Sunnismo

O **sunnismo** ou **islam sunnita** (سنّة) é a maior seita do islam, á cal pertencen 85% do total dos musulmáns. Os seguidores do sunnismo son os sunnitas.

A maioría dos sunnitas acredita que o nome deriva da palabra Sunna que é a forma de conduta do profeta Mahoma. Algúns afirman porén que Sunnita deriva dunha palabra que significa "un camiño moderado" referíndose á idea de que o Sunnismo toma unha posición máis neutral do que aquela que foi apercibida como máis extrema dos xiítas e dos caridxitas.

As diferenzas entre musulmáns sunnitas e xiítas xurdiron a partir dun desacordo sobre a sucesión de Mahoma e posteriormente adquiriron un significado político máis amplo, así como dimensións teolóxicas e xurídicas. Segundo as tradicións sunnitas, Mahoma designou a Abu Bakr como o seu sucesor (o primeiro califa). As tensións políticas entre sunnitas e xiítas continuaron con intensidade variable ao longo da historia islámica e agraváronse nos últimos tempos polos conflitos étnicos e o ascenso do salafismo e do wahabismo.

Os seguidores do islam sunnita chámanse en árabe *ahl as-sunnah wa l-jamāʻah00 ("a xente da Sunnah e da comunidade") ou de forma curta *ahl as-Sunnah''. Ás veces o islam sunnita chámase "Islam ortodoxo", aínda que algúns eruditos ven esta tradución como inadecuada.

O Corán, xunto co hadith (especialmente os recollidos por Kutub al-Sittah) e o consenso xurídico vinculante, constitúen a base de toda a xurisprudencia tradicional dentro do sunnismo. As decisións da xaria derivan destas fontes básicas, xunto co razoamento analóxico, a consideración do benestar público e a discrecionalidade xurística, utilizando os principios de xurisprudencia desenvolvidos polas escolas xurídicas tradicionais. En materia de credo, a tradición sunnita defende os seis piares do imān (fe) e comprende as escolas Ash'ari e Maturidi de Kalam (teoloxía), así como a escola textualista coñecida como teoloxía tradicionalista.

## Historia 
No islam, o desacordo político manifestouse moitas veces no desacordo relixioso. O exemplo máis antigo disto foi que 30 anos despois da morte de Mahoma, a comunidade islámica mergullou nunha guerra civil que deu orixe a tres seitas. Unha causa próxima desta guerra civil foi que os musulmáns do Iraq e do Exipto resentíranse do poder do terceiro califa e dos seus gobernadores; outra causa foron as rivalidades comerciais entre faccións da aristocracia mercantil.

Despois do asasinato do Califa, a guerra estalou entre grupos diferentes, todos eles loitando polo poder. A guerra rematou coa instauración dunha nova dinastía de califas, que gobernaban desde Damasco.

Un dos grupos que xurdiron desta disputa foi o dos sunnitas. Eles téñense como os seguidores da *sunna* (práctica) do profeta Mahoma tal como fora relatado polos seus compañeiros (a *sahaba*). Os sunnitas tamén acreditan que a comunidade islámica (*ummah*) se manterá unida. Eles desexaban recoñecer a autoridade dos califas, que mantiñan o goberno pola lei por persuasión e pola forza, se fose necesario. Os sunnitas tornáronse a maior seita do islam.

Dous outros grupos máis pequenos xurdiron tamén deste cisma: os xiítas e os caridxitas, tamén coñecidos por "disidentes". Os xiítas acreditaban que o único liderado lexítimo era o que viña da liñaxe do curmán e xenro de Mahoma, Alí. Os xiítas acreditaban que o resto da comunidade cometera un erro grave ao elixiren a Abu Bakr e os seus dous sucesores como líderes.

## Seguidores 
thumb|upright=1.2|Países con máis do 95% de poboación musulmá.
Os sunnitas cren que os compañeiros de Mahoma son transmisores fiables do islam, xa que Deus e Mahoma aceptaron a súa integridade. As fontes medievais mesmo prohiben maldicilos ou vilipendialos. Esta crenza baséase nas tradicións proféticas como a narrada por Abdalá, fillo de Masud, en que Mahoma dicía: "O mellor da xente é a miña xeración, logo os que veñen detrás deles, despois os que veñen detrás deses". O apoio a esta visión tamén se atopa no Corán, segundo os sunnitas. Polo tanto, as narracións dos compañeiros tamén se teñen en conta de forma fiable para o coñecemento da fe islámica. Os sunnitas tamén cren que os compañeiros eran verdadeiros crentes, xa que foron os que recibiron a tarefa de compilar o Corán.

O islam sunnita non ten unha xerarquía formal. Os líderes son informais e gañan influencia a través do estudo para converterse nun erudito da lei islámica (*sharia*) ou da teoloxía islámica (*Kalām*). Tanto o liderado relixioso como o político están en principio abertos a todos os musulmáns. [79] Segundo o Centro Islámico de Columbia, Carolina do Sur, calquera persoa con intelixencia e vontade pode converterse nun erudito islámico. Durante os servizos da Mesquita do Mediodía os venres, a congregación elixirá unha persoa ben educada para dirixir o servizo, coñecida como Khateeb (quen fala).

Un estudo realizado polo Pew Research Center en 2010 e publicado en xaneiro de 2011 sinalou que hai 1,62 millóns de musulmáns en todo o mundo e estímase que máis do 85-90% son sunnitas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ahmed, Khaled. ''Sectarian war: Pakistan's Sunni-Shia violence and its links to the Middle East* (Oxford University Press, 2011).
* Charles River Editors. *The History of the Sunni and Shia Split: Understanding the Divisions within Islam* (2010) 44pp excerpt; brief introduction.
* Farooqi, Mudassir, Sarwar Mehmood Azhar, e Rubeena Tashfeen. "Jihadist Organizations History and Analysis." *Journal of Social, Political, and Economic Studies* 43.1/2 (2018): 142-151. online
* Gesink, Indira Falk. *Islamic reform and conservatism: Al-Azhar and the evolution of modern Sunni Islam* (Tauris Academic Studies, 2010)
* Haddad, Fanar. *Understanding 'Sectarianism': Sunni-Shi'a Relations in the Modern Arab World* (Oxford UP, 2020).
* Haddad, Fanar. "Anti-Sunnism and anti-Shiism: Minorities, majorities and the question of equivalence." *Mediterranean Politics* (2020): 1-7 online.
* Halverson, Jeffry. *Theology and creed in Sunni Islam: the Muslim Brotherhood, Ash'arism, and political Sunnism* (Springer, 2010).
* Hazleton, Lesley. *After the prophet: the epic story of the Shia-Sunni split in Islam* (Anchor, 2010).
* Kamolnick, Paul. *The Al-Qaeda Organization and the Islamic State Organization: History, Doctrine, Modus, Operandi, and US Policy to Degrade and Defeat Terrorism Conducted in the Name of Sunni Islam* (Strategic Studies Institute, United States Army War College, 2017) online.
* Khaddour, Kheder. *Localism, War, and the Fragmentation of Sunni Islam in Syria* (Carnegie Endowment for International Peace., 2019) online.
* McHugo, John. *A Concise History of Sunnis and Shi'is* (2018) excerpt
* Nuruzzaman, Mohammed. "Conflicts in Sunni Political Islam and Their Implications." *Strategic Analysis* 41.3 (2017): 285-296 online.
* Nydell, Margaret K. *Understanding Arabs: A guide for modern times* (3rd ed. Hachette UK, 2018).
* 
* Tezcan, Baki. "The Disenchantment of Sufism, the Rationalization of Sunni Islam, and Early Modernity." *Journal of the Ottoman and Turkish Studies Association'' 7.1 (2020): 67-69 online.
* Wheeler, Branon. Applying the Canon in Islam: The Authorization and Maintenance of Interpretive Reasoning in Ḥanafī Scholarship, SUNY Press, 1996.