open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gonzalo Vázquez Pereira

**Gonzalo Vázquez Pereira**, nado en Vilaboa en 1983, é un profesor, escritor e tradutor galego.

## Traxectoria 
Despois de estudar COU no IES Sánchez Cantón, licenciouse en Filoloxía galega pola Universidade de Vigo e fixo un mestrado en literatura comparada na Universidade de Santiago de Compostela. Tamén foi deseñador de moda. Foi profesor na École Jeannine-Manuel, na Universidade da Sorbona e no Instituto Cervantes de París. Tamén deu clases no Polytech e a Escola de Negocios de París. Impartiu docencia no sistema francés, o británico, o español e o bacharelato internacional. Foi profesor convidado en universidades de Italia, Portugal, Croacia, Brasil e os Estados Unidos onde impartiu palestras e obradoiros. 

Foi director en tres ocasións do Festival de Literaturas Hispanoamericanas de París.

## Obras 
* *A cidade na poesía galega do século XXI. Antoloxía*, Editorial Toxosoutos, 2011.
### Traducións 
* *Unha vida violenta* de Pier Paolo Pasolini. Editorial Hugin e Munin, 2012.

## Notas 
## Véxase tamén
Bixente Lizarazu

**Bixente Jean-Michel Lizarazu**, nado en Saint-Jean-de-Luz o 9 de decembro de 1969, é un exfutbolista francés de orixe vasca. Xogaba de lateral esquerdo e foi internacional coa selección francesa e coa selección vasca.

## Palmarés 
### Club 
**Girondins de Bordeos**
* Division 2: 1991–92
* Copa Intertoto: 1995

**Bayern München**
* Bundesliga: 1998–99, 1999–00, 2000–01, 2002–03, 2004–05, 2005–06
* DFB-Pokal: 1997–98, 1999–00, 2002–03, 2004–05, 2005–06
* DFB-Ligapokal: 1997, 1998, 1999, 2000
* Liga de Campións: 2000–01
* Copa Intercontinental: 2001

### Internacional 
**Francia**
* Mundial de Fútbol: 1998
* Eurocopa de Fútbol: 2000

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil no sitio web do Athletic Club
Garuda 1

**Garuda 1** foi un satélite de comunicacións de indonesio lanzado o 12 de febreiro de 2000 mediante un foguete Proton K/DM-3 desde o cosmódromo de Baikonur.

## Características 
Garuda 1 foi o primeiro satélite de comunicacións en ofrecer servizos de telefonía móbil desde a órbita xeoestacionaria. Pertencía á empresa Asia Cellular Satellite (ACeS). Ía ser o primeiro dunha constelación de satélites adicada a dar este tipo de servizo, pero o Garuda 2 nunca se chegou a lanzar e o proxecto non se levou a cabo.

O satélite usaba o bus A2100AXX e os seus paneis solares xeraban 14 kW de potencia. Levaba 110 transpondedores de banda L a bordo e daba cobertura a unha zona con 3500 millóns de habitantes. Potencialmente era capaz de xestionar 2 millóns de chamadas diarias, pero un problema nos seus transpondedores diminuíu esa cifra a 1,4 millóns. Garuda 1 foi retirado en 2015 e movido a unha órbita cemiterio máis alá da órbita xeoestacionaria.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Proton K/DM-3
Stuora Galbajávri

**Stuora Galbajávri** é un lago situado no concello de Guovdageaidnu no condado de Troms og Finnmark en Noruega. Con 5,18&nbsp;km2 localízase no planalto de Finnmarksvidda, a 18 quilómetros ao leste da vila de Láhpoluoppal a 442 metros sobre o nivel do mar, drena ao noroeste no Lahpojávri e ao sur no Kautokeinoelva  .
En plena rexión habitada polo pobo saami, o lago é rico en *Corégono lavareto*, un salmónido.
## Notas
A Morte Comanda o Cangaço

***A Morte Comanda o Cangaço*** é un filme brasileiro de 1960 dirixido por Carlos Coímbra e Walter Guimarães Motta. Rodado en Pernambuco, está protagonizado por Alberto Ruschel, Aurora Duarte, e Milton Ribeiro. Estreouse na 11ª edición do Festival Internacional de Cinema de Berlín. Foi escollido como candidato do Brasil para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 33ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Alberto Ruschel como Raimundo Vieira
* Aurora Duarte como Florind
* Milton Ribeiro como Capitano Silvero
* Maria Augusta Costa Leite como Dona Cidinha
* Gilberto Marques como Coll. Nesinho
* Ruth de Souza
* Lyris Castellani
* Apolo Monteiro
* Edson França
* José Mercaldi
* Leo de Avelar
* Jean Lafront

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Brasil propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 33ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
*
Ága (filme)

***Ága*** (en ) é un filme búlgaro de 2018 dirixido por Milko Lazarov. Foi rodado en lingua iacuta. Foi escollido como candidato de Bulgaria para o Óscar ó mellor filme internacional na 92ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Despois da morte da súa muller, Nanook disponse a atopar á súa filla Ága que marchou hai moito tempo.

## Personaxes 
* Mikhail Aprosimov como Nanook
* Feodosia Ivanova como Sedna
* Sergei Egorov como Chena

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Bulgaria propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 92ª edición dos Óscar

### Ligazóns externas 
*
Mundial de Fútbol de 1998 - Grupo C

O **Grupo C** da Copa do Mundo de Fútbol de 1998, realizada en Francia, estivo composto por catro equipos que se enfrontaron entre si nun total de seis encontros: a anfitrioa , ,  e . Ao termo dos mesmos os dous con maior cantidade de puntos clasificáronse para a seguinte fase, e as outras dúas seleccións quedaron eliminadas.

## Participantes 
O Grupo C estivo composto polas seguintes seleccións:

## Clasificación 
## Partidos 
A fase de grupos constou de seis partidos, cun total de tres partidos xogados por cada selección. Segundo o sistema de competición da FIFA, cada equipo acumulaba unha puntuación en función dos seus resultados: 3 puntos por vitoria (até 1994 eran só 2), 1 por empate, 0 por derrota. De acordo coa mesma, o catro equipos foron ordenados en forma descendente. No caso de que houbese dous ou máis con igual cantidade de puntos, os criterios de desempate foron os seguintes:
# Maior diferenza de goles.
# Maior número de goles anotados.
# Maior número de puntos obtidos nos partidos disputados entre os equipos empatados.
# Maior diferenza de goles nos partidos disputados entre os equipos empatados.
# Maior número de goles anotados nos partidos disputados entre os equipos empatados.
# Sorteo do comité organizador.

### Arabia Saudita - Dinamarca 
|
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Francia - Suráfrica 
|
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Suráfrica - Dinamarca 
|
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Francia - Arabia Saudita 
|
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Francia - Dinamarca 
|
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

### Suráfrica - Arabia Saudita 
|
|vhalign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mundial de Fútbol de 1998

### Ligazóns externas 
* Sitio web da FIFA 
* Sitio web oficial do Mundial de Fútbol de 1998
Filmes propostos ó mellor filme internacional na 45ª edición dos Óscar

[200px|miniatura|[Luis Buñuel, director do filme gañador.]]
Os **seguintes 22 filmes**, todos eles de países diferentes, foron propostos na 45ª edición dos Óscar para o premio de mellor filme en lingua non inglesa. Os títulos salientados en azul e verde son os cinco filmes nomeados, en representación de Francia, Israel, España, Suecia e a Unión Soviética. O galardón recaeu sobre Francia, co filme *O discreto engado da burguesía*, sendo a quinta vez que gañou o premio dende a súa creación.

Kuwait presentou un filme por primeira vez.

## Propostas 
## Notas
Charles Gemar

**Charles Donald "Sam" Gemar**, nado en Yankton (Dacota do Sur) o 4 de agosto de 1955, é un astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-38, STS-48 e STS-62.

## Traxectoria
Gemar graduouse en enxeñería pola Academia Militar dos Estados Unidos en 1979.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en xuño de 1985. Foi membro das misións STS-38, STS-48 e STS-62 e pasou un total de 24,23 días no espazo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-38
*STS-48
*STS-62
Frozen II

***Frozen II***, tamén coñecido como ***Frozen 2***, é un filme estadounidense de 2019 dirixido por Chris Buck e Jennifer Lee, e producido por Walt Disney Animation Studios. É o filme número 58 producido polo estudio, sendo a secuela do filme de 2013 *Frozen*. Foi producido por Peter Del Vecho, e conta coas cancións escritas por Kristen Anderson-Lopez e Robert Lopez, e a banda sonora de Christophe Beck. Lee tamén exerce como guionista, adaptando unha historia orixinal dela mesma, Buck, Marc E. Smith, Anderson-Lopez e Lopez, mentres que Byron Howard foi o produtor executivo. Conta coas voces de Kristen Bell, Idina Menzel, Josh Gad, Jonathan Groff e Ciarán Hinds, xunto con Sterling K. Brown, Evan Rachel Wood, Alfred Molina, Martha Plimpton, Jason Ritter, Rachel Matthews e Jeremy Sisto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Orgullo crítico

miniatura|200x200px| Logo do Orgullo Crítico de Madrid de 2017.
**Orgullo crítico** é o nome de varias manifestacións de protesta de persoas LGBTI realizadas en varias cidades españolas, alternativas aos orgullos *oficiais*, que se consideran despolitizados e institucionalizados 

O movemento reclama a non mercantilización e a repoliticización do Orgullo, así como unha forte crítica do capitalismo rosa, a xentrificación, a homonormatividade, o *pinkwashing* ou o homonacionalismo.

O orgullo crítico comezou a organizarse en 2006 en Madrid como unha manifestación alternativa ao MADO, reivindicando a data do 28 de xuño para lembrar o espírito de loita de Stonewall cunha perspectiva anticapitalista, transfeminista, antiracista e anticapacitista.

## Referencias
El Vigilante

***El Vigilante*** foi un periódico editado na Coruña en 1843.

## Historia e características 
Subtitulado *Periódico político y literario* apareceu en 1843. Redactado por Fernando Rubine e Faustino Domínguez. Publicación afín ao provincialismo. Aínda se publicaba en marzo de 1844.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
A balada de Narayama

***A balada de Narayama*** (en , Narayama bushikō) é un filme xaponés de 1983 dirixido por Shōhei Imamura. Está protagonizado por Sumiko Sakamoto como Orin, Ken Ogata e Shoichi Ozawa. É unha adaptación do libro *Narayama bushikō* de Shichirō Fukazawa e lixeiramente inspirado polo filme de 1958 dirixido por Keisuke Kinoshita. Gañou a Palma de Ouro no Festival Internacional de Cinema de Cannes de 1983.

Foi estreado en galego pola Televisión de Galicia o 21 de maio de 2005.

## Argumento 
O filme está ambientado nunha pequena vila rural no Xapón do século XIX. Segundo a tradición, cando unha persoa cumpre setenta anos debe viaxar a unha montaña remota para morrer de fame, práctica coñecida como ubasute. A historia trata sobre Orin, que ten 69 anos e boa saúde, mais ve que un veciño ten que arrastrar o seu pai ata a montaña, así que decide evitar aferrarse á vida. Ela pasa un ano amañando todos os asuntos da súa familia e aldea: castiga severamente unha familia que está acaparando comida e axuda o seu fillo máis novo a perder a virxindade.

O filme inclúe algunhas escenas crúas que amosan os brutais que poden ser as situacións dos aldeáns. Intercaladas no filme hai breves estampas de natureza, aves, serpes e outros animais cazando, axexando, cantando, copulando ou dando a luz.

## Elenco 
* Ken Ogata – Tatsuhei
* Sumiko Sakamoto – Orin
* Tonpei Hidari – Risuke
* Aki Takejo – Tamayan 
* Shoichi Ozawa – Katsuzō 
* Fujio Tokita – Jinsaku
* Sanshō Shinsui – Zeniya no Matayan
* Seiji Kurasaki – Kesakichi
* Junko Takada – Matsuyan
* Mitsuko Baisho – Oei 
* Taiji Tonoyama – Teruyan
* Casey Takamine – Arayashiki 
* Nenji Kobayashi – Tsune
* Nijiko Kiyokawa – Okane
* Akio Yokoyama – Amaya

## Produción 
*A balada de Narayama* foi filmado nas prefeturas de Niigata e Nagano.

A principios do século XXI, o filme tivo a posibilidade de ser estreado na China, coa condición de que as escenas de sexo fosen censuradas. Imamura consultou con varios directores chineses, que responderon que esas escenas eran o contraste necesario coas escenas de morte. Imamura deciciu rexeitar a proposta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* 
* 
*
Gemini 2

**Gemini 2** foi a segunda proba de lanzamento dunha cápsula Gemini non tripulada xunto co seu lanzador, un Titan II GLV.

## Desenvolvemento da misión 
A misión de Gemini 2 foi comprobar a integridade estrutural coa cápsula e a adecuación do seu escudo térmico para a reentrada atmosférica, así como o rendemento de tódolos seus sistemas, incluíndo comunicacións, control térmico, sistema eléctrico e sistema de control da posición.

Gemini 2 foi lanzada o 19 de xaneiro de 1965 ás 14:03:49 UTC desde o Complexo 19 de Cabo Cañaveral. O lanzamento foi suborbital, chegando a unha altura de 171,2&nbsp;km. Durante a súa viaxe a cápsula estivo controlada por un temporizador que permitía ir executando varias actividades. Aos 6 minutos e 54 segundos a cápsula disparou os retrofoguetes, preparándoa para a reentrada. Gemini 2 ameziou no océano Atlántico, a 3419&nbsp;km ao sueste da zona de lanzamento, tras 18 minutos e 16 segundos de voo e a 26&nbsp;km do sitio previsto. A cápsula foi recuperada por un helicóptero do portaaeronaves USS Lake Champlain. Tódalas probas durante a misión foron un éxito, salvo a das células de combustible, que tiveron que apagarse antes do lanzamento por un problema anterior ao mesmo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Programa Gemini
* Gemini 1
* Gemini 3
* Gemini 4
* Gemini 5
* Gemini 6
* Gemini 7
* Gemini 8
* Gemini 9
* Gemini 10
* Gemini 11
* Gemini 12
Indómitos

**Indómitos** foi unha banda galega de noise rock fundada en Glasgow polos vigueses Daniel Nicolás (voz e baixo) e Paula Vilas (voz e batería), aos que se lles uniu Manu G. Sanz (guitarra). O grupo separaríase con só dous anos de historia tras publicar un único álbum. Os seus membros posteriormente iniciarían outros proxectos musicais como fantasmage e Selvática.

## Historia 
A banda formouse a principios do ano 2008 en Glasgow, onde traballaban Daniel Nicolás e Paula. Indómitos comezou a tocar en pubs da cidade e gravou un álbum. Tras regresar a Galiza ese mesmo ano editaron o álbum *Indómitos* no mes de decembro a través do selo galego El Beasto.

No ano 2010 colaboraron co tema "Crímenes del futuro" no álbum recompilatorio de bandas galegas *Galician Bizarre*. Ese mesmo ano a banda separaríase.

Tras a disolución de Indómitos Daniel Nicolás formou Fantasmage en Vigo, mentres Manu e Paula marcharon ao Brasil onde comezaron un novo proxecto chamado Selvática.

No ano 2015 o selo Discos de Kirlian publicou *Demos 2008-2010*, dez cancións gravadas por Manu no seu estudio caseiro coa axuda de Paula.

## Discografía 
### Álbums 
## Notas
Táboa de Kish

[miniatura|Táboa calcaria de [Kish con escritura pictográfica, 3500 a.C., pode ser a primeira escritura coñecida. Museo Ashmolean]]
[miniatura|Un exemplo de escritura de [Sumeria, táboa de pedra parcialmente descifrada.]]
A **táboa de Kish** é unha táboa de calcaria localizada en **Tell al-Uhaymir**, Gobernación de Babilonia, Iraq, o sitio da antiga cidade Sumeria de Kish. Un molde de xeso do artefacto está hoxe na colección do Museo Ashmolean.

A táboa de Kish está inscrita con signos proto-cuneiformes. Ten data de c. 3500 a.C (Período de Uruk medio), aínda que algúns estudosos cren que pode ser doutro tempo posterior, período Uruk IV (c. 3350-3200 a.C.). Atopáronse varios miles de documentos proto-cuneiformes que datan dos períodos Uruk IV e III (c. 3350-3000 a.C.). en Uruk.

A escritura aínda é puramente pictográfica e representa unha etapa de transición entre a protoescritura e a aparición da escritura parcialmente silábica da escritura cuneiforme propiamente dita. Considérase que o "período proto-alfabetizado" de Exipto e Mesopotamia esténdese entre o 3500 e o 2900 a.C. Os textos administrativos do período Jemdet Nasr (3100-2900 a.C.), atopados entre outros lugares en Jemdet Nasr e Tell Uqair representan unha etapa máis no desenvolvemento de proto-cuneiforme a cuneiforme, pero aínda non se pode identificar con certeza como escrito en sumerio, aínda que é probable.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*A. C. Moorhouse, *The Triumph of the Alphabet: A History of Writing*
*Langdon, *Pictographic Inscriptions from Jemdet Nasr* 
*Peter N. Stearns, *The Encyclopedia of World History* (2001), .

### Outros artigos 
* Período de Uruk
* Historia da escritura
* Paleta de Narmer
Gemini 1

**Gemini 1** foi a primeira proba de lanzamento dunha cápsula Gemini xunto co seu lanzador, un Titan II GLV.

## Desenvolvemento da misión 
Gemini 1 foi ideada para comprobar a integridade estrutural e compatibilidade da cápsula Gemini co seu foguete lanzador, así como o rendemento do foguete, os sistemas de control, a precisión da inserción orbital e o funcionamento dos sistemas de detección de avarías. Foi a primeira cápsula Gemini de produción en ser enviada ao espazo.

Gemini 1 foi lanzada o 8 de abril de 1964 ás 16:00:01 UTC desde o Complexo 19 de Cabo Cañaveral e inserido nunha órbita inicial de 160,5&nbsp;km de perixeo e 320,6&nbsp;km de apoxeo, cun período orbital de 89,3 minutos. A cápsula foi lanzada cun exceso de velocidade de 22,5&nbsp;km/h sobre o previsto, o que fixo que a órbita fose 33,6&nbsp;km máis alta do calculado. A cápsula permaneceu unida á segunda etapa do Titan II, tal como estaba previsto. A misión durou 4 horas e 50 minutos, tres órbitas en total, durante as cales se fixeron todas as probas necesarias, que resultaron ser un éxito. O conxunto de cápsula e foguete reentraron na atmosfera terrestre o 12 de abril, destruíndose sobre o Atlántico sur.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Programa Gemini
* Gemini 2
* Gemini 3
* Gemini 4
* Gemini 5
* Gemini 6
* Gemini 7
* Gemini 8
* Gemini 9
* Gemini 10
* Gemini 11
* Gemini 12
Unorthodox

***Unorthodox*** é unha miniserie xermana-estadounidense que se estreou en Netflix o 26 de marzo de 2020. A serie está vagamente baseada na autobiografía *Unorthodox: The Scandalous Rejection of My Hasidic Roots* de Deborah Feldman, publicada no ano 2012. É a primeira serie de Netflix en yiddish.

## Sinopse 
Unha rapaza xudía de dezanove anos chamada Esty escapa dun matrimonio arranxado e da súa comunidade ultraortodoxa en Williamsburg, Brooklyn, na cidade de Nova York. Múdase a Berlín, onde vive a súa nai, tentando levar unha vida secular e querendo entrar nun conservatorio de música. O seu marido, quen descobre que está embarazada, viaxa a Berlín co seu curmán por orde do seu rabino para tentar atopala e traela de volta.

## Personaxes 
* Shira Haas como Esther "Esty" Shapiro
* Jeff Wilbusch como Moishe Lefkovitch
* Amit Rahav como Yanky Shapiro
* Alex Reid como Leah Mandelbaum
* Ronit Asheri como Malka Schwartz
* Gera Sandler como Mordechai Schwartz
* Dina Doron como avoa de Esty ("Bubbe")
* Aaron Altaras como Robert
* Tamar Amit-Joseph como Yael Roubeni
* Aziz Deyab como Salim
* David Mandelbaum como Zeidy
* Delia Mayer como Miriam Shapiro
* Felix Mayr como Mike
* Eli Rosen como Rabbi Yossele
* Safinaz Sattar como Dasia
* Langston Uibel como Axmed
* Isabel Schosnig como Nina Decker
* Laura Beckner como Vivian Dropkin
* Harvey Friedman como Symcha Shapiro
* Lenn Kudrjawizki como Igor
* Yousef 'Joe' Sweid como Karim Nuri

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web 
*
Bobby Orr

**Robert Gordon Orr**, nado en Parry Sound o 20 de marzo de 1948 é un xogador de hóckey sobre xeo canadense retirado, recoñecido como un dos mellores de todos os tempos. Orr empregaou a súa velocidade sobre os patíns e as habilidades para facer xogo para revolucionar a posición de defensa. Xogou na National Hockey League (NHL) durante 12 temporadas, dez cos Boston Bruins, ás que seguiron dúas cos Chicago Black Hawks. Orr é o único defensa que gañou o título de liga con dous trofeos Art Ross. Mantén o récord de número de puntos e asistencias nunha única temporada por un defensa. Orr gañou oitos trofeos Norris como mellor defensa e tres trofeos Hart consecutivos como xogador máis valioso da liga. Orr foi incluído no Hockey Hall of Fame en 1979 con 31 anos, o máis novo incluído nese momento. En 2017 foi nomeado pola National Hockey League como un dos "100 mellores xogadores da NHL" na historia. Trala súa carreira deportiva, foi cazatalentos para moitos equipos profesionais.

## Traxectoria 
Orr comezou no hóckey organizado con oito anos. Primeiro xogou como dianteiro, pero cambiouse á defensa e foi animado a que empregase as súas capacidades para a patinaxe para controlar o xogo. O seu xogo na competición provincial de Ontario atraeu a atención dos cazatalentos da NHL con doce anos. Con catorce, Orr uniuse aos Oshawa Generals, Orr tamén é activo en obras de caridade e en anuncios de televisión. Dende 1996, Orr adestrou un equipo de xogadores júnior no CHL Top Prospects Game.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
*
*
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Order of Canada Citation
* Bobby Orr Hall of Fame website
*
Beoning

***Beoning*** (en ) é un filme surcoreano de 2018 co-escrito, co-producido e dirixido por Lee Chang-dong. Baséase na historia curta "Barn Burning" de *The Elephant Vanishes,* do autor Haruki Murakami. Está protagonizado por Yoo Ah-in, Steven Yeun e Jeon Jong-seo.

É o primeiro filme dirixido por Lee en oito anos, e estreouse o 16 de maio de 2018 no Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2018, onde competiu pola Palma de Ouro; acabou recibindo o Premio FIPRESCI do festival. Estreouse o día seguinte nos cinemas de Corea do Sur.

Recibiu a aclamación universal da crítica, particularmente pola sensación de inquietude e as narracións e interpretacións ambiguas. Foi escollido como candidato de Corea do Sur para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 91ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. Aínda así converteuse no primeiro filme surcoreano en clasificarse na lista curta de decembro. Entre os numerosos galardóns e recoñecementos, foi incluído en moitas listas dos "dez mellores" filmes de 2018, como a de *The New York Times*, *LA Times* e Associated Press.

## Sinopse 
Un mozo aspirante a novelista, Lee Jong-su ten traballos ocasionais en Paju. Un día atópase con Shin Hae-mi, unha veciña da infancia e compañeira de infancia, que inicialmente non lembra. Porén, ela dille que se someteu a cirurxía plástica. Jong-su recórdaa e dálle un reloxo que gañara nun sorteo. Ela fálalle da súa próxima viaxe a África e pídelle que alimente o seu gato mentres ela non está.

## Personaxes 
* Yoo Ah-in como Lee Jong-su
* Steven Yeun como Ben
* Jeon Jong-seo como Shin Hae-mi
* Kim Soo-Kyung como Yeon-ju
* Choi Seung-ho como Lee Yong-seok
* Moon Sung-keun como avogado
* Min Bok-gi como xuíz
* Ban Hye-ra como nai de Jong-su
* Lee Bong-ryun como irmá de Hae-mi

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Corea do Sur propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 91ª edición dos Óscar
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en Metacritic 
* Ficha en RottenTomatoes
Mientras dure la guerra

***Mientras dure la guerra*** é un filme español de 2019 dirixido por Alejandro Amenábar, con guión do propio cineasta e o cubano Alejandro Hernández. Comezou a rodarse en Salamanca o 28 de maio de 2018 e está protagonizado por Karra Elejalde (como Miguel de Unamuno), Eduard Fernández (como José Millán-Astray), Santi Prego (como Francisco Franco) e Nathalie Poza (como Ana Carrasco Robledo).

Conta os sucesos ocorridos en Salamanca da segunda metade de 1936 a través do fío condutor do conflito político e persoal do escritor e filósofo Miguel de Unamuno, dende a proclamación a mañá do 19 de xullo e o seu inicial apoio ó bando golpista (o que lle supón o cesamento o 22 de agosto como reitor vitalicio da Universidade decretado polo presidente da República Manuel Azaña) ata que volve en coche á súa casa da rúa Bordadores acompañado pola esposa de Francisco Franco, Carmen Polo, trala conclusión do acto de apertura do curso académico celebrado o daquela coñecido como «Día da Raza» (12 de outubro) no paraninfo da institución, e o seu falecemento o 31 de decembro daquel mesmo ano.

## Personaxes 
* Karra Elejalde como Miguel de Unamuno
* Eduard Fernández como José Millán-Astray
* Santi Prego como Francisco Franco
* Nathalie Poza como Ana Carrasco
* Patricia López Arnaiz como María de Unamuno Lizárraga
* Luis Zahera como Atilano Coco
* Luis Bermejo como Nicolás Franco
* Inma Cuevas como Felisa de Unamuno
* Mireia Rey como Carmen Polo
* Tito Valverde como Miguel Cabanellas
* Luis Callejo como Emilio Mola
* Carlos Serrano-Clark como Salvador Vila Hernández
* Ainhoa Santamaría
* Itziar Aizpuru
* Pep Tosar como Enrique Pla y Deniel
* Miquel García Borda como Xeneral Kindelán

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2020

A **73ª edición do Festival Internacional de Cinema de Cannes** celebrouse no ano 2020. O 13 de xaneiro de 2020, Spike Lee foi nomeado como presidente do xurado. O festival estaba orixinalmente previsto para ter lugar dende o 12 até o 23 de maio de 2020. Porén, por mor da pandemia por coronavirus en Francia, o 14 de abril de 2020 anunciouse que o festival non se celebraría na súa "forma orixinal", explorándose medios alternativos.

Anteriormente, a xestión do festival considerou a celebración en xuño ou xullo, logo de renunciar á cancelación do evento. A mediados de marzo, o principal local do festival o Grand Auditorium Louis Lumière, foi convertido nun refuxio temporal para persoas sen fogar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Annisette Koppel

miniatura|Annisette Koppel cos Savage Rose, no centro, durante o Smukfest de 2011.
**Annisette Koppel** (de solteira **Annisette Hansen**) nada en Copenhague o  29 de agosto de 1948 é unha cantante danesa, principalmente coñecida como cantante do grupo The Savage Rose.

## Traxectoria 
### Estrela infantil 
Era filla de Finn Hansen, camareiro, e de Rita Kuni Andersen, bailarina de revista. De pequena apareceu na película *Kristiane de Marstal* cun pequeno papel coa súa irmá Rudi e por intervención de Louis Miehe-Renard, que tiña un dos papeis principais, a súa irmá converteuse en actriz infantil, e ela apareceu con pequenos papeis nalgúns filmes máis. Annisette debutou na canción a finais da década de 1950 ao gravar un par de sinxelos infantís coa súa irmá Rudi Hansen para a Sonet en 1959 e 1960. Cando tiña 16 anos realizou algunhas gravacións e actuacións co grupo pop Dandy Swingers e gravou tamén o sinxelo *Livet er nu*.

### Cantante principal de The Savage Rose 
Máis tarde, Annisette formou parte da banda The Savage Rose, ao se formar en 1967 integrada polos irmáns Thomas e Anders Koppel, xunto con outros membros de Dandy Swingers: Jens Rugsted (baixo), Flemming Ostermann (guitarra) e o batería de jazz Alex Riel.

A música de Savage Rose sentíase fresca e nova e tivo un grande éxito coa combinación da voz distintiva de Annisette co piano, acordeón e máis o órgano. Fixeron unha xira por Escandinavia e por outros países de Europa e en 1969 participaron no Newport Jazz Festival dos Estados Unidos. En Dinamarca gravaron, entre outros, co saxofonista americano de jazz Ben Webster.

Savage Rose rexeitou varias ofertas de compañías discográficas estadounidenses mentres a parella se dedicaba cada vez máis aos asuntos da comunidade. A mediados dos anos 70 Anders Koppel deixou o grupo, ao consideralo "sectario".

### Activismo político 
Annisette e o seu marido Thomas Koppel, falecido en 2006, realizaron concertos solidarios cos movementos de liberación de Palestina e Turquía e para os pobres dos barrios baixos de Manila. Annisette e Thomas foron membros do Partido Comunista de Dinamarca Marxista-Leninista marxista-leninista durante varios anos .

Tras a reaparición de The Savage Rose co álbum *Black Angel* en 1995, a Annisette diagnosticáronlle cancro, que logrou vencer. A banda organizou manifestacións e participou na manifestación de Stop Bush no verán de 2005  .

Despois da morte de Thomas, Annisette mantivo o compromiso coa comunidade e entre outras cousas, apareceu en manifestacións para a preservación da Ungdomshuset Jagtvej 69 a finais do 2006, e nunha manifestación na igrexa de Brorsons contra o regreso forzado dos demandantes de asilo iraquís rexeitados en 2009.

## Filmografía 
* *Far til fire* (1953)
* *Fløjtespilleren* (1953)
* *Far til fire i sneen* (1954)
* *Bruden fra Dragstrup* (1955)
* *Kristiane af Marstal* (1956)
* *Far til fire i byen* (1956)
* *Far til fire og onkel Sofus* (1957)

**Cantante en:**

* *Hvem myrder hvem?* (1978) 
* *Lykken er en underlig fisk* (1989)

## Notas
Marc Garneau

**Joseph Jean-Pierre Marc Garneau**, nado en Quebec o 23 de febreiro de 1949 e finado o 4 de xuño de 2025, foi un astronauta e político canadense que formou parte das misións STS-41-G, STS-77 e STS-97 e que foi ministro de Transportes do Canadá dende o 4 de novembro de 2015.

## Traxectoria
Garneau graduouse en enxeñería física polo Real Colexio Militar de Kingston en 1970 e é doutor en enxeñería eléctrica polo Colexio Imperial de Ciencia e Tecnoloxía en Londres en 1973.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*STS-41-G
*STS-77
*STS-97
Anna van der Breggen

**Anna van der Breggen**, nada en Zwolle o 18 de abril de 1990, é unha directora deportiva e ex-ciclista profesional dos Países Baixos.

## Traxectoria
Gañou a medalla de ouro nos Xogos Olímpicos de Río 2016 na proba de ruta, o campionato do mundo da especialidade no 2018 e por dúas veces o Giro Rosa (2015 e 2017) que é a proba por etapas mais destacada do calendario feminino.

Retirouse no 2021 e pasou a traballar como directora deportiva dentro da estrutura do SD Worx.

## Notas
A conversación

***A conversación*** (en ) é un filme estadounidense de 1974 escrito, dirixido e producido por Francis Ford Coppola e protagonizado por Gene Hackman. Tivo a aclamación da crítica e gañou múltiples premios, incluída a Palma de Ouro do Festival de Cannes. Foi candidato a tres premios Óscar, mais perdeu o premio ao mellor filme contra *O padriño (II parte)*, tamén dirixido por Francis Ford Coppola. En 1995, foi seleccionado para a súa conservación no National Film Registry pola Biblioteca do Congreso dos Estados Unidos por ser "cultural, histórica ou esteticamente significativo".

Estreouse na Televisión de Galicia o 9 de marzo de 1991.

## Argumento 
Harry Caul é un espía profesional (Gene Hackman) que traballa tanto para clientes privados como públicos. Ata o momento, nunca pensou que podía pasar con toda a información que sacaba da xente, mais o organizar unha escoita para un cliente que se desenvolve nunha praza, cae na tentación de escoitar que din as dúas persoas que ten que espiar. Axiña a situación atormentarao e quererá saber máis, converténdose no cazador cazado.

## Personaxes 
*Gene Hackman como Harry Caul
*John Cazale como Stan
*Allen Garfield como William P. "Bernie" Moran
*Cindy Williams como Ann
*Frederic Forrest como Mark
*Harrison Ford como Martin Stett
*Michael Higgins como Paul
*Elizabeth MacRae como Meredith
*Teri Garr como Amy Fredericks
*Mark Wheeler como Receptionist
*Robert Shields como The Mime
*Phoebe Alexander como Lurleen
*Robert Duvall como The Director

## Produción 
Coppola citou *Ampliación*, de Michelangelo Antonioni (1966) como unha influencia clave no seu concepto dos temas do filme, como a vixilancia contra a participación, e a percepción contra a realidade. "Francis vira [o filme] un ano ou dous antes, e tivera a idea de fusionar o concepto de *Blowup* co mundo da audiovixilancia".

A personaxe de Harry Caul está inspirada polo experto en tecnoloxía de vixilancia Martin Kaiser, que tamén actuou como asesor técnico do filme.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  
*  
* 
### Ligazóns externas 
* *The Conversation* essay by Peter Keough on the National Film Registry
* The Conversation at 40
Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2018

A **71ª edición do Festival Internacional de Cinema de Cannes** celebrouse dende o 8 até o 19 de maio de 2018. A actriz australiana Cate Blanchett actuou como Presidenta do Xurado. O filme xaponés *Manbiki Kazoku*, dirixido por Hirokazu Kore-eda, gañou a Palma de Ouro.

O suspense psicolóxico de Asghar Farhadi *Todos lo saben*, protagonizado por Javier Bardem, Penélope Cruz e Ricardo Darín, inaugurou o festival e competiu na sección da Competición Principal. Foi o segundo filme en lingua castelá en inaugurar Cannes, logo de *La mala educación* de Pedro Almodóvar, que se proxectou na noite inaugural do Festival de Cannes de 2004.

O póster oficial do festival amosa a Jean-Paul Belmondo e Anna Karina, do filme de 1965 de Jean-Luc Godard *Pierrot le Fou*. É a segunda vez que o póster do festival está inspirado nun filme de Godard, logo do póster baseado en *Le Mépris* no Festival de Cannes de 2016. De acordo coa declaración oficial do festiva, o póster está inspirado e rende tributo ó traballo do fotógrafo francés Georges Pierre.
miniatura|Manifestación de directoras pedindo igualdade entre homes e mulleres na industria do cinema, o 12 de maio.

## Notas
Falcón dobre

**Falcón dobre** (posiblemente tamén *Dju* e *Nebwy*) foi un gobernante do Baixo Exipto desde Naqada III. Pode que reinase durante o Século XXXII a.C.. Descoñécese a duración do seu reinado.

## Testemuña 
En 1910, o exiptólogo M. J. Clédat descubriu as primeiras evidencias da existencia de Falcón Dobre. Clédat estaba escavando o sitio de El-Mehemdiah no nordés do Delta do Nilo cando un labrego trouxo un tarro e algúns fragmentos incisos (pezas decoradas con incisións superficiais) que descubriu durante a plantación dunha palmeira nas proximidades de El-Beda. Investigando o sitio, Clédat pronto descubriu catro serekhs de Falcón Dobre.

A seguinte certificación de Falcón Dobre descubríuse en 1912 durante as escavacións de Hermann Junker no sitio de Tura, onde nunha tumba descubríuse un frasco completo que levaba unha serekh encima de dous falcóns.

Máis recentemente, atopáronse serekhs de Falcón Dobre na Península do Sinaí, en Tell Ibrahim Awad no Delta oriental, en Adaima e Abidos no Alto Exipto, e na canteira de Palmahim no sur de Israel. Moitos descubríronse nas tumbas de Abidos, concretamente nas tumbas U-s e U-t. Ademais do serekh Falcón dobre orixinal, MJ Cledat tamén atopou varios serekhs de estilo similar procedentes de artefactos en el-Beda, un dos cales postulou representaba un nome dunha raíña "Ka-Neith". En canto a Falcón dobre, o *faraón*, Cledat e outros exiptólogos Günter Dreyer e Edwin van den Brink sospeitan que un simbolismo máis profundo explica estas peculiaridades. Os dous falcóns poderían representar o Baixo Exipto e o Sinaí, xa que parece que o Falcón Dobre reinou sobre ambas rexións.

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
Side Effects (filme de 2013)

***Side Effects*** é un filme estadounidense de 2013 dirixido por Steven Soderbergh e escrito por Scott Z. Burns. Está protagonizado por Rooney Mara no papel dunha muller que é prescrita con fármacos experimentais por psiquiatras (Jude Law e Catherine Zeta-Jones) após o seu marido (Channing Tatum) sae do cárcere. *Side Effects* estreouse nos cinemas dos Estados Unidosd o 8 de febreiro de 2013 a través de Open Road Films.

## Personaxes 
* Jude Law como Dr. Jonathan Banks
* Rooney Mara como Emily Taylor
* Catherine Zeta-Jones como Dr. Victoria Siebert
* Channing Tatum como Martin Taylor
* Vinessa Shaw como Deirdre Banks
* Ann Dowd como Mrs. Taylor
* Polly Draper como Emily's boss
* David Costabile como Carl Millbank
* Mamie Gummer como Kayla Millbank
* Scott Shepherd como NYPD Detective
* Marin Ireland como Upset Visitor
* Elizabeth Rodriguez como farmacéutica
* Craig muMs Grant como Wards Island Orderly
*Laila Robins como Banks partner #2

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
Raíña Ha

**Ha** foi unha raíña do Antigo Exipto durante o período Naqada III ou período predinástico aproximadamente do 3150 ata o 3120 a. C. É a muller máis antiga coñecida polo seu nome. Estivo casada co faraón Ca.

## Tumba e artefactos 
Atopouse un *serekh* real co seu nome nunha tumba en Abidos, Exipto (Umm el-Qaab).miniatura|Os nomes do rei Ka e da raíña Ha nun frasco.|centro
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Tinis
Geo-IK

**Geo-IK**, tamén coñecidos como **Musson** (índice GRAU 11F621), foi unha serie de satélites xeodésicos soviéticos e logo rusos. Eran os sucesores dos satélites Sfera.

## Características 
Os satélites Geo-IK eran satélites en órbita baixa lanzados para mellorar a precisión dos mapas da época. Foron lanzados entre 1981 e 1994 usando foguetes Tsiklon-3 e normalmente había entre un e dous satélites operativos en órbita. As súas órbitas típicas eran circulares, de 1500&nbsp;km de altura e entre 73,6 e 82,6 graos de inclinación orbital. Tiñan unha masa duns 1500&nbsp;kg e alimentábanse mediante paneis solares. O corpo principal dos satélites estaba formada por un cilindro cun mastro nun dos extremos para estabilizarse mediante gradente gravitatorio e antenas e paneles solares formando unha saia arredor do satélite no outro extremo. Os instrumentos e a carga útil ían nun contedor presurizado e termicamente controlado dentro do cilindro. O tempo de vida de cada satélite era de entre 1 e 2 anos. Foron sucedidos polos satélites Geo-IK-2.

## Instrumentos 
Os Geo-IK dispoñían de varios sistemas para facer as súas medicións:

*Un radar de 9,4 GHz para medir altura sobre a superficie oceánica cunha precisión de entre 3 e 5 metros.
*Un sistema Doppler de dúas frecuencias (150 e 400&nbsp;MHz) cunha precisión de entre 1 e 3&nbsp;cm/s para medir a distancia desde terra cara ao satélite.
*Un transpondedor funcionando a 3,4 ou 5,7&nbsp;GHz para determinar tamén a distancia ao satélite cunha precisión de entre 3 e 5 m.
*Reflectores láser na superficie do satélite para medir a distancia cara ao satélite cunha precisión de 1,5 m.
*Un sistema de sinalización por luz de alta intensidade que emite flashes e permitía a observatorios en terra determinar a posición do satélite contra o fondo de estrelas cunha precisión de 1,5 segundos de arco.

Os instrumentos eran operados normalmente durante cinco días á semana, deixando os dous restantes para planificación.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Tsiklon-3
*Geo-IK-2
*Sfera
Perdida (filme de 2014)

***Perdida*** (en ) é un filme estadounidense de 2014 dirixido por David Fincher e cun guión de Gillian Flynn baseado na súa novela homónima de 2012. Está protagonizado por Ben Affleck, Rosamund Pike, Neil Patrick Harris e Tyler Perry. Ambientado en Missouri, a historia empeza como un misterio que segue os acontecementos que rodean Nick Dunne (Affleck), que se converte no principal sospeitoso pola desaparición da súa muller Amy (Pike).

Estreouse en galego o 14 de maio de 2024 a través da TVG.

## Personaxes 
* Ben Affleck como Nick Dunne
* Rosamund Pike como Amy Elliott Dunne
* Neil Patrick Harris como Desi Collings
* Tyler Perry como Tanner Bolt
* Carrie Coon como Margo "Go" Dunne
* Kim Dickens como Detective Rhonda Boney
* Patrick Fugit como Oficial James Gilpin
* Missi Pyle como Ellen Abbott
* Emily Ratajkowski como Andie Fitzgerald
* Casey Wilson como Noelle Hawthorne
* Lola Kirke como Greta
* Boyd Holbrook como Jeff
* Lisa Banes como Marybeth Elliott
* Sela Ward como Sharon Schieber
* Scoot McNairy como Tommy O'Hara
* Scott Takeda como produtor de televisión
* David Clennon como Rand Elliott
* Kathleen Rose Perkins como Shawna Kelly

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en Metacritic
Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2017

A **70ª edición do Festival Internacional de Cinema de Cannes** celebrouse dende o 17 até o 28 de maio de 2017, en Cannes, Francia. O director de filme e guionista español Pedro Almodóvar foi o Presidente do Xurado, e a actriz italiana Monica Bellucci presentou as cerimonias de apertura e peche. ''Les Fantômes d'Ismaël'', dirirxido polo francés Arnaud Desplechin, foi o filme inaugural do festival.

O festival celebrou o seu 70 aniversario. A finais de marzo de 2017, o póster oficial do festival foi revelado amosando a actriz italiana Claudia Cardinale. A actriz respondeu, "'Estou honrada e orgullosa de ver voar a bandeira para o 70 Festival de Cannes, e estou encantada con esta escolla de fotos. É a imaxe que eu mesma teño do Festival, dun evento que ilumina todo ó redor... Feliz aniversario!"

A Palma de Ouro recaeu sobre o filme sueco *The Square*, dirixido por Ruben Östlund, que tamén foi o filme que pechou a última noite do festival.

## Notas
The Other Boleyn Girl (filme de 2008)

***The Other Boleyn Girl*** é un filme histórico e dramático de 2008 dirixido por Justin Chadwick. É unha coprodución entre o Reino Unido e os Estados Unidos de América. O guión é obra de Peter Morgan e foi adaptado a partir da novela homónima de Philippa Gregory publicada en 2001. É un versión ficticia das vidas de María Bolena, amante do rei Henrique VIII de Inglaterra, e a súa irmá, Ana, quen se converteu na segunda muller do rei.

## Personaxes 
* Natalie Portman como Ana Bolena
* Scarlett Johansson como María Bolena
* Eric Bana como Henrique VIII de Inglaterra
* Jim Sturgess como Xurxo Bolena
* Kristin Scott Thomas como Isabel Bolena, condesa de Wiltshire e Ormond
* Mark Rylance como Thomas Bolena, conde de Wiltshire e Ormond
* David Morrissey como Thomas Howard, duque de Norfolk
* Benedict Cumberbatch como William Carey
* Oliver Coleman como Henry Percy, conde de Northumberland
* Ana Torrent como Catarina de Aragón
* Eddie Redmayne como William Stafford
* Juno Temple como Jane Parker
* Iain Mitchell como Thomas Cromwell
* Andrew Garfield como Francis Weston
* Corinne Galloway como Jane Seymour
* Constance Stride como María Tudor de nena
* Maisie Smith como Isabel Tudor de nena
* Alfie Allen como o mensaxeiro do rei

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Teodomiro Leite de Vasconcelos

**Teodomiro Alberto Azevedo Leite de Vasconcelos**, nado en Arcos de Valdevez (Portugal) o 4 de agosto de 1944 e finado en Xohanesburgo (Suráfrica) o 29 de xaneiro de 1997, foi un xornalista e escritor mozambicano membro da Associação de Escritores Moçambicanos.

## Traxectoria 
En 1945 estableceuse en Mozambique, onde conseguiu a nacionalidade. Pasou a súa infancia en Beira e estudou ciencias sociais en Maputo Lourenço Marques. Traballou para Rádio do Aeroclube dá Beira e Rádio Clube de Moçambique, e en 1972 trasladouse a Portugal debido ao seu posicionamento contra o réxime colonial. En Portugal traballou para Rádio Renascença.

Na madrugada do 25 de abril de 1974, Leite de Vasconcelos era o locutor da emisión do programa Limite, da Rádio Renascença, cando a canción "Grândola, Vila Morena" de Zeca Afonso foi transmitida ás 0.20 h, segundo sinal que confirma o golpe de Estado e marca o inicio das operacións militares polas rúas de Portugal. Comezaba así a Revolución dos Caraveis.

Tras a independencia de Mozambique de Portugal en 1975, regresou a Mozambique e traballou como xornalista de radio e en varias revistas. Ademais das súas actividades xornalísticas, traballou como profesor, actor e comentarista político. De 1981 a 1988 foi director da emisora de servizo público Rádio Moçambique.

## Obras 
* *Irmão do universo* (Maputo, Associação dous Escritores Moçambicanos, 1994)
* *Resumos, insumos e dores emergentes* (poesía, 1997)
* *Pela boca morre o peixe* (crónicas, 1999)
* *As mortes de Lucas Mateus* (teatro, 2000)
* *Contraponto* (crónicas)

A súa historia *O Gotejar da Luz* foi levada ao cine por Fernando Vendrell en 2001.

## Notas
Donkey Kong 3

***Donkey Kong 3*** é o terceiro videoxogo da serie orixinal de Donkey Kong para Nintendo. Lanzouse de xeito case simultáneo en 1983 para os arcades e para Family Computer, lanzándose posteriormente en América para Nintendo Entertainment System en 1986. O xogo foi reestreado para as consolas Wii Virtual Console en América do Norte o 14 de xullo de 2008 e en Europa o 9 de xaneiro de 2009. O xogo parte dos anteriores xogos de *Donkey Kong*.

## Notas
Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2016

A **69ª edición do Festival Internacional de Cinema de Cannes** celebrouse dende o 11 até o 22 de maio de 2016. O director australiano George Miller foi o presidente do xurado para a competición principal. O actor francés Laurent Lafitte foi o presentador das cerimonias de apertura e de peche do festival. O 15 de marzo anunciouse que a directora xaponesa Naomi Kawase exercería como presidenta de Cinéfondation e do Xurado das curtametraxes. O filme *Café Society*, do director estadounidense Woody Allen inauguou o festival.

A Palma de Ouro recaeu sobre o filme británico *Eu, Daniel Blake*, dirixido por Ken Loach, que tamén foi o filme que clausurou o festival. Na conferencia de prensa, Loach dixo que estaba "bastante aturdido" por ter gañado.

## Notas
Filmes propostos ó mellor filme internacional na 47ª edición dos Óscar

[200px|miniatura|[Federico Fellini, director do filme gañador.]]
Os **seguintes 19 filmes**, todos eles de países diferentes, foron propostos na 47ª edición dos Óscar para o premio de mellor filme en lingua non inglesa. Os títulos salientados en azul e verde son os cinco filmes nomeados, en representación da Arxentina, Francia, Hungría, Italia e Polonia. O galardón recaeu sobre Italia, co filme de Fellini *Amarcord*.

A Unión Soviética escolleu un filme da República Kirguiz (coa maior parte do diálogo en ruso).

O Xapón presentou *Kaseki*, mais o filme non apareceu na lista oficial da AMPAS. É posible que o filme non fose proxectado.

## Propostas 
## Notas
GeneSat 1

**GeneSat 1** foi un satélite artificial da NASA lanzado o 16 de decembro de 2006 mediante un foguete Minotaur 1 desde a Wallops Flight Facility.

## Características 
A misión de GeneSat 1 foi estudar os efectos da microgravedade en varios cultivos biolóxicos. O satélite era un CubeSat de 3 unidades froito da cooperación entre a NASA e varias universidades. GeneSat 1 era un pequeno laboratorio en miniatura, autocontido, con cultivos de Escherichia coli no seu interior, cunha duración de misión de 21 días. Para o experimento non era necesario recuperar os cultivos. A potencia consumida polo satélite, producida polas células solares do seu exterior, era de entre 4 e 5 W. O satélite reentrou na atmosfera, tal como estaba previsto, o 4 de agosto de 2010, quedando destruído.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Minotaur 1
Geo-IK-2

**Geo-IK-2**, tamén coñecidos como **Musson-2** (índice GRAU 14F31), é unha serie de satélites xeodésicos rusos sucesores dos satélites Geo-IK.

## Características 
A misión dos satélites Geo-IK-2 é recoller datos para mellorar as análises en xeodesia. O corpo do satélite é un cilindro presurizado de 1,3 m de diámetro e 1,3 m de altura que contén a electrónica e soporta a antena de alta ganancia e os paneis solares. Para facer as medicións habitualmente hai dous satélites en órbita, a unha altura de 1000&nbsp;km. Os satélites teñen unha masa de 1400&nbsp;kg e son lanzados mediante foguetes Rokot KM, co primeiro sendo lanzado o 1 de febreiro de 2011 e fallando por problemas co seu foguete portador.

## Instrumentos 
Os Geo-IK-2 dispoñen de tres instrumentos:

*O radar altímetro SADKO, construído por Thales Alenia.
*Reflectores láser na superficie do satélite para medir a distancia cara ao satélite desde terra.
*Receptores Glonass e GPS.

## Historial de lanzamentos 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Rokot KM
*Geo-IK
Filmes propostos ó mellor filme internacional na 48ª edición dos Óscar

[200px|miniatura|[Akira Kurosawa, director do filme gañador.]]
Os **seguintes 21 filmes**, todo eles de países diferentes, foron propostos na 48ª edición dos Óscar para o premio de mellor filme en lingua non inglesa. Os títulos salientados en azul e verde son os cinco filmes nomeados, en representación de Italia, o Xapón, México, Polonia e a Unión Soviética. O galardón recaeu sobre a Unión Soviética, co filme *Dersu Uzala* dirixido por Akira Kurosawa.

## Propostas 
## Notas