Rocamadour

**Rocamadour** (en francés e oficialmente) ou **Ròc Amador** (en occitano) é unha localidade e comuna francesa situada no departamento de Lot, na rexión de Mediodía-Pireneos.  Atópase ao leste da cidade de Bordeos e ao norte da cidade de Montauban. Forma parte dun val aberto na montaña calcaria do Causse polo río Alzou.

O seu nome vén das reliquias de San Amador cuxo corpo, presuntamente incorrupto, foi atopado por monxes Bieitinos no interior do santuario mariano, no ano 1162.

Este poboado, debido á gran beleza da súa situación, faino apta para os artistas e excita a curiosidade dos arqueólogos; pero o seu reputación provén especialmente do soado santuario da Virxe Negra, que durante séculos atraeu peregrinos de todos os países, entre eles reis, bispos, e nobres.

Reis como Lois IX de Francia, Henrique II de Inglaterra e Afonso III de Portugal, ou predicadores como Domingos de Guzmán ou Antonio de Padua, mariños como Jacques Cartier, o compositor Francis Poulenc, descoñecidos ou famosos, moitos subiron a grande escaleira.

A cidade tamén dá o seu nome Rocamadour ao queixo de leite con denominación de orixe, desde o ano 1996, o cal elabórase cun certo tipo de cabra.

Aínda que os peregrinos da Idade Media fixeron o camiño de Santa María de Rocamadour, o novo camiño de Santiago, elixido no século XX grazas aos camiños de excursión chamados GR, transformou esta dirección nunha variante do camiño do Puy-en-Velay, unha das variantes do Camiño francés. Ao longo deste novo carreiro, pódense atopar bastantes tallas adicadas á Virxe Negra.

A localidade é membro da asociación «Réseau Grands Sites de France», aínda que aínda non mereceu a distinción de Grand site de France.
## Demografía 
## Administración local 
## Lugares de interese 
miniatura|A Virxe negra.
Os edificios de Rocamadour crecen cara a arriba no lado dun acantilado, á dereita do río Alzou, que corre neste lugar entre paredes rochosas de ata 120 metros de altura. Por varios niveis accédese desde a zona máis baixa da cidade ata as igrexas, seguindo un camiño que pasa por edificios que se penetran no acantilado. A principal é a igrexa de Notre Dáme (1479 restaurada logo dunha caída de roca), onde podemos atopar a Virxe Negra. Unha lenda di que a estatua sería unha obra de San Amadour, e axudado por San Lucas, por que os sacerdotes do santuario quixeron unha orixe moi antiga, ata os tempos apostólicos. É unha estatua esculpida no século XII, que os peregrinos chamaron Santa Maria de Rocamador, e que os turistas chaman Virxe Negra debido á súa cute. Fóra, hai unha espada cravada pola roca que se di que é a Durandal, a espada do heroe Roldán.

As paredes do interior da igrexa de San Sauveur estaban cubertas de pinturas e de inscricións que recordan as peregrinacións de persoas famosas. Seguramente estaba pintada desde a súa construción, con todo esta descrición conta o estado logo das restauracións do século XIX, con pinturas de 1929... durante o século pasado, a poboación preferiu seguir a moda das paredes e da Virxe espidas, para ter unha presentación máis rústica. A descrición continua dicindo que as reliquias de San Amadour (1166) pódense ver na igrexa subterránea... era verdade ata a mesma época. Hoxe, as reliquias non se poden ver, e esta igrexa volveuse a un lugar de adoración do Santo Sacramento. Na cima do acantilado romano, non se atopa o castelo construído na idade media para defender aos santuarios, senón unha parede fortificada do século XIV e un castelo construído no século XIX, cun campanario do século seguinte.

## Gastronomía 
Rocamadour deu o seu nome a un pequeno queixo de cabra, o rocamadour, AOC desde 1996.

## Historia 
A lenda conta que San Amador era un ermitán que viviu por aquí. Esta lenda foi difundida polos monxes Bieitinos. É o máis crible. Con todo, outra lenda máis espectacular apareceu a finais da Idade Media, dicindo que Zaqueo, (rico publicano de Xericó casado con A Verónica do Evanxeo) chegou coa súa familia a estes paraxes, logo da morte de Cristo. Alí tomou o nome falso de *Amator* ou *Amadour*. Unha vez instalado, fundou un pequeno oratorio nunha roca que máis tarde sería chamada ''Roche d'Amadour* (Roca de Amador, Rocamador), cunha mestura de termos entre a Roca Maior e a Roca de Amadour.

Rocamadour conta cunha longa tradición de peregrinación á Virxe María baixo forma dunha virxe negra cun corpo recuberto de prata, como A nosa Señora da Dourada, en Tolosa.

miniatura|Santuario de Rocamador.
A proba final desta peregrinación consistía en subir de xeonllos os 216 chanzos da escaleira que conduce á cidade relixiosa (comprendida por 7 igrexas, máis 12 que as restauracións do século XIX non puideron manter). Finalmente, logo desta ascensión, os peregrinos entraban nos santuarios, e regalaban varios obxectos en ofrecemento. Os obxectos máis coñecidos son os ferros de varios condenados liberados das súas cadeas, os barcos de mariñeiros salvados e agradecidos, ou as placas de mármore gravadas e enganchadas ao muro da capela nos Séculos XIX e XX (a maioría ne pódese ver agora, porque estas placas constituíron unha verdadeira invasión de mármore, dentro e fóra da capela milagrosa. Podemos ver os buracos taponados contra a parede fóra).

De dimensión europea, como asegura o Libro dos milagres do século XII, perdeu popularidade logo da guerra dos Cen Anos. A etapa iconoclasta de mercenarios protestantes no ano 1562 saqueou o pobo unha vez máis. A Revolución non cambiou o estado de ruína. No século XIX o santuario foi restaurado completamente e salvouse da ruína total.

Ademais das reliquias do corpo de Amadour, o éxito do lugar veu dado polos milagres atribuídos á Virxe Negra. A súa popularidade era coñecida en España e en Portugal por moitas capelas ou confrarías. Por exemplo, a igrexa de Sanguësa ten aínda unha estatua de Santa María de Rocamadour. Unha milagrosa campá sinalaba, polo seu *tintineo, o salvamento de mariñeiros no mar. Este recoñecemento do mundo dos mariñeiros valeu á nosa Señora de Rocamadour o ser venerada en varias capelas como Fisterra ou Quebec.

A finais da Idade Media, a igrexa fomentou este peregrinación coa adxudicación a perpetuidade de indulxencias plenarias ás persoas que recibisen os sacramentos da penitencia e da comuñón en Rocamadour. Os días máis coñecidos para obter estas indulxencias son o 24 de xuño, San Xoán Bautista, cando esta data coincide co día do Corpus Christi. Desde as restauracións do santuario, a semana mariana de setembro é unha cita moi especial para cristiáns dos arredores.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Lot
### Bibliografía
* *Le Livre des miracles de Notre-Dame de Rocamadour au s.XII'', traducido por Edmond Albe, presentado por Jean Rocacher e prefacio de  Régine Pernoud, Tolosa, 1994. leperegrinateurediteur.com
* Ernest Rupin (pref. Robert de Lasteyrie, membro do Instituto), Roc-Amadour - Étude historique et archéologique, coll. « Monographie des villes et villages de France »,‎ 1904 (réimpr. 2001), 416 p. (ISBN 2843730767, ISSN 0993-7129)