Compostela onde coordina un grupo internacional de investigación estratéxica sobre Materia Condensada e Materiais Funcionais (MAT2).

## Traxectoria 
María Giménez é doutora en Química  Inorgánica pola Universidade de Valencia. Realizou unha estancia posdoutoral en Nottingham, tras a que obtivo unha axuda Marie Curie de dous anos.  Foi beneficiaria dunha das axudas Dorothy Hodgkin Fellowship que concede a Royal Society. En 2018 incorporouse a Universidade de Santiago de Compostela onde desenvolve o seu labor investigador.

Realizou estudos punteros en química de materiais que involucran materiais magnéticos conmutables, sistemas supramoleculares baseados en superficies e máis recentemente nanocarbonos híbridos funcionais. A investigación no seu grupo céntrase no desenrolo e a caracterización funcional de nanoestructuras híbridas metal-carbono para espintrónica e aplicacións relacionadas coa enerxía. Recentemente participou no descubremento dun novo tipo de líquido.

## Premios e recoñecementos 
*Premio al Investigador Emergente 2012 da Real Sociedad Española de Química.
*Finalista do Premio talento emergente SRUK / CERU 2016/2017.
*Seleccionada pola Real Sociedad Española de Química para representar a España no Young Investigator 2018 (YIW2018).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* María Giménez López (en inglés)
Alfonso Alcaraz

**Alfonso Alcaraz del Río**, nado en Ourense o 23 de setembro de 1922 e finado na mesma cidade o 26 de decembro de 1957, foi un poeta galego.

## Traxectoria 
Fillo de Miguel Alcaraz Sogorb e María del Río Adánez, criouse no seo dunha familia fondamente católica e de tradición carlista na praza do profesor Manuel Sueiro (entón de Topete). Educado no Colexio Sueiro e no seminario de Ourense, non rematou os estudos por mor da Guerra Civil. Entón, Alcaraz fuxiu da súa cidade natal e falseou os seus datos para poder participar na contenda, onde xa loitaba un dos seus irmáns máis vellos. 

Logo da Guerra Civil, comezou a participar en iniciativas culturais locais ligadas á Acción Católica. Así publicou os seus primeiros poemas en "Pregón de los Jóvenes de Acción Católica", un suplemento quincenal publicado polo xornal *La Región*, e no boletín mensual *Auria*, da Juventud Católica. Xunto con outros escritores de Ourense formou o grupo literario Azor canda a José Luis Varela, o xornalista Segundo Alvarado, Segundo Fernández Covelo e Pura Vázquez, coa que mantivo unha relación sentimental na que actuou como redactor xefe. Ademais, Alcaraz conseguiu dous accésits nos Xogos Florais Hispanoamericanos da Coruña por "Camino de España" e "Hombre de Dios" e, en 1956, outro nos Xogos Florais de Ourense por un poema sobre a cidade: "Sueño y amor de ciudad". Escrito en lingua galega consérvase unicamente "A estrela derradeira".

Faleceu en Ourense o 26 de decembro de 1957 debido a complicacións hepáticas por Bécquer e pola obra de Gerardo Diego, Rafael Alberti, Federico García Lorca, Antonio Machado, Guillén e Vicente Aleixandre, coas que estaba moi familiarizado.

## Vida persoal 
Casou en 1950 con Sara Rey Rodríguez e foi pai de tres fillas. Un dos seus netos é o tenista de mesa paralímpico Alberto Seoane Alcaraz. 

## Notas
Concello de Ohrid

O **concello de Ohrid** (en macedonio: Општина Охрид) é un do oitenta e catro concellos nos que se subdivide administrativamente Macedonia do Norte.

## Xeografía 
Este concello atópase localizado no territorio que abrangue a rexión estatística de Suroeste.

## Poboación 
A superficie deste municipio abrangue unha extensión de territorio duns 389,93 quilómetros cadrados. A poboación desta división administrativa atópase composta por un total de 55.749 persoas (segundo as cifras que deron o censo levado a cabo no ano 2002). A súa densidade de poboación é duns cento corenta e tres habitantes por cada quilómetro cadrado aproximadamente.

## Vilas
* Dolno Konjsko.
* Dolno Lakočerej.
* Elešec.
* Elšani.
* Gorno Lakočerej.
* Konjsko.
* Kosel.
* Kuratica.
* Lagadin.
* Leskoec.
* Livoišta.
* Ljubaništa.
* Naselba Istok.
* Openica.
* Orman.
* Peštani.
* Plakje.
* Rača.
* Ramne.
* Rasino.
* Rečica.
* Šipokno.
* Sirula.
* Skrebatno.
* Sveti Stefan.
* Sviništa.
* Trpejca.
* Vapila.
* Velestovo.
* Velgošti.
* Zavoj.

