open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Campos de fresas

***Campos de fresas*** é unha novela de literatura infantil e xuvenil do autor catalán Jordi Sierra i Fabra, publicada en 1997.

## Argumento 
O libro trata sobre un grupo de mozos que saen de noite e un deles merca cápsulas de deseño. O Señor Salas colle o teléfono e comunícanlle que a súa filla está ingresada no hospital. Cando ve os amigos de Luciana, pregúntalles o que acontecera e os mozos dinlle que só tomara unha cápsula. Luciana queda en coma.

Cando o seu mozo, Eloi, o soubo, vai para o hospital. Ponse moi nervioso e bótalle as culpas a Máximo. Ao mesmo tempo, o inspector de policía Vicente Espina fala cos pais de Luciana e cos mozos para saber que tomara e que acontecera. Eloi comeza a investigar e vai ver a Raúl, quen coñecía o rapaz que vendera as cápsulas. Vai á súa casa, pero só estaba a súa irmá, quen lle di que Raúl ía pasar a fin de semana sen ir a casa. Eloi tamén pasou a visitar a Ana e Paco, e estes dinlle onde está Raúl.

Cintia chama a Loreto, unha das mellores amigas de Luciana, que tiña bulimia. Cando Loreto sabe que Luciana estaba en coma ponse moi triste, pero non pode ir ao hospital no estado no que está. Eloi vai a unha nave abandonada onde hai unha discoteca privada e alí encontra a Raúl, e este dille onde adoitaba estar o traficante de drogas polo miúdo. Eloi chama a Santi, que estaba con Cinta e Máximo, e el dilles que xa sabía onde atopar unha cápsula para axudar a Luciana, pero que sen eles non pode facer nada, polo que quedan nun lugar próximo a onde está o rapaz que as vende.

Mentres tanto, Norma está soa, e un xornalista vai xunto dela e faise pasar por un membro da compañía de desintoxicación. El faille preguntas e Norma responde todas. Despois o periodista faille fotos a Luciana, en segredo, sen permiso de ninguén para publicalas no diario. Eloi únese cos seus compañeiros para ir á discoteca onde debería estar o rapaz que vende as cápsulas. Entran pero non o ven. Saen e sepáranse: Cintia e Santi quedan na porta, Máximo vai arriba e Eloi aos lavabos. Cando entra, ve un corredor con varias portas: o baño masculino, o feminino, e algunha máis. Entra no dos homes pero non hai ninguén. Despois mira no das mulleres. Discretamente escoita tras dunha das portas home falar sobre cápsulas. Eloi espera onda a porta e poucos segundos despois sae un home do lavabo. Eloi ségueo pero o rapaz decátase e bota a correr.

O traficante sae á estrada e os catro mozos ségueno. Á persecución únense o inspector e o seu axudante, que estaban esperándoo. O rapaz cae e morre, e as cápsulas caen nun sumidoiro. Eloi desanímase moito xa que o seguían para poder comprarlle unha cápsula para axudar a Luciana. Cando chega Cintia, que ía tras deles, ensínalles unha cápsula que collera do chan mentres corrían. Poucos momentos despois Luciana desperta do coma, despois de gañar a súa imaxinada partida de xadrez.

## Orixe 
O libro está inspirado en senllas historias de dúas mozas de 18 anos: Leah Betts, que morreu aos cinco días de estar en coma, e Helen Cousins, que espertou logo de dous meses en coma. A primeira frase que dixo foi: "Non bailedes coa morte".

## Notas
Departamento de Durazno

**Durazno** é un departamento uruguaio que se acha no medio do país e cuxa capital é a cidade homónima.

Conta cunha extensión de 11.643 km² e cunha poboación no 2004 de 58.859 habitantes.

Limita ao norte co departamento de Tacuarembó, ao leste co de Cerro Largo, ao sueste co de Treinta y Tres, ao sur co de Florida, ao suroeste co de Flores e ao noroeste co de Río Negro.
Sinde, Tábua

**Sinde** é unha freguesía portuguesa do concello da Tábua. Ten unha área de 14,06&nbsp;km² e no 2001 posuía 465 habitantes (densidade: 33,1 hab/km²).

Foi vila e sede de concello co foral de 1514. Estaba constituído apenas pola freguesía da sede e foi suprimido a inicios do século XIX.
Vitali Ginzburg

**Vitali Lázarevich Ginzburg**, nado en Moscova, Rusia o 4 de outubro de 1916, finado en Moscova o 8 de novembro de 2009, foi un físico teórico e astrofísico ruso. Obtivo o Premio Nobel de Física no 2003 polas súas contribucións á teoría dos supercondutores e dos superfluídos. Foi un declarado activista ateo.

## Traxectoria 
En 1938 graduouse na Facultade de Ciencias Físicas da Universidade Estatal de Moscova. Defendeu a súa candidatura ao grao de doutor (PhD) en 1940 e a súa tese doutoral en 1942. Dende 1940 pertenceu ao Instituto Lébedev de Física de Moscova da Academia Rusa de Ciencias, sendo entre os anos 1971 e 1988 sucesor de Ígor E. Tamm á fronte do Departamento Teórico. Dende 1945 foi profesor a tempo parcial da Universidade Estatal de Gorkii, e dende 1968 do Instituto de Física e Tecnoloxía de Moscova. Foi elixido membro estranxeiro de nove Academias de Ciencias (ou institucións equivalentes) como a Real Sociedade de Londres (1987), a Academia Nacional Americana de Ciencias (1981) e a Academia Americana de Artes e Ciencias (1971).

É autor de varios centos de artigos científicos e máis dunha ducia de libros. Os seus eidos de traballo inclúen a materia condensada, a física de plasmas e a astrofísica. En materia condensada destacan as súas contribucións á teoría da supercondutividade (teoría de Ginzburg-Landáu), transicións de fase, e ferroelectricidade. Na física de plasmas, á teoría de propagación de ondas, emisión sincrotrón, e radiación de transición; e en astrofísica, unha teoría sobre a orixe dos raios cósmicos, e a teoría de emisión de radio dos púlsares. Nos anos cincuenta viuse involucrado no proxecto soviético da bomba de hidróxeno.

## Galardóns 
* Premio Stalin en 1953
* Premio Lenin en 1966
* Medalla de ouro da Real Sociedade Astronómica en 1991
* Premio Wolf en física en 1994/5
* Medalla de Ouro Lomonósov en 1995
* Premio Nobel de Física no 2003, canda Alekséi Alekséyevich Abrikósov e Anthony James Leggett.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Laureados co Premio Nobel de Física 2003 
* Autobiografía en Nobelprize.org 
* Páxina de Ginzburg 
* Biografía 
;Obituarios
* Obituario en El País, 10 de novembro de 2009 
* Obituario en El Mundo, 10 de novembro de 2009
Gran Danés

dereita|250px|miniatura|Gran Danés
O **Gran Danés**, **Dogo Alemán** ou **Alano Alemán** é unha raza canina coñecida polo seu gran tamaño e personalidade delicada, considerado como o «Apolo entre todas as razas» pola Federación Cinolóxica Internacional.

O Gran Danés, aínda sendo unha raza xigante, non debe de ser torpe no seu andar e movementos. O seu carácter debe ser amigábel e nunca tímido.

A súa constitución é forte e musculosa; non é nin lixeira nin dobre. Os machos deben ser de constitución máis forte cás femias.

A forma dos machos é cadrada; é tan alto coma longo. Ás femias "permiteselles" ser lixeiramente máis longas ca altas. A distancia da cruz aos ombreiros é igual có dos ombreiros ao chan.

## Altura e peso 
### A cruz 
Machos, non menos de 80&nbsp;cm.
Femias, non menos de 75&nbsp;cm.

### Peso 
Machos, aprox. entre 73&nbsp;kg e 80&nbsp;kg.
Femias, aprox. entre 55&nbsp;kg e 69&nbsp;kg.

## Pelaxe 
O seu pelo é un pouco groso, curto, brillante se se cepilla a diario, e algúns teñen o seu pelo pegado a súa pel máis ca outros.

## Cor 
A FCI permite unicamente 5 cores:

* **Leonado**: cor amarela dourada con máscara de cor negra. As cellas e bordos dos ollos deberán ser negros, mentres que as orellas e a punta da cola poden ser máis claros.
* **Atigrado**: leonado e negro nun patrón a raias.
* **Azul**: gris aceiro escuro, permitíndose marcas brancas en peito e patas.
* **Negro**: negro acibeche puro, permitíndose marcas brancas en peito e patas.
* **Arlequín**: cor branca con parches negros. O Gran Danés é a única raza que mostra este patrón de cor na súa pelaxe (o Dálmata ten manchas negras redondas).

Algúns exemplares que teñen manchas negras mostran pelos grises ao redor.

Ocasionalmente preséntanse outras cores, pero non son aceptadas en exposicións e polo mesmo non son activamente buscadas por criadores. Estas cores inclúen o «merlado»: cor gris con parches.
El grupo

***El grupo*** é unha serie de televisión española producida por Estudios Picasso e Globomedia. A serie dramática foi emitida en Telecinco entre o 17 de setembro de 2000 e  7 de xaneiro de 2001.

## Argumento 
Gloria, unha neurocirurxiá de éxito, pero incapaz de manter unha relación; Rafael, un taxista inseguro; Marga, unha muller cuxo marido a deixa pola súa mellor amiga; Carlos, un avogado insatisfeito; Fidel, un mozo con problemas; e Arantxa, unha tímida adolescente; asisten a sesións conxuntas de psicoterapia do psicólogo Jorge Allende.

## Elenco 
* Héctor Alterio como Jorge Allende
* Cristina Marcos como Gloria Moncada
* Antonio Molero como Rafa Zárate
* Mariola Fuentes como Marga Montesinos
* Juli Fàbregas como Carlos Balaguer
* Unax Ugalde como Fidel Ortiz
* Bárbara Goenaga como Arantxa Ortega
* Lola Herrera como Adela
* Secun de la Rosa como Álvaro

## Episodios 
**Temporada 1**
# *A mí, en realidad, no me pasa nada* (17 de setembro de 2000)
# *Una granja, un espantapájaros y un enano con dientes* (24 de setembro de 2000)
# *El triunfo del mejor espermatozoide entre millones* (1 de outubro de 2000)
# *Etiquetas, formularios, fotos y demás papeles* (1 de outubro de 2000)
# *Yo no quería, lo hice por ti* (19 de outubro de 2000)
# *¿Donde vas a domir esta noche?* (26 de outubro de 2000)
# *La revolución obrera* (2 de novembro de 2000)
# *Una cura de Humildad* (9 de novembro de 2000)
# *¿Los delfines rosas saben nadar?* (16 de novembro de 2000)
# *Te quise desde que me llevaste a merendar a las Vistillas* (17 de decembro de 2000)
# *No te vayas, pero no me toques* (7 de xaneiro de 2001)

## Galardóns 
**Premios**
* Fotogramas de Prata, 2001
** Mellor actriz de televisión, Cristina Marcos

**Candidaturas**
* Fotogramas de Prata, 2001
** Melor actor de televisión, Héctor Alterio
* Unión de Actores, 2001
** Mellor interpretación secundaria, Secun de la Rosa
** Mellor actor revelación, Unax Ugalde

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* El grupo en muchatv.com 
* El grupo en filmaffinity.com
Cordelia (lúa)

**Cordelia** é o satélite máis interno de Urano. Foi descuberto a partir de imaxes tomadas pola *Voyager 2* o 20 de xaneiro do 1986 e déuselle a designación temporal de **S/1986&nbsp;U&nbsp;7**. Non volveu ser detectado ata que o Telescopio Hubble o observou no ano 1997. Cordelia toma o seu nome da filla máis nova de *Lear* da obra *King Lear* de William Shakespeare. Tamén é designada coma **Urano&nbsp;VI**.

Por desgraza, a parte da súa órbita, Cordelia orbita Urano dentro do raio das órbitas sincrónicas, polo cal está nun lento proceso de caída cara ao planeta debido o efecto das mareas gravitatorias.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Urano

### Ligazóns externas
* Cordelia Profileby NASA's Solar System Exploration 
* Uranus' Known Satellites (by Scott S. Sheppard)
Ramon Saizarbitoria

**Ramon Saizarbitoria**, nado en Donostia o 21 de abril de 1944, é un escritor vasco en lingua éuscara.

## Traxectoria
Licenciado en socioloxía e director do Centro de Documentación e Estudios Sociolóxicos SIIS, publicou numerosos libros no eido dos servizos sociais. En 1967 creou a editorial LUR xunto con outros escritores, e na década dos 70 creou a revista literaria *Oh Euzkadi*.

Traballou principalmente a novela, mais tamén escribiu ensaio e poesía. Está considerado un dos autores máis importantes da literatura en éuscaro. Está considerado, canda Txillardegi, como o modernizador da novela vasca. Publicou a maioría dos seus traballos na editorial Erein. En 1985, o director Alfonso Ungría levou ao cinema o seu libro *Ehun metro*.

Foi elixido membro correspondente da Real Academia da Lingua Vasca (Euskaltzaindia).

## Bibliografía 
### Novela 
**Egunero Hasten Delako* ("Porque empeza cada día") (1969).
**Ehun metro* ("Cen metros") (1976). Foi traducida ao castelán, inglés e italiano.
**Ene Jesus* ("Meu Xesús") (1982).
**Hamaika Pauso* ("Os pasos incontables") (1995).
**Bihotz bi. Gerrako kronikak* ("Dous corazóns. Crónica de guerra") (1996). 
**Gorde nazazu lurpean* ("Gárdame baixo terra") (2000). 
***Gudari zaharraren gerra galdua* ("A guerra perdida dos vellos soldados") (2000).
***Rossetti-ren obsesioa* ("A obsesión de Rossetti") (2001)
***Bi bihotz, hilobi bat* ("Dous corazóns, unha tumba") (2001).
**Kandinskyren tradizioa* ("A tradición de Kandinsky") (2003).
* *Martutene* (2012).
* *Lili eta biok* ("Lili e mais eu") (2015). Erein, ISBN 978-84-9746-941-8.
**Miren eta erromantizismoa* ("Mirada e romanticismo") (2019).

### Ensaio 
**Mendebaleko ekonomiaren historia; Merkantilismotik 1914-era arte* ("Historia da economía de Occidente; do Mercantilismo a 1914") (1970).
**Nacer en Guipúzcoa* (1981).
**Perinatalidad y prevención* (1981).
**Aberriaren alde (eta kontra)* ("A favor -e en contra- da patria") (1999).

### Poesía 
**Poesia banatua* ("Poesía repartida") (1969).

## Premios 
* Premio da Crítica en 1982 por *Ene J.esus*
*Premio da Crítica en 1995 por *Hamaika Pauso.*
*Premio da Crítica en 1996 por *Bihotz bi. Gerrako kronikak.*
*Premio da Crítica e Euskadi Saria en 2001 por *Gorde nazazu lurpean.*
*Premio Rosalía de Castro do Centro PEN Galicia en 2004.
*Lan Onari do Goberno en 2012.
* Premio Euskadi de Literatura en 2013 por *Martutene*.

## Notas
Yoyes (filme)

***Yoyes*** é un filme do cinema español dirixido por Helena Taberna, baseado na vida e morte da militante etarra Yoyes, a primeira muller que ocupou postos de responsabilidade en ETA.

## Sinopse 
Yoyes (Ana Torrent) logo do seu regreso do seu exilio en México intenta refacer a súa vida fóra de ETA. Ao chegar á súa terra intenta apartarse do seu pasado, pero os seus anos de militancia serviron para convertela nun mito, polo que os seus antigos compañeiros de ETA non poden permitir que se siga o exemplo do seu abandono da loita armada e deciden asasinala.

## Elenco 
* Ana Torrent (Yoyes)
* Ernesto Alterio (Joxean, marido de Yoyes)
* Florence Pernel (Helene)
* Iñaki Aierra (Argi)
* Isabel Ordaz (Ana)
* Juan Jesús Valverde (Ministro do Interior)
* Laura Ballesta (Zuriñe, filla de Yoyes)

## Galardóns 
### Festival internacional de cine de Mazatlán (México) 
### XII Festival de Viña del Mar (Chile) 
### XXIX Festival do Gramado (Brasil) 
### XLI Festival internacional Cartaxena de Indias (Colombia) 
### Premios da unión de actores vascos 
### Festival de cine de Santo Domingo (República Dominicana) 
### XVII Semana do cine vasco 
### VI Festival de Cinespaña de Tolosa 
### XII Festival internacional de San Juan Cinemafest 
### XIII Mostra internacional de Cine e Muller (Pamplona) 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Web oficial
Barfly

***Barfly*** é un filme de 1987, un dos dous filmes escritos polo escritor e poeta estadounidense Charles Bukowski. Esta película, ao igual que a moi posterior *Factótum*, é un retrato semi-autobiográfico da vida do autor, e as súas eternas borracheiras e pelexas en sórdidos antros e escenarios. Bukowski narra tamén a súa experiencia durante a rodaxe desta película na súa novela de 1989 *Hollywood*, unha visión dramatizada e sarcástica do mundo do celuloide.

Os actores principais foron Mickey Rourke e Faye Dunaway e foi dirixido por Barbet Schroeder, incluíndo un silencioso cameo do propio Bukowski.

## Argumento 
Henry Chinaski é un poeta que vive nos barrios baixos da súa cidade. A súa existencia, marcada por unha tendencia ao alcoholismo, xira arredor de borracheiras en bares e pelexas nocturnas nas rúas, buscando traballiños para subsistir durante o día. Só nos seus escritos Henry verte un anaco da súa personalidade que non coñece ninguén, o máis profundo e sensible.

Unha noite coñece a Wanda Wilcox, unha muller alcohólica e habitual de bares como Henry, e comezan unha relación. Ambos os dous viven cos cartos xustos, intentan mudar e manterse sobrios. Ao pouco as cousas complícanse por mor das personalidades de cada un e a aparición dunha editora de clase alta, que recibe algúns poemas de Henry e desexa publicar a súa obra a grande escala.

## Elenco 
* Mickey Rourke - Henry Chinaski 
* Faye Dunaway - Wanda Wilcox 
* Alice Krige - Tully Sorenson 
* Jack Nance - Detective 
* J.C. Quinn - Jim 
* Frank Stallone - Eddie 
* Sandy Martin - Janice 
* Roberta Bassin - Lilly 
* Gloria LeRoy - Grandma Moses 
* Joe Unger - Ben 
* Harry Cohn - Rick 
* Pruitt Taylor Vince - Joe 
* Fritz Feld - Bum

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Barfly* en YouTube, subtitulada en castelán.
Departamento de Flores

**Flores** é un departamento uruguaio cuxa capital é Trinidad. Ten unha área de 5.144&nbsp;km² e no 2004 posuía 25.104 habitantes.

Áchase no suroeste do territorio, limitando polo norte co departamento de Río Negro, polo nordeste co de Durazno, polo leste co de Florida, polo sur co de San José, e polo oeste co de Soriano, tendo polo suroeste un lixeiro contacto con Colonia.

A denominación de Flores é en homenaxe o brigadier Venancio Flores, quen tivera unha destacada actuación militar e política nas décadas de 1840, 1850 e 1860 e que era natural do mesmo.
Ifema

[250px|thumb|Entrada ao recinto do Ifema no [Campo de las Naciones.]]
A **Institución Ferial de Madrid**, máis coñecida polo seu acrónimo **Ifema**, é unha entidade que organiza feiras, salóns e congresos nas súas instalacións de Madrid, España.

Nos seus eventos danse cita empresas españolas e estranxeiras para xerar relacións comerciais, multiplicar os seus contactos e presentar novidades.

## Descrición 
Comezou a operar en 1980 e segue rexida polos seus catro entes fundacionais: a Comunidade de Madrid, o Concello de Madrid, a Cámara de Comercio e Industria de Madrid e Caja Madrid, cuxos máximos responsables conforman os seus órganos de goberno.

Anualmente celebran máis de 90 feiras, que ocupan 1,4 millóns de metros cadrados netos de exposición, coa participación de máis de 42.000 empresas e cuns 4,7 millóns de visitantes, dos cales 1,5 millóns son profesionais.

Dende 1994 é a primeira organización feiral de España e, segundo o último informe publicado polo Observatorio Feiral Europeo CERMES da Universidade Bocconi, IFEMA ocupa un dos cinco primeiros lugares en Europa entre os organizadores feirais, considerando a media de superficie neta vendida nos anos 2004 e 2005, xunto á Feira de Dusseldorf, Reed Exhibition, Deutsche Messe e Feira de Frankfurt.

## Recinto 
Conta con 200.000 m² cubertos de exposición, distribuídos en doce pavillóns, un Centro de Convencións de máis de 10.000 m², así como con espazos e equipamentos necesarios para o óptimo desenvolvemento das actividades que alí se fan, como área de reunións, auditorio para 600 asistentes, numerosos restaurantes, 14.000 prazas de aparcadoiro. Os recintos de IFEMA áchanse partillados en dous complexos: un ao nordeste da cidade, no Campo das Nacións, e outro no suroeste da cidade, onda a Casa de Campo.

## Feiras 
Algúns dos eventos organizados por IFEMA son FITUR, ARCO, Pasarela Cibeles, o Salón do Automóbil de Madrid, Feira Internacional do Autobús e do Autocar (FIAA), Salón Náutico de Madrid, SIMO, AULA, a Feira Internacional do Moble de Madrid, o Salón Internacional da Moda de Madrid, FERIARTE e GENERA (Feira Internacional de Enerxía e Medio Ambiente, principalmente centrada nas enerxías renovables).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* IFEMA 
* Cámara de Comercio e Industria de Madrid 
* Calendario de Feiras IFEMA
Superman (filme de 1978)

***Superman*** é un filme sobre o personaxe de cómic Superman, o primeiro da serie fílmica de Superman. Foi candidata a tres Óscar e tivo un premio especial da Academia polos seus efectos especiais. Estreouse en galego na TVG o 12 de outubro de 2008.

## Sinopse 
O planeta Krypton está abocado á súa destrución debido á inestabilidade do uranio que compón o núcleo do planeta, inestabilidade que acaba provocando a explosión do planeta. Jor-El (Marlon Brando), científico e alto cargo do Consello, tras intentar en van convencer o máximo órgano de goberno de Krypton de que se debe proceder á inmediata evacuación do planeta, decide salvar o seu único fillo, o pequeno Kal-el, enviándoo ao planeta Terra. Trala partida, o sol vermello arredor do cal orbita Krypton, Rao, convértese en supernova, á vez que Krypton estoupa.

O bebé é recollido por unha parella de granxeiros, os Kent, que o crían como fillo seu baixo o nome de Clark. Clark non é un humano normal, a súa fisioloxía kriptoniana dótao de incríbeis poderes. Xa adulto Clark Kent (Christopher Reeve) comeza a traballar como periodista para o Daily Planet e terá que salvar a súa compañeira Lois Lane (Margot Kidder) cunha identidade falsa pola que todo o mundo o coñecerá, Superman. Mais a inesperada aparición de Superman non lle gustará nada a Lex Luthor (Gene Hackman), o cal non se vai deixar dobregar por el.

## Personaxes 
* Marlon Brando como Jor-El
* Gene Hackman como Lex Luthor
* Christopher Reeve como Clark Kent / Superman
* Ned Beatty como Otis
* Jackie Cooper como Perry White
* Glenn Ford como Jonathan Kent
* Trevor Howard como Primeiro Ancián
* Margot Kidder como Lois Lane
* Jack O'Halloran como Non
* Valerie Perrine como Eve Teschmacher
* Maria Schell como Vond-Ah
* Terence Stamp como Xeneral Zod
* Phyllis Thaxter como Martha Kent
* Susannah York como Lara
* Jeff East como Clark Kent de adolescente
* Marc McClure como Jimmy Olsen
* Sarah Douglas como Ursa
* Harry Andrews como Segundo Ancián

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Escudo de Bulgaria

A versión actual do **escudo de Bulgaria** aparece descrita na Lei do Escudo de Armas de Bulgaria que foi aprobada o 5 de agosto de 1997.

No escudo aparece, nun campo de goles, un león rampante, uñado, linguado e coroado de ouro . O brasón está flanqueado por dous leóns coroados de ouro que o sosteñen. As figuras dos dous leóns están situadas sobre dúas polas cruzadas de aciñeira con landras que simbolizan as 3 principais partes de Bulgaria Mesia, Tracia e Macedonia. Na parte inferior do escudo incorpórase unha cinta coas cores da bandeira na que se pode ler o lema nacional: "Съединението прави силата" (A unión fai a forza).

As armas de Bulgaria están timbradas cunha coroa pechada, a mesma que usaron os antigos monarcas dende 1878 até 1946, composta por oito cruces (vistas cinco), outros tantos diademas decorados con perlas e rematadas cun orbe e outra cruz.
Bandeira de Bulgaria

A **bandeira de Bulgaria** (en , *zname na Balgariya*) consta de tres franxas horizontais do mesmo tamaño en cores branca a superior, verde a central e vermella a inferior. O branco representa a paz, o verde representa a fertilidade das terras búlgaras e o vermello á coraxe do pobo.

A bandeira foi adoptada inicialmente o 16 de abril de 1879. Posteriormente, sufriu cambios menores, até a súa última modificación, que foi adoptada o 27 de novembro de 1990. Na actualidade, o deseño da bandeira búlgara e o seu protocolo están especificados no capítulo 2 da "Lei sobre o escudo e a bandeira nacional da República de Bulgaria", promulgada o 25 de maio de 1998.

## Historia 
As primeiras bandeiras representando a Bulgaria remóntanse a inicios do século XIX, na época da dominación otomá. Ditas bandeiras utilizaban principalmente as cores do paneslavismo, movemento que defendía a unión dos pobos eslavos de Europa: branco, azul e vermello, imitando as cores da bandeira de Rusia. Cando Bulgaria logrou a súa independencia en 1878, foi adoptada a bandeira rusa, pero a franxa central foi substituída polo verde, como referencia ao desenvolvemento de Bulgaria como un país agrícola.

O Principado de Bulgaria (dende 1908 Reino de Bulgaria) usaba a bandeira e no cantón, un león rampante dourado sobre fondo vermello, representando á realeza. Cando se estableceu a República Popular de Bulgaria, o emblema monárquico foi substituído polo escudo de armas, o cal sufriu cambios menores en 1967 e 1971. Tras o fin do réxime comunista en 1990 foi eliminado o escudo de armas da bandeira, deixando unicamente as franxas.

