open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Les Merveilles de Rigomer

***Les Merveilles de Rigomer*** é unha novela anónima francesa composta en verso cara ao ano 1250. A novela retoma a materia de Bretaña.

## Autoría 
Non se coñece a identidade do autor, mais de acordo ao propio texto (verso 1 e 6430) chámase Jehan. Tamén deduciuse o labor dun *remanieur*, que engadiría as partes protagonizadas por Lanzarote e o rei Artur.

## Estrutura 
En xeral a novela pode dividirse en tres partes.

Parte 1 (v. 1-6402): Unha doncela chega á corte do rei Artur e propón aos seus cabaleiros venceren os encantamentos do castelo de Rigomer, en Irlanda, onde os cabaleiros fican atrapados baixo diversos encantamentos. Lanzarote supera varias probas ata chegar a Rigomer. Alí resulta enfeitizado por unha lanza e un anelo máxicos e convértese en cociñeiro do castelo.

Parte 2 (v. 6403-14776): Galván e cincuenta e sete cabaleiros marchan a liberaren a Lanzarote e atravesan diversas aventuras ata conseguilo.

Parte 3 (v. 14777-15916): Galván, quen como vencedor dos encantamentos de Rigomer debese casar con Dionise, a señora do lugar, declina facelo e promete buscarlle un marido na corte de Artur.

Finalmente engádese un relato onde recomezan as aventuras cando Artur volve a partir con Lanzarote (v. 15917-17271) mais finalmente a narración fica truncada.

## Fontes 
A novela ten unha clara dependencia da obra de Chrétien de Troyes. Amais, a partida de cabaleiros á procura das marabillas de Rigomer reproduce o grupo de cabaleiros que parte á busca do Graal no ciclo da Vulgata Lanzarote-Graal e o episodio final protagonizado por Artur reproduce o diálogo entre Carlomagno e a súa esposa na *Peregrinación de Carlomagno*.

## Notas
Villa Epecuén

**Villa Epecuén** é unha cidade arxentina despoboada na ribeira leste do Lago Epecuén, no partido de Adolfo Alsina, na provincia de Buenos Aires.

## Descrición 
Foi un centro turístico coñecido polo lago homónimo e as súas salgadas augas, onde cunha poboación de 1.500 persoas, atenderon uns 20.000 turistas ao ano, ata que chega o fatal día do 10 de novembro de 1985, inundase unha gran parte da cidade polo costado do lago uns 10 metros de profundidade, despois dunhas fortes choivas seguidos dos intensos invernos. As persoas fuxiron, das cales algúns foron para Carhué. No 2013, unha gran parte da auga salgada retirouse e grazas a iso, Epecuén volveu a ter turistas visitando os seus restos e paisaxes.

## Imaxes 

Matadero Epecuen (1).JPG|As ruínas do matadero.
Ruinas de Epecuèn Pcia Buenos Aires.JPG|As ruínas de Epecuén.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Despoboados
### Ligazóns externas 
* «Lago Epecuén: la ciudad inundada en 1985»  .
* «The Ruins of Villa Epecuén», *The Atlantic*, 20/7/2011 .
Amway Center

O **Amway Center** é un pavillón polideportivo cuberto situado na cidade de Orlando (Florida, Estados Unidos). Actualmente, é sede do equipo de baloncesto Orlando Magic (NBA), así como dos Orlando Predators de fútbol americano a 8 e dos Orlando Solar Bears de hóckey sobre xeo. Ten capacidade para 18.846 espectadores para partidos da NBA, a cal pode variar en función do espectáculo acollido. Inaugurado o 1 de outubro de 2010, antes da súa apertura os Magic xogaban no Amway Arena.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Amway Arena

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do Amway Center
Spectrum Center

O **Spectrum Center** é un pavillón polideportivo cuberto situado na cidade de Charlotte (Carolina do Norte, Estados Unidos). Actualmente, é sede do equipo de baloncesto Charlotte Hornets da National Basketball Association (NBA). Ten capacidade para 19.077 espectadores para partidos de baloncesto, expandíbeis até os 20.200 en ocasións especiais. Inaugurado o 21 de outubro de 2005, até 2008 foi chamado Charlotte Bobcats Arena.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do Spectrum Center
Chavagne

**Chavagne** (en , en galó: Chavayn) é unha comuna francesa do departamento de Ille e Vilaine, na Bretaña.

## Demografía 
## Administración 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Lista de filmes de Pokémon

Esta é unha lista de longametraxes baseadas no anime Pokémon chamados . Estes filmes están presentando os principais personaxes da serie. Na trama de cada película, hai un encontro cun Pokémon lendario e tamén as películas son usadas para promover os novos pokémon que aparecen nas novas versións dunha nova franquía de videoxogos. O anime resultou dezaoito películas: os cinco primeiros son situados na serie anime orixinal, a continuación refírense a catro Pokémon: Xeración Avanzada, os outros catro con base na terceira serie Diamante & Perla, tres películas con base na cuarta serie, Best Wishes! e, actualmente, tres na serie XY.
Marina Glezer

**Marina Glezer**, nada en São Paulo o 17 de outubro de 1980, é unha actriz arxentina de cinema. Foi gañadora dun Cóndor de Plata pola súa actuación na película *El Polaquito*.

## Cinema 
## Televisión 
## Videoclips 
## Premios 
* Premios Cóndor de Plata (2004): Mellor actriz (*El Polaquito*)
* Festival de Montreal (2003): Mellor actriz (*El Polaquito*)

**Nomeamentos**
* Premios Cóndor de Plata (2004): Mellor revelación feminina (*El Polaquito*)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Marina Glezer en **Cinenacional.com**
Filosofía moderna

A **filosofía moderna** abrangue os comezos do Renacemento e a reforma protestante até os derradeiros anos do século XX, que se asentará nos terreos da subxectividade.

As dúbidas sobre a posibilidade dun coñecemento obxectivo da realidade, material ou divino, farán do problema do coñecemento o punto de partida da reflexión filosófica. Son moito os acontecementos que teñen lugar ao final da Idade Media, tanto de tipo social e político, como cultural e filosófico, que abrirán as portas cara a modernidade.

En canto ao filosófico, o desenvolvemento do humanismo e da filosofía renacentista, xunto coa revolución copernicana, asociada ao desenvolvemento da Nova Ciencia, provocarán o derrubamento dunha escolástica xa en crise e impoñerán novos esquemas conceptuais. Das abadías e mosteiros a filosofía volverá á cidade; da glosa e o comentario, á investigación da razón.

## Correntes
Catro elementos enmarcan o esquema básico da época:
* A Filosofía Racionalista
* A Filosofía Empirista
* O nacemento das Ciencias Modernas
* A Ilustración

A filosofía moderna  caraterízase por centralizar, sen excepción, o suxeito e facer da subxectividade o seu eixe.Tanto o racionalismo, dominante na Europa continental, como o empirismo británico son subxectivistas, aínda que diversos nos seus desenvolvementos teóricos, que darán lugar, a finais do século XVIII a unha síntese de notable profundidade especulativa como é a de Kant. Tamén hai que destacar que a filosofía moderna empeza co importante filósofo chamado Descartes.

## Filósofos modernos 
*Filosofía política: Adam Smith, Thomas Hobbes
*Empirismo: Locke
*Racionalismo: Descartes
*Ilustración: Voltaire, Rousseau, Montesquieu
*Idealismo: Kant, Schelling
*Irracionalismo: Kienkegaard
* Ultiritarismo: Bentham
Ball Arena

O **Ball Arena**, coñecido antigamente coma **Pepsi Center**, é un pavillón polideportivo cuberto situado na cidade de Denver (Colorado, Estados Unidos). Actualmente, é sede do equipo de baloncesto Denver Nuggets (NBA), do equipo de hóckey sobre xeo Colorado Avalanche (NHL), así como dos Colorado Mammoth de lacrosse. Ten capacidade para 19.155 espectadores para partidos de baloncesto, a cal se reduce até os 18.007 para o hóckey e o lacrosse.

## Historia 
O Pepsi Center foi construído como parte dun programa de mellora e construción de instalacións deportivas na cidade de Denver. Ademais deste pavillón, o programa permitiu a edificación do Coors Field dos Colorado Rockies da MLB de béisbol, e o Invesco Field dos Denver Broncos da NFL de fútbol americano. O complexo foi construído para ser facilmente accesíbel, estando situado na Speer Boulevard, principal estrada do centro da cidade e cunha saída próxima á Interestatal 25. Ademais, no lado oeste do complexo hai unha estación ferroviaria.

As obras do pavillón comezaron o 20 de novembro de 1997, sendo terminado en outubro de 1999. A apertura do complexo foi celebrada cun concerto de Céline Dion. O recinto foi construído para ser capaz de xuntar a  19.155 espectadores en partidos de baloncesto e 18.007 para o hóckey e o lacrosse. Tamén conta cun campo de adestramento de baloncesto usado polos Nuggets e o restaurante *Blue Sky Grill*, accesíbel tanto desde dentro como desde fóra do complexo. Antes da súa construción, os Denver Nuggets e os Colorado Avalanche disputaban os seus partidos no McNichols Sports Area, un pavillón que foi derrubado e que actualmente é utilizado como aparcadoiro do Invesco Field.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do Ball Arena
Moda Center

O **Moda Center** (antes coñecido como **Rose Garden**) é un pavillón polideportivo cuberto situado na cidade de Portland (Oregón, Estados Unidos). Actualmente, é sede do equipo de baloncesto Portland Trail Blazers (NBA), así como dos Portland Winterhawks de hóckey sobre xeo e os Portland Thunder de fútbol americano a 8. Ten capacidade para 19.441 espectadores para partidos de baloncesto, a cal se pode modificar segundo o espectáculo albergado.

## Historia 
miniatura|left|Interior do Moda Center.
O pavillón comezou a construírse no ano 1993 cerca do Memorial Coliseum, antigo pavillón dos Trail Blazers. O nome orixinal do pavillón era "Rose Garden", o cal foi elixido para reflectir o alcume polo que se lle coñece á cidade de Portland, Rose City, e o de Garden para seguir o ronsel dos populares Boston Garden e Madison Square Garden. O arquitecto encargado de trazar o novo pavillón foi Ellerbe Becket, orixinario de Minneapolis, Minnesota, mentres que o labor de enxeñaría foi levado a cabo pola empresa KPFF Consulting Engineers.

Ao principio, o pavillón era propiedade de Oregon Area Corporation, unha corporación privada cuxo único accionista era Paul Allen. A construción estivo financiada en parte por un consorcio de prestamistas (TIAA-CREF, Prudential Insurance e Farmers Insurance) que achegaron 155 millóns de dólares. O demais correu principalmente a conta de Allen e da cidade de Portland. O financiamento do Rose Garden foi un grande exemplo de asociación pública-privada. A cidade, á súa vez, esperou que a construción do pavillón podería axudar a desenvolver e renovar o distrito de Rose Quarter. O custo final do recinto ascendeu até os 262 millóns de dólares tras as últimas renovacións (oficinas, complexos de lecer e garaxes). A inauguración foi o 12 de outubro de 1995.

O principal equipo que xoga de local no pavillón é Portland Trail Blazers. Os Portland Winterhawks da WHL están alí desde 1995, mentres que os Portland Thunder da AFL están desde 2014. O pavillón foi construído tamén co obxectivo de ter unha franquía na NHL, mais de momento non se conseguiu a pesar das especulacións que houbo respecto dese asunto.

## Eventos 
O Rose Garden acolleu varias veces eventos relacionados coa WWE, entre os que se inclúen o WWE Unforgiven en 2004, SmackDown! en 2006 e WWE Raw en febreiro de 2007. En inverno de 2005 celebráronse no Rose Garden os campionatos nacionais de patinaxe artística sobre xeo. En 2004, Portland foi elixida como unha das 5 sedes para albergar o Dew Action Sports Tour, unha franquía de deportes extremos que comezou en 2005. O evento que levou a cabo no Rose Garden titulouse Vans Invitational, e desenvolveuse entre o 17 e 21 de agosto. Tamén se practicaron competicións de motos. Ademais deses eventos o 17 de xuño de 2000 presentouse Roger Waters tocando In The Flesh, o DVD foi sacado dese concerto. O primeiro concerto que ofreceu o pavillón foi o de David Bowie con Nine Inch Nails. En novembro de 2005 os Rolling Stones e Paul McCartney tocaron no Rose Garden.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do Pepsi Center
Mariano Rajoy Sobredo

**Mariano Rajoy Sobredo**, nado en Santiago de Compostela o 28 de agosto de 1921 e finado en Madrid o 1 de novembro de 2018, foi un xuíz galego.

