open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Experimento Muón g-2

alt=O anel g-2 chega ó seu destino final, a sala de experimentos do Fermilab, o 30 de xullo de 2014.|miniatura|O anel g-2 chega ó seu destino final, a sala de experimentos do Fermilab, o 30 de xullo de 2014.
Levado a cabo no Fermilab, o **Experimento Muón g-2** tenta determinar o factor g e outras propiedades dos muóns. A produción de muóns faise por aceleración de protóns que se aceleran ata velocidades superiores a 0,99 c e se fan chocar contra unha aliaxe de níquel, producíndose pións que na súa desintegración producen muóns, entre outros produtos. Os muóns son recollidos e separados mediante campos magnéticos, dirixíndoos ó experimento.

Tras tres series de experimentos, en 2025 o equipo internacional e multidisciplinar de físicos chegou a medir o factor g cunha precisión de 140 partes por millón. O resultado segue achegando a medición experimental coa predición teórica, que tamén durante os anos de funcionamento do experimento (2012-2025) foi mellorada en tres series.

O factor g, o momento magnético anómalo do muón e test de proba do modelo estándar de partículas, determina a precesión de xiro do muón nun campo magnético. O valor predicido nos anos 30 do século XX para g foi 2. A cantidade (g-2)/2 calculada foi aμ = (g-2)/2 (muon, experiment) = 0,001 165 920 705 +- 0,000 000 000 114(stat.) +- 0,000 000 000 091(syst.) , incluíndo os erros estatísticos e sistemáticos

A maquinaria fundamental para o experimento foi traslada de Long Island, Nova York (Brookhaven National Laboratory) a Batavia, Illinois (Fermilab), cunha posta a punto e mellora técnica posterior.

## Notas
Tolú

**Tolú** é un concello do departamento de Sucre, en Colombia. Atópase no norte de Colombia, xunto ao mar Caribe. O concello ten unha área de 301,22&nbsp;km². O seu nome provén dos Tolú, un dos pobos indíxenas de Colombia na era precolimbiana, o cal habitaba nas terras baixas do norte de Colombia.

O concello de Tolú limita polo norte con San Onofre, polo leste con Toluviejo e polo sur con Coveñas, San Antonio de Palmito e Sincelejo.

## Notas 
## Véxase tamén
Downton Abbey: A New Era

***Downton Abbey: A New Era*** é un filme británico-estadounidense de 2022 dirixido por Simon Curtis. É a secuela do filme de 2019 *Downton Abbey*. Ámbolos dous títulos foron escritos por Julian Fellowes, o creador e guionista da serie de televisión homónima. *Downton Abbey: A New Era* estreouse nos cinemas do Reino Unido o 29 de abril de 2022 a través de Universal Pictures.

## Personaxes 
* Hugh Bonneville como Robert Crawley, 7th Earl of Grantham
* Samantha Bond como Lady Rosamund Painswick
* Jonathan Coy como George Murray
* Brendan Coyle como John Bates
* Hugh Dancy como Jack Barber
* Michelle Dockery como Lady Mary Talbot
* Michael Fox como Andy Parker
* Allen Leech como Tom Branson
* Maggie Smith como Violet Crawley, Dowager Countess of Grantham
* Alex Macqueen como Mr Stubbins
* Charlie Watson como Albert

## Notas
Lead Me Home

***Lead Me Home*** é unha curtametraxe documental estadounidense de 2021 dirixida por Pedro Kos e Jon Shenk. Foi nomeado ó Óscar á mellor curtametraxe documental na 94ª edición dos premios.

## Sinopse 
O filme segue a varias persoas sen fogar que viven nas rúas de cidades da Costa Oeste dos Estados Unidos. 

## Notas
Lista de series de televisión con versión en galego

A **lista de series de televisión con versión en galego** está ordenada alfabeticamente segundo os títulos galegos das obras relacionadas. Para esta orde non se teñen en conta, por defecto, os artigos (morfemas) ao inicio dos títulos en galego.

Inclúense series e miniseries das que hai versión oficial en galego, ben sexa dobrada ou subtitulada, considerando os seus títulos galegos tal e como se impuxo cada un deles, independentemente de que sexan correctos segundo diferentes criterios ou variantes da lingua galega.

## 0-9 
## A 
## B 
## C 
## D 
## E 
## F 
## G 
## H 
## I 
## K 
## L 
## M 
## N 
## O 
## P 
## Q 
## R 
## S 
## T 
## U 
## V 
## W 
## X 
## Y 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de filmes con versión en galego
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming

### Ligazóns externas 
* AGPTI: Asociación Galega de Profesionais da Tradución e da Interpretación
* APRADOGA: Asociación de profesionais da rama artística da dobraxe de Galicia 
* Os Arquivos da Meiga: Difusión de audiovisual en galego
* AVG: O soportal do audiovisual galego
Selva trágica

***Selva trágica*** é un filme mexicano de 2020 dirixido por Yulene Olaizola, escrito por Rubén Imaz e Yulene Olaizola e protagonizado por Indira Rubie Andrewin, Gilberto Barraza e Mariano Tun Xool. O filme estreouse en setembro de 2020 no Festival Internacional de Cinema de Venecia.

## Sinopse 
Ambientado na década de 1920, a acción sitúase na fronteira entre México e Honduras Británico, no profundo da xungla maia. Neste territorio, onde abundan os mitos, un grupo de traballadores mexicanos da goma de mascar crúzase con Agnes, unha misteriosa moza hondureña británica. A súa presenza incita á tensión entre os homes, espertando as súas fantasías e desexos. Os homes afrontan o seu destino, sen saber que espertaron a Xtabay, un ser lendario que axexa no corazón da xungla.

## Personaxes 
* Indira Rubie Andrewin como Agnes / Xtabay
* Eligio Meléndez como Don Mundo
* Lázaro Gabino Rodríguez como El Caimán
* iGilberto Barraza como Ausencio
* Gildon Roland como Gildon
* Dale Carley como Cacique
* Mariano Tun Xool como Jacinto

## Notas
Baburu

é un filme xaponés de 2022 dirixido por Tetsurō Araki e escrito por Gen Urobuchi. Producido por Wit Studio, os personaxes foron deseñados por Takeshi Obata e a música foi composta por Hiroyuki Sawano. Estreouse no Festival Internacional de Cinema de Berlín o 10 de febreiro de 2022. A continuación estreouse internacionalmente a través de Netflix o 28 de abril de 2022. Unha adaptación ao manga por Erubo Hijihara foi lanzada por *Shōnen Jump+* o 22 de abril de 2022. Recibiu valoracións dispares por parte da crítica, que eloxiou os seus efectos visuais mais criticou o argumento. 

## Notas
Armariz, Armariz, Xunqueira de Ambía

**Armariz** é un lugar da parroquia de Armariz, no concello ourensán de Xunqueira de Ambía, na comarca de Allariz-Maceda. Segundo o IGE, en 2023 tiña 38 habitantes (18 homes e 20 mulleres).

Nesta aldea está a igrexa parroquial de San Salvador.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Armariz 
### Parroquias de Xunqueira de Ambía
## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Lugares de Xunqueira de Ambía
A galiña Turuleca

***A galiña Turuleca*** (en ) é un filme de animación hispano-arxentino de 2019 dirixido por Eduardo Gondell e Víctor Monigote. O filme estreouse no Festival Internacional de Cinema de Donostia o 21 de setembro de 2019, e nos cinemas de España o 1 de xaneiro de 2020. Recibiu críticas dispares, mais gañou o Premio Goya á mellor película de animación na XXV edición dos premios.

Estreouse en galego o 2 de xaneiro de 2020 en NUMAX (Santiago de Compostela).

## Sinopse 
Unha galiña incapaz de poñer ovos ve a súa vida cambiada cando a venden a unha vella, que descobre que a galiña sabe cantar.

## Personaxes 
* Eva Hache como Turuleca
* José Mota como Armando Tramas
* Ana Ángeles García como Isabel
* Álvaro de Juana Pecos como Matías
* Paula Coria Portilla como Lucía
* Alejandro García como Antonio
* Lorenzo Beteta como Rudy
* Eva Lorenzo como enfermeira

## Notas
Dunvegan

**Dunvegan** (en ) é unha aldea da illa de Skye en Escocia. É famosa polo castelo de Dunvegan, sede do xefe do clan MacLeod. Dunvegan está dentro da parroquia de Duirinish, e a igrexa parroquial de Duirinish está en Dunvegan. En 2011 tiña unha poboación de 386 habitantes.

## Nome 
En *The Norse Influence on Gaelic Scotland* (1910), George Henderson suxire que o nome *Dùn Bheagain* deriva do gaélico antigo *Dùn Bheccáin* ([o] forte de Beccán), sendo Beccán un nome persoal gaélico. *Dùn Bheagain* non significaría "pequeno forte", xa que sería *Dùn Beag* en gaélico.

## Xeografía 
esquerda|miniatura| Castelo de Dunvegan
Dunvegan atópase ás beiras do gran lago Dunvegan, Está situado no cruzamento da A850 e a A863. A estrada B884 tamén ten un cruzamento coa A863, no extremo leste de Dunvegan.

## Demografía 
A poboación permanente de Dunvegan está a diminuír. Non obstante, o número de aloxados na zona durante as vacacións aumentou drasticamente ao longo dos anos desde 2001.

## Economía 
A información turística adoitaba estar situada na rúa de tendas de Lochside, pero agora está de forma estacional na tenda de St Kilda do castelo de Dunvegan. O Giant MacAskill Museum, que celebra a vida de Angus Mòr MacAskill foi creado en 1989 e está xestionado por Peter MacAskill, pai do ciclista de trial Danny MacAskill.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Escocia sen descubrir - Dunvegan
Manuela Malasaña

**Manuela Malasaña Oñoro**, nada en Madrid o 10 de marzo de 1791 e finada na mesma cidade o 2 de maio de 1808, foi unha das vítimas do Levantamento do 2 de maio de 1808 reprimida polas tropas napoleónicas. A súa memoria é honrada como unha das heroínas populares daquela insurrección e da posterior Guerra da Independencia Española.

## Traxectoria 
Era filla do panadeiro francés Jean Malesange, españolizado "Malasaña", e de María Oñoro. De profesión bordadora, vivían na cuarta planta do número 18 da rúa de San Andrés, do Barrio de Maravillas (actual Barrio de Malasaña).

As circunstancias da súa morte, con só 17 anos, son discutidas, malia que son dúas as versións máis aceptadas. Segundo unha delas, sustentada polo escritor Ángel Fernández de los Ríos, Manuela incorporouse á defensa do Parque de Artillaría de Monteleón, na actual Plaza del Dos de Mayo, que encabezaban os oficiais Luis Daoiz e Pedro Velarde. Facilitáballe pólvora e municións ao seu pai, quen disparaba contra as tropas francesas, cando foi alcanzada por un disparo inimigo. Outra variante desta versión afirma que sería apresada e condenada a morte por atopárselle unha arma no seu poder. O historiador Carlos Cambronero nega que a moza morrese antes có seu pai, con base nun certificado de defunción deste anterior ao levantamento.

Segundo a outra versión, Manuela Malasaña ficaría allea á loita no obradoiro de bordado onde traballaba, por orde da dona, até cesasen os disparos. Porén, de regreso á casa cruzouse cunha patrulla de soldados franceses. Estes tentarían abusar dela mentres a rexistraban, e para defenderse usaría unhas tesoiras que nese momento portaba. Outras fontes din que as tesoiras simplemente foron descubertas no rexistro. Acusada de portar «armas» foi executada de inmediato. Segundo esta versión, Manuela morrería despois das 18 horas no sitio da actual Plaza del Dos de Mayo. 

O seu corpo foi rexistrado co nº 74 na relación das 409 vítimas daquela xornada. Esta documentación consérvase nos Arquivos militares e municipais de Madrid, estudados en 1908.

Foi enterrada no Hospital de la Buena Dicha (actual Iglesia de la Buena Dicha), que fora fundado en 1594 na rúa de Silva para acoller xente pobre. Neste lugar atendéronse moitos feridos daquel 2 de maio e enterradas moitas vítimas.

O seu idealizado retrato atópase na *Sala de Heroínas del Museo del Ejército*, é obra do militar José Luis Villar y Rodríguez de Castro.

Manuela debía ser famosa no seu barrio pola súa mocidade e simpatía. O feito de morrer tan nova e entregando a súa vida á causa da liberdade fixo que se crease arredor da súa memoria unha gran lenda de heroína. Madrid dedicoulle unha rúa no seu antigo Barrio de Maravillas, que se cruza coa rúa de San Andrés preto de onde vivía. Na década de 1980 todo o barrio de Maravillas comezou a ser coñecido como Barrio de Malasaña. Móstoles tamén lle dedicou tempo despois un instituto de secundaria (cuxo nome foi elixido por votación entre o alumnado), unha rúa e unha estación de metro na Liña 12 MetroSur.

