Bocadillo

[miniatura|280px|Bocadillo de [xamón]]
[miniatura|280px|Bocadillo de [luras compañado dunha *caña* de cervexa]]
Un **bocadillo**, ou **bocata**, é un pan cortado pola metade que leva dentro calquera outro alimento.

## Etimoloxía 
O termo *bocadillo* (de orixe castelá) é o que se usa en Galicia, en toda España e en México, querendo significar "pequena porción de comida [bocado]". Máis interesante é a etimoloxía de *bocata*, considerada como forma abreviada do primeiro, que foi unha de tantas palabras inventadas polo humorista gráfico de orixe galega Antonio Fraguas *Forges*, que a usaba frecuentemente nas súas viñetas. A Real Academia Española incluíu a palabra *bocata* no seu dicionario en 1983 e, desde entón, integrouse completamente ao vocabulario nacional, e tamén no galego. A palabra non provén do italiano, como algúns puideran pensar, polo que non hai que escribila con dobre "t", senón cunha.

## Orixe 
### Na India hai 3 000 anos 
Desde a súa orixe o bocadillo foi unha porción pequena de comida que se tomaba como aperitivo. Con este uso, xa era coñecido hai 3 000 anos na civilización india: Brahma, desexoso de que o deus Shiva se desdobrara en home e muller, prometeu seguir unha vida austera, que tivo repercusión na súa alimentación. A particularidade gastronómica derivada de aquilo foi encher a mesa de pratiños pequenos ou bocadiños, actitude brahmánica que buscaba a moderación na dieta pero sen renunciar á variedade e á calidade dos alimentos, como diríamos hoxe: "pouco, pero bo".

### Na Antigüidade Clásica 
Coa palabra ποικιλία *poikilía* (literalmente "policromía", "variedade de cores") os gregos da antigüidade clásica aludían á variedade dos alimentos miúdos cos que agasallaban a amigos e visitantes en horas que non eran da comida: tratábase dos όrektikά *orectiká*, do verbo ὀρέγω *orégō*, "apetecer", "facer desexar", "ofrecer", "dar". Eran os aperitivos do mundo clásico. Gregos e romanos estaban máis atentos á cociña que á cama. Comer era un pracer sumo, tanto que o mesmo que houbo Sete Sabios de Grecia houbo tamén Sete Cociñeiros gregos:
* Euthymio, creador do prato de lentellas.
* Nereo de Chío, inventor do caldo de congro.
* Zimites o Pasteleiro, mestre da repostaría.
* Aristion de Corinto, creador de guisos exóticos.
* Alfonetes de Atenas, inventor da morcilla.
* Egis de Rodas, mestre do asado de peixes e a sopa de mar.
* Cigofilo, inventor do ovo pasado por auga, do ovo duro e da que hoxe chamamos tortilla francesa. en que este último está feito con *pan de molde* (pan brando). No resto dos países de fala hispana non hai unha palabra específica para diferenciaren entre sándwich dun pan partido en dous e sándwich en pan de molde. 

O bocadillo, que tradicionalmente era contemplado como un alimento humilde polo seu baixo custo de elaboración, co tempo  evolucionou até se converter nunha peza icónica da cociña e alimentación hispanas.

## Nutrición 
O bocadillo considerouse desde os anos 1950 como un símbolo da 'comida proletaria' e, posteriormente, como un elemento da merenda. Os elementos nutricionais existentes nos bocadillos necesitan doutro alimento para poderen substituír a un xantar ou outra comida principal e, para iso, debe ir acompañado dalgunha ensalada e, de complementarse cunha sobremesa, esta debe constar de froita ou lácteos. Dado que o pan é seu principal elemento, a achega  nutricional do bocadillo pode variar en función do tipo de fariña elixida para a súa confección. Dependendo tamén do resto de elementos, o bocadillo pode ser unha comida saludábel ou todo o contrario.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Guijarro Ramos, Joseba (2005): *Bocadillos, sándwiches y tostas*. Editorial Everest. ISBN 978-84-2418-509-1.

### Outros artigos 
* Bocadillo de luras
* Bocadillo de salchicha
* Sándwich