open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pablo Sarasate

**Pablo Martín Melitón de Sarasate y Navascués**, nado o 10 de marzo de 1844 en Pamplona (Navarra) e finado en Biarritz (Francia) o 20 de setembro de 1908, foi un violinista e compositor español de fama internacional e considerado como un dos grandes intérpretes da historia deste instrumento.

## Traxectoria
Fillo do músico militar Miguel Sarasate Juanenay e Francisca Javiera Navascués Oacharena, tivo outras tres irmás: Maicaela, Francisca (escritora) e María. Recibiu as súas primeiras leccións de música da man dos seus pais. Comezou a tomar leccións de violín moi novo e con sete anos debutou no Teatro Rosalía de Castro da Coruña. Entre 1846 e 1849 estudou en Santiago de Compostela con José Courtier, primeiro violín da Catedral e profesor da Escola de Música da capital galega.

En 1852 trasladouse a Pontevedra, onde continuou os seus estudos musicais co músico local Urbano Casasvellas, sendo asiduo dos ensaios da banda do Rexemento Aragón que dirixía seu pai. En 1852, logo de escoitalo nunha sesión privada, Juana de Vega conseguiu que tocase en público uns días despois no Circo de Artesanos. A condesa de Espoz y Mina converteuse na súa protectora e sufragoulle tódolos gastos dos seus estudos en Madrid. Na súa lembranza, Sarasate adicoulle a súa primeira composición en 1858, titulada *A miña primeira inspiración*, unha mazurca. Unha vez na capital de España, a Raíña Isabel II concedeulle unha bolsa para ampliar os seus estudos en París.

Pensionado pola súa provincia natal, en 1856 ingresou no Conservatorio de París baixo a tutela de Jean-Delfin Alard. No transcurso da viaxe á capital francesa, ao pasar pola localidade de Biarritz, el e súa nai enfermaron e a súa nai morreu, quedando orfo aos 12 anos. No conservatorio parisiense gañou o premio de violín e solfexo en 1857. Terminados os seus estudos obtivo outro premio en Harmonía. En 1859 iniciou a súa carreira como concertista, percorrendo Europa e América. O seu rápido éxito como intérprete fíxoo descoidar os seus estudos de composición.

Faleceu na súa casa de «Villa Navarra» en Biarritz (Francia) o 20 de setembro de 1908 a consecuencia dunha anxina de peito aos 64 anos de idade.

## Véxase tamén
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Paseo de Sarasate
* *O violín de Sarasate*
### Ligazóns externas 
* Datos biográficos de Pablo Sarasate 
* Páxina web de homenaxe a Pablo Sarasate en Internet Archive
Riad

**Riad** (en árabe الرياض *al-Riyāḍ*, «*os Xardíns*») é a capital e maior cidade de Arabia Saudita. Situada no centro da península arábiga, no medio dunha rexión semidesértica, tivo a súa orixe coma oasis en época preislámica, pero o seu desenvolvemento e importancia veu coa elección do lugar pola dinastía saud coma sede capital no 1824.

Despois de 1940, a riqueza xerada pola explotación das enormes reservas petrolíferas do país, ten convertido a súa capital nunha metrópole que se achega aos 4.600.000 de habitantes (2008 est.).

## Historia
As tribos nativas de Tasm e Jadees tiñan un primitivo asentamento no lugar, **Yamamah**, un oasis con riqueza de acuíferos na metade dos desertos arábigos. Coa chegada da tribo dos Bani Hanifa floreceu unha vila no lugar co nome de **Hajar** (ou Hajr), pasando o de Yamamah a denominar a rexión.

Así Hajr al-Yamamah foi a capital da provincia central da península arábiga co advento dos califatos islámicos. Puido ter fortaleza e murallas, tamén canais, citados polo viaxeiro Ibn Battuta no século XIV cando xa estaba a declinar (perdera a capitalidade provincial no século IX en beneficio da próxima Al-Kharj). Semella que nos séculos seguintes o lugar disgregouse en varios asentamentos (os máis importantes Muqrin e Mikal, inda que conservou a denominación de Hajr).

### Xerme de Riad
Nos séculos XVI e XVII comeza a aparecer o nome de Riad pero non foi ata 1737 cando Deham ibn Dawwas tomou o control da área arrodeando o conxunto de barrios cunha muralla e facendo así de **Ar-Riyad** unha vila.

Entre 1744 e 1774 resistiu os ataques dunha alianza liderada por Muhammad ibn Saud que finalmente se apoderou da rexión creando o Primeiro Estado Saudita con capital en Diriyah (15&nbsp;km ao noroeste).

### Capital saudita
miniatura|175px|esquerda|Forte Masmak
O Imperio Otomán destruíu Diriyah en 1818 pero acto seguido, en 1823, Turki ibn Abdallah fundou o Segundo Estado Saudita baixo administración otomá, elixindo Riad coma nova capital. Erixiu a mesquita da vila e un pazo de goberno ademais de arrodeala cunha nova muralla .

En 1865 caeu no poder do clan rival dos Al Rashid de Ha'il (vila ao norte) que en 1891 remataron co Segundo Estado Saudita. Neste período foi construída a fortaleza al-Masmak no interior da vila (ao nordeste).

En 1902 Abdulaziz ibn Saud tomou o forte Masmak reconquistando a cidade e dando comezo ao que en 1932 vaise constituír coma moderno reino de Arabia Saudita, do que Riad volveu ser elixida capital.

### De vila tribal a metrópole
miniatura|Vista satelital de Riad no século XXI.
Apenas unha vila tribal ata o século XX e aínda unha pequena cidade en 1935 (30.000 hab.), Riad tivo que enfrontarse á conformación dunha moderna urbe no medio do deserto . A descuberta e explotación dos inmensos recursos petrolíferos do país axudou a unha das transformacións urbanas máis dramáticas do século pasado , no que a capital se converteu nunha metrópole de cinco millóns de habitantes que segue a crecer (agárdase que chegue aos dez millóns de habitantes no 2020).

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Riad
Gina Lollobrigida

**Gina Lollobrigida**, de nome real **Luigina Lollobrigida**, nada en Subiaco o 4 de xullo de 1927 e finada en Roma o 16 de xaneiro de 2023, foi unha actriz italiana.

