open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Terremoto de Myanmar de 2025

O 28 de marzo de 2025 ás 12:50:52 (hora de Myanmar) (06:20:52 UTC), un **terremoto de magnitude 7,7 azoutou a rexión de Sagaing en Myanmar**, con epicentro preto de Mandalay, a segunda cidade máis grande do país. O choque das fallas acadou unha intensidade máxima na escala modificada de Mercalli de IX (violenta). Foi o terremoto máis poderoso que golpeou Myanmar dende 1912, e o segundo máis mortal na historia moderna de Myanmar, só superado polas estimacións máis altas do terremoto de Bago de 1930. O terremoto causou grandes danos en Myanmar e importantes danos na veciña Tailandia. Centos de vivendas tamén resultaron danadas en Yunnan, na China.

O terremoto provocou máis de 5000 mortes en Myanmar e 40 en Tailandia. Máis de 3900 persoas resultaron feridas e centos máis seguen desaparecidas. As autoridades tanto de Myanmar como de Tailandia declararon o estado de emerxencia e estiman que o número de mortos aumente. A guerra civil de Myanmar (en curso dende 2021) agravou a dificultade de socorro en caso de catástrofe e a comunicación da información.

## Notas
Galicia feudal

***Galicia feudal*** é unha obra de divulgación histórica da xornalista Victoria Armesto, publicada por Editorial Galaxia en 1969.

## Contido
A obra ten trece capítulos: "El culto jacobeo", "Raíces galaicas del culto jacobeo", "Prisciliano", Santiagoy Córdoba", "Fiel pero desdichado", "Triunfo y tragedia de Gelmírez", "El tercer pie del peregrino", "Los gallegos y don Pedro el Cruel", "Os Irmandiños", "Los condes locos", "Las cadenas del Hospital Real", "Galicia ante las Comunidades de Castilla" e "Fonseca y las Germanías". A maiores, conta con bibliografía e un índice onomástico.

Nos agradecementos a autora refírese a Carlos Martínez-Barbeito, Harri Meier, Juan Naya, Isabel Martínez-Barbeito, María África Ibarra, Emilio González López, Ramón Martínez López, Ramón Otero Pedrayo e Álvaro Gil. A autora explica que comezara a escribir a obra cinco anos atrás no Romanische Seminar da Universidade de Bonn.
## Acollida
En 1970 Victoria Armesto acadou o Pedrón de Ouro pola achega histórica realizada co libro.

## Edicións
A primeira edición de 1969 realizouse en dous tomos, e en 1971 saíu unha segunda edición nun único volume, cunha faixa co texto "El gran reportaje histórico de la Edad Media Gallega". En 1994 saíu publicado na colección Biblioteca Gallega de *La Voz de Galicia*.

## Notas
LU-159

A **LU-159** (na provincia de Lugo), é unha antiga estrada da Rede Primaria Complementaria Básica da Xunta de Galicia que atravesa a aldea da Recadieira, no concello de Mondoñedo. Ten unha lonxitude de 0,7 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa LU-160 e finaliza nun cruzamento coa LU-160 na mesma localidade. Foi cedido ao concello de Mondoñedo, sobre principios da década de 2020. Esta estrada foi substituída co novo traxecto da actual estrada LU-160 que circunvala a aldea.
Pomar de Euclides

miniatura| Vista en planta dunha esquina do pomar de Euclides, na que as árbores están etiquetadas coa coordenada *x* da súa proxección no plano .

En matemáticas, falando informalmente, **o pomar de Euclides** é unha matriz de "árbores" unidimensionais de altura unidade plantadas nos puntos da retícula nun cuadrante dunha retícula cadrada. 

Máis formalmente, o pomar de Euclides é o conxunto de segmentos de liña de  a , onde  e  son enteiros positivos.
esquerda|miniatura| Un recanto do pomar de Euclides, árbores azuis visíbeis dende a orixe
miniatura| Vista en perspectiva do pomar de Euclides desde a orixe. As árbores vermellas denotan as filas que están dúas posicións fóra da diagonal principal.
As árbores visíbeis desde a orixe son aquelas nos puntos da retícula , onde  e  son coprimos, é dicir, onde a fracción \tfrac{x}{y}  está en forma reducida. O nome deriva do algoritmo de Euclides.

Se o pomar se proxecta en relación á orixe sobre o plano  (ou, de xeito equivalente, debuxado en perspectiva desde un punto de vista na orixe), as copas das árbores forman un grafo da función de Thomae. O punto  proxéctase a

: \left ( \frac {x}{x+y}, \frac {y}{x+y}, \frac {1}{x+y} \right ).

A solución do problema de Basilea pódese usar para mostrar que a proporción de puntos na grade  que teñen árbores sobre eles é de aproximadamente \tfrac{6}{\pi^2} e que o erro desta aproximación vai a cero no límite cando  vai ao infinito.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Problema do bosque opaco
* Crebacabezas das partillas de 17 animais

### Ligazóns externas 
*Euclid's Orchard, Grade 9-11 activities and problem sheet, Texas Instruments Inc.
* Project Euler related problem
Pablo Freire

**Pablo Freire Fernández**, nado en Ourense en 2009, é un estudante galego.

## Traxectoria
Pablo é irmá de Raquel Freire. Estudante no IES As Lagoas de Ourense. Gañou unha medalla de bronce na Olimpíada Matemática Española de 2024 e unha medalla de ouro en 2025.

Pablo pensa que as matemáticas se ensinan dun xeito moi mecánico.

## Notas
Miguel Cores

**Miguel Cores Mejuto**, nado na Coruña o 16 de outubro de 2007, é un estudante galego.

## Traxectoria
Estudante no IES Fernando Wirtz da Coruña. Gañou unha medalla de ouro na Olimpíada Matemática Española de 2025, que lle permitirá participar na Olimpíada Matemática Internacional de 2025.

O vindeiro curso quere estudar matemáticas na Universidade de Santiago de Compostela.

## Notas
Libro da Memoria

miniatura|Portada do Libro da Memoria
miniatura|Contraportada do Libro da Memoria
O **Libro da Memoria** é unha iniciativa educativa do CEIP López Ferreiro de Santiago de Compostela, creado no curso 2017-18. O seu obxectivo é que o alumnado descubra, valore e participe activamente na súa propia cultura a través da tradición oral galega.

## Características
Inicialmente desenvolveuse no segundo ciclo de Educación Infantil coa colaboración das familias, para levar a cabo unha compilación de arrolos, trabalinguas, ditos e outros textos transmitidos oralmente. No curso 2021/22 ampliouse a outros niveis educativos baixo a coordinación do Equipo de Dinamización da Lingua Galega do centro. Este libro destaca a importancia da oralidade na educación, xa que os textos recollidos axudan ao desenvolvemento da linguaxe, o ritmo e a expresión emocional, ademais de integrarse nos xogos infantís tradicionais.

Está enmarcado dentro do proxecto Sentindo en Feminino, que pon en valor o papel fundamental da muller como transmisora da cultura e garante da continuidade da tradición oral ao longo do tempo. 

## Véxase tamén
### Ligazón externas
*Libro da Memoria
Parque Xixón

O **Parque Xixón** é un espazo verde situado en Santiago de Compostela, preto do Parque da Música en Compostela, entre a Avenida do Burgo das Nacións e a Rúa do Porto de Vite. A súa localización e a súa ampla extensión de zonas axardinadas convérteno nun lugar de referencia dentro da cidade, especialmente para a comunidade educativa do CEIP López Ferreiro. 
## Características
Ademais de servir como espazo de lecer para o alumnado de dito centro cumpre un papel fundamental como recurso pedagóxico, favorecendo un enfoque educativo máis dinámico e vinculado coa natureza. O contacto con espazos abertos e naturais facilita a aprendizaxe a través da exploración, o xogo e a interacción cos elementos do medio. Ademais, o parque conta con áreas de xogos infantís, zonas arboradas que proporcionan sombra e un pequeno regato que atravesa a contorna, ofrecendo unha contorna relaxada e propicia para desenvolver actividades didácticas e de convivencia.

A incorporación do Parque Xixón como parte activa da comunidade educativa do CEIP López Ferreiro abre novas oportunidades para integrar metodoloxías de aprendizaxe ao aire libre, fomentar o traballo en equipo e fortalecer valores como o respecto pola natureza e a sostibilidade.
## Galería de imaxes

Parque Xixón 2.jpg|Parque Xixón
PX4.jpg|Camiño escolar no parque Xixón
PX3.jpg|Parque Xixón
Naisten SM-sarja 2003-2004

A **tempada 2003-2004 da Naisten SM-sarja** foi a 22ª edición da máxima categoría do hóckey sobre xeo feminino de Finlandia.
Ao finalizar a tempada as Blues gañaron o cuarto campionato da súa historia logo de derrotar nas finais (3-0) ás xogadoras do Ilves de Tampere. Pola súa banda as Kärpät de Oulu conseguiron a medalla de bronce logo de derrotar ás xogadoras do IHK no partido polo bronce (4-3).

## Equipos participantes 
## Rolda preliminar 
Ao principio da tempada xogouse unha rolda preliminar en formato de liga todos contra todos a dobre volta, co que cada equipo xogou un total de 14 partidos. Os seis equipos mellor clasificados disputaron a liga regular, mentres que os dous últimos disputaron a promoción.

## Grupo final 
No grupo final acumuláronse os resultados colleitados na rolda preliminar e os dous primeiros da táboa clasificáronse directamente para as semifinais, mentres que os cato restantes disputaron os cuartos de final.

## Promoción 
Nesta tempada, os dous peores equipos da rolda preliminar (TPS e Ylöjärvi-Ilves) disputaron o grupo final da I-divisioona cos seis mellores equipos da segunda categoría. O grupo xogouse en formato de liga a dobre volta todos contra todos, co que cada equipo xogou un total de 14 partidos. O primeiro clasificado do grupo disputou a serie de ascenso contra o equipo perdedor da primeira eliminatoria pola permanencia xogada polos dous equipos perdedores dos cuartos de final da Naisten SM-sarja. Ao finalizar os 14&nbsp;partidos do grupo final, o LoKV de Lohja ocupou a primeira posición da táboa clasificouse para disputar a serie de promoción.

;Primeira rolda

----

*Tappara gaña a serie e se mantén na categoría.*

;Segunda rolda

----

*Cats gañan a serie e se manteñen na categoría.*

## Notas
Jens-Frederik Nielsen

**Jens-Frederik Nielsen**, nado o 22 de xuño de 1991, é un político e xogador de bádminton groenlandés. Dende o 28 de marzo de 2025 é o oitavo primeiro ministro de Groenlandia. É o líder do partido Demokraatit, e anteriormente serviu como Ministro de Traballo e Recursos Minerais durante o VII goberno de Kim Kielsen, dende 2020 a 2021. Nielsen é o primeiro membro do partido Demokraatit en ocupar o cargo de primeiro ministro.

## Traxectoria 
Nielsen naceu e criouse a Groenlandia. A súa cidade natal é Nuuk. Foi reelixido para o posto en marzo de 2024.

Nos Xogos das Illas de 2023, Nielsen gañou o campionato de bádminton individual masculino.

Durante as eleccións xerais de Groenlandia de 2025, Nielsen recibiu 4.850 votos persoas, superando ao daquela primeiro ministro de Groenlandia Múte Bourup Egede, que recibiu 3.276.

## Visión política 
En resposta á invasión rusa de Ucraína de 2022, Nielsen instou a Polar Seafood a deter as súas operacións rusas, facendo fincapé na necesidade de facer presión a Rusia e restaurar a paz en Europa.

En marzo de 2025, Nielsen condenou as ameazas do presidente dos Estados Unidos Donald Trump de invadir Groenlandia. Nielsen dixo que Trump "non conseguirá" Groenlandia.

Nielsen avoga por reducir a dependencia da subvención global de Dinamarca priorizando o desenvolvemento empresarial e a autosuficiencia económica en Groenlandia.

## Notas
Dorothy E. Smith

**Dorothy Edith Smith**, nada en Northallerton (Reino Unido) o 6 de xullo de 1926 e finada en Vancouver o 3 de xuño de 2022, foi unha socióloga canadiana, coñecida polo desenvolvemento dun método chamado a Organización Sociolóxica do Coñecemento (SOK, polas súas siglas en inglés), a teoría feminista do "punto de vista" e a etnografía institucional.

## Notas
Río Võhandu

O **río Võhandu** (en ) é un río en Estonia. Con 162 km de lonxitude, o Võhandu é o máis longo río de Estonia que só discorre polo territorio estoniano.

En 1963, creouse unha área protexida no val do Võhandu.

## Descrición
O Võhandu ten ansúa fonte na vila de Saverna, no concello de Valgjärve. Desemboca no lago Lämmijärv, preto da aldea de Võõpsu no concello de Mikitamäe. O río pasa polos lagos Jõksi järv, Hutita veskijärv, Räägu veskijärv, Vagula järv, Leevi veskijärv, Leevaku paisjärv e Räpina järv.

A parte do río augas arriba do lago Vagula tamén se chama Pühajõgi (que significa "río sagrado"), o curso inferior tamén se chama Voo jõgi.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Võhandu Viira müüri juures.jpg
Ficheiro:Kirumpää sild õhust 2014.jpg|Vista aérea da ponte de Kirumpää.
Ficheiro:Võhandu maraton 2012.jpg|Maratón do Võhandu. 

