open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Escudo de Croacia

O **escudo de armas de Croacia** aparece descrito nunha lei aprobada o 21 de decembro de 1990. A lei recolleu unha proposta presentada unha comisión presidida por Nikša Stančić, xefe do Departamento de Historia de Croacia na Facultade de Filosofía e Letras da Universidade de Zagreb que á súa vez encargara o deseño do escudo a Miroslav Šutej, un deseñador gráfico.

O escudo está composto por un brasón xedrezado ou xaquelado de goles e prata; de vinte e cinco ordes (cadradas), cinco ordes en horizontal e o mesmo número en vertical. Ao timbre, unha coroa composta por cinco escudos estilizados, coas súas puntas cara ao xefe, nos que aparecen as armas das rexións históricas das que orixinouse Croacia:

* O primeiro escudo é un campo de azur cun crecente de prata, surmontado no xefe por unha estrela de seis puntas de ouro que son as armas vellas de Zagreb e da Croacia central. 
* O segundo brasón é un campo de azur con dúas faixas horizontais de goles, símbolo da República de Ragusa ou República de Dubrovnik. 
* No terceiro escudo figuran, nun campo de azur, tres testas de leopardo ou de león (en heráldica confúndense) de ouro coroadas do mesmo metal que representa a Dalmacia. 
* No cuarto escudo aparece, nun campo de azur, unha cabra de ouro con cornos e zocas de goles que é o brasón de Istria. 
* No derradeiro escudo, un campo de azur, unha faixa de goles bordeada de prata e cargada cunha marta pasante de sabre con ventre de prata, surmontada no xefe por unha estrela de seis puntas de ouro que son as armas de Eslavonia.

## Escudos históricos 

Ficheiro:Coat of Arms of Kingdom of Croatia.svg|Escudo de Croacia baixo os Habsburgo (habitualmente este brasón aparecía xunto ao de Eslavonia) 
Ficheiro:Coat of Arms of the Socialist Republic of Croatia.svg|Escudo das desaparecidas República Popular de Croacia (1945-1963) e República Socialista de Croacia (1963-1990) 
|Escudo histórico de Croacia 
Ficheiro:Coat of arms of the Kingdom of Yugoslavia.svg|Escudo de armas do Reino de Iugoslavia 
Ficheiro:Coat of arms of Croatia (1941–1945).svg|Escudo de armas do Estado Independente de Croacia.
Espantallo

Un **espantallo** é un dispositivo (normalmente un boneco) que se emprega para escorrentar paxaros tales como os corvos, as pegas e mailos pardais. No caso dos corvos, non soamente comen as sementes acabadas de sementar, senón que tamén se reúnen cada noite en grupos que comezan sendo de media ducia e aumentan até convertérense nunha enorme e ruidosa multitude. Teñen ademais o costume de volver ao mesmo lugar cada noite. De aí a utilidade do espantallo.

## Historia 
A *Household Cyclopedia* (unha guía para o coidado do fogar) de 1881 fai a seguinte advertencia.

: *Varias clases de maquinaria, como pequenos muíños de vento úsanse para escorrenta-los corvos; con todo, estes pronto rematan afacéndose a eles.*

: *O método máis efectivo de afastar a estes animais, polo menos segundo a nosa experiencia, é combinar o uso dun ou outro espantallo co uso frecuente do mosquete. Nada provoca tanto terror nestes animais como a vista dun cazador seguida da explosión de pólvora dunha arma, pois saben que son a miúdo fatais para a súa especie.*

: *Tal é o seu temor a seren cazados, que se un espantallo se coloca sobre un dique ou outro lugar destacado, durante moito tempo manterase afastado dos arredores. De todos os xeitos, moitas persoas consideran hoxe en día que os corvos son máis útiles que daniños, ao eliminar insectos e miñocas prexudiciais para o grao.*

Os corvos poden ser un problema nos xardíns durante a primavera. Poden arrincar unha fileira de millo brotada hai pouco para comer as sementes restantes. Nos Apalaches meridionais outro método común de espantar un corvo consiste en poñer outro corvo morto pendurado dun poste.

Os espantallos modernos de cando en cando toman forma humana. Nas granxas de California un aluminio altamente reflexivo de película PET átase ás plantas para crear reflexos coas raiolas de sol. Outro sistema é o de ruidosas pistolas automáticas accionadas con gas propano.

## Galería de imaxes

Ficheiro:Espanta Pajaros Rojo.JPG|Espantallo artístico vermello en Venezuela
Ficheiro:Espantallo.jpg|Espantallo no Hío (Cangas)

## Véxase tamén
### Bibliografía
*Peter Haining: *Scarecrow Fact and Fable* (1986)
DS Hansteen

O '*DS *Hansteen'''* é un barco de vapor construído en 1866 por Nyland MEK para a Norges Geografiske Oppmåling por encarga do seu director o profesor Christopher Hansteen. En 1872 o navío serviu de aloxamento ó rei Óscar II durante a inauguración do monumento Haraldshaugen en memoria do rei Harald I en Haugesund.

En 1898 o navío vendeuse ó Innherad Forenede Damskipsselskap quen o usou para facer rutas regulares no fiorde de Trondheim, mercouno despois o Det Helgelandske Dampskibsselskab renomeouno "*Haarek*" para facer percorridos pola costa de Helgeland. En 1950 o barco vendeuse ás autoridades de Florø para utilizarse como un navío aloxamento para os traballadores temporais do sector da pesca. En 1962 a misión luterana Oslo Indremisjon mercouno tamén como navío aloxamento no río Akerselva, dándolle o nome de "*Ivar Elias''". En 1978 un novo propietario comezou a súa restauración e actualmente está no porto de Trondheim.

## Véxase tamén 
* Óscar II de Suecia
Iwakuni

**Iwakuni** (岩国市, いわくにし, *Iwakuni-shi*) é un concello da prefectura de Yamaguchi no Xapón. Está situado na parte sueste da prefectura, e na área da provincia histórica de Suō, no suroeste da rexión de Chūgoku, extremo oeste da illa de Honshū. Ten 873,78&nbsp;km² de superficie e unha poboación de 145.225 habitantes (2009).

O concello de Iwakuni limita cos concellos de Shūnan, Hikari, Yanai, Waki (que son da prefectura de Yamaguchi); de Ōtake, Hatsukaichi (que son da prefectura de Hiroshima); de Masuda e Yoshiga (que son da prefectura de Shimane).

## Turismo 
* Ponte de Kintai-kyō (錦帯橋).
* Jakuchi-kyō (寂地峡).

## Gastronomía 
* Suxi de Iwakuni (岩国寿司).

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Kintai bridge.jpg|Ponte de Kintai-kyō.
Ficheiro:The Under Side of Kintai Bridge.jpg|Parte de abaixo da ponte de Kintai-kyō.
Ficheiro:Ryūbi-no-taki Jakuchikyō.jpg|Jakuchi-kyō.
Ficheiro:IwakuniSushiCut01C.jpg|Suxi de Iwakuni.

## Cidades irmandadas 
*  Tottori-shi, prefectura de Tottori, Xapón.
*  Jundiai, Brasil.
*  Everett, Estado de Washington, EUA.
*  Taicang, Jiangsu, China.

## Personaxes de sona 
* Heisuke Hironaka (広中 平祐, ひろなか へいすけ, 1931 - ) - Matemático, galardoado de Medalla Fields en 1970.
* Kenshi Hirokane (弘兼憲史, ひろかね けんし、1947 - ) - Mangaka.

## Véxase tamén 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Iwakuni. .
Graceland

**Graceland** é a mansión onde Elvis Presley viviu dende a idade de 22 anos, ata a súa morte e onde agora xace sepultado.

## Localización e características
Está situada en Memphis, Tennessee, Estados Unidos. Converteuse nun dos maiores reclamos turísticos da cidade, sendo a segunda casa máis visitada do país (trala Casa Branca), alén dun museo da súa vida e un templo para os seus fans. Elvis comprou a casa en marzo de 1957 como agasallo a seus pais, converténdoa na súa residencia habitual. A mansión foi adquirida ó Dr. Thomas e Ruth Moore, que lle deron o nome de Graceland en honor á súa filla Grace.

Graceland é tamén un álbum de Paul Simon, editado en 1986, que introduciu os elementos da música nativa africana ó mercado masivo musical, cunha gran repercusión internacional, vendendo máis de 15 millóns de copias e gañando varios premios Grammy, entre eles o "Álbum do Ano" en 1987.
Nadia Boulanger

**Nadia Boulanger**, nada en París o 16 de setembro de 1887- e finada na mesma cidade o 22 de outubro de 1979, foi unha compositora, pianista, organista, directora, intelectual e profesora francesa que formou e ensinou a moitos dos grandes compositores do século XX.

## Biografía
Filla do compositor Ernest Boulanger e da súa muller Raissa Myschetsky (1856-1935) e neta da cantante Julie Boulanger, Nadia naceu en París o 16 de setembro de 1887, no seo dunha familia cunha longa tradición musical: a súa avoa Marie -Julie Hallinger estudou violoncello no Conservatorio Real, onde coñeceu a Fréderic Boulanger, que estudou o mesmo instrumento. Ernest Boulanger, o seu fillo, ingresou no Conservatorio aos dezaseis anos, onde estudou piano e composición. Sendo moi nova, Nadia gañou o Gran Premio de Roma, a máxima distinción que un músico podería recibir. Tanto Nadia como a súa irmá Lili creceron baixo a severa mirada materna. Segundo Leonie Rosenstiel, o personaxe eslavo de Raissa Myschetsky impresionou a educación das súas fillas. Ingresou no Conservatorio cedo e pronto mostrou talento como pianista e como organista. Gañou varios concursos de solfexo, órgano, acompañamento ao piano e fuga. Estudou con Gabriel Fauré e con Charles-Marie Widor. Ao principio, ensinou acompañamento de piano e piano elementais. Máis tarde de harmonía, contrapunto, fuga e órgano. Non obstante, nunca impartiu o curso de composición no conservatorio de París.

Como directora foi unha das primeiras en recuperar as obras de Claudio Monteverdi (nos anos 30) e foi a primeira muller que realizou un concerto para a Royal Philharmonic Society de Londres (1937), para a Orquestra Sinfónica de Boston (1938) e para a Orquestra Filharmónica de Nova York (1939).

En 1921 pasou a ser profesora no Conservatorio Americano de Música de Fontainebleau e desde 1950 como directora do conservatorio. Percorreu Estados Unidos, Inglaterra e Europa. Ensinou na escola Juilliard, na escola Yehudi Menuhin, na Longy School, na Royal Academy of Music e durante sete décadas no seu apartamento, onde estudantes e intelectuais se reunían todos os mércores.

Ata a súa morte, aos 92 anos, chamábase "Mademoiselle", morreu solteira, era unha devota católica e estimase que tivo máis de 1 200 estudantes.

Os seus herdeiros foron a súa ex-alumna Cécile Armagnac e a súa axudante persoal, compositora e profesora Annette Dieudonné, que doou parte das súas posesións. O seu apartamento parisiense no 36 rue Ballu (hoxe 1 Place Lili Boulanger) foi doado á Academia de Belas Artes.

## Traxectoria 
En 2001, apareceu en Francia unha reedición nun disco compacto, probablemente non oficial, dun disco que contiña o Requiem de Gabriel Fauré e dos madrigais  de Claudio Monteverdi, dirixido por Nadia Boulanger. Non hai identificación precisa da data, do coro ou da orquestra, nin do número de serie. Esta gravación permite estimar a calidade do traballo de Nadia Boulanger. En Fauré, aínda que o solista interpreta o número catro (Pie Jesu) do Réquiem 

## Véxase tamén
### Bibliografía 
*Sadie, Julie Anne e Samuel, Rhian (1995). *The Norton/Grove Dictionary of Women Composers*. W. W. Norton & Company.
Paul Dukas

**Paul Dukas**, nado en París o 1 de outubro de 1865 e morto na mesma cidade o 17 de maio de 1935, foi un compositor francés da escola impresionista.

## Traxectoria 
Comezou a tocar o piano aos 5 anos pero non sentiu a súa vocación até os 14. En 1881 ingresou no Conservatorio de París na clase de harmonía de Théodore Dubois. Desta época proceden algunhas páxinas inéditas: *Un Air de Clytemnestre* (1882) e *Ouverture du Roi Lear* (1883). En 1884 escoitou por primeira vez na orquestra o seu *Ouverture pour Götz von Berlichingen*. Ao ano seguinte foi admitido como alumno de composición de Ernest Guiraud e en 1886 obtivo un 1º Premio de contrapunto e fuga. En 1888 conseguiu o segundo Premio de Roma pola súa *Cantata Velléda*, pero negáronlle o primeiro Gran Premio ao ano seguinte, entón abandonou o conservatorio e dedicouse seriamente ao seu traballo. Escribiu tamén moitos artigos en revistas, que foron reunidos en 1948 baixo o título *Escrits sur musique de Paul Dukas*. Foi amigo e conselleiro de Isaac Albéniz.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *O aprendiz de meigo*
Ángel Gabilondo

**Ángel Gabilondo Pujol**, nado o 1 de marzo de 1949 en Donostia, País Vasco, é un filósofo e político español.
## Traxectoria 
Actualmente é catedrático no Departamento de Filosofía da Facultade de Filosofía e Letras da Universidade Autónoma de Madrid, da que é reitor dende 2007. É tamén presidente do Consello de Reitores de Universidades de España. O 7 de abril de 2009 foi designado ministro de Educación por José Luis Rodríguez Zapatero.

É irmán do xornalista Iñaki Gabilondo.

## Obra escrita publicada 
**Dilthey: Vida, expresión e historia*, Editorial Cincel, Madrid, 1988.
**El discurso en acción (Foucault y una ontología del presente)*, Editorial Anthropos, Barcelona, 1990.
**Trazos del eros: del leer, hablar y escribir*, Editorial Tecnos, Madrid, 1997.
**Menos que palabras*, Alianza Editorial, Madrid, 1999.
**La vuelta del otro. Diferencia, identidad y alteridad*, Trotta e UAM, Madrid, 2001.
**Mortal de necesidad*, Abada, Madrid, 2003.
**Alguien con quien hablar*, Editorial Aguilar, Madrid, 2007.
**Contigo*, Editorial Aguilar, Madrid, 2009.
**Palabras a mano*, Editorial Seix Barral, Madrid, 2009.
**Sin fin*, Editorial Aguilar, 2010.
**Darse a la lectura*, Editorial RBA, Madrid 2013.
**El Salto del Ángel. Palabras para comprenderse*. Aguilar, Madrid 2013.
**Por si acaso: Máximas y mínimas*, Editorial Espasa, Madrid 2014.
**Ser de palabra. El lenguaje de la Metafísica* [con Gabriel Aranzueque], Gredos, Madrid, 2015
**Puntos Suspensivos*. Editorial Círculo de Tiza, Madrid, 2015.

## Véxase tamén
Etajima

**Etajima** (江田島市, えたじまし, *Etajima-shi*) é un concello da prefectura de Hiroshima no Xapón. Está situado na parte sueste da prefectura e no centro da rexión de Chūgoku. Ten 100,97&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 27.811 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 275 h/km².

Etajima coñécese como a illa onde se localizaba a academia naval do Xapón ata o final da segunda guerra mundial.

Etajima está conectado pola ponte con Kure.

## Historia 
A cidade de Etajima foi fundada após a fusión dun concello de vila do distrito de Aki (*Etajima*) e tres concellos de vilas do distrito de Saeki (*Ōgaki*, *Okimi* e *Nōmi*) o 1 de novembro de 2004.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Etajima .
Vea xugular interna

miniatura|dereita
A **vea xugular interna** é unha vea que recibe sangue do cerebro, faciana e pescozo. Comeza no burato xugular do cranio como continuación do seo sigmoide, descende polo pescozo na carotídea e únese á vea subclavia por detrás do extremo medial da clavícula para formar a vea petera.

A vea ten unha dilatación na parte superior chamada bulbo superior e outra preto da súa terminación chamada bulbo inferior. Xusto enriba deste atópase a válvula bicúspide.
Kure

**Kure** (呉市, くれし, *Kure-shi*) é un concello xaponés da prefectura de Hiroshima. Está situado na parte centro-oeste da zona costeira da prefectura, no centro da rexión de Chūgoku, na parte oeste da illa de Honshu. Ten 353,76&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 244.089 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 690 hab./km².

O concello de Kure limita cos concellos de Saka, Hiroshima, Kumano e Higashihiroshima.

## Cidades irmandadas 
*  Bremerton (1970).
*  Marbella (1990).
*  Daisen (1995).
*  Jinhae (1999).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Kure .
*
Javier Tomeo

**Javier Tomeo Estallo**, nado en Quicena, Huesca, o 9 de setembro de 1932 e finado o 22 de xuño de 2013, foi un escritor e dramaturgo español. É ademais licenciado en Dereito e Criminoloxía pola Universidade de Barcelona.

## Obra 
* *Historia de la esclavitud* [co pseudónimo Frantz Keller, Barcelona: Forma] (1962) 
* *La brujería y la superstición en Cataluña* [canda Juan María Estadella] (1963) 
* *El cazador* (1967).
* *Ceguera al azul* (1969).
* *El unicornio* (1971).
* *Los enemigos* (1974).
* *El castillo de la carta cifrada* (1979).
* *Amado monstruo* (1984).
* *Historias mínimas* (1988).
* *El cazador de leones* (1989).
* *La ciudad de las palomas* (1990).
* *El mayordomo miope* (1990).
* *El gallitigre* (1990).
* *El discutido testamento de Gastón de Puyparlier*(1990).
* *Problemas oculares* (1990).
* *Patio de butacas* (1991).
* *Preparativos de viaje* (1991).
* *Diálogo en re mayor* (1991).
* *La agonía de Proserpina* (1993).
* *Zoopatías y zoofilias*(1993).
* *Los reyes del huerto* (1994).
* *El nuevo bestiario* (1994).
* *El crimen del cine Oriente* (1995).
* *Conversaciones con mi amigo Ramón* (1995).
* *Los bosques de Nyx* (1995) (peza teatral).
* *La máquina voladora* (1996).
* *Los misterios de la ópera* (1997).
* *Un día en el zoo* (1997). 
* *El alfabeto* (1997).
* *Napoleón VII* (1999). 
* *La rebelión de los rábanos* (1999).
* *Patíbulo interior* (2000)
* *La patria de las hormigas* (2000).
* *Otoño en Benasque, los Pirineos* (2000) 
* *Bestiario* (2000) 
* *El canto de las tortugas* (2000) 
* *La soledad de los pirómanos* (2001) 
* *Cuentos perversos* (2002). 
* *La mirada de la muñeca hinchable* (2003).
* *Los nuevos inquisidores* (2004).
* *El cantante de boleros* (2005). 
* *Doce cuentos de Andersen contados por dos viejos verdes* (2005).
* *La noche del lobo* (2006)
* *Bestiario* [ilustracións de Natalio Bayo] (2007)
* *Los amantes de silicona* (2008)
* *Pecados griegos* (2009).
Fuchū, Hiroshima

**Fuchū** (府中市, ふちゅうし, *Fuchū-shi*) é un concello da prefectura de Hiroshima no Xapón. Está situado ao leste da prefectura e no centro da rexión de Chūgoku, na parte oeste da illa de Honshū. Ten 195,71&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 43.603 habitantes (2009), e unha densidade de poboación de 223 h/km².

O concello de Fuchū limita cos concellos de Onomichi, Sera, Miyoshi, Shōbara, Jinsekikōgen e Fukuyama.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Fuchū .
Beppu

**Beppu** (別府市, べっぷし, *Beppu-shi*) é un concello da prefectura de Ōita no Xapón. Está situado na parte centro da prefectura, e no leste da rexión de Kyūshū, na illa de Kyūshū. Ten 125,15&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 126.373 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 1010 hab./km².

O concello de Beppu limita cos concellos de Hiji, Usa, Yufu e Ōita.

Beppu é moi coñecida como capital de Onsen (温泉, おんせん, spa) por todos os xaponeses.

## Turismo e lugares de interese 
## Cidades irmandadas 
*  Atami-shi, prefectura de Shizuoka, Xapón
*  Bath, Reino Unido
*  Beaumont, Texas, EUA
*  Mokpo, Jeolla do Sur, Corea do Sur
*  Rotorua, Nova Zelandia
*  Furnas, Portugal

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Beppu Umi-jigoku04n4272.jpg|Umi jigoku.
Ficheiro:Beppu Chinoike-jigoku03n3200.jpg|Chinoike Jigoku.
Ficheiro:Beppu Shiraike-jigoku02n4272.jpg|Shiraike Jigoku.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Beppu .
* Sitio web oficial da cidade de Beppu .
* Sitio web oficial da cidade de Beppu .
Catro Motores de Europa

Os **Catro Motores de Europa** é un consorcio creado en 1988 polas rexións de Baden-Württemberg (Alemaña) con centro en Stuttgart, Cataluña (España) con centro en Barcelona, Lombardía (Italia) con centro en Milán e Ródano-Alpes (Francia) con centro en Lión, para colaborar en diferentes campos económicos, sociais e da tecnoloxía.

Os presidentes das catro rexións firmaron o 9 de setembro de 1988 en Stuttgart o convenio para cooperar en temas como a educación e a formación profesional, e potenciar o rol das rexións en Europa.

## As Rexións

Ficheiro:Italy Regions Lombardy Map.png|Lombardía
Ficheiro:Localització de la CA de Catalunya.png|Cataluña
Ficheiro:Auvergne-Rhône-Alpes region locator map.svg|Ródano-Alpes
Ficheiro:Deutschland Lage von Baden-Württemberg.svg|Baden-Württemberg
Ficheiro:EU_NUTS_2_Four_Motors_2016.svg|Catro Motores

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Quattro Motori per l'Europa, vertice a Stoccarda 
*Ue - Quattro motori per l'Europa
Jorge Verstrynge

**Jorge Verstrynge Rojas**, nado en Tánxer o 22 de setembro de 1948, é un politicólogo franco-español, doutor en Ciencias Políticas, e profesor titular desa materia na Universidade Complutense de Madrid. Está especializado en Xeopolítica, Partidos Políticos, Mundialización e Inmigración.

## Traxectoria 
Pasou a infancia na súa cidade natal, a mocidade en Francia e posteriormente trasladouse a España a cursar Ciencias Políticas e Socioloxía (especialidade en Estudos Internacionais), na Universidade Complutense de Madrid, licenciándose en 1972. Doutorouse en 1976 coa tese *Los efectos de la guerra en la sociedad industrial*.

Comezou a súa carreira política no seo do neofascismo francés, evolucionando despois cara ao nacionalcomunismo, segundo confesa no seu libro *Memorias de un maldito*. Alumno de Manuel Fraga na universidade, foi un dos fundadores de Reforma Democrática, embrión do que logo sería Alianza Popular. Foi deputado nacional (1982-1989) e Secretario Xeral de Alianza Popular entre 1979 e 1986, aínda que con anterioridade ocupara a Secretaría de Acción Territorial (1976-1978) e a Secretaría de Organización (1978-1979). Candidato á alcaldía de Madrid no 1983 por AP, resultou derrotado polo socialista Enrique Tierno Galván. Tras verse obrigado a dimitir polo seu enfrontamento con Manuel Fraga o 1 de setembro de 1986, evolucionou ideoloxicamente para posturas políticas socialistas e europeístas e, actualmente, marxistas e antimundializadoras.

Formou parte do Partido Socialista Obreiro Español, aínda que sen ocupar ningún cargo de importancia. Posteriormente foi asesor do político comunista catalán Francisco Frutos, ao que dixo considerar un político sincero e intelixente.

## Obras publicadas 
### Ensaio 
* *Una sociedad para la guerra*, 1979.
* *Memorias de un maldito*, 1999.
* *La guerra periférica y el Islam revolucionario*, 2005.
* *Rebeldes, revolucionarios y refractarios*, 2006.
* *Frente al Imperio*, 2007.
* *Proteccionismo y economías de gran espacio*, 2009.
* *¡Viva la desobediencia!*, 2011, Península.
* *Contra quiénes luchar*, 2013, Península.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blog de Jorge Verstrynge
Landnámabók

miniatura|Páxina principal da versión editada por H. Kruse en 1688.
[miniatura|Páxina do manuscrito *Landnámabók* no [Instituto Árni Magnússon, en Reiquiavik, a capital de Islandia.]]
O ***Landnámabók***, en ocasións abreviado *Landnáma*, (en islandés, *Libro dos Asentamentos* ou do *Establecemento*), é o traballo máis famoso do historiador Ari Thorgilson.

É un manuscrito medieval islandés que describe con moito detalle o asentamento dos noruegueses en Islandia durante os séculos IX e X d.C. Comeza co asentamento orixinal de Ingólfur Arnarson en Reiquiavik e a súa reclamación das terras do norte, oeste, leste e sur. De aí pasa a describir os descendentes dos primeiros poboadores e describe fitos importantes e a súa historia familiar ata o século XII. Describe máis de 3.000 persoas e 1.400 colonizadores. O Libro dos Asentamentos ou Landnámabók nomea a 435 homes como os colonizadores iniciais. A maioría asentáronse na parte norte e suroeste da illa.

## Características 
Escrito no século XII, está dividida en cinco partes. A primeira contén relatos sobre o descubrimento de Islandia, xunto cos seus primeiros asentamentos (*landnám*). 

O comezo da obra describe os intentos de Ingólfur Arnarson de apoderarse de Reiquiavik, para máis tarde conseguir estender os seus dominios polos catro puntos cardinais. Igualmente, narra os sucesos relacionados cos descendentes dos primeiros poboadores ata o século XII. 

No libro noméanse a moitas persoas (arredor de 4.000) e colonizadores (arredor de 2.000), por iso, é considerada unha monumental obra da historia islandesa.

O Landnámabók constitúe unha fonte moi valiosa da historia e xenealoxía do pobo islandés.

Existen tres versións medievais do Landnámabók ou Libro dos Asentamentos:
* Sturlubók de Sturla Þórðarson.
* Hauksbók de Haukr Erlendsson, baseado no Sturlubók.
* Unha terceira versión perdida de Styrmir Kárason Melabók.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Literatura islandesa

### Ligazóns externas 
* Publicación en Internet do Landnámabók (en islandés)
Hauksbók

O ***Hauksbók*** (**Libro de Haukr**) é un manuscrito do século XIV obra do noruegués Haukr Erlendsson. Trátase dunha compilación de textos diversos.
## Características
É un dos poucos manuscritos noruegueses dos que se coñece a autoría, e desde o principio o manuscrito foi chamado *Hausbók* polo seu autor, Haukr Erlendsson (f. 1334), principal autor do texto e axudado por colaboradores. Evidencias paleográficas permitiron a Stefán Karlsson datar o manuscrito entre 1302 e 1310.

O libro contén versións, ás veces as únicas versións amplas, dalgúns antigos textos islandeses, como o *Landnámabók*, a saga *Fóstbrœðra*, a *Saga de Erik o Roxo*, a *Saga Hervarar* e o *Völuspá*. Contén tamén unha sección de matemáticas de aproximadamente 6 ou 7 páxinas, chamada *Algorismus*. Este é o texto matemático máis antigo nun idioma escandinavo. Trátase probablemente dunha tradución do latín dalgunhas páxinas incluídas en libros máis antigos como *Carmen de Algorismo* de De Villa Dei de 1200, *Liber Abaci* de Fibonacci de 1202 e *Algorismus Vulgaris* de De Sacrobosco de 1230.
## Notas
Regierungsbezirk

Un ***Regierungsbezirk*** (xeralmente traducido coma *Rexión Administrativa*) é unha rexión administrativa-gobernamental de Alemaña, unha subdivisión dalgúns estados federados. Os *Regierungsbezirke* están ao mesmo tempo divididos en distritos (*Kreise*) que poden ser urbanos ou rurais. O *Regierungsbezirk* está gobernado por un *Bezirksregierung* dirixido polo *Regierungspräsident*.

Non todos os *Bundesländer* (estados federais) dispoñen desta subdivisión; algúns, están directamente divididos en distritos. Actualmente, cinco estados están divididos en 22 *Regierungsbezirke*, cunha poboación que oscila dos 5 255 000 habitantes de Düsseldorf aos 1 065 000 de Gießen:

20px|Baden-Württemberg Baden-Württemberg: Friburgo, Karlsruhe, Stuttgart, Tubinga

20px|Baviera Baviera: Alta Baviera, Baixa Baviera, Alta Franconia, Franconia Central, Baixa Franconia, Alto Palatinado, Suabia

20px|Hessen Hesse: Darmstadt, Gießen, Kassel

20px|Renania do Norte-Westfalia Renania do Norte-Westfalia: Arnsberg, Colonia, Detmold, Düsseldorf, Münster

20px|Saxonia Saxonia: Chemnitz, Dresde, Leipzig

## Historia 
Os primeiros *Regierungsbezirke* foron creados polo Reino de Prusia, en 1815-16, o cal dividiu as súas provincias en 25 *Regierungsbezirke*. Os da Renania do Norte-Westfalia son a continuación directa dos creados en 1815. Outros estados do Imperio Alemán crearon entidades similares, chamadas *Kreishauptmannschaft* (en Saxonia) ou *Kreis* (en Baviera e en Wurtemberg) (non deben confundirse cos *Kreis* ou *Landkreis* de hoxe en día). Durante o Terceiro Reich, o goberno nazi unificou os nomes, pasando todos a chamarse *Regierungsbezirk*.

O 1 de xaneiro de 2000, Renania-Palatinado disolveu os seus tres *Regierungsbezirke* de Coblenza, Rheinhessen-Pfalz e Trier, as funcións e os traballadores dos tres *Regierungsbezirke* repartíronse en tres novas institucións con funcións en todo o estado.

O 1 de xaneiro de 2001, Saxonia-Anhalt disolveu os seus tres *Regierungsbezirke* de Dessau, Ache e Magdeburgo, as funcións pasaron a mans dun *Landesverwaltungsamt* que mantén oficinas no mesmo lugar que as antigas *Bezirksregierungen*.

O 1 de xaneiro de 2005, Baixa Saxonia tamén disolveu os seus catro *Regierungsbezirke* de Brunswick, Hanóver, Lüneburg e Weser-Ems.

En Renania do Norte-Westfalia hai plans de disolver tamén os seus 5 *Regierungsbezirke* e crear 3 entidades auto-gobernadas. Os antigos *Regierungsbezirke* ao estilo prusiano non teñen órganos auto-gobernados.
Prefectura de Fukui

A **prefectura de Fukui** (福井県, ふくいけん, *Fukui-ken*) é unha prefectura do Xapón, situada na rexión de Hokuriku, na rexión de Chūbu e na rexión de Kinki, na parte central da illa de Honshu. A súa capital é Fukui-shi. A prefectura cobre 4.189,54&nbsp;km² de superficie e habítana 811.030 persoas.

A prefectura de Fukui fai fronteira coas prefecturas de Kyoto, Shiga, Gifu e Ishikawa. Antes da Restauración Meiji coñecíase como as provincias de Wakasa (若狭国) e Echizen (越前国).
 
## Xeografía 
dereita|300px|miniatura|Mapa da prefectura de Fukui.
### Cidades 
* Awara-shi (あわら市, あわらし)
* Echizen-shi (越前市, えちぜんし)
* Fukui-shi (福井市, ふくいし: capital)
* Katsuiama-shi (勝山市, かつやまし)
* Obama-shi (小浜市, おばまし)
* Oono-shi (大野市, おおのし)
* Sabae-shi (鯖江市, さばえし)
* Sakai-shi (坂井市, さかいし)
* Tsuruga-shi (敦賀市, つるがし)

### Distritos 
* Imadate-gun (今立郡, いまだてぐん)
** Ikeda-chou (池田町, いけだちょう)
* Mikata-gun (三方郡, みかたぐん)
** Mighama-chou (美浜町, みはまちょう)
* Mikata-Kaminaka-gun (三方上中郡, みかたかみなかぐん)
** Wakasa-chou (若狭町, わかさちょう)
* Nanllou-gun (南条郡, なんじょうぐん)
** Minami-Echizen-chou (南越前町, みなみえちぜんちょう)
* Niuu-gun (丹生郡, にゅうぐん)
** Echizen-chou (越前町, えちぜんちょう)
* Ooi-gun (大飯郡, おおいぐん)
** Ooi-chou (おおい町, おおいちょう)
** Takaghama-chou (高浜町, たかはまちょう)
* Ioxida-gun (吉田郡, よしだぐん)
** Eigheilli-chou (永平寺町, えいへいじちょう)

## Historia 
Durante o período de Edo, Shogunato de Tokugawa, o territorio actual da prefectura de Fukui dividiuse en varios dominios.
Existía Fukui han, Maruoka han, Echizen-Katsuyama han, Maruoka han, Ōno han, Sabae han, Tsuruga han e Obama han.

## Universidades 
* Universidade de Fukui (福井大学) - Universidade estatal
* Universidade da prefectura de Fukui (福井県立大学)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da prefectura de Fukui  .
* Sitio web oficial da prefectura de Fukui .
Karlsruhe

**Karlsruhe** é unha cidade do sueste de Alemaña cunha poboación de 307.755 habitantes, no Bundesland de Baden-Württemberg, localizada preto da fronteira con Francia.

Fundada en 1715 coma o Pazo de Karlsruhe, arredor da cidade construíronse dous dos máis altos tribunais en Alemaña, o Tribunal Constitucional Federal (*Bundesverfassungsgericht*) cuxas decisións teñen forza de lei, e o Tribunal Federal de Xustiza (*Bundesgerichtshof*), o máis alto tribunal de apelacións en materia de dereito civil e dereito penal. Polo tanto é considerada o berce da xustiza en Alemaña.

## Historia 
A cidade foi fundada en 1715 polo Markgraf (marques) Carlos Guillerme de Baden-Durlach, converténdose en 1806 na residencia do Gran Ducado de Baden no marco da Confederación do Rin. En 1918, coa Revolución de Novembro a cidade convértese en capital do estado libre de Baden, perdendo o seu estatuto de cidade libre tralo final da segunda guerra mundial en 1945 Karlsruhe perde o seu estatuto de cidade libre.

En 1950 instálase en Karlsruhe a corte de casación da RFA e é incorporada ao novo estado de Baden-Württemberg en 1952. En 1977, o fiscal federal xeral Siegfried Buback é asasinado pola Fracción do Exército Vermello na cidade.

## Economía 
Esta cidade, coma o resto de Baden-Württemberg, posúe un dos máis altos niveis de riqueza económica na Unión Europea (UE).

## Lugares de interese 
miniatura|Pirámide de Karlsruhe
* Castelo de Karlsruhe.
* Castelo de Gottesaue.
* Castelo Turmberg.
* Pirámide de Karlsruhe.
* Igrexa da Cidade.
* Pazo do Príncipe Max.

### Museos 
* Zentrum für Kunst und Medientechnologie (ZKM)
* Staatliche Kunsthalle Karlsruhe.
* Badisches Landesmuseum im Schloss Karlsruhe.
* Staatliches Museum für Naturkunde.
* Majolika-Manufaktur.

## Educación 
A cidade conta con varios centros de educación superior: Universidade de Karlsruhe (TH), Hochschule für Musik Karlsruhe, HS Karlsruhe, PH Karlsruhe, Hochschule für Gesltaltung Karlsruhe (HfG) e Akademie der Künste Karlsruhe (AKKA). Destaca tamén o Federal Research Institute of Nutrition and Food Max Rubner.

## Xeografía 
### Barrios 

# Innenstadt-Ost
# Innenstadt-West
# Südstadt
# Südweststadt
# Weststadt
# Nordweststadt
# Oststadt
# Mühlburg
# Daxlanden
# Knielingen
# Grünwinkel
# Oberreut
# Beiertheim-Bulach
# Weiherfeld-Dammerstock
# Rüppurr
# Waldstadt
# Rintheim
# Hagsfeld
# Durlach
# Grötzingen
# Stupferich
# Hohenwettersbach
# Wolfartsweier
# Grünwettersbach
# Palmbach
# Neureut
# Nordstadt

## Galería de imaxes 

Karlsruhe-Schloss-29-Skulptur-2018-gje.jpg|Castelo de Karlsruhe
Karlsruhe-Schloss Gottesaue-16-2021-gje.jpg|Castelo de Gottesaue
Karlsruhe-Evangelische Stadtkirche-10-2022-gje.jpg|Igrexa da Cidade
Karlsruhe-Evangelische Stadtkirche-42-Steinmeyer-Orgel-2022-gje.jpg|Igrexa da Cidade
Karlsruhe-Kunsthalle-08-2022-gje.jpg|Staatliche Kunsthalle
Karlsruhe-Marktplatz-08-Weinbrenner-Haus-2022-gje.jpg
Karlsruhe-Marienbrunnen-Emil Wachter-06-2022-gje.jpg
Karlsruhe-Hauptbahnhof-12-2011-gje.jpg
Karlsruhe-Durlacher Allee-22-Nr 19-21-2021-gje.jpg
Karlsruhe-Alter Schlachthof-10-Bank-Gasthaus-2021-gje.jpg

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Casa da Moeda de Karlsruhe
Ulm

**Ulm** é unha cidade alemá do estado federado de Baden-Württemberg, situada entre Stuttgart no oeste e Augsburg e Múnic no leste, ás beiras do Danubio. O río separa Ulm de Neu-Ulm, a nova parte da cidade, que xa se atopa no estado federado de Baviera. Ulm é coñecido pola súa Catedral, santuario protestante de arquitectura gótica, coa torre de igrexa máis alta do mundo (161,53 m), pola súa cidade universitaria, na que se integrou a Escola de Ulm, sucesora da Bauhaus, e por ser a cidade natal de Albert Einstein.

## Xeografía 
Ulm está na desembocadura dos ríos Blau e Iller no Danubio. A maior parte da cidade está na beira esquerda do río, estando no outro costado a súa cidade xemelga, Neu-Ulm (nova Ulm), que cos seus 50.000 habitantes está situada no *land* de Baviera.

A cidade está dividida en 18 distritos: Ulm-Mitte, Böfingen, Donaustetten, Donautal, Eggingen, Einsingen, Ermingen, Eselsberg, Gögglingen, Grimmelfingen, Jungingen, Lehr, Mähringen, Oststadt, Söflingen (con Harthausen), Unterweiler, Weststadt e Wiblingen.

## Historia 
miniatura|esquerda|180px|A Catedral vista dende o Danubio
Ulm é mencionada por primeira vez en 854, sendo declarada cidade por Frederico I Barbarroxa en 1164. Floreceu durante o século XVI, debido maiormente á exportación téxtil. Estes séculos representan o cénit da arte en Ulm, especialmente para pintores e escultores.

En 1803, deixou de ser unha "Cidade Libre Imperial" e foi absorbida por Baviera. Durante a batalla de Ulm de 1805, no marco das Guerras Napoleónicas, o exército francés fixo unha emboscada á invasión da armada austríaca en mans do Xeneral Mack en Ulm forzando a súa retirada. En 1810, foi incorporada no Reino de Württemberg, pertencente á Confederación do Rin.

En 1938, de novo pasou a ser unha "cidade libre" ou Stadtkreis, o que significa que non pertence a ningún dos distritos rurais da contorna, formando un de tipo urbano.

## Economía 
miniatura|esquerda|150px|Torre medieval
miniatura|Torre da Catedral
A proximidade de Stuttgart fai que boa parte da actividade industrial da cidade estea ligada á produción automotriz. *EvoBus*, a división de autobuses e autocares de Daimler, ten a súa planta de produción principal de vehículos da marca SETRA nesta cidade, así como unha planta de montaxe de camións de IVECO.

En xeral, o estado federado de Baden-Württemberg é unha das rexións economicamente máis prósperas de Alemaña e, naturalmente, da Unión Europea (UE).

## Puntos de interese 
* Sen dúbida a súa principal referencia é a Catedral de Ulm, coa torre de igrexa máis alta do mundo (161,53 m).
* O barrio dos pescadores coa Schliefes Haus do século XVI (actualmente un hotel) e o Alte Münz (un edificio medieval ampliado con estilo renacentista).
* Os restos da cidade que sobreviviron aos bombardeos.
* A Casa do Concello, construída no ano 1370.
*Os edificios da Hochschule für Gestaltung, a Escola de Ulm, hoxe empregados pola Universidade.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Ulm 
* Mapa
Onomichi

**Onomichi** (尾道市, おのみちし, *Onomichi-shi*) é un concello da prefectura de Hiroshima no Xapón. Está situado na parte sueste da prefectura e no centro da rexión de Chūgoku, na parte oeste da illa de Honshū. Ten 284,85&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 146.838 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 515 h/km².

O concello de Onomichi limita cos concellos de Mihara, Sera, Fuchū e Fukuyama.

Onomichi coñécese ben como a cidade da literatura entre a xente maior e como a cidade das películas entre a xente xove.
 
## Xeografía 
### Illas 
A cidade ten 17 illas. As principais son seguintes:
* Illa de Ikuchi-jima (生口島, いくちじま)
* Illa de Inno-shima (因島, いんのしま)
* Illa de Iwashi-jima (岩子島, いわしじま)
* Illa de Mukai-shima (向島, むかいしま)
* Illa de Momo-shima (百島, ももしま)

## Economía 
## Turismo e lugares de interese 
* Templo Senkō-ji (千光寺).
* Kōsan-ji, un templo (耕三寺) na illa de Ikuchi-jima.

## Cidades irmandadas 
*  Honfleur, Departamento de Calvados, Baixa Normandía, Francia.
*  Chongqing, China.

## Personaxes de sona 
* Kaiji Kwaguchi (かわぐち かいじ, 1948 - ) - Mangaka.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Onomichi .
Friburgo

O topónimo alemán **Friburgo** pode referirse a:

***Friburgo**, cidade alemá, do estado de Baden-Württemberg;
***Friburgo**, cidade do oeste de Suíza;
***Cantón de Friburgo**, cantón de Suíza, con capital na cidade devandita.
Sociedade Internacional de Enerxía Solar

A **Sociedade Internacional de Enerxía Solar** (**ISES**, do inglés ***International Solar Energy Society***) foi fundada en 1954. A súa sede se atopa na cidade de Friburgo.

Na actualidade ten aproximadamente 5.000 membros en máis de 100 países. É a organización máis grande do mundo que promove o uso e implemento de enerxías renovables.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Enerxía solar

### Ligazóns externas 
* Portal da ISES
José María Estrada

**José María Estrada** (1802-1856) político, foi Presidente de Nicaragua entre 10 de abril e 22 de outubro de 1855.
Cinema negro

O **cinema negro** ou **film noir** é un xénero cinematográfico que se desenvolveu nos Estados Unidos durante a década de 1940 e 1950. Adoita ser considerado como o primeiro filme deste tipo *The Maltese Falcon*, de John Huston, con Humphrey Bogart e Mary Astor, estreado en 1941.

## Características 
O termo de *film noir* foi acuñado por vez primeira polo italiano Nino Frank e é usado pola crítica cinematográfica para describir un xénero de definición bastante imprecisa, cuxa diferenciación doutros xéneros como o cinema de gángsters ou o cinema social é só parcial. Decote, os filmes caracterizados como de cinema negro xiran arredor de feitos delituosos e criminais cun forte contido expresivo e unha característica estilización visual. A súa construción formal está preto do expresionismo. Emprégase unha linguaxe elíptica e metafórica onde se describe a escena caracterizada por unha iluminación tenebrosa en clarescuro, escenas nocturnas con humidade no ambiente, xógase co uso de sombras para exaltar a psicoloxía dos personaxes. Algúns destes efectos eran especialmente impactantes en branco e negro. Asemade, a personalidade dos personaxes e as súas motivacións son difíciles de estabelecer (caso paradigmático son os detectives privados, frecuentes protagonistas do xénero, tales como Sam Spade ou Philip Marlowe). As fronteiras entre bos e malos esvaécense e o heroe acostuma a ser un antiheroe atenazado por un pasado escuro.

O cinema negro presenta unha sociedade violenta, cínica e corrupta que ameaza non só o heroe/protagonista do filme senón tamén outros personaxes, dentro dun ambiente de pesimismo fatalista. Os finais adoitan ser agridoces ou mesmo de fracaso. Outro punto característico do cinema negro é a presenza da *femme fatal*, a muller fatal, quen, aparentemente inofensiva, pode conducir as súas vítimas ao perigo ou á morte. As novelas de Dashiell Hammett e Raymond Chandler, cos seus detectives Spade e Marlowe son frecuentes fontes dos guións do xénero.
Muller fatal

[miniatura|dereita|[Mata Hari, bailarina exótica e espía convicta exemplo de muller fatal da primeira guerra mundial.]]
Unha **muller fatal** ou ***femme fatale*** é un arquetipo, normalmente unha dona que usa o poder da sexualidade para atrapar o desventurado heroe. A denominación é unha tradución directa dende a lingua francesa. A personaxe adoita ser representada ou caracterizada como sexualmente insaciábel; aínda que polo xeral é malvada, tamén hai mulleres fatais que nalgunhas historias fan de antiheroínas e mesmo de heroínas. Na actualidade o arquetipo é visto coma un personaxe que constantemente cruza a liña entre a bondade e a maldade, actuando sen escrúpulos sexa cal for a súa lealdade.
Arquetipo

Un **arquetipo** é un modelo ou exemplo de ideas ou coñecemento do cal se derivan outros tantos para modelar os pensamentos e actitudes propias de cada individuo, de cada conxunto, de cada sociedade, mesmo de cada sistema.

Un sistema de palabras, de ideas, de ideais ou pensamentos, segue unha conduta regular, envolveito no seu propio paradigma; mesmo se usan arquetipos para modelar o seu propio camiño, para abrirse campo nun medio de ideas abstractas e pouco comprensíbeis ou mesmo inintelixíbeis, soamente guiados polos seus propios pensamentos e crenzas.

Trátase dun termo xa empregado por filósofos neoplatónicos, como Plotino, para designar as ideas como modelos de todas as cousas existentes, segundo a concepción do propio Platón. Nas filosofias teístas o termo indica as ideas presentes na mente de Deus. Pola confluencia entre neoplatonismo e cristianismo, o termo arquetipo chegou até a filosofía cristiá.
Prefectura de Toyama

A **prefectura de Toyama** (富山県, とやまけん, *Toyama-ken*) é unha prefectura do Xapón, situada na rexión de Hokuriku e na rexión de Chūbu, na zona centro da illa de Honshu. A súa capital é Toyama-shi.

A prefectura de Toyama cobre 4.247,55&nbsp;km² de superficie e habítana 1.098.850 persoas. Fai fronteira coas prefecturas de Ishikawa, Gifu, Nagano e Niigata. Antes da Restauración Meiji coñecíase como a provincia de Etchū (越中国), e formaba parte do dominio do Clan Maeda.
 
## Xeografía 
dereita|250px|miniatura|Mapa da prefectura de Toyama.
### Cidades 
* Ghimi-shi (氷見市, ひみし)
* Imizu-shi (射水市, いみずし)
* Kurobe-shi (黒部市, くろべし)
* Namerikawa-shi (滑川市, なめりかわし)
* Nanto-shi (南砺市, なんとし)
* Oiabe-shi (小矢部市, おやべし)
* Takaoka-shi (高岡市, たかおかし)
* Tonami-shi (砺波市, となみし)
* Toyama-shi (富山市, とやまし: capital)
* Uozu-shi (魚津市, うおづし)

### Distritos 
* Naka-niikawa-gun (中新川郡, なかにいかわぐん)
** Funaghaxi-mura (舟橋村, ふなはしむら)
** Kamiichi-machi (上市町, かみいちまち)
** Tateiama-machi (立山町, たてやままち)
* Ximoniikawa-gun (下新川郡, しもにいかわぐん)
** Asahi-machi (朝日町, あさひまち)
** Ñuuzen-machi (入善町, にゅうぜんまち)

## Transporte 
* Aeroporto de Toyama
* Ferroviarios
** West Japan Railway Company (西日本旅客鉄道, JR西日本)
*** Liña principal de Hokuriku (北陸本線)
*** Liña principal de Takayama (高山本線) 
*** Liña de Himi (氷見線)
*** Liña de Jōhana (城端線)

## Universidades 
* Universidade de Toyama (富山大学)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da prefectura de Toyama .
* Sitio web oficial da prefectura de Toyama .
Antiheroe

[miniatura|[Don Quixote, un arquetipo clásico de antiheroe.]]
Na literatura e o cinema un **antiheroe** fai referencia a un personaxe de ficción que ten algunhas características que son antiéticas comparadas coas do heroe tradicional. Un antiheroe nos libros e filmes actuais xeralmente realizará actos que son xulgados "heroicos", pero farao co emprego de métodos ou intencións que non o son tanto. A pesar de ser un personaxe con trazos negativos, con todo, cabe destacar que o antiheroe é diferente dun vilán, un vilán é un personaxe esencialmente malvado que ten obxectivos egoístas ou inmorais e é o inimigo do heroe (e, por extensión, o antiheroe) dunha historia. Para que vos fagades unha idea, se adoitamos asociar o branco co heroe e o negro co vilán, pódese dicir que un antiheroe está máis nunha "zona gris", é dicir, un antiheroe tampouco é absolutamente bo nin absolutamente malo, senón un personaxe moralmente ambiguo. A pesar das súas debilidades e defectos, o lector ten máis probabilidades de simpatizar co antiheroe e recoñecerse nel.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Heroe tráxico
*Heroe byrónico
*Heroe
*Vilán
*Superheroe
Barreiros, Amares

**Barreiros** é unha freguesía portuguesa do concello de Amares, con 3,04&nbsp;km² de área e 702 habitantes (2001). Densidade: 230,9 hab/km².
Riksdag

miniatura|Interior do parlamento.
[miniatura|Exterior do edificio do parlamento no illote de [Helgeandsholmen, no centro de Estocolmo.]]
O **Riksdag** (oficialmente en sueco: *Sveriges riksdag*) é a asemblea lexislativa de Suecia. É unicameral e está integrada por 349 membros (chamados en sueco *riksdagsledamöter*), electos para servir por un período de catro anos.

O nome Riksdag deriva da expresión sueca *riksens ständer* ou "rikets ständer" ("os estados do reino"), a cal facía mención á reunión dos representantes dos estamentos en que estaba dividida a sociedade sueca (nobreza, clero e plebe). Coa introdución, en 1866, da bicameralidade, o termo cambiou oficialmente ao actual Riksdag. En 1970, o Riksdag volveu ser unicameral, pero conservou a súa denominación.

A expresión Riksdag está emparentada coa palabra alemá *Reichstag* (utilizada para diversos parlamentos nacionais alemáns ata 1945); a danesa *rigsdag* (utilizada para o parlamento de Dinamarca, entre 1849 e 1953) e a estoniana *riigikogu* (utilizada para o parlamento de Estonia entre 1920 e 1940, e novamente a partir de 1991).

O Riksdag atópase no illote de Helgeandsholmen, no centro de Estocolmo (de feito, é o único edificio nesa illa).
Fukushima

**Fukushima** (福島市, ふくしまし, *Fukushima-shi*) é un concello e cidade da prefectura de Fukushima no Xapón, e a capital da súa prefectura. Está situado na rexión de Tōhoku e no centro-norte da prefectura, ó leste da illa de Honshū. Ten 767,74&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 294.324 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 383 h/km².

O concello de Fukushima limita cos concellos de Inawashiro, Nihonmatsu, Kawamata, Date, Kōri (que son da prefectura de Fukushima); de Yonezawa, Takahata (que son da prefectura de Yamagata); de Shichikashuku e Shiroishi (que son da prefectura de Miyagi).

## Universidades 
* Universidade de Fukushima (福島大学, ふくしまだいがく).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Accidentes nucleares de Fukushima I.
* Lista de concellos do Xapón.

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Fukushima .
* Sitio web oficial da cidade de Fukushima .
Hirosaki

**Hirosaki** (弘前市, ひろさきし; *Hirosaki-shi*) é un concello da prefectura de Aomori no Xapón. Está situado ó norte da rexión de Tōhoku e ao suroeste da prefectura, no norte da illa de Honshū. Ten 524,12&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 183.931 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 351 h/km².

O concello de Hirosaki limita cos concellos de Nishimeya, Ajigasawa, Tsugaru, Tsuruta, Itayanagi, Fujisaki, Inakadate, Hirakawa, Ōwani (que son da prefectura de Aomori); e Ōdate (este último é da prefectura de Akita).

Era capital do dominio Hirosaki (弘前藩) do clan Tsugaru (津軽氏) na época do shogunato de Tokugawa. Actualmente é a cidade central da parte oeste da prefectura de Aomori (rexión de Tsugaru).

## Turismo 
* Castelo de Hirosaki

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Hirosaki .
Números

***Números*** é o cuarto libro da Biblia e da Tora, contén narracións sobre o tempo de peregrinación do pobo de Israel polo deserto. O seu nome vén das numeracións das tribos de Israel coas que se inicia.

## Contido 
[miniatura|"A Punición de Corá" ([Sandro Botticelli)|esquerda]]
[miniatura|Moisés tira auga da rocha (de [Nicolas Poussin).|esquerda]]
A narrativa abrangue un período de 38 anos, entre 1512 a 1473 a.C. (Números 1:1; Deuteronomio 1:3, 4) Estas descricións inclúen os acampamentos das tribos (1:52, 53), a orde de marcha (2:9, 16, 17, 24, 31) e os sinais de trompeta para a asemblea e o acampamento (10:2-6). A lei sobre a corentena. (5:2-4) Diversas ordes son dadas: o uso de trompetas (10:9), a separación das cidades para os levitas (35:2-8), a acción contra a idolatría e os cananeos (33:50-56), a escolla das cidades de refuxio, instrucións sobre como lidar con homicidas accidentais (35:9-33), e leis sobre herdanzas e o casamento. (27:8-11; 36:5-9).

O agrupamento dos elementos do libro foi elaborado en torno dos principais textos, tarefa esta extremamente difícil. Por iso historicamente tense buscado estabelecer unha división mais simple, como por exemplo, segundo a rexión onde sucederon os acontecementos.

Así, pódese dividir Números en tres partes principais:
# No Sinaí: 1:1-10:10
# No deserto de Cades-Barnea: 10:11-22:1
# Nas planicies de Moabe: 22:2-36:13

## Autor 
(ver Pentateuco)

## Véxase tamén: 
* Libro dos Números en galego
* Libro dos Números en latín
* Libro dos Números en hebreo