SS Nomadic

O '*SS *Nomadic'''* é un barco de vapor da White Star Line, construído no ano 1911 nos estaleiros de Harland and Wolff na cidade de Belfast, Irlanda do Norte. Foi construído como transbordador para o  e o . Foi deseñado por Alexander Carlisle e Thomas Andrews, enxeñeiros deseñadores dos buques clase *Olympic*.

En 1927 a White Star Line vendeuno á Société Cherbourgeoise de Transbordement, que o utilizou co mesmo nome. En 1934 foi vendido de novo, esta vez á Société Cherbourgeoise de Remorquage et de Sauvetage, que o renomeou como "*Ingénieur Minard*".

O barco estivo en servizo durante 57 anos, sobrevivindo ás dúas guerras mundiais. Após ser dado de baixa en novembro de 1968, foi comprado por Yvon Vincent en 1974, sendo trasladado até París, onde foi reconvertido nun restaurante boiante preto da torre Eiffel. Tras o peche do restaurante en 1999, o barco estivo inactivo durante varios anos, até que foi adquirido en 2006 polo Departamento de Desenvolvemento Social de Irlanda do Norte para a súa restauración, sendo trasladado de regreso a Belfast en xullo dese mesmo ano.

O *Nomadic* é o único barco da frota da desaparecida White Star que aínda existe, sendo actualmente usado como un barco museo.

## Historia 
miniatura|esquerda|200px|O *Nomadic* en 1911.
A quilla do *Nomadic* foi colocada nos estaleiros de Harland and Wolff en 1910, e foi botado o 25 de abril de 1911. Realizou as probas de mar o 16 de maio de 1911 e foi asignado a White Star Line o 27 de maio dese ano.

Xunto co seu irmán, o SS *Traffic*, o *Nomadic* foi empregado como transbordador para o  e para o  en Cherburgo, Francia. Foi equipado cun luxoso interior e foi polo tanto usado polos pasaxeiros de primeira e segunda clase, mentres que o Traffic serviu para os de terceira.

Durante a primeira guerra mundial o *Nomadic* usouse para o transporte das tropas dos Estados Unidos en Brest, Francia.

En 1927 foi vendido á Compagnie Cherbourgeoise de Transboerdement e despois, en 1934 á Société Cherbourgeoise de Remorquage et de Sauvetage (SCSR). Entón baixo o nome de *Ingenieur Minard*, serviu outra vez como barco de tropas na segunda guerra mundial.

Ó rematar a guerra continuou co transbordo de pasaxeiros a barcos da Cunard White Star, ata o 4 de novembro de 1968, cando serviu ao RMS *Queen Elizabeth* por última vez.

[miniatura|esquerda|200px|O SS *Nomadic* atracado no [río Sena en París no ano 2000.]]

No ano 1974 foi adquirido por Yvon Vincent, e convertíuno nun restaurante sobre o río Sena en París. O restaurante funcionou dende 1977 até 1999, e tras o seu peche, o *Nomadic* permaneceu atracado e semiabandonado, ata que foi levado ao porto de Le Havre no 2003 onde permaneceu ata o 2006.

## Conservación do Nomadic 
[miniatura|O SS *Nomadic'' en [Belfast sendo restaurado, en marzo de 2012.]]
O 26 de xaneiro de 2006, o Nomadic foi adquirido polo Department of Social Development of Northern Ireland polo prezo de 171 320 £.

O concello de Belfast investiu 7 millóns de libras esterlinas para a conservación e restauración do Nomadic.

O Belfast Industrial Heritage levou a cabo a campaña de financiamento e a colaboración do 'White Star Memories' e outros apaixonados pola preservación do Nomadic contribuíron na restauración do navío.

### Situación actual 
Tras o seu regreso a Belfast, o Nomadic foi amarrado no peirao de Queen xusto as aforas do centro Odyssey Arena de Belfast e aberto en exposición temporal. A finais do 2008, o barco foi pechado ao público e trasladado ao porto de Barnett para o mantemento do interior.

En xaneiro do 2009, a empresa Frazer-Nash foi nomeada administradora do Plan de Xestión da Conservación. O nivel da restauración estaba planificado que a restauración completa do Nomadic estivera completada a tempo para o 100 aniversario do afundimento do  no ano 2012. En 2009 entrou en dique seco para a súa completa restauración.

En 2013 completouse a nova superestrutura e a restauración do interior.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Historia do SS Nomadic (en inglés)