open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dina

A **dina** é a unidade de medida no Sistema CGS da forza. Defínese como a forza que, aplicada á masa dun gramo, comunícalle unha aceleración de 1&nbsp;cm/s².
Equivale a 10−5 N. O símbolo para esta unidade é *dyn*.
Hórreo tipo Vilalba

[miniatura|dereita|Hórreo tipo Vilalba, en [Mourence, Vilalba|Mourence.]]
O **hórreo tipo Vilalba** é un tipo de hórreo galego que se pode atopar con pouca densidade nunha área bastante extensa da parte occidental da Terra Chá delimitada pola serra da Cova da Serpe, a serra da Loba, o río Eume e o río Miño. Comparte espazo con outras tipoloxías de hórreo.

## Características 
### Morfoloxía 
Ten planta rectangular con cámara longa, estreita e alta. A suspensión é baixa, sobre dúas cepas coroadas por tornarratos individuais ou sobre cepa maciza na que o chan sobresae perimetralmente. Os panos da cámara son de doelas verticais cinguidos por unha faixa.

A cuberta ten dúas augas de pouca pendente que voan en beirís pronunciados sobre os lados curtos e escasos nos longos. Baixo o beiril dun dos penais disponse unha galería moi característica que fai de vestíbulo diante da porta da cámara. Nos extremos dese pórtico érguense uns puntais que sosteñen o pinche nese punto e poñen fin a unha sinxela balaustrada. Cando o hórreo vai sobre cepas este pórtico aséntase sobre a grade, e cando está sobre cepa maciza é prolongación desta. En moitos casos hai unha escaleira de fábrica sobre o mesmo eixo do hórreo.

### Construción 
É un hórreo de cámara de madeira composta por doelas verticais suxeitas entre si por unha faixa, tamén de madeira. A suspensión é de cachotería en seco sen revoco e leva rateiras rectangulares de xisto de pouco grosor. A cámara descansa sobre unha grade de directriz lonxilínea cuxas mesas sobresaen de xeito acusado sobre as cepas. Os costais están pautados polos puntais e os esquinais, que sosteñen a cuberta. O teito é de xisto tamén, a dúas augas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Hórreo
* Hórreo galego
* Clasificación tipolóxica do hórreo galego
Partido Comunista Alemán

O **Partido Comunista Alemán** (DKP, en alemán: *Deutsche Kommunistische Partei*) é un partido comunista marxista-leninista fundado na Alemaña Occidental en 1968 como substituto do Partido Comunista de Alemaña (KPD), ilegalizado polo Tribunal Federal en 1956.

## Historia 
O DKP foi fundado na Alemaña Occidental (RFA) en 1968 co fin de ocupar o espazo político deixado polo Partido Comunista de Alemaña despois da súa ilegalización polo Tribunal Constitucional Federal en 1956. Durante a guerra fría, o DKP recibía a maior parte dos seus fondos do Partido Socialista Unificado de Alemaña (SED), que detentaba o poder na Alemaña Oriental desde o fin da segunda guerra mundial. Após a reunificación, o DKP entrou nunha época de decadencia, perdendo apoio popular e militantes até unha décima parte dos que tiña na época anterior á unificación. Un gran número de militantes do partido abandonárono para unirse ao Partido Socialdemócrata de Alemaña (SPD), nado naquela época como sucesor do SED.

## Actualidade 
O DKP é hoxe un partido minoritario. Canto á súa filiación internacional, fai parte, como membro, da Esquerda Anticapitalista Europea e, en calidade de observador, do Partido da Esquerda Europea. Mantén, por outra banda, un semanario afín, o *unsere Zeit*. En 2005, o seu líder Heinz Stehr pediu o voto para a coalición Die Linkspartei, formada polos excomunistas da Alemaña Oriental (PDS) e a escisión do SPD liderada por Oskar Lafontaine.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Partido Comunista de Alemaña
* Marxismo-leninismo
* Die Linke
Casás, Ardán, Marín

**Casás** é un lugar da parroquia de Ardán no concello pontevedrés de Marín, na comarca do Morrazo. Tiña 327 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 163 eran homes e 164 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Ardán 
### Parroquias de Marín 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Marín
O Seixoso

Como topónimo **O Seixoso** pode referirse a:

;En Galiza
***O Seixoso** lugar da parroquia de Cesullas no concello de Cabana de Bergantiños.
***O Seixoso** lugar da parroquia de Soutullo no concello da Laracha.

## Véxase tamén
### Outros artigos
A Ganduma, Torás, A Laracha

**A Ganduma** é un lugar da parroquia de Torás no concello coruñés da Laracha na comarca de Bergantiños. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2009 tiña sete habitantes (tres homes e catro mulleres). Sitúase xunto á A Ganduma (Lestón).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Torás 
### Parroquias da Laracha
Ameal

O termo **Ameal** pode referirse a:

*Un **ameal**, é un bosque formado principalmente por **amieiros**, normalmente un bosque de ribeira ou pantanoso (brañas).

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Ameal**, lugar da parroquia do Campo, no concello de Marín;
***Ameal**, lugar da parroquia de Cabral, no concello de Vigo;
***O Ameal**, lugar da parroquia de Arcos da Condesa, no concello de Caldas de Reis.

;Fóra de Galiza

;En Portugal
***Ameal**, freguesía do concello de Coímbra.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Amear**, lugar da parroquia de Bidueiros, no concello de Dozón.
Hórreo tipo Tui

O **hórreo tipo Tui** é un tipo de hórreo galego que se atopa nunha reducida zona nas proximidades de Tui, á beira dereita do río Miño. Coexiste con outras tipoloxías de hórreo de madeira ou mixtos.

## Características 
### Morfoloxía 
Ten unha cámara ancha e longa sostida por grosos esteos cadrados coroados por rateiras por parellas. Os panos da cámara están formados por doelas horizontais.

É moi singular a solución da cuberta, que ten dúas augas de igual pendente e acusado beiril, pero asimétricas. Un dos faldróns prolóngase sobre o costal contrario a aquel no que está a porta, ata sobresaír dous ou tres metros. Forma un alpendre que se sostén sobre pequenas tesoiras que descansan sobre unha trabe soportada por dous pés dereitos, que á súa vez están coroados por tornarratos tamén. Entre estes pés unha parede baixa pecha o espazo, que normalmente é utilizado para gardar a leña. Sobre os penais o beiril sobresae notablemente e vai sostido por escoras a modo de ménsula.

### Construción 
A suspensión é resolta por esteos de pedra de sección notable, como de pedra son as rateiras que os coroan. Sobre eles vai a grade formada por catro trabes de madeira escuadradas, ensambladas nos extremos e pouco saíntes. As doelas que conforman os panos da cámara van cravadas en barrotes verticais numerosos e próximos uns aos outros.

O tellado é de tella cerámica curva soportada por un taboado de madeira.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Hórreo
* Hórreo galego
* Clasificación tipolóxica do hórreo galego
Abeleira (homónimos)

O termo **A Abeleira** é un fitónimo relacionado coa abeleira, un arbusto caducifolio. 

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Abeleira**, lugar da parroquia de San Claudio, no concello de Ortigueira
***A Abeleira**, lugar da parroquia de Xirazga, no concello de Beariz;
***A Abeleira**, lugar da parroquia de Sendelle, no concello de Boimorto;
***A Abeleira**, lugar da parroquia da Cañiza, no concello da Cañiza;
***A Abeleira**, lugar da parroquia de Rodís, no concello de Cerceda;
***A Abeleira**, lugar da parroquia de Arca, no concello da Estrada;
***A Abeleira**, lugar da parroquia de O Buriz, no concello de Guitiriz;
***A Abeleira**, lugar da parroquia de Losón, no concello de Lalín;
***A Abeleira**, lugar da parroquia de Soutullo, no concello da Laracha;
***A Abeleira**, lugar da parroquia do Val de Xestoso, no concello de Monfero;
***A Abeleira**, lugar da parroquia de Piñeiro, no concello de Mugardos;
***A Abeleira**, lugar da parroquia de Trasanquelos, no concello de Oza-Cesuras;
***A Abeleira**, lugar da parroquia de Monte Redondo, no concello de Padrenda;
***A Abeleira**, lugar da parroquia de Lourido, no concello de Salvaterra de Miño;
***A Abeleira**, lugar da parroquia de Bardaos, no concello de Tordoia;
***A Abeleira de Bocixa**, lugar da parroquia de Soandres, no concello da Laracha;
***A Abeleira de Boimir**, lugar da parroquia de Soandres, no concello da Laracha;
***O Cal da Abeleira**, lugar da parroquia do Val de Xestoso, no concello de Monfero.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Abeleiral**, lugar da parroquia de Seixas, no concello das Somozas.
Ken Kesey

**Ken Kesey**, nado en La Junta (Colorado) o 17 de setembro de 1935 e finado en Pleasant Hill (Oregón) o 10 de novembro de 2001, foi un escritor estadounidense.

## Obra 
* *E un voou sobre o niño do cuco* (''One Flew Over the Cuckoo's Nest*), 1962
* *Sometimes a Great Notion* , 1964
* *Kesey's Garage Sale,'' 1973
Pardavila, Marín (San Xián), Marín

**Pardavila** é un lugar da parroquia de San Xián de Marín no concello pontevedrés de Marín, na comarca do Morrazo. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2009 tiña 248 habitantes (122 homes e 126 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Xián de Marín 
### Parroquias de Marín 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Marín
Ulianovsk

**Ulianovsk** (en ), antigamente coñecida como **Simbirsk** (en ), é unha cidade situada ás beiras do ríos Volga e Sviyaga en Rusia, situada a uns 893&nbsp;km ó leste de Moscova. É o centro administrativo do Óblast de Ulianovsk, foi a cidade natal de Aleksandr Kerenskii e de Vladimir Lenin.
O Campo, Torás, A Laracha

**O Campo** é un lugar da parroquia de Torás no concello coruñés da Laracha na Comarca de Bergantiños. Tiña 84 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales eran 42 homes e 42 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Torás 
### Parroquias da Laracha
Bustelo, Vilaño, A Laracha

**Bustelo** é un lugar da parroquia de Vilaño, no concello coruñés da Laracha, na comarca de Bergantiños. Segundo o Instituto Galego de Estatística, a súa poboación no 2022 era de 55 persoas (26 homes e 29 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilaño 
### Parroquias da Laracha 
## Notas
Igrexa Matriz de Melgaço

[miniatura|dereita|200px|Tímpano co [Arganão sobre a entrada lateral.]]
miniatura|dereita|200px|Interior do templo.
A **igrexa Matriz de Melgaço** é un templo católico portugués situado na freguesía de Vila, no concello de Melgaço (distrito de Viana do Castelo).

## Características
Ten a súa orixe nun edificio románico do século XII, primitivamente designado como igrexa de Santa María da Porta, por se encontrar xunto a unha porta da muralla do castelo de Melgaço. Do trazado primitivo pouco resta, pois foi obxecto de moitas remodelacións ao longo dos tempos.

O portal principal está formado por dúas series de columnas con capiteis decorados con motivos vexetais. A porta lateral norte presenta unha arquivolta apontada, soportada por dúas consolas, que sustentan un tímpano cunha figura dun animal mitolóxico arganan en altorrelevo.

No seu interior, na capela lateral esquerda, posúe un retablo de finais do século XVI de António Figueiroa.
Formigueiro

O termo **Formigueiro** pode referirse a:

*Un **formigueiro** é o conxunto de galerías e compartimentos onde viven as formigas. Por extensión, chámase tamén formigueiro ao conxunto de formigas. 

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Formigueiro**, lugar da parroquia de Brexo, no concello de Cambre;
***O Formigueiro**, lugar da parroquia de Moncelos, no concello de Abadín;
***O Formigueiro**, lugar da parroquia de Trasalba, no concello de Amoeiro;
***O Formigueiro**, lugar da parroquia de Parada das Achas, no concello da Cañiza;
***O Formigueiro**, lugar da parroquia de Triabá, no concello de Castro de Rei;
***O Formigueiro**, lugar da parroquia de Régoa, no concello de Cedeira;
***O Formigueiro**, lugar da parroquia de Curtis, no concello de Curtis;
***O Formigueiro**, lugar da parroquia de Ouzande, no concello da Estrada;
***O Formigueiro**, lugar da parroquia de Lamas de Moreira, no concello da Fonsagrada;
***O Formigueiro**, lugar da parroquia de Vilaño, no concello da Laracha;
***O Formigueiro**, lugar da parroquia de Grobas, no concello de Melide;
***O Formigueiro**, lugar da parroquia de Albixoi, no concello de Mesía;
***O Formigueiro**, lugar da parroquia dos Remedios, no concello de Mondoñedo;
***O Formigueiro**, lugar da parroquia de Senra, no concello de Oroso;
***O Formigueiro**, lugar da parroquia de Mera de Arriba, no concello de Ortigueira;
***O Formigueiro**, lugar da parroquia de Santo Ourente de Entíns, no concello de Outes;
***O Formigueiro**, lugar da parroquia do Freixo, no concello das Pontes de García Rodríguez.

