open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Soiuz TM-34

**Soiuz TM-34** foi unha misión espacial tripulada lanzada cara a Estación Espacial Internacional o 25 de abril de 2002 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Baikonur. Foi a última Soiuz  modelo TM en voar.

## Características 
Soiuz TM-34, unha Soiuz  modelo TM cos cosmonautas Iuri Gidzenko, Mark Shuttleworth (o segundo turista espacial) e Roberto Vittori (da Axencia Espacial Europea) a bordo, foi unha misión lanzada para acoplarse coa Estación Espacial Internacional e facer experimentos e mantemento. A tripulación regresou 10 días despois na Soiuz TM-33, deixando a súa nave como substitución máis fresca, tocando terra o 5 de maio de 2002 ás 3:52 GMT a 25&nbsp;km ao sueste de Arkalyk (Kazakhstán). A Soiuz  TM-34, pola súa banda, aterrou o 10 de novembro de 2002 ás 00:04 GMT.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz TM
*Estación Espacial Internacional
*Soiuz TM-33

## Notas
Soiuz TM-7

**Soiuz TM-7** foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 26 de novembro de 1988 mediante un foguete Soiuz U2 desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz TM-7, unha Soiuz  modelo TM cos cosmonautas Jean-Loup Chrétien, Sergei Krikalev e Aleksandr Volkov a bordo, foi unha misión lanzada para acoplarse coa estación espacial Mir, facer experimentos científicos e manter a estación.

Durante a súa misión recibiron a visita da Progress 39, a Progress 40 e a Progress 41. A Soiuz  TM-7 regresou a terra o 27 de abril de 1989 ás 2:59 GMT.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz TM
*Estación espacial Mir
*Soiuz TM-6
*Soiuz TM-8

## Notas
Regulón

En xenética molecular, un **regulón** é un grupo de xenes que son regulados como unha unidade, xeralmente porque son controlados polo mesmo xene regulador que expresa unha proteína que actúa como un represor ou activador. Esta terminoloxía utilízase xeralmente (pero non exclusivamente) en referencia aos procariotas, cuxos xenomas están en gran medida organizados en operóns; os xenes contidos dentro dun regulón están normalmente organizados en máis dun operón situados en localizacións que poden estar espalladas por todo o cromosoma bacteriano. Aplicado a eucariotas, o termo refírese a calquera grupo de xenes non contiguos controlados polo mesmo xene regulador.

Un **modulón** é un conxunto de regulóns ou operóns que son regulados conxuntamente en resposta aos cambios nas condicións globais ou estreses aos que está sometida a célula, pero pode estar baixo o control de moléculas regladoras diferentes ou que se solapan. O termo **estimulón** utilízase ás veces para referirse ao conxunto de xenes cuxa expresión responde a estímulos ambientais específicos.

Os regulóns que implican factores de virulencia en bacterias patóxenas son de particular interese en investigación; un exemplo moi estudado é o regulón fosfato de *E. coli*, que acopla a homeostase do fosfato á patoxenidade por medio dun sistema de dous compoñentes. Os regulóns poden ás veces ser illas de patoxenicidade.

O regulón Ada de *E. coli* é un exemplo ben caracterizado dun grupo de xenes implicados na forma de resposta adaptativa de reparación do ADN.

O comportamento bacteriano de percepción do quórum é un exemplo frecuentemente citado de modulón ou estimulón, aínda que algunhas fontes describen este tipo de autoindución intercelular como unha forma diferente de regulación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Operón
* Integrón
* Cistrón
Soiuz TM-8

**Soiuz TM-8** foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 5 de setembro de 1989 mediante un foguete Soiuz U2 desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz TM-8, unha Soiuz  modelo TM cos cosmonautas Alexander Viktorenko e Aleksandr Serebrov a bordo, foi unha misión lanzada para acoplarse coa estación espacial Mir, facer experimentos científicos e manter a estación. A tripulación de apoio estaba formada por Aleksandr Nikolayevich Balandin e Anatoli Yakovlevich  Solovyov.

Durante a súa misión recibiron a visita da Progress M-2 e a Soiuz TM-9. A Soiuz  TM-8 regresou a terra o 19 de febreiro de 1990 ás 4:36 GMT.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz TM
*Estación espacial Mir
*Soiuz TM-7
*Soiuz TM-9

## Notas
Soiuz TMA

**Soiuz TMA** foi un modelo de nave Soiuz deseñado para misións na órbita terrestre. Estivo en servizo entre 2002 e 2011.

## Voos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz TM
*Soiuz FG
Soiuz TM-9

**Soiuz TM-9** foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 11 de febreiro de 1990 mediante un foguete Soiuz U2 desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz TM-9, unha Soiuz  modelo TM cos cosmonautas Balandin e Anatoli Soloviev a bordo, foi unha misión lanzada para acoplarse coa estación espacial Mir, facer experimentos científicos e manter a estación. A tripulación tamén se viu obrigada a facer dous paseos espaciais tras descubrir que tres das oito mantas térmicas que recubrían o módulo de descenso da súa Soiuz  estaban soltas, poñendo en perigo o control térmico da nave e existindo risco de que bloquearan sensores necesarios para a reentrada.

Durante a súa misión recibiron a visita da Progress M-3, a Progress 42, o novo módulo Kristall para a estación e a Soiuz TM-10.

A Soiuz  TM-9 regresou a terra o 9 de agosto de 1990 ás 7:35 GMT, aterrando a 70&nbsp;km de Arkalyk (Kazakhstán).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz TM
*Estación espacial Mir
*Soiuz TM-8
*Soiuz TM-10

## Notas
Sitta pygmaea

***Sitta pygmaea***, é unha especie de ave paseriforme da familia Sittidae nativa de América do Norte.

## Distribución e hábitat 
Distribúese desde o sur da Columbia Británica a través de varias rexións descontinuas do oeste dos Estados Unidos ata o centro de México. Encóntrase xeralmente en bosques de piñeiros (especialmente *Pinus ponderosa*), abetos de Douglas e outras coníferas. Gabea acrobaticamente pola follaxe destas árbores, alimentándose de insectos e sementes: con menor frecuencia arrástrase ao longo das pólas ou troncos como as agatuñadeiras máis grandes.

## Comportamento 
Aniñan en cavidades de troncos mortos de coníferas, recobren a parte inferior da cavidade con escamas de piñas de piñeiro e outros materiais de orixe vexetal ou animal suaves. Pode encher as gretas ou fendas arredor da entrada con pelame, a función deste comportamento é desconocida. A femia pon de 4 a 9 ovos, que son de cor branca con finas manchas de cor marrón avermellado. Ela fai a maior parte da incubación, que dura uns 16 días. Os pitiños deixan o niño uns 22 días despois da eclosión.

Esta especie é moi gregaria. Unha parella que está nidificando pode ter outras aves como axudantes Fóra da tempada de cría, esta ave paséase en bandadas ruidosas. Tamén se refuxia comunalmente, e téñense visto máis de cen aves agochadas nunha soa cavidade dunha árbore.

## Descrición 
Mide arredor de 10&nbsp;cm de lonxitude e 10&nbsp;gramos de peso. Todas as plumaxes son similares, coa parte superior da cabeza agrisada, partes superiores do corpo de cor gris azulada e partes inferiores abrancazadas. As vocalizaciones son renxidos moi variados, píos e paroleos.
Esta especie é moi similar a *Sitta pusilla* do sueste dos Estados Unidos, pero as súas áreas de distribución non teñen ningunha superposición.

## Subespecies 
Recoñécense seis subespecies:

* *Sitta pygmaea brunnescens* 
* *Sitta pygmaea elii* 
* *Sitta pygmaea flavinucha* 
* *Sitta pygmaea leuconucha* 
* *Sitta pygmaea melanotis* 
* *Sitta pygmaea pygmaea* 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* BirdLife International  (en inglés).
Freáns

Como topónimo **Freáns** pode referirse a:

;En Galiza
***Freáns**, lugar da parroquia de Crespos, no concello de Padrenda;
***Freáns de Deva**, lugar da parroquia de Pontedeva, no concello de Pontedeva.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Sitta pusilla

***Sitta pusilla*** é unha especie de ave paseriforme da familia Sittidae nativa dos Estados Unidos.

## Distribución e hábitat 
miniatura|esquerda|Un espécime nunha casa para paxaros.
Pode encontrarse nos bosques de piñeiros de todo o sueste dos Estados Unidos. Unha poboación en perigo de extinción vive na illa Gran Bahama, que algunhas autoridades consideran unha especie separada e danlle o nome de *S. insularis*. A ave, igual que outras agatuñadeiras, posúe un peteiro negro afiado en forma de cravo, que utiliza para golpear as sementes. É un visitante frecuente de estacións de alimentación para aves e é moi afeccionada ás sementes de xirasol e pasteis de sebo.

## Descrición 
É aproximadamente do mesmo tamaño que *Sitta pygmaea*, e estas dúas especies son as agatuñadeiras máis pequenas do mundo. Mide de 9 a 11&nbsp;cm de lonxitude, de 16 a 18&nbsp;cm de envergadura e ten de 10 a 12&nbsp;g de masa corporal. A parte superior da cabeza é marrón cunha liña ocular negra, a cara, papo e ventre son de cor branca. As ás son de cor gris azulada. Ten un pequeno punto branco no pescozo. A chamada da ave soa de forma parecida ao son dun pato de goma de xoguete e é bastante forte para unha ave do seu tamaño.

## Subespecies 
Recoñécense dúas subespecies:
* *Sitta pusilla insularis* , Gran Bahama.
* *Sitta pusilla pusilla* , sueste dos Estados Unidos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* BirdLife International 
* Brown-Headed Nuthatch - *Sitta pusilla* - USGS Patuxent Bird Identification InfoCenter
* Brown-headed Nuthatch Species Account – Cornell Lab of Ornithology
* 
* Brown-headed Nuthatch Bird Sound no Museo de Florida de Historia Natural
*
Sitta tephronota

miniatura
***Sitta tephronota*** é unha especie asiática de ave paseriforme pertencente á familia Sittidae.

## Distribución e hábitat 
Encóntrase en Afganistán, Armenia, Azerbaidján, Xeorxia, India, Irán, Iraq, Kazakhstán, Paquistán, Rusia, Tadjiikistán, Turquía e Turkmenistán.

Vive en ladeiras montañosas rochosas, vales e gargantas arboradas.

## Reprodución e alimentación 
Ambos os sexos axudan na construción do niño, xeralmente nunha greta ou cavidade natural ou escavada por eles ou abandonada por outra especie nunha parede rochosa, árbore ou ribeira fluvial. Fan unha parede na entrada do niño con lama e outros materiais, deixando só unha pequena entrada. Poñen de cinco a sete ovos.

En verán aliméntanse de insectos e caracois e en outono e primavera principalmente de sementes.

## Subespecies 
* *Sitta tephronota dresseri*
* *Sitta tephronota iranica*
* *Sitta tephronota obscura*
* *Sitta tephronota tephronota*

## Notas 
### Ligazóns externas
Sitta magna

***Sitta magna*** é unha especie de aves da familia Sittidae propia de zonas de Asia oriental. É a especie de maior tamaño do seu xénero, de 19,5&nbsp;cm de lonxitude, e é predominantemente de cor gris agás uns lixeiros tons marróns avermellados nas partes ventrais da femia, cuxa lista ocular é máis clara que a do macho. O peteiro é moito máis voluminoso que o doutros *Sitta*.

Viven nas montañas do suroeste da China e norte de Tailandia, e crese que xa están extinguidos en Myanmar. O seu hábitat natural son os bosques de piñeiros de montaña tropicais ou subtropicais. No norte de Tailandia utilizan o *Pinus kesiya* para alimentarse e nidificar. Ambos os pais coidan as crías. Teñen xeralmente tres pitiños, que abandonan o niño pasados de 20 a 23 días da eclosión.
miniatura|esquerda|Montaña Doi Ang Khang en Tailandia.

## Conservación 
Esta especie está gravemente ameazada pola deforestación dos seus hábitats montañosos do suroeste da China. Como adoita necesitar grandes árbores para utilizar os seus ocos para aniñar, é moi sensible á eliminación das grandes árbores, e a BirdLife International na súa publicación de 2013 clasificou esta especie como en perigo porque se cre que a actual poboación, antes estimada nuns 10&nbsp;000 individuos, é de só 2&nbsp;500 e segue descendendo.

## Notas 
### Ligazóns externas 
*BirdLife Species Factsheet.
Ronsel Pan

**Ronsel Pan**, nada na Coruña na primavera de 1980, é unha escritora e artista visual galega.

## Traxectoria 
Estudou no IES Manuel Murguía e licenciouse en Relacións Internacionais, cunha estancia Erasmus en París. Despois cursou o DEA Temps et Territoires na Académie de Nantes, e traballou cunha bolsa Leonardo da Vinci no Cinema de Art e Essai Les Cineastes. En 2005 comezou a carreira de Comunicación Audiovisual na Universidade de Santiago de Compostela, e despois estudar na Escuela de Artes Plásticas de Cidade de México cun intercambio da USC. En 2014 comezou un mestrado en Literatura na Universidade da Coruña, e en 2015 comezou os estudos de Medicina na USC.

En México comezou a facer videopoemas, curtametraxes experimentais, documentais e entrevistas. No ano 2014 entra en CREA e no 2015 en CIMA. Expuxo na galería 124 de México D.F. a obra pictórica *Vacacións en gris e negro* e o vídeo *Lenzos*.

## Obras
**Onte* (narrativa, 2015; Letras de Autor)
**Gauloises. Escritura automática nas aulas de Euloxio Ruibal* (narrativa, 2016; Letras de Autor)
**Over the fall* (poesía, 2017; Lautana Editorial)
Sitta oenochlamys

***Sitta oenochlamys*** (agatuñadeira filipina) é unha especie de ave paseriforme da familia Sittidae que vive en Filipinas.

## Distribución e hábitat 
miniatura|esquerda |Paxaro empoleirado nunha póla.
Esta especie é endémica de Filipinas.

O seu hábitat natural son os bosques húmidos de terras baixas tropicais ou subtropicais, e os bosques de montaña húmidos tropicais ou subtropicais.

## Taxonomía 
Segundo o  Congreso Ornitolóxico Internacional e Alan P. Peterson, existen seis subespecies:
* *S. o. mesoleuca* (), no noroeste de Luzón ;
* *S. o. isarog* , en Luzón, excepto no noroeste;
* *S. o. lilacea* (), en Filipinas centrais e orientais;
* *S. o. apo* (), en Mindanao, excepto na península de Zamboanga;
* *S. o. zamboanga* , na península de Zamboanga (Mindanao Occidental), Basilán e leste de Bolod; e
* *S. o. oenochlamys* (), Centro-Oeste de Filipinas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Sitta solangiae* e a súa distribución en Avibase.
* Ficha na UICN .
* *Sitta oenochlamys* (Sharpe, 1877)  en Catalogue of Life .
* Ficha en Animal Diversity Web .
* *Sitta oenochlamys* (Sharpe, 1877) en uBio .
Esmoleiros do Mar

Os **Esmoleiros do Mar** foron un grupo organizado de antigos habitantes dos Países Baixos, desterrados pola súa participación nas revoltas de 1566-1567. 
Tratábase dunha frota de guerra ao servizo do príncipe de Orange con base en La Rochelle e Dover así como outros portos itinerantes.

## Notas
Charles-Eugène Guye

**Charles-Eugène Guye**, nado en Champvent o 15 de outubro de 1866 e finado en Xenebra, Suíza o 15 de xullo de 1942, foi un físico suízo. Estudou física na Universidade de Xenebra, obtendo o seu doutoramento en 1889 cunha tese sobre o fenómeno da dispersión óptica rotatoria.

Dende 1890 ata 1892 traballou como lector en Xenebra, e dende 1893 ata 1900 como lector na Politécnica de Zürich, mudando o seu interese investigador á enxeñaría eléctrica. Dende 1900 ata 1930 foi profesor e director do Instituto de Física da Universidade de Xenebra.

Dende 1907, xunto ós seus estudantes Simon Ratnowsky e Charles Lavanchy levou a cabo experimentos para demostrar a dependencia da masa do electrón da súa velocidade, e os seus resultados apoiaron as predicións de Lorentz, Einstein e da teoría especial da relatividade en contra da teoría rival do electrón proposta por Max Abraham.

Participou na 5ª e 7º conferencias de Solvay, e foi autor ou coautor de máis de 200 artigos sobre física e varios libros, incluíndo obras filosóficas sobre a base biolóxica-física-química da evolución e sobre os límites da física e da bioloxía.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Guye, Charles-Eugène - Complete Dictionary of Scientific Biography 
* Historisches Lexikon *der Schweiz*
Martin Knudsen

**Martin Hans Christian Knudsen**, nado en Hasmark o 15 de febreiro de 1871 e finado o 27 de maio de 1949 en Copenhaguen, foi un físico danés que traballou na Universidade Técnica de Dinamarca, coñecido principalmente polo seu estudo do fluxo molecular dos gases e o desenvolvemento da célula Knudsen, un compoñente principal dos sistemas de epitaxia de raio molecular.

Knudsen é coñecido tamén polo seu traballo na teoría cinético-molecular e os fenómenos a baixa presión nos gases. O seu nome asóciase co fluxo de Knudsen, a difusión de Knudsen, o número de Knudsen, a capa de Knudsen e os gases de Knudsen, ademais da ecuación de Knudsen.  Publicou o libro *The Kinetic Theory of Gases* (Londres, 1934), contendo os resultados principais das súas investigacións. Knudsen estivo tamén activo na oceanografía física, desenvolvendo métodos para a definición das propiedades da auga do mar.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* 
*
Morgan Library & Museum

A **Morgan Library & Museum** (Biblioteca e Museo Morgan) é un museo e biblioteca de investigación en Nova York, Estados Unidos (225 Madison Avenue at 36th Street), antes chamada Biblioteca Pierpont Morgan **J. Pierpont Morgan Library**. A *Morgan Library & Museum* atópase dentro do condado de Nova York.

Foi fundada en 1906, co fin de almacenar a biblioteca privada de John Pierpont Morgan. Nesta biblioteca estaban incluídos, ademais de manuscritos e libros impresos, unha peculiar colección de impresos e debuxos. 
[esquerda|miniatura|A entrada redeseñada por [Renzo Piano  (2006, esq.) e o anexo deseñado por Benjamin Wistar Morris  (1928, dta.)]]
O edificio foi deseñado por Charles McKim, da firma McKim, Mead and White, e construído cun custo de 1,2 millóns de dólares. En 1924, o fillo de J. P. Morgan transformou a biblioteca nunha institución pública.
dereita|miniatura|Edificio McKim da Biblioteca e Museo Morgan.
A biblioteca está formada por un complexo de edificios que serven adicionalmente como museo e como centro de investigación. Contén manuscritos orixinais de Sir Walter Scott, Honoré de Balzac, Bob Dylan, Charlotte Brontë, Charles Dickens e outros autores. Adquiriu en 1977 o pergamiño Vindel do século XIII, única copia existente coa música de cantigas do trobador Martín Codax. Tamén ten unha gran cantidade de incunables, e impresións e debuxos de artistas europeos como Leonardo da Vinci, Rembrandt, Michelangelo, Peter Paul Rubens, Albrecht Dürer e Pablo Picasso. A biblioteca ten varias das primeiras biblias que foron impresas, incluíndo tres biblias de Johannes Gutenberg. Tamén posúe un dos dous orixinais existentes de ''Le Morte d'Arthur*, que imprimiu William Caxton en 1485, e o orixinal de *Ivanhoe*, novela de Walter Scott. Hai que destacar ademais o *Libro d'Ore'' de Alessandro Farnese, ilustrado con miniaturas por Giulio Clovio.

O Morgan Library & Museum atópase inscrito como un Fito Histórico Nacional no Rexistro Nacional de Lugares Históricos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Rexistro Nacional de Lugares Históricos en Manhattan
### Ligazóns externas 
* Rexistro Nacional de Lugares Históricos no condado de Nova York .
* Sitio web do Rexistro Nacional de Lugares Históricos  .
Conferencia de Solvay

[300x300px|miniatura|Primeira conferencia de Solvay en 1911 no [Hotel Metropole en Bruxelas.

*Sentados* (E-D): W. Nernst, M. Brillouin, E. Solvay, H. Lorentz, E. Warburg, J. Perrin, W. Wien, M. Curie e H. Poincaré.*De pé* (E-D): R. Goldschmidt, M. Planck, H. Rubens, A. Sommerfeld, F. Lindemann, M. de Broglie, M. Knudsen, F. Hasenöhrl, G. Hostelet, E. Herzen, J.H. Jeans, E. Rutherford, H. Kamerlingh Onnes, A. Einstein e P. Langevin]]

A **conferencia de Solvay** é unha conferencia científica recorrente que leva celebrándose dende o ano 1911. A comezos do século XX estas conferencias reuniron a algúns dos científicos máis notables da época. Foron organizadas inicialmente grazas ó mecenado de Ernest Solvay, químico e industrial belga.

## Conferencias sobre física
### Galería 

Image:1911 Solvay conference.jpg|Primeira conferencia, 1911
Image:Solvay conference 1913.jpg|Segunda conferencia, 1913
Image:Third Solvay Conference, 1921.jpg|Terceira conferencia, 1921
Image:Solvay conference, 1924.jpg|Cuarta conferencia, 1924
Image:Solvay conference 1927.jpg|Quinta conferencia, 1927
Image:Solvay conference 1930.jpg|Sexta conferencia, 1930
Image:Solvay1933Large.jpg|Sétima conferencia, 1933

## Conferencias sobre química
### Galería 

Image:Solvay conference, 1922.jpg|Primeira conferencia, 1922

## Véxase tamén
### Bibliografía
*
### Ligazóns externas
* Previous Solvay Conferences on Physics  - International Solvay Institutes 
* Previous Solvay Conferences on Chemistry - International Solvay Institutes
Soiuz TM-6

**Soiuz TM-6** foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 29 de agosto de 1988 mediante un foguete Soiuz U2 desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Soiuz TM-6, unha Soiuz  modelo TM cos cosmonautas Vladimir Lyakhov, Valeri Poliakov e Abdul Ahad Mohmand (o primeiro cosmonauta afgán) a bordo, foi unha misión lanzada para acoplarse coa estación espacial Mir, facer experimentos científicos e manter a estación.

A tripulación da Soiuz  TM-6 regresou a terra na Soiuz TM-5 o 7 de setembro de 1988 ás 00:50 GMT, aterrando a uns 160&nbsp;km ao sueste de Dzhezkazgan (Casquistán), deixando a súa nave como substituto máis novo. A propia Soiuz  TM-6 regresou o 21 de decembro de 1988, con outra tripulación a bordo.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Soiuz TM
*Estación espacial Mir
*Soiuz TM-5
*Soiuz TM-7

## Notas
Artigo 155 da Constitución española de 1978

miniatura|dereita|O Senado en comisión especial para aplicar o artigo 155.
O **Artigo 155 da Constitución española de 1978** está enmarcado no Título VIII da Carta Magna, sobre a Organización Territorial do Estado Español, dentro do capítulo terceiro das Comunidades Autónomas. O artigo permite ao Goberno de España tomar medidas legais para obrigar ás comunidades autónomas a cumprir as normas e leis constitucionais. Debe ser aprobado polo Senado e só pode ser proposto polo goberno, previo requirimento ao presidente da comunidade autónoma.

## Artigo
## Aplicación
O artigo 155 aplicouse en dúas ocasións con distintas medidas:

En febreiro de 1989 o goberno de Felipe González realizou un requirimento ao presidente das Illas Canarias Lorenzo Olarte, por non aplicar as normas contra aranceis de produtos importados da Comunidade Europea. As anteditas normas afectaban ao réxime económico e fiscal das Canarias. O Goberno canario atendeu o requirimento e xa non foi necesario aplicar o artigo.

En 2017 a Generalitat de Cataluña convocou o Referendo de autodeterminación de Cataluña​ para o 1 de outubro, declarado ilegal polo Tribunal Supremo. O 10 de outubro o parlamento de Cataluña aprobou a abolición da Constitución española e o Estatuto de autonomía de Cataluña de 2006, e Carles Puigdemont declarou a independencia de Cataluña, declaración suspendida polo propio presidente catalán ao instante. Ao día seguinte, o goberno español requiriu ao presidente catalán que confirmase se declarara a independencia unilateralmente. A resposta enviada por Puigdemont non foi suficientemente clara segundo o Goberno. O 27 de outubro o parlamento catalán aprobou a República Catalá, e ese mesmo día o Senado de España aprobou a aplicación do artigo 155, destituíndo o goberno catalán en pleno, intervindo as súas competencias e convocando eleccións autonómicas para o 21 de decembro.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* BOE n. 311 de 29/12/1978 .
* Constitución española de 1978 (texto consolidado).
Norma Jean (homónimos)

***Norma Jeane Mortenson**, nome de nacemento da actriz Marilyn Monroe.
***Norma Jean**, grupo de metalcore de Douglasville, Xeorxia.
***Norma Jean**, cantante de música country, alcumada "Pretty Miss Norma Jean".
***Norma Jean Wright**, vocalista de R&B, ex-compoñente do grupo Chic.
**'**Norma Jean**', álbum de estrea en solitario de Norma Jean Wright publicado en 1978.
Cumieira. Cadernos de investigación da nova Filoloxía Galega

***Cumieira. Cadernos de investigación da nova Filoloxía Galega*** é unha publicación académica vencellada ao Departamento de Filoloxía Galega e Latina da Universidade de Vigo. Comezou a editarse en 2016, con carácter anual. Os seus contidos están relacionados coa investigación filolóxica en lingua galega. Está dispoñible na rede.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do Departamento de Filoloxía Galega e Latina da UVigo.
Aeroporto João Paulo II

O **aeroporto João Paulo II**  é un aeroporto internacional situado na illa de São Miguel, no arquipélago portugués dos Azores. Atópase a 2 quilómetros ao oeste do centro da cidade de Ponta Delgada e trátase do principal aeroporto dos Azores, ademais de ser o quinto máis grande de Portugal.

Opera voos domésticos regulares cara todas as illas dos Azores, ademais de cara Madeira e o continente  (principalmente a Lisboa, Porto e Faro). O aeroporto de João Paulo II Airport tamén opera voos internacionais cara Europa e Norteamérica. É o principal centro de conexións para o grupo de aeroliñas SATA Group, ao que pertencen SATA Air Açores e Azores Airlines, e dende abril de 2015 é unha base para Ryanair.

## Historia 
O aeroporto inaugurouno o presidente portugués Américo Tomás o día 24 de agosto de 1969 despois de que se planease a súa construción seis anos antes, en 1963. No momento da súa apertura era coñecido como *aeroporto de Nordela* debido á súa localización no extremo norte de Ponta Delgada e a súa pista tiña 1 800 metros de lonxitude. Foi construído para realizar conexións entre as illas e o continente usando un único Boeing 737 de TAP Portugal.

En maio de 1995, na inauguración da nova terminal, o aeroporto recibiu o seu actual nome na honra da visita do papa Xoán Paulo II aos Azores en 1991.

## Aeroliñas e destinos
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto

## Notas
Salvador Peña Martín

**Salvador Peña Martín**, nado en Granada en 1958, é un profesor e tradutor español

## Traxectoria 
É profesor de lingua árabe e tradución na Universidade de Málaga, mais tamén exerceu labores docentes nas universidades de Bagdad, Leeds, Granada, Tetuán e Castela A Mancha, entre outras.

Para as diferentes coleccións da Escola de Tradutores de Toledo, o profesor verteu do árabe ao español obras do exipcio Musad Basta, do libanés Rashid Al-Daif, do marroquí Abdelmajid Benjelloun e dos sirios Salim Barakat e Abu-l-Alá Al-Maarri (s.X).

En 2017 recibiu o Premio Nacional de Tradución de España pola versión ó castelán de *Mil y una noches* (*كتاب ألف ليلة وليلة*), tradución que tamén recibiu o Sheikh Hammad Award for Translation de Qatar (2016) e o Premio de Traducción de la Sociedad Española de Estudios Árabes (2017).

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Cultura premia la traducción de las Mil y una noches coordinada desde la Escuela de Traductores de Toledo
Manuel Uhía

**Manuel Uhía Lima**, ou **Manolo Uhía**, nado en Portonovo (Sanxenxo) o 3 de xuño de 1944, e residente en Vigo, é un pintor, ilustrador e escritor de literatura infantil, galego.

## Traxectoria 
Estudou debuxo, pintura e escultura na Escola Municipal de Artes e Oficios de Vigo, onde tivo como profesores a Luís Torras e Camilo Nogueira Martínez.

Traballou para Alfaguara, Anaya, Bosquil Ediciones, Bruño, Casals, Edebé, Edelvives, Everest, Galaxia, Planeta/Oxford, Siruela, SM, axencia Vitruvio Leo Burnett, Edicións Xerais de Galicia e Xunta de Galicia.

## Obra literaria 
Obra propia son os seguintes títulos:
* *Pinturiño*, 1996, Edelvives.
* *O rato que lle puxo o cascabel ó gato*, 1998, Bruño.
* *¡Piratas na buguina!*, 2000, Everest.
* *O anel*, 2001, Casals.
* *Evaristo, un corvo moi listo*, 2002, Everest.
* *O paraestrelas*, 2003, Edelvives.
* *O loro adiviño*, 2004.
* *O caracol sen sol*, 2005, Everest.
* *O autobús da selva*, 2008, Tambre, despois traducido ao catalán.
* *Medusiña e familia*, 2009, Everest.
* *O monstro das profundidades*, 2012, Everest.

Así mesmo, ilustrou máis dun cento de libros de, entre outros autores, An Alfaya, Roberto Aliaga, Xosé María Álvarez Blázquez, Xoán Babarro, Concha Blanco, Paula Carballeira, Ramón Caride Ogando, Fina Casalderrey, Carlos Casares, Xosé Cermeño, Jean-Marie Gustave Le Clézio, Juan Farias, Ana María Fernández Martínez, Francisco Xosé Fernández Naval, Agustín Fernández Paz, Xosé Lois García Fernández, Antonio García Teijeiro, Bernardino Graña, Úrsula Heinze, Joseph Joffo, Xabier López, Manuel Lourenzo González, Lourdes Maceiras, Paco Martín, Xosé Miranda, Serafín Moralejo, María Victoria Moreno, Uxío Novoneyra, Antonio Reigosa, Clara do Roxo, Gloria Sánchez, Domingo Tabuyo Romero e Michel Tournier.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*  e  (1981). *Plástica Gallega*. Caja de Ahorros Municipal de Vigo. ISBN 84-7231-603-3.
*  (2013). *Ilustradores españoles: dibujos, formas y colores que harán tu vida más bella*. Lunwerg. ISBN 978-84-9785-956-1.

### Ligazóns externas 
* Bibliografía sobre Manuel Uhía
Izaro Andres

**Izaro Andres Zelaieta**, nada o 31 de decembro de 1993 en Mallabia, Biscaia, é unha cantante vasca tamén coñecida simplemente como **Izaro**.

## Traxectoria 
miniatura|Izaro Andres|270px
Comezou a cantar en tabernas en 2014. Formou grupo co batería Oriol Flores, e despois el trouxo tamén a Iker Lauroba, Ane Bastida e Julen Barandiaran. En 2016 publicou o seu primeiro álbum titulado *Om*, para o que compuxo todas as letras e a música. Moitas das cancións son en éuscaro, aínda que tamén canta en castelán e en inglés.

En 2017 tamén ten feito varias colaboracións, cantou na vixésima edición da Korrika e tamén gravou un videoclip para a canción "Aske maitte" co grupo biscaíño Gatibu. O seu segundo traballo titúlase *Hankapuntetan I* e en 2018 publicou o seu terceiro álbum titulado *Eason*.

## Discografía 
* *Om* (2016, produción propia)
# koiLarak
# Zingirak
# Paradise
# La vi
# Tu escala de grises
# Zangalatraba
# Astelehenak
# Honey
# Noviembre
# Argia
# Serendipity
# Eider
# Bizitzak

* *Hankapuntetan I* (2017, produción propia) 
# Tu escala de grises (intro)
# Deabrua
# Paradise (Bossa Nova)
# Eskaleok
# Errefuxiatuak

* *Eason* (2018, produción propia) 
# Er(h)ori
# De más
# Delirios
# Zure ezpainen itsasoan
# Neguprenoa
# Zuri begira
# Donostia
# Devil
# Pick up
# La felicidad

* *Limones en Invierno* (2020)
# Invierno a la vista
# Aquí
# Libre
# Paris
# Mi canción para Elisa
# Ihintza
# You
# Patinar sobre hielo
# Hainbeste
# Oso blanco

## Notas
Jacobo Fernández

**Jacobo Fernández** pode referirse a:

* **Xoán Xacobe Fernández**, oficialmente Juan Jacobo, relixioso ourensán (1808-1860), canonizado o 20 de outubro de 2024.
* **Jacobo Fernández Serrano**, ilustrador vigués (n. 1971).
* **Jacobo Fernández García**, exalcalde de Sobrado (n. 1959).
Nancy H. Kleinbaum

**Nancy H. Kleinbaum**, nada o , é unha xornalista, e escritora estadounidense.

## Traxectoria 
Estudou na Universidade de Northwestern de Evanston entre 1966 a 1970. Traballa no magazine *Lifestyles*.

Está casada e ten tres fillos. Vive en Mount Kisco, no  estado de Nova York, EUA.

## Obra 
* *D.A.R.E.L.* (1985, con guión de David Ambrose, Allan Scott, Jeffrey Ellis)
* *Growing Pains* (1987)
* *Dead Poets Society* (1989, con guión de Tom Schulman)
* *Cop and a Half* (1993, con guión de Arne Olsen)
* *Ghost Story* (1995, con guión de Kermit Frazier)
* *The Magnificent Seven.* *The Authorized Story of American Gold* (1996)
* *Dr. Dolittle* (1998, de Hugh Lofting)
* *Doctor Dolittle and his Animal Family* (1999, de Hugh Lofting)
* *Doctor Dolittle and Tommy Stubbins* (1999, de Hugh Lofting)
* *Doctor Dolittle Meets the Pushmi-Pullyu* (1999, de Hugh Lofting)
* *Doctor Dolittle’s Journey* (1999, de Hugh Lofting)

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Krüger-Kahloula, A. (1992): "Recycling Dead Poets: An English Unit for The Upper Grades". En: *Der Fremdsprachliche Unterricht.* Heft 8, 4ª ed.
* Munaretto, S. (2005): *Erläuterungen zu Nancy H. Kleinbaum, Peter Weir, Der Club der toten Dichter (Dead Poets Society)*. Bange Verlag, Hollfeld (Königs Erläuterungen und Materialien, tomo 431). ISBN 978-3-8044-1817-1
* Brandenburg, A. (1998): *N.H. Kleinbaum, Dead Poets Society. Sugerenciass para la producción orientada a la lectura.* Beyer Verlag, Hollfeld. ISBN 3-88805-518-0

## Notas
Norberto Fernández

**Norberto Fernández Serrano**, nado en Vigo en 1967 é un debuxante  e artista de banda deseñada galego. É irmán do tamén ilustrador Jacobo Fernández Serrano.

## Traxectoria 
Os seus inicios foron como colorista da serie Aventuras do profesor Carbonato e Un misterio para Simón, esta última do debuxante Fausto. En 1998 comezou a súa andaina profesional como debuxante de cómic. Na década dos oitenta aparecen as súas bandas deseñadas, con guión de Carlos Portela, "Forest Hill" e "Guiney" nas páxinas do *Atlantico Diario*.

## Obra 
* *Fábulas Benévolas*
* *El caballero despollado* (Dolmen Editorial, 2003)
* *Erika, la novia de la oscuridad (Dolmen Editorial, 2007)*
* *The River Gate*
* *O cajado de Daghda*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do autor en Culturagalega.org.
* Blog do autor .
O Freixal

Como topónimo **O Freixal** pode referirse a:

;En Galiza
***O Freixal**, lugar da parroquia de Monteagudo, no concello de Arteixo;
***O Freixal**, lugar da parroquia de Sofán, no concello de Carballo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Boán

O topónimo **Boán** pode referirse a:

;En Galiza
***Boán**, lugar da parroquia de Muradelle, no concello de Chantada.

Amais, como apelido pode referirse a:

***Xoán Fernández de Boán**, maxistrado e político galego (1549-1615);
***Ricardo Boán**, arquitecto de orixe cubana (1879-1914);
***Anxo Boán**, escritor e avogado galego (n. 1961).

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
***Boáns**, lugar da parroquia de Lagartóns, no concello da Estrada.
EUMETSAT

miniatura|
**EUMETSAT** (acrónimo en inglés de **European Organisation for the Exploitation of Meteorological Satellites**) é unha organización fundada en 1986 para a xestión e explotación dos satélites meteorolóxicos. É allea á Unión Europea, e está integrada por Alemaña, Austria, Bélxica, Bulgaria, Croacia, República Checa, Dinamarca, Eslovaquia, Eslovenia, España, Estonia, Finlandia, Francia, Grecia, Hungría, Irlanda, Italia, Islandia, Letonia, Lituania, Luxemburgo, Noruega, Países Baixos, Polonia, Portugal, Reino Unido, Romanía, Suecia, Suíza e Turquía. Serbia é país cooperante.

## Estados membros
Meteosat

dereita|miniatura|250px|Meteosat segunda xeración.
**Meteosat** do inglés ***Meteo**rological **sat**ellite*, (en francés Météosat) é un grupo de satélites meteorolóxicos lanzados pola Axencia Espacial Europea e xestionados pola Organización Europea para a Explotación de Satélites Meteorolóxicos (EUMETSAT). Están situados en órbita xeoestacionaria sobre o Océano Atlántico enviando información meteorolóxica sobre África e Europa.

## Xeracións
## Notas
Lucrezia Borgia

**Lucrezia Borgia**, nada en Subiaco o 18 de abril de 1480 e finada en Ferrara o 24 de xuño de 1519, filla ilexítima do cardeal Roderic Llançol de Borja (máis tarde papa Alexandre VI), foi unha das figuras femininas máis controvertidas do Renacemento italiano.

## Traxectoria 
Dende que tiña once anos estivo suxeita a unha política de matrimonio vinculada ás ambicións políticas do seu pai primeiro e logo do seu irmán César Borgia. Cando o seu pai accedeu ao trono papal, foi inicialmente dada como esposa a Xoán Sforza, señor de Pesaro, mais uns anos despois, trala anulación do seu matrimonio, Lucrecia casou con Afonso de Aragón, fillo ilexítimo de Afonso II de Nápoles. Un cambio nas alianzas, que achegou os Borgia ao partido pro-francés, conduciu ao asasinato de Afonso por orde de César.

Despois dun breve período de loito pasado en Nepi co seu primeiro fillo, Rodrigo de Aragón, Lucrecia participou activamente nas negociacións da súa terceira voda con Afonso I d'Este, primoxénito de Ercole, duque de Ferrara, quen tivo que aceptala como esposa. Na corte de Este, Lucrecia conseguiu facer esquecer a súa orixe como filla ilexítima do Papa, os seus dous matrimonios infrutuosos e todo o seu pasado tormentoso; de feito, grazas á súa beleza e á súa intelixencia, fíxose benquerida tanto pola súa nova familia como pola poboación de Ferrara.

Adquiriu fama de hábil política e diplomática, até o punto de que o seu marido chegou a confiarlle o manexo político e administrativo do ducado cando tiña que ausentarse de Ferrara. Tamén foi unha mecenas activa, acollendo na corte a poetas e humanistas como Ludovico Ariosto, Pietro Bembo, Gian Giorgio Trissino e Ercole Strozzi.

Dende 1512, por mor das desgrazas que a afectaron a ela e á casa ferraresa, Lucrecia comezou a usar un cilicio, inscribiuse na Orde Franciscana Secular, uniuse aos seguidores de San Bernardino e Catarina de Siena e fundou o Monte de Piedade de Ferrara para socorrer os pobres. Morreu en 1519, aos trinta e nove anos, debido a complicacións nun parto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
Steffi Graf

**Stefanie Maria Graf**, nada en Mannheim, República Federal Alemá o 14 de xuño de 1969 é unha ex xogadora de tenis alemá. É amplamente considerada por diversos medios e especialistas como unha das mellores tenistas da historia.  Foi  Campioa Mundial en 7 ocasións pola ITF: 1987, 1988, 1989, 1990, 1993, 1995 e 1996. En 1999 a Associated Press nomeouna "Mellor Tenista do Século XX".

Ostenta as marcas de 377 semanas totais como número 1 da clasificación WTA e 186 en forma consecutiva (compartido coa xogadora norteamericana Serena Williams), finalizando   nesa posición en 8 tempadas: 1987, 1988, 1989, 1990, 1993, 1994, 1995 e 1996.

Gañou 22 títulos individuais de Grand Slam entre 1987 e 1999. Catro veces no Aberto de Australia, seis en Roland Garros, sete en Wimbledon e cinco nos Estados Unidos. En 1988 converteuse na primeira e única muller (e tenista, en xeral) en gañar o verdadeiro Golden Slam: derrotou a Chris Evert no Aberto de Australia, a Natasha Zvereva en Roland Garros, a Martina Navrátilová en Wimbledon, a Gabriela Sabatini no Aberto dos Estados Unidos e novamente a Sabatini na final dos Xogos Olímpicos de Seúl. Tamén é a única tenista home ou muller en gañar como mínimo 4 veces cada un dos torneos de Grand Slam e en todas as superficies.

Graf gañou un total de 107 torneos WTA, entre eles 18 Tier I e cinco WTA Tour Championships (ex Masters feminino), así como 11 torneos de dobres.

Está casada co tamén extenista e ex número un Andre Agassi, quen tamén conseguiu o Golden Slam, aínda que no total da súa carreira, non nun só ano como o fixo Steffi Graf.

## Torneos do Grand Slam (23; 22+1) 
miniatura|250x250px|Steffi Graf (Wimbledon 2009).

### Individuais (22) 
#### Títulos 
#### Finalista (9) 
### Dobres (1) 
#### Finalista (3) 
## Torneos WTA (118; 107+11) 
### Individuais (107) 
#### Finalista (31) 
### Dobres (11) 
#### Finalista (7) 
## Clasificación histórica 
* RP = Perder nas roldas previas clasificatorias do torneo.
* A = Ausente, non participou no torneo.
* NC = Non celebrado
* NT = Torneo non considerado de categoría Tier I
* (1) Nota: O tenis non foi considerado deporte olímpico en 1984.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pavel Složil, adestrador de Graf de 1986 a 1991
### Ligazóns externas 
* Official Wimbledon profile
* BBC profile
* ESPN biography
* Steffi Graf's victories
León Viejo

**León Viejo** é un lugar onde orixinalmente foi fundada a cidade nicaraguana de León. A cidade foi inscrita na lista do Patrimonio da Humanidade pola UNESCO no 2000.

O asentamento foi creado en 1524 e abandonado en 1610 logo dun terremoto, e os habitantes asentáronse noutro lugar, razón pola cal chámase León Viejo.

## Notas 
## Véxase tamén
Gabriel Ricardo España

**Gabriel Ricardo España y Amenábar**, finado en Madrid en febreiro de 1934, foi un xornalista, escritor e político español, deputado a Cortes na Restauración.

## Traxectoria
En 1886 fundou e dirixiu na Habana a publicación *El Eco Infantil*. De regreso en Madrid, entre 1894 e 1897 dirixiu a *Revista Política-Ibero-Americana*. Autor de numerosas obras de dereito e administración, en 1894 publicou o *Tratado de Derecho Administrativo Colonial* e traduciu ao castelán e anotou a obra *Gli Anarchici* de Cesare Lombroso, canda a Julio Campo. Tamén dirixiu a *Revista Política y Parlamentaria* (1899) e foi fundador e propietario de *Alma Española* (1903). Ao longo da súa vida participou como colaborador en *La Ilustración Española y Americana* e *La Ilustración Artística*.

En 1916 foi fundador de Turismo-Hispanoamericano. Foi un dos promotores do primeiro congreso cinematográfico que tivo lugar en España, celebrado en Madrid en 1928, nun contexto de achegamento entre o cinema español e  hispanoamericano.

Como político foi elixido deputado a Cortes polo distrito cubano de Matanzas nas eleccións xerais de 1898 e foi nomeado gobernador civil da provincia de Ourense en agosto de 1901.

Foi soterrado no cemiterio de La Almudena.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
*
George Eaton

**George Eaton**, nado en Toronto o 12 de novembro de 1945, é un expiloto de carreiras do Canadá.

## Vida e carreira 
Eaton naceu en Toronto, é o fillo máis novo de John e Signy Eaton. Gañouse a atención como un piloto canadense que participou nas carreiras Can Am, Fórmula 1 e Fórmula A.

Foi o presidente da empresa familiar durante dez anos. Baixo o seu liderado, Eaton's continuou o seu dominio histórico no mercado retallista canadense.

A súa carreira na Fórmula Un con British Racing Motors incluíu 13 Grandes Premios do Campionato Mundial e unha carreira fora do Campionato, debutou o 5 de outubro de 1969. Non anotou puntos no campionato.

Eaton competiu na serie Can-Am en 1968, 69 e 70. Foi o mellor canadense na serie Can-Am en 1969. Participou na serie canadense de Fórmula A en 1969 e na Serie Continental en 1969 e 1971, pero retirouse das carreiras logo de 1972. Foi admitido no Canadian Motorsport Hall of Fame en 1994.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Profile at www.grandprix.com
Not the Actual Events

***Not the Actual Events*** é o segundo EP e o décimo lanzamento oficial da banda de rock industrial estadounidense Nine Inch Nails, lanzado fisicamente o 23 de decembro de 2016, pero aqueles que o preordearan recibiron un enlace de descarga un día antes. Este EP de Nine Inch Nails, o segundo despois de Broken, lanzado en 1992, marca a primeira aparición de Atticus Ross como membro oficial da banda. Foi lanzado dixitalmente e en vinilo.

## Antecedentes 
Nunha entrevista con Apple Music, Trent Reznor mencionou que comezou a "xogar con algunhas cousas" con respecto a un novo álbum de Nine Inch Nails, afirmando: "Non é un disco que estou a tratar de terminar nun mes. É máis simplemente sentirse na escuridade e ver o que soa interesante". En decembro de 2015, Reznor dixo que "Nine Inch Nails volverá en 2016".

En decembro de 2016, Reznor falou acerca das súas declaracións do regreso de Nine Inch Nails en 2016: "Esas palabras saíron da miña boca, verdade? Só agarden e vexan que pasa". Tres días despois Reznor anunciou a saída de Not the Actual Events, xunto con reedicións de lanzamentos anteriores de Nine Inch Nails.

## Listaxe de cancións 
## Persoal 
### Nine Inch Nails 
* Trent Reznor - Voz principal, composición
* Atticus Ross - Composición

### Músicos Adicionais 
* Mariqueen Maandig - Coros ((pista 3))
* Dave Grohl - Batería ((pista 4))
* Dave Navarro - Guitarra ((pista 5))

### Persoal Técnico 
* Tom Baker – Masterización
* John Crawford – Dirección de arte
* Corey Holms – Deseño adicional
* Chris Holmes – Enxeñeiro
* Dustin Mosley – Enxeñeiro
* Alan Moulder – Mesturador
* Jun Murakawa – Enxeñeiro
* Chris Richardson – Enxeñeiro
* Atticus Ross – Mesturador

## Referencias
Soiuz U

O **Soiuz U** é un foguete espacial da antiga Unión Soviética e da actual Rusia derivado do mísil R-7 creado para lanzar tripulacións e carga á órbita baixa terrestre. Está formado por dúas etapas centrais rodeadas de catro foguetes aceleradores, unha configuración común para os foguetes da familia Soiuz. Foi usado por primeira vez durante o Proxecto de Probas Apolo-Soiuz na década de 1970 e máis tarde usado para lanzar unha variedade de cápsulas Soiuz, naves de carga Progress e diferentes tipos de satélites. É o foguete máis usado na Historia, con máis de 40 anos de uso continuado e máis de 700 lanzamentos á súa conta. O foguete pódese lanzar tanto desde o cosmódromo de Plesetsk como desde o de cosmódromo de Baikonur. Tódalas etapas do foguete usan queroseno e oxíxeno líquido. O foguete transpórtase en horizontal ata a rampla de lanzamento, onde é erguido previamente ao lanzamento.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*R-7 (mísil)
*Soiuz U2
Freixido de Abaixo

Como topónimo **Freixido de Abaixo** pode referirse a:

;En Galiza
***Freixido de Abaixo**, lugar da parroquia das Neves, no concello de Ortigueira;
***Freixido de Abaixo**, lugar da parroquia de Freixido, no concello de Petín.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Freixendo

O topónimo **Freixendo** pode referirse a:

;En Galiza
***Freixendo**, lugar da parroquia de Salvaterra, no concello de Salvaterra de Miño;
***Freixendo**, lugar da parroquia de Alongos, no concello de Toén.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Freixende**, lugar da parroquia de Brosmos, no concello de Sober.
Ildefonso Díez de Rivera

**Ildefonso Díez de Rivera y Muro**, nado en Granada o 24 de xaneiro de 1777 e finado en Valencia o 26 de xaneiro de 1846, foi un militar e político español.

## Traxectoria 
### Familia 
Foi fillo de Antonio Díez de Rivera y Fonseca, señor de San Jorge de Calesa, e de Francisca de Paula Muro y Salazar, filla de Pedro Salvador de Muro y Alonso,   I marqués de Someruelos, e de Teresa Josefa de Salazar y Morales.

### Carreira Militar 
Entrou moi novo na escola de artillaría e ao remata-los estudos incorporouse como oficial de artillaría na guerra que España sostiña, como aliada de Francia contra Gran Bretaña, e especialmente na Guerra da Independencia española, destacándose na batalla de Trafalgar e no asedio de Olivenza. Ao remata-la guerra era tenente coronel e en 1815 foi nomeado comandante militar do distrito de Valencia.

Entre 1814 e 1820 foi membro da Loxa Masónica Valenciana.

### Participación política 
En 1817 foi capturado por orde do xeneral Francisco Javier de Elío e encarcerado na prisión da Inquisición. Foi dúas veces ministro de Guerra e dúas máis de Estado nos gabinetes dos presidentes Juan Álvarez Mendizábal e José María Calatrava.

Retirouse da política en 1843 trala caída de Baldomero Espartero, do que foi amigo persoal.

Polo seu matrimonio con Pascuala Valeriola Ortiz de Almodóvar, recibiu o título nobiliario de conde de Almodóvar, cun importante patrimonio en Callosa de Segura, Orihuela, Alacant e Murcia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de presidentes do Senado
* Lista de presidentes do Congreso dos Deputados

### Ligazóns externas 
* Expediente persoal no Senado
Aeroporto de Caen-Carpiquet

O **aeroporto de Caen-Carpiquet**  é un aeroporto francés situado en Carpiquet, a 6 quilómetros ao oeste de Caen, no departamento de Calvados. Chalair Aviation ten as súas oficinas principais nas súas instalacións.

## Aeroliñas e destinos
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto

## Notas
Máximo Rodríguez Martínez

**Máximo Rodríguez Martínez** foi un impresor e xornalista galego.

## Traxectoria 
Fundou en Ribadavia en 1870 a imprenta El Ribadaviense. Nela editáronse as publicacións  *El Avia*, *El Obrero*, *El Avia Ilustrado*, *El Ribadaviense*  e *Ris-Ras*. Foi tamén administrador de *El Avia* e *El Avia Ilustrado*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* La AEAGG rindió un homenaje a las 5 empresas asociadas con más antigüedad en el sector gráfico gallego, en reconocimiento a su trayectoria profesional