Lagenorhynchus obscurus

miniatura|240px|*Lagenorhynchus obscurus* saltando.
***Lagenorhynchus obscurus*** é unha especie de cetáceo odontoceto da familia dos delfínidos.

É un golfiño altamente gregario e acrobático que habita nas costas do Hemisferio Sur.

## Taxonomía 
A especie foi descrita por John Edward Gray en 1828 na súa obra "Original figures and short systematic descriptions of new and unfigured animals". *Spicilegia Zoologica* Part 1
, na que lle adxudicou o nome de *Clymenia obscura*.

Dentro da especie distínguense dúas subespecies:

## Descrición 
miniatura|240px|Parella de *Lagenorhynchus obscurus* saltando.
De lonxitude de curta a mediana en comparación con outras especies da familia.

Hai variación significativa en tamaño entre as diferentes poboacións. Os máis grandes encontráronse nas costas do Perú, con 210&nbsp;cm de lonxitude e 100&nbsp;kg de peso.

### Coloración 
* A coloración do dorso é gris escura
* A aleta dorsal presenta distintivamente dúas tonalidades. 
* Teñen *parches* grandes e longos, de coloración gris tenue nos costados 
* O nariz, curto, e mouro. 
* A garganta e ventre son brancos.

É facilmente confundido con *Lagenorhynchus australis* ao observalo na auga.

## Poboación e distribución 
miniatura|400px|Distribución de *Lagenorhynchus obscurus*.

A poboación da especie descoñecese, pero as autoridades aseguran que a súa supervivencia non está en risco.

Áchase en augas costeiras de Chile, Arxentina, illas Malvinas, Perú, Namibia, costa oeste de Suráfrica e ai redor de toda Nova Zelandia. Tamén hai poboacións residentes en Tasmania e Nova Gales do Sur e en varias illas pequenas do Atlántico sur e do océano Índico. Unha investigación aérea con avistamentos en Patagonia a mediados dos anos 1990 indicou que había unha poboación local de 7.000 individuos.

Poden moverse sobre grandes distancias (hai unha confirmada de 1.440&nbsp;km. Porén, non se cre que sigan un patrón migratorio.

## Conservación 
Fóra das augas costeiras do Perú, o seu principal perigo son os humanos, basicamente pola súa captura accidental por redes. A mediados dos anos 1980 uns 400 ou 600 animais foron mortos anualmente na Patagonia atrapados en redes. Posibelmente esta taxa decline debido a regulacións máis severas na industria pesqueira. Porén, en augas peruanas, ademais da captura accidental, hai unha continua e deliberada pesca con redes e arpóns. O número de animais mortos cada ano nesa zona é de miles, e é causa de preocupación dos conservacionistas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Carwardine, M. (1995): *Ballenas, delfines y marsopas. Guía visual de todos los cetáceos del mundo*. Barcelona: Omega. ISBN 84-282-1037-3.
* Duguy, R. e Robineau, D. (1987): *Guía de los mamíferos marinos de Europa*. Barcelona: Ediciones Omega. ISBN 84-282-0811-5.
* Waerebeek, Koen van & Bernd Wessig (2002): "Pacific White-sided Dolphin and Dusky Dolphin", en William F. Perrin, Bernd Wursig & J. G. M. Thewissen, eds. *Encyclopedia of Marine Mammals* 2ª ed. San Diego, California: Academic Press. ISBN 978-0-12-373553-9, pp.&nbsp;859–860.
* Wilson, D. E. & Reeder, D. M. (eds.) (2005): *Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference*. Third edition. ISBN 0-8018-8221-4.

### Outros artigos 
* Odontocetos
* Delfínidos
* *Lagenorhynchus*

### Ligazóns externas 
* *Lagenorhynchus obscurus* en Animal Diversity Web 
* *Lagenorhynchus obscurus* en ARKive