open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bandeira de Papúa-Nova Guinea

A **bandeira de Papúa-Nova Guinea** foi adoptada o 1 de xullo de 1971. Está dividida pola súa diagonal descendente (respecto ao lado máis próximo ao mastro). A metade superior da bandeira é de cor vermella e no seu interior figura a silueta dunha ave do paraíso de cor amarela. A metade inferior da bandeira é de cor negra e nela aparece representada por cinco estrelas brancas de cinco puntas a constelación da Cruz do Sur. Na bandeira de Nova Zelandia tamén aparece representada esta constelación por catro estrelas de cor vermella e na de Australia, por cinco.

O vermello e o negro son dúas cores moi usados por moitas tribos de Papúa-Nova Guinea. A maior parte das especies que se coñecen como aves do paraíso habitan nestas illas. Esta ave tamén figura no emblema nacional.

## Outras bandeiras 

Ficheiro:Flag of German New Guinea.svg| Bandeira da Colonia de Nova Guinea (1899-1914)
Ficheiro:Flag of the German Empire.svg| Bandeira do Imperio Alemán (1899-1914)
Ficheiro:Flag of the Territory of Papua.svg| Bandeira do Territorio Anglo-Australiano de Papúa (1906-1949)
Ficheiro:Flag of Australia.svg| Bandeira do Territorio Anglo-Australiano de Nova Guinea (1914-1949) e do Territorio de Papúa Nova Guinea (1949-1965)
Ficheiro:Flag of Papua New Guinea 1965.svg| Bandeira do Fideicomiso de Papúa-Nova Guinea (1965-1970)
Ficheiro:Flag of Papua New Guinea 1970.svg| Bandeira do Fideicomiso de Papúa-Nova Guinea (1970-1971)
Ficheiro:Flag of Papua New Guinea.svg|Bandeira actual dende 1971
Bandeira de Niue

A **bandeira de Niue**, un territorio baixo libre asociación con Nova Zelandia, foi adoptada oficialmente en 1975.

## Deseño 
Consiste nun pano de cor marela na que figura, no seu cantón máis próximo ao mastro a bandeira do Reino Unido, cargada con cinco estrelas marelas de cinco puntas cada unha. Catro destas estrelas, de menor tamaño, sitúanse no centro de cada brazo da cruz central e a quinta, situada nun círculo azul, figura no centro da bandeira británica.

### Simbolismo 
A cor marela do fondo simboliza a luz do sol e a relación cálida da súa poboación con Nova Zelandia.

A bandeira do Reino Unido, coñecida como "Union Jack" representa os vencellos históricos de Niue (como Protectorado) co Reino Unido.

As catro estrelas de menor tamaño simbolizan a Constelación da Cruz do Sur (que figura na bandeira de Nova Zelandia) e aluden á dependencia administrativa e á boa relación mantida con Nova Zelandia.

A estrela de maior tamaño situada nun círculo azul representa o autogoberno do que goza Niue, baixo o status de libre asociación con Nova Zelandia. A cor do círculo simboliza o océano.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Bandeira de Xamaica

A **bandeira de Xamaica** foi adoptada o 6 de agosto de 1962 que foi o día da independencia do país. Está composta polas cores verde, marela (ouro) e negra. O negro simboliza a forza e creatividade do pobo xamaicano, o marelo á luz do sol e a riqueza natural do país. O verde representa a esperanza no futuro e a riqueza agrícola.

A bandeira da armada (bandeira de guerra) é un pano de cor branca no que figura a bandeira nacional no cuadrante superior máis preto ao mastro. Segue o deseño da bandeira da Royal Navy que é coñecida como “insignia branca”.

## Outras bandeiras 

Ficheiro:Naval Ensign of Jamaica.svg|Bandeira da Armada, proporción: 1:2.
Ficheiro:Royal Standard of Jamaica (1966–2022).svg|Estandarte Real
Ficheiro:First proposed flag of Jamaica.svg|Primeiro deseño proposto, mais foi rexeitado.
Ficheiro:Flag of Jamaica (1875–1906).svg|1875-1906
Ficheiro:Flag of Jamaica (1906–1957).svg|1906-1957
Ficheiro:Flag of Jamaica (1957-1962).svg|1957-1962
Ficheiro:Flag of Jamaica (1962).svg|1962

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bandeira de Xamaica en Flags of the World
Bandeira de Saint-Pierre-et-Miquelon

A **bandeira de Saint-Pierre-et-Miquelon**, colectividade de ultramar francesa situada en América do Norte, que se usa oficialmente é a mesma que a do país ao que pertence, a bandeira francesa.

## Bandeira non oficial 
miniatura|dereita|Bandeira non oficial de San Pedro e Miquelón
A bandeira non oficial de Saint-Pierre-et-Miquelon é azul cun barco marelo, supostamente a *Grande Hermine*, que levou a Jacques Cartier a San Pedro o 15 de xuño de 1536. Os tres campos cadrados situados ao longo lo lado do mastro rememoran a orixe da maioría dos habitantes das illas, de arriba a abaixo, vascos, bretóns e normandos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Saint-Pierre-et-Miquelon
* Bandeira de Francia

### Ligazóns externas 
* St Pierre & Miquelon
Bandeira de Malta

miniatura|Bandeira de Malta en Marsaxlokk
A **bandeira de Malta** (en maltés: ''Bandiera ta' Malta*) foi adoptada o 21 de setembro de 1964.

## Descrición 
A bandeira está composta por dúas franxas verticais do mesmo tamaño, de cores branca (a máis preta ao mastro) e vermella. No cuadrante superior máis preto ao mastro, na franxa branca, figura a Cruz de Xurxo perfilada en vermello. Esta é unha condecoración británica (creada durante o reinado de Xurxo VI), formada por unha cruz grega de prata coa figura de San Xurxo matando un dragón representada na súa parte central e rodeada por un listón no que figura o lema en inglés “*For Gallantry*” (“*ao heroísmo*”) que sinala o motivo polo cal se outorgaba. Na cruz figuran tamén as iniciais en inglés, “*G-VI''”, do monarca que a fundou e lle deu nome.

A Cruz de Xurxo, que só fora concedida de xeito individual a persoas e nunca colectivamente, foilles outorgada de xeito especial aos habitantes e defensores da illa fortaleza, polo seu heroico comportamento durante a segunda guerra mundial e quedou incorporada tanto na bandeira como no escudo nacional de Malta. As dúas cores (branco e vermello) que figuran na bandeira teñen sido as das armas de Malta dende a Idade Media. Nun relato tradicional non verificado sobre a orixe do escudo, afírmase que este foi entregado a Malta por Roxerio I de Sicilia no ano 1091.

