open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Paisaxe de enerxía

En física, química e bioquímica, unha **paisaxe de enerxía** (*energy landscape*) é un mapa de todas as posibles conformacións dunha entidade molecular, ou as posicións especiais de moléculas que interaccionan nun sistema, e os seus correspondentes niveis de enerxía, tipicamente enerxía libre de Gibbs.

As paisaxes de enerxía son útiles cando se examina o pregamento de proteínas. Aínda que unha proteína pode existir teoricamente nun número case infinito de conformacións ao longo da súa paisaxe de enerxía, en realidade as proteínas préganse (ou "reláxanse") en estruturas secundarias e terciarias que posúen a enerxía libre menor posible. O concepto chave ao estudar o pregamento das proteínas por medio de paisaxes de enerxía é a hipótese do funil de pregamento (*folding funnel*).

En modelos para estudar o vidro, o mínimo local dunha paisaxe de enerxía corresponde a estados de baixa temperatura metaestables dun sistema termodinámico.

## Definición formal 
Matematicamente, unha paisaxe de enerxía é unha función continua f : X \to \mathbb{R} que asocia cada estado físico cunha enerxía, onde X é un espazo topolóxico.

No caso continuo, X = \mathbb{R}^n, onde n é o número de graos de liberdade do sistema. O gráfico dunha paisaxe de enerxía continuo é unha hipersuperficie en \mathbb{R}^{n+1}.

Os montes e vales nas paisaxes de enerxía corresponden a máximos e mínimos locais de f, respectivamente.

### Exemplo macroscópico 
Unha bisagra ben aceitada que se mova ben ten un grao de liberdade, polo que a súa paisaxe de enerxía é unha función f : \mathbb{R} \to \mathbb{R}. Se a bisagra dunha porta non foi colocada perfectamente, a porta pode moverse e cerrarse soa, ou abrirse, ou quedar parada nun ángulo determinado parcialmente aberta, se a deixamos que se mova libremente. Estes ángulos corresponden a estados de mínima enerxía do sistema, que serían os vales na paisaxe de enerxía.

## Notas
Nehalennia

[miniatura|250px|Altar de Nehalennia en [Domburg, Países Baixos. Á súa dereita ten un can, e nas súas mans ten un cesto con mazás.]]
**Nehalennia** é unha deusa. De orixe incerta, quizais xermánico ou celta, Nehalennia é representada en numerosos altares votivos descubertos na actual rexión de Zelandia, nos Países Baixos, onde o Río Rin flúe cara ao Mar do Norte. A orixe do culto data do século -II, e a veneración da deuse floreceu nos séculos II e III.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Davidson, H. R. Ellis (1990). *Gods and Myths of Northern Europe*. Penguin Books. ISBN 0-14-013627-4.
* Davidson, Hilda Ellis (1998). *Roles of the Northern Goddess*. Routledge. ISBN 0-415-13611-3
* Green, Miranda (1992). *Symbol and Image in Celtic Religious Art*. Routledge.
* Green, Miranda (1998). *Animals in Celtic Life and Myth.* Routledge.
* Simek, Rudolf (2007) traducido por Angela Hall. *Dictionary of Northern Mythology*. D.S. Brewer. ISBN 0-85991-513-1
* Van der Velde, Koert (13 de agosto de 2005). *Zeeuwse godin weer thuis*. *Trouw*.
Loretta Young

**Gretchen Young**, nada en Salt Lake City (Utah) o 6 de xaneiro de 1913 e finada en Santa Monica (California) o 12 de agosto de 2000, foi unha actriz estadounidense.

## Traxectoria 
Comezou a actuar aos tres anos, aínda que o nome artístico de Loretta non o adoptou ata 1928. O ano seguinte foi proclamada unha das WAMPAS Baby Stars.
En 1935 mantivo unha relación con Clark Gable, que estaba casado, co que tivo unha filla. Este feito foi agochado na época. Durante o embarazo, Young estivo de “vacacións” en Inglaterra, e a nena foi a un orfanato, onde supostamente a adoptou Young. Ata 1999, nunha biografía autorizada, non recoñeceu que Judy Lewis era a súa filla biolóxica.
En 1947 gañou o Oscar á mellor actriz por *The Farmer’s Daughter*.

Entre 1953 e 1961 foi a protagonista da serie de televisión *The Loretta Young Show*.

Retirouse nos anos sesenta, dedicándose a facer obras de caridade, xunto a amigas como Jane Wyman, Irene Dunne ou Rosalind Russell.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Xulsigiae

**Xulsigiae** é un divindade celta tripla venerado no santuario de fontes curativas de *Augusta Treverorum* (hoxe Tréveris). Edith Wightman suxire que "poder ser ninfas da primavera"; por outra banda, conecta o seu nome con Suleviae, e caracterízaas como "deusas domésticas". O seu templo, un pequena capela preto do gran templo de Lenus Marte, tamén ten figuras de barro producidas dos Genii Cucullati. O seu nome coñécese a partir dunha única inscrición, onde aparece xunto a Lenus Marte:

LENO MARTI
ET XVLSIGIIS
L VIRIVS DISE
TO V S L M

"Para Lenus Marte e Xulsigiae, Lucius Virius Diseto libre e merecidamente cumpriu seu voto."

## Notas
Crocodilo do Nilo

O **crocodilo do Nilo** (*Crocodylus niloticus*) é unha especie de saurópsidos (réptil) crocodilo da familia Crocodylidae. É unha das tres especies de crocodilos que habitan en África, e a segunda en tamaño no mundo, pois pode alcanzar os 6 m de longo e pesar máis de 1.000&nbsp;kg.

Pese ao que o seu nome podería dar a entender, non é exclusivo do Nilo, senón que habita en practicamente toda África subsahariana e na illa de Madagascar.

Pode medir ata cinco ou seis metros de longo. Vive en lagos e ríos de auga doce. Aliméntase de animais que se achegan a beber; arrástraos á auga e afógaos. O crocodilo retorcer dentro da auga para despezar á súa presa.

A súa cerimonia de cortexo é espectacular; o macho defende un treito de area, ruxindo a calquera intruso. Cando a femia séntese atraída polo ruído, o macho sacode o corpo e expulsa auga polas fosas nasais.

Aínda que como especie non se atopa en perigo de extinción, nalgúns países a poboación de crocodilos do Nilo corre un serio perigo de desaparecer a causa do terrible exterminio ocasionado polo ser humano.
TomTom

**TomTom** é unha empresa neerlandesa fundada en 1991, fabricante de sistemas de navegación para automóbiles, motocicletas, PDA e teléfonos móbiles. Trátase do principal fabricante de sistemas de navegación en Europa, con oficinas en Ámsterdan, Londres, Taipei, Shanghai, Eindhoven, Estocolmo, Edimburgo, Madrid, Lisboa, Sidney, Berlín, Leipzig, Múnic, Milán, Istanbul e París.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Sitio oficial TomTom
Breca

A **breca** (*Pagellus erythrinus*) é un peixe da familia dos espáridos, moi común no mar Mediterráneo.

## Morfoloxía 
Ten un corpo ovalado e algo esmagado lateralmente. Na cabeza ten unha boca moi pequena e uns ollos de menor tamaño que os doutros peixes do mesmo xénero, sendo a boca maior que o diámetro do ollo -isto distíngueo doutras especies do xénero-. É de cor gris cunha tonalidade vermella sobre todo polo lombo. Nunca con bandas nin raiado, aínda que lle poden aparecer bandas cando está asustado.

Un exemplar típico pode medir entre 1 e 3 dm de lonxitude, pero describíronse casos de adultos que alcanzan os 6 dm e 3,2 kg. Presenta unha ducia de espiñas na aleta dorsal e unhas 3 espiñas na aleta anal.

## Hábitat e bioloxía 
Distribúese pola costa leste do océano Atlántico desde o mar do Norte até Cabo Verde, presente nos arquipélagos das Canarias, Azores e Madeira, sendo típico tamén de todo o mar Mediterráneo.

Atópase desde augas moi próximas á costa, en diversos tipos de fondo -rochas, grava, area ou algas- onde adoita vivir en pequenos grupos, aínda que en inverno desprázase a augas profundas de até os 200 m de profundidade no Mediterráneo ou os 300 m no Atlántico.

A breca é hermafrodita secuencial protoxino, pasando os seus dous primeiros anos de vida reproducíndose como unha femia, para a partir do terceiro ano ser un macho cando superan uns 17&nbsp;cm de lonxitude.

É un peixe omnívoro, pero aliméntanse preferentemente de animais, como pequenos peixes e invertebrados da zona bentónica.

## Pesca e gastronomía 
É un peixe popular nos países do Mediterráneo, cunha delicada carne branca, con importante presenza nos mercados, aínda que dun prezo intermedio. Acostúmase pescar con rede ou con anzol.

Non é de todo inofensivo, describíronse casos de envelenamento por ciguateira.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Base de datos en *FishBase*   
* Información en *MaestroPescador* 
* Fotografías de breca en: *Fishbase*  
* Sistemática de breca en: ITIS (*Sistema Integrado de Información Taxonómica*)
The Style Outlets Coruña

**The Style Outlets Coruña** é un centro comercial situado en Culleredo adicado á venda de produtos de moda e servizos de hostalería. O centro comercial ten unha superficie de 12.600 metros cadrados, 76 tendas e 800 prazas de aparcadoiro.

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do centro comercial
Ascariz, Brexo, Cambre

**Ascariz** é un lugar da parroquia de Brexo no concello coruñés de Cambre, na comarca da Coruña.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Brexo 
### Parroquias de Cambre
Tuatara

Os **tuataras** (xénero ***Sphenodon***) son réptiles endémicos das illas veciñas a Nova Zelandia, pertencentes á familia Sphenodontidae. O significado do seu nome común provén do maorí e quere dicir "costas espiñentas". A primeira vista (por converxencia evolutiva) son parecidas ás iguanas, coas que, con todo, non están emparentadas. Miden uns 70&nbsp;cm de lonxitude e son insectívoros e carnívoros.

As dúas especies actuais de tuataras e a extinta coñecida teñen parentes moi próximos que existiron fai xa 200 millóns de anos, a par dos dinosauros. Nesas épocas habitaban o supercontinente de Gondwana habéndose distribuído, segundo parece, desde a área que hoxe corresponde a América do Sur pasando pola Antártida ata Australia. Ao separarse de Australia por deriva continental, Nova Zelandia converteríase no único reduto actual de Sphenodontidae, motivo polo cal cualifícase a estes animais como fósiles viventes.

## Notas
Artaius

**Artaius** é un deus celta epíteto do deus romano Mercurio durante o período romano-celta. É coñecido por unha única inscrición de Beaucroissant no departamento de Isère:

::MERCVRIO
::AVG ARTAIO
::SACR
::SEX GEMINIVS
::CVPITVS
::EX VOTO
:*"Ó augusto Mercurio Artaius, Sextus Geminius Cupitus (que dedicou esta) (pedra) sagrada no cumprimento dun voto."*

En lingua gala, a palabra *artos* significa ‘oso’, e *artaios* podería ser un derivado É posible que Artaius proveña dun nome de lugar (é probable que só teña unha asociación indirecta cos osos) - xa que a inscrición foi descuberta nun lugar outrora chamado Artay, e ademais existe unha vila cun nome semellante, Artaix, en Saône-et-Loire.

## Notas
Universidade Juraj Dobrila de Pula

A **Universidade Juraj Dobrila de Pula** (en croata: *Sveučilište Jurja Dobrile u Puli*) é a universidade croata da Pula, Istria. Foi fundada en 2006.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da Universidade
EV Zug

O **EV Zug** (abreviatura de **Eissportverein Zug**) é un equipo de hóckey sobre xeo da localidade de Zug, Suíza. Actualmente compite na National League A (NLA), a máxima categoría do hóckey sobre xeo helvético. Xoga os seus encontros como local no Bossard Arena, un pavillón con capacidade para 7.015 espectadores.

## Historia 
O EV Zug foi fundado en 1967, e na tempada 1976-77 debutou na máxima categoría, rematando na última posición (8º) e descendendo. Na tempada 1987-88 retornou á LNA logo de 10 anos, finalizando na 6ª posición nunha competición na que os *play-offs* polo título estaban pechados aos 4 primeiros clasificados. Dende aquela o equipo non volveu descender e é un habitual nos *play-offs* polo título, chegando a gañar a competición na tempada 1997-88, conseguindo ademais os subcampionatos en 1995 e 1997, e finalizando na primeira posición da liga regular en 3 ocasións (1994-95, 1997-98 e 2011-12).

O 3 de outubro de 2011, o club derrotou aos New York Rangers da NHL por un contundente 8-4 nun partido amigable. O antigo xogador da NHL Josh Holden, que daquela estaba suspendido pola NLA, permitiuselle xogar e anotou dous goles. El e Fabian Schnyder tiveron cada un tres puntos, e Esa Pirnes tamén anotou dous goles. O antigo porteiro dos Rangers Jussi Markkanen gañoulle ao seu exequipo nun Bossard Arena ateigado.

Dende o 2012 é un dos catro representantes suízos no European Trophy.

## Personalidades 
### Xogadores 
#### Números retirados 
Como moitos outros equipos profesionais de hóckey sobre xeo, o EV Zug (EVZ) ten retirado da circulación os dorsais de varios xogadores que vestiron a camisola do equipo. Para a retirada dun dorsal por parte do club, o xogador ten que cumprir catro dos seguintes cinco criterios:

* 10 anos no primeiro equipo do EVZ.
* Comezar a súa carreira profesional no EVZ.
* Finalizar a súa carreira profesional no EVZ.
* Gañar o campionato suízo co EVZ.
* Ter xogado 50 partidos co equipo nacional.

## Palmarés 
* **1 National League A:** 1998

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Ángel Llanos

**Ángel Llanos González**, nado en Vigo o 24 de xuño de 1915 e finado *ibídem* o 16 de outubro de 2012, foi un fotoxornalista galego.

## Traxectoria 
Fillo do fotógrafo Francisco Miguel Llanos Trápaga e neto do tamén fotógrafo Francisco Llanos Mas, tivo unha dilatadísima actividade profesional, mesmo durante a Guerra Civil Española.

Tras anos de infrutuosas negociacións co Concello de Vigo, o fondo fotográfico Arquivo Ángel LLanos, de preto dun millón de imaxes, foi vendido no ano 2009 á Consellería de Cultura por 180&nbsp;305 euros, con destino ao Museo Etnolóxico de Ribadavia, pendente da apertura en Vigo do Centro Galego de Fotografía, proxecto que non callou pois finalmente en Vigo abriu o Centro de Arte Fotográfica municipal, para pechar aos poucos días.

O seu concello dedicoulle unha rúa no ano 2004. A Federación Galega de Prensa Deportiva premiouno en 2007 dobremente e recibiu da Asociación da Prensa da Coruña o premio de honra Juan Cancelo de fotoxornalismo en 2011.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* *Sensacións, homenaxe a Ángel Llanos* (ed. trilingüe), Concello de Vigo, 1996, ISBN 84-87637-31-0.
* 

### Outros artigos 
* Jaime Pacheco
* Luís Casado
### Ligazóns externas 
* "Fallece el fotógrafo Ángel Llanos" La Voz de Galicia .
Peter Lovšin

**Peter Lovšin**, nado o 27 de xuño de 1955 é un músico, cantante e compositor esloveno. Principalmente é coñecido pola súa participación no grupo punk iugoslavo Pankrti a finais dos anos 70 e anos 80, antes deste grupo formou parte do grupo Sokoli e tamén mantivo unha exitosa carreira en solitario.

Tamén cultivou varios estilos musicais, a pesar de que é coñecido pola súa faceta punk rock tamén experimentou co reggae e co folk rock, organizando xiras nos anos 1990 e 2000 con Vlado Kreslin e Zoran Predin. A súa principal influencia ven do grupo británico Sex Pistols.

## Discografía 
### Con Pankrti 
* 1978: *Lublana je bulana* (Sinxelo) (SKUC)
* 1980: *Dolgcajt* (ZKP RTLJ)
* 1981: *Novi punk val*
* 1981: *Namesto tebe* (Sinxelo)
* 1982: *Državni ljubimci* (ZKP RTLJ)
* 1982: *Svoboda* (ZKP RTLJ)
* 1984: *Rdeči album* (ZKP RTLJ)
* 1985: *Pesmi sprave* (ZKP RTLJ)
* 1985: *Slovan* (Sinxelo)
* 1987: *Sexpok* (ZKP RTLJ)
* 1992: *Zbrana dela* (Recompilatorio)
* 1994: *Zbrana dela II* (Recompilatorio)
* 1996: *Zaboj* (Recompilatorio)
* 2007: *Sabrana Dela*

### En solitario 
* 1993: *Hiša Nasprot Sonca*
* 1995: *Dolina Kraljic*
* 1997: *Zadnji Križarski Pohod*
* 1999: *Dan Odprtih Vrat*
* 2000: *Slovenija Gre Naprej*
* 2001: *Izlet*
* 2003: *Tečaj Romantike*
* 2010: *Hudičev Sod*
* 2012: *Za Spremembo*

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pankrti
### Ligazóns externas 
* Discografía
Nathaniel Palmer

**Nathaniel Brown Palmer**, nado en 1799 en Stonington, Connecticut, e finado na mesma cidade en 1877 foi un mariñeiro baleeiro estadounidense, considerado o co-descubridor da Antártida.
## Traxectoria 
Embárcase coma mariñeiro moi novo, acadando o rango de patrón con 19 anos e ampliando as rutas de caza de baleas máis ao sur, na busca de novas colonias de focas.

O 17 de novembro de 1820 descobre terras que non aparecían no mapa, terras que resultarían ser a Antártida, porén por esas mesmas datas tamén navegaban pola zona outros dous barcos, un da Armada Imperial Rusa comandada por Fabian Gottlieb von Bellingshausen e outro da Royal Navy Británica ao mando de Edward Bransfield, polo que aos tres se lle recoñeceu o título de co-descubridores do continente.

Na honra do navegante na actualidade reciben o seu o nome a terra que el avistou, Península Palmer, o arquipélago Palmer, unha estación científica estadounidense situada no dito arquipélago (Estación Palmer) e un quebraxeos estadounidense (RV Nathaniel B. Palmer).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
Un relato do avistamento da Antártida, por Nathaniel Palmer
Pankrti

**Pankrti** fundado en 1977 en Ljubljana (Eslovenia) por aquel entón na República Federal Socialista de Iugoslavia, foi un coñecido grupo de Punk, un dos primeiros da escena punk iugoslava e do leste de Europa. Na época caracterizabase polas letras provocativas e explicitamente políticas, autodenomínandose a *Primeira banda punk tralo pano de aceiro*. Estiveron en activo ata 1987 e en 2007 uníronse de novo, ata a actualidade.

## Traxectoria 
Os inicios da banda déronse en Kodeljevo, ás aforas de Ljubljana, da man de Gregor Tomc e Peter Lovšin que formaron o grupo. Xa dende o comezo estiveron moi influenciados polo Punk do Reino Unido, mantendo iso si un estilo propio tanto no son coma nas letras. O seu primeiro concerto foi en 1977 na escola secundaria de Moste, onde alternaron versións de grupos coma Sex Pistols, The Clash e New York Dolls con cancións propias.

Os seus primeiros éxitos foron *Totalna revolucija* (Revolución total), *Lublana je bulana* (Ljubljana está enferma) e *Anarhist* (Anarquista). O seu primeiro disco completo foi *Dolgcajt* (Aburrimento), publicado en 1978 e que tivo un grande éxito. O seu segundo traballo, *Državni ljubimci* (Os amantes do país), recibiu o premio ao mellor álbum de Iugoslavia en 1982. O seu terceiro álbum, *Rdeči album* (Álbum vermello), contén a versión da famosa canción revolucionaria italiana *Bandiera rossa*.

