open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Zadar

**Zadar** (ital. **Zara**) é unha cidade croata na costa do mar Adriático. É capital do condado  do mesmo nome.

## Historia 
### Idade Antiga 
Probablemente fundada polos Ilirios, a cidade no primeiro século é un municipio romano da provincia de Dalmacia. Coñecíase como **Iader** nesa época. Coa caída do Imperio Romano Occidental, a cidade convértese na capital da provincia bizantina de Dalmacia.

### Idade Media 
Na alta idade media a provincia é invadida polos croatas e a cidade rende obediencia ó rei croata Coloman, isto fai que a cidade se vexa metida nos conflitos entre eslavos e a República de Venecia, potencia dominante na zona. Durante a Cuarta Cruzada, a cidade foi asediada e saqueada polos exércitos financiados pola República de Venecia. En 1202 cruzados franceses e venecianos conquístana.

### Idade Moderna 
Nos seguintes séculos a cidade é disputada por venecianos, maxiares húngaros e reis eslavos. .Finalmente serán os venecianos os que establezan en Zadar a defensa ó Adriático fronte á ameaza dos turcos otománs. 

### Idade Contemporánea 
Cando en 1797 desaparece a República de Venecia, o seu territorio pasa a formar parte do Imperio Austríaco e despois do Imperio Austrohúngaro.

A cidade será a capital do Reino de Dalmacia. Polo Tratado de Rapallo de 1920, a cidade pasa a mans italianas. Na Segunda guerra mundial é tomada polos alemáns e é bombardeada 72 veces polos aliados.

## Demografía 
Ten unha poboación de 81.688 habitantes (2006), dos cales o 92,77% son de orixe croata (censo de 2001).

## Outros 
É arquidiócese católica e sé bispal ortodoxa. É tamén sede do Centro dos Estudos Galegos, na Universidade de Zadar.

En 2005 abriuse ao público o *Órgano do Mar*, un xigantesco órgano de tubos instalado debaixo de grandes chanzos de mármore á beira do mar, que produce sons a través do vento e das ondas.

## Imaxes 
  

  

File:Church of St. Donatus in Zadar (by Pudelek).JPG|Igrexa de San Donato

Ficheiro:Zadar_Forum.jpg|Fórum romano

Ficheiro:Zadar_SvSimun.jpg|Igrexa de San Simón

Ficheiro:Zadar_SvSimun_oltar.jpg|Igrexa de San Simón

Ficheiro:MarinaBorikZadarCroatia.jpg|Pôr-do-sol na marina

Ficheiro:Zadar_Donat_Forum.jpg|Igrexa de San Donato e Fórum romano

Ficheiro:Zadar_SvMarija.jpg|Igrexa de Santa Maria

Ficheiro:Zadar_Sveuciliste.jpg|Universidade (1396)

Ficheiro:Zadar-przystan.jpg|Marina

Ficheiro:Zadar.jpg|Zadar - Vista panorámica

Ficheiro:Zadar (sunset).JPG|Por do sol en Zadar

Ficheiro:Zadar_Sveta_Stosija.jpg|Catedral Santa Anastácia

Ficheiro:Zadar_PortaMarina.jpg|Porta Marina

Ficheiro:Zadar PortaTerraferma.jpg|Porta Terraferma

Ficheiro:Zadar.St.Stosija.j1.jpg|Igrexa de Santa Maria

Ficheiro:Zadar - église Saint-Donat.jpg|Igrexa de San Donato

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Xogos Mundiais Croatas - Zadar 2010 (Xogos deportivos e actividades culturais da diáspora croata qe se celebran cada catro anos)
511

## Acontecementos 
* Xesaleico é destronado por Teodorico o Grande e a coroa visigoda élle entregada a Amalarico.

## Nacementos 
* Yang Yin.
* Mauro de Anjou, abade.

## Mortes 
* 27 de novembro: Clodoveo I, rei dos francos.
* Xesaleico, rei dos visigodos.

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
513

## Acontecementos 
* Imperio Bizantino: Vitaliano principia unha rebelión de bárbaros e campesiños, na Tracia (513-515).

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
514

## Acontecementos 
* 20 de xullo - Hormisdas é elixido novo pontífice romano (até 523).

## Nacementos 
*

## Mortes 
* 22 de novembro - Símaco, papa.

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
507

## Acontecementos 
* Aliado a Gondebaldo, rei dos Burgundios, o rei franco Clovis I derrota os visigodos na batalla de Vouillé, preto de Poitiers, e mata o seu rei Alarico II.
** Saqueo de Tolosa. Os francos toman a Aquitania.
** Os visigodos son rexeitados cara a Península Ibérica.
** Xesaleco sucede ao seu pai como rei dos visigodos.
* Sitio de Arles, que duraría até o ano seguinte. Teodorico o Grande axuda os visigodos e ocupa a Provenza e a Septimania, bloqueando o acceso dos francos ao mar (509). A Septimania (Carcasona, Béziers, Agde, Lodève, Nîmes, Uzès e Elne) serán visigodas até 718.
* Amalarico tórnase rei dos visigodos baixo a tutela de Teodorico o Grande. Casará con Clotilde, filla de Clovis I.
* En Roma, Teodorico o Grande impón o papa Símaco contra o antipapa monofisita Lourenzo.
* O sabio indio Aryabhata propón o teorema da regra de tres.
* O Imperio bizantino padece saqueos persas.
* Na Lei sálica menciónase o rito da *commandatio*, pola cal un vasalo se encomenda á protección dun señor, a quen se compromete a servir.

## Nacementos 
*

## Mortes 
* Alarico II, rei dos visigodos (na Batalla de Vouillé)
* Domangart mac Ferguso, rei de Dál Riata
* Buretsu, 25º emperador do Xapón (n. 489).

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
512

## Acontecementos 
### Asia 
* Mihirakula, fillo de Toramâna, tórnase xefe dos hunos brancos ou heftalitas (512-528 ou 498-520). Invade a India setentrional.

### Mundo Mediteráneo 
* O emperador Anastasio I reforza Bizancio cunha terceira muralla.

### Arte e cultura 
* Datación máis antiga dun texto grafado no alifato árabe, en inscrición atopada en Zebed, Siria.

### Ciencia e tecnoloxía 
* O sabio indio Âryabhata explica a rotación da Terra como efecto dun remuíño da capa atmosférica que a envolve.
miniatura|esquerda|250px|Estatua imaxinaria de Âryabhata

## Nacementos 
* Cynewald - rei de Mercia, (m. c. 566).

## Mortes 
## Outros 
* Erupción do Vesuvio, Italia.

Historia ano a ano
515

## Acontecementos 
### Imperio Bizantino 
* A rebelión de Vitaliano, iniciada en 513, é desfeita.

## Nacementos 
*

## Mortes 
* 9 de febreiro - Xuan Wu Di soberano, desde 499, dos Wei Setentrionais (n. 483).

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
518

## Acontecementos 
* 9 de xullo - Inicio do mandato de Xustino I, como emperador bizantino (até 527).

### Ciencia e tecnoloxía 
* O sabio indio Âryabhata expón o problema aritmético do mesaxeiro veloz que debe pillar un mesaxeiro máis lento.

## Nacementos 
*Matasunta, raíña ostrogoda (m. 551).

## Mortes 
* 9 de xullo - Anastasio I, emperador de Bizancio (n. 430)

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
519

## Acontecementos 
*Cerdic sobe ao trono de Wessex, Gran Bretaña (até 534).

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
516

## Acontecementos 
### Asia 
* * Sobe ao trono chinés dos Wei Septentrionais, Xiao Ming Di (até 528), sucedendo a Xuan Wu Di, morto o ano anterior.

### Europa 
* Sexismundo accede ao trono dos burgundios (até 524).

## Nacementos 
* Atalarico, rei dos ostrogodos (m. 534)

## Mortes 
* Gundobado, rei de Burgundia.
* Oeric, rei de Kent, Gran Bretaña.

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
520

## Acontecementos 
* O reino vándalo norteafricano de Trasamundo é posto en perigo por Cabaon, un xefe de cameleiros que desfai o exército vándalo.

## Nacementos 
* Paio II, papa da igrexa católica.

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
521

## Acontecementos 
### Arte e cultura 
* Boecio introduce a notación musical grega en Europa Occidental.
## Nacementos 
*
## Mortes 
* Enodio de Pavia, relixioso e escritor latino.

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
522

## Acontecementos 
* Xapón : Chegada masiva de artesáns coreanos ás actuais rexións de Osaka e de Nara.
* Os ostrogodos toman a cidade de Aosta, Italia.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
525

## Acontecementos 
*

## Nacementos 
* Alexandre de Tralles, médico grecorromano (m. 605).

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
523

## Acontecementos 
* Hilderico ascende ao trono dos vándalos (até 530).
* Gundemaro II ascende ao trono dos burgundios.

## Nacementos 
*

## Mortes 
* 6 de agosto - Papa Hormisdas.
* Trasamundo, rei dos vándalos.

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
517

## Acontecementos 
* O emperador Wu-Ti convértese ao budismo, que estende na China central.
* Os búlgaros penetran no imperio bizantino até a Tracia.

## Nacementos 
* Cariberto I, rei franco (m. 567).

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
Historia ano a ano
Xogos Olímpicos de 1932

Os **Xogos Olímpicos de 1932** tiveron lugar nos Ánxeles (California) entre o 30 de xullo e o 14 de agosto, coa participación de 1.332 atletas (1.206 homes e 126 mulleres), representando 37 países, en 17 modalidades deportivas.

## Historia 
Após case tres décadas en Europa, os Xogos Olímpicos atravesaron o océano Atlántico e América até a soleada California, a única rexión do país que sobrelevara economicamente a Gran Depresión tralo crack de 1929. Por causa da distancia, o número de participantes foi menor que nos anteriores, mais os Xogos tiveron unha gran calidade técnica, coa superación de 18 récords mundiais, e sendo introducido o límite máximo de tres competidores por país nas probas individuais, regra que perdura até os nosos días.

Nos Ánxeles foi construída a primeira vila olímpica verdadeira da historia, composta de setecentos chalés e disposta nunha área adxacente ó monumental estadio *Memorial Colyseum*, sede dos Xogos. Os organizadores tamén introduciron nestes Xogos os máis modernos servizos de cronometraxe e fotografía electrónica da chegada da época, construíron a máis espectacular e veloz pista de atletismo do mundo, e crearon un proceso rápido e profesional de divulgación dos resultados para a prensa, alén da transmisión simultánea de toda a competición por dúas emisoras de radio.

Todos os eventos foron disputados no prazo de dúas semanas sen interrupción, o que a partir deste momento guiaría o sistema de disputa dos Xogos Olímpicos.

## Modalidades disputadas 
miniatura|240px|Participantes.

## Cadro de medallas 
## Notas
MSDS

miniatura|250px|Exemplo dunha MSDS en formato norteamericano con información sobre como manipular substancias perigosas e a súa composición e propiedades.

Unha **MSDS**, ou folla de datos de seguridade dun material (do inglés *Material Safety Data Sheet*), é unha maneira de proporcionar datos das características dunha substancia en particular.

Proporciona datos da temperatura de fusión desa substancia, da súa temperatura de ebulición, da temperatura de inflamación, da súa reactividade, da súa toxicidade, efectos sobre a saúde, primeiros auxilios, precaucións ó manexala, modo de acción en caso de verteduras da mesma, maneiras de manipulala de xeito seguro, equipo a empreñar cando se manipula etc.

O formato exacto dun MSDS pode variar segundo a fonte. As MSDS son un sistema amplamente utilizado para a información e catalogación da información sobre produtos químicos. As MSDS poden incluír as instrucións para o uso seguro e os perigos potenciais asociados a un certo produto químico.

Estanse a empregar MSDS onde queira que se encontren produtos químicos. Tamén hai a obriga de etiquetar correctamente substancias en base ao seu comportamento fisicoquímico, a súa incidencia na saúde e o seu risco ambiental. As etiquetas inclúen símbolos do perigo, tales como a cruz de Santo André, unha cruz diagonal negra nun fondo laranxa, que se utiliza na Unión Europea para denotar unha substancia perigosa ou irritante.

As MSDSs para unha substancia non están pensadas para uso do consumidor en xeral, senón para os que fan un uso habitual desa substancia. Por exemplo, un MSDS para unha disolución de limpeza non é altamente pertinente para alguén que a utiliza unha vez ó ano, pero é extremadamente importante para alguén que fai uso dela nun espazo pechado 40 horas á semana.

## Uso por países 
Nos EEUU esíxese que as MSDSs estean dispoñibles para os empregados, para as substancias potencialmente perigosas manexadas no lugar de traballo. 
No Canadá, existe un programa para os materiais perigosos nos lugares de traballo que establece os requisitos para MSDSs en lugares de traballo canadenses.

No Reino Unido, as regulacións de 2002 dos produtos químicos esixen informar dos perigos. Impoñen deberes ós que subministran as substancia e ós importadores das mesmas. A regulación 12 require que os patróns provean ós empregados da información, da instrución e o adestramento para a xente exposta ás substancias perigosas. Este deber sería case completamente imposible sen a folla de datos como punto de partida.

