open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Llyn Llydaw

**Llyn Llydaw** (literalmente: "lago bretón") é un lago natural de 0,45 km² no noroeste de Gales.

## Xeografía e xeoloxía 
Está situado ao longo das ladeiras do monte Snowdon, dentro do parque nacional de Snowdonia, no condado de Gwynedd. 

Llyn Llydaw esténdese ao noroeste de Llyn Gwynant e do val chamado Nant Gwynant e ao sueste de Llyn Glaslyn.

O Llyn Llydaw ten forma alongada, propia dos lagos formados durante unha erosión glaciar.

## Historia 
En 1873, construíuse un encoro ao longo do Llyn Llydaw para facilitar o traballo nas minas de cobre de Snowdonia. O lago abastece de auga, a través dun tubo de superficie, á central hidroeléctrica de Cwm Dyli, 320 m máis abaixo do val de Nant Gwynant. Foi o primeiro sistema de xeración de electricidade deste tipo no Reino Unido, e foi inaugurado en 1906.

## Transporte 
Só se pode chegar a Llyn Llydaw a pé. O aparcadoiro máis próximo é Pen Y Pass Snowdon.

O lago está situado ao longo da pista dos mineiros (''Miner's Track*), a ruta que leva ao cumio do monte Snowdon. Segundo outra versión, desde Llyn Llydaw partiu Artur para Avalon.

### Na cultura popular 
* O Llyn Llydaw é o tema dunha pintura de 1872 de Sidney Richard Percy 
* O lago aparece na *Wild Swimming Adventure* de Robson Green (ITV Network decembro de 2009), escollido porque se afirma que é o lago máis frío de Gran Bretaña. O sitio web de Green indica que a auga estaba a 7° Celsius.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Llyn Ogwen

### Bibliografía 
* Geraint Roberts, *The Lakes of Eryri'' ; Gwasg Carreg Gwalch (1995) ISBN 10 - 0863813380 Wikidata Q76478248
Universidade Estadual Paulista

A **Universidade Estadual Paulista "Júlio de Mesquita Filho"** ('*UNESP*), é unha universidade pública do estado de São Paulo no Brasil.

## Nome 
O padroado da universidade homenaxea o xornalista e político Júlio de Mesquita Filho, formado en Europa e no Brasil, onde estivo preso, e exiliado en Portugal, Francia e EEUU.

## Vínculos internacionais 
A Unesp forma parte do Grupo Compostela de Universidades.

## Estrutura 
A universidade consta de 24 campus e 34 institutos:
miniatura| Mapa do estado de São Paulo cos concellos nos que están presentes os campus da UNESP (en vermello).
miniatura| Facultade de Odontoloxía de Araçatuba

* Campus de Araçatuba
** Faculdade de Odontoloxía de Araçatuba (FOA)
** Facultade de Veterinaria (FMV)
* Campus de Araraquara
** Faculdade de Ciências Farmacêuticas (FCF)
** Faculdade de Ciências e Letras (FCL)
** Faculdade de Odontoloxía de Araraquara (FOAR)
** Instituto de Química (IQ)
* Campus de Assis
** Faculdade de Ciências e Letras (FCL)
* Campus de Bauru
** Faculdade de Arquitetura, Artes e Comunicação (FAAC)
** Faculdade de Ciências (FC)
** Faculdade de Engenharia de Bauru (FEB)
* Campus de Botucatu
** Faculdade de Ciências Agronômicas (FCA)
** Facultade de Medicina (FM)
** Facultade de Veterinaria e Zootecnia (FMVZ)
** Instituto de Biociencias (IB)
* Campus de Dracena
** Faculdade de Ciências Agrárias e Tecnológicas (FCAT)
* Campus de Franca
** Faculdade de Ciências Humanas e Sociais (FCHS)
* Campus de Guaratinguetá
** Faculdade de Engenharia de Guaratinguetá (FEG)
* Campus de Ilha Solteira
** Faculdade de Engenharia de Ilha Solteira (EFSI)
* Campus Experimental de Itapeva
* Campus de Jaboticabal
** Faculdade de Ciências Agrárias e Veterinárias (FCAV)
* Campus de Marília
** Faculdade de Filosofia e Ciências (FFC)
* Campus Experimental de Ourinhos
* Campus de Presidente Prudente
** Faculdade de Ciências e Technology (FCT)
* Campus Experimental de Rexistro
* Campus de Rio Claro
** Instituto de Biociencias (IB)
** Instituto de Geociências e Ciências Exatas (IGCE)
* Campus Experimental de Rosana
* Campus São João da Boa Vista
* Campus de São José do Rio Preto
** Instituto de Biociências, Letras e Ciências Exatas (IBILCE)
* Campus de São José dos Campos
** Instituto de Ciencia e Tecnologia (TIC)
* Campus de São Paulo
** Instituto de Artes (IA)
** Instituto de Física Teórica (IFT)
* Campus do Litoral Paulista (Sao Vicente)
** Instituto de Biociencias (IB)
* Campus de Sorocaba
** Instituto de Ciencia e Tecnologia (TIC)
* Campus de Tupã
** Faculdade de Ciências e Engenharia (FCE)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* https://unesp.br - Sitio oficial
Substancia neuroactiva natural

Unha **substancia natural neuroactiva** é un composto químico sintetizado polas neuronas que afecta a acción doutras neuronas ou células musculares. As substancias neuroactivas naturais son neurotransmisores, neurohormonas e neuromoduladores. Os neurotransmisores funcionan soamente entre neuronas adxacentes por medio das sinapses. As neurohormonas son liberadas no sangue e funcionan viaxando a distancia. Algunhas substancias neuroactivas naturais actúan tanto como transmisores coma como hormonas.

## Notas
Asemblea de Galicia

A **Asemblea de Galicia** ou **Asemblea Galiciana** (en  ) foi a asemblea parlamentaria referida ao territorio centroeuropeo de Galicia en 1991. En certas linguas pode ser precisa unha desambiguación co Parlamento de Galicia ou con parlamentos históricos en Lyiv (como o *Sejm* ou *Sojm* de Galicia: *Galician Sejm, Sejm Galicyjski, Sejm Krajowy, Galician Diet,* etc.).

## Historia 
miniatura|Vyacheslav Chornovol, un dos iniciadores da Asemblea Galiciana
miniatura|esquerda|Palacio da Ópera de Lyiv, lugar de celebración da Asemblea.
A Asemblea foi a sesión conxunta dos consellos rexionais do oblast de Lviv, Ternopil e Ivano-Frankivsk o 16 de febreiro de 1991 en Ucraína (naquel momento formaba parte da República Socialista Soviética de Ucraína). A asemblea aprobou un acordo de cooperación entre os tres consellos rexionais nos ámbitos político, económico, científico, humanitario e cultural nun contexto de inestabilidade política na Unión Soviética.