## Bandeiras históricas 

Ficheiro:Flag of Bulgaria (1878-1944).svg|23px|Bandeira histórica Bandeira entre 1878 e 1944.
Ficheiro:Flag of Bulgaria (1946-1967).svg|23px|Bandeira histórica República Popular de Bulgaria (1946-1967).
Ficheiro:Flag of Bulgaria (1967-1971).svg|23px|Bandeira histórica República Popular de Bulgaria (1967-1971).
Ficheiro:Flag of Bulgaria (1971-1990).svg|23px|Bandeira histórica República Popular de Bulgaria (1971-1990).

## Outras bandeiras 

Ficheiro:Bulgaria war flag.png|Bandeira de combate.
Ficheiro:Naval Ensign of Bulgaria.svg|20px Bandeira da Armada.
Ficheiro:Naval Jack of Bulgaria.svg|Pavillón de proa.
Ficheiro:Coastguard Ensign of Bulgaria.svg|Bandeira da Garda Costeira.
Ficheiro:President-Bulgaria-Flag.svg|Estandarte presidencial.
Ficheiro:Naval Ensign of Bulgaria (1878-1944).svg|Ensea naval (1878-1944)
Ficheiro:Naval Ensign of Bulgaria (1949-1955).svg|Ensea naval (1944-1955)
Ficheiro:Naval Ensign of Bulgaria (1955-1990).svg|Ensea naval (1955-1990)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Escudo de Bulgaria

### Ligazóns externas 
* 
* Lei sobre o escudo e a bandeira nacional da República de Bulgaria
Os escaravellos voan á tardiña

***Os escaravellos voan á tardiña*** é un libro en lingua sueca de Maria Gripe, publicado en 1979 co título orixinal de ***Tordyveln flyger i skymningen***. Foi traducido ao galego por Carlos Casares e publicado por SM en 1989.

## Argumento 
A historia comeza cando lle regalan a Xonás Berglund un magnetófono polo seu aniversario. Logo, xunto á súa irmá máis vella Annika e cun amigo común, David Stenfäldt, veranse envolvidos por misterios e aventuras tras aceptaren coidar durante o verán as flores da Casa de Selander, unha casa deshabitada que deciden explorar e na que atopan unhas cartas dirixidas por Andreas e a súa irmá Magdalena a Emilie no século XVIII. Xonás, Annika e David sentiranse fascinados por un aspecto daquela historia e emprenden unha investigación que os envolverá en aventuras insólitas que incluso chegarán a mobilizar o país e institucións estranxeiras.

## Notas
Reino de Granada

O **Reino de Granada**, foi un estado islámico da Idade Media situado no sur da Península Ibérica, con capital na cidade de Granada. Foi fundado en 1238 polo nazarí Muhammad ibn Nasr (Alhamar), o seu derradeiro rei foi Muhammad XII, máis coñecido coma **Boabdil o Chico**, derrocado polos Reis Católicos o 2 de xaneiro de 1492 tras a toma da cidade de Granada, que puxo fin á Guerra de Granada. Tras isto, o reino foi incorporado á Coroa de Castela baixo o nome de Reino Cristián de Granada. O reino nazarí de Granada foi o último estado de al-Ándalus.

## Historia 
[miniatura|esquerda|250px|Encontro de [Muhammad XII de Granada|Boabdil cos Reis Católicos tras a derrota do Reino de Granada.]]
Tras a derrota almohade en 1212 na Batalla das Navas de Tolosa, comeza a tomar importancia no sueste de al-Ándalus a dinastía nazarí, liñaxe de orixes árabes cuxo fundador foi Alhamar, quen se proclamou sultán no 1232, sendo recoñecido como tal polas oligarquías de Guadix, Baza, Xaén, Málaga e Almería. No 1234 declarouse vasalo do poder de Córdoba, pero en 1236 Fernando III conquista a dita cidade e Alhamar fíxose vasalo do rei castelán, o que lle permitiu conservar a súa independencia. No 1238 Alhamar ampliou os seus dominios conquistando Granada, pero no 1246 Fernando III arrebatoulle Xaén, para consolidar as súas conquistas no val do Guadalquivir, o que obriga a Alhamar a firmar o Pacto de Xaén, no que recoñecía o rei cristián como señor daquel territorio e se obrigaba a pagar as parias para conseguir paces de vinte anos.

No 1305 os nazarís conquistaron Ceuta, aínda que no 1309 o Reino de Fez a reconquistou grazas á axuda dos aragoneses. No 1325, tras o asasinato do seu pai Ismail I de Granada, Muhammad IV accedeu ao trono de Granada. No 1333, arrebatou Alxeciras e Xibraltar aos casteláns, aínda que non puido gozar dos seus éxitos militares posto que foi asasinado ese mesmo ano, aos 18 anos de idade, sendo sucedido polo seu irmán máis novo Iusuf I. No 1348 os nazarís conquistaron Ceuta por segunda vez e a volveron perder no 1387. Tras isto, o reino queda baixo o goberno de distintos soberanos que foron incapaces de manter o control do territorio. Sucedéronse as disputas dinásticas ata que no ano 1492, durante o goberno de Boabdil, os Reis Católicos puxeron fin ao reino conquistando a capital e facendo que o rei capitulase ante os soberanos cristiáns ese mesmo ano.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Reconquista
* Reis Católicos
* Historia de España

### Ligazóns externas 
* Daniel Eisenberg, Cisneros e a queima dos manuscritos granadinos, Journal of Hispanic Philology, 16 1992 [1993]), pp.&nbsp;107–124. 
* *Reino de Granada no cine*
Departamento de Florida

**Florida** é un departamento uruguaio situado no centro do país. Limita polo norte con Durazno, polo nordeste con Treinta y Tres, polo leste con Lavalleja, polo noroeste con Flores, polo sur con Canelones (polo Paso Pache), e polo suroeste con San José.

A superficie total do mesmo é de 10.417&nbsp;km², e ten unha poboación estimada de 68.181 habitantes segundo o censo de 2004.
A capital departamental é a cidade homónima, situada a 98&nbsp;km de Montevideo, que está no sur do Uruguai.
Illotes dos Apóstolos

Os **Illotes dos Apóstolos** (en francés: *Îlots des Apôtres*) son un conxunto de illotes incluídos no arquipélago das illas Crozet, que á súa vez forma parte dos Territorios Austrais Franceses. Son un total de 19 illotes.

## Xeografía 
Os illotes forman parte do grupo occidental do arquipélago, situados a 10 quilómetros ao noroeste da Illa dos Porcos, a maior do conxunto. Hai unha illa principal, chamada a grande (*Grande Île*), así como unha secundaria ou pequena (*Petite Île*), ademais dun total de 17 elevancións rochosas sobre o nivel do mar, entre as que suman 2 quilómetros cadrados.

As illas son moi escarpadas. A *Illa Grande* ten unha altitude de 289 metros, mentres que a*Illa Pequena* chega aos 246 metros. Dous dos illotes rochosos alcanzan os 110 metros.

## Actividade volcánica 
As illas se enclavan nunha falla, en dirección nordés-suroeste. Sobre a *Illa Grande* obsérvanse as brechas nos bloques e os restos das columnas de lava, probablemente basáltica. Estímase que a actividade volcánica tivo lugar fai entre 2´6 e 5´5 millóns de anos, no medio Plioceno.

## Illas 
Illas e rocas do conxunto (19 en total), de norte a sur e segundo os seus nomes orixinais franceses:

## Historia 
Os *Illotes dos Apóstolos* son tristemente soados polo nafraugio do *Strathmore*, a noite do 2 de xullo de 1875, que efectuaba a súa viaxe inaugural entre Reino Unido e Nova Zelandia. Morreron 44 das 89 persoas que ían a bordo. As que sobreviviron tiveron que facer fronte a 205 días de privacións, fame, sede e ata promiscuidade. O 21 de xuño de 1876 os 38 sobreviventes foron rescatados polo navío *Young Phoenix*.

O historiador neozelandés Ian Church narrou a aventura en 1985, no seu libro *Survival on the Crozet Island*.
Instituto Sueco do Cinema

[miniatura|250px|Entrada ao edificio do Instituto Sueco do Cine en [Östermalm, Estocolmo]]
miniatura|dereita|300px|Os 140 metros de longo do edificio
O **Instituto Sueco do Cinema** (en ) foi fundado en 1963 co fin de apoiar e expandir a industria sueca de cinema. O Instituto ten a súa sede no edificio **Filmhuset** localizado en Gärdet, un lugar de Östermalm, en Estocolmo. O edificio, acabado en 1970, foi deseñado polo arquitecto Peter Celsing.

O Instituto Sueco do Cinema apoia a rodaxe de filmes suecos e asigna subvencións para a produción, distribución e exhibición pública en Suecia, así como tamén se encarga de promover o cinema sueco internacionalmente. Ademais, o Instituto organiza anualmente os Premios Guldbagge.

## Directores xerais 
*1963–1970 Harry Schein *(1924–2006)*
*1970–1972 Bo Jonsson *(n. 1938)*
*1972–1978 Harry Schein *(1924–2006)*
*1978–1982 Jörn Donner *(n. 1933)*
*1982–1989 Klas Olofsson
*1989–1994 Ingrid Edström *(n. 1931)*
*1994–1998 Lars Engqvist *(n. 1945)*
*1998–1999 Hans Ottosson
*1999–2006 Åse Kleveland *(n. 1949)*
*2006- Cissi Elwin *(n. 1965)*

## Presidentes do consello de administración 
*1963-1967 Krister Wickman *(1924-93)*
*1967-1970 Roland Pålsson
*1970-1978 Harry Schein *(1924-2006)*
*1978-1981 Per Ahlmark *(n. 1939)*
*1981-1984 Bert Levin
*1984-1992 Hans Löwbeer *(1923-2004)*
*1992-1999 Åke Ahrsjö *(n. 1929)*
*1999-2005 Lisa Söderberg 
*2005- Håkan Tidlund

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Svenska Filminstitutet
Alfonso Zarauza

**Alfonso Vilas Zarauza**, nado en Santiago de Compostela en 1973, é un guionista e director galego.

## Traxectoria 
Logo dunha serie de curtametraxes como *Hai que foderse* (1994), * ¡Aproba!* (1995), *A danza de Katiuska* (1998), *Sebastian* (2001) e *Touro* (2002), traballou na produción de *Un rey en La Habana* de Alexis Valdés no 2004 e debutou no 2007 cunha longametraxe *A noite que deixou de chover*. No 2009 co dirixiu a serie de televisión *O Nordés*.

## Galardóns e nomeamentos 
### Premios Mestre Mateo 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Os fenómenos*
### Ligazóns externas 
* Alfonso Zarauza en culturagalega.org
* Zarauza: 1 e 2 en IMDb
Boyko Borisov

**Boyko Metodiev Borisov** (en búlgaro: Бойко Методиев Борисов), nado en Sofía o 13 de xuño de 1959, é un político búlgaro e en 2009 o Primeiro Ministro de Bulgaria. É enxeñeiro con grao de tenente polo Instituto de Estudos Superiores do Ministerio do Interior en 1978, con especialidade en loita contra incendios.

## Traxectoria 
En 1978 ingresa ao servizo da policía de Sofía, adscrita ao Ministerio do Interior da República de Bulgaria. En 1982, é Comandante de Pelotón e logo Comandante de Compañía. Entre 1985 e 1990, realiza estudos superiores no Instituto Superior de Adestramento e Investigación Científica do Ministerio do Interior, onde obtén o título de Doutor en Ciencias. En 1990, abandona a estrutura do Ministerio do Interior.

En 1991, funda a empresa WON-1 Ltd., a cal é actualmente unha das máis grandes empresas de seguridade do país. O 1 de setembro de 2001, é nomeado Secretario Xeral do Ministerio do Interior, encargado do sistema policial búlgaro, e outórganlle o Grao de Coronel do Ministerio do Interior, de maior xeneral e logo de tenente xeneral. O 10 de novembro de 2005, Borisov é nomeado alcalde da capital búlgara por decisión do Consello Municipal de Sofia No. 270 do 6 de novembro do devandito ano.

Recibiu varios recoñecementos, diplomas e medallas nacionais e estranxeiras (Estados Unidos, Rusia, Francia, España, Turquía, Italia e Europol) no cumprimento do seu deber como oficial de seguridade, en particular pola súa loita contra o crime e o mantemento da orde pública. Igualmente, representou a Bulgaria nun importante número de países cos que mantén relacións de cooperación en materia de loita contra o crime organizado e o tráfico ilícito de drogas.

Realizou un importante labor social, doando o seu soldo mensual durante as súas funcións no Ministerio do Interior a un fondo de axuda para fillos de oficiais de policía falecidos no cumprimento do seu deber, así como de apoio ás súas familias. É, ademais, un activo deportista na especialidade de karate, cun 7º Dan. Foi adestrador do equipo nacional de karate durante moitos anos, así como árbitro internacional na especialidade.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha de Boiko Borísov na páxina oficial do Concello de Sofía.
Departamento de Maldonado

**Maldonado** é un departamento uruguaio que se acha na costa sur do país.

Limita polo norte con Lavalleja, polo leste con Rocha, polo sur co Río da Prata e o océano Atlántico, e polo oeste con Canelones.

A súa superficie é de 4.793&nbsp;km², e ten unha poboación estimada de 140.192 habitantes segundo o censo de 2004. A capital departamental é Maldonado, aínda que Punta del Este é a zona máis populosa.