## Notas 
## Bibliografía 
* 
* 
*
Bandeira de Mordovia

A **bandeira de Mordovia** (en ) é un dos símbolos oficiais desta república da Federación Rusa. É unha bandeira tricolor horizontal coas cores vermella, branca e azul. Ten un emblema do Sol de cor vermella no centro da franxa branca. O emblema está dividido en catro partes, o cal simboliza as catro tribos de mordvinos: erzya, moksha, teryukhan (que foron completamente rusificados ou turquificados durante os séculos XIX e XX) e tengushev.

A bandeira foi adoptada o 20 de maio de 2008. As súas proporcións son 1:2.

## Bandeiras históricas 
## Bandeiras étnicas 

Ficheiro:Erzya Flag.svg|Bandeira do pobo erzya.
Ficheiro:Flag of the Moksha people.svg|Bandeira do pobo moksha.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Bandeira do Estado Mon

A **bandeira do Estado Mon** é a bandeira étnica que representa ao pobo mon e ó Estado Mon, unha das divisións administrativas de Myanmar. Representa un hamsa, unha ave acuática empregada como símbolo espiritual, situada no centro sobre un fondo vermello. A bandeira actual foi aprobada oficialmente pola Cámara do Estado Mon o 8 de xuño de 2018.

Segundo unha lenda local, a cidade de Bago, a cal foi fundada polo pobo mon, estableceuse no lugar onde un hamsa buscou refuxio durante unha inundación masiva, de aí a adopción do paxaro na bandeira.

## Bandeira anterior 
miniatura|250px|Antiga bandeira do Estado Mon.
A bandeira anterior do Estado Mon, empregada até a adoptación da actual, representa un hamsa sobre un fondo azul escuro e conta co texto "Estado Mon" (en ) escrito debaixo. A bandeira da Rexión de Bago é moi semellante á anterior bandeira do Estado Mon, mais o seu hamsa e texto teñen diferentes proporcións e deseños.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Bandeira da República dos Maris

A **bandeira da República dos Maris** (en ) é unha bandeira étnica do pobo mari e un símbolo oficial da república federal rusa. Foi adoptada oficialmente o 1 de xuño de 2011.

## Bandeiras históricas 
Dentro da República Socialista Federativa Soviética de Rusia, a bandeira adornaba a bandeira da RSFS rusa co nome da república na parte inferior. De 1992 a 2006, a República dos Maris usou unha bandeira diferente. Esta bandeira tiña as barras horizontais nunha relación 1:2:1, e debaixo da cruz dos Maris estaba escrito o nome da república
Ficheiro:Flag of Mari ASSR (1937-1954).svg|RASS dos Maris (1937-1954)
Ficheiro:Flag of Mari ASSR (1954-1978).svg|RASS dos Maris (1954-1978)
Ficheiro:Flag of the Mari ASSR.svg|RASS dos Maris (1978—1991)
Ficheiro:Flag of Mari El (1992–2006).svg|República dos Maris (1992-2006)
Ficheiro:Flag of Mari El (2006–2011).svg|República dos Maris (2006-2011)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Bandeira da estrela da mañá

A **bandeira da estrela da mañá** (en ; en ) foi a bandeira usada como símbolo suplementario da Nova Guinea Neerlandesa, ademais da bandeira dos Países Baixos. Foi ondeada por vez primeira o 1 de decembro de 1961, antes de que o territorio quedase baixo a administración da Autoridade Executiva Temporal das Nacións Unidas (UNTEA) o 1 de outubro de 1962.

A bandeira é usada polo Movemento Papúa Libre e outros partidarios da independencia de Papúa Occidental. Segundo a Lei de Autonomía Especial de Papúa, ratificada en 2002, a bandeira pode ser izada na rexión de Nova Guinea Occidental (Papúa Occidental) sempre que a bandeira de Indonesia tamén estea izada e sexa máis alta que a da estrela da mañá.

A bandeira consta dunha banda vertical vermella ao longo do lado do polipasto, cunha estrela branca de cinco puntas no centro, e trece franxas horizontais, alternando azuis e brancas, con sete franxas azuis e seis brancas. As sete franxas azuis representan sete territorios consuetudinarios da rexión.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Bandeira dos rohingya

A **bandeira dos rohingya** é a bandeira cultural e étnica do pobo rohingya. O seu uso foi documentado por vez primeira polo estudoso e autor rohingya A.F.K. Jilani, quen rexistra a súa creación a mediados do século XX. O 20 de maio de 2018, unha versión actualizada da bandeira foi creada pola Academia da Lingua Rohingya, a cal é usada polas comunidades da diáspora rohingya de todo o mundo.

### Especificacións 
300px|Diagrama do deseño da bandeira.

### Cores 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Eles transportan a morte

***Eles transportan a morte*** é un filme de 2021 dirixido por Helena Girón e Samuel M. Delgado. Foi rodado en lingua galega e inclúe partes en castelán. É unha coprodución entre estudios de Galicia, as Canarias e Colombia.

Estreouse no Festival Internacional de Cinema de Donostia de 2021, onde conseguiu unha mención especial na Sección Zabaltegi. Na 36ª edición da Semana da Crítica da Mostra de Venecia conseguiu un premio á mellor achega técnica.

## Produción 
A rodaxe levouse a cabo durante catro semanas en diversas localizacións da provincia de Ourense e na illa de Tenerife.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de filmes en galego con maior recadación
Bandeira de Sardeña

A  **bandeira de Sardeña** (en , ou tamén *bandera sarda*, *Sa pandhela de sa Sarđhinna*) é un dos símbolos do pobo sardo e da illa de Sardeña, en Italia. Tamén é coñecida como a **bandeira dos catro mouros** ou simplemente **catro mouros** (en ; en  e *Is cuatru morus*). Tamén foi a bandeira e o escudo históricos dos aragoneses, sendo daquela Sardeña parte do Imperio Español, e posteriormente do Reino de Sardeña da Casa de Savoia. Foi adoptado oficialmente pola rexión autónoma en 1950, sendo modificado en 1999, describíndoo como un "campo branco cunha cruz vermella e unha cabeza de mouro vendada que se enfronta ao polipasto (o bordo próximo ao mastro) en cada cuarto" (Lei Rexional do 15 de abril de 1999, n. 10, Art. 1).

A bandeira componse da cruz de San Xurxo e catro cabezas de mouros, que noutro tempo quizais non tivese a fronte vendada senón os ollos vendados e virada cara ao polipasto. Pero as imaxes xa ben conservadas do século XVI mostran claramente unha venda na fronte. A hipótese máis aceptada é que as cabezas representaban as cabezas de príncipes mouros vencidos pola Coroa de Aragón, xa que por primeira vez apareceron nos selos da Coroa de Aragón do século XIII, aínda que con barba e sen venda, ao contrario dos mouros da bandeira sarda, que aparecen por primeira vez nun manuscrito da segunda metade do século XIV.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
János Áder

**János Áder** (Csorna, 9 de maio de 1959) é un político e avogado húngaro, foi presidente de Hungría desde o 10 de maio de 2012 ata o 9 de maio de 2022. É un político da Fidesz que foi membro da Asemblea Nacional de Hungría entre 1990 e 2009.

## Traxectoria 
Áder creceu na cidade de Csorna en Győr-Moson-Sopron. Estudou Dereito durante cinco anos na Facultade de Dereito e Ciencias Políticas da Universidade Eötvös Loránd de Budapest.

## Véxase tamén 
*Política de Hungría
*Presidente de Hungría
Basílica de Santo Estevo de Budapest

A **Basílica de Santo Estevo** (en ) é unha basílica católica neoclásica de Budapest. Leva o nome de Estevo I de Hungría, que foi o primeiro rei de Hungría.

## Historia 
A basílica comezou a construírse en 1851 e rematouse en 1905. O edificio é un dos máis altos de Budapest.
Basílica de Santo Estevo

**Basílica de Santo Estevo** pódese referir a:

***Basílica de Santo Estevo de Boloña**, construción relixiosa en Boloña dedicada a Estevo Mártir;
***Basílica de Santo Estevo de Budapest**, construción relixiosa en Budapest dedicada a Estevo I de Hungría;
***Basílica de Santo Estevo de Xerusalén**, construción relixiosa en Xerusalén dedicada a Estevo Mártir;
***Basílica de Santo Estevo de Lavagna**, construción relixiosa en Lavagna dedicada a Estevo Mártir;
***Basílica de Santo Estevo Maior**, construción relixiosa en Milán dedicada a Estevo Mártir;
***Basílica de Santo Estevo Rotondo al Celio**, construción relixiosa en Roma dedicada a Estevo Mártir.
Bandeira do Estado Shan

A **bandeira do Estado Shan** é a bandeira étnica que representa ao pobo shan e ó Estado Shan, unha das divisións administrativas de Myanmar. Foi adoptada como unha das disposicións do Acordo de Panglong asinado o 12 de febreiro de 1947, o cal foi un dos pasos máis importantes cara á independencia de Myanmar.

A bandeira componse de franxas horizontais de cor amarela, verde e vermella, cun círculo branco no centro. O amarelo representa o budismo, que é practicado pola maioría do pobo shan, o verde representa a rica agricultura do Estado Shan, o vermello representa a valentía do pobo shan e o círculo branco representa a lúa, que simboliza as esperanzas de paz e estabilidade do pobo shan. Outras interpretacións suxiren que o amarelo representa a cor dunha túnica de monxe ou un campo de arroz durante a colleita.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bandeira de Myanmar
### Ligazóns externas 
*
Bandeira do Estado Rakhine

A **bandeira do Estado Rakhine** é a bandeira étnica que representa ao pobo rakhine e ó Estado Rakhine, unha das divisións administrativas de Myanmar. É unha bandeira bicolor de vermello e branco, cargada cun Shrivatsa, un símbolo histórico de Arakan, representado cun disco azul no centro. O bicolor da bandeira foi adoptado por varias organizacións e partidos políticos do pobo rakhine, moitas veces con diferentes símbolos no centro.

## Variedades da bandeira 

Ficheiro:Flag of the Arakan Liberation Party.svg|Bandeira do Partido de Liberación de Arakan.
Ficheiro:Flag of Rakhine Nationalities Development Party.svg|Bandeira do Partido de Desenvolvemento de Nacionalidades de Rakhine.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bandeira de Myanmar
### Ligazóns externas 
*
Bandeira da República de Sakha

A **bandeira da República de Sakha** (en ; *Saqa Öröspüübülüketin Bılaağa*) é unha bandeira étnica do pobo iacut e un símbolo oficial da república federal rusa, xunto co escudo de armas e o himno nacional da República de Sakha. A bandeira ten catro franxas horizontais. De arriba a abaixo, as raias son azul claro (3/4 do ancho da bandeira), branca (1/16), vermella (1/16) e verde (1/8). A bandeira úsase oficialmente como bandeira da República de Sakha dende o 14 de outubro de 1992. A franxa azul claro está cargada cun disco branco no centro. O diámetro do disco é 2/5 do ancho da bandeira.

Antes de 1992, a República de Sakha existía como a República Autónoma Socialista Soviética de Iacutia. Antes de 1937, a RASS de Iacutia utilizaba unha bandeira cun cantón azul que contiña a representación da aurora e o nome da república. Despois de 1937, a bandeira da RASS de Iacutia era idéntica á bandeira da RSFS rusa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
*
*
### Ligazóns externas 
*
Pé de boi

O **pé de boi** (*Oenanthe crocata*) é unha especie de planta con flor pertencente á familia Apiaceae.

For publicada por primeira vez por Linneo no *Species Plantarum* 1: 254. 1753.

Na Terra Chá recibe o nome de **nabo de san Pedro**. 

Trátase dunha planta moi tóxica, a súa inxestión pode resultar velenosa, quer para o home, quer para certos tipos de gando.

## Galiza 
Trátase dunha especie moi común en todo o territorio galego.

## Protección 
Non está a ser protexida pola lexislación galega nin a europea.

## Notas
Lois II de Nápoles

**Lois II de Anjou**, nado en Tolosa en 1377 e finado en Angerso 29 de abril de 1417, duque de Anjou, conde da Provenza e rei titular de Sicilia e Nápoles.

## Traxectoria 
Proclamado como *Lois II, rei de Sicilia* na catedral de Bari en 1384. Foi coroado rei de Sicilia en Aviñón o 1 de novembro de 1384 polo antipapa Clemente VII, en presenza de Carlos VI de Francia.

Era fillo de Lois I de Nápoles (descendente da dinastía Valois ) e de María de Blois-Châtillon. Deu protección aos papas de Aviñón e a Bieito XIII.

### Matrimonio e fillos 
Do seu matrimonio con Iolanda de Aragón naceron:

* **Lois III** (1403  –  1434), duque de Anjou, rei de Nápoles
* **María** (1404 – 1463), esposa do rei de Francia, Carlos VII .
* **René** (1408  –  1480), duque de Anjou, duque de Bar, duque de Lorena, rei titular de Sicilia e Nápoles.
* **Iolanda** (1412 – 1440), esposa de Francisco I da Bretaña.
* **Charles** (1414  – 1472), conde de Maine.

