open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Papel moeda

[miniatura|dereita|[Rosalía de Castro nun billete español de 500 pesetas de 1978.]]
O **papel moeda**, tamén chamado **billete** ou **carto**, é un documento oficial, un título de crédito con algúns valores estándares estampados nas súas faces, que é emitido por un goberno por medio dun órgano específico, xeralmente un banco central, para servir como medio de pagamento e representación de base monetaria dun país ou dunha rexión económica, como é o caso da CEE. A súa orixe está intimamente relacionada á moeda metálica e aos títulos bancarios, pois, antes da súa adopción xeneralizada polos diversos países do mundo, o valor expresado no billete significaba a existencia dunha certa cantidade de riqueza, que xeralmente era ouro depositado nun banco. O costume do diñeiro, isto é, dos cartos seren un símbolo dunha cantidade de ouro era coñecido como padrón ouro.

*Grosso modo*, o papel moeda é un tipo de diñeiro fiduciario, no cal o seu valor de face non corresponde a ningún valor intrínseco, mais ten como lastre só a confianza do goberno emitente. Co correr do tempo e co establecemento das economías nacionais, a relación de paridade entre riqueza depositada e valor de face do billete foi abandonada polos gobernos, o que se chamou de inconvertibilidade, é dicir, o valor estampado no papel deixou de significar un valor real para pasar a ser mera cifra abstracta. Esta circunstancia, entre outros factores, fixo xurdir entre as diversas moedas nacionais un relación de avaliación e troco, na que o valor da moeda dun país pode aumentar ou diminuír cando comparada á doutro país.
[miniatura|[Billetes de euro de diversos valores.]]
Nas economías dos países en xeral, o papel moeda circula de modo concomitante co diñeiro escritural, o cal existe só como rexistro nunha institución financeira e testifica certa cantidade de papel moeda en nome dun propietario. Tamén, co aumento da capacidade computacional, este tipo ten circulado ao lado do diñeiro electrónico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Billete funerario
Veronica Guerin

**Veronica Guerin**, nada en Dublín o 5 de xullo de 1958 e finada en Dublín o 26 de xuño de 1996, foi unha xornalista irlandesa.

## Traxectoria 
Traballou nos xornais *Sunday Bussines Post* e *Sunday Tribune*. En 1994, ela comezou a escribir no xornal *Sunday Independent* sobre os criminais. Empregou pseudónimos para evitar denuncias por difamación.

Cando Guerin comezou a escribir sobre traficantes de drogas, recibiu varias ameazas de morte . O 30 de xaneiro de 1995, despois de escribir un artigo sobre Gerry "O Monxe" Hutch, como unha advertencia, foi disparada na perna por un pistoleiro contratado por John Traynor . O 13 de setembro de 1995, Veronica foi brutalmente agredida polo traficante John Gilligan ao intentar facerlle unha entrevista..

O 26 de xuño de 1996 Guerin foi asasinada por uns traficantes de droga mentres conducía o seu automóbil, parada nun semáforo, nunha das partes máis concorridas da cidade.

## Notas
Paio (nome)

[miniatura|dereita|O papa [Paio I, papa|Paio I.]]
**Paio** é un nome propio masculino galego e portugués. Paio foi un nome común en Galiza como o demostra a abundante toponimia asociada ao nome (Paio, O Paio), especialmente a San Paio (ou Sampaio), mártir galego nado en Crecente no século X. En total existen no país, corenta parroquias baixo a advocación do santo (Véxase: Parroquias de Galicia baixo a advocación de san Paio). Ademais existen moitos lugares co nome do Santo, e diversas igrexas e conventos, onde salienta o Convento de San Paio de Antealtares en Santiago de Compostela.

En xaneiro de 2023 existían 11 varóns en Galicia co nome Paio, cunha media de idade de 20,3 anos.

## Etimoloxía 
Chega ao galego proveniente do latín: *Pelagius*, e á súa vez do grego: Πελάγιος. O seu significado é "Aquel que ten vontade de escoller". O nome Paio é froito da síncope do nome latino. O nome Paio deu orixe aos apelidos galegos: Páez, Pais e Paz.
* Asturiano: Pelayo
* Castelán: Pelayo
* Catalán: Pelai, Pellai 
* Éuscaro: Pelagio
* Francés: Pélage 
* Galego: Paio, Pelaxio
* Inglés: Pelagius 
* Italiano: Pelagio
* Latín: Pelagius
* Occitano: Pelagi
* Polonés: Pelagiusz
* Portugués: Paio, Pelágio

## Personaxes 
### Galegos 
* Paio, ermitán galego descubridor do sepulcro do Apóstolo Santiago (século IX);
* San Paio, mártir cristián galego (911 -925).
* Paio Soares de Taveirós, trobador do século XIII.
* Paio Gómez Chariño, poeta e nobre galego do século XIII. 
* Paio Gómez de Soutomaior, nobre galego que viviu nos séculos XIV e XV.

### Outros 
* Pelaxio, monxe britano a quen se atribúe a doutrina do pelaxianismo (c. 360-435);
* Paio I, papa da Igrexa Católica entre o 556 e o 561 (c. 500-561);
* Paio II; papa da Igrexa Católica entre o 579 e o 590 (f. 590);
* Paio de Asturias, caudillo lendario de Asturias (c. 718 - 737).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de nomes masculinos en galego
* Lista de nomes masculinos galegos máis comúns
### Ligazóns externas 
* Guía de nomes galegos. Nomes masculinos Real Academia Galega
Mattsee

**Mattsee** é unha pequena cidade localizada no Distrito de Salzburg-Umgebung (Salzburgo, República de Austria). Tiña 3.169 habitantes a 1 de xaneiro de 2016. Está localizada á beira do lago homónimo.

## Xeografía 
Mattsee fai parte do distrito xudicial de Neumarkt, próximo a Salzburgo. Próximos á cidade atópanse os municipios de Seekirchen am Wallersee, Obertrum am See, Palting, Seeham, Schleedorf e Lochen am See.

## Historia 
miniatura|dereita|Mattsee en 1905.
Os primeiros asentamentos humanos datan do Neolítico. Cerca do 765 despois de Cristo, o duque Tasilo III de Baviera estableceu en Mattsee unha abadía beneditina, que se tornou como parte da Diocese de Passau en 993, a cal foi transformada nunha facultade de cánones. Os bispos de Passau tiñan en Mattsee un castelo que foi construído no século XII.

A abadía ficou baixo a xurisdición da Arquidiocese de Salzburgo desde 1807 e a facultade canónica aínda existe hoxe en día.

