open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Francisco Lourido Sánchez

**Francisco Lourido Sánchez**, nado en Vilasindre (Cangas, Foz) o 23 de novembro de 1847 e finado en Arecibo (Porto Rico) no primeiro cuarto do século XX, foi un escritor galego.

## Traxectoria 
Fillo de Esteban Lourido Rivas (alcalde de Foz de 1865 a 1867) e Joaquina Sánchez Baño, de Xuances (Xove). Emigrou con 19 anos a illa de Porto Rico. Despois pasou a Cuba. En 1883 residía na Habana onde publicaba poesías na prensa, principalmente en *El Eco de Galicia*. Tamén publicou en galego o poema "Dúas almas amigas" en ''O Tio Marcos d'a Portela* e "Os dous compadres" (conto en prosa versada) en * A Gaita Gallega*. En Porto Rico publicou o libro de poemas *Genialidades* (1897). Composicións súas apareceron en *O Novo Galiciano*, *Cultura Gallega* e *Vida Gallega''.

## Vida persoal 
Casou con Avelina Cao, a súa filla Consuelo Lourido Cao casou con José Ramón Vázquez.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Francisco Lourido, poeta, emigrante, voz de A Mariña en el Rexurdimento gallego
* Foz, terra de escritores (I)
Unión Monetaria Escandinava

**A Unión Monetaria escandinava** (en sueco *Skandinaviska myntunionen*, dinamarqués: *Skandinaviske møntunion*, noruegués: *Skandinaviske myntunion*) foi unha unión monetaria formada por Suecia e Dinamarca o 5 de maio de 1873 mediante a igualación das súas moedas fronte ao patrón ouro.
Noruega, en unión con Suecia, pero con plena autonomía interna, entrou na Unión dous anos despois, en 1875 para fixar a súa moeda ao mesmo nivel que Dinamarca e Suecia.

A unión monetaria escandinava foi un dos poucos resultados tanxibles do movemento político escandinavo do século XIX.

Os países, sempre fixados aos tipos de cambio e á estabilidade en termos monetarios, seguiron editando as súas moedas por separado e estas incluso chegaron a ser de curso legal en todo o territorio da unión.

No momento da súa adhesión á Unión, a moeda sueca pasou de ser o *Riksdaler Riksmynt* á coroa sueca; a coroa dinamarquesa xa era o nome da moeda dinamarquesa e cando Noruega se uniu tamén empregaba xa a coroa norueguesa.

En 1905, a unión política entre Suecia e Noruega chegou a súa fin, mais isto non afectou á Unión monetaria; foi o estoupido da primeira guerra mundial en 1914 o que puxo fin á Unión.

Suecia abandonouna o 2 de agosto de 1914 e sen un tipo de cambio fixado a libre circulación chegou á súa fin.

Os tres países seguen utilizando actualmente as mesmas moedas que durante a unión monetaria, mais perderon a súa paridade un a un.

A Coroa islandesa é un derivado da coroa dinamarquesa, establecida despois de que Islandia se declarara reino independente na unión con Dinamarca en 1918; máis tarde, en 1944, Islandia cortou os lazos completamente con Dinamarca pasando a ser unha república.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Coroa sueca
* Coroa dinamarquesa
* Coroa norueguesa
*Real Casa da Moeda de Dinamarca
*Real Casa da Moeda de Noruega
*Unión Monetaria Latina
*Unión Numismática Nórdica
### Ligazóns externas 
* https://web.archive.org/web/20131103214722/http://www.nationalbanken.dk/dnuk/hist.nsf/side/From_silver_standard_to_gold_standard
Jenaro Mariñas González

**Jenaro Mariñas González**, nado en Noia o 15 de outubro de 1868 e finado na Coruña o 2 de outubro de 1920, foi un escritor galego.

## Traxectoria 
Foi bautizado na igrexa de San Vicente de Noal (Porto do Son). Criouse nun ambiente culto e libresco, debido a que esa era unha das grandes afeccións do pai. Viviu dende novo na Coruña, onde traballou como funcionario da Delegación de Facenda. Este traballo levouno a unha estadía forzosa en Lleida a finais da década dos anos 20. Durante a súa estadía escribiu o cartafol poético *Lleidatanas*, que deixou inédito. Na Coruña entrou en contacto coa Cova Céltica, especialmente con Francisco Tettamancy.

Comezou a escribir no periódico *Las Mariñas* e en 1905 pasou a dirixir o semanario *Coruña Risueña*. Escribiu poesía e prosa en galego en diversas publicacións de finais do século XIX. Caracterízase polo ton festeiro e humorístico das súas composicións, como demostran os relatos "O sono dunha infiel", publicado en *Galicia* da Habana, e "Ela a min non mas pegaba", que apareceu en *A Gaita Gallega*.

Foi pai de Jenaro Marinhas del Valle.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha no Dicionario de autores/as do Barbanza
Chester Stock

**Chester Stock**, nado en San Francisco o 28 de xaneiro de 1892 e finado en Pasadena (tamén California) o 7 de decembro de 1950, foi un paleontólogo norteamericano que se dedicou ao estudo dos réptiles e os mamíferos do mesozoico e o cenozoico do seu estado natal.

## Traxectoria 
Naceu no seo dunha familia de inmigrantes alemáns, e o seu interese na paleontoloxía quizais fora estimulado polos modelos de animais prehistóricos que se exhibían na Academia de Ciencias de California.

O incendio resultante do gran terremoto de San Francisco de 1906 destruíu estes modelos e tamén a economía da cidade. Stock tivo que abandonar a escola e ingresar na Garda Nacional de California, a pesar de contar só con 14 anos de idade, para axudar a familia, cuxa casa se perdera no incencio. Traballou durante un tempo na Union Iron Works até que a súa saúde empeorou debido ao esforzo do traballo e como secuela dun episodio de malaria que padecera.

En 1910 retomou os seus estudos e obtivo o seu diploma de graduado na escola secundaria. Logo matriculouse na Universidade de California en Berkeley coa idea de estudar medicina. Porén, cambiou para a paleontoloxía, cambio que poida que fose inspirado polo paleontólogo desa universidade John C. Merriam. Graduouse catro anos máis tarde e, en 1917 recibiu o seu título de doutor en filosofía (*Ph.D.*). A súa tese foi sobre os fósiles de mamíferos do plistoceno da cova de Hawver, cerca de Auburn, tese que foi publicada o ano seguinte.

Stock pasaría a realizar investigacións sobre os mamíferos fósiles no Caltech, no Museo de Historia Natural do Condado dos Ánxeles e no Servizo Xeolóxico dos Estados Unidos (*United States Geological Survey*). Entre 1939 e 1944 dedicouse ao estudo dos réptiles mesozoicos de California.

Stock recibiu financiamento do Instituto Carnegie e colaborou co campus de Caltech realizando unha expedición paleontolóxica na rexión do val de San Joaquín. Nos dous primeiros anos de traballo de campo descubriu numerosos fósiles e, despois de 1940, dedicouse a estudalos e clasificalos. Entre os réptiles mesozoicos descubertos polo seu equipo están dous dinosauros, unha ducia de mosasauros, dez plesiosauros e unha tartaruga.

Durante a súa permanencia en Caltech, Stock acumulou unha inxente colección de fósiles. Stock faleceu de repente en Pasadena o 7 de decembro de 1950, aos 58 anos, mentres durmía, como consecuencia dunha hemorraxia cerebral.

En 1957, o Instituto vendeu toda a súa colección ao Museo do condado dos Ánxeles. A colección constaba de máis de 5&nbsp;000 espécimes rexistrados, 50&nbsp;000 exemplares sen rexistrar, 8 esqueletos completos e moitos mapas e fotografías aéreas.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* National Academy of Sciences, Washington, D.C. (1952): *Chester Stock*
* John P. Buwalda (1951): Memorial: Chester Stock (1892-1950)
Agustín Pérez Bellas

**Agustín Pérez Bellas**, nado en 1925 en Vigo e finado en 1982, foi un arquitecto, debuxante, pintor e escritor galego.

## Traxectoria 
Graduouse en Arquitectura en Madrid no ano 1954 e en 1955 fixo a primeira mostra de debuxos na súa cidade. Logo o faría en Madrid, Milán, Santiago de Compostela, Barcelona, Moscova, Lisboa, París, Roma e Suramérica.

Casou en 1959 coa pintora Mercedes Ruibal e foi amigo de Rafael Alberti, Urbano Lugrís e Laxeiro. Ocasionalmente fixo crítica de arte en La Voz de Galicia.

A súa ideoloxía de esquerdas produciulle algúns problemas no franquismo.
 
Hai exposta obra súa no Museo Municipal Quiñones de León e no Museo de Belas Artes da Coruña e o seu concello adicoulle o nome dunha rúa.

Postumamente, en 1996, Ediciós do Castro publicoulle *Mi silueta felina*, libro de poemas e relatos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* *Exposición homenaje a Agustín Pérez Bellas*, Casa Galega da Cultura, Concello de Vigo, 1983.

### Ligazóns externas 
* Resolución, da Dirección Xeral de Patrimonio Cultural, pola que se incoa expediente para a inclusión no Inventario xeral do patrimonio cultural de Galicia de diversas obras pictóricas...
* Pérez Bellas en Galegos.info
Agustín Portela Paz

**Agustín Portela Paz**, nado en Pontevedra o 3 de xaneiro de 1906 e finado na mesma cidade o 6 de decembro de 1992, foi un debuxante e aparellador galego.

## Traxectoria 
Fillo de Francisco Portela Pérez. Cursou estudos de bacharelato en Pontevedra onde tivo como profesor de debuxo a Castelao. Trasladouse a Madrid e realizou estudos nas escolas de Enxeñeiros Industriais, Aparelladores e Belas Artes. De regreso a Pontevedra, traballou como aparellador no Concello e na Deputación Provincial, e presidiu o Colexio de Aparelladores durante 22 anos. Vinculado ao Partido Galeguista, foi promotor e fundador da Liga de los Derechos del Hombre en España. Durante o franquismo sufriu varios procesos.

## Obra 
É autor dunha extensa obra como debuxante e aguafuertista e ilustrou libros de autores galegos. Colaborou en revistas e periódicos e publicou en 1947 unha colección de debuxos con notas de escritores como Otero Pedrayo, Vicente Risco e Fermín Bouza Brey co título *Pontevedra, boa vila*. Tamén ilustrou o libro *Pontes do Lérez* (1987) e publicou en 1992 *O Trasno*. Traballa o linóleo coas planchas de "O Mayo", "Peixeira" e a muller que vai ao mercado coa filla e mais a galiña; colabora na escola linoelista de *Spes.*

## Vida persoal 
Foi pai de César Portela.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Agustin Portela Paz, dibujante y aparejador

### Outros artigos 
* Asociación Amigos da Cultura
Frédéric Cuvier

**Frédéric Cuvier**, nado o 28 de xuño de 1773 en Montbéliard, Doubs, Franco Condado (Francia), e finado o 24 de xullo de 1838 en Estrasburgo, foi un paleontólogo, zoólogo e botánico francés.

Era o irmán máis novo de Georges Cuvier.

## Traxectoria 
Foi coidador xefe da gardaría de animais do Museo Nacional de Historia Natural de Francia en París, de 1804 a 1838.

A partir de 1816 dirixiu o *Dictionnaire des sciences naturelles*.

En 1835 foi elixido membro estranxeiro da Royal Society de Londres.

En 1837 creou a sección de "Fisioloxía comparada" no Museo de Historia Natural de París.

Foi mencionado por Charles Darwin en *A orixe das especies* (capítulo VII), por ter traballado no estudo do comportamento dos animais e o instinto, en especial a distinción entre o hábito e o instinto.

Tamén se menciona en *Moby Dick* (capítulo 32) por ter escrito sobre as baleas.

Entre outras moitas especies, describiu e deulle o nome científico ao panda vermello (*Ailurus fulgens*) en 1821.

### Evolución 
Cuvier foi descrito como o primeiro científico en utilizar os termos *"héréditaire"*  (hereditario) en 1807 e *"hérédité"* en 1812 no seu contexto biolóxico. Utilizou ámbalas dúas para promover a herdanza das características adquiridas baseándose nos seus estudos sobre o comportamento animal. 

Malia ser un defensor da herdanza das características adquiridas, ao igual que o seu irmán negou a transmutación de especies, cría que os patróns de comportamento dos animais cambian co paso do tempo en relación ás necesidades inducidas polo medio ambiente. O historiador Robert J. Richards escribiu que Cuvier "non cría que os patróns anatómicos das especies fosen modificados co paso do tempo, aínda que admitiu que cambiaron de formas non esenciais a través da herdanza das características adquiridas... Era un evolucionista do comportamento, aínda que modesto".