.
.
Robert O'Brien

'''Robert O'Brien''' (11 de abril de 1908 - 10 de febreiro de 1987) foi un piloto de carreiras dos Estados Unidos. Participou nun Gran Premio do Campionato do Mundo de Fórmula Un, o Gran Premio de Bélxica de 1952.

## Carreira 
O'Brien naceu en Lyndhurst, Nova Jersey. Correu principalmente coches deportivos nos Estados Unidos, terminando cuarto nas 12 Horas de Sebring de 1952 nun Ferrari 166 MM compartido con Richard Cicurel. 

Máis tarde fixo algunhas aparicións en Europa a través dos seus contactos en Bélxica.  Isto incluíu unha aparición no Gran Premio de Bélxica de 1952 pilotando un Simca-Gordini T15 en Spa-Francorchamps. Clasificouse como máis lento dos 22 participantes, 1 minuto e 23 segundos máis lento que o mellor tempo de Alberto Ascari, O'Brien circulou por detrás e rematou no posto 14 dos 15 clasificados. Posteriormente pilotou (e retirouse) co mesmo coche nunha carreira en Grenzlandring en Alemaña antes de regresar aos Estados Unidos. 

O'Brien é un dos pilotos máis escuros que participou no Campionato Mundial de Fórmula Un, e xurdiron rumores sen fundamento de que estaba involucrado coa CIA e operaba como espía. Máis tarde participou na industria do motor no seu estado natal e en Nova York.

O'Brien morreu en Hackensack, Nova Jersey en 1987.

## Resultados Completos na Fórmula 1 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Bibliografía
*Joe Saward "Fascinating F1 Fact – 82" https://joesaward.wordpress.com/2018/02/17/fascinating-f1-fact-82/

### Ligazóns externas
* Perfil na ESPN F1
Harry Merkel

**Harry Erich Merkel**, nado en Taucha (Saxonia) o 10 de xaneiro de 1918 e finado en Killarney Vale (Nova Gales do Sur) o 11 de febreiro de 1995 foi un piloto de carreiras alemán.

## Traxectoria
A súa única participación nun gran premio do campionato mundial de Fórmula 1 foi no Gran Premio de Alemaña de 1952, compartindo un dos coches de Willi Krakau, un BMW - Eigenbau. Non clasificou, ao non ser quen de establecer un tempo.

## Resultados completos na Fórmula 1 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Harry Merkel bei ferrari-f1-info.de
* Opel Motorsport Historie
* Foto Deutscher Formel-3-Wagen mit Kadett-Motor, der Merkel Panther 3 Opel (1964) Quellen: Automobil-Illustrierte (1/1965)
Europa (filla de Ticio)

Na mitoloxía grega, **Europa** foi unha filla do xigante Ticio, fillo de Zeus e Elara. 

Estando nas beiras do río Cefiso (mitoloxía), foi seducida por Poseidón e tivo un fillo, Eufemo, que foi un dos Argonautas. Outras fontes din que era fillo de Poseidón e a pléiade Celeno .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  
*
Quíone (homónimos)

Co nome de **Quíone** desígnase a distintas mulleres da mitoloxía grega:

* **Quíone**, filla de Bóreas, o deus do vento do norte. Amada por Poseidón
* **Quíone**, unha náiade filla do deus fluvial Nilo con Calírroe
* **Quíone**, filla de Dedalión e amante de Hermes e de Apolo
* **Quíone**, nai de Príapo con Dioniso
* **Quíone**, filla de Níobe
Loa (homónimos)

**Loa** pode referirse a:
* **Loa**, un tipo prólogo no teatro do Século de Ouro español.
* **Loa**, un río  de Chile.
* **Loa**, unha localidade do estado de Utah dos Estados Unidos.
* **Loa**, unha localidade da provincia de Bam, en Burkina Faso.
* **Loa**, un espírito da relixión vodú.
* **LOA**, un xogo electrónico entre dous xogadores.
* **Loa**, un barco de vapor de Chile do Século XIX afundido en El Callao, Perú, en 1880.
* **Loa**, unha goleta blindada do Perú do século XIX afundida en El Callao en 1881.
* **El Loa**, unha provincia de Chile da Rexión de Antofagasta.
* **El Loa**, un aeroporto situado na cidade de Calama, capital da provincia de El Loa.
* ***Loa***, un xénero de vermes nematodos.
* ***Loa loa***, unha especie de dito xénero, parasito do home.
### Véxase tamén 
* **Mauna Loa**, volcán hawaiano.
Acompañamento musical

miniatura|Un típico patrón de acompañamento dun concerto de Mozart ou aria.
Na música, o **acompañamento** é a arte de tocar xunto cun solista, a miúdo coñecido como vocalista, en forma de apoio na música que se desempeña. Un acompañamento tamén é un xesto utilizado repetidamente, como baixo de Alberti e outros arpexos, *ostinato* ou *riffs*.

