open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
José Luis Ribera

**José Luis Ribera Uranga**, nado en Azkoitia (Guipúscoa) o 1 de xuño de 1965, é un exfutbolista e adestrador de fútbol español. Xogaba de defensa.

## Traxectoria 
Formouse nas categoría inferiores da Real Sociedad ata que a tempada 1984-1985 debuta en Primeira División co primeiro equipo da Real Sociedade. Non se consolida no primeiro equipo e marcha ao Sestao da Segunda División, tras unha boa tempada é fichado polo Real Burgos na tempada 1989-90, co que realiza unha gran tempada en Segunda División conseguindo o ascenso.

Ao ano seguinte o Burgos vaise a converter nun dos equipos revelación da Liga española clasificándose finalmente nunha digna undécima posición. Daquel equipo destacaron sobre todo a dianteiro formada polo bosníaco Juric e o romanés Balint, e o centro da defensa formado por Alejandro Rodríguez López e Ribera, que xunto ao porteiro Elduayen fixeron que o equipo fose un verdadeiro fortín.

A súa boa tempada en Primeira División fai que se fixen nel equipos de maior orzamento, entre eles o recentemente ascendido Deportivo da Coruña. Tras algunhas polémicas e inimizades pola forma de saír do club, Ribera finalmente ficha polo Deportivo, onde tras unha primeira tempada en que o equipo sálvase pola promoción, vai comezar a formar parte da historia do club coruñés.

Na súa segunda tempada no club clasifícanse en terceira posición disputando a Liga contra o Real Madrid CF e o FC Barcelona ata poucas xornadas do final. Formou parte así daquel equipo que foi chamado Súper Dépor: Liaño, Albístegui, Nando, Djukic, López Rekarte, Mauro Silva, Fran, Adolfo Aldana, Claudio Barragán, Bebeto e Ribera. Xoga no Dépor ata a tempada 1995-96. Con Djukic formou un tándem que levou a Liaño a adxudicarse o Trofeo Zamora, ademais participou no primeiro título de Copa que logrou a entidade.

### Adestrador 
O 6 de xuño de 2012 foi presentado como novo adestrador do Sestao River de Segunda División B, en substitución de Félix Sarriugarte.

## Palmarés 
;Deportivo
* Copa do Rei: 1994–95
* Supercopa de España: 1995

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Alfredo Santaelena

**Alfredo Santaelena Aguado**, nado en Madrid o 13 de outubro de 1967, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol español. Xogaba de centrocampista e actualmente adestra o San Fernando, da Primeira División RFEF.

## Traxectoria 
### Como adestrador 
Alfredo iniciou a súa carreira como adestrador en 2003 no mesmo club onde comezou como xogador, o Pegaso Tres Cantos. Alí permaneceu durante 3 tempadas, e na campaña 2003–04 estivo a piques de ascender ao equipo a Segunda División B. Porén, e a pesar de que o seu equipo permeneceu invicto na fase final, o dobre valor dos goles fóra de casa provocou que caese eliminado no partido final ante o Marino de Luanco (2–2).

Despois da etapa no Pegaso, foi contratado polo Cobeña en Terceira División e conseguiu o ascenso fronte ao Deportivo da Coruña B, nunha final na que o Cobeña quedou con 9 xogadores durante 25 minutos. A tempada seguinte continuou á fronte do Cobeña en Segunda B, pero non puido evitar o descenso a Terceira tras quedar en décimo oitavo lugar. Na tempada 2007–08 dirixiu ao Ciempozuelos, quedando campións do grupo VII de Terceira División, sen lograr o ascenso ao perder no último partido da eliminatoria.

O 14 de xaneiro de 2009 foi nomeado adestrador do Ibiza-Eivissa. En 2010 adestrou o Marbella.

## Palmarés 
;Atlético de Madrid
* Copa do Rei: 1990–91, 1991–92

;Deportivo
* Copa do Rei: 1994–95
* Supercopa de España: 1995

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do adestrador en bdfutbol.com
LU-903

A **LU-903** (na provincia de Lugo), é unha estrada da Rede Secundaria da Xunta de Galicia que une as localidades de Monforte de Lemos e Lugar de Arriba (Castro Caldelas); atravesa os concellos de Monforte de Lemos e Sober. Ten unha lonxitude de 17,87 quilómetros e iníciase nun cruzamento coa N-120 en Monforte de Lemos e finaliza nun cruzamento coa OU-903 en Lugar de Arriba (Castro Caldelas) co límite provincial de Lugo e Ourense.

## Notas
Metrotrén Asturias

**Metrotrén Asturias** é un proxecto que consiste na creación dunha rede de transporte ferroviario suburbano a través da homoxeneización das liñas actualmente existentes na comunidade autónoma de Asturias. Componse dunha unificación das liñas de ambos explotadores, Renfe Operadora e FEVE, a redución dos tempos de viaxe e enlace, o soterramento de liñas de ferrocarril e a creación de novas estacións.

## Historia 
O proxecto de renovación da rede de ferrocarril suburbano de Asturias foi presentado en agosto de 2000 polo Ministerio de Fomento. Consistía principalmente na creación dun novo túnel de 3.858 metros de lonxitude entre a estación do Humedal e a glorieta de Viesques, que incluía tres novas estacións: Begoña, El Bibio e Viesques. A construción deste túnel iniciouse o 10 de xuño de 2003 e finalizou en decembro de 2006, aínda que só se construíu a estación de El Bibio e unha estación técnica na Avenida Justo del Castillo.

Ao proxecto, ao aumentar a densidade do transporte ferroviario en Xixón e ser soterrado, coñecéuselle como «*metro de Xixón*».

Durante a construción do túnel, o Ministerio de Fomento cambiou o seu criterio en canto ao resto das actuacións do proxecto, decidindo que se ampliase para chegar ata a contorna de Cabueñes, duplicando así a lonxitude da actuación. Ademais, incluiría a construción de dúas novas estacións, un intercambiador, e a substitución da prevista estación de Begoña por outra na praza de Europa. O desenvolvemento desta segunda parte iniciouse en 2011 mediante financiamento público-privado, e comporta o desvío provisional das liñas de FEVE desde a estación do Humedal á estación provisional de Sanz Crespo, que foi iniciado en febreiro de 2011. Este tramo terá vías de dobre vía para poder ser utilizado tanto por trens de Renfe Operadora como de FEVE.

O proxecto tamén se compón de melloras noutras estacións ferroviarias de Asturias, como as situadas en Avilés.

## Notas
Metro de Málaga

O **Metro de Málaga** é unha rede de transportes para a cidade de Málaga baseada en varias liñas de metro servidas con unidades tranviarias. Esta rede, actualmente en construción, unirá diferentes puntos da cidade e terá enlaces co resto de redes de transporte do Consorcio de Transporte Metropolitano da área de Málaga (autobús, tren de proximidade e metro).

## Historia 
O **Metro en Málaga** iníciase a finais dos 90, cando se expón a posibilidade de crear unha rede de metro lixeiro que permitise mellorar a situación de caos circulatorio da cidade. Para iso, realízanse as primeiras propostas, nas que se expuña a clase de vehículos e a forma das plataformas sobre as que viaxarían. Por exemplo, chegaron a verse planos sobre como se deseñaría o metro lixeiro ao longo da Avenida Herrera Oria.

Non se tarda moito tempo en pensar que quizais resultase máis conveniente realizar parte do trazado subterráneo. A idea empeza a tomar forma, e finalmente refúgase a formulación inicial do metro lixeiro para empezar a deseñar unha completa rede de metro para a cidade, aínda que cunha alta porcentaxe do trazado por superficie.

O 30 de outubro de 2001 a Consellería de Obras Públicas e Transportes da Xunta de Andalucía encarga o estudo informativo da rede de metro para Málaga, tomando como base o Plan Intermodal de Transportes que expuxera inicialmente 4 liñas. Neste estudo exponse as liñas do metro, os trazados que van ter e a infraestrutura, así como outros aspectos, como previsións de demandas.

Con este estudo, determínase utilizar un sistema de dobre vía con ancho internacional, unha distancia media de 500 metros entre paradas e un alto nivel de accesibilidade. O financiamento corre a conta da Xunta de Andalucía (a metade do gasto), o Concello de Málaga e o Goberno central.

Determinouse a construción das liñas 1 e 2 nun primeiro momento; o resto das liñas construiranse en datas posteriores. A adxudicación das obras e da explotación de ambas as liñas durante 30 anos correspondeu a unha unión temporal de empresas liderado por FCC e no que tamén se atopan as compañías Sando, Comsa, Azvi e Beira. A proposta deste consorcio era a máis económica, 413 millóns de euros, pero tamén a que levaría máis tempo de obra.

O proxecto definitivo de construción do metro apróbase en abril de 2005 por parte da Xunta de Andalucía, incluíndo algunhas pequenas modificacións con respecto ao proxecto inicial.

O 17 de novembro de 2005, a Xunta de Andalucía presenta o proxecto construtivo da liña 2. Este proxecto non inclúe o tramo inicial da liña (desde o centro ata a estación María Zambrano) debido a algúns cambios que aínda se están estudando.
Metro de Santander

miniatura|400px|Futuras liñas do Metro de Santander 

O proxecto do **Metro de Santander** atópase dentro do *Plan de Mobilidade Sostible*, foi presentado en novembro de 2006 e o seu período de desenvolvemento transcorrerá de 2007 a 2013. Este transporte unirá o centro da cidade con varios puntos da periferia e estará formado por metro e tranvía, contando en principio cunhas catro liñas. 
O futuro transporte metropolitano xa ten en funcionamento a liña 5: un funicular que salva o desnivel existente entre a rúa Río de la Pila e o campo de fútbol do Regimiento con paradas en Río de la Pila, rúa San Sebastián, Prado San Roque e Paseo do General Dávila. O funicular foi inaugurado o 11 de xullo de 2008 e o seu uso é gratuíto.

## Futuras liñas
Aninovo

O **Aninovo** é a festa que conmemora o inicio dun novo ano. A data en que se realiza esta celebración depende do tipo de calendario utilizado. A máis común é o 1 de xaneiro segundo o calendario gregoriano, que foi instaurado polo papa Gregorio XIII en 1582 e que na actualidade rexe na maioría dos países do mundo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Xoves Santo

[miniatura|Celebración da [Eucaristía]] 
O **Xoves Santo** é unha festividade cristiá que se celebra o xoves anterior ao Domingo de Resurrección, no transcurso da Semana Santa. Pecha a Coresma e abre o Triduo Pascual á tardiña. Neste día a Igrexa Católica conmemora a institución da Eucaristía na Última Cea e o lavatorio dos pés realizado por Xesús.

## Celebracións 
*En Ferrol celébranse dúas procesións o Xoves Santo: a Pontificia, Real e Ilustre Confraría da nosa Señora das Angustias sae cos pasos de Xesús Nazareno, Cristo da Agonía, Cristo Xacente e A nosa Señora das Angustias; a Venerable, Real e Moi Ilustre Confraría do Santísimo Cristo da Misericordia e María Santísima das Dores saca á rúa unha das súas principais procesións, na que saen os pasos da Oración no Horto, Xesús Cativo, Xesús Nazareno, Santísimo Cristo da Misericordia, Santísimo Cristo Xacente e Virxe da Piedade.
*En Viveiro celébranse tres procesións: a da Última Cea, a do Prendemento e a da Misericordia.

## Véxase tamén
Luns de Pascua

O **luns de Pascua** é o día seguinte ao Domingo de Resurrección. É o segundo día da Oitava de Pascua, popularmente coñecida como semana de Pascua.

## Celebracións 
miniatura|Ermida de San Cibrán en Tomeza (Pontevedra).|esquerda

En Galicia, é festivo local no concello de Rois, e neste día celébrase a romaría de San Cibrán na parroquia de Tomeza (Pontevedra), a romaría da Virxe de Chamorro en Serantes (Ferrol), o Lance da Cruz en Sobrada (Tomiño), a romaría da Virxe dos Desamparados nos Vilares (Guitiriz), a romaría na capela da Virxe das Neves no monte da Peneda (Redondela), a romaría na capela de San Bieito da Uceira en Sandiás, a romaría da Virxe dos Remedios en Tirán (Moaña) e a festa de San Bieito en San Salvador de Asma (Chantada) e Penouta (Vilamartín de Valdeorras). Tamén se festexa en Esposende (Cenlle) e Circes (Touro).
En España é tamén festivo en Cataluña, Illas Baleares, Comunidade Valenciana, Navarra, País Vasco e A Rioxa, nalgunhas localidades da zona oriental de Aragón, de Asturias e de Estremadura. Nalgunhas partes de España neste día é habitual comer un doce típico coñecido como Mona de Pascua.

Ademais é festivo en moitos países e territorios de todo o mundo.

## Véxase tamén
Nosa Señora do Pilar

A **Virxe do Pilar** é unha advocación mariana católica, patroa da Hispanidade, venerada na Basílica de Zaragoza (España) á que dá nome.

## Historia 
Segundo a tradición, descrita por vez primeira no século XIII nun códice das *Moralia in Job* de Gregorio Magno, a aparición da Virxe María en Zaragoza produciuse o 2 de xaneiro do ano 39 ou 40, cando esta vivía xunto ao Apóstolo San Xoán en Éfeso. Neste códice, que se conserva no arquivo pilarista, noméase por vez primeira á Virxe co apelativo «do Pilar». O protagonista do suceso foi o Apóstolo Santiago o Maior, de predicación na Hispania Citerior, quen decidiría o seu retorno ante o fracaso do seu predicación entre os pagáns. Levantada sobre unha columna, que se di é a que hoxe sustenta a talla da Virxe, esta pediu ao Apóstolo a erección dun templo polo que se concederían diversas grazas, asegurando a súa permanencia ata o fin do mundo.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Parroquias de Galicia baixo a advocación da Nosa Señora do Pilar
* Patroas das comunidades autónomas de España
Laroá

Como topónimo **Laroá** pode referirse a:

;En Galiza
***Laroá**, parroquia do concello de Xinzo de Limia;
****Laroá**, lugar de dita parroquia;
***San Pedro de Laroá**, parroquia do concello de Xinzo de Limia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Beachy Head

**Beachy Head** é un promontorio de xiz na costa meridional de Inglaterra, preto da cidade de Eastbourne no condado de East Sussex, inmediatamente ao leste dos acantilados das Sete Irmás. Trátase do cantil de xiz máis alto de Gran Bretaña, alcanzando 162 m por riba do nivel do mar. O cumio permite avistar a costa oriental meridional de Dungeness e a de Selsey Bill ao oeste. A súa altura tamén fixo deste recuncho natural un sitio de suicidio célebre.miniatura|esquerda|Vista do faro de Beachy Head.
Mauricio Funes

**Carlos Mauricio Funes Cartagena**, nado en San Salvador o 18 de outubro de 1959 e finado en Managua o 21 de xaneiro de 2025, foi un xornalista e político salvadoreño. Converteuse en Presidente do Salvador logo de superar nas eleccións do 15 de marzo de 2009 o candidato de ARENA, Rodrigo Ávila.

Funes e a súa familia máis achegada viviron no exilio en Nicaragua desde 2016 a ta a súa morte a causa das alegacións sobre accións criminais que tiveron lugar durante o seu mandato. En xullo de 2023 recibiu sancións do Departamento de Estado dos Estados Unidos tras unha condena *in absentia* en relación ás negociacións sobre as treguas coas bandas que levou a cabo mentres estaba no cargo, enriquecemento ilícito e evasión fiscal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Casa Presidencial de El Salvador. 
* Mauricio Funes - Páxina oficial. 
* Biografía extensa en Fundación CIDOB
Orde de Cristo

A **Orde de Cristo** é unha orde militar portuguesa, construída sobre a Orde templaria nesta nación.

## Orixe
Nos séculos XII e XIII, desde mediados da Reconquista, a Orde dos templarios axudou os portugueses en batalla contra os mouros "infieis", e como recompensa recibiu extensas terras e poder político. Castelos, igrexas e poboados prosperaron baixo a súa protección.

En 1314 o Papa Clemente V eliminou a rica e poderosa Orde do templo. En 1319 o rei Dinis de Portugal transferiu propiedades e privilexios dos Templarios para a recentemente fundada Orde de Cristo, que se converteu na continuación dos Templarios en Portugal. Porén, a Orde de Cristo tiña unha forte conexión coa coroa portuguesa, que se deu o dereito de nomear a partir do inicio do Grande Mestre para acomodar o enorme potencial humano e de recursos económicos dos cabaleiros Templarios, en Portugal para o mantemento segura das incursións inimigas ou invasións. De feito, a Orde de Cristo foi baseada en Castro Marim, a fin de protexer a rexión portuguesa do Algarve. Porén, en 1357 xa a sede foi instalada en Tomar, anterior sede dos templarios.

### Características
Un dos votos prometidos polos cabaleiros era o da obediencia ao rei, algo totalmente descoñecido para a Orde do templo. O primeiro mestre da Orde foi Gil Martínez, un cabaleiro da Orde de Aviz, a subsidiaria da Orde de Calatrava. Así, o primeiro mestre da Orde non era un cabaleiro templario.

## Durante a era dos Descubrimentos
No comezo do século XV, o grande Mestre da Orde, o infante Henrique, inverteu os rumbos da Orde na exploración marítima. O emblema da orde, a Cruz da Orde de Cristo, adorna as velas dos buques Portugueses que exploraban os mares descoñecidos.

## Actualidade
O poder e a riqueza acumulada pola Orde converteuse nun perigo potencial para o estado. Así, a partir 1551, o título de Gran Mestre estaba conectado ao rei de Portugal. En 1780 foi secularizada. Desde o século XIX foi reducindo a súa actividade para o mantemento da súas propiedades e converteuse nunha Orde Honorable, a maior honra do Reino de Portugal. Abolida a monarquía, transformouse na Orde militar de Cristo, a distinción de cidadáns portugueses que teñen desempeñado as súas funcións notablemente.

## Persoas asociadas á Orde de Cristo
*Henrique, duque de Viseu
*João Gonçalves Zarco
*Bartolomeu Dias
*Vasco da Gama
*Fernão de Magalhães
*Marqués de Pombal
*Pedro Álvares Cabral
*Jácome Ratton
Pentecoste

::*Esta páxina trata da festa de Pentecoste. Para a illa pertencente a Vanuatu véxase **Illa de Pentecoste***

miniatura|*Pentecoste* (Greco, c. 1600, Museo del Prado) 
**Pentecoste** (do grego *pentekosté *(heméra) "o quincuaxésimo día") describe a festa do quincuaxésimo día logo da Pascua (Domingo de Resurrección) e que pon termo ao tempo pascual.

Durante a Pentecoste celébrase o descenso do Espírito Santo e o inicio da actividade da Igrexa, por iso tamén se lle coñece como a celebración do Espírito Santo. Na liturxia católica é a festa máis importante logo da Pascua e a Nadal. A liturxia inclúe a secuencia medieval *Veni, Sancte Spiritus*.

O fondo histórico de tal celebración baséase na festa semanal xudía chamada *Shavuot* (festa das semanas), durante a cal celébrase o quincuaxésimo día da aparición de Deus no *monte Sinaí*, polo tanto no día de Pentecoste tamén se celebra a entrega da Lei (mandamentos) ao pobo de Israel.

Nas Igrexas ortodoxas existe ademais a celebración das **Tres Divinas Persoas** ou da **Santa Trindade**; as Igrexas occidentais celebran para esta ocasión desde o século XIV a súa propia festa chamada **Trinitatis** (a festa da Santísima Trindade) unha semana despois da Pentecoste.

No calendario cristián con Pentecoste termina o tempo pascual dos 50 días.

Nas narracións sobre Pentecoste de *Feitos dos Apóstolos* (2,1 - 41) adxudícaselle ao Espírito Santo, en congruencia co Antigo Testamento, características milagrosas (carismas): el ofrece valentía e liberdade, posibilita a comprensión (glosolalia) e fortifica unha comunidade universal.

O luns logo de Pentecoste é día de festa en moitos países como Alemaña, Austria, Bélxica, Dinamarca, Francia, Hungría, Islandia, Liechtenstein, Noruega, os Países Baixos ou Suíza. Tamén é festivo nalgunhas comunidades autónomas de España como en Cataluña.
Ruxerruxe

[miniatura|Cadro de [Honoré Daumier.]]
Os termos **dixomedíxome**, **ruxerruxe** ou **rumor** refírense a unha noticia vaga baseada en especulacións non confirmadas que se dan por certas cun obxectivo determinado e que condicionan o comportamento dos demais cara a el por enriba da información obxectiva. Ao non se tratar de información contrastada, rara vez se difunde de forma aberta ou oficial, aínda que isto non impide que se estenda de forma rápida. A forma tradicional e máis usada de estender un rumor foi sempre o "*boca a boca*" pero coa aparición de Internet, a sociedade comezou a tirar proveito do anonimato que dá este medio para estender todo tipo de ruxerruxes. Así, son moi comúns nos ámbitos da prensa rosa ou nos prognósticos políticos, espallándose con enorme eficiencia e fornecendo unha información social grazas ao seu enorme potencial manipulador.
José Vicente Train

**José Vicente Train**, coñecido como **Vicente Train**, nado en Barcelona o 19 de decembro de 1931, é un exfutbolista catalán. Xogaba de porteiro e desenvolveu a maior parte da súa carreira no RCD Espanyol e o Real Madrid.

## Traxectoria 
Gañou en tres ocasións o Trofeo Zamora e foi campión da Eurocopa 1964 coa selección de España. Era coñecido como Vicente *el grapas* pola súa seguridade na blocaxe do balón.

## Clubs 
## Notas
Provincia de Shinano

**Shinano** (信濃国, しなののくに, *Shinano-no-kuni* ou 信濃, しなの) foi unha provincia histórica do Xapón, nunha zona que hoxe forma a prefectura de Nagano, historicamente na parte de Tōsandō (東山道), actualmente na rexión de Chūbu, na illa de Honshū.

Shinano limitaba coas provincias de Mino (美濃), Hida (飛騨), Etchū (越中) e Echigo (越後), Kōzuke (上野), Musashi (武蔵), Kai (甲斐), Suruga (駿河), Tōtōmi (遠江) e Mikawa (三河).
Provincia de Owari

**Owari** (尾張国, おわりのくに, *Owari-no-kuni* ou 尾張, おわり) foi unha provincia histórica do Xapón, nunha zona que hoxe forma a parte oeste da prefectura de Aichi, historicamente na parte de Tōkaidō (東海道), actualmente na rexión de Chūbu ou rexión de Hokuriku, na illa de Honshū.

Owari limitaba coas provincias de Ise (伊勢), Mino (美濃), e Mikawa (三河).
Provincia de Mikawa

**Mikawa** (三河国, みかわのくに, *Mikawa-no-kuni* ou 三河, みかわ) foi unha provincia histórica do Xapón, nunha zona que hoxe forma a parte leste da prefectura de Aichi, historicamente na parte de Tōkaidō (東海道), actualmente na rexión de Chūbu ou rexión de Tōkai, na illa de Honshū.

Mikawa limitaba coas provincias de Owari (尾張), Mino (美濃), Shinano (信濃) e Tōtōmi (遠江).
Provincia de Suruga

**Suruga** (駿河国, するがのくに, *Suruga-no-kuni* ou 駿河, するが) foi unha provincia histórica do Xapón, nunha zona que hoxe forma a parte oeste da prefectura de Shizuoka, historicamente na parte de Tōkaidō (東海道), actualmente na rexión de Chūbu ou rexión de Tōkai, na illa de Honshū. A capital da provincia era Sunpu, actualmente chámase Shizuoka.

Suruga limitaba coas provincias de Tōtōmi (遠江), Shinano (信濃), Kai (甲斐) e Izu (伊豆).
Iolanda Veloso

**Iolanda Veloso Ríos**, nada na Coruña en 1972, é unha filóloga e política galega do BNG.

## Traxectoria 
Licenciada en Tradución e Interpretación pola Universidade de Vigo. É tradutora e intérprete de francés e profesora asociada da Facultade de Tradución e Interpretación da Universidade de Vigo. Conta cun máster en Dirección de Negocios Internacionais na Escola Caixanova.

Reside en Vigo. Nas eleccións municipais de 2007 presentouse como número 4 na lista do BNG para a alcaldía de Vigo, foi elixida concelleira e nomeada concelleira de Igualdade, Normalización Lingüística e Mocidade (2007-2011). Nas municipais de 2011 volveu ser elixida concelleira e foi protavoz municipal logo da renuncia de Santi Domínguez en 2013. Foi elixida membro do Consello Nacional do BNG na Asemblea Extraordinaria de 2009.

## Notas
Cosme Pombo

**Cosme Eladio Pombo Rodríguez**, nado no Incio en 1956, é un político nacionalista galego.

## Traxectoria 
Foi de mestre de primaria no CEIP Frei Luís de Granada de Sarria. Foi concelleiro e portavoz municipal do BNG no Concello do Incio dende 1995 a 2007 e deputado provincial na Deputación de Lugo de 1995 a 2003. Ocupou o cargo de delegado provincial da Consellería de Vivenda e Solo da Xunta de Galicia en Lugo de marzo de 2008 ata abril de 2009.

É membro do Consello Comarcal do BNG na comarca Lugo-Sul. Vinculado ao mundo asociativo e cultural, é membro fundador da Asociación Cultural A Ouriceira e do grupo Xarín, gaiteiros do Incio.

Foi elixido deputado do Parlamento de Galicia nas autonómicas de 2012.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Parlamento de Galicia
Margarida Vázquez Veras

**Margarida Vázquez Veras**, nada na Coruña en decembro de 1954, é unha política nacionalista galega.

## Traxectoria 
Estudou no Instituto Social da Muller o bacharelato superior administrativo e, aos 17 anos, comezou a traballar na súa profesión, militando en organizacións do nacionalismo desde o ano 1974. Foi detida en agosto de 1975.

Foi a primeira presidenta da Asociación Cultural Alexandre Bóveda e presidiu a Federación de Asociacións de Veciños da Coruña e comarca, nos anos oitenta. Presidenta do Comité de Empresa no seu centro de traballo. Nas primeiras eleccións democráticas foi candidata a concelleira da Coruña en representación da coalición electoral BN-PG, non resultando elixida, pero tomou posesión como concelleira en abril de 1980 para substituír o seu compañeiro Xan Pombo Seoane. Participou na fundación do BNG.

No ano 1999 incorporouse de novo á actividade municipal, sendo elixida concelleira no Concello da Coruña e deputada provincial da Coruña en representación do BNG. Foi concelleira de Igualdade e Participación Cidadá no Concello da Coruña. En marzo de 2012 abandonou o BNG.

## Notas
Helena Veiguela

**Helena Veiguela**, nada na Veiga en 1946, é unha política nacionalista galega.

## Traxectoria
Nada no concello asturiano da Veiga en 1946, aínda que residente hoxe en Ares. Estudou Ciencias Matemáticas na Universidade de Santiago de Compostela, onde se licenciou en 1969. En 1976 empeza a colaborar co nacionalismo e en 1977 é elixida responsable nacional da Unión Traballadores de Ensino de Galiza (UTEG) (hoxe CIG-Ensino).

En 1983 especialízase en Estatística e Investigación Operativa na Universidade Complutense de Madrid e nese mesmo ano, pertencendo ao Corpo de Catedráticos de Bacharelato, comeza a traballar no Ministerio de Educación e Ciencia para dirixir proxectos de introdución de novas tecnoloxías no ensino primario e secundario. Desde este momento até 1996 participa en multitude de programas, seminarios e conferencias tanto da Comisión da Unión Europea como da OCDE. Igualmente, desde marzo de 1987 até 1996 foi a representante de España no Programa de Acción Europeo "Novas Tecnoloxías da Información en Sistemas Escolares"”. Entre agosto de 2005 e até o 6 de maio de 2009 foi a Directora Xeral de Promoción Industrial e da Sociedade da Información.
Edelmiro López Iglesias

**Edelmiro López Iglesias**, nado en Bilbao en 1960, é un economista e político nacionalista galego. É autor de varios libros e numerosos artigos en revistas especializadas e publicacións colectivas.

## Traxectoria
Doutorouse en Ciencias Económicas na Universidade de Santiago de Compostela, con Premio Extraordinario de Licenciatura e de Doutoramento. Desde 1984 vén desenvolvendo a súa actividade profesional como profesor no Departamento de Economía Aplicada da propia USC. Ademais de 1999 a 2005 ocupou o posto de Director do Instituto Universitario de Estudos e Desenvolvemento de Galicia (IDEGA).

A súa investigación viuse centrando nos campos da economía e política agraria, o desenvolvemento rural e a economía galega, nos que ten dirixido catorce proxectos de investigación financiados por diversas entidades e participado como investigador noutros quince. Ten realizado estadías en diversas Universidades e centros de investigación estranxeiros, e actuado como consultor de diferentes organismos internacionais no ámbito das políticas agrarias e de desenvolvemento rural.

De agosto de 2005 a abril de 2009 ocupou o cargo de Director Xeral de Desenvolvemento Rural na Consellería do Medio Rural da Xunta de Galicia, asumindo tamén as responsabilidades de Director Xeral da Axencia Galega de Desenvolvemento Rural (AGADER) e Director do Fondo Galego de Garantía Agraria (FOGGA), o organismo encargado da xestión en Galiza das axudas da Política Agraria Común (PAC).
Encarna Otero Cepeda

**Encarna Otero Cepeda**, nada en Santiago de Compostela o 29 de xullo de 1950, é unha historiadora, mestra e política nacionalista galega.

## Traxectoria 
Entre 1971 e 1976 residiu na cidade francesa de Tolosa, licenciándose en 1975 en Historia na Universidade de Tolosa-Le Mirail.

En 1978 xa é profesora agregada de Xeografía e Historia, exercendo no IES Eduardo Pondal en Santiago. Desde 1986 formou parte do Seminario Permanente de Historia de COU baixo a coordinación de Ramón Villares Paz.

Ten colaborado e colabora en diferentes publicacións galegas como *A Nosa Terra*, *O Ensino*, *Andaina*, ou *Festa da Palabra Silenciada*, con diversos artigos sobre a muller na historia. É asemade autora de varios estudos académicos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Presentación do documental *MEMORIAS DE VIDA EN VIVO. A LUZ DO NEGRO* (consellodacultura.gal)
Alberte Souto Souto

**Alberte Souto Souto**, nado en San Sadurniño en 1971, é un avogado e político nacionalista galego, pertencente ao BNG.

## Traxectoria 
Nado en 1971 en San Sadurniño, licénciase en Dereito e desempeña o posto de avogado pertencente ao Colexio de Avogados de Ferrol. Durante o período 1996 a 1999 exerceu como avogado especializado en asuntos agrarios e como asesor xurídico do Sindicato Labrego Galego. Tamén foi asesor dos grupos parlamentarios do BNG no Congreso dos Deputados, no Senado e no Parlamento de Galicia, así como da Fundación Galiza Sempre.

Ocupou o cargo de secretario xeral da Consellería do Medio Rural desde agosto de 2005 a abril de 2009. É membro da Comisión de Garantías do BNG. É conselleiro do Consello Consultivo de Galicia.
Andrea Capobianco

**Andrea Capobianco**, nado en Nápoles en 1966, é un adestrador de baloncesto italiano.

## Traxectoria 
A experiencia como adestrador de Capobianco iníciase en 1994, cando entra a formar parte do 	Battipaglia, ata 1997. Entre 1997 e 2000 adestra ao Salerno. No 2001 collerá as rendas do Scandone Avellino até 2002, ano no que volverá ao Salerno até o 2005. Non será a última vez que vexan a Capobianco adestrando ao equipo de Avellino, porque volverá entre 2005 e 2006 aos banquiños do Scandone Avellino. Entre decembro de 2006 e 2008 adestrará ao Aurora Jesi e a partir de 2008 ao Teramo Basket, o seu equipo actual.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estatísticas do adestrador en Lega Basket Serie A
Apeninos

Os **Montes Apeninos** (*Appennini*, en italiano) percorren 1.000 quilómetros do norte ao sur de Italia ao longo da súa costa leste, formando o eixo principal da península italiana ou apenina. As montañas están maioritariamente cubertas de bosques, aínda que unha cara do pico máis alto, no Gran Sasso d'Italia, de 2.914 metros, está parcialmente cuberta na súa cara norte polo que é o glaciar máis meridional de Europa desde que se derreteu o glaciar do Veleta, en Serra Nevada, a primeiros de século XX. As ladeiras orientais que miran ao mar Adriático son escarpadas mentres a zona occidental termina en chairas onde están situadas a maioría das cidades históricas italianas.

Durante a segunda guerra mundial os alemáns usaron os Apeninos como barreira defensiva, denominándoa a Liña Gótica. Foi atacada sen éxito en setembro de 1944.

Na Lúa, danlle nome aos *Montes Apenninus*, preto do Mare Imbrium, é unha elevación montañosa próxima ao lugar de aluaxe da misión Apollo 15.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Alpes Peninos (provincia romana)

### Ligazóns externas
Juan Flórez

**Juan Fernández Freire** (coñecido como **Juan Flórez**), nado en Ferrol o 9 de xaneiro de 1799 e finado o 2 de setembro de 1870, foi un mariño e político galego, alcalde da Coruña. Foi un grande impulsor do ferrocarril en Galicia.

## Traxectoria 
[miniatura|Placa da [Rúa de Juan Flórez (A Coruña)|Rúa Juan Flórez.]]
Fillo do mariño Manuel Fernández Flórez. Fixo carreira naval ingresando no corpo das Gardas Mariñas e tras rematar os seus estudos na Academia de Ferrol, no ano 1824 foi nomeado alférez de fragata, ascendendo máis adiante a postos como alférez de navío e tenente. En 1834 trasládase á Coruña, xa que tiña grande interese, e é designado na Administración do Estado como oficial segundo da Subdelegación de Fomento. En 1846 converteuse en alcalde da Coruña, mais en 1847 deixou o cargo; foi novamente alcalde desta cidade entre 1851 e 1854.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* CAÑADA, Silverio. *Gran Enciclopedia Gallega* (Santiago, Xixón; 1974)
*

### Ligazóns externas 
*
Alfonso Molina

**Alfonso Molina Brandao**, nado na Coruña o 15 de maio de 1907 e finado en Río de Xaneiro o 25 de novembro de 1958, foi alcalde da Coruña entre 1947 e 1958.

## Traxectoria 
miniatura|Placa da Avenida Alfonso Molina.
Nado nunha das máis coñecidas familias coruñesas, o seu avó Alejandro Brandao fora alcalde e o seu pai (Raimundo Molina) un dos promotores do porto a comezos do século XX.

Enxeñeiro de camiños, canais e portos pola Universidade de Madrid especializouse en Urbanismo. En 1934 obtivo praza de enxeñeiro director de vías e obras da Deputación da Coruña. Iniciada a Guerra Civil foi nomeado presidente da Cámara da Propiedade da Coruña e no 1938 nomeado concelleiro ata 1944. En 1947 foi nomeado alcalde, posto que ocupou ata a súa morte con 51 anos.

No seu mandato como rexedor da Coruña proxectou unha avenida interior, que partise desde a ponte da Pasaxe, subise até Palavea e descendese cara ao río Monelos, e que na Ponte da Pedra se dirixise cara á antiga estación de ferrocarril para ao cabo chegar á praza do Espiño (hoxe praza de Madrid), que se inaugurou co nome de Avenida de Lavedra (deturpación castelanizante do topónimo galego A Vedra, correspondente a un antigo lugar polo que pasa a avenida).

A súa morte produciuse durante unha viaxe a Brasil. A chegada do seu cadaleito á cidade foi un acto multitudinario, 100.000 persoas acompañaron o cortexo fúnebre dende o Concello ata o cemiterio de Santo Amaro. Inmediatamente despois da súa morte, foi homenaxeado a título póstumo coa Gran Cruz de Beneficencia e máis coa Medalla de Ouro da Coruña, foi nomeado Fillo Predilecto da cidade e a Avenida de Lavedra pasou a chamarse Avenida Alfonso Molina.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Necrolóxica de Alfonso Molina en ABC (en PDF)
Batalla de Uclés

Ao longo da historia existiron tres grandes batallas en Uclés (actual provincia de Cuenca):

***Batalla de Uclés (1108)**, entre as tropas cristiás de Afonso VI e as Almorávidas de Yusuf ibn Tasfin;
***Batalla de Uclés (1479)**, entre os partidarios de Xoana de Castela e os de Isabel a Católica;
***Batalla de Uclés (1809)**, entre os exércitos francés e español, no contexto da Guerra de Independencia española.
Sancho IV

**Sancho IV** pode referirse a:

* Sancho IV o de Peñalén, rei de Pamplona (1054-1076)
* Sancho IV o Bravo, rei de Castela, Toledo, Galicia e León e dos reinos andalusís. (1284-1295)
Praia de Berria

A **praia de Berria** é un areal situado no concello de Santoña, en Cantabria, á beira do mar Cantábrico.

A praia atópase no istmo que une a península que forma o monte Buciero (de Santoña) co municipio de Argoños. Os seus 2.200 metros de lonxitude esténdense entre o monte Brusco (no oeste), e o macizo do Buciero (no leste). Polo norte atópase co mar Cantábrico e polo sur coas marismas de Santoña.

Presenta area branca e fina, cunha pequena pendente, e está condecorada coa Bandeira Azul.

Pódese acceder a ela a través da estrada CA-907 tanto dende Santoña como dende Argoños.
Margarida Caldas Moeira

**Margarida Caldas Moeira**, nada en Poio en 1980, é unha política nacionalista galega.
## Traxectoria 
Traballa como educadora social. Dentro da esfera política, é responsábel comarcal de Galiza Nova e membro da súa Dirección Nacional, así como membro do Consello Local de Poio e do Consello Comarcal do BNG de Pontevedra.
Susi Susanti

**Lucía Francisca Susi Susanti Haditono** (chinés: 王蓮香, pinyin: Wang Lian-xiang, nada en Tasikmalaya, Xava Occidental, Indonesia, o 11 de febreiro de 1971), coñecida simplemente como **Susi Susanti**, foi unha xogadora de bádminton.

Considérase a mellor xogadora de bádminton de Indonesia, foi a máxima dominadora do individual feminino a principios dos anos 90. Conseguiu a medalla de ouro nos Xogos Olímpicos de Barcelona 1992, así como a medalla de bronce nos de Atlanta 1996. Tamén se proclamou campioa do mundo en Birmingham no 1993; gañou o All England en 4 ocasións, 1990, 1991, 1993 e 1994, e os World Grand Prix dende 1990 até 1994. Ademais axudou ao equipo de Indonesia a gañar a Uber Cup no 1994 e o 1996.

Está casada con Alan Budikusuma, tamén campión olímpico en Barcelona.
Drakensberg

Os Montes **Drakensberg** ("Montañas do Dragón" en afrikaans) son as montañas máis altas de Suráfrica, elevándose en Thabana Ntlenyana até os 3.482&nbsp;m de altura. En isiZulu, o idioma dos zulús, chámanse ***uKhahlamba***, a *barreira das lanzas*. En sesotho coñécense como ***Maluti***.
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
San'yōonoda

'''San'yōonoda'* (山陽小野田市, さんようおのだし, *San'yōonoda-shi'') é un concello da prefectura de Yamaguchi no Xapón. Está situado ao suroeste da prefectura, na zona da provincia histórica de Nagato e ó oeste da rexión de Chūgoku, extremo oeste da illa de Honshū. A súa superficie é de 132,99&nbsp;km², a poboación é de 64.971 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 489 h/km².

O concello de San'yōonoda limita cos concellos de Shimonoseki, Mine e Ube.

## Historia 
A cidade de San'yōonoda foi fundada pola fusión do concello da cidade de *Onoda* e o concello da vila de ''San'yō'' do distrito de Asa no ano 2005.

## Véxase tamén 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de San'yōonoda .
Vincenzo Cerulli

**Vincenzo Cerulli**, nado en Teramo o 20 de abril de 1859 e finado en Merate o 30 de maio de 1927, foi un astrónomo e matemático italiano propietario dun observatorio privado en Teramo, a cidade onde naceu.

## Traxectoria 
Cerulli completou os seus estudos no *Liceo Ginnasio* de Teramo. Posteriormente matriculouse na Universidade de Roma, graduándose en física no ano 1881. Logo viaxou a Alemaña por un período de tempo para especializarse.

Cerulli foi un dos compiladores dun catálogo de estrelas xunto Elías Millosevich. Foi autor de numerosas observacións realizadas ao planeta Marte, así como un dos primeiros seguidores da teoría de que as famosas canles de Marte, observados por Giovanni Schiaparelli, non eran reais senón meras ilusións ópticas. O 2 de outubro de 1910 descubriu o enorme asteroide 704 Interamnia, de 350&nbsp;km de diámetro.

Cerulli faleceu o 30 de maio de 1927 na pequena localidade de Merate (Lombardía). Anos máis tarde, en 1973, a Unión Astronómica Internacional acordou poñer o seu apelido a un cráter do planeta marciano, chamado Cerulli.

## Véxase tamén
### Bibliografía 
*
Akitakata

**Akitakata** (安芸高田市, あきたかたし, *Akitakata-shi*) é un concello da prefectura de Hiroshima no Xapón. Está situado ao norte da prefectura, na zona da provincia histórica de Aki e no centro da rexión de Chūgoku, na parte oeste da illa de Honshū. A súa superficie é de 537,79&nbsp;km², a poboación é de 31.856 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 59,2 h/km².

O concello de Akitakata limita cos concellos de Kitahiroshima, Hiroshima, Higashihiroshima, Miyoshi (que son da prefectura de Hiroshima); e Ōnan (este último é da prefectura de Shimane).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Akitakata .
Unnan

**Unnan** (雲南市, うんなんし, *Unnan-shi*) é un concello da prefectura de Shimane no Xapón. Está situado ó leste da prefectura, na zona da provincia histórica de Izumo e na parte de San'in, ao norte da rexión de Chūgoku, na parte oeste da illa de Honshu. A súa superficie é de 553,37&nbsp;km², a poboación é de 42.547 habitantes (2009), e ten unha densidade de poboación de 76,9 hab./km².

O concello de Unnan limita cos concellos de Iinan, Izumo, Hikawa, Matsue, Yasugi, Okuizumo (que son da prefectura de Shimane); e Shōbara (este último é da prefectura de Hiroshima).

## Cidades irmandadas 
*  Richmond.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Unnan .
Ryan Hoover

**Ryan Hoover**, nado en Peoria (Illinois) o 4 de abril de 1974, é un xogador de baloncesto estadounidense.

## Traxectoria
O seu equipo actual é o Teramo Basket italiano.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Ficha do xogador na Lega Basket Serie A
Juliano Roberto Antonello

**Juliano Roberto Antonello**, máis coñecido como **Juca**, nado en Passo Fundo o 19 de novembro de 1979, é un futbolista brasileiro. Xoga de mediocentro defensivo e o seu equipo actual é o Dubai CSC. Na súa estadía de dous anos no FK Partizan foi alcumado coma *O bombardeiro brasileiro do Partizán*.

## Traxectoria 
Juca comezou a súa carreira no Internacional de Porto Alegre en 1999, xogando como mediapunta. Sobrino do famoso exjugador e adestrador Paulo César Carpegiani, non tardou en destacar pola precisión e potencia dos seus lanzamentos de falta. Pronto atrasaría a súa posición, pasando a xogar como mediocampista defensivo.

Tras defender as cores do Criciúma e do Marília, en 2004 Juca fichou polo Fluminense, e ao ano seguinte polo Botafogo, club ao que volvería en 2006 tras un breve paso polo Guaraní, e no que se alzaría en 2007 coa Copa de Río.

En 2007 é transferido ao Partizán de Belgrado, onde incrementou o seu palmarés con senllos dobretes, vencendo a Superliga e a Copa nas dúas tempadas nas que militou no equipo balcánico. Nelas confirmou a potencia do seu disparo, anotando 10 goles e gañándose o alcume de "o bombardeiro brasileiro".

En maio de 2009 asinou por dúas tempadas polo Deportivo da Coruña, coa misión de cubrir a baixa do canadense Julián de Guzmán. Debutou na primeira división española de fútbol o 29 de agosto dese mesmo ano no estadio Santiago Bernabéu, fronte ao Real Madrid.

## Palmarés 
### Campionatos nacionais 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
* Datos do xogador en sambafoot.com
HMS Victory

O ***HMS Victory*** é un navío británico que participou na batalla de Trafalgar como buque insignia do almirante Horatio Nelson, onde este feneceu por un tiro de mosquete que entrou polo seu ombreiro esquerdo e baixou directamente até as súas costelas, rachando dúas delas, que perforaron o seu pulmón esquerdo e cortaron a arteria pulmonar. Este buque está fondeado permanentemente na cidade de Portsmouth a modo de museo. Actualmente posúe tripulación e mesmo capitán, sendo unha das pezas máis simbólicas da *Royal Navy* por mor da súa importancia na súa derradeira batalla, que daría a Inglaterra soberanía mariña durante case un século.
Marco Levi Bianchini

**Marco Levi Bianchini**, nado en Rovigo en 1875 e finado en Nocera Inferiore en 1961, foi un psiquiatra italiano.

## Traxectoria 
Licenciado en Medicina en 1899. Tras dous anos de exercizo da súa profesión no Congo Belga volveu desempeñar a actividade medicina en Italia, primeiro no manicomio interprovincial de Nocera Inferiore, e logo no de Téramo.

Utilizando a terapia ocupacional no campo tipográfico, fundou no ano 1915 a Biblioteca Psicoanalitica Internazionale, e en 1920 a revista *Archivio generale di neurologia, psichiatria e psicoanalisi*. Entre as súas publicación, o histerismo desde as antigas ás modernas doutrinas.
San Xosé

O nome **San Xosé** pode referirse a:

***Xosé de Nazaret**, segundo o cristianismo, pai adoptivo de Xesús Cristo;
***Xosé de Arimatea**, segundo o cristianismo, propietario do sepulcro en que foi depositado o corpo de Xesús trala crucifixión;
***Xosé María Díaz Sanxurxo**, santo galego do catolicismo (1818-1857).

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***San Xosé**, parroquia do concello de Pontevedra;
***San Xosé de Ribarteme**, parroquia do concello das Neves;
***San Xosé**, lugar da parroquia da Pereiriña, no concello de Cee;
***San Xosé**, lugar da parroquia de San Cristovo das Viñas, no concello da Coruña;
***San Xosé**, lugar da parroquia de Moalde, no concello de Silleda.

;Fóra de Galiza

;En Costa Rica
***San Xosé**, capital de Costa Rica.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Horatio Nelson

**Horatio Nelson**, nado en Burnham Thorpe o 29 de setembro de 1758 e finado na batalla de Trafalgar fronte a Barbate, Andalucía, o 21 de outubro de 1805, coñecido tamén como **Almirante Nelson** ou **Lord Nelson**, foi un oficial da Mariña Real Británica cuxo liderado, coñecemento da estratexia e tácticas pouco convencionais levaron a unha serie de vitorias navais británicas decisivas durante as guerras de Coalición. A Trafalgar Square está dedicada a el. É amplamente considerado un dos maiores almirantes da historia e, por moitos, como o máis grande.

## Traxectoria 
Nelson naceu nunha familia moderadamente próspera de Norfolk e uniuse á mariña pola influencia do seu tío Maurice Suckling, un oficial naval de alto rango. Nelson ascendeu rapidamente de rango e serviu cos principais comandantes navais da época antes de obter o seu propio mando aos 20 anos en 1778. Gañou boa reputación como boa persoa e polo seu coñecemento táctico, pero sufriu períodos de enfermidade e desemprego despois do final da guerra de independencia dos Estados Unidos. O estalido das guerras de Coalición permitiulle a Nelson volver ao servizo, onde foi particularmente activo no mar Mediterráneo. Loitou en varios enfrontamentos menores fronte a Toulon e foi importante na captura de Córsega, onde foi ferido e perdeu parcialmente a vista dun ollo, e posteriormente desempeñou tarefas diplomáticas cos estados italianos. En 1797, distinguiuse mentres comandaba o HMS *Captain* na batalla do cabo de San Vicente. Pouco despois desta batalla, Nelson participou na batalla de Santa Cruz de Tenerife, onde o ataque fracasou e perdeu o brazo dereito, o que o obrigou a regresar a Inglaterra para recuperarse. Ao ano seguinte obtivo unha vitoria decisiva sobre os franceses na batalla do Nilo e permaneceu no Mediterráneo para apoiar o Reino de Nápoles contra unha invasión francesa.

En 1801, Nelson foi enviado ao mar Báltico e derrotou á neutral Dinamarca na batalla de Copenhague. Comandou o bloqueo das frotas francesa e española en Toulon e, despois da súa fuga, perseguiunas ata as Indias Occidentais e de volta, pero sen éxito. Tras un breve regreso a Inglaterra, fíxose cargo do bloqueo de Cádiz en 1805. O 21 de outubro de 1805, a frota franco española saíu do porto e a frota de Nelson enfrontouse a ela na batalla de Trafalgar. A batalla converteuse na maior vitoria naval de Gran Bretaña, pero Nelson, a bordo do HMS *Victory*, foi ferido de morte por un tirador francés. O seu corpo foi levado de volta a Inglaterra, onde se lle concedeu un funeral de estado e foi considerado un heroe.

A morte de Nelson en Trafalgar asegurou a súa posición como unha das figuras máis heroicas de Gran Bretaña. As súas palabras xusto antes do comezo da batalla, "Inglaterra agarda que cada home cumpra co seu deber", cítase e parafrasease con regularidade. Numerosos monumentos, incluíndo a Columna de Nelson en Trafalgar Square e o Monumento a Nelson en Edimburgo, foron creados na súa memoria. En 2002, Nelson foi nomeado entre os 100 británicos máis grandes de todos os tempos.

## Notas
Lord Acton

**John Emerich Edward Dalberg Acton, 1º Barón de Acton** (10 de xaneiro de 1834, Nápoles, Reino de Nápoles — 19 de xuño de 1902, Tegernsee, Baviera, II Imperio Alemán) foi un historiador inglés.

## Biografía 
Prestou servizo na Cámara dos Comúns desde 1859 ata 1865. Foi editor da publicación católica mensual *The Rambler* (1859-1864), á cal renunciou debido á crítica papal da súa abordaxe científica da Historia.

Foi asesor de William Ewart Gladstone desde 1865, sendo elevado ao rango da nobreza en 1869. En 1895 foi designado Profesor Rexio de Historia Moderna na Universidade de Cambridge.

Despois coordinou o gran proxecto de edición, *The Cambridge Modern History*. Foi crítico do nacionalismo, acuñando o coñecido aforismo *"O poder tende a corromper e o poder absoluto corrompe absolutamente"*.
Hipercalcemia

A **hipercalcemia** é un trastorno hidroelectrolítico no que os niveis sanguíneos de calcio están por riba dos 10,5&nbsp;mg/dl.

## Causas de hipercalcemia 
As causas de **hipercalcemia** son moi variables, pero poden agruparse en:
* Causas tumorais: como é o caso de 
** adenomas paratiroides
** adenocarcinomas paratiroides
** neoplasia endócrina múltiple (MEN)
* Uso de certos fármacos:
** Litio
* Alteracións do metabolismo normal da vitamina D: intoxicacións de vitamina D ou vitamina A
* Alteracións óseas varias: hipertiroidismo, enfermidade de Paget
* Insuficiencia renal: por intoxicación de aluminio, síndrome de leite-álcali.

## Tratamento da hipercalcemia 
O tratamento da hipercalcemia consiste en solucionar a causa que xera este aumento de calcio sanguíneo. Para facer descender os niveis en sangue empréganse líquidos e diuréticos, coidando que non se produza un descenso secundario dos niveis de potasio ou magnesio. A maiores, o uso de calcitonina dificulta a reabsorción de calcio nos tubos renais. Nalgúns casos pódense empregar glucocorticoides, diálise, nitrato de galio (impide a reabsorción de calcio por parte do óso) ou fosfatos.