open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Carrán bengalés

O **carrán bengalés** (*Thalasseus bengalensis*) é unha especie de ave Charadriiforme da familia Sternidae.

## Características 
É moi semellante ó carrán cristado. A diferenza fundamental é o peteiro, xa que é de cor alaranxada. Tamén se pode confundir co carrán real, mais a especie bengalensis é unha ave máis pequena, cun voo máis estilizado e co peteiro máis fino.

## Distribución 
Distribúse ó longo da costa africana. A poboación do norte de África migra cara ó noroeste de África, sendo unha especie moi rara en Europa. Historicamente tense documentado a cría en Andalucía e o sur de Italia. En España, só cría de maneira confirmada e continuada no Parque Natural do Delta do Ebro, ás veces hibridando co carrán cristado.

## Notas
Coroa do Reino de Polonia

[thumb|right|366px|Principais divisións administrativas da [Confederación Polaco-Lituana e os seus feudos en 1619, sobre o mapa actual de Europa.

]]
A **Coroa do Reino de Polonia** (en , en ) é o nome do conxunto de territorios do rei de Polonia na Alta Idade Media; en polaco é nomeada simplemente como **a Coroa**.
## Organización territorial 
Logo da Unión de Lublin (1569) os territorios da Coroa foron divididos en dúas provincias: a Pequena Polonia (en ) e a Gran Polonia (en ). As provincias estiveron subdivididas en voivodatos.
Marianne Streiff

**Marianne Streiff-Feller**, nada o 17 de agosto de 1957 en Berna, é unha política suíza que foi presidenta desde o 4 de abril de 2014 ata o 19 de xuño de 2021 do Partido Evanxélico Suízo.

## Traxectoria 
Estudou maxisterio e durante 33 anos foi profesora nun centro de formación profesional de Berna. En 2008 obtivo un diploma en xestión de relacións públicas na Universidade de Ciencias Aplicadas en Administración de Empresas de Zúric.

De 1991 até 1998 foi concelleira en Köniz, e de 1998 ata 2010 foi deputada no Gran Consello de Berna, presidindo o grupo parlamentario do PES. En 2004, e ata 2010, dirixiu o departamento de seguridade do goberno de Köniz. Entrou no Consello Nacional en 2010; vicepresidenta do PES desde ese ano ata que o 5 de abril de 2014 o partido elixiuna a súa presidenta.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Marianne Streiff na Asemblea Federal de Suíza 
* Web de Marianne Streiff  

## Notas
Alcalixenáceas

As **alcalixenáceas** (**Alcaligenaceae**) son unha familia de bacterias, incluídas na orde das Burkholderiales. Os seus membros poden atoparse nas augas, no solo e en animais, incluídos os humanos. Algúns xéneros como *Bordetella* conteñen especies que son patóxenas para os humanos e algúns animais.

## Notas
Manuel Pesqueira

**Manuel Pesqueira Salgado**, nado en Lantañón (Paradela, Meis) o 7 de decembro de 1911 e finado en Pontevedra o 7 de febreiro 1988, foi un pintor galego.

## Traxectoria 
miniatura|Escola Municipal de Artes e Oficios de Vigo.
Atraído pola pintura. Trasladouse a Pontevedra aos 16 anos para estudar maxisterio, onde coñeceu a Alfonso Daniel Rodríguez Castelao, Carlos Maside e Arturo Souto. En 1933 fixo a súa primeira exposición en Pontevedra. Marchou á Escola Municipal de Artes e Oficios de Vigo e despois a Madrid. Coa vitoria do Frente Popular foi concelleiro de Meis polo Partido Galeguista. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 sufriu varios intentos de agresión de falanxistas, polo que se enrolou na Lexión. Foi combatente na Guerra civil e ferido na fronte de Aragón en 1938, resultou co brazo dereito inutilizado. En 1939, no hospital de Vilagarcía de Arousa, comezou a pintar coa man esquerda. Viviu en Vilagarcía onde casou en 1942 e despois trasladouse á Coruña.

En 1951 o Centro Gallego de Buenos Aires organizou unha exposición colectiva na Sala Velázquez na que participaron, ademais de Manuel Pesqueira, Laxeiro, Isaac Díaz Pardo, Carlos Maside e Xulia Minguillón. Expuxo en Madrid, Santiago de Compostela, Vigo e París (1984).

## Vida persoal 
Casou con Carmen Collazo Grela en 1942, e foi pai de José e Manuel Pesqueira Collazo.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Manuel Pesqueira Salgado Blogaliza
* Bibliografía sobre Manuel Pesqueira
Copa Saporta

A **Copa Saporta** (chamada **FIBA Saporta Cup**) foi unha competición de baloncesto europea que se xogou entre 1966 e 2002. Nela enfrontábanse os campións de copa de todos os estados europeos pertencentes a FIBA Europa, debido a isto tamén foi coñecida como **Recopa de Europa de Baloncesto**. 
 
## Campións 
* 1966-67  Varèse (Ignis)
* 1967-68 border|20px|Grecia AEK
* 1968-69 border|20px|Checoslovaquia Slavia Praga
* 1969-70  Partenope Napoli (Fides)
* 1970-71  Olimpia Milano (Simmenthal)
* 1971-72  Olimpia Milano (Simmenthal)
* 1972-73  Spartak Leningrado
* 1973-74  Crvena Zvezda
* 1974-75  Spartak Leningrado

* 1975-76  Olimpia Milano (Cinzano)
* 1976-77  Cantù (Forst)
* 1977-78  Cantù (Gabetti)
* 1978-79  Cantù (Gabetti)
* 1979-80  Varèse (Emerson)
* 1980-81  Cantù (Squibb)
* 1981-82  Cibona
* 1982-83  Vuelle Pesaro (Scavolini)
* 1983-84  Real Madrid

* 1984-85  FC Barcelona
* 1985-86  FC Barcelona
* 1986-87  Cibona
* 1987-88  Limoges
* 1988-89  Real Madrid
* 1989-90  Virtus Bologna (Knorr)
* 1990-91  PAOK
* 1991-92  Real Madrid
* 1992-93  Aris (Sato)

* 1993-94  Olimpija (Smelt)
* 1994-95  Treviso (Benetton)
* 1995-96  Baskonia (Taugrés)
* 1996-97  Real Madrid
* 1997-98  Žalgiris
* 1998-99  Treviso (Benetton)
* 1999-00  AEK
* 2000-01  Maroussi
* 2001-02  Mens Sana (Montepaschi)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Copa de Europa
* FIBA EuroCup Challenge

### Ligazóns externas 
* FIBA Europa (Web Oficial)
Queixo de Maó

260px|miniatura|Queixo de Maó
**Queixo de Maó** (en ) é un queixo de pasta prensada non cocida de leite de vaca que conta cun Consello Regulador de Denominación de orixe protexida (DOP). Ten forma paralelepipédica e arestas redondeadas, elaborado e madurado exclusivamente en Menorca, segundo a tradición e a normativa recollida no regulamento da DOP.

Foi no ano 1985 cando obtivo de xeito definitivo a denominación de orixe queixo Mahón, e posteriormente no ano 1998 incorporouse a palabra Menorca, pasando a chamarse Mahón-Menorca.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*

### Outros artigos 
* Lista de queixos do mundo
Natividade da Virxe María

O **nacemento da Virxe** ou **Natividade de María** celébrase como unha festa litúrxica no santoral católico e na maioría dos santorais anglicanos e que se celebra o 8 de setembro, nove meses despois da solemnidade da súa Inmaculada Concepción celebrada o 8 de decembro.

## Orixe 
Esta festa, como a da Asunción de María, ten a súa orixe en Xerusalén. Comezou no século V como a festa da *basilica Sanctae Mariae ubi nata est*, actualmente a Basílica de Santa Ana. No século VII, a festa celebrábase polos bizantinos e en Roma como a festa do nacemento da Boaventurada Virxe María. A festa tamén se celebra polos cristiáns sirios o 8 de setembro e polos cristiáns coptos no 1 Bashans (isto é, o 9 de maio).

A festa foi incluída no Calendario Tridentino para o 8 de setembro e permaneceu nesa data.

## Advocacións marianas 
Existen numerosas advocacións marianas locais que se celebran nesta festividade, entre as que destaca en Galicia a da Nosa Señora da Franqueira, na Cañiza.

## Representación artística 
A escena foi frecuentemente representada na arte, como parte de ciclos da Vida de María. Representacións medievais tardías son a miúdo valiosos documentos de interiores domésticos e os seus arranxos - nesta época o interior é a miúdo de casas adiñeiradas. Entre eles están:
* *O nacemento da Virxe* de Giotto, na Capela dos Scrovegni, Padua.
* *O nacemento da Virxe* de Ghirlandaio, en Santa Maria Novella, Florencia.
* *O nacemento da Virxe*, de Bartolomeu Esteban Murillo, no Museo do Louvre de París.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Fontanosas
### Ligazóns externas 
*  Sobre a festividade da Natividade da Virxe María
* 
* Carter, Joseph. 
* Remacle, Philippe (1944 - 2011). Texto francés, con introdución e comentarios no mesmo idioma.
*
Ventura Misa Bertemati

**Ventura Misa e Bertemati**, nado en Baiona o 15 de maio de 1802 e finado en Xerez da Fronteira o 23 de xaneiro de 1885, foi un empresario adegueiro e filántropo galego.

## Traxectoria 
[miniatura|Fonte doada por Ventura Misa, en [Baiona.]]

Instalouse en Xerez da Fronteira, e en 1844 creou xunto co seu irmán, Manuel María Misa unha importante firma para o comercio dos viños.

O concello de Baiona dedicoulle o nome dunha rúa, na zona histórica da vila.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Manuel Misa Bertemati
### Bibliografía 
* *Noticias históricas de las calles y plazas de Jerez de la Frontera*. Imprenta El Guadalete, Xerez, 1903.
* [[Salvador Fernández de la Cigoña|]] (2008). *Crónicas e estampas da Baiona a Real*. Deputación de Pontevedra, 2008.
* VV.AA. (2010): *Nueve bodegueros del Marco del Jerez*. Quorum Editores.
We Can Do It!

300px|miniatura|O cartel co slogan «We Can Do It!», creado en 1943.
***We Can Do It!*** (*Nós podemos facelo!* ou sinxelamente *Podemos facelo!*) é un cartel estadounidense de propaganda bélica, creado en 1943 por J. Howard Miller para a empresa Westinghouse Electric como unha imaxe inspiradora para erguer a moral dos traballadores durante a segunda guerra mundial. Crese que o autor se inspirou nunha imaxe en branco e negro de Geraldine Hoff, unha traballadora dunha fábrica de Míchigan que aparecera nunha nova de axencias.

O cartel tivo unha repercusión moi limitada durante a segunda guerra mundial pero foi redescuberto durante os anos 80 e amplamente reproducido en gran cantidade de formatos. Dende ese intre chamóuselle «We Can Do It!» ou «Rosie the Riveter», por analoxía con estoutra figura icónica da guerra. O cartel empregouse en campañas a prol do feminismo e doutras cuestións políticas durante os anos 80. Tamén apareceu na portada da revista Smithsonian do 1994, nun selo do servizo de Correos dos Estados Unidos en 1999, empregouse como material electoral nos Estados Unidos de América no 2008 e foi redeseñado para celebrar a toma de posesión da primeira muller primeira ministra de Australia. A imaxe é unha das 10 máis solicitadas no Servizo Nacional de Arquivos dos Estados Unidos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
*  Tamén dispoñible en Highbeam.
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Cartel de We Can Do It! no Mueso de Historia Americana
Schuko

**Schuko** é o nome comercial rexistrado dun tipo de toma de corrente, base e clavixa, definida pola normativa CEE 7/4 como Tipo F.
miniatura|Toma de corrente Schuko dobre con clavixa conectada.

## Historia
220px|miniatura|Tipos de conector en Europa.
O sistema Schuko foi inventado en Alemaña. Crese que en 1925, polo fabricante de material eléctrico bávaro Albert Büttner. Bayerische Elektrozubehör AG, presentou a patente DE 489 003 en 1930 para un *Stecker mit Erdungseinrichtung* (dispositivo de conexión con toma de terra).

## Descrición
As tomas de corrente Schuko son empregadas para conexións dun máximo de 16 amperios con toma de terra, 230 voltios e 50&nbsp;Hz. Existen para intensidades inferiores tomas de corrente Schuko sen toma de terra. En España segundo o REBT 2002 as tomas de corrente deben ser de tipo Schuko.

miniatura|esquerda|Descrición da clavixa e toma de corrente Schuko CEE 7/4.
(1) Base da toma.
(2) Conectores para toma de terra.
(3) Conectores de corrente, fase e neutro.
(4) Guías.

## Normativa
*Standard alemán DIN 49440: Tomas Schuko
*Standard alemán DIN 49441: Tomas Schuko
*IEC/TR 60083

## Notas
Galindo Garcés

**Galindo Garcés**, finado en 844, foi Conde de Aragón desde 833 ata a súa morte en 844.
## Traxectoria 
Fillo e sucesor de García I Galíndez de Pamplona (Conde de Aragón 820-833), era neto de Galindo Belascotenes e tataraneto de Belasco, conde de Pamplona (799-812).

