Cécile Chaminade

**Cécile Louise Stéphanie Chaminade**, nada en París o 8 de agosto de 1857 e finada en Montecarlo, Mónaco, o 13 de abril de 1944, foi unha compositora e pianista francesa.

Aproximadamente 400 das súas composicións foron publicadas e tivo unha boa reputación no século XX. Isto é atribuíble por unha parte ao modernismo e ao menosprezo xeral da música francesa romántica tardía, pero tamén ás condicións socioestéticas que afectaban ás mulleres e á súa música.

## Traxectoria 
Chaminade recibiu instrucións musicais da súa nai, pianista e solteira. Ás súas primeiras pezas tocadas foron na década do 1860.

Debido á oposición dos seus pais para a súa inscrición no Conservatorio de París, estudou en privado cos membros da súa facultade: Félix Le Couppey, Antoine Marmontel, Sacard e Benjamin Godard.

Chaminade comezou a compoñer en serio, como a obra *I trío de piano*, composta no ano 1880 e a *Suite de l’orchestre* op. 20, composta no ano 1881, foron moi ben recibidas.

Ensaiou *Ópera conique* e *La Sévillane*, que tivo unha actuación privada o día 23 de febreiro de 1882.

Outras das obras máis importantes da década son *The ballet shymphonique Callihöe* op. 37, estrenada en Marsella o día 16 de marzo de 1888 ou *Les Amazones*, unha sinfonía dramática, estrenada ese mesmo día . 

Despois do ano 1890, coa notable excepción do *Concertino* op. 107, encargado polo conservatorio no 1902, e a súa única *Piano sonata* op. 21 no ano 1895, Chaminade compuxo principalmente pezas de personaxes e de melodías. Aínda que o enfoque principal puido ter sido financeiro, estético, ou debido a razóns discriminatorias, esta música se volveu moi popular, sobre todo en Reino Unido e nos Estados Unidos de América, e Chaminade se promoveu mediante extensas xiras de concertos. A partir de 1892, actuou con regularidade en Inglaterra e se volveu unha convidada da raíña Vitoria, así como doutras persoas.

Mentres tanto, o entusiasmo creceu nos Estados Unidos, sobre todo nos clubs de Chaminade formados sobre 1900, e no outono de 1908 finalmente aceptou viaxar alí. Actuou en 12 cidades, dende Boston a St. Louis, e a xira foi un completo éxito en termos económicos; as críticas, porén, foron variadas.

En agosto de 1901, Chaminade casou con Louis-Mathieu Carbonel, un editor musical de Marsella, no podería ter sido unha unión platónica; morreu en 1907 e ela non volveu casar. Aínda que as súas composicións musicais se viron reducidas debido á Guerra Mundial e á súa saúde deteriorada, Chaminade gravou varias obras, sobre todo de piano, entre 1901 e 1914. A partir de entón foi mantida pola súa sobriña, Antoinette Loirel, que traballou por promover a música de Chaminade ata despois da súa morte.

Chaminade foi moi consciente das dificultades sociais e persoais fronte a unha muller compositora, e ela suxeriu que a perseveranza e as circunstancias especiais son necesarias para superalas (Washington Post, 1 de novembro de 1908). A súa saída é notable entre as mulleres compositoras pola súa cantidade, o seu alto porcentaxe de traballos publicados e polo feito de que unha gran parte -notablemente obras de piano e melodías- foi aparentemente composta expresamente para a publicación e para o seu asistente de vendas (Enoch foi o principal publicador). Chaminade compuxo arredor de 200 obras para piano, a maioría das pezas de personaxes (por exemplo: *Scarf Dance*, 1888), e máis de 125 melodías (por exemplo: ''L'anneau d'argent*, 1891); estes dous xéneros forman a base da súa popularidade. En canto a estilo, a súa música é melodiosa e accesible, con melodías memorables, texturas limpas e harmonías levemente cromáticas. A súa énfase no enxeño e cor é tipicamente francesa. Moitas obras parecen inspiradas no baile, como por exemplo, *Scarf Dance* e *La Lisonjera*. Nas súas extensas obras, o primeiro movemento *Concertstück* recalca aspectos de Wagner e Liszt, mentres que o terceiro movemento *Piano Sonata* mostra a formal e expresiva experimentación que foi típica do xénero no tardío século XIX (ver *Citron*, 1993 para unha análise feminista do primeiro movemento). As melodías son idiomáticas pola voz e moi adecuadas expresivamente e potencialmente para o ambiente do salón ou da sala de recitais, os sitios probables para esas obras. O *Concertino* mantívose como un básico do repertorio da frauta; mentres que iso é un traballo a grande escala e así representados nunha parte relativamente pequena da súa produción, a peza aínda proporciona unha sensación da elegancia e o atractivo da música de Chaminade.