## Outras bandeiras 

Ficheiro:Civil Ensign of Malta.svg|23px Pavillón civil
Ficheiro:Flag of the President of Malta.svg|Bandeira presidencial
Ficheiro:Naval Jack of Malta.svg|Bandeira marítima
Ficheiro:Flag of Malta (1943-1964).svg|Bandeira de Malta entre 1943 e 1964

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Montilla

**Montilla** é unha vila andaluza, con concello propio, pertencente á provincia de Córdoba. En 2001 a poboación do municipio alcanzaba 22.925 habitantes, sobre unha área de 167&nbsp;km².

## Situación 
Montilla está situada a uns 372 metros de altura, e a 49&nbsp;km ao sur da capital provincial, Córdoba. A parte meridional do concello está accidentado polas alturas da serra de Montilla. O concello limita polo noroeste co de La Rambla; a nordeste co de Castro del Río; ao sur cos de Cabra e Aguilar.

## Economía 
A agricultura é a base produtiva. Vides e oliveiras son as plantas básicas, en especial a primeira. Montilla, xunto coa vila próxima de Moriles, é famosa polos seus viños semi-xenerosos (*finos*) e xenerosos e, mesmo aínda os viños, que adquiren condicións semellantes, acostuman denominarse en España "*amontillados*".

## Patrimonio artístico e cultural 
* Casa do Inca Garcilaso de la Vega (1539-1610), que viviu aquí.
* Convento de Santa Ana, dos séculos XVI-XVII.
* Convento de Santa Clara, de 1512, de estilo mudéxar.
* Igrexa de San Sebastián, do século XVI, de estilo gótico-mudéxar
* Convento de Santo Agostiño, dos séculos XVI-XVII. 
* Igrexa de Santiago, barroca do XVII, con torre de 1789.
* Igrexa de San Luís, do século XVII.
* Igrexa da Encarnación, do século XVIII.
* Museo do Viño, nas ruínas do antigo castelo dos Fernández de Córdoba.

## Festas 
* Velada de San Sebastián, na noite do 20 de xaneiro,
* Festa da Cruz de Maio, o día 3 de maio,
* Feira de San Francisco Solano, o 14 de xullo,
* Festa da Vendima, a comezos de setembro.

Como en toda Andalucía, a Semana Santa goza de grande esplendor.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Montilla no SIMA - Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía, Xunta de Andalucía
Arturo Frondizi

**Arturo Frondizi Ercoli**, nado en Paso de Los Libres o 28 de outubro de 1908 e finado en Buenos Aires o 18 de abril de 1995, foi un avogado e político arxentino, presidente do seu país entre 1958 e 1962, cando foi derrocado por un golpe militar.

## Traxectoria 
Durante o período en que ocorreu a súa elección, o Peronismo estaba prohibido na Arxentina. Por esta razón, fixo un acordo por escrito con Juan Domingo Perón comprometéndose a anular as leis que prohibían a existencia do Partido Xusticialista.

Durante o seu goberno foi sancionada unha nova lei sindical. A produción arxentina de petróleo triplicouse, tornando ao país autosuficiente. Ademais, creceron as industrias, como a petroquímica e a siderurxia.
Moriles

**Moriles** é unha localidade española, con concello propio, da provincia de Córdoba, en Andalucía. En 2005 tiña 3.874 habitantes. A extensión superficial do municipio é de 20&nbsp;km².

É famoso polos seus viños, finos e xenerosos, semellantes aos criados na próxima Montilla.

## Situación xeográfica 
As súas coordenadas xeográficas son 37º 26' N e 4º 36' O. Atópase situada ao suroeste da provincia, a unha altitude de 375 metros e dista 65 quilómetros da capital, Córdoba.

## Historia breve 
A localidade non existía no século XIX aínda, e o seu xurdimento debeuse ao empeño de Manuel Fernández Jiménez, deputado local. O concello foi creado por un decreto do rei Afonso XIII de 1 de xuño de 1912, nun lugar, *Zapateros*, onde existían uns vellos lagares, tomando o nome duns pagos próximos denominados *Moriles*, nos que se producían vides das que se elaboraba un excelente viño. Até 1951, o concello, escindido do de Aguilar de la Frontera, non tiña aínda ben delimitados as súas lindes; nese ano, unha sentenza do Tribunal Supremo marcou os que ten na actualidade.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Moriles - Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía
* I.E.S. Las Viñas
Figura de dicción

As **figuras de dicción** son, xunto coas figuras de pensamento e as figuras de significación, un dos tres grupos principais das figuras retóricas. As figuras de dicción atenden en especial a forma das palabras, as súas modificacións (figuras de metaplasmo), a súa repetición, a súa omisión e a súa colocación. As principais figuras de dicción son as seguintes: aférese, aliteración, anadiplose ou reduplicación, anáfora, anástrofe, antanaclase, apócope, asíndeto, calembur, catáfora, espanástrofe ou complexión, concatenación, correlación, derivación, diérese, elipse, epanalepse, epéntese, epífora, epínome, equívoco, figura etimolóxica, gradación, hipérbato, histeroloxía, isocolon, metátese, onomatopea, paragoxe, paronomasia, pleonasmo, políptoto, polisíndeto, prótese, quiasmo, silepse, sinalefa, síncope, sinérese, tmese, xeminacion, xogo de palabras e ceugma.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Figura estilística
Enunciado

Un **enunciado** é o resultado dunha enunciación, é dicir, da transición verbal dunha mensaxe. A súa unidade pode ser unha palabra, unha frase ou unha oración. O enunciado, como segmento mínimo da cadea falada ou escrita provisto de sentido completo nun determinado contexto, está delimitado por un silencio inicial e outro final, e caracterizado pola entonación. En todo enunciado son recoñecidos os tres factores que fan posible a enunciación: o suxeito, o tempo e o espazo. As apreciacións do falante sobre o enunciado que emite maniféstanse, ademais de na entonación, no uso de modalizadores e noutros procedementos expresivos, coma na unión de diferentes rexistros lingüísticos, polo xeral non coexistentes.
Charles Townes

miniatura|Estatua de Charles Hard Townes.
**Charles Hard Townes**, nado en Greenville (Carolina do Sur) o 28 de xullo de 1915 e finado en Oakland (California) o 27 de xaneiro de 2015, foi un físico estadounidense, galardoado co Premio Nobel de Física no ano 1964, polos seus traballos sobre o láser.

