open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
N-525

A **N-525** é unha estrada nacional que comeza en Benavente e remata en Santiago de Compostela, atravesando no seu percorrido poboacións como Pobra de Seabra, Verín, Xinzo de Limia, Ourense e Lalín entre outras.

## Historia
Este traxecto foi a vía tradicional de paso do camiño real desde Ourense cara a Castela a través da comarca de Seabra. En varios tramos discorre paralela á Vía da Prata do Camiño de Santiago. Entre Rionegro del Puente e Ourense correspóndese coa vella estrada Villacastín-Vigo. A nomenclatura actual desta vía, así como do resto das estradas nacionais de España, estableceuse no cuarto plan xeral de estradas de 1939-41 (Plan Peña).

Actualmente está caendo en desuso debido á autovía A-52 (Benavente - Vigo) e á autoestrada AP/AG-53 (Ourense - Santiago de Compostela). Comparte parte do seu camiño coa estrada N-640 entre Lalín e Chapa.

En 1975 construíuse a variante de Padornelo e A Canda, que facilitaba o paso da Portela da Canda, entre a provincia de Zamora e a de Ourense. Esta variante acurtaba o traxecto de 21 a 11,5 km. O tramo vello da estrada consérvase co nome de ZA-106. Nesa mesma época construíuse o viaduto do río Mente, no concello de Riós. O tramo vello neste lugar consérvase co nome de OU-142, aínda que non ten saída. Tamén por entón construíuse a variante do Viso, evitando o paso por varias aldeas de Cudeiro e Gustei. O tramo vello consérvase co nome de OU-150. Entre Piñeira de Arcos e Ourense o tramo vello son as actuais OU-320 e OU-105.

Nesta vía, á altura de Colinas de Trasmonte, morreu en 1976 a cantautora Cecilia cando volvía dun concerto en Vigo.

## Puntos de paso
**Provincia de Zamora**
* Benavente
* Santa Cristina de la Polvorosa
* Colinas de Trasmonte (Quiruelas de Vidriales)
* Sitrama de Tera (Santibáñez de Tera)
* Santa Marta de Tera (Camarzana de Tera)
* Camarzana de Tera
* Vega de Tera
* Junquera de Tera (Vega de Tera)
* Rionegro del Puente
* Mombuey
* Asturianos
* Palacios de Sanabria
* Otero de Sanabria
* Pobra de Seabra
* Requeixo de Seabra
* Portela do Padornelo (1360 m)
* Padornelo (Lubián)
* Lubián
* Portela da Canda (1262 m)

**Provincia de Ourense**
* A Vilavella (A Mezquita)
* O Canizo (A Gudiña)
* Alto do Canizo (1067 m)
* A Gudiña
* Alto do Mesón de Erosa (908 m)
* As Vendas da Barreira (Riós)
* Alto de Fumaces (855 m)
* Fumaces e A Trepa (Riós)
* Verín
* Albarellos (Monterrei)
* Porto das Estivadas (849 m)
* Vila de Rei (Trasmiras)
* Trasmiras
* Abavides (Trasmiras)
* Xinzo de Limia
* Sandiás
* Piñeira de Arcos (Sandiás)
* Allariz
* San Cibrao das Viñas
* Ourense
* Cea (San Cristovo de Cea)

**Provincia de Pontevedra**
* Dozón
* Alto de Santo Domingo (741 m)
* Lalín
* Silleda
* A Bandeira (Silleda)

**Provincia da Coruña**
* A Ponte Ulla (Vedra)
* A Susana (Santiago de Compostela)
* Santiago de Compostela

## Galería de imaxes

Ficheiro:O Canizo N-525.jpg|O Canizo (A Gudiña).
Ficheiro:N-525 Vila de Rei.jpg|Vila de Rei (Trasmiras).
Ficheiro:N-525 sinal A Canda.jpg|N-525 nevada preto da Vilavella

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Estradas nacionais de España
*Estrada Villacastín-Vigo
Guaracha

A **guaracha** é un xénero musical e un baile orixinarios de Cuba. Trátase dun tipo de composición folclórica aparecida a finais do século XVIII, que describía os tipos e costumes da illa caribeña e tamén en parte de México.

## Vestimenta
Pano na cabeza, e riba deste un chapeu. Pantalón cinguido á cadeira e pernas con terminación de campá. Camisa por fóra, unha argola nunha orella, e tamén pantuflas de pel de veado que resoan co camiñar.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* *Investigación de La guaracha cubana. Imagen del humor criollo* artido de María Teresa Linares. 
* Artigo sobre a guaracha
Milonga

A **milonga** é xénero musical folclórico orixinario de Río de la Plata, é dicir, típico da Arxentina, do Uruguai e da cultura gauchesca en xeral. Preséntase en dúas modalidades: a *milonga campera*, que é a forma orixinal da milonga, e mais a *milonga cidadá*, forma tardía creada en 1931 por Sebastián Piana coa chamada "*Milonga sentimental*".

Unha das milongas considerada entre as primeiras foi a *Milonga Rosista*, que di así:

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*"Los ejes de mi carreta" (milonga campera), videoclip de Atahualpa Yupanqui.
*"Milonga sentimental" (milonga ciudadana), de Sebastián Piana; interpretación a cargo de Virgina Luque.
Dirk Benedict

**Dirk Niewoehner**, coñecido como **Dirk Benedict**, nado o 1 de marzo de 1945 en Helena, Montana, é un actor estadounidense que se fixo popular en todo o mundo grazas aos papeis do tenente "Starbuck" en *Battlestar Galactica* e, posteriormente, no do tenente Templeton Peck da serie de televisión *The A-Team*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Dirk Benedict 
* Entrevista con Dirk Benedict
Weak and Powerless

"**Weak and Powerless**" é o primeiro sinxelo do álbum *Thirteenth Step*, segundo traballo da banda de rock alternativo A Perfect Circle. Foi editado o día 3 de decembro do 2003 a través do selo Virgin Records. É o sinxelo da banda que máis alto chegou nas listas, acadando o número 1 na *Mainstream Rock Tracks* e na *Modern Rock Tracks*. A canción aparece na película *Underworld*.
Dwight Schultz

**William Dwight Schultz**, nado en Baltimore o 24 de novembro de 1947, é un actor estadounidense de cinema, televisión e teatro.

## Traxectoria 
Fíxose popular grazas ao papel do capitán H.M. Murdock da serie de televisión *The A-Team* e, en menor medida, como Reginald Barclay nalgunhas películas da serie *Star Trek*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* dwightschultz.com
Dorothea Lange

**Dorothea Lange**, nada en Hoboken (Nova Jersey) o 26 de maio de 1895 e finada en San Francisco (California) o 11 de outubro de 1965, foi unha fotoxornalista documental estadounidense. Acadou sona polo seu traballo durante a Gran Depresión para a oficina de Administración de Seguridade Agraria (FSA), que a converteron nunha das personalidades máis destacadas do fotoxornalismo a nivel mundial.

