open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dólar de prata conmemorativo da Medalla de Honra

O **dólar de prata conmemorativo da Medalla de Honra** é unha moeda conmemorativa, non circulante, emitida pola Casa da Moeda dos Estados Unidos en 2011 e cuñada polas Cecas de Filadelfia e de San Francisco.

Esta moeda dun dólar foi autorizada pola Lei 111-91, do 6 de novembro de 2009, pola que se dispuxo a emisión dunha moeda dun dólar de prata en conmemoración do 150 aniversario da Creación da Medalla de Honra dos Estados Unidos e en recoñecemento as persoas cuxo servizo se distinguiu con elas.

## Deseño 
O director adxunto da Casa da Moeda dos Estados Unidos, Andy Brunhart, presentou o 29 de setembro de 2010 os deseños do Programa de Moedas Conmemorativas da Medalla de Honra de 2011, no marco da convención anual da Sociedade da Medalla de Honra do Congreso na cidade de Charleston.

No anverso da moeda, deseñado e gravado por Jim Licaretz, represéntanse as tres tipoloxías da Medalla de Honra dos Estados Unidos, relativas a cada corpo das Forzas Armadas: Exército de Terra, Armada e Forzas Aéreas, xunto coas características cintas estreladas. Na parte superior engádense os lemas LIBERTY ("Liberdade") e IN GOD WE TRUST ("En Deus confiamos"), tradicionais das moedas estadounidenses, así como a data de emisión da moeda, e na parte inferior a expresión MEDAL OF HONOR e a dobre data da conmemoración do 150 aniversario: 1861 - 2011.

[miniatura|300x300px|[Medalla de Honra|Medallas de Honra dos Estados Unidos (Forza Aérea, Armada e Exército de Terra), que se reproducen no anverso da moeda conmemorativa..]]

Pola súa banda, o reverso, deseñado por Richard Masters  e gravado por Phebe Hemphill, reproduce unha escena dun soldado de infantaría contemporáneo levando no lombo un compañeiro ferido, en lembranza do valor e do espírito de sacrificio de todos os receptores da medalla. 

A súa produción foi de 44.752 moedas na súa condición estándar e 112.833 en versión con acabamento especial (*proof*) o que fai un total de 157.585 exemplares.''''*

A moeda comercializouse aos prezos de 59,95 dólares en condición estándar e 54,95 en versión *proof* e, consonte a lei que autorizou a súa emisión, 10 dólares da venda de cada moeda foron destinados á Fundación da Medalla de Honra do Congreso, para axudar a perpetuar o legado da medalla financiando programas para promover os valores do sacrificio, o servizo altruísta e o patriotismo entre a poboación dos Estados Unidos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Moeda dun dólar estadounidense
* Moedas do dólar estadounidense
* Casa da Moeda dos Estados Unidos

### Ligazóns externas 
* "2011 Medal of Honor Silver Dollar" (*ModernCommemoratives.com'')
Plácido Rivera Cociña

**Plácido Rivera Cociña**, coñecido como **Plácido**, nado en Galdo (Viveiro) cara a 1910, foi un mineiro e guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Fillo de Dolores Rivera Cociña. Mineiro militante da CNT de Viveiro. Na República era alcalde pedáneo de Galdo. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi un dos organizadores da resistencia en Viveiro e dunha columna de milicianos que partiu de Viveiro cara Coruña. Fuxiu e foi xulgado por rebelión na causa 333/37 e declarado en rebeldía. Foi detido o 25 de marzo de 1940 e retomouse o seu proceso, sendo condenado a 12 anos de prisión. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en 1941. O 25 de setembro de 1941 foi conducido á prisión de Sevilla. Nos anos corenta integrouse no Grupo Neira. Encartado na causa 409/44 por atraco a man armada, foi reclamado polo xuíz militar de Lugo en xuño de 1945. Foi novamente procesado en 1946 polo Xulgado Militar Eventual número 1 de Lugo nas causas 402/45, e 386/45 por roubo a man armada. Incorporouse ao grupo de Leonardo Gómez Pérez da III Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia na zona de Lugo. Foi novamente procesado en 1949 polo Xulgado Militar Eventual número 1 de Lugo na causa 339/49 xunto con Amador Iglesias Pardo, Modesto Serantes, Jesús Iglesias Escourido e Juan Casabella. Publicouse unha nova requisitoria contra eles en abril de 1950. Presentouse ás autoridades o 4 de novembro de 1951. Xulgado, foi condenado a prisión. Preso na Colonia Penitenciaria del Dueso (Santoña), saíu en liberdade provisional en 1959.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo
Prada, Xuances, Xove

**Prada** é un lugar da parroquia de Xuances no concello lugués de Xove, na comarca da Mariña Occidental. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 22 habitantes (14 homes e 8 mulleres).

## Lugares e parroquias
### Lugares de Xuances
### Parroquias de Xove
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Xove
Sarsen

miniatura|alt=pedras cincentas alongadas de varios metros estendidas nun pardo inclinado|Pedras de sarsen, reserva natural de Fyfield Down (Wiltshire)

As pedras **sarsen** son moles de pedra areenta do  Reino Unido en Salisbury Plain e Marlborough Downs en Wiltshire, en Kent e en pequenas cantidades en Berkshire, Essex, Oxfordshire, Dorset e Hampshire. Son os restos posglaciais  dunha capa de silicio cenozoico que cubriu antigamente gran parte do sur de Inglaterra. É unha rocha densa e dura creada a partir de area unida por un cemento de sílice, o que a converte nunha especie de arenito silicificado. Crese que isto se formou durante a meteorización do Neóxeno no Cuaternario, pola silicificación dos sedimentos do Grupo Lambeth do Paleoceno Superior como resultado da lixiviación aceda.

## Etimoloxía 
A palabra «sarsen» é unha adaptación de «pedra saracen», do dialecto Wiltshire. Saracen era un nome común para os musulmáns e chegou a ser utilizada para todo o que non se consideraba cristián, xa fose musulmán, pagán, celta ou doutra orixe.

## Usos 
Os construtores de Stonehenge utilizaron estas pedras para a chamada Pedra do Talón e o Círco de Sarsen. Avebury e moitos outros monumentos megalíticos en Inglaterra do sur tamén están construídos con pedras de sarsen.

Para romper a pedra en pezas dunha medida adecuada para o seu uso na construción, empregouse inicialmente lume e posteriormente explosivos. Con todo, as pedras de sarsen non son un material de edificación ideal. William Stukeley escribiu que este material está «sempre húmido no inverno, o que fai que estea mollado e danado, e podrece o mobiliario».

