open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Eugenio Jáudenes

**Eugenio Jáudenes Agacino**, nado en Ferrol o 18 de xaneiro de 1920 e finado en Palma de Mallorca o 31 de xaneiro de 2004, foi un militar e regatista galego. Competiu nos Xogos Olímpicos de 1968 en Cidade de México.

## Traxectoria 
Nado en Ferrol en 1920, elixiu a carreira militar ao igual que o seu pai, o capitán de navío Ángel Jáudenes Bárcena, e nos anos 40 foi destinado a Palma de Mallorca. Practicante de vela dende novo, comezou navegando na clase snipe, pasando logo á clase dragon, e gañando tres campionatos de España. En 1968, xa con 48 anos e co grao de tenente coronel de Infantaría , participou nos Xogos Olímpicos de Cidade de México, onde disputou a proba da clase dragon con Ángel Riveras e Manuel Baiget, rematando na antepenúltima posición.

Foi presidente do Real Club Náutico de Palma.

### Vida persoal 
Casou en 1946 coa mallorquina María de la Concepción Montaner, coa que tivo tres fillos: Concepción, Eugenio e Ángel.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do regatista en olympedia.org .
* Datos do regatista no sitio web do Comité Olímpico Internacional .
Jesús Casas González

**Jesús Casas González**, coñecido como **O Inverno**, nado no Incio e finado na Pobra do Brollón o 6 de agosto de 1936, foi un político galego.

## Traxectoria 
Prófugo do servizo militar, foi detido en xaneiro de 1922. Foi novamente detido en 1923. Emigrou a Cuba de onde retornou en 1928 coa súa muller Anuncia Rodríguez Maceda e as súas catro fillas. Militante libertario, desenvolveu unha importante actividade política e social como líder popular. Foi delegado da Sociedad Republicana Labradores de Goó en 1936. Concelleiro do Incio, foi proposto para alcalde. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e agochouse na aldea de Covadelas. O 6 de agosto foi detido e, logo de ser torturado, foi paseado pola Escuadra Negra de Eirexalba comandada por Manuel Castro Castro no Alto de Santa Lucía de Saa. Posteriormente expedientado e sancionado por responsabilidades políticas. O 9 de agosto asasinaron ao seu cuñado Ramón Rodríguez Maceda.

A súa viúva Anuncia foi vivir con súa nai Carmen Maceda Macía e o seu irmán Antonio Rodríguez Maceda á coñecida como “Casa do Inverno”, na que deron refuxio aos fuxidos. O 11 de maio de 1939 forzas da Garda Civil de Monforte e Sarria tomaron ao asalto a casa na busca de fuxidos. No enfrontamento morreron o tenente Manuel Castro Lebón, xefe de liña da benemérita de Sarria, e os guerrilleiros Benigno Díaz González e un compañeiro coñecido como “Enrique de Vigo”, que estaban agochados no segundo andar da vivenda desde 1937. Horas despois morreu Carmen Maceda Macía, de 72 anos, a consecuencia das feridas producidas por unhas bombas de man nunha perna. Foron detidos Antonio e Anuncia Rodríguez Maceda e condenados en consello de guerra a pena de morte, conmutada posteriormente por cadea perpetua. Antonio pasou varios anos de prisión e Anuncia finou no cárcere de Lugo de tuberculose o 31 de decembro de 1941.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* As actas do martirio da 'Casa do Inverno'
* O Inverno, un labrador señalado
* Jesús Casas González, 'O Inverno'
* Ficha en Represión franquista en Lugo
Nacionalismo racial

O **nacionalismo racial** é unha ideoloxía racista que defende unha definición racial da identidade nacional. O nacionalismo racial busca preservar a "pureza racial" dunha nación mediante políticas como prohibir as parellas interraciais e a inmigración doutras razas. Co obxectivo de crear unha xustificación para tales políticas, o nacionalismo racial a miúdo promove a euxénese, e defende solucións políticas e lexislativas baseándose na euxénese ou outras teorías raciais.

O nacionalismo racial non debería ser confundido co nacionalismo étnico, segundo o cal as nacións están definidas por unha herdanza compartida, que polo xeral inclúe unha lingua común, unha fe común e unha ascendencia étnica común. Unha forma de transición entre nacionalismo racial e étnico é o nacionalismo Völkisch.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Mike Phillips

**Michael Charles Phillips**, nado o 20 de maio de 1960 en Akron (Ohio) e finado o 25 de abril de 2015 en Madisonville (Kentucky), foi un xogador profesional de baloncesto estadounidense. Formado na Universidade de Kentucky, xogaba na posición de pivote cunha altura de 2,08 metros.

## Traxectoria 
### Clubs 
*  CB Mollet (1ª División, 1979−1980)
*  FC Barcelona (1ª División, 1980−1982)
*  Licor 43 (ACB, 1983−1985)
*  Español (ACB, 1985−1987)
*  Fórum Valladolid (ACB, 1987−1988)
*  Cacaolat Granollers (ACB, 1988−1989)
*  Júver Murcia (ACB, 1989−1990)

## Palmarés 
### Colectivo 
* **Campión da Liga Española (1)**: 1981.
* **Campión da Copa do Rei (2)**: 1981, 1982.

### Individual 
* **Máximo anotador da ACB (1)**: 1986.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil do xogador en acb.com
Nick Ward

**Nicholas Jeffrey Ward**, nado o 2 de setembro de 1997, é un xogador de baloncesto profesional estadounidense.

## Traxectoria 
O 24 de xullo de 2021, Ward asinou co Básquet Coruña da Liga LEB Ouro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en RealGM.com
Tarabela

A **tarabela**, chamada tamén **castañola de cana** ou **canaveira**, é un pedazo de cana fendido na metade que se emprega en Galiza como instrumento de percusión.

## Características 
Fabrícase cunha cana de, cando menos, tres nós, dous dos cales son fendidos verticalmente polo medio. Térmase da tarabela coa man esquerda, na parte non fendida, deixando sobresaír parte da cana por abaixo para petar nela coa man dereita. Estes golpes fan que as partes superiores choquen emitindo un son similar ao da castañola.

