open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Agora Repúblicas

**Agora Repúblicas** (en , en , en , en , en , Os demais postos na candidatura repartíronse entre EH Bildu, BNG e ERC. Ademais, Andecha Astur, Puyalón de Cuchas, Alternativa Nacionalista Canaria, Congreso Nacional de Canarias e Unidad del Pueblo tamén participaron na candidatura. Para as eleccións ao Parlamento Europeo de 2024 a coalición renovouse xunto aos Baleares de Ara Més. Esta coalición é sucesora de L'Esquerra pel Dret a Decidir e Os Pobos Deciden, formacións que participaron nas eleccións europeas de 2014.

## Composición 
### 2019 
Partidos que conformaron a coalición para as eleccións de 2019:

A coalición estaba formada, inicialmente, por Esquerra Republicana de Catalunya, Euskal Herria Bildu e o Bloque Nacionalista Galego.  ERC afirmou que a alianza estaba aberta a outras "forzas soberanistas, republicanas e progresistas". Posteriormente, sumáronse Andecha Astur, Puyalón de Cuchas, Unidad del Pueblo e Alternativa Nacionalista Canaria.

A candidatura estaba encabezada por Oriol Junqueras i Vies (por Esquerra Republicana de Catalunya), Pernando Barrena Arza (por Euskal Herria Bildu) e Diana Riba i Giner (independente). A candidata polo Bloque Nacionalista Galego, Ana Miranda Paz, ocupou o 5° posto.

### 2024 
Partidos que conformaron a coalición para as eleccións de 2024:

A coalición conta coa participación de Comunistes de Catalunya e independentes. Está encabezada por Diana Riba i Giner (como independente), por Pernando Barrena (por EH Bildu) e Ana Miranda Paz (polo BNG). O BNG ocupa o terceiro lugar dentro da candidatura fronte ao quinto posto que lle correspondeu nas pasadas eleccións. A cabeza de lista por Ara Més, Alice Weber, ocupa o posto 15°.

O 21 de maio, os partidos da coalición asinaron un manifesto para pedir o voto xunto con outras formacións como Esquerra Unida i Alternativa, Comunistes de Catalunya, Puyalón, Andecha Astur, Anova, Ahora Canarias e Unidad del Pueblo. Izquierda Castellana fixo tamén un chamamento a votar á candidatura do BNG.[miniatura|Candidatura do [Bloque Nacionalista Galego|BNG-Agora Repúblicas nas Eleccións ao parlamento europeo 2024.]]
## Resultados electorais 
### Parlamento Europeo 
#### 2019 
Nas eleccións ao Parlamento Europeo de 2019, Agora Repúblicas obtivo un 5,58 % dos votos e 3 escanos.

Os eurodeputados electos na IX lexislatura do Parlamento Europeo por esta coalición foron os seguintes:
# Oriol Junqueras (Esquerra Republicana de Catalunya)
# Pernando Barrena (Euskal Herria Bildu), substituído por Ana Miranda (Bloque Nacionalista Galego) en outubro de 2022.
# Diana Riba (Esquerra Republicana de Catalunya)

### 2024
Os eurodeputados electos na X lexislatura do Parlamento Europeo por esta coalición foron os seguintes:
# Diana Riba (Esquerra Republicana de Catalunya)
# Pernando Barrena (Euskal Herria Bildu)
# Ana Miranda Paz (Bloque Nacionalista Galego)

## Notas
Voo 301 de Palair Macedonian Airlines

O **voo 301 de Palair Macedonian Airlines** era un servizo regular internacional de pasaxeiros dende o aeroporto de Skopje e o aeroporto de Zürich. O día 5 de marzo de 1993 o Fokker 100 que operaba a ruta esnafrouse pouco despois da engalaxe.

Morreron 83 persoas, 79 pasaxeiros e 4 tripulantes, e 14 sobreviviron. Na época foi o accidente de aviación con máis vítimas mortais en Macedonia do Norte. Foi superado poucos meses despois cando un Yakovlev Yak-42 se esnafrou nunha montaña preto de Ohrid. No momento foi o peor accidente dun Fokker 100, un récord que mantivo ata o accidente do voo 402 de TAM o 31 de outubro de 1996. O voo 301 segue sendo o segundo peor accidente dun Fokker 100.

A investigación do desastre, que tivo a axuda dun equipo neerlandés, concluíu que a causa do accidente fora a acumulación de xeo nas ás do avión. Esta acumulación fixo que se deteriorase a sustentación do avión. O incumprimento do procedemento correcto para manexar a formación de xeo atmosférico tamén se citou como unha das causas do accidente.

## Avión 
O aparello implicado no accidente era un Fokker 100 con rexistro PH-KX e número de serie 11393. O avión era novo, fora construído en 1992 e fora entregado a Palair Macedonian Airlines o 27 de xaneiro de 1993. No momento do accidente tiña só 188 horas de voo en 136 ciclos.

## Pasaxeiros e tripulación 
O voo 301 levaba 92 pasaxeiros e 5 tripulantes. A meirande parte dos pasaxeiros eren albano-kosovares que ían traballar a Suíza.

A autorización para a engalaxe foi dada ás 11:11. Cando o 301 engalou había unha forte nevada e unha visibilidade de 900 metros. A observación dende o chan confirmaba que a visibilidade era o suficientemente pobre como para non ver o final da pista dende a posición do voo 301. 28 segundos despois da autorización o avión estaba no aire.

A primeira noticia do accidente foi recibida por parte dun casco azul das Nacións Unidas que escoitou o impacto mentres camiñaba cara á rampla. Inmediatamente correu ao lugar do accidente e rescatou 7 superviventes. Despois chegaron servizos de emerxencia do aeroporto e das Nacións Unidas. Ata 20 sobreviventes, dos cales 5 estaban en estado crítico, foron transladados ao hospital en Skopje. Porén, 4 superviventes morreron de camiño ao hospital. Dous máis morreron posteriormente polas feridas recibidas.

## Notas
Francisco Pena Romero

**Francisco Pena Romero**, nado en Cabo de Cruz (Boiro) o 6 de xaneiro de 1909 e finado no mesmo lugar o 1 de outubro de 1992, foi un político galego.

