José Hierro

**José Hierro del Real**, nado en Madrid o 3 de abril do 1922 e finado tamén en Madrid o 21 de decembro do 2002, foi un poeta español. Pertencente á chamada *Xeración do medio século*, foi un autor dificilmente clasificable, tratando nas súas composicións dende temáticas sociais a outras de carácter existencial, pasando por unha variedade de asuntos de cariz íntimo ou universal. Foi Premio Nacional das Letras Españolas no 1990 e Premio Cervantes no 1998.

## Traxectoria 
Cando contaba con dous anos de idade a súa familia trasladouse a Santander, onde cursou os estudos elementais e iniciou a carreira de perito industrial, que se viu obrigado a abandonar tralo inicio da Guerra Civil. Finalizado o conflito bélico foi feito prisioneiro por pertencer a unha “organización de axuda a presos políticos”, ingresando na cadea onde permaneceu ata 1944. Un deses presos políticos era o seu propio pai, finado mentres o poeta cumpría condena.

Ao saír do cárcere marcha a Valencia onde vivirá dous anos. Na cidade levantina participa nas tertulias literarias do café *El Gato Negro* e colabora na fundación da revista *Corcel*.

De volta en Santander volve participar na fundación doutra revista, *Proel*, xunto con Ricardo Gullón e desempeña multitude de oficios. Casa no 1949 e ao pouco tempo marcha a Madrid, onde empeza a traballar no CSIC, na Editora Nacional e no Ateneo. Faise colaborador de Radio Nacional de España ata a súa xubilación no 1987.

En 1981, recibiu o Premio Príncipe de Asturias das Letras, pola "vigorosa orixinalidade da súa obra".

No 1999 foi escollido membro da Real Academia Española.

## Traxectoria poética 
Inicia a súa produción no 1947 con *Tierra sin nosotros*, expresión de tristura xuvenil e procura de felicidade inalcanzable. A súa obra dos anos cincuenta afonda na dor existencial, pero pouco a pouco vai deixando oco nos seus poemas para os temas sociais. Porén, o trato que lle dá á temática social non é o habitual nos autores do xénero da época, xa que a súa esixencia estética permanece intacta outorgándolle unha densidade e unha riqueza considerables.

A influencia de Gerardo Diego, a quen considerou o seu “pai espiritual”, e, por extensión, da *Xeración do 27* na súa obra é amplamente perceptible.

## Obra 
* *Alegría* (1947). Premio Adonáis . 
* *Tierra sin nosotros* (1947). 
* *Con las piedras, con el viento* (1950). 
* *Quinta del 42* (1952). 
* *Antología* (1953). Premio Nacional de Literatura. 
* *Estatuas yacentes* (1955). 
* *Cuanto sé de mí* (1957). Premio da Crítica. 
* *Poesías completas. 1944-1962* (1962). 
* *Libro de las alucinaciones* (1964). Premio da Crítica. 
* *Problemas del análisis del lenguaje moral* (1970).
* *Cuanto sé de mí* (1974) 
* *Quince días de vacaciones* (1984)
* *Reflexiones sobre mi posía* (1984)
* *Cabotaje* (1989)
* *Agenda* (1991). 
* *Emblemas neurorradiológicos* (1995)
* *Sonetos* (1995) 
* *Cuaderno de Nueva York* (1998). Premio Nacional de Literatura.
* *Guardados en la sombra* (2002)
* *José Hierro. Poesías completas (1947-2002)* (2009). Póstuma.
* *Gedichte Aus Dem Arbeitsbuch* (2024). Tradución ao alemán de Jürgen Siess, Marburg. ISBN 978-9941-8-6572-5.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Lázaro, F. e Tusón, V. (1982). *Literatura española*. Ed. Anaya.

### Ligazóns externas 
* Páxina do autor no Centro Virtual Cervantes
* Selección de poemas
* Centro de Poesía José Hierro