open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Juan Luis Gordo Pérez

**Juan Luis Gordo Pérez**, nado en Sangarcía (provincia de Segovia) o 22 de marzo de 1959, é un político español do PSOE, deputado por Segovia e secretario Xeral do PSOE en Segovia.

## Traxectoria 
Foi Deputado por Segovia polo PSOE na X Lexislatura. No Grupo parlamentario desempeña a portavocía de Fomento. Con anterioridade exerceu a portavocía da Comisión Mixta de RTVE. Na IX lexislatura foi senador por Segovia, desempeñando a portavocía de Fomento no Grupo. Entre 2004 e 2008 foi subdelegado do Goberno en Segovia. Entre 1997 e 2001 foi concelleiro socialista no concello de Sangarcía, o seu concello.

## Cargos desempeñados 
* Deputado polo PSOE na circunscrición de Segovia.
* Deputado por Segovia polo PSOE na X Lexislatura.
* Portavoz da Comisión Mixta de RTVE.
* Na IX lexislatura foi senador por Segovia.
* Entre 2004 e 2008 foi subdelegado do Goberno en Segovia.
* Entre 1997 e 2001 foi concelleiro socialista no concello de Sangarcía.
* Relator de diversos proxectos de lei.
* Membro de comisións do ámbito económico.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha  na web do Congreso dos deputados.
*Web persoal 
*Blog
Cynewald de Mercia

**Cynewald**, nado en 512 e finado en 566, foi rei de Mercia durante unha parte do século VI despois de Cnebba, o seu pai, segundo se rexistra en xenealoxías reais preservadas na *Crónica anglosaxoa* e na *Genealogiae regum Anglorum*.

## Traxectoria
Con todo, nada se sabe del máis aló do seu nome nas xenealoxías. Foi pai de Creoda, que o sucedeu no trono. 
## Notas
Eurocopa de Fútbol Francia 2016 - Grupo D

O **Grupo D** da UEFA Euro 2016, organizada por Francia, estivo composto por catro equipos que se enfrontaron entre si nun total de seis encontros. Ao termo dos mesmos os dous con maior cantidade de puntos,  e , clasificáronse á seguinte fase. Quedaron eliminadas  e a .

## Participantes 
O Grupo D estivo composto polas seguintes seleccións:

## Clasificación 
## Partidos 
### Turquía - Croacia 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### España - República Checa 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### República Checa - Croacia 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### España - Turquía 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### República Checa - Turquía 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Croacia - España 
|300px|link=
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eurocopa de Fútbol Francia 2016

### Ligazóns externas 
* Sitio web da UEFA Euro
La Nueva España

***La Nueva España*** é o xornal máis difundido no Principado de Asturias, de tendencia liberal conservadora, e un dos dez periódicos con máis tiraxe de España. Publícase en Oviedo desde 1936 e é editado pola empresa Editorial Prensa Ibérica.

A redacción atópase en Oviedo e publica a diario seis edicións locais que cobren o Principado de Asturias: a xeral de Oviedo e as específicas para Xixón, Avilés, as Concas, o Occidente e o Oriente de Asturias.

É o máis importante en canto a tiraxe segundo a OXD de todos os xornais asturianos: tivo unha difusión media de 57&nbsp;396 exemplares xullo 2009/xuño 2010 e de 91&nbsp;626 durante os domingos do período xullo 2006/xuño 2007. A súa directora é Anxos Rivero.

## Historia 
Comezou a publicarse en Oviedo o 19 de decembro de 1936 como *Diario da Falanxe Española das J.Ou.N.S.* Estábase en plena guerra civil e durante o asedio de Oviedo polas tropas leais ao goberno da República Española.

O novo diario falanxista incautouse das instalacións e maquinaria que na rúa Asturias de Oviedo tiña o diario socialista *Avance*, que fora dirixido polo xornalista Javier Bueno. Tras o decreto de unificación polo que se fusionaban Falanxe e os requetés, o xornal pasou a depender da nova formación política que se constituía en partido único do réxime de Francisco Franco: Falanxe Española Tradicionalista e das J.O.N.S. Un dos seus fundadores, Francisco Arias de Velasco Sarandeses, dirixiuno até o ano 1964.

Durante aqueles anos do franquismo pertenceu ao organismo estatal Prensa do Movemento, cumprindo o diario as funcións de portavoz do partido único: Órgano provincial da Falanxe Española Tradicionalista e das J.O.N.S.

Tras a restauración da democracia, o Estado desprendeuse dos seus medios de comunicación impresos, co que, como a maioría da "Prensa do Movemento", foi privatizado e adquirido en 1984 mediante poxa pública polo grupo Editorial Prensa Ibérica S.A. (presidido por Francisco Javier Moll de Miguel).

Nos últimos anos incorporou a impresión de numerosas páxinas diarias a cores, e tivo un gran crecemento na súa área de difusión, Asturias. Así pasou de vender uns 29&nbsp;000 exemplares diarios de media en 1984 a máis de 60&nbsp;000 no ano 2012. É o único xornal dunha Comunidade Autónoma uniprovincial española que se atopa entre o dez máis lidos de España, e segundo o Estudo Xeral de Medios ocupa o noveno posto entre os diarios españois cunha media de máis de 360&nbsp;000 lectores diarios, mentres que a súa páxina web ten máis de 2&nbsp;200&nbsp;000 usuarios únicos mensuais (maio 2012).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* La Nueva España
* Editorial Prensa Ibérica
Pasas, Oinousses

**Pasas** ou **Panagia** () é unha illa no arquipélago de Oinousses en Grecia. Atópase ao leste de Oinousses, a illa máis grande do arquipélago. A illa pertence a Oinousses na unidade rexional de Quíos. Cunha superficie de 2´448 quilómetros cadrados é a segunda illa máis grande do arquipélago. A illa está deshabitada segundo o censo de 2011, aínda que un garda do faro vive alí habitualmente. O edificio máis importante da illa é o antigo faro. O faro de Pasas foi construído en 1863 e a súa altura é de 8´5 metros. Desde 1995, o faro funciona con enerxía solar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de illas de Grecia
Picanzo nubio

O **picanzo nubio** é unha ave pertencente á familia do lánidos.

= Características =
Este picanzo cría en arboredos abertos, con presenza de matogueiras Presenta o corpo, a cabeza e o peteiros máis pequenos e esveltos. Os adultos teñen o dorso e as ás negras, con diversas manchas brancas. As femias son apreciablemente máis claras. A cara é branca cunha característica máscara negra. O bandullo é branco e mostra unha zona alaranxada.

= Distribución =
Cría en Grecia, Bulgaria, Anatolia, próximo Oriente e zonas illadas de Irán e Iraq. Inverna en África. Durante a migración é visible no río Nilo, ribeiras do mar Vermello e península do Sinaí.

= Notas =
Volta a Portugal 2015

A **77ª edición da Volta a Portugal** disputouse entre os días 29 de xullo e 9 de agosto de 2015.

A carreira fíxose en 11 tiradas: 9 etapas en liña das cales 2 foron de alta montaña, 1 prólogo e 1 contra reloxo individual longa. A volta comezou cun prólogo de 6 quilómetros en Viseu e finou como é habitual na capital, Lisboa, logo de que os ciclistas fixeran 1.551,7&nbsp;km.

O gañador foi por segunda vez consecutiva o galego Gustavo César Veloso que tamén logrou o maillot vermello dos puntos. Na segunda posición final rematou o local Joni Brandão e na terceira o galego Alejandro Marque.

Nas clasificacións secundarias, Bruno Silva levou a clasificación da montaña, o W52-Quinta da Lixa proclamouse como o mellor equipo e o ruso Aleksey Rybalkin foi o mellor ciclista novo.

## Equipos 
Na carreira participaron 16 conxuntos, dos cales 1 era de categoría Profesional Continental e o resto de categoría Continental.

## Etapas 
## Clasificación xeral 
A seguinte táboa amosa as dez primeiras posicións da clasificación xeral tralo remate da carreira:

## Outras clasificacións 
### Clasificación por puntos 
### Clasificación da montaña 
### Clasificación dos xoves 
### Clasificación por equipos 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Volta a Portugal

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Cnebba de Mercia

**Cnebba** foi rei de Mercia durante unha parte do século VI despois de Icel, o seu pai, segundo se rexistra en xenealoxías reais preservadas na *Crónica anglosaxoa* e na *Genealogiae regum Anglorum*.

## Traxectoria 
Non existen datos acerca da súa vida e describiuse a un Cnebba que morreu nunha batalla cos saxóns occidentais, pero non se sabe con certeza se se trata do mesmo. A Cnebba sucedeuno o seu fillo Cynewald.

## Notas
Fragmento cristalizable

[miniatura|200px|dereita|Anticorpo dixerido con [papaína que rendeu dous fragmentos Fab e un fragmento Fc.]]
[miniatura|200px|Anticorpo dixerido con [pepsina que rendeu un fragmento F(ab')2 e outro fragmento pFc'.]]

O **fragmento cristalizable**, **rexión do fragmento cristalizable** ou **rexión Fc** é a rexión dun anticorpo que forma a súa cola (ou base do Y, dado que os anticorpos teñen forma de Y), que interacciona con receptores da superficie das células chamados receptores Fc e con algunhas proteínas do sistema do complemento. Esta propiedade permite aos anticorpos activar o sistema inmunitario. Nos isotipos de anticorpos IgG, IgA e IgD, a rexión Fc está composta de dous fragmentos proteícos idénticos, derivados dos segundo e terceiro dominios das dúas cadeas pesadas do anticorpo. As rexión Fc das IgM e IgE son máis longos, xa que conteñen tres dominios constantes das cadeas pesadas (dominios CH 2, 3 e 4) en cada cadea polipeptídica. As rexións Fc das IgGs levan un sitio de N-glicosilación altamente conservado. A glicosilación do fragmento Fc é esencial para a actividade mediada polo receptor Fc. Os N-glicanos unidos a este sitio son predominantemente estruturas diantenarias fucosiladas de tipo complexo. Ademais, pequenas cantidades destes N-glicanos tamén portan residuos de GlcNAc e ácido siálico unidos por enlace α-2,6.

## Fragmentos Fc transformados por enxeñaría 
Nun novo desenvolvemento terapéutico baseado en anticorpos, a rexión Fc das inmunoglobulinas foi transformada por enxeñería para conter un sitio de unión ao antíxeno. Este tipo de fragmento de unión ao antíxeno ddenomínase Fcab. Os fragmentos Fcab poden ser inseridos nunha inmunoglobulina completa intercambiando a rexión Fc, para así obter un anticorpo biespecífico (no que tanto as rexións Fab coma as Fcab conteñen sitios de unión ao antíxeno, que son distintos). Estes anticorpos monoclonais específicos denomínanse ás veces mAb2.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Fragmento de unión ao antíxeno (Fab)
Epidat

**Epidat** é un proxecto non lucrativo iniciado a principios dos anos 90, na Dirección Xeral de Saúde Pública da Xunta de Galicia. Consiste no desenvolvemento e difusión dun programa de libre distribución para a análise estatística e epidemiolóxica de datos. Por ofrecer posibilidades en ocasións novidosas, pola súa amigabilidade e a pola calidade das súas axudas, a aplicación conseguiu unha grande aceptación nos países de Iberoamérica.

O desenvolvemento das primeiras versións de Epidat integrouse no marco dun convenio de colaboración firmado pola Organización Panamericana de la Salud (OPS) e a Consellería de Sanidade da Xunta de Galicia; na actualidade a OPS presta o seu apoio institucional ao proxecto e a Universidade CES de Colombia sumouse dende 2012 como organismo auspiciador.

## Evolución do proxecto 
## Características do programa 
Na actualidade están dispoñibles para o seu uso as versións 3.1 e 4.2. A coexistencia de ambas versións débese a que, de momento, no foi incorporado todo o contido da versión 3.1 á 4.2.

### Epidat 3.1 
Nesta versión do programa poden destacarse tres características básicas: un contorno que segue os estándares de Windows, a incorporación de técnicas específicas que non se atopan habitualmente neste tipo de programas e un enfoque expositivo nas axudas, concibidas co afán de facilitar a comprensión non soamente das regras de explotación do programa senón tamén da esencia conceptual das técnicas que contén.

### Epidat 4.2 
Entre as características da versión 4 cabe destacar tres das máis relevantes:
* A linguaxe de programación empregada foi Java, o que lle outorga unha gran versatilidade e permite o seu funcionamento en diferentes sistemas operativos (Windows, Linux, Mac OS X).
* Presenta unha articulación modular que facilita as actualizacións do programa, de forma que a partir dun contorno xeral pódense engadir módulos á aplicación.
* O programa está dispoñible en 4 idiomas: galego, castelán, portugués e inglés.

O resto de características desta nova versión concéntranse nos tres elementos distintivos do programa, que son o contorno, o contido e a axuda.

O contido de Epidat 4 estruturouse nos 19 módulos seguintes:

::

::(*) Na versión 3.1 o módulo *Táboas de continxencia* contén unha versión limitada desta técnica.
::(**) Os módulos de *Índices de desenvolvemento ou privación* e *Medición de desigualdades en saúde* inclúen o contido do módulo de *Xerarquización* da versión 3.1.

## Descargar 
Epidat é un programa de libre distribución e unha copia do mesmo pode obterse gratuitamente nos seguintes enlaces:

Descargar Epidat 3.1

Descargar Epidat 4.2

## Bibliografía 
* Hervada Vidal X, Santiago Pérez MI, Vázquez Fernández E, Castillo Salgado C, Loyola Elizondo E, Silva Ayçaguer LC. Epidat 3.0 programa para análisis epidemiológico de datos tabulados. Rev Esp Salud Pública. 2004;78(2):277-80.
* Santiago Pérez MI, Hervada Vidal X, Naveira Barbeito G, Silva LC, Fariñas H, Vázquez E et al. El programa Epidat: usos y perspectivas. Rev Panam Salud Pública. 2010;27(1):80-2.
Bico de Meda

**O** **Bico de Meda** ou **O** **Pico de Meda** é a maior altura do concello de Zas, entre as parroquias de Gándara e Carreira. Ten 566 m de altitude sobre o nivel do mar. Atópase na chamada Serra de Santiago, que vai dende Corcoesto ata Brandomil. Esta serra é debida a unha falla que formou o val de Soneira.

Dende alí pódese ver toda a costa dende Fisterra ata Arteixo. 

Atopáronse varias mámoas na zona, a maioría desfeitas.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Ficha  na web de Zas.
Manuel Marín

**Manuel Marín González**, nado en Cidade Real o 21 de outubro de 1949 e finado en Madrid o 4 de decembro de 2017, e no Colexio de Europa de Bruxas (Bélxica), sendo este último polo que posúe o Certificado de Altos Estudos Europeos e do que foi profesor.

### Política española 
Durante a súa estadía en Bélxica entra en contaco co Partido Socialista (PSOE) ao que se afiliará en 1974,

### Presidencia do Congreso dos Deputados 
De volta á política española, foi elixido deputado por Cidade Real nas listas do PSOE nas eleccións xerais de 2000 e 2004. Durante a VIII lexislatura (de abril de 2004 -abril 2008) foi elixido Presidente do Congreso dos Deputados de España.

Tamén será recordado por se-lo primeiro presidente do Congreso dos Deputados que, no período democrático, expulsou un deputado (Vicente Martínez Pujalte) tras chamalo en tres ocasións á orde.

### Abandono da política 
O 15 de novembro de 2007, anunciou en Cidade Real a súa retirada da vida política, para dedicarse á loita contra o cambio climático. O 22 de xullo de 2008, é nomeado presidente da Fundación Iberdrola, baixo o mando de Ignacio Sánchez Galán e con colaboradores como Rafael Landín, Carmen Recio etc., a proposta de Ignacio Sánchez Galán, presidente de devandita compañía.

## Notas 
## Véxase tamén
Gaetano Bresci

**Gaetano Bresci**, nado en Prato, na Toscana, o 10 de novembro de 1869, e finado en Ventotene, no Lacio, o 22 de maio de 1901 foi un anarquista italiano coñecido por ser o autor do asasinato o rei de Italia Humberto I de Savoia. Bresci foi o primeiro en matar un monarca europeo (sen derrocarse o Goberno) que non terminou sendo executado.

## Traxectoria 
### Militancia anarquista 
Cara aos derradeiros anos do século XIX, como tantos outros italianos, Breci emigrou aos Estados Unidos, concretamente a Paterson, en Nova Jersey, onde xa existía unha grande comunidade italoamericana. Alí comezou a significarse no ámbito do anarquismo e foi un dos fundadores de *Questione Sociale*, un xornal anarquista publicado en idioma italiano editado en Paterson.  

### O asasinato de Humberto I 
No entanto, en Italia, as subas do prezo do pan en 1898 xeraron manifestacións por todo o país. En Milán, unha multitude desarmada de manifestantes marchou cara ao pazo e foi masacrada polas tropas do exército comandadas polo xeneral Fiorenzo Bava Beccaris. Houbo preto de noventa mortos, entre eles a irmá de Bresci.miniatura|205x205px|Gaetano Bresci durante o seu xuízo.A partir deses feitos, o rei Humberto condecorou o xeneral Fiorenzo Bava Beccaris, como mostra de agradecemento pola súa "valente defensa da casa real", e este foi o detonante para que Bresci tomase a decisión de executar o rei. Con ese fin emprendeu viaxe de volta para Italia e, en Monza, onde o rei estaba de visita, acabou coa súa vida de catro balazos o 29 de xullo de 1900.

Bresci foi capturado e axuizado, baixo a defensa de Francesco Saverio Merlino. Foi sentenciado en Milán, o 29 de agosto de 1900, a cadea perpetua na illa de Santo Stefano en Ventotene, onde xa pagaban condena numerosos anarquistas. Case un ano despois foi atopado sen vida na súa cela, aínda que as circunstancias da súa morte seguen sen aclararse, posto que non se sabe se foi un suicidio ou asasinado polos vixilantes do cárcere.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Arrigo Petacco. ''L'anarchico che venne dall'America. Arrigo Petacco. Storia di Gaetano Bresci e del complotto per uccidere Umberto I*. Milano. Oscar Mondadori, 2001. [ISBN 88-044-9087-X]
* Giuseppe Galzerano. *Gaetano Bresci: vita, attentato, processo, carcere e morte dell'anarchico che giustizio Umberto I*. Casalvelino Scalo. Galzerano, 2001.
* Fabio Santin e Marco Riccomini. *Gaetano Bresci: un tessitore anarchico.* Montespertoli. MIR Edizioni, 2006. [ISBN 88-88282-88-2].
* Massimo Ortalli, *Gaetano Bresci. Tessitore, anarchico e uccisore di Re''. Nova Delphi Libri. Roma, 2011 [ISBN 9788890514999]
Santa Comba, Loureza, Oia

**Santa Comba** é un lugar da parroquia de Loureza, no concello pontevedrés de Oia, na comarca do Baixo Miño. Segundo o IGE, en 2022 tiña 26 habitantes (14 homes e 12 mulleres).

