open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Xerión (homónimos)

**Xerión** era un xigante da mitoloxía grega. Ademais, pode referirse a:

***Xerión**, grupo musical galego;

***Xerión**, movemento de arte urbana na Coruña;
## Véxase tamén
### Outros artigos
***Bois de Xerión**
Luther: The Fallen Sun

***Luther: The Fallen Sun*** é un filme británico-estadounidense de 2023 dirixido por Jamie Payne e escrito por Neil Cross. O filme serve como continuación da serie de televisión *Luther*. Está protagonizado por Idris Elba (quen tamén é produtor do filme), no papel de John Luther, xunto con Cynthia Erivo e Andy Serkis.

*Luther: The Fallen Sun* tivo unha estrea limitada en cinemas seleccionados o 24 de febreiro de 2023, antes da súa estrea en liña o 10 de marzo de 2023 a través de Netflix, onde conta con opción de subtítulos en galego.

## Personaxes 
* Idris Elba como John Luther
* Cynthia Erivo como DCI Odette Raine
* Dermot Crowley como Martin Schenk
* Andy Serkis como David Robey
* Thomas Coombes como DS Archie Woodward
* Hattie Morahan como Corinne Aldrich
* Lauryn Ajufo como Anya Raine
* Vincent Regan como Dennis McCabe
* Einar Kuusk como Arkady Kachimov
* Guy Williams como Tim Cranfield
* Henry Hereford como Brian Lee
* Carl Spencer como Jamal
* Tara Fitzgerald (sen acreditar) como Georgette Robey
* Samuel Winner (sen acreditar) como adolescente estadounidense

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Iniciativa Galega

**Iniciativa Galega** (**INGA**) foi un partido político centrista e galeguista moderado, que operaba na provincia de Lugo, que concorreu ás eleccións municipais de 2003 e que foi unha das formacións que crearon Terra Galega en novembro de 2005.
 
## Historia
### Fundación
Rexistrouse en xaneiro de 2003 como resultado da unión dos restos da Converxencia Nacionalista Galega e doutras formacións políticas independentes da provincia de Lugo coma os Independentes da Comarca de Sarria. O seu coordinador provincial foi Anxo Rodríguez López, que fora no seu momento integrante da CNG. Concorreu en numerosos concellos da provincia lucense máis no coruñés de Cedeira. Destacaba a súa implantación no sur da provincia de Lugo, especialmente na Comarca de Terra de Lemos, Sarria ou xa máis ao norte no concello de Meira.

Acadou 15 concelleiros e un 2,23 % dos votos en toda a provincia (en Cedeira non acadou representación), sendo os seus mellores resultados en Monforte de Lemos e Meira con 3 concelleiros, sendo chave de goberno no caso monfortino e principal forza da oposición en Meira. Foi a principal forza da oposición en Bóveda e Carballedo. En Sarria pese a ser tan só 2 concelleiros logrou a alcaldía en detrimento do PSdeG-PSOE, que fora o gañador, ao lograr o apoio do PPdeG e dunha tránsfuga do BNG. En Monforte o partido sufriu un cisma, dado que o PPdeG lle ofreceu a alcaldía á súa candidata a cambio de millonarias inversións da Xunta de Galicia, polo que esta e outra concelleira aceptaron, porén o número 2 e exalcalde pola CNG Celestino Torres rexeitou acordo algún co PPdeG e apoiou a investidura do candidato do BNG, pasando a ser Torres a única voz respaldada no concello pola dirección do partido.

### Integración en Terra Galega
En novembro de 2005 a Coalición Galega conformou xunta ao carón doutras formacións independentes, coma o partido Terra Galega, de carácter nacionalista moderado e centrista, sendo Anxo Rodríguez o coordinador provincial da nova formación en Lugo. Porén, de cara ás eleccións municipais de 2007 e pese a lograr moitas máis candidaturas que INGA, dos seus concelleiros electos tan só continuaron por TEGA os membros de Meira, que lograron a alcaldía co apoio do PSdeG. Pola súa parte o alcalde de Sarria concorreu como candidato do PPdeG perdendo a alcaldía dado un acordo do PSdeG cos demais grupos. A que fora a súa candidata en Monforte foi cabeza de lista do Partido Galeguista sen lograr representación. Os seus representantes en Carballedo pasaron a formar parte do PSdeG, sen conseguila alcaldía.

## Resultados electorais
*Eleccións municipais de 2003: 5394 votos (2,23 %), 15 concelleiros (na provincia de Lugo)

## Notas
The Beatles: Eight Days a Week

***The Beatles: Eight Days a Week – The Touring Years*** é un filme documental británico-estadounidense de 2016 dirixido por Ron Howard. Trata sobre a carreira de The Beatles durante os seus anos de xiras internacionais entre 1962 e 1966, dende as súas actuacións no Cavern Club en Liverpool ao seu derradeiro concerto en San Francisco en 1966.

Estreouse nos cinemas do Reino Unido e dos Estados Unidos o 15 de setembro de 2016, e estreouse en Hulu o 17 de setembro de 2016.

## Produción 
O filme foi producido coa colaboración dos Beatles superviventes Paul McCartney, Ringo Starr, xunto con Yoko Ono e Olivia Harrison, viúvas de John Lennon e George Harrison. Ademais de dirixir o documental, Ron Howard tamén traballou como produtor xunto a Brian Grazer, Nigel Sinclair e Scott Pascucci.

## Notas
Ácido graxo omega-6

[miniatura|upright=2|Numeración dos carbonos dos [ácido graxo|ácidos graxos; neste caso nun ácido graxo de 18 carbonos. Os números sistemáticos (IUPAC) C-*x* están en azul. A notación omega "ω−*x*" está en vermello. A notación con letras gregas está en verde.]]
Os **ácidos graxos omega-6** (tamén chamados **ácidos graxos ω−6** ou '*ácidos graxos *n*−6*') son unha familia de ácidos graxos poliinsaturados que teñen en común posuír un dobre enlace entre carbonos na posición *n*−6, é dicir, o sesto enlace contando desde o metilo final da cadea do ácido graxo.  A denominación omega (ω) indica que se empeza a contar desde o final da cadea, xa que é a última letra do alfabeto grego (ver Ácido graxo#Nomenclatura e numeración).

Os principais ácidos graxos omega-6 son o ácido linoleico, o ácido gamma-linolénico e o ácido araquidónico. A fonte principal de ácidos graxos omega-6 son os aceites vexetais. Considéranse bos para a saúde, xa que reducen o colesterol total. Outra revisión de 2021 atopou que os suplementos de omega-6 non afectan o risco de ter morbilidade ou mortalidade por enfermidade cardiovascular.

