open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Auria

**Auria** pode referirse a:

* ***Auria*** revista ourensá de Acción Católica publicada dende 1944.
* ***Auria***, *Semanario cultural*, suplemento do *Faro de Orense*, dende 1983.
* ***Auria***, *Revista mensual de Caixa Ourense*, vencellada a *La Región*, dende 1997.
* **Auria TV**, unha canle de ámbito local ourensá.

* **Auria**, nome dado por Eduardo Blanco Amor á cidade de Ourense na novela *A esmorga*.
Elsa Schiaparelli

**Elsa Schiaparelli**, nada en Roma o 10 de setembro do 1890 e finada en París o 13 de novembro de 1973, foi unha deseñadora de alta costura, fundadora da marca Schiaparelli. A súa dedicación á moda converteuna nunha das deseñadoras máis recoñecidas e famosas do século XX. Os seus modelos eran atrevidos e sorprendentes para os canons da época grazas a inspiración que obtivo do movemento surrealista.

## Traxectoria 
Elsa Schiaparelli naceu no Palazzo Corsini en Roma. Era filla de Celestino Schiaparelli, decano da Universidade da Sapienza, director da Lincei Library, orientalista e unha autoridade en sánscrito. A súa nai era aristócrata. Era sobriña do astrónomo Giovanni Schiaparelli, co cal pasou moito tempo estudando os ceos.

Estudou filosofía. Escribiu un libro de poemas eróticos, *Arethusa*, que non agradaron a súa familia polo que a enviaron a un convento. A comezos de 1910 viaxou a Londres onde coñeceu o conde Wilhelm de Wendt de Kerlor, teósofo e médium. En 1914 casou con el e trasladáronse a vivir a Niza. En 1916, mudáronse a Nova York. Alí coñeceu a Marcel Duchamp e a Alfred Stieglitz.

En 1920 tiveron unha filla, Maria Luisa Yvonne Radha, máis coñecida como Gogo Schiaparelli, que lles deu dúas netas, Marisa Berenson, modelo e actriz; e Berry Berenson, fotógrafa e actriz. O seu matrimonio co conde rematou debido a que este a abandonou pola bailarina Isadora Duncan.

### Traxectoria na moda 
Tras pasar unha tempada en Norteamérica, en 1922, trasladouse a París xunto a súa filla. Alí entrou en contacto cos círculos vangardistas da cidade. En 1924, coñeceu o modisto Paul Poiret. Asentada e ben colocada socialmente, en 1927, Elsa presentou a súa primeira colección e levantou a súa propia marca coa que alcanzou un éxito inaudito e grazas á cal se converteu nun emblema. Un ano máis tarde lanzou o seu primeiro perfume, “S”.

En 1931, deseñou para a tenista española Lilí Álvarez, a primeira saia pantalón, considerada escandalosa para a época, que utilizou no torneo de Roland Garros de París e despois no torneo de Wimbledon. Ademais, inaugurou a súa primeira tenda *Pour le Sport* no número 4 da rue de la Paix, en París. Pouco despois abriu unha tenda en Londres. Xa en 1936 deseñou unha liña de bolsos para a compañía americana Whiting & Davis. Tamén creou o vestiario de Mae West (unha das súas clientas habituais) para o filme *Every Day´s a Holiday*.

En 1941 refuxiouse da guerra en Nova York ata que en 1945 regresou a París onde presentou a súa nova colección. Nese momento, Hubert de Givenchy comezou a traballar para a marca. Xa en 1953 publicou *Shocking Life*, a súa autobiografía. Ao final dese ano, House of Schiaparelli pechou mentres que a parte dos perfumes continúa. A deseñadora retirouse á súa casa de Tunisia.

Anos despois da súa morte, o Museo de Arte de Philadelphia dedicou unha retrospectiva ao seu traballo. No ano 2012 o MET de Nova York inaugurou a exposición *Schiaparelli and Prada: Impossible Conversations*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Uve, Sandra (2018). *Supermujeres, superinventoras: Ideas brillantes que transformaron nuestra vida*. Madrid: Planeta S.A. .

### Ligazóns externas 
*
Sebastocrátor

**Sebastocrátor** (en grego: σεβαστοκράτωρ, sebastokratōr; búlgaro e serbio Севастократор, *sevastokrator*) foi un título nobiliario no Imperio Bizantino. Tamén foi utilizado polos gobernantes doutros estados que limitaban co dito imperio ou estaban dentro da súa área de influencia.

A palabra é un composto de *sebastos* ('venerábel', o equivalente grego do latín *Augustus*) e *crátor* ('gobernante', o mesmo elemento que se atopa en *autocrátor*, 'emperador'). A esposa dun ***sebastocrátor*** era chamada ***sebastocrátorissa*** (σεβαστοκρατόρισσα) en grego ou ***sevastokrátitsa*** (севастократица) en búlgaro e serbio.

## Historia 
O título foi creado polo emperador Aleixo I Comneno para honrar ao seu irmán máis vello, Isaac Comneno. Segundo Ana Comnena, Aleixo fixo isto para elevar a Isaac por encima do rango de *César,* que xa prometera ao seu cuñado, Nicéforo Melisseno. Ana Comnena compara o rango de sebastocrátor a «un segundo emperador», e tamén rexistra que xunto co *César* un *sebastocrátor* tiña o dereito a levar unha coroa (pero non o diadema imperial). Durante a dinastía Comneno, o título seguiu sendo o máis alto por baixo do emperador até 1163 cando o emperador Manuel I Comneno creou o título de *déspota.* Durante ese período, o título concedíaselles exclusivamente aos membros da familia imperial, principalmente aos fillos menores do emperador.

Despois do desmembramento do Imperio bizantino pola Cuarta Cruzada en 1204, o título foi adoptado no Imperio Latino, o Imperio de Nicea, e o Segundo Imperio búlgaro. En Nicea e no posterior Imperio bizantino restaurado, o título seguiu sendo unha das máis altas dignidades da corte, e case sempre se restrinxía aos membros da familia imperial. O último posuidor coñecido do título foi Demetrio Cantacuzeno, un gobernante no Peloponeso a finais do século XIV.

Segundo as fontes, a cor distintiva asociada co título era o azul: o traxe cerimonial do *sebastocrátor* incluía medias azuis e botas azuis. Ao redor do ano 1260, segundo Xurxo Acropolita, os *sebastocrátores* que eran membros da familia imperial distínguense dos que non o eran por teren bordadas as aguias reais nos seus zapatos. Para a época de Pseudo-Codinos a mediados do século XIV, as aguias bordadas sobre un campo vermello era estándar. Segundo Codinos, o traxe cerimonial tamén incluía unha túnica vermella (*clámide*) e a coroa (*stefanos*) de cor vermella e ouro. O *sebastocrátor* tamén tiña a prerrogativa de asinar documentos cunha tinta especial de cor azul.

## Bulgaria 
Kaloyan herdou o título posiblemente do seu pai Alexandre, un fillo de Iván Asen I de Bulgaria.

## Serbia 
O título tamén foi adoptado na corte medieval de Serbia, baixo os reis e emperadores da dinastía Nemanjić.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
Festa do Portal

A **Festa do Portal** é unha celebración relixiosa que ten lugar en Ribadavia arredor do 8 de setembro, festivo local. O evento principal é a procesión da Virxe do Portal, patroa de Ribadavia desde o século XVII, que é acompañada por gran cantidade de persoas fieis e devotas.

## A igrexa 
A igrexa da Virxe do Portal sitúase preto do castelo de Ribadavia, no centro histórico da vila.. O templo actual construíuse no século XVII sufrindo importantes reformas ata o século XIX. É de estilo neoclásica e no interior sobresae o retablo barroco de 1737 feito en madeira de ciprés e que garda a imaxe da Virxe do Portal.

## Desenvolvemento 
A festa comeza coa confección dunha alfombra floral que elabora a asociación Abrandares Rurais, cun deseño diferente cada ano. A instalación ten unha presenza efémera, xa que se rretira pola tarde.

A banda A Lira celebra un pasarrúas. e hai tamén un desfile de xigantes e cabezudos.

A romaría celébrase na Veronza. Á noite hai lanzamento de fogos artificiais e concertos e actuacións no castelo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* http://www.ribadavia.net/
* https://www.paxinasgalegas.es/fiestas/virxe-do-portal-ribadavia-2267.html
* http://ribadavia.es/festas-do-portal/
* https://www.farodevigo.es/portada-ourense/2017/09/09/virxe-do-portal-ribadavia-suma/1746687.html
Savonia Interior

**Savonia Interior** (en finés *Sisä-Savon seutukunta*) é unha das cinco subrexións da rexión de Savonia do Norte. En 2017 tiña unha poboación de 14&nbsp;346 habitantes.

## Municipios 
## Historia 
* 1 de xaneiro de 2011: Karttula abandonou a subrexión para unirse á subrexión de Kuopio.

## Poboación 
A seguinte táboa amosa a tendencia demográfica da subrexión cada cinco anos dende 1980.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
** Sitio web de Rautalampi       
** Sitio web de Suonenjoki 
** Sitio web de Tervo 
** Sitio web de Vesanto
Czesław Kozon

**Czesław Kozon**, nado o 17 de novembro de 1951 en Idestrup (Falster, Dinamarca), é un eclesiástico católico latino, dende 1995 bispo de Copenhague.
## Traxectoria 
Naceu nunha familia de orixe polaca o  17 de novembro de 1951 en Idestrup, na illa de Falster. O 6 de xaneiro de 1979 foi ordenado sacerdote.

O 22 de marzo de 1995 foi nomeado bispo de Copenhague. Recibiu a consagración episcopal o 7 de maio de mans do seu predecesor Hans Ludvig Martensen, e tivo como co-consagrantes ao bispo de Helsinqui Paul Verschuren e ao bispo auxiliar de Łomża Edward Samsel.
Fonte do Sapo

A **Fonte do Sapo** é un manancial natural situado no concello de Verín.

## Xeografía 
A Fonte do Sapo é un manancial de auga mineral que se atopa a dous quilómetros do concello de Verín. Para chegar, dende Verín, é preciso acceder pola N-525 en dirección leste e, antes de chegar a gasolineira ou o Barrio da Cruz Vermella, desviarse por un camiño situado na marxe esquerda da estrada.

Ao norte está a aldea da Rasela, ao sur a parroquia de Ábedes, ao leste Queirugás e ao oeste Verín, capital do municipio.

## Historia 
O sapo é un anfibio semellante á ra que se caracteriza por ter a pel moi rugosa e con moitas verrugas; e esta auga era moi eficaz para eliminar as verrugas da pel, por iso, esta fonte recibiu o nome de Fons Bufo, é dicir, Fonte do Sapo en latín. Ademais, non se descarta que os romanos estivesen nesta zona na súa dominación peninsular e conservasen o nome deste manancial.
miniatura|Prado da Fonte do Sapo
A finais do século XX, esta fonte foi un dos reclamos turísticos da comarca, sendo un dos máis concorridos e con maior sona, xa que en calquera época do ano estaba ateigada de xente, tanto polas súas virtudes como pola súa singularidade. Por conseguinte, foi moi visitada por persoas que padecían enfermidades dermatolóxicas ou gastrointestinais.

## Composición 
A composición da auga é semellante ás restantes da comarca de Verín, xa que son augas bicarbonatadas, sódicas e sulfuradas, ademais, conteñen fluoruros e ácidos sulfhídricos. De aí, o peculiar olor que ten esta auga, un tanto desagradable.

## Fins terapéuticos 
As augas desta fonte están indicadas para as infeccións da pel, as enfermidades das vías respiratorias, trastornos urinarios e os problemas gastrointestinais ou do aparello dixestivo.

Non obstante, débese mencionar o seu poder cicatrizante e resolutivo contra todas as especies de chagas, verrugas e de acne. cuxo percorrido comezaba nesta fonte e seguía pola aldea de Queirugás, o Santuario dos Remedios, a aldea de Vilamaior, a Fonte de Caldeliñas, o Baño ou o Balneario de Caldeliñas e as aldeas de Salgueiro e, por último, A Rasela.

Na actualidade, o manancial da Fonte do Sapo pertence a varias rutas:

* A Ruta dos Balnearios é un percorrido polos diferentes balnearios da comarca de Verín: Caldeliñas, Sousas, Fontenova, Cabreiroá, Fonte do Sapo e Requeixo.

* A Ruta termal e da auga da Eurocidade Chaves-Verín, que está integrada polo Balneario de Caldeliñas, Manancial de Fontenova, Sousas, Manancial de Cabreiroá, Termas de Chaves e Termas de Vidago.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Rolán Fernández, Adolfo (1994). *Verín y comarca*. León, España: Editorial Everest, ISBN 84-241-9658-9.
* Ares Güimil, Tomás; Vila González, María Xesús (1997). *Guía de balnearios e fontes de Galicia*. Galaxia, ISBN 84-8288-101-9.
* Justo Méndez, Federico (1994). *Brotes de raíces históricas*. Orense: Ediciones GrafoDos. ISBN 84-604-9464-0.
* Xunta de Galicia - Consellería de Sanidade. (1988). *El termalismo en Galicia en la década de los ochenta.* ISBN 84-505-7511-7.
Lista de Presidentes de Bangladesh

A **lista de Presidentes de Bangladesh** inclúe as persoas que xuraron o cargo de Presidente de Bangladesh tras a Declaración de Independencia de Bangladesh en 1971.
## Numeración 
Despois de Sheikh Mujibur Rahman, o primeiro Presidente de Bangladesh, non hai un único sistema de numeración para os Presidentes seguintes que sexa universalmente aceptado, nin sequera por representantes do goberno. Diferentes fontes poden calcular a numeración de xeitos diferentes, dependendo se contan os Presidentes en funcións, como contan os múltiples mandatos, se se conta o número de mandatos ou o número de individuos, e outros factores. Por exemplo, A. Q. M. Badruddoza Chowdhury, a pesar de que ocupou o cargo só unha lexislatura, foi descrito nunha publicación do goberno e na prensa como o 16º Presidente de Bangladesh, así como o 15º, o 13º e o 11º.