As canaveiras utilízanse tanto no acompañamento de melodías, coma no canto e no baile. Nunha parte do filme do ano 1928 de Xosé Gil, *As nosas festas de aló*, pódese ver un grupo de persoas cantando e bailando ao son das tarabelas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Pasodobre e valse de Meanos (Zas) - Os do Fondo da Barra (2021) - Youtube.
Yeoman

O apelido **Yeoman** pode estar referido a:

***Owain Yeoman** (nado en 1978), actor galés;
***Richard S. Yeoman** (1904-1988), numismático estadounidense.
Liru Valiño

**Marcos Valiño García**, coñecido como **Liru Valiño**, nado o 28 de outubro de 1967 en Lugo, é un ex xogador profesional de baloncesto galego. Xogou co Club Baloncesto Breogán na Liga ACB na temporada 1984−85 onde debutou acabados de cumprir 17 anos. Doutor Enxañeiro en Informática, actualmente adícase a xestionar servizos informáticos. A súa filla, Paula Valiño, é tamén xogadora de baloncesto.

## Traxectoria 
### Xogos en ACB 
* 21 de novembro de 1984. Palacio Municipal. Breogán Caixa Galicia 70 − 101 Real Madrid. 5 minutos, 2 rebotes.
* 21 de novembro de 1984. Palacio Municipal. Breogán Caixa Galicia 76 − 95 FC Barcelona. 6 minutos.

### Clubs 
Valiño xogou, entre outros, nos seguintes equipos:
* 20px|border CB Breogán (ACB, 1984–1985)
* 20px|border CB Cajabilbao (1ª División B, 1985–1986)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha en acb.com
*Perfil en basketball-reference.com
Club Atlético de Madrid (baloncesto)

A sección de baloncesto do **Club Atlético de Madrid** foi un club profesional de baloncesto con sede en Madrid, España. Foi fundado en 1922 por Ángel Cabrera,​ un dos máis importantes impulsores do baloncesto na rexión e que anos despois fundaría o Real Madrid Basket-Ball. Desde os seus comezos viviu unha continua sucesión de desaparicións e refundacións sen encontrar estabilidade até que finalmente desapareceu en 1991.

A supervivencia do club ao longo da historia foi posíbel grazas a compras ou fusións de clubs que lle permitiron refundar a sección ocupando as prazas nas competicións dos equipos implicados. O último deles foi o Club Baloncesto Collado Villalba, que co nome de Atlético de Madrid-Villalba competiron na temporada 1990−91 da Liga ACB. Despois do acordo tras finalizar a temporada, o club disolveuse e desapareceu definitivamente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do Atlético de Madrid
CD San Andrés

O **Club Deportivo San Andrés** é un equipo desportivo profesional arxentino con sede en San Andrés, Buenos Aires. Fundado en  1927, é coñecido pola súa sección de baloncesto, a cal foi campioa nacional en 1984.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do CD San Andrés en Instagram
Praia de Binigaus

A **praia de Binigaus** está situada na illa de Menorca e concretamente no sur do concello de Es Migjorn Gran.

## Descrición 
Esta praia está situada a catro quilómetros de Es Migjorn Gran. Atópase entre as Puntas de Rabiosa e Rodona, preto da urbanización de Sant Tomàs. Esta praia forma parte do ANEI que vai de cala Galdana a Binigaus. Para acceder a ela hai que camiñar dende a praia de Sant Adeodat polo Camí de Cavalls.

Trátase dunha praia de area branca, situada ao final do barranco do mesmo nome, dende onde podemos acceder á cova des Coloms.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Praias de Baleares
Agontano

O **agontano** ou **anconetano** foi a moeda utilizada pola República de Ancona entre os séculos XII e XVI, durante a súa época de esplendor.

## Caracterización 
O agontano ou anconetano era unha moeda de prata de gran tamaño, con diámetro de entre 18 e 22 mm e un peso de entre 2,04 e 2,42 gramos. O seu valor era próximo ao do soldo milanés (12 diñeiros).

No seu anverso aparece representado San Ciriaco, protector da cidade, vestido como bispo grego, rodeado pola lenda P.P.S. QUIRIACUS. A cabeza do santo, coa auréola, interrompe o círculo que encerra o resto do corpo. Pola súa banda, o reverso desta moeda amosa unha cruz encerrada nun círculo, arredor do cal está a lenda DE ANCONA.

## Historia 
As primeiras mostras de cuñaxe medieval de Ancona datan do século XII, cara a 1170, cando a cidade aumentou a súa independencia e comezou a bater a súa propia moeda sen supervisión imperial nin papal.​ Consonte a tradición, a cidade comezou a cuñar moeda por concesión do Imperio Bizantino, logo da fidelidade demostrada durante o asedio de 1173, o que tamén levou a dispor da súa bandeira da cruz de ouro nun campo vermello. Esta hipótese non está apoiada por fonte contemporánea ningunha.

Esta moeda, chamada tamén *grosso agontano*, acadou un grande éxito e a súa tipoloxía foi imitada por outras cidades das Marcas e tamén en Emilia-Romaña, Toscana, Lacio e os Abruzos. ​​

### O ducado agontano 
Con menos sona que a de prata, cuñouse en Ancona un ducado de ouro coñecido tamén como agontano, ao que fan referencia algúns documentos do século XIV, aínda que os exemplares conservados datan dos séculos XV e XVI, antes da perda da independencia da cidade en 1532. Esta moeda foi emitida durante os pontificados de Paulo II, Sisto IV, Inocencio VIII, Alexandre VI, Xulio II, León X e Hadrián VI.​​

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Belaubre, J. (1996). *Dictionaire de Numismatique mediévale occidentale*. Leopard d'Or, París. ISBN 2-86377-121-3.
* Dubbini, M.; Mancinelli, G. (2009). *Storia delle monete di Ancona*. Il lavoro, Ancona. ISBN 9788876634512
* Frey, A. R. (1916). "Agontano, or anconetano". En *A dictionary of numismatic names; their official and popular designations*. American Journal of Numismatics. Vol 50. Páxina 7.
* Martinori, E. (1915). "Agontano / Anconetano (grosso) ". En *La moneta. Vocabolario generale *. Roma. Istituto italiano di numismatica. Páxinas 4, 8.
* Sozzi, M. (2001). "L'Agontano di Massa di Maremma". En Travaini, L. et al. (2003).Páxinas 111-140.
* Travaini, L. et al. (2003). ''L'agontano: una moneta d'argento por l'Italia medievale''. Società Numismatica Italiana.
Jim McCourt

**James Vincent McCourt**, nado en Belfast o 24 de xaneiro de 1944 e finado o 19 de xuño de 2023, foi un boxeador irlandés e medallista olímpico nos Xogos de 1964 en Tokyo.

