open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gandariña

O topónimo **Gandariña** indica unha gándara pequena. Pode referirse a:

;En Galiza
***Gandariña**, lugar da parroquia de Lavadores, no concello de Vigo;
***A Gandariña**, lugar da parroquia de Saavedra, no concello de Begonte;
***A Gandariña**, lugar da parroquia de San Vicente do Grove, no concello do Grove;
***A Gandariña**, lugar da parroquia de Estás, no concello de Tomiño;
***A Gandariña**, lugar da parroquia de Sobrada, no concello de Tomiño.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Gandriña**, lugar da parroquia de Cuns, no concello de Coristanco.
A Lanzada, San Vicente do Grove, O Grove

**A Lanzada** é un lugar da parroquia de San Vicente do Grove no concello pontevedrés do Grove, na Comarca do Salnés. Segundo o IGE, en 2016 tiña 41 habitantes (18 mulleres e 23 homes), o que representa unha redución con respecto ó ano 2010, cando tiña 48 veciños, para case alcanzar a poboación que tiña en 2004, 40 veciños.

Está situado do outro lado da praia da Lanzada do lugar da Lanzada (Noalla, Sanxenxo).

O lugar sitúase no extremo norte da praia da Lanzada. Nel érguese un antigo sanatorio antituberculoso, hoxe dedicado a campamento de vacacións da Deputación de Pontevedra.

O areal da Lanzada tamén puido desenvolver un rol importante durante a segunda guerra mundial coa preparación dun aeródromo alemán encuberto que non consta se chegou a ser empregado . Hoxe, a pista deste aeroporto está reconvertida en aparcadoiro para os usuarios da praia da Lanzada.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Vicente do Grove 
### Parroquias do Grove 
## Notas
Carreiro

O termo **Carreiro** pode referirse a:

*Un **carreiro** é un camiño estreito que se fai ao andar por el e só serve para pasar a pé. 

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Carreiro**, lugar da parroquia de Cervo, no concello de Cedeira;
***Carreiro**, lugar da parroquia de Seixido, no concello da Lama;
***Carreiro**, lugar da parroquia de Cervo, no concello de Cedeira;
***O Carreiro**, lugar da parroquia de San Vicente do Grove, no concello do Grove;
***O Carreiro**, lugar da parroquia de Santa María de Neda, no concello de Neda;
***O Carreiro**, lugar da parroquia de Aguiño, no concello de Ribeira;
***O Carreiro do Golpe**, lugar da parroquia do Ermo, no concello de Ortigueira;
***As Corgas en Carreiro**, lugar da parroquia de Valeixe, no concello da Cañiza;
***Portocarreiro**, lugar da parroquia de Vilapoupre, no concello de Antas de Ulla.
***Portocarreiro**, lugar da parroquia de Freixeiro, no concello de Santa Comba.

Amais, como apelido pode referirse a:

***Pepe Carreiro**, humorista gráfico, debuxante e guionista de banda deseñada galego.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Carreiroa**, lugar da parroquia de Lanzós, no concello de Vilalba;
***Carreiroá**, lugar da parroquia de Maside, no concello de Sarria.
Manolo Caracol

**Manuel Ortega Juárez**, coñecido como **Manolo Caracol**, nado o 9 de xullo de 1909 en Sevilla e finado en Madrid o 24 de febreiro de 1973 a consecuencia dun accidente de tráfico na A-6, á altura de Aravaca, foi un importante cantaor de flamenco.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía Manolo Caracol
Sean Kelly

**John James "Sean" Kelly**, nado en Carrick-on-Suir o 24 de maio de 1956, é un ex ciclista irlandés. Sumou 193 vitorias ao longo da súa carreira, entre elas a Vuelta Ciclista a España de 1988. Foi durante seis anos consecutivos o número un da clasificación FICP.

## Traxectoria 
### Carreiras dun día 
Gañou tres veces o Giro da Lombardía, en 1983, 1985 e 1991. En dúas ocasións a París-Roubaix, en 1984 e 1986, as mesmas que a Liexa-Bastogne-Liexa, en 1984 e 1989, e a Milán-San Remo, en 1986 e 1992. O Gran Premio das Nacións gañouno en 1986.

No campionato do mundo de fondo en estrada obtivo dúas medallas de bronce en 1982 e 1989.

### Carreiras por tiradas 
Como un dos fitos da historia do ciclismo, ostenta 7 triunfos na París-Niza. Outras clasificacións xerais neste tipo de carreiras foron: tres na Volta ao País Vasco e no Criterium Internacional, dous na Volta a Cataluña, na Volta a Suíza e unha na Setmana Catalana. A parte de múltiples vitorias parciais nesas e noutras carreiras como o Tour de Romandía e a Dauphiné Liberé.

### Grandes Voltas 
Ao seu avultado palmarés resistíanselle as voltas de tres semanas. Deste xeito, a súa preparación centrouse en mellorar as súas condicións na montaña co fin de non afundirse ante os ataques dos grandes escaladores do momento como Luis Herrera, Robert Millar, Álvaro Pino ou Fabio Parra. Deste modo, arelaba acadar a complitude de campións como Laurent Fignon Greg Lemond ou Stephen Roche.

Na Vuelta ciclista a España de 1987 semellaba que ía acadar ese degorado triunfo, pero unha infección cando ía líder da proba a catro días do remate, provocou a súa retirada a prol de Luis Herrera. Sería ao ano seguinte, en 1988 cando acadou por fin a súa vitoria na xeral grazas a súa superioridade nas probas contra o crono, batendo a Anselmo Fuerte o penúltimo día.

O Tour de Francia resistíuselle. Gañou a clasificación por puntos en catro ocasións, pero o seu mellor posto foi a cuarta praza acadada en 1985, por detrás de Bernard Hinault, Greg Lemond e Stephen Roche.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina de Sean Kelly
Monotelismo

O **monotelismo** é unha doutrina cristiá que defende que en Xesús de Nazaret só existe unha única vontade: a divina. Está considerada como unha herexía pola Igrexa Católica e a Igrexa Ortodoxa. Emperadores bizantinos como Heraclio ou Constantino II impuxeron esta idea como medio para achegar aos monofisitas da Igrexa Siríaca e da Igrexa Ortodoxa Copta á  autoridade imperial, nun momento en que a ameaza persa do Imperio Sasánida precisaba da máxima cohesión interna. Pouco despois, a expansión dos exércitos do islam facía necesaria a unidade de fe para sustentar a lexitimidade dun único poder no Imperio Bizantino. Moitos monofisitas abrían as portas ás forzas árabes como liberadores fronte a tiranía de Constantinopla.

## O debate
O grande impulsor desta doutrina foi o Patriarca de Constantinopla Serxio, quen conseguiu que o Patriarcado de Alexandría (copto), no 633 e a Igrexa Apostólica Armenia, no 634, ámbalas dúas de crenza monofisita, aceptasen a doutrina. Alarmado, o Patriarca de Xerusalén Sofronio dirixiu unha carta ao Papa Honorio I, quen, porén, deu a razón aos monotelistas. Isto animou ao emperador Heraclio a ditar con carácter oficial unha profesión de fe monotelista: a Ectesis, no 638. Este documento levantou iradas protestas en boa parte do pobo fiel, carismáticos predicadores e teólogos, que conseguiron que o novo Papa convocase un sínodo e proclamase as dúas vontades, correspondentes as dúas naturezas de Cristo.

O emperador reaccionou con contundencia e non dubidou en torturar e exiliar ao Papa Martiño I e en mutilar ao célebre teólogo  Máximo o Confesor. Estes consideraban que o monotelismo supuña cuestionar a plena humanidade do home Xesús e, polo tanto, a plena comuñón entre a divindade do Logos e o corpo humano e a alma humana de Cristo coas súas potencias humanas de memoria, entendemento e vontade. Entendían que a integridade de Xesús como home, incluída a súa vontade, formaba parte esencial da fe apostólica transmitida dende un principio polas primeiras testemuñas e que así fora gardada polos Pais da Igrexa. A querenza popular por estes personaxes en boa parte da cristiandade non fixo máis que reafirmar a división. A cuestión non se arranxou ata a convocatoria do derradeiro concilio ecuménico: III Concilio de Constantinopla (680-681) onde se retomou a fe nas dúas vontades e se condenou ao papa xa finado Honorio como herexe.

## Consecuencias
O fracaso do monotelismo supuxo:

* a consolidación da separación das igrexas monofisitas non calcedonianas: a Igrexa Siríaca, a Igrexa Ortodoxa Copta e a Igrexa Apostólica Armenia. Para elas o dogma proclamado polas Igrexas de Roma e Constantinopla era unha volta ao nestorianismo condenado no Concilio de Éfeso e afirmaba unha dualidade en Cristo. A Igrexa Etíope Tewahedo é da mesma opinión.
* a supremacía do Concilio ecuménico sobre os Papas ata o punto de lanzarse un anatema e condenarse como herexe a un deles: Honorio. Este será no futuro un argumento polémico fronte aos que defenden a infalibilidade do Papa en cuestións dogmáticas.
Confederación Brasileira de Fútbol

A **Confederación Brasileira de Fútbol (CBF)** (en portugués: *Confederação Brasileira de Futebol*) é a institución responsable de organizar e regular os campionatos oficiais de fútbol do Brasil. Foi fundada o 8 de xuño de 1914  co nome de *Confederação Brasileira de Desportos*, sendo o seu primeiro presidente Álvaro Zamith. A súa sede está no barrio de Barra da Tijuca do Río de Xaneiro. Está afiliada á FIFA dende 1923 e á Conmebol dende 1916 (foi un dos seus membros fundadores). Tamén é responsable das distintas seleccións nacionais.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Selección de fútbol do Brasil
* Mundial de fútbol Brasil 1950

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Avelino Rodríguez Elías

**Avelino Rodríguez Elías**, nado en Afife (Portugal) en 1872 e finado en Asunción (Paraguai) o 13 de febreiro de 1958, foi un escritor e xornalista galego.

## Traxectoria 
Fillo de nai galega, naceu en Portugal, pero trasladouse a Vigo, onde dirixiu *La República* e colaborou en *Faro de Vigo* e *El Eco de Puente-Caldelas*, foi director da revista *Ecos de Vigo* e de *El Puerto de Vigo* (1923). Foi cronista da cidade entre 1926 e 1936.

Foi autor de moitas iniciativas a prol da cidade de Vigo: promotor da creación do corpo de bombeiros, da Cruz Vermella; pediu a creación do museo de Castrelos en 1909 e, en 1926, presentou un proxecto para cumprir tal obxectivo; reivindicou o escudo da cidade e foi o primeiro que demandou a creación do estadio de Balaídos.

No verán de 1936 tivo que fuxir de Vigo, vía Portugal, rumbo ao exilio en Paraguai. Á súa chegada a Asunción comezou a escribir para o xornal *El País*.

## Obra 
[miniatura|300px|De pé, de esq. a der.: [Apolinar Torres, Rodríguez Elías, Laureano Domínguez Cao-Cordido e Manuel Lustres. Sentados Jaime Solá, Manuel Otero Bárcena e Blas Agra. Entrega do premio de xornalismo Manuel Otero Bárcena, 1932.]]
Autor dunha obra numerosa entre a que destacan traballos históricos sobre Rande e a Reconquista de Vigo. Tamén cultivou o teatro en galego escribindo un feixe de once pezas teatrais de diferente composición e estruturas diversas (comedia, entremés, alegoría, monólogo): *Os catros túneles*, *O embargo* (1911), *O miñato e mais a pomba* (1913), *O trunfo da muiñeira* (1914), *¿Cásome ou non me caso?*, *San Antón o casamenteiro* (1920), *O sobriño do abade* (1927), *O garda Mor* (1929), *O pano amarelo*, *A tixeira da vida* e *A venganza do sultán*. Moitas delas foron representadas polo Real Coro Toxos e Flores, e apareceren reunidas en 1930 co título *Obras teatrales galegas*.

* *O retabro da capela maior da Eirexa Colexiata de Baiona*.
* *La Reconquista de Vigo en 1809: juicio crítico e histórico*, 1916.
* *La escuadra de plata*, 1935.
* *El Museo de Bellas Artes y la Biblioteca Americana Juansilvano Godoi*, 1940.
* *Mujeres de todos los tiempos*, 1945.
* *Contos do turreiro e outros relatos*.
* *Historia de Vigo* (inédita).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Alban Gerhardt

**Alban Gerhardt**, nado en Berlín en 1969, é un violonchelista alemán.

## Traxectoria 
Alban Gerhardt naceu en 1969 en Berlín (Alemaña), onde seu pai era violinista da Filharmónica de Berlín dende 1966. Aos catro anos seu pai tentou aprenderlle a tocar o violín, mais este experimento resultou un fracaso, polo que aos oito anos de idade comezou a tocar o piano e o violonchelo cos mestres Wolfgang Saschowa e Markus Nyikos respectivamente. Logo dos seus éxitos en concursos, en 1987 debutou como solista coa orquestra de cámara da Filharmónica de Berlín baixo a batuta de Semyon Bychkov, interpretando o Concerto en Re Maior para violonchelo e orquertra de Haydn. En 1994 gañou o *Young Concert Artists International Auditions*.

Ademais da súa intensa actividade como solista cómpre destacar á música de cámara como unha parte importante da súa carreira, tocando nos máis importantes festivais e cos principais solistas.

## Repertorio 
O seu repertorio conta cuns sesenta concertos, e gosta de rescatar obras pouco coñecidas. A súa colaboración con compositores como Peteris Vasks, Brett Dean, Jörg Widmann, Oswaldo Golijov, Mathias Hinke e Matthias Pintscher é proba do seu grande interese en ampliar o repertorio para o violonchelo.

## Instrumento 
Logo da perda do seu violonchelo Guadagnini, Gerhardt toca un instrumento único de Matteo Gofriller.

## Discografía 
* *Prokofiev: Cello Concerto & Symphony-Concerto*, Hyperion Records (2009)
* *Alkan/Chopin: Cello Sonatas*, Hyperion Records (2008)
* *Max Reger Cello Sonatas*, Hyperion Records (2008)
* *The Romantic Cello Concerto Vol. II*, Hyperion Records (2007)
* *Shostakovich - Schnittke: Cello Sonatas*, Hyperion Records (2006)
* *The Romantic Cello Concerto Vol. I*, Hyperion Records (2005)
* *Bach, Britten, Kodály*, Oehms Classics (2004)
* *Frank Bridge: Orchestral Works, Vol. 4*, Chandos Records (2004)
* *Frederick Jacobi*, Naxos (2004)
* *Lennox and Michael Berkeley*, Chandos Records (2003)
* *Anton Rubinstein*, MDG Gold (2003)
* *BBC Music Magazine Special* (2001)
* *Nielsen - Barber*, Amati (2001)
* *BBC Music Magazine Special* (2001)
* *Webern - Carter - Dean - Holliger*, IPPNW Concerts (1999)
* *Spanish Encores*, EMI Classics (1999)
* *Brahms Sonatas*, Harmonia Mundi (1998)
* *Bach - Brahms - Schubert*, IPPNW Concerts (1997)
* *Schubert - Schumann*, IPPNW Concerts (1993)
* *Brahms - Franck*, IPPNW (1992)
* *Wandering Soul: Music by Peter Kuhlmann*, Y•T Records (1992)
* *Kodàly - Debussy - de Falla - Kreisler - Paganini*, Primavera (1991)

## Premios 
* Echo Klassik Prize: 1998, 2003 
* Midem Classic Award: 2005
* Best Orchestra Recording (BBC Music Magazine): 2005
* CD des Monats im Fonoforum: 2005

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Site oficial de Alban Gerhardt 
* Hear Alban Gerhardt in concert from WGBH Radio Boston 
* Alban Gerhardt no selo Hyperion 
* Alban Gerhardt en Deutsches Musikarchiv.
Canal Nou Internacional

**Canal Nou Internacional**, previamente **Televisió Valenciana Internacional** (**TVVi**, valenciano para "Televisión Valenciana Internacional") era unha das canles de televisión do ente público Radiotelevisió Valenciana (RTVV).

## Historia e características 
A súa creación débese á intención de achegar a Comunidade Valenciana aos valencianos que residen fóra dela, ben como promovela no mundo, de aí que o seu ámbito de difusión supere ao das tres canles autonómicas de emisión terrestre (Canal 9, Punt 2 e 24/9) e que a súa programación sexa unha mestura dos contidos das tres canles autonómicas, aínda que normalmente con maior presenza de contidos de Punt 2, ao seren programas de produción propia. A estes programas súmanse os informativos emitidos en Canal 9 e 24/9, ben como algúns eventos deportivos. Anteriormente a canle era coñecida como **Canal Comunitat Valenciana** (**CCV**, en galego *Canle Comunidade Valenciana*). Os seus contidos son case exclusivamente en valenciano.

En 2010 está previsto que a canle mude a súa imaxe e o seu nome para **Canal Nou Internacional**, para unificar a imaxe de todas as canles do grupo RTVV .

## Dispoñibilidade 
A recepción da canle podía facerse a través do satélite Hispasat e das distintas operadoras de TV por cable, pero en xullo de 2010 a canle pasa a emitir exclusivamente por Internet, cesando as súas emisións por outras plataformas sen aviso previo.

## Notas
Federación Romanesa de Fútbol

A **Federación Romanesa de Fútbol** (**FRF**) (en romanés: *Federaţia Română de Fotbal*) é o organismo encargado da organización do fútbol en Romanía, cuxa sede está en Bucarest, capital do país.

Foi creada en 1909 e uniuse á FIFA en 1923 e a UEFA en 1954, sendo un dos membros fundadores da mesma. Encárgase da organización das competicións de fútbol romanesas,  así como os partidos da Selección de fútbol de Romanía nas súas distintas categorías.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Selección de fútbol de Romanía

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da Federaţia Română de Fotbal
Solidaritat Catalana per la Independència

**Solidaritat Catalana per la Independència** é un movemento social e político que procura a independencia de Cataluña e o establecemento dun Estado catalán. O movemento foi presentado nunha rolda de prensa o 20 de xullo do 2010 por parte de Joan Laporta, Alfons López Tena e Uriel Bertran.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina de Solidaritat Catalana per la Independència
Lista de fósiles humanos

A seguinte **lista de fósiles humanos**, que agrupa uns cantos descubrimentos de fósiles de primates, preséntase en cadros sintéticos, dá unha visión de conxunto sobre a evolución humana. Como existen milleiros de fósiles, non pretende ser unha recolleita exhaustiva, senón que mostra algúns dos descubrimentos máis relevantes.

Os fósiles clasifícanse segundo a idade aproximada determinada pola datación radiométrica e/ou a datación dos restos atopados. O nome da especie baséase no consenso actual, e cando non hai este consenso científico, indícanse as outras clasificacións posibles; as clasificacións desaconselladas pódense atopar na páxina do fósil. Non todos os fósiles amosados se consideran devanceiros directos do *Homo sapiens* pero son moi próximos e axudan á comprensión e ao estudo da liñaxe.

## Máis de 4 millóns de anos 
## De 3 millóns a 4 millóns de anos 
## De 2 millóns a 3 millóns de anos 
## De 1 millón a 2 millóns de anos 
## De 100.000 a 1 millón de anos 
## De 50.000 a 100.000 anos 
## Menos de 50.000 anos 
## Abreviacións usadas no catálogo de fósiles 
* AL - Afar Locality, Etiopía
* ARA-VP - Aramis Vertebrate Paleontology, Etiopía
* BOU-VP - Bouri Vertebrate Paleontology, Etiopía
* ER - East (Lago) Rudolf, Kenya
* KGA - Konso-Gardula, Etiopía
* KNM - Kenya National Museum
* KP - Kanapoi, Kenya
* OH - Olduvai Hominid, Tanzania
* SK - Swartkrans, Suráfrica
* Sts,Stw - Sterkfontein, Suráfrica
* TM - Transvaal Museum, Suráfrica
* TM - Toros-Menalla, Chad
* WT - West (Lago) Turkana, Kenya

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* Grine, F.E, Jungers, W.L, Schultz, J. (1996) Phenetic Affinities Among Early Homo Crania from East and South Africa. *Journal of Human Evolution* 30 pp.&nbsp;189–225

### Outros artigos 
* Proceso de hominización
* Xacemento paleontolóxico
Rafaela Hervada Carnerero

**Rafaela Hervada Carnerero**, nada na Coruña o 24 de xullo de 1917 e finada na mesma cidade o 26 de febreiro de 2010, foi unha avogada e directora de radio galega.

## Traxectoria 
Filla de Francisco Hervada García Sampedro, un home de negocios coruñés que creou en 1934 a emisora Radio Coruña, a primeira da cidade. En 1942 rematou os estudos de Dereito na Universidade de Santiago de Compostela, sendo a primeira muller que se licenciou en Dereito na Coruña, e unha das primeiras en toda Galicia.

Á morte do seu pai Pancho Hervada en 1964 fíxose cargo da dirección de Radio Coruña, converténdose na primeira directora dunha radio en España. Dirixiu a emisora ata 1989, cando decidiu deixar paso ao seu sobriño Ángel Gómez Hervada.

## Notas
Cloudy with a Chance of Meatballs

***Cloudy with a Chance of Meatballs*** é un libro infantil escrito por Judi Barrett e ilustrado por Ron Barrett. Foi publicado por primeira vez en 1978 por Simon & Schuster, impreso por Atheneum Books. Unha secuela, *Pickles to Pittsburgh*, publicouna no 2000 Atheneum Books.

O 18 de setembro do 2009, Sony Pictures Animation estreou unha película de animación, *Cloudy With A Chance of Meatballs*, baseada no libro. Ademais, a causa da estrea cinematográfica, Ubisoft lanzou un videoxogo para a Wii, a Nintendo DS, a Playstation 3, a Xbox 360, a PSP, e tamén para o ordenador.

## Sinopse 
Fala sobre a vila de Chewandswallow, onde o clima empeora tres veces no día, no almorzo, no xantar e na cea, mais faino en forma de comida e bebidas. A choiva trátase de zume e sopa, a neve, puré de patacas, e o vento trae hamburguesas. A causa deste fenómeno, non existen tendas de alimentación na vila. Ao final, por mor das tormentas e inundacións da comida que cae do ceo, a poboación ten que abandonar Chewandswallow en barquiños feitos de pan, e logo adaptarse a unha vida sen que lle caia a comida do ceo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Cloudy with a Chance of Meatballs*, filme de 2009.
Tregua (grupo musical)

: *Para **Tregua** no sentido de "cesamento temporal de hostilidades" véxase Tregua*

**Tregua** é un grupo galego da Coruña, creado no 2007 por Mario García "Petru" en colaboración co pianista Rubén Rodríguez e o guitarrista Adri Torreira. O seu estilo de música vai dende o rock and roll, ao blues, ao swing , achegándose tamén ao chamado rock urbano. Levan publicados seis álbums de estudio.

## Historia 
O 21 de xuño do 2008 publicaron o seu primeiro álbum, titulado *Donde todo empieza*. O seu segundo álbum, *Nunca es tarde* saíu o 28 de marzo do 2009, mentres que o seu terceiro traballo, *Luces y sombras*, publicouse en 2011. 

En 2017 publicaron un novo traballo, titulado *Tregua*, e que foi financiado grazas a unha campaña de mecenado. En 2018 publicaron *Kilómetro a kilómetro*, un disco no que contaron coa colaboración de numerosos artistas, entre eles Fernando Madina, Javi Maneiro, Alberto Cereijo, José Andrëa, Carlos Goñi ou Miguel Costas. No 2021 viu a luz o seu sexto traballo, titulado *Lo urgente es vivir*.

## Compoñentes 
* Mario García (Petru): Guitarra eléctrica, acústica e voz.
* Rubén Rodríguez López: Piano, hammond e coros. 
* Adrian Torreira (Adri): Guitarra eléctrica e acústica.
* David Ruíz: Baixo e coros.
* Miguel Vieites: Batería e percusión.
* Ramón A. Velázquez: Violín.

### Ex-compoñentes 
* Iván Fernández: Baixo. 
* Fernando Romero: Saxofón.

**Colaboracións nas gravacións:**
* Jacobo Paz: Voz e coros. 
* Pocho Taxes: Baixo. 
* Fernando Lamas: Batería.
* Pipo García: Batería.
* Manu Clavijo: Violín.
* Alvaro Lamas: Steel guitar.

## Discografía 
* *Donde todo empieza* (2008)
* *Nunca es tarde* (2009)
**Luces y sombras* (2011)
**Tregua* (2017)
**Kilómetro a kilómetro* (2018)
**Lo urgente es vivir* (2021)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Tregua en MySpace
Antonio López Hernández

**Antonio López Hernández**, nado na Coruña en 1879 e finado en Madrid o 16 de xullo de 1950, foi un arquitecto galego.

## Traxectoria 
Estudou a carreira na Escola Técnica Superior de Arquitectura de Madrid, licenciándose en 1904. Traballou nun primeiro momento coma arquitecto funcionario do Ministerio de Facenda en Sevilla, de 1906 a 1908, trasladándose deseguido a Pontevedra e A Coruña, onde casou con Carmen López Martínez en 1910. Continuou co seu traballo para o Ministerio amais de como arquitecto libre en diversos proxectos desta cidade entre 1910 e 1913. Daquela trasladouse a Pontevedra como arquitecto do catastro, onde residirá até 1932.

En 1920 traballará interinamente no posto de arquitecto municipal de Pontevedra á vez que foi nomeado presidente da *Asociación de arquitectos de Galicia* nesta cidade. Volveu á Coruña en 1932, cunha menor produción respecto da desenvolvida na súa anterior estadía. Trasladouse a Madrid en 1944, onde faleceu.

## Obra 
miniatura|A Terraza, en Sada.
miniatura|Á dereita, a Casa Arambillet.
López Hernández, xunto con Ricardo Boán Callejas, está considerado o introdutor do modernismo na cidade da Coruña. Entre as súas obras destacan:
* Casa Arambillet, na praza de Lugo da Coruña (1912)
* Casa Salorio, na praza de Pontevedra da Coruña (1912)
* A Terraza (1912). Instalada nos Xardíns de Méndez Núñez da Coruña e trasladada entre 1920 e 1921 a Sada.

Tamén realizou varias obras modernistas na cidade de Pontevedra:
* Casa Sanz Díaz, na avenida da Coruña, 20.
* Ornamentación da Casa da Confraría da Peregrina, na praza da Peregrina.
* Outras obras desaparecidas como o quiosco de prensa Enrique Paredes na praza da Ferrería (1921), unha casa na rúa Sagasta e a ornamentación doutra na rúa Serra, 10.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Artistas galegos. Arquitectos. Arquitectura modernista, ecléctica e rexionalista.* Nova Galicia Edicións (2002) ISBN 84-87755-94-1

### Outros artigos 
* A Terraza
Parlamento autonómico

**Parlamento autonómico** é a denominación habitual que se lle dá en España á articulación do poder lexislativo en cada comunidade autónoma. A súa denominación en cada comunidade está fixada polos respectivos estatutos de autonomía. A Constitución Española de 1978 refírese a eles como *Asembleas* ou *Asembleas Lexislativas* (por exemplo, no artigo 152).

O Título VIII da Constitución Española regula os poderes executivos, xudicial e lexislativo en cada rexión. Aínda que o xudicial non é propio da Comunidade, senón que é único para toda España.

## Composición e funcionamento 
O parlamento autonómico está formado por representantes elixidos nas eleccións autonómicas que teñen lugar nas comunidades autónomas en maio cada catro anos. Como órgano lexislativo autónomo, elabora leis autonómicas. No caso de que estas afecten ao resto das comunidades autónomas pódense tratar nas Cortes Xerais, como proposición de lei. Tamén teñen como función controlar o consello do goberno de cada comunidade, procedendo a elixir o presidente de cada comunidade autónoma tras cada elección. Posúen tamén funcións económicas e orzamentarias, aprobando anualmente a lei de orzamento de cada comunidade e son os órganos competentes para nomear os senadores en representación da comunidade autónoma e outros altos órganos propios destas.

Tamén teñen competencia para interpoñer ante o Tribunal Constitucional os recursos de inconstitucionalidade contra leis do Estado que puidesen afectar as competencias da comunidade autónoma.

Os estatutos de autonomía, regulados pola Constitución, establecen que competencias son propias de cada comunidade autónoma, sendo o máximo corpo normativo para as rexións correspondentes. Así, as Comunidades teñen competencias sobre áreas de educación, sanidade, urbanismo, medio ambiente etc. Porén, hai outros sectores que son de competencia exclusiva do Estado. Así, por exemplo, a Administración periférica do Estado regula os aeroportos ou portos, convivindo coa Administración autonómica. Aínda que isto pode cambiar coa aprobación de reformas que poidan afectar os actuais estatutos de autonomía.

## Cidades autónomas 
Todas as comunidades autónomas teñen o seu propio parlamento. Non así as cidades autónomas, Ceuta e Melilla. No ano 1995 aprobouse nas Cortes Xerais un estatuto específico, que aínda que non lles concede capacidade lexislativa (principal diferenza coas comunidades autónomas), si que lles permite propoñer ás Cortes as iniciativas lexislativas que consideren oportunas.

## Parlamento por comunidade autónoma 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Parlamento

### Ligazóns externas 
* Lista de enlaces ás páxinas web oficiais dos Parlamentos autonómicos
Arcade Fire

**Arcade Fire** (a miúdo tamén escrito como **The Arcade Fire**) é unha banda canadense de rock alternativo formada no ano 2001 en Montreal, Quebec liderada polo matrimonio formado por Win Butler e Régine Chassagne. O resto dos seus compoñentes son Will Butler, Richard Reed Parry, Tim Kingsbury, Jeremy Gara e Sarah Neufeld.

A banda utiliza instrumentos que non son frecuentes nunha banda de rock coma violíns, violas, violonchelos, pianos, mandolinas, ukeleles, acordeóns, xilófonos ou zanfonas. En directo os membros do grupo adoitan intercambiarse os instrumentos dunha canción a outra.

## Discografía 
### Álbums 
### EPs 
* *Arcade Fire* - 2003 (Merge)
* *Arcade Fire & David Bowie at Fashion Rocks* - 2005 (iTunes Music Store)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
The Cranberries

**The Cranberries** foi unha banda irlandesa de rock fundada en Limerick en 1989 baixo o nome **The Cranberry Saw Us** polos irmáns Mike (baixo) e Noel (guitarra) Hogan xunto co batería Fergal Lawler e a cantante Niall Quinn , posteriormente substituída pola finada Dolores O'Riordan. Tivo bastante popularidade durante os anos 90 e separouse no ano 2003. Dende entón os seus membros seguiron carreiras en solitario até se reuniren outra vez en 2009. Tralo lanzamento do álbum póstumo *In the End* en 2019, no cabodano de Dolores O'Riordan, a banda disolveuse. A banda vendeu ao redor duns 43 millóns de discos en todo o mundo. Aínda que asociada co rock alternativo, o son da banda incluía tamén elementos do indie pop, post-punk, folk irlandés e pop rock.

The Cranberries acadaron a fama internacional xa co seu álbum de estrea, ''Everybody Else Is Doing It, So Why Can't We?*, que foi un éxito comercial ao vender uns cinco millóns de discos só nos Estados Unidos. A banda sería un dos grupos de rock con máis éxito da década, vendendo só nese país ao redor dos 15 millóns de discos. The Cranberries tivo catro álbums *top 20* na lista *Billboard 200* (*Everybody Else Is Doing It, So Why Can't We?*; *No Need to Argue*; *To the Faithful Departed* e *Bury the Hatchet*) e oito sinxelos *top 20* na lista *Modern Rock Tracks* ("Linger", "Dreams", "Zombie", "Ode to My Family", "Ridiculous Thoughts", "Salvation", "Free To Decide" and "Promises"). O grupo gravou o seu sexto álbum *Roses* en maio de 2011 e publicouno en febreiro de 2012. *Something Else*, que versionaba cancións anteriores coa Irish Chamber Orchestra, publicouse en abril de 2017.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
### Álbums ao vivo 
* *Bualadh Bos – The Cranberries Live'' - 2010 (Island Def Jam)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Chrome (grupo musical)

**Chrome** é unha banda de rock exerimental estadounidense fundada en San Francisco, California en 1976.

Chrome colleu parte da súa inspiración para a súa música áspera e caótica por momentos dos pioneiros do protopunk coma The Stooges. O son do grupo adoita ser groso, con elementos coma o *feedback* e a distorsión. Os seus experimentos de mesturar ruídos sintetizados con instrumentación rock son citados como precursores do rock industrial.

## Discografía 
### Período orixinal 
### Período Edge/Creed 
### Período de Damon Edge 
### Período de Helios Creed
Federación Peruana de Fútbol

A **Federación Peruana de Fútbol (FPF)** é a institución responsable de organizar e regular os campionatos oficiais de fútbol do Perú. Foi fundada o  23 de agosto de 1922  sendo o seu primeiro presidente Claudio Martínez Bodero. Está afiliada á FIFA dende 1924 e á Conmebol dende 1925. Tamén é responsable das distintas seleccións nacionais.

Réxese por orde de prioridade pola normativa internacional, o código civil e a lei deportiva cuxas normas son a base dos seus estatutos e regulamentos. A asemblea de base é o órgano supremo da FPF e está integrada polos clubs de fútbol profesional e as 25 ligas departamentais.

A Federación ten por obxecto promover, dirixir, xestionar e controlar a práctica do fútbol afeccionado e profesional, de acordo co seu estatuto, a normativa que regula esta disciplina e a normativa deportiva internacional.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Selección de fútbol do Perú

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Alfonso S. Palomares

**Alfonso Sobrado Palomares**, nado en Paradela (Calvos de Randín) en 1935, é un xornalista e escritor galego.
## Traxectoria 
Aos 10 anos trasladouse coa súa familia a Ourense, onde estudou no Seminario. Licenciado en Dereito e Xornalismo pola Universidade Complutense de Madrid, desempeñou diversos postos en xornais e revistas españolas. Fundou a axencia Radial Press en 1964 e foi comentarista de política internacional en *Sábado Gráfico* e *Cambio l6*. En 1973 fundou e dirixiu a revista *Ciudadano* e despois dirixiu *Posible* e *Leer*. Foi comentarista de política internacional en *El Periódico de Catalunya*, e foi nomeado director da Axencia EFE en 1986. En 1997 incorporouse ao Grupo Zeta como Director de Relacións Internacionais e Asesor Editorial, e comentarista político da revista *Tiempo* e *El Periódico de Catalunya*. En 2001 foi nomeado director do *Diario Córdoba* e editor de *Onda Mezquita* e en setembro dese ano tomou posesión como Presidente do Consello Social da Universidade de Córdoba.

Dirixiu a Casa de Galicia en Madrid (2006-), foi presidente da Xunta Consultiva do Parque Natural Baixa Limia - Serra do Xurés (2008).

## Obra en castelán 
* *África, la hora de las violencias*, 1969.
* *Albert Camus*, 1970.
* *Agotando la esperanza*, (novela) II Premio Café Gijón.
* *Las linotipias del miedo*, 1977 (novela).
* *El socialismo y la polémica marxista*, 1979.
* *Una larga sed*, 1983 (novela).
* *Te amaré después de siempre*, 2001 (novela).
* *Felipe González, el hombre y el político*, 2005 (biografía).
* *Antonio Asensio*, 2007, con José Oneto (biografía). 
* *Los laberintos del espejo*, 2010 (novela).
* *El Evangelio de Venus*, 2012 (novela).
* *Pyjama party*, 2016 (novela).

## Premios e recoñecementos 
* Xuíz Honorario do Couto Mixto no ano 2006.
* Celanova, Casa dos Poetas no ano 2008.
* Fillo predilecto de Calvos de Randín no ano 2023.

## Vida persoal 
Casou con Ana Tutor.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

## Notas
Live Skull

**Live Skull** foi unha banda de rock experimental estadounidense formada en Nova York en 1982. A banda desapareceu no ano 1990. Live Skull nunca acadou o recoñecemento do grande público, pero mantén unha notoriedade no *underground* e comparte árbore xenealóxica con outras bandas relativamente destacadas.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
### EPs 
* *Live Skull* - 1984 (Massive)
* *Swingtime/ Raise The Manifestation/ Pusherman* - 1986 (Homestead)
* *Snuffer* - 1988 (Caroline/What goes On)
Ilustración en Galicia

O movemento da **Ilustración** en **Galicia** desenvolveuse, coma no resto de Europa, no século XVIII, e representou un novo interese polas ideas empíricas na filosofía, na política económica ou nas ciencia. Neste contexto comezou un proceso de construción e recuperación da conciencia da personalidade histórica, cultural e económica do reino de Galicia da man dos ilustrados galegos, persoeiros de letras que entendían Galicia como unha sociedade diferenciada e como un reino cunhas necesidades específicas.

## Iniciativas 
Na gran tarefa de modernizar o reino, de aproveitar os seus recursos humanos e naturais, tiveron un destacado papel as sociedades e academias galegas. Foron creadas, entre outras, a Academia de Agricultura del Reino de Galicia (inaugurada o 20 de xaneiro de 1765), a Sociedad Económica de Amigos del país del reino de Galicia (15 de febreiro de 1784) ou as Sociedades de Amigos do país de Santiago de Compostela (1784) e Lugo (1785), así como ambiciosas propostas como o Real Montepío de Pescadores del reino de Galicia* (1775). Os ilustrados foron os primeiros en denunciar as penurias do reino, a maior parte delas derivadas da negativa política que nel levaron a cabo o Reis Católicos e os Habsburgo. Deste xeito denunciouse o estado das vías de comunicación, as importacións innecesarias, a masiva emigración, as políticas de aculturización lingüística e, en definitiva, a marxinación económica do reino. Deste modo conseguíronse éxitos como a constitución na Coruña do Consulado Marítimo e Terrestre co que se habilitou a cidade para comerciar coas colonias americanas.

## Persoeiros 
Pola súa enorme contribución á lingua e cultura do reino destacan dous eclesiásticos, Benito Xerónimo Feijoo e Montenegro e Martín Sarmiento (*Catálogo de voces y frases de la lengua gallega*, 1745-1755). O primeiro denunciou antes ca ninguén a miseria do sector campesiño galego propoñendo cambios na administración do reino; o segundo con amplos coñecementos de botánica, medicina natural e arquivística, dedicouse á filoloxía sendo un aférrimo defensor do galego (idioma do reino), erguendo a voz contra aqueles que trataban de desprestixialo.

No eido económico, entre outros destacan persoeiros aos que se lles deben numerosas obras de vital importancia no desenvolvemento económico e que pertencen a diferentes grupos sociais. Aparecen aristócratas (fidalgos) tales como José Cornide Saavedra (*Memoria sobre la pesca de la sardina en las costas de Galicia,*1774), Pedro Antonio Sánchez Vaamonde -cofundador da Real Sociedade Económica de Amigos do País de Santiago (1784)- ou Lucas Labrada (*Descripción económica del Reyno de Galicia,*1804); eclesiásticos como Juan Francisco de Castro Fernández (*"Discursos críticos sobre las Leyes, y sus Intérpretes",* 1765*)'' e comerciantes como Antonio Raimundo Ibáñez.
Scratch Acid

**Scratch Acid** foi unha banda estadounidense de noise rock procedente de Austin, Texas, e formada no ano 1982. Inicialmente estivo composto por Steve Anderson (voces), David Wm. Sims (guitarra), Brett Bradford (guitarra), David Yow (baixo) e Rey Washam (batería). Anderson foi expulsado da banda antes de que gravasen algún álbum, facendo que Yow pasase a encargarse das voces e Sims do baixo.

Os dous primeiros traballos de Scratch Acid foron editados polo selo independente de Texas Rabid Cat, o terceiro e derradeiro pola discográfica Touch and Go Records. Un recompilatorio postumo titulado *The Greatest Gift*, lanzouse pola Touch and Go Records en 1991.

O xornalista musical Will Lerner falou da banda como "a equivalente estadounidense de The Birthday Party". Despois de gañar reputación como unha tola e ruidosa banda de punk, Scratch Acid separouse en 1987. Segundo o libreto de *The Greatest Gift*, os membros da banda nunca recibiron compensación algunha por parte de Rabid Cat ou Fundamental Records (que distribuia os seus discos en Europa).

## Discografía
Selección de fútbol de Bolivia

A **Selección de fútbol de Bolivia** é o equipo representativo do Estado Plurinacional de Bolivia nas competicións internacionais oficiais de fútbol. A súa organización está a cargo da Federación Boliviana de Fútbol, a cal é membro de CONMEBOL. Xogou o seu primeiro partido o 12 de outubro de 1926 en Santiago de Chile, correspondente ao Campionato Suramericano de 1926. A selección boliviana participou tres veces da Copa Mundial de Fútbol (1930, 1950 e 1994). Nas copas de 1930 e 1950 participou como convidado, mentres que na edición de 1994 clasificouse disputando as eliminatorias correspondentes.

Bolivia participou 23 veces na Copa América, onde se consagrou campioa gañado a edición de 1963, este título constitúe o seu maior logro internacional. Tamén foi finalista na edición de 1997. Este subcampionato, permitiulle clasificarse por primeira e única vez á Copa FIFA Confederacións de 1999. En canto ás seleccións xuvenís, Bolivia gañou o Campionato Suramericano Sub-16 de 1986. Destácanse ademais o cuarto lugar no Campionato Suramericano Sub-20 de 1981 e 1983 e tamén nos Xogos Panamericanos de 2007.

## Resultados 
### Copa Mundial de Fútbol 
### Copa América 
[miniatura|150px|[Juan Manuel Peña]]

|}

## Xogadores 
### Máis partidos disputados 
:*Actualizado a 15 de outubro de 2019.*

### Máximos goleadores 
[miniatura|190px|[Marco Etcheverry]]
:*Actualizado a 22 de xuño de 2019.*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Federación Boliviana de Fútbol

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da FBF
Federación Boliviana de Fútbol

A **Federación Boliviana de Fútbol (FBF)** é a institución responsable de organizar e regular os campionatos oficiais de fútbol de Bolivia. Foi fundada en 1925. Está afiliada á FIFA dende 1926 e á CONMEBOL dende ese mesmo ano. Tamén é responsable das distintas seleccións nacionais.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Selección de fútbol de Bolivia

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Liga ARC

A **Liga ARC** (*Asociación de Remo do Cantábrico*) é unha liga de remo en banco fixo na que compiten clubs de Euskadi, Cantabria e Asturias, esta última dende 2009. Un total de 29 clubs e máis de 500 remeiros forman parte da liga para a tempada 2010.
Situada por baixo da Liga San Miguel, é a categoría de prata do remo xunto coa Liga Galega de Traiñeiras (LGT). Serve ao igual que a primeira para apoiar e impulsar unha disciplina deportiva do remo que forma parte da historia das nacións da cornixa cántabro-atlántica do Norte da Península Ibérica.

## Historia 
O 29 de marzo de 2006 constituíuse en Bilbao formalmente a Asociación de Remo do Cantábrico (ARC), unha entidade privada titular da Liga ARC®. Seis persoas físicas, representantes (a razón de dous por provincia) de clubs de remo que interviñeron no proceso constituínte, actuaron como socios fundadores. Nesa data materializábase o proxecto creado por e para clubs de Cantabria e Euskadi. Trala constitución da asociación, a totalidade dos clubs de remo que participaran no proceso de posta en marcha do proxecto decidiron sumarse formalmente ao mesmo mediante a correspondente adscrición á ARC.

## Palmarés 
### Grupo 1 
### Grupo 2 
## Clubs da tempada 2010 
### Grupo 1 
### Grupo 2 
## Sistema de competición 
As regatas desenvólvense durante os meses de xuño a outubro. A Liga ARC consta de dous grupos dende a súa fundación no 2006, o Grupo 1 e o Grupo 2. A liga consta dun sistema de ascensos e descensos entre os dous grupos, así como do Grupo 1 á Liga ACT ou Liga San Miguel.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial .
Jusuf Habibie

**Bacharuddin Jusuf Habibie**, coñecido como **B.J. Habibie**, nado o 25 de xuño de 1936 en Pare-Pare (Sulawesi do Sur) e finado en 2019, foi un enxeñeiro, militar e político, presidente de Indonesia entre 1998 e 1999.

## Traxectoria 
Graduado como Enxeñeiro Aeronáutico na Universidade de Aquisgrán, Alemaña, en 1960; recibiu título de doutoramento en 1965. En 1974 o Presidente Suharto convéncelle de regresar a Indonesia e noméao asesor tecnolóxico da presidencia. En 1978 foi designado Ministro de Tecnoloxía e Investigación, cargo que exerceu durante 20 anos e que o converteu nun dos máis influentes membros do réxime de Suharto.

En marzo de 1998 foi elixido Vicepresidente polo Parlamento, e apenas dous meses despois, tras a renuncia de Suharto converteuse en Presidente, mantendo a mesma liña do réxime. A principios de 1999 emprendeu unha forte reforma política, promovendo o pluralismo e a descentralización do país. Convocado un novo parlamento en outubro de 1999, Habibie perdeu a posibilidade de continuar o seu mandato ante o líder islamita Abdurrahman Wahid.
Royal Trux

**Royal Trux** foi unha banda estadounidense de rock alternativo activa de 1987 a 2001, fundada por Neil Hagerty (voces, guitarra) e Jennifer Herrema (voces).

## Discografía 
### Recompilatorios 
* *Singles, Live, Unreleased* - 1997

### Sinxelos e EPs 
* *3-Song EP* - 1998
* *Radio Video* - 2000
This Heat

**This Heat** foi unha banda inglesa de rock experimental formado a principios de 1976 no distrito londiniense de Camberwell polos multiinstrumemtistas Charles Bullen (guitarra, clarinete, viola, voces), Charles Hayward (batería, teclado, voces) e Gareth Williams (teclados, guitarra, baixo, voces).

This Heat estivo activa durante a ascendencia do rock progresivo e o punk rock británico, pero mantívose separado desas escenas debido a un enfoque radicalmente inventivo que tocou diversos estilos e xéneros. O seu éxito comercial foi limitado, pero This Heat son amplamente considerados como un elo perdido entre o rock progresivo (especialmente o Krautrock) e xéneros experimentais coma o post-punk, a música industrial, o post-rock e o noise rock.