;Río de Galiza
***Río Formigueiro**, afluente do Barbantiño.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
***Formigueiros**, parroquia do concello de v.
Nathalia Dill

**Nathalia Goyannes Dill Orrico**, nada en Río de Xaneiro o 24 de marzo de 1986, é unha actriz brasileira.
Hórreo tipo Carral

miniatura|dereita|Hórreo tipo Carral na vila de Carral.

O **hórreo tipo Carral** é un tipo de hórreo galego que ten como área de extensión unha zona ovalada que vai dende Carral polo norte a Sigüeiro polo sur, correspondente ás mesetas de Mesía e Ordes. Comparte área con outras tipoloxías de hórreo.

## Características 
### Morfoloxía 
É un hórreo bastante ancho e de gran capacidade. A suspensión é alta sobre cepas, normalmente dúas, colocadas nos penais e rematadas por rateiras rectangulares. O tellado é a dúas augas con pouca pendente. Forma pinches sobre os penais, que son prolongación vertical das cepas e normalmente non están cubertos por sobrepenas. O beiril é escaso sobre os penais e máis xeneroso sobre os costais. A porta adoita ir no medio dun costal, sen escaleira de fábrica.

### Construción 
As cepas e os penais, formando unha soa peza, son normalmente de cachotería de granito en seco sen revocar e as rateiras de xisto de pouco grosor. Os costais están formados por doelas de madeira reforzados por faixas, que descansan sobre os bastidores que están suxeitos a dúas trabes longas e grosas. O tello é de tella cerámica curva.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Hórreo
* Hórreo galego
* Clasificación tipolóxica do hórreo galego
Jesús Ordovás

**Jesús Ordovás**, nado en Ferrol en 1947, é un xornalista, escritor e locutor de radio galego.

## Traxectoria 
Jesús Ordovás cursou os estudos de socioloxía en Madrid, onde os compaxinou coa súa atracción polas novidades que se producían no panorama da música pop e rock da década de 1970. En 1974 escribía de forma habitual en publicacións musicais, como *AU*, *Ozono* e *Disco Express*. En 1979 converteuse en director do espazo *Diario Pop* de Radio 3, de Radio Nacional de España.

## Traxectoria 
É considerado un dos principais impulsores do movemento contracultural xurdido durante os primeiros anos da Transición Española, coas movidas viguesa e madrileña. Colaborou en varios xornais e revistas, como *El País*, *El Mundo*, *Diario 16*, *La Vanguardia* ou *Faro de Vigo*, entre outros.

Tamén publicou diversas obras, todas elas relacionados coa música, como, *Bob Dylan, ¿Quién mato a Jimmy Hendrix?*, *El rock ácido de California* (1975), *De qué va el rollo* (1977), *Bob Marley* (1980), *Historia de la música pop española* (1986) ou *Siniestro Total. Apocalipsis con grelos* (1993).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial de Jesús Ordovás
Košarkaški centar Dražen Petrović

O **Košarkaški centar Dražen Petrović** (tamén en croata *Dvorana Dražen Petrović*) é un pavillón deportivo cuberto situado en Zagreb, Croacia. É a cancha onde xoga os seus partidos como local o club de baloncesto profesional KK Cibona. Ten capacidade para 5.400 espectadores.

## Historia 
O pavillón foi construído en 1987, coñecido entón co nome de Cibona Sports Center. En 1993 cambiou ao nome coma homenaxe ao lendario xogador croata de baloncesto de Europa e a NBA, membro do Basketball Hall of Fame, Dražen Petrović. Petrović, que xogou no Cibona Zagreb, morrera ese mesmo ano, con tan só vinte e oito anos, anos nun accidente de tráfico, na metade da súa carreira.

## Eventos 
O cardeal Franjo Kuharić organizou o primeiro Concerto de Nadal en Cibona en 1989, celebrándose dende aquela anualmente. O pavillón tamén foi escenario de moitos concertos, destacando grupos coma, Pink, Nightwish, Pain, Muse, Bryan Ferry, James Brown, Boney M, Seal, Joe Cocker, Simple Minds, José Carreras, Michael Bolton, Diana Krall ou Pet Shop Boys.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* ZagrebInfo.net - Košarkaški centar Dražen Petrović
* Cibona.com - Dvorana
Carregal

O termo **Carregal** é un fitónimo que fai referencia, tanto en galego como en portugués, a un terreo pantanoso no cal abunda a «cárrega» ou «carrega», planta gramínea tamén denominada carriza, propia dese tipo de lugares húmidos ou brañas. Procede do latín  (de raíz *) co sufixo derivativo .

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Carregal**, lugar da parroquia de Paradela, no concello de Meis;
***O Carregal**, lugar da parroquia do Mundil, no concello de Cartelle;
***O Carregal**, lugar da parroquia de Rocha, no concello de Friol;
***O Carregal**, lugar da parroquia de San Xián de Marín, no concello de Marín;
***O Carregal**, lugar da parroquia do Burgo, no concello de Muras;
***O Carregal**, lugar da parroquia de Panxón, no concello de Nigrán;
***O Carregal**, lugar da parroquia de Ribeira, no concello de Ribeira.
***O Carregal**, lugar da parroquia de Vilacampa, no concello do Valadouro;
***O Carregal**, lugar da parroquia de Alcabre, no concello de Vigo;
***O Carregal**, lugar da parroquia de Valadares, no concello de Vigo;
***Carregal de Abaixo**, lugar da parroquia de Amorín, no concello de Tomiño;
***Carregal de Abaixo**, lugar da parroquia de Árbol, no concello de Vilalba;
***Carregal de Arriba**, lugar da parroquia de Amorín, no concello de Tomiño;
***Carregal de Arriba**, lugar da parroquia de Árbol, no concello de Vilalba.

;Lagoa e río de Galiza
***Lagoa de Carregal**, no parque natural do complexo dunar de Corrubedo e lagoas de Carregal e Vixán, no concello de Ribeira;
***Río Carregal**, afluente do río Deo, na parroquia de Curtis, do concello de Curtis.

;Fóra de Galiza

;En Portugal
***Carregal**, freguesía do concello de Sernancelhe, no distrito de Viseu;
***Carregal**, lugar da freguesía de Terroso, no concello de Póvoa de Varzim;
***Carregal do Sal**, concello do distrito de Viseu.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Carragal**, lugar da parroquia de Moncelos, no concello de Abadín.
Tupí

**Tupí** ou **tupi** pode referirse a:

## Pobos indíxenas tupís  
* Caetés;
* Potiguaras;
* Tabajaras;
* Temiminós;
* Tupinambas;
* Tupinaés;
* Tupiniquins;
* Tamoios;

## Linguas 
* Macro-tupí, un tronco lingüístico;
* Tupí-guaraní, un familia lingüística;
* Tupí, tamén coñecido por Tupiniquin e por Tupinambá. Unha lingua falada polos pobos Tupiniquins e Tupinambás antes da chegada dos europeos;
* Lingua xeral paulista, Unha lingua crioula ou lingua franca e diplomática dos séculos XVII e XVIII; 
* Lingua xeral nortista, Unha lingua crioula ou lingua franca e diplomática dos séculos XVII e XVIII;
* Nheengatu, unha lingua desenvolvida a partir da lingua xeral nortista;

## Lugares 
* Tupi Paulista, un municipio do Estado de São Paulo;
* Campo petrolífero de Tupi, campo petroleiro brasileiro, situado na Bacia de Santos, a 250&nbsp;km da costa, na proxección cartográfica do Estado do Río de Xaneiro;
* Tupi (Belo Horizonte), un barrio de Belo Horizonte;
* Tupi (Filipinas), un municipio de Filipinas na illa de Mindanao.

## Empresas 
* Rede Tupi, extinta canle televisiva do Brasil;
* Super Rádio Tupi, radio do Río de Xaneiro;
* Tupi Football Club, un club brasileiro de fútbol con sede en Juiz de Fora;

## Militar 
* *Classe Tupi*, clase de buques da Mariña do Brasil;
* S Tupi (S-30), submarino da Mariña do Brasil.
Antonio Doncel

**Antonio Doncel Valcárcel**, nado na Pobra de San Xiao (Láncara) o 30 de xaneiro de 1967, é un exfutbolista galego, que xogaba de defensa. Destacou especialmente nas filas do Deportivo da Coruña, no que militou durante cinco anos, os dous últimos na Primeira División.

## Traxectoria 
Formado como futbolista na canteira do Comercial de Lugo, na tempada 1983/84 foi cedido ao Lugo. Debutou co primeiro equipo deste con só 16 anos, o 4 de setembro de 1983, na primeira xornada da Terceira División ante o Atlético de Riveira. Dez días despois estreouse tamén na Copa do Rei, saíndo como titular na primeira rolda ante o Compostela no campo do Souto, en Padrón, onde formou na defensa xunto a Quique Lopez, Geada e Ramón Piña. Disputou un total de sete encontros co club lucense, todos eles como titular.

En 1984 ingresou no equipo xuvenil do Deportivo da Coruña, pero axiña subiu ao Fabril, no que xogou durante os seguintes cinco anos, ás ordes Luis Rodríguez Vaz. En decembro de 1988 debutou co primeiro equipo na Segunda División da man de Arsenio e afianzouse rapidamente na titularidade, pechando a tempada con 26 partidos co conxunto principal e un gol ante o Figueres. Na seguinte tempada disputou sen éxito a promoción de ascenso á Primeira División, categoría á que finalmente conseguiu subir ao remate da 1990/91, despois de ser titular habitual no equipo de Arsenio, excepto nas últimas xornadas nas que se viu eclipsado pola fichaxe de Miroslav Đukić.

Despois de estar ausente nas primeiras xornadas por estar realizando o servizo militar, debutou na máxima categoría o 29 de setembro de 1991, ante o Valladolid, saíndo como titular na defensa xunto a Lasarte, Đukić e Sabin Bilbao. Disputou un total de 23 encontros ao longo da tempada, pero a súa participación reduciuse na seguinte, na que só tivo oportunidades ante as ausencias por baixa de Ribera ou Albistegi.

A continuación regresou á Coruña, onde xogou no fútbol de peñas, así como no fútbol sala, formando nas filas do Firmamento LP-45, xunto a xogadores históricos como Vituco ou Castillo. En 2001 volveu ao fútbol herba, fichando polo Santa Clara, da Primeira Liga de Portugal. Con todo, xogou só uns meses no club das Azores, pasando en decembro do mesmo ano ao Bergantiños, de Preferente, por petición expresa do adestrador José Luis Vara. Retirouse definitivamente tralo ascenso do equipo á Terceira División esa mesma campaña.

## Estatísticas 
## Palmarés 
;Levante
* **Segunda División B (1):** 1994/95.

;Bergantiños
* **Rexional Preferente (1):** 2001/02.

## Notas
Ormuz

**Ormuz** foi unha antiga cidade na illa e estreito do mesmo nome, á entrada do Golfo Pérsico. Por ela eran escoadas mercadorías exóticas transportados polas caravanas de Basora ou Alepo rumbo ao mar Mediterráneo, por onde alcanzaron a Europa.

Na secuencia da expansión portuguesa na India, en outubro de 1507, Afonso de Albuquerque atacou esta cidade, dominándoa, e case conseguiu completar a construción do Forte de Nosa Señora da Vitoria, se non fose pola deserción de tres capitáns portugueses. Foi forzado a abandonala en xaneiro de 1508.

A 1 de abril de 1515, Albuquerque, xa gobernador da India, regresou a Ormuz, onde reconstruíu a fortaleza (Forte de Nosa Señora da Concepción de Ormuz) e estableceu a soberanía portuguesa, subordinada ao Estado da India.

No contexto da Dinastía Filipina, as posesións portuguesas en todo o mundo tornaranse branco de ataques dos inimigos de España. Despois da caída do Forte de Queixome, unha flotilha Persa con máis de 3.000 homes e o apoio de seis embarcacións Inglesas, puxeron cerco ao Forte de Ormuz (20 de febreiro de 1622). Os persas ofereceron ao comandante português da praza a illa de Qeshm a cambio de 500 000 patacas e o porto de Julfar, na costa de Arabia, recentemente conquistado aos portugueses por unha forza combinada de árabes e persas. A oferta, con todo, foi rexeitada e, en poucos meses, a illa de Ormuz era perdida para os persas e os seus aliados Ingleses (3 de maio). A gornición e a poboación portuguesa na illa, preto de 2.000 persoas, foi enviada a Mascate.

Actualmente, forma parte da provincia iraniana de Hormozgan.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Imperio Portugués
Brian Boshier

**Brian Stanley Boshier**, nado en Leicester o 6 de marzo de 1932 e finado en Masham o 2 de setembro de 2009, foi un xogador de crícket de first-class cricket para o Leicestershire County Cricket Club entre 1953 e 1964.

## Traxectoria 
Boshier, un lanzador rápido destro, do estilo *seamer*, participou en 170 partidos como xogador de primeira clase tomando 510 wickets cunha media de 23 carreiras por wicket. Tomou 5 wickets nun inning 23 veces, conseguindo as súas mellores marcas en 1957 contra o Essex County Cricket Club. Tomou 108 wickets en 1958, ano no que recibiu a súa gorra de recoñecemento (*county cap*), e o mesmo número, 108, en 1961 cando a súa media o levou a acabar segundo na liga nacional inglesa. Boshier, un lanzador cunha orde de bateo baixa, realizou 579 carreiras, cunha media de 4.32. Participou ademais en dous torneos dun día, incluída a primeira Copa Gillette en 1963.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* CricketArchive 
* Cricinfo
Bizkaia Arena

O **Bizkaia Arena** é un pavillón multiúsos situado no complexo Bilbao Exhibition Centre, en Barakaldo, Biscaia (Euskadi). É o maior pavillón de usos múltiples en España, xa que pode albergar até 26.000 persoas, 18.640 para a maioría dos deportes de interior. Forma parte do Complexo Bilbao Exhibition Centre (BEC), a Feira de Mostras de Bilbao.

## Usos 
O lugar é escenario habitual de partidos de baloncesto, contando cunha capacidade para este deporte de 15.414 espectadores. Dende 2009, é o o fogar do Bilbao Basket (en 2007 e 2008, utilizouse en diversas ocasións para os encontros máis atractivos). O pavillón foi sede da fase final da Copa do Rei de Baloncesto 2010, e unha das sedes do Mundial de Baloncesto 2014. Varios grupos internacionais de música realizaron concertos no Bizkaia Area, incluíndo Bryan Adams (2005), The Who (2006), Bruce Springsteen (2007), AC/DC (Black Ice World Tour, 2009), Leonard Cohen (2009), Jonas Brothers (2009), Rammstein (2009) ou Chuck Berry. O recinto tamén foi utilizado para outro tipo de espectáculos como ópera,, discursos políticos e reunións relixiosas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
*Sitio web oficial do Bilbao Basket
*Sitio web oficial do Bilbao Exhibition Centre
Zoran Stojadinović

**Zoran Stojadinović** (en ), nado en Belgrado o 25 de abril de 1961, é un exfutbolista serbio. Xogaba de dianteiro e actualmente é un axente de xogadores de sona.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Pefil do xogador en rapidarchiv.at
O Outeiro, Marín (San Xián), Marín

**O Outeiro** é un lugar da parroquia de San Xián de Marín no concello pontevedrés de Marín, na comarca do Morrazo. Tiña 80 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 44 eran homes e 36 mulleres.

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , que é unha parte alta ou elevación do terreo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Xián de Marín 
### Parroquias de Marín 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Marín
Jeanette

**Janette Anne Dimech**, musicalmente coñecida como **Jeanette**, nada en Londres o 10 de outubro de 1951, é unha cantante británica vencellada á cultura española, intérprete de temas musicais cantados en español, pero tamén en catalán, inglés e francés.

## Traxectoria 
Filla de nai canaria, natural de Santa Cruz de Tenerife e pai do antigo Congo Belga, de ascendencia maltesa, os pais de Jeanette coñecéronse na capital británica, cando as Illas Canarias comerciaban con Gran Bretaña na exportación e importación de froiteiras. Os avós maternos da cantante, ambos os dous dedicados ao comercio e aos negocios, decidiron inmigrar xunto á súa nai a Londres.

Jeanette naceu e viviu en Londres até 1953, cando os seus pais se mudaron aos Estados Unidos instalándose primeiro en Chicago e a partir de 1961 nos Ánxeles, onde anos máis tarde naceron os seus dous irmáns máis novos. O divorcio dos pais afectou á cantante, quedando a custodia en poder da súa nai, quen decidiu volver ao seu país de orixe, instalándose en Barcelona a partir de 1964, onde entra a formar parte do grupo ''Brenner's Folk* que derivarían en *Pic-Nic*.

Tras a desintegración de Pic-Nic, a moza de 18 anos decide casar con Laszio Kristofe, un amigo do exfutbolista de orixe húngara Zoltán Czibor e comeza a súa vida en Viena, dedicada a labores rutineiros domésticos. Mais, a compañía Hispavox pensou na voz da vocalista de Pic-Nic así que non dubidou en buscala para empezar unha aventura musical. Despois Jeanette instálase en España, onde coñece a moitos compositores.

## Discografía 
### Con Pic-Nic 
* 1968: *Pic-Nic*
* 1969: *Cállate, niña*

### Como Jeanette 
* 1973: *Palabras, promesas*
* 1976: *Porque te vas*
* 1977: *Todo es nuevo*
* 1981: *Corazón de poeta*
* 1983: *Reluz*
* 1984: *Ojos en el sol*
* 1989: *Loca por la música*
* 1996: *Sigo rebelde* (Recompilatorio)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Tema *Solo queda'', interpretado pola artista
* Jeanette en My Space
Bandeira de Indonesia

A **bandeira de Indonesia**, denominada en indonesio "*Sang Sake Merah Putih*" ("a sagrada vermella e branca"), está composta, conforme ao artigo 35 da Constitución de 1945, por dúas franxas de iguais dimensións, sendo a superior de cor rubia e a inferior alba. A súa anchura é dúas terceiras partes da súa lonxitude. Oficialmente obrígase a iza-la bandeira nas dependencias gobernamentais, as sedes das misións diplomáticas do país e no pazo presidencial.

## Historia 
Está baseada no estandarte do século XIII do Imperio Majapahit no Leste de Xava. A mesma bandeira ("*Bendera Pusaka*" foi izada e presentouse ao público na cerimonia do día da independencia de Indonesia o 17 de agosto de 1945. O deseño mantívose igual dende entón.

Esta bandeira empregouse durante algúns anos nos actos conmemorativos da independencia, izándose fronte ao pazo presidencial de Iacarta. Esta bandeira deixou de ondear o 17 de agosto de 1968, cando foi substituída nos actos mencionados por unha réplica con obxecto de facilitar a súa preservación.

## Outras bandeiras 

Ficheiro:Naval Jack of Indonesia.svg|Bandeira marítima*Ular-ular Perang*
Ficheiro:Indonesian flag raised 17 August 1945.jpg|A *Bendera Pusaka*17 de agosto de 1945

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Mactan

**Mactan** é unha illa filipina situada fronte ás costas da illa de Cebú, na provincia de Cebú. Está subdividida entre as municipalidades de Córdova e a súa capital, Lapu-Lapu. En 2015 tiña 467&nbsp;824 habitantes.

## Historia
En 1521 tivo lugar a batalla de Mactan, na que os nativos da illa baixo o mando do seu xefe Lapu-Lapu, se enfrontaron aos soldados españois. Nela faleceu Fernão de Magalhães, que comandaba a expedición.

## Infraestruturas
Conéctase á illa de Cebú a través de dúas pontes, a ponte de Marcelo Fernan e a de Mactán. Na illa atópase o Aeroporto Internacional Mactan-Cebú, o segundo máis importante en tráfico de Filipinas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Aeroporto Internacional de Mactán
* Concello de Lapu-Lapu
Illa Revillagigedo

A **illa Revillagigedo** é unha das principais illas do arquipélago Alexander, pertencente ao Ketchikan Gateway Borough, na rexión sueste do estado de Alasca, nos Estados Unidos. Ten unha superficie de 2.754´8&nbsp;km².

## Xeografía 
[miniatura|250px|esquerda|Vista de [Ketchikan, a principal cidade e a illa.]]

A illa Revillagigedo está separada da parte continental de Alasca, ao leste, pola canle de Behm; da Illa Príncipe de Gales, ao oeste, polas augas do estreito Clarence; da illa Annette, ao sur, pola canle de Revillagigedo e a pasaxe Nichols. Ten unha lonxitude duns 89 quilómetros, en dirección aproximada norte-sur e unha anchura duns 48&nbsp;km, este-oeste.

A poboación da illa era de 13.950 persoas no censo de 2000. As únicas cidades da illa son Ketchikan (7.368 hab. en 2007) e Saxman (431 hab.). As principais industrias son a pesca, consérvas, o corte de árbores e o turismo. Ademais das cidades fixas, hai varios barcos factorias destas comunidades que se moven cerca. Estes serven ao desconectado sistema de camiños forestais que salpican a illa.

Os residentes da illa non utilizan o nome completo de «Revillagigedo» e chámana simplemente «Revilla» (pronunciado:/rəˈvɪlə/).

## Historia 
A illa foi explorada polos exploradores rusos, británicos e españois no século XVIII e foi nomeada por estes últimos en honra de Juan Vicente de Güemes Pacheco y Padilla, 2 º Conde de Revillagigedo, entón vicerrei de México, en 1793.

## Ligazóns externas 
* Revillagigedo Island, The Columbia Gazetteer of North America.
Nefrita

A **nefrita** é un mineral do grupo VIII (silicatos) de acordo coa clasificación de Strunz. É unha variedade dura e de gran fino da actinolita, e é o máis común e menos valioso dos dous tipos de xade que existen, sendo o outro a xadeíta.

Trala chegada da nefrita de América a Europa, asociáronselle á nefrita propiedades curativas para os cólicos e as dores de costas ou de riles, polo que recibiu o nome de *lapis nephriticus* que significa "pedra do ril".

*Pounamu* é o nome maorí da nefrita verde que se dá na costa occidental de Nova Zelandia e coa que se adoitan confeccionar hei tikis e armas tradicionais maorís como os meres.

## Características 
É un silicato cálcico de magnesio ou de ferro propio de rochas metamórficas. Adoita aparecer como agregados compactos de fibras entrelazadas que poden ser translúcidos ou opacos e, normalmente, de cor verde e puntos de tons máis escuros. Distínguese da xadeíta polo seu brillo aceitoso e porque se fai estelas ao fracturar.

## Depósitos 
Encóntrase con certa abundancia no Canadá, a China, Nova Zelandia, os Estados Unidos, Taiwán e Asia Central.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Actinolita
* Xade
* Xadeíta
Hei tiki

miniatura|Hei tiki
Un **hei tiki** é unha figuriña maorí con forma de feto humano ou humanoide que normalmente só levan as mulleres, a modo de colar, como talismán da fertilidade. A maxia atribuída a un hei tiki vaise incrementando de xeito que pasa dunha xeración a outra e, en especial, se pertenceu a alguén de prestixio.

[miniatura|esquerda|Hei tiki na [Medio penique neozelandés|moeda de ½ penique neozelandés (1940).|190x190px]]

Para algúns, o hei tiki serve de protección contra os vingativos espíritos dos nenos nacidos mortos, mentres que outros sosteñen que é unha representación de Tiki, deus polinesio creador da vida.

Os hei tikis adoitan estar esculpidos en nefrita e son moi cobizados por coleccionistas.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* T. R. Hiroa (Sir Peter Buck), *The Coming of the Maori*. Segunda edición, publicada en 1949. Wellington: Whitcombe and Tombs 1974.
Mere

Un **mere** é unha arma tradicional do pobo maorí de Nova Zelandia. É un dos tres tipos de patu, sendo o máis simple deles.

Ten forma de paleta e é plano e ancho no extremo co que se golpea. Dispón de tres ou catro canais no mango ademais dun burato a través do que pasa unha corda ou correa para suxeitalo ao pulso.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Imaxes de meres
Con

O termo **Con** pode referirse a:

***Con**, preposición;
***Con**, pedra de gran tamaño, especialmente a que se atopa nas proximidades da costa e sobresae da superficie da auga, ás veces só cando baixa o mar. Pena, penedo, rocha.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Con**, lugar da parroquia de Parada, no concello de Nigrán.
***O Con**, lugar da parroquia do Grove, no concello do Grove;
***O Con**, lugar da parroquia de Seixo, no concello de Marín;
***O Con**, lugar da parroquia de Tirán, no concello de Moaña.

;Fóra de Galiza

;En Asturias
***Con**, parroquia do concello de Cangas de Onís.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Lingua con**, lingua austroasiática falada en Laos.
Tremolita

A **tremolita** é un mineral pertencente ao grupo dos silicatos. Máis concretamente, pertence aos anfíbolos e ao grupo do asbesto. Recibe o seu nome do val de Tremola (Suíza) onde existe unha mina deste mineral.

## Características 
A tremolita fórmase por metamorfismo a partir de sedimentos ricos en dolomita e en cuarzo. Pertence á mesma serie que a actinolita e o ferro-actinolita. A tremolita é un indicador do grao de metamorfismo, xa que a elevadas temperaturas convértese en diópsido. A súa cor verde débese ao contido en ferro.

## Minerais asociados 
A calcita, a grosularia, o talco e a serpentina atópanse moitas veces canda a tremolita.

## Depósitos 
Finlandia, Piemonte e Tirol (Italia), Ontario (Canadá), val de Tremola (Suíza), Tanzania, Arizona (Estados Unidos), Connecticut (Estados Unidos), Canaán (Estados Unidos).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Minerais  
* Mindat.org
Adamita

A **adamita** é un mineral constituído por arseniato de zinc de fórmula Zn2AsO4OH. Encóntrase habitualmente en zonas de oxidación ou humidade sobre menas de zinc. Habitualmente é de cor marela, pero tínxese de verde por inclusións de cobre.

A olivenita é un arseniato de cobre isoestrutural coa adamita, e existen casos de substitución entre zinc e cobre que permiten describir un mineral intermedio chamado cuproadamita. A estrutura tamén pode ser substituída por manganeso, cobalto ou níquel, e coñécese un mineral análogo, a tarbutita, constituído por fosfato de zinc.

A adamita recibe o seu nome do xeólogo francés Gilbert Joseph Adam (1795-1881), quen recolleu as primeiras mostras en Chañarcillo, no deserto de Atacama, Chile.

## Principais depósitos 
* Mina Mapimi, Durango, México. 
* Namibia.
* Cabo de Garona, Francia.
* Illas Laurion, Grecia.
* Deserto de Atacama, Chile.

## Aplicacións 
A adamita é un mineral sen importancia industrial, pero interesante desde o punto de vista científico e como mineral de colección.

## Véxase tamén 
* Lista de minerais

### Ligazóns externas 
* Mindat.org
* Webmineral.com
Muzzle

**"Muzzle"** é un sinxelo promocional da banda estadounidense de rock alternativo The Smashing Pumpkins, sacado do seu terceiro álbum *Mellon Collie and the Infinite Sadness* e editado en agosto de 1996. Foi unha das últimas cancións escritas por Billy Corgan para o álbum. Pensouse que este sería o quinto e último sinxelo do *Mellon Collie*, ao tratarse dun sinxelo promocional para as emisoras de radio, pero máis tarde aparecería "Thirty-Three" como derradeiro.

Houbo rumores de que se rodou un vídeo musical para "Muzzle" con Jimmy Chamberlin (expulsado nesas datas da banda), pero de ser así nunca foi editado. Billy Corgan negou a existencia dese vídeo nunha entrevista no ano 1995. A banda interpretou "Muzzle" na súa aparición posterior no programa ''Late Night with Conan O'Brien'' co substituto de Chamberlin Matt Walker.

## Notas
Crestfallen

**"Crestfallen"** é un sinxelo promocional da banda estadounidense de rock alternativo The Smashing Pumpkins, do seu cuarto álbum *Adore*. Orixinalmente lanzaríase coma terceiro sinxelo do álbum, pero finalmente só apareceu coma CD promocional nos Estados Unidos. Apareceu nas radios de rock moderno, pero non entrou nas listas. A portada do sinxelo está feita pola fotógrafa Yelena Yemchuk, ao igual que a meirande parte do traballo fotográfico de *Adore*.

## Lista de cancións 
# "Crestfallen" - 4:09
# "Call Out Research Hook" - 0:10
Actinolita

A **actinolita** (do grego *aktis*, raio) é un mineral de silicato composto por hidróxido de silicato de ferro, magnesio e calcio, que presenta a fórmula química: Ca2(Mg,Fe)5Si8O22(OH)2

## Mineraloxía 
A actinolita é un mineral da clase dos , subclase dos inosilicatos e grupo dos anfíbolos, membro intermedio dunha serie entre tremolita (rico en Mg) e ferroactinolita (rico en ferro). Na fórmula química dacima pode verse que os ións de Mg e Fe poden substituírse uns aos outros na estrutura do cristal. Presenta unha cantidade de óxido de ferro até 12% ou 13%, 22% de magnesio e 14% de cal (CaO).

## Depósitos 
A actinolita é xeralmente encontrada en rochas metamórficas, sobro todo en auréolas de contacto que cercan as rochas ígneas intrusivas.

Aparece tamén como un produto do metamorfismo de rochas calcarias ricas en magnesio.

Algunhas formas de asbestos están constituídas de actinolita fibrosa (*bisolita*), cuxas fibras son tan pequenas que poden entrar nos pulmóns e danar os alvéolos. Outra forma de actinolita, coñecida como nefrita, é un dos dous compoñentes do xade (o outro compoñente é a xadeíta).

Os principais depósitos atópanse na China, Rusia, Nova Zelandia Colombia e o Canadá.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Hurlbut, Cornelius S.; Klein, Cornelis, 1985, Manual of Mineralogy, vinteava edición, John Wiley and Sons, Nova York ISBN 0-471-80580-7

### Ligazóns externas 
* Mindat.org
* Webmineral.org
Claves

As **claves** son un instrumento de percusión feito con madeira maciza e que consiste nun par de bastóns cilíndricos.

## Características 
O seu diámetro é de aproximadamente 2,5 centímetros e a lonxitude duns 20 centímetros. O son prodúcese ao percutir o un sobre o outro. O executante debe procurar suxeitar o instrumento utilizando a menor superficie posíbel, para non afogar o son. O timbre deste instrumento é agudo e dependente do material ou corte e tipo de madeira, así tamén como do seu acabado.

A súa orixe é afro-cubana. Dende A Habana, as claves pasaron ao conxunto da música latinoamericana, onde se usan para marcar o ritmo. Da música de baile, logo coáronse nas orquestras.

## Véxase tamén
Sancha de Galicia e León

**Sancha de Galicia e León** ou **Sancha II**, tamén coñecida como **Sancha Afonso**, nada arredor de 1192 e finada en 1243, foi, *de jure* raíña de Galiza e León durante escaso período de tempo en 1230, en conxunto coa súa irmá máis nova Aldonza, aínda que de feito non exercese calquera función gobernativa.

## Traxectoria 
[miniatura|esquerda|Reinos de [Reino de Galiza|Galiza e León e de Castela e Toledo.]]

Sancha era filla de Afonso VIII de Galiza e León e da súa primeira esposa, a princesa portuguesa Tareixa Sanches, filla do rei Sancho I de Portugal. Dese casamento resultou tamén o nacemento de máis unha filla, Aldonza, e dun rapaz, Fernando (falecido en 1214), príncipe de Galiza e León, e quen tería sido herdeiro de Afonso VIII. Con todo, o matrimonio foi declarado inválido polo Papa, en virtude da consanguinidade dos esposos. Afonso VIII volveu casar, pola segunda vez, con Berenguela de Castela, da cal tivo, entre outros fillos, o futuro Fernando III de Castela. Tamén este casamento sería anulado.

Porén, en Castela, por morte de Henrique I, sucedeuno no trono a súa irmá Berenguela, a cal pronto abdicou en favor do fillo, Fernando III (1217). Afonso VIII, como rei consorte de Castela polo casamento con Berenguela, esixiu os dereitos de rei que Berenguela unilateralmente lle concedera ao seu fillo, provocando isto unha conflito bélico que finalmente remataría o 26 de agosto de 1218, nun pacto asinado en Toro, e no que pai e fillo selaban as paces definitivamente. Por ese pacto, prevíase que ambos os soberanos renunciarían perpetua e mutuamente á coroa do outro reino, así Afonso VIII abandonaba os seus dereitos como rei consorte de Castela, e Fernando III non podería reclamar o goberno dos reinos de Galiza e León.

Efectivamente, ao morrer (1230), Afonso VIII legou os reinos en testamento ás súas fillas Sancha II e Aldonza I. Non obstante aproveitando a febleza política do momento, e rompendo o tratado de Toro, Fernando III, instigado pola súa nai así como polos sectores aristocráticos do reino de Castela, decidiuse a usurpar os reinos de Galiza e León ás súas irmás, coa fin de incorporar os seus dominios. Tras un convulso momento bélico entre os leais a Aldonza e Sancha, e os seguidores de Fernando III, a maioría da aristocracia leonesa así coma o clero galego-leonés decantouse pola unión con Castela a cambio de terras e favores.

Baixo a ameaza de guerra e con defensores do rei castelán no propio reino, Fernando III conseguiu facer presión para que as dúas herdeiras do primeiro casamento do pai renunciasen ao trono no seu favor, en troco dunha significativa contía en diñeiro, foi o que se chamou o «Tratado das Tercerias». Desta forma uníronse durante un tempo e por primeira vez os reinos de Galiza e León con Castela e Toledo na persoa de Fernando III, pasando Castela a deter a hexemonía no conxunto dos reinos, e máis tarde motivado pola súa grande extensión acadada, na Península Ibérica.

Sancha fíxose entón monxa no mosteiro de Vilaboa do Bierzo, onde permaneceu até a fin da súa vida.

## Xenealoxía 

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
* 
*

|-
Polideportivo Pisuerga

O **Pavillón Polideportivo Pisuerga** é un pavillón cuberto multiúsos, situado na cidade española de Valladolid. É propiedade municipal, e foi construído en 1985 para albergar o Campionato do Mundo de Ximnasia. Ten aforamento para 6.300 espectadores. Está situado na Praza de México s/n.

Normalmente serve como sede para os partidos do principal equipo de baloncesto da cidade, o Club Baloncesto Valladolid. Tamén alberga, en ocasións, partidos do Balonmano Valladolid. Nel celebráronse dúas copas do rei de baloncesto á parte dun torneo de tenis ao que acudiron os mellores tenistas do panorama nacional, xunto con outros moitos acontecementos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns relacionadas
*Instalacións deportivas municipais de Valladolid, España
Futbol Club Barcelona (hóckey herba)

A **sección de hóckey herba do Futbol Club Barcelona**, unha das máis antigas do club, foi fundada oficialmente o 6 de novembro de 1923 impulsada por Lluís Menéndez e Pere Cusell, mais debido ao pouco interese que espertou, viuse relegada deseguido a un segundo nivel dentro do club. O seu primeiro grande éxito chegou en 1931 cando acadou o Campionato de Cataluña de Hóckey Herba. Nos anos 40 continuaron os éxitos co triunfo final en tres copas do Rei (1942, 1944 e 1947). Os éxitos, porén, non continuaron. Nos anos '60, coa creación da División de Honra da especialidade, o club estivo presente entre os clubs da elite, mais sempre un chanzo por detrás dos clubs de Terrassa ou o Reial Club de Polo.

## Títulos
* **3 copas do Rei**: 1941-42, 1943-44 e 1946-47.
* **2 Campionato de Cataluña**: 1931 e 2007.
* **1 Torneo Internacional de Hóckey de Reis**: 1951.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Web oficial do FC Barcelona
*Web da sección na web oficial do FC Barcelona
Club Hockey Albor

O **Club Hockey Albor** é un club de hóckey herba da cidade de Ourense. O seu equipo sénior masculino, unha mestura de xogadores veteranos e novos xogadores incorporados da canteira, compite no Grupo III da Primeira División, mentres que o seu equipo feminino, un equipo moi novo formado por xogadoras da canteira, compite na Segunda División Autonómica
## Historia
Dende a súa fundación, contra o ano 1981, o club obtivo numerosos campionatos provinciais e galegos en diferentes categorías e recoñecementos por parte do deporte ourensán.

O primeiro logro chegou na tempada 1996-97, cando acadou o ascenso por parte do primeiro equipo á Primeira División grupo Norte, que daquela contaba no seu grupo con equipos como o Atlético San Sebastián, R.S.Tenis ou Jolaseta. O equipo de primeira mantívose nesta categoría dende aquela e acudiu ás últimas fases de ascenso á División de Honra B sen demasiada sorte ata o momento.

O equipo feminino gañou a Liga Galega de Segunda División en catro ocasións e acudiu á fase de ascenso á Primeira División nas tres últimas tempadas.

En sala, o club logrou acudir a numerosas fases de sector do Campionato de España e a 3 fases finais, nas que obtivo un 8º lugar en 2002, a medalla de bronce en 2006 e o 6º lugar en 2007.

En categorías inferiores tamén acadou nos últimos anos campionatos provinciais e galegos en categoría xuvenil masculina e feminina, cadete masculina e feminina, infantil masculina e feminina, e alevín.

Tamén acudiu a numerosas fases de sector dos campionatos de España e a numerosas fases finais:
* Xuvenil masculina: 2005, 2007 e 2010.
* Infantil masculina: 2002.
* Infantil feminina: 2001.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Sitio web oficial do CH Albor