## Traxectoria 
Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e obrigado a alistarse no exército franquista. Desertou e pasouse ao bando leal. Coa derrota republicana pasou a Francia e foi internado no campo de Barcares e despois incorporouse a 33 Compañía de Traballadores Estranxeiros. Combateu no Exército francés. Preso en Estrasburgo, foi deportado a Mauthausen en decembro de 1940 e trasladado a Gusen en marzo de 1941. Foi liberado en maio de 1945.

## Vida persoal 
Casou con Ramona Romero Fernández.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Carta de Ramona Romero, esposa del deportado coruñés Francisco Pena Romero
Voo 1549 de US Airways

O **voo 1549 de US Airways** foi un Airbus A320 que, mentres gañaba altitude tras a engalaxe do aeroporto LaGuardia en Nova York o día 15 de xaneiro de 2009, golpeou unha bandada de gansos canadenses xusto ao norte da ponte George Washington e como consecuencia perdeu toda a potencia dos motores. Incapaces de chegar a ningún aeroporto, os pilotos Chesley Sullenberger e Jeffrey Skiles fixeron planear o avión para realizar unha amaraxe no río Hudson fóra de Midtown Manhattan. As 155 persoas a bordo foron rescatadas polos barcos que se atopaban nas proximidades e houbo algúns feridos graves.

O accidente pasou a ser coñecido como o "Milagre do Hudson", e un funcionario da Xunta Nacional de Seguridade no Transporte describíuno como "a amaraxe máis exitosa da historia da aviación". A Xunta rexeitou a idea de que o piloto podería evitar a amaraxe regresando a LaGuardia ou desviándose ao próximo aeroporto de Teterboro.

## Notas
Voo 1951 de Turkish Airlines

O **voo 1951 de Turkish Airlines** era un servizo de pasaxeiros que se esnafrou durante a aterraxe no aeroporto de Ámsterdam-Schiphol o día 25 de febreiro de 2009, resultando na morte de 9 pasaxeiros e tripulantes, incluídos os tres pilotos.

O avión, un Boeing 737-800, esnafrouse nun campo a uns 1,5 quilómetros da pista Polderbaan (18R), antes de cruzar a entrada da autoestrada A9 ás 09:26 UTC (10:26 CET), que procedía de Istanbul. O avión rompeu en tres partes no impacto. Os restos non se incendiaron.

O accidente foi causado primariamente pola reacción automática do avión, que foi desencadeada por un altímetro defectuoso. Isto causou que o acelerador automático baixase a potencia dos motores ao ralentí durante a aproximación. A tripulación decatouse disto demasiado tarde para realizar as accións necesarias para incrementar o pulo e recuperar o avión antes de que entrase en perda e se esnafrase. Boeing publicou despois un boletín para lembrarlle aos pilotos de todos os 737 a importancia de monitorizar a velocidade do aire e a altitude, avisando contra o uso do piloto automático e o acelerador automático mentres se aterraba en casos nos que houbese discrepancias nos radioaltímetros.

## Notas
Río Arlanzón

O **Arlanzón** é un río de España, afluente do río Arlanza, pertencentes á Conca do Douro. Ten unha lonxitude de 115&nbsp;km.

Nace na Serra da Demanda, zona montañosa do sueste da provincia de Burgos, no Pico de San Millán, a 2.132 metros de altitude. Nace na fonte de Tañuelos, na localidade burgalesa de Riocavado de la Sierra. Pasa por Burgos, dividindo a cidade en dúas metades. Desemboca no Arlanza​ pouco antes de que este desemboque no Pisuerga.

Os encoros de Arlanzón e de Uzquiza, situados antes do seu paso pola cidade de Burgos, encárganse de regular o caudal do río.
Río Arlanza

O **Arlanza** é un río de España, afluente do río Pisuerga, que discorre polas provincias de Burgos e Palencia. Ten unha lonxitude de 160&nbsp;km.

Nace na serra de Neila, preto de Quintanar de la Sierra, nunha paraxe coñecida como Fuente Sanza. Desemboca no Pisuerga pouco antes da localidade palentina de Torquemada.
Josh Magette

**Josh Magette**, nado o 28 de novembro de 1989 en Birmingham, Alabama, é un xogador profesional de baloncesto estadounidense que xoga para os Lakeland Magic da NBA G League. Cunha estatura de 1,85 metros xoga na posición de base.

## Traxectoria profesional 
Tras non ser elixido no Draft da NBA de 2012, Magette uniuse ós Memphis Grizzlies para a Liga de Verán da NBA de 2012, pero non participou en ningún encontro. En agosto de 2012, asinou co Landstede Basketbal neerlandés para a tempada 2012-13, onde en 39 partidos fixo 11.5 puntos, 5.7 asistencias, 2.8 rebotes e 2.5 roubos por partido.

O 1 de novembro de 2013, foi elixido na segunda rolda do Draft da NBA Development League de 2013 polos Los Angeles D-Fenders.

O 27 de xullo de 2018, Magette asinou co KK Cedevita croata. O 10 de novembro de 2018, foi cortado polo Cedevita.

O 24 de decembro de 2018, Magette asinou un contrato temporal co CB Gran Canaria.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com 
* Perfil na NBA D-League
Tawakkul Karman

**Tawakkul Abdel-Salam Karman** (en  ''Tawakkul 'Abd us-Salām Khalid Karmān*; tamén transliterado como *Tawakul*, *Tawakel''), nada en Shara'b As Salam (Iemen) o 7 de febreiro de 1979, En 2011 recibiu o Premio Nobel da Paz, sendo a primeira iemení, a primeira muller árabe, e a segunda muller musulmá que o gañou, ademais da segunda Nobel da Paz máis nova ata o momento.

Karman gañou protagonismo no seu país despois de 2005 pola súa participación como xornalista e defensora dun novo servizo telefónico de noticias ao que se lle denegou a licenza en 2007, tralo que liderou protestas pola liberdade de prensa. Organizou protestas semanais a partir de maio de 2007 aumentando os asuntos para reformar. Redirixiu as protestas iemenís para apoiar a "revolución de xasmín", como chamaba a primavera árabe, logo de que o pobo tunisiano derrocase o goberno de Zine El Abidine Ben Ali en xaneiro de 2011. Foi unha das voceiras da oposición que reclamou o fin do réxime do presidente Ali Abdullah Saleh.

Un cable saudita de WikiLeaks revelou que mentres denunciaba publicamente a Arabia Saudita, estaba organizando reunións secretas cos sauditas para requirir o seu apoio. Karman prodigou eloxios aos sauditas por forzar un acordo de transición que moitos reformistas viron como unha profunda traizón á revolución. Ela acusou a Abd Rabbuh Mansur Hadi de apoiar os houthis e a Al Qaida.

## Traxectoria 
Tawakkol Karman naceu o 7 de febreiro de 1979 en Shara'b As Salam, gobernación de Taiz. Creceu preto de Taiz, onde estudou, terceira cidade máis grande do Iemen, descrita como un lugar de aprendizaxe nun país conservador. É filla do avogado e político Abdel Salam Karman, que ata a súa dimisión ocupou o cargo de ministro de asuntos legais no goberno de Ali Abdullah Saleh. e de Safa Karman, avogado, e primeiro cidadán iemení graduado pola escola de dereito de Harvard. Safa é tamén xornalista e traballa para *Al-Jazeera*. Está casada con Mohammed al-Nahmi e é nai de tres fillos.

Karman obtivo un grao en comercio pola Universidade de Ciencia e Tecnoloxía, e graduouse en ciencia política pola Universidade de Saná.

Nunha protesta en 2010, unha muller intentou apuñalala cun jambiya mais os seguidores de Karman foron quen de evitar o asalto.

Segundo Tariq Karman, "un alto oficial iemení" ameazou telefonicamente de morte a súa irmá de morte o 26 de xaneiro de 2011 se continuaba coas súas protestas públicas. Segundo escribiu Dexter Filkins en *The New Yorker*, o oficial era o presidente Saleh.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
* 
*  Women's eNews.
* Official Nobel Prize page 
*
Río Cea, río Esla

O **Cea** é un río do noroeste de España, afluente do río Esla, que discorre polas provincias de León, Valladolid e Zamora. Ten unha lonxitude de 163&nbsp;km.

Nace no municipio leonés de Prioro, na Fuente del Pescado, e desemboca no Esla en Castrogonzalo, na provincia de Zamora. A Canle Cea-Carrión toma auga do río Cea en Galleguillos de Campos.
Dahshur

**Dahshur** (en ) é unha poboación exipcia situada a uns 40 quilómetros ao sur de O Cairo, coñecida por ter unha gran necrópole real, situada nunha zona desértica na marxe oeste do río Nilo e varias pirámides, dúas das máis antigas, máis grandes e mellor conservadas en Exipto.

## Restos arqueolóxicos 
A Pirámide acodada e a Pirámide Vermella construíronse durante o reinado do *faraón* do Reino Antigo Snefru, o pai de Khufu. A forma orixinal da *Pirámide acodada* é extraordinaria e representa unha forma piramidal de transición, mentres que a *Pirámide Vermella* é a primeira pirámide *clásica* ou de caras triangulares do mundo.

Dahshur foi a necrópole real de Exipto durante o reinado de Amenemhat II, faraón da XII dinastía. A pirámide de Amenemhat II deteriorouse un pouco, pero nas súas proximidades atopáronse varias tumbas non saqueadas de damas reais, que aínda contiñan moitas xoias.

O pirámide de Sesostris III formaba parte dun enorme complexo con varios prámides menores para damas reais e un templo, ao sur da pirámide. Nunha tumba, á beira da rúa da pirámide, atopáronse os tesouros das "fillas do faraón".

A *Pirámide negra* data do reinado do faraón posterior Amenemhat III, aínda que nun estado moi deteriorado aínda é o monumento máis impoñente na área tras as dúas pirámides de Seneferu. O brillante pramidón feito de granito que coroaba a Pirámide negra exponse  no salón principal do Museo do Cairo.

Xunto da pirámide se atopou a tumba, en parte espoliada, do faraón Hor da XIII dinastía e adxacente a da súa posible filla Nubhetepti-Jered. Hai outras pirámides da décimo terceira dinastía en Dahshur, pero só excavouse a de Ameny Qemau.

No arredores das pirámides de Dahshur atopáronse extensos cemiterios de funcionarios do Imperio Antigo e Imperio Medio.

## Patrimonio da Humanidade 
En 1979, o conxunto de Menfis a súa necrópole e os campos de pirámides de Gizeh, Abusir, Saqqara e Dahshur) declarouse Patrimonio da Humanidade da UNESCO co nome * Memphis e a súa necrópole - Zonas das pirámides de Giza a Dahshur*. Está clasificado como cultural (criterios I, III, VI) co número de identificación 86 http://whc.unesco.org/es/list/86.

## Galería 

Ficheiro:GD-EG-Saqqara004b.jpg|Pirámide *Acodada* de Seneferu.
Ficheiro:Rhomboidale-vue-complexe.jpg|Pirámide *Acodada* de Seneferu.
ficheiro:Dahschur-snofru-red.jpg|Pirámide *Vermella* de Seneferu.
Ficheiro:Pyramide-rouge-plans.jpg|Pirámide *Vermella* de Seneferu.
Ficheiro:Piramide-amenemhet2.png|Pirámide de Amenemhat II.
Ficheiro:Piramide-senusret3.png|Pirámide de Sesostris III.
Ficheiro:BlackPyramidOfAmenemhetIII.jpg|Pirámide *Negra* de Amenemhat III.
Ficheiro:Piramide-amenemhet3-dashur.png|Pirámide *Negra* de Amenemhat III.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Information about Dahshur on the website of the German Archaeological Institute
* Photos from inside the Bent Pyramid of Dahshur
* Dahshur - Pyramid Breeding Ground
* Dahshur
* National Geographic Video on the Dahshur Pyramids
El Palo

**El Palo** pode referirse a:
***El Palo**, barrio de Málaga.
***El palo**, filme español.
***Club Deportivo El Palo**, equipo de fútbol do barrio malagueño de El Palo.
El Palo, Málaga

**El Palo** é unha histórica localidade mariñeira, agora xa barrio da cidade de Málaga, situado no Distrito Leste, a 8,7&nbsp;km do centro da cidade.

Segundo o concello, limita ao norte cos barrios de Villa Cristina, Miraflores del Palo, El Drago, Las Cuevas e La Pelusa; ao leste, con Miramar del Palo; ao sur, co barrio de Playas del Palo; e ao oeste con Echeverría del Palo e Pedregalejo. Non obstante, tradicionalmente coñécese como El Palo á zona situada entre o Monte San Antón e o mar Mediterráneo delimitada polos arroios Jaboneros e Gálica, e nun sentido máis amplo, a toda a zona do extremo oriental de Málaga, na estrema co concello do Rincón de la Victoria.
Ruptura da presa de Brumadinho

A **ruptura da presa de Brumadinho** foi un desastre ambiental que ocorreu no municipio brasileiro de Brumadinho, a 65&nbsp;km da capital mineira, Belo Horizonte, a comezos de 25 de xaneiro de 2019. Rompeuse unha represa de minería controlada pola compañía Vale SA, construída sobre a beira do río Ferro-Carvão na localidade de Córrego do Feijão.