A Unión Europea require que as declaracións do risco e de seguridade (as R e as S) e un símbolo aparezan nas etiquetas e na folla de datos de seguridade. Consisten na letra R seguida por un número e na letra S seguida por un número.

En Alemaña esíxese que as substancias estean avaliadas polos seus efectos negativos sobre as augas. *WGK 1 se a substancia non contamina a auga; *WGK 2 se a substancia contamina levemente a auga. *WGK 3 a substancia contamina a auga.
Calificación para o Campionato mundial de baloncesto de 2006

En letra grosa os cualificados para o Mundobasket 2006. En cursiva os que se cualificaron por invitación do Corpo Central da FIBA. Xapón cualificouse automaticamente por se-lo país organizador, e Arxentina por se-lo campión olímpico.

Os criterios para decidilas invitacións foron:

* 1. Que o equipo participara na eliminatoria da súa zona FIBA.
* 2. Poden estar como máximo tres equipos por zona FIBA.

## Notas
Xosé Manuel Barreiro

**Xosé Manuel Barreiro Fernández**, nado en Lugo o 18 de setembro de 1957, é un político galego.

## Traxectoria 
Barreiro é militante do Partido Popular, deputado no Parlamento galego (1997-2007), deputado da Deputación de Lugo (2007-), senador pola provincia de Lugo (2008-...), presidente provincial do PP (2002-) e vicepresidente da executiva galega do partido (2006-).

Está casado e ten dúas fillas. Licenciouse en 1983 en Ciencias Económicas e Empresariais, disciplina na que é doutor e catedrático de Universidade.

En 1995 entrou na política. Ese ano, converteuse, apadriñado por Francisco Cacharro Pardo, en concelleiro do PP en Lugo, na candidatura que encabezou Joaquín García Díez nas eleccións municipais. Foi a primeira que acadou unha maioría absoluta para o PP e el ocupouse da área de Economía, na que fixo un amplo traballo de posta ao día das contas municipais.
miniatura|Papeleta para o Senado nas Eleccións de abril de 2019.
Nas eleccións municipais de 1999 renunciou a continuar no Concello, para se centrar só no traballo parlamentario. En xaneiro de 2003, Manuel Fraga nomeouno conselleiro de Medio Ambiente, en plena crise do Prestige. O 10 de setembro de 2004 foi designado vicepresidente segundo da Xunta. Nas eleccións autonómicas de 2005 encabezou por primeira vez a candidatura do PP en Lugo. A comezos de 2006 competiu con Alberto Núñez Feijóo por ser o sucesor de Fraga no PPdeG. Perdeu, pero quedou de vicepresidente. En xullo de 2006 foi nomeado candidato á presidencia da Deputación nas eleccións municipais de 2007. Nas Eleccións xerais de 2008 foi elixido senador pola provincia de Lugo, cargo que revalida en 2011. Nesa ano converteuse ademais en voceiro do Partido Popular no Senado.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lista de senadores galegos desde a Transición
### Ligazóns externas 
* Blog de Xosé Manuel Barreiro
Actuario

**Actuario** pode ser:
*Actuario, é un auxiliar xudicial que da fe nos actos procesuais.
*Actuario, é un profesional que estuda, formula e aplica modelos de contido matemáticos a situacións reais, o máis coñecido é o actuario de seguros, perito que desenvolve o seu labor en compañías aseguradoras.
Sambuca Pistoiese

**Sambuca Pistoiese** é un concello italiano da provincia de Pistoia, na rexión da Toscana. Ten 1.693 habitantes (en 2007) e esténdese por unha área de 77&nbsp;km², cunha densidade de poboación de 22,3 hab/km². A altura media do concello é de 504 metros.

Fai fronteira cos concellos de Camugnano (BO), Cantagallo (PO), Castel di Casio (BO), Granaglione (BO) e Pistoia.

## Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Concello de Sambuca Pistoiese
Galería de imaxes da Arnoia

**Galería de imaxes** do concello da Arnoia na provincia de Ourense.

## A Arnoia 

Ficheiro:Situacion A Arnoia.PNG|Mapa coa situación da Arnoia.
Ficheiro:Escudo de Arnoia.svg|Escudo oficial.
Ficheiro:Concello da Arnoia.jpg|Casa do Concello da Arnoia.
Ficheiro:Placa altimétrica no concello da Arnoia.jpg|Placa altimétrica.
Ficheiro:Centro de Saúde da Arnoia.jpg|Centro de Saúde da Arnoia.
Ficheiro:Ribadavia Arnoia 060115 01.jpg|
Ficheiro:Arnoia 060115 03.jpg
Ficheiro:Arnoia Miño 060115 07.jpg|Río Miño.
Ficheiro:Arnoia_060115_09.jpg
Ficheiro:Ribadavia_060115_13.jpg|Catamarán.
Ficheiro:Carro Ribadavia 060115 05.jpg|Carro tradicional galego.
Ficheiro:Arnoia_Balneario_060115_15.jpg|Balneario
Ficheiro:Arnoia_060115_14.jpg
Ficheiro:Ribadavia_060115_17.jpg
Ficheiro:A Arnoia. Río Miño-8.jpg|O río Miño ao seu paso pola Arnoia.

## Parroquias 
### A Arnoia 

Ficheiro:Igrexa de San Salvador da Arnoia, A Arnoia.jpg|Igrexa de San Salvador da Arnoia
Ficheiro:Río Miño. Os Chaos, San Salvador da Arnoia, A Arnoia, Galiza.jpg|Río Miño, Os Chaos.
Ficheiro:Igrexa preto do Paseo fluvial de Caneirón. A Arnoia..jpg|Igrexa, pombal e vides, Os Chaos.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Galería de imaxes de Galicia
*Galería de imaxes da comarca do Ribeiro
*Lugares da Arnoia
*Eleccións municipais na Arnoia
Bonifacio Borreiros

**Bonifacio Borreiros Fernández**, nado en Ferrol o 1 de agosto de 1953 e finado na Coruña o 5 de decembro de 2006, foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
Estudou medicina en Santiago de Compostela, e alí comezou a súa andaina política dentro dos movementos que loitaban polo cambio democrático, especialmente na organización xuvenil do PSG. Posteriormente ingresou no PSdeG, partido polo que saíu elixido deputado no Parlamento de Galicia (1990-1993). Foi director xeral de Cultura con Fernando González Laxe, deputado no Congreso dos Deputados, foi o candidato á alcaldía de Ferrol naseleccións municipais de 1999, tralo pacto co BNG foi 1º tenente de alcalde con Xaime Bello durante algo máis dun ano ata que foi substituído por Amable Dopico. Expedientado polo PSdeG pola substitución do voceiro municipal socialista, deixou o partido en febreiro de 2003 e encabezou a candidatura de Acción Ciudadana de Ferrol nas eleccións municipais de Ferrol que co 4.79% dos votos non conseguiu entrar no concello, momento no que se retirou da política activa. Foi profesor de Tecnoloxía Sanitaria no CIFP Ánxel Casal. Finou na Coruña o 5 de decembro de 2006.

