Camón mediterráneo

thumb| *Porphyrio porphyrio*
O **camón mediterráneo** é unha ave do xénero *Porphyrio*.

## Características 
Trátase dunha ave cunha lonxitude duns 40-50 centímetros. A súa plumaxe é azul escuro, sendo máis claro na gorxa, pescozo e peito. O peteiro é grande e vermello, estendéndose ata a testa. As patas son vermellas e de longos dedos. As ás infracobertoiras caudais son brancas. Trátase dunha ave ligada a zonas pantanosas e lagoas, preferiblemente con matogueiras e canavais densos e abundantes. Con capacidade para nadar, o seu voo é rápido con abundantes movementos das ás.

## Taxonomía 
O xénero *porphyrio* ten provocado diversos debates. A maior parte das diferenzas radican en diverxencias de tamaño ou cor, de escaso valor debido a notable variabilidade de individuos entre poboacións próximas. De feito, o Museo Nacional de Ciencias Naturais de Madrid conservan dous individuos de principios de século procedentes da albufera de Valencia que pertencen a subespecie africana. Un traballo recente baseado en análises xenéticas ten mostrado que a subespecie ibérica ten un forte parentesco coa subespecie do sueste de Asia (*indicus*), estando moi afastado das subescies máis próximas *poliocephalus* ou *seistanicus*.

### Subespecies 
A complicada xenealoxía dos camóns ten sido explicada por unha orixe parafilética. É dicir, resultado de múltiples eventos de colonización, seguramente da man do home, sobre grandes distancias, dando lugar a diferentes subespecies con diversos graos de parentesco e provocando a extinción doutras. De acordo a algúns autores teñen existido ata 18 subespecies de camóns, catro delas consideradas extinguidas. As subespecies extinguidas foron *p. mantelli* (propia do norte de Nova Zelandia), *p. kukwiedi* (propia de Nova Caledonia), *p. paepae* (propia das Illas Marquesas) e a *p. mcnabi* (propia das Illas da Sociedade). Xeograficamente as dúas subespecies catalogadas máis próximas á subespecie ibérica *porphyrio* son: a subespecie *madagascariensis* caracterizada polo dorso e ás verdosas e a subespecie *poliocephalus* cuxa cabeza é agrisada en vez de azul.

## Distribución 
Na época romana era unha ave frecuente no eido mediterráneo. Así o testemuñan os múltiples mosaicos e xacementos onde se representa a ave. O contexto das representación suxiren que a especie foi domesticada, cun uso puramente ornamental. Ademais diversos autores clásicos coma Diodoro Sículo, Plinio o Vello ou Alexandre de Mindo afirmaban que a especie fóra introducida. Tese refrendada pola ausencia de restos fósiles da especie no mar Mediterráneo. Entre os séculos XVII ata o XIX a especie volveu ser completamente salvaxe, entrando en perigo de extinción no século XX. Para evitar a súa desaparición, leváronse a cabo programas de reintrodución en Portugal, España e Italia. Hoxe en día a subespecie *porphyrio* distribúese polas zonas húmidas da metade sur da Península Ibérica e está presente nas Baleares, Sardeña e Tunisia.
A subespecie *madagascariensis* distribúese por Exipto, mentres que a *poliocephalus* atópase localmente en Turquía, mar Caspio e os vales do Éufrates e Tigris.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Lars Svensson, Killian Mullarney, Dan Zetterstïons: *Guía de Aves: España, Europa y Región Mediterránea*. Ediciones Omega.