O accidente ocorreu só tres anos despois do desastre da represa de residuos mineiros de Mariana, a menos de 200 quilómetros de Brumadinho, que tamén era controlada por Vale en conxunción con BHP Billiton. O presidente de Vale, nunha conferencia de prensa, sinalou que, a diferenza de Mariana, na traxedia de Brumadinho "o dano humano será maior".

## Notas
Voo 427 de Indian Airlines

O **voo 427 de Indian Airlines** foi un Boeing 737 implicado nun secuestro ocorrido na India entre os días 24 e 25 de abril de 1993. Comandos da Garda de Seguridade Nacional (NSG) rescataron os 141 reféns no avión no aeroporto de Amritsar. O único secuestrador, Mohammed Yousuf Shah, morreu 5 minutos despois de que os comandos entrasen no avión, antes de que puidese reaccionar e ferir algún dos reféns. O rescate recibiu o nome en código de **Operación Ashwamedh**.

## Secuestro 
O voo IC427 de Indian Airlines engalou de Delhi ás 13:57 con 6 tripulantes e 135 pasaxeiros a bordo. Durante o voo un pasaxeiro, que nun primeiro se identificou a si mesmo como Syed Salauddin, afirmou que levaba pistolas e unha granada de man, e solicitou que o avión voase a Cabul. Ás 14:43 o control de tráfico aéreo de Delhi recibiu unha mensaxe informando do secuestro do avión e que se dirixía cara a Cabul.

O control de tráfico aéreo de Lahore negouse a permitir que o avión entrase no espazo aéreo de Paquistán, e o voo regresou á India despois de dar voltas sobre Lahore. Finalmente o avión aterrou en Amritsar, na India, ás 15:20. O secuestrador demandou recargar e solicitou novamente voar a Cabul. O grupo de xestión de crises do goberno da India e o comité central no aeroporto de Delhi responderon á situación. O vicecomisario e o superintendente da policía do distrito de Amritsar foron enviados ao aeroporto para negociar co secuestrador. Ás 18:00 chegou a Amrtisar o director xeral da policía do Panxab, e fíxose cargo das negociacións. Porén, o secuestrador mantívose firme na súa demanda, e incluso realizou un disparo de advertencia que perforou o avión.

## Operación da NSG 
Despois de que o secuestrador disparase, o grupo de xestión de crises enviou un equipo de comandos da NSG a Amritsar. Mentres tanto, aconsellouse aos negociadores que continuasen falando co secuestrador para desgastalo. Ás 23:00 o secuestrador declarou que voaría o avión se non se cumprían as súas demandas. O grupo de xestión de crises entón dirixiu os comandos e os negociadores para asaltar o avión. Durante as dúas seguintes horas, o equipo avaliou a situación do terreo e planeou a operación. Ás 01:00 do 25 de abril, uns 60 comandos rodearon e asaltaron o avión. O secuestrador foi sorprendido pola súbita entrada dos comandos no avión. Antes de que puidese reaccionar e disparar, un comando disparoulle cunha pistola silenciada. A operación rematou en cinco minutos, ás 01:05, sen ningunha vítima ou ferido entre os reféns nin máis danos no avión.

## Consecuencias 
O secuestrador, despois identificado como Mohammed Yunus Shah, foi entregado á policía local. Finalmente sucumbiu ao disparo de pistola ao ser trasladado a un hospital. A policía atopoulle dúas pistolas de 9&nbsp;mm cargadas. As autoridades indias afirmaron que o secuestrador era membro de Hizbul Mujahideen, pero o grupo negou calquera responsabilidade.

## Notas
Pedro Chouciño Fariña

**Pedro Chouciño Fariña**, nado en Malpica de Bergantiños o 4 de marzo de 1907, foi un mariñeiro e político galego.

## Traxectoria 
Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu de Malpica en agosto de 1938 na evasión do *Rocío*. Con causa aberta en Ferrol por rebelión militar, foi declarado fuxido e en rebeldía. Exiliouse a Chile a bordo do *Winnipeg* e logo marchou ao Perú.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Ramón Rojo Pazos

**Ramón Rojo Pazos**, nado en Cerqueda (Malpica de Bergantiños) cara a 1919, foi un mariñeiro galego.

## Traxectoria 
Tripulante da *Segunda Polar*. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu de Malpica o 31 de agosto de 1938 na evasión do *Rocío*. Abríronlle unha causa en Ferrol por rebelión militar, e foi declarado fuxido e en rebeldía. Exiliouse a Chile a bordo do *Winnipeg*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Kumlinge

**Kumlinge** é un municipio de Finlandia situado na rexión de Åland. En 2018 a súa poboación era de 314&nbsp;habitantes. A superficie do termo municipal é de 865,88&nbsp;km2, dos cales 766,9nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 3,17&nbsp;hab./km².

Limita cos cancellos de Brändö, Saltvik, Sottunga e Vårdö, todos eles no arquipélago das Åland.

O concello é unilingüe en sueco.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de municipios de Finlandia nos que o finés non é a única lingua oficial

### Ligazóns externas 
* Sitio web de Kumlinge
Fernán Gutiérrez de Castro

[miniatura|Escudo da [Familia Castro|Casa de Castro]]
**Fernán Gutiérrez de Castro**, nado cara a 1180 e finado cara a 1240, foi un nobre galego e pertegueiro maior de Santiago.

## Traxectoria
Era fillo primoxénito de Gutierre Rodríguez de Castro e Elvira Osórez. O conde Pedro de Barcelos describiuno como «mui boo cavaleiro d’armas come ou pai e houve mui boo corpo», isto é, «moi bo cabaleiro de armas como o pai e que tiña moi bo corpo». En 1197 aparece como tenente de Toro, Zamora e Villafáfila, na zona fronteiriza, e unha década despois á fronte de Lemos, que alternaría con Toroño, Castrotorafe, Ribadavia, Oviedo e Búval. En 1212, ademais, tomaba parte na célebre batalla das Navas de Tolosa. 