## Lista de ácidos graxos omega-6 
[375px|miniatura|[Estrutura química do ácido linoleico, un ácido graxo omega-6 común atopado en moitos froitos secos, sementes e aceites vexetais.]]
[miniatura|300px|[Ácido gamma-linolénico, un ácido graxo omega-6.]]

O punto de fusión dos ácidos graxos increméntase confoirme aumenta o número de carbonos da súa cadea.

## Aceites vexetais con omega-6 
Os aceites vexetais son a principal fonte de ácido gamma-linolénico omega-6. En todo o mundo extráense máis de  100 millóns de toneladas métricas de aceites vexetais ao ano procedentes dos froitos da palma, sementes de soia, sementes de colza e sementes de xirasol, que proporcionan máis de 32 millóns de toneladas métricas de ácido linoleico omega-6 e 4 millóns de toneladas métricas de ácido alfa-linolénico omega-3. O aceite de oliva virxe extra ten un 9,8% de ácido linoleico (omega-6).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nutrientes esenciais
* Inflamación
* Ácido alfa-linolénico
* Peroxidación de lípidos
* Ácido graxo omega-3

### Bibliografía 
*
*
*
*
Scott A. Travers

**Scott Andrew Travers**, nado en Nova York o 12 de novembro de 1961, é un escritor, editor e comerciante numismático estadounidense, caracterizado pola súa defensa do coleccionismo numismático.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
Travers pasou a súa infancia na súa cidade natal, Nova York. Alí cursou a súa educación primaria na *Dwight School*, no Upper West Side de Manhattan. Nesa época comezou o seu interese polo coleccionismo numismático, gañou os seus primeiros premios infantís nesa afección e iniciouse xa na compra e venda de moedas por correo. 

Posteriormente ingresou na Universidade Brandeis, de Waltham, Massachusetts, onde acadou a súa graduación en 1983. 

A súa experiencia no ámbito numismático fíxoo merecedor de citas como experto en medios como a *CNBC*, *Los Angeles Times*, a *CBS* e outros.

Travers é un destacado membro da *American Numismatic Association*, de cuxa xunta directiva formou parte, como gobernador (1995-1997) e como vicepresidente (1997-1999). 

Tamén foi consultor de valoración de moedas para a Comisión Federal de Comercio.
* 1984: Asesor Adulto Destacado do ano, da ANA.
* 2003: Premio Presidencial, da ANA.
* 2010: Premio Embaixador Numismático, de *Florida United Numismatists* (FUN).
* 2016: Premio Burnett Anderson Memorial, da ANS, a ANA e o NLG.
* 2017: Premio Century Club, da ANA.

## Publicacións 
En paralelo á súa actividade profesional, Travers tamén é autor de sete monografías acerca do coleccionismo numismático, varios deles merecedores da consideración de "Libro do ano" polo *Numismatic Literary Guild*:

* (1986). *Travers’ Rare Coin Investment Strategy*. Prentice Hall Press, ISBN 978-0668065863 [2ª ed. 1989]
* (1990). ''The Investor's Guide to Coin Trading*. John Wiley & Sons. ISBN 978-0471609285
* (1996). *How to Make Money in Coins Right Now.* House of Collectibles. ISBN 9780876379974 [2ª ed. 2001]
* (1991). *One-Minute Coin Expert*. Dell Pub Co. ISBN 978-0440207863 [6ª ed. 2007]
* (2007). *Scott Travers’ Top 88 Coins to Buy & Sell.* House of Collectibles. ISBN 978-0375722219
* (1984). *The Coin Collector's Survival Manual.* Arco Pub. ISBN 978-0668056830 [7ª ed. 2010]
* (1993). *The Insider's Guide to U.S. Coin Values.* House of Collectibles. [21 ed. 2015 ISBN 978-0375723728]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Smith, P. (2012). "". En *American Numismatic Biographies*. Páxinas 413-414.

### Ligazóns externas 
* Sitio web de *Scott Travers Rare Coin Galleries''
Donn Pearlman

**Donn Allan Pearlman**, nado en Illinois, Chicago, o 2 de maio de 1946, é un escritor e xornalista estadounidense de radio e televisión especializado en temas numismáticos.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
Donn Pearlman cursou os seus estudos superiores na Universidade do Norte de Illinois e na Universidade de Kansas entre 1964 e 1969.

### Carreira nos medios 
Pearlman traballou como xornalista de radio e televisión entre 1964 e 1996. Durante ese período foi produtor e narrador do espazo ''Coin Collectors' Corner* ("O recanto do coleccionista de moedas") na radio WBBM de Chicago, desde abril de 1982 ata agosto de 1989.

En 1977 foi premiado polo Gremio Numismático Profesional polo seu destacado servizo á numismática, por unha serie de reportaxes de investigación sobre presuntas sobrevaloracións fraudulentas por parte de vendedores de moedas por correo.

### Traxectoria numismática 
Pearlman presidiu o Club de Numismática de Morton Grove, Illinois, entre 1979 e 1980. É membro da *American Numismatic Association*, e entre 1989 e 1993 formou parte da súa xunta de goberno.

Como escritor, contribuíu cos seus artigos en diferentes revistas numismáticas de varios países, como *Coin World*, *Coins*, *COInage*, *Numismatic News*, *World Coin News* ou *Australian Coin Review*. Tamén foi redactor colaborador de *The American Collector* (1977-1980) e de *The Collector-Investor'' (1980-1982). Entre 1987 e 2006 encargouse da columna periódica "Pearlman's People" na revista *The Numismatist*.
* 1996: Medalla ao Mérito, da ANA.
* 2015: Premio Farran Zerbe Memorial, da ANA.
* 2017: Premio Burnett Anderson Memorial, da *American Numismatic Society*, a ANA e o NLG.
* 2018: Premio á Traxectoria, do PNG.

## Publicacións 
Estas son as monografías publicadas por Pearlman ao longo da súa traxectoria:
* (1984). *Collecting Baseball Cards*. Bonus Books. ISBN 978-0933893481
* (1986). *Breaking into Broadcasting, Getting a Good Job in Radio or Tv*. Bonus Books. ISBN 978-0933893160
* (1989). *Making Money With Baseball Cards. A Handbook of Insider Secrets & Strategies* (con P. M. Green). Bonus Books. ISBN 978-0933893771
* (1990). *Best Buys in Rare Coins: What Expert Dealers and Collectors Advise*. Bonus Books. ISBN 978-0933893924

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Smith, P. (2012). "". En *American Numismatic Biographies*. Páxina 327.
Condado de Coímbra

O **Condado de Coímbra** (portugués: *Condado de Coimbra*) foi unha entidade política formada polas terras de Coímbra, Viseu, Lamego e Santa María da Feira, no Portugal actual. Xurdiu dentro do Reino de Galiza a raíz da reconquista da comarca, cando as terras foron cedidas a Hermenexildo Gotérrez, quen durante as catro décadas seguintes foi o gran responsable do re-asentamento da provincia despoboada. El e os seus sucesores inmediatos eran condes, e mantiveron Coímbra, pero non foron explicitamente condes de Coimbra, aínda que ás veces se refire a eles como tales retrospectivamente. O primeiro fidalgo que se chamaba expresamente conde de Coímbra foi Gonzalo Moniz, que probablemente era descendente da familia de Hermenexildo. Chegado a conde ao redor do 959, foi un dos nobres máis poderosos da zona occidental do reino ata que se rebelou contra o rei Vermudo II e probablemente foi asasinado durante o sometemento da rexión. O grao de afastamento dos seus sucesores do seu monarca pódese comprobar cando, tras a reconquista da comarca en 987 polos mouros de Almanzor, os fillos de Gonzalo uníronse a Almanzor no saqueo de Santiago de Compostela en 997.

A cidade de Coímbra foi afianzada definitivamente polos cristiáns en 1064, sendo tomada polas tropas do rei Fernando I, dirixidas polo mozárabe Sisnando Davídiz que entón sería nomeado o seu conde. Deixou de ser unha entidade política independente cando se incorporou ao territorio do Segundo Condado de Portugal no momento da restauración deste último en 1096 baixo Henrique de Borgoña e, posteriormente, formou parte do acabado de fundar Reino de Portugal baixo o fillo de Henrique, Afonso I.

## Lista de condes 
[miniatura|350x350px|Vista da cidade de Coímbra, Portugal, feita por [Frans Hogenberg ca. 1598.]]

### Xefes cristiáns de Coímbra 
* Sizibuto de Coímbra (682 – 734)
* Ataulfo ​​​​de Coímbra
* Alarico de Coímbra (732 – 805)
* Teodosio de Coímbra (757 – 805)
* Teodorico de Coímbra

### Primeiros tenentes de Coímbra 
* Hermenexildo Gotérrez (878 – 920); (Conquistador de Coimbra) *Dux Bellorum* de Coimbra.
* Arias Menendiz (920 – 924), fillo de Hermenexildo.
* Gutier Menendiz (924 – 934), fillo de Hermenexildo.
* Munio Gutiérrez (934 – 959), fillo de Gutier, xenro de Arias.

### Condes de Coímbra, primeira creación 
* Gonzalo Moniz (959 – 981), probablemente fillo de Munio.
* Munio González (983 – 987), fillo de Gonzalo.

### Condes de Coímbra, segunda creación 
* Sisnando Davídiz (1064/1075 – 1091)
* Martín Moniz (1091 – 1093), xenro de Sisnando.

## Notas 
## Véxase Tamén 
* Condado.
* Condado portucalense.
Belém, Lisboa

**Belém** é unha freguesía portuguesa do concello de Lisboa, pertencente á zona occidental da capital, con 10,43 km² de área e 16&nbsp;546 habitantes (segundo o censo de 2021). A súa densidade de poboación é de 1&nbsp;586,39 hab./km².

Belém está ligada á Era dos descubrimentos, cando Manuel I de Portugal subiu ao trono en 1495. Ten a súa sede na antiga freguesía de Santa Maria de Belém. Hoxe en día, Belém contén varios espazos verdes con museos, parques e xardíns, sendo unha das zonas máis turísticas de Portugal.

## Historia 
Belém foi concello autónomo entre 1852 e 1885, cando foi incorporado a Lisboa. Esta constituído polas seguintes freguesías: Ajuda, Benfica, Carnide, Belém, Odivelas, Alcântara extra-muros, Santa Isabel extra-muros e São Sebastião da Pedreira extra muros. Tiña 63&nbsp;km² e 27&nbsp;635 habitantes en 1864 e 30&nbsp;747 en 1878.

A nova freguesía de Belém foi creada no ámbito da reorganización administrativa de Lisboa de 2012, que entrou en vigor após as eleccións autárquicas de 2013, resultando na agregación da antiga freguesía de Santa Maria de Belém con case a totalidade do territorio da antiga freguesía de São Francisco Xavier, esta última despois de axustes nos límites coa veciña freguesía de Ajuda.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Wikipedia en angika

A **Wikipedia en angika** (en ) é a edición da enciclopedia libre Wikipedia en lingua angika. Foi creada o 22 de marzo de 2023.

Esta versión da enciclopedia contén  artigos e  usuarios, dos cales  son activos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Wikipedia en angika
* Wikipedia en angika (móbil)
Cochina envidia

***Cochina envidia*** é unha serie de televisión colombiana producida por TeleColombia e creada por Carolina Cuervo para Prime Video. A serie estreouse o 7 de outubro de 2022.

Está protagonizada por Ana María Orozco, Cecilia Navia, Carolina Cuervo e Jeymmy Paola Vargas, xunto a un extenso elenco coral.

## Sinopse 
*Cochina envidia* é a historia de catro amigas que se reúnen para celebrar que María, unha delas, acaba de gañar un prestixioso premio de literatura. Porén, o que comeza sendo unha festa chea de risas e camaradería acaba converténdose nunha guerra na que ningunha delas dubida en soltar as verdades á cara, reabrindo vellas feridas e pondo en perigo a amizade que as unía.

## Personaxes 
* Ana María Orozco como María
* Jeymmy Paola Vargas como Flora 
* Cecilia Navia como Tina 
* Carolina Cuervo como Ana
* Santiago Alarcón como Leo

## Notas
Kuch Kuch Hota Hai

***Kuch Kuch Hota Hai***, (en ) tamén coñecido como ***KKHH*** ou ***K2H2***, é un filme indio de 1998 rodado en lingua hindi, escrito e dirixido por Karan Johar e producido baixo o selo Dharma Productions. Está protagonizada pola popular parella cinematográfica de Shah Rukh Khan e Kajol, xunto con Rani Mukerji e Salman Khan. Tamén presenta a Sana Saeed nun papel secundario. A trama combina dous triángulos amorosos separados por varios anos. A primeira metade trata sobre os amigos dun campus universitario, mentres que a segunda conta a historia dunha filla pequena dun viúvo que tenta reunir o seu pai coa súa vella mellor amiga.