No caso de Avebury, os investidores que apoiaron un plan para reutilizar a pedra, arruináronse cando resultou que as casas que construíran eran imposíbeis de vender e tamén propensas a incendiarse. A pesar destes problemas, as pedras de sarsen eran moi apreciadas pola súa durabilidade, especialmente para chanzos e pedras de bordo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Stonehenge
* Stonehenge, Avebury e sitios relacionados

### Ligazóns externas 
* Foto de Sarsens en Fyfield Down, Wiltshire
*
Calla

O termo **calla** pode referirse a:
****Calla***, xénero de plantas da familia das aráceas  que comprende unha única especie, *Calla palustris*;

***CALLA** ou neprilisina, un enzima metaloprotease dependente do cinc, que é unha proteína integral de membrana.
Xosé Meixide

**Xosé Meixide González**, nado en 1916 e finado en Vigo o 16 de xullo de 1994, foi un mestre e promotor cultural galego.

## Traxectoria 
Membro das Mocedades Galeguistas. Nomenado mestre en prácticas como alumno do cuarto curso do Grao Profesional no Grupo Escolar Curros Enríquez de Ourense en setembro de 1935. Foi nomeado mestre de Bentraces en marzo de 1937. O 22 de xullo de 1945 integrouse no Comité Executivo do Partido Galeguista na clandestinidade xunto con Manuel Gómez Román (como Secretario Xeral), Cesáreo Saco, Xaime Isla Couto, Francisco Fernández del Riego e Ramón Piñeiro. Entrou como socio en SEPT en marzo de 1947 para reforzar a dirección e marcha da oficina canda Celso Collazo, que foi responsable da organización e das vendas. Foi membro fundador da Editorial Galaxia e integrante do seu primeiro comité executivo. Finou en Vigo o 16 de xullo de 1994.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Pensar y crear Galaxia, los inicios de una empresa cultural gallega que cumple setenta años
Praia do Lérez

A **praia do Lérez** é unha praia galega situada no municipio de Pontevedra. É unha praia fluvial semiurbana cunha lonxitude de 100 metros.

## Localización e acceso 
A praia está situada na marxe esquerda do río Lérez, a uns 3 quilómetros da súa desembocadura na ría de Pontevedra, a 2 quilómetros do centro da cidade e a menos dun quilómetro do barrio de Monte Porreiro. Está situada fronte ao parque da Illa das Esculturas e moi preto da antiga ponte do ferrocarril. Aquí celébranse as tradicionais comidas campestres da romaría de San Benitiño de Lérez, onde é típico comer mexillóns.

É facilmente accesible a pé desde o centro da cidade, ao longo do paseo do Lérez e desde o barrio de Monte Porreiro. Tamén se pode chegar en coche. A ruta de sendeirismo do Lérez comeza neste punto e percorre varios quilómetros ata Ponte Bora.

## Descrición 
É un areal recto, situado nunha contorna semiurbana. É unha praia fluvial de area branca. Ao redor da praia hai 5.000 metros cadrados de zonas de céspede e unha zona de pícnic con mesas e bancos de pedra. Tamén hai un pequeno peirao con chanzos de pedra sobre o río e un pequeno parque infantil. Toda a zona ocupa un total de 3 hectáreas.

É unha zona de augas tranquilas que se beneficia dun pequeno brazo morto do Lérez. O mar está preto, polo que está suxeita á subida e baixada das mareas da ría de Pontevedra. O Servizo de Costas autorizou a súa apertura. A praia ten aseos, duchas, servizo de socorrismo, posto de primeiros auxilios, acceso para discapacitados, un pequeno aparcadoiro, papeleiras e un quiosco. A calidade da auga é boa. O baño está vixiado desde finais de xuño ata finais de agosto, de 12:30 a 20:30.

A praia abriuse ao baño o 11 de xuño de 2009.

## Galería 

Ficheiro:Solo en la playa (16737307120).jpg|
Ficheiro:Pontevedra Capital Playa del Lérez Pontevedra.jpg|
Ficheiro:Pontevedra-Playa fluvial (18148303458).jpg|
Ficheiro:Pontevedra capital Playa del Lérez.jpg|
Ficheiro:Pontevedra capital Playa del Lérez desde Isla Esculturas.jpg|
Ficheiro:Pontevedra Capital Playa del Lérez paisaje.jpg|

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
* .

### Outros artigos 
* Ria de Pontevedra
* Río Lérez

### Ligazóns externas 
* Praia do Lérez na web Spain.Info 
* Praia do Lérez na web Las Playas
* Praia do Lérez
Circo romano de Mérida

O **Circo romano de Mérida** é un Circo romano en ruínas en Mérida, España. Usado para as carreiras de carros, foi o modelo do Circo Máximo de Roma e outros edificios de circo en todo o imperio. Con máis de 400&nbsp;m de lonxitude e 30&nbsp;m de ancho, é un dos exemplos mellor conservados do Circo romano. Podería albergar ata 30.000 espectadores.

## Historia
Non hai consenso sobre a datación do circo, xa que se construíu e se utilizou durante varios anos antes da súa inauguración oficial. Parece que se construíu arredor do ano 20 a.C. e inaugurado uns 30 anos despois. Estaba situado fóra das murallas da cidade, pero preto da estrada que unía a cidade con Toledo e Córdoba.

Despois da caída do Imperio Romano de Occidente, e do auxe do cristianismo en España, o circo viu máis uso que as outras estruturas romanas de Mérida, xa que as carreiras eran consideradas menos pecaminosas que os espectáculos representados no teatro e anfiteatro.

## Estado actual
O circo de Mérida segue moi ben conservado. Como ocorre co Circo Máximo, a maioría das estruturas dos circos destruíronse co paso do tempo xa que a área ocupada por eles era grande e moitas veces en terreos moi chairos preto das súas respectivas cidades. No entanto, o circo de Mérida conservou numerosas estruturas, incluíndo a *Porta Pompae* ("entrada principal"), a *Porta Triumphalis* ("porta do triunfo"), a *spina* (a parede lonxitudinal), o *tribunal iudicium* ("tribuna dos xuíces").

Un museo dedicado ao circo atópase agora preto do bordo medio do recinto do circo e permite o acceso á zona cercada ao redor dos restos do circo.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Mérida
*Teatro romano de Mérida
*Anfiteatro de Mérida 
*Circo romano 
*Circo Máximo	
### Ligazóns externas
*Consorcio Ciudad Monumental de Mérida. Circo romano.
Ramón Gil Rey

**Ramón Antonio Gil Rey**, nado en Santiago de Compostela en 1818 e  finado en Madrid en 1844, foi un debuxante, pintor e litógrafo galego.

