Bad Kissingen

thumb|Spa Park Bad Kissingen con "Arkadenbau"
thumb|Bad Kissingen en 1900
thumb|A sala de concertos "Regentenbau"
miniatura|Concello de Bad Kissingen
miniatura|O teatro de Bad Kissingen
miniatura|"Rosengarten" (Rosaleira) en Bad Kissingen
miniatura|A torre de graduación é un monumento coñecido.

**Bad Kissingen** () é unha cidade balneario alemá na rexión de Baixa Franconia, en Baviera, e sede do distrito de Bad Kissingen. Situado ao sur das Montañas Rhön no río Franconian Saale, é un dos balnearios, que se fixo famoso como "Weltbad" no século XIX.

En 2021, a cidade pasou a formar parte do Patrimonio da Humanidade da UNESCO transnacional baixo o nome de "Grandes cidades balnearios de Europa", debido ás súas famosas fontes minerais e á súa arquitectura, que exemplifica a popularidade dos balnearios en Europa durante os séculos XVIII e XX.

## Historia 
A cidade documentouse por primeira vez no ano 801 co nome de *chizzicha* e era coñecida sobre todo polas súas fontes minerais, que se rexistran xa no ano 823. Naquel momento, Kissingen estaba baixo o dominio do mosteiro de Fulda, máis tarde caeu en mans dos Condes de Henneberg e vendeuse ao Bispado de Würzburg no século XIV. Kissingen menciónase por primeira vez como "oppidum" (cidade) en 1279. A cidade converteuse nun balneario no século XVI e rexistrou o seu primeiro hóspede oficial de balneario en 1520. En 1814, Kissingen converteuse en parte de Baviera. A cidade converteuse nun centro turístico de moda no século XIX e ampliouse durante o reinado de Loís I de Baviera. Xefes de estado coroados como a emperatriz Isabel de Austria, o tsar Alexandre II de Rusia e o rei Loís II de Baviera, que outorgaron o "Bad" a Kissingen en 1883, estaban entre os hóspedes do balneario nese momento. Outros visitantes coñecidos do resort foron o autor Leo Tolstoi, o compositor Gioachino Rossini e o artista Adolph von Menzel.

O 10 de xullo de 1866, durante a *Mainfeldzug* (campaña no río Main) da Guerra Austro-Prusiana, Kissingen foi o escenario dunha feroz batalla entre as tropas bávaras e prusianas, que rematou cunha vitoria prusiana.

O chanceler imperial Otto von Bismarck visitou os balnearios de Bad Kissingen moitas veces. En 1874, durante a *Kulturkampf*, sobreviviu a un intento de asasinato na cidade por parte do católico Eduard Franz Ludwig Kullmann. En 1877, ditou o Ditado de Kissingen (en alemán: *Kissinger Diktat*), no que explicou os principios da súa política exterior. A antiga casa de Bismarck en Bad Kissingen é agora o Museo Bismarck.

En xuño de 1911, Alfred von Kiderlen-Waechter, secretario de Estado alemán, e o embaixador francés Jules Cambon tiveron negociacións en Bad Kissingen sobre Marrocos sen chegar a unha solución. O fracaso das negociacións levou á Crise de Agadir.

A clientela do complexo hoteleiro cambiou no século XX, coa xente común substituíndo cada vez máis á nobreza como hóspedes. O balneario sufriu unha interrupción dun ano en 1945, o único peche da súa historia.

Pouco antes da Segunda Guerra Mundial, o exército alemán estableceu o "Manteuffel Kaserne" (cuartel de Manteuffel) no extremo leste do centro da cidade de Bad Kissingen como parte do programa de Hitler para expandir a Wehrmacht alemá. En 1945, o exército estadounidense entrou na cidade pacificamente e tomou o control do Kaserne, que renomeouse como "Cuartel Daley" en 1953. O cuartel pechou na década de 1990 despois da caída do Pano de Aceiro, cando se retiraron as tropas estadounidenses.

Despois da guerra, o Departamento de Seguridade Social construíu clínicas na cidade. Un cambio na lexislación sanitaria na década de 1990 reduciu as oportunidades de contratos do seguro médico alemán para financiar as visitas ao balneario, o que provocou a perda de empregos. Como resultado, fixéronse esforzos para atraer un novo tipo de clientela, axudados en gran parte pola enquisa da EMNID que nomeou a Bad Kissingen como a cidade balnearia máis coñecida de Alemaña.

En En 2015, rexistráronse na cidade arredor de 1,5 millóns de pernoctacións con máis de 238 000 visitantes. Coa apertura das termas KissSalis en febreiro de 2004, Bad Kissingen conseguiu un centro de lecer con spa e, en decembro de 2004, inaugurouse na cidade a Academia de Fútbol Xermano-Chinesa, onde residía o "Equipo Estrela do 08" chinés. e adestrouse en preparación para os Xogos Olímpicos de Pequín en 2008.

Ficheiro:Kissingen 1850.jpg|Kissingen arredor de 1850, aínda con restos da fortificación medieval
Ficheiro:Gefecht-Kapellenfriedhof-Kissingen-1866.jpg|A batalla de Kissingen, 10 de xullo de 1866
Ficheiro:Kaiserkur-Kissingen-1868.jpg|Tsar Alexandre II de Rusia (centro, cun sombreiro na man) e rei Luís II de Baviera en 1868
Ficheiro:Kullmann-Attentat.jpg|Eduard Kullmann (dereita) dispara contra Otto von Bismarck en 1874
Ficheiro:Kissingen-Bahnhof-1875.jpg|Bad Kissingen coa súa nova estación (esquerda), arredor de 1875

## Cidade balneario 
Hai 7 fontes minerais en Bad Kissingen, todas elas aínda se usan hoxe en día. Todas agás a fonte de Schönborn son frías e conteñen altos niveis de sodio, carbonatos e sulfatos.

## Xeografía 
### Subdivisión 
Ademais da cidade principal de Bad Kissingen, os seus distritos inclúen (coas cifras de poboación indicadas entre corchetes, o 1 de xaneiro de 2011):
* Albertshausen (624)
* Arnshausen (1.244)
* Bad Kissingen (11.003)
* Garitz (4.557)
* Hausen (1.704)
* Kleinbrach (375)
* Poppenroth (876)
* Reiterswiesen (2.103)
* Winkels (1.378)

## Clima 
## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
Recoméndase empregar o marcador .
* 
### Outros artigos 
* Grandes cidades balnearios de Europa

### Ligazóns externas 
*/ Páxina oficial 
*
*The Town That's Building Life Around Sleep