Fronte ás costas continentais deste departamento atópanse as pequenas illas de Lobos e Gorriti.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Intendencia Municipal de Maldonado 
* Maldonado na *Enciclopedia geográfica de Uruguay*
* Breve recensión xeográfica do departamento de Maldonado 
* Fotos de Maldonado, Punta del Este, Punta Ballena, Casapueblo, José Ignacio, Piriápolis, La Barra, Sierra De Las Animas
Closer

**Closer** pódese referir a:

* *Closer* (teatro), obra de Patrick Marber
* *Closer* (filme), adaptación dirixida por Mike Nichols
* *The Closer*, serie de televisión que comezou no 2005
* *The Closer* (serie de 1998), unha serie de televisión do 1998

;Álbums
* *Closer* (álbum de Joy Division)
* *Closer* (álbum de Better Than Ezra album)
* *Closer* (álbum de Goapele)
* *Closer* (álbum de Josh Groban)
* *Closer* (álbum de Plastikman)
* *Closer* (EP de Jars of Clay EP)
* *Closer: The Best of Sarah McLachlan*
* *Closer* (álbum de Ty album), do rapeiro británico Ty
* *Closer* (álbum de David Sanborn)

; Cancións
* "Closer", do álbum Modern Blues de Lapush
* "Closer", canción de Fool's Garden
* "Closer", canción de Lacuna Coil
* "Closer", canción de Ne-Yo
* "Closer", canción de Nine Inch Nails
* "Closer", canción de Travis
* "Closer", do álbum *Only By The Night
* "Closer", do álbum *Forgiven, Not Forgotten* de The Corrs
* "Closer", do álbum *Lost Horizons* de Lemon Jelly
* "Closer", do álbum *Light & Shade* de Mike Oldfield 
* "Closer", do álbum *We Were Here* de Joshua Radin 
* "Closer", do álbum *Paper Wings* de Cauterize
* "Closer", do álbum *Prinsessor'' de Laleh

;Outros
* Closer (banda)
* Closer (béisbol)
* CLOSER (grupo musical francés)
* Closer (revista), revista británica
* Closer (novela), unha novela de Dennis Cooper
* Closer (cómic), novela gráfica de Antony Johnsto e Mike Norton
Conxectura de Goldbach

En teoría de números, a **conxectura de Goldbach** é un dos problemas non resoltos máis antigos nas matemáticas. Ás veces cualifícase como o problema máis difícil na historia desta ciencia. O seu enunciado é o seguinte:

:*Todo número par maior que 2 pode escribirse como suma de dous números primos.* Christian Goldbach (1742)

Cabe notar que se pode empregar dúas veces o mesmo número primo.

Por exemplo,
:4 = 2+2; \ \ 6 = 3+3; \ \ 8 = 3+5; \ \ 10 = 3+7 = 5+5; \ \ 12 = 5+7; \ \ 14 = 3+11 = 7+7 \dots

## Historia 
miniatura|300px|O número dos diferentes xeitos nos que se pode expresar un número par n como a suma de dous números primos (4 ≤ n ≤ 1,000,000).

Esta conxectura fora coñecida por Descartes. A seguinte afirmación é equivalente á anterior e é a que conxecturou orixinalmente nunha misiva Goldbach a Euler en 1742:

:*Todo número enteiro maior que 5 pódese escribir como suma de tres números primos.

Esta conxectura ten sido investigada por moitos teóricos de números e foi comprobada por ordenadores para todos os números pares menores que 2×1016. A maior parte dos matemáticos cre que a conxectura é certa, baseándose maiormente nas consideracións estatísticas sobre a distribución probabilística dos números primos no conxunto dos números naturais: canto maior sexa o número enteiro par, faise máis probable que poida ser escrito como suma de dous números primos.

Sabemos que todo número par pode escribirse de forma mínima como suma de seis números primos. Como consecuencia dun traballo de Vinogradov, todo número par grande pode escribirse como suma de catro números primos. Ademais, Vinogradov demostrou que case todos os números pares poden escribirse como suma de dous números primos (no sentido de que a proporción de números pares que poden escribirse de dita forma tende a 1). En 1966, Chen Jing-run mostrou que todo número par o bastante grande pode escribirse como suma dun primo e un número que ten como moito dous factores primos.

Co fin de facer publicidade para o libro *Uncle Petros and Goldbach's Conjecture'' de Apostolos Doxiadis, o editor británico Tony Faber ofreceu no 2000 un premio dun millón de dólares a aquel angloparlante que demostrase a conxectura antes de abril de 2002. Ninguén reclamou o premio.

Goldbach formulou dúas conxecturas, relacionadas entre si, sobre a suma de números primos: a conxectura 'forte' de Goldbach e a conxectura 'débil' de Goldbach. A que se discute aquí é a forte, a que se acostuma mencionar como "conxectura de Goldbach" a secas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* [Carta orixinal escrita por Christian Golbach para Euler(https://gl.wikipedia.org/wiki/Euler)] 
* Mathworld http://mathworld.wolfram.com/GoldbachConjecture.html
* Chris Caldwell: ''Goldbach's conjecture*, parte das Prime Pages (Páxinas sobre números primos): http://www.utm.edu/research/primes/glossary/GoldbachConjecture.html  
* Anjana Ahuja: *A million-dollar maths question* (*Unha pregunta de matemáticas dun millón de dólares*), *The Times'', March 16, 2000: http://www.times-archive.co.uk/news/pages/tim/2000/03/16/timfeafea02004.html
Leticia Calderón

**Carmen Leticia Calderón León**, nada en Guaymas o 15 de xullo de 1968, é unha actriz mexicana.

## Traxectoria 
Viviu en Alvarado, Veracruz, Guaymas, Sonora, La Paz e México D.F. onde estudou no *Centro de Capacitación de Televisa*.

Participou en moitas novelas e obras de teatro. Un dos seus personaxes máis famosos foi Esmeralda, dunha telenovela homónima de grande éxito sobre todo nos países do leste de Europa.

Retirouse 8 anos (2000 - 2008), para coidar dos seus fillos, sobre todo de Luciano, con Síndrome de Down.

## Telenovelas 
* *Camaleones* (2009) 
* *En nombre del amor* (2008-2009)
* *Mujeres asesinas* (2008)
* *Hoy* (2006-2007)
* *Laberintos de pasión* (1999) 
* *Esmeralda* (1997)
* *La antorcha encendida* (1996)
* *Entre la vida y la muerte* (1993)
* *Valeria y Maximiliano* (1992)
* *Yo compro esa mujer* (1990)
* *La casa al final de la calle* (1989)
* *La Indomable* (1987) 
* *El camino secreto* (1986).
* *Monte calvario* (1986) 
* *Principessa* (1984) 
* *Bianca Vidal* (1982)
* *Amalia Batista* (1983)
* *Chispita* (1982)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* IMDb
Crésida (lúa)

**Crésida** é un satélite interior de Urano. Foi descuberta a partir de imaxes tomadas pola *Voyager 2* o 9 de xaneiro de 1986, e déuselle a designación temporal de **S/1986&nbsp;U&nbsp;3**. Máis tarde recibiría o nome da filla do troiano Calchas, unha heroína tráxica que aparece na obra de William Shakespeare, *Troilus and Cressida* (tamén en contos de Geoffrey Chaucer e outros autores). Tamén foi designada coma **Urano&nbsp;IX**.

## Características
Crésida pertence ó grupo de satélites Portia, o cal inclúe a Belinda, Bianca, Desdémona, Portia, Xulieta, Cupido, Rosalinda e Perdita.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Urano

### Ligazóns externas
* Cressida Profileby NASA's Solar System Exploration 
* Uranus' Known Satellites (by Scott S. Sheppard)
Dolores Heredia

**Dolores Heredia**, nada en La Paz, Baixa California Sur, o 6 de outubro de 1966, é unha actriz mexicana.

## Traxectoria 
Naceu e creceu en La Paz. É a sétima dos dez fillos dunha fotógrafa de Sinaloa e un mariño de Guanajuato e estudou arte dramática no Centro Universitario de Teatro da Universidade Nacional Autónoma de México.

## Premios 
* Festival Internacional de cine de Amiens, Mellor actriz, "Santitos", 1999
* Premios Ariel, nomeada, "Santitos", 1999
* Premios Ariel, nomeada, "Dos crímenes", 1995
* Festival Internacional de cine de Cartagena, Mellor actriz, "Santitos", 1999
* Festival Mexicano de cine de Guadalajara, Mellor actriz, "Conozca la cabeza de Juan Pérez", 2008

## Filmografía 
* *180º* (2010) 
* *Días de gracia* (2010)
* *Rock Marí* (2009) 
* *El horno* (2009) 
* *Rudo y Cursi* (2008) 
* *Purgatorio* (2008/I) 
* *Conozca la cabeza de Juan Pérez* (2008) 
* *Enemigos íntimos* (2008) 
* *El viaje de Teo* (2008) 
* *Vantage Point* (2008) 
* *Tr3s* (2007) 
* *Al final del día* (2007) 
* *Cobrador: In God We Trust* (2006) 
* *La mirada del adiós* (2006) 
* *Mujer alabastrina* (2006) 
* *Fuera del cielo* (2006) 
* *Sexo, amor y otras perversiones 2* (2006) 
* *La historia del baúl rosado* (2005) 
* *La mudanza* (2003) 
* *Suertuda gloria* (2003) 
* *Ciudades oscuras* (2002) 
* *De la calle* (2001) 
* *Santitos* (1999) 
* *En el aire* (1995) 
* *Dos crímenes* (1995) 
* *Desiertos mares* (1995) 
* *Un pedazo de noche* (1995) 
* *Un hilito de sangre* (1995) 
* *La hija del Puma* (1994) 
* *Vagabunda* (1994) 
* *Pueblo viejo* (1993) 
* *Decisiones* (1993) 
* *De barro* (1992) 
* *El patrullero* (1991) 
* *Sombra de ángel* (1991) 
* *Un cielo cruel y una tierra colorada* (1991) 
* *Pueblo de madera* (1990) 
* *La otra orilla* (1990)

### Televisión 
* *Deseo prohibido" (2008) 
* *Capadocia* (2008) 
* *Marina* (2006)
* *Mujeres* (2005) 
* *Gitanas* (2004) 
* *The Wrong Man'' (1993)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Website 
* IMDb
Edith González

**Edith González Fuentes**, nada en Monterrey o 10 de decembro de 1966 e finada na Cidade de México o 13 de xuño de 2019, foi unha actriz e bailarina mexicana. Comezou a actuar de nena e participou en numerosas telenovelas, obras de teatro e películas.

## Filmografía 
### Telenovelas 
* *Cielo Rojo* (2011)
* *Camaleones* (2009) 
* *Doña Bárbara* (2008-2009) .
* *Palabra de mujer* (2007) 
* *Mundo de fieras* (2006)
* *Mujer de madera* (2004) 
* *Salomé* (2001) 
* *Nunca te olvidaré* (1999) 
* *La jaula de oro* (1997) 
* *La sombra del otro* (1996) 
* *Corazón salvaje* (1993) 
* *En carne propia* (1990)
* *Flor y Canela* (1988) 
* *Rosa salvaje* (1987) 
* *Monte calvario* (1986) 
* *Sí, mi amor* (1984) 
* *Bianca Vidal* (1983)
* *La Fiera* (1983) 
* *Chispita* (1982) 
* *El hogar que yo robé* (1981) 
* *Soledad* (1980) 
* *Ambición* (1980) 
* *Los ricos también lloran* (1979) 
* *Lo imperdonable* (1975) 
* *Los miserables* (1973) 
* *Mi primer amor* (1973)
* *Lucía Sombra* (1971) 
* *El amor tiene cara de mujer* (1971)
* *Cosa juzgada* (1970)

### Películas 
* *Señorita Justice* (2004) 
* *Salón México* (1996) 
* *Los cómplices del infierno* (1994) 
* *El descuartizador* (1991) 
* *El jugador* (1991) 
* *Atrapados* (1990) 
* *Sentencia de muerte* (1990)
* *Trampa infernal* (1989) 
* *Central camionera* (1988)
* *Pero sigo siendo el rey* (1988) 
* *Adiós Lagunilla, adios* (1984) 
* *Fabricantes de pánico* (1980)
* *Guyana, el crimen del siglo* (1980)
* *Cyclone* (1977) 
* *El rey de los gorilas* (1976) 
* *Alucarda, la hija de las tinieblas* (1975)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* IMDb
* Foro Internacional de Edith González
Cupido (lúa)

**Cupido** é un satélite interior de Urano. Foi descuberto por Mark Showalter e Jack J. Lissauer no 2003 usando o Telescopio Hubble. Recibiría máis tarde o nome da personaxe da obra de William Shakespeare, *Timon of Athens*.

E o máis pequeno do satélites interiores de Urano, estimase que o seu diámetro é de tan só 18&nbsp;km. O seu pequeno tamaño e a súa escura superficie fixeron que as cámaras da   sonda espacial Voyager 2 non detectasen a lúa durante o seu sobrevoo de Urano no ano 1986.

A órbita de Cupido esta separada só 863&nbsp;km da órbita da lúa Belinda, que é moito máis grande. Incriblemente -e comparada con Mab e Perdita, satélites de Urano recentemente descubertos- Cupido non semella te-la súa órbita alterada pola influencia de Belinda.

Mentres que Cupido non recibiu o seu nome oficial, tiña a designación temporal de **S/2003 U 2**. Tamén é designada **Urano XXVII**.

Non debe ser confundido co asteroide 763 Cupido.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Urano

### Ligazóns externas
* Hubble Uncovers Smallest Moons Yet Seen Around Uranus – Hubble Space Telescope news release (25 de setembro de 2003)