## Traxectoria 
Irmán de José María Gil Rey, Ramón Antonio trasladouse a Madrid en 1839 e ao ano seguinte ingresou na Real Academia de Belas Artes de San Fernando. Foi pintor de historia e profesor de paisaxe no Liceo artístico e literario de Madrid. Introduciu a pintura arqueolóxica romántica na plástica galega. Concorreu cos seus traballos á varías exposicións anuais de belas artes, chamando a atención na de 1839 e na de 1840, nesta última cunha vista da *Red de San Luis*, que foi unanimemente eloxiada. Nese ano cedeu un dos seus traballos para a rifa que se fixo a beneficio do pintor Antonio María Esquivel, cego e doente daquela.

Colaborou no *Semanario Instructivo* (1838), o *Semanario Pintoresco Español* (1841), *El Recreo Compostelano* (1841) e *La Aurora de Galicia* (1845). Fixo retratos da aristocracia madrileña, entre eles Espartero e a raíña María Cristina.

Finou prematuramente en Madrid, aos 26 anos de idade.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Acuarela de la ciudad de Santiago de Compostela realizada por R. Gil Rey en el año 1837.jpg|Acuarela da cidade de Santiago de Compostela, 1837.
Ficheiro:Paso del Ulla por S. Juan da Cova 1838.jpg|*Paso do Ulla por S. Xoán da Cova*, 1838.
Ficheiro:Litografía de Santiago de Compostela de 1838 por Ramón Gil Rey.jpg|Fachada do Obradoiro, 1838.
Ficheiro:Fachada de la Catedral de Santiago por la zabachería.jpg|*Fachada da Acibecharía*.
Ficheiro:Ramón Gil Rey. Fuente de los Galápagos en la Red de San Luis. 1840.jpg|*Red de San Luis*, Madrid, 1840.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* «Gil Rey (Ramón)». *Enciclopedia universal ilustrada europeo-americana* XXVI. Barcelona: Hijos de J. Espasa, Editores. 1925. p. 39.
* 

### Outros artigos 
*Arte de paisaxes
*José María Gil Rey (irmán)
### Ligazóns externas 
* 
* Bibliografía en pintoresgallegos.com
* Frick Art Reference Library
El Reino Infantil

***El Reino Infantil*** é unha canle de YouTube americana que presenta música para nenos, e é propiedade de Leader Music. Foi fundada por Roberto Pumar en 2011.

O 27 de xaneiro de 2025, a canle tiña máis de 67 millóns de subscritores, sendo a 34ª cuarta meirande canle YouTube en todo o mundo e a que máis subscritores ten entre as canles en lingua castelá, logo de superar Badabun en agosto de 2021. É a canle con máis subscritores da Arxentina.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Lista das canles de YouTube máis subscritas

### Ligazóns externas 
* Päxina oficial 
* El Reino Infantil (canle en YouTube)
George Arnott Walker-Arnott

**George Arnott Walker-Arnott** (ás veces grafado **George Arnott Walker Arnott**), nado en Edimburgo o 6 de febreiro de 1799 e finado en Glasgow o 17 de xuño de 1868, foi un botánico escocés.

## Traxectoria 
**George Arnott Walker-Arnott** era fillo de David Walker Arnott of Arlary. Asistiu á Milnathort Parish School e despois obtivo o Mestrado en Artes na Universidade de Edimburgo en 1818, ingresando na Facultade de Dereito desa universidade en 1821.

Máis tarde fíxose botánico, estudando esta disciplina en América do Norte con Sir William Hooker. Colaborou con Robert Wight nos estudos da flora da India.

A partir de 1821 traballou en París. Asistiu a Hooker nos estudos de espécimes recollidos durante a viaxe de exploración científica da *HMS Blossom*, comandada por Frederick W. Beechey. A partir de 1839, foi asistente de Hooker en Glasgow e obtén, en 1845, a cátedra real de Botánica da Universidade de Glasgow.

William J. Hooker e George Arnott W-Arnott revisaron o material vexetal recollido en Australia por Alexander Collie, que foi enviado ao Reino Unido despois da morte de Walker-Arnott.

Colaborou na redacción de *Illustrations of Indian Botany* e de *Prodomus floræ peninsulæ indiæ orientalis*, e con Hooker, de novo, na sexta edición de *British Flora* (1850).

## Vida familiar 
En 1831 casou con Mary Hay Barclay, tendo oito fillos (tres varóns e cinco fillas).

## Algunhas publicacións 
* *Disposition méthodique des espèces de mousses*, 1825
* *Tentamen methodi muscorum* (con Robert Kaye Greville), 1826
* ''The botany of Captain Beechey's voyage*, 1830–1841 (con William Jackson Hooker)
* *Prodromus florae peninulae Indiae orientalis* (con Robert Wight), 1834

## Honores 
### Como académico 
*Membro da Academia alemá das ciencias naturais Leopoldina
*Membro da Société linnéenne de Paris
*Membro da Sociedade Linneana de Londres
*Membro da Sociedade Real de Edimburgo

### Eponimia 
;Xénero:
* (Orchidaceae) *Arnottia* A.Rich.
;Especies:
* (Asclepiadaceae) *Anisotoma arnottii* Benth. & Hook.f.
* (Asclepiadaceae) *Brachystelma arnottii* Baker
* (Fabaceae) *Indigofera arnottii* (Kuntze) Peter G.Wilson
* (Malvaceae) *Hibiscus arnottii* Griff. ex Mast
* (Solanaceae) *Sclerophylax arnottii* Miers
* (Woodsiaceae) *Athyrium arnottii* Milde

## Abreviatura 
* A abreviatura **Arn.** úsase para indicar a  como autoridade na descrición e clasificación científica en botánica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Robert Zander, Fritz Encke, Günther Buchheim & Siegmund Seybold, eds. (1984): *Handwörterbuch der Pflanzennamen''.  13ª ed. Stuttgart: Ulmer Verlag. ISBN 3-8001-5042-5.

### Ligazóns externas 
* Hooker, Sir William Jackson & G. A. Walker-Arnott (1841): Botany of Captain Beechey's voyage*.
Relacións Bután-España

As **relacións de Bután e España** refírense ás relacións bilaterais entre Bután e España.

## Historia 
En virtude dun tratado asinado entre Bután e a India o 8 de agosto de 1949, a política exterior de Bután foi guiada pola India até que o tratado foi substituído en 2007. Bután uniuse ás Nacións Unidas en 1971. Até outubro de 2010, o Reino de España e o Reino de Bután non estabeleceran relacións diplomáticas, aínda que mantiñan contactos informais. Isto facíase xeralmente a través da misión diplomática española en Nova Deli, dentro das Nacións Unidas ou no marco da Unión Europea.

As relacións entre os dous países formalizáronse por primeira vez o 19 de outubro de 2010, durante unha visita diplomática de catro días a España do primeiro ministro butanés, Jigme Yoser Thinley, quen tivo unha audiencia do rei Xoán Carlos I e mantivo unha reunión co daquela Ministro de Asuntos Exteriores, Miguel Ángel Moratinos.

Na reunión, ambas as partes acordaron comezar o proceso de establecemento de relacións diplomáticas entre os dous reinos. Antes do 19 de outubro de 2010, Bután era un dos dous países do mundo, xunto con Kiribati, que non tiña relacións diplomáticas con España.

Catro meses despois, o 11 de febreiro de 2011, o Embaixador Representante Permanente de España ante a Nacións Unidas na cidade de Nova York procedeu a intercambiar notas verbais co embaixador de Bután, estabelecendo oficialmente relacións diplomáticas entre os dous países. Ambos xefes da misión enviaron unha carta conxunta ao Secretario Xeral das Nacións Unidas na que anuncian o establecemento de relacións diplomáticas entre o Reino de España e o Reino de Bután e solicitan unha copia da carta para que se faga circular entre todos o estados membros da ONU.

As misións permanentes de ambos os países emitiron un comunicado conxunto no que se indicaba que España e Bután decidiran estabelecer relacións diplomáticas e consulares, aplicando a Convención de Viena sobre Relacións Diplomáticas do 24 de abril de 1961 e a Convención de Viena sobre Relacións Consulares do 24 de abril de 1963, así como o intercambio de representantes diplomáticos a nivel de embaixadores.

## Misións diplomáticas 
A Embaixada de España en Nova Deli e a Embaixada de Bután en Bruxelas –en réxime de acreditación múltiple– son as encargadas de levar a cabo as relacións diplomáticas e consulares entre os dous países. O estabelecemento de relacións diplomáticas con Bután responde ao principio de universalidade que rexe a política exterior española.

## Notas
Ministerio de Asuntos Exteriores de Bután

150px|miniatura|Emblema de Bután.
250px|miniatura|Edificio do Ministerio de Asuntos Exteriores de Bután.

O **Ministerio de Asuntos Estranxeiros** (en ) é o ministerio do goberno de Bután que se encarga das relacións internacionais de Bután. O Goberno Real de Bután estabeleceu o Ministerio de Desenvolvemento en 1968, que foi un precursor da institución do Departamento de Asuntos Exteriores en 1970 e posteriormente ascendeu a un ministerio de pleno dereito en 1972.

Bután estabeleceu relacións diplomáticas con 52 países e coa Unión Europea.

## Departamentos 
O Ministerio de Asuntos Exteriores é responsábel de:
*Departamento de Asuntos bilaterais
*Departamento de Asuntos Multilaterais
*Departamento de Protocolo

## Lista de ministros 
Esta é unha lista dos Ministros de Asuntos Exteriores de Bután:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Relacións internacionais de Bután
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Pasaporte de Bután

[miniatura|Un home [Pobo lhotshampa|lhotshampa cunha tarxeta de identidade de cidadanía butanesa.]]
O **pasaporte de Bután** é un documento que autoriza e facilita as viaxes e outras actividades en Bután ou por parte de cidadáns butaneses. O Ministerio de Asuntos Exteriores de Bután expide pasaportes de viaxe ao estranxeiro aos cidadáns de Bután para viaxes internacionais. É válido para todos os países a non ser que se indique o contrario.

## Linguas 
O pasaporte contén texto en inglés e dzongkha (escrita tibetana).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Relacións internacionais de Bután
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Ministerio de Auntos Exteriores de Bután
Roncador stearnsii

***Roncador stearnsii*** é unha especie de peixe perciforme da familia Sciaenidae. É a única especie do xénero Roncador.

## Morfoloxía 
Os machos poden chegar a alcanzar os 70 cm de lonxitude total e 4.800 g de peso.

## Alimentación 
Come invertebrados, como vermes mariños, ameixas, cangrexos e crustáceos pequenos.

## Hábitat
É un peixe de mar, de clima subtropical e demersal.

## Distribución xeográfica 
Encóntrase no océano Pacífico oriental: desde Point Conception (California, Estados Unidos) até o sur da Baixa California (México).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* AQUATAB 
* ITIS  (en inglés)
Refuxiados butaneses

[dereita|miniatura|300x300px|Refuxiados butaneses en Beldangi I cun [pasaporte de Bután. É un pasaporte legal de Bután que moitos refuxiados butaneses levaron consigo agochado cando foron deportados á forza de Bután.]]
Os **refuxiados butaneses** son lhotshampa ("sureños"), un grupo de butaneses de fala nepalesa. Estes refuxiados rexistráronse nos campos de refuxiados do leste do Nepal durante a década de 1990 como cidadáns butaneses deportados de Bután por mor das protesta contra as medidas opresivas do goberno butanés por parte dalgúns dos lhotshampas, os cales esixiron dereitos humanos e democracia en Bután. Como o Nepal e Bután aínda teñen que aplicar un acordo de repatriación, moitos refuxiados butaneses reinstaláronse dende entón en América do Norte, Oceanía e Europa baixo os auspicios da Oficina do Alto Comisionado das Nacións Unidas para os Refuxiados. Moitos refuxiados lhotshampa tamén emigraron a áreas de Bengala Occidental e Assam, na India.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pobo lhotshampa
### Bibliografía 
*
*
*
Iisalmen Peli-Karhut

Os **Iisalmen Peli-Karhut**, ou simplemente **IPK**, son un equipo de hóckey sobre xeo da cidade de Iisalmi, na rexión de Savonia do Norte (Finlandia). O equipo foi fundado en 1966 e dende 2016 xoga na segunda liga máis importante de Finlandia, a Mestis. Xoga os seus partidos como local no Kankaan jäähalli, un pavillón con capacidade para 1&nbsp;326 persoas.

En 2021 o equipo fixo historia ao gañar a medalla de bronce da Mestis por primeira vez na súa historia logo de derrotar no partido polo bronce aos Kiekko-Pojat de Joensuu 0-4.

## Personalidades 
### Xogadores 
#### Números retirados 
O IPK ten retirado os seguintes catro números ao longo da súa historia:

## Palmarés 
* 1 medalla de bronce como terceiro clasificado dos *play-offs*: 2021

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Gauteng

**Gauteng** é unha das nove provincias que forman a República de Suráfrica. A súa capital é Johannesburgo. 

Está situada ao noroeste do país, limitando ao norte con Limpopo, ao leste con Mpumalanga, ao sur co Estado Libre e ao oeste con Noroeste.

Antigamente formaba parte da provincia de Transvaal, até as eleccións multirraciais do 27 de abril de 1994. Ao principio chamouse *Pretoria-Witwatersrand-Vereeniging* (PWV) pero en decembro dese ano recibiu o nome actual.

Situada no corazón do Highveld (Alto Veld), Gauteng é a provincia máis pequena do país, con só un 1,4 % da súa superficie, pero está altamente urbanizada.

O nome Gauteng provén da lingua sesotho, e significa "Terra do ouro", en referencia á minaría deste metal precioso que se instalou na zona tras o descubrimento de 1886 en Johannesburgo. A frase en sesotho deriva do vocábulo en lingua afrikaans "goud" (ouro) máis o sufixo de lugar "-ng". 

## Xeografía 
Situada a unha altitude media de 1 652 msnm, a superficie da provincia é de 18 176 km2.

Segundo o censo de 2011, a súa poboación era de 12 272 263 habitantes., polo que a súa densidade de poboción nese ano era de 680 hab./km² (a maior de Suráfrica), estimándose que en 2022 sexa de   
16 100 000.

## Linguas 
miniatura|200px|Densidade de poboación
Segundo o censo de 2011, en Gauteng as linguas máis faladas eran:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Goberno provincial. Páxina oficial .
* Turismo de Gauteng .
Relacións Bután-India

As **relacións de Bután e a India** refírense ás relacións bilaterais entre Bután e a India. As relacións entre o reino de Bután e a República da India foron tradicionalmente estreitas e ambos os países comparten unha "relación especial", facendo de Bután un estado protexido, mais non un protectorado, da India. A India segue sendo influente sobre a política exterior, a defensa e o comercio de Bután. Bután é o maior beneficiario da axuda exterior da India.

## Contexto 
[miniatura|Primeiro Ministro da India [Narendra Modi reunido co Primeiro Ministro de Bután Tshering Tobgay.]]
Durante gran parte da súa historia, Bután mantivo o seu illamento do mundo exterior, quedando fóra das organizacións internacionais e mantendo poucas relacións bilaterais. Bután converteuse nun protectorado do Raj Británico despois de asinar un tratado en 1910 que permitía aos británicos "guiar" os seus asuntos exteriores e a súa defensa. Bután foi un dos primeiros en recoñecer a independencia da India en 1947 e ambas nacións fomentaron estreitas relacións, sendo a súa importancia aumentada pola anexión do Tíbet en 1950 pola República Popular da China e as súas disputas fronteirizas tanto con Bután como coa India, que consideraron que os estreitos lazos con Bután e o Nepal eran fundamentais para a súa política de seguridade da "fronteira do Himalaia". A India comparte unha fronteira de 605 km con Bután e é o seu maior socio comercial, representando o 98 por cento das súas exportacións e o 90 por cento das súas importacións.

## Cooperación militar 
Un Equipo de Adestramento Militar Indio (IMTRAT) de 2.000 efectivos ten a súa base permanente no oeste de Bután para adestrar ao Real Exército de Bután, mentres que outras unidades cooperan regularmente co Real Exército de Bután.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Amador Iglesias

***Amador Iglesias Soto**, sacerdote e escritor galego (1899-1954).
***Amador Iglesias Pardo**, **Ferrenchín**, guerrilleiro antifranquista galego (n. 1919).
Pomadasys incisus

O **roncador** (***Pomadasys incisus***) é unha especie de peixe da familia dos hemúlidos e da orde dos perciformes.

## Distribución xeográfica 
Habita no Mediterráneo occidental e o Atlántico oriental, desde o Estreito de Xibraltar até Angola. Nas Baleares abunda máis na Baía de Palma.

## Hábitat 
É demersal e mantense preto do litoral, até 50 m de profundidade, en fondos rochosos e areentos. Pode encontrarse en covas con fondos de area.

## Alimentación 
Come invertebrados pequenos do bentos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 

* Helfman, G., B. Collette e D. Facey: *The diversity of fishes*. Blackwell Science, Malden, Massachusetts, U.S.A. 1997.
* Moyle, P. e J. Cech.: *Fishes: An Introduction to Ichthyology*, 4a. edición, Upper Saddle River, New Jersey, U.S.A.: Prentice-Hall. 2000.
* Nelson, J.: *Fishes of the World*, 3a. edición. New York, U.S.A.: John Wiley and Sons. Ano 1994.
* Roux, C., 1990. Haemulidae. p. 783-788. A J.C. Quero, J.C. Hureau, C. Karrer, A. Post e L. Saldanha (eds.) Check-list of the fishes of the eastern tropical Atlantic (CLOFETA). JNICT, Lisboa; SEI, París; e UNESCO, París. Vol. 2. 
* Wheeler, A.: *The World Encyclopedia of Fishes*, 2a. edición, Londres: Macdonald. 1985.

### Ligazóns externas 
* ITIS (en inglés)
* Catalogue of Life (en inglés)
* UNEP-WCMC Species Database (en inglés)
* AQUATAB.NET
The Stranger (filme de 2022)

***The Stranger*** é un filme australiano de 2022 escrito e dirixido por Thomas M. Wright. Está protagonizado por Joel Edgerton e Sean Harris. Está baseada na obra de non ficción ''The Sting: The Undercover Operation That Caught Daniel Morcombe's Killer'' escrita por Kate Kyriacou, e inspirada na investigación do asasinato de Daniel Morcombe. O filme segue a investigación dun caso de secuestro de menores, cun policía encuberto (Edgerton) nunha operación encargada de achegarse e facer amizade co principal sospeitoso (Harris).

## Personaxes 
* Joel Edgerton como "Mark Frame"
* Sean Harris como Henry Peter Teague / Peter Morley
* Jada Alberts como Detective Senior Constable Kate Rylett
* Cormac Wright como fillo de Mark
* Steve Mouzakis como Paul Emery
* Matthew Sunderland como Controller / Detective Sergeant Cross
* Fletcher Humphrys como Detective Senior Constable Graham Ikin
* Alan Dukes como John
* Ewen Leslie como Assistant Commissioner Milliken 
* Gary Waddell como WA Head
* Brendan Cooney como Senior Victorian Detective
* Jeff Lang como Milliken Offsider

## Notas
Bentinho

**Antônio Bento dos Santos**, máis coñecido como **Bentinho**, nado en Montes Claros, Minas Xerais, o 18 de decembro de 1971, é un exfutbolista brasileiro. É irmán do tamén exfutbolista Bento.

## Traxectoria 
Comezou a xogar ao fútbol no Portuguesa, club no que tamén militaba o seu irmán máis vello, Bento. Foi compañeiro de Dener nas categorías inferiores, ata que subiu ao primeiro equipo en 1988. Xogou ata 1993 co equipo paulista (exceptuando unha breve cesión ao São José), marcando 62 goles nesa primeira etapa.

Nos seguintes anos alternou clubs asiáticos como o Al Hilal saudita ou o Tokyo Verdy e o Kashiwa Reysol xaponeses, con clubs brasileiros como o São Paulo, o Botafogo, o Cruzeiro e o Atlético Paranaense, ademais de pasar dúas veces máis polo Portuguesa. En 1995, militando no São Paulo, foi o máximo goleador do Campionato Paulista, empatado a 20 goles con Paulinho McLaren, do Portuguesa. En 1997 gañou con Botafogo o único título da súa carreira, o Campionato Carioca, despois de derrotar na final ao Vasco da Gama. Puxo fin á súa carreira en 2004, nas filas do Avispa Fukuoka do Xapón.

## Palmarés 
;Botafogo
* **Campionato Carioca (1):** 1997.

;Individual
* **Máximo goleador do Campionato Paulista (1):** 1995 (São Paulo).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en ogol.com.br .
Mergus

***Mergus*** é un xénero de aves da orde das anseriformes e familia dos anátidos, o tipo da subfamilia dos merxinos, aínda que algúns autores considéranos como unha tribo, a dos *Mergini*, dentro da subfamilia dos anatinos (*Anatinae*).

As súas especies coñécense en galego como mergos.

## Características 
Aínda que son patos mariños, a maioría dos mergos prefiren os hábitats fluviais, sendo común no mar só unha das especies. 

Cualifícanse como "patos mergulladores" porque se mergullan completamente na procura de alimento. Aliméntase principalmente de peixes, e son mergulladores moi hábiles, que se mergullan con rapidez e chegan até 3 ou 4 m de profundidade con gran velocidade. Teñen polo tanto o corpo alongado, os pés moi anchos, o peteiro fino rematado en gancho e provisto de "dentes" aguzados nos bodos, que lles axudan a agarrar as súas presas, en lugar das láminas doutros patos. 

Poden permanecer en apnea durante un minuto ou máis.

Estes grandes comedores de peixe adoitan teren na súa plumaxe tons brancos e negros, marróns e/ou verdes, e a maioría teñen cristas. 

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero *Mergus* foi creado en 1758 polo naturalista sueco Carl Linnaeus na décima edición do seu *Systema Naturae*. 

### Etimoloxía 
O nome do xénero é a palabra latina para unha ave acuática non identificada mencionada por Plinio o Vello e outros autores. Algunhas fontes identificárona como un corvo mariño ou a pardela cincenta.

### Especies 
O xénero contén catro especies vivas e dúas especies recentemente extinguidas.

### Especie tipo 
A especie tipo é *Mergus merganser*, designada por Thomas Campbell Eyton en 1838.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Carboneras, Carles; del Hoyo, Josep; Elliot, Andrew & Sargatal, Jordi (1992): "Family Anatidae (Ducks, Geese and Swans)" en *Handbook of the Birds of the World. Volume 1*. Barcelona: Lynx Edicions. ISBN 84-8733-410-5.

### Outros artigos 
*Anseriformes
*Anátidos
*Merxinos

### Ligazóns externas 
* merganser na *Enciclopedia Británica*.
Ramón Vizoso

**José Ramón Vizoso**, coñecido como **Vigo**, nado en Viveiro, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 quixo ir a Asturias con Evaristo Candelas, Antonio Molins Valls e Demetrio. O 13 de decembro de 1946 logrou marchar rumbo a Francia xunto a outros guerrilleiros na evasión do *Santa Teresa*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Do “Santa Teresa” á morte de Xosé Temblás. A fin da guerrilla no norte galego
Relacións Bután-Dinamarca

As **relacións de Bután e Dinamarca** reférense ás relacións actuais e históricas entre Bután e Dinamarca. Dinamarca ten un oficial de ligazón en Thimphu. As relacións diplomáticas foron estabelecidas o 13 de agosto de 1985. Dinamarca é o segundo meirande provedor de axuda ao desenvolvemento a Bután, só por detrás da India.

## Cooperación 
Dinamarca prestou por primeira vez asistencia para o desenvolvemento a Bután en 1978, antes de elixir Bután como país do programa danés en 1989. A súa asistencia centrouse na promoción das áreas de saúde, educación, medio ambiente, desenvolvemento urbano e bo goberno. En 2012, investíronse 1,1 millóns de coroas dinamarquesas no sector da saúde, o sector medioambiental e o desenvolvemento urbano.

Bután e Dinamarca asinaron un acordo sobre bo goberno en xuño de 2011, que concedeu a Bután 50 millóns de coroas dinamarquesas para apoiar este obxectivo.

A estratexia de Dinamarca 2008-2013 para Bután foi o programa de desenvolvemento final entre os dous países. A cooperación bilateral para o desenvolvemento rematou oficialmente en novembro de 2014.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
*
Relacións Austria-Bután

As **relacións de Austria e Bután** refírense ás relacións internacionais que existen entre Austria e Bután. Austria mantén unha relación formal co Reino de Bután cunha embaixada de non residentes situada en Nova Deli. Bután está representado en Austria pola súa misión permanente das Nacións Unidas en Xenebra. Bután tamén ten dous cónsules honorarios dentro de Austria, un en Viena e outro no Tirol e Vorarlberg.

## Asociacións de amizade 
As asociacións de amizade establecidas por cidadáns comúns tamén existen nos dous países. Os cidadáns austríacos operan a *Asociación de Amigos de Bután* e a "Sociedade Austriaca de Bután (ABS)" en Bután. Ambas as asociacións realizan obras comunitarias e de asistencia pública. Os cidadáns de Bután operan a *Sociedade de Amigos de Bután* en Austria para mellorar as condicións de vida dos monxes en Austria.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Country Partnership Strategy 2019-2023 (Austria-Bhutan)
* Austrian Embassy, New Delhi
* The Permanent Mission of the Kingdom of Bhutan to the United Nations, Geneva
Orencio Abalde Rodríguez

**Orencio Abalde Rodríguez**, nado en Vigo o 7 de marzo de 1907, foi un estibador e sindicalista galego.

## Traxectoria 
Membro da Sociedade de Cargadores e Descargadores de Carbón de Vigo da UGT a principios dos anos trinta, e membro da comisión encargada de negociar as condicións de traballo coa patronal. Foi un dos organizadores da asociación cultural La Victoria de Beade que coa República pasou a denominarse La Antorcha del Porvenir. En maio de 1932 foi elixido membro do Xurado mixto de transporte marítimo de Vigo. En 1936 estivo con Rogelio Rodríguez, delegado do seu sindicato, no pleno local da UGT. Foi membro da Federación Ibérica de Juventudes Libertarias (FIJL), logo do congreso da CNT en Zaragoza de maio de 1936, uniuse con todo o seu sindicato á confederación onde se encargou de organizar os cargadores de carbón.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 participou na resistencia en Lavadores e despois marchou ao monte. Na década de 1940 participou na CNT clandestina de Vigo, sendo un dos organizadores da evacuación de José Luís Quintas Figueroa na primavera de 1946. Nas redadas de 1947 conseguiu fuxir e marchou á Arxentina. En febreiro de 1963 pasou ó Brasil.

## Notas
Relacións Bután-Rusia

As **relacións entre Bután e Rusia** refírense ás relacións bilaterais estabelecidas entre os dous países. As relacións formais entre as dúas nacións estabelecéronse en novembro de 2011. De novembro a decembro de 2011, realizouse unha exposición sobre o budismo en Rusia no Centro Cultural Nehru-Wangchuck da embaixada da India en Thimphu, Bután. Esta exposición centrouse no desenvolvemento das relacións humanitarias e culturais entre Rusia e Bután, e foi o primeiro evento deste tipo en Bután..

## Notas
American Horror Stories

***American Horror Stories*** é unha serie estadounidense antolóxica de terror creada por Ryan Murphy e Brad Falchuk para FX on Hulu. Estreouse o 15 de xullo de 2021, e a serie serve como terceiro título da franquía *American Story*, e un spin-off de *American Horror Story*. Entre o elenco que regresou da serie orixinal están Matt Bomer, Celia Finkelstein, Naomi Grossman, John Carroll Lynch, Charles Melton, Billie Lourd, Chad James Buchanan, Cody Fern, Dylan McDermott, Jamie Brewer, Denis O'Hare, Matt Lasky, Gabourey Sidibe, Max Greenfield, Austin Woods, Seth Gabel, Rebecca Dayan, Cameron Cowperthwaite, Spencer Neville e Teddy Sears.

En agosto de 2021, a serie foi renovada para unha segunda tempada, a cal se estreou o 21 de xullo de 2022.

## Notas
Copa dos Países Baixos

A **Copa dos Países Baixos**, oficialmente **Copa KNVB** (en ), chamada por motivos de patrocinio **TOTO KNVB Beker**, é unha competición de fútbol dos Países Baixos, organizada pola Real Federación de Fútbol dos Países Baixos (KNVB) desde 1898. Dispútana todos os equipos das catro primeiras categorías do fútbol neerlandés (Eredivisie, Eerste Divisie, Tweede Divisie e Derde Divisie), así como os 24 semifinalistas (ou substitutos) das seis Copas de Distrito. As finais do torneo xóganse tradicionalmente no estadio Feijenoord de Rotterdam. Os gañadores da Copa disputan a Supercopa dos Países Baixos contra os vencedores da Eredivisie.

## Historia 
A competición foi concibida durante unha reunión da directiva da Real Federación de Fútbol dos Países Baixos, na Haia, o 19 de xaneiro de 1898. A primeira edición do torneo tivo lugar na tempada seguinte, 1898/99. A primeira final xogouse o 9 de maio de 1899 entre o RAP Amsterdam e o HVV Den Haag, e rematou cunha vitoria por 1-0 para o equipo da capital, grazas a un gol de Julius Hisgen na prórroga. En 1946, o trofeo pasou a ser de prata, manténdose así ata a actualidade. En 2018 encargouse un trofeo de cor dourada para conmemorar a 100ª edición do torneo.

### Cambios de nome 
O nome do torneo cambiou varias veces ao longo da historia, por motivos de patrocinio. A partir de 1995, a ata entón **Copa KNVB** pasou a ser chamada **Copa Amstel** debido ao patrocinio da cervexeira Amstel. En 2005 foi renomeada como **Copa Gatorade** trala chegada da marca de bebidas enerxéticas Gatorade como novo patrocinador. En 2006 a competición recobrou o nome de Copa KNVB, aínda que Gatorade continuou como patrocinador principal.

O 12 de xaneiro de 2018, anunciouse que TOTO sería o patrocinador principal ata a tempada 2021/22, pasando a competición a chamarse **Copa TOTO KNVB** con efecto inmediato.

### Competición europea 
Ata 1998, o gañador da copa entraba directamente na Recopa de Europa da tempada seguinte. Trala supresión dese torneo, o gañador accede á UEFA Europa League. Se o equipo vencedor terminou entre os dous primeiros postos da Eredivisie e conseguiu entrar así na Liga de Campións da UEFA, o posto da Copa transfírese á Eredivisie desa tempada.

## Palmarés 
### Tempada a tempada 
miniatura|285x285px| O trofeo entregado ao equipo vencedor.

### Títulos por club 
#### Notas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial .
* Sitio web da Real Federación de Fútbol dos Países Baixos .
* Datos das finais en RSSSF.com .
* Resultados completos da Copa dos Países Baixos 1970–1994 en RSSSF.com .
* Datos da competición en league321.com .
Liceo Casino de Pontevedra

O **Liceo Casino** é un edificio neoclásico de 1878 situado no centro histórico de Pontevedra, que alberga a sociedade cultural e de lecer máis antiga de Pontevedra.

## Localización 
O Liceo Casino está situado no mesmo bloque que o Teatro Principal de Pontevedra, sendo contiguo a este. A súa fachada principal dá á rúa Manuel Quiroga e as súas fachadas laterais ás rúas Don Filiberto e Duque de Tetuán.

## Historia 
O Liceo Casino de Pontevedra fundouse o 25 de febreiro de 1855. Nos seus inicios, as súas actividades desenvolvíanse nun edificio da praza do Teucro pertencente á familia García Feijóo e as sesións de música e baile celebrábanse no antigo teatro da rúa Isabel II. A falta de espazo e o crecemento dos seus proxectos culturais motivaron o seu traslado ao Pazo do Conde de San Román, na mesma praza, o 2 de xuño de 1858.

