open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Himno da Federación Rusa

O **Himno da Federación Rusa** (en , "Gosudarstvenny Gimn Rossiyskoy Federatsii") é o himno nacional de Rusia. É unha adaptación do Himno da Unión Soviética de 1944, cuxa música compuxo orixinalmente Aleksandr Aleksándrov. A letra foi revisada para o himno da Federación Rusa por Serguéi Mijalkov, quen refixo as letras das versións do himno soviético en 1943 e 1977. A revisión elimina tódalas mencións ás ideas de Lenin e á «irrompible unión» da Unión Soviética, centrándose no seu lugar en describir un país extenso e con grandes cantidades de recursos confiados ás xeracións futuras.

## Letra oficial 
[miniatura|esquerda|250px|Execución instrumental do himno nacional de Rusia no Desfile do [Día da Vitoria de 2010 na Praza Vermella de Moscova.]]
### Orixinal en ruso
### Tradución literal ó galego 
Rusia, a nosa patria sagrada,
Rusia, o noso amado país.
Unha poderosa vontade, unha gran gloria —
Son a túa herdanza por toda a eternidade!

**Bis:**
*Se gloriosa, nosa patria libre,*
*A eterna unión de pobos irmáns,*
*A sabedoría popular dada polos nosos antergos!*
*Se glorioso, país! Estamos orgullosos de ti!*

Dende os mares do sur até as rexións polares,
Esténdense os nosos bosques e campos.
Es única na faz! Es inimitable—
Protexida por Deus, terra natal.

***Bis***

Un vasto espazo para soñar e vivir,
Ábrennos os anos futuros.
Dános forza a lealdade á Patria.
Así foi, así é e así será sempre!

***Bis***

## Notas
## Véxase tamén
AaB Ishockey

O **AaB Ishockey** é un equipo de hóckey sobre xeo da cidade de Aalborg (Dinamarca). Actualmente xoga na Superisligaen, a máxima categoría do hóckey sobre xeo dinamarqués, competición que gañou nunha ocasión (1981). Xoga os seus partidos como local no Gigantium Isarena, un pavillón con capacidade para 5&nbsp;000 espectadores. Trátase da sección de hóckey sobre xeo do Aalborg BK.

## Historia 
O **Aalborg BK af 1885** fundouse en 1885 e en 1967 creouse a sección de hóckey sobre xeo. En 1997 fusionouse para formar o **Aalborg IK**. En 2003, foi renomeado como **AaB Ishockey**. Compite na Superisligaen (por motivos de patrocinio AL-Bank ligaen) dende 1981.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Rogue (filme)

***Rogue*** é un filme australiano dirixido por Greg McLean que se estreou no 2007.

## Sinopse 
Pete (Michael Vartan) é un xornalista americano que fai unha reportaxe sobre a industria turística no norte de Australia. Alí unirase a un grupo de excursionistas e á súa fermosa guía, Kate (Radha Mitchell), para realizar un cruceiro por un río que atravesa un parque natural australiano. Todo transcorre con normalidade ata que, de súpeto, o barco bate cun descomunal crocodilo e fica varado nun illote. Cando cae a noite, o grupo convértese nunha presa doada para a besta, e comeza unha feroz loita pola supervivencia nun dos lugares máis salvaxes do mundo.

## Personaxes 
* Michael Vartan como Pete McKell
* Radha Mitchell como Kate Ryan
* Sam Worthington como Neil
* Stephen Curry como Simon
* Celia Ireland como Gwen
* John Jarratt como Russell
* Heather Mitchell como Elizabeth
* Geoff Morrell como Allen
* Mia Wasikowska como Sherry
* Caroline Brazier como Mary Ellen
* Robert Taylor como Everett Kennedy
* Damien Richardson como Collin

## Galardóns e nomeamentos 
* 2007: Festival de Sitges: Sección oficial longametraxes a concurso.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
İstiklâl Marşı

O ***İstiklal Marşı*** (Marcha da Independencia) é o himno nacional de Turquía, adoptado oficialmente o 12 de marzo de 1921. Un total de 724 poemas foron sometidos a unha competición a escala nacional organizada para o atopar a composición orixinal máis conveniente para esta marcha nacional.

Un poema de 10 versos escrito polo renomeado poeta Mehmet Akif Ersoy foi adoptado unanimemente pola Asemblea Nacional Magnífica Turca. Vinte e catro compositores participaron noutra competición disposta para a selección dunha composición musical que satisfaría o himno nacional elixido o mellor posible. O consello, que só puido reunirse en 1924, debido á guerra turca da independencia, adoptou a música composta por Ali Rıfat Çağatay, que se mantivo en vigor até 1930. Despois diso, fíxose oficial como a música do himno, un arranxo escrito por Osman Zeki Üngör, director da orquestra sinfónica presidencial, e a letra cantouse con este acompañamento musical dende aí en diante. Porén, soamente se cantan as primeiras dúas estrofas.

## Letra en Turco 
:Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak; 
:Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak. 
:O benim milletimin yıldızıdır parlayacak; 
:O benimdir, o benim milletimindir ancak.
 
:Çatma, kurban olayım çehreni ey nazlı hilal! 
:Kahraman ırkıma bir gül! ne bu şiddet bu celal? 
:Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helal, 
:Hakkıdır, Hak'ka tapan, milletimin istiklal!
 
:Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım. 
:Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım; 
:Kükremiş sel gibiyim, bendimi çiğner aşarım; 
:Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.
 
:Garbın afakını sarmışsa çelik zırhlı duvar, 
:Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var. 
:Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir imanı boğar. 
:"Medeniyet!" dediğin tek dişi kalmış canavar?
 
:Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma sakın! 
:Siper et gövdeni, dursun bu hayasızca akın. 
:Doğacaktır sana vaadettiği günler Hak'kın; 
:Kimbilir, belki yarın, belki yarından da yakın.
 
:Bastığın yerleri "toprak" diyerek geçme, tanı! 
:Düşün, altında binlerce kefensiz yatanı. 
:Sen şehit oğlusun, incitme, yazıktır atanı; 
:Verme, dünyaları alsan da bu cennet vatanı.
 
:Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda? 
:Şüheda fışkıracak toprağı sıksan, şüheda! 
:Canı, cananı, bütün varımı alsın da Hüda, 
:Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüda.
 
:Ruhumun senden, ilahi, şudur ancak emeli; 
:Değmesin mabedimin göğsüne na-mahrem eli! 
:Bu ezanlar ki şahadetleri dinin temeli, 
:Ebedi yurdumun üstünde benim inlemeli
 
:O zaman vecd ile bin secde eder varsa taşım; 
:Her cerihamdan, ilahi, boşanıp kanlı yaşım, 
:Fışkırır ruh-i mücerret gibi yerden naşım; 
:O zaman yükselerek arşa değer belki başım!

:Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilal; 
:Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helal! 
:Ebediyyen sana yok, ırkıma yok izmihlal. 
:Hakkıdır, hür yaşamış bayrağımın hürriyet; 
:Hakkıdır, Hak'ka tapan milletimin istiklal!
Sitar

O **sitar** (en , en , en , en ), é un instrumento musical indio e paquistaní, de corda pulsada, de arquitectura semellante á da guitarra, o laúde, ou o banjo. Identifícase polo seu son metalizado e os seus *glissandos*.

O sitar é un instrumento versátil con son delicado e brillante, apropiado para expresar o lento desenvolvemento dos *ragas* así como para servir á interpretación virtuosa.
Ravi Shankar

**Ravi Shankar** (en bengalí: রবি শংকর); nado como **Robindro Shaunkor Chowdhury** en Varanasi o 7 de abril de 1920 e finado en San Diego (California) o 11 de decembro de 2012 foi un músico e compositor indio de sitar. Foi descrito por Hans Neuhoff en *Musik in Geschichte und Gegenwart* como o músico indio contemporáneo máis coñecido.

## Traxectoria 
Discípulo de Allauddin Khan (fundador do Maihar gharana de música hindú clásica), Pandit Ravi Shankar foi posiblemente o instrumentista hindú máis recoñecido, feito provocado pola súa asociación cos The Beatles así como polo seu carisma persoal. A súa carreira musical durou máis de seis décadas e Shankar actualmente mantén o Récord Guinness de ter a carreira internacional máis longa.

Tivo dúas fillas, e ambas continuaron no mundo da música; a cantante e pianista Norah Jones e a sitarista Anoushka Shankar.

## Discografía 
* *Three Ragas* (1956)
* *Improvisations* (1962)
* ''India's Most Distinguished Musician* (1962)
* *India's Master Musician* (1963)
* *In London* (1964)
* *Ragas & Talas* (1964)
* *Portrait of Genius* (1964)
* *Sound of the Sitar* (1965)
* *Live at Monterey* (1967)
* *In San Francisco* (1967)
* *West Meets East* (1967)
* *At the Monterey Pop Festival* (1967)
* *The Exotic Sitar and Sarod* (1967)
* *A Morning Raga / An Evening Raga* (1968)
* *The Sounds of India* (1968)
* *In New York* (1968)
* *At the Woodstock Festival* (1969)
* *The Concert for Bangladesh* (1971)
* *Raga* (1972)
* *In Concert 1972* (1973)
* *Transmigration Macabre* (1973)
* *Shankar Family & Friends* (1974)
* *Music Festival From India* (1976)
* *Homage to Mahatma Gandhi* (1981)
* *Räga-Mälä (Sitar Concerto No. 2)* (1982)
* *Pandit Ravi Shankar* (1986)
* *Tana Mana* (1987)
* *Inside The Kremlin* (1988)
* *Passages* con Philip Glass (1990)
* *Concert for Peace: Royal Albert Hall* (1995)
* *Chants of India* (1997)
* *Concerto for Sitar & Orchestra* con André Previn (1999)
* *Full Circle: Carnegie Hall 2000* (2001)
* *Between Two Worlds* (Documental diricido por [Mark Kidel]) (2001)
* *Flowers of India'' (2007)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* ravishanar.org, páxina web oficial
Sophia Myles

**Sophia Jane Myles**, nada o 18 de marzo de 1980 en Londres, é unha actriz inglesa.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha na IMDb
Jack Huston

**Jack Alexander Huston**, nado o 7 de decembro de 1982 en Londres, é un actor inglés.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha na IMDb
Voz (música)

A **voz** é o son producido polo aparello fonador humano. A emisión consciente de sons producidos utilizando o aparello fonador é coñecida como canto. O canto ten un rol importante na arte da música, porque é o único instrumento musical capaz de integrar palabras na liña musical.

O son vocal prodúcese por unha acción física combinada: dunha banda a función combinada de mucosidade, cordas e músculos vocais e doutra, a resonancia ou non do son así emitido na boca e na cabeza.

## Ámbito e tesitura 
O **ámbito vocal** é o rexistro total de frecuencias que pode xerar unha voz. Mídese pola distancia entre a frecuencia máis grave e máis aguda posibles. Porén, as notas graves non son aplicables pola falta de volume, e as notas máis agudas polo volume descontrolado. Por iso, para a música clásica, defínese unha zona apta para o uso musical que se chama **tesitura**. É máis pequena que o ámbito e está formada polas notas que se poden producir cunha calidade apta para o uso musical. A través de tesitura e timbre, as voces poden clasificarse.

## Rexistros vocais 
No século XVI inícianse as composicións polifónicas. O pioneiro da composición a catro voces foi o francés Josquin des Prés (1457/58 - 1521). A nova técnica coral fixo necesario diferenciar tipos de voces que cumprían con diferentes papeis dentro da música. Coa música de catro voces xurdía a clasificación en catro tipos básicos de voz: Sopran, Altus, Tenor e Baixo, que se atopan en partituras de oratorio e ópera ata o día de hoxe.

No século XIX fíxose necesario agregar dúas voces intermedias entre ambos pares: mezzosoprano (feminina) e barítono (masculino). Estas seis voces describen tanto o rexistro como a “cor” (que é un parámetro que combina o timbre da voz e a súa intensidade), seguindo o Sistema Internacional de Índice Acústico:
* Soprano: desde *do4* (*do* central do piano) ata *do6*
* Mezzosoprano desde *la3* ata *la5*.
* Contralto: desde *sol3* ata *fa5*.
* Tenor: desde *re3* ata *la4*.
* Barítono: desde *sol2* ata *mi4*.
* Baixo: desde *mi2* ata *mi4*.

