Gran Premio de Malaisia de 1999

O **Gran Premio de Malaisia de 1999 **(oficialmente o **I Petronas Malaysian Grand Prix**) foi unha carreira de motor de Fórmula 1 celebrada o 17 de outubro de 1999 no novo Circuíto Internacional de Sepang preto do distrito de Sepang, Maláisia. Foi a décimo quinta carreira do Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1999.

A carreira de 56 voltas gañouna Eddie Irvine, pilotando un Ferrari, despois de comezar desde a segunda posición. Michael Schumacher, na súa primeira carreira despois de romper a súa perna no Gran Premio do Reino Unido no circuíto de Silverstone, mentres que Mika Häkkinen terminou terceiro no McLaren - Mercedes. A vitoria deu a Irvine un liderado de catro puntos sobre Häkkinen no Campionato de Pilotos a falta dunha carreira.

## Informe 
Este foi o primeiro Gran Premio de Malaisia desde o evento de Fórmula Holden en 1995, pero a primeira vez no campionato mundial de Fórmula Un. Michael Schumacher regresou á Fórmula Un recuperándose da súa perna rota, e logrou a pole por case un segundo sobre o seu compañeiro de equipo na Scuderia Ferrari Eddie Irvine, cos McLarens de David Coulthard e Mika Häkkinen terceiro e cuarto respectivamente. No inicio, Schumacher liderou diante de Irvine, Coulthard, Häkkinen e Rubens Barrichello. Na volta 4, Schumacher desacelerou e permitiu que Irvine o pasase, e logo procedeu a bloquear aos McLarens. Coulthard pasou a Schumacher na volta 5 e perseguiu a Irvine polo liderado, só para que o McLaren rompese na 15ª volta.

En segundo lugar, Schumacher desacelerou de novo para permitir que Irvine construíse unha maior vantaxe. Entón, cando se aproximaba a primeira rolda de paradas en boxes, Schumacher acelerou o ritmo para manterse por diante de Häkkinen. Entendendo isto, McLaren xogouse a dar a Häkkinen un medio tanque de combustible, esperando que fora suficiente para sacalo dos boxes diante de Schumacher. A aposta fallou, xa que Schumacher mantívose diante do finlandés e procedeu a bloquealo de novo, permitindo a Irvine ampliar o seu liderado a 20 segundos.

[miniatura| esquerda | Bargeboard do [Ferrari F399]]
O liderado de Irvine non foi o suficientemente grande como para que se mantivese por diante logo da súa segunda parada en boxes, pero Ferrari estaba seguro de que Häkkinen tería que deterse novamente. Fixoó, emerxendo no cuarto lugar detrás de Johnny Herbert no Stewart. Schumacher desacelerou unha vez máis para permitir a Irvine retomar o liderado, mentres que Häkkinen esforzouse para pasar a Herbert polo terceiro posto. Irvine pasou baixo a bandeira a cadros un segundo por diante de Schumacher, con Häkkinen a outros oito segundos atrás.

Inmediatamente despois da carreira, os Ferraris foron desclasificados debido a unha infracción no seu bareboard. Isto significou que Häkkinen e McLaren recibiron efectivamente os seus respectivos campionatos por defecto. Con todo, Ferrari apelou contra a decisión da FIA no xulgado e os dous pilotos foron reinstalados posteriormente.

Cunha carreira restante, Irvine lideraba o campionato de pilotos por catro puntos sobre Häkkinen, 70 a 66. Do mesmo xeito, Ferrari mantivo o liderado de catro puntos sobre McLaren no Campionato de Construtores, 118 a 114.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira
## Posicións logo da carreira
***Texto en grosa** indica quen aínda ten probabilidades teóricas de converterse en campión do mundo.

;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

*

## Notas
***Última vitoria:** Eddie Irvine.
*Jarno Trulli sufriu un fallo no motor na volta de formación.
* **ültimos puntos:** Stewart Grand Prix, Johnny Herbert
*Esta foi a terceira carreira consecutiva na que un piloto logrou a súa última vitoria nun Gran Premio. Heinz-Harald Frentzen logroou a súa última vitoria dúas carreiras antes mentres que Johnny Herbert logrou a súa última vitoria no a carreira anterior.

### Referencias
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*