Posúe unha capela na honra de Santa Comba, a que se lle fai unha festa a primeira fin de semana de maio.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Loureza 
### Parroquias de Oia 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Oia
John Butler (músico)

**John Charles Wiltshire-Butler**, nado en Torrance (California) o 1 de abril de 1975, máis coñecido profesionalmente como **John Butler**, é un músico, cantante e produtor musical australiano. É membro de John Butler Trio, un grupo de música jam e roots que formou en Fremantle, Australia Occidental en 1998.

O *John Butler Trio* gravou cinco álbums de estudio, incluíndo tres que acadaron o número un nas listas de éxitos de Australia: *Sunrise Over Sea*, *Grand National* e *April Uprising*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Antípsara

**Antípsara** () é unha pequena illa grega no mar Exeo. Antípsara tiña 4 habitantes segundo o censo de 2011. Atópase a uns 3&nbsp;km ao oeste da illa máis grande de Psara, a partir da cal derívase o seu nome. As condicións xeográficas fan que sexa inaccesible desde o norte e o oeste. Existen evidencias da existencia de asentamentos nos tempos dos antigos gregos e romanos. Durante o dominio otomán a illa serviu como porto. Hoxe en día, realízanse viaxes turísticas desde a illa de Psara durante os meses de verán. A pequena igrexa de San Xoán (Άγιος Ιωάννης) no lado oriental é visitado en agosto polos peregrinos.

A illa é un sitio de anidación do Corvo mariño cristado (*Phalacrocorax aristotelis*), Falcón da raíña (*Falco eleonorae*), pardela atlántica (*Calonectris diomedea*), e o pardela mediterránea (*Puffinus yelkouan*).

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Lista de illas de Grecia
Aurelio Pego

**Aurelio Pego** foi un xornalista galego.

## Traxectoria 
Estudou para contador mercantil e colaborou desde novo na prensa galega. Na idade do servizo militar, emigrou para fuxir da guerra de África. Chegou a Nova York en 1920 e comezou a colaborar en diferentes revistas americanas ao mesmo tempo que facía crónicas para periódicos de Madrid e para *Popular Film* de Barcelona. Foi correspondente de *La Vanguardia* (1933-1937). Formou parte do cadro de redacción de *Cine-Mundial*, editado en Nova York en castelán, que informaba aos países do ámbito castelanfalante das novidades do mundo do cine. De 1927 a 1948 publicou reportaxes, entrevistas e críticas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Aurelio Pego, pioneiro do xornalismo cinematográfico en Nova York
Blastophaga psenes

***Blastophaga psenes*** é un himenóptero apócrito da familia Agaonidae. É unha das especies de avespas encargadas da polinización dos figos. A polinización realízana as avespas femias que entran ao sicono por un orificio natural chamado ostíolo e poñen os ovos dentro deste. *B. psenes* está especializado nunha soa especie de figos, o figo comestible ou cultivado *Ficus carica*.

miniatura|300px|left|Femia alada e macho sen ás.

## Véxase tamén 
### Bibliografía
* Proctor, M., Yeo, P. & Lack, A. (1996). *The Natural History of Pollination*. Timber Press, Portland, OR. ISBN 0-88192-352-4 (En inglés)
### Ligazóns externas
* Video: Interaction of figs and fig wasps Documental con numerosos premios
* Figs and fig wasps
Codex Gigas

O '*codex *Gigas*** (ou a ***Biblia do Demo'''*) é un manuscrito en pergameo escrito a comezos do século XIII en latín. Foi considerado na súa época coma a «oitava marabilla do mundo» debido ás súas dimensións (92 x 50,5 x 22&nbsp;cm), o seu grosor de 624 páxinas e os seu peso de 75&nbsp;kg.

A obra foi feita a man por un monxe beneditino, que tamén era copista e grafista, no mosteiro de Podlažice (en Chrudim, centro da actual República Checa), e foi destruído durante as guerras relixiosas do século XV.

Está decorado con tintas vermellas, azuis, amarelas, verdes e douradas. Cun excelente estado de conservación, conserva a unidade estilística coa que foi creado.

## Contido 
O codex contén a versión completa da «Vulgata» da Biblia, a excepción dos Feitos dos Apóstolos e o Apocalipse. Tamén conta cunha serie de enciclopedias, coma as *Etimoloxías* de Isidoro de Sevilla, as *Antigüidades xudaicas* de Flavio Xosefo, a *Chronica Boemorum'' ('Crónica dos checos', redactada en latín no século XII) de Cosmas de Praga e diversos tratados de historia, etimoloxía, fisioloxía, ademais dun almanaque con necrolóxicas e a lista de irmáns do mosteiro, fórmulas máxicas e outras noticias locais.

## Historia 
thumb|210px|O demo nunha páxina do códex

A lenda conta que o autor do codex *Gigas* foi condenado a ser emparedado vivo por un crime grave. Para conseguir a absolución, o monxe propuxo a escritura dunha obra nunha soa noite, para gloria do seu mosteiro.

Para poder cumprir coa súa promesa pediu axuda ó demo. Rematado o traballo, o monxe, coma recoñecemento, engadiu silandeiramente o retrato do seu *axudante* no manuscrito.

O 1594, o emperador Rodolfo II rescata o manuscrito xigante do mosteiro de Broumov, engadíndoo ás súas coleccións de obxectos raros.

Ó final da Guerra dos Trinta Anos (1618-1648), no 1648, as tropas protestantes suecas conquistan o castelo de Praga, apoderáronse das coleccións rudolfines. A *Biblia do demo* foi tomada coma botín de guerra polas tropas do xeneral sueco Konigsmark, conxuntamente cos outros obxectos de arte da célebre *Kunstkammer de Pragua* do emperador Rodolfo II (1552-1612).

Os soldados tamén apresaron o codex *Argenteus*, composto de letras de prata e ouro e creado a finais do ano 750, e que actualmente se atopa en Uppsala (centro de Suecia). Dende o século XVII, o codex *Gigas* ten saído do territorio sueco só en dúas ocasións, para ir o Metropolitan Museum de Nova York o 1970, e a Berlín.

Actualmente o codex gigas é custodiado na Biblioteca Real de Estocolmo.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* O *Codex Gigas* na Biblioteca Nacional de Suécia. 
* Procura completa no *Codex Gigas* en alta resolución.
Trofeo Concepción Arenal 2016

A 55ª edición do **Trofeo Concepción Arenal** celebrouse en Ferrol o 29 de xullo de 2016 a partido único entre o Racing Club de Ferrol e o Deportivo da Coruña. O campión foi o Deportivo por dous goles a cero, logrando o seu décimo quinto título.

