The Last Poets

**The Last Poets** é un grupo norteamericano de músicos e poetas nacido a finais da década de 1960 en Nova York (EUA) moi vencellados ao movemento nacionalista negro. O seu nome foi tomado dun poema de Keorapetse Kgositsile, poeta revolucionario surafricano que acreditaba estar na última era da poesía antes de que as armas tomasen o poder.

O grupo é habitualmente considerado como un dos máis importantes precedentes ou influencias no nacemento do hip hop, pola súa combinación de *spoken word* e ritmos básicos de percusión. Como sostén o crítico Jason Ankeny: *Cos seus "raps" cargados de contido político, os seus tensos ritmos e dedicación ao despertar da conciencia afro-americana, os Last Poets, case sen axuda, colocaron os alicerces para o nacemento do hip hop* (*With their politically charged raps, taut rhythms, and dedication to raising African-American consciousness, the Last Poets almost single-handedly laid the groundwork for the emergence of hip-hop*).

## Historia 
A historia do grupo comeza a finais da década de 1960. Foi no cárcere onde Jalal Mansur Nuriddin, quen escollera ir a prisión antes que ir á guerra do Vietnam, se converteu ao islam e entrou en contacto con Umar Bin Hassam e Abiodun Oyewole, xuntos comezaron a practicar o *spiel* (unha forma arcáica de *rap*). Este trío, xunto co percusionista Nilaja, adoita ser considerado como o núcleo central que compuxo a banda (tal e como aparecen no primeiro álbum gravado da banda, o epónimo *The Last Poets* de 1970).

Ao saíren do cárcere uníronse ao obradoiro de poesía East Wind e comezan a representar a súa mestura de *spiel* e acompañamento musical nas rúas do barrio neoiorquino de Harlem. A data oficial de formación dos Last Poets foi finalmente o 19 de maio de 1968 (coincidindo co día de nacemento de Malcolm X) no Parque Marcus Garvey). Os membros orixinais que fundaron oficialmente a banda en 1968 foron Felipe Luciano, Gylan Kain e David Nelson, estes tres poetas reivindicáronse máis tarde como os membros orixinais gravando separadamente como The Original Last Poets. O seu principal éxito veu principalmente ao realizar a banda sonora do filme *Right On!* de 1971, aínda como The Last Poets. Ao pouco estes tres membros orixinais foron abandonando o grupo e sendo substituídos polo trío que gravou finalmente o seu primeiro álbum.

Tendo acadado grande éxito co seu álbum de debut chegando ao top-ten das listas, os Poets gravan o seu segundo álbum *This Is Madness* sen Abiodun Oyewole, naquel momento en prisión, cuns textos aínda máis comprometidos politicamente e que tivo como consecuencia que foran incluídos no programa de contraintelixencia creado polo daquela presidente dos Estados Unidos, Richard Nixon. Hassan deixou a banda logo deste álbum, sendo substituído por Sulaiman El-Hadi. O seu seguinte álbum *Chastisement* (1972), mestura un acompañamento musical asentado no jazz e no funk coa súa poesía, nun estilo que se veu en chamar *jazzoetry*.

Os finais da década de 1970 significaron unha caída na súa popularidade da que só se comezaron a recuperar durante a década de 1980 coa reivindicación que a escena do hip hop comezou a facer deles e que se estendeu xa nos anos 90. Grazas a esta reivindicación os seus vellos discos revalorizáronse e publicaron novas gravacións (ver apartado de discografía máis adiante). Entre as colaboracións con outros artistas destes anos destaca a súa contribución ao segundo álbum da banda británica de post punk The Pop Group, *For How Much Longer Do We Tolerate Mass Murder?* de 1980.

Máis recentemente colaboraron co rapeiro Common no single producido por Kanye West, *The Corner* (incluído no álbum *Be* de 2005), así como na canción *The Final Call* incluída no disco de Black Market Militia (do colectivo Wu-Tang-Clan) e en dous temas do álbum *Untitled* de Nas.

Jalal Mansur Nuriddin tamén apareceu colaborando co poeta británico Mark T. Watson (tamén coñecido como Malik Al Nasir) no seu primeiro poemario *Ordinary Guy* (2004). O prefacio a este libro, escrito en verso por Nuriddin, foi gravado e apareceu no álbum dedicado á nova xeración de poetas e rapeiros da Costa Leste dos Estados Unidos *Rhythms of the Diaspora Vol. 2* (2008).

## Discografía 
* *The Last Poets* (1970) (Abiodun Oyewole, Alafia Pudim (Jalal Mansur Nuriddin) e Umar Bin Hassan)
* *This Is Madness* (1971) (Alafia Pudim (Jalal Mansur Nuriddin) e Umar Bin Hassan)
* *Chastisement* (1973) (Jalal Mansur Nuriddin e Sulaiman El-Hadi)
* *The Hustlers Convention* (1973) (Lightnin Rod (Jalal Mansur Nuriddin))
* *At Last* (1974) (Jalaluddin Mansur Nuriddin, Sulaiman El-Hadi e Umar Bin Hassan)
* *Delights of the Garden* (1976) (Jalaluddin Mansur Nuriddin e Sulaiman El-Hadi)
* *Oh, My People* (1984) (Sulaiman El-Hadi e Jalaluddin Mansur Nuriddin)
* *Freedom Express* (1988) (Sulaiman El-Hadi e Jalaluddin Mansur Nuriddin)
* *Scatterap / Home* (1994) (Sulaiman El-Hadi e Jalaluddin Mansur Nuriddin)
* *Holy Terror* (1995) (Abiodun Oyewole e Umar Bin Hassan)
* *Science Friction* (2004) (Jalaluddin Mansur Nuriddin (Jalal))

### Outras aparicións 
* *Hip-Hop Docktrine - The Official Boondocks Mixtape* (2006)
* *Rhythms of the Diaspora Vol. 2* (2008) (Jalaluddin Mansur Nuriddin (Jalal), Malik Al Nasir, Shaza, Ras Tesfa)
* *The Corner* - Common, "Be" (2005)
* *Project Roach* - Nas, "Untitled" (2008)

## Libros 
* Vibes From The Scribes - Pluto Press, 1985
* Prefacio a "Ordinary Guy" de Mark T. Watson (Malik Al Nasir) - Fore-Word Press, 2004

## Filmografía 
* *Right On!: Poetry on Film* (Original Last Poets). Dirixida por Herbert Danska.
* Participación na banda sonora de *Performance* dirixida por Donald Cammell e Nicholas Roeg (1970)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* The Watts Prophets
* Gil Scott-Heron
* Hip hop
* Griot

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial de The Last Poets
* Roots'n'Rap: The Last Poets 
* Páxina oficial de Jalal Mansur Nuriddin
* Páxina oficial de Umar Bin Hassan
* Álbum tributo aos Last Poets en Jambetta Music
* Entrevista a Abiodun Oyewole por Jason Gross e John Grady, en furious.com (Febeiro de 1997)