Lucy Wills

**Lucy Wills,** nada o 10 de maio de 1888 e finada o 16 de abril de 1964,  foi unha  hematóloga británica, que a fins dos anos 20 e principios dos 30 do século  XX conduciu unha investigación na India sobre a anemia  macrocítica no embarazo. O seu traballo levouna a descubrir un factor nutricional que serviu para previr e curar esas desordes.

## Traxectoria 
As mulleres en Inglaterra recentemente tiveron a posibilidade de converterse en profesionais cara aos anos XIX. Lucy Wills pertenceu a unha xeración que se beneficiou das reformas vitorianas. Asistiu ao Cheltenham Ladies' College, un internado británico pioneiro en formación de mulleres para ciencias e matemáticas. Finalmente graduouse en Botánica e Xeoloxía no Newnham College da Universidade de Cambridge, previo paso pola  London School  of  Medicine  for  Women.

Ao obter o título,  Wills decidiu investigar e ensinar no departamento de Patoloxía da Embarazada do Royal  Free. Alí traballou con  Christine  Pillman , que estivera en  Girton ao mesmo tempo que  Wills estaba en  Newnham, en estudos  metabólicos do embarazo. 

### Investigación na India 
En 1928,  Wills comezou o seu traballo de investigación fundamental na India sobre a anemia  macrocítica no embarazo, unha condición na que os  glóbulos vermellos son máis grandes do normal. A anemia  macrocítica é moi frecuente entre as mulleres máis pobres con deficiencias alimentarias, sobre todo na industria téxtil. A doutora  Margaret  Balfour, do Servizo Médico da India, pedíralle que se unise á investigación sobre a mortalidade materna realizada pola Asociación do Fondo de Investigación da India no Instituto  Haffkine de Bombai, actual  Mumbai. Wills estivo na India entre 1928 e 1933, principalmente no  Haffkine. 

#### Anemia do embarazo 
Wills observou unha correlación entre os hábitos  dietéticos das diferentes clases de mulleres de Bombai e a probabilidade de que sufrisen anemia durante o embarazo. As mulleres musulmás pobres eran as que tiñan tanto unha dieta máis deficiente como unha maior susceptibilidade á anemia. Esta anemia coñecíase entón como "anemia perniciosa do embarazo". Con todo,  Wills puido demostrar que a anemia que observou difería da verdadeira anemia perniciosa,xa que as pacientes non tiñan  aclorhidria, unha incapacidade para producir acedo  gástrico. Ademais, mentres que os pacientes respondían os extractos de fígado crus, non respondían os extractos de fígado "puros" (vitamina  B12) que demostraran tratar a verdadeira anemia perniciosa. Postulou que debía haber outro factor nutricional responsable desta anemia  macrocítica que non fose a deficiencia de vitamina  B12. Durante algúns anos este factor nutricional coñeceuse como o "factor  Wills", e máis tarde demostrouse, na década de 1940, que era o  folato, cuxa forma sintética é o ácido  fólico. 

Wills decidiu investigar os posibles tratamentos nutricionais estudando primeiro os efectos da manipulación da dieta nunha anemia  macrocítica en ratas albinas. Este traballo realizouse nos Laboratorios de Investigación Nutricional do Instituto  Pasteur da India en  Coonoor. As ratas alimentadas coa mesma dieta que as mulleres musulmás de Bombai volvéronse  anémicas, e as embarazadas morreron antes de dar a luz. A anemia das ratas evitouse engadindo fermento ás dietas sintéticas que non contiñan vitamina  B. Este traballo duplicouse posteriormente utilizando monos rhesus, xa que os resultados das ratas víronse embazados por unha infección de piollos que puido nesgar eses resultados. De volta a Bombai,  Wills realizou ensaios clínicos en pacientes con anemia  macrocítica e estableceu  experimentalmente que este tipo podía previrse e curarse con extractos de fermento, cuxa fonte máis barata era  Marmite.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* El factor Wills en Mujeres con Ciencia