Gran Premio de Dallas de 1984

O **Gran Premio de Dallas de 1984** foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 8 de xullo de 1984 en Dallas, Texas. Foi a novena carreira da tempada de Fórmula Un de .

## Resumo 
[miniatura|left|Gañador [Keke Rosberg, Williams]]
[miniatura|left|O segundo clasificado, [René Arnoux, Ferrari]]
[miniatura|left|[Nelson Piquet e Ayrton Senna]]

O finlandés Keke Rosberg gañou a súa única carreira da tempada no Gran Premio de Dallas. A carreira foi unha das dúas carreiras de 1984 onde non puntuaron ningún dos dous McLaren pilotados por Niki Lauda e Alain Prost (Bélxica foi o outro), e deu a Honda a súa primeira vitoria nun Gran Premio cun motor turbo e o primeiro Gran Premio gañado polo xigante xaponés desde o Gran Premio de Italia de 1967. René Arnoux no Ferrari foi o único coche na volta do líder ao final, logo de saír desde o pit lane debido a un fallo eléctrico na volta de quecemento, mentres que Elio de Angelis chegou terceiro a meta co Lotus. Foi a única carreira da tempada que os coches que usaban pneumáticos Goodyear encheron as tres prazas do podio.

O evento foi concibido como un xeito de demostrar o status de Dallas como unha "cidade de clase mundial" e vencer os 38&nbsp;°C de calor, unha superficie de pista desintegrada e unha longa fin de semana chea de rumores sobre a súa cancelación.

A carreira estaba programada para comezar ás 11 da mañá do domingo, tres horas antes do habitual, a causa da calor, cos 30 minutos de quecemento previstos para as 7:45. Aparentemente *demasiado* cedo para o piloto de Williams Jacques Laffite, que chegou ao circuíto en pixama.

Bernie Ecclestone non quería ter 90.000 fans decepcionados no circuíto, nin aos espectadores de todo o mundo, polo que a carreira iniciouse con Larry Hagman (J.R. Ewing na serie de televisión * Dallas*) axitando a bandeira verde para iniciar a volta de quecemento.

Mansell liderou case a metade da carreira desde a súa primeira pole position. Derek Warwick adiantou a de Angelis, cuxo motor sufriu un fallo no acendido, acercouse a Mansell varias veces, pero non puido adiantalo. Retirouse logo dun intento de pasalo na volta 11 que deu lugar a un trompo. Lauda foi o seguinte en desafiar a Mansell, pero foi pasado por de Angelis.

Os cinco primeiros coches (Mansell, de Angelis, Lauda, Rosberg, Prost) marchaban en grupo, e na volta 14, Rosberg pasou Lauda polo terceiro e acercouse aos dous Lotus. Pasou a de Angelis na volta 18, e pronto comezou a buscar a forma de adiantar a Mansell. Arnoux, cuarto cualificado, fora incapaz de arrincar o seu coche na grella, e comezou a carreira desde a parte traseira do paquete. Ao final da primeira volta, xa pasara sete coches e xunto a Piquet pechaban o grupo de líderes.

Rosberg, logo de intercambiarse varias veces lugares con Prost, conseguiu pasar a Lauda e De Angelis, finalmente obrigou a Mansell a cometer un erro o suficientemente grande para tomar o liderado. En tres voltas, Mansell, cuxos pneumáticos dianteiros desaparecían rapidamente, perdeu tres lugares máis antes de entrar en boxes na volta 38. Piquet converteuse no noveno coche en retirarse logo de bater co muro, e Arnoux quedou entre os cinco primeiros.

Prost tomou o liderado de Rosberg na volta 49, e rapidamente abriu unha vantaxe de 7´5 segundos, pero oito voltas máis tarde tocou un muro e danou unha lamia. Rosberg herdou unha vantaxe de 10 segundos sobre Arnoux, e, en parte grazas a un sistema de refrixeración especial no casco do piloto, logrou a súa única vitoria do ano para Williams, alcanzouse o límite de dúas horas unha volta antes das 68 programadas.

De Angelis chegou a meta terceiro, comodamente por diante de Laffite no segundo Williams. Mansell golpeou contra o muro. Mansell derrapou na última curva, o seu coche desacelerou na recta final, coa viseira levantada e os cintós de seguridade colgando sobre o lado do coche, saltou do seu Lotus negro e tratou de empuxalo ata a meta, pero derrubouse esgotado polo calor opresivo antes de chegar á liña de meta. Clasificouse sexto, con tres voltas perdidas.

A calor abafante foi un factor para que o Gran Premio de Dallas se convertese nun feito illado. O ano seguinte substituíuno lo Gran Premio de Australia. A Fórmula Un non volveu ao estado de Texas ata o Gran Premio dos Estados Unidos de 2012 no recentemente construído Circuíto das Américas, situado na capital do estado en Austin.

## Clasificación 
## Cualificación 
## Carreira 
## Notas 
* **Líderes por volta:** Nigel Mansell 35 (1-35), Keke Rosberg 24 (36-48, 57-67), Alain Prost 8 (49-56)
* Esta foi unha das carreiras máis cálidas da historia da Fórmula Un. A temperatura do aire era de 40&nbsp;°C, igualando o Gran Premio da Arxentina de 1955 e o Gran Premio de Bahrain de 2005.
* Primeiro dobrete de Lotus na primeira liña da grella desde o Gran Premio dos Países Baixos de 1978 en Zandvoort

## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos da clasificación. Tyrrell e os seus pilotos foron posteriormente descalificados do campionato mundial de 1984 e os seus resultados e puntos reasignados.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas