Laura Bassi

**Laura Bassi**, nada en Boloña o 31 de outubro de 1711 e morta o 20 de febreiro de 1778, foi unha reputada científica, poeta e filósofa italiana, profesora da Universidade de Boloña por máis de 40 anos e primeira Catedrática de Física dunha universidade europea. Pioneira na introdución das ideas newtonianas en Italia, foi unha das primeiras mulleres que logrou un éxito semellante.

## Traxectoria 
### Formación e primeiros anos 
O pai de **Laura María Catharina Bassi**, natural de Módena, era un avogado de orixe non nobre.

Laura manifestou dende moi nena as súas prodixiosa dotes intelectuais, o que levou a seu pai a proporcionarlle unha temperá instrución na súa casa. Con tan só cinco anos comezou a recibir clases de latín, francés e matemáticas da man de seu curmán, o padre Lorenzo Stegani. A partir dos trece anos pasou a ser tutelada polo médico da familia e erudito local Gaetano Tacconi, tamén profesor de filosofía e anatomía da Universidade de Boloña. quen dirixiu durante os seguintes sete anos a súa formación en filosofía, metafísica, lóxica e historia natural. Tacconi decidiu promocionala nos círculos académicos da cidade e as extraordinarias capacidades intelectuais da nena Bassi foron coñecidas entre a intelectualidade de Boloña, empezando os académicos a visitar a casa Bassi para coñecer de primeira man a brillantez da pequena Laura. Entre eles o cardeal Prospero Lambertini -quen anos máis tarde sería o Papa Benedicto XIV- cando volveu a Boloña como arcebispo, decatouse da capacidade de Laura na arte da oratoria e dende ese momento a animou no seu traballo científico e se converteu no seu principal mentor e mecenas, proporcionándolle o apoio necesario ó longo da súa carreira.

### O seu ano de gloria 
No ano 1732, cando aínda non tiña cumpridos os vinte e un anos, teñen lugar unha serie de acontecementos que marcarán de maneira determinante a súa vida posterior.

* O 20 de marzo é nomeada membro da Academia de Ciencias de Boloña. cun salario de 500 liras ó ano; converténdose así na primeira muller en obter un posto de profesora nesa universidade.

### A súa carreira profesional 
Como muller, tivo numerosas dificultades para exercer a súa profesión. Seus colegas preocupáronse de que ela non creara un precedente que animara a outras mulleres a aspirar a carreiras profesionais e que puidese levar a mulleres novas a convivir entre eles. Condicionaron a súa actividade pública á aprobación dos seus colegas.

Nestes primeiros anos Bassi continuou os seus estudos en diversas áreas: historia natural, grego, mecánica e hidráulica cun dos seus titores da infancia, Tacconi, ata que o abandonou porque necesitaba ser máis independente intelectualmente do que este pretendía. A continuación pasou tres anos estudando matemáticas superiores con Gabriele Manfredi, compaxinando estes estudos cos de poesía, actividade que continuará ó longo de toda a súa vida. Con esta formación en matemáticas superiores Bassi conseguiu unha comprensión máis profunda das áreas máis complexas da física, e empezou a interesarse polas ideas de Newton, algunhas das cales eran moi controvertidas nesa época. Isto permitiulle, en 1735, ter acceso a unha colección especial de libros esenciais no Vaticano, o *Indice Liborum Prohibitorium,* que ata o momento estivera vetado ás mulleres eruditas.

Co seu matrimonio consegue facilitar a súa carreira profesional -a pesar dos entre oito e doce fillas e fillos que tivo- xa que a partir dese momento era o seu marido, en vez do Senado ou seus colegas, quen debía concederlle os permisos necesarios para impartir conferencias públicas e desenvolver algúns outros aspectos da súa profesión. A parella compartiu non só vida doméstica senón tamén traballo profesional e curiosidade intelectual.  

En 1742 –para paliar as dificultades que tiña no desempeño da súa profesión– empeza a dar clases particulares de física experimental na súa casa, e en 1749 inaugura, xunto a seu home, un laboratorio, tamén no seu domicilio, que pronto se fixeron famosos en toda Europa.

En 1745 o xa Papa Benedicto XIV creou unha nova sección no Instituto de Ciencias, a Benedettini, co obxectivo de estimular novas investigacións científicas en Boloña, seguindo o modelo da Academia de Ciencias de París. Vinte e catro académicos foron aceptados entre os Benedettini, cunha recompensa económica de cincuenta liras, a condición de que presentasen ó menos un traballo anual sobre novos fitos científicos. Bassi non estaba entre os vinte e catro nomeados inicialmente, pero ela non se conformou e solicitou, a través dun amigo influente, ser incluída neste selecto grupo. O Papa creou unha nova praza, a vixésimo quinta, entre os Benedettini para que fose ocupada por Bassi. Ela pronto presentou o seu primeiro traballo á Academia e así continuou durante toda a súa vida, tendo no momento da súa morte presentados e publicados 31 traballos.

Cando Bassi morreu, dous anos máis tarde, o seu marido asumiu o cargo de Presidente e posteriormente foi sucedido polo seu fillo Paolo, quen se mantivo no cargo ata 1796.

## Legado 
Foi recordada polas súas fortes conviccións relixiosas, a súa dedicación ós menos afortunados, e a súa poesía –da que ela nunca pasou de considerarse unha afeccionada–, pero por riba de todo foi recordada polo seu legado científico. Foi unha das figuras máis relevantes da intelectualidade da florecente Boloña do século XVIII. Un cráter de Venus foi bautizado Bassi na súa honra., as súas contribucións foron totalmente ignoradas e non só non aparecen referencias súas nas historias oficiais da ciencia, senón que algúns historiadores afirman que só deu leccións privadas na súa casa, pese a estar documentada a súa docencia na Universidade de Boloña durante máis de cuarenta anos.

Laura Bassi constitúe un bo exemplo do esquecemento, desconsideración e invisibilidade sufrida polas mulleres na historia da ciencia. Os logros de Laura Bassi mostraron que as mulleres podían ser educadas en matemáticas e física, ser mestras exitosas e brillantes investigadoras científicas.

Ela conseguiu ter unha larga carreira científica en pé de igualdade cos homes da época, salvando tódalas dificultades que lle foron xurdindo ó longo da mesma pola súa condición de muller, e tamén formou unha extensa familia. Foi, polo tanto, unha pioneira na conciliación da vida familiar e profesional.

Ficheiro:2017-03 Bologna Mattes Pana (109).JPG|Laura Bassi discute a súa tese de doutoramento. (Museo di Palazzo Poggi)
Ficheiro:Laura Bassi oval portrait.jpg|Retrato de Laura Bassi no Instituto da Academia de Ciencias de Boloña. Palazzo Poggi.
Ficheiro:2017-03 Bologna Mattes Pana (125).JPG|Laura Bassi: Placa de recoñecemento no Instituto da Academia de Ciencias de Boloña.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Tsjeng, Zing (2020). Mujeres olvidadas : las científicas. Madrid. ISBN 978-84-415-4214-3

### Outros artigos 
* Mulleres en física

### Ligazóns externas 
*Vídeo, en YouTube, sobre a figura de Laura Bassi "There is no Bassi in London" .