open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cadros de xogadoras da Naisten Liiga 2025-2026

Un total de nove equipos participan na tempada 2025-26 da Auroraliiga, a máxima categoría do hóckey sobre xeo feminino en Finlandia.

## HIFK (Stadin Gimmat) 
[miniatura|250px|Xogadoras do [Stadin Gimmat|HIFK logo dun partido fronte en Tampere fronte o Ilves.]]

## HPK 
[miniatura|250px|Equipo do HPK logo dun partido en outubro de 2025 no Pihlajalinna Areena de [Hämeenlinna.]]

## Ilves 
miniatura|250px|Xogadoras do Ilves Naiset celebrando a vitoria fronte o KalPa en Tesoma (Tampere) en outubro de 2025.

## KalPa 
[miniatura|250px|Xogadoras do [KalPa Naiset|KalPa logo dun partido fronte o Ilves.]]

## K-Espoo 
[miniatura|250px|Xogadoras do [Kiekko-Espoo Naiset|K-Espoo na tempada 2025-26.]]

## Kärpät 
[miniatura|250px|Xogadoras das [Kärpät Naiset|Kärpät duarte partido da liga regular no Tesoman jäähalli de Tampere.]]

## RoKi 
[miniatura|250px|Xogadoras do [RoKi Naiset|RoKi logo dun partido fronte o Ilves en Tampere.]]

## Team Kuortane 
[miniatura|250px|Xogadoras do [Team Kuortane logo dun partido fronte o Ilves en Tampere.]]

## TPS 
[miniatura|250px|Equipo do [TPS Naiset|TPS ao finalizar un partido no Rajupaja Areena de Turku en outubro de 2025.]]

## Notas 
;Referencias
Arturo Lezcano González

**Arturo Lezcano González**, nado en Ferrol en 1976, é un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Foi correspondente en Latinoamérica durante 12 anos. Ten colaborado en *El País, Gatopardo, O Globo, Jot Down, Vanity Fair, Líbero, La Voz de Galicia* e *tintaLibre*. Creou os podcasts *In situ,* *La Fortuna, Olafo, En el corredor de la muerte*. 

Foi produtor de NBC Telemundo e codirixe con Nacho Carretero a produtora Ailalelo. 

Arturo Lezcano González é fillo de Arturo Lezcano Fernández.

## Obras 
* *Cheché Martín, fútbol sobre lenzo* (2005). Ed. Lea. 344 páxs. ISBN 978-84-95444-62-2.
* *Madrid, 1983* (2021). Libros del K.O. 445 páxs. ISBN 978-84-17678-80-7. 
* *O país invisible. A epopea atlántica da diáspora galega* (2025). Libros del K.O. 608 páxs. ISBN 979-13-87839-20-8. 
* *El país invisible. La epopeya atlántica de la diáspora gallega* (2025). Libros del K.O. 616 páxs. ISBN 979-13-87839-18-5.

### Libros colectivos 
* *Un mundo lleno de futuro* (2017). Planeta. Leila Guerriero ed.
* *Crónica núm. 3* (2018). UNAM. ISBN 9786073008662.

### Audiovisual 
* *A terra onde nin o demo chegou* (2010).TVG. Director.
* *Salvados* (La Sexta). Guionista.
* *El último símbolo* (2020). Documental de Amazon. Escrita.

## Notas
Frances Madge Kitchener

**Frances Madge Kitchener**, nada en Kasauli, na India, o 1 de agosto de 1889 e finada en Croydon, Gran Londres, Inglaterra, en 1974, foi unha enfermeira e artista británica, recoñecida polos seus deseños de medallas e moedas.

## Traxectoria 
Frances M. Kitchener naceu en Kasauli, no Raj Británico, o 1 de agosto de 1889, filla de Caroline Louisa Fenton (1857-1901) e do tenente xeneral Frederick Walter Kitchener (1858-1912). Frances era sobriña de Horatio Herbert Kitchener, primeiro conde Kitchener.

Durante a primeira guerra mundial traballou como enfermeira da Cruz Vermella francesa entre 1914 e 1920, e foi condecorada pola *Royal Red Cross*.[miniatura|180x180px|[Reverso (moedas)|Reverso da moeda de tres peniques de latón, deseñado por Kitchener.]]Foi unha das primeiras mulleres artistas en chamar a atención da Real Casa da Moeda de Londres, a través do concurso para deseñar unha placa-medalla para a Exposición do Imperio Británico de 1924. Un dos seus traballos artísticos máis sobranceiros foi o deseño do primeiro modelo do reverso das moedas de tres peniques de latón, emitidas entre 1937 e 1948, consistente na representación dunha herba de namorar con dúas flores estilizadas, que foi modificado logo por Percy Metcalfe.

Frances Madge Kitchener viviu a maior parte da súa vida en Wimbledon e finou na localidade de Croydon en 1974.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Mosley, C. (ed.) (2003). ''Burke's Peerage, Baronetage & Knightage, 107th edition.'' Burke's Peerage, Wilmington, Delaware. Volume 2. Páxina 2.207.
Porta dels Països Cataláns

A **Porta dels Països Catalans**, obra do escultor Emili Armengol, marca o inicio dos Países Cataláns no concello de Salses-le-Château (Cataluña do Norte).

Atópase moi preto da autoestrada A9 (A9), mais non propiamente no lugar que lle correspondería, senón case catro quilómetros dentro das terras catalás.

Despois de máis de vinte anos dende o inicio do proxecto, a Porta dels Països Catalans (iniciativa militante e cidadá; non apoiada e oficialmente e freada –ou prohibida– segundo os anos e as persoas), que se pode ver pasando pola autoestrada, foi inaugurada o domingo 28 de setembro do 2003, ó norte de Salses-le-Château. A súa concepción e execución foi obra da Unió per una Regió Catalana, impulsada por Armand Samsó.

A vista aérea do monumento semella unha fouce, aludindo claramente á canción de Els Segadors.

O característico portal da masía catalá, representado por unha grande arcada de aceiro, é a idea xeral da peza. Vese atravesado por catro cortes verticais dispostos coma o aire entre os dedos dunha man, alegoría das catro barras da senyera catalá. Estas incisións, ou portas, feitas en aceiro inoxidábel, están orientadas de tal maneira que permiten o paso de calquera dirección da rosa dos ventos «para simbolizar a nosa actitude respectuosa e de acollida a persoas e culturas de todo o mundo».

