Inhibidor do activador do plasminóxeno 2

O **inhibidor do activador do plasminóxeno 2** (**PAI-2**), tamén chamado **inhibidor do activador do plasminóxeno placentario** ou **serpina B2**, é un encima serina protease con función inhibidora, da superfamilia da serpina, que é un factor de coagulación que inactiva o tPA e a uroquinase, regulando a coagulación. O PAI-2 existe en dúas formas, unha forma de 60 kDa extracelular glicosilada e outra forma 43 kDa intracelular.
[esquerda|miniatura|A [fibrinólise (simplificada). As frechas azuis indican estimulación e as vermellas inhibición.]]

Está presente na maioría das células, especialmente en monocitos/macrófagos. Porén, no sangue está presente só en cantidades detectables durante o embarazo, xa que se produce na placenta, e isto pode explicar parcialmente o incremento da taxa de tromboses durante o embarazo. A maioría do PAI-2 expresado permanece dentro das células sen segregar debido á presenza dun péptido sinal interno ineficaz.

## Interaccións 
O PAI-2 únese a unha serie de proteínas intracelulares e extracelulares. Aínda hai controversia sobre se a función fisiolóxica do PAI-2 é a inhibición da protease extracelular uroquinase ou se ten actividades intracelulares. Polo menos unha das funcións fisiolóxicas do PAI-2 pode implicar a regulación da inmunidade adaptativa.

## Estrutura e polimerización 
Igual que outras serpinas, o PAI-2 ten tres follas beta (A, B, C) e nove hélices alfa (hA-hI). Resolveuse a estrutura de mutantes de PAI-2, nos cales se produciu a deleción do bucle de 33 aminoácidos que conecta as hélices C e D. Este bucle CD é especialmente flexible e difícil de estabilizar, xa que se sabe que o bucle se transloca a unha distancia de 54 Å durante a formación de pontes disulfuro intramoleculares. Ademais do bucle CD, outros motivos notables son o bucle do centro reactivo (RCL, do inglés *reactive center loop*), que se estende entre os aminoácidos 379 e 383 e unha secuencia sinal hidrofóbica N-terminal.
[Bucle do centro reactivo (RCL) do inbibidor do activador do plasminóxeno 2. Imaxe de [PyMOL de .|miniatura]]
Malia que o o PAI-2 ten as mesmas dianas para inhibición que o PAI-1, o PAI-2 está filoxeneticamente distante del. Como membro da familia da serpina relacionada coa ovoalbumina, o PAI-2 é xeneticamente similar á ovoalbumina de polo, e é un homólogo de mamíferos moi próximo. Tanto a ovoalbumina coma o PAI-2 son segregados grazas a péptidos sinal secretores non clivados, aínda que a secreción de PAI-2 é relativamente moito menos eficaz.

O PAI-2 pode encontrarse en tres estados poliméricos: monomérico, polimerixénico e polímero (estado inactivo). A polimerización ocorre polo mecanismo denominado "bucle-folla", no cal o bucle do centro reactivo dunha molécula é inserido secuencialmente na A-folla beta da seguinte molécula. Este proceso ocorre preferentemente cando o PAI-2 está na súa forma polimerixénica, que está estabilizada por unha ponte disulfuro entre a Cys-79 (localizada no bucle CD) e a Cys-161. Cando o PAI-2 está na forma monómera, o bucle CD está moi fóra de posición para poder formar esta ponte disulfuro e debe translocaarse unha distancia de 54 Å para estar o suficientemente próximo á Cys-161. Non obstante, como o bucle CD é bastante flexible, as formas monómera e polimerixénica son completamente interconvertibles, e un estado pode ser favorecido sobre o outro alterando o ambiente redox da proteína. O PAI-2 citosólico tende a ser monómero, mentres que o PAI-2 en orgánulos secretores (que adoitan ser máis oxidantes que o citosol) ten máis tendencia á polimerización. Por outra parte, os papeis intracelulares detallados do PAI-2 non foron aínda claramente establecidos.

O PAI-2 é regulado á alza durante o embarazo e as respostas inmunes. Durante o embarazo, o PAI-2 está especialmente presente na decidua e o líquido amniótico, onde pode protexer as membranas da dixestión e axuda na remodelación fetal e os tecidos uterinos. O PAI-2 axuda o PAI-1 na regulación da fibrinólise e pode axudar a impedir a sobreexpresión do PAI-1, o que incrementa o risco de trombose. Durante o embarazo, a concentración plasmática do PAI-2 elévase desde niveis case indetectables a 250&nbsp;ng/mL (principalmente na forma glicosilada). O PAI-2 xoga un papel nas resposta inflamatorias e as infeccións, potencialmente ao regular á baixa as células T que segregan IgG2c e interferón de tipo II. Un estudo recente suxire que o PAI-2 pode ser unha diana directa augas abaixo e un activador de p53, e pode estabilizar directamente p21; ademais, a expresión do PAI-2 increméntase en fibroblastos senescentes e poden deter o crecemento de fibroblastos novos.

## Posibles papeis no cancro 
O papel do PAI-2 no crecemento e metástase do cancro é complexo, xa que o PAI-2 pode ter efectos promotores ou inhibidores de tumores. En particular, é a súa alta expresión en células tumorais, non no organismo hóspede do tumor, o que influencia o crecemento do cancro. As células do cancro poden facilitar a exportación do PAI-2 por medio de micropartículas. Debido á súa alta expresión en células tumorais, o PAI-2 foi utilizado para rastrear e estudar o espallamento de células de melanoma anxiotrópico.

Aínda que a expresión do PAI-2 pode promover a metástase ao cerebro, noutros casos a expresión alta de PAI-2 descende significativamente a metástase nos pulmóns e outros órganos. Os efectos particulares do PAI-2 sobre a metástase poden depender do tipo de cancro e a súa localización no corpo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Inhibidor do activador do plasminóxeno 1
* Serpina

### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* A base de datos en liña MEROPS para peptidases e os seus inhibidores: I04.007 
*