## Rango da voz en termos de frecuencia 
En termos de frecuencia, a voz humana está normalmente entre o rango de 80 Hertz Hz e 1100&nbsp;Hz (o que equivale a ir do *mi2* ao *do6*, en notación internacional, *mi1* al *do5* en notación franco-belga) considerando todo o rango de voces masculinas e femininas.[350px|miniatura|[Espectrograma da oración do checo *Strč prst skrz krk* que significa 'Insire o dedo pola gorxa', no espectrograma aprécianse claramente os fonos que a compoñen.|centro]]
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Voz (fonoloxía)
* Bel canto
* Canto lírico
* Cantante
John Hurt

Sir **John Vincent Hurt**, nado o 22 de xaneiro de 1940 en Chesterfield, Derbyshire e finado o 27 de xaneiro de 2017, foi un actor inglés de cine e de dobraxe de voces cuxa carreira abrangueu seis décadas. Comezou a gañar sona e recoñecemento  polo seu papel secundario como Richard Rich no filme *Un home para a eternidade* (1966). Despois disto, interpretou papeis protagonistas, como John Merrick no filme de David Lynch *The Elephant Man* (1980), Winston Smith na adaptación *1984* (1984), Mr. Braddock no drama de Stephen Frears *The Hit* (1984) e Stephen Ward en *Scandal* (1989). Tamén é coñecido polos seus papeis en televisión como Quentin Crisp na serie *The Naked Civil Servant* (1975), Calígula en *I, Claudius* (1976) e o Doutor guerreiro en *Doutor Who*.

Entre os outros filmes salientables de Hurt cóntanse o drama *Expreso de medianoite* (1978), o filme de terror de ciencia ficción *Alien* (1979), o filme de aventuras *Rob Roy* (1995), o suspense político *V for Vendetta* (2006), o suspense sobrenatural *The Skeleton Key* (2005), o filme de aventuras *Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull* (2008), a serie de *Harry Potter* (2001–11), os filmes de *Hellboy* (2004 e 2008) e o filme de espionaxe sobre a guerra fría *Tinker Tailor Soldier Spy* (2011). A súa escena final en *Alien* está considerada por numerosas publicacións como unha das máis memorables da historia do cine. foi tamén un destacado actor de dobraxe en filmes como *Watership Down* (1978), a animada *The Lord of the Rings* (1978), *The Black Cauldron* (1985) e *Dogville* (2003), así como na serie da BBC *Merlin*.

Un dos derradeiros filmes de Hurt é *Jackie* (2016), así como *Darkest Hour*, no que interpreta o Primeiro Ministro Británico Neville Chamberlain. Entre os seus galardóns, recibiu dos nomeamentos ós Premios Oscars, un Globo de Ouro e catro BAFTAs. Foi ordenado cabaleiro no 2015 polas súas contribucións ó drama.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Ficha na IMDb
Escudo de Rusia

miniatura|Escudo de Armas sinxelo do Imperio ruso.
miniatura|Escudo de Armas completo do Imperio ruso, 1882.
O **escudo de Rusia** ten as súas orixes no antigo Imperio Ruso, e foi restablecido despois da caída da Unión Soviética. A pesar de que sufriu varias modificacións dende o reinado de Iván III (1462-1505), como o cambio da cor da aguia de negro a ouro e a eliminación dos escudos dos territorios dominados por Rusia que rodeaban ó brasón central, o escudo actual deriva directamente das diferentes versións anteriores. O deseño cromático xeral corresponde ó do estandarte usado no século XV, e a forma da aguia remóntase á época de Pedro o Grande (Pedro I).

Consiste nun campo de goles cunha aguia bicéfala de ouro, coas ás despregadas. Sobre o seu peito atópase o escudo de Moscova, o cal tamén presenta un campo de goles onde se sitúa un xinete de prata cunha capa de azur, montado sobre un cabalo tamén de prata, matando coa súa lanza a un dragón de cor sabre. Tradicionalmente, o xinete representa a San Xurxo. A aguia sostén nas súas gadoupas un orbe e un cetro, e as súas testas están coroadas cada unha con coroas imperiais, e entre estas, sitúase outra meirande, unidas as tres por unha cinta.

Os dous maiores elementos representativos dos símbolos do Estado ruso (a aguia bicéfala e San Xurxo matando ó dragón) son anteriores a Pedro o Grande. O Selo de Estado de Iván III, Duque de Moscova, presentaba un xinete matando (ou loitando) a un dragón. A figura non foi identificada oficialmente como San Xurxo até 1730, cando foi descrito como tal nun decreto imperial. A forma antiga (un asasino de dragóns montado coñecido como San Xurxo o Vitorioso, en ruso *Победоносец*) sempre estivo asociada co Gran Ducado de Moscova, converténdose máis tarde no escudo de armas oficial da cidade de Moscova. A representación gráfica máis antiga dun xinete con lanza (1390) figura nun selo do príncipe Vasiliy Dmitriyevich. A serpe ou dragón foi engadida durante o mandato de Iván III. San Xurxo converteuse dende aquela no patrón de Moscova (e, por extensión, de Rusia).

## Evolución histórica 

Ficheiro:Russian coa 1472.gif|**1472**: A mariña de Ivan III
Ficheiro:Coat of Arms of Russia 1577.png|**1577**
Ficheiro:Russian coa 1589 grozny.png|**1589**
Ficheiro:Herb Moskovia-1 (Alex K).svg|**1650s**
|**1730**
Ficheiro:Russian COA 1796 a.jpg|**1800**
Ficheiro:Russian Empire-Full coat of arms.3.jpg|**1800**: Gran escudo de armas
Ficheiro:Emblem of the Ministry of the Interior of the Russian Empire.svg|**1825**: Primeira variante
Ficheiro:Russian coa 1830.gif|**1830**: Segunda variante
Ficheiro:Russian coa 1857.png|**1857**: Escudo de armas maior
Ficheiro:Lesser Coat of Arms of Russian Empire.svg|**1883**
Ficheiro:Russian coa 1917.svg|**1917**: Escudo da República
Ficheiro:Emblem of the Russian Soviet Federative Socialist Republic (1918–1920).svg|Emblema da RSSF Rusa(1918–1920)
Ficheiro:Emblem of the Russian SFSR (1920-1978).svg|Emblema da RSSF Rusa(1920–1978)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bandeira de Rusia
Cabalo (homónimos)

O termo **Cabalo** pode referirse a:

***Cabalo**, (ou **egua**, usado para as femias) é un animal mamífero perisodáctilo da familia dos équidos, herbívoro, cuadrúpede e de pescozo longo e arqueado;
***Cabalo**, constelación do Cabalo (ou poldro), aínda que é máis coñecida polo seu nome científico (en latín) Equuleus;
***Cabalo**, peza do xogo do xadrez;
***Cabalo**, doenza consistente nunha contractura muscular dolorosa do pescozo;
***Cabalo**, unidade de potencia equivalente a 75 quilográmetros.

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***O Cabalo**, lugar da parroquia de Beluso no concello de Bueu;
***O Cabalo**, lugar da parroquia de Orbazai no concello de Lugo;
***O Cabalo**, lugar da parroquia de Boa no concello de Noia;
***O Cabalo**, lugar da parroquia de Amoedo no concello de Pazos de Borbén;
***A Cruz do Cabalo**, lugar da parroquia de Canduas no concello de Cabana de Bergantiños;
***O Río do Cabalo**, lugar da parroquia de Nigrán no concello de Nigrán.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***O Cabalón**, lugar da parroquia de Angoares no concello de Ponteareas.
Capitolio da Habana

O **Capitolio da Habana** é un edificio gobernamental da cidade da Habana, construído no ano 1929, que acolle ás dúas cámaras lexislativas de Cuba. O edificio está situado no centro da cidade, ocupa unha superficie de 13.484 metros cadrados, e está rodeado de 26.391 metros cadrados de xardíns.

Ademais de acoller as dúas cámaras lexislativas, é o punto quilométrico 0 do sistema de estradas de Cuba, e constitúe un dos símbolos máis salientables da cidade, así como un dos seus puntos máis turísticos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Capitolio da Habana
Malecón da Habana

O **Malecón da Habana** é un dique que se estende ó longo de 8 quilómetros pola costa norte da cidade da Habana. Comezouse a construír en 1901, durante o goberno provisional dos Estados Unidos na illa. O Malecón inclúe unha grande avenida de 6 carreiros e un ancho muro de cemento de 7000 metros de lonxitude que constitúe un dos lugares de encontro máis visitados da capital cubana, así como un dos máis turísticos.

A súa construción realizouse por etapas sucesivas e durou cerca de cincuenta anos,
* O primeiro traxecto 1901-1902 abarcou desde o Paseo do Prado ata a rúa Crespo.
* O segundo tramo 1902-1921 estendíase ata o Monumento ao Maine.
* O terceiro tramo que durou ata os anos 30 terminou na Avenida dos Presidentes.
* O cuarto tramo e final 1948 - 1958 culminaba o malecón na desembocadura do río Almendares.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* O Malecón da Habana 
*
Estadio Latinoamericano

260px|miniatura|Estadio Latinoamericano.
O **Estadio Latinoamericano** é un recinto deportivo da cidade da Habana, construído en 1946, dedicado ó béisbol. Trátase do maior dos estadios de toda a illa, cunha capacidade para acoller a 55.000 seareiros nas súas bancadas, razón pola cal foi empregado para moitos outros espectáculos, sobre todo de boxeo. É así o segundo estadio de béisbol con maior capacidade do mundo, empatado co Tokyo Dome e tan só por detrás do Dodger Stadium (con capacidade para 56.000). Os equipos que exercen a localía do estadio son o Industriales da Habana, 12 veces campión das Series Nacionais, e a selección de béisbol de Cuba.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Historia do Estadio Latinoamericano
Emblema de Azerbaidján

O **emblema de Azerbaidján** (en ), é unha mestura de símbolos tradicionais e modernos. O punto central do emblema está ocupado polo lume, un símbolo antigo da terra azerí.

As cores empregadas na composición do emblema son tomadas da bandeira de Azerbaidján. Estas cores atópanse no fondo detrás da estrela de oito puntas onde está o lume. A estrela simboliza as oito ramas do pobo turco, e entre cada punta da estrela hai outra estrela de oito puntas máis pequena.

Na parte inferior do emblema hai unha presa de trigo, o principal produto agrícola do país. A outra planta representada na parte inferior é o carballo.

## Escudos históricos 

Ficheiro:Coat of arms of Azerbaijan.svg|Escudo da República Democrática de Azerbaidján (1918-1921)
Ficheiro:Emblem of the Transcaucasian SFSR (1922-1924).svg|Escudo da República Socialista Soviética Federativa Transcaucásica (1922-1936)
Ficheiro:Coat of arms of Azerbaijan SSR.png|Escudo da República Socialista Soviética de Azerbaidján (1936-1991)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bandeira de Azerbaidján
* Himno nacional de Azerbaidján
Azərbaycan marşı

**Azərbaycan marşı** (en galego: **Marcha de Azerbaidján**) é o himno nacional de Azerbaidján. A letra foi escrita polo poeta Ahmed Javad, e a música foi composta polo compositor azerí Uzeyir Hajibeyov.

O himno foi antes adoptada en 1919 pola República Democrática de Azerbaidján ata 1921, cando a República foi invadido pola Unión Soviética, e foi substituído por un novo himno nacional composto por Uzeyir Hajibeyov para o Estado sucesor, o República Socialista Soviética de Azerbaidján.

## Letra 
dereita|200px

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bandeira de Azerbaidján
* Emblema de Azerbaidján
Escudo de Armenia

O **Escudo de Armenia** (en , *Hayastani Zinanshan*) consiste nunha aguia e nun león que soportan un escudo. O escudo de armas mestura novos e vellos símbolos. A aguia e o león son vellos símbolos armenios que datan dos primeiros reinos armenios que existiron antes de Cristo.

O escudo actual foi adoptado o 19 de abril de 1992 por decisión do Consello Superior Armenio.

## Escudos históricos 

Ficheiro:Coat of Arms of the First Republic of Armenia.png|Escudo da República Democrática de Armenia (1918-1922)
Ficheiro:Emblem of the Transcaucasian SFSR (1922-1924).svg|Emblema da República Federal Socialista Soviética de Transcaucasia (1922-1936)
Ficheiro:Emblem of the Armenian Soviet Socialist Republic (1937–1990), Emblem of Armenia (1990–1992).svg|Emblema da República Socialista Soviética de Armenia (1936-1991)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bandeira de Armenia
Solar Impulse

miniatura|dereita|Modelo conceptual do Solar Impulse.
O **Solar Impulse** (**HB-SIA**) é un proxecto situado principalmente en Suíza para construír un avión que poida voar unicamente coa enerxía solar, tanto de día como de noite. O prototipo pode voar durante o día propulsado polos paneis solares que cobren as súas ás, á vez que carga as baterías que lle permitirán manterse no aire durante a noite, o que lle dá unha autonomía case ilimitada.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina Web oficial
Mer Hayrenik

"**Mer Hayrenik**" (en ); e traducible ó galego como **A nosa patria**) é o himno nacional da República de Armenia. Foi adoptado o 1 de xullo de 1991, e foi tamén o himno nacional da República Democrática de Armenia (1918–1920), o primeiro estado moderno armenio.

