Xeración das Festas Minervais

A **xeración das Festas Minervais** está composta por unha serie de autores de poesía da Literatura galega do século XX. Son persoas que non viviron directamente a Guerra civil española, asistiron á universidade e participaron nas Festas Minervais (concurso literario organizado pola USC que premiaba obras poéticas e narrativas en galego) e senten grande interese pola cultura europea do momento e toman conciencia crítica coa realidade española da época. Boa parte deles fundaron o grupo Brais Pinto durante a súa estancia en Madrid,  e crearon unha colección literaria co mesmo nome.

## Evolución poética
A xeración dos 50 protagonizou unha fonda renovación temática e formal, se ben cada un dos seus membros seguiu unha traxectoria poética propia.

Hai dúas épocas que marcan dúas tendencias ben diferenciadas. Por un lado, a poesía dos 50 na que se aprecia unha profunda influencia das ideas existencialistas e do absurdo. Trátase por tanto dunha poesía de desarraigo e angustia, que recibe o nome de Escola da Tebra. Por outra banda, na década dos 60  esta poesía evolucionou cara a unha poesía social e denunciadora da falta de liberdade. É patente aquí a influencia da *Longa noite de pedra* de Celso Emilio Ferreiro, publicada en 1962.

## Representantes
* Uxío Novoneyra. Naceu nas terras do Courel e marchou a Madrid aos 19 anos, alí colaborou co grupo Brais Pinto. Na súa poesía destacan dúas vertentes:

:* A paisaxística, nela expresa a soidade da persoa en contacto coa natureza agreste da súa terra natal. Obras representativas: *Os eidos*, *Elexias do Courel* e outros poemas.
:* Poesía social, de carácter político e reivindicativo, recollida en obras como *Do Courel a Compostela*, *Poemas caligráficos*.   Tamén cultivou a poesía amorosa en *Muller pra lonxe*.
:
:A poesía de Novoneyra destaca formalmente polo emprego do fonosimbolismo e pola disposición espacial e tipográfica dos versos.

* Antón Avilés de Taramancos. Viviu entre A Coruña e Colombia. A súa é unha poesía vitalista, chea de imaxes que remiten á unión do poeta coa natureza. Entre as súas obras destacan *O tempo no espello*, *Cantos caucanos*, *As torres no ar* ou *Última fuxida a Harar*.
* Manuel María. A súa poesía vai dende unha etapa na que predomina un ton intimista e desacougado con obras como *Advento* ou *Terra Chá*, ata unha poesía de carácter reivindicativo e social como a que aparece en *Documentos personaes*.
* Bernardino Graña. Escribiu teatro e narrativa, a maior parte encadrada dentro da literatura infantil, foi na poesía onde desenvolveu a súa obra principal. Entre as súas obras máis representativas destacan *Profecía do mar* ou *Non vexo Vigo nin Cangas*.
* Xohana Torres. É a principal voz feminina dentro da xeración; escribiu obras como *Do sulco*, *Estacións ao mar* e *Tempo de ría*. Cómpre salientar a súa novela *Adiós, María*.
* Xosé Luís Franco Grande, gañador 5 veces da flor natural das Festas Minervais. A obra con máis relevancia é, *Entre o si e o non.*
* Outras voces. Xosé Luís Méndez Ferrín coa súa obra *Con pólvora e magnolias*, Salvador García-Bodaño, con *Ao pé de cada hora*; Arcadio López-Casanova, con *Mesteres*; Manuel Rodríguez López, con *Soldada Mínima*.

## Véxase tamén
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Xeración do 36
* Promoción de enlace