open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
João Gilberto

**João Gilberto Prado Pereira de Oliveira**, coñecido artisticamente como **João Gilberto**, nado en Juazeiro, Brasil, o 10 de xuño de 1931 e finado no Río de Xaneiro o 6 de xullo de 2019, foi un músico considerado, xunto con Antônio Carlos Jobim (coñecido como Tom Jobim), un dos creadores do xénero musical Bossa nova. Foi tamén un cantante de jazz, con indiscutíbeis éxitos, sendo o maior a canción da "Garota de Ipanema".

## Notas
Tom Jobim

miniatura|dereita|Tumba de Tom Jobim
**Antônio Carlos Brasileiro de Almeida Jobim**, coñecido artisticamente como **Tom Jobim**, nado no Río de Xaneiro o 25 de xaneiro de 1927 e finado en Nova York o 8 de decembro de 1994, foi un compositor, cantante, guitarrista e pianista brasileiro de bossa nova.

## Discografía 
* 1963: *The Composer of Desafinado, Plays* (Verve)
* 1967: *Wave* (A&M)
* 1970: *Stone Flower* (Epic/CTI)
* 1973: *Matita Perê* (Universal Int'l)
* 1974: *Elis & Tom* (Verve)
* 1976: *Urubu* (Warner Archives)
* 1987: *Passarim* (Verve)
* 1993: *Antonio Carlos Jobim and Friends*, en vivo (Verve)
* 1994: *Miúcha e Tom Jobim* (BMG/RCA)
Kathleen Turner

**Mary Kathleen Turner**, nada en Springfield, estado de Missouri, o 19 de xuño de 1954, é unha actriz norteamericana. Foi na década dos oitenta cando lle chegou á fama internacional, despois de interpretar algúns papeis de relevancia en filmes de Hollywood como *Body*, *Heat*, *Romancing the Stone* ou ''Prizzi's Honor''.

Participou na serie de televisión Friends, interpretando ao pai de Chandler Bing. Este, despois da separación da nai de Chandler, admitiu que era homosexual e foise a Las Vegas a protagonizar un show para travestis chamado "Viva las Gaygas".

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial de Kathleen Turner 
* 2006 Artigo en Turner.com 
* Entrevista para The Guardian (March 18, 2000)
Carreño

[dereita|miniatura|Porto de [Candás, Asturias|Candás.]]

**Carreño** é un concello do Principado de Asturias.

Limita ao oeste con Corvera, con Gozón e o Mar Cantábrico ao norte, co Mar Cantábrico e Xixón ao leste, e con Xixón de novo ao sur. Forma xunto ao veciño concello de Gozón a Mancomunidade do Cabo de Peñas. Non é un concello montañoso, pero conta cunha serie de outeiros que atravesan o concello de oeste a leste e que forman á súa vez cinco vales.

O concello está dividido en 12 parroquias: Candás (capital do concello), Perlora, Albandi, Carrió, Pervera, Prendes, Piedeloro, Logrezana, Guimarán, El Valle, Ambás e Tamón.

Neste concello localízase o faro de Candás.
Estación de Roma Termini

A estación de **Roma Termini** (adicada a Xoán Paulo II o 23 de decembro de 2006) é a estación de ferrocarril máis importante da cidade de Roma (Italia) e unha das principais de Europa.

Pódese chegar a ela a través das liñas A e B do metro de Roma que teñen unha conexión de intercambio entre as respectivas estacións nos subterráneos da mesma. Desde esta estación sae o Leonardo Express, o tren para o Aeroporto de Fiumicino.

## Véxase tamén
Bossa nova

A **bossa nova** é un xénero musical de orixe brasileira que xurdiu a mediados do século XX, impulsado por un grupo de estudantes e músicos de clase media procedentes de Copacabana e Ipanema, nos barrios do Río de Xaneiro situados a rentes do litoral. En portugués vén dicir "*o ritmo novo*" ou "*o vieiro novo*". Trátase dun xénero moi popular no Brasil grazas á gravación dos temas *Saudade de Bahia* e *Rosa Morena* interpretadas por Dorival Caymmi, de *Chega de Saudade* interpretada por João Gilberto e composta por Antonio Carlos Jobim e Vinícius de Moraes, tres dos principais expoñentes deste xénero no Brasil.
Tiruleque

**Tiruleque** é un grupo de folk galego creado en 2002 na Coruña. 

## Traxectoria
Tiruleque naceu como banda en 2002, en formato de quinteto tradicional. O proxecto, formado por cinco rapaces procedentes da música tradicional e con inquedanzas musicais compartidas, mesturou as fontes da tradición da música galega -tanto a través de recollidas como recorrendo aos cancioneiros- con outras influencias. Ao longo dos anos o grupo incorporou distintos instrumentos de cara a acadar maior expresión, maiores posibilidades e un son propio.

Actuaron en festivais de música tradicional e folk de Galicia. 
## Membros 
* Antón Bueno (contrabaixo)
* Álex Fente (acordeón)
* Luis García (bombo con pratos, percusións, coros)
* Miguel Horjales (caixa, percusións, coros)
* Serxo Núñez (clarinete, gaita, percusións, voz)
* Fer Román (saxo, clarinete, ukelele)
* José A. Vázquez (gaita, saxo, percusións)

## Discografía
**Tiruleque* (2009)
**Mu!!* (2013)
**Outro que tal baila* (2018)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Podcast de Tiruleque en Ivoox.com.
Qui hi ha

**Qui hi ha?** é un grupo de folk psicodélico catalán.

## Membros 
* Ricard Ros (uilleann pipe, low whistle D e G, bouzuki, tin whistle D e acordeón)
* Marta Barbero (violín, voz e efectos)
* Rubén Fajardo (guitarra acústica e mandolina italiana
* Anna Ballo (teclado)
* Francesc Balsells (baixo eléctrico)
* Antonio Miranda (bodrhan, txapolina, palmas, shaker)
* Abraham Noguera (caixón, palmas, shaker e táboa hindú)
* Patxi Gallego (batería, congas, djembé, palmas, txapolina, shaker, udu, pailas e efectos)

## Discografía 
* 2006 - *Qui hi ha?
* 2008 - *Aquest llum per qui crema?

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do grupo
* MySpace oficial do grupo
Riobó (grupo musical)

**Riobó** é un grupo de folk galego creado en 2008 en Vigo.

## Membros 
* Begoña Riobó (violín)
* Xosé Liz (bouzuki e mandolina)
* Fernando Barroso (guitarra acústica)
* Fernando Pérez (requintas)
* Marcos Campos (gaitas, whistles e acordeón)

## Discografía 
* *Riobó* (2011)
* *Quiral* (2015)

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* 
*
Mágico González

**Jorge Alberto González Barillas**, coñecido no mundo do fútbol como **Mágico González**, nado o 13 de marzo de 1958 en San Salvador, é un exfutbolista salvadoreño. Xogaba de dianteiro e foi internacional coa selección salvadoreña.

