open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Margot Robbie

**Margot Elise Robbie**, nada en Dalby, Queensland o 2 de xullo de 1990, é unha actriz australiana de cinema e televisión. Robbie comezou a súa carreira en filmes independentes australianos a finais da década do 2000. Posteriormente, formaría parte da serie de televisión *Veciños* (2008–2011), coa que gañou dous nomeamentos ós Premios Logie.

Despois de mudarse ós Estados Unidos, Robbie protagonizou a serie de ABC *Pan Am* (2011–2012). No 2013, fixo o seu debut na gran pantalla no filme de Richard Curtis *About Time* e protagonizou o drama biográfico de Martin Scorsese *The Wolf of Wall Street*. No 2015, Robbie co-protagonizou a comedia romántica *Focus* e apareceu no drama sobre a segunda guerra mundial *Suite Française*. No 2016, interpretou a Jane Porter no filme de acción e aventuras *A lenda de Tarzán* e a Harley Quinn no filme de superheroes *Escuadrón Suicida*.

## Filmografía 
### Cine 
### Televisión 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Voo 431 de Kenya Airways

O **voo 431 de Kenya Airways** era un voo regular internacional de pasaxeiros entre as cidades de Abidjan, Lagos e Nairobi, operado por un Airbus A310-300, que se esnafrou no mar fronte a costa de Costa do Marfil o 30 de xaneiro de 2000, pouco despois de engalar no Aeroporto Port Bouet, en Abidjan. Había 179 persoas a bordo do avión, das cales 169 eran pasaxeiros. Só houbo dez superviventes. Foi o primeiro accidente con vítimas mortais de Kenya Airways e o peor dun Airbus A310. un experimentado oficial con 11&nbsp;636 horas de voo, 1&nbsp;664 delas nun Airbus A310. Cualificouse como piloto de A310 o 10 de agosto de 1986 e tamén podía voar Boeing 737-300, Boeing 737-200, Fokker 50 e Fokker 27, ademais de varios avións máis pequenos. O primeiro oficial era Lazaro Mutumbi Mulli, de 43 anos, que tiña 7&nbsp;295 horas de voo, 5&nbsp;768 nun A310. Ámbolos dous pilotos realizaran catro aterraxes e catro engalaxes con ese modelo de avión no aeroporto de Abidjan.

## Accidente 
O voo saíu de Nairobi como o Voo KQ430, e debería aterrar en Abidjan tras unha escala en Lagos. Ese día, despois de aprazar a parada en Lagos, o voo continuou directamente cara a Abidjan debido ás pobres condicións meteorolóxicas locais. Os ventos harmattan que sopraban cara ao sur dende o Sáhara fixeron que o ceo de Lagos se volvese infrecuentemente nubrado e todas as aterraxes ao seu aeroporto suspendéronse ese día. Tras unha escala de tres horas, o avión engalaou cara a Lagos ás 21:08 GMT e esnafrouse no océano Atlántico, a 2 quilómetros ao leste do aeroporto un minuto despois de saír.

## Notas
Voo 611 de China Airlines

O **voo 611 de China Airlines** era un voo regular de pasaxeiros entre o antigo Aeroporto Internacional Chiang Kai-shek (hoxe en día aeroporto internacional de Taiwán Taoyuan), en Taiwán, e o aeroporto internacional de Hong Kong. O 25 de maio de 2002 o Boeing 747-209B que operaba a ruta desintegrouse no aire debido a reparacións defectuosas, e estrelouse no estreito de Taiwán a 43&nbsp;km ao nordés das illas Penghu, dous minutos despois da engalaxe. Morreron as 225 persoas que ían a bordo. A rotura no aire foi causada por unhas reparacións mal realizadas 22 anos antes. En 2018 aínda era o peor accidente de aviación ocorrido en Taiwán.

O accidente foi particularmente preocupante para o particularly disturbing to the public as the Taipei–Hong Kong route was among the most heavily traveled international air routes in the world; it was so profitable that it was even referred to as the "Golden Route."

## Accidente 
O avión engalou ás 15:08 local time (07:08 UTC) e tiña que chegar a Hong Kong ás 16:28 HKT (08:28 UTC). A tripulación estaba formada polo capitán Ching-Fong Yi de 51 anos, o primeiro oficial Yea Shyong Shieh de 52, e o enxeñeiro de voo Sen Kuo Chao de 54. Os tres pilotos tiñan  moita experiencia, o capitán e o primeiro oficial tiñan máis de 10 000 horas de voo, e o enxeñeiro tiña máis de 19 100 horas.

Ás15:16 o aviónfoi autorizado a trepar ao nivel de voo 350 (uns 11 000 m). Ás 15:33 o avión desintegrouse no aire e perdeuse o contacto.

Chang Chia-juch, o viceministro taiwanés de Transporte e Comunicacións, dixo que dous avións de Cathay Pacific na zona recibiron sinais do indicador-localizador de emerxencia do aparello accidentado. Os 206 pasaxeiros e 19 tripulantes a bordo morreron.

## Notas
Voo 541 de Air Philippines

O **voo 541 de Air Philippines** era un voo regular doméstico operado por Air Philippines dende o Aeroporto Internacional Ninoy Aquino en Manila ata o Aeroporto Internacional Francisco Bangoy en Davao City, Filipinas. O 19 de abril de 2000 o Boeing 737-2H4 que operaba o voo esnafrouse en Sámal, Davao do Norte, mentres se aproximaba ao aeroporto, matando os 124 pasaxeiros e 7 tripulantes a bordo do aparello. É o peor accidente aéreo ocorrido en Filipinas e o segundo peor dun Boeing 737-200, tras o voo 091 de Mandala Airlines que se estrelou cinco anos despois.

## Accidente 
O avión, un Boeing 737-2H4 con rexistro RP-C3010, anteriormente pertenceu a Southwest Airlines e foi entregado en febreiro de 1978. Air Philippines mercouno 20 anos despois.

O 19 de abril de 2000, o voo 541 de Air Philippines, con 131 pasaxeiros e tripulantes, deixou Manila ao redor das 5:30 a.m., voando cara Davao City, no sueste de Mindanao, a unhas 600 millas de Manila.

Durante a súa aproximación ao aeroporto ao redor das 7:00 a.m., un DC-9 de Cebu Pacific estaba na pista preparándose para saír cara Cebú. Pouco despois o voo 541 comezou un circuíto de espera voando a través de nubes baixas, mentres agardaba a que avión na pista engalase. Mentres realizaba o circuíto o aparello golpeou contra un cocoteiro a 500 pés sobre o nivel do mar e esnafrouse a poucas millas ao oeste do aeroporto. O avión incendiouse e desintegrouse sen que houbese superviventes.

## Consecuencias 
Habitantes da illa dixeron que o avión estaba voando a baixa altura e golpeou un cocoteiro, que arrincou parte da súa á. Dixeron que intentou subir cos motores a plena potencia, pero non foi capaz e esnafrouse. O avión desintegrouse e incendiouse cando caeu nun bosque de cocoteiros. Traballadores do aeroporto dixeron que había brétema no momento do accidente.

O aeroporto internacional de Davao non tiña un equipamento completo para aterraxes instrumentais, e as ateraxes visuais suspendéranse temporalmente antes do accidente.

## Notas
Serra Nevada de Santa Marta

miniatura|250px|A serra dende o espazo.
miniatura|250px|Serra Nevada de Santa Marta.
A **Serra Nevada de Santa Marta** é o sistema montañoso litoral máis alto do planeta; situado ó norte de Colombia que constitúe en por si mesmo un sistema illado dos Andes, sobre a costa Caribe de Colombia. É a formación montañosa litoral máis alta do mundo, a cal se eleva abruptamente dende as costas do mar Caribe até acadar unha altura de 5.775 metros nos seus picos nevados, situados a tan só 42 quilómetros deste, poden observarse claramente dende as cidades máis achegadas.

Cunha superficie aproximada de 17.000 km², é a montaña máis alta de Colombia, illada da cordilleira dos Andes polo sistema de vales que forman os ríos Cesar e Ranchería. O seu pico máis alto é o Pico Cristóbal Colón.

A Serra Nevada de Santa Marta forma parte do Parque nacional natural Serra Nevada de Santa Marta e do Parque Nacional Natural Tayrona, os cales son administrados polo Ministerio do Medio Ambiente. Atópase entre os departamentos de Magdalena, La Guajira e o Cesar, no Caribe colombiano.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ciudad Perdida
Kazuyoshi Miura

, a miúdo simplificado como **Kazu** (alcumado ***King Kazu***), nado o 26 de febreiro de 1967, é un futbolista xaponés, que xoga como dianteiro no Atletico Suzuka, da Japan Football League, cedido polo Yokohama FC, da J1 League

Xogou coa selección xaponesa e foi o primeiro xaponés en recibir o premio Futbolista Asiático do Ano no ano 1993, un premio outorgado cada ano pola Confederación Asiática de Fútbol. Con 40 tempadas como profesional ostenta o récord de lonxevidade profesional dun futbolista.

## Traxectoria
No presente xoga para o Yokohama FC na segunda división da J. League. Kazu, que se fixo famoso no Xapón o mesmo ano do lanzamento da J. League en 1993, é considerado a primeira superestrela xaponesa de fútbol.
## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Datos do xogador en national-football-teams.com
Guainía

**Guainía** (da lingua yurí: "Terra de moitas augas") é un dos 32 departamentos de Colombia que se atopa no leste do país na rexión amazónica colombiana. Antigamente era unha comisaría, pero dende 1991 é oficialmente un departamento. A súa capital é Inírida.

## Demografía 
### Composición étnica 
* Indíxenas (64,81%)
* Mestizos e brancos (34,13%)
* Afrocolombianos (1,06%)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
La Guajira

**La Guajira** (en wayuu: Wajiira) é un dos 32 departamentos de Colombia. Atópase no nordeste do país, na rexión natural Caribe, e limita polo norte e polo oeste co mar Caribe, polo leste con Venezuela e polo sur co departamento do Cesar e Magdalena. A súa capital é Riohacha.

O departamento está illado do resto do país pola Serra Nevada de Santa Marta. A temperatura media está entre 27 e 30&nbsp;°C, e o o clima é o máis seco do país.

A poboación, concentrada na banda oriental do departamento, é mestiza ou indíxena - o DANE estima que o 45% son indíxenas, habitantes das 11 reservas alí existentes. O 14,8% da poboación é afrocolombiana. 

## Demografía 
### Composición étnica 
* Indíxenas (44,9 %)
* Mestizos e brancos (40,3 %) 
* Afrocolombianos (14,8 %)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pobo wayuu
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Guaviare

**Guaviare** é un dos 32 departamentos de Colombia e atópase na rexión amazónica colombiana. Foi creado o 4 de xullo de 1991 pola nova Constitución Política de Colombia. Até ese día era un territorio nacional con carácter de Comisaría, a cal fora segregada da daquela tamén "Comisaría del Vaupés", o 23 de decembro de 1977.

## Demografía 
### Composición étnica 
* Mestizos e brancos (90,09%)
* Afrocolombianos (5,86%)
* Indíxenas (4,05%)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Mártires de Sofán

Coñécese como as **mártires de Sofán** ás catro labregas abatidas a tiros por axentes de Garda Civil na parroquia de Sofán do concello de Carballo, o 16 de febreiro de 1919.

## Antecedentes
A Xunta Local de Sanidade e o Concello clausuraron o cemiterio vello de Sofán en novembro de 1918, pero os veciños seguiron enterrando os seus mortos clandestinamente. O domingo 16 de febreiro de 1919 van dar sepultura ao neno de catro anos Jesús Loureiro González. A Garda Civil intentou parar a comitiva fúnebre disparando indiscriminadamente contra os veciños, resultando asasinadas catro mulleres, Josefa Bolón Mato, María Caamaño Pallas, Carmen Veira Souto e María Serrano Paz, e varios feridos. Tralo incidente celebráronse mitins para protestar polo ocorrido, que tivo moita repercusión entre as organizacións agraristas e na prensa.

## Véxase tamén
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos
*Sofán, Carballo

### Ligazóns externas
* *A masacre de Sofán segue no recordo 90 anos despois*, nova en *La Voz de Galicia* o 19 de febreiro de 2009.
* *Unha homenaxe que demorou cen anos* , nova en *Sermos Galiza* o 17 de febreiro de 2019.
Huila

**Huila** é un dos 32 departamentos de Colombia e atópase na rexión natural andina. A súa capital é Neiva, considerada como unha das cidades máis importantes do sur de Colombia. Foi creado pola lei 46 do 29 de abril de 1905, constituído pola provincia de Neiva e a do sur, pertencentes ó antigo Estado Soberano do Tolima. O 15 de xuño do mesmo ano, iniciou a súa vida independente baixo a administración do doutor Rafael Puyo Perdomo.

A superficie do departamento é de 19&nbsp;890&nbsp;km2 que representa tan só un 1,74% da superficie total do país. De acordo co DANE, posúe unha poboación estimada de 1&nbsp;168&nbsp;910 habitantes; atópase dividido en 37 concellos, así como numerosos casaríos e sitios poboados.

## Demografía 
### Composición étnica 
* Mestizos e brancos (98,43%) 
* Indíxenas (1,11%)
* Afrocolombianos (0,46%)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Piaxe, A Pena, Negreira

**Piaxe** é un lugar da parroquia da Pena no concello coruñés de Negreira, na comarca da Barcala. Tiña 33 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Galego de Estatística, dos cales 16 eran homes e 17 tantos mulleres. Estes datos reflicten un progresivo descenso nos últimos anos, cando tiña 44 habitantes en 2010 e 52 en 2005.

## Lugares e parroquias
### Lugares da Pena
### Parroquias de Negreira
Accidente de Sondika

O **accidente de Sondika**, ou **voo 610 de Iberia**, foi un accidente aéreo ocorrido o día 19 de febreiro de 1985 cando un Boeing 727-200, que voaba do Aeroporto de Madrid-Barajas ao Aeroporto de Bilbao, chocou contra unha antena de televisión no cumio do monte Oiz antes de aterrar no Aeroporto de Bilbao. Os 141 pasaxeiros e 7 tripulantes a bordo morreron no accidente.

## Avión
O aparello sinistrado era un Boeing 727-256 (un 727 con tres motores Pratt & Whitney JT8D-9A con capacidade para 189 pasaxeiros) rexistrado como EC-DDU. O avión estaba bautizado como "Alhambra de Granada".

## Accidente 
O voo 610 saíu do Aeroporto de Madrid-Barajas ás 08:47 CET e agardábase que aterrase en Bilbao ás 09:35. 

Ás 09:09 a tripulación recibiu permiso para descender ao nivel de voo de 4 300&nbsp;pés (1 310 m), e ás 09:16 o primeiro oficial estableceu contacto coa torre do aeroporto de Bilbao. Entón o controlador deu permiso para que o avión continuase o descenso: "Iberia 610, pode continuar descenso para aproximación ILS a Bilbao, pista 30, o vendo é de 100 graos 3 nós, QHN 1025, e nivel de transición 70". A tripulación repetiu a información transmitida e despois diso o controlador ofreceulles unha aproximación directa. Porén, o capitán rexeitouna, elixindo un plan de aproximación stándar. Ás 09:22 a tripulación informou do pasao polo VOR de Bilbao a unha altura de of 7 000 pés (2 100 m), chegando ao punto de inicio da aproximación. A tripulación obtivo permiso para descender a unha altura de 5 000 pés (1 500 m). Esta foi a derradeira transmisión de radio do voo 610.

Ás 09:25 mentres descendía para realizar a manobra de aterraxe, o avión colisionou coa súa á esquerda contra unha antena de Euskal Telebista no monte Oiz, a unha altitude de 1 023 metros. Coa á cortada o avión voou fóra de control ao longo dun quilómetro e esnafrouse contra o terreo deslizándose pola ladeira noroeste do monte e morrendo os 148 ocupantes do aparello.

## Causa 
A investigación determinou como causas fundamentais do accidente a excesiva confianza no sistema de alerta de altitude, así como unha incorrecta interpretación dos seus avisos, ademais dun posible erro na lectura do altímetro por parte da tripulación cando voaban por debaixo dunha altura segura. Tamén se considerou como factor que contribuíu ao accidente a néboa que cubría a zona nese intre.

## Notas
Cruz de Occitania

miniatura|120px
miniatura|133x133px|Antiga Cruz de Occitania.
A **cruz de Occitania** - tamén chamada **cruz Occitana**, **cruz de Languedoc**, **cruz de Forcalquier** e **cruz de Tolosa** - é o símbolo de **Occitania**. Utilizouse por vez primeira como tal, probablemente, no escudo de armas dos condes de Forcalquier (Provenza), e logo polos condes de Tolosa no territorio tradicional de Languedoc. Máis tarde estendeuse a outras provincias de Occitania como Provenza, Güiena, Gascuña, Delfinado, Auvernia e Lemosín. Unha cruz occitana amarela con fondo vermello, xunto a unha estrela de sete puntas de ouro da Félibrige, constitúen hoxe en día o pavillón de Occitania. Tamén se pode atopar nos emblemas de Mediodía-Pireneos, Languedoc-Rosellón, Altos Alpes e o Val de Arán, entre moitos outros, así como en cemiterios e en cruceiros de camiños.

A Cruz de Occitania é tecnicamente descrita como unha "tricúspide, baleira e pometeada de ouro", isto é, unha cruz curvilínea cuxos brazos rematan en tres puntas, representada unicamente polo seu contorno e rematada en círculos recheos.

Entre os especialistas aínda é obxecto de controversia se a súa primeira aparición no territorio occitano se rexistra no Languedoc ou na Provenza.
Lingua chuuk

O **chuuk**, **chuukés** ou **trukés** é unha lingua trúkica da familia austronesia falada principalmente nas illas de Chuuk nas Illas Carolinas da Micronesia. Tamén posúe falantes en Pohnpei e Guam. Estímase que hai arredor de 48,200 falantes desta lingua na Micronesia.

## Fonoloxía
O chuuk posúe a característica pouco común de iniciar as palabras con consoantes xeminadas (dobres). O antecesor común das linguas micronesias occidentais crese que tamén tiña esta característica, mais a maioría dos descendentes modernos perdérona.

*Truk* e *chuuk* son diferentes ortografías, e ambos, o antigo *tr* e o actual *ch* transcriben o son //.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Chuuk no Ethnologue
* Chuukese Wordlist at the Austronesian Basic Vocabulary Database()
* Howard, Jocelyne. "CHUUKESE TRANSLATIONS." () Universidade de Hawai.
* Kaipuleohone have archive materials for Chuukese including written materials, audio recordings, and additional .
Castro dos Gafos

**Castro dos Gafos** ou **Coto dos Mouros** é un castro de cumio fortificado situado no monte de Valón en Ferrol.

Está situado na ladeira do monte de Valón, no acceso aos vales de Serantes e Doniños. O castro é un recinto de forma irregular cunha extensión das defensas de case 300 metros. Ten dobre liña defensiva separa por un foxo de menos de 2 metros. No interior do castro foron construídos nos inicios de 1800 edificios para a defensa de Ferrol.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castros de Galicia
* Cultura castrexa
* Arco Ártabro

### Ligazóns externas 
* Castro dos Gafos  .
Primuláceas

**Primulaceae**, as **primuláceas**, son unha familia de plantas fanerógamas anuais ou perennes (raramente matas) pertencente á orde Ericales, con 22 xéneros que inclúen coñecidas plantas de xardín, como as prímulas e flores silvestres, unhas 800 especies cosmopolitas, a maioría das rexións temperadas e frías do hemisferio boreal, moitas de montaña e outras acuáticas.

## Descrición 
Caracterízanse polas súas follas simples, opostas, verticiladas, en roseta verdadeira ou falsa. Flores hermafroditas, case sempre actinomorfas ou cigomorfas, xeralmente pentámeras, gamopétalas, de ovario desenrolado por enriba dos verticilos ou en ocasións por debaixo, unilocular, con placentación basal, con heterostilia; solitarias ou en umbelas sobre un escapo. Froitos en cápsula ou pixidio.

## Subfamilias 
* *Maesoideae* 
* *Myrsinoideae*
* *Primuloideae*
* *Theophrastoideae*

## Xéneros 
dereita|miniatura|170x170px|*Dodecatheon*
* *Androsace L. - Follas en roseta.*
* *Bryocarpum* Hook. f. & Thomson
* *Centunculus*
* *Cortusa* L.
* *Dionysia* Fenzl.
*  *Dodecatheon* L.
* *Douglasia* Lindl.
* *Hottonia* L.
* *Kaufmannia* Regel.
* Prímula L. *prímula*, follas en falsa roseta, flor actinomorfa.
* *Samolus* L.
* *Soldanella* L.
* *Vitaliana* Sesl.

Os seguintes xéneros incluídos tradicionalmente na familia *primulaceae*, deberían, segundo Källersjö et al. (2000), pertencer á familia Myrsinaceae:
* *Anagallis*  follas opostas, froito en pixidio.
** *Anagallis arvensis* L., murage; dereita|miniatura|131x131px|*Anagallis arvensis*
** *Anagallis crassifolia* Thore; dereita|miniatura|133x133px|*Lysimachia nummularia*
** *Anagallis foemina* Miller; 
** *Anagallis minima* (L.) E. H. L. Krause, 
** *Anagallis monelli* L., 
** *Anagallis tenella* (L.) L.
* *Ardisiandra* Hook. f.
* *Asterolinon*
** *Asterolinon linum-stellatum* (L.) Duby
* *Coris*
** *Coris monspeliensis* L., 
** *Coris hispanica*
* Cyclamen  *ciclame*
** *Cyclamen balearicum* Willk., pamporcino.
* *Glaux*
** *Glaux maritima* L., en saladares.
* *Lysimachia*
* *Pelletiera* A. St.-Hil.
* *Trientalis* L.

## Sinonimia 
* *Aegicerataceae* Blume
* *Anagallidaceae* Batsch ex Borkh.
* *Ardisiaceae* Juss.
* *Coridaceae* J. Agardh
* *Embeliaceae* J. Agardh
* *Lysimachiaceae* Juss.
* *Maesaceae* Anderb. et al.
* *Myrsinaceae* R. Br., nom. cons.
* *Samolaceae* Raf.
* *Theophrastaceae* D. Don, nom. cons.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Espermatófita
* Perenne
* Ericales
### Ligazóns externas 
* *Primulaceae* na USDA 
* *Primulaceae* (RBG Kew)
* *Primulaceae* en Topwalks
* *Primulaceae* en APWeb
Magdalena, Colombia

**Magdalena** é un dos 32 departamentos de Colombia. Foi un dos orixinais nove estados que conformaron os Estados Unidos de Colombia. Está ó norte do país, na rexión Caribe colombiana. A capital do departamento é Santa Marta. O departamento toma o nome do río Magdalena. Polo norte limita co mar Caribe, polo sur co departamento de Bolívar, polo leste cos departamentos de Cesar e La Guajira, e polo oeste cos departamentos de Atlántico e Bolívar. O seu territorio abrangue unha superficie de 23&nbsp;188&nbsp;km².

## Demografía 
### Composición étnica 
* Mestizos e brancos (90,46%) 
* Afrocolombianos (8,46%)
* Indíxenas (1,07%)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Boehringer Ingelheim

**C.H. Boehringer Sohn AG & Ko. KG** é a empresa pai de **Boehringer Ingelheim GmbH**, a cal foi fundada en 1885 por Albert Boehringer en Ingelheim am Rhein, Alemaña. O grupo Boehringer Ingelheim é unha das 20 principais empresas farmacéuticas do mundo. A súa sede en Ingelheim manexa globalmente con 146 afiliados e máis que 47&nbsp;700 empregados. As principais divisións da empresa  son: enfermidades respiratorias, metabolismo, immunoloxía, oncoloxía e enfermidades do sistema nervioso central. Boehringer Ingelheim é un membro pleno da Federación Europea de Asociacións e Industrias Farmacéuticas EFPIA. O logo corporativo de Boehringer Ingelheim representa un esquema estilizado da sección central do palacio imperial de Carlomagno.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Meta, Colombia

**Meta** é un dos 32 departamentos de Colombia. Atópase na rexión central do país, e a súa capital é a cidade de Villavicencio, o principal centro urbano da Orinoquía colombiana e a tan só 89,9 quilómetros ó sur de Bogotá, a capital do país. O departamento do Meta é un dos máis extensos de Colombia, cunha área de 85&nbsp;770&nbsp;km², que equivalen ó 7,5% do territorio nacional, e posúe unha gran riqueza hídrica por mor dos numerosos afluentes do río Orinoco que cruzan o departamento e que nacen na Cordilleira Oriental.

## Demografía 
### Composición étnica 
* Mestizos e brancos (96,1%) 
* Afrocolombianos (2,6%)
* Indíxenas (1,3%)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Saeward de Essex

**Sæward** foi o rei cotitular do reino de Essex desde c. 616 ata c. 623 xunto co seu irmán Seaxred após a morte do seu pai Sæberht.

## Traxectoria 
O seu pai convertérase ao cristianismo en 604.  Despois da súa morte os reis reprimiron a relixión cristiá en prol da relixión inglesa indíxena, permitindo a adoración dos deuses nacionais do seu pobo. Desterraron a Melito, bispo de Londres, do reino despois de que refusou darlles o pan sacramental.

En c. 623 Sexred, Sæward e o seu irmán morreron nunha batalla contra as forzas de Wessex. Non se sabe seguro se o seu fillo Sigeberht que o sucedeu se corresponde co seu sucesor Sigeberht o Pequeno ou o posterior Sigeberht o Bo.
Departamento de Nariño

**Nariño** é un dos 32 departamentos de Colombia. Atópase no suroeste do país, na rexión natural do Pacífico, facendo fronteira con Ecuador e a carón do océano Pacífico. A súa capital é Pasto. O departamento recibe o seu nome do prócer da independencia e presidente Antonio Nariño.

Nariño presenta unha xeografía diversa e clima variado segundo as altitudes: caloroso na chaira do Pacífico e frío na parte montañosa, onde vive a maior parte da poboación, situación que se repite en sentido norte-sur. O departamento é esencialmente agrícola e gandeiro.

## Demografía 
### Composición étnica 
* Mestizos e brancos (66,5 %)
* Afrocolombianos (17,8 %)
* Indíxenas (15,7 %)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Putumayo

**Putumayo** (en ) é un dos 32 departamentos de Colombia. Atópase ó suroeste do país, ó norte das fronteiras con Ecuador e o Perú. Polo norte atópanse os departamentos de Cauca e Caquetá, polo oeste o departamento de Nariño e polo leste o departamento do Amazonas. O territorio do departamento é parte ademais da rexión amazónica colombiana. Ten unha superficie de 24&nbsp;885&nbsp;km². A capital é a cidade de Mocoa.

## Demografía 
### Composición étnica 
* Mestizos e brancos (78,0 %) 
* Indíxenas (18,3 %)
* Afrocolombianos (3,7 %)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Quindío

**Quindío** é un dos 32 departamentos de Colombia. A súa capital é Armenia. Atópase na rexión natural andina, forma parte do eixo cafeteiro e da rexión paisa, o cal se fai evidente ó visitar un dos parques máis atractivos de Colombia, o Parque do Café.

Limita polo norte con Risaralda, polo sur e polo leste con Tolima, polo oeste con Valle del Cauca.

## Demografía 
### Composición étnica 
* Mestizos e brancos (97,92 %)
* Afrocolombianos (2,46 %)
* Indíxenas (0,41 %)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Suso Bahamonde

**Suso Bahamonde**, nado na Coruña en 1978, é un escritor galego.

## Traxectoria 
Instalado na Costa da Morte, foi membro do Batallón Literario da Costa da Morte. Tamén fundou o grupo poético musical The Inversos onde mesturaban poesía e rock, e onde el se encargaba da voz e as letras.

Publicou en 2001 o poemario *Óxido nas flores da tarde* en Letras de Cal. Colaborou en *Dorna*. En 2012 obtivo o accésit do Certame de Microrrelatos da Lonxa Literaria de Moaña polo relato "1985, verán". En 2014 publicou o poemario *Expansión* que fora finalista no I Certame de Poesía Ardeiro. No 2019 publicou o poemario *Caída*. En 2021 fixo a súa primeira incursión na narrativa co libro de relatos, *Instrucións para matar un oso*.

## Obra 
### Poesía 
* *Óxido nas flores da tarde*, 2001 (Ed. Letras de Cal).
* *Expansión*, 2014 (Didot Editorial).
* *Caída*, 2019 (M Editora).

### Narrativa 
* *Instrucións para matar un oso*, 2021 (Editorial Belagua).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bahamonde, Suso. Escritor
Risaralda

**Risaralda** é un dos 32 departamentos de Colombia. Conta cunha poboación de 957&nbsp;250 habitantes. A capital é Pereira, onde vive o 49% da súa poboación total e os principais concellos son Dosquebradas, Santa Rosa de Cabal e La Virginia.

## Demografía 
### Composición étnica 
* Mestizos e brancos (92,05 %) 
* Afrocolombianos (5,07 %)
* Indíxenas (2,88 %)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
CMBFAST

Na Cosmoloxía física, **CMBFAST** é un código de programación, escrito por Uros Seljak e Matias Zaldarriaga, para calcular as anisotropías do fondo cósmico de microondas. Foi o primeiro código en conseguilo de xeito eficiente, reducindo o tempo de computación de varios días a meros minutos. Para isto, implemetou unha nova técnica semi-analítica que deron en chamar liña-de-visión ("line-of-sight").

## Véxase tamén
### Bibliografía
* U. Seljak; M. Zaldarriaga (1996). "A line-of-sight integration approach to cosmic microwave background anisotropies". Astrophys. J. 469: 437–444. [ arXiv:astro-ph/9603033]. Bibcode:1996ApJ...469..437S. doi:10.1086/177793.
### Ligazóns externas
* CMBFAST  no sitio do proxecto LAMBDA da NASA.
Leopoldo II de Habsburgo

**Leopoldo II de Habsburgo**, nado en Viena o  de finado o 1 de marzo de 1792, foi arquiduque de Austria (desde o seu nacemento) e gran duque de Toscana (1765-1790), e emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico, e rei de Hungría e de Bohemia (1790-1792) ao falecer o seu irmán Xosé II. 

## Traxectoria 
[esquerda|miniatura|285x285px|Leopoldo II (esquerda) co seu irmán [Xosé II de Habsburgo, en 1769.]]
Leopoldo de Habsburgo-Lorena foi fillo dos emperadores María Tareixa I de Austria e Francisco I. 

Durante o seu breve reinado sufocáronse as sublevacións que tiveron lugar en Hungría e a actual Bélxica. Asinou a paz de Sistova en 1791, que puxo fin ao conflito cos turcos, e acordou con Frederico Guillerme II de Prusia unha alianza contra a Francia revolucionaria. A posible expansión da revolución francesa resultaba para el unha dobre ameaza, no seu carácter de monarca absoluto e irmán de María Antonieta, raíña de Francia. A pesar diso, opúxose a unha intervención armada en Francia.

### Matrimonio e fillos 
[esquerda|miniatura|212x212px|María Luísa de Borbón, esposa de Leopoldo II, nun retrato de [1770 por Mengs.]]
Casou coa infanta María Luísa de Borbón (1745-1792), filla de Carlos III de España e María Amalia de Saxonia.Este matrimonio resultou ser sumamente prolífico, pois tiveron 16 fillos, dos cales 14 chegaron a nacer vivos e alcanzaron a madurez.
* **María Tareixa** (1767-1827), casada con Antonio, Rei de Saxonia. Tivo catro fillos.
* **Francisco II** (1768–1835), chegaría a ser Emperador de Austria. Tivo doce fillos.
* **Fernando III** (1769–1824), Gran Duque de Toscana. Tivo seis fillos.
* **María Ana** (1770-1809). Abadesa do convento teresiano de Praga. Non tivo descendencia. 
* **Carlos** (1771–1847), vencedor da Batalla de Aspern-Essling. Tivo sete fillos.
* **Alexandre Leopoldo** (1772-1795), Nádor de Hungría. Morreu solteiro. Non tivo descendencia. 
* **Alberte** (1773-1774). Morreu na infancia.
* **Maximiliano** (1774-1778). Morreu na infancia.
* **Xosé Antonio** (1776–1847), casado con Alexandra Pavlovna Romanova, que sucedeu ao seu irmán como Nádor de Hungría. Tivo oito fillos.
* **María Clementina** (1777–1801), contraeu matrimonio con Francisco, futuro Rei das Dúas Sicilias. Tivo dous fillos.
* **Antonio Vítor** (1779-1835), brevemente Arcebispo-Elector de Colonia e despois Gran Mestre da Orde Teutónica. Sen descendencia. 
* **María Amalia** (1780-1798). Sen descendencia. 
* **Xoán** (1782–1859), o "Príncipe de Estiria". Tivo un fillo.
* **Raniero** (1783–1853). Tivo oito fillos.
* **Luís** (1784-1864). Tivo unha filla.
* **Rodolfo** (1788–1831), Cardeal-Arcebispo de Olomouc, protector de Schüler e Beethoven. Sen descendencia. 

Sucedeulle o seu fillo Francisco II, o último emperador do Sacro Imperio Romano e o primeiro de Austria, (Francisco I).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Sacro Imperio Romano Xermánico.
* Casa de Habsburgo.
Castro dos Castros

**Castro dos Castros** ou os **castros de Mandiá**, é un castro de chaira fortificado situado en Catabois (Serantes, Ferrol).

O castro ten forma ovalada, nos eixes norte a sur 85 metros e no leste oeste 105 metros. Ten un antecastro ao oeste cunha anchura máxima 33 metros e un desnivel sobre a parte baixa duns 10 metros. Hai dous accesos un ao noroeste e outro ao sur.

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Castros de Galicia
* Cultura castrexa
* Arco Ártabro

### Ligazóns externas 
* Castro dos Castros  .
José Sarmiento Valladares

**José Sarmiento de Valladares**, primeiro duque de Atrisco, bautizado o 4 de maio de 1643 en San Román de Saxamonde, Redondela, e finado o 10 de setembro de 1708 en Madrid, foi vicerrei de Nova España. Era fillo de Gregorio Sarmiento de Valladares e Juana Sarmiento y Niño de Castro.

## Traxectoria 
[miniatura|Igrexa, único elemento que queda do [Pazo de San Román|pazo de S. Román, onde viviu José Sarmiento de Valladares.]]
Foi o segundo fillo de Gregorio Sarmiento de Valladares e a súa curmá Juana Sarmiento; e sobriño de Diego Sarmiento de Valladares, bispo e inquisidor xeneral. O seu irmán máis vello, Luis Sarmiento de Valladares, foi o primeiro marques de Valladares.

Casou entre 1688 e 1689 cunha cuarta neta do gobernante azteca Moctezuma, Jerónima María de Moctezuma, III condesa de Moctezuma de Tultengo († novembro de 1692), coa que tivo dúas fillas, Fausta Dominga († 1697) e Melchora Juana († 1717), sucesivas condesas de Moctezuma, que non tiveron descendencia. Despois de enviuvar, casou en segundas nupcias, en xaneiro de 1694 en Madrid, con María Andrea de Guzmán e Dávila († 1709), filla dos Marqueses de Astorga, coa que tivo unha filla, Bernarda Dominica Sarmiento de Valladares e Guzmán († 1752), que casou dúas veces e non tivo descendencia.

Designado vicerrei en decembro de 1696, tomou posesión do cargo en febreiro de 1697. Ese mesmo ano concedeu permiso oficial aos xesuítas Juan María de Salvatierra e Eusebio Francisco Kino, para emprender novas actividades misioneiras e de exploración territorial da Baixa California. Autorizou o consumo de pulque polos indíxenas.

Foi o derradeiro vicerrei que serviu á Casa de Austria. En 1702 participou na Batalla de Rande. En decreto de 17 de novembro de 1704, recollido en Real Despacho de 17 de abril de 1708, Filipe V outorgoulle o título de duque de Atrisco, con Grandeza de España de primeira clase.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* : "Os Moctezuma e Galicia (I). Sarmiento de Valladares, Conde de Moctezuma, Vicerrei de Nova España (1696-1701)", *Estudios Migratorios*, n.º 3 (1997), pp.&nbsp;35–63.
* : "Os Moctezuma e Galicia (II). Orixe e evolución do Condado de Moctezuma", *Estudios Migratorios*, n.º 4 (1997), pp.&nbsp;9–39.
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de vicerreis de Nova España
* Estrabismo
### Ligazóns externas 
* Biblioteca Francisco Xavier Clavigero UIA .
* : "Anecdotario redondelán"
Pan de figos

miniatura|Pan de figos.
miniatura|Pan de figos
O **pan de figos** é unha preparación típica da gastronomía española, aínda que tamén se pode encontrar en Portugal. A pesar de denominarse pan, non ten porque conter nin fariña nin trigo. Elabórase a partir de figos desecados formando estes unha pasta compacta e densa. Tamén se lle poden engadir outros ingredientes, como froitos secos ou froita cristalizada. Trátase dunha receita orixinalmente rural, talvez de orixe árabe, que se caracterizaba principalmente por cumprir dúas funcións: por un lado permitía a conservación duradeira dos excedentes de figos que se recollían nunha anada e por outro lado constituía un alimento enerxético moi útil á hora de realizar as duras tarefas do campo. Na España actual prodúcese e consómese pan de figos principalmente por deleite desta especialidade e, máis particularmente, durante as festas de Nadal e Aninovo.

Son famosos os pans de figo da provincia de Málaga, Comunidade Valenciana, Andalucía e os da rexión de Murcia, pero tamén os de Fraga, na provincia de Huesca, Aragón. Na provincia de Málaga é particularmente célebre o pan de figos da localidade de Coín, onde se prepara a base de figos pasos, améndoas, canela, cravo e anís.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Carme Rosselló, Immaculada Bestard, i altres: *Conèixer i gaudir els aliments de les Illes Balears*. Palma: Universitat de les Illes Balears, 2003.
* Pa de figues, dins Gastroteca.cat
Abertijne Malcourt

**Abertijne Malcourt** (coñecido tamén coas variedades **Albertinus**, no nome, e **Malcort**, no apelido), con data de nacemento descoñecida e finado antes de 1519, foi un cantante, copista musical e, probablemente, compositor do Renacemento, pertencente á escola francoflamenga e principalmente activo cara ao final do século XV, contemporáneo con Johannes Ockeghem. Considérase como un dos autores probables da famosa canción *Malheur me bat*, utilizada posteriormente como base para composicións de misas por Jacob Obrecht, Josquin des Prés, Alexander Agricola e Andreas Sylvanus.

## Traxectoria 
Da escasa documentación que se atopou sobre a súa despréndese que exerceu como cantante en Bruxelas entre 1475 e 1476, na catedral de San Miguel e Santa Gúdula, e que tamén estivo aí entre 1494 e 1498 como mestre de coro. Ademais diso, coñécese que recibiu unha pensión da devandita catedral en 1513 e que a primeira vez que se fai mención do seu falecemento é en 1519.

Ademais de ser un cantante, foi copista de música; a el débenselle copias de varios libros non só para San Miguel e Santa Gúdula, senón tamén para a igrexa de San Nicolás, tamén en Bruxelas. Os derradeiros traballos para esta última igrexa corresponden a 1486 a 1487.

A única atribución a Malcourt como compositor aparece nun manuscrito de Ferrara. Trátase do rondó *Malheur me bat**.* Con todo, este Malcourt podería non ser el, senón máis probablemente Hendrock Malecourt, que era cantante en Bergen op Zoom na mesma época e que traballou directamente con Obrecht e con Abertijne Malcourt.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Haggh, Barbara. "Crispine and Albertijne: Two Tenors at the Church of St Niklaas, Brussels". En *Music and Letters*. Oxford Journals. (1995) 76 (3): 325-344.
Sucre, Colombia

**Sucre** é un dos 32 departamentos de Colombia. Atópase no norte do país, na rexión Caribe de Colombia. Limita polo norte e polo leste con Bolívar, polo noroeste co mar Caribe, no golfo de Morrosquillo, polo sur e oeste con Córdoba. A súa capital é Sincelejo. O seu territorio abrangue unha superficie de 10&nbsp;670&nbsp;km², que en termos de extensión é comparable á de Xamaica. Recibe o seu nome de Antonio José de Sucre, heroe da independencia nacional.

## Demografía
### Composición étnica 
* Mestizos e brancos (72,96%)
* Afrocolombianos (16,08%)
* Indíxenas (10,95%)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Voo 2120 de Nigeria Airways

O **voo 2120 de Nigeria Airways** foi un voo chárter de pasaxeiros dende Jeddah, Arabia Saudita ata Sokoto, Nixeria o día 11 de xullo de 1991 que se estrelou pouco despois de engalar do aeroporto internacional Rei Abdulaziz. Morreron as 247 pasaxeiros e 14 tripulantes a bordo do aparello. O avión era un Douglas DC-8 operado por Nationair para Nigeria Airways. O voo 2120 foi o peor accidente dun DC-8 e é un dos peores dunha aeroliña canadense.

## Avión e tripulación 
O avión involucrado no accidente era un Douglas DC-8-61 fabricado en 1968 con rexistro C-GMXQ. Pertencía á compañía canadense Nolisair e normalmente operaba para Nationair; no momento do accidente estaba sendo alugado a Nigeria Airways, que á súa vez sub-alugouno a outra compañía para transportar peregrunos nixerianos á Meca.

William Allan, o piloto de 47 anos ao mando, era un antigo piloto da Forza Aérea do Canadá e tiña 10 700 horas de voo, das cales 1 000 foran no DC-8. O primeiro oficial Kent Davidge, de 36 anos, teña 8 000 horas de voo, 550 delas no DC-8. O enxeñeiro de voo Victor Fehr, de 46 anos, tiña 7 500 horas, das cales 1 000 foran neste modelo. O DC-8 era o principal avión usado pola aeroliña. aínda que finalmente non tivo efectos no resultado final.

## Notas
Tolima

**Tolima** é un dos 32 departamentos de Colombia. O seu territorio inscríbese na rexión andina colombiana e a conca do río Magdalena, que o atravesa de sur a norte.  Limita polo norte e polo oeste co departamento de Caldas, polo leste co departamento de Cundinamarca, polo sur cos departamentos de Huila e Cauca, e polo oeste cos departamentos de Valle del Cauca, Quindío e Risaralda. Ten unha superficie de 23&nbsp;562 km² e a súa capital é Ibagué.

## Demografía 
### Composición étnica 
* Mestizos e brancos (94,56 %) 
* Indíxenas (4,32%)
* Afrocolombianos (1,22%)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Vichada

**Vichada** é un dos 32 departamentos de Colombia. Atópase na rexión natural da Orinoquía, dentro da cal se atopa o parque nacional *El Tuparro*. É ademais o segundo meirande departamento de Colombia, despois de Amazonas.

## Demografía 
### Composición étnica 
* Mestizos e brancos (52,8%) 
* Indíxenas (44,4%)
* Afrocolombianos (2,8%)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Maurice Richard

**Joseph Henri Maurice** "**Rocket**" **Richard** PC CC OQ, nado o 4 de agosto de 1921 en Montreal (Quebec, Canadá) e finado na mesma cidade o 27 de maio de 2000 foi un xogador profesional de hóckey sobre xeo que xogou durante 18 tempadas na National Hockey League (NHL), desenvolvendo toda a súa carreira nos Montreal Canadiens. Foi o primeiro xogador na historia da NHL en anotar 50 goles nunha tempada, conseguindo a marca na tempada 1944-45 na que só se disputaron 50 partidos, e foi tamén o primeiro xogador en conseguir 500 goles na súa carreira. Richard retirouse en 1960 sendo o líder de todos os tempos en goles con 544. Gañou o Hart Trophy como xogador máis valioso da NHL en 1947, xogou 13 All-Star Games e foi nomeado 14 veces no NHL All-Star Team dos *play-offs*.

Richard, Elmer Lach e Toe Blake formaron a chamada "Punch line", unha liña de dianteiros altamente anotadora da década de 1940. Richard foi membro de oito equipos campións da Stanley Cup, incluído o que gañou o título cinco tempadas consecutivas entre 1955 e 1960; foi o capitán do equipo durante os seus últimos catro anos de carreira profesional. O Hockey Hall of Fame non aplicou o período de elixibilidade de cinco anos e introduciu a Richard no "salón da fama" en 1961. En 1975 foi introducido no Canada's Sports Hall of Fame. OS Canadiens retiraron o seu número, o 9, en 1960, e en 1999 doaron o Maurice "Rocket" Richard Trophy á NHL, que é entregado cada ano ao máximo goleador da liga regular.

O maior de oito iráns, Richard naceu nunha familia pobre durante a Gran Depresión. Inicialmente foi visto como un xogador fráxil. Unha serie de lesións impedíronlle unirse ao exército canadense durante a segunda guerra mundial. Franco e intenso, era coñecido polo seu estilo de xogo físico e ocasionalmente violento. Richard estivo involucrado nun incidente violento a finais da tempada 1954-55 durante o cal golpeou a un xuíz de liña. O presidente da NHL Clarence Campbell suspendeuno durante o que restaba de tempada, así como dos *play-offs*, o que precipitou o coñecido como *Affaire Richard* en Montreal. Os disturbios adquiriron un carácter mítico nas décadas posteriores, e frecuentemente son vistos como precursores da chamada Revolución Tranquila do Quebec. Richard foi unha icona cultural entre a poboación francófona do Quebec; a súa lenda é un motivo principal da historia curta de Roch Carrier *Le chandail de hockey*, unha obra emblemátiica da cultura canadense. Richard morreu no ano 2000 e converteuse no primeiro non-político en ser honrado pola provincia do Quebec cun funeral de estado.

## Estatísticas 
### Xogador 
### Adestrador 
## Premios e recoñecementos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

### Ligazóns externas 
*
*
*
*"Rocket" Richard: The Legend – The Legacy – Canadian Museum of History 
*Maurice Richard – Dictionary of Canadian Biography
Macron (empresa)

**Macron** é unha empresa téxtil de Italia, adicada á fabricación de equipamento deportivo. Foi fundada en Crespellano (Boloña, Emilia-Romaña) en 1971. Como marca deportiva é provedora de equipamento a equipos de fútbol, baloncesto, béisbol, rugbi, balonmán, fútbol sala e voleibol.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Rogue One

***Rogue One: A Star Wars Story*** (ou sinxelamente ***Rogue One***) é un filme épico estadounidense dirixido por Gareth Edwards e escrito por Chris Weitz e Tony Gilroy a partir dunha historia de John Knoll e Gary Whitta. O filme, unha produción de Lucasfilm distribuída por Walt Disney Studios Motion Pictures, está protagonizado por Felicity Jones, Diego Luna, Ben Mendelsohn, Donnie Yen, Mads Mikkelsen, Alan Tudyk, Jiang Wen e Forest Whitaker. Conta a historia de Jyn Erso, a filla do deseñador da superarma do Imperio Galáctico coñecida como Estrela da Morte, e a súa misión para facerse cos deseños estruturais da arma para destruíla.

O primeiro filme da saga antolóxica de A guerra das galaxias, *Rogue One* está ambientado inmediatamente antes dos eventos da saga orixinal de 1977. A fotografía principal do filme comezou en Elstree Studios, preto de Londres, dende agosto de 2015 até febreiro de 2016. Estreouse nos Ánxeles o 10 de decembro de 2016 e nos Estados Unidos o 16 de decembro de 2016.

## Personaxes 
* Felicity Jones como Jyn Erso
* Diego Luna como Cassian Andor
* Ben Mendelsohn como Orson Krennic
* Donnie Yen como Chirrut Îmwe
* Mads Mikkelsen como Galen Erso
* Alan Tudyk como K-2SO
* Riz Ahmed como Bodhi Rook
* Jiang Wen como Baze Malbus
* Forest Whitaker como Saw Gerrera

Jimmy Smits, Genevieve O'Reilly e Anthony Daniels recuperan os seus papeis como Bail Organa, Mon Mothma e C-3PO, respectivamente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
*
Faceted Application of Subject Terminology

**FAST** (***Faceted Application of Subject Terminology***) é unha sintaxe simplificada para o tesauro Library of Congress Subject Headings (LCSH). Foi desenvolvido por Online Computer Library Center, Inc. (OCLC) como parte do WorldCat, co obxectivo de facer catalogación menos custosa e máis doada de aplicar en contextos conectados. Os títulos de FAST separan datos temáticos de datos que non o son, como información sobre a forma dun documento, cobertura cronolóxica ou cobertura xeográfica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
GeoNames

miniatura|250px|Densidade mundial das entradas en GeoNames, 2006.
**GeoNames** é unha base de datos xeográfica libre e accesible a través de Internet baixo unha licenza Creative Commons Atribución 3.0.

## Base de datos e servizos de Internet 
A base de datos contén máis de 8 millóns de nomes xeográficos correspondente a máis de 6,5 millóns de sitios existentes. Estes nomes están organizados en 9 categorías e 645 sub-categorías. Datos tales como a latitude, a lonxitude, a altitude, a poboación, o sub-división administrativa, e os códigos postais están dispoñibles en varias linguas e para cada localización.

As coordenadas xeográficas están baseadas no sistema de coordenadas WGS 84 (*Sistema Xeodésico Mundial 1984*).

A información é de acceso libre e de balde a través dunha interface de Internet. É posible atopar lugares con base nun código postal, ou preto dun determinado lugar e atopar ligazóns para a sección do artigo da Wikipedia.

A interface é de tipo Wiki e os usuarios poden engadir datos, mellorar ou corrixir os datos.

## Web de Integración Semántica 
Cada recurso en *GeoNames* é representado como un lugar de recursos identificado por un identificador URI estable. Este id de URI ofrece acceso, a través da transferencia de información a unha páxina Wiki en HTML ou unha descrición dos recursos en RDF utilizando o dialecto *GeoNames*.

Este dialecto describe as propiedades dos caracteres *GeoNames* usando a OWL. As clases e códigos son tamén descritos na lingua SKOS. A través da URL dos artigos na Wikipedia ligados na descrición RDF, os datos GeoNames ffan unha conexión ós datos DBpedia e outros RDF.

## Notas
NOS

**NOS** (anteriormente denominada **ZON OPTIMUS**) é unha empresa de telecomunicacións e entretemento portuguesa. Foi creada en 2013 logo da fusión das dúas maiores compañías  de comunicacións do país, ZON Multimédia e OPTIMUS Telecomunicações. Ofrece produtos de telefonía de fixo e móbil de última xeración, así como televisión, Internet, voz e datos para todos os segmentos de mercado (persoal, doméstico e empresarial).

É líder na televisión por subscrición, en servizos de *triple play* e na distribución e exhibición cinematográfica en Portugal, a través de NOS Audiovisuais e dos Cinemas NOS, respectivamente.

## Véxase tamén 
* Sonae

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Organización Europea e Mediterránea de Protección Vexetal

A **Organización Europea e Mediterránea de Protección Vexetal** (en inglés: European and Mediterranean Plant Protection Organization, EPPO) é unha organización intergubernamental responsable da cooperación europea na protección vexetal na rexión europea e mediterránea. Baixo a Convención de Protección Vexetal Internacional,&nbsp;é a Organización de Protección Vexetal Rexional (RPPO) para Europa e ten a súa sede en París.
Fundada en 1951, a organización medrou até ter 51 membros no 2016.

## Membros da EPPO (2016) 
Albania
Alemaña
Alxeria
Austria
Belarús
Bélxica
Bulgaria
Kazakhstán
República Checa
Chipre
Croacia
Dinamarca
Eslovaquia
Eslovenia
España
Estonia
Finlandia

Francia
Grecia
Guernsey
Hungría
Irlanda
Israel
Italia
Jersey
Kirguizistán
Letonia
Lituania
Luxemburgo
Macedonia do Norte
Malta
Marrocos
Moldova

Noruega
Países Baixos
Polonia
Portugal
Reino Unido
Romanía
Rusia
Serbia
Suecia
Suíza
Tunisia
Turquía
Ucraína
Uzbekistán
Xeorxia
Xordania

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina web da EPPO