open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Trygve Lie

**Trygve Halvdan Lie**, nado en Oslo o 16 de xullo de 1896 e finado o 30 de novembro de 1968, foi un diplomático noruegués, Primeiro Secretario Xeral das Nacións Unidas.

## Traxectoria 
Fillo de Martin e Hulda Arnesen Lie. Estudou na Universidade de Oslo, Ingresou á vida política no seu país aos 15 anos cando se converteu en membro da Organización de Mocidades do Partido Laborista Noruegués en 1911.

Logo de graduarse como avogado en 1919, foi conselleiro xurídico da Federación Norueguesa das Asociacións Sindicais en 1922. Catro anos despois foi elixido Secretario Executivo Nacional do Partido Laborista.

En 1935, Lie foi Ministro de Xustiza e mantivo o cargo ata 1939 en que pasou a ocupar o cargo de Ministro de Comercio e Industria. Durante o estalido da segunda guerra mundial, converteuse en Ministro de Abastecemento e Transporte. Como tal desenvolveu as medidas provisionais que salvaron ás tropas norueguesas dos Aliados, tras a invasión alemá en abril de 1940. En xuño de 1945 foi nomeado Ministro de Asuntos Exteriores, e logo ratificado no cargo en outubro do mesmo ano polo novo goberno.

O 1 de febreiro de 1946, foi nomeado Secretario Xeral das Nacións Unidas. Trygve Lie chegou ás Nacións Unidas cun coñecemento amplo do labor que ía cumprir esta Organización no mundo: fora testemuña do nacemento da ONU como xefe da delegación norueguesa que participou na Conferencia de San Francisco (abril a xuño de 1945) onde se elaborou a Carta das Nacións Unidas.

Durante o seu período, construíuse a actual sede das Nacións Unidas, en Manhattan (Nova York). Case cinco anos logo de asumir o cargo, a Asemblea Xeral da ONU ratificouno no cargo por tres anos máis desde o 1 de febreiro de 1951. Con todo, dimitiu en novembro de 1952.

Tras a súa marcha das Nacións Unidas, Trygve Halvdan Lie recibiu os seguintes nomeamentos: Gobernador de Oslo e Akersus, Presidente da Xunta de Enerxía de Noruega. Tras unha resolución da Asemblea Xeral de 1958, pediuse ao Rei Olavo V de Noruega que establecese as bases por mor das cales Etiopía e Italia poderían empezar a establecer unha disputa territorial que implicaría a Somalia, antiga colonia italiana. En 1959, o Rei Olaf nomeou Mediador a Trygve Halvdan Lie.
Arturo Toscanini

**Arturo Toscanini**, nado en Parma o 25 de marzo de 1867 e finado o 16 de xaneiro de 1957, foi un músico italiano, considerado por moitos dos seus contemporáneos como un dos máis grandes directores de orquestra da época.

## Traxectoria 
Toscanini iniciou a súa formación musical en Parma ao gañar unha bolsa para o conservatorio local, no que estudou cello. Tras os seus estudos, uniuse á orquestra dunha compañía de ópera coa que realizou unha xira por Suramérica. Mentres representaban Aida no Río de Xaneiro en 1886, o director da orquestra foi apupado polo público e obrigado a abandonar o escenario. Toscanini, afortunadamente, colleu a batuta animado polo resto de músicos comezando así, con 19 anos, a súa carreira como director.

En 1898, converteuse en director residente de *A Scala* de Milán, onde permaneceu ata 1908 e á que volvería nos anos 20. Ademais pasou polo *Metropolitan Opera* de Nova York (1908 - 1915) e *Bayreuth* (1930 - 1931), dirixindo tamén a *New York Philharmonic Orchestra* (1926 - 1936) e no Festival de Salzburgo (1934 - 1937).

Radicalmente oposto aos réximes fascistas de Alemaña e Italia, abandonou Europa para dirixirse aos Estados Unidos. Alí fundouse en 1937 a Orquestra Sinfónica da NBC para el e con ela actuou con regularidade ata 1954 na Radio Nacional. As súas actuacións convertérono no primeiro director de orquestra estrela dos modernos medios de comunicación de masas. A súa actividade como director de actuacións en directo para a radio continuou ata a súa retirada.

Toscanini era famoso polas súas interpretacións de Beethoven e Verdi. Realizou numerosas gravacións, especialmente cara ao final da súa carreira, a maioría delas publicadas. Amais diso, legou numerosas gravacións dispoñibles das súas interpretacións para a radio.

## Obra 
Para a maioría das recompilacións da súa obra, as súas mellores gravacións son as seguintes:

* Beethoven, Sinfonía nº 3 (1953, NBC Symphony; algúns prefiren a gravación de 1939).
* Beethoven, Sinfonía nº 7 (1936, Philharmonic-Symphony of New York)
* Beethoven, Sinfonía nº 9 (1952, NBC Symphony)
* Berlioz, *Romeo e Xulieta* (1947, NBC Symphony)
* Brahms, Sinfonía nº 1 (1951, NBC Symphony)
* Brahms, Sinfonía nº 2 (1952, NBC Symphony)
* Brahms, Sinfonía nº 4 (1951, NBC Symphony)
* Debussy, *La Mer* (1950, NBC Symphony)
* Dvořák, Sinfonía nº 9 (1953, NBC Symphony)
* Haydn, *Die Jahreszeiten* (1951, NBC Symphony)
* Mozart, *A frauta máxica* (1937, Festival de Salzburgo; pobre calidade sonora)
* Mozart, *Requiem K. 626* (1950, NBC Symphony)
* Puccini, *La Boheme* (1946, NBC Symphony)
* Schubert, Sinfonía nº 9 (1953, NBC Symphony; algúns prefiren a gravación de 1941, Philadelphia Orchestra)
* Verdi, *Requiem* (1940, NBC Symphony; o son é mellor na gravación de 1951, NBC)
* Verdi, *Falstaff* (1937, Festival de Salzburgo; o son é mellor na gravación de 1950, NBC)
* Verdi, *Otelo* (1947, NBC Symphony; considerada por moitos como a máis perfecta gravación dunha ópera xamais realizada)
* Wagner, *Die Meistersinger* (1937, Festival de Salzburgo; pobre calidade sonora)
Presunción de inocencia

[miniatura|O artigo 48 da [Carta dos Dereitos Fundamentais da Unión Europea|Carta de Dereitos da Unión Europea consagra a presunción de inocencia.]]
A **presunción de inocencia** é un principio xurídico que se basea en que toda persoa é inocente ata que se demostre a súa culpabilidade. No caso de que o xuíz non estea seguro desta, e así o argumente na sentenza, deberá entón ditar un fallo absolutorio.

## A presunción de inocencia é un dereito humano 
A presunción de inocencia é un dos dereitos humanos consagrados na Declaración Universal dos Dereitos Humanos e en tratados internacionais sobre dereitos humanos como, por exemplo, a Convención Americana sobre Dereitos Humanos ou Pacto de San José de Costa Rica.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Onus probandi
* In dubio pro reo
* Proba diabólica
Secretariado das Nacións Unidas

O **Secretariado Xeral das Nacións Unidas** é o órgano administrativo cuxo titular é a máxima representación diplomática das Nacións Unidas. Entre as súas competencias atópase a de convocar o Consello de Seguridade, a Asemblea Xeral, o Consello Económico e Social e outros organismos da ONU. A Carta das Nacións Unidas declara que quen traballen nesta deben asegurar "o máis alto grao de eficiencia, competencia e integridade" tratando que exista a máis ampla representación xeográfica

O **Secretario Xeral** é nomeado pola Asemblea Xeral das Nacións Unidas a recomendación do Consello de Seguridade. Este é un dos aspectos criticados da organización, que non realiza unha elección directa polos cidadáns do mundo.

O seu mandato ten unha duración de cinco anos podendo ser reelixido ao finalizar este. Está asistido por múltiples colaboradores en todo o mundo e entre as súas obrigacións atópanse a axuda á resolución de conflitos internacionais, administrar operacións en prol do mantemento da paz, organizar conferencias internacionais e reunir información na implementación* de medidas tomadas polo Consello de Seguridade.

## Secretarios Xerais de Nacións Unidas 
* Trygve Lie (Noruega) 1946-1953
* Dag Hammarskjöld (Suecia) 1953-1961
* Sithu U Thant (Myanmar) 1961-1971
* Kurt Waldheim (Austria) 1972-1981
* Javier Pérez de Cuéllar (Perú) 1982-1991
* Butros Butros-Ghali (Exipto) 1992-1996
* Kofi Annan (Ghana) 1997-2006
* Ban Ki-moon (Corea do Sur) 2007-2016
* António Guterres (Portugal) 2017-
Eduardo Camaño

**Eduardo Óscar Camaño**, nado en Buenos Aires o 17 de xuño de 1946, é un avogado e deputado arxentino, que foi presidente interino de seu país entre 31 de decembro de 2001 (logo de que Adolfo Rodríguez Saá renunciase ao seu cargo de Presidente interino) e 2 de xaneiro de 2002.
## Traxectoria
Foi intendente da cidade de Quilmes entre 1987 e 1991, e presidente da Cámara de Deputados do Congreso da Nación Arxentina durante o goberno de Fernando de la Rúa.

No momento en que Rodríguez Sáa renunciou, ao non haber Vicepresidente, a Lei 20.972 —de acefalia— indicaba que debía exercer o Poder Executivo o Presidente Provisional do Senado, feito que non foi posible posto que o mesmo — Ramón Puerta — renunciara días antes alegando problemas de saúde. De acordo á mencionada lei, o exercicio do Poder Executivo quedaba entón en mans do Presidente da Cámara de Deputados, que nese momento era Eduardo Camaño.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de presidentes da Arxentina
Río Dnister

[260px|miniatura| O río Dnister preto de [Otaci, Moldova]]
O **Dnister** (*Dniestr* en polaco, *Дністер*, en ucraíno, *Nistru* en romanés, *Днестр* (Dniestr) en ruso e *Tyras* en latín) é un río da Europa oriental, cunha lonxitude de 1.370&nbsp;km e un caudal medio de 380 m³/s, que atravesa a Ucraína e Moldova.

## Percorrido 
O Dnister nace en Ucraína, nos montes Cárpatos, nas proximidades da aldea de Roslutsch, no distrito de Starij Sambir, preto da fronteira con Polonia, desde onde flúe cara ao mar Negro, con lixeiro sentido NE-SW. Logo de correr por boa parte das chairas ucraínas, durante un breve treito serve de límite entre a Ucraína e Moldova, para logo entrar neste último país, onde ten un curso de 398&nbsp;km, volvendo despois a servir nun curto traxecto de linde con Ucraína, onde acaba por desaugar nun estuario, que forma unha ampla lagoa litoral antes de entrar no Mar Negro, ao suroeste da cidade de Odesa. En total a súa conca abrangue unha área de algo máis 72.000&nbsp;km².

## Afluentes 
Os seus principais tributarios son o Seret e o Stryj. Nunha lista maior de afluentes pódense salientar os seguintes:

## Navegabilidade 
O Dnister é navegábel desde Halych.

## Historia 
Entre 1918 e 1940, o Dnister facía de fronteira entre a Unión Soviética e a rexión de Besarabia, que formaba parte da Romanía.
Dixital

O termo **dixital** pode designar distintos conceptos:
* Relativo ou pertencente ós dedos:
** **Pegada dixital**, a impresión que produce o contacto das cristas papilares dos dedos, un dos métodos de identificación biométrica.
* Relativo ou pertencente ós díxitos:
** **Reloxo dixital**, que dá a información horaria mediante díxitos, en contraposición co reloxo de agullas.
** **Soporte dixital**, un sistema de transmisión ou procesamento de información.
** **Alfabetización dixital**, o proceso de adquisición dos coñecementos necesarios para coñecer e utilizar adecuadamente as infotecnoloxías.
** **Televisión dixital**, un sistema de difusión do sinal de televisión.
** **Fotografía dixital**, un sistema de almacenamento informático das imaxes.
** **Son dixital**, un sistema de almacenamento de son.
* A **dedaleira**, abrula, abeluria etc. (*Digitalis purpurea*), unha planta coa flor en forma de dedil.
Ventura de los Reyes Prósper

**Ventura de los Reyes y Prósper**, nado en Castuera (Badaxoz) o 31 de maio de 1863 e finado en Madrid o 27 de novembro de 1922, foi un científico español.
## Traxectoria 
Fillo dun facultativo de minas sevillano que dirixía unha mina de chumbo. Distintos traslados do seu pai levaron á familia primeiro a Córdoba e despois a Murcia onde cursou o bacharelato. En 1879 foise a Madrid onde se doutorou na Universidade coa súa tese: *Catálogo de las aves de España, Portugal e Illas Baleares*. Máis tarde realizou investigacións sobre fósiles e moluscos. Foi un dos cinco membros da sociedade española de historia natural encargándose da clasificación dos moluscos.

O seu coñecemento de varias linguas (francés, inglés, alemán, ruso, sueco, danés, latín e grego), permitiulle a lectura de libros e revistas estranxeiras e a comunicación con científicos de todo o mundo.