## Obra 
### Obras con número de Opus 
* **Op. 3**, *Scherzo-etude*
* **Op. 4**, *Caprice-etude*
* **Op. 5**, *Menuet*
* **Op. 6**, *Berceuse*
* **Op. 7**, *Barcarolle*
* **Op. 8**, *Chaconne* (1879)
* **Op. 9**, *2 pieces: 1 (G) pièce romantique* (1880) 2 *Gavotte*
* **Op. 10**, *Scherzando*
* **Op. 11**, *Piano trio #1 (g): 1 allegro; 2 andante; 3 presto leggiero; 4 allegro molto agitato* (1881)
* **Op. 12**, *Pastorale enfantine {arr marcus}* (1881)
* **Op. 18**, *Capriccio for violin and piano* (1881)
* **Op. 19**, *Le sevillane Ouverture*
* **Op. 21**, *Sonata (c): 1 allegro appassionato; 2 andante; 3 allegro* (1881)
* **Op. 22**, *Orientale*
* **Op. 23**, *Minuetto (b)* (1881)
* **Op. 24**, *Libellules* (Dragon Flies) (1881)
* **Op. 25**, *Deux morceaux*: 1 duetto; 2 zíngara;
* **Op. 28**, *Étude symphonique (B–)* (1883)
* **Op. 29**, *Sérénade (D)* (1884)
* **Op. 30**, *Air de ballet (G)* (1884)
* **Op. 32**, *Guitare* (1885)
* **Op. 33**, *Valse caprice* (1885)
* **Op. 35**, *6 études de concert: 1 (C) scherzo; 2 (D–)automne; 3 fileuse; 4 Appasionato 5 (F) impromptu; 6 (D) tarantelle*(1886)
* **Op. 34**, *Piano trio #2 (a): 1 allegro moderato; 2 lento; 3 allegro enérgico* (1887)
* **Op. 36**, *2 pieces: 2 pas des cymbales* (1887)
* **Op. 37**, *5 Airs de Ballet* : 1 danse oriental; 2 Pas des amphores; 3 Pas des echarpes; 4 Callirhöe; 5 Danse pastorale(1888)
* **Op. 38**, *Marine* (1887)
* **Op. 39**, *Toccata* (1887)
* **Op. 40**, *Concertpiece for piano and orchestra*
* **Op. 41**, *Air de ballet. pierrette (E–)* (1889)
* **Op. 42**, *Les Willis, caprice* (1889)
* **Op. 43**, *Gigue (D)* (1889)
* **Op. 50**, *La lisonjera (G–)* (1890)
* **Op. 51**, *La livry, air de ballet* (1890?)
* **Op. 52**, *Capriccio appassionato* (1890)
* **Op. 53**, *Arlequine (F)* (1890)
* **Op. 54**, *Caprice espagnole. lolita (D–)* (1890)
* **Op. 55**, *6 pièces romantiques: 6 rigaudon* (1890)
* **Op. 56**, *Scaramouche* (1890)
* **Op. 57**, *Havanaise* (1891)
* **Op. 58**, *Mazurk-Suedoise* (1891)
* **Op. 60**, *Les sylvains* (1892)
* **Op. 61**, *Arabesque* (1892)
* **Op. 66**, *Studio* (1892)
* **Op. 67**, *Caprice espagnole. la morena* (1892)
* **Op. 73**, *Valse carnavalesque* (1894)
* **Op. 74**, *Pièce dans le style ancien* (1893)
* **Op. 75**, *Danse ancienne* (1893)
* **Op. 76**, *6 romances sans paroles: 1 souvenance; 2 (E) élévation; 3 idylle; 4 eglogue; 5 chanson brétonne; 6 méditation* (1894)
* **Op. 77**, *Deuxieme vals*(1895)
* **Op. 78**, *Prelude* (1895)
* **Op. 80**, *Troisieme valse brillante* (1898)
* **Op. 81**, *Terpsichore, sexieme air de ballet* (1896)
* **Op. 82**, *Chanson napolitaine* (1896)
* **Op. 83**, *Ritournelle* (1896)
* **Op. 84**, *Trois prèludes melodiques* (1896)
* **Op. 85**, *Vert-Galant* (1896)
* **Op. 86**, *Romances sans paroles: 1 souvenance; 2 élévation;*
* **Op. 87**, *6 pièces humoristiques: 1 Réveil; 2 Inquiétude; 3 Sous bois; 4 Autrefois; 5 Consolation; 6 Norwégienne* (1897)
* **Op. 88**, *Rimembranza* (1898)
* **Op. 89**, *Thème varié (A)* (1898)
* **Op. 90**, *Legende* (1898)
* **Op. 91**, *Waltz #4 (D–)* (1898)
* **Op. 92**, *Deuxieme arabesque* (1898)
* **Op. 93**, *Valse humoristique* (1906)
* **Op. 94**, *Havanaise #2 danse créole* (1898)
* **Op. 95**, *Trois dances anciennes*: 1 passepied; 2 pavane; 3 courante; (1899)
* **Op. 97**, *Rondeaux for violin and piano* (1899)
* **Op. 98**, *6 feuillets d’album: 1 promenade; 2 scherzetto; 3 (D–) élégie; 4 valse arabesque 5 chanson russe; 6 rondo allegre* (1900)
* **Op. 101**, *L’ondine* (1900)
* **Op. 103**, *Moment musical* (1900)
* **Op. 104**, *Tristesse (c+)* (1901)
* **Op. 105**, *Divertissement* (1901)
* **Op. 106**, *Expansion* (1901)
* **Op. 107**, *Concertino for flute et orchestre in ré majeur* (1902)miniatura|*Concertino opus 107*.Interpretado por Alex Murray (frauta) e Martha Goldstein piano).  Compositores: Enesco, Gaubert, Taffanel, Chaminade e Faure.
* **Op. 108**, *Agitato* (1902)
* **Op. 109**, *Cinquieme valse* (1903)
* **Op. 110**, *Novelette* (1902)
* **Op. 111**, *Souvenir lointains* (1911)
* **Op. 112**, *Sixieme valse, valse-ballet* (1904)
* **Op. 113**, *Caprice humoristique* (1904)
* **Op. 114**, *Pastorale* (1904)
* **Op. 115**, *Waltz #7 valse romantique* (1905)
* **Op. 116**, *Sous le masque* (1905)
* **Op. 118**, *Étude mélodique (G–)* (1906)
* **Op. 119**, *Valse tendre (F)* (1906)
* **Op. 120**, *Variations sur un theme original*(1906)
* **Op. 122**, *3 contes blues: 2* (1906)
* **Op. 123**, *Album d’enfants: 2 (A–) intermezzo. pas de sylphes; 4 (F) rondeau; 5 (a) gavotte; 9 (e) orientale; 10 (a) tarantelle* (1906)
* **Op. 124**, *Étude pathetique (b)* (1906)
* **Op. 126**, *Album d’enfants: 1 (C) idylle; 2 (E) aubade; 9 (g) patrouille; 10 (A) villanelle* (1907)
* **Op. 127**, *4 poèmes provençales: 2 solitude; 3 (D–) le passé; 4 pêcheurs de nuit* (1908)
* **Op. 130**, *Passacaille (E)* (1909)
* **Op. 134**, *La retour* (1909)
* **Op. 137**, *Romance (D)* (1910)
* **Op. 139**, *Étude scholastique* (1910)
* **Op. 143**, *Cortège (A)* (1911)
* **Op. 148**, *Scherzo-valse* (1913)
* **Op. 155**, *Au pays dévasté* (1919)
* **Op. 158**, *Danse païenne* (1919)
* **Op. 164**, *Air à danser* (1923)
* **Op. 150**, *Sérénade espagnole (G)* (1925)
* **Op. 165**, *Nocturne* (1925)

