open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
República Federal Popular de Iugoslavia

:*Para unha maior información véxase o artigo: República Federal Socialista de Iugoslavia*
A **República Federal Popular de Iugoslavia** (en croata: *Federativna Narodna Republika Jugoslavija*, en esloveno: *Federativna Ljudska Republika Jugoslavija*, en macedonio e serbio: *Федеративна Народна Република Југославија*) foi a denominación oficial de Iugoslavia entre 1946 e 1963, que substituíu a República Democrática Federal de Iugoslavia, e que foi substituído polo de República Federal Socialista de Iugoslavia.

Foi gobernada polo Partido Comunista de Iugoslavia, sendo o Primeiro Ministro Josip Broz Tito. O Partido Comunista de Iugoslavia foi expulsado da Internacional Comunista polas súas críticas a Stalin. Durante a República Federal Popular de Iugoslavia comezáronse a adoptar medidas descentralizadoras, que posteriormente darían lugar ao *socialismo autoxestionario*, sistema económico que se engloba dentro das experiencias do socialismo de mercado.

## Véxase tamén
*Iugoslavia
*República Federal Socialista de Iugoslavia
*República Democrática Federal de Iugoslavia
*Josip Broz Tito
-75

## Acontecementos 
### Asia 
* Os reinos helenísticos do Noroeste da India caen baixo invasións de pobos escitas.

### Mundo Mediterráneo 
* Guerra Sertoriana (-82, -72):
** Batalla do Sucro: Sertorio derrota a Cneo Pompeio, nas beiras do río Xúcar (antigo Sucro). 
** Sertorio é derrotado preto da cidade de Saguntum (actual Sagunt).
** Pompeio pon asedio á cidade celtibera de Clunia (Coruña do Conde, Burgos)

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
-489

## Acontecementos 
* Milcíades conduce unha expedición contra Paros, na que fracasa e é ferido. En Atenas é acusado de traizón. Pouco despois falece.

## Nacementos 
*

## Mortes 
* Milcíades, político e estratego ateniense (n. -540).

## Outros 
*

Historia ano a ano
-540

## Acontecementos 
### Oriente Próximo 
* Os persas toman Sidón, cidade fenicia.
** Destrución da polis grega de Focea polos persas.

### Europa 
* Comeza o reinado de Amintas I, 1º monarca de Macedonia (até -498).
* Evágoras de Esparta vence nos Xogos Olímpicos na carreira de carros.

## Nacementos 
* Milcíades, político e estratego ateniense (m. -489).
* Parménides de Elea, filósofo grego presocrático (m. -450).

## Mortes 
## Outros 
*

Historia ano a ano
-45

## Acontecementos 
* 17 de marzo - Batalla de Munda - No Sur de Hispania, Xulio César derrota os partidario de Pompeio, apoderándose de toda a Bética. A vitoria supón o final da guerra civil.
** Xulio César é recoñecido como ditador perpetuo.

## Nacementos 
* Wang Mang, emperador chinés (m. 23).

## Mortes 
* Cneo Pompeio, xeneral romano, executado logo da batalla de Munda (n. -75).
* Tito Labieno, xeneral romano, en combate, en Munda (n. -100).

## Outros 
Historia ano a ano
Gaio eurasiático

O **gaio eurasiático**, comunmente **gaio**, **pega marxa**, **pega marza** ou **pega rebordá**, *Garrulus glandarius*, é unha ave paseriforme da familia dos córvidos.

Espallado amplamente pola rexión paleártica, é unha ave xeralmente solitaria, agás na época reprodutora.

## Taxonomía 
### Descrición 
A especie foi decrita en 1758 por Linneo na páxina 106 da 10ª edición do seu *Systema Naturae*, baixo o nome de  *Corvus glandarius*. 

### Etimoloxía 
Para a do xénero véxase *Garrulus*.

O epíteto específico, *glandarius*,  está formado polos elementos *gland*-, forma oblicua do termo latino *glāns*, "landra", "glande" e o sufixo latino -*ārius*. 

### Sinónimo 
Ademais de polo se nome actual, a especie foi coñecida tamén polo sinónimo:..

Co nome de *gaio cereixeiro* desígnase ó ouriolo .

* *Din que o viño que nace no maio que o bebe o gaio*. 
* *En maio, xa leva as cereixas o gaio* .
* *Pola Santa Cruz de maio tapa o souto o rabo do gaio*.

## Galería 

Eichelhäher mit Eichel im Schnabel im Geo-Naturpark Bergstraße-Odenwald.jpg
20190512113108 IMG 3892-02-01.jpg
Garrulus_glandarius_4_(Marek_Szczepanek).jpg
Garrulus glandarius.jpg
Garrulus glandarius rufitergum MHNT 232 Weymouth.jpg 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Penas Patiño, Xosé M.; Carlos Pedreira López e Carlos Silvar (2004): *Guía das aves de Galicia*. A Coruña: Baía Edicións, ISBN 84-9612-869-5, p. 282.
* Rivas Quintas, Elixio (1978): *Frampas, contribución al diccionario gallego*. Salamanca: CEME. 
* Rivas Quinras, Elixio (2001): *Frampas III, contribución al diccionario gallego*, no *Dicionario de Dicionarios*.
* Rodríguez González, Eladio (1958-1961): *Diccionario enciclopédico gallego-castellano*. Vigo: Galaxia. Tres volumes.
* VV.AA. (1995): *Atlas de vertebrados de Galicia. Tomo II. Aves*. Santiago de Compostela: Consello da Cultura Galega / Sociedade Galega de Historia Natural. ISBN 84-8717-289-X, pp. 583-584.

### Outros artigos 
* Paseriformes
* Córvidos
* *Garrulus*

### Ligazóns externas 
* Videos sobre o gaio en Internet Bird Collection
Río Don

miniatura|dereita|250px|Mapa coa cunca do Don
O **Don** (en ruso: Дон), é un importante río de Rusia, cun curso de 1.950&nbsp;km, que desemboca no mar de Azov. O total da súa cunca abrangue unha área de 425.600 km².

### Percorrido 
O Don nace no lago Iván (*Ivan Ozero*), non lonxe da cidade de Tula. Desde a súa fonte, primeiro flúe cara ó sueste até Voronezh, despois cara suroeste. A cidade máis importante que atravesa no seu curso é Rostov do Don.  No seu extremo oriental, o Don pasa próximo do río Volga, o que foi aproveitado para unir ambas bacías fluviais a través do canal Volga-Don, unha importante vía de navegación na Rusia meridional, que atinxe uns 105&nbsp;km. Desde Rostov parte tamén un canal que o comunica directamnete co mar Caspio. Desemboca finalmente no mar de Azov, na baía de Taganrog, e xusto xunto a pequena cidade de Azov.

### Afluentes 
O máis importante dos afluentes é o Donets (1.053&nbsp;km), pola beira dereita, que ten a maior parte do seu curso en Ucraína. Pola marxe esquerda destacan o río Medveditsa (745&nbsp;km) e o Chopjor (1.010&nbsp;km).

### Historia 
O río era coñecido na Grecia antiga, denominandoo **Tanais**, sendo utilizado como ruta comercial esencial para penetrar nas chairas rusas. O curso do río foi considerado antigamente como o límite entre Europa e Asia.

O curso baixo do Don foi o escenario da Operación Urano, que durante a segunda guerra mundial marcou o comezo da contraofensiva soviética na batalla de Stalingrado.

### Étimo do nome 
O nome do Don contén a mesma raíz indoeuropea, **dhen -* "correr, fluír", que o Danubio (lémbrese que este en alemán é *Donau*), e tamén aparece na primeira parte dos nomes dos ríos Dnister ou Dniéper. Posibelmente o nome orixinal era o escita (iranio) *danu* "río", evolucionado en oseto a *don* "río".
## Véxase tamén
Río Main

miniatura|O Main ao paso por Frankfurt en 1850 
O **Main** é un río da Alemaña. É un dos afluentes máis caudalosos do Rin, ao cal se une pola súa marxe dereita, logo dun curso de 524&nbsp;km. A súa bacía cobre unha área de 27.292 km².

## Percorrido 
O Main nace na Selva de Franconia a uns 524 msnm e desauga no Rin en fronte da cidade de Maguncia.

Pese a que seu curso é moi sinuoso, o Main é navegábel ao longo de 396&nbsp;km. A través do canal Rin-Main-Danubio entróncase o Rin co Danubio.

O río atravesa os estados (*Länder*, nominativo plural do alemán *Land*) de Baviera, Baden-Württemberg (sinala os límites con Baviera uns quilómetros ) e máis Hessen.

Entre as cidades importantes que baña, cómpre destacar Würzburg, Offenbach am Main, Frankfurt am Main, Bayreuth, Kulmbach, Lichtenfels, Bamberg, Schweinfurt, Aschaffenburg, Hanau e Rüsselsheim.

## Afluentes 
Entre os tributarios do Main cabe salientar os seguintes:

* Pola esquerda:
** Regnitz.
** Tauber.
* Pola dereita:
** Saale de Franconia .
** Nidda.
** Kinzig.

## Outros datos 
O seu nome latín era Moenus, de onde deriva o romance *Meno* co o que foi coñecido nalgunhas das linguas hispánicas. O seu nome propiamente é céltico, derivado da raíz indoeuropea **mei-* "ir, mover", da que tamén procede, probabelmente, o nome do río galego Miño.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Ochsenfurt Alte Mainbrücke Juni 1962.jpg|Ochsenfurt
Ficheiro:Offenbach 4.jpg|Offenbach am Main
Ficheiro:Frankfurt.Eiserner Steg.wmt.jpg| Frankfurt am Main

## Notas
Río Mosela

miniatura|260px|O Mosela na altura de Zell, Alemaña
O **Mosela** (en francés **Moselle**, en alemán **Mosel**, en luxemburgués **Musel**) é un río afluente do Rhin pola marxe esquerda, que atravesa Francia, Luxemburgo e máis a Alemaña ao longo dun curso de 545&nbsp;km. A súa conca abrangue unha área de 28.286 km².

## Percorrido 
O Mosela nace no macizo montañoso dos Vosgos, fluíndo a través da Francia nororiental cruzando Épinal, Charmes, tocando case Nancy, Metz, Guénange e Thionville. 
Logo durante un longo treito serve de límite entre Alemaña e Luxemburgo, para pasar a continuación a ser un río exclusivamente alemán desde as proximidades de Tréveris. Únese finalmente ao río Rhin en Coblenza (Koblenz).

## Afluentes 
Os seus principais tributarios son:
* Pola esquerda:
** Orne.
** Sauer.
* Pola dereita:
** Meurthe.
** Saar, dito tamén *Sarre* en varias linguas románicas.
** Ruwer.

## Navegabilidade 
O Mosela está en boa parte do seu curso canalizado, sendo navegábel até a zona de Nancy, xogando un importante papel como  importante vía de trasporte para as industrias extractivas da rexión.

## Outros datos 
O val do Mosela é famoso polos seus viños, especialmente brancos, conformando a rexión Mosel-Saar-Ruwer.
Diccionario de la lengua española

O ***Diccionario de la lengua española*** (**DLE** dende a 23ª e **DRAE** ata 22ª) é a principal obra lexicográfica do idioma español editado pola Real Academia Española en colaboración coas demais academias da Asociación de Academias de la Lengua Española (ASALE). Dispoñible tamén en Internet, a súa 22ª edición ten 2.349 páxinas e está complementada cun apéndice gramatical con conxugacións verbais.
## Galería de imaxes

Diccionario de la lengua castellana.jpg|Edición de 1780 do *Diccionario de la lengua castellana*
Diccionario de la Lengua Española, on side.jpg|Vixésimo segunda edición do *Diccionario de la lengua española*

## Véxase tamén
### Outros artigos
* Dicionario da Real Academia Galega

### Ligazóns externas
* Edición dixital
Libro de Xudit

[dereita|miniatura|250px|*Xudit coa cabeza de Holofernes*, [Cristofano Allori, 1613, Londres)]]
O **Libro de Xudit** é un libro deuterocanónico bíblico do Antigo Testamento. Non forma parte da Biblia hebrea e polo tal os protestantes considérano apócrifo mentres os católicos recoñecérono como canónico no sínodo do ano 382 e os ortodoxos no concilio do ano 692. Escrito orixinalmente en hebreo, non se conserva a versión orixinal, o texto máis antigo conservado está en grego pero a versión máis difundida foi a latina da Vulgata. O libro conta a historia de Xudit, unha viúva hebrea de gran beleza, que no transcurso da guerra de Israel contra os asirios descobre que o xeneral invasor, Holofernes, está namorado dela. Acompañada da súa criada, a viúva entra na tenda do xeneral e engánao para que que confíe nela. Cando Holofernes dorme por efecto do alcohol, Xudit córtalle a cabeza, confundindo ao exército asirio e obtendo a vitoria para Israel.
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Libro de Xudit en galego
* Libro de Xudit en latín
* Libro de Xudit en hebreo
* Libro de Xudit en versión trilingüe (inglés, grego e latín)
Tor

**Tor** (**The Onion Router**) é un software libre que permite a comunicación anónima a través de Internet. Orixinalmente desenvolvido pola US Naval Research Laboratory, Tor converteuse nun proxecto da Electronic Frontier Foundation (EFF) a fins de 2004 e ata novembro de 2005. Actualmente desevólveo The Tor Project, unha asociación sen fins de lucro.

Tor achega unha canle de comunicación anónima que está deseñada para ser resistente aos ataques das análises de tráfico, polo que con Tor se pode facer unha conexión a un equipo informático sen que este ou calquera outro teña posibilidade de coñecer o número de IP de orixe da conexión, xa que os datos non transitan directamente do cliente ao servidor, senón que pasan por un servidor Tor que actúa como un router construíndo un circuíto virtual criptográfico.

## Notas 
## Vexáse tamén 
### Outros artigos 
* Caixa de area (informática)
Garota de Ipanema

[miniatura|Praia de [Ipanema.]]
***Garota de Ipanema***, en galego *Rapaza de Ipanema*, é unha canción de *bossa nova* escrita en 1962 por Vinícius de Moraes e musicalizada por Antônio Carlos Jobim. Está considerada a mellor das cancións escritas dentro da *bossa nova*, e foi un dos maiores éxitos musicais a mediados dos setenta. Helô Pinheiro foi a modelo que inspirou a canción.

A canción foi composta orixinalmente para unha comedia musical titulada *Dirigível*, que era unha obra na que estaba traballando Vinícius de Moraes. O título orixinal era "Menina que Passa". A primeira gravación comercial fíxoa Pery Ribeiro en 1962. A versión de Astrud Gilberto, co seu esposo João Gilberto e o saxofonista estadounidense Stan Getz, que aparece no álbum *Getz/Gilberto* de 1963, converteuse nun éxito internacional e foi utilizada en moitas películas, converténdose nun *cliché* dos frívolos anos 60.

En 1963 Norman Gimbel fixo unha adaptación da letra en inglés, "The Girl from Ipanema".

miniatura|150px|esquerda|Helô Pinheiro.
A canción está inspirada en Heloísa Eneida Menezes Paes Pinto (tamén coñecida como Helô Pinheiro), unha moza de 18 anos que vivía sobre a rúa Montenegro, no distinguido e famoso barrio Ipanema, no Río de Xaneiro. Cada día pasaba polo popular bar-café “Veloso” camiño á praia, atraendo a atención dos concorrentes, entre eles Jobim e Moraes. En *Revelação: a verdadeira Garota de Ipanema*, Moraes escribiu que ela era:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Letra da canción
Susanna Tamaro

**Susanna Tamaro**, nada en Trieste o 12 de decembro de 1957, é unha novelista italiana que tamén exerceu de documentalista científica e como asistente de dirección cinematográfica.

## Traxectoria 
Estudou cinematografía en Roma e realizou diversos documentais para a RAI. Susanna comezou a súa carreira no ano 1989 coa novela *La testa tra le nuvole* gañadora do premio Elsa Morante. Máis tarde en 1991 lanza o seu segundo traballo, un libro de relatos titulado *Per voce sola*, que a deu a coñecer a un público máis internacional ao ser traducido a diversos idiomas e ser premiada polo Pen Club International. En 1992 lanza o seu primeiro libro de contos para nenos *Cuore dei ciccia* (Corazón de Ciccia), ao que lle seguirán nos anos posteriores *Il cerchio magico* (1994), *Tobías y el ángel* (1998) e *Papirofobia* (2000).

No ano 1994 aparece *Va dove ti porti il cuore* (*Donde el corazón te lleve*), coñecida internacionalmente e traducida a máis de 35 idiomas, á parte de ser levada ao cine no ano 1996 baixo a dirección de Cristina Comencini. En España, esta obra vendeu máis dun millón de exemplares, o cal brindoulle un camiño de éxitos internacionais.

*Anima mundi* (1997), a súa seguinte obra, tamén logrou conquistar os eloxios do público e da crítica internacional. A esta novela hai que engadir outros libros, como a recompilación de artigos ''Cara Mathilda. Lettere a un'amica* (1998) ou o ensaio *Verso casa* (1999).

No ano 2001 volve cultivar a narrativa de ficción co libro de relatos *Respondimi*, que obtén gran repercusión, do mesmo xeito que *Più fuoco più vento* (2002), *Fuori* (2003) e *Ogni parola é un seme*, recompilación de varios ensaios da autora, que se publica no ano 2005.

*Ascolta la mia voce* aparece no ano 2007 e convértese nun fenómeno editorial. Trátase da segunda parte da súa exitosa novela *Va' dove ti porta il cuore*.

## Obra 
* *La testa tra le nuvole*: (A cabeza entre as nubes), 1989
* *Per voce sola* (Para unha voz soa), 1991
* *Cuore di ciccia* (Corazón de Ciccia), 1992
* *Il cerchio magico* (O círculo máxico), 1994
* *Va' dove ti porta il cuore* (Onde o corazón te leve), 1994
* *Anima Mundi* (Anima Mundi) (1997)
* *Cara Mathilda. Lettere a un'amica* (Querida Mathilda. Carta a unha amiga), 1997
* *Tobia e l'angelo* (Tobías e o anxo), 1998
* *Verso casa* (O misterio e o descoñecido), 1999
* Papirofobia (2000)
* *Respondimi* (Respóndeme), 2001
* *Più fuoco più vento* (Máis lume, máis vento), 2002
* *Fuori* (Fóra), 2003
* *Ogni parola é un seme* (Cada palabra é unha semente), 2005
* *Ascolta la mia voce* (Escoita a miña voz), 2007
* *Il grande albero*, 2009
* *Per sempre*, 2011	
* *L' isola che c'è. Il nostro tempo, l'Italia, i nostri figli*2011
* *Ogni angelo è tremendo*,2013
* *Via Crucis. Meditazioni e preghiere*, 2013(libro electrónico)
* *Un'infanzia: adattamento teatrale di Adriano Evangelisti*,2013(libro electrónico)
* *Sulle orme di San Francesco*, 2014(libro electrónico)
* *Illmitz*, Bompiani, 2014	
* *Salta Bart!*, Giunti Junior, 2014
* *Un cuore pensante'', Bompiani, 2015

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Susanna Tamaro (Web Oficial) 
* International PEN
Laponia

* **Laponia (rexión)**, unha rexión cultural en Finlandia, Suecia, Noruega e Rusia.
* **Laponia, Finlandia**, unha rexión de Finlandia.
* **Laponia, Suecia**, unha provincia de Suecia.
Georges Pompidou

**Georges Jean Raymond Pompidou**, nado en Montboudif o 5 de xullo de 1911 e finado en París o 2 de abril de 1974, foi un polí­tico francés, 2º Presidente da Quinta República e 19º Presidente da República francesa do 20 de xuño de 1969 ao 2 de abril de 1974.

## Carreira política 
Tralo retorno do xeneral Charles de Gaulle ó poder en 1958, Pompidou foi chamado a dirixir o gabinete do Presidente. O 20 de febreiro de 1959 o Presidente designouno membro do Consello Constitucional, cargo que ocupou ata 1962.

## Primeiro ministro 
Desde o 16 de abril de 1962 Pompidou ocupa o posto de Primeiro Ministro, soportando diversos cambios de goberno ata o 10 de xullo de 1968. Probablemente seguiría no cargo de non ser polos eventos de maio do 68: para reforzar a acción do goberno, propuxo ao Presidente disolver a Asemblea Nacional. Tal decisión, que moitos xulgaron suicida, resultou ser unha hábil manobra polí­tica que conseguiu decapitar á esquerda (Pierre Mendès France, un dos lí­deres de esquerda, por exemplo, non foi reelixido nesta ocasión); pero de Gaulle, irritado por ser cuestionado polo seu Primeiro Ministro, obrígao a renunciar, reemplazándoo por Maurice Couve de Murville.

## Presidente da República 
Tras a renuncia do xeneral de Gaulle, Georges Pompidou foi elixido Presidente da República francesa, cun 58,22 % dos votos. Asumiu o cargo o 15 de xuño de 1969. Pompidou aposta por un desenvolvemento industrial de Francia, e inicia unha serie de traballos de modernización, en diversas áreas, como o TGV, a modernización das telecomunicacións ou a construción de autoestradas. París conserva restos deste perí­odo da historia: a noción dun estilo "pompidoliano" identifica a tentación de construír torres elevadas en pleno centro dunha cidade que ata entón se caracterizara por unha arquitectura uniforme (estilo "hausmanniano"); a Tour Montparnasse é probablemente o mellor (ou peor) sí­mbolo desta época. Preocupado pola difusión da arte, inicia os traballos para a construción dun importante centro cultural que hoxe leva o seu nome.

No plano internacional optou por reforzar Europa, por profundala e fortalecela fronte ao pacto atlántico. O Reino Unido (xunto a Irlanda e Dinamarca) puido así­ integrarse á Comunidade Económica Europea. Sen interromper as relacións diplomáticas coa Unión Soviética nin Europa oriental, aspiraba ao fortalecemento polí­tico das institucións europeas.

Afectado por un cancro, morreu o 2 de abril de 1974 no seu estudo da illa Saint-Louis, sen terminar o seu mandato.
Toxa

Como topónimo **Toxa** pode referirse a:

;En Galiza

*A **Illa da Toxa**, illa na ría de Arousa;
*A **illa da Toxa Pequena**, illa na ría de Arousa;
***Toxa**, lugar da parroquia de Silleda, no concello de Silleda;
***A Toxa**, lugar da parroquia do Grove, no concello do Grove;
***A Toxa**, lugar da parroquia de Pontecesures, no concello de Pontecesures;
***A Toxa**, lugar da parroquia de Bazar, no concello de Santa Comba;
***A Toxa**, lugar da parroquia de San Fiz de Quión, no concello de Touro;
***A Toxa**, lugar da parroquia de Vimianzo, no concello de Vimianzo;
***A Toxa**, lugar da parroquia de Muíño, no concello de Zas;
***A Toxa**, lugar da parroquia de Zas, no concello de Zas.

;Río de Galiza
***Río Toxa**, afluente meridional do Deza.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Fervenza do Toxa**, en Silleda;
***La Toja**, marca galega de cosméticos.
Gáldar

**Gáldar** é unha cidade e un municipio pertencente ás Illas Canarias, concretamente na provincia das Palmas (España). Está situado ao noroeste da illa de Gran Canaria, lindando con Agaete, Artenara e Santa María da Guía de Gran Canaria. As súas cordenadas son 28°5′N, 15°32′O e ten unha altitude media de 124 m. En Gáldar atópase un dos sitios arqueolóxicos máis represenativos dos que existen nas Canarias, a Cova Pintada, que exhibe unha valiosa mostra da arte realizada polos antigos indíxenas canarios. 
O actual alcalde é Teodoro Sosa Monzón, do Bloque Nacionalista Rural-NC.

## Economía
A economía de Gáldar depende en gran parte dos cultivos de plátano que ocupan o seu territorio. Tamén cómpre engadir unha considerable actividade comercial. As praias de Sardina e Agujero son das mellores praias do municipio e coñecidas nas Illas Canarias. O municipio está

## Poboación
miniatura|dereita|Faro Nova Sardiña en Gáldar
miniatura|dereita|Praza de Santiago en Gáldar
miniatura|dereita|Plataneiro en Gáldar
A superficie de Gáldar é de  61,59&nbsp;km² e ten unha poboación de 23.453 habitantes, repartidas en 24 entidades de poboación. A súa densidade é de 380,79 hab./km². As principais poboacións de Gáldar son:

*Barranco Hondo de Arriba
*Barranco Hondo de Abajo
*Tablado
*Juncalillo
*Fagajesto
*Caideros de San José
*Saucillo
*Hoya de Pineda
*La Agazal
*Los Quintana
*Piso Firme
*San Isidro
*Nido Cuervo, Marmolejos
*Llano de Caleta y Sobradillo
*Barrial
*Sardina
*Becerril
*Caleta de Arriba
*Palma de Rojas
*Anzofé
*La Montaña
*Cañada Honda
*El Salón.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Gran Canaria
Pupila

A **pupila** ou, coloquialmente, **meniña**, é un orificio na parte central do iris para o paso da luz. Trátase dunha abertura dilatable e contráctil de cor negra coa función de regular a iluminación que chega á retina, na parte posterior do ollo.

O tamaño da pupila está controlado por dous músculos: o **esfínter da pupila** péchaa e o **dilatador da pupila** ábrea.

O reflexo fotomotor da pupila examínase cunha lanterna durante a exploración neurolóxica. Este reflexo, onde participan os nervios craniais II e III, consiste na constrición da pupila como resposta á iluminación. Cando penetra a luz nun ollo, as dúas pupilas se constriñen (*reflexo consensual*) porque cada retina envía fibras ás pequenas cintas de fibras nerviosas ópticas de ambos os lados. O músculo esfínter da pupila está innervado por fibras parasimpáticas; por iso, a interrupción destas fibras determina unha dilatación da pupila polo efecto desinhibido do músculo dilatador. O primeiro signo de compresión do nervio oculomotor é un reflexo fotomotor lento ipsolateral.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Focus in an eye.svg
Ficheiro:Eye dilate.gif|Dilatación da pupila
Ficheiro:Eyeball (sugarpond).jpg|Pupila contraída
Ficheiro:Mydriase prononcée 2006.jpg|Pupila dilatada
Gorizia

**Gorizia** (, ) é unha municipalidade, capital da provincia de Gorizia, na rexión Friúl-Venecia Xulia ,Italia, na aba dos Alpes fai fronteira con Eslovenia. A súa superficie é de 41&nbsp;km² e a poboación de 36.172 habitantes (2006) e ten unha densidade de poboación de 863 h/km². Gorizia é unha cidade multilingüe, o alemán tivo grande importancia ata a primeira guerra mundial pero actualmente quedan poucos xermanófonos, o italiano difundiuse polos medios de comunicación, ensino e pola administración, o friulano é unha das linguas autóctonas da rexión xunto co esloveno, e por último o véneto que se difundiu na cidade no século XIX.

## Fraccións
*Castello, Lucinico, Oslavia, Piuma, San Mauro, Sant'Andrea, Straccis, Vallone dell'Acqua, Gradiscutta, Piedimonte, Monte Calvario.
Selección de fútbol de Belarús

A **Selección de fútbol de Belarús** (en baleruso: Нацыянальная зборная Беларусі па футболе, *Nacyjanalnaja zbornaja Biełarusi pa futbole*) é o equipo representativo do Belarús nas competicións internacionais oficiais de fútbol. A súa organización está a cargo da Federación Belarusa de Fútbol (Беларуская Федэрацыя Футбола, *Biełaruskaja Fiederacyja Futboła*), pertencente á UEFA. A selección naceu en 1992 tras a independencia deste ao crebarse a Unión Soviética. Previo a ese ano, os xogadores de orixe belaruso xogaban na .

## Belarús nos Mundiais 
Belarús nunca participou na fase final dun mundial de fútbol.

* 1930 a 1994 - *Sen participación. Parte da Unión Soviética* 
* 1998 a 2018 - *Non clasificou*

## Eurocopa 
Nunca participou na fase final dunha Eurocopa. 
* 1960 a 1992 - *Sen participación. Parte da Unión Soviética* 
* 1996 a 2016 - *Non clasificou*

## Xogadores célebres 
* Sergei Gurenko
* Valentin Belkevich 
* Maksim Romachenko
* Alexander Hleb 
* Vitali Kutuzov 
* Sergei Omelyanchuk

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Arquivo de partidos da RSSSF 
* Arquivo de xogadores da RSSSF
Sor

**Sor** pode referirse a distintos topónimos e hidrónimos:
## En Galiza
* Río Sor, río da vertente cantábrica.
* As Grañas do Sor, parroquia do concello de Mañón
* As Ribeiras do Sor, parroquia do concello de Mañón
## En Portugal
* Río Sor, afluente setentrional do río de Risco.
* Ponte de Sor, concello de Portugal
* Ponte de Sor, freguesía pertencente ao concello de Ponte de Sor, Portugal

## Outros usos
* Ademais, **sor** é o tratamento que se lles ás monxas.
* Tamén pode referirse ao asteroide 4865 Sor.
I Muvrini

**I Muvrini** é un grupo de música folk corso que canta música corsa en lingua corsa.

## Historia 
O grupo formouse a comezos dos oitenta polos irmáns Ghjuvan Francescu Bernardini e Alanu Bernardini, que naceron na vila de Tagliu-Isulacciu ao norte de Córsega. O seu nome tomárono dunha caste de ovella salvaxe que vive nas montañas de Córsega.

Os irmáns Bernardini foron introducidos á música tradicional corsa a unha idade temperá polo seu pai, Ghjuliu Bernardini, que era un coñecido poeta e cantante. Gravaron o seu primeiro single co seu pai en colaboración co grupo *Canta u Populu Corsu*. Ghjuliu Bernardini morreu en decembro de 1977 e o primeiro álbum de *I Muvrini*', *I Muvrini ... ti ringrazianu*, que saiu á venda en 1979, foi dedicado á memoria do seu pai.

En 2000, I Muvrini xuntouse con Sting para gravar a súa máis famosa canción, "Terre d'Oru" (en inglés Fields of Gold).

A través da súa carreira musical promoveron a lingua e a cultura corsas.

## Membros 
:Ghjuvan Francescu Bernardini - voces
:Alanu Bernardini - voces
:Stephane Mangantini - voces
:Achim Meier - sintetizador e piano
:Patrick Manouguian/Manu Vergeade/César Anot/Mao Otayeck/Abdenour Djemai - guitarras
:Paco Sery - batería 
:César Anot - baixo e voces
:Amar Mohali - tambores

## Colaboracións 
Nos últimos anos, I Muvrini teñen cantado e colaborado con outros artistas:
* Anggun: "Streets of Philadelphia".
* Tina Arena: "A voce rivolta".
* Véronique Sanson: Le temps est assasin.
* Nana Mouskouri: Here's to you.
* Stephan Eicher: Dis-moi où et Un rêve pour vivre.
* MC Solaar: Jalalabad.
* Sting: Terre d'oru.
* Lais: Noi.
* Luz Casal: Erein Eta joan.
* Ute Lemper: Amsterdam.
* Florent Pagny: Terra.
* Angelo Branduardi: La morte di Francesco.
* Lluís Llach e Dan Gararibian: Vo lu mondu.

## Discografía seleccionada 
### Álbums de estudio 
* 1979 - *Ti Ringrazianu*
* 1980 - *Campemucci*
* 1980 - *Anu da Vulta*
* 1981 - *Rundinella*
* 1984 - *E campà quì*
* 1985 - *I Muvrini 85*
* 1986 - *Lacrime*
* 1987 - ''A l'encre rouge*
* 1988 - *Pe l'amore di tè*
* 1989 - *Quorum* 
* 1990 - *In core (live)*
* 1991 - *A voce rivolta* 
* 1993 - *Noi*
* 1994 - *Zenith 93* 
* 1995 - *Curagiu*
* 1996 - *Bercy 96*
* 1998 - *Só*
* 1998 - *Leia*
* 2000 - *Pulifunie* 
* 2000 - *A strada* 
* 2002 - *Umani*
* 2003 - *Terra*
* 2005 - *Alma*
* 2007 - *I Muvrini et les 500 choristes*
* 2008/2009 - *Le dieux EROS* (disco aínda inédito)

### Vídeos e DVDs 
* *I Muvrini at Bercy '96*
* *Giru FR3 *
* *Zenith '92*
* *Terra*
* *Alma 2005''

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial de I Muvrini
* Terracorsa.info, información acerca de I Muvrini e Córsega
* Muvrini.info, sitio en alemán
* Curagiu.com, algunha información
* www.imuvrini.eu, información sobre I Muvrini (en Inglés, Francés, Alemán, Neerlandés).
Reigosa

Como topónimo **Reigosa** (do latín , con raíces) pode referirse a:

;En Galiza
***Reigosa**, parroquia do concello da Pastoriza;
***Reigosa**, lugar da parroquia de San Cristovo do Real, no concello de Samos;
***Reigosa**, lugar da parroquia de Xestoso, no concello de Silleda;
***A Reigosa**, lugar da parroquia de Aciveiro, no concello de Forcarei;
***A Reigosa**, lugar da parroquia de Pígara, no concello de Guitiriz;
***A Reigosa**, lugar da parroquia de Tourón, no concello de Ponte Caldelas.

Amais, como apelido pode referirse a:
***Antonio Reigosa**, escritor e investigador galego (n. 1958);
***Carlos González Reigosa**, escritor e xornalista galego (n. 1948).

;Deportes
***Campo da Reigosa**, campo de fútbol en Friol.

## Véxase tamén
***Reigosela**, lugar da parroquia de Muimenta, no concello de Cospeito.
¡Basta Ya!

**¡Basta Ya!** era unha iniciativa cidadá española que inicialmente estivo formada por persoas de diversas ideoloxías, co triplo propósito de opoñerse ao terrorismo en calquera das súas formas, apoiar as vítimas, e defender o Estado de dereito, a Constitución Española e o Estatuto de Autonomía do País Vasco. En 2010 era contraria ao nacionalismo vasco e á política antiterrorista do PSOE.

## Historia e características
Pese ao carácter universalista dos seus ideais, a organización ten a súa razón de ser na oposición ao terrorismo de ETA. *¡Basta Ya!* caracterízase polo seu carácter activista, posto que non só defenden os mencionados ideais, senón que tamén os promoven mediante a convocatoria de manifestacións e actos de protesta.

No ano 2000 recibiu do Parlamento Europeo o Premio Sajarov, premio concedido a persoas ou organizacións que dedicaron as súas vidas ou accións á defensa dos dereitos humanos e as liberdades. En maio de 2007, coa colaboración moitos dos seus membros, xurdiu no seu seo unha plataforma, a *Plataforma Pro*, cuxo obxectivo era a creación dun novo partido político español como alternativa ao PP e ao PSOE, partido plasmado en Unión Progreso y Democracia.

## Membros
Coñecidos membros da plataforma son Jon Juaristi, Joseba Pagazaurtundua (asasinado por ETA no 2003), Maite Pagazaurtundua, Arcadi Espada, Carmen Igresias, Javier Urquizu, Iñaki Ezkerra, Agustín Ibarrola, Rosa Díez, Mikel Azurmendi e Fernando Savater.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Páxina web de ¡Basta Ya!
Guido de Marco

**Guido de Marco**, nado na Valeta o 22 de xullo de 1931 e finado en Msida o 12 de agosto de 2010, foi un político de Malta.

## Traxectoria 
Cursou tódolos seus estudos, incluídos os universitarios en Malta, licenciándose en Filosofía, Filoloxía, Dereito e Económicas. Catedrático de Dereito penal na Universidade de Malta, a partir de 1966 foi deputado na Cámara de Representantes. Secretario Xeral do Partido Nacionalista de Malta de 1972 a 1977. Ocupou diversas carteiras ministeriais desde 1975 (Xustiza, Interior, Asuntos Exteriores e viceprimeiro ministro). Foi Xefe de Estado de 1999 a 2004.
Nikola Gruevski

**Nikola Gruevski** (en ), nado o 31 de agosto de 1970, é un político macedonio que actualmente é o primeiro ministro de Macedonia do Norte dende o 28 de agosto de 2006, substituíndo a Vlado Buckovski.

O seu partido, o VMRO-DPMNE gañou as eleccións parlamentarias do 5 de xullo de 2006.

## Ligazóns externas 
* Biografía en castelán na Fundación CIDOB
Isidor Isaac Rabi

**Isidor Isaac Rabi**, nado en Rymanów en 1898 e finado en Nova York en 1988, foi un físico estadounidense de orixe austríaca. Recibiu o Premio Nobel de Física en 1944.

## Traxectoria 
Naceu o 29 de xullo de 1898 en Rymanów (Polonia), daquela parte do Imperio Austrohúngaro, no seo dunha familia xudía, ao ano seguinte do seu nacemento, os seus pais instaláronse en Nova York.

En 1927 doutorouse na Universidade de Columbia cun traballo sobre as propiedades magnéticas dos cristais. En 1929 comeza a traballar nesta Universidade, na que empeza a exercer como profesor de Física en 1937.

A comezos da década dos 30, comeza a traballar no campo da Física nuclear nun proxecto de investigación dos efectos dos campos magnéticos externos sobre o núcleo das partículas, desenvolvendo o método de resonancia magnética que permite o estudo das propiedades magnéticas e a estrutura interna das moléculas, os átomos e os núcleos. A partir destes estudos desenvolvéronse aplicacións como o láser, o máser, o reloxo nuclear ou a resonancia magnética utilizada nos diagnósticos médicos.

Desde 1940 a 1945 traballou como Director Asociado do Laboratorio de Radiación no Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts (MIT) no desenvolvemento de radar. Finalizado este período regresou o departamento de física da Universidade de Columbia.

En 1944 recibiu o Premio Nobel de Física polo descubrimento do método de resonancia grazas ao que é posible verificar o rexistro das propiedades magnéticas dos átomos.

Foi membro da Comisión da Enerxía Atómica dos Estados Unidos desde 1946 ata 1956. Tamén foi un dos fundadores do Laboratorio Brookhaven e da organización coñecida como CERN.

Escribiu o libro *O meu tempo e a miña vida como físico* 1960.

Morreu o 11 de xaneiro de 1988 en Nova York.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina Oficial dos Premios Nobel: Isidor Isaac Rabi 
* http://www.nobel-winners.com(http://www.nobel-winners.com/Physics/isidor_isaac_rabi.html)
Victor Francis Hess

**Victor Franz Hess**, nado en Waldstein o 24 de xuño de 1883 e finado en Nova York o 17 de decembro de 1964, foi un físico austríaco.

## Traxectoria 
Victor Franz Hess naceu no Castelo Waldstein, preto de Peggau, en Estiria, Austria. O seu pai, Vinzens Hess, era capataz do servizo do príncipe de Öttingen-Wallerstein. Estudou no Gymnasium de Graz (1893-1901) e os seus estudos superiores realizounos na Universidade de Graz (1901-1905), onde tamén se graduou como doutor en 1910.

Iniciou a súa andaina profesional cunha estancia no Instituto Físico de Viena, onde o profesor Egon Schweidler introduciuno no campo da radioactividade. Durante a década de 1910 foi axudante de Stephan Meyer no Instituto de Investigación do Radio, da Academia Vienesa de Ciencias. No ano 1920, converteuse en Profesor Extraordinario de Física Experimental na Universidade de Graz. Hess obtivo entre 1921 e 1923 un permiso para traballar nos Estados Unidos, onde se afianzou como director do laboratorio de investigación (creado por el mesmo) da Corporación de Radio estadounidense, en Orange (Nova Jersey), e como físico consultor para o Departamento de Asuntos Interiores estadounidense (Oficina de Minas), en Washington, D.C.. En 1923 volveu á Universidade de Graz e en 1925 foi designado profesor ordinario de física experimental, ata que en 1931 foi nomeado profesor na Universidade de Innsbruck e director do Instituto de Radioloxía, recentemente fundado. Hess inaugurou a estación para observar e estudar raios cósmicos na montaña Hafelekar, preto de Innsbruck. En 1938 trasladouse aos Estados Unidos onde foi profesor de Física na Universidade de Fordham, obtendo a nacionalidade estadounidense en 1944; viviu en Nova York ata a súa morte.

## Investigacións científicas 
Durante a súa estancia en Innsbruck, dirixiu o Instituto de Investigacións da Radiación e en 1931 creou un observatorio de raios cósmicos no Hafelekar, nos Alpes tiroleses. Das súas observacións, introducindo aparellos de medida en globos sonda, deduciu que a intensidade dos raios cósmicos aumenta coa altitude, que o seu número varía coa latitude e que son un 1,5% máis intensos durante o día que pola noite. Tamén estudou a radioactividade terrestre, así como a condutividade eléctrica e o equilibrio de ionización da atmosfera.
Froito destes traballos, en 1936 foille outorgado o Premio Nobel de Física, compartido con Carl David Anderson.

## Ligazóns externas 
* Biografía no Instituto Nobel (en inglés)
Cerceta americana

A **cerceta americana** (*Anas carolinensis* ou *Anas crecca carolinensis*) é un pato que cría no norte do subcontinente norteamericano, agás as illas Aleutianas. A súa clasificación como especie separada da cerceta é aínda discutida e, por exemplo, a IUCN e BirdLife International (BirdLife International, 2004) non a consideran como diferentes. Outras autoridades si que o fan, baseándose en características de conduta (Laurie-Ahlberg & McKinney, 1979), morfolóxicas (Livezey, 1991), e moleculares (Johnson & Sorenson, 1999) (analizadas por Sangster *et al*., 2002).

## Descrición 
Son os patos máis pequenos de Norteamérica, moi semellantes de aspecto á cerceta (*Anas crecca*). Os machos reprodutores teñen o lombo e os vaos grises, cun espello verde coa beira branca. A cabeza é castaña cunha mancha ocular verde. Diferéncianse dos machos da cerceta eurasiática por unha faixa branca vertical na beira do papo e pola falta dunha faixa escapular e das liñas finas da cor do ante na cabeza. As femias son marróns claras, moi dificilmente diferenciables das da cerceta. Os machos en plumaxe de eclipse son moi semellantes ás femias.

## Hábitat e conduta 
E unha ave de zonas acuáticas planas con vexetación, coma as pozas da taiga, que se alimenta pacendo ou arrincando plantas na auga. Fan os niños no chan, preto da auga e protexidos pola vexetación.
  
Son aves migratorias que pasan o inverno na parte meridional da súa área de cría. Fóra da época reprodutora son moi gregarias e forman grandes bandos.

O seu estado de conservación non está evaluado pola IUCN por non considerala unha especie separada, pero a súa abundancia fai que pareza axeitado non considerala unha especie ameazada: nas Marismas Nacionales do oeste de México vese en gran número.

## Notas 
## Véxase tamén
Erlau

**Erlau** é unha municipalidade do distrito de Mittweida, en Saxonia, Alemaña. A súa superficie é de 37.75&nbsp;km² e a poboación de 3580 habitantes (2006) e ten unha densidade de poboación de 95 h/km². A elevación máxima é de 320 metros. É unha municipalidade eminentemente rural que vive da agricultura e empresas relacionadas, as entidades de poboación da municipalidade son Crossen, Erlau, Milkau, Naundorf, Neugepülzig, Sachsendorf, Theesdorf e Schweikershain.
Mónica García Pérez

**Mónica García Pérez**, nada en Luarca (Asturias) en 1966, é unha actriz galega con ampla experiencia teatral e televisiva. Destacan especialmente os seus papeis nas series da TVG *Pratos combinados* e *Valderrei*, na que interpretou o papel protagonista, e a súa pertenza á compañía teatral Chévere.

## Filmografía 
### Televisión 
* *Pratos combinados* (1999-2006, capítulos 105-261). Como Mónica Regueiro.
* *Pillados* (2006) 
* *Valderrei* (2007) Como Isa.
* *Serramoura* (2015) Capítulos 20-23. Como Inés Carro.

### Cine 
* *Continental* (1990), de Xavier Villaverde.
* *Contos de Alentraia: Tornabón* (1994), de Jorge Coira e José Carlos Soler.
* *Aínda máis difícil* (1998), de Ángel de la Cruz.
* *Sei quen es* (1999), de Patricia Ferreira Mañá.
* *Alzhéimer* (2000), de Álex Sampayo.
* *O lapis do carpinteiro* (2001), de Antón Reixa.
* *Os luns ó sol* (2002), de Fernando León de Aranoa.
* *Bobo Furcia* (2002), de Álex Sampayo e Xoel Fernández.
* *Para que non me esquezas* (2004), de Patricia Ferreira Mañá.
* *Amelia e as sereas* (2006), de Ghaleb Jaber. 
* *Galatasaray-Dépor* (2006), de Hannes Stöhr.
* *A biblioteca da iguana* (2006), de Antón Dobao.
* *Bechos raros* (2006), de Estíbaliz Burgaleta e Alegría Collantes.
* *A mariñeira* (2007), de Antón Dobao.
* *A esmorga* (2014), de Ignacio Vilar.

### Teatro 
* *As actas escuras* (CDG, 2009; como leiteira, muller 1 e criada).
* *Citizen* (2011)
* *Eurozone* (2013)
* *As fillas bravas* (2014)
* *Ultranoite no País dos Ananos* (2014)
* *Divinas Palabras* *Revolution* (2018)

## Galardóns e nomeamentos 
### Premios Mestre Mateo 
### Premio María Casares á mellor actriz secundaria 
É a actriz que máis veces recibiu este galardón da Asociación de Actores e Actrices de Galicia, en concreto en tres ocasións. Recibiuno en 1997 por *Bailando en verán*, en 2003 por *Os espectros* e en 2012 por *Citizen*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na AVH
Premio Xarmenta

O **premio Xarmenta** é un galardón que organiza e entrega desde 2005 a Asociación Berciana da Lingua Xarmenta para promover a lingua galega do Bierzo. A gala de entrega dos galardóns ten lugar no Teatro Bergidum de Ponferrada no mes de xaneiro de cada ano. Desde a súa cuarta edición ten unha periodicidade bienal.

## Categorías 
* Premio Xarmenta para unha personalidade que se distinga pola súa defensa da lingua galega fóra da Galiza administrativa, especialmente no Bierzo.
* Premio Xarmenta para unha institución, colectivo, empresa etc., que colabore de forma decidida co desenvolvemento e promoción da lingua galega no Bierzo.

## Premiados 
* 2005: Luís Tosar e o Consejo Comarcal del Bierzo.
* 2006: Amancio Prada e a Real Academia Galega.
* 2007: Manuel Rivas e de maneira conxunta Xunta de Galicia e máis Xunta de Castela e León.
* 2008: Susana Seivane e de maneira conxunta Aira da Pedra e mais a Escola de Gaitas de Vilafranca do Bierzo.

**Galardón**: voluta de Sargadelos.

## Membros do xurado 
* Área de Normalización Lingüística da Universidade de Vigo. 
* Concello de Cacabelos..
* Concello da Ponte de Domingo Flórez. 
* Comisión Cultural Martín Sarmiento.
* Consejo Comarcal del Bierzo. 
* Asociación Berciana da Lingua Xarmenta.

A Asociación Berciana da Lingua Xarmenta promove a lingua galega na comarca galegofalante do Bierzo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Asociación Berciana da Lingua Xarmenta.
* Vídeo da Gala de entrega dos premios Xarmenta 2005
* Vídeo da Gala de entrega dos premios Xarmenta 2006
* Vídeo da Gala de entrega dos premios Xarmenta 2007
* Vídeo da Gala de entrega dos premios Xarmenta 2008

### Notas
Selección de fútbol de Bosnia e Hercegovina

A **Selección de fútbol de Bosnia e Hercegovina** (, en serbio: Фудбалска репрезентација Боснe и Херцеговинe, *Fudbalska reprezentacija Bosne i Hercegovine*, )  é o equipo representativo do país nas competicións internacionais oficiais deste deporte. A súa organización está a cargo da Asociación de Fútbol de Bosnia e Hercegovina (*Nogometni/Fudbalski Savez Bosne i Hercegovine*, N/FSBiH; Ногометни/Фудбалски Савез Босне и Херцеговине, Н/ФСБиХ), pertencente á UEFA. A selección naceu en 1995 tras o desmembramento de Iugoslavia. Antes dese evento, os xogadores bosníacos xogaban na .

## Historia 
Aínda que a Asociación de Fútbol de Bosnia e Hercegovina creouse en 1992, a selección nacional non debutou ata 1995, tras o fin da Guerra dos Balcáns. En 1996 a Federación bosníaca foi aceptada como membro da FIFA, o que permitiu ao combinado nacional disputar as eliminatorias de acceso á Copa Mundial de 1998. Xogou o seu primeiro partido oficial o 9 de setembro de 1996, perdendo por 3-0 ante Grecia. A primeira vitoria de Bosnia e Hercegovina chegou o 6 de novembro de 1996 nun encontro amigable contra Italia, que terminou 2-1. Tan só catro días despois chegaba a primeira vitoria en partido oficial, contra Eslovenia, por idéntico resultado.

Ata a data, a selección bosníaca non logrou a clasificación para a fase final en ningún evento internacional de importancia. Con todo, quedou ás portas de acceder á Eurocopa 2004, onde non clasificou por tan un gol de diferenza ante o seleccionado de Dinamarca. Na seguinte cita, a clasificadora para o Mundial de 2006, os bosníacos confirmaron a súa progresión. Aínda que non logrou clasificarse, Bosnia-Hercegovina terminou a terceira do seu grupo, con resultados de mérito como a súa vitoria sobre Bélxica ou o seu empate en España. A clasificación a un mundial sería acadada para a edición de , onde caeron na fase de grupos.

## Bosnia e Hercegovina nos Mundiais 
**Copa do Mundo FIFA**: *Sen participación* .
* 1930 a 1994 - *Sen participación; Parte de Iugoslavia* .
* 1998 a 2010 - *Non se clasificou*
* 2014 - Primeira fase
* 2018 - *Non se clasificou*

## Eurocopa 
**Eurocopa**: *Sen participación*. 
* 1960 a 1992 - *Sen participación; Parte de Iugoslavia*. 
* 1996 - *Sen participación*. 
* 2000  a 2016 - *Non se clasificou*.

## Xogadores 
### Máis aparicións 
 é o xogador con máis encontros e goles da historia da selección.]]
A 18 de novembro de 2019, os xogadores que máis encontros disputaron coa selección de Bosnia e Hercegovina son:

### Máximos goleadores 
A 18 de novembro de 2019, os xogadores que máis encontros disputaron coa selección de Bosnia e Hercegovina son:

## Seleccionadores 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Federación de Bosnia e Hercegovina
* RSSSF - Arquivo de partidos e resultados desde 1993 
* RSSSF - Lista de internacionais e goleadores de Bosnia-Hercegovina
Lojban

O **lojban** (AFI /ˈloʒban/) é unha lingua construída, máis exactamente unha lingua lóxica, baseada na lóxica de primeira orde (lóxica de predicados) creada polo Logical Language Group en 1987.

O nome lojban é unha combinación de *loj* e *ban*, que son as formas curtas de *logji* (lóxica) e *bangu* (linguaxe) respectivamente. O lojban esta baseado, en parte, na lingua loglan, coa intención de facela máis completa, útil e libremente dispoñible. O lojban é unha linguaxe falada, usada para a comunicación entre persoas.

## Principais características 
O lojban comparte moitas das características e obxectivos do loglan, en particular: 
* A gramática está baseada na lóxica de predicados e é capaz de expresar con precisión as construcións lóxicas complexas.
* Non posúe irregularidades ou ambigüidades na súa escrita ou gramática, podendo ser facilmente analizado por un computador.
* Foi deseñado para ser o máis culturalmente neutral posible.
* É fácil de aprender e usar, comparado con outros idiomas artificiais.
* Mentres que o obxectivo inicial era investigar a hipótese de Sapir-Whorf, a comunidade do lojban ten obxectivos adicionais, tales como:
** Investigación xenérica sobre lingüística.
** Investigación en intelixencia artificial e comunicación con máquinas.
** Mellor interacción humana cos ordenadores, almacenamento de ontoloxías e tradución automática de linguas naturais.
** Uso do idioma para a educación.
** Creatividade persoal.

### Alfabeto e pronuncia 
Lojban usa o alfabeto latino (só 23 letras) e 3 caracteres especiais (**´**, **,** e **.**) que non son elementos de puntuación. O Lojban escríbese con minúsculas, as letras maiúscula úsanse para indicar acentuacións das palabras que escapan a norma. A pronuncia é a seguinte:

|style="vertical-align:top;"|

|style="vertical-align:top;"|

|style="vertical-align:top;"|

|}

## Exemplo 
ro remna cu se jinzi co zifre je simdu'i be le ry. nilselsi'a .e lei ry. selcru .i ry. se menli gi'e se sezmarde .i .ei jeseki'ubo ry. simyzu'e ta'i le tunba

Todos os seres humanos nacen libres e iguais en dignidade e en dereitos. Están dotados de razón e de conciencia, e deben comportarse fraternalmente os uns cos outros.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Cowan, John Woldemar. 1997. *The Complete Lojban Language.* Logical Language Group. Fairfax, Va. ISBN 0-9660283-0-9.

### Outros artigos 
* Wikipedia en lojban

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do lojban
Tintín

***As aventuras de Tintín**, unha serie de historietas do historietista belga Hergé.
****Tintín (personaxe)**, o personaxe protagonista do cómic.
****Tintín (revista)**, unha revista de historietas.
****The Adventures of Tintin (filme)**, un filme estadounidense de 2011 dirixido por Steven Spielberg.
****The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn (videoxogo)**, un videoxogo estadounidense de 2011.
Lingua cabila

O **cabilo** é unha lingua bérber, falada na rexión montañosa do norte de Alxeria coñecida como Cabilia.

É a segunda en orde de falantes con preto de 6 millóns de persoas que a empregan habitualmente, por detrás do **tachelhit** (chleuh), falado no sur de Marrocos por entre oito e dez millóns de persoas.

O **cabilo** (taqbaylit), é xunto ó **chenoui** e o **chaoui** unha das tres linguas de orixe bérber empregadas en Alxeria. Escríbese con [alfabeto latino.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* [Wikipedia en cabilo
### Ligazóns externas 
*Dicionario Francés-Cabilo