A igrexa da abadía é un edificio gótico e conta cunha rica estrutura barroca e un campanario prominente de 60 metros de altura que foi engadido no ano 1766. Ao lado da igrexa hai un museo que mostra pinturas de Johann Michael Rottmayr, un reloxo astronómico e unha escritura de concesión de 860 polo Rei Louis O Xermánico.

O 1 de xuño de 1923 Mattsee ficou para o distrito xudicial de Neumarkt, preto de Salzburgo.

Mattsee é coñecida por ser unha *cidade mercado* (en alemán *marktgemeinde*) desde 1935.

## Evolución demográfica 
miniatura|320x320px|Vista desde a beira do lago: o castelo e a igrexa.

## Cidades irmandadas 
* Bühl (Alemaña, desde 1972).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial de Mattsee.
Juan Fernández Rivas

**Juan Manuel Fernández Rivas**, coñecido como **Juan Rivas** e cos nomes artísticos de **Peiss** ou **Peissman**, nado en Moaña en 1968 e finado o 11 de febreiro de 2016 na Fraga (Moaña), foi un arquitecto e escultor galego.

## Traxectoria 
Juan Rivas licenciouse en arquitectura e traballaba en Moaña, a súa vila natal. Foi o autor de diversas obras públicas en Moaña, como as pasarelas das praias da Mona e Videira (Tirán), os traballos de amelloramento dos adros de San Martiño, San Bieito (Domaio) e A Peregrina (Meira), a remodelación da alameda de Moaña ou a remodelación da estación marítima da mesma vila. Tamén se debeu a Rivas o proxecto de construción dunha torre de 21 andares no Real, no centro da parroquia de Tirán, que finalmente non se levou a termo.

Como escultor, tiña preferencia pola reciclaxe de vidro, cos que despois facía obra artística. Entre as súas pezas máis coñecidas estaba a balea Anduriña, unha balea de 15 metros situada no paseo do Con, deseñada por Rivas e executada por Antón Salgueiro. Tamén son desta autoría colectiva *O bufón*, un choco xigante e *O páxaro tolo*, as dúas no paseo marítimo de Moaña. En 2013 abriu unha galería de arte en Moaña, a Miramart, no que fora o bar familiar case homónimo (Miramar), e onde expuña e vendía as súas esculturas de pedra policromada.

O corpo sen vida de Rivas foi atopado no río da Fraga. O seu coche estaba no viaduto que cruza o val.

## Vida privada 
Rivas foi parella da política María Martín Alonso, falecida en 2002.

## Notas
Imagine (canción)

"**Imagine**" é unha canción composta e interpretada polo músico inglés John Lennon. É o sinxelo máis vendido de toda a súa carreira e a súa letra anima ao oínte a imaxinar un mundo en paz sen as barreiras das fronteiras ou divisións de relixión ou nacionalidade, e a considerar a posibilidade de que a humanidade debería centrarse en ter unha vida sen atarse a posesións materiais.

Lennon e Yoko Ono co-produciron a canción e o álbum do mesmo nome con Phil Spector. A gravación comezou no estudio caseiro de Lennon en Tittenhurst Park, Inglaterra, en maio de 1971, realizando os *overdubs* finais no estudio Record Plant, en Nova York, durante o mes de xullo. Un mes despois do lanzamento do LP en setembro, Lennon publicou "Imagine" como sinxelo nos Estados Unidos; o tema chegou ao número 3 da lista *Billboard Hot 100* e o álbum foi número 1 na lista británica en novembro, converténdose posteriormente no máis exitoso de toda a súa carreira. Aínda que orixinalmente non foi editado como sinxelo no Reino Unido, lanzouse en 1975 para promover un recompilatorio e acadou o número 6 das listas ese ano. Dende entón a canción vendeu máis de 1,6 millóns de copias no Reino Unido; chegaría ao primeiro posto tras o asasinato de Lennon en decembro de 1980. En 1985, instalouse un memorial nunha parte de Central Park cun mosaico onde se pode ler "Imagine" na honra a Lennon.

## Notas
Juan Rivas

O nome de **Juan Rivas** pode referirse a:

***Juan Fernández Rivas**, arquitecto e escultor galego (1968-2016);
***Juan Rivas Fernández**, pintor galego (n. 1974).
***Juan Rivas**, músico do grupo Estereocéano.
Ramón Berenguer III

miniatura|dereita|200px|Ramón Berenguer III
**Ramón Berenguer III** *o Grande*, nado en Rodez (Occitania) entre os anos 11 de novembro de 1082 e finado en Barcelona o 23 de xaneiro de 1131, foi Conde de Barcelona, Xirona, Osona, Besalú, a Provenza e Cerdaña.

## Notas
Fenolleda

A **Fenolleda** (en occitano: *Fenolhedés* ou *la Fenolheda*; en francés: *le Fenouillèdes*) é unha comarca do sur de Francia, que forma parte de Occitania e da rexión histórica do Languedoc. É de fala occitana.

Administrativamente pertence ao departamento francés dos Pireneos Orientais xunto coas cinco comarcas que forman a Cataluña do Norte, territorio francés de fala catalá.
Edelmiro Bascuas

**Edelmiro Bascuas López**, nado na Meda (Castroverde) o 15 de abril de 1931 e finado na Coruña o 10 de febreiro de 2011, foi un teólogo e lingüista galego.

## Traxectoria
Estudou no seminario de Mondoñedo, e pasou a ser mestre de grego e francés no propio centro. En 1957 graduouse en Teoloxía na Universidade de Salamanca, e en 1968 licenciouse en linguas clásicas na Universidade de Madrid. Aprobou oposicións a cátedra, e exerceu como profesor de grego no ensino medio en Valencia e no IES Ramón Menéndez Pidal da Coruña.

Estudoso da hidronimia, colaborou en publicacións como *Veleia*, *Estudios Mindonienses*, *Studi Celtici*, *Paleohispánica* ou *Verba*.

## Obra
**Estudios de hidronimia paleoeuropea gallega* (*Verba*, anexo 51; 2002)
**Hidronimia y léxico de origen paleoeuropeo en Galicia* (2006)
**Novos estudos de hidronimia paleoeuropea galega* (2014)

## Notas
Sandwicheira

thumb|right|Unha sandwicheira eléctrica aberta.
thumb|right|Unha sandwicheira manual.
Unha **sandwicheira** é un aparello de cociña que se usa para cociñar sándwichs. 

