Elsa Sánchez de Oesterheld

**Elsa Sara Sánchez de Oesterheld**, nada como **Elsa Sara Sánchez Beis** en Buenos Aires o 20 de marzo de 1925 e finada na mesma cidade o 22 de xuño de 2015, foi unha activista arxentina de orixe galega, membro durante décadas das Avoas de Praza de Maio. Foi a muller do escritor, editor e guionista de banda deseñada Héctor Germán Oesterheld, famoso pola súa creación *El Eternauta*. Tanto o seu marido como as súas catro fillas, tres xenros e dous dos seus netos foron asasinados pola ditadura militar que gobernou a Arxentina entre 1976 e 1983.

## Traxectoria 
Naceu en Buenos Aires, sendo filla de Vicente Sánchez Asorey e Ramona Beis Diéguez, dous emigrantes galegos orixinarios de Loño, Vila de Cruces.

Casou en 1948 co escritor, editor, guionista e creador de banda deseñada Héctor Germán Oesterheld, a quen coñecera catro anos antes. Tiveron catro fillas chamadas Estela (n. 1952), Diana (n. 1953), Beatriz (n. 1955) e Marina (n. 1957). O seu marido fíxose popular no país grazas ás súas clásicas e innovadoras creacións para a banda deseñada arxentina, comezando pola saga *El Eternauta* e continuando con destacadas obras como *Ernie Pike* e *Mort Cinder*, entre outras.

### Asasinato da súa familia 
A vida de Elsa quedou marcada pola perda de case toda a súa familia por causa dos asasinatos masivos levados a cabo pola última ditadura cívico-militar arxentina que se prolongou de 1976 a 1983. Héctor Oesterheld foi capturado polas tropas do exército en abril de 1977 e posteriormente trasladado a Campo de Mayo. Algúns superviventes dos centros de detención clandestino afirmaron que o viran vivo no centro El Vesuvio, e crese que foi asasinado na localidade de Mercedes en 1978.

Beatriz Oesterheld era a máis nova e a única cuxo cadáver foi recuperado. O 19 de xuño de 1976, Elsa quedou con ela na repostería Jockey Club da localidade de Martínez. Había tempo que non se vían e falaron case dúas horas. Tras despedirse, a moza dirixiuse a Villa la Cava, en San Isidro, pero nunca chegou. Dous días despois, un descoñecido achegouse a Elsa cando ía subir ao tren e díxolle que Beatriz fora secuestrada polo exército. Elsa acudiu á policía e a Campo de Mayo, encontrouse con xuíces e curas e presentou un hábeas corpus. O 7 de xullo foi citada na comisaría de Virreyes e alí comunicáronlle que a súa filla morrera xunto con outros cinco mozos. Entregáronlle o seu corpo e deulle sepultura.

Marina Oesterheld, tiña 20 anos, cando foi secuestrada xunto coa súa parella, Alberto Oscar Seindus, o 27 de novembro de 1976 en San Isidro. Crese que Marina deu a luz en Campo de Mayo.

Estela Inés Oesterheld, nada o 9 de xuño de 1952, era tamén militante peronista e montonera. Foi secuestrada na zona suroeste do Gran Buenos Aires (Longchamps), aos 25 anos. Segundo testemuños recompilados, o 14 de decembro de 1977 membros da forza policial mataron o seu marido o "Vasco" Mórtola. Ela tratou de escapar e tamén morreu a tiros cun embarazo de catro meses no seu ventre. A parella deixou naquel momento un fillo de 3 anos e medio: Martín Miguel. Os responsables dos asasinatos levaron o neno e presentárono ao seu avó Héctor, que estaba detido nun CCD Tras isto, o neno foi entregado á súa avoa Elsa.

A finais da década de 1970, vítima do terrorismo de Estado imperante, Elsa perdera o seu marido, as súas catro fillas -xunto con tres dos seus xenros- e dous dos seus catro netos (dúas das súas fillas estaban embarazadas no momento dos seus secuestros).

### Últimos anos 
Nos últimos anos da súa vida, Elsa converteuse nunha fervente activista pola memoria e estivo vencellada ao traballo das Avoas de Praza de Maio. O Senado de Bremen creou, na súa sesión do 10 de novembro de 1987, o chamado Premio de Solidariedade de Bremen para honrar o compromiso de persoas e organizacións que traballan para superar a inxustiza nas relacións Norte-Sur e as consecuencias do colonialismo e o racismo. Elsa recibiu dito galardón en nome da Coalición contra a Impunidade na Arxentina e da Comisión de Familiares de Desaparecidos e Asasinados.

En 1998 colaborou con *H.G.O.*, un documental biográfico sobre o seu marido. En 2008 participou no documental *Imaginadores*, un filme que analiza a evolución da banda deseñada arxentina, utilizando como principal recurso as entrevistas a figuras do medio.

Morreu por un infarto agudo de miocardio mentres durmía na súa casa o 22 de xuño de 2015, aos 90 anos. Os seus restos repousan no cemiterio da Chacarita.

## Filmografía 
* *H.O.G.* (1998).

* *Imagineers* (2008).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas