open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Geoffrey Bache Smith

**Geoffrey Bache Smith**, nado o 18 de outubro de 1894 e finado en Somme (Francia) o 3 de decembro de 1916 foi un militar inglés, tenente do exército británico.

## Traxectoria 
Smith uniuse ao 19º batallón de servizo dos *Lancashire Fusilliers*, chamados *3rd Salford Pals*, e participou na ofensiva do Somme. O 29 de novembro de 1916 recibiu unha ferida de metralla, e faleceu catro días despois.

Amigo da xuventude de J. R. R. Tolkien. Tolkien e Smith estudaron xuntos no King Edward's School de Birmingham. En 1918 publicouse unha colección de poemas seus, titulada *A Spring Harvest*, na que Tolkien escribiu o limiar.

## Na cultura popular 
A película biográfica de 2019 *Tolkien* céntrase nos primeiros anos da vida do novelista e poeta fantástico JRR Tolkien (Nicholas Hoult), o seu servizo no exército británico durante a Primeira guerra mundial e a súa estreita amizade con **Geoffrey Bache Smith** (Anthony Boyle). Pouco despois de que Tolkien se decatase da morte de Smith na ofensiva do Somme, a última carta do verdadeiro Geoffrey Smith a Tolkien lese en voz alta en off. A película mostra entón como Tolkien preparou a edición da poesía do seu amigo caído para a súa publicación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
*
Innerspeaker

***Innerspeaker*** é o álbum de estrea da banda australiana de rock psicodélico Tame Impala, publicado o 21 de maio de 2010 a través do selo Modular Recordings. A meirande parte das gravacións foron levadas a cabo por Kevin Parker.

O disco foi recoñecido como un dos 100 mellores álbums do que levabamos de década por Pitchfork Media en agosto de 2014.

## Listaxe de cancións 
## Nostas
António Marinho e Pinto

**António de Sousa Marinho e Pinto, **nado en Amarante o 10 de setembro de 1950, é un avogado e político portugués.

## Traxectoria 
De orixe humilde naceu na freguesía de Vila Chã do Marão, mais con seis meses emigrou con seus pais ao Brasil, vivindo na cidade de Niterói, no estado do Río de Xaneiro, ata os 14 anos cando volveu con súa nai. Na súa época de estudante de dereito na Universidade de Coímbra involucrouse na loita contra o salazarismo, deténdoo a PIDE, seu pai, fervoroso salazarista, amoestouno duramente desde o Brasil, cortando relacións durante máis de 15 anos.

Licenciado en dereito, traballou como xornalista desde 1978, foi membro da Comisión Nacional para a Liberdade de Información, en 1978, foi director en Madeira da ANOP - Agencia Noticiosa Portuguesa, entre 1979 e 1980 e de 1984 a 1986 da rexión centro. En 1986 accedeu á dirección do Sindicato de Xornalistas en nese ano pasou á Lusa, onde foi director de información da rexión centro de 1986 a 1987 Foi asesor xurídico e de información do goberno de Macau, entre 1987 e 1988, e volveu ao xornalismo, como redactor do *Expresso*, entre 1989 a 2006..

Foi membro do Consello Xeral e presidente da Comisión de Dereitos Humanos da Orde dos Avogados, entre 2002 e 2003. En 2007 foi elixido o 24.º bastonário da Orde e reelixido en 2010. Publicou os libros *As faces da Justiça*, en 2003, *Dura Lex - retratos da Justiça portuguesa*, en 2007, e *Um combate desigual*, en 2010.

En 2014 foi elixido eurodeputado na lista do MPT - Partido da Terra, malia anunciar pouco despois de tomar posesión que ía abandonar o posto ao considerar que o Parlamento Europeo non tiña utilidade, non obstante permaneceu no parlamento e en setembro de 2014 anunciou a ruptura co Partido da Terra - MPT, do cal nunca foi militante, e comunicou que ía crear un novo partido, o Partido Democrático Republicano, presentado o 5 de outubro en Coímbra.

## Notas
Lonerism

***Lonerism*** é o segundo álbum da banda australiana de rock psicodélico Tame Impala, publicado o 5 de outubro de 2012 a través do selo Modular Recordings. Ao igual que o seu anterior traballo, *Innerspeaker* (2010), Lonerism foi composto, gravado e producido por Kevin Parker, contribuíndo Jay Watson, membro da banda en vivo, en dous temas.

## Listaxe de cancións
Currents

***Currents*** é o terceiro álbum da banda australiana de rock psicodélico Tame Impala, publicado o 17 de xullo de 2015 a través do selo Modular Recordings.Como ocorreu nos dous anteriores discos do grupo, *Currents* foi composto, gravado e producido polo membro principal da banda Kevin Parker. Por ve primeira Parker tamén mesturou a música.

*Currents* foi situado no posto número 5 da lista de Pitchfork Media dos 50 mellores álbums do ano 2015.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Té branco

220px|thumb|Herbas para o té branco

O **té branco** é un té de cor clara, que se prepara cos abrochos novos da planta, unha vez secos, sen sometelos a fermentación
polo que non sofren efectos de oxidación; os botóns poden estar protexidos da luz do sol para previr a formación de clorofila.

O té branco contén presuntamente propiedades que superan o té verde na prevención do cancro do colon e maior cantidade de antioxidantes que outros tés. En experiencias feitas por investigadores do Linus Pauling Institute da Universidade do Estado de Oregón, ao testaren as capacidades dos dous tipos de té en previr o desenvolvemento dos pólipos do colon, o té branco revelouse un 10% máis eficaz.

Entre todos os tés, o branco é o que presenta maior concentración de polifenois, entre outros antioxidantes. Esas substancias axudan a neutralizar os radicais libres, responsábeis do envellecemento celular.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bai Hao Yinzhen, un té branco famoso
* Té matcha
Té matcha

miniatura|Té matcha
O ***té matcha*** (en xaponés: 抹茶 [matːɕa]: té esmagado) é un té verde moído empregado na cerimonia xaponesa do té.

## Historia 
O té moído ten a súa orixe na China de tempos da dinastía Song.

No ano 1191, o monxe budista Eisai trouxo o té moído ao Xapón, coa introdución do budismo (zen). Co tempo, o té moído foi desaparecendo na China, porén arraigou no Xapón grazas aos costumes dos mosteiros budistas. Máis tarde, as clases altas da sociedade xaponesa adoptaron este té, entre os séculos XIV e XVI.

## Produción 
A preparación do *matcha* comeza varias semanas antes da súa colleita. Primeiro cóbrense as plantas do té para as agochar do sol. Deste xeito atrásase o seu crecemento e créase unha cor verde máis escura nas follas. Con este proceso o té gaña en aminoácidos, creándose así un té máis doce.

Trala colla, as follas déitanse nunhas superficie chá para o seu enxugado. O resultado chámase de "tencha" (碾茶). Tíraselles o talo e as veas antes de as moer até conseguir unha textura de po fino coma o talco, dun verde intenso, coñecido coma "matcha".

Só o "tencha" moído produce matcha. Outros tés moídos coñécense coma "konacha" (粉茶).

O sabor do matcha depende dos seus aminoácidos. As mellores calidades teñen un sabor máis doce e máis intenso. As variedades máis correntes obtéñense das últimas colleitas da tempada.

As rexións produtoras do matcha son Uji en Kyoto (chamándose o té desta rexión "Ujicha"), e Nishio en Aichi (chamándose neste caso "Nishiocha").

## Preparación 
miniatura|Brocha de bambú (*chasen*)
Antes de servilo, pásase o matcha por un coador moi fino para eliminar os bolos, axudándose dunha espátula de pau.

Na cerimonia xaponesa do té, o matcha coado déitase primeiro nun recipiente chamado "chaki".

Cunha brocha especial de bambú chamada de *chashaku* ponse unha medida (unha culleriña) na cunca de té. Engádese unha pouca auga non moi quente. A seguir, abálase a mestura rapidamente coa brocha de bambú chamada *chasen* até acadar unha consistencia cremosa con espuma na tona. Tradicionalmente, sérvese acompañado dun doce chamado de *wagashi*.

## Outros usos 
miniatura|Un bolo de matcha.
O matcha é un ingrediente da repostaría xaponesa como o xa mencionado wagashi, ou o castella, manju, monaka e kakigori. Tamén se emprega para batidos de leite, xeados, pudins e outras sobremesas occidentais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Té Matcha na Arxentina
* Produción e calidades do matcha
* Receitas e utensilios para a preparación do matcha
* Instrucións e vídeo que amosa como preparar o matcha
* Sobre a produción do tencha
* www.tematcha.es
* www.matchamexico.mx
Tritongo

Un **tritongo** (do prefixo latino *tri*- e do grego *φθόγγος*, 'sons', literalmente 'tres sons') é un conxunto de tres fonemas vocálicos formado por unha semiconsoante, unha vogal e unha semivogal que se atopan na mesma sílaba.

No galego non adoitan os tritongos. Hai algúns exemplos de palabras patrimoniais nas que por evolución fonética normal se reuniron tres vogais de xeito que unha forte queda entre dous febles: *dioivo*, *bieito*.

No galego oriental, onde os plurais dos nomes rematados en -*n* se forman elidindo ese -*n* e engadindo o sufixo -*is*, aparece tritongo se o -*n* vai precedido de ditongo. Así *traiciois* (tradicións).

Tamén hai tritongos na fala de Goián e noutras que perderon o -*d*- en formas de conxugación como *fraguais*, ao xeito do portugués e o castelán.

No mesmo galego común, palabras que rematan cos ditongos *io*, *ia*, *ie*, ao formaren derivados con -ARIU, presentarán tritongo: *comenencieiro*, *especieiro*; á parte das voces pronunciadas ocasionalmente con rapidez ou descoido, do tipo *cambiei*, *fieito*, que regularmente soan *cam-bi-ei*, *fi-ei-to*.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Carballo Calero, Ricardo (1966). *Gramática elemental del gallego común*. Editorial Galaxia.
Nasalización

A **nasalización** é un proceso fonético polo cal un son que normalmente é oral se pronuncia co veo do padal baixado, de xeito que, en maior ou menor medida, o ar tamén escapa a través do nariz.

## Nasalización no galego 
No galego común actual só hai restos de nasalidade vocálica. A lingua antiga nasalizaba a vogal anterior a -N- intervocálico, e esta desaparecía. Mais logo o galego aproximouse ao castelán, apartándose do portugués, que é hoxe o romance que posúe maior cantidade de fonemas nasais. O galego moderno, ou eliminou a nasalidade pura e simplemente (GENUCULU > *xeonllo*), ou transformou a devandita nasalidade en *n* (*xeonllo*). Así temos outro xogo de alternancias: *gado/gando, coello/coenllo, mollo/monllo*. O sufixo -ANU deu nalgúns sitios -*ã*, e modernamente perdeuse a nasalidade, de xeito que tamén se dá a alternancia *irmá/irmán, ma/man*.

Ás veces foi a perda dunha consoante distinta de -N- a que produciu a nasalización ou a aparición dun *n*. No caso de *póla/ponla*, *esquecer/esquencer*, ou *sella/senlla*.

En todos estes casos, como se deixa ver, a nasalidade pertence á fonética histórica.

No galego actual non hai vogais nasais como fonemas, hai vogais nasalizadas por consoantes nasais contiguas. Falouse, coma dun caso especial, o caso de influencia do *n* velar intervocálico. É un *n* final de sílaba ao que se engade un son vocal. O *n* forma sílaba coa vogal anterior. O son vocal posterior pode ser o *a* signo de feminino, ou o *e* paragóxico. Na ortografía actual márcase cun *h* a separación de sílabas u oclusión glotal. A vogal anterior fica máis ou menos nasalizada. É o caso de *unha* e os seus compostos *algunha*, *ningunha*, por unha parte; e o de formacións ocasionais coma *corazonhe* (corazón), por outra. Dialectalmente, rexístranse outros casos.

As formas verbais ás que se engaden os pronomes enclíticos *o*, *a*, *os*, *as* cando aquelas rematan en *n*, como *fan*, *din*, *ten*, *pon*, *fun*, etc., asimilan o seu *n* co *l*- histórico -hoxe perdido- dos pronomes; de xeito que *fan-los* cambiouse en *fan-nos*, sendo velar o primeiro *n* e alveolar o segundo. Finalmente, o *n* velar conservouse só coma unha nasalización da vogal anterior. Hoxe escribimos ás veces *fano*, *tena*, *dinos*, *ponas*, mais as vogais anteriores ao *n* son dende logo nasais ou, cando menos, están nasalizadas. Por iso algúns escritores marcaron e marcan a nasalidade con outro *n*: *fannos*, *tenna*, etc.