## Traxectoria 
Profesional que xogou en España e no seu país natal, sendo considerado por moitos como o mellor xogador salvadoreño de todos os tempos. Rematou a súa carreira no Salvador aos 42 anos de idade.

## Véxase tamén
Siligo

**Siligo** é un concello italiano da provincia de Sassari, na rexión de Sardeña. Ten 990 habitantes (en 2004) e esténdese por unha área de 43&nbsp;km², cunha densidade de poboación de 23 hab/km².

Fai fronteira cos concellos de: Ardara, Banari, Bessude, Bonnanaro, Codrongianos, Florinas, Mores e Ploaghe.
## Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Concello
Repetidor

Un **repetidor** é un dispositivo electrónico que recibe un sinal feble ou de baixo nivel e retransmíteo a unha potencia ou nivel superior, de xeito que se poidan cubrir distancias máis longas sen degradación ou cunha degradación tolerábel. O termo repetidor creouse coa telegrafía e referíase a un dispositivo electromecánico empregado para rexenerar os sinais telegráficos. O uso do termo trasladouse con posterioridade á telefonía e á transmisión de datos.
Hipotálamo

miniatura|dereita
O **hipotálamo** (do grego, ὑπό, "*por baixo de*", e θάλαμος, "*cámara nupcial*" ou "*dormitorio*") é unha glándula que forma parte do diencéfalo, e se sitúa por baixo do tálamo. Libera polo menos nove hormonas que actúan como inhibidoras ou estimulantes na secreción doutras hormonas na hipófise anterior, polo que se pode dicir que traballa en conxunto con esta. Adoita considerarse o centro integrador do sistema nervioso vexetativo ou autónomo, dentro do sistema nervioso central. Tamén se encarga de realizar funcións de integración somato-vexetativa. Regula a homeostase do organismo en conxunto coa hipófise, por medio dun sistema de retroalimentación negativo.
Braza

Unha **braza** é unha unidade de medida náutica empregada polo xeral para medir a profundidade da auga ou fóra dun mundo náutico, no medio rural, para se facer unha idea da lonxitude. Chámase braza, porque equivale á lonxitude dun par de brazos abertos en cruz dun home, se ben varía a súa equivalencia en metros segundo o país. Actualmente é considerada unha unidade de medida obsoleto e imprecisa, malia que segue a ser empregada nalgúns sectores.

#Unha *braza española* vale 1,6719 metros.
#Unha *braza inglesa*, chamada **fathom** en inglés, equivale a 1,8288 metros ou 2 iardas.
Dinu Lipatti

**Dinu Lipatti**, nado en Bucarest o 19 de marzo de 1917 e finado en Xenebra, Suíza, o 2 de decembro de 1950, foi un pianista e compositor romanés.

## Traxectoria
A súa carreira foi cortada pola súa temperá morte debido á enfermidade de Hodgkin aos 33 anos. A pesar da súa curta carreira, Lipatti é considerado un dos pianistas máis finos do século XX.

## Notas
Chikugo

**Chikugo** (筑後市, ちくごし, *Chikugo-shi*) é un concello da prefectura de Fukuoka no Xapón. Está situado ó norte da rexión de Kyūshū e ó sur da prefectura, na zona da provincia histórica de Chikugo, na illa de Kyūshū. A súa superficie é de 41,85&nbsp;km², a poboación é de 48.363 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 1.160 h/km².

O concello de Chikugo limita cos concellos de Yanagawa, Ōki, Kurume, Hirokawa, Yame e Miyama.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Chikugo .
Chris Isaak

[miniatura|dereita|Chris Isaak nos [Xardíns do Posío (Ourense).]]
**Christopher Joseph Isaak**, coñecido como **Chris Isaak**, nado en Stockton, California, o 26 de xuño de 1956, é un músico de rock e actor ocasional estadounidense.
## Traxectoria
Composicións súas son *Blue Hotel*, *Wicked game* ou o tema *Baby did a bad, bad thing*, sendo esta última incluída no filme *Eyes Wide Shut* de Stanley Kubrick. Así mesmo, ten traballado con David Lynch e feitas algunhas aparicións esporádicas en televisión, como na serie norteamericana *Friends*.
Alfred Tennyson

miniatura|dereita|Lord Tennyson
**Alfred Tennyson**, tamén coñecido como **Lord Tennyson**, nado en Somersby, no condado de Lincolnshire, o 6 de agosto de 1809 e finado o 6 de outubro de 1892, foi un poeta inglés.
## Traxectoria 
Foi un dos poetas ingleses máis populares do seu tempo, e un referente sobranceiro do que se denomina en literatura o período do posromanticismo.
Plenera

A **plenera** é un instrumento de percusión pertencente ao grupo dos tambores de marco. Estes pandeiros son orixinarios de Porto Rico, e tócanse polo xeral coa música denominada plena. Xeralmente veñen en tres tamaños, o requinto de 8", o *segundo* de 10" e o *seguidor* de 12" (que outorga un ritmo fixo), aínda que as medidas poden variar.
Rial

O termo **Rial** pode referirse a:

Como numismática, pode referirse a:

***Rial** iraniano (IRR), unidade monetaria de Irán;
***Rial** omaní (OMR), unidade monetaria de Irán;
***Rial** iemení (YER), unidade monetaria do Iemen;
***Rial** marroquí, antiga moeda de Marrocos;
***Rial** qatarí (QAR), unidade monetaria de Qatar;
***Rial** sudita (SAR), unidade monetaria de Arabia Saudita;
***Rial** tunisiano, antiga moeda de Tunisia.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Rial**, parroquia do concello de Val do Dubra;
****O Campo de Rial**, lugar de dita parroquia;
***Rial**, lugar da parroquia de Ordoeste, no concello da Baña;
***Rial**, lugar da parroquia de Amoroce, no concello de Celanova;
***Rial**, lugar da parroquia de Cuns, no concello de Coristanco;
***Rial**, lugar da parroquia de Guimarei, no concello da Estrada;
***Rial**, lugar da parroquia de Sardiñeiro, no concello de Fisterra;
***Rial**, lugar da parroquia de Fornelos de Montes, no concello de Fornelos de Montes;
***Rial**, lugar da parroquia de Lobios, no concello de Lobios;
***Rial**, lugar da parroquia de San Lourenzo de Nogueira, no concello de Meis;
***Rial**, lugar da parroquia de Santa Xusta de Moraña, no concello de Moraña;
***Rial**, lugar da parroquia de Trasmonte, no concello de Oroso;
***Rial**, lugar da parroquia de Carcacía, no concello de Padrón;
***Rial**, lugar da parroquia de Santo Estevo do Mato, no concello de Pantón;
***Rial**, lugar da parroquia de Castrofeito, no concello do Pino;
***Rial**, lugar da parroquia de Poio (San Xoán), no concello de Poio;
***Rial**, lugar da parroquia de Lantaño, no concello de Portas;
***Rial**, lugar da parroquia de San Pedro de Muro, no concello de Porto do Son;
***Rial**, lugar da parroquia de Leiro, no concello de Rianxo;
***Rial**, lugar da parroquia de Adina, no concello de Sanxenxo;
***Rial**, lugar da parroquia de Chaián, no concello de Trazo;
***Rial de Abaixo**, lugar da parroquia de Santo Adrián de Castro, no concello de Zas;
***Rial de Arriba**, lugar da parroquia de San Martiño de Meanos, no concello de Zas;
***Rial de Lagoa**, lugar da parroquia de Laíño, no concello de Dodro;
***Rial do Mato**, lugar da parroquia de Rarís, no concello de Teo;
***Rialdonio**, lugar da parroquia de San Lourenzo de Nogueira, no concello de Meis;
***A Rialiña**, lugar da parroquia de Santa Comba de Bértola, no concello de Vilaboa;
***Rialiño**, lugar da parroquia de Laíño, no concello de Dodro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Rial**, equipo de Fórmula 1, que competiu nas tempadas 1988 e 1989.
Tambor de marco

miniatura|dereita|Tambor de marco africano
Un **tambor de marco** é un tipo de membranófono que ten o diámetro do seu parche máis grande ca a súa profundidade. Ten un marco formado por un ou dous aros de madeira superpostos, e pode estar provisto de axóuxeres. O parche pode ser sintético ou de pel moi lisa e estirada. Existen modelos afinábeis por medio de chaves. Este grupo inclúe todos os tipos de pandeiros e pandeiretas.
El Progreso

**El Progreso** pode referirse a:

## Prensa 
### En Galicia 
* **Grupo El Progreso**, grupo de comunicación galego.
* ***El Progreso*** (1908), xornal galego, pertencente ao Grupo El Progreso.
* ***El Progreso***, periódico editado en Pontevedra entre 1865 e 1866.
* ***El Progreso***, periódico editado en Lugo en 1867.
* ***El Progreso***, periódico editado en Pontevedra en 1869.
* ***El Progreso***, periódico editado en Ourense en 1881.
* ***El Progreso***, periódico editado na Coruña en 1887.
* ***El Progreso***, periódico editado en Vigo en 1891.
* ***El Progreso***, periódico editado en Redondela en 1898.
* ***El Progreso***, periódico editado en Ferrol en 1899.https://www.cervantesvirtual.com/nd/ark:/59851/bmc1261745https://egu.xunta.gal/gl/termo/172146/progreso-el
* ***El Progreso***, periódico editado en Betanzos en 1900.
* ***El Progreso***, periódico editado en Moaña en 1909.
* ***El Progreso***, periódico editado en Pontevedra entre 1907 e 1937.
* ***El Progreso***, periódico editado na Coruña en 1912.

### No resto de España 
* ***El Progreso***, periódico editado en Madrid entre 1881 e 1887.
* ***El Progreso***, periódico editado en Madrid entre 1897 e 1898.

* ***El Progreso***, periódico editado en Barcelona entre 1906 e 1933.

### Outros países 
* ***El Progreso***, periódico editado en Buenos Aires dende 1895.

* ***El Progreso***, periódico desaparecido de Coquimbo (Chile).

## Xeografía 
* **El Progreso**, departamento de Guatemala.
* **El Progreso**, cidade de Guatemala (que non se acha no departamento de Progreso).
* **El Progreso**, cidade de Honduras.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *El Progreso de Galicia*
* *El Progreso de Sada*
* *El Progreso Murés*
* *El Progreso Villalbés*
Birkenes

miniatura|esquerda|250px|Igrexa de Herefoss
**Birkenes** é un concello do condado de Aust-Agder en Noruega. Formouse o 1 de xaneiro de 1967 pola unión dos concellos de Birkenes, Herefoss e Vegusdal. O concello limita con Kristiansand e Vennesla dentro do condado e con Iveland, Evje og Hornnes, Froland, Grimstad e Lillesand fóra del. A liña de ferro Sørland percorre durante 40 quilómetros do seu traxecto o concello.
Bodhrán

O **bodhrán** (AFI [ˈbɔːrɑːn] ou [ˈbaʊrɑːn]; plural *bodhráin*) é un tambor de marco (*frame drum*) irlandés. O diámetro do marco vai dende os 25 ós 66 centímetros, mentres que a profundidade é de entre 9 e 20 centímetros. O tamaño máis habitual emprega un marco de entre 35 e 45 centímetros de diámetro cunha profundidade duns 10 centímetros. A un lado do marco encóntrase unha membrana (ou *parche*) tensada e cravada ó marco mediante tachuelas. Tradicionalmente a membrana adoita ser de pel de cabra, aínda que actualmente é habitual encontrar bodhráin fabricados con peles doutros animais coma o canguro ou incluso materiais sintéticos coma o kevlar. O outro lado do marco queda aberto. Habitualmente, unha ou dous barras cruzadas no interior do marco fortalecen a súa estrutura.

Algúns bodhráin modernos para uso profesional empregan tensores mecánicos que permiten variar a tensión do parche, semellantes ós empregados nos tambores das baterías.

## Galería de imaxes 

File:Bodhrán in Allariz, Ourense, Galicia.jpg|Bodhrán en Allariz
Kashima, Saga

**Kashima** (鹿島市, かしまし, *Kashima-shi*) é un concello da prefectura de Saga no Xapón. Está situado ao noroeste da rexión de Kyūshū e ao sur da prefectura, na illa de Kyūshū.  A súa superficie é de 112,10&nbsp;km², a poboación é de 30.887 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 276 h/km².

O concello de Kashima limita cos concellos de Ureshino, Shiroishi, Tara (que son da prefectura de Saga); e Ōmura (este último é da prefectura de Nagasaki).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Kashima .
Gondar

O topónimo **Gondar** pode referirse a:

;En Galiza
***Gondar**, parroquia do concello de Lugo;
****Gondar**, lugar de dita parroquia;
***Gondar**, parroquia do concello de Sanxenxo;
****Gondar de Abaixo**, lugar de dita parroquia;
****Gondar de Arriba**, lugar de dita parroquia;
****Gondariño**, lugar de dita parroquia;
***Gondar**, lugar da parroquia de Dimo, no concello de Catoira;
***Gondar**, lugar da parroquia de Aldosende, no concello de Paradela;
***Gondar**, lugar da parroquia do Monte, no concello de Xove;
***Gondarán**, lugar da parroquia de Coiro, no concello de Cangas;
***Gondarán**, lugar da parroquia de Arantei, no concello de Salvaterra de Miño;
***Gondarei**, lugar da parroquia de Santo André de Vea, no concello da Estrada;
***Gondarei de Abaixo**, lugar da parroquia de San Martiño de Meis, no concello de Meis;
***Gondarei de Arriba**, lugar da parroquia de San Martiño de Meis, no concello de Meis;
***Gondarén**, lugar da parroquia de Entrambasaugas, no concello de Guntín;
***Gondarisco**, lugar da parroquia de Cabral, no concello de Vigo.

;Fóra de Galiza

;En Etiopía
***Gondar**, cidade de Etiopía.

;En Portugal
***Gondar**, freguesía do concello de Amarante;
***Gondar**, freguesía do concello de Caminha;
***Gondar**, freguesía do concello de Guimarães;
***Gondar**, freguesía do concello de Vila Nova de Cerveira.

;Pazo de Galiza
***Pazo de Gondar**, na parroquia de Santa María de Xeve, no concello de Pontevedra.

Amais, como apelido pode referirse a:
***Marcial Gondar**, antropólogo galego (n. 1948).

## Véxase tamén
### Outros artigos
****Gondar***, serie de televisión galega;
***Gundar**, lugar da parroquia de Nande, no concello de Laxe;
***Gontar**, lugar da parroquia de Coucieiro, no concello de Val do Dubra;
***Gonxar**, lugar da parroquia de Agar, no concello da Estrada.
Río Tordino

O **río Tordino** é un río da provincia italiana de Teramo, nos Abruzos. En época romana era denominado *Batinus*.

Nace entre o Monte Gorzano (2.455 m.) e o Monte Pelone (2.230 m.) (Monti della Laga) e tras un percorrido de 59&nbsp;km desemboca no Mar Adriático.
## Véxase tamén
Afección

**Afección** pódese referir a:
*Afección (saúde), alteración que perturba o funcionamento dun órgano, doenza, enfermidade.
*Afección (deporte), no mundo do deporte ao grupo de xente que é seguidora dun mesmo equipo.
*Afección (hobby), actividade humana que ten como fin o entretemento.
Río Vezzola

O Vezzola é un río, relativamente pequeno, que se atopa na provincia italiana de Teramo, nos Abruzos. Plinio o Vello chamábao *Albulate* ou *Albulata*.

Nace a unha altura de 1.070 m e tras un percorrido de 19&nbsp;km desemboca no río Tordino á altura de cidade de Teramo, sendo o Vezzola o seu principal afluente.
Ogi

**Ogi** (小城市, おぎし, *Ogi-shi*) é un concello da prefectura de Saga no Xapón. Está situado ao noroeste da rexión de Kyūshū e no centro da prefectura, na illa de Kyūshū. A súa superficie é de 95,85&nbsp;km², a poboación é de 45.208 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 472 h/km².

A cidade de Ogi foi fundada pola fusión de 4 concellos de vilas do distrito de Ogi (*Ashikari*, *Ushizu*, *Ogi* e *Mikatsuki*) no ano 2005.

O concello de Ogi limita cos concellos de Kōhoku, Taku, Saga e Shiroishi.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Ogi .
Albal

**Albal** é un concello do País Valenciano que se atopa na bisbarra da Horta Sud.

## Xeografía 
Albal está situado entre a Albufeira e as últimas elevacións da serra Perenchiza. O terreo en que se sitúa é a chaira de aluvión que conforma toda a comarca da Horta de Valencia. Formada polos sedimentos acumulados ao longo de millóns de anos polos numerosos barrancos de escorrentía da zona.

Esta regado polo Xúcar por medio do Caldeirón Real e do Turia por medio do de Favara, que ten o seu fin neste termo. As súas augas son repartidas a todo o termo pola Quenlla de Albal. Atópase preto do Parque Natural da Albufeira

O seu clima é mediterráneo con temperaturas suaves no inverno e no verán. A maior parte das precipitacións teñen lugar na primavera e no outono. Frecuentemente, no outono teñen lugar choivas torrenciais xeradas polo fenómeno da gota fría. Ocasionalmente prodúcense desbordamentos dos barrancos citados.

Os concellos limítrofes de Albal son Catarroja, Beniparrell, Silla e Alcàsser, todos da comarca da Horta Sud, e a cidade de Valencia.

## Historia 
A orixe do municipio remóntase á época musulmá cando foi fundada unha alquería árabe ou casa de campo da época, que recibiu o nome de *Alboayal* e que, en 1238, o rei Xaime I de Aragón doou a Gil d'Atrosillo, quen seis anos máis tarde, vendeuna ao cabido Catedralicio de Valencia, que conservou definitivamente o señorío.

## Demografía 
A súa poboación é de 15.084 habitantes en 2008, aínda que con tendencia á alza debido á gran cantidade de terreo en que se está edificando. A maior parte dos novos chegados son da mesma provincia.

## Monumentos 
* *Ermida de Santa Anna*. Edificada sobre un pequeno montículo, onde a tradición sinala que foi atopada a súa imaxe; é patroa de Albal. O edificio é amplo con arcadas oxivais, con atrio e coro alto, sendo restaurada en 1943 e en 2005. Tamén é venerado alí San Brais, patrón do pobo. A paraxe está cuberta de piñeiros, con ampla praza e fonte, sendo lugar de romaría durante as festas patronais, o 3 de febreiro e o 26 de xullo, instalándose entón postos para a venda do típico "*porrat*".
* *Igrexa Parroquial da nosa Señora dos Ánxeles*. Construída en 1697.
* *Torre árabe*.

## Festas 
As principais festas son:
* *San Brais*. Celébrase o 3 de febreiro.
* *As Fallas*. En marzo.
* *Santa Ana*. Ten lugar o 26 de xullo.

Son típicos en festas os fogos de artificio, as misas, procesións, concertos de música, cabalgatas e verbenas.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Sitio web oficial
* Instituto Valenciano de Estatística
* Guía de comercios de Albal
* Torre Árabe de Albal
Kazo

**Kazo** (加須市, かぞし, *Kazo-shi*) é un concello da prefectura de Saitama no Xapón. Está situado no centro da rexión de Kantō e ó nordés da prefectura, na parte leste da illa de Honshū. A súa superficie é de 133,47&nbsp;km², a poboación é de 115.096 habitantes (2010) e ten unha densidade de poboación de 862 h/km².

O concello de Kazo limita cos concellos de Hanyū, Gyōda, Kōnosu, Kuki (que son da prefectura de Saitama); de Koga (que é da prefectura de Ibaraki); de Tochigi (que é da prefectura de Tochigi); e Itakura (este último é da prefectura de Gunma).

## Historia 
A cidade de Kazo foi fundada pola fusión de dous concellos de vilas (*Kazo* e *Fudōoka*) e seis concellos de aldeas (*Mitsumata*, *Raiha*, *Ōkuwa*, *Mizufuka*, *Hiyarikawa* e *Shidami*) do distrito de Kitasaitama o 3 de maio de 1954.

A nova cidade de Kazo foi fundada por face-la fusión da antiga cidade de *Kazo* con tres concellos de vilas (*Kisai*, *Ōtone* e *Kitakawabe*) do distrito de Kitasaitama o 23 de marzo de 2010.
 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Kazo .
Niiza

**Niiza** (新座市, にいざし, *Niiza-shi*) é un concello xaponés da prefectura de Saitama. Está situado no centro da rexión de Kantō e ó sur da prefectura, na parte leste da illa de Honshū. A súa superficie é de 22,80&nbsp;km², a poboación é de 158.192 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 6.940 hab./km².

O concello de Niiza limita cos concellos de Tokorozawa, Miyoshi, Fujimi, Shiki, Asaka (que son da prefectura de Saitama); Kiyose, Higashikurume e Nishitōkyō e co barrio de Nerima (que son da prefectura de Tokyo).

## Cidades irmandadas 
*  Jyväskylä (1997)
*  Nasushiobara (2000)
*  Tōkamachi (2002)
*  Neuruppin (2003)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas
*Sitio web oficial da cidade de Niiza .
Nacho

:*Este artigo trata sobre o aperitivo mexicano, para o nome véxase **Ignacio**.*

Os **nachos** son un prato propio da gastronomía mexicana consistente nunhas tortillas de millo recubertas por queixo fritido. Foron creados por vez primeira ao redor de 1943 por Ignacio "Nacho" Anaya, e viñan a ser estas mesmas tortillas fritas e recubertas de queixo fundido e cuns engadidos de *jalapeños* e pementa. Adóitanse acompañar de diferentes mollos, como o guacamole.
miniatura|Nachos con carne, salsa de tomate e fabas mouras|esquerda
Xiga (baile)

A **xiga**, tamén escrita **jig** ou **gigue**, é unha danza folclórica, de orixe probablemente inglesa (*jig*), na que un ou dous solistas realizan pasos rápidos, alternando chimpos, non sen certo grao de complexidade, e cunha música baseada nos compases de 6/8, 12/8, 3/8, 9/8. Ademais de estar moi arraigada na tradición irlandesa, as gigas foron moi populares en Escocia e Inglaterra no decurso do século XVI. Relacionadas coas danzas modernas de zocos de Inglaterra, foron utilizadas decote no teatro.
Hornpipe

O **hornpipe** é un baile tradicional moi popular na música irlandesa. Ten un ritmo de compás cuaternario, polo xeral en compás de catro por catro. Consta de dúas partes de oito compases cada unha, que poden ou non repetirse. Aseméllase ó reel, pero adóitase interpretar a un tempo máis pausado e o ritmo acostuma ser máis uniforme en todas as partes do compás.
Carbonato

miniatura|dereita|200px|Modelo de ión de carbonato, CO32−

Os **carbonatos** son os sales do ácido carbónico ou ésteres co grupo R-O-C(=O)-O-R'. Os sales teñen en común o anión CO32- e derívanse do hipotético ácido carbónico H2CO3. Segundo o pH (a acidez da disolución) están en equilibrio co bicarbonato e o dióxido de carbono.

## Características 
A maioría dos carbonatos, á parte dos carbonatos dos metais alcalinos, son pouco solubles en auga. Debido a esta característica son importantes en xeoquímica e forman parte de moitos minerais e rocas.

O carbonato máis abundante é o carbonato cálcico (CaCO3) que se atopa en diferentes formas como calcita, aragonita (unha modificación formada a altas temperaturas), na forma maciza como calcario, como mineral metamórfico en forma de mármore é xeralmente o cemento natural das arenitas.

Substituíndo unha parte do calcio por magnesio obtense a dolomita CaMg(CO3)2 que recibe o seu nome por unha formación rochosa nos alpes onde abunda.

Moitos carbonatos son inestábeis a altas temperaturas e perden dióxido de carbono mentres se transforman en óxidos.
Diorita

miniatura|dereita|250px|Diorita.

A **diorita** é unha rocha ígnea composta de feldespato e un ou varios minerais do grupo da mica, da anfibolita e do piroxeno. Emprégase xeralmente na construción cas mesmas aplicacións que un granito.

## Composición 
* Plaxioclasio: 50% do total. Non ten ningún outro mineral esencial.
* Contido en andesita: 44 %
* Minerais máficos: 25%:
** Biotita: 20%
** Piroxenos: Clinopiroxenos 5%
* Minerais accesorios: a diorita pode conter distintas impurezas, tales como apatita, cuarzo, magnetita, pirita etc.
** Presenza de apatita como inclusión en biotita.
** Presenza de óxido de ferro moi illado.
* Minerais de alteración:
** Clorita 5%
** Alteración a anfíbolo dos clinopiroxenos.

Na *diorita oligoclásica*, o feldespato é a oligoclasio; na *diorita andesítica* é a andesina. Por outra banda, segundo sexa o segundo compoñente, a diorita clasifícase como *micácea*, *anfibólica* ou *piroxénica*.
Seareiro

[dereita|miniatura|Seareiros do [Celta de Vigo.]]
dereita|miniatura|No fútbol, o obxectivo fundamental dos afeccionados é animar ao seu equipo durante o encontro.
Un **seareiro** é unha persoa afeccionada a un determinado deporte, á que lle gusta ir animar aos partidos ou competicións deportivas a algún equipo ou deportista. Normalmente, o seareiro é afeccionado a un só club deportivo ou deportista en concreto e acode con frecuencia ás competicións oficiais ou amigábeis nas que participa, a miúdo vestido cunhas cores representativas e realizando danzas e cánticos. A súa paixón na defensa do seu equipo ou deportista pode ir desde a simple afección até o radicalismo propio dun fan. Algúns seareiros poden unirse en peñas ou grupos afíns para se organizaren e cantar as mesmas cancións e berros, facer murais, facer viaxes longas etc.

## Seareiros en Galiza 
O fenómeno dos seareiros xerouse fundamentalmente arredor do deporte máis estendido no país, o fútbol, se ben tamén é doado encontrar grupos de seareiros entre os seguidores doutros deportes coma o balonmán ou o baloncesto. Os grupos máis numerosos de seareiros cóntanse entre os seguidores dos dous principais clubs de fútbol de Galiza: o Celta e mais o Deportivo.
* Os seareiros do **Celta** en conxunto son coñecidos coma celtiñas, celtistas, celestes, se ben o grupo de seareiros organizados máis coñecido e importante son os Celtarras.
* Por parte do **Deportivo** a súa afección é coñecida coma herculina, os branquiazuis, deportivistas, mais o principal grupo organizado que ten é o dos Riazor Blues.

Alén dos seareiros de equipos en concreto tamén están os seguidores da Selección Galega que son coñecidos coma os Irmandiños e cuxo principal grupo organizado son os Siareiros Galegos. Os seguidores da selección galega comezaron xa a aparecer coas primeiras reivindicacións dunha selección galega de fútbol, mais a oficialización dunha selección galega foi un grande impulso para os seguidores desta selección.

## Seareiros no mundo 
O fenómeno dos seareiros está estendido por todo o mundo se ben adopta diferentes características segundo os diferentes lugares onde se desenvolve. É moi habitual que os seareiros se adscriban a unha ideoloxía política máis ou menos extremista (aínda que en moitos casos non pasan dunha simple escenificación e non dunha ideoloxización consciente) e, nalgúns casos, da adopción dunhas actitudes violentas.

## Notas
Dolomita

A **dolomita** é un mineral composto de carbonato de calcio e magnesio [CaMg(CO3)2]. Recibe o seu nome na honra do xeólogo francés Déodat Gratiet de Dolomieu.

## Características 
Abunda na natureza en forma de rochas dolomíticas e utilízase como fonte de magnesio e para a fabricación de materiais refractarios. É de cor rosa e raia branca, con brillo vítreo algo perlado, posúe dureza 3,5 a 4 na escala de Mohs. A súa densidade varía entre 2,86 a 3,10. Cristaliza no sistema hexagonal, xeralmente en romboedros. amén se utiliza como fundente en metalurxia, manufactura de cerámica, pinturas e cargas brancas, como compoñente para fabricar o vidro.

## Véxase tamén
Reel

O ***reel*** é un tipo de danza popular. É a forma máis popular na música de Irlanda e é a máis interpretada nas reunións informais de músicos (sessions), seguida a nivel de popularidade por giga, hornpipe, polca e outras estruturas aínda menos coñecidas.

Os *reels* teñen un ritmo vivo e solen interpretarse a velocidade rápida. Teñen unha estrutura cuaternaria polo xeral en compás de catro por catro e solen compoñerse de dous partes A e B de oito compases cada unha. As dúas partes repítense nos reels dobres (AABB) ou interpretanse seguidas nos *reels* sinxelos (ABAB). É freconte repitir estas secuencias dous ou máis veces e enlazar un *reel* en secuencia con outro ou outros temas diferentes. Adóitase acentuar as partes pares febles do compás creando un *swing* moi característico. Existen diferentes maneiras de interpretalos variando segundo as zonas e os intérpretes, con máis ou menos adornos, maior ou menor ligado nas notas, maior intensidade no *swing* etc.
Aeroporto de Biella

O **Aeroporto de Biella** (*Aeroporto di Biella*, en italiano), tamén coñecido como *Aeroporto de Biella-Cerrione*, é un aeroporto próximo a Biella, Italia.

O aeroporto está a 2&nbsp;km ao sueste de Biella, ao que se pode acceder a través da Autostrada A4 e é apto para o tráfico comercial de terceiro nivel.

## Historia 
Inaugurouse o 17 de marzo de 1968 e dispoñía inicialmente dunha pista de 740 metros, logo ampliada aos 1&nbsp;500 actuais. O aeroporto está aberto ao tráfico internacional todo o ano.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do aeroporto
Rothschild

[miniatura|dereita|Casa dos Rothschild en [Frankfurt, Alemaña]]
Os **Rothschild**, tamén citados como **Casa dos Rothschild**, son unha dinastía de financeiros e banqueiros internacionais de orixe xudía-alemá. Foron declarados nobres polos gobernos de Austria e Inglaterra. A familia Rothschild é dende o século XIX unha das máis influentes liñaxes de banqueiros e financeiros de Europa. Así mesmo, están na mira das afirmacións que promulgan a existencia dun deseño oculto do mundo para instalar unha Nova Orde Mundial.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Gabriele Anderl, Alexandra Caruso (ed.). *NS-Kunstraub in Österreich und die Folgen*. Studienverlag, Innsbruck. 2005. ISBN 3-7065-1956-9 
* Michaela Feurstein, Gerhard Milchram. *Jüdisches Wien*. Boehlau Verlag, Viena. 2001. ISBN 3-205-99094-3 
* Peter Harclerode, Brendan Pittaway. *Lost Masters*. Welcome Rain Publishers. 2000. ISBN 1-56649-165-7 
* Gert Kerschbaumer. *Meister des Verwirrens: Die Geschäfte des Kunsthändlers Friedrich Welz*. Czernin Verlag, Viena. 2000. ISBN 3-7076-0030-0 
* Dieter Klein, Martin Kupf, Robert Schediwy (Ed.) *Stadtbildverluste Wien - Ein Rückblick auf fünf Jahrzehnte*. LIT Verlag, Viena. 2005. ISBN 3-8258-7754-X 
* Sophie Lillie. ''Was einmal war: A Handbook of Vienna's Plundered Art Collections*. Czernin Verlag, Viena. 2003. ISBN 3-7076-0049-1 
* Herbert Lottman (2006). *Los Rothschild: historia de una dinastía*. Barcelona: Tusquets Editores. ISBN 84-8310-491-1 
* Verena Pawlowsky, Harald Wendelin (ed.). *Die Republik und das NS-Erbe. Band 1 der Reihe Raub und Rückgabe – Österreich von 1938 bis heute*. Mandelbaum Verlag, Viena. 2005. ISBN 3-85476-154-6 
* Thomas Trenkler. *Der Fall Rothschild: Chronik einer Enteignung*. Czernin Verlag, Viena. 1999. ISBN 3-85485-026-3 
* Frederic Morton. Atheneum Publishers. *The Rothschilds; a Family Portrait*. Atheneum Publishers. 1962. ISBN 1-56836-220-X (1998 reimpresión) 
* Virginia Cowles. Alfred A. Knopf. *The Rothschilds, a Family of Fortune*. 1973. ISBN 0-394-48773-7 
* Paul M. Johnson. *A History of the Jews*. 1987. HarperCollins Publishers ISBN 5-551-76858-9 
* Derek Wilson. *Rothschild: The Wealth and Power of a Dynasty*. Scribner, Londres. 1988. ISBN 0-684-19018-4 
* Niall Ferguson. *House of Rothschild: Money's Prophets: 1798-1848*. Viking Press. 1998. ISBN 0-670-85768-8 
* Niall Ferguson. *The House of Rothschild (vol. 2): The World's Banker: 1849-1999''. Diane Publishing Co. 1999 ISBN 0-7567-5393-7 
* Jason Edward Kaufman. "The Rothschild Affair: A Test of Austria's Conscience". *Wall Street Journal*, 6 de xullo de 1999, p. A13 

### Ligazóns externas 
* O arqhivo dos Rotschild 
* Casa financeira de Rotschild
Kōnosu

**Kōnosu** (鴻巣市, こうのすし, *Kōnosu-shi*) é un concello da prefectura de Saitama no Xapón. Está situado no centro da rexión de Kantō e no centro-leste da prefectura, na parte leste da illa de Honshū. A súa superficie é de 67,49&nbsp;km², a poboación é de 119.702 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 1.770 hab./km².

O concello de Kōnosu limita cos concellos de Kumagaya, Yoshimi, Kitamoto, Okegawa, Kuki, Kazo e Gyōda.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Kitamoto .
Jorge Negrete

**Jorge Alberto Negrete Moreno**, nado en Guanajuato o 30 de novembro de 1911 e finado nos Ánxeles (Estados Unidos) o 5 de decembro de 1953, foi un cantante mexicano formado en técnica de canto de ópera que revolucionou o xénero musical coñecida como ranchera, outorgándolle sona internacional. Foi, así mesmo, un sobranceiro actor da "Época de ouro" do cinema mexicano. Por outra banda, fundou o *Sindicato de Traballadores da Produción Cinematográfica da República Mexicana* e reestruturou a *Asociación Nacional de Actores* da que foi destacado líder.

## Filmografía 
* *El rapto* (1953)
* *Reportaje (película)|Reportaxe* (1953)
* *Dos tipos de cuidado* (1952)
* *Tal para cual* (1952)
* *Los tres alegres compadres* (1951)
* *Un Gallo en corral ajeno* (1951)
* *Hay un niño en su futuro* (1951)
* *Siempre tuya* (1950)
* *Teatro Apolo* (1950)
* *Lluvia roja* (1949)
* *La posesión* (1949)
* *Una gallega en México* (1949)
* *Jalisco canta en Sevilla* (1948)
* *Allá en el Rancho Grande* (1948)
* *Si Adelita se fuera con otro* (1948)
* *Gran Casino* (1946)
* *El ahijado de la muerte* (1946)
* *En tiempos de la inquisición* (1946)
* *No basta ser charro* (1945)
* *Camino de Sacramento* (1945)
* *Canaima* (1945)
* *Hasta que perdió Jalisco* (1945)
* *Me he de comer esa tuna* (1944)
* *Cuando quiere un mexicano* (1944)
* *El rebelde* (1943)
* *Una carta de amor* (1943)
* *Tierra de pasiones* (1943)
* *Aquí llegó el valentón* (1938)
* *El jorobado* (1943)
* *El peñón de las ánimas* (1942)
* *Así se quiere en Jalisco* (1942)
* *Historia de un gran amor* (1942)
* *Cuando viajan las estrellas* (1942)
* *Seda, sangre y sol* (1942)
* *Fiesta* (1941)
* *¡Ay Jalisco, no te rajes!* (1941)
* *Una luz en mi camino* (1938)
* *Juntos pero no revueltos* (1938)
* *El cementerio de las águilas* (1938)
* *Juan sin miedo* (1938)
* *El fanfarrón* (1938)
* *Perjura* (1938)
* *Caminos de ayer]]* (1938)
* *La Valentina* (1938)
* *La madrina del Diablo* (1937)

## Discografía 
* *Mexicanísimo* (Sony BMG Latino 2006)
* *Homenaje al charro inmortal* (1993)
* *15 éxitos inmortales* (1980)
* *A Jorge Negrete* (1979)
* *Las primeras grabaciones]]* (1965)
* *La voz inmortal* (1961)
* *El hijo del pueblo* (1960)
* *Disco Jorge Negrete* (1959)
* *El charro inolvidable* (1959)
* *Fiesta mexicana* (1959)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Jorge Negrete Biografía, fotos e filmes en Biosstars.
* Homenaxe a Jorge Negrete
* Biografía de J. Negrete
* ITESM
Ranchera

A **ranchera** é un xénero musical popular orixinario de México. As súas orixes datan do século XIX, pero foi desenvolvido no teatro nacionalista do período postrevolucionario de 1910 e converteuse na icona da expresión popular de México, un símbolo do país, que foi espallado con salientábel éxito por varios países latinoamericanos, especialmente grazas ao cinema mexicano das décadas de 1940, 1950 e 1960, causando un profundo arraigamento entre os sectores populares e medios. Intérpretes de sona deste xénero son Pedro Infante, José Alfredo Jiménez ou Jorge Negrete, entre outros.
Javier Solís

**Gabriel Siria Levario**, coñecido artisticamente como **Javier Solís**, nado en Nogueiras, estado de Sonora, o 1 de setembro de 1931 e finado o 19 de abril de 1966, foi un cantante e actor mexicano, denominado ás veces o «*Rey del Bolero Ranchero*».

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía, Audioteca, e Videoteca 
* Biografía de Javier Solís 
* Letras das súas cancións 
* Tributo a Javier Solis 
* Blog dedicado a Javier Solís
Sodegaura

**Sodegaura** (袖ケ浦市, そでがうらし, *Sodegaura-shi*) é un concello da prefectura de Chiba no Xapón. Está situado ao sur da rexión de Kantō e no centro da prefectura, na parte leste da illa de Honshū. A súa superficie é de 94,92&nbsp;km², a poboación é de 59.527 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 627 h/km².

O concello de Sodegaura limita cos concellos de Kisarazu e Ichihara.

