open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Acordo de Libre Comercio entre a China e Taiwán

O **Acordo de Libre Comercio entre a China e Taiwán**  (chinés: *海峽兩岸服務貿易協議* pinyin: ''Hǎixiá Liǎng'àn Fúwù Màoyì Xiéyì'') é un acordo asinado entre a China continental e Taiwán que ten como obxectivo reducir as barreiras económicas e comerciais entre os dous territorios e é produto dun acordo xeral de comercio preferencial entre os dous países asinado en xuño de 2010 en Chongqing.

## Contexto 
O acordo asinárono dúas organizacións semioficiais dedicadas ás relacións comerciais entre dous territorios o 21 de xuño de 2013 en Shanghai. O 18 de marzo de 2014, centos de estudantes taiwaneses ocuparon o Parlamento de Taiwán cando este ía referendar o acordo.

## Acordo 
O acordo consiste en catro capítulos e 24 artigos, e abre 64 sectores económicos taiwaneses aos investimentos da China continental a cambio da apertura de 80 sectores chineses .

## Reacción en Taiwán 
O 18 de marzo de 2014 varios centos de mozos taiwaneses ocuparon o hemiciclo do parlamento taiwanés, manifestándose contra a aprobación do acordo polo lexislativo , considerando que o acordo prexudica a economía de Taiwán deixándoa vulnerable ás presións políticas de Pequín 

## Notas
Panadeira de Alxubarrota

miniatura|A historia da panadeira de Alxubarrota en azulexos.
**Brites de Almeida**, a *Panadeira de Alxubarrota*, foi unha heroína portuguesa que loitou contra o exército castelán na batalla de Alxubarrota (1385). O seu sobrenome vén de que, estando traballando nunha panadaría, descubriu uns soldados casteláns agochados no forno e matounos coa pa de retira-los pans.

## A lenda 
Brites de Almeida naceu en Faro en 1350 no seo dunha familia da pequena burguesía, donos dunha pequena taberna. A lenda popular afirma que era a antítese da muller ideal: alta, forte, peluda e de costumes varonís.

Aos 26 anos perdeu a seus pais, polo que vendeu as súas pertenzas e aproveitando a súa experiencia comercial botouse aos camiños negociando de feira en feira con mercadorías variadas (teas, viño, gando etc). Desta época da súa vida contáronse moitas aventuras, como a fuxida da escravitude dos piratas alxerianos ou que asasinou o seu prometido.

Ao chegar á madurez deixou a vida errante, casou cun labrego e mercou ou construíu unha panadaría no lugar de Alxubarrota, onde se produciu anos máis tarde a batalla entre os exércitos dos reis Xoán I de Portugal e Xoán I de Castela. Brites estivo a loitar na batalla e cando á noite volveu á casa achou a porta pechada. Entrou armada coa pa de panadeira e atopouse cun número indefinido de soldados casteláns agochados no seu forno, que matou mallando neles.

Os historiadores afirman que este episodio é unha lenda popular e que nunca existiu dita muller; porén o imaxinario popular portugués elevouna á categoría de mito nacional (case que á altura de Viriato) por ser a batalla de Alxubarrota un fito na identidade nacional do país fronte ao veciño que a tentaba conquistar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Histórias mal-assombradas de Portugal e Espanha*, Adriano Messias, Editora Biruta, 2010.
* *Dicionário Prático Ilustrado Lello*, José Lello e Edgar Lello, ed. Lello & Irmãos, 1964, páx. 1389
* *Cancioneiro Portuguez*, António Francisco Barata de António Francisco, Imprensa litteraria, 1866 (204 páxinas), páx. 43
* *Heroínas de Guerra: Resenha Sucinta Dalgumas Mulheres que Foram Soldados*, João Paulo Freire, J.P. Freire, 1941 (94 páxinas), páx. 26
* *Litteratura, Música e Bellas-artes*, José Maria de Andrade Ferreira, Rolland & Semiond, 1872, páx. 101
* *Carta a respeito da heroina de Aljubarrota: Brites de Almeida, que com a pá …*, F. M. F., Imprensa Académica, 1880
* *Auto novo, e curioso da forneira de Aljubartora, "Brites de Almeida" em que…*, André da Luz, Off. dos herd. de Antonio Pedrozo Galram, 1743

### Ligazóns externas 
*
Antonio Taboada Nieto

**Antonio Taboada Nieto**, nado en Pontevedra en 1869 e finado na mesma cidade o 22 de marzo de 1943, foi un músico galego.

## Traxectoria 
Quedou cego moi novo. Estudou piano, frauta, harmonía e composición. Dirixiu grupos orquestrais de música clásica e foi mestre de capela. Colaborou co doutor Mascaró creando un sistema mixto de escritura para cegos e videntes. Como compositor é autor da zarzuela *Los hijos de Minerva* e outras obras en diversos xéneros musicais.

## Recoñecementos 
A Deputación de Pontevedra creou en 1943 o premio Antonio Taboada Nieto para ampliación de estudos de piano.
## Vida persoal
Casou con Francisca Tabanera Alén, finada en 1937, e foi pai de Antonio,  Eusebio (mestre) Jesús (militar), Prudencio (comercial e membro da Asambreia de Mocedades Nacionalistas), Isidro (militar) e Francisca Taboada Tabanera (n. 1914).

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en galegos.info
Chalida Vijitvongthong

**Chalida Vijitvongthong** (en tailandés ชาลิดา วิจิตรวงศ์ทอง), nada en Bangkok o 8 de agosto de 1993, é unha actriz e modelo tailandesa.

## Traxectoria 
Traballou como modelo de nena e comezou a actuar no ano 2006 aparecendo por vez primeira no lakorn *Naruk* da Canle 3 tailandesa. O seu primeiro éxito foi dentro da serie *4 Hua Jai Hae Koon Kao* '' na parte 3 coñecida como Pathapee Leh Ruk, facendo parella con Prin Suparat.

## Filmografía 
### Televisión 
## Notas
Francisco Botas

**Francisco Botas Ratera**, nado en Ferrol en 1967, é un banqueiro galego.
## Traxectoria
Licenciouse en Economía, Empresas e Dereito na Universidade Pontificia Comillas, e posteriormente especializouse en finanzas internacionais na Universidade de California, Berkeley. Comezou traballando como auditor e consultor na firma estadounidense KPMG, unda das catro maiores do mundo no seu sector, e despois na consultora francesa Capgemini.

En 1998 fichouno o Banco Etcheverría como director xeral, e despois como conselleiro delegado. Botas xestionou a entidade ata a súa compra por parte de Banesco, a entidade venezolana dirixida por Juan Carlos Escotet, en 2012. Continuou no posto trala venda, e iniciou o proceso de expansión ao abeiro de NCG Banco, entidade coa que xa compartía o Banco Etcheverría algunhas fases da súa operativa. Primeiro, en maio de 2013, mércalle o banco de Betanzos a NCG Banco 67 oficinas fóra de Galicia, e posteriormente toda a entidade, en decembro de 2013. 

En marzo de 2014, e á vista da dilación no proceso de fusión entre as entidades, pasou a ser o director xeral de NCG Banco. 

Hoxe en día é o conselleiro delegado de Abanca.
Ángel Cobián Areal

**Ángel Cobián Areal**, nado en Romai (Portas) en 1854 e finado en Pontevedra o 14 de maio de 1901, foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
Estudou Medicina en Madrid. Desenvolveu un labor sanitario en Pontevedra, foi director médico do hospital de Pontevedra (1894), procurador médico do concello, médico encargado do servizo de hixiene, vogal da Xunta Provincial de Beneficencia, presidente do Colexio de Médicos de Pontevedra e inspector de Sanidade da provincia. Redactou o *Reglamento para el orden y gobierno del Hospital de Pontevedra* (1897) e o *Reglamento de Higiene especial* (1897), para controlar a prostitución.

Militante do Partido Conservador, foi nomeado alcalde de Pontevedra o 27 de xuño de 1891, permanecendo no cargo até 1893. Promoveu a construción dun novo hospital na cidade e unha campaña de vacinación fronte a varíola. Morreu o 14 de maio de 1901 de xeito repentino despois de enfermar gravemente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Robustiano Fernández Cochón

**Robustiano Fernández Cochón**, coñecido como **Tano**, nado en Nogueira (Meis) o 8 de outubro de 1907 e finado en Pontevedra o 31 de xaneiro de 1956, foi un arquitecto galego.

## Traxectoria 
[miniatura|300px|[Seminario de Estudos Galegos|SEG en 1934: Entre outros: Otero Pedrayo, Iglesias Vilarelle, Parga Pondal, Ferreiro Panadeiro, Fernández Osorio, **Fernández Cochón**, Vicente Risco, González García-Paz, Antón Taboada Roca, Paulino Pedret, Xesús Carro, Antón Fraguas, Xohán Ledo, Isla Couto, Ferreirós Espinosa, López Cuevillas e Ramos Colemán]]
Fillo de Arminda Cochón Rey e Robustiano Fernández. Estudou o Bacharelato no Instituto de Pontevedra (1918-1924). Comezou os estudos superiores na Universidade de Madrid (1924-1926), e rematounos na Universidade de Santiago de Compostela en 1927. Asentouse en Lérez cara 1926. Colaborou co Seminario de Estudos Galegos nas súas xeiras realizando debuxos dos monumentos máis representativos. En 1935 ofreceuse ao concello de Meis para facer de balde o proxecto dos Grupos Escolares, realizou o proxecto do Bar-Salón de té da praia de Compostela de Vilagarcía de Arousa e en 1936 realizou o dos Grupos Escolares de Portas. No franquismo foi arquitecto da Deputación de Pontevedra. Formou parte da Xunta Directiva do Pontevedra C.F., do que foi vocal en 1947 e ao que axudou con achegas económicas. Participou na Comisión das Festas Patronais, na Delegación de Cultura, en 1945 e 1947. En 1945 foi vicepresidente do Liceo Casino de Pontevedra e en 1946 o seu Presidente.

Os seus proxectos máis importantes foron o bosquexo do Cine Malvar de Pontevedra, formando parte dun edificio de vivendas (1943) e o Instituto Provincial de Hixiene (1945). E entre as súas obras están o anexo ao edificio de Caixanova en Pontevedra e o Templo Novo de Marín, ambas de 1956. Outras obras menores son os pasadizos en arcos para unir varias casas no Museo de Pontevedra (1943) e a escalinata de ermida dos Miragres de Amil (1948-1952).

## Recoñecementos 
O Concello de Pontevedra dedicoulle en 1962 unha rúa en Lérez, lugar onde residiu até o seu pasamento.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía en Meis
R.I.P.D.

***R.I.P.D.*** é un filme estadounidense dirixido por Robert Schwentke que se estreou no 2013.

## Sinopse 
Nick Walker e Roy Pulsipher son dous policías especiais. Nick acaba de morrer, pero é chamado para traballar con Roy, un axente que morreu hai centos de anos. Ambos forman parte do “Rest In Peace Department”, cuxo obxectivo é perseguir ós mortos que habitan no mundo dos vivos e mandalos ó inferno. A Nick cústalle facerse á idea da súa condición de morto, e non acepta estar lonxe da súa esposa, á que envía sinais para que se decate da súa presenza.

## Personaxes 
* Jeff Bridges como Roycephus "Roy" Pulsipher 
* Ryan Reynolds como Nick Walker
* Kevin Bacon como Bobby Hayes
* Mary-Louise Parker como Mildred Proctor:
* Stephanie Szostak como Julia Walker:
* James Hong como Avó Jerry Chen, primeiro avatar de Nick
* Marisa Miller como Opal Pavlenko, o avatar de Roy
* Devin Ratray como Pulaski
* Robert Knepper como Stanley Nawlicki
* Mike O'Malley como Elliot
* Larry Joe Campbell como Oficial Murphy
* Piper Mackenzie Harris como Nena Scout, segundo avatar de Nick

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Gena Rowlands

**Virginia Cathryn Rowlands**, nada en Cambria (Wisconsin) o 19 de xuño de 1930 e finada o 14 de agosto de 2024 en Indian Wells (California), foi unha actriz estadounidense.

## Traxectoria 
Nada en Wisconsin, marchou coa súa familia a Washington en 1939 cando o seu pai, banqueiro e lexislador estatal, foi ascendido no Departamento de Agricultura. Tres anos despois volveron ao seu estado natal, onde estudou na universidade, para logo marchar a Nova York para estudar arte dramática.

A partir da década de 1950 comezou a actuar profesionalmente no teatro. En 1954 casou co director e actor John Cassavetes, co que traballaría en dez filmes.

Rowlands traballou en teatro, cinema e televisión, sendo candidata ao Oscar á mellor actriz en dúas ocasións e gañando numerosos premios.

## Filmografía 
## Véxase tamén
República Ucraína

**República Ucraína** poder referirse a:
* **República Nacional de Ucraína Occidental**, unha república de curta vida entre finais de 1918 e comezos de 1919 en terrotorios da Galicia do leste, Bucovina e Rutenia subcarpática, con capital en Lviv.
* **República Popular de Ucraína**, unha república situada en parte do territorio da actual Ucraína despois da Revolución Rusa de 1917, e que existiu entre 1917 e 1921.
* **República Socialista Soviética de Ucraína**, creada o 25 de decembro de 1917, e que foi unha das repúblicas que constituíron a Unión Soviética cando esta se formou en 1922, e que estivo vixente até o 24 de agosto de 1991, en que declarou a súa independencia. 
* **Ucraína**, nome oficial da república actual sucesora da anterior, desde o 24 de agosto de 1991 en que se declarou independente da URSS.
### Véxase tamén 
*Khanato de Crimea
*Hetmanato (1918) 
*Hetmanato cosaco
*República Socialista Soviética da Táurida 
*República Socialista Soviética de Donetsk-Krivoi Rog
*Rus de Kíiv
Bacillus infernus

***Bacillus infernus*** é unha especie de bacterias termófilas, anaerobias estritas (único anaerobio estrito do xénero *Bacillus*), que vive a grandes profundidades en zonas subsuperficiais da codia terrestre. Illouse por primeira vez a profundidades de entre 2,65&nbsp;km e 2,77&nbsp;km na Cunca Triásica de Taylorsville en Virxinia, Estados Unidos. A bacteria crece a 61&nbsp;°C e é halotolerante (soporta ben concentracións de 0,6M de Na+) e prefire pHs lixeiramente alcalinos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Alan Arkin

**Alan Wolf Arkin**, nado en Nova York o 26 de marzo de 1934 e finado en Carlsbad o 29 de xuño de 2023, foi un actor e director estadounidense.

## Traxectoria 
Fillo dun pintor e unha profesora, marchou coa súa familia aos Ánxeles cando tiña once anos, para que o seu pai puidese traballar como deseñador de escenarios. Durante os anos cincuenta os seus pais foron acusados de ser comunistas e, ao negarse a responder preguntas sobre a súa ideoloxía, o seu pai foi despedido.

Arkin estudou interpretación desde os dez anos e entre 1958 e 1968 gravou discos cun grupo infantil de folk. Debutou no cinema en 1966 con *Que veñen os rusos*, pola que foi candidato ao Oscar ao mellor actor. Porén, non logrou o premio, como actor secundario, ata corenta anos despois por *Little Miss Sunshine*.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Arkin en Time.com
* Artigo
* Entrevista, 1985
Stromae

**Stromae** ([stʁomaj]), nome artístico de **Paul Van Haver**, nado o 12 de marzo de 1985 en Bruxelas, é un cantautor, rapeiro e produtor belga. Acadou unha gran popularidade coa súa canción "Alors on danse", que se converteu nun éxito en numerosos países europeos.

## Traxectoria 
Van Haver naceu en Bruxelas, fillo de pai ruandés e nai belga. O seu pai estivo ausente durante boa parte da súa infancia e foi asasinado durante o Xenocidio de Ruanda de 1994. A súa nai criouno nunha comunidade francesa dos suburbios de Bruxelas. Con once anos, Paul Van Haver amosou interese na música e acudiu ó *Académie musicale de Jette*, onde estudou historia da música e aprendeu a tocar a batería.

## Discografía 
### Álbums de estudio
* *Cheese* (2010)
* *Racine carrée* (2013)
* *Multitude* (2022)

### EPs 
* *Juste un cerveau, un flow, un fond et un mic…* (2007)

### Mixtapes 
* *Freestyle Finest* (2006)
* *Mixture Elecstro* (2009)

### Álbums de vídeo 
* *Racine carrée Live* (2015)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina Oficial
Castro de Altamira, Taboexa

O **castro de Altamira** (tamén chamado habitualmente **castro de Taboexa**) é un asentamento castrexo situado xunto ó lugar de Altamira, parroquia de Taboexa, no concello das Neves.

## Características 
O castro non ten un tamaño excesivamente grande e está moi alterado por canteiras e destrucións recentes relacionadas co uso forestal. Porén, os restos mobles aparecidos no mesmo teñen unha especial relevancia. As primeiras intervencións arqueolóxicas realízanse nos anos 20 do século pasado, aparecendo xa unha gran cantidade de elementos metálicos. Posteriormente téñense realizado diversas intervencións científicas de escaso calado, ó mesmo tempo que aparecían achados casuais e se producían espolios intencionados. A intervención arqueolóxica máis importante e mellor documentada é a realizada en 1976 por Alfredo García Alén e P. Acuña Fernández. Dende entón teñen aparecido outros restos, moitos deles en superficie.

Pese a tratarse dun sitio arqueolóxico excepcional na provincia de Pontevedra, continúa sen unha xestión cultural adecuada, exposto á erosión, masa forestal incontrolada, incendios, espolios etc. Non obstante, entra dentro dos plans da Deputación de Pontevedra para unha actuación de conservación e posta en valor en varios castros da provincia.

## Achados 
O máis importante entre os achados mobles do castro é a colección de obxectos metálicos en bronce depositados e expostos nas vitrinas do Museo de Pontevedra: unha figuriña de Mercurio, varias figuras togadas, un pé, unha lucerna, un fragmento de sítula... A cantidade e calidade dos restos fan pensar ós investigadores na existencia dun taller de fundición de bastante importancia.

Ademais, o castro presenta nos afloramentos rochosos da súa croa varios gravados rupestres. Este conxunto foi declarado monumento histórico-artístico no ano 1974 (e, consecuentemente, hoxe é considerado legalmente Ben de Interese Cultural). O conxunto recibe o nome xenérico de "Gravado Rupestre Citania de Altamira".

## Galería 

Ficheiro:Pé co "calceus senatorius". Bronce..jpg|Pé co "calceus senatorius". Bronce.
Ficheiro:Lucerna (25605687187).jpg|Lucerna.
Ficheiro:Mercurio. Bronce..jpg|Mercurio. Bronce.
Ficheiro:Figura de Bronce..jpg|Figuras de Bronce.
Ficheiro:Brazo. Bronce..jpg|Brazo. Bronce.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Rodríguez García, P. 1999. "Bronces figurados de Taboexa", *Gallaecia*, 18: pp.&nbsp;287–300 (descarga do artigo en formato pdf en Dialnet).
### Outros artigos 
* Castro
* Cultura castrexa
* Castros da provincia de Pontevedra
* Petróglifo

### Ligazóns externas 
* Ligazón a un blog persoal con información sobre o sitio arqueolóxico.
Ki

O termo *ki* pode referirse a:
* Ki, unha lingua falada no Camerún.
* Ki, un tipo de enerxía.
* Ki, unha deusa da mitoloxía sumeria.
Praia de Queiruga

A **praia de Queiruga** é unha praia galega situada na parroquia de Queiruga, en Porto do Son. Ten unha lonxitude de 1200 metros e unha anchura de 75 metros. Ten unha ocupación media.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Datos da praia en turgalicia.es 
*Datos da praia en queplaya.es 
*Datos da praia en playas.es
Praia das Furnas

A **praia das Furnas** é unha praia galega situada na parroquia de Xuño, en Porto do Son. Próximas á praia atópanse as lagoas de Xuño e Muro.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Datos da praia en turgalicia.es
Víctor Mendoza Muñoz

**Víctor Mendoza Muñoz**, finado en Pontevedra en marzo de 1938, foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
Foi alcalde de Pontevedra entre 1894 e 1895 e volveu selo en 1900.

## Vida persoal 
Casou con Carmen Bobiano Méndez-Núñez e foi pai de Carmen e Concepción Mendoza Babiano.

## Notas
Inocencio Acevedo Caballero

**Inocencio Acevedo Caballero**, finado en Pontevedra en maio de 1905, foi un militar e político galego.

## Traxectoria 
dereita|miniatura|Necrolóxica.

Tenente coronel retirado da Garda Civil. Nas eleccións municipais de 1889 foi elixido concelleiro, e foi nomeado alcalde de Pontevedra en xaneiro de 1890, permanecendo no cargo até 1891. Foi nomeado de novo concelleiro en 1900.

## Vida persoal
Era cuñado de José Antonio Parga Sanjurjo. Foi pai de Carmen Acevedo Poncet.

## Notas
Isidoro Martínez Casal

**Isidoro Martínez Casal**, finado en Pontevedra o 1 de decembro de 1902, foi un político galego.
## Traxectoria 
Propietario da parroquia de Salcedo. Foi fundador e pertenceu á primeira directiva da Sociedad Económica de Amigos del País de Pontevedra en 1887. Foi nomeado alcalde de Pontevedra en 1887, permanecendo no cargo até 1890. Casou con Antonia Carcassés.

## Notas
En las orillas del Sar

dereita|miniatura|page=13|Edición de 1909.
***En las orillas del Sar*** é un libro de poesía en lingua castelá de Rosalía de Castro, publicado en 1884.

## Publicación dos poemas 
miniatura|175px|Manuscrito dun poema de *En las orillas del Sar*.
Foi o último libro publicado en vida pola autora, mais non hai consenso entre a crítica literaria con respecto á data na que foron creados os poemas recollidos neste libro. As palabras de Augusto González Besada no seu discurso de ingreso na Real Academia Española marcaron á crítica posterior, indicando que o periódico *El Progreso de Pontevedra*, afirmara que as creacións recollidas en *En las orillas del Sar*, viron a luz en 1866. Polo momento foron infrutuosas todas as buscas do devandito periódico, polo que tampouco se pode afirmar que nel apareceran plasmadas as poesías de Rosalía.
## Edicións 
Hai máis de 30 edicións distintas de *En las orillas del Sar*. Por exemplo, en 2004 foi incluído na Biblioteca Gallega de Autores en Castellano de *La Voz de Galicia*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Eugene F. Del Vecchio  (editor) (1993). *En las orillas del Sar* Ediciones Akal. ISBN 84-7600-998-4.
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Rosalía de Castro
### Ligazóns externas 
* Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes
Parque Natural da Serra Cebollera

O **Parque Natural da Serra Cebollera** atópase na provincia da Rioxa, pertencendo ó Sistema Montañoso Ibérico.

## Flora
O hábitat predominante neste parque son as fragas caducifolias. As especies máis habituais son as faias e os carballos. Salientar un pequeno bosque de Piñeiro negro (Pinus uncinata) que xunto co bosque  na Serra de Gúdar (Teruel) son os únicos existentes na Península Ibérica, exceptuando os Pireneos.

## Fauna
No parque pódense observar especies tan salientables coma o corzos, o cervo (reintroducido), a perdiz pardilla, a aguia real, o merlo rieiro, a lontra ou os tritóns palmados e pintados.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Web Oficial do parque
Empoli F.C.

O **Empoli Football Club** é un club de fútbol italiano da cidade de Empoli, na Toscana. Foi fundado en 1920 e actualmente compite na Serie A.

## Xogadores
:*Categoría principal: Xogadores do Empoli FC.*

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do club
Hellas Verona F.C.

O **Hellas Verona Football Club** é un club de fútbol de italiano da cidade de Verona, no Véneto. Foi fundado en 1903 e actualmente compite na Serie A.

## Xogadores 
:*Categoría principal: Xogadores do Hellas Verona FC.*

## Palmarés 
**Serie A** / **Campionato de Fútbol Italiano:**
:* **Campión (1)**: 1984–85

**Serie B:**
:* **Campión (3)**: 1956–57, 1981–82, 1998-99

**Coppa Italia:** 
:* Finalista (3): 1976, 1983, 1984

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do club
José López Pérez

**José López Pérez**, finado en Pontevedra o 22 de setembro de 1896, foi un xornalista e político galego.
## Traxectoria 
Afiliado ao Partido Conservador, foi nomeado alcalde de Pontevedra en 1885, permanecendo no cargo até 1887. Fundou e dirixiu os periódicos profesionais do maxisterio *El Noticiero Administrativo*, *El Noticiero* e *El Noticiero Gallego*. Foi pai de Bernardo López Suárez.

## Notas
Antonio Vázquez Limeses

**Antonio Vázquez Limeses**, finado en Pontevedra o 26 de setembro de 1913, foi un comerciante e político galego.

## Traxectoria 
Comerciante. Foi presidente da Sociedad de Socorros Mútuos e do Liceo Casino. Militante do Partido Liberal, foi nomeado alcalde de Pontevedra en 1883, permanecendo no cargo até 1885. Foi deputado provincial polo distrito de Caldas-Cambados.