## Discografía 
### Álbums 
### EPs 
### Outros
The Fall

**The Fall** foi unha banda inglesa de post-punk formada en Prestwich, Greater Manchester en 1976. O grupo existiu con varias formas dende entón, e xirou esencialmente ao redor do seu fundador e único membro permanente Mark E. Smith. Nun principio estivo asociada co movemento punk de finais dos anos 70, pero a música da banda pasou por varios cambios de estilo ao longo dos anos. Porén, de The Fall adoita caracterizarse pola súa repetición e un abrasivo son de guitarra, elementos sempre respaldados pola voz de Smith.

## Discografía 
### Álbums de estudio
Dick Richards

**Dick Richards**, nado en Brooklyn (Nova York) 1936, é un director de cine estadounidense, ademais de ser produtor e guionista.
## Traxectoria
Despois de ter traballado como fotógrafo, Richards converteuse en director de anuncios. A súa carreira no cine comezou dirixindo e como guionista do western *The Culpepper Cattle Co.* (1972), tralo que virían filmes como *Farewell, My Lovely* (1975), *March or Die* (1977), e *Man, Woman and Child* (1983).

## Filmografía (como director) 
* *The Culpepper Cattle Company* (1972) (tamén guionista)
* *Rafferty and the Gold Dust Twins* (1975)
* *Farewell, My Lovely* (1975)
* *March or Die* (1977) (tamén produtor e guionista)
* *Death Valley* (1982)
* *Man, Woman and Child* (1983)
* *Heat* (1986) (non acreditado)
Adeus, boneca

***Adeus, boneca*** (en ) é un filme de 1975 dirixido por Dick Richards e protagonizado por Robert Mitchum e Charlotte Rampling. A película está baseada na novela *Farewell, My Lovely* (1940) de Raymond Chandler.

## Personaxes 
* Robert Mitchum como Philip Marlowe
* Charlotte Rampling como Helen Grayle
* John Ireland como Tenente Nulty
* Sylvia Miles como Jessie Halstead Florian
* Anthony Zerbe como Laird Brunette
* Harry Dean Stanton como Detective Billy Rolfe
* Jack O'Halloran -como Moose Malloy
* Joe Spinell como Nick
* Sylvester Stallone como Jonnie
* Kate Murtagh como Frances Amthor
* John O'Leary como Lindsay Marriott
* Walter McGinn como Tommy Ray
* Jim Thompson como Xuíz Baxter Wilson Grayle

## Banda sonora 
A banda sonora foi composta por David Shire, e o álbum vinilo foi lanzado en 1975 por United Artists Records. O álbum conta con 11 pistas.

**Lista de cancións**
* 1. Main Title (tema de Marlowe)
* 2. Velma / Chinese Pool Hall / To the Mansion
* 3. Mrs. Grayle's Theme
* 4. Amthor's Place
* 5. Mrs. Florian Takes the Full Count
* 6. Marlowe's Trip
* 7. Convalescence Montage
* 8. Take Me to Your Lido
* 9. Three Mile Limited
* 10. Moose Finds His Velma
* 11. End Title (tema de Marlowe)

"Marlowe's Theme" foi empregado durante moitos anos como o tema de peche do programa de jazz sueco Smoke Rings.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en American Film Institute
Massa

**Massa** é unha cidade da Toscana, Italia, capital da provincia de Massa-Carrara. Tiña unha poboación de 69.941 habitantes no 2008.

Foi tamén capital dun antigo ducado. É coñecida polas súas canteiras de mármore, das cales se extraeu mármore empregado en numerosas obras do Renacemento.

## Demografía 

Colors=
  id:lightgrey value:gray(0.9)
  id:darkgrey  value:gray(0.7)
  id:sfondo value:rgb(1,1,1)
  id:barra value:rgb(0.6,0.7,0.8)

ImageSize = width:455 height:373
PlotArea = left:50 bottom:50 top:30 right:30
DateFormat = x.y
Period = from:0 till:70000
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
ScaleMajor = gridcolor:darkgrey increment:5000 start:0
ScaleMinor = gridcolor:lightgrey increment:1000 start:0
BackgroundColors = canvas:sfondo

BarData=
  bar:1861 text:1861
  bar:1871 text:1871
  bar:1881 text:1881
  bar:1901 text:1901
  bar:1911 text:1911
  bar:1921 text:1921
  bar:1931 text:1931
  bar:1936 text:1936
  bar:1951 text:1951
  bar:1961 text:1961
  bar:1971 text:1971
  bar:1981 text:1981
  bar:1991 text:1991
  bar:2001 text:2001

PlotData=
  color:barra width:20 align:left

  bar:1861 from:0 till: 15319
  bar:1871 from:0 till: 17853
  bar:1881 from:0 till: 19780
  bar:1901 from:0 till: 26118
  bar:1911 from:0 till: 30484
  bar:1921 from:0 till: 34370
  bar:1931 from:0 till: 39722
  bar:1936 from:0 till: 41819
  bar:1951 from:0 till: 50441
  bar:1961 from:0 till: 56988
  bar:1971 from:0 till: 62922
  bar:1981 from:0 till: 65687
  bar:1991 from:0 till: 66737
  bar:2001 from:0 till: 66769

PlotData=

  bar:1861 at: 15319 fontsize:S text: 15.319 shift:(-8,5)
  bar:1871 at: 17853 fontsize:S text: 17.853 shift:(-10,5)
  bar:1881 at: 19780 fontsize:S text: 19.780 shift:(-10,5)
  bar:1901 at: 26118 fontsize:S text: 26.118 shift:(-10,5)
  bar:1911 at: 30484 fontsize:S text: 30.484 shift:(-10,5)
  bar:1921 at: 34370 fontsize:S text: 34.370 shift:(-10,5)
  bar:1931 at: 39722 fontsize:S text: 39.722 shift:(-10,5)
  bar:1936 at: 41819 fontsize:S text: 41.819 shift:(-10,5)
  bar:1951 at: 50441 fontsize:S text: 50.441 shift:(-10,5)
  bar:1961 at: 56988 fontsize:S text: 56.988 shift:(-10,5)
  bar:1971 at: 62922 fontsize:S text: 62.922 shift:(-10,5)
  bar:1981 at: 65687 fontsize:S text: 65.687 shift:(-10,5)
  bar:1991 at: 66737 fontsize:S text: 66.737 shift:(-10,5)
  bar:2001 at: 66769 fontsize:S text: 66.769 shift:(-10,5)

TextData=
  fontsize:S pos:(20,20)
  text:font ISTAT

## Cidades irmandadas 
* Bad Kissingen (Alemaña)

## Notas 
## Véxase tamén