open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Blue Sunshine

***Blue Sunshine*** é o único álbum de estudio do supergrupo británico de post-punk The Glove, publicado o 23 de agosto de 1983 a través dos selos Wonderland Records e Polydor. Este disco serviu principalmente como unha distracción para Robert Smith e Steven Severin cando os dous estaban baixo un forte estrés nas súas respectivas bandas, The Cure e Siouxsie and the Banshees. Como a Smith a súa discográfica non lle permitía cantar noutra banda, el e Severin recrutaron á bailarina de Zoo Jeanette Landray (unha antiga moza do batería dos Banshees Budgie) para cantar na meirande parte das cancións do lanzamento orixinal; Smith só cantou en "Mr. Alphabet Says" e "Perfect Murder". Outros músicos involucrados no proxecto foron Andy Anderson (que posteriormente se uniu a The Cure), Martin McCarrick (que despois tocou cos Banshees), Ginny Hewes e Anne Stephenson.

Severin escribiu as letras de todos os temas agás "Like an Animal", "Sex-Eye-Make-Up", "Perfect Murder", escritas por Smith, e "Punish Me with Kisses", na cal colaboraron os dous.

Publicáronse dous sinxelos do álbum, "Like an Animal" e "Punish Me with Kisses".

En 2006 o álbum foi remasterizado dixitalmente e reeditado por Rhino Records, contando cun disco extra con Smith cantando en demos de estudio de todas os temas en vez de Landray.

En 2013 o disco foi reeditado polo Record Store Day por Polydor (en Europa) e Rhino (nos Estados Unidos) como unha edición de 3 500 copias numeradas en vinilo azul veado.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Bad Gyal

**Alba Farelo**, nada en Vilassar de Mar o 7 de marzo de 1997, é unha cantante, produtora e compositora catalá máis coñecida polo seu nome artístico **Bad Gyal**. O seu estilo abrangue o dancehall, o reggaeton, o trap, o hip hop, o R&B e o RCTM.

## Discografía 
### Mixtapes 
* *Slow Wine Mixtape* (2016)
* *Worldwide Angel* (2018)

### Extended plays 
* *Warm Up* (2021)
* *Sound System: The Final Releases* (2021)

## Notas
Fernando Gaitán

**Fernando Gaitán Salom**, nado en Bogotá, 9 de novembro de 1960 e finado ibídem o 29 de xaneiro de 2019, foi un guionista colombiano e produtor de telenovelas e series de televisión.

Escribiu algunhas das telenovelas máis exitosas da televisión colombiana, entre elas *Yo soy Betty, la fea*, considerada polo libro *Guinness World Records* como a telenovela máis exitosa da historia, ao ser emitida en máis de 180 países, contar con dobraxe a vinte e cinco linguas e vinte e oito adaptacións arredor do mundo.

## Notas
Rodolfo Llinás

**Rodolfo Llinás Riascos**, nado en Bogotá o 16 de decembro de 1934, é un médico neurofisiólogo colombiano de recoñecida traxectoria a nivel mundial polas súas achegas no eido da neurociencia.

## Traxectoria 
Graduouse como médico cirurxián da Pontificia Universidade Javeriana e obtivo o seu doutoramento en neurofisioloxía na Universidade Nacional de Australia. É profesor de neurociencia na Escola de Medicina da Universidade de Nova York, na que foi ademais director do departamento de Physiology & Neuroscience e desempeña a cátedra "Thomas e Suzanne Murphy" no centro médico da Universidade de Nova York. É o primeiro e único "University Professor" que tivo a Escola de Medicina da Universidade de Nova York no seus 180 anos de existencia. "University Professor" permítelle dar cursos de nivel universitario, en calquera área do coñecemento humano.

Dirixiu o programa do grupo de traballo científico "Neurolab" da NASA. Entre as distintas achegas polas que é coñecido atópanse os seus traballos sobre fisioloxía comparada do cerebelo, as propiedades electrofisiolóxicas intrínsecas das neuronas coa enunciación da hoxe coñecida como "Lei de Llinás", e sobre a relación entre a actividade cerebral, as ondas cerebrais e a conciencia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Dolor y gloria

***Dolor y gloria*** é un filme español de 2019 dirixido e escrito por Pedro Almodóvar. Está protagonizado por Antonio Banderas, Asier Etxeandia, Penélope Cruz, Julieta Serrano e Leonardo Sbaraglia.

O filme estreouse en España o 22 de marzo de 2019 con valoracións positivas. Estreouse internacionalmente no Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2019, onde o filme foi escollido para competir pola Palma de Ouro, mentres que Banderas gañou o premio de mellor actor e Alberto Iglesias o de mellor banda sonora. *Dolor e gloria* foi escollido como candidato de España para o mellor filme internacional na 92ª edición dos Óscar, clasificándose na lista curta de decembro, e posteriormente sendo nomeado. Foi escollido pola revista *Time* como o mellor filme do ano.

## Personaxes 
* Antonio Banderas como Salvador Mallo
* Penélope Cruz como Jacinta Mallo
* Raúl Arévalo como Venancio Mallo
* Leonardo Sbaraglia como Federico Delgado
* Asier Etxeandia como Alberto Crespo
* Cecilia Roth como Zulema
* Pedro Casablanc como Doutor Galindo
* Nora Navas como Mercedes
* Susi Sánchez como Beata
* Julieta Serrano como Jacinta Mallo (maior)
* Julián López como o presentador
* Paqui Horcajo como Mercedes
* Rosalía como Rosita
* Marisol Muriel como Mari
* César Vicente como Eduardo
* Asier Flores como Salvador Mallo (de neno)
* Agustín Almodóvar como o sacerdote
* Luis Calero como irmán José María
* Sara Sierra como Conchita

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de España propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 92ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Cecilia Baena

**Cecilia Margarita Baena Guzmán**, nada en Cartaxena de Indias o 10 de outubro de 1986, máis coñecida como "Chechi Baena", é unha patinadora colombiana.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Chechi Baena
* Hyper-Race-Team 
* Información do participante nos Xogos Centroamericanos e do Caribe de Mayagüez 2010
Catalina Sandino

**Catalina Sandino Moreno**, nada en Bogotá o 19 de abril de 1981, é unha actriz colombiana de cinema. No ano 2004 recibiu un nomeamento ó Premio Óscar converténdose na primeira persoa de devandita nacionalidade en alcanzar tal distinción grazas ó seu papel protagónico no filme *María, llena eres de gracia*. Por este mesmo rol foi galardoada co Oso de Prata como mellor actriz no Festival Internacional de Cinema de Berlín e co Independent Spirit Award.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén
Zona Universitària

A **Zona Universitària** é un sector do distrito de Les Corts da cidade de Barcelona onde se concentran varias facultades e campus de varias universidades da cidade. Está dividido entre os barrios de Pedralbes e la Maternitat i Sant Ramon arredor da Avinguda Diagonal.

Hai tres campus na Zona Universitària:
* Campus Nord (Universitat Politècnica de Catalunya)
* Campus Sud (Universitat Politècnica de Catalunya)
* Campus de la Diagonal Portal del Coneixement (Universidade de Barcelona)
[miniatura|Campus Sud da [Universidade Politécnica de Cataluña|UPC|centro]]
## Notas
Heraldo de Aragón

***Heraldo de Aragón*** é un xornal español fundado en Zaragoza en 1895 por Luis Montestruc Rubio. É un diario de información centrada especialmente en Aragón e dirixido por Mikel Iturbe Mach.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web
Knocked Up

***Knocked Up*** é un filme estadounidense de 2007 escrito, dirixido e co-producido por Judd Apatow. Está protagonizado por Seth Rogen, Katherine Heigl, Paul Rudd e Leslie Mann.

## Personaxes 
* Seth Rogen como Ben Stone
* Katherine Heigl como Alison Scott
* Paul Rudd como Pete
* Leslie Mann como Debbie
* Jason Segel como Jason
* Jay Baruchel como Jay
* Jonah Hill como Jonah
* Martin Starr como Martin
* Charlyne Yi como Jodi
* Iris Apatow coomo Charlotte
* Maude Apatow como Sadie
* Harold Ramis como Harris Stone
* Joanna Kerns como Mrs. Scott
* Alan Tudyk como Jack
* Kristen Wiig como Jill
* Bill Hader como Brent
* Ken Jeong como Dr. Kuni
* J. P. Manoux como Dr. Angelo
* Tim Bagley como Dr. Pellagrino
* B. J. Novak como Doutor
* Mo Collins como Doutor
* Loudon Wainwright como Dr. Howard
* Adam Scott como Samuel o enfermeiro
* Craig Robinson como Club Doorman
* Tami Sagher como Wardrobe Lady
* Stormy Daniels como Lap Dancer

### Cameos (sen acreditar) 
* Jessica Alba
* Steve Carell
* Andy Dick
* James Franco
* Eva Mendes
* Ryan Seacrest
* Dax Shepard

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Maitane Etxeberria

**Maitane Etxeberria Martínez**, nada en Lezo o 15 de xaneiro de 1997, é unha xogadora de balonmán vasca. Xoga no equipo donostiarra Super Amara Bera Bera e tamén na selección feminina de balonmán de España.

## Galardóns 
;Bera Bera
***División de Honra**:
***Gañadora*: 2014, 2015, 2016, 2018
***Medalla de prata*: 2017
***Copa da Raíña**:
***Gañadora*: 2014, 2016
***Finalista*: 2015, 2017
***Supercopa de España**:
***Gañadora*: 2014, 2015, 2016, 2017

;Selección española
* Mundial de Balonmán de 2017: 11ª posición.
* Mundial de Balonmán de 2019: Medalla de prata.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil de Maitane Etxeberria na páxina da Federación Europea de Balonmán.
Adesuwa Aighewi

**Adesuwa Thongpond Pariyasapat Aighewi**, nada o 22 de abril de 1992 en Minneapolis, Minnesota, é unha modelo e realizadora cinematográfica estadounidense. En xaneiro de 2019 foi elixida como unha das 50 mellores modelos do mundo pola páxina models.com

## Traxectoria 
De pai nixeriano e nai tailandesa de orixe chinesa, Adesuwa Aighewi naceu en Minnesota. Antes de traballar como modelo estudaba química na Universidade de Maryland Eastern Shore, carreira que comezou á idade de 15 anos. Tamén foi bolseira para a NASA. Sendo os seus pais científicos medioambientais, mudouse con frecuencia e pasou a metade da súa infancia en Nixeria. Ao longo da súa traxectoria, desfilou para Alexander Wang, Coach, Louis Vuitton, Chanel, Kenzo, Kate Spade, Miu Miu, Bottega Veneta, Marc Jacobs, Yeezy, Michael Kors, Prabal Gurung, Christian Dior, Fendi e Tommy Hilfiger, entre outros.
Tamén apareceu en anuncios publicitarios para Tom Ford, Marc Jacobs, Vera Wang e Chanel.

## Videografía 
## Notas
Estela Doiro

**Estela Doiro Rodríguez**, nada o 28 de decembro de 1990 na Guarda, é unha xogadora de balonmán galega.

## Traxectoria
Formouse no CB Atlético Guardés. Xogou na selección feminina de balonmán de España, e en 2019 formou parte da selección de 24 xogadoras de Carlos Viver para o Mundial de Balonmán que se celebraba no Xapón, pero finalmente non estivo entre as 16 seleccionadas para o equipo.
En 2008 formou parte da selección feminina de balonmán de Galicia.
## Notas
Selección de rugby de Colombia

A **Selección de rugby de Colombia**, alcumados os *Tucanes* (do castelán: *Tucanos*), representa a Colombia nas competicións oficiais de rugby. Sen ningunha participación na Copa do Mundo de Rugby, Colombia está considerada por World Rugby como equipo de terceira categoría (Desenvolvemento 2).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Federación Colombiana de Rugby
Xosé Manuel Moo

**Xosé Manuel Moo Pedrosa**, nado en Salvaterra de Miño en 1973, é un editor e tradutor galego.
## Traxectoria 
É licenciado en Filoloxía pola Universidade de Vigo. Tras exercer a docencia en Vigo como profesor de Lingua galega na Facultade de Tradución e Interpretación, en 1999 comezou a traballar con materiais para o ensino e en 2001 entrou a traballar en Edicións Xerais de Galicia, como coordinador editorial en diversas áreas.

Na súa faceta de tradutor, cómpre sinalar que foi o encargado de trasladar ao galego a obra *Fariña* do autor coruñés Nacho Carretero ou *A rebelión dos coellos* de Ariel Dorfman.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Consello da Cultura Galega.
Jeison Murillo

**Jeison Fabián Murillo Cerón**, nado en Cali o 27 de maio de 1992, é un futbolista colombiano. Xoga de defensa central e o seu equipo actual é o Celta de Vigo.

## Traxectoria 
O 15 de xaneiro de 2020 anunciouse a súa cesión ata final de tempada ó Celta de Vigo. O 17 de setembro de 2020, Murillo foi cedido outra tempada ó Celta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en soccerway.com
The Dialectic of Sex

***The Dialectic of Sex: The Case for Feminist Revolution*** (1970) é un libro da feminista radical Shulamith Firestone.Escrito durante uns meses nos que Firestone tiña 25, foi descrito como un clásico do pensamento feminista.

