Índice de masa corporal

O **Índice de Masa Corporal** (ou corpórea, **IMC**, siglas en inglés: *BMI* -*body mass index*-), tamén coñecido como **índice de Quetelet**, é un número que pretende determinar, a partir da estatura e o peso, o rango máis saudable do peso dunha persoa. Utilízase como indicador nutricional desde principios de 1980. O IMC resulta da división da masa en quilogramos entre o cadrado da estatura expresada en metros.

O IMC tamén pode calcularse a partir de táboas ou gráficas que mostran o IMC en función da masa e a altura usando liñas de contorno para distintas categorías. O IMC é un criterio amplamente aceptado pero non é exacto. Clasifica as persoas en infrapeso, peso normal, sobrepeso e obesidade, baseándose exclusivamente na masa do individuo e a súa altura. Non mira a idade, o sexo, a porcentaxe de graxa corporal ou a masa muscular. Incluso a categorización ten certo debate sobre onde están os límites. Acéptase comunmente o seguinte: infrapeso por debaixo de 18,5&nbsp;kg/m², peso normal: 18,5 a 25, sobrepeso: 25 a 30, obesidade: máis de 30. O IMC por debaixo de 20 e sobre 25 está asociado cunha maior probabilidade de mortalidade, diminuíndo o risco entre 20-25. A prevalencia de sobrepeso e obesidade é maior en América e menor no sueste asiático, e é o dobre en países con ingresos medios e altos que en países con ingresos baixos ou moi baixos.

thumbnail|250px|dereita|**Figura 3.** Cambios do IMC coa idade dos nenos españois. Sinálanse os valores correspondentes dos percentís máis relevantes na práctica clínica.

*Algunhas organizacións consideran sobrepeso un índice superior a 27.0.
* En adultos (maiores de 18 anos) estes valores son independentes da idade, sexa home ou muller.

As categorías por percentís do IMC axustado por idade e talle móstranse na seguinte táboa de acordo á CDC.

### Correccións: idade e sexo 
Hai que destacar que non se deben aplicar os mesmos valores de IMC en nenos e adolescentes debido ao seu constante aumento de estatura e o seu desenvolvemento corporal, polo que se calcula un IMC respecto á súa idade e ao seu sexo.

Por isto, primeiro débese contar coa data de nacemento para obter a idade e así ser máis precisos ao categorizar o grupo de idade.

Despois calcúlase o IMC coa mesma fórmula que para o adulto, e despois de calcularse o IMC para este grupo de idade, o valor do IMC comparárase en táboas de crecemento do CDC para o IMC por idade tanto para nenos e nenas respectivamente para obter a categoría do percentil. Ditos percentís son unha medida de dispersión que se utiliza con máis frecuencia para avaliar o tamaño e os padróns de crecemento de cada neno nos Estados Unidos, debido a que son menos susceptibles de presentar valores extremos e polo tanto erros nos rangos de valores. O percentil indica a posición relativa do número do IMC do neno entre nenos do mesmo sexo e idade. As táboas de crecemento mostran as categorías do nivel de peso que se usan con nenos e adolescentes (baixo peso, peso saudable, sobrepeso e obeso).

## Estatísticas segundo as retroestruturalidades
Investigadores da Escola de Londres de Hixiene e Medicina Tropical analizaron a media do IMC de 177 países usando os datos da ONU sobre a poboación. A Organización Mundial da Saúde estima a masa e a altura no mundo a través dos exames de saúde nacionais.

Estes datos poden ser consultados en Índice de masa corporal da poboación por país.

## Limitacións 
right|395px|thumb|Correlación entre o IMC e a porcentaxe de graxa corporal (%BF) de 8550 homes nunha estatística realizada polo *National Health and Nutrition Examination Survey*. Os datos no cuadrante superior esquerda e no dereito inferior mostran algunhas limitacións do IMC.

O matemático Keith Devlin e o *Center for Consumer Freedom* (asociación da industria da restauración) defende que o erro no IMC é significante e tan habitual que o fai inútil para a avaliación da saúde. O profesor Eric Oliver da Universidade de Chicago dixo que o IMC era conveniente pero tamén que era unha medida do peso inexacta, que forza certos grupos da poboación e debería ser revisado.

