Cadea pesada das inmunoglobulinas

[miniatura|Diagrama esquemático dun anticorpo típico que mostra dúas cadeas pesadas de Ig (azuis) unidas por [ponte disulfuro|pontes disulfuro a dúas cadeas lixeiras de Ig (verdes). Móstranse tamén os dominios constante (C) e variable (V).]]
miniatura|Molécula de anticorpo. As dúas cadeas pesadas están coloreadas en vermello e azul e as lixeiras en verde e amarelo.
A **cadea pesada das inmunoglobulinas** (**IgH**) é a subunidade polipeptídica grande e máis pesada dun anticorpo (inmunoglobulina).

Un anticorpo típico está composto por dúas cadeas pesadas de inmnoglobulina (Ig) e dúas cadeas lixeiras. Hai varios tipos de cadea pesada que definen a clase ou isotipo dun anticorpo. Estes tipos de cadeas pesadas varían entre diferentes animais.  Todas as cadeas pesadas conteñen unha serie de dominios de inmunoglobulinas, xeralmente cun dominio estrutural variable (VH), que é importante para a unión do antíxeno e varios dominios constantes (CH1, CH2 etc.). A produción da cadea pesada viable é un paso clave na maduración da célula B. Se a cadea pesada pode unirse a unha cadea lixeira surrogada e moverse á membrana plasmática, entón a célula B en desenvolvemento pode empezar a producir a súa cadea lixeira.

A cadea pesada non sempre ten que unirse a unha cadea lixeira. Os prelinfocitos B poden sintetizar a cadea pesada en ausencia de cadea lixeira, o cal despois pode permitir que a cadea pesada se una a unha proteína de unión á cadea pesada.

## En mamíferos 
### Clases 
Hai cinco tipos de cadeas pesadas de inmunoglobulina de mamíferos: γ, δ, α, μ e ε. Definen a clase de inmunoglobulina, que pode ser, respectivamente: IgG, IgD, IgA, IgM e IgE. 
* As cadeas pesadas α e γ teñen aproximadamente 450 aminoácidos.
* As cadeas pesadas μ e ε teñen aproximadamente 550 aminoácidos.
** As cadeas pesadas μ e ε teñen unha rexión constante composta por catro dominios.

### Vacas 
As vacas (*Bos taurus*), mostran unha variación do tema xeral en mamíferos na cal a rexión CDR H3 da cadea pesada se adaptou a producir un repertorio diverxente de anticorpos que presenta unha superficie de interacción co antíxeno de "talo e pomo" en vez da superficie máis habitual de punta bivalente. A CDR bovina é especialmente longa e contén atributos de secuencia únicos que favorece a produción de residuos de cisteína apareados durante a hipermutación somática. Porén, os peixes non teñen o mesmo repertorio de anticorpos que posúen os mamíferos. Ata agora identificáronse tres tipos de cadeas pesadas de Ig nos peixes óseos.

* O primeiro que se identificou foi a cadea pesada μ (*mu*) que está presente en todos os peixes mandibulados e é a cadea pesada da que se cre que é a inmunoglobulina primordial. O anticorpo resultante, IgM, é secretado como un tetrámero en peixes teleósteos en vez do típico pentámero que se encontra en mamíferos e tiburóns.
* A cadea pesada (δ) das IgD identificouse inicialmente en *Ictalurus punctatus* e *Salmo salar* e agora está ben documentada en moitos teleósteos.
* Un terceiro xene de cadea pesada de Ig de teleósteo identificouse moi recentemente e non lembra ningunha das cadeas pesadas descritas ata agora nos mamíferos. Esta cadea pesada, identificada en *Oncorhynchus mykiss* (troita arco da vella) (τ) e *Danio rerio* (peixe cebra) (ζ), podería formar potencialmente un isotipo de anticorpo distinto (IgT ou IgZ) que pode preceder en termos evolutivos á IgM.

Similar á situación observada nos peixes óseos, identificáronse tres tipos de isotipos de cadea pesada de Ig en peixes cartilaxinosos. Coa excepción de μ, estes isotipos de cadea pesada parecen ser únicos dos peixes cartilaxinosos. Os anticorpos resultantes denomínanse IgW (tamén chamados IgX ou IgNARC) e IgNAR do inglés (*immunoglobulin new antigen receptor* ou receptor de antíxeno novo de inmunoglobulina). O último tipo é un anticorpo de cadea pesada, un anticorpo que carece de cadeas lixeiras, e pode utilizarse para producir anticorpos de dominio sinxelo, os cales son esencialmente o dominio variable dun IgNAR.

A IgW tamén se encontrou no grupo dos peixes de aletas lobuladas como os celacantos e os peixes pulmonados. A IgW1 e a IgW2 nos celacantos ten unha estrutura (VD)n-Jn-C usual e tamén ten un gran número de dominios constantes.

## En anfibios 
As ras poden sintetizar IgX e IgY.  

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Enfermidade da cadea pesada
* Cadea lixeira das inmunoglobulinas

### Ligazóns externas 
* 
* Recurso educativo para a análise da cadea pesada