open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Teun A. van Dijk

**Teun Adrianus van Dijk**, nado en Naaldwijk o 7 de maio de 1943, é un teórico literario neerlandés, pioneiro nos campos da lingüística de textos, da análise do discurso e da análise da crítica do discurso.

## Traxectoria 
Xunto con Walter Kintsch contribuíu ao desenvolvemento da psicoloxía no procesamento de textos. Dende a década de 1980 o seu traballo na CDA centrouse especialmente no estudo da reprodución discursiva do racismo polas "elites simbólicas" (políticos, xornalistas, eruditos, escritores), o estudo das noticias da prensa e sobre as teorías da ideoloxía e do contexto.

Fundou varios xornais internacionais: *Poetics*, *Text* (chamado na actualidade *Text & Talk*), *Discourse & Society*, *Discourse Studies*, *Discourse & Communication* e o xornal on-line *Discurso & Sociedad* (http://www.dissoc.org ), dos cales edita os últimos catro.

Teun A. van Dijk era catedrático de estudos do discurso na Universidade de Ámsterdam dende 1968 ata 2004; dende 1999 ensina na Universidade Pompeu Fabra de Barcelona. É, tamén, un conferencista que ten viaxado a moitos lugares para expoñer as súas teorías, especialmente en Latinoamérica.

## Obra 
* *Some aspects of text grammars. A Study in theoretical poetics and linguistics*. The Hague: Mouton, 1972.
* *Text and context. Explorations in the semantics and pragmatics of discourse*. Londres: Longman, 1977.
* *Macrostructures. An interdisciplinary study of global structures in discourse, interaction, and cognition*. Hillsdale, NJ: Erlbaum.
* *Studies in the pragmatics of discourse*. The Hague/Berlin: Mouton, 1981.
* *Prejudice in discourse*. Ámsterdam: Benjamins, 1984.
* *Communicating Racism. Ethnic Prejudice in Thought and Talk*. Newbury Park, CA: Sage, 1987.
* *News as Discourse*. Hillsdale, NJ: Erlbaum, 1988.
* *News Analysis. Case studies of international and national news in the press*. Hillsdale, NJ: Erlbaum, 1988.
* *Racism and the Press*. Londres: Routledge, 1991.
* *Elite discourse and racism*. Newbury Park, CA: SAGE, 1993.
* *Ideology*. Londres: Sage, 1998.
* *Discourse and racism in Spain and Latin America*. Ámsterdam: Benjamins, 2005.
* *Context. A multidisciplinary theory.* En preparación.
* *Strategies of Discourse Comprehension*. Nova York: Academic Press, 1983; canda a Walter Kintsch.
* *Discourse and Discrimination*. Detroit, MI: Wayne State University Press, 1988; canda a Geneva Smitherman-Donaldson.
* *Racism at the Top. Parliamentary Discourses on Ethnic Issues in Six European Countries*. Klagenfurt: Drava Verlag, 2000; canda a Ruth Wodak.
* *Communicating Ideologies. Multidisciplinary Perspectives on Language, Discourse and Social Practice*. Frankfurt/Main: Peter Lang, 2004; canda a Martin Pütz e Joanne Neff-van Aertselaer.

### Libros editados 
* *Pragmatics of language and literature*. Ámsterdam: North Holland, 1976.
* *Handbook of Discourse Analysis*. 4 vols. Londres: Academic Press, 1985.
* *Discourse and communication*. Berlín/Nova York: de Gruyter, 1985.
* *Discourse Studies. A multidisciplinary introduction*. 2 vols. Londres: Sage, 1997.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Discursos
Pablo González Mariñas

**Pablo González Mariñas**, nado na Coruña o 26 de xuño de 1944, é un político galego, administrador civil superior do Estado e profesor titular de Dereito administrativo.

## Traxectoria 
Membro do Partido Gallego Independiente de José Luis Meilán Gil. Elixido parlamentario pola UCD no Parlamento de Galicia (1981), tras a desfeita da UCD nas eleccións de 1982 foi un dos fundadores de Coalición Galega pola cal foi o seu candidato á presidencia da Xunta de Galicia e elixido deputado en 1985, encabezou a escisión do sector máis nacionalista que deu orixe ao Partido Nacionalista Galego. Foi conselleiro da Presidencia e Administración Pública no goberno de Fernando González Laxe. Foi deputado no Parlamento de Galicia polo BNG (2005-2009) e despois afiliouse a Compromiso por Galicia.

## Obra 
* *Aquellos veranos de tedio* (2022). Medulia. 810 páxs. ISBN  978-84-19438-12-6.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

*
Airbus Beluga

*Para outros termos con igual nome véxase: Beluga e Caviar Beluga.*

O **Airbus A300-600ST** (**Super Transporter**), tamén coñecido como **Airbus Beluga** ou simplemente como **Beluga**, é un avión de carga, especializado en cargas voluminosas, deseñado por Airbus a partir do A300, con grandes modificacións para poder levar cargas de gran tamaño. Oficialmente nos seus inicios foi chamado *Super Transporter*, pero o nome *Beluga* fíxose popular e foi oficialmente adoptado.

## Historia 
Debido á súa historia e estrutura, Airbus ten diferentes centros de produción repartidos por toda Europa, cada un dos cales produce unha parte do avión, que ten que ser trasladada para ser unida ás demais partes na planta final de ensamblaxe. Aínda que a carga de traballo de cada centro varía segundo o modelo, polo xeral distribúense do seguinte xeito: as ás fabrícanse en Reino Unido, o estabilizador horizontal e as portas en España, a fuselaxe en Alemaña e a sección central e a parte dianteira en Francia, as cales son unidas en Tolosa, Hamburgo, Filton ou Sevilla segundo o modelo e versión.

Nun principio os compoñentes levábanse por terra ou por barco, pero o incremento da produción fixo necesario transportalos por aire. Para iso Airbus mercou en 1972 catro Super Guppy (conversións do Boeing 377), que pertenceran ao programa espacial Apolo da NASA. Pero os Super Guppy non deron o resultado que se agardaba, e debido á súa antigüidade tiñan un alto custo de mantemento, ademais a súa capacidade non era suficiente para satisfacer a velocidade de produción das factorías de Airbus. Para arranxar estes problemas creouse o Beluga.