## Descrición e funcionamento 
A sandwicheira xeralmente consiste en dúas placas unidas por un gonzo, e os sándwichs colocánse entre elas para preparalos. Para facer os sándwichs, as sandwicheiras péchanse herméticamente.

A sandwicheira eléctrica funciona a base da electricidade; moitas delas non teñen interruptor para acendelas, xa que acenden en cando se enchufan e apáganse en canto se desenchufan. Nas sandwicheiras eléctricas as placas son quentadas por medio de resistencias dentro do aparello.

Existen tamén sandwicheiras manuais, que normalmente están feitas de ferro fundido ou aluminio e funcionan pola calor dunha cociña, o lume nunha lareira etc.

## Orixe 
Nos Estados Unidos, a Tostwich é posibelmente a primeira sandwicheira, datada de iñantes de 1920. Porén, non foi patentada até o 3 de marzo de 1925 (solicitada o 26 de maio de 1924). Foi inventada por Charles Champion, cuxas outras invencións inclúen unha máquina de flocos de millo.

A sandwicheira orixinal da marca Jaffle foi deseñada e patentada en 1949 polo Dr. Earnest Smithers de Bondi, Australia.

## Referencias 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Torradora
Pasodobre

miniatura|dereita|Festeiros a desfilar a pasodobre, como marcha militar.
O **pasodobre** é un baile de parella de orixe española e militar, que presenta un ritmo alegre e vivo. 
O termo refírese igualmente á forma musical festeira, curta, executada normalmente pola rúa polas bandas de música e que provén dos desfiles militares. Ten ritmo binario, para poder camiñar mestres se executa. A súa velocidade é de 120 negras por minuto. Ten melodías ledas e carácter típico da música española.

É unha forma que só se dá en España, e que forma parte do seu folclore, sendo moi común no País Valenciano. O pasodobre popularizouse tamén nas festas de Galicia no século XX proveniente doutras zonas de España. A mesma cantiga popular galega d'*A Carolina* ten ritmo de pasodobre, polo que se pensa que a súa orixe non sería en realidade galega, pois se afasta dos sons galegos propios tradicionais.

## Tipos de pasodobres 
Hai moitos tipos de pasodobres segundo a ocasión e o lugar onde se utilizan, algúns destes son: pasodobres taurinos, pasodobres de salón, pasodobres marcha, pasodobres de concerto...

## Notas
Alfred Romer

**Alfred Sherwood Romer**, nado o 28 de decembro de 1894 en White Plains, Nova York e finado o 5 de novembro de 1973, foi un paleontólogo e anatomista estadounidense especializado na evolución dos vertebrados.

## Traxectoria 
Alfred Romer estudou no *Amherst College* de Amherst, Massachusetts, onde obtivo con honores o grao de *Bachelor of Science*, e despois na Universidade de Columbia, onde se graduou en bioloxía e obtivo o grao de doutor en zooloxía en 1921.

En 1923 Romer incorporouse ao departamento de xeoloxía e paleontoloxía da Universidade de Chicago como profesor adxunto e investigador. As súas colección achegaron importantes espécimes do paleozoico ao Museo Walker de Paleontoloxía.

En 1934 foi nomeado profesor de bioloxía da Universidade Harvard. E en 1946 foi tamén nomeado director do Museo de Anatomía Comparada de Harvard.

Romer foi un entusiasta investigador da evolución dos vertebrados. Comparando datos de paleontoloxía, anatomía comparada e embrioloxía, desentrañou os cambios básicos estruturais e funcionais que ocorreron durante a evolución dos peixes cara aos primeiros tetrápodos.

## Libros 
* Romer, A. S. (1933): *Vertebrate Paleontology.* University of Chicago Press, Chicago. (2ª ed. 1945; 3ª ed. 1966).
* Romer, A. S. (1933): *Man and the Vertebrates.* University of Chicago Press, Chicago. (2ª ed. 1937; 3ª ed. 1941; 4ª ed. retitulada *The Vertebrate Story*, 1949).
* Romer, A. S. (1949): *The Vertebrate Body.* W. B. Saunders, Philadelphia. (2ª ed. 1955; 3ª ed. 1962; 4ª ed. 1970).
* Romer, A. S. (1949): *The Vertebrate Story.* University of Chicago Press, Chicago (4ª ed. de *Man and the Vertebrates*).
* Romer, A. S. (1956): *Osteology of the Reptiles.* University of Chicago Press, Chicago.
* Romer, A. S. (1968): *Notes and Comments on Vertebrate Paleontology.* University of Chicago Press, Chicago.
* Romer, A. S. & T. S. Parsons (1977): *The Vertebrate Body.* 5ª ed. Saunders, Philadelphia. (6ª ed. 1985).

## Abreviatura 
A abreviatura **Romer** emprégase para recoñecer a  como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Honores 
* En xullo de 2007, Irmis *et al*. denominaron a unha especie de arcosaurio dinosauromorfo como *Dromomeron romeri* na súa honra.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía sucinta
Anxo (xudaísmo)

Un **anxo** (en , *malakh*, "mensaxeiro"), segundo a literatura e o pensamento xudía, é un ente sobrenatural, creado pola divindade única e que ten a función principal de enviar mensaxes aos seres humanos. Hai dous tipos de anxos: os temporais, que teñen a existencia limitada ao cumprimento de determinada tarefa, e os permanentes, cuxa existencia está vinculada a unha estrela e están encargados de executar un determinado tipo de actividade, como son o anxo do sol, o escriba celestial ou o anxo da morte.

Os anxos poden asumir a complexión física, e nesta forma poden actuar de modo similar ao das persoas, poden, por exemplo, falar por medio de palabras audibles ou inxerir alimentos, aínda que non haxa consenso sobre este tema. Tamén é posible que os anxos sirvan de protectores de persoas, de grupos e ata da humanidade enteira. Algúns anxos son chamados polos seus propios nomes e, dentro da liturxia, son convocados para bendicir e, eventualmente, participar dos servizos relixiosos. Segundo a cábala, existen dez clases de anxos e dez deles responsables dunha das dez sefirot, ou emanacións da árbore da vida.

Unha das ensinanzas do xudaísmo é que a limitación natural da mente humana impide entender cales son os designios divinos, por iso o resultado das actividades dos anxos pode parecer bo ou malo, e eles posúen libre albedrío.