Foi o primeiro español que publicou nunha revista estranxeira de matemáticas e un dos primeiros españois que tivo correspondencia científica con matemáticos europeos. Foi profundando en matemáticas sen abandonar as ciencias naturais co que conseguiu unha formación matemática insólita nesa época en España. Dous dos campos aos que se dedicou foron a lóxica matemática e a xeometría euclidiana. Un home apaixonado polo estudo e consagrado a iso.

Tubo como discípulo o naturista e xeógrafo catalán Emili Huguet i Serratacó co cal estudou a vexetación da serra de Gredos.

En 1887 asinou unhas oposicións para a cátedra de historia natural da universidade de Valladolid. Ese mesmo ano estivo en Alemaña acompañando ao seu irmán Eduardo, catedrático de botánica na a Universidade Complutense. Trabou amizade con Félix Klein e Ferdinand Lindermann. En 1888 realizou outras oposicións sen éxito para institutos. En 1891, a cátedra de historia natural no instituto provincial de Teruel, obtendo anos despois a de matemáticas, física e química. Mantivo correspondencia científica con destacados científicos do momento, entre eles, Peano, Venn, Pasch, Peirce, Scharöder e Cristina Ladd-Frankling. Outros artigos versaron sobre biografías de matemáticos notables como os europeos Wolfang e Janos Solilla, e o español Juan Martínez Silicio.

O seu labor como naturista e matemático foi recoñecido internacionalmente, a pesar do aislacionismo científico que supuña vivir en Toledo naqueles anos. Foi membro da Sociedade Física Matemática da Universidade de Kasan (Rusia) e da Sociedade Astronómica de Francia.

Loitou por modernizar o ensino das ciencias e das matemáticas nos Institutos de Ensino Medio potenciando os laboratorios e a incorporación de novos contidos no currículo.
## Legado
En 1989 fundouse en Estremadura a Sociedade Extremeña Matemática Ventura Reyes Prosper, dedicada á divulgación matemática.
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
Ventura Reyes Prósper, matemático extremeño en PDF
Río Prut

[260px|miniatura|O río Prut en [Vorokhta, Ucraína]]
O **Prut** (en ucraíno: Прут) é un río da Europa orienta, tributario do Danubio. O seu curso esténdese por uns 910&nbsp;km, que bañan a Ucraína, Moldova e Romanía.

## Percorrido
O Prut nace nos Cárpatos orientais, no monte Howerla, no suroeste da Ucraína, na rexión de Iwano Frankiwsk). Toma unha dirección cara sueste, e despois de 240&nbsp;km en territorio ucraíno, pasa a formar a fronteira entre Moldova e Romanía durante 711&nbsp;km, para entrar por último neste último país e unirse ao Danubio, preto de Reni, ao leste da cidade de Galati (Romanía). O seu caudal medio é de 160 m³/s na xunta co Danubio.

### Afluentes
Son numerosos, mais na súa maioría de moi curto percorrido. A salientar:
* Pola esquerda: Racovăţ, con 67&nbsp;km de curso.
* Pola dereita: Volovăţ, de 43&nbsp;km; Başeu, 118&nbsp;km; Corogea, 32&nbsp;km ; Jijia, sen dúbida o máis importante dos tributarios, cun curso de 275&nbsp;km e unha bacía de 5.757 km² ; e o Elan, de 73&nbsp;km.

A súa conca ocupa unha área de 27.500&nbsp;km² (10.990&nbsp;km²  na Romanía)

## Navegabilidade
O Prut é navegábel desde a cidade romanesa de Iaşi, nuns 300&nbsp;km, até a desembocadura no Danubio.

## Localidades ás beiras
Destacan Chernivtsi en Ucraína, Ungheni, en Moldova e Iaşi na Romanía.

## Historia
Na antigüidade era coñecido como río de *Porata* o de Pyretus, de onde deriva o seu nome actual.  
Antes da ocupación por parte soviética da rexión de Besarabia e máis da Bukovina setentrional, en 1940, o río descorría case enteiramente por territorio romanés.

Ten notoriedade histórica a Paz do Prut, que o tsar Pedro I o Grande se viu obrigado a asinar no 23 de xullo de 1711, logo de que as súas tropas se viron cercadas polos turcos na pequena cidade de Huşi.
Imre Kertész

**Imre Kertész**, nado en Budapest o 9 de novembro de 1929 e finado na mesma cidade o 31 de marzo de 2016, foi un escritor húngaro.

## Traxectoria 
Imre Kertész naceu en Budapest. Foi deportado en 1944 a Auschwitz e a Buchenwald. Ao seu regreso a Hungría, traballou como xornalista, tradutor e autor de comedias e guións cinematográficos. Recibiu o Premio de Literatura de Brandeburgo en 1995 e o Premio do Libro de Leipzig en 1997. Foi galardoado no ano 2002 co Premio Nobel de Literatura.

En 2005, o director húngaro Lajos Koltai realizou *Sorstalanság*, coprodución entre Hungría, Alemaña e o Reino Unido, película baseada na novela homónima de Imre Kertész.

## Obra 
* *Sorstalanság*, (1975) 
* *A kudarc*, (1988)
* *Kaddis a meg nem született gyermekért* (1990)
* *Gályanapló*, 1992) 
* *Valaki más: a változás krónikája* (1997) 
* *A gondolatnyi csend, amíg a kivégzőosztag újratölt* (1998) 
* *Kaddis a meg nem született gyermekért*, (2001)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Premio Nobel de Literatura

### Ligazóns externas 
* Web oficial da película **Sen destino** (en húngaro)
* Imre Kertész
* Galaxia Gutenberg 
* A bandeira inglesa (recensión)
Gran Londres

O **Gran Londres** (en inglés: *Greater London*) é unha das nove rexións de Inglaterra, subdivisións administrativas de alto nivel, que cobre a cidade de Londres, en Inglaterra (Reino Unido).

A zona administrativa do Gran Londres cobre a conurbación da cidade de Londres e a de Westminster, así como outros 31 distritos londinienses, coñecidos xenericamente como Londres, capital do Reino Unido. Cobre unha área de 1.579 km² e ten unha poboación aproximada de 7&nbsp;322&nbsp;400 persoas.

Dende o ano 2000, a rexión está administrada pola Autoridade do Gran Londres e ten un alcalde, controlado pola Asemblea de Londres.

O status do Gran Londres é algo infrecuente. Oficialmente está clasificado como un condado cerimonial (excluíndo á cidade de Londres, que é un condado cerimonial por si mesma), pero á vez é unha das nove rexións oficiais de Inglaterra. É a única rexión de Inglaterra cun amplo poder, unha asemblea rexional electa e un alto cargo elixido tamén por elección directa.

Non debe confundirse coa área metropolitana de Londres, definida en termos de modelos xeográficos (fundamentalmente de transporte, como *London commuter belt*)

## Historia 
O Gran Londres creouse oficialmente o 1 de abril de 1965, en substitución dos antigos condados administrativos de Middlesex e Londres, aos que se engadiron partes de Kent, Hertfordshire, Surrey e Essex. Actualmente, o Gran Londres limita con Essex, Hertfordshire, Buckinghamshire, Berkshire, Surrey e Kent.

O Gran Londres tivo en orixe un dobre sistema de goberno local, co Consello de Gran Londres compartindo poder coa Corporación de Londres e os 32 consellos de distrito. O Consello do Gran Londres foi abolido no ano 1986 baixo o goberno de Margaret Thatcher. No ano 2000, o goberno laborista creou unha nova autoridade do Gran Londres, que consiste nunha asemblea e un alcalde que gobernan toda a zona.

O termo "Gran Londres" xa se empregaba antes do ano 1965, especialmente para referirse ao área de operación do Servizo Metropolitano de Policía, que non coincidiu coas fronteiras do condado do Gran Londres ata o ano 2000. Actualmente prefírese empregar a expresión "Distrito Policial Metropolitano".

## Mapa do Gran Londres 
A distribución administrativa do Gran Londres comprende os seguintes "boroughs" (distritos ou unidades administrativas de nivel local en Inglaterra): 

## Véxase tamén
Wisława Szymborska

**Wisława Szymborska**, Maria Wisława Anna Szymborska, nada en Kórnik o 2 de marzo de 1923 e finada o 1 de febreiro de 2012, foi unha poeta polaca. Obtivo o Premio Nobel de Literatura en 1996. Parte da súa obra poética foi traducida ao galego por Lucía Caeiro para Edicións Positivas baixo o título *Versos escollidos* nunha edición bilingüe, de 84 poemas.

## Traxectoria 
Naceu en Bnin, que hoxe forma parte de Kórnik, preto da cidade de Poznań, pero a súa familia trasladouse pronto a Cracovia, cidade na que cursou os seus estudos e na que despois residiu ata a súa morte.

## Obras 
* *Busco a palabra* (1945).
* *Dlatego żyjemy* (1952).
* *Pytania zadawane sobie* ("Preguntas formuladas a unha mesma", 1954).
* *Wołanie do Yeti* ("Convocación ao Yeti", 1957).
* *Sól* ("O Sal", 1962).
* *Sto pociech* (1967).
* *Poezje wybrane* ("Poesía selecta", 1973).
* *Wielka liczba* (1976).
* *Ludzie na moście* ("Xente na ponte", 1986).
* *Lektury nadobowiązkowe* (1992).
* *Koniec I poczatek* ("A fin e o principio", 1993).
* *Widok z ziarnkiem piasku* (1996).
* *Non sei que xente* (1997) Discurso ante a Academia Nobel.
* *Versos escollidos* (2011, versión bilingüe polaco-galego, por Lucía Caeiro, en Positivas).

## Premios e recoñecementos 
* Premio Cidade de Cracovia de Literatura, 1954 
* Premio do Ministerio de Cultura Polaco, 1963 
* Premio Goethe, 1991 
* Premio Herder, 1995 
* Doutor Honorífico da Universidade Adam Mickiewicz en Poznań, 1995 
* Premio Club PEN polaco, 1996 
* Premio Nobel de Literatura, 1996

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Poemas de Wyslawa Szymborska en Londres
-1700

## Acontecementos 
* Fundación da cidade de Hagia Triada en Creta (data aproximada).
* Comezo da cultura talaiótica nas illas Baleares.

### Ciencia e tecnoloxía 
* Arredor desta data fabrícase xa vidro en Harappa, cidade do val do río Indo, que aparece en forma de abelorios diversos. É case 200 anos anterior ao atopado en Exipto.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
-428

## Acontecementos 
*

## Nacementos 
* Platón - Filósofo grego (m. -348).

## Mortes 
* Anaxágoras, filósofo grego de Clazómenes (n. ca. -499).

## Véxase tamén 
*

Historia ano a ano
-514

## Acontecementos 
* A expedición do xa Darío I de Persia para someter os escitas do Danubio inferior fracasa, ante a táctica de "terra queimada" que adoptan os nómades.
* En Atenas o tirano Hiparco é asasinado por Harmodio e Aristoxitón. Fica como único tirano da cidade o seu irmán Hipias.

## Nacementos 
*

## Mortes 
* Hiparco de Atenas - tirano de Atenas, asasinado por Harmodio e Aristoxitón.

## Véxase tamén 
*

Historia ano a ano
-488

## Acontecementos 
*

## Nacementos 
*

## Mortes 
* Anacreonte, poeta grego de Teos (n. -570).

## Véxase tamén 
*

Historia ano a ano
Gao Xingjian

, nado en Ganzhou, China, o 4 de xaneiro de 1940, é un escritor en chinés. Na actualidade reside en Francia e é cidadán francés. No ano 2000 obtivo o Premio Nobel de Literatura. É dramaturgo e novelista. A súa obra máis importante é a novela *Lingshan* 靈山 ("A montaña da alma", 1989).

## Traxectoria 
dereita|50px
Nado na localidade de Ganzhou, na provincia de Jiangxi, estudou francés na Universidade de Pequín. Tras licenciarse, traballou como tradutor de francés na China.

A súa obra reflicte influencias do modernismo e o teatro do absurdo. Foi contratado como guionista do Teatro Popular das Artes de Pequín, onde en 1982 se representou a súa primeira obra, *Juedui xinhao* 絕對信號 ("O sinal de alarma"), escrita en colaboración con Liu Huiyuan. A súa segunda obra, *Chezhan* 車站 ("A parada de autobús") estreouse en 1983, dirixida, do mesmo xeito que *Juedui xinhao*, por Lin Zhaohua. Na representación, esta obra seguía a unha peza curta de Lu Xun, na que o seu protagonista acababa poñéndose na cola dunha parada de autobuses. Así, enlazábanse o final da obra de Lu Xun co comezo de *Chezhan*. Esta obra, a máis famosa das súas composicións para teatro, ten certas similitudes con *Á espera de Godot*, cun toque de darwinismo social. Na obra empréganse numerosas expresións locais, cunha linguaxe moi pequinesa, ao estilo da famosa obra de teatro *Chaguan* de Lao She.

A "Campaña contra a Contaminación Intelectual" emprendida polo Goberno chinés a mediados dos anos 1980, causoulle problemas coa censura, e a estrea da súa terceira obra, *Yeren* 野人 ("O salvaxe"), pospúxose ata 1985. A partir de 1986 prohibiuse a representación das súas obras novas.

En 1987 viaxa a París e quedou vivindo alí. Xa non volveu á China. En Francia acabou a súa obra mestra, a novela *Lingshan* 靈山 ("A montaña da alma", 1989).

