open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Xigante gasoso

[dereita|miniatura|[Xúpiter; o maior dos dous xigantes gasosos do sistema solar.]]
[dereita|miniatura|[Saturno, o segundo xigante gasoso do sistema solar.]]
Un **xigante gasoso** é un planeta xigante composto esencialmente de gas, isto é hidróxeno e helio. No sistema solar hai dous, Xúpiter e Saturno.

## Historia do nome 
O termo apareceu por primeira vez no relato de James Blish "Solar Plexus", na versión que apareceu na antoloxía de 1952 *Beyond Human Ken*. Orixinalmente era sinónimo de "planeta xigante", pero na década de 1990, estableceuse que Urano e Neptuno pertencían a unha clase distinta de obxectos, diferente da que formaban parte Xúpiter e Saturno. Os dous primeiros planetas están compostos principalmente de elementos volátiles máis pesados que o hidróxeno e o helio como auga, metano e amoníaco, o que se denomina en planetoloxía *xeado*, polo tanto agrupáronse na categoría de xigantes xeados.

## Estrutura / composición 
Xúpiter e Saturno consisten principalmente de hidróxeno e mais helio, os elementos máis pesados representan só entre o 3% e o 13% da súa masa. A súa estrutura interna fórmaa unha capa externa de hidróxeno molecular gasoso, que pasa a se converter en líquido coa profundidade, comprimindo unha capa de hidróxeno metálico líquido rodeando, probablemente, un núcleo de rocha e xeo. A capa externa, é dicir, a atmosfera caracterízase pola presenza de varias bandas nubosas compostas principalmente de auga e amoníaco. A capa de hidróxeno metálico representa o "corpo" destes planetas, e o nome de metálico vén do feito de que se sitúa nunha zona onde a presión é tal que o hidróxeno se comporta como un condutor eléctrico. O núcleo central consistiría pola súa parte nunha mestura de elementos máis pesados (especialmente rocha ou metal) a temperaturas (20 000 K) e presións tales que as súas propiedades son pouco coñecidas coa confirmación dos descubrimentos de planetas grazas ás melloras na técnica que trouxo consigo a misión Kepler, fíxose común o descubrimento de planetas máis pequenos, mesmo ananos gasosos.

### Clasificación 
Segundo a clasificación de David Sudarsky os gasosos extrasolares divídense en cinco clases: clase I: nubes de amoníaco; clase II: nubes de auga; clase III: desanubrados; clase IV: metais alcalinos e clase V: nubes de silicato.

## Notas
Encoro de Sau

O **encoro de Sau** (en catalán: *pantà de Sau*) é un encoro que pertence ao río Ter, creado por unha presa situada no concello de Vilanova de Sau, en Cataluña. Atópase aos pés do macizo das Guilleries, estendéndose polos termos municipais de Vilanova de Sau, Les Masies de Roda, Tavertet e L'Esquirol, na comarca de Osona, provincia de Barcelona.

Xuntamente cos de Susqueda e do Pasteral, forma parte dun sistema de tres encoros que unen a comarca de Osona coa da Selva, xa na provincia de Xirona.

O encoro, inaugurado en 1962, cubriu a localidade de Sant Romà e os seus restos, especialmente o campanario da igrexa románica do século XI, son visibles cando o nivel de auga é baixo.

Ten unha lonxitude de 17&nbsp;km e 3&nbsp;km de largo, cunha capacidade máxima de 151,3 hm³. Permítese nel a práctica de deportes náuticos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Información dos encoros de Cataluña. Axencia Catalá da Auga
Ricarda Huch

miniatura|dereita|Huch en 1930.
**Ricarda Octavia Huch**, nada en Brunswick o 18 de xullo de 1864 en Braunschweig e finado o 17 de novembro de 1947 en Schönberg im Taunus, hoxe Kronberg, foi unha escritora, filósofa e historiadora alemá.

## Obra 
* *Erinnerungen von Ludolf Ursleu dem Jüngeren* (1893)
* *Fra Celeste* (1899)
* *Die Blütezeit der Romantik* (1899) 
* *Ausbreitung und Verfall der Romantik* (1902)
* *Aus der Triumphgasse* (1902)
* *Vita somnium breve* (1903. Posterioramente titulada *Michael Unger*, 1913)
* *Von den Königen und der Krone* (1904)
* *Die Geschichten von Garibaldi* (1906)
* *Menschen und Schicksale aus dem Risorgimento* (1908)
* *O derradeiro verán* (*Der letzte Sommer*, 1910)
* *Das Leben des Grafen Federigo Confalonieri* (1910)
* *Der große Krieg in Deutschland*. Three volumes (1912 - 1914)
* *Natur und geist als die Wurzeln des Lebens und der Kunst* (1914)
* *Wallenstein* (1915)
* *Das Judengrab* (1916)  
* *Luthers Glaube* (1916)
* *Der Fall Deruga* (1917) 
* *Der Sinn der Heiligen Schrift* (1919)
* *Michael Bakunin und die Anarchie* (1923)
* *Im alten Reich* (1927)
* *Gesammelte Gedichte* (1929)
* *Deutsche Geschichte* (1934–1949)
* *Frühling in der Schweiz, Jugenderinnerungen* (1938)
* *Herbstfeuer* (1944)
* *Urphänomene* (1946)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Frank Cuesta

**Francisco Javier Cuesta Ramos**, coñecido como **Frank Cuesta**, nado en León o 16 de outubro de 1971, é un adestrador de tenis, presentador de televisión e explorador español que actualmente vive en Bangkok, Tailandia.
## Traxectoria 
Acadou a fama entre 2010 e 2013 cando presentou o programa *Frank de la jungla*, que se emitiu en Cuatro e Energy (ambos propiedade de Mediaset España), e que recibiu un Premio Ondas o 8 de novembro de 2011. Tamén presentou *La selva en casa*, que de igual xeito se emitiu en Cuatro e entre 2013 e 2014 presentou o programa *Natural Frank*. En marzo de 2014 comezou a súa traxectoria na canle Discovery MAX, presentando o programa *Wild Frank*.

## Programas de televisión 
**Frank de la jungla* (Cuatro) (2010–2013)
**La selva en casa* (Cuatro) (2011–2012)
**Natural Frank* (Cuatro) (2013–2014)
**Wild Frank* (Discovery MAX) (2014–*presente*)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial 
* Wild Frank en DMAX
Scott Adsit

**Robert Scott Adsit**, nado o 26 de novembro de 1965 en Northbrook, Illinois, é un actor e humorista estadounidense.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Triángulo estival

miniatura|Triángulo estival
O **triángulo estival** é un asterismo astronómico que imaxina un triángulo debuxado na esfera celeste no hemisferio norte, con vértices en Altair, Deneb, e Vega  as estrelas máis brillantes nas constelacións de Aquila, Cygnus, e Lyra, respectivamente.

## Historia 
O escritor norteamericano H.A. Rey e o astrónomo británico Patrick Moore popularizaron o termo na década de 1950. Non obstante, o nome xa o empregaban os afeccionados á astronomía e así se atopa nunha guía de constelacións de 1913. O astrónomo austríaco Oswald Thomas describiu estas estrelas como *Grosses Dreieck* (Gran triángulo) a finais da década de 1920 e *Sommerliches Dreieck* (Triángulo de pleno verán) en 1934 e xa o remarcara como asterismo J. J. Littrow, quen o describiu como un triángulo conspicuo no seu atlas de 1866 e Bode conectara as estrelas nun mapa nun libro seu de 1816. Son as mesmas estrelas da lenda chinesa da tecelá e o arrieiro que se celebra no festival qixi.

## Visibilidade 
dereita|miniatura|O triángulo estival no estrelado ceo nocturno
Preto da medianoite, o triángulo estival radica no alto en latitudes centrais e setentrionais durante os meses de verán, pero tamén se pode ver durante a primavera no principio da mañá no leste. No outono o triángulo vese no serán no oeste ata novembro.  No hemisferio sur aparece ao revés e baixo no ceo durante os meses de inverno.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Triángulo invernal
Silva (apelido)

miniatura|Escudo de armas dos Silva.
**Silva** é un apelido galego-portugués, que ten a súa orixe na "Torre e Honra de **Silva**" xunto á cidade de Valença, hoxe pertencente ao norte de Portugal. Ten unha orixe toponímica, deriva directamente da palabra galega/portuguesa: silva (planta rubideira que dá as amoras) ou da latina *silva*, que significa *selva*, *foresta* ou *bosque*.

En xaneiro de 2023 existían 15.980 persoas en Galicia co apelido Silva, ben sexa como primeiro ou segundo apelido.

## Distribución 
É o apelido máis presente na onomástica portuguesa, sendo que en todo o mundo o seu uso é máis frecuente entre os habitantes de Portugal, Brasil e en todos os países onde se fala portugués. En Italia é específico da zona que vai do Comasco ao Parmense pasando polo milanese, o pavese e o piacentino. En Galicia é moi frecuente (coa variante: Da Silva). Do antigo Reino de Galicia pasou coa reconquista ao sur de Portugal e a diferentes zonas de España. Coa emigración pasa a diferentes países latinoamericanos, sendo moi común en Chile entre outros.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de apelidos galegos
Gran Hotel

**Gran Hotel** pode referirse a:
***Grand Hotel** (1932), película estadounidense de Edmund Goulding.
***Gran Hotel** (1944), película mexicana de Mario Moreno Cantinflas.
***Gran Hotel** (2011-2013), serie de televisión española.
Tavertet

**Tavertet** é un concello da provincia de Barcelona, en Cataluña, pertencente á comarca de Osona. Está situado entre Collsacabra, ao norte, e Les Guilleries, ao sur.

Tiña en 2014 unha poboación de 125 habitantes agrupados en 2 entidades de poboación: Sant Bartomeu Sesgorgues e Tavertet.

## Véxase tamén 
*Sitio web do concello
Les Masies de Roda

**Les Masies de Roda** é un concello da provincia de Barcelona, en Cataluña, pertencente á comarca de Osona. Está situado xunto ao río Ter.

Estivo unido con Roda de Ter ata o 15 de xullo de 1805, formando o concello de Sant Pere de Roda. Tiña en 2014 unha poboación de 737 habitantes agrupados en 5 entidades de poboación: les Cases Noves, Disseminats, l'Esquerda, Fontanelles e el Vicenç.

## Véxase tamén 
*Sitio web do concello
Gavilanes

**Gavilanes** é un concello da provincia de Ávila, en Castela e León, situado no Val do Tiétar.

Limita ao norte con Serranillos, ao oeste con Pedro Bernardo, ao sur con Sartajada, Almendral de la Cañada e Navamorcuende (os tres da provincia de Toledo) e ao leste con Mijares.

Tiña en 2015 unha poboación de 619 habitantes.
Gavilanes (homónimos)

**Gavilanes** pode referirse a:
## Xeografía 
***Gavilanes**, concello da provincia de Ávila.
***Cabezo de Gavilanes**, pico da serra de Gredos.
***Cova dos Gavilanes**, en Venezuela.

## Deporte 
***Gavilanes de Minatitlán**, equipo de béisbol de Veracruz, en México.
***Gavilanes de Nuevo Laredo**, equipo de fútbol de México.

## Teatro 
***Los gavilanes**, zarzuela.

## Televisión 
***Gavilanes**, telenovela española de Antena 3 emitida entre 2010 e 2011.
***Pasión de gavilanes**, telenovela colombiana emitida entre 2003 e 2004.
Víctor Soliño

**Víctor Soliño Seminario**, nado en Baiona o 10 de setembro de 1897 e finado en  Montevideo o 13 de outubro de 1983, foi un xornalista, letrista de tango e poeta galego aveciñado no Uruguai.

## Traxectoria 
En 1898, con catorce meses, os seus pais emigraron ao Uruguai e establecéronse en Montevideo. A partir de 1914 comezou a guionizar revistas que foron estreadas nos teatros Royal e Albéniz e escribiu o sainete *Doña María, la curandera*.

Formou parte do grupo Troupe ateniense, unha asociación formada en 1922 por un grupo de estudantes universitarios de Dereito, e actuou até 1930. O seu nome refírese ao Club Atenas, un famoso equipo de baloncesto do que algúns dos integrantes do grupo formaban parte. Os espectáculos da Troupe ateniense estaban compostos de breves escenas cómicas e partes musicais, tiñan un carácter paródico, ironizando sobre persoas ou eventos de moda e adoptando o travestismo. Os atenienses tiveron moito éxito en Montevideo e incluso chegaron a actuar triunfalmente en distintas ocasións en Buenos Aires. Pese ao abandono da escena a finais de 1930, o grupo reuniuse en 1931 e 1932 para organizar un «Salón de Harte Ateniense» con evidente intento caricaturesco das correntes artísticas do momento. No segundo salón publicaron un volume de poesía, *Aliverti liquida*, que se considera un dos libros verbovisuais máis destacados das vangardas latinoamericanas.

Escribiu as letras dos tangos *Garufa*, *Niño bien*, *Adiós, mi barrio* e *Maula*. Tamén foi autor de letras de folclore, murga e outros xéneros musicais. Publicou notas periodísticas tituladas *Solfas* no diario *El Plata*, baixo o pseudónimo de «Wick».

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "Niño bien" na voz de Tita Merello e a orquestra de Francisco Canaro
Copa do Mundo de Ciclocrós 2016-17

A **Copa do Mundo de Ciclocrós 2016-17** foi a 24ª edición da Copa do Mundo de Ciclocrós, que deu comezo o 21 de setembro de 2016 en Las Vegas e finalizou o 22 de xaneiro de 2017 nos Países Baixos tras terse disputadas un total de 9 probas (das cales 1 foi cancelada) repartidas por Europa e Estados Unidos. Os ciclistas que lograron o título das series foron o belga Wout van Aert na categoría elite masculina e a neerlandesa Sophie de Boer na elite feminina.

## Sistema de puntuación 
Para as categorías elite masculina e feminina puntuarase da seguinte maneira:

A partir do 10º, o 11º clasificado leva 40 puntos baixando esta cifra un por un ata o 50º da carreira que leva 1 punto.

### Categorías menores 
Porén, nas categoría de júnior e sub-23 cualificarase doutra maneira diferente.

Nestas categorías, o 11º clasificado leva 20 puntos continuando un por un ata o 30º, que se levaría 1 punto.

## Calendario 
Desta vez, a copa tivo dúas probas máis no calendario (9) ca na tempada anterior (7). Ese ano a competición volveu ter inicio en Las Vegas cunha proba nocturna, ao igual co ano pasado. O fin do calendario foi tamén coma en anos anteriores en Hoogerheide, unha semana antes dos mundiais de Luxemburgo. Ademais, nesta edición volverase a correr en Alemaña e nas míticas probas de Italia. Para as categorías menores, as probas do calendario só serán as europeas.

1Proba cancelada debido ao forte temporal.

## Clasificación individual 
### Masculina 
### Feminina 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Copa do Mundo de Ciclocrós
Astacoideos

A dos **astacoideos** (*Astacoidea*) é unha superfamilia de crustáceos da orde dos decápodos, suborde dos pleociemados e infraorde dos astacideos que foi descrita en 1802 polo entomólogo francés Pierre André Latreille na súa obra en tres volumes ''Histoire naturelle, générale et particulière des Crustacés et des Insectes. Ouvrage faisant suite à l'histoire naturelle générale et particulière, composée par Leclerc de Buffon, et rédigée par C. S. Sonnini, membre de plusieurs Sociétés savantes*.

## Características 
As principais características dos astacoideos son:
* Son crustáceos de auga doce que, xunto cos seus moi próximos parentes, os membros da superfamilia dos parastacoideos, conforman o grupo dos chamados **cangrexos de río** que, a pesar do seu nome, se asemellan máis ben a pequenos lumbigantes, cos que ambos os grupos están relacionados. 
* Respiran a través de branquias plumosas, e viven en masas de auga que non se conxelan até o fondo; algunhas especies encóntranse en pequenos ríos, arroios e regatos, mentres que outras prosperan en encoros, canles de rega e arrozais.
* Aliméntanse de plantas e animais vivos e mortos.
* A maioría destes cangrexos non poden tolerar as augas contaminadas, aínda que algunhas especies, como a invasora *Procambarus clarkii*, son máis resistentes.

## Clasificación 
[miniatura|250px|*[Astacus astacus* (astácidos).]]
[miniatura|250px|*[Procambarus clarkii* (cambáridos).]]

### Clasificación segundo o ITIS 
O **ITIS** admite só dúas familias dentro da superfamilia:

***Astacoidea*** Latreille, 1802 	 
* Familia *Astacidae* Latreille, 1802 
* Familia *Cambaridae* Hobbs, 1942

### Clasificación segundo o WoRMS 
Porén, o **WoRMS**, inclúe unha máis:

***Astacoidea*** Latreille, 1802 	
* Familia *Astacidae* Latreille, 1802 
* Familia *Cambaridae* Hobbs, 1942
* Familia *Parastacidae Huxley, 1879

Esta última, a dos **parastácidos**, constitúe para algúns autores e bases de datos (como o ITIS), unha superfamilia á parte, a dos *Parastacoidea* Huxley, 1879.

Ademais, o WoRMS iclúe tamén a familia fósil dos *Cricoidoscelosidae* Taylor, Schram & Shen, 1999 †

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* De Grave, Sammy; N. Dean Pentcheff & Shane T. Ahyong (2009): *A classification of living and fossil genera of decapod crustaceans* .
* Gilbertson, Lance (1999): *Zoology Lab Manual*. 4ª ed. Nova York: McGraw Hill Companies. ISBN 0-07-237716-X.
* Huxley, Thomas Henry (1880): *The Crayfish: an Introduction to the Study of Zoology*. Nova York:D. Appleton & Co.
* Johnson, Sterling K. & Nathan K. Johnson (2008): *Texas Crawdads* . Texas. College Station. ISBN 978-0-9801103-0-2.
* Martin, J. W. & G. E. Davis (2001): *An Updated Classification of the Recent Crustacea*.
* Walls, Jerry G. (2009): *Crawfishes of Louisiana*. Baton Rouge: Florida State University Press. ISBN 978-0-8071-3409-2.

### Outros artigos 
* Decápodos
* Pleociemados
* Astacideos

### Ligazóns externas 
* *Astacoidea* Latreille 1802  en Fossilworks.
* *Astacoidea* Latreille, 1802 no WoRMS. (Lista das familias)
* *Astacoidea* Latreille, 1802 no ITIS.
* *Astacoidea* na ADW.
* *Astacoidea*  na EOL.
Xosé Emilio Vicente

**Xosé Emilio Vicente Caneda**, nado en Santiago de Compostela en 1980, é un xornalista, profesor e político galego.

## Traxectoria 
Estudou Xornalismo na Universidade de Santiago de Compostela, e traballa como profesor de Historia no ensino secundario. Militou nos Comités Abertos de Faculdade (CAF) e en Galiza Nova. En 2004 foi elixido secretario xeral de Galiza Nova. En 2005 liderou un grupo que se escindiu da UMG. En 2007 deixou a secretaría xeral de Galiza Nova. En 2016 foi elixido membro da Executiva do BNG.

## Notas
Raquel Suárez

**Raquel Suárez Regades**, nada en Boiro o 17 de maio de 1981, é unha política galega do BNG.

## Traxectoria 
Sucedeu a Carlos Branco Ansoar como responsable do BNG de Boiro e encabezou a candidatura do BNG para as eleccións municipais de 2015. Foi elixida concelleira de Boiro. En 2016 foi elixida membro da Executiva do BNG.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Boiro
Albiense

[miniatura|Reconstrución de *Anhanguera blittersdorffi*, [pterosauro fósil do Brasil, do albiense.]]
O **albiense** ou **albiano** é, na escala de tempo xeolóxico, a sexta e última idade ou piso do cretáceo inferior. 
## Descrición 
Este piso estendeuse desde hai 113,0 até hai 100,5 millóns de anos aproximadamente.
 