### Obras sen número de Opus 
* *Les rêves (1876)*
* *Te souviens-tu?* (1878)
* *Auprès de ma mie* (1888)
* *Voisinage* (1888)
* *Nice-la-belle* (1889)
* *Rosemonde* (1890)
* *L’anneau d’argent (E–) {accomp}* (1891)
* *Plaintes d’amour* (1891)
* *(E–) l’anneau d’argent* (1891)
* *Viens, mon bien-aimé!* (1892)
* *L’amour captif* (1893)
* *Ma première lettre* (1893)
* *Malgré nous!* (1893)
* *Si j’étais jardinier* (1893)
* *(G) l’été* (1894)
* *Mignonne* (1894)
* *Sombrero* (1894)
* *Villanelle* (1894)
* *Espoir* (1895)
* *Ronde d’amour* (1895)
* *Chanson triste* (1898)
* *Mots d’amour* (1898)
* *Alleluia* (1901)
* *Écrin!* (1902)
* *Bonne humeur!* (1903)
* *Menuet* (1904)
* *La lune paresseuse* (1905)
* *Je voudrais* (1912)
* *Attente. au pays de provence* (1914)

## Premios e recoñecementos 
Recibiu diferentes premios prestixiosos, culminando na admisión á *Légion d’Honneur'' en 1913 - sendo a primeira compositora feminina en logralo. De todas formas, ese feito foi tardío considerando que fora ignorada en Francia por case 20 anos.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*

### Ligazóns externas 
* Copia do catálogo completo das súas obras
*