open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pobo iézidi

Os **iézidis** (ou tamén en ,  *Yezdi*,  *Ezidy*, ) é un grupo etnorelixioso kurdo. Segundo algunhas fontes, a súa relixión está conectada co antigo zoroastrismo e sufismo, mentres que outras fontes coidan que é unha combinación de xiísmo e islam sufí xunto con tradicións folclóricas locais. Viven principalmente na provincia de Nínive do norte de Iraq, unha rexión outrora parte da antiga Asiria e capital do Imperio Neoasirio. Tamén existen comunidades en Armenia, Xeorxia e Siria que están a declinar dende a década de 1990 como resultado dunha significativa migración a Europa, especialmente a Alemaña. Os iézidis cren en Deus como creador do mundo, que foi posto baixo a protección de sete "seres sagrados" ou anxos, sendo o seu "xefe" (arcanxo) Melek Taus, o "Anxo pavón".

## Notas
Blaumut

**Blaumut** é un grupo de música catalán que combina o folk e o pop, a música clásica e a canción de autor. O nome "Blaumut" foi extraído da canción "Islàndia" do seu disco *El turista*.

## Historia 
miniatura|250px|dereita|Foto dos Blaumut.
Vassil Lambrinov e Xavi de la Iglesia comezaron no 2003 a facer gravacións caseiras, probando e experimentando con diferentes sonoridades. Dende o 2009, o grupo actuou en pequenos escenarios de Barcelona. No ano 2011 firmaron un contrato discográfico con Picap, e en setembro do ano seguinte publicaron o seu primeiro álbum, que levaba o título de *El turista*. Dende a publicación do seu primeiro álbum até hoxe, a formación experimentou un crecemento continuo grazas ao seu primeiro grande éxito "Pa amb oli i sal", coñecido por ambientar os descansos dos partidos do FC Barcelona no Camp Nou e por aparecer de xeito recorrente en tódalas emisoras de radiofórmula catalás.

En setembro de 2013 foron galardoados co Premio Cerverí de letras de cancións pola súa versión musical do poema "I beg your pardon", de Salvador Espriu.

## Membros 
* Oriol Aymat (violoncello, voz e asubíos)
* Xavi de la Iglesia (voz, guitarra e baixo)
* Vassil Lambrinov (violín, serra, asubíos e percusións)
* Manel Pedrós (batería e voz)
* Manuel Krapovickas (baixo e contrabaixo)

## Discografía
* **El turista** (2012) Picap
# «Bicicletes»
# «Only You (i el teu xampú)»
# «El llimoner»
# «Les 7 i quart»
# «Islàndia»
# «100 ºC»
# «El turista»
# «Massa tard»
# «Esquimals»
# «Pa amb oli i sal»
# «Paisatge núm. 8»
# «Octubre»
* **El primer arbre del bosc** (2015) Autoedición
# «El primer arbre del bosc»
# «Tornarem a casa»
# «Normal»
# «Passes la pàgina en blanc»
# «Vuit»
# «El millor gos per a un nom»
# «Vent que mou el temps»
# «Qui va matar el Sr. Cordills»
# «Cartes de l'orient»
# «Piano»
# «De moment»
# «Amsterdam»
# «El pont de l'Accademia»
* **El segon arbre del bosc EP** (2015) Autoedición
# «Simplement»
# «Vent que mou el temps (acústica)»
# «Passes la pàgina en blanc (acústica)»
# «De moment (acústica)»
# «Amsterdam (acústica)»
* **Equilibri** (2017) Música Global
# «Atlàntida»
# «Houston»
# «Quart de Lluna minvant»
# «Equilibri»
# «Chaplin»
# «Vint-i-un botons»
# «Ara que tot va bé»
# «Encara»
# «A peu»
# «Demà»
# «La vida moderna dels Déus»
# «Sud-Conscient»
# «El camí dels elefants»
* **Singles**
# «I beg your pardon» (2013) {Amb Música Ho Escoltaries Potser Millor, Picap} - Poema Salvador Espriu
# «Previsions d'acostament» (2016) {El llibre blau de Blaumut}

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
A Abelleira, Galdo, Viveiro

**A Abelleira** é un lugar da parroquia de Galdo, no concello lugués de Viveiro, na comarca da Mariña Occidental. Segundo o IGE, en 2024 tiña 13 habitantes (8 homes e 5 mulleres).

## Xeografía 
Está situado entre dúas pontes do río Bravos, ao pé do monte Castelo. Está atravesado polo rego da Veiga. Limita ao sur coa Devesa, ao sueste con San Miguel e A Corredoira, e ao norte con Fornela.

Ten un depósito de auga e unha capela da Nosa Señora de Belén, na que cada 6 de maio se celebra misa con procesión. Antigamente tivo un colexio de seu, dúas tabernas, un salón de baile (reconvertido en vivenda) e un muíño (actualmente en ruínas).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Galdo 
### Parroquias de Viveiro 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Viveiro
Moucho de Atenea

O **moucho de Atenea** é unha manifestación da mitoloxía grega, na que un Moucho (*Athene noctua*) acompaña ou representa á deusa Atenea. Debido a esta asociación o moucho utilízase na cultura occidental coma símbolo de coñecemento, sabenza e perspicacia.
[miniatura|[Tetradracma ateniense. Séc. V a. C.]]
## Mundo clásico 
[miniatura|Lekythos. Cerámica [ática de figuras vermellas amosando á deusa Atenea armada cunha lanza na man esquerda, sostendo o seu helmo na man dereita. Diante dela voa un moucho.]]
### Grecia 
O epíteto homérico máis común para Atenea, ***glaucopis*** ("γλαυκῶπις") comparte a súa raíz coa do nome grego do moucho *glaux* (γλαύξ) e adoita traducirse por ‘de ollos brillantes’ combinación de γλαύκος *glaukos* (‘brillante’, ‘prateado’, e posteriormente ‘azul’ ou ‘gris’) e ὤψ *ôps* (‘ollo’, ou ás veces ‘face’), aínda que Thompson sinala no seu glosario a escuridade do termo, e albisca que pode referirse á lúa.

A identificación do moucho coa deusa foi probablemente motivada pola orixe arcaica de Atenea coma deusa da noite, sendo o moucho a ave nocturna máis frecuente na Europa mediterránea.

A imaxe do moucho foi extensamente reproducida polos atenienses nas súas cerámicas e moedas, converténdose o paxaro en insignia da cidade. No reverso da Tetradracma ateniense figuraban un moucho, un ramo de oliveira e unha lúa, xunto coa inscrición "ΑΘΕ".

### Roma 
Correspondéndose coa deusa grega Atenea, a deusa Minerva na mitoloxía romana tamén foi representada na compaña do seu paxaro sagrado, o moucho de Minerva.

