Apéndice vermiforme

miniatura|Situación do apéndice no aparato dixestivo.
miniatura|Válvula íleocecal e apéndice vermiforme.
[miniatura|Corte transversal do apéndice con *[Enterobius* (vermes nematodos) con tinguidura de hematoxilina-eosina.]]
miniatura|Apéndice vermiforme.

O **apéndice vermiforme** (ou **apéndice cecal**) é unha estrutura con forma de tubo pechado no extremo conectado ao intestino groso na zona do cego, a partir do cal se desenvolve embrioloxicamente. O apéndice está localizado preto da unión entre o intestino delgado e o groso.

O termo "vermiforme" significa "con forma de verme".

O apéndice é unha estrutura presente nos animais do grupo dos Euarchontoglires e evolucionou independentemente nos marsupiais diprotodontos e é moi variado en tamaño e forma.

## Tamaño e localización nos humanos 
Como media o apéndice humano mide uns 11&nbsp;cm de lonxitude pero pode variar entre os 2 e os 20&nbsp;cm. O diámetro do apéndice é xeralmente de entre 7 e 8&nbsp;mm. Está localizado no cuadrante inferior dereito do abdome, preto da fosa ilíaca. Aínda que a posición no abdome da súa base é bastante constante, a uns 2&nbsp;cm por debaixo da válvula ileocecal,.

### O apéndice como órgano vestixial 
O apéndice humano considerouse tradicionalmente unha estrutura vestixial, aínda que isto actualmente é discutido. Unha estrutura vestixial é unha estrutura que perdeu todas ou moitas das súas funcións orixinais ao longo do proceso da evolución, aínda que puido adquirir outras funcións. O apéndice vermiforme considerouse o resto reducido do gran cego que se encontraba nos antepasados remotos dos humanos. Está xeralmente presente nos Euarchontoglires (superorde de mamíferos que inclúe a roedores e primates) e evolucionou independentemente en marsupiais diprotodontos, monotremas, e é moi diverso en canto á súa forma e tamaño. O apéndice existe nos humanos e outros simios hominoideos e en diversos graos de desenvolvemento en varias especies de monos do Vello e Novo Mundo, pero non en todas.

No cego, que se encontra nos tractos dixestivos de moitos herbívoros actuais, viven bacterias mutualistas que axudan aos animais a dixerir as moléculas de celulosa dos seus alimentos vexetais. Como o ser humano non ten unha cantidade significativa desas bacterias no seu cego e practicamente non pode dixerir a celulosa, o apéndice humano podería considerarse unha estrutura vestixial. Esta é a interpretación tradicional, que xa formulara Charles Darwin. Iso non quere dicir que non adquirira outras funcións distintas da orixinal principal, como pode ser a inmunitaria, xa que contén tecido linfoide. Nas seccións seguintes explícanse as funcións que se cre pode desempeñar o apéndice humano.
 Porén, un estudo de 2013 non atopou correlación entre a dieta e a forma do cego co tamaño e presenza do apéndice. Segundo este estudo o apéndice debe ter un valor adaptativo para as especies independentemente da súa función dixestiva, e o seu tamaño está positivamente correlacionado co tamaño do cego, o que contradí boa parte da explicación dada por Darwin. O apéndice tería evolucionado nos distintos clados unhas 32 veces e teríase perdido 6 veces. Os autores indican que "a historia evoutiva desta estrutura anatómica actualmente non está resolta". De todos modos, esta función non é esencial, xa que a extirpación do apéndice non produce unha perda da función inmunitaria nin efectos secundarios significativos . En realidade, o apéndice simplemente colabora coa súa cota correspondente á función do sistrema linfático no seu conxunto, igual que o fan o resto dos tecidos linfáticos. A presenza de tecido linfoide nas estruturas cecais considérase un carácter ancestral.

#### Secreción endócrina 
O apéndice adulto, igual que outras partes do intestino, contén algunhas células enteroendócrinas. Tamén se suxeriu que o apéndice ten unha función endócrina nos fetos. Nos apéndices de fetos de 11 semanas atópanse células endócrinas que poderían contribuír a mecanismos de control biolóxico (homeostáticos) durante o desenvolvemento prenatal.

#### Mantemento da flora intestinal 
miniatura|dereita|Posible función do apéndice como lugar seguro para o mantemento da flora normal, desde onde se recupera en casos de diarrea.

Algúns científicos propuxeron recentemente que o apéndice pode conter colonias de bacterias protectoras que son beneficiosas para a función do colon humano.

William Parker, Randy Bollinger, e colegas da Universidade de Duke propuxeron que o apéndice serve como refuxio para as bacterias beneficiosas da flora normal intestinal cando certas enfermidades eliminan ditas bacterias do resto do intestino. Esta proposta baséase nunha nova comprensión de como o sistema inmunitario axuda ao crecemento da flora bacteriana beneficiosa, en combinación con moitas características do apéndice, como a súa arquitectura, locaclización xusto debaixo da válvula por onde flúen os residuos e xermes procedentes do intestino delgado, e a súa asociación con grandes cantidades de tecido linfoide. Aínda que investigacións realizadas no Winthrop University-Hospital mostraron que os individuos co apéndice extirpado tiñan unha probabilidade catro veces maior de sufrir recorrencia de infección por *Clostridium difficile*, outras investigacións mostraron que hai un grao significativamente maior de infección por *C. difficile* entre a xente con apéndice, e máis do 80% das infeccións teñen lugar en pacientes cun apéndice intacto .

Esta función de refuxio para as bacterias da flora intestinal pode ser útil en países sen unha sanidade moderna, onde a diarrea é prevalente. O cáncer de apéndice supón 1 de cada 200 casos de tumores malignos gastrointestinais. En raros casos están presentes tamén adenomas.

A apendicite é unha inflamación do apéndice. Produce dor no centro do abdome pouco localizado. Consonte progresa a inflamación, a dor empeza a localizarse máis claramente no cuadrante inferior dereito, e o peritoneo empeza a inflamarse, orixinando peritonite. Aparece unha dor no chamado punto de McBurney, situado a 1/3 do camiño ao longo dunha liña que vaia desde a espiña ilíaca superior anterior ao embigo. A febre e a resposta inmunitaria caracterizan tamén á apendicite..

## Outros usos 
O apéndice utilízase para a construción dun conduto urinario eferente nunha operación cirúrxica denominada procedemento de Mitrofanoff, que se realiza a pacientes con vexiga neuroxénica.

O apéndice utilízase tamén como un medio para acceder ao colon en nenos con intestinos paralizados ou problemas importantes no esfínter rectal. O apéndice sácase pola superficie da pel e aplícase un catéter e unha disolución para baleirar o colon. Ver http://www.healthpoint.co.nz/default,169125.sm;jsessionid=1CD66A058B10550C51041E477C8E7075

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Homoloxía (bioloxía)
* Apendicite
* Apendicectomía

### Bibliografía 
* "The vestigiality of the human vermiform appendix: A Modern Reappraisal"— Argumentación desde os principios da bioloxía evolutiva de que o apéndice é vestixial.
* Appendix May Actually Have a Purpose—2007 WebMD article.

### Ligazóns externas 
* SUNYAnatomyLabs|37|12|01|02 http://ect.downstate.edu/courseware/haonline/labs/l37/120102.htm—"Abdominal Cavity: The Cecum and the Vermiform Appendix"