open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Batalla de Mons

A **batalla de Mons** foi unha batalla da primeira guerra mundial no contexto da batalla das fronteiras.

## Preludio 
O 16 de agosto de 1914, os alemáns tomaron a fortaleza de Liexa e continuaron avanzando cara París seguindo as instrucións do plan Schlieffen. As tropas belgas retrocederon cara ás posicións británicas, mentres que as tropas francesas retrocedían en Alsacia e nas Ardenas. O día 22, os franceses foron derrotados na batalla de Charleroi e os británicos decidiron manter as posicións ofensivas, permitindo o repregue do resto das tropas aliadas.

## Primeiros combates 
Á mañá do 23 de agosto, o xeneral alemán Alexander von Kluck, ao cargo do I Exército, chegou ata Casteau. O Maior británico Thomas Bridges, que dirixía o 4º Corpo de Cabalería Irlandesa, deu orde de atacar, causando a retirada xermana. A continuación, os Corpos I e II das tropas Expedicionarias británicas atacaron aos alemáns. Os efectivos ingleses eran tropas experimentadas e causaron graves danos ás tropas imperiais alemás.

## Mañá do 23 de agosto 
Ás nove da mañá, oito batallóns alemáns, con apoio artilleiro, atacaron a Terceira División de Infantaría británica, sufrindo graves perdas. As tropas británicas estaban compostas por homes experimentados e cunha grande habilidade co fusil. Os alemáns remitiron informes erróneos sobre o equipo británico, crendo que estes contaban cun elevado número de metralladoras.

Pouco despois, chegou á zona o resto do I Exército alemán, que atacou coa artillaría e despois unha carga de infantaría. As baixas británicas foron cuantiosas (da orde duns 1600 homes), pero resistiron a ofensiva xermana.

Ao, norte, preto de Mons, tropas fusileiras británicas defendían unha ponte da estrada Mons-Bruxelas. As tropas xermanas tamén atacaron este punto e conseguiron cruzar a ponte.

## Tarde do 23 de agosto 
Ás 14&nbsp;00 h, os británicos déronse conta de que estaban sendo superados. O seu flanco dereito estaba exposto debido á retirada das tropas francesas e belgas. Por iso, os ingleses decidiron retirarse tamén de Mons, deixando atrás 900 homes que cubriran a retirada. Os alemáns avanzaron cara Mons e infrinxiron moitas baixas a estas tropas, sobrevivindo só 240 homes dos 900 iniciais. Non obstante, o sacrificio serviu para realizar unha retirada ordenada cara París.
Monte Couso

O **Couso** é un monte galego, situado na Serra das Penas, no concello de Bóveda, provincia de Lugo. Cunha altitude de 689 m é o monte máis alto do concello.
Serra do Moncai

A **Serra do Moncai** é unha serra galega, situada entre os concellos de Monforte de Lemos e A Pobra do Brollón, na provincia de Lugo, en pleno Val de Lemos. Está situada en dirección NO-SL, e limita ao noroeste co río Cabe e ao leste co río Saa. O seu pico máis alto é o Moncai, de 531 metros de altitude.
Arafo

**Arafo** é un municipio canario pertencente á provincia de Santa Cruz de Tenerife. Está situado no leste da illa de Tenerife, no Val de Güímar.

Este pequeno municipio recibiu en varias ocasións distintos premios e mencións pola limpeza e o coidado da súa contorna.

O volcán de Arafo, que entrou en erupción por última vez no ano 1705, domina unha paisaxe asucada polo *barranco de Añavingo*, que ten unha gran riqueza en flora canaria. Na *Cuesta del Estanque* atópase o conxunto etnográfico de *los lavaderos*, lugar público con pedras de lavar e muíño, declarados Monumento Histórico Artístico en 1984.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Tenerife 
* Lista de concellos de Santa Cruz de Tenerife

### Ligazóns externas 
* Datos de Arafo - web Consellería de Educación
Kyōtanabe

**Kyōtanabe** (京田辺市, きょうたなべし, *Kyōtanabe-shi*) é un concello xaponés da prefectura de Kyoto. Está situado no centro da rexión de Kinki e ao sur da prefectura, no centro-oeste da illa de Honshu. A súa superficie é de 42,94&nbsp;km², a poboación é de 66.152 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 1.540 hab./km².

O concello de Kyōtanabe limita cos concellos de Yawata, Jōyō, Ide, Seika (que son da prefectura de Kyoto); Hirakata (da prefectura de Osaca); e Ikoma (este último é da prefectura de Nara).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Kyōtanabe
Bonrepòs i Mirambell

**Bonrepòs i Mirambell** é un concello da Comunidade Valenciana, situado na zona norte da área metropolitana de Valencia, na comarca da Horta Nord. Ten 3.132 habitantes (2008).

## Xeografía
O escaso termo municipal dun quilómetro cadrado está situado na Horta de Valencia. A súa superficie é totalmente chá cunha lixeira pendente de noroeste a sueste sen que exista ningún accidente xeográfico. O barranco de Carraixet exerce de límite polo oeste e o sur do municipio. O clima é mediterráneo. Os ventos dominantes do norte, poñente e levante, sendo este último o que provoca as choivas, xeralmente de outono a primavera.

Bonrepòs i Mirambell limita coas localidades de Almàssera, Tavernes Blanques, Vinalesa e coa cidade de Valencia. O principal núcleo de poboación é a vila de Bonrepós, situado na marxe esquerda do barranco de Carraixet. O casarío de Mirambell, forma case un só núcleo urbano con Bonrepòs, e existe poboación diseminada por varios casais, coñecidos localmente como *alqueries*.

## Historia
A orixe da poboación é a alquería musulmá de Bonrepòs que tras a conquista por parte de Xaime I pasou a ser territorio de reguengo. Próximo a esta atopábase o casarío de Mirambell que foi poboado por mouriscos até a súa expulsión do Reino de Valencia en 1609.

En 1472, Xoán II doa as terras de Bonrepóò a Francesc Jardí de Menaguerra. Durante o século XVI prodúcense varios cambios de donos pasando a mans dos Montoliu e os Mirasol i Talamantes. En 1574 Bonrepòs segrégase da parroquia de Carpesa dependendo dela Mirambell e Cases de Bàrcena.

Finalmente co aumento demográfico do século XX unifícanse os núcleos de poboación de Bonrepós e de Mirambell.

## Demografía
Bonrepòs i Mirambell conta cunha poboación de 3.132 habitantes en 2008 atopándose o seu casco urbano conurbado ao de Almàssera.