## Traxectoria
Segundo as súas propias declaracións, fíxose actriz por unha serie de casualidades, pois a súa vocación inicial era artística e de feito segue traballando a escultura e a fotografía. En 1947 logrou a terceira posición no concurso de Miss Italia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Información sobre Gina Lollobrigida
A Rabea, Guntín, Os Blancos

**A Rabea** é un lugar da parroquia de Guntín, no concello ourensán dos Blancos, na comarca da Limia. Segundo o Instituto Galego de Estatística, no 2010 tiña nove habitantes (catro homes e cinco mulleres), un menos ca en 2009.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Guntín
### Parroquias dos Blancos
Kurt Wüthrich

**Kurt Wüthrich**, nado o 4 de outubro de 1938 en Aarberg, Suíza é un químico galardoado co premio Nobel de Química no ano 2002.

## Traxectoria 
Estudou Química, Física e Matemática na Universidade de Berna antes de conseguir o seu Ph.D. baixo a dirección de Silvio Fallab na Universidade de Basilea, outorgado en 1964. Continuou o seu traballo postdoctoral con Fallab durante un breve tempo antes de deixalo para traballar na Universidade de California, Berkeley de 1965 a 1967 con Robert E. Connick. A isto seguiulle un período de traballo con Robert G. Shulman nos Laboratorios Bell en Murray Hill, Nova Jersey (1967-1969).

Wüthrich volveu a Zürich (Suíza), en 1969, onde comezou a súa carreira na Escola Politécnica Federal de Zürich, chegando a Profesor de Biofísica en 1980. Actualmente mantén un laboratorio alí, aínda que o seu cargo está en The Scripps Research Institute, en La Jolla, California.

## Traballo científico 
Durante os seus estudos de gradación Wüthrich comezou a traballar coa espectroscopia de resonancia paramagnética electrónica e o tema da súa tese Ph.D. foi "a actividade catalítica dos compostos de cobre nas reaccións de autooxidación". Durante o seu tempo como un investigador postdoctoral na Berkeley comezou a traballar coa técnica relacionada recentemente desenvolvida da espectroscopia de resonancia magnética nuclear para estudar a hidratación dos complexos metais. Cando Wüthrich uniuse aos Laboratorios Bell, foi posto a cargo dun dos primeiros espectrómetros de RMN superconductores, e comezou estudando a estrutura e dinámica das proteínas. El perseguiu esta liña de investigación desde entón.

Logo de volver a Suíza, Wüthrich colaborou co premio Nobel Richard R. Ernst en desenvolver os primeiros experimentos de RMN en dúas dimensións, e estableceu o efecto nuclear Overhauser como un xeito conveniente de medir distancias dentro das proteínas. Esta investigación máis tarde levou á asignación completa de resonancias para o inhibidor pancreático de tripsina bovino e o glicagón.

Foi premiado con parte do Premio Nobel de Química en 2002 polo seu liderado no traballo en curso, comezado nos anos 70, sobre o uso da espectroscopia de resonancia magnética nuclear multidimensional para estudar a estrutura das proteínas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel de Química 2002 
* Autobiografía na páxina do Instituto Nobel 2002 
* Perfil de Kurt Wüthrich en NNDB
Que nos quiten lo bailao

***Que nos quiten lo bailao*** foi o sexto e último álbum que gravou a banda de rock madrileña Canallas.

Foi publicado pola discográfica Grabaciones el Coyote no 2003 e trátase dun directo no que o grupo repasa a súa traxectoria xusto antes de disolverse definitivamente. Contaron coas colaboracións de Buho de Los Reconoces, de Sergio de Grass e de Gerardo de Vantroi.

## Cancións 
# A mi me gusta así			
# El color			 
# Aprovecho la presente	
# Contigo y sin ti		
# Dale acción		
# Si me quieres escribir
# Si hay que okupar			 
# No nos van a parar			 
# Bella Ciao			 
# Hasta De Perfil			 
# No nos valen			 
# La Tarara			 
# Bolingas Asociados			 
# Cervecita fría			 
# El cura			 
# Himno de Riego			
# Somos los canallas			
# Que nos quiten lo bailao

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do disco en lastfm.es
Canallas

**Canallas** foi un grupo de rock que se formou en Madrid en 1995 e que estivo en activo até setembro de 2003.

## Formación 
* Ernesto – guitarra
* Peri – baixo
* Josico – batería
* Santi Garvi – guitarra
* Míchel Molinera – voz

## Discografía 
* *Canallas* (1996)
* *¿Algún problema?* (1998)
* *13... y pa ti la rima* (1999)
* *¡Nunca más!* (2000)
* *Va por ustedes* (2001)
* *Que nos quiten lo bailao* (2003)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Canallas en indyrock.es
Gran Premio de Australia de 2011

O **Gran Premio de Australia de 2011** (oficialmente **Gran Premio de Australia de Fórmula 1 Qantas de 2011**) foi unha carreira de Fórmula 1 celebrada o 27 de marzo de 2011 no Circuíto Albert Park en Melbourne. Será a carreira 76 na historia combinada do Gran Premio de Australia, que remontase á 100 Miles Road Race de 1928. Orixinalmente planeada como a segunda carreira do Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2011, converteuse na apertura da tempada coa cancelación do Gran Premio de Bahrein polos disturbios civís no país.

O piloto alemán de Red Bull Racing Sebastian Vettel acadou a *pole position* do Gran Premio, rexistrando un tempo ao redor de oito décimas de segundo por diante do piloto británico de McLaren Lewis Hamilton. O compañeiro de equipo de Vettel, Mark Webber quedou a menos dunha décima de segundo por detrás de Hamilton para ser terceiro na carreira do seu país.

### Post carreira 
Durante a inspección posterior á carreira nos Sauber de Kobayashi e Pérez constatouse que non cumprían coas normativas deportivas, debido a unha infracción técnica no elemento superior do alerón traseiro, polo que se descualificaron aos dous da clasificación.

## Clasificación 
### Cualificación 
### Carreira 
## Campionato tras a carreira 
;Campionato de pilotos

;Campionato de construtores

* **Nota:** só se inclúen as cinco primeiras posicións en ambas as clasificacións.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Resultados oficiais da FIA
13... y pa ti la rima

***13... y pa ti la rima*** foi o terceiro álbum da banda española de rock Canallas.

Foi o primeiro que publicarían coa discográfica independente Bliss, tras a saída da multinacional Sony. Contou con colaboracións de membros de Ska-P, Mamá Ladilla e Porretas.