## Personaxes 
* Shah Rukh Khan como Rahul Khanna
* Kajol como Anjali Sharma
* Rani Mukerji como Tina Malhotra
* Sana Saeed como Anjali Khanna
* Farida Jalal como Savita Devi
* Anupam Kher como Ravikant Malhotra
* Reema Lagoo como Ramnika Sharma
* Archana Puran Singh como Ms. Braganza
* Himani Shivpuri como Rifat Qazi
* Johnny Lever como Coronel Almeida
* Parzan Dastur como Jasdeep Singh
* Salman Khan como Aman Mehra (aparición especial)
* Neelam Kothari como Neelam Sharma (aparición especial)
* Nikkhil Advani no segmento de tertulias de Neelam (aparición especial)
* Manish Malhotra como estudante universitario sentado nas escaleiras da universidade cando Anjali Sharma usa roupa feminina (aparición especial)
* Farah Khan no programa de entrevistas de Neelam e sentada nas escaleiras da universidade cando Anjali leva roupa feminina (aparición especial)
* Geeta Kapoor na canción "Tujhe Yaad Na Meri Aayee" (aparición especial)
* Hiroo Johar como Profesor Madhavi Goenka, baixando as escaleiras da universidade cando Anjali leva roupa feminina (aparición especial)

## Notas
Qu'est-ce qu'on a encore fait au Bon Dieu ?

'''''Qu'est-ce qu'on a encore fait au Bon Dieu ?'''* é un filme franco-belga de 2019 dirixido por Philippe de Chauveron. É a continuación do filme *Qu'est-ce qu'on a fait au Bon Dieu ?''. O filme recadou máis de 45 millóns de euros en base ás 7 millóns de entradas vendidas en Francia, o que o fixo bater un récord de catro anos para unha película en lingua local. O filme estreouse tamén nos cinemas de varios países, incluíndo Alemaña, Suíza e o Canadá.

## Notas
Aldevan Baniwa

**Aldevan Brazão Elias** (tamén coñecido como **Aldevan Baniwa**), nado na illa da Oscarina, no concello de Santa Isabel do Rio Negro, rexión do Alto Río Negro, Amazonas o 10 de xaneiro de 1974, e finado en Manaus, Amazonas o 19 de abril de 2020, foi un investigador, escritor e activista indíxena brasileiro. 

## Traxectoria 
O seu pai era baniwa e a súa nai tucano. Baniwa era un empregado da Fundación de Vixilancia da Saúde (FVS), da Secretaría de Saúde do Estado do Amazonas (SUSAM). Baniwa foi recoñecido como un dos líderes na defensa da saúde indíxena.

O 19 de abril de 2020, Aldevan Baniwa faleceu aos 46 anos por mor da COVID-19, na Unidade de Coidados Intensivos (UCI) da Fundación de Medicina Tropical do Amazonas, en Manaus. Era pai de dúas fillas, Kaina e Win.

## Obras seleccionadas 
[miniatura|dereita|300px|Aldevan Baniwa no [Instituto Socioambiental co seu libro *Brilhos na Floresta* (2019).]]
* Ishikawa, Noemia Kazue; Takehide Ikeda, Aldevan Baniwa & Ana Carla Bruno. 2019. *Brilhos na Floresta*. Manaus: Editora Valer; Editora INPA (Instituto Nacional de Pesquisas da Amazônia).

## Premios 
* 62º Prêmio Jabuti (Eixo Inovação: Fomento à Leitura) - Finalista

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Projeto Aldevan Baniwa na Biblioteca Dixital Curt Nimuendajú
Ácido tridecílico

O **ácido tridecílico** ou **ácido tridecanoico** é un ácido graxo saturado de 13 carbonos coa fórmula . É un sólido branco cun punto de fusión de 41,5&nbsp;°C..

Unha preparación de laboratorio deste ácido é por medio da oxidación con permanganato de 1-tetradeceno ().
## Notas
Maria Raevskaia-Ivanova

miniatura|220x220px|Autorretrato (1866)
miniatura|325x325px|Paisaxe rural (data descoñecida)
**Maria Dmitreyevna Raevskaia-Ivanova** (en ucraíno: Марія Дмитрівна Раєвська-Іванова), nada en 1840, preto de Gavrilovka (Gobernación de Khárkiv), e finada en Khárkiv en outubro do 1912, foi unha pintora e profesora de arte ucraína. No ano 1868, converteuse na primeira muller no Imperio Ruso en ser distinguida co título "Artista Libre" pola Academia Imperial de Artes.

## Traxectoria 
Naceu no seo dunha familia de terratenentes e foi educada no fogar.  Posteriormente, estudou no estranxeiro compabilizando a formación artística con cursos de etnografía, arqueoloxía, historia da arte e lingüística pasando cinco anos entre Francia, Italia e Dresden.

Regresou ao seu país no ano 1868, superando o exame de "Artista Libre" da Academia Imperial e, o ano seguinte, instalada en Khárkiv, abriu unha escola privada de debuxo e pintura. Nela proporcionaba aloxamento de balde para os estudantes pobres. No 1872, foi admitida como membro de honra da Academia polos métodos anovadores que empregada na súa tarefa docente, que gañou sona polos premios gañados polos seus alumnos en exposicións.  

A escola fundada por Raevskaia-Ivanova estivo 27 anos en funcionamento, formando a uns 900 estudantes, entre eles descatan Serhii Vasylkivsky, Alexei Beketov e Konstantin Pervukhin. Durante o período soviético foi convertida nunha escola técnica e na actualidade é denominada Academia Estatal de Deseño e Artes de Khárkiv.

Alén da súa pintura e a docencia, escribiu numerosos panfletos e artigos sobre a instrución da arte, así como un manual, cuxo título pode ser traducido como "O ABC de debuxo para a familia e a escola" (1879).

O seu marido, Sergei Alexandrovich, era tamén profesor empregado polo concello de Khárkiv. O seu fillo, Alexander Sergeyevich, foi enxeñeiro técnico e axudou no deseño varios tipos de locomotoras rusas.

## Notas 
## Véxase tamén
Ácido heneicosílico

O **ácido heneicosílico** ou **ácido heneicosanoico** é un ácido graxo saturado de cadea recta de 21 carbonos coa fórmula . É un sólido incoloro.

É u ácido importante na produción de escumas, pinturas e materiais viscosos relacionados. 
Unha preparación de laboratorio deste ácido é por medio da oxidación con permanganato de 1-docoseno ().

## Notas
Ácido hentriacontílico

O **ácido hentriacontílico** ou **ácido hentriacontanoico** é un ácido graxo saturado de 31 carbonos coa fórmula . Funde a 109,3&nbsp;°C.

O ácido hentriacontílico pode derivarse da cera de turba e da cera de lignito.

A olefina triaconteno-1 pode facerse reaccionar para que renda o ácido *n*-henatriacontanoico linear.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ácido hentriacontílico na *Nature Lipidomics Gateway*
Biblioteca Dixital Curt Nimuendajú

A **Biblioteca Dixital Curt Nimuendajú** é unha biblioteca dixital que contén recursos sobre linguas e culturas indíxenas suramericanas. A biblioteca recibiu o nome do etnólogo alemán Curt Nimuendajú.

A páxina web conta coa revista electrónica *Cadernos de Etnolingüística: Studies in South American Linguistics*.

## Coleccións escolldias 
*Colección Aryon Rodrigues
*Colección Lucy Seki
*Colección Geraldo Lapenda
*Colección Emil Heinrich Snethlage
*Colección Renato Nicolai
*Colección Aldevan Baniwa

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biblioteca Digital Curt Nimuendajú  
** Autores
** Cadastro de pesquisadores
** Teses e dissertações
** Artigos publicados em periódicos de acesso aberto
** Obras disponíveis
** Catálogo de línguas indígenas sul-americanas
** Notas de leitura
* *Cadernos de Etnolingüística: Estudos de Lingüística Sul-Americana* (ISSN 1946-7095)
Coordinadora Alternativa de Lalín

A **Coordinadora Alternativa de Lalín** (**CAL**) foi unha agrupación política de esquerdas activa no concello de Lalín a finais dos anos 80 e principios dos anos 90.

## Traxectoria e características 
A CAL concorreu ás eleccións locais de 1987, nas que conseguiron 599 votos (o 6,19% do total) ou Xoán Carlos Vizoso.

## Notas
Ácido heptatriacontanoico

O **ácido heptatriacontanoico** ou **ácido heptatriacontílico** é un ácido graxo saturado de 37 carbonos coa fórmula .

## Fontes 
O ácido heptatriacontanoico está presente nas plantas *Abelmoschus manihot* e *Alpinia nigra*. Tamén foi medido no zooplancto.

## Compostos 
Derivados ramificados poden encontrarse en micobacterias, como o composto ácido 4,21-dimetil-5,19-di-(trans)-enoil-heptatriacontanoico de *Mycobacterium brumae*.

## Preparación 
Un método con patente US 5502226 xa expirada de preparación de ω-hidroxiácidos inclúe a preparación de ácido heptatriacontanoico.

## Notas
Ácido graxo omega-7

Os **ácidos graxos omega-7**, tamén chamados **ácidos graxos ω−7** ou '*ácidos graxos *n*−7*' son unha clase de ácidos graxos insaturados nos cales o sitio de insaturación está situado no sétimo enlace C-C desde o metilo do final da cadea carbonada. Os dous ácidos graxos omega-7 máis comúns na natureza son o ácido palmitoleico e o ácido vaccénico. Son amplamente utilizados en cosmética debido ás súas propiedades humectantes. As graxas omega-7 non son ácidos graxos esenciais en humanos, xa que se poden sintetizar endoxenamente. As dietas ricas en ácidos graxos omega-7 teñen efectos beneficiosos para a saúde, como incrementar os niveis do colesterol HDL (o colesterol *bo*) e baixar os de colesterol LDL.

Fontes de abundantes ácidos graxos de omega-7 son o aceite de noz de macadamia e o aceite de *Hippophae rhamnoides* en forma de ácido palmitoleico, mentres que os produtos lácteos son as primeiras fontes de ácido vaccénico e ácido ruménico. Unha fonte menor pero útil do ácido palmitoleico é a froita do aguacate (25.000ppm).

Os ácidos graxos monoinsaturados omega-7 teñen como estrutura química xeral CH3-(CH2)5-CH=CH-(CH2)n-CO2H.

## Metabolismo 
Os ácidos graxos insaturados omega-7 de 16 e 18 carbonos convértense en ácidos graxos moi insaturados de 18 ou 20 carbonos no corpo pola acción de encimas desaturases non selectivos. Eses mesmos encimas tamén actúan sobre os ácidos graxos omega-3, omega-6 e omega-9. Como resultado, aínda que as proporcións de ácidos graxos moi insaturados dun individuo poden variar grandemente en diferentes tipos de tecidos debido a factores como a dieta, a concentración global de ácidos graxos moi insaturados mantense estable nun organismo vivo. Estas concentracións individuais inflúen moito na determinación de que ácidos ácidos se usarán nun determinado tipo de tecido na síntese de fosfolípidos, tal como se require para o mantemento da membrana celular. Concretamente, unha redución da proporción de herba consumida por unha vaca está correlacionada cunha diminución significativa no contido de ácidos graxos omega-7 no leite de vaca. As concentracións dos ácido ruménico e vaccénico declinan significativamente nunha semana despois de retirar a herba da dieta da vaca, polo que a alimentación con pensos ten un menor rendemento nestes ácidos. Pode colleitarse como lipidos ata o 90% do seu peso seco. Neste proceso, as algas crúas son deshidratadas para obter aceite de algas. Os aceites de algas son desgomados, tipicamente lavándoas con ácido, retirando os lípidos polares e metais. O aceite de algas desgomado é despois transesterificado e purificado para render unha mestura de ésteres de omega-7 e ácido eicosapentaenoico, que poden ser hidrodesoxixenados para formar combustible de jets de algas e o diésel verde de algas, respectivamente. Estes produtos son despois cristalizados e separados para render o ácido graxo omega-7 desexado.

## Notas
Esther Mayoko Ortega

**Esther Mayoko Ortega Arjonilla**, nada en Madrid no século XX, é unha historiadora, doutora en filosofía da ciencia e profesora universitaria española de orixe ndowé. Tamén é activista feminista, lesbiana e antirracista. Desenvolveu a súa traxectoria investigadora e divulgativa sobre temas de sexodiversidade, racismo e feminismo.
## Traxectoria
Filla de pai guineano e nai andaluza, medrou en Móstoles.

Ortega enfocou a súa traxectoria investigadora nos estudos de ciencia, tecnoloxía e sociedade (STS), o xénero, a raza e a etnicidade, a teoría feminista-queer e as súas interseccións. É profesora do Posgrao en Ciencia, Tecnoloxía e Sociedade do Consello Superior de Investigacións Científicas na Universidade Complutense de Madrid e no programa Tufts-Skidmore Spain. Amais, foi relatora e profesora en diferentes cursos e charlas sobre cuestións de raza, sexo e sexualidade e escribiu na revista Pikara Magazine.

Ortega formou parte de movementos antirracistas feministas e de disidencia sexual. xunto a Yeison García e Rubén H. Bermúdez, desde onde exerce a súa militancia política.