## Algunhas publicacións 
* 1819-1842. Frédéric Cuvier, Étienne Geoffroy Saint-Hilaire. *Histoire naturelle des mammifères*. 4 vols.
* 1825. *Des Dents des mammifères considérées comme caractères zoologiques* 
* 1836. ''De l'Histoire naturelle des cétacés, ou Recueil et examen des faits dont se compose l'histoire naturelle des animaux''. 2 vols.

## Abreviaturas 
* A abreviatura **F. Cuvier** emprégase para indicar a Frédéric Cuvier como autoridade na descrición e clasificación científica en botánica. 
* A abreviatura **F. Cuvier** emprégase para indicar a Frédéric Cuvier como autoridade na descrición e clasificación científica en zooloxía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Museo Nacional de Historia Natural de Francia

O **Museo Nacional de Historia Natural de Francia** (en francés: ''Muséum national d'Histoire naturelle*) é unha institución pública de investigación científica francesa.

Depende do Ministerio de Educación Xeral, o Ministerio de Educación Superior e o Ministerio de Medio Ambiente.

As súas funcións principais son a conservación das coleccións científicas, a investigación científica, a formación superior e a difusión da cultura científica nas especialidades propias da institución: a Historia natural.

A súa *Galería da evolución'' é unha das salas de exposicións máis visitadas de París.
Juan Beceiro

**Juan Beceiro Amado**, nado en Serantes (Ferrol) en 1903 e finado en Madrid o 13 de maio de 1990 foi un tradutor, lexicógrafo e militar galego.

## Traxectoria 
Fillo do tamén militar Juan Beceiro Díaz, capitán do cruceiro Blas de Lezo, alistouse no exército español. Con el chegou a oficial destinado en África. En 1934 participa na represión da revolución de Asturias. Durante a Guerra civil española incorpórase ao bando nacional e remata en 1939 en Estremadura. En 1943 regresa a Ferrol, pero posteriormente é destinado a Madrid e Valladolid, onde chega a presidir a Casa de Galicia de Valladolid. De alí, xa co grao de xeneral de brigada, pasa a Melilla en 1966, onde o ascenden a xeneral, e onde o nomean gobernador militar da cidade.

En 1967 pasa á reserva, e instálase en Granada, onde dedicou o seu tempo a traducir ao galego clásicos da literatura universal. Así, foi o primeiro que traduciu *O Quixote*, ''Contos e leendas d'a Eirín*, a *Vida e milagres do Lazariño de Tormes*, *A Odisea* de Homero e o *Hamlet* de Shakespeare, que porén permanecen inéditas.

Tamén permanece sen editar a obra *Comentos, follas dun vocabulario galego-castelán'', compendio de lexicografía que intercala relatos propios e explicacións sobre os termos recollidos.

## Notas
Camilo Veiga Prego

**Camilo Veiga Prego**, nado o 25 de novembro de 1905 en Bouzas, Vigo, e finado o 2 de setembro de 1978, perito mercantil, foi un filántropo galego.

## Traxectoria 
Fundou e presidiu a Asociación de Amigos da Ópera de Vigo e foi presidente do Círculo Mercantil de Vigo dende 1957 ata 1979.

O seu concello adicoulle o nome dunha rúa en Bouzas en 1983.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Camilo Veiga en Galegos.info
Iniciativa Merindades de Castilla

**Iniciativa Merindades de Castilla** (IMC) é un partido político castelanista da bisbarra das Merindades no norte de Burgos fundado no 2006. O seu obxectivo principal é defender os intereses dos habitantes desa bisbarra de Burgos.

## Historia 
Participou nas eleccións municipais de 2007, logrando 1.152 votos e 10 concelleiros; mentres que a nivel autonómico participou na coalición Alternativa por Castilla y León (ACAL). Nas xerais de 2008 participou e obtivo soamente 200 votos para o Congreso dos Deputados, porén obtivo 1.311 votos para o Senado. En 2011 acode por primeira vez ás eleccións autonómicas de Castela e León, cun total de 800 votos,. Nas municipais gañou en votos (1.466) e subiu en concelleiros, con 16 edís. IMC só acodeu ás eleccións municipais de 2015, e obtivo 1.235  votos e 12 edís, é dicir, un resultado lixeiramente inferior ao obtido en 2011. Tamén concorreu ás eleccións xerais de 2015.

## Notas
Piñeiros, Narón, Narón

**Piñeiros** é un barrio de Narón no concello de Narón na provincia da Coruña. Está situado entre os barrios de Freixeiro e O Ponto. A superficie deste barrio constituíu unha parroquia civil de seu, denominada **Xubia (Nosa Señora dos Desamparados)**, ata que en 2010 se fusionase estatisticamente con outras parroquias veciñas para dar lugar á actual zona urbana de Narón.

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2009 (último ano para o que se ofrecen datos) tiña 7110 habitantes (3458 homes e 3652 mulleres).

## Galería de imaxes 

Ficheiro:FEVE Pineiros.jpg|Marquesina do apeadeiro de Piñeiros-Narón, coa sinalización da extinta Feve.
Ficheiro:Escola infantil de Piñeiros.JPG|Escola infantil de Piñeiros.
Ficheiro:Escola Infantil de Piñeiros Narón.jpg|Escola infantil de Piñeiros
Ficheiro:FEVE O Ponto.jpg|Apeadeiro situado no lugar do Ponto.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Piñeiros 
### Barrios de Narón
### Parroquias de Narón
## Notas
Julián Lago Cordero

**Julián Lago Cordero**, nado en Vigo e finado en Bouzas o 5 de xuño de 1928, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Trasladouse a vivir a Coia en 1891. Procurador, foi xuíz municipal de Bouzas (1894-1896). Foi alcalde de Bouzas (1895-1898).

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Casiano Martínez Fernández

**Casiano Martínez Fernández**, finado en Bouzas o 22 de xullo de 1925, foi un empresario e político galego.

## Traxectoria 
Casou con Manuela Dávila Garrido e foi concelleiro municipal de Bouzas, dende 1895 ata 1898, sendo alcalde Andrés Mallo. Pertenceu á Xunta Pericial de Catastro. Tamén foi Vicexerente da Sociedad de Seguros Mútuos Marítimos de Vigo.

