Shigella flexneri

***Shigella flexneri*** é unha especie de bacterias gramnegativas do xénero *Shigella*, que causa diarrea en humanos. Describíronse varios serogrupos de *Shigella*; *S. flexneri* pertence ao grupo *B*. As infeccións por *S. flexneri* xeralmente poden tratarse con antibióticos, aínda que algunhas cepas desenvolveron resistencia. Os casos menos graves adoitan non tratarse para evitar que a bacteria se faga máis resistente no futuro. As *Shigella* están estreitamente relacionadas con *Escherichia coli*, mais poden distinguirse de *E.coli* baseándose na súa patoxenicidade, fisioloxía (non fermentan lactosa nin descarboxilan a lisina) e seroloxía.

## Descubrimento 
A especie recibe o seu nome en honra do médico estadounidense Simon Flexner; o xénero *Shigella* denomínase así polo médico xaponés Kiyoshi Shiga, que investigou a causa da disentería. Shiga entrou na Escola de Medicina da Universidade Imperial de Tokio en 1892, onde asistiu a unha conferencia do Dr. Shibasaburo Kitasato. Shiga quedou impresionado polo intelecto e confianza en si mesmo do Dr. Kitasato, polo que despois de graduarse foi traballar con el como investigador axudante no Instituto de Doenzas Infecciosas. En 1897, Shiga centrou os seus esforzos no que os xaponeses chamaban gromos de "sekiri" (disentería). Estas epidemias causaban estragos na poboación xaponesa e eran frecuentes a finais do século XIX. A epidemia de 1897 de *sekiri* afectou a máis de 91.000 persoas, cunha taxa de mortalidade de >20%. Shiga estudou 32 pacientes de disentería e utilizou os postulados de Koch para conseguir illar e identificar a bacteria causante da doenza. Continuou o seu estudo e caracterizou a bacteria, identificando os seus métodos de produción de toxinas (a toxina Shiga) e traballou sen descanso para crear unha vacina para a doenza.

## Caracterización 
### Morfoloxía 
*Shigella flexneri* é unha bacteria con forma de bacilo, sen flaxelos, que ten unha mobilidade baseada na actina. Produce a proteína actina de maneira rápida e continua para propulsarse cara a adiante dentro ou entre das células hóspede. Esta bacteria é gramnegativa, non forma esporas e pertence ao serogrupo B de *Shigella*. Existen 6 serotipos dentro deste serogrupo. Agora diponse de técnicas de serrotipificación molecular baseadas na PCR que teñen como diana os xenes wzx1-5 (todos excepto o serotipo 6) e gtr ou wzx6 (só para o serotipo 6).

### Invasión 
*Shigella flexneri* é unha bacteria intracelular que infecta o recubrimento epitelial do tracto intestinal de mamíferos. Esta bacteria é tolerante a ácidos e pode sobrevivir en condicións de pH 2. Así, pode entrar pola boca do seu hóspede e sobrevivir ao paso polo estómago e o colon. Unha vez que está no colon, *S. flexneri* pode penetrar no epitelio de tres xeitos:
# A bacteria pode alterar as unións herméticas entre as células epiteliais, o que lle facilitará cruzar á submucosa.
# Pode penetrar nas células M, moi endocíticas, que están dispersas na capa epitelial e cruzar á submucosa.
# Despois de chegaren á submucosa, as bacterias poden ser fagocitadas por macrófagos e induciren a apoptose ou morte celular. Isto libera citocinas que recrutan células polimorfonucleares (PMN) na submucosa. As *S. flexneri* que aínda están no lume do colon atravesan o recubrimento epitelial á vez que os PMNs cruzan cara á área infectada. O influxo de células PMN a través da capa epitelial en resposta á *Shigella* altera a integridade do epitelio, permitindo que as bacterias do lume crucen á submucosa por un mecanismo independente das células M. 

*S. flexneri* usa estes tres métodos para chegar á submucosa para penetrar nas células epiteliais desde o lado basolateral da célula. Coñécense nesta bacteria catro antíxenos de plásmido de invasión: IpaA, IpaB, IpaC e IpaD. Cando *S. flexneri* toma contacto co lado basolateral dunha célula epitelial, IpaC e IpaB son fusionados para crear un poro na membrana da célula epitelial. Entón, usa un sistema de secreción de tipo III (T3SS) para inserir a outra proteína Ipa no citoplasma da célula epitelial. Cando *S. flexneri* chega á membrana próxima, crea unha protrusión no citoplasma da célla veciña. As bacterias quedan rodeadas por dúas capas da membrana celular. Entón usa outro complexo IpaBC para facer un poro e entrar na seguinte célula. Outra proteína que tamén cómpre para que *S. flexneri* saia da protrusión é VacJ. A súa función exacta aínda se está a estudar mais sábese que sen a presenza desta proteína o espallamento intracelular queda moi dificultado. A replicación bacteriana dentro das células epiteliais é prexudicial para a célula pero propúxose que a morte da célula epitelial débese en gran medida á resposta inflamatoria do propio hóspede. Algunhas cepas de *S. flexneri* presentan resistencia aos antibióticos estreptomicina, ampicilina ou trimetoprim. Atopouse que o cloranfenicol, o ácido nalidíxico e a xentamicina son antibióticos aínda efectivos contra algunhas cepas.

### ARN pequeno 
Os ARNs pequenos exercen importantes funcións en moitos procesos celulares bacterianos. Os ARNs pequenos (sRNA) RnaG e RyhB foron ben estudados en *S. flexneri*. O ARN pequeno Ssr1, que podería xogar un papel na resistencia ao estrés ácido e na regulación da virulencia só se sabe que exista en *Shigella*.

## Ciclo de infección 
*Shigella flexneri* contén un plásmido de virulencia que codifica tres factores de virulencia: un sistema de secreción de tipo III (T3SS), proteínas antixénicas de plásmido de invasión (proteínas IPA), e IcsA (utilizada para o espallamento de célula a célula).

Durante a infección, *S. flexneri* inxecta no citoplasma da célula hóspede proteínas ipa utilizando o T3SS, un aparato similar a unha agulla e xiringa común a moitos patóxenos gramnegativos. Estas proteínas ipa inducen o pregamento da membrana na célula hóspede. Este pregamento crea petos na membrana nos que quedan capturadas e englobadas as bacterias. Unha vez dentro, *S. flexneri* usa a actina da célula hospede para propulsarse e moverse directamente de célula a célula usando un mecanismo chamado paracitofaxia, similar ao utilizado pola bacteria patóxena *Listeria monocytogenes*.

*Shigella flexneri* pode inhibir a resposta inflamatoria aguda na fase inicial da infección utilizando unha proteína efectora, OspI, que está codificada polo *ORF169b* do plásmido grande de *Shigella* e é segregada polo sistema de secreción de tipo III. Esta diminúe a resposta inflamatoria durante a invasión bacteriana ao suprimir a vía de sinalización mediada polo factor 6 asociado ao receptor do TNF-α (TRAF6). OspI ten actividade de glutamina desamidase e pode desaminar selectivamente a glutamina situada na posición 100 da UBC13 a glutamato, e isto ten como resultado o fallo na actividade conxugante da ubiquitina E2, que cómpre para a activación de TRAF6.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
*Type strain of *Shigella flexneri* en Bac*Dive* -  the Bacterial Diversity Metadatabase