## Traxectoria 
McCourt gañou unha medalla de bronce para Irlanda nos Xogos Olímpicos de 1964 celebrados en Tokyo na división de peso lixeiro. McCourt perdeu nun polémico 3-2 fronte ao ruso Velikton Barannikov. Pouco despois dos Xogos, McCourt derrotou ao campión olímpico Józef Grudzień de Polonia. Un ano máis tarde, repetiu o seu rendemento de medalla do bronce no Campionato Europeo de Boxeo de 1965 celebrado en Berlín na mesma categoría. En 1966, McCourt gañou unha medalla de ouro, representando a Irlanda do Norte, nos Xogos da Commonwealth celebrados en Kingston na división de peso welter lixeiro. McCourt foi valorado como o número un do mundo durante catro anos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* James Vincent McCourt no Comité Olímpico Internacional
Hugh Russell

**Hugh Russell**, nado en Belfast o 15 de decembro de 1959 e finado o 13 de outubro de 2023, foi un boxeador profesional irlandés que competiu dende 1981 até 1985. Mantivo o título británico en peso galo en 1983, e o título británico de peso mosca de 1984 a 1985. Sendo afeccionado, gañou medallas de bronce nos Xogos Olímpicos de 1980 e nos Xogos da Commonwealth de 1978, ámbalas dúas na división de peso mosca.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Hugh Russell no Comité Olímpico Internacional
Michelle Smith

**Michelle Smith de Bruin**, nada en Rathcoole o 16 de decembro de 1969, é unha avogada irlandesa e nadadora olímpica retirada. Gañou tres medallas de ouro nos Xogos Olímpicos de 1996 celebrados en Atlanta, nas probas de 400 m individuais estilos, 400 m estilo libre e 200 m individual estilos, e tamén gañou a medalla de bronce na proba 200 m bolboreta. A vitoria de Smith en Atlanta estivo marcada por acusacións de dopaxe, as cales nunca foron probadas. Smith converteuse en barrister após a súa carreira de natación, exercendo baixo o seu nome de casada, Michelle de Bruin.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Michelle Smith no Comité Olímpico Internacional
Blue Miracle

***Blue Miracle*** é un filme estadounidense de 2021 dirixido por Julio Quintana, cuxo guión foi escrito por Quintana e Chris Dowling. Está protagonizado por Dennis Quaid, Jimmy Gonzales, Raymond Cruz, Anthony Gonzalez, Dana Wheeler-Nicholson, Fernanda Urrejola e Bruce McGill. Estreouse en Netflix o 27 de maio de 2021.

## Personaxes 
* Dennis Quaid como Wade
* Raymond Cruz como Hector
* Anthony Gonzalez como Geco
* Jimmy Gonzales como Omar
* Dana Wheeler-Nicholson como Tricia Bisbee
* Fernanda Urrejola como Becca
* Bruce McGill como Wayne
* Miguel Angel Garcia como Moco

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
A Lúa (filme de 1979)

***A Lúa*** (en ) é un filme italiano de 1979 dirixido por Bernardo Bertolucci e protagonizado por Jill Clayburgh. O filme conta a vida problemática dun mozo adolescente e a súa relación cos seus pais, incluíndo unha relación incestuosa coa súa nai.

Estreouse subtitulado en galego o 9 de setembro de 2000 a través da TVG.

## Personaxes 
* Jill Clayburgh como Caterina Silveri
* Matthew Barry como Joe Silveri
* Veronica Lazar como Marina
* Tomas Milian como Giuseppe
* Renato Salvatori como comunista
* Fred Gwynne como Douglas Winter
* Alida Valli como nai de Giuseppe
* Elisabetta Campeti como Arianna
* Franco Citti como home no bar
* Roberto Benigni como Upholsterer
* Carlo Verdone como director de Caracalla
* Peter Eyre como Edward

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Mobile Suit Gundam: Hathaway's Flash

tamén coñecido como ***Mobile Suit Gundam Hathaway***, é unha serie de novelas creadas e escritas por Yoshiyuki Tomino. Oficialemente parte da metaserie *Gundam*, foron publicadas orixinalmente por Kadokawa Shoten baixo o selo *Kadokawa Sneaker Bunko* dende o 1 de febreiro de 1989 até o 1 de abril de 1990, cun total de tres volumes. A historia conta as aventuras de Hathaway Noa. Unha adaptación cinematográfica de tres partes foi formalmente anunciada por Sunrise como parte do proxecto "UC NexT 0100". O primeiro filme estreouse o 11 de xuño de 2021.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Sombras e néboa

***Sombras e néboa*** (en ) é un filme estadounidense de 1991 dirixido por Woody Allen. Está protagonizado por Allen, Mia Farrow, John Malkovich, John Cusack, Madonna e Kenneth Mars.

Estreouse subtitulado en galego o 9 de setembro de 1995 a través da TVG.

## Personaxes 
*Woody Allen como Kleinman
*Kathy Bates como Prostitute
*Philip Bosco como Mr. Paulsen
*Charles Cragin como Spiro
*John Cusack como estudante Jack
*Mia Farrow como Irmy
*Jodie Foster como Dorrie
*Fred Gwynne como seguidor de Hacker
*Robert Joy como seguidor de Spiro
*Julie Kavner como Alma
*William H. Macy como Cop with Spiro
*Madonna como Marie
*John Malkovich como Paul (o pallaso)
*Kenneth Mars como mago
*Kate Nelligan como Eve
*Donald Pleasence como doutor
*James Rebhorn como vixilante
*John C. Reilly como policía na estación
*Wallace Shawn como Simon Carr
*Kurtwood Smith como seguidor de Vogel
*Josef Sommer como sacerdote
*David Ogden Stiers como Hacker
*Lily Tomlin como Jenny
*Daniel von Bargen como vixilante
*Michael Kirby como asasino

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Torre de Son Ganxo

A **torre de Punta Prima** ou de **Son Ganxo** é a torre de defensa costeira que está máis ao sur da illa de Menorca. Atópase en Punta Prima, no concello de Sant Lluís. Foi construída co deseño do enxeñeiro militar Ramón Santander. Rematouse en 1787. Ten 3 andares e está en moi bo estado. Pertence ao Consello Insular de Menorca e está xestionado polo Institut de la Joventut de Menorca (INJOVE).

## Notas
Alma perdida

***Alma perdida*** (en ) é un filme franco-italiano de 1977 dirixido por Dino Risi. Baséase na novela ''Un'anima persa'' de Giovanni Arpino. Foi producido por Dean Film e Les Productions Fox Europa.

Estreouse subtitulado en galego o 11 de setembro de 2021 na TVG.