O concello adicoulle unha rúa ao ano seguinte do seu pasamento.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Vázquez Xil, Lalo; *As rúas de Vigo*, páx. 113 da 2ª ed. (1994), Ediciones Cardeñoso, Vigo, 1991, ISBN 84-87379-47-8.
El Eco de Bouzas

***El Eco de Bouzas*** foi un periódico editado en Bouzas entre 1902 e 1903.

## Historia e características 
Subtitulado *Defensor de los intereses morales y materiales de la Villa*, apareceu o 12 de outubro de 1902. Bisemanal, publicábase os días 15 e 30 de cada mes. Fundado e dirixido por José Pérez Fernández, que era o seu único redactor. Periódico de ideoloxía católica, ocupábase das noticias do concello, das que afectaban a Bouzas e ás súas parroquias e dos problemas xerais da vila. Editáronse 19 números cesando a súa publicación a mediados de 1903.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* El Eco de Bouzas
José Pérez Fernández

**José Pérez Fernández**, nado en San Clodio (Ortigueira) o 15 de febreiro de 1866 e finado en Bouzas o 19 de xaneiro de 1914, foi un mestre e xornalista galego.

## Traxectoria 
Estudou Maxisterio en Compostela e foi nomeado mestre da escola de nenos da Capela en 1887, cesando en 1891 cando pasou á escola de Mugardos que deixou ese mesmo ano, pasando á de Castro. O 3 de xuño de 1896 foi nomeado por oposición Mestre en propiedade da escola elemental de nenos de Bouzas. Alí exerceu primeiro na escola do atrio, radicada no terreo en que foi levantada en 1946 a actual Casa Reitoral. Fixo un gran labor entre os pais dos seus alumnos bouceses, evitando moitas veces que se enfrontasen cos traballos de mar aos 12 anos, o que lles impedía completar a súa educación escolar.

Presentou un recurso ante a Liga Marítima pedindo que se prohibise a pesca co bou e asesorou os armadores pesqueiros de Bouzas.

En 1902 fundou e dirixiu o bisemanario *El Eco de Bouzas*. Foi poeta en galego.

## Vida persoal 
Casou en Bouzas o 25 de abril de 1898 con María González Vázquez, coa que tivo catro fillos: María, Jesús, Pepita e Carmen.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* El Eco de Bouzas
Ácido sulfínico

miniatura|dereita|150px|Estrutura xeral dun ácido sulfínico. 
Os **ácidos sulfínicos** son oxoácidos de xofre coa estrutura RSO(OH). Nestes  compostos organosulfurados, o xofre ten unha xeometría piramidal.

Xeralmente prepáranse in situ por acidificación dos correspondentes sales sulfinatos, que son tipicamente máis resistentes que o ácido. Estes sales xéranse por redución de sulfonil cloruros. Unha ruta alternativa é a reacción de reactivos de Grignard co dióxido de xofre. Os sulfinatos de metais de transición tamén se xeran por inserción de dióxido de xofre en alquilos de metais, unha reacción que pode producirse por medio dun complexo de dióxido de xofre metal.

## Exemplos
Un exemplo de ácido sulfínico simple e ben estudado é o ácido fenilsulfínico. Un ácido sulfínico comercialmente importante é o dióxido de tiourea, que se prepara por oxidación de tiourea con peróxido de hidróxeno.
:(NH2)2CS  +  2H2O2  →  (NH)(NH2)CSO2H  +  2H2O
:[miniatura|180px|dereita|Estrutura do "[dióxido de tiourea", un ácido sulfínico comercialmente útil.]]

Outro ácido sulfínico importante comercialmente é o ácido hidroximetil sulfínico, que se emprega xeralmente en forma de sal sódico (HOCH2SO2Na) como axente redutor aniónico, e denomínase Rongalite.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* MeshName - Sulfinic+Acids http://www.nlm.nih.gov/cgi/mesh/2011/MB_cgi?mode=&term=Sulfinic+Acids
* Diagrama en ucalgary.ca
* Diagrama en acdlabs.com
Abra (xénero)

***Abra*** é un xénero de moluscos bivalvos da orde dos veneroides e familia dos semélidos cracterizados pola súa cuncha pequena, ovoide, lisa, moi fráxil e case transparente, xeralmente de cor branca, que viven debaixo da superficie dos sedimentos areosos e fangosos, na zona nerítica.

Considéranse como unha importante fonte de alimento para os peixes planos.

## Especies 
O xénero *Abra* comprende, segundo o SIIT, as seguintes especeis:
* *Abra tenuis* (Montagu, 1818)
* *Abra tepocana* (Dall, 1915)

Porén, o WoRMS considera moitas máis especies válidas.

## En Galicia 
Nas costas galegas encóntranse, entre outras, as especies *Abra alba*, *Abra nitida* e *Abra tenuis*, que viven en fondos de lama, na zona infralitoral.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Abra* en ADW .
Tranvías del Ferrol

**Tranvías del Ferrol** foi unha empresa ferrolá de viaxeiros que operou na cidade de Ferrol, en Narón e en Neda.

## Historia
As orixes da compañía están na solicitude de José Fernández Solórzano y Freire para explotar en 1904 un tranvía con motor eléctrico entre Ferrol e Santa María de Neda. Nos seus inicios a liña tiña 7&nbsp;km desde a estrada de Castela, na Porta Nova (actual Praza de España), e terminaba no Portádego de Xuvia. En 1961 os autobuses pasaron a substituír os tranvías. As cores identificativas das súas unidades eran a branca e a azul mariño, como as cores da bandeira da cidade de Ferrol, e co cambio de século foron trocadas polo laranxa.

As súas cocheiras estaban en Freixeiro (Narón); mais co inicio do século XXI foron vendidos os terreos nos que se situaban para a construción de vivendas, trasladando ás instalacións ao polígono industrial do Río do Pozo, tamén en Narón.

A compañía cesou os seus servizos a noite do 31 de decembro de 2019, logrando Alsa a concesión da Xunta dos servizos de transporte público urbano de Ferrol.

## Servizos
As liñas de Tranvías del Ferrol deron servizo (primeiro con tranvías e logo con autobuses) a Ferrol, Narón e Neda.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina web da empresa
*Tranvía de Ferrol a Neda
Zero Dark Thirty

***Zero Dark Thirty*** é un filme estadounidense dirixido por Kathryn Bigelow que se estreou no 2012.

## Sinopse 
Logo de varios anos de traballo de investigación da CIA, que incluíu torturas a prisioneiros detidos en Afganistán, e grazas sobre todo á perseveranza e decisión da axente especial Maya (Jessica Chastain), o presidente Obama deu o visto e prace á operación militar que acabou coa vida de Osama bin Laden, líder de Al Qaida. "Zero Dark Thirty" fai referencia á hora: as 00:30 da noite do 2 de maio de 2011, intre no que o comando dos marines penetrou na residencia de Bin Laden en Abbottabad, Paquistán, para dar caza ó home máis buscado da historia.

