open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gran Premio de Suecia de 1976

[miniatura|250px|right|O [Tyrrell P34 pilotado por Jody Scheckter no Gran Premio de Alemaña de 1976 en Nurburgring. O GP de Suecia do 76 foi a súa única vitoria, e Scheckter gañou esta carreira desde a pole.]]
O **Gran Premio de Suecia de 1976** foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 13 de xuño de 1976 no Scandinavian Raceway en Anderstorp, Suecia. Foi a sétima carreira do Campionato do Mundo de pilotos de  e o noveno Gran Premio de Suecia. A carreira disputouse sobre 72 voltas ao circuíto de catro quilómetros para unha distancia total de carreira de 290 quilómetros.

Viuse a primeira e única vitoria dun coche de seis rodas, o Tyrrell P34. A teoría era que as súas pequenas catro rodas dianteiras aumentarían o agarre frontal, con máis de caucho na estrada, e polo tanto eliminarían o subviraxe, mentres que ao mesmo tempo, melloraba nas curvas e na freada. Cando se presentou foi a sensación da tempada 1976. O coche era unha oportunidade para tomar fotos das rodas, as seis rodas, eran unha sensación, e deu a Elf máis publicidade gratis na pretempada 1976 e bastante máis da que obtivo no conxunto de  e .

O Tyrrell de Jody Scheckter logrou a pole, con Patrick Depailler no cuarto. Na carreira foi Mario Andretti no Lotus 77 quen liderou durante gran parte da carreira. Pero Andretti fora penalizado con sesenta segundos por adiantarse na saída. O motor de Andretti fallou na volta 46 ao intentar aumentar a súa vantaxe sobre os dous Tyrrells. Chegaron a terminar primeiro e segundo, Jody Scheckter liderando a Patrick Depailler na liña de meta para a súa segunda vitoria no Gran Premio de Suecia. O surafricano, que máis tarde confesou que cando o probaron pensaba que o concepto de seis rodas era ridículo, estaba radiante no podio. Con todo, a fácil vitoria en Suecia ía ser o único triunfo para o P34. Retirouse ao final da tempada .

Oito voltas antes da retirada de Andretti Chris Amon estrelou o seu Ensign N176 logo dun fallo na suspensión, o que permitiu que o líder do campionato Niki Lauda adiantara unha posición para converterse en terceiro no seu Ferrari 312T2. Jacques Laffite cuarto, continuou demostrando que era unha promesa no Ligier JS5. James Hunt, foi quinto no seu McLaren M23 e Clay Regazzoni logrou o punto final no segundo Ferrari ao final da carreira.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
Os puntos son exactos á conclusión da carreira e non inclúen os resultados modificados do Gran Premio de España de 1976 que foi recorrido.

;Clasificación do campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
### Ligazóns externas 
''A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de
Ruibarbo

O **ruibarbo** (***Rheum rhabarbarum*** L.) é unha planta cultivada comestíbel moi utilizada como fitoterápico. Provén do nordés de Europa - Asia (Ucraína). Acada os tres metros de altura e consta de follas con pecíolos grosos arroibados e comestíbeis. O seu consumo en Europa é bastante popular, mais non en Galiza.

## Taxonomía 
O nome é unha combinación do grego *rha* e de *barbarum*; *rha* reférese tanto á planta como ao río Volga, de onde supostamente é orixinaria.

## Descrición 
Acada até tres metros de altura e consta de follas con pecíolos grosos e carnoso de (normalmente) entre 2 e 5 centímetros de groso. A cor do pecíolo varía entre o verde e o vermello e é a única parte comestíbel, xa que as súas follas son tóxicas, pois teñen forte concentración de ácido oxálico, nefrotóxico e corrosivo. Estas follas están dispostas en grupos basais, son cordadas e palmadamente bilobulares. O seu talo subterráneo é un rizoma que lle serve para almacenar nutrientes durante o invierno.
As flores teñen tonalidades que varían entre o vermello amarelado e o verde abrancazado, agrupadas ao tamaño dun talo alto, e que aparecen durante o verán.

A planta vive varios anos e desaparece no inverno antes de aparecer novamente na primavera. A súa colleita non debe pasar o principio do verán porque a medida que máis medra, máis contido de ácido oxálico ten, polo que resulta incomestíbel.

## Historia 
Orixinario de Asia, ten sido usado como planta medicinal dende hai milleiros de anos, principalmente na medicina chinesa. O ruibarbo tamén era moi utilizado e vendido polos viaxantes da ruta da seda. Como alimento comezou a ser utilizado por volta do século XIII, cando chegou a Gran Bretaña. Aínda hoxe é na Gran Bretaña onde se produce e consome a maior parte do ruibarbo. Tamén se consome en Francia.

## Propiedades e indicacións terapéuticas 
Dixestivo, estimulante do fígado, estomáquico, laxante en doses superiores a 2g e antidiarreico en doses de até 300&nbsp;mg (raíces). Indicado para atonía gástrica acompañada de presión de ventre. Diminúe a absorción de ferro. Esa droga asociada ao ácido acetil salicílico (AAS) pode causar xenxivite e estomatite.

Segundo algúns especialistas non é recomendábel para quen teña cálculo renal ou gota debido ao seu alto contido de oxalato (por mor do 10% de taninos presentes).

### Alimento 
Na gastronomía adoita usarse en sobremesas. Pode consumirse cru, directamente ou adobándoo como ensalada e tamén cocido, en forma de compota, marmelada ou como recheado de empanadas doces (tortas de ruibarbo).

Polo seu alto contido de antraquinonas os seus extractos son utilizados para o tratamento das carouquexas e outras afeccións das mucosas bucais e as súas infusións úsanse coma laxantes. Tamén é utilizado en purgantes, en particular para desparasitar. Non se teñen sinalado danos irreparábeis na dentición, mais se recomenda consumir o ruibarbo con alimentos que conteñan calcio, como o leite ou o iogur.

## Notas
Viburno

[thumb|250px|[Bóla de neve (*Viburnum opulus).]]
thumb|250px|*Viburnum lesquereuxii*
Os **viburnos** son plantas do xénero ***Viburnum***, un xénero de fanerógamas con 150-175 especies de arbustos ou (en poucas especies) pequenas árbores que estaban anteriormente incluídos na familia Caprifoliaceae. Os tests xenéticos efectuados polo sistema APG II amosan que están correctamente clasificados na familia Adoxaceae.

Son nativos das rexións temperadas do Hemisferio Norte, cunhas poucas especies distribuídas nas zonas montañosas tropicais de América do Sur, sueste de Asia. En África, o xénero está confinado nas montañas do Atlas.

As follas son opostas, simples e enteiras, dentadas ou lobuladas, nas rexións frías son caducas, mentres que nas rexións temperadas son perennes.

As flores prodúcense en corimbos de 5–15&nbsp;cm de ancho, con flores brancas, beixes ou rosas de 3–5&nbsp;mm de diámetro con cinco pétalos. O froito é unha drupa esférica de cor avermellada ou púrpura que contén unha soa semente que son o alimento dos paxaros e outros animais bravos.
  
;Etimoloxía:
**Viburno** nome galego do latín ***Viburnum***: nome xenérico do nome clásico latino dunha especie deste xénero, *Viburnum lantana'', chamada a "árbore camiñante".
## Especies seleccionadas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bóla de neve
* Lourentino

### Ligazóns externas
Carballo pubescente

O **carballo pubescente** ***Quercus humilis*** (sin. ***Quercus pubescens***) é unha árbore de fronda, de tamaño medio, podendo acadar os 25 m, que pertence á familia das fagáceas. Distribúese polo centro e sur de Europa, Turquía e Crimea. Está catalogado coma especie vulnerábel por perda do seu hábitat. Este carballo amosa unha enorme tendencia a hibridar cos seus conxéneres, o que fai difícil o recoñecemento, en determinadas rexións, das súas características morfolóxicas máis típicas. Proba disto é que se teñen descrito cruzamentos no cuadrante nororiental ibérico con moi diversas especies do xénero (*Quercus robur*, *Quercus petraea*, *Quercus faginea*, *Quercus canariensis*, e *Quercus ilex*). Polo xeral, no eixo pirenaico atópanse as poboacións máis puras, mentres no Prepireneo dominan os mesturados ou híbridos, sendo particularmente abundante o *Quercus x cerrioides*. En Galiza non é unha especie presente.

## Etimoloxía 
*Quercus*, nome latino dos carballos; *humilis*, do latín humilis-e 'humilde, baixo', alude ao seu tamaño en relación con outros carballos.

## Descrición 
Árbore de folla caediza, que acada os 10-15 m de altura (pode non pasar de arbusto, raíces fortes, tronco flexuoso, casca apardazada ou cinsenta, en adultos negra e gretada; copa ampla, arredondada. Gomos oviformes-tomentosos, novos agromos vilosos. Follas subcoriáceas, marcescentes, oblongo-obovadas, 4-12 x 2–7&nbsp;cm; marxes extremadamente lobuladas, 5-8 lóbulos de cada banda; ápice arredondado, base arredondada ou algo acorazonada; pecíolo tomentoso, subcilíndrico, 5–15&nbsp;mm de longo; 4 a 9 pares de nervios; as novas son densamente tomentosas en ambas faces, despois averdadas escuras e glabras pola face, persistindo un tomento agrisado polo envés que lle dá unha cor verde lixosa. Os froitos son landras ovoides, castañas claras, 1-34 cm de lonxitude e 1–2&nbsp;cm de largo, solitarias ou en grupos de 2-5 nun curto pedúnculo menor de 1&nbsp;cm de longo; cubertas 1/2 a 1/3 da súa lonxitude por un cascabullo de escamas grosas imbricadas, cinsentas, tomentosas.

## Notas 
miniatura|left|Bosque novo de carballo pubescente en Cataluña.
miniatura|*Quercus pubescens*.
thumb|*Quercus pubescens*

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* López González, Ginés A. (2004). Guía de los árboles y arbustos de la Península Ibérica y Baleares. Madrid. Ed. Mundi-Prensa. ISBN 84-8476-210-6
### Ligazóns externas 
* http://www.arbolesornamentales.com/Quercushumilis.htm 
* http://fichas.infojardin.com/arboles/quercus-humilis-roble-pubescente.htm
Roxelio Lois Estévez

**Rogelio Lois Estévez**, nado en Pontevedra o 12 de marzo de 1842 e finado na mesma cidade o 11 de outubro de 1905, foi un xornalista galego.

## Traxectoria 
miniatura|*Coleución de cantares gallegos*. 1899.
Oficial primeiro do concello de Pontevedra. Colaborou en *La Opinión*, *El Diario*, *Galicia Cómica*, *El Ángel del Hogar* e dirixiu a segunda etapa de *O Galiciano*, que reapareceu en novembro de 1888. Creou en xullo de 1890 a Asociación protectora de la clase obrera, unha sociedade protectora dos traballadores que tiña como órgano de prensa *El Obrero*. Foi o iniciador da campaña para a conservación das ruínas de San Domingos. Escribiu poesía en galego e castelán e algunhas obriñas de teatro como *Trabajo fustrado*, *Antaño y hogano*, *Un diputado modelo*, *Los hijos de Minerva*, *Portales vigueses* (apropósito estreado en Vigo en 1904) e *A Cuba* (cadro en verso estreado en Pontevedra en 1928).
## Obras 
miniatura|Lápida no cemiterio de Santo Amaro.
* *A los obreros de Pontevedra*.
* *Pelra... antre seixos*, 1888, versos en galego.
* *Discurso leído como Presidente da "Asociación Protectora del Obrero" de Pontevedra, na Xunta Xeral, decembro de 1891.
* *Abrojos*, 1893, versos en castelán.
* *Contos e cantares*, 1893, versos en galego.
* *Fabas e castañas*, 1894, versos en galego e en castelán.
* *Estrugas*, 1894, versos en galego.
* *Coleución de cantares gallegos*, 1899, versos en galego.
* *Burbujas*, 1899, versos en galego e en castelán.
* *Adios! ante el cadáver de mi infortunada sobrina Maria Barbeito Lois*.
* *Cuartillas leídas por Don Rogelio Lois en la Asociación Protectora del Obrero la noche del 21 de octubre de 1900 al inaugurarse las Conferencias que habrán de terner lugar en dicha "Asociación"*, 1900.
* *Remembranzas*, 1904, versos en galego e en castelán.
* *Sermón o lo que sea, hecho para finalizar las fiestas carnavalescas del año actual y que no pudo predicarse por la mala noche que se presentó'', 1905.

## Vida persoal 
Casou con Luisa Sancho Varela-Seijas e foi pai de Alfonso Lois Sancho.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* A Cova Céltica
* Praza das Cinco Rúas

### Ligazóns externas 
* Retrato de  por Juan José Cancela del Río, no Museo de Pontevedra.
Olimpiodoro de Tebas

**Olimpiodoro de Tebas**, nado en Tebas, Exipto, c. 378 e finado despois de 425, foi un historiador, filósofo e diplomático do século V.

## Traxectoria 
Naceu na cidade exipcia de Tebas no ano 378 e faleceu despois do ano 425, serviu como embaixador ante os hunos nos anos 412 e 413, o que o converte nunha das principais fontes de información sobre este pobo.

É escritor dunha *Historia* en 22 libros que abarca o transcurso dos anos 407 a 425, sendo crucial para coñecer algúns acontecementos, como a invasión bárbara caníbal das provincias hispanas no outono do ano 409, as rendas dos senadores romanos nos seus días ou o asasinato do rei visigodo Ataúlfo en 415. Con esta obra procurou dar o seu apoio a Estilicón no seu intento de reunificar o Imperio. O seu traballo perdeuse, pero é coñecido grazas a uns 40 fragmentos da biblioteca do escritor bizantino Focio e serviu como fonte da doutros autores como Zósimo ou Sozomeno.

Está incluído na corrente filosófica denominada peripatética, seguidora polo tanto, das ideas de Aristóteles e aínda que era un pagán convencido, dedicou a súa obra ao emperador Teodosio II.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* E. A. Thompson, *Olympiodorus of Thebes*. Classical Quarterly 38 (1944): 43-52.
### Outros artigos 
* Paulo Orosio
* Invasións xermánicas na Península Ibérica

### Ligazóns externas 
* OLIMPIODORO: «HISTORIAS», segundo o resumo de Phocio. Tradución e adaptación Cristian Parra Ruiz
Concilio de Tours

miniatura|200px|dereita|Carlomagno
O **Concilio de Tours** é un dos cinco concilios rexionais convocados por Carlomagno no mes de maio do ano 813 na cidade francesa de Tours, xunto cos de Maguncia acerca das escolas, o de Châlons, Reims e Arlés. O concilio de Tours é importante non só desde o punto de vista relixioso, senón tamén desde o lingüístico.

Marca unha etapa importante, un momento fundamental na cristianización de Occidente. No canon 17, os bispos reunidos por Carlomagno deciden que, nos territorios que corresponden ás actuais Francia e Alemaña, as homilías se pronunciasen, en lugar de en latín, en *rusticam Romanam linguam aut Theodiscam, quo facilius cuncti possint intellegere quae dicuntur*, é dicir, na "lingua rústica romana", o protorromance xa fortemente distinto do latín, ou na "lingua tudesca", xermánica, propia de Alemaña, "para que todos poidan entender con maior facilidade o que se di".

É unha das testemuñas máis antigas de que o latín naquela época xa non era comprendido polas xentes en Francia. A partir do  século IX, a lingua francesa, así como outras linguas romances comezaron a emanciparse do latín na escrita.

O concilio de Tours proclama así o recoñecemento de dous grandes elementos xeoculturais que integraban o imperio de Carlomagno: o mundo que fora romano, de tradición latina, ata o río Rin, e o mundo xermánico máis aló do Rin. Había no concilio bispos de ambas orixes. No lado romano, a predicación sería a partir de entón realizada en lingua romana, mais "rústica"; no lado xermánico, faríano na lingua propia.

Porén hai que esperar ao ano 842 e aos Xuramentos de Estrasburgo, para que sexa atestado o primeiro texto completo escrito nunha lingua procedente do latín pero claramente distinta desta; e uns anos máis tarde para a primeira testemuña literaria, a secuencia de Santa Eulalia.

Por outra parte o concilio de Tours proclamou que os doce días de Nadal ata a Epifanía fosen un período festivo e sagrado.

## Notas
Lucio Sestio Quirinalo Albaniano

**Lucio Sestio Quirinalo Albaniano** (en latín, ***Lucius Sestius Quirinalis Albinianus***) foi un senador, proquaestor de Marco Xunio Bruto e cónsul sufecto en 23 a. C.

## Traxectoria 
### Orixes familiares 
Albiniano proviña dunha familia plebea e era un dos fillos de Publio Sestio, quen foi gobernador de Cilicia de 48 a 47 a. C. e que destacou pola súa defensa de Cicerón. Durante unhas escavacións da vila de Settefinestre, que pertencía aos pais de Albaniano, encontráronse uns ceramios estampados coas letras LS, atribuídos ás súas iniciais.

Albiniano foi amigo de Horacio e foi obxecto dunha das súas odas.

### Carreira política 
Fontes literarias acredítanlle a dedicación de tres *arae* (altares) ao culto imperial no noroeste da Hispania nalgún momento en torno ao 19 a. C., as chamadas aras sestianas.

No ano 44 a. C., foi seguidor do asasino de César, Marco Xunio Bruto. En 42 a. C. foi procuestor de Bruto en Macedonia. Octaviano perdoou a Sestio tras a morte de Bruto. En 23 a. C. foi elixido cónsul sufecto e entre 22 e 19 a. C. foi legado da efémera provincia de Transduriana no noroeste da Hispania.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* PIR ², p.&nbsp;611
Nalo Hopkinson

**Nalo Hopkinson**, nada en Kingston o 20 de decembro de 1960, é unha escritora canadense adscrita aos xéneros da ciencia ficción e fantasía que combina as tradicións orais do Caribe e a arte narrativa escrita.

Recibiu diversos recoñecementos, entre eles o Locus Award á mellor ópera prima por *Brown Girl in the Ring* e o Premio Mundial de Fantasía á mellor colección de historias con *Skin Folk* en 2002, mentres que recibiu un nomeamento ao Premio Hugo en 2001 por *Midnight Robber* (2000) e ao Premio Nébula polo mesmo libro, cuestión que repetiría en 2007 por ''The New Moon's Arms*.

## Obras 
;Novela
* *Brown Girl in the Ring* (1998)
* *Midnight Robber* (2000)
* *The Salt Roads* (2003)
* *The New Moon's Arms* (2007)
* *The Chaos* (2012)

;Ficción curta
* *A Habit of Waste* (1996)
* *Money Tree* (1997)
* *Tan-Tan and the Rolling Calf* (1997)
* *Riding the Red* (1997)
* *Slow Cold Chick* (1999)
* *Precious' (1999)
* *Tan-Tan and Dry Bone* (1999)
* *Greedy Choke Puppy* (2000)
* *Ganger (Ball Lightning)* (2000)
* *Whose Upward Flight I Love* (2000)
* *The Glass Bottle Trick* (2000)
* *Something to Hitch Meat To* (2001)
* *Snake* (2001)
* *Under Glass* (2001)
* *Fisherman* (2001)
* *And the Lillies-Them A-Blow* (2001)
* *Delicious Monster* (2002)
* *Herbal* (2002)
* *Shift* (2002)
* *The Smile on the Face* (2004)
* *Men Sell Not Such in Any Town* (2005)
* *A Raggy Dog, a Shaggy Dog* (2006)
* *Soul Case* (2007)
* *Old Habits* (2011)
* *The Easthound* (2012)

;Antoloxías
* *Whispers from the Cotton Tree Root: Caribbean Fabulist Fiction* (2000)
* *Mojo: Conjure Stories* (2003).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Nalo Hopkinson na Internet Speculative Fiction Database .
Río Cervañiña

O **río Cervañiña**, tamén coñecido como **río da Casela** ou **rego da Casela**, é un afluente pola esquerda do río Deza, que transcorre por varias parroquias de Silleda

## Percorrido
Nace nos montes da parroquia de Moalde e segue o seu percorrido bañando as parroquias de Cervaña, Lamela, Piñeiro e Abades, onde une as súas augas ao Deza. Convén destacar que a carón del, en Lamela, se construíu a estación depuradora de augas residuais da Bandeira, así como os numerosos muíños que se atopan en Abades.

## Denominación
O nome *Cervañiña* procede da propia Cervaña. As outras denominacións, *río ou rego da Casela*, fan referencia ao lugar da Casela, en Lamela, xunto ao cal transcorre este río.

## Véxase tamén
### Outros artigos
### Ligazóns externas
*Abades acondicionará un sendeiro próximo ao río da parroquia. La Voz de Galicia (Consultado o 06/11/2013).
*Silleda acadou acordos para sumarse ó Proxecto Ríos coa organización de dúas actividades . El Correo Gallego (Consultado o 06/11/2013).
*A Xunta de Galicia entrega ao concello de Silleda as obras rematadas dos colectores xerais e a nova depuradora de Bandeira. Consultado o 06/11/2013.
The School for Scandal (Barber)

***The School for Scandal***, Op. 5, é unha abertura do compositor estadounidense Samuel Barber. O seu título refírese á obra teatral de Richard Brinsley Sheridan *The School for Scandal*, e a abertura de Barber pretende reflectir o espírito da obra. A obra dura en torno aos 8 minutos.

## Historia 
Composta en 1931, foi a primeira composición de Barber para orquestra completa, realizada cando o compositor estaba a rematar oas seus estudos no Curtis Institute of Music de Filadelfia. A súa estrea tivo lugar o 30 de agosto de 1933 coa Philadelphia Orchestra baixo a dirección de Alexander Smallens, durante un concerto ao aire libre no Robin Hood Dell de Philadelphia ante unhas 8.000 persoas. Cando se estreou a obra Barber se encontraba nas súas habituais vacacións en Italia, enterándose posteriormente da representación.

A versión completa da abertura foi gravada pola Saint Louis Symphony Orchestra baixo a batuta de Leonard Slatkin polo selo discográfico EMI.

## Características 
A obra, estruturada en forma sonata, caracterízase pola brillantez orquestral e por unha serie de cambios no tempo e a dinámica. A adaptación que Barber fai da obra teatral sérvese das diferentes cores que lle proporciona a orquestra para suxerir distintas personaxes e emocións.

A abertura, en forma sonata, comeza exaltada cun acorde áspero e disonante ao que seguen pasaxes melódicos desordenados. Esta suposta desorganización pronto cede a un tema principal que conduce a un enérxico ostinato. O segundo tema comeza como un solo de óboes que é acompañado polas harmonías das cordas, para que posteriormente o clarinete peche a exposición. As pasaxes cantabile das madeiras proporcionan contraste ás liñas longas, vigorosas nas cordas. Volve o tema inicial e todos os temas son oídos unha vez máis. A obra finaliza cunha coda bailada enxeñosa e brillante coas cordas en pizzicato, con ventos coloridos, que transmite a alegría de vivir da comedia costumista.

## Instrumentación 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Artigo sobre *The Shool for Scandal* por Marc Mandel  
* "Barber (1910-81) - Overture: The School for Scandal" por Paul Serotsky 
* *The School for Scandal* pola Metropolitan Symphony Orchestra dirixida por William Schrickel (en YouTube)
El Noticiero Gallego (1896)

***El Noticiero Gallego*** foi un semanario editado en Pontevedra entre 1896 e 1943.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario destinado a fomentar los intereses morales y materiales del Magisterio*, apareceu en 1891. Foi continuador de *El Noticiero Administrativo*, *El Noticiero* (primeira época), *El Noticiero de Instrucción Pública* e *El Noticiero* (segunda época). O seu director e propietario era José López Pérez, pero debido ao seu falecemento en outubro de 1896, pasou a dirixilo o seu fillo Bernardo López Suárez. Como os seus antecesores, mantivo dúas seccións principais: unha doutrinal e outra dedicada ás disposicións lexislativas que ían saíndo. Aparecía os luns, pero dende 1897 pasou aos días 4, 11, 18 e 25 de cada mes.

Nun principio publicou en folletíns unha colección titulada "Biblioteca de El Noticiero Gallego", na que apareceu o estudo titulado "Breves nociones de gramática filosófica española", de David Pérez Mandado (primeira entrega, número 149, do 2 de marzo de 1896).

En agosto de 1897 convocou un certame pedagóxico, polo que pasou a subtitularse *Semanario destinado a fomentar los intereses morales y materiales del Magisterio de 1ª Enseñanza y organizador del 3º Certamen Pedagógico Español*.

Continuou publicándose despois da Guerra Civil, baixo a dirección e a administración de Eladio Portela Gómez. Na súa última época levaba por subtítulo *Revista de primera enseñanza*.

O último número coñecido é o 2.381, correspondente ao 11 de maio de 1943.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Parque Ferrol

**Parque Ferrol** é un centro comercial de 20.000 metros cadrados situado no Boial, Ferrol. Foi construído por Santiago Sur Galicia e tivo un custo de 50 millóns de euros .

## Descrición
O centro comercial foi construído a carón da autoestrada AP-9 en Santa Icía, preto do límite municipal con Narón. A nova zona do Boial foi urbanizada primeiramente cunha urbanización de chalés e máis tarde coas tendas de Media Markt ou Brico Depot.

A inauguración de Parque Ferrol tivo lugar o 6 de novembro de 2013 ás 19:30 horas. Asistiron persoeiros do sector empresarial e representantes da vida política así como o sacerdote diocesano de Santiago de Compostela, José Manuel Guldrís, quen bendiciu o complexo. O centro comercial inaugurouse con 18 tendas abertas.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial de Parque Ferrol .
Rádio Renascença

A **Rádio Renascença** é unha canle de radio portuguesa de inspiración católica e pertencente á Igrexa Católica a través do grupo **r/com - Renascença Comunicação Multimédia**.

## Historia 
Fundada por Monseñor Manuel Lopes da Cruz, as emisións experimentais tiveron inicio en xuño de 1936 cun emisor instalado en Lisboa. A 1 de xaneiro do ano seguinte iniciáronse as emisións regulares. Un mes despois do inicio das emisións diarias, os estudios da rúa Capelo ficaron preparados e a Rádio Renascença instalouse nese local onde aínda hoxe permanece.

A emisora tivo un papel importante durante a Revolución dos Caraveis, pois dende ela foi emitida a canción Grândola, Vila Morena, sinal para o comezo do levantamento militar contra a ditadura do Estado Novo. En 1975 foi ocupada por un grupo de traballadores, mais en decembro dese mesmo ano foi devolvida á Igrexa Católica e nunca chegou a ser nacionalizada.

En 1986 a Rádio Rensacença pasa a emitir dúas programacións distintas, 24 horas por día, a través da Rádio Rensacença (OM e FM nacionais) e da RFM (FM nacional). En 1998 crea Mega Hits FM, e, en 2008, a Rádio Sim.

Alén destas canles, a Rádio Rensacença emitía programación de ámbito rexional en OM e FM a partir de estudios propios instalados en diversas cidades, coma Braga, Chaves, Elvas, Évora, Leiria, Lisboa, Porto e Viseu, até o 4 de agosto de 2008, día no que as emisoras rexionais se converteron en emisoras rexionais estéreo da nova Rádio Sim.

Rádio Rensacença tamén emite a través de Internet para todo o mundo.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina oficial
May I Sing with Me

***May I Sing with Me*** é o quinto álbum da banda estadounidense de indie rock Yo La Tengo, publicado o 28 de febreiro de 1992 a través do selo Alias. Este é o primeiro traballo co grupo do seu baixista James McNew.

## Listaxe de cancións
Something About Airplanes

***Something About Airplanes*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de indie rock Death Cab for Cutie, publicado o 18 de agosto de 1998 a través do selo Barsuk Records. Unha versión remasterizada de aniversario editouse o 25 de novembro de 2008.

As primeiras gravacións de cinco cancións deste álbum poden atoparse no recompilatorio *You Can Play These Songs with Chords*. A edición polo décimo aniversario contén unha portada redeseñada, textos escritos por Sean Nelson e un disco extra coa súa primeira actuación en Seattle, no Crocodile Cafe en febreiro de 1998.

## Listaxe de cancións
Lincoln (filme de 2012)

***Lincoln*** é un filme estadounidense dirixido por Steven Spielberg que se estreou no 2012.

## Sinopse 
En 1865, mentres a guerra civil americana se achega á súa fin, o presidente Abraham Lincoln propón a instauración dunha emenda que prohiba a escravitude nos Estados Unidos. Porén, isto presenta un gran dilema: se a paz chega antes de que se acepte a emenda, o Sur terá poder para rexeitala e manter a escravitude nos seus estados; se a paz chega despois, centos de persoas seguirán morrendo na fronte. Nunha carreira contra reloxo para conseguir os votos necesarios, Lincoln enfróntase á maior crise de conciencia da súa vida.

## Personaxes 
* Daniel Day-Lewis como Presidente Abraham Lincoln
* Sally Field como Mary Todd Lincoln
* Gloria Reuben como Elizabeth Keckley
* Joseph Gordon-Levitt como Robert Todd Lincoln
* Gulliver McGrath como Tad Lincoln
* Stephen Henderson como Servente de Lincoln
* Elizabeth Marvel como Mrs. Jolly
* Bruce McGill como Edwin M. Stanton
* Joseph Cross como Maior John Hay
* Jeremy Strong como John George Nicolay 
* Richard Topol como James Speed 
* David Warshofsky como William Hutton como Richard Schell
* John Hawkes como  Coronel Robert Latham
* Byron Jennings
* Gregory Itzin como John Archibald Campbell
* Lukas Haas como Soldado Branco 1
* Dane DeHaan como Soldado Branco 2
* Adam Driver como Samuel Beckwith, Operador de Telégrafo de Lincoln 

## Galardóns e nomeamentos 
* 2012: 2 Oscar: Mellor actor (Daniel Day-Lewis) e dirección artística. 12 nomeamentos.
* 2012: Globos de Ouro: Mellor actor dramático (Daniel Day-Lewis). 7 nomeamentos.
* 2012: Critics Choice Awards: Mellor actor (Lewis), guión adaptado e BSO. 13 nomeamentos.
* 2012: Premios BAFTA: Mellor actor (Daniel Day-Lewis). 10 nomeamentos.
* 2012: Círculo de Críticos de Nova York: Mellor actor (Day-Lewis), actriz sec. (Field) e guión.
* 2012: Satellite Awards: Mellor dirección artística. 8 nomeamentos.
* 2012: National Board of Review (NBR): 10 mellores filme do ano.
* 2012: American Film Institute: Top 10 - Mellores filmes do ano.
* 2012: Directors Guild of America (DGA): Nomeado a Mellor director.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
* 
* Ficha en AllRMovie 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Recipe for Hate

***Recipe for Hate*** é o sétimo álbum da banda estadounidense de punk rock Bad Religion, publicado o 4 de xuño de 1993 a través do selo Epitaph Records. Trátase do seu derradeiro traballo con ese selo ao fichar con Atlantic Records tras o seu lanzamento.

## Listaxe de cancións
Straight Out of Hell

***Straight Out of Hell*** é o décimo cuarto álbum da banda alemá de power metal Helloween, publicado o 18 de xaneiro do 2013 a través dos selos Dragnet e Sony Music.

## Listaxe de cancións
Revolution Revolución

***Revolution Revolución*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de nu metal Ill Niño, publicado o 18 de setembro de 2001 a través do selo Roadrunner Records. En setembro de 2023 o disco levaba vendidas unhas 430 000 copias en todo o mundo. A meirande parte dos temas que o grupo toca en directo proceden deste traballo.

