Perna canaliculus

***Perna canaliculus***, coñecido vulgarmente na bibliografía internacional, entre outros nomes, como *mexillón de Nova Zelandia* e *mexillón de labios verdes*, é unha especie de molusco bivalvo mariño da subclase dos pteriomorfios, orde dos mitílidos, superfamilia dos mitiloideos, familia dos mitílidos e  subfamilia dos mitilinos, unha das tres que integran o xénero *Perna*.

É un mexillón endémico das augas costeiras de Nova Zelandia onde ten importancia económica como especie cultivada.

## Taxonomía 
### Descrición 
A especie foi descrita en 1791 polo naturalista alemán Johann Friedrich Gmelin, en "Vermes",  en Gmelin J. F. (Ed.) *Caroli a Linnaei Systema Naturae per Regna Tria Naturae*, Ed. 13. Tome 1 (6). G. E. Beer, Lipsiae [Leipzig]. pp.&nbsp;3021-3910. Normalmente encóntrse na  da zona intermareal.

## Bioloxía 
*P. canaliculus* aliméntase de varios tipos de fitoplancton. Diferénciase doutras especies de mexillóns porque ten a cuncha parda escura verdosa, cunha banda verde ao redor dos bordos das valvas, e só ten un músculo adutor. Ademais é unha das maiores especies de mexillóns, chegando a medir 240&nbsp;mm de lonxitude.

*Perna canaliculus* inhibe a vía da 5-lipooxixenase, o que conduce á formación de leucotrienos. Moitos dos produtos destas vías son axentes moi importantes na resposta inflamatoria. Porén, unha revisión sistemática da investigación científica sobre este mexillón suxire a falta de probas convincentes para o seu uso en humanos con artrite asociada á inflamación.

## Importancia para os humanos: acuicultura 
*Perna canaliculus*, endémico de Nova Zelandia, como quedou dito, cando se cultiva alí en acuicultura,  comercialízase baixo a marca comercial *Greenshell* (Cuncha verde).  Esta industria produce máis de 140 000 toneladas anuais que, en 2009, produciu en primeira venda máis de 250 millóns de NZ$ (dólares neozelandeses). A acuicultura do mexillón de granxa de Nova Zelandia depende moito da produción de sementes de mexillón (*mexilla*), procedente de poboacións de mexillón salvaxes. Cada ano se recoléctanse ao redor de 270 t de semente silvestre, que se adhire ás algas mariñas da praia de Ninety Mile Beach na illa Norte de Nova Zelandia para abastecer á industria da acuicultura. En ningunha outra parte do país bótanse a terra tan grandes cantidades de algas cubertas de mexillóns. A densidade da dispersión varía de 200 a 2 millóns por kg de algas mariñas. Esta soa praia subministra ao redor do 80 % da *mexilla* necesaria para a industria acuícola. Pero, a pesar da gran dependencia desta industria da *mexilla* salvaxe, os procesos biolóxicos e ambientais polos cales sta chega a Ninety Mile Beach e ás cordas de recolección son en gran medida descoñecidos. Esta adaptación do método xaponés consiste nunha serie de grandes boias de plástico conectadas por dúas cordas que forman unha *columna vertebral* que se mantén no seu lugar mediante bloques de ancoraxe de formigón ou de aceiro no fondo mariño.

Os mexillóns en crecemento retíranse das cordas e volven a sementar unha vez, e ás veces dúas veces, antes de alcanzaren un tamaño de ao redor de 100&nbsp;mm. A recolección realízase utilizando recipientes especialmente deseñados que permiten tirar das cordas para separar os mexillóns destas. Desde a sementeira inicial de mexillóns nas granxas até a colleita, transcorre un período de 12 a 24 meses. A produtividade da industria de cultivo de mexillóns no ano 2000 en Nova Zelandia calculouse en 9,85 toneladas por hectárea e ano, ou 59,649 $NZ por hectárea e ano; isto significa 200 veces máis da produtividade de proteínas da agricultura terrestre. A cría de mexillóns é unha industria de rápido crecemento en Nova Zelandia. En 2000 estábase producindo en 3 000 hectáreas, con propostas para outras 30 000 ha. Tipicamente, as granxas individuais teñen menos de 50 ha e se sitúan en augas protexidas cerca da costa. Con desenvolvementos tecnolóxicos máis recentes, agora pódense construír granxas máis grandes en mar aberto e en augas máis expostas.

## Galería de imaxes 

New Zealand Mussel farm-6382.jpg|Cultivo de *Perna canaliculus* na Illa Sur, Nova Zelandia
New Zealand mussels.JPG|Mexillón de Nova Zelandia conxelado. Obsévese a cor verde do bordo da cuncha
Muslinger-mad.jpg|Prato de meillóns de Nova Zelandia
Parasite140113-mov2-olm Pea crab Nepinnotheres novaezelandiae in mussel.ogv|Vídeo dun cangrexo *Nepinnotheres novaezelandiae* macho intentando acceder a un *mexillón de labios verdes*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Bieler, R., Carter J. G. & Coan E .V. (2010): "Classification of Bivalve families". En: Bouchet P. & Rocroi J.-P. (2010): "Nomenclator of Bivalve Families". *Malacologia* **52** (2): 1-184.
* Bieler, R.; Mikkelsen, P. M.; Collins, T. M.; Glover, E. A.; González, V. L.; Graf, D. L.; Harper, E. M.; Healy, J.; Kawauchi, G. Y.; Sharma, P. P.; Staubach, S.; Strong, E. E.; Taylor, J. D.; Tëmkin, I.; Zardus, J. D.; Clark, S.; Guzmán, A.; McIntyre, E.; Sharp, P. & Giribet, G. (2014): "Investigating the Bivalve Tree of Life – an exemplar-based approach combining molecular and novel morphological characters". *Invertebrate Systematics* **28** (1): 32-115.
* Gosling, E. M. (2003): *Bivalve Molluscs. Biology, Ecology and Culture* PDF. Oxford, UK: EnglandFishing News Books (Blackwell Publishing). ISBN 0-8523-8234-0.
* Dawber, C. (2004): Lines in the water: a history of Greenshell mussel farming in New Zealand. New Zealand Marine Farming Association, Blenheim.
* Siddall S. E. (1980): "A clarification of the genus Perna". *Bulletin of Marine Science* **30**: 858-870.

### Outros artigos 
* Bivalvos
* Pteriomorfios
* Mitílidos
* *Perna*

### Ligazóns externas 
* [FAO(https://gl.wikipedia.org/wiki/FAO). Fisheries and Aquaculture Department. Cultured Aquatic Species Information Programme. *Perna canaliculus* (Gmelin, 1791)].