Casou con Guldregut, ambos fundadores e benfeitores do Mosteiro de San Pedro de Siresa. Ao non ter descendencia, o condado pasou ao seu tío Galindo I Aznárez, irmán da súa nai Matrona Aznárez, tamén conde de Urgell (830-833), Cerdanya (830-833), Pallars (833-834) e Ribagorza (833-834).

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Histricomorfos

A dos **histricomorfos** (**Hystricomorpha**) é unha suborde de mamíferos roedores que inclúe, entre outras especies, os porcos espiño, as chinchillas, as cobaias, a capibara, os agutís, o coipú e as hutías.

## Taxonomía 
Os histricomorfos clasifícanse en:

'*Suborde *Hystricomorpha***
* **Infraorde *Ctenodactylomorphi'''*
** Familia *Ctenodactylidae*
* *'Infraorde *Hystricognathi*'*
** Familia *Bathyergidae*
** Fmilia *Hystricidae*
** Famiia *Petromuridae*
** Familia *Thryonomyidae*
** Familia *Erethizontidae*
** Familia *Chinchillidae*
** Familia *Dinomyidae*
** Familia *Caviidae*
** Familia *Dasyproctidae*
** Familia *Cuniculidae*
** Familia *Ctenomyidae*
** Familia *Octodontidae*
** Familia *Abrocomidae*
** Familia *Echimyidae*
** Familia *Myocastoridae*
** Familia *Capromyidae*
** Familia *Heptaxodontidae*
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Hystricomorpha'' na ADW.
Poliedro

|}
Un **poliedro** é un corpo xeométrico cuxa superficie se compón dunha cantidade finita de polígonos planos. Os seus elementos notables son a cara ou faceta que é a porción de plano que limita o corpo, a aresta onde se atopan dúas caras, e o vértice onde se atopan tres ou máis arestas. Aínda que sempre se concibiu o poliedro coma un corpo de tres dimensións, tamén hai semellantes topolóxicos en calquera dimensión; por exemplo, o polígono é o semellante topolóxico de dúas dimensións do poliedro. Todas estas formas son coñecidas como politopos.

A verba *poliedro* deriva do grego πολύεδρον (πολύς, *polís* = "moitas" i ἕδρα, *hédra* = "face, cara"). Moitos obxectos microscópicos naturais (moléculas, protozoos, virus, etc.) teñen unha forma ou simetría poliédrica. Os cristais pódense presentar deste xeito, mesmo a escala microscópica.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Poliedro regular
*Sólido arquimediano
*Polígono
Henrique II de Navarra

**Henrique II de Navarra**, nado en Sangüesa o 25 de abril de 1503 e finado en Pau, 25 de maio de 1555, foi rei de Navarra na Baixa Navarra desde 1530 ata a súa morte, copríncipe de Andorra, conde de Foix, de Périgord, de Bigorra e de Albret e vizconde de Béarn, Tursan, Gabardan, Tartas e Limoges.

## Traxectoria 
En 1515, Henrique e o seu pai, Xoán III de Albret, residían na corte francesa, onde coñeceu a Margarida de Angulema, irmá do rei Francisco I de Francia, con quen casará en 1527.

En 1517, á morte da súa nai Catarina de Foix, fíxose cargo da súa herdanza e non tardou en iniciar negociacións con Carlos I para conseguir a restitución completa do Reino de Navarra, primeiro en Noyon en 1516, e logo en Montpellier, en 1518, sen éxito ningún. En 1521 decidiu tratar de recobrar o seu reino pola forza, para o que obtivo o apoio de Francisco I, desexoso de debilitar a posición de Carlos I. Tropas navarro-gasconas enviadas polo rei entraron en Navarra e axudadas pola sublevación dalgúns dos seus habitantes puxeron efimeramente nas súas mans todo o reino. Con todo, as tropas francesas, en lugar de asegurar o territorio, dirixíronse a asediar Logroño, pois a causa dos Albret non era a principal para eles, e si entrar en Coroa de Castela. As tropas castelás con forte presenza guipuscoana reaccionaron e enviaron un exército de 30.000 homes, que obrigou aos franceses a retirarse de Logroño. Ambos exércitos enfrontáronse finalmente na batalla de Noáin en xuño de 1521, vencendo os leais ao Emperador e tomando definitivamente Pamplona. Posteriormente aínda houbo puntos de resistencia dos navarros afíns a Albret, no castelo de Maya ata 1522 e Hondarribia ata 1524.

Acompañando a Francisco I de Francia nas guerras de Italia caeu prisioneiro dos imperiais na batalla de Pavia en 1525 pero logrou escapar en 1527.

Dada a dificultade de manter a posición en Ultrapuertos (ou polo menos isto era o que opinaba o Duque de Alba), o rei Carlos I de España abandonouna voluntariamente en 1530, de modo que Henrique II puido reinar en Baixa Navarra baixo a influencia do poderoso Reino de Francia. Morreu na súa capital de Pau (Béarn) en 1555 deixando como herdeira dos seus Estados á súa filla Xoana III de Albret.

## Devanceiros 

 **Devanceiros de Henrique II, Rei de Navarra**

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Reino de Navarra
Condado de Chatham, Xeorxia

O **condado de Chatham** (en ) é un condado no estado estadounidense de Xeorxia. Segundo o censo dos Estados Unidos do ano 2010, a poboación era de 265.128 sendo o quinto condado máis poboado do Estado (e o máis poboado fora da Área Metropolitana de Atlanta. No ano 2014, a oficina do censo estimou que a poboación ascendeu ata os 283.379 residentes. A sede do condado e a cidade máis poboada é Savannah. O condado de Chatham é un dos oito condados orixinais de Xeorxia, sendo fundado o 5 de febreiro de 1777. Foi nomeado en honor a William Pitt, Earl de Chatham. O condado forma parte da área metropolitana de Savannah.

## Xeografía 
Segundo a Oficina do Censo dos Estados Unidos a superficie total do condado é de 1,640 km², dos cales 1,100 km² son de terra e 530 km² de auga.

O condado de Chatham e o máis setentrional dos condados da costa atlántica de Xeorxia. Está rodeado ao nordeste polo río Savannah e ao suroeste polo río Ogeechee.

### Principais autoestradas 
* 20px Interestatal 16
* 20px Interestatal 95
* 25px Interestatal 516
* 20px U.S. Route 17
* 20px U.S. Route 80
* 20px Ruta Estatal de Xeorxia 17
* 20px State Route 21
* 20px State Route 21 Spur
* 20px State Route 25
* 20px State Route 26
* State Route 26 Connector
* 20px State Route 30
* 25px State Route 204
* 20px State Route 204 Spur
* 20px State Route 307
* 20px State Route 404 
* 20px State Route 404 Spur
* 20px State Route 405 
* 20px State Route 421 
* 20px Savannah River Parkway

### Condados adxacentes 
*Condado de Jasper,  – nordeste
*Condado de Bryan,  – oeste
*Condado de Effingham,  – noroeste

### Areas Nacionais protexidas 
* Fort Pulaski National Monument
* Savannah National Wildlife Refuge (parcialmente)
* Wassaw National Wildlife Refuge

## Demografía 
Segundo o censo de 2010 a poboación total no condado era de 265.128 persoas. A densidade de poboación era de 240 persoas por km². O 54,4% eran brancos, 41,3% negros, 5,4% hispanos, 0,8% nativos americanos, 3% asiáticos, 0,2% das illas do pacífico e 2,6% doutra raza. A media de idade era de 34 anos.

### Cidades grandes
*Bloomingdale
*Garden City
*Pooler
*Port Wentworth
*Savannah
*Tybee Island

### Cidades pequenas 
*Thunderbolt
*Vernonburg

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
*Documentos do Condado de Chatham na Digital Library of Georgia
Star Wars Episode VII: The Force Awakens

***Star Wars Episode VII: The Force Awakens*** (tamén coñecido como ***Star Wars: The Force Awakens***) é un filme estadounidense dirixido por J. J. Abrams que se estreou en decembro de 2015. É o sétimo título na serie de filmes de *Star Wars*, e está protagonizado por John Boyega, Daisy Ridley, Adam Driver, Oscar Isaac, Andy Serkis, Domhnall Gleeson e Max von Sydow, xunto con Harrison Ford, Carrie Fisher, Mark Hamill, Anthony Daniels, Peter Mayhew e Kenny Baker. A historia está ambientada aproximadamente 30 anos despois dos eventos de *O retorno do Jedi *(1983).

*The Force Awakens* é o primeiro filme da terceira triloxía de *Star Wars*, despois da adquisición feita por The Walt Disney Company de Lucasfilm en outubro de 2012. Foi producido por Abrams, o seu colaborador habitual Bryan Burk, e a presidenta de Lucasfilm Kathleen Kennedy. Ademais de dirixir e producir, Abrams foi co-guionista con Lawrence Kasdan, que tamén escribiu os filmes da triloxía orixinal *O imperio contraataca* e *O retorno do Jedi*. Abrams e Kasdan reescribiron un guión inicial de Michael Arndt. John Williams volve ser o compositor da banda sonora, e o creador da saga, George Lucas, é o asesor creativo.

O filme está producido por Walt Disney Pictures, Lucasfilm, e Bad Robot Productions e foi distribuído por Walt Disney Studios Motion Pictures. A fase de rodaxe comezou en abril de 2014 en Abu Zabi e Islandia, e a fotografía realizouse entre maio e setembro de 2014 en Abu Zabi, Irlanda, e Pinewood Studios en Inglaterra. *The Force Awakens* foi estreado o 18 de decembro de 2015 en 2D, 3D e IMAX 3D.

## Personaxes 
* Daisy Ridley como Rey
* Adam Driver como Kylo Ren
* Oscar Isaac como Poe Dameron
* Domhnall Gleeson como Xeneral Hux
* Max von Sydow como Lord San Tekka
* Harrison Ford como Han Solo
* Carrie Fisher como Leia Organa
* Mark Hamill como Luke Skywalker
* Anthony Daniels como C-3PO
* Peter Mayhew como Chewbacca
* Kenny Baker como R2-D2
* Lupita Nyong'o como Maz Kanata
* Gwendoline Christie como Capitá Phasma

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
*
Cristina de Bolsena

**Santa Cristina**, coñecida tamén como **Cristina de Bolsena**, **Cristina de Tiro** ou **Cristina a Gran Mártir**, é unha santa do século III venerada pola Igrexa católica, a Igrexa ortodoxa e a Igrexa anglicana. Escavacións na contorna do lago de Bolsena descubriron o seu culto xa no século V, polo que é posible que a tradición oriental que conecta a santa Cristina coa cidade fenicia de Tiro se deba a unha confusión co nome dunha localidade preto de Bolsena. A súa festividade celébrase o 24 de xullo. 
esquerda|miniatura|200x200px|Altar de Santa Cristina, na basílica de Bolsena
No século IX redactouse o seu martirio, sobre o cal se fixeron varias versións, moitas delas crese que influenciadas pola vida doutros santos como santa Bárbara. Era filla dun rico maxistrado chamado Urbano e converteuse ao cristianismo. Regalaba ídolos e bens do seu pai aos pobres e este chegou a torturarla cravándolle ganchos de ferro, meténdoa nun forno, nun pozo con serpes, e lanzándoa a un río atada a unha roca. Con todo, Deus fixo que resistise e non morreu até a oitava tortura. Logo de morrer seu pai, o seu sucesor Dión seguiu a torturala e finalmente decapitouna.

Consérvanse as súas reliquas na catedral de Palermo e en Bofia. Na parroquia da Cidade de Osma atribúenselle uns restos chegados en 1789. Alí é patroa **Santa Cristina de Bolsena**, a quen se consagrou a igrexa polo menos desde o século XIV. Porén, eses restos pertencen a outra moza mártir das Catacumbas de San Calixto de Roma chamada Cristina (Cristina de Osma).
HTMS Chakri Naruebet

O **HTMS Chakri Naruebet**, identificativo CVH-911 (en ), é un portaavións convencional construído en Ferrol a finais dos anos 1990 para a Real Mariña Tailandesa.

O tifón Gay chegou a Tailandia en 1989. A Mariña Real Tailandesa non tiña medios navais para axudar as vítimas. O goberno tailandés convocou un concurso internacional para o deseño e construción dun buque militar con capacidade para axuda civil. Entón non eran empregados buques anfibios. O deseño de Bazán baseado no Príncipe de Asturias foi seleccionado sobre deseños internacionais. O HTMS Chakri Naruebet foi o primeiro portaavións deseñado e construído para ser vendido a outro país. A Mariña Real Tailandesa é das poucas no sur de Asia que ten un portaavións.

O nome "Chakri Naruebet" foille posto polo rei Bhumibol Adulyadej. Significa "O Soberano da Dinastía Chakri". O custo do buque foi duns 352 millóns de dólares. Á súa botadura acudiron a raíña Sirikit de Tailandia e a raíña Sofía de España. En 2006 o buque deixou de operar con avións e dende entón opera con dez helicópteros Seahawk.

## Notas
Madriles

**Rogelio Rodríguez Milo**, coñecido como **Madriles**, nado en Monforte de Lemos o 22 de novembro de 1934 e finado en Xixón o 8 de setembro de 2015, foi un futbolista galego. Xogaba de porteiro.

