Chrysolina graminis

***Chrysolina graminis*** é unha especie de escaravello crisomélido. Mide normalmente 7,7–10,5&nbsp;mm de lonxitude e ten unha coloración verde metálica brillante característica. Larvas e adultos aliméntanse principalmente na planta *Tanacetum vulgare*, pero non exclusivamente. Ademais da subespecie nominotípica, que repite o nome específico, *C. graminis graminis*, hai outras cinco subespecies, todas as cales teñen unha distribución paleártica, aínda que na maioría dos países onde vive está declinando e a IUCN considéraa "en perigo".

## Taxonomía 
A especie describiuna Carl Linné na súa obra de 1758 10ª edición de Systema Naturae co nome *Chrysomela graminis* e máis tarde transferírona ao xénero *Chrysolina*. O xénero *Chrysolina* contén actualmente 39 subxéneros. *C. graminis* (coas súas varias subespecies) clasifícase no subxénero *Euchrysolina*, que só contén outra especie máis, *C. virgata*; este subxénero foi establecido en 1950.

O seu nome específico *graminis* é unha forma do nome latino *gramen*, que significa 'de herba' ou 'como a herba'. *Chrysolina graminis* sensu lato ten polo menos tres nomes binomais sinónimos, que son: *Chrysomela fulgida* Fabricius, 1801, *Chrysolina nigrocuprea* Mallet, 1924 e *Chrysolina taupini* Mallet, 1924.

Existen cinco subespecies. A subespecie nominal *C. graminis graminis* foi establecida coa descrición orixinal da especie de 1758. *C. graminis santonici* (nomeada polo nome italiano da súa planta hóspede, o *santonico*, *Artemisia caerulescens*) describiuna N. B. Contarini en 1847. En 1860 Victor Motschulsky describiu dúas subespecies: *C. graminis artemisiae* e *C. graminis auraria*. A estas engadíronse no século XX *C. graminis christianae* (Mallet, 1933) e *C. graminis mediterranea* Bechyné, 1950.

As subespecies de *C. graminis* teñen distribucións localizadas: *C. graminis artemisiae* localízase no sueste de Europa, Asia central e sur de Siberia; *C. graminis auraria* localízase en Dauria, leste de Mongolia e a China; *C. graminis christianae* está localizada en Francia; *C. graminis mediterranea* vive en Córsega e España; *C. graminis santonici* habita na parte central dos Alpes. As larvas son marróns e convexas dorsalmente con espiráculos evidentes en oito segmentos. A cabeza das larvas é dun marrón máis escuro que o corpo e con seis ocelos en cada lado. As mandíbulas teñen cinco dentes apicais. Isto fixo que anteriormente se identificasen con frecuencia exemplares de *C. herbacea* como *C. graminis*. *C. herbacea* mide 7–11&nbsp;mm en lonxitude. Ten cor verde iridescente en toda a superficie dorsal. A puntuación no pronoto e élitros é moi similar, a diferenza do que ocorre en *C. graminis*. Hai un bordo liso que discorre só ata a metade da lonxitude da beira ventral dos élitros, mentres que este discorre en toda esa lonxitude en *C. graminis*. Os escaravellos poden encontrarse sobre as plantas *Tanacetum vulgare* e *Mentha aquatica* en terras pantanosas e nas beiras de ríos con amplas chairas de inundación en Gran Bretaña. As larvas tamén se rexistraron noutras plantas hóspedes: *Achillea ptarmica* en Francia e varias plantas do xénero *Artemisia* en Rusia.

Na Europa continental *C. graminis* está espallada desde Escandinavia ata o mar Mediterráneo. Pode tamén encontrarse en Asia central e na China.

No Reino Unido actualmente o seu rango está restrinxido a uns 45&nbsp;km ao longo das ribeiras do río Ouse, centrada en York, North Yorkshire.

## Ciclo vital 
[miniatura|A planta *[Tanacetum vulgare* é unha herba medicinal]]
Tanto os adultos coma as larvas usan a mesma planta hóspede durante o seu ciclo vital. Esa planta adoita ser *Tanacetum vulgare* e esta crece en matas discretas. A poboación total de *C. graminis* nunha área pode estar dividida e os individuos poden pasar todo o seu ciclo vital dentro dunha área duns poucos metros cadrados. As femias que se aparearon poñen lotes de ovos de 3–15 unidades, que son alongados, amarelos de 2&nbsp;mm de longo no envés das follas de *T. vulgare*. A subespecie *C. graminis santonico* está asociada con *Artemisa caerulescens*. O escaravello é resistente a estes compostos químicos. Porén, a planta é un repelente para outros escaravellos crisomélidos. Por exemplo, os destilados ao vapor de follas frescas e flores da planta conteñen altos niveis de alcanfor e umbelulona e é fortemente repelente para o escaravello da pataca (*Leptinotarsa decemlineata*).

### Predación 
[miniatura|O insecto *[Panorpa germanica* observouse depredando larvas de *C. graminis*.]]
miniatura|*C. graminis* cos élitros danados sobre unha *T. vulgare*
Restos atopados destes escaravellos no río Ouse (Inglatera) tiñan o que parecían ser marcas de ataques de paxaros e os adultos endurecidos a miúdo teñen élitros indentados, o que se interpreta como marcas de peteirazos inflixidos por paxaros no momento en que os adultos emerxen da pupa e están aínda endurecendo o seu corpo. Tamén se atoparon escaravellos mortos en arañeiras nunha poboación cativa. A mosca adulta deposita ovos completamente incubados ou larvas que acaban de facer eclosión nas proximidades das larvas hóspede. todos os cales son comúns sobre as *T. vulgare* na poboación arredor de York en Inglaterra.

### Parasitos 
Un ácaro, *Chrysomelobia mahunkai* (familia Podapolipidae), foi rexistrado parasitando un só exemplar adulto de *C. graminis*, e *Eulophus chrysomela* (unha especie de himenóptero da familia Eulophidae) rexistrouse como endoparasito do estadio pupal.

[thumb|A *[Impatiens glandulifera* é unha planta invasora que compite con *T. vulgare* en Inglaerra.]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*cycle/ Ciclo de vida en imaxes
*Comparación fotográfica de *C. graminis* con outras especies
*Vídeo do apareamento
*Lista de recursos publicados sobre *Chrysolina graminis* en Biodiversity Heritage Library