En 2003 empezou a colaborar con estudos de xénero e tecnoloxías médicas desde unha perspectiva de xénero, así como en diferentes proxectos de investigación nacionais e europeos, como o ITEMS, o BIOGENTEC e o VIVERTEC.&nbsp;Colaborou con *Voces múltiples, saberes plurales y tecnologías médicas*, un proxecto de I+D sobre ciencia, tecnoloxía e xénero do CSIC liderado pola filósofa Eulalia Pérez Sedeño. 
* *Barbarismos queer y otras esdrújulas* (Bellaterra, 2017), en coautoría con Lucas Platero y María Rosón
* *Conocimientos, prácticas y activismo de las epistemologías feministas* (2019)

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Publicacións de Esther (Mayoko) Ortega Arjonilla dispoñibles en formato PDF
* Obras, colaboracións e artigos de Esther (Mayoko) Ortega Arjonilla en acceso libre
Ácido graxo omega-9

[miniatura|[Ácido oleico, un ácido graxo omega-9. O 9º enlace C-C empezando polo final é un dobre enlace.]]
Os **ácidos graxos omega-9**, tamén chamados **ácidos graxos ω−9** ou '*ácidos graxos *n*−9*', son unha familia de ácidos graxos insaturados que teñen en común un dobre enlace situado na posición do noveno enlace contando desde o metilo do final da cadea carbonada (ver Ácido graxo#Nomenclatura e numeración).

A difefrenza dos ácidos graxos omega-3 e omega-6, entre os omega-9 non hai ácidos graxos esenciais, porque o corpo humano pode producilos a partir de graxas insaturadas, e non son esenciais na dieta.

## Exemplos 
[miniatura|[Ácido erúcico, un ácido graxo omega-9.]]
Algúns ácidos graxos omega-9 son compoñentes comúns da graxa animal e de aceites vexetais. 
Dous ácidos graxos omega-9 importantes na industria son: 
* Ácido oleico (18:1, *n*−9), que é un compoñente do aceite de oliva, aceite de macadamia e outras graxas monoinsaturadas.
* Ácido erúcico (22:1, *n*−9), que se encontra na colza, sementes de *Erysimum* e sementes de mostaza. A colza con alta concentración de ácido erúcico ten un uso comercial como compoñente de pinturas e vernices como aceite secante. O aceite de colza procede dun cultivar da planta de colza que foi sometido a cruzamentos, e nalgúns casos modificado xeneticamente, para que conteña moi pouco ácido erúcico.

Baixo graves condicións de deprivación de ácidos graxos esenciais, os mamíferos alongan e desnaturalizan o ácido oleico para producir ácido de Mead, (20:3, *n*−9). Isto foi documentado en menor medida nun estudo feito en vexetarianos e semivexetarianos que seguían dietas sen fontes substanciais de ácidos graxos esenciais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Sabina Chebichi

**Sabina Chebichi**, nada no condado de Trans-Nzoia o 13 de xuño de 1959, é unha ex-atleta de medio fondo kenyana coñecida popularmente como «a princesa das enaguas».

## Traxectoria 
Sabina Chebichi naceu no condado de Trans-Nzoia, ao noroeste de Nairobi. Cursou os seus primeiros estudos na escola primaria de Mlimani.

Chebichi comezou a correr en 1972. Obtivo a vitoria na súa primeira carreira, en Kechiko. Cando se soubo a través dos medios dunha colexiala que competía sen equipamento, Feisal Sherman, daquela secretario da Kenya's Amateur Athletic Association (hoxe Athletics Kenya) envioulle equipamento e calzado para correr. Con 14 anos converteuse na primeira muller kenyana en gañar unha medalla nos Xogos da Commonwealth de 1974 en Christchurch (Nova Zelandia). Obtivo o bronce nos 800 m feminino cunha marca de 2:02:61. Competiu tamén nas carreiras femininas de 4 x 400 m e 1500 m, competicións nas que quedou en 8º e 5º lugar, respectivamente.

Chebichi fora convocada para as Olimpíadas de 1976, celebradas en Montreal (O Canadá) do 17 de xullo ao 1 de agosto antes do seu país, Kenya, boicotear os xogos xunto con outros países africanos. A súa carreira detívose cando ficou grávida.

## Notas
Henri Ramirez

**Henri Ramirez** é un lingüista franco-brasileiro, considerado un dos máis recoñecidos investigadores das linguas indíxenas suramericanas. É profesor da Universidade Federal de Rondônia - Campus Guajará-Mirim.

## Traxectoria 
Nado en Alxeria (daquela parte de Francia), Ramirez graduouse cun máster en Enxeñaría na École Centrale des Arts et Manufactures en 1977. Despois, obtivo un título de licenciatura, máster e doutoramento na Universidade da Provenza. Leva anos vivindo entre o pobo ianomami e documentou a súa lingua en diversas teses e monografías.

## Publicacións 
Ramirez publica principalmente monografías.
### Libros
**Enciclopédia das línguas Arawak: acrescida de seis novas línguas e dois bancos de dados* (2020)
*''A Língua dos Hupd'äh do Alto Rio Negro: dicionário e guia de conversação* (2006)
**As línguas indígenas do Alto Madeira: estatuto atual e bibliografia básica* (2006)
**Dicionário da Língua Baniwa* (2001)
**Línguas Arawak da Amazônia Setentrional: Comparação e Descrição* (2001)
**A Fala Tukano dos Ye'pâ-Masa*, 3 volumes (1997; revisado en 2019)
**Le Bahuana: une nouvelle langue de la famille arawak* (1992)

### Artigos 
**Koropó, puri, kamakã e outras línguas do Leste Brasileiro* (Ramirez, Vegini & França 2015)
**O warázu do Guaporé (tupi-guarani): primeira descrição linguística* (Ramirez, Vegini & França 2017)

### Disertacións 
Disertacións en francés:

**Le Parler Yanomamɨ des Xamatauteri* (1994)
**Une nouvelle langue de la famille Arawak* (1992)
**Aspects de la morpho-syntaxe du Yanomamɨ'' (1991)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Perfil na Biblioteca Dixital Curt Nimuendajú
*Google Scholar
Patrimonio da Humanidade en Armenia

[miniatura|180px|
[Ficheiro:Welterbe.svg|55px 70px]]
O Patrimonio da Humanidade da Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura (UNESCO) componse de lugares de importancia para o patrimonio cultural ou natural descritos na Convención do Patrimonio Mundial da UNESCO, estabelecida en 1972. O patrimonio cultural está formado por monumentos (como obras arquitectónicas, esculturas monumentais ou inscricións), grupos de edificios e ruínas (incluíndo sitios arqueolóxicos). As paisaxes naturais (constituídas por formacións físicas e biolóxicas), as formacións xeolóxicas e fisiográficas (incluíndo os hábitats de especies de animais e plantas ameazadas) e os lugares naturais que son importantes dende o punto de vista da ciencia, a conservación ou a beleza natural, defínense como patrimonio natural. Esta é unha lista do **Patrimonio da Humanidade en Armenia**, especificamente clasificada pola UNESCO e elaborada de acordo con dez criterios principais, cuxos puntos son xulgados por especialistas na área. Armenia ratificou a Convención sobre a Protección do Patrimonio Cultural e Natural da Humanidade o 5 de setembro de 1993, convertendo os seus lugares en elixíbeis para a súa inclusión na lista.

No ano 2022, Armenia tiña tres sitios na lista, todos eles mosteiros, igrexas ou sitios relixiosos relacionados. O primeiro lugar en Armenia foi o Mosteiro de Haghpat, en 1996. En 2000, o sitio ampliouse para incluír o Mosteiro de Sanahin. En 2000, engadíronse outros dous lugares, a catedral e igrexas de Echmiatsin e sitio arqueolóxico de Zvartnots, e o mosteiro de Geghard e alto val do Azat. Os tres sitios son lugares culturais. Hai catro sitios adicionais na lista tentativa.

## Lista de lugares candidatos 
Ademais dos sitios inscritos na lista do Patrimonio da Humanidade, os estados membros poden manter unha lista de sitios provisionais que poden considerar para ser nomeados. Só se aceptan candidaturas para a lista do Patrimonio da Humanidade se o sitio figuraba previamente na lista provisional. No ano 2025, Armenia tiña sete lugares na súa lista de candidatos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Patrimonio da Humanidade por país
### Ligazóns externas 
*Patrimonio da Humanidade en Armenia
María Tasende

**María Tasende,** nada en Carballo o 12 de decembro de 1977, é unha actriz, bailarina e modelo galega. Acadou sona por interpretar o papel de Juliana Lorza na telenovela *Acacias 38* e protagonizar *Saudade de ti*. Tamén se dedica á danza e o teatro.

## Traxectoria 
María Tasende en 2005 interpretou o papel de Sara na curtametraxe *Bailade para mi* dirixido por Roberto Pérez Toledo. Ao ano seguinte, en 2006, interpretou o papel de Lucía na curtametraxe *Recuerdos* dirixida por Claudia Lorenzo. En 2008 protagonizou a serie *Os Atlánticos*. No mesmo ano fixo o papel de Bárbara na película *Rafael* dirixida por Xavier Bermúdez. Tamén en 2008 actuou na película *Fuera de carta* dirixida por Nacho G. Velilla.

En 2008 e 2009 interpretou o papel de Ana na serie *PadreCasares*. En 2009 protagonizou o telefilm *O club dá calceta* dirixido por Antón Dobao. En 2009 e 2010 interpretou o papel de Sara Campos Valiño na serie *Matalobos*. En 2010 interpretou o papel de Carmen na película *Retornos* dirixida por Luís Avilés. No mesmo ano interpretou o papel de Antía na curtametraxe *Illa Pedra* dirixido por Adriana Paramo Pérez. Tamén en 2010 participou no programa de televisión *Criaturas*.

En 2011 protagonizou as películas *Sinbad* dirixida por Antón Dobao e *Eduardo Barreiros, el Henry Ford español* dirixida por Simón Casal. En 2013 actuou nas películas *Ou ouro do tempo* dirixida por Xavier Bermúdez e en *9 ondas* dirixida por Simone Saibene. De 2013 a 2015 interpretou o papel de Lidia na serie *O Faro*. En 2014 interpretou o papel de Ruth na película O*s fenómenos* dirixida por Alfonso Zarauza.

En 2015 e 2016 foi elixida por TVE para interpretar o papel de Juliana Lorza na telenovela emitida na 1 *Acacias 38* e onde actuou xunto a actores como Raúl Cano, Miguel Diosdado, Cristina Abad, Amparo Fernández, Roger Berruezo, Sheyla Fariña, Sara Miquel e Alejandra Meco. En 2016 e 2018 formou parte do elenco da serie *Serramoura* . No 2017 uniuse ao elenco da serie *Juana de Vega*. *Vizcondesa do Arado*, como a Marquesa de Zembran. Ao ano seguinte, en 2018, interpretou o papel de Clara na serie web *Peter Brandon*. No mesmo ano protagonizou a serie *Vivir sen permiso*.

En 2020 formou parte do elenco das series *A Unidade* e *A desorde que deixas*. No mesmo ano interpretou o papel da esposa de Diego na serie *Antidisturbios*. En 2021 interpretou o papel de Nair na curtametraxe *Fracturas* dirixido por Fernando Tato. En 2022 protagonizou a serie *Saudade de ti* e *Un asunto privado*. Ao ano seguinte, en 2023, protagonizou a película *Honeymoon* dirixida por Enrique Otero.

## Filmografía 
### Cine 
### Televisión 
### Web TV 
### Curtametraxes 
## Teatro 
## Programas de televisión 
## Premios e recoñecementos 
; Festival de Cine Independente de Ourense

## Notas
Camparañón

**Camparañón** é unha localidade pertencente ao concello de Golmayo, na provincia de Soria, en Castela e León. Abrangue tamén os núcleos deshabitados de Fuenteazán, Ribamillanos e Ambroz.

## Demografía 
### Demografía recente do núcleo principal 
Habitantes (INE): 44 (1981), 39 (2004), 32 (2008), 29 (2014). Concentrados no núcleo principal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina de Camparañón con información máis extensa da localidade
Momayyez

[miniatura|400x400px|[Separador decimal|Separadores decimais:

]]
O **momayyez** (coma a media altura «٫») é un separador decimal usado no mundo árabe e en Irán.
Utilízase para separar decimais.
Para separar secuencias de tres díxitos pode usarse unha coma ou un espazo en branco (en calquera caso isto non é unha regra estrita).

En Unicode escríbese **U+066B**.

## Notas
Clamart

miniatura|Concello de Clamart
**Clamart** é unha comuna (municipio) de Francia, no suroeste da rexión de Illa de Francia, departamento de Altos do Sena, no distrito de Antony. A comuna comprende a totalidade do cantón homónimo e parte do Lle Plessis-Robinson. Localízase a 8,7 km do centro de París.

A cidade divídese en dúas partes, separadas por un bosque, o Bosque de Clamart, cantado por Georges Brassens: O Bas-Clamart, que é o centro histórico, e o Petit-Clamart, unha urbanización construída nos 60 en substitución das plantacións de chícharos. Está integrada na *Communauté d’agglomération Sud de Seine*, da que é a maior poboación.

## Les Petits Pois (chícharos) 
O nome da cidade é famoso na gastronomía de Francia. Trátase dun prato de acompañamento, baseado en chícharos. Son chamados "à la clamartoise".

## Sucesos históricos 
En 1962, no Petit-Clamart produciuse o atentado contra Charles De Gaulle, acometido polo tenente-coronel do exército do aire, Jean-Batisten Thiry, por conceder a autodeterminación a Alxeria. Thiry terminou sendo fusilado.

## Demografía 
## Cidades irmandadas 
No propio sitio oficial de Clamart, sinálanse os seguintes irmandamentos:

* Luneburgo, (Alemaña), desde 1975 ligazón=Archivo:Flag_of_Germany.svg|alt=Bandera de Alemania.|20x20px|Bandeira de Alemaña.
* Scunthorpe, (Reino Unido), desde 1976 ligazón=Archivo:Flag_of_United_Kingdom.svg|alt=Bandera de Reino Unido.|20x20px|Bandeira de Reino Unido.
* Majadahonda (España), desde 1988 ligazón=Archivo:Flag_of_Spain.svg|alt=Bandera de España.|20x20px|Bandeira de España.
* Artashat (Armenia), desde 2003 ligazón=Archivo:Flag_of_Armenia.svg|alt=Bandera de Armenia.|20x20px|Bandeira de Armenia.
* Penamacor (Portugal), desde 2006 ligazón=Archivo:Flag_of_Portugal.svg|alt=Bandera de Portugal.|20x20px|Bandeira de Portugal.

## Notas 
## Ligazóns externas 
* Páxina web
Kate Wilhelm

**Kate Wilhelm**, nada en Toledo (Ohio) o 8 de xuño de 1928 e finada en Eugene (Oregón) o 8 de marzo de 2018, foi unha escritora estadounidense. Escribiu novelas e historias de ciencia ficción, misterio e suspense, entre as que destaca a súa obra *Where Late the Sweet Birds Sang*, gañadora dun Premio Hugo.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas  
* Infinity Box Press, a empresa editorial de Wilhelm.
Lyman W. Hoffecker

**Lyman William Hoffecker**, nado en Tunkhannock, Pensilvania, o 27 de setembro de 1868 e finado en El Paso, Texas o 14 de xaneiro de 1955, foi un numismático e deseñador de moeda estadounidense.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Lyman W. Hoffecker naceu 1868 en Tunkkannock, unha localidade do condado de Wyoming, en Pensilvania. Era o fillo máis vello de Hannah E. Mack (1836-1906) e do fabricante de carruaxes Hiram H. Hoffecker (1839-1912).

O seu primeiro emprego foi na Oficina Postal de Dalton, Pensilvania, e o contacto habitual coas moedas espertou nel o interese polo coleccionismo cara a 1885.]]

En 1924 afiliouse á *American Numismatic Association*, de cuxa xunta de goberno formou parte entre 1936 e 1939. O 5 de outubro de 1939 foi elixido presidente da entidade, cargo que exerceu ata o 21 de agosto de 1939.

En 1929, Hoffecker fixo a súa primeira aproximación ao ámbito das emisións conmemorativas, promovendo un plan para conmemorar o 75 aniversario da coñecida como Compra de Gadsden en 1854, pola que os EEUU lle compraron uns terreos a México. Creou unha comisión —na que só figuraba el— para planificar a emisión, e logrou que o Congreso tramitase e mesmo aprobase un proxecto de lei para a emisión dunha moeda de medio dólar conmemorativa, aínda que se atopou co veto do presidente Herbert Hoover, que consideraba excesiva a cantidade de moedas conmemorativas que se estaban a emitir no país naquel momento. Nesta ocasión, o proxecto de lei aprobouse e a lei que aprobaba a moeda de medio dólar *Old Spanish Trail* foi promulgada coa sinatura do presidente Roosevelt. O propio Hoffecker foi o encargado do deseño da moeda e, tal e como pretendía, ocupouse tamén da súa comercialización.]]

En 1936, encomendóuselle tamén a distribución da moeda de medio dólar conmemorativa do centenario de Elgin, Illinois. A parte principal da colección ofreceuse nunha poxa pública realizada polo comerciante numismático B. Max Mehl o 30 de novembro de 1954, só unhas semanas antes do seu falecemento.

## Vida persoal 
Hoffecker casou en 1895 con Cora Knapp (1868-1915), de Pensilvania, con quen tivo unha filla, nada en 1896. O 4 de xullo de 1915, a súa esposa finou cancro de estómago, e foi soterrada no cemiterio Evergreen, de El Paso. Cara a 1919 casou en segundas nupcias con Sarah Jane Jennie Watkins (1889-1954), de Kentucky. O 14 de xaneiro de 1955 finou aos 86 anos na súa casa de El Paso,

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bowers, Q. D. (1991). "". En *The Numismatist*. American Numismatic Association. Vol. 104. Nº 10. Outubro. Páxinas 1.623-1.629.
* Lupia, J. N. (2011). "Hoffecker, Lyman William ". *Encyclopedic Dictionary of Numismatic Biographies.*
* Smith, P. (2012). "". En *American Numismatic Biographies*. Páxina 208.
Julio Augusto Zachrisson

**Julio Augusto Zachrisson Acevedo**, nado en Cidade de Panamá o 5 de febreiro de 1930 e finado en Madrid o 18 de decembro de 2021, foi un pintor, gravador e escultor panameño asentado en Madrid (España).

## Traxectoria
Iniciou a súa formación artística na Escola Nacional de Pintura de Panamá baixo a dirección do pintor Juan Manuel Cedeño Henríquez. Nos primeiros anos da década dos anos 50, despois de visitar diferentes países de Centroamérica, estableceuse en México onde acudiu á Escola Nacional de Pintura, e á de Escultura e Gravado "A Esmeralda", entrando en contacto coas estéticas do muralismo mexicano e a impronta de Rufino Tamayo. En 1960 expuxo por primeira vez na Universidade de Panamá e ese mesmo ano viaxou a Europa, traballando en Italia nos talleres da Academia Pietro Vannucci de Perugia. Máis adiante trasladaríase a Madrid, onde estudou na Real Academia de Belas Artes de San Fernando, achegándose á arte do gravado.

## Obra
A obra de Zachrisson reflicte a herdanza de tres tradicións artísticas. A primeira é a dos seus predecesores panameños. A segunda, a dos referentes culturais de Centroamérica que coñeceu na súa época mexicana nos anos 50. Ambos amosan a súa influencia "desde el indigenismo y las pinturas precolombinas".

## Notas
Toucador

thumb|200px|Debuxo dun toucador (1886).
Un **toucador** é un moble que serve para enfeitarse e adobiarse, ou para arranxar o peiteado ou a disposición de calquera peza para cubrir a cabeza.

Con forma habitualmente de escritorio adoita constar dun espello e unha serie de caixóns onde se poden gardar os instrumentos, cosméticos, perfumes e adornos necesarios para tal fin. Adoita situarse no dormitorio ou peza contigua denominada tamén toucador.

## Historia 
Os primeiros toucadores iniciáronse no Antigo Exipto e consistían nunhas caixas onde se almacenaba o necesario para un ritual de beleza.

En Europa a finais do século XVII foi onde se logrou o desenvolvemento dos toucadores, parecidos aos de hoxe en día.

## Notas