## Vida persoal 
Casou con Ana Agras Gómez.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición
### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados
Acueduto

[miniatura|Acueduto das Águas Livres, [Lisboa.]]
Un **acueduto** é un conduto feito polo ser humano coa fin de transportar auga dun lugar para outro salvando os desniveis do terreo. Poden ser subterráneos ou ir pola superficie, ou estaren edificados sobre arcadas ou sobre plataformas. Un dos acuedutos máis famosos é o acueduto de Segovia, da época romana.

## Notas
Juan Caamaño

**Juan Caamaño Cebreiro**, nado o 31 de decembro de 1951 en Vigo, é un político galego ligado ao PPdeG.

## Traxectoria 
Fillo de Francisco Caamaño González. Licenciado en enxeñaría industrial, foi conselleiro de Pesca con Manuel Fraga (1993-1997), director do Instituto Enerxético de Galicia, e desde o 2006 é auditor do Consello de Contas de Galicia.
Copa Naismith

A **Copa Naismith** é o trofeo que a Federación Internacional de Baloncesto (FIBA) outorga á selección masculina que se proclama **Campioa do Mundo** de baloncesto dende 1967.

O trofeo nomeouse en honra do inventor do baloncesto, o Dr. James Naismith, de nacionalidade estadounidense.

O trofeo foi outorgado por primeira vez no Mundobasket de 1967, no Uruguai, á Unión Soviética.

## Posuidores da Copa Naismith 
Debaixo, os países que foron algunha vez posuidores da Copa Naismith, xunto o ano no que a gañaron.

* 20px Iugoslavia*: 1970, 1978, 1990
* 20px Serbia e Montenegro*: 1998, 2002 
* 20px URSS*: 1967, 1974, 1982.
* 20px Estados Unidos: 1986, 1994.
* 20px España: 2006.

** Países que xa non existen.*

## Véxase tamén 
* FIBA
* Campionato Mundial de Baloncesto
* James Naismith

## Ligazóns externas 
* Web oficial da FIBA
Democracia Socialista

**Democracia Socialista** foi un partido español fundado en 1990 por Ricardo García Damborenea, secretario xeral do PSOE en Biscaia e líder coa corrente interna Democracia Socialista. Damborenea fundou o seu novo partido, tras ser expulsado do PSOE polas súas críticas da dirección e ver rexeitada a opción da Democracia Socialista podería ser constituído da cadea interna no PSOE.
## Eleccións 
* Eleccións autonómicas de Andalucía de 1990: 14.495 votos (0.53%).
* Eleccións autonómicas de País Vasco de 1990: 5.023 votos (0,49%).
* Eleccións autonómicas de Valencia de 1991: 5.207 votos (0,26%).
* Eleccións municipais de 1991: 8.747 votos (0.05%), 4 concelleiros.
Xaime Quintanilla

O nome de **Xaime Quintanilla** pode referirse a:

***Xaime Quintanilla Martínez**, político galego (1898 - 1936).
***Xaime Quintanilla Ulla**, político galego (1919 - 2002), fillo do anterior.
Entesa dels Nacionalistes d'Esquerra

'''Entesa dels Nacionalistes d'Esquerra''' foi un partido nacionalista catalán de esquerdas que se fundou en 1985, nutrido principalmente por Nacionalistes d'Esquerra, elementos renovadores de Esquerra Republicana de Catalunya e independentes.
Nas eleccións xerais de 1986 presentouse conxuntamente co PSUC e o PCC na coalición Unió de l'Esquerra Catalana, posteriormente (1987) integrouse en Iniciativa per Catalunya. Desde 1986 algúns sectores do partido acabaron integrándose en ERC, como Josep-Lluís Carod-Rovira. Nas eleccións europeas de 1987 e 1989 presentouse dentro da coalición Esquerda dos Pobos.
Cultura Natural

**Cultura Natural** é un partido anarquista, ecoloxista e esperantista español fundado en 1981. Avoga por converter á Terra nun Estado federal que teña como lingua oficial o esperanto, pola reconversión das centrais nucleares de fisión polas de fusión, polo aumento de cereais integrais na alimentación, sobre todo do arroz integral, pola gasolina e gasóleo vexetal, e pola cirurxía natural. Está en contra da utilizacion do aceite fritido, das drogas, do alcohol, e do leite de vaca.
## Eleccións 
Habitualmente preséntase ó senado en Madrid, no 2004 o seu mellor candidato conseguiu 1.251 votos.
Gnomo

200px|miniatura|dereita|Gnomo baixo un cogomelo
Segundo as crenzas populares, un **gnomo** é un pequeno ser de forma e comportamento humanos que habita no bosque e, en ocasións, nas moradas humanas. Esta tradición está amplamente estendida por Europa, sobre todo nos países nórdicos e Inglaterra, dende onde pasou tamén a Norteamérica.

O **gnomo** é un ser bondadoso, enraizado na natureza, da que extrae todo aquilo que necesita. Establece pouca relación co ser humano; aínda que, se este o trata ben, axúdao e favoréceo. É frecuente confundir os gnomos cos trasnos.
Acuidade visual

miniatura|250px|dereita
A **acuidade visual** é a habelencia do ollo para ver claramente, para percibir obxectos e ver detalles dentro do campo de visión central.

A acuidade visual central mídese mostrando diferentes obxectos a unha distancia predeterminada do ollo. A acuidade visual reducida ou ambliopía é a visión deficiente nun dos ollos.

## Véxase tamén 
* Educación para persoas cegas e deficientes visuais
* Lentes
* Oftalmoloxía
* Visión
Pío Cabanillas

**Pío Cabanillas** é o nome polo que se coñece a dous políticos, pai e fillo.
*Pío Cabanillas Gallas (Pontevedra 1923-Madrid 1991).
*Pío Cabanillas Alonso (Madrid 1958).
Esquerra Nacionalista Valenciana

**Esquerra Nacionalista Valenciana** é un partido independentista valenciano de esquerdas oposto ó concepto cultural e político dos Países Cataláns. Fundado en 1979, o seu actual secretario xeral é Albert Marín. Nas eleccións de 2007 participou nunha coalición electoral con Opció Nacionalista Valenciana.
## Eleccións 
* Xerais de 1982: 6.738 votos (0.32%)
* Autonómicas de 1983: 7.623 votos (0.4%)
* Xerais de 1986: 2.116 votos (0.1%)
* Autonómicas de 1987: 4.175 votos (0.21%)
* Xerais de 1989: 2.098 votos (0.1%)
* Xerais de 1993: 1.517 votos (0.06%)
* Autonómicas de 1995: 1.861 votos (0.08%)
* Xerais de 1996: 1.023 votos (0.04%)
* Autonómicas de 1999: 2.070 votos (0.09%)
* Xerais de 2000: 920 votos (0.04%)
Acuífero

dereita|miniatura|400px|Sección transversal esquemática dun acuífero
Un **acuífero** é unha capa subterránea, o suficientemente porosa para conter auga e permeable para permitir que a auga circule libremente entre os seus poros. A auga subterránea que chega á superficie ou que as persoas extraen mediante a construción de pozos úsase para o consumo e a irrigación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Acuífero fósil
Acuicultura

miniatura|Unha batea nunha ría galega.
A **acuicultura** (do latín *aqua*: auga; e *-cultura*: cultivo) é a cría ou cultivo de organismos acuáticos, especialmente peixes, crustáceos, moluscos e algas, destinados á alimentación humana ou animal. Tamén se pode dedicar á produción de especies ornamentais para a acuariofilia, ou o cultivo de especies para a posterior elaboración de materias primas para a industria, repoboación e conservación de especies ameazadas, produción de perlas etc.
 
## Produción 
Dous terzos da produción mundial corresponden a China. Segundo datos da Xunta de Galicia no ano 2002 había en Galicia 3.537 bateas, 1.200 parques de cultivo, 17 granxas mariñas, 37 granxas continentais e 5 criadeiros, cunha produción total de 267.000 toneladas (256.000 de mexillón) .

## Tipos de cultivos acuícolas 
* **Acuicultura mariña**: cultivo de especies mariñas, tanto de peixes, crustáceos ou moluscos (como o mexillón ou o polbo). Ten unha grande importancia económica e, no caso de moitas especies, a produción de cultivo case substituíu por completo as capturas pesqueiras.
** **Acuicultura de moluscos bivalvos**: é o cultivo de ameixas, mexillóns, ostras, vieiras e outros moluscos bivalvos de grande importancia económica.
*** **Miticultura**: é o cultivo do mexillón en bateas.
*** **Ostricultura**: é o cultivo das ostras.
** **Camaronicultura**: é o cultivo das diferentes especies de camaróns que se leva a cabo en zonas costeiras.
** **Salmonicultura**: é o cultivo das diferentes especies de salmónidos.
* **Acuicultura de auga doce**:
** **Carpicultura**: é o cultivo da carpa e outros *Ciprínidos*, especies de auga doce non tropical.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Miticultura
* Piscifactoría
* IGaFA
### Ligazóns externas 
* *Piscifactorías sostibles* (Consumer.es, 1.01.2008)
Pío Cabanillas Gallas

**Pío Cabanillas Gallas**, nado o 13 de novembro de 1923 en Pontevedra e finado o 10 de outubro de 1991 en Madrid, foi un político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Manuel Cabanillas Pérez (fillo de José Cabanillas Rodríguez e Peregrina Pérez) e Laura Gallas Novas, estudou Dereito na Universidade de Granada. Doutor en Dereito (con premio extraordinario), notario, rexistrador da propiedade e letrado do Estado.

Nomeado procurador en Cortes en 1961 foi secretario no Ministerio de Información e Turismo con Manuel Fraga. Nomeado Ministro de Información e Turismo con Carlos Arias Navarro (1974) tentou ampliar a liberdade de prensa polo que foi destituído do seu posto por Francisco Franco.

Foi un dos impulsores do Partido Liberal. Xunto a José Antonio Segurado foi un dos homes fortes da UCD en Galicia, grazas ó apoio de Euloxio Gómez Franqueira. Foi deputado no Congreso dos Deputados desde 1977 ata 1989 (desde 1987 co CDS), Ministro de Cultura e Benestar (1977-1979), Ministro adxunto ó Presidente (1980-1981), Ministro da Presidencia (1981) e Ministro de Xustiza (1981-1982). En 1989 entrou no Partido Popular e foi deputado no Parlamento Europeo (1989-1991).

Estivo embarcado no DC-8 que sufriu o accidente da Lavacolla en 1978.

O seu fillo, Pío Cabanillas Alonso, foi Ministro Voceiro do Goberno (2000-2002) durante parte do mandato de José María Aznar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición
### Ligazóns externas 
* Información de Pío Cabanillas no Congreso dos Deputados  
* Información de Pío Cabanillas no Parlamento Europeo
Cuádrupla Alianza (1834)

A **Cuádrupla Alianza** foi un tratado internacional asinado entre Gran Bretaña, Francia, España e Portugal o 22 de abril de 1834, con posteriores adicións en agosto do mesmo ano, polo cal os catro estados comprometíanse a unha defensa común e unha acción diplomática conxunta en política internacional para defender os modelos liberais que representaban os seus respectivos gobernos crente a Austria, Rusia e Prusia que mantiñan políticas absolutistas .

## Historia 
No terreo práctico, dado que Francia e Gran Bretaña exercían como primeiras potencias europeas, tratouse do aseguramento por parte de ambas do control parcial de España e Portugal como países de tipo medio con políticas inestables como o goberno de Isabel II en España, ao modo máis próximo a un protectorado. Con isto púxose fin á pertenza de España á Santa Alianza, xa bastante desnaturalizada, así como constituíu un feito significativo que dous países tradicionalmente enfrontados, como Francia e Gran Bretaña, chegasen a un mutuo entendemento.

A Cuádrupla Alianza garantiu o apoio de Francia e Gran Bretaña ás pretensións dinásticas da filla de Fernando VII de España, Isabel II, fronte ao pretendente Carlos María Isidro de Borbón, feito que foi significativo para a vitoria fronte aos carlistas na Primeira Guerra Carlista e para a consolidación do réxime.
Aculturación

miniatura|As catro formas esenciais de aculturación: 1- Segregación, 2- Integración, 3- Asimilación, 4- Marxinación
**Aculturación** é o o proceso polo que un individuo, grupo de xente ou pobo adquire unha outra cultura que pode chegar a substituír totalmente á propia chegando á asimilación como o proceso que levou ós pobos presentes na Gallaecia a aculturizarse na cultura romana.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Asimilación cultural dos nativos americanos
* Imperialismo
Miguel Ricardo de Álava

**Miguel Ricardo de Álava**, nado en Vitoria o 7 de febreiro de 1772 e finado en Barèges (Francia), o 14 de xullo de 1843, foi un militar, político e diplomático español.

## Carreira militar 
De familia nobre, casou coa súa prima. Cursou os estudos primarios no Seminario de Vergara. En 1785, con 13 anos, ingresou como cadete no *Rexemento de Infantería de Sevilla*, á fronte do cal estaba o seu tío. Á súa saída da infantaría (1790), ingresou na armada. Nesta etapa participou nas accións militares contra Francia e Inglaterra en Ceuta. A súa participación nestes sucesos fíxoo ascender con rapidez, e en 1794 xa era Tenente de fragata.

En 1795 embarcou co seu tío nunha expedición que pretendía dar a volta ao mundo e permaneceu até 1880 en América do sur. No seu regreso a España foi apresado polos ingleses e liberado meses máis tarde. En 1802 ascendeu a Tenente de navío. Máis tarde participaría na Batalla de Trafalgar sendo ascendido de novo.

## Presidente do Consello de Ministros 
Durante a Rexencia de María Cristina,(1837), foi nomeado embaixador en Londres, onde tratou de xestionar a intervención da Cuádrupla Alianza dunha maneira firme e con apoio militar durante a Primeira Guerra Carlista en favor da raíña Isabel II.

Aceptou o cargo de Ministro da Mariña, cargo que ocupou dende o 14 de setembro até o 25 de setembro de 1835 co Conde de Toreno. Coa saída deste do goberno, rexeitou continuar no gabinete, aínda que llo pedira Juan Álvarez Mendizábal. Nominalmente foi nomeado Presidente do Consello de Ministros antes de ser nomeado Mendizábal, pero non xurou o cargo, permanecendo en Londres. Finalmente foi nomeado embaixador en París.

Nas disputas entre o Partido Moderado e o Partido Progresista, decantouse por aquelas que apoiaron o *Motín de la Granja de San Ildefonso*, así como as consecuencias xurídicas que se derivaron dos sucesos coa aprobación da Constitución de 1837, que non xurou até 1838. Volveu á embaixada londiniense, máis tarde regresa a España en xuño de 1843, falecendo un mes máis tarde.
Jacinto Calvo López

**Jacinto Calvo López**, nado en Viveiro o 4 de xullo de 1903 e finado en Lugo o 24 de xullo de 1993, foi un confeiteiro e político galego.

## Traxectoria 
Trasladouse coa familia a Lugo, onde se estableceron como pasteleiros. Aprendeu o oficio familiar e traballou co pai. Ingresou en 1923 na Unión General de Trabajadores (UGT) e en 1931 no Partido Socialista Obrero Español (PSOE). Foi secretario xeral de ambas as formacións na capital lucense e tamén da Federación provincial do PSOE, tesoureiro da Federación Provincial de Traballadores de Lugo (1932) e presidente da Casa del Pueblo (1935). Foi candidato a deputado nas eleccións xerais de 1933 e de 1936, pero no saíu elixido. Durante a folga xeral revolucionaria de 1934 foi membro do comité revolucionario local, polo que foi procesado e condenado a prisión. En abril de 1936 foi elixido compromisario para a elección do presidente da República e participou na redacción do Estatuto de autonomía de Galicia de 1936.
Ao producirse o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, participou na chamada á formación de milicias para deter ás tropas acuarteladas en Lugo, pero dado o rápido control de Galicia polos alzados, fuxiu a Portugal e despois a Francia.

Regresou en 1951 continuando co negocio familiar. Nas primeiras eleccións democráticas de 1977 foi candidato ao Senado na Candidatura Democrática Galega, pero non foi elixido. Nas eleccións de 1982 e 1986 foi elixido senador polo PSdeG pola provincia de Lugo. Na constitución do Senado en 1982 e 1986, presidiu a sesión constituínte por ser o senador de máis idade.

Logo do seu pasamento constituíuse a Fundación Jacinto Calvo na provincia de Lugo que promove accións destinadas ao desenvolvemento económico e social da provincia, e a socialización do coñecemento e a innovación.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de senadores galegos desde a Transición
### Ligazóns externas 
* Ficha no Senado
* Fundación Jacinto Calvo
* Ficha en Represión franquista en Lugo
Estat Català

**Estat Català** (**EC**) é un partido independentista catalán fundado por Francesc Macià o 8 de xullo de 1922. Coa chegada da ditadura de Primo de Rivera o partido pasou a ser ilegal e a súa sección paramilitar, *La Bandera Negra*, realizou accións armadas contra a ditadura e tentou sen éxito asasinar a Afonso XIII (1925). No ano 1926 EC organizou o Exèrcit Català para realizar unha tentativa de invasión armada de Cataluña desde a fronteira francesa (*Els Fets de Prats de Molló*) que fracasou pola intervención da xerdamería francesa pero que tivo ampla difusión na prensa internacional ó ser detidos e xulgados os responsables da acción en París.
En 1931, xunto co Partit Republicà Català e o grupo ''L'Opinió'' fusionáronse en Esquerra Republicana de Catalunya. EC conservou unha ampla autonomía dentro de ERC e durante a guerra civil formou unidades de combate propias.

Durante a segunda guerra mundial integrouse na Front Nacional de Catalunya ata que en 1947 decidiu marchar da organización. No franquismo EC reorganizouse no exilio francés e mantivo unha certa estrutura no interior de Cataluña. EC foi legalizado en 1977 e mantense actualmente en activo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*Web oficial do Estat Català
*Bloc oficial do Estat Català
*Bloc oficial do Estat Català
*YouTube oficial do Estat Català
Robert Campin

**Robert Campin**, nado en 1375 e finado en 1444, está considerado como o primeiro gran mestre da pintura flamenga. A súa personalidade aínda resulta discutida, boa parte dos historiadores da arte actuais consideran que el é o **Mestre de Flemalle**.

## Traxectoria 
miniatura|Parte central do tríptico de Merode|esquerda
Campin era desde 1418 xefe de obradoiro pictórico en Tournai, cidade buguesa por excelencia e centro da escultura funeraria. As súas pinturas representan con fidelidade os cuartos dos burgueses que con realismo amosa os seus obxectos cotiáns, aínda que os pregues da roupa estean pintados cunha certa dureza.
Belén do Campo Piñeiro

**Belén María do Campo Piñeiro**, nada na Coruña o 29 de decembro de 1963, é unha política galega do PPdeG.

## Traxectoria 
Diplomada en EXB. Foi presidente de Novas Xeracións do PP da Coruña. Foi elixida deputada do Congreso pola provincia da Coruña na IV e V lexislaturas (1992-1996). Foi elixida senadora pola Coruña na VI, VII e VIII lexislaturas (1996-2008). Volveu ser deputada na IX lexislatura (2008-2011). Dimitiu en xuño de 2011 ao ser nomeada Delegada Territorial da Xunta de Galicia na Coruña, sendo substituída por María Asunción Torres Parada. Foi elixida deputada do Parlamento de Galicia nas autonómicas de 2012.

Dende o 13 de decembro de 2012 pasou a ser Delegada Territorial da Xunta de Galicia na provincia da Coruña, deixando o seu posto no Parlamento galego.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de senadores galegos desde a Transición
### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados
* Ficha no Senado
* Belén do Campo, nueva delegada provincial de la Xunta en A Coruña
Euskadiko Ezkerra

**Euskadiko Ezkerra** (**EE**) foi un partido nacionalista vasco de esquerdas. Orixinado en 1977 como unha coalición entre Euskal Iraultzarako Alderdia, Euskadiko Mugimendu Komunista e outras pequenas formacións da esquerda vasca para presentar unha lista conxunta ás eleccións xerais no País Vasco mentres a Unión Navarra de Izquierdas (UNAI) facía o propio en Navarra. EE conseguiu un escano no Congreso e un senador. Moitos dos membros máis prominentes desta primeira fase acabarían militando en Herri Batasuna.
En 1982 uniuse co Partido Comunista de Euskadi constituíndose en partido co nome de **Euskadiko Ezkerra-Izquierda para el Socialismo**. Mario Onaindia foi elixido secretario xeral, sendo substituído máis tarde por Kepa Aulestia, aínda que o seu líder indiscutido foi Juan María Bandrés. Tras a división do PNV e a formación de Eusko Alkartasuna en 1987, EE formalizou unha coalición con esta última. En 1988 asinou o Pacto de Ajuria Enea e no ano 1991 entrou no goberno vasco co PNV e EA.

No ano 1993 a maioría dos seus afiliados aprobaron a fusión co Partido Socialista de Euskadi que acabou adoptando o nome de **Partido Socialista de Euskadi-Euskadiko Ezkerra** (PSE-EE), un sector minoritario formou un novo partido Euskal Ezkerra, que se mantería coaligado con EA.
Manuel Cabezas

**Manuel Jaime Cabezas Enríquez**, nado  en Ourense o 14 de novembro de 1953, é un empresario e político galego.

## Traxectoria 
Enxeñeiro agrónomo, comezou a súa carreira profesional como xerente da Cooperativa Vinícola do Ribeiro. Membro do Partido Popular, foi deputado pola provincia de Ourense no Congreso dos Deputados (1993-1995) e despois alcalde de Ourense desde 1995 ata 2007. Foi o primeiro alcalde popular en celebrar unha voda entre persoas do mesmo sexo, polo que recibiu a crítica do bispo de Ourense, Luís Quinteiro Fiúza. No ano 2006 anunciou que non se presentaría ás eleccións municipais de 2007, e dimitiu como alcalde en febreiro de 2007, deixándolle o seu posto ao vindeiro candidato do PP Enrique Nóvoa López. Porén mantivo o escano no Senado que ocupou desde o 2004 e no que cesou no ano 2008. Dende esa data volveu adicarse á actividade empresarial ata que o seu partido escolleuno de novo para encabezar a súa candidatura na cidade de Ourense nas eleccións municipais de 2023. Nesta convocatoria electoral logrou 7 concelleiros, quedando por detrás de Democracia Ourensana. Un día antes do pleno de investidura anunciou a súa intención de apoiar ao candidato do PSdeG-PSOE Paco Rodríguez, o cal tamén contaría co apoio do BNG, para desbancar da alcaldía a Gonzalo Pérez Jácome, candidato de Democracia Ourensana. Porén, horas antes do pleno a dirección autonómica do PP alcanzou un acordo con Jácome polo no concello os concelleiros populares facilitarían a continuidade de Jácome como alcalde e na Deputación provincial os deputados de DO facilitarían a continuidade do PP na presidencia. Desta forma, o PP votouse a si mesmo, ante o cal Jácome continuou como alcalde. Nada máis rematar o pleno anunciou a súa dimisión como concelleiro ante a súa disconformidade co acordo alcanzado por parte do seu partido e DO, a cal formalizou o 31 de agosto seguinte.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Ourense
* Lista de senadores galegos desde a Transición
* Federación Galega de Municipios e Provincias

### Ligazóns externas 
* Ficha no Congreso dos Deputados
* Ficha no Senado
Euskal Sozialistak Elkartzeko Indarra

**Euskal Sozialistak Elkartzeko Indarra** (ESEI) foi un partido nacionalista vasco de esquerdas formado en 1977, moi vencellado ó mundo universitario formulaba unha análise marxista á situación do País Vasco, e era partidaria dunha ampla autonomía dentro do Estado Español para a Comunidade Autónoma Vasca e Navarra, e do abandono da loita armada. Nas primeiras eleccións xerais participou na candidatura do Frente Autonómico para o Senado e obtivo un senador, o seu principal dirixente Gregorio Monreal pero non presentou listas para o Congreso dos Deputados. Nas eleccións municipais de 1979 formou coalición con Euskadiko Ezkerra. Nas eleccións autonómicas de 1980 presentou a súa propia lista, que recolleu tan só 6.305 votos como consecuencia o partido acabou autodisolvéndose o 30 de outubro de 1981.
Acumulador

Un **acumulador** pode referirse a:
* **Acumulador de calor**, un sistema de calefacción.
* **Acumulador pneumático**, dispositivo que serve para almacenar aire comprimido.
* **Acumulador eléctrico**, dispositivo para o almacenamento de enerxía eléctrica.
* **Acumulador**, un rexistro informático.
Antonio Carro

Dous político galegos levan o nome de **Antonio Carro**:

*Antonio Carro Martínez (n. 1923), foi deputado polo Partido Popular;
*Antonio Carro Fernández-Valmayor (n. 1945), foi deputado no Parlamento Galego e senador polo PSdeG;
Euskal Ezkerra

**Euskal Ezkerra** (**EuE**) foi un partido político nacionalista vasco de esquerda, fundado en 1992 como unha escisión de Euskadiko Ezkerra.
## Historia 
Tras decidiren a maior parte dos militantes de EE fusionarse co Partido Socialista de Euskadi, o sector minoritario decidiu fundar un novo partido que contou coa maioría dos cargos electos de EE, entre eles Kepa Aulestia. Pretendía aglutinar a aqueles sectores da esquerda que non comungaban cos postulados de Herri Batasuna pero que defendían o dereito de autodeterminación para o conxunto do País Vasco.

Nas eleccións xerais de 1993 presentouse en coalición con Eusko Alkartasuna pero obtivo un resultados peores que os que obtivera en solitario EA en 1989. O fracaso electoral levou á ruptura da coalición e a disolución de EuE pouco tempo despois.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* www.euskalezkerra.org .
Acúmetro

miniatura|300 px|Deseño do acúmetro de Ádám Politzer

Un **acúmetro** é un aparello metálico perfeccionado por Ádám Politzer en 1877, que consiste nun pequeno martelo que golpea unha barra oca, emitindo un son monotonal semellante ó dun reloxo pero máis intenso que se utiliza para medi-la capacidade auditiva a través da determinación do límite absoluto da audibilidade da intensidade dun son, este proceso coñécese como acumetría. O acúmetro foi o antecesor do audímetro, un aparello eléctrico.
Acupuntura

miniatura|250px|Agullas sendo cravadas na pel dun paciente.
A **acupuntura** é un compoñente da medicina tradicional chinesa e unha forma de medicina alternativa que recibe a consideración de pseudociencia ao non poder achegar evidencias científicas da súa efectividade. e que consiste en, supostamente, restablece-lo equilibro no sistema enerxético vital dun organismo vivo pola inserción de agullas moi finas en determinados puntos do corpo, permanecendo durante algúns segundos.

Na China a súa práctica data do primeiro milenio a.C. difundíndose por Corea, Xapón e outros países asiáticos. No século XX difundiuse no mundo occidental como tratamento alternativo ou complementario á medicina académica.

## Notas
Benxamín Casal

**Benxamín Casal Vila**, nado o 12 de xaneiro de 1935 en Lugo e finado o 30 de agosto de 2013 na mesma cidade, foi un intelectual, escritor, economista e político galego.

## Traxectoria 
Licenciado (1962) e doutorado (1967) en Enxeñería Agrónoma pola Universidade de Madrid. En 1970 acadou tamén a licenciatura en Ciencias Económicas pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi profesor na Escola de Enxeñería Técnica Agrícola de Lugo (1968-1972) e na Escola Técnica Superior de Enxeñeiros Agrónomos de Lugo (1988). Membro do grupo Brais Pinto, foi conselleiro de Enerxía e Industria (1978-79) da Xunta preautonómica e deputado no Parlamento de Galicia (1981-1985) como galeguista histórico polo PSdeG.

Foi vicepresidente e posteriormente presidente da Editorial Galaxia, así como director da *Gran Enciclopedia Galega* entre 2003 e o seu falecemento en 2013. Escribiu artigos na *Revista Galega de Estudios Agrarios*, *Desarrollo Agrícola*, *El Progreso*, *La Voz de Galicia* e *El Ideal Gallego*.

### Familia 
Benxamín Casal é o pai de Pilar Casal Valiño.
[miniatura|175px|*A Galicia Campesina*, [BBdCG.]]

## Obra 
* *A incidencia en Galicia do Plan Enerxético Nacional* (1978, Xunta de Galicia).
* *Achegamento á Minería Galega* (1979, Xunta de Galicia).
* *A Terra Cha luguesa. Estudio da súa realidade agraria* (1984, Seminario de Estudos Galegos).
* *A Galicia campesina* (1984, Biblioteca Básica da Cultura Galega)
* *O campo galego* (1992, Biblioteca 114, *El Correo Galego*).
* Tradutor de *Galicia: Ensaio xeográfico de análise e interpretación dun vello complexo agrario*, 2 vols. Santiago de Compostela. Xunta de Galicia. Consellería de Agricultura, Gandería e Política Agroalimentaria-Caixanova. 2001, 1407 páxs (ISBN 84 4532 7690) de Abel Bouhier.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha biogràfica en www.galegos.info
* 20px Capítulo 397: *Gran Enciclopedia Galega* de *Ben falado*, programa da TVG, 28/12/2012.
Fenómenos de transporte

Denomínase **Fenómenos de transporte** á parte da Física que estuda os mecanismos de transferencia de materia, enerxía e cantidade de movemento. Malia semellaren diferentes, o transporte destas magnitudes é susceptible, polo menos en parte, dunha análise física e matemática común a todos eles.

Os Fenómenos de transporte divídense habitualmente en *transporte molecular* e *transporte convectivo*.
Hisahito

**Hisahito** é un nome xaponés usado para homes, normalmente da familia imperial. Aínda que sexa romanizado da mesma maneira, o kanji pode ser diferente.

Chámanse Hisahito:
* Príncipe Imperial Hisahito (nado en 1243) (久仁), quen despois foi o emperador Go-Fukakusa do Xapón (後深草天皇);
* Príncipe Hisahito (nado en 2006), (秋篠宮悠仁親王殿下), fillo do príncipe e da princesa Aquixino.
Fredrik Reinfeldt

**John Fredrik Reinfeldt**, nado en Haninge o 4 de agosto de 1965, é  un político sueco, primeiro ministro do seu país e líder do conservador Partido Moderado. Foi elixido líder da súa formación o 25 de outubro de 2003, sucedendo no cargo a Bo Lundgren. Logo das eleccións lexislativas do 17 de setembro de 2006 converteuse en primeiro ministro de Suecia.

## Traxectoria 
Reinfeldt naceu na viliña de Österhaninge, en Haninge, na provincia de Condado de Södermanland e medrou en Tensta, Estocolmo. Xa de mozo se integrou nas mocidades do Partido Moderado, e foi un activo militante durante o seu tempo de estudo na Universidade de Estocolmo, onde se licenciou en Económicas en 1990.

Foi escollido como deputado nas eleccións lexislativas de 1991 cando os conservadores do Partido Moderado regresaron ao goberno da man do seu líder, o primeiro ministro Carl Bildt. Nese tempo foi secretario xeral das mocidades da súa formación, impoñéndose á facción máis liberal.

Baixo o liderado de Reinfeldt, que comezou en 2003, a súa formación gañou espazo cara ao centro do espectro político, e fixo do recurtamento de impostos nas clases medias a súa bandeira. Ao mesmo tempo, reduciu a súa belixerancia con respecto ao estado do benestar sueco. Á fronte da Alianza por Suecia, integrada por conservadores, liberais, centristas e democristiáns, conseguiu derrotar por estreita marxe o primeiro ministro socialdemócrata Göran Persson.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
**Det sovande folket* (1993)
**Projekt Europa: sex unga européer om Europasamarbetet* (1993)
**Nostalgitrippen* (1995)
**Stenen i handen på den starke* (1995)
**Väljarkryss: personvalshandbok* (2001)
### Ligazóns externas 
* Web do primeiro ministro sueco