Escola dos Nomes

A , tamén chamada **Escola das Formas e dos Nomes** (chinés simplificado e tradicional: 刑名家; pinyin: Xíngmíngjiā; Wade-Giles: Hsing2-ming2-chia1), foi unha corrente filosófica chinesa derivada do moísmo. Xurdiu durante o período dos Reinos Combatentes (479–221 a.C.). Os seguidores desta escola foron tamén coñecidos como **lóxicos** ou **polemistas** (辩者, *biànzhě*), debido á súa interese pola linguaxe, os paradoxos e o debate. Entre os seus membros máis prominentes destacan Hui Shi (c. 380-c. 305 a.C.) e Gongsun Long (c. 320-250 a.C.).

## Resumo 
A meirande parte dos textos da Escola dos Nomes perdeuse, agás o libro *Gongsun Longzi* (parcialmente preservado) e os paradoxos citados por Zhuangzi. Para o sinólogo Joseph Needham, trátase dunha das perdas bibliográficas máis graves da historia antiga, xa que os restos conservados indican que a Escola dos Nomes constitúe un dos puntos álxidos da escrita filosófica chinesa. Por esta razón, foron criticados polos moístas posteriores.

## Filósofos 
[miniatura|dereita|Lugares de nacemento de filósofos das [Cen Escolas de Pensamento (os lóxicos están marcados cun círculo azul).]]
Entre os filósofos do período dos Reinos Combatentes asociados coa Escola dos Nomes destacan Deng Xi (545 a.C.-501 a.C.), Yin Wen e, sobre todo, Hui Shi e Gongsun Long. Defendeu a aceptabilidade das proposicións contraditorias, participando en debates sobre a interpretación das leis, dos principios do Dereito e das definicións. Deng elaborou un código de leis penais e, segundo Liu Xiang, foi o creador do "principio da forma e dos nomes" (刑名, *xíngmíng*) de Shen Buhai. Segundo este principio, os ministros deben harmonizar as súas palabras cos seus actos.

### Hui Shi 
Sobre Hui Shi apenas queda información biográfica. Porén, é posible reconstruír parcialmente a súa filosofía, xa que aparece mencionada en varios textos clásicos, como o *Xunzi* e o *Zhuangzi*. A súa postura sobre a linguaxe e a semántica foi semellante á dos moístas. Hui Shi é recoñecido polas súas dez teses, que intentan amosar que as distincións que facemos non son fixas, senón relativas a unha perspectiva e, xa que logo, cambiables. Así, moitas das teses son paradoxos ou aseveracións contrarias ao sentido común. Por exemplo, "O sur é ilimitado, pero ten un límite".

### Gongsun Long 
Gongsun Long foi vasalo dun dos señores do reino de Zhao. Obras como o *Zhuangzi* ou *Os anais de Lü Buwei* mencionan anécdotas sobre a súa vida. Atribúeselle o *Gongsun Longzi*, o texto máis longo conservado da Escola dos Nomes. Gongsun Long é célebre polo seguinte paradoxo: "Un cabalo branco non é un cabalo". Esta frase aproveita a ambigüidade da lingua clásica chinesa para poñer en dúbida a tese confuciana da corrección dos nomes, que se fundamenta na idea de que a cada palabra lle corresponde un único obxecto.

## Traducións 
* Gongsun Long (2001). *Libro del maestro Gongsun Long o La Escuela de los nombres*. Tradución e notas de Yao Ning e Gabriel García-Noblejas. Estudo preliminar de Pedro San Ginés Aguilar. Trotta.
* Varios autores (2019)*. The Mingjia and Related Texts*. Tradución e notas de Ian Johnston e Wang Ping. The Chinese University of Hong Kong Press. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Cua, A.S. (ed. 2013). *Encyclopedia of Chinese Philosophy*. Routledge.
* Graham, A.C. (1989). *Disputers of the Tao*. Open Court.
* He, P. (2014). *Chinese Lawmaking: From Non-communicative to Communicative*. Springer.
* Hansen, C. (2020). The School of Names. *The Stanford Encyclopedia of Philosophy*.
* Needham, J. (1956). *Science and Civilisation in China*. Cambridge University Press.
* Van Norden, B.W. (2011). *Introduction to Classical Chinese Philosophy*. Hackett Publishing Company.