## Notas
Directorio (homónimos)

**Directorio** pode referirse ao seguinte:

### Política
* **Directorio**, o goberno da Francia revolucionaria no período 1795-1799, antes do golpe de Estado de Napoleón do 18 brumario;
* **Directorio Supremo das Provincias Unidas do Río da Prata** (coñecido simplemente como **Directorio**), o goberno da Arxentina desde 1814 a 1820;
* **Directorio**, o goberno do Perú de Manuel Ignacio de Vivanco (1843-1844);
* **Directorio Militar**, organización temporal do goberno dunha nación a modo militar por medio da forza das armas. Pode estar constituído so por militares lou participado tamén por elementos civís.
** **Directorio Militar de Primo de Rivera**, o goberno militar provisional instaurado por Miguel Primo de Rivera en España (1923-1925). Véxase Ditadura de Primo de Rivera;
* **Directorio Civil**, nome da Ditadura de Primo de Rivera desde 1925 a 1930.
* **Directorio de Omsk**, efémero goberno antibolxevique instalado na cidade siberiana de Omsk no outono de 1918 para tratar de unificar aos distintos grupos antibolxeviques rusos.
* **Directorio de Ucraína** (ou simplemente **Directorio**), goberno da República Nacional Ucraína formado en 1918, que se sublevou contra o Hetmanato, e que se considera que actuou entre o 14 de decembro de 1918 e o 10 de novembro de 1920;
* **Directorio Antiforista de Teis**, un comité organizador da propaganda antiforal en Galicia, constituído en febreiro de 1908, a instancias da Socidedade de Agricultores de  Teis.
* **Directorio Revolucionario 13 de marzo**, organización revolucionaria cubana formada en 1956;
* **Directorio Revolucionario Ibérico de Liberación**, organización armada formada en 1959 por exiliados españois (sobre todo galegos), e portugueses para loitar contra as ditaduras franquista e salazarista;
* Calquera outro goberno que se rexa polo sistema directorial:

### Informática
* **Directorio**, tamén chamado **carpeta**, unha agrupación de arquivos ou ficheiros informáticos;
* **Directorio web**, sitio web de recursos clasificados e organizados en diferentes categorías e subcategorías.
S.S. Virtus Lanciano 1924

O **Società Sportiva Virtus Lanciano 1924** é un club de fútbol de italiano da cidade de Lanciano, nos Abruzos. Foi fundado en 1924 e actualmente compite na Serie B.

## Xogadores
:*Categoría principal: Xogadores do SS Virtus Lanciano 1924.*

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do club
Clorocruorina

miniatura|Grupo hemo da clorocruorina.
A **clorocruorina** é unha hemoproteína que se une ao oxíxeno, que está presente no plasma sanguíneo de moitos anélidos, especialmente en certos poliquetos mariños. A súa afinidade polo oxíxeno é menor que a da maioría das hemoglobinas. A clorocruorina é un composto dicromático, que orixina unha cor verde en solucións diluídas, pero que aparece vermella clara en solucións concentradas.

A súa estrutura química é moi similar á eritrocruorina (a cal contén moitas subunidades de tipo hemoglobina e non hemoglobina) e contén moitas subunidades de tipo mioglobina de 16-17 kDa dispostas como un complexo xigante de case cen subunidades entrelazadas con proteínas cun peso molecular total que excede os 3600 kDa. A única diferenza significatva entre a clorocruorina e a eritrocruorina é que a clorocruorina leva un grupo hemo anormal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Hemoglobina
* Hemocianina
* Hemeritrina
* Eritrocruorina

### Ligazóns externas 
*
Serie B 2012/13

A tempada **2012–13** da **Serie B** (coñecida como **Serie bwin** por razóns de patrocinio) foi a 81ª edición desde o seu establecemento en 1929. O campión foi o Sassuolo, que ascendeu á Serie A xunto co Verona e Livorno (este último como campión da eliminatoria de ascenso). Descenderon á Lega Pro Prima Divisione o Vicenza, Ascoli, Pro Vercelli e Grosseto.

## Clasificación

|| rowspan="12" style="background:#f9f9f9;"|

 

 

### Eliminatoria de ascenso
## Resultados
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Serie B
Stadio Luigi Ferraris

O **Stadio Comunale Luigi Ferraris**, coñecido a miúdo como **Marassi**, é un estadio de fútbol da cidade de Xénova, Italia. Nel disputan os seus partidos como locais o Genoa e o Sampdoria. Ten capacidade para 36.703 espectadores.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Stadio Luigi Ferraris en uc-sampdoria.ru 
*Datos do estadio en worldstadiums.com
Mark Lipovetsky

**Mark Lipovetsky** (en ), nado en Sverdlovsk o 2 de xuño de 1964, é un crítico cultural ruso, con intereses que abranguen a literatura e o cinema. É un dos maiores especialistas en literatura rusa contemporánea.

## Traxectoria 
Lipovetsky naceu en 1964 na Unión Soviética, e tras estudar arte na Universidade Pedagóxica de Ekaterinburgo obtivo o título de mestre de literatura.

En 1996, emigrou aos Estados Unidos de América coa súa muller e o seu fillo, e alí permanece como profesor asociado de estudos rusos na Universidade de Colorado onde publica os seus estudos sobre os cambios culturais na Rusia postsoviética.

As súas obras foron nomeadas para o premio Booker ruso (1997) e preseleccionadas para o Premio Bely Andrey (2008). En 2009 Lipovetsky estivo de xurado no premio literario ruso NOS, e no 2011 foi presidente do devandito xurado.

## Publicacións 
### En inglés 
* *Russian Postmodernist Fiction: Dialogue with Chaos* (1999). M. E. Sharpe. 
* *Dictionary of Literary Biography: Russian Writers since 1980* (2003). Gale Group.
* *Politicizing Magic: An Anthology of Russian and Soviet Fairy Tales* (2005). En colaboración con M. Balina e H. Goscilo. Gale Group. 
* *Performing Violence: Literary and Theatrical Experiments of New Russian Drama* (2009). En colaboración con B. Beumers. Intellect Press.
* *Charms of Cynical Reason: The Transformation of the Trickster Trope in Soviet and Post-Soviet Culture* (2011). Academic Studies Press.
* *Fifty Writers: An Anthology of 20th Century Russian Short Stories* (2011). En colaboración con V. Brougher e F. Miller. Academic Studies Press. 
* *Late Soviet and Post-Soviet Literature: A Reader. Post-Soviet Literature* (2014). En colaboración con Lisa Ryoko Wakamiya. Academic Studies Press.
* *Late Soviet and Post-Soviet Literature: A Reader. The Thaw and Stagnation* (2015). En colaboración con Lisa Ryoko Wakamiya. Academic Studies Press.
* *Transgressive Women in Modern Russian and East European Cultures: From the Bad to the Blasphemous* (2016). En colaboración con Beth Holmgren e Yana Hashamova.
* *Postmodern Crises: From Lolite to Pussy Riot* (2017). Academic Studies Press.
* *A History of Russian Literature* (2018). Oxford University Press. En colaboración con A. Kahn e I. Reyfman. 
* *21: Short Prose from the Odd Century* (2019). Academic Studies Press.
Georgii Vladimov

**Georgii Nikolaevich Vladimov**, nado como **Georgii Nikolaevich Volosevich** (en ) en Khárkiv o 19 de febreiro de 1931 e finado en Frankfurt o 19 de outubro de 2003, foi un escritor e xornalista soviético disidente.

## Traxectoria 
Naceu na República Socialista Soviética de Ucraína no seo dunha familia de intelectuais, estudou Dereito na Universidade Estatal de Leningrado, obtendo o título *cum laude* en 1953. Comezou en 1954 a súa actividade literaria, principalmente no xornalismo e crítica literaria e teatral, colaborando coas revistas *Novyi Mir* (O novo mundo), *Literaturnaia gazeta* (O xornal literario) e *Teatr* (Teatro).

Durante os anos sesenta achégase á prosa con *Bolshaia ruda*(A vea grande). A súa obra máis famosa é *Vernyi Ruslan* (O fiel Ruslán), unha sátira sobre o gulag a través do punto de vista dun can gardián. Para sortear á censura foi impreso de forma clandestina, e apareceu antes legalmente en Alemaña que en Rusia. Desde 1961 foi membro da Unión de Escritores Soviéticos, pero saíu dela en 1977. En 1969 comezou a ter problemas cos *apparatchik* literarios pola súa novela *Tri minuty molchaniia* (Tres minutos de silencio), publicada logo integramente e sen censura en 1982 en Alemaña.

Debido a que ocupou a presidencia do comité de Amnistía Internacional en Moscova, foi perseguido e espiado constantemente polo KGB. Emigrou a Alemaña en 1977 logo de entrar en contacto cos exiliados rusos neste país, mais en 1984 foille anulada a cidadanía soviética (puido obter a cidadanía rusa só no ano 2000). Desde o seu exilio dirixiu a revista *Gradi* (Facetas), mais a deixou con polémica en 1986 logo de acusar ao editor de ser máis censor que os soviéticos. Coa súa novela *General i ego armiia* (O xeneral e a súa armada) gañou en 1995 o Premio Booker ruso.

## Obras
### Novelas
* *Большая руда* ("Bolshaia ruda", A gran vea), 1961
* *Верный Руслан* ("Vernyi Ruslan", O fiel Ruslán), 1964
* *Три минуты молчания* ("Tri minuty molchaniia", Tres minutos de silencio), 1969
* *Шестой Солдат* ("Shestoi Soldat", O sexto soldado), 1981
* *Не обращайте вниманья, маэстро* ("Ne obrashchaite vnimania, maestro", Non prestas atención, mestre), 1982
* *Генерал и его армия* ("General i ego armiia", O xeneral e a súa armada), 1994
Jackie Coogan

**John Leslie Coogan Jr.**, nado nos Ánxeles (California) o 26 de outubro de 1914, e finado en Santa Monica, no mesmo estado, o 1 de marzo de 1984, foi un actor estadounidense.

## Traxectoria 
Comezou a súa carreira xa de neno no cinema mudo. Tras algún papel curto no cinema descubriuo Charles Chaplin actuando en *Vodevil*, ao sorprenderlle os seus movementos corporais e a súa mímica. Así, en 1921, faría o papel máis importante da súa carreira, *O cativo*, ao ano seguinte tamén realizou un papel polo que foi lembrado, en *Oliver Twist* de Frank Lloyd. Porén a súa época de neno prodixio sería o momento de maior popularidade xa que a pesar de seguir facendo papeis no cinema a súa popularidade non deixou de descender, ao final da súa carreira o papel máis importante foi o de *Uncle Fester* (*Tío Fétido*) na serie de televisión *A familia Adams*.

## Véxase tamén
Dnipro

miniatura|Vista da cidade.

miniatura|Catedral de Dnipro.

**Dnipro** (en ) é unha cidade de Ucraína situada ás beiras do río Dniéper, capital do óblast de Dnipro.

Pola súa extensión, trátase da terceira cidade do país, e é un importante centro comercial, industrial e económico de Ucraína. Posúe un gran desenvolvemento tecnolóxico no sector da metalurxia, do armamento e da construción de maquinaria.

Tamén é coñecida como o principal centro aeronáutico do país.

## Toponimia 
A vila de **Dnipro** (en ) recibiu varios nomes ao longo da historia. Foi fundada oficialmente en 1776 como capital da gobernación de Azov do Imperio Ruso co nome de *Ekaterinoslav* (en ), e en 1797 foi renomeada como *Novorossiisk* (en ), nome que mantivo até 1802 cando mudou o seu nome polo de *Ekaterinoslav* novamente, que mantivo até 1918.

En 1918 foi brevemente nomeada *Sicheslav* (en ), aínda que no mesmo ano mudou novamente a *Katerinoslav / Ekaterinoslav* (en , en ). En 1926 foi renomeada como *Dnipropetrovsk / Dnepropetrovsk* (en , en ), sendo as formas rusa e ucraína oficiais. Co gallo da independencia de Ucraína, pasou a ser oficial unicamente a forma ucraína.

En 2016 o parlamento ucraíno aprobou renomear a cidade á forma Dnipro.

## Historia 
miniatura|Centro de Dnipro.
A nova Dnipro foi fundada en 1776 polo príncipe ruso Grigori Potiomkin por orde de Catarina II de Rusia e foi chamada entre ese ano e 1926 **Еkаtеrinoslav**.

As fortificacións militares que existen actualmente na cidade existen desde mediados do século XVI.

No estilo arquitectónico das rúas e prazas do centro da cidade consérvanse aínda as pegadas do clasicismo ruso dos séculos XVIII e XIX. Tamén se observan restos de modernismo de inicios do século XX e da monumental arquitectura que caracterizou os anos do Goberno de Stalin, entre 1930 e 1950.

## Deportes 
O FC Dnipro Dnipro, o equipo de fútbol da cidade, milita actualmente na Premier Liha, que é a primeira división do fútbol dese país.

## Transportes 
A cidade de Dnipro ten un sistema de transporte formado por tranvías, unha rede de liñas de autobuses, trolebuses eléctricos e *marshrutkas* (minibuses privados). Ademais, a cidade conta cun sistema de metro, o Metro de Dnipro, que foi aberto ao público en 1995 e dispón de seis estacións repartidas nunha única liña de metro.

Por outra parte, a 15&nbsp;km ao sueste da cidade se encóntrase o Aeroporto Internacional de Dnipro.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio de noticias de Dnipro 
* Portal de Dnipro
* Portal de Dnipro
Río Prípiat

[260px|miniatura|O río Prípiat ao seu paso por [Mazir, Belarús]]
O **río Prípiat**, tamén transcrito ás veces como *Prypiat* ou *Pripyat* (en belaruso: Прыпяць, IPA [ˈprɨpʲatsʲ]; en ucraíno: Прип’ять, IPA [ˈprɪpjɑtʲ] é un dos principais afluentes do río Dniéper, o máis importante por conca, que nace en Ucraína e pouco despois entra en Belarús, onde discorre en dirección leste, volvendo a entrar en Ucraína pouco antes de desembocar no Dniéper. Ten unha lonxitude de 710&nbsp;km e unha conca hidrográfica de 121.000&nbsp;km².