No ano 2000 recibiu o Premio Nobel de Literatura. A noticia foi recibida con indignación por parte das autoridades chinesas, e os medios de comunicación da China continental non informaron sobre a concesión do premio. A concesión do premio Nobel deulle fama mundial. As súas obras empezaron a traducirse a moitos idiomas a partir dese momento.

## Obra 
A continuación listanse algunhas das súas obras máis representativas.

### Novelas 
* *Lingshan* 靈山 / 灵山 ("A montaña da alma, 1989). 
* *Yige ren de shenjing* 一個人的神經 / 一个人的神经 ("A biblia dun home solitario", 1999). 

### Obras de teatro 
* *Juedui xinhao* 絕對信號 ("O sinal de alarma", 1982)
* *Chezhan* 車站 ("A parada de autobús", 1983)
* *Yeren* 野人 ("O salvaxe", 1985)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 高行健 (La literatura china traducida en España)
* Entrevista con Gao Xingjian. 
* Artigo publicado no xornal arxentino Páxina 12 tras a concesión do Premio Nobel de Literatura.
-518

## Acontecementos 
*

## Nacementos 
* Píndaro, poeta grego de Tebas (m. -446).

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
*

Historia ano a ano
Taboleiro de xogo

[miniatura|Taboleiro de [Backgammon con fichas, dados e gobelete]]
Coñécese como **taboleiro** a un cadrado ou rectángulo utilizado en xogos de mesa marcando posicións para as pezas ou fichas do xogo ou indicar movementos posibles ás súas regras.

Existen varios tipos de xogos sobre taboleiro: con fichas como as damas ou o backgammon, con pezas como o xadrez, e mixtos como o Monopoly.

Un taboleiro de xogo específico é o de cuadrícula ou damero, usado para o xogo de damas e para o xadrez.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Gobelete
-277

## Acontecementos 
* Batalla de Lisimaquia - Antígono Gonata de Macedonia derrota os gálatas, celtas chegados até os Balcáns arredor do ano -280.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*Metrodoro de Lámpsaco o Novo, filósofo epicúreo grego.

## Véxase tamén 
*

Historia ano a ano
Convención sobre configuración

A **convención sobre configuración** (tamén coñecida como **programación por convención**) é un paradigma de deseño de software que busca reducir o número de decisións que os desenvolvedores deben tomar, gañando en simplicidade, aínda que non necesariamente perdendo flexibilidade.

Cando a convención introducida por unha ferramenta coincide co comportamento desexado, non é necesario escribir ficheiros de configuración. Só cando o comportamento desexado varía con respecto á convención introducida é necesaria unha configuración explícita.

Esta configuración de balde achega un acercamento á programación que permite ó programador traballar cun nivel de abstracción superior.

## Motivación
Algúns frameworks precisan múltiples ficheiros de configuración, cada un dos cales con moitas configuracións. Estes proporcionan información específica para cada proxecto, dende os enderezos URL ata os mapeados entre clases e táboas da base de datos. Un número elevado de ficheiros de configuración adoita indicar que o deseño dunha aplicación é innecesariamente complexo.

Por exemplo, as primeiras versións do mapeador de persistencia Hibernate mapeaban entidades e os seus campos á base de datos describindo estas relacións en ficheiros XML. A maior parte desta información podía estar incorporada mapeando segundo a convención os nomes das clases aos nomes de táboas da base de datos, e os campos ás súas columnas, respectivamente. As versións posteriores deixaron de lado o ficheiro configuración XML e no canto diso empregaron estas convencións, cuxas desviacións poden ser indicadas mediante anotacións Java.

## Usos
O framework coa asociación máis forte con este paradigma é Ruby on Rails, que popularizou este concepto. Hai outros frameworks dispoñibles, coma o Spring, JUnit e JBoss Seam, que fan aproximacións similares.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Información detallada sobre a CoC
-280

## Acontecementos 
* Grupos de celtas, emigrados desde a conca do río Danubio, invaden os Balcáns, onde serán denominados gálatas
* Os romanos vencen ás cidades etruscas de Volsinia e Vulci.
* Fundación do reino helenístico de Pérgamo, en Asia Menor.

## Nacementos 
* Eratóstones de Cirene defensor da esfericidade da Terra.

## Mortes 
* Seleuco I Nicátor, xeneral macedonio, fundador da dinastía seléucida, asasinado (n. ca. -354).

## Véxase tamén 
*

Historia ano a ano
-346

## Acontecementos 
* Paz de Filócrates - A polis de Atenas e o reino de Macedonia asinan a paz.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
*

Historia ano a ano
-446

## Acontecementos 
* A polis de Mégara e a illa de Eubea érguense contra o dominio de Atenas.

## Nacementos 
* Eupolis, poeta grego (m. -411).

## Mortes 
* Píndaro, poeta grego de Tebas (n. -518).

## Véxase tamén 
*

Historia ano a ano
-401

## Acontecementos 
* 3 de setembro - Batalla de Cunaxa: Ciro. príncipe pretendente ao trono persa, pese á axuda de mercenarios gregos, é vencido e morto, polas tropas do xa, Artaxerxes II. Os gregos emprenderán, á consecuencia da derrota, a retirada ao seu país, narrada por Xenofonte na *Anábase*.
* Axesilao II accede ao trono de Esparta (até -360), sucedendo a seu irmán Axis II.

## Nacementos 
*

## Mortes 
* Ciro - príncipe de Persia, en combate.

## Véxase tamén 
*

Historia ano a ano
Peter Gustav Lejeune Dirichlet

**Johann Peter Gustav Lejeune Dirichlet**, nado en Düren o 13 de febreiro de 1805 e finado en Gotinga o 5 de maio de 1859, foi un matemático alemán ao que se lle atribúe a definición "formal" moderna dunha función.

## Traxectoria 
A súa familia era natural da vila de Richelet en Bélxica, de onde o seu apelido "Lejeune Dirichlet" ("lle jeune de Richelet" = "o mozo de Richelet") derivou, e ese era o lugar onde viviu o seu avó. Dirichlet naceu en Düren, onde o seu pai era o xefe da oficina de correos. Foi educado en Alemaña, e despois en Francia, onde aprendeu de moitos dos máis matemáticos de renome do seu tempo, relacionándose con algúns como Fourier. Tras graduarse, foi profesor nas universidades de Breslau (1826-1828), Berlín (1828-1855) e Gotinga, onde ocupou a cátedra deixada por Gauss tras a súa morte.

As súas achegas máis relevantes centráronse no campo da teoría de números, prestando especial atención ao estudo das series, e desenvolveu a teoría das series de Fourier. A súa primeira publicación comprendeu unha demostración particular do teorema de Fermat, para o caso *n=5*, que tamén foi completada por Adrien-Marie Legendre, un dos seus revisores. Dirichlet completou a súa propia proba case ao mesmo tempo; máis adiante completou tamén a proba para *n=14*. Aplicou as funcións analíticas ao cálculo de problemas aritméticos e estableceu criterios de converxencia para as series. No campo da análise matemática perfeccionou a definición e concepto de función, e en mecánica teórica centrouse no estudo do equilibrio de sistemas e no concepto de potencial newtoniano.

Casou con Rebecka Mendelssohn, que viña dunha distinguida familia de xudeus conversos. Era a neta do filósofo Moses Mendelssohn, filla de Abraham Mendelssohn Bartholdy e irmá do compositor Felix Mendelssohn Bartholdy.

Foron estudantes seus Ferdinand Eisenstein, Leopold Kronecker e Rudolf Lipschitz. Tras a morte de Dirichlet, o seu amigo e colega matemático Richard Dedekind recompilou, editou e publicou as súas leccións e outros resultados en teoría de números baixo o título Vorlesungen über Zahlentheorie (*Leccións sobre Teoría de Números*).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Teorema de Dirichlet.
* Caracteres de Dirichlet. 
* Convolución de Dirichlet. 
* Densidade de Dirichlet. 
* Distribución de Dirichlet. 
* Núcleo de Dirichlet. 
* Problema de Dirichlet. 
* Series de Dirichlet. 
* Teselación de Dirichlet. 
* Condición de contorno de tipo Dirichlet. 
* Función de Dirichlet. 
* Principio de Dirichlet. 
* Problema do divisor de Dirichlet.

### Ligazóns externas 
* Johann Peter Gustav Lejeune Dirichlet 
* Biografía de Dirichlet
-871

## Acontecementos 
* Inicio do reinado en Israel de Acab (até -852).

## Nacementos 
*
## Mortes 
*
## Outros 
*

Historia ano a ano
-167

## Acontecementos 
* Antíoco IV, rei de Siria, da orde de consagrar o templo xudeu de Xerusalén a Zeus Olímpico, prohibindo a liturxia hebrea (circuncisión, conmemoración do sábado etc).

## Nacementos 
*
## Mortes 
*
## Outros 
*

Historia ano a ano
-2350

## Acontecementos 
* Sargón de Acad, funda a cidade de Babilonia, sobre unha aldea preexistente.

## Nacementos 
*
## Mortes 
*
## Outros 
*

Historia ano a ano
-615

## Acontecementos 
* Ciaxares, rei de Persia, ataca a cidade de Nínive, en Mesopotamia, que logra resistir o asalto e obriga os persas a dirixirse cara Asiria.

## Nacementos 
*
## Mortes 
*
## Outros 
*

Historia ano a ano
-614

## Acontecementos 
* A cidade de Assur é tomada polo rei medo, Ciaxares, que inicia así a conquista de Asiria.

## Nacementos 
*
## Mortes 
*
## Outros 
*

Historia ano a ano
-513

## Acontecementos 
* Darío I de Persia somete ao seu imperio a rexión do río Indo, no noroeste da India.

### Arte e cultura 
* Comeza a reconstrución do Templo de Apolo en Delfos (até -510).

## Nacementos 
*
## Mortes 
*
## Outros 
*

Historia ano a ano
-852

## Acontecementos 
* Fin do reinado de Acab, soberano de Israel (desde -871).

## Nacementos 
*
## Mortes 
*
## Outros 
*

Historia ano a ano
-612

## Acontecementos 
* Ciaxares de Media, en alianza con Nabopolasar, rei de Babilonia, toman e saquean a cidade de Nínive, en Mesopotamia, capital de Asiria.
** Asuruballit II é elixido rei de Asiria en Harrán (até -609).

## Nacementos 
*
## Mortes 
* Sin-shar-ishkun, monarca de Asiria, posibelmente no asalto a Nínive.

## Outros 
*

Historia ano a ano
-512

## Acontecementos 
* Macedonia e Tracia recoñecen a soberanía do xa Darío I de Persia.

## Nacementos 
* Cimón, político e militar ateniense (m. -449).

## Mortes 
*
## Outros 
*

Historia ano a ano
-345

## Acontecementos 
* Rebelión das cidades de Fenicia contra o dominio do xa persa Artaxerxes III.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
-166

## Acontecementos 
* Incursión dos hunos ou hiong-nu, sobre China.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
*

Historia ano a ano
Provisional Irish Republican Army

O **Provisional Irish Republican Army, PIRA** (en galego: *Exército Republicano Irlandés Provisional*, máis comunmente chamado *IRA Provisional* ou, incorrectamente, *IRA*), é unha organización republicana irlandesa xurdida en 1969, ao producirse unha división no IRA que deu lugar ao PIRA e ao OIRA. Reclamábase, coma o OIRA, herdeira lexítima do IRA orixinal.

Como todas outras organizacións que se chaman a elas mesmas o IRA e as Forzas da Defensa Irlandesa, os provisorios chámanse eles mesmos en anuncios públicos e discusións interiores como Óglaigh na hÉireann (literalmente "Voluntarios de Irlanda").

O seu obxectivo era rematar co dominio británico en Irlanda, e segundo a súa constitución, quere "estabelecer unha República Socialista Irlandesa, baseada na Proclamación de 1916." Até o acordo de Belfast de 1998, pretendía cambiar o status de Irlanda do Norte, que deixase de pertencer ao Reino Unido e se unise á República de Irlanda, mediante a loita armada e a persuasión política. A organización está clasificada como un grupo terrorista proscrito no Reino Unido e como unha organización ilegal na República de Irlanda.

O 28 de xullo de 2005, o Consello Militar do IRA (que era como se autonomeaba a dirección do PIRA) anunciou o fin da campaña armada, declarando que buscaría acadar os seus obxectivos empregando "programas puramente políticos e democráticos a través de medios exclusivamente pacíficos" e que os "Voluntarios (do PIRA) non deben participar en ningunha outra acción." En setembro de 2008, o dezanove informe da Independent Monitoring Commission dicía que o PIRA estaba "comprometido coa vía política" e que xa non representaba "unha ameaza á paz ou ás políticas democráticas", e que o Consello Militar do IRA xa non estaba "operacional ou funcional".

Un documento interno do Exército Británico publicado en 2007 declaraba que o Exército Británico non conseguira derrotar ao PIRA pola forza das armas pero tamén dicía terlle amosado ao PIRA que non podía acadar os seus fins pola vía violenta. A avaliación militar describía ao PIRA como "profesional, dedicado, altamente cualificado e resistente".
-41

## Acontecementos 
* Asedio de Perugia: Octavio Augusto forza a rendición da cidade de Perugia, onde se refuxiara Lucio Antonio, irmán de Marco Antonio, que seguía o partido deste.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
*

Historia ano a ano
-327

## Acontecementos 
* Alexandre o Grande toma a decisión de estender o seu dominio sobre Persia até satrapía da India. A preparación da expedición ocupará aos gregos os dous anos seguintes.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
-298

## Acontecementos 
* Bindusara convértese no segundo monarca do Imperio Gupta da India (até -273 ou -272), tras a abdicación do seu pai Chadragupta.

## Nacementos 
*

## Mortes 
* Casandro de Macedonia (ou en -297).

## Véxase tamén 
*

Historia ano a ano
-317

## Acontecementos 
* Chandragupta expulsa os gregos do Panxab, no noroeste da India, logo de derrotar ao xeneral heleno Eudemos.
* Agatocles toma Siracusa, Sicilia, proclmándose tirano da polis (até -289).

## Nacementos 
*

## Mortes 
* Filipo III, rei de Macedonia, irmán de Alexandre o Grande, asasinado.

## Véxase tamén 
*

Historia ano a ano
-291

## Acontecementos 
*

## Nacementos 
*

## Mortes 
* Chandragupta, fundador do Imperio Maurya na India, gobernante entre -321 e -298 (n. ca. -340).
* Menandro - comediógrafo grego - (n. *circa* -342).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Historia ano a ano
-261

## Acontecementos 
* Asoka, emperador Maurya da India, inicia a conquista do reino de Kalinga, no oriente do Decán, entre os ríos Mahanadi e Godavari.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
*

Historia ano a ano
-1025

## Acontecementos 
* Saúl é proclamado como primeiro rei de Israel (até ca. -1000).

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Véxase tamén 
*

Historia ano a ano
-814

## Acontecementos 
* Os fenicios fundan Cartago, no litoral da actual Tunisia.

## Nacementos 
*

## Mortes 
*

## Outros 
*

Historia ano a ano
-92

## Acontecementos 
* Tigranes, rei de Armenia, invade a provincia romana de Capadocia, o que obriga a intervención de Sila. É o primeiro encontro de romanos e partos.

## Nacementos 
*

## Mortes 
* Antíoco XI Epífanes - rei seléucida.

## Véxase tamén 
*

Historia ano a ano
Santiago Carrillo

**Santiago José Carrillo Solares**, nado en Xixón o 18 de xaneiro de 1915 e finado en Madrid o 18 de setembro de 2012, foi un político comunista español.

Foi secretario xeral do Partido Comunista de España (PCE) desde 1960 até 1982. Combateu na guerra civil española e foi unha figura relevante da oposición ao franquismo e da transición española.

## Traxectoria 
Foi secretario Xeral do Partido Comunista de España (PCE) desde 1960 ata 1982. Combateu na guerra civil española e foi unha figura relevante da oposición ao franquismo e da transición española.

No ano 1977, tras a legalización do Partido Comunista de España, conseguiu a acta de deputado no Congreso dos Deputados, abandonando o escano no ano 1986. No golpe de estado do 23-F foi unha das tres persoas que non seguiron a orde de botarse ó chan.

Tras deixar o cargo, colaborou en diferentes medios de comunicación, en programas como *La Ventana* da Cadena SER na sección *La tertulia de sabios*.

## Obra 
* «¿Adónde va el Partido Socialista?» (1959)
* «Después de Franco, ¿qué?» (1965)
* «Eurocomunismo y Estado» (1977)
* «El año de la Constitución» (1978)
* «Memoria de la transición: la vida política española y el PCE» (1983)
* «Problemas de la transición: las condiciones de la revolución socialista» (1985)
* «El año de la peluca» (1987)
* «Problemas del Partido: el centralismo democrático» (1988)
* «Memorias» (1993)
* «La gran transición: ¿cómo reconstruir la izquierda?» (1995)
* «Un joven del 36» (1996)
* «Juez y parte: 15 retratos españoles» (1998)
* «La Segunda República: recuerdos y reflexiones» (1999)
* «¿Ha muerto el comunismo? Ayer y hoy de un movimiento clave para entender la convulsa historia del siglo XX» (2000)
* «La memoria en retazos: recuerdos de nuestra historia más reciente» (2004)
* «¿Se vive mejor en la república?» (2005)
* «Dolores Ibárruri: Pasionaria, una fuerza de la naturaleza» (2008).
* «La crispación en España. De la Guerra Civil a nuestros días» (2008).
* «Los viejos camaradas» (2010).
* «La difícil reconciliación de los españoles» (2011).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha de Santiago Carrillo no Congreso dos Diputados
Amager

[right |miniatura|280px| Illa **Amager** (centro dereita) queda ó leste da illa de [Zelandia, en Copenhagen, oeste de Suecia.]]
**Amager** é unha illa de Dinamarca situada no estreito de Oresund, situada entre os cantóns de Kalvebod e de Drogden. A parte setentrional está ocupada por parte da aglomeración metropolitana de Copenhaguen a cuxo centro está unida por dúas pontes.

A illa ocupa unha superficie de 96&nbsp;km² e alberga unha poboación de 160.064 habitantes (2006).
Alberto Fujimori

**Alberto Kenya Fujimori Fujimori**, nado o 28 de xullo de 1938 en Lima e finado o 11 de setembro de 2024 na mesma cidade, foi un enxeñeiro agrícola que foi presidente do Perú entre 1990 e 2000, elixido inicialmente de forma democrática e logo virado en gobernante autoritario.

## Traxectoria 
A Fujimori acredítaselle lograr restaurar a estabilidade macroeconómica do Perú e restaurar a paz e seguridade interna logo da presidencia de Alan García a finais da década de 1980. Non obstante, foi moi criticado polo seu particular estilo de goberno, sendo cualificado como autoritario en especial despois do chamado "autogolpe de 1992". Tamén foi obxecto de acusacións por actos de corrupción e violacións de dereitos humanos, entre outros.

Durante os últimos meses do ano 2000, Fujimori foi acurralado por unha serie de escándalos no seu goberno. Durante esas datas, saíu do Perú en calidade de presidente para asistir ao encontro internacional da APEC, levada a cabo nese entón, en Brunei desde onde despois tomou un voo ao Xapón, de onde presentou a súa renuncia, vía fax, poucos días despois, e para onde se asilou para escapar de todas as acusacións xudiciais que pesaban contra el.
Illa de Cabo Bretón

A **illa de Cabo Bretón** (inglés *Cape Breton Island*, francés *Île du Cap-Breton*) é unha grande illa da Nova Escocia, na costa do océano Atlántico do Canadá. Os primeiros habitantes de Cabo Bretón foron os indios micmac. Giovanni Caboto foi talvez foi o primeiro explorador europeo en visitar Cape Breton, pero historiadores non se poñen de acordo. Francia colonizou Cabo Bretón e formou parte como Île Royale da colonia francesa de Acadia. En 1763 Cape Breton pasou a formar parte do Imperio Británico. No século XIX os inmigrantes de Escocia e a cultura gaélica dominaban a illa.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Provincias e territorios do Canadá

### Ligazóns externas
* Cape Breton Island Official Travel Guide
François Mauriac

**François Mauriac**, nado en Bordeos o 11 de outubro de 1885 e finado en París o 1 de setembro de 1970, foi un escritor francés gañador do Premio Nobel de Literatura en 1952.

## Traxectoria
Naceu no seo dunha familia profundamente católica. Sendo novo quedou baixo a custodia da súa nai debido ao falecemento do seu pai. Estudou bacharelato en Cauderan cos marianistas e logo licenciouse en Letras pola Universidade de Bordeos.

No ano 1906 trasladouse a París, onde escribe o seu primeiro libro de versos *Les mains jointes*, cinco anos máis tarde escribiu a súa primeira novela *O neno cargado de cadeas*.

Participou como soldado durante a primeira guerra mundial, onde enfermou gravemente. En 1933 foi nomeado membro da Academia Francesa. Durante a Guerra civil española, simpatizou co bando republicano e despois ao estalar a segunda guerra mundial formou parte da Resistencia francesa contra a invasión nazi. Editou as revistas *Les Lettres Francaises* e *Le Cahier Noir*, nas que denunciaba e criticaba as torturas e asasinatos cometidos contra os patriotas franceses.

Ao finalizar a guerra realizou unha segunda incursión no teatro, pero do mesmo xeito que ocorreu coa primeira *Asmodée* (1938), non tivo o mesmo éxito que as súas novelas. Colaborou co xornal conservador *Le Figaro*, para pasar máis tarde ao recentemente creado ''L'Express*. O seu apoio nas súas páxinas ao xeneral Charles de Gaulle fíxolle pórse a mal cos seus compañeiros polo que volveu a *Le Figaro*. Anos máis tarde debido á súa defensa da causa alxeriana, recibiu ameazas da organización terrorista de extrema dereita OAS.

## Obras 
* *Les mains jointes*
* *O neno cargado de cadeas*
* *Le baiser au lépreux* 1922 
* *Genitrix* 1923, (trama localizada en Langon)
* *Le Désert de l'amour* 1925
* *Thérèse Desqueyroux* 1927
* *Le Nœud de vipères* 1932
* *Le mystère Frontenac* 1933
* *Asmodée* 1938

Entre as súas últimas obras atópanse tres libros de memorias:

* *Mémoires intérieurs* 1959
* *Nouveaux mémoires intérieurs* 1965
* *Mémoires politiques* 1967
* *Un adolescent d'autrefois'' 1969
Río Mahanadi

260px|miniatura|O río Mahanadi en Orissa
O **Mahanadi** é un río da India oriental cun curso de 885&nbsp;km, que desauga no golfo de Bengala, no océano Índico.

## Percorrido 
O Mahanadi nace nas terras altas de Raipur, cerca da cidade de Nagri, no suroeste do estado de Chhattisgarh. Desde aí flúe cara nordeste, incurvándose logo para o sur, e desde Raigarh toma xa en dirección leste, até desembocar moi preto do nacente da cidade de Cuttack, no estado de Orissa, botando as súas augas no golfo de Bengala, formando co río Brahmani un xigantesco delta onde se forma un grande mangleiral.

## Conca 
O Mahanadi baña xunto co estado de Chhattisgarh, unha boa área de Orissa, así como partes menores dos estados de Maharashtra e Jharkhand.

## Afluentes 
Entre os seus tributarios principais podemos citar, pola esquerda, o Seonath que nace nos montes Maikal, o Hasdo e o Mand na zona setentrional de Chhattisgarh; no tramo final o Brahmani. Pola dereita o Ib no centro do estado de Orissa, e máis o Tel.

## Aproveitamento económico 
No noroeste da cidade de Sambalpur, nos límites entre os estados de Orissa e Chhattisgarh, ergueuse na década de 1950 o encoro de Hirakud, que listo xa en 1957 creou un enorme lago artificial de 746&nbsp;km².

O curso medio do Mahanadi é un auténtico "país do arroz".
Illa de Wight

miniatura|dereita|200px|Compton Chine
A **Illa de Wight** é un condado insular situado na costa sur de Inglaterra, fronte á cidade de Southampton. Coloquialmente é coñecida como "A illa" (*The island*) polos seus habitantes. A súa poboación no ano 2003 era de 136.252 habitantes.

A illa de Wight é o único distrito unitario de Inglaterra que ten status de condado. Ten un único representante no Parlamento.

## Historia 
A maioría do territorio que compón a illa de Wight foi depositado durante o Cretáceo tardío, como parte do longo val fluvial en que consistía o que hoxe en día é a costa sur de Inglaterra. Os pantanos da rexión serviron para conservar fósiles. Por iso, a illa converteuse nunha das localizacións europeas máis interesantes para atopar restos de dinosauros.

A illa de Wight converteuse en illa nalgún momento da última idade do xeo cando a crecida do mar separou a illa do continente. A illa formou parte da britania celta. Os romanos chamárona *Vectis*, e é unha posíbel candidata a se a illa de Ictis. Foi conquistada por Vespasiano durante a invasión romana. Logo dos romanos, a illa estivo ocupada polos xutos, unha tribo xermánica, ao comezo das invasións anglosaxoas.

Durante a conquista normanda fundouse o Castelo de Carisbrooke. A illa non volveu estar baixo o completo control da coroa ata que no ano 1293 foi vendida ao rei Eduardo I.

Henrique VIII fortificou a illa utilizando material procedente de antigos mosteiros. Sir Richard Worsley, capitán da illa, capitaneou a resistencia do último ataque francés no ano 1545.

Entre 1597 e 1602 construíronse as fortificaciones exteriores do castelo de Carisbrooke. Durante a guerra civil inglesa, o rei Carlos fuxiu cara á illa de Wight crendo que sería ben acollido polo gobernador Robert Hammond. Con todo, Hammond ordenou encarcerar ao rei no castelo de Carisbrooke.

A raíña Vitoria fixo de Osborne House a súa residencia estival. Iso converteu a illa no principal lugar de vacacións para a realeza europea.

## Lugares de interese 
* As rocas chamadas The Needles 
* O castelo de Carisbrooke 
* Osborne House, residencia de verán da raíña Vitoria. 
* O castelo de Yarmouth

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Wightsun - Centro de Turismo da Illa de Wight.
*Concello da Illa de Wight.
*Diario local *Isle of Wight Chronicle*.
*Fotografías da Illa de Wight.