## Cidades irmandadas 
*  Itajaí, Santa Catarina, Brasil (1979).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Sodegaura .
Lola Beltrán

**María Lucila Beltrán Ruiz**, nada o 7 de marzo de 1932 en Rosario (Sinaloa) e finada o 24 de marzo de 1996 na Cidade de México, mellor coñecida como **Lola Beltrán**, foi unha cantante e actriz de filmes e telenovelas mexicana. É de destacar a súa contribución ao xénero denominado ranchera, na que salientou como intérprete.
Beniparrell

dereita|miniatura
**Beniparrell** é un municipio pertencente á provincia de Valencia e á comarca da Horta Sud, na Comunidade Valenciana.

## Xeografía 
Situado na zona de transición da Horta de Valencia á Ribeira do río Júcar. A superficie do termo é chaira. Drena o termo o barranco de Picassent. O clima é mediterráneo, producíndose as choivas no outono e primavera. O termo municipal de Beniparrell limita coas localidades de Albal, Alcàsser e Silla todas elas da Horta Sud.

## Historia 
Nas súas orixes Beniparrell era unha alquería musulmá, pero unha vez conquistado o Reino de Valencia, pasou a mans de Arnau de Romaní en agradecemento polos servizos prestados. Arnau sería señor da vila até o 1297 cando se vendeu ao convento de Portaceli, por unhas 44.000 libras. Máis tarde, en 1314 foi comprado por un cidadán de Valencia. Despois dalgúns cambios de propietario máis, finalmente volveu á liñaxe dos Romaní.

Nos últimos anos do século XIV, converteuse nunha propiedade da familia Escrivà os cales se converteron en baróns de Beniparrell. En 1600 vendéronse uns terreos aos monxes carmelitas para que construísen un convento. E foi ao redor deste onde comezou a establecerse a poboación. Durante as desamortizacións do século XIX o convento pasou a mans privadas, de novo ao barón.

Ao redor de 1850, Beniparrell constituíu o seu propio concello aínda que despois pasaría a formar parte de Albal durante un tempo, ata que de novo estableceuse como unha cidade independente. A partir deste momento a historia da vila foi ligada á do país.

## Demografía 
En 2008 tiña 1955 habitantes.

## Economía 
Tódolos cultivos son de regadío, sendo a laranxeira a principal produción. Cultívase tamén patacas, cacahuete, fabas, hortalizas, cereais e froiteiras. Régase con augas do Xúcar a través do Caldeirón Real e tamén con augas do subsolo. Hai varias granxas avícolas. A industria atópase vinculada á da capital da provincia (mobles, xoguetes, papel etc). Tamén hai almacéns para a manipulación da laranxa.

## Monumentos 
* Igrexa Parroquial de Santa Bárbara, con pinturas do século XVIII.

## Festas locais 
* Festas Maiores. Celebran as súas festas á Virxe do Carme o 15 e 16 de xullo.
* Santa Bárbara. Celébranse do 3 ao 4 de decembro.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
* Instituto Valenciano de Estadística
Vicente Fernández Gómez

**Vicente Fernández Gómez**, nado en Huentitán el Alto, Xalisco, o 17 de febreiro de 1940 e finado o 12 de decembro de 2021, foi un cantante e actor mexicano, considerado un dos expoñentes contemporáneos máis coñecidos da música vernácula ranchera. Tivo grande aceptación entre os sectores populares e algunhas das súas composicións son hoxe de referencia dentro do folclore mexicano.

## Traxectoria
## Discografía
## Filmografía
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Vicente Fernández en Sony Music
* Biografía de Vicente Fernández
Antonio Aguilar Barraza

[miniatura|Estrela de Antonio Aguilar no [Paseo da Fama de Hollywood.]]

**Pascual Antonio Aguilar Barraza**, nado en Villanueva (Zacatecas) o 17 de maio de 1919 e finado en Cidade de México o 20 de xuño de 2007, foi un actor, cantante, produtor e guionista mexicano.

## Traxectoria 
A súa discografía supera os 160 álbums, con vendas de máis de 25 millóns de copias. Ao despuntar a década de 1950 debutou como actor no cinema asemade que comezaba como cantante, faceta da súa carreira que se estende até os primeiros anos do século XXI. Antonio Aguilar é considerado xa unha lenda da música popular mexicana, concretamente do xénero ranchera, e o último entre as grandes iconas e figuras tal que Pedro Infante, José Alfredo Jiménez ou Jorge Negrete, entre outros. Por outra banda, é recoñecido como a persoa que introduciu o deporte mexicano da charrería a audiencias internacionais e é por isto que o alcuman "*El Charro de México*".

## Discografía 
## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía de Aguilar en Esmas.com 
* Biografía de Antonio Aguilar en *Univisión* 
* Películas de Antonio Aguilar en *TKcine*
Pedro Infante

miniatura|dereita|Busto de pedro Infante
**José Pedro Infante Cruz**, nado en Mazatlán en 1917 e finado en Mérida en 1957, foi un actor e cantante mexicano.

## Traxectoria 
Gozou de enorme sona durante a coñecida como *Época de Ouro do Cinema Mexicano*, así como tamén foi un dos grandes representantes da música ranchera. A partir de 1939 apareceu en máis de 60 filmes, e dende 1943 gravou aproximadamente 310 cancións. Pola súa actuación na película *Tizoc*, foi acredor ao Oso de Prata do Festival Internacional de Cinema de Berlín ao mellor actor principal e premio Globo de Ouro á mellor película estranxeira, outorgado pola prensa estranxeira acreditada en Hollywood.

Morreu o 15 de abril de 1957 en Mérida, Iucatán, nun accidente do avión que el mesmo piloteaba rumbo á Cidade de México.
Llocnou de la Corona

**Llocnou de la Corona** ou **Poblenou de la Corona** (en valenciano e oficialmente *Llocnou de la Corona*) é un concello do País Valenciano que se atopa na bisbarra da Horta Sud.

## Xeografía 
Situado ao sur da cidade de Valencia, en terreo chairo, é o segundo termo municipal máis pequeno da provincia, despois de Emperador. Llocnou de la Corona está totalmente rodeado por Alfafar, aínda que ten especiais vínculos de veciñanza con outras cidades como Benetússer ou Sedaví, todas da Horta Sud.

## Historia 
A actual poboación procede dun convento que se fundou no seu lugar en 1676. Ao cabo dos anos foi abandonado e ao redor del agrupáronse algunhas casas e barracas para os traballadores das terras, tal núcleo de poboación chamábase a *Corona*.

## Demografía 
En 2008 tiña 105 habitantes.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Noticias, eventos e actos de Llocnou de la Corona en Hortanoticias.com, diario dixital da Horta