Debe o seu nome ao río Aube (que deriva de *Albion*, despois *Alba*, nome latino do río), nome do que deriva tamén o topónimo Aube, departamento francés atravesado por este río.

Sucede ao aptiense e é anterior ao cenomaniense, do cretáceo superior.

O termo albiense foi proposto en 1842 por Alcide d'Orbigny para este piso do sistema cretáceo.

Algúns afloramentos representativos da idade albiana son dignos de mención: as capas fosfáticas e de limolitas de Argonne e Bray en Francia; o Flammenmergel do norte de Alemaña, os lignitos de Utrillas en España; as areíscas superiores de Nubia e as capas de Fredericksburg de Norteamérica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* d'Orbigny, Alcide (1842): *Paléontologie française: Terrains crétacés*, vol. II.
* Gradstein, F. M.; Ogg, J. G. & Smith, A. G. (2004): *A Geologic Time Scale 2004*, Cambridge University Press.
* Kennedy, W. J.; Gale, A. S.; Lees, J. A. & Caron, M. (2004): *The Global Boundary Stratotype Section and Point (GSSP) for the base of the Cenomanian Stage, Mont Risou, Hautes-Alpes, France*, Episodes **27**, pp.&nbsp;21–32.

### Outros artigos 
* Cretáceo

### Ligazóns externas 
* GeoWhen Database - Albian
* Albian Stage, Cretaceous Period in Hampshire
The Family (filme de 2013)

***The Family*** (estreado como ***Malavita*** e ***Cosa Nostra*** nalgúns países) é un filme franco-estadounidense dirixido por Luc Besson que se estreou no 2013. Está protagonizado por Robert De Niro, Michelle Pfeiffer, Tommy Lee Jones, Dianna Agron e John D'Leo. Baséase na novela francesa *Malavita* de Tonino Benacquista.

## Personaxes 
* Robert De Niro como Fred Blake/Giovanni Manzoni
* Michelle Pfeiffer como Maggie Blake/Maggie Manzoni
* Dianna Agron como Belle Blake/Belle Manzoni
* John D'Leo como Warren Blake/Warren Manzoni
* Tommy Lee Jones como Robert Stansfield
* Jimmy Palumbo como Di Cicco
* Domenick Lombardozzi como Caputo
* Stan Carp como Don Luchese
* Vincent Pastore como Fat Willy
* Jon Freda como Rocco
* Michael J. Panichelli Jr. como Billy the Bug
* Paul Borghese como Albert
* Anthony Desio como Bernie
* Ted Arcidi como Tommy
* David Belle como Mezzo
* Oisin Stack como Henri
* Dan Cade como Convidado á barbacoa

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Joaquín Otero Bárcena

**Joaquín Otero Bárcena de la Concha**, nado en Santiago de Compostela o 21 de abril de 1874 e finado en Madrid o 6 de abril de 1956, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Joaquín Otero Mariño, señor do Pazo de Bouza en Valga, señor da casa de Otero en Ribeira, e señor das illas de Sálvora, Vionta e Noro (Ría de Arousa) e Concepción Bárcena de la Concha. Herdou estes dous últimos títulos do seu pai.

Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela, e destacou como político durante o reinado de Afonso XIII, foi deputado provincial de Muros-Noia, gobernador civil de Huesca (1913-1914), Zaragoza e Cidade Real. Foi Xentilhome de cámara con exercicio do rei Afonso XIII. Foi tamén un importante empresario. Finou en Madrid o 6 de abril de 1956.

## Vida persoal 
Casou con María de la Purificación Goyanes Cedrón e foi pai de Joaquín Otero Goyanes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Xosé Manuel Marcote

**Xosé Manuel Marcote Gil**, nado en Baiona o 30 de marzo de 1976, é un político galego do BNG.

## Traxectoria 
Responsable local do BNG en Baiona, foi o número dous da candidatura do BNG para as eleccións municipais de 2015 e foi elixido concelleiro. En 2016 foi elixido membro da Executiva do BNG.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Baiona
Michèle de Saint Laurent

**Michèle de Saint Laurent**, tamén coñecida como **Michèle Dechancé**, nada o 9 de decembro de 1926 en Fontainebleau, Seine-et-Marne (Illa de Francia) e finada o 11 de xullo de 2003 en Lannion, Côtes-d'Armor, foi unha bióloga francesa especializada en carcinoloxía.

Pasou a maior parte da súa carreira no ''Muséum national d'Histoire naturelle* de París, traballando na sistemática de crustáceos decápodos.

As súas principais achegas foron sobre os cangrexos ermitáns e sobre os *Thalassinidea*. Codescribiu en 1975 o xénero *Neoglyphea*,

## Traxectoria 
Michèle de Saint Laurent naceu o 9 de decembro de 1926 en Fontainebleau, cerca de París. Seu pai, oficial do exército,  retirouse por motivos de mala saúde en 1938, e foi a vivir coa súa familia a Plestin-les-Grèves, na Bretaña; morreu en 1939. Durante a segunda guerra mundial, a nai de Michèle ocultou aviadores británicos dos ocupantes nazis, polo que foi xulgada por un tribunal militar en Alemaña e condenada a prisión, sendo recluída no campo de concentración de Ravensbrück, onde morreu en 1944.  fixo que persoal do Museo Nacional de Historia Natural de Francia, en París, contactase con ela; alí Jacques Forest suxeriulle que estudase as larvas dos cangrexos ermitáns. A partir de 1955, e até 1960, traballou no *Centre national de la recherche scientifique* (CNRS), no seu laboratorio de Banyuls-sur-Mer. A continuación regresou ao Museo de París. Ela, e Jacques Forest, déronse de conta de que era un parente vivo dos *Glypheoidea*, unha superfamilia dos astacideos que se cría que estaba extinguida desde o eoceno.

Os últimos traballos de Michèle de Saint Laurent inclúen unha nova clasificación dos cangrexos (os braquiúros) que implicou o recoñecemento dunha nova sección (*Eubrachyura*) e tres novas superfamilias (*Axioidea*, *Enoplometopoidea* e *Retroplumoidea*), así como diversos artigos sobre os decápodos que viven nas fontes hidrotermais.

## Abreviaturas 
As abreviaturas **de Saint Laurent** e **de Saint Laurent-Dechancé** empréganse para recoñecer a  como autoridade na descrición e sistemática en zooloxía.

## Xéneros de pagúridos descritos 
**Anapagrides* de Saint Laurent-Dechancé, 1966
**Decaphyllus* de Saint Laurent, 1968
**Iridopagurus* de Saint Laurent-Dechancé, 1966
**Nematopaguroides* Forest & de Saint Laurent, 1968
**Pagurojacquesia* de Saint Laurent & McLaughlin, 2000
**Propagurus* McLaughlin & de Saint Laurent, 1998
**Trichopagurus de Saint Laurent, 1968
**Solenopagurus* de Saint Laurent, 1968

## Notas 
## Citas 
*
*
*
*
*

## Véxase tamén
Olaia Ledo Díaz

miniatura|Olaia Ledo na XV Asemblea Nacional do BNG no 2016.
**Olaia Ledo Díaz**, nada en Corcubión o 16 de xuño de 1981, é unha produtora audiovisual e política galega do BNG, organización na que milita desde 1999.

## Traxectoria 
Licenciada en Ciencias do Mar e especializada en Oceanografía do Medio pola Universidade de Vigo. É autónoma do audiovisual e o márketing. Produtora e guionista principalmente en Nós, Produtora Cinematográfica Galega. Tamén ten a súa propia marca de marqueting, A Laxe Creativa
Na súa etapa universitaria foi claustral e membro do Consello de Goberno da UVigo representando os CAF, sindicato estudantil do que foi responsábel de mulleres no seu consello nacional. Foi membro da dirección nacional de Galiza Nova e estivo nas candidaturas do BNG ás eleccións municipais de 2015 en Narón e anteriormente ás eleccións do 2011 en Compostela.

Foi candidata do BNG á alcaldía de Narón nas eleccións municipais de 2019 e nas de 2023, obtento este ano os mellores resultados nunhas municipais polo BNG en Narón.

## Notas 
## Véxase tamén
Carlos Branco Ansoar

**Carlos Branco Ansoar**, nado en Boiro o 26 de maio de 1966, é un político galego do BNG.

## Traxectoria 
Foi concelleiro do BNG de Boiro. En 2016 foi elixido membro da Executiva do BNG.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* “Esta candidatura achega pluralidade e riqueza ao BNG, valores que non todas as organizacións teñen”  Entrevista en *Sermos Galiza*
Canaledo

O topónimo **Canaledo** pode referirse a:

;En Galiza
***Canaledo**, lugar da parroquia de Bacoi, no concello de Alfoz;
***O Canaledo**, lugar da parroquia da Rigueira, no concello de Xove.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Obdulia Diniz Carlos

**Obdulia Diniz Carlos**, nada no Porriño o 30 de outubro de 1964, é unha política galega do BNG.

## Traxectoria 
Militante da CIG, foi membro da súa executiva. Foi concelleira do BNG no Porriño ocupando a Concellaría de Igualdade. En 2016 foi elixida membro da Executiva do BNG.

## Notas
Día do Mestre

O **Día do Mestre** é unha festividade na que se rende homenaxe ás persoas que fan do ensino o seu traballo habitual, como mestres e profesores.

A data desta celebración varía entre os diferentes países, aínda que a UNESCO suxire facelo o 5 de outubro, declarado Día Mundial dos Docentes, práctica que foi seguida por numerosas nacións.

En 1943, a Primeira Conferencia de Ministros e Directores de Educación das Repúblicas Americanas, celebrada en Panamá, propuxo tamén unha data unificada para todo o continente; elixiuse  o 11 de setembro, aniversario do falecemento do estadista e educador arxentino Domingo Faustino Sarmiento. Esta data continuou conmemorándose na Arxentina, pero abandonouse no resto do continente americano.

## En América 
## En Europa 
## En Asia 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Día Mundial dos docentes (5 de outubro).
* Día do estudante
* Día do profesor

### Ligazóns externas 
* Educación.Idoneos.com (Día do Mestre).
* Que se celebra o 11 de setembro? (en castelán)
Enoplometópidos

A dos **enoplometópidos** (*Enoplometopidae*) é unha familia de crustáceos decápodos da suborde dos pleociemados e infraorde dos astacideos, a única integrante da superfamilia monotípica dos **enoplometopoideos**.

Segundo o *Catalogue of Life*, pasando así a familia a ser considerada como monotípica.

A clasificación sistemática aquí presentada ten como referencia a base de datos taxonómicos WoRMS na súa actualización de 2013.

* Subfilo *Crustacea* Brünnich, 1772
** Clase *Malacostraca* Latreille, 1802
*** Subclase *Eumalacostraca* Grobben, 1892
**** Superorde *Eucarida* Calman, 1904
***** Orde *Decapoda* Latreille, 1802
****** Suborde *Reptantia* 
******* Infraorde *Astacidea* Latreille, 1802
******** Superfamilia *Enoplometopoidea*  Saint Laurent, 1988
********* FamIlia *Enoplometopidae*  Saint Laurent, 1988
********** Xénero *Enoplometopus* A Milne-Edwards, 1862
*********** *Enoplometopus antillensis* Lütken, 1865 = *Enoplometopus dentatus* Miers, 1880 = *Hoplometopus antillensis* (Lütken, 1865)
*********** *Enoplometopus callistus* (Intès & Le Loeuff, 1970) = *Enoplometopus biafri* Burukovsky, 1972 = *Hoplometopus callistus* (Intès & Le Loeuff, 1970)
*********** *Enoplometopus chacei* Kensley & Child, 1986
*********** *Enoplometopus crosnieri* Chan & Yu, 1998
*********** *Enoplometopus daumi* Holthuis, 1983
*********** *Enoplometopus debelius* Holthuis, 1983
*********** *Enoplometopus gracilipes* (Saint Laurent, 1988) = *Hoplometopus gracilipes* Saint Laurent, 1988
*********** *Enoplometopus holthuisi* Gordon, 1968 = *Hoplometopus holthuisi* (Gordon, 1968)
*********** *Enoplometopus macrodontus* Chan & Ng, 2008
*********** *Enoplometopus occidentalis* (Randall, 1840)
*********** *Enoplometopus pictus* A. Milne-Edwards, 1862
*********** *Enoplometopus voigtmanni* Türkay, 1989 = *Hoplometopus voigtmanni* Türkay, 1989

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* De Grave, Sammy; N. Dean Pentcheff & Shane T. Ahyong (2009): *A classification of living and fossil genera of decapod crustaceans* .
* Gilbertson, Lance (1999): *Zoology Lab Manual*. 4ª ed. Nova York: McGraw Hill Companies. ISBN 0-07-237716-X.
* Martin, J. W. & G. E. Davis (2001): *An Updated Classification of the Recent Crustacea*.
* Türkay, M. (2001): "Decapoda", en: Costello, M. J. *et al.* (Ed.) *European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification*. París: Muséum national d'Histoire naturelle. Collection Patrimoines Naturels, *50*. ISBN 2-85653-538-0, pp.&nbsp;284–292.

### Outros artigos 
* Decápodos
* Pleociemados
* Astacideos
* *Enoplometopus*

### Ligazóns externas 
* *Enoplometopidae* Saint Laurent, 1988 no WoRMS. 
* *Enoplometopus* A. Milne-Edwards, 1862 no WoRMS.
* *Enoplometopus* A. Milne-Edwards, 1862 no ITIS.
* *Enoplometopoidea* na ADW.
* *Enoplometopidae* na ADW.
* *Enoplometopus* na ADW.
* *Enoplometopus* na EOL.
Carme da Silva

**María Carme da Silva Méndez**, nada en Pontevedra o 26 de decembro de 1966, é unha política galega do Bloque Nacionalista Galego.

## Traxectoria 
É licenciada en química pola Universidade de Santiago de Compostela.
En 2012 foi deputada da VIII Lexislatura do Parlamento de Galicia. Concelleira do BNG en Pontevedra e tenenta de alcalde dende 2015, en 2016 foi elixida membro da Executiva Nacional do BNG. 

É coautora do libro *Pontevedra, outra mobilidade, outra cidade. A experiencia de transformación 1999-2015* da Fundación Pons.

Nas Eleccións xerais de abril de 2019 foi candidata do BNG número un ao Congreso dos Deputados pola Provincia de Pontevedra e menos dun mes despois foi de número 6 na lista do BNG ao concello de Pontevedra nas eleccións municipais do mesmo ano. De novo no mesmo ano, foi candidata número un do BNG nas Eleccións xerais de novembro e repetiu candidatura e posto na lista do BNG nas Eleccións xerais do 23 de xullo de 2023. Ao igual que nas anteriores convocatorias estatais, non tivo os suficientes votos para obter escano, porén, aos poucos días dos comicios, foi nomeada senadora por designación autonómica do Parlamento de Galicia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de senadores galegos desde a Transición
Cancelada

Como topónimo **Cancelada** pode referirse a:

;En Galiza
***Cancelada**, lugar da parroquia de Abegondo, no concello de Abegondo;
***Vilar de Cancelada**, lugar da parroquia de Vilachá, no concello de Becerreá.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Theresa May

**Theresa Mary May**, de solteira **Brasier**, nada en Eastbourne o 1 de outubro de 1956 é unha política británica do Partido Conservador que exerceu como primeira ministra do Reino Unido dende o 13 de xullo de 2016 até o 24 de xullo de 2019. Ela é, despois de Margaret Thatcher, a segunda primeira ministra do Reino Unido. Anteriormente, ocupou o cargo de ministra do Interior no gabinete do ex-primeiro ministro David Cameron. Ideoloxicamente, ela identifícase como conservadora "one-nation".

## Notas 
## Véxase tamén
L'Esquirol

'''L'Esquirol'* (ata 2014 *Santa Maria de Corcó'') é un concello da provincia de Barcelona, en Cataluña, pertencente á comarca de Osona.

## Historia 
250px|thumb|left|Vista de L'Esquirol.
Orixinouse no século XV no camiño entre Vic e Olot. O núcleo inicial foi un hostal chamado Hostal de l'Esquirol pola presenza dun esquío (*esquirol* en catalán) na zona. En 1743 o nome da localidade pasou a ser Santa Maria de Corcó, polo traslado da parroquia.

No século XIX os traballadores dunha fábrica de Manlleu en folga foron substituídos por parados do concello de L'Esquirol, feito que provocou o uso do termo *esquirol* para referirse a quen rompe unha folga.

Entre 1937 e 1939 a localidade cambiou o nome de Santa Maria de Corcó por L'Esquirol, recuperando así o nome orixinal. Entre 1939 e 2014 o nome oficial foi novamente Santa Maria de Corcó.

O 23 de febreiro de 2014 someteuse a consulta manter o nome do concello ou cambialo polo de L'Esquirol. Aínda que máis do 90% dos veciños que participaron na consulta votaron a favor do cambio de nome, en principio o Concello optou por non cambialo, xa que a participación, que foi do 42% do censo, non chegara ao mínimo do 50% fixado polo consistorio como necesario para ter validez. Non obstante, o 11 de marzo de 2014, o pleno do concello, con sete votos a favor e tres abstencións, optou por tirar adiante coa proposta e cambiar definitivamente o nome de Santa Maria de Corcó polo de L'Esquirol. O 4 de xuño de 2014 o DOGC publicou a resolución de 28 de maio que daba oficialidade ao cambio de nome do concello.

## Demografía 
Tiña en 2016 unha poboación de 2.168 habitantes agrupados en 4 entidades de poboación: 
*Cantonigròs
*L'Esquirol
*Sant Julià de Cabrera
*Sant Martí Sescorts

## Lugares de interese 
*Igrexa de Sant Martí Sescorts
*Codolera del Sitjar
*Morral de Caselles
*Puig de Caselles
*Puigdeniu
*Puigsespedres

## Notas 
## Véxase tamén 
*Sitio web do concello
Xosé Antonio Rubal López

**Xosé Antonio Rubal López** é un político galego do BNG.

## Traxectoria 
Licenciado en Ciencias Matemáticas pola Universidade de Santiago de Compostela (1996). É analista-programador da USC dende 1997. Pertenceu á Executiva do BNG até 2016, na que foi Secretario de comunicación.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en ePolitic.org
Xavier Campos López

**Xavier Campos López**, nado en Ribadeo en 1978, é un filólogo e político galego do BNG.

## Traxectoria 
Licenciado en Filoloxía Galega e posgrao en xestión cultural. Foi técnico de lingua e cultura do Concello de Ribadeo (2003-2006) e xefe de gabinete do IGAEM - AGADIC (2006-2009). É membro da Xunta Directiva da Asociación Galega de Profesionais da Xestión Cultural, da que foi fundador. Foi concelleiro en Ribadeo dende 2011. Pertenceu á Executiva Nacional do BNG até 2016, como Secretario de Alternativas Programáticas. Dende 2017 forma parte de novo da Executiva do BNG, como Coordinador de Comunicación.

Foi presidente da Agrupación Cultural Francisco Lanza entre 2006 e 2008.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha  en *Terra e Tempo*
Ramiro González Vicente

**Ramiro González Vicente**, nado en Burgos o 20 de abril de 1962, é un político do País Vasco de ideoloxía nacionalista vasca. É procurador nas Xuntas Xerais de Áraba e, dende 2015, Deputación Foral de Áraba.

## Biografía 
Nado en Burgos, viviu dende os 4 anos en Vitoria. Exerce de avogado colexiado, especializado en Dereito Civil e Mercantil e licenciado pola Universidade do País Vasco. Está casado, ten dúas fillas e reside na localidade arabesa de Mendoza.

No ano 2002 afiliouse ó Partido Nacionalista Vasco e dende 2007 é procurador nas Xuntas Xerais de Áraba. Durante a lexislatura 2007-2011 na que o seu compañeiro de partido Xabier Agirre exerceu de Deputado Xeral, Ramiro González foi voceiro adxunto do grupo nacionalista. Cando Agirre perdeu a Deputación en favor do popular Javier de Andrés en 2011, González substituíuno á fronte da portavocía do grupo nas Xuntas Xerais.

Nas eleccións forais de 2015, Ramiro González foi cabeza de lista do Partido Nacionalista Vasco. O 30 de xuño de 2015, con 13 votos de PNV e 5 de PSE-EE, Ramiro González foi investido Deputado Xeral de Áraba polas Xuntas Xerais de Áraba.

## Notas
Manuel Otero Bárcena

**Manuel Otero Bárcena**, nado en Santiago de Compostela en 1877 e finado en Valga o 28 de agosto de 1945, foi un empresario galego.

## Traxectoria 
[miniatura|300px|De pé, de esquerda a dereita: [Apolinar Torres, Avelino Rodríguez Elías, Laureano Domínguez Cao-Cordido e Manuel Lustres Rivas, sentados Jaime Solá, Manuel Otero Bárcena e Blas Agra Mancebo, na entrega do premio de xornalismo Manuel Otero Bárcena, 1932.]]
Fillo de Joaquín Otero Mariño e de Concepción Bárcena Franco e irmán de Joaquín Otero Bárcena. Foi o primeiro empresario que fretou vagóns frigoríficos para transportar o peixe galego a Madrid e Barcelona. Foi presidente da Cámara de Comercio e da Liga de Amigos e deputado provincial. Foi director-propietario de *Faro de Vigo* de 1929 a 1944, transformou a empresa en sociedade anónima e adquiriu a propiedade do *Faro de Vigo* á familia Lema en 1935, para devolverlla en 1944, un ano antes da súa morte. Finou na Bouza (Valga) o 28 de agosto de 1945.

## Vida persoal 
Casou con María Dolores Rubido Martínez e foi pai de María Concepción, Manuel, María Isabel e Maria Antonia Otero Rubido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
### Outros artigos 
* Joaquín Otero Bárcena
Mühlhausen

**Mühlhausen** é unha cidade que se atopa no noroeste do estado federal de Turinxia, Alemaña. É a capital do distrito rural do Unstrut-Heinich.

## Historia 
Nos séculos XVII e XVIII tivo unha certa importancia musical, que se manifestou na contratación de bos organistas, un deles Johann Sebastian Bach. Segundo comentan os seus biógrafos, a súa vida nesta poboación estivo mediatizada por desagradables disputas teolóxicas, en auxe naqueles anos.

## Cidades irmandadas 
* Tourcoing, 
* Eschwege, 
* Münster, 
* Kronstadt, 
* Saxonburg, 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Iñigo Agirre Kerexeta

**Iñigo Agirre Kerexeta**, nado en Elorrio o 9 de agosto de 1942, é un xeógrafo e político vasco. En 1969, completou un grao en xeografía e historia na Universidade de Santiago de Compostela e, en 1976, fixo a súa tese de doutoramento en xeografía na Universidade de Navarra. Foi profesor de xeografía humana e de desenvolvemento rexional, e sistemas de información nas Facultades de Filosofía e letras, e Socioloxía, e dende 1985 é profesor de Xeografía na Universidade de Deusto.

Militante do Partido Nacionalista Vasco (PNV), foi un deputado de Biscaia nas eleccións xerais de 1977, 1979 e 1982, pero renunciou en 1984 e o seu asento foi substituído por Joseba Mirena de Zubía Atxaerandi. Foi elixido de novo como deputado no Parlamento Vasco nas eleccións de 1984 e 1986 dentro das listas do Partido Nacionalista Vasco (PNV).

Foi membro fundador e director adxunto do Instituto Xeográfico do Éuscaro (Ingeba) e xefe da Sección de Cartografía e Fotogrametría. Dende 1988 a 1997 foi o representante do Goberno Vasco no Consello Superior para Xeográfica.

## Obras 
* *Eusko lurra* (1979)
* *El Valle del Deba: estudio de geografía regional* (1987)
* *Usos del suelo en Bizkaia y su evolución 1960-1985*
* *Elorrio : aproximación a una monografía local* (1995)
* *Usos del Suelo en Arratia, Duranguesado y Urdaibai* (1998)
* *Atlas Informático de Bizkaia* (1992)
* *Atlas Informático del departamento de Obras Públicas del Gobierno Vasco* (1994)
* *Atlas Informático del EUSTAT*
* *Atlas de siniestralidad de la red viaria de Bizkaia* (1999)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Currículo na web da INGEBA
Pedro Solabarria

**Pedro María Solabarría Bilbao**, coñecido como **Periko Solabarria**, nado en Portugalete o 27 de xaneiro de 1930, e finado en Bilbao o 24 de xuño de 2015, foi un sacerdote, obreiro da construción e político vasco pertencente á esquerda abertzale.

## Biografía 
### Infancia e formación 
esquerda|miniatura|251x251px|Igrexa de Santa Teresa en Barakaldo onde exerceu como sacerdote.
Naceu na rúa Santa María de Portugalete o 27 de xaneiro de 1930. Fillo dun mineiro de Triano e unha serventa de Bakio, pasou a guerra civil en Portugalete, nunha casa que quedou seriamente danada por un bombardeo da aviación franquista.

Ós once anos, ingresou no seminario menor en Gordexola, para proseguir os seus estudos nos de Bergara, Artea e Vitoria, onde os concluíu ós 24 anos, sendo ordenado sacerdote católico. Destinado polo Bispado á parroquia da localidade mineira de  Zugaztieta, exerceu o sacerdocio no barrio de Triano durante nove anos, para ser logo trasladado á parroquia de Santa Teresa, en Barakaldo. Este labor pastoral en zonas de forte tradición obreira e gran conflitividade política e social fixeron que Solabarria desenvolvese unha gran conciencia política e social, e ampliase os seus contactos co movemento obreiro existente na comarca da Marxe Esquerda.