## Listaxe de cancións 
Todos os temas compostos por Cristian Machado, Marc Rizzo e Dave Chavarri.

## Notas
Remigio Garrido Bouzas

**Remigio Garrido Bouzas**, nado en Baños de Molgas en 1830 e finado en Escornabois (Trasmiras) o 7 de outubro de 1907, foi un sacerdote e escritor galego.
## Traxectoria 
Estudou no Seminario de Ourense e exerceu como crego en varias parroquias rurais ourensás para finalmente facerse cargo da de Escornabois (Trasmiras). Colaborou con ''O Tio Marcos d'a Portela*, onde se fixo coñecido co pseudónimo **Roque Grilo Berza**. Escribiu en castelán unha obra de xuventude titulada *Baraja mística'' en colaboración con José Manuel de Pazos, que se publicou en 1888.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Juan Fernández Merino

**Juan Fernández Merino**, nado nas Pontes de García Rodríguez cara a 1872 e finado na Coruña o 28 de setembro de 1942, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
[miniatura|*[Coruña Cómica*, 1914.]]
Emigrou a América sendo neno. Percorreu o Brasil, o Uruguai e a Arxentina e finalmente fixou a residencia na Habana, onde se dedicou á docencia, foi redactor de *La Tierra Gallega* e publicou poemas en *Galicia* e outros periódicos galegos da illa co pseudónimo **Fernán Minero**. A principios do século XX retornou a Galicia e instalouse na Coruña, traballando como funcionario da Xefatura de obras públicas da provincia. En 1912 estreou na Coruña o apropósito *Películas locales*, escrito con José Llópiz. Fundou e dirixiu *Coruña Cómica* e colaborou en *Vida Gallega*, *Galicia Pintoresca* e o suplemento literario "Nós. Páxinas gallegas do diario da Cruña El Noroeste". En 1918 acadou un premio en Lugo co poema "¡Galicia!". O 28 de agosto de 1919 estreou na Coruña *Xan da Cruña* e o 12 de marzo do ano seguinte o poema simbólico *Dorinda Galicia*, que despois retocou e aumentou converténdoo en drama. Publicou un relato en *El Eco de Galicia* de Buenos Aires, titulado "Os olláparos da corte" e dous textos en *El Eco de Galicia* da Habana, "A terra dos porcos" e "¡¡Reerguervos!! Fala un labrego d'a Cruña".

Finou na Coruña o 28 de setembro de 1942 con 70 anos.

## Vida persoal 
Casou con Mercedes López Domínguez en 1912..
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
*
If You're Feeling Sinister

'''''If You're Feeling Sinister'''* é o segundo álbum da banda escocesa de indie pop Belle & Sebastian, publicado o 18 de novembro de 1996 a través do selo Jeepster Records no Reino Unido e de Matador Records nos Estados Unidos.

O líder da banda, Stuart Murdoch, ten afirmado en entrevistas que este é probablemente a súa mellor colección de cancións. En 2005 Belle & Sebastian editou unha versión ao vivo do álbum, titulada *If You're Feeling Sinister: Live at the Barbican*, a través de iTunes Music Store.

En novembro de 2003 a publicación en liña Pitchfork Media situou a *If You're Feeling Sinister'' no número 14 da súa lista dos mellores álbums dos anos 90.

## Listaxe de cancións
Emilio Canda Pérez

**Emilio Canda Pérez**, nado en Ribadavia en 1911 e finado en Madrid o 10 de outubro de 1998, foi un xornalista e escritor galego.

## Traxectoria 
Fillo de Emilio Canda Adán. Foi redactor-xefe de *Vida Gallega* dende 1929 e, logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, redactor-xefe e director do periódico falanxista ourensán *Rumbo* (1937), que despois cambiou o seu nome a *Arco*. Dirixiu a revista pontevedresa *Mar*, de Ediciones Céltiga, foi un dos fundadores, e despois director de *Finisterre* (1943) con Sabino Torres e Celso Emilio Ferreiro e en 1945 fundou a revista *Ciudad* que tamén dirixiu. Trasladouse a Madrid, dirixiu a revista *Crítica* e en 1954 fundou e dirixiu *Ilustración Gallega*. Como autor dramático estreou en Vigo en 1940 a comedia *Maese Recuerdo* e obtivo o Premio Nacional de Teatro en 1965 pola comedia *Caminos de Damasco*. Tamén foi guionista de cine.

## Obras 
### Teatro 
* *En un cuarto de hora. Comedia en tres actos*, 1941.
* *Caminos de Damasco. Comedia dramática en dos actos*, 1965.

### Ensaio 
* *Consigna. Memorias de un Alférez Provisional*, 1942.
## Vida persoal 
Casou con Carmen Moreno en 1952.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Filmografía
The Wash

: *Para o filme do mesmo título, véxase The Wash (filme)*

miniatura|Mapa do *Wash*.

***The Wash*** é o nome dun amplo estuario de forma aproximadamente cadrada que se abre na costa oriental de Inglaterra, entre os condados de Norfolk e o de Lincolnshire.

Nel desaugan no mar do Norte catro ríos: o Witham, o Welland, o Nene e o Great Ouse.
miniatura|200px|esquerda|Paisaxe típica do *Wash*.
Birger Sjöberg

**Birger Sjöberg**, nado en Vänersborg o  e finado en Växjö o , foi un poeta sueco, así como novelista e músico, sendo as súas obras máis coñecidas a colección de cancións *Fridas Bok* (O libro de Frida) e a novela *Kvartetten Som Sprängdes* (O cuarteto que se separou).

Orixinalmente xornalista, Sjöberg escribía cancións no seu tempo libre. Debutou como escritor serio coa publicación en 1922 de *Fridas Bok*, que tivo éxito entre o público como a crítica. Tras un serie e xiras de concertos, afastouse da vida pública e centrouse na escrita.

Tras a súa morte en 1929, publicáronse novas canción e poemas de Sjöberg.

## Obra 
Prosa e poesía de Birger Sjöberg:
* *Fridas Bok* (O libro de Frida) 1922
* *Kvartetten Som Sprängdes* (O cuarteo que se separou) 1924
* *Kriser Och Kransar* (Crises e coroas de loureiro) 1926
* *Fridas Andra Bok* (O segundo libro de Frida) 1929
* *Minnen Från Jorden* (Memorias da Terra) 1940

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Vänersborg, författaren Birger Sjöbergs födelsehem (Kronogatan-Edsgatan), den 5 juli 2006.JPG|Lugar de nacemento de Birger Sjöberg, en Vänersborg
Ficheiro:Birger Sjöberg gravsten.jpg|Tumba de Birger Sjöberg no Cemiterio da Doazón en Helsingborg
Ficheiro:Birger_Sjöbergs_Frida_bild.jpg|Estatua de Frida en Vänersborg
Ficheiro:Kvartetten-som-sprangdes-1962.jpg|O cuarteto que se separou 1962

## Notas 
### Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Birger Sjöberg na Choral Public Domain Library.
**Ficheiros MIDI e PDF**
* Birger Sjöberg na Umeå Akademiska Kör.
**Fotos**
* Birger Sjöberg 01
* Birger Sjöberg 02
* Birger Sjöberg 03
* Birger Sjöberg 04
**En sueco**
* Birger Sjöberg na música e o cinema suecos.
* *Fridas bok* no Proxecte Runeberg.
* *Fridas andra bok* no Proxecto Runeberg.
* *Fridas bok* na Wikisource sueca.
**En inglés**
* [Perfil de Birger](http://books.google.com/books?id=l3JjeZz-OiwC&pg=PA324&dq=In+this+poetic+climate,+Birger+Sj%C3%B6berg+(1885-1929)+made+his+debut&hl=en&sa=X&ei=7Eg6T6u1NoLjggf5-a2ZCw&ved=0CDAQ6AEwAA#v=onepage&q&f=false)
* Paris of the North
**Traducións ao inglés**
* *The butterfly at Haga* (Fjärilen på Haga)
* *Frida cleans house* (Frida i vårstädningen)
* *The first time that I saw you* (Den första gång jag såg dig)
**Vídeos**
* *The first time that I saw you*
* *Den första gång jag såg dig*
* *Duvdrottningen*
* *Frida i vårstädningen*
* *Fridas visor* tocado nun organillo.
Arciprestado de Deza-Trasdeza

miniatura|Igrexa de San Pedro de Vilanova de Dozón
O **arciprestado de Deza-Trasdeza** é un dos actuais 14 arciprestados da diocese de Lugo, que comprende 89 parroquias de concellos da comarca do Deza. Xurdiu da unión dos arciprestados de Deza e de Trasdeza no 2010.

## Situación
Situado na parte máis occidental da diocese lucense, engloba a práctica totalidade do concello de Silleda e de Lalín e todas as de Dozón, ademais de catro de Vila de Cruces.

## Parroquias
### Dozón
Pertencen todas as parroquias do concello:
Santa María de Bidueiros, San Salvador do Castro, Santa María de Dozón, San Remixio das Maceiras, Santiago de Saa, Santa María de Sanguiñedo, San Xoán do Sisto e Santo André de Vilarello.
### Lalín
Pertencen 46 das 48 parroquias deste concello. Son as seguintes:
Santa María de Albarellos, Santiago de Anseán, San Xoán de Anzo, Santo Estevo de Barcia, San Miguel de Bendoiro, Santa María de Bermés, San Xoán de Botos, San Facundo de Busto, Santo Estevo de Cadrón, San Cristovo de Camposancos, Santa Mariña de Cangas, Santiago de Catasós, San Martiño do Cello, Santiago de Cercio, San Xurxo de Cristimil, San Pedro de Doade, Santa María de Donramiro, Santa Baia de Donsión, Santa María de Filgueira, San Miguel de Galegos, San Miguel de Goiás, Santiago de Gresande, Santa María das Dores de Lalín, Santiago de Lebozán, San Paio de Lodeiro, Santa Baia de Losón, San Martiño de Maceira, Santo Adrao de Madriñán, Santiago de Méixome, San Lourenzo de Moimenta, Santo Adrao de Moneixas, Santa María de Noceda, San Xoán de Palmou, Santa María de Parada, San Martiño de Prado, San Xiao de Rodís, San Román de Santiso, Santiago de Sello, Santa María de Soutolongo, Santo André de Val do Carrio, San Ramón da Veiga, San Xoán de Vilanova, San Lourenzo de Vilatuxe, Santa María da Saleta de Xaxán, San Fiz da Xesta e Santa Mariña de Zobra.

### Silleda
Pertencen a el 31 das 33 parroquias do concello, xa que Santa Baia de Cira e San Martiño de Dornelas dependen da arquidiocese de Santiago de Compostela. Son, entón, Santa María de Abades, San Pedro de Ansemil, Santiago de Breixa, Santa María de Carboeiro, San Mamede do Castro, San Salvador de Cervaña, San Cibrao de Chapa, Santa María de Cortegada, San Salvador de Escuadro, San Martiño de Fiestras, Santa María de Graba, San Miguel de Lamela, San Salvador de Laro, San Tirso de Manduas, San Fiz de Margaride, San Cristovo de Martixe, San Mamede de Moalde, San Martiño de Negreiros, San Miguel de Oleiros, San Tomé de Parada, San Martiño de Pazos, San Xiao de Piñeiro, San Miguel de Ponte, San Paio de Refoxos, San Martiño de Rellas, San Xoán de Saídres, San Miguel de Siador, Santa Baia de Silleda, Santiago de Taboada, San Martiño de Vilar e Santa María de Xestoso.

### Vila de Cruces
Pertencen a el catro parroquias de 28: Santiago de Fontao, Santa María de Merza, San Pedro de Losón e San Xoán de Toiriz.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Arciprestade de Deza-Trasdeza na web da diocese de Lugo
Mason Plumlee

**Mason Alexander Plumlee**, nado o 5 de marzo de 1990 en Fort Wayne, Indiana, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense que xoga nos Los Angeles Clippers da National Basketball Association (NBA).

## Traxectoria 
Plumlee foi elixido na 22ª posición do Draft da NBA de 2013 polos Brooklyn Nets. O 3 de xullo de 2013 asinou o seu contrato de rookie cos Nets.

O 25 de xuño de 2015, Plumlee foi traspasado xunto os dereitos de Pat Connaughton ós Portland Trail Blazers a cambio de Steve Blake e os dereitos de Rondae Hollis-Jefferson.

O 13 de febreiro de 2017, Plumlee foi traspasado xunto a unha elección da segunda rolda do Draft de 2018 ós Denver Nuggets, a cambio de Jusuf Nurkić e unha elección protexida da primeira rolda do Draft de 2017. O 20 de setembro de 2017, renovou o seu contrato cos Nuggets.

O 1 de decembro de 2020, Plumlee asinou cos Detroit Pistons.

O 6 de agosto de 2021, Plumlee e os dereitos de JT Thor foron traspasados ós Charlotte Hornets a cambio dos dereitos do Draft de Balša Koprivica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en BasketballReference.com
El Tricornio

***El Tricornio*** foi un semanario editado en Santiago de Compostela entre 1883 e 1884.
## Historia e características 
Apareceu en setembro de 1883. Fundado e dirixido por Lisardo Barreiro. Proclamábase "con carácter literario y defensora de los intereses del cuerpo escolar y con exclusión de asuntos políticos". Entre os seus colaboradores estaba Javier Valcarce Ocampo, que tamén chegou a dirixilo.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Paul Scofield

**David Paul Scofield**, nado en Birmingham o 21 de xaneiro de 1922 e finado en Sussex o 19 de marzo de 2008, foi unha actor inglés.

## Traxectoria 
Comezou a súa carreira teatral en 1940 no Westminster Theatre. Desde entón interveu en multitude de obras clásicas.

En 1966 interpretou a Thomas More na obra *Un home para a eternidade*, coa que gañou o premio Tony. Coa adaptación cinematográfica da mesma obra gañou o Oscar ao mellor actor.

Finou de leucemia en 2008.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Mario Canda

**Mario Canda Pérez**, nado en Ribadavia en 1913 e finado na mesma localidade a principios de febreiro de 1936, foi un xornalista e poeta galego.

## Traxectoria 
Foi fillo do escritor e publicista Emilio Canda Adán e de Sofía Pérez Castro (e irmán do xornalista e escritor Emilio Canda Pérez). Colaborou nos periódicos *Tramancazos*, *El Eco del Condado*, *El Compostelano*, *Noticiero del Avia*, *Ris-Ras*, *Faro de Vigo* e *El Soplete*; foi redactor-xefe de *La Cañiza*. En 1928, en tempos da ditadura de Primo de Rivera, con quince anos de idade, o *Noticiero del Avia* (fundado polo pai) publícalle o libro de poemas *Cantigas y Cantares*, con prólogo, en lingua castelá, do presidente da RAG Eladio Rodríguez González (e portada de Xaime Prada) onde se atacan as correntes anovadoras de principios do século XX das que se desmarca o autor, inserido nas tendencias da literatura galega finisecular.

Empregou o pseudónimo "4 ojos".

## Obras 
* *Cantigas y Cantares*, 1928. Imp. *Noticiero del Avia* .
* *Azul*, 1932 .

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* : "Mario Canda, un poeta necesario"  *Galicia Hoxe*, 8/10/2013.
Lee Marvin

**Lee Marvin**, nado en Nova York o 19 de febreiro de 1924 e finado en Tucson (Arizona) o 29 de agosto de 1987, foi un actor estadounidense.

## Traxectoria 
Nado en Nova York, abandonou a escola para ingresar nos marines en 1942, sendo ferido na segunda guerra mundial na batalla de Saipan. Marvin recibiu o Corazón Púrpura en 1945.

Trala guerra, mentres traballaba de axudante de fontaneiro nun teatro, pedíronlle que substituíse a un actor enfermo, comezando a súa carreira. En 1945 mudouse a Hollywood.

Comezou con pequenos papeis para logo ir logrando personaxes máis importantes, como en *The Man Who Shot Liberty Valance*. Gañou o Oscar ao mellor actor en 1965 por *A inxenua explosiva*.

Seguiu traballando no cinema e na televisión ata mediados dos anos oitenta.

Finou en 1987, e está enterrado no Arlington National Cemetery.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Lee Marvin en Internet Boadway DataBase *(en inglés)*
* Lee Marvin en Allmovie *(en inglés)*
Physical Graffiti

***Physical Graffiti*** é o sexto álbum da banda inglesa de hard rock Led Zeppelin, publicado o 24 de febreiro de 1975 a través do selo Swan Song Records. O grupo compuxo e gravou oito cancións en Headley Grange cunha lonxitude que ía máis alá da típica duración dun LP, polo que a banda decidiu facer *Physical Graffiti* como un álbum dobre incluíndolle temas non editados de sesións de gravación anteriores. Este disco foi a segunda edición de Led Zeppelin máis exitosa comercialmente, vendendo 8 millóns de copias só nos Estados Unidos.

## Listaxe de cancións
Black Chandelier

"**Black Chandelier**" é unha canción da banda escocesa de rock alternativo Biffy Clyro, publicada como sinxelo principal do seu álbum *Opposites* o 14 de xaneiro de 2013.

## Listaxe de cancións
Resolver

***Resolver*** é o terceiro álbum da banda estadounidense de rock alternativo Veruca Salt, publicado o 16 de maio do 2000 a través do selo Beyond Records. É o primeiro disco do grupo tras a saída da fundadora Nina Gordon. Ao igual que o seu anterior traballo, *Eight Arms to Hold You*, o título está inspirado polos Beatles, neste caso xogando co nome do seu álbum de 1966 *Revolver*.

## Listaxe de cancións
Abelendo, Tállara, Lousame

**Abelendo** é un lugar da parroquia de Tállara no concello coruñés de Lousame, na comarca de Noia. Segundo o padrón municipal (INE 2020) ten 25 habitantes (13 homes e 12 mulleres).

O fitónimo **abelendo** fai referencia á abundancia de abeleiras.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Tállara 
### Parroquias de Lousame
Gran Premio de Francia de 1976

O **Gran Premio de Francia** de fórmula 1 de  celebrouse no Circuíto Paul Ricard de Le Castellet, preto de Marsella en Francia o 4 de xullo de 1976. Foi a oitava proba da tempada de Fórmula Un de , o 54º Gran Premio de Francia e a cuarta vez que a carreira celebrouse no circuíto de Paul Ricard. A carreira levouse a cabo sobre 54 voltas ao circuíto de cinco quilómetros para cubrir unha distancia de 313 quilómetros.

A carreira foi gañada polo eventual campión do mundo de 1976 James Hunt pilotando un McLaren M23. Hunt gañou por doce segundos sobre o Tyrrell P34 de Patrick Depailler. Foi a segunda vitoria de Hunt no ano e a súa terceira vitoria nun Gran Premio, aínda que nese momento a súa apelación contra a descualificación da súa vitoria no Gran Premio de España aínda non se confirmara. Once segundos máis atrás na terceira posición quedou John Watson pilotando un Penske PC4. Foi o primeiro podio para ambos Watson e Penske, aínda que o resultado chegou logo de que o March 761 de Ronnie Peterson abandonara a tres voltas do final, logo Watson foi descualificado por unha irregularidade no alerón traseiro e, posteriormente, reincorporado logo dunha apelación.

O cuarto lugar foi ocupado polo novo piloto brasileiro Carlos Pace pilotando un Brabham BT45 por diante de Mario Andretti (Lotus 77) e o Tyrrell P34 de Jody Scheckter.

O vixente campión Niki Lauda retirouse co seu Ferrari 312T2 por un fallo no motor cando lideraba. Mentres que Hunt demostrou ser un potencial rival de Lauda que nese momento lideraba o campionato de 1976 por diante dos Tyrrell de Patrick Depailler (26 puntos) e Scheckter (24 puntos).

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación do campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os 7 mellores resultados das primeiras 8 roldas e os 7 mellores resultados das últimas 8 roldas contan para o campionato. Os números sen paréntese son os puntos do campionato, os números entre paréntese son o total de puntos anotados. Os puntos son exactos á conclusión da carreira e non inclúen os resultados modificados do Gran Premio de España de 1976 que foi recorrido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de *
San Roquiño, Tállara, Lousame

**San Roquiño** é un lugar da parroquia de Tállara no concello coruñés de Lousame, na comarca de Noia.
## Toponimia
O topónimo **San Roquiño** é un haxiotopónimo referido a Roque de Montpellier, e débese á presenza no lugar dunha capela baixo dita advocación.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Tállara 
### Parroquias de Lousame