## Traxectoria 
Fillo de Enrique Rajoy Leloup. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela en 1943. Foi xuíz de Primeira instancia en Ordes (1948), Lalín (1949-1953), Piedrahíta (Provincia de Ávila) (1953-1955) e O Carballiño (1955-1958). Ascendido a maxistrado en 1958, foi xuíz en Oviedo, xuíz especial de Vagos e Maleantes de León e presidente da Audiencia Provincial de Pontevedra dende 1970, onde xulgou o suborno do Concello de Vigo no cambio da concesión do transporte urbano dos tranvías aos autobuses da empresa Vitrasa nese ano e o caso Reace en 1974.

## Vida persoal 
Casou con Olga Brey López (falecida en 1993) en marzo de 1954 e foi pai de Mariano, Enrique, María Mercedes e Luis Rajoy Brey.

## Notas
Chernóbil

**Chernóbil** (en ucraíno: Чорно́биль, en ruso: Черно́быль, en belaruso: Чарно́быль) é unha cidade ao norte de Ucraína, no Óblast de Kíiv, nas proximidades coa fronteira con Belarús.

## Descrición 
Foi abandonada no 1986 por un desastre nuclear, situado uns 14,5&nbsp;km ao norte-nordeste da cidade. A central nuclear foi nomeada despois pola cidade, situada entón no Raión de Chernóbil pero a cidade e a planta non tiñan directa relación. Mentres que a planta estaba sendo construída, foi construída a cidade de Pripyat para os traballadores da central. As casas habitadas non son moi diferentes do resto, e os seus habitantes usan símbolos para avisar que "o propietario desta casa vive aquí". Tamén os vixilantes e o persoal administrativo da zona de exclusión están aloxados no extremo máis distante á central. Antes do accidente, uns 14.000 veciños comezan o abandono da cidade próxima ao suceso.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Pivovarev U. P. & Mikhalev V. P. *Radiatsionnaja ekologija*. Moscova: Academia, 2004.

### Outros artigos 
* Pripyat
### Ligazóns externas 
* Museo nacional de Chernóbil (Національний музей «Чорнобиль») Kíiv, páxina oficial (en ucraíno, ruso e inglés)
* United Nations Chernobyl Recovery and Development Programme
Target Center

O **Target Center** é un pavillón polideportivo cuberto situado na cidade de Minneapolis (Minnesota, Estados Unidos). Actualmente, é sede dos equipos de baloncesto Minnesota Lynx (WNBA) e Minnesota Timberwolves (NBA). Ten capacidade para 19.356 espectadores para partidos de baloncesto, a cal pode variar para outro tipo de actividades ou espectáculos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do Target Center
Chesapeake Energy Arena

O **Chesapeake Energy Arena**, antes coñecido como **Ford Center** (2002–2010) e **Oklahoma City Arena** (2010–2011), é un pavillón polideportivo cuberto situado na cidade de Oklahoma City (Oklahoma, Estados Unidos). Actualmente, é sede do equipo de baloncesto da National Basketball Association (NBA) Oklahoma City Thunder. Ten capacidade para 18.203 espectadores para partidos de baloncesto, a cal pode variar para outro tipo de actividades ou espectáculos, como o hóckey sobre xeo (18.036), fútbol americano a oito (17.868), wrestling (14.708) ou concertos (19.711). Entre 2005 e 2007 foi a sede dos New Orleans Hornets debido aos efectos do furacán Katrina.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do Chesapeake Energy Arena
Vivint Smart Home Arena

O **Vivint Smart Home Arena**, antes coñecido como **Delta Center** (1991–2006) e **EnergySolutions Arena** (2006–2015), é un pavillón polideportivo cuberto situado na cidade de Salt Lake City (Utah, Estados Unidos). Actualmente, é sede do equipo de baloncesto da National Basketball Association (NBA) Utah Jazz. Ten capacidade para 19.911 espectadores para partidos de baloncesto, a cal pode variar para outro tipo de actividades ou espectáculos, como o hóckey sobre xeo (14.000) ou concertos (20.000). Foi unha das sedes dos Xogos Olímpicos de Inverno de Salt Lake City 2002, acollendo as probas de patinaxe artística sobre xeo e patinaxe de velocidade sobre pista curta. Durante as Olimpíadas o pavillón foi coñecido como **Salt Lake Ice Center**.

## Historia 
miniatura|left|Interior do pavillón.
O pavillón foi pensado para acoller 20.000 espectadores nos partidos dos Utah Jazz da NBA e dos Salt Lake Golden Eagles, un equipo das ligas menores de hóckey sobre xeo, substituíndo ao xa demolido Salt Palace, que contaba con 12.616 localidades. O financiamento correu a cargo do empresario de Utah Larry H. Miller, comezando as obras o 22 de maio de 1990 e sendo inaugurado o 4 de outubro de 1991. O custo total ascendeu a 93 millóns de dólares.

O primeiro partido que se disputou nel foi o disputado entre os Golden Eagles e os Peoria Rivermen, o 16 de outubro de 1991, mentres que o primeiro partido de baloncesto foi un de pretemporada entre os Jazz e os New York Knicks, con vitoria destes últimos por 101-95. Nel foron celebrados diversos eventos de importancia, como os torneos de baloncesto masculino da Western Athletic Conference entre 1993 e 1995, o All-Star Game de 1993, o campionato dos Estados Unidos de Patinaxe artística sobre xeo en 1999, así como diversas probas dos Xogos Olímpicos de Salt Lake City 2002. En agosto de 1999 o teito da instalación viuse seriamente danado por un tornado, custando a súa reparación case 4 millóns de dólares. Vivint comprou os dereitos do nome do pavillón en outubro de 2015, substituíndo a EnergySolutions.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do Vivint Smart Home Arena
Posidonia oceanica

***Posidonia oceanica*** é unha especie vexetal acuática que habita no mar Mediterráneo, pertencente o xénero *Posidonia*. Non é unha alga, senón unha planta fanerógama do grupo das anxiospermas.