### Valoracións 
A idea da Asemblea foi criticada polo historiadorYaroslav Dashkevich referíndose a unha *paixón infantil*.

O líder comunista Pyotr Simonenko cualificou a Asemblea como "*bacilo do separatismo"*, comentario polo que un dos iniciadores da Asemblea de Galicia, Nikolai Yakovina, se comprometeu a demandar a Simonenko.

O politicólogo Aleksey Garan dixo que non fora creada por unha base xeográfica, senón por atribuírse o "dominio dos demócratas".

## Notas 
## Véxase tamén 
* Ucraína
* Galicia  (Centroeuropa)
* Rexionalismo en Ucraína
* República Socialista Soviética de Galicia
* Unión Soviética
Andrew Haydon Park

[miniatura|Escenario para un [Céilí, situado no parque]]
O **parque Andrew Haydon** é un parque situado no río Ottawa, nos arredores da cidade de Ottawa, a capital do Canadá.

## Espazos 
### Concertos 
O parque conta cun palco onde é habitual celebrar concertos ao vivo e céilís.

### Áreas infantís 
En 2017 inauguráronse novas áreas infantís dentro do recinto do parque, que custaron aproximadamente 365.000 dólares canadenses.

## Historia 
#### Problema dos gansos 
Historicamente, os cans estaban prohibidos no parque e no veciño parque de Dick Bell. En 2009, a cidade permitiu cans con correa como proxecto piloto dun ano. Isto fíxose para solucionar o "problema dos gansos" que era provocado polo exceso de gansos do Canadá que no verán excretaban por toda a herba e camiños. Desde entón, esta norma foi prorrogada indefinidamente.

### Normativa 
Están permitidos os cans con correa, pero está prohibido achegarse a menos de cinco metros de todas as zonas de xogo e piscinas infantís. 

### Fauna 
Ademais dos gansos do Canadá, patos, gansos de cabeza negra e limícolas tamén frecuentan o parque. 

### Sucesos 
En 2013, un home duns 20 anos foi atopado ferido e espido no parque, o caso foi investigado pola policía. 

## Galería 

Ficheiro:HaydonPark01.JPG|Gansos do Canadá no parque
Ficheiro:HaydonPark02.JPG|Muíño de vento entre o río Ottawa e un dos estanques do parque.
Ficheiro:HaydonPark03.jpg
Ficheiro:HaydonPark04.jpg

## Notas 
## Véxase&nbsp;tamén 
### Outros artigos 
* Céilidh
* Árbore dos gansos
Laker Airways

**Laker Airways** foi unha aeroliña privada británica fundada por Sir Freddie Laker en 1966. Orixinalmente era unha aeroliña chárter de carga e pasaxeiros que voaba a todo o mundo. A súa sede estaba localizada no aeroporto de Gatwick en Crawley, Inglaterra.

A compañía converteuse na segunda aeroliña de baixo custo de longa distancia en 1977, operando servizos regulares de tarifas baixas entre o aeroporto de Londres-Gatwick e o aeroporto John F. Kennedy de Nova York (despois da pioneira aeroliña de baixo custo islandesa Loftleiðir). A compañía non sobreviviu á recesión de principios dos anos 80 e operou o seu derradeiro voo o 5 de febreiro de 1982, o día que entrou en bancarrota.

## Frota 
Laker operou os seguintes modelos de avións ao longo da súa historia:

* Airbus A300B4
* Boeing 707 (series -138B e -351B)
* Boeing 727-200 Advanced (operados por Laker Airways Bahamas)
* British Aircraft Corporation BAC One-Eleven (series -300 e -400)
* Bristol Britannia (serie -102)
* McDonnell Douglas DC-10-10
* McDonnell Douglas DC-10-30
* Vickers VC10 (alugado a Middle East Airlines e non operado por Laker Airways)

## Notas
Manuel Rego Nieto

**Manuel Rego Nieto**, nado en Moreiras (Toén) en 1932 e finado en Ourense en maio de 2017, foi un político e escritor galego.

## Traxectoria 
Foi concelleiro e tenente-alcalde de Ourense no franquismo cos alcaldes David Ferrer Garrido e Ricardo Martín Esperanza. Foi relacións públicas na Oficina Provincial de Inversións (OPRI) dependente da Deputación de Ourense, foi xerente do Hospital Santa María Nai e do Teatro Principal. Pertenceu á directiva da Coral de Ruada, da que foi presidente durante dez anos, e do Orfeón Unión Ourensana, e foi presidente do Festival do Miño. Foi o representante en Ourense do Partido Carlista. Finou en Ourense en maio de 2007.

## Obra 
* *El Festival del Miño*, 1992.
* *Moreiras en postais*, 2000.
* *Anduriñas en Solveira*, 2001.
* *Arquitectura popular en Solveira de Paderne*, 2003.
* *Carlistas que ya no están*, 2003.
* *Jóvenes de Acción Católica*, 2004.
* *Planean las gaviotas*, 2004.
* *Recuerdos de un barrio*, 2004.
* *Imágenes carlinas*, 2005.
* *Consello de Forzas Políticas Galegas, lembrando o anecdótico*, 2006.
* *Cousas do Teatro Principal*, 2007.
* *Los fueros*, 2007.
* *Exclusivamente ourensano*, 2005-2007.
* *Lembranza de xentes leais*, 2014.

* *La Región*, 2016.
* *A xeito de memorias*.

## Recoñecementos 
Fillo predilecto de Toén.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* 'La política me costó mucho dinero'
Luciano Vidán Freiría

**Luciano Vidán Freiría**, nado en Santiago de Compostela e finado en Madrid  o 6 de xullo de 1967, foi un banqueiro e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Alberto Vidán García e Benita Freiría Portela. Funcionario do Banco Anglo-Americano en Vigo, despois pasou a ser secretario-contador da Caixa de Aforros Municipal de Vigo, da que chegou a ser director-xerente. Militanter de Izquierda Republicana. En 1936 foi nomeado delegado do Goberno no Instituto de Crédito das Caixas de Aforros. Foi nomeado gobernador do Banco Hipotecario Español en agosto de 1936. En Valencia integrouse na Solidaridade Galega Antifeixista cos seus amigos Alejandro Viana Esperón e Laureano Poza Juncal.  Logo da derrota da República pasou a Francia e exiliouse na Arxentina, arribando a Buenos Aires no vapor Massilia o 5 de novembro de 1939. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en 1938 e foi condenado en novembro de 1939 a 8 anos de inhabilitación absoluta e multa de 10.000 pesetas. Na Arxentina traballou na aseguradora "Continental". Foi membro da Comisión de Prensa de *Galicia*. En 1945 integrou a comisión organizadora da Agrupación Izquierda Republicana na Arxentina con Manuel García Gerpe e Severino Iglesias Siso, da que foi vogal. Visitou Galicia a principios de 1955. Retornou a España e foi subdirector xeral do Banco Mercantil e Industrial en Madrid, director da sucursal de Madrid do Banco Rural y Mediterráneo, pasando en 1958 a ser subdirector do banco. Morreu en Madrid o 6 de xullo de 1967 e foi soterrado no cemiterio de San Domingos de Santiago de Compostela.
## Vida persoal 
Casou con María Celina Sanmartín García en 1935.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 