Firestone defende que o "sistema de clase sexual"  funciona antes e máis profundamente que calquera outra forma de opresión, e que a erradicación do sexismo precisa unha reorganización radical da sociedade: "as primeiras mulleres fuxen do masacre e, tremendo e abaneándose, comezan a buscarse entre elas&nbsp;... Isto é doloroso: sen importar os niveis de consciencia ós que se chega, o problema sempre vai alén. Está en todas partes. &nbsp;... as feministas deben cuestionar non só toda a civilización *occidental*, se nón tamén a organización da cultura mesma, e ademais, mesmo a organización da natureza."

O obxectivo da revolución feminista, escribe, "non debe ser só a eliminación do privilexio masculino, se non a da propia distinción sexual", de feito que as diferenzas xenitais non teñan importancia cultural.

## Resumo
As teorías de Firestone foron descritas pola profesora de filosofía Mary Anne Warren do seguinte xeito: Firestone argumenta que a dicotomía sexual biolóxica, particularmente a división biolóxica do traballo reprodutivo, é a causa final da dominación masculina, da explotación económica das clases, do racismo, do imperialismo e da irresponsabilidade ecolóxica. A desigualdade sexual é "unha dominación opresiva que vai alén da historia rexistrada do propio reino animal": neste senso, foi universal e inevitable, pero agora existen condicións previas culturais e tecnolóxicas que fan que a súa eliminación sexa posible, e quizais necesarias para a supervivencia humana.

Firestone describe a súa aproximación como un materialismo dialéctico máis radical có de Karl Marx e Friedrich Engels. Cre que, na súa preocupación polos procesos económicos, Marx e Engels fallaron ó non percibir "o substrato sexual da dialéctica histórica". Ó contrario que Engels, Firestone mantén que a dominación masculina está baseada bioloxicamente e que existe como tal moito antes da institución da propiedade privada e a familia patriarcal monógama que se crea coa propiedade privada. A dominación masculina é o resultado da "familia biolóxica", tanto matrilineal como patrilineal, e da dependencia inevitable nos homes de mulleres e nenos dentro da familia por protección e mesmo por subsistencia. Non houbo matriarcados antigamente (sociedades gobernadas por mulleres) e a posición aparentemente superior das mulleres nas culturas matrilineais débese só á debilidade relativa dos homes. Sexa cal sexa o sistema de liñaxe, a vulnerabilidade das mulleres durante o embarazo e o longo período de infancia humana precisa do papel protector (e polo tanto dominante) do home.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* 
*
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Casa da Moeda de Berlín

A **Casa da Moeda de Berlín** (en alemán: *Staatliche Münze Berlin; "Casa da Moeda do Estado de Berlín*) é unha das cinco fábricas de moeda estatais activas en Alemaña, situada en Berlín. As outras cecas do país teñen as súas sedes nas cidades de Hamburgo, Stuttgart, Karlsruhe e Múnic.

Desde 1750, en tempos de Frederico II, utiliza como marca de ceca a letra A.

Nas súas instalacións atópase o Museo da Casa da Moeda de Berlín, onde se expoñen os máis de sete séculos de historia monetaria da cidade.

## Historia 
[esquerda|miniatura|*Pfennig* de [prata da **Casa de Moeda de Berlín** de 1369]]A mención máis antiga da Casa da Moeda de Berlín data do 4 de abril de 1280, cando nela se realizaba a cuñaxe por medios manuais, a golpe de martelo.

En 1356, unha lei imperial elevou ao status de Electorado o que ata entón fora o Margraviato de Brandeburgo, o que implicou que a moeda margravial pasou a considerarse moeda electoral.

As derradeiras moedas cuñadas en Berlín a nome da República Democrática Alemá levan a data de 1990, en virtude da unión monetaria, económica e social da RDA e a República Federal. A partir desa data a ceca berlinesa continúa coa cuñaxe das series anuais en marcos alemáns para a república alemá unificada.

Nos expositores dispostos baixo a pirámide de cristal que dá acceso ao edificio da Casa da Moeda pódense ver desde as primeiras moedas do Margraviato de Brandeburgo ata as últimas emisións conmemorativas en euros. Unha sección da colección dedícase en exclusiva ás moedas conmemorativas cuñadas pola República Democrática Alemá nesta ceca.

Á parte da colección numismática, no museo exhíbese tamén unha mostra da tecnoloxía relacionada coa fabricación de moeda e faise un repaso dos seus gravadores máis significativos.

Completan o museo as exposicións especiais de carácter temporal, así como unha exposición interactiva dedicada ao público infantil acerca do tema do diñeiro.

Desde 2018, o museo permanece temporalmente pechado ao público.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Casa de moeda
* Cuñaxe
*Gabinete Numismático de Berlín

### Ligazóns externas 
* Sitio web da Casa da Moeda de Berlín
* Canle en Youtube da Casa da Moeda de Berlín 
*"Why Gernany has Five State-Owned Mints". En *Coins Weekly*. 1 de febreiro de 2017
Cullerón

miniatura|280x280px|Cullerón de aceiro inoxidable.
Un **cazo**, tamén chamado **cullerón** ou **ferrada**, é un utensilio que ten forma de media esfera cóncava, cun mango longo, usado para pasar líquidos dun recipiente a outro, especialmente dunha pota aos pratos. O cabo pode rematar en forma de gancho ou ter un pequeno furado para penduralo da espeteira. Amais de para servir comidas líquidas, o cazo tamén permite remexer o contido da pota en canto se está cociñando. Existen diversos modelos de cazos, a maioría dos actuais están elaborados de metal.

Outro utensilio moi semellante é o **garfelo**, definido como culler grande e fonda, cun mango longo, que se emprega para servir a comida. O termo pode ser sinónimo de cullerón ou referirse a outro utensilio máis alongado, coa mesma forma ca unha culler ordinaria pero de mor tamaño. Neste caso, é corrente que se empregue para servir alimentos sólidos difíciles de apañar co garfo, como arroces, verduras ou aqueles que conteñen salsa.

## Galería 

Ficheiro:Garfelo.jpg| Garfelo para servir a carne ou o peixe co seu chorume. 
Ficheiro:Camino de Santiago, May 2008.jpg| A queimada prepárase cun garfelo de barro. 

## Notas
Mexilla

[miniatura|280px|Mexilla nas rochas da costa do [O Grove|Grove.]]

**Mexilla** é o nome co que se coñece entre os cultivadores de mexillón, e que aparece en moitas publicacións de mitilicultura, o que tamén se denomina *semente do mexillón*.

## O que é a mexilla 
As mexillas realmente son crías de mexillóns, exemplares de pequeno tamaño (de entre 15 e 25&nbsp;mm de lonxitude), nas rochas máis batidas do litoral, a mexilla, e nos meses de marzo a xuño (época da desova) colgan das bateas as cordas colectoras para a captación das larvas. A semente do mexillón, dun tamaño de 1 a 2&nbsp;cm, lévase á batea ou ao barco auxiliar e procédese á confección das cordas de mexilla. A mexilla adhírese á corda coa axuda dunha fina rede biodegradábel de raión, dándolle ao mexillón tempo suficiente para que se adhira co biso á corda. Esta operación faise ben manualmente, ben mediante máquinas encordadoras.

## Conflitos 
A causa da recollida da mexilla polas mariscadoras, o problema das verteduras contaminantes ás rías e ás queixas dos percebeiros, ás veces causa conflitos coas autoridades, cos bateeiros ou cos percebeiros.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mexillón
* Mitilicultura

### Ligazóns externas 
* Vídeo "A recollida da mexilla, o pequeno mexillón, no Pindo na TVG.
* O cultivo do mexillón na ría de Arousa. A cría ou mexilla  en abuxaina.com.
Anotacións sobre literatura e filosofía

***Anotacións sobre literatura e filosofía*** é unha publicación sen periodicidade fixa editada por Euseino? Editores (Vigo) desde 2013. Difúndese en acceso aberto e formato PDF. A cabeceira da revista ten a súa orixe no subtítulo da Web da editorial. Dedicada ao pensamento e ao ensaio, a revista publica artigos de autores e autoras galegos, traducións e entrevistas con pensadores contemporáneos. A súa finalidade é incitar ao pensamento e á escritura sobre filosofía e literatura.

Con máis de vinte números publicados, *Anotacións sobre literatura e filosofía,* cuxa editora é Beatriz Fraga, inclúe ensaios de autores coma Roberto Abuín, Giorgio Agamben, Brais Arribas, Rebeca Baceiredo, Tristan García, Graham Harman, Carlos Lema, Xosé Monteagudo, Inma Otero Varela, Chus Pato, Miguel Penas e Abraham Rubín.

## Véxase tamén] 
### Ligazóns externas 
* *Anotacións sobre literatura e filosofía*
Harald Høffding

**Harald Høffding**, nado en Copenhague o 11 de marzo de 1843 e finado ibídem o  2 de xullo de 1931, foi un filósofo danés.

## Biografía 
Estudou filosofía e teoloxía e obtivo o doutoramento en 1870 coa tese *Dean antike Opfattelse af Menneskets Villie* (en ). En 1880 foi nomeado profesor extraordinario e en 1883 profesor ordinario de filosofía na Universidade de Copenhague, da que foi reitor o curso 1902-03.

Na súa obra foi influído por Søren Kierkegaard pero decantouse despois polo positivismo. Foi un autor moi prolífico con numerosos libros e artigos; tamén sobre ética, psicoloxía, e filosofía da relixión. Entre eles, tamén publicou estudos sobre outros autores como Kierkegaard, Jean-Jacques Rousseau, Henri Bergson (que lle respondeu cunha carta) ou Baruch Spinoza.

A súa obra foi traducida ao alemán e ao inglés, difundíndose por Europa. Entre os libros máis coñecidos está a historia da filosofía *Dean nyere Filosofes Historie*.

## Publicacións 
[miniatura|*Filósofos contemporáneos*, de Høffding, en tradución ao castelán de [Eloy Luís André.]]
* *Den engelske Filosofi i vor Tid* (1874)
* *Etik* (1876)
* *Psykologiske Undersøgelser* (1889)
* *Charles Darwin* (1889)
* *Psychologi i Omrids paa Grundlag af Erfaring* (1892)
* *Kontinuiteten i Kants filosofiske Udviklingsgang* (1893)
* *Den nyere Filosofis Historie, en Fremstilling af Filosofiens Historie fra Renaissancens Slutning til vore Dage* (1894–1895, 2 dele)
* *Det psykologiske Grundlag for logiske Domme* (1899)
* *Mindre Arbejder* (1899)
* *Rousseau und seine Philosophie* (1901)
* *Religionsfilosofi* (1901)
* *Filosofiske Problemer* (1902),
* *Moderne Filosofer* (1904),
* *Mindre Arbejder*, II Rk. (1905),
* *Lehrbuch der Geschichte der neueren Philosophie* (1907),
* *Danske Filosofer* (1909),
* *Religion og Videnskab* (1910),
* *Den menneskelige Tanke, dens Former og dens Opgave* (1910),
* *Personlighetsprincipen i Filosofin* (1911),
* *Mindre Arbejder*, III Rk. (1913),
* ''Henri Bergson's Filosofi* (1914),
* *Totalitet som Kategori* (1917),
* *Spinoza's Ethica. Analyse og Karakteristik* (1918),
* *Ledende Tanker i det nittende Aarhundrede* (1920),
* *Den store Humor* (1923),
* *Erindringer* (1928)
* *Ferdinand Tönnies – Harald Höffding. Briefwechsel* (toim. Cornelius Bickel/Rolf Fechner, Berliini 1989)

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Caio Souto (2015). *Apresentação de Harald Høffding* p.&nbsp;142-143, en *Ipseitas*, vol. 1, n. 2 Universidade Federal de São Carlos .
* Jørgen Jørgensen: "Harald Høffding" en: Will Durant: *Store Tænkere*, traducido e editado por Krista e Jørgen Jørgensen; Copenhague 1952; pp.&nbsp;368–383 .

### Ligazóns externas 
* Harald Høffding: "Demokratisk Radikalisme. En Indsigelse" (*Tilskueren* 1889) .
* "Søren Kierkegaard. En Karakteristik" (*Ord och Bild'' 1902, s. 449-460) .
The Walk (filme de 2015)

***The Walk*** é un filme estadounidense de 2015 dirixido por Robert Zemeckis e escrito por Christopher Browne e Zemeckis. Baséase na historia real do funambulista Philippe Petit que paseou entre as Torres Xemelgas do World Trade Center o 7 de agosto de 1974. Está protagonizado por Joseph Gordon-Levitt, Ben Kingsley, Charlotte Le Bon, James Badge Dale, Ben Schwartz e Steve Valentine.

Estreouse a través de TriStar Pictures o 30 de setembro de 2015 nos Estados Unidos en IMAX 3D, e o 9 de outubro en 2D e 3D. Foi dedicado ás vítimas dos atentados do 11 de setembro de 2001. O filme recibiu boas críticas mais non tivo a recadación agardada.

## Personaxes 
* Joseph Gordon-Levitt como Philippe Petit
* Charlotte Le Bon como Annie Allix
* Ben Kingsley como Papa Rudy
* Clément Sibony como Jean-Louis
* James Badge Dale como Jean-Pierre
* César Domboy como Jeff
* Ben Schwartz como Albert
* Benedict Samuel como David
* Steve Valentine como Barry Greenhouse

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Casa da Moeda de Baviera

A **Casa da Moeda de Baviera** (en alemán, oficialmente: *Bayerische Hauptmünzamt*; "Oficina Central da Casa da Moeda de Baviera") é unha das cinco fábricas de moeda estatais activas en Alemaña, situada en Múnic, e depende do Ministerio de Facenda do Estado de Baviera. As outras cecas do país teñen as súas sedes nas cidades de Berlín, Hamburgo, Stuttgart e Karlsruhe. 

Desde 1871, a Casa da Moeda de Baviera utiliza a letra D como marca de ceca nas moedas cuñadas nela. 

## Historia
Previamente ao establecemento dunha casa de moeda en Múnic existira en Baviera unha primeira ceca, fundada en Ratisbona no século IX por Lois o Piadoso. 

Na "ceca vella", na noite do 20 ao 21 de setembro de 1906, o empregado Wilhelm Ruff e o soldado Wilhelm König roubaron moedas acabadas de cuñar por valor de 130.030 marcos. Fuxiron a través do leito dun regato subterráneo da cidade que estaba seco naquel momento, polo que pasaron desapercibidos á estrita vixilancia do edificio. 

O 16 de xullo de 1986 as instalacións da Casa da Moeda de Baviera trasladáronse a un novo edificio no distrito de Zamdorf.  

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Casa de moeda
* Cuñaxe

### Bibliografía 
* Arz, M. (2009). *Das verräterische Hinterteil. In: Todsicheres München. Die spektakulärsten Kriminalfälle*. Hirschkäfer. Múnic. ISBN 978-3-940839-08-4
* Biller, J. H.; Rasp, H. P. (2003). *München Kunst und Kultur. Stadtführer und Handbuch*. Ludwig. Múnic. ISBN 978-3517060729
* Petzet, M. (2000). *Die Alte Münze in München*. Arbeitshefte des Bayerischen Landesamtes für Denkmalpflege. Lipp. Múnic. ISBN 978-3874906494

### Ligazóns externas 
* Sitio web da Casa da Moeda de Baviera 
*"Why Gernany has Five State-Owned Mints". En *Coins Weekly*. 1 de febreiro de 2017
Miguel Mandiás Merino

**Miguel Mandiás Merino**, nado en Vilagarcía de Arousa cara a 1900 e finado en Buenos Aires en 1967, foi un político galego.

## Traxectoria 
Funcionario municipal do Grove. Xogou no Anduriña S.D. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en Pontevedra por rebelión militar o 17 de novembro con Jacobo Barral Otero, Ángel Cadavid Caamaño, Jacobo Otero Goday, José Prol Figueiro e Manuel Puente Iglesias, foi condenado á pena de morte. Foille conmutada a pena por cadea perpetua. Preso en San Simón, foi trasladado ao Forte de San Cristovo o 5 de febreiro de 1937. Participou na fuga do 22 de maio de 1938, reingresando o 25 de maio. Saíu en liberdade condicional o 25 de setembro de 1940. Foi detido en Pontevedra o 16 de xaneiro de 1942 e volveu ingresar no Forte San Cristovo o 26 de xaneiro. O 10 de agostro de 1942 saíu en liberdade condicional. En 1955 obtivo un pase de fronteiras e marchou a Arxentina. Finou en Buenos Aires en 1967.
## Vida persoal 
Casou con Dorinda Fernández.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
*
Vanessa Sotelo Quintela

**Vanessa Sotelo Quintela**, nada en Ourense o 21 de agosto de 1995, é unha xogadora galega de fútbol sala. Xoga de pivote e o seu equipo actual é o AD Alcorcón FSF da Primeira división de fútbol sala feminino de España. Estivo nomeada como mellor xogadora do mundo nos anos 2014 e 2015, finalizando en sétima e terceira posición respectivamente. Foi máxima goleadora da liga española no ano 2018.

## Traxectoria 
Antes de xogar a fútbol sala estivo na sección  de fútbol 8 alevín do Ponte Ourense e fútbol once infantil do mesmo club. Comezou a xogar fútbol sala no Cidade das Burgas, na tempada 2011-12 fichou polo Ponte Ourense onde permaneceu dúas tempadas, para retornar no ano 2013-14 ao Cidade As Burgas. Na tempada 2016-17 decidiu fichar polo AD Alcorcón FSF.

### Selección española 
Debutou coa selección española o 4 de novembro de 2014 nun partido amigable contra Hungría. Foi dúas veces bota de ouro nos mundiais disputados en Costa Rica e Guatemala. No ano 2019 participou na primeira Eurocopa de fútbol sala feminino da historia e foi a gran protagonista do torneo, do que se proclamou campioa. Foi a autora do primeiro gol, a máxima goleadora con 10 tantos (un deles na final ante Portugal) e foi elixida mellor xogadora do torneo.

En 2025 disputou o primeiro Campionato do Mundo da historia, marcando o primeiro gol de España ante Tailandia. Anotou dous goles máis no torneo, no que España rematou na terceira posición.

## Estatísticas 
### Clubs 
*Actualizado ao último partido xogado o* ***1 de novembro de 2019***.20x20px

## Palmarés e distincións 
* **Eurocopa:**
:: ** 2019 16x16px**

* En 2020 foi recoñecida nos Annual Fulsal Awards como a cuarta na clasificación de mellores xogadoras.

* En 2016 recibiu o Premio á "Mellor deportista" da Asociación de Mulleres Deportistas Galegas (MUDEGA) no marco da IV Gala do Deporte Feminino Galego.

## Notas
Gisaengchung

***Gisaengchung*** (en ) é un filme surcoreano de suspense e comedia negra de 2019 dirixido por Bong Joon-ho, quen tamén elaborou a historia orixinal e coescribiu o guión con Han Jin-won. Está protagonizado por Song Kang-ho, Lee Sun-kyun, Cho Yeo-jeong, Choi Woo-shik e Park So-dam, e conta a historia dos membros dunha familia pobre que artella un plan para converterse en empregados da casa dunha familia rica pretendendo ser profesionais altamente cualificados sen relación entre eles.

*Gisaengchung* tivo a súa estrea internacional no Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2019 o 21 de maio de 2019, onde se converteu no primeiro filme coreano en gañar a Palma de Ouro e o primeiro filme en conseguilo con voto unánime dende ''La Vie d'Adèle'' do Festival de 2013. O filme estreouse en Corea do Sur a través de CJ Entertainment o 30 de maio de 2019 e no resto do mundo durante 2019 e comezos de 2020. Recibiu a aclamación da crítica, entrando en moitas clasificacións dos mellores filmes da década. Recadou 167,6 millóns de dólares en todo o mundo, converténdose no filme con maior recadación de Bong e de Corea do Sur.

Na 92ª edición dos Óscar, o filme conseguiu seis nomeamentos, e gañou catro premios, incluíndo mellor filme, mellor director, mellor guión orixinal e mellor filme internacional, converténdose no primeiro filme surcoreano en gañar o premio da Academia, así como o primeiro filme en lingua non inglesa en conseguilo. Na 77ª edición dos Globos de Ouro, o filme gañou o premio ó mellor filme en lingua non inglesa, e tamén recibiu catro nomeamentos ós BAFTA, gañando os premios de mellor filme en lingua non inglesa e mellor guión orixinal.

## Personaxes 
* Song Kang-ho como Kim Ki-taek, pai da familia Kim
* Lee Sun-kyun como Park Dong-ik, pai da familia Park
* Cho Yeo-jeong como Yeon-gyo, nai da familia Park
* Choi Woo-shik como Kim Ki-woo, fillo da familia Kim
* Park So-dam como Kim Ki-jeong, filla da familia Kim
* Chang Hyae-jin como Chung-sook, nai da familia Kim
* Jeong Ji-so como Park Da-hye, filla da familia Park
* Jung Hyeon-jun como Park Da-song, fillo da familia Park
* Lee Jung-eun como Gook Moon-gwang, como ama de chaves
*  como Geun-sae, marido de Moon-gwang
* Park Geun-rok como Yoon, o chofer
* Jung Yi-seo como a xerente da pizzería
* Park Seo-joon como Min-hyuk (cameo)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Corea do Sur propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 92ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Why Be Blue

***Why Be Blue*** é o cuarto álbum de estudio da banda estadounidense de protopunk Suicide, publicado no ano 1992 a través do selo Brake Out Records. Foi reeditado por Blast First, subselo de Mute Records, en 2005 cunha nova remestura de todo o traballo realizada polo teclista Martin Rev, unha listaxe de cancións revisada, novo traballo de arte e un disco adicional con material ao vivo de 1989.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Manuel Puente Iglesias

**Manuel Puente Iglesias**, nado na Estrada cara a 1908 e finado en Poio o 2 de decembro de 1936, foi un político galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Puente Pena e Avelina Iglesias Soto. Veciño de Pontevedra. Funcionario do Goberno civil de Pontevedra, foi axente executivo de cédulas do distrito de Pontevedra en 1933, dos concellos de Barro e Portas en 1935, e novamente do distrito de Pontevedra en 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomedao delegado do Gobernador Civil de Pontevedra no Grove. Foi detido. Xulgado en Pontevedra por rebelión militar o 17 de novembro con Jacobo Barral Otero, Ángel Cadavid Caamaño, Jacobo Otero Goday, José Prol Figueiro e Miguel Mandiás Merino, foi condenado á pena de morte. Foi executado o 2 de decembro de 1936 no km 1 da estrada a Campañó con Eduardo Muíños Búa, Joaquín Fernández Barcia, Manuel Dios Costado, Manuel Vázquez Cruz, José Gabriel Cespón Pazos, Ángel Cadavid Caamaño, José Prol Figueiro e José Crespo Torres.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Lingua sakizaya

O **sakizaya** é unha lingua formosana estreitamente relacionada coa lingua amis. Pertencente á gran familia de linguas austronesias, é falada polo pobo sakizaya, que se concentra na costa leste da illa de Taiwán. Dende 2007, conta co recoñecemento do goberno de Taiwán como unha das dezaseis linguas indíxenas da illa. O sakizaya está clasificado como en perigo crítico polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Historia 
Despois do incidente de Takobowan do ano 1876, o pobo sakizaya agochouse entre os amis nataoran. Por mor disto, os estudosos categorizaron o sakizaya como un dialecto dos amis.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en sakizaya
* Pobo sakizaya
* Linguas formosanas
### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
Crioulo da Güiana Francesa

O **crioulo da Güiana Francesa** (chamado *Kriyòl gwiyannen* polos seus falantes ou simplemente *kréyòl* gwiyanè) é un crioulo baseado no francés que se fala na Güiana Francesa, e en menor medida, en Suriname e a Güiana. Aseméllase ó crioulo antillano, mais existen diferenzas léxicas e gramaticais entre eles. Polo xeral, os antillanos poden entender crioulo da Güiana Francesa, aínda que poden producirse casos de confusión. As diferenzas atópanse nunha maior influencia do francés e do portugués (por da proximidade do Brasil e a presenza de portugueses no país durante varios anos). Tamén conta con palabras de linguas indíxenas e de orixe africana. Existen comunidades en Suriname e a Güiana que continúan a falar a lingua.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en crioulo da Güiana Francesa
American Supreme

***American Supreme*** é o quinto e derradeiro álbum de estudio da banda estadounidense de protopunk Suicide, publicado o 28 de outubro de 2002 a través do selo Mute Records. Foi o único disco autoproducido polo grupo. O álbum recibiu xeralmente críticas favorables, con recensións positivas loubando a súa experiencia de escoita experimental e difícil, mentres que as recensións negativas atoparon que o álbum soaba anticuado incluso comparándoo cos primeiros dous traballos da banda editados décadas antes.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Suicide: Alan Vega and Martin Rev

***Suicide: Alan Vega and Martin Rev*** é o segundo álbum de estudio da banda estadounidense de protopunk Suicide, publicado en maio de 1980 a través do selo ZE Records. O disco foi producido por Ric Ocasek de The Cars. Gravouse en xaneiro de 1980 e Ocasek deulle ao teclista Martin Rev equipamento novo para tocar no traballo, mentres que Alan Vega distanciouse da música do álbum para concentrarse nas voces. Michael Zilkha, de ZE, meteu presión para darlle ao álbum un son máis orientado á música dance, agardando que o músico dance Giorgio Moroder producise o traballo.

O álbum foi listado na lista de mellores disco dese ano da revista *NME*. Alan Vega sentiu que "nada grande (para o grupo) pasara" tras o seu lanzamento inicial. Tanto Vega como Rev publicaron álbums en solitario tras a edición deste disco.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Casa da Moeda de Stuttgart

A **Casa da Moeda de Stuttgart** (en alemán *Staatliche Münze Stuttgart* ou, máis formalmente, *Staatliche Münze Baden-Württemberg Standort Stuttgart*;  "Casa da Moeda Estatal de Baden Württemberg en Stuttgart") é unha das cinco fábricas de moeda estatais activas en Alemaña, situada en Stuttgart, e depende das autoridades de Facenda do Estado de Baden-Württemberg. As outras cecas do país teñen as súas sedes nas cidades de Berlín, Hamburgo, Múnic e Karlsruhe. 

Desde 1871, a marca de ceca da Casa de Moeda de Stuttgart é a letra F. Inclúense aquí as moedas conmemorativas autorizadas para as casas de moedas alemás e unha moeda conmemorativa anual con valor de 10 euros emitida exclusivamente na ceca de Stuttgart. Cun cadro de persoal de 63 persoas, en Stuttgart cúñanse ata dous millóns de moedas diariamente. 

## Historia 
O 17 de xaneiro de 1374, o emperador Carlos IV outorgoulle ao conde Everardo II de Württemberg o dereito da cuñaxe de moeda e a ceca establecida para tal efecto en Stuttgart converteuse na principal das existentes en Württemberg. 

As moedas cuñadas nesta ceca entre os séculos XV e XVII amosan como marca de ceca a letra "S" ou, en ocasións, o nome completo do lugar: Stuttgart. Nalgunhas emisións, a representación do cabalo heráldico tradicional en Stuttgart, denominado "Rössle", serviu tamén como marca identificativa das moedas cuñadas na cidade.

### Os edificios da ceca 
[esquerda|miniatura|[Debuxo da sede da Casa da Moeda de Stuttgart entre 1844 e 1967]]

Durante séculos, Casa da Moeda de Stuttgart situouse nun pequeno edificio no centro da cidade, preto da Marktplatz e do antigo castelo, feito que deu lugar á existencia da actual *Münzstraße* (Rúa da Casa da Moeda) nas inmediacións.      

En 1844, as instalacións da ceca trasladáronse a un novo edificio no número 19 da *Neckarstraße*, mandado construír para o efecto polo rei Guillerme I. Durante a segunda guerra mundial este edificio resultou gravemente danado e, logo dunha rápida reparación, continuou a servir como casa de moeda ata 1967.      

A partir desa data, a Casa da Moeda de Stuttgart trasladouse a unha nova localización en *Reichenhaller Straße* no populoso distrito de Bad Cannstatt, nun edificio que conta cunha superficie útil de 6.000 metros cadrados.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Kampmann, U. (2011). "A visit to the Stuttgart Mint". En *Coins Weekly*. 15 de xuño .
*Zinser, K. (2016). "In der Münzprägeanstalt Stuttgart". En *Stuttgarter Zeitung*. 20 de decembro.
### Outros artigos 
* Casa de moeda
* Cuñaxe
### Ligazóns externas 
* Sitio web das Casas da Moeda Estatais de Baden Württemberg  
*"Why Gernany has Five State-Owned Mints". En *Coins Weekly*. 1 de febreiro de 2017
Manuel Ferreirós Espinosa

[miniatura|300px|[Seminario de Estudos Galegos|SEG en 1934: Entre outros: Otero Pedrayo, Iglesias Vilarelle, Parga Pondal, Ferreiro Panadeiro, Fernández Osorio, Fernández Cochón, Vicente Risco, González García-Paz, Antón Taboada Roca, Paulino Pedret, Xesús Carro, Antón Fraguas, Xohán Ledo, Isla Couto, Ferreirós Espinosa, López Cuevillas e Ramos Colemán]]
**Manuel Ferreirós Espinosa**, nado en Pontevedra cara a 1914 e finado na fronte de Teruel o 16 de febreiro de 1938, foi un avogado e investigador galego.

## Traxectoria 
Fillo de Manuel Ferreirós Oca e María del Carmen Espinosa Cervela, e neto de Laurentino Espinosa Valladares. Estudou no Colexio Balmes de Pontevedra e obtivo o título de bacharel universitario na sección de letras pola Universidade de Santiago de Compostela en 1930. Fixo Dereito na Universidade de Santiago de Compostela e rematou a careira en Madrid. Membro do Seminario de Estudos Galegos, participou en varias das súas campañas. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi alférez de artillaría e defensor dos republicanos en varios consellos de guerra en Pontevedra. Era membro da Juventud de Acción Católica e estaba afiliado a Falange Española Tradicionalista y de las JONS. Foi xefe de milicias de FET y de las JONS. Ascendeu a tenente en xuño de 1937, e marchou á fronte de guerra. Tenente de Complemento de Artillaría, estaba ao mando da Segunda Batería do 15 Rexemento Lixeiro na posición de Corral Blanco na fronte de Teruel cando foi atacada polos republicanos o 15 de febreiro de 1938 sendo gravemente ferido. Finou ao día seguinte. Recibiu a Medalla Militar a título póstumo en novembro de 1938.

## Notas
Carlos Ferreirós Espinosa

**Carlos Ferreirós Espinosa**, nado en Poio o 1 de febreiro de 1918 e finado en Vigo o 21 de abril de 1996, foi un médico galego.

## Traxectoria 
Fillo de Manuel Ferreirós Oca e María Espinosa Cervela. Estudou Medicina. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 tivo que deixar os estudos ao ser mobilizado en 1937. Despois da guerra continuou no exército chegando a capitán de infantaría. Ao pasar a reserva, continuou os estudos e en 1945 alcanzou o título de médico. Foi catedrático de Terapéutica Física e Radioloxía na Facultade de Medicina da Universidade de Santiago de Compostela e xefe do Departamento de Radioloxía do Hospital Clínico Universitario de Santiago.

## Vida persoal 
Casou en Cee con María del Carmen Domínguez del Campo o 5 de xullo de 1951.

## Notas 
## Véxase tamén 
*O legado dos Valladares de Vilancosta* (Centro Ramón Piñeiro, 2018). Edición de Armando Requeixo.

### Ligazóns externas 
* Casal de Vilancosta ou dos Valladares
Enrique Bande Rodríguez

**Enrique Bande Rodríguez**, nado en Sande (Cartelle) o 4 de xaneiro de 1936, é un teólogo e escritor galego.

## Obra 
* *Institucións docentes e grandes mestres en Ourense, 1846-2005*. Vigo: Galaxia, 2010. ISBN 978-84-9865-314-4.
* *Mandatos pastorais e trazos antropolóxicos nas parroquias raianas*. Ourense: Duen de Bux, 2008. ISBN 978-84-936024-8-2.
* *Manuel Chamoso Lamas*. Ourense: Duen de Bux, 2008. ISBN 978-84-936957-0-5.
* *A biblioteca da Excma. Deputación de Ourense*. Con María del Carmen Pérez Rodríguez. Deputación de Ourense, 2008. ISBN 978-84-96503-86-1.
* *Episcopologio ourensano: 1848-2004*. Deputación de Ourense, 2005. ISBN 84-96011-93-3.
* *Xaquín Lorenzo "Xocas"*. Ourense: Duen de Bux, 2004. ISBN 84-932078-8-8.
* *Alexandre Bóveda: motor do galeguismo*. Ourense: Duen de Bux, 2003. ISBN 84-932078-4-5.
* *El Seminario de Ourense: doscientos años*. Ourense: Duen de Bux, 2003. ISBN 84-932078-7-X
* *As viaxes do P. Sarmiento na provincia de Ourense*. Ourense: Duen de Bux, 2002. ISBN 84-932078-2-9.
* *Evolución do conxunto histórico-artístico de Santa Mariña de Augas Santas*. Con Olaia Armada Bande, Deputación de Ourense, 2002. ISBN 84-96011-01-1.
* *El templo parroquial de Videferri*. Ourense: Grafo Dos, 2000. ISBN 84-931590-1-8.
* *La diócesis de Ourense: evolución histórica, santoral orensano y parroquias de la ciudad*. Ourense : E. Bande, 1999. ISBN 84-930484-0-2.
* *Posesos e endemoniados*. Con J. Luis Fernández. 1998. ISBN 84-923232-4-8.
* *San Pedro de Bande: orixe e evolución da parroquia*. Deputación de Ourense, 1998. ISBN 84-605-3817-6.
* *Inventario del fondo de protocolos notariales: (1415-1902)*. Arquivo Histórico Diocesano de Ourense. Con Justo M. Carnicero Méndez-Aguirre e Mª del Coro Lomas Lara. Deputación de Ourense, 1997. ISBN 84-87575-50-1.
* *Palmés, retazos de su historia*. Ourense : Concello, 1994. ISBN 84-87623-21-2
* *Ciclo festivo ourensan*. Con Luis Fernández Rodríguez. Ourense: Ayuntamiento, 1990. ISBN 84-87623-00-X.
* *Orense hace cien años*. Con Carlos Taín Carril e José Carlos González Cao. Ourense : Ayuntamiento, 1986. ISBN 84-505-3866-1
* *Os labores dos nosos devanceiros*. Con Carlos Taín Carril. Ourense: Caixa de Aforros Provincial, 1985. ISBN 84-505-1934-9

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* galegos.galiciadigital.com Interdix Galicia.
Suicide (álbum de 1977)

***Suicide*** é o  álbum de estudio da banda estadounidense de protopunk Suicide, publicado en decembro de 1977 a través do selo Red Star Records. O disco foi producido por Craig Leon e Marty Thau e gravado en catro días nos Ultima Sound Studios en Nova York. O álbum conta coa electrónica minimalista de Martin Rev e ritmos duros e repetitivos combinados coas voces de Alan Vega inspiradas no rock and roll e representacións da vida urbana.

Tras o seu lanzamento inicial *Suicide* foi recibido positivamente pola prensa británica, pero tivo críticas dispares nos Estados Unidos, onde non chegou a entrar nas listas. Porén, ao pouco tempo o disco sería considerado como un fito na música electrónico e no rock. En 2013 Pitchfork nomeouno un dos mellores álbums dos anos 70 e *Rolling Stone* colocouno no númer 441 da súa lista dos 500 mellores álbums de todos os tempos. O disco aparece no libro *1001 Albums You Must Hear Before You Die*. O álbum tamén influenciou a artistas de varios xéneros como Bruce Springsteen, The Fleshtones, Spacemen 3, e Peaches.

## Listaxe de cancións 
## Notas
A Way of Life

***A Way of Life*** é o terceiro álbum de estudio da banda estadounidense de protopunk Suicide, publicado no ano 1988 a través do selo Chapter 22 Records. Posteriormente, un ano máis tarde, tivo unha maior distribución global a través de Wax Trax! Records. O artista visual Stefan Roloff realizou un vídeo musical para a canción "Dominic Christ" e Suicide foi a Europa para promover o disco interpretando o sinxelo "Surrender" para a televisión francesa. No ano 2005 foi remasterizado cunha lixeira remestura de Martin Rev e redistribuído polo subselo de Mute Records Blast First cun disco extra con material ao vivo.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Ninguén coma min

***Ninguén coma min***, co subtítulo ***Autobiografía dun tirano***, é un álbum escrito polo galego Ignacio Chao e ilustrado pola artista catalá Eva Sánchez. Publicouno a editorial pontevedresa Kalandraka, na súa colección "Maremar", en xaneiro de 2020.
Foi escollido para o catálogo White Ravens de 2021 como unha das mellores obras da literatura infantil e xuvenil dese ano.

## Historia e características 
Tras recibir unha mención na XI edición do Premio Compostela de Álbum ilustrado, a obra comercializouse ao mesmo tempo en tres linguas: en galego (lingua orixinal), en castelán -intitulada *Nadie como yo*- e mais en catalán -*Ningú com jo-.*

Trátase dunha "metáfora sobre o poder que, a través da figura dun porco, presenta un tirano que repasa a súa traxectoria vital"; en canto ás ilustracións, consonte a presentación editorial, son "figurativas, cun hábil tratamento cromático e de gran detallismo técnico, xogan co simbolismo dos personaxes -ratas, raposos, monos, voitres- e destacan pola agresividade das escenas humanizadas.".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Ninguén coma min* na páxina web da editorial.
* Recensión no blog Trafegando Ronseis, 19 de xaneiro de 2020.
Casas da Moeda Estatais de Baden-Württemberg

**Casas da Moeda Estatais de Baden-Württemberg** (en alemán: *Staatliche Münzen Baden-Württemberg* –SMBW–) é a denominación da entidade resultante da fusión, en 1998, da Casa da Moeda de Stuttgart e da Casa da Moeda de Karlsruhe, con sedes en senllas localidades do Estado alemán de Baden-Württemberg. 

Tras a fusión, a nova entidade produce arredor do 40 % das moedas alemás do sistema do euro, tanto as de curso legal como as destinadas ao coleccionismo e ao investimento.  

A produción das primeiras moedas comezou xa en xullo de 2013, aínda que todas amosan a data da súa posta en circulación (2014). A repartición entre as cecas foi: 1 céntimo, 10 céntimos e 1 euro, na ceca de Karlsruhe, e o resto de valores na de Stuttgart. Nos anos seguintes, entre 2015 e 2018, as cuñaxes para Letonia centralizáronse na ceca de Stuttgart.   

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Casa de moeda
* Cuñaxe

### Ligazóns externas 
* Sitio web das Casas da Moeda Estatais de Baden Württemberg   
*"Why Gernany has Five State-Owned Mints". En *Coins Weekly*. 1 de febreiro de 2017