Unha lista publicada en 2018 por Bdnews24.com coincide coas afirmacións feitas polo Comité Electoral do país, colocando a Abdul Hamid como o 20º Presidente cando foi elixido por primeira vez en 2013, aínda que iso contradiga a numeración dunha lista publicada en 2016 no sitio web oficial do propio Presidente. O Alto Comisionado para Bangladesh, en Singapur en 2018, listouno como o 22º Presidente. Outros informes sobre Presidentes anteriores, incluíndo algúns do periódico de referencia de Bangladesh, Daily Star, non corresponde con ningunha lista.

## Lenda 
; *Partidos políticos*

* 
* 
* 

; *Outras faccións*

* 
* 

## Presidentes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións presidenciais de Bangladesh
* Goberno en funcións de Bangladesh
* Asesor Xefe
* Lista de Primeiros Ministros de Bangladesh
* Política de Bangladesh
* Presidente de Bangladesh
* Primeiro Ministro de Bangladesh

### Ligazóns externas 
* Estadistas mundiais – Bangladesh
Patrick McCaw

**Patrick Andrew McCaw**, nado o 25 de outubro de 1995 en St. Louis, Missouri, é un xogador estadounidense de baloncesto profesional que xoga nos Delaware Blue Coats da NBA G League.

## Traxectoria profesional 
O 23 de xuño de 2016, McCaw foi seleccionado na 38ª posición do Draft da NBA de 2016 polos Milwaukee Bucks. Na mesma noite do Draft foi traspasado ós Golden State Warriors. O 6 de xullo de 2016, McCaw asinou o seu contrato de rookie cos Warriors.

McCaw asinou cos Cleveland Cavaliers o 30 de decembro de 2018. O 6 de xaneiro de 2019, foi cortado polos Cavaliers tras xogar tres partidos.

O 10 de xaneiro de 2019, McCaw asinou cos Toronto Raptors. O 9 de abril de 2021, McCaw foi cortado polos Raptors.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Iecava

**Iecava** (en letón *Iecava*, en polaco *Ekawa*) é unha cidade de Letonia. Forma parte da rexión administrativa de Zemgale, no Municipio de Bauska, antes de pertencer a Bauska, reorganización aprobada no ano 2021,  ocupou o seu propio rango de Municipio de Iecava. Ocupa veciñanza coa capital do país ao localizarse a 46 km de Riga. O parque principal da cidade acolle o maior número de niños de corvos do país.

## Historia
[miniatura|dereita|Cemiterio de soldados soviéticos da [segunda guerra mundial.]]

Iecava foi un dos campos de batalla entre tropas rusas e prusianas baixo o mando de Napoleón durante o seu intento de invasión ao Imperio Ruso. Na primeira guerra mundial voluntarios fineses achegaron en Iecava suficiente artillaría para conter o ataque do xeneral Radko Dimitriev contra tropas alemás.  Na vila hai un cemiterio formado por 1116 tumbas de soldados soviéticos caídos alí en batalla no ano 1944. 
## Economía 
A industría avícola e en concreto a produción de ovos, con case dous millóns ao día lideran a economía en Iecava. Balticovo posúe a súa factoría nos lindes da vila. 

## Notas
Goura

***Goura*** é un xénero de aves columbiformes, da familia dos colúmbidos, o único da subfamilia dos gurinos, que comprende catro especies (ou tres, segundo os autores), endémicas de Nova Guinea e illas adxacentes.

Son os membros máis grandes da familia. As catro especies son moi parecidas, e non son simpátricas xeograficamente.

Xunto coa pomba de Nicobar (*Caloenas nicobarica*) e a pomba manumea (*Didunculus strigirostris*) están estreitamente relacionadas cos extintos dodo e o solitario de Rodrigues.

## Características 
Aliméntanse de froitos caídos, sementes e caracois do solo da selva. Machos e femias son case idénticos, pero durante a época de celo o macho arrola e exhíbese para a femia. Ambos os sexos incuban un único ovo durante 28 ou 30 días, e o pito tarda outros 30 días para emplumar. A lonxevidade máxima pode ser superior a 20 anos.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1819 polo naturalista inglés James Francis Stephens, na páxina 119 da súa obra *General Zoology*, e a especie-tipo é *Goura cristata*, que foi descrita en 1764 por Peter Simon Pallas co nome de *Columba cristata*.

### Etimoloxía 
O nome *Goura* é unha adaptación ao latín científico dun nome local dos nativos de Nova Guinea.

## Especies 
As catro especies de *Goura* son:
* *Goura cristata* (Pallas, 1764)
* *Goura scheepmakeri* Finsch, 1876
* *Goura sclaterii* Salvadori, 1876
* *Goura victoria* (Fraser, 1844)

Porén, o ITIS só recoñece tres:

## Filoxenia 
Un estudo filoxenético molecular publicado en 2018 descubriu que as catro especies do xénero formaban dous pares: *Goura cristata* é irmá de *Goura sclaterii*, mentres que *Goura scheepmakeri* é irmá de *Goura victoria*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Baptista, L. F.; P. W. Trail & H. M. Horblit (1977): "Family Columbidae (Pigeons and Doves)". En: del Hoyo, Josep; Andrew Elliott & Jordi Sargatal : *Handbook of the Birds of the World. Volume 4*. Barcelona: Lynx Edicions. ISBN 978-84-87334-22-1.

### Outros artigos 
* Columbiformes
* Rafinos
* Pomba de Nicobar
* Dodo
* Solitario de Rodrigues 

### Ligazóns externas 
* Goura na ADW.
* *Goura* Stephens 1819 na EOL.
Debout Congolais

"**Debout Congolais**" (en congo: Telama besi Kongo) é o himno nacional da República Democrática do Congo. Foi adoptado orixinalmente en 1960, logo da independencia do país de Bélxica, mais foi substituído por "La Zaïroise" cando Congo mudou o seu nome a Zaire en 1971. Foi finalmente reinstaurado despois da primeira guerra do Congo en 1997. A letra é obra de Joseph Lutumba e a música foi composta por Simon-Pierre Boka di Mpasi Londi.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Democratic Republic of the Congo: "Debout Congolais" - Audio of the national anthem of the Democratic Republic of the Congo, with information and lyrics
* - National anthems.info - "La Zaïroise" (the former national anthem)
* National anthems.info - "Debout Congolaise"
*MP3 file
El Sol de Antequera

***El Sol de Antequera*** é un xornal andaluz da localidade malagueña de Antequera. Foi fundado o 30 de xuño de 1918.
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* http://www.elsoldeantequera.com
Félix Tshisekedi

**Félix Antoine Tshisekedi Tshilombo**, nado en Kinshasa o 13 de xuño de 1963, é un político congolés, é o dirixente da partido Unión para a Democracia e o Progreso Social, o partido de oposición máis antigo e máis grande da República Democrática do Congo. A partir do 9 de xaneiro de 2019, é o Presidente electo da República Democrática do Congo, sucedendo a Joseph Kabila.

## Carreira política 
O 31 de marzo de 2018, foi elixido para dirixir o UDPS, despois da morte do seu pai, predecesor e fundador do partido, Étienne Tshisekedi, o 1 de febreiro de 2017.

Tamén o 31 de marzo de 2018, Félix Tshisekedi foi elixido polo seu partido para ser o candidato presidencial da UDPS nas eleccións xerais que tiveron lugar o 30 de decembro de 2018.

O 9 de xaneiro de 2019, anunciouse que Tshisekedi fora elixido presidente da República Democrática do Congo.

Como presidente do Congo RDC, foi elixido en febreiro de 2021 presidente rotatorio da Unión Africana.

## Notas
Leptodactílidos

Os **leptodactílidos** (**Leptodactylidae**) constitúen unha familia de ras de Suramérica e Centroamérica. O seu nome vén do grego e significa 'dedos delgados'. É unha familia moi diversa que probablemente diverxeu no Cretáceo doutras ras hiloides. A familia sufriu revisións taxonómicas importantes en anos recentes, como a reclasificación da súa anterior subfamilia Eleutherodactylinae como a familia Eleutherodactylidae; deste xeito, agora Leptodactylidae contén 206 especies en 15 xéneros distribuídos por México, o Caribe, Centroamérica e Suramérica. A familia comprende especies terrestres, escavadoras, acuáticas e arbóreas, que habitan nunha ampla variedade de hábitats.

Varios dos xéneros de Leptodactylidae poñen os seus ovos en niños de escuma, que se poden depositar en gretas, na superficie da auga ou no chan do bosque. Estes niños de escuma son os máis variados entre as ras. Cando os ovos eclosionan en niños depositados no chan do bosque, os cágados permanecen dentro do niño, e non comen ata que experimentan a metamorfose.

## Clasificación 
A mediados de 2015, Amphibian Species of the World usaba esta clasificación:
* Leiuperinae Bonaparte, 1850 (90 especies)
** *Edalorhina* Jiménez de la Espada, 1870
** *Engystomops* Jiménez de la Espada, 1872
** *Physalaemus* Fitzinger, 1826
** *Pleurodema* Tschudi, 1838
** *Pseudopaludicola* Miranda-Ribeiro, 1926
* Leptodactylinae Werner, 1896 (1838) (96 especies)
** *Adenomera* Steindachner, 1867
** *Hydrolaetare* Gallardo, 1963
** *Leptodactylus* Fitzinger, 1826
** *Lithodytes* Fitzinger, 1843
* Paratelmatobiinae Ohler e Dubois, 2012 (13 especies)
** *Crossodactylodes* Cochran, 1938
** *Paratelmatobius* Lutz e Carvalho, 1958
** *Rupirana* Heyer, 1999
** *Scythrophrys* Lynch, 1971

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Leptodactylidae, en Tree of Life Web Project 
* Taxonomía de Leptodactylidae, no buscador de taxonomía do NCBI
* Clasificación de Leptodacylidae, en Animal Diversity Web
* Descrición dos leptodactílidos, en AmphibiaWeb
Apolonio Díscolo

**Apolonio Díscolo** (gr. Ἀπολλώνιος ὁ δύσκολος, «Apolonio o difícil»), foi un lingüista grego do século II. É considerado o fundador do estudo metódico da gramática, ao ser autor de varios tratados que dotaron por primeira vez á gramática grega dunha base científica. Prisciano chamouno  *grammaticorum princeps* ("príncipe dos gramáticos").

## Traxectoria 
Viviu en Alexandría en condicións de extrema pobreza e escribiu numerosas obras, das cales só se conservan catro: o tratado *Sobre a Sintaxe* e os breves ensaios titulados *Sobre os Pronomes*, *Sobre a Conxunción* e *Sobre os Adverbios*.

Este Apolonio, que se gañou o sobrenome de *dýskolos* («difícil») polo conciso e denso das súas explicacións, foi o máis importante tratadista de sintaxe na tradición filolóxica antiga. Só a *Tékhnē grammatiké* (*Τέχνη Γραμματική*) de Dionisio Tracio (século -I) rivalizou en prestixio con esta *Sintaxe.* Pero son dúas obras de distinto nivel e estilo. A obra de Apolonio é un tratado sintáctico de estudo amplo, crítico, e bastante persoal, sobre os conceptos fundamentais da construción gramatical. Que é a oración, as súas partes, as funcións dos pronomes, os significados das formas verbais e outros temas sintácticos, son estudados aquí a fondo, con moitos exemplos, en boa medida homéricos, de acordo co labor filolóxico habitual nos círculos alexandrinos. Apolonio ten indicios de sorprendente modernidade, ademais de recoller e criticar a tradición anterior. 
O gramático Prisciano, baseouse para os seus textos nos escritos de Apolonio.

A súa obra raramente se traduciu a outros idiomas (só unha vez ao alemán, ao inglés e ao francés). En español, a única edición traducida, con introdución e comentario podémola atopar na Editorial Gredos.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
*
Javier Alonso Seoane

**Javier Alonso Seoane**, nado en Pontevedra en 1966, é un empresario e político galego.
## Traxectoria 
miniatura|Papeleta das eleccións locais 2019 en Vigo de Ciudadanos.
Licenciouse en ciencias empresariais na Universidade de Santiago de Compostela. En 2007 canda outros tres socios fundou PROTEC, dedicada á xestión de activos de administracións públicas e entidades financeiras e dende 2014 é xerente e socio de Tecyp Ingeniería. Militante de Ciudadanos, é dende 2017 membro da xunta directiva local da formación en Pontevedra e voceiro na provincia de Pontevedra.

Na Eleccións xerais de abril de 2019 foi candidato ao Congreso dos Deputados por Ciudadanos. Nas Eleccións municipais de maio de 2019 foi o candidato do seu partido á alcaldía de Vigo. Nas Eleccións xerais de novembro de 2019 repetiu candidatura ao Congreso.