## Traxectoria 
Licenciado en física e idiomas modernos pola Universidade de Furman en 1935, doutorándose no ano 1939 no Instituto Tecnolóxico de California. Aquel mesmo ano entrou a traballar nos Laboratorios Bell, permanecendo ata 1948. Aquel mesmo ano entrou a traballar na Universidade de Columbia na procura do láser. Entre 1959 e 1961 dirixiu o *Institute for Defendo Analyses in Wáshington, D.C* e posteriormente foi profesor de física no Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts (MIT)

## Investigacións científicas 
En 1964 foi galardoado, xunto cos físicos soviéticos Nikolai Basov e Aleksandr Prokhorov, co Premio Nobel de Física *polos seus traballos no campo da electrónica cuántica, baseado nos principios do máser-láser*. Hard Townes compartiu o seu premio co seu colaborador Cornell Mayer, o cal non foi distinguido co Premio Nobel.

En 1967 entrou a traballar na Universidade de California onde realizou investigacións pioneiras en radioastronomia e os infravermellos, cousa que o conduciu ao descubrimento das moléculas de amoníaco e a auga interestelar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel de Física 1964 .
Vox Stellae

**Vox Stellae**, antes coñecido como **Coro de cámara Campus Stellae,** creouse no ano 2002 co gallo dun ciclo de conferencias sobre a música do Arquivo da Catedral de Santiago de Compostela a cargo do musicólogo Xosé López Calo.
## Traxectoria 
Ademais dun labor de difusión, o coro realiza concertos abordando outros repertorios, desde o Gregoriano ata o Barroco fundamentalmente, sen descoidar a música do século XX e a creación musical en Galicia. Campus Stellae está incluído no Circuíto Cultural da Deputación Provincial da Coruña e a Axenda de Artistas de Galicia.

Os seus membros formáronse nos Conservatorios de Santiago de Compostela, A Coruña, Vigo, Madrid, Barcelona e A Habana e colaboran habitualmente con formacións de gran prestixio: Coro da OSG, Capela Musical da Catedral de Santiago, Orfeón Terra a Nosa, Europachorakademie Stuttgart, Ludus Tonalis, Coro Eborae Musica, Camerata Ad Libitum, Coro da USC, Collegium Compostelanum, Capela Lauda Sion, Voces de Europa, Coro Filgueira Valverde, Coro da UEM, Coro da COACE…

En decembro de 2005 Campus Stellae actuou no Encuentro Coral Internacional de La Laguna, presentando un programa integramente adicado á música do Arquivo da Catedral de Santiago.

En 2006, entre outras actuacións, participou nos actos de consagración e inauguración da igrexa de Santiago de Arteixo, actuou na entrega das Medallas Castelao, outorgadas pola Xunta de Galicia, acto no que volveu participar en 2007. Actuou para a Comisión Delegada do Consello das Comunidades galegas no exterior.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Coro Vox Stellae
A Quenlla (grupo musical)

**A Quenlla** é un grupo galego fundado no ano 1984 por varios músicos, entre os que se atopaban Mini e Mero, ex-compoñentes históricos do grupo Fuxan os Ventos. O proxecto da Quenlla naceu coa intención de elaborar un estilo próximo ao folk e á música tradicional galega, pero sen abandonar a temática social e reivindicativa, un aspecto que Fuxan os ventos viñera descoidando. Á formación inicial, de só tres persoas, fóronse sumando distintos músicos, até acadar a decena.

As letras da Quenlla baséanse en dúas fontes: a música tradicional e os escritores galegos, sendo moi numerosas na súa discografía as adaptacións de diferentes poemas de Celso Emilio Ferreiro, Manuel María, Darío Xohán Cabana ou Xosé Luís Méndez Ferrín, así como a inclusión nos discos de textos recitados.

Outra característica do grupo é unha certa tendencia a facer discos temáticos, como xeito de incidir nunha determinada mensaxe. Así ''Európolis '88* é unha crítica feroz á Unión Europea; *A casa que nunca tivemos*, unha reflexión metafórica sobre Galiza e o amor á terra; e *Namórate da vida*, un canto contra os perigos da droga (este disco foi feito en colaboración coa Federación Galega de Asociacións de Axuda ó Drogodependente).

En 2010 publicaron *Os Irmandiños*.

O grupo tamén ten colaborado numerosas veces poñendo banda sonora a distintos documentais e outras obras videográficas.

## Discografía 
### Traballos 
* *Os tempos inda non, non son chegados* (1986)
* *Európolis '88* (1988)
* *Máis alá da néboa* (1990)
* *Terra* (1992)
* *Nadal en galego: Galicia canta ó neno* (1993)
* *A casa que nunca tivemos* (1996)
* *Namórate da vida* (1999)
* *Silencios na memoria* (2004)
* *17 canciones de troula* (2007)
* *Os Irmandiños* (2011)
* *30 anos con A Quenlla. De amor, dor e loita* (2014)
* *Desorballando outonos* (2014)

### Colaboracións e discos colectivos 
* *Xogando coa música 1* (1997)
* *Xogando coa música 2* (1998)
* *Chill Out Celta en Galicia* (2004)

### Recompilatorios 
* *As nosas cancións. Vol. 1* (1997)
* *As nosas cancións. Vol. 2* (1998)

### Bandas Sonoras 
* *Galicia: 70 anos de nacionalismo* (1988)
* *Historia da Lingua Galega* (1988)
* *Longa noite de pedra* (1989)
* *Luís Pimentel: máis alá da néboa* (1990)
* *Patria poética'' (1991)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial  (desactualizada)
* Vídeo musical: Historia da lingua galega
Bandeiras dos condados de Estonia

Bandeiras dos 15 condados nos que se divide Estonia.

## Bandeiras

Ficheiro:Flag of et-Harju maakond.svg    |Harju
Ficheiro:Hiiumaa_lipp.svg      |Hiiu
Ficheiro:Ida-Virumaa_lipp.svg  |Ida-Viru
Ficheiro:Flag_of_et-Järva_maakond.svg     |Järva
Ficheiro:Jõgevamaa_lipp.svg    |Jõgeva
Ficheiro:Läänemaa_lipp.svg     |Lääne
Ficheiro:Lääne-Virumaa_lipp.svg|Lääne-Viru
Ficheiro:Pärnumaa_lipp.svg     |Pärnu
Ficheiro:Põlvamaa_lipp.svg     |Põlva
Ficheiro:Raplamaa_lipp.svg     |Rapla
Ficheiro:Saaremaa_lipp.svg     |Saare
Ficheiro:Tartumaa_lipp.svg     |Tartu
Ficheiro:Valgamaa_lipp.svg     |Valga
Ficheiro:Viljandimaa_lipp.svg  |Viljandi
Ficheiro:Võrumaa lipp.svg      |Võru
Calembur

O **calembur** é unha figura estilística que xorde ó reagrupar doutro modo as sílabas dunha ou máis palabras para lles mudar a significación cun sentido diferente. Este recurso adoita usarse nas adiviñas, e tamén ten presenza nas cantiga de escarnio e maldicir.