## Economía
A economía da localidade dependeu tradicionalmente da agricultura sendo o 100% dos seus cultivos de regadío, con todo ao longo do século XX xurdiron diversas industrias lixeiras. Hai gando vacún, porcino e varias granxas avícolas. Ademais funciona unha fábrica de fertilizantes.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Sitio web oficial de Bonrepòs i Mirambell
*Sociedade Musical de Bonrepòs i Mirambell
Almàssera

**Almàssera** é un concello da Comunidade Valenciana, situado na zona norte da área metropolitana de Valencia, na comarca da Horta Nord. Ten 2.985 habitantes (2008).

## Xeografía
Almàssera atópase situado ao norte da cidade de Valencia, na marxe esquerda do barranco de Carraixet, nun terreo completamente chairo de arxila e areas. O termo municipal de Almàssera limita con Alboraia, Bonrepòs i Mirambell, Meliana, Tavernes Blanques e Valencia, todas elas da provincia de Valencia.

Este barranco de Carraixet cruza o termo de oeste a leste e serve de límite con Alboraia e Tabernes Blanques, estando normalmente seco ou cun pequeno curso de auga, exceptuando os períodos de choiva, nos que poden producirse perigosas inundacións (como a de 1957, que causou danos cuantiosos). O clima da vila é mediterráneo.

## Historia
Foi un antigo casal musulmán doado polo rei Xaime I en 1238 ao bispo de Huesca, Vidal de Canyelles. En 1242 pertencía a Miró de Ciutadella. Está documentado o mandamento dun pago de cincuenta sólidos a D.P. Marrades a data do 7 de maio de 1372 e outro o 26 de xuño do mesmo ano, segundo consta no libro "Claveria Comuna".

Despois até 1610, foi señorío dos Artés, pasando posteriormente a ser propiedade dos condes de Parcent, até a abolición dos señoríos en 1814.

## Demografía
Almàssera conta cunha poboación de 6.955 habitantes (2008).

## Economía
A superficie cultivada é de regadío. Adoitan obterse tres colleitas ao ano. Os principais cultivos son hortalizas. Régase con augas dos caldeiróns de Rascanya e Montcada. A principal industria é a cerámica e a fundición.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Sitio web oficial
*Web Información sobre Almàssera
Miyazu

**Miyazu** (宮津市, みやづし, *Miyazu-shi*) é un concello xaponés da prefectura de Kyoto. Está situado ao norte da rexión de Kinki e da prefectura, na zona da provincia histórica de Tango, no centro-oeste da illa de Honshu. A súa superficie é de 169,32&nbsp;km², a poboación é de 20.029 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 118 hab./km².

O concello de Miyazu limita cos concellos de Ine, Kyōtango, Yosano, Fukuchiyama e Maizuru.

## Turismo 
* Amanohashidate (天橋立) - Unha das tres vistas máis célebres do Xapón (as outras dúas son Miyajima e Matsushima).

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Amanohashidate.jpg|Amanohashidate
Ficheiro:Amanohashidate view from Kasamatsu Park01s3s4410.jpg|Amanohashidate.
Ficheiro:旧三上家住宅1.jpg|Casa antiga da familia Mikawa.
Ficheiro:Waterfall of Kanabiki.JPG|Fervenza de Kanabiki.
Ficheiro:Kono-jinja Haiden.JPG|Templo xintoísta de Kono.
Ficheiro:Sannoumikoshi1.jpg|Festa de Sannō-mikoshi.
Ficheiro:Nariaiji1712.jpg|Templo budista de Nariai.

## Cidades irmandadas 
*  Nelson
*  Delray Beach
*  Qinhuangdao

## Véxase tamén 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Miyazu .
Estación de Calatayud

A **estación de Calatayud** é unha estación ferroviaria de Adif situada na cidade de Calatayud, na provincia de Zaragoza. Nela conflúen o trazado clásico de ancho ibérico entre Madrid e Barcelona e a nova liña de alta velocidade. Para a chegada desta última optouse por remodelar a antiga estación tamén coñecida como **Calatayud-Jalón**.

En 2010 foi utilizada por 250.000 pasaxeiros.

## Situación ferroviaria 
A estación, que se atopa a 531,4 metros de altitude, está integrada tanto na liña de alta velocidade Madrid-Zaragoza-Barcelona-Fronteira francesa, punto quilométrico 221,3 como na liña férrea de ancho ibérico que une Madrid con Barcelona, punto quilométrico 244,7.

## Historia 
A estación foi inaugurada o 25 de maio de 1863 coa apertura do tramo Medinaceli-Zaragoza da liña férrea Madrid-Zaragoza por parte da Compañía dos Ferrocarrís de Madrid a Zaragoza e Alacant ou MZA. En 1941, a nacionalización do ferrocarril en España supuxo a integración da compañía na recentemente creada Renfe.

O 24 de febreiro de 2003 o AVE fixo por primeira vez a súa parada nunha remocicada estación de Calatayud. O 10 de outubro de 2003 a liña Madrid-Zaragoza-Lleida foi inaugurada oficialmente descubríndose unha placa que facía mención a iso por parte dos reis Xoán Carlos I e Sofía.

Desde o 31 de decembro de 2004 Renfe Operadora explota a liña mentres que Adif é a titular das instalacións ferroviarias.

## A estación 
miniatura|250px|Vista xeral da estación.
A estación sitúase ao sueste do centro urbano non moi lonxe do río Jalón. Para a chegada da alta velocidade o recinto sufriu unha ampla remodelación aínda que se optou por preservar o edificio histórico construído por MZA no século XIX recubríndoo cunha estrutura de ladrillo e cristal que lle dá un aspecto máis moderno e amplía a súa capacidade.

Desde a súa reforma conta con dúas vías máis de ancho internacional usadas polos trens de alta velocidade de tal forma que o seu esquema de vías quedou da seguinte forma: a-v-v-a-v-v-v-v-a. Os cambios de plataforma realízanse grazas a pasos subterráneos. As novas plataformas están protexidas cunha cuberta acristalada e illadas acusticamente.

Conta con venda de billetes, punto de información, wifi, aseos e caixeiros. Ademais o recinto está adaptado para as persoas con minusvalía. No exterior dispón dun aparcadoiro con capacidade para máis de douscentos vehículos, un heliporto, zonas axardinadas e paradas de taxis e autobuses urbanos.

## Servizos ferroviarios 
### Longa distancia 
*Actualizado a 8 de xullo de 2016.*

### Media distancia 
*Actualizado a 8 de xullo de 2016.*

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Información na web de Adif
Regadío do Val de Lemos

O **regadío do Val de Lemos** son un conxunto de canles de rega que abastecen boa parte da Terra de Lemos, no sur da provincia de Lugo e que forman parte da Confederación Hidrográfica do Miño-Sil.

Estas canles abastécense principalmente do encoro de Vilasouto, no río Mao, aínda que tamén do río Cabe, e dan auga a 4.710 hectáreas de terreos pertencentes aos concellos de Bóveda, Monforte de Lemos, A Pobra do Brollón, Pantón e Sober.
Sant Just Desvern

**Sant Just Desvern** é unha cidade e municipio español da comarca do Baix Llobregat, na provincia de Barcelona, Cataluña, que forma parte do área metropolitana de Barcelona. Está a unha distancia de 10,6&nbsp;km de Barcelona. A distancia é de centro a centro, aínda que os barrios do distrito de Les Corts de Barcelona atópanse a pouco máis de 2&nbsp;km de Sant Just Desvern.

Unha parte do municipio atópase dentro do territorio da serra de Collserola e plenamente integrado nela. A tipoloxía urbana e arquitectónica conserva masías e edificios modernistas emblemáticos xunto a unha dinámica zona industrial.

## Demografía 
## Lugares de interese 
*Igrexa dos Santos Just e Pastor, datada no 987.
*Can Ginestar, masía do século XV.
*Can Sagrera, masía do século XVIII.
*Walden 7, edificio singular do Taller de Arquitectura de Ricard Bofill. 
*Penya del Moro, monte con restos iberos e medievais.

## Localidades irmandadas 
* Camoapa (Nicaragua)
* Horb am Neckar (Alemaña)

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Ajuntament Sant Just Desvern.jpg|Concello
Ficheiro:Església de Sant Just Desvern.jpg|Igrexa de Sant Just
Ficheiro:Vista St Just Desvern des del Tibidabo.JPG|Vista desde o Tibidabo
Ficheiro:Can Ginestar - Sant Just Desvern.jpg|Can Ginestar
Ficheiro:RIFENYO.jpg|*Rifenyo*, dragón de Sant Just

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello 
*Información da Generalitat de Catalunya 
*Información do Institut d'Estadística de Catalunya
Cervera

** Cervera** é un municipio catalán, pertencente á provincia de Lleida. É a capital da comarca da Segarra, situada no centro da parte meridional da comarca, no val do río Ondara.

## Demografía 
### Entidades de poboación 
### Evolución demográfica 
## Comunicacións 
En Cervera enlazan o Eix Transversal (C-25) coa autovía A-2 de Madrid a Francia. Posúe tamén estación de ferrocarril (liña Barcelona-Lleida-Madrid).

## Historia 
Converteuse en municipio en 1182, e en 1702 obtivo o título de cidade. Entre 1700 e 1715, no marco da Guerra de Sucesión española, Cervera decantouse de parte de Filipe V e tras a vitoria borbónica converteuse na cabeza de correxemento e obtivo numerosos privilexios. Así, cos logo dos Decretos de Nova Planta estableceuse en 1717 a Universidade de Cervera (1717-1842). Os seus profesores converteron a cidade nun foco de revoltas e conspiracións absolutistas e carlistas na primeira metade do século XIX.

Logo da chegada dos liberais ao poder por mor da morte de Fernando VII en 1833, a Universidade de Cervera trasládase a Barcelona, así como a de Alcalá de Henares trasladouse a Madrid para converterse en Universidade Central.

## Lugares de interese 
miniatura|Rúas interiores de Cervera|300px 
* Praza Maior porticada 
* Concello (Paeria), de estilo barroco 
* Igrexa de Santa María, ss. XIV-XV, de estilo gótico 
* Antiga Universidade de Cervera, de estilo neoclásico 
* Igrexa románica de Sant Pere o Gros, de planta circular, nos arredores da cidade. 
* Museu do Blat i a Pagesia 
* Museu Duran i Sanpere, arqueolóxico e de historia local. 
* Monumento á Generalitat de Catalunya 
* Carreró de les Bruixes

### En Vergós 
* Castelo 
* Igrexa da Magdalena 
* Igrexa de Santa María

## Festas de interese 
* Santo António Abade, 17 de xaneiro 
* Cantada de Completes, 5 de febreiro 
* Festa Maior do Santísimo Misterio, 6 e 7 de febreiro 
* A Paixón, meses de marzo e abril 
* Festa de Sidro Labrego, 15 de maio 
* Sant Magí, 18 e 19 de agosto 
* Festa da Aquelarre, última fin de semana do mes de agosto 
* Festa Maior do Santo Cristo, 4º fin de semana de setembro

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do Concello de Cervera
Valentim Rodrigues Fagim

**Valentim Rodrigues Fagim**, nado en Vigo en 1971, é licenciado en Filoloxía Galego-portuguesa pola Universidade de Santiago de Compostela e diplomado en Historia. Entre 2009 e 2012 presidiu a AGAL.

## Traxectoria 
Despois de finalizar os seus estudos fundou a libraría A Palavra Perduda, que posteriormente se fusionaría coa empresa Livros Portugueses. Concluída a efémera faceta empresarial, comezou a traballar como tradutor e posteriormente como profesor de portugués na Escola Oficial de Idiomas de Ourense, avogando polas teses reintegracionistas para o galego.

Entre xuño de 2009 e outubro de 2012 presidiu a Associaçom Galega da Língua, principal entidade reintegracionista de Galiza, da que actualmente é vogal editorial. É, así mesmo, co-director da Através Editora.

## Obra 
### Ensaio 
* *O galego (im)possível* (2001). Santiago: Laiovento. ISBN 84-89896-87-9. Reeditado como *O galego (im)possível. Ainda mais* (2015), Através Editora.
* *Do Ñ para o NH* (2009). AGAL Editora. ISBN 978-84-87305-32-0.
* *Ortogrfia do Português passo a passo* (2025). Con Joseph Ghanime López. Santiago: Através Ed. 120 páxs. ISBN 978-84-10491-05-2.
* *Pronúncia do português passo a passo* (2025). Con Joseph Ghanime López. Santiago: Através Ed. 140 páxs. Ilustracións de Andrea López.

### Obras colectivas 
* *Por um galego extenso e útil* (Através Editora, 2010).
* *Carvalho Calero atual* (Através, 2012).
* *O galego é uma oportunidade. El gallego es una oportunidad* (Através Editora, 2012). Con José Ramom Pichel.
* *Por uma democracia radical. Vozes subalternas contra o estado de exceção* (Estaleiro, 2012).
* *Quem fala a minha língua?* (Através, 2013).
* *Quês e porquês do reintegracionismo* (Através, 2014).
* *A Voz dos Mundos* (Através, 2016).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Reintegracionismo

### Ligazóns externas 
* Blog do autor
* AGAL
Les Borges Blanques

**Les Borges Blanques** é un municipio da provincia de Lleida, en España. É a capital da comarca das Garrigues. Sitúase entre a zona regada polo canle de Urgell e as zonas da depresión central. O cultivo de oliveiras, almendros, cereal e árbores froiteiras é a ocupación principal das xentes deste municipio, así como a industria e os servizos.

## Comunicacións 
Ten saída de autoestrada e estación de ferrocarril e de autobús.

## Economía 
O seu aceite é mundialmente moi apreciado (especialmente o da variedade arbequina). A mediados do século XX o aceite exportábase (case na súa totalidade) a Italia e alí vendíano como de orixe italiana ou ben o utilizaban para mellorar os seus propios.

## Prehistoria 
Os testemuños máis excepcionais da Prehistoria deste municipio localízanse no santuario das **Rocas Guárdies II**, descubertos pola arqueóloga Anna Alonso en 1985. Neste espazo sacro -un pequeno abrigo ao aire libre consérvanse pinturas rupestres dos grupos humanos neolíticos, o coñecido baixo o nome de **Arte esquemático** (6.500-3500 anos antes do presente), en realidade unha expresión fundamentada na abstracción (trazos, puntos, máculas..) dunha modernidade extraordinaria pués están próximas ao que en arte contemporánea coñécese como *gestualismo. *Como testemuños inigualables das crenzas daqueles grupos humanos e, en definitiva, da súa capacidade intelectual foron declarados pola UNESCO, desde 1998, **Patrimonio Mundial**. Contrasta, con todo, a súa situación real sen ningún tipo de protección -como o está o 88,45 % da arte prehistórica de Lleida- o que supón un permanente perigo para o seu salvaguada.

## Lugares de interese 
O Paseo do Terrall con cisnes, patos e un xardín acolle unha prensa de aceite antiga e os monumentos á Sardana, a Mauthausen e a Francesc Macià.

Praza con arcos de grosas columnas e edificios de boa factura. Rúa antiga (Hospital) con linteis do século XVI. Nesta rúa existe unha pequena capela coñecida como "A Capelleta" dedicada á Virxe das Dores (*Verge dels Dolors*).

No interior da Ermida de San Salvador (4 km en dirección a Cerviá) pódense ver dous frescos, un deles dedicado aos campesiños de Les Garrigues. A Fonte Vella, á beira da Ermida de San Cristovo, acolle un merendero para excursionistas.

Tamén é importante o antigo Palacio do Marqués de Oliveiral, que hoxe en día é o edificio do Concello.

Xunto á estrada que vai á localidade de Juneda atópase a Masía Salat, onde é posible visitar o Parque Temático do Aceite. Ao edificio central, que acolle as salas de exposicións, coñéceselle como Torre Salga. Estivo habitado polos templarios no século XIII. Consérvanse os arcos construídos por estes monxes guerreiros durante os séculos XII e XIII.

No exterior pódense contemplar 55 oliveiras milenarias da variedade "farga" e unha colección de prensas. Posiblemente sexa o mellor museo de España dedicado ao aceite de oliva.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web de Les Borges Blanques
Gironès

250px|miniatura|A *Chaira de Xirona*
O **Gironès** é unha comarca da provincia de Xirona, en Cataluña. A medio camiño entre o mar e a montaña, limita coas comarcas da Selva, o Baix Empordà, o Alt Empordà, o Pla de l'Estany e a Garrotxa. A súa capital é Xirona. En 2009 tiña unha poboación de 179.742 habitantes.

## Concellos 
Actualmente a comarca está formada por 27 concellos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do Consello Comarcal  
* Información da Generalitat de Catalunya 
* Información do Instituto de Estatística de Cataluña
Segrià

[250px|dereita|miniatura|O [río Segre en Lleida.]]
O **Segrià** é unha comarca da provincia de Lleida, en Cataluña, que ten como capital a cidade de Lleida. É a comarca máis poboada da provincia e a segunda en extensión. Esta comarca está situada ao oeste de Cataluña e ten unha extensión de 1.396,7&nbsp;km².

Limita con Aragón polo oeste, coa Noguera polo norte, con Urgell polo nordés, coas Garrigues polo leste e coa Ribera d'Ebre polo sur.

## Concellos 
Actualmente a comarca está formada por 38 concellos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio oficial do Consell Comarcal do Segrià
Unzen

**Unzen** (雲仙市, うんぜんし, *Unzen-shi*) é un concello da prefectura de Nagasaki no Xapón. Está situado ao noroeste da illa de Kyūshū e ao sur da prefectura, na península de Shimabara. A súa superficie é de 206,92&nbsp;km², a poboación é de 47.872 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 231 h/km².

A cidade de Unzen foi fundada pola fusión de 7 concellos de vilas do distrito de Minamitakaki (*Kunimi*, *Mizuho*, *Azuma*, *Aino*, *Chijiwa*, *Obama* e *Minamikushiyama*) no ano 2005.

O concello de Unzen limita cos concellos de Isahaya, Shimabara e Minamishimabara.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Unzen .
Shimabara

**Shimabara** (島原市, しまばらし, *Shimabara-shi*) é un concello xaponés da prefectura de Nagasaki. Está situado ao noroeste da illa de Kyūshū e ao sur da prefectura, na península de Shimabara. A súa superficie é de 82,78&nbsp;km², a poboación é de 48.086 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 581 hab./km².

O concello de Shimabara limita cos concellos de Unzen e Minamishimabara.

## Cidades irmandadas 
*  Bungotakada (1969)
*  Fukuchiyama (1983)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Shimabara .
Valls

**Valls** é un municipio e cidade catalá, na provincia de Tarragona, capital da comarca do Alt Camp. Cunha poboación de 25.016 habitantes (INE 2011) representa máis da metade da poboación da comarca. Atópase na área coñecida como Camp de Tarragona xunto ao río Francolí, moi preto de Reus e de Tarragona, capital da provincia homónima.

É de moito interese a igrexa gótica de San Xoán, que se remonta ao século XVI e a Capela do Roser, cun mosaico de azulexos sobre a batalla de Lepanto do século XVII.

Esta cidade é berce dun típico manxar catalán de tempada chamado *calçot*, unhas cebolas doces e longas coas cales celébrase a *calçotada*, así como das tradicionais *Vella i Joves Xiquets de Valls*, as dúas *collas castelleras*, actividade orixinaria da rexión.

## Demografía 
## Festas 
É típico de Valls *els Tres Tombs* (*as Tres Voltas*) que se celebran en xaneiro, para a festa de San Antonio Abad, unhas semanas antes da *Calçotada*. A festa maior celébrase para San Xoán. Ademais, os primeiros martes e mércores de agosto organízase a *Firagost*; festa maior do campo catalán. 
Cada dez anos celébranse as *Decennals*, en honra á Nai de Deus da Candea. 
e a diada "castellera" por ontonomasia, Santa Úrsula.

## Cidades irmandadas 
*  Saint-Cyr-sur-Loire, Francia 
*  Settimo Torinese, Italia 
* 20px Andorra la Vella, Andorra

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Billy Crystal

miniatura|dereita|Billy Crystal
**William Edward "Billy" Crystal**, nado o 14 de marzo de 1948, é un actor, escritor, produtor, comediante, e director de cinema estadounidense. Acadou sona na década de 1970 e deveu nunha estrela de cine de Hollywood durante os 80 e 90, grazas ao éxito dos filmes *Cando Harry atopou a Sally* e *City Slickers*.

## Notas
Rob Reiner

**Rob Reiner**, nado en Bronx (Nova York) o 6 de marzo de 1947 e finado en Brentwood (California) o 14 de decembro de 2025, foi un actor, director de cinema e activista político estadounidense. 

## Traxectoria 
Foi fillo do actor e director de cine Carl Reiner e irmán do director Lucas Reiner.

Comezou a súa andaina artística en teatros e estudios de televisión. É un especialista en comedias. Entre os seus filmes figuran *A princesa prometida*, *Conta comigo*, *Misery*, *Cando Harry atopou a Sally* (como director) e *The Wolf of Wall Street* (como actor).
## Vida persoal 
Divorciou da actriz Penny Marshall e logo casou coa tamén actriz Michele Singer coa que tivo 3 fillos. Unha delas é a actriz Estelle Reiner. Morreu canda Singer nun evento violento.
Túnel

[miniatura|dereita|Túnel con vías férreas, en [Cataluña.]]
Un **túnel** é unha obra subterránea que comunica de dous puntos, permitindo o transporte de persoas ou materiais entre outras cousas. Normalmente é artificial e está feito seguindo un plan de trazado previo.

## Finalidade 
Un túnel pode servir para peóns ou ciclistas, aínda que xeralmente serve para dar paso ao tráfico de vehículos automóbiles, para ferrocarril ou para unha canle. Algúns son acuedutos, construídos para o transporte de auga (para consumo, para aproveitamento hidroeléctrico ou para o saneamento). Así mesmo, existen túneles deseñados para servizos de telecomunicacións. Mesmo existen túneles para o paso de certas especies de animais. Algúns conectan zonas en conflito ou teñen carácter estratéxico. Nas grandes a rede de metro adoita trancorrer mediante túneles, posto que a posibilidade de soterrar aforra espazo e impide o cruzamento ao mesmo nivel do tren cos peóns ou os vehículos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Túnel transatlántico 
* Páxina con descricións dos tipos de tuneladora.
Maebashi

**Maebashi** (前橋市, まえばしし, *Maebashi-shi*) é un concello e cidade do Xapón, capital da prefectura de Gunma. Está situado ó noroeste da rexión de Kanto e no centro-sur da prefectura, na parte leste da illa de Honshu. A súa superficie é de 311,64&nbsp;km², a poboación é de 338.799 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 1.090 hab./km².

O concello de Maebashi limita cos concellos de Takasaki, Shintō, Yoshioka, Shibukawa, Numata, Kiryū, Isesaki e Tamamura.

## Universidades 
* Universidade de Gunma (群馬大学) - Universidade estatal.

## Cidades irmandadas 
*  Birmingham.
*  Hagi.
*  Menasha.
*  Orvieto.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Maebashi .
A princesa prometida

***A princesa prometida*** (en ) é un filme estadounidense dirixido por Rob Reiner que se estreou en 1987. Está baseada na novela homónima de 1973, da autoría de William Goldman, que combina comedia, aventura, amor e fantasía. O filme foi dirixido por Rob Reiner sobre un guión do propio Goldman. Entre outros actores, Billy Crystal, Peter Falk ou Fred Savage atópanse no elenco.

## Sinopse 
A narración está enmarcada por unha escena en que un neno enfermo na cama acepta sen ganas que o seu avó lle lea unha "historia de princesas e vinganza". O filme segue o fío da historia, interrompida polos comentarios do neno, cada vez máis interesado, e do avó:

Unha fermosa moza de nome Buttercup vive nunha granxa no país de Florin. A cada orde que dá ao seu criado Westley, este responde sempre "como desexe", e a fai rapidamente. Buttercup acaba por darse de conta que a frase "como desexe" significa que a ama. Xúranse fidelidade eterna e Westley marcha procurar fortuna para poder casar. Porén, o seu barco é atacado polo terrible pirata Roberts, coñecido por non deixar superviventes. Cinco anos máis tarde, crendo a Westley morto, Buttercup casa de mala gana co príncipe Humperdinck, herdeiro do trono de Florin.

## Personaxes 
* Cary Elwes como Westley
* Robin Wright como Buttercup
* Chris Sarandon como Príncipe Humperdinck
* Mandy Patinkin como Inigo Montoya
* Christopher Guest como Conde Tyrone Rugen
* André Roussimoff como Fezzik
* Wallace Shawn como Vizzini
* Peter Falk como O avó/Narrador
* Fred Savage como O neto
* Billy Crystal como Miracle Max
* Carol Kane como Valerie
* Peter Cook como The Impressive Clergyman
* Mel Smith como O Albino
* Anne Dyson como A raíña
* Margery Mason como A anciá Booer
* Malcolm Storry como Yellin
* Willoughby Gray como O rei
* Betsy Brantley como A nai

## Produción 
Dende 1973, ano da publicación da novela de William Goldman, 20th Century Fox asegurou os seus dereitos de adaptación en 500&nbsp;000 dólares. Richard Lester foi contratado para dirixir o filme e a produción estaba a piques de comezar cando o director de produción de Fox foi despedido. O proxecto deixouse de lado e Goldman mercou todos os dereitos de adaptación. Máis tarde, Rob Reiner namorouse da novela e conseguiu asegurar os dereitos de adaptación grazas ao apoio financeiro de Norman Lear.

A rodaxe tivo lugar do 18 de agosto ao decembro de 1986 en Bakewell, Burnham Beeches, Castleton, os cantís de Moher, Sheffield e os estudos Shepperton.

A música do filme foi composta por Mark Knopfler, a excepción dos créditos finais compostos e interpretados por Willy DeVille.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Cliffs of Moher, looking north.jpg|Entre as localizacións nas que se levou a cabo a rodaxe do filme figuran os cantís de Moher, en Irlanda.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Goldman, William, *Which Lie Did They Tell?*, Bloomsbury, 2000
* 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* 'A princesa prometida', esta noite na TVG
Takasaki

**Takasaki** (高崎市, たかさきし, *Takasaki-shi*) é un concello xaponés da prefectura de Gunma. Está situado ó noroeste da rexión de Kantō e ó suroeste da prefectura, na parte leste da illa de Honshu. A súa superficie é de 487,35&nbsp;km², a poboación é de 368.431 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 756 hab./km².

O concello de Takasaki limita cos concellos de Naganohara, Higashiagatsuma, Shibukawa, Shintō, Maebashi, Tamamura, Fujioka, Kanra, Tomioka, Annaka (que son da prefectura de Gunma); de Uesato (que é da prefectura de Saitama); e Karuizawa (este último é da prefectura de Nagano).

## Cidades irmandadas 
*  Battle Creek (1981).
*  Santo André (1981).
*  Plzeň (1990).
*  Muntinlupa (2006).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Takasaki .
Pirámide curvada

A **pirámide curvada** ou **pirámide sur de Dahshur**, é un monumento funerario ou mausoleo construído por orde do faraón Snefru en Dahshur, Exipto.

## Características 
Estímase que a súa forma particular é unha tentativa errada de pirámide de caras lisas, a última fase da evolución das pirámides exipcias. Posúe numerosas particularidades e aseméllase en moitos puntos á pirámide erixida polo fillo e sucesor de Seneferu, Jufu, coñecido comunmente como Queops.

Entre as súas características resalta o feito de que unha das súas dúas entradas non está situada sobre a fachada setentrional, feito único no Imperio Antigo. Así mesmo, é salientábel tamén o feito de que a pirámide conserva aínda a maior parte do seu recubrimento, o que a converte na pirámide que actualmente está mellor conservada de todo Exipto. No seu interior atópase unha bóveda falsa con apoio nas catro paredes. O complexo funerario revela vestixios dun impoñente templo cuxa rica ornamentación o distingue dos outros monumentos da cuarta dinastía.
Tabique nasal

miniatura|dereita|Esquema coas partes do nariz
O **tabique nasal** é parte da estrutura do nariz humano. Trátase dunha estrutura laminar osteocartilaxinosa situada na parte media da pirámide nasal, de disposición vertical e anteroposterior. Forma a parede interna de ambas as dúas foxas nasais. Consta de lámina perpendicular do etmoides, cartilaxe cuadrangular do tabique nasal, e o vómer.
Numata

**Numata** (沼田市, ぬまたし, *Numata-shi*) é un concello da prefectura de Gunma no Xapón. Está situado ó norte da rexión de Kantō e da prefectura, na parte leste da illa de Honshū. A súa superficie é de 443,37&nbsp;km², a poboación é de 51.491 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 116 h/km².

O concello de Numata limita cos concellos de Katashina, Kawaba, Minakami, Takayama, Shibukawa, Shōwa, Maebashi, Kiryū, Midori (que son da prefectura de Gunma); e de Nikkō (este último é da prefectura de Tochigi).

## Cidades irmandadas 
*  Shimoda, prefectura de Shizuoka, Xapón (1966)
*  Füssen, Baviera, Alemaña (1995)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Numata .
Gran Premio do Reino Unido de 2009

O **Gran Premio do Reino Unido de 2009** (formalmente o **LX Gran Premio do Reino Unido**) foi unha carreira de Fórmula 1 que se celebrou o 21 de xuño de 2009 no Circuíto de Silverstone, Northamptonshire, Reino Unido. Foi a oitava carreira do Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2009. Está programado que sexa o derradeiro Gran Premio do Reino Unido celebrado en Silverstone, antes de que o evento se traslade ata o Circuíto de Donington Park na temporada . A carreira foi gañada por Sebastian Vettel, que saía desde a *pole*, co líder do Campionato Jenson Button rematando na sexta posición.

## Clasificación 
:*Os monoprazas que empregaron o sistema KERS están marcados cun "‡".*

### Cualificación 
### Carreira 
## Campionato tras a carreira 
;Campionato de pilotos

;Campionato de construtores

* **Nota:** só se inclúen as cinco primeiras posicións en ambas as clasificacións.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Resultados oficiais do Gran Premio do Reino Unido
** Formula1.com
Wander Wildner

**Wander Wildner**, como é coñecido **Wanderley Luis Wildner**, (Venâncio Aires, 20 de setembro de 1959) é un cantante e compositor brasileiro. Ficou coñecido por participar na banda Os Replicantes, que tivo grande importancia no punk rock nacional dos anos 80.

Iniciou a súa carreira en solitario facendo versións musicais, e posteriormente pasou a compoñer as súas propias cancións. Lanzou o seu primeiro disco en 1996, intitulado *Baladas Sangrentas* producido por Tom Capone, un coñecido produtor brasileiro, pola gravadora Velas.

Algunhas das súas cancións foron versionadas por Ira! e Tequila Baby e participou no 2005 dunha edición do popular Acústico MTV (MTV Unplugged), titulado *Acústico MTV: Bandas Gaúchas*, canda as bandas Bidê ou Balde, Cachorro Grande e Ultramen.

## Discografía
### Con Os Replicantes
;Álbums de estudio
**O Futuro é Vórtex* (1986)
**Histórias de Sexo & Violência* (1987)
**Papel de Mau* (1989)
**Andróides Sonham com Guitarras Elétricas* (1991)
**A Volta dos que Não Foram* (2001)
**Go Ahead* (2003)
**Os Replicantes em Teste* (2004)

;Álbum ao vivo
**Os Replicantes ao Vivo* (1996)

;Recoleccións
**Rock Garagem* (Varios artistas) (1984)
**Rock Grande do Sul* (Varios artistas) (1986)
**Hot 20* (1999)
**Old School Veterans Braziliasta* (2006)

### Carreira en solitario
;Álbums de estudio
**Baladas Sangrentas* (1997)
**Buenos Dias!* (1999)
**"Eu Sou Feio... Mas Sou Bonito!"* (2001)
**Paraquedas do Coração* (2004)
**La Canción Inesperada* (2008)

;Álbums ao vivo
**Acústico MTV: Bandas Gaúchas* (2005)
**Ao Vivo no Café Camalehon* (2005)

;Recoleccións
**No Ritmo da Vida: Hits* (2004)
**10 Anos Bebendo Vinho* (2005)

## Ligazóns externas
*Página oficial 
*MySpace oficial
Estación de Xàtiva

**Xàtiva** é a estación de ferrocarril de Adif da localidade valenciana de Xàtiva. A estación é pasante para a liña La Encina-Valencia (P.K. 57,2), e é terminal para a liña Xàtiva-Alcoi, estando situada entre o centro urbano e o Polígono Industrial de Xàtiva, xunto á Avenida Ausías Marc.

A estación ten parada de trens de longa distancia, de media distancia das liñas L-1, L-3 e L-4 e da liña C-2 de Proximidades Valencia. É cabeceira de parte dos trens de proximidade.

## Servizos ferroviarios 
### Longo percorrido 
### Media Distancia Renfe 
### Proximidades Valencia 
## Notas
Tinhosa Grande

**Tinhosa Grande** é un illote de San Tomé e Príncipe situado ao nordés da illa principal de San Tomé, e aproximadamente 20&nbsp;km ao suroeste da illa de Príncipe. O illote atópase ao sur dos illotes máis pequenos cerca da Tinhosa Pequena.

## Xeografía
O illote contén pradeiras secas e saíntes rochosos que se elevan ata 40 m.

## Panorama
O illote pode ser visto desde a parte suroeste da illa de Príncipe, e de cando en vez pode ser visto desde a illa de San Tomé.
Estación de Antequera

A **Estación de Antequera** é unha estación de ferrocarril situada no núcleo urbano de Antequera, Málaga. Debe distinguirse esta estación das de Bobadilla e Antequera-Santa Ana, no mesmo termo municipal.

Esta estación é unha importante parada dos servizos de Media Distancia Alxeciras-Granada e Sevilla-Almería de Renfe Operadora, e da liña de longa distancia Madrid-Granada.

## Trens 
### Media Distancia 
### Longa Distancia 
O servizo Altaria Madrid-Granada realízase dúas veces ao día en ambos os sentidos, parando na Estación de Antequera.

 

## Véxase tamén 
* Estación de Antequera - Santa Ana
* Estación de Bobadilla
Confederación Africana de Fútbol

A **Confederación Africana de Fútbol** é o organismo internacional que reúne ás asociacións nacionais de fútbol do continente africano, encárgase de administrar e controlar as diferentes competicións de selección e de clubs que teñen lugar no continente. Tamén é coñecida co seu acrónimo **CAF**.

## Historia e características 
A CAF é unha das 6 confederacións que compoñen a FIFA. As características do continente (o seu forte empobrecemento, falta de recursos económicos e infraestruras etc.) foron unha grande eiva para o desenvolvemento do fútbol na rexión que enlixou en parte a imaxe desta confederación ao longo dos anos, a pesar dos grandes xogadores e seleccións que teñen saído do continente africano. Porén esta imaxe está a mudar nos últimos anos, tamén en parte grazas ao apoio da propia FIFA, ao aumentar o número de prazas que esta confederación ten nos Mundiais de Fútbol, subindo a 5 na edición de 1998 e a 6 na de 2010. Precisamente esta última edición do mundial, a desenvolver en 2010 será unha grande proba para o continente xa que por primeira vez na historia será un país africano, a República Surafricana, a encargada de organizar o evento.

A confederación foi fundada o 8 de febreiro de 1957, no Khartún, o Sudán, polas federacións nacionais de Exipto, Etiopía, Suráfrica e o Sudán. A súa sede permaneceu uns poucos meses en Khartún, até que un incendio afectou ao edificio, obrigando ao traslado á cidade do Cairo. O primeiro Secretario Xeral foi Youssef Mohammad e o presidente foi Abdallah Salem. Na actualidade a confederación está composta de 55, 53 coma membros de pleno dereito e a Illa de Reunión e Zanzíbar coma asociados. O actual presidente da Caf é Issa Hayatou.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Liga de Campións da CAF
* Copa Africana de Nacións
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da CAF
Fala Ceibe

**Fala Ceibe**, tamén coñecida coma **Fala Ceive** é unha asociación cultural (aínda que non figura no rexistro de asociacións da Xunta de Castela e León) que promove o uso e a defensa da lingua e culturas galega no Bierzo. Ten a súa sede en Ponferrada.

## Ideario 
A asociación afirma que boa parte do Bierzo, o coñecido como Bierzo Oeste, é galego-falante, cifrando en 40.000 as persoas que falan galego de forma cotiá no Bierzo e na comarca zamorana de Seabra  aínda que Bieito Lobeira, político do BNG, fala desa mesma cantidade só para o Bierzo.

Protagonizou numerosas iniciativas nas que afirman defender o dereito ao ensino do galego nas escolas públicas do Bierzo nas que o alumnado así o demande.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lingua galega
* Galiza irredenta

### Ligazóns externas 
* Blog de Fala Ceibe
Río Besòs

260px|miniatura|Vista do río Besós desde a ponte máis antiga de Sant Adrià de Besòs
O **Besòs** é un río catalán que transcorre pola provincia de Barcelona cun curso de 17,7&nbsp;km. Nace na comarca do Vallès Oriental, da unión dos ríos Mogent e Congost, e desemboca no mar Mediterráneo en Sant Adrià de Besòs, moi preto de Barcelona.

A súa conca travesa os concellos de Aiguafreda, Figaró-Montmany, la Garriga, les Franqueses del Vallès, Canovelles, Granollers, Montmeló, Mollet del Vallès, Montcada i Reixac, Santa Coloma de Gramenet, Sant Adrià de Besòs e Barcelona.

O caudal do Besòs é típico do Mediterráneo, moi irregular durante todo o ano. Ten cinco afluentes principais: o Mogent, o Congost, o Tenes, a riera de Caldes e o Ripoll.
Siniscola

**Siniscola** é un concello italiano da provincia de Nuoro, na rexión de Sardeña. Ten 10.954 habitantes (en 2004) e esténdese por unha área de 200&nbsp;km², cunha densidade de poboación de 54 hab/km².

Fai fronteira cos concellos de: Irgoli, Lodè, Lula, Onifai, Orosei, Posada e Torpè.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Páxina oficial do Concello
Lula, Italia

**Lula** é un concello italiano da provincia de Nuoro, na rexión de Sardeña. Ten unha área de 148&nbsp;km². En 2004 tiña 1626 habitantes, cunha densidade de poboación de 11 hab./km².

Fai fronteira cos concellos de Bitti, Dorgali, Galtelli, Irgoli, Loculi, Lodè, Onani, Orune e Siniscola.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Concello
Secularismo

O **secularismo** (de secular) no uso corrente, xeralmente pode ser definido de dous xeitos:

* O laicismo convencional, nun sentido, afirma a liberdade de relixión, estando libre da imposición dalgunha relixión oficial ou gobernamental sobre a xente, dentro dun estado ou dunha sociedade que é neutra sobre os asuntos da crenza espiritual, e non dá ningún privilexio estatal ou subvención ás relixións (mirar tamén a separación Igrexa-Estado e *Laïcité*).
* O laicismo, noutro senso, establece que as decisións e actividades humanas, sobre todo políticas, deberían estar baseadas no que se consideran probas e feitos antes que en crenzas con influencia relixiosa. As doutrinas relixiosas baséanse no que consideran unha verdade absoluta, mentres que o secularismo está baseado na razón que foi desenvolvida durante a Ilustración. Os secularistas cren que todas as actividades que caen fóra da esfera privada deberían ser seculares, p. ex. non relixiosas (véxase a Razón pública).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía
* 
### Outros artigos
* Secularización 
* Laicismo 
* Estado laico 
### Ligazóns externas 
* El mundo gozará de una paz religiosa gracias al secularismo Artigo en castelán.
Tremp

**Tremp** é un municipio español, capital da comarca denominada Pallars Jussà, situada na provincia de Lleida, e pertencente á Comunidade Autónoma de Cataluña.

É o municipio con maior extensión de toda Cataluña, 309,97 Km² e en 2007 contaba con 6.022 habitantes. En 1884 recibiu o título de cidade.

## Xeografía 
O municipio esténdese na zona do prepireneo catalán, polo oeste da conca do río Noguera Ribagorzana, e ao leste do río Noguera Pallaresa. O núcleo central do municipio está situado sobre unha pequena meseta dentro da conca da súa mesmo nome, a 468 msnm. A Cuenca de Tremp constitúe unha comarca natural, delimitada polas serras e montañas de Montllobar (1.125 m), Lleràs (1.678 m), Comiols (1.356 m), Sant Gervàs (1.834 m), Boumort (2.070 m) e Montsec (1.678 m). Os núcleos habitados do municipio áchanse situados a altitudes comprendidas entre os 400 e os 800 metros.

## Climatoloxía 
A pesar da súa proximidade ás comarcas pirenaicas, a súa estratéxica situación permítelle gozar dun clima mediterráneo, con temperaturas medias similares ás do prelitoral catalán, aínda que as temperaturas máximas e mínimas son máis extremas.

## Comunicacións 
O núcleo principal do municipio áchase situado sobre a estrada C-13, que o atravesa en dirección norte-sur. Tamén se pode acceder por medio do ferrocarril da liña entre Lleida e La Pobla de Segur, que ten estación no propio núcleo. Ademais, existe a posibilidade de acceder facendo uso da liña regular de autobús.
Galtelli

**Galtelli** é un concello italiano da provincia de Nuoro, na rexión de Sardeña. Ten 2.471 habitantes (en 2007) e esténdese por unha área de 56&nbsp;km², cunha densidade de poboación de 43 hab./km².

Fai fronteira cos concellos de Dorgali, Irgoli, Loculi, Lula, Onifai e Orosei.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do Concello .
Urzulei

**Urzulei** é un concello italiano da provincia de Ogliastra, na rexión de Sardeña. Ten 1.412 habitantes (en 2004) e esténdese por unha área de 130&nbsp;km², cunha densidade de poboación de 11 hab/km².

Fai fronteira cos concellos de: Baunei, Dorgali, Orgosolo, Talana e Triei.

## Ligazóns externas
*Páxina oficial do Concello
Baunei

**Baunei** é un concello italiano da provincia de Ogliastra, na rexión de Sardeña. Ten 3886 habitantese e estéendese por unha área de 215&nbsp;km², cunha densidade de poboación de 17 hab/km².

Fai fronteira cos concellos de: Dorgali, Lotzorai, Talana, Triei e Urzulei.

## Ligazóns externas 
*Páxina oficial do Concello
Masullas

**Masullas** é un concello italiano da provincia de Oristano, na rexión de Sardeña. Ten 1.161 habitantes (en 2004) e esténdese por unha área de 18&nbsp;km², cunha densidade de poboación de 61 hab/km².

Fai fronteira cos concellos de: Gonnoscodina, Gonnostramatza, Mogoro, Morgongiori, Pompu, Simala, Siris e Uras.

## Ligazóns externas
*Páxina oficial do Concello
Castejón, Navarra

**Castejón** é un municipio de Navarra, no meiriñado de Tudela, a 78 km da capital provincial, Pamplona. Limita cos concellos de Valtierra ao norte, Tudela ao leste e ao sur, con Corella ao suroeste, e co concello rioxano de Alfaro ao oeste. 

 
Castejón, á beira dereita do río Ebro e a un paso da Rioxa, tivo un castelo que se cita xa no século XII. Por aí pasaba o camiño real de Pamplona a Madrid, con servizo de barca e barqueiro para o cruzamento do río. Logo, na segunda metade do século pasado, escolleuse este punto como nó dos ferrocarrís do Nordeste de España. Con iso a poboación foi crecendo, ata que en 1927 deixou de ser barrio de Corella e foi declarado municipio independente.

## Demografía 
## Monumentos 
*Igrexa parroquial de San Francisco Xavier
*Museo do ferrocarril
*Antiga fábrica fariñeira
*Ponte "Sancho o maior"
*Antiga Casa de Quirós

## Festas 
*Festas da Virxe do Amparo, do 27 de xuño ao 2 de xullo, ambos incluídos.
*Festas de inverno, última fin de semana de novembro ou primeiro de decembro. 
*Festas da xuventude, en marzo ou abril.

## Ligazóns externas 
*Web oficial de Castejón
Estación de Sagunt

**Sagunt** é a estación de ferrocarril de Adif da localidade valenciana de Sagunt. Pertence á liña Valencia-Tarragona do Corredor Mediterráneo (P.K. 29,2) e á liña Zaragoza-Valencia (P.K. 269,6), sendo o punto onde ambas se separan. Está situada xunto á Avenida do País Valencià (travesía da N-340 en Sagunt).

A estación ten parada de trens das liñas C-5 e C-6 de Proximidades Valencia, das liñas L-6 e L-7 de Media distancia Renfe e de trens Alaris e Talgo de longo percorrido.

## Servizos ferroviarios 
### Longa distancia Renfe 
### Media distancia Renfe 
Circulan tres trens en cada sentido na liña L-6, un Rexional Valencia-Teruel, un TRD Valencia-Zaragoza e un TRD Valencia-Huesca.

Na liña L-7 circulan tres trens Rexional Exprés en cada sentido, un Valencia-Barcelona e dúas Valencia-Tortosa.

### Proximidades Valencia 
## Notas