## Notas
Lluís Costa

**Lluís Costa Martínez**, nado o 27 de febreiro de 1993 en Sant Just Desvern, Barcelona, é un xogador profesional de baloncesto español que xoga para o Covirán Granada da Liga ACB. Cunha estatura de 1,87 metros xoga na posición de base.

## Traxectoria 
O 3 de maio de 2019, anunciouse a súa cesión ata final de tempada ao Obradoiro CAB da Liga ACB, para cubrir a baixa de Pepe Pozas. O 22 de novembro de 2019, anunciouse a súa fichaxe temporal polo Barcelona B da LEB Prata. O 28 de xuño de 2020, Costa asinou por unha tempada co Fundación CB Granada da LEB Ouro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com
Subrexión de Kuopio

A **subrexión de Kuopio** (en finés *Kuopion seutukunta*) é unha das cinco subrexións da rexión de Savonia do Norte. En 2017 tiña unha poboación de 139&nbsp;061 habitantes.

## Municipios 
## Historia 
* 1 de xaneiro de 2001 Karttula (Savonia Interior) e Maaninka (Savonia Superior) incorporáronse á subrexión
* 1 de xaneiro de 2005: Vehmersalmi e Kuopio fusionáronse.
* 1 de xaneiro de 2011: Karttula e Kuopio fusionáronse.
* 1 de xaneiro de 2013: Nilsiä, da subrexión de Savonia Nororiental fusionouse con Kuopio.
* 1 de xaneiro de 2015: Maaninka e Kuopio fusionáronse.
* 1 de xaneiro de 2017: Juankoski, da subrexión de Savonia Nororiental, fusionouse con Kuopio.

## Poboación 
A seguinte táboa amosa a tendencia demográfica da subrexión cada cinco anos dende 1980.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Kuopio   
* Sitio web de Siilinjärvi
María Vilas Liñares

**María Vilas Liñares**, nada en Santiago de Compostela o 27 de novembro de 1984, é unha traballadora social no concello de Rois e política galega de Ciudadanos, deputada no Congreso dos Deputados, en 2019, durante dous meses.

## Traxectoria 
Diplomouse en traballo social pola Universidade de Santiago de Compostela. Militante de Ciudadanos, pertence ao comité autonómico galego e ao consello xeral estatal; asemade é voceira da formación na provincia da Coruña e dende 2016 coordinadora da agrupación local compostelá. Nas eleccións municipais de 2019 foi a candidata á alcaldía da súa cidade natal. Foi número dous da súa formación para o Congreso dos Deputados nas eleccións xerais de abril de 2019 pola circunscrición da Coruña. Logo da renuncia da número un, Marta Rivera de la Cruz, que entrou no goberno da Comunidade de Madrid, María Vilas tomou posesión como deputada o 29 de agosto de 2019. Nas eleccións xerais de novembro do mesmo ano repetiu candidatura, desta volta como cabeza de lista, mais non obtivo escano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición
### Ligazóns externas 
* Ficha na páxina web do Congreso dos Deputados
Sekai no owari to hādo-boirudo wandārando

é a cuarta novela do escritor xaponés Haruki Murakami, publicada orixinalmente por Shinchōsha o 15 de xuño de 1985. Unha obra estraña e onírica, os seus capítulos altérnanse entre dúas narrativas, "Hard-Boiled Wonderland" (un mundo de ciencia ficción cyberpunk) e "The End of the World" (unha fantasía virtual surrealista).

O libro recibiu o 21º premio Tanizaki. Murakami é o segundo autor en recibir este galardón antes dos 30, despois de Kenzaburō Ōe.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* . Entrevistas de Rubin a Murakami entre 1993 e 2001.
* .
*
Ángel Mato

**Ángel Manuel Mato Escalona**, nado en 1971 en Ferrol, é un político galego, alcalde de Ferrol entre 2019 e 2023.

## Traxectoria 
Licenciouse en ciencias químicas pola Universidade de Santiago de Compostela e foi xefe de seguridade e prevención de riscos laborais en varias empresas privadas. Militante do PSdeG, foi concelleiro de Urbanismo de Ferrol entre 2007 e 2011 e senador de 2016 a 2019. 

Nas eleccións municipais de 2019 foi candidato á alcaldía ferrolá polo PSdeG. O seu partido foi a segunda forza máis votada, con 8 concelleiros, 3 máis que na anterior lexislatura e por detrás do PPdeG que obtivo 12. Non obstante, Ángel Mato foi investido alcalde de Ferrol o 15 de xuño de 2019 grazas ao apoio dos tres concelleiros de Ferrol en Común e os dous do BNG.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de senadores galegos desde a Transición
* Eleccións municipais en Ferrol
Balneario de Caldeliñas

O **balneario de Caldeliñas** é un balneario de augas termais situado en Caldeliñas (Vilamaior do Val), a 4 km da vila de Verín. É un dos numerosos balnearios dos que consta a comarca. Foi o pioneiro do termalismo e do emprego mineromedicinal das súas augas na vila. O seu nome provén do latín “Aquae calidae”, debido á alta temperatura coa que brotan as súas augas mornas. O balneario estivo activo dende mediados do século XVI ata o século XX. Hoxe en día, atópase en ruínas, aínda que amosa un aspecto coidado.
## Historia e características 
A primeira alusión ao Balneario de Caldeliñas foi atopada no Arquivo Xeral de Simancas, da segunda metade do século XVI, no cal se remunera ao cabido de Ourense con 737 marabedíes  polos arrendamentos dese lugar.
Con todo, este balneario tivo o seu primeiro apoxeo grazas ao seu principal impulsor francés Fernando Debas, que foi fotógrafo oficial da corte española a finais do século XIX durante o reinado de Afonso XII. 

Fernando Debas, en 1887, ademais de mercar o balneario de Caldeliñas, tamén mercou o Balneario de Sousas, situado na mesma comarca, ao realizar fortes inversións en ambos os dous. Así mesmo, empregou o seu influxo e propulsou ditos balnearios a través dos xornais madrileños.

### Propiedades das augas 
As augas termais son empregadas dende a chegada dos romanos, co fin de tratar as diferentes doenzas.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía
* 
* Concello de Verín (2017). *Balneario de Caldeliñas, milagre na pel.* [Tríptico]. Verín: Deimpresión.