## Traxectoria 
Na tempada 1956–57 debutou co Deportivo da Coruña en Primeira División. Nesa campaña xogou 2 encontros de liga e 3 de copa, facendo o seu debut o 13 de xaneiro de 1947, nunha derrota en Riazor contra o UD Las Palmas (1–2). O seu papel no equipo coruñés foi moi secundario, pois por diante tiña o porteiro titular, Juan Otero e o suplente, Bernabé Marzoa. Ese ano o Deportivo descendeu a Segunda División.

Faleceu o 8 de setembro de 2015 en Xixón, aos 80 anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Gran Premio de Italia de 1985

O **Gran Premio de Italia de 1985** foi unha carreira de Fórmula 1 celebrada no circuíto de Monza o 8 de setembro de 1985. A carreira, que se disputou sobre 51 voltas, foi a duodécima proba da tempada de . A carreira foi o 55º Gran Premio de Italia e o 50º, que se celebrou en Monza.

A carreira foi gañada polo francés Alain Prost pilotando un McLaren MP4/2 B. Foi a quinta e última vitoria de Prost na tempada de  que axudou a lograr o primeiro dos seus catro campionatos mundiais de Fórmula 1. Prost gañou por case 52 segundos sobre o dúo brasileiro de Nelson Piquet (Brabham BT54) e Ayrton Senna (Lotus 97T).

Foi o último Gran premio de Fórmula 1 no que o piloto gañador recibiu unha coroa de loureiro, eliminouse porque tapaba a visión dos anagramas dos patrocinadores nas fundas dos pilotos. Tamén foi a primeira carreira do equipo estadounidense Haas Lola co seu novo coche, o Lola THL1 con motor turbo Hart 415T, pilotado polo piloto australiano Campión Mundial de  Alan Jones. Jones, que se retirou logo da tempada , facía un regreso total á Fórmula Un logo de dúas carreiras, o Gran Premio do oeste dos Estados Unidos, e a carreira fóra de campionato Carreira de Campións con Arrows a principios de .

Desaparecido da grella o popular piloto alemán Stefan Bellof que morreu unha semana antes nunha carreira do Campionato do Mundo Sportscar no Circuíto de Spa en Bélxica. o seu funeral era o día despois do Gran Premio de Italia o equipo Tyrrell só saíu co coche de Martin Brundle xa que sentían que sería unha falta de respecto a Bellof traer un piloto para substituílo na carreira. Os membros do equipo Tyrrell, entre eles o xefe do equipo Ken Tyrrell, asistiron ao funeral de Bellof ao día seguinte.

A Pole position de Senna cítase a miúdo como un dos seus grandes momentos.

## Clasificación 
### Cualificación 
A pole position foi para Ayrton Senna, a súa quinta pole do ano. A súa velocidade media foi de 245´405&nbsp;km/h.

### Carreira 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Referencias 
''A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Grand Prix Archives Vídeo
Heliodoro Gallego Armesto

**Heliodoro Gallego Armesto**, nado na Pobra de Trives o 18 de decembro de 1872 e finado en Santiago de Compostela o 19 de marzo de 1934, foi un matemático, físico e xeógrafo galego.

## Traxectoria 
Estudou na Universidade de Santiago de Compostela. Foi profesor e director da Escola de Artes e Oficios de Santiago. Realizou publicacións sobre xeografía, física e matemáticas. Colaborou nas revistas *Vida Gallega* e *Boletín de la Real Academia Gallega*.

## Obras 
* *Guía del ciclista en España: Provincia de Madrid*, 1896
* *Estudio analítico experimental de la inducción y autoinducción magnético-eléctricas*, 1901.
* *Mapa de la provincia de Orense*, 1904.
* *El eclipse total de Sol del día 30 de agosto próximo*, 1905.
* *Técnica algebraica*, 1907.
* *Elementos de trigonometría general y rectilínea*, 1920.
* *Matemáticos españoles contemporáneos*, 1924 (dedicado a Durán Loriga e Zoel García de Galdeano).
* *Los ferrocarriles de Galicia: novísima guía en forma de itinerarios descriptivos*, 1926.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Prochloron

***Prochloron*** (do grego *pro*, antes, e *chloros*, verde) é unha cianobacteria oxixénica fotosintética que se encontra comunmente vivindo como simbionte extracelular en arrecifes de coral, especialmente sobre ascidiáceos didémnidos. A teoría endosimbiótica considera que *Prochloron* é un predecesor dos cloroplastos, orgánulos fotosintéticos das células eucariotas fotosintéticas. Porén, esta hipótese está en forte contradición cos estudos filoxenético que indican que *Prochloron* non está na mesma liña de descendencia que orixinou as algas que conteñen cloroplastos e as plantas terrestres.

*Prochloron* descubriuna en 1975 Ralph A. Lewin da Scripps Institution of Oceanography. *Prochloron* é unha das tres proclorofitas coñecidas, que son cianobacterias que conteñen tanto clorofila *a* coma *b* unida a unha proteína especial captadora de luz.

## Especies 
A única especie taxonomicamente válida é *P.&nbsp;didemni*.

## Notas 
* 
* Waterbury, John, et al. Little Things Matter A Lot. Oceanus Magazine. 2004, 43(2).
* Yellowlees, David, et al. Metabolic interactions between algal symbionts and invertebrate hosts. Plant, Cell and Environment. 2008, 31, pp.&nbsp;679–694.
Divinity

**Divinity** é unha canle de televisión privada española propiedade de Mediaset España que emite a través da TDT e nas plataformas de televisión de pago Movistar+ e Vodafone TV, Orange TV, R e Euskatel.
A programación está orientada ó público feminino e o seu principal competidor é a canle Nova. Comezou as súas emisións o 1 de abril do 2011 e fíxoo dando o salto de Internet a televisión, xa que primeiro creouse a páxina web.

## Audiencias 
Evolución da cota de pantalla mensual, segundo as medicións de audiencia elaborados en España por TNS. Están en letra grosa os meses nos que foi líder de audiencia.

* Máximo histórico | ** Mínimo histórico

## Notas
Club Deportivo Olimpia

O **Club Deportivo Olimpia** é un club de fútbol da cidade de Tegucigalpa, Honduras e xoga na liga nacional de Honduras. Os seus cores son o vermello, o azul e o branco. Xoga os seus partidos coma local no Estadio Nacional Tiburcio Carías Andino. O seu maior rival é o Club Deportivo Motagua. Está considerado como o mellor equipo de Honduras e un dos mellores da CONCACAF.

O club foi fundado o 12 de xuño de 1912 co nome de Nacional Olimpia, inicialmente os fundadores formaron a institución para xogar o béisbol. Os maiores goleadores da historia do **Olimpia** foron Wilmer Velásquez, Denilson Costa e Danilo Javier Tosello.

## Historia 
O club foi fundado o 12 de xuño de 1912 por Héctor Pineda Ugarte, Carlos Bram, Arturo Bram, Enrique Buk, Santiago Buk, Miguel Sánchez, Samuel Inestrosa Gómez e Ramón Escobar.

O club foi bautizado como “Nacional Olimpia”, en honra os xogos olímpicos da antiguedade no val de Olimpia, Grecia en 1896. Inicialmente, os socios fundadores do Olimpia formaron a institución para a práctica do béisbol. Este deporte, era naqueles tempos o máis popular de Honduras, pero có paso do tempo, o fútbol foi tomando un grande auxe no país, o que motivou os seus dirixentes a converter ó Olimpia, nunha institución futbolística.

O **Club Deportivo Olimpia** conquistou o seu primeiro título a nivel nacional en setembro de 1928. Naquela oportunidade, o cadro *Albo* representando á zona central, logrou impoñerse nunha serie final de tres encontros ó C. D. Marathón, campión da zona norte. Tras a final, creouse unha enorme rivalidade entre estes dous equipos e que se denomina como o “Clásico Nacional”.

## Plantél 
## Títulos 
### Nacionais 
* Liga Nacional de Fútbol de Honduras (30): 1966-67, 1967-68, 1969-70, 1971-72, 1977, 1982, 1984, 1986, 1987, 1989, 1992-93, 1995-96, 1996-97, 1998-99, 2000-01 Ap., 2002-03 Ap., 2003-04 Cl., 2004-05 Cl., 2005-06 Ap., 2005-06 Cl., 2007-08 Cl., 2008-09 Ap., 2009-10 Ap., 2011-12, Cl., 2011-12., Ap.,2012-13, Cl. 2012-13, Ap., 2013-14,Cl;2014-2015 e 2015-2016 Cl
* Copa Presidente (3): 1995-96, 1998-99, 2015.
* Supercopa de Honduras (2): 1996-97, 2014 (Clausura)

### Internacionais 
* Liga de Campións da CONCACAF (2): 1972 e 1988.
* Copa Interclubes de la UNCAF (6): 1981, 1987, 1989, 1990, 1999 e 2000
* Copa México y Centroamérica (1): 1959
* Torneo Fraternidad : 1985

## Ligazóns externas 
* Historia oficial do club
* Plantél
Attilio Bignasca

**Attilio Bignasca**, nado en Lugano o 1 de novembro de 1943 e finado na mesma cidade o 29 de marzo de 2020, foi un empresario e político suízo, un dos dirixentes da Liga dos Tesineses.

## Traxectoria 
Irmán do tamén político e empresario Giuliano,canda el dirixiu unha empresa de construción, a A+G Bignasca e en 1991 entrou no partido que fundara seu irmán, a Liga dos Tesineses. No ano 1991 entrou por vez primeira no Gran Consello do Tesino e en 1993 no consello municipal de Agno.

Entre2003 e 2009 foi deputado no ;Consello Nacional. No ano 2012 estableceuse en Lugano presentándose como candidato nas municipais, resultando elixido concelleiro

## Notas
Vila do Bispo

**Vila do Bispo** é unha localidade portuguesa do Distrito de Faro, rexión e subrexión do Algarve, con preto de 1.000 habitantes. A festa local é o 22 de xaneiro.

É sede dun municipio con 178,99&nbsp;km² de área e 5.258 habitantes (2011), subdividido en 5 freguesías. O municipio limita ao norte co municipio de Aljezur, ao nordeste con Lagos e ao suroeste ten o litoral do océano Atlántico.

## Freguesías 
As cinco freguesías de Vila do Bispo son as seguintes:
* Barão de São Miguel 
* Budens 
* Raposeira 
* Sagres 
* Vila do Bispo

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Dinastía

Unha **dinastía** é unha serie de gobernantes dun o de varios estados relacionados entre si, ou provenientes todos dunha mesma liñaxe. Por extensión o termo aplícase a toda unha familia que acumula grandes cantidades de poder económico, político ou social durante diversas xeracións. A dinastía é a forma de sucesión da monarquía, na que o herdeiro da liñaxe sucede o monarca que morreu (ou se se produciu unha abdicación). Normalmente o herdeiro é o fillo pero pode designarse especificamente outro grao de parentesco.

## Etimoloxía 
A palabra deriva do latín *dynastia*, que deriva á súa vez do grego *δυναστεία*, lingua na que se refería ao poder, ao dominio ou ao goberno en si.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Nepotismo
Johann Christian Erxleben

**Johann Christian Polycarp Erxleben**, nado o 22 de xuño de 1744 en Quedlinburg, Reino de Prusia (hoxe no *Land* de Saxonia-Anhalt), e finado o 19 de agosto de 1777 en Gotinga, foi un naturalista alemán. As súas áreas de especialización inclúen a física, a mineraloxía, a química e a historia natural.

## Traxectoria 
Desde 1763 a 1767 Erxleben, estudou medicina na *Georg-August-Universität Göttingen* (coñecida como Universidade de Gotinga). Despois de conseguir o seu doutoramento, foi profesor de física e química, así como de medicina veterinaria nesta universidade, onde desenvolvería toda a súa carreira profesional.

Está considerado como un dos fundadores da medicina veterinaria moderna, xa que fundou, en 1771, a máis antiga institución académica neste campo en Alemaña, o *Tierärztliches Institut* (Instituto Veterinario).

Desde 1774 Erxleben foi membro da *Sozietät der Wissenschaften zu Göttingen* (Sociedade de Ciencias de Gotinga), hoxe *Akademie der Wissenschaften zu Göttingen* (Academia de Ciencias de Gotinga).

A súa nai, Dorothea Christiane Erxleben, foi a primeira muller en obter un doutoramento en medicina en Alemaña.

## Publicacións principais 
Os seus traballos científicos inclúen, entre outros:
* *Dijudicationem Systematum Animalium* (1767).
* *Anfangsgründe der Naturlehre* (1768).
* *Betrachtungen der Ursachen der Unvollständigkeit der Mineralsysteme* (1768).
* * Anfangsgründe der Chemie* (1775).
* *Einleitung in die Vieharzneykunst* (1769).
* *Betrachtung über das Studium der Vieharzneykunst* (1769).
* *Geschichte meiner Beschäftigung mit der Vieharzneykunst* (1798).

## Abreviatura 
A abreviatura **Erxleben** emprégase para recoñecer a  como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Beaucamp, Gerta (1994): *Johann Christian Polycarp Erxleben. Versuch einer Biographie und Bibliographie.* Göttingen: Wallstein Verlag. ISBN 978-3-8924-4085-7. 
* Brenig, Bertram (2000): *Johann Christian Polycarp Erxleben (1744-1777) - Universalgelehrter, Naturforscher und Tierarzt*. Georgia-Augusta  
* Kästner. Abraham Gotthelf (1778): "Elogium Jo. Christiani Polycarpi Erxleben". En: *Novi commentarii Societatis Regiae Scientiarum Gottingensis*.
* Lichtenberg, Georg Christoph (2005): *Vorlesungen zur Naturlehre*. Göttingen: Akademie der Wissenschaften zu Göttingen. Wallstein Verlag.

### Ligazóns externas 
* Bibliografía de e sobre Erxleben no catálogo da Biblioteca Nacional de Alemaña.
Chlorobium

***Chlorobium*** (tamén chamado *Chlorochromatium*) é un xénero de bacterias verdes do xofre (Chlorobi). Son bacterias fotolitótrofas que oxidan o xofre e utilizan unha cadea de transporte de electróns non cíclica para reducir o NAD+. A súa fotosíntese realízase utilizando un centro de reacción de tipo 2 que usa a bacterioclorofila (BChl) *a* e tamén clorosomas que empregan as bacterioclorofilas *c*, *d*, ou *e*; ademais tamén posúen clorofila *a*. Utilizan o sulfuro de hidfróxeno como fonte de electróns e a súa fonte de carbono é o dióxido de carbono.

As especies de *Chlorobium* teñen cor verde escura. Nunha columna de Winogradsky, a capa verde que a miúdo se forma está composta de *Chlorobium*. Este xénero vive en condicións anaerobias estritas baixo a superficie dun corpo de auga, normalmente a zona anaeróbica dun lago eutrófico.

As especies de *Chlorobium* crese que xogaron unha parte importante en episodios de extinción masiva na Terra. Se os océanos se volven anóxicos (debido a un corte da circulación oceánica) entón os *Chlorobium* poden competir con outros seres vivos fotosintéticos. Deste modo, producen enormes cantidads de metano e sulfuro de hidróxeno, que causan un quecemento global e chuvia ácida. Isto ten graves consecuencias para outros organismos oceánicos e tamén para os organismos terrestres. Hai probas abondosas de que as poboacións de *Chlorobium* proporcionadas por fósiles químicos, que se encontran en sedimentos depositados no extinción en masa do Cretáceo.

O xenoma completo de *C.&nbsp;tepidum* consta de 2,15 megabases (Mb), e foi secuenciado e publicado en 2002. Sintetiza clorofila *a* e bacterioclorofilas *a* e *c*, e utilizose como organismo modelo para dilucidar a biosíntese de bacterioclorofilas *c*. Varias das súas vías metabólicas dos carotenoides (que inclúen unha nova licopeno ciclase) son similares a outras que se encontran en cianobacterias.

## Notas
Malo (santo)

[miniatura|Crese que San Malo acompañou [Brandán|San Brandán nas súas viaxes.]]
**San Malo** (tamén coñecido como **Maclou**; en latín, como **Maclovius** ou **Machutus**; 27 de marzo de 520 - 15 de novembro de 621) foi, no século VI, o fundador da cidade de Saint-Malo, na Bretaña, Francia. É un dos sete santos fundadores da Bretaña.

Detalles da carreira de Malo presérvanse en tres historias medievais, que parecen incluír incidentes asociados con varias persoas diferentes de nomes semellantes. A pesar desa confusión, parece que Malo naceu por volta do ano 520, provabelmente no País de Gales.

O seu nome pode derivar de *machlou*, da lingua bretoa antiga, un composto de *mach* - "garantía, refén" - e *lou* (ou *loh*) - "brillante, bonito".

## Viaxes con San Brandán 
Disque Malo foi bautizado por San Brandán, tornándose o seu discípulo favorito. No entanto, existen serias dúbidas en canto á autenticidade deste período da súa vida. Puido ser un dos homes especialmente seleccionados polo santo para a súa viaxe.

Tradicionalmente, foi na Abadía Llancarfan onde San Brandán e o seu discípulo, Malo, con varios outros compañeiros, estabeleceron a descuberta da "Illa Benaventurada". Botouse logo ao mar nunha segunda viaxe e visitou a illa de Cézembre, fronte ao largo de Saint-Malo, onde permaneceu algún tempo. Supostamente, Maclovius era un xigante morto, que Brandán resucitou a través da súa santidade. Brandán bautizouno antes de permitirlle volver a ser morto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* San Brandán
* Amaro o Peregrino
Sporting Carballiño

miniatura|Escudo trala refundación en 2012
miniatura|Escudo actual
O **Sporting Carballiño** é un club de fútbol da vila do Carballiño que compite actualmente no grupo IV da Primeira Autonómica (tempada 2025-26).
miniatura|Campo da Uceira

O seu adestrador é Aitor "Neira" Pinal acompañado por Fabián Manuel Marnotes como segundo adestrador, e o seu presidente Aitor Dacasa "Daki".

O club foi o primeiro equipo federado da vila nos anos 20 do século pasado e conta no seu palmarés dende a súa refundación no 2012, cunha Copa Deputación, un campionato de Terceira Autonómica e ascenso á Segunda Autonómica e un subcampionato da Copa Delegación. Posteriormente acadou o ascenso á Primeira Autonómica e na pasada tempada 2022/2023 foi subcampeón da Copa Deputación xogando a final fronte o Atlético Arnoia no Campo Municipal de Espiñedo de O Carballiño por reformas no estadio de O Couto de Ourense. 

Disputa os seus partidos nas instalacións municipais da Uceira, con capacidade para 500 espectadores, 120 deles a cuberto á espera de que o Concello acometa as melloras necesarias para a disputa de partidos en dita categoría.

Actualmente o clube está a pelexar nos postos altos da clasificación polo ascenso á Preferente.
miniatura|Final Copa 2023

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do club na Real Federación Galega de Fútbol.
* https://www.laregion.es/articulo/deporte-local/mindo-surrribas-sporting-carballino-puede-dara-salto/202211092325241174148.html
* https://www.laregion.es/articulo/deporte-local/victoria-oficio-sporting-carballino/202210232249481169802.html
* https://badalnovas.com/2022/11/07/o-sporting-carballino-remonta-fronte-o-peroxa-e-proclamase-lider-esta-semana/
* Final Copa Diputación 2023 https://www.youtube.com/watch?v=3EUE8z-u48w
*
Gran Premio de Suráfrica de 1985

O **Gran Premio de Suráfrica de Fórmula 1 de **, celebrouse no Circuíto de Kyalami Kyalami, Gauteng, o 19 de outubro de 1985. Foi a décimo quinta rolda da tempada de Fórmula Un de . Foi o 31º Gran Premio de Suráfrica desde o primeiro Gran Premio disputado en 1934 e o décimo sétimo que se celebrou en Kyalami, nos arredores de Xohanesburgo. Disputouse sobre 75 voltas ao circuíto de catro quilómetros para unha distancia de carreira de 309 quilómetros.