En agosto de 1221 desempeñaba o cargo de «signifero domini regis»; en setembro do mesmo ano documéntase como tenente de Estremadura e a comezos de outubro figura á fronte de «Monterrosum et Lemos», vilas cuxa tenencia mantivo até novembro de 1224. A súa notable influencia na nobreza galega valeulle o nomeamento de pertegueiro maior da Terra de Santiago, substituíndo, ao parecer, a Nuño Núñez de Lara. A confirmación dunha doazón de Afonso IX á igrexa de Santiago, en decembro de 1223, así o testemuña por primeira vez. Polo demais, a mediados de 1226 participou no penúltimo ataque a Cáceres, baixo control dos musulmáns.

Pouco despois da morte do monarca afonsino, Fernán Gutiérrez converteuse nun dos magnates máis asociados con Fernando III de Castela, a quen acompañou nos catro primeiros meses de 1232 durante o seu traxecto por terras de Galicia. Tras tomar parte da campaña de Córdoba (1236), a súa última aparición na Corte data de xullo de 1240, data arredor da cal debeu falecer.

## Casamento e descendencia 
Fernán Gutiérrez de Castro contraeu matrimonio con Emilia Íñiguez de Mendoza, filla do señor de Llodio Íñigo López de Mendoza. Con ela tivo cinco fillos lexítimos:

# André Fernández.
# Estevo Fernández, que o sucedeu na Casa tras a morte do seu irmán primoxénito e foi señor de Lemos e Sarria, pertegueiro maior de Santiago, adiantado maior e meiriño maior de Galicia.
# Gutierre Fernández, que morreu sen sucesión.
# Sancha, quen faleceu solteira.
# Inés, casada con Martín Gil de Soverosa «o Bo», rico-home de Portugal.

A esta descendencia hai que sumarlle tres fillas ilexítimas:

# Urraca, quen contraeu matrimonio con Juan García de Celada, mordomo de Afonso X e desde 1260 adiantado maior da Mar.
# Teresa, que casou con Pedro Guzmán.
# Elo, dama de honra de Lionor de Inglaterra e logo da infanta Branca, raíña de Francia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Casa de Castro
* Historia de Galicia
Oryx e Crake

***Oryx e Crake*** (en ) é unha novela da escritora canadense Margaret Atwood. No canto de describila coma unha novela de ciencia ficción, a autora defínea como ficción especulativa e romance de aventuras. É a primeira parte da triloxía MaddAddam, á que lle seguen *The Year of the Flood* (2009) e *MaddAddam* (2013).

O libro foi orixinalmente publicado pola editorial McClelland and Stewart en 2003, e en 2018 foi traducido ao galego por Estela Villar Nogueira e publicado pola editorial Rinoceronte..

## Argumento 
Jimmy, coñecido como "Home das Neves", loita pola súa vida nun mundo postapocalíptico dominado por animais xeneticamente modificados e onde parece que é o último ser humano supervivente a unha terrible praga. Alternando cos capítulos que acontecen neste mundo desacougante, preséntase a infancia, a adolescencia e o comezo da vida adulta de Jimmy xunto cos outros dous personaxes principais: Crake, o seu mellor amigo, e Oryx, a quen os dous amaban. O protagonista comeza unha viaxe que o levará a descubrir os acontecementos que desencadearon a destrución da humanidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Adami, Valentina. "Bioethics through Literature: Margaret Atwood's Cautionary Tales". WVR, 2011.
* Atwood, Margaret. *Oryx and Crake*. McClelland and Stewart, 2003.
* Atwood, Margaret. "''The Handmaid's Tale* and *Oryx and Crake'' in Context". PMLA 119, 2004.

### Ligazóns externas 
* Ficha do libro na páxina de Rinoceronte Editora
TMC Cancela

**TMC Cancela** é unha empresa galega adicada ao deseño e fabricación de maquinaria forestal. Nas súas orixes a empresa adicábase á reparación de maquinaria forestal. Co tempo adicouse á fabricación de maquinaria sendo dende 2008 o principal fabricante en España de maquinaria para a trituración de madeira.

## Notas
María Rodríguez

O nome **María Rodríguez** pode referirse a:

***María Rodríguez Garrido**, cantante andaluza coñecida como **Mala Rodríguez** (n. 1979);

***María Rodríguez Rodríguez**, cociñeira galega.
Río Piles

O **Piles** é un curto río da costa cantábrica do Principado de Asturias, de 10-15 km de lonxitude.

Nace da confluencia dos ríos Llantones, Viejo e Peña Francia, no concello de Xixón, e desemboca no mar Cantábrico á altura da praia de San Lorenzo, no centro de Xixón. O seu principal afluente é o río Granda.
Super Bowl LIII

A **Super Bowl LIII** foi a 53ª edición da Super Bowl e a 49ª final da era moderna da National Football League (NFL) de fútbol americano. O partido xogouse o 3 de febreiro de 2019 no Mercedes-Benz Stadium de Atlanta, Xeorxia (Estados Unidos), ante 70.081 espectadores. Esta foi a terceira Super Bowl que acollida pola cidade de Atlanta. Os antecedentes foron a Super Bowl XXVIII, gañanda polos Dallas Cowboys en 1994, e a Super Bowl XXXIV, gañada polos St. Louis Rams no ano 2000. Estas dúas Super Bowl foron xogadas no Georgia Dome.

O partido enfrontou aos campions da National Football Conference (NFC), Los Angeles Rams, contra os campións da American Football Conference (AFC), os New England Patriots. Este último equipo repetiu final por terceiro ano consecutivo. Na edición de 2017 gañaron aos Atlanta Falcons e na de 2018 perderon ante os Philadelphia Eagles. Este encontro foi un desquite da Super Bowl XXXVI, na que os Patriots comandados polo adestrador Bill Belichick e o quarterback Tom Brady venceron por 20−17. Este partido é considerado o comezo da dinastía dos Patriots, que repetirán adestrador e quarterback nesta edición. Finalmente, os Patriots conseguiron o título após vencer por 13−3. O MVP desta edición foi o wide receiver Julian Edelman.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da National Football League
* Sitio web oficial da Super Bowl en nfl.com
O Burgo de Negral, O Pacio, Friol

**O Burgo de Negral** é un lugar da parroquia do Pacio no concello lucense de Friol na comarca de Lugo. 

En 2024 tiña, segundo o Instituto Galego de Estatística, 23 habitantes (14 homes e 9 mulleres), o que supón unha diminución con respecto a 2009, cando tiña 28 habitantes.

## Historia
Segundo Sáez Taboada (2002) foi unha das *mansio* da Vía XIX do Itinerario de Antonino. O lugar está atravesado polo Camiño Primitivo, na vía cara a Santiago de Compostela.

Mediante un documento de 1223 o matrimonio composto por Fernando Muñoz e Teresa Rodríguez doou un hospital para peregrinos e pobres. Por esa época aparece documentado como O Burgo de Negralle.
## Lugares e parroquias 
### Lugares do Pacio 
### Parroquias de Friol 
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Friol
### Bibliografía
*
Ramón Somoza Álvarez

**Ramón Somoza Álvarez**, nado en Ourense en 1899 e finado en Castroncelos (A Pobra do Brollón) o 13 de xullo de 1938, foi un gandeiro e político galego.

## Traxectoria 
Gandeiro. En 1930 participou na reorganización da Agrupación Socialista de Monforte de Lemos. Participou na folga xeral revolucionaria de 1934 e foi procesado. Liberado grazas a amnistía decretada tralo triunfo da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936, foi recibido en San Clodio de Ribas de Sil xunto con Juan Tizón Herreros e Eduardo Amador Corzo. Foi designado concelleiro de Monforte polo gobernador civil o 15 de marzo. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu ao monte. Foi capturado o 11 de xullo de 1938. Foi asasinado con José Rodríguez Silvosa o 13 de xullo de 1938 en Seixo de Castroncelos (A Pobra do Brollón) durante un traslado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo
* Objetivo cumplido en la exhumación del cementerio de Castroncelos
* "Exhuman en A Pobra do Brollón los restos de dos vecinos de Monforte" *La Voz de Galicia*, 1/7/2016 .
Miguel Chapel Salgueiro

**Miguel Chapel Salgueiro**, nado en Monforte de Lemos o 9 de xaneiro do 1903 e finado en Aulnay-sous-Bois (Sena-San Denis) en 1978, foi un sindicalista e político galego.

## Traxectoria 
Fillo dun cidadán de orixe francesa residente en Monforte de Lemos dende 1895. Ingresou na Compañía de Ferrocarriles del Norte como fogueiro en decembro de 1918. Afiliado á UGT, formou parte da primeira directiva da 3ª zona do Sindicato Nacional Ferroviario. En 1930 participou na reorganización da Agrupación Socialista de Monforte de Lemos e representou a Agrupación Socialista de Monforte no XIII Congreso do PSOE en 1932. Foi fundador das Juventudes Socialistas en 1933 e presidente da agrupación local de Monforte.

Con motivo da folga xeral revolucionaria de 1934 foi detido polo achado dun depósito de bombas en Ponte Raigada (Mourelos). Foi proclamado candidato do PSOE para as eleccións de febreiro de 1936. Logo do triunfo da Fronte Popular nas eleccións, foi designado concelleiro de Monforte polo gobernador civil o 15 de marzo, e foi elixido síndico e tenente de alcalde. Foi presidente do comité local pro Estatuto de Autonomía en xuño.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 participou na formación das milicias que partiron de Monforte cara Lugo para a defensa da República. Fuxiu de Monforte, pasando a Portugal con Juan Tizón Herreros. De Portugal pasou a Xibraltar e de alí a Inglaterra e despois a Francia, onde se encontraba no momento da invasión nazi. Xulgado en rebeldía, abríronlle expediente de responsabilidades políticas en 1940 e foi sancionado con 8 anos de inhabilitación especial, 3 anos e un día de desterro a máis de 100 quilómetros de Monforte e ao pago de 250 pesetas.

Logo da liberación de Francia estableceuse en Aulnay-sous-Bois, preto de París, traballando nunha fábrica de aparatos eléctricos na Port de la Chapelle. Foi concelleiro en Aulnay-sous-Bois polo Partido Socialista francés. En 1963 solicitou desde Francia o dereito ao subsidio de vellez na RENFE, pero foille denegado.
## Vida persoal 
Casou con Antonia Carballo Otero.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo
*
Dunkin'

**Dunkin**' (coñecido como ''Dunkin' Coffee* en España), chamada anteriormente *'Dunkin' Donuts''', é unha cadea multinacional de franquías de tipo cafetaría especializadas en dónuts, fundada por William Rosenberg en 1950 en Quincy, Massachusetts, nos Estados Unidos.

A oferta principal das cafetarías da marca baséase no café e nos dónuts, as cales se ofrecen en multitude de sabores e con coberturas de cores rechamantes. Co tempo, a marca foi ampliando a súa gama de produtos, chegando a ter a día de hoxe granizados, xeados, refrescos, té, sándwiches, zumes ou aperitivos.

A competencia directa de Dunkin' na maioría dos países xeralmente é Starbucks Coffee.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial de Dunkin'
Antonio Carballo Vázquez

**Antonio Carballo Vázquez**, nado en Coles cara a 1884 e finado en Vigo o 12 de maio de 1937, foi un industrial e político galego.

## Traxectoria 
miniatura|Lugar de memoria na Fortaleza do Castro
Presidente da loxa masónica Vicus Nº 8. Coa República foi elixido concelleiro de Vigo nas eleccións do 12 de abril. Foi suspendido como concelleiro en 1934. Militante de Izquierda Republicana. Foi reposto como concelleiro o 20 de febreiro de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Foi xulgado en consello de guerra sumarísimo con José Caldas Iglesias e Julio Vilaboa Villar, acusado de rebelión militar e condenado a pena de morte. Foi fusilado no castelo do Castro. Abríronlle expediente de incautación de bens en setembro de 1937.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  (2019). "Sindicalistas de Vigo (1)"
Viroplasma

[miniatura|Viroplasmas (en verde) en células infectadas por [rotavirus (arriba) e céllas non infectadas (abaixo). Tinguidura inmunofluorescente.]]
Un **viroplasma** é un corpo de inclusión orixinado por virus situado nunha célula no que se está producindo a replicación viral e a ensamblaxe dos virus fillos. Poden considerarse **factorías virais** na célula. Nunha célula infectada fórmanse moitos viroplasmas, que aparecen como zonas densas vistas con microscopio electrónico. Sábese pouco sobre o mecanismo da formación de viroplasmas.