## Notas
Larouco (homónimos)

Como topónimo **Larouco** recibe o nome dunha divindade celta, o deus Larouco. Pode referirse a:

;En Galiza
***Larouco**, concello da comarca de Valdeorras;
****Larouco**, parroquia de dito concello;
*****Larouco**, lugar de dita parroquia.

;Serra de Galiza
***Serra do Larouco**, no sur de Galiza.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
A Merca (homónimos)

Como topónimo **A Merca** pode referirse a:

;En Galiza
***A Merca**, concello da comarca da Terra de Celanova;
****A Merca**, parroquia de dito concello;
*****A Merca**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Mercadeiros**, lugar da parroquia de Fomiñá, no concello da Pastoriza.
Montederramo (homónimos)

O topónimo **Montederramo** é un orónimo procedente do latín  (monte do ramo). Pode referirse a:

;En Galiza
***Montederramo**, concello da comarca da Terra de Caldelas;
****Montederramo**, parroquia de dito concello;
*****Montederramo**, lugar de dita parroquia;
****San Cosme de Montederramo**, parroquia de dito concello.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Agustín Fernández

O nome de **Agustín Fernández** pode referirse a:

***Agustín Fernández de Velasco y Bracamonte**, aristócrata español (1669-1741);

***Agustín Fernández Gamboa**, político, diplomático e militar español (1789-1950);
***Agustín Fernández Albor**, xurista e catedrático galego penal (1929 - 1987);
***Agustín Fernández Díaz**, atleta español (n. 1938);
***Agustín Fernández Paz**, escritor e pedagogo galego (1947-2016);
***Agustín Fernández Gallego**, político galego (n. 1959);
***Agustín Fernández González**, político galego (n. 1961);
***Agustín Fernández Mallo**, físico e escritor galego (n. 1967);
***Agustín Fernández Fernández**, piloto galego de motociclismo (f. 2009).
Shantala

O **Shantala** e un tipo de masaxe de orixe India, dirixido especialmente aos bebés. Aconséllase realizalo a diario, despois do baño ou antes de deitar o bebé, para que se relaxe e descanse mellor.

O nome foi dado polo doutor francés Frédérik Leboyer, que nunha das súas viaxes pola India observou como unha nai moi nova daba unha masaxe ao seu bebé nas rúas de Calcuta. O médico deulle á masaxe o nome da nai.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* José Antonio Sánchez (2013): *El masaje Shantala*. Ed. Ta-BooK. ISBN 978-84-941386-5-2
* F. Leboyer (2008): *Shantala: El masaje de los niños*. Lib. Universitaria. ISBN 9788496865372

### Ligazóns externas 
* El masaje Shantala .
Galería de imaxes de Xosé Filgueira Valverde

miniatura|Filgueira en 1931.
**Galería de imaxes de Xosé Fernando Filgueira Valverde**.
miniatura|Sinatura.

## Casa e rúas 
## Documentación 
### Recoñecementos
A rede (filme de 1995)

***A rede*** (en ) é un filme estadounidense dirixido por Irwin Winkler que se estreou en 1995. Está protagonizado por Sandra Bullock, Jeremy Northam e Dennis Miller.

Estreouse en galego o 9 de xuño de 2010 a través da TVG.

## Sinopse 
O primeiro día das súas vacacións, unha programadora de ordenadores recibe un estraño disquete para que o investigue. Gárdao e descobre que posúe a chave para acceder ó control das bases de datos protexidas dos Estados Unidos. Á vez ve como todos os datos da súa vida que figuran en arquivos informáticos son suprimidos ou terxiversados.

## Personaxes 
* Sandra Bullock como Angela Bennett
* Jeremy Northam como Jack Devlin
* Dennis Miller como Dr. Alan Champion
* Diane Baker como Mrs. Bennett
* Wendy Gazelle como Ruth Marx
* Ken Howard como Michael Bergstrom
* Ray McKinnon como Dale Hessman
* Robert Gossett como Ben Phillips
* Wren T. Brown como Trooper

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Carolina Regueiras

**Carolina Regueiras**, nada en Amoeiro e finada o 28 de xuño de 1937, foi unha labrega galega asasinada polos falanxistas.

## Traxectoria 
Muller de Juan Antonio Dopazo, un libertario retornado do Uruguai que traballaba de fontaneiro en Ourense. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, Juan Antonio pasouse ao bando leal. Carolina foi violada e asasinada o 28 de xuño de 1937, a súa morte foi rexistrada a causa de dous disparos na testa. O seu cadáver apareceu na estrada de Amoeiro a  Tamallancos deliberadamente exposto en día de feira.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Juan Antonio Dopazo

### Ligazóns externas 
* Campesiñas dos brazos abertos
Juan Antonio Dopazo

**Juan Antonio Dopazo López**, nado en Amoeiro cara a 1900 e finado en Ourense en 1982, foi un fontaneiro e político galego.

## Traxectoria 
Libertario retornado do Uruguai, traballaba de fontaneiro en Ourense. Ingresou no POUM. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 pasouse ao territorio controlado polo goberno lexítimo. A súa muller Carolina Regueiras foi violada e asasinada o 28 de xuño de 1937. Foi oficial de prisións do Campamento de Mutxamel (Alacant). Coa derrota da República foi detido e xulgado en consello de guerra en Madrid en abril de 1939, foi condenado a 12 anos de prisión. Cumpriu condena nas prisións de Carabanchel, Central de Madrid e Destacamento Penal de Valdemanco, de onde saíu en liberdade condicional o 16 de decembro de 1942. Volveu ser detido en Ourense en outubro de 1948.

Posteriormente casou con Carmen Rodríguez Nóvoa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Persoeiros da Corporación de Amoeiro na II República: Modesto Santos Pulido e as tráxicas pegadas da represión na parroquia de Bóveda
* Os heterodoxos do comunismo galego (1931-1936)
Xan Fernández Carrera

**Xan Xosé Fernández Carrera**, nado en Bamiro (Vimianzo) en 1951, é mestre e escritor galego.

## Traxectoria 
Exerceu a súa profesión na Ponte do Porto (Camariñas), A Coruña, Goián (Tomiño, Pontevedra) e no CPI Alcalde Xosé Pichel de Coristanco. É presidente do Instituto de Estudos Bergantiñáns e membro da directiva do Seminario de Estudos Comarcais da Costa da Morte (Semescom) e da Fundación Gonzalo López Abente.

## Obra 
### Ensaio 
* *Coristanco: terra da pataca*, 1994, Concello de Coristanco.
* *Costa da Morte: guía turística-cultural*, 1998, Asociación Neria.
* *Ramón Caamaño. Historia viva da Costa da Morte*, 1999, Editorial Xaniño.
* *A Costa da Morte. Mapa e Itinerarios*, 2000, Editorial Xaniño.
* *A comarca de Bergantiños: paisaxe, historia e roteiros por concellos*, 2001, Editorial Xaniño.
* *Lugares con encanto da Costa da Morte*, 2003, Editorial Xaniño.
* *Rutas para descubrir A Costa da Morte*, 2007, Editorial Xaniño.
* *A Romaría da Barca*, 2007, Editorial Xaniño.
* *Ruta a pé pola Costa da Morte*, 2011, Asociación Neria.
* *Guía de Carballo*, 2013, Concello de Carballo.
* *Gonzalo López Abente, poeta do mar: unidade didáctica*, 2013, Deputación da Coruña.
* *Descubre Muxía*, 2014, Concello de Muxía.
* *Lendas da Costa da Morte*, 2017, Embora.
* *Unha parroquia singular, A Graña: paisaxe, historia e patrimonio*, 2017, Concello de Covelo e Asociación de Montes en Man Común da Graña.
**José Vidal, unha vida dedicada á fotografía*, 2018, Deputación Provincial da Coruña.
**Moraime, centro histórico da Costa da Morte*, 2020, edición de autor, patrocinada pola Deputación da Coruña.
**A pesca en Muxía*, 2022, Deputación Provincial da Coruña
**A Costa da Morte, confín de Europa*, 2024, Asociación Profesionais deTurismo da Costa da Morte (APTCM) e Turismo de Galicia

### Obras colectivas 
* *Muxía e o seu concello*, 1992, Concello de Muxía.
* *A cultura popular en Coristanco*, 1997, Concello de Coristanco.
* *Deporte e aventura na Costa da Morte*, 1998, Edicións Lea.
* *O camiño dos peregrinos á fin do mundo: a prolongación xacobea a Fisterra e Muxía*, 2000, Deputación da Coruña.
* *Romarías da Costa da Morte*, 2011, Seminario de Estudos Comarcais da Costa da Morte.
* *Un mar de sensacións: rutas e poemas para descubrir a Costa da Morte*, 2012, con Rosalía Fernández Rial, Seminario de Estudos Comarcais da Costa da Morte.
* Cadernos "Andando por Bergantiños", 2000-2017, (19 números), Instituto de Estudos Bergantiñáns, Carballo (A Coruña)
**O río do Porto, río grande da Terra de Soneira*, 2019, Seminario de Estudos Comarcais da Costa da Morte, Vimianzo (A Coruña)
**O río Anllóns, arteria principal da comarca de Bergantiños*, 2020, Instituto de Estudos Bergantiñáns, Carballo (A Coruña).
**O Chan da Embarrada, conxunto megalítico en Ferreira (Coristanco)*, 2021, Concello de Coristanco.
**MONTE NEME, o Olimpo bergantiñán*, 2023, Instituto de Estudos Bergantiñáns, Carballo (A Coruña)
ETRAD

A **Escola Municipal de Música Folk e Tradicional** (**ETRAD**) é unha escola musical da cidade de Vigo. Está dirixida por Rodrigo Romaní. A escola ademais é a responsable da orquestra folk SonDeSeu, que forma parte da Rede Europea de Orquestras Folk (ENFO).

## Historia
O centro desvinculouse da Escola de Artes e Oficios de Vigo por motivos de políticas laborais, aínda que seguen a compartir o edificio da rúa de García Barbón.

A escola céntrase na ensinanza das músicas galegas e a súa execución cos instrumentos tradicionais na nosa cultura. Os cursos están organizados en dous itinerarios distintos: o básico e o medio-avanzado. Ao mesmo tempo as ensinanzas impártense segundo instrumento podendo asistir a aulas grupais (entre distintos instrumentos). A escola tamén imparte cursos monográficos e aulas abertas.

## Mestres
*Director: Rodrigo Romaní.
*Gaita: Xaquín Xesteira.
*Zanfona: Anxo Pintos.
*Canto popular: Xisco Feijoo.
*Violín: Alfonso Franco.
*Requinta e corda: Xosé Liz de Cea.
*Percusión tradicional: Chuco Estevez.
*Acordeón diatónico: Carlos Quintá.
*Arpa céltica: Begoña Riobó.
*Ritmos e xéneros do canto: Xela Conde.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Blog da escola
*Rede de Orquestras Folk
David Aganzo

**David Aganzo Méndez**, coñecido habitualmente como **Aganzo**, nado en Leganés (Madrid) o 10 de xaneiro de 1981, é un futbolista profesional español da canteira do Real Madrid que xoga como dianteiro.

## Traxectoria 
Nado en Leganés, Madrid, Aganzo é froito da canteira do Real Madrid, onde pasou desde o equipo xuvenil directamente ao primeiro equipo, sen ter xogado antes nin en Segunda nin en Terceira. Así, debutaría co primeiro equipo madridista en Primeira división na tempada 1999-2000 o 20 de febreiro nun encontro en Mestalla ante o Valencia CF que remataría con empate 1-1. Ese ano acabaría xogando catro partidos de liga e un da Liga de Campións, concretamente na vitoria do seu equipo por 1-0 ante o Rosenborg Ballklub. Ese mesmo ano Aganzo engade ao seu palmarés o máximo título continental.

Nos seguintes anos sería cedido a outros clubs de Primeira División, o u de Segunda con aspiracións de ascenso: CF Extremadura, RCD Espanyol, Real Valladolid e Levante UD. Co Valladolid, en Primeira, sería o máximo goleador do equipo esa tempada, mentres que ao ano seguinte sería peza clave no ascenso do Levante á Primeira División. Ao ano seguinte Aganzo deixa de ser xogador do Real Madrid e asina co Racing de Santander da máxima categoría, onde pese a destacar no primeiro ano, por mor das lesións sería menos habitual nos dous seguintes, onde mesmo foi cedido temporalmente ao Beitar Xerusalén FC en xaneiro.

Na seguinte tempada, Aganzo deixa o Racing e asina co Deportivo Alavés da Segunda División, contribuíndo con 10 goles a axudar á permanenecia do conxunto vasco. Ao ano seguinte asinaría co Rayo Vallecanoda mesma categoría, onde permanecería durante tres tempadas, chegando a meter 12 goles en tan só 30 partidos para os madrileños. Tras tres tempadas no conxunto de Vallecas, Aganzo ficha polo Hércules CF, aínda que unha tempada farta de lesión evita que poida dar o seu máximo nivel. Tras acabar a tempada no club alacantino marcha a Grecia para asinar co Aris Salónica, onde metería un total de 12 goles en 38 partidos na máxima categoría helena. Tras final o seu contrato co equipo mecedónico, asina o 18 de agosto de 2014 co Club Deportivo Lugo da Segunda División.

### Clubs 
## Títulos 
;Real Madrid
* **Liga de Campións da UEFA**: 1999-00

;Selección española
* **Copa do Mundo de Fútbol Sub-20**: 1999

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en Soccer Data Base
Chantaxe maior

A **chantaxe maior**, **correola** ou **lingua de vaca**, ***Plantago major***, é unha especie de planta herbácea natural de toda Europa, Norteamérica, norte de África e Asia occidental onde crece en terreos incultos, baldíos terrapléns e taludes.
miniatura|Ilustración
miniatura|Inflorescencia
miniatura|Vista da planta
## Características 
É unha planta herbácea perenne co talo non ramificado. Alcanza os 3-5 dm de altura. Ten un rizoma curto con moitas pequenas raíces de cor amarela. As follas, algo dentadas, saen dunha roseta basal con 3 a 6 nervacións lonxitudinais que se estreitan e continúan no pecíolo, ten un limbo oval. As flores, de cor verde esbrancuxada, prodúcense en densas espigas cilíndricas que aparecen en maio-outubro. O froito é un pixidio. As sementes son de cor parda.

## Propiedades 
* Contén mucilaxes e ácido silícico que se utiliza como remedio pectoral.
* É diurético, expectorante, emoliente e cicatrizante.
* Utilízase en decocción, xarope ou extracto fluído para combater os catarros, bronquites e asma
* Por vía externa en forma de compresas para tratar queimaduras e úlceras.
* En gargarismo alivia as anxinas.
* En colirios úsase para a conxuntivite e a inflamación das pálpebras.
## Ecoloxía 
Esta especie serve de alimento para as larvas da couza *Athetis pallustris*.
## Taxonomía 
*Plantago media* foi descrita por Carl von Linné e publicado en *Species Plantarum* 1: 112. 1753. 
;Etimoloxía:
***Plantago***: nome xenérico que deriva de *plantago* = moi principalmente, nome de varias especies do xénero *Plantago* L. (Plantaginaceae) –relacionado coa palabra latina *planta, -ae f.* = "planta do pé"; pola forma das follas, segundo din–. Así, Ambrosini (1666) cóntanos: “É chamada Plantago polos autores latinos, vocábulo que toman da planta do pé (a causa da largura das súas follas, que recordan a planta do pé; e así mesmo, porque as follas teñen liñas como feitas con arado, semellantes ás que vemos na planta do pé)”

***major***: epíteto latino que significa "maior".
;Citoloxía:
Número de cromosomas de *Plantago major* (Fam. Plantaginaceae) e táxons infraespecíficos: n=6; 2n=12

;Sinonimia:
* *Plantago borysthenica* Wissjul.
* *Plantago dregeana* Decne.
* *Plantago latifolia* Salisb.
* *Plantago major fo. scopulorum* Fries
* *Plantago major var. borysthenica* Rogow.
* *Plantago officinarum* Crantz
* *Plantago sinuata* Lam.
;Variedades:
* *Plantago major* subsp. *major*
* *Plantago major* subsp. *intermedia* (DC.) Arcang.
* *Plantago major* subsp. *winteri* (Wirtg.) W.Ludw.

## Nome común 
* Galego: chantage, chantasia, chantaxa, chantaxe, chantaxe maior, chantaxe mayor, chante, chantá, chantán, chinchagem, correola, lengua de boei, lentén, lingua de vaca, llantén, llantén mayor, setecostas, tanchagem-maior, tantage, tantaxe.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* GRIN taxonomía
* *Llantén mayor* en *Natureduca*.
Aristaeomorpha

***Aristaeomorpha*** é un xénero de crustáceos decápodos carideos da famila dos aristeidos (*Aristeidae*).

## Taxonomía 
O xénero foi descrito polo zoólogo escocés James Wood-Mason (1846-1893).

Comprende tan só dúas especies:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Costello, M. J., Emblow, C. & White, R. J. (eds.) (2001): *European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification*. París: Muséum national d'Histoire naturelle. Collection Patrimoines Naturels, **50**. ISBN 2-85653-538-0. 
* Holthuis, L. B. (1993): *The recent genera of the Caridean and Stenopodidean shrimps (Crustacea, Decapoda): with an appendix on the order Amphionidacea*. Leiden: Nationaal Natuurhistorisch Museum. ISBN 90-73239-21-4.
* Raabe, Charles & Linda Raabe (2008): "The Caridean shrimp: Shrimp Anatomy - Illustrations and Glossary".
* Tavares, Carolina & Joel W. Martin (2010): "Suborder Dendrobranchiata Bate, 1888", en F. R. Schram, J. C. von Vaupel Klein, J. Forest & M. Charmantier-Daures (eds.) *Treatise on Zoology – Anatomy, Taxonomy, Biology – The Crustacea*. Volume 9A * Eucarida: Euphausiacea, Amphionidacea, and Decapoda*. Brill Publishers. ISBN 978-90-04-16441-3. PDF.

### Outros artigos 
* Crustáceos
* Decápodos
* Carideos
* Marisco

### Ligazóns externas 
* *Aristaeomorpha* no SIIT.
* *Aristaeomorpha* no ADW.
Unlla

A **unlla** ou **uña** é unha estrutura anexa da pel localizada na parte máis distal dos dedos da maioría dos vertebrados terrestres. Está composta por queratina, a cal é segregada por unhas glándulas situadas na base da uña, coñecida como matriz ungueal.

Nos animais coñécese co nome de pezuño.

## Estrutura 
As unllas das mans e dos pés están compostas de:
:
* **Matriz ou raíz**. É a parte onde se orixina á unlla, situada baixo a pel na súa parte inferior.
* **Eponiquio**. É a estreita franxa de pregadura da pel que semella rematar na base da lámina ungueal. Ás veces tamén se lle coñece coma cutícula.
* **Paronniquio**. É a estreita franxa do pregadura dea pel aos lados da unlla.
* **Hiponiquio**. É o tecido situado baixo a marxe libre da unlla. Constitúe un selo impermeábel que protexe o leito ungueal das infeccións.
* **Lámina ungueal**. Tamén denominada corpo ungueal, é a estrutura córnea que normalmente coñecemos como unlla; a porción dura e translúcida composta por queratina.
* **Leito ungueal**. É o tecido conectivo adherente que se atopa baixo a unlla e que a conecta co dedo.
* **Lúnula**. É a parte de cor branca en forma de semilúa que se observa case sempre na base da lámina ungueal. Non todos os dedos a teñen visíbel. A lúnula é a fin da matriz e, polo tanto, a parte á vista da unlla viva. O resto da lámina ungueal está composta por células mortas.

## Trastornos das unllas 
As principais doenzas que poden afectar á unlla son:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pezuño
* Dedo
* Sistema tegumentario
Cabaleiros con aquel

***Cabaleiros con aquel*** foi unha comedia producida pola BBC do ano 1999 e emitida pola TVG no ano 2001 e reemitida no 2006 protagonizada por *The league of gentlemen*, un cuarteto de humoristas formado en 1995 por Jeremy Dyson, Mark Gatiss, Steve Pemberton e Reece Shearsmith, e que colleron sona con ela.

## Argumento
Trátase dunha *sitcom* ambientada nunha pequena vila inglesa do interior. Contén elementos de terror e humor inglés, e segue as vidas de decenas de habitantes bizarros da cidade, interpretados por Gatiss, Pemberton e Shearsmith, usando para iso unha serie de disfraces e maquillaxes. A serie de televisión foi filmada principalmente en Hadfield, pero tamén en Glossop, Gamesley, Marsden, Mottram, Hope Valley (Derbyshire) e Todmorden.

O argumento principal comezaba en torno á construción dunha estrada pola vila de Roston Vasey, pero logo seguía con outros marcos argumentais acerca das relacións entre as distintas personaxes, seguindo a vida dos excéntricos habitantes desta vila, parodiando actos cotiás e mesmo típicas escenas do cinema de terror dos 80.

## Notas
Evanxeo da Verdade

miniatura|Papiro 17 do Codex I ou Jung, cun fragmento do Evanxeo da Verdade
O **Evanxeo da Verdade** ou **Evanxeo de Valentín** é un dos Evanxeos gnósticos, parte dos Evanxeos apócrifos, atopado na Biblioteca Nag Hammadi. Existen dúas traducións coptas: unha en dialecto lycopolitano que sobreviviu case enteira no Códice I (Códice Jung) e outra en dialecto sahídico en fragmentos no Códice XII.

O texto describe unha teoría sobre a aparición do Erro personificado. A súa ignorancia e o seu *anceio de ver o Pai xeraron medo, que se presentou nunha nube pola cal o Erro gañou poder*.

Como parte da biblioteca Nag Hammadi o Evanxeo da Verdade atópase no Museo Copto do Cairo, Exipto, nunha biblioteca só aberta para investigadores.
Evanxeo de Tomé

O **Evanxeo de Tomé** é un dos Evanxeos gnósticos, parte dos Evanxeos apócrifos, atopado na Biblioteca Nag Hammadi, Códice II.

Está composto por 114 ditos atribuídos a Xesús, a metade dos cales coinciden cos atopados nos Evanxeos canónicos, e non segue a forma de relato.

A introdución di:
:*"Estas son as palabras ocultas que o vivente Xesús falou e Dídimo Xudas Tomé escribiu."*

Dídimo (grego) e Tomé (arameo) significan ambos "xemelgo". Varios estudosos críticos sospeitan que esta referencia ao Apóstolo Tomé é falsa e que polo tanto o autor é descoñecido.

Como parte da biblioteca Nag Hammadi, o Evanxeo de Tomé atópase no Museo Copto do Cairo, Exipto, nunha biblioteca só aberta para investigadores.

## Notas
Pistis Sophia

O ***Pistis Sophia*** é un importante texto gnóstico que os estudosos datan entre 250 e 300 EC e relata as ensinanzas gnósticas dun Xesús transfigurado aos seus apóstolos (incluíndo María Madalena, María, nai de Xesús e Marta) cando Xesús Cristo resucitado pasou supostamente once anos falando cos seus discípulos. Nel aparecen as xerarquías e estruturas complexas das familias das ensinanzas gnósticas.

O título Pistis Sophia (Πίστις Σοφία) non aparece en ningures como o título dos textos. O nome púxoo por erro Karl Gottfried Woide, estudoso da Biblia e unha das primeiras persoas en examinar en profundidade o códice. Inda que o título é erróneo consérvase desde entón. O coptoloxista Carl Schmidt suxire Τεύχη τοῦ Σωτῆρος (libros do salvador) como alternativa. O termo Pistis Sophia é escuro e ás veces tradúcese como Sabedoría da Fe, Sabedoría na Fe ou Fe na Sabedoría. Unha tradución máis axeitada, tendo en conta o contexto gnóstico, é A Fe de Sophia, sendo a Sophia do gnosticismo unha sizixia divina de Cristo, máis que unha palabra que significa sabedoría. Nunha versión anterior e máis simple dunha Sophia, no Códice de Berlín e tamén nun papiro de Nag Hammadi, Exipto, o Cristo transfigurado explica Pistis dunha maneira algo escura:

:De novo, o seu discípulo dixo: *Dinos claramente, como baixaron das invisibilidades, do inmortal ao mundo que morre?*
:O perfecto Salvador dixo: ''O Fillo do Home púxose de acordo con Sophia, a súa consorte, e revelou unha gran luz andróxina. O seu nome masculino é designado 'Salvador, proxenitor de todas as cousas'. O seu nome feminino é designado 'Todo-proxenitora Sophia'. Algúns a chaman 'Pistis'.''

O Pistis Sophia consérvase nun só manuscrito copto de 346 páxinas escrito en dialecto tebaico. Este Códice Askew atópase na British Library.
Lúnula (anatomía)

A **lúnula** é a parte *blanquinosa da unlla localizada na raíz desta, e que recibe esta denominación por adquirir forma de media lúa. A lúnula adoita desaparecer coa senectude.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Manicura, por Matthew Alice no "San Diego Reader".
Copa Galega de Fútbol Gaélico

A **Copa Galega de Fútbol Gaélico** é unha competición de fútbol gaélico nacida na tempada 2013/14 baixo a organización da Asociación Galega de Fútbol Gaélico co obxectivo de ser a gran festa do fútbol gaélico en Galicia.
Na primeira edición, celebrada na Estrada o 14 de xuño de 2014, participaron oito equipos na categoría masculina e catro na feminina. Na segunda edición participan nove equipos na categoría masculina e seis na feminina. Na terceira edición, xogada en Xinzo de Limia o 7 de maio de 2016, participaron nove equipos masculinos e sete femininos.

## Edicións
;Categoría masculina

;Categoría feminina

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*Páxina Asociación Galega de Fútbol Gaélico

*Páxina da ECB dos clubs en España
Lámina ungueal

A **lámina ungueal**, tamén coñecida coma **corpo ungueal**, é a parte dura e translúcida da unlla. Está composta por queratina e un 18% de auga, e abrangue a maior parte da superficie visíbel da unlla. Atópase deitada sobre o leito ungueal. A miúdo, na práctica adóitase o termo *lámina ungueal* coma sinónimo de *unlla*.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Unlla
### Ligazóns externas 
* Anatomía e histoloxía da unlla .
Matriz ungueal

A **matriz ungueal** é a capa de células xerminativas localizada na base das unllas das mans e dos pés. Este tecido está composto por células epiteliais que se dividen rapidamente e posteriormente se enchen dunha proteína chamada queratina. As células da matriz ungueal dos dedos das mans son as células do corpo humano que máis rápido se dividen, medrando até catro veces máis axiña que nas unllas dos pés, a unha velocidade duns 3 milímetros por mes.

Cando a matriz ungueal vese afecta, a miúdo a unlla non medra correctamente.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Unlla
* Hematoma subungueal 
### Ligazóns externas 
* Anatomía e histoloxía da unlla .
Leito ungueal

O **leito ungueal** é un compoñente da unlla. Atópase baixo a lámina ungueal, servindo de asentamento a esta, e está composta por tecido conectivo. Adoita adquirir unha cor rosada, que é a que lle proporciona coloración á propia unlla, xa que a lámina ungueal é translúcida.
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Unlla
### Ligazóns externas 
* Anatomía e histoloxía da unlla .
Paronniquio

O **paronniquio** ou **paroniquio** é un compoñente da unlla. Constitúe o tecido brando situado nos laterais das unllas dos pés e das mans. A súa función e protexer a unlla da entrada de microorganismos causantes de posíbeis infeccións.

Cando existe unha infección do paronniquio, este tecido torna vermello e inflamado, producindo unha doenza denominada paroniquia ou panadizo.
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Paroniquia
### Ligazóns externas 
* Anatomía e histoloxía da unlla .
Sérgio Vieira de Mello

**Sérgio Vieira de Mello**, nado en Río de Xaneiro o 15 de marzo de 1948 e finado en Bagdad o 19 de agosto de 2003, foi funcionario brasileiro das Organización das Nacións Unidas (ONU) durante 34 anos e Alto Comisario das Nacións Unidos para os Dereitos Humanos dende 2002. A súa morte foi froito dun atentado que se atribuíu a Al Qaeda contra a sede local da ONU, e que cobrou a vida doutras 21 persoas máis.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da fundación Sérgio Vieira de Mello
Gran Premio de Bélxica de 1980

[250px|thumb|right|O [Williams FW07|Williams FW07B de Alan Jones]]
O **Gran Premio de Bélxica** de Fórmula 1 de  disputouse en Zolder o 4 de maio de 1980. Foi a quinta carreira da tempada de Fórmula Un de , o 38º Gran Premio de Bélxica e o sétimo, que se celebrou no Autódromo de Zolder. A carreira disputouse sobre 72 voltas nos catro quilómetros do circuíto para unha distancia de carreira de 307 quilómetros.

A carreira foi gañada polo piloto francés Didier Pironi pilotando un Ligier JS11 / 15. Foi a súa primeira vitoria de Pironi no Campionato Mundial e foi o cuarto piloto en gañar nas cinco primeiras carreiras da tempada. Pironi gañou por 47 segundos sobre o piloto australiano e campión en , Alan Jones pilotando un Williams FW07B. Terceiro foi o compañeiro de Jones en Williams o piloto arxentino, Carlos Reutemann. Foi a primeira de tres vitorias na Fórmula Un de Pironi. O segundo posto de Jones permitiulle acurtar a dous puntos a diferenza co líder René Arnoux que había logrado tres puntos ó terminar cuarto no seu Renault RE20. Piquet estaba un punto detrás de Jones e Pironi só un punto detrás.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira
;Clasificación do campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

***Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Evanxeo de Filipe

O ***Evanxeo de Filipe*** é un dos Evanxeos gnósticos, parte dos Evanxeos apócrifos. Datado entre 180 e 350 estivo perdido para os investigadores modernos ata que un exipcio o redescubriu por accidente, enterrado nunha cova preto de Nag Hammadi, en 1945.

O texto non está relacionado cos Evanxeos canónicos. Aínda que o evanxeo poida parecer semellante ao Evanxeo de Tomé, non é un evanxeo propiamente dito, senón unha colección de ensinanzas e reflexións gnósticas, unha "antoloxía gnóstica", segundo o estudoso da relixión Marvin Meyer e Esther A. De Boer, que consideran que é un texto valentianista. Os sacramentos, en concreto o sacramento do matrimonio, son o tema principal. O texto é coñecido por ser unha das primeiras fontes da popular teoría de que Xesús estaba casado con María Madalena. O manuscrito en grego antigo describe a Xesús como o "koinonos" de María, ou "compañeiro", o que podería implicar unha relación sexual íntima ou un amigo ou compañeiro na fe. Aínda que o texto orixinal do papiro está perdido algunhas traducións enchen os ocos suxerindo que "Xesús quería a María Madalena máis que aos outros discípulos e soia bicala na boca a miúdo."

Como parte da biblioteca Nag Hammadi o Evanxeo de Filipe atópase no Museo Copto do Cairo, Exipto, nunha biblioteca só aberta para investigadores.

## Notas
Eponiquio

O **eponiquio** ou **cutícula ungueal** [do grego *epi* (sobre) + *onychion* (garra pequena, unlla)], é un compoñente da unlla. Constitúe a estreita franxa de pregue da pel que semella rematar na base da lámina ungueal. A súa función é a de protexer e selar a unlla para evitar a entrada de infeccións.
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Paronniquio
### Ligazóns externas 
* Anatomía e histoloxía da unlla .
Hiponiquio

O **hiponiquio** é un compoñente da unlla. Está formado por unha fina capa de epiderme situada na marxe libre da unlla, isto é, na beira máis distal desta. Esta dotada dunha gran cantidade de terminacións nerviosas, facendo dela unha área moi sensíbel ao tacto.

Constitúe un selo impermeábel que protexe o leito ungueal das infeccións.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Paronniquio
* Eponiquio
### Ligazóns externas 
* Anatomía e histoloxía da unlla .
Onicolise

**Onicolise** ou **onicólise** (do grego *ónuks*, unlla e *lúsis*, destrución) é o termo médico empregado en dermatoloxía para se referir á separación da unlla do leito ungueal sobre o que repousa, e que causa á rotura e mesmo á posterior caída desta.

A causa máis frecuente de onicolise é a psoríase. Esta condición tamén pode acontecer na tirotoxicose (hipertiroidismo) por mor da hiperactividade e sobreestimulación do sistema nervioso simpático. A onicoliste pode ser debida tamén a infeccións, traumatismos da propia unlla e mesmo fármacos como a talidomida.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Unlla
* Psoríase
Rexión de Odesa

A **rexión de Odesa** (en ucraíno *Одеська область*, *"Odeska oblast"*; nome informal: *Одещина*, *"Odeshyna"*) é unha rexión (*oblast*) do suroeste de Ucraína, con capital na cidade de Odesa.

Ten unha superficie de 33.000 km&sup2;, abarcando o 5,5% do territorio do país. A súa poboación alcanzaba en 2013 os 2.395.358 habitantes, cerca do 5% da poboación do país.

Os principais ríos que a atravesan son o Danubio e o Dniéster.

## Divisións administrativas 
[miniatura|130px|[Distritos de Ucraína|Distritos da rexión.]]
A rexión de Odesa está dividida en 26 distritos (s. район, *"raion"*, pl. райони, *raiony*, subdivisión administrativa similar ás comarcas galegas) e 7 cidades que non dependen de ningún distrito, senón directamente da rexión.

Estas últimas son as cidades de: 

* Bilhorod-Dnistrovskyi *(Білгород-Дністровський)*
* Izmail *Ізмаїл)*.
* Illichivsk *(Іллічівськ)*.
* Kotovsk *(Котовськ)*.
* Odesa *(Одеса)*. 
* Teplodar *(Теплодар)*. 
* Yuzhne *(Южне)*. 

## Composición da poboación 
Demograficamente a rexión é considerada un enclave multiétnico:

* ucraínos: 62,8 % (principalmente na zona norte);
* rusos: 20,7 % (principalmente na zona sur);
* búlgaros: 6,1 %;
* romaneses: 5 %;
* gagauz: 1,1 %;
* xudeus: 0,5 %;
* armenios: 0,3 %;
* xitanos: 0,2 % 

## Historia 
A rexión inclúe a parte sur do territorio histórico da Besarabia, chamado *Budzhak*, que pertenceu historicamente ao Principado de Moldova e que foi anexionado en 1812 polo Imperio Ruso.

Nestas terras viviron escitas, sármatas, romanos, godos, rus de Kíiv, hunos, mongois, tártaros, gagauz, turcos etc. Os pobos turcos, como os tártaros, gagauz e turcos, legaron moitos dos topónimos da metade sur da rexión.

A rexión uniuse ao Reino de Romanía en 1918 e foi novamente ocupada pola Unión Soviética en 1940 en virtude do pacto Ribbentrop-Molotov.

## Galería 

Ficheiro:Odessa dworzec.jpg|Estación de ferrocarril de Odesa
Ficheiro:Phragmites australis.jpg|Paisaxe típica de carrizos (*Phragmites australis*) no delta do Danubio, reserva da biosfera
Ficheiro:Dniester liman.jpeg|Imaxe de satélite do *liman* (albufeira) do Dniéster
Ficheiro:Bilhorod Dnistrovskyi.jpg|A fortaleza de Bilhorod-Dnistrovskyi ou Akkerman 

## Notas
Edicións do Rueiro

**Edicións do Rueiro** foi unha editorial coruñesa activa entre 1973 e 1981. O seu propósito era rachar coa imaxe que vinculaba a lingua galega só con publicacións literarias, procurando editar estudos de ciencias sociais.
## Historia
Foi fundada o 23 de xullo de 1973 por Andrés Salgueiro Armada, Xosé Vilas Nogueira e Xavier Villar Trillo, colaboradores de *La Voz de Galicia* co pseudónimo común de Andres Vilas Villar, canda a Xosé Harguindey Banet, Cipriano Luís Jiménez Casas e Fidel Vidal Pérez.

Os primeiros libros editados foron *O estatuto galego* de Vilas Nogueira, *Ensaios marxistas* de Felipe Martínez Marzoa, *A contaminación na Galicia* de Ramón López-Suevos e Francisco Bermejo Martínez, e *Control de natalidade, métodos contraceptivos* de Jiménez Casas.

En maio de 1980 comezou a publicación da revista mensual *Man Común*, dirixida por Xosé Antón Gaciño arredor dun grupo de xornalistas como Luís Pita, Manuel Rivas ou Santiago Romero. En maio de 1981 saíu o último número de *Man Común*, que feneceu por cuestións económicas, arrastrando consigo o peche da editorial.
Evanxeo de María

O **Evanxeo de María**, ou **Evanxeo de María Madalena**, é un dos Evanxeos gnósticos, parte dos Evanxeos apócrifos, que forma parte do Códice de Berlín (ou Códice Akhmim). Tamén existen fragmentos deste evanxeo nos papiros Oxirrinco L 3525 e Rylands 463. O primeiro está escrito en dialecto copto sahídico e os fragmentos en grego.

Segundo interpretacións como a da profesora da Cátedra Hollis de Divindade da Harvard Divinity School Karen King, o texto revela as tensións existentes entre os protoortodoxos, representados por Pedro, e os gnósticos, simbolizados por María Madalena. Unha confrontación similar existe noutros textos gnósticos, como o Evanxeo de Tomé, a Pistis Sophia ou o Evanxeo Copto dos Exipcios. Ademais, de acordo con este texto, María Madalena tería sido depositaria de revelacións secretas de Xesús, e tivo un papel destacado na comunidade cristiá postpascual. Porén, é posíbel que María Madalena non sexa aquí máis que un símbolo da Sophia do Gnosticismo.

O Códice de Berlín foi atopado soterrado en Akhmim, Exipto e está no Museo Exipcio de Berlín, Alemaña.
Vilaster, Vilaster, Quiroga

**Vilaster** é un lugar da parroquia de Vilaster no concello lugués de Quiroga, na comarca de Quiroga. Segundo o IGE, en 2013 tiña 13 habitantes (6 homes e 7 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilaster 
### Parroquias de Quiroga 
## Notas
Kokowääh

***Kokowääh*** é un filme alemán dirixido e protagonizado por Til Schweiger que se estreou no 2011. Foi estreado nos países de fala alemá (Alemaña, Austria e Suíza) o 3 de febreiro de 2011. Está protagonizado por Til Schweiger, a súa filla Emma Tiger Schweiger, Jasmin Gerat e Samuel Finzi. Outra das fillas de Schweiger, Luna Schweiger, fai un pequeno papel no filme. *Kokowääh* fai referencia ó xeito no que un alemán que non sabe francés diría "coq au vin" (polo ó viño). A súa secuela, *Kokowääh 2*, foi estreada o 7 de febreiro de 2013, con Schweiger como director, co-guionista e produtor.

## Sinopse 
Henry é un escritor frustrado que un bo día se atopa con Magdalena, unha nena de oito anos, na porta da súa casa. A pequena resulta ser a súa filla, o que cambiará a súa vida para sempre.

## Personaxes 
* Til Schweiger como Henry
* Emma Tiger Schweiger como Magdalena
* Jasmin Gerat como Katharina
* Samuel Finzi como Tristan
* Numan Açar como traballador
* Meret Becker como Charlotte
* Anne-Sophie Briest como nai no supermercado
* Anna Julia Kapfelsperger como Bine
* Friederike Kempter como axente
* Torsten Künstler como courier
* Miranda Leonhardt como Maria
* Misel Maticevic como Rob Kaufmann
* Genoveva Mayer como muller do bar
* Sönke Möhring como policía
* Jessica Richter como Esther
* Luna Schweiger como filla no supermercado
* Katharina Thalbach como paciente
* Sanny van Heteren como Christiane
* Johann von Bülow como bombeiro
* Richard von Groeling como Rashid
* Jahmar Walker como "Chap"
* Ulrich Wickert como newscaster
* Birthe Wolter como recepcionista
* Fahri Ogün Yardım como repartidor da pizza

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Monte do Rei, Sofán, Carballo

**Monte do Rei** (á espera da oficialización da forma **O Monte do Rei**) é un lugar da parroquia de Sofán, do concello coruñés de Carballo na comarca de Bergantiños. 

## Lugares e parroquias
### Lugares de Sofán
### Parroquias de Carballo
## Referencias
Sandiás (homónimos)

Como topónimo **Sandiás** pode referirse a:

;En Galiza
***Sandiás**, concello da comarca da Limia;
****Sandiás**, parroquia de dito concello;
*****Sandiás**, lugar de dita parroquia;
***Sandiás**, lugar da parroquia de Vilaúxe, no concello de Chantada.

## Véxase tamén
### Outros artigos
República Federal da Illa de Arousa

A **República Federal da Illa de Arousa** proclamárona os veciños reunidos nun evento tabernario da zona do Nicho o 7 de outubro do ano 1934 na localidade pontevedresa da Illa de Arousa, seguindo os pasos de Lluís Companys, quen declarou a independencia do Estado Catalán en outubro dese mesmo ano. Ao día seguinte, o 8 de outubro, detiveron os responsables do evento para seren postos en liberdade días despois.

## Precedentes 
No ano 1934 estaba presente a Segunda República Española, proclamada o 14 de abril do ano 1931. O goberno da República, ao contrario que nos primeiros anos de mandato, comezou unha deriva máis represiva, afastada do reformismo inicial. Así, as fortes presións das dereitas e o intento de recentralización levaron ao estado a unha folga xeral en toda España. Esta folga tivo especial seguimento na comunidade mineira de Asturias. O 5 de outubro comezaba a sublevación e os folguistas comezaron a ocupar os pobos e vilas da zona. Estableceuse unha unión entre todas as forzas (obreiras, anarquistas, socialistas e comunistas) baixo a consigna UHP (Unión de Hermanos Proletarios).

En Cataluña, a folga xeral deu folgos de maneira sinérxica á esquerda republicana catalá. Así, o 6 de outubro de 1934 o presidente da Generalitat de Cataluña Lluís Companys proclamou unilateralmente a independencia do Estado Catalán. Estes feitos coñécense co nome de feitos do 6 de outubro (''Fets del 6 d'octubre*).

Ao abeiro deste descontento social xeral que levou á folga xeral, e alentado pola proclamación do estado catalá, a Agrupación Local do Partido Socialista da Illa de Arousa convoca unha asemblea sometendo a votación a celebración dunha folga xeral para o luns día 8 de outubro, especialmente como protesta polas condicións de traballo que se daban nas empresas conserveiras locais.

Nesa madrugada (do 7 ao 8 de outubro) estalou unha bomba na vila, o que provocou que os gardas de asalto desembarcasen na Illa unhas horas despois. Entre eles atopábanse algúns dos protagonistas desta historia, que foron *paseados''.

Especialmente tráxico foi o fusilamento de Santiago Otero que foi botado á Ría. Tras ser devolto á praia polo mar, os seus asasinos enchéronlle o corpo de pedras e volvérono fondear.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Feitos do seis de outubro
* Historia da Illa de Arousa
* República Independente de Donís
* Primeira República Galega

### Ligazóns externas 
* Pandulleiros: República independente por un día.
Fran Cárdenas

**Francisco Javier Cárdenas Maldonado**, coñecido coma **Fran Cárdenas**, nado o 3 de outubro de 1990 en La Palma del Condado, Huelva, é un xogador profesional de baloncesto español que xoga para o CB Ciudad de Huelva da Liga EBA. Cunha estatura de 1,78 metros xoga na posición de base.

## Traxectoria profesional 
O 20 de xuño de 2014, anunciouse a súa fichaxe polo Obradoiro CAB da Liga ACB. Na súa primeira tempada na máxima categoría foi o terceiro base do equipo, e acadou 2.0 puntos e 1.2 asistencias en 23 partidos nos que participou. O 18 de xuño de 2015, renovou o seu contrato co Obradoiro por unha tempada máis.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en FEB.es
Jesús Chagoyen

**Jesús Chagoyen Latienda**, nado o 21 de setembro de 1977 en Xerez da Fronteira, é un xogador profesional de baloncesto español que xoga para o Río Natura Monbús da Liga ACB. Cunha estatura de 2,01 metros xoga na posición de pivote.

## Traxectoria profesional 
O 14 de agosto de 2014, anunciouse a súa fichaxe polo Obradoiro CAB da Liga ACB.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com
Haris Giannopoulos

**Haralampos "Haris" Giannopoulos**, nado o 13 de xullo de 1989 en Alexandreia, é un xogador profesional de baloncesto grego que xoga para o Promitheas Patras BC da A1 Ethniki. Cunha estatura de 2,01 metros xoga nas posicións de escolta e ala.

## Traxectoria profesional 
O 11 de agosto de 2014, anunciouse a súa fichaxe polo Obradoiro CAB da Liga ACB.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com 
* Perfil en EuroBasket.com
Terceira división española 2014/15

A tempada **2014–15** da **Terceira División de España** foi a 81º edición deste torneo. Iniciouse en agosto de 2014 e finalizou en xuño de 2015 coas eliminatorias de promoción finais.

## Clasificación 
### Grupo 1 – Galicia 
|}

### Grupo 2 – Asturias 
|}

### Grupo 3 – Cantabria 
|}

### Grupo 4 – País Vasco 
|}

### Grupo 5 – Cataluña 
### Grupo 6 – Comunidade Valenciana 
### Grupo 7 – Comunidade de Madrid 
### Grupo 8 – Castela e León 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Promoción de ascenso a Segunda División B 2015

### Ligazóns externas 
* Web oficial da LFP
* Web oficial da Real Federación Española