open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lista de presidentes do Brasil

miniatura|280x280px|Bandeira da presidencia do Brasil.|alt=
No Brasil, o presidente da República exerce o papel de xefe de estado e tamén o de xefe de goberno. Así ten sido dende o comezo da república, en 15 de novembro de 1889, excepto nun curto período en que vixiu o parlamentarismo, de 1961 ata 1963, cando era presidente João Goulart.

Algunhas observacións:
* Un dos presidentes brasileiros, Francisco de Paula Rodrigues Alves, foi elixido en dúas ocasións, pero faleceu antes de asumir o goberno por segunda vez.
* Outro dos presidentes, Getúlio Vargas, gobernou en dúas ocasións: na primeira, de 1930 ata 1945, como interventor e despois como ditador. Na segunda ocasión, de 1951 ata 1954, gobernou como presidente electo.
* Un dos presidentes do Brasil foi electo pero non chegou a gobernar, pois foi deposto antes de asumir o poder, en 1930: Júlio Prestes.
* Un presidente civil foi escollido polo Congreso pero non gobernou, pois adoeceu na véspera de asumir o poder: Tancredo Neves. Tancredo estivo doente de 14 de marzo ata 21 de abril de 1985 cando faleceu. No seu lugar, asumiu no día 15 de marzo de 1985 o vicepresidente escollido polo Congreso, José Sarney.
* De 1 de abril de 1964 ata 15 de marzo de 1985 o Brasil foi gobernado por militares escollidos indirectamente polo Congreso. Era unha forma de disfrazar unha ditadura que existía na práctica, xa que moitos deputados e outros políticos tiveron os seus dereitos políticos suspensos neste período. O ciclo militar após 1964 encerrouse en 1985, cando un civil, Tancredo Neves, foi escollido como presidente, a pesar de non ter gobernado.
* Dende 1989 as eleccións directas para presidente da república foron restabelecidas no Brasil. Foron elixidos directamente desde entón: Fernando Collor de Mello, Fernando Henrique Cardoso (reelixido para un segundo mandato) e Luiz Inácio Lula da Silva.
* Fernando Collor de Mello, elixido en 1989 e que asumiu en 15 de marzo de 1990 foi o primeiro presidente do Brasil a sufrir proceso de *impeachment* (impedimento).
* Dilma Rousseff foi a primeira presidente muller do Brasil, e tamén sufriu *impeachment.*

[miniatura|250px|dereita|Os presidentes [Itamar Franco, Lula da Silva, Fernando Henrique Cardoso e José Sarney na Cidade do Vaticano.]]
Esta é a **lista dos presidentes do Brasil**:

## Expresidentes vivos

File:José Sarney em entrevista ao Senado (cortada).jpg|José Sarney,1985-1990
File:Fernando Collor 2014.jpg|Fernando Collor de Mello,1990-1992
File:FHC 2017.jpg|Fernando Henrique Cardoso,1995-2002
File:Dilma Rousseff, 23 February 2016.jpg|Dilma Rousseff,2011-2016
File:Ibaneis Rocha Barros Jr se encontra com o vice-presidente Michel Temer (cropped2).jpg|Michel Temer,2016-2018
File:Jair Bolsonaro em 24 de abril de 2019 (1) (cropped).jpg|Jair Bolsonaro,2019-2022

## Enlaces externos 
* Páxina oficial da Presidencia do Brasil
* Galería dos Presidentes do Brasil
Itamar Franco

**Itamar Augusto Cautiero Franco**, nado o 28 de xuño de 1930 e finado en São Paulo o 2 de xullo de 2011, foi un político brasileiro. Formado como enxeñeiro, foi o vicepresidente de Fernando Collor de Mello, electo xunto con este en 1989. Cando Collor sufriu o proceso de *impeachment* en 1992, Itamar Franco asumiu a presidencia, cargo que ocupou ata a toma de posesión de Fernando Henrique Cardoso, ocorrida en 1 de xaneiro de 1995.

No último ano de seu goberno, a 1 de xullo de 1994, foi creado o real, actual moeda brasileira, que substituíu o desvalorizado *Cruzeiro Real*, creado en 1993 para substituír o tamén depreciado *Cruzeiro*.

## Notas
Fernando Henrique Cardoso

**Fernando Henrique Cardoso**, nado no Río de Xaneiro o 18 de xuño de 1931, é un sociólogo e político brasileiro, segundo presidente electo do seu país despois da redemocratización ocorrida en 1985. Gobernou o país de 1 de xaneiro de 1995 ata 31 de decembro de 2002.

## Traxectoria 
Na década de 1960 foi profesor de socioloxía, e foi xubilado co Golpe de 1964. Na década de 1970 xuntouse ó partido *Movimento Democrático Brasileiro* (MDB) a través do cal foi elixido senador. En 1985 disputou con Janio Quadros a alcaldía (*prefeitura*) da cidade de São Paulo pero sen éxito.

En 1986 foi reelixido senador e participou da Asemblea Nacional Constituínte, que elaborou a Constitución brasileira de 1988.

Despois do *impeachment* de Fernando Collor de Mello, foi nomeado ministro das finanzas do goberno de Itamar Franco, e foi o responsábel da creación do Plan Real o 1 de xullo de 1994, que mudou a moeda do Brasil (chamada *Cruzeiro*, á actual moeda, *Real*) e reduciu a ata entón forte inflación brasileira.

Grazas ó apoio popular ó Plan Real, logrou ser electo en 1994 e reelecto en 1998, derrotando nas dúas ocasións a Luiz Inácio Lula da Silva, que o sucedeu a 1 de xaneiro de 2003.

Actualmente, Fernando Henrique Cardoso mantén unha fundación, que leva o seu nome.
José Antonio Hernán Seijas

**José Antonio Hernán Seijas**, nado en Ferrol o 27 de febreiro de 1937 e finado o 8 de marzo de 2001, foi un filatelista galego.

## Traxectoria 
Estudou enxeñería naval, exerceu a súa profesión en Bazán, supervisor de instalacións radioactivas foi tamén funcionario do Ministerio de Economía e Facenda. Home fondamente relixioso foi membro do Opus Dei e presidente da Cociña Económica de Ferrol e da Asociación Cultural Valle Inclán. Colaborador de *La Voz de Galicia* e *Diario de Ferrol*. Especializado na filatelia temática a súa colección *A Áncora* levou diversas medallas de ouro en diversas exposicións españolas e internacionais.

Socio da Sociedade Filatélica da Coruña. Foi membro da Academia Hispánica de Filatelia, da comisión Temática da Federación Internacional de Filatelia e do seu corpo de xurados, directivo da FESOFI desde 1980. Director da revista *Temas Filatélicos* (1990-2001) e colaborador habitual de *Crónica Filatélica*. Autor de *Introducción a la Filatelia Temática*, *Educación del Coleccionista* e *La Filatelia Temática: una innovadora forma de coleccionar*.
Parc Güell

O **Parc Güell** (en galego: **Parque Güell**) é un parque público con xardíns e elementos arquitectónicos situado na parte superior da cidade de Barcelona, en Cataluña.

É o resultado actual dunha infrutuosa operación urbanística que tentaba crear unha cidade xardín ao estilo inglés de acordo coas tendencias do momento que procuraban o contacto coa natureza. Foi deseñado por Antoni Gaudí, máximo expoñente do modernismo catalán, por encargo do empresario Eusebi Güell.

## Historia 
O proceso iniciouse no 1899 coa compra dos terreos de Can Montaner por parte do financeiro Eusebi Güell, e un ano máis tarde coa encarga do estudo desta iniciativa a Antoni Gaudí, seguindo no 1902 coa compra dunha segunda parcela, propiedade de Ramón Coll i Pujol.

A construción do parque tivo lugar entre os anos 1901 e 1904, ocupando unha superficie dunhas 15 hectáreas de terreo aproximadamente e nunha localización situada entre 150 m. e 200 m. de altitude cunha topografía moi accidentada. Adquirido polo Concello de Barcelona foi convertido en parque público o 1922, declarado de interese artístico no 1969 e patrimonio mundial por parte da UNESCO o ano 1984.

### Características 
O parque Güell é o proxecto de zona residencial impulsado polo mecenas e grande amigo de Gaudí, Eusebi Güell. Seguindo o modelo das cidades-xardín, de moda en Gran Bretaña, constrúen os equipamentos e zonas verdes de sesenta vivendas que nunca se levaron a cabo.

En honor á paixón de Güell pola mitoloxía, Gaudí deseñou aquel contorno como unha nova Delfos grega. Así, a gran praza descuberta, destinada a ser o centro da vida social emula un teatro grego. A súa forma vén definida por unha varanda-banco que se curva en innumerables lugares e que permite, segundo a persoa, sentar na zona cóncava ou convexa, estando só ou en grupo.

Gaudí, no seu profundo respecto pola natureza, negouse a aplanar o terreo daquela leira árida e pedregosa, e someteu a súa arquitectura ós ditados da paisaxe para trazar tres quilómetros de paseos e viadutos.

A meticulosidade de Gaudí en tódolos detalles era tal que tivo en conta a acústica: os viadutos recubertos de materiais irregulares, situados xunto á zona residencial, absorberían o ruído das carruaxes; en cambio, a sala hipóstila, foco de vida social, está revestida de materiais duros, como o trencadís, onde se reflicte o son e produce un efecto de eco.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Park Güell01.jpg|Vista de Barcelona desde o Calvario.
Ficheiro:Park Güell02.jpg|Teatro grego.
Ficheiro:Park Güell03.jpg|Banco.
Ficheiro:Park Güell04.jpg|Pórtico da Lavandeira.
Ficheiro:Park Güell05.jpg|Novo tramo do Pórtico da Lavandeira.
Ficheiro:Park Güell06.jpg|Escultura da Lavandeira.
Ficheiro:Park Güell07.jpg|Sala Hipóstila.
Ficheiro:Park Güell08.jpg|Segunda fonte da escalinata.
Ficheiro:Escalinata de entrada del Park Güell.jpg|Terceira fonte da escalinata.
Ficheiro:Park Güell10.jpg|Viaduto do Museo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Localización en Google Maps
* Vista virtual en 360º presentada polo Concello de Barcelona  
* El Parc Güell o la especificidad de Gaudí
Presidente de Costa Rica

Esta é a lista dos **presidentes** e Xefes de Estado de Costa Rica dende que as *Provincias Unidas da América Central* se volveron independentes de España e México. De 1823 a 1839 Costa Rica foi un estado da República Federal de Centroamérica. Dende 1839 é unha nación independente.
Óscar Arias

**Óscar Rafael de Jesús Arias Sánchez**, nado en Heredia o 13 de setembro de 1940, é un político costarriqueño.
## Traxectoria 
É avogado, economista, politicólogo, empresario e filósofo. Gobernou o país nos períodos de 1986-1990 e 2006-2010.

En 1987 recibiu o Premio Nobel da Paz, por participar nos procesos de paz nos conflitos armados de América Central dos anos oitenta, especialmente pola súa oposición ao apoio estadounidense no conflito nicaraguano dos contras.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Premio Príncipe de Asturias de Cooperación Internacional 1988
* Biografía por Fundación CIDOB
Klaus Kinski

miniatura|250px
**Nikolaus Günther Nakszynski**, coñecido como **Klaus Kinski**, nado en Sopot, Gdansk, o 18 de outubro de 1926 e finado en Lagunitas (California) o 23 de novembro de 1991, foi un actor alemán famoso pola súa contundencia e expresividade diante das cámaras.

## Traxectoria 
O seu pai era un farmacéutico chamado Bruno Nakszyński e a súa nai unha ama de casa chamada Susanne Lutze. Con catro anos a familia trasladouse de Danzig a Berlín. Coa explosión da segunda guerra mundial uniuse ó exército alemán e foi destinado aos Países Baixos, onde caeu prisioneiro de guerra polos británicos. Pasou a maior parte da guerra naquel campo e foi alí onde descubriu o seu talento para a interpretación, actuando para os demais presos.

Rematada a contenda, regresou á súa Alemaña natal e comezou a actuar en pequenos papeis para o teatro, aínda que se decantaría pola gran pantalla onde estaba mellor remunerado economicamente. Pese a que nun primeiro momento aceptase pequenos papeis a súa grande oportunidade chegou da man do director Werner Herzog para a película *Aguirre, der Zorn Gottes* (1971) onde daba vida a un explorador español lunático e obsesivo na procura de El Dorado. Daquela colaboración xurdiu unha relación entre Werner e Kinski que remataría quince anos despois coa película *Cobra Verde* (1987) debido ás numerosas discusións e tensións entrambos. Pese a todo, algunhas das películas en común como *Aguirre, a cólera de Deus*, *Woyzcek*, *Nosferatu, a pantasma da noite* e *Fitzcarraldo* son consideradas polos críticos coma obras mestras do cine europeo.

Logo de romper a relación con Werner, asumiu a dirección e interpretación na película biográfica *Paganini* (1989).

Tres anos despois morrería dun ataque ó corazón ós 65 anos e ninguén salvo o seu fillo **Nanhoï** acudiu ó funeral e ó esparexemento das súas cinzas.

Fóra das pantallas era considerado un maníaco sexual, violento e temperamental  aínda que un traballador nato e moi perfeccionista co seu traballo. Casou tres veces e ten recoñecidos cinco fillos, tres deles actores na actualidade.

## Citas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Filmografía na IMDb 
* Páxina sobre o actor
Himno Nacional da Bandeira

O **Himno Nacional da Bandeira** ("國旗歌; gúoqí gē") da República da China interprétase durante o izado e a baixada da bandeira da República China. Debido á presión da República Popular da China sobre o status político de Taiwán, este himno interprétase na vez do Himno Nacional da República da China nos acontecementos internacionais tales como os Xogos Olímpicos onde os deportistas de Taiwán participan como a China Taipei, xa que este himno é menos polémico có himno nacional, en parte porque é menos partidario en natureza (posto que o himno nacional foi primeiro himno do Kuomintang). A letra foi escrita en chinés clásico por Tai Chi-tao, quen tamén escribiu a letra do himno nacional da república China. A música foi composta por Huang Tzu.
Bonanza

***Bonanza*** é unha serie de televisión producida pola NBC e emitida por primeira vez o 12 de setembro de 1959 e até 1973. Foi emitida pola Televisión de Galicia en diversas tempadas. En 2023 é emitida na TvG2.

## Argumento
*Bonanza* relata as peripecias da familia Cartwright no rancho da *Ponderosa*, en Nevada, e está ambientada no afastado oeste de finais do século XIX. Concibida para un público familiar, foxe dos tópicos do xénero para centrarse nos valores familiares e nos problemas do día a día. Amais, a canle decidiu emitila integramente en cor para conseguir chama-la atención dos máis cativos nunha época onde a maioría dos fogares só dispoñían dun receptor en branco e negro.

A familia Cartwright está formada polo patriarca e dono do rancho, chamado Ben (interpretado por Lorne Greene). Ten tres fillos froito de tres matrimonios diferentes dos que enviuvou: Adam (Pernell Roberts), Hoss (Dan Blocker) e Little Joe (Michael Landon). O clan vive folgadamente nun gran rancho chamado Ponderosa na compaña do cociñeiro chinés Hop Sing (Víctor Sean Young) e o *sheriff* de Virginia City, Roy Coffee (Ray Teal).

A serie converteuse en número un de audiencia durante catorce anos pese á saída de Pernell Roberts no 1965 debido a disputas cos guionistas da serie. Aínda que nun intre a canle planeara deixar os Cartwright con dous irmáns só, o personaxe de Adam foi substituído polo do vaqueiro Candy Canaday (David Canary) e a serie aumentou a súa popularidade.

A repentina morte de Dan Blocker no 1972 significou a fin da serie. Tras algúns intentos da canle por salvala, despediuse da audiencia o 16 de xaneiro de 1973.

## Na gran pantalla
Pese ó peche da serie, a súa popularidade animou á canle a facer filmes para a televisión. Algúns títulos son:
* *Bonanza: Under Attack* (1995).
* *Bonanza: The Return* (1993).
* *Back to Bonanza* (1993).
* *Bonanza: The Next Generation* (1988).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*http://www.bonanza-legacy.com
*https://web.archive.org/web/20181118180838/http://www.pernellrobertsaroundtheworld.com/
*http://www.bonanzaworld.net
Trainer

Un **trainer** é un programa que permite facer trampas nos videoxogos de ordenador. Normalmente modifican algunha parte do código mentres este reside en memoria (se executa) do videoxogo para poder sacar vantaxe.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* MegaGames
* GameBurnWorld
* ABCgames
Vi

**Vi** ,editor de texto, orixinalmente escrito por Bill Joy no 1976, tomando recursos de ed e ex, dous editores de texto deficientes para UNIX, que trataban de crear e editar ficheiros, de alí, a creación de "vi". Hai unha versión mellorada chamada Vim, pero Vi é un editor de texto que se atopa en (case) todos os sistema de tipo Unix, de forma que coñecer a forma de usalo é unha axuda ante operacións de emerxencia en diversos sistemas operativos.

## Manexo de vi
**Editar un ficheiro:**

 vi nomedoficheiro.txt

Para saír ou gardar debemos pulsar **Esc** e escribir:

**:q** - Saír

**:x** - Para gardar o ficheiro (Gardarase no directorio no que estábamos)

**:q!** - Para saír sen facer caso ós cambios

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Emacs
OGame

**OGame** é un xogo on-line desenvolvido pola empresa alemá Gameforge. O único que se require para xogar a OGame é un navegador web común. En Alemaña é o xogo en liña máis popular, funcionando desde 2001 con 53 servidores de xogo, chamados "Universos". Hai versións noutras linguas, coma o castelán, polaco, ruso, italiano e taiwanés. A versión en castelán ten 46 universos a data de 3 de setembro de 2007.

En OGame, comezas cun planeta principal con 163 campos, no que deberás desenvolver edificios (cada un ocupa 1 campo no planeta), que che permitirán acceder a novas construcións e naves; tecnoloxías e minas, que che proverán dos tres recursos do xogo (metal, cristal e deuterio). Ao avanzar no xogo poderase colonizar ata un máximo de 8 planetas adicionais, tendo así 9 en total (oito máis o principal), unirte ou fundar alianzas etc... O xogo transcorre en tempo real, día e noite, e hai xogadores de diversas partes do mundo; o que o transforma nun xogo verdaderamente adictivo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de GameForge 
* OGameBlog Everything for OGame in one place.
RJ-45

200px|miniatura|dereita|Conexións RJ45 nun switch Ethernet200px|miniatura|Conector RJ-45
O **RJ45** é unha interface física comunmente usada para conectar redes de cablaxe estruturada, (categorías 4, 5, 5e , 6a e 7). *RJ* é un acrónimo inglés de *Registered Jack* que á súa vez é parte do Código Federal de Regulacións dos Estados Unidos. Posúe oito 'pins' ou conexións eléctricas, que normalmente se usan coma extremos do cable de pares trenzado.200px|miniatura|Conectores RJ-45

Adoita utilizarse con estándares como EIA/TIA-568A e EIA/TIA-568B, que define a disposición dos pins ou wiring pinout.
  
Para que todos os cables funcionen en calquera rede, séguese un estándar á hora de facer as conexións. Os dous extremos do cable levan un conector RJ45 coas cores na orde indicada na figura.

## Cable plano
Para usar cun hub, switch, router ou rede local.

## Cable cruzado
Se só se queren conectar 2 computadoras, existe a posibilidade de colocar a orde das cores de tal maneira que non sexa necesaria a presenza dun hub. É o que se coñece como un cable cruzado.

Hoxe en día a maioría de hubs ou switches soportan cables cruzados para conectar entre eles. Para algunhas tarxetas de rede é indiferente que se lles conecte un cable cruzado ou plano, elas mesmas configúranse para poder utilizalo PC-PC ou PC-Hub/switch.

 
Unha aplicación común é o uso en cables de rede Ethernet, onde se usan 8 pins (4 pares).

Outras aplicacións inclúen terminacións de teléfonos (4 pines ou 2 pares), outros servizos de rede como RDSI e T1 e incluso RS232.
Menelik II

[miniatura|dereita|O emperador **Menelik II** de [Abisinia viviu entre finais do século XIX e principios do XX. Durante o seu goberno, o Imperio Abisinio mantivo a súa independencia, grazas á súa vitoria sobre Italia en Adua. Durante aquel tempo, os únicos Estados independentes de África foron Liberia e Etiopía.]]

**Menelik II** (en ge'ez: ዳግማዊ ምኒልክ, *dagmäwi minilik*) foi emperador de Etiopía (chamada naquel entón Abisinia). Nado en Ankober, na actual Etiopía no ano 1844 e morto en Addis Abeba, cidade fundada por el mesmo, en 1913. Foi *negus* de Soa e emperador de Etiopía desde o ano 1889 ó 1909.

Era herdeiro ó trono de Soa trala morte do seu pai, o príncipe Hailu Malkot en 1855, pero foi levado á corte do emperador Teodoro II de Abisinia, o mesmo quen vencera ó seu pai, quen lle da unha das súas fillas por esposa. Conquista Soa e proclámase rei deste país, ó cal aumenta en territorios anexionando outros, como os do pobo galla.

Posteriormente defendeu a autonomía de Soa xunto ó emperador Xoán IV de Abisinia, a quen sucedeu en 1889 tras moitos intentos grazas á axuda de Italia. Ese mesmo ano anexionou os reinos setentrionais de Tigray e Amhara e asinou con Italia o polémico *tratado de Uccialli*, en virtude do cal parecía aceptar o protectorado italiano, o cal **Menelik II** non sabía.

En canto soubo que os termos en italiano do acordo convertían a Abisinia no seu protectorado, rexeitou o acordo, o cal non sentou demasiado ben ós italianos, que algún tempo máis tarde, en 1894, invadiron Abisinia provocando a guerra entre ambas as nacións. Os italianos pensaban obter a vitoria facilmente como en calquera outro país africano, mais foron vencidos na batalla de Adua en 1896 e nese mesmo ano Etiopía proclamouse vencedora. Firmou entón un novo tratado con Italia, no cal Etiopía gañaba o seu recoñecemento como país independente e Italia a colonia de Eritrea. Abisinia consolidou a súa independencia en 1906, ano no que obtivo o recoñecemento internacional.

En 1886 fundou Addis Abeba, e aplicou unha política de modernización militar, económica e cultural que permitiu asentar as bases dun Estado moderno. Neste proceso cabe destacar o seu intento de abolir o comercio de escravos, o recorte de poderes e privilexios da nobreza feudal do país e a apertura do comercio con Djibuti, colonia francesa, grazas a permitir a estes últimos a construción dun ferrocarril.

A partir de 1903, cando sufriu un ataque de apoplexía, a súa saúde comezou a deteriorarse e, dous anos máis tarde, nomeou  sucesor ó seu fillo Liy Yassu, deixando de ser emperador en 1909. Morreu no ano 1913 na súa capital, Addis Abeba.
Pobo cheyenne

Os **cheyennes** ou **cheiéns** son unha nación de nativos norteamericanos que habitan as Grandes Chairas dos Estados Unidos. A nación cheyenne está composta por dúas tribos, os Sotaeo'o (sen unha tradución clara) e os Tsitsistas. O nome "cheyenne" deriva dunha palabra en lingua síux que significa 'Pequeno Cree'.

## Historia 
Antes de seren internados en reservas, os cheyennes eran aliados dos arapaho e os lakota (síux). A nación cheyennes comprendía dez bandas que se estendían por tódalas grandes pradeiras, dende o sur de Colorado ás Black Hills en Dakota do Sur. Cara a mediados do século XVIII, as bandas comezaron a separarse, algunhas permaneceron preto das Black Hills, mentres que outras permaneceron cerca dos Platte Rivers do centro de Colorado.

Na actualidade, os cheyennes do norte viven ó sueste de Montana nunha reserva propia. Os cheyennes do sur, xunto cos arapaho do sur, viven no centro de Oklahoma. A súa poboación total combinada é duns 20.000.

### Xefes famosos 
* Lobo Pequeno
* Estrela da Mañá

## Idioma 
Tanto os cheyennes de Montana como os de Oklahoma falan a lingua cheyenne, cunhas poucas diferenzas no vocabulario entre as dúas comunidades. A lingua cheyenne forma parte da familia de linguas algonquinas, e é un dos poucos idiomas algonquinos das pradeiras que desenvolveu características tonais. Os idiomas máis próximos ó cheyenne son o arapaho e o ojibwa (chippewa).

centro|600px|Poboado Cheyenne

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pobos indíxenas de América
* Batalla de Little Bighorn
Pobo arapaho

Os **arapaho**, coñecidos tamén como *Gens-de-Vache* ("xente do bisonte"), son unha tribo de indios nos estados de Colorado e Wyoming (Estados Unidos).

Eran estreitos aliados dos cheyenne e aliados dos síux. A lingua arapaho é unha das linguas algonquinas moi próxima ó atsina ou gros ventre, con quen os arapaho compartiran unha longa afiliacición cultural. A lingua cheyenne e a lingua dos pés negros eran as outras linguas algonquinas das Grandes Pradeiras pero eran bastante diferentes do arapaho. Cara a 1850 as bandas arapaho separáronse en dúas tribos: os arapaho do norte e os do sur. Os arapaho do norte levan vivindo dende 1878 na Reserva de Wind River, Wyoming, a terceira maior reserva dos Estados Unidos. A tribo dos arapaho do Sur vive xunto ós cheyenne en Oklahoma.
 
O seu nome vén do pawnee *tirapihu* ("comerciantes"), ou ben do crow *alappahó* ("xente con moitas tatuaxes", polo costume que tiñan de gravar círculos cerimoniais na cara). Eles chámanse a si mesmos *inu-na ina* ("o noso pobo"). O idioma divídese en tres dialectos ou divisións: o basanwūnema; o atsina ou gros ventre (que se converteu nunha tribo independente); e o na’’wathinahana.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Batalla de Little Bighorn
Cheyenne

**Cheyenne** pode referirse a:
* **Cheyenne**, unha pequena cidade do estado de Oklahoma
* **Cheyenne**, a capital e cidade máis grande do estado estadounidense de Wyoming.
:Topónimos que veñen da forma inglesa do pobo indíxena cheyenne
Cheyenne, Wyoming

**Cheyenne** é a capital do estado de Wyoming, nos Estados Unidos. En setembro de 2005 contaba cunha poboación estimada de 55.362 habitantes. É a capital do condado de Laramie e a cidade máis grande do estado. Foi fundada en 1867.
Ten unha área total de 57,9 quilómetros cadrados e unha densidade de poboación de 969.6 habitantes por quilómetro cadrado.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Cidade de Cheyenne
Wyoming

**Wyoming** é un Estado da rexión centro-oeste dos Estados Unidos de América. É o Estado menos populoso do país, así como o que ten unha das densidades de poboación máis baixas de Estados Unidos.

## Demografía 
Actualmente o estado de Wyoming conta cunha poboación de 515 004 persoas. Segundo datos recentes, a composición étnica é a seguinte:

* O 88,0% son brancos (europeos ou descendentes de europeos).
* O 6,9% son latinoamericanos (entre os que predominan os mexicanos).
* O 0,7% son negros.
* O 0,9% son asiáticos.
* O resto confórmano persoas doutras etnias.

A poboación de orixe latina é a de máis rápido crecemento, debido á alta taxa de crecemento das familias hispanas, e á inmigración.

## Condados 
O estado de Wyoming ten 23 condados.

## Notas
Provincia de Cáceres

**Cáceres** (en estremeño: *Caçris,* na fala de Xálima: *Cáciris*) é unha provincia de España, na parte norte da comunidade autónoma de Estremadura. Limita coas provincias de Salamanca, Ávila, Toledo, e Badaxoz, e con Portugal.

A súa capital é a cidade de Cáceres.

A provincia de Cáceres ten unha poboación de 412.580 hab. (Padrón INE 2005) dos cales o 21,5% vive na capital.

## Véxase tamén 
* Lista de concellos de Cáceres
* Lista de comarcas de Estremadura
* Diocese de Coria-Cáceres
* Diocese de Plasencia
Trebišov

miniatura|Igrexa Católica Romana de Trebišov

**Trebišov** (*Tőketerebes* en húngaro) é unha cidade industrial no leste de Eslovaquia. Ten 70&nbsp;km² e 22.934 habitantes. O 86.6% da poboación é de nacionalidade eslovaca, 8.87% cíngara, 1.75% húngara e 0.64% checa. O 52.6% católicos romanos, 24.93% grecocatólicos, 2.11% ortodoxos e 1.55% evanxélicos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Web oficial (en eslovaco)
Plinio o Novo

**Gaius Plinius Caecilius Secundus**, coñecido por **Plinio o novo**, nado contra o ano 63 e finado no 113, foi orador, xurista, escritor e administrador imperial da Antiga Roma.

## Traxectoria 
Comezou a escribir ós 14 anos unha traxedia en grego, pero Plinio destacou en poesía, a maior parte dos seus escritos perdéronse, a pesar do coidado que tiña por eles. Tamén coñecido polos seus dotes de orador, considerándose seguidor de Cicerón, a súa prosa era menos directa e rechamante que a deste último. Participou en moitos xuízos, pero o único discurso que se conserva del é o seu *Panegiricus Trajani*, descrición aduladora e enfática da figura de Traxano, que é un instrumento valioso para estudar diversas accións que fixo este emperador no campo administrativo como nos impostos, xustiza, disciplina castrense e comercio. Plinio definíao como un tratado sobre o gobernante perfecto.

As súas cartas son un testemuño único da administración ordinaria do século I. O seu estilo é moi diferente dos usados nos panexíricos, afirmando algúns críticos que Plinio é o inventor dun novo xénero literario: a carta escrita para ser publicada.

Nas súas primeiras cartas de mocidade describe a erupción do monte Vesuvio e a morte do seu tío e mentor, Plinio o vello. No seu honor este tipo de erupcións coñécense como plínicas. Estas cartas estaban dirixidas ao seu amigo Publio Cornelio Tácito, que foi un dos grandes historiadores romanos, para darlle unha visión próxima e certeira da morte do seu tío. Outras cartas famosas foron as dirixidas a Septicio Claro, que son case poemas, as que se refiren á erupción do Vesuvio e as referentes ás vilas e á morte de Marcial.
Alexander Graham Bell

**Alexander Graham Bell**, nado en Edimburgo o 3 de marzo de 1847 e finado en Baddeck, Canadá, o 2 de agosto de 1922, foi un científico e inventor escocés. Está considerado, non sen polémica, o primeiro inventor do teléfono. Bell foi tamén responsable de avances importantes na tecnoloxía da aviación.

## Traxectoria 
Profesor na Universidade de Bostón, e coa axuda do seu colaborador Thomas Watson, e o patrocinio dos pais de George Sanders e Mabel Hubbard (con quen casaría o 11 de xullo de 1877), inventou o teléfono, un aparello para transmitir o son a longas distancias, grazas á transformación do son en impulsos eléctricos, patentado o 7 de marzo de 1876.

En 1880, Bell recibiu o premio Volta da Academia Francesa de Ciencias. Investiu o diñeiro obtido con este premio (50 mil francos) no desenvolvemento dun novo proxecto, o fotófono, en colaboración con Charles Sumner Tainter. O invento intentaba transmitir o son utilizando un raio de luz, un precursor da fibra óptica. Tamén traballou nun dos primeiros sistemas de gravación de sons coñecido, baseado en imprimir un campo magnético para reproducir sons. A idea foi abandonada ao non poderse construír un prototipo; con todo, os principios básicos atoparían aplicacións prácticas case un século máis tarde, nas cintas magnéticas e as computadoras.

En 1882, Bell obtivo a cidadanía dos Estados Unidos por naturalización. Foi fundador, en 1888, da National Geographic Society, da que foi o seu segundo presidente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Teléfono
* Antonio Meucci

### Ligazóns externas 
* Biography at the *Dictionary of Canadian Biography Online*
Quezón

**Quezon**, oficialmente *Lungsod Quezon* en tagalo ou *Quezon City* en inglés, é a cidade máis poboada e o centro urbano máis rico de Filipinas. A súa poboación en 2007 era de 2,679.450 habitantes. Tamén foi a capital do país entre os anos 1948 e 1976. A cidade tomou o seu nome de Manuel Luis Quezon, quen foi presidente do país entre 1935 e 1944, e quen fundou a cidade para substituír a Manila como capital.

Situado na illa de Luzón, Quezón é un dos municipios que compoñen á Gran Manila, a rexión da capital nacional.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Goberno local de Quezón
Coral

O termo **coral** pode referirse:

*ao animal mariño da especie *Corallium rubrum*;
*por extensión, aos corais, membros dun gran grupo de cnidarios antozoos;
*en gastronomía, á masa compacta formada polo conxunto de pequenos ovos de certos peixes e crustáceos, denominada en bioloxía míllaras;
*á música coral luterana;
*á agrupación musical do grupo coral;
*á cor coral;

Ademais, o topónimo **Coral** pode referirse a varios lugares nos Estados Unidos de América:
*Coral, en Míchigan;
*Cape Coral, en Florida;
*Coral Springs, en Florida.

Así como a:
*o mar do Coral
*as illas do mar do Coral
*os arrecifes de coral
*a Gran Barreira de Coral

## Véxase tamén 
* Coral brando
* Coral duro
* Coral azul

## Nota
Dean Benedetti

**Dean Benedetti**, saxofonista alto afeccionado até que escoitou tocar a Charlie Parker e abandonou o instrumento para sempre. A partir dese momento adicouse a seguir ao seu ídolo e gravar todo o que tocaba.
Luis Ocaña

**Jesús Luis Ocaña Pernía**, nado en Priego (Cuenca) o 9 de xuño de 1945 e finado en Mont-de-Marsan (Francia) o 19 de maio de 1994, foi un ciclista español que gañou o Tour de Francia en 1973.

## Traxectoria 
De neno viviu na localidade de Vila, no Val D'Aran. Despois emigrou cos seus pais a Mont-de-Marsan, onde se formou como ciclista con Antonin Magne. En 1968 debutou como profesional. En 1969 acadou o segundo posto na Volta a España, tras Roger Pingeon. Ó ano seguinte gañou de novo a Volta, sendo terceiro en 1971 e segundo en 1973 e 1976.

No Tour de Francia de 1971 Ocaña tivo que abandonar a carreira debido a unha grave caída no descenso do Col de Mente cando vestía o maillot amarelo e avantaxaba en case sete minutos e medio a Eddy Merckx. Porén, logrou nove tiradas e a vitoria final no Tour de 1973, no que non participou Merckx,levando o maillot amarelo desde a sétima etapa. Ese ano fóra segundo na Volta a España tras o campión belga. Máis adiante acadou a medalla de bronce no campionato do mundo de fondo en estrada. Amais, gañou nunha ocasión o Gran Premio das Nacións, tres veces a Dauphiné Libere e dúas Volta a Cataluña.

Unha vez retirado adicouse á viticultura, vivindo no sur de Francia coa súa muller, Josiane. En 1979 tivo un accidente de tráfico no que que case perde a vida.

Suicidouse en 1994, logo dunha forte depresión por mor dos problemas económicos e a que sufría hepatite C logo dunha transfusión sanguínea. O 27 de maio de 2008 recibiu a título póstumo a Real Orde do Mérito Deportivo de España.
Canon EOS-1Ds

miniatura|dereita|Corpo dunha cámara Canon EOS-1Ds

A **Canon EOS-1Ds** é unha cámara dixital profesional de fotograma completo DSL feita por Canon e que saíu ó mercado o 24 de setembro de 2002. Conta cun sensor CMOS de 11,1 megapíxeles. Ten dous modos de auto foco e unha opción de enfoque manual. As dimensións son 156 milímetros de longo, 157.6 milímetros de alto e 79.9 milímetros de fondo, pesa 1.265 gramos. Ten unha conexión Firewire que permite unha velocidade de 50 Mbps no proceso de transferencia das imaxes ó ordenador.

## Notas
Longo (novelista)

**Longo** ou **Longus** (gr. Λόγγος, lat. Longus) foi un novelista grego nado en Lesbos no século II, autor da novela bucólica *Dafnis e Cloe*. Non se sabe practicamente nada da súa vida, á parte da autoría das súas obras e que viviu na época de Adriano (antes achábase erroneamente que era do século IV).

Suxeriuse que o nome Longo é só un erro ao traducir a última palabra do título *ΛΟΓΓΟΥ ΠΟΙΜΕΝΙΚΩΝ ΤΩΝ ΠΕΡΙ ΔΑΦΝΙΝ ΚΑΙ ΧΛΟΗΝ ΛΕΣΒΙΑΚΩΝ ΛΟΓΟΙ Δ*.  Seiler sinala que o mellor manuscrito comeza e remata con "λόγου (non λόγγου) ποιμενικῶν".
[miniatura|esquerda|[Clásicos en Galego 11:*Dafnis e Cloe*.]]
## Legado
*Dafnis e Cloe* foi o modelo de *La Sireine* de Honoré d'Urfé, a *Diana namorada* de Jorge de Montemor, a *Aminta* de Torquato Tasso, e *The Gentle Shepherd* de Allan Ramsay. A famosa *Paulo e Virxinia* de Jacques-Henri Bernardin de Saint-Pierre é un eco da mesma historia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Longus, *Les amours pastorales de Daphnis et Chloé*, traduction de Jacques Amyot, huit planches gravées par Jean-Baptiste Scotin, Coustelier, París, 1731.
* Longus, *Daphnis et Chloé*, traduction de Paul-Louis Courier, París, Librairie de la Bibliothèque nationale, 1879.
* Longus, *Pastorales (Daphnis et Chloé)*, texte établi et traduit par J. R. Vieillefond, Collection des Universités de France, París, Belles Lettres, 1987.
* *Romans grecs et latins*, présentés, traduits et annotés par Pierre Grimal, Bibliothèque de la Pléiade, 1958.
*  Maria Fernanda Ferrini, *Bibliografia di Longo : Dafni e Cloe. Edizioni e traduzioni* (« Pubbl. della Facoltà di Lettere e Filosofia », 57), Università di Macerata, 1991, 286 p.
### Outros artigos 
* Clásicos en galego
### Ligazóns externas 
* 
* 
* Longus na Bibliotheca Augustana
Theo Angelopoulos

**Theodoros Angelopoulos** (en ), nado en Atenas o 27 de abril de 1935 e finado na mesma cidade o 24 de xaneiro de 2012, foi un director de cinema e guionista grego.

## Traxectoria 
Estudou leis en Atenas, tras o servizo militar marchou a París para atender á Sorbonne mais acabou entrando no IDHEC (*Institut des hautes études cinématographiques*). Volveu a Grecia e traballou como xornalista e crítico cinematográfico deica o golpe dos coroneis. Realizou a súa primeira curtametraxe en 1968.

## Filmografía 
* *I Ekpombi*, (1968)
* *Anaparastasis*, (1970)
* *Meres tou 36*, (1972)
* *O thiasos*, (1975)
* *I Kinighi*, (1977)
* *O Megalexandros*, (1980)
* *Αthina, epistrofi stin Akropoli*, (1983)
* *Taxidi stin Kythera*, (1984)
* *O Melissokomos*, (1986)
* *Topio stin omichli*,( 1988)
* *To Meteoro Vima tou Pelargou*, (1991)
* *To Vlemma tou Odyssea*, (1995)
* *Mia aioniótita kai mia méra*, (1998)
* *Trilogia I: To Livadi pou dakryzei*, (2003)

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial 
*
La Rioja

**La Rioja** pode referirse a:

*a comunidade autónoma española da **A Rioxa**; 
*a comarca española da **Rioxa Arabesa**, en Áraba; 
*o diario '**La Rioja***, da rexión española homónima; 
*a provincia arxentina da **Rioxa**; 
*a cidade arxentina da **Rioxa*', capital desta;
Cinema 4D

**Cinema 4D** é un programa comercial de animación en 3-D que produce imaxes de alta calidade. Cinema 4D prodúceo Maxon Computer GmbH localizada en Frankfurt (Alemaña). En outubro de 2006 lanzouse a versión 10.0. Aínda que orixinalmente estaba producida para Amiga (1991), está dispoñíbel para os sistema operativos Microsoft Windows, Mac OS X e Linux.
Arquivo do Reino de Galicia

[miniatura|Edificio principal do Arquivo do Reino de Galicia. Fachada que dá ao [Xardín de San Carlos.]]
O **Arquivo do Reino de Galicia** é un arquivo cuxa titularidade pertence ao Ministerio de Cultura e cuxa xestión está cedida á Xunta de Galicia desde 1989. Atópase na Cidade Vella da Coruña.

Exerce funcións de **Arquivo Histórico Xeral de Galicia** e de **Arquivo Histórico Provincial da Coruña**, polo que custodia a documentación de eido galego ou provincial que producen as administracións locais, autonómicas e estatais.
miniatura|Arquivo.

## Historia 
As súas orixes datan da Real Cédula emitida por Carlos I de Castela o 3 de febreiro de 1529 e dunha Real Provisión do mesmo monarca e a súa nai, a raíña Xoana I de Castela do 1 de marzo de 1543, cando se ordenou a salvagarda e custodia dos procedementos da Real Audiencia de Galicia, un organismo creado polos Reis Católicos mediante diversas disposicións a partir de 1480. O seu inicio formal data da Real Cédula de Carlos III emitida o 22 de outubro de 1775, cando se crea o Arquivo, asignándolle tamén persoal e unhas normas de funcionamento. A súa sede orixinal era o Palacio da Real Audiencia, un edificio que actualmente alberga a Capitanía Xeneral, onde permaneceu até o seu traslado en 1936 aos sotos do Palacio de Xustiza.

En 1898 o arquitecto Luis Bellido redactou o primeiro proxecto de construción dun edificio propio, ao que seguiron outros proxectos de Pedro Mariño (1923), Rafael González Villar e Leoncio Bescansa (1929). Finalmente, en 1956 o Arquivo foi trasladado á súa actual localización, xunto ao Xardín de San Carlos, nun edificio concibido por Antonio Tenreiro e inaugurado en 1955.

O núcleo dos fondos do Arquivo provén dos procedementos da Real Audiencia de Galicia. Porén, desde mediados do século XIX foi adquirindo fondos de orixe diversa, até chegar a máis de 250. O Arquivo alberga fondos que se remontan, no caso de diversos diplomas en pergamiño, ao século IX.

Manuel Murguía exerceu de xefe do arquivo de 1870 a 1875.

En 2008 foille concedido o Premio da Crítica Galicia dentro da categoría "Iniciativas culturais".

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Arquivo do Reino de Galicia - A Coruña - Colada cultural.jpg
Ficheiro:Detalle fachada arquivo Reino Galicia.JPG|Detalle da fachada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xardín de San Carlos

### Ligazóns externas 
* Fondos do Arquivo do Reino de Galicia
* Páxina web do Arquivo do Reino de Galicia
*Arquivo Histórico do Reino de Galicia na web do Concello da Coruña
Adam RA-14 Loisirs

O **Adam RA-14 Loisirs** foi un avión lixeiro de dúas prazas deseñado por Roger Adam pouco despois da segunda guerra mundial. Tivo influencia no deseño dos aeroplanos afeccionados franceses.

## Deseño e produción 
O Loisirs foi deseñado en maio de 1945 por Roger Adam e construído por Etablissements Aeronautiques R. Adam. Tratábase dun avión bipraza de tubo, madeira e tela apto para a que fose construído por afeccionados. Era un monoplno de á alta reforzada cun tren de aterraxe de cola reforzado. Os asentos estaban colocados un ao lado do outro.

A compañía vendeu planos e fabricou partes do avión que podía ser equipado con varios motores de entre 65 e 80 cabalos. Entre eles incluíanse os motores Régnier 4D, Continental A65, Continental A75 e Continental C90.

## Notas 
## Bibliografía 
* 

*
Abraham Iris

O **Abraham Iris** foi un avión de recoñecemento con capacidade para dous ocupantes, producido en Francia a inicios de 1930. Existiron dúas versións con lixeiros cambios entre si; o Iris I cun motor Hispano-Suiza de 75&nbsp;kW (100&nbsp;hp), e o Iris II cun motor Renault. O Iris era un monopraza convencional de á de parasol cun curioso deseño para o acendido do motor.

## Notas
Montefurado

dereita|miniatura|Monte Montefurado, en Quiroga.

O topónimo **Montefurado** fai referencia a un monte no que se practicou a extracción mineira:

;En Galiza
***Montefurado**, parroquia do concello de Quiroga;
****San Miguel de Montefurado**, lugar de dita parroquia;
****Monte Montefurado**, en dita parroquia, que atravesaron os romanos para extraer ouro do río Sil;
***Montefurado**, lugar da parroquia de Corcoesto, no concello de Cabana de Bergantiños;
***Montefurado**, lugar da parroquia de Navallos, no concello de Ribeira de Piquín.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Hô Chi Minh

**Hô Chi Minh** (en vietnamita: Hồ Chí Minh), de verdadeiro nome **Nguyễn Sinh Cung**, e coñecido como **Bác Hồ** (*Tío Ho*), nado en Kim Liên o 19 de maio de 1890 e finado en Hanoi o 2 de setembro de 1969, foi un político, escritor, poeta e revolucionario vietnamita, presidente de Vietnam do Norte (1954 - 1969).

## Traxectoria 
Recibiu o nome de Nguyễn Tất Thành aos 10 anos. Aos 15 anos emigrou a Europa, onde se adheriu ao comunismo durante a súa estadía en Francia (1915 - 1923). En 1919, Hô Chi Minh tentou solicitar na conferencia de Versalles igualdade de dereitos para a colonia de Indochina. Membro fundador do PCF, trasladouse a Moscova. Máis tarde foi enviado polo Komintern a Hong Kong, onde fundou o Partido Comunista de Indochina tralas revoltas de 1930 en Vietnam.