## Definición 
Un viroplasma é un gran compartimento perinuclear ou citoplasmático, onde se produce a ensamblaxe e replicación viral. A formación do viroplasma está causada polas interaccións entre os virus e a célula infectada en zonas onde os produtos virais e os elementos celulares están confinados. rotavirus, virus da vaccinia e virus do arroz anano. Estes aparecen como zonas densas aos electróns vistos con microscopio electrónico e son insolubles. O número e tamaño dos viroplasmas dependen do virus, do illamento do virus, a especie hóspede e o estadio da infección. Por exemplo, os viroplasmas de mimivirus teñen un tamaño similar ao núcleo do seu hóspede, a ameba *Acanthamoeba polyphaga*. Este proceso implica varias interaccións complexas e eventos de sinalización entre os factores celulares virais e da célula hóspede.

Os viroplasmas fórmanse ao inicio da infección; en moitos casos, os rearranxos celulares causados durante a infección viral levan á construción de complicadas inclusións —viroplasmas— na célula, onde se ensamblará a factoría. O viroplasma é onde se concentran os compoñentes, como os encimas replicases, o material xenético do virus e as proteínas do hóspede necesarias para a replicación, e así incrementan a eficacia da replicación. Nas plantas non hai centros organizadores de microtúbulos, polo que os virus de plantas inducen o rearranxo de estruturas para formar o viroplasma, principalmente en virus de ARN de plantas. Dada a coevolución que se produciu entre os virus e as súas células hóspede, os cambios na estrutura celular inducidos durante a infección é probable que supoñan unha combinación das dúas estratexias.

## Uso en diagnósticos 
A presenza de viroplasmas utilízase para diagnosticar certas infeccións virais. Comprender o fenómeno da agregación de virus e a resposta da célula á presenza de virus, e se os  viroplasmas facilitan ou inhiben a replicación viral, pode axudar a desenvolver novas estratexias terapéuticas contra as infeccións virais en células animais e de plantas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Evolución viral
* Replicación viral
Manuel Juncal Paredes

**Manuel Jesús Juncal Paredes**, nado en Moaña cara a 1898 e finado en Vigo o 12 de maio de 1937, foi un mestre e político galego.

## Traxectoria
Fillo de Francisco Juncal Currás. Foi mestre interino en Moaña (1921), en 1923 foi destinado a San Mateo de Oliveira (Ponteareas), en 1925 a Tameiga, despois a Nespereira (Pazos de Borbén) e en 1933 coa súa muller ás Escolas Graduadas do Porriño. Foi alcalde de Pazos de Borbén. Militante de Izquierda Republicana, foi vocal do Comité pro-Autonomía de Galicia do Porriño en xuño de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en consello de guerra, foi fusilado o 12 de maio de 1937. Foi separado do servizo e baixa na escala en xaneiro de 1941.

## Vida persoal 
Casou coa tamén mestra María Clotilde Gayoso Rodríguez en 1924.

## Notas
Lumparland

**Lumparland** é un municipio de Finlandia situado na rexión de Åland. En 2018 a súa poboación era de 390&nbsp;habitantes. A superficie do termo municipal é de 87,04&nbsp;km2, dos cales 50,69nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 10,73&nbsp;hab./km².

Limita cos cancellos de Föglö, Jomala, Lemland, Sund e Vårdö, todos eles no arquipélago das Åland.

O concello é unilingüe en sueco.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de municipios de Finlandia nos que o finés non é a única lingua oficial

### Ligazóns externas 
* Sitio web de Lumparland
Voo 400 de TWA

O **voo 400 de TWA** foi un Martin 4-0-4, con rexistro N40403, que se esnafrou engalando do aeroporto de Pittsburgh. 22 das 36 persoas a bordo, incluído un tripulante, morreron no accidente.

O voo 400 ía ser un voo IFR ata o aeroporto de Newark. Neste voo en particular, o primeiro oficial estaba no asento da esquerda, xa que estaba sendo revisado polo capitán. Cando o avión se levantou do chan, experimentouse unha forte guiñada mentres o primeiro oficial reducía potencia a unha altura duns 30 metros. Case inmediatamente a luz de aviso de lume do motor 1 acendeuse; porén, a alarma de lume nunca soou. Nese momento, crese que o primeiro oficial decelerou o motor 1. O capitán só notou a perda de potencia no indicador de presión efectiva media, pero nunca viu a luz de aviso. Puxo o motor ao ralentí e cando o primeiro oficial ía premer o botón para poñer manualmente a hélice en bandeira o capitán parouno. O capitán idicou que o dispositivo automático para poñer a hélice en bandeira se encargaría do motor 1. Isto nunca ocorreu xa que a panca do acelerador fora atrasada a unha posición por detrás dos interruptores que armaban o dispositivo automático que debería poñen en bandeira a hélice. A hélice 1 creou a suficiente resistencia como para causar que o avión seguise guiñando cara á esquerda. A tan só  515&nbsp;m despois do fin da pista, ás 7:20 pm, o avión esnafrouse.

O aviso de lume parece que foi causado for un fallo no conector de fixación do escape. Os gases quentes de saída foron expulsados directamente sobre un detector de sobrequecemento.

A causa probable do accidente foi determinada como: "acción de emerxencia non coordinada en moi pouco tempo dispoñible para a tripulación, que levou a unha configuración do avión cunha resistencia insuperable".

## Notas
José Moreira Casal

**José Antonio Moreira Casal**, nado en Vilagarcía de Arousa o 10 de decembro de 1899 e finado no mesmo concello o 15 de marzo de 1944, foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Manuel Moreira Escariz, perito agrícola e administrador do pazo da Golpilleira, e Ignacia Casal Soto. Estudou Medicina na Universidade de Santiago de Compostela, da que foi expulsado o último ano por unha brincadeira e rematou na Universidade de Sevilla, obtendo a licenciatura en xuño de 1923. Especializouse en Obstetricia na Universidade de Madrid, na que fixo o doutoramento.

Dende 1924 exerceu como médico en Vilagarcía de Arousa. Era coñecido como "o médico dos pobres". Logo da proclamación da República foi membro da comisión xestora municipal e despois concelleiro polo Partido Galeguista ata agosto de 1934, cando foi contratado polo Concello como médico tocólogo. O 22 de decembro de 1935 foi obxecto dunha multitudinaria homenaxe en Vilagarcía.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detenido e desterrado a Bande. Despois foi desterrado a Alcambra (provincia de Teruel) onde traballou na clínica dun seu irmán. Prestou servizo aos feridos de guerra durante a batalla do Ebro. Enfermo, permitíronlle regresar a Vilagarcía en 1942, onde morreu en marzo de 1944. O seu enterro constituíu unha homenaxe popular, o féretro foi levado en ombreiros polo centro de Vilagarcía, pese á oposición do párroco.