## Etimoloxía 
A palabra "anxo" xa se utilizaba en galego-portugués e procede do vocábulo latino '''', e este, á súa vez, é un préstamo do termo grego , que foi o termo empregado na Septuaxinta, a tradución da Torá para o grego, no significado preciso de mensaxeiro. O acento de intensidade na palabra e a vocalización da letra "a" proceden da idiosincrasia da lingua grega, que ao dobrar a letra "" (gamma) provocaba nalguns casos o efecto de nasalización e o fortalecemento da sílaba.

Malia que se trate dunha palabra grega na súa orixe, naquela lingua o vocábulo introduciuse por medio tamén de préstamo dun termo iránico, que, alén de significar mensaxeiro ou enviado, referíase a unha especie ser espectral do zoroastrismo e, quizais antes deste, das relixións e das crenzas mesopotámicas, nas que se refería a unha clase de divindades inferiores con características de seres alíxeros.

## Especies e xerarquía 
Hai dúas especies de anxos: os permanentes e os temporais. Dise que cada palabra de Deus xera un anxo. Afírmase que para cada anxo existe unha tarefa, e que dous anxos non comparten a mesma tarefa. Ou sexa, un anxo só existe para realizar esa tarefa ou acto e, despois de realizado o acto para o cal foi creado, o anxo perde a razón de existir, polo que se extingue.

Por outra banda, sábese que hai anxos, nomeados na Biblia, que existen indefinidamente e que realizan varios actos, o que, en principio, violaría a regra dun anxo, unha tarefa. Entón, os sabios xudeus concluíron que, se un anxo é encargado dun xénero de tarefas, isto é, cando el é encargado de determinado aspecto da existencia do universo e cando el está vinculado a unha estrela, o anxo.
[dereita|150px|miniatura|[Árbore da Vida (Cabala)|Árbore da vida]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Demo (xudaísmo)
Columna Lactaria

A **Columna Lactaria** era unha columna situada no Foro Holitorio, ou mercado de produtos agrícolas. 

## Historia 
O gramático romano Festo di que se chamaba así "porque alí levaban bebés para alimentalos con leite" e as nais levaban a ela os seus fillos por un principio de superstición. Semella que era unha organización benéfica pública onde os pais pobres podían obter leite para os seus bebés, ou un lugar central para localizar e contratar nodrizas.  
esquerda|miniatura|Fresco pompeiano cunha versión da *Caritas romana*.
Tamén se interpretou como un lugar autorizado de abandono infantil, onde os pais que non podían ou non querían coidar dos recentemente nacidos,deixábanos expostos no pedestal da mesma no cal había unha especie de cuartiño coa esperanza de que fose compadecido e acollido (é dicir, que lle desen leite). 

A Columna Lactaria estaba situada preto do Templo da Piedade, que exhibía unha pintura sobre o tema da *Caritas Romana* ("Caridade romana"), sobre unha muller que lle dá leite materno a un pai ou unha nai anciá. 

A columna probablemente foi destruída pola construción do Teatro de Marcelo, a partir da década de 40 a. C. Un dos barrios arrasados ​​para a construción do teatro foi o *Vicus Sobrius*, onde os residentes ofrecían libacións de leite a un deus púnico romanizado como *Mercurius Sobrius* e, é posible, que esta comunidade puidese manter a Columna Lactaria. Robert E. A. Palmer pensaba que as ofrendas de leite do culto púnico poderían botar luz sobre a importancia da columna.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Faustino Vázquez Carril

**Faustino Vázquez Carril**, coñecido como **Meana**, nado en Monforte de Lemos o 18 de abril de 1914 e finado na Coruña o 10 de maio de 1937, foi un barbeiro e soldado galego.

## Traxectoria 
Fillo de José Ramón Vázquez Gayoso, que chegou a ter unha pequena empresa de calzado, foi o sexto de nove irmáns. Criouse no barrio monfortino de Santa Clara, estudou no colexio dos Escolapios ata os 15 anos e ao deixar a escola traballou como barbeiro. Militou en equipos modestos de fútbol e colaborou co periódico *El Eco Deportivo* da Coruña. A situación económica levouno a ingresar no exército como forma máis segura de gañarse a vida. Sen vínculos políticos, simpatizaba con Manuel Azaña. Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estaba destinado no Parque Divisionario nº 8 de Galicia, foi detido en Monforte mentres estaba de permiso. Foi liberado e incorporouse ao exército sublevado quedando encadrado como soldado artilleiro, e participou coas columnas galegas na guerra en Galicia e no camiño a Asturias.

Coa morte do seu pai, seis días antes de iniciarse a guerra, Faustino iniciou un caderno de reflexións e apuntamentos que rematou chamando *Apuntes de mi blok*. Nel reflectiu canto vía e sentía, case todo relacionado coa fronte de guerra na que se encontraba. Os seus comentarios eran críticos contra algúns dos militares sublevados (Franco e Queipo de Llano entre eles) e admirativos cara a outros. O avance da guerra e as consecuencias desta, especialmente os fusilamentos, levárono a razoar contra a mesma e os seus causantes. Mostrouse especialmente duro cos falanxistas, aos que vía como "chulos de Cantones", en referencia ao lugar da Coruña onde acostumaban pasear.

Ferido en combate, mentres se recuperaba nun hospital de campaña, os seus cadernos foron obxecto de exame por oficiais do exército. Detido e xulgado en consello de guerra na Coruña, foi condenado a morte o 15 de abril de 1937 e executado o 10 de maio en Punta Herminia.

Os cadernos, rescatados do expediente militar, foron publicados en 2011 por Emilio Grandío Seoane co título: *Las columnas gallegas hacia Oviedo. Diario bélico de la Guerra Civil española 1936-1937*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Fusilado por chamarlle “sarasa” a Franco.
Latimeria

miniatura|230px|Distribución das dúas especies de *Latimeria*.
***Latimeria*** é un xénero de peixes osteíctios da superclase dos sarcopterixios, orde dos celacantiformes, única da subclase dos actinistios, que é o tipo, e único, da familia dos latimeríidos.

Comprende tan só dúas especies, coñecidas na bibliografía internacional como **celacantos**.

Estes peixes son célebres pola súa posición na árbore da vida. Morfoloxicamente parécense aos antepasados acuáticos dos vertebrados terrestres que viviron hai 350 millóns de anos.

*Latimeria chalumnae* o **celacanto** propiamente dito, ou **celacanto das Comores**, foi a primeira especie descuberta, en 1938.

*Latimeria menadoensis*, o **celacanto de Manado**, ou **clacanto indonsio**, descubriuse en 1999 cerca da illa indonesia de Manado Tua, situada ao norte de Sulawesi.

Ambas as especies está gravemente ameazadas de extinción.