## Letra do himno
Secundino Cora

[miniatura|"¡[Rousalía Castro, morreu!", por **Secundino Cora** e "A rola de Galicia, Rousalía Castro de Murguía" por Valentín Lamas Carvajal.]]
**Secundino Cora García**, nado en Miñotos (Ourol) e finado na Habana o 25 de xaneiro de 1892, foi un xornalista e poeta galego.

## Traxectoria 
Emigrou mozo a Cuba. Na Habana fundou con Xosé Fontenla Leal a *Revista de Galicia* en 1886. Colaborou con *A Gaita Galega* escribindo crónicas e poemas de corte romántico. Foi Secretario do Centro Gallego de la Habana en 1888. Regresou enfermo á súa parroquia natal en 1890, e publicou en *El Eco de Vivero* varios dos seus poemas e artigos. Volveu á Habana onde morreu en 1892.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Xosé Fontenla Leal
### Ligazóns externas 
* Os xornalistas Cora, Peinó e Villar Ponte 
* "Secundino Cora, periodista gallego en Cuba"
Catedral da Habana

A **Catedral da Habana** é un templo católico da capital cubana, adicado á Inmaculada Concepción, que foi construído entre os anos 1748 e 1832 en estilo barroco, no corazón da zona vella da cidade. Foi declarada Patrimonio da Humanidade pola Unesco en 1982.

Está composta por tres naves, con oito capelas laterais. O chan é de mármore branco e negro.

As cinzas de Cristovo Colón repousaron no seu interior dende o ano 1795 até que foron levadas a Sevilla en 1898.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Galería de imaxes da Catedral da Habana
Jesús Peynó Piñeiro

**Leopoldo Jesús Peynó Piñeiro**, nado en Lugo en 1869 e finado na Habana o 10 de outubro de 1948, foi un xornalista galego.

## Traxectoria 
Traballou como xornalista en Galicia e emigrou a Cuba en 1906. Militou no galeguismo co musicólogo ortigueirés Sinesio Fraga. Foi un destacado membro do grupo de escritores e artistas galegos en Cuba, denominado La Cacharrería. Traballou como cronista oficial do Centro Galego e promoveu a creación da Asociación Iniciadora e Protectora da Academia Galega na Habana. Colaborou en diversos periódicos da emigración galega como *El Ideal Gallego*, *Follas Novas*, *Suevia* (da que foi redactor-xefe dende 1910), *La Región Gallega*, *Curros Enríquez*, *Alma Gallega*, *La Noche*, *Diario Español*, *Cultura Gallega* e no prestixioso xornal cubano *Diario de la Marina*. Dirixiu *Vivero en Cuba* (1911-1932) editada pola Sociedade Vivero y su Comarca, *La Raza* (1913) e *Suevia* (1916). Usou os pseudónimos **Farruco de Lugo**, **P y No**, **Fray Cauterio**, **Fray Modesto**, **J. Oniep**, **Lucas** e outros. Foi depositario da correspondencia de Manuel Murguía e doutros cargos da Academia Galega.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Biografía na edición facsímile de *Cultura Gallega*
La Región Gallega

***La Región Gallega*** foi o nome de dúas publicacións:

****La Región Gallega***, periódico publicado en Santiago de Compostela en 1886, dirixido por Manuel Murguía.
****La Región Gallega***, periódico publicado na Habana en 1913.

## Véxase tamén
### Outros artigos
**Región Gallega*
Tavisupleba

**Tavisupleba** (en ) é o himno nacional de Xeorxia dende 2004. O seu título significa "Liberdade".

## Historia 
O novo himno nacional xeorxiano foi adoptado o 23 de abril de 2004, exactamente cinco meses despois da renuncia do expresidente Eduard Shevardnadze (antigo Ministro de Relacións Exteriores da Unión Soviética). "Tavisupleba" sucedeu ó antigo himno Dideba zetsit kurtheuls, adoptado despois da independencia do país da Unión Soviética. O texto é da autoría de David Magradze (დავით მაღრაძე) e a música de Zakaria Paliashvili (ზაქარია ფალიაშვილი). O himno foi composto por Ioseb Kechakmadze (იოსებ კეჭაყმაძე).

## Letra
Gran Teatro da Habana

O **Gran Teatro da Habana** é unha das principais institucións culturais da capital cubana, icona arquitectónica da cidade, e sede do Ballet Nacional de Cuba. Está situado ó lado do Capitolio.

O edificio foi inaugurado en 1838 como Palacio do Centro Galego da Habana, xa que servía como lugar de reunión para os emigrantes galegos da cidade. En 1908 comezaron as obras do novo edificio neobarroco, que foi rematado en 1915. Nel interpretouse a primeira versión musical de "Negra sombra" en 1892, aínda baixo o dominio español da illa, e logo estreouse o himno galego en 1907, durante a segunda ocupación estadounidense.

A sala principal do edificio é o Auditorio García Lorca, con capacidade para 1500 persoas.

## Galería 

File:Grand Theater of Havana 01.jpg|Exterior do edificio.
File:Havana - Cuba - 4023.jpg|Interior do edificio.
File:Gran Teatro de la Habana interior 2.jpg|Auditorio García Lorca.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Gran Teatro da Habana
Himno de Europa

O **Himno de Europa** é a obra do compositor Ludwig van Beethoven *Oda á alegría* (en alemán: "*Ode an die Freude*"), e é o himno da Unión Europea e do Consello de Europa. Baséase no movemento final da obra, composta en 1823, e é interpretada en momentos especiais de ambas organizacións.
Warren Beatty

**Henry Warren Beaty**, nado o 30 de marzo de 1937 en Richmond, Virxinia, é un actor, produtor, guionista e director de cine estadounidense.

## Filmografía 
## Véxase tamén
Escudo de Xeorxia

miniatura|150px|Escudo de armas da República Democrática de Xeorxia (1918-1921 e 1991-2004)
[miniatura|150px|Escudo de armas da [República Socialista Soviética de Xeorxia.]]

A versión actual do **Escudo de Xeorxia** foi adoptada o 1 de outubro de 2004. Baséase nas armas medievais da Casa dos Bagration que reinou no país.

No escudo figura, nun campo de goles, a figura dun xinete de prata que representa a San Xurxo, patrón de Xeorxia, armado cunha lanza sobre un cabalo do mesmo metal que está matando a un dragón tamén de prata. Ó timbre ten unha coroa real pechada de ouro. O brasón é sostido por dous leóns de ouro. Os leóns e o brasón sitúanse sobre unha cinta de prata cargada co lema nacional en letras de sable: ძალა ერთობაშია “*Dzala Ertobashia*” (“*A forza está na unidade*”).