## Participantes 
## Partidos 
### Final 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do torneo en rsssf.com
Casota de Freáns

A **Casota de Freáns**, tamén coñecida como **Casota dos Mouros** ou **Casota de Berdoias** é un dolmen situado na parroquia de Berdoias, concello de Vimianzo, de particulares características dentro do megalitismo galego. Estímase que foi construído entre o 2500 e o 2000 a.C.

É de propiedade pública e está declarada como Ben de Interese Cultural, figurando no Catálogo da Xunta co código GA15092003. Ten camiño de acceso e non está cuberto de maleza nin está afectado por obra algunha. O seu estado de conservación é bo.

## Características 
Presenta unha planta rectangular formada por tres chantas verticais e unha tampa monolítica. As súas dimensións son de 1,60 metros de largo na cabeceira, 1,48 metros na entrada, cunha lonxitude de 2,70 metros, e cuberta de 2,40 x 3,50 metros. Dentro, nas súas laxes verticais conserva varias inscricións: coviñas e cruces. Estas últimas seguramente se fixeran para cristianizar un lugar pagán.

Posto que non ten a estrutura típica (con corredor e estrutura tumularia), encaixa dentro das construcións tardías do megalitismo galego, predecesoras das cistas da Idade de Bronce. A lenda conta que estas pedras foron levadas por unha muller (ou a Virxe) na cabeza en canto fiaba nunha roca. Durante anos, esta casota serviu de refuxio para os pastores de Berdoias.

## Galería de imaxes 

File:Casota de Freáns, Berdoias, Vimianzo.jpg|
File:Casota de Freáns (II).jpg|
Ficheiro:CasotaFrean.jpeg|

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
* LEMA SUÁREZ, Xª Mª e VV. AA. (2010),Terra de Soneira, no corazón da Costa da Morte. Xerais, Vigo
* LEMA SUÁREZ, Xª Mª (2006) Polas antas e mámoas da Costa da Morte. Tórculo Edicións Gráficas, Santiago de Compostela

### Outros artigos 
* Dolmen
* Megálito
* Megalitismo en Galicia
* Lista de megálitos de Galicia
Pazo de Trasariz

O **pazo de Trasariz** é un conxunto palaciano da vila de Vimianzo. Atópase a escasa distancia do centro urbano e moi preto do seu principal símbolo arquitectónico: o castelo medieval.  

## Descrición 
Trátase dunha gran casa de planta rectangular que destaca polo seu pórtico de oito arcos, apoiados en columnas por capiteis dóricos, que forma unha verdadeira xoia da arquitectura palaciana galega, cunha historia ligada ao castelo.  

Tamén son moi rechamantes o seu amplo balcón e as inmensas chemineas. Na parte que dá ao norte ten apegada unha capela barroca do século XVII -a capela da Virxe da Soidade- que ten entrada directa dende o interior do pazo e tamén dende o exterior. Esta capela privada, con xambas e lintel ben moldurado na súa fachada -onde tamén se pode ver o escudo coas armas dos Caamaño e Villar- bríndalle aínda unha maior maxestade a todo o conxunto.

Constitúe un conxunto de grande atractivo e especial harmonía, onde conflúen elementos tan dispares como as espectaculares chemineas ou un balcón de pedra con columnatas, ata unhas enormes palmeiras diante da fachada que o caracterizan tamén polo *gusto indiano*, típico dos emigrantes con fortuna do século XIX.

## Historia 
Foi fundado na segunda metade do século XVII pola Casa de Altamira, representada por Antonio Caamaño e Quintana, que no ano 1695 era alcaide dos estados de Altamira. Esta propiedade transmítese de xeración en xeración dentro da Casa dos Caamaño, de aí que tamén se coñeza como Casa Señorial dos Caamaño. No século XIX pasa polas mans das familias Ardeleiros e Teijeiro, e no ano 1880 Andrés Paz Fernández, avó do actual propietario José Romualdo Nogueira-Paz, compra a propiedade e as leiras anexas. 

## Actualidade 
Ao ser de propiedade privada, este monumento non é visitábel para o público en xeral, aínda que si está dispoñíbel para a organización de vodas e outros eventos. Está incluído no Inventario do Patrimonio Cultural do Concello de Vimianzo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pazos de Galicia

### Ligazóns externas 
* Pazo de Trasariz na web oficial do Concello de Vimianzo
* Ficha  en Turgalicia
Lendoiro

O topónimo **Lendoiro** pode referirse a:

;En Galiza
***Lendoiro**, lugar da parroquia de Cecebre, no concello de Cambre.

Amais, como apelido pode referirse a:

***Augusto César Lendoiro**, político galego e exdirixente do Deportivo da Coruña (n. 1945).
Proton M/DM-2

**Proton M/DM-2** é o nome dunha variante do modelo de foguete espacial pertencente á familia de foguetes Proton, tamén coñecidos como **UR-500**. A diferenza da versión máis avanzada Proton M/Briz-M, usa a máis antiga etapa Block DM-2 para certo tipo de cargas.

## Características 
O Proton M foi unha mellora dos foguetes Proton no que se optimizou a primeira etapa para reducir a masa estrutural, aumentar o pulo e utilizar totalmente os propelentes tóxicos co fin de reducir a súa liberación cando a etapa cae a terra. Esta versión usa unha etapa superior Block DM-2, usada tamén no Proton K/DM-2, que utiliza propelentes crioxénicos en lugar de propelentes hipergólicos como a etapa Briz M.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Proton K
*Proton K/D
*Proton K/D-1
*Proton K/D-2
*Proton K/DM
*Proton K/DM-2
*Proton M/Briz-M
Mar do Labrador

O **mar do Labrador** (en , en  e en ) é un corpo de auga do océano Atlántico Norte localizado entre a península canadense de Labrador e a illa danesa de Groenlandia. Está flanqueado por terras continentais en todos os seus bordos e a súa profundidade é duns 3&nbsp;km. As súas augas conectan ao norte coas da baía de Baffin, a través do estreito de Davis.

## Xeoloxía 
O mar de Labrador formouse probablemente polo espazamento do fondo mariño que empezou a ocorrer hai ao redor de 61 millóns de anos e parou fai preto de 40 millóns de anos.

Hai unha historia máis recente achega da forma do mar, durante a idade do xeo, a folla de xeo norteamericana colapsouse repetidas veces mandando vagas de icebergs cara ao mar do Labrador, no fondo do mar do Labrador hai unha capa de pedras irregulares (Glacial errático), isto é cachos de pedra que non coinciden con tamaño e o tipo de pedra nativas da área na que se atopan, deixadas aí polos icebergs ao derreterse.

