Tvrđa

**Tvrđa**, o casco antigo da cidade de Osijek, Croacia, é o maior e mellor conservado conxunto de construcións barrocas dese país. Conformado por unha traza italiana construída polos Habsburgo na beira dereita do río Drava, para o World Monuments Fund (WMF) é un «exemplo único dun centro urbano barroco militar, administrativo e comercial do século XVIII». Conectaba Osijek con Darda e era un camiño de madeira sobre pías de aproximadamente sete quilómetros de longo e seis metros de ancho. Para Luís Guillermo de Baden-Baden, comandante en xefe do exército Imperial, a localización de Osijek tiña unha importancia estratéxica excepcional na guerra contra os turcos.

#### Segundo deseño do século XVIII 
[esquerda|miniatura|275x275px|O antigo [Palacio do comando xeral de Eslavonia móstrase, xunto cun plano de Tvrđa e o monumento á Santísima Trindade, no reverso do billete de 200 kunas.]]
O plano orixinal de Tvrđa deseñouse ante a necesidade de reforzar as murallas da cidade, pero non consideraba o redeseño do interior e pretendía un desenvolvemento descontrolado. Por tanto, Maximilian Gosseau de Henef ideou novos planos para un forte na beira dereita do río Drava. O enxeñeiro militar quedou a cargo da planificación cando xa comezara a construción. Todo foi rodeado por un sistema de fosos, baluartes e sitios para artillaría con base no deseño de Gosseau, Até 1783, engadiuse unha última porta, que levaba cara a outra zona da cidade chamada *Donji grad* (en galego, cidade baixa). A cidade interior rematouse de construír en 1733 e dous anos despois xa existían dous bastións adicionais no norte, xunto cunha oficina de correos, unha oficina de construción e un hospital. Por tanto, o forte completo estaba conformado por «oito baluartes, dúas armerías, dous almacéns grandes, os cuarteis xerais da gornición, unha corte militar, unha oficina de construción, un médico da gornición, unha caseta do sentinela, apartamentos de oficiais, un hospital militar e sete cuarteis».

O plano de Gosseau consideraba espazos para a construción de igrexas onde anteriormente se situaban as mesquitas. Nun inicio eses lugares usáronse como igrexas, pero en 1709 os franciscanos comezaron a construción dunha igrexa barroca, consagrada en 1732. En 1725, logo de levantar o seu propio mosteiro, as xesuítas empezaron a erixir a igrexa freguesa de San Miguel Arcanxo que, a pesar de estar incompleta, comezouse a utilizar en 1734.

A mediados do século XVIII había unhas 35 pousadas no lugar, é dicir, aproximadamente unha pousada por cada tres edificios do forte. Nun deses sitios quedou o príncipe Xosé cando visitou Osijek. Xa como Xosé II, en 1786, decretou a fusión de *Gornji Grad*, *Donji grad* e Tvrđa nun único concello municipal. En 1809, Osijek recibiu o status de cidade real libre. O seu concello instalouse nun edificio localizado na esquina sueste da praza principal de Tvrđa. Doutra banda, a Guerra de Croacia causou danos estruturais no lugar a causa do colapso de teitos, paredes e pisos, o que, á súa vez, ameazou as esculturas e murais que carecían da debida protección.

Así mesmo, a reitoría e a facultade de agricultura da Universidade de Osijek ocuparon o Palacio do comando xeral de Eslavonia, mentres que a facultade de tecnoloxía de alimentos localizouse nun edificio que antigamente se empregaba como hospital militar. Pola súa banda, o interior da fortaleza alberga restaurantes, bares e o Museo de Eslavonia, un dos museos de tipo xeral máis grandes de Croacia. O santo patrón de Tvrđa é o Arcanxo Miguel, cuxa festividade —29 de setembro— conmemórase como o día da cidade. Con todo, non se volveu a agregar desde entón.

O antigo Palacio do comando xeral de Eslavonia, un plano de Tvrđa e o monumento á Santísima Trindade móstranse no reverso do billete de 200 kunas. Tales esforzos lévanse a cabo co financiamento conxunto dos gobernos de Croacia, o condado de Osijek-Baranya e a cidade de Osijek.
 

## Notas