open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hymne Monégasque

O **Hymne Monégasque** (do francés: *Himno monegasco*) é o himno oficial do Principado de Mónaco. Ten dúas letras, unha en francés, lingua oficial do principado, e outra en monegasco, lingua vernácula local.

Tivo varias versións: unha primeira versión foi composta e escrita en francés por Theophile Bellando en 1841. Foi adoptada como marcha pola Garda Nacional en 1848. En 1896 Charles Albrecht compuxo unha nova versión para piano, da que máis tarde se fixo unha versión para orquestra. Deixou de interpretarse cara a 1900 por ser considerada demasiado longa. A actual versión foi creada por Léon Jehin en 1914 e tocouse por vez primeira nos actos de conmemoración dos 25 anos de reinado do príncipe Alberte. Finalmente, en 1931, Louis Notari escribiu a letra en monegasco. Normalmente, debido á rapidez da música, a segunda estrofa entre os dous refráns non se canta.

## Letra en monegasco 
Despoei tugiù sciü d'u nostru paise
Se ride au ventu, u meme pavayùn
Despoei tugiù a curù russa e gianca
E stà l'emblema, d'a nostra libertà
Grandi e i piciui, l'an sempre respetà.

Amu avüu sempre r'a meme tradiçiun; 
Amu avüu sempre r'a meme religiun; 
Amu avüu per u nostru unù 
I meme Principi tugiù 
E düsciün nun purà ne fa sciangià 
Tantu ch'au cielu u suriyu lüjerà; 
Diu n'agiüterà
E mai düsciün nun purà ne fa scangià Düsciün

Despoei tugiù sciü d'u nostru paise
Se ride au ventu, u meme pavayùn
Despoei tugiù a curù russa e gianca
E stà l'emblema, d'a nostra libertà
Grandi e i piciui, l'an sempre respetà.

## Letra en francés 
Depuis toujours, le même pavillon 
Flotte joyeusement au vent de notre Pays 
Depuis toujours les couleurs rouge et blanc 
Constituent le symbole de notre liberté 
Grands et Petits l'ont toujours respecté

Nous avons perpétué les mêmes traditions 
Nous célébrons la même religion 
Nous avons l'honneur 
D'avoir toujours eu les mêmes Princes 
Et personne ne pourra nous faire changer 
Tant que le soleil brillera dans le ciel 
Dieu nous aidera 
Et jamais personne ne pourra nous faire changer Personne

Depuis toujours, le même pavillon
Flotte joyeusement au vent de notre Pays 
Depuis toujours les couleurs rouge et blanc 
Constituent le symbole de notre liberté 
Grands et Petits l'ont toujours respecté.

## Tradución ao galego 
Dende sempre, sobre o noso país
flota ao vento a mesma bandeira.
Dende sempre, as cores vermella e branca
constitúen o símbolo da nosa liberdade. 
Grandes e pequenos respectárona sempre.

Perpetuamos as mesmas tradicións 
celebramos a mesma relixión 
temos a honra 
De termos sempre os mesmos Príncipes 
E ninguén poderá facernos cambiar 
Mentres o sol brille no ceo 
Deus axudaranos 
E ninguén endexamais poderá facernos cambiar, Ninguén

Dende sempre, sobre o noso país
flota ao vento a mesma bandeira.
Dende sempre, as cores vermella e branca
constitúen o símbolo da nosa liberdade. 
Grandes e pequenos respectárona sempre.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Comité de Tradicións Monegascas: Himno Nacional Monegasco
* Himno Nacional Monegasco
Leopold Ružička

**Lavoslav (Leopold) Ružička** nado o 13 de setembro de 1887 en Vukovar (Croacia) e finado o 26 de setembro de 1976 en Zürich (Suíza)), foi un químico e profesor universitario galardoado co Premio Nobel de Química do ano 1939.

## Biografía 
Cursou os seus primeiros estudos en Osijek (Croacia), cambiando a súa idea inicial de converterse en sacerdote polo estudo de materias técnicas. Elixiu a química, probablemente porque esperaba atopar traballo na refinaría de azucre recentemente aberto en Osijek. Asistiu á Escola Técnica Superior de Karlsruhe, onde estudou química orgánica e físico-química baixo a titoría de Fritz Haber. Posteriormente asistiu á Universidade de Basilea e impartiu clases de química orgánica no Instituto Federal de Tecnoloxía de Zürich.

## Investigacións científicas 
Iniciou as súas investigacións acerca da industria do perfume, entrando en contacto co terpeno.
Entre 1934 e 1935 descubriu que a androsterona e testosterona (hormonas masculinas) poden ser producidas a partir dun esterol neutro, como o colesterol, descubrimento que solucionou o problema da produción sintética de hormonas.

Foi galardoado en 1939 co premio Nobel de Química, compartido con Adolf Butenandt, *polos seus traballos con polimetileno e terpenos*.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Premio Nobel de Química.

### Ligazóns externas 
* Páxina web do Instituto Nobel, Premio Nobel de Química 1939 
* Biografía na páxina do Instituto Nobel 
* Perfil de Leopold Ruzicka en NNDB
Ronnie Drew (álbum)

***Ronnie Drew*** é o álbum debut de Ronnie Drew lanzado en 1975.

Producido por John Curran, este é o primeiro traballo en solitario de Drew, feito despois de abandonar por primeira vez The Dubliners. Moitas das cancións xa foran anteriormente gravadas ou volvéronse a gravar despois con The Dubliners. Este álbum contén a gravación orixinal de "The Irish Rover", canción que se fixo senlleira de The Dubliners cando a gravaron con The Pogues.

## Canción
### Lado un
# "Building Up and Tearing England Down"
# "Irish Rover"
# "James Larkin"
# "Whack Fal Da Diddle"
# "Finnegan's Wake"
# "Master McGrath"
# "Van Diemen's Land"
### Lado dous
# "A Bunch of Red Roses"
# "The Old Man"
# "D'Ya Remember Jem"
# "Weila Weila Waile"
# "The Old Triangle"
# "The Beggarman"
Príncipe de Mónaco

O **Príncipe de Mónaco** é o monarca e xefe de estado do Principado de Mónaco. Até a data, tódolos príncipes que ocuparon o cargo tomaron o nome da dinastía Grimaldi, aínda que seguindo a liña masculina pertenceron a outras casas. O príncipe actual é Alberte II de Mónaco.

Mónaco é, xunto con Liechtenstein e a Cidade do Vaticano, un dos tres únicos estados en Europa onde o monarca segue tendo un papel activo na política e o goberno.
## Poderes do Príncipe 
As atribucións e poderes do Príncipe de Mónaco emanan da Constitución e das leis. Como xefe de estado, representa ao Principado nas relacións internacionais, e calquera revisión total ou parcial do texto constitucional debe realizarse mediante acordo entre o Príncipe e o Consello Nacional de Mónaco.

O poder lexislativo atópase dividido entre o Príncipe e o Consello Nacional. O Príncipe é quen realiza as proposicións de lei, mentres que o Consello as aproba ou non mediante votación.

O poder executivo, con todo, é competencia do Príncipe, que o exerce a través do Ministro de Estado e do Consello de Goberno, que responden o Príncipe da súa administración do Principado. Tamén o poder xudicial se atopa vinculado a el, posto que o Príncipe representa a autoridade en virtude da cal os xuíces e tribunais reparten xustiza.

Entre os seus outras atribucións cabe destacar o dereito a conceder amnistías e a cidadanía, así como a de conceder títulos nobiliarios e outras distincións.
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Dinastía Grimaldi.
* Lista de Príncipes de Mónaco.
### Ligazóns externas 
* Constitution de la Principauté
Lista de Príncipes de Mónaco

Esta é unha **lista cronolóxica dos gobernantes do principado do Mónaco**. A maioría pertencen á Casa de Grimaldi; as excepcións, que consisten xeralmente en administradores do principado sobre períodos de ocupación estranxeira, tamén están anotadas.

## Señores de Mónaco 
## Príncipes de Mónaco 
## Notas 
# Francisco Grimaldi é frecuentemente citado como o primeiro reinante do principado, porén el foi só un líder do grupo que tomou a Fortaleza de Mónaco o 8 de xaneiro de 1297. O curmán de Francisco Rainerio I, Señor de Cagnes, foi o primeiro soberano Grimaldi reinante da área actualmente coñecida como Mónaco. O seu sucesor Carlos I, que retomou a Fortaleza despois de trinta anos de Xénova, foi verdadeiramente o primeiro Señor de Mónaco e é habitualmente considerado o fundador da dinastía.
# Tres homes nomeados Lois gobernaron Mónaco: Lois, Señor de Mónaco, dúas veces nos anos de 1390 e 1400; o Príncipe Lois I de 1662 a 1701; e o Príncipe Lois II de 1922 a 1949.
# Xoán I gobernou ou co-gobernou por tres períodos separados. Durante o segundo, despois da morte de seus co-gobernantes Antón e da abdicación de Ambrosio en 1427, continuou como gobernante exclusivo e, por iso, asumiu o número romano I nos futuros textos históricos.
# Comezando en 1612, Honorato II foi o primeiro gobernador monegasco que engadiu o título de Príncipe ao seu antigo título, Señor de Mónaco; foi oficial cando Filipe IV de España recoñeceu Mónaco como Principado en 1633.
Demografía de Mónaco

**Mónaco** tiña en 2017 unha poboación de 37.550 habitantes, residentes en tres distritos. A parte máis densamente poboada é o barrio de Saint Roman ao norte do país. A poboación de Mónaco é inusitada xa que os monegascos son unha minoría no seu propio país. A maior parte dos residentes son cidadáns franceses, seguidos polos italianos (16%) e os monegascos (16%). O restante 21% pertence a outras 125 nacionalidades que fan que a poboación de Mónaco sexa internacional.

## Datos de poboación 
* Nome do país: Principado de Mónaco
* Habitantes: 37.550
* Área: 2&nbsp;km2 
* Capital: Mónaco
* Densidade: 18.469 hab./km2
Jean-Paul Proust

**Jean-Paul Proust**, nado en Vaas, Sarthe, o 3 de marzo de 1940 e finado en Marsella, o 8 de abril de 2010, foi o Ministro de Estado de Mónaco.

Exerceu as súas funcións dende o 1 de xuño de 2005, sendo designado tres meses antes polo príncipe e o goberno francés. Como tódolos ministros do estado de Mónaco, Proust non medrou nin viviu en Mónaco.

Foi prefecto de Guadalupe entre novembro de 1989 e xullo de 1991 e Xefe da Policía de París entre 2001 e o 6 de decembro de 2004.
Favignana

A illa **Flavignana** é a principal illa do arquipélago das Illas Égadi. Esta a uns 7 quilómetros da costa oeste de Sicilia entre Trapani e Marsala. Pertence administrativamente ao municipio de **Favignana** na Provincia de Trapani como as demais illas do arquipélago.

## Xeografía 
A illa ten unha área de 19 quilómetros cadrados e unha costa de 33 quilómetros por moi accidentada, rica en cavidades e covas. O primeiro nome de Favignana foi 'Aegusa' que significa bolboreta, un nome que se deu en relación coa súa forma. O seu nome actual deriva de Favonio, un vento cálido do oeste, o que provoca un clima moi suave. A altura máxima da illa é o *Mont-Catherine* o cal elévase a 314 metros. Na costa sur atópanse os illotes *Galera* e *Galeotta*.

## Historia 
Favignana non ten ningún rastro prehistóricos de presenza humana. É mencionada por Tucídides como a sede de aprendizaxe fenicio. Contén trazas dun cemiterio paleocristián.
alt=Favignana, Levanzo e Sicilia occidental, en foto de Copernicus Sentinel|miniatura|Favignana, Levanzo e Sicilia occidental, en foto de Copernicus Sentinel
En 1081, os normandos construíron unha aldea e fortificacións, incluíndo o Forte de San Giacomo e o forte de Santa Caterina.  
En 1874, a illa pertence aos Florio que poñen en valor as almadravas e ordenan a construción dunha vila de estilo libre. Favignana é coñecido polas súas cavidades de toba volcánica polas súas covas e a súa antiga tradición de almadravas de atún, de inspiración árabe. 
A almadrava de Favignana é unha das únicas que seguen en funcionamento en Italia.

## Flora 
Durante a antigüidade a illa era rica en vexetación, hoxe en día e bastante arida, vítima da deforestación.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
### Outros artigos
* Illas Égadi

### Ligazóns externas
*Website with history, suggestions and guides about Favignana
*Detailed information about Favignana and his history
Ronnie Drew

**Ronnie Drew** (en irlandés *Ránall Ó Draoi*), nado o 16 de setembro de 1934, finado o 16 de agosto de 2008, foi un cantante e compositor irlandés de Dún Laoghaire, condado de Dublín, famoso internacionalmente durante máis de 50 anos xunto ao grupo de música folk "The Dubliners".
## Traxectoria 
Nos anos 1950, Drew emigrou a España para ensinar inglés e de paso aprender castelán e a tocar a guitarra flamenca. Cando regresou a Irlanda, compaxinou actuacións en "The Gate Thater" con diferentes traballos.

En 1962, Drew fundou "The Ronnie Drew Group" canda Luke Kelly, Barney McKenna e Ciaran Bourke, pero pronto cambiaron o nome do grupo a "The Dubliners", ao cal se sumou, John Sheahan. Deseguida "The Dubliners" chegou a ser un dos grupos máis coñecidos en Irlanda de música folk tradicional. As súas orixes remóntanse a actuacións no famoso pub irlandés O'Donoghue en Merrion Row. Posteriormente trasladáronse a The Abbey Tavern en Howth e foron incrementándose o número de actuacións por todo o centro de Dublín. Ronnie Drew abandonou temporalmente o grupo en 1974 pero regresaría 5 anos despois. Drew deixou definitivamente "The Dubliners" para dedicarse á súa carreira en solitario en 1995. No 2002, reuniuse de novo cos "Dubliners" para celebrar o 40º aniversario da formación.

A partir de 1995, Ronnie Drew lanzou a súa carreira en solitario e gravou diversos temas con varios artistas, como Christy Moore, The Pogues, Dropkick Murphys, Eleanor Shanley entre outros.

O 22 de agosto de 2006, Ronnie Drew foi honrado nunha cerimonia onde as súas pegadas dactilares foron marcadas no "*Walk of Fame*" (paseo da fama) de Dublín, na aforas do Dublin's Gaiety Theater.
## A fin 
En setembro de 2006 diagnosticóuselle un cancro de garganta producido por anos de excesos coas bebidas alcohólicas e os fumes. Pouco despois, en decembro dese mesmo ano, apareceu nun programa de televisión irlandesa para falar sobre o seu cancro.

Ademais da súa enfermidade, tamén tivo que sufrir o falecemento da súa dona Deirdre Drew, coa que levaba máis de 40 anos de matrimonio.

Ronnie Drew morreu finalmente en St Vincent's Hospital, Dublín, o 16 de agosto de 2008 e foi enterrado 3 días despois en Redford Cemetery en Greystones.
## Discografía en solitario 
* *Ronnie Drew* (1975).
* *Guaranteed* (1978).
* *Dirty Rotten Shame* (1995).
* *The Humour is On Me Now* (1999).
* *A Couple More Years* (2000).
* *An Evenning With Ronnie Drew* (2004).
* *The Magic Of Christmas* (2004).
* *El Amor De Mi Vida* (2006).
* ''There's Life In The Old Dog Yet* (2006).
* *Pearls* (2007).
* *A Fond Farewell* (2008).
## Homenaxe 
O 19 de febreiro de 2008 unha gran cantidade de artistas irlandeses decidiron unirse para crearen unha canción homenaxe a Ronnie Drew titulada "*The Ballad Of Ronnie Drew''", liderado por Bono, o cantante de U2.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* En myspace, audios, fotografías
* En lastfm
Lampione

**Lampione** (en siciliano: ***Lampiuni***, que significa *lanterna*) é unha pequena illa rochosa situada no mar Mediterráneo, que pertence xeograficamente as illas Peláxicas e administrativamente a *comuna* de Lampedusa e Linosa, Provincia de Agrigento, na rexión de Sicilia, Italia.

## Xeografía 
Con 200 metros de lonxitude e 180 m de ancho, a illa ten unha superficie de só 0´036&nbsp;km² e alcanza a súa altura máxima de 36 m. A illa está, como Lampedusa a unha distancia de 17 quilómetros da placa continental africana a diferenza de Linosa que se atopa a 70 quilómetros é que tectonicamente está vinculada a Sicilia.

Crese que a illa se formou durante un terremoto durante o Plioceno por un desprendemento dun pedazo de terra da illa-nai, Lampedusa.

## Historia 
Segundo a lenda, Lampione era un bloque de pedra que se escapou das mans de Ciclope.

A illa sempre seguiu as vicisitudes da historia e a sorte das outras illas Peláxicas. Logo de entrar no reino de Italia, o 12 de xuño de 1878, seguiu a mesma sorte que as dúas illas principais, a plena participación da nacente Comuna de Linosa e Lampedusa. En 1897, fronte a Lampione foi descuberto un banco de esponxas, que atraeu a atención dos pescadores tunisianos e gregos, en particular, o que permitiu a hexemonía económica do arquipélago. Pero axiña a pesca cesou. A illa está agora deshabitada e o único signo de restos humanos é un faro automático, do que se deriva o nome da illa. Este faro é accesible por un camiño a partir dun pequeno embarcadoiro artificial axustado só ó paso de pequenas embarcacións

Lampione é parte da Reserva Mariña Illas Peláxicas, a súa vexetación e fauna están estritamente protexidas.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
### Outros artigos
*Illas Peláxicas
*Lampedusa
*Linosa

### Ligazóns externas
*Historia de Lampione, Italia
Bardaio, Cores, Ponteceso

**Bardaio** é un lugar da parroquia de Cores no concello coruñés de Ponteceso na comarca de Bergantiños. Tiña 39 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 15 eran homes e 24 mulleres.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Cores
### Parroquias de Ponteceso
The Times of Harvey Milk

***The Times of Harvey Milk*** é un documental do ano 1984 dirixido por Rob Epstein. O guión está escrito por Judith Coburn e Carter Wilson. Recibiu o óscar ó mellor documental en 1985.

## Trama 
O documental presenta a carreira política de Harvey Milk, que foi o primeiro concelleiro de distrito abertamente gai de San Francisco, California. O documental céntrase principalmente na cala da súa vida que vai dende que chega a San Francisco e a súa elección como concelleiro do "Distrito 5", no cal se encontra The Castro, senlleiro barrio gai da cidade, até o seu asasinato no propio Concello do que corporaba.

## Galardóns 
* Premio do Círculo de Críticos de Cine de Nova York (1984)
* Óscar da Academia ao mellor documental (1985)
* Premio especial do xurado do Festival de Cine de Sundance ao mellor documental(1985)
* Premio ao mellor documental da Sociedade de Críticos de Cine de Boston (1985)
* Premio ao mellor documental do Festival de Cine LGBT de San Francisco (1985)
* Premio ao mellor documental da Asociación Internacional de Documentais (1985)
* Premio ao mellor documental dos Premios Peabody (1986)
Buck-O-Nine

**Buck-O-Nine** é un grupo musical de ska punk de Estados Unidos, formado en San Diego (California) en 1991.

## Discografía 
### Álbums 
### Álbums recompilatorios 
### Singles 
## Videografía 
### Videoclips 
### Bandas sonoras
Teorema do valor medio

miniatura|O teorema do valor medio
En matemáticas, o **teorema do valor medio** (tamén coñecido como **Teorema de Lagrange**) afirma que dada unha función continua *f* definida nun intervalo fechado [*a*,*b*] e diferenciábel en (*a*,*b*), existe polo menos un punto *c* en (*a*,*b*) tal que :f'(c)=\frac{f(b)-f(a)}{b-a}\cdot

Xeometricamente, isto significa que a tanxente á gráfica de *f* nun punto de abscisa *c* é paralela á secante que pasa polos puntos de abscisas *a* e *b*

O teorema do valor medio tamén ten unha interpretación en termos físicos: se un obxecto está en movemento e se a súa velocidade media é v, entón durante un intervalo [*a*,*b*], hai un instante (punto *c*) no que a velocidade é v.

O teorema do valor medio é un dos máis importantes do cálculo diferencial,  aínda que se usa non tanto para resolver problemas senón para demostrar outros teoremas. É unha xeneralización do teorema de Rolle.

## Teorema do valor medio do cálculo integral
thumb|dereita|Xeometricamente: interpretando f(c) como a altura dun rectángulo e *b*–*a* como o ancho, este rectángulo ten a mesma área que a rexión embaixo da curva de *a* a *b*
Sexa *f* : [*a*, *b*] → **R** unha función continua. Entón existe *c* en (*a*, *b*) tal que

:\int_a^b f(x) \, dx = f(c)(b - a).

Isto dedúcese tamén do teorema fundamental do cálculo, xunto co teorema do valor medio para as derivadas. Dado que o valor medio de *f* en [*a*, *b*] defínese como

:\frac{1}{b-a} \int_a^b f(x) \, dx,

podemos interpretar a conclusión como *f* alcanza o seu valor medio nalgún *c* en (*a*, *b*).

En xeral, se *f* : [*a*, *b*] → **R** é continua e *g* é unha función integrábel que non muda de signo en [ *a*, *b*], entón existe *c* en (*a*, *b*) tal que

:\int_a^b f(x) g(x) \, dx = f(c) \int_a^b g(x) \, dx.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*

### Outros artigos 
* Teorema da velocidade media
* Teorema de Rolle
### Ligazóns externas 
* 
* PlanetMath: Mean-Value Theorem 
* 
* 
* "Mean Value Theorem: Intuition behind the Mean Value Theorem" en Khan Academy.
Dinastía Grimaldi

A **dinastía Grimaldi** é unha casa nobre orixinaria de Italia, foi fundada por Francisco Grimaldi, que tomou en 1099 o señorío de Mónaco xunto aos seus soldados vestidos de franciscanos. 

## Historia 
Naquel principado reinaron os seus sucesores até a actualidade, se exceptuamos varias descontinuidades. A última produciuse co matrimonio da princesa Carlota de Mónaco, nai de Rainiero III, con Pierre de Polignac. Os seus integrantes máis destacados na actualidade son:

* Alberte II, Príncipe Soberano de Mónaco, fillo e sucesor do príncipe Rainiero III e de Gracia Patricia de Mónaco
* Carolina de Mónaco, irmá máis vella de Alberto e Estefanía
* Estefanía de Mónaco, irmá de Alberto e Carolina
* Andrea Casiraghi, Carlota Casiraghi e Pierre Casiraghi, fillos de Carolina de Mónaco e de Stéfano Casiraghi

É obxecto de polémica a orixe de Alexandre Coste e de Xasmín Grace Rotolo, fillos ilexítimos de Alberte II de Mónaco con senllas amantes, recoñecidos recentemente. No caso de que Alberte de Mónaco morra sen descendencia lexítima, os fillos de Carolina de Mónaco pasarían a ocupar os primeiros postos da liña sucesoria.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Dinastía Natoli
Semirrecta

Unha **semirrecta** é cada unha das dúas partes nas que fica dividida unha recta por calquera dos seus puntos. Pódese definir como unha recta con punto de orixe, considerando unha continuación de puntos que parten dunha orixe e se estenden cara ao infinito, mentres que a recta existe no infinito como liña de puntos en sentidos contrarios.

Considerando a bixección entre unha recta e os números reais, temos unha recta numérica, onde os reais positivos corresponden a unha semirrecta e os reais negativos corresponden a outra semirrecta e o cero corresponde ao punto común entre as dúas semirrectas, tamén chamado orixe.
Teorema do valor medio de Cauchy

En análise matemática, e máis concretamente en cálculo diferencial, o **teorema do valor medio de Cauchy** é unha xeneralización do teorema do valor medio (de Lagrange). Así, Augustin Louis Cauchy dixo: sexan  f  e  g  continuas en  [a,b]  e derivábeis en  (a,b) . Se  f'  e  g'  non se anulan simultaneamente, entón existe c \in (a,b) tal que:
\frac{f(b)-f(a)}{g(b)-g(a)}=\frac{f'(c)}{g'(c)} \qquad

## Demostración 
*Sexa G(x) unha función definida como:

:onde f(*x*) e g(*x*) son funcións continuas en [*a*,*b*], derivábeis en (*a*,*b*). Pódese observar por simple inspección que G(*a*)=0 e G(*b*)=0.

*Polo Teorema de Rolle, existe un *c*, pertencente ao intervalo (*a*,*b*), tal que G'(*c*)=0. Así, derivando G(*x*) obtense:

:e sabendo que G'(*c*) é 0

:onde se deduce que

*Se g(*b*)-g(*a*) e g'(*c*) son distintos de 0, a expresión anterior pode ser escrita como:

{{ecuación|\frac{f(b)-f(a)}{g(b)-g(a)}=\frac{f'(c)}{g'(c)}||center}}

## Consecuencias 
O teorema de Cauchy emprégase para a demostración doutros teoremas. Permítenos, entre outros, demostrar a regra de L'Hôpital:

{{ecuación|\lim_{x \to c} \frac{f(x)}{g(x)}=\lim_{x \to c} \frac{f'(x)}{g'(x)}||center}}

usada en análise matemática para o cálculo de límites da forma de  \textstyle \frac{0}{0}  e \textstyle \frac{\infty}{\infty} .

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* 
*
Jadranka Kosor

**Jadranka Kosor**, nada en Pakrac o 1 de xullo de 1953 é unha política e antiga periodista croata, que foi primeira ministra de Croacia dende 2009, despois da dimisión de Ivo Sanader, ata 2011.

## Biografía 
Estudou dereito na Universidade de Zagreb. En 1972 traballou como xornalista para o diario *Večernji list* (*Diario da tarde*, en lingua croata). 

Durante a guerra de independencia de Croacia (1991-1995), Kosor traballou como periodista de Radio Zagreb, ocupándose sobre todo de temas dos refuxiados e os mutilados de guerra. Tamén fixo crónicas para a BBC.

Publicou dous libros de poesía e dous sobre a independencia de Croacia.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Biografía oficial 
*Biografía por Fundación CIDOB
Primus inter pares

***Primus inter pares*** (en grego: **Πρῶτος μεταξὺ ἴσων** (*protos metaxy ison*), é unha locución latina que significa literalmente "O primeiro entre iguais". Xeralmente, emprégase como un xeito de título honorífico para alguén que, formalmente, é igual a outros membros do seu grupo, pero a que se lle outroga un respecto oficial, normalmente por mor da antigüidade no cargo.

Encádrase, en principio, no campo da política, facendo referencia orixinalmente á figura do emperador nas primeiras fases do Imperio romano, buscando aplacar aqueles que querían un retorno da República Romana.

## Historia e características 
En España, no pasado, facía referencia ó status dun caudillo ou rei en relación a un estrato inferior de vasalos, nobres polo xeral, que mantiñan fortes cotas de poder, especialmente militar. Este status ou forma de goberno adoitaba darse cando o rei, polo motivo que fose, non era capaz de impoñer un poder absoluto.
Encontramos casos de goberno de Primus inter pares na Antiga Grecia ou nas Tribos xermánicas, que deixarían a súa impronta na posterior formación do feudalismo durante a Alta Idade Media europea, en concreto, durante a Monarquía visigoda na Península Ibérica.

Posteriormente, o termo comezaría a ser usado para indicar que unha persoa é o maior ou o máis importante dentro dun grupo de xente que comparte o mesmo nivel ou responsabilidade. O concepto adoita utilizarse tamén frecuentemente no orixinal latino: “Primus inter pares”. Cando non é utilizado en referencia a un título específico, pode indicar que a persoa así descrita é tecnicamente igual, pero mirada como autoridade ou con importancia especial polos seus pares.

Nalgúns casos pode tamén utilizarse para indicar que mentres a persoa descrita aparece como un igual, en realidade é o líder extraoficial ou reservado dun grupo. Como exemplos de “primeiro entre os seus iguais” pódense mencionar: O Primeiro Ministro de moitas nacións con réxime político Parlamentario na Mancomunidade Británica de Nacións, o Presidente da Comisión Europea, o Chief Justice dos Estados Unidos de América, e a algunhas figuras relixiosas tales como o Decano do Colexio cardenalicio da Igrexa Católica, o Patriarca Ecuménico da Igrexa Ortodoxa, ou o Arcebispo do Canterbury, líder espiritual da Comuñón Anglicana. O termo tamén se utilizou polos Emperadores Romanos (véxase *Princeps*) como unha forma de disimular o aspecto de ditadura do seu goberno (isto era particularmente importante durante a etapa inicial do Imperio, para calmar os que desexaban o retorno da vella República romana).

Actualmente en Suíza (Confederación Helvética) un dos sete ministros preside como *primus inter pares*. O cargo rota cada ano.

## Notas 
;Referencias

## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Igualitarismo
A Lamela, Cores, Ponteceso

**A Lamela** é un lugar da parroquia de Cores no concello coruñés de Ponteceso na comarca de Bergantiños. Segundo o IGE, en 2018 tiña 17 habitantes (9 homes e 8 mulleres).

## Toponimia 
O orónimo Lamela é un topónimo que provén do latín , e indica un lugar con lama ou lodo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cores 
### Parroquias de Ponteceso 
## Notas
Figueiroa, Cores, Ponteceso

**Figueiroa** é un lugar da parroquia de Cores no concello coruñés de Ponteceso na Comarca de Bergantiños. Tiña 58 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística dos cales 26 eran homes e 32 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cores 
### Parroquias de Ponteceso
Ministro de Estado

O termo **Ministro de Estado** pode referirse a:

***Ministro de Estado de Chile**.
***Ministro de Estado de España**, antiga denominación do "Ministro de Asuntos Exteriores e Cooperación".
***Ministro de Estado de Mónaco**, xefe de goberno de Mónaco.
Ministro de Estado de Mónaco

O **Ministro de Estado de Mónaco** ou *Primeiro Ministro de Mónaco* é o título do xefe de goberno de Mónaco, aínda que é nomeado e está subordinado ao Príncipe de Mónaco. Durante o seu mandato, é o responsable de dirixir a acción do goberno e está ao cargo das relacións internacionais. Como representante do Príncipe, tamén dirixe os servizos executivos, está ao mando da policía e preside (con poder de voto) o Consello de Goberno.

O cargo foi creado en 1911, a través da Constitución de Mónaco. Até a reforma constitucional de 2002 esixíase que a persoa que ocupase o cargo tivese cidadanía francesa, e era seleccionado de entre distintos candidatos propostos polo goberno francés. Desde 2002, o Ministro de Estado pode ser francés ou monegasco, e é elixido polo Príncipe tras consultar ao goberno francés.

## Lista de Ministros de Estado 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Constitution de la Principauté
Galería de imaxes de Goiás, Lalín

**San Miguel de Goiás** é unha parroquia que se localiza no concello de Lalín.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Igrexa de San Miguel de Goiás, Goiás, Lalín.jpg|Igrexa parroquial.
Ficheiro:Igrexa de San Miguel de Goiás, Lalín.jpg|Igrexa parroquial.
Ficheiro:Iglesia de San Miguel de Goiás.jpg|Igrexa parroquial.
Ficheiro:Fachada da igrexa de San Miguel de Goiás.jpg|Fachada da igrexa.
Ficheiro:Lateral de Igrexa de San Miguel de Goiás.jpg|Lateral da igrexa.

## Véxase tamén
*Galería de imaxes de Lalín
Levanzo

**Levanzo** (en siciliano: *Lèvanzu*) é a máis pequena das tres principais Illas Égadi no Mediterráneo ao oeste de Sicilia, Italia. Forma parte da municipalidade (*comune*) de Favignana na Provincia de Trapani.

Levanzo ten unha superficie de 5´82&nbsp;km². O punto máis alto é Pizzo Mónaco cunha altura de 278 m. A illa tiña ao redor de 200 habitantes no ano 2011. A poboación céntrase principalmente ao redor do pequeno porto, que dá moi pouco refuxio das tormentas.

O nome antigo da illa era "Phorbantia", que é unha especie de plantas que crecen alí.

Levanzo é famoso pola "Grotta do Genovese", con arte rupestre Neolítico e do Paleolítico.

Ademais, nas augas de Cala Minnola, no lado oriental da illa de Levanzo, atópase un dos sitios arqueolóxicos máis importantes de Sicilia baixo a auga na que un buque de carga romano, cargado de ánforas de viño, a uns 27 metros de profundidade.

## Galería de Imaxes 

File:Levanzo-strada.jpg|Unha rúa de Levanzo
File:Levanzo-porto.jpg|Porto de Levanzo
File:Levanzo1.jpg|Faro de Levanzo
File:Levanzo2.jpg|Vila de Levanzo

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Illas Égadi

### Ligazóns externas
*
Strombolicchio

**Strombolicchio** () é unha gran rocha de orixe volcánica a 2&nbsp;km ao nordés da illa de Stromboli nas Illas Eolias en Italia.

## Características 
Xeoloxicamente, Strombolicchio é un colo volcánico de basalto moi duro e compactado resistente á erosión, é o resto do volcán orixinal que formou a illa de Stromboli, cuxas erupcións cesaron aproximadamente hai 200.000 anos, cando a actividade volcánica se desprazou 3&nbsp;km. cara ao suroeste. É a única parte aérea dunha plataforma submarina que se estende entre ela e a illa principal. Está totalmente desprovista de auga e terras de cultivo, polo que está deshabitada.

Un faro alimentado por enerxía solar atópase na súa cima, comunicado por unha escaleira de formigón de máis de 200 pasos. A illa é unha atracción turística de Stromboli.

O nome é un diminutivo de Stromboli. Unha lenda, transmitida polos habitantes de Stromboli, di que Strombolicchio non é máis que a tapa do volcán, lanzada ao mar durante unha violenta erupción.

## Galería de imaxes 

Strombolicchio (ITA).jpg|Outra vista do illote.
Zwei Kilometer nordöstlich vor Stromboli liegt die unbewohnte winzige Schwesterinsel Strombolicchio.jpg
Stromboli, Piscita.jpg|Strombolicchio visto desde Stromboli.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Illas Eolias

### Ligazóns externas
Río Andarax

O **río Andarax** está situado na provincia de Almería, España. Nace na zona oriental de Serra Nevada, no Cerro del Almirez. O seu curso íntegro transcorre no interior da provincia de Almería. Atravesa o val do Andarax, ao sur do Deserto de Tabernas, onde recibe os intermitentes corgos de auga de Tabernas, derradeiro curso de auga con achegas significativas ó río. Ó seu paso polos municipios de Rioja, Viator e Benahadux alimenta a numerosas leiras de cítricos. Finalmente acada a súa desembocadura nas aforas de Almería, formando un amplo delta, sobre o que se asenta unha fértil veiga, hoxe en proceso de desaparición a causa do crecemento da cidade.

En tempos históricos posuía un caudal case permanente, sendo navegable ata o municipio de Pechina. 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Hidrografía da Cacahualce
Otto Hahn

**Otto Hahn**, nado o 8 de marzo de 1879 en Frankfurt (Alemaña) e finado o 28 de xullo de 1968, foi un químico alemán que gañou o Premio Nobel de Química en 1944.

## Biografía 
Naceu en Frankfurt e estudou química en Marburg e en Múnic. Tras recibir o seu doutoramento en filosofía en 1901, traballou na universidade de Marburg; en 1904 pasou a Londres e ao ano seguinte a Montreal, para finalmente establecerse en Berlín en 1906. Recibiu o Premio Nobel de Química en 1944 polos seus traballos pioneiros no campo da radioactividade.

## Investigacións científicas 
esquerda|150px|miniatura|Otto Hahn e Lise Meitner.

Xunto a Lise Meitner e Otto von Baeyer, desenvolveu unha técnica para medir os espectros da desintegración beta de isótopos radioactivos; para a súa fortuna este logro foi recoñecido e aseguroulle o posto de profesor no Instituto de Química Kaiser-Wilhelm de Berlín en 1912. En 1918, xunto con Meitner, descubriu o protactinio. Cando Meitner fuxiu da Alemaña nazi en 1938, el continuou o traballo con Fritz Strassmann na dilucidación do resultado de bombardeo do uranio cos neutróns térmicos. Comunicou os seus resultados a Meitner quen, en colaboración co seu sobriño Otto Roberto Frisch, interpretounos correctamente como evidencia da fisión nuclear (unha frase acuñada por Frisch). Unha vez que a idea da fisión foi aceptada, Hahn continuou os seus experimentos e demostrou as cantidades enormes de enerxía que a fisión inducida con neutróns podería xerar para uso pacífico ou para a guerra.

Ao transcorrer a segunda guerra mundial, Otto Hahn estivo entre os científicos alemáns postos baixo vixilancia polo programa aliado ALSOS, que o incluíu no proxecto alemán de enerxía nuclear para desenvolver unha bomba atómica (a súa soa conexión era o descubrimento da fisión, el non traballou no programa). A Hahn foille concedido o premio Nobel de Química en 1944, pero na cerimonia de entrega o presidente do comité Nobel para Química anunciou: "O profesor Hahn informounos que estima deplorable asistir a esta cerimonia." Foi apresado polos británicos, quen buscaban información sobre o esforzo alemán, errado, de desenvolver unha bomba atómica.

Na era da posguerra Hahn destacou como un firme opositor ao uso de armas nucleares. Propúxose en diversas ocasións que os elementos 105 e 108 da táboa periódica se chamasen Hahnium en honra de Hahn, pero ningunha destas propostas foi aprobada. Con todo, un dos poucos buques mercantes de propulsión nuclear do mundo, o Otto Hahn, foi bautizado así na súa honra.

## Véxase tamén 
dereita|miniatura| "Instituto de Química Kaiser-Wilhelm-" (actualmente: *Edificio Otto Hahn* da Universidade Libre de Berlín).
* Premio Nobel de Química

### Ligazóns externas 
* Páxina web do Instituto Nobel, Premio Nobel de Química 1944 
* Biografía na páxina do Instituto Nobel 
* Perfil de Otto Hahn en NNDB
Illas do Grande Estanque de Marsala

As **illas do Grande Estanque de Marsala** («Isole dello Stagnone di Marsala») son un pequeno grupo de illas do Mediterráneo, localizadas moi próximas á costa occidental de Sicilia, no municipio de Marsala (Provincia de Trapani).
En italiano «stagno» significa estanque e «stagnone», grande estanque. E é debido a que a *Illa Grande* forma, no tramo de mar entre o Cabo de San Teodoro e o Cabo Boeo (o Lilybaeum), unha especie de gran lagoa de augas superficiais (de 1 a 2 m de profundidade aínda que nalgunhas zonas apenas chega aos 50&nbsp;cm), a maior lagoa siciliana, cunhas 2.000 hectáreas, na que se localizan as outras catro illas de San Pantaleón (Mozia), Illa Grande, La Schola e Santa Maria.
miniatura|esquerda|300px|Muíños de vento na lagoa de Stagnone.

A lagoa formouse en tempos relativamente recentes (non existía no momento da colonización fenicia de Mozia), tras o movemento de area debido ao actual porto se creou a Illa Grande, por acumulación ao redor de dous antigos illotes. A creación dunha parte resgardada do mar aberto, sen correntes, converteu o mar en auga estancada, cunha temperatura por encima da normal.
A actividade principal de Stagnone foi a dunha salina, coa evaporación da auga canalizada en estanques especiais para, a continuación, recoller o sal. O bombeo de auga e a moenda do sal leváronse a cabo mediante muíños de vento, con algúns deles aínda conservados.

As illas, desde o ano 1984 forman parte da «Riserva naturale regionale delle Isole dello Stagnone di Marsala».

## As illas
miniatura|esquerda|300px|Unha vista da Schola. 
miniatura|upright|250px|Mapa das illas.

* Illa Grande ou «Isola Longa», é a maior illa e a súa formación separa as augas da lagoa do Mediterráneo. É relativamente nova e formada por depósitos de area ao redor de dous pequenos illotes rochosos, que se uniron para formaren a illa Grande, probablemente para a ampliación de depósitos de sal explotados polos fenicios. Na actualidade hai algúns montóns de sal nun estado de abandono, a madeira e algunhas praias de area fina. Alberga unha das poucas poboacións existentes de *Calendula maritima*.
* Mozia, a miúdo coñecida como Illa de San Pantaleón, de forma circular, é a máis grande das illas do Stagnone e a máis importante desde o punto de vista arqueolóxico e da paisaxe, porque nela apareceron ruínas dunha antiga colonia fenicia.
* Illa de Santa Maria é unha illa deshabitada ao norte de Stagnone en forma de encaixe. O nome deriva do santuario de Santa Maria Valleverde.
* La Scuola ou La Schola, de planta oval de aproximadamente 80x50 m é a máis pequena das illas, entre a Illa Grande e Mozia. Na época romana houbo nela unha escola de retórica, de aí deriva o nome ("Escola"). Actualmente hai tres casas nun estado de abandono e é propiedade da cidade de Marsala.

## Notas
Illas Peláxicas

miniatura|dereita|Tartaruga cabezuda.
O **arquipélago das Peláxicas** (*Isole Pelagie* en Italiano) sitúase no mar Mediterráneo, a medio camiño entre a illa de Sicilia e a costa africana de Tunisia, ao oeste de Malta. Está formado por tres illas maiores, Lampedusa, Linosa e Lampione.
O nome Peláxico deriva da voz grega «pelaghia», que significa «mar aberto». O arquipélago é a parte máis austral de Italia (Illa de lampedusa) e pertence á provincia de Agrigento, da rexión siciliana. 
## Xeografía 
Son tres pequenas illas volcánicas, de baixa altura sendo a altitude máxima o monte *Vulcano* (186 m), na illa Linosa. As súas costas son especialmente altas e dentadas. Xeoloxicamente, pertencen ao continente africano, xa que son unha prolongación da súa plataforma continental. A poboación do arquipélago é duns 6.450 habitantes.

A illa máis grande é Lampedusa, con preto de 20&nbsp;km² de superficie, e é tamén a máis poboada (6025 habitantes). Está situada a 124&nbsp;km de África (Punta de Chebba) e a 210 de Sicilia (Golfo de Gela). A segunda illa en superficie é Linosa, situada a uns 40&nbsp;km ao nordés de Lampedusa, que ten 5,43&nbsp;km² e contaba con 433 habitantes (2001). A máis pequena é Lampione (1,2&nbsp;km²), situada a uns 20&nbsp;km ao oeste de Lampedusa, e a 110 do continente africano, que permanece deshabitada.

Sen considerar pequenos puntos de agricultura, as illas atópanse deforestadas debido á talla indiscriminada e a desaparición dos cultivos ancestrais de oliveiras, cimbros e alfarrobeiras. Hai cincuenta anos, a maior parte do terreo dedicábase ao cultivo, e estaba cercada por muros de pedra. Actualmente, a economía local depende da pesca (esponxas de mar e industria conserveira), e o turismo en Lampedusa. 
## Reserva natural das illas Peláxicas 
Creada en 2002, está considerada como espazo de interese natural pola Unión Europea. Alberga unha poboación autóctona de *tartaruga boba* (*caretta caretta*), que está en perigo de extinción por mor da pesca indiscriminada e o turismo. É o único sitio onde pon ovos regularmente no Mediterráneo.
Escala de Palermo

A **Escala Técnica de Ameaza de Impacto de Palermo** (en inglés *Palermo Technical Impact Hazard Scale*) é unha escala de tipo logarítmica (base 10) cuxa función é medir o risco de impacto dun obxecto próximo á terra (NEO, do inglés *Near Earth Object*). Serve para comparar a probabilidade de impacto potencial dun obxecto detectado co risco medio doutro obxecto de igual ou superior tamaño segundo o tempo que falta ata o impacto potencial previsto.

Existe outra escala similar chamada Escala de Turín, que toma valores discretos (niveis 0-12) co que facilita a súa comprensión ao ser menos técnica e que está orientada cara a xente con menos coñecementos teóricos.

Os valores que pode tomar a escala de Palermo son de carácter continuo a diferenza da escala de Torino. O valor -2 significa que só existe un 1% do risco medio de impacto. O valor 0 indica que a probabilidade de impacto é a mesma que a probabilidade do risco medio. O valor 2 indicaría que a probabilidade de impacto é 100 veces superior ao risco medio.
## Fórmula
A fórmula de cálculo da escala de Palermo é: 
P = \log_{10} \frac {p_i} {f_B T}

* sendo p_i\; a probabilidade de impacto,
* T\; é o período que falta ata o evento,
* e f_B\; é a frecuencia anual de impacto. Actualmente está estimada en: f_B = 0.03 E^{-0.8} \;
## Notas
* Steven R. Chesley, Paul W. Chodas, Andrea Milani, Giovanni B. Valsecchi et Donald K. Yeomans, "Quantifying the Risk Posed by Potential Earth Impacts", Icarus, 2002, p.&nbsp;423-432
## Véxase tamén
### Ligazóns internas
*Cráter
*Chuvia de meteoros
*Evento de Tunguska
*Evento K-T

### Ligazóns externas
* Descrición da escala de Palermo : Palermo Scale
Forseti

**Forseti** (en nórdico antigo "o que preside", actualmente "presidente" en islandés moderno e feroés) é o Æsir (deus) da xustiza, a paz e a verdade na mitoloxía nórdica. É fillo de Baldr e Nanna. O seu fogar era Glitnir, significando *brillante*, referíndose ao teito prateado do vestíbulo e os seus dourados piares, dos cales irradiaban luz que podía ser vista dende unha gran distancia.

