Barbara Terhal

**Barbara M. Terhal**, nada en 1969 na cidade surholandesa de Leiden, é unha física teórica dos Países Baixos.

Entre o seu labor investigador son salientables os seus traballos centrados no entrelazamento cuántico, ámbito no que se lle debe a cuñaxe do termo *entanglement witness* ("testemuño de entrelazamento").

## Traxectoria 
Terhal cursou os seus estudos universidatarios na Universidade de Ámsterdam, onde en 1999 acadou o título de doutora en Física Teórica cunha tese titulada *Quantum Algorithms and Quantum Entanglement* ("Algoritmos Cuánticos e Entrelazamento Cuántico").

Logo da súa estadía posdoutoral, de 1999 a 2001, no IBM Watson Research Center de Nova York, nos Estados Unidos, formou parte de diversos grupos de investigación nese país, ata que en 2010 tomou posesión do seu posto como profesora de Física teórica da Universidade Técnica de Aquisgrán, no estado alemán de Renania do Norte-Westfalia, onde se mantivo ata o ano 2017.

Desde 2015 é xefa dun grupo de nanoelectrónica teórica no *Forschungszentrum Jülich* ("Centro de Investigación de Jülich") en Alemaña.

En 2017 entrou a formar parte como profesora da Universidade de Tecnoloxía de Delft, onde dirixe un grupo de investigación cuántica no QuTech, onde tamén desenvolven o seu labor outros destacados investigadores en Física cuántica, como os profesores Kouwenhoven&nbsp;ou DiVincenzo.

Desde 2014 é, ademais, profesora investigadora visitante no *Perimeter Institute for Theoretical Physics* en Waterloo, Canadá.

En abril de 2020 foi elixida membro da Real Academia Neerlandesa de Artes e Ciencias (*Koninklihjke Nederlandse Akademie Van Wetenschappen*).

## Publicacións salientables 
Esta é unha escolla das publicacións máis significativas de Barbara Terhal:
* B.M. Terhal e J.A. Smolin, “Single quantum querying of a database”, *Phys. Rev*. A 58, 1822 (1998)
* B.M. Terhal, I.L. Chuang, D.P. DiVincenzo, M. Grassl e J.A. Smolin, “Simulating quantum operations with mixed environments,” *Phys. Rev*. A 60, 881 (1999)
* B.M. Terhal, “Bell Inequalities and The Separability Criterion”, *Physics Letters* A 271, 319 (2000)
* B.M. Terhal e D.P. DiVincenzo, “Adaptive quantum computation, constant depth quantum circuits, and Arthur Merlin games”, *Quant. Inf. and Comp*. 4:2, pp.&nbsp;134–145 (2004)
* R. Oliveira e B.M. Terhal, “The Complexity of Quantum Spin Systems on a Two-dimensional Square Lattice”, *Quant. Inf. Comp*. Volume 8, No. 10, pp.&nbsp;0900–0924 (2008)
* S. Bravyi e B.M. Terhal, “A No-Go Theorem for a Two-Dimensional Self-Correcting Memory Based on Stabilizer Codes”, *New J. Phys*. 11 (2009) 
* B.M. Terhal, F. Hassler e D.P. DiVincenzo, “From Majorana Fermions to Topological Order”, *Phys. Rev. Lett*. 108, 260504 (2012)
* B.M. Terhal, “Quantum Error Correction for Quantum Memories”, *Rev. Mod. Phys*. 87, 307 (2015)
* K. Duivenvoorden, B.M. Terhal e D. Weigand, “Single-mode Displacement Sensor”, *Phys. Rev*. A 95, 012305 (2017)
* E.T. Campbell, B.M. Terhal e C. Vuillot, “Roads towards fault-tolerant universal quantum computation”, *Nature* 549, 172 (2017)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mecánica cuántica
* Computación cuántica

### Ligazóns externas 
* Barbara Terhal en Facebook
* Entrevista a Barbara Terhal. *Isaac Newton Institute for Mathematical Sciences*
* Vídeo: *Topological order. Course on ttopology in condensed matter*. Barbara Terhal