### Cura obreiro 
Solabarria era considerado un dos pioneiros do movemento de curas obreiros en España, xunto co xesuíta David Armentia, traballador da Fábrica de Bandas de Etxebarri e participante activo na súa famosa folga do ano 1967. Solabarria obtivo permiso da diocese para traballar como obreiro a xornada completa en 1954. Posteriormente perdeu o seu emprego como sacerdote e acabou traballando exclusivamente como peón da construción. Nas eleccións ao Parlamento Vasco de 2012 figurou no último posto da lista por Biscaia de Euskal Herria Bildu.

En 2013 foi elixido pregoeiro pola Comisión de Festas da Carmen de Baracaldo, a pesar de que o Partido Popular reclamou que se lle impedise por pertencer ó partido político Herri Batasuna, que fora ilegalizado.

## Notas
José Ramón Recalde

**José Ramón Recalde Díez**, nado en Donostia, Guipúscoa en 1930, e finado ibídem o 17 de xullo de 2016, foi un xurista, ensaísta e político socialista español que desenvolveu a súa actividade no País Vasco e foi vítima dun grave atentado da banda terrorista ETA no 2000.

## Biografía 
Doutor en Dereito pola Universidade do País Vasco, foi catedrático e profesor emérito da Facultade de Ciencias Empresariais da Universidade de Deusto en Donostia.

Avogado laboralista, foi un dos fundadores da Fronte de Liberación Popular (FLP, máis coñecido por FELIPE). Foi detido e condenado en Consello de Guerra por pertenza a organizacións ilegais durante a ditadura franquista en varias ocasións, cumprindo un ano de prisión de 1962 a 1963. Nese tempo foi sometido a tortura. Incorporouse ó Partido Socialista Obreiro Español e á Unión Xeral de Traballadores. Foi avogado de sindicalistas e movementos sociais, como o antinuclear e impulsor da primeira ikastola da posguerra en Donostia.

Cando se creou o Consello Xeral Vasco, órgano preautonómico de goberno no País Vasco, foi nomeado Director de Dereitos Humanos na Consellería de Interior. Máis tarde sería conselleiro de Educación, Universidades e Investigación do Goberno Vasco de 1988 a 1991 e de Xustiza de 1991 a 1995.

Foi membro do Consello de Estado de España durante o segundo mandato do presidente do goberno José Luís Rodríguez Zapatero.

### Atentado 
O 14 de setembro de 2000 sufriu un grave atentado de ETA preto do seu domicilio, no barrio de Igeldo, cando un activista da banda terrorista lle disparou na boca ó saír do seu coche. Con anterioridade a libraría "Lagun" de Donostia, propiedade da súa esposa, María Teresa Castells, sufrira varios ataques e pintadas ameazantes contra Recalde.

## Obras 
Entre as súas obras destaca *Fe de vida* (ISBN 84-8310-972-7) publicada en 2004 e pola que recibiu o XVII Premio Comillas de biografía. Entre os seus ensaios intelectuais destacan *Integración y lucha de clases en el neocapitalismo* (1982), *La construcción de las naciones* (1982) e *Crisis y descomposición de la política* (1995).

## Recoñecementos 
Estaba en posesión da Orde do Mérito Constitucional e da Gran Cruz de Afonso X o Sabio.
Foi elixido membro de número de Jakiunde, Academia das Ciencias, das Artes e das Letras en 2009.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha biográfica en Terra 
* Entrevista en Letras Libres
* Recensión do Premio Primeiro de maio de UXT-Asturias
Unai Rementeria

**Unai Rementeria Maiz**, nado en Mundaka, Biscaia, en 1973, é avogado economista e político vasco, que dende o 2015 exerce como Deputado Xeral de Biscaia.

## Biografía 
Nado en Mundaka o 10 de agosto de 1973, reside en devandito concello da costa biscaíña, está casado e ten dous fillos. Ademais de licenciado en Dereito e diplomado en Económicas pola Universidade de Deusto, é diplomado en Dereito Administrativo e Urbanístico. Conta cun máster en Práctica Xurídica do Colexio de Avogados de Biscaia, outro en Dereito Urbanístico polo IVAP, e coñecementos de contabilidade pública e privada.

Desempeñou un papel moi destacado no apoio ás familias dos mariñeiros do atuneiro Alakrana, secuestrado por piratas en outubro de 2009 durante 47 días fronte á costa de Somalia. Fala e escribe en castelán, éuscaro e inglés.

## Traxectoria política 
Integrou, en calidade de independente, a candidatura local de EAJ-PNV nas eleccións municipais de 1999. Foi concelleiro de Urbanismo e tenente alcalde de Mundaka desde 1999 a 2007. Ocupou a alcaldía deste concello biscaíño dende 2007 até 2013.

Tamén foi membro da xunta territorial de EUDEL (2007-2010), a asociación de concellos vascos. En 2009 estreouse como parlamentario no Parlamento Vasco en representación de EAJ-PNV (até 2011).

Nas eleccións municipais e forais dese ano foi elixido juntero e designado portavoz do grupo de EAJ-PNV nas Xuntas Xerais de Biscaia. Dende xaneiro de 2013 até o día de hoxe é deputado de Presidencia e voceiro da Deputación Foral de Biscaia.

Dentro de EAJ-PNV foi membro da Asemblea Nacional e do Bizkai Buru Batzar entre 2008 e 2012.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Deputación Foral de Biscaia
* Unai Rementeria na Deputación de Biscaia 
* Ficha de Unai Rementeria nas Xuntas Xerais de Biscaia
* Ficha de Unai Rementeria no Parlamento Vasco
Luis María Retolaza

**Luis María Retolaza Ibargüengoitia**, nado en Bilbao o 27 de decembro de 1924 e finado ibídem o 22 de abril de 2007, foi un histórico dirixente do PNV. Ocupou cargos de dirección en devandito partido e foi o primeiro Conselleiro de Interior do Goberno Vasco (1980-1988).

Formou parte do "Colectivo Izadia" xunto con Ramón Labayen, José Miguel Zabala ou Javier Chalbaud, dende o que realizaba análises sobre a situación política vasca e mundial, sempre dende a perspectiva da súa profunda convicción soberanista.

Unha das súas últimas aparicións públicas realizouna en outubro de 2006, nun acto de autoinculpación, á entrada do Palacio de Xustiza en Bilbao, xunto a outros ex-dirixentes históricos do PNV como Xabier Arzalluz, Eli Galdos ou Luis María Bandrés en protesta polo proceso xudicial aberto contra o lehendakari Juan José Ibarretxe.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Falece Luís María Retolaza, primeiro conselleiro de Interior e fundador da Ertzaintza, no Correo Dixital, 23 de abril de 2007.