## Boicot 
A carreira estivo marcada porque algúns equipos intentaron boicotear o evento debido ao apartheid, a segregación de negros negros e brancos, e foi a última carreira de Fórmula Un en Suráfrica ata que terminou o apartheid en 1992. A carreira foi gañada por Nigel Mansell nun Williams, quen tamén logrou a pole position.

O evento foi boicoteado por varios equipos de Fórmula Un, a saber Ligier e Renault debido as crecentes presións internacionais contra tolerar o sistema de apartheid do país. Os equipos franceses Ligier e Renault estaban ombreiro con ombreiro co boicot do goberno francés ás sancións a Suráfrica, aparentemente fixerono baixo presión. A maior parte dos pilotos de Fórmula Un, incluíndo a Alain Prost, Niki Lauda e Nigel Mansell estaban persoalmente moi en contra das carreiras en Suráfrica, pero os pilotos sabían que foran contratados para pilotar en todos os Grandes Premios, e que tiñan que competir en Kyalami.

Algúns gobernos trataron de obrigar aos seus pilotos a non participar na carreira. As sancións do Brasil a Suráfrica case impediron a participación de Nelson Piquet e Ayrton Senna na carreira.

Finlandia e Suecia tiveron reservas similares con respecto ao finés Keke Rosberg e o sueco Stefan Johansson. O equipo participou e el tamén, retirándose fóra dos puntos.

Este foi o final do Gran Premio de Suráfrica ata que terminou o apartheid, co presidente da FIA Jean-Marie Balestre anunciando días despois da carreira que o gran premio non regresaría ao país debido ao apartheid.

O Gran Premio de Suráfrica só volvería en 1992, despois de que terminara o apartheid, nunha nova configuración do circuíto de Kyalami. Nigel Mansell, pilotando un Williams - Renault V10, tamén gañou a carreira cando regresou o Gran Premio ao calendario en .

## Clasificación 
### Cualificación 
Pole position went to Nigel Mansell, averaging 236´898&nbsp;km/h.

### Carreira
## Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de piloto

;Clasificación do campionato de construtores

***Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
*A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de *
Malo

O termo **malo**, ademais de se referir ás súas definicións como adxectivo (mao, contrario do bo), pódese referir a:

## Topónimos 
***río Malo**, río de Castela, España;
***arroio Malo**, curso de augas de tres departamentos uruguaios: Paysandú, Cerro Largo e Tacuarembó;
***Saint-Malo**, comuna francesa;
***Malo, Italia**, localidade e comuna de Italia na Provincia de Vicenza;
***Illa Malo**, en Vanuatu antigamente coñecida como San Bartolomé; 
***illa Malo**, nas illas Salomón;
***Malo, Washington**, localidade nos EUA;
***Malo, Indonesia**, un subdistrito de Bojonegoro, Indonesia;
***Malo, Cilicia** ou **Malos**, unha antiga colonia grega de Cilicia, Asia Menor.

## Bioloxía 
***Malo (animal)**, un xénero de augamar;

## Persoas
***San Malo**, santo galés fundador da vila bretoa de Saint-Malo.
***Crates de Malos** sabio grego antigo, natural de Malo, en Cilicia. 
***Manuel Malo de Molina**
***Constantin Malos**, botanista romanés.

## Música 
* **Malo**, conxunto musical de rock de orixe mexicana que incursionou nos EUA nos anos 70.

## Véxase tamén
### Outros artigos 
*Mal
*Mala (má) 
*Maligno 
**O bo, o feo e o malo*, filme de Sergio Leone de 1966.
**Os malos pastores*, obra de teatro de Octave Mirbeau de 1897.
Exposición Internacional de Milán de 2015

[miniatura|dereita|300px|Pavillón de [España na Exposición de Milán.]]
A **Exposición Internacional de Milán** de 2015 foi a segunda Exposición internacional rexistrada (denominada tamén Exposición Universal para fins de promoción e comunicación) regulada pola Oficina Internacional de Exposicións, e tivo lugar entre o 1 de maio e o 31 de outubro de 2015 en Milán (Italia).
## Elección de Milán como sede 
O 31 de marzo de 2008, durante a 143ª Asemblea Xeral da Oficina Internacional de Exposicións, celebrada no Palacio de Congresos de París, a cidade italiana de Milán foi escollida como sede do evento. Milán impúxose nas votacións a Esmirna (Turquía), que competiu co tema "Novas vías cara a un mundo mellor/Saúde para todos".

A Expo de Milán 2015 toma o relevo da Expo 2010 de Shanghai como a segunda Exposición Internacional Rexistrada en termos da emenda do 31 de maio de 1988 (en vigor a partir do 19 de xullo de 1996) da *Convención relativa ás Exposicións Internacionais*.

## Países participantes 
Os países, rexións de Italia, organizacións e empresas participantes son os seguintes:

**África**
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  
* 
*  
*  
*  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  
* 
* 
*  
* 
* 
* 
* 
*  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  
* '*** (país anfitrión)
* 
*  
* 
* 
*  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

**Oceanía**
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Foro das Illas do Pacífico
* 
* Red Don Bosco 
* Fundación Triulza
* Kip - International School
* Lions Clubs International 
* Save the Children 
* Veneranda Fabbrica del Duomo
* Wem
* WWF 

**Empresas*'
* Alessandro Rosso - Joomoo
* Alitalia Etihad
* Birra Moretti
* Algida
* China Corporate United
* Coca Cola
* Corriere della Sera
* Distretti Cioccolato
* Eataly
* Eat’s
* Enel
* Federalimentare - Cibus è Italia
* Franciacorta
* Illycaffè
* Intesa Sanpaolo
* Ferrero
* Lindt
* McDonald's
* New Holland
* OVS
* Perugina
* Technogym
* TIM
* USA – Food Truck Nation
* China Vanke

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Milán
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial 
* Sitio web da candidatura de Esmirna
* Sitio web da Oficina Internacional de Exposiciones (BIE)
* Información sobre a EXPO 2015
Peptococcus

***Peptococcus*** é un xénero de bacterias grampositivas anaerobios non esporulados con forma de coco, non móbiles e quimioorganótrofas da familia Peptococcaceae. Os seus cocos poden aparecer illados, en pares, tétrades, ou masas irregulares, e raramente forman cadeas curtas.

Especies deste xénero forman parte do microbioma humano, especialmente das bacterias que forman parte da flora intestinal. Tamén forman parte da flora da boca e tracto respiratorio superior.

*Peptococcus magnus* é un patóxeno humano.

O antibiótico mezlocilina é efectivo contra especies de *Peptococcus*.

As distintas especies de *Peptococcus* pódense diferenciar diferenciar entre si e de *Peptostreptococcus* por medio dos seus perfís de ácidos graxos e produtos metabólicos por cromatografía gas-líquido (GLC).
## Notas