### Clasificación
Segundo FishBase, o WoRMS e o SIIT, o xénero contén tan só estas dúas especies viventes: 
* '*Xénero *Latimeria'''* Smith, 1939
** *Latimeria chalumnae* Smith, 1939 - o celacanto
** *Latimeria menadoensis* Pouyaud, Wirjoatmodjo, Rachmatika, Tjakrawidjaja, Hadiaty & Hadie, 1999 - o  celacanto indonesio

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* Eschmeyer, William N., ed. (1998): *Catalog of Fishes*. Special Publication of the Center for Biodiversity Research and Information, núm.. 1, vol. 1-3. San Francisco (California, Estados Unidos): California Academy of Sciences. ISBN 978-0-940228-47-5.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York, NY, USA: John Wiley & Sons. ISBN  978-0-471-25031-7.

### Outros artigos
* Celacantiformes
* Latimeríidos

### Ligazóns externas 
* *Latimeria* na ADW.
* *Latimeria''  na EOL.
Alexandre del Valle

**Alexandre del Valle**, nado en Marsella o 6 de setembro de 1969, é un politicólogo, xornalista político e ensaísta francés, interesado no islamismo, o terrorismo e a xeopolítica do mundo musulmán.

## Traxectoria 
Obtivo o grao de licenciado no Instituto de Estudos Políticos de Aix-en-Provence, na Universidade Paul-Valéry Montpellier 3 e no Instituto de Ciencias Políticas de Milán. Formouse en Seguridade, Defensa Nacional e Historia das Doutrinas Políticas.

Na Universidade Paul-Valéry Montpellier 3 defendeu unha tese de doutoramento en historia contemporánea que leva por título *L’Occident face à la seconde décolonisation portée par les idéologies islamistes et indigénistes, de la guerre froide à nos jours* (O Occidente fronte á segunda descolonización da man das ideoloxías islamistas e indixenistas, da Guerra fría ata os nosos días). Actualmente é profesor de xeopolítica e relacións internacionais da Escola de negocios - ESC La Rochelle (Francia).

E o autor de sete libros. No seu primeiro libro, ''Islamisme et Etats-Unis, une alliance contre l'europe* (Islamismo e os Estados Unidos, unha alianza contra Europa") estuda a instrumentalización polos EUA dos Mujahideen de Afganistán na súa loita contra a Unión Soviética. No último libro, que leva por título *Le chaos syrien* (O caos sirio), examina as causas profundas do conflito sirio.

### Publicacións 
* *Islamisme et États-Unis, une alliance contre l'Europe'', L'Âge d'Homme, 1997 (ISBN 2-8251-1060-4). versions italienne et serbo-croate.
* ''Guerres contre l'Europe : Bosnie, Kosovo, Tchétchénie*, Les Syrtes, 2001 (ISBN 2-84545-045-1).
* *Quel avenir pour les Balkans après la guerre du Kosovo'', Paneuropa/L'Âge d'Homme, 2000.
* ''Le Totalitarisme islamiste à l'assaut des démocraties*, Les Syrtes, 2002.
* *La Turquie dans l'Europe : un cheval de Troie islamiste ?*, Les Syrtes, 2004 (ISBN 2-84545-093-1).
* *Le Dilemme turc, ou les vrais enjeux de la candidature d'Ankara* avec Emmanuel Razavi, Les Syrtes (ISBN 2-84545-116-4).
* *Frères musulmans. Dans l'ombre d'Al Qaeda*, Jean-Cyrille Godefroy, 2005 (ISBN 2-86553-179-1), prólogo de Emmanuel Razavi.
* *Perché la Turchia non può entrare nell'Unione europea*, Guerini ed Associati, Milán, 2009, prólogo de Roberto de Mattei.
* *I Rossi, Neri, Verdi: la convergenza degli Estremi opposti*, Lindau, 2009, Turin, prólogo de Magdi Allam.
* *Pourquoi on tue des chrétiens dans le monde aujourd'hui ? : La nouvelle christianophobie*, Maxima Laurent du Mesnil 2011, prólogo de Denis Tillinac.
* *Le complexe occidental : Petit traité de déculpabilisation'', L'artilleur, Toucan Essais, 2014.
* ''Le Chaos syrien, printemps arabes et minorités face à l'islamisme'', Dhow, 2014.

## Notas
Diñeiro fiduciario

O **diñeiro fiduciario** é o tipo de diñeiro cuxo valor expreso en si non significa ou representa unha contía real, que pode estar gardada noutro sitio ou nunha institución financeira, senón que é aceptado como medio de pago só pola confianza que o seu emitente consegue xerar na clientela. De feito, o valor estampado neste tipo de diñeiro, como os billetes de euro, non representa unha grandeza física ou posúe calquera outro significado real, pero serve só como unidade de conta abstracta. Así sendo, a despeito de poder ser cambiado por calquera ben negociable, esta circunstancia retíralle a convertibilidade.

## Notas
ARKive

miniatura|dereita|David Attenborough na presentación de ARKive en 2003.
**ARKive** é unha colección de películas, fotografías e ficheiros de son, acompañadas de textos, sobre especies biolóxicas. O proxecto comezou en 2003, localizando e reunindo películas, fotografías e gravacións de son das especies do mundo nun arquivo dixital centralizado.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Encyclopedia of Life
* Animal Diversity Web
Latimeríidos

[miniatura|250px|*[Latimeria chalumnae*.]]

A dos **latimeríidos** (*Latimeriidae*) é unha familia de peixes osteíctios da superclase dos sarcopterixios e orde dos celacantiformes, única da subclase dos actinistios que comprende numerosas especies fósiles e tan só dúas viventes do xénero *Latimeria*, coñecidos na bibliografía internacional como **celacantos**.

Estes peixes á penas evolucionaron desde hai 350 milóns de anos e se asemellan a antepasados acuáticos dos vertebrados terrestres.

Teñen unha vexiga natatoria non funcional, chea de graxa, que pode ser un vestixio dun pulmón ancestral, e frecuentemente se lles deu o nome de *fósiles viventes* ou de *elo perdido*.

## Características
Teñen un corpo robusto, cuberto de escamas grandes, óseas imbricadas; a parte externa de cada escama está armnada con tubérculos duros con aspecto de dentes. A segunda aleta dorsal, a anal e as aletas pares son lobuladas, proxectado o corpo en pedúnculos musculares que conteñen unha serie de elementos esqueléticos cartilaxinosos; a aleta caudal é arredondada, cunha pequena proxección no centro cos raios articulados directamente ao extremo da notocorda. A primeira aleta dorsal aparece despregada en abano, sustentada por 8 raios óseos espiñentos.

Case todo o esqueleto é cartilaxinoso; as vértebras son rudimentarias, e a medula espiñal está apoiada nunha grande notocorda, oca e de paredes grosas (precursor embrionario dos discos vertebrais de moitos peixes e outros vertebrados) que está chea de líquido. As espiñas neurais e hemais están osificadas e unidas directamente á notocorda. Non teñen costelas.A vexiga natatoria está ben desenvolvida, estendéndose por toda a lonxitude da cavidade abdominal, e está chea de graxa.

### Clasificación
[miniatura|240px|*[Latimeria menadoensis*.]]
'*Familia *Latimeriidae'''* Berg, 1940
* Xénero *Latimeria* Smith, 1939
** *Latimeria chalumnae* Smith, 1939 - celacanto propiamente dito, ou celacanto das Comores
** *Latimeria menadoensis* Pouyaud, Wirjoatmodjo, Rachmatika, Tjakrawidjaja, Hadiaty & Hadie, 1999 - celacanto  indonesio
* Xénero *Coccoderma* †
* Xénero *Macropoma* †
* Xénero *Holophagus* †
* Xénero *Libys* †
* Xénero *Macropomoides* †
* Xénero *Megacoelacanthus* †
* Xénero *Undina* †

## Galería de latimeríidos extintos

Ficheiro:Holophagus penicillatus.JPG|*Holophagus penicillatus*
Ficheiro:Libys superbus.jpg|*Libys superbus*
Ficheiro:Macropoma willemoesi.JPG|*Macropoma willemoesi*
Ficheiro:Latimeriidae - Undina penicillata.JPG|*Undina penicillata*

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* Eschmeyer, William N., ed. (1998): *Catalog of Fishes*. Special Publication of the Center for Biodiversity Research and Information, núm.. 1, vol. 1-3. San Francisco (California, Estados Unidos): California Academy of Sciences. ISBN 978-0-940228-47-5.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York, NY, USA: John Wiley & Sons. ISBN  978-0-471-25031-7.

### Outros artigos
* Celacantiformes
* Sarcopterixios

### Ligazóns externas 
* *Latimeriidae* na ADW.
* *Latimeriidae* na EOL. 
* *Latimeriidae* no uBio Portal.
* *Coelacanthidae '' no NCBI.
Antonio Rodríguez del Busto

**Antonio Rodríguez del Busto**, nado en Ribadeo o 3 de xullo de 1848 e finado no océano Atlántico o 18 de outubro de 1926, foi un escritor e xornalista galego.

## Traxectoria 
Fillo do naviero José Rodríguez e sobriño do enxeñeiro Alexandre Le Laboureur. Estudou Nautica e Comercio en Ribadeo. Nos veráns estudaba en Ferrol para entrar na Armada de Guerra. Enviado polos seus pais a Arxentina, participou na guerra de Paraguai. Despois instalouse en Córdoba, onde casou con Jerónima Escuti. Apaixonado pola cultura e xornalista de aceirada pluma, fixo fortuna. Ao notar que a cidade de Córdoba tendía a expandirse á zona que agora conforma o barrio Alta Córdoba, comprou esas terras. En 1886 formou unha sociedade urbanizadora con Marcos N. Juárez e Ramón J. Cárcano e, dous anos despois, comezou a venda de terreos. Foi intendente da cidade de Córdoba entre o 18 de abril e o 12 de maio de 1887.

Dirixiu os periódicos *Eco de Córdoba*, *El Progreso*, *El Interior* e as revistas *El Jaspe* e *El Moro Tarfe* e fundou en 1890 *El Debate*; tamén colaborou en *El Nacional*, *La República* e *La Tribuna*. Nos seus libros analizou cuestións históricas e da súa época.

Finou no océano Atlántico o 18 de outubro de 1926 a bordo do vapor *Infanta Isabel de Borbón*, cando regresaba dunha viaxe a España.

## Obras 
* *América del Sur: altitudes y canalización*, 1908.
* *Apuntes para la historia de la legislación*, 1912.
* *El rey don Pelayo y el Fuero de Sobrarbe*, 1919.
* *El sistema de gobierno dual de Argentina y su origen*, 1921.
* *Canal de navegación interoceánica a través de América del Sur, desde Comodoro Rivadavia (Atlántico) hasta el Golfo de Penas (Pacifico)*, 1924.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* "Antonio Rodríguez del Busto" 1928. *Revista de la Universidad Nacional de Córdoba* .
* 
* 
* 
* Bischoff, Efraín (1992). *Historia de los barrios de Córdoba: sus leyendas, instituciones y gentes* .
A Torre, A Enfesta, Santiago de Compostela

**A Torre** é un lugar da parroquia da Enfesta no concello coruñés de Santiago de Compostela, na comarca de Santiago. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 53 habitantes (23 homes e 30 mulleres).

Esta preto da igrexa e ao lado da Aldea de Abaixo. Atópase a 320 m de altitude con respecto ao nivel do mar. 

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares da Enfesta 
### Parroquias de Santiago de Compostela
Cova de Altamira e arte rupestre paleolítica do norte de España

**Cova de Altamira e arte rupestre paleolítica do norte de España** é o nome baixo o que se agrupan 18 covas situadas en diferentes rexións do norte España, que en conxunto representan o apoxeo da arte rupestre do Paleolítico en Europa entre os anos 35.000 e 11.000 aC e foron designados colectivamente como un Patrimonio da Humanidade.

## Cova de Altamira 
A principal destas covas é Altamira, no concello cántabro de Santillana del Mar. Segue sendo un dos ciclos de pintura máis importantes da prehistoria, orixinarios dos períodos Magdaleniano e Solutreano do Paleolítico Superior. O estilo artístico desta cova representa a escola franco cantábrica, caracterizada polo realismo da súa representación figurativa. A cova de Altamira foi declarada Patrimonio da Humanidade en 1985.

## Extensión 2008 
En 2008 o patrimonio da humanidade ampliouse para incluír 17 covas adicionais situadas no norte de España, algunhas das cales conteñen exemplos destacados de arte rupestre do Paleolítico. Estas covas atópanse en tres rexións autónomas: 5 en Asturias, 10 en Cantabria e 3 no País Vasco.

## Covas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pintura rupestre
* Marcelino Sanz de Sautuola
* Gran Teito de Altamira
Latimeria chalumnae

***Latimeria chalumnae*** é unha especie de peixe osteíctio da superclase dos sarcopterixios, orde dos celacantiformes, única da subclase dos actinistios,  e familia dos latimeríidos, unha das dúas integrantes do xénero *Latimeria*, e que se coñece vulgarmente como **celacanto**.

A principios do século XX críase que estaba extinguido desde hai 65 millóns de anos, até que se capturou o primeiro exemplar en 1938.

Vive no oeste do océano Índico, nas costas de Suráfrica e das Comores (por iso algúns denomínano **celacanto das Comores**, para distinguilo da outra especie do xénero, *Latimeria menadoensis*, o celacanto de Manado, ou de Indonesia, que se descubriu en 1999).

É unha especie gravemente ameazada de extinción.

## Bioloxía e comportamento 
O celacanto pasa case todo o día agochado en covas nas rochas e fondos volcánicos, entre os 70 e os 700 m de profundidade e sae á noite para alimentarse. É un peixe carnívoro, que caza ás súas presas (peixes e cefalópodos) ao axexo.É un peixe ovovivíparo e as femias, que son máis grandes que os machos (dimorfismo sexual), producen ovos e paren crías tras un longo período de xestación, aínda que a súa reprodución segue a ser un misterio. Os ovos son grandes, os maiores de entre todos os peixes, duns 9&nbsp;cm de diámetro. As femias poden vivir até 48 anos. Tras observalo, o espécime levouse ao museo, onde se conservou en  formol, aínda que o peixe acabou estragándose.

O ictiólogo surafricano James Leonard Brierley Smith, da universidade Rhodes, en Grahamstown, conseguiu chegar a velo no museo e, tras varios meses, deulle o seu nome científico, dedicándolle o xénero, *Latimeria*, á directora do museo, e o específico, *chalumnae* ("do Chalumna") ao río cerca do cal se descubiu.

Tras 14 anos de exhaustiva busca, no inverno de 1952, encontrouse o segundo espécime de celacanto nas illas Comores. Curiosamente se, por unha parte, o achado conmocionou a comunidade científica, por outra, os habitantes do arquipélago xa estaban familiarizados coa existencia desta especie. Varias capturas máis fixéronse en augas das Comores ao longo do século XX.

En outubro do ano 2000, en Suráfrica encontrouse unha nova poboación desta especie. Estes achados suxiren que o celacanto puidese estar máis estendido no Índico do que se pensaba.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
* Eschmeyer, William N., ed. (1998): *Catalog of Fishes*. Special Publication of the Center for Biodiversity Research and Information, núm.. 1, vol. 1-3. San Francisco (California, Estados Unidos): California Academy of Sciences. ISBN 978-0-940228-47-5.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York, NY, USA: John Wiley & Sons. ISBN  978-0-471-25031-7.

### Outros artigos
* Actinistios
* Celacantiformes
* Latimeríidos
* *Latimeria*

### Ligazóns externas 
* *Latimeria chalumnae* na ADW.
* *Latimeria chalumnae*  na EOL.
* *Latimeria chalumnae* en ARKive.
K League 1

A **K League Classic** é a liga profesional de fútbol en Corea do Sur. O torneo comeza en marzo e remata en decembro. A K League Classic foi creada en 1983.

## Sistema de competición 
## Participantes 2016 
## Palmarés 
### Historial de campións 
|width="50"|&nbsp;
|valign="top"|

**2000—presente**

|}

### Títulos por clubs 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*K League Arquivado do orixinal o 16 de febreiro de 2016.
* K League
Diñeiro electrónico

O termo **diñeiro electrónico**, tamén **diñeiro dixital** ou **moeda electrónica**, refírese a unha forma de circulación do diñeiro fiduciario existente nun ambiente económico, equivalendo a unha certa contía de moeda depositada nalgún banco ou nalgunha institución financeira. Noutra banda, o termo tamén pode expresar a idea dun medio de pagamento que é aceptado en transaccións financeiras, cumprindo a función de diñeiro, mais tal medio non existe fisicamente ou en razón dalgún lastre, como o padrón ouro, e os seus rexistros non obrigatoriamente atópanse nunha institución financeira, estatal ou privada. En calquera caso, tanto a existencia do diñeiro dixital como as diversas transaccións feitas con el son testificadas na forma de información almacenada nun medio dixital ou nunha rede de datos, como as criptomoedas.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bitcoin
Manuel Blanco Mariño

**Manuel Blanco Mariño**, coñecido como **o poeta obreiro**, nado en Iria Flavia (Padrón) o 1 de decembro de 1929 e finado na mesma parroquia o 20 de setembro de 2021, foi un escritor galego.

## Traxectoria 
[miniatura|200px|Poema de Manuel Blanco Mariño na escultura a [Pantera Rodríguez.]]
En 1960 asentouse en Vilagarcía de Arousa, onde traballou como carpinteiro nos obradoiros de Renfe. Sindicalista, foi un poeta autodidacta. Borobó publicou en *La Noche* parte do seu poemario. Poeta social, Méndez Ferrín intégrao na chamada Promoción de enlace. Gañou o certame poético Rexurdimento.

## Obras 
**Sentimentos da Alma Galega*, 2000.

## Vida persoal 
Casou con Rosa Rey Angueira e foi pai de Rosa, Manolo, Luis, Isabel, Camilo, Carmen e Jose Blanco Rey.
## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Vilagarcía: Homenaxe ao poeta Manuel Blanco Mariño
Latimeria menadoensis

***Latimeria menadoensis*** é unha especie de peixe osteíctio da superclase dos sarcopterixios, orde dos celacantiformes, única da subclase dos actinistios,  e familia dos latimeríidos, unha das dúas integrantes do xénero *Latimeria*, e que se coñece vulgarmente como **celacanto indonesio** ou **celacanto de Manado**.

Esta especie foi descrita en 1999, e está catalogada como vulnerable na *Lista vermella de especies ameazadas* da UICN.

## Descubrimento
[miniatura|esquerda|250px|*Latimeria menadoensis* no pavillón de [Indonesia na Expo 2015 de Milán.]]
O 18 de setembro de 1997 foi observado un peixe de aparencia estraña nun mercado de Manado Tua, pequena illa volcánica no arquipélago da Sonda, preto da costa do noroeste da illa de Célebes (Sulawesi), Indonesia, do que se pensou, nun principio, cando se examinou, que se trataba dun celacanto (das Comores); porén, difería deste pola coloración marrón do seu dorso. Un segundo exemplar, de 1,2 m de lonxitude e 29&nbsp;kg de peso, foi capturado vivo o 30 de xullo de 1998. Permaneceu vivo durante seis horas, posibilitando que fotografiara e se documentara a súa cor, movemento das aletas e comportamento en xeral. O espécime foi preservado e doado ao Museo de Zooloxía de Bogor.

Na súa aparencia, os celacantos indonesios, chamados localmente *raja laut* ("rei do mar"), son similares aos celacantos das Comores, excepto pola coloración do dorso de ton marrón-agrisado en lugar de azulado. A especie foi descrita formalmente en 1999 por Pouyaud *et al*. na publicación ''Comptes Rendus de l'Académie des sciences Paris* co nome binomial *Latimeria menadoensis*.

En 2005, un estudo de ADN mitocondrial estimou a separación das dúas especies entre hai 30 ou 40 millóns de anos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Eschmeyer, William N., ed. (1998): *Catalog of Fishes*. Special Publication of the Center for Biodiversity Research and Information, num. 1, vol. 1-3. San Francisco (California, Estados Unidos): California Academy of Sciences. ISBN 978-0-940228-47-5.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York, NY, USA: John Wiley & Sons. ISBN  978-0-471-25031-7.

### Outros artigos 
* Celacantiformes
* Latimeríidos
* *Latimeria*
* *Latimeria chalumnae*

### Ligazóns externas 
* *Latimeria menadoensis'' en FishBase.
Seongnam FC

O **Seongnam FC** (성남 FC) é un club de fútbol coreano da cidade de Seongnam. Fundouse en 1989 e compite na K League Classic.

## Palmarés 
***K League Classic (Liga): 7**
**1993, 1994, 1995, 2001, 2002, 2003, 2006
***Coreano FA Cup (Copa): 3**
**1999, 2011, 2014
***Coreano Super Cup (Supercopa): 1**
**2002
***Coreano League Cup (Ligacopa): 3**
**1992, 2002, 2004
***Liga de Campións da AFC: 2**
**1995, 2010
***Asian Super Cup: 1**
**1996
***A3 Champions Cup: 1**
**2004
***Afro-Asian Club Championship: 1**
**1996
***Asian Challenge Cup: 1**
**2012

## Ligazóns externas
*Seongnam FC
Ulsan HD FC

O **Ulsan Hyundai FC** (울산 현대 축구단) é un club de fútbol coreano da cidade de Ulsan. Fundouse en 1983 e compite na K League Classic.

## Palmarés 
***K League Classic (Liga): 4**
**1996, 2005, 2022, 2023
***Coreano Super Cup (Supercopa): 1**
**2006
***Coreano League Cup (Ligacopa): 5**
**1986, 1995, 1998, 2007, 2011
***Liga de Campións da AFC: 1**
**2012
***A3 Champions Cup: 1**
**2006

## Ligazóns externas
*Ulsan Hyundai FC
Busan IPark

O **Busan IPark** (en ) é un club de fútbol surcoreano da cidade de Busan. Fundouse en 1979 e compite na K League Challenge.

## Palmarés 
***K League Classic (Liga): 4**
**1984, 1987, 1991, 1997
***Coreano FA Cup (Copa): 1**
**2004
***Coreano League Cup (Ligacopa): 3**
**1997 Copa adidas, 1997 Copa PRO-SPECS, 1998
*Liga de Campións da AFC Elite: 1 1986
*Campionato Afro-África-Asiático: 1 1986

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Busan IPark
Jeonnam Dragons

O **Jeonnam Dragons** (전남 드래곤즈) é un club de fútbol coreano da cidade de Jeolla do Sur. Fundouse en 1994 e compite na K League 2.

## Palmarés 
***Coreano FA Cup (Copa): 4**
**1997, 2006, 2007, 2021

## Ligazóns externas
*Jeonnam Dragons
Incheon United FC

O **Incheon United FC** (인천 유나이티드 FC) é un club de fútbol coreano da cidade de Incheon. Fundouse en 2003 e compite na K League Classic.

## Palmarés 
***K League Classic** 
**Subcampión (1): 2005
***Coreano FA Cup (Copa)**
**Subcampión (1): 2015

## Ligazóns externas
*Incheon United FC
Suwon FC

O **Suwon FC** (수원 FC) é un club de fútbol coreano da cidade de Suwon. Fundouse en 2003 e compite na K League 2.

## Palmarés 
***Corea National League: 1**
**2010

## Ligazóns externas
*Suwon FC
Gimcheon Sangmu FC

O **Sangju Sangmu FC** (상주 상무 프로축구단) é un club de fútbol coreano da cidade de Sangju. Fundouse en 1984 e compite na K League Classic.

## Palmarés 
***K League Challenge: 2** 
**2013, 2015

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Sangju Sangmu FC
Gwangju FC

O **Gwangju FC** (광주 FC) é un club de fútbol coreano da cidade de Gwangju. Fundouse en 2010 e compite na K League Classic.

## Palmarés 
***K League Challange** 
**Subcampión (1): 2014

## Ligazóns externas
*Gwangju FC
K League 2

A **K League Challenge** é a liga profesional de fútbol en Corea do Sur. O torneo comeza en marzo e remata en decembro. A K League Challenge foi creada en 2013.

## Sistema de competición 
## Participantes 2016 
## Palmarés 
### Historial de campións 
### Títulos por clubs 
## Ligazóns externas 
*K League. Arquivado doo 16 de febreiro de 2016.
* K League (Lingua coreana)
Celeirós

O topónimo **Celeirós** pode referirse a:

;En Galiza
***Celeirós**, lugar da parroquia de Covelas, no concello de Ribadeo;
***Celeirós**, lugar da parroquia de Pedrafita, no concello da Teixeira.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Celeiró**, lugar da parroquia de Liñares, no concello de Pedrafita do Cebreiro.
Seoul E-Land FC

O **Seoul E-Land FC** (서울 이랜드 FC) é un club de fútbol coreano da cidade de Seúl. Fundouse en 2014 e compite na K League Challange.
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Seoul E-Land FC
Pohang Steelers

O **Pohang Steelers** (포항 스틸러스) é un club de fútbol coreano da cidade de Pohang. Fundouse en 1973 e compite na K League Classic.

## Palmarés 
***K League Classic (Liga): 5**
**1986, 1988, 1992, 2007, 2013
***Coreano FA Cup (Copa): 6**
**1996, 2008, 2012, 2013, 2023, 2024
***Coreano League Cup (Ligacopa): 2**
**1993, 2009
***Liga de Campións da AFC: 3**
**1997, 1998, 2009

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Pohang Steelers