## Notas
Partido do Congreso da Independencia de Madagascar

O **Partido do Congreso da Independencia de Madagascar** (en malgaxe: ''Antokon'ny Kongresin'ny Fahaleovantenan'i Madagasikara*; en francés: *Parti du Congrès de l'indépendance de Madagascar''), coñecido polas súas siglas **AKFM**, é un partido político comunista de Madagascar. Foi fundado o 8 de novembro de 1958, pouco antes da independencia do país, a partir da unión de varias organizacións que esixían a independencia inmediata da illa. Os seus principais fundadores foron Richard Andriamanjato e Francis Sautron.

## Historia 
O presidente fundador foi Richard Andriamanjato, pastor protestante de orixe merina, con vínculos co Partido Comunista Francés. Historicamente, o partido estivo dominado por cadros e militantes desa etnia das Terras Altas centrais.

Nos seus primeiros anos, o AKFM implantouse principalmente en Antananarivo e Antsiranana. Nas eleccións municipais do 11 de outubro de 1959, obtivo unha vitoria en Antananarivo (25 de 37 escanos), e en Diégo-Suárez (hoxe Antsiranana) en alianza co movemento FISEMA (19 de 27 escanos), resultando escollido alcalde Francis Sautron.

A secretaria xeral do partido entre 1960 e 1990 foi Gisèle Rabesahala, destacada figura do movemento comunista malgaxe. Durante a República Democrática Malgaxe (1975–1992), o AKFM integrou a Fronte Nacional de Defensa da Revolución (FNDR), a coalición única no poder encabezada polo presidente Didier Ratsiraka.

No seu primeiro congreso, en 1959, adoptou un programa que reclamaba a independencia inmediata e completa de Madagascar, e seu definiu como a vangarda do proletariado, os campesiños pobres, a intelectualidade progresista e os traballadores en xeral. Proclamou a loita contra o imperialismo, o neocolonialismo, o racismo e o apoio á paz e á autodeterminación dos pobos africanos.

En 1975, quince anos despois da independencia, o AKFM accedeu ó poder xunto con AREMA no marco da proclamación da República Democrática Malgaxe, que declarou oficialmente a súa orientación socialista.

### Escisións 
A finais dos anos 1980, o partido sufriu unha escisión entre reformistas e comunistas ortodoxos. En marzo de 1989, Richard Andriamanjato separouse do AKFM e fundou o **AKFM-Renovación**, aliñado co opositor Albert Zafy. Os militantes que permaneceron no AKFM, entre eles Gisèle Rabesahala, reagrupáronse en torno ao expresidente Ratsiraka en 1990.

## Notas
Editorial Cuadernos del Vigía

**Cuadernos del Vigía** é unha editorial española orientada á publicación de autores noveis e tamén á recuperación de figuras da literatura española no exilio.

## Historia 
A editorial foi fundada en 1997 en Granada por Miguel Ángel Arcas, coa intención de dar a coñecer novos valores da poesía española do momento;  os intereses do editor expandíronse axiña a outros xéneros como o relato breve, o microrrelato ou os aforismos,  e, desde 2009, á novela, coa reedición da obra de Max Aub e de diversas escritoras exiliadas tras a guerra civil española.

## Catálogo 
As primeiras coleccións editadas, denominadas *Serie Menor* e *Serie Mayor*, pertencen ao xénero lírico**.**  O primeiro libro da Serie Menor titulouse como a editorial: *Cuadernos del Vigía* (1997); tratábase dunha antoloxía de autores (case todos nados nos anos 40 e 50) cunha traxectoria relativamente consolidada, como Javier Egea, Luis García Montero, Rafael Guillén, Ángeles Mora, José Carlos Rosales, Álvaro Salvador ou Luis Muñoz. Seguíronlle varios volumes poéticos, entre eles *Luces dentro del bosque* (2000), de Juan Antonio Bernier. De *Serie Mayor* pódense citar *El baile* (2002), obra do mesmo editor, Miguel Ángel Arcas; *Breve antología del tiempo* (2008), do poeta cubano Waldo Leyva; *Todas las mentiras* (2006), do español Javier Benítez Láinez, e *Sonetos del extraño* (2007), do arxentino Andrés Neuman. 

Finalmente, a editorial entrou na novela coa colección *Ediciones a la Carta*, na que se reeditou gran parte da obra de Max Aub, unha das principais figuras da chamada literatura española do exilio. «Rescatar a obra e a figura de Max Aub é unha das miñas maiores satisfaccións como editor. Creo que era de xustiza volver poñer nas mans dos lectores unha obra inconmensurable, chea de sentido e actualidade», afirmou Arcas  Son precisamente as voces femininas da literatura española do exilio as que protagonizan a colección *La Mitad Olvidada*, que, como o seu nome indica, redime do esquecemento a un bo número de escritoras e intelectuais, na súa maioría exiliadas despois da guerra: Rosa Chacel, Carmen Conde, Concha Méndez, Carmen de Burgos, Mada Carreño, Silvia Mistral e Carlota O'Neill, entre outras.  Cada mes, a editorial imprimía un relato breve en formato de peto, xeralmente de recoñecidos autores españois, que se distribuía de balde nos autobuses de Granada; a iniciativa tivo tanto éxito que foi imitada noutras provincias andaluzas. Os relatos publicados foron recollidos en dúas antoloxías: *Relatos para leer en* *el* *autobús* (2006) e *Nuevos relatos para leer en el* *autobús* (2009). 

## Notas
Manuel Coto Martínez

**Manuel Coto Martínez**, nado en Marcón (Pontevedra) o 11 de decembro de 1912 e finado en Gusen o 2 de xuño de 1943, foi un exiliado galego deportado ós campos de concentración nazis.

## Traxectoria 
Canteiro de profesión, ó igual que seu pai, de quen aprendeu o oficio. Tralo golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi alistado polo bando sublevado para combater na guerra civil española, non obstante, pasou decontado ó bando republicano, que concordaba mellor cos seus ideais.

Trala vitoria do bando franquista cruzou a pé a fronteira con Francia, entrando en 1939 no campo de internamento francés de Vernet, no departamento francés de Ariège (Francia). Trala caída de Francia no transcurso da segunda guerra mundial foi detido polo exército alemán en 1940 e confinado no Stalag XI-B, en Fallingbostel (Alemaña).

O 25 de xaneiro de 1941 foi enviado ó campo de concentración de Mauthausen nun convoi que levaba 1&nbsp;506 españois, entre eles o fotógrafo Francesc Boix, nunha viaxe que durou dous días, ingresando en Mauthausen o 27 de xaneiro de 1941. onde morreu sen saber que fora do seu esposo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
Cristina Piernagorda Albañil

**Cristina Piernagorda Albañil**, nada en Madrid en 1975, é unha política e avogada española do Partido Popular (PP).

## Traxectoria 
É licenciada en Dereito pola Universidade de Córdoba. É concelleira do Concello de Baena desde 2015 e presidenta do PP local desde 2017. Foi portavoz do Partido Popular (PP) no concello, alcaldesa de Baena polo Partido Popular (PP), en coalición con Ciudadanos, cargo que ocupou de 2019 a 2023, e senadora pola circunscrición de Córdoba na XII lexislatura. Foi vicepresidenta do Partido Popular (PP) en Baena.
## Vida persoal
Está casada e ten tres fillos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Arquivo do Senado
Shí naashá

***Shí naashá*** (en galego, *Vou*) é unha canción en navagho, composta en 1868 para conmemorar a liberación do pobo navagho de Fort Sumner, o lugar ao que foran levados forzosamente durante A Longa Marcha dos Navaghos, unha limpeza étnica perpetrada polo goberno estadounidende contra o pobo navagho entre 1864 e 1866. A letra da canción expresa a euforia dos navaghos ao regresar ás súas terras. 

A palabra *hózhǫ́* (*beleza*), un concepto importante na espiritualidade navagho, é utilizada na letra da canción.

## Letras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Koskoff, ed. (2000). *Garland Encyclopedia of World Music, Volume 3: The United States and Canada*. ISBN 0-8240-4944-6.
Juan Ramón Valdivia Rosa

**Juan Ramón Valdivia Rosa**, nada en Priego de Córdoba, en febreiro de 1988, é un político español do Partido Popular.

## Traxectoria 
Casado e pai dunha filla, é licenciado en Bioloxía e ten un máster en maxisterio pola Universidade de Granada. É profesor de ensino secundario no Departamento de Bioloxía e Xeoloxía, actualmente en excedencia. Profesor universitario, comezou a súa carreira política como concelleiro do Concello de Priego de Córdoba, cargo que ocupa desde 2011. Desde 2010 preside os Comités Nacionais do Partido Popular (NNGG) e, de 2015 a 2019, foi deputado provincial na Deputación de Córdoba. En 2019, foi tenente de alcalde, secretario xeral do Partido Popular de Priego de Córdoba e coordinador de Turismo do Partido Popular de Córdoba. Anos máis tarde, en 2022, foi elixido alcalde de Priego de Córdoba polo Partido Popular, sendo reelixido nas eleccións municipais do 28 de maio. De 2012 a 2017, foi secretario das Novas Xeracións do PP en Córdoba. De 2006 a 2012, foi presidente do NNGG (Partido Nacional Popular) en Priego de Córdoba. Actualmente é presidente da Mancomunidade Subbética.

## Notas
Rafael Rodríguez Ruiz

**Rafael Rodríguez Ruiz**, coñecido simplemente como **Rafa**, nado en Sevilla o 10 de xullo de 2003, é un futbolista español que xoga como centrocampista no Málaga, da Segunda División.

## Traxectoria 
Formado como futbolista nas canteiras do Betis e do Málaga, debutou co Atlético Malagueño na Terceira División RFEF o 12 de setembro de 2021, nun partido contra o Motril.

Debutou co primeiro equipo do Málaga na Segunda División o 27 de maio de 2023, substituíndo a Álex Calvo nun empate 1-1 na casa contra o Ibiza, con ambos equipos xa descendidos.

O 2 de xuño de 2025 renovou o seu contrato ata 2028 e ascendeu definitivamente ao primeiro equipo.

## Notas
Jorge David Rodríguez Pérez

**Jorge David Rodríguez Pérez**, nado en Trebujena en 1979, é un político español de Izquierda Unida.

## Traxectoria 
Enxeñeiro de Obras Públicas. Foi alcalde de Trebujena de 2012 a 2022. Elixido presidente do Consorcio de Augas da Área de Cádiz tras a dimisión de Víctor Mora Escobar, tamén é o coordinador provincial de IULV-CA en Cádiz.

Foi xefe de obra dunha empresa especializada en obras públicas. De 2007 a 2023 estivo vinculado á administración pública. Vicepresidente executivo da empresa municipal Trebujena Emprende, que xestionaba a promoción de vivendas, parques empresariais e servizos públicos para o concello, é tamén representante na Comisión de Relacións Internacionais da FEMP, cargo que ocupou de 2013 a 2023, e membro do Consello Andaluz da Auga.

Representante no comité directivo do grupo de desenvolvemento rural para o campo de Xerez da Fronteira e a costa noroeste de 2015 a 2023.
## Vida persoal
Está casado e é pai de dúas fillas.

## Notas
Prodixiosa: As aventuras de Ladybug e Cat Noir

***Prodixiosa: As aventuras de Ladybug e Cat Noir*** (en  ou sinxelamente *Miraculous*) é unha serie de televisión animada de superheroes creada por Thomas Astruc e desenvolvida por Jeremy Zag. É unha coprodución entre Francia Italia, o Xapón, Corea do Sur e o Brasil. A serie xerou unha franquía de medios con varios produtos vinculados a ela, incluíndo varios libros de banda deseñada, novelas e videoxogos. Unha adaptación cinematográfica, *Ladybug & Cat Noir: The Movie*, estreouse nos cines en 2023.

A serie céntrase en dous adolescentes parisienses, Marinette Dupain-Cheng e Adrien Agreste, que se transforman nos superheroes Ladybug e Cat Noir para protexer a cidade dos superviláns.

A serie estreouse en galego o 11 de outubro de 2025 no Xabarín Club a través da tvG2.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de series de televisión con versión en galego
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Xeróglifos micmac

[miniatura|200x200px|O [Avemaría en xeroglíficos Micmac]]
Os **xeróglifos micmac** (en ) foron un sistema de escritura empregado polos indíxenas micmac, que habitan na costa leste do Canadá. Constitúen un logograma, aínda que tamén conteñen elementos fonéticos.

## Historia 
Presuponse que o sistema deriva de pictogramas tradicionais. Christian Le Clercq, misioneiro católico que en 1675 se atopaba na península de Gaspesia, afirmou ver aos nenos micmac escribir símbolos sobre cortiza de bidueiro. Os gravados ás veces facíanse empregando púas de porco espiño. Le Clercq empregou estes símbolos para traducir e escribir oracións relixiosas en micmac e desenvolveu tamén novos símbolos. O sistema de escritura fíxose popular entre o pobo micmac e foi empregado até o século XIX.

Posto que non hai evidencia histórica ou arqueolóxica que demostre a existencia destes símbolos antes da chegada de Le Clercq, descoñécese a antigüidade dos símbolos micmac nos que, segundo o misioneiro, se baseou. A súa relación cos petróglifos micmac tamén é incerta.

O biólogo e o epigrafista afeccionado Barry Fell dixo que os xeroglíficos micmac eran orixinalmente exipcios. Ives Goddard e William Fitzhugh, do Departamento de Antropoloxía do Instituto Smithsoniano, á parte de considerar completamente infundadas as ideas de Fell, afirmaron que o sistema anterior aos misioneiros era puramente memorístico, un recurso memotécnico, e non un sistema de escritura.

## Exemplos 
dereita|Texto de Rito de Confirmación
Este é un texto ritual empregado no Rito de Confirmación, escrito en xeroglíficos micmac. O texto significa *Koqoey telikaqumilálaji msɨt Nakli -?*, literalmente, «Por que / vos / todo / despois de que el as fixo?», ou *«Por que todos estes pasos son necesarios?»*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*   (text of 1982, plus illustrations of embroidery and some photos)
*  New edition of Father Kauder's Book published in 1866. Ristigouche, Quebec: The Micmac Messenger.
* 
* 
*
Hyundai

é un conglomerado de empresas e negocios de Corea do Sur, fundado en 1947 por Chung Ju-yung. Dentro das múltiples firmas que posúe, atópase a marca de automóbiles Hyundai Motor Company, o cuarto maior fabricante de coches (se se ten en conta as cifras de Kia Motors, a súa subsidiaria), así como Hyundai Heavy Industries, o fabricante de buques e maquinaria máis grande do mundo.

A compañía foi un dos conglomerados industriais máis influentes na economía de Corea do Sur. Durante a crise financeira asiática de 1998, acumulou fortes perdas que o levaron a desmantelar a entidade en compañías independentes entre si. Tras ser disolta a sociedade orixinal en 2003, a súa herdeira é o segundo *chaebol* máis grande do país por detrás de Samsung.

## Empresas do grupo 
Toda a actividade económica de Hyundai estrutúrase en seis empresas independentes entre si:

* **Hyundai Group**: compañía orixinal de Hyundai, creada en 1947 como unha empresa de construción de infraestruturas. Adicase a infraestruturas, ascensores e turismo.
* **Hyundai Motor Group**: a empresa máis coñecida de Hyundai a nivel mundial, encargase da fabricación de coches, con Hyundai Motor Company e Kia Motors como as súas dúas marcas máis coñecidas. É o cuarto fabricante de vehículos a nivel mundial.
* **Hyundai Department Store**: cadea de centros comerciais con presenza en Corea do Sur.
* **Hyundai Heavy Industries**: adicada á fabricación e elaboración de buques, é o primeiro fabricante do mundo no sector.
* **HDC Group**: firma inmobiliaria do conglomerado.
* **Hyundai Rotem**: fabricante de material ferroviario, maquinaria para fábricas e enxeños para a defensa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Juan Antonio Oliveros

**Juan Antonio Oliveros Riverola**, nado en Trebujena no ano 1950 e finado o 28 de decembro de 2023, foi un político e albanel español do Partido Comunista.

## Traxectoria 
Comezou a súa carreira política como líder do Partido Comunista de España. En 1979, foi elixido alcalde de Trebujena, cargo que ocupou ata 1983. En 1991, volveu ao cargo de alcalde, pero para o partido Izquierda Unida, tras a dimisión de Antonio Cabral Fernández. Ocupou o cargo ata 1994, cando abandonou a política por motivos persoais.

Faleceu en 2023, o que marcou o motivo de tres días de loito oficial para o concello de Trebujena.

## Notas
Carmen Eiró

**Carmen Eiró Bouza**, nada en Ourense en 1969, é unha fiscal galega especializada en medio ambiente, urbanismo e patrimonio histórico. En outubro de 2025 foi escollida como fiscal superior de Galicia, polo que é a primeira muller en ocupar ese cargo.

## Traxectoria 
Carmen Eiró Bouza ingresou na carreira fiscal en 1998, e foi destinada xa inicialmente á Fiscalía Provincial de Ourense, onde desenvolveu a súa actividade profesional desde aquela.

En 2005 nomeárona fiscala delegada provincial da especialidade de Medio Ambiente, Urbanismo, Patrimonio Histórico, Incendios Forestais, Fauna e Flora na provincia de Ourense, e asumiu a investigación e acusación de delitos relacionados co medio natural e a ordenación territorial. En outubro de 2020 foi designada fiscal delegada autonómica da especialidade de Medio Ambiente e Urbanismo de Galicia, polo que coordinou a actividade neste ámbito en toda a comunidade autónoma.

Entre as súas liñas de traballo salientan o emprego de drons e cámaras de vixilancia na investigación de incendios forestais e vertidos ilegais. Tense manifestado en contra da conspiración incendiaria como explicación dos lumes en Galicia: "a afirmación de que a maioría dos incendios son intencionados non ten sustento probatorio".

### Candidatura á Fiscalía Superior de Galicia 
En outubro de 2025 foi proposta como candidata á Fiscalía Superior de Galicia tras a xubilación do anterior titular, Fernando Suanzes. Na proposta había cinco candidaturas (Miguel Armenteros, Antonio Roma, Román Ruiz Alarcón e Carlos Varela, ademais da de Eiró), e o fiscal xeral do Estado, Álvaro García Ortiz, escolleuna a ela.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Fiscalía Superior de Galicia
William M. Gardner

**William Maving Gardner**, nado en Newcastle upon Tyne o 25 de maio de 1914 e finado en Wittersham, Kent, o 28 de decembro de 2000, foi un gravador, calígrafo, deseñador de moedas e autor inglés, vinculado profesionalmente á *Royal Mint* de Londres durante tres décadas.

## Traxectoria 
Nado en Newcastle upon Tyne en 1914, William M. Gardner cursou a súa formación artística no *Royal College of Art* de Londres.

A sona de Gardner vénlle dada sobre todo por ser o autor dos deseños de diversas moedas circulantes británicas, entre eles os reversos da popular moeda de tres peniques de latón e dos xilins cos escudos de Inglaterra e de Escocia cuñados a nome de Isabel II a partir de 1953, así como os da moeda de 20 peniques, xa de carácter decimal, emitida a partir de 1982. Ademais, Gardner creou tamén deseños para unha boa cantidade de moedas cuñadas pola *Royal Mint* para territorios como Chipre, Nova Zelandia ou as illas Malvinas.

En 1963, Gardner exerceu como profesor visitante e conferenciante do programa de belas artes da Universidade Estatal de Colorado, e nos anos seguintes fixo viaxes frecuentes para investigar a arte e a artesanía de países como os Estados Unidos, a Polinesia, Nova Zelandia, Australia e o Nepal. e a partir de xaneiro de 1968 foi membro honorario da Real Sociedade Numismática de Nova Zelandia.

## Vida persoal 
William Maving Gardner estivo casado con Joan Margaret Pollard (1912-1982). Gardner finou en Wittersham, Kent, o 28 de decembro de 2000, os 86 anos de idade, e o seu corpo foi soterrado no cemiterio desa localidade.

## Publicacións 
* (1982). ''''. St. Martin's Press, Nova York. ISBN 0-312-02139-9
* (1988). ''William Gardner's Book of Calligraphy''. Wildwood House. ISBN 0-7045-3101-1

## Obras 

Ficheiro:British shilling 1963 reverse.png|Xilin, Reino Unido (escudo inglés).
Ficheiro:British threepence 1967 reverse.png|3 peniques, Reino Unido.
Ficheiro:Grande-Bretagne - Pièce de 20 pence 1989 - REvers.jpg|20 peniques, Reino Unido.
Ficheiro:Img227 — копия (10).jpg|5 mils, Chipre.
Ficheiro:Coin (AM 1967.188.1.1-4).jpg|1 dólar, Nova Zelandia.

## Notas
Gardner

**Gardner** pode estar referido a:

## Persoas 
* **Ava Gardner** (1922-1990), actriz de cinema estadounidense;
* **Dale Gardner** (1948-2014), astronauta estadounidense;
* **Frank Gardner** (1931-2009), piloto de automobilismo australiano;
* **Gerald Gardner** (1884-1964), ocultista inglés;
* **Guy Gardner** (nado en 1948), un astronauta estadounidense;
* **Helen Gardner** (1908-1986), crítica literaria británica;
* **Janet Gardner** (nada en 1962), vocalista da banda de glam metal Vixen;
* **John Gardner** (1933-1982), escritor e crítico literario estadounidense;
* **Lauren Gardner** (nada en 1984), epidemióloga e enxeñeira estadounidense;
* **Martin Gardner** (1914-2020), divulgador científico, polímata, ilusionista e filósofo da ciencia estadounidense,
* **Percy Gardner** (1846-1937), arqueólogo clásico e numismático inglés;
* **William M. Gardner** (1914-2000), un gravador, calígrafo, deseñador de moedas e autor inglés;

## Outros 
* **Gardner Pinnacles**, conxunto de rochas das illas de Sotavento de Hawai.
* **Gardner-Serpollet**, fabricante francés de coches de vapor.

## Véxase tamén 
* *Gardnerella vaginalis*, especie de bacterias do xénero *Gardnerella*
As tartarugas ninja (serie de televisión de 2012)

***As tartarugas ninja*** (en ) é unha serie de televisión estadounidense de 2012 desenvolvida por Ciro Nieli, Joshua Sternin e Jennifer Ventimilia para Nickelodeon. Baséase nos personaxes creados por Kevin Eastman e Peter Laird. A serie comeza coas Tartarugas saíndo da súa casa nas cloacas por primeira vez, usando o seu adestramento en ninjutsu para loitar contra os inimigos na actual cidade de Nova York. A serie emitiuse nos Estados Unidos entre o 28 de setembro de 2012 e o 12 de novembro de 2017.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de series de televisión con versión en galego
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Solarpunk

miniatura|241x241px|Solarpunk pode tomar inspiración práctica desde as 'naves terrestres',  exemplo de arquitectura sustentábel.
**Solarpunk** é un movemento literario, artístico, e tamén social, estreitamente relacionado ao hopepunk, que visiona e traballa cara a actualizar un futuro sustentábel ligando natureza e a comunidade. O "solar" representa enerxía solar como fonte de enerxía renovábel e unha visión optimista do futuro que rexeita o fatalismo climático, mentres o "punk" liga co facelo un mesmo e aspectos contraculturais, post-capitalistas, e tamén descolonizadores de tal futuro.

Como subxénero de ciencia ficción literaria e movemento artístico, o solarpunk traballa para dirixir como podería ollarse o futuro podería se a humanidade tivera éxito ó solucionar desafíos contemporáneos importantes, cunha énfase na sustentabilidade e o impacto humano no ambiente, e manexando o cambio de clima e a polución. Especialmente como subxénero, é aliñado con derivados cyberpunk, e pide prestado elementos  utópicos e fantásticos fantasía.

## Notas
Xosé Manuel Orriols

**Xosé Manuel Orriols****,** de nome oficial **José Manuel Orriols Núñez**, nado en Neda o 30 de marzo de 1948 e finado en Neda o 20 de outubro de 2025, foi un xornalista galego, especializado en motor, gastronomía e turismo. Foi un dos rostros recoñecidos da primeira época da Televisión de Galicia.

## Traxectoria 
Formouse en delineación industrial e enxeñaría técnica. Traballou nos estaleiros de Astano antes de se licenciar en xornalismo pola Universidade Complutense de Madrid e de se dedicar por completo á comunicación.

Comezou como colaborador en *Ferrol Diario*.

Participou ademais en espazos de Radio Voz e colaborou en seccións de gastronomía, turismo e enoloxía, campos nos que se especializou nos seus últimos anos de actividade. Foi un dos fundadores e directivos do Club de Prensa de Ferrol.

## Véxase tamén 
* Televisión de Galicia

## Notas
Ramón Galán Oliveros

**Ramón Galán Oliveros**, nado en Trebujena, Cádiz, o 12 de agosto de 1976, é un político español do partido Izquierda Unida.

## Traxectoria 
É licenciado en Biblioteconomía e Documentación pola Universidade de Granada. Casado e con dúas fillas, é deputado provincial na Deputación de Cádiz pola Costa Noroeste desde o 12 de xullo de 2023. Traballa como bibliotecario na biblioteca municipal. En 2019, foi elixido tenente de alcalde das oficinas municipais de Facenda, Persoal, Patrimonio, Cultura, Participación Cidadá, Agricultura, Gandería e Pesca, cargo que ocupou ata abril de 2022, cando tomou posesión como alcalde da súa cidade natal, tras a dimisión de Jorge David Rodríguez Pérez.

É Coordinador Local da Izquierda Unida en Trebujena.

## Notas
Johnny English ataca outra vez

***Johnny English ataca outra vez*** (en ) é un filme británico-francés de 2018 dirixido por David Kerr e escrito por William Davies. É a terceira entrega da serie de filmes de *Johnny English*. Está protagonizada por Rowan Atkinson como Johnny English, xunto con Ben Miller, Olga Kurylenko, Jake Lacy e Emma Thompson. O filme segue ao axente titular do MI7 que é chamado a actuar cando todos os axentes encubertos son expostos nun ciberataque.

Estreouse en Australia o 20 de setembro de 2018 e no Reino Unido o 5 de outubro a través de Universal Pictures. Do mesmo xeito que as súas predecesoras, o filme recibiu críticas dispares e recadou 159 millóns de dólares cun orzamento de 25 millóns de dólares.

Estreouse en galego o 15 de outubro de 2025 a través da TVG.

## Personaxes 
* Rowan Atkinson como Johnny English
* Ben Miller como Angus Bough
* Olga Kurylenko como Ophelia Bhuletova
* Jake Lacy como Jason Volta
* Emma Thompson como Primeiro Ministro do Reino Unido
* Adam James como Pegasus
* Amit Shah como Samir
* Matthew Beard como P
* Michael Gambon como Axente Cinco
* Charles Dance como Axente Sete
* Edward Fox como Axente Nove
* Vicki Pepperdine como Lydia
* Pippa Bennett-Warner como Lesley
* Roger Barclay como Sebastian Lynch
* Irena Tyshyna como Viola Lynch
* Pauline McLynn como Mrs. Trattner
* Gus Brown como director do colexio
* Kevin Eldon como Axente do MI7

## Notas
Lourés (apelido)

**Lourés** é un apelido galego. En orixe facía referencia ao lugar de residencia ou procedencia da persoa, coincidente co topónimo Lourés.

En xaneiro de 2023 existían 393 persoas en Galicia co apelido Lourés, ben sexa como primeiro ou segundo apelido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de apelidos galegos
* Lourés, Gondollín, Melide
### Ligazóns externas 
* Os apelidos en galego. Orientacións para a súa normalización da Real Academia Galega, 2016.
Culpa nosa

***Culpa nosa*** (en ) é un filme español de 2025 dirixido por Domingo González e coescrito por Sofía Cuencia. Está protagonizado por Nicole Wallace e Gabriel Guevara. É o terceiro e derradeiro título da adaptación de Prime Video da serie de libros *Culpables*, escritos por Mercedes Ron, logo de *Culpa miña* (2023) e *Culpa túa* (2024). Estreouse en Amazon Prime Video o 16 de outubro de 2025, onde conta con versión dobrada ao galego.

## Sinopse 
Catro anos despois da súa ruptura, Nick e Noah volven reunirse na voda de Lion e Jenna, o que fai que se pregunte se o seu amor pode superar o rancor de Noah.

## Personaxes 
* Nicole Wallace como Noah
* Marta Hazas como Rafaella
* Iván Sánchez como William
* Goya Toledo como Anabel
* Víctor Varona como Lion
* Eva Ruiz como Jenna
* Gabriela Andrada como Sofía
* Noah Casas como Maggie
* Álex Béjar como Briar
* Javier Morgade como Michael
* Felipe Londoño como Luca

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Unidade de encima

A **unidade de encima** ou **unidade internacional** (símbolo **U** ou **IU**) é unha unidade de medida para medir a actividade catalítica dun encima. Unha unidade encimática defínese como a cantidade de encima que cataliza a conversión dun micromol (μmol) de substrato por minuto (min) nas condicións especificadas do método de ensaio. As condicións especificadas serán normalmente as condicións óptimas, incluíndo, entre outras, a temperatura, pH e concentración de substrato, que causan a velocidade máxima de conversión de substrato para un encima particular. Nalgúns métodos de ensaio, xeralmente tómase unha temperatura de 25 °C.

A unidade de encima foi adoptada pola IUMB en 1964. Porén, como o minuto non é unha unidade de tempo base do SI, desaconséllase o uso de unida de encima en favor do katal (kat), que corresponde á cantidade de encima que cataliza un mol de substrato por segundo. Así, 1 U = 16,67 nanokat. Aínda que o katal foi recomendado en 1978 pola Conferencia Xeral de Pesos e Medidas e oficialmente adoptado en 1999, case todas as investigacións científicas aínda usan a unidade de encima, pola simple razón de que os ensaios encimáticos normalmente duran minutos, non segundos.

A unidade de encima é ás veces tamén chamada unidade internacional, causando confusión coa unidade de idéntico nome unidade internacional de actividade biolóxica. Esta última utilízase para medir biofármacos, como vitaminas e hormonas, e é deinida por un estándar arbitrario de actividade biolóxica establecida para cada determinada substancia. Así, non hai relación entre as dúas unidades, malia os seus nomes idénticos; por exemplo, un valor de IU do encima catalase non ten relación significativa co valor IU da vitamina C.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Número de recambio
*Ensaio encimático
*Catálise encimática
Garrucha (tortura)

A **garrucha** (de garrucha, polea) era unha forma de tortura que consistía en atar as mans do condenado ás costas e, tras isto, alzalo lentamente cunha polea, normalmente situada no teito. Logo deixábaselle caer con violencia, pero sen que o individuo chegase a tocar o chan. A manobra adoitaba dislocar as extremidades superiores do condenado. Se o peso do corpo non fose suficiente podíase engadir, colgando obxectos dos pés, un peso adicional.
## Historia 
A garrucha foi un dos tres métodos de tortura máis usados pola Inquisición española xunto co «tormento da auga» e o «poldro». A garrucha consistía en colgar o reo do teito cunha polea cunha corda atada ós pulsos e con pesos atados aos nocellos, ir izándoo lentamente e soltar de súpeto.

En Italia, esta tortura tiña o nome de *tratti di fune* ou ***strappato***, e a ela foron sometidos, por exemplo, persoas como Maquiavelo ou Savonarola antes de ser queimado na fogueira baixo a acusación de ser un herexe, e Jaime de Montesa, antes de ser decapitado por xudaizante.

Era unha tortura usada nos campos de concentración nazis, que en ocasións se prolongaba até a morte da vítima.

## Notas
Mesomedes

**Mesomedes** (en grego antigo: Μεσομήδης) foi un poeta lírico e epigramista grego que viviu baixo o reinado de Hadriano e os seus sucesores inmediatos, os Antoninos.

## Traxectoria 
Era natural da illa de Creta e liberto do emperador Hadriano, quen lle concedera a manumisión. O emperador asignáralle un salario, que foi reducido por Antonino Pío.

Segundo di *Suídas*, escribiu un poema sobre Antínoo, o amante de Hadriano. Consérvanse tres epigramas de Mesomedes na *Antoloxía grega*.

## Notas
King of Clones

***King of Clones*** é un filme documental de 2023 dirixido por Aditya Thayi. Estreado en Netflix, o filme explora o caso do científico surcoreano Hwang Woo-suk e a súa relación coa clonación humana.

## Descrición 
Netflix describe o documental como "Despois de revolucionar o mundo co seu traballo na clonación humana, un científico cae en desgraza. Agora volve, esta vez con mascotas e especies extintas".

## Estrea 
O filme estreouse o 23 de xuño de 2023 a través de Netflix.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ética da clonación
Annio de Viterbo

**Annio de Viterbo** (en ), nado o 5 de xaneiro de 1437 e morto 13 de setembro de 1502 )  foi un escolástico, historiador e frade dominico italiano, nado co nome de **Giovanni Nanni** (ou **Nenni**) en Viterbo, nos Estados Pontificios.

Hoxe en día considérase un impostor, que falsificou documentación antiga, en particular, a de Beroso.

## Obra 
### *Antiquitatum variarum* 
Annio é sobre todo coñecido polos 17 volumes de *Antiquitatum variarum*, (en galego, *Antigüidades variadas*) nome abreviado de "*Commentaria super opera diversorum auctorum de antiquitatibus loquentium*" (en galego, *Comentario sobre as obras de diversos autores que falan da antigüidade*) tamén coñecido como *Antigüidades de Annio*, onde cita a varios autores da Antigüidade, como Berossus ou Megástenes, en obras que se pensaba que estaban perdidas, pero que dixo ter atopado en Mantua. Foi moi criticado desde o principio (en Portugal por André de Resende e Gaspar Barreiros), pero influíu en obras en Portugal e Castela durante os séculos seguintes, ata finais do século XVIII. En particular, influíu decisivamente en Florián de Ocampo e Antonio de Nebrija, en Castela; e en Portugal, especialmente en Bernardo de Brito e a súa parte da *Monarchia Lusytana*. Considérase que o seu descrédito final foi liderado polos argumentos do francés Joseph Justus Scaliger .

A pesar de todo, a súa influencia permitiu reunir referencias dispersas e xuntalas:Parte importante deste labor viña sendo construído por todos cantos recoñecían a credibilidade do xa mencionado Giovanni Anio de Viterbo (Giovanni Nanni) e dos seus *Commentaria,* polémicos desde o primeiro momento, por depositar sobre o autor a acusación de elaboralos a partir de información de dubidosa autenticidade. Non obstante, o éxito da obra foi enorme, pois facía as delicias de historiadores e xenealoxistas, naturalmente entusiasmados polo filón de autores e textos que se lles ofrecía.''''

## Vida 
Ingresou na Orde dos Dominicanos moi novo e obtivo o grao de Mestre en Teoloxía no mosteiro de Santa Maria sobre Minerva, en Roma, onde ensinou ata 1466. 

Era bastante respectado polo papa Sisto IV e, despois, por Alexandre VI, que o nomeou Mestre do Sacro Palacio en 1499.

Como lingüista, afirmaba ter coñecementos das linguas semíticas e de saber ler etrusco.

Posibelmente a súa maior farsa pseudoarqueolóxica foi cando no outono de 1493 levou a cabo en Viterbo unha escavación amplamente publicitada na que finxiu atopar varias estatuas de mármore falsas de figuras míticas da historia da cidade que previamente colocara no lugar.

## Notas
Moeda de 6 peniques

**Moeda de 6 peniques** pode estar referido a:

## Moedas 
* Moeda de 6 peniques británicos
* Moeda de 6 peniques neozelandeses
Moeda de 3 peniques

**Moeda de 3 peniques** pode estar referido a:

## Moedas 
* **Moeda de 3 peniques británicos de latón**
* Moeda de 3 peniques británicos de prata
* **Moeda de 3 peniques neozelandeses**
Trick or Treat (filme de 1952)

***Trick or Treat*** é unha curtametraxe estadounidense animada de 1952 producida por Walt Disney Productions e distribuída por RKO Radio Pictures. O debuxo animado, que ten lugar na noite de Halloween, segue unha serie de bromas entre o Pato Donald e os seus sobriños coa Bruxa Hazel. O filme foi dirixido por Jack Hannah e conta coas voces de Clarence Nash como Donald e os seus sobriños, e June Foray como Hazel.

O filme presentou a canción "Trick or Treat for Halloween", escrita por Mack David, Al Hoffman e Jerry Livingston e interpretada por The Mellomen.

## Personaxes 
* Clarence Nash como Donald Duck, Huey, Dewey, Louie e Scaredy Cat
* June Foray como Hazel a bruxa
* Lucille La Verne como berro de Hazel
* Jimmy MacDonald como Beelzebub
* The Mellomen como pantasmas
* Thurl Ravenscroft como Jack-o'lantern

## Notas
Armaenia Editorial

**Armaenia Editorial** é unha editorial española independente que publica narrativa e ensaios de autores estranxeiros contemporáneos.

## Historia 
A editorial, con sede en Majadahonda (Madrid), foi fundada en 2016 por Eva Guillén e Ricardo López, dous licenciados en carreiras universitarias sen relación coa edición e cun gusto común pola lectura e as viaxes. O nome da editorial provén da súa atracción por Armenia, «un país cunha historia fascinante, con raíces profundas e antigas, pero cun espírito cosmopolita, emprendedor e orgullosamente independente, como pretende ser a nosa editorial».

## Catálogo 
Armaenia Editorial alimentou desde o principio dúas coleccións chamadas simplemente *Narrativa* e *Ensayo*. A colección *Narrativa* publica traducións de autores estranxeiros dispares tanto pola diversidade das súas nacionalidades e culturas como polo nivel de recoñecemento acadado ata a data: inclúe narradores como a alxeriana Assia Djebar (finalista do Premio Nobel de Literatura en 2014) ou o francés Jean-Christophe Rufin (galardoado co Goncourt), xunto con escritores moito menos coñecidos polo público de fala hispana. Algúns dos libros mellor recibidos foron *Frontera*, da búlgara Kapka Kassabova, *Paciente X*, do británico David Peace, e *Insumisa*, de Yevgenia Yarowslaskaia Markon; este último é unha autobiografía da autora, escrita en prisión antes de ser fusilada aos 29 anos polo réxime soviético. A colección *Ensayo*, máis reducida, inclínase polas miradas heterodoxas sobre cuestións políticas, históricas ou filosóficas, con especial atención a temas candentes: a crise climática, as desigualdades económicas e sociais, a inmigración ou o fanatismo ideolóxico ou relixioso. 

## Notas
Skate America

**Skate America** é unha competición de patinaxe artística sobre xeo sancionada polo International Skating Union (ISU), organizado polo U.S. Figure Skating. O primeiro Skate America celebrouse en 1979 en Lake Placid, como un evento experimental para os Xogos Olímpicos de Inverno de 1980. Cando o ISU lanzou o Champions Series (mais tarde renomeado como Grand Prix Series) en 1995, Skate America foi un dos 5 eventos de clasificación. Foi un evento do Grand Prix cada ano.

As medallas poden ser premiadas en individual de homes, individual de mulleres, patinaxe en parella, e danza sobre xeo. Os patinadores gañan puntos baseados nos seus resultados nas competicións de clasificación cada tempada, e os mellores patinadores e equipos de cada disciplina son invitados a competir na Final do Grand Prix de patinaxe artística.

## Medallistas 
### Individuais masculinos
### Individuais femininos 
### Patinaxe en parella
### Danza sobre xeo 
## Notas 
## Véxase tamén
Rocestes

**Rocestes** ou **Rocesthes** foi un dux gótico tervingo do século IV que gobernou baixo o seu irmán máis vello Atanarico, ambos fillos de Aorico. Foi pai ou avó paterno de Flavio Alarico I, primeiro rei dos visigodos, e o pai de Atarid, quen desempeñou un papel dominante na morte do mártir cristián Saba o Godo.

Malia que nas fontes aparece como *βασιλίσκος*, este título refírese, probablemente, a un *reiks* gótico: é dicir, un home respectado que era o líder ou caudillo dun destacamento ou grupo (*kuni* gótico) dos godos, neste caso tervingos, pero que estaba baixo a dependencia dun xuíz godo, neste caso Atanarico. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
Alliance to End Plastic Waste

A **Alliance to End Plastic Wate** (AEPW) (en galego, Alianza para acabar cos residuos plásticos) é unha organización sen fins lucrativos con sede en Singapur.

## Historia 
En novembro de 2019 o grupo creou o programa *Renew Oceans* (en galego, Renovar os océanos) para retirar plástico no río Ganxes, na India. En outubro de 2020 o programa deixou de operar, en parte debido aos desafíos presentados pola pandemia do COVID-19. En setembro de 2020 o grupo informou ter gastado 400 millóns de dólares en proxectos no Sueste asiático, África e a India.

O grupo foi criticado por promover unha redución dos residuos plásticos en troques dunha redución da produción de plástico. Ademais, o obxectivo de reciclar 15 millóns de toneladas é só o 0,8% dos 1 800 millóns de toneladas da produción de residuos plásticos, e a reciclaxe real de residuos plásticos entre 2019 e 2021 foi só de 400 000 toneladas, comparado co obxectivo de 9 millóns de toneladas en 3 anos.

En 2022, o grupo xuntouse coa empresa canadense Plastic Bank para lanzar *Ocean Steward Educational Programme* (en galego, *Programa educativo de axudantes do océano*) co obxectivo de animar aos nenos a traer os residuos plásticos que teñen na casa a grupos de recolección de plástico na escola.

## Membros e colaboración 
Os membros fundadores inclúen a BASF, Chevron Phillips Chemical, ExxonMobil, Dow Chemical, Mitsubishi Chemical Holdings, Procter & Gamble e Shell.

A Alliance to End Plastic Wastes está formada por arredor de 80 organizacións, incluíndo a algunhas empresas entre as principais do mundo nos sectores químico, plástico, bens de consumo e xestión de residuos. Os membros comprométense a investir os seus recursos, coñecemento e habilidades para avanzar na misión do grupo. Outros membros notábeis da AEPW son Suez e Veolia.

A AEPW traballa co Consello Empresarial Mundial para o Desenvolvemento Sustentábel como socio estratéxico e co Programa das Nacións Unidas para o Medio Ambiente. O grupo foi amplamente criticado como unha iniciativa de baño verde que non acadou obxectivos ambiciosos para a limpeza de plástico e que utiliza o seu poder para evitar a regulación dos plásticos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xestión de residuos
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial (en inglés)
Jaime Martínez Pereira

**Jaime Martínez Pereira**, nado en Gaifar (Panxón, Nigrán) o 30 de abril de 1917 e finado en Gusen o 29 de decembro de 1941, foi un exiliado galego deportado ós campos de concentración nazis.
[miniatura|200px|*[Stolperstein* en memoria de Jaime Martínez Pereira en Gaifar.]]

## Traxectoria 
Tralo golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi alistado polo bando sublevado para combater na guerra civil española, mais desertou para pasar ó bando republicano. Exiliouse en Francia trala vitoria do bando franquista e coa caída de Francia no decurso da segunda guerra mundial foi apresado polo exército alemán en 1940 e confinado no Stalag V-D, en Estrasburgo.

## Vida persoal 
Fillo de Josefa e Florencio, no padrón de habitantes do ano 1920 aparece inscrito no número 9 do lugar de Gaifar (Panxón, Nigrán), xunto a seus pais e un irmán máis novo, Jesús.

## Recoñecementos 
O concello de Nigrán erixiu na súa lembranza un monólito o 16 de febreiro de 2017 na praza da mestra Doña Manuela da Porqueira (Panxón, Nigrán). De igual xeito, o concello de Nigrán colocou en Gaifar o 27 de decembro de 2024 unha *Stolperstein* na súa memoria.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*