A causa da gran fama acadada por Pankrti en Iugoslavia influíu sobremaneira nunha nova xeración de grupos punk, tanto en Eslovenia coma a costa dálmata, Belgrado ou Vojvodina, os principais centros punk da República Federal Socialista. Esta influencia reflectiuse na edición de dúas películas co nome dos seus dous primeiros discos e con máis de dez libros escritos sobre a banda e o inicio do movemento punk en Iugoslavia.

Un dos seus últimos concertos antes da súa separación foi no ano 1987 no *Hala Tivoli* de Ljubljana, baixo o nome de *Zadnji pogo v Ljubljani* (O último pogo en Ljubljana). A banda reuniuse en 2007 para conmemorar o seu trinta aniversario na capital eslovena e continuaron dando concertos ata a actualidade, unha das súas últimas aparicións foi en 2011 no festival de música *Schengenfest* en Eslovenia.

## Compoñentes 
* Peter Lovšin (Letrista, Voz)
* Gregor Tomc (Letrista, representante)
* Bogo Pretnar (Guitarra)
* Dušan Žiberna (Guitarra)
* Marc Kavaš (Guitarra)
* Boris Kramberger (Baixo)
* Slavc Colnarič (Batería)

## Discografía 
* 1978: *Lublana je bulana* (Sinxelo) (SKUC)
* 1980: *Dolgcajt* (ZKP RTLJ)
* 1981: *Novi punk val*
* 1981: *Namesto tebe* (Sinxelo)
* 1982: *Državni ljubimci* (ZKP RTLJ)
* 1982: *Svoboda* (ZKP RTLJ)
* 1984: *Rdeči album* (ZKP RTLJ)
* 1985: *Pesmi sprave* (ZKP RTLJ)
* 1985: *Slovan* (Sinxelo)
* 1987: *Sexpok* (ZKP RTLJ)
* 1992: *Zbrana dela* (Recompilatorio)
* 1994: *Zbrana dela II* (Recompilatorio)
* 1996: *Zaboj* (Recompilatorio)
* 2007: *Sabrana Dela*

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web de fans 
* Páxina de myspace do grupo
EHC Biel

O **EHC Biel** (abreviatura de **Eishockey Club Biel**) é un equipo profesional de hóckey sobre xeo da cidade bilingüe de Biel/Bienne, Suíza. Actualmente compite na National League A (NLA), a máxima categoría do hóckey sobre xeo helvético. Xoga os seus encontros como local no Eisstadion Biel, un pavillón con capacidade para 7.000 espectadores.

Mantén unha fote rivalidade con SCL Tigers, SC Bern, EHC Olten, e HC Ajoie. Os partidos ante estes equipos adoitan atraer unha gran cantidade de espectadores.

## Historia 
O EHC Biel foi fundado en 1939 por Heinrich Plüss. Non foi ata 1961 cando ascendeu á segunda categoría do hóckey sobre xeo suízo, a National League B (NLB), categoría da que se proclamaría subcampión tres anos despois tras perder fronte ao Genève-Servette na final. Porén, en 1967, o equipo descendía á terceira categoría, aínda que volvería á división de prata un ano despois. En 1975, logo da vitoria fronte ao EHC Visp por 7 goles a 3 ante 7.000 espectadores, o EHC Biel proclamouse por primeira vez campión da LNB, e conseguiu o ascenso á máxima categoría, a LNA, por primeira vez na súa historia.

Na súa primeira tempada na máxima categoría, o club conseguiu o subcampionato logo de perder o partido decisivo fronte ao Langnau por 6-3. En 1978 proclamouse por primeira vez campión suízo tras derrotar a Kloten (4-1), e ao ano seguinte conseguiu un novo subcampionato 5 puntos por detrás do SC Bern. O segundo título chegou en 1981, rematando a liga con sete puntos de vantaxe sobre o segundo clasificado, o EHC Arosa, e dous anos despois chegou o que sería o derradeiro título ata o momento do equipo, cando finalizou a fase final con seis puntos de vantaxe sobre o HC Fribourg-Gottéron.

A pesar destes éxitos, na tempada 1993-94 o equipo finalizou na 10ª posición, véndose obrigado a disputar o *play-out* fronte ao EHC Olten, conseguindo a permanencia. Porén na seguinte tempada o equipo descendeu á NLB tras perder as series de promoción fronte ao Rapperswil-Jona Lakers.

Finalmente, en 2008 e tras 13 tempadas na segunda categoría, o EHC Biel retornaba á máxima categoría tras impoñerse a Hockey Club La Chaux-de-Fonds o 26 de marzo. Dende o seu regreso á máxima categoría, o Biel ten conseguido a permanencia na NLA, sendo a súa mellor clasificación o 8º posto das tempadas 2011-12 e 2012-13, que lle deron a posibilidade de xogar os *play-offs* polo título, caendo nas dúas ocasións nos cuartos de final.

## Palmarés 
* **3 National League A:** 1978, 1981 e 1983

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Adrià Targa i Ramos

**Adrià Targa i Ramos** (Tarragona, 1987) é un escritor e licenciado en Filoloxía Clásica na Universidade de Barcelona.

## Traxectoria 
No ano 2010 proclamouse gañador do certame de poesía Sant Cugat, na memoria do escritor Gabriel Ferrater, coa obra *Boques en calma*; coa mesma obra gañou tamén o premio *El Temps de les Cireres de Seròs* no ano 2011.

## Obra 
* ''L'exili de Constança*, Cossetània Edicions, 2008
* *Boques en calma'', Edicions 62, 2010

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* .
* Quen é quen Departamento de Cultura da Generalitat de Cataluña .
Fernando I de Austria

**Fernando I de Habsburgo-Lorena**. Nado en Viena o 19 de abril de 1793 e finado en Praga, o 29 de xuño de 1875. Segundo Emperador de Austria (1835-1848), ademais de Rei de Bohemia (1835-1848) e de Hungría (1835-1848) co nome de **Fernando V**. Casou en 1831 coa princesa María Ana de Savoia, (1803-1884) mais non tiveron descendencia.

## Enfermidade e incapacidade 
Primoxénito e sucesor do emperador Francisco I. Debido á consanguinidade dos seus pais padeceu de debilidade mental e ademais sufría ataques de epilepsia. Polo tanto, contou coa rexencia secreta dun consello por decisión do chanceler Klemens von Metternich, que exercía realmente o poder, xunto ao Arquiduque Luis e o Conde Kolowart. Isto fíxose para evitar que a declaración de incapacidade puidese ser outro factor que puxese en risco ao absolutismo. Non obstante o emperador levou un diario coherente no que en ocasións se encontran ata 20 entradas ao día. A pesar de todo parece que as súas capacidades intelectuais eran bastante limitadas.

## Matrimoño 
[150px|left|miniatura|[María Ana de Savoia (1803 - 1884), dona de Fernando I de Austria, retratada por Johann Nepomuk Ender.]]
O 12 de febreiro de 1831 casou en Turín coa súa prima a princesa María Ana de Savoia, filla de Vítor Manuel I de Sardeña e da súa esposa, a arquiduquesa María Teresa de Austria-Leste. Non tivo descendencia, e sospéitase que nin sequera consumou o matrimonio. Foi sucedido no trono polo seu sobriño Francisco Xosé I, en quen abdicou.

## Revolución de 1848 
Cando os revolucionarios se encamiñaban ao pazo o emperador pediu a Metternich unha explicación acerca do que estaba a suceder, ao que o Primeiro Ministro respondeu "Están a facer unha Revolución", ao que o emperador, ao parecer respondeu: *Xa, Pero teñen permiso?* (''Ja, dürfen's denn des?*).

A pesar diso, tras a Revolución de 1848, que se saldou coa caída de Metternich, e aconsellada a familia do monarca polo príncipe Félix de Schwarzenberg, que se fixo cargo do poder, obrigóuselle a abdicar no seu sobriño o arquiduque Francisco Xosé, que reinaría durante 68 anos. No seu diario Fernando escribiu:

## Últimos días 
Pasou o resto da súa vida residindo no Castelo de Praga, dada a súa predilección por Bohemia, foi ademais o último rei deste territorio coroado como tal. Como Rei de Bohemia coñecíaselle como "Fernando V, o Bo" (Ferdinand Dobrotivý). En Austria, chamábaselle *Ferdinand der Gütige* (Fernando o Benigno), pero ridiculizábaselle chamándoo ás veces *Gütinand der Fertige'' (Bueninando o Acabado).

Á súa morte, os seus restos foron trasladados á Cripta Imperial de Viena (Kaisergruft).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
A Torre, Meixigo, Cambre

**A Torre** é un lugar da parroquia de Meixigo no concello coruñés de Cambre, na comarca da Coruña. Segundo o padrón municipal (INE 2016) ten 49 habitantes (23 homes e 26 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Meixigo 
### Parroquias de Cambre
Veneroidea

A dos **veneroideos** (*Veneroidea*) é unha superfamilia de moluscos bivalvos heterodontes da orde dos veneroides, que inclúe especies tan coñecidas como as ameixas e os ameixóns.

## Clasificación 
A superfamilia dos veneroideos comprende as seguintes familias:
* *Glauconomidae* Gray, 1853
* *Petricolidae* Deshayes, 1831
* *Turtoniidae* Clark, 1855
* *Veneridae* Rafinesque, 1815

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Vaught, K. C. (1989): *A classification of the living Mollusca*. American Malacologists: Melbourne, FL (USA). ISBN 0-915826-22-4. 
### Outros artigos 
* Bivalvos
* Heterodontes
* Veneroides
* Lista de bivalvos de Galicia

### Ligazóns externas 
* *Veneroidea* no NCBI. 
* *Veneroidea* en ADW.
Callista

**Callista** é un xénero de moluscos bivalvos da orde dos veneroides e familia dos venéridos,

## Especies 
Segundo o SIIT, o xénero só comprende dúas especies:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Hubler, M. (2010): *Compendium of bivalves. A full-color guide to 3,300 of the World’s Marine Bivalves. A status on Bivalvia after 250 years of research*. Hackenheim, Germany: ConchBooks. ISBN 978-3-939767-28-2.

### Outros artigos 
* Bivalvos
* Heterodontes
* Veneroides
* Venéridos
* Lista de bivalvos de Galicia

### Ligazóns externas 
* *Callista* en ADW.
Hockeyallsvenskan

A **HockeyAllsvenskan** é a segunda categoría do hóckey sobre xeo sueco por detrás da Svenska hockeyligan (SHL). Na tempada 2012-13, a HockeyAllsvenskan tivo a maior asistencia media de todas as ligas de segunda categoría de Europa, cunha media de 3.227 espectadores por partido. Dende a tempada 2009–10, a liga consiste en catorce equipos.

## Equipos 
## Campións 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Gran Premio de Austria de 1976

O **Gran Premio de Austria de 1976** foi unha carreira do Campionato do Mundo Fórmula 1 celebrada no Circuíto de Österreichring o 15 de agosto de 1976. Foi a 11ª carreira da tempada de Fórmula Un de , e o noveno Gran Premio de Austria o sétimo, que se celebrou en Österreichring. Levouse a cabo sobre 54 voltas para cubrir unha distancia de carreira de 320 quilómetros.

Esta carreira foi a única gran vitoria na Fórmula Un europea para Penske Racing. Foi unha vitoria conmovedora para o equipo, que chegou un ano logo da morte do seu expiloto Mark Donohue no mesmo circuíto a tempada anterior. Roger Penske retirou o equipo ao final do ano para volver centrarse nas carreiras de Champ Car.

Os pilotos locais Otto Stuppacher e Karl Oppitzhauser solicitaron entrar na carreira, pero negóuselles debido á súa falta de experiencia. Pedíronlle apoio aos outros equipos, pero ningún apoiounos e que non participaron, malia que levaran os seus coches ao circuíto. Participaron baixo a bandeira do equipo Racing OASC, Stuppacher levou un Tyrrell 007 e Oppitzhauser un March 761.

## Clasificación 
## Notas 
* Este foi o último Gran Premio a día de hoxe no que non participou un Ferrari.

## Posicións logo da carreira 
;Clasificación do campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os 7 mellores resultados das primeiras 8 roldas e os 7 mellores resultados das últimas 8 roldas contan para o campionato. Os números sen paréntese son os puntos do campionato, os números entre paréntese son o total de puntos anotados. Os puntos non reflicten os resultados finais do Gran Premio do Reino Unido de 1976 porque foi recorrido.

## Notas 
### Ligazóns externas 
*A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de *
Sinfonía nº 5 (Mahler)

A ***Sinfonía nº 5 en dó díese menor*** de Gustav Mahler foi composta entre 1901 e 1902. É unha das súas obras máis coñecidas e máis interpretadas en todo o mundo. A súa estrea tivo lugar en Colonia o 18 de outubro de 1904 baixo a batuta do propio compositor. Entre os seus momentos máis distintivos están o solo fúnebre de trompeta que abre a obra e o recorrente Adagietto.
## Historia 
En febreiro de 1901 unha hemorraxia intestinal case fatal fixo que Mahler se enfrontase á súa propia morte, o que provocou un cambio no estilo do compositor, poñendo punto e final ao seus período *Wunderhorn* e comezando o período *Rückert* (chamado así polo ciclo de cancións ao que pon música ese ano). A sinfonía foi escrita entre 1901 e 1902, a maior parte da mesma foi escrita durante os meses de verán que o compositor pasou na súa casa de campo de Maiernigg (Austria). Na época da composición da quinta sinfonía, Mahler contaba cun posto de traballo privilexiado no mundo musical como director da Opera Real de Viena e como principal director da Wiener Philharmoniker, unha das mellores orquestras do mundo. Durante o transcurso da composición da obra o compositor casou con Alma Schindler, de feito, de acordo co contorno do compositor, o Adagietto é unha carta de amor en música destinada a Alma, aínda que o compositor non deixou ningunha nota ou carta que valide esta hipótese.

## Movementos 
# Traeurmarsch. In gemessenem Schritt. Streng. Wie ein Kondukt
# Stürmisch bewegt. Mit grösster Vehemenz
# Scherzo. Kräftig, Nicht zu schnell
# Adagietto. Sehr langsam- Attaca
# Rondo-Finale. Allegro-Allegro giocoso. Frisch

## Orquestración 

## Notas 
## Véxase tamén
Marineda

:*Para o complexo comercial da Coruña vexa Marineda City*.
***Marineda*** foi un semanario publicado na Coruña de 1922 a 1923.

## Descrición 
Continuadora de *Luz*, apareceu o 18 de agosto de 1922. Imprimíase nos talleres de *El Noroeste* e entre as súas seccións incluía artigos, folletín, poesía, deportes, pasatempos, fotografías e notas de sociedade.

O propietario e director era Enrique Dequidt Carreras e o xefe de redacción Manuel Barbeito Herrera. Entre os colaboradores estaban Matías Usero, Alfonso Daniel Rodríguez Castelao, Julio Camba, Wenceslao Fernández Flórez, Manuel Viturro Somoza, Elvira Novo García e Margarita Astray.

Foi continuada por *El Postín*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
### Ligazóns externas 
* Hemeroteca da Real Academia Galega.
Pedro Martín Cermeño

**Pedro Martín Cermeño y García de Paredes**, nado en Melilla o 2 de marzo de 1722 e finado na Coruña o 15 de decembro de 1790, foi un arquitecto e enxeñeiro militar español, Gobernador Militar de Orán e Capitán Xeneral de Galicia.

## Traxectoria 
Fillo do tamén enxeñeiro militar Juan Martín Cermeño e da melillesa Antonia de Paredes, casou con María del Carmen Cisneros de Castro e Ulloa, filla do I Conde de Ximonde, Juan Antonio Cisneros de Castro e irmá do II Conde, Pedro Cisneros de Castro e Ulloa.

Realizou os seus estudos na Real Academia Militar de Matemáticas e Fortificación de Barcelona, onde estaba destinado seu pai, chegando na súa carreira militar ó grao de Tenente Xeneral. Foi nomeado Cabaleiro da Orde de Alcántara en 1755.

miniatura|Fachada da Catedral Nova de Lleida.

No ano 1768 foi nomeado individuo de honra e mérito en arquitectura pola Real Academia de Belas Artes de San Fernando e en 1770 consiliario da devandita Institución. En 1774 foi nomeado Gobernador de Orán e ocupou o cargo ata 1778, cargo que tamén ocupara anos atrás seu pai. Entre 1782 e 1783 como Teniente General e nomeado Comandante Xeneral de Galicia estando vacante o posto de Capitán Xeneral.

Entre 1784 e 1791 foi Capitán Xeneral do Reino de Galicia e Presidente da súa Real Audiencia. Finou na Coruña en 1790 a consecuencia da caída dun cabalo.

## Obra arquitectónica en Cataluña 
Trala conversión da catedral medieval de Lleida en cuartel en 1707, a Seu trasladouse a distintas igrexas ata que se decidiu a construción dunha Catedral Nova, baixo a advocación da Asunción da Nai de Deus (*Mare de Déu*), que Cermeño proxectou. A primeira pedra colocouse o 15 de abril de 1761 en presenza do bispo Manuel Macías Pedrejón. As obras foron levadas a termo por Francisco Sabatini.

Tamén construíu a Igrexa de San Miguel do Porto, na Barceloneta, barrio que proxectara seu pai.

Traballou xunto ó seu pai nas obras do Castelo de Sant Ferran de Figueres, seguindo el só cando morreu aquel.

## Obra arquitectónica en Galicia 
[miniatura|[Casas de Paredes.]]

Durante a súa estadía en Galicia interveu en diversas obras, entre as que se contan o proxecto de ordenación da Praza de Santa Susana en Santiago de Compostela, que non se chegou a realizar e o proxecto da fachada atlántica de Marineda, na Coruña, que se chamaron as Casas de Paredes, que non chegou a rematarse pero cuxa realización parcial deixou unha pegada relevante na cidade. A súa ambiciosa idea era crear unha fronte uniforme na Mariña, dende o Cantón Grande ata a Porta Real, deixando como lugar central a Casa da Aduana. A fonte de inspiración de Cermeño deberon ser os *quais* que no século XVIII engalanaron as fachadas marítimas e fluviais das cidades francesas como Bordeos ou Nantes.

Do seu matrimonio con María do Carme Cisneros tivo un fillo, Xacobe Cermeño Cisneros, que faleceu sen descendencia, deixando como herdeira a súa prima Xacoba Cisneros de Castro e Puga, III condesa de Ximonde.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  (1998) «El capitán general Pedro Martín Cermeño (1779-1790) y el Reino de Galicia. Poder, arquitectura y ciudad»  pp.&nbsp;171–202 en *Semata* vol. 10, USC.
José María Fernández Ladreda

**José María Fernández Ladreda y Menéndez Valdés**, nado en Oviedo o 14 de marzo de 1885 e finado en Siero o 20 de setembro de 1954, foi un militar e político asturiano.

## Traxectoria 
Estudou bacharelato en Oviedo, e en 1903 ingresou na Academia de Artillaría de Segovia. Alí recibiu ao ano seguinte a Cruz de primeira clase do Mérito Militar con distintivo branco pola súa aplicación e boa conduta, e ao rematar o terceiro ano dos seus estudos recibiu o emprego de segundo tenente alumno de artillaría. En agosto de 1908 saíu da academia ascendido a tenente primeiro da arma, sendo destinado a Valladolid e ao ano seguinte á comandancia de Melilla.

En 1910 foi designado profesor axudante da Academia de Artillaría. Escribiu en colaboración co capitán Martínez Vivas un *Tratado elemental de Química general aplicada*, que en 1911 foi declarado libro de texto da academia. Co mesmo colaborador escribiu tamén *Química del carbono*.

Ascendeu a capitán en 1914 e ao ano seguinte foi destinado ao Taller de Precisións, Laboratorio e Centro Electrotécnico de Artillaría, destino acorde coas súas afeccións, que lle permitiu desempeñar comisións técnicas que lle valeron recompensas. Así, en 1917 recibiu a cruz de primeira clase do Mérito Militar pola súa obra *Pólvoras y explosivos modernos*, escrita tamén xunto a Martínez Rivas. En 1919 marchou comisionado aos Estados Unidos de América para ampliar estudos.

Tras pedir unha excedencia no exército, en 1924 obtivo a licenciatura de Ciencias pola Universidade de Oviedo. Durante o goberno de Miguel Primo de Rivera foi alcalde de Oviedo entre 1924 e 1926. En 1927 volveu ao exército, pasando despois en varias ocasións á situación de excedente para dedicarse á dirección de industrias privadas e aos estudos científicos, cos que colaborou en revistas especiais e sobre os que publicou diversos traballos de química, electroanálise e metalurxia.

Trala proclamación da Segunda República, e estando retirado do exército, organizou en Asturias o partido da CEDA, sendo elixido deputado a Cortes en 1933. Tralo Golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 que deu pé á Guerra Civil, Oviedo uniuse aos sublevados por orde do xefe da gornición, o xeneral Antonio Aranda, e quedou sitiada por tropas e milicianos leais á República. Como comandante, Fernández Ladreda formou na cidade o batallón de voluntarios para a súa defensa.

Tempo despois foi elixido membro da Real Academia de Farmacia e da Real Academia de Ciencias Exactas, Físicas e Naturais. Foi ministro de Obras Públicas entre 1945 e 1951.
Vichyssoise

A ***vichyssoise*** (, comunmente mal pronuncia como ) é unha sopa internacionalmente coñecida, e que é unha variante dunha receita tradicional da cociña francesa. Esta sopa é unha crema fría salgada elaborada con porro, cebola, pataca, leite e nata. Sérvese tipicamente fría nunha cunca ou prato fondo.

A nacionalidade culinaria da vichyssoise discútese desde hai case un século, para determinar se esta innovación gastronómica é francesa ou estadounidense. O crédito do descubrimento do prato atribúese a Louis Diat, un cociñeiro francés do Ritz-Carlton de Nova York durante a primeira guerra mundial. 	
Diat recordou os pasos da súa invención para o diario *New Yorker* en 1950:

O mesmo artigo explica que a sopa foi denominada nos seus comezos *crème vichyssoise glacée*, e posteriormente o menú do restaurante cambiouse do francés ao inglés no ano 1930, como *cream vichyssoise glacée*. Para dar á sopa un nome coñecido, Diat escolleu o da cidade de Vichy, que se encontra non moi lonxe do seu pobo natal, Montmarault.

Outros chefs franceses asígnanse o crédito da súa invención, como o chef Jules Gouffe, que di ter sido o primeiro en cociñala, publicando a súa receita no *Royal Cookery* (1869).

## Notas
Hovet

**Hovet** (anteriormente coñecido como **Johanneshovs Isstadion**), é un pavillón deportivo da cidade de Estocolmo, Suecia. Os seus principais usos son para partidos de hóckey sobre xeo, concertos e eventos corporativos. Neste pavillón xogan os seus partidos como locais os dous principais equipos de hóckey sobre xeo da cidade, o AIK IF da Svenska hockeyligan (máxima categoría) e o Djurgården IF da Hockeyallsvenskan (segunda categoría), se ben tamén xogaron nel IK Göta, IFK Stockholm, Stureby SK, Mälarhöjden/Västertorp, Brinkens IF, AC Camelen, e Hammarby IF en distintos períodos, e dende a súa primeira tempada o Bajen Fans IF (renomeado Hammarby IF en honor ao antigo club) xoga cada ano un partido en Hovet. Ten unha capacidade oficial de 8.094 espectadores para partidos de hóckey sobre xeo, e 8.300 espectadores para concertos.

## Historia 
O pavillón foi inaugurado o 4 de novembro de 1955 cun partido entre as seleccións de hóckey sobre xeo de Suecia e Noruega, no que a selección anfitrioa venceu por 7 goles a 2. O deseño orixinal foi do arquitecto sueco Paul Hedqvist. En 1962 engadiuse un teito ao pavillón para a disputa do Campionato do Mundo de hóckey sobre xeo masculino de 1963. Durante o outono de 2002 cambiáronse todas as butacas e engadiuse unha zona de restauración.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Hovet interior 2.JPG|Interior (2007–08)
Ficheiro:Hovet Interior.JPG|Interior (2007–08)
Ficheiro:Djurgården supporters at hovet.jpg|Seareiros do Djurgårdens IF (2007–08)
Ficheiro:Hovet 01.JPG|Jumbotron (2008–09)
Ficheiro:Hovet arena curve.JPG|Interior (2010–11)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial  
* Hoveten www.hockeyarenas.net

*
Zagra

**Zagra** é unha localidade e concello español da provincia de Granada. Dista de Granada 72 quilómetros e 20 de Loja.

No seu libro "*Anales de Granada*", Francisco Henríquez de Jorquera realiza unha descrición da vila de Zagra, cuxo castelo defende aos reis granadinos. Este pobo, situado a lombos do Monte Hacho, veu pasar xentes desde a prehistoria: romanos, visigodos e árabes.

## Demografía 
Segundo o INE, no ano 2024 tiña unha poboación de 890 habitantes.

## Política 
O resultados en Zagra nas últimas eleccións municipais, celebradas en maio de 2011, foron:

## Véxase tamén
Xurxo I de Saxonia

**Xurxo I de Saxonia**, nado en Pillnitz o 8 de agosto de 1832 e finado o 15 de outubro de 1904. Foi rei de Saxonia desde 1902 ata 1904. Foi fillo de Xoán I (1801-1873) e da súa esposa, a princesa Amalia (1801-1877), filla de Maximiliano I, rei de Baviera.

Bautizado como *Federico Augusto Xurxo Ludwig Wilhelm Maximilian Karl Maria Nepomuk Baptist Xaver Cyriacus Romanus*.

Casou en Lisboa, o 11 de maio de 1859, coa infanta de Portugal María Ana de Braganza, filla de Fernando II de Portugal, rei consorte de Portugal e da súa dona a raíña María II.

## Descendencia 
# María Xoana (Dresde, 1860 - ibídem, 1861). 
# Isabel (Dresde, 1862 - ibídem, 1863) .
# Matilde (Dresde, 1863 - ibídem, 1933).
# Frederico Augusto (Dresde, 1865 - 1932), rei de Saxonia en 1904. 
# María Xosefa de Saxonia (Dresde, 1867 - Erlangen, 1944), casada en 1886 con Otón de Habsburgo (1865-1906), arquiduque de Austria.
# Xoán Xurxo (Dresde, 1869 - 1938) casado en 1894 coa duquesa María Isabel de Württemberg (1871-1904), filla de Filipe, duque de Würtemberg; e máis tarde, en 1906, con María Inmaculada de Borbón-Dúas Sicilias (1874-1947), Princesa das Dúas-Sicilias, e filla de Alfonso, conde de Caserta.
# Maximiliano (1870-1951), que adicou a súa vida á relixión.
# Alberte (1875-1900).
Provincia de Luxemburgo

**Luxemburgo** (en valón Lussimbork e en neerlandés *Lëtzebuerg*) é unha provincia de Bélxica, localizada na rexión de Valonia. A súa capital é a cidade de Arlon.
## Concellos do Luxemburgo 
Concellos da provincia de Luxemburgo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial da provincia  (Luxembourg.be)
Xoán I de Saxonia

**Xoán I de Saxonia**, nado en Dresde o 12 de decembro de 1801 e finado en Pillnitz o 29 de outubro de 1873, foi un nobre alemán, rei de Saxonia desde 1854 ata 1873.

## Traxectoria
O seu pai Maximiliano de Saxonia foi o sexto fillo do Elector de Saxonia Federico Cristian (1722-1763) e da súa esposa María Antonia de Baviera, filla do emperador Carlos VII (1724-1780).

Casou por poderes en Múnic o 10 de novembro de 1822 e en persoa en Dresde o 21 de novembro de 1822 coa princesa Amalia de Baviera (1801-1877), filla de Maximiliano I, rei de Baviera. Tiveron nove fillos:

* María de Saxonia (1827-1857).
* Alberto (1828-1902), nomeado rei de Saxonia en 1873 tras a morte de seu pai. Tenente xeneral e comandante da infantaría saxoa.
* Isabel (1830-1912), casada primeiro con Fernando de Savoia-Xénova e despois con Niccolo, Marqués de Rapallo.
* Ernesto (1831-1847).
* Sidonia (1834-1862).
* Ana María de Saxonia (1836-1859), casada en 1856 con Fernando IV de Toscana, Gran Duque de Toscana e Arquiduque de Austria.
* Margarita (1840-1858), casada en 1856 co arquiduque Carlos Luis de Austria.
* Sofía (1845-1867), casada en 1865 con Carlos Teodoro, duque de Baviera.
* Xurxo I (1832-1904), nomeado rei de Saxonia en 1902, tras a morte de seu irmán. Casado 1859 con María Ana de Braganza, Infanta de Portugal. Os seus fillos pretenderon o extinto trono de Saxonia.

## Véxase tamén
* Reino de Saxonia
### Ligazóns externas
Francisco Javier Vázquez Varela

**Francisco Javier Vázquez Varela**, nado en Vigo o 8 de xuño de 1754 e finado en 1818, foi un avogado e político galego, alcalde de Vigo durante a Guerra da Independencia española.

## Traxectoria 
Destituída a corporación anterior por sospeitarse do seu afrancesamento, foi elixido o 25 de xaneiro de 1809 por aclamación popular, pouco antes da chegada do exército napoleónico, a quen lle entregou a vila.

Durante os dous meses de ocupación fixo un traballo de desgaste contra o gobernador francés Jacques Antoine Chalot, mentres ía enviando apoios á resistencia do cerco de fóra das murallas.

Logo da reconquista deuse orde de arresto contra el por colaboracionista cos franceses, porén foi exonerado e seguiu a carreira de xurisprudencia como Oidor da Audiencia de Galicia (máximo tribunal rexio de Galicia con sede na Coruña), Alcalde da Casa e Corte de Madrid e Conselleiro do Real Supremo Tribunal de Facenda en 1816, chegando a amasar unha gran fortuna.

## Recoñecementos
miniatura|Placa da rúa adicada en Vigo.

O concello adicoulle o nome dunha rúa o 27 de marzo de 1909, a petición de Ricardo Senra Fernández.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Cebrián Ramos, Beatriz; *Material Didáctico. Vigo, 1809: Reconquista* pp. 29-30. Museo Municipal de Vigo "Quiñones de León".

### Outros artigos 
* Alcaldes de Vigo
* Reconquista de Vigo
### Ligazóns externas 
* Rolland, Eduardo; "Vigo baixo a ocupación francesa", La Voz de Galicia, 8/2/2009.
Gran Premio de Italia de 1976

O **Gran Premio de Italia de 1976** foi unha carreira de Fórmula 1 celebrada no Autodromo Nazionale Monza o 12 de setembro de 1976. Foi a décimo terceira proba da tempada de , o 45º Gran Premio de Italia e o 42º que se celebrou en Monza. A carreira celebrouse sobre 52 voltas ao circuíto de cinco quilómetros para unha distancia total de carreira de 301 quilómetros.

Ronnie Peterson gañou cun March. Foi a última vitoria do equipo na Fórmula Un, e a súa única vitoria co equipo. O piloto de Ferrari Clay Regazzoni terminou a carreira en segunda posición e o gañador da pole Jacques Laffite completou o podio para Ligier.

A carreira viu o regreso do líder do Campionato do Mundo Niki Lauda á competición logo do seu grave accidente no Gran Premio de Alemaña de 1976, terminou esta carreira en cuarta posición.

## Informe da carreira 
### Antecedentes 
Monza modificárase desde o ano anterior, e o circuíto presentaba 2 chicanes consecutivas de esquerda a dereita, creando a Variante Retefilo engadida antes da Curva Grande, e unha chicane de esquerda-dereita engadida antes da primeira curva Lesmo.

### Eliminatorias 
A sesión de clasificación do venres foi en mollado, así que a sesión en seco do sábado proporcionou unha pista cos seus mellores momentos. Logo desta sesión, Brett Lunger, Arturo Merzario e o moi lento Otto Stuppacher lograron clasificarse. John Watson clasificouse en oitava posición, con James Hunt décimo noveno e Jochen Mass, pero os seus tempos foron anulados máis tarde debido ás irregularidades dos combustibles. Isto significou que os seus tempos do venres foron os válidos para as súas posicións na grella. Como resultado, estes tres pilotos foron os tres máis lentos e considerarase que non se clasificaron, o que permitiu a Lunger, Merzario e Stuppacher estar na grella.

Stuppacher xa abandonara o circuíto e voado de volta a súa casa en Austria, polo que non podía ocupar o seu lugar na grella. Polo que Hunt entrou de novo nos 26 cualificados. Merzario retirouse e entrou Mass, e máis tarde Guy Edwards tamén decidiu retirarse co fin de permitir correr a Watson.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación do campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os 6 mellores resultados das primeiras 7 roldas e os 6 mellores resultados das últimas 7 roldas contan para o campionato. Os números sen paréntese son os puntos do campionato, os números entre paréntese son o total de puntos anotados. Os puntos non reflicten os resultados finais do Gran Premio do Reino Unido de 1976 porque foi recorrido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de *