## Orixe 
Segundo a maioría dos autores, o pai deste artificio lingüístico é Georges de Bièvre, quen seica comezou a explotar a hilaridade que na corte de Lois XVI provocaban os continuos equívocos protagonizados polo conde de Kalemburg, embaixador de Westfalia, debido ao seu escaso dominio da lingua francesa. Outros estudos din que procede do francés *calembour* (de *calembourg*, e este, de Kahlenberg, lugar que tiña un párroco contra 1300 que foi célebre polos seus xogos de palabras). En 1777 l *Encyclopédie* recolle que o seu uso escrito se remonta a 1630 cando *Devaux dos Caros* (pseudónimo non comprobado empregado por Adrien de Lasseran de Massencome de Monluc) escribiu a historia "das súas migas de pan". En todo caso a lingua francesa préstase para estes artificios lingüísticos debido á súa pronunciación.

Non obstante, hai quen postula que o vocábulo calambur procede do árabe *kalembusu* (palabra equívoca), ou do italiano *calamo burlare* (burlarse con la pluma).

## Exemplos 

:***Arrula** a **rula** seu esperma teso* (Xoaquín Agulla, *Cántigo*)

:*Aí van **cen tolas** con **centolas*** (popular)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Allos con bugallos
Muhammad Mian Soomro

**Muhammad Mian Soomro**, nado o 19 de agosto de 1950 en Karachi, é un banqueiro que foi primeiro ministro de Paquistán entre 2007 e 2008 e presidente interino do país entre o 18 de agosto e o 9 de setembro de 2008.
Entrecasas, Visma, A Coruña

miniatura|Situación de Entrecasas no "barrio-territorio" de San Pedro de Visma.
**Entrecasas** e un dos lugares nos que se divide o barrio de San Pedro de Visma, xa que non está dividido por rúas, senón por lugares. É a zona alta de San Pedro, dende onde se pode divisar toda a cidade da Coruña. Xunto co lugar de Loureiro, é a zona de máis modificacións urbanísticas nos últimos anos.

Por Entrecasas pasa un dos principais viais de saída e entrada á Coruña, a Terceira Ronda, que atravesa a cidade.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Visma
### Parroquias da Coruña
## Notas 
## Véxase tamén
Provincias atlánticas do Canadá

dereita|miniatura|250px|As provincias atlánticas.
**Provincias atlánticas do Canadá** é a rexión do Canadá que comprende catro provincias localizadas na costa atlántica: as tres provincias marítimas (Novo Brunswick, Nova Escocia e a Illa do Príncipe Eduardo) e Terra Nova e Labrador. A poboación das provincias atlánticas era de 2.332.535 habitantes en 2007.

## Orixe do termo
O primeiro *Premier* (primeiro ministro) de Terra Nova e Labrador, Joey Smallwood, acuñou o termo "Provincias Atlánticas" cando Terra Nova e Labrador uníronse ó Canadá en 1949. Smallwood creu que sería presuntuoso para Terra Nova e Labrador asumir que podería incluírse dentro do termo existente "Provincias Marítimas", usado para describir as semellanzas culturais entre Nova Escocia, Illa do Príncipe Eduardo e Novo Brunswick. As tres provincias marítimas uníronse á Confederación no século XIX: Novo Brunswick e Nova Escocia en 1867 e a Illa do Príncipe Eduardo en 1873.

De cando en vez, o termo *Marítimas* é usado como un sinónimo para "as provincias atlánticas", pero este uso está considerado incorrecto pois o primeiro exclúe a Terra Nova e Labrador.

## Comunidades
dereita|100px
dereita|100px
dereita|100px
dereita|100px
(A listaxe inclúe comunidades por riba de 50.000 habitantes, por poboación/área metropolitana).

## Notas
## Bibliografía
*Margaret Conrad e James K. Hiller. *Atlantic Canada: a concise history.* Don Mills, Ont.: Oxford University Press, 2006.
*Margaret Conrad e James K. Hiller. *Atlantic Canada: a region in the making.* Toronto: Oxford University Press, 2001.

## Véxase tamén
*Provincias e territorios do Canadá

### Ligazóns externas
* Atlas of Canada - Atlantic Region 
* ECanuck Atlantic Canada 
* Atlantic Canadian cities and Surrounding areas 
* Atlantic Canada Portal/Portail du Canada Atlantique
* Atlantic Canada - A Profitable Place to do Business
* Historical Coins of Atlantic Canada
Bandeira de Barbados

A **bandeira de Barbados** foi adoptada o 30 de novembro de 1966, xusto o día da independencia do país.

Consiste nunha tricor de dúas bandas verticais azul mariño separadas por unha dourada no medio. A banda dourada ten un tridente negro, que simboliza a independencia de Barbados do Reino Unido, e cada punta do tridente representa cada un dos puntos da democracia. As bandas azuis simbolizan o océano Atlántico e o azul do ceo, e a dourada a area das praias barbadenses.

## Outras bandeiras 

Ficheiro:Naval Ensign of Barbados.svg|20px Bandeira naval
Ficheiro:Flag of the President of Barbados.svg|Estandarte presidencial
Bandeira de Cabo Verde

A **bandeira de Cabo Verde** foi adoptada o 22 de setembro de 1992. Consiste dun fondo azul cunha banda horizontal vermella de bordos brancos. As bandas teñen unha proporción de 6:1:1:1:3. Sobre as bandas atópase un círculo de 10 estrelas de 5 puntas, que se atopa centrada nun 3/8 ao ancho da bandeira.

As estrelas representan as 10 illas maiores do país, mentres o azul representa ao océano e ao ceo. As bandas brancas e vermella representan o camiño da construción do país, mentres que as cores representan á paz e ao esforzo, respectivamente. A formación circular das estrelas, así como tamén a escura cor azul de fondo, amosa algunha similitude coa bandeira da Unión Europea.

miniatura|esquerda|200px|Antiga bandeira caboverdiáEntre 1975 e 1992 a bandeira empregada era moi similar á bandeira de Guinea-Bissau, país co que existían incluso plans de unificación. A bandeira constaba de dúas franxas horizontais do mesmo tamaño e unha vertical coas cores pan-africanas: vermella, verde e marela. Na franxa vertical, a diferenza da de Guinea-Bissau, aparecían uns cultivos de millo e unha concha arredor da chamada "estrela negra africana". Esta bandeira tamén diferenciábase coa de Guinea-Bissau por ter unhas dimensións de 2:3. A finais dos anos 1980, ambos países comezaron a distanciarse e Cabo Verde decidiu adoptar unha nova bandeira, que é empregada na actualidade.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bandeira de Cabo Verde en Flgs of the World
John Balan

**Manuel Outeda Villanueva**, chamado artisticamente **John Balan**, nado en Seixo (Marín) o 14 de xaneiro de 1934 e finado en Pontevedra o 19 de marzo de 2008, foi un artista galego.

## Traxectoria 
Actor afeccionado, comezou a súa carreira a principios dos anos sesenta, cantando polos bares de Pontevedra e actuando ocasionalmente con orquestras. Coñeceu a fama logo de aparecer nos anos setenta en diversos programas de televisión, da man do presentador José María Íñigo. Nas súas actuacións era capaz de imitar numerosos acentos e sons distintos, polo que era coñecido como home orquestra, e aparecía comunmente disfrazado de vaqueiro, falando un falso inglés. Esa é a orixe do seu pseudónimo. Tamén improvisaba guións de filmes en base a esquemas xenéricos, entre os que figuraba a miúdo o western. Era moi común ver as súas actuacións no trolebús que unía Marín con Pontevedra.

Unha das súas facetas artísticas consistía en empregar unha porta ás costas, onde cunha man facía os baixos e coa outra a percusión, á vez que pola boca emitía sons de instrumentos de vento ou cantaba. Tamén por isto foi coñecido como "O home da porta".
miniatura|Praza de John Balan en Seixo.
Na recta final da súa carreira profesional realizou diversas colaboracións para a Televisión de Galicia, tendo un espazo fixo no programa *Adiviña quen vén esta noite* (1990), xunto a Wladimir Dragossán. Realizou tamén anuncios publicitarios e traballou como animador para orquestras populares.

Cunha hemiplexía dereita causada por unha trombose, pasou os seus últimos anos na residencia de anciáns Virxe do Camiño de Pontevedra.

## Recoñecementos 
* Recibiu unha homenaxe na cidade de Pontevedra o 14 de xullo de 2006, nun Teatro Principal ateigado de xente e co recoñecemento e participación de xentes da televisión como Xabier Fortes, Farruco, Xosé Ramón Gayoso, José María Íñigo, Jesús Quintero ou Javier Santos Penas. Tamén estiveron presentes escritores como Manuel Rivas, Alfredo Conde e Rafael Pintos. As actuacións musicais foron realizadas por diferentes grupos, entre eles os *Chichisos*. 
* Unha praza do concello de Marín leva o seu nome.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* John Balan en Norteamérica (vídeo)
* Un dos números máis coñecidos de John Balan (vídeo)
Bandeira de Bangladesh

A **bandeira de Bangladesh** (en bengalí: বাংলাদেশের জাতীয় পতাকা) foi adoptada oficialmente o 17 de xaneiro de 1972. Foi empregada orixinalmente durante a Guerra de liberación de Bangladesh en 1971, cando estaba composta por un campo verde e un círculo vermello no que se localizaba un mapa do país en cor dourada.

Ao ser adoptada oficialmente, o mapa desapareceu como xeito de simplificar o deseño e consta na actualidade do campo verde que representa a abundancia das terras do país e dun círculo vermello desfasado do medio de tal xeito que ao ondear a bandeira apareza centrado, e que representa o sol sobre Bengala e o sangue dos heroes da independencia.

## Orixe 
A bandeira orixinal foi deseñada polo pintor Quamrul Hassan. O 3 de marzo de 1971 foi izada por primeira vez na Universidade de Dhaka. Logo, o 23 de marzo dese ano, a bandeira volveu ondear durante a declaración de independencia de dito país, na residencia do Sheikh Mujibur Rahman. A bandeira foi deseñada especialmente para representar o islam sen ter que empregar os símbolos tradicionais (lúa crecente e estrela), que eran tamén os símbolos de Paquistán.

## Outras bandeiras 

Ficheiro:Flag of Bangladesh (1971).svg|20px Primeira bandeira de Bangladesh (1971)
Ficheiro:Civil Ensign of Bangladesh.svg|20px Bandeira civil
Ficheiro:Naval Ensign of Bangladesh.svg|20px Bandeira naval
Ficheiro:Air Force Ensign of Bangladesh.svg|Forzas aéreas

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Bandeira de Suecia

A **bandeira de Suecia** (en sueco: *Sveriges flagga*) consiste nun pano azul cunha cruz de ouro (amarelo). A norma actualmente vixente que regula as cores e a composición da bandeira sueca é a *Lei de Bandeiras* de 1982.

## Deseño 
A proporción da bandeira sueca é de 10:16 ou 5:8. As cores segundo o regulamento 1983:826 son:

## Historia 
A antigüidade da bandeira sueca non pode ser determinada con exactitude, está documentado o uso dunha tela azul cunha cruz marela como símbolo dende o século XVI. Segundo unha orde real de 1569, a cruz marela debía figurar sempre nas enseas suecas, dado que o escudo do monarca tiña unha cruz dourada entre campos azuis. O modelo da bandeira foi, en realidade, a bandeira danesa, procedendo tamén as cores probablemente do escudo do soberano. As primeiras probas do uso da ensea crucífera azul e marela en naves suecas son, porén, da terceira década do século XVII, é dicir, do reinado de Gustavo II Adolfo.

Segundo a Lei de Bandeiras máis antiga existente en Suecia, de 1663, había que usar unha ensea de tres puntas, agás nos barcos mercantes, cuxa bandeira era de contorno recto. Durante os anos comprendidos entre 1844 e 1905, os buques pertencentes á mariña mercante empregaron unha bandeira na que se combinaban as cores das bandeiras de Noruega e Suecia, entón unidas.

Desde 1916 vense celebrando o 6 de xuño como o Día da Bandeira Nacional que se converteu, en 1983, no día da Festa Nacional. Tense elixido esa data por dúas razóns: Gustavo Vasa foi elixido rei de Suecia o 6 de xuño de 1523, sentando así as bases do futuro Estado sueco. O mesmo día, do ano 1809, entrou en vigor en Suecia unha nova lei fundamental sobre a forma de goberno que, entre outras cousas, estableceu liberdades e dereitos para os cidadáns.

### Bandeiras históricas 

Ficheiro:Flag of Sweden (1562–1650).svg|Estatal e de guerra de mediados do s. XVII
Ficheiro:Swedish and Norwegian merchant flag 1818-1844.svg|Suecia-Noruega (1818-1844)
Ficheiro:Jack of Sweden and Norway (1844–1905).svg|Suecia-Noruega (1844-1905)
Ficheiro:Swedish norwegian union flag.svg|23px 23px Mariña mercante (1844-1905)

## Uso 
Oficialmente a bandeira adoita seren izada ás 8 da mañá entre o 1 de marzo e o 31 de outubro, e, o resto do ano, ás 9 da mañá, sendo arriada á posta do sol. Se a bandeira está iluminada, pode permanecer izada durante a noite. Están establecidos os días festivos nos que é obrigatorio oficialmente izar bandeira.

Existen versións da bandeira nacional que terminan en tres puntas, son empregadas polas forzas armadas e a familia real. As bandeiras empregadas pola Casa Real Sueca van provistas tamén co Escudo de Suecia pequeno ou grande situado no centro da bandeira.

### Outras bandeiras 

Ficheiro:Naval Ensign of Sweden.svg|20px Bandeira de uso castrense.
Ficheiro:Royal standard of Sweden.svg|Bandeira Real

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Escudo de Suecia
* Bandeira de Noruega
* Bandeira de Dinamarca

### Ligazóns externas 
*
Bandeira de Abkhazia

A **bandeira de Abkhazia** (en abkhazo: Аҧсуа абыраҟ) foi adoptada polo goberno separatista de dito territorio o 23 de xullo de 1992. Esta bandeira consta de catro franxas verdes e tres franxas brancas. No cantón atópase un rectángulo vermello que contén a palma dunha man rodeada parcialmente por sete estrelas de cinco puntas.

## Características 
Suponse que o cantón vermello coa palma e as estrelas era empregado previamente como símbolo do Reino de Abkhazia durante os séculos XIII e XIV. As sete estrelas representarían ás sete provincias históricas do país: Sadzen (Dzhigetia), Bzyp, Gomaa, Abzhwa, Samurzaq'an, Dal-Ts'abal e Pshoy-Aybga. Algúns relatos de mercadores xenoveses describirían o uso desta bandeira na actual cidade de Suxumi. Por outro lado, as sete franxas representan a tolerancia relixiosa entre o islam e o cristianismo e tamén lembran á antiga bandeira da República Montañosa do Cáucaso.

Previamente, como parte da Unión Soviética, a bandeira constaba simplemente dun campo vermello coa imaxe do sol de bordos amarelos no cantón rodeado na parte superior polas letras *CCP* e na inferior por *Аҧсны*, que significan RSS (República Socialista Soviética) e Abkhazia en lingua abkhaza.

En 1978, unha nova bandeira foi adoptada oficialmente. Esta constaba dun campo vermello cun sol de cor celeste no cantón xunto ao símbolo da fouce e martelo e a estrela vermella. Ademais, unha franxa horizontal celeste situábase na metade superior da bandeira e baixo o cantón estaba escrita en letras douradas a sigla *АҧACCP*.

Ficheiro:Flag_of_Abkhazian_ASSR.svg|Bandeira da RSSA de Abkhazia (1978-1990)
Ficheiro:Flag of the President of Abkhazia.svg|Estandarte presidencial
Ficheiro:Apsua Holding Apsny Flag.jpg|Marcha con exhibindo a bandeira
Ficheiro:Apsua Ladies in Flag Clothes.jpg|Mulleres cun vestido coas cores da bandeira
Ficheiro:Apsua Childs waving Apsny Flag.jpg|Rapaces coa bandeira
Ficheiro:Apsny Flag With Helicopter.jpg|Helicóptero ondeando a bandeira

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bandeira de Xeorxia

### Ligazóns externas 
*
Bandeira de Islandia

A **bandeira de Islandia** (en islandés: *Íslenski fáninn*) componse dun fondo de cor azul escuro cunha cruz (escandinava) vermella con bordos brancos. Posúe unhas dimensións de 18:25. É emblema do país nórdico dende a súa independencia o 17 de xuño de 1944.

## Deseño 
A bandeira de Islandia segue o deseño das bandeiras dinamarquesa, sueca e norueguesa nas que tamén aparece a cruz con montante desprazado cara ao bordo máis próximo ao mastro (cruz escandinava). A bandeira islandesa é en especial idéntica á bandeira norueguesa que contén as mesmas cores pero invertidas. Recentemente o goberno de Islandia considerou a emisión de especificacións de cor nos coñecidos sistemas Pantone e CMYK. Porén, non foi feita ningunha acción oficial, polo que son solo propostas non oficiais.

## Historia 
Einar Benediktsson deseñou unha bandeira de cor azul na que aparecía unha cruz branca, denominada *Hvítbláinn* ("azul branco") que foi empregada por primeira vez en 1897. En 1912 o goberno dinamarqués prohibiu o uso da primeira versión da bandeira islandesa durante a celebración dos xogos olímpicos en Estocolmo.

A versión actual da bandeira remóntase a 1915, cando as autoridades dinamarquesas obrigaron a que se incorporase unha cruz de cor vermella no deseño orixinal de Einar Benediktsson para que puidese ser izada, aínda que se prohibiu o seu uso máis aló das augas xurisdicionais islandesas. O 1 de decembro de 1918 o goberno dinamarqués permitiu o uso no mar da bandeira islandesa.

## Bandeiras islandesas 

Ficheiro:Flag_of_Iceland_(state).svg|Bandeira de uso estatal. Ratio 37:18.
Ficheiro:Customs Flag and Ensign of Iceland.svg|Bandeira do Servizo Aduaneiro. Ratio 37:18
Ficheiro:Flag of the President of Iceland.svg|Estandarte presidencial. Ratio 37:18.
Ficheiro:Flag of Iceland (1897-1915).png|Ficheiro:FIAV proposal.png "Hvítbláinn" ("Azul Branco") Bandeira histórica de carácter non oficial (1897-1915).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Bandeira das Illas Feroe

A **bandeira das Illas Feroe**, tamén coñecida como *Merkið* en feroés, que significa "a bandeira", consiste dunha cruz nórdica de cor vermella perfilada en azul sobre un pano de cor branca. É semellante ao deseño doutras bandeiras nórdicas, unha tradición estabelecida pola *Dannebrog* de Dinamarca, da cal as Illas Feroe son un territorio autónomo.

As proporcións da cruz nórdica da bandeira son de 6-1-2-1-6 partes no ancho da bandeira e de 6-1-2-1-12 partes ao longo da bandeira.

## Historia 
[miniatura|dereita|A bandeira orixinal exhíbese na Igrexa de [Fámjin.]]
A Merkið foi deseñada por uns estudantes feroeses en Copenhague e máis tarde levada ás illas Feroe, onde foi izada o 22 de xuño de 1919. Tras unha década, o seu uso popularizouse, pero seguiu a ser extraoficial.

En abril de 1940, as tropas alemás do Terceiro Reich invadiron Dinamarca, e o exército británico tomou o control das illas. Para distinguir os barcos feroeses dos barcos da Dinamarca ocupada, o 25 de abril de 1940, as autoridades británicas aprobaron a bandeira como estandarte das Illas Feroe.

Co acceso das illas ao autogoberno, o 23 de marzo de 1948, recoñécese oficialmente á *Merkið* como a bandeira nacional das Illas Feroe, e declárase o 25 de abril como Día da Bandeira.

## Simbolismo 
A cor branca predominante na bandeira representa a pureza do ceo e a escuma das ondas ao bateren contra as costas das illas. As cores vermella e azul atopámolas nos traxes tradicionais dos feroeses, así como tamén nas bandeiras de Noruega e Islandia, representando os vínculos das Illas Feroe con outros países nórdicos.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Flag of the Kalmar Union.svg|Bandeira da Unión de Kalmar, da cal as Illas Feroe formaron parte.
Ficheiro:Flag of Denmark.svg|A bandeira de Dinamarca foi usada no pasado como bandeira oficial das Illas Feroe.
Ficheiro:19th century Faroese flag.svg|A bandeira antiga.
Ficheiro:Flag of the Faroe Islands.svg|Bandeira actual.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Bandeira de Noruega

A **bandeira de Noruega** (en noruegués (bokmål): *Norges flagg*, en noruegués (‪nynorsk): *Det norske flagget*) componse dun pano rectangular de cor vermella cunha cruz azul de bordo branco cunha proporción: 16:32.

## Historia 
A bandeira data de 1821, data na cal aprobouse unha lei que fixaba as súas cores e composición. As cores vermella, branca e azul simbolizan a liberdade, do mesmo xeito que na bandeira dos Estados Unidos ou do Reino Unido, ou a bandeira tricolor, símbolo da Revolución francesa. A bandeira norueguesa inspirouse no deseño na bandeira dinamarquesa á que une, segundo outra teoría que explica a súa orixe, a cor azul de Suecia.

A Resolución foi adoptada polo Goberno en 1821, pero sen o consentimento do monarca, posto que se habilitaba ao rei soamente para sancionar un uso limitado da bandeira norueguesa. Esta bandeira unicamente podía ondear nas augas norueguesas, e as naves debían alzar o pavillón sueco cando navegaban ao sur do Cabo Fisterra (Galicia) a causa do risco de ataques polos piratas norteafricanos, que non recoñecían a bandeira norueguesa.

En 1838, o monarca autorizou o uso da bandeira norueguesa para o resto do mundo. Durante os anos comprendidos entre 1844 e 1899 a mariña mercante norueguesa empregou a bandeira co "Símbolo da Unión" (con Suecia) no cuarto superior preto do pau no que se combinaban as cores das bandeiras de ambos os dous países.

### Bandeiras históricas 

Ficheiro:Royal Standard of Norway.svg|Pavillón Real(1318 - s. XVIII)
Ficheiro:Flag of the Kalmar Union.svg|Unión de Kalmar(1397 - 1523)
Ficheiro:Flag of Denmark.svg|Dinamarca-Noruega(1536 - 1814)
Ficheiro:Jack of Sweden and Norway (1844–1905).svg|Bandeira de proa Suecia-Noruega(1844–1905)
Ficheiro:Flag of Norway 1814–1821.png|Bandeira de Noruega 1814-1821, Barcos ao norte de Fisterra (1815 - 1821)
Ficheiro:Svensk flagg 1815.svg|Barcos ao sur deFisterra (1815 - 1818)
Ficheiro:Unionsflagg 1818.png|Barcos ao sur deFisterra (1818 - 1844)
Ficheiro:Flag_of_Norway_(1821–1844).svg|Barcos ao norte de Fisterra (1821 - 1844)
Ficheiro:Norge-Unionsflagg-1844.svg|Noruega(1844 - 1899)
Ficheiro:Flag of Norway.svg|Noruega(dende 1899)

## Outras bandeiras 

Ficheiro:Flag of Norway, state.svg|Bandeira do estado e da armada.
Ficheiro:Norge-Unionsflagg-1844.svg|Bandeira da mariña mercante durante o período de unión con Suecia 1844-1899.
Ficheiro:Sami flag.svg|Bandeira dos saamis.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Menandro (comediógrafo)

**Menandro** (grego antigo, Μένανδρος) (Atenas, ca. 342–291 a.C.) foi un dramaturgo grego, o principal representante da Comedia nova.

Naceu nunha familia distinguida e recibiu unha educación esmerada. Foi amigo de Epicuro dende a infancia e parece que discípulo de Teofrasto. Comezou o seu labor teatral desde moi novo, a súa primeira peza datada foi *A cólera* no 321 a.C. á que seguiron 108 comedias máis. Tan só unha das súas obras se conserva enteira, *O díscolo*, outras seis están case enteiras: *Epitrépontes*, *Misoúmenos*, *Aspís*, *Perikeiroméne*, *Samia* e *Sicyonios*. Doutras 18 pezas consérvanse escenas soltas.
Allué

miniatura|dereita|250px|Igrexa de San Xoán Bautista en Allué
**Allué** é un lugar da provincia de Huesca, situado no concello de Sabiñánigo, na comarca do Alto Gállego, a uns 860 m de altitude.

Actualmente está despoboado. No ano 1940 contaba con 62 habitantes.

## Patrimonio artístico
No lugar érguese unha igrexa, adicada a san Xoán Bautista, de estilo románico rural. Está datada século XII.

## Festas
*Festa maior: san Xoán.
*Festa menor: san Miguel.
Andújar

**Andújar** é unha cidade e un concello da provincia de Xaén, en Andalucía (España). Cabeza da comarca da Campiña de Xaén. A poboación do municipio en 2016 era de 37.975 habitantes, sobre un extenso municipio de 957&nbsp;km², o maior da provincia.

## Situación xeográfica 
Andújar está situada ao noroeste da provincia de Xaén, aínda que a capital está na campiña e ás beiras do río Guadalquivir, o territorio municipal setentrional está accidentado pola Serra Morena, que en parte conforma o Parque Natural da Serra de Andújar. O Guadalquivir divide o concello en dúas partes diferentes.

## Historia 
Os restos máis antigos pertencen ao Paleolítico acheulense. En época prerromana localizábase aquí a cidade ibérica de Isturgis, aínda que é un erro repetido identificar Andújar coa antiga Illiturgis, que corresponde a actual Mengíbar (o erro consérvase no xentilicio iliturxitano que se adxudica aínda aos andujareños). Foi o *Municipium Isturgi Trumphale* dos romanos. A denominación *Sturgis* perduraba aínda en época visigoda.

A partir de 711, a comarca pasou a formar parte do Al-Ándalus. En 853 reaparece o topónimo coa forma *Anduyar*, precedente do vixente hoxe. Os almohades, no século XII, fortificaron a cidade. Foi reconquistada por Fernando III de Castela de forma pacífica en 1225. Henrique IV de Castela concedeulle o título de cidade en 1467. Foi ocupada en 1808 polos franceses. En 1823, en ocasión da invasión dos Cen Mil Fillos de San Luís, o duque de Angulema emitiu desde aquí unha orde con obxectivo de que cesasen os movementos liberais. En 1873 declarouse cantón federal.

## Lugares de interese 
* Igrexa de Santa María, do século XV, gótica, con torre que talvez proceda da antiga mesquita sobre a que se levantou o templo cristián. Posúe obra do Greco e de Francisco Pacheco, mestre de Velázquez.
* Igrexa de San Miguel, de estilo gótico.
* Casa do Concello.
* Casa de Don Gómez, palacio urbano de estilo barroco.
* Ponte do Guadalquivir, que se cre que posúe baseamentos romanos.
* Murallas almohades.

## Festas 
* San Eufrasio;
* Romaría da Virxe da Cabeza.

## Véxase tamén
*Parque Natural da serra de Andújar
Pradarías canadenses

As **pradarías canadenses** son unha gran rexión de terras sedimentarias chairas que se estenden no Oeste canadense entre o Escudo Canadense ao leste e as Montañas Rochosas. As praderías canadenses son unha das principais rexións agrícolas do mundo. As dúas actividades máis importantes son o cultivo do trigo ao sur das pradarías e a gandería bovina en Alberta.

## Xeografía
As pradarías canadenses —porción canadense das Grandes Planicies— cobren unha gran parte das provincias de Alberta, Saskatchewan e de Manitoba (ás veces chamadas conxuntamente **ALSAMA** (por *AL*berta, *SA*skatchewan, *MA*nitoba), **Provincias das Pradarías**, ou simplemente as **Pradarías**). A súa superficie é de 1.960.681&nbsp;km² e o número de habitantes é de 5.406.908 (2006). O seu clima é do tipo continental seco.

A unidade xeográfica provén do feito de que estas tres provincias sitúanse máis ou menos sobre o mesmo tipo xeolóxico. Hai tamén unha certa unidade cultural nestas tres provincias.

Nas pradarías de Manitoba, atopamos moitos bosques de coníferas. As pradarías de Saskatchewan tiñan antes herbas altas, pero agora son ricas en trigo. As pradarías de Alberta son tan ricas en trigo como as de Saskatchewan.

## Problemas contemporáneos
Por mor da deforestación das terras, o chan non pode absorber a auga, o que carrexa inundacións. A deforestación volve tamén o terreo moi fino e se erosiona baixo o efecto do vento. Ademais, este medio está en risco porque ten un nivel débil de precipitación e porque o quentamento climático empeora as secas. En resumo, a seca das praderías canadenses converteuse nunha verdadeira catástrofe natural que ten grandes repercusións sobre os agricultores e a poboación. Tamén produce grandes perdas económicas.

## Ligazóns externas
* Secas: cando a terra ten sede..., informe en liña da Televisión de Radio-Canadá.
Lista de bandeiras nacionais

300px|miniatura|Gráfico que amosa o uso de cada cor en todas as bandeiras dos países do mundo.

## A 
## B 
## C 
## D 
## E 
## F 
## G 
## H 
## I 
## K 
## L 
## M 
## N 
## O 
## P 
## Q 
## R 
## S 
## T 
## U 
## V 
## X 
## Z 
= Territorios non independentes ou non recoñecidos como tal =

Nesta lista están incluídos:
* Colonias ou territorios de estados soberanos e que usen bandeira propia (ex: Antillas Neerlandesas).
* Nacións dentro de estados soberanos recoñecidas polas autoridades nacionais, tales como o Quebec ou as catro nacións que forman o Reino Unido (ex: Inglaterra).
* Estados libremente asociados a outros (ex.: Porto Rico).
* Algúns territorios baixo disputa internacional nos cuais é amplamente utilizada unha bandeira propia (ex: República Turca de Chipre do Norte).
* Países que declararan a súa independencia, mesmo os que non son recoñecidos internacionalmente por outros ou polas Nacións Unidas.
* A unión de Estados soberanos como a Unión Europea.
Ansó

**Ansó** é unha localidade e un concello da provincia de Huesca. A súa poboación era de 500 habitantes no ano 2007, sobre unha área de 224,05 km², o que facía unha densidade de 2,23 hab/km².

## Situación xeográfica 
Ansó está localizado no noroeste da provincia de Huesca, na comarca da Jacetania. Forma parte do val de Ansó, que comparte co concello de Fago. Trátase dun val pirenaico, arrodeado de altas montañas, atravesado polos ríos Veral e Fago, e máis o Subordán, que nace aquí. A capital municipal, ás beiras do río Veral, está a unha altitude media de 860 m. Dista 103&nbsp;km da capital provincial, Huesca.

## Economía 
Ansó depende basicamente do sector primario, pois o turismo non está suficientemente desenvolvido. De feito é unha zona en depresión, con perda continuada da súa poboación.

## Patrimonio artístico 
* *Igrexa parroquial*, con retablos do XVII e XVIII.

## Festas 
* *Día de exaltación do traxe ansotano*, no derradeiro domingo de agosto.
* *Festas patronais*, 21 de setembro.
Chaim Weizmann

**Chaim Azriel Weizmann** ( ''*,  *Khaim Veytsman''), nado o 27 de novembro de&nbsp;1874&nbsp;e finado o 9 de novembro de 1952, foi un líder sionista e home de estado de Israel que exerceu como presidente da Organización Sionista e máis adiante como primeiro presidente de Israel. 

Comezou o seu mandato o 16 de febreiro&nbsp;de 1949&nbsp;e permaneceu no cargo ata a súa morte en 1952. Foi Weizmann quen convenceu ao goberno dos Estados Unidos de América para que recoñeceran o novo Estado de Israel.

Weizmann tamén desenvolveu no campo da bioquímica o proceso da fermentación acetona-butanol-etanol, que produce a acetona&nbsp;a través da fermentación bacteriolóxica. O seu método de produción da acetona foi de grande importancia na produción de propelente do explosivo de cordita para a industria de guerra británica durante a primeira guerra mundial. Fundou o Instituto Weizmann de Ciencias en Rehovot e foi unha das figuras clave na creación da Universidade Hebrea de Xerusalén. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Declaración Balfour
* Organización Sionista Mundial