## Personaxes 
* Jessica Chastain como Maya, analista da C.I.A. 
* Jason Clarke como Dan
* Joel Edgerton como Patrick
* Jennifer Ehle como Jessica
* Mark Strong como George
* Kyle Chandler como Joseph Bradley
* Édgar Ramírez como Larry
* James Gandolfini como director da C.I.A.
* Chris Pratt como Justin
* Callan Mulvey como Saber
* Fares Fares como Hakim
* Reda Kateb como Ammar
* Harold Perrineau como Jack
* Stephen Dillane como conselleiro de seguridade nacional
* Taylor Kinney como Jared
* Mark Duplass como Steve
* Frank Grillo como comandante oficial do Red Squadron
* Fredric Lehne como The Wolf
* Scott Adkins como John
* Mark Valley como Piloto C-130
* Ricky Sekhon como Osama bin Laden
* John Barrowman como Jeremy
* Christopher Stanley como vicealmirante Bill McCraven
* Jessie Collins como Debbie

## Galardóns e nomeamentos 
* 2012: Premios Oscar: Mellor montaxe de son (ex-aequo). 5 nomeamentos.
* 2012: Globos de Ouro: Mellor actriz dramática (Jessica Chastain). 4 nomeamentos.
* 2012: Critics Choice Awards: Mellor actriz (Chastain) e mellor montaxe. 5 nomeamentos.
* 2012: Premios BAFTA: 5 nomeamentos, incluíndo mellor filme e actriz.
* 2012: National Board of Review (NBR): Mellor filme, director e actriz (Chastain).
* 2012: Círculo de Críticos de Nova York: Mellor filme, dirección e fotografía.
* 2012: Satellite Awards: Mellor guión orixinal. 5 nomeamentos, incluíndo Mellor filme.
* 2012: Asociación de Críticos dos Ánxeles: Mellor montaxe.
* 2012: American Film Institute: Top 10 - Mellores filmes do ano
* 2012: Directors Guild of America (DGA): Nomeada a Mellor directora.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Partido Regionalista del País Leonés

O **Partido Regionalista del País Leonés** (en galego, *Partido Rexionalista do País Leonés*), PREPAL, é un partido político español de carácter leonesista.

## Fundación 
O PREPAL foi fundado en 1980 polo zamorano Francisco Iglesias Carreño, presidente de Ciudadanos Zamoranos (CC. ZZ.) e dirixente do Movimiento Leonesista (M.L), quen foi o primeiro Secretario Xeral e despois Presidente da formación. Dende a súa fundación tivo implantación nas provincias Salamanca, Zamora, e León.

A iniciativa da fundación do PREPAL foi desenvolvida por Carreño no curso dunha reunión dos grupos culturais GRES, CCZZ e GAL, do Movemento Leonesista M.L., celebrada na cidade de Toro.

## Comarcalismo 
Cada terceiro domingo de maio, Cidadáns Zamoranos (CC.ZZ), organiza a Festa das Bisbarras do País Leonés («VALORIO») no bosque de Valorio, próximo á cidade de Zamora. A primeira edición de VALORIO foi prohibida polo Goberno Civil de Zamora durante o mandato de UCD.

O PREPAL asumiu, dende a súa fundación o comarcalismo das provincias de León, Zamora e Salamanca, facendo diso signo antropolóxico diferenciador do Reino Leonés e do País Leonés.

## Constitucionalismo 
O Partido Regionalista del País Leonés autodefínese como «social e democraticamente avanzado». Foi o primeiro que presentou na circunscrición electoral de Madrid unha candidatura integrada ao completo por mulleres leonesas. Propugna a creación dunha Comunidade autónoma integrada polas provincias de Salamanca, Zamora e León, por aplicación formal e directa da Constitución Española de 1978 e, polo tanto, no actual marco constitucional de España e dentro da Unión Europea.

## Coroa leonesa 
O PREPAL propugna a «fraternidade convivencial» entre as catro rexións históricas da coroa leonesa: Estremadura, o Reino de León, Galicia e Asturias, «actualizada a niveis de comunicación, interacción económica e potenciación antropolóxica actual».

## Acordos UCD - PSOE de 1981 
O PREPAL disente dos acordos establecidos polos grupos UCD e PSOE o 31-7-1981 e sostén a validez dos dereitos constitucionais do pobo leonés, derivados tanto da Constitución Española de 1931 como pola Constitución Española de 1978. Así mesmo, propugna a homoxeneidade constitucional para as catro rexións históricas da coroa leonesa, dando o cualificativo de «Rexións constitucionais» a Estremadura, o Reino de León, Galicia e Asturias.
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*Cambio de estrategia: nace el Prepal y se legaliza el Gal
Baldomero Lois Asorey

**Baldomero Lois Asorey**, nado en Santiago de Compostela en 1900 e finado na mesma cidade o 12 de decembro de 1977, foi un psiquiatra galego.

## Traxectoria 
Sobriño de Baldomero Lois Pérez. Licenciouse en Medicina e Cirurxía na Universidade de Santiago de Compostela en 1923, sendo Premio Extraordinario de Licenciatura. En 1924 aprobou a oposición da Beneficencia Municipal de Madrid e trasladase á capital onde iniciou a súa formación en Psiquiatría. Obtivo a praza de médico titular do Sanatorio de Conxo, onde realizou unha importante labor de renovación do establecemento. A súa actitude deu lugar a un conflito na empresa que rematou coa súa expulsión e a doutros médicos e empregados. En 1931 leu a súa tese de doutoramento *La Creatinina en Psiquiatría*. Logo da morte de Francisco Bacariza Varela en 1933, fíxose cargo do seu Sanatorio, no que intentou ofrecer unha asistencia psiquiátrica alternativa é que se vivía en Conxo. En 1957 publicou o libro *La Histamina en el tratamiento de las enfermedades mentales*, que presenta no Congreso Mundial de Psiquiatría de Zúric.

## Vida persoal 
Casou en 1929 con Aurora Asorey Segond, que finou en 1933; e en segundas nupcias con Josefina Mastach Prieto en 1939.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Asociación Gallega de Psiquiatría
Partido del Progreso de Ciudades de Castilla y León

O **Partido del Progreso de Ciudades de Castilla y León** (PP.CC.AL., *Partido do Progreso de Cidades de Castela e León* en galego) é un partido político da comunidade autónoma de Castela e León, con sede en San Andrés del Rabanedo (León) que se define como leonesista. O seu líder e presidente é David Fernández Vaquero.