Forseti era considerado o máis sabio e elocuente dos deuses de Asgard. En contraste co seu deus compañeiro Tyr, quen presidía os sanguentos asuntos da lei carnal, Forseti presidía as disputas resolvéndoas mediante a mediación. Sentaba no seu vestíbulo, dispensando xustiza a aqueles que a buscaban, e dicíase que sempre podía prover unha solución que todas as partes consideraran xusta. Como o seu pai Balder, Forseti era un deus doce e favorecía a paz de modo que todos os xulgados por el podían vivir en seguridade en tanto cumprisen a súa sentenza. Forseti era tan respectado que só os máis solemnes xuramentos eran pronunciados no seu nome.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deuses xermánicos
### Bibliografía 
*
Filicudi

**Filicudi** é unha das oito illas que compoñen as Illas Eolias, situada a 20-30 quilómetros ao nordés da illa de Sicilia. Trátase dunha *fracción* da *comuna* de Lipari.

## Xeografía
A súa superficie total é de 9,5 quilómetros cadrados. Hai varias pequenas aldeas na illa, que inclúen Pecorini Mare e Valdichiesa. As terras de Filicudi son capaces de produciren viño, aceite de oliva, grans e hortalizas. En 1997, tres cuartas partes (7&nbsp;km²) de Filicudi converteronse nunha Reserva Natural.

O punto máis alto é Monte Fossa Felci (774 m). Outros puntos inclúen *Monte Montagnola*  (349 m) e *Monte Terrione* (278 m). 
En Capo Graziano atópanse restos dunha vila da Idade de Bronce que data do século VIII a. C. Fronte á costa, unha roca volcánica en forma de dedo La Canna de (74 m.) elévase desde o mar.

## Historia
miniatura|left|250px|Vista de Alicudi e Filicudi 
O nome moderno de "Filicudi" é unha corrupción do antigo nome grego da illa, *Phoenicusa*    (Illa fenicia). A illa, como as outras Illas Eolias, foi habitada desde o Neolítico, ao redor de 3.000 antes de Cristo. Como o demostran os achados arqueolóxicos, a illa foi ocupada por un novo pobo na Idade de Bronce. A illa estivo deshabitada durante moitos séculos ata a súa ocupación polos gregos. Restos Romanos e bizantinos tamén se poden atopar na illa.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*Oficial WebSite 
*Outra website oficial 
*Website comercial e turística de Filicudi
*Info da illa
*Mapa da Illa 
*Filicudi Society of Waltham Massachusetts
Tsarévich

**Tsarévich**, (en ruso: Царевич), é un termo eslavo para referirse ó fillo do tsar. O título de tsarévich era só utilizado para referirse ó herdeiro ó trono, o resto dos fillos do tsar tiñan o título de Gran Príncipe. 

O último tsarévich de Rusia foi Aleksei Nikolaevich Romanov, fillo de Nicolao II de Rusia, nado en 1904 e asasinado en 1918 xunto ó resto da súa familia na casa Ipatiev de Ekaterinburgo durante a Revolución rusa.

En tempos anteriores, o título tamén se empregaba para os descendentes dos khanes (tsares) de Kazán, Kasimov, e Siberia logo de que estes fosen anexionados por Rusia.

## Notas
Nanna

**Nanna** é unha deusa na mitoloxía nórdica, filla de Nep e esposa de Baldr. Canda el formaba parte dos Æsir e vivía en Breiðablik, localizado en Asgard. Era a nai de Forseti xunto con Baldr. Cando Baldr foi asasinado por Höðr, foi vencida pola pena e tirouse á pira funeraria do seu esposo dentro do seu bote, Hringhorni.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de deuses xermánicos
Hringhorni

**Hringhorni** ("Anel-Barco") era o nome do barco do deus Baldr na mitoloxía nórdica, o máis grande endexamais construído. En *Gylfaginning* relátase que el, a súa esposa Nanna e o anano Litr, foron queimados dentro do barco logo de que Baldr fose asasinado por Höðr a través dos enganos de Loki.

## Notas
Galería de imaxes do castelo de San Filipe

O castelo de San Filipe foi unha das fortalezas máis importantes da ría de Ferrol e está localizado na parroquia de Brión.

centro|444px

Ficheiro:Castelo de San Felipe, San Felipe, Ferrol.jpg|Casa do Gobernador.
Ficheiro:Reloxo de sol, castelo de San Felipe, San Felipe, Ferrol.jpg|Reloxo de sol no castelo de San Filipe.
Ficheiro:1551-Ria-entrecastillos.JPG|Vista dos castelos San Filipe e da Palma.
Ficheiro:1557-San Felipe.JPG
Ficheiro:1553-San Felipe.JPG
Ficheiro:FerrolSanFilipe.jpeg
Ficheiro:CasteloSanFilipeFerrolPortadaLeste.jpg|Portada leste.
Ficheiro:Castillosferrol.PNG|Situación dos castelos de San Filipe e da Palma.
Ficheiro:Reloxo de sol, castelo de San Felipe, San Felipe, Ferrol.jpg|Reloxo de sol
Ficheiro:Castelo de San Felipe - Ferrol - Galiza- "Costa vixiada".jpg|Costa vixiada

## Véxase tamén
*Galería de imaxes de Ferrol
Émile Friant

**Émile Friant** (Dieuze, 16 de abril de 1863 - París, 6 de agosto de 1932) foi un pintor realista francés. Friant foi un profesor de arte na École des Beaux-Arts en París. En 1931 recibiu a Lexión de Honor francesa e era membro do Instituto de Francia (Institut de France).

## Traballos principais 
* *Un étudiant*, (1885) musée des Beaux-Arts de Nancy.
* *La Toussaint*, (1886) musée des Beaux-Arts de Nancy.
* *La douleur*, (1898) musée des Beaux-Arts de Nancy.
* *Les amoureux*, musée des Beaux-Arts de Nancy.
* *La discussion politique*, Colección privada.
* *La lutte*, (1889) Musée Fabre Montpellier.
* ''l'expiation*, (1909) Colección privada.
* *Portrait de madame Coquelin Mère*, Colección privada.
* *Tendresse maternel*, Colección privada.
* *Portrait de Madame Petitjean*, Colección privada.
* *La visite au studio* (1906), Colección privada.
* *L'Expiation*, (1908), Colección privada.
* *Autoportrait*, Colección privada.
* *Portrait d'Albert Jasson'' (1911), musée des Beaux-Arts de Nancy.

## Notas