En 1991 Aérospatiale e DASA, dous dos principais participantes en Airbus, comezaron a desenvolver o substituto dos Super Guppy. O punto de partida foi o modelo de fuselaxe ancho Airbus A300: as ás, motores, tren de aterraxe, e a parte baixa da fuselaxe son os mesmos que os do A300, mentres que a parte superior da fuselaxe é unha enorme estrutura en forma de ferradura de 7,7 metros de diámetro. Para facilitar o acceso á zona de carga dende a parte frontal sen ter que desconectar os sistemas eléctricos, hidráulicos e de control de voo, a cabina do A300 foi movida cara a abaixo, e a estrutura de cola foi ampliada e reforzada para manter a estabilidade direccional.

A súa construción comezou en setembro de 1992, e o seu primeiro voo foi en setembro de 1994. Despois de 335 horas de voos de proba conseguiu a certificación en outubro de 1995, e o A300-600ST "Beluga" entrou en servizo. Construíronse catro exemplares máis, un por anos, e na actualidade os cinco aínda operan regularmente. A súa tarefa principal é a de transportas compoñentes de Airbus para a súa ensamblaxe final en Tolosa ou Hamburgo, pero tamén están dispoñibles para o alugueiro, sendo usados para transportar gran variedade de cargas especiais, como compoñentes da estación espacial, grandes e delicadas pezas de arte, maquinaria industrial ou helicópteros enteiros.

## Notas
Boeing B-29 Superfortress

O **Boeing B-29 Superfortress** foi un bombardeiro pesado cuadrimotor estadounidense, usado na segunda guerra mundial e na Guerra de Corea. Nomeado en alusión ao seu predecesor, o B-17 Flying Fortress, o Superfortress foi deseñado como un bombardeiro estratéxico a gran altitude, pero tamén destacou nos bombardeos incendiarios nocturnos a baixa altitude, e no lanzamento de minas navais para bloquear Xapón.

Foi a principal arma de ataque utilizada contra o Xapón e continuou en servizo en varios roles durante os anos 50. A RAF británica tamén usou o B-29 e bautizouno co nome de **Washington**, e a Unión Soviética fabricou unha copia sen licenza coñecido como Tupolev Tu-4. 

O B-29 foi o proxenitor dunha serie de bombardeiros, avións de recoñecemento, de adestramento e de abastecemento en voo construídos por Boeing, entre os que estaba o B-50 Superfortress, unha variante do B-29. Os posteriores modelos da compañía, impulsados por reactores (o B-47 Stratojet e o B-52 Stratofortress) continuaron a liñaxe.

O B-29 foi un dos avións máis grandes en servizo na segunda guerra mundial e era un bombardeiro moi avanzado nesa época, que incluía características como unha cabina presurizada, un sistema electrónico de control de fogo, e torretas de metralladoras manexadas por control remoto. Aínda que foi deseñado como bombardeiro diúrno de grande altitude, na práctica realmente realizou máis misións nocturnas a baixa cota con bombas incendiarias. Foi o principal avión na campaña de bombardeos estadounidense contra o Xapón nos últimos meses da guerra, e levaron as bombas atómicas que destruíron as cidades xaponesas de Hiroshima e Nagasaki. A diferenza doutros bombardeiros da guerra, o B-29 continuou en servizo moito tempo despois do seu final, e incluso un feixe deles foron empregados como transmisores voantes de televisión para a compañía Stratovision. O modelo foi finalmente retirado a principios dos anos 60, despois de ser construídos 3 970 exemplares.

## Véxase tamén
SkyTeam

**SkyTeam Alliance** é unha alianza de liñas aéreas. Foi a terceira unión de aeroliñas fundada no mundo e compite coas alianzas Oneworld e Star Alliance. Fundárona no ano 2000 por Aeroméxico, Air France, Delta Air Lines e Korean Air e na actualidade é a segunda alianza máis grande das tres existentes, por detrás de Star Alliance e por diante de Oneworld.

## Historia 
## Membros 
### Membros actuais e afiliados 
### Antigos membros e afiliados 
#### Aeroliñas ex-membros e as súas afiliadas 
#### Antigos membros afiliados de membros actuais 
#### Antigos membros asociados 
## Ligazóns externas 
Páxina da SkyTeam Alliance (en varios idiomas)
British Airways

[miniatura|[Concorde de British Airways no aeroporto de Heathrow.]]
**British Airways** é a aeroliña máis grande do Reino Unido e de Europa. É, polo tanto, unha das maiores do mundo, co maior número de voos entre Europa e Norteamérica. Formouse no ano 1974 como resultado da fusión entre a aeroliña estatal British Overseas Airways Corporation (BOAC) e a British European Airways (BEA). Ten a súa sede en Waterside, preto do seu principal centro de operacións no aeroporto de Heathrow.

Despois de case trinta anos como compañçia estatal, foi vendida en febreiro de 1987 como parte dun plan de privatización do goberno conservador. A aeroliña expandiuse ao pouco tempo coa adquisición de British Caledonian en 1987 e Dan-Air en 1992.

O 12 de novembro do 2009 British Airways confirmou que acadara un acordo preliminar para fusionarse con Iberia. A fusión entre as dúas compañía crearía a terceira maior aeroliña do mundo en termos de ingresos anuais, sendo tamén o segundo maior grupo de Europa. A fusión confirmouse o 8 de abril do 2010, e o 14 de xullo a Comisión Europea aprobou a unión segundo a lei de competencia, permitindo tamén que American Airlines co-operase coa nova entidade en rutas transatlánticas cara aos Estados Unidos. A fusión entre British Airways e Iberia completouse o 21 de xaneiro do 2011, creando formalmente o International Airlines Group, IAG.

## Frota 
En decembro de 2020 a frota de British Airways estaba formada polos seguintes avións:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* British Airways
Alitalia

**Alitalia - Società Aerea Italiana S.p.A**, operando como **Alitalia**, é a aeroliña nacional de Italia, sendo tamén a aeroliña máis grande do país. A compañía ten a súa sede en Fiumicino, Roma. Alitalia é membro da alianza aérea global SkyTeam Alliance. O seu principal centro de conexións é o aeroporto de Roma-Fiumicino e o secundario é o aeroporto de Milán-Linate. Tamén ten centros de conexión secundarios nos aeroportos de Catania-Fontanarossa, Milán-Malpensa, Palermo e Nápoles. 

A aeroliña pertence na súa ttalidade ao goberno de Italia dende o 17 de marzo de 2020. Alitalia opera unha frota de avións Airbus A319, Airbus A320, Airbus A321, Airbus A330-200 e Boeing 777-200ER en máis de 100 rutas regulares domésticas, europeas e intercontinentais. No ano 2018 era a 12ª aeroliña máis grande de Europa.

## Frota 
### Actual 
En novembro de 2020 a frota de Alitalia estaba formada polos seguintes avións:

## Notas
Aeroméxico

**Aeroméxico** é a aeroliña máis grande de México con sede no areoporto internacional da Cidade de México. É a única aeroliña iberoamericana con destinos en Asia e voa tamén a Estados Unidos, Canadá, iberoamericano e Europa. É membro fundador da SkyTeam Alliance.

## Historia 
Aeronaves de México foi fundada en 1934 por Antonio Díaz Lombardo. O primeiro avión foi un Stinson SR, tripulado polo piloto Julio Zinser, o cal protagonizou o voo inaugural na ruta Cidade de México-Acapulco o día 14 de setembro de 1934. A escaseza de avións, motores e repostos provocada pola segunda guerra mundial, obrigou a Antonio Díaz a buscar un socio no medio aeronáutico e o 30 de abril de 1941 Aeronaves de México vendeu a Pan American o 25% das súas accións.

En 1955 a empresa tiña oficinas en 21 cidades do país e dúas nos Estados Unidos. A súa frota estaba formada por 15 avións (12 eran DC-3, dous DC-4 e un C-47 cargueiro) e pouco despois incorporarían catro Convair. En 1957 obtivéronse permisos para voar as rutas Cidade de México-Nova York e Acapulco-Os Ánxeles. No mesmo ano, accionistas mexicanos recuperaron as accións en poder de Pan American e dous anos despois, o goberno federal adquiríu por decreto todas as accións e bens de Aeronaves de México.

En 1964 Aeronaves contaba con xa con 2&nbsp;980 empregados e ofrecía servizo a 32 cidades da República, así como voos a cidades de Estados Unidos, Europa, Canadá e Suramérica.

En 1982, a crise económica elevou a débeda en dólares do sector aeronáutico e dificultou as operacións nesa moeda. Os pasaxeiros internacionais diminuíron un 27% e un 7% os nacionais. O 15 de abril de 1988 comezou en Aeronaves de México unha folga que derivou na quebra da empresa e a suspensión das operacións.

O 1 de outubro de 1988 naceu Aerovías de México, S.A. de C.V., conservando o nome comercial de Aeroméxico e o emblema do cabaleiro aguia. A aeroliñea comezou as súas operacións con 25 avións e un cadro de persoal duns 3&nbsp;500 empregados. As prioridades da empresa foron consolidar o negocio e lograr estándares de puntualidade, confiabilidade, coidado no manexo de equipaxe e servizo, para conquistar a preferencia do público.

A mediados de 1995, despois dunha fraude de 75 millóns de dólares polo Director Xeral Gerardo de Prevoisin, Aeroméxico fíxose con parte da Corporación Internacional de Transporte Aéreo (CINTRA) xunto a Mexicana. En 1996 empezou un código compartido con Delta Air Lines e Air France, e en 2000 converteuse en membro de SkyTeam Alliance.

## Frota 
Frota de Aeroméxico en xaneiro do 2011.

### Aparellos retirados 
* Stinson SR Reliant
* Travel Air
* Bellanca Pacemaker
* Beechcraft 17 Staggerwing
* Avro Anson
* Boeing 247D
* Lockheed Constellation
* Bristol Britannia
* Convair 340
* Douglas DC-3
* Douglas DC-4
* Douglas DC-6
* Douglas DC-8
* McDonnell Douglas DC-9-15
* McDonnell Douglas DC-9-31/32
* McDonnell Douglas DC-10-15
* McDonnell Douglas DC-10-30
* Boeing 757-200
* McDonnell Douglas MD-82
* McDonnell Douglas MD-83
* McDonnell Douglas MD-88

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina de Aeroméxico
Mina (arma)

miniatura|Mina.
miniatura|Soldados dos Estados Unidos retirando minas.
A **mina** é unha carga explosiva con ou sen metralla, que se activa ao pasar o inimigo.

É unha arma normalmente cega, isto é, que non distingue entre amigos, inimigos e neutrais, polo que o seu emprego implica riscos. Adóitase empregar como arma para prohibir o paso a tropas ou unidades inimigas por unha zona determinada.

Existen as minas mariñas, estas con dispositivos submarinos destinados a estoupar por contacto, por efecto acústico, magnético ou de presión. Esas minas poden ou non estar amarradas. As normas que rexen o emprego de minas marítimas son obsoletas con respecto ao progreso da tecnoloxía.

Tamén existen as minas terrestres. O método de disparo pode ser moi variado. Desde sistemas manuais ou de presión ata sistemas electrónicos complexos (acústicos, magnéticos etc... )

O nome provén das antigas minas de principios da idade moderna, que eran galerías subterráneas que se facían baixo as fortificacións inimigas, poñendo ao final deses túneles unha carga explosiva para derribar os muros da fortaleza.
Vulgarismo

Os **vulgarismos** son desvíos da norma dunha lingua que se dan no plano oral. Están producidos por alteracións vocálicas; no galego estas son: a metátese, a metafonía, a harmonización, a labialización, a aférese e, en menor medida (que tamén se dan no plano escrito) a prótese, a paragoxe, a epéntese ("i" epentético) e a síncope.
Star Alliance

**Star Alliance** é a primeira e maior alianza de aeroliñas do mundo, voando para 1.269 destinos e 190 países. Foi creada o 14 de maio de 1997 por cinco compañías: Air Canada, Lufthansa, Scandinavian Airlines, Thai Airways International e United Airlines. Na actualidade, os membros da Star Alliance realizan 18.200 saídas diarias e transportan anualmente a 637,6 millóns de pasaxeiros. A súa sede está en Frankfurt am Main, Alemaña.

## Membros
Continental Airlines

**Continental Airlines** foi unha das principais aeroliñas dos Estados Unidos, fusionada na actualidade con United Airlines. O 3 de maio de 2010 anunciouse que Continental Airlines e United Airlines uniríanse para dar lugar á primeira compañía aérea do mundo. O 30 de novembro de 2011 a Administración Federal de Aviación (FAA) anunciou que a partir dese día Continental e United Airlines operarían como unha soa (United).
Saab 340

O **Saab 340** é un avión bimotor turbohélice deseñado e producido nun principio por un consorcio entre Saab e Fairchild. Segundo o plan inicial Saab construiría a fuselaxe e a cola e realizaría a montaxe final en Linköping (Suecia), mentres Fairchild sería responsable das ás e das carlingas dos motores. Tras o cesamento da produción por parte de Fairchild, as ás foron montadas en Suecia.

Orixinalmente designado como SF340, o primeiro voo do avión foi o 25 de xaneiro de 1983. Despois de que Fairchild saíse do proxecto en 1984, a designación foi cambiada a 340A. Unha versión mellorada do 340A, o 340B, introduciu motores máis potentes e un temón de cola maior en 1989. A versión final, o 340B Plus, incorporou melloras que tamén foron intrucididas ao mesmo tempo no Saab 2000, e entraron en servizo en 1994.

Unha das melloras introducidas no 340B Plus fai a instalación dun sistema de control activo de ruídos na cabina, para reducir os niveis de ruídos para os pasaxeiros. O primeiro 340B plus foi entregado a Hazelton Airlines en Australia en 1995. Outro cambio con respecto aos modelos anteriores foi o traslado do baño do final da cabina de pasaxe ao espazo entre esta e a zona de mando. Isto incrementou a capacidade total de carga, xa que na súa posición orixinal invadía parte da zona para a mesma.

Debido ao descenso das vendas, a produción do Saab 340 rematou no ano 1998.

## Notas
Oleg Blokhin

**Oleh Volodymyrovych Blokhin**, nado o 5 de novembro de 1952 en Kíiv, Unión Soviética, hoxe Ucraína, é un adestrador de fútbol que anteriormente xogou de dianteiro na selección da Unión Soviética. Foi galardoado co Balón de Ouro en 1975.

## Traxectoria 
### Dinamo Kíiv 
Case toda a súa carreira transcorre no Dinamo Kíiv, excepto os derradeiros anos nos terreos de xogo, onde formou parte do Vorwärts Steyr austríaco e do Aris Limassol FC. É o máximo anotador da liga soviética de tódolos tempos con 211 goles, así coma o xogador con máis encontros disputados (432). A nivel de equipo, con el o Dinamo gañou a liga da URSS en oito ocasións e dúas Recopas, en 1975 e 1986.

### Selección 
Blokhin é o futbolista que máis encontros xogou coa camisola da Unión Soviética, cun total de 112, amais de se-lo máximo anotador con 42 goles. Participou nos mundiais de 1982 e 1986.

### Adestrador 
Despois do seu retiro, Blokhin adestrou varios clubs gregos entre eles o Olympiakos FC, PAOK e o Ionikos.
En setembro do 2003 chega ao cargo de adestrador da selección ucraína. Baixo a súa batuta a escuadra chega ata os cuartos de final do Mundial de Fútbol Alemaña 2006, perdendo contra a Italia, que finalmente serían os campións do torneo.

### Persoal 
No ano 2002 Ole Blokhin foi elixido para o Verkhovna Rada (Parlamento de Ucraína) por segunda vez. En outubro dese mesmo ano únese ao Partido Socialdemócrata de Ucraína. Nos últimos tempos o seu cargo na selección de fútbol concentra tódolos seus esforzos e non anda en ningunha actividade política.

Blokhin estivo casado con Irina Deriugina, a famosa ximnasta campioa do mundo en exercicios libres, mais a parella divorciouse en 1990. Teñen unha filla.

## Xogador de Ouro 
En novembro do 2003, para celebra-lo aniversario da UEFA, fíxose unha selección na que a federación de cada país tivo que escoller ó seu mellor xogador dos últimos 50 anos. Son os chamados Xogadores de Ouro da UEFA. Blokhin foi escollido pola Federación de Fútbol de Ucraína.

## Polémica racista en 2006 
O 22 de febreiro de 2006 nunha entrevista (en ruso)na páxina de deportes ucraína sport.com.ua, Blokhin fixo as seguintes declaracións: *"Cantos máis ucraínos xoguen na liga nacional, máis exemplos para os rapaces. Que aprendan de Shevchenko ou Blokhin e non dalgún Zumba-Bumba ó que baixaron dunha árbore, lle deron dous plátanos a agora xoga na liga ucraína. [...] Lembro cando eu xogaba ó fútbol; se perdiamos un encontro non era doado camiñar polas rúas de Kiev - Había moitos amigos aí fóra que podían darche unha boa malleira. Pero que sentido ten baterlle a un estranxeiro? De acordo, ti bates nel - o seguinte que fará será colle-las maletas e marchar."*

Estes comentarios recibiron unha morea de críticas da prensa occidental.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* UEFA.com - Xogador de Ouro de Ucraína .
Polbo á feira

O **polbo á feira** é un prato típico de Galicia e básico na súa gastronomía consistente en polbo fervido enteiro e servido con sal, aceite de oliva e pemento. O seu nome provén de que é unha comida tradicional nas feiras e romarías, nas que se serve en pratos de madeira (máis doados de transportar).

Era un prato moi común nunha época en que os transportes eran moi lentos e o peixe fresco só estaba dispoñíbel preto da costa, porén o polbo seco (como o bacallau ou o congro) chegaba a todas partes.

## Receita
miniatura|Pota de polbo á feira.
### Ingredientes
* 1 polbo de 1&nbsp;kg.
* Pemento picante.
* Pemento doce.
* Aceite de oliva.
* Sal groso.
miniatura|Polbo e empanada.
### Preparación
*Hai que mazar o polbo para que non estea duro, aínda que hoxe en día simplemente se conxela.
*Unha vez mazado ou desconxelado, ponse a ferver auga abundante nunha pota de cobre. Cando estea fervendo, cóllese o polbo pola cabeza e mergúllase unhas can­tas veces na auga (meténdoo e sacándoo) para que non solte a pel.
*Déixase cocer de 40 a 50 minutos, dependendo do tamaño do polbo.
*Unha vez coci­do, escórrese e córtase cunhas tesoiras en anacos de 1&nbsp;cm de groso.
*Sérvese nun prato de madeira aliñado con sal groso, aceite e pemento.
*Dependendo do forte que o quei­ramos, engádese o pemento picante, doce ou mesturado.

O tradicional é comelo con escarvadentes. Acompáñase, ás veces, de patacas cocidas que se se cocen na propia auga do polbo adquiren unha coloración rosada.

A preparación do polbo nas feiras e romaxes facíana mulleres que se chamaban "polbeiras". Tamén se chaman "polbeiras" os locais especializados neste prato que se atopan nas vilas e cidades.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Sira y Josefina (709443956).jpg|Polbeiras de Ribadavia.
Ficheiro:Polboafeira.jpg|Polbo á feira acompañado de pan e viño.
Ficheiro:Feira de Santos, 1 de novembro de 2012, polbo.JPG|Na Feira de Santos de Monterroso.
Ficheiro:Mogollon de pulpo.jpg|O Cebreiro (Pedrafita do Cebreiro).
Ficheiro:Lalin. Corpino. Galiza 36.jpg|Festa do Corpiño, Lalín.
Ficheiro:Polbo á feira.jpg|O polbo na pota.
Ficheiro:Escultura de polbeira no Carballiño.jpg|Escultura dunha polbeira no Carballiño.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Polbo á mugardesa
Cazás, Xermade

**San Xulián de Cazás** é unha parroquia que pertence o concello de Xermade, e limita coas parroquias de Codesido, Distriz, Belesar (todas elas do concello de Vilalba) e O Buriz (concello de Guitiriz). 

Segundo o INE, en 2025 tiña 197 habitantes (104 homes e 93 mulleres), distribuídos en 35 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación a 2011, cando tiña 304 habitantes.

Natural desta parroquia é o historiador Ramón Villares.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Cazás
### Parroquias de Xermade
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Xermade
Oneworld

A **oneworld** é a terceira maior alianza de aeroliñas do mundo, tras a Star Alliance e a SkyTeam Alliance.

Baseada en Vancouver, Canadá, oneworld foi creada oficialmente en febreiro de 1999, pero xa en setembro de 1998 American Airlines, British Airways, Iberia, Canadian Airlines, Cathay Pacific e Qantas anunciaban a súa intención de formar unha alianza entre si.

As compañías aéreas integrantes da alianza e as súas afiliadas desfrutan dun alto grao de cooperación entre si, alcanzando máis de 600 destinos nuns 135 países. oneworld opera máis de oito mil voos diarios en todo o mundo, e posúe unha frota de preto de dous mil aeronaves.

## Membros 
### Membros actuais e afiliadas 
Membros fundadores.
Operado independentemente por aeroliñas franquías usando o nome, librea e código de British Airways.
Só en rutas operadas por Flybe Finland en nome de Finnair.
Os voos de Air Berlin poden estar operados por TUIfly, LGW e Belair usando o seu nome, código e librea.
Qantaslink usa os servizos de Airlink, Eastern Australia Airlines, National Jet Systems e Sunstate Airlines. 
 Os voos de American Eagle están operados por Envoy Air, ExpressJet, Republic Airlines e SkyWest Airlines. 
 Os voos de US Airways Express están operados por Air Wisconsin, Mesa Airlines, Piedmont Airlines, PSA Airlines, Republic Airlines, SkyWest Airlines e Trans States Airlines. 
 Os voos de Iberia Regional están operados por Air Nostrum.
Escultura gótica

A **escultura gótica** naceu coa arquitectura gótica, a elevación dos piares fixo que o capitel perdese a súa importancia como soporte de temas iconográficos esculpidos, a escultura atopou o seu lugar no exterior das catedrais e igrexas, coa excepción do altar e unha decoración vexetal e xeométrica en moitas partes do interior; evolucionando desde o naturalismo de cariz clasicista do século XIII a unhas figuras realistas e expresivas que parece que se moven e procuran un perfil en ese, chegando no século XV a un patetismo acentuado que se transluce no pregado agudo das roupas.miniatura|Escultura do altar da catedral de Amiens (século XV).|centro
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Escultura gótica en Galicia
Core

***Core*** é o primeiro disco da banda estadounidense de rock alternativo Stone Temple Pilots, editado o 29 de setembro de 1992 a través do selo Atlantic Records. O lanzamento deste disco, co seu conseguinte éxito, permitíulles ser abreconcertos de grupos como Rage Against the Machine ou Megadeth. O álbum acadou o posto número 1 da lista *Billboard Heatseekers* e o 3 da *Billboard 200*, e foi certificado 8 veces platino pola RIAA en decembro do 2001, sendo o disco máis vendido de Stone Temple Pilots.

## Listaxe de cancións
Todas as letras escritas por Scott Weiland, agás onde se indique.

## Notas
Bey

Orixinalmente **bey** era a palabra turca para xefe, tradicionalmente aplicado a líderes de pequenas tribos que viu modificado o seu significado ó se crear o Imperio Otomán e recibir os seus gobernantes o título de bey. Máis tarde, en 1383, pasaron a ser coñecidos co título de sultán e bey foi o título que adoptaron os xefes de distrito (beylik). Posteriormente o título quedou como título honorífico e como rango do exército, equivalente ao grao de coronel nos exércitos occidentais. En Tunisia os beys convertéronse nunha dinastía que acabou sendo soberana.
Robert DeLeo

**Robert Emile DeLeo**, nado en Montclair (Nova Jersey) o 2 de febreiro de 1966, é un baixista estadounidense que toca en Stone Temple Pilots. Anteriormente formou parte das bandas Talk Show e Army of Anyone. É o irmán máis novo de Dean DeLeo, que toca a guitarra tamén en Stone Temple Pilots.

## Traxectoria 
### Stone Temple Pilots 
Robert coñeceu a Scott Weiland, que sería posteriormente o vocalista de Stone Temple Pilots, nun concerto de Black Flag en Long Beach. Pouco despois decatáronse de que estaban saíndo coa mesma rapaza, e cando ela mudouse a Texas, Robert e Scott foron vivir ao seu apartamento en San Diego, onde intentaron formar unha banda. Contactaron co batería Eric Kretz e Robert convenceu ao seu irmán Dean para que tocase a guitarra na nova banda. Esta foi bautizada como Mighty Joe Young, nome tirado dunha película titulada así.

Mighty Joe Young realizou varios concertos en bares da zona dos Ánxeles, e asinou un contrato coa Atlantic Records no ano 1992. Pero o nome "Mighty Joe Young" xa pertencía a outro artista, polo que a banda tivo que cambialo a "Stone Temple Pilots".

Durante eses anos, Stone Temple Pilots converteuse nunha das bandas máis exitosas dos anos 90, coa creación por parte de Robert de moita da súa música, incluíndo as famosas intros dos temas "Plush" e "Interstate Love Song". A pesar de que as súas vendas superaron os 25 millóns de discos, a banda desfíxose debido aos continuos problemas de Scott Weiland coas drogas.

Stone Temple Pilots reuniuse a principios do 2008 e actualmente  atópase nunha xira de 65 concertos por Norteamérica. Unha vez remate a xira a banda gravará o seu sexto traballo de estudio.

### Talk Show e Army of Anyone 
Mentres Stone Temple Pilots estaba parada en 1997 debido ás loitas de Scott coa lei, Robert, o seu irmán Dean e Kretz uníronse ao vocalista Dave Coutts de Ten Inch Men e formaron Talk Show. Scott estivo rehabilitándose e editou un disco en solitario durante ese tempo.

Talk Show editaría o seu único traballo, *Tak Show*, en 1997,  a través da Atlantic Records. A pesar do enorme éxito entre os críticos musicais o álbum foi un gran fracaso comercial. Dave Coutts foi finalmente despedido e a banda desfíxose. Stone Temple Pilots reformaríase novamente en 1998 e separaríase definitivamente no ano 2003.

Despois da ruptura, Robert e Dean uníronse ao líder de Filter Richard Patrick e ao batería Ray Luzier para formar a banda Army of Anyone. O grupo xurdiu despois de que Patrick contactase cos irmáns DeLeo para escribir material para o cuarto álbum de Filter. Finalmente chamaron a Luzier para unha audición e formaron a banda. *Army of Anyone* foi editado o 14 de novembro do 2006 recibindo boas críticas.
Dean DeLeo

**Dean DeLeo**, nado o 23 de agosto de 1961 en Newark, Nova Jersey, é un guitarrista estadounidense coñecido polo seu traballo na banda de rock alternativo Stone Temple Pilots.

## Traxectoria 
Tamén tocou nas bandas de curta vida Talk Show e Army of Anyone, xunto co seu irmán máis novo Robert DeLeo, o líder de Filter Richard Patrick e o batería de estudio Ray Luzier.
Eric Kretz

**Eric Kretz** (nado o 7 de xuño de 1966) é un batería estadounidense que tocou na banda de rock alternativo Stone Temple Pilots. Tamén tocou en Talk Show e recentemente en Spiralarms. Actualmente traballa nos Bomb Shelter Studios nos Ánxeles, dos que é dono e volveu reunirse cos seus compañeiros de Stone Temple Pilots a principios do 2008.

Kretz traballou con varios artistas facendo sobre todo labores como enxeñeiro e mesturanto temas de xente coma Thom Yorke, Damian Marley, Slayer, Jurassic 5 ou Death Cab for Cutie.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina persoal
*Páxina dos Stone Temple Pilots
*Bomb Shelter Studios
Cenlle, Cenlle

**Santa María de Cenlle** é unha parroquia do concello de Cenlle, provincia de Ourense. Segundo o IGE, en 2022 tiña 239 habitantes (112 mulleres e 127 homes), o que supón unha diminución respecto do ano 1999 cando tiña 339 habitantes. O curato é de entrada e provisión ordinaria.

## Xeografía
Está situada nun outeiro no centro do concello lindando polo norte con San Fiz de Navío, ao leste con Razamonde e Vilar de Rei, ao sur con Sadurnín e ao oeste con San Lourenzo da Pena. O terreo é pedregoso dominado polo monte Barazal dende o cal se divisa case todo o partido xudicial de Ribadavia e parte do do Carballiño.

## Patrimonio
No monte Barazal existe unha ermida de San Breixo e na praza do mesmo nome atopábase a casa chamada A Tenencia, que era do *Cabido de Ourense*, con 1.800 xornais de terra, lugar onde recollía os froitos que anualmente recollía en concepto de foros e rendas. Tamén existe unha capela de San Bieito de propiedade particular.

Nesta parroquia existían dous escudos hoxe desaparecidos e un "cemiterio de brasóns", que alude aos apelidos Pallarés e Piñeiro. Leva unha man portando un feixe de espigas, un castelo e un piñeiro.

Tamén había unha amea que se atopaba na entrada dunha casa, que con dous mais iguais, facían un conxunto do portalón da casa e que puideran corresponder co apelido Deza, dado que cada un leva unha flor de lis. Atópase na actualidade en mans dun anticuario.

## Festas
Celébranse as súas festas patronais o día da Asunción, o 14, 15 e 16 de agosto.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Cenlle
### Parroquias de Cenlle
miniatura|esquerda|As dez parroquias que conforman o concello de Cenlle.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Cenlle
Yarmouth, Nova Escocia

**Yarmouth** é unha vila portuaria e pesqueira de 7.162 habitantes do condado de Yarmouth, no golfo de Maine, na baía de Fundy, no suroeste da provincia atlántica Nova Escocia no Canadá. É a segunda localidade máis meridional do Canadá e adoita ser denominada "a entrada a Nova Escocia".

## Historia 
Denominada orixinalmente como Port Forchu, foi fundada en 1759 e anexionada en 1890. Ao longo do século XIX foi un importante centro de construción naval, sendo o lugar do mundo que rexistraba maior tonelaxe *per cápita*, mais cando os barcos de vapor comezaron a asumir a dominar na navegación, a cidade esmoreceu.

## Economía 
A actividade económica desta pequena cidade está baseada na pesca, por mor da proximidade do banco Georges, no transporte e no turismo. A cidade atópase na cerna dos caladoiros de langosta máis importantes do mundo polo que, usualmente, recibe as maiores cantidades de desembarque de langosta de todo Canadá. 

Yarmouth conta cun porto de ligazón rápida cos Estados Unidos, así como cun aeroporto e unha autoestrada que unen a cidade co resto do mundo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial do concello
Nova Escocia

**Nova Escocia** (en latín, e de uso habitual en ; en ; en ) é unha provincia canadense localizada na costa suroriental do Canadá. É a provincia máis poboada nas Marítimas, e a súa capital, Halifax, é o grande centro económico da rexión. Nova Escocia é a segunda provincia máis pequena do Canadá, cunha superficie de 55,284&nbsp;km². A súa poboación, de 934,405 habitantes, faina a 4ª provincia menos poboada do país, e a segunda con máis densidade de poboación.

A economía de Nova Escocia estivo tradicionalmente moi baseada nos seus recursos, pero nas décadas recentes diversificouse. Industrias como a pesca, a mineiría, a silvicultura e a agricultura seguen a ser moi importantes, pero xunto ó turismo, á tecnoloxía, ó cine, á música e ós servizos financeiros.

A provincia inclúe varias rexións da nación micmac de Mi'gma'gi, que cobre a totalidade das Marítimas, así como partes de Maine, a Península de Gaspé, e Terra Nova. Nova Escocia xa era fogar do pobo micmac cando chegaron os primeiros colonizadores europeos. En 1604, colonos franceses estableceron o primeiro posto permanente europeo ó norte de Florida en Port Royal, fundando o que sería coñecido como Acadia. O Imperio Británico obtivo o control da rexión entre 1713 e 1760, e estableceu unha nova capital en Halifax en 1749. En 1867 Nova Escocia foi unha das provincias fundadoras da Confederación Candense, xunto con Novo Brunswick, e a Provincia do Canadá.

## Xeografía 
A provincia está formada principalmente pola península de Nova Escocia rodeada polo océano Atlántico, incluíndo numerosas baías e estuarios. A Illa de Cabo Bretón, unha grande illa ao nordés da península, é tamén parte da provincia, así como a Illa Sable. Nova Escocia é segunda provincia máis pequena en superficie do Canadá, logo da Illa do Príncipe Eduardo.
miniatura|esquerda|340px|Mapa de Nova Escocia

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Dólar de Nova Escocia
* Illa de Oak
A Quintá, Cenlle, Cenlle

**A Quintá** é un lugar da parroquia de Cenlle, no concello ourensán de Cenlle, na Comarca do Ribeiro. Segundo o IGE, en 2022 tiña 8 habitantes (4 homes e 4 mulleres), o que supón unha diminución respecto do ano 1999 cando tiña 15 habitantes.

O lugar está situado a escasos metros do núcleo de poboación de Cenlle e a medio camiño entre este e Roucos. Trátase dun pequeno grupo de 5 a 10 casas que domina un conxunto de terras moi fértiles.

## Historia 
Xa no ano de 1479 os veciños e o reitor de Santa María proceden a denunciar os abusos por parte do Conde de Ribadavia, segundo consta nun documento depositado no Arquivo da S.I. Catedral de Ourense, do que se extrae o seguinte texto: 

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cenlle 
### Parroquias de Cenlle 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cenlle
Apasa

**Apasa** foi unha cidade do oeste de Anatolia, a derradeira capital do reino de Arzawa, na época de Uhha-Ziti, un vasalo do imperio hitita de Mursilis II, destruída por este tras unha guerra difícil en -1322.
## Apasa e Éfeso
miniatura|esquerda|Na parte superior dereita deste plano pódese ver a localización de Ayasoluk, onde é posíbel que estivese Apasa.
A cidade identifícase comunmente con  Éfeso en razón dunha grande proximidade fonética entre os dous topónimos que podería explicarse por unha relación etimolóxica: Ἔφεσος (''/'Ephesos/*) sería a forma helenizada de *Apasa*. O outeiro de Ayasoluk ten en efecto proporcionado algúns vestixios — especialmente unha tumba — e material cerámico datábeis no século -XIV que confirman a existencia dun establecemento anterior á cidade grega arcaica. O feito de que  a inscrición de Karabel, redactada por un rei de Mira-Kuwaliya, un dos reinos sucesores de Arzawa no século -XIII, se atope na bisbarra de Éfeso, indica que é probábel que Arzawa se estendese ata o mar Exeo, e que incluíse polo tanto os territorios adxacentes a Éfeso.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Arzawa.
* Éfeso.
### Ligazóns externas 
* Relato da derrota de Arzawa e da toma de Apasa segundo os Anais de Mursilis II 

### Bibliografía
*  S. Heinhold-Krahmer, *Arzawa : Untersuchungen zu seiner Geschichte nach den hethitischen Quellen'', Heidelberg, 1977, p.&nbsp;93.
*  J. D. Hawkins, « Tarkasnawa King of Mira 'Tarkondemos', Boğazköy Sealings and Karabel », dans *Anatolian Studies* 48, 1998, p.&nbsp;1-31 .
*  P. Scherrer (dir.), *Ephesos, The New Guide*, Selçuk, 2000, p.&nbsp;14.
Kupanta-Kurunta

**Kupanta-Kurunta** foi rei de Arzawa desde aproximadamente o 1430 a. C. ata 1400 a. C.

Asinou un tratado con Tudhaliyas II sobre o 1430 a. C. Un déspota local, Madduwattas, (Madiates?) de Zippasla (ao leste da futura Magnesia do Sípilo), despois dunha vitoria militar sobre os hititas, fíxose independente e casou coa filla de Kupanta-Kurunta.

Despois do 1400 a. C. Madduwatas apoderouse do trono de Arzawa, seguramente á morte de Kupanta-Kurunta.
Madduwattas

**Madduwattas** ou **Madduwatta** (forma grega probabelmente Madiates) foi rei de Zippasla e despois de Arzawa (despois do -1400 ata aproximadamente o -1350).

Era un gobernador local que loitou en Lukka (Lícia) contra un home vido cos seus de Ahhiya (Ahhiyuwa = Acaia) de nome Attarisiya (Attarisiyas) pero foi derrotado, e Madduwattas refuxiouse en territorio hitita e foille retornada a rexión de Zippasla co título real, pero baixo a condición de que tiña que usar o país como base contra Arzawa. Madduwattas fíxoo pero, atacando pola súa propia iniciativa, foi derrotado por Kupanta-Kurunta, que ocupou Zippasla, e tivo que fuxir outra vez ao reino Hitita.

O rei hitita tivo que acudir a socorrer ao seu vasalo, derrotou a Arzawa e restaurou a Madduwattas.

Attarisiyas volveuno en atacar e o rei fuxiu por terceira vez a territorio hitita. Os hititas enviaron outro exército, que expulsou a Attarisiyas, pero desta vez ficou no país.

Máis tarde, Dalawa (a licia Tlawa, nome clásico Tlos) e Hunduwa rebeláronse, Madduwattas suxeriu que o exército hitita (dirixido por Kisbapili) atacase Hunduwa e el mesmo atacaría Dalawa. En realidade Madduwattas aliouse con Dalawa e, coa súa axuda, fixo caer a Kisnapili nunha trampa e exterminou o exército hitita.

Entón fíxose independente en Zippasla e casou coa filla do rei de Arzawa e non tardou en se apoderar deste reino, pero mantivo a aparencia de lealdade aos reis hititas.

Tudhaliyas, o rei hitita ordenoulle esmagar a revolta de Hapalla, e Madduwatas fíxoo, pero forzou a Hapalla a ofrecerlle lealdade a el mesmo. Despois incorporou Pitassa ao seu reino (Pitassa estaba preto dos dominios hititas).

Despois, en tempo do rei hitita Arnuwandas I, Madduwattas aliouse co seu antigo inimigo Attarisiyas e invadiu Alashiya (Chipre), dominando toda a Asia Menor occidental.

Sobre o -1350 sucedeuno Tarhunta-Radu. Entón as fronteiras do reino eran Tuwanuwa (Tyana a uns 170&nbsp;km ao sur de Hattusas) e Uda (non identificada) e tivo contactos diplomáticos con Amenhotep III de Exipto, ao que pediu unha filla en matrimonio, pero probabelmente non lle foi concedida. Zippasla desapareceu da historia de Arzawa, e parece ser que o centro do poder se desprazou cara a Apasa ou Apasas, a capital tradicional do reino.
Tarhunta-Radu

**Tarhunta-Radu** foi rei de Arzawa sobre o -1350.

Sucedeu a Madduwattas. Entón as fronteiras do reino eran Tuwanuwa (Tyana, a uns 170&nbsp;km ao sur de Hattusas) e Uda (non identificada). Foi probabelmente este rei o que tivo contactos diplomáticos con Amenhotep III de Exipto, ao que pediu unha filla en matrimonio, pero probabelmente non lle foi concedida.

Sucedeuno Anzapahhadu.
Cenlle, Cenlle, Cenlle

**Cenlle** é un lugar da parroquia de Cenlle, no concello ourensán de Cenlle, na comarca do Ribeiro. Segundo o IGE, en 2022 tiña 195 habitantes (88 homes e 107 mulleres). É a capital tradicional do concello (e ao que lle dá nome) de Cenlle, na actualidade e dende tempos da guerra civil esta capitalidade dispútase entre Xubín (núcleo situado ó pé do Miño) e o propio Cenlle.

## Historia 
A tradición oral fala da escasa antigüidade (aprox. 200 anos) deste núcleo que se conforma como o punto equidistante entre os lugares de poboación mais antigos: A Pena, Roucos e Názara, para a construción da súa igrexa parroquial, aínda que documentos históricos testemuñan a existencia de poboamento moito antes.

A poboación carece de edificios brasonados ou señoriais de mérito.

## Patrimonio
miniatura|dereita|Peto de ánimas.
miniatura|dereita|Cruceiro de ánimas.
O interese artístico da **igrexa** (1860) reside na escultura de Santa Lucía, do século XVI, das máis singulares obras do Mestre de Sobrado

O **peto de ánimas** hoxe acaroado a cabeceira e antes no adro, presenta un pequeno retablo no cal se alude ao poder do Espírito Santo en forma de pomba no alto, tendo á dereita a San Antonio e á esquerda a Virxe María que mostra por debaixo un grupo de catro ánimas, estando dous dos extremos prendidos do escapulario da Virxe e do Neno. Conserva parte do seu policromado. Trátase dun peto de tipo aberto, cun fornelo rectangular coroado por unha cruz sobre un cubo e acompañada de dous pináculos.

Na praza, fronte a igrexa parroquial, está o **Cruceiro de ánimas**. Sobre un cubo, coa representación das ánimas sitúase unha columna cadrada con símbolos da Paixón de Cristo. No fuste, aparece a Verónica portando o seu pano, no pano vese a faciana de Cristo. Por riba do capitel, sitúase a imaxe de Cristo na cruz e un anxo que porta o Santo Graal. Polo reverso vese unha Virxe sobre a cabeza do anxo co fillo morto nos brazos. O cruceiro estivo, en tempos, totalmente policromado, polo menos a parte superior do mesmo. Tamén tivo caixa de esmolas, pero agora aparece totalmente tupido polo cemento. Sitúase xusto baixo as tres ánimas. Pola fronte do fuste aparece gravado: “ANO DE 1877” e pola parte traseira: “FEZ M G” *(fíxome Manuel González).*

Existe outro **cruceiro** con peaña de tres chanzos e pousadoiro, chamado “de procesión” na Praza da Tenencia moi cerca deste.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Cenlle
### Parroquias de Cenlle
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cenlle
A Quintá

Como topónimo **A Quintá** pode referirse a:

;En Galiza
***A Quintá**, lugar da parroquia de Pousada, no concello de Baleira;
***A Quintá**, lugar da parroquia de Cenlle, no concello de Cenlle;
***A Quintá**, lugar da parroquia de Muradelle, no concello de Chantada;
***A Quintá**, lugar da parroquia de Noceda, no concello do Incio;
***A Quintá**, lugar da parroquia de Espasantes, no concello de Pantón;
***A Quintá**, lugar da parroquia de Navío, no concello de San Amaro;
***A Quintá**, lugar da parroquia de Chorente, no concello de Sarria;
***A Quintá**, lugar da parroquia de Santa Eufemia do Monte, no concello de Toques;
***A Quintá**, lugar da parroquia de San Fiz de Quión, no concello de Touro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Oceanic Airlines

**Oceanic Airlines** é unha aeroliña ficticia empregada en filmes e series de televisión. Debido a que en moitos filmes e series de televisión teñen na súa historia un ou máis avións que sofren un desastre, a utilización de nomes e logotipos de empresas reais non é desexado; Oceanic Airlines, é unha escolla popular e unha alternativa ficticia.

Os produtores do filme *Executive Decision*, de 1996, para a rodaxe das tomas exteriores do avión, pintaron un Boeing 747 real coas cores e o logotipo desta compañía. Estas imaxes foron reutilizadas nun gran número de filmes e de series de televisión.

A serie de televisión da ABC, *Lost* tamén presentan a Oceanic Airlines, mais non empregan imaxes recicladas xa existentes do filme *Executive Decision*, e utilizan o seu propio logotipo da Oceanic Airlines.

## Filmes e series de televisión que se refiren a Oceanic Airlines 
### Orixinal 
* *Code 11-14*
* *Executive Decision* — o voo 343 de Oceanic de Atenas a Dulles (Virxinia) foi secuestrado por terroristas.
* *Lost* — o voo 815 de Oceanic, que ía desde Sydney ata Os Ánxeles, desintegrouse no aire, partíndose á metade, e caeu nunha misteriosa illa ao sur do océano Pacífico.

### Imaxes reutilizadas 
* *After the Sunset*
* *Alias* — Oceanic é mencionada no aeroporto de Sydney, no cal é a orixe do voo da Oceanic en *Lost*. Isto poderá indicar unha ligazón entrámbalas series (ambas creadas por J. J. Abrams)
* *Category 6: Day of Destruction*
* *JAG*
* *LAX* — publicidade nos computadores no terminal do aeroporto dos Ánxeles no episodio ''Senator's Daughter*.
* *Nowhere to Land*
* *Panic in the Skies*

### Outras 
* Ctrl+Alt+Del: A personaxe Ethan tenta comprar un billete para un voo da Oceanic nunha *banda deseñada* datada a 6 de marzo de 2006.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Oceanic Airlines: The Unfriendly Skies
* *Lost*
* Airliners.net Avião a jacto do Lost - Uma história fotográfica do Lockheed L1011 Tristar desmantelado para o escenario da serie *Lost*.
* *Oceanic teaser site''