*
Liga ACB 2021-22

A **temporada 2021–22 da Liga ACB**, celebrada entre o 18 de setembro de 2021 e 19 de xuño de 2022, foi a trixésimo novena da máxima categoría do baloncesto español desde a creación da Asociación de Clubs de Baloncesto (ACB) para substituír a antiga Primeira División.

Nesta edición competiron 18 equipos, mantendo o formato de competición da edición anterior coa salvidade de haber dous descensos no canto dun. Así, os 8 primeiros clasificados xogaron os playoffs polo título e o dous últimos, MoraBanc Andorra e Hereda San Pablo Burgos, perderon a categoría. O campión desta edición foi o Real Madrid, que conseguiu o seu trixésimo sexto título de liga, décimo cuarto desde a fundación da Liga ACB.

## Equipos 
## Liga regular 
## Playoffs 
Fonte: Linguasport

## Galardóns 
### Xogador da xornada 
**Fonte:** 

### Xogador do mes 
**Fonte:** 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Liga ACB
* Asociación de Clubs de Baloncesto

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Liga ACB
Lingua kapóng

O **kapóng** é unha lingua caribe falada principalmente en Güiana, máis tamén na rexión do alto Mazaruní. Aínda que moitos falantes non viven en aldeas, hai unha serie de núcleos de poboación, en particular Kamarang, Jawalla, Waramadong e Kako. Existen dúas variedades da lingua, o akawaio, o ingarikó (ingaricó) e o patamona. O kapóng está clasificado como "vulnerable" polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Historia 
As tribos caribes practican un sistema de crenzas indíxenas, que se remonta ao século XVI. Non foi ata o século XIX cando se intentou comprender as crenzas e prácticas desta tribo. Gran parte da lingua kapóng remite ao culto ao Sol e aos espíritos do Sol, o que reflicte o sistema de crenzas destas tribos de fala caribe. A literatura tamén atopou crenza nun ser máis alto no ceo entre as tribos caribes de Güiana.

O número de falantes no Brasil é duns 10.000, e a transmisión da lingua neste país considérase que está en bo estado. Os falantes do Brasil atópanse na Terra Raposa indíxena de Roraima.

En Venezuela fálase kapóng nos estados de Bolívar e Monagas.

## Variedades 
O kapóng ten tres variedades:
* Akawaio (Akawayo)
* Ingarikó (Ingaricó)
* Patamona

## Vocabulario 
Gran parte da lingua kapóng fai énfase nun espírito/deus superior no ceo, e isto reflíctese no vocabulario desta lingua.

* *Kapóng* = xente do ceo
* *akwalo* = o espírito
* *akwa* = lugar de Deus
* *Waica* = guerreiro
* *Taemogoli* = avó
* *Kapo* = no ceo
* *Iopotari akuru* = espírito xefe

## Notas
Pobo patamona

Os **patamona** son un pobo indíxena que habita nas montañas Pakaraima de Güiana e no norte do Brasil. Falan unha lingua da familia caribe, o kapóng, e moitas veces foron referidos indistintamente como akawaio ou ingariko. Os patamona considéranse un subgrupo do pobo kapon.

En Güiana, son uns 5.000 membros desta etnia e de grupos étnicos estreitamente relacionados.

## Notas
Gonzalo Mella

**Gonzalo Mella Liñares**, nado en Rarís, Teo, o 18 de decembro de 1967, é un exfutbolista galego, que xogaba de dianteiro.

## Traxectoria 
### Como futbolista 
Naceu en Rarís, sendo un dos dous fillos do aviador José Mella Pascual e de Nélida Liñares. Formouse como futbolista no Calo, pasando en 1985 ao Deportivo da Coruña Xuvenil, co que non chegou a xogar a tempada completa, pois foi subido ao Fabril. No verán de 1986, con 16 anos, Eusebio Ríos chamouno para realizar a pretempada co primeiro equipo do Deportivo da Coruña, disputando varios amigables e recibindo as súas primeiras convocatorias para partidos de liga. Con todo, unha lesión de pube cortou a súa progresión. Recuperado, regresou ao Fabril, e o 25 de outubro de 1987 debutou en partido oficial co Deportivo da man do adestrador Luis Rodríguez Vaz, nun encontro da Segunda División ante o Granada no que tamén se estrearon co equipo os fabrilistas Busto e José Ramón. Xogou cinco xornadas consecutivas como titular e a continuación volveu ao Fabril, ata que en febreiro de 1988 sufriu unha grave lesión nun partido ante o Portonovo, con fractura de peroné e fisura de xeonllo. Trala recuperación volveu ás filas do filial, e en decembro dese mesmo ano saíu cedido ao Racing de Ferrol, da Segunda División B, debutando cun gol contra o As Pontes.

Na tempada 1989/90 formou parte do primeiro equipo do Deportivo, con Arsenio Iglesias como adestrador, co que xogou 18 partidos, todos como suplente. Marcou un gol, nunha vitoria por 2-0 en Riazor ante o Betis, cuxa portería defendía o campión mundial Nery Pumpido. Deixou o club ao remate da tempada e asinou co Compostela, de Segunda B. A pesar de marcar dous goles nos seus dous primeiros partidos, custoulle entrar no once titular de Castro Santos e non chegou a ter demasiada continuidade, polo que ao remate da tempada, despois de lograr o ascenso a Segunda División, decidiu deixar o equipo. A continuación fichou polo Bergantiños, co que xogou durante catro tempadas en Terceira División, ata a súa retirada en 1995.

### Como preparador físico 
Despois de colgar as botas continuou vencellado ao mundo do fútbol e xa no ano da súa retirada pasou a traballar como preparador físico do Vista Alegre, filial do Compostela. En 1999 foi elixido por José María Caneda para exercer esa mesma función no primeiro equipo, da Segunda División.

## Vida persoal 
É pai de David Mella, futbolista do R. C. Deportivo.

## Notas
Geheimes Kuba

***Geheimes Kuba*** é unha serie documental alemá que retrata a historia de Cuba dende tempos coloniais até o presente. Componse de oito episodios e estreouse a través de Netflix o 11 de decembro de 2015.

En *Geheimes Kuba*, máis de 50 testemuñas e expertos internacionais sobre Cuba foron entrevistados no documental, abranguendo tanto partidarios como detractores de Fidel Castro e o seu predecesor Fulgencio Batista. Entre eles están o ex xefe de intelixencia de Cuba Juan Antonio Rodríguez Menier e o xefe da KGB para América Latina Nikolai Leonov, o compañeiro de Che Guevara Dariel Alarcón e o axente da CIA Félix Rodríguez, a antiga amante de Fidel Castro Marita Lorenz e o seu antigo gardacostas Carlos Calvo, a fillastra do xefe da mafia Meyer Lansky, o famoso novelista cubano Leonardo Padura e o último Xefe de Estado da RDA e amigo persoal dos irmáns Castro, Egon Krenz.

## Notas
Bandeira das Illas Caimán

A **bandeira das Illas Caimán** é un dos símbolos oficiais das Illas Caimán, un dos Territorios Británicos de Ultramar. Consiste nun estandarte azul co escudo das Illas Caimán. Adoptada en 1959 para complementar a Union Jack e para substituír a bandeira da Colonia de Xamaica, foi a bandeira das Illas Caimán dende que ese ano se lle concedeu o autogoberno ao territorio. O deseño da bandeira actual supuxo a eliminación do disco branco e o contorno do escudo de armas cun adorno branco, aínda que a versión anterior adoita utilizarse a título oficial. A bandeira das Illas Caimán é semellante ás bandeiras doutros oito Territorios Británicos de Ultramar, que tamén teñen o estandarte azul cos seus respectivos escudos.

## Variantes 
O estandarte do gobernador do territorio presenta a Union Jack co escudo territorial no centro. A bandeira civil (para buques mercantes) ten un deseño case idéntico ao da bandeira territorial, pero usa unha bandeira vermella no seu lugar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Bandeira das Illas Xeorxia do Sur e Sandwich do Sur

A **bandeira das Illas Xeorxia do Sur e Sandwich do Sur** é un dos símbolos oficiais das Illas Xeorxia do Sur e Sandwich do Sur, un dos Territorios Británicos de Ultramar. Foi concedida o 3 de outubro de 1985, cando se crea o Territorio. Anteriormente o Territorio formaba parte das antigas Dependencias das Illas Malvinas e usaba a mesma bandeira que as Illas Malvinas.

## Bandeiras históricas 

Ficheiro:Flag of South Georgia and the South Sandwich Islands (1992–1999).svg|A primeira bandeira co estandarte azul e un disco branco para representar as Illas Xeorxia do Sur e Sandwich do Sur que foi usada dende 1992 até 1999
Ficheiro:Flag of the Commissioner for South Georgia and the South Sandwich Islands (1992-99).svg|A primeira bandeira para representart ao Comisionado das Illas Xeorxia do Sur e Sandwich do Sur que foi usada dende 1992 até 1999-

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Universidade de Graz

A **Universidade de Graz**  (nome oficial alemán: *Karl-Franzens-Universität Graz*, en latín: *Carolo-Franciscea* ) é a universidade máis grande de Estiria e, despois da Universidade de Viena, a segunda máis antiga de Austria. Debe o seu nome ao arquiduque Carlos II de Estiria e ao emperador Francisco I de Austria. No semestre de inverno 2007/2008 tiña 21340 alumnos, sendo a porcentaxe de estranxeiros  do 9,4 %.

## Estrutura 
Segundo a Lei universitaria austríaca do ano 2002, esta universidade está subdividida en seis facultades:

* Facultade de Teoloxía Católica
* Facultade de Dereito
* Facultade de Ciencias Económicas e Sociais
* Facultade de Humanidades
* Facultade de Ciencias Naturais
* Facultade de Ciencias da Educación e do Medio Ambiente

A Facultade de Medicina converteuse durante o ano 2003 nunha universidade independente, a Medizinische Universität Graz.

Conxuntamente coa Technische Universität Graz leva a cabo o proxecto de cooperación NAWI Graz, polo que traballan en conxunto diversos programas de investigación e docencia no marco das ciencias naturais, química, bioloxía molecular, ciencias da terra, matemáticas e física.
miniatura| ReSoWi-Zentrum

## Premios Nobel 
* Walther Hermann Nernst, 1920 en química; estudante en Graz en 1886.
* Fritz Pregl, 1923 en química; en Graz desde 1913 ata a súa morte en 1930.
* Julius Wagner-Jauregg, 1927 en medicina; en Graz de 1889 a 1893.
* Erwin Schrödinger, 1933 en física; en Graz de 1936 a 1938.
* Otto Loewi, 1936 en medicina; en Graz de 1909 a 1938.
* Victor Franz Hess, 1936 en física; estudante en Graz de 1893 a 1906m despois en 1919-1931 e 1937-1938.
* Gerty Cori, 1947 en medicina; traballou antes de 1922 en Graz.
* Ivo Andrić, 1961 en literatura; licenciouse en Graz en 1924 cunha tese sobre *"A vida intelectual en Bosnia e Herzegovina durante a era otomá".*
* Karl von Frisch, 1973 en medicina; en Graz de 1946 a 1950.
* Peter Handke, 2019 en Literatura; en Graz de 1961 a 1965.

## Outros académicos  
* Alexius Meinong, filósofo autor da Teoría dos Obxectos.
* Alfred Wegener, xeólogo e meteorólogo, desenvolveu a teoría da deriva continental.
* Anselm Franz, creador do motor a reacción Jumo 004.
* Christian von Ehrenfels, filósofo, relator en Graz da psicoloxía da Gestalt.
* Ernst Mach, físico.
* Hans Gross, criminólogo.
* Hugo Schuchardt, romanista.
* Joseph Schumpeter, economista.
* Ludwig Boltzmann, físico.
* Nikola Tesla, enxeñeiro e inventor.
* Paul Guldin, matemático.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Karl-Franzens Universität Graz (Páxina oficial)
* A+ntigos alumnos UNI graz - Asociación de graduados e amigos da Universidade de Graz
* 'KinderUni' de Graz
* Videorreportaxe da Universidade
* Organigrama (pdf; 20 kB)
* Consideración arquitectónica do centro ReSoWi (*Nextroom Architektur Datenbank*)
Boeing E-767

O **Boeing E-767** é un Sistema Aéreo de Alerta e Control (AWACS) que foi deseñado en resposta aos requirimentos da Forza Aérea de Autodefensa do Xapón. Trátase esencialmente do radar de vixilancia e o sistema do control do Boeing E-3 Sentry instalado nun Boeing 767-200.

## Desenvolvemento 
### Antecedentes 
O 6 de setembro de 1976 o piloto da Forza Aérea Soviética Viktor Belenko desertou con éxito a occidente, voando o seu MiG-25 'Foxbat' ata Hakodate, Xapón. Durante este incidente os radares da Forza de Autodefensa do Xapón perderon o rastro do avión cando Belenko voaba o seu MiG-25 a baixa altura, facendo que a Forza Aérea de Autodefensa do Xapón considerase a compra de avións de alerta temperá.

En 1976 a Forza Aérea dos Estados Unidos estaba a piques de despregar o avión AWACS E-3 Sentry, que foi considerado o candidato principal para a misión de alerta temperá aerotransportada pola Forza Aérea. Porén, a Axencia de Defensa do Xapón (agora o Ministerio de Defensa) decatouse de que o E-3 non estaría dispoñible debido ás necesidades da USAF e no seu lugar optou por mercar o E-2 Hawkeye. O E-2C entrou en servizo co Grupo de Alerta Temperá Aerotransportada na base de Misawa en xaneiro de 1987.

En 1991 a Axencia de Defensa do Xapón solicitou fondos para mellorar o sistema de alerta temperá aerotransportada mercando o E-3. Porén, a produción do E-3 baseado na fuselaxe do Boeing 707 rematou ese mesmo ano, e os plans canceláronse. O ano seguinte Boeing propuxo un AWACS baseado nun 767, e a Axencia de Defensa accedeu a mercar dous E-767 no ano fiscal de 1993 e dous máis no de 1994.

### Compra 
A Axencia de Defensa solicitou un orzamento de 113 900 millóns de iéns para mercar os dous E-767 de 1993 e 108 100 millóns para os dous de 1994. Este grande orzamento comparado cos aproximadamente 8 600 millóns de iéns polos E-2C e os estimados 29 600 millóns polos E-3A foi racionalizado politicamente como un medio para axudar a aliviar a tensión sobre o gran superávit comercial do Xapón contra os Estados Unidos. Ademais, compañías aeroespaciais xaponesas son responsables da produción do 15% do 767, o que signigica que partes dos cartos regresarían indirectamente ao Xapón.

A compra do E-767 polo goberno xaponés dividiuse en dúas etapas. A primeira etapa foi a compra dun 767 sen modificar polo goberno xaponés a través dunha empresa comercial, Itochu Corporation. Na segunda etapa o avión foi modificado para levar equipamento AWACS por contratistas estadounidenses e xaponeses baixo supervisión do goberno dos Estados Unidos segundo as regras de vensas militares estranxeiras.

## Notas
Bandeira de Macau

A **bandeira de Macau**, oficialmente a **bandeira rexional da Rexión Administrativa Especial de Macau da República Popular da China** (en ) é de cor verde claro cunha flor de loto sobre a estilizada Ponte Gobernador Nobre de Carvalho e auga de cor branca, debaixo dun arco circular de cinco estrelas douradas de cinco puntas. Ten unha estrela grande no centro do arco con dúas estrelas máis pequenas a cada lado da estrela grande, cada unha cun punto en ángulo directamente cara a fóra dende o centro do círculo común no que se atopan.

O loto foi elixido como emblema floral de Macau. A ponte Gobernador Nobre de Carvalho é unha ponte que une a Península de Macau e a illa de Taipa. A ponte é un dos fitos máis recoñecibles para o territorio. A auga debaixo do loto e da ponte simbolizan a posición de Macau como porto e o seu papel no territorio. As cinco estrelas de cinco puntas fan eco do deseño da bandeira da República Popular da China, simbolizando a relación que ten Macau co seu estado soberano.

Segundo a Lei básica de Macau, a bandeira rexional de Macau é unha bandeira verde con cinco estrelas, flor de loto, ponte e auga de mar. Esta lei tamén aprobou que "ademais de mostrar a Bandeira da República Popular da China, a Rexión Administrativa Especial de Macau tamén pode usar unha bandeira rexional".

## Esquema de cores 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Bandeira de Mayotte

A **bandeira oficial da Illa de Mayotte** é a tricolor francesa. Existe unha bandeira de uso local que consiste nun pano branco no que figuran o escudo de Mayotte na súa parte central e o nome da illa, escrito con letras vermellas na súa parte superior. Esta bandeira non é oficial.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Bandeira de Montserrat

A **bandeira de Montserrat** é un dos símbolos oficiais da Illa de Montserrat, un dos Territorios Británicos de Ultramar. Componse do escudo da illa colocado na mosca do estandarte azul británico. A bandeira foi adoptada despois de que a colonia das Illas de Sotavento Británicas (que consistía en varias illas da rexión administradas polos británicos) fose disolta en 1958.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Flag of Montserrat (1960–1999).svg|Bandeira de Montserrat dende 1960 a 1999.
Ficheiro:Flag of Montserrat.jpg|Bandeira de Montserrat ondeando.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Bandeira de Santa Helena

A **bandeira de Santa Helena** é un dos símbolos oficiais da illa de Santa Helena, un dos Territorios Británicos de Ultramar. Foi adoptada en 4 de outubro de 1984. Os barcos rexistrados en Santa Helena ondean o estandarte vermello; non existe unha variante para o territorio.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Flag of Saint Helena (1874–1985).svg|Bandeira de Santa Helena empregada dende 1874 até 1984.
Ficheiro:Flag of the Governor of Saint Helena.svg|Bandeira do Gobernador de Santa Helena.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Pantasma de amor

***Pantasma de amor*** (en ) é un filme de 1981 dirixido por Dino Risi que protagonizado por Romy Schneider e Marcello Mastroianni.

Estreouse en galego o 15 de maio de 2022 a través da TVG.

## Personaxes 
* Romy Schneider como Anna Brigatti Zighi
* Marcello Mastroianni como Nino Monti
* Eva Maria Meineke como Teresa Monti
* Wolfgang Preiss como Conde Zighi
* Michael Kroecher como Don Gaspare
* Paolo Baroni como Ressi
* Victoria Zinny como Loredana
* Giampiero Becherelli como Prof. Arnaldi
* Ester Carloni
* Riccardo Parisio Perrotti
* Raf Baldassarre as Luciano
* Maria Simona Peruzzi
* Liliana Pacinotti
* Adriana Giuffrè

## Produción 
*Pantasma de amor* foi rodado en Pavia e nos Cine Industrial Studios de Roma. Comezou a rodarse o 26 de outubro de 1980.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Bandeira de Sark

A **bandeira de Sark** é un dos símbolos da illa de Sark. Componse dun fondo branco coa cruz de San Xurxo vermella e un cantón vermello que contén os dous leóns amarelos (ou en termos heráldicos "leopardos") da bandeira de Normandía. A diferenza dos clásicos estandartes brancos, os leóns da bandeira de Sark sobresaen fóra do cantón e desbordan a cruz vermella.

Foi deseñada por Herbert Pitt en 1938 e foi adoptada ese mesmo ano como estandarte persoal do Señor de Sark antes de converterse na bandeira da illa en 1987. O cantón é semellante ás armas de Normandía, da que historicamente forman parte as Illas da Canle.

miniatura|Bandeiras de Sark nas fiestras dunha tenda.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bandeira de Guernsey
* Bandeira de Jersey
### Ligazóns externas 
*
Bandeira do Territorio Antártico Británico

A **bandeira do Territorio Antártico Británico** foi adoptada o 1 de agosto de 1963, un ano despois da creación do Territorio antártico británico, un Territorio Ultramarino británico. Anteriormente, o territorio formou parte das Dependencias das Illas Malvinas, e utilizou a mesma bandeira.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Government Ensign of the British Antarctic Territory.svg|Bandeira do Goberno do Territorio Antártico Británico.
Ficheiro:Flag of the Commissioner of the British Antarctic Territory.svg|Bandeira do Comisionado do Territorio Antártico Británico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Bandeira de Turks e Caicos

A **bandeira de Turks e Caicos** foi adoptada oficialmente o 7 de novembro de 1968, e foi modificado en 1999. Antes diso, as illas tiveron varias bandeiras diferentes.

Nevertheless, as Illas Turks e Caicos non formou unha colonia separada durante a gran maioría da súa historia. Pola contra, as illas foron unha dependencia de Xamaica ata 1959. En 1959, as illas convertéronse nunha colonia separada pero ata 1962 e a independencia de Xamaica, o Gobernador de Xamaica permaneceu como gobernador das Illas Turks e Caicos. Entre 1962 e 1965 o Administrador das Illas Turks e Caicos reportou directamente a Londres, e despois entre 1965 e 1973, o administrador estivo subordinado ao gobernador das Bahamas, que tamén era gobernador de Turks e Caicos. En 1973, cando as Bahamas se independizaron, o cargo de administrador pasou a ser gobernador.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Bandeira de Xibraltar

A **bandeira de Xibraltar** é un dos símbolos oficiais de Xibraltar, un dos Territorios Británicos de Ultramar. Componse dun escudo de armas elongado que se basea no escudo de armas de Xibraltar, concedido por Orde xudicial Real pola raíña Isabel I de Castela o 10 de xullo de 1502. A bandeira de Xibraltar é a única dos Territorios Británicos de Ultramar que non presenta a Union Jack de ningunha forma, aínda que esta última ondea como bandeira autónoma dentro do territorio.

## Bandeiras históricas 
### Estandartes do goberno 

Ficheiro:Government Ensign of Gibraltar (1939–1999).svg|Estandarte do goberno (1939–1999).
Ficheiro:Government Ensign of Gibraltar (1921–1939).svg|Estandarte do goberno (1921–1939).
Ficheiro:Government Ensign of Gibraltar (1875–1921).svg|Estandarte do goberno (1875–1921).

### Bandeiras do gobernador 

Ficheiro:Flag of the Governor of Gibraltar (1939–1982).svg|Gobernador de Xibraltar (1939–1982).
Ficheiro:Flag of the Governor of Gibraltar (1875–1939).svg|Gobernador de Xibraltar (1875–1939).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Forza Aérea Arxentina

A **Forza Aérea Arxentina** (**FAA**) é a rama aérea das Forzas Armadas arxentinas, sendo un dos brazos executores do Sistema de Defensa Nacional, xunto ao Exército e a Armada, cuxa misión principal é rexeitar agresións militares externas. Está subordinado ao presidente da Nación Arxentina, o cal é o comandante en xefe das Forzas Armadas.​​

A súa consolidación como arma independente do Exército Arxentino data do 4 de xaneiro de 1945, cando se creou a Secretaría de Aeronáutica por medio dun decreto presidencial; por iso, é a máis nova das forzas militares.​

A Forza Aérea, mentres desenvolve operacións aéreas independentes, brinda apoio aéreo ás forzas terrestres e navais.

## Aeronaves 
dereita|miniatura|A-4AR
dereita|miniatura|Pampa II

## Notas
Eliza Acton

thumb|Receita de cociña de Eliza Acton.
'''Elizabeth 'Eliza' Acton'*, nada o 17 de abril de 1799 e finada o 13 de febreiro de 1859, foi unha cociñeira inglesa que escribiu libros de cociña dedicados a lectores en xeral (non profesionais), como por exemplo: *Modern Cookery for Private Families*. Neste libro introduce o que agora é práctica xeneralizada nas receitas de cociña de listar ao comezo os ingredientes a empregar. O libro estivo en impresión até 1914. Acton foi tamén unha poetisa romántica.

## Obras 
* *Poems* (Ipswich, 1826).
* *The Chronicles of Castel Framlingham* (poema, *Sudbury Chronicle*, 1838).
* *The Voice of the North* (poema commemorativo sobre a primeira visita da raíña Vitoria a Escocia en 1842).
* *Modern Cookery for Private Families* (Londres, 1845).
* *The English Bread Book'' (1857).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía en foodreference.com
Embraer EMB 314 Super Tucano

O **Embraer EMB 314 Super Tucano**, tamén chamado **ALX** ou **A-29**, é un avión turbohélice brasileiro de ataque lixeiro deseñado e fabricado por Embraer a partir do Embraer EMB 312 Tucano. O A-29 Super Tucano pode levar distintas armas, incluída munición guiada de precisión, e foi deseñado como un sistema de baixo custo operado en contornas de ameaza baixa.

Ademais da súa fabricación no Brasil, Embraer estableceu unha liña de produción nos Estados Unidos en conxunción con Sierra Nevada Corporation para a fabricación do A-29 a clientes de exportación.

## Notas
Aero L-159 Alca

O **Aero L-159 Alca** é un avión de combate lixeiro e adestrador avanzado subsónico desenvolvido nas versións monopraza L-159A e bipraza L-159B. O L-159 é fabricado na República Checa por Aero Vodochody. Deriva do adestrador Aero L-59 Super Albatros, que á súa vez é un desenvolvemento da serie Aero L-39 Albatros.

O desenvolvemento do L-159 comezou en 1993 como unha iniciativa para substituír varios cazas da época soviética por un equivalente moderno de fabricación checa; decidiuse non seguir un deseño de folla limpa para evitar custos excesivos. O desenvolvemento foi apoiado polo goberno checo, que pediu 72 L-159A monoprazas por uns 50 000 millóns de coroas checas para equipar á Forza Aérea da República Checa. En 1998 Boeing Company converteuse nun socio estratéxico tanto do proxecto como de Aero Vodochody. O 4 de agosto de 1997 o L-159 realizou o seu voo de estrea e o 10 de abril de 2000 o frimeiro avión de produción foi entregado á Forza Aérea checa. Continuouse o desenvolvemento do tipo, en particular do modelo L-159B de dous asentos.

No ano 2003 a frota de 72 L-159A da Forza Aérea da República Checa reduciuse a 24 debido a retricións orzamentarias. Tras varios anos de almacenamento o goberno revendeu a meirande parte dos avións tanto a operadores militares como civís, principalmente á Forza Aérea de Iraq e a Draken International.

O L-159 combateu coa Forza Aérea de Iraq contra o ISIS. Con Draken o L-159 (coñecido coloquialmente como "Honey Badger") foi empregado como avión agresor. Dende 2007, seis L-159A reconstruídos como derivados de adestramento T1. En 2017 Aero Vodochody deu a coñecer un L-159T1 de nova construción para a Forza Aérea de Iraq mentres que a Forza Aérea checa vai mercar L-159T2 biprazas.

## Notas
Selenometionina

A **selenometionina** (SeMet) é un aminoácido natural. O enantiómero L L-selenometionina é a principal forma de selenio que se encontra nas noces do Brasil, cereais, soia, e legumes de pradeira, mentres que a *Se*-metilselenocisteína, ou o seu derivado γ-glutamil, é a principal forma de selenio atopada en plantas das especies de *Astragalus*, *Allium* e *Brassica*. In vivo, a selenometionina incorpórase aleatoriamente en lugar da metionina. A selenometionina é rapidamente oxidada.

A actividade antioxidante da selenometionina débese á súa capacidade de facer diminuír as especies reactivas do oxíxeno. O selenio e a metionina tamé xogan papeis na formación e reciclaxe do glutatión, un antioxídante endóxeno clave en moitos organismos, incluíndo os humanos.

## Aspectos de química de substitución 
O selenio e o xofre son calcóxenos que comparten moitas propiedades químicas, polo que a substitución da metionina por seleniometionina adoita ter só un limitado efecto sobre a estrutura da proteína e a súa función. Porén, a incorporación da selenometionina en proteínas dos tecidos e na queratina no gando vacún, aves e peixes causa a enfermidade dos álcalis.

A enfermidade dos álcalis caracterízase por gran delgadez, perda de pelo, deformación e desprendemento das pesuñas, perda de vitalidade e erosión das articulacións dos ósos longos.

A incorporación da selenometionina en proteínas en lugar da metionina axuda a dilucidar a estrutura de proteínas por cristalografía de raios X usando difracción anómala dunha soa lonxitude de onda ou de múltiples lonxitudes de onda (SAD ou MAD polas súas siglas en inglés). A incorporación de átomos pesados como o selenio axuda a resolver o problema da fase en cristalografía de raios X.

## Inxesta na dieta 
A seleniometionina está dispoñible como suplemento dietético. Algúns nutricionistas teñen suxerido que a selenomietionina, como forma orgánica de selenio, é máis fácil de absorber polo corpo humano que a selenita, que é unha forma inorgánica. Determinouse por ensaios cñinicos que a selenometionina se absorbía un 19% mellor que a selenita.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Selenocisteína, outro aminoácido que contén selenio, pero que é incorporado en localizacións específicas de proteínas específicas como indique o código xenético.
* Selenoproteína
* Canadian Reference Material de selenometionina

### Ligazóns externas 
* arquivo de PDB para a MSE 
* Entradas de PDB que conteñen Het Group MSE
Isabel Gago

**Isabel Gago**, nada en  Lisboa o 30 de maio de 1913 e finada o 8 de maio de 2012, foi a segunda muller en estudar enxeñaría en Portugal e a primeira muller docente en enxeñaría química.

## Traxectoria 
Como filla dun capitán do exército morto en Flandres durante a primeira guerra mundial, Gago puido asistir ao Instituto de  Odivelas, no norte de Lisboa, unha escola reservada ás fillas dos oficiais do exército, que naquela época chamábase Instituto Feminino de Educación e Traballo. Entrou no colexio como interna en 1922, á idade de oito anos. Tras cinco anos de ensino primario e dous de secundaria, Gago trasladouse ao Instituto Maria Amália Vaz de Carvalho de Lisboa, xa que non tiña a certeza de poder terminar o bacharelato en Odivelas. En 1933 ingresou no Instituto Superior Técnico (IST) de Lisboa, converténdose en 1939 nunha das dúas primeiras mulleres que se licenciaron na especialidade de  enxeñaría química.

### Carreira 
Tras a súa gradación, Gago seguiu traballando no  IST ata a súa xubilación, en 1984, á idade de 70 anos. Converteuse na primeira muller profesora da súa materia en Portugal, impartindo clases teóricas e prácticas de química xeral e no campo da  electroquímica e a  electrometalurgia, aínda que a súa falta de titulación superior fixo que nunca se lle permitise chamarse a si mesma profesora e fóra sempre unha "Primeira axudante". Na súa carreira, Gago enfrontouse a importantes problemas, xa que nin a sociedade portuguesa nin os seus compañeiros de traballo aceptaban ás mulleres que desexaban desenvolver actividades profesionais, especialmente no exclusivo mundo masculino da enxeñería. Na década de 1940 construíu un laboratorio de análise portátil ( Laboratório de  Análises Portátil) para utilizalo no campo, nunha maleta de madeira que podía servir de mesa de traballo para que as análises fixésense apoiados nos xeonllos do operario. Nos anos 60, formou parte do equipo académico que desenvolveu o laboratorio da Universidade de  Lourenço Marques en Mozambique.

## Premios e recoñecementos 
En 2011, na celebración do centenario do Instituto Superior Técnico, foi homenaxeada, xunto con Maria Amélia Chaves (primeira muller graduada en enxeñería civil, polo mesmo Instituto) e Sílvia Brito Costa (primeira muller profesora de enxeñería).

## Notas
Learjet 35

Os **Learjet Model 35** e **Model 36** son unha serie de reactores executivos e transportes militares multirrol estadounidenses fabricados por Learjet. Os avións usados pola Forza Aérea dos Estados Unidos reciben a designación **C-21A**.

O avión está impulsado por dous motores turboventilador Garrett TFE731-2. A súa cabina pode arranxarse para transportar de seis a oito pasaxeiros. O Model 36 de maior alcance ten menos espazo para a pasaxe, ocupado na parte traseira por tanques de combustible.

Os motores están montados en góndolas nos laterais da fuselaxe traseira. As ás están equipadas con flaps dunha única rañura. Os tnques de combustible das puntas das ás distinguen a este deseño doutros avións con funcións semellantes.

## Desenvolvemento 
O concepto que se converteu no LJ35 comezou como o Learjet 25BGF (co GF referíndose a "Garrett Fan"), un Learjet 25 cun novo turboventilador TFE731 montado no lado esquerdo no lugar do turborreactor General Electric CJ610 do 25. Este avión, que actuou como banco de probas, voou por vez primeira en maio de 1971. Como resultado do incremento de potencia e do reducido ruído do novo motor, Learjet mellorou aínda máis o deseño, e en vez de ser sinxelamente unha variante do 25, converteuse nun novo modelo, o  35.

## Notas
Arruxo, Bóveda de Amoeiro, Amoeiro

**Arruxo** é un lugar da parroquia de Bóveda de Amoeiro no concello ourensán de Amoeiro, na comarca de Ourense.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Bóveda de Amoeiro 
### Parroquias de Amoeiro 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Amoeiro
Bandeira de Castela-A Mancha

A **bandeira de Castela–A Mancha** é un dos símbolos representativos da Comunidade Autónoma de Castela–A Mancha, en España, definida polo seu Estatuto de Autonomía.

## Historia 
Creada xa a rexión de Castela-A Mancha en réxime de preautonomía, e antes de elaborarse o Estatuto de autonomía, os partidos políticos presentes no chamado *ente preautonómico*, deciden adoptar uns símbolos distintivos para a rexión. A escolla do distintivo foi obxecto de estudos e propostas. Discutíronse sete proxectos razoados na reunión da Xunta celebrada en Albacete o 11 de xaneiro de 1980, e finalmente foi elixido o presentado por Ramón José Maldonado y Cocat, heraldista manchego, académico correspondente da Historia, a cuxa obra se debe gran parte dos escudos heráldicos municipais adoptados na segunda metade do século XX na provincia de Cidade Real.

## Bandeiras históricas 

Ficheiro:Banner of arms kingdom of Castile.svg|Pendón histórico de Castela en fondo carmesí.
Ficheiro:Bandera del Reino de Toledo (posteriormente Castilla la Nueva).PNG|Pendón de Castela a Nova e o seu precursor, o Reino de Toledo.
Ficheiro:Cross Calatrava.svg|Cruz da Orde de Calatrava.
Ficheiro:Cross Santiago.svg|Cruz da Orde de Santiago.
Ficheiro:Malteserkreuz.svg|Cruz da Orden de San Xoán.
Ficheiro:Bandera Mancha 1906.png|Proposta de bandeira da Mancha de 1906.
Ficheiro:Bandera de La Mancha con escudo.jpg|Proposta de bandeira da Mancha de 1919.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Gù dū chūn mèng

***Gù dū chūn mèng*** (en ) é un filme de Hong Kong de 1964 dirixido por Lo Chen. Ambientado no Pequín da República da China (1912-1949), a historia xira en torno a un estudante universitario (Kwan Shan) e tres mulleres novas: unha acomodada filla dun burócrata do goberno, unha cantante tradicional nunha banda (ambas interpretadas por Li Li-Hua) e unha artista de kung-fu e acróbata (Ivy Ling Po).

Foi escollido como candidato de Hong Kong ó Óscar ó mellor filme internacional na 37ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Elenco 
* Diana Chang Chung Wen
* Paul Chang
* Chen Li-li
* Chen Yen-yen
* Chiang Kuang Chao
* Chin Han
* Chin Ping
* Ching Miao como xeneral
* Fan Mei Sheng
* Fang Yin
* Feng Yi
* Kao Pao-shu
* Han Ying-Chieh		
* Peter Chen Ho		
* Julia Hsia
* Margaret Hsing
* King Hu
* Kao Chao		
* Kao Yuen	
* Carrie Ku Mei	
* Ku Feng como sacerdote taoísta
* Kwan Shan
* Lan Wei Lieh	
* Lee Ching	
* Li Kun	
* Li Li-Hua
* Li Ting
* Li Ying
* Li Yunzhong	
* Ivy Ling Po	
* Ouyang Sha-fei	
* Peng Peng
* Tien Feng	
* Pat Ting Hung	
* Margaret Tu Chuan		
* Wang Hao
* Allison Chang Yen
* Angela Yu Chien
* Yu Wen-hua

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Hong Kong propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 37ª edición dos Óscar
Bandeira do Quebec

A **bandeira do Quebec**, tamén chamada en , é a bandeira oficial da provincia canadense do Quebec. Consiste nunha cruz branca sobre un fondo de cor azul, con catro flores de lis brancas.

Foi a primeira bandeira provincial adoptada oficialmente no Canadá e foi ondeada por vez primeira o 21 de xaneiro de 1948 no edificio do parlamento da cidade de Quebec, durante a administración de Maurice Duplessis. A lexislación que regula o seu uso foi promulgada o 9 de marzo de 1950. O día da bandeira do Quebec (21 de xaneiro) conmemora a súa adopción cada ano, aínda que se celebrou durante algún tempo no mes de maio.

A proporción oficial da bandeira é 2:3 (longo a lonxitude), mais a bandeira é moi a miúdo visto como 1:2 para emparellala en tamaño coa bandeira do Canadá cando ondean xuntas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bandeiras do Canadá
### Bibliografía 
* ANQ. "An Act respecting the Flag and emblems of Québec", in *CanLII*. Federation of Law Societies of Canada, actualizado o 1 de maio de 2008.
* MRIQ. "Québec flag protocol", in the site of the *Ministère des Relations internationales*, 2006
* Fraser, Alistair B. "Chapter XV: Quebec", in *The Flags of Canada*, 30 de xaneiro de 1998

### Ligazóns externas 
*
Omar Cook

**Omar-Sharif Cook**, nado o 28 de xaneiro de 1982 en Brooklyn, Nova York, é un ex xogador estadounidense con pasaporte montenegrino de baloncesto profesional.

## Traxectoria profesional 
Cook foi elixido na 31ª posición do Draft da NBA de 2001 polos Orlando Magic, e foi traspasado inmediatamente ós Denver Nuggets, pero non chegou a debutar. De 2001 a 2004, Cook xogou 22 partidos na NBA, 17 cos Portland Trail Blazers e 5 cos Toronto Raptors, que intercalou con varios períodos cos Fayetteville Patriots da NBA D-League.

O 24 de xullo de 2020, asinou co San Pablo Burgos da Liga ACB.

O 15 de xullo de 2021, asinou unha tempada co Casademont Zaragoza da Liga ACB.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en ACB.com 
* Estatísticas NBA en Basketball-Reference.com