* Congil, L. (2017). *Caldeliñas y el origen del termalismo en Verín: influencias del modelo francés y la Casa Real Española*. Universidade de Vigo: Campus da auga, Ourense.
* Conxunto de conferencias (20-21 de setembro do 2017). *Libro de Actas II Symposium Internacional de Termalismo y Calidad de Vida.* Universidade de Vigo, Campus da Auga, Ourense.
* Courel, L. (186?). *Aguas minerales de Verín (provincia de Orense): aguas alcalinas, bicarbonatadas, sódicas, ferruginosas y litínicas: manantiales Sousas y Caldeliñas.* Imprenta y Fundición de los Hijos de J.A., García, Campomanes, G.

### Ligazóns externas 
* Biblioteca de Verín. (2018, marzo 5). Fernando Debas, fotógrafo Real e as augas Verín [vídeo]. (parte 1) (parte 2) e (parte 3)
* "Tras 70 años cerrado, Caldeliñas abre un surtidor de forma permanente al público" *Faro de Vigo.*
Savonia Superior

**Savonia Superior** (en finés *Ylä-Savon seutukunta*) é unha das cinco subrexións da rexión de Savonia do Norte. En 2017 tiña unha poboación de 54&nbsp;852 habitantes.

## Municipios 
## Historia 
* 1 de xaneiro de 2001: Maaninka uniuse á subrexión de Kuopio.
* 1 de xaneiro de 2011: Varpaisjärvi uniuse a Lapinlahti.

## Poboación 
A seguinte táboa amosa a tendencia demográfica da subrexión cada cinco anos dende 1980.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Iisalmi   
* Sitio web de Keitele  
* Sitio web de Kiuruvesi 
* Sitio web de Lapinlahti 
* Sitio web de Pielavesi 
* Sitio web de Sonkajärvi    
* Sitio web de Vieremä
Castros do norte de Portugal

Esta é unha listaxe non exhaustiva dos castros existentes no norte de Portugal por distritos e municipios:

## Distrito de Braganza ()
## Distrito de Vila Real ()
## Distrito de Viana do Castelo ()
## Distrito de Braga ()
## Distrito do Porto ()
## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castros da provincia da Coruña
* Castros da provincia de Lugo
* Castros da provincia de Ourense
* Castros da provincia de Pontevedra
* Galería de imaxes de castros galegos
* Castros da provincia de Zamora
* Castros de Asturias
Eleccións xerais de España de abril de 2019

O domingo **28 de abril de 2019** celebráronse **eleccións xerais en España.** Foron as décimo cuartas desde a transición á democracia e as terceiras con Filipe VI como Rei. O 4 de marzo, previa deliberación do Consello de Ministros, o rei firmou o decreto de disolución das Cortes e a convocatoria de eleccións baixo referendo do presidente do Goberno, quedando automaticamente disoltas as Cortes ás 00:00 horas do 5 de marzo.

## Notas 
## Véxase tamén
Alejandro Langtry

**Alejandro Langtry Caínzos**, nado en 1970 en Ferrol, é profesor de  ESO e F.P., avogado, economista, empresario e expolítico galego. 
## Traxectoria 
Foi presidente da Confederación de Empresarios de Ferrol ata 2008 ao se incorporar ao Partido Popular como coordinador xeral en Ferrol. Foi director do Plan de Desenvolvemento Integral de Ferrol, Eume e Ortegal (2010-2011) e entrou como concelleiro en Ferrol polo PPdeG, logo das eleccións municipais de 2011, e ata a súa renuncia en 2018 con críticas ao seu ata entón partido. Nas eleccións municipais de 2019 foi o candidato de Ciudadanos á alcaldía ferrolá.
## Notas
Giovanni Fabriciaco

**Giovanni Fabriciaco** ou **Fabriaco** (en latín, *Iohannes Fabriciacus* ou Fabriacus), nado na antiga Heraclea, hoxe comuna de Eraclea en Venecia, foi un militar do século VIII que gobernou a Venecia bizantina co título de *magister militum* (c. 741). Tamén é coñecido como *Giovanni Fabriciazio* ou *Fabriciato*.

## Traxectoria 
Cara a 741, Eutiquio, o exarca de Rávena, a máxima autoridade da Italia bizantina, elixiu a Fabriciaco como sucesor de Gioviano Ipato á fronte do goberno da Lagoa veneciana. Fabriciaco, do mesmo xeito que os seus predecesores, debería gobernar Venecia durante un ano, pero o poder bizantino en Italia diminuía rapidamente e a súa autoridade era cada vez máis débil[7]. Unha revolta popular acabou de forma violenta co seu goberno á vez que puña fin ao período dos *magistri militum*. A revolta fora instigada polo ex-*magister militum* Teodato e os seus partidarios e foi a el ao que os venecianos designaron como o seu novo líder. Con todo, e do mesmo xeito que ocorrera cara a 727 co seu pai, Orso, Teodato recibiu o título de *dux* (literalmente «líder» en latín).

Unha vez deposto, Fabriciaco foi cegado, unha forma de tortura común no mundo bizantino e reservada xeralmente para os usurpadores. E tras este suplicio foi enviado ao exilio.

Coa destitución de Fabriciaco acabou o período dos *magistri militum.* A institución ducal restaurada había perdurar como forma de goberno ata que en 1797 as tropas napoleónicas depuxeron ao último dux de Venecia.

## Notas 
## Véxase tamén  
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
Máximo de Tiro

**Máximo de Tiro** (Μάξιμος Τύριος), nado en Tiro na segunda metade do século II e finado en 180, foi un filósofo grego pertencente ao platonismo medio, á vez que Eudoro de Alexandría, Plutarco de Queronea, Albino, Apuleio, Ático e Celso.

## Traxectoria 
Viaxeiro incansábel, chegaría a residir en Roma en tempos de Cómodo. Contribuíu deste xeito a divulgar o platonismo.

Establece con especial énfase, dun modo similar a Celso, a transcendencia absoluta de Deus e o divino, así como a referencia do mal á materia, non admitindo que o corpóreo sexa obra da divindade.
Para salvar a equidistancia entre ambos os extremos, Deus e home, chegará a admitir a existencia de *deuses inferiores* ou anxos e demos, seres intermedios e intermediarios entre o humano e o divino.

Máximo fala da visión do Deus transcendente:Con referencia a Deus, os anxos son os seus *ministros* e auxiliares respecto ao home:Consérvanse corenta e uns discursos ou **disertacións.** Do mesmo xeito que os retóricos, emprega múltiples lugares comúns

## Notas 
## Véxase tamén  
### Bibliografía 
* 
# 
# 

### Ligazóns externas 
* *A orixe da* *filosofía* *en* *Grecia*: do pensamento *mítico* *ao* *pensamento racional*, dos *presocráticos* a *Aristóteles.*
** Texto  no sitio Liceus.

* Pierre Alexis Pierron: *Histoire de la littérature grecque*, 1850.
** Entrada de «Máximo de Tiro» (*Maxime de* Tyr).
*** Texto francés no sitio de Philippe Remacle (1944 - 2011): ed. de Hachette, 1875.

* Máximo de Tiro: *Disertacións.*
** Texto francés no sitio de Philippe Remacle; trad. de Jean-Isaac Combes-Dounous (1758 - 1820). Ed. Bossange, Masson et Besson. París, 1802.
*** Tomo 1: arquivo en PDF.
**** Martin Bossange[1] (1765 - 1865); Joseph-René Masson.

### Outros artigos 
* Platonismo
Segunda división española de fútbol feminino

A **Segunda División Feminina de España** é a segunda categoría da liga española de fútbol feminino por debaixo da Primeira División. Foi creada en 2019 e a súa organización depende da Real Federación Española de Fútbol.

## Equipos da tempada 2019-20 
|valign="top" width=0%|

|}

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web da RFEF
Hédilo

**Hédilo** ( , *Hēdylos*) foi un poeta escritor de epigramas grego do século -III, nativo de Samos ou Atenas e fillo da poetisa Hédile e de Melicerto. 
## Traxectoria 
Os seus poemas incluíronse na *Grilanda* de Meleagro de Gadara (Proemio 45). Once deles forman parte da *Antoloxía grega*, pero é moi dubidoso que sexa o autor de dous deles, o IX e o X. A maioría dos seus epigramas eloxian o viño e todos eles son humorísticos. Nalgúns describe as ofrendas dedicadas ao templo de Arsínoe II, entre as que menciona o órgano hidráulico de Ctesibio. Sabemos que era contemporáneo e rival de Calímaco e amigo de Posidipo. Por tanto viviu durante o reinado de Ptolomeo II Filadelfo, e debe catalogarse na escola alexandrina de poetas. Segundo Ateneo, suicidouse por desamor dun tal Glauco.

## Véxase tamén 
### Bibliografía
* 
*
Hjartasteinn

***Hjartasteinn*** é un filme islandés de 2016 dirixido e escrito por Guðmundur Arnar Guðmundsson. Estreouse na sección Discovery no Festival Internacional de Cinema de Toronto de 2016. O 9 de setembro de 2016, o filme gañou o León Queer no 73º Festival Internacional de Cinema de Venecia. Foi o primeiro filme islandés en ser estreado nunha sección oficial do Festival de Venecia. Foi nomeado ó Nordic Council Film Prize.

Foi rodado en Borgarfjörður eystri.

## Personaxes 
* Baldur Einarsson como Þór/ Thor
* Blær Hinriksson como Kristján/ Christian
* Diljá Valsdóttir como Beta/ Beth
* Katla Njálsdóttir como Hanna/ Hannah
* Jónína Þórdís Karlsdóttir como Rakel
* Rán Ragnarsdóttir como Hafdís
* Søren Malling como Sven
* Nína Dögg Filippusdóttir como Hulda
* Gunnar Jónsson como Ásgeir
* Sveinn Ólafur Gunnarsson como Sigurður

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Special (serie de televisión)

***Special*** é unha serie de televisión estadounidense estreada en Netflix o 12 de abril de 2019. A serie está baseada nas memorias ''I'm Special: And Other Lies We Tell Ourselves'' (2015) de Ryan O'Connell, quen tamén protagoniza, escribe e produce a serie. En decembro de 2019, a serie foi renovada para unha segunda e última temporada, a cal foi estreada o 20 de maio de 2021.

## Personaxes 
### Principais 
* Ryan O'Connell como Ryan Hayes, un bolseiro en Eggwoke
* Jessica Hecht como Karen Hayes, a nai de Ryan A primeira tempada, consistente en oito episodios, estreouse en Netflix o 12 de abril de 2019.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
*
A Roda de Espiño

**A Roda de Espiño** ou **castro de Sante**, é un castro da parroquia de Grixalba (Sobrado) situado nas inmediacións dos lugares de Sante e As Cruces.

## Toponimia 
O topónimo «A Roda de Espiño» está formado polo tamén topónimo «Roda» e polo antropónimo «Espiño».

Canto a «Roda», procedería do latín *rota* (‘roda’), isto é, un espazo arredondado ou circular. No entanto, tamén podería ser un hidrónimo que tería orixe na raíz indoeuropea *rod-*, da cal proceden diferentes hidrotopónimos de toda Europa.

Pola súa banda, «Espiño» fai referencia á casa a que pertencen as terras do castro.

## Morfoloxía 
A unha altitude de 585 msnm, o seu recinto ten uns 75 metros de diámetro e consta dun «aparente complexo sistema defensivo», desfigurado polos camiños e os labores agrícolas. A parte sueste está destruída. No interior existen abondosos afloramentos rochosos. O acceso orixinal non se conserva e podería estar ó leste.

Alén disto, cómpre salientar a posíbel existencia dun segundo recinto duns 40 metros de diámetro inmediato ó sur-sueste do principal. A complexa estrutura global do castro permite teorizar sobre un castro primitivo coa súa posterior ampliación.

## Arqueoloxía 
Non se ten noticia de que se realizasen campañas arqueolóxicas. Porén, téñense atopado tégulas, unha columna (nunha leira do nordeste) e catro muíños de man.

Por outra banda, en 1978 achouse nas proximidades unha machada neolítica, a cal se conserva no Museo da Terra de Melide.

## Folclore 
É un dos castros do concello de Sobrado con maior número de lendas asociadas. Estes relatos fan referencia sobre todo ós mouros, mais tamén 
á existencia dunha cova ou mina, ás trabes de ouro e alcatrán etc.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Cultura castrexa
* Castros de Galiza
Isidro Pondal Abente

**Isidro Pondal Abente** finado en Santiago de Compostela o 30 de xullo de 1925, foi un médico galego.

## Traxectoria 
Médico director do corpo de baños, foi director do balneario de Mondariz.

Casou con Teresa Araoz Royo e foi pai de Matilde Pondal Araoz, que casou con José Parga Casal. Foi avó de Isidro Parga Pondal.

## Notas
Frecuencia de letras

O cálculo da frecuencia de letras nunha lingua é difícil e está suxeito á interpretación. Cóntase a frecuencia das letras dun texto  arbitrariamente longo, pero nos resultados inflúen varios parámetros:
* O estilo narrativo. Se hai moitos verbos en infinitivo, haberá moitos R.
* O vocabulario específico do documento. Se se fala de ríos, haberá moitos I.
* O tipo de documento. En pequenos anuncios pódense atopar moitos símbolos de moedas (€, $,  Bs, etc), que é posible que estean ausentes na maior parte doutro tipo de documentos.
* No dicionario da RAG a letra máis frecuente é o A, 

## Frecuencia das letras en galego
Cálculo aproximativo da frecuencia das letras en galego

## Notas
Escudo da República do Congo

A **escudo de armas** da **República do Congo** está formado por un león vermello rampante que terma dun facho. A cor do fondo do escudo é dourada cunha liña verde, ondulante e horizontal que discorre polo medio. Enriba do escudo hai unha coroa de ouro. Dous grandes elefantes africanos son os alicerces do escudo. Unha franxa co lema nacional "Unité Travail Progrès" ("Unidade, Traballo, Progreso" traducido de "La Congolaise") está pendurada dunha franxa que terma dos elefantes.

O escudo foi adoptado en 1960, e foi adoptado de novo en 1991 despois de ser substituído por un símbolo non heráldico durante a era da República Popular do Congo, entre 1970 e 1991.

## Galería 

Coat of arms of the People's Republic of the Congo.svg|Emblema da República Popular do Congo, 1970–1991.
La Congolaise

"**La Congolaise**" (en galego "A congolesa") é o himno nacional da República do Congo. Foi adoptado logo de independizarse de Francia en 1959, substituído en 1969 por "Les Trois Glorieuses", mais foi reinstaurado no ano 1991. A letra foi escrita por Jacques Tondra e Georges Kibanghi, e a música foi composta por Jean Royer e Joseph Spadilière.

## Lyrics 
## Notas
Clément Mouamba

**Clément Mouamba**, nado en Sibiti, África Ecuatorial Francesa en 1944, e finado o 29 de outubro de 2021, foi un político congolés. Entre 2016 e 2021 ocupou o cargo de Primeiro Ministro da República do Congo. Anteriormente exerceu como Ministro de Finanzas (1992 a 1993). Foi símbolo da «nova República» e da «ruptura» do goberno buscado por Denis Sassou Nguesso, despois da súa reelección o 20 de marzo.

## Educación 
Clément Mouamba estudou no Lycée Technique du 1er Mai en Brazzaville, onde obtivo o seu bacharelato, antes de ir a estudar a Montpellier, logo á Sorbona, onde obtivo un doutoramento en economía. 

## Carreira profesional 
En 1973, uniuse ao BEAC en Yaoundé. Seis anos despois, converteuse no asistente do director. Denis Sassou Nguesso, que acababa de chegar ao poder, convérteo no seu asesor económico e financeiro, antes de poñelo á fronte do Banco Internacional do Congo (BIDC), e logo do Banco Comercial do Congo (BCC), en 1985.

## Carreira política 
En 1992, cando Sassou Nguesso deixou a presidencia, Clément Mouamba abandonou Partido Congolés do Traballo (PCT), foi elixido deputado por Sibiti e uniuse ó primeiro goberno formado polo novo Xefe de Estado, Pascal Lissouba, como Ministro de Economía e Finanzas. Debido ós seus desacordos coa "Banda dos Catro" que rodeaba o presidente, non foi reelixido en 1995.

En 2015, Clément Mouamba rompeu co seu partido antes do referendo constitucional dese ano para participar no diálogo patrocinado polo goberno, que a oposición boicoteara, debido á cuestión do cambio constitucional. O referendo permitiu ó presidente Denis Sassou Nguesso postularse para outro período nas eleccións presidenciais de marzo de 2016. Tras a asunción do presidente Sassou Nguesso por un novo mandato o 16 de abril de 2016, nomeou como Primeiro Ministro a Clément Mouamba o 23 de abril. Este último constitúe o seu primeiro goberno o 30 de abril de 2016.

Despois das eleccións parlamentarias de 2017, onde o partido presidencial (PCT) foi o primeiro, Clément Mouamba presenta a renuncia do seu goberno ó presidente, como é costume. Foi reelixido o 21 de agosto e nomeou o seu segundo goberno o 22 de agosto.

En maio de 2021, Clément Mouamba e o seu goberno dimitiron.

## Notas
Subrexión de Mikkeli

A **subrexión de Mikkeli** (en finés *Mikkelin seutukunta*) é unha das tres subrexións da rexión de Savonia do Sur. En 2017 tiña unha poboación de 72&nbsp;247 habitantes.

## Municipios 
## Historia 
* 1 de xaneiro de 2001: Anttola e Mikkelin maalaiskunta uníronse á cidade de Mikkeli.
* 1 de xaneiro de 2004: Haukivuori uniuse á subrexión de Pieksämäki.
* 1 de xaneiro de 2007: Haukivuori converteuse en parte da cidade de Mikkeli.
* 1 de xaneiro de 2009: Puumala uniuse á rexión ao desaparecer a subrexión de Juuva.
* 1 de xaneiro de 2013: Suomenniemi, da subrexión de Lappeenranta, e Ristiina uníronse á cidade de Mikkeli.

## Poboación 
A seguinte táboa amosa a tendencia demográfica da subrexión cada cinco anos dende 1980.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de Hirvensalmi   
* Sitio web de Kangasniemi     
* Sitio web de Mikkeli 
* Sitio web de Mäntyharju 
* Sitio web de Pertunmaa   
* Sitio web de Puumala
Torre Nabemba

A **Torre Nabemba** (en ), coñecida tamén como **Torre Elf**, é un rañaceos de oficinas da cidade de Brazzaville, na República do Congo. Atópase no sur da cidade, a carón do río Congo. Con 106 metros e 30 andares é o máis alto edificio da República do Congo. Leva o nome na honra do Monte Nabemba, a montaña máis alta do país. A torre foi construída con fondos prestados da compañía petroleira francesa Elf Aquitaine. A Torre Nabemba foi inaugurada polo presidente Denis Sassou Nguesso o 3 de febreiro de 1990.

## Notas
Fervenzas de Loufoulakari

As **fervenzas de Loufoulakari** (en ) son unhas fervenzas que se atopan a 75 quilómetros ó suroeste de Brazzaville, na República do Congo, na confluencia dos ríos Loufoulakari e Congo.

## Clima 
A temperatura media anual na rexión é de 22 °C. O mes máis caloroso é setembro, cunha temperatura media de 24 °C, e o mes máis frío é xullo, con 20 °C. A media anual de precipitacións é de 1.672 milímetros. O mes máis húmido é novembro, cunha media de 285 milímetros de precipitación, e o mes máis seco xuño, con 1 milímetro de precipitación.

## Localización 
As fervenzas de Loufoulakari atópanse no departamento de Pool, preto da cidade de Kimpandzou, no distrito de Boko.

Dende Nganga Lingolo pola ruta nacional 2, hai que seguir a dirección a Linzolo. A estrada leva a Mbandza-Ndounga (km 53), despois a Kimpandzou (km 63). Dende alí, unha pista leva ás fervenzas.

## Notas
Monte Nabemba

O **Monte Nabemba** é a montaña máis alta da República do Congo. Atópase no departamento de Sangha, e a montaña ten unha altura de 1&nbsp;020 metros.

A Torre Nabemba en Brazzaville recibe o seu nome pola montaña.

## Notas