Grazas ao seu matrimonio, en 1410, á morte de Martiño I de Aragón, reclamou a Coroa de Aragón, pero as súas aspiracións foron decepcionadas, xa que foi elixido o seu rival, o infante castelán Fernando de Antequera. Así mesmo, durante os sete anos que lle quedaban na súa vida, continuou proclamándose "Rei de Aragón".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Bandeira de Tatarstán

A **bandeira de Tatarstán** (en ) é un dos símbolo oficiais da República de Tatarstán. A bandeira ten tres franxas horizontais. De arriba abaixo, as raias son de cor verde, branca e vermella, sendo moi semellante á bandeira de Chechenia.

## Historia 
Foi adoptada o 29 de novembro de 1991 na súa forma actual. Foi deseñada por Täwil Ğiniät ulı Xaziäxmätev.

## Galería de bandeira históricas 

Ficheiro:Flag of Golden Horde-2-.svg|Bandeira da Horda de Ouro (século XIV).
Ficheiro:Zilant flag.gif|Bandeira do Khanato de Kazán.
Ficheiro:Flag of Idel-Ural State.svg|Bandeira do Estado Idel-Ural (1918).
Ficheiro:Flag of Tatar ASSR (1926-1937).svg|RASS Tártara (1926-1937).
Ficheiro:Flag of Tatar ASSR (1937-1939).svg|RASS Tártara (1937-1939).
Ficheiro:Flag of Tatar ASSR (1939-1954).svg|RASS Tártara (1939-1954).
Ficheiro:Flag of Tatar ASSR (1954).svg|RASS Tártara (1954-1978).
Ficheiro:Flag of the Tatar ASSR.svg|RASS Tártara (1978-1991).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Bandeira dos insulares do estreito de Torres

A **bandeira dos insulares do estreito de Torres** é a bandeira étnica que representa aos pobos insulares do estreito de Torres. Foi deseñada en 1992 por Bernard Namok. Gañou un concurso local organizado polo Consello de Coordinación das Illas, e foi recoñecido pola Comisión de Aborixes e Insulares do Estreito de Torres en xuño de 1992.

miniatura|dereita|A bandeira dos insulares do estreito de Torres ondeando.
## Cores 
As cores oficiais da bandeira dos insulares do estreito de Torres son as seguintes:

## Bandeiras locais 

Ficheiro:Flag of Murray Island (Mer).svg|Bandeira da illa Murray.
Ficheiro:Flag of Saibai Island.svg|Bandeira da illa Saibai.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bandeira dos aborixes australianos
### Ligazóns externas 
*
Turbomeca Marboré

O **Turbomeca Marboré** é un pequeno motor turborreactor producido por Turbomeca dende os 50 ata os 70. Os usos máis populares deste motor foron no Fouga CM.170 Magister e no Morane-Saulnier MS.760 Paris. Tamén foi fabricado baixo licenza nos Estados Unidos como o Teledyne CAE J69.

O Marboré orixinal, así como os Marboré III, IV, e V non foron producidos en números significativos. O peso típico desta serie de motores é de 140 kg. O consumo de combustible é de 720 L/h no Marboré VI a 4 500 m, e comparación cos 520 L/h dos motores Marboré II á mesma altitude, decrecendo o seu alcance.

## Notas 
## Bibliografía 
* Gunston, Bill. *World Encyclopedia of Aero Engines*. Cambridge, England. Patrick Stephens Limited, 1989.
Eduard Heger

**Eduard Heger** (Bratislava, 3 de maio de 1976) é un político eslovaco que exerce como primeiro ministro de Eslovaquia desde o 1 de abril de 2021.

## Traxectoria 
Estudou na Universidade de Economía de Bratislava. De 2001 a 2005, traballou como consultor no Ministerio de Defensa, onde participou na reforma das Forzas armadas da República Eslovaca. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Primeiro ministro de Eslovaquia
Francisco da Costa Gomes

**Francisco da Costa Gomes** (Chaves, 30 de xuño de 1914 – Lisboa, 31 de xullo de 2001) foi un militar e político portugués. Foi o décimo quinto presidente da República Portuguesa e o segundo presidente despois da Revolución dos Caraveis.

## Traxectoria
O seu pai, António José Gomes, capitán do Exército, casou en Chaves o 17 de xaneiro de 1901 coa súa nai Idalina Júlia Monteiro da Costa.

Estudou no Colexio Militar de Lisboa en 1924 e alistouse no Exército en 1934.
Enrique Vidal Bobo

**Enrique María Vidal Bobo**, nado en Lalín o 24 de febreiro de 1864 e finado na mesma vila o 22 de xaneiro de 1935, foi un avogado e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Juan Vidal Lores e Socorro Bobo Alonso. Empezou a traballar como auxiliar de Facenda. En 1900 foi administrador de Libros da Intervención de Facenda de Oviedo. Entre 1905 e 1910 foi administrador, tesoureiro e interventor en Valladolid, Murcia, Oviedo, Madrid, Cáceres e A Coruña. En 1910 foi nomeado Delegado de Facenda de Ourense e en 1917 Delegado de Facenda na Coruña. Foi presidente do Tribunal económico-administrativo. Colaborador e amigo de José Calvo Sotelo, na ditadura de Primo de Rivera foi nomeado membro da Asemblea Nacional en outubro de 1927, cesando en marzo de 1929.

## Vida persoal 
Casou con Carmen Abascal Ruiz e foi pai de Enrique Vidal Abascal.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ilmo. Sr. Enrique María Vidal Bobo
Bandeira da República dos Tuva

A **bandeira da República dos Tuva** (en ) é un dos símbolo oficiais da República dos Tuva, unha república federal rusa. Componse dun campo de cor azul clara cunhas liñas brancas bordeando un triángulo amarelo no polipasto.

O branco simboliza a prata e a virtude; ademais, na República dos Tuva é común que recibir aos hóspedes con serpentinas de prata nos brazos. O triángulo amarelo dourado simboliza o ouro e o budismo. O azul simboliza a moral dos pastores nómades (que son comunmente respectados na rexión), así como o ceo de Tuva. A capa azul simboliza a confluencia dos ríos Bii-Khem e Kaa-Khem na capital, Kyzyl, onde forman o río Ienisei, coñecido polos veciños como río Ulug-Khem.

A bandeira foi creada o 18 de setembro de 1992 por Oyun-ool Sat, I. C. Salchak e O. I. Lazarev. As proporcións son 2:3.

## Cores 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Horda de Ouro

A **Horda de Ouro**, autodenominada como **Ulug Ulus**, lit. 'Grande Estado' en turco, foi un khanato orixinalmente mongol, e despois turquificado, que se estabeleceu no século XIII e deu orixe ao sector máis occidental do Imperio Mongol. Coa división do Imperio Mongol en 1259 converteuse nun khanato funcionalmente separado. Tamén é coñecido como o **Khanato Kipchak** ou como o **Ulus de Jochi**.

Despois da morte de Batu Khan (o fundador da Horda de Ouro) en 1255, a súa dinastía floreceu durante todo un século, até 1359, aínda que as intrigas de Nogai provocaron unha guerra civil parcial a finais da década de 1290. O poder militar da Horda alcanzou o seu máximo durante o reinado de Uzbeg Khan (1312–1341), quen se converteu ao islam. O territorio da Horda de Ouro no seu cumio estendíase dende Siberia e Asia Central até Europa Oriental dende os Urais até o Danubio polo leste, e dende o mar Negro até o mar Caspio polo sur, mentres limita coas montañas do Cáucaso e os territorios da dinastía mongol coñecida como Ilkanato.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  online
* 
* 
* 
* 
* 
*
Bandeira de Udmurtia

A **bandeira de Udmurtia** (en ) é un dos símbolos oficiais desta república federal rusa. A proporción de ancho e lonxitude da bandeira é de 1:2. Trátase dun pano rectangular tricolor formado por franxas verticais iguais de negro, branco e vermello (de esquerda a dereita) cunha cruz vermella de oito puntas. A cor negra da bandeira é un símbolo da terra e da estabilidade, o vermello significa o Sol e a vida e o branco significa un espazo e pureza moral. O deseñador da bandeira foi Y. Lobanov. A lei N26-РЗ "Na bandeira nacional da República dos Udmurtos" apareceu o 30 de abril de 2002.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*
*
### Ligazóns externas 
*
Homing (hematopoético)

O ***homing*** é o termo inglés co que se designa o fenómeno polo cal as células migran ao órgano da súa orixe. Podería traducirse por direccionamento ou 'guía á orixe' ou 'guía á casa' (fogar) ou, máis en xeral, 'guía a unha diana' determinada. Por causa do *homing*, as células hematopoéticas transplantadas poden viaxar á medula ósea e xerar un enxerto alí, é dicir, establecer a súa residencia alí. Varias quimiocinas e receptores están implicados no *homing* de células nais hematopoéticas. Un deses receptores é o receptor de homing do linfocito.

Fóra do contexto das células hematopoéticas, o termo *homing* utilízase en bioloxía para o direccionamento cara a outras dianas concretas, mesmo a puntos concretos do xenoma (ver endonuclease homing). 

## Sitios 
* Medula ósea.
* Ganglios linfáticos.
* Pel.

## Notas
Bandeira de Herm

A **bandeira de Herm** é un dos símbolos oficiais da illa de Herm, a máis pequena das illas da Canle. Componse dun fondo branco cunha cruz de San Xurxo vermella e a bandeira das armas de Herm no cantón; as armas son azuis entre dous golfiños de prata e tres monxes beneditinos con carapucha. A proporción é de 3:5. A bandeira foi deseñada polo vexilólogo británico William Crampton. As armas de Herm foron adoptadas en 1953. Ao redor de 1951 a illa utilizou unha bandeira azul co escudo de armas de Guernsey preto do polipasto.

miniatura|250px|Bandeira de Herm, dende 1950 até 1953.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bandeira de Guernsey
* Bandeira de Jersey
* Bandeira de Alderney
### Ligazóns externas 
*
Bandeira de Véneto

A **bandeira de Véneto** é un dos símbolos oficiais desta rexión de Italia. Deriva da bandeira histórica pola República de Venecia (697–1797), unha república marítima centrada na cidade de Venecia. A bandeira moderna foi adoptada pola *legge regionale* (lei rexional) *20 maggio 1975, n. 56* e emendada por *L.R. del 22 febbraio 1999*, que eliminou as palabras "Regione del Veneto".

Regione del Veneto tamén ten un estandarte (*gonfalone*), e o seu deseño é idéntico ao da bandeira agás na súa orientación vertical.

## Deseño 
[miniatura|dereita|A pintura de [Jacobello del Fiore, unha fonte de inspiración para a bandeira, no Palacio Ducal de Venecia.]]

Mantívose o deseño xeral e o deseño do estandarte veneciano. O escudo da rexión sitúase nun cadrado no centro da bandeira: o león de San Marcos co evanxeo aberto (lendo o texto en latín: *Pax tibi Marce evangelista meus*, "Paz a ti Marcos, meu evanxelista") apoia as súas patas na paisaxe do Véneto: mar (o Adriático), terra (a chaira de Venecia) e montañas (os Alpes).

Ata o bordo da mosca hai sete colas. Cada unha leva no medio o escudo de armas dunha das sete capitais de provincia de Véneto, ordenadas por orde alfabética inversa:
:

## Bandeira da República de Venecia 

Ficheiro:Flag of Republic of Venice (1659-1675).svg|Bandeira da República de Venecia.
Ficheiro:Venice flag.jpg|Bandeira ondeando.
Ficheiro:Venezia-DSCF9899.JPG|Bandeira ondeando.
Ficheiro:Dettaglio torre dei Lamberti Pasque Veronesi.jpg|Bandeira ondeando.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Bandeira de Hong Kong

A **bandeira de Hong Kong**, oficialmente a **bandeira rexional da Rexión Administrativa Especial de Hong Kong da República Popular da China**, (en ) amosa unha flor branca estilizada de cinco pétalos a orquídea de Hong Kong (*Bauhinia blakeana*) no centro dun campo vermello chinés. O seu deseño orixinal foi presentado o 4 de abril de 1990 na Terceira Sesión do Sétimo Congreso Nacional Popular. O deseño actual foi aprobado o 10 de agosto de 1996 no Cuarto Pleno do Comité Preparatorio da Rexión Administrativa Especial de Hong Kong. O uso preciso da bandeira está regulado polas leis aprobadas pola 58 reunión executiva do Consello de Estado celebrado en Pequín. O deseño da bandeira está consagrado na Lei Básica de Hong Kong, o documento constitucional do territorio, e as normas relativas ao uso, prohibición de uso, aldraxe e fabricación da bandeira están recollidas na Ordenanza Rexional de Bandeira e Emblema Rexional. A bandeira de Hong Kong foi adoptada e izada oficialmente o 1 de xullo de 1997, durante a cerimonia de entrega que marcaba a transferencia da soberanía do Reino Unido a China.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Aldraxe á bandeira

[miniatura|Queima da [bandeira dos Estados Unidos de América.]]
miniatura|300px|Un mapa de países cunha prohibición de aldraxe á bandeira, ano 2022. 
Unha **aldraxe á bandeira** é a profanación dunha bandeira, a violación do protocolo da bandeira ou varios actos que destrúen, danan ou mutilan intencionalmente unha bandeira en público. No caso dunha bandeira nacional, tal acción adoita estar destinada a facer unha acción política contra un país ou as súas políticas. Algúns países teñen leis que prohiben métodos de destrución (como queimar en público) ou que prohíben usos particulares (como con fins comerciais); tales leis poden distinguir entre a profanación da bandeira nacional do propio país e as bandeiras doutros países.