O acompañamento é polo xeral acorde e tocado por algúns instrumentos como a guitarra (acústica ou eléctrica), o piano ou o órgano, pero tamén pode ser tocado con instrumentos que xeralmente xogan coa melodía, como o violín. 

Un acompañante é o que toca un acompañamento. Un número de pianistas clásicos fixéronse famosos como acompañantes en lugar de solistas; o exemplo máis coñecido é probablemente Gerald Moore, coñecido como acompañante de *Lieds*. Nalgunhas escolas americanas, o título de pianista colaborador (ou de artista colaboración) está a substituír o título de acompañante. 

O termo de acompañamento pode estar indicado por *obbligato* (obrigado) ou *ad líbitum* (ao seu gusto). 

O baixo continuo (tamén: baixo cifrado, do italiano: *basso continuo*) é o modo de notar a estrutura harmónica dun acompañamento, cando só o baixo está notado no pentagrama.

O termo acompañante tamén se utiliza para referirse a un músico (en xeral, pianista) que non será necesariamente participante na realización dunha peza de teatro que utiliza a música (teatro musical, ópera, etc), pero utilízase durante unha proba ou ensaio en lugar de músicos reais.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Van der Merwe, Peter (1989). *Origins of the Popular Style: The Antecedents of Twentieth-Century Popular Music*. Oxford: Clarendon Press. 0-19-316121-4.
### Ligazóns externas
*Accompaniment, na Encyclopædia Britannica
Gabriel León Trilla

**Gabriel Esteban León Trilla**, nado en Valladolid o 3 de agosto de 1899 e finado en Madrid o 6 de setembro de 1945, foi un dirixente comunista e loitador antifranquista. Foi asasinado por orde do PCE.

## Traxectoria 
Fillo dun comandante de infantaría orixinario de Santander, Desiderio León, e da leridana Ignacia Trilla. A súa irmá Carmen casou con José Bullejos Sánchez, que chegou a ser secretario xeral do PCE. Estudou Filosofía e Letras na Universidade Central de Madrid, onde tamén aprendeu francés e ruso. O 1 de marzo de 1918 ingresou na Agrupación Socialista Madrileña do PSOE, pero o 30 de xullo de 1920 deuse de baixa para participar na fundación do Partido Comunista de España. Cando o seu cuñado Bullejos foi nomeado secretario xeral do PCE en 1925 el foi nomeado secretario de axitación e propaganda. De novembro de 1928 a marzo de 1930 foi encarcerado pola ditadura de Primo de Rivera. Durante estes anos frecuentou o Ateneo de Madrid, onde coñeceu á súa futura esposa, a rusa Lydia Kúper de Velasco.

En 1931 viaxou á URSS como delegado do PCE na Komintern. Ao volver pronunciouse ao lado de Bullejos, Adame, Vega e outros contra a Internacional Comunista, polo que en agosto de 1932 foi expulsado do PCE. En marzo de 1944 foi nomeado secretario de axitación e propaganda co pseudónimo de Julio Torres Alarcón e organizou a dirección do partido composta por Casto García Roza, Apolinario Boveda, Enrique Alegre, Narciso González, Pedro Canales e Josep Serradell "Román". Tamén se encargou da edición clandestina de *Mundo Obrero*. Logo do fracaso da invasión do val de Arán o 27 de outubro de 1944 a dirección do PCE, encabezada por Santiago Carrillo e Dolores Ibárruri, acusou a Jesús Monzón e a Gabriel León Trilla do fracaso.

En abril de 1945 foi destituído da secretaría de axitación e propaganda e a dirección do PCE encargoulle a súa morte ao maquis Cristino García, quen se negou a executalo el mesmo e enviou dous homes do seu grupo para facer o traballo. O 6 de setembro de 1945 foi apuñalado nun antigo cemiterio despoboado na rúa Abascal de Madrid (o Campo de las Calaveras) por Francisco Esteban Carranque e José Olmedo González Gitano. Morreu no traxecto ao Hospital Clínico de Madrid. Executárono deixándoo espido, para que parecese un conflito entre homosexuais.

Dolores Ibárruri, no seu informe ao V Congreso do PCE en outono de 1954, dixo:

Polo que respecta aos seus dous asasinos, Francisco Esteban Carranque foi fusilado polas autoridades franquistas con outros guerrilleiros da partida de Cristino García o 21 de febreiro de 1946. José Olmedo foi detido en setembro de 1947, encerrado no penal de Ocaña, condenado a morte e fusilado o 17 de novembro de 1948.

## Referencias literarias 
En 1977 Jorge Semprún publicou *Autobiografía de Federico Sánchez*, no que contaba o caso de León Trilla e explicaba as circunstancias da súa morte clandestina.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 
* 
### Ligazóns externas 
* Los hijos perdidos de Trilla
Loa (xénero)

***Loa*** é un xénro de vermes nematodos da orde dos espirúridos, superfamilia dos filariodeos e familia dos filaríidos. 

## Especies 
O xénero comprende as catro especies seguintes: 
* *Loa extraocularis* Skrjabin, 1917
* *Loa inquirenda* Maplestone, 1938
* *Loa loa* (Cobbold, 1864)
* *Loa papionis* Treadgold, 1920

## Sinónimo 
Ademais de polo nome aceptado actualmente, o xénero coñeceuse tamén polo sinónimo:
* *Paraloa* Rodhain & Van den Berghe, 1939

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nematodos
* *Loa loa*

### Ligazóns externas 
* *Loa* Stiles ex Stiles & Hassall 1905 na EOL.
Loa loa

miniatura|240px|Tabán do xénero *Chrysops*.
***Loa loa*** é unha  especie de verme nematodo, filiforme, parasito da África central e occidental, Habita principalmente nos bosques tropicais da África occidental, e ten a súa orixe en Etiopía.

A súa presenza no tecido celular subcutáneo nos humanos determina unha filariose (chamada tamén loíase, folariose loa loa e edema de Calabar) da pel e do ollo, transmitida a través das femias das moscas coñecidas como tabáns, do xénero  *Chrysops*.

## Taxonomía 
### Descrición 
A especie foi descrita en 1864 polo médico e parasitólogo británico Thomas Spencer Cobbold,

### Sinónimo 
Ademais de polo nome actualmente válido, coñeveuuse tgamén polo sinónimo:

## Distribución xeográfica e importancia 
Estritamente limitada a unha gran franxa de territorio africano ao redor do golfo de Guinea, é unha filariase menor, debido ao seu baixo grao de patoxenicidade, a excepción dalgúns casos moi raros.

## Morfoloxía 
Son pequenos vermes brancos, opalinos, coa cutícula grosa. Os femininos poden medir entre 4 e 7 cm de longo e 0,5 mm de diámetro, mentres que os machos son considerabelmente menores (de 10 a 15 mm × 0,4 mm).

As filarias femininas xestantes emiten microfilarias de 300 micrómetros ao tecido celular, desde onde pasan á linfa e despois ao sangue; na periodcidade diúrna, están no sangue periférico a mediados do día, de aí o seu nome microfilaria diúrna. Son extraídos de alí por unha femia de *Chrysops* cando zuga o sangue, pasan á súa cavidade xeral e, converténdose en larvas infestantes, acumúlanse na probóscide, e escapan durante a seguinte picada, penetrando activamente polos tegumentos do novo suxeito e chegando ao tecido celular subcutáneo onde alcanzan o estadio adulto en 3 meses ou máis.

As microfilarias teñen, pois, unha periodicidade diúrna e están revestidas por unha vaíña o cutícula. Durante o día están circulando no sangue e de noite, durante a osúa fase non circulatoria, encóntranse nos pulmóns. Cando a mosca, que ten o hábito de picar de día, chucha o sangue dun hóspede infestado, pode inxerir a microfilaria, perdendo esta a súa envoltura e migrando do aparato dixestivo aos músculos torácicos do artrópodo. É alí onde as microfilarias se desenvolven en larvas, que migran á probóscide preparándose para infestar a un hospedador susceptíbel. 

*Loa loa* tamén pode encontrarse nos ollos, causando opacidade corneal e incluso cegueira.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Remane, A., Storch, V. e Welsch, U. (1980): *Zoología sistemática. Clasificación del reino animal*. Barcelona: Ediciones Omega. ISBN 84-282-0608-2, pp. 15, 117 e 301.
* Romero-Mayén, A. R. & León-Règagnon, V. (2016}: "A new species of Foleyellides (Nematoda: Onchocercidae) parasite of *Lithobates* spp. (Amphibia: Ranidae) from Mexico with a key for the species of the genus". *Zootaxa* **4071** (3): 581–586. 

### Outros artigos 
* Nematodos

### Ligazóns externas 
* *Loa loa* (Cobbold 1864) na EOL.
Ánxela Caramés

**Ánxela Caramés Sales**, nada en Santiago de Compostela o 23 de abril de 1977, é unha crítica de arte galega que traballa como axente e xestora cultural, especializándose nos estudos de xénero, relacionándoos coas implicacións do social e o político na arte actual.

## Traxectoria 
Filla do fotógrafo Vari Caramés, Ánxela Caramés licenciouse en Historia da Arte pola Universidade de Santiago de Compostela en 1999. Posteriormente complementou os seus estudos coa formación en Realización de Vídeo e Cine pola Escola de Imaxe e Son da Coruña. Acadou o título de doutora en Belas Artes pola Universidade Politécnica de Valencia en 2016, no programa de doutoramente Artes Visuais e Intermedia.

No seu traballo analiza os procesos de creación, produción, xestión e difusión, concentrándose especialmente na arte emerxente. Aí mesmo, investiga sobre os discursos feministas na arte española contemporánea.

Colabora con artigos en diferentes medios especializados e textos en catálogos de exposicións. Dirixiu e coordinou o especial de *Xénero e Arte* en Galicia para Nós (suplemento cultural do Xornal de Galicia) en 2009.

Dende o ano 2020 é voceira da Xunta Directiva de Mulleres nas Artes Visuais (MAV).

### Xestión cultural 
Caramés colabora cos principais centros de arte galegos como o Centro de Arte Contemporánea de Galicia (CGAC), o Museo de Arte Contemporánea de Vigo e noutras institucións tanto como guía de exposicións, así como docente en obradoiros didácticos para diferentes espazos artísticos. Desenvolveu os encontros de debate e reflexión crítica sobre *Feminismos Subxectividades críticas/narrativas identitarias*. Feminismos e creación contemporánea no Estado español (Fundación Luis Seoane, 2006) e *Contra vento e marea. Verbas e pegadas dos feminismos* (Casa-Museo Emilia Pardo Bazán, 2009).

Foi comisaria das intervencións artísticas no espazo público *Contedor de feminismos* de Carme Nogueira e *Xogo de Damas* de Mónica Cabo en 2009 e participou no congreso Xénero, Museos, Arte e Educación. En 2011 foi comisaria de *Muartech. Acciones híbridas desde el género y la tecnología* para Espacio Menosuno de Madrid.

Unha das exposicións máis relevantes foi *Alén dos xéneros*, feminismos e sexualidades en clave de arte Esta exposición realizada en 2016, composta por 50 artistas de ambos os dous sexos, combinou as visións de xénero dende distintas xeracións de artistas. Ademais, expoñía a relación entre os conceptos feminista e feminino e entre os conceptos de masculinidade e feminidade. Inaugurada no Museo Marco de Vigo, posteriormente itinerou ao Auditorio de Galicia. Na devandita exposición Caramés fixo un repaso polas expresións artísticas feministas dende os anos noventa até 2016 con artistas históricas como Maruxa Mallo, Ángela de la Cruz etc...

## Notas
Rexinaldo II de Bar

**Rexinaldo ou Renaldo II de Bar**, nado sobre 1122 e finado o 25 de xullo de 1170, foi conde de Bar e señor de Mousson de 1149 a 1170. Era fillo de Rexinaldo I, conde de Bar e señor de Mousson, e de Xisela de Vaudémont.
## Traxectoria
En 1135, asistiu, xunto ao seu pai e o seu irmán Hugo, ao concilio de Metz. Participou na Segunda Cruzada co seu pai e o seu irmán Teodorico en 1147. O seu pai morreu durante a viaxe de volta. Retomou as guerras contra os seus inimigos tradicionais, o duque de Lorena e o bispo de Metz.

Atacou a abadía de Saint-Mihiel en 1152, foi excomungado e tivo que facer unha compensación honorable. Logo fixo numerosas subscricións en diferentes abadías. O 22 de setembro de 1141 perdeu o castelo de Bouillon despois dun cerco de cincuenta e un días por parte do príncipe bispo de Liexa Alberte II de Chiny-Namur axudado por Henrique IV de Luxemburgo, chamado *O cego*.
### Matrimonio e fillos 
Casou en 1155 con Inés de Champaña (1138 - 1207), filla de Teobaldo IV de Blois, conde de Blois e Champaña e Matilda de Carintia, e tivo a:
* Henrique I (1158 - 1190), conde de Bar.
* Teobaldo I (1158 - 1214), conde de Bar.
* Rexinaldo de Bar (m. 1217), bispo de Chartres de 1182 a 1217.
* Hugo, cóengo en Chartres.
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Georges Poull, *La Maison souveraine et ducale de Bar*, 1994