Unha das canles de turbidita máis grandes de mundo corre de norte a sur no medio do mar do Labrador. As avalanchas de turbidita corren esta canle por centenares de quilómetros, moitos delas terminando nas augas máis profundas de Nova Inglaterra.

## Límites xeográficos 
Segundo a Organización Hidrográfica Internacional («International Hydrographic Organization», IHO), na súa publicación *Limits of oceans and seas* (3ª edición de 1953), o mar do Labrador (que ten o número de identificación 15A) ten os seguintes límites:
* o norte, o límite sur do estreito de Davis —o paralelo 60ºN, entre Groenlandia e Labrador.
* o leste, unha liña entre cabo St. Francis (Terra Nova, ) e cabo Farewell (Groenlandia).
* o oeste, a costa leste de Terra Nova e Labrador e o límite nordeste do golfo de San Lourenzo —unha liña desde o cabo Bauld (punto norte da illa Kirpon, ) o extremo leste da illa Belle e o Northeast Ledge (). Dende aquí, unha liña unindo este sainte co extremo oriental do cabo St. Charles (en Labrador, 52º13'N).

## Notas 
## Véxase tamén
Samiopoula

**Samiopoula** () é un illote  grego situado no sur da illa de Samos a unha distancia de 850 metros. Atópase baixo a autoridade da unidade rexional de Samos e a xurisdición local da unidade municipal de Pythagoreio. O censo de 2011 rexistraba unha poboación de catro habitantes. O nome Samiopoula é un derivado de **Samos** (en grego Σάμος) e literalmente significa "pequena Samos".

## Xeografía 
As medida do illote son aproximadamente 1´5&nbsp;km de largo e 0´7&nbsp;km de longo. Hai poucos edificios en Samiopoula, principalmente as pequenas igrexas parroquiais de Agia Pelagia (en grego Αγία Πελαγία) e de Ascensión de Cristo (en grego: Αναλήψεως του Σωτήρος), unha pequena taberna e algunhas pequenas casas e refuxios. Os servizos de electricidade e teléfono proporciónanse a través de cables submarinos desde a veciña Samos. Sistemas fotovoltaicos proporcionan unha certa enerxía eléctrica alternativa. Hai varias cisternas na illa e a auga de choiva consérvase de todo o inverno. A maior parte do terreo é rochoso, con moi poucas árbores e varias especies de salvaxes matogueiras, arbustos e flores silvestres. As Cabras silvestres superan por moito en número aos poucos habitantes, incluso cando os visitantes e turistas toman a pequena illa durante a tempada de verán. O illote é facilmente accesible durante a tempada turística a través de excursións diarias desde os portos de Pythagoreio e Ormos Marathokampou. A única praia da illa, **psalida** (en grego Ψαλίδα), é bastante pequena e está moi concorrida durante a tempada alta de verán, aínda que o único que ofrece son fermosas areas brancas e augas cor turquesa. O veleiros normalmente achéganse ao illote a través da pequena baía de **Katsakas** (en grego Κατσακάς), que está protexida polos ventos do noroeste que prevalecen na zona.

Ficheiro:katsakas_samiopoula.jpg|Visitantes chegando á baía Katsakas, Samiopoula
Ficheiro:Psalida_Samiopoula.jpg|Psalida praia na illa de Samiopoula

## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Lista de illas de Grecia

### Ligazóns externas 
*Map of Samos Showing Samiopoula Choiseul Gouffier,"Voyage pittoresque de la Grece, 1782, vol I"
*Official website of Municipality of Pythagoreio
Camilo

O termo **Camilo** pode referirse a:

***Camilo**, antropónimo masculino.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Camilo**, lugar da parroquia de Bolmente, no concello de Sober.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Camiño Branco

Como topónimo **Camiño Branco** pode referirse a:

;En Galiza
***Camiño Branco**, lugar da parroquia de Randufe, no concello de Tui;
***O Camiño Branco**, lugar da parroquia de Santo Estevo de Farnadeiros, no concello do Corgo;
***O Camiño Branco**, lugar da parroquia de Morgadáns, no concello de Gondomar.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Camiño Grande

Como topónimo **Camiño Grande** pode referirse a:

;En Galiza
***Camiño Grande**, lugar da parroquia de Igrexafeita, no concello de San Sadurniño;
***O Camiño Grande**, lugar da parroquia de Limodre, no concello de Fene;
***O Camiño Grande**, lugar da parroquia de Piñeiro, no concello de Mugardos;
***O Camiño Grande**, lugar da parroquia de Devesos, no concello de Ortigueira;
***O Camiño Grande**, lugar da parroquia de San Claudio, no concello de Ortigueira;
***O Camiño Grande**, lugar da parroquia de Fión, no concello do Saviñao;
***O Camiño Grande**, lugar da parroquia de Vilaboa, no concello de Valdoviño;
***Camiño da Ponte Grande**, lugar da parroquia de Santa María de Neda, no concello de Neda.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Camiño real

O termo **Camiño real** pode referirse a:

*Na antigüidade, un **camiño real** era unha vía de comunicación de grande importancia construído pola coroa ou a igrexa;
*En Galiza existían os seguintes camiños reais:
*****Camiño e Plantío Real*** (século XVIII), camiño de roda arborado que uniu Pontevedra e A Coruña con Santiago de Compostela, a partir da rede viaria romana e os camiños castrexos. Esta vía evolucionaría posteriormente na estrada N-550;
****Camiño Real da Coruña** (1761), unía Madrid co porto da Coruña. Posteriormente converteríase na estrada xeral nº 7;
****Camiño Real entre Tui e Baiona**.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Camiño Real**, lugar da parroquia de Bermés, no concello de Lalín;
***O Camiño Real**, lugar da parroquia de Aro, no concello de Negreira;
***O Camiño Real**, lugar da parroquia de San Martiño de Pacios, no concello de Begonte;
***O Camiño Real**, lugar da parroquia de Belesar, no concello de Vilalbar

## Véxase tamén
### Outros artigos
Xornada Mundial da Xuventude 2016

A **XXXI edición da** **Xornada Mundial da Xuventude** da Igrexa católica realizouse en Cracovia no ano 2016. Foi a segunda que acolleu Polonia tras a realizada no ano 1991 en Częstochowa, co papa Xoán Paulo II.

A sede foi anunciada polo papa Francisco ao finalizar o acto da Xornada Mundial da Xuventude de Río de Xaneiro o 28 de xullo de 2013. Posteriormente anunciouse que se realizaría do 26 ao 31 de xullo de 2016.