## Escudos empregados anteriormente 
* 1918-1921 e 1991-2004:
A República Democrática de Xeorxia (1918-1921) adoptou un escudo circular coa imaxe de San Xurxo, patrón de Xeorxia, acompañado do sol, a lúa e cinco estrelas, e rodeado dun bordo en forma de estrela de seis puntas cargada dun debuxo intricado de tipo tradicional. O antigo escudo da República Democrática foi reintroducido pola nova República de Xeorxia postsoviética en 1991, ata que foi substituído polo actual no 2004.

* 1921-1991:
O escudo de armas da República Socialista Soviética de Xeorxia, tamén de forma circular, presentaba os símbolos comunistas da estrela vermella e a fouce e martelo, ademais de elementos propios da agricultura e a paisaxe xeorxianas, como a vide e o trigo, ou as montañas do Cáucaso. Todo rodeado do lema nacional soviético, «Proletarios do mundo, unídevos!", escrito en xeorxiano e en ruso, e dunha bordura exterior con motivos tradicionais.

* 1801-1917:
Antes de 1917, cando Xeorxia era parte do Imperio Ruso, as armas xeorxianas aparecían no escudo imperial ruso como parte do escudo caucasiano, onde figuraba San Xurxo matando ó dragón.

* Antes de 1801:
A maior parte dos escudos utilizados foron as armas dos Bagrátidas, que dicían descender do Rei David e incluían elementos como a lira e a fonda ou a Santa Túnica.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bandeira de Xeorxia
Robert Neelly Bellah

**Robert Neelly Bellah**, nado en Altus o 23 de febreiro de 1927 e finado en Oakland o 30 de xullo de 2013, foi un sociólogo estadounidense, profesor emérito da Universidade de California, Berkeley e coñecido polo seu traballo sobre a "relixión civil americana", termo que empregou por primeira vez nun artigo de 1967. A súa magnum opus, *Religion In Human Evolution*, traza as orixes biolóxicas e culturais da relixión e a súa evolución. Na súa obra ofrece procesos innovadores para reconciliar as sociedades relixiosas tradicionais co cambio social .

## Traxectoria 
Estudou na Universidade Harvard doutorándose en 1955. Foi discípulo de Talcott Parsons, durante os seus anos de estudante foi militante do Partido Comunista dos Estados Unidos. Deu clases en Harvard entre 1957 e 1967, ano no que pasou a Berkeley como profesor de socioloxía, presidindo o Centro de Estudos Xaponeses e Coreanos (1968-1974) e o departamento de socioloxía (1979-1985).

## Obras 
* *Tokugawa Religion: The Values of Pre-Industrial Japan* (1957)
* *Religion and Progress in Modern Asia* (1965)
* *Beyond Belief: Essays on Religion in a Post-Traditional World* (1970)
* *Emile Durkheim on Morality and Society* (1973)
* *The Broken Covenant: American Civil Religion in Time of Trial* (1975)
* *The New Religious Consciousness* (1976)
* *Varieties of Civil Religion* (1980)
* *Habits of the Heart: Individualism and Commitment in American Life* (1985)
* *Uncivil Religion: Interreligious Hostility in America* (1987)
* *The Good Society* (1991)
* *Imagining Japan: The Japanese Tradition and its Modern Interpretation* (2003)
* *The Robert Bellah Reader* (2006)
* *Religion in Human Evolution: From the Paleolithic to the Axial Age* (2011)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista na PBS 
* Web oficial  
* Artigo bibliográfico en UC Berkeley News 
* The Immanent Frame, blog con artigos de Bellah
Abarema abbottii

***Abarema abbottii*** é unha especie de legume da familia das fabáceas nativa da República Dominicana, confinada en bosques de anxiospermas sobre rochas calcarias.

## Notas
Redondelo

O topónimo **Redondelo** pode referirse a:

;En Galiza
***Redondelo**, lugar da parroquia de Santo Adrao de Lourenzá, no concello de Lourenzá;
***Redondelo**, lugar da parroquia de Tortoreos, no concello das Neves;
***Redondelo**, lugar da parroquia de Boa, no concello de Noia;
***Redondelo**, lugar da parroquia de Crespos, no concello de Padrenda;
***Redondelo**, lugar da parroquia de Lousadela, no concello de Sarria;
***O Redondelo**, lugar da parroquia de Queixas, no concello de Cerceda;
***O Redondelo**, lugar da parroquia de Meis, no concello de Meis.

;Fóra de Galiza

;En Portugal
***Redondelo**, freguesía do concello de Chaves.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Savonia do Sur

**Savonia do Norte** (en finés **Etelä-Savo** e en sueco **Södra Savolax**) é unha das 19 rexións de Finlandia. Está situada ao leste do país, na provincia histórica de Savonia e na actual provincia de Finlandia Oriental. A súa capital e cidade máis poboada é Mikkeli.

Savonia do Norte limita ao norte con Savonia do Norte, ao leste con Carelia do Norte, ao sur con Carelia do Sur e Kymenlaakso, e ao oeste con Päijänne Tavastia e Finlandia Central.

É a 15ª rexión máis poboada do país e a 9ª máis extensa.

## Concellos 
Savonia do Sur conta con 14 concellos, dos cales tres teñen consideración de cidade (en letra grosa):

### Antigos concellos 
## Política 
Os resultados das eleccións parlamentarias de 2011 en Savonia do Sur deron os seguintes resultados:

* Partido de Centro 26.8%
* Partido Socialdemócrata de Finlandia 24.0%
* Finlandeses Auténticos 20.5%
* Partido de Coalición Nacional 14.1%
* Liga Verde 7.5%
* Demócrata-Cristiáns 4.5%
* Alianza de Esquerda 2.2%

## Galería de imaxes 

Olavinlinna in Savonlinna Finland.JPG|Castelo de Olavinlinna en Savonlinna.
Mikkeliview.jpg|Vista xeral de Mikkeli coa catedral neogótica.
Kerimäki church.jpg|A maior igrexa de madeira do mundo en Kerimäki.
New Valamo monastery main church, summer.jpg|Mosteiro ortodoxo de Valamo en Heinävesi.
Puulan rantakallio Väisälänsaaren eteläpuolella.jpg|Formacións xeolóxicas no lago Puula, Hirvensalmi.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina Web Oficial
Gran Premio de Mónaco de 1981

[250px|miniatura|dereita|[Nelson Piquet no Brabham BT49C]]
O **Gran Premio de Mónaco de 1981** foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 31 de maio de 1981 no Circuíto de Mónaco en Monte Carlo, Mónaco. Foi a sexta carreira do Campionato do Mundo de pilotos de .

## Informe 
A carreira foi o 39ª Gran Premio de Mónaco. A carreira levouse a cabo durante 76 voltas ao circuíto de 3´34 quilómetros de lonxitude cunha distancia total de carreira de 254 quilómetros.

Nelson Piquet liderou durante gran parte da carreira, pero estrelouse a última hora. O novo líder da carreira foi Alan Jones que logo sufriu un problema de alimentación de combustible nas últimas voltas da carreira, o que permitiu a Gilles Villeneuve no seu Ferrari, obter a súa primeira vitoria desde .

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Notas**: Só están incluídos os cinco primeiros postos da clasificación.

## Notas 
* Líderes de volta:

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Corpúsculo de Krause

miniatura|Corpúsculo de Krause.
Os **corpúsculos de Krause** son termorreceoptores de forma bulbosa encapsulados da pel, que se pensa son os encargados de rexistrar a sensación de frío. A sensibilidade é variable segundo a rexión da pel que se considere. Porén, a súa función na actualidade non está definida con claridade.

Son corpúsculos táctiles localizados no nivel profundo do hipoderma da pel, parecidos aos corpúsculos de Pacini, pero máis pequenos (50 micrómetros) e simplificados. Encóntranse no tecido submucoso da boca, o nariz, ollos, xenitais etc. dos cales hai uns 260.000 estendidos por todo o corpo.

Reciben este nome polo seu descubridor o anatomista alemán Wilhelm Krause (1833-1910).

## Estrutura 
Son pequenos corpos cilíndricos ou ovais, consistentes nunha cápsula formada por unha expansión do tecido conectivo, e conteñen unha parte central semifluída na cal o axón termina nunha extremidaded bulbosa ou nunha masa enroloada plexiforme.

## Localización 
Estes bulbos terminais atópanse na conxuntiva do ollo humano (onde son esferoidais, pero son cilíndricos na maioría dos animais), nas membranas mucosas dos beizos e a lingua, e no epineuro dos troncos nerviosos.

Corpos bulbosos parecidos atópanse no pene e clítoris, onde reciben o nome de corpúsculos xenitais. Estes corpos teñen forma do froito da moreira, e conteñen septos de tecido conectivo formando de dúas a seis masas.

Nas membranas sinoviais de certas articulacións, como as dos dedos, existen bulbos similares ovais, que se denominan terminacións bulbosas articulares.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Corpúsculo de Meissner
* Corpúsculo de Vater-Pacini
* Terminación nerviosa de Merkel
Corpúsculo de Ruffini

miniatura|dereita|Corpúsculo de Ruffini.

O **corpúsculo de Ruffini** ou **terminación nerviosa de Ruffini** é un tipo de mecanorreceptor de adaptación lenta, que existe só no tecido subcutáneo da pel sen pelo humana. Reciben o seu nome do histólogo italiano Angelo Ruffini (1864-1929), que os descubriu.

## Funcións 
É unha terminación nerviosa receptora fusiforme sensible ao estiramento da pel, e contribúe á sensación cinestésica dos dedos e o control da posición e o movemento dos dedos. Crese que son útiles para monitorizar o esvaramento de obxectos ao longo da superficie da pel, o que permite a modulación do agarre dun obxecto.
 
As terminacións nerviosas de Ruffini están localizadas nas capas profundas da pel, e rexistran a deformación mecánica nas articulacións, máis especificamente o cambio de ángulo, cunha especificidade de ata 2 graos, e os estados de presión continua. Tamén actúan como termorreceptores que responden durante longo tempo. En caso de queimaduras profundas estes receptores quéimanse sen enviar sensación de dor (as terminacións nerviosas libres si envían sensacións de dor).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Neuroscience
Shirley Temple

**Shirley Jane Temple**, nada en Santa Monica (California) o 23 de abril de 1928 e finada en Woodside, no mesmo estado, o 10 de febreiro de 2014, foi unha diplomática estadounidense e antiga actriz infantil. Protagonizou máis de 40 películas de cinema durante os anos 1930.

## Traxectoria 
[miniatura|dereita|220px|Shirley Temple cando era nena, en [1933.]]
Ninguén sabe cando Shirley Temple comezou a facer películas xa que os estudios FOX fixeron un certificado de nacemento falso. Entre finais de 1931 e 1933 apareceu en dúas series de curtas para Educational Pictures. A súa primeira serie, *Baby Burlesks*, satirizaba as películas e política recentes. As series foron consideradas polémicas por algúns telespectadores pola súa representación de nenos pequenos en situacións adultas. A súa segunda serie en Educational, *Frolics of Youth*, foi un pouco máis aceptable e fixo o papel dunha irritante irmá máis nova nunha familia suburbana contemporánea.

Mentres traballaba para Educational Pictures, Temple tamén interpretou moitos papeis de figurante en diferentes películas. Finalmente asinou con Fox Film Corporation (que máis tarde se fusionou con 20th Century Pictures para converterse en 20th Century Fox) a finais de 1933 despois de aparecer en *Stand Up and Cheer!* con James Dunn. Máis tarde, fixo parella no cinema con Dunn en varias películas.

Amorne estaría con Fox até 1940, converténdose na actriz máis lucrativa para o estudio. O seu contrato foi corrixido varias veces entre 1933 e 1935, e foi prestada a Paramount para un par de películas exitosas en 1934. Durante catro anos sólidos, figurou como a estrela máis popular dos Estados Unidos. Para mantela na súa infancia, o certificado de nacemento de Shirley fora alterado. Só no seu duodécimo aniversario deuse conta de que tiña de feito trece.

A súa popularidade gañou tanto a súa adulación pública como a aprobación dos seus colegas. Mesmo con cinco anos, o selo das súas actuacións era o seu profesionalismo: sempre tiña as súas frases memorizadas e os seus pasos de baile preparados cando a rodaxe comezaba. Foi a primeira receptora do Óscar Xuvenil en 1935. Setenta anos máis tarde, Temple era aínda a intérprete máis nova de toda a historia do cinema en recibir esta honra. Foi tamén a actriz máis nova en engadir as pegadas de pés e mans no exterior do Grauman's Chinese Theatre.

## Morte 
Shirley Temple faleceu de causas naturais na noite do 10 de febreiro de 2014, á idade de 85 anos na súa casa en Woodside, California, rodeada da súa familia e seres queridos. Sobrevívenlle os seus tres fillos, así como os seus netos e bisnetos.

## Notas 
## Véxase tamén
Estroma

:*Para os tecidos estromáticos ou estromas de distintos órganos véxase Estroma (tecidos).*
miniatura|300px|Esquema dun cloroplasto.
O **estroma do cloroplasto** é a matriz fluída incolora interna que está no interior dos cloroplastos (e outros plastos) no espazo que encerra a membrana interna do orgánulo.

Aínda que o estroma non participa na fase luminosa, si ten unha participación indirecta nela, xa que os protóns que as plastoquinonas e o citocromo b6f introducen nos tilacoides proceden do estroma, e a ferredoxina-NADP+ redutase e o NADPH producido por esta última están na parte estromática da membrana tilacoidal, e a ATP sintase tilacoidal asoma ao estroma, producindo o ATP no lado estromático. O pH do estroma é bastante máis básico ca o dos tilacoides durante a fase luminosa.

Pero a misión máis específica do estroma na fotosíntese é realizar a fase escura, xa que nel están o encima rubisco, que realiza a fixación do CO2, e os demais encimas do ciclo de Calvin, que producen os azucres que son o produto final da fotosíntese.

No estroma encóntrase o ADN cloroplástico, ARN, ribosomas, proteínas, ións e diversos metabolitos, e nel almacénanse gránulos de amidón, onde se almacenan as moléclas de glicosa formadas na fotosíntese. No estroma teñen lugar a tradución dalgunhas das proteínas cloroplásticas (aínda que moitas outras proceden do citosol), e a transcrición do seu ADN e a replicación do seu ADN circular. Entre as rutas bioquímicas que teñen lugar no estroma dos cloroplastos das plantas podemos salientar a síntese dos ácidos graxos da planta.

O estroma deriva do citosol das antigas bacterias que deron orixe ao cloroplasto por endosimbiose, pero actualmente é moi diferente del.

## Notas
Kurt Busiek

**Kurt Busiek**, nado en Boston o 16 de setembro de 1960, é un guionista de banda deseñada, notable polo seu traballo en *Marvels*, en *Astro City* que foi creación propia e na cuarta tempada de *Avengers*.

## Traxectoria 
Medrou en varias cidades da área de Boston, entre elas Lexington, onde foi amigo do futuro creador de banda deseñada Scott McCloud. Na súa infancia non foi lector habitual de banda deseñada nin consumidor de debuxos animados, os seus pais non llos permitían ter agás coleccións aprobadas por eles como Astérix ou Tintin , de feito non comezou a lelos con regularidade ata os catorce anos, cando se fixo cun exemplar de *Daredevil* #120 e comezou a se apaixonar, con McCloud comezou a facer bande deseñada no instituto. Durante o último semestre no instituto envioulle material ao editor Dick Giordano en DC Comics, recibindo invitacións para seguirlle enviando material e que conduciu ao seu primeiro traballo profesional, que se publicou en *Green Lantern* #162 (marzo de 1983).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Web oficial de Kurt Busiek  
*Kurt Busiek en Twiter 
*Kurt Busiek en Facebook 
*Web de Astro City
Anthony Yeboah

**Anthony "Tony" Yeboah**, nado en Kumasi o 6 de xuño de 1966, é un antigo xogador profesional de fútbol ghanés que xogou como dianteiro de 1981 a 2003.

## Traxectoria 
A súa carreira transcorreu entre 1988 e 2001 en clubs europeos: 1. FC Saarbrücken, Eintracht Frankfurt, Leeds United e Hamburger SV. Tamén xogou no Asante Kotoko, Cornerstones Kumasi, Okwawu United e Al-Ittihad Doha e foi seleccionado 59 veces pola selección nacional de Ghana, marcando 29 goles. Tras a súa retirada da competición leva unha axencia deportiva internacional e unha cadea de hoteis en Ghana.
Andris Šics

**Andris Šics**, nado en Sigulda o 12 de maio de 1985, é un lugista letón que gañou unha medalla de prata en dobres nos Xogos Olímpicos de Vancouver en 2010 xunto ao seu irmán máis vello Juris Šics.

## Traxectoria 
Šics gañou tres medallas de bronce nos Campionatos Mundiais de Luge (2008, 2009 e 2011) e tres nos Campionatos Europeos de Luge (ouro en 2008 e 2010 e bronce en 2006)
Gran Premio de Mónaco de 1982

O **Gran Premio de Mónaco de 1982** foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 23 de maio de 1982 no Circuíto de Mónaco en Monte Carlo, Mónaco. Foi a sexta carreira do Campionato do Mundo de pilotos de .

## Informe 
Esta foi a primeira carreira tras a morte de Gilles Villeneuve no Gran Premio de Bélxica e, en consecuencia Ferrari participou cun só piloto, Didier Pironi.

A partir da volta 67, cando comezou a chover, a carreira converteuse nunha carreira rocambolesca. Riccardo Patrese estaba apertando a Alain Prost cando na volta 74, Prost arriscou demasiado e estrelouse contra as barreiras Armco na saída da chicane du Port (tamén coñecida como a pata do can). Convértese en líder da carreira Riccardo Patrese, na volta 75, pero na pinza de Loews apágaselle momentaneamente o motor, sendo adiantado por varios pilotos, Didier Pironi toma a cabeza, pero é traizoado polo seu Ferrari no túnel. Sucedeo no liderado outro piloto italiano, Andrea De Cesaris con Alfa Romeo. Pero, queda sen combustible aos poucos metros e ponse de líder o irlandés Derek Daly, que uns poucos momentos despois choca contra as proteccións da pista. Patrese, que lograra acender o seu coche rodando costa abaixo, logrou a súa primeira vitoria. Pironi e de Cesaris clasificáronse segundo e terceiro, con Daly sexto. O comentarista da BBC e campión do mundo de  James Hunt fixó o famoso comentario: "Ben, temos esta ridícula situación na que estamos todos sentados na liña de chegada á espera de que veña un gañador e non parece que vaiamos ter un!".http://news.bbc.co.uk/sport1/hi/motorsport/formula_one/8055736.stm

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Notas**: Só están incluídos os cinco primeiros postos da clasificación.

## Notas 
* Líderes de volta: René Arnoux 14 (1-14), Alain Prost 59 (15-73), Riccardo Patrese 2 (74, 76), Didier Pironi 1 (75)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas