open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Alhaurín de la Torre

**Alhaurín de la Torre** é un municipio situado na provincia de Málaga, na comunidade autónoma de Andalucía, España. Pertence á comarca do Val do Guadalhorce e á súa vez está dentro do Área Metropolitana de Málaga a 19&nbsp;km de Málaga.

É o municipio máis poboado da comarca do Guadalhorce e o terceiro do interior da provincia con 33.567 habitantes, por detrás de Antequera e Rolda. Alhaurín de la Torre experimentou un notable ascenso de poboación na década dos 90 debido á expansión da área Metropolitana de Málaga.

Foi fundada polos fenicios procedentes na súa maioría de Libia e está rodeada pola serra de Mijas e a Hoya de Málaga, e atravesada polo río Guadalhorce.

É actualmente cidade sede da Prisión Provincial de Málaga.

## Véxase tamén
Mazarrón

**Mazarrón** é un municipio da Rexión de Murcia, pertencente á comarca do Bajo Guadalentín. Componse de dous núcleos: Puerto de Mazarrón, que é onde se atopan as praias e o turismo, e Mazarrón, que é o centro urbano.

Limita cos municipios de Cartagena e Fuente Álamo de Murcia ao leste, cos de Alhama de Murcia e de Totana ao norte, co de Lorca ao oeste e co mar Mediterráneo ao sur. Ten unha extensión de 318,7&nbsp;km² e unha poboación de 34.351 habitantes en todo o municipio (segundo INE 2008). Atópase a 25 metros sobre o nivel do mar e dista 70&nbsp;km da capital da Rexión, Murcia. Mazarrón e Puerto de Mazarrón teñen unha importante oferta turística e gastronómica.

En Puerto de Mazarrón atopáronse os barcos fenicios máis antigos do mundo, concretamente na Praia da Illa.
Úbeda, Xaén

**Úbeda** é unha cidade da provincia de Xaén (Andalucía), capital da fértil comarca de La Loma. Segundo o INE en 2017 tiña 34.733 habitantes, dos cales 17.046 eran homes e 17.687 mulleres. A cidade, xunto coa próxima Baeza, foi declarada Patrimonio Cultural da Humanidade pola Unesco o 3 de xullo de 2003 debido á calidade e boa conservación dos seus numerosos edificios renacentistas e da súa singular contorna urbanística.

A cidade, situada sobre un cerro e envorcada cara ao val do río Guadalquivir fronte á impoñente Serra Mágina e cerca do centro xeográfico da provincia, constitúe un importante centro de atracción ao contar con hospital comarcal, centros educativos e escolas universitarias (UNED e SAFA), delegacións de facenda e da seguridade social, xulgados, Centro do Profesorado (CEP) etc, derivando nun dos índices de centralidade máis altos de toda Andalucía. Segundo o anuario de La Caixa, trátase da capital dunha das provincias económicas de España, cunha poboación de máis de 200.000 habitantes que acode habitualmente a comprar nela.

Úbeda vive principalmente do sector servizos, o comercio e a administración, que ocupan o 49% da poboación activa. Pero ademais o peso da agricultura é enorme, sendo un centro neurálxico do oliveiral e a produción aceiteira e un dos maiores produtores e envasadores da provincia de Xaén de aceite de oliva, pedra angular de toda a súa economía. Outras actividades complementarias son a industria, a gandería e un incipiente turismo.

O xentilicio formal da localidade é ubetense, aínda que os seus habitantes, principalmente nas vilas de ao redor como Torreperogil, Sabiote, Baeza, Villacarrillo, Rus ou Canena, tamén son coñecidos como *ubedeños*.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* 
* 
* 
* Artigo sobre María de Molina de Manuel Almagro Chinchilla.
Primeiro ministro de San Vicente e as Granadinas

border|miniatura|dereita|120px|Bandeira de San Vicente e as Granadinas.

O **primeiro ministro de San Vicente e as Granadinas** é o xefe de goberno do país. Durante o dominio británico, a partir de 1956 xorde a figura do xefe de goberno (en inglés, *chief minister*) sendo o primeiro Ebenezer Joshua (1956 a maio de 1967) seguido por Milton Cato.

En 1969, o territorio gañou autonomía, e o título do xefe de goberno pasou a ser "primeiro ministro". De 1969 ata a independencia, foron:
* Milton Cato - 27 de outubro de 1969 - abril de 1972
* James Fitz-Allen Mitchell - abril de 1972 - 8 de decembro de 1974
* Milton Cato - 8 de decembro de 1974 - 27 de outubro de 1979

## Primeiros Ministros despois da independencia (1979- )
Olot

**Olot** é un municipio e localidade da provincia de Xirona, en Cataluña, que conta cunha poboación de 37 975 habitantes (INE 2023).

## Características 
É a capital da comarca da Garrotxa especialmente coñecida polos seus lugares de interese natural; non en balde todo o seu termo municipal atópase dentro do Parque Natural da Zona Volcánica da Garrotxa. Os volcáns máis coñecidos e visitados son o de Santa Margarida, Croscat e o Volcán Montsacopa (tamén coñecido como San Francisco).

O croscat é famoso debido a que o terreo está "cortado" e pódense apreciar perfectamente os estratos xeolóxicos), atopándose ao seu pé o Xardín Botánico de Vexetación Natural Olotina.

Tamén esperta un grande interese a "Fageda d'en Jordà", un inmenso bosque de faias exquisito para perderse e pasear, tanto a pé como en bicicleta, dacabalo ou en carruaxe. Cabe mencionar a arte e a industria de estatuaria cristiá que desde o século XIX estableceuse por toda a cidade, sendo o máximo representante a Arte Cristiá, fundado por Marià Vayreda e existente hoxe día, onde traballaron os notables escultores Miquel Blay e Josep Clarà.

## Gastronomía 
Un dos segredos de Olot é a súa cociña, chamada "Cociña Volcánica". Unha das súas mellores e máis coñecidas receitas son as patacas de Olot.

## Notas
Sant Joan Despí

[miniatura|dereita|250px|*Torre de la Creu*, coñecida coma a *Casa dels Ous*, obra de [Josep Maria Jujol.]]
**Sant Joan Despí** é un municipio e cidade española situado na comarca do Baix Llobregat, na provincia de Barcelona, en Cataluña.

## Xeografía 
O termo municipal, de 6,39&nbsp;km², sitúase na beira esquerda do río Llobregat, ao sueste do Baix Llobregat. Limita cos concellos de Cornellà de Llobregat, Esplugues de Llobregat, Sant Just Desvern (municipios cos que forma a zona coñecida como a Fontsanta), Sant Feliu de Llobregat, Sant Boi de Llobregat e Santa Coloma de Cervelló (estes dous últimos municipios, na beira dereita do Llobregat).

## Historia 
A súa historia remóntase á éra romana en que recibía o nome de *Vicomiciano*. posteriormente o municipio tivo varios nomes, destacando Sant Joan del Llobregat e Sant Joan Despí, pero sempre cargados de relixiosidade ao referirse a un santo. Durante a guerra civil o nome da poboación pasou a ser Pi de Llobregat, e desde 1939 ata a publicación da lei de normalización lingüística, Sant Joan Despí foi o topónimo oficial.

## Demografía 
## Lugares de interese 
* Can Negre
* Torre de la Creu (ou *Casa dels Ous*)
* Torre Jujol
* Concello

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Torre de la Creu.JPG|Torre de la Creu

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial 
* Información da Generalitat de Catalunya 
* Información do Institut d'Estadística de Catalunya
Galapagar

**Galapagar** é un municipio do noroeste da Comunidade de Madrid (España), a uns 33 quilómetros da capital do estado. Esténdese sobre unha superficie de 65&nbsp;km². Limita con Collado Villalba, Colmenarejo, Torrelodones, Las Rozas de Madrid, El Escorial, San Lorenzo de El Escorial, Villanueva del Pardillo, Hoyo de Manzanares, Moralzarzal e Guadarrama.

## Medio físico 
Galapagar está situado nos contrafortes da serra de Guadarrama. Dentro do municipio áchase parte do Parque Natural do Río Guadarrama e a súa Contorna, caracterizado polo predominio do bosque mediterráneo e de ribeira, así como pola existencia de amplas zonas de pastos. Aciñeiras, enebros,fresnos, xaras, quejigos e piñeiros cóntanse entre as principais especies vexetais do municipio.

## Economía 
A economía de Galapagar estivo tradicionalmente orientada cara ao sector primario, particularmente a gandería. O aumento demográfico rexistrado nos últimos lustros conduciu a un crecente peso do sector dos servizos (comercio, banca etc.). Desde finais da década de 1990, o auxe da actividade no sector da construción saldouse coa urbanización de numerosas hectáreas de chan municipal, con polémicas recualificacións que contaron co visto e prace dos sucesivos gobernos locais.

## Poboación 
A poboación de Galapagar duplicouse nos últimos dez anos, superando xa a cota de 30.000 persoas. Cerca do 30% dos seus poboadores viven nas urbanizacións do termo municipal, non no núcleo urbano. Destaca especialmente a zona de A Navata, onde se asenta a estación de tren do municipio, que conta cun apartado postal propio. Outra das súas urbanizacións é a Colonia España. Trátase dun agradable e tranquilo lugar residencial situada nas proximidades do termo municipal de Collado Villalba e á beira da zona comercial P-29. Conta coa estación de tren de San Yago como infraestrutura fundamental. O seu eixo vertebrador é o Canellón Real Segoviano que destaca polo seu importante valor ecolóxico.

Actualmente, Galapagar é unha cidade dormitorio de Madrid. O municipio conta cun bo número de cidadáns de orixe estranxeira (un 17% da súa poboación empadroada), orixinarios de países tan diversos como Ecuador, Marrocos ou Romanía. Nel residen ademais moitos españois non naturais do pobo, procedentes sobre todo do resto da comunidade de Madrid.

Un ambicioso Plan Xeral de Ordenación Urbana (PGOU), redactado polo anterior equipo de goberno municipal do Partido Popular (PP), contemplaba que a poboación galapagueña alcanzase os 70.000 habitantes nun prazo de oito anos. Con todo, o concello xurdido das eleccións de 2007, cunha alcaldesa do Partido Socialista Obreiro Español (PSOE), anunciou a retirada de devandito plan e a súa substitución por outro máis moderado.
Puente Genil

**Puente Genil** é un concello e cidade española da provincia de Córdoba, en Andalucía.

Sitúase na parte sueste da rexión, na Campiña, próxima á comarca de Montilla-Moriles. Limita coas provincias de Sevilla e Málaga. O seu enclave xeográfico é privilexiado, atópase no centro de Andalucía polo que facilita as comunicacións, xa que a distancia pola autovía ás diferentes provincias e pobos non é moi grande (Málaga, Sevilla, Córdoba etc.).

No ano 2007 contaba con 29.093 habitantes. A súa extensión superficial é de 170&nbsp;km² e ten unha densidade de 167,9 hab/km². Os seus coordenadas xeográficas son 37º 23' N, 4º 46' O. Atópase situada a unha altitude de 216 metros e a 68&nbsp;km da capital de provincia, Córdoba.
Puerto de la Cruz

**Puerto de la Cruz** é unha cidade e municipio español pertencente á provincia de Santa Cruz de Tenerife, nas Canarias. Sitúase no norte da illa de Tenerife, no Val de La Orotava, xunto aos municipios de Los Realejos e de La Orotava.

## Localización e características 
Ten unha extensión de 8,73&nbsp;km², é o municipio máis pequeno das Illas Canarias, e unha poboación de 31.804 habitantes (INE, xaneiro de 2008). A súa altitude é de 9 metros sobre o nivel do mar e o seu punto de maior altura é o cono volcánico das Areas (ou montaña da Forca), con 249 metros.

É un dos centros turísticos máis importantes das Canarias, sendo a procedencia común dos visitantes a Península Ibérica, Reino Unido e Alemaña.

Os seus habitantes son coñecidos como *portuenses*, e nalgúns casos xeneralízaselles como *ranilleros*, pero orixinalmente este gentilicio pertencía soamente aos do *Barrio da Ranilla* dentro do mesmo pobo e de forte tradición pesqueira.

Ademais do centro urbano do Puerto de la Cruz, o municipio conta con barrios como o de Punta Brava, A Beira, San Antonio, o Durazno etc.

## Galería de imaxes
Ingenio

**Ingenio** é un municipio canario pertencente á provincia das Palmas. Está situado no sueste da illa de Gran Canaria. O seu nome procede do cultivo e procesamento da cana de azucre nun enxeño, o que apunta a súa orixe histórica como vila azucreira.

Este municipio acolle, xunto co veciño Telde, ao Aeroporto Internacional de Gran Canaria, un dos máis importantes de España. 
 
En Ingenio consérvanse tradicións canarias como os calados e a artesanía, celebrándose cada verán o seu *Festival Internacional de Folclore*, coa participación de grupos musicais de países tan dispares como México, Romanía, Colombia, Rusia, Uganda etc.

Hoxe en día, moitos dos seus barrios conservan topónimos referentes ás partes da cana de azucre que se cultivaba nesas zonas: por exemplo, a Bagacera, Carrizal ou O Sequero.

## Véxase tamén
San Roque, Cádiz

**San Roque** é un municipio andaluz, pertencente á provincia de Cádiz. Está situado na comarca do Campo de Xibraltar.

## Historia 
No seu termo municipal sitúase o sitio arqueolóxico de Carteia, cidade púnica primeiro e romana despois. San Roque foi fundada por habitantes de Xibraltar, a maior parte dos cales fuxira da localidade tras a invasión, en nome do pretendente ao trono español, o arquiduque Carlos, dunha escuadra anglo-holandesa o 4 de agosto de 1704, durante a Guerra de Sucesión Española.

A localización tivo lugar ao redor da ermida de San Roque, situada no cume dun outeiro de 108 metros de altitude. Aquí refuxiáronse a maior parte dos fuxidos (outros se asentarían no que hoxe son Los Barrios ou Alxeciras) pero foi San Roque a cidade que recibiu as honras, títulos e timbres da perdida cidade de Xibraltar por iso é polo que se denomine "Moi Nobre e Máis Leal cidade de San Roque, onde reside a de Xibraltar".

Hoxe día posúe un municipio amplo cun tecido industrial importante onde destacan unha refinaría, un complexo petroquímico e varias plantas de ciclo combinado. A Ermida de San Roque trasladouse da súa situación orixinal ao complexo Diego Salinas (antigo cuartel militar, agora edificio municipal). No cume do outeiro, a ermida orixinal foi remodelada converténdose na Igrexa de Santa María a Coroada.
A posteriori

[miniatura|[Castelo de Santa Bárbara en Zaragoza. Construído como castelo ó redor do século XIII, reconstruído *a posteriori* como ermida.]]
O termo latino ***a posteriori*** ten varios significados, porque se pode referir a tempo ou a lugar, pero sempre quere dicir o que vén a seguir, "o que está detrás" ou "despois doutra cousa", sexa referido ao lugar ou ao tempo. Esta expresión, *a posteriori*, úsase, polo xeral, referida ao tempo, facendo a función de complemento circunstancial; leva diante a preposición *a*, que expresa punto de partida. Así que a expresión completa quere dicir: "partindo desde a continuación de algo", "despois de que algo pasou". Emprégase cando alguén di ou fai algo unha vez que pasou a situación, cando tense todos os elementos de xuízo, e entón xa se sabe que é e como se podería facer. En español adóitase dicir a touro pasado.

Cóntase que cando Cristovo Colón estaba explicando nunha reunión de cortesáns os seus descubrimentos duns novos mundos, todos lle dicían que era unha fazaña que non entrañaba ningunha dificultade, que eles tamén poderían telo feito. Entón, Colón, sen dicir unha palabra na súa defensa, propúxolles que puxesen un ovo cocido de pé no seu sentido vertical. Todos intentárono, pero ningún o conseguiu, e dicían que aquilo era imposible. Colón, cando viu que ningún o lograba, cascou un pouco unha das puntas, co que o ovo puido manterse erguido. Entón todos dixeron que así eles tamén eran capaces: ou sexa, que *a posteriori* todo é doado.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Recompilación de usos na prensa escrita
Totana

**Totana** é un concello e cidade da Rexión de Murcia, no sueste de España. Pertence á comarca do Bajo Guadalentín, da que é o segundo concello máis poboado por detrás de Mazarrón, con 31.394 habitantes en 2017.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Portal independente da cidade de Totana (Murcia)
Morón de la Frontera

miniatura|Igrexa de San Miguel Arcanxo.
**Morón de la Frontera** é unha localidade andaluza pertencente á provincia de Sevilla. En 2008 tiña 28&nbsp;259 habitantes.

A súa extensión é de 432&nbsp;km² e ten unha densidade de 65,42 hab./km². Sitúase entre a Campiña e a Serra Sur de Sevilla, a unha altitude de 297 m e a 65,9&nbsp;km da capital de provincia, Sevilla. No termo municipal atópase a Base Aérea de Morón.

A locución **de la Frontera** no topónimo alude á antiga fronteira co reino de Granada.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*Páxina web do concello de Morón de la Frontera
*Morón de la Frontera no Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía
*Patrimonio Cultural de Morón de la Frontera na Guía Dixital do Patrimonio Cultural de Andalucía
* Paisaxes Culturais de Andalucía: Caleras de Morón. Instituto Andaluz do Patrimonio Histórico
Agüimes

**Agüimes** é un municipio español pertencente á provincia das Palmas, nas Illas Canarias. Está situado no sueste da illa de Gran Canaria. Posúe varios espazos naturais protexidos.

O municipio ten hoteis e casa de curto aloxamento para poder desenvolver o turismo rural, o que atrae varios centos de visitantes ao ano. Posúe tamén un polígono industrial (o de Arinaga) no que se aloxan máis de 700 empresas.

## Historia 
250px|miniatura|esquerda|Vista da vila de Agüimes
O Agüimes actual foi fundado en 1491 sobre un importante asentamento aborixe logo de terminada a conquista castelá de Gran Canaria. Foi creado como vila baixo señorío episcopal por orde dos Reis Católicos, e outorgado á Igrexa como compensación pola colaboración desta durante a conquista. O territorio agüimense alberga diversos asentamentos prehispánicos de grande importancia: o propio centro histórico de Agüimes, Guayadeque e Temisas.

A súa riqueza hídrica, grazas aos cursos de auga provenientes da conca do barranco de Guayadeque, permitiu tras a conquista os primeiros cultivos de cana de azucre. Máis modernas son as explotacións de tomate e cogombro na zona de Arinaga destinadas á exportación.

Do mesmo xeito que no resto do sueste de Gran Canaria, parte da poboación de Agüimes optou no pasado pola emigración a Cuba, Porto Rico e outros países de América. Actualmente é unha zona de inmigración, beneficiada polo auxe do turismo no sur da illa e doutras actividades de servizos. Hai que sinalar ademais a puxanza da zona industrial de Arinaga, en torno ao porto homónimo.

## Localidades 
* Cruce de Arinaga
* Playa de Arinaga
* Agüimes
* Polígono de Arinaga
* Montaña Los Vélez
* Las Rosas
* La Banda
* Temisas
* Llanos Prietos (Los Espinales)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do concello
Carmona, Sevilla

**Carmona** é un concello andaluz da provincia de Sevilla. Pertence á Campiña de Carmona. No ano 2008 tiña 27.950 habitantes.

A súa extensión é de 924&nbsp;km² e ten unha densidade de 30,24 hab/km². Atópase situada a unha altitude de 235 msnm e a 30&nbsp;km da capital de provincia, Sevilla. Carmona localízase en Los Alcores, unha gran parte elevada por un cerro do resto da paisaxe coñecida como La Vega. Por ela pasa a A-462 que une esta localidade con Brenes. Así como a A-398 para chegar a El Viso del Alcor.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina Oficial de Carmona 
* Carmona - Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía (SIMA)
* Consejería de Cultura de la Junta de Andalucía - Conjunto Arqueológico de Carmona
* Patrimonio cultural de Carmona en la Guía Digital del Patrimonio Cultural de Andalucía
* Video inmersivo “Sobre el mar de trigo. Paisaje de Carmona (Sevilla)”. Instituto Andaluz del Patrimonio Histórico
Coria del Río

**Coria del Río** é unha localidade da provincia de Sevilla, Andalucía, España. No ano 2008 contaba con 27.528 habitantes. A súa extensión superficial é de 64&nbsp;km² e ten unha densidade de 444,07 hab/km². Os seus coordenadas xeográficas son 37º 17' N, 6º 03' O. Atópase situada a unha altitude de 5 metros(sobre o nivel do mar) e a 11 quilómetros da capital de provincia, Sevilla.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* Coria del Río - Sistema de Información Multiterritorial de Andalucía
* Patrimonio cultural de Coria del Río na Guía Dixital do Patrimonio Cultural de Andalucía. IAPH
Premià de Mar

300px|miniatura|Riera de Premià**Premià de Mar** é un municipio español da provincia de Barcelona, Cataluña, situado no litoral do Maresme, a uns 20 quilómetros de Barcelona. En 1842 o seu nome oficial era *Sant Cristòfol de Premià*.

Premià de Mar é a segunda localidade máis poboada do Maresme logo de Mataró. Os municipios que o circundan son El Masnou, Premià de Dalt, Vilassar de Dalt e Vilassar de Mar.

## Medio ambiente 
250px|miniatura|esquerda|Vista xeral
A praia é areosa, pouco coidada e sofre unha gran regresión mariña que no seu día se intentou solucionar coa construción duns espigóns e que, nos últimos anos, corríxese temporalmente coa achega artificial de area do fondo mariño, sen a cal non existiría en moitos lugares. A ampliación do porto deportivo, iniciada antes dos Xogos Olímpicos e aínda inacabada, contribuíu en gran xeito, a alterar os volumes de area nas praias. 
Xunto ás praias hai uns paseos moi ben coidados, dotados de exercicios variados para deportistas, con grande amplitude para camiñar e ir en bicicleta, rodeados por unha banda de árbores, e do outro de plantas e flores que alegran a vista.

O **Centro de Recuperación de Animais Mariños** (CRAM) de Premià é unha iniciativa dun grupo de voluntarios e profesionais co obxectivo de salvar animais mariños feridos, especialmente tartarugas e outras especies do Mediterráneo. As súas instalacións están situadas nunha torre de veraneo situada no barrio de *Casa Pou-Campo de Mar*, que limita co termo de Vilassar de Mar e pódese visitar concertando unha cita previa.

## Demografía 
## Economía 
Na economía actual queda algún rastro da antiga actividade industrial (empresas como Metalogenia e Transmesa), algún reduto de floricultura e un mínimo sector servizos. A proximidade a Barcelona, Mataró ou outras poboacións moito máis potentes fan de Premià de Mar un pobo dormitorio.

A Gran Vía Lluís Companys constitúe o eixo básico ao redor do cal vira toda a actividade comercial da vila. Nesta rúa atópase o mercado de Sant Joan e unha gran cantidade de tendas, bares e comercios.

## Lugares de interese 
* Masia Can Manent 
* Escola d'Assís 
* Fábrica La Lió 
* Antiga Fábrica do Gas
* Colexio La Salle Premià
* Igrexa de Sant Cristòfol 
* Can Roure
* Masia Ribas
* Can Maristany
* Jutjat de Pau

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Catalonia Premià De Mar CeràmicaHistoria.JPG|Cerámica da historia de Premià, na praza.
Ficheiro:Catalonia PremiàDeMar EsglèsiaSantCristòfor.jpg|Igrexa de Sant Cristòfol
Ficheiro:Catalonia Premià De Mar FabricaDelGas.JPG|Antiga Fábrica do Gas
Ficheiro:Catalonia Premià De Mar PatronatSocial.jpg|Sede do Padroado Social

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do concello 
* Guía turística de Premià de Mar (monumentos, feiras, festas...) 
* Patrimonio histórico e artístico de Premià de Mar
Sant Pere de Ribes

500px|miniatura|Panorámica de Sant Pere de Ribes
**Sant Pere de Ribes** é un municipio da comarca do Garraf, na provincia de Barcelona, en Cataluña. Está situado ao suroeste do macizo do Garraf, cunha pequena zona costeira. Ademais da capital municipal inclúe, entre outros, o barrio de Les Roquetes.

## Demografía 
O gran crecemento demográfico de Sant Pere de Ribes tivo lugar a partir dos anos 1950 pola inmigración da época, e a consecuencia máis inmediata foi a aparición do núcleo de Les Roquetes. Ademais, nesa época produciuse unha importante chegada de murcianos a Ribes.

## Festividades 
A vila de Ribes celebra a súa festa maior de Sant Pau o 25 de xaneiro, festividade da Conversión de San Pablo Apóstolo, e a de Sant Pere o 29 de xuño, festividade de San Pedro e San Pablo. A festa de verán está documentada desde o século XVII e a de inverno ao século XX. Os actos principais da festa teñen lugar a véspera e o mesmo día. Durante os fins de semana anterior e posterior hai tamén actos culturais. As dúas celebracións son consideradas festas locais.

O núcleo de Puigmoltó celebra a súa festa maior de Sant Jaume durante a fin de semana máis próxima ao 25 de xullo, día de San Xaime. O núcleo de Roquetes del Garraf celebra a Santa Eulalia, o 12 de febreiro, e o San Xoán, o 24 de xuño. Varias urbanizacións do municipio celebran tamén as súas propias festas en agosto, como o barrio do Palou, que celebra a Santa María o día 15.

## Cidades irmandadas 
*  Puerto Cabezas (Nicaragua).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web do concello
* Información e novas de Sant Pere de Ribes
Presidente de Singapur

miniatura|dereita|100px|Estandarte do presidente de Singapur.
O presidente é o xefe de estado de Singapur. O seu cargo é soamente cerimonial. A pesar de ser elixido pola poboación, o Partido da Acción Popular de Singapur ven descalificando todos os candidatos, exceto un, para concorrer ao cargo.

Esta é unha lista dos presidentes de Singapur despois de 1965.
Illa Rota

A **illa Rota** (**Luta** en chamorro) tamén coñecida como "a illa pacífica", está situada no Arquipélago das Marianas. É a máis meridional das illas que forman parte da Comunidade das Illas Marianas do Norte, á súa vez pertenencente aos Estados Unidos. Songsong é a maior poboación da illa, seguida por Sinapalo (Sinapalu). Rota ten unha flora e fauna diversa.

O primeiro europeo en chegar, foi en 1524, o navegante español Juan Sebastián Elcano, que toma posesión xunto co resto do Arquipélago das Marianas en nome da Coroa de España.

## Datos 
Ten unhas dimensións aproximadas de 16,9&nbsp;km de longo e 4,8&nbsp;km de ancho, cun diámetro de 61,6&nbsp;km. O seu punto máis alto é o monte Manira (495 m).

Está a 76&nbsp;km ao sur de Guam, a 101 ao norte de Tinian e ao 117 ao norte de Saipan.
Capital One Arena

O **Capital One Arena** é un pavillón multideportivo e unha zona de entretemento situado en Washington, D.C., Estados Unidos. O seu nome provén do seu principal patrocinador, a empresa de bancos Capital One. Dende a súa inauguración en 1997 até 2006 denominouselle MCI Center, outra empresa de telefonía que foi adquirida pola anterior. Popularmente chámaselle tamén a *Cabina de teléfonos*, pola súa relación có mundo da telefonía Verizon de 2006 a 2017.
## Historia 
O pavillón abriu as súas portas o 2 de decembro de 1997, na zona do *Chinatown* da capital estadounidense. Veu eemplazar ao **US Air Arena**, que se atopaba nas aforas da cidade. O Capital One Arena foi o catalizador da xentrificación do barrio chinés capitalino, o que forzou a moitos pequenos comercios chineses a pechar as súas portas, algo que provocou fortes polémicas entre a poboación oriental da capital.

## Capacidade 
A capacidade total do Capital One Arena é de 20.173 espectadores para partidos de baloncesto, que se reduce a 18.277 cando se utiliza como pista de Hóckey sobre xeo ou para partidos de lacrosse.

## Equipos 
O pavillón é compartido polos seguintes equipos:
* Washington Wizards (NBA) 
* Washington Mystics (WNBA)
* Washington Capitals (NHL)
* Georgetown Hoyas (NCAA)
* Washington Power (NLL)

## Eventos 
Ao longo da súa curta historia albergou numerosos eventos, algúns sen relación co deporte, como o circo Ringling Brothers and Barnum & Bailey Circus ou infinidade de concertos. No deportivo, o máis salientable é:
* World Championship Wrestling (WCW), 1997-2000
* Torneo de baloncesto da NCAA, primeira e segunda rolda, 1998, 2002 e 2008
* Torneo de baloncesto da NCAA, finais rexionais, 2006
* World Wrestling Entertainment (WWE), 2000, 2005, 2007 
* NBA All-Star Game, 2001
* WNBA All-Star Game, 2002 e 2007
* Campionato do Mundo de Patinaxe, 2003 
* Torneo de baloncesto masculino da Atlantic Coast Conference (ACC) , 2005

## Galería 

Ficheiro:Verizon Center Caps vs Pens.jpg|Partido de hóckey dos Washington Capitals
Ficheiro:Verizon centre.JPG|Capital One Arena nun partido de Washington Wizards
Ficheiro:Mci center jan2006b.jpg|Entrada ao pavillón
Ficheiro:Washington wizards toronto raptors.JPG|Washington Wizards contra Toronto Raptors, 30 de marzo de 2007
Trofeo Teide

O **trofeo Teide** é unha competición futbolística de verán que se celebra no Valle de La Orotava, na illa de Tenerife (Canarias, España). O torneo celébrase durante os primeiros días do mes de agosto.
## Palmarés
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Páxina oficial do torneo  
*Palmarés até 2008, en rssf.com 
*Trofeo Teide en disfrutatenerife.com
Bilingüe

***Bilingüe*** é unha curtametraxe de Cecila Perolio, rodada en 2007 en formato HDV, con localizacións en Santiago de Compostela e Vedra. Trátase dunha comedia romántica, onde ante a incapacidade de sincerarse, os protagonistas intentan amosar os sentimentos mediante a música, a literatura ou o cinema. A banda sonora inclúe os temas "Dream a catfish" (Joserra Lorenzo), "Amor cromático" (Psicofónica de Conxo), "Fouet d'amour" (Marcelino Galán) e "G" (deJune).

## Argumento 
Helena é unha actriz de Allariz que chega a Santiago de Compostela a facer un curso de danza, instalándose no piso da súa amiga Carmen. Alí atópase con Diego, en certo modo parella de Carmen, e entre os dous xorde certa tensión sexual.

Mentres ven a película *Festen*, de Thomas Vinterberg, falan das relacións de parella e das relacións sexuais, pero sen seren capaces de dicirlle ao outro os seus sentimentos. Helena marcha para cama atopándose mal, en parte debido ao consumo de haxix e de viño.

Cando Helena colle unha botella de leite do frigorífico, Diego sorpréndea por detrás e teñen na mesma cociña unha relación sexual, pero ao espertar vese que fora un soño. Malia que Diego marcha de viaxe, a historia remata cun final aberto, coa chegada ao piso dun mensaxeiro.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* ficha na páxina da AVG
Río Vinalopó

O **Vinalopó** é un río da Península Ibérica que atravesa de norte a sur a provincia de Alacant, e cos seus 81 km é o río autóctono máis importante da mesma. Nace na Serra de Mariola, entre Bocairent e Banyeres, dando nome ás comarcas que atravesa (Alt, Mitjà e Baix Vinalopó), tendo a súa desembocadura natural á altura das Salinas de Santa Pola, no mar Mediterráneo.

O río, tralo seu nacemento, atravesa varias poboacións ao longo do seu percorrido: Banyeres, Villena, Sax, Elda, Novelda, Monfort e Elx.
Presidente de Trinidad e Tobago

O presidente é o xefe de estado de Trinidad e Tobago. É elixido por un colexio electoral para un mandato de 5 anos. Logo dunha consulta ao parlamento, nomea ao primeiro ministro entre os seus membros.

Esta é a lista dos presidentes de Trinidad e Tobago despois de 1976.

## Véxase tamén 
* Primeiro Ministro de Trinidad e Tobago
Deo volente

A expresión latina ***Deo volente*** emprégase para indicar que algo terá lugar sempre e cando a *vontade divina* o permita. Tradúcese como *Querendo Deus* ou *se Deus quere*.

Expresións latinas equivalentes son *Deo favente* e *Deo iuvante*.
Aguirre, der Zorn Gottes

***Aguirre, der Zorn Gottes*** (en galego *Aguirre, a ira de Deus*) é unha película de 1972 do cineasta alemán Werner Herzog. Está protagonizada polo actor da mesma nacionalidade Klaus Kinski é considerada como unha das xoias do cine alemán.

O filme narra a viaxe do conquistador español Lope de Aguirre pola cunca do río Amazonas en busca da cidade de ouro dos incas coñecida como El Dorado.

A historia está baseada na figura histórica de Aguirre e en documentos da época (como o diario de viaxe de Gaspar de Carvajal) elementos con que Herzog e Kinski reconstrúen a época da chegada dos europeos a América.

A música orixinal, toda executada con mellotron e guitarra eléctrica corresponde á agrupación de rock progresivo Popol Vuh.

## Personaxes 
* Klaus Kinski como Lope de Aguirre
* Helena Rojo como Inés de Atienza
* Ruy Guerra como Don Pedro de Ursúa
* Del Negro como Gaspar de Carvajal
* Peter Berling como Don Fernando de Guzmán
* Cecilia Rivera como Florés de Aguirre
* Daniel Ades como Perucho
* Edward Roland como Okello
* Armando Polanah como Armando
* Alejandro Repullés como Gonzalo Pizarro
* Justo González como González

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
RocknRolla

***RocknRolla*** é un filme británico do 2008 escrito e dirixido por Guy Ritchie, e protagonizado por Gerard Butler, Thandie Newton, e Tom Wilkinson. Foi filmado en Londres e estreado o 5 de setembro de 2008 no Reino Unido, sendo un auténtico éxito de recadación nas primeiras semanas desde o lanzamento no Reino Unido. Fíxose unha estrea limitada o 8 de outubro de 2008 no Canadá e os Estados Unidos, sendo a estrea oficial o 31 de outubro. O DVD da película publicouse o 27 de xaneiro de 2009.

Estreouse en galego na TVG o 12 de xullo de 2013.

## Argumento 
A noticia de que Uri Omovich (Karel Roden), un rico mafioso ruso, está montando un negocio de compravenda ilegal de terreos en Londres, fará que tódolos delincuentes da cidade queiran participar na operación. Todo comeza cando Uri pide a Lenny Cole (Tom Wilkinson), un peixe gordo da mafia de Londres, que se ocupe de tódolos trámites burocráticos e merque a un concelleiro (Jimi Mistry). Lenny confía a operación ó seu lugartenente Archy (Mark Strong). Pola súa parte, a contable de Uri, a fermosa Stella (Thandie Newton), decide levar a súa parte do botín e, para iso, contrata a dous mafiosos, que teñen contas pendentes con Lenny, para que rouben os cartos.

## Personaxes 
miniatura|Membros do elenco de actores do filme no Festival de Toronto no 2008.
* Mark Strong como Archy
* Tom Wilkinson como Lenny Cole
* Toby Kebbell como Johnny Quid
* Gerard Butler como One-Two
* Tom Hardy como Handsome Bob
* Idris Elba como Mumbles
* Karel Roden como Uri Omovich
* Thandie Newton como Stella
* Dragan Mićanović como Victor
* Matt King como Cookie
* Geoff Bell como Fred
* Ludacris como Mickey
* Gemma Arterton como June
* Jeremy Piven como Roman
* Jimi Mistry como Concelleiro
* Robert Stone como Porteiro do pub
* Jamie Campbell Bower como Rockeiro

## Banda sonora 
A banda sonora da película foi publicada o 1 de setembro de 2008. Contén as seguintes cancións:

# Dialogue Clip: People Ask The Question – Mark Strong
# "I'm a Man" - Black Strobe
# "Have Love Will Travel" – The Sonics
# Dialogue Clip: No School Like The Old School – Varios artistas
# "Bankrobber" – The Clash
# "The Trip" – Kim Fowley
# Dialogue Clip: Slap Him! – Varios artistas
# Ruskies – Steve Isles
# Outlaw – War
# Waiting For A Train – Flash And The Pan
# Dialogue Clip: Junkies – Varios artistas
# Rock & Roll Queen – The Subways
# The Gun – Lou Reed
# The Stomp – The Hives
# We Had Love – The Scientists
# Dialogue Clip: Sausage & Beans – Varios artistas
# Mirror In The Bathroom – The Beat
# Funnel Of Love – Wanda Jackson
# Such A Fool – 22-20s
# Dopilsya – EX SEKTOR GAZA
# Negra Leono – Miguelito Valdes

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Website Oficial
* Entrevistas aos actores
* Ficha en BoxOfficeMojo
Trofeo Emma Cuervo

O **Trofeo Emma Cuervo** é un torneo amigable de fútbol organizado polo Ribadeo FC, que se celebra no estadio Pepe Barrera de Ribadeo. 

Disputado todos os veráns desde 1952, trátase do segundo torneo amigable máis antigo do Estado español, só superado polo Teresa Herrera coruñés. Foi creado polo entón presidente do Ribadeo Pepe Barrera, na honra de Emma Cuervo, unha cubana á que o unía unha grande amizade. Adoita enfrontar un equipo galego cun asturiano. O actual campión é o Deportivo da Coruña.

En 2021 celebrouse a primeira edición feminina do torneo.
## Torneo masculino
### Palmarés
## Torneo feminino
### Palmarés
## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Trofeo Emma Cuervo en ribadeo.com
* Arquivo da RSSSF
Teodomiro (visigodo)

**Teodomiro** (en árabe **تدمير Tūdmir**) duque (*dux*) visigodo do século VIII gobernador de provincia visigoda de *Aurariola*, no sueste da Península ibérica, nos arredores da actual Rexión de Murcia. Posteriormente coa dominación islámica, e mercé a un famoso e documentado Tratado asinado con Abd al-Aziz ibn Musa en abril de 713, gobernou a título de rei un territorio cristián visigodo autónomo dentro de Al-Ándalus, denominado kora de Tudmir, territorio que abarca aproximadamente na actualidade a Provincia de Alacant e a Rexión de Murcia, composto polas chamadas sete cidades que se citan no tratado, con capital en Orihuela.

O pacto asinado por Teodomiro parece que deixou de ter vigor coa instalación no territorio dunha parte do *yund* ou tropas sirias chegadas a Al-Ándalus uns anos antes desde *Ifriquiya* (provincia do norte de África). En calquera caso, cando Abderramán I creou a nova división administrativa, parece que o pacto non estaba en vigor.

## Palacio 
En Riba-roja de Túria, preto de Valencia, tivo un complexo palaciano que foi escavado durante varias campañas. O xacemento, denominado Pla de Nadal, foi descuberto en 1971 e entre 1981 e 1989 foi escavado pola arqueóloga Empar Juan. En 2019, rematouse a investigación das case catro mil pezas atopadas nel.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Historia do Reino de Tudmir por J. Martín Quintana  
* O Reino de Tudmir : Aurariola en Cervantes Virtual
Teramo Calcio

A **Società Sportiva Teramo Calcio** é un club de fútbol italiano da cidade de Téramo (nos Abruzos). Foi fundado en 1913 (e refundado en 2008) e actualmente compite na Lega Pro Seconda Divisione, tras ascender na tempada 2011–12.

As cores do equipo son vermello e branco.

## Historia 
Tras varias tempadas na Serie C1, o equipo tivo dificultades no 2006–07, rematando en 15 lugar e forzado a xogar unha eliminatoria de promoción. O equipo perdeu (4–2) co AC Ancona, que ocupou a súa 15ª posición, polo que o Teramo Calcio foi descendido á Serie C2.

Na tempada 2007–08, o equipo finalizou 8º na Serie C2/B, pero foi forzado a declararse en quebra ao final da tempada. O equipo foi refundado para a tempada 2008–09, e foi inscrito na Promozione - Abruzzo - Girone A, o sétimo nivel do fútbol italiano, substituíndo o clásico nome de *Teramo Calcio* por *Società Sportiva Dilettantistica Real Teramo*. Nesta tempada o equipo resultou campión, ascendendo a Eccellenza Abruzzese. Na campaña 2009–10 resultou campión da categoría, ascendendo a Serie D, división no que quedou segundo clasificado na tempada 2010–11, quedando citado para o playoff de ascenso. Tras pasar a primeira eliminatoria contra o Jesina Calcio (1–0), caeu na final ante o AC Rimini 1912 (1–3).

Na tempada 2011–12 resultou campión da Serie D, logrando o ascenso a Lega Pro Seconda Divisione.

## Xogadores 
### Cadro actual 
**Datos do 17 de setembro de 2010.*

### Xogadores famosos 
* border|20px Saidu Alade Adeshina 
* border|20px Daniel Baldi 
* border|20px Renato Rafael Bondi
* border|20px Moris Carrozzieri
* border|20px Adewale Dauda Wahab 
* border|20px Luca Ferri 
* border|20px Fabio Grosso 
* border|20px Matteo Momentè 
* border|20px Florian Myrtaj 	
* border|20px Daniel Ola
* border|20px Simone Pepe
* border|20px Federico Turienzo

## Palmarés 
* **Serie D (3)**: 1973–74, 1993–94, 2011–12
* **Serie C2 (2)**: 1985–86, 2001–02

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Website oficial 
* Páxina non oficial
Lista de reis da taifa de Valencia

**Lista de reis musulmáns da Taifa de Valencia**, dende a caída do Califato de Córdoba até a conquista de Xaime I:

## Emires independentes
* Mubarak (Mbarek) e Muzzafar, cara ao 1011-1020.
* Lebil de Tortosa, cara ao 1020-1021.
* Al Mansur Abd al-Aziz ben Abi Amir, 1021-1061.
* Abd al-Melek ben al-Mansur Modafar, 1061-1064.
* Abu Bekr ben Abd al-Aziz, gobernador toledán 1064-1075, rei 1075-1085.
* Othman ben Abu Bekr, 1085.
* Yahya Al-Qadir, 1085-1092 (de Toledo 1079-1085 goberna só en Valencia de 1085 a 1092)
* Yafar ibn Abd Allah ibn Yahhaf, presidente dunha especie de república, 1092-1094.
* Rodrigo Díaz de Vivar *el Cid*, 1092-1099.
* Ximena Díaz, 1099-1102

## Valís almorábides
* Gobernadores almorábides, 1102-1144.
* Revolta contra os Almorábides (1144-1147)

## Emires independentes
* Abu Malik Marwan ibn Abd al-Aziz, 1145-1145.
* Abd Al·làh ibn Sa'd ibn Mardanix, valí ou gobernador de Valencia 1145-1146 en nome de Ibn 'Iyad, gobernador de Murcia.
* Abd Al·làh ibn Iyad, de xaneiro a febreiro de 1146.
* Abd Al·làh ibn Jarak ats-Tsagri, de maio a setembro de 1146.
* Abd Al·làh ibn Iyad 1146-1147.
* Muhammad ibn 'Abd Allāh ibn Sa'd ibn Mardāniš, fillo do anterior, valí ou gobernador de Valencia, en nome de Ibn 'Iyad, 1146-1147. Despois rei da Taifa de Murcia 1147-1172, máis coñecido coma Rei Lobo.
* Abu al-Hajjaj Yúsuf ibn 'Abd Al·làh ibn Sa'd ibn Mardanix, irmán do anterior, gobernador da Taifa de Valencia 1147-1171, baixo o Rei Lobo.

## Valís almohades
* gobernadores almohades, 1171-1225.
* Abu al-Hajjaj Yúsuf ibn 'Abd Al·làh ibn Sa'd ibn Mardanix. En 1171 someteuse ao emperador almohade (1171-1186).
* Zayd Abu Zayd Muhammad al-Mansur, 1225-1238 (despois de 1229 só controlou o norte da taifa de Valencia (sen incluír a cidade), coma o vasalo de Jaume I; despois de 1233 perdeu o control ao norte da Plana).
* Abu al-Jumayl Zayyan ibn Sa'd ibn Mardanix, neto de Abu al-Hajjaj Yúsuf 1228-1238 (só en parte da taifa).
Van de Sobra. Toda unha personaxe

***Van de Sobra. Toda unha personaxe*** é unha curtametraxe de José Ángel Regueiro Rojo, rodada en 2007 en formato HD.

Armando Duval é un operario de correos afeccionado aos cómics. Mentres le un no seu traballo, é observado por un home estraño e enigmático, que lle aconsella que teña coidado cos exemplares únicos. Máis tarde, na súa casa, Duval é sorprendido por dous estraños personaxes.

Alí, o Doutor Notorius explícalle que tiña un axudante que, ante a falta de creatividade e inspiración á hora de debuxar, descubriu os raios UBRE, capaces de converter a unha persoa en personaxe de cómic.

Agora, a misión do Doutor é atopar os exemplares únicos para liberar as persoas convertidas en personaxe.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* ficha na páxina da AVG
A Igrexa, Meirás, Valdoviño

**A Igrexa** é un lugar da parroquia de Meirás no concello coruñés de Valdoviño na comarca de Ferrol. Tiña 9 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 5 homes e 4 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 1999 cando tiña 5 habitantes.

## Toponimia 
O topónimo **A Igrexa** (do latín , o lugar da igrexa) débese á presenza no lugar da igrexa de San Vicente de Meirás.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Meirás 
### Parroquias de Valdoviño 
## Notas
Lavacerido, Meirás, Valdoviño

**Lavacerido** é un lugar da parroquia de Meirás no concello coruñés de Valdoviño na comarca de Ferrol. Segundo o Instituto Galego de Estatística en 2007 tiña 86 habitantes (46 homes e 40 mulleres), 51 máis ca en 1999.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Meirás
### Parroquias de Valdoviño
As Pallotas, Meirás, Valdoviño

**As Pallotas** é un lugar da parroquia de Meirás no concello coruñés de Valdoviño na comarca de Ferrol. Tiña 54 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 30 homes e 24 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 1999 cando tiña 51 habitantes.

Está situado ao lado da Pallota (O Sequeiro). En Información Xeográfica de Galicia, A Pallota e As Pallotas aparecen na parroquia de Meirás.  

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Meirás 
### Parroquias de Valdoviño
O Canto do Muro

O topónimo **O Canto do Muro** pode referirse a:

;En Galiza
***O Canto do Muro**, lugar da parroquia de Meirás, no concello de Valdoviño;
***O Canto do Muro**, lugar da parroquia de San Breixo de Parga, no concello de Guitiriz;
***O Canto do Muro**, lugar da parroquia de Río Barba, no concello do Vicedo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Lameira

O topónimo **Lameira** pode referirse a:

;En Galiza
***Lameira**, lugar da parroquia de Somede, no concello das Pontes de García Rodríguez;
***Lameira**, lugar da parroquia de Tomiño, no concello de Tomiño;
***A Lameira**, lugar da parroquia de Folgoso, no concello de Abegondo;
***A Lameira**, lugar da parroquia de Caamouco, no concello de Ares;
***A Lameira**, lugar da parroquia de Larín, no concello de Arteixo;
***A Lameira**, lugar da parroquia de Bergondo, no concello de Bergondo;
***A Lameira**, lugar da parroquia de Parada das Achas, no concello da Cañiza;
***A Lameira**, lugar da parroquia de Tabeaio, no concello de Carral;
***A Lameira**, lugar da parroquia de Vincios, no concello de Gondomar;
***A Lameira**, lugar da parroquia de Carantoña, no concello de Miño;
***A Lameira**, lugar da parroquia de Senra, no concello de Ortigueira;
***A Lameira**, lugar da parroquia de Quintas, no concello de Paderne;
***A Lameira**, lugar da parroquia de Salaia, no concello de Palas de Rei;
***A Lameira**, lugar da parroquia de Leirado, no concello de Salvaterra de Miño;
***A Lameira**, lugar da parroquia de Grixoa, no concello de San Amaro;
***A Lameira**, lugar da parroquia de Marantes, no concello de Santiago de Compostela;
***A Lameira**, lugar da parroquia de Sabugueira, no concello de Santiago de Compostela;
***A Lameira**, lugar da parroquia de Cira, no concello de Silleda;
***A Lameira**, lugar da parroquia de Recemel, no concello das Somozas;
***A Lameira**, lugar da parroquia de Meirás, no concello de Valdoviño;
***A Lameira**, lugar da parroquia de Cabral, no concello de Vigo;
***A Lameira**, lugar da parroquia de Matamá, no concello de Vigo.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Padín

O topónimo **Padín** pode referirse a:

;En Galiza
***Padín**, lugar da parroquia do Couso, no concello de Campo Lameiro;
***Padín**, lugar da parroquia de Tirimol, no concello de Lugo;
***Padín**, lugar da parroquia de Covas, no concello de Negreira;
***Padín**, lugar da parroquia de Ribeira, no concello de Ribeira;
***Padín**, lugar da parroquia de Arnego, no concello de Rodeiro;
***Padín**, lugar da parroquia de Meirás, no concello de Valdoviño;
***Padín**, lugar da parroquia de Teis, no concello de Vigo;
***Padín**, lugar da parroquia de Tardade, no concello de Vilalba.

Amais, como apelido pode referirse a:

***Pablo Padín**, político galego (n. 1940).

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Paadín**, lugar da parroquia de Santiago de Mondoñedo, no concello de Mondoñedo.
Rianxiño, Rianxo, Rianxo

**Rianxiño** é un lugar da parroquia de Rianxo no concello coruñés de Rianxo, na comarca da Barbanza. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 299 habitantes (154 homes e 145 mulleres).
## Patrimonio
Neste lugar atópase a capela do Patrocinio, que presenta na fachada o escudo dos Mariño de Lobeira, no que se inspirou Castelao para deseña-lo escudo nacionalista de Galiza. Tamén, no mesmo lugar, levántase o pazo de Viturro, residencia da familia de Manuel Viturro Posse, afamado cacique local contra o que se significou Castelao na súa mocidade.
## Notas 
## Lugares e parroquias
### Lugares de Rianxo
### Parroquias de Rianxo
Samurai Champloo

é unha serie de anime dirixida por Shinichirō Watanabe, famoso por *Cowboy Bebop*. A serie ambiéntase nunha versión ficticia do Período Edo, mesturando elementos reais da época con elementos modernos como o hip-hop. O termo "champloo" vén dunha palabra do dialecto de Okinawa, "Champuruu" que significa "mesturar".

O anime lanzouse ó ar na canle xaponesa Fuji TV o 20 de maio do 2004 rematando o 19 de marzo do 2005. Estreouse na Galiza no verán do 2008, emitíndose na canle autonómica TVG dentro do programa xuvenil Xabarín Club. O 14 de setembro do 2009, e coincidindo asemade coa nova programación da G2, Samurai Chanploo comezou a se emitir na devandita canle galega de luns a venres nun horario nocturno. Posteriormente, volvería ser reemitido a partir do 21 de febreiro do 2024 na mesma canle, en horario de tarde (20:00h), de luns a venres. Paralelamente, tamén se incorporou á plataforma de vídeo baixo demanda, Xabarín.gal.

A serie, recibiu unha adaptación para o manga na revista Shonen Ace en agosto de 2004 a outubro do mesmo ano.

## Sinopse 
Fuu, unha moza de 15 anos, traballaba nunha casa de té ata que foi destruída por unha violenta pelexa a tres bandas entre Mugen, o vagabundo, Jin, o samurai errante, e os gardacostas do fillo do Daikan (gobernador) dese pobo. Ó final do combate Mugen e Jin son arrestados para seren executados no día seguinte. Fuu tenta facer un trato con estes dous fulanos,
axudaralles a fuxir se en troques, axúdana a atopar ó samurai que recende ós xirasoles.
As cousas non serán tan doadas, xa que Mugen e Jin están sempre tentando acabar o un co outro, unha rivalidade eterna case profesional. Ambos samurais teñen un pasado borroso; Mugen, de ascendencia pirata chama a atención coa súa vestimenta e o seu estraño xeito de pelexar. Jin, samurai silencioso e de mirada fría, de poucas palabras, é acosado varias veces por distintos samurais da rexión, na súa viaxe cara Nagasaki. Ex alumnos do dōjō do que el procede, asédiano tratando de o eliminar, debido á súa reputación e á historia que lle precede.

## Dobraxe 
:

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Anime
* Xabarín Club

### Ligazóns externas 
Samurai Champloo na web da TVG