Asemblea Provincial de Estonia

A **Asemblea Provincial de Estonia** ou **Dieta Estatal de Estonia** (en estoniano: *Eestimaa Kubermangu Ajutine Maanõukogu, (Ajutine) Maanõukogu, Eesti Maanõukogu, (Eesti) Maapäev),* tamén chamada a miúdo polo seu nome estoniano ***Maapäev***, foi elixida en maio-xuño de 1917 durante a Revolución Rusa como parlamento provincial (dieta) da Gobernación Autónoma de Estonia. O 28 de novembro de 1917, despois da Revolución de Outubro en Rusia, a Asemblea declarouse a única potencia soberana en Estonia e convocou as eleccións da Asemblea Constituínte de Estonia. Na véspera da ocupación alemá de Estonia durante a Primeira Guerra Mundial, o consello elixiu o Comité de Salvación de Estonia e emitiu a Declaración de Independencia de Estonia o 24 de febreiro de 1918.

## Historia 
[miniatura|[Jaan Poska, comisario da gobernación de Estonia.]]
O 12 de abril de 1917, o Goberno Provisional Ruso emitiu unha orde sobre a autonomía provisional de Estonia. A gobernación de Estonia (agora norte de Estonia) fusionouse coa parte norte de fala estoniana da gobernación de Livonia (agora sur de Estonia) para formar a gobernación autónoma. O Goberno Provisional Ruso decretou que a asemblea provincial se crearía con membros elixidos por sufraxio universal indirecto. As eleccións para os 62 deputados do *Maapäev* celebráronse en varias etapas: os membros que representaban as comunidades rurais foron elixidos en eleccións a dous niveis en maio-xuño, mentres que os representantes da cidade foron elixidos en xullo-agosto de 1917. O proceso electoral viu a creación e reorganización dos partidos nacionais estonianos. Seis partidos estiveron representados na dieta, con tres deputados independentes e dous deputados que representaban as minorías locais de fala alemá e sueca.

## Resultados 
A participación electoral foi relativamente baixa, do 30 %. O sistema electoral para os 62 escanos era moi longo e complicado. Así e todo, propiciou unha distribución equilibrada de deputados entre as zonas urbanas e rurais e ao desenvolvemento do sistema de partidos estoniano. O parlamento estatal constituíuse o 14 de xullo de 1917.

## Consecuencias 
Tras o golpe de estado bolxevique de novembro de 1917 en Petrogrado (San Petersburgo), cando o "Comité Revolucionario Militar Estoniano" bolxevique deu un golpe similar na capital estoniana, Reval (Talín), o *Maapäev* negouse a recoñecer o novo goberno bolxevique. Os bolxeviques intentaron entón disolver o consello. Na súa última reunión, o 15 de novembro de 1917, o *Maapäev* proclamouse a autoridade legal suprema de Estonia ata a convocatoria da Asemblea Constituínte. O Comité de Anciáns foi autorizado a promulgar leis. O consello foi entón disolto pola forza o 26 de novembro polos bolxeviques, o que obrigou aos políticos líderes a pasar á clandestinidade. Nas eleccións á Asemblea Constituínte de principios de 1918, organizadas polos bolxeviques, dous terzos dos votantes apoiaron os partidos que defendían a condición de estado nacional. Os bolxeviques proclamaron inmediatamente as eleccións nulas. O 19 de febreiro de 1918, o Comité de Anciáns do Consello da Terra decidiu proclamar a independencia de Estonia. Para ese propósito, creouse un Comité de Salvación (un comité de tres membros formado polo *Maapäev* como órgano executivo para o momento en que as actividades da Asemblea se visen obstaculizadas) con poderes especiais. O 24 de febreiro, despois de que os bolxeviques abandonasen Talín, e un día antes de que as forzas alemás ocupasen a capital do país, o Comité de Salvación emitiu unha declaración formal de independencia da República de Estonia. 

Tras o final da ocupación alemá de Estonia, o *Maapäev* continuou como lexislatura de Estonia ata 1919.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
### Ligazóns externas