## Legado de Xoán Paulo II 
Karol Wojtyła (papa san Xoán Paulo II) naceu na localidade polaca de Wadowice o 18 de maio de 1920, pero identificou a Cracovia como a súa terra natal: ”Aquí, nesta terra nacín. Aquí, en Cracovia, pasei gran parte da miña vida (...) Aquí tamén sentín a vocación ao sacerdocio (...) Aquí, na Catedral de Wawel, fun consagrado bispo”.

A Xornada Mundial da Xuventude iniciouse como unha invitación do papa san Xoán Paulo II aos mozos a reunirse en Roma para o Domingo de Ramos de 1984. Máis de 300 milleiros de persoas asistiron á celebración. En 1985 coincidiu co Ano Internacional da Xuventude das Nacións Unidas. O 20 de decembro dese mesmo ano, o Papa anunciou a primeira Xornada Mundial da Mocidade, de 1986. A Xornada Mundial da Xuventude 2016, en Cracovia, foi a trixésima primeira celebrada.

## Nos medios 
* España
* Televisión
**13 TV
** Rede de televisións locais Popular TV
** Intereconomía TV
** TVE
* Radio
** Radio María España
** COPE
** Radio Inter, Radio Intereconomía
** RNE

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xornada Mundial da Xuventude

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da XMX Cracovia 2016.
Cameixa

Como topónimo **Cameixa** pode referirse a:

;En Galiza
***Cameixa**, parroquia do concello de Boborás;
****Cameixa**, lugar de dita parroquia.
Oinousses

**Oinousses** (, formas alternativas: *Aignousa* (Αιγνούσα) ou *Egnousa* (Εγνούσα)) é un grupo de illas conformado unha illa grande e 8 illas máis pequenas a uns 2&nbsp;km da costa nordés da illa grega de Quíos e a 8&nbsp;km ao oeste de Turquía.

## Historia e características 
Administrativamente as illas forman un municipio dentro da unidade rexional de Quíos, que forma parte da rexión do Exeo Setentrional. A cidade principal das illas e cabeceira do municipio tamén se chama Oinousses. Oinousses ten unha pequena poboación residente, que viven principalmente na cidade **Oinoússes** (pob. 792), e nun mosteiro de recente construción. A cidade céntrase nun cadrado e un pequeno porto; que inclúe unha escola, varias igrexas, unha escola secundaria Naval e un museo marítimo. Os únicos outros asentamentos poboados son Kástron (pob. 29) e Aspalathrókampos (5).

A gran maioría da forza laboral da illa dedícase á navegación, a pesca e o pastoreo de cabras.

As illas son famosas por ser a orixe dun conxunto infrecuente de exitosas familias de navieiros: as familias Lemos, Pateras, Hadjipateras, Kollakis e Lyras. Mentres que a maioría destas familias viven agora noutro lugar a maior parte do ano, as illas e a cidade están ben coidados cunha gran conexión naval. Os oinoussianos no estranxeiro destacan polas súas exitosas habilidades empresariais na industria do transporte industrial. Aínda que o número de empresas de explotacións de buques oinoussianos diminuíu desde o seu apoxeo na década de 1960 aínda manteñen unha posición formidable na industria do transporte industrial.

## As illas do arquipélago 
330px|right|Illas Oinousses
O arquipélago Oinousses comprende as seguintes illas. A máis grande é Oinousses ou Egnoussa (14´3&nbsp;km²), a segunda máis grande é o illote Pasas ou Panagia (2´5&nbsp;km²) e o terceiro máis grande é o illote Vatos.

*Oinousses ou Egnoussa (Οινούσσες)
*Agios Panteleimon (Άγιος Παντελεήμων)
*Archontoniso (Αρχοντόνησο)
*Gadros (Γάδρος)
*Gaidouronisos (Γαϊδουρόνησος)
*Mallaropetra (Μαλλιαρόπετρα)
*Monaftis (Μονάφτης)
*Nisi Panagias (Νησί Παναγιάς)
*Nisi Pittas (Νησί Πίττας)
*Papapondikadiko (Παπαποντικάδικο)
*Pasas ou Panagia (Πασάς)
*Pateroniso (Πατερόνησο)
*Pontikonisi (Ποντικονήσι)
*Prassonisia (Πρασονήσια)
*Santa Panagia (Σάντα Παναγιά)
*Vatos (Βάτος)

## Poboación histórica
## Referencias 
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Lista de illas de Grecia
Doctor Krápula

**Doctor Krápula** é un grupo musical colombiano de rock punk e ska, formado en 1998 en Bogotá.

## Discografía 
### Álbums 
*2002: *El Carnaval de la Apatilla* 
*2003: *Dele la Wuelta al Disco*  
*2005: *Bombea*  
*2008: *Sagrado Corazón*  
*2011: *Corazón Bombea Vivo*  
*2012: *Viva el Planeta*  
*2014: *Ama-Zonas*
*2017: *Animal*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Proscenio

[miniatura|Panorámica dos niveis do proscenio no Tibbits Opera House, construído en [Míchigan en 1882.]]
O **proscenio** é a zona do escenario dun teatro máis próxima ao público. No espazo que ocupa na estrutura teatral pode tomar os nomes de **anteescena**, **gravata** e **gloria**.

A palabra provén literalmente do termo latino *"proscaenium"* que, á súa vez,  é a transposición do grego *προσκήνιον* formado por *προ-* (diante)  e *σκηνή* (escena). Nos teatros da antigüidade, tanto gregos como romanos, chamábase *proscenio* á zona ou muro situado entre a escena (onde oficiaban os actores) e a *orchestra* (espazo onde se situaban coro, danzantes e músicos), creando en conxunto unha especie de escaleira descendente cara ao público.

## Termos relacionados 
Unha definición máis sinxela, pero utilizando termos teatrais, describe o proscenio como a parte do escenario que hai entre o "pano de boca" e a platea (patio de butacas).
[miniatura|[Teatro romano de Mérida. Detalle do proscenio.]]
Así mesmo, tomando o escenario como un espazo delimitado por tres planos ou paredes que conteñen e 'abrazan' a posta en escena, chámase cuarta parede ao espazo invisible que illa o escenario do público. A expresión "rompendo o proscenio" ou "rompendo a cuarta parede", úsase cando o actor se dirixe directamente á audiencia salvando o distanciamento e facendo o espectáculo máis participativo e cálido. Foi moi utilizada no chamado teatro épico de Konstantin Stanislavski e Bertolt Brecht e é unha das claves de cambio na formulación teatral desde o século XX.

### Partes do proscenio 
Poden diferenciarse a **anteescena** ou proscenio avanzado; a **gravata**, parte comprendida entre a batería (liña luminosa dos focos do proscenio) e a cuncha do apuntador ou dosel de resonancia; a **gloria**, liña imaxinaria desde a que saúdan ao público os actores; e o palco de proscenio, veciño ao arco do escenario ou contiguo á escena.

## Notas
Fonseca (cantante)

**Juan Fernando Fonseca**, nado en Bogotá o 29 de maio de 1979, é un cantante e compositor colombiano, máis coñecido popularmente como **Fonseca**. Coa súa música mestura de pop e ritmos folclóricos colombianos, acadou o éxito internacional, sendo nomeado ó Grammy e gañador do premio Grammy Latino.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
* 2002: *Fonseca*
* 2005: *Corazón*
* 2008: *Gratitud*
* 2011: *Ilusión*
* 2014: *Sinfónico*
* 2015: *Conexión*
* 2015: *Homenaje*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Helmintoloxía

A **helmintoloxía** é a ciencia que estuda os vermes ou helmintos. A palabra deriva do termo do grego antigo ἕλμινθος *hélminthos*, 'verme' e a forma -λογία *-logía* (de λόγος *lógos*, 'palabra', 'expresión', 'tratado').

Trátase esencialmente dunha rama da parasitoloxía médica e veterinaria.

Os organismos estudados por esta rama da parasitoloxía forman parte basicamente de dous filos: os platihelmintos e os nematodos. Ambos os os grupos posúen especies aplanadas ou alongadas, de sección cilíndrica, respectivamente, e de vida libre pero tamén importantes parasitos humanos e animais.

Entre os platihelmintos destacan os trematodos e os cestodos (solitarias).

Considérase a Francesco Redi (1626-1697) e a Karl Asmund Rudolphi (1771-1832) como os fundadores da helmintoloxía.
Compañía Ilimitada

**Compañía Ilimitada** é un grupo de pop-rock colombiano, famoso na década dos oitenta.

## Discografía 
### Producións de estudo 
* *El año del fuego* (EP). Tricyclo, 1985
* *Contacto* CBS, 1988
* *Estado Inmóvil*. CBS, 1989
* *Máscaras*. Sony Music, 1990
* *Azul índigo*. EMI, 1996
* *Circunvalar*. Origin, 2005

## Notas
Theraphosa blondi

***Teraphosa blondi***, tamén coñecida como **tarántula Goliat**, é unha especie de araña da familia das tarántulas Theraphosidae. Orixinaria do norte de América do Sur, é a meirande araña do mundo. Tendo en conta a lonxitude das patas, é a segunda despois da *Heteropoda maxima*, pero é a maior por masa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Caring for your Goliath Bird Eating Tarantula
Lingua guanche

A **lingua guanche** é unha lingua bérber extinta que foi falada polos guanches das Illas Canarias até o século XVII ou se cadra máis tarde. Desapareceu cando os guanches foron absorbidos pola cultura española dominante. A lingua guanche é coñecida na actualidade a través de oracións soltas e palabras que foron recollidas polos primeiros viaxeiros que contactaron coas illas, alén de varios nomes de lugares e algunhas palabras que foron asimiladas polo castelán falado no arquipélago.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Guanches
### Bibliografía 
* J. Álvarez Delgado (1964): *Las inscripciones líbicas de Canarias*, La Laguna.
* R. A. Springer Bunk (2001): *La escritura líbico-bereber en Canarias*, Centro de la Cultura Popular Canaria, ISBN 84-7926-395-4.
Los de Adentro

**Los de Adentro** é un grupo musical colombiano de rock latino conformado en Barranquilla, en 1994. Comezaron chamándose **Kaoz**, e están integrados por Joe Carvajal (voz), Johan Daccarett (teclado) e Eliuth Martínez (guitarra).

## Traxectoria 
Déronse a coñecer en Bogotá tocando en bares cando aínda eran estudantes da Universidade Piloto de Colombia. Despois dun tempo decidiron gravar un demo que lles reportou máis recoñecemento. En 1995, participaron no Festirock do Caribe e gañaron o galardón como Mellor Grupo de Rock. A banda fíxose popular e foi convidada á fiesta que MTV Latinoamérica organizou en Cartaxena de Indias en 1996. En 1999 cambiaron o seu nome por Los de Adentro, e ese mesmo ano gravaron un álbum homónimo, producido por Dennis Murcia, executivo e produtor de Sony Music. Este álbum contén o tema *Una canción*, polo cal son máis coñecidos. Catro meses despois de lanzar *Una canción* como sinxelo promocional, realizaron varias xiras. No ano 2001, cando remataron a produción do seu segundo álbum, *Como un niño*,decidiron disolverse por mor dos moitos problemas xerados entre eles.

Tempo despois, decidiron reunirse de novo, pero só Eliuth Martínez, Johan Daccarett e Joe Carvajal acabaron gravando un novo álbum, titulado *Volver amar*, no cal destacan cancións como *Nubes negras*, *No más* ou *Tú y yo*. Ó rematar o traballo con este álbum, Joe Carvajal decidiu por motivos persoais comezar a súa carreira como solista.

En 2008, presentaron un novo vocalista, Bryan Visbal, mantendo o mesmo estilo que os caracterizou. A súa produción discográfica (con Universal Music Group) chamouse *Se apaga el silencio*, que inclúe o sinxelo *Dime que sí*, e o tema *Quiero amarte*. A finais de 2010, Bryan Visbal decidiu comezar unha carreira en solitario.

En 2013 o vocalista Joe Carvajal regresou á banda grazas a unha invitación para tocar en Australia, e lanzaron un novo sinxelo *Bajo el cielo azul*. O 30 de maio de 2014 abriron os concertos de Los toreros muertos no Downtown Majestic de Bogotá.

## Discografía
Barlovento (meteoroloxía)

miniatura|300x300px|Direccións de situación de barlovento e sotavento nun veleiro.
**Barlovento** refírese ó lugar de onde ven o vento. Foi usado en orixe na fala mariñeira, opoñéndose ó de sotavento. Así, a expresión **a barlovento** significa **de cara ó vento** e **a sotavento** significa de costas ó vento, cara onde se dirixe, relacionándose en comezo coas embarcacións de vela e logo sendo estendido a outros quefaceres (xeomorfoloxía, climatoloxía, caza... ). F. J. Monkhouse define este termo como o *costado de onde sopla o vento. Oposto a sotavento* []. En xeral, é un termo moi usado en xeografía física e en topónimos de lugares ou rexións orientadas, en xeral polo relevo, cara ós ventos dominantes.

## Notas