## Cancións 
# Bolingas Asociados		
# Contigo Y Sin Ti		
# Si Hay Ke Ocupar		
# Vamonos		
# Que Nos Quiten Lo Bailao		
# Solo Nieva En Baqueira		
# Dale Accion		
# Protesta		
# La Fiesta		
# Dime Por Que?		
# Mientes		
# Rebelion De Neuronas		
# Somos Los Canallas
Canallas (álbum)

***Canallas*** foi o álbum debut da banda de rock española Canallas.

Foi publicado en 1996 pola discográfica independente J.C.K. e contou con colaboracións de Rosendo, Aurora Beltrán de Tahúres Zurdos e Nacho García Vega de Nacha Pop.

## Cancións
¿Algún problema?

***¿Algún problema?*** foi o segundo álbum de estudio da banda española de rock Canallas.

Saíu ao mercado en 1998 e foi o único da súa carreira que editaron cunha compañía multinacional, que abandonarían aproximadamente un ano despois.

## Cancións 
# Aprovecho La Presente		
# Venga Trare		
# No Nos Valen		
# Reir Y Llorar		
# El Inserso		
# Murphy		
# Te Has Pasao		
# Dame El Hocico		
# Poco A Poco		
# Lola		
# Nunca Supe....		
# Tengo Que Decirte		
# Una De Cuernos		
# El Cura
Va por ustedes

***Va por ustedes*** é o quinto álbum da banda española de rock Canallas e o último no que publicaron material inédito antes da súa separación.

Foi publicado no 2001 pola discográfica Bliss e editouse en México.

No disco inclúese unha nova versión da súa canción "Bienvenido al club", que xa formara parte do seu álbum de debut, *Canallas*, así como unha versión do clásico de Gabinete Caligari "Al calor del amor en un bar".

## Cancións 
# "Veneno"
# "Necesito echar un trago"
# "Cervecita fria"
# "Al calor del amor en un bar"
# "Apartate"
# "A mi me gusta asi"
# "Bienvenido al club"
# "Noche tras noche"
# "No nos vais a parar"
# "Bochorno nacional"
# "Dias de R&R"
# "Sube...sube"
¡Nunca más!

***¡Nunca más!*** foi o cuarto álbum da banda española de rock Canallas.

Foi editado no 2000 pola discográfica Bliss e trátase dun disco no que se recolleron varias cancións do bando republicano durante a guerra civil española, ademais doutros himnos revolucionarios como "Bella ciao" e "Bandiera rossa" da resistencia italiana, ou unha versión do "Hasta siempre, comandante" de Carlos Puebla.

O disco contou coa colaboración do cantante Loquillo e do debuxante Azagra, habitual de *El Jueves*, que realizou a portada.

## Cancións 
# "Si me quieres escribir" 
# "Paso del Ebro" 
# "Bella ciao" 
# "La Tarara" 
# "En el pozo Mª Luisa" 
# "Bandiera rossa" 
# "Himno de Riego" 
# "L'Estaca" 
# "Hasta Siempre" 
# "El pino verde" 
# "En la plaza de mi pueblo"
Guido Knopp

**Guido Knopp**, nado o 29 de xaneiro de 1948 en Treysa, Hesse, é un xornalista e escritor, coñecido en Alemaña polos seus diversos documentais, especialmente sobre o Terceiro Reich e o nacionalsocialismo, como tamén sobre o stalinismo.

## Vida e obra 
Logo de obter o doutoramento en historia e ciencias políticas, Knopp traballou para os xornais Welt am Sonntag e Frankfurter Allgemeine Zeitung. En 1978 entrou na televisión alemá, coa ZDF. Desde aquelas, produciu numerosos documentais sobre a ditadura Nazi, tales como *Hitlers Helfer* ("Os secuaces de Hitler"), *Hitler-Eine Bilanz* ("Hitler-Un balance") ou *Die SS: Eine Warnung der Geschichte* ("A SS: Un perigo da historia"), como tamén, por exemplo *Vatikan* (sobre o poder dos papas) ou *Kanzler: Die Mächtigen der Republik* (sobre os chanceleres posteriores á guerra). Tamén ten un show semanal na televisión alemá chamado "History". En 1999 produciu a serie chamada "100 Jahre - der Countdown", que resume ano por ano a historia do século XX, que é algunhas veces emitida pola cadea Phoenix.

Para o libro *Top Spione: Verräter im Geheimen Krieg* ("Top Espías: Traidores na guerra secreta") (1994), Knopp traballou co Servizo de Intelixencia Alemán e con varios vellos espías que contaron as súas experiancias.

A obra de Guido Knopp é criticada por ofrecer unha visión do Terceiro Reich demasiado superficialmente, rebaixando o papel da sociedade alemá que apoiou o réxime de Hitler, como tamén dos feitos da Wehrmacht na segunda guerra mundial.

No 2003 defendeu a Konrad Adenauer para ingresar da lista dos alemáns máis importantes, *Unsere Besten*, feita pola ZDF TV.

No 2004 recibiu unha Goldene Kamera.

No 2008 traballaba nunha película sobre Stauffenberg, sobre o seu intento de dar morte a Hitler.

Actualmente ensina xornalismo na Gustav-Siewerth-Akademie en Weilheim-Bierbronnen (Baden-Württemberg) e reside en Maguncia. A súa casa editorial é o grupo alemán de Random House (grupo Bertelsmann).

## Notas
Diário Liberdade

***Diário Liberdade*** é un xornal electrónico de liña editorial anticapitalista realizado en Galiza e de ámbito lusófono. Ten colaboradores galegos, portugueses e brasileiros. As súas linguas de publicación son o portugués e o galego, este último na súa normativa oficial e na proposta pola AGAL.

## Historia e liña editorial 
Publicado o 8 de febreiro de 2010, promóveo a Associaçom Cultural Diário Liberdade, con sede en Ferrol, e non ten fins lucrativos. Os obxectivos do Diário Liberdade son a "dinamización e participación activa dos sectores máis desfavorecidos da sociedade na difusión da información que producen e/ou lles di a respecto". Tamén a defensa da pluralidade informativa e a independencia dos poderes económicos e empresariais están entre os seus obxectivos.

O Diário Liberdade inclúe todo o abano ideolóxico da esquerda tradicionalmente denominada revolucionaria, excluíndo a abertamente reformista: aí recollen as diferentes familias do comunismo e dos chamados novos movementos sociais (feminismo, ecoloxismo, antimilitarismo etc. ). Tamén asomen unha posición independentista galega.

A liña editorial do Diário Liberdade ten unha posición reintegracionista.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do *Diário Liberdade* 
*Conta oficial de Twitter
D'Nash

'''D'Nash** (**NASH'* ata marzo de 2007) é un grupo vocal española constituído en 2005.

O cuarteto fixo o seu debut co disco *Capaz de todo*, pero alcanzou fama principalmente pola súa participación no Festival de Eurovisión 2007 cando representaron o seu país co tema "I love you mi vida", obtendo o 20º lugar dentro de 24 participantes. O seu segundo álbum, *Todo va a cambiar*, foi lanzado en decembro de 2007.

## Membros 
* **Basty**, Esteban Piñero Camacho (n. Cádiz, 28 de febreiro de 1981)
* **Mikel**, Miguel Hennet Sotomayor (n. Puerto de la Cruz, 20 de xaneiro de 1983)
* **Javi**, Francisco Javier Álvarez Colinet (n. Sevilla, 30 de abril de 1983)

Anteriormente, contou coa participación de:
* **Ony**, Antonio Martos Ortiz (n. Valencia, 19 de febreiro de 1981)

## Discografía 
### Álbums 
* *Capaz de todo* (2006) #83 ESP
* *Capaz de todo (edición especial)* (2006)
* *Capaz de todo (Misión Eurovisión)* (2007) #23 ESP
* *Todo va a cambiar* (2007) #39 ESP
* *Garabatos'' (2011)

### Sinxelos 
* "Capaz de todo" (2006)
* "¿Dónde estás?" (2006)
* "¿Qué sabes del amor?" (2006)
* "Más allá de las estrellas" (2006)
* "I love you mi vida" (2007)
* "Stand by me" (2007)
* "Amanda" (2007)
* "En el Medio de la Calle" (2011)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial 
* Club de fans oficial
Voivod

**Voivod** é unha banda canadense de heavy metal procedente de Jonquière, Quebec, formada en 1982. O seu estilo musical ten cambiado varias veces dende os orixes do grupo. Comezaron como unha banda de speed metal, ao que se lle foi engadindo unha mestura de metal progresivo e thrash metal para crear o seu estilo propio.

Dende o seu álbum de estrea en 1984, Voivod leva editados 11 discos de estudio ademais dun EP, un álbum ao vivo, dous recompilatorios, sete demos e un DVD. O grupo acadou o éxito entre o gran público a finais dos 80 co seu álbum máis famosos, *Nothingface*, que foi o primeiro traballo de Voivod en entrar na lista *Billboard 200*, acadando o número 114. O seu álbum máis recente é *Infini*, editado en 2009, que contén temas que foron gravados antes da morte do seu guitarrista Denis D'Amour no ano 2005.

## Discografía 
### Álbums 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina da banda
David Civera

**David Civera Gracia**, nado en Teruel o 8 de xaneiro de 1979, é un cantante español, representante de España no Festival de Eurovisión en 2001.

## Traxectoria 
Iniciou a súa carreira á idade de 17 anos presentándose ao programa musical *Lluvia de estrellas* como concursante, imitando a Enrique Iglesias coa canción "Es una experiencia religiosa". En 1998 gravou o seu primeiro disco: *Hoy como ayer*.

Iniciou a súa carreira televisiva, traballando durante un tempo no programa *Canciones de nuestra vida*. O produtor Alejandro Abad fixouse nel cando actuaba en devandito programa e da súa colaboración xurdiu o segundo álbum do artista: *Dile que la quiero*. O tema "Dile que la quiero" foi elixido para representar a España en Eurovisión en 2001, quedando en sexta posición de 23 participantes. O álbum resultou un éxito de vendas en España con máis de 400.000 copias.

En 2002 lanzou ao mercado o seu terceiro traballo: *En cuerpo y alma*, que incluía o tema *Que la detengan* e que chegou a vender máis de 150.000 copias en España. En 2003 saíu á venda *La chiqui big band*, con dous grandes éxitos: "Bye bye" e "Rosa y espinas", estas dúas cancións chegaron ao número 1 da lista de Los 40 Principales, nesta última acompañado por David Bisbal.  Tamén sacou a finais de ano un DVD no cal incluíase un concerto, e material no que se abordaba a vida persoal do artista. O álbum alcanzou o disco de platino tras vender 100.000 copias.

En 2005 edita o álbum *Perdóname*, conseguindo o disco de ouro tras vender máis de 40.000 copias. Ese mesmo ano participou no programa de televisión *¡Mira quién baila!*, do que resultou gañador. En 2006 publicou outro disco, *Ni el primero ni el último*, e un ano máis tarde editou *No bastará*, que non alcanzan as cifras de vendas de traballos anteriores.

En marzo de 2008 debutou como presentador de televisión á fronte do programa Madrid Superstar, de Telemadrid. O 28 de abril de 2008 publica o álbum *Para vivir contigo* e a finais dese mesmo ano publícase o seu primeiro álbum recompilatorio *Grandes Éxitos*. En 2009 sae o álbum *Podemos elegir*.

## Discografía 
### Álbums 
* 2001: *Dile que la quiero*
* 2002: *En cuerpo y alma*
* 2003: *La Chiqui Big Band*
* 2005: *Perdóname*
* 2006: *Ni el primero ni el último*
* 2007: *No bastará*
* 2008: *Para vivir contigo*
* 2008: *Grandes éxitos*
* 2009: *Podemos elegir*

## Premios 
2001
* Gañador do concurso Eurocanción 2001.

2004
* Premio Cadena Dial ao mellor artista de 2003.

2006
* Gañador da segunda edición do concurso ¡Mira quién baila!.

2007
* X Premio Medio Ambiente 2007 de Aragón.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial de David Civera 
* Fans de David Civera
Iñaki Sáez

**José Ignacio Sáez Ruiz**, coñecido como **Iñaki Sáez**, nado en Bilbao o 23 de abril de 1943, é un exfutbolista español e adestrador de fútbol. Xogaba de defensa e actualmente é o asesor técnico do Athletic Club. Durante a súa carreira como técnico foi seleccionador de España, tanto das súas categorías inferiores como da selección absoluta.

## Traxectoria 
### Como futbolista 
Iñaki Sáez comezou a súa traxectoria como futbolista na Unión Sport de San Vicente de onde pasou ao Barakaldo. En 1962 ficha polo Athletic Club, onde destaca como defensa. Ata que se retirou en 1974, xogou douscentos sesenta e dous partidos en liga e marcou sete goles co equipo vasco. Ademais gañou dúas copas do Xeneralísimo nas tempadas 1968-69, e a de 1973-74. En 1968 xogou a Eurocopa coa selección española.

### Como adestrador 
Estivo ligado a maior parte da súa primeira época ao Athletic Club, aínda que a maior parte das veces actuou como adestrador das categorías inferiores, ou como técnico da casa para substituír os adestradores do primeiro equipo cando eran cesados.

Os seus maiores éxitos chegaron coa selección española Sub-21, coa que gañou varios títulos; o cal levoulle a dirixir ao primeiro equipo da selección nacional durante dous anos, para posteriormente volver á categoría sub-21.

En 2008 anunciou a súa retirada dos bancos, sendo substituído no cargo de seleccionador Sub-21 por Juan Ramón López Caro.

## Palmarés 
### Como futbolista 
* **Copa do Rei (2):** 1969, 1973.

### Como adestrador 
* 1 Copa do Mundo sub-20 coa selección española (1999).
* 1 Eurocopa sub-21 coa selección española (1998).
* 1 Eurocopa sub-19 coa selección española (2002).
* 1 Medalla de Prata coa selección española nos Xogos Olímpicos de Sidney 2000.
* 3º Eurocopa sub-21 (2000)
* 3º Eurocopa sub-18 (1997)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Historial de Sáez en Primeira División 
* Ficha de Sáez como xogador da Selección española
Lei e Xustiza

[miniatura|[Jarosław Kaczyński e Andrzej Duda, abril de 2013.]]

**Lei e Xustiza** ( en polaco: **Prawo i Sprawiedliwość**, **PiS**) é un dos principais partidos políticos de Polonia, de ideoloxía católica, conservadora e de dereitas. Ostentou o goberno de Polonia durante a lexislatura de 2005 a 2007.

A maior parte dos seus membros fórono tamén de AWS (Acción Electoral Solidariedade - *Akcja Wyborcza Solidarność*). O partido PiS fundárono os xemelgos Jarosław e Lech Kaczyński, os cales ostentaron durante a lexislatura 2005-2007 de maneira simultánea os cargos de primeiro ministro e presidente da República respectivamente.

Nas eleccións xerais de 2001, o PiS obtivo un 9,5% e 44 escanos no Sejm (a cámara baixa do parlamento polaco, composta por 460 deputados). Nas eleccións de 2005 foi o partido máis votado cun 26,99% dos votos, 155 escanos e 49 representantes no Senado (sobre un total de 100), formando un goberno de coalición canda a Autodefensa da República de Polonia e a Liga das Familias Polacas. No 2007 e tras dous anos de goberno na que foi a lexislatura máis curta da historia democrática de Polonia, o goberno estivo forzado a convocar eleccións anticipadas despois de perder o apoio de Autodefensa cando o Primeiro ministro Jarosław Kaczyński destituíu ao viceprimeiro ministro e titular de Agricultura Andrzej Lepper por presuntos casos de corrupción. Nas eleccións anticipadas de 2007, o PiS perdeu fronte ao partido Plataforma Cívica de Donald Tusk. Os seus socios de goberno, a Liga e a Autodefensa, perderon a representación parlamentaria.

## Escisións
En xaneiro do 2010, Jerzy Polaczek liderou unha fracción que se escindiu para formar Polonia Plus. Os seus sete membros do Sejm procedían da ala centrista e liberal do partido. O 24 de setembro do mesmo ano o grupo disolveuse e a maioría dos seus membros volveron a Lei e Xustiza, incluído o propio Polaczek.

O 16 de novembro do 2010, os parlamentarios Joanna Kluzik-Rostkowska, Elzbieta Jakubiak e Pawel Poncyljusz, conxuntamente cos membros do Parlamento Europeo Adam Bielan e Michał Kamiński, formaron unha nova agrupación política, Polonia é o máis importante (*Polska jest Najważniejsza*).
Fermín Zelada Varela

**Fermín Zelada Varela**, nado en Cariño (daquela concello de Ortigueira) o 21 de decembro de 1873 e finado en Santiago de Compostela o 21 de xullo de 1971, foi un farmacéutico e político galego.

## Traxectoria 
O seu pai, Fermín José Zelada, natural de Ferrol, era farmacéutico (tería farmacia alí cando menos a partir de 1880), e ao tempo copropietario dunha importante factoría de salgadura de peixe en Cariño, onde vivían os seus pais na tempada da costeira da sardiña, entre xuño e xaneiro, polo que a súa infancia alternou entre as dúas vilas. 

Estudou na facultade de Farmacia da Universidade de Santiago de Compostela. O seu expediente de grao de licenciado en Farmacia acadouno no curso 1893-1894. Un dos seus condiscípulos foi Pascual Torres Crego, que estableceu unha farmacia en Ortigueira en 1895. En 1904 trasladou o seu expediente académico á Universidade Central de Madrid, para facer a tese de doutoramento. O título de Doutor en Farmacia leva data do 25 de outubro de 1905.

Desempeñou o cargo de Subdelegado de Farmacia no partido xudicial de Ferrol e de Ortigueira durante varias décadas. En 1930 foi designado profesor axudante de clases prácticas na facultade de Farmacia da USC, naquel momento instalada no pazo de Fonseca. Dende 1935 foi tamén auxiliar temporal de Botánica Descritiva e Materia Farmacéutica Vexetal. En agosto de 1936, semanas despois do golpe de Estado, participou na creación do Laboratorio de Farmacia Militar, que preparou medicamentos e material de curas para o exército franquista.
### Carreira política 
En Ferrol foi presidente da Juventud Conservadora e concelleiro entre 1909 e 1911. Por Real Orde do Goberno Civil foi designado alcalde de Ferrol en decembro de 1913 en substitución de Emilio Antón Iboleón, e presentou a súa dimisión en xullo de 1915.

Despois de 1936 foi designado membro da Comisión Xestora da Corporación Municipal de Santiago de Compostela. Ocupou o posto de tenente de alcalde de Fomento (urbanismo), chegando a ser Alcalde accidental en 1940, cando se publicou un Bando anunciando a exposición pública do Proxecto de Zona da Residencia Universitaria —hoxe campus Sur da USC—, obra do arquitecto Jenaro de la Fuente.

## Vida persoal 
Pouco despois de rematar a carreira, en 1895, casou con Milagros de Andrés Moreno Lamas, natural de Santiago. Con ela tivo seis fillos: María del Milagro, Socorro, María Teresa, Fermín, María Victoria e Matilde. O seu único fillo varón, Fermín Zelada de Andrés Moreno, chegou a ser gobernador civil de Las Palmas e presidente do Banco Exterior de España.

Viviu en Ferrol ata 1929, ano no que se trasladou á súa residencia de Santiago, ao iniciar o seu fillo Fermín a carreira de Dereito.

## Notas
Corga

Como topónimo **Corga** pode referirse a:

;En Galiza
***A Corga**, lugar da parroquia de Sendelle, no concello de Crecente;
***A Corga**, lugar da parroquia da Vide, no concello de Monforte de Lemos;
***A Corga**, lugar da parroquia de Cando, no concello de Outes;
***A Corga**, lugar da parroquia do Freixo de Sabardes, no concello de Outes;
***A Corga**, lugar da parroquia de Desteriz, no concello de Padrenda;
***A Corga**, lugar da parroquia de Piñeiro, no concello da Pobra de Trives;
***A Corga**, lugar da parroquia de Piñeira de Arcos, no concello de Sandiás;
***Corga de Abaixo**, lugar da parroquia de Cequeril, no concello de Cuntis;
***Corga de Arriba**, lugar da parroquia de Cequeril, no concello de Cuntis.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***CORGA** (Corpus de Referencia do Galego Actual), colección de documentos que se almacenan en formato electrónico na que están representados os diferentes tipos de textos da lingua galega actual (xornalísticos, literarios etc.).
Salomé (cantante)

**María Rosa Marco Poquet**, coñecida artisticamente como **Salomé**, nada en Barcelona o 21 de xuño de 1939, é unha cantante española residente en Valencia. É unha das dúas únicas cantantes españolas gañadoras do Festival de Eurovisión.

## Traxectoria 
Comezou a súa carreira en Radio Barcelona. Desde entón continuou a súa carreira musical compaxinándoa coa súa faceta como presentadora de televisión. Foi abreconcertos de Frank Sinatra. Ata 1963 gravou máis de corenta cancións para as casas discográficas Iberofón e Zafiro. En 1962 xa gañara o Festival do Mediterráneo co tema "Se'n va anar", en catalán. Actuou tamén no Festival de Valencia e o Festival do Douro onde obtivo o premio de interpretación. Gravou numerosos discos con varias casas discográficas, como Belter e Iberofón. En 1969 casou con Sebastián García. Gravou numerosos temas en catalán e castelán, entre os máis coñecidos "Quinientas millas", "L'arbre", "Bésame mucho", "Com el vent", "L'emigrant", "Puedo morir mañana", "Isla del amor" o "Esperaré".

Gañou representando a España o Festival de Eurovisión de 1969 coa canción "Vivo cantando", composta por María José Cerato, con letra de Aniano Alcalde. Compartiu o primeiro premio con Lulu (Reino Unido), Frida Boccara (Francia) e Lenny Kuhr (Holanda). Recibiu o galardón en Madrid de mans da tamén española Massiel, gañadora do ano anterior.

O seu vestido na posta en escena, deseñado por Pertegaz para a ocasión, pesaba 14 quilos e estaba composto por pezas de porcelana azul turquesa e tres colares de 1 quilo cada un. Salomé gravou "Vivo Cantando" en 8 idiomas diferentes (español, catalán, éuscaro, francés, alemán, italiano, inglés, e serbocroata).

Aparcou a súa carreira musical pouco logo de contraer matrimonio. Actualmente actúa como colaboradora en *Matí, Matí*, un magazine matinal de Canal 9, a cadea autonómica da Comunidade Valenciana.

## Discografía 
Sinxelos seleccionados:
* 1967-1977
** Se'n va anar / Si vols
** Esperame / Recuérdame / Puedo morir mañana / Cuando estoy contigo
** Puedo morir mañana / Esperaré
** La santa espina / Tot dansant
** Vivo Cantando / Amigos, amigos
** Una música / Tens la nit
** Dónde están / Déjame volver
** Com el vent / Les teves mans
** El jinete / ¿Sabes que tengo ganas?

Recompilacións seleccionadas:
* Salomé 1962-1963 2 CD

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Salomé logrou o imposible. Crónica de La Vanguardia
Roderick MacKinnon

**Roderick MacKinnon**, nado en Burlington (Massachusetts) o 19 de febreiro de 1956, é un bioquímico e profesor universitario galardoado co Premio Nobel de Química en 2003.

## Traxectoria 
Estudou bioquímica na Universidade de Brandeis, onde se graduó en 1978, e posteriormente ampliou os seus estudos en medicina na Universidade Tufts. Actualmente é profesor de Neurobioloxía Molecular e Biofísica da Universidade Rockefeller, así como investigador do Instituto Médico Howard Hughes.

## Investigacións científicas 
Iniciou as súas investigacións ao redor das toxinas na estrutura da canle de potasio. Durante a década de 1990 a arquitectura molecular detallada das canles e dos medios exactos polos cales transportan os iones seguían suendo especulativos. En 1998, a pesar das trabas científicas no estudo estrutural das proteínas integrais da membrana celular que frustraran a maioría das tentativas, MacKinnon e os seus colegas da Universidade Cornell conseguiron abrir a arquitectura dunha canle de potasio dunha bacteria grazas á cristalografía de raios X.

En 2003 foi galardoado co Premio Nobel de Química xunto con Peter Agre. Ambos os científicos foron premiados *polos descubrimentos referentes ás canles en membranas celulares*, aínda que MacKinnon *polos estudos estruturais e mecánicos das canles iónicas* e Agre foino especialmente polo descubrimento do métode da "canle de auga".

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel de Química 2003 
* Autobiografía na páxina do Instituto Nobel 2003 
* Perfil de Roderick MacKinnon en NNDB
Nothing Records

**Nothing Records** foi un selo discográfico estadounidense, especializado en rock industrial e música electrónica, fundado por John Malm Jr. e Trent Reznor en 1992. Nothing desapareceu no ano 2004.

## Historia 
Nothing Records é sobre todo coñecida polas súas dúas primeiras bandas, o propio grupo de Trent Reznor Nine Inch Nails e Marilyn Manson.

O selo fíxose moi popular na escena do rock industrial, e incluso tivo o seu propio fanzine online chamado *Sick Among the Pure*, aínda que posteriormente converteuse nun fanzine industrial máis xeral que deixou de existir no 2005. O selo Nothing adoitaba a recompensar aos seus seareiros a través de Internet, e unha forma era con Radio Nothing: unha exclusiva colección de MP3 que podían escoitarse gratuitamente.

