Mergullón cincento

miniatura
O **mergullón cincento** ou **mergullón cinsento** (*Podiceps grisegena*) é unha ave acuática migratoria que se encontra en rexións temperadas do hemisferio norte. En Galicia é un invernante raro. O paxaro foi ilustrado nunha placa gravada coloreada a man por François-Nicolas Martinet nas súas ''Planches Enluminées D'Histoire Naturelle*, que se realizaron baixo a supervisión de Edme-Louis Daubenton para que acompañasen o texto de Buffon. Nin na información da placa nin no texto de Buffon se incluía un nome científico para a ave, pero en 1783 o naturalista holandés Pieter Boddaert acuñou para el o nome binomial *Colymbus grisegena* no seu catálogo de *Planches Enluminées*. Seguidamente designouse como localidade tipo Francia. Agora a especie está situada no xénero *Podiceps*, que foi credo polo naturalista inglés John Latham en 1787. O nome do xénero *Podiceps* procede do latín *podicis'', 'ano' e *pés*, 'pé' e fai referencia á situación das patas do animal nunha parte moi traseira do seu corpo. O nome da especie, *grisegena*, vén do latín *griseus*, 'gris, cincento' e de *gena*, 'meixela', e refírese á cor da face do adulto reprodutor.

Os mergullóns son aves acuáticas de medio a gran tamaño con pés de dedas lobuladas en vez de palmadas. O xénero máis espallado é *Podiceps*, con nove especies, unha delas extinta recentemente. O parente máis próximo do mergullón cincento é o mergullón cristado comedor de peixes de Europa e oeste de Asia. É posible que o mergullón cincento orixinalmente evolucionase en Norteamérica e posteriormente se espallase por Europa, onde un cambio na súa dieta na que empezou a incluír máis insectos axudoulle a reducir a competición co seu curmán máis grande. Atopáronse fósiles da especie que datan da metade do Plistoceno en Italia.

O mergullón cincento ten dúas subespecies, a subespecie nominal *P. g. grisegena* de Europa e oeste de Asia, e *P. g. holbollii* (denominada en honra do explorador danés Carl Peter Holbøll) de Norteamérica e leste de Siberia. Os exemplares do leste de Asia teñen peteiros significativamente máis pequenos que as formas americanas, aínda que as diferenzas son demasiado pequenas como para ter que separalas creando un terceiro taxon.

## Descrición 
O mergullón cincento é un mergullón de tamaño medio, máis pequeno que o mergullón cristado de Eurasia e que os mergullóns *Aechmophorus occidentalis* e *Aechmophorus clarkii* de Norteamérica. O adulto da subespecie europea nominal é de 40 a 50&nbsp;cm de longo cunha envergadura alar entre 77 e 85&nbsp;cm de media, e un peso entre 692 e 925&nbsp;g. 
miniatura|esquerda|upright|Adulto da subespecie americana con pitos

A plumaxe de inverno do mergullón de pescozo vermello é máis escura que a doutros mergullóns; o seu píleo cincento escuro é menos definido e fusiónase coa face cincenta, e un zona clara en cuarto crecente que se curva rodeando a face contrasta co resto da cabeza. A parte frontal do pescozo é abrancazada ou gris clara, a parte posterior do pescozo é gris máis escuro, e o amarelo do peteiro é menos obvio que en verán. As plumaxes son iguais que as da raza nominal, aínda que o peteiro do adulto é máis amarelo. A diferenza de tamaño entre os sexos é maior nesta subespecie que na *P. g. grisegena*. As ás son relativamente pequenas e cincentas con plumas secundarias brancas e baten moi rapidamente. e debe facer unha carreira bastante longa sobre a auga para gañar a velocidade que cómpre para levantar o voo. Igual que todos os mergullóns, é un experto nadador; utiliza os pés para propulsarse baixo a auga e cambia de dirección rotando as patas, xa que a súa cola é moi curta para este propósito.

É un dos mergullóns máis vocalizadores durante a estación reprodutora, pero, igual que os seus parentes, é principalmente silencioso o resto do ano. Teñen unha chamada de exhibición alta, queixumenta ou ouleante que soa *uooooh*, que fai un só paxaro ou unha parella a dúo, pola noite ou o día, e a miúdo a cuberto. Poden facer longas secuencias de ata 60&nbsp;notas consecutivas durante os enfrontamentos cantando entre aves territoriais rivais. Tamén fan unha gran variedade de chamadas de tipo grallido, cacarexo, asubío, repenico ou vibración, con moita variación individual. O mellor hábitat reprodutor son as lagoas con peixes, porque teñen abundante comida e outras características axeitadas. A subespecie americana está menos ligada a lugares que teñan unha alta densidade de plantas acuáticas e ás veces reprodúcese en lagos bastante abertos. *P. g. holbollii* reprodúcese en América do Norte en Alasca, oeste e centro do Canadá, e no norte dos Estados Unidos cara ao leste ata Minnesota; en Asia nidifica no leste de Siberia desde a Kamchatka cara ao sur ata Hokkaido e oeste de Mongolia. As aves asiáticas invernan no mar desde Xapón ao mar da China Oriental, e os reprodutores americanos invernan no Pacífico, principalmente desde o sur de Alasca á Columbia Británica (con pequenos continxentes de exemplares que o fan no sur de California), e no Atlántico desde Terra Nova e Labrador a Florida. Algunhas aves permanecen nos Grandes Lagos se están suficientemente libres de xeo. e partes do norte e leste da India.

## Comportamento 
### Reprodución e supervivencia 
[miniatura|Ovo da especie na colección do [Museo de Wiesbaden]]
As parellas de mergullón cincento nidifican illadas, deixando máis de 50&nbsp;m entre un niño e o máis próximo, aínda que se pode dar unha nidificación semicolonial nos sitios máis axeitados, onde ata a 20&nbsp;parellas poden  e nidificar xuntas máis próximas e defender o seu propio territorio linear. As parellas que nidifican nesas colonias fan maiores postas de ovos, que fan eclosión máis cedo na estación e dan lugar a roladas de pitos máis grandes. Defenden o territorio con varias exhibicións de ameaza, incluíndo estender as ás, curvarse e peteirar; A reprodución faise a miúdo en asociación laxa con gaivotas ou outras aves acuáticas coloniais.
miniatura|Polos sobre as costas dos seus pais
Pon normalmente catro ou cinco (pode ser de un a nove) ovos azuis claros ou brancos, de media de 3,4&nbsp;cm de ancho e 5,1&nbsp;cm de lonxitude e un peso duns 30,5&nbsp;g, dos cales o 10% corresponde ao peso da casca. Os dous proxenitores fan quendas para chocar os ovos durante de 21 a 33&nbsp;días ata que fan eclosión os polos cubertos de penuxe e precociais; Os xoves poden ser alimentados polos proxenitores ata 54&nbsp;días despois de emplumar, A rolada de polos pode ser repartida entre os dous proxenitores para que cada un deles se encargue de alimentar só aos polos que lle corresponderon. Isto reparte a demanda de alimentación por igual entre o pai e a nai.

Despois da reprodución os adultos mudan as plumas das ás e quedan temporalmente sen capacidade de voar; a migración comeza unha vez que creceron as plumas de voo. Os lucios poden capturar os polos cando nadan. Como media, por cada adulto, están aínda vivas 0,65 aves novas no cuarto mes de vida, aínda que a taxa de mortalidade dos adultos non se coñece. Intentan evadirse das aves de presa mergullándose baixo a auga. Cando se alimentan, mergúllanse como media durante menos de 30&nbsp;segundos, aínda que os mergullos para fuxir son máis prolongados.) poden ser importantes localmente ou estacionalmente, especialmente para a subespecie americanas, e crustáceos poden constituír ata o 20% da dieta dos mergullóns. As aves que se alimentan na costa a miúdo fan voos para alimentarse a lagos do interior ou a áreas lonxe da costa.
Os reprodutores europeos, que teñen que competir polos peixes coa especie de maior tamaño mergullón cristado, comen unha maior proporción de invertebrados que as subespecies americanas de peteiro máis longo, aínda que ambas as razas comen principalmente peixes en inverno. Se o alimento é escaso, os dous pais poden abandonar ovos que non fixeron eclosión, ou permitir que os pitos máis pequenos morran de fame, aínda que esta última estratexia non parece ser particularmente eficiente para protexer as crías máis vellas.

Igual que outros mergullóns, o mergullón cincento inxire grandes cantidades das súas propias plumas, que permanecen no estómago da ave. Non se sabe cal é a función destas plumas no estómago, aínda que se suxeriu que lle axudan a protexer o seu tracto dixestivo de ósos e outro material duro indixerible. e *P. g. holbollii* é o dobre de numeroso que a raza nominal. A tendencia da poboación non foi cuantificada, pero non se cre que cumpra os criterios de declive (descenso de máis do 30%&nbsp;en dez anos ou tres xeracións) da Lista vermella da IUCN. Por estas razóns, a especie é avaliada como "especie pouco preocupante".

É unha das especies ás que se aplica o *Acordo sobre a Conservación de Aves Acuáticas Migratorias Africano-eurasiático* (AEWA). Os asinantes do acordo deben realizar diversas actividades e estratexias de conservación descritas nun plan de acción detallado. O plan pretende actuar sobre a conservación das especies e hábitats, xestión das actividades humanas, investigación, educación e posta en práctica.

O mergullón cincento foi cazado polos humanos no norte de Europa no Mesolítico e Paleolítico, mais non hai probas de que haxa ningún nivel significativo de caza actualmente. En Norteamérica, está potencialmente ameazado pola contaminación por bifenilos policlorados (PCB) e pesticidas como o DDT, que causa unha redución no éxito reprodutor debido á esterilidade dos ovos e o adelgazamento da casca dos ovos. As áreas reprodutoras poden verse afectadas pola modificación e degradación de lagos e polas alteracións humanas causadas polas actividades acuáticas recreativas humanas. Non hai probas que suxiran que estas ameazas puidesen ter como resultado poñer en risco significativo a poboación global; máis do 70% dos mergullóns cincentos de América do Norte reprodúcense no Canadá, onde a poboación é estable ou está a incrementarse.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
*
*
* Root, Terry Louise. (1988). *Atlas of Wintering North American Birds: An Analysis of Christmas Bird Count Data*. Chicago: University of Chicago Press. .
*
*

### Ligazóns externas 
**Podiceps grisegena*  - USGS Patuxent Bird Identification InfoCenter
*Flicker Field Guide Birds of the World Fotografía
* 
*