Adoptou o nome de Hô Chi Minh, *o que ilumina*, e volveu ao seu país en 1941. Xa en Vietnam formou o Viet Minh (Viet Nam Da Lap Dong Minh Hoi, Liga para a Independencia de Vietnam) ao que se adheriron grupos nacionalistas, con Vo Nguyen Giap ao mando dos grupos armados.

### Declaración de Independencia e guerra 
O 2 de setembro de 1945 declarou a independencia de Vietnam, mais ao non aceptala Francia na conferencia de Fontainebleau, en decembro de 1946 desatouse a guerra. Trala vitoria de Dien Bien Phu (7 de maio de 1954), foi proclamado presidente da República Democrática de Vietnam. Ao non convocarse o referendo sobre a unificación dos dous estados, en 1959 ordenou o apoio ás guerrillas que xa actuaban dende o ano anterior en Vietnam do Sur. Formouse así a Fronte Nacional de Liberación (FNL), o que provocou a intervención dos EUA, guerra que Hô Chi Minh non vería rematada.
[miniatura|esquerda|Mausoleo de Ho Chi Min en [Hanoi.]]

Durante moitos anos viviu nunha pequena casa, malia os ofrecementos do goberno de trasladarse a un mellor domicilio.

En 1975, Saigón foi renomeada Cidade de Ho Chi Minh (*Thành Phố Hồ Chí Minh*).

|-

|-

|-

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Obituary in *The New York Times*, 4 de setembro de 1969
* TIME 100: Hồ Chí Minh
* Hồ Chí Minh's biography
* Hồ Chí Minh pictures as slides
Ieoh Ming Pei

[miniatura|dereita|Galería Nacional de Arte ([Estados Unidos de América|Estados Unidos).]]

**Ieoh Ming Pei** (en chinés 貝聿銘), nado en Cantón o 26 de abril de 1917 e finado en Nova York o 16 de maio de 2019, foi un arquitecto chinés, máis coñecido como **I. M. Pei**.

## Traxectoria 
Gañador do Premio Pritzker, estivo identificado como o derradeiro mestre da alta arquitectura moderna. Traballou coa forma abstracta, usando pedra, formigón, vidro e ferro. Pei foi un dos arquitectos máis exitosos do século XX.
O home de Laramie

***O home de Laramie*** (en ) é unha película do oeste dirixida por Anthony Mann e protagonizada por James Stewart. Tamén foi a primeira película filmada en cinemascope.

## Sinopse 
Will Lockhart (James Stewart) é un misterioso vaqueiro que chega a Coronado, unha pequena vila de Novo México, coa única obsesión de atopar a persoa que lle vendeu uns rifles ós apaches que causaron a morte do seu irmán. Alí coñecerá ó cacique local, un vello cego chamado Alec Waggoman (Donald Crisp), ó seu desapiadado fillo Dave (Alex Nicol) e ó seu fillo adoptivo Vic Hansbro (Arthur Kennedy). A sede de vinganza de Will o levará a un enfrontamento co clan, especialmente con Dave, quen a piques está de causarlle a morte.

Inspirada na obra de William Shakespeare *O rei Lear*, James Stewart dá vida a un heroe débil e vítima das súas obsesións, moi lonxe do arquetipo de vaqueiro representado por exemplo por John Wayne ou Clint Eastwood. Amais, Mann saca proveito das vantaxes do cinemascope para salientar a violencia e dor das personaxes a través da paisaxe deserta e árida de Novo México.

## Elenco de actores 
* James Stewart: Will Lockhart.
* Donald Crisp: Alec Waggoman.
* Alex Nicol: Dave Waggoman.
* Arthur Kennedy: Vic Hansbro.
* Cathy O'Donell: Barbara Waggoman.
* Aline MacMahon: Kate Canady.
* Wallace Ford: Charley O'Leary.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Moebius

**Jean Giraud**, coñecido polo seu pseudónimo **Moebius**, nado en Nogent-sur-Marne o 8 de maio de 1938 e finado en Montrouge o 10 de marzo de 2012, foi un historietista francés. Alcanzou a celebridade como debuxante do western *O Tenente Blueberry*, que guionizaba Jean-Michel Charlier e se publicaba na revista *Pilote*. Faleceu o 10 de marzo de 2012 aos 73 anos de idade.

## Traxectoria 
En 1974 formou o grupo dos Humanoides Asociados con outros autores como Philippe Druillet, Dionnet e Farkas. Xuntos editarían a revista *Metal Hurlant*, onde Jean Giraud (agora co pseudónimo Moebius) se revelaría como autor completo en renovadoras series de fantasía e ciencia ficción como *Arzach* (1975) ou *O garaxe hermético* (1976). En 1980, iniciou coa saga de *O Incal* a súa frutífera colaboración co guionista Alejandro Jodorowsky. Dende o ano 1988, cando viu Akira, ten sido gran fan do estilo de debuxo xaponés, en especial de Katsuhiro Otomo e de Yukito Kishiro (quen á vez tamén esta moi influenciado polo estilo franco-belga de Frank Miller ou o propio Jean Giraud), e as súas obras se viron influenciadas por este feito.

Paralelamente ao seu labor como historietista e ilustrador, Jean Giraud participou nos deseños de multitude de películas, como *Alien* (1979), *Tron* (1982), *Abyss* (1989) ou *O quinto elemento* (1997).
Cámara de Faraday

miniatura|dereita|Entrada a unha cámara de Faraday.

O nome de **cámara de Faraday** ou **gaiola de Faraday** procede do físico e inventor norteamericano Michael Faraday.
left|thumb
A presenza da gaiola de Faraday provoca que o campo electromagnético dentro dun condutor en equilibrio estático sexa nulo, evitando así os efectos dos campos electromagnéticos externos e internos, é dicir, illando o interior do exterior. Isto prodúcese debido a que os electróns móvense cunha forza tal que:

F = e E

Na que *e* é a carga do eléctrón, e E é a forza do campo electromagnético externo, polo que o resultado é un campo oposto que anule o externo, como se dixo anteriormente.

O efecto da gaiola de Faraday ponse de manifesto na vida cotiá e explica por que non funcionan os teléfonos móbiles nos ascensores ou por que cando un raio cae nun coche, os ocupantes non sofren danos por electrocución.

Durante as décadas de 1980 e 1990, a gaiola de Faraday tivo especial importancia na protección das transmisións e informacións privilexiadas entre as grandes empresas.

## Véxase tamén 
* Farad ou Faradio, unidade de capacitancia ou capacidade eléctrica, e o Faraday, unidade de carga substituída polo Coulomb, nomeadas en honor ó mesmo físico;
* dínamo ou dinamo e polarización, outra investigación de Faraday;
* electrónica e telecomunicacións, onde teñen aplicación este e outros descubrimentos de Faraday;