Osismos

[miniatura|250px|Mapa dos [Galos|pobos galos da actual Bretaña. En verde escuro, territorio dos osismos.]]
Os **osismos** (en latín, *Osismii*) foron un pobo galo que viveu na Armórica, da que ocupaban unha boa parte do seu occidente. 

## Nome 
A súa primeira mención, como Ὀστίσμιοι *Ostímioi*, débese ao xeógrafo e viaxeiro da Antiga Grecia Piteas, no século IV a.C., que os situaba ao final da península de *Kabaïon*, que hoxe en día non se pode identificar. O seu nome (*Ostímioi*) significa "o máis lonxao" ou "aqueles que viven no fin do mundo". Seu territorio correspóndese en termos xerais ao moderno departamento francés de Finistère, cuxo nome reflicte o mesmo significado en latín *Finis Terræ*, isto é, a final da Terra, do que tamén deriva a galega Fisterra.

Segundo Estrabón, o explorador Piteas, que viaxou ao noroeste de Europa a finais do século IV a.C., informou da variante  Ὠστιμίους *Ōstimíous*, que parece ser a forma máis antiga do nome, documentada antes de que ocorrera o coñeocido cambio de son galo: st-> -ss-.

## Historia 
miniatura|220px|Moedas dos osismios
miniatura|220px|Restos do antigo acueduto galorromano de *Vorgium*, actual Carhaix, no territorio de Poher
Establecidos desde a Idade do Ferro, Ptolomeo dixo que a cidade principal do pobo dos osismios era a de *Vorganium* (hoxe Carhaix-Plouguer).

Os osismios chegaron aos tempos romanos, e aparecen nos textos de Xulio César, Plinio o Vello e Estrabón. Sometéronse a César durante a guerra das Galias, no 57 a.C. Ao ano seguinte aliaronse cos vénetos na guerra destes contra César, pero foron derrotados. Convertéronse nunha *civitas* romana, palabra que denota  unha unidade administrativa semiautónoma de nivel medio. 

A súa identidade sobreviviu até a Antigüidade tardía, pero a súa romanización desapareceu.

Na Alta Idade Media, o territorio que ocuparan os osismios, *pagus Castri* ou *Paou-Kaer*, ou Poher era un *pagus*, subdivisión da antiga Dumonia (en latín *Dumnonia*) que designaba no século VI un reino bretón situado no suroeste de Inglaterra. O termo utilizouse a partir do século VIII na haxiografía bretoa para designar unha parte da península Armoricana. Poher foi un condado, que apareceu a principios da Idade Media na Bretaña, e cuxa capital era a cidade galorromana de *Vorgium*, capital dos osismos, que se converteu en Carhaix tras a caída do Imperio romano. As escavacións arqueolóxicas efectuadas desde 1999 mostran que, se a cidade perdeu a súa función de capital a partir do século IV, porén seguiu sendo un bastión importante e unha encrucillada estratéxica. Os límites deste territorio foron moi variábeis ao longo da historia, tendendo a reducirse co paso do tempo.O historiador Hubert Guillotel fainos coincidir coa diocese de Cornualla (actualmente diocese de Quimper).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Chédeville, André & Hubert Guillotel (1984): "La Bretagne des saints et des rois (Ve-Xe siècles)" Rennes: Ouest-France Université. ISBN 2-8588-2613-7.
* Quaghebeur, Joëlle (2001): *La Cornouaille du IXe-X au XIIe-X siècle*. Quimper: Société archéologique du Finistère. ISBN 2-9067-9005-2.
* Smith, Julia M. H. (1992): *Province and Empire: Brittany and the Carolingians*. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-5213-8285-4.

### Outros artigos 
* Galos
* Poher
* Historia da Bretaña