open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Paulo (xurista)

**Iulius Paulus Prudentissimus** foi un dos máis influentes e distinguidos xuristas romanos. É tamén coñecido como **Paulo**. Ademais, foi pretor, servindo na época da Dinastía Severa do Imperio romano.
## Traxectoria 
Pouco é o que se coñece da vida e familia de Paulo. Foi un descendente dunha familia grega que orixinalmente viña dunha descoñecida vila fenicia ou de Patavium, actual Padua, Italia. A posibilidade que esta última sexa a orixe baséase nunha inscrición atopada nunha estatua deste lugar, en honor a Paulo.

Durante os reinados dos emperadores Septimio Severo e Caracalla, Paulo serviu como xurista. Estivo exiliado polo emperador Heliogábalo, pero rescatado do mesmo por Alexandre Severo. Severo e a súa nai, Xulia Mamea en 222, nomearon a Paulo como un dos conselleiros do emperador entre 228-235. Paulo foi o Prefecto do pretorio da Garda Pretoriana. Paulo foi contemporáneo ao xurista Ulpiano. Paulo aparentemente seguiu a carreira do ex pretor prefecto Papiniano. Grazas á súa cautela en opinión política, o emperador Gordiano III outorgoulle o título honorífico de *Prudentissimus*.
## Traballo de Paulo 
O xurista romano Herenio Modestino describe a Paulo, xunto con Ulpiano e Quinto Cervidio Escévola, como un dos grandes xuristas romanos do seu tempo.

Paulo escribiu 319 publicacións xurisprudenciais. O seu traballo foi bastante prolífico, no que expresaba non só análise do disposto por outros xuristas, senón que tamén daba o seu punto de vista. Escribiu sobre unha gran variedade de temas e deixou un legado de coñecemento xurídico.

Paulo, no seu traballo, comentou sobre Xavoleno Prisco, Quinto Cervidio, Marco Antistio Labeón, Salvio Xuliano e Papiniano. Tamén citou aos xuristas Macer e Herenio Modestino. Paulo escribía cun estilo condensado e mesmo escuro. As súas publicacións sobreviviron por fragmentos, polo que se necesita dun gran coidado na lectura para ser entendido.

Estes traballos foron considerados, xunto cos doutros cinco xuristas, para facer a lei de citas no ano 426 polos emperadores romanos Teodosio II e Valentiniano III. Outro legado foron os escritos que contribuíron a compoñer o *Dixesto*, escrito e compilado no período do emperador Xustiniano I no século VI.

Unha sexta parte do Dixesto, está baseado no traballo de Paulo, que é o segundo xurista máis citado nesa obra, logo de Ulpiano, sumando entre ambos a metade das citas da obra.

Dos traballos de Paulo que sobreviviron, as *Sententiae* e *Filium* son as que teñen fragmentos dun maior tamaño.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* "Paulus Julius" ''Smith's Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythologyen'' (en inglés) vol. 3 pp.&nbsp;155–156. Consultado o 27 de febreiro de 2011.

### Ligazóns externas 
* Book I, The Opinions of Julius Paulus, Addressed to His Son (en inglés).
* Book II, The Opinions of Julius Paulus, Addressed to His Son (en inglés).
* Book III, The Opinions of Julius Paulus, Addressed to His Son (en inglés).
### Outros artigos 
* Lei de citas.
Looper (filme)

***Looper*** é un filme estadounidense dirixido por Rian Johnson que se estreou no 2012.

## Sinopse 
Como en 2072 os asasinatos se converteron nalgo imposible de facer, as vítimas son enviadas a través dunha máquina do tempo ó pasado (2042), onde os Loopers, un grupo de asasinos contratados, se encarregan de eliminalas e desfacérense axiña dos seus corpos. O problema xorde cando Joe (Joseph Gordon-Levitt), un dos Loopers, recibe dende o futuro un encargo especial: eliminarse a si mesmo (Bruce Willis).

## Personaxes 
* Joseph Gordon-Levitt e Bruce Willis como Joe
* Emily Blunt como Sara
* Paul Dano e Frank Brennan como Seth
* Noah Segan como Kid Blue
* Piper Perabo como Suzie
* Jeff Daniels como Abe
* Pierce Gagnon como Cid
* Xu Qing como Muller do Joe vello
* Tracie Thoms como Beatrix
* Garret Dillahunt como Jesse
* Nick Gomez como Dale

## Galardóns e nomeamentos 
* 2012: Festival de Toronto: Nomeado ó Premio do Público (Mellor filme).
* 2012: National Board of Review (NBR): 10 mellores filmes e mellor guión orixinal.
* 2012: Critics Choice Awards: Mellor filme de ciencia ficción/terror. 5 nomeamentos.
* 2012: Círculo de Críticos de Chicago. 2 Nomeamentos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Frozen (filme de 2010)

***Frozen*** é un filme estadounidense dirixido por Adam Green que se estreou no 2010.

## Sinopse 
Historia duns tolos do snowboard, que van na telecadeira dunha estación de esquí para facer a derradeira baixada pola pista antes de marchar a casa. De súpeto, a telecadeira detense por completo, sen que haxa ningúen preto de alí. Todo empeora cando as luces da estación se apagan para non acender de novo ata a próxima fin de semana. Entón terán que facer cousas impensables para poder sobrevivir a unha muerte segura por conxelación.

## Personaxes 
* Emma Bell como Parker O'Neill
* Shawn Ashmore como Joe Lynch
* Kevin Zegers como Dan Walker
* Rileah Vanderbilt como Shannon
* Adam Stedman como Dignatario irlandés/Voces adicionais
* Ed Ackerman como Jason
* Adam Johnson como Rifkin
* Christopher York como Ryan
* Peder Melhuse como Condutor
* Kane Hodder como Cody
* Will Barratt como Sullivan

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Emilio López Fernández

**Emilio López Fernández**, coñecido simplemente como **Emilio**, nado en Vigo o 9 de xullo de 1965, é un exfutbolista galego que xogaba de porteiro.

## Traxectoria 
Formado na canteira do Celta de Vigo, xogou no Gran Peña (daquela filial do primeiro equipo), e no Arosa SC, até que chegou ao primeiro equipo celeste na tempada 1989/90. Estivo no equipo catro anos (dous en segunda división e dous en primeira), pero non chegou a ser titular pola presenza d Javier Maté primeiro e de Santiago Cañizares despois.

En 1994 fichou pola UE Figueres, en Segunda B, e ao ano seguinte fichou polo CD Badajoz, onde compartiu a titularidade co veterano Ángel Lozano. A tempada seguinte xogou no CD Leganés, e na tempada 1996/97 regresou a Badaxoz, converténdose nun dos alicerces do equipo, que loitou polo ascenso a Primeira División. Esa campaña Emilio acadou o Trofeo Zamora como porteiro menos goleado da categoría. Pasou dous anos máis no equipo.