O 23 de maio de 1864 iniciouse a construción dun novo edificio, destinado a ser o Liceo Teatro, na antiga praza de Tetuán e no soar da antiga igrexa de San Bartolomé o Vello, onde tamén se construíu un novo teatro (o actual Teatro Principal) da Sociedade do Liceo Casino. O edificio foi deseñado polo arquitecto Domingo Lareu e para a súa construción utilizáronse parte das pedras da antiga Torre dos Churruchaos, derrubada en 1873. Inaugurouse o 2 de agosto de 1878.

En 1892 o Liceo Casino perdeu a propiedade do teatro, quedándose co edificio que lle servía de sede, en cuxo interior se realizaron importantes reformas, como a pintura da sala de casetóns con alegorías das Artes e as Letras de Demetrio Durán.

O edificio foi restaurado polos arquitectos Enrique Barreiro Álvarez e Carlos Alvira Dupla despois de que o seu interior fose destruído por un incendio o 16 de abril de 1980. Reabriuse o 15 de xuño de 1983. Desde a súa fundación, o Liceo Casino estivo estreitamente vinculado á vida social da cidade.

A fachada principal ten un corpo central saínte precedido por unha ampla escaleira. Na planta baixa e o primeiro piso, este corpo está composto por portas con arcos de medio punto enmarcadas por catro columnas toscanas que sosteñen entaboamentos clásicos. No primeiro piso, as portas ábrense a un balcón.

O piso superior ten fiestras sinxelas con arcos de medio punto. O corpo central está rematado por un sinxelo frontón triangular cun óculo no centro. No friso sobre a entrada que percorre a fachada, tallados en pedra xunto ás letras do Liceo, atópanse os símbolos das artes, que testemuñan os estreitos vínculos da institución co mundo cultural. Nas fachadas laterais, destacan as portas balconeiras con arcos de medio punto por riba e a simetría dos numerosos balcóns ao longo das fachadas do primeiro piso.

## Cultura 
Con motivo das festas patronais da Virxe Peregrina de Pontevedra, o Liceo Casino organiza cada ano en agosto unha cea-baile de gala no seu parque da Caeira.

## Galería de imaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Teatro principal de Pontevedra

### Ligazóns externas 
* Páxina web do Liceo Casino de Pontevedra
Jeffrey Sachs

**Jeffrey David Sachs**, nado en Detroit o 5 de novembro de 1954, é un economista, académico e analista de política pública estadounidense. Foi director do The Earth Institute na Universidade de Columbia, onde ten o título de profesor universitario. É coñecido polos seus traballos sobre desenvolvemento sustentábel, desenvolvemento económico e a loita contra a pobreza.

En 2015 recibiu o Premio Planeta Azul. Dúas veces foi incluído na lista das persoas máis influentes do mundo, elaborada por *Time Magazine*.

## Notas
Gokushufudō

é unha serie manga xaponesa escrita e ilustrada por Kousuke Oono. Publicada na revista manga en liña  *Bunch* dende 2018, *Gokushufudō* é unha serie de acción e comedia segue a un exmembro da yakuza que se retira do crime para converterse en marido de casa. O manga foi adaptado a unha serie de televisión de acción en vivo por Nippon TV en 2020. Netflix lanzou unha serie de anime producida por J.C.Staff que se estreou dende abril até outubro de 2021. A segunda tempada desta serie estreouse no ano 2023.

## Notas
20segi Sonyeo

***20segi Sonyeo*** (en ) é un filme surcoreano escrito e dirixido por Bang Woo-ri no seu debut como directora. Está protagonizado por Kim Yoo-jung, Byeon Woo-seok, Park Jung-woo e Roh Yoon-seo. O filme representa a amizade e a frescura do primeiro amor no contexto do ano 1999. Estreouse o 21 de outubro de 2022 en Netflix.

## Personaxes 
* Kim Yoo-jung como Na Bo-ra
** Han Hyo-joo como Na Bo-ra adulta
* Byeon Woo-seok como Poong Woon-ho
* Park Jung-woo como Baek Hyun-jin
* Roh Yoon-seo como Kim Yeon-du

## Notas
Sen novidade na fronte (filme de 2022)

***Sen novidade na fronte*** (en ) é un filme alemán de 2022 dirixido por Edward Berger. Baséase na novela homónima de 1929 escrita por Erich Maria Remarque. Está protagonizado por Felix Kammerer, Albrecht Schuch, Daniel Brühl, Sebastian Hülk, Aaron Hilmer, Edin Hasanovic e Devid Striesow. Está ambientado nos últimos anos da primeira guerra mundial, e conta a vida dun soldado alemán, Bäumer, quen, despois de alistarse no exército alemán cos seus amigos, atópase en risco ante as realidades da guerra, esnaquizando as primeiras esperanzas de converterse en heroes.

*Sen novidade na fronte* estreouse no Festival Internacional de Cinema de Toronto o 12 de setembro de 2022. Recibiu 14 nomeamentos na 76ª edición dos BAFTAs (gañando sete premios, incluído mellor filme). En agosto de 2022, anunciouse que foi escollido como candidato de Alemaña para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, sendo finalmente nomeado en 9 categorías, das cales gañou en catro: mellor filme internacional, mellor fotografía, mellor banda sonora orixinal e mellor deseño de produción. Isto inclúe *Sen novidade na fronte* na lista dos filmes internacionais máis premiados na historia dos Óscars, xunto con *Fanny e Alexander* (1982), *Wò hǔ cáng lóng* (2000) e *Gisaengchung* (2019). O filme recibiu unha ampla aclamación da crítica pola súa fidelidade á mensaxe antibélica do material orixinal.

Estreouse en liña a través de Netflix o 28 de outubro de 2022, onde conta con opción de subtitulado en galego.

## Personaxes 
* Felix Kammerer como Paul Bäumer
* Albrecht Schuch como Stanislaus "Kat" Katczinsky
* Aaron Hilmer como Albert Kropp
* Moritz Klaus como Franz Müller
* Adrian Grünewald como Ludwig Behm
* Edin Hasanovic como Tjaden Stackfleet
* Daniel Brühl como Matthias Erzberger
* Thibault de Montalembert como xeneral Ferdinand Foch
* Devid Striesow como xeneral Friedrichs
* Andreas Döhler como tenente Hoppe
* Sebastian Hülk como Major Von Brixdorf

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Alemaña propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming