Hans Scharoun

**Bernhard Hans Henry Scharoun** , nado en Bremen o 20 de setembro de 1893 e finado en Berlín o 25 de novembro de 1972, foi un arquitecto alemán coñecido por deseñar a sala de concertos da Filharmónica de Berlín e a *casa Schminke* en Löbau. Foi un dos maiores expoñentes da arquitectura orgánica.

## Traxectoria 
miniatura|240x240px|esquerda|Filharmónica de Berlín.
Desde pequeno e tamén na súa etapa escolar en Bremerhaven, xa mostrara interese pola arquitectura. Realizou os seus primeiros deseños á idade de 16 anos, e xa aos 18 presentouse a un concurso para a modernización dunha igrexa.

En 1912 iniciou os estudos de arquitectura na Universidade Técnica de Berlín (naquel entón Königliche Technische Hochschule). Con todo, non chegou a terminar os seus estudos, xa que se alistou voluntario para servir durante a primeira guerra mundial. Traballou xunto co seu mentor Paul Kruchen nun programa de reconstrución da Prusia Oriental.

Ao rematar a guerra estableceuse como arquitecto na cidade de Breslau. Alí desenvolveu os seus primeiros proxectos e organizou varias exposicións, entre elas a primeira exposición do grupo expresionista Die Brücke.

Scharoun constitúe un caso absolutamente singular. Entre 1933 e 1945 envórcase, case obsesivamente, na realización dunha serie de casas unifamiliares, deseñando un total de vinte e seis proxectos. A vivenda unifamiliar constituía unha tipoloxía que apenas interesara a Hans Scharoun antes de 1933 nin lle interesou despois.

A dificultade de acceder a outros encargos ofreceuse como explicación máis habitual, mesmo polo propio Scharou, obviando de feito a existencia de numerosos encargos máis "escuros", como as numerosas residencias militares que construíu en Berlín e Bremerhaven no citado período. Fronte a estes últimos, a vivenda representa un campo de relativa liberdade, que posibilita o establecemento dunha liña de investigación persoal.

Foi nos seus principios expresionista e logo inclinouse cara ao lado racionalista.

## Recoñecementos 
* 1954 - Doutor *honoris causa* pola Universidade Técnica de Berlín.
* 1954 - Premio Fritz Schumacher.
* 1955 - Premio das Artes de Berlín.
* 1958 - Medalla de bronce da Academia Libre das Artes de Hamburgo.
* 1959 - *Großé* *Bundesverdienstkreuz* (Grande Orde do Mérito Federal).
* 1962 - Senador honorífico da Universidade Técnica de Berlín.
* 1964 - Gran Premio do *Bund Deutscher Architekten* (Asociación dos arquitectos de Alemaña).
* 1965 - Doutor *honoris causa* pola Universidade de Roma.
* 1965 - Premio Auguste Perret.
* 1969 - Cidadán honorífico de Berlín.
* 1970 - Premio Erasmus.

De 1955 a 1968 foi presidente da Academia das Artes de Berlín occidental e posteriormente foi presidente honorario. Hans Scharoun foi membro fundador da sociedade berlinesa "Paul Hindemith".

## Galería 

Ficheiro:WeissenhofsiedlungScharoun-pjt.jpg|Edificio residencial, Weissenhof Estate, Stuttgart
Ficheiro:Berlin Philharmonie asv2018-05 img2.jpg|Sala de música de cámara (dereita) e filharmónica de Berlín
Ficheiro:Wroclaw ul.Dembowskiego-PIP.jpg|Obra temperá de Scharoun: Albergue no WuWa-Werkbund de Breslau
Ficheiro:Scharoun, Hans - Theater (Wolfsburg) 1600px.jpg|Obra tardía de Scharoun: teatro de Wolfsburg, aberto en 1973
Ficheiro:Scharoun RomeoJulia-pjt.jpg|*Romeo & Julia*, apartamentos, Stuttgart-Rot (1954–59)
Ficheiro:Scharoun_Salute1.jpg|*Salute*, high-rise apartments, Stuttgart-Fasanenhof (1961–63)
Ficheiro:Scharoun Rauher Kapf Böblingen-pjt.jpg|*Rauher Kapf*, distrito residencial, Böblingen (1965)
Ficheiro:Scharoun Orplid Böblingen-pjt.jpg|*Orplid*, apartamentos, Böblingen (1971)

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bürkle, J. Christoph: *„Hans Scharoun”, Studio Paperback,* Birkhäuser, Basilea, 1993, 
* Genovese, Paolo Vincenzo, *„Hans Scharoun, Scuola a Lünen”*, Testo & Immagine, Turín, 2001.
* Jones, Peter Blundell: *„Hans Scharoun — a monograph”*, 1978, 
* Jones, Peter Blundell: *„Hans Scharoun”*, Londres 1993/1997,  (Hardback)  (Paperback)
* Jones, Peter Blundell; *„Hans Scharoun: Buildings in Berlin”*, 2002, 
* Kirschenmann, Jörg C. und Syring, Eberhard: *„Hans Scharoun”, Taschen Basic Architecture,* Taschen, Colonia, 2004,  
* Bürkle, J. Christoph: *„Hans Scharoun und die Moderne — Ideen, Projekte, Theaterbau”,* Frankfurt am Main 1986
* Janofske, Eckehard: *„Architektur-Räume, Idee und Gestalt bei Hans Scharoun”,* Braunschweig 1984
* Jones, Peter Blundell: *„Hans Scharoun — Eine Monographie”,* Stuttgart 1980
* Kirschenmann, Jörg C. und Syring, Eberhard: *„Hans Scharoun — Die Forderung des Unvollendeten”,* Deutsche Verlags-Anstalt, Stuttgart 1993, 
* Pfankuch, Peter (Hrsg.): *„Hans Scharoun — Bauten, Entwürfe, Texte”,* Schriftenreihe der Akademie der Künste Band 10, Berlín, 1974, Neuauflage 1993, 
* Ruby, Andreas und Ilka: Hans Scharoun. Haus Möller. Colonia, 2004.
* Syring, Eberhard und Kirschenmann, Jörg C.: *„Hans Scharoun — Außenseiter der Moderne”,* Taschen, Colonia, 2004, 
* Wendschuh, Achim (Hrsg.): *„Hans Scharoun — Zeichnungen, Aquarelle, Texte”,* Schriftenreihe der Akademie der Künste Band 22, Berlín, 1993, 
* Wisniewski, Edgar: *„Die Berliner Philharmonie und ihr Kammermusiksaal. Der Konzertsaal als Zentralraum”,* Berlín, 1993