Ás veces o *n* velar que resulta intervocálico é o final dun prefixo IN-. Os derivados que fórmanse así, toman na ortografía, despois do *n*, un *g* en lugar dun *h*: IN-ORDINE > *engorde*; o que rexistra unha variante da pronuncia.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Carballo Calero, Ricardo: *Gramática elemental del gallego común*. Editorial Galaxia.
Rogelio Livieres

**Rogelio Ricardo Livieres Plano**, nado o 30 de agosto de 1945 en Corrientes (Arxentina) e finado o 14 de agosto de 2015 en Buenos Aires, foi un bispo paraguaio da Igrexa Católica Latina, bispo de Ciudad del Este entre 2004 e 2014.
Santa Olalla

O nome **Santa Olalla** (variante **Oalla**) ou **Santa Olaia** (variantes galegas de Santa Baia) pode referirse a:

***Santa Baia de Barcelona** (h.290-†303) tamén Santa Eulalia ou Santalla de Barcelona– Festividade 12 de febreiro;
***Santa Baia de Mérida** (h.292-†304) tamén Santa Eulalia ou Santalla de Mérida– Festividade: 10 de decembro.

Como topónimo, pode referirse a:

;Fóra de Galiza

;En Andalucía
***Santa Olalla del Cala**, concello da provincia de Huelva.

;En Castela e León
***Santa Olalla de Bureba**, concello da provincia de Burgos.

;En Castela-A Mancha
***Santa Olalla, Toledo**, concello da provincia de Toledo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Santa Olaia de Esgos**, parroquia do concello de Esgos;
*Parroquias de Galicia baixo a advocación de santa Oalla
*Parroquias de Galicia baixo a advocación de santa Olaia
HMB Endeavour

O '*HMS *Endeavour***, tamén coñecido como **HM *Bark Endeavour'''*, foi un pequeno barco da Mariña Real Británica do século XVIII, famoso por estar ao mando do capitán James Cook.

## Características 
O *Endeavour* era un barco carboeiro construído en Inglaterra, que foi botado en xuño de 1764 co nome de *Earl of Pembroke*. Era unha fragata de 32 m de eslora e 8,9 m de manga. Tiña un velame de 897 m2 e podía acadar unha velocidade de 7 a 8 nós (13 a 15&nbsp;km/h). Os carboeiros estaban especialmente deseñados para albergar nas súas bodegas unhas 600 t de carbón, que levaban desde o norte de Inglaterra até Londres. Tiñan unha liña ancha e profunda, cunha popa estreita e carecían de mascaróns de proa. O *Endeavour* tiña tres mastros. Os paus trinquete e maior levaban grandes velas cadradas, mentres que o de mesana posuía velas cangrexas diante e detrás. Este tipo de velame permitía a estes barcos navegar con case calquera condición meteorolóxica, facendo fronte ás máis violentas tempestades. Ademais, se facía falta varar o barco, podía facerse sen sufrir ningún dano.

## Historia 
O 26 de maio de 1768 James Cook elixiu este barco, que foi reconvertido para que realizara súa primeira gran expedición ao gran *Mar do Sur* (océano Pacífico), dado que podía levar carga pesada e moitos homes para unha travesía tan longa. Na súa xuventude Cook navegara neste tipo de barcos polo que os coñecía ben. Para este caso as características do barco foron modificadas para albergar os víveres e o material científico. A medida que as provisións se ían esgotando deixarían sitio ao instrumental e aos espécimes de plantas e animais recollidos ao longo da viaxe.

Tras a adaptación, o buque estaba armado con 10 canóns de 4 libras e 12 canóns *swivel*. Como condición de barco militar en misión científica, o *His Majesty's Bark Endeavour* tiña unha tripulación mixta composta de 85 mariñeiros, encargados das operacións do barco e as velas, e 12 militares con oficiais e infantes de mariña (*Royal Marines*), que impoñían a disciplina a bordo e protexían á embarcación de ataques hostís e, finalmente, científicos e artistas encargados de realizar observacións, debuxos e experimentos no tempo que durase a expedición.

Despois da expedición de Cook, o buque serviu en varias misións militares até que foi dado de baixa na Armada en setembro de 1774, e vendido e renomeado como *Lord Sandwich* en 1775. A finais do mesmo ano foi reclamado para enviar tropas á América británica para loitar na Guerra de Independencia dos Estados Unidos, sendo finalmente afundido na baía de Narragansett para evitar o desembarco de tropas francesas en Newport na batalla de Rhode Island.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Allan, John (2002): *The Fate of Cook's Ships''. Cook's Ships – A Summary Update''. Cook's Log volume 25 nº 3, Captain Cook Society. 
* Hosty, Kieran & Hundley, Paul (2003): ''Preliminary Report on the Australian National Maritime Museum's participation in the Rhode Island Marine Archaeology Project's search for HMB Endeavour''. Australian National Maritime Museum.
Capilaridade

A **capilaridade** é unha propiedade dos líquidos que depende da súa tensión superficial a cal, á súa vez, depende da cohesión do líquido, e que lle confiren a capacidade de subir ou baixar por un tubo capilar.

Cando un líquido sobe por un tubo capilar, é debido a que a forza intermolecular ou cohesión intermolecular entre as súas moléculas é menor que a adhesión do líquido co material do tubo; é dicir, é un líquido que molla. O líquido segue subindo até que a tensión superficial se equilibra polo peso do líquido que enche o tubo. Así é o caso da auga, e esta propiedade é a que regula parcialmente o seu ascenso dentro das plantas, sen gastar enerxía para vencer a gravidade.

Cando a cohesión entre as moléculas dun líquido é máis potente que a adhesión ao capilar, como o caso do mercurio, a tensión superficial fai que o líquido descenda a un nivel inferior e a súa superficie é convexa.

## Tubo capilar 
miniatura|Efectos de capilaridade.

A masa líquida é directamente proporcional ao cadrado do diámetro do tubo, polo que un tubo angosto succionará o líquido nunha lonxitude maior que un tubo largo. Así, un tubo de vidro de 0,1&nbsp;mm de diámetro erguerá unha columna de auga de 30&nbsp;cm. Canto máis miúdo é o diámetro do tubo capilar, maior será a presión capilar e a altura alcanzada. En capilares de 1&nbsp;µm (micrómetro) de raio, cunha presión de succión 1,5 × 103&nbsp;hPa (hectopascal = hPa = 1,5&nbsp;atm), corresponde a unha altura de columna de auga de 14 a 15&nbsp;m.

Dúas placas de vidro que están separadas por unha película de auga de 1&nbsp;µm de espesor, mantéñense unidas por unha presión de succión de 1,5&nbsp;atm. Por iso creban os portaobxectos humedecidos ao intentar separalos.

Entre algúns materiais, como o mercurio e o vidro, as forzas intermoleculares do líquido exceden ás existentes entre o líquido e o sólido, polo que se forma un menisco convexo e a capilaridade traballa en sentido inverso.

As plantas zugan auga subterránea da terra por capilaridade, aínda que as plantas máis grandes axúdanse da transpiración para desprazar a cantidade necesaria.

### Lei de Jurin 
A lei de Jurin define a altura que se acada cando se equilibra o peso da columna de líquido e a forza de ascensión por capilaridade. A altura *h* en metros dunha columna líquida está dada pola ecuación:
:h={{2\gamma\cos{\theta}}\over{\rho g r}}

onde:
:* \scriptstyle\gamma * = tensión superficial interfacial (N/m)
:*θ* = ángulo de contacto
:*ρ* = densidade do líquido (kg/m³)
:*g* = aceleración debida á gravidade (m/s²)
:*r* = raio do tubo (m)

Para un tubo de vidro no aire a nivel do mar e cheo de auga,
:* \scriptstyle\gamma * = 0,0728&nbsp;N/m a 20&nbsp;°C
:*θ* = 0° 
:*ρ* = 1000 kg/m³
:*g* = 9,80665 m/s²

pois, a altura da columna de auga, en metros, será:
:h\approx {{1,4 \times 10^{-5}}\over r} m .

Por exemplo, nun tubo de 1&nbsp;mm de raio, a auga ascenderá por capilaridade uns 14&nbsp;mm.

## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Menisco (líquidos)
* Número de capilaridade
* Untuosidade
* Adhesión
Norberto Rivera

**Norberto Rivera Carrera**, nado o 6 de xuño de 1942 en Tepehuanes (México), é un eclesiástico católico latino, arcebispo de México dende 1995 e cardeal.
Syriana

***Syriana*** é un filme estadounidense do xénero suspense escrito e dirixido por Stephen Gaghan que se estreou no 2005. O produtor executivo, George Clooney, é o protagonista do filme. O guión de Gaghan está lixeiramente adaptado das memorias de Robert Baer *See No Evil*.

## Personaxes 
* George Clooney como Bob Barnes
* Matt Damon como Bryan Woodman
* Jeffrey Wright como Bennett Holiday
* Christopher Plummer como Dean Whiting
* Amanda Peet como Julie Woodman
* Chris Cooper como Jimmy Pope
* Tim Blake Nelson como Daniel "Danny" Dalton, Jr. 
* William Hurt como Stan Goff
* Mark Strong como Mussawi
* Robert Baer como Oficial da CIA
* Mazhar Munir como Wasim Ahmed Khan, Pakistani migrant worker laid off from Connex.
* Alexander Siddig como Príncipe Nasir Al-Subaai
* Amr Waked como Muhammad Sheikh Agiza
* Akbar Kurtha como Príncipe Meshal 
* Viola Davis como CIA
* Jayne Atkinson como Xefe de División da CIA
* Jamey Sheridan como Terry George

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Mosteiro Po Lin

O **mosteiro Po Lin** (en ) é un mosteiro budista que se atopa en Ngong Ping, na illa Lantau de Hong Kong. Foi fundado en 1906 por tres monxes orixinarios da provincia de Jiangsu e daquela era coñecido como Tai Mao Pung (大茅蓬), adquirindo o seu nome actual en 1924.

O templo principal acolle tres estatuas de bronce de Buda que representan a súa vida pasada, presente e futura. Tamén acolle varios escritos budistas. O gran Buda Tian Tan, unha xigantesca estatua de Buda que domina a montaña, é unha extensión do mosteiro e foi rematada en 1993.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Po Lin Monastery exterior.jpg|Vista do templo principal.
Ficheiro:Po Lin interior IMG 2431.JPG|Detalle do interior do mosteiro.
Ficheiro:Oltár po Lin Csin Csan Kolostorban.JPG|Vista do Buda Tian Tan dende o mosteiro.
Ficheiro:Po Lin Monastery 10.jpg|Entrada.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*plm.org.hk
Vangelis Meimarakis

miniatura|Vangelis Meimarakis nunha xuntanza do Partido Popular Europeo en Bruxelas (2015).
**Evangelos** "**Vangelis**" **Meimarakis** (en grego: Ευάγγελος "Βαγγέλης" Μεϊμαράκης), nado en Atenas o 14 de decembro de 1953, é un avogado e político grego. Foi presidente do Parlamento grego desde 2012 a 2015 e ministro de Defensa entre 2006 e 2009.

## Traxectoria 
Meimarakis foi un dos organizadores, en 1974, das mocidades de Nova Democracia, ONNED, liderándoa entre 1984 e 1987. Entrou no Comité Central de ND na segunda conferencia realizada en 1986. Elixido deputado por Atenas no Parlamento en 1989, revalidou o posto en todas as eleccións posteriores. Foi viceministro de cultura (1992-1993), secretario xeral de ND (2001-2006) e ministro de defensa (2006-2009). Do 29 de xuño de 2012 ao 6 de febreiro de 2015 foi presidente do Parlamento Helénico. Tras a renuncia de Antonis Samaras accedeu ao liderado interino do seu partido o 5 de xullo de 2015.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Vangelis Meimarakis Mandatos de Vangelis Meimarakis no Parlamento Helénico
Paraceraterios

Os **paraceraterios** (*Paraceratherium*, do grego "besta case cornuda") é un xénero extinto de mamíferos perisodáctilos, suborde Ceratomorpha da familia Hyracodontidae. Describíronse cinco especies diferentes, pero tanto as relacións entre ditas especies como as relacións a nivel de xénero xeraron unha controversia que aínda dura un século despois deodescubrimento dos primeiros fósiles.

Foron os meirandes mamíferos terrestres de tódolos tempos, cunha altura de cinco metros e medio na cruz e de sete metros e medio na testa, e oito metros de lonxitude (sen contar a cola). As estimacións do peso dos paraceraterios varían, mais oscilan arredor das quince toneladas. Os paraceraterios, ó ser ceratomorfos, están relacionados cos rinocerontes actuais. Porén, a diferenza do rinoceronte branco, alimentábanse arrincando as follas das árbores. Tampouco tiñan cornos. Os animais deste xénero apareceron en Asia central durante a primeira metade do período Oligoceno, hai aproximadamente trinta millóns de anos, e extinguíronse a mediados do período Mioceno, hai 16,6 millóns de anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Vídeo de *Paraceratherium* no terceiro episodio de *Walking with Beasts* 
* *Paraceratherium transouralicum* en BBC Science & Nature 
* Baluchitherium: The Beast of Balochistan 
* Indricothere Q & A
Maccabi Tel Aviv F.C.

O **Maccabi Tel Aviv Fútbol Club** (en ; *Moadon Kaduregel Maccabi Tel Aviv*) é un equipo de fútbol que forma parte do Maccabi Tel Aviv.

## Traxectoria 
Fundouse en 1906 co nome de HaRishon Le Zion-Yafo e constitúe o club de fútbol máis antigo, grande e laureado de Israel. Co establecemento da cidade de Tel Aviv en 1909, o club mudou de nome para Maccabi Tel Aviv. En 1922 converteuse no primeiro club de fútbol xudeu en participar en competicións locais. O equipo gañou 21 campionatos de liga (17 despois da independencia de Israel), 23 copas de Israel (16 despois da independencia de Israel), dúas copas da liga AFC e catro copas Toto.

## Notas
Ith-Gael

***Ith-Gael*** é o primeiro álbum de estudio do grupo de folk galego Taranis. Foi publicado en 1980, polo selo Ruada.

## Lista de cancións 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do álbum en discogs.com
A Airexe, San Xoán de Pena, Lugo

**A Airexe** é un lugar da parroquia do San Xoán de Pena, no concello de Lugo. Segundo o IGE en 2014 tiña 27 habitantes, dos cales 13 eran homes e 14 mulleres.

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , o lugar da igrexa.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Xoán de Pena 
### Parroquias de Lugo 
## Notas
Lembranza da auga

***Lembranza da auga*** é o terceiro álbum de estudio do grupo de folk galego Brath. Foi publicado en 1988, polo selo Sons Galiza.

O disco foi gravado na primavera de 1988 en Estúdio Ángel II, de Lisboa. O álbum foi reeditado en 1999 en CD.

## Lista de cancións
Halóxeno

miniatura|Tubo con flúor nun baño crioxénico.
A serie química dos **halóxenos** é o grupo 17 (7A) da táboa periódica dos elementos, formado polos seguintes elementos: flúor, cloro, bromo, iodo, ástato e ténnesso (este último, radioactivo e pouco común). Ese grupo, xuntamente co grupo 18 (8A), dos gases nobres, son as únicas familias formadas unicamente por non-metais. 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Bernie Sanders

**Bernard Sanders**, coñecido como **Bernie Sanders**, nado o 8 de setembro de 1941, é un destacado político estadounidense afiliado ao Partido Demócrata dese país. Nas eleccións do ano 2007, presentouse como candidato "independente" para poder conservar a súa banca. É por iso que está catalogado como Independente demócrata, sen deixar a súa afiliación ao partido.
## Traxectoria
Despois de postularse como candidato á Casa Branca no 2016, postulouse de novo no 2019 como candidato á Casa Branca en 2020, cun discurso igualitarista, ecoloxista e contra o poder do diñeiro. Comezou recadando máis de 10 millóns de dólares para a campaña en menos dunha semana, en xeral, microdoazóns, se ben desistiu en medio da pandemia global da COVID-19.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Official U.S. Senate Site 
* Official Presidential Campaign Site
Nikolaos Michaloliakos

**Nikolaos G. Michaloliakos** (en grego:Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος), nado en Atenas o 16 de decembro de 1957, é un político grego que foi líder do partido de extrema dereita Amencer Dourado, ilegalizado dende outubro de 2020.

## Traxectoria 
Con 16 anos uniuse ao nacionalista Partido do 4 de agosto de Konstantinos Plevris, ao tempo que formaba parte da organización local do grupo paramilitar EOKA-B. Arrestado por vez primeira en xullo de 1974 durante unha protesta nas portas da embaixada británica, organizada pola postura do Reino Unido na invasión turca de Chipre. En decembro de 1976 arrestárono de novo por agredirlles aos xornalistas que cubrían o funeral de Evangelos Mallios, un policía que presuntamente realizara torturas durante o Réxime dos Coroneis, e que fora asasinado pola Organización Revolucionaria 17 de novembro, non obstante liberárono por mor de problemas técnicos relacionados co seu arresto. Mentres estivo na cadea, Michaloliakos coñeceu aos dirixentes da xunta militar que gobernara o país entre 1967 e 1974. En xullo de 1978 a policía arrestouno de novo tras unirse a un grupo extremista acusado de posuír ilegalmente armas e explosivos. Tomou a decisión debido a enfrontamentos con antifascistas. Despois dos bos resultados nas eleccións afirmou "Témannos, xa chegamos".

## Arresto 
Logo do apuñalamento mortal do rapeiro antifascista e antirracista Pavlos Fyssas o 17 de setembro de 2013, arrestouse a Michaloliakos o 28 de setembro, canda moitos outros membros do seu partido con cargos de estaren implicados nunha organización criminal, considerada responsable de asasinato, extorsión, e implicación na desaparición de ata 100 inmigrantes. Tras 18 meses de detención provisoria, o máximo permitido, liberouse a Michaloliakos, que permaneceu baixo arresto domiciliario, aínda que con potestade para poder asistir ás sesións parlamentarias.

## Publicacións 
* *Εχθροί του Καθεστώτος* (Inimigos do sistema), ensaio 2000
* *Εναντίον Όλων* (Contra todos), selección de artigos, 2001
* *Οι Τελευταίοι Πιστοί* (Os derradeiros crentes), ensaio, 2002
* *Για μια Μεγάλη Ελλάδα σε μια Ελεύθερη Ευρώπη* (Por unha gran Grecia nunha Europa libre), ensaio 2000
* *Περικλής Γιαννόπουλος: Ο Απολλώνιος Λόγος*, ensaio sobre o arquitecto Pericles Giannopoulos, 2006
* *Η Εξομολόγηση ενός Εθνικού* (A confesión dun nacionalista), selección de poemas, 1980 (reimpresión 2008)
* *Από τις Στάχτες του Βερολίνου στην Παγκοσμιοποίηση* (Das cinzas de Berlín á Globalización), ensaio, 2008
* *Υπερασπίζοντας την Εθνική Μνήμη* (Defendendo a memoria nacional), ensaios 2009

## Notas
West Island

**West Island** é a capital do Territorio externo australiano das Illas Cocos (Keeling). A poboación é duns 190 habitantes e está composta principalmente por europeos. É ademais a menos poboada das dúas illas habitadas dese arquipélago (a outra é Illa Home). Formou parte das Posesións da familia Clunies-Ross, e durante a segunda guerra mundial funcionou aquí un aeroporto militar. Ademais dos edificios gobernamentais, un almacen xeral e un pequeno aeroporto, ten instalacións turísticas.

## Educación 
Opera unha escola de primaria e secundaria da High School District District Cocos en West Island. A maioría dos estudantes dese campus son orixinarios do continente australiano. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xeografía de Australia
### Ligazóns externas 
* [Mapa de Localización](https://web.archive.org/web/20120128175401/http://www.mapit.com.au/WA/west_island_cocos_(keeling)_islands_map.htm) 
* Cocos tourism
Raksha Bandhan

miniatura|Rakhi. Segundo a tradición hinduísta, as irmás colocan un rakhi no pulso do irmán
O **Raksha Bandhan** (en sánscrito रक्षाबन्धनम्) é un festival hinduísta e xainista. A tradición hinduísta celebra o amor e as obrigas entre irmáns e irmás, e tamén as relacións entre homes e mulleres, familiares ou non, que teñen unha forte amizade como se fosen irmán e irmá. En moitas partes da India coñécese como **Rakhi Purnima**, ou simplemente **Rakhi**. A tradición xainista celebra o día no que os monxes Akampanacharya, Shrutsagar e Vishnu Kumur ao manter o seu estado de contemplación foron quen de parar  a tortura física á que estaban sendo sometidos eles e os seus discípulos  Raksha Bandhan é un día festivo nalgunhas partes da   India, como Andhra Pradesh, Guxarat, Madhya Pradesh, Bengala Occidental, Raxastán, Uttarakhand, Uttar Pradesh, Jharkhand, Bihar, Haryana, Orissa, Punjab, Maharashtra e Telangana, así como no Nepal e celébrana hinduístas e xainistas noutras partes do mundo.  O festival cae o día de lúa chea  (Shravan Poornima) do mes de shravan segundo o calendario lunisolar hinduísta.
## Notas
Eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 2015

As **eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 2015** celebráronse o 24 de maio de 2015 para elixir os 45 deputados da X lexislatura asturiana. As eleccións celebráronse coincidindo coas doutras 12 comunidades autónomas, así como coas eleccións municipais de España de 2015.

## Campaña electoral 
A campaña electoral tivo unha duración de quince días, comezando ás cero horas do día 8 de maio de 2015 e rematando ás cero horas do día 23 de maio do mesmo ano.

## Resultados 
Os resultados das eleccións deron como gañador ás candidaturas presentadas polo PSOE-FSA, obtendo 14 escanos. O segundo partido máis votado foi o PP, que quedou con 11 escanos, mellorando un escano respecto das eleccións de 2012. O peor parado foi Foro, que perdeu 9 escanos, quedando con 3. Izquierda Unida mantivo os seus 5 escanos. Ademais, dúas novas formacións, Podemos e Ciudadanos, entraron no parlamento con 9 e 3 escanos respectivamente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Eleccións Asturias 2015
Joselu Moreno

**José Luis Moreno Barroso**, nado o 3 de marzo de 1991 en Cartaya (Huelva, Andalucía), é un futbolista profesional español da canteira do Villarreal, que xoga como dianteiro no CD Tenerife da Segunda División.

## Traxectoria 
Nado en Cartaya, provincia de Huelva, Joselu naceu nunha familia humilde, quedándose a xogar ao fútbol ás noites debido a que os seus pais estaban a traballar. Tras varios anos xogando ao fútbol, pasou formar parte das categorías inferiores do Recreativo de Huelva. Alí, tras ser gravado por un empregado do club, varíos equipos se interesan por el, entre eles o Atlético de Madrid, o FC Barcelona, o RCD Espanyol e o Villarreal CF, equipo polo que finalmente asinaría. Os motivos que alegou para escoller o equipo castellonenco foron a familiriadade de club e as súas instalacións, por riba de motivos económicos. e asinando polo RCD Mallorca. Tras o final da temporada, o 28 de agosto asina polo Club Deportivo Lugo para as seguintes dúas temporadas, con opción a unha máis. Despois dun ano se moito protagonismo no cadro lucense, na temporada 2016–17 consegue converterse no máximo baluarte do equipo, conseguindo ser o máximo goleador da categoría con 23 goles, o primeiro na historia do club.

### Clubs 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com 
* Datos do xogador en Transfermarkt 
* Datos do xogador en Soccer Way
Avesada

O topónimo **Avesada**, do latín (terra) , "terra labrada con arado", do latín , "dar a volta". Pode referirse a:

;En Galiza
***Avesada**, lugar da parroquia de Serres, no concello de Muros;
***A Avesada**, lugar da parroquia da Devesa, no concello de Ribadeo.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
***As Avesadas**, lugar da parroquia de Ribeira, no concello de Ribeira.
Cockburn Town

**Cockburn Town** é a capital das illas Turks e Caicos.

## Xeografía 
Cockburn Town atópase na illa máis grande do arquipélago das Illas Turks, Gran Turca. A arquitectura histórica das Bermudas dos séculos XVII e XIX atópase nas principais rúas da cidade. A cidade é coñecida polas súas longas e estreitas rúas e farolas antigas.

O ancoradoiro máis próximo a Cockburn Town é o de Hawk Nest Anchorage, que, aínda que protexido, só debe utilizarse con boa luz por mor do arrecife preto da entrada.

## Historia 
É a sede do goberno desde que en 1766, Cockburn Town foi o primeiro asentamento permanente das illas, fundada en 1681 polos comerciantes de sal que chegaron ás Illas Turks e Caicos. A cidade supostamente atópase no lugar no que Juan Ponce de León chegou por primeira vez á illa.

## Visitas principais 
### Museo Nacional 
miniatura|left | Museo Nacional na rúa Front

Cockburn Town é a sede do Museo Nacional de Turks e Caicos, que se atopa no edificio da época colonial Guinep House, na rúa Front. A casa crese que ten máis de 180 anos e gran parte do material da súa estrutura viñeron de naufraxios locais, incluíndo o mastro dun barco, que é un dos principais soportes do edificio. O sitio foi doado ao Museo en 1990.

Entre as coleccións do Museo Nacional hai unha exposición de naufraxios, incluíndo o naufraxio europeo coñecido máis antigo das Américas, o Molasses Reef Wreck, datado en 1505.

Outro exhibicións mostran a historia dos Lucaians, a Carreira espacial, selos das Illas Turks e Caicos, a escravitude e a historia do comercio de escravos, o sisal e da industria do sal, acontecementos reais, así como unha historia xeral das illas. O museo tamén mantén un xardín, que se atopa xunto á Casa Guinep.

Tamén son de interese os proxectos de investigación do museo, incluíndo o seu Proxecto Mensaxe nunha Botella, lembranza de case 40 anos de mensaxes que chegaron as costas de Gran Turca.

## Clima 

## Notas 
## Véxase tamén
Aval

O termo **Aval** pode referirse a:

*A **garantía de pagamento** que fai unha terceira persoa a través dunha sinatura ou documento para cubrir a persoa que está obrigada a facelo;

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Aval**, lugar da parroquia de Guillade, no concello de Ponteareas.

## Notas
Ameixide

O topónimo **Ameixide** pode referirse a:

;En Galiza
***Ameixide**, lugar da parroquia de Goberno, no concello de Castro de Rei;
***Ameixide**, lugar da parroquia de San Cosme de Piñeiro, no concello da Pastoriza;
***Vilameixide**, lugar da parroquia de Freixís, no concello de Navia de Suarna.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***A Ameixida**, lugar da parroquia de Ribeira, no concello de Ribeira;
***Ameixido**, lugar da parroquia de Lousada, no concello de Xermade.
Arcos de Frades

Como topónimo **Arcos de Frades** pode referirse a:

;En Galiza
***Arcos de Frades**, parroquia do concello de Pol;
****Arcos de Frades**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Axeitos

O termo **Axeitos** pode referirse a:

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Axeitos**, lugar da parroquia de Oleiros, no concello de Ribeira.

Amais, como apelido, pode referirse:

***Xosé Luís Axeitos** (Rianxo, 1945), escritor e investigador galego.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Axeito**, lugar da parroquia de Ferreiros, no concello de Sarria.
2101 Adonis

**2101 Adonis** foi un dos primeiros asteroides próximos á Terra que se descubriron. Foi descuberto no 1936 por Eugène Joseph Delporte e foi nomeado Adonis polo fermoso mozo da mitoloxía de quen Afrodita se namorou. Este asteroide ten aproximadamente 1 km de diámetro.

Cando o asteroide foi descuberto por primeira vez non era posible facer as observacións suficientes para calcular a súa órbita, de tal xeito Adonis foi un asteroide que estivo perdido ata 1977, ano no que Charles T. Kowal volveu a descubrilo.

Adonis foi o segundo asteroide Apolo descuberto tras 1862 Apolo. Pode ser un cometa extinto e pode ser a fonte dalgunha chuvia de meteoros.

A órbita de Adonis ten achegamentos ás órbitas de Venus, da Terra e Marte.

## Adonis na ficción 
En 1954, no cómic de Tintín titulado *Explorando a lúa*, o capitán Haddock en estado de embriaguez case se volve un satélite do asteroide, que estaba no tránsito entre a Terra e a Lúa.

## Notas
Leptictidium

***Leptictidium*** («pequena donicela grácil» en latín) é un xénero extinto de pequenos placentarios que, xunto cos canguros, os *Dipodomyinae* e certos homínidos, son uns dos poucos mamíferos totalmente bípedes coñecidos. Morfoloxicamente, este animal destaca pola súa combinación de características típicas dos euterios primitivos con adaptacións moi especializadas. Representa unha das primeiras pólas que se separaran dos placentarios basais e apareceu a comezos do Eoceno, hai aproximadamente 55 millóns de anos. Malia que chegou a ser común en Europa, extinguiuse hai aproximadamente 35 millóns de anos sen deixar descendencia, probablemente por mor do feito de ter evolucionado para vivir en ecosistemas boscosos e non puido adaptarse ás chairas abertas do Oligoceno.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Azoreiros

O topónimo **Azoreiros** pode referirse a:

;En Galiza
***Azoreiros**, lugar da parroquia de San Xurxo de Vea, no concello da Estrada;
***Azoreiros**, lugar da parroquia de Guillamil, no concello de Rairiz de Veiga.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Az

O topónimo **Az** pode referirse a:

;En Galiza
***San Cristovo do Az**, parroquia do concello de Rodeiro;
****O Az**, lugar de dita parroquia;
***A Az**, lugar da parroquia de Ousende, no concello do Saviñao.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Stavros Theodorakis

**Stavros Theodorakis** (en grego:Σταύρος Θεοδωράκης), nado en Drapanias en 1963, é un xornalista e político, deputado e líder do partido To Potami.

## Traxectoria 
Natural da illa de Creta, non obstante criouse en Agia Varvara, un arrabalde de Atenas. Comezou a súa carreira xornalística en 1984, traballou nas estacións de radio 902 FM e Skai 100.3, así como no xornal *Eleftherotypia*. Entre 1985 e 1987 estivo comprometido na educación da poboación romaní. Tamén escribiu tres libros.

En 2000 comezou a presentar o programa Πρωταγωνιστές (Protagonistas) na canle pública de TV, NET e en 2006 pasou á estación privada Mega TV. Os sábados mantiña unha columna no xornal *Ta Nea*.

O 26 de febreiro de 2014, anunciou a súa decisión para deixar tanto o espectáculo de televisión como a súa columna para lanzar un novo partido, aseverando que a supervivencia dun país non pode depender da bondade dos seus acredores."

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil do autor en *Protagon.gr* 
* Mandatos de ''Stavros Theodorakis' no Parlamento Helénico
Praza de Pontevedra (A Coruña)

miniatura|dereita|Instituto Eusebio da Guarda, na praza de Pontevedra.
A **praza de Pontevedra** é un espazo público da cidade da Coruña e sitúase entre a rúa de San Andrés e a Avenida de Pedro Barrié de la Maza, moi preto das praias urbanas do Orzán e Riazor.

## Historia 
A principios do século XX a praza era o lugar de contratación de labregos para marcharen á sega a outras rexións.

A praza recibiu diferentes nomes ata que en 1910 o concello os unificou no actual, suprimindo os de Praza do Instituto, Campo de Carballo e Porta da Torre de Arriba.

Pablo Picasso pasou parte da súa infancia nela, xa que é alí onde estaba o seu instituto e a escola de Belas Artes, onde estudou cando residía na Coruña coa súa familia.

## Arquitectura 
Amais do instituto e das escolas da Guarda, obra do arquitecto Faustino Domínguez Coumes-Gay, é salientábel tamén a Casa Salorio, edificio de estilo ecléctico con trazos modernistas, obra de Antonio López Hernández.

A casa Escariz (1925-1930), de Eduardo Rodríguez-Losada Rebellón, ten decoracións inspiradas no mundo clásico.

O monumento a Eusebio da Guarda, de Elías Martín Riesco, inaugurouse en 1891.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:A Coruña - Plaza de Pontevedra 2.JPG|Monumento homenaxe a Picasso
Ficheiro:Casa Escariz.JPG|Casa Escariz
Ficheiro:Casa Salorio.jpg|Casa Salorio
Ficheiro:Escolas Da Guarda.jpg|Escolas da Guarda

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Gareth Bale

**Gareth Frank Bale**, nado en Cardiff o 16 de xullo de 1989, é un exfutbolista galés que xogaba de centrocampista e extremo. Está considerado como un dos mellores xogadores da súa xeración e un dos mellores futbolistas galeses de todos os tempos.

Foi internacional coa selección de Gales, sendo o xogador que máis veces vestiu a súa camiseta (111 veces) e o seu máximo goleador histórico, con 41 tantos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Perfil no Real Madrid
IV (álbum de Veruca Salt)

***IV*** é o cuarto álbum da banda estadounidense de rock alternativo Veruca Salt, publicado o 12 de setembro de 2006 a través do selo Sympathy for the Record Industry.

## Listaxe de cancións 
#"So Weird" (Fitzpatrick, Post)
#"Centipede" (Fitzpatrick, Post)
#"Innocent" (Fitzpatrick, Post)
#"Circular Trend" (Post)
#"Perfect Love" (Post)
#"Closer" (Fitzpatrick, Post, Stack)
#"Sick as Your Secrets" (Fitzpatrick, Post)
#"Wake Up Dead" (Post)
#"Damage Done" (Post)
#"Blissful Queen" (Post)
#"The Sun" (Fitzpatrick, Post)
#"Comes and Goes" (Post)
#"Save You" (Fitzpatrick, Post)
#"Salt Flat Epic" (Liesegang, Post)
#"Blood on My Hands" (Japan Release Only)
#"For Days" (Japan Release Only)
Ghost Notes

***Ghost Notes*** é o quinto álbum da banda estadounidense de rock alternativo Veruca Salt, publicado o 10 de xullo de 2015 a través do selo El Camino Records. Producido por Brad Wood, que xa producira o seu álbum de estrea *American Thighs*, trátase do seu primeiro traballo en contar coa formación orixinal dende *Eight Arms to Hold You* (1997).

## Listaxe de cancións
Leptictidium tobieni

***Leptictidium tobieni*** é unha especie de mamífero extinto do Eoceno descuberto en Alemaña. É a meirande das oito especies do xénero *Leptictidium*, cos ósos longos das extremidades entre un 9% e un 15% máis longos que os de *L. nasutum*. O holotipo é un esqueleto completo e perfectamente preservado dun exemplar adulto, proveniente do xacemento de Messel, que corresponde ó Luteciano. Tamén hai un paratipo; un exemplar incompleto e mal conservado que se atopa no Real Instituto Belga de Ciencias Naturais. Ten a mandíbula relativamente robusta, cousa pouco habitual no xénero *Leptictidium*. En troques, os premolares e molares están aínda máis atrofiados que na especie *L. nasutum*. Wighart von Koenigswald e Gerhard Storch describírono e déronlle nome no ano 1987. Clasificárono dentro do grupo dos proteuterios, un taxon «caixón de xastre» que agrupaba moitas especies diferentes de mamíferos insectívoros. Porén, máis adiante descubriríase que os proteuterios son un grupo artificial e os leptíctidos foron reclasificados nunha orde propia.

## Notas
Dimitris Koutsoumpas

**Dimitris Koutsoumpas** (Grego:Δημήτρης Κουτσούμπας), nado o 10 de agosto de 1955 en Lamia, é un político grego, secretario xeral do Partido Comunista de Grecia desde o 14 de abril de 2013.

## Traxectoria 
Fillo dun miilitante comunista e membro da resistencia contra os nazis que estivera exiliado durante oito anos. Koutsoumpas estudou dereito na Universidade de Atenas e foi membro das Xuventudes Comunistas de Grecia. Participou na sublevación de Escola Politécnica da Atenas contra o Réxime dos Coroneis en novembro de 1973.

No XIX Congreso do Partido Comunista, o 14 de abril de 2013, resultou elixido secretario xeral do partido, sucedento a Aleka Papariga. Nas eleccións parlamentarias de xaneiro de 2015 entrou no Parlamento como deputado.

## Notas 
## Ligazóns externas 
* Mandatos de Dimitris Koutsoumpas no Parlamento Helénico
Segundo Concilio de Nicea

O **Segundo Concílio de Niceia** foi o sétimo concilio ecuménico do cristianismo, e o último en ser aceptado tanto pola Igrexa católica como pola ortodoxa. Reuniuse do 24 de setembro ao 23 de outubro de 787 en Nicea (sede do Primeiro Concilio de Nicea; agora İznik en Turquía). O tema central foi a lexitimidade da veneración de imaxes de santos que suprimira un edicto do Imperio Bizantino durante o reinado de León III (717 - 741), e que seu fillo Constantino V (741 - 775) aplicara ferreamente.

## Historia 
A veneración de iconas fora definitivamente abolida polas medidas enérxicas de Constantino V co apoio do Concílio de Hieria (754). Estas tendencias iconoclastas compartíaas o novo emperador, León IV. Tras a súa morte prematura, a súa viúva Irene, como rexente de Constantino VI, desexaba restaurar a veneración de iconas. O concilio de Hieria non tivera a participación das igrexas occidentais e polo tanto non fora aceptado por toda a igrexa, e foi formalmente desacreditado cando Tarasio sucedeu a Paulo o Novo como patriarca de Constantinopla no ano 784. Tarasio desexaba un achegamento ás igrexas occidentais, e convocou un novo concilio, convidando ao papa Hadrián I que aceptou.

O concilio celebrou unha primeira reunión no ano 786, na Igrexa dos Santos Apóstolos de Constantinopla, secasí tras as protestas dos membros da delegación de Roma, que miraban a Constantinopla con desconfianza, disolveuse e trasladouse a Nicea. Participaron cerca de 350 persoas, 308 bispos ou os seus representantes. O patriarca Tarasio presidiu o concilio, celebrándose sete sesións. O concilio concluíu permitindo a veneración das iconas seguindo as pasaxes bíblicas do Êxodo 25:19, Números 7:89, Hebreos 9:5, Ezequiel 41:18 e Xénese 31:34.

## Notas