## Traxectoria 
Lange naceu en Hoboken e formouse na Wadleigh High School para mulleres, en Nova York. Despois estableceuse en San Francisco onde atopou traballo nunha tenda de material fotográfico. Alí, Lange coñeceu a outros fotógrafos e coñeceu a un investidor que a apoiou a creación dun estudio de retratos de éxito. Pero no inicio da Gran Depresión, virou o seu obxectivo do estudio para a rúa.

No fondo da Gran Depresión, en 1933, uns catorce millóns de persoas nos Estados Unidos estaban sen traballo; moitos sen fogar, á deriva sen rumbo e sen comida suficiente. No medio oeste e suroeste, a seca e as tormentas de po aumentaron os estragos económicos. Durante a década de 1930, unhas 300.000 persoas emigraron cara ao oeste a California, coa esperanza de atopar traballo. 

Lange comezou a fotografar a esta xente desafortunada, deixando o seu estudio para documentar as súas vidas nas rúas e estradas de California. Percorreu os camiños coa cámara, retratando o alcance da conmoción social e económica da Depresión. É aquí onde Lange atopou o seu propósito e dirección como fotógrafa; xa non era retratista; pero tampouco era fotoxornalista. En cambio, Lange fíxose coñecida como unha das primeiras e das mellores fotógrafas documentais dos Estados Unidos.
[esquerda|miniatura|A icónica fotografía de Lange en [1936 de Florence Owens Thompson, *Migrant Mother* ( *Nai Migrante* )]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Nai migrante*
### Ligazóns externas 
* Información sobre Dorothea Lange 
* Oakland Museum of California - Dorothea Lange
Clarence Hudson White

**Clarence Hudson White**, nado en Carlisle (Ohio) o 8 de abril de 1871 e finado na Cidade de México o 7 de xullo de 1925, foi un fotógrafo estadounidense cofundador da corrente da *Photo-Secession*.

## Traxectoria 
O seu traballo obtivo gran recoñecemento polos seus retratos pictorialistas. Foi profesor de fotografía. Ao final da súa carreira fundou a *Clarence H. White School of Photography* que tivo entre os seus alumnos a Margaret Bourke-White, Ralph Steiner, Dorothea Lange, Doris Ulmann ou Paul Outerbridge.

En 1910 White separouse do movemento da *Photo-Secession* e fundou xunto con Karl Struss e Edward Dickson en 1916 a asociación *Pictorial Photographers of America*.

## Véxase tamén
Alfred Stieglitz

**Alfred Stieglitz**, nado Hoboken, Nova Jersey o 1 de xaneiro de 1864 e finado en Nova York o 13 de xullo de 1946, foi un fotógrafo estadounidense.

## Traxectoria 
Durante os seus cincuenta anos de carreira loitou por facer da fotografía unha forma de arte ao nivel da pintura e da escultura. Para acadar este obxectivo empezou explorando dentro do campo de fotografía as capacidades propias da pintura (composición, texturas...) para despois recorrer a elementos propiamente fotográficos (profundidade de campo, efecto de corte fotográfico...). Pasou así do pictorialismo á chamada fotografía directa. Stieglitz tamén é coñecido polo seu matrimonio coa pintora Georgia O'Keeffe.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina Web da PBS sobre Stieglitz  
* Paul Strand. *Stieglitz, fotógrafo*.
Francisco I de Francia

**Francisco I de Francia**, nado en Cognac o 12 de setembro de 1494 e finado en Rambouillet o 31 de marzo de 1547, foi rei de Francia desde o 25 de xaneiro de 1515 ata a súa morte.

## Traxectoria 
É considerado como o monarca emblemático do renacemento francés. O seu reinado permitiu o desenvolvemento das artes e as letras en Francia. No plano militar e político, o seu reinado está cheo de guerras e importantes acontecementos diplomáticos. Tivo como rival ó rei Carlos I e debeu contar cos intereses diplomáticos do rei Henrique VIII sempre desexoso de posicionarse como aliado dun ou doutro bando. Francisco tivo éxitos e fracasos, porén non permitiu ó seu inimigo imperial concretar os seus soños, cuxa realización comprometería a integridade do reino.

Os esforzos dos dous soberanos católicos en combaterse o un ao outro provocaron pesadas consecuencias para a Europa cristiá ó permitir que o Imperio Otomán ocupara case a metade do Reino de Hungría e chegase ás portas de Viena.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Francisnco I, no web *Histoire en ligne*  
* Biografía de do monarca en "*renaissance-france.org*"
Galería de imaxes da batalla de Elviña

Imaxes da batalla de Elviña:

Ficheiro:479-Sir_John_Moore.jpg
Ficheiro:477-Husar.jpg
Ficheiro:480-Husar.jpg
Ficheiro:483-Artilleria.jpg
Ficheiro:Batalla_de_Elviña,_A_Coruña_2.jpg
Ficheiro:Batalla_de_Elviña,_A_Coruña_4.jpg
Ficheiro:Batalla_de_Elviña,_A_Coruña.jpg
Ficheiro:Batalla_de_Elviña,_A_Coruña_3.jpg
Ficheiro:Batalla_de_Elviña,_A_Coruña_5.jpg
Ficheiro:473-Napoleonicos.jpg
Ficheiro:468-Napoleonicos.jpg
Ficheiro:472-Napoleonicos.jpg
Margaret Bourke-White

**Margaret Bourke-White** nada en Nova York o 14 de xuño de 1904 e finada en 1971, foi unha fotógrafa estadounidense.

## Traxectoria 
Interesouse pola fotografía cando estudaba na Universidade Cornell. Foi alumna de Clarence Hudson White na Universidade de Columbia e despois abriu o seu estudo en Cleveland, onde se especializou na fotografía arquitectónica.

Era unha muller de esquerdas que fixo varias viaxes á antiga Unión Soviética. Así, en 1931 publicou "*Eyes on Russia*". Casou con Erskine Caldwell en 1939 e foron os únicos xornalistas estranxeiros na ocupada URSS tras a invasión do exército alemán en 1941. Tras a segunda guerra mundial interesouse pola campaña da non violencia impulsada por Gandhi.

## Obra 
* *Eyes on Russia* (1931)
* *You Have Seen Their Faces* (1937)
* *Say Is This the USA?* (1942)
* *Interview with India* (1950)
* *Portrait of Myself* (1963)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Margaret Bourke-White
Erskine Caldwell

**Erskine Preston Caldwell**, nado en Coweta County (Xeorxia) o 17 de decembro de 1903 e finado en San Francisco o 11 de abril de 1987, foi un xornalista e novelista estadounidense. Estivo casado coa fotógrafa norteamericana Margaret Bourke-White.