## Contexto 
As accións que poden ser tratadas como profanación dunha bandeira inclúen queimala (queima de bandeira), ouriñar, defecar ou execular sobre ela, desfigurala con slogans, ou comela, entre outras cousas.

A aldraxe dunha bandeira pode levarse a cabo por varias razóns. Pode ser unha protesta contra a política exterior dun país, incluída a propia, ou contra a natureza do goberno. Pode ser unha protesta contra o nacionalismo ou un insulto deliberado e simbólico á xente do país representada pola bandeira. Tamén pode ser unha protesta polas propias leis que prohiben o acto de profanar unha bandeira.

Queimar ou desfigurar unha bandeira é un delito nalgúns países. Nos países onde non o é, o acto aínda pode ser procesado como conduta desordenada, incendio premeditado ou, se se realiza en propiedade doutra persoa, como roubo ou vandalismo.

## Notas
Bandeira de Sikkim

No presente, o estado de Sikkim, na India, non conta cunha **bandeira** oficial. Porén, o reino independente de Sikkim tivo unha bandeira nacional até que se converteu nun estado da India no ano 1975.

## Reino de Sikkim (1877–1975) 
O Reino de Sikkim utilizou varias bandeiras ao longo da súa historia. Todas contiñan unha roda de oración Budista *khorlo* co *gankyil* como elemento central. Até o ano 1967, a bandeira mostraba un deseño moi complexo cun bordo fantasioso e pictogramas relixiosos que rodeaban o khorlo.

En 1967, adoptouse un deseño máis sinxelo debido á dificultade de duplicación da complexa bandeira. O bordo quedou vermello sólido, os pictogramas foron eliminados e a roda foi redeseñada.

Coa admisión de Sikkim á República da India e coa abolición da monarquía, a bandeira perdeu a súa oficialidade en 1975.

Ficheiro:Royal flag of Sikkim.svg|Reconstrución da bandeira real de Sikkim dende 1877 até 1975.
Ficheiro:Flag of Sikkim (1877-1914; 1962-1967).svg|Reconstrución da bandeira de Sikkim dende 1877 até 1914 e dende 1962 até 1967.
Ficheiro:Flag of Sikkim (1914-1962).svg|Reconstrución da bandeira de Sikkim dende 1914 até 1962.
Ficheiro:Flag of Sikkim (1967-1975).svg|Bandeira de Sikkim usada entre 1967 e 1975.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bandeira da India
### Ligazóns externas 
*
Universidade de Tecnoloxía Química e Metalurxia

A **Universidade de Tecnoloxía Química e Metalurxia** (en , en inglés *University of Chemical Technology and Metallurgy* ) é unha universidade estatal de Sofía, Bulgaria, fundada en 1953.

## Historia 
A universidade foi creada en 1953 como o Instituto de Tecnoloxía Química (HTI) con dúas facultades: Enxeñaría-Química e Metalúrxica. O primeiro reitor da universidade foi Boris Zagorchev.

É membro do Grupo Compostela de Universidades.

## Estrutura 
* Facultade de Tecnoloxía Química
* Facultade de Química e Sistemas de Enxeñaría 
* Facultade de Metalurxia e Ciencia dos Materiais 

## Notas 
## Véxase tamén
O Pé da Viña, Vilaformán, Trabada

**O Pé da Viña** é un lugar na parroquia de Vilaformán, no concello de Trabada. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 1 habitante (1 home).

## Toponimia
O topónimo **O Pé da Viña** (á espera da oficialización no Nomenclátor de Galicia da forma **Pé de Viña**) sinala un punto situado a carón dunha viña.

## Situación
Limítrofe con Asturias, río Eo mediante. No río, dá nome ó encoro do Pé da Viña, construído no 1907 e con sentenza de demolición en 2022.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilaformán 
### Parroquias de Trabada
Encoro do Pé da Viña

miniatura|Escala de salmóns do encoro do Pé da Viña no río Eo.
O **encoro de Pé da Viña** foi construído no 1907, A decisión vén argumentada por quedar 'acreditados os motivos de protección medioambiental que aconsellan a demolición das instalacións e a súa adecuación paisaxística'. As instalacións están nun LIC dentro da Reserva da Biosfera río Eo, Ozcos e Terras de Burón, ó pé da Ruta da antiga vía do ferrocarril Vilaoudriz - Ribadeo.

## Notas
Anderlecht

**Anderlecht** é un dos dezanove municipios da rexión de Bruxelas-Capital. 

Ten unha superficie de 17,74 quilómetros cadrados e, a 1 de xaneiro de 2019, unha poboación de 119.714 habitantes.

Limita, ademais da cidade de Bruxelas, con Dilbeek, Forest, Molenbeek-Saint-Jean, Sint-Pieters-Leeuw e Saint-Gilles.

## Historia 
esquerda|miniatura|220x220px| Colexiata dos Santos Pedro e Guido
esquerda|miniatura|220x220px| Cidade de Moortebeek
Hai constancia de que o concello xa estaba habitado na idade de pedra, aínda que o nome da vila non aparece por primeira vez até 1047. 

### Idade Media 
Nos primeiros escritos aparecen catro vilas ocupando o territorio actual: Anderlecht, Cureghem, Aa e Neerpede.

Durante a Baixa Idade Media, construíuse a colexiata gótica Saints-Pierre-et-Guidon, construída sobre unha cripta romana.

### Idade Moderna 
En 1521 o humanista Erasmo de Rotterdam pasou alí uns meses, aloxándose cuns monxes locais. A Universidade actual leva o seu nome.

### Idade Contemporánea 
En 1791, Charles François Dumouriez loitou alí contra os austríacos. Durante o século XIX adquiriu importancia grazas á expansión urbana e industrial de Bruxelas (barrio obreiro de La Roue), e despois da Segunda guerra mundial a súa poboación aumentou drasticamente. 

### Actualidade 
Cando se decidiu a rexionalización de Bélxica en 1981, pasou a formar parte da Rexión de Bruxelas-Capital.

## Demografía 
### Evolución 
Todos os datos históricos relacionados co concello actual, a seguinte gráfica reflicte a súa evolución demográfica.

## Lugares de interese 
esquerda|miniatura|220x220px| A cidade xardín de Bon air

* O Museo de China, que reúne numerosos documentos e obxectos que a congregación Scheut trouxo da súa acción na China, como un Buda de bronce que data do século XV e numerosos retratos de misioneiros. Este museo foi establecido no actual convento de monxas e describe aspectos da vida cultural e artística da antiga China.
* O *Musée bruxellois de la gueuze* (Museo da Cervexa de Bruxelas), situado na última cervexaría artesanal de Bruxelas (creada en 1900 ) aínda en funcionamento: a cervexaría Cantillon .
* Estatua de Jean-Claude Van Damme Presentada o 21 de outubro de 2012, a escultura de 1,74 metros de peso tonelada e media foi feita por Guy Ducheyne e representa o maior artista marcial belga de todos os tempos no auxe da súa carreira.

## Deportes 
O municipio é famoso polo seu equipo de fútbol, o Royal Sporting Club Anderlecht (RSC Anderlecht) que gañou o campionato da liga belga 28 veces. É o mellor equipo belga en competicións europeas e tamén da Primeira División belga. Tamén é coñecido o RSC Anderlechtois de rugby.

## Cidades irmanadas 
* dende 1955 :
** Boulogne-Billancourt, Francia
** Neukolln, Alemaña
** Hammersmith, Reino Unido
** Fulham, Reino Unido
** Zaandam, Países Baixos

* dende 1976 :
** Marino, Italia

* dende 2000 :
** Sainte-Maxime, Francia

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial de Anderlecht (en francés e neerlandés)
Pendello

O termo **Pendello** é unha construción cuberta, con ou sen paredes, para gardar os apeiros, ferramentas, maquinaria, leña, mercadorías, etc. 

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***O Pendello**, lugar da parroquia de Distriz, no concello de Vilalba.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Pendellos da feira de Agolada**, construcións de pedra do século XVIII empregadas polos feirantes para resgardarse, gardar as cabalarías ou gando, comer e facer as vendas e as compras.
Llyn Ogwen

**Llyn Ogwen** (en pronuncia inglesa   ; en pronuncia galesa /ɬɪn 'ɔgʊɛn/) é un lago de orixe glaciar, con forma de cinta (*ribbon lake*), no noroeste de Gales. 

## Xeografía 
Atópase xunto á estrada A5 entre dúas cordilleiras de Snowdonia: Carneddau e Glyderau. De forma algo infrecuente, o límite do condado nese punto está debuxado de xeito que o propio lago se atopa no condado de Gwynedd, pero toda a terra circundante (excluíndo a saída) atópase no condado de Conwy.

Llyn Ogwen atópase a unha altura duns 310 metros sobre o nivel do mar e ten unha superficie de , pero é un lago moi pouco profundo, cunha profundidade máxima de só algo máis de 3 metros. É alimentado por unha serie de regatos das ladeiras das montañas que o rodean, que inclúen Tryfan e Pen yr Ole Wen. O maior destes regatos é Afon Lloer, que nace de Ffynnon Lloer.

### Uso social 
Llyn Ogwen é a fonte do Afon Ogwen que flúe cara ao norte para chegar ao mar preto de Bangor. Construíuse un encoro en Afon Ogwen, no Ogwen Bank, a principios do século XX, para elevar o nivel do río co fin de proporcionar auga para o seu uso na próxima canteira Penrhyn. O lago é popular entre os pescadores e dise que contén excelentes troitas.
esquerda|miniatura|300x300px| Llyn Ogwen pola noite
esquerda|miniatura|300x300px|Gravado de Treaven e Llyn Ogwen do século XVIII
## Mitoloxía  
Dise que despois da Batalla de Camlann (a batalla final do Rei Artur), Sir Bedivere (Bedwyr) lanzou a espada Excalibur en Llyn Ogwen, onde foi capturada pola Dama do Lago. Dise que Tryfan é o último lugar de descanso de Sir Bedivere. Segundo o escritor Jonah Jones:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Llyn Llydaw
* Snowdonia

### Bibliografía 
* Geraint Roberts (1995) *The Lakes of Eryri*, Carreg Gwalch
As Casías, Vilanova de Ozcos, Vilanova de Ozcos

**As Casías** é un lugar da parroquia de Vilanova de Ozcos no concello de Vilanova de Ozcos que se localiza no occidente de Asturias. En 2021 tiña un habitante. 

## Xeografía
Situado a 470 metros sobre o nivel do mar, o casarío localízase a 8 km da vila, e capital do concello, de Vilanova de Ozcos.

## Notas
Carlos Núñez Rodríguez

**Carlos Núñez Rodríguez**, nado en Ourense o 2 de agosto de 1941, é un publicista, deseñador e escritor galego.

## Traxectoria 
Fillo do mestre Albino Núñez Domínguez. Militante do Partido Comunista de España, pertenceu ao seu comité central na clandestinidade, e logo da constitución do Partido Comunista de Galicia en 1968, tamén pertenceu ao seu comité central ata a súa legalización. Foi detido en varias ocasións, en tres delas pasou polo Tribunal de Orde Pública, e estivo un ano preso en Palencia, noutra ocasión catro meses en prisión e na última un mes. En 1972 o partido trasladouno a Italia e despois estivo en París. Coa legalización do PCE retornou a Vigo. Nas primeiras eleccións democráticas encabezou a candidatura do PCG á alcaldía de Vigo, que obtivo tres concelleiros. Volveu ser elixido concelleiro, agora en solitario nas eleccións municipais de 1983. Membro do Instituto de Estudios Vigueses, Fundación Gutenberg Mainz (Alemaña) e da Asociation Paleographique International (París). Formou parte de varios xurados de artes plásticas e visuais.

## Obras 
* *Vigo a través da Historia* (1996)
* *Entra hoy en el Vigo de ayer (s. XVIII)* (1998)
* *Un día dentro de las murallas de Pontevedra (s. XVIII)* (1999)
* *Ó pé da Letra: A istoria da tipografía galega* (2000)
* *Entra hoy en el Ourense de ayer (s. XVIII)* (2000)
* *El Mundo del Área Metropolitana de Vigo* (2000)
* *Alfabetos Gallaecia Castelo e Gótica galega* (2001)
* *Diccionario Histórico de la Escritura y de las Artes e Industrias Gráficas* (2015)
* *Vigo metropolitano na Galicia céltica* (2017)

## Vida persoal 
Casou con María Jesús Muñoz, é pai de Carlos Núñez Muñoz.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do autor en Xerais
* "En París sabía de memoria las firmas de muchos comisarios para su falsificación", entrevista en *Faro de Vigo*