Bacteroides fragilis

***Bacteroides fragilis*** é unha especie de bacterias gramnegativas con forma de bacilo, anaerobias obrigadas (ou nanoaerobias) que viven no tracto intestinal.

A especie *B. fragilis* pertence a un grupo de especies similares chamado "grupo *B. fragilis*". As bacterias do "grupo *B. fragilis*" son as Bacteroidaceae que se illan máis comunmente en infeccións anaerobias, especialmente nas que se orixinan por microorganismos da flora gastrointestinal. *B. fragilis* é o organismo máis común do "grupo *B. fragilis*", xa que supón entre o 41% e o 78% dos illados do grupo.
Os organismos do "grupo *B. fragilis*" son resistentes á penicilina porque producen beta-lactamase, e por outros factores descoñecidos.

Antes o primitivo taxon *B. fragilis* era máis amplo e era subdividido en subespecies, que eran: ssp. *fragilis*, ssp. *distasonis*, ss. *ovatus*, ss. *thetaiotaomicron*, e ss. *vulgatus*, pero agora todas esas subespecies foron reclasificadas formando especies separadas baseándose en estudos da homoloxía do seu ADN. Este conxunto de especies forman o "grupo *B. fragilis*". Actualmente, a especie chamada *B. fragilis* corresponde á antiga subespecie *B. fragilis* ssp. *fragilis*, que se illa con frecuencia do sangue, fluído pleural, fluído peritoneal, feridas e abscesos cerebrais.

Aínda que as especies do "grupo *B. fragilis*" son as que se atopan máis comunmente en mostras clínicas, son as menos comúns das especies do xénero *Bacteroides* presentes na flora fecal, onde só supoñen o 0,5% das bacterias presentes nas feces. A patoxenicidade deste grupo de organismos probablemente se orixine pola súa capacidade de producir material capsular, que as protexe da fagocitose.

## Importancia clínica 
*B. fragilis* está implicada no 90% das infeccións anaeróbicas peritoneais.

Actúa principalmente na superficie da mucosa intestinal. Predomina na bacteremia asociada con infeccións intraabdominais, peritonite e abscesos que seguen á rotura do vísceras, e abscesos subcutáneos ou queimaduras preto do ano.

En investigacións con ratos e cultivos de laboratorio descubriuse unha cepa de *B. fragilis* que causa inflamación do colon e un incremento da actividade do xene do encima superóxido dismutase no intestino. O efecto é que o intestino queda exposto ao peróxido de hidróxeno, que causa danos no ADN e contribúe á formación de tumores de colon.

### Tratamento 
En xeral, *B. fragilis* é susceptible ao metronidazol, carbapenem, tigeciclina, a combinación β-lactam/inhibidor da beta-lactamase (por exemplo, Unasyn, Zosyn), e a certos antimicrobianos da clase das cefamicinas, como a cefoxitina. A bacteria ten un alto nivel de resistencia á penicilina inherente. A produción de beta lactamase parece ser o principal mecanismo de resistencia a antibióticos en *B. fragilis*. A clindamicina xa non se recomenda como axente de primeira liña contra *B. fragilis* debido á crecente resistencia de alto nivel observada (>30% nalgúns informes).

## Outros usos 
Os bacteriófagos que infectan a *B. fragilis* utilízanse comunmente como trazadores do material fecal humano.

O polisacárido A (PSA) desta bacteria parece estar implicado na protección da colite experimental inducida por *Helicobacter hepaticus*.
Tamén se usa para separar os grupos de carbohidratos que clasifican o grupo sanguíneo das células vermellas do sangue. O encima GalNAC-ase cliva o antíxeno dos glóbulos vermellos de tipo A converténdoos en células de tipo 0, o que permite producir unidades para transfusión de sangue de tipo universal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Referencias de *Bacteroides* en *Medical Microbiology* de Baron (en liña no NCBI bookshelf).