## Obra 
* *The Bastard*, novela curta (1929)
* *Poor Fool*, novela curta (1930)
* *American Earth*, novela curta (1931)
* *Tobacco Road* (1932).
* *We Are the Living*, novela curta (1933)
* ''God's Little Acre* (1933). 
* *Tenant Farmers*, ensaio (1935)
* *Some American People*, ensaio (1935)
* *Journeyman* (1935)
* *Kneel to the Rising Sun*, novela curta (1935)
* *The Sacrilege of Alan Kent* (1936)
* *You Have Seen Their Faces* (1937, en colaboración coa muller, Margaret Bourke-Whit.
* *Southways*, novela curta (1938)
* *North of the Danube* (1939)
* *Trouble in July* (1940).
* *Say Is This the USA* (1941)
* *Moscow Under Fire*, artigos como correspondente (1942)
* *Russia at War*, artigos como correspondente (1942)
* *All-Out on the Road to Smolensk*, artigos como correspondente (1942)
* *All Night Long. A Novel of Guerilla Warfare in Russia* (1942)
* *Georgia Boy* (1943).
* *Tragic Ground* (1944).
* *A House in the ouplands* (1946).
* *The Sure Hand of God* (1947). 
* *This Very Earth* (1948)
* *A Place Called Estherville* (1949).
* *A Swell Looking Girl*
* *Episode in Palmetto* (1950)
* *Call It Experience*, autobiografía (1951).
* *The Courting of Susie Brown*, relatos (1952)
* *A Lamp for Nightfall* (1952).
* *Love and Money* (1954).
* *Gretta* (1955)
* *Gulf Coast Stories*, relatos (1956)
* *Certain Women*, relatos (1957)
* *Claudelle Inglish* (1958)
* *Molly Cottontail*, literatura infantil (1958)
* *When You Think of Me*, relatos (1959)
* *Jenny by Nature* (1961)
* *Men and Women*, relatos (1961).
* *Stories of Life North and South (1930-1940)* relatos.
* *The Last Night of Summer* (1963).
* *In Search of Bisco*, libro de viajes (1965).
* *In the Shadow of the Steeple* (1966).
* *The Deer at Our House*, literatura infantil (1966)
* *Writing in America*, ensaio (1967)
* *Deep South*, libro de viaxes (1968)
* *Annette* (1973);
* *Afternoons in Mid America*, ensaios (1976)
* *With All My Might*, autobiografía (1987)
* *Erskine Caldwell: Selected Letters, 1929-1955'', correspondencia publicada por Robert L. McDonald (1999).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* The Erskine Caldwell Website  
* Museo e casa natal de Erskine Caldwell
Agar

O termo **Agar** pode referirse a:

***Agar**, antropónimo feminino;
** **Agar**, escrava exipcia, concubina de Abraham, nai de Ismael, que aparece no libro bíblico da *Xénese*;
*A substancia das algas: *Ágar-ágar*.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza 
***Agar**, parroquia do concello da Estrada;
***Agar**, lugar da parroquia de Beba, no concello de Mazaricos;
***Agar**, lugar da parroquia de Coucieiro, no concello de Muxía;
***Lagar**, lugar da parroquia de Suegos, no concello do Vicedo;
***O Lagar**, lugar da parroquia de Elviña, no concello da Coruña;
***O Lagar**, lugar da parroquia de Gullade, no concello de Monforte de Lemos;
***O Lagar**, lugar da parroquia de Cuíña, no concello de Ortigueira;
***O Lagar**, lugar da parroquia de Loiba, no concello de Ortigueira;
***O Lagar**, lugar da parroquia de Mera de Abaixo, no concello de Ortigueira;
***O Lagar**, lugar da parroquia de San Claudio, no concello de Ortigueira;
***O Lagar**, lugar da parroquia do Castro de Beiro, no concello de Ourense;
***O Lagar**, lugar da parroquia de Velle, no concello de Ourense;
***O Lagar**, lugar da parroquia de Vilar de Astrés, no concello de Ourense;
***O Lagar**, lugar da parroquia de Bravos, no concello de Ourol;
***O Lagar**, lugar da parroquia de Santiago do Deán, no concello da Pobra do Caramiñal;
***O Lagar**, lugar da parroquia da Devesa, no concello de Ribadeo;
***O Lagar**, lugar da parroquia da Cova, no concello do Saviñao;
***O Lagar**, lugar da parroquia de Frexulfe, no concello do Valadouro;
***O Lagar**, lugar da parroquia de Sumoas, no concello de Xove;
***O Lagar Novo**, lugar da parroquia de San Claudio, no concello de Ortigueira.

;Fóra de Galiza

;Na India
***Agar**, cidade da India.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Auditorio

[miniatura|dereita|[Auditorio de Tenerife|Auditorio de Santa Cruz de Tenerife]]
Un **auditorio** é a área dentro dun teatro, sala de concertos ou outro espazo de actuación onde a audiencia escoita e observa a interpretación. Para os cinemas, o número de auditorios é comunmente expresado como o número de salas. O termo provén do latín *auditorium* que era unha serie de asentos postos de maneira semicircular no anfiteatro.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Concert hall acoustics on-line exhibition
Palacio de Congresos e Auditorio Kursaal

O **Palacio de Congresos e Auditorio Kursaal** (en éuscaro: *Kursaal jauregia*) é un complexo arquitectónico deseñado por Rafael Moneo e situado en Donostia, formado por un auditorio, unha gran sala de cámara, salas polivalentes e salas de exposicións. Inaugurouse o 23 de agosto de 1999, e dende entón é a sede principal do Festival Internacional de Cine de Donostia, que se celebra tódolos anos a finais do mes de setembro. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Festival Internacional de Cine de Donostia

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do Palacio de Congresos e Auditorio Kursaal    
* Páxina web da Fundación Kursaal  
* Vídeo do Kursaal, comentado por Rafael Moneo
Ollomol

O **ollomol** (***Pagellus bogaraveo***) é un peixe acantopterixio da familia dos espáridos, común no litoral atlántico europeo e na zona occidental do mar Mediterráneo.

## Distribución e hábitat 
É unha especie moi estendida no occidente do mar Mediterráneo e na parte oriental do océano Atlántico, até Mauritania polo sur e as illas Orkney e Noruega polo norte. É a única especie dos espáridos xeneralizado e común nos mares de Europa setentrional. Vive a profundidade considerable (até 700–800 m no Atlántico e a 400 m no Mediterráneo) en fondos rochosos, de area e lama (especialmente). Os exemplares novos son máis costeiros, de augas pouco profundas, e nadan agrupándose en grandes cardumes.

## Descrición 
Ten un aspecto típico de espárido, con corpo moi comprimido lateralmente. Cabeza curta e redondeada, boca pequena e ollos moi grandes. O dorso é vermello apardazado, e os costados prateados. Todas as aletas son de cor rosa - avermellada. Distínguese dos demais espáridos por unha mancha difusa negra situada no nacemento da liña lateral que o cruza, enriba da base da aleta pectoral. Os exemplares novos son de cor máis pálida e carecen ás veces da mancha escura. Poden acadar até os 60&nbsp;cm de lonxitude.

Os exemplares máis pequenos son coñecidos como "pachán", "pancho", "panchó", "panchiño" ou "buraz" (*burás* nas zonas con seseo implosivo).

## Alimentación 
Aínda que é omnívoro, aliméntase sobre todo de crustáceos e outros invertebrados e peixes pequenos.

## Reprodución 
Acadan a madurez sexual aos dous anos, con 15–20&nbsp;cm. O normal é que se reproduza en inverno, pero no Mediterráneo occidental faino entre xuño e setembro. Aproximadamente o 10% dos individuos son hermafroditas proterándricos.

## Pesca 
[miniatura|Ollomol no mercado do [O Grove|Grove.]]
Captúrase tanto con rede de pesca como por palangre. A súa carne é branca, moi apreciada sobre todo en España e Italia.

## Gastronomía 
É a especie máis estimada da familia dos espáridos. A cantidade de graxa oscila entre case magro en primavera até ter un 9 % do seu peso en inverno. Nesta época adóitase cociñar á grella ou no forno. En España é frecuente a súa preparación na gastronomía en Nadal, sendo dúas especialidades o ollomol á madrileña ou á donostiarra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Fishbase
* Ficha en Worms
* 

### Outros artigos 
* Os peixes na cultura popular galega
Cardume

250px|dereita|miniatura|Cardume en movemento.

Un **cardume**, tamén coñecido como **fieiro** ou **armeiro**, é o substantivo colectivo que designa un grupo de peixes, normalmente da mesma especie e do mesmo grupo de idade, que nadan como se fosen un único individuo.

Este tipo de comportamento, moi común nos peixes peláxicos, pode considerarse unha adaptación evolutiva, dado que supón moitas vantaxes para a especie: permite que un maior número de individuos se manteña nunha zona con mellores condicións de vida, respecto á temperatura ou a alimentación.

Ademais, permite que durante a reprodución sexan fecundados un maior número de óvulos, dado que os peixes peláxicos adoitan ter unha fecundación externa.

## Notas
Número de onda

[miniatura|435px|Onda que vibra dúas veces nun metro, polo que ten unha [lonxitude de onda de 0,5 m e un número de onda de 2 m-1.]]
O **número de onda** e unha magnitude de frecuencia que indica o número de veces que vibra unha onda nunha unidade de distancia. Na literatura científica adóitase representar coa letra grega nu con til:  \tilde{\nu} . As súas unidades no sistema internacional son os ciclos por metro (ou metros recíprocos, m−1). Porén, en campos como a espectroscopia de infravermellos, resulta máis útil empregar os ciclos por centímetro (ou centímetros recíprocos, cm−1), unha unidade que o sistema cexesimal de unidades tamén denomina Kayser (K).

Esta magnitude defínese como a inversa da lonxitude de onda:

:
\tilde{\nu}=\frac{1}{\lambda}

onde *λ* é a lonxitude da onda no medio.

## Número de onda circular 
O **número de onda circular** ou **número de onda angular**, representado coa letra *k*, é unha magnitude derivada do número de onda utilizada por razóns de simplicidade na ecuación que describe como vibra unha onda:

:f(x,t)= A \cdot sen(\omega t - kx)

Esta ecuación indica como a intensidade  da vibración se corresponde a *f(x,t)*, a un tempo *t* determinado e partindo dunha posición inicial *x* determinada, é función da amplitude da vibración *A*, da frecuencia angular *ω* e do número de onda angular *k*.

Debido a súa forma sinusoidal, é máis cómodo expresar o número de onda en radiáns por metro no lugar de ciclos por metro. Sabendo que un ciclo comprende 2π radiáns, a partir da definición de número de onda obtense o número de onda circular:

:k = \frac{2\pi}{\lambda}
Defecto cuántico

A expresión **defecto cuántico** e moi ambigua, tendo unha pluralidade de significados. O característico do defecto é que se refire a unha perda ou debilitamento na escala enerxética da luz: a do cuanto.

## Defecto cuántico na ciencia láser 
Na ciencia láser, o termo **defecto cuántico** fai referencia ao feito de que a enerxía do fotón bombeado é xeralmente máis alta que a do *fotón sinal* (fotón da radiación de saída). A diferenza de enerxía vaise en calor; esta calor pode levar o exceso de entropía liberado co bombeo incoherente multimodal.

O **defecto cuántico** dun láser pódese definir como a parte da enerxía do fotón bombeado, que se perde (non se converte en fotóns na lonxitude de onda laserada) na ganancia media da laserada. Tendo como frecuencia determinada ~\omega_{\rm p}~ do bombeo, e a frecuencia ~\omega_{\rm s}~ da laserada, o defecto cuántico resulta ser ~q=\hbar\omega_{\rm p}-\hbar\omega_{\rm s}~. Como o **defecto cuántico** ten unha dimensión enerxética; para unha operatividade eficiente, a temperatura da ganancia media
(medida en unidades de enerxía) debe ser pequena comparada co **defecto cuántico**.

Cunha frecuencia fixa de bombeo, maior resulta o defecto cuántico, e menor a cota superior para a eficiencia enerxética.

## Defecto cuántico en átomos de Rydberg 
O **defecto cuántico** do átomo de Rydberg refírese á corrección a aplicar nas ecuacións que gobernan o átomo de Rydberg para ter en conta o feito de que algúns electróns internos non teñen apantallada a súa carga asociada no núcleo.

O potencial ideal  1/*r* no átomo de hidróxeno conduce a enerxía de enlace do electrón, dada pola fórmula
  
:E_\text{B} = -\dfrac{Rhc}{n^2},

onde *R* é a constante de Rydberg, *h* é a constante de Planck, *c* é a velocidade da luz, e *n* é o número cuántico principal.

Para átomos con múltiples electróns en estados de Rydberg cun valor baixo do momento angular orbital, existe unha alta probabilidade de atopar un electrón excitado próximo ao núcleo, onde pódese polarizar ou incluso penetrar no núcleo inonizado, modificando o potencial. O resultado do cambio nos niveis de enerxía represéntase matematicamente como un momento angular dependente do defecto cuántico, δ*l*:

:E_\text{B} = -\dfrac{Rhc}{(n-\delta_l)^2}.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Fórmula de Rydberg
* Constante de Rydberg
Professional'naya basketbol'naya liga

A **Professionalʼnaya basketbolʼnaya liga** (Профессиональная баскетбольная лига, do ruso: *Liga Profesional de Baloncesto*), habitualmente abreviado **PBL** (ПБЛ), foi a máxima competición profesional de baloncesto de Rusia entre os anos 2010 e 2013, ano no que é substituída pola VTB United League. Esta competición foi a sucesora da Superliga, actual segunda división do baloncesto ruso.

