Miopía

A **miopía** (do grego κατάρρευση, "contraer (os ollos)" e μάτι, "ollo") é un defecto de refracción do ollo no cal os raios de luz paralelos converxen nun punto focal situado diante da retina, en lugar de converxer na mesma retina; é o defecto inverso á hipermetropía, na que os raios de luz chegan á retina antes de converxer. Pode definirse tamén como un exceso de potencia de refracción dos medios transparentes do ollo con respecto á súa lonxitude, polo que os raios luminosos procedentes de obxectos situados preto do ollo converxen cara a un punto anterior cara á retina.

Unha persoa con miopía ten dificultades para enfocar ben os obxectos, o que provoca déficit de agudeza visual e pode conducir tamén a dores de cabeza, estrabismo, incomodidade visual e irritación do ollo.

A miopía é un defecto de refracción ou ametropía. É o problema visual máis común do mundo. En países con alta incidencia de miopía, como Estados Unidos, aproximadamente o 25% da poboación ten miopía.

A magnitude da miopía mídese en dioptrías negativas e corríxese con lentes diverxentes. Nalgúns casos pode utilizarse a cirurxía. Esta pode diminuír ou aumentar segundo a idade e o nivel de tensión da persoa. Se se continúa un tratamento a magnitude pode diminuír até 2 dioptrías.

## Clasificación 
Aínda que son posibles diferentes clasificacións, o máis usual é dividila nestes dous grupos:

* **Miopía simple**: A gradación non excede as 6 ou 5 dioptrías e é de evolución limitada até os 22 ou 24 anos.
* **Miopía patolóxica**, tamén chamada **miopía magna** e **miopía progresiva**: A gradación excede as 6 dioptrías, crese que está causada por unha alteración no desenvolvemento do segmento posterior do ollo, poden aparecer diferentes complicacións como a atrofia coriorretiniana, a maculopatía miópica e o desprendemento da retina.

## Teorías 
### Factores xenéticos 
Até agora, a hipótese máis aceptada era que a miopía é hereditaria. A propensión á miopía de fillos de pais miopes é alta. O eixo anterior/posterior do ollo miope é máis longo que nos ollos non miopes, o cal provoca que a imaxe se enfoque antes de chegar á retina e cando chega a ela xa está desenfocada. Aínda que a xenética ten a súa importancia,  dáselle tamén importancia aos factores ambientais e hábitos de traballo en cerca.

### Factores ambientais e hábitos de traballo en cerca 
Os hábitos de traballo en cerca ou factores ambientais teñen cada vez un papel máis importante na subida da miopía. Na nosa sociedade tecnolóxica é cada vez maior o número de nenos, adolescentes e adultos que incrementan o tempo de traballo de cerca ante teléfonos móbiles, computadoras, pantallas de TV, tabletas dixitais e outros instrumentos, así como o adoptar posturas indebidas cando se realiza devandito traballo. Por tanto, é posible previr a aparición da miopía relacionada con malos hábitos de traballo de cerca e manter unha visión sa para evitar un crecemento axial anormal dos nosos ollos a consecuencia dun excesivo esforzo ao enfocar de cerca.

En modelos animais demostrouse que o ollo compensa o desenfoque causado por unha lente negativa alargándose. O mecanismo fisiológico responsable desta elongación do ollo é descoñecido, pero o mecanismo está demostrado e descrito con precisión matemática en humanos.

### Combinación de factores xenéticos e ambientais 
Unha susceptibilidad xenética sumada a factores ambientais foi postulada como explicación aos diversos graos de miopía en diferentes poboacións. A miopía é un proceso realimentado onde factores xenéticos e ambientais poden coexistir.

## Complicacións 
As persoas que presentan unha miopía elevada están máis predispostas que a poboación xeral a diferentes enfermidades oculares, entre as cales pódense citar:

* O glaucoma (aumento da presión intraocular).
* A catarata ou opacidade do cristalino. A catarata no paciente miope pode aparecer en idades máis temperás do habitual.
* O desprendemento de retina.
* Maculopatía. É unha dexeneración da zona máis sensible da retina, a mácula. A maculopatía miópica pode presentarse en pacientes con máis de 6 dioptrías.
* Mancha de Fuchs. É unha lesión de cor escura que afecta á zona da mácula.
* As miodesopsias ou moscas volantes, que son opacidades do humor vítreo e que, co paso do tempo reflíctense na retina.

Por iso aconséllase que aquelas persoas que presenten unha miopía con gradación superior a **6 dioptrías** sexan sometidas a revisións periódicas que deberían incluír non só a agudeza visual, senón a medida da presión intraocular e unha valoración con oftalmoscopio.

## Tratamento 
Para que os miopes poidan enfocar os obxectos afastados sobre a retina, débese interpor entre esta e o obxecto unha lente diverxente ou negativa, xa sexa na forma de lente normal, de contacto ou lente intraocular. Outra posibilidade é alterar o valor dióptrico da córnea reducindo o seu espesor mediante cirurxía con láser. Pódense aplicar varias técnicas, como a PKR, LASIK, LASEK, EPILASIK ou RELEX-SMILE. Cando non é posible a cirurxía láser para corrixir o defecto e o paciente non desexa utilizar lentes, pode realizarse unha intervención mediante a cal se coloca unha lente intraocular.

Desde hai máis de 30 anos utilízanse lentes de contacto nocturnas que moldean a córnea e modifican o seu poder dióptrico pola presión que exercen. Estas lentes quítanse ao espertar pola mañá e o paciente pode ver perfectamente durante todo o día sen necesidade de lentes. O tratamento coñécese como ortoqueratología. Situouse como unha dos tratamentos máis efectivos para controlar a subida de miopía en nenos e adolescentes, xa que numerosos estudos   mostran que retarda a subida de miopía até nun 43%. O efecto da ortoqueratología (orto-k) é reversible se o paciente deixa de usar as lentes de contacto pola noite. En adultos mostrouse como unha alternativa real á cirurxía refractiva.

Cando hai unha gran diferenza de refracción entre un ollo e outro (anisometría), o ollo de maior gradación corre o perigo de non desenvolver por completo o seu potencial. O uso da corrección adecuada pode mellorar a visión do ollo afectado se se realiza durante a infancia, antes de que termine o desenvolvemento visual. 

En toda persoa, incluso hipermétrope ou emétrope, o ollo crece acompañando do ritmo de crecemento corporal até unha determinada idade. Nos ollos miopes o eixo anterior tamén aumenta co crecemento e por tanto aumenta a magnitude da miopía. Ademais o traballo prolongado en visión de cerca revelouse como un factor importante na subida da miopía (non só en nenos), tamén o desenfoque hipermetrópico periférico estimula o crecemento axial do ollo e, por tanto, unha subida de miopía. 

É necesario lembrar que a función tanto de lentes é conseguir unha visión correcta mentres se usan, aínda que non teñen ningún efecto no retardo da miopía.

Na actualidade están a adaptarse para o control da miopía lentes de contacto brandas con desenfoque periférico, aínda que a súa implantación é moi recente e aínda non se teñen resultados concluíntes. Nos últimos anos a miopía converteuse nunha epidemia en países orientais con máis dun 80% de nenos e adolescentes miopes. Para evitalo, os profesionais da visión recomendan aos nenos e adolescentes unhas normas de hixiene visual no traballo de cerca, en canto a manter unha adecuada distancia de lectura, boa iluminación e postura, así coma realizar descansos cada certo tempo de lectura e practicar deportes ao aire libre baixo a luz natural do día.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Hipermetropía
* Astigmatismo

### Ligazóns externas 
* 
* Novas solucións para corrixir a **miopía infantil**.