Na tempada 1999/00 defendeu a meta do CA Osasuna, que nesa campaña logrou ascender a Primeira División. Porén, seguiu xogando en segunda tras fichar ao ano seguinte polo Real Jaén. No verán de 2001 fichou polo Hércules CF, que xogaba en Segunda B, onde estivo dous anos.

Trala súa retirada pasou a ser adestrador de porteiros no Celta de Vigo B.

## Estatísticas 
## Palmarés 
### Campionatos nacionais 
### Distincións individuais 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en BDFútbol
Benito Pérez Álvarez

**Benito Pérez Álvarez** foi un comerciante e político galego.

## Traxectoria
Vinculado ao agrarismo, na ditadura de Primo de Rivera foi alcalde de Tui do 25 de xaneiro de 1924 ao 12 de abril dese ano. Na Segunda República foi elixido concelleiro nas eleccións do 12 de abril e alcalde de Tui o 27 de abril, permanecendo no cargo até o 5 de xuño de 1931. Integrouse en Izquierda Republicana. Volveu ser alcalde o 29 de xuño de 1936 até o 16 de xullo dese ano. Coa sublevación do 18 de xullo de 1936 foille incoado expediente de responsabilidades políticas en 1941.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*
Pablo Cimadevila

**Pablo Cimadevila Álvarez**, nado en Pontevedra o 12 de decembro de 1978, é un xoieiro e nadador paralímpico galego, na categoría S6.

## Traxectoria
Con catro anos foi atropelado por un coche, causándolle unha paraplexía.

Nos Xogos Paralímpicos de Sidney 2000 participou en 7 competicións, gañando a medalla de ouro nos 200 libres. En Atenas 2004 participou tamén en 7 competicións, logrando  a medalla de bronce nos 4x50. En Pequín 2012, onde participou en seis categorías, acadou a medalla de bronce nos 200 metros e nos 4x50. Participou tamén nos Xogos Paralímpicos de Londres 2012.

Amais, gañou 5 medallas en campionatos do mundo e outras 5 en campionatos de Europa.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Biografía, na web do Comité Paralímpico Español .
José Pérez Alonso

**José Pérez Alonso** foi un político galego.

## Traxectoria
Vencellado ao agrarismo, presidente da Sociedad Agraria de Baldráns, foi detido en agosto de 1923. Na Segunda República foi elixido concelleiro nas eleccións do 12 de abril. Logo da dimisión de Jacinto Fernández Lago, foi elixido alcalde de Tui o 10 de marzo de 1936, permanecendo no cargo até o 29 de xuño dese ano.

## Véxase tamén
### Bibliografía
*
El Agrario (Buenos Aires)

***El Agrario*** foi un periódico editado en Buenos Aires entre 1917 e 1926.

## Historia e características 
Subtitulado *Órgano oficial del Centro Protección Agrícola del Distrito de Salceda*, apareceu en Buenos Aires o 1 de marzo de 1917 como resposta ao peche do periódico agrarista e anticaciquil *El Despertar* o ano anterior. Fundado e dirixido por Antonio Fernández Lorenzo, dende 1919 o seu director foi Manuel González Iglesias. Estaba editado polo Centro Protección Agrícola del Distrito de Salceda en Buenos Aires. Nun primeiro momento denominouse ***La Voz del Centro***, pasando o 1 de outubro de 1919 a denominarse ***El Agrario***. Aínda que era o órgano oficial da entidade e ofrecía información sobre a mesma (actividades, noticias sociais, asembleas etc.), a maior parte da publicación ocupábase da actualidade española e da comarca desde postulados agraristas. En 1924 publicou un número extraordinario ao cumprirse o seu sétimo aniversario. Cesou a súa publicación o 15 de marzo de 1926.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Sánchez Bargiela, Rafael (9/5/2012). "Agrarios tudenses en "El Agrario" de Buenos Aires de 1923" tudensia.blogspot.com
### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
### Ligazóns externas 
* Ficha de *La Voz del Centro* no Repertorio da prensa da emigración galega. CCG.
* Ficha de *El Agrario* no Repertorio da prensa da emigración galega. CCG.
Estación Central de Helsinqui

A **Estación Central de Helsinqui** (en finés: *Helsingin päärautatieasema*, en sueco: *Helsingfors centralstation*) é o principal nó de transporte público da cidade de Helsinqui, en Finlandia. Dela parten a maioría de liñas férreas que vertebran o país. A terminal está conectada coa rede de metro de Helsinqui a través da estación de Rautatientori.

O edificio da estación, que data de 1860, é un monumento destacable do centro da cidade, obra do arquitecto Eliel Saarinen. Presenta certa similitude coa estación da Coruña, construída posteriormente. A estación está cuberta en gran parte por granito finlandés e os seus elementos máis característicos son a torre do reloxo e os dous pares de estatuas, esculpidas por Emil Wikström, que sosteñen catro globos luminosos nos dous laterais da entrada principal.

A estación ten un tráfico de aproximadamente 200&nbsp;000 pasaxeiros diarios, sendo a máis importante de Finlandia.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Helsingin rautatieasema-Panorama.JPG|Interior da estación
Ficheiro:Helsinki Railway Station 20050604.jpg|Fachada exterior
Ficheiro:Helsinki Central railway station ticket hall.jpg|Sala de espera

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web
Luís Rubido

**Luís Rubido Ramonde**, nado en Cedeira en 1955, é un avogado e político galego do PPdeG.

## Traxectoria
É licenciado en Dereito e compatibiliza a avogacía coa asesoría de empresas ademais da vicepresidencia do consello executivo da Axencia de Protección da Legalidade Urbanística. Foi nomeado alcalde de Cedeira o 26 de decembro de 2013 en substitución do seu irmán logo da renuncia deste.
## Vida persoal
É irmán do xornalista Bieito Rubido e do político Leopoldo Rubido, que o antecede na alcaldía.

## Véxase tamén
### Outras páxinas
*Eleccións municipais en Cedeira
Pteridina

A **pteridina** ou azinopurina é un composto químico aromático composto por un anel de pirimidina fusionado cun anel de pirazina. Unha pteridina é tamén un grupo de compostos heterocíclicos que conteñen unha ampla variedade de substitucións na súa estrutura.  As pterinas e as flavinas son clases de pteridinas substituídas que teñen unha importante actividade biolóxica.

As pteridinas son pigmentos, que producen cor en estruturas biolóxicas como os iris dos ollos de moitos animais invertebrados, e vertebrados, pero non na cor dos ollos humanos.