## Historia 
Fundada no ano 2010, a liga contou con 10 equipos na temporada inaugural. Nove desdes equipos participaran o ano anterior na Superliga, sendo o décimo equipo o Nizhny Novgorod. A temporada inaugural 2010–11 comezou o 9 de outubro de 2010 cun partido entre o Dinamo e o CSKA de Moscova no Krylatskoe Sport Palace, pavillón local do Dinamo. O partido acabou con vitoria para o CSKA por 81−63. Ese ano, sería o propio CSKA o que finalmente se proclamaría vencedor da competición, tal e como sucedería nas dous seguintes, e únicas, edicións.

A temporada 2011–12 volveu a contar con 10 teams, aínda que coa baixa do Dinamo de Moscova a cambio do campión da Superliga, o Spartak Primorye. Na fase regular o CSKA acabaría no primeiro posto tras perder un só partido, seguido de preto polo BC Khimki. Tras a celebración das eliminatorias polo títulos, serían estes dous equipos os que se enfrontarían na final, gañando por 2-0 o CSKA. O ano seguinte, xa sen playoffs polo título, a CSKA gañaría o seu terceiro título consecutivo, sendo así o único equipo en gañar esta competición.

Antes de comezar a última temporada, en maio de 2012, xuntáronse todos os clubs da PBL para decidir que formato se utilizaría para a seguinte temporada. Na xuntanza algúns clubs propuxeron a posibilidade de fusionar a liga coa VTB United League para aumentar a competencia entre os equipos rusos, suxerindo que a nova liga se chamase "Eastern European Professional Basketball League" (do inglés: *Liga Profesional de Baloncesto de Europa do Leste*). En xullo de 2012 o consello da VTB United League anunciou a súa decisión: a PBL continuaría un ano máis e despois a VTBUL pasaría ser a máxima categoría do baloncesto ruso.

## Equipos 
Os seguintes son todos os equipos que participaron na PBL, así como as súas respectivas clasificacións por temporada.

## Palmarés 
* 2010−11 : 20px CSKA Moscova
* 2011−12 : 20px CSKA Moscova
* 2012−13 : 20px CSKA Moscova

### Finais 
### Por equipo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Jacques Lefèvre d'Étaples

'''Jacques Lefèvre d'Étaples**, coñecido tamén como **Jacobus Faber''', nado en Étaples, Paso de Calais en 1450 e finado en Nérac en 1537, foi un humanista, teólogo e filósofo francés do Renacemento. O seu labor está considerado a día de hoxe decisivo para o asentamento definitivo do humanismo en Francia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Lefèvre d'Étaples 
* Obras
Minnesota Timberwolves

Os **Minnesota Timberwolves** son un equipo profesional de baloncesto estadounidense coa súa sede en Minneapolis, Minnesota. Xogan na División Noroeste da Conferencia Oeste da National Basketball Association (NBA). Fundado en 1989, o propietario actual do equipo é Glen Taylor. Os Timberwolves xogaban os seus partidos coma locais no Metrodome, antes de pasar a xogar no Target Center en 1990.

Coma a maioría dos equipos de expansión, tivo dificultades nos primeiros anos, pero a adquisición de Kevin Garnett no Draft da NBA de 1995, o equipo chegou aos Playoffs en oito tempadas consecutivas, de 1997 a 2004. A pesar de perder en primeira rolda nas sete primeiras participacións, os Timberwolves gañaron o seu primeiro título de división en 2004, e chegaron ás finais da Conferencia Oeste. Garnett foi ademais nomeado MVP da Tempada da NBA nesa tempada. O equipo estivo en reconstrución dende o traspaso de Garnett aos Boston Celtics en 2007.

## Canchas 
* Hubert H. Humphrey Metrodome (1989–1990)
* Target Center (1990–presente)

## Tempadas 
## Xogadores 
### Equipo actual 
### Dorsais retirados 
* 2 Malik Sealy, F, 1999-2000

### Galardóns individuais 
**MVP da Tempada da NBA**
*Kevin Garnett – 2004

**Rookie do Ano da NBA**
*Andrew Wiggins – 2015
*Karl-Anthony Towns – 2016

**Xogador máis mellorado da NBA**
*Kevin Love – 2011

**Primeiro Equipo All-NBA**
*Kevin Garnett – 2000, 2003, 2004

**Segundo Equipo All-NBA**
*Kevin Garnett – 2001, 2002, 2007
*Sam Cassell – 2004
*Kevin Love – 2012, 2014

**Terceiro Equipo All-NBA**
*Kevin Garnett – 1999, 2006
*Karl-Anthony Towns – 2018
*Jimmy Butler – 2018

**Primeiro quinteto defensivo**
*Kevin Garnett – 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005

**Segundo quinteto defensivo**
*Kevin Garnett – 2006, 2007
*Jimmy Butler – 2018

**Primeiro quinteto de Rookies**
*Pooh Richardson – 1990
*Christian Laettner – 1993
*Isaiah Rider – 1994
*Stephon Marbury – 1997
*Wally Szczerbiak – 2000
*Randy Foye – 2007
*Ricky Rubio – 2012
*Andrew Wiggins – 2015
*Karl-Anthony Towns – 2016
*Anthony Edwards – 2021

**Segundo quinteto de Rookies**
*Felton Spencer – 1991
*Kevin Garnett – 1996
*Craig Smith – 2007
*Kevin Love – 2009
*Jonny Flynn – 2010
*Wesley Johnson – 2011
*Derrick Williams – 2012
*Gorgui Dieng – 2014
*Zach LaVine – 2015

## Adestradores 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial dos Minnesota Timberwolves
Premier League (Irlanda)

A **Premier League** (antes **Superleague**) é a máxima categoría do baloncesto masculino de Irlanda. Participan na competición 10 equipos, sendo o equipo máis laureado o Neptune Cork, equipo que gañou o campionato en 11 ocasión.

## Equipos 
Os seguintes son os equipos que compiten na temporada 2015−16 da Premier League.

## Formato 
Desde a temporada 2003–04 até a 2011–12, a liga estivo dividida en dúas conferencias: a Conferencia Norte e a Conferencia Sur, sendo determinado o gañador da competición decidido nunha final entre os dous mellores conxuntos de cada unha. Antes de 2003-04, o campión da liga era o equipo que acababa de primeiro nunha liga de todos contra todos, sendo evidentemente o subcampión o equipo que remataba no segundo posto. A excepción a este método de competición foi a temporada 2001−02, onde o Waterford Crystal gañou a liga despois de vencer unha eliminatorias despois da fase regular. Na temporada 2012–13, a liga volveu ao modelo vello e eliminou as conferencias, estabelecendo de novo a consideración de campión da competición ao equipo que finaliza no primeiro lugar da liga.

## Palmarés 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial 
* Basketball Ireland
* A Premier League en Eurobasket.com
Copa de baloncesto de Portugal

A **Taça de Portugal de Basquetebol** (en portugués) ou **Copa de Portugal de Baloncesto** (en galego) é a segunda competición máis importante do calendario do baloncesto de Portugal, e é organizada pola Federação Portuguesa de Basquetebol.

## Palmarés 
* 1944 - 20px Atlético CP
* 1945 - 20px Os Belenenses
* 1946 - 20px Benfica
* 1947 - 20px Benfica
* 1948 - 20px Vasco da Gama
* 1949 - 1953 - *non disputada*
* 1954 - 20px Atlético CP
* 1955 - 20px Sporting
* 1956 - *non disputada*
* 1957 - 20px Barreirense
* 1958 - 20px Académica
* 1959 - 20px Os Belenenses
* 1960 - 20px Barreirense
* 1961 - 20px Benfica
* 1962 - 20px Lourenço Marques
* 1963 - 20px Barreirense
* 1964 - 20px Benfica
* 1965 - 20px Benfica
* 1966 - 20px Benfica
* 1967 - 20px Académica

* 1968 - 20px Benfica
* 1969 - 20px Benfica
* 1970 - 20px Benfica
* 1971 - 20px Académica
* 1972 - 20px Benfica
* 1973 - 20px Benfica
* 1974 - 20px Benfica
* 1975 - 20px Sporting
* 1976 - 20px Sporting
* 1977 - 20px Ginásio Figueirense
* 1978 - 20px Sporting
* 1979 - 20px Porto
* 1980 - 20px Sporting
* 1981 - 20px Benfica
* 1982 - 20px Barreirense
* 1983 - 20px Queluz
* 1984 - 20px Barreirense
* 1985 - 20px Barreirense
* 1986 - 20px Porto
* 1987 - 20px Porto

* 1988 - 20px Porto
* 1989 - 20px Ovarense
* 1990 - 20px Ovarense
* 1991 - 20px Porto
* 1992 - 20px Benfica
* 1993 - 20px Benfica
* 1994 - 20px Benfica
* 1995 - 20px Benfica
* 1996 - 20px Benfica
* 1997 - 20px Porto
* 1998 - 20px Estrelas da Avenida
* 1999 - 20px Porto
* 2000 - 20px Porto
* 2001 - 20px Portugal Telecom
* 2002 - 20px Portugal Telecom
* 2003 - 20px Oliveirense
* 2004 - 20px Porto
* 2005 - 20px Queluz
* 2006 - 20px Porto
* 2007 - 20px Porto

* 2008 - 20px Vitória
* 2009 - 20px Ovarense
* 2010 - 20px Porto
* 2011 - 20px Madeira
* 2012 - 20px Porto
* 2013 - 20px Vitória
* 2014 - 20px Benfica
* 2015 - 20px Benfica
* 2016 - 20px Benfica
* 2017 - 20px Benfica
* 2018 - 20px Illiabum
* 2019 - 20px Porto
* 2020 - 20px Sporting
* 2021 - 20px Sporting
* 2022 - 20px Sporting
* 2023 - 20px Benfica
* 2024 - 20px Porto
* 2025 - 20px Porto

### Por equipo 
## Historia 
### Finais 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información sobre a Copa na web da FPB
Master=Dik

***Master-Dik*** é o terceiro EP da banda estadounidense de rock alternativo Sonic Youth editado en xaneiro de 1988 a través dos selos SST Records (Estados Unidos) e Blast First (Reino Unido).

O tema "Master=Dik" é distinto ao que aparece no CD do álbum *Sister*, xa que na versión deste EP hai unha caixa de ritmos en vez da batería de Steve Shelley.

## Listaxe de cancións 
# "Master-Dik" - 5:03
# "Beat On The Brat" - 2:33
# "Under The Influence Of The Jesus & Mary Chain/Ticket To Ride/Master-Dik/Introducing The Stars" - 4:01 
# "Ringo/He's On Fire/Florida Oil Drums" - 1:42 
# "Chinese Jam" - 1:13
# "Vibrato/Guitar Lick/Funky Fresh" - 2:26
# "Our Backyard" - 2:19
# "Traffick" - 0:05

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Master-Dik na web de Sonic Youth
The Postman Always Rings Twice

***The Postman Always Rings Twice*** é unha novela criminal de James Cain publicada en 1934. En base a ela, fixéronse cinco películas, unha obra de teatro e unha ópera:

**Le Dernier tournant*, película francesa de 1939 dirixida por Pierre Chenal, con Michel Simon como Nick;
**Ossessione*, película italiana de 1942 dirixida por Luchino Visconti e protagonizada por Clara Calamai e Massimo Girotti;
**The Postman Always Rings Twice*, película de 1946 protagonizada por Lana Turner e John Garfield;
**The Postman Always Rings Twice*, remake da anterior de 1981, con guión de David Mamet, dirixida por Bob Rafelson e protagonizada por Jack Nicholson e Jessica Lange;
**Szenvedély*, película húngara de 1998;
**The Postman Always Rings Twice*, ópera de 1982 con *libretto* adaptado por Colin Graham e música de Stephen Paulus;
**The Postman Always Rings Twice*, obra de teatro adaptada por Andrew Rattenbury, dirixida por Lucy Bailey e protagonizada por Val Kilmer;
Día Mundial da Concienciación sobre o Autismo

O **Día Mundial da Concienciación do Autismo** celébrase cada ano o 2 de abril, conforme á resolución da Asemblea Xeral da Organización das Nacións Unidas 62/139, aprobada o 18 de decembro de 2007, proposto polos representantes do Estado de Qatar, e apoiada por todos os estados membros.

## Resolucións 
A resolución tiña tres compoñentes principais:
* A creación de 2 de abril como Waad (siglas en inglés de *World Autismo Awareness Day*);
* Participación das organizacións da ONU, os estados membros, as ONGs e as organizacións privadas e públicas no Waad;
* Aumentar a conciencia do autismo en todos os niveis da sociedade.

O Secretario Xeral da ONU, Ban Ki-moon, eloxiou a iniciativa do Qatar e da familia real do país, un dos maiores incentivadores da proposta de creación do día, polos esforzos en chamar a atención sobre dito trastorno.

No evento de 2009, a ONU declarou que, segundo especialistas, a doenza atinxia cerca de 35 millóns de persoas en todo o mundo, afectando á súa comunicación e interacción.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Síndrome de Asperger

### Ligazóns externas 
* "No Dia do Autismo, 2 de abril, ONU pede conscientização e inclusão", artigo de Paiva Junior en *Camaçarí Notícias*, 2 de abril de 2010 .
* www.worldautismawarenessday.org .
Premio Bill Russell ao MVP das Finais da NBA

O **Premio Bill Russell ao mellor xogador das Finais da NBA** (en inglés: *Bill Russell NBA Finals Most Valuable Player Award*) concédese ao mellor xogador da serie de partidos das Finais da NBA. Habitualmente concédese o premio a un xogador do equipo vencedor, habendo unicamente unha excepción, cando en 1969 foille outorgado a Jerry West, de Los Angeles Lakers, que ese ano perdeu a final contra Boston Celtics. Coñecido anteriormente como *Premio ao mellor xogador das Finais da NBA*, dende o 14 de febreiro de 2009 cambiou de denominación como homenaxe a Bill Russell, 11 veces campión da NBA.

## Lista de gañadores 
A seguinte lista inclúe todos os gañadores do MVP das Finais. Michael Jordan gañou o título en seis ocasións, sendo o xogador que máis veces o conseguiu. Magic Johnson é o máis novo e o único rookie que o gañou, con 20 anos, nas finais de 1980. Os únicos cinco xogadores non nacidos en Estados Unidos que o conseguiron son Hakeem Olajuwon (Nixeria en 1994 e 1995), Tim Duncan (Illas Virxes Estadounidenses en 1999, 2003 e 2005), Tony Parker (Francia en 2007), Dirk Nowitzki (Alemaña en 2011) e Giannis Antetokounmpo (Grecia en 2021), aínda que soamente Parker, Nowitzki e Antetokounmpo non eran cidadáns estadounidenses cando recibiron o premio.

[miniatura|right|[Michael Jordan (6 veces).]]
[miniatura|right|[Tim Duncan (3 veces).]]
[miniatura|right|[Magic Johnson (3 veces).]]
[miniatura|right|[Shaquille O'Neal (3 veces).]]

## Maior número de galardóns 
### Por xogador 
[miniatura|[Kareem Abdul-Jabbar|Abdul-Jabbar (30), Maxwell (31) e Johnson (32).]]

### Por equipo 
[miniatura|202px|[Willis Reed (2 veces).]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bill Russell NBA Finals MVP Award Winners en NBA.com
John Havlicek

**John J. Havlicek**, nado en Martins Ferry, Ohio o 8 de abril de 1940, e finado en Jupiter o 25 de abril de 2019, foi un xogador profesional de baloncesto estadounidense que destacou profesionalmente nas décadas dos 60 e dos 70. Toda a súa traxectoria profesional estivo ligada aos Boston Celtics. Alcumábanlle "Hondo", pola personaxe da película do mesmo nome protagonizada por John Wayne.

## Traxectoria deportiva 
### Universidade 
A súa carreira universitaria transcorreu na Universidade de Ohio State, onde coincidiu con outro gran xogador, Jerry Lucas. Xuntos, gañaron o título da NCAA en 1960. En 1961 conseguiron unha marca de 27 partidos gañados por un só perdido, na final, e na prórroga. Havlicek promedió, en tres tempadas, 14,6 puntos e 8,6 rebotes.

### NBA 
Na súa etapa universitaria tamén xogou ao fútbol americano, un deporte no que tamén destacou, e é por iso que en 1962 foi elixido no draft da NBA por Boston na novena posición da primeira rolda, e á vez polos Cleveland Browns da NFL. Pero tras probar un tempo os adestramentos do fútbol, decidiu centrar todas as súas enerxías no baloncesto. Ninguén dúbida que acertou plenamente, xa que conseguiu, en 16 tempadas como profesional gañar 8 aneis de campión da NBA, a metade deles no seu catro primeiras tempadas. Só os seus compañeiros de equipo Bill Russell e Sam Jones en gando máis aneis que el nunha carreira profesional.

Ten o récord de máis puntos anotados cos Celtics, con 26.395 (20,8 por partido, sexto máximo anotador de todos os tempos da liga), ademais dos de máis partidos xogados coa camiseta verde e branca, 1.270, cuarta marca da liga. Ademais, comparte o récord de máis puntos anotados nunha prórroga en finais, con 9. Está considerado o mellor sexto home da historia da NBA. Retirouse en 1978 e a súa camiseta co número 17 colgou durante anos do alto do Boston Garden como homenaxe á súa dilatada carreira. Posteriomente trasladouse ao TD Banknorth Garden.

#### Equipos 
* Boston Celtics (1963-1978)

## Logros persoais 
* 13 veces All Star.
* Primeiro xogador en anotar 1.000 puntos ou máis en 16 tempadas consecutivas.
* MVP das Finais de 1974.
* Elixido en 4 ocasións no mellor quinteto da NBA e 7 veces máis no segundo mellor.
* Elixido en 5 ocasións no mellor quinteto defensivo da liga.
* Elixido un dos "cincuenta mellores xogadores da historia da NBA" en 1996.
* Membro do Basketball Hall of Fame dende 1984.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estatísticas de *Hondo* Havlicek 
* Páxina de Havlicek na web do Hall of Fame
* Vídeo de Havlicek
Jo Jo White

**Joseph Henry "Jo Jo" White**, nado o 16 de novembro de 1946 en St. Louis, Missouri e finado na cidade de Boston o 
16 de xaneiro de 2018 foi un antigo xogador de baloncesto profesional estadounidense da NBA.

## Traxectoria 
White xogou ao baloncesto na Universidade de Kansas antes de participar coa súa selección nos Xogos Olímpicos de México 1968, gañando a medalla de ouro. No Draft de 1969 foi seleccionado na novena posición por Boston Celtics, equipo que por entón viña xustamente de gañar once aneis en trece anos. Con todo, antes de que White debutase coa verde dos Celtics, o lendario pivote Bill Russell anunciaba a súa retirada. White foi un xogador de baloncesto "iron-man", disputando os 82 partidos da liga regular durante cinco campañas consecutivas nos anos 70. White era un gran defensor, rápido e decente tirador, ademais de ser o líder do seu equipo.

En 1970 os Celtics finalizaron con balance negativo por primeira vez desde 1951, asinando un 34-48. Pero con White liderando ao equipo desde a posición de base, os Celtics regresaron rapidamente ao camiño da vitoria en 1971. White foi seleccionado para xogar o All-Star Game desde 1971 até 1977 e finalizou entre o dez mellores en asistencias por partido desde 1973 até 1977. En 1974 e 1976, White axudou ao equipo ha gañar o campionato da NBA, sendo nomeado MVP das Finais de 1976. Foi traspasado a Golden State Warriors en 1979, e en 1981 retirouse do baloncesto profesional. O 9 de abril de 1982, os Celtics retiraron o seu dorsal 10.

Quizais o mellor partido na carreira de White foi o quinto encontro entre os Celtics e Phoenix Suns das Finais da NBA de 1976, que se decidiu en tres prórrogas cun White espectacular anotando 33 puntos e repartindo 9 asistencias, liderando a vitoria de Boston por 128-126. Xogando 60 minutos, só Garfield Heard, dos Suns, con 61 minutos, xogou máis que el. Para moitos, este foi o mellor partido da historia da NBA. O fillo de Jo Jo White, chamado Brian J. White, é actor.

## Logros persoais 
* Elixido en sete ocasións para o All-Star Game
* MVP das Finais de 1976.
* Elixido no mellor quinteto de *rookies* en 1970.
* Elixido en dúas ocasións no segundo mellor equipo da liga.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Estatísticas de Jo Jo White
Rick Moranis

**Frederick Alan "Rick" Moranis**, nado o 18 de abril de 1953 en Toronto, é un cómico canadense, ademais de actor e músico.

## Traxectoria 
Como actor, Rick Moranis acadou certa sona na década dos '80 con distintos papeis en filmes de Hollywood como *Ghostbusters*, *Spaceballs*, *Little Shop of Horrors* ou sobre todo *Honey, I Shrunk the Kids*, de Steven Spielberg.

### Retirada e regreso 
En 1997, Moranis anunciou a súa retirada, malia que continuou a facer labores de dobraxe. En 2025 foi anunciado que participaría, aos seus 72 anos, en *Spaceballs 2*, de Mel Brooks.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista con Rick Moranis
Ludivine Sagnier

miniatura|dereita|Sagnier en 2013.
**Ludivine Sagnier**, nada o 3 de xullo de 1979, é unha actriz e modelo francesa. Leva traballado en 33 filmes desde 1989. Foi nomeada a dous premios César como mellor actriz secundaria por *Swimming Pool* (2003) de François Ozon e mais polo filme *Un secret* (2007). Actualmente (2010) está emparellada co realizador Kim Chapiron, con quen ten unha filla nada o 11 de xaneiro de 2009.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ludivine Sagnier
Kathleen de Leon Jones

**Kathleen de Leon Jones** (nada como **Kathleen de Leon** o 1 de setembro do 1977 en Manila, Filipinas) é unha actriz, bailarina e cantante australiana con ascendencia filipina.

## Vida persoal 
O 30 de abril de 2000, cando Leon tiña 22 anos, coñeceu o seu futuro marido, Daniel Jones.
Cicloxénese explosiva

A **cicloxénese explosiva** fai referencia á creación dun ciclón (ou borrasca cando a latitude é media)de maneira moi rápida (en cuestión de horas) e de xeito moi intenso (con caídas de presión moi bruscas). No ano 1980 Sanders e Gyakum caracterizaron as cicloxéneses explosivas como aquelas nas que no seu centro a caída da presión é de aproximadamente 20 milibares en 24 horas (para latitudes coma a de Galicia).

## Características 
De xeito sinxelo pode explicarse a formación da cicloxénese explosiva como a combinación entre o afondamento dunha borrasca debido ao choque dunha masa de aire frío cunha de aire cálido e húmido, e as perturbacións do chorro polar (cinto de ventos máximos a unha altura aproximada de 9000 metros)

### Caso do Xynthia 
[miniatura|dereita|300px|Efectos da cicloxénese en [Liáns, Oleiros|Liáns (Oleiros).]]

Un exemplo da cicloxénese explosiva foi o Xynthia. O sábado 27 de febreiro de 2010 formábase unha depresión ou borrasca ao oeste das Illas Canarias cun centro de 990 mb de presión, Tan só 18 horas despois xa estaba situada no Cantábrico cun centro de 970 mb de presión. É dicir, en menos de 24 horas a presión descendeu 20 mb e a borrasca recorreu miles de km a moita velocidade. Ese sábado, en Galicia, houbo refachos de vento de máis de 130&nbsp;km/h, chuvias intensas e temporal forte no mar, aínda que as consecuencias máis devastadoras chegaron a Francia con decenas de persoas falecidas.

### Denominación 
Os nomes que se lles poñen a estes fenómenos (como Klaus, Xynthia etc…) veñen do Departamento de Meteoroloxía da Universidade Libre de Berlín, que lle permite a calquera persoa “apadriñar” ou dar nome a unha borrasca ou un anticiclón por un módico prezo. Eses cartos empregaranse en fins educativos. Estes nomes carecen de valor oficial para os organismos meteorolóxicos oficiais, pero son moi ben recibidos polo público e polos medios de comunicación.
Cedric Maxwell

**Cedric Bryan "Cornbread" Maxwell**, nado o 21 de novembro de 1955 en Kinston, Carolina do Norte, é un antigo xogador profesional de baloncesto da NBA.

## Traxectoria 
Maxwell (coñecido polos seus compañeiros de equipo como "Max" ou "Cornbread") foi unha estrela na Universidade de UNC Charlotte. Nos 49ers, "Max" converteuse no sexto máximo anotador da historia da universidade e o seu dorsal 33 foi retirado en 1977, cando liderou ao seu equipo á Final Four da NCAA. Tras completar a súa carreira en Charlotte, foi elixido no Draft de 1977 na 6ª posición por Boston Celtics, onde xogaría oito do seu once tempadas na NBA.

Maxwell foi lembrado por ser un eficiente tirador e pola súa fiabilidade a final dos partidos, especialmente en playoffs. A pesar de xogar en Boston con estrelas do calibre de Larry Bird, Kevin McHale e Robert Parish, foi nomeado MVP das Finais de 1981. Tres anos máis tarde, Maxwell anotou 24 puntos aos Angeles Lakers no decisivo partido e último partido das Finais de 1984 para levar o anel a Massachusetts. O 6 de setembro de 1985 foi traspasado xunto cunha rolda de draft a Los Angeles Clippers a cambio de Bill Walton. O 15 de decembro de 2003, Boston Celtics retiroulle o dorsal 31 en honra as súas grandes contribucións nos aneis de 1981 e 1984.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil histórico en nba.com
* Estatísticas de Cedric Maxwell
Myrtales

**Myrtales** (os mirtais) é unha orde de plantas anxiospermas (plantas con flor - división Magnoliophyta), pertencente á clase Magnoliopsida (Dicotiledóneas - planta cuxo embrión contén dous ou máis cotiledóns).

Caracterízanse por teren follas simples, enteiras. Flores normalmente tetrámeras, sincárpicas e estiletes soldados. Os ovarios tamén están soldados. O receptáculo floral é máis ou menos cóncavo, chegando a ser tubular. As sementes posúen endosperma ben desenvolvido.

## Familias 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Angiosperm Phylogeny Group (2003). An update of the Angiosperm Phylogeny Group classification for the orders and families of flowering plants: APG II. *Botanical Journal of the Linnean Society* **141**: 399-436. (Dispoñíbel online: Texto completo (HTML) | Texto completo (PDF))
* Clasificación das dicotiledóneas - ITIS 18063
* Classifición das eudicotiledóneas - Proxecto Tree of Life 
* Sinónimos das ordes - Angiosperm Phylogeny Website

### Outros artigos 
* Monocotiledónea
* Cotiledón