open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Xaime Prada

**Amancio Jaime Prada Losada**, nado en Vilamartín de Valdeorras o 26 de setembro de 1891 e finado en Madrid o 14 de outubro de 1966, foi un debuxante galego.
## Traxectoria 
De familia fidalga, estudou Dereito e Medicina na Universidade de Santiago mais sen chegar a rematalas. Foi profesor de debuxo no instituto de Ferrol e xuíz de paz no seu concello natal. Por volta de 1920 residiu un tempo en Madrid e París estudando pintura. Fíxose coñecido polos seus debuxos coa revista *Vida Gallega* entre 1919 e 1934, en especial polas súas portadas. Debuxos seus apareceron tamén en *La Esfera*, *Buen Humor*, *Céltiga*, *La Zarpa* ou *Nós*. En 1927 a editorial Nós publicoulle o álbum *Grabados en linoleum*. Viviu en Burgos dende 1922 e ao longo dunha década e alí colaborou coa revista *Parábola* e publicou o álbum *Cartones de Burgos* en 1930.
Ligado ás Irmandades da Fala e á xeración Nós, a partir de 1933 mudou ideoloxicamente e entrou a militar nas JONS, foi o seu xefe en Valdeorras e integrou o triunvirato provincial. Foi brevemente xefe provincial da Falanxe antes de se establecer definitivamente en Madrid en 1935.

## Notas
Spirit Airlines

**Spirit Airlines, Inc.** é unha aeroliña de baixo custo estadounidense con sede en Miramar, Florida. É a sétima aeroliña comercial máis grande dos Estados Unidos. Spirit opera voos regulares por todo o país, no Caribe, Centroamérica e Suramérica. A compañía ten bases en Atlantic City, Chicago-O'Hare, Dallas/Fort Worth, Detroit, Fort Lauderdale e Las Vegas.

## Frota 
En maio de 2018 a frota de Spirit Airlines estaba formada polos seguintes avións, todos eles da familia Airbus A320:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da aeroliña
Aeródromo de Ruhnu

O **aeródromo de Ruhnu**  é un aeródromo na illa estonia de Ruhnu. O aeroporto está situado no sur da illa, a 69 quilómetros ao sueste de Kuressaare, preto da vila de Ringsu.

## Aeroliñas e destinos
## Notas
Aeroporto internacional de Krasnoyarsk

O **aeroporto internacional de Krasnoyarsk** , é un grande aeroporto no krai de Krasnoyark, Rusia, a 27 quilómetros do noroeste da cidade de Krasnoyarsk. No ano 2024 pasaron polo aeroporto un total de 4 282 721 pasaxeiros.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Xosé Manuel López Tuñas

**Xosé Manuel López Tuñas**, nado en Negreira o 15 de xaneiro de 1948, é un mestre, escritor e político galego do PSdeG-PSOE.
## Traxectoria 
Mestre de EXB no Colexio de Negreira. Presentouse ás eleccións municipais de 1983 encabezando a candidatura do PSdeG e foi elixido alcalde. Foi destituído o 9 de xaneiro de 1987 ao prosperar unha moción de censura presentada pola oposición. Volveu ser elixido alcalde nas municipais de 1987 e do 1991, en ambas con maioría absoluta. Foi deputado provincial de 1987 a 1991. Non concorreu á reelección nas municipais de 1995 e retirouse da primeira liña política.

No 2015 publicou o seu primeiro libro, unha novela histórica titulada *A flor da figueira*. En 2022 publicou unha biografía sobre Avelino García García, nicrariense de Maio Pequeno que foi enviado polos nazis ao campo de concentración de Mauthausen-Gusen.

## Obras 
* *A flor da figueira*, 2015.

* *Avelino García García: Raigames profundas*, 2022.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Negreira
Aeroporto de Jyväskylä

O **aeroporto de Jyväskylä**  é un aeroporto en Jyväskylä, Finlandia. Está situado a uns 20 quilómetros ao norte do centro da cidade. A súa terminal foi renovada en outono do ano 2004.

O aeroporto naceu como unha base da Forza Aérea no ano 1939. O primeiro voo comercial chegou ao aeroporto seis anos despois, en 1945.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Aeroporto de Kajaani

O **aeroporto de Kajaani**  é un aeroporto finés en Paltaniemi, situado a 7 quilómetros ao noroeste do centro da cidade de Kajaani.

A súa construción comezou en 1939 e a súa pista rematouse no outono dese ano. Porén, debido ao inicio da segunda guerra mundial o aeroporto non sería opficialmente inaugurado ata o 22 de xuño de 1956.

## Aeroliñas e destinos
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
CPI Virxe da Saleta

O **CPI Virxe da Saleta** é un centro educativo que se atopa en San Cristovo de Cea. É un colexio público ao que asiste alumnado do propio concello e dos concellos próximos: Piñor e Maside. Nel, impártense tanto clases de educación primaria como de educación secundaria.

## Instalacións 
Este centro está dividido en tres edificios. O edificio principal consta de dous andares e está situado no centro da parcela. Nel, atópanse dependencias coma a xefatura de estudos, a secretaría, a dirección, a biblioteca e a sala de profesores.

Tamén acolle as clases de Primaria e a aula de inglés. Despois, está o edificio onde se atopan as clases de Educación Secundaria, que tamén consta de dous andares. Acolle ó alumnado mencionado e ademais están as aulas de plástica, tecnoloxía, laboratorio, aula de música, o despacho do departamento de orientación, dúas aulas de informática e diferentes titorías e aulas para desdobres de cursos.

O edificio de infantil consta de dous andares e nel están as tres aulas de infantil e aulas de audición e linguaxe, ademais da aula de pedagoxía terapéutica. Tamén dispón dun pavillón de deportes cuberto e un ximnasio.

O colexio conta con aproximadamente 150 alumnos, repartidos entre os grupos de infantil, primaria e secundaria.

## Historia 
Este centro foi fundado en 1968, sendo alcalde José Hipólito Rodríguez Presas. No 50 aniversario do centro reuniuse alumnado e profesorado da súa historia. Houbo un xantar popular e varios actos conmemorativos.

## Premios 
O centro recibiu diversos premios e recoñecementos pola realización da curtametraxe de animación *Os xeranios do señor Afonso* (2016), sobre o despoboamento no rural, que crearon algúns nenos do centro coa técnica de *stop motion*. Un dos recoñecementos foi no Festival Escolar Audiovisual Olloboi.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do centro
* 'Reforzar o propio' no CPI Virxe da Saleta (Cea, Ourense). Web serie 'Aquí medra a lingua' (1x02)
Francisco Carrillo Barros

**Francisco Carrillo Barros**, nado en 1912 e finado en Vedra o 9 de xaneiro de 1987, foi un político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Mutilado de guerra. Durante o franquismo foi nomeado alcalde de Vedra, tomando posesión o 12 de febreiro de 1959. Nas primeiras eleccións democráticas encabezou a candidatura de Coalición Democrática á alcaldía de Vedra e foi elixido alcalde. Nas municipais de 1983 encabezou a candidatura da Coalición Popular e volveu ser elixido alcalde con maioría absoluta. Morreu en Santa Cruz de Ribadulla con 74 anos.

## Recoñecementos 
Comendador da Orde do Mérito Civil, Medalla de Cisneros e Título Encomenda da Orde Civil do Mérito Agrícola.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Vedra
Termas de Prexigueiro

dereita|miniatura|Termas de Prexigueiro.
dereita|miniatura|Termas de Prexigueiro.

As **termas de Prexigueiro** son unha área de augas termais situada na parroquia de Francelos, no concello de Ribadavia. Estas termas son privadas e atópanse nun ambiente natural, completamente rodeadas por un bosque. Ademais, á beira do río Cerves, por debaixo destas termas, hai unhas pozas termais de libre acceso que proveñen do mesmo manancial.

## Historia 
A finais do sécuo XX unha escola taller de Ribadavia comezou a recuperar o contorno dos mananciais da parroquia, así como a reconstrución de aldeas e a creación de áreas recreativas. A idea inicial era facer da aldea de Prexigueiro unha vila termal con todas as instalacións necesarias.

A recuperación destas termas, inauguradas de novo en xullo de 2010, foi levada a cabo polo arquitecto Álvaro Varela de Ugarte, autor da ponte do Milenio e dos recintos das termas da Chavasqueira e as termas de Outariz, en Ourense.

O edificio alberga un circuíto termal ao aire libre, formado por pozas de auga quente, que recibe o nome de Camiño Kunamo. Recibe este nome porque ese é un dos camiños de peregrinación máis coñecidos do Xapón, e as termas que forman este circuíto teñen nomes dalgúns dos diferentes templos polos que pasa. Por outra parte, a área de tratamentos que se atopa no interior do edifico está formada por varias salas con nomes de diferentes parroquias próximas a Prexigueiro, como Ribadavia ou Pazos de Arenteiro.

## Descrición 
As augas do manancial de Prexigueiro son augas sulfurosas, bicarbonatadas, fluoradas e sódicas, orientadas sobre todo ao tratamento de problemas reumáticos, musculares, dermatalóxicos ou de estrés.

O circuíto termal Camiño Kumano está formado por oito termas ao aire libre, cinco de auga quente (entre 37&nbsp;°C e 41&nbsp;°C), dúas de auga fría e outra con chorros de hidromasaxe. Por outra parte, dentro do edificio, atopámonos cunha sauna e un spa, ademais da área de tratamentos, onde hai unha gran variedade deles. Algunhas das técnicas máis actuais son as de chocolaterapia e viñoterapia, entre outras.

## Accesos 
Desde a vila de Ribadavia accédese pola estrada OU-801, paralela ao curso do río Miño. A vía de acceso reformouse no ano 2015.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*Páxina web das termas de Prexigueiro
*Termas de Prexigueiro en Turismo de Galicia
José Chao Falcón

**José Chao Falcón**, nado en San Vicente de Trigás (Mondoñedo) o 21 de agosto de 1928 e finado no mesmo concello o 30 de decembro de 1986, foi un mestre e político galego.

## Traxectoria
Ingresou no Seminario de Mondoñedo en setembro do 1940. Cursou Latín e Humanidades no curso 1941-42. Abandonou os estudos por enfermidade en febreiro de 1943. Fíxose mestre e foi profesor de EXB no colexio público de Ferreira. Nas primeiras eleccións democráticas encabezou a candidatura da UCD á alcaldía de Pantón e foi elixido alcalde. Nas municipais de 1983 encabezou a candidatura de Coalición Galega e volveu ser elixido alcalde con maioría absoluta.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Pantón
### Ligazóns externas 
* A Familia Chao-Falcón, saga de seminaristas
Nueva España (revista)

:*Non confundir con *Nueva España*, xornal editado en Vigo de 1936 a 1937*.

***Nueva España*** foi unha revista cultural e política editada en Madrid entre 1930 e 1931.

## Historia e características 
Dirixírona Antonio Espina, Adolfo Salazar e José Díaz Fernández. Ao primeiro apareceu quincenal e máis tarde fíxose semanal. O seu primeiro número é do 30 de xaneiro de 1930, e apareceu no período comprendido entre a caída da ditadura de Primo de Rivera e o inicio do Ditabranda de Berenguer, e contou con colaboracións de autores como Álvaro de Albornoz, Luis de Araquistáin, Manuel Azaña, Azorín, Marcelino Domingo, Julián Gorkin, Rodolfo Llopis, Ramón J. Sender, María Zambrano, Gregorio Marañón, Julián Zugazagoitia ou Ogier Preteceille entre outros moitos.&nbsp;A súa liña&nbsp;editorial era de&nbsp; esquerda, defendendo ideas republicanas e socialistas. Tanto Victor Fuentes como Manuel Aznar Soler contextualizaron a súa aparición como unha resposta á dereitización da revista *La Gaceta Literaria* de&nbsp;Giménez Caballero. Publicou o seu último número en xuño de 1931, uns meses despois de establecerse a Segunda República.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 
* 
*
Navares de las Cuevas

**Navares de las Cuevas** é un concello escasamente poboado da comunidade autónoma de Castela e León, ao norte da provincia de Segovia, á beira do arroio dos Navares ne Serra Pradales.

## Xeografía 
Situado a algo máis de 81&nbsp;km da capital segoviana, moi próximo ao límite da provincia de Burgos, limita ó norte cos concellos de Aldeanueva de la Serrezuela e Navares de Enmedio, ó sur con Urueñas e Navares de Enmedio, ó leste con Carabias e Navares de Enmedio e ó oeste con Torreadrada e Castroserracín.

### Demografía 
Segundo o Instituto Nacional de Estadística, no ano 2017 tiña 27 habitantes, 16 homes e 11 mulleres (24 no 2010 e 22 no 2000).

## Cultura 
### Patrimonio 
* Palacete do Marqués de Revilla
* Igrexa de San Mamés Mártir
* Ermida da Virxe do Barrio
* Rollo Xurisdicional
* Cruz de Pedra 

## Política e goberno 
O alcalde é, dende o ano 1999, o popular Vicente Robisco López.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
*
### Outros artigos 
* Lista de concellos de Segovia
Eu andei cun zombi

***Eu andei cun zombi*** () é un filme estadounidense de terror de 1943 baseado en parte nun artigo escrito por Inez Wallace e publicado na revista *The American Weekly* e na novela de Charlotte Brontë *Jane Eyre*.

O filme foi dirixido por Jacques Tourneur e producido por Val Lewton. Vodú, zombis e maxia negra combínanse nunha illa misteriosa neste clásico de terror de serie B.

Foi emitido na TVG o 20 de febreiro de 2016.

## Argumento 
Betsy Connell, unha enfermeira canadense, é contratada polo señor Holllan, un terratenente dunha plantación azucreira na illa antillana de San Sebastián, para que coide a súa dona, Jessica. Unha vez aló, Betsy comproba que a enferma está nunha especie de estado catatónico; os habitantes do lugar din que é unha zombi.

## Elenco 
* Tom Conway como Paul Holland.
* Frances Dee como a enfermeira Betsy Connell
* James Ellison como Wesley Rand
* Edith Barrett como Sra. Rand
* Christine Gordon como Jessica Holland
* James Bell como Dr. Maxwell
* Theresa Harris como Alma
* Sir Lancelot como cantante de calipso
* Darby Jones como Carre-Four
* Jeni Le Gon como bailarín

## Produción 
O produtor Val Lewton foi obrigado a empregar o título do filme polos executivos de RKO. Oficialmente, baseábase nun artigo escrito por Inez Wallace na *American Weekly Magazine*. Lewton pediu aos guionistas que tomasen *Jane Eyre*, de Charlotte Brontë para dar á historia unha estrutura narrativa e investigasen sobre as prácticas do vodú

Anna Lee foi seleccionada inicialmente para o papel de Frances Dee, mais tivo que retirarse por ter outro compromiso.

## Crítica 
A pesar de que *Eu andei cun zombi* foi definido como "unha esaxeración aburrida e repugnante dun enfermizo e anormal concepto da vida" por *The New York Times* en 1943, os críticos despois chamárona "intelixente" (William K. Everson), "excepcional" (Leonard Maltin) e "o máis elegante" dos filmes de terror de Lewton na RKO (Tom Milne).

En 2007, *Stylus Magazine* considerouno o quinto mellor filme de zombis da historia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Guión
L'Europe nouvelle

'''''L'Europe nouvelle'''*, foi unha revista quincenal francesa sobre política internacional e francesa, economía e literatura que se editou en París entre 1918 e 1940.
## Historia 
Creada por Louise Weiss co apoio financeiro do xornalista Hyacinthe Philouze, o seu primeiro número apareceu o 12 de xaneiro de 1918 e o derradeiro en xuño de 1940. A súa tiraxe era baixa, así e todo a publicación era influente xa que ía dirixida á elite gobernante do país. Louise Weiss colaborou ata a aparición do seu último editioral o 3 de febreiro de 1934.

A revista pretendía estudar as condicións da vida política, económica e social de Europa, e apoiaba as iniciativas destinadas a reconciliar os estados europeos e a manter a paz: relacións internacionais baixo os auspicios da Sociedade de Nacións, aproximación franco-alemá, desarmamento e os primeiros proxectos dunha Europa unida. Especializouse na publicación dos textos de grandes tratados internacionais e os informes das sesións da Sociedade de Nacións en Xenebra .

## Notas  
### Bibliografía 
* Jean-Louis Debré et Valérie Bochenek, *Ces femmes qui ont réveillé la France'', París, Arthème Fayard, 2013
Sastamala

**Sastamala** é unha cidade da rexión de Pirkanmaa, Finlandia. En 2017 a súa poboación era de 24.823 habitantes. A superficie do termo municipal é de 1.531,75 km2, dos cales 96,14&nbsp;km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 19,22 hab./km². O concello foi creado en 2009, cando se fusionaron os concellos de Vammala, Äetsä e Mouhijärvi nunha única cidade.

Limita cos concellos de Hämeenkyröp, Ikaalinenp, Kankaanpääs, Kokemäkis, Pori e Ulvila, pertencentes á rexión de Satakunta, e Huittinen, Nokia, Punkalaidun, Urjala e Vesilahti, na súa mesma rexión.

O concello é unilingüe en finés.

## Cidades irmandadas 
Sastamala está irmandada con:

*  Skövde, Suecia
*  Ringsted, Dinamarca  
*  Halden, Noruega
*  Kashin, Rusia
*  Kuressaare, Estonia
*  Vásárosnamény, Hungría

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Voo 007 de Air France

O **voo 007 de Air France** foi un accidente de ocorrido o 3 de xuño de 1962 durante a engalaxe dun Boeing 707-328 de Air France no aeroporto de París-Orly. A aeroliña acababa de abrir a súa nova oficina no centro de Atlanta e ese era o voo inaugural cara a esa cidade. Air France estaba facendo un grande esforzo en publicitar a ruta e polo tanto foi convidada a elite de Atlanta. Os únicos superviventes foron dúas tripulantes de cabina, Françoise Authie e Jacqueline Gille, sentadas na parte traseira do aparello; o resto da tripulación e dos 122 pasaxeiros a bordo morreron. No seu momento foi o peor accidente de avión cun só aparello involucrado, e foi o primeiro desastre dun reactor civil con máis de 100 mortes.

## Accidente 
Segundo testemuñas, durante a carreira de engalaxe na pista 8 o nariz do voo 007 levantouse da pista, pero o tren de aterraxe principal quedou no chan. Aínda que o avión superara a velocidade máxima na cal a engalaxe podía abortarse con seguridade dentro do que quedaba de pista, a tripulación de voo non tivo outra elección que deter o aparello.

Con menos de 3&nbsp;000 pés (910 m) de pista por diante, os pilotos usaron os freos das rodas e a reversa dos motores para intentar parar o 707. Frearon tan forte que esnaquizaron os pneumáticos e rodas do tren principal de aterraxe, pero o avión saíuse ao final da pista. O aparello esnafrouse na vila de Villeneuve-le-Roi. O tren esquerdo rompeu e a fuselaxe comezou a arder. Tres asistentas de voo sobreviviron inicialmente ao accidente, pero unha delas morreu no hospital.

As investigacións atoparon indicios de que un motor que se encargaba da compensación do elevador puido fallar, deixando o capitán Roland Hoche e o primeiro oficial Jacques Pitoiset sen capacidade para completar a rotación e engalar.

## Impacto en Atlanta 
A Atlanta Art Association patrocinara unha xira dun mes para visitar os tesouros artísticos de Europa e 106 dos pasaxeiros eran mecenas que regresaban aos seus fogares en Atlanta nese voo. Nese grupo atopábanse varios dos líderes culturais e cívicos da cidade. O alcalde de Atlanta Ivan Allen Jr. foi a Orly a visitar o lugar do accidente onde faleceron varios dos seus condidadáns.

Durante a súa visita a París, os mecenas de Atlanta viran a obra ''Whistler's Mother'' do pintor estadounidense James McNeill Whistler no Louvre. A finais de 1962 o Louvre, como xesto de boa vontade para a xente de Atlanta, enviou o cadro para que fose exhibido no museo da Atlanta Art Association.

O Woodruff Arts Center, orixinalmente chamado Memorial Arts Center e un dos centros de arte máis grandes dos Estados Unidos, fundouse en 1968 na memoria dos falecidos no accidente.

## Número de voo 
Air France continúa usando o número do voo 7 no presente. Porén, agora é usado no voo de volta a Francia, e o voo actualmente vai do aeroporto internacional John F. Kennedy de Nova York ata o aeroporto de París-Charles de Gaulle, usando un Airbus A380-800. A viaxe de ida agora é o voo 6.

## Notas
Cartel de Santa

thumb|

**Cartel de Santa** é un grupo mexicano de hip hop creado en Santa Catarina, Nuevo León.

## Historia 
O grupo comezou as súas actividades en 1996 con diferentes nomes e membros antes de tomar o seu nome e formación finais. Está composto polo vocalista principal Eduardo Dávalos De Luna (Babo), Román Rodríguez, máis coñecido como "Rowan Rabia", e "Monoplug" ou simplemente "Mono". Anteriormente Dharius, formou parte do grupo até mediados de 2013. 

Cartel de Santa é un dos grupos musicais mexicanos máis populares e tamén un dos grupos de hip hop de fala hispana con máis discos vendidos do mundo, acadando distintas certificacións polas súas altas vendas.

## Discografía 
### Álbums 
* Cartel de Santa (2002)
* Vol. II (2004)
* Volumen Prohibido (2006)
* Vol. IV (2008)
* Sincopa (2010)
* Me Atizo Macizo Tour en vivo desde el D.F. (2012)
* Golpe Avisa (2014)
* Viejo Marihuano (2016)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do grupo 
* Páxina oficial do grupo en YouTube
* Cartel de Santa Facebook oficial
Voo 292 de Pan Am

O **voo 292 de Pan Am** foi un accidente de aviación dun Boeing 707-120B de Pan Am que se esnafrou en Chances Peak, na illa Montserrat, o día 17 de setembro de 1965 durante un voo entre o aeroporto de Martinica Aimé Césaire e o aeroporto V. C. Bird en Antiga e Barbuda. O avión quedou esnaquizado e non houbo superviventes entre os 30 pasaxeiros e tripulantes a bordo.

## Avión 
O avión, con rexistro N708PA e bautizado *Clipper Constitution*, foi o primeiro Boeing 707 que realizara o voo inaugual do modelo o 20 de decembro de 1957. Foi usado por Boeing nas probas de voo antes de ser entregado a Pan Am no mes de novembro do ano seguinte.

## Accidente 
O avión saíu do aeroporto de Martinica Aimé Césaire nun voo regular cara Nova York con escalas en Saint John's, Antiga e Barbuda, e San Xoán, Porto Rico. O aparello levaba 21 pasaxeiros e 9 tripulantes a bordo. Mentres se aproximaba ao aeroporto V. C. Bird no medio dunha treboada a unha altitude de 2 760 pés (841 m), o aparello golpeou contra Chances Peak, o punto máis alto da illa cunha altura de 915 m, incendiándose. Determinouse que a causa foi un erro de navegación dos pilotos ao descender por debaixo da altura mínima de seguridade mentres non estaban seguros da súa posición.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Dorr, Robert F. *Air Force One*, MBI Publishing Company, St. Paul Minnesota, 2002.
Guillermo Fernández Otero

**Guillermo Fernández Otero**, nado en Monforte de Lemos en 1918 e finado no mesmo concello o 27 de novembro de 2003, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Estudou o bacharelato na Coruña e Dereito na Universidade de Santiago de Compostela (1935-1940), doutorándose na Universidade de Madrid. Exerceu como avogado en Monforte de Lemos dende 1946. Alcalde de Monforte de Lemos entre 1958 e 1970 e deputado provincial, foi elixido procurador en Cortes en 1958, en representación dos concellos da provincia de Lugo. Foi director da sucursal da Caixa de Aforros Provincial de Lugo en Monforte. Delegado en Lugo do Ministerio de Cultura dende 1976, foi despois delegado en Lugo da Consellería de Cultura. Finou en Monforte de Lemos o 27 de novembro de 2003.

## Vida persoal 
Casou coa filla de Friedrich Wilhelm Cloos e foi pai de Edgar Fernández Cloos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Barreiro Fernández, Xosé Ramón; López Morán, Beatriz; Mínguez Goyanes, Xosé Luís (2003). *Parlamentarios de Galicia : biografías de deputados e senadores (1810-2003)*. Parlamento de Galicia - Real Academia Galega. ISBN 84-87987-25-7.
Liñares, San Vicenzo de Curtis, Vilasantar

**Liñares** é un lugar da parroquia de San Vicenzo de Curtis, no concello coruñés de Vilasantar, na comarca de Betanzos. Segundo o Instituto Nacional de Estadística a súa poboación en 2018 era de 26 habitantes (15 homes e 11 mulleres).  

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Vicenzo de Curtis 
### Parroquias de Vilasantar 
## Notas
Azur Air

**Azur Air**, anteriormente *Katekavia*, é unha aeroliña chárter e antiga aeroliña rexional rusa. Inicialmente estivo baseada no aeroporto de Krasnoyarsk Cheremshanka, o aeroporto doméstico que serve á cidade de Krasnoyarsk, e todos os seus destinos atopábanse dentro do krai de Krasnoyarsk. No presente serve principalmente destinos de vacacións dende Moscova-Domodedovo, ademais dalgúns domésticos.

## Historia 
A aeroliña iniciou as súas operacións en 1995 realizando voos rexionais dende os aeroportos de  Krasnoyarsk Cheremshanka e de Krasnoyarsk-Yemelyanovo. A compañía tamén operaba servizos chárter cara Siberia e Iacutia.

NO ano 2010 transportou a uns 122 000 pasaxeiros, e no ano 2010 comezou a mercar avións máis grandes, principalmente Tupolev Tu-134. En abril de 2014 a aeroliña tiña tres avións deste tipo na súa frota. que tamén marcara Azur Air Ukraine, a antiga UTair-Ukraine, unhas semanas antes.

## Frota 
[thumb|[Boeing 757-200]]
En abril de 2018 a frota de Azur Air estaba formada polos seguintes avións:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web da aeroliña
Mitrídates

O nome **Mitrídates ** ou **Mitridates** ( Mithridatēs) é a forma  do indoiranio *Mithra-Datt*, que significa "alguén doado por Mitra". Mitra é o deus-sol indoario e *Datt *(doado por) deriva do radical protoind-europeo **dã*, "dar". 

É o nome dun gran número de reis, soldados e estadistas na dinastía iraniana dos partos (ou arsácidas) e da realeza e nobreza de Anatolia.

Mitrídates, Mitradates ou **Mithridates** poden referirse a:

## Reis da Armenia 
* Mitrídates I de Comaxene (da dinastía oróntida).
* Mitrídates II de Comaxene (da dinastía oróntida).
* Mitrídates de Armenia (35–51).
## Reis do Bósforo 
* Mitrídates I do Bósforo.
* Mitrídates II do Bósforo.
## Reis de Cío 
* Mitrídates I de Cio
* Mitrídates II de Cio (-337 a -302).
## Reis de Iberia (Cáucaso) 
* Mitrídates I de Iberia.
* Mitrídates II de Iberia.
* Mitrídates III de Iberia.
* Mitrídates IV de Iberia.
* Mitrídates V de Iberia.
## Reis de Partia 
* Mitrídates I de Partia (-171 a –138).
* Mitrídates II de Partia (-110 a –87).
* Mitrídates III de Partia (-58 a –57).
* Mitrídates IV de Partia (128 a 147).

## Reis do Ponto 
* Mitrídates I do Ponto (-302  a –226).
* Mitrídates II do Ponto (-250 a –220).
* Mitrídates III do Ponto (-220 a –185).
* Mitrídates IV do Ponto (-170 a –150).
* Mitrídates V do Ponto (-150 a –120).
* Mitrídates VI do Ponto (-120 a -63).

## Outras persoas 
* Mitrídates de Persia (século -IV.) — sobriño de Darío III de Persia.
* Mitrídates (soldado) (século -V) — xove soldado persa que, segundo Plutarco, matou accidentalmente o xeneral e princípe persa Ciro o Mozo na Batalla de Cunaxa.
* Mitrídates (eunuco) - Eunuco do século -VI que axudou a Artabano a matar a Xerxes I de Persia.
* Personaxe que loitou contra os gregos e foi antepasado dos reis do Ponto.
## Outros usos 
* Mitridatismo — práctica de inxerir pequenas doses dun veleno para conseguir inmunidade.
* Mitrídates - Designación antigamente común para libros que conteñen mostras de varias linguas, pois dise que Mitrídates VI do Ponto falaba máis de 25 linguas.
* *Mithridate* - Nome dunha traxedia de Jean Racine.
** *Mitridate Eupatore*, ópera de Alessandro Scarlatti de 1707, baseada en Mitrídates VI do Ponto.
** *Mitridate (Porpora)*, ópera de Porpora de 1730.
** *Mitridate, re di Ponto*, ópera de Wolfgang Amadeus Mozart de 1770, baseada na obra de Racine.
Antonio Martínez Rodríguez

**Antonio Martínez Rodríguez**, finado en Monforte de Lemos o 31 de xullo de 1993, foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
Foi alcalde de Monforte de Lemos dende 1970. Morreu aos 77 anos.

## Vida persoal 
Casou con Remedios Rodríguez Rodríguez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Jacobo Gaspar Grandal

**Jacobo Gaspar Grandal**, nado en Mos en 1975, é un compositor musical e profesor galego.

## Traxectoria 
Jacobo Gaspar é titulado superior en composición polo Conservatorio Superior de Música de Vigo e realizou estudos de posgrao en composición no Conservatorio Superior de Música de Aragón con José Manuel López López. Doutorouse en musicoloxía pola Universidade de Oviedo. Ademais é Licenciado en Ciencias Económicas pola Universidade de Vigo.

Desde 2007 é profesor do Departamento de Composición do Conservatorio Superior de Música de Vigo.

Como compositor, a súa obra parte da modernidade e do novo paradigma que esta define, no que se reformula a relación son-música, algo do que se deriva unha expansión dos medios e das técnicas instrumentais, novas liñas de traballo cos intérpretes e unha concepción da escoita dirixida a ensanchar a experiencia perceptiva.

## Premios 
Recibiu importantes premios como:
* Primeiro Premio “Xavier Montsalvatge” no XX Premio Jóvenes Compositores Fundación Autor – CDMC (Madrid, 2009).
* Primeiro Premio na “VI International Jurgenson Competition for Young Composers” (Moscova, 2011).
* “Special Prize” e  o “Audience Prize” no “Isang Yun Internacional Competition Price 2013” (Seúl, Corea do Sur).
* Mención de Honra no Premio “Valentino Bucchi-Parco della música” (Roma, 2014).
* Segundo Premio no “8º Concurso Internacional de Composición da Póvoa de Varzim” (Portugal, 2015).

## Obras 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina web
La Revue de Catalogne

***La Revue de Catalogne*** foi unha revista que se publicou en Marsella en 1929 centrada na cultura catalá.

## Características 
Fundouse en marzo de 1929 dirixida e editada por Pierre Rouquette e artellábase en oito seccións: "Revue des Revue catalanes", "Les Lettres", "L'Érudition", "L'Humanisme", "La Musique catalane", "Le Théatre", "Les Arts"  e "La Catalogne à l'étranger". A meirande parte dos colaboradores eran franceses, mais tamén participaron xornalistas e escritores cataláns. Importante foi o apoio do escritor e político mallorquí Joan Estelrich, moi ligado ao líder da Lliga Regionalista Francesc Cambó. A intención era publicala mensualmente pero só saíron cinco números, o derradeiro o 1 de agosto. 

A revista centrábase na cultura catalá en todos os seus aspectos, dende a literatura á música pasando polas artes. Publicada integramente en lingua francesa, Roquette quería que fose o trazo de unión entre Cataluña e a elite internacional. Tecnicamente a revista inspirábase no formato de  *La Nova Revista* (1927-1929), revista cultural dirixida por Josep Maria Junoy. 

## Bibliografía 
* Coll-Vinent, Sílvia: *Joan Estelrich i la cultura europea del seu temps, dins de Jornades d’estudi sobre Joan Estelrich*. Palma, 2008.
* Grau, Pierre, *L’aide des Occitants aux intellectuels catalans, dins de Les exils catalans en France*. París, 2005.
* ARCA: http://mdc2.cbuc.cat/cdm/search/collection/recatalogne 
* Biografía Joan Estelrich. Wikipedia: Joan Estelrich i Artigues
O Vao, San Vicenzo de Curtis, Vilasantar

**O Vao** é un lugar do concello coruñés de Vilasantar, na comarca de Betanzos. Está dividido entre as parroquias de Vilariño e San Vicenzo de Curtis. Segundo o Instituto Nacional de Estadística a poboación da parte de San Vicenzo en 2018 era de 16 habitantes (dez homes e seis mulleres).  

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Vicenzo de Curtis 
### Parroquias de Vilasantar 
## Véxase tamén 
* O Vao, Vilariño.

## Notas
Ru, Vilasantar, Vilasantar

**Ru** é un lugar da parroquia de Vilasantar, capital do concello coruñés de Vilasantar, na comarca de Betanzos. Segundo o Instituto Nacional de Estadística a súa poboación en 2018 era de 65 habitantes (35 homes e 30 mulleres).

## Galería de imaxes 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilasantar 
### Parroquias de Vilasantar 
## Notas
Paolo Ruffini

**Paolo Ruffini**, nado en Valentano o 22 de setembro de 1765 e finado en Módena o 10 de maio de 1822, foi un matemático e médico dos Estados Pontificios.

## Traxectoria 
Fillo do médico da súa cidade natal, graduouse na universidade de Módena no ano 1788, onde cursou medicina, filosofía, literatura e matemáticas.

Na universidade aprendeu cálculo de Paolo Cassiani e xeometría de Luigi Fantini. No mesmo ano da súa graduación foi nomeado profesor na universidade de Módena e no 1791 acadou o permiso para exerceren coma médico.

No ano 1798 viuse na obriga de deixar a cátedra ó se negar a xurar fidelidade á República Cisalpina, creada un ano antes. Ó seren derrotadas as tropas napoleónicas polas tropas austríacas, foi reposto no seu cargo no 1799. Por volta do 1814 foi nomeado reitor da Universidade de Módena por Francisco IV de Módena.

Ó se declarar unha epidemia de tifo no ano 1817 encargouse persoalmente da atención de pacientes, co que aproveitaba para estudar a enfermidade e ir adquirindo coñecementos que foron publicados nun libro no ano 1820. Neste proceso el mesmo foi infectado pola enfermidade e tivo que deixar o traballo de campo e renunciar á cátedra de medicina clínica, unha das que exercía.

Está enterrado na igrexa de Santa Maria di Pomposa, entre os túmulos de Carlo Sigonio e Ludovico Antonio Muratori.

## Logros matemáticos
Paolo Ruffini pasou á historia como matemático sendo o descubridor dun método que permite atopar os coeficientes do polinomio resultante da división dun polinomio polo binomio x-a. Este método é coñecido como método de Ruffini. Tamén demostrou a imposibilidade da solución xeral das ecuacións alxébricas de graos superiores ó cuarto, sendo este traballo corrixido e mellorado logo polo noruegués Niels Henrik Abel.

## Obras
miniatura|*Teoria generale delle equazioni*, 1799
* *Teoria Generale delle Equazioni, in cui si dimostra impossibile la soluzione algebraica delle equazioni generali di grado superiore al quarto* (1799)
* *Riflessioni intorno alla rettificazione ed alla quadratura del circulo* (1802)
* *Della soluzione delle equazioni algebraiche determinata partocolari di grado sup. al 4º* (1802)
* *Sopra la determinazione delle radici nelle equazioni numeriche di qualunque grado* (1804)
* *Della immortalità dell’anima* (1806)
* *Algebra elementare* (1807)
* *Memoria sul tifo contagioso* (1820)
* *Riflessioni critiche sopra il saggio filosofico intorno alle probabilità del signor conte Laplace* (1821)

## Notas
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*8524 Paoloruffini, asteroide
*Regra de Ruffini
Paizás, Vilasantar, Vilasantar

**Paizás** é un lugar do concello coruñés de Vilasantar, na comarca de Betanzos. Está dividido entre as parroquias de Mezonzo e Vilasantar. Segundo o Instituto Nacional de Estadística, en 2018, a parte correspondente á parroquia de Vilasantar tiña un habitante (unha muller).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilasantar 
### Parroquias de Vilasantar 
## Véxase tamén 
* Paizás (Mezonzo).

## Notas
Manuel Taboada Gómez

**Manuel Taboada Gómez**, nado en Laro (Silleda), é un construtor e empresario galego.

## Traxectoria 
Nas eleccións municipais de 1987 presentouse como número cinco da candidatura de Alianza Popular ao concello de Silleda encabezada por Juan Salgueiro. Foi elixido concelleiro e nomeado concelleiro de Urbanismo e Obras. En 1988 constituíu unha sociedade en Silleda xunto á súa muller Elisa Ramos Valiñas, para dedicarse á construción Taboada y Ramos. Dimitiu como concelleiro en marzo de 1990 alegando "motivos persoais".

A partir dese momento iniciou unha expansión empresarial, traballando fundamentalmente para as administracións públicas. En 1991 foi condenado xunto co concelleiro de Lalín Antonio Canda Gamallo a unha multa de cincuenta mil pesetas como autores dunha falta de imprudencia na construción da praia fluvial de Vilatuxe. A empresa encargouse da construción dos polígonos de Lalín 2000 e Silleda. En 2017 foi o primeiro adxudicatario de obras da Xunta de Galicia.

## Vida persoal 
Casado con Elisa Ramos Valiñas, é pai de Manuel Taboada Ramos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "Un albañil factura miles de millones en obras de la Xunta y municipios del PP", *El País*, 28 de maio de 1995 .
* "O albanel de Alianza Popular que factura 750 millóns en adxudicacións públicas", *Praza Pública*, 21 de maio de 2018.
* "La Xunta mima a Taboada y Ramos con obras millonarias, parques eólicos y concesiones", *Economía Digital*, 7 de abril de 2016 .
Luís Rey Mariño

**Luís Rey Mariño**, nado en Monforte de Lemos en 1895 e finado no mesmo concello en 1986, foi un político galego.

## Traxectoria 
Foi alcalde de Monforte de Lemos de febreiro de 1949 a febreiro de 1958. Foi nomeado procurador en Cortes en 1952, en representación dos municipios da provincia.

## Vida persoal 
Casou en 1926 con María de la Paz Taboada de Zúñiga, filla de José Taboada Rodríguez Varela de Temes e irmá de José Taboada Zúñiga, e foi pai de María Paz Rey Taboada.

## Notas
Isabel de Aragón (1376-1424)

**Isabel de Aragón**, nada en Barcelona en 1376 e finada en Alcolea de Cinca, Aragón o 28 de xaneiro de 1424, foi unha Infanta de Aragón e condesa consorte de Urgell (1408-1413), filla de Pedro IV de Aragón e da súa cuarta esposa, Sibila de Fortià.
 
Contraeu matrimonio o 20 de xuño de 1407  en Valencia co conde Xaime II de Urgell quen, á morte de Martín o Humano sen sucesor, foi un dos pretendentes ao trono aragonés por ser bisneto do rei Afonso IV de Aragón, durante o Compromiso de Caspe de 1412.

Desta unión naceron:
* Isabel de Urgell, duquesa de Coímbra (1409-1443), casada en 1428 co infante Pedro de Portugal, I duque de Coímbra.
* Leonor de Urgell (1414-1438), casada o 1436 con Ramón del Balzo Orsini, príncipe de Salerno, duque de Amalfi e conde de Nola.
* Xoana de Urgell (1415-1445), casada en 1435 con Xoán I de Foix e o 1445 con Joan Ramon Folc III de Cardona.
* Beatriz de Urgell, morreu nova.
* Filipe de Urgell (m. 1422)
* Catarina de Urgell (m. 1424)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Taula de Lletres Valencianes

***Taula de Lletras Valencianes*** foi unha revista literaria e progresista valenciana editada na cidade de Valencia e fundada en outubro de 1927.

## Características 
Fundárona Carles Salvador, Adolf Pizcueta i Alfonso, Enric Navarro i Borràs, Miquel Duran de València e Francesc Caballero Muñoz durante a ditadura de Primo de Rivera para impulsar a valencianización das forzas políticas e a recuperación da personalidade nacional valenciana. Foi tamén o primeiro pulo serio para elaborar unha nova literatura valenciana de calidade dende unha perspectiva netamente nacional, dándolle voz á gran maioría de escritores valencianos da época. Mantivo unha boa relación coa Societat Castellonenca de Cultura.

Fíxose eco do debate ortográfico que vivía o valenciano daquela, manifestándose abertamente pola unidade da lingua e a favor de crebar o illamento existente con Cataluña e as Illas Baleares; ademais de manter contactos con Occitania, Galicia e *os valencianos de América*. En xullo de 1930  publicou o manifesto *Als escriptors valencians i a les publicacions valencianes*, unha chamada para a unificación ortográfica por medio do acordo e que acabará callando en 1932 nas denominadas Normes de Castelló. Nas súas páxinas tamén tiveron cabida as actividades da Acción Cultural Valenciana e impulsou a creación da editorial L'Estel. En total saíron 38 números, o derradeiro en novembro de 1930, nas vésperas da República.

## Notas
Antares (foguete espacial)

thumb|250px|Un Antares antes dun voo de probas.
**Antares** (antes coñecido como *Taurus II*) é o nome dunha serie de foguetes espaciais construídos por Orbital ATK.

## Características 
Os foguetes Antares son foguetes de capacidade media, capaces de poñer en órbita baixa terrestre ata 6 toneladas de carga. Os Antares complementan aos foguetes lixeiros Pegasus e Minotaur (Minotaur 1, Minotaur 2 e Minotaur 4) de Orbital ATK, adicados ao lanzamento de pequenas cargas a órbita.

A familia está formada por catro variantes cunha primeira etapa común fabricada pola empresa ucraína Yuzhnoe, propulsada ata o 2014 por dous motores AJ26-62, denominación americana dos motores soviéticos NK-33. Despois da explosión dun Antares-130 en outubro de 2014 debido a estes motores, Orbital decidiu a súa substitución por motores rusos RD-181. A segunda etapa pode ser unha Castor-30A para o Antares-110, unha Castor-30B para o Antares-120 ou unha Castor-30XL para os Antares-130 e Antares-230. Como terceira etapa opcional pode usarse unha BTS ou unha máis potente Star-48BV. Os Antares lánzanse desde a Wallops Flight Facility, na illa Wallops.

A codificación do nome dos foguetes segue o seguinte criterio:

*O primeiro díxito describe a primeira etapa: 1 para as primeiras etapas propulsadas polos AJ26-62 (en desuso) e 2 para as propulsadas por RD-181.
*O segundo díxito describe a segunda etapa: 1 para os Castor-30A, 2 para os Castor-30B e 3 para os Castor-30XL.
*O terceiro díxito describe a terceira etapa: 0 cando non se usa terceira etapa, 1 para a BTS e 3 para a Star-48BV.

Ata agora voaron catro variantes: Antares-110, Antares-120, Antares-130 e Antares-230

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
*
*
*

## Véxase tamén
### Outros artigos 
*Wallops Flight Facility
*Minotaur 1
*Minotaur 2
*Minotaur 4
*Pegasus (foguete)

### Ligazóns externas 
*Páxina de Antares en Orbital ATK
Urjala

**Urjala** é un municipio de Finlandia da rexión de Pirkanmaa. En 2017 a súa poboación era de 4.866 habitantes. A superficie do termo municipal é de 505,37 km2, dos cales 30,16 km2 son auga. O concello ten unha  densidade de poboación de 5,82 hab./km².

Limita cos municipios de Akaa, Punkalaidun, Sastamala e Vesilahti, pertencentes á súa mesma rexión, e Forssa, Humppila, Hämeenlinna, Tammela na rexión de Tavastia Propia.

O concello é unilingüe en finés.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio do concello de Urjala
Alba María

**Alba María Rodríguez**, nada nas Palmas de Gran Canaria o 15 de marzo de 1995, é unha cantante, escritora, filóloga e regueifeira galega.
## Discografía 
### Traballos en solitario 
* *Aínda*, 2015.

## Obra escrita
**Regueifa en Bergantiños. Celestrino de Leduzo vs. Calviño de Tallo*, A Central Folque, 2017

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*artistas.folque.com/alba-maria
* Videoclip de "Cabaleira" (*Aínda*, 2015)
Terapias cognitivo-comportamentais

As **terapias cognitivo-comportamentais** son orientacións da terapia cognitiva enfocadas no vencellamento do pensamento e o comportamento, e que recollen as achegas das distintas correntes dentro da psicoloxía científica; o cal é máis que unha mera fusión, como aplicación clínica, da psicoloxía cognitiva e a psicoloxía behaviourista. Adoitan combinar técnicas de reestruturación cognitiva, de adestramento en relaxación e outras estratexias de enfrontamento e de exposición.

Este modelo acepta a tese behaviorista de que o comportamento humano é aprendido, pero esta aprendizaxe non consiste nun vínculo asociativo entre estímulos e respuestas senón na formación de relacións de significado persoais, esquemas cognitivos ou regras. Igualmente os aspectos cognitivos, afectivos e comportamentais están interrelacionados, de modo que un cambio nun deles afecta ós outros dous compoñentes. Nesa relación mutua as estruturas de significado (esquemas cognitivos) terían un peso fundamental, pois elas representan a organización idiosincrática que ten cada persoa sobre o que significa a súa experiencia, os outros e o si mesmo.

Durante o proceso terapéutico o clínico válese de diversas estratexias que teñen por obxecto a flexibilización e modificación dos esquemas disfuncionais e os pensamentos automáticos que se desprenden destes. O devandito proceso está guiado por tres principios técnicos básicos: o empirismo colaborativo, o descubrimento guiado e o diálogo socrático.

## Notas
Pérdicas

**Pérdicas** pode referirse a:

* **Pérdicas I**, un rei arxéada de Macedonia, cuxo reinado foi desde aproximadamente o -700 ao -678.
* **Pérdicas II**, da dinastía arxéada, foi rei de Macedonia na segunda metade do século -V, e sen que se saiba o número de anos do seu reinado conveuse de -454 a -413.
* **Pérdicas III**, rei da dinastía arxéada de Macedonia, que reinou de -365 a -359. 
* **Pérdicas** (m. -321), un dos xenerais de Alexandre Magno.
Mitrídates III de Partia

**Mitrídates III** ou **Arsaces XIV** foi rei do Imperio parto entre o -87 e o -80, usurpou a coroa a Orodes I, fillo e sucesor de Gotarces I.

## Traxectoria
### Figura de Mitrídates III 
Existen varias evidencias que nos levan a relacionar a Mitrídates III coa familia parta reinante, e que mesmo podería determinar a paternidade de Mitrídates. O primeiro é un documento en pedra da zona de Behistun, na zona occidental de Persia, de época de Mitrídates onde aparece o rei xunto a catro dignatarios do seu reino:  O primeiro e o terceiro nome corresponde a personalidades menores, con todo o segundo, Mitrídates, podería facer referencia a Mitrídates III, como fillo de Mitrídates II e por tanto irmán de Gotarces I. A isto engadimos o feito que nas moedas cuñadas por Mitrídates III aparece o epíteto **ΦΙΛΟΠΑΤΟΡΟΣ** *philopátoros* (o que ama ao seu pai) o que podería facer referencia á súa relación coa dinastía reinante e así xustificar o seu ascenso ao trono. Non obstante os investigadores carecen de suficientes datos para dar por definitiva esta relación paterno-filial.
### Reinado 
En torno ao -87 menciónase en textos cuneiformes a referencia á entronización dun novo rei parto, que coincide no ano coa expulsión do tamén usurpador Sinatruces de Susa e da morte de Gotarces I. 

Nos primeiros meses do seu reinado interveu na guerra entre os monarcas seléucidas Filipo I Filadelfo e Demetrio III Eucarios. O outrora poderoso imperio seleúcida quedara reducido ao territorio sirio ameazado constantemente polo expansionismo armenio. A acción de Mitrídates III foi en axuda de Filipo I cando este se achaba cercado polo seu irmán en Beroea. Mitrídates conseguiu derrotar e capturar a Demetrio, o cal morreu en Partia.

As relacións co reino de Armenia, dirixido por Tigranes o Grande sufriron unha considerábel deterioración. Tigranes, criado como refén na corte parta, fora aliado de Mitrídates II e tamén do seu fillo Gotarces I a quen casara coa súa filla Aryazate, e que moi posibelmente fosen os pais de Orodes I, que foi desposuído da sucesión por Mitrídates III. 
Tigranes aproveitou a situación delicada do reino parto para declarar a guerra, e desprenderse da súa tutela. Armenia logrou facerse cos territorios de Osroene, Adiabene, Gordiena e Atropatene e sometelos a vasalaxe: A debilidade do reino foi aproveitada por Orodes I quen lanzou unha campaña contra Mitrídates III nas satrapías occidentais. Orodes tomou Babilonia no ano -81 (o diario astronómico de Babilonia mencionan unha eclipse lunar no seu primeiro mes de reinado) continuou a guerra até a definitiva derrota (mención nos bronces de Susa o ano 233 SEM, agosto/setembro do ano -80 de Orodes I). Non se sabe nada sobre o destino de Mitrídates III, algunhas teorías apuntan a que quizais non morrese e fuxise cara ás rexións máis inaccesíbeis do norte do imperio, onde falecería ao ano seguinte.
## Notas
As Raposeiras

Como topónimo **As Raposeiras** pode referirse a:

;En Galiza
***As Raposeiras**, lugar da parroquia de Valeixe, no concello da Cañiza;
***As Raposeiras**, lugar da parroquia de Ardemil, no concello de Ordes;
***As Raposeiras**, lugar da parroquia de Ordes, no concello de Rairiz de Vega;
***As Raposeiras**, lugar da parroquia de Vilasantar, no concello de Vilasantar.

## Véxase tamén
### Outros artigos