A pteridina, é un precursor na síntese de ácido dihidrofólico en moitos microorganismos. A pteridina e o ácido 4-aminobenzoico convértense pola acción do encima dihidropteroato sintetase en ácido dihidrofólico en presenza de glutamato. O encima dihidropteroato sintetase é inhibido polos antibióticos sulfamidas.

## Notas
* Voet, D.; Voet, J.G. (2004). *Biochemistry* (3rd ed.). John Wiley & Sons. ISBN 0-471-39223-5

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
https://web.archive.org/web/20131202231508/http://grupoargentinodefotobiologia.info/grupos/pteridinas/e_index.html
Francisco Javier Oliete Valle

**Francisco Javier Oliete Valle**, nado o 9 de setembro de 1970 en Zaragoza é un exfutbolista español que xogaba na demarcación de lateral esquerdo.

## Traxectoria 
Formouse nas categorías inferiores do FC Barcelona, debutando co filial no ano 1988. De cara á tempada 1991/92 fichou polo Albacete Balompié, onde militará ata 1995, cunha tempada polo medio cedido no Celta de Vigo, equipo co que chegou á final da Copa do Rei de Fútbol en 1994.

Despois de xogar en Segunda División co Villareal CF en 1996 ficha polo Sporting de Gijón en Primeira División, onde tampouco convenceu e so militou unha tempada, antes de fichar polo UE Lleida.

Remataría a súa carreira xogando en equipos de Terceira División, como o Villarrobledo, o Atlético Tarazona ou o CD Teruel, onde xogou de 2002 a 2006 e onde finalmente se retirou.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do xogador en bdfutbol.com 
* Ficha en footballdatabase.eu
OU-903

A **OU-903** (na provincia de Ourense), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Lugar de Arriba (Castro Caldelas) e Castro Caldelas; atravesa os concellos de Castro Caldelas e A Teixeira. Ten unha lonxitude de 9,89 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa LU-903 en Lugar de Arriba (Castro Caldelas) co límite provincial de Ourense e Lugo e finaliza nun cruzamento coa OU-536 en Castro Caldelas.

## Notas
Joaquín Fernández Sestelo

**Joaquín Fernández Sestelo**, finado en Salceda de Caselas o 28 de marzo de 1917, foi un farmacéutico, agrarista e xornalista galego.

## Traxectoria 
Farmacéutico en Salceda de Caselas. Dirixiu o periódico *El Despertar*. En 1916 foi perseguido, condenado por inxurias e desterrado.

## Recoñecementos 
En 1925 o concello de Salceda de Caselas acordou poñer o seu nome a unha rúa.

## Vida persoal 
Casou con Petra Caballero Pérez e foi pai de María del Pilar Fernández Caballero.

## Notas
Galicia Nueva (1918)

***Galicia Nueva*** foi un semanario editado en Montevideo entre 1918 e 1919.

## Traxectoria 
Apareceu o 15 de setembro de 1918. Semanario bilingüe dirixido por Xosé María Barreiro, foi continuador de *Tierra Gallega* e herdou algúns dos seus colaboradores, como Miguel Barros Castro e Ángel Aller. Cesou a súa publicación o 11 de xaneiro de 1919.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Galicia Nueva
Xosé María Barreiro

**José María Rodríguez Barreiro**, coñecido como **Xosé María Barreiro**, nado en Baiona o 28 de xuño de 1871 e finado no mesmo concello o 23 de novembro de 1923, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
miniatura|*La Virgen de la Roca. Apropósito lírico*.
Dirixiu en Baiona os periódicos *El Valle Miñor* (1902) e *El Miñor* (1904 a outubro de 1905). Foi redactor de *Faro de Vigo*. Escribiu o drama en verso *Gente de Mar*, estreado en Baiona en 1907, *La Virgen de la Roca. Apropósito lírico en tres cuadros* (1910) estreado en Vigo en 1911 con música de Angel Rodulfo, e *Un conto*, diálogo en galego escrito para Hipólito Reguenga e Castelao. En 1910 dirixiu *Heraldo de Bayona* e en 1914 o periódico agrarista e anticaciquil *El Pueblo*, e participou no II Congreso Agrario Provincial de Pontevedra (1915). *El Pueblo* foi pechado en 1916 e José María foi condenado a catro anos de desterro por supostas inxurias a un crego. Axudado pola Sociedad Miñorana de Montevideo, emigrou a América, fundou a Casa de Galicia de Montevideo e dirixiu no Uruguai o semanario *Tierra Gallega* (1917), *O Fungueiro* (1918) e *Galicia Nueva* (1918). En Montevideo representou *Gente de Mar*, *La Romería de San Roque*, *Pan Quente*, comedia de costumes e varias veces a zarzuela *La Virgen de la Roca*. Tamén asinou algunhas das súas colaboracións co pseudónimo **Franco del Todo**. É tamén autor dun documental sobre costumes e paisaxes de Galicia en 1918. Gravemente enfermo, regresou a Baiona, onde finou en novembro de 1923.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Pérez Leira, Lois (26/11/2000). Xosé María Barreiro: Periodista, agrarista, fundador da Casa de Galiza de Montevideo Enciclopedia da Emigración.
Heraldo de Bayona

***Heraldo de Bayona*** foi un periódico editado en Baiona en 1910.

## Historia e características 
Apareceu o 24 de outubro de 1910. Estaba dirixido por Xosé María Barreiro. Xurdiu como réplica ao periódico *El Látigo de Bayona* e editábase na imprenta La Nueva Prensa de Vigo.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
El Valle Miñor

***El Valle Miñor*** foi un semanario editado en Baiona de 1902 a 1905.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario independente. Defensor de intereses generales*, apareceu o 31 de agosto de 1902. Saía os domingos cun prezo dez céntimos. Estaba dirixido por Xosé María Barreiro. De orientación agrarista, tivo unha vida breve. Aínda se publicaba a finais de 1905.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Val Miñor
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Paco Salillas

**Francisco Javier García Ruiz**, nado en Alagón (provincia de Zaragoza) o 7 de xaneiro de 1966, é un exfutbolista máis coñecido como **Paco Salillas**, que xogaba na demarcación de dianteiro.

## Traxectoria 
Comeza a xogar en equipos de Terceira División de Aragón ata que ficha polo filial do Real Zaragoza, o Club Deportivo Aragón, no ano 1987. Ao ano seguinte pasa ao primeiro equipo da man do adestrador Radomir Antić.

En 1991 ficha polo Celta de Vigo, onde xogaría ao lado de Vlado Gudelj. O primeiro ano remata como campión de Segunda División e acada o ascenso a Primeira e na súa terceira e última tempada chegaría á final da Copa do Rei de Fútbol. En 1994 fichou polo UE Lleida de Segunda División, onde fixo moi bo papel.

Ao comezo da tempada 1996/97 fichou polo Villarreal CF, equipo co que tamén acadaría o ascenso a Primeira División, porén o equipo perdería a categoría ao ano seguinte. Tralo descenso Salillas ficharía polo Levante UD, na Segunda División B, con este equipo tamén acadaría o ascenso de división e gañaría o título persoal de máximo goleador de Segunda División na tempada 1999/00.

Retirouse tras xogar en equipos da Terceira División aragonesa, colgando as botas no ano 2008 despois de exercer como xogador-adestrador no Remolinos CD.
Barthold Georg Niebuhr

**Barthold Georg Niebuhr**, nado o 27 de agosto de 1776 en Copenhague e finado o 2 de xaneiro de 1831 en Bonn, foi un historiador e político alemán de orixe danesa, fillo do explorador e cartógrafo Carsten Niebuhr.

## Traxectoria 
Profesor da Universidade de Berlín desde 1810, foi pioneiro no uso do novo «método histórico crítico» nos seus traballos. A súa obra máis importante é a clásica *Historia de Roma* (*Römische Geschichte*).

Tamén concibiu un proxecto no que pretendía revisar e ampliar o orixinal de vinte e catro volumes do *Corpus Byzantinae Historiae* (ás veces chamado *Byzantine du Louvre*),  publicado en París entre 1648 e 1711 baixo a dirección inicial da erudito xesuíta Philippe Labbe. A serie, de 50 volumes de autores bizantinos denominouse *Corpus Scriptorum Historiae Byzantinae* e tivo primeiro a súa sede na Universidade de Bonn; con todo, trala morte de Niebuhr en 1831, a supervisión do proxecto pasou ao seu colaborador Immanuel Bekker na Academia Prusiana das Ciencias de Berlín.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
* 

### Outros artigos 
* *Corpus Scriptorum Historiae Byzantinae*

### Ligazóns externas 
* *Historia de Roma* Vol. I (en inglés)
* *Historia de Roma* Vol. II (en inglés)
* *Historia de Roma* Vol. III (en inglés)
Tomás Alberto Hervás Girón

**Tomás Alberto Hervás Girón**, nado o 25 de novembro de 1970 en Ponferrada é un exfutbolista que xogaba na demarcación de centrocampista.

## Traxectoria 
Formouse nas categorías inferiores do Sporting de Gijón, debutando co primeiro equipo na tempada 1991/92. Tralo descenso do Sporting no 1998 fichou polo Celta de Vigo, que aquela tempada xogaría a Copa da UEFA. Dende o principio contou coa confianza do adestrador, Víctor Fernández, xogando 35 encontros no seu primeiro ano en Vigo. Co tempo foi perdendo peso no equipo, deixando o equipo ao final da terceira tempada no Celta. Fichou entón polo Sevilla FC, onde militaría dúas tempadas antes de fichar polo UD Las Palmas de Segunda División.

Pese a facer un moi bo segundo ano na Palmas, disputou 33 encontros, o equipo descendeu a Segunda División B, categoría na que xogou un ano antes de volver a Asturias, está vez ao AD Universidad de Oviedo. Co equipo ovetense comezou na Terceira División e acadou o ascenso a Segunda B. Xogaría un ano máis antes de colgar as botas.

Unha vez retirado sacou o título de adestrador e entrou a formar parte do equipo técnico do Sporting de Gijón
Castelán chileno

O **español chileno** ou tamén chamado o **castelán chileno**, é a variante da lingua castelá falada en Chile. As principais diferenzas deste dialecto están na pronunciación, no léxico e a sintaxe.

## Pronunciación 
* Como noutros países americanos, a "s" antes de consoantes ou ao final das palabras asume o son de /h/.Exemplo: *los* (os) é pronunciado [loh].
* A "d" intervocálica practicamente non é pronunciada.

## Vocabulario 
O castelán de Chile recibiu influencias sobre todo indíxenas (como a palabra *guagua* = bebé) e das linguas de inmigrantes europeos, así como do inglés.

## Sintaxe 
En Chile, así como nos países da conca do Prata, é común o uso do pronome persoal de segunda persoa do plural *vos*, en lugar do estándar *tú*, 
pero dun xeito distinto ao "voseo" coñecido. Con todo, a práctica é desincentivada e evitada polos sectores máis cultos.

## Exemplos 
* **Al aguaite**: prestar atención
* **A la ñoña**: moi lonxe
* **Al tiro**: inmediatamente
* **¿Cachái?**: vostede entendeu?
* **Bacán**: incrible
* **Humita**: comida chilena

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Lipski, John M. (1994). *Latin American Spanish*. Essex, England: Longman Group Limited. 
### Ligazóns externas 
* *Diccionario de Modismos Chilenos* - "Dicionario de termos chilenos"
Zubin Mehta

**Zubin Mehta** (en hindi **ज़ूबिन मेहता**), nado o 29 de abril de 1936 en Mumbai (actualmente na India e daquela pertencente ao Imperio Británico), é un director de orquestra indio. É director vitalicio da ha-Tizmoret ha-Filharmonit ha-Yisre'elit (Orquestra Filharmónica de Israel).

## Traxectoria 
Zubin Mehta naceu o 29 de abril de 1936 en Mumbai no seo dunha familia parsi, descendente dos zoroastros que saíran de Persia no século XVII fuxindo do islam. Mehta era fillo de Tehmina Mehta e do violinista e director de orquestra indio Mehli Mehta, que en 1935 fundou a Bombay Symphony Orchestra e que fora director musical da American Youth Symphony nos Ánxeles, California (Estados Unidos). A relación da súa familia coa música académica occidental fixo posible que Mehta, a pesar de que a música occidental fora unha rareza na India, medrara escoitándoa constantemente, ben nos ensaios da orquestra ou nos do grupo de cámara que tiña seu pai e que adoitaban ensaiar no salón da súa casa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Xerarca

Un **xerarca**, no cristianismo oriental, ou **ordinario**, no cristianismo occidental, é un dirixente eclesiástico que, por mor do seu cargo, ten **poder ordinario** para executar leis.

Estes dirixentes existen nas igrexas organizadas de xeito xerárquico cun sistema de lexislación eclesiástico. O ordinario máis normal é o bispo diocesano. No cristianismo occidental recibe o nome de "ordinario", do latín *"ordinarius"*; e no cristianismo oriental é denominado "xerarca", do grego *"ἱεράρχης" (hierarchēs)*.
Vágner Rogério Nunes

**Vágner Rogério Nunes**, nado o 19 de marzo de 1973 en Baurú, Brasil, é un exfutbolista que xogaba na demarcación de centrocampista.

## Traxectoria 
Comezou a destacar en equipos brasileiros como o Paulista FC, União São João EC ou Santos FC, antes de probar en Europa no AS Roma. Porén non duraría moito no equipo italiano, volvendo a Brasil ao CR Vasco da Gama. Un ano despois volveu tentalo en Europa, foi cando fichou polo Celta de Vigo.

Chegou a Vigo de cara a tempada 2000/01, inmerso en competicións europeas e nun dos mellores momentos da súa historia. Militou no Celta catro tempadas, disputando 88 encontros e anotando 6 goles, chegando a disputar a Liga de Campións. Deixou o equipo tralo descenso de 2004.

Tras deixar Galiza volveu a Brasil, para retirarse xogando no Atlético Mineiro no ano 2005. Ten dous fillos nacidos en Vigo, Alexandre e Uxía.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do xogador en bdfutbol.com 
* Biografía no blog yojugueenelcelta.com
Xoán Bello Mallou

**Xoán Bello Mallou**, chamado simplemente **Mallou**, nado nas Casas Novas (Santiago de Compostela) en 1925 e finado o 12 de xaneiro de 2014 en Santiago de Compostela, foi un gaiteiro galego.

## Traxectoria 
Iniciuse como instrumentista de gaita co mestre Alfredo O Ferrador e comeza a tocar en festas e romarías dende a primeira mocidade. En 1939 toca cos Enxebres por primeira vez nas festas de Grixoa. Seis anos máis tarde ingresou na Agrupación Folclórica Cantigas e Agarimos, da que formou parte durante máis de medio século ata que se retirou completamente en 2001. En Cantigas e Agarimos fixo dúo estable con Basilio Carril e coincidiu con outros destacados gaiteiros da posguerra.

Como gaiteiro fixo xiras polas comunidades galegas de Europa e América, e obtivo a Medalla Marcial del Adalid da Real Academia de Belas Artes. A súa peza máis coñecida é o pasodobre de Mallou, que ten sido gravada por varios conxuntos tradicionais, como Durindaina.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Vídeo de diversas interpretacións de Xoán Bello Mallou, xa nos últimos anos da súa vida.
* MALLOU (O gaiteiro de Casas Novas) - Documental de Xosé Bocixa (11/07/2019).
Pío Abundancia Álvarez

**Pío Abundancia Álvarez**, nado cara a 1873 e finado en Tui o 29 de xuño de 1959, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Foi elixido concelleiro de Tui en 1913, e nese mesmo ano nomeado presidente do Círculo Tradicionalista de Tui. Foi Tenente de Alcalde en 1914, volveu ser concelleiro e 1º Tenente de Alcalde en 1916 e 1923. Foi vicecónsul de Portugal en Tui. Na Segunda República militou no Partido Republicano Radical e foi nomeado alcalde de Tui o 16 de outubro de 1934, permanecendo no cargo até o 3 de abril de 1935. Finou en Tui o 29 de xuño de 1959 aos 85 anos.

## Vida persoal 
Casou en 1904 con Margarita Fortes Orozco, filla de Justo Salvador Fortes, e foi pai de Pío, Margarita, Dolores, Purificación, Ramón, Ricardo, Justo, José e Rita Abundancia Fortes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Juan Cortiñas Méndez

**Juan Cortiñas Méndez**, alcumado **Juanín**, nado en Monforte de Lemos o 24 de outubro de 1925, é un exfutbolista galego. Xogaba de centrocampista. Foi irmán do tamén futbolista Emilio Cortiñas Méndez, finado en 1937.
 
## Traxectoria 
Na tempada 1948–49 debutou en Primeira División co Celta de Vigo.

Na tempada 1956–57 fichou polo Deportivo da Coruña, adestrado inicialmente por Ángel Zubieta e logo por Diego Villalonga (quen non contou con Juanín). No equipo coruñés xogou tan só dous partidos, estreándose na primeira xornada, cunha derrota en Riazor fronte ao Atlético de Madrid (0–4). Volveu xogar na xornada 11, nunha nova derrota esta vez fronte ao Condal a domicilio (2–1), onde marcou o único tanto deportivista. Juanín, de 31 anos, foi dos centrocampistas menos habituais dentro dos suplentes, tendo máis notoriedade xogadores como Julián Cuenca, Manuel Lechuga, Enrique Sierra ou Amador Cortés. Ao final da campaña o equipo descendeu a Segunda División.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en ceroacero.es
Amador Cortés

**Amador Cortés García**, nado en Betanzos o 15 de agosto de 1937 e finado en Palma de Mallorca o 15 de xuño de 2005, foi un futbolista galego. Xogaba de centrocampista.

## Traxectoria 
Na tempada 1956–57 fichou polo Deportivo da Coruña, adestrado inicialmente por Ángel Zubieta e logo por Diego Villalonga (quen non contou con Amador). Nese ano, no equipo coruñés xogou tan só dous partidos, estreándose na primeira xornada, cunha derrota en Riazor fronte ao Atlético de Madrid (0–4). Volveu xogar na xornada 10, nunha nova derrota esta vez fronte ao Celta de Vigo, de novo en Riazor (0–3). Amador, de 19 anos, foi dos centrocampistas menos habituais dentro dos suplentes, tendo máis notoriedade xogadores como Julián Cuenca, Manuel Lechuga ou Enrique Sierra, e xogando os mesmos partidos que o veterano Juanín. Ao final da campaña o equipo descendeu a Segunda División. Na súa segunda campaña como branquiazul, participou en 26 encontros e anotou 6 goles.

Na tempada 1959–60 fichou polo Atlético de Madrid, equipo co que gañou dúas Copas do Rei e unha Recopa de Europa nas 5 campañas que permaneceu no club *colchonero*.

Na tempada 1964–65 fichou polo Mallorca, en Segunda División, co que logrou o ascenso. Permaneceu un ano máis no club balear, onde se retirou, tras sufrir unha lesión nun xeonllo, que o obrigou a deixar o fútbol.

Apaixonado gastrónomo, durante 30 anos mantívose á fronte do restaurante "Casa Gallega" en Mallorca.

Faleceu en 2005 en Palma de Mallorca, onde vivía.

## Palmarés 
;Atlético de Madrid
* Copa do Rei: 1959–60, 1960–61
* Recopa de Europa: 1961–62

;Mallorca
* Segunda División: 1964–65

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en weltfussball.de
Enrique Sierra Rubio

**Enrique Sierra Rubio**, nado en Valdemoro-Sierra (Cuenca) o 7 de marzo de 1931 e finado o 3 de xullo de 1995, foi un futbolista español. Xogaba de centrocampista.

## Traxectoria 
Debutou na tempada 1953–54 en Primeira División co Sporting de Gijón, equipo que perdeu a categoría ao final da campaña.

Na tempada 1956–57 fichou polo Deportivo da Coruña, adestrado inicialmente por Ángel Zubieta e logo por Diego Villalonga (quen non contou con Amador). No equipo coruñés xogou tan só catro partidos partidos e logrou un gol, estreándose na segunda xornada, cunha vitoria fronte ao Real Jaén a domicilio (2–3). Volveu ser titular na xornada seguinte, nunha derrota contra o Las Palmas a domicilio (2–0), así como na xornada 15, onde logrou o seu único gol esa campaña, nunha derrota fronte o Real Valladolid (3–2). O seu último partido foi na xornada 19, nunha nova derrota a domicilio contra o Athletic Club (2–0). Enrique, de 25 anos, foi dos centrocampistas menos habituais dentro dos suplentes, tendo máis notoriedade xogadores como Julián Cuenca ou Manuel Lechuga, pero xogando máis partidos que Amador Cortés e o veterano Juanín. Ao final da campaña o equipo descendeu a Segunda División.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en ceroacero.es 
* Datos do xogador eb sabioloco.com
Pirazina

A **pirazina** (ou piracina) é un composto químico orgánico aromático heterocíclico coa fórmula C4H4N2.

A pirazina é unha molécula simétrica co grupo puntual D2h. O seu derivado máis coñecido é a fenazina polas súas actividades antitumorais, antibióticas e diuréticas. A pirazina ten unha natureza menos básica que a piridina, piridazina e pirimidina. A tetrametilpirazina (tamén chamada ligustrazina) pode eliminar anións superóxido e fai decrecer a produción de óxido nítrico nos leucocitos polimorfonucleares humanos, e é o compoñente dalgunhas plantas medicinais utilizadas na medicina tradicional chinesa.

## Síntese 
Existen moitos métodos para a síntese orgánica de pirazina e os seus derivados. Algúns deles están entre as reaccións de síntese máis antigas que aínda se usan.

Na **síntese de pirazina Staedel–Rugheimer** (1876) a 2-cloroacetofenona reacciona con amoníaco formando amino cetona, despois condensa e seguidamente oxídase a pirazina  Unha variante é a **síntese de pirazina de Gutknecht** (1879), tamén baseada nesta autocondensación, pero que difire no modo en que se sintetiza a alfa-cetoamina.

:500px|Síntese de pirazina de Gutknecht.

A **síntese de Gastaldi** (1921) é outra variante:

:400px|Síntese de Gastaldi.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pirimidina, un análogo co segundo átomo de nitróxeno en posición 3
* Piridazina, un análogo co segundo átomo de nitróxeno en posición 2
* Piridina, un análogo cun só átomo de nitróxeno
* Benceno, un análogo sen ningún átomo de nitróxeno
* Metoxipirazinas
* Alqulpirazinas

### Ligazóns externas 
* Safety MSDS data
* Seguridade dos aditivos alimentarios – derivados da pirazina
Jaime Balmes

**Jaime Balmes**, nado en Vic o 28 de agosto de 1810 e finado ibídem o 9 de xullo de 1848, foi un filósofo, teólogo, apoloxista, sociólogo e tratadista político catalán.

## Traxectoria 
Familiarizado coa doutrina de Tomé de Aquino, Balmes é un filósofo orixinal que non pertence a ningunha escola ou corrente en particular, ao que Pío XII cualificou como *Príncipe da Apoloxética moderna.

## Obra 
As súa obras fundamentais e máis coñecidas son:

* *El criterio* (1845)
* *Cartas a un escéptico en materia de religión* (1846)
* *El protestantismo comparado con el catolicismo en sus relaciones con la civilización europea* (1844)
* *Filosofía fundamental* (1846)
* *Curso de filosofía elemental* (1847)

Destacan ademais:

* *Conversa d'un pagès de la muntanya sobre lo papa* (1842), unha das súa poucas obras en lingua catalá.
* *La religión demostrada al alcance de los niños* (1841)
* *Observaciones sobre los bienes del clero* (1840)
* *Consideraciones políticas sobre la situación de España*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* CASANOVAS, Ignacio. *Obras completas de Jaime Balmes*. Tomo I. *Biografía y Epistolario*. Edición ordenada y anotada por el P. Casanovas, S. I. Biblioteca de Autores Cristianos. Madrid, 1948.
* SAINZ DE ROBLES, Federico Carlos. *Balmes*. Compañía Bibliográfica Española, S. A. Madrid, 1964.
* ROCA BLANCO, Dionisio. *Balmes (1810 – 1848)*. Ediciones del Orto. Madrid, 1997
### Outros artigos 
* Romanticismo
### Ligazóns externas 
* 
* Biografía en Mercaba.org
* Biografía de Jaime Balmes
* *L'Enciclopèdia.cat'' .
* Obras dixitalizadas na Biblioteca Digital Hispánica da Biblioteca Nacional de España.
Saša Ilić

**Saša Ilić**, nado en Požarevac o 30 de decembro de 1977, é un futbolista serbio que xoga na demarcación de centrocampista.

## Traxectoria 
Formouse e comezou a xogar no FK Partizan de Belgrado, xogou no equipo serbio durante case dez anos seguidos, salvo seis meses na tempada 2003/04 que xogou cedido no Celta de Vigo. A pesar do seu bo papel o equipo descendeu a Segunda División a final de tempada e el volve a Belgrado.

No verán de 2005 fichou polo Galatasaray SK turco, de onde saíu traspasado ao Red Bull Salzburg en xuño de 2007. O ano 2009 xogouno cedido no AE Larisa grego e en 2010 fichou polo seu club de orixe, o Partizan Belgrado.

### Coa selección de fútbol 
Saša Ilić comezou a xogar co combinado nacional da extinta Iugoslavia. 37 veces internacional por Serbia e Montenegro, debutou con este combinado o 16 de agosto de 2000 ante Irlanda do Norte en Belfast con vitoria por 1-2. Aquel día formou canda a xogadores como Djordjevic, Mijatovic, Milosevic, Kezman ou Stankovic.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do xogador en bdfutbol 
* Páxina oficial do xogador
Vigairía apostólica católica latina de Arabia setentrional

A **Vigairía apostólica de Arabia setentrional** (en ; en ) é unha vigairía apostólica católica con sé en Kuwait, inmediatamente suxeita á Santa Sé. Actualmente a sé está vacante.

## Historia 
A prefectura apostólica de Kuwait foi erixida o 29 de xuño de 1953 coa bula *Quemadmodum dispensator* do papa Pío XII, en territorios da vigairía apostólica de Arabia. O 2 de decembro de 1954 a prefectura apostólica foi elevada a vigairía apostólica coa bula *Quandoquidem Christi* do mesmo papa Pío XII.

O 27 de xaneiro de 1957 foi colocada a primeira pedra da catedral, que foi consagrada o 16 de marzo de 1961. En 1973 foi fundada unha parroquia de rito bizantino.

O 31 de maio de 2011 a vigairía apostólica estendeu a súa xurisdición sobre Arabia Saudita, Qatar e Bahrain, anteriormente baixo a vigairía de Arabia, e cambiou a súa denominación pola actual co decreto *Bonum animarum* da Congregación para a Evanxelización dos Pobos.

## Territorio
A vigaría estende a súa xurisdición sobre todos os fieis católicos de Kuwait, Arabia Saudita, Qatar e Bahrain. A xurisdición sobre Arabia Saudita é tan só formal, xa que no país non permítese cultos dunha relixión distinta á musulmá.

Malia ser unha xurisdición latina, a vigairía ten xurisdición tamén sobre os fieis doutras igrexas particulares, coa excepción dos exarcados patriarcais para os greco-melquitas e os siríacos no territorio de Kuwait. Os fieis dependentes da vigairía constitúen arredor dun 20%. Porén, o bispo ten a obriga de que os fieis doutros ritos poidan practicar e observar as normas que lles son propias.

A sé da vigairía é a cidade de Kuwait, onde está a Catedral da Sagrada Familia no Deserto. O territorio está dividido en 7 parroquias: catro en Kuwait, dúas en Bahrain e unha en Qatar.

## Liturxia
Nos catro países sobre os que a vigairía estende a súa xurisdición, a fin de semana é o venres e o sábado, polo que nela pódese cumprir o precepto dominical dende o venres pola tarde, aínda que recoméndase ir o domingo.

Como festa propia destaca a solemnidade da Nosa Señora de Arabia, patroa da vigairía, que celébrase o segundo domingo de tempo ordinario.

## Episcopoloxio
*Ubaldo Teofano Stella (29 de xuño de 1953 - 1966, renuncia)
*:*1966 - 1976: Sé vacante, administrador apostólico Víctor León Esteban San Miguel Erce.*
*Víctor León Esteban San Miguel Erce (31 de maio de 1976 - 5 de novembro de 1981, retirado)
*Francis George Adeodatus Micallef (5 de novembro de 1981 - 14 de xullo de 2005, retirado)
*Camillo Ballin (14 de xullo de 2005 - 12 de abril de 2020, finado)
*:*13 de maio de 2020 - 27 de xaneiro de 2023: Sé vacante, administrador apostólico Paul Hinder.*
*Aldo Berardi (nomeado o 28 de xaneiro de 2023)

## Notas e referencias
Mauricio Pinilla

**Mauricio Ricardo Pinilla Ferrera**, nado en Santiago de Chile o 4 de xuño de 1984, é un futbolista chileno que xoga na demarcación de dianteiro. O seu club actual é o Atalanta BC.

## Traxectoria 
Formouse nas categorías inferiores do Club Universidad de Chile, debutando co primeiro equipo no ano 2002 e anotando 20 goles nos 39 encontros disputados. Esta grande actuación fai que o fiche o Inter de Milán, aínda que sería cedido ao Chievo Verona, onde non tivo moita continuidade polo que foi cedido de novo no mercado invernal ao Celta de Vigo que buscaba evitar o descenso a Segunda División, obxectivo que non acadou. O seu inicio en Vigo foi prometedor, anotando dous goles ante o Deportivo Alavés na Copa do Rei, porén sería os únicos goles que anotaría, rematando a tempada apartado do equipo. Pese a todo chegaría a debutar na Liga de Campións co equipo galego.

Ao ano seguinte foi traspasado ao Sporting de Lisboa, de onde saíu cedido a causa do baixo rendemento, esta vez ao Racing de Santander. En 2006 foi fichado polo Heart of Midlothian FC escocés, por enésima vez non tivo a continuidade necesaria polo que foi cedido ao seu club de orixe, o Club Universidad de Chile, onde tampouco deu o rendemento esperado.

No ano 2008 fichou polo CR Vasco da Gama brasileiro, equipo que rematou perdendo a categoría a final de tempada. Ao ano seguinte fichou polo Apolon Limassol chipriota, onde remataría contrato sen ter ofertas doutros clubs.

En 2009 fichou polo US Grosseto FC da Serie B italiana, onde recuperou a capacidade goleadora, alcanzando o récord de goles en partidos consecutivos, ao superar os 11 goles de Gabriel Batistuta. Ao ano seguinte foi traspasado ao US Città di Palermo, da Serie A, de onde foi cedido ao Cagliari Calcio nun primeiro momento e despois en propiedade.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do xogador
Asia Occidental

**Asia Occidental** ou **do Oeste**, tamén llamada **Asia do Suroeste** (o Suroccidental), é unha subrexión definida pola ONU que abrangue a zona occidental de Asia, incluíndo os países do Cáucaso. É practicamente equivalente ás expresións Oriente Medio ou Oriente Próximo, que describen a posición xeográfica en relación coa distancia dende Europa máis que a unha localización dentro de Asia. Debido a que isto é percibido como eurocentrismo, as organizacións internacionais como as Nacións Unidas, substituíron os termos Oriente Medio ou Oriente Próximo por *Asia Occidental*. Esta rexión e Europa son nomeadas colectivamente como Eurasia Occidental.

## Notas
Deserto sirio

miniatura|325px|Imaxe satélite do deserto sirio.
[miniatura|325px|Deserto entre [Deir ez-Zor e Tadmor.]]
O **deserto sirio** (en árabe: بادية الشام, bādiyat ash-shām) é unha combinación de estepa e deserto que se atopa no norte da península de Arabia e abrangue 500.000 quilómetros cadrados. O deserto é moi rochoso e chan.

O deserto sirio é parte da rede Al-Hamad, que inclúe partes de Turquía, Siria, Iraq, Xordania e Arabia Saudita. Limita ó oeste co val de Orontes, e a súa fronteira polo leste é o Éufrates.

No norte, o desierto dá paso ás zonas máis fértiles de herba. No sur, percorre os desertos do sur da península de Arabia. Moitos pequenos desertos existen no deserto de Siria, como Palmira. Damasco atópase nun oasis. A paisaxe do desierto formouse por fluxos de lava volcánica da rexión de Jebel Druso no sur de Siria.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Xeografía de Siria
*Xeografía de Iraq
David Goldar Gómez

**David Goldar Gómez**, nado en Romai (Portas) o 15 de setembro de 1994, é un futbolista galego. Xoga na demarcación de defensa central no Pafos CF de Chipre.

## Traxectoria 
Tras pasar polo Vilagarcía SD e a AJ Lérez formouse nas categorías inferiores do Celta de Vigo, e foi capitán do equipo na categoría de xuvenil en División de Honra. No ano 2013 pasou a formar parte do equipo do Celta de Vigo B, e debutou co primeiro equipo o 3 de maio ante o CA Osasuna.

O 15 de xuño de 2017 anunciouse a súa fichaxe polo Pontevedra CF.

## Notas
Partido Radical Socialdemócrata

O **Partido Radical Socialdemócrata** (**PRSD**), tamén coñecido e autodenominado como **Partido Radical**, é un partido político chileno liberal-socialista de centro e centroesquerda, foi fundado en 1994 tras a fusión do Partido Radical e a Socialdemocracia chilena. O PRSD declarase o continuador do Partido Radical de Chile fundado en 1863, que se orixinou a partir da parte extrema do Partido Liberal.

Está presente en todo o país, e agora pertence á *Nueva Mayoría*. Tamén é afiliado á Internacional Socialista. Ten relacións políticas estreitas co Partido Socialdemócrata de Alemaña, a Fundación Friedrich Ebert, a Unión Cívica Radical da Arxentina, o Partido Radical Danés, o Partido Liberal Radical Suízo e o Partido Radical de Esquerda Francés. O presidente do partido é Xosé Antonio Gómez .

Segundo o Servizo Electoral do país, é o sexto partido máis grande en militantes do país, con 83.373 membros ao 2012. Ten estreitas conexións coa Francmasonaría do país, especialmente coa Gran Loxía de Chile.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Masonaría
### Ligazóns externas 
* Páxina web do partido .
### Bibliografía 
* Cruz-Coke, Ricardo. 1984. *Historia electoral de Chile. 1925-1973*. Editorial Jurídica de Chile. Santiago de Chile 
* Durán Florenciao, Florencio. 1958. *El Partido Radical*. Nascimento, Santiago de Chile. 
* Palma Zuñiga, Luis. 1967. *Historia del Partido Radical*. Editoral Andrés Bello, Santiago de Chile. 
* Sepúlveda R., Julio. 1993. *Los radicales ante la historia*. Editorial Andrés Bello, Santiago de Chile. 
* Snow, Peter G. 1972. *Radicalismo chileno: historia y doctrina del Partido Radical*. Edit. Francisco de Aguirre, Buenos Aires. 
* Silva Cimma, Enrique, y otros. 1984. *El Partido Radical: Antecedentes históricos y programáticos. Perspectivas futuras*. CIEDES, Santiago de Chile.
Justo Salvador Fortes

**Justo Salvador Fortes Domínguez**, nado en 1846 e finado en Tui o 9 de outubro de 1904, foi un xornalista galego.

## Traxectoria 
Estudou Dereito. Foi o primeiro director do periódico *La Integridad*. Casou con Dolores Orozco Troncoso.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "La Integridad" (Diario de Tuy) Justo Salvador Fortes Domínguez
Estación da Coruña-San Diego

**A Coruña–San Diego** é unha estación de ferrocarril da cidade da Coruña, dedicada exclusivamente ao tráfico de mercadorías, que dá servizo ao porto. Entrou en servizo en 1967.

As súas principais actividades son ou foron a exportación de peixe, madeiras, ferro, cinc, carbón e contedores procedentes do porto. Existe outra estación na cidade, a de San Cristovo, dedicada exclusivamente ao tráfico de viaxeiros.

En 2014 foi suprimida a liña regular de contedores e o PXOUM prevé a desafectación destes terreos para o tráfico ferroviario unha vez se poña en servizo unha nova terminal que se ha construír no Porto Exterior.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Estación da Coruña
*Estación da Coruña-Término
### Ligazóns externas 
*Información da estación na web de Adif
Eleccións xerais de España de 1873

[miniatura|dereita|Estanislao Figueras, primeiro presidente da [Primeira República Española.]]
A **eleccións xerais de 1873 en España** celebráronse o 10 de maio de 1873 baixo sufraxio universal masculino. Foron convocadas polo presidente da Primeira República Española, Estanislao Figueras, coa intención de elaborar unha nova constitución. En total foron escollidos uns 383 deputados, ademais dos 15 de Porto Rico e os 18 de Cuba.

As eleccións, con todo, desenvolvéronse en condicións moi pouco ortodoxas, e a súa representatividade resultou ridícula ata para a época, pois non se presentaron ás eleccións nin os monárquicos carlistas, que estaban en guerra desde 1872, nin os monárquicos afonsinos de Cánovas del Castillo, nin os republicanos unitarios, nin tan sequera as incipientes organizacións obreiras adscritas á Internacional, que se pronunciaron pola abstención. Foron posiblemente os comicios coa participación máis baixa da historia de España.

## Composición da Cámara
## Deputados das provincias galegas
Os deputados que obtiveron un escano no Congreso polos distritos galegos nestas eleccións foron:
### A Coruña
* Juan Álvarez Bocalandro
* Santiago de Andrés Moreno y García
* Marcial García Hervilla
* Juan Martínez de Tejada
* Marcial Moure González
* Francisco Palacios Sevillano
* Ramón Pérez Costales
* Segundo Pla de Huidobro
* Cándido Regueira Martínez
* Manuel Rey Gosende
* Antonio de los Ríos Rosas
* Francisco Rodríguez Teijeiro
* Mariano Rojas y López
* Francisco Suárez García
### Lugo
* Justo Román Alonso Rodríguez
* Salustio Víctor Alvarado y Somoza
* Manuel Becerra Bermúdez
* Leocadio Cacho y Martín
* Enrique Calvo Delgado
* Segundo Moreno Barcia
* Ricardo Obertín Cortés
* Genaro Rodríguez y Rodríguez
* Pedro Sánchez y Sánchez
* José Vázquez Moreiro
* Mariano Zaera Herrero
### Ourense
* Tiberio Ávila Rodríguez
* Ricardo Bartolomé Santamaría
* Eduardo Chao Fernández 
* Isidoro Manuel Martínez
* Eduardo Méndez Brandón
* José Ojea Otero
* Juan Manuel Paz Novoa
* Alejandro Quereizaeta González
* Cesáreo Rivera Abraldes

### Pontevedra
*Indalecio Armesto y Cobián
*Eduardo Chao Fernández 
*José Elduayen Gorriti
*Servando Fernández Victorio
*Raimundo Fernández Villaverde y García Rivero
*Valentín García Escudero
*José Gómez Munaiz
*Severino Martínez Barcia
*Justo Martínez y Martínez
*Juan Manuel Pereira y Castro

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Estanislao Figueras
* Primeira República Española