## Historia
Inscribiuse no rexistro de partidos do Ministerio do Interior o 11 de xullo de 2006, aínda que afirman que comezaran a súa actividade política dende 2003 cando comezaron a tomar contacto os impulsores do partido e desenvolver as súas pautas estatutarias. A decisión de crear este novo partido xorde trala ruptura na Unión do Pobo Leonés (U.P.L.) que supuxo a marcha desta formación política do seu presidente José María Rodríguez de Francisco quen formou o Partido Autonomista Leonés - Unión Leonesista (P.A.L.-U.L.).

Declaraban o final do leonesismo tradicional. O seu principal obxectivo era o recoñecemento da Rexión Leonesa dentro da comunidade autónoma de Castela e León. Dende círculos leonesistas acusóuselles de ser unha marca de ocasión para intentar obter votos entre o electorado leonesista.

Nas eleccións municipais de maio de 2007, as primeiras ás que se presentaron, lograron unha pequena representación institucional, consistente nun concelleiro no municipio de Riaño e outro na Xunta Veciñal de Arcahueja (unha localidade do Alfoz da capital leonesa).

Nas eleccións autonómicas dese ano concorreron dentro da coalición ACAL (Alternativa por Castilla y León) xunto con outros partidos rexionalistas como Tierra Comunera (TC) ou o Partido de El Bierzo (PB).

En xaneiro de 2009 o seu perfil ideolóxico virou bruscamente cara posicións castelanistas. Ese mesmo ano anunciouse a súa integración no Partido de Castilla y León, denominación do Partido Castellano na devandita comunidade autónoma.

## Notas
Colectivo Ciudadanos del Reino de León

miniatura|Manifestación leonesista pola Autonomía da Rexión Leonesa no 2006.

**Colectivo Ciudadanos del Reino de León** (**CCRL**) (*"Colleutivu Ciudadanos del Reinu de Llión*", oficialmente e en leonés, mentres que en galego é *Colectivo Cidadáns do Reino de León*) é unha asociación de carácter leonesista que aspira a conseguir a creación dunha comunidade autónoma do País Leonés formada polas provincias de Salamanca, Zamora e León, marco territorial correspondente coa rexión do Reino de León na división territorial de España en 1833.

## Historia 
Foi fundado en 2005 cando comezou a debaterse a posibilidade de reformar o Estatuto de autonomía de Castela e León, sacando entón catro manifestacións, a primeira o 3 de xuño de 2006, en favor da autonomía do País Leonés, concentrando a máis numerosa delas en torno a 20.000 asistentes o 22 de abril de 2007.

Recentemente pasou a impulsar a Plataforma polo Futuro da Rexión Leonesa, que realizou unha manifestación na cidade de Salamanca o 11 de maio de 2013, saíndo ás rúas da capital charra máis de 1.000 persoas reclamando "futuro para a Rexión Leonesa".

## Funcionamento 
O seu funcionamento estrutúrase en grupos provinciais, esistindo os de Salamanca, Zamora e León, así como un grupo en Madrid formado por cidadáns destas provincias emigrados alí.

## Notas
Grupo Autonómico Leonés

O **Grupo Autonómico Leonés** (GAL)  foi unha asociación leonesista cuxas actividades se desenvolveron entre finais dos 70 e mediados dos 80. Fundouse o 11 de outubro de 1977 na cidade de León.
O causante da súa fundación foi a decisión do Partido Comunista de España de apoiar a integración das provincias da rexión leonesa no próximo réxime preautonómico, que daría lugar, anos despois, á formación da comunidade autónoma de Castela e León.
Varios militantes comunistas, descontentos con esa decisión, deciden formar unha organización para o fomento da conciencia leonesista, a difusión da realidade e símbolos leoneses, e finalmente, a consecución dun estatuto de autonomía para o País Leonés.

Os seus promotores foron: Carlos Javier Llamazares, Piar Ugidos, Isabel Huerga, Bladimiro Vidal, Margarita Morán e María del Carmen García.

A súa legalización non foi nada doada, xa que non se materializou ata máis de tres anos despois da presentación dos seus estatutos no Goberno Civil de León. Detrás destas trabas gobernamentais moitos viron a longa man de Rodolfo Martín Villa.

O GAL era un grupo apartidista e independente, pero admitía a dobre militancia dos seus membros en calquera partido político, se ben a gran maioría dos seus membros iniciais eran militantes de esquerda. Isto traducíase na utilización, no seu discurso público, de termos como "fascistas", "autodeterminación" ou "loita popular".

A posterior entrada no GAL de leonesistas de tendencia socialdemócrata, e mesmo liberal, produciu unha escisión en 1978 de militantes próximos á Liga Comunista Revolucionaria, que abandonaron a asociación para constituír a Asamblea Regionalista Leonesa.

Nese mesmo ano, o GAL presentou o Estatuto da Rexión Autonómica Leonesa. Un documento de autonomía para a Rexión Leonesa, composto por 41 artigos, tres disposicións transitorias e unha final.

No estatuto non se facía referencia ás provincias, sendo a bisbarra o piar básico da autonomía leonesa, cuxo fin se expresaba no artigo 1.1: 'Garantir o dereito do pobo das Bisbarras da Rexión Leonesa ao seu autogoberno' '. Á súa vez, deixaba aberta a posibilidade de integración de bisbarras limítrofes no territorio leonés.

Nese mesmo documento, no seu artigo 5, faise referencia por primeira vez á purpurada, o emblema asumido por todos os leoneses como máxima expresión da loita polo seu autogoberno.

Dende a súa presentación o GAL tivo unha ampla presenza nos medios de comunicación, especialmente nos da Provincia de León, onde chegou a ter un programa semanal de quince minutos na emisora *A Voz de León*.

Tamén tivo unha ampla relación con outras organizacións leonesistas e doutros pobos, como a Comunidad Castellana de Castela ou a ADIC de Cantabria.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Autonomía e referendo para a rexión leonesa, xa *(en castelán)*
*Cambio de estratexia: nace o Prepal e legalízase o Gal*(en castelán)*
*Datos Grupo Autonómico Leonés
*Trinta anos do nacemento do Grupo Autonómico Leonés 
*Constituído o Grupo Autonómico Leonés
*Denegada a inscrición del GAL
Extrema esquerda

**Extrema esquerda** ou **esquerda revolucionaria** son termos utilizados en política para describir movementos, partidos políticos e gobernos que promoven e sosteñen certas posicións de esquerda. A extrema esquerda promove o igualitarismo pleno e oponse a un sistema económico, social ou político estratificado. O termo úsase frecuentemente para dar a entender que unha persoa ten unha posición política extrema moi cara á a esquerda, en ocasións, fóra do marco institucional.

Ao igual que sucede con grupos de extrema dereita, as persoas que se autoidentifican coa extrema esquerda teñen certa desconfianza cara ao sistema xurídico-político establecido e son críticos co devandito sistema. Os estudos electorais revelaron que presentan un grao de abstención maior que as persoas identificadas coa esquerda.

## Historia 
O termo esquerda política ten a súa orixe no lugar da Asemblea Nacional en que se sentaban, durante a Revolución francesa os representantes xacobinos, que avalaban medidas que favorecesen ás clases máis pobres da sociedade. O termo 'extrema esquerda '' ' foi utilizado para describir persoas ou grupos que manteñen posicións extremas de igualdade social e apoian un cambio radical político e social mediante a forza ou un cambio abrupto revolucionario.

### Orixes 
Unha das primeiras manifestacións da extrema esquerda foi no período revolucionario iniciado coa Revolución francesa. Ese proceso revolucionario levou a cabo un proceso abrupto e rápido de transformación social e das institucións. Nalgún período non faltou o uso da violencia incontrolada, como as levadas a cabo polo Comité de Salvación pública, dirixido por Maximilien Robespierre. Posteriormente estas actividades sería respondida non menos violentamente durante a reacción thermidoriana levada a cabo por conservadores monárquicos.

## Notas
Batalla de Bassée

A **batalla de Bassée** foi unha batalla da Primeira guerra mundial, que forma parte da campaña da carreira cara ao mar, que enfrontou no norte de Francia a tropas alemás e británicas.

O VI Exército alemán conquistou Lille en outubro de 1914, mentres que o IV Exército atacou ás tropas británicas en Ypres. Os británicos tiveron que retirarse, mentres que os alemáns avanzaron sobre La Bassée e Neuve Chapelle. O 15 de outubro, os británicos contraatacaron, recuperando a posición de Givenchy. Non puideron volver a tomar La Bassée. Os días seguintes, as tropas xermanas recibiron reforzos e retomaron a iniciativa. Os británicos foron quen de manter a súa posición tras ser reforzados por tropas indias. Nos seguintes días e semanas, os británicos resistiron a ofensiva alemá. Finalmente, non se produciron máis cambios territoriais. Outra batalla, a primeira batalla de Ypres, eclipsou estes combates.

## Véxanse tamén
### Ligazóns externas 
* Rickard, J. (25 de agosto de 2007), "Battle of La Bassée, 10 October-2 November 1914", en *History of War* .
Pedro Fernández

O nome de **Pedro Fernández** pode referirse a:

***Pedro Fernández de Castro**,  nobre galego (m. 1343).
***Pedro Fernandes de Queirós**, mariño e explorador portugués ao servizo da coroa de Castela (1565 -1614);
***Pedro Fernández de Castro y Andrade**, nobre galego (1560-1634);
***Pedro Antonio Fernández de Castro**, nobre galego (1632-1672);
***Pedro Fernández de Castro Andrade e Portugal**.
***Pedro Fernández de Andrade**.
***Pedro Fernández de Andrade II**.
***Pedro Fernández Núñez**, economista e xornalista galego (n. 1945).
***Pedro Fernández Puentes**, químico e empresario galego.
***Pedro Fernández Espinosa**, baloncestista español (n. 1978).
Exército Vermello Xaponés

O  foi un grupo armado fundado no Xapón en 1971 por Fusako Shigenobu. O grupo, formado a partir de elementos da extrema esquerda xaponesa, contou aproximadamente con entre douscentos e trescentos integrantes, e o 10% chegou a operar fóra das fronteiras xaponesas. o Exército Vermello Xaponés diminuíu as súas actividades, até que cesaron por completo a finais da década de 1980, despois de estourar un coche bomba nunhas instalacións militares estadounidenses en Nápoles.

Hai constancias e especulacións de que realizou ou realizaría atentados xunto a distintos grupos terroristas, por exemplo, a Fronte Popular para a Liberación de Palestina, Setembro Negro, Brigadas Vermellas, Baader Meinhof, Al Fatah, Exército Corso, IRA, ETA, Iparretarrak e Hamás.

Tiña como obxectivos políticos a revolución proletaria no Xapón, o derrocamento do Goberno do Xapón, acabar coa monarquía da familia imperial xaponesa e consolidar unha revolución mundial.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Linux Mint

**Linux Mint** é unha distribución de Linux para computadoras de mesa e usuarios do fogar baseada en Ubuntu, que ao mesmo tempo está baseada en Debian. Pode ser probada e instalada dende un *Live CD.*

A distribución caracterízase pola facilidade de instalación, polo coidado escritorio e por estar adicada a usuarios novos en Linux. Linux Mint é o cuarto sistema operativo máis empregado despois de Windows, macOS e Ubuntu. Está dispoñible en galego.

## Versións
Cada seis meses sae unha nova versión de Mint.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial (en inglés).
República de Xeorxia (1861)

A **República de Xeorxia** foi o nome informal utilizado para referirse ao Estado de Xeorxia inmediatamente despois de que este proclamara a súa secesión dos Estados Unidos de América o 19 de xaneiro de 1861.

## Proclamación da independencia
A ordenanza declarou: "Nos declaramos e ordenamos, que a Unión xa subsistente entre o Estado de Xeorxia e outros Estados, co nome dos Estados Unidos de América, queda disolta pola presente, e que o Estado de Xeorxia está en plena posesión e exercicio de todos os dereitos de soberanía que lle pertencen e corresponden, a un Estado libre e independente".

Algúns xornais locais engaden *República de Xeorxia* nas súas publicacións da ordenanza de secesión. A independencia tan só duro uns días xa que Xeorxia sumouse aos Estados Confederados de América. Na actualidade non queda ningún uso do termo, máis que nos xornais da época. 

