Ramanuja

**Ramanuja**, **Ramanujacharya** ou **Rāmānujā** (|ɽaːmaːnʊdʑɐ|), nado en Sriperumbudur supostamente en 1017 e finado en Sri Rangam en 1137 foi un teólogo e filósofo indio, un dos máis importantes da tradción do Sri Vaishnavism no hinduísmo.

O gurú de Ramanuja foi Yādava Prakāśa, estudoso que formaba parte da tradición monástica do Advaita Vedānta. A tradición Sri Vaishnava afirma que Ramanuja estaba en desacordo co seu gurú e coa non dualista Advaita Vedānta, e pola contra seguiu os pasos dastradicións Tamil Alvārs e os estudosos Nāthamuni e Yamunāchārya. Ramanuja é coñecido por propoñer a subescola de Vishishtadvaita de Vedānta, e os seus discípulos foron autores de textos como Shatyayaniya Upanishad. Ramanuja presentou a importancia epistémica e soteriolóxica do bhakti, ou a devoción a un deus persoal (no seu caso Vishnu) como medio de liberación espiritual. As súas teorías afirman que existe unha pluralidade e distinción entre Ātman (alma) e Brahman (metafísica, realidade última), mentres que tamén afirmou que hai unidade de todas as almas e que a alma individual ten o potencial de darse conta da identidade co Brahman.

## Traxectoria 
Ramanuja naceu na aldea de Sriperumbudur, Tamil Nadu, preto de Chennai. Os seus seguidores no Vaishnava escribiron haxiografías, algunhas delas realizadas séculos despois da súa morte, que a tradición considera verdadeiras.

As haxiografías tradicionais afirman que Ramanuja tivo como nai a Kānthimathi e como pai a Asuri Kesava Somayāji. Sitúan a súa vida entre 1017 e 1137, o que supón unha lonxevidade de 120 anos. Estas datas son cuestionadas por estudosos modernos en base a rexistros nos templos e a literatura rexional dos séculos XI e XII fóra da tradición Sri Vaishnava, e suxiren que puido vivir entre 1077 e 1157.

Ramanuja casou, mudouse a Kānchipuram e estudou nun mosteiro Advaita Vedānta con Yādava Prakāśa como gurú. Ramanuja e o seu gurú estaban en desacordo con frecuencia na interpretación dos textos védicos, particularmente o Upanishad. Ramanuja e Yādava Prakāśa separáronse e posteriormente Ramanuja continuou os seus estudos pola súa contra. Porén, algúns haxiógrafos afirman que o cadáver de Yamunāchārya se ergueu de xeito milagroso e nomeou a Ramanuja como o novo líder da seita de Sri Vaishnava antes liderada por Yamunāchārya. Non obstante, Katherine Young indica que a evidencia histórica de se Ramanuja mantivo unha vida matrimonial ou se renunciou a esta para ser monxe é incerta.

Ramanuja converteuse en sacerdote do templo de Varadharāja Perumal (Vishnu) en Kānchipuram, onde ensinou que o moksha (liberación do *samsara*) se consegue non coa metafísica, *nirguna* Brahman, senón coa axuda dun deus persoal, *saguna* Vishnu.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
* 
*
*
* 
* 
* 
* 
* 
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

### Ligazóns externas 
* Biography and works, The Internet encyclopaedia of Philosophy
* Biography of Ramanuja, *Sanskrit.org*
* Rāmānuja Biography, Surendranath Dasgupta, 1940
* Rāmānuja Literature, Surendranath Dasgupta, 1940
* Bibliography of Ramanuja's works, Item 637 , Karl Potter, University of Washington
* Sri Bhashya: 's commentary on Vedanta Sutras , translated By George Thibaut (1904)
* Ramanuja.org