open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
The Dillinger Escape Plan

**The Dillinger Escape Plan** é unha banda estadounidense de metalcore. O grupo foi formado en 1997 en Morris Plains, Nova Jersey polo guitarrista Ben Weinman, o baixista Adam Doll, o vocalista Dimitri Minakakis, e o batería Chris Pennie. O uso da banda de disonancias, compases impares, polirritmos e patróns de batería non convencionais converteuse nun elemento básico do seu son, aínda que os álbums posteriores incorporaron máis melodía e influencias de distintos xéneros. A formación da banda cambiou numerosas veces ao longo da súa existencia; cando o grupo se disolveu, Weinman era o único membro fundador que quedaba. A formación final tamén incluía a Liam Wilson ao baixo, Greg Puciato como vocalista principal e Billy Rymer á batería, xunto ao entón acabado de chegar Kevin Antreassian á guitarra rítmica.

The Dillinger Escape Plan alcanzou o éxito da crítica publicando seis álbums de estudo durante a súa existencia, sendo o primeiro *Calculating Infinity* (1999), que foi sinalado pola crítica como un lanzamento histórico na música hardcore punk e heavy metal. O álbum alcanzou un status de culto vendendo máis de 100 000 copias, o que converteu á banda no artista máis vendido no selo Relapse nese momento. 

Antes do lanzamento do seu último álbum, *Dissociation* (2016), The Dillinger Escape Plan anunciou que se separarían despois da xira de promoción do disco. Os seus concertos finais tiveron lugar na Terminal 5 da cidade de Nova York do 27 ao 29 de decembro de 2017. En decembro de 2023, a banda anunciou que se reunirían para tres concertos en Nova York en xuño de 2024 co líder orixinal Dimitri Minakakis para celebrar o 25 aniversario de *Calculating Infinity*.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
Luciano del Río

***Luciano del Río Fernández**, xornalista e escritor galego.
***Luciano del Río Besada**, fillo do anterior, mestre, escritor e xornalista galego (m. 1989).
Luciano del Río Besada

**Luciano del Río Besada**, nado en Pontevedra e finado na mesma cidade en maio de 1989, foi un mestre, escritor e xornalista galego.

## Traxectoria 
Fillo de Luciano del Río Fernández. Foi nomeado mestre interino de Taborda (Tomiño) en febreiro de 1924, en marzo do Rañadoiro, e en novembro de 1926 de Losón (Lalín). Aprobou as oposicións en 1927 e en xullo foi destinado a Fufín (Monterroso), para despois ocupar a praza de mestre en Paredes (Vilaboa) dende 1930. Na República militou no Partido Radical Socialista e despois no Partido Galeguista. Foi membro do Comité de Cooperación Intelectual que trouxo a Federico García Lorca a Pontevedra.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi suspendido a finais de agosto, e foi reposto en novembro. Foi novamente suspendido de emprego e soldo ata a resolución do seu expediente de depuración en setembro de 1938. Como resultado da depuración foi sancionado coa suspensión de emprego e soldo, traslado fóra de Galicia e inhabilitación en maio de 1940. Foi sancionado co trasladado á provincia de Burgos en xullo de 1940. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas, que foi sobresido en 1943.

Instalou unha academia privada en Pontevedra (autorizada en novembro de 1940) que despois se transformou no colegio Lyceum de Pontevedra. Integrouse no comité local da Unión de Intelectuales Libres. Crítico de arte, dirixiu a Colección Huguin e colaborou na prensa local de Pontevedra, *La Noche* e *Faro de Vigo*. Dirixiu a última etapa do periódico *Litoral*. Pertenceu á comisión xestora e foi membro da primeira directiva do Ateneo de Pontevedra. Colaborou no Pedrón de Ouro e foi membro correspondente da Real Academia Galega. Finou en Pontevedra en maio de 1989.

## Premios 
* Premio de ensaio no II Certame Literario de Nova York, 1962.
* Premio Miguel de Unamuno da Universidade de Salamanca, 1965.
* Premio Cidade de Pontevedra de xornalismo 1976 polo seu labor literaria, 1977.
* Premio de xornalismo Julio Camba en 1981.

## Vida persoal 
Casou en Pontevedra con Lia del Carmen Osorio Rodríguez, funcionaria de Aduanas, en 1955.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Luciano del Río, maestro ejemplar
Diana Riba

**Diana Riba i Giner**, nada en Barcelona en 1975, é unha pedagoga, activista polos dereitos civís e política catalá. É eurodeputada do Grupo de Os Verdes/Alianza Libre Europea no Parlamento Europeo en representación de Esquerra Republicana de Catalunya.

## Traxectoria 
Licenciouse en pedagoxía na Universidade de Barcelona. Comezou a traballar na Fundación Centro de Iniciativas e Investigación Europeas no Mediterráneo (CIREM). Foi programadora cultural do Fórum Universal das Culturas que se celebrou en Barcelona en 2004. Rexentou a libraría Pati de Llibres de Sant Cugat del Vallès. Foi membro da directiva e tesoureira do Consello Catalán do Libro Infantil e Xuvenil e membro do Gremio de Libreiros de Cataluña. Tamén foi vicepresidenta dos Castellers de Sant Cugat. É fundadora e tesoureira da Asociación Catalá de Dereitos Civís (ACDC).

En 2019 foi candidata número 3 da coalición Agora Repúblicas para as eleccións ao Parlamento Europeo en España, sendo elixida eurodeputada. No Parlamento Europeo, ademais de membro das Comisións de Cultura e Educación, Liberdades Civís, Xustiza e Asuntos de Interior, e Dereitos da Muller e Igualdade de Xénero, é vicepresidenta da Comisión de Investigación encargada de examinar a uso de software espía de vixilancia Pegasus e outros programas equivalentes. En 2024 volveu presentarse coa candidatura de Agora Repúblicas, desta vez como número 1. 

Riba está casada co antigo eurodeputado Raül Romeva.

## Notas
Concha Vázquez

**María de la Concepción Vázquez Martínez**, máis coñecida como **Concha Vázquez**, nada en Santiago de Compostela o 7 de decembro de 1906 e finada na mesma cidade o 3 de xullo de 1971, foi unha pintora galega. Asinou algunhas das súas obras como **Concha Vázquez Eleicegui Martínez**.

## Traxectoria 
Naceu en 1906, sendo a terceira de cinco irmáns nados nunha familia que, á parte dos escritos inéditos do seu pai, non tivera vínculos co mundo artístico.

Aos dezaoito anos, comezou a súa formación na pintura da man de Juana Brocos, que lle ensinou os conceptos básicos, seguindo os métodos tradicionais de ensino artístico, consistente en copiar láminas e figuras de xeso. Neste taller tivo un método de ensino completamente distinto, baseado no estudo directo do natural.

Mudouse co seu irmán José á aldea de Mallas, en Fisterra, cando este finalizou a carreira de Medicina, xa que, sendo solteiro, necesitaba a alguén que o acompañase e o axudase coas tarefas domésticas da súa casa e na consulta. Tamén introduciu elementos das súas etapas vitais, como xoguetes infantís na época das súas maternidades ou, como no caso do seu último cadro, no que retratou xoguetes do seu neto.

A súa familia, legou parte da súa obra á cidade de Santiago de Compostela.

## Recoñecementos 
En 1971, o xurado da I Exposición Nacional Trienal de Belas Artes concedeulle por unanimidade a Medalla de Honra como homenaxe póstuma á súa obra e dedicación artística.

O concello de Santiago de Compostela dedicou unha sala á súa pintura no museo da cidade.

## Obra 
Algunhas das súas obras máis destacadas foron:

* *El zapatero*, 1930
* *Manolito*, 1948
* *Carga de Manzanas*, 1948;
* *Conchita*, 1949
* *Naiciña*, 1950
* *La niña del remolino*, 1951
* *Gitana*, 1951
* *En el mercado*, 1954
* *Lavanderas*, 1956
* *Familia marinera*, 1956
* *Moziños*, 1963
* *Muchachas en el mercado*, 1970.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* J. M. B. López Vázquez, *Concha Vázquez Pintora Compostelana*, en *Compostellanum*, XXV, (1980), páxs. 3-22;
* VV. AA. *Homenaje a pintores compostelanos*, A Coruña, Deputación Provincial, 1981
* J. M. B. López Vázquez e Y. Seara, *El Arte Contemporáneo*, A Coruña, Ediciones Hércules, 1995
* J. M. B. López Vázquez, “Concha Vázquez” en C. del Pulgar Sabín (ed.) *Artistas Galegos Pintores, Regionalismo III*, Vigo, Nova Galicia Edicións, 1999
* P. Corredoira (ed.), *Pintores compostelanos*, A Coruña, Consorcio de Santiago, 2004.
Gloria Lijó

**Gloria Lijó Cacharrón**, nada en Castiñeiras (Ribeira) en 1944, é unha mariñeira e nadadora galega. Foi a primeira galega en enrolarse nun barco de pesca de altura.

## Traxectoria 
Naceu nunha familia de mariñeiros. Traballou nas conserveiras Nafonso, Vaquero e Briz, en Ribeira. Cando regresou a Galicia, co diñeiro aforrado comprou varios barcos, mais en cinco meses dous deles afundiron, o que a deixou nunha mala situación económica. Competiu en campionatos nacionais e internacionais de natación, chegando a gañar varios deles. Entre 2005 e 2009 foi campioa de Galicia e de España de veteranos e cuarta de Europa. Bateu 15 marcas de natación.

## Recoñecementos 
Recibiu un premio da Universidade de Santiago de Compostela que a recoñeceu como muller "pioneira".
## Notas
Lingua chané

A **lingua chané** é unha lingua morta e pobremente estudada que pertence á familia das linguas arauacas falada outrora polo pobo chané na Arxentina, na provincia de Salta, e Bolivia. Considérase un dialecto, ou unha lingua estreitamente relacionada coa lingua terêna. O chané está clasificado como extinto polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

No presente, os chanés falan linguas da familia tupí-guaraní e castelán.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Linguas arauacas
### Bibliografía 
* 
* 
*
Lingua lapachu

A **lingua lapachu**, tamén coñecida como **apolista** ou **aguachile**, é unha lingua morta pertencente á familia arauaca. Falouse outrora en Bolivia. Aikhenvald (1999) clasifícaa xunto coas linguas terêna, moxo. Baseándose nas descricións que sobreviviron, non está claro se se trataba dunha lingua ou dúas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Linguas arauacas
### Bibliografía 
* 
* 
*
Linguas campa

As **linguas campa** (ou **kampa**), tamén coñecidas como **linguas arauacas preandinas**, son un grupo de linguas arauacas estreitamente relacionadas. Segundo datos de 2008 tiña uns ~50.000 falantes.

### Clasificación 
Glottolog clasifica as linguas campa da seguinte maneira baseándose en Michael (2011) e Pedrós (2018): 
*Nomatsiguenga 2.500-4.000 (1997);
* Asheninca-Matsigenka
**Matsigenka-Nanti
***Matsiguenga 6.000-8.000 (1997); 5.700-13.000 (2007)
***Nanti
**Asheninca-Caquinte
***Caquinte 300 (2000)
***Ashe-Asha
****Asháninka 15.000-18.000 (1997); 26.000 (2007)
*****Ashéninka do Ucayali-Yurúa 7.870 (2001-2004)
*****Ashéninka do Perené 5.500 (2001)
*****Axininca 4.000 (2000)
****Ashéninka 12.000-15.000 falantes (1997)
***** Ashéninka do Ucayali Sur 13.000 (2002)
***** Ashéninka Pajonal 2.000-4.000 (1997);
A edición 16 de Ethnologue considera o ashéninca como varias linguas (entre paréntese) e engade o nanti (480 falantes en 2002) como lingua adicional.

## Comparación léxica 
Os numerais en diferentes linguas campa son:

:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*Brandão, Ana Paula; Sidi Facundes. Estudos comparativos do léxico da fauna e flora Aruák. *Boletim do Museu Paraense Emílio Goeldi*. Ciências humanas, Belém, v. 2, n. 2, p. 133–168, May/Aug. 2007.
*Facundes, Sidney da Silva. *The language of the Apurinã people of Brazil (Arawak)*. Doctoral dissertation, University of New York at Buffalo, Buffalo, 2000.
*Facundes, Sidney da Silva. The comparative linguistic methodology and its contribution to improve the knowledge of Arawakan. In: Hill, Jonathan D.; Fernando Santos-Granero (eds.). *Comparative Arawakan histories*. Illinois: University of Illinois Press, 2002. p. 74–96.
*
Decadencia de plataformas

[miniatura|[Cory Doctorow, quien acuñou o termo *enshittification* en 2023, fotografiado en 2019.]]
A **decadencia das plataformas** (en ), tamén coñecida en inglés como ***enshittification***, que se podería traducir ao galego literalmente como ***enmerdificación*** (en castelán tamén se ten traducido como *mierdificación*), é unha forma de describir o patrón de decrecemento da calidade das plataformas en liña que actúan como mercados bilaterais. O declive da plataforma pódese ver como unha forma de busca de rendas. Exemplos de suposta *enshittification* inclúen Google, Amazon, Mercado Libre, Bandcamp, Facebook, Reddit e Twitter.

## Definición 
O termo *enshittificación* foi acuñado por Cory Doctorow en xaneiro de 2023 nunha publicación de blog, que logo se volveu a publicar como un artigo en *Wired*, no que explicaba que a enshittificación é a forma en que morren as plataformas: 

### Twitter/X 
Este termo aplicouse aos cambios en Twitter tras a súa adquisición en 2022 por Elon Musk, en particular aos diversos cambios que se fixeron para dificultar o abandono do servizo.  Isto incluíu pechar a API do servizo para deter o uso de software interoperable, suspender os usuarios por publicar os identificadores de Mastodon (un servizo rival) nos seus perfís e impoñer restricións á posibilidade de ver o sitio sen iniciar sesión. Outros cambios incluíron límites de tarifas temporais no número de chíos que se podían ver ao día, a introdución de subscricións de pago ao servizo en forma de Twitter Blue e a redución da moderación. 

## Notas
Lingua matsiguenga

A **lingua matsiguenga**, tamén coñecida como **machiguenga** ou **matsigenka**, é unha lingua da familia arauaca falada no Perú. Pertence ao subgrupo de linguas campa e é falada por 6.200 persoas ao longo do río Manu nos departamentos de Cusco e Madre de Dios.

Segundo Ethnologue, está a sufrir a presión do castelán e do quechua na rexión de Urubamba, pero é activo e saudable na rexión do Manu (a maioría dos falantes son monolingües en matsigenka). É o suficientemente achegada á lingua nomatsiguenga, polo que ás veces se consideran dous dialectos dunha soa lingua; ámbolos dous son falados polo pobo machiguenga. A lingua nanti é parcialmente intelixible mais etnicamente son pobos distintos. O matsiguenga está clasificado como definitivamente en perigo polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.
 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Linguas arauacas
Lingua nanti

A **lingua nanti** é unha lingua arauaca falada por unhas 250 persoas no sueste da Amazonia peruana, principalmente nunha serie de pequenas comunidades situadas preto das cabeceiras dos ríos Camisea e Timpía. Pertence ás linguas campa da familia arauaca, e está máis estreitamente relacionado co matsiguenga, co que é parcialmente intelixible. O nanti está clasificado como "vulnerable" polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

A lingua tamén se chama ás veces kogapakori (variantes: cogapacori, kugapakori), un termo pexorativo de orixe matsiguenga que quere dicir "persoa violenta".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Linguas arauacas
### Bibliografía 
*Crowhurst, Megan e Lev Michael. 2005. Iterative footing and prominence-driven stress in Nanti (Kampa). Language 81(1):47-95.
*Michael, Lev. 2012. Nanti self-quotation: Implications for the pragmatics of reported speech and evidentiality. Pragmatics and Society 3(2):321-357.
*Michael, Lev. 2012. Possession in Nanti. In Alexandra Aikhenvald and R.M.W. Dixon (eds.), Possession and Ownership: A cross-linguistic typology, pp.&nbsp;149–166 . Oxford University Press.
*Michael, Lev. 2005. El estatus sintáctico de los marcadores de persona en el idioma Nanti (Campa, Arawak). Lengua y Sociedad. 7(2):21-32.
Lingua candoshi-shapra

A **lingua candoshi-shapra** (tamén coñecida como candoshi, candoxi, kandoshi, kandozi-Chapra, e murato) é unha lingua indíxena illada falada por varios milleiros de persoas no oeste de América do Sur ao longo dos vales dos ríos Chapuli, Huitoyacu, Pastaza e Morona. Hai dous dialectos, chapara (tamén escrito Shapra) e kandoashi (Kandozi). É unha lingua oficial do Perú, como outras linguas nativas nas áreas nas que se falan e son a lingua predominante en uso. Ao redor do 88,5 por cento dos falantes son bilingües co castelán. A taxa de alfabetización en candoshi-shapra é do 10 ao 30 por cento e do 15 ao 25 ​​por cento en castelán como segunda lingua. Hai un dicionario candoshi-shapra, e as regras gramaticais foron codificadas. O candoshi-shapra está clasificado como definitivamente en perigo polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
Lingua ashéninka

A **lingua ashéninka** (tamén escrita como **ashéninca** ou **ashéninga**) é unha lingua arauaca falada polo pobo ashéninka do Perú e do Brasil. É o nome común de varias variedades que pertencen ao subgrupo de linguas campa. *Ethnologue* distingue sete linguas diferentes no complexo ashéninka, mentres que Pedrós O ashéninka está clasificado como "vulnerable" polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Cushimariano Romano, Rubén e Richer C. Sebastián Q. (2009). *Diccionario asháninka–castellano* (versión preliminar). http://www.lengamer.org/publicaciones/dicc.php
* Crevels, Mily, Lyle Campbell, Veronica Grondona e Mouton De Gruyter. "Language Endangerment in South America: The Clock Is Ticking." A Comprehensive Guide The Indigenous Languages of South America, 2012, 167-234.
*"Asháninka." Language, Alphabet and Pronunciation. Consultado o 5 de maio de 2016.
A Aldea de Abaixo, Folgoso, Abegondo

**A Aldea de Abaixo** é un lugar da parroquia de Folgoso, no concello coruñés de Abegondo, na comarca da Coruña. Segundo o IGE, en 2023 tiña 17 habitantes (9 homes e 8 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Folgoso 
### Parroquias de Abegondo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Abegondo
Seares

Como topónimo **Seares** pode referirse a:

;En Galiza
***Seares de Abaixo**, lugar da parroquia de Ames, no concello de Ames;
***Seares de Arriba**, lugar da parroquia de Ames, no concello de Ames.

;Fóra de Galiza

;En Asturias
*****Seares****, parroquia do concello de Castropol.
Acto de traizón

***Acto de traizón*** (en ) é un filme estadounidense dirixido por Jack Ersgard.

Estreouse en lingua galega a través da TVG o 29 de xullo de 2002.

## Personaxes 
* Maria Conchita Alonso como Eva Ramirez
* Matt McColm como Lance Cooper
* Muse Watson como Trenton Fraser/Mars
* David Groh como Martin Crispin
* Gregory Alan Williams como Beau Morelli
* Susan Lee Hoffman como Sharon Granite
* Lindsey Ginter como Hydra
* Joe Estevez como Winford Scott
* David Stenstrom como Wally Fenster
* Gregg Brazzel como Jupiter

## Notas
A batalla dos outeiros do whisky

***A batalla dos outeiros do whisky*** (en ) é un filme estadounidense de 1965 dirixido e producido por John Sturges. Está protagonizado por Burt Lancaster, Lee Remick, Jim Hutton e Pamela Tiffin. Baséase na novela homónima de Bill Gulick, publicada en 1963.

Estreouse en galego o 20 de xuño de 1993 na TVG.

## Personaxes 
* Burt Lancaster como Coronel Thaddeus Gearhart
* Lee Remick como Cora Templeton Massingale
* Jim Hutton como Capitán Paul Slater
* Pamela Tiffin como Louise Gearhart
* Donald Pleasence como Oracle Jones
* Brian Keith como Frank Wallingham
* Martin Landau como Walks-Stooped-Over
* John Anderson como Sarxento Buell
* Tom Stern como Kevin O'Flaherty
* Robert J. Wilke como xefe 5 Barrels
* Dub Taylor como Clayton Howell
* Whit Bissell como Hobbs
* Helen Kleeb as Henrietta
* Val Avery como camareiro en Denver
* Noam Pitlik como intérprete indio
* Billy Benedict como Simpson
* Hope Sommers como Mrs. Hasselrad

## Notas
Planudes

**Planudes** (en latín *Planudes*, en grego Πλανούδης) tamén chamado ***Planudes Máximo***, foi un monxe e erudito Constantinopolitano da época romana oriental.

## Traxectoria 
Naceu en Nicomedia de Bitinia (hoxe Izmit). Distinguiuse como teólogo, gramático e retórico, pero o seu papel máis interesante foi o de compilador das coleccións de poetas gregos menores (coñecidos como *grilandas* ou antoloxías, (Στέφανοι, ̓Ανθολογίαι). Viviu en Constantinopla na primeira metade do século XIV.

Andrónico II Paleólogo enviouno como embaixador a Venecia en 1327. Descoñécense outros fitos da súa vida pública ou privada.

As súas obras individuais non teñen a suficiente importancia para ser enumeradas unha a unha e é necesario agrupalas tematicamente: 

* oracións e homilías.
* traducións do latín ao grego: o *Soño de Escipión*, incluído na *República*  de Cicerón, *As metamorfoses* de Ovidio, a *Disticha de Moribus* de Dionisio Catón, o *Consolo da filosofía*, de Boecio, a *Ars grammatica* de Elio Donato, a *Guerra das Galias*, de Xulio César, *A cidade de Deus* de Agostiño de Hipona.
* dúas obras gramaticais. 
* unha colección de *Fábulas* de Esopo.
* algunhas obras aritméticas entre as que se atopan importantes comentarios sobre *a Aritmética* de Diofanto. 
* algúns traballos de historia natural.
* comentarios sobre retóricos gregos.
* un poema en 47 versos hexámetros e algún outro poema menor. 

A súa obra principal, a *Antoloxía* de Planudes, foi inicialmente considerada a *Antoloxía grega* por excelencia ata que se descubriu a *Antoloxía* de Constantino Céfalas.

### *A Antoloxía* de Planudes 
Consta de sete libros, cada un dos cales, excepto o quinto e o sétimo, está dividido en capítulos e ordenados por orde alfabética. O primeiro libro titúlase Έπιδειτικά (*cousas pomposas*, cousas*ostentosas*) e recolle epigramas sobre este tema. O segundo, σκωπτικά, fala de temas satíricos. O terceiro, ἐπιτύμβια, é de temática sepulcral, inscricións en túmulos. O cuarto contén inscricións en estatuas de atletas e outras obras de arte. O quinto recolle a Ἔκφρασις de Cristodoro e inscricións e epigramas en estatuas de carros no Hipódromo de Constantinopla. O sexto, ἀναθηματική, reúne maldicións. E o sétimo, ἐρωτικά, fala de cuestións amorosas. Esta distribución é diferente á que fai Agatías na súa colección, coa que ás veces se confundiu. Esta *Antoloxía* recolle e organiza a de Constantino Céfalas, e engade algúns epigramas diferentes.

## Notas
A bela do Pacífico

***A bela do Pacífico*** (en ) é un filme estadounidense de 1953 dirixido por Curtis Bernhardt e protagonizado por Rita Hayworth, José Ferrer e Aldo Ray. O filme foi distribuído por Columbia Pictures e baséase nunha historia curta escrita por W. Somerset Maugham en 1921, "Miss Thompson" (posteriormente titulada "Rain"). Recibiu un nomeamento ao Óscar á mellor canción orixinal ("Sadie Thompson's Song") na 26ª edición dos premios.

Estreouse en galego o 26 de outubro de 1994 na TVG.

## Personaxes 
* Rita Hayworth como Sadie Thompson
* José Ferrer como Alfred Davidson
* Aldo Ray como Sarxento Phil O'Hara
* Russell Collins como Dr. Robert MacPhail
* Diosa Costello como Ameena Horn
* Harry Bellaver como Joe Horn
* Wilton Graff como Gobernador
* Peggy Converse como Margaret Davidson
* Henry Slate como soldado Griggs
* Rudy Bond como soldado Hodges
* Charles Bronson como soldado Edwards (acreditado como Charles Buchinsky)
* Frances Morri como Mrs. MacPhail

## Notas
Lingua caquinte

A **lingua caquinte** ou **poyenisati** é unha lingua da familia arauaca falada no Perú. Fálase ao longo dos ríos Poyeni, Mayapo, Picha, Yori, e Agueni, con algúns falantes nos ríos Sensa e Vitiricaya, en Junín, Perú. É unha lingua ameazada de desaparecer. O caquinte está clasificado como definitivamente en perigo polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.
 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Linguas arauacas
### Ligazóns externas 
* ELAR collection: An Audiovisual Corpus of Caquinte (Arawak) depositado por Zachary O'Hagan
Lingua munichi

A **lingua munichi** é unha lingua indíxena illada e extinta recentemente. Falábase na aldea dos munichis, a uns 16 quilómetros ao oeste de Yurimaguas, departamento de Loreto, no Perú. En 1988 había dous falantes como lingua materna, mais non se coñecían dende os anos 70. A última falante coñecida, Victoria Huancho Icahuate, morreu a finais dos anos noventa. A partir de 2009 hai varios semifalantes que conservan un coñecemento léxico e gramatical parcial mais significativo da lingua (Michael et al. 2013). O munichi está clasificado como en perigo crítico polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Gibson, Michael L. 1996. *El Munichi: Un idioma que se extingue*. Serie Lingüística Peruana, 42. Pucallpa: Instituto Lingüístico de Verano. Available here.
* Jolkesky, M. 2016. Estudo arqueo-ecolinguístico das terras tropicais sul-americanas. Brasilia: UnB. PhD Dissertation. Available here.
* Michael, Lev, Stephanie Farmer, Greg Finley, Christine Beier, and Karina Sullón Acosta. 2013. A sketch of Muniche segmental and prosodic phonology. International Journal of American Linguistics 79(3):307-347.
* Michael, L.; Beier, Ch.; Acosta, K. S.; Farmer, S.; Finley, G.; Roswell, M. (2009). Dekyunáwa: Un diccionario de nuestro idioma muniche. (manuscrito).
Ajamil de Cameros

**Ajamil de Cameros** é un concello e localidade da comunidade autónoma da Rioxa (España). Atópase na conca do río Leza, comarca do Camero Viejo. Está formado por tres núcleos de poboación: Ajamil de Cameros, Larriba e Torremuña. Pertence ao partido xudicial de Logroño. O 16 de maio de 2008 o Parlamento da Rioxa aprobou o cambio do nome do concello de *Ajamil* a *Ajamil de Cameros*.

## Notas 
## Véxase tamén
Lynn Conway

**Lynn Ann Conway**, nada o 2 de xaneiro de 1938 e finada o 9 de xuño de 2024, foi unha informática, enxeñeira eléctrica e activista trans estadounidense.

Conway traballou en IBM durante a década dos 60, onde inventou a xestión xeneralizada dinámica de instrucións, un avance fundamental na execución fóra de orde usado pola meirande parte de procesadores informáticos contemporáneos para mellorar a súa eficiencia. Tamén comezou a revolución en deseño de chips VLSI de Mead-Conway, referida aos microchips integrados a gran escala. A devandita revolución estendeuse rapidamente ás universidades e á industria informática durante os 80, creando os alicerces da actual infraestrutura de deseño de chips.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e formación 
Conway criouse en White Plains, Nova York. De cativa era tímida, e padeceu disforia de xénero. Estaba moi interesada na astronomía, e chegou a construír o seu propio telescopio. No instituto, destacou en matemáticas e ciencias.

Ingresou no MIT en 1955, con moito éxito académico. Porén, sufriu a nivel psicolóxico debido ao fracaso da súa transición de xénero no ano 1957. Tras traballar como técnica electrónica durante varios anos, Conway continuou os seus estudos na Escola de Enxeñaría e Ciencias Aplicadas da Universidade de Columbia, onde obtivo o seu mestrado en 1963.

### Época en IBM 
Conway foi recrutada por IBM en Yorktown Heights, Nova York en 1964, e axiña foi elixida para o equipo de arquitectura de hardware, co obxectivo de deseñar un superordenador avanzado. Entre os investigadores do grupo, atopábanse tamén John Cocke, Brian Randell, Herbert Schorr, Ed Sussenguth ou Fran Allen, entre outros. No proxecto de Sistemas de Computacións Avanzados (ACS, polas siglas en inglés) inventouse a xestión xeneralizada dinámica de instrucións.

### Transición de xénero 
Tras coñecer os avances pioneiros de Harry Benjamin no eido da saúde para mulleres trans, Conway decidiu contactar con el para iniciar a súa cirurxía de afirmación de xénero.  Naquela época, a científica sufría unha grave depresión a causa da disforia de xénero. Benjamin prescribiulle un tratamento hormonal, iniciando a súa transición.

Conway, casada e con dous fillos, non puido seguir en contacto con estes a causa da lexislación da época. A empresa non se desculparía publicamente até o 2020.

### Carreira profesional 
Despois de completar a súa transición en 1968, Conway foi programadora informática en Computer Applications, Inc.; entre 1969 e 1972, traballou en Memorex como deseñadora de sistemas dixitais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web personal
La Fidelidad Gallega

***La Fidelidad Gallega*** foi un periódico editado na Coruña entre 1887 e 1888.
## Historia e características 
Periódico carlista, tiña como lema "Religión, Patria y Monarquía". Apareceu o 18 de novembro de 1887. Dirixido por Antonio María Ibáñez Conde. En decembro entrou a formar parte da redacción Carlos Martínez Esparís. O seu director foi procesado por inxurias ao rei e á raíña. cesou a súa ùblicación o 19 de febreiro de 1888.
## Notas
El Progreso (1887)

***El Progreso*** foi un periódico editado na Coruña entre 1887 e 1888.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico republicano*, apareceu en 1887. Seguía a Manuel Ruiz Zorrilla. Aparecía os luns, mércores e venres, e dende febreiro de 1888 pasou a ser diario, cambiando o seu subtítulo por *Diario republicano progresista*. Entre os seus colaboradores figurou Manuel Casás Fernández. O último número coñecido é o 80 que apareceu o 9 de maio de 1888. Os caixistas do periódico publicaron unha carta en *A Fuliada* o 17 de maio acusando ao editor Castro de que non lles pagaba.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Polícrates (escultor)

**Polícrates** (en latín *Polycrates*, en grego antigo Πολυκράτης) foi un escultor grego que Plinio o Vello menciona como un dos que fixeron *athletas et armatos et venatores sacrificantesque* (*atletas e armados e cazadores e sacrificantes*).

Un fragmento dun Hermes na Vila Mattei leva a inscrición (parcialmente mutilada): ΤΙΜΟΘΕΟΣ ΑΘΗ... ΠΟΛΓΚΡ......, sobre o que se construíu a hipótese de que era ateniense e contemporáneo de Timoteo e que o Hermes era unha copia dunha estatua de bronce de Timoteo. A inscrición completa sería Τιμόθεος ̓Αθηναι̂ος ἀνέθηκε, Πολυκράτης ἐποίει (*Timoteo o ateniense dedicouna, Polícrates fíxoa*) .
## Notas
Universidade de Milán

miniatura| Entrada principal da Reitoral pola Vía Festa do Perdono.|346x346px
A **Universidade de Milán,** en italiano *Università degli Studi di Milano*, **UNIMI**, é unha das maiores universidades de Italia con 60.162 estudantes (2013/14),  4.150 persoal docente e non docente (2009/2010).

## Historia 
A Universidade de Milán foi fundada o 30 de setembro de 1923, cando a Facultade de Artes e Filosofía da Academia de Milán, activa desde 1862, fusionouse cos "Istituti Clinici di Perfezionamento" fundados por Luigi Mangiagalli en 1906.

As actividades de investigación e docencia da Universidade desenvolvéronse notabelmente ao longo dos anos e mereceron o recoñecemento internacional. A institución é o único membro italiano da Liga de Universidades Europeas de Investigación (LERU). Un prestixioso grupo de vinte universidades europeas centradas na investigación. Tamén foi recoñecida como a primeira universidade de Italia e a sétima de Europa.

A nivel local, a universidade adoita denominarse "Estatal" para evitar confusións con outras institucións académicas da cidade.

## Organización 
A universidade está dividida en 9 facultades:

* Facultade de Agricultura
* Facultade de Arte e Filosofía
* Facultade de Dereito
* Facultade de Ciencias e Tecnoloxías
* Facultade de Medicina e Cirurxía
* Facultade de Farmacia
* Facultade de Ciencias Políticas, Económicas e Sociais
* Facultade de Deportes e Educación Física
* Facultade de Veterinaria

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Universidade de Milán 
* Centro de estudantes
Tempada 1919/20 do Deportivo da Coruña

Durante a **tempada 1919/20** o **Deportivo da Coruña** competiu no Campionato de Galicia, rematando na segunda posición.

## Persoal 
### Xogadores 
## Clasificación 
## Partidos 
### Pretempada e amigables 
### Campionato de Galicia 
## Notas
Corteo

Como topónimo **Corteo** pode referirse a:

;En Galiza
***Corteo de Abaixo**, lugar da parroquia de Monteagudo, no concello de Arteixo;
***Corteo de Arriba**, lugar da parroquia de Monteagudo, no concello de Arteixo.
Outeiro de Rei (homónimos)

Como topónimo **Outeiro de Rei** pode referirse a:

;En Galiza
***Outeiro de Rei**, concello da comarca de Lugo;
****Outeiro de Rei**, parroquia de dito concello;
*****Outeiro de Rei**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Outeiro de Reis**, lugar da parroquia de Basadre, no concello de Agolada.
A casa das belas adormentadas

***A casa das belas adormentadas*** () é unha novela curta do escritor nipón Yasunari Kawabata, publicada en 1961. Conta a historia dun home solitario, o vello Eguchi, quen adoita visitar a Casa das Belas Adormentadas coa esperanza de atopar algo máis na súa vida. Foi publicada en galego por Rinoceronte Editora, con tradución de Mona Imai.

## Sinopse 
A casa que da nome á obra é un establecemento onde homes vellos pagan para durmir xunto con rapazas novas, as belas adormentadas, que están drogadas e espidas. Os anciáns deben tomar tamén pílulas para durmir, evitando calquera comportamento de mal gusto. Eguchi dorme sempre con mozas distintas, xa que visita a casa sen previo aviso. Ao descubrir que todas elas son virxes, decide cumprir coas regras da casa. Cada unha das rapazas é descrita polo narrador, mesturando elementos dos seus soños.

## Influencia 
A trama da novela curta *Memoria de mis putas tristes*, do premio Nobel Gabriel García Márquez, está baseada nesta obra de Kawabata.

## Traducións 
* *A casa das belas adormentadas* (2007). Tradución directa do xaponés de Mona Imai. Rinoceronte Editora.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Charlie Moore

**Charlie Edward Moore**, máis coñecido como **Charlie Moore**, nado o 3 de febreiro de 1998 en Chicago, Illinois, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense que xoga como base para Río Breogán da Liga ACB.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Proballers
Antonio Ibáñez Conde

**Antonio María de Ibáñez Conde**, nado cara a 1854 e finado en Redondela en marzo de 1926, foi un xornalista galego.

## Traxectoria 
Bisneto de Antonio Raimundo Ibáñez Llano y Valdés, fillo de Antonio Ibáñez e Manuela Conde, herdou o título de marqués de Sargadelos. Foi director de *La Fidelidad Gallega* e redactor de *El Baluarte de Galicia*. Foi procesado for furto en Padrón en 1896. Finou en Redondela en marzo de 1926.
## Vida persoal 
Casou en Redondela con Elia Araujo Taboas e foi pai de tres fillos.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Tumba de Antonio María Ibáñez no cemiterio de Redondela
* Tarxeta de visita de Antonio María de Ibáñez Conde
Loña do Monte (homónimos)

Como topónimo **Loña do Monte** pode referirse a:

;En Galiza
***Loña do Monte**, parroquia eclesiástica do arciprestado dos Milagres da diocese de Ourense;
***Loña do Monte**, parroquia do concello de Esgos;
***Loña do Monte**, parroquia do concello de Nogueira de Ramuín.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Casal do Monte

Como topónimo **Casal do Monte** pode referirse a:

;En Galiza
***Casal do Monte**, lugar da parroquia de Saxamonde, no concello de Redondela;
***O Casal do Monte**, lugar da parroquia de Coiro, no concello da Laracha.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Callitriche truncata

***Callitriche truncata*** é unha especie de planta da familia Plantaginaceae. Teñen unha forma de crecemento autoportante e follas sinxelas e anchas. Os individuos poden chegar a 10&nbsp;cm de alto.

## Notas
Bukavu

**Bukavu** é unha cidade do leste da República Democrática do Congo, situada no extremo suroeste do lago Kivu, ao oeste de Cyangugu en Ruanda, e separada dela pola desembocadura do río Ruzizi. É a capital da provincia de Kivu do Sur e en 2016 tiña uns 870&nbsp;954 habitantes. En 2021 tiña unha poboación urbana estimada de 1&nbsp;133&nbsp;000 habitantes.

## Notas 
## Véxase tamén
San Roque l'Acebal, Llanes

'''San Roque l'Acebal, Llanes''' é unha parroquia do concello de Llanes, en Asturias. A súa poboación, que habita no único núcleo da parroquia, era de 349 habitantes en 2020. 

## Xeografía 
Limita coas parroquias de Cue (ao norte), Purón (ao sur), Andrín (ao leste) e Llanes (ao oeste).

## Notas
Azahara Palomeque Recio

**Azahara Palomeque Recio**, nada en El Sur, 1986, é unha escritora, poeta e xornalista española.

## Traxectoria 
Palomeque é licenciada en Periodismo e Comunicación Audiovisual pola Universidade Carlos III de Madrid. Ademais, ten un máster de Estudos Luso-Brasileiros pola Universidad de Texas en Austin, que cursou en Estados Unidos. En 2017, doutorouse en Literatura española e latinoamericana pola Universidade de Princeton coa tese titulada: *Transatlantic Memories of the Spanish Civil War: Cultural Imperialism, Politics of Solidarity, and Resistance in Spain and Latin America (1936-1978)*, (Memorias transatlánticas da Guerra civil española: imperialismo cultural, políticas de solidariedade e resistencia en España e América Latina) sobre o exilio republicano español.

En 2022, después de trece anos vivindo nos Estados Unidos, Palomeque volveu a España e presentou o seu libro *Curriculum*, onde realiza unha crítica á idea da meritocracia e a  precariedade laboral da súa xeración. Ademais da súa faceta como escritora, tamén colabora con distintos medios de comunicación españois, como as revistas *CTXT* e *La Marea*, a *Cadena SER* e o programa *Carne cruda*, e o diario *El País*.

## Notas
Mel Bonis

**Mélanie Hélène Bonis**, máis coñecida coma **Mel Bonis**, nada o 21 de xaneiro de 1858 en París e finada o 18 de marzo de 1937 en Sarcelles, foi unha prolífera compositora francesa dos finais do romanticismo. Escribiu máis de trescentas pezas, incluíndo obras para piano solo e a catro mans, pezas de órgano, música de cámara e coral, unha misa, obras para orquestra e "mélodies".

Alumna de, entre outros, César Franck e Charles Koechlin, forma parte dende principios do século xx, das artistas máis vangardistas en Francia. Aínda que non frecuentaba moito a compositores contemporáneos, o seu estilo aseméllase a un dos seus mestres, Gabriel Fauré, así coma ao de outros compositores coma Franck e Claude Debussy.

## Traxectoria 
### Infancia 
Nada o 21 de xaneiro de 1858 en París, recibe unha estrita educación relixiosa. A súa nai recítalle a miúdo "Imitation pour les tout petits", é dicir, "Imitación para os máis pequenos", ás súas dúas fillas, imbuíndolles deste xeito dende a infancia, os principios da relixión católica. Ademais, na escola, Mel Bonis mostra unha gran facilidade para o estudo. Dende moi cedo, sente unha gran piedade e unha profunda fe que conservaría ao longo da súa vida.

Estuda de forma autodidacta e recibe leccións de piano e solfexo a partir dos doce anos. Ata 1876, traballa na súa técnica pianista, lendo e tocando sen problemas. Posúe sensibilidade e finura, acadando incluso improvisacións incríbeis. É Hippolyte Maury, profesor de cornetín, quen lle presenta a César Franck, dándolle este último clases particulares de piano e afoutándoa a presentarse aos exames de ingreso do Conservatorio de París.

## Composicións 
### Música de cámara 
* *Suite en trio*, para frauta, violín e piano, [Op. 59] (1903).
* *Fantaisie en septuor*, para dúas frautas, dous violíns, viola, violoncello e piano, [Op. 72] (1906).
* *Scènes de la forêt*, para frauta, trompa e piano, [Op. 123] (1928).
* *Suite dans le style ancien*, para frauta, violín e piano, [Op. 127 No. 1] (1928).
* *Suite orientale*, [Op. 48].
* *Soir, matin*, para violín e piano.
* *Nocturne*.
* *Quatuor pour piano e cordes en si bémol*, [Op. 69].
* *Quatuor pour piano et cordes en ré*, [Op. 124].
* Sonata para frauta en Do sostido, [Op. 64].
* Sonata para violonchelo en Fa maior, [Op. 67].
* Sonata para violín en Fa sostido menor, [Op. 122].

### Música para piano 
Edición moderna en nove volumes publicada por Furore:
* *Femmes de légende* – (1o volume).
* *Pièces pittoresques et poétiques I* *et* *II* – (2o e 3o volume).
* *Concert pièces* – (4o volume).
* *Danses et pièces légères* – (5o volume).
* *Piano à quatre mains A* – (6o volume).
* *Pièces pittoresques et poétiques III* – (7o volume).
* *Piano à quatre mains B* – (8o volume).
* *Deux pianos à quatre mains* – Scherzo [Op. 40] e Variacións [Op. 85], (9o volume).

### Música infantil 
* ''Children's Scenes* – [Op. 92] (1912).
* *Album pour les tout petits* – [Op. 103] (1913).
* *17 Pièces enfantines* – [Op. 116] (1926).
* *Miocheries* – [Op. 126] (1928).
* *Neuf Pièces faciles* – [Op. 148] (1936).

### Música de órgano 
* *L'Œuvre verter orgue'' – 27 pezas, (con Toccata, Cantabile, Coral, etc.).

## Notas
Se Acabó la Fiesta

**Se Acabó la Fiesta** (SALF) é unha agrupación de electores española fundada pola personalidade das redes sociais Alvise Pérez, antigo militante de Cidadáns e UPyD, así como delegado internacional da á xuvenil dos Liberal Demócratas no Reino Unido.

Politicamente, SALF describiuse a si mesma como unha forza política anticorrupción, antisistema e liberal. Varios analistas políticos e medios de comunicación considérana unha agrupación populista de extrema dereita que compite con Vox. A agrupación de electores participou nas eleccións ao Parlamento Europeo de 2024 en España, obtendo algo máis de 800 000 votos e tres eurodeputados.

## Notas
Belles

Como topónimo **Belles** pode referirse a:

;En Galiza
***Belles de Abaixo**, lugar da parroquia de Macenda, no concello de Boiro;
***Belles de Arriba**, lugar da parroquia de Macenda, no concello de Boiro.
Función de Dirichlet

En matemática, a **función de Dirichlet**, chamada así en honra ao matemático alemán Peter Gustav Lejeune Dirichlet, é unha función matemática especial, que ten a peculiaridade de non ser continua en ningún punto do seu dominio. 

Indica os números racionais como subconxunto dos reais.

## Definición 
Se c,d \in \mathbb{R} , c \neq  d, defínese a función de Dirichlet como:

D(x) = \begin{cases} c, & \text{se }x \in \mathbb{Q} \\ d, & \text{se }x \in \mathbb{R}\setminus\mathbb{Q} \end{cases} 

Usualmente tómanse os valores de c=1 e d=0.

## Propiedades 
* Para c=1 e d=0, a función de Dirichlet é a función indicadora dos números racionais como subconxunto dos números reais.

* A función de Dirichlet é descontinua en todo punto do seu dominio.
{{Math proof|proba|proof=Para probar que  D  non é continua nun punto  x \in \mathbb{R} , precisamos ver que  \exists \varepsilon > 0 : \forall \delta >0, \, \exists y \in ]x-\delta, x+\delta[  tal que  \vert D(x)-D(y)\vert \geq \varepsilon .

*Se  x \in \mathbb{Q} , entón  D(x)=1 . Podemos tomar  \varepsilon = \frac{1}{2} . Como os irracionais son densos en  \mathbb{R} , non importa qué  \delta  tomemos, podemos asegurar a existencia dun y \in ]x-\delta, x+\delta[ \cap (\mathbb{R} \setminus \mathbb{Q})  tal que  \vert D(x)-D(y)\vert = \vert 1-0\vert = 1 \geq \varepsilon .

*Se  x \in \mathbb{R} \setminus \mathbb{Q} ,  entón  D(x)=0 . Podemos tomar de novo  \varepsilon = \frac{1}{2} . Como os racionais son densos en  \mathbb{R} , non importa qué  \delta  tomemos, podemos asegurar a existencia dun y \in ]x-\delta, x+\delta[ \cap (\mathbb{Q})  tal que  \vert D(x)-D(y)\vert = \vert 0-1\vert = 1 \geq \varepsilon .|title=Demostración}}

* Analiticamente, a función de Dirichlet pódese representar como o límite dobre dunha sucesión de funcións: .D(x)=\lim_{k\to\infty}\left(\lim_{j\to\infty}\left(\cos(k!\pi x)^{2j}\right)\right)
* A función de Dirichlet é periódica, xa que  D(x+q) = D(x) \quad
\forall x \in \mathbb{R}, \forall q \in \mathbb{Q}  .Esta función, por tanto, é un exemplo dunha función periódica non constante cuxo conxunto de períodos é denso en \mathbb{R}  (os racionais).
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Función de Thomae, variación da función de Dirichlet continua nos irracionais e descontinua nos racionais.

### Ligazóns externas 
* 
* The Modified Dirichlet Function por George Beck, *The Wolfram Demonstrations Project*.
Telecinesia

dereita|thumb|Concepción artística da telecinesia espontánea da revista francesa *La Vie Mysterieuse* (1911).
A **telecinesia** é o movemento ou distorsión de obxectos co poder da mente, un feito considerado un engano pola maioría da comunidade científica pero que é defendido polos estudosos da parapsicoloxía. A primeira mención ao termo data dun escrito de 1890 de Alexander N. Aksakof. Orixinalmente, facía mención a movementos causados por seres sobrenaturais (anxos, demos ou espíritos) pero máis adiante pasou a significar a modificación consciente de corpos físicos sen tocalos, só coa enerxía saída do cerebro.

Non hai ningún experimento aceptado universalmente que probe a existencia deste fenómeno, posto que as probas e observacións ou ben non eran replicábeis ou tiñan carencias metodolóxicas que invalidaban as súas conclusións. Os psicólogos explican a crenza na telecinesia pola tendencia a buscar patróns explicativos de sucesos anormais (clustering illusion) ou polo que rodea o espectáculo da maxia, que causa unha suspensión da credulidade. James Randi Educational Foundation ofrece un premio dun millón de dólares a quen poida demostrar sen dúbidas a existencia da telecinesia ou outras actividades similares, até o momento sen outorgar.

## A telecinesia na ficción 
Os poltergeist e outros sucesos parecidos poden incluírse dentro da telecinesia, amplamente presente na ficción, incluíndo por exemplo:

* *Carrie* (1976), de Stephen King
* *A guerra das galaxias*
* Yumi en *Código Lyoko*
* Varios Pokémon
* Magos mitolóxicos, como Merlín, ou modernos, como Lord Voldemort
* *Akira*
* *Looper* (2012), de Rian Johnson
* *Matilda* de Roald Dahl
* O anel de *The Crazy Haaks 2*
* Jean Grey dos X-Men e Scarlet Witch dos Avengers nos cómics de Marvel.

## Notas
Piñeiro de Abaixo

Como topónimo **Piñeiro de Abaixo** pode referirse a:

;En Galiza
***Piñeiro de Abaixo**, lugar da parroquia de Boqueixón, no concello de Boqueixón;
***Piñeiro de Abaixo**, lugar da parroquia de Rioaveso, no concello de Cospeito;
***Piñeiro de Abaixo**, lugar da parroquia de Carelle, no concello de Sobrado;
***O Piñeiro de Abaixo**, lugar da parroquia de Sendelle, no concello de Boimorto.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Piñeira de Abaixo**, lugar da parroquia de Piñeira, no concello de Ribas de Sil.
Portfolio de Galicia

***Portfolio de Galicia*** foi unha publicación editada na Coruña entre 1901 e 1912.

## Historia e características 
Publicación coleccionable por fascículos que puxo en marcha Pedro Ferrer en decembro de 1901. Foi unha colección de fotografías de Galicia feitas polo propio Pedro Ferrer e outros fotógrafos galegos da época como Francisco Zagala ou Jaime Pacheco. A primeira serie foi editada por *El Correo Gallego*. O último número desta primeira serie foi o 24, aparecido en a principios de 1904. En 1904 Pedro Ferrer recompilou esta primeira serie e editouna nun volume co título ***Portfolio Galicia. Naturaleza y Arte***.

En abril de 1910 publicouse o primeiro caderno da segunda serie, que continuou polo menos ata o número 16, aparecido en decembro de 1912.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Tras da Agra

Como topónimo **Tras da Agra** pode referirse a:

;En Galiza
***Tras da Agra**, lugar da parroquia de Canduas, no concello de Cabana de Bergantiños;
***Tras da Agra**, lugar da parroquia de Xallas de Castriz, no concello de Santa Comba.

## Véxase tamén
### Outros artigos
O boneco diabólico

***O boneco diabólico*** (en ) é un filme británico de 1964 dirixido e producido por Lindsay Shonteff. Está protagonizado por Bryant Haliday, William Sylvester e Yvonne Romain. Conta a historia dun malvado hipnotizador e do seu boneco ventrílocuo Hugo.

Estreouse en galego o 3 de agosto de 1989 na TVG.

## Personaxes 
* Bryant Haliday como O Gran Vorelli
* William Sylvester como Mark English
* Yvonne Romain como Marianne Horn
* Sandra Dorne como Magda Cardenas
* Nora Nicholson como tía Eva
* Alan Gifford como Bob Garrett
* Karel Stepanek como Dr. Heller
* Francis De Wolff como Dr. Keisling (acreditado como Francis de Wolff)
* Philip Ray como tío Walter (sen acreditar)
* Pamela Law como moza de Garrett (sen acreditar)
* Heidi Erich como Grace (sen acreditar)
* Anthony Baird como soldado (sen acreditar)
* Trixie Dallas como Miss Penton (sen acreditar)
* Margaret Durnell como a condesa (sen acreditar)
* Ray Landor como bailarín (sen acreditar)
* Ella Tracey como Louisa (sen acreditar)
* Guy Deghy como Hans (sen acreditar)
* David Charlesworth como Hugo (sen acreditar)
* Lorenza Coalville como Mercedes (sen acreditar)
* Jackie Ramsden como a enfermeira (sen acreditar) 

## Notas