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Ordenanza de Secesión de Xeorxia .
* Historia de Milledgeville  .
Iniciativa por el Desarrollo de Soria

**Iniciativa por el Desarrollo de Soria** (*Iniciativa polo Desenvolvemento de Soria* en galego) (IDES) é un partido político que actúa na provincia de Soria, na comunidade autónoma española de Castela e León.
## Historia 
O IDES xurdiu como unha escisión do PSOE na Provincia de Soria en 2002. As primeiras eleccións nas cales participou esta formación foron as municipais de 2003, nas que obtiveron un bo resultado, mesmo lograron dous concelleiros na capital da provincia. Tras eses comicios, parecían boas as perspectivas de futuro deste partido, de feito chegaron a estar a piques de asinar un acordo de goberno co PP no concello de Soria, o cal gañara as eleccións pero carecía de apoios suficientes para gobernar. Porén, no último minuto o acordo escachou. En 2007, IDES logrou outro bo resultado tanto na provincia coma no concello de Soria; logrando dos concelleiros no concello e un representante na Deputación provincial. O partido gañador foi o PSOE, porén IDES e o PP pactaron, o cal deu o poder da alcaldía ao PP.  En 2011, o partido obtivo uns resultados sobranceiros na provincia, aínda que iso non satisfixo os seus líderes debido á perda dos concelleiros en Soria capital e a perda do seu representante na deputación fronte á un partido de ideoloxía similar: a Plataforma del Pueblo Soriano. Estes resultados complicaron a estabilidade do partido dende entón.

O partido acordou en setembro de 2014 presentar a súa candidatura en solitario ás eleccións autonómicas e municipais do maio do 2015. Non obstante o partido estivo a piques de non presentar candidatura ningunha na provincia debido á marcha dalgúns dirixentes e á falta de candidatos do partido; de feito IDES decidiu non presentar candidatura algunha a Soria capital debido a imposibilidade de crear unha lista propia para Soria capital; tampouco puido chegar a acordo ningún con ningún outro partido ou coalición para poder levalo a cabo

## Actuacións políticas 
Destacan as seguintes actuacións a nivel político deste partido:
* A cualificación de 'La Laguna' de Soria como chan rústico con protección natural
* Recuperación das marxes do Douro.
* Selaxe do vertedoiro de Maltoso.
* Colexio infantes de Lara.
* Centro de saúde de La Milagrosa.
* Plans especiais de asfalto.
* Proxecto autovía Soria-Almazán.

## Ideoloxía 
# Respecto a todas as ideoloxías políticas.
# A defensa de Soria e dos seus intereses.
# Centrismo por enriba da imposicións ideolóxicas.
# Participación cidadá.

## Resultados electorais 
* Eleccións municipais 2003: votos:4.040; concelleiros: 21;  porcentaxe de voto:7,48%
* Eleccións municipais 2007: votos:3.753; concelleiros: 20;  porcentaxe de voto:7,16%
* Eleccións municipais 2011: votos:2.684; concelleiros: 26;  porcentaxe de voto:5,26%

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Río Tay

O **río Tay** (en gaélico escocés: *Tatha*) é o maior río de Escocia e o sétimo do Reino Unido. O Tay nace na Escocia occidental nas ladeiras de Ben Lui (*Beinn Laoigh*), logo corre cara ao leste cruzando as Highlands, a través lagos Dochhart, Iubhair e Tay, logo continua cara ao leste cruzando Strathtay (vexa strath), no centro de Escocia, logo cara ao sueste por Perth, onde xa ten mareas, até a súa foz o fiorde de Tay, ao sur de Dundee.

É o río máis caudaloso do Reino Unido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* The Development of the Historic Burgh of Perth (en inglés)
Redución (gastronomía)

[thumb|[Caldo en proceso de redución sobre unha tixola.]]

En cociña chámase **redución** o proceso de concentración o espesamento dunha substancia líquida mediante evaporación ou ebulición. A finalidade da redución é que a salsa ou caldo posúa un sabor máis concentrado e logre "corpo". Denomínase así por reducirse o volume de líquido. A operación de redución faise a maioría das veces a lume intenso durante uns minutos.

## Usos 
As preparacións máis comúns nas reducións son:
* Consomés, reducidos e clarificados procedentes de caldos
* Gravies 
* Gastriques, salsas que inclúen mesturas de medios ácidos como o vinagre e medios doces
* Salteados
* Almibre

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Salsas
* Glasar - concentración por redución de caldos.
Telinoideos

A dos **telinoideos** (*Tellinoidea*) é unha subfamilia de moluscos bivalvos heterodontes da orde dos veneroides.
e familia dos semélidos caracterizados pola súa cuncha pequena, ovoide, lisa, moi fráxil e case transparente, que viven debaixo da superficie dos sedimentos areosos e fangosos, na zona nerítica.

Considéranse como unha importante fonte de alimento para os peixes planos.

## Familias 
A superfamilia divídese nas seguintes familias:

* *Donacidae* Fleming, 1828
* *Psammobiidae* Fleming, 1828
* *Scrobiculariidae* H. & A. Adams, 1856
* *Semelidae* Stoliczka, 1870
* *Solecurtidae* Orbigny, 1846
* *Tellinidae* Blainville, 1814

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Emilio Rolán & Jorge Otero-Schmitt (1996): *Guía dos moluscos de Galicia*. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-8288-072-1-.
### Outros artigos 
* Bivalvos
* Veneroides

### Ligazóns externas 
* Tellinoidea'' en ADW
La Vie d'Adèle

'''''La Vie d'Adèle'''* é un filme francés dirixido por Abdellatif Kechiche que se estreou no 2013. Está baseada na serie de banda deseñada *Le bleu est une couleur chaude'' de Julie Maroh.

## Sinopse 
Cos seus 15 anos, Adèle (Adèle Exarchopoulos) non ten dúbidas de que unha rapaza debe saír con rapaces. O problema é que está a cuestionar a súa propia sexualidade. Así que cando unha noite coñece e se namora de Emma (Léa Seydoux), unha moza co cabelo tinguido de azul, os seus sentimentos e a súa identidade volveranse confusos. A súa atracción por unha muller, que comeza a descubrirlle o desexo e o camiño á madurez, someterá a Adèle a unha serie de xuízos por parte de familiares e amigos.

## Personaxes 
miniatura|dereita|290px|Actores do filme

* Léa Seydoux como Emma
* Adèle Exarchopoulos como Adèle
* Salim Kechiouche como Samir
* Aurélien Recoing como Pai de Adèle
* Catherine Salée como Nai de Adèle
* Benjamin Siksou como Antoine
* Mona Walravens como Lise
* Alma Jodorowsky como Béatrice
* Jérémie Laheurte como Thomas
* Anne Loiret como Nai de Emma
* Benoît Pilot como Padrasto de Emma
* Sandor Funtek como Valentin
* Fanny Maurin como Amélie
* Maelys Cabezon como Laetitia
* Stéphane Mercoyrol como Joachim
* Aurelie Lemanceau como Sabine

## Galardóns e nomeamentos 
* 2013: Festival de Cannes: Palma de Ouro (Mellor filme) e Premio FIPRESCI.
* 2013: Premios do Cine Europeo: Nomeado a mellor filme e mellor director.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes