Tamargueira

A **tamargueira común**, ***Tamarix gallica***, é unha especie vexetal da familia das Tamaricáceas, orixinario do oeste do Mediterráneo.

## Descrición 
Arbusto ou arboriña caducifolia de 6 a 8 metros de altura, pólas longas e flexíbeis, un chisco pénsiles, que non creban facilmente e coa casca é parda avermellada escura, sendo as pólas máis novas listrosas e lampiñas. As follas son moi miúdas, a xeito de escamas, con forma ovado agudas e con abrazadeiras no baseamento, miden de 1,5 a 4&nbsp;mm de longo e posúen unha cor verde glauca. As flores son albas ou rosa pálido, agrupadas en espigas grosas e cilíndricas de 3 a 6&nbsp;cm de longo, que nacen sobre as ramiñas do ano e que aparecen á vez cás follas. Posúen 5 pétalo e 5 estames; brácteas florais triangulares, cápsula ovada. Florece na primavera, entre abril e o verán. O froito é unha cápsula de apertura espontánea con 3 valvas e sementes cun penacho plumaoso.

### Hábitat 
En solos húmidos e algo salinos, nos areais e lagoas costeiras e nos bosques de ribeira, especialmente cando hai depósitos subsalinos ou margas. Asóciase cos loendros (*Nerium oleander*) e mais cos salgueiros. 
Prefire climas secos e calorosos.

## Distribución 
thumb|right|250px|Flores da tamargueira común.

Esténdese polo oeste da zona mediterránea, sur de Francia, Península Ibérica, acadando polo norte o sur de Inglaterra, e polo sur o deserto do Sáhara.
En Galicia é pouco común.

### Observacións 
A madeira é moi apreciada coma combustíbel. As pólas ao seren flexíbeis serviron para facer maromas para as noras e coma atadeiros. As tamargueiras reprodúcense facilmente de espeques e abacelamentos. Son moi indicados para fixar dunas e as ribeiras dos ríos.

Pola súa resistencia á salinidade emprégase moito en Galicia como árbore ornamental aliñada en ringleiras nos paseos marítimos coma o de Sanxenxo.

Usos medicinais: adstrinxente, antidiarreico, cicatrizante.

## Taxonomía 
A *Tamarix gallica* foi descrita por Linneaus e publicada en *Species Plantarum* 1: 270–271. 1753.

## Etimoloxía 
O nome galego e portugués *tamargueira* vén da verba latina *tamarix* (coincidente co xénero), nome que lle daban os romanos, crese derivado do río *Tamaris* da provincia hispánica *Tarraconense*, posibelmente o actual Tambre- en cuxas ribeiras medraban estes gamallos.

O nome específico ***gallica***, alude á Gallia, a Francia dos romanos, lugar onde a planta é igualmente nativa.

## Sinonimia 
* *Tamariscus gallicus* (L.) All.	
* *Tamariscus narbonensis* Garsault 
* *Tamariscus pentander* Lam.
;*var. indica* (Willd.) Ehrenb.
* *Tamarix indica* Willd.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* AFPD. 2008. African Flowering Plants Database - Base de Donnees des Plantes a Fleurs D'Afrique.
* Anonymous. 1986. List-Based Rec., Soil Conserv. Serv., U.S.D.A. Database of the U.S.D.A., Beltsville.
* Correll, D. S. & M. C. Johnston. 1970. Man. Vasc. Pl. Texas i–xv, 1–1881. The University of Texas at Dallas, Richardson.
* Fernald, M. 1950. Manual (ed. 8) i–lxiv, 1–1632. American Book Co., Nova York.
* Hickman, J. C. 1993. Jepson Man.: Higher Pl. Calif. i–xvii, 1–1400. University of California Press, Berkeley.
* Long, R. W. & O. K. Lakela. 1971. Fl. Trop. Florida i–xvii, 1–962. University of Miami Press, Coral Cables.
* Munz, P. A. 1974. Fl. S. Calif. 1–1086. University of California Press, Berkeley.
* Munz, P. A. & D. D. Keck. 1959. Cal. Fl. 1–1681. University of California Press, Berkeley.
* Radford, A. E., H. E. Ahles & C. R. Bell. 1968. Man. Vasc. Fl. Carolinas i–lxi, 1–1183. University of North Carolina Press, Chapel Hill.
* Small, J. K. 1933. Man. S.E. Fl. i–xxii, 1–1554. Published by the Author, Nova York. 
* Zuloaga, F. O. 1997. Catálogo de las plantas vasculares de la Argentina. Monogr. Syst. Bot. Missouri Bot. Gard. 74(1–2): 1–1331.

### Ligazóns externas
* Páxina informativa sobre *Tamarix gallica*.