## Orixe 
*Posidonia oceanica*, ó igual co resto de membros do xénero, ten a súa orixe no período Cretáceo. Naquela época dominaban na terras as plantas ximnospermas, mais xa apareceran as anxiospermas. Algunhas destas plantas vivían en terreos próximos ó mar ou a correntes de auga. Aínda que os restos fósiles son moi escasos, hai indicios de que diversas especies de anxiospermas adaptáronse a unha vida parcial ou totalmente somerxidas, tales coma as bogas (*boops boops*), as sabogas, o *symphodu ocellatus ou a *serranus scriba*.
Tamén os invertebrados, sérvense da posidonia con diversos fins. Citar a ameixa xigante (*Pinna nobilis*, endémica do mediterráneo e considerada en perigo), a estrela de capitán pequena (*asterina pancerii*, ameazada), o *smaragdia viridis* (pequeno caracol verde que se alimenta das follas) ou o crustáceo isópodo (*stenoroma appediculatum*). Neste proxecto actuábase en 9 LICs andaluces que albergaban a maior parte da posidonia andaluca. Estes LIC son:
* Fondos mariños Levante almeriense
* Illote de San Andrés
* Cabo de Gata-Nijár
* Baixos de Roquetas de Mar
* Fondos mariños Punta Entina-Sabinar
* Cantís de Maro - Cerro Gordo
* Calahonda
* Fondos mariños *El Saladillo - Punta de Baños*
* Fondos mariños Baía de Estepona

## Figuras de protección 
Pola súa importancia biolóxica e a súa progresiva desaparición, son varias as figuras de protección que protexen esta especie:

* *Protexida pola Directiva Hábitats e o Regulamento 1967/2006 sobre pesca sustentable no Mediterráneo a nivel da Unión Europea.* 
* *Lei 42/2007 do Patrimonio Natural e da Biodiversidade, Documento BOE-A-2007-21490.*
* *Presente no Listado de Especies Silvestres en réxime de protección especial (Real Decreto 139/2011)*

Na práctica, algunha das medidas que se toman para protexer as posidonias son:

* Emprego de boias de fondo: As embarcacións de mergullo ou de lecer xa non empregan áncoras.
* A construción de arrecifes artificiais.
* Control e erradicación de algas exóticas (coma a *Caulerpa sacemora* ou a *Lophocladia lallemandi''). 
* Medidas de vixilancia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* El Mar mediterráneo : fauna, flora, ecología. Robert Hofrichter. Barcelona : Omega, cop. 2004.
Sinigrina

A **sinigrina** é un glicosinolato que pertence á familia dos glicósidos que se encontra nalgunhas plantas da familia das brasicáceas como as coles de Bruxelas, brócoli, e en sementes de mostaza negra (*Brassica nigra*) entre outras moitas. Cando os tecidos da planta que conteñen sinigrina son esmagados, relados ou danados, o encima da planta mirosinase degrada a sinigrina orixinando aceite de mostaza (alil isotiocianato), que é responsable do sabor picante da mostaza e do ravo picante (*Armoracia rusticana*). As sementes da mostaza branca, *Sinapis alba*, orixinan unha mostaza moito menos picante porque esta especie contén un glicosinato diferente chamado sinalbina.

O nome químico da sinigrina é alilglicosinolato ou 2-propenilglicosinolato.

A sinigrina é tamén alelopática (os seus produtos químicos inflúen no crecemento doutros organismos)..

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Alil isotiocianato
* Glicósido

### Ligazóns externas 
*
* Norwich Research Park website
Alil isotiocianato

O **alil isotiocianato (AITC)** é un composto organosulfurado coa fórmula CH2CHCH2NCS. É un aceite incoloro responsable do sabor picante da mostaza, o ravo, o ravo picante, e o wasabi. O proído e efecto lacrimatorio do alil isotiocianato está mediado polas canles iónicas TRPA1 e TRPV1. É lixeiramente soluble en auga, pero máis soluble na maioría dos solventes orgánicos.

## Biosíntese e funcións biolóxicas 
O alil isotiocianato pode obterse das sementes da mostaza negra (*Brassica nigra*) ou da mostaza india (*Brassica juncea*).  Cando se rompen estas sementes de mostaza, libérase o encima que conteñen mirosinase e este actúa sobre un glicosinolato chamado sinigrina dando lugar ao alil isotiocianato.

O alil isotiocianato utilízao a planta como un medio de defensa contra herbívoros. Como pode ser daniño para a propia planta, almacénase na súa forma inofensiva precursora de glicosinolato, separado do encima mirosinase. Cando un animal mastiga a planta, fórmse o alil isotiocianato, o que repelerá o animal.

## Uso comercial e outras aplicacións 
O alil isotiocianato prodúcese comercialmente por reacción do cloruro de alilo e o tiocianato de potasio: e nematocida, e úsase en certos casos para a protección de colleitas.

## Seguridade 
O alil isotiocianato ten unha LD50 de 151&nbsp;mg/kg e é lacrimatorio.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Piperina, o axente químico picante da pementa negra
*Capsaicina, o axente quimico picante dos pementos e chiles
*Alicina, o axente químico picante do allo

## Notas
Francisco Varela Buela

**Francisco Gerardo Varela Buela**, nado en Forcarei o 17 de agosto de 1890 e finado en Cerdedo o 4 de outubro de 1981, foi un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Manuel Varela Paz e de Encarnación Buela, e irmán de José Varela Buela. Estudou Maxisterio e recibiu o título de mestre superior en 1913. Foi mestre en Albeos (Crecente), Oia (1917), O Barco de Valdeorras, e dende 1924 en Cerdedo. Foi alcalde de Cerdedo na ditadura de Primo de Rivera (1924-1926). Durante a República, foi secretario do xulgado municipal, asesor técnico da secretaría do Concello de Cerdedo e traballou para erradicar o analfabetismo en Cerdedo. Pertenceu á Agupación Socialista de Cerdedo, da que foi elixido vicepresidente da directiva en xaneiro de 1935. Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 colaborou na organización da resistencia antifranquista. Foi detido en Cerdedo, preso en Pontevedra (na prisión da Normal) e despois no campo de concentración da Illa de San Simón. Foi xulgado por rebelión, depurado do seu cargo e condenado a cadea perpetua. Estivo no penal de Burgos e despois redimiu a súa condena nun batallón disciplinario nas minas de volframio de Fontao (Silleda). Saíu en liberdade provisional en 1944 e abriu unha academia en Cerdedo.

## Vida persoal 
Casou en Crecente con Dolores Caballero Méndez e foi pai de Manuel, María, Oliva e Francisco Varela Caballero.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Francisco Varela Buela: A derradeira lección do mestre
* Lembranza do mestre Francisco Varela Buela (I)
Alien vs. Predator

***Alien vs. Predator*** (tamén coñecido como ***AVP*** ou ***AVP: Alien vs. Predator***) é un filme de ciencia ficción e terror dirixido por Paul W. S. Anderson e protagonizado por Sanaa Lathan e Lance Henriksen. É o primeiro título da franquía *Alien vs. Predator*, que é unha mestura das franquías de *Alien* e *Predator*. Anderson, Dan O'Bannon e Ronald Shusett escribiron a historia, e Anderson e Shane Salerno adaptárona ó guión. A súa historia está influída pola mitoloxía azteca, a serie de banda deseñada e os escritos de Erich von Däniken.

Ambientado no 2004, o filme conta a historia dun grupo de arqueólogos reunidos polo billonario Charles Bishop Weyland (Henriksen) para unha expedición na Antártida. O obxectivo da expedición e investigar un estraño sinal de calor xurdido do nada. Weyland e o seu equipo descobren unha pirámide debaixo da superficie do xeo. Os xeróglifos e as esculturas da pirámide revelan que é o escenario de guerra entre os Predators e os aliens como un rito de madurez. Os humanos están atrapados no medio da batalla entre as dúas especies e tratan por tódolos medios evitar que os aliens cheguen até a superficie.

O filme foi estreado o 13 de agosto de 2004 nos Estados Unidos e recibiu, polo xeral, críticas negativas. Recadou $172 millóns en todo o mundo. Ten unha secuela, *Aliens vs. Predator: Requiem* (2007).

## Personaxes 
* Sanaa Lathan como Alexa Woods
* Lance Henriksen como Charles Bishop Weyland
* Raoul Bova como Sebastian De Rosa
* Ewen Bremner como Graeme Miller
* Colin Salmon como Maxwell "Max" Stafford
* Tommy Flanagan como Mark Verheiden
* Agathe de La Boulaye como Adele Rousseau
* Carsten Norgaard como Rustin Quinn
* Liz May Brice como Selene
* Glenn Conroy como Técnico
* Karima Adebibe como Muller do sacrificio
* Sam Troughton como Thomas "Tom" Parkes
* Ian Whyte como The Predator, "Scar"
* Tom Woodruff, Jr. como Alien, "Grid"
* Petr Jákl como Stone
* Pavel Bezdek como Bass
* Kieran Bew como Klaus
* Carsten Voigt como Mikkel
* Jan Filipensky como Boris 
* Adrian Bouchet como Sven
* Eoin McCarthy como Karl
* Andy Lucas como Juan Ramirez

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Cross country (ciclismo)

miniatura|right|300px|Unha competición de cross-country.
O **Cross Country (XC)** (en galego: *Campo a través*) é a disciplina máis común do ciclismo de montaña. Converteuse en deporte olímpico nos Xogos Olímpicos de 1996 en Atlanta, EEUU.

## Carreiras 
[miniatura|dereita|250px|Carreira en [Canberra no ano 2009.]]
O cross-country é menos difundido que o Descenso (DH) xa que é máis difícil de televisar. Nas carreiras de campo a través é máis importante a resistencia que a destreza técnica. As carreiras poden ser dunha duración de dende 30 minutos ata 24 horas. Ademais, moitas destas carreiras divídense en probas de etapas que duran varios días. As probas poden ser de saír dun lugar e chegar a outro ou de voltas a un circuíto. O campo a través en pista curta consiste en dar moitas voltas a un circuíto moi pequeno, isto resulta máis entretido para o espectador.

A diferenza das carreiras de descenso que se realizan en formato contra o reloxo, as carreiras cross country constan tradicionalmente dunha saída en masa ou dunha saída con intervalos, nestas saídas os ciclistas saen en diferentes grupos segundo a súa idade ou segundo a súa habilidades. Noutras carreiras que teñen unha gran zona de saída e non queren chancear o comezo, ás veces empregase a saída de Le Mans na que os ciclistas van correndo a pé cara ás súas bicicletas para arrancar.

Mundialmente, as carreiras son rexidas pola Unión Ciclista Internacional. Aquí na Galiza, as carreiras son rexidas pola Federación Galega de Ciclismo.

## Modalidades 
miniatura|right|250px|Trazado usado dos Campionatos do Mundo do 2009.
Algunhas das disciplinas de XC son: o Cross-Country Eliminación (XCE), o Cross-Country Maratón (XCM), o Cross-Country Olímpico (XCO)...

### Cross-Country Olímpico (XCO) 
Esta disciplina consta de dar voltas arredor dun circuíto de pouca distancia. É a única disciplina olímpica do ciclismo de montaña.

### Cross-Country Maratón (XCM) 
Polo xeral estas rutas van dende os 65&nbsp;km até os 100&nbsp;km. Nos últimos anos, esta modalidade está gañando popularidade porque as competicións de XCM está abertas para calquera tipo de xente.

### Cross-Country Eliminación (XCE) 
Nesta modalidade, a última persoa ou as dúas últimas persoas que cruzan a liña de meta quedan eliminadas da carreira.

### Cross-Country Team Relay (XCTR) 
Esta é unha modalidade de relevos. Nela compiten varios equipos compostos por 4 ciclistas: 3 homes(1 júnior, 1 sub-23 e 1 elite) e 1 muller. Nestas carreiras, cada ciclista da unha volta ao circuíto e logo chócalle a man ao seu compañeiro en forma de relevo nunha zona específica para iso. Gaña o equipo, do que o cuarto ciclista chegue antes á meta. Nesta modalidade é moi importante a orde na que se poñen os ciclistas.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ciclismo de montaña

### Ligazóns externas 
* Web da UCI
* Web da Federación Gaega de Ciclismo
Just Cause 3

***Just Cause 3*** é un videoxogo de acción e aventuras en mundo aberto desenvolvido por Avalanche Studios e publicado por Square Enix no 2015. Foi anunciado o 11 de novembro de 2014 e é o terceiro xogo da serie *Just Cause*, sendo a secuela directa de *Just Cause 2*. Foi lanzado internacionalmente o 1 de decembro de 2015 para Microsoft Windows, PlayStation 4 e Xbox One. A música foi composta por Henry Jackman e Zach Abramson.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web Oficial
Báculo de Mondoñedo

O **báculo de Mondoñedo** é unha peza románica do primeiro cuarto do século XIII da colección permanente do Museo Nacional de Arte de Cataluña. Procede de Limoges, dun sartego atribuído ó bispo de Ribadeo, Paio de Cebeira (Siveira) (1199-1218). Foi depositado cara a 1855 na catedral de Mondoñedo, provincia de Lugo. Entrou no museo proveniente da adquisición da colección Plandiura, en 1932.

## Descrición 
Coma produto do obradoiro de Limoges é unha das pezas máis salientábeis da colección. Trátase dun dos poucos obxectos de ourivaría románica do museo do cal se coñece a procedencia. Está documentado dende 1746 na antiga igrexa de santa María do Campo, en Ribadeo, e sufriu diversas vicisitudes até chegar ao museo. O tema da voluta é adoito habitual neste tipo de pezas, o Arcanxo Miguel matando o dragón, e asemade característico das series de Limoges.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Escultura románica
### Ligazóns externas 
*Museu Nacional d'Art de Catalunya 
*
Trambasaugas

O topónimo **Trambasaugas** pode referirse a:

;En Galiza
***Trambasaugas**, lugar da parroquia da Proba de Burón, no concello da Fonsagrada;
***Trambasaugas**, lugar da parroquia de Rubiá, no concello de Rubiá.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Entrambasrías**, lugar da parroquia de Labacengos, no concello de Moeche;
***Trambasmeras**, lugar da parroquia do Deveso, no concello das Pontes de García Rodríguez.
Tintin in Tibet (videoxogo)

***Tintin in Tibet*** é un videoxogo baseado na historia de *Tintín no Tíbet* da serie de banda deseñada *As aventuras de Tintín*, unha serie do debuxante belga Hergé. Foi o primeiro de dous xogos estreados, sendo o segundo *Prisoners of the Sun*. Foi lanzado para PC (MS-DOS e Windows 95), Super NES, Game Boy, Game Boy Color e Sega Mega Drive.

## Datas de lanzamento 
* *Tintin in Tibet* para Sega Mega Drive – 1995
* *Tintin in Tibet* para Game Boy – 1995
* *Tintin in Tibet* para Sega Game Gear – 1995
* *Tintin in Tibet* para Super NES – decembro 1995
* *Tintin in Tibet* para PC – 1996
* *Tintin in Tibet* para Game Boy Color – 2001

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Xogos de Tintín en Tintinologist.org
A Roda, Tapia de Casarego

**A Roda** é unha parroquia do occidente asturiano, pertencente ao concello de Tapia de Casarego. A poboación desta parroquia é de aproximadamente 200 persoas.

A parroquia é de carácter rural, con terreo frondoso e pradaría adicada á gandaría e agricultura. Conta con dous establecementos hostaleiros, Casa Camilo e El Zapateiro.

## Movemento asociativo 
O grupo de teatro Pico de Faro foi creado en 1983 na Roda, e recibiu o nome pouco despois en recordo da ermida onde estivera a imaxe da Virxe das Neves. Tras varias actuacións polo occidente de Asturias, constituíuse en asociación co nome doutra xa desaparecida, que formaba parte tan só das lembranzas dos máis maiores: Centro de Instrucción y Recreo, constituíndo a mesma os compoñentes do grupo de teatro, e deixándoa aberta a toda a veciñanza. A través dela iníciase á vez a restauración do local chamado El Centro, que queda definido coma a súa sede social.  O 18 de novembro de 1994, o grupo de teatro independizouse do Centro de Instrucción y Recreo, constituíndose en asociación con autonomía propia, e co nome Pico de Faro, seguindo coa programación de sempre.

A Asociación xuvenil El Columpio foi constituída no ano 1994. O festexo máis importante promovido pola mesma é a réplica da antiga feira da Roda, realizada xunto ó grupo Pico de Faro, e que ten lugar tódolos anos no mes de agosto. Este evento é, dende o seu comezo e xunto coa Festa dos mártires, a actividade máis relevante e significativa que se celebra con periodicidade anual na Roda.

## Parroquias de Tapia de Casarego
## Notas
Sorpresa

miniatura|Home sorprendido.
Denomínase **sorpresa** a impresión que produce un feito ou acontecemento que non se espera. Considerada polo experto nas expresións faciais, Paul Ekman, como unha das seis emocións básicas (medo, aversión, ira, alegría tristeza e a propia sorpresa).

Segundo Paul Ekman no seu libro *Unmasking The Face*, a sorpresa pode ter valencia dos tres tipos, é dicir, neutro, positiva ou negativa.

## Como identificala 
Para ver se unha persoa está sorprendida, na súa cara veranse algún dos seguintes síntomas:
* Cellas elevadas 
* Pálpebras abertas
* Pel enriba das cellas tensa
* Boca aberta e mandíbula baixa

Xa que a sorpresa é unha emoción de calquera valencia, pode estar seguida de calquera emoción, sendo pois posible sentir felicidade ou medo tras a sorpresa.

## Notas
Houston Dynamo

O **Houston Dynamo** é un club de fútbol profesional de Houston, no estado de Texas. O equipo foi fundado no ano 2005, xoga na Conferencia Oeste da Major League Soccer. Nas súas dúas primeiras tempadas o club gañou dous MLS Cup consecutivas. Debido a súa localización, xogou nas conferencias Leste, Oeste e na Central en tan só nove anos de historia..

O nome de *Dynamo* provén do notable número de industrias enerxéticas na cidade de Houston. Entre os xogadores máis destacados que vestiron a elástica laranxa cabe destacar a Brad Davis e a Brian Ching.

## Historia 
O partido inaugural foi o dous de abril de 2006, fronte o Colorado Rapids, no que o conxunto de Houston venceu por cinco goles a dous, con catro goles de Brian Ching que ó mes foi seleccionado para disputar a Copa Mundial da FIFA 2006 coa selección de fútbol dos Estados Unidos. Na súa primeira tempada o *Dynamo* chegou a final da MLS Cup vencendo nos penaltis, tras o 1-1 no tempo regulamentario, contra o New England Revolution. A tempada seguinte sumou a súa primeira participación na Liga de Campións da CONCACAF onde alcanzou as semifinais. Ese mesmo ano logrou o seu segundo título da MLS Cup consecutivo, gañando por dous goles a cero fronte ó Kansas City Wizards.

No ano 2008 acadou a súa primeira final internacional, a SuperLiga Championship Game, pero perdeuna nos penaltis tras empatar a dous goles fronte o New England Revolution. Nos playoffs da MLS caeron nas semifinais de conferencia, polo que non puideron revalidar o título. Ao ano seguinte ós *Orange Crush* non conseguiron bater ó Los Angeles Galaxy na final da conferencia Oeste . No ano 2010 o equipo sufriu a marcha do seu presidente, nunha tempada en que o equipo acabou no seu peor posto ata ese momento, a sétima posición, que lles deixaba fora dos playoffs por primeira vez na súa historia .

Tras unha mala tempada, o equipo rexurdiu e logrou un posto para a final da MLS Cup pero non conseguiu vencer ó Los Angeles Galaxy perdendo por un axustadísimo un a cero . O ano 2012 foi o primeiro no que o equipo texano exercía a localía no BBVA Compass Stadium, o partido inaugural (Houston Dynamo vs DC United) rematou con vitoria laranxa por un gol a cero, cun auténtico golazo dende fóra da área de Brad Davis. O estadio cambiou pero os resultados foron os mesmos, chegaron á final pero perdérona, de novo, contra Los Angeles Galaxy. Na seguinte tempada seguiu a racha de chegar as roldas finais do playoff, ese ano os texanos foron eliminados na final de conferencia.

Tras unha serie de boas tempadas na MLS, non chegaron nin a clasificarse para os playoffs, quedando na oitava posición na conferencia Leste, o peor resultado da súa historia. O ano seguinte volveu ser unha mala tempada, volveu quedar sétimo pero esta vez na conferencia Oeste.

## Xogadores  
## Títulos  
* Máis goles nunha tempada:  Brian Ching 13 - 2008
* Máis asistencias nunha tempada:  Brad Davis 16 - 2011
* Máis paradas nunha tempada:  Tally Hall 99 - 2011

## Notas
Frayre de Joy e Sor de Plaser

***Frayre de Joy e Sor de Plaser*** é un relato anónimo do século XIV, composto en verso en lingua occitana con posibles influencias catalás. A trama do relato prefigura o conto '*A Bela Dormente*.

## Trama 
Sor de Plaser ("irmá de pracer"), filla do emperador de Gint-Senay cae misteriosamente nun estado sobrenatural no que se ben parece morta, o seu corpo non se corrompe. Os seus pais, en vez de sepultala, consérvana nunha torre illada por fosos impenetrables nun ambiente paradisíaco. O príncipe de Florianda, Frayre de Joy ("irmá de ledicia") oe falar da beleza da moza e namórase sen vela. Coa axuda da maxia de Virxilio, o mozo chega á torre, entra e troca aneis coa doncela durmida. Tamén posúe sexualmente seu corpo e déixana encinta. Grazas á axuda dun paxaro que fala cunha enorme elocuencia regalado a Frayre de Joy por Virxilio, a moza é reanimada maxicamente e descobre que non soamente perdeu a súa virxindade senón que agora ten un fillo ilexítimo. O paxaro finalmente convéncea de casar con Frayre de Joy. O fillo de ambos é chamado Joy de Plaser ("ledicia de pracer"). A voda celébrase con fastos e en presenza de reis, emperadores, Virxilio, o Preste Xoán e o papa.

## Autoría 
Descoñécese a autoría do texto, e ao respecto existen dúas hipóteses enfrontadas. Segundo a primeira sería un catalán que tentou escribir en occitano (lingua literaria prestixiosa na súa época), de acordo coa segunda sería plenamente un occitano, malia as irregularidades lingüísticas do seu texto.

## Características da obra 
O relato é un claro precedente do da *Bela dormente*. Non é o único, pois o tópico da doncela dormente espertada por un varón que se converte no seu esposo tamén aparece no episodio de Zellandine e Troilo -no Perceforest- e no de Brianda e Blandín -no Blandín de Cornualla-, mais é o primeiro, na literatura europea, que o presenta de maneira independente, e non o marco dun relato máis amplo.

O relato é a historia dun amor predestinado, o cal se evidencia xa desde os elementos lingüísticos, como a paridade dos nomes dos amantes (que se sintetizan despois no nome do fillo de ambos) e a troca de aneis con inscricións previo á violación do príncipe á princesa. O anelo dela ten inscritas as palabras:

Pola súa parte, o do príncipe reza:

## Notas
Biblioteca do Arsenal

A **Biblioteca do Arsenal** (en francés: *bibliothèque de l’Arsenal*) é unha biblioteca francesa situada no barrio da Bastilla.

Antigamente era a residencia do "gran mestre da artillaría". Antoine-René d’Argenson, marqués de Paulmy, quen ocupou este cargo a mediados do século XVIII, formou na residencia unha gran colección enciclopédica de libros, manuscritos e estampas, que puxo a disposición dos eruditos. Durante a Revolución a residencia e a súa colección foron confiscadas e convertidas en biblioteca pública (1797). En 1934 finalmente foi unida á Biblioteca Nacional de Francia.

A biblioteca posuía principalmente textos literarios franceses do século XVI ao século XIX.

## Notas
Phoenix Suns Arena

O **Footprint Center**, antes coñecido como **America West Arena** (1995–2006), **US Airways Center** (2006–2015), **Talking Stick Resort Arena** (2015–2020) e **Phoenix Suns Arena** (2020-2022), é un pavillón polideportivo cuberto situado na cidade de Phoenix (Arizona, Estados Unidos). Actualmente, é sede dos equipos de baloncesto Phoenix Mercury da WNBA e Phoenix Suns da NBA, así como dos Arizona Rattlers de fútbol americano a 8. Entre 1996 e 2003 tamén foi a sede dos Phoenix Coyotes da NHL. Ten capacidade para 18.055 espectadores para partidos de baloncesto, a cal se pode modificar segundo o espectáculo albergado.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do Talking Stick Resort Arena
Sleep Train Arena

O **Sleep Train Arena**, antes coñecido como **ARCO Arena** (1988–2011) e **Power Balance Pavilion** (2011–2012), é un pavillón polideportivo cuberto situado na cidade de Sacramento (California), nos Estados Unidos. É a sede do equipo de baloncesto Sacramento Kings da National Basketball Association (NBA), que ademais é o dono e operador do recindo. Os Sacramento Kings permanecerán no pavillón até 2016, cando se trasladarán ao céntrico Golden 1 Center. O último partido dos Kings neste recinto, a non ser que o equipo se clasifique so Playoffs, será o 9 de abril de 2016 ante os Oklahoma City Thunder.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do Sleep Train Arena
FedExForum

O **FedExForum** é un pavillón polideportivo cuberto situado na cidade de Memphis (Tennessee, Estados Unidos). É a sede dos equipos de baloncesto Memphis Grizzlies (NBA) e Memphis Tigers (NCAA). O recinto conta con capacidade para 18.119 espectadores para partidos de baloncesto, aínda que esta pode variar en función do espectáculo acollido.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do FedExForum
Smoothie King Center

O **Smoothie King Center**, antes coñecido como **New Orleans Arena**, é un pavillón polideportivo cuberto situado na cidade de Nova Orleáns (Luisiana, Estados Unidos). Actualmente, é sede do equipo de baloncesto da National Basketball Association (NBA) New Orleans Pelicans. Ten capacidade para 16.867 espectadores para partidos de baloncesto, a cal pode aumentar para partidos de hóckey sobre xeo ou para os Playoffs da NBA até os 18.500.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do Smoothie King Center
Bachianas Brasileiras

As ***Bachianas Brasileiras*** son nove composicións musicais compostas por Heitor Villa-Lobos entre os anos 1930 e 1945.

## Contexto 
As *Bachianas Brasileiras* foron resultado das reflexións que o autor desenvolveu a partir do ano 1930, sobre as diferenzas existentes entre a música clásica universal, no que consideraba a Johann Sebastian Bach coma un dos músicos fundamentais, e os tons e ritmos propios da música nativa Brasileira. Así pódense considerar estas composicións coma un tributo a Bach feito considerando os elementos propios e característicos da música do Brasil.

A maior parte dos movementos desenvolven unha estrutura en tres partes: tema, contraste e volta ó primeiro tema. De feito para remarcar o carácter dual da obra o propio Villa-Lobos deu a cada composición dous nomes: un seguindo a nomenclatura barroca seguida na época de Bach e outra extraído da música popular brasileira.
Atricondo

**Atricondo** foi unha mansión na antiga Vía Romana XX *per loca maritima* do itinerario de Antonino entre *Glandimiro st. CLXXX* e *Brigantium m.p.*. Descoñécese a súa posición exacta na vía pero suxeriuse que podería estar preto da lagoa de Alcaián antes de Coristanco ou outros que Atricondo estaría en *Trigunde*, Restande, Trazo antes de ir camiño de Brigantium, que sería Sobrado. Despois outros autores situárona no punto máis occidental da vía XX despois nunha ruta en dirección Norte-Oeste no Val de Barcala chegando a Glandimiro (Brandomil). 

Outra das liñas que se postularon desde o 2000 foron que Atricondo sería unha desviación da vía desde Carballo cara a *Cidadela* de *Brigantium*, que sería A Ciadella en Sobrado, e a *Lucus Augusti*, Lugo, e que correspondería cunha mansión nalgún lugar de Abegondo. Esta proposta situaríaa ao medio do camiño entre *Gladimiro*, Carballo, e *Brigantium*, A Ciadella, Sobrado, e que corresponde cun punto ao pasar o Mesón do Vento, Ardemil e antes de chegar ao Hospital de Bruma ou ao Castro Maior de Vizoño. Refírense a que ese lugar que é un punto natural de desvío a varias áreas do norte galego. 

Esta última proposta estaría apoiada polos lugares con similitude toponímica. Atricondo, ten a variante Trigondo (ao igual que o lugar que se cita en Restande, Trazo) é un topónimo prerrománico perdido, mais que ten unha similitude cos topónimos xermánicos que abundan nunha área: o de Abegondo, Bergondo, Cullergondo e Mabegondo. Estes teñen unha raíz céltica -**kondo* que podería significar algo como *cabeza* ou *protuberancia*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Villanueva, Raul, *Las vías romanas 19 y 20 del Itinerario de Antonino*, 2006 .

### Outros artigos 
* Lista de vías romanas
Raúl Francés

**Raúl Francés Rodríguez**, nado no Porriño o 12 de maio de 1958, é un mestre e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Raúl Francés Valverde, portavoz socialista no Porriño nos anos 80 e en Mos nos 90. Licenciado en Pedagoxía, é mestre de Pedagoxía Terapéutica. Nas eleccións municipais de 1995 foi elixido concelleiro do BNG no Porriño. En 1999 encabezou a candidatura nacionalista e pasou de 3 a 5 concelleiros, consolidándose como principal grupo da oposición ó PPdeG de José Manuel Barros. Nas eleccións municipais de 2003 encabezou novamente a candidatura do BNG no Porriño, baixando a 3 concelleiros, se ben foi elixido alcalde grazas a un pacto co PSdeG-PSOE (2 edís) que contou co apoio na investidura de Independientes de Porriño, de Gonzalo Ordóñez Puime, que lograra cinco concelleiros. Nas municipais de 2007 logrou se-la forza máis votada con 5 edís, revalidando a alcaldía ó encabezala candidatura máis votada (contando co apoio dos socialistas na investidura, se ben a suma con estes non alcanzaba a maioría absoluta) e pasou a gobernar en solitario. En febreiro de 2010 os 3 grupos restantes da corporación (PP, CxP e IdeP) presentaron unha moción de censura que fixo alcalde ó candidato de CxP Nelson Santos Argibay e a integración das dúas formacións independentes no PPdeG, que pasou a rexer de novo o concello en maioría. Nas municipais de 2011 volveu encabezar a candidatura do BNG, mais non logrou recupera-la alcaldía dado que o PPdeG logrou a maioría absoluta.

En abril de 2012 pediu a baixa no BNG e tamén como concelleiro xunto cos edís Kiko Paz Antón e Victoria Cardoso. Nas municipais de 2015 presentouse como independente de número dous na lista do PSdeG-PSOE, a cal acadou o goberno grazas a un pacto e foi segundo tenente de alcalde e concelleiro de Facenda, Emprego e Cultura. En novembro de 2015 dimitiu trala apertura de xuízo oral pola prórroga de contratos cando era alcalde en 2008. Foi condenado e inhabilitado por 8 anos e 6 meses a cargo público en novembro de 2016, adquirindo a sentenza firmeza en xaneiro de 2018.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais no Porriño
O Bidueiro, Vilavella, As Pontes de García Rodríguez

**O Bidueiro** é un lugar da parroquia de Vilavella no concello coruñés das Pontes de García Rodríguez na comarca do Eume. Tiña 4 habitantes no ano 2014 segundo datos do IGE, dos cales 2 eran homes e 2 eran mulleres.
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilavella 
### Parroquias das Pontes de García Rodríguez