Ficheiro:Võhandu jõgi.JPG
Ficheiro:Vahejõgi Bridge, Kirumpää 2.jpg|Ponte de Kirumpää.
Ficheiro:Leevaku Hydroelectric Power Station.jpg|Central hidroeléctrica de Leevaku no río Võhandu.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Domingo Fernández del Riego

**Domingo Fernández del Riego**, nado en Vilanova de Lourenzá (Lourenzá) o 25 de abril de 1916 e finado en Vigo o 10 de outubro de 1978, foi un farmacéutico e activista cultural galego.

## Traxectoria 
Estudou Farmacia na Universidade de Santiago de Compostela. Vinculado ao galeguismo dende novo, integrouse na Mocedade Galeguista de Santiago da que foi elixido secretario xeral en 1934. Farmacéutico na rúa do Príncipe de Vigo. Foi fundador de COFANO (Cooperativa Farmacética del Noroeste), impulsou a liturxia en galego e foi fundador da editorial SEPT. Nos últimos anos do franquismo foi un dos fundadores do Partido Galego Social Demócrata. Finou en Vigo o 10 de outubro de 1978.

## Vida persoal 
Casou con Cristina García Suárez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O boticario vigués Domingo Fernández del Riego, home bo e xeneroso comprometido con Galicia
Eneko Jauregi

**Eneko Jauregi Escobar**, nado en Muxika o 13 de xullo de 1996) é un futbolista vasco que xoga como dianteiro no Racing de Ferrol, da Segunda División.

## Traxectoria 
Nado en Muxika, formouse como futbolista na canteira do Gernika Club. Rematada a súa etapa como xuvenil, foi incorporado pola Real Sociedade, que o asignou ao Berio, da Terceira División. Para a tempada 2015/16 foi ascendido á Real Sociedad B, da Segunda División B.

O 29 de xaneiro de 2018 asinou un contrato de dous anos e medio co Cádiz CF de Segunda División, sendo cedido inmediatamente ao Córdoba CF, da mesma categoría. Debutou na división de prata o 11 de febreiro de 2018, substituíndo a Juanjo Narváez na segunda metade dunha derrota por 1-5 ante o Tenerife. O 23 de agosto foi cedido ao Atlético Levante por un ano.

Na tempada 2019/20 militou no Asteras Tripolis da Superliga de Grecia, antes de regresar ao fútbol español en setembro de 2020, cando fichou polo UCAM Murcia. Posteriormente pasou polas filas do Lleida Esportiu e do San Sebastián de los Reyes.

En xullo de 2022 pasou ao Amorebieta, que viña de descender á Primeira Federación. Foi o máximo goleador do equipo vasco durante a campaña 2022/23, con 15 goles, sendo unha peza clave para o ascenso á Segunda División. O 18 de xullo de 2024, despois de descender de novo, fichou polo Racing de Ferrol.

## Notas
Aleksa Purić

**Aleksa Purić** (en serbio cirílico: ***Алекса Пурић***), nado en Šabac o 7 de xullo de 2003, é un futbolista serbio que xoga como defensa central no Racing de Ferrol, da Segunda División.

## Traxectoria 
Nacido na cidade serbia de Šabac, formouse como futbolista na canteira do Partizan, ao que chegou procedente do Školi fudbala Savacium. O 16 de outubro de 2020 asinou o seu primeiro contrato profesional co club.

En 2021 saíu cedido ao FK Teleoptik, da terceira división, onde militou dous anos. En xullo de 2023 deixou o Partizan e fichou polo Doxa Katokopias da Primeira División de Chipre, co que xogou 31 partidos.

O 4 de xullo de 2024 fichou polo Racing de Ferrol, da Segunda División española.

## Notas
Fagira D. Morti

**Fagira D. Morti,** pseudónimo de **Margit Adorf**, nada en Talín o 14 de febreiro de 1974, é unha xornalista, tradutora e poestisa estoniana. O pseudónimo é case un anagrama do seu nome civil. Adoita presentar poemas pictográficos con forma de copa e emprega a ironía e un certo sentido dramático. Algúns dos seus poemas tamén foron traducidos ao inglés.

Na súa faceta como crítica literaria e cinematográfica, asina co seu nome real -Margit Adorf- , é aguda e de lingua afiada.

## Obras 
* 1995: colección de poesía "Libamaailm"
* 2001: colección de poesía "Normaalsuse etalon"
* 2018: colección de poesía "Pöörane kiskjaloom"

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
David Castro Pazos

**David Castro Pazos**, nado en Cuntis o 9 de outubro de 1995, é un futbolista galego que xoga como defensa no Racing de Ferrol, da Segunda División.

## Traxectoria 
Formado na canteira do Pontevedra, tras rematar a súa etapa como xuvenil pasou polas filas do Portonovo SD, o Estradense e o Céltiga.

En xuño de 2017 regresou a Pontevedra, agora como integrante do primeiro equipo, que militaba na Segunda División B. Militou dous anos no club granate, disputando 66 partidos oficiais e proclamándose campión da Copa Federación.

No verán de 2019 foi traspasado ao Valencia CF, que o destinou ao seu filial, tamén de Segunda B. O 6 de setembro de 2020 rescindiu o seu contrato co club valenciano e pasou ao Numancia, da mesma categoría. 

O 18 de xuño de 2021 fichou polo Racing de Ferrol da Primeira Federación. Axiña se fixo coa titularidade e na tempada 2022/23 contribuíu con 35 partidos de liga ao ascenso do equipo á Segunda División despois de 15 anos de ausencia. Debutou na categoría de prata o 12 de agosto de 2023, nunha vitoria por 0-1 ante o Elche.

## Notas
Abe Bluestein

**Abraham Bluestein**, nado en Philadelphia o 1 de novembro de 1909  e finado en Croton-on-Hudson (Nova York) o 3 de decembro de 1997, foi un anarquista estadounidense que participou na guerra civil española.

## Traxectoria 
Abraham Bluestein, máis coñecido como Abe Bluestein, naceu en Philadelphia o 1 de novembro de 1909, fillo dos inmigrantes rusos Mendel (Max) e Esther Bluestein. Ambos foran revolucionarios que fuxiran do seu país despois de que o pai asasinara a un soldado tsarista. Nos Estados Unidos, participaron na organización do Sindicato Internacional de Traballadoras da Confección; adoitaban debater sobre o anarquismo na casa. Mentres estudaba a primaria, os pais decidiron trasladalo á Escola Moderna Stelton, na colonia anarquista Ferrer de Nova Jersey. Logo estudou a secundaria nun instituto público de Novo Brunswick, e graduouse polo City College de Nova York. Durante esta etapa universitaria, uniuse ao Grupo de Vangarda, unha asociación anarquista na que coñeceu á artista Selma Cohen, quen sería a súa futura esposa. Durante a década de 1930, editou a revista do grupo, *Vanguard*, e *Challenge*. Posteriormente, comezou a traballar como mestre.

Bluestein e Cohen eran activistas anarquistas e, en 1937, viaxaron xuntos a España para apoiar ao bando antifascista republicano durante a guerra civil española. Dende Cataluña e, principalmente, Barcelona, Bluestein actuaba como reporteiro para a CBC e colaboraba como oficial de información republicano, ao tempo que desempeñaba funcións sindicalistas na Confederación Nacional do Traballo. En España, coñeceu a Emma Goldman e Augustin Souchy.

Tras a guerra, Bluestein e Cohen regresaron a Croton-on-Hudson, na cidade de Nova York, onde criaron aos seus catro fillos. Movido por tendencias pacifistas, durante a segunda guerra mundial, Bluestein afastouse do anarquismo antifascista. Despois do conflito, escribiu para *The Jewish Daily Forward* e *American Labor Union Journal*. Tamén participou no club de lectura libertario e, en 1983, editou o volume *Fighters for Anarchism: Mollie Steimer and Senya Fleshin*. Máis adiante, foi conferenciante e tradutor de obras sobre o anarquismo español, como *With the Peasants of Aragón*, de Souchy, e editou dous volumes sobre o anarquismo en España tras a caída do réxime franquista.

Bluestein faleceu o 3 de decembro de 1997 nunha residencia de Croton.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Documentos de Abe e Selma Bluestein, 1930-1991 (Universidade de Michigan)
As Boeiras, Sedes, Narón

**As Boeiras** é un lugar da parroquia de Sedes, no concello coruñés de Narón, na comarca de Ferrol.

Está situado xunto á Boeira (O Sequeiro, Valdoviño).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Sedes 
### Parroquias de Narón 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Narón
Aigas

Como topónimo **Aigas** pode referirse a:

;En Galiza
***Aigas**, lugar da parroquia de Rao, no concello de Navia de Suarna;
***Folgueiras de Aigas**, lugar da parroquia de Rao, no concello de Navia de Suarna.
Cinco (homónimos)

O termo **Cinco** pode referirse a:

***Cinco** é un número, representado como 5. 

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***As Cinco Calles**, lugar da parroquia de Campo, no concello de Arzúa;
***Cinco Nogueiras**, lugar da parroquia de Vilarrubín, no concello da Peroxa.
Instituto da Lingua Estoniana

O **Instituto da Lingua Estoniana**  (en ) é a autoridade oficial reguladora da lingua estoniana. Ten a súa sede na capital de Estonia, Talín. O seu obxectivo formal é contribuír á supervivencia a longo prazo do estoniano. O Instituto investiga o estoniano moderno, a historia da lingua, os dialectos e os cognados das linguas ugrofinesas.

Fundouse en 1993 ao se reorganizar o Instituto de Lingua e Literatura. Desde 2020 o director é Arvi Tavast.

## Directores 
* Asta Õim (1993–2000)
* Urmas Sutrop (2000–2015)
* Tõnu Tender (2015–2020)
* Arvi Tavast (2020–...)

## Notas 
## Véxase tamén
João Paulo Borges Coelho

**João Paulo Constantino Borges Coelho**, nado no Porto o 27 de xuño de 1955, é un historiador e escritor luso-mozambicano.

## Traxectoria 
Nado no Porto en 1955, fillo de pai de Trás-os-Montes e de nai mozambicana, pronto marchou vivir cos seus pais a Mozambique, adquirindo posteriormente a nacionalidade dese país.

Estudou en Mozambique, cursando o Liceu Pêro de Anaia, en Beira, e posteriormente obtivo o doutoramento en Historia Económica e Social pola Universidade de Bradford (Reino Unido) e a licenciatura en Historia pola Universidade Eduardo Mondlane de Maputo, en Mozambique.

É, sobre todo, un historiador. Imparte Historia Contemporánea de Mozambique e África Austral na Universidade Eduardo Mondlane, en Maputo, e, como profesor convidado, no Máster en Historia de África na Facultade de Artes da Universidade de Lisboa . Dedicouse á investigación das guerras coloniais e civís en Mozambique e publicou varios textos académicos en Mozambique, Portugal, Reino Unido, España e Canadá .

Como escritor, debutou na ficción con *As Duas Sombras do Rio* en 2003. Gañou o Premio José Craveirinha 2005, outorgado o 28 de marzo de 2006, co libro *As Visitas do Dr. Valdez*. Mozambique é o escenario principal de toda a súa obra de ficción.

Recibiu o Premio Leya, no segundo ano da súa concesión, pola novela *O Olho de Hertzog*. O premio foi anunciado o 13 de outubro de 2009.

En 2012 recibiu o doutoramento *honoris causa* pola Universidade de Aveiro.

O 9 de xuño de 2019 outórgaselle o grao de Comandante da Orde do Infante D. Henrique, de Portugal.

## Bibliografía publicada 
Ademais de numerosas obras de carácter histórico, político e social, publicou:

### Banda deseñada 
* *Akaporo de Akaporo.* *Armas e escravos* (1981). Maputo. Ed. do Instituto Nacional de Libros e Rexistros.
* *Nos tempos de Farelahi* (1984). Maputo, Ed. do Instituto Nacional do Libro e do Documento (o autor asina só João Paulo).

### Novela e novela curta 
* *As Duas ombras do Rio* (2003). Editorial Caminho. ISBN 972-21-1552-9.
* *As Visitas do Dr. Valdez* (2004). Editorial Caminho. ISBN 972-21-1641-X.
* *Índicos Indícios I. Setentrião* (2005)*.* Editorial Caminho.
* *Índicos Indícios II. Meridião* (2005)*.* Editorial Camiño.
* *Crónica da Rua 513,2* (2006)*.* Editorial Caminho. ISBN 972-21-1781-5.
* *Campo de Trânsito* (2007)*.* Editorial Caminho.
* *Hinyambaan* (2008). Editorial Caminho. ISBN 972-21-1972-9.
* *O olho de Hertzog* (2010). LeYa. ISBN 978-989-660-039-6.
* *Cidade dos Espelhos* (2011). Editorial Caminho. ISBN 978-972-212-398-3.
* *Ranhas da Noite*, (2013). Editorial Caminho. ISBN 978-972-212-652-6.
* *Água – Uma novela rural* (2016)*.* Editorial Caminho. ISBN 978-972-212-809-4.
* *Ponta Gea* (2017). Editorial Caminho. ISBN 978-972-212-866-7.
* *Museu da Revolução* (2021). Editorial Caminho. ISBN 978-972-21-3115-5. Foi presentada en Santiago de Compostela.
## Notas
Calles (homónimos)

Como topónimo **Calles** pode referirse a:

;En Galiza
***As Calles**, lugar da parroquia de Olas, no concello de Mesía;
***As Cinco Calles**, lugar da parroquia de Campo, no concello de Arzúa.

;Fóra de Galiza

;Na Comunidade Valenciana
***Calles**, concello da provincia de Valencia.
Anna Haava

**Anna Haava** (nada como **Anna Rosalie Haavakivi**) nada en Kodavere (Estonia), daquela Imperio ruso, o 15 de outubro de 1864 e finada en Tartu o 13 de marzo de 1957, foi unha poetisa, escritora e tradutora estoniana de finais do século XIX e comezos do XX. Foi unha dos fundadores na Unión de Escritores de Estonia, creada en 1922. Recibiu múltiples recoñecementos.  

## Traxectoria 
### Familia 
Anna Rosalie Haavakivi naceu o 15 de outubro de 1864 na parroquia rural de Kodavere, que agora forma parte da parroquia de Peipsiääre, no leste de Estonia. O pai de Haava, Joosep Haavakivi (1836–1891) casou con Sohvi Janast da aldea de Punikvere, Estonia en 1860. A súa era unha familia rural que tiña a granxa Haavakivi, e Anna criouse coa súa irmá maior, Elisabet (1860–1893), e un irmán máis novo, Rudolf (1870–1950). Así, mentres Haava asistía á escola de lingua alemá, recibiu un nome "máis alemán", Anna Rosalie Espenstein, e ensinárona a ser unha boa alemá. Pero, ao graduarse, Anna insistiu en restaurar o seu nome de nacemento, Haavakivi, e retomar a súa vida como patriota estoniana.

## Etapas 
[miniatura|Fotografía de Anna Haava na [década de 1920.]]
Na súa obra pódense distinguir 3 períodos: 

* O primeiro, no século XIX, inclúe poemas publicados en tres volumes *Luuletused* (1888–1897). Esta foi unha etapa da poesía romántica, cuxo estado de ánimo comparou Endel Nirk coas obras xuvenís de Heinrich Heine mesturadas coa poesía popular de Estonia. Estes poemas caracterizáronse pola austeridade propia dos pobos do norte e incluían referencias ao mundo natural.
* A partir de *Lained* (1906), a poetisa interesouse polas cuestións sociais. Nos seus poemas estigmatizou a discriminación étnica e a inxustiza que sufrían as persoas traballadoras. Nos seus poemas expresaba protesta e desesperación, e tamén utilizaba a ironía. Tamén describiu a vida rural en detalle. Durante este período, Anna Haava tamén escribiu en verso en branco e en prosa. A actividade literaria de Haava foi longa; escribiu os seus últimos poemas aos 90 anos.

Haava tamén escribiu o libreto da ópera de Artur Lembas, *Lembitu tūtar* (*A filla de Lembitu*) en 1908.

En 2006, apareceu o manuscrito inédito *Mälestusi Laanekivi Manni Lapsepõlvest* (*Memorias da infancia de Laanekivi Mann*) e, en 2008, apareceu, un libro que recollía toda a súa poesía titulado, *Luule* (*Poemas*), que contén case 700 poemas.

## Obras principais 
* 1888, *Luuletused I (Poemas)*.
* 1890, *Luuletused II.*
* 1897, *Luuletused III.*
* 1906, *Lained (Ondas).*
* 1910, *Ristlained (Ondas cruzadas).*
* 1913, *Põhjamaa lapsed (Nenos nórdicos).*
* 1920, *Meie päevist (Dende os nosos días).*
* 1930, *Siiski on elu ilus (Aínda así, a vida é fermosa).*
* 1935, *Laulan oma eestilaulu  (Eu canto a miña canción estoniana).*

## Recoñecementos 
* 1930, Orde da Cruz da Aguia de 3.ª Clase.
* 1935, Orde da Cruz Vermella de Estonia de 2ª clase.
* 1954, nomeada Escritora popular da RSS de Estonia.
* Orde da Insignia de Honra.
* En 2006, inaugurouse a Sala Memorial Anna Haava, no Centro Comunitario Assikvere no condado de Jõgeva.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Regueiras

O topónimo **Regueiras** pode referirse a:

;En Galiza
***Regueiras**, lugar da parroquia de Bembrive, no concello de Vigo;
***As Regueiras**, lugar da parroquia de Oleiros, no concello de Salvaterra de Miño;
***Pedregueiras**, lugar da parroquia de Dexo, no concello de Oleiros.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Regueiros**, lugar da parroquia do Río, no concello de Vilamarín.
Moeda dun terzo de farthing

O **terzo de farthing** foi unha moeda británica co valor de 1⁄2880 da libra, 1⁄144 do xilin ou 1⁄12 de penique. Cuñouse en cobre en 1827, 1835 e 1844, e en bronce en varios anos entre 1866 e 1913, e o seu uso estaba autorizado unicamente no territorio de Malta, malia formar parte do conxunto de moedas divisionarias do sistema da libra esterlina, que tamén se utilizaba nesta illa mediterránea.

## Historia 
### Antecedentes e creación 
Cando Malta pasou a ser un protectorado británico en 1800, o padrón monetario local era o escudo maltés emitido polos Cabaleiros Hospitalarios no século XVIII, aínda que tamén circulaban moedas estranxeiras. Un escudo podía dividirse en 240 grans, que eran pequenas moedas de bronce. Coloquialmente, os malteses referíanse a un gran —e máis tarde a un terzo de farthing— co termo *ħabba*, a palabra maltesa para «gran». Xa que logo, a moeda de máis baixo valor do sistema británico cuñada ata daquela, o farthing ou cuarto de penique, equivalía a tres grans.

En 1825, as autoridades británicas converteron a moeda británica no padrón monetario de Malta. O 3 de novembro de 1827, unha proclamación declaraba as moedas de cobre británicas como a única moeda de cobre de curso legal da colonia, 

### Moeda de cobre 
A Real Casa da Moeda de Londres emitiu 1.440.000 exemplares de moedas dun terzo de farthings, para substituír os antigos grans.

O gobernador de Malta solicitara ás autoridades da metrópole que as moedas levasen a lenda MALTA / ONE GRAIN, mais no canto diso os funcionarios da *Royal Mint* utilizaron os deseños que William Wyon creara xa para o anverso e para o reverso do farthing británico. 

En 1835 e 1844 autorizáronse emisións posteriores en cobre do mesmo tamaño e peso, mais cos retratos e as lendas no anverso alusivos a Guillerme IV e á raíña Vitoria, respectivamente,

### Moeda de bronce 
[miniatura|110x110px|[Reverso (moedas)|Reverso de ⅓ farthing de bronce da raíña Vitoria (1868).]]
No marco do proceso de substitución da moeda de cobre británica da década de 1860, e unha coroa real. Ambas as faces foron deseñadas por Leonard Charles Wyon, e apareceron novamente en diversas emisións ata 1885.

En 1902, as autoridades británicas emitiron 100 libras esterlinas en moedas dun terzo de farthing, ou o que é o mesmo, 288.000 exemplares, a nome de Eduardo VII, utilizando un anverso creado por George William de Saulles e unha versión actualizada do reverso anterior de L. C. Wyon, agora cunha coroa imperial. O anverso era de Bertram Mackennal, en tanto que o reverso reutilizaba o deseño da emisión de 1902 coa coroa imperial. o terzo de farthing foi retirado da circulación durante a década de 1930.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Peck, C. W. (1960). *English Copper, Tin and Bronze Coins in the British Museum 1558-1958*. British Museum. Londres.

### Outros artigos 
* Farthing
* Moeda de medio farthing
* Substitución da moeda de cobre británica na década de 1860

### Ligazóns externas 
* "Third Farthing. Coin Type from United Kingdom. Detailed information" (*Onlinecoin.club*)
* "Fraccional Farthings: Third farthings (1827 – 1913)" (*Aboutfarthings.co.uk)*
Anne Veski

**Anne Veski**, nada como **Anne Vaarmann** en Rapla o 27 de febreiro de 1956, é unha cantante pop estoniana.

## Traxectoria 
miniatura|Anne Veski en 1988.
Anne Veski naceu como Anne Vaarmann en Rapla, Estonia. Graduouse na escola de música da cidade, despois do cal ingresou na Universidade Técnica de Talín, onde estudou planificación industrial. Licenciouse como economista na universidade en 1978. Ao rematar a súa formación, converteuse en cantante profesional e comezou a traballar como solista cos grupos Mobile e Vitamiin. A súa primeira canción de éxito notable en lingua estoniana foi "*Roosiaia kuninganna*" en 1980. Outros temas de sona foron "*Troopikaöö*" en 1979, "*Viimane Vaatus*" en 1983 e "*Jääd või ei?"* en 1986.

Despois de ter organizado o conxunto Nemo, Veski comezou a súa carreira en solitario en 1984. Nese mesmo ano, participou no Festival Internacional da Canción de Sopot en Polonia. No certame, recibiu os primeiros premios en dúas categorías: o Amber Nightingale pola mellor interpretación dunha canción polaca (con "*Polka Idolka*") e o Concurso de Cancións de Intervisión pola canción "*Nadezhda gasnet*". O Primeiro Premio Intervision foi de feito un segundo posto, xa que a gañadora Krystyna Giżowska recibiu o Gran Premio.

As cancións populares en ruso no seu repertorio inclúen "*Vozmi menya s soboy*" (1983), "*Milyy, goryacho lyubimyy*" (1994) e "''Radovat'cya zhyzni*" (2001).

En 1987, Veski apareceu no documental musical estoniano *Pingul keel* xunto con outros cantantes e músicos estonianos como Urmas Alender, Ivo Linna e Tõnis Mägi.

## Discografía 
### En solitario 
* *Anne Veski* (1983)
*Поет Анна Вески (1983) EP	
*Позади крутой поворот (1984) EP		
**Sind aeda viia tõotan ma!* (1985)	
*Я обещаю вам сады (1985)
*Радоваться жизни (1986) EP	
**Pihtimus* (1995)
**Armukarneval* (2000)	
**Diiva* (2000)		
*Не грусти, человек (2002)
**Lootus* (2003)
*Ни о чем не жалейте (2004)
**Live 2008* (2008)
**Ingleid ei* (2009)	
**Kõike juhtub* / Все бывает (2010)		
**Sünnipäev kahele* (2011)
**Kallis, kuula* (2013)
**Võta minu laul* (2016)
**Ma tänan teid : juubelikontserdi live* (2016)
* *Anne Veski "Veereb, aeg nii veereb"* (2018)

### Colaboracións 
**Anne Veski ja ansambel "Muusik-Seif"* (1983), Anne Veski e Muusik-Seif
**Tänan!* (1988), Anne Veski & Nemo
**Kutse tantsule nr. 9: Suvekuningannad* (1998), Anne Veski e Marju Länik
**Sünnipäev kahele'' (2011), Anne Veski e Ain Tammesson

## Vida persoal 
Veski casou co letrista Jaak Veski (1956–1994) en 1977. A súa filla Kerli Veski é unha diplómata que traballou no Consulado de Estonia en Moscova. A parella divorciouse en 1981. Veski casou de novo co seu representante, Benno Beltšikov.

## Recoñecementos 
*Artista Meritoria da República Socialista Soviética de Estonia (1984)
*Orde da Estrela Branca, 5ª Clase

## Notas 
## Véxase tamén
Río Piusa

O **río Piusa** (en , en ) é un río do sueste de Estonia e tamén de Rusia durante os últimos 14 km antes de desembocar no lago Peipus, no óblast de Pskov. Durante un tramo de 17 km preto de Pechory, o Piusa é o río fronteirizo entre Estonia e Rusia.

O Piusa ten a maior fervenza de todos os ríos de Estonia (cunha caída de 214 metros).

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Piusa jõgi 2013 sügis.jpg
Ficheiro:Piusa jõgi talvel.jpg
Ficheiro:View at Piusa River from the top of Makõ sandstone wall - panoramio.jpg
Ficheiro:Piusa-folyó híd.jpg

## Notas 
## Véxase tamén
As Pertegueiras

Como topónimo **As Pertegueiras** pódese referir a:

;En Galiza
***As Pertegueiras**, lugar da parroquia de Alcabre, no concello de Vigo;
***As Pertegueiras**, lugar da parroquia de Navia, no concello de Vigo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
As Peteiras

O topónimo **As Peteiras** pódese referir a:

;En Galiza
***As Peteiras**, lugar da parroquia de Melias, no concello do Pereiro de Aguiar;
***As Peteiras**, lugar da parroquia de Caldelas de Tui, no concello de Tui;
***As Peteiras**, lugar da parroquia de Guillarei, no concello de Tui.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Os Peteiros**, lugar da parroquia de Borrifáns, no concello de Oza-Cesuras.
A Peteira

O topónimo **A Peteira** pódese referir a:

;En Galiza
***A Peteira**, lugar da parroquia de Magalofes, no concello de Fene;
***A Peteira**, lugar da parroquia de Nete, no concello de Vilalba;
***A Peteira**, lugar da parroquia de Galdo, no concello de Viveiro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Moeda dun cuarto de farthing

O **cuarto de farthing** foi unha moeda británica cun valor de 1⁄3840 da libra, 1⁄192 do xilin ou 1⁄16 do penique. A *Royal Mint* londiniense cuñou esta moeda en cobre puro para o seu uso exclusivo no territorio de Ceilán entre 1839 e 1853. Posteriormente fixéronse cuñaxes en proba en bronce, en 1868, que non chegaron a pórse en circulación.

Malia non teren curso legal no Reino Unido, os cuartos de farthing forman parte do conxunto de moedas divisionarias do sistema da libra esterlina, que tamén se utilizaba no territorio de Celán.

## Caracterización 
Para o anverso do cuarto de farthing utilizouse o cuño que fora creado polo daquela gravador xefe da Real Casa da Moeda de Londres, William Wyon, para a moeda de dous peniques da serie Maundy, cun retrato da raíña Vitoria ollando cara á esquerda e a lenda VICTORIA D: BRITANNIAR: REGINA F: D:.

O cuarto de farthing cuñouse en cobre, cun peso de 1,2 gramos e un diámetro de 13,5 milímetros. Trátase, xa que logo, da moeda máis pequena de todas as de cobre do sistema monetario do Reino Unido. 

No marco do proceso de substitución da moeda de cobre británica da década de 1860, a *Royal Mint* cuñou tamén en bronce e en cuproníquel unha pequena tiraxe en proba en 1868, aínda que non chegou a producirse en masa nin a entrar en circulación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Peck, C. W. (1960). *English Copper, Tin and Bronze Coins in the British Museum 1558-1958*. British Museum. Londres.

### Outros artigos 
* Farthing
* Moeda de medio farthing
* Moeda dun terzo de farthing
* Substitución da moeda de cobre británica na década de 1860

### Ligazóns externas 
* "Quarter Farthing. Coin Type from United Kingdom. Detailed information" (*Onlinecoin.club*)
* "Fraccional Farthings: Quarter farthings (1839 – 1953)" (*Aboutfarthings.co.uk)*
Aitor Buñuel

**Aitor Buñuel Redrado**, nado en Tafalla o 10 de febreiro de 1998, é un futbolista español que xoga como lateral dereito no Racing de Ferrol, da Segunda División.

## Traxectoria 
Formado como futbolista na canteira de Osasuna, foi ascendido ao primeiro equipo en maio de 2015, da man do adestrador Enrique Martín, sen ter pasado antes polo filial. O 16 de maio de 2015 debutou na Segunda División, nun empate 1-1 ante o Real Valladolid. O 19 de decembro marcou o seu primeiro gol na categoría, nunha vitoria por 3-1 ante o Numancia.

O 19 de agosto de 2016 debutou na Primeira División, substituíndo a uan Rafael Fuentes nun empate a un gol ante o Málaga. O 19 de xaneiro de 2018 prorrogou o seu contrato por dous anos e foi cedido inmediatamente ao Valencia Mestalla, da Segunda División B, ata final da tempada.

No verán de 2018 fichou por dous anos polo Racing de Santander e contribuíu ao ascenso do equipo á Segunda División. Entre 2020 e 2022 militou no Almería.

En agosto de 2022 asinou un contrato de dous anos co Tenerife, tamén da división de prata. En xullo de 2024 pasou ao Racing de Ferrol.

## Palmarés 
;Almería
* **Segunda División (1):** 2021/22.

## Notas
Sabardes

Como topónimo **Sabardes** pode referirse a:

;En Galiza
***O Freixo de Sabardes**, parroquia do concello de Outes;
***Sabardes**, lugar da parroquia de Noia, no concello de Noia.
Rubeiras

Como topónimo **Rubeiras** pode referirse a:

;En Galiza
***Rubeiras**, lugar da parroquia do Val de Xestoso, no concello de Monfero;
***Os Rubeiras**, lugar da parroquia de Merille, no concello de Ourol;
***Os Rubeiras**, lugar da parroquia de Landrove, no concello de Viveiro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Rubeira**, lugar da parroquia de Chavín, no concello de Viveiro;
***Rubeiro**, lugar da parroquia do Pereiro, no concello de Alfoz.
Entrambasaguas (homónimos)

Como topónimo **Entrambasaguas** pode referirse a:

;En Galiza
***Entrambasaugas**, parroquia do concello de Guntín.

;Fóra de Galiza

;En Cantabria
***Entrambasaguas**, concello da comarca de Trasmiera.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Sabrosa

**Sabrosa** é unha vila portuguesa situada na subrexión do Douro, na rexión do Norte e no distrito de Vila Real.

É sede do municipio de Sabrosa, que ten unha superficie de 156,92 km², unha poboación de 5.548 habitantes (2021) e unha densidade de 35 habitantes por km². O concello está dividido en 12 freguesías e limita ao norte con Vila Pouca de Aguiar, ao leste con Alijó, ao sueste con São João da Pesqueira, ao sur con Tabuaço e Armamar, e ao oeste con Peso da Régua e Vila Real.

A maior parte do municipio forma parte da Rexión Demarcada do Douro, agás as freguesías de Parada do Pinhão, São Lourenço de Ribapinhão e Torre do Pinhão. O 14 de decembro de 2001, a UNESCO incluíu o Alto Douro Vinhateiro na lista de Patrimonio da Humanidade na categoría de “Sítios Mistos”, abranguendo tamén zonas de Sabrosa.

Sabrosa mantén fortes vínculos con Francia e España, estando irmandada coas vilas de Cadaujac (coñecida polos seus viñedos) e Guetaria (lugar de nacemento de Juan Sebastián Elcano, explorador que completou a viaxe de circunnavegación iniciada por Fernão de Magalhães).

Segundo a tradición local, Sabrosa é o berce de Fernão de Magalhães, o que favoreceu relacións especiais con países como Filipinas, Chile, Arxentina e Brasil, contribuíndo a divulgar internacionalmente o municipio, o Douro e Portugal.

No concello aínda existen artesáns que traballan na renda, tanoaría, cestaría, carpintaría, fabricación de zocos e queixería. Ademais, Sabrosa destaca pola súa gastronomía, onde sobresaen pratos como o cabrito asado con arroz ao forno, o cocido á portuguesa, a bola de carne, os embutidos tradicionais, o pan de ló, as cavacas e os viños do Douro e do Porto.
Tõnu Trubetsky

**Tõnu Trubetsky**, nado en Talín o 24 de abril de 1963, tamén coñecido como **Tony Blackplait**, é un músico de punk rock/glam punk, director de cinema e de videoclips, escritor e anarquista individualista estoniano.

## Traxectoria
Descendente da família principesca dos Trubetskoy. Estudou teatro en secundaria. En 1982 comezou o servizo militar no Exército Soviético. Tras deixalo comezou a participar na escena punk rock de Europa Oriental, e en 1984 fundou a banda Vennaskond. Ademais foi cantante nos grupos Felis Ultramarinus (1986), Vürst Trubetsky & J.M.K.E. (1986-2009), The Un Concern (1988) e The Flowers of Romance (a partir de 1999). Tamén foi guitarrista da banda Operatsioon Õ en 1995. e mais nas eleccións ao Parlamento Europeo de 2009, mais non saíu elixido. O 5 de agosto de 2010 anunciou que pasaba a militar no Partido de Centro de Estonia.

## Filmografía 
### Como director 
#*Millennium* (1998, VHS, 90 min., Faama Film/Trubetsky Pictures)
#*Ma armastan Ameerikat* (2001, VHS, 140 min., DayDream Productions/Trubetsky Pictures)
#*Sügis Ida-Euroopas* (2004, 2DVD, 185 min., DayDream/Trubetsky Pictures)
#*New York* (2006, DVD, 140 min., Trubetsky Pictures)
#*Pirates of Destiny* (2007, DVD, 150 min., Trubetsky Pictures)

### Como actor 
#*Serenade* (Rao Heidmets, 1987)
#*The Sweet Planet* (Aarne Ahi, 1987)
#*War* (Hardi Volmer e Riho Unt, 1987)
#*Hysteria* (Pekka Karjalainen, 1992)
#*Moguchi* (Toomas Griin e Jaak Eelmets, 2004; música de Vennaskond)
#*Punklaulupidu* (Erle Veber, 2008)

## Obra 
#*Pogo* (poesía; 1989)
#*Inglid ja kangelased* (novela, 1992; con Anti Pathique)
#*Anarhia* (poesía, 1994)
#*Daam sinises* (novel punk, 1994; con Anti Pathique)
#*Mina ja George* (novela, 1996)
#*Trubetsky* (poesía, 2000)
#*Anarhistid. Anarhia agendid. Maailmarevolutsiooni prelüüd. Anarhistliku liikumise ajalugu* (ensaio, 2003)
#*Susi jutud* (novela, 2007; con Anti Pathique)
#*Eesti punk 1976–1990. Anarhia ENSV-s* (ensaio, 2009; con Cat Bloomfield)
#*Eesti punk 1972–1990. Haaknõela külm helk* (con Kalev Lehola, 2012)
#*«Hukkunud Alpinisti» hotelli müsteerium* (2013)

## Notas
## Véxase tamén
Miina Härma

**Miina Härma**, nada como **Miina Hermann** en Kõrveküla o 9 de febreiro de 1864 e finada en Tartu o 16 de novembro de 1941, foi uha compositora estoniana. Foron sete irmáns. Tanto o pai coma a nai tiñan formación musical. Härma comezou a aprender de forma autodidacta cun pequeno órgano que lle mercou seu pai. Aos 15 anos comezou a estudar piano e composición musical con K. A. Hermann. En 1883 entrou no Conservatorio de San Petersburgo como a única estudante de órgano dese ano. Graduouse en 1890, mais seguiu a vivir en San Petersburgo porque era difícil atopar traballo nos gobernorados do Báltico. En 1894 tivo lugar a quinto edición do Festival da Canción de Estonia, e Härma creou o seu propio coro.

En 1903 os problemas financeiros fixeron que se mudase a Kronstadt, mais deixou a cidade en 1915 ao ser desprazada a poboación civil por mor da primeira guerra mundial.

A pesar de que a música acadara presenza en Tartu, era difícil atopar traballo como profesora de música, xa que non había estudantes debido ao conflito bélico. En 1917 comezou a dar clases nunha escola, a actual que é agora o Miina Härma Gümnaasium.

Härma morreu o 16 de novembro de 1941 en Tartu, e foi soterrada no cemiterio de Raadi.

## Notas 
## Véxase tamén
Ellen Niit

**Ellen Niit**, tamén coñecida como **Ellen Hiob**, nada en Talín o 13 de xullo de 1928 e finada na mesma cidade o 30 de maio de 2016, foi unha escritora, poeta e tradutora para nenos estoniana. Ao longo da súa vida, escribiu máis de corenta libros de prosa e poesía para nenos. Tamén escribiu unha serie de coleccións de prosa e poesía para adultos. As súas obras foron traducidas a dezaoito idiomas. En 1996, foi incluída na Lista de Honra de IBBY. Morreu o 30 de maio de 2016 en Talin.

## Obra 
Escribiu máis de corenta libros infantís, en prosa e en verso, En 2009, foi galardoada co Premio Estatal de Cultura de Estonia. En xullo dese ano, no parque escultórico de Kiskőrös, en Hungría, foi inaugurado un busto de Niit, dedicado aos tradutores das obras do poeta húngaro Sándor Petőfi. Ao ano seguinte, 2010, foi galardoada coa Insignia do escudo de armas de Talín.  

## Notas 
## Véxase tamén
Sindicato Agrario Galego

O **Sindicato Agrario Galego** (**SAGA**), foi un sindicato campesiño galego fundado en 1975 como escisión de Comisións Labregas (CCLL).

## Historia 
O SAGA naceu en 1975 e constituíuse legalmente en 1977. Xurdiu  como unha escisión de CCLL debido a desacordos por parte de sectores da militancia coa dirección que a Unión do Povo Galego (UPG) exercía sobre o sindicato.

A pesar da pretensión apartidista da organización, esta non tardaría en achegarse ó Partido Socialista Galego (PSG), así como en levar a cabo negociacións con Comisións Campesiñas (CCCC), sindicato agrario ligado ó Partido Comunista de Galicia (PCG).

## Notas
Mare Vint

**Mare Vint**, nada como **Mare Mänd** en Talín o 15 de setembro de 1942 e finada o 10 de maio de 2020, foi unha artista gráfica estoniana. Nas súas obras principalmente procurou describir unha "paisaxe ideal".

## Traxectoria 
Despois de rematar secundaria en 1961, entre 1962 e 1967 estudou no Eesti NSV Riiklik Kunstiinstituut (actual Academia de Artes de Estonia) e graduouse como artista en cristal. Entre 1967 e 1969 traballou como profesora de arte nun instituto de Talín, e despois como artista autónoma. Desde 1973 foi membro do Sindicato de Artistas de Estonia.

Traballou con debuxo a lapis e tinta, e desde 1972 con litografía. Desde mediados da década de 1960 e comezos da de 1970 creou un estilo caracterizado polo contraste do branco e negro dos seus debuxos, cunha presenza moi ocasional da cor.

## Recoñecementos
En 2015 recibiu a IV clase da Orde da Estrela Branca.
## Vida persoal
En 1967 casou co artista gráfico Tõnis Vint mais divorciáronse en 1976. En 1987 casou co pintor Andres Tolts, quen faleceu en 2014.

## Notas 
## Véxase tamén