## Vida persoal 
Casou con Segunda Manciñeira.

## Recoñecementos 
* En 1978 unha subscrición popular sufragou un busto como homenaxe.
* Unha rúa de Vilagarcía leva o seu nome.

* Foi nomeado fillo predilecto de Vilagarcía en 2010.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Lembranza do Doutor Moreira Casal

### Ligazóns externas 
* El médico de los pobres
* Fotografías en O faiado da memoria
Phasianoidea

A dos **fasianoideos** (*Phasianoidea*) é unha superfamilia de aves da orde dos galiformes.

## Taxonomía 
### Descrición 
A superfamilia foi decrita en 1825 polo zoólogo irlandés Nicholas Aylward Vigors.

### Etimoloxía 
O nome *Phasianoidea* esta formda pola unión dos elementos do latín científico *Phasian-* e *-oidea*. O primeiro é a raíz do xenitivo do no nome do seu xénero tipo, *Phasianus*, e o segundo é a desinencia *-oidea*, plural neutro de *-oideus*, derivada do grego antigo εἴδος *eídos*, 'aspecto', 'aparencia', 'forma', coa vogal de unión *-o-*, usada na formación de numerosos nomes de ordes e superfamilias de animais. Literalmente: 'os que se parecen aos faisáns'. (Ver e etimoloxía do xénero en *Phasianus*).

### Familias 
A superfamilia subdivídese en tres familias:

'*Superfamilia fasianoideos (*Phasianoidea*)*' Vigors, 1825 - 225 especies
* Familia numídidos (*Numididae*) Reichenbach, 1850 - 6 especies
* Familia odontofóridos (*Odontophoridae*) Gould, 1844 - 34 especies
* Familia fasiánidos (*Phasianidae*) Vigors, 1825 - 185 especies

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* del Hoyo, J.; Elliot, A. & Sargatal, J. (1994): "New World Vultures to Guineafowl".  En *Handbook of the Birds of the World. 2*. Barcelona: Lynx Edicions. ISBN 84-8733-415-6.

### Outros artigos 
* Aves
* Galiformes
Voo 253 de Aeropostal (xuño de 1956)

O **voo 253 de Aeropostal** era un servizo regular de pasaxeiros dende o aeroporto internacional Idlewild, Nova York, ata o aeroporto internacional de Caracas que se esnafrou o 20 de xuño de 1956. Sobre unha hora e 20 minutos despois de engalar a tripulación informou de problemas cun dos motores e regresou a Nova York. Mentres se desfacía de combustible preparándose para a aterraxe, o avión, un Lockheed L-1049 Super Constellation, incendiouse e esnafrouse no océano Atlántico en fronte de Asbury Park, Nova Jersey. Os seus 74 ocupantes morreron e no seu momento foi o accidente con máis mortes dun voo comercial regular. Porén, o número de vítimas mortais foi superado tan só 10 días despois no desastre aéreo do Gran Canón.

## Notas
Teófilo Fernández Canal

**Teófilo Fernández Canal**, nado en Barbadás cara a 1911 e finado en Ourense en marzo de 1948, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Chofer en Barbadás. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Procesado en Ourense por rebelión militar na causa 33/37, foi xulgado en consello de guerra en Ourense o 29 de xullo de 1937 xunto co seu irmán Juan, Benigno Álvarez López, Odilo Balado Iglesias, Celso Carballo Rodríguez, Leovigildo Carril Freire, Luis Cristelo Nóvoa, Camilo Cruz Masid, Odilo Fernández Freire, Antonio Fernández Soto, Eladio Ferro Rodríguez, Pío Forneiro Martínez, Modesto Gallego González, Antonio Gallego Rodicio, Castor Iglesias Gil, Benjamín Outomuro Calviño, Eduardo Piñeiro Canal e os irmáns Anselmo e Francisco Rodríguez Congil, a súa causa foi sobresida. Sufriu expediente de incautación de bens. Participou na reconstrución do comité provincial do Partido Comunista de España en Ourense no verán de 1942, que tiña a Juan Novoa Campos como secretario xeral, no que Teófilo foi nomeado encargado das relacións cos fuxidos da provincia. Foi procesado con Víctor García García, Estanislao Cantero Izquierdo e Francisco Rey Drox na causa 75/1946 da Coruña. Lugartenente de Víctor García "Brasileiro", foi condenado con el pola propia organización comunista. En marzo de 1948 foi axustizado en Ourense.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión en Ourense 
* Blog sobre Víctor García G. Estanillo
Jordan McRae

**Jordan Tyler McRae**, nado o 28 de marzo de 1991 en Savannah, Xeorxia, é un xogador estadounidense de baloncesto profesional.

## Traxectoria deportiva 
O 26 de xuño de 2014, McRae foi elixido na 58ª posición do Draft da NBA de 2014 polos San Antonio Spurs. Na mesma noite do Draft foi traspasado ós Philadelphia 76ers. O 29 de agosto de 2014, McRae asinou co Melbourne United australiano para a tempada 2014-15.

O 29 de xaneiro de 2016, McRae asinou un contrato de dez días cos Phoenix Suns. Ese mesmo día fixo o seu debut na NBA, facendo 12 puntos, 4 asistencias e 2 rebotes en 25 minutos de xogo, na derrota dos Suns por 102-84 contra os New York Knicks.

O 28 de febreiro de 2016, McRae asinou un contrato de dez días cos Cleveland Cavaliers. O 9 de marzo de 2017, asinou un contrato multianual cos Cavaliers.

O 20 de agosto de 2017, McRae asinou un contrato dunha tempada co Saski Baskonia da Liga ACB.

O 20 de setembro de 2018, McRae asinou un contrato cos Washington Wizards e os Capital City Go-Go da NBA G League.

O 6 de febreiro de 2020, McRae foi traspasado ós Denver Nuggets a cambio de Shabazz Napier. O 1 de marzo de 2020, McRae e os Nuggets chegaron a un acordo para a rescisión do seu contrato.

O 3 de marzo de 2020, McRae asinou cos Detroit Pistons.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil de en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com