### Escala
O expoñente no denominador da fórmula para o IMC é arbitrario. O IMC depende do peso e do "cadrado" da altura. Mentres que a masa se incrementa da orde da terceira potencia, ao ser unha medida que depende do volume tridimensional, implica que os individuos máis altos coa mesma forma de corpo e composición relativa teñen un índice maior de BMI.

### Ignora variacións nas características físicas
O IMC engade aproximadamente un 10% para os individuos máis altos e baixa aproximadamente outro 10% para os máis pequenos. Noutras palabras, unha persoa cun talle pequeno podería ter máis graxa que o óptimo, pero o seu BMI reflectir que é "normal". Pola contra, unha persoa de talle grande (ou alto) podería ser un individuo saudable cun índice de graxa baixo, pero ser clasificado con *sobrepeso*

### Non diferenza entre masa muscular e masa graxa
O IMC asume unha distribución entre a masa muscular e a masa graxa que non son certas. O IMC xeralmente sobreestima o tecido adiposo naqueles con maior masa corporal (por exemplo atletas) e subestima o exceso de graxa naqueles con menor masa corporal. Un estudo en xuño de 2008 por Romero-Corral examinou a 13601 suxeitos dos Estados Unidos e encontrou que a obesidade (IMC>30) se encontraba presente no 21% dos homes e o 31% das mulleres. Mais usando a porcentaxe de graxa corporal encontrouse que a obesidade se encontraba no 50% dos homes e o 62% das mulleres. A pesar da subcontaxe que estimou o IMC, os valores do IMC si se encontraban nun rango asociado con porcentaxes de graxa corporal grandes.

### Variación na relación coa saúde
Un estudo publicado polo *Journal of the American Medical Association* en 2005 demostrou que as persoas con sobrepeso teñen unha probabilidade de morrer similar ás persoas con peso normal tal e como o define o IMC, mentres aquelas "obesas" ou "por debaixo do normal" teñen unha probabilidade maior de morrer.

Un estudo de 2010 que seguiron a 11.000 suxeitos durante 8 anos concluíu que o IMC non é unha boa medida para considerar o risco de ataque ao corazón, infarto de miocardio ou morte. Unha medida mellor podería ser o índice cintura-altura.

Un estudo GWAS publicado en 2015 (realizado en poboación europea), conseguiu identificar loci (Locus) relacionados co IMC e que exercían diferentes efectos dependendo da idade do grupo de poboación. Grazas a isto, puidéronse establecer co-relacións con trazos cardiometabólicos ou obesidade. Mais aínda é necesario investigar máis en profundidade estas relacións con mostras de poboación máis amplas, co fin de obter unha mellor significación e obxectivización dos parámetros.

## IMC e diabetes 
Saber se o índice de masa corporal pode correlacionarse con enfermidades como a diabetes tipo 2 foi debate na comunidade científica. Mais as investigacións non confirmaron unha relación directa entre estes dous parámetros.

O interese apareceu a partir de datos extraídos de dous servizos de medicina nos Estados Unidos. A maioría dos pacientes con índice de masa corporal alto, tiñan tendencia a trastornos no metabolismo crónicos como a diabetes. Con todo, os resultados obtidos nas investigacións non o confirmaron. Ditos estudos deixan en claro que o IMC non é o mellor método para estimar se unha persoa pode ter diabetes ou non.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Índice Broca
* Obesidade
* Sobrepeso

### Ligazóns externas 
* https://web.archive.org/web/20080601085931/http://www.gordos.com/Comunidad/Indice-de-masa-corporal.aspx/ Calculadora do Índice de Masa Corporal
* Calculadora do índice de masa corporal IndiceMasaCorporal.org
* Índice de masa corporal MedlinePlus
* Valores de IMC segundo a OMS  (en inglés)
* Cálculo del índice de masa corporal en bebés y niños 
* Calculadora para encontrar el Índice de Masa Corporal IMC