En setembro do 2004, coincidindo coa partida de Trent Reznor de Nova Orleáns cara a costa oeste, a páxina de Nine Inch Nails puxo "nothing studios: 1994-2004", suxerindo a desaparición da discográfica. Posteriormente aclarouse que a banda rematara a súa relación con Nothing Records. A especulación entre o público sobre a continuidade do selo cesou cando Reznor demandou con éxito ao seu cofundador John Malm Jr por fraude e incomprimento do seu deber (entre outros motivos).

O 5 de maio do 2005 nunca actualización en nin.com Trent escribiu, "Para ser claro: a miña relación con Nothing Records rematou. Está Nothing Records vivo ou existe como entidade? Habería que preguntarlle a John Malm (nós non estamos realmente falando moito estes días)... os estudios Nothing aínda están en Nova Orleáns e non estou seguro de que vou facer con eles. Pensareino cando remate coa xira".

*With Teeth* e os seus correspondentes sinxelos levan o logo de Nothing Records, pero Reznor dixo publicamente que foi pola insistencia de John Malm. *Beside You In Time* (editado en febreiro do 2007) tamén leva o logo no seu paquete e nos créditos do vídeo.

O sinxelo "Survivalism" e o álbum *Year Zero*, editados respectivamente en marzo e abril do 2007, xa non contan co logotipo da discográfica.
Peter Agre

**Peter Agre**, nado o 30 de xaneiro de 1949 en Northfield, Minnesota (Estados Unidos), é un biólogo e profesor universitario estadounidense galardoado co Premio Nobel de Química do ano 2003.

## Traxectoria 
Estudou bioloxía no Augsburg College de Minneapolis, realizando un máster en 1974 na Universidade Johns Hopkins de Baltimore, onde foi profesor desde 1981. Desde 2005 é ademais vicerector da Universidade de Duke.

## Investigacións científicas 
Interesado nas características da membrana celular, traballou no descubrimento da acuaporina, unha proteína integral que forma parte dos poros da membrana e que é permeable á auga, mediante a técnica da "canle de auga".

En 2003 foi galardoado co Premio Nobel de Química xunto con Roderick MacKinnon. Ambos os científicos foron galardoados *polos descubrimentos referentes ás canles en membranas celulares*, aínda que Agre o foi especialmente *polo descubrimento da canle de auga*, e MacKinnon polos estudos estruturais e mecánicos das canles iónicas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina do Instituto Nobel, Premio Nobel de Química 2003 
* Autobiografía na páxina do Instituto Nobel 2003 
* Perfil de Peter Agre en NNDB
Polonia é o máis importante

**Polonia é o máis Importante** (en polaco **Polska Jest Najważniejsza**, abreviado **PJN**) e un partido político conservador moderado de Polonia, aparecido como escisión de Lei e Xustiza no 2010. Ten 15 membros no Sejm e 3 membros no Parlamento Europeo.
## Historia 
O 16 de novembro de 2010, os parlamentarios Joanna Kluzik-Rostkowska, Elzbieta Jakubiak e Pawel Poncyljusz, conxuntamente cos membros do Parlamento Europeo Adam Bielan, Michał Kamiński, Paweł Kowal e Marek Migalski, escindíronse do partido Lei e Xustiza e formaron esta nova agrupación política. Varios deles xa foran expulsados de Lei e Xustiza antes.
Kamiński declarou que o partido Lei e Xustiza estaba sendo tomado por extremistas de dereita. O partido escindido formouse ante a insatisfacción co liderado e dirección de Kaczyński.

O nome do partido era a consigna orixinalmente utilizada por Jarosław Kaczyński na súa candidatura ás eleccións presidenciais de 2010, nas que Joanna Kluzik-Rostkowska foi xefa de campaña.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Páxina web
Gran Enciclopedia Rialp

A **Gran Enciclopedia Rialp** é unha enciclopedia en lingua castelá de carácter xeral e universal, publicada por Ediciones Rialp, de Madrid.

## Historia e características 
A primeira edición publicose en 1971 e a 6ª e última en 1991. Trátase dunha enciclopedia alfabética, estruturada en 25 volumes, dos que os 23 primeiros conteñen o corpo de artigos, o 24 os índices e un suplemento de cartografía, e o 25 é un suplemento de actualización.

O nome da editorial alude a un episodio  da vida de Josemaría Escrivá de Balaguer, fundador do Opus Dei, institución da Igrexa Católica con numerosas publicacións nesta editorial, entre outras as obras do fundador.

Os artigos da enciclopedia están asinados polos seus autores, especialistas na materia, a maior parte profesores de diversas universidades, entre elas a de Navarra, así como outros autores xeralmente católicos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Varios autores, *Gran Enciclopedia Rialp*, ISBN 978-84-321-9011-7 

### Ligazóns externas 
* CanalSocial 
* Ediciones Rialp
Libuše

**Libuše** (en alemán: *Libussa* ou *Libuscha*) é un antepasado mítico da dinastía Pšemyslida e o pobo checo no seu conxunto. Segundo a lenda, fundou Praga no século VIII.

## Historia 
Libuše dise que foi a filla do igualmente mítico gobernante checo Krok, e a irmá máis nova de entre o resto das súas fillas, a curadora e maga Kazi Teta. Foi elixida o seu pai como a súa sucesora e, aínda que demostrou ser unha sabia dirixente, a parte masculina da tribo estaba desgustada de que o seu gobernante fose unha muller. Pediron a Libuše que elixise un príncipe para o pobo, e ela escolleu a Přemysl da aldea de Stadice e levárono ao palacio da princesa. Así Přemysl pasou de labrador a gobernane; casaron e Libuše converteuse na nai de Nezamysl. Este foi o comezo da dinastía Přemyslida na República Checa.

Libuše era a máis sabia do tres irmáns e profetizou a fundación da cidade de Praga desde o seu castelo Libušín (de acordo coas lendas máis tarde Vyšehrad). A historia de Libuše e Pšemysl relatouse en detalle por Cosmas de Praga na súa Chronica Boëmorum (c. século XII). A mítica figura de Libuše deu material para varias obras dramáticas, incluíndo unha traxedia de Franz Grillparzer, unha ópera de Bedřich Smetana e unha novela de Miloš Urban. Libuše é tamén o nome dunha comunidade checa en Rapides Parish, Luisiana.[miniatura|300px|Escultura de [Přemysl e Libuše en Vyšehrad.|centro]]
Ur (homónimos)

**Ur** pódese referir a:

* A antiga cidade de **Ur**, no sur de Mesopotamia.
* A poboación e comuna de **Ur**, dos Pireneos Orientais, Francia.
* O supercontinente **Ur**.
* **Ur** é unha runa, como tamén unha letra do alfabeto ogam.
Como **UR**:
***UR**: Universidade de la Rioja
***UR**: colectivo de techno Underground Resistance.
Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1968

O **Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1968** foi a 19ª tempada de Fórmula 1 organizado pola Fédération Internationale de l'Automobile (FIA), e a 11ª Copa Internacional de construtores de F1. O campionato contou con doce Grandes Premios que se iniciaron o 1 de xaneiro e finalizaron o 3 de novembro.

## Resumo do campionato 
Como era de esperar a carreira de apertura o Gran Premio de Suráfrica de 1968 confirmou a superioridade de Lotus, con Jim Clark e Graham Hill acabando 1-2. Sería a última vitoria de Clark. O 7 de abril de 1968 Clark, un dos pilotos máis exitosos e populares de todos os tempos, morreu en Hockenheim nunha carreira de Fórmula 1 fóra de campionato.

A tempada viu a dúas innovacións importantes. A primeira foi a chegada sen restricións do patrocinio. A segunda innovación foi a introdución dos aleróns.

A pesar da morte de Jim Clark, Lotus gañou ambos os títulos en 1968 con Graham Hill, pero Stewart foi un serio contendente, gañador de varios Grandes Premios co Matra MS10.

## Calendario de Grandes Premios de Fórmula 1 
## Equipos e pilotos 
Os seguintes equipos e pilotos competiron no Campionato Mundial de Fórmula 1 de .

## Clasificación do Mundial de Pilotos de 1968 
Os puntos para o Campionato Mundial de Condutores de 1968 outorgáronse da seguinte forma 9-6-4-3-2-1 aos seis finalistas en cada carreira. Só os cinco mellores resultados das primeiras seis carreiras e os cinco mellores resultados das seis carreiras restantes poderían ser computados por cada condutor.

|

**Negra** – Pole
*Cursiva* – Volta rápida
|}

## Clasificación do Mundial de Construtores de 1968 
Os puntos para o Campionato Mundial de Construtores de 1968 outorgáronse da seguinte forma 9-6-4-3-2-1 aos seis finalistas en cada carreira. Só puntuaba o coche mellor clasificado de cada fabricante, en cada carreira. So contabilizaban os cinco mellores resultados das seis primeiras carreiras e os cinco mellores resultados das últimas seis carreiras.

* **Negra** Resultados que contaron para o resultado final do campionato.

## Véxase tamén
Baiobre, Beseño, Touro

**Baiobre** é un lugar da parroquia de Beseño, no concello de Touro. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2019 tiña 29 habitantes (once homes e dezaoito mulleres). Está a carón do lugar de Baiobre (Branzá, Arzúa).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Beseño 
### Parroquias de Touro
Trasbar, Dombodán, Arzúa

**Trasbar** é un lugar da parroquia de Dombodán no concello coruñés de Arzúa, na Comarca de Arzúa. Tiña 22 habitantes no ano 2010 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 12 eran homes e 10 eran mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Dombodán 
### Parroquias de Arzúa
Tronceda a Vella, Tronceda, Arzúa

**Tronceda a Vella** é un dos dous lugares da parroquia de Tronceda, no concello coruñés de Arzúa, na Comarca de Arzúa. Tiña 12 habitantes no ano 2010, segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 6 eran homes e 6 mulleres.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Tronceda 
### Parroquias de Arzúa
Ventorrillo

O topónimo **Ventorrillo** indica unha *venta* ou *ventorro*, establecemento hostaleiro situado nun camiño. Pode referirse a:

;En Galiza
***O Ventorrillo**, barrio urbano da cidade da Coruña;
***Ventorrillo**, lugar da parroquia de Viñós, no concello de Arzúa;
***Ventorrillo**, lugar da parroquia de Montouto, no concello de Santa Comba;
***O Ventorrillo**, lugar da parroquia da Veiga de Logares, no concello da Fonsagrada;
***O Ventorrillo**, lugar da parroquia de Malpica de Bergantiños, no concello de Malpica de Bergantiños;
***O Ventorrillo**, lugar da parroquia de Neiras, no concello de Sober;

;Fóra de Galiza

;En Andalucía
***Ventorrillo**, localidade do concello de Guarromán, na provincia de Xaén;
***El Ventorrillo**, localidade do concello de Carboneras, na provincia de Almería;
***El Ventorrillo**, localidade do concello de Cúllar Vega, na provincia de Granada.

;En Asturias
***El Ventorrillo**, localidade do concello de Castrillón, en Asturias.

;En Cantabria
***Ventorrillo**, localidade do concello de Pesquera, en Cantabria.

;Na Comunidade de Madrid
***El Ventorrillo**, localidade do concello de Cercedilla, na Comunidade de Madrid.

;Na Comunidade Valenciana
***Ventorrillo**, localidade do concello de San Juan de Moró, na provincia de Castelló;
***El Ventorrillo**, localidade do concello de Cabanes, na provincia de Castelló;
***Camino Ventorrillo**, localidade do concello de Alacant, na provincia de Alacant.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Ventorrillos**, localidade do concello de Cartaxena, na Rexión de Murcia;
***Los Ventorrillos**, localidade do concello de Alhama de Murcia, na Rexión de Murcia.
Asemblea Nacional de Polonia

A **Asemblea Nacional** (***Zgromadzenie Narodowe***) é o nome das dúas cámaras do parlamento polonés, o Sejm (cámara baixa) e o Senat (cámara alta). Está presidida polo Mariscal do Sejm (*Marszałek Sejmu*).
Entre os anos 1922&ndash;1935 e 1989&ndash;1990, era a Asemblea Nacional quen elixía o Presidente de Polonia coa maioría dos votos. En 1935, foi substituída por unha Asemblea de Electores, que consistía no Primeiro Ministro, o Xefe da Xustiza, o Inspector Militar, 2/3 dos deputados do Sejm, e 1/3 do Senat. O Senado foi abolido en 1946, e así en 1947 Bolesław Bierut era escollido Presidente só polo Sejm. Non houbo presidentes desde 1952 até 1989, cando se recuperou o Senat e a Asemblea Nacional escolleu a Wojciech Jaruzelski como Presidente de Polonia.

De 1992 a 1997, a Asemblea Nacional elaborou e aprobou unha nova Constitución, ratificada por referendo o 25 de maio de 1997.