As principais cidades que atravesa son Pinsk e Mazir. Tamén cruza a zona de exclusión establecida ao redor da central nuclear de Chernóbil, o lugar onde se produciu o accidente de Chernóbil. É, polo tanto, un río contaminado con radioisótopos no que a concentración de cesio-137 nos seus sedimentos segue incrementándose. A cidade de Prípiat, cunha poboación de 45.000 habitantes, tivo que ser evacuada completamente despois do desastre de Chernóbil e é hoxe unha cidade fantasma.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Marismas de Pinsk, en Polesia.
* Parque nacional Pripyatski.
* Río Dniéper.
* Prípiat
* Accidente de Chernóbil.

### Ligazóns externas 
* Pripyat: Radioactive pollution, 2003 (Prípiat: contaminación radioactiva, 2003)
Ferreirós

Como topónimo **Ferreirós** pode referirse a:

;En Galiza
***Ferreirós**, parroquia do concello de Vila de Cruces;
****Ferreirós**, lugar de dita parroquia;
***Ferreirós**, lugar da parroquia de Cordeiro, no concello de Valga;
***Ferreirós de Valboa**, parroquia do concello de Becerreá;
****Ferreirós de Valboa**, lugar de dita parroquia.

Amais, como apelido pode referirse a:

***Ramón Ferreirós Manselle**, político galego, alcalde de Dodro a comezos do século XX;
***Eduardo Ferreirós Boullosa**, sindicalista galego (1904-1936);
***Xosé Ferreirós** ou **Pepe Ferreirós**, cantante fundador de Milladoiro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Antonio Chaves del Río

**Antonio Chaves del Río**, nado en Cambados o 17 de setembro de 1886 e finado en Vilaboa o 28 de decembro de 1936, foi un sindicalista galego.

## Traxectoria 
Mariñeiro. Era presidente do Sindicato de Industrias Pesqueiras y Oficios Varios (CNT). Foi Patrón Maior do Pósito de Cambados. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. O 24 de setembro foi posto a disposición do comandante militar de Pontevedra polo delegado de Orden Público xunto a Elías Porto Trigo e José Manuel Silva Losada, detidos no cárcere de Cambados. Xulgado en Consello de guerra o 10 de decembro de 1936, con José Manuel Silva Losada, Peregrino Pontevedra González, Juan José Varela Oubiña, Manuel Bugallo Martínez e Manuel Martínez Piñeiro, foi condenado por rebelión militar a unha pena de reclusión perpetua coa accesoria de interdición e inhabilitación absoluta perpetua. O 28 de decembro de 1936 aplicáronlle a lei de fugas en Vilaboa co pretexto dun traslado dende a illa de San Simón ao cárcere de Pontevedra.

## Notas
Xosé Casal Lois

**Xosé Casal Lois**, nado en Pontevedra o 16 de febreiro de 1845 e finado na mesma cidade o 17 de abril de 1912, foi un escritor, médico e investigador galego.

## Traxectoria 
Estudou o Bacharelato no Instituto de Pontevedra e fíxose perito agrimensor. Despois pasou a Santiago de Compostela, onde cursou a carreira de Medicina, profesión que exerceu en Pontevedra até a súa morte. Colaborou en empresas culturais, foi fundador da Sociedade Arqueolóxica de Pontevedra da que exerceu moitos anos como vicepresidente, en estreita colaboración con Casto Sampedro, e despois como presidente. Presidiu tamén sociedades gremiais, recreativas e artísticas, entre elas o Orfeón Pontevedrés.

Dedicouse a recolleu datos de Meteoroloxía, Ciencias naturais, Arqueoloxía, Historia, traballou sobre a fala, os costumes, as tradicións, os monumentos e os camiños. Foi o primeiro investigador galego que realizou a monografía dunha parroquia, a de Salcedo. Colixiu un *Cancioneiro Popular* moi amplo. Anotou as novidades bibliográficas galegas, apañando follas soltas, folletos, xornais e todo xénero de impresos.

Desde datas moi temperás comezou a recollida e sistematización de datos, noticias e documentos (orais e escritos) das manifestacións literarias en galego. En 1865 colixiu unha *Colección de Poesías Gallegas* de diversos autores, que recolle cento vinte e unha composicións en galego de autores como Xoán Manuel Pintos, Domingo Díaz de Robles, Alberto Camino, Ramón Barros Sibelo, Marcial Valladares e Francisco Añón Paz, tomadas, na súa maioría, do *Álbum de la Caridad* (1862). Ese amplo cancioneiro popular foi a súa contribución máis destacada ao coñecemento da literatura galega do seu tempo.

Foi membro correspondente da Real Academia de Belas Artes de San Fernando. Foi tamén correspondente da Real Academia Galega, e foi proposto como membro de número por Manuel Murguía, Casto Sampedro e Eugenio Carré Aldao, mais non chegou a tramitarse a súa aceptación debido ao seu falecemento.

## Obras 
* *Colección de cantares gallegos* (Consello da Cultura Galega, 2001)
* *Xogos populares en Pontevedra* (Consello da Cultura Galega, 2008).

## Notas
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Colección de cantares gallegos* con edición, introdución, notas e glosario de Domingo Blanco Pérez.
Castro de Donramiro

O **Castro de Donramiro** é un castro situado na parroquia de Donramiro, no concello pontevedrés de Lalín, preto da vila homónima.

## Descrición 
Situado a 590 msnm, está formado por tres recintos: dous antecastros e unha croa ou ourela. Esta última ten forma ovalada e delimítaa un terraplén polo lado oeste. Polo lado leste atópanse os dous antecastros, tamén delimitados por senllos terrapléns.

Na actualidade, atópanse instaladas na croa antenas de radio e telefonía, mentres que os antecastros foron vítimas de rebaixes de terra para acondicionar leiras ou soares para a construción.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Presas García, Antonio e García Porral, Xoan Carlos (2014): *O Mundo dos Castros: A Comarca de Deza*. Faro de Vigo, 131 páxs. ISBN 978-84-616-7983-6.
Ígor de Kíiv

**Ígor** (en nórdico antigo: *Ingvar*), nado contra 878, tamén coñecido como **Ígor I** e **Ígor o Vello**, foi un monarca varego da Rus de Kíiv que reinou entre o anos 912 e 945.

## Reinado 
Coñécense moi poucos datos da súa vida e do seu goberno, a maioría dos cales extraéronse da *Crónica de Néstor*, a primeira crónica sobre os rus'. Suponse que mon se van poder obter moitos rexistros daqueles momentos debido ao dominio dos kházaros.

De feito, dubídase se Ígor fora descendente do fundador da dinastía, Rúrik. Probabelmente fora un cuñado, pero certamente era un varego de orixe (é dicir, un viquingo orixinario de Suecia), que tomou a herdanza de Rúrik, a dirección dos asuntos da *Rus*.

Ígor sitiou dúas veces a cidade de Constantinopla, en 941 e en 944. Pero a destrución do seu exército polos gregos obrigou ao príncipe a asinar un tratado de paz co emperador bizantino, tratado que se recolle na citada *Crónica de Néstor*.

Por outra parte, os rus' de Kíiv saquearon nos anos 913 e 944 as poboacións musulmás do mar Caspio a través de varias expedicións á zona ordenadas por Ígor.

Porén, en contra destes escritos, segundo o historiador francés Constantine Zuckerman, a cronoloxía que recolle a *Primeira Crónica* pon de relevo o feito de que Ígor só reinou a rus de Kíiv durante tres anos, desde o verán de 941 até a súa morte, en 945. De feito, ningunha crónica recolle o seu nome en datas anteriores de 941, aínda que coñecemos a data da morte do seu predecesor no trono, Oleg, 912.

## Morte e sucesión 
O príncipe Ígor encontrou a morte en 945, mentres recadaba os tributos dos drevlianos. Segundo o historiador bizantino León o Diácono, "conseguiron amarrar ao príncipe a dúas árbores que foran inclinadas. Deixándoas que recuperasen a súa posición, esnaquizaron o corpo do príncipe". A Crónica de Néstor busca a causa deste asasinato no feito de que Ígor tratou de cobrar os impostos até dúas veces nun mesmo mes.

Como resultado deste feito, a sucesora no trono, a súa esposa Olga, cambiou de arriba a abaixo o sistema de recadación de impostos (*poliudie*) no que se pode chamar a primeira reforma legal da que se ten memoria na Europa do Leste.

## Galería 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Rúrik
* República de Nóvgorod
* Rus de Kíiv
* Dinastía Rúrika
* Drevlianos
José Casal

Co nome de **José Casal** podemos referirnos a:

***José Casal Rodríguez**, avogado e político galego (n. 1816).
***José Casal Lois**, escritor e investigador galego (1845-1912).
***José Casal Fernández**, sindicalista e político galego (n. 1902).
10199 Chariklo

**10199 Chariklo** (designación provisional:'''''') é o centauro máis grande do que se ten coñecemento. Orbita o noso Sol entre Saturno e Urano. O 26 de marzo do 2014, uns astrónomos anunciaron o descubrimento duns aneis ó redor de Chariklo grazas á observación dunha ocultación estelar.

Chariklo foi descuberta por James V. Scotti do programa Spacewatch o 15 de febreiro do 1997. Chariklo recibe o seu nome da ninfa Cariclo, a muller de Caronte e filla de Apolo.

Un estudo fotométrico do 2001 non foi incapaz de atopar un período definido de rotación. Observacións do espectro infravermello de Chariklo indican a presenza de xeo de auga, a cal podería estar localizada nos seus aneis.

## Tamaño 
Se alguén sabe a magnitude absoluta (H) e o albedo dun obxecto, pode estima-lo seu tamaño. Pero coma os centauros son corpos semellantes ós cometas de xeo, os cales poden estar expulsando gas, fai moi difícil a estimación dos seus albedos. Ademais, é tamén probable que o albedo dalgúns centauros varíe co tempo e cos seus niveis de actividade.

Cunha magnitude absoluta (H) de 6,4 e un albedo de 0,06, Chariklo é actualmente a maior centauro coñecido cun diámetro estimado de 258&nbsp;km.

A órbita de Chariklo é máis estable cás de Nessus, Chiron, e Pholus. Chariklo está dentro das 0,09 AU, nunha resonancia orbital de 4:3 con Urano e estímase que leva nesta órbita uns 10,3 millóns de anos. Simulacións orbitais feitas con 20 ciclos da órbita de Chariklo, suxiren que Chariklo, a partir dos próximos 30&nbsp;000 anos, non vai a achegarse con regularidade ás 3 UA (450Gm) de distancia respecto de Urano.

Durante a súa oposición perihélica do 2003–4, Chariklo tivo unha magnitude aparente de +17,7. A partir 2012, Chariklo está a 14,1 UA respecto do Sol.

## Aneis 
Grazas a observación dunha ocultación estelar ocorrida no 2013, feita con sete telescopios diferentes, os astrónomos foron capaces de determinar que Chariklo ten polo menos dous aneis. Isto fai de Chariklo o obxecto de menor tamaño que posúe aneis. Os aneis son probablemente confinados por lúas pastor que aínda non foron descubertas xirando ó redor de Chariklo.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* 37th DPS: Albedos, Diameters (and a Density) of Kuiper Belt and Centaur Objects
* AstDys orbital elements
* Orbital simulation from JPL (Java) / Ephemeris
* Chariklo Photo (febreiro 1999)
* Chariklo's orbit between Saturn and Uranus.
* Demonstration of how centaur 10199 Chariklo is currently controlled by Uranus (Solex 10)
Martin Garrix

**Martijn Garritsen**, nado en Amstelveen o 14 de maio de 1996, mellor coñecido polo seu nome artístico **Martin Garrix**, é un DJ neerlandés ligado ao selo discográfico Spinnin' Records.

## Traxectoria 
Tivo os seus inicios con "BFAM", unha coprodución con Julian Jordan, outro artista subscrito ao selo Spinnin' Records. En 2012, gañou o Nightlife Award e o premio ao *DJ revelación do ano* durante o SLAM! FM. Tamén en 2012, o seu remix da canción "Your Body" foi editado coma "Your Body (Martin Garrix Remix)" nunha edición especial do álbum de Christina Aguilera, *Lotus*. "Just Some Loops", unha colaboración con TV Noise, foi incluída no álbum recompilatorio *Loop Masters Essential, Volume 2*. En 2013, "Torrent", unha coprodución con Sidney Samson foi lanzada pola discográfica de Tiësto, *Musical Freedom*. o 16 de xuño del 2013 polos selos 541 / N.E.W.S., converténdose nun éxito en varias listas de todo o mundo e acadando millóns de visitas en Youtube. Ademais é o artista máis novo en chegar á cima dos máis vendidos no portal Beatport. A canción tamén aparece na compilación de Hardwell, *Revealed Volume 4*.

## Notas