## Personaxes 
* Vittorio Gassman como Fabio Stolz
* Catherine Deneuve como Elisa Stolz
* Danilo Mattei como Tino
* Anicée Alvina como Lucia
* Ester Carloni como Annetta
* Michele Capnist como Il Duca
* Gino Cavalieri como Prof. Sattin

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Muchachada Nui

***Muchachada Nui*** foi un programa de televisión de humor surrealista que se emitiu en La 2 de Televisión Española. É unha continuación do programa *La hora chanante* emitido en Paramount Comedy.

## Nome 
Orixinalmente o programa íase chamar *La hora chanante*, pero Paramount Comedy, propietaria dos dereitos do antigo programa con ese mesmo nome, impediu que se chamase así. Nunhas declaracións, os actores argumentaron que escolleron o nome de Muchachada Nui como combinación de dous factores: "muchachada", que é unha palabra que usan moito no seu vocabulario manchego, e "nui", que provén da expresión "ojete nui", que é "cando che proe o ollo do cu porque non o lavas ben".

## Actores 
O programa conta coa presenza dos mesmos actores que *La hora chanante*, pero en cambio, non conta cos mesmos personaxes ("El Gañán", "Vicentín", etc.), debido a que os dereitos dos mesmos eran propiedade de Paramount Comedy. Estes son, principalmente, Julián López, Ernesto Sevilla, Raúl Cimas, Pablo Chiapella, Aníbal Gómez, Carlos Areces e o director e creador Joaquín Reyes.

## Audiencias 
O 25 de febreiro de 2009, o programa acadou o seu récord histórico cun 7,6% en cota de pantalla e 967.000 espectadores coa emisión do 2º capítulo da 3ª tempada.

## En Internet 
Trala difusión masiva de vídeos de *La hora chanante* en Internet, Muchachada Nui destacou pola promoción activa neste medio. Así, nun movemento case sen precedentes en España, as promos previas á estrea e a maioría dos *sketches* de cada episodio foron subidas pola propia RTVE á súa canle de vídeos de  YouTube. Así mesmo, e aínda que a audiencia se sitúa na media da canle, RTVE publicou un vídeo en YouTube no que Joaquín Reyes interpreta a Tita Cervera pedindo que se vexa o programa na televisión ademais de en Internet.

O 24 de outubro de 2007, día da sexta emisión, RTVE estreou a propia web do programa, onde están dispoñíbeis todos os sketches. Conta ademais cun blog, a conta de Enjuto Mojamuto en Twitter, foros e chamadas á participación da comunidade.

Dende novembro de 2007, o personaxe de Enjuto Mojamuto dispón do seu propio espazo na comunidade microblogging Twitter. Foi un dos pioneiros en introducir Twitter en España.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
**Muchachada Nui* na páxina da rtve.es
Sara Borrell Ruiz

**Sara Borrell Ruiz**, nada en Madrid en 1917 e finada na mesma cidade en 1999, foi unha farmacéutica e bioquímica española destacada polos seus traballos pioneiros sobre análises e metabolismo de hormonas esteroides.

## Traxectoria 
Tanto a avoa, Clementina Albèniz, que foi mestra da Asociación para la Enseñanza de la mujer, como o resto da familia, apoiaron os desexos de estudar de Sara. A súa familia era liberal e estivo comprometida en temas sociais. O seu pai, membro de Izquierda Republicana, estivo encarcerado ao acabar a Guerra Civil.

Sara quixo estudar enxeñaría agrónoma pero ao non ser admitida decidiuse polos estudos de farmacia na Universidade de Madrid en 1933. Licenciouse en 1940 e obtivo o doutoramento en 1944, cunha tese sobre as augas do río Tajo.

Traballou como profesora de investigación do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC), onde realizou estudos sobre as proteínas do leite, traballos que lle levaron a investigar no Hanna Dairy Research Institute de Escocia, con Norman C. Wright.

En 1950 Gregorio Marañón animouna a investigar no entón recentemente creado Instituto de Endocrinoloxía Experimental, ofrecéndolle a posibilidade de complementar os seus estudos sobre bioquímica e metabolismo das hormonas no estranxeiro.

En 1963, por mor da morte de Gregorio Marañón, creouse o Instituto Gregorio Marañón e Sara encargouse da Sección de Esteroides. Neste mesmo ano creouse a Sociedade Española de Bioquímica da cal Sara foi socia fundadora. Xa en 1983 ao inaugurarse o Instituto Cajal do CISC entrou a traballar alí, onde permaneceu até a súa xubilación en 1989. 

Cunha bolsa do CSIC, traballou en Cambridge nun proxecto sobre as reaccións relacionadas co escurecemento do leite, do que non se coñecía o fundamento químico que podería contribuír a evitalo. Os resultados publicáronse na revista británica Nature en 1952.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Cuentos de buenas noches para nuestras niñas rebeldes.* Editorial Destino, 2021. ISBN: 9788408241676
*Santesmases , María Jesús  (2017). "Género, afición y mérito: una biografía de Sara Borrell Ruiz". *Arenal: Revista de historia de mujeres* **24** (2): 287–318. ISSN 1134-6396.
T. J. Bray

**Thomas Joseph "T. J." Bray**, nado o 14 de xuño de 1992 en New Berlin, Wisconsin, é un ex xogador de baloncesto profesional estadounidense.

## Traxectoria 
Tras non ser elixido no Draft da NBA de 2014, Bray xogou na Liga de Verán da NBA de 2014 cos Toronto Raptors, onde acadou 4.4 puntos, 1.6 rebotes e 1.2 asistencias, pero non foi invitado ós adestramentos de pretempada dos Raptors. O 6 de agosto de 2014, Bray asinou co Pallacanestro Trapani da Serie A2 italiana.

Tras a súa primeira tempada na Serie A2, onde fixo 9.5 puntos e 3.0 asistencias por encontro, Bray xogou a Liga de Verán da NBA de 2015 cos New York Knicks, pero tan só participou en dous partidos, así que regresou á segunda división italiana para asinar co AS Junior Pallacanestro Casale. Bray participou en 35 partidos co Casale, 14.7 puntos e 3.1 asistencias por partido.

O 10 de xaneiro de 2017, Bray asinou co Basic-Fit Brussels belga para o resto da tempada 2016-17. O 3 de agosto de 2017, Bray asinou co Kolossos Rodou grego.

O 14 de xullo de 2018, Bray asinou co SC Rasta Vechta da Basketball Bundesliga. Tras facer 14.8 puntos, 3.2 rebotes e 7.7 asistencias por encontro, sendo máximo asistente do ano na competición, Bray foi incluído no mellor quinteto da tempada da Bundesliga, e rematou na segunda posición na votación para o MVP, tan só por detrás de Will Cummings.

O 11 de xullo de 2019, Bray asinou un contrato de dous anos co FC Bayern München da Basketball Bundesliga.

O 3 de decembro de 2020, Bray asinou co Basket Zaragoza 2002 da Liga ACB.

O 8 de febreiro de 2021, Bray asinou un contrato de dous anos e medio co Panathinaikos BC grego. O 15 de agosto de 2021, Bray deixou o Panathinaikos por motivos persoais. O 9 de setembro de 2021, Bray anunciou a súa retirada coma xogador profesional de baloncesto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en RealGM.com
Augustin Prosper Hacquard

**Augustin Prosper Hacquard**, M. Afr., nado o 18 de setembro de 1860 en Albestroff (na rexión da Lorena) e finado o 4 de abril de 1901 no río Níxer preto de Ségou (Malí), foi un padre branco francés, vigairo apostólico do Sáhara e o Sudán dende 1898 até o seu pasamento. 
## Traxectoria 
Naceu o 18 de setembro de 1860 en Albestroff (na rexión da Lorena), fillo do agricultor Christophe Hacquard e de Thérèse Ohlmann, e estudou no seminario menor de Pont-à-Mousson. Entrou no novizado en 1878 preto de Alxer, e o 8 de setembro de 1884 foi ordenado sacerdote dos Misioneiros de África; posteriormente pasou a ser profesor no seminario menor de Saint-Eugène, e preparou un doutoramento especializándose en lingua árabe e linguas africanas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Anna Veiga

**Anna Veiga Lluch,** nada en Barcelona o 25 de agosto de 1956, é unha bióloga e profesora universitaria española, destacada no estudo das células nai e na reprodución asistida.

## Traxectoria 
Estudou ciencias biolóxicas na Universidade Autónoma da cidade Condal, onde se licenciou en 1979 e doutorouse en 1991. Interesada pola docencia é membro da cátedra de investigación en obstetricia e xinecología no Instituto Universitario Dexeus. En 1997 obtivo a praza de profesora na Universidade Autónoma de Barcelona e na actualidade (2018) é profesora na Universidade Pompeu Fabra e conselleira da multinacional Grifols.

Interesada na reprodución asistida humana, especialmente na fecundación in vitro, en 1982 converteuse en directora da sección de bioloxía do servizo de medicamento para a reprodución do Instituto Dexeus, cargo que ocupou até 2005. 

Desde 2005 dirixe o Banco de Liñas Celulares no Centro de Medicamento Regenerativa de Barcelona (CMRB).

Publicou máis de 200 artigos en revistas científicas tanto nacionais como internacionais.

* En 2005 foi investida Doutora Honoris Causa pola Universitat de Vic-Universitat Central de Catalunya. 
* En 2017 recibiu o Premio Colexiada de Honra do Colexio de Biólogos de Cataluña.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Cuentos de buenas noches para nuestras niñas rebeldes.* Editorial Destino, 2021. ISBN: 9788408241676

### Ligazóns externas 
* 

*
Kendrick Nunn

**Kendrick Melvin Nunn**, nado o 3 de agosto de 1995 en Chicago, Illinois, é un xogador americano de baloncesto profesional que xoga no Panathinaikos BC grego.

## Traxectoria profesional 
Tras non ser elixido no Draft da NBA de 2018, Nunn asinou cos Golden State Warriors, cos que xogou a Liga de Verán da NBA de 2018 e participou nos adestramentos de pretempada. O 12 de outubro de 2018, os Warriors cortaron a Nunn sen chegar a debutar en partido oficial. O 22 de outubro de 2018, Nunn asinou cos Santa Cruz Warriors, afiliado de Golden State na NBA G League.

O 10 de abril de 2019, Nunn asinou cos Miami Heat. Debutou na NBA cos Heat o 23 de outubro de 2019, facendo 24 puntos, 3 asistencias, 2 rebotes e 2 roubos de balón na vitoria de Miami por 120–101 contra os Memphis Grizzlies. Na súa tempada coma rookie, foi elixido coma Rookie do Mes da Conferencia Leste en tres ocasións, participou no Rising Stars Challenge de 2020, e rematou na segunda posición na votación ó Rookie do Ano da NBA.

O 6 de agosto de 2021, Nunn asinou cos Los Angeles Lakers.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en Basketball-Reference.com
Nicolás Camino

**Nicolás Camino Huertas**, nado en Pontedeume o 24 de decembro de 1941 e finado en Cacheiras (Teo) o 11 de setembro de 2021, foi un xornalista e locutor radiofónico galego.

## Traxectoria 
Como estudante estivo en Santiago de Compostela e Madrid. Durante un tempo foi profesor no instituto da Agra do Orzán, na Coruña.

Comezou en Radiocadena Española. Desde finais de 1984 Camino empezou a traballar no equipo de preparación da Radio Galega desde un piso na rúa Xeneral Pardiñas de Santiago.

Coa creación da Radio Galega, Camino formou parte do equipo inicial. De feito, foi súa a voz primeira en emitirse cando comezaban as emisións da radio, e foi el quen anunciou que, logo de se escoitar o himno galego, comezaban as emisións en probas da radio.

### Obra 
* *Así canta Galicia* (Xerais, 2001). Con prólogo de Xesús Ferro Ruibal. Catálogo e historia das corais de Galicia.

## Notas
Fidel Castro Díaz-Balart

**Fidel Ángel Castro Díaz-Balart**, nado na Habana o 1 de setembro de 1949 e finado na mesma cidade o 1 de febreiro de 2018, foi un físico nuclear cubano. Coñecido tamén co diminutivo **Fidelito**, era o fillo máis vello do presidente cubano Fidel Castro e da súa primeira esposa, Mirta Díaz-Balart.

## Traxectoria 
[miniatura|Castro Díaz-Balart (esquerda) co [Presidente de México Enrique Peña Nieto, o 28 de xaneiro de 2014, no 2º Cumio da CELAC, na Habana.]]
Nado en 1949, seus pais, Fidel Castro e Mirta Díaz-Balart, divorciáronse en 1955, uns anos antes da Revolución cubana na que Fidel Castro chegou ao poder. A súa nai mudouse a Miami, coa familia Diaz-Balart, levando ao seu fillo con ela. Regresou de neno a Cuba para visitar o seu pai e xa quedou alí o resto da súa infancia. En 1959, con 9 anos, apareceu na televisión estadounidense durante unha entrevista a seu pai.

Posteriormente trasladouse a Moscova (capital daquela da Unión Soviética), onde se matriculou na Universidade Estatal de Voronezh en 1968. Por seguridade, estudou co nome de "José Raúl Fernández", nome que elixiu segundo el, en homenaxe ao campión mundial de xadrez José Raúl Capablanca. Posteriormente usou ese nome para publicar uns 30 traballos científicos. Nun principio estudou educación física antes de pasar á física nuclear en 1970. Foi destituído dos seus cargos en xuño de 1992, pouco antes de suspenderse a construción de Juragua.

Regresou entón a estudar a Moscova e en 1999 obtivo un segundo doutoramento no Instituto Kurchatov de Enerxía Atómica. Ao longo da súa carreira, publicou numerosos artigos sobre o papel da enerxía nuclear no desenvolvemento.

En abril de 2014 visitou Rusia para declarar o recoñecemento de Cuba á anexión de Crimea por parte da Federación Rusa, recibindo tamén un doutoramento honoris causa na Universidade Estatal de Voronezh. No momento do seu suicidio,  ocupaba os seus cargos na Academia de Ciencias de Cuba e no Consello de Estado.
## Obra 
* *Ciencia, innovación y futuro* (2002).
* *Energía nuclear y desarrollo: realidades y desafíos en los umbrales del siglo XXI* (1991).
* *Espacio y tiempo en la filosofía y la física* (1990).
* *Ciencia, tecnología y sociedad: hacia un desarrollo sostenible en la era de la globalización* (2003).

## Notas
Isabel Veiga López

**María Isabel Veiga López**, nada na Coruña, é unha mestra e escritora galega.

## Traxectoria
Pasou a infancia en Portugalete. Logo duns anos vivindo en Pontevedra e na Coruña, en 2013 marchou a Inglaterra, primeiro a Bath e logo a Bristol.

En Bristol de traballa como mestra axudante para nenos con necesidades especiais. Comezou a escribir tarde na súa vida (2007), mantendo un blog.

## Obra
* *Volver a entender* (2021, autoedición).

## Vida persoal
Casou.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Sitio web persoal.
Penagateira

Como topónimo **Penagateira** pode referirse a:

;En Galiza
***Penagateira**, lugar da parroquia de Bravos, no concello de Ourol;
***A Penagateira**, lugar da parroquia de Roimil, no concello de Friol.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Penamaior

Como topónimo **Penamaior** pode referirse a:

;En Galiza
***Penamaior**, parroquia do concello de Becerreá;
***Penamaior**, lugar da parroquia de San Martín de Suarna, no concello da Fonsagrada.

## Véxase tamén
### Outros artigos
News of the World (filme)

***News of the World*** é un filme estadounidense de 2020 coescrito e dirixido por Paul Greengrass. Baséase na novela homónima de Paulette Jiles, e está protagonizado por Tom Hanks e Helena Zengel. O filme conta a historia dun veterano da guerra civil estadounidense que debe levar unha nena cos seus únicos familiares coñecidos. A nena foi raptada polos kiowa e foi criada por eles, mais acabou perdendo tanto a súa familia de sangue como a familia kiowa.

## Personaxes 
* Tom Hanks como Capitán Jefferson Kyle Kidd
* Helena Zengel como Johanna Leonberger / Cicada
* Michael Covino como J. G. Almay
* Fred Hechinger como John Calley
* Neil Sandilands como Wilhelm Leonberger
* Thomas Francis Murphy como Merritt Farley
* Ray McKinnon como Simon Boudlin
* Mare Winningham como Doris Boudlin
* Elizabeth Marvel como Ella Gannett
* Chukwudi Iwuji como Charles Edgefield
* Bill Camp como Willie Branholme

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Pleiotropía (farmacoloxía)

En farmacoloxía, a **pleiotropía** dun fármaco é o conxunto de accións que produce distintas daquela para a cal o axente foi especificacmente desenvolvido. Estas accións poden incluír os efectos adversos, que son prexudiciais,

Por exemplo, os medicamentos estatinas son inhibidores da HMG-CoA redutase que actúan primariamente facendo decrecer a síntese de colesterol, pero que se cre que teñen outros efectos beneficiosos, como actuar como antioxidantes e estabilizar as placas ateroscleróticas,. Os fármacos esteroides, como a prednisona e a prednisolona, teñen efectos pleiotrópicos sistémicos, pola mesma razón que os teñen as hormonas esteroides endóxenas naturais: as células do corpo teñen receptores que poden responder a elas, porque as endóxenas funcionan como mensaxeiros endócrinos. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Efectos adversos
*Pleiotropía en xenética
Ernesto Tamariz

**Ernesto Tamariz Galicia**, nado en Acatzingo, Puebla, o 11 de xaneiro de 1904 e finado en Cidade de México o 30 de setembro de 1988, foi un escultor mexicano. Especializouse en escultura monumental e conmemorativa, e a súa obra atópase nun cento de espazos públicos relevantes do seu país.

## Traxectoria 
Ingresou na Academia de Belas Artes de Puebla en 1918 e aos 21 anos, en 1923, na Academia de San Carlos, onde estudou pintura. En 1925 gañou un concurso de pintura mural no Palacio de Minería e optou pola escultura, campo no que traballaría ao longo da súa vida. En 1926 fundou a Escola de Artes Plásticas de Pachuca. Colaborou nos anos 30 na elaboración do conxunto escultórico do Monumento á Revolución xunto con Oliverio Martínez, con quen realizou traballos escultóricos en diferentes estados de México.
* Tumba de Alfonso Reyes, Rotonda de Persoas Ilustres, Cidade de México
* Bustos de aviadores no aeroporto internacional da Cidade de México
* Monumento á Vitoria do 5 de maio, Puebla (1961)
* Esculturas de María Auxiliadora e anxos da parroquia de Santa Julia, Cidade de México (1961).
* Esculturas de Hipócrates e Platón no Centro Médico Nacional Siglo XXI, Cidade de México (1962)
* Escultura de Juan Diego, Cuautitlán (1962)
* Relevos da sede do Instituto Mexicano do Seguro Social, Xalapa (1963)
* Cristo de madeira para a catedral de Torreón (1963)
* La Marsellesa, Complexo de Vivendas da Independencia, Cidade de México (1964)
* Escultura de Belisario Domínguez, Nuevo Laredo (1965)

## Notas
Club Baloncesto La Casera Lugo

O **Club Baloncesto La Casera Lugo**, foi un club de baloncesto galego con sede na cidade de Lugo. Fundado en 1972, chegou a ser subcampión da Segunda División, tan só por detrás do Club Baloncesto Breogán, o outro equipo da cidade. Tras o ascenso deste último á Primeira División, o La Casera disolveuse.

## Historia 
O Club Baloncesto La Casera foi fundado en 1972 por Juan Antonio Quiñoá co apoio da compañía de gasosa homónima. Antes da existencia do club en Lugo existiron equipos como o C.B. Celeste, aínda que o máis destacado era o Club Baloncesto Breogán, que naquela altura competía na máxima categoría do baloncesto español, a Primeira División. O La Casera comezou a súa historia competindo na temporada 1972−73 Terceira División, onde na súa primeira temporada consegue acabar en primeiro lugar do Grupo A con 21 vitorias, 1 empate e 2 derrotas, quedando por riba de equipos como o Obradoiro CAB, o Club Bosco e o OAR Ferrol.

Finalmente o La Casera quedaría clasficiado en segundo lugar con 21 vitorias e 7 derrotas, tan só por detrás do Breogán e por diante de equipos como o CB Valladolid ou o Obradoiro CAB. Após a finalización da temporada o La Casera disolveuse a algúns dos seus xogadores pasaron formar parte do proxecto de retorno do Breogán á elite.

## Xogadores 
### Elenco de 1975 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Club Baloncesto Breogán
Manuel Cobas Rodríguez

**Manuel Cobas Rodríguez**, nado en Lugo en 1902 e finado no mesmo concello en decembro de 1983, foi un político galego.

## Traxectoria 
Dependente de comercio. Membro da UGT, foi secretario do sindicato de Comercio e presidente da Sociedad Instructiva Dependientes Comercio en 1933 e 1935. Afiliado á Agrupación Socialista de Lugo da que foi vogal, foi concelleiro de Lugo polo PSOE en 1936 e nomeado 4º Tenente-Alacalde. Participou nas reunións a favor do Estatuto de Autonomía. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi procesado. detido o 4 de abril de 1940. Xulgado na causa 200/40, foi condenado a prisión temporal. Saíu en liberdade o 15 de decembro de 1941. Nos anos corenta participou no intento de reorganización do PSOE en Lugo e na Coruña con Luis Fernández del Valle, José Mateo Mariñas Ferrero, Graciano Leivas Freire, Antonio Vidal Vilas e outros. Foi detido con Graciano Leivas o 25 de xullo de 1945 acusado de actividades clandestinas de tipo socialista. Permaneceron na Prisión Provincial de Lugo ata o 29 de agosto, cado foron trasladados á Prisión Provincial da Coruña. Acusados de rebelión, Cobas, Mariñas e Vidal foron condenados a seis meses e un día, e Luís Fernández del Valle foi condenado a nove meses de prisión. Cobas foi novamente trasladado á prisión de Lugo o 24 de maio de 1946, de onde saíu en liberdade o 26 de xuño dese ano.

Ingresou outra volta na prisión o 24 de febreiro de 1947 acusado de axudar á guerrilla, xunto a Carmen Ares Fernández. Procesado na causa 99/47 por "encubridores de bandoleros", foi xulgado en Lugo o 30 de xaneiro de 1948 xunto con Lino Carrera Falcón, Primitivo Rodríguez Otero, José Coronas Rodríguez, Aniceto Díaz Pereira, América Díaz Pereira, Fidel Díaz Pérez, José María Díaz Cortón, Faílde Fernández Teijeiro, Antonio Freire Sanjurjo, Carmen Freire Sanjurjo, Donato Freire Barja, Anunciación Grandela Novo, Modesto López Rodríguez, Francisco Pacio Rodríguez, Manuel Páxaro Seijas, Darío Peinó Jardín, Manuel Pérez Penelas, David Rico Seivane, Serafín Rico Seivane, Salvador Riopedre Río, José Benito Sanjurjo Onega e Josefa Teijeiro Linares. Foi condenado a un ano e seis meses de prisión menor. Saíu en liberdade condicional o 10 de abril de 1948. Pertenceu á organización socialista clandestina de Lugo nos anos sesenta, da que foi secretario.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo
Luis Fernández del Valle

**Luis Fernández del Valle**, nado en Madrid cara a 1918, foi un político español.

## Traxectoria 
Membro da UGT e afiliado á Juventud Socialista de Madrid dende 1935. O golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 sorprendeuno en Barcelona nos preparativos da Olimpiada Obreira. Regresou a Madrid incorporándose ao Batallón de Izquierda Federal. Despois foi axente do Servizo de Información Militar (SIM) e capitán de Infantaría. Ao rematar a guerra foi detido en abril de 1939 e condenado en consello de guerra a 12 anos de reclusión. Preso en Elx e no cárcere de Porlier dende o 3 de xullo de 1940 ata o 9 de novembro de 1942.

Logo de saír en liberdade condicional residiu en Langreu onde sufriu varias detencións. Foi o responsable da organización da Federación Provincial do PSOE de Lugo nos anos corenta, seguindo as directrices procedentes de Madrid, con Manuel Cobas Rodríguez, José Mateo Mariñas Ferrero, Graciano Leivas Freire, Antonio Vidal Vilas e outros. Acusados de rebelión, Cobas, Mariñas e Vidal foron condenados a seis meses e un día, e Luis foi condenado a nove meses de prisión. Estivo no cárcere de Langreu do 23 ao 29 de xullo de 1945 e despois na prisión da Coruña ata o 21 de decembro. Reingresou no cárcere de Langreu o 10 de xaneiro, onde permaneceu ata o 25 de maio de 1946 e novamente detido o 26 de xullo en Langreu pasou á prisión de Guadalaxara o 11 de agosto dese ano saíndo en liberdade condicional o 25 de xaneiro de 1947.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* "Reorganización y proceso de estructuración del sindicalismo socialista en Galicia" / Guillerme Pérez Agulla e Rogelio Pérez Poza, in *Análisis históricos del sindicalismo en España. Del Franquismo a la estabilidad democrática (1970‐1994)*
José Mateo Mariñas

**José Mateo Mariñas Ferrero**, nado en Bembibre (O Bierzo) o 8 de setembro de 1918, foi un xornalista e político español.

## Traxectoria 
Incorporouse ao PSOE en 1935. Na guerra civil foi sarxento de Intendencia no exército leal. Nos anos corenta residía en Rábade e foi o contacto do partido para organizar a Federación Provincial do PSOE de Lugo, con Manuel Cobas Rodríguez, Luis Fernández del Valle, Graciano Leivas Freire, Antonio Vidal Vilas e outros. Detidos en xullo de 1945, acusados de rebelión na causa 321/45, foron xulgados en Lugo o 20 de abril de 1946. Cobas, Mariñas e Vidal foron condenados a seis meses e un día, e Luis foi condenado a nove meses de prisión. José Mateo Mariñas saíu en liberdade o 27 de xuño de 1946.

En 1949 foi nomeado correspondente en España do semanario mexicano *Claridad* e trasladouse a Madrid. Dende xullo de 1949 enviou crónicas de Madrid para *El Progreso*. Foi crítico taurino. Restablecida a democracia formou parte da Agrupación Socialista de Chamartín (Madrid). Traballou como xornalista en TVE. Foi elixido vicepresidente da Unión de Periodistas en abril de 1978.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Expediente procesual de José Mateo Mariñas Ferrero
* "Reorganización y proceso de estructuración del sindicalismo socialista en Galicia" / Guillerme Pérez Agulla e Rogelio Pérez Poza, in *Análisis históricos del sindicalismo en España. Del Franquismo a la estabilidad democrática (1970‐1994)*
Clyde Mayes

**Clyde Clauthen Mayes Jr.**, nado o 17 de marzo de 1953 en Greenville, Carolina do Sur, é un ex xogador profesional de baloncesto estadounidense. Formado na Universidade Furman, xogaba na posición de ala-pivote cunha altura de 2,08 metros.

## Traxectoria 
### Clubs 
*  Milwaukee Bucks (NBA, 1975−1976)
*  Indiana Pacers (NBA, 1976)
*  Buffalo Braves (NBA, 1976)
*  Portland Trail Blazers (NBA, 1977)
*  Mecap Vigevano (Serie A2 / Serie A1, 1977−1981)
*  Stade Français (LNB, 1981−1983)
*  Binova Bergamo (Serie A1, 1983−1984)
*  Pallacanestro Cantù (Serie A1, 1984−1985)
*  TDK Manresa (ACB, 1985−1987)
*  Pamesa Valencia (ACB, 1988−1989)

## Palmarés 
* **Máximo reboteador da ACB (1)**: 1986.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en acb.com
Festival da Canción de Asia

O **Festival da Canción de Asia** A-Song-Fe ou ASF, é un concurso de canción anual de música pop asiática, ten lugar en Corea do Sur desde 2004. Está organizado pola Fundación Corea para o Intercambio Internacional de Cultura (FCPOIIDC) e conta cos artistas dos países asiáticos. Os artistas participantes reciben unha placa de recoñecemento polo Ministerio de Cultura, Deportes e Turismo de Corea (anteriomente polo Ministerio de Cultura e Turismo) e o mellor artista asiático polo presidente da Fundación Corea para o Intercambio Internacional de Cultura (FCPOIIDC). A banda de rapaces surcoreana TVXQ foi o único acto que participou durante cinco anos consecutivos desde o primeiro festival no ano 2004.

Este festival é gravado e emitido en Seoul Broadcasting System en Corea e Fuji TV no Xapón; e outras estacións de radiodifusión importantes de todo o mundo, incluíndo dos Estados Unidos, China, Hong Kong, Taiwán, Tailandia, Malaisia, Indonesia, Brunei, Filipinas, Finlandia, Bulgaria, Vietnam e Singapur.

A canción temática do Festival de 2011 "Dreams Come True", un dúo de Lee Donghae de Super Junior e Seohyun de Girls' Generation foi lanzado o 11 de outubro de 2011 como sinxelo dixital.Os ingresos da venda foron doados a Unicef para axudar aos nenos dos países africanos.
## Premios
### Mellor novo artista asiático
*2005: Eru
*2006: SeeYa
*2007: F.T. Island de Corea e Ruangsak Loychusak de Tailandia
*2008: Shinee de Corea e Berryz Kobo do Xapón
*2009: 2NE1
*2011: Miss A
*2012: B1A4 e Ailee

### Artista influente de Asia
*2010: Beast and 4Minute
*2011: U-KISS and G.NA

### Artista influente de Asia
*Kim Hyun-joong de Corea e Fann Wong Singapur
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial  
### Outros artigos
*Lista de festivais de música en Corea do Sur.
*K-pop
*J-pop
*Hokkien pop
*Mandopop
*Cantopop
*Thai pop
*V-pop
*Pinoy pop
*Indo pop
*Pop malaisiano
José María Pérez González

:*Non confundir con José María Pérez González, Peridis (1941), arquitecto, debuxante, humorista e escritor español*.

**José María Pérez González** foi un político galego.
## Traxectoria 
Foi alcalde de Paderne nas tres primeiras décadas do século XX. Despois foi xuíz municipal de Paderne.
Ángel Arce

**Ángel Arce**, coñecido como **Ángel**, nado en Flariz (Monterrei), foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Militante socialista. Foi lugartenente do líder guerrilleiro Samuel Mayo Méndez. En 1947 foi responsable dun destacamento da II Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia na provincia de Ourense. Logo dun tempo agochado na Serra de Penas Libres logrou pasar a Portugal, desde onde embarcou para Francia.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Antolín Murias

**Antolín Murias**, **Paciencia**, nado en Xares (A Veiga) e finado na mesma parroquia o 20 de xullo de 1953, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

## Traxectoria 
Obreiro do ferrocarril. Militante do PSOE e membro da Sociedade Agraria de Xares, adscrita a UGT, liderada por Alfonso Ortega Prada. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu ao monte. En febreiro de 1937 foi decretada a incautación dos seus bens polo Xulgado Militar Especial de Incautacións de Ourense. Foi procesado por auxilio á rebelión en xullo de 1937 e declarado en rebeldía. Foi un dos asistentes ao Congreso de Ferradillo que deu orixe á Federación de Guerrillas de León-Galicia. En 1944 foi nomeado xefe dunha unidade integrada na II Agrupación da Federación. Tamén participou no grupo de Manuel Girón Bazán, pero tivo que agocharse na súa aldea dende 1946 porque unha hernia lle impedía camiñar. Intentaron evacualo a Francia, pero negouse en repetidas ocasións. Seguiu agochado en Xares onde foi asasinado por un antigo enlace ao que dera refuxio o 20 de xullo de 1953.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* La Uned le hace hueco a la guerrilla

* Dilixencias incautatorias instruídas no partido xudicial do Barco de Valdeorras.