Marco Terencio Varrón

**Marco Terencio Varrón** (en latín: *Marcus Terentius Varro*), nado en Rieti en -116 e finado en -27, foi un polígrafo, militar e funcionario romano, orixinario da orde ecuestre.

## Traxectoria 
Lugartenente de Pompeio durante a guerra civil en -49, chegou a ser pretor. Obtido o perdón de Xulio César, foi nomeado por este director das primeiras bibliotecas públicas de Roma. Á morte de Xulio César, confiscáronlle os seus bens por orde de Marco Antonio, que o declarou fóra da lei, pero finalmente Octavio restituíullos. Abandonou entón por completo a carreira militar para dedicarse ao saber e á escritura.

Foi membro da gran burguesía conservadora. Foi un importante político, militar e literato. Destacou pola súa cultura e as súas obras literarias sobre a agricultura.

## Obra 
miniatura|Edición de *De re rustica*, conservada na Biblioteca Medicea Laurenziana
Amigo de Cicerón e discípulo de Lucio Elio Estilón está considerado un dos máis grandes anticuaristas romanos e escribiu, segundo as diferentes tradicións, entre 490 e 620 obras das que se coñecen os títulos de 55, aínda que só se conserva unha completa, *De re rustica* (*Das cousas do campo*) composta de tres libros e publicada en -37. Á parte de *De lingua latina* do resto só se conservan citas fragmentarias.

Un aspecto destacábel da obra é a anticipación da microbioloxía e a epidemioloxía. Varrón advertiu aos seus contemporáneos que evitasen os pantanos e as marismas, xa que en ditas áreas "hai unha raza de certas criaturas diminutas que non se poden ver polos ollos, pero que flotan no aire e entran ao corpo pola boca e o nariz e causan enfermidades graves".

### *De lingua latina* 
Desta obra consérvanse parcialmente 6 dos 25 volumes que a compuñan orixinalmente.

*Controversia entre anomalistas e analoxistas.
*Ensaio amplo do latín: etimoloxía, morfoloxía e sintaxe.
*Significado das palabras. A súa construción. Para Varrón, o home creou as palabras porque se atopa accións ou obxectos cotiáns que requiren que lles poña un nome. A partir destas palabras primitivas, vanse creando outras palabras posteriores (Varrón está a explicar, en definitiva, como se crea unha lingua). Desde un punto de vista actual, esta idea si que ten algo de fundamentación en relación coa adquisición da linguaxe.
*A Varrón débese a primeira distinción entre formación por flexión (morfoloxía flexiva) e formación por derivación (morfoloxía derivativa).
** Variación das palabras pola súa propia natureza. Variación obrigatoria, por exemplo, os morfemas de xénero e número (flexión).
** A variación por derivación non é obrigatoria. Ex: Casiña. Se non existe o morfema –*iña*, segue existindo a palabra *casa*.
*Clasificación das partes da oración segundo o criterio do caso e o tempo:
# PARTICIPIO (ten caso e tempo).
# VERBO (non ten caso pero si tempo).
# NOME (nesta categoría incluíase tamén o adxectivo, ten caso pero non tempo).
# ADVERBIO (non ten caso nin tempo).

### Listaxe de obras 
#### Completas 
* De lingua latina, libri XXV [Sobre a lingua latina, en 25 libros (consérvanse 6)]: referencia para os gramáticos latinos
* *Rerum rusticarum libri III* (*Tópicos de Agricultura en tres libros*): dirixidos á súa esposa Fundania: a arte do agricultor, as mandas, a economía rural

#### Perdidas 
* *Saturarum Menippearum libri CL* (*Sátiras Menipeas en 150 libros*): sátiras imitadas do filósofo cínico Menipeo de Sínope.
* *Antiquitatum rerum humanarum et divinarum libri XLI*: algunhas partes das *Antigüidades* serviron de referencia aos Pais da Igrexa cristiá en temas de relixión romana pagá.
* *Logistoricon libri LXXVI.*
* *Hebdomades vel de imaginibus.*
* *Disciplinarum libri IX.*
* *De rebus urbanis libri III*.
* *De gente populi Romani libri IIII* (cf. Agostiño, "De civitate dei" XXI. 8).
* *De sua vita libri III*.
* *De familiis troianis*.
* *De Antiquitate Litterarum libri II* (dedicado ao poeta tráxico Lucio Accio; é unha das súas obras máis antigas).
* *De Origine Linguae Latinae libri III* (dedicado a Pompeio; cf. Agostiño, "De civitate dei" XXII. 28).
* *Περί Χαρακτήρων* (sobre a formación de palabras).
* *Quaestiones Plautinae libri V* (con interpretacións de palabras raras das comedias de Plauto).
* *De Similitudine Verborum libri III* (sobre a regularidade en formas e palabras).
* *De Utilitate Sermonis libri IIII* (sobre o principio de anomalía ou irregularidade).
* *De sermone latino libri V (?)* (dedicado a un tal Marcelo), sobre a ortografía e os metros da poesía).
* *De philosophia* (cf. Agostiño, '"De civitate dei" XIX, 1).
## Notas 
## Véxase tamén  
### Bibliografía 
* , Marco Terencio (1998).  Obra completa. Madrid: Gredos. &nbsp;
#  &nbsp;
#  &nbsp;
* , Marco Terencio (1992). De las cosas del campo (De re rustica). ed. de Domingo Tirado Benedí (2ª edición). México, D. F.: Universidad Nacional Autónoma de México. &nbsp;&nbsp;
* Cornell, T.J. (1999) [1995]. Los orígenes de Roma, c. 1000 - 264 a.C.: Italia y Roma de la Edad del Bronce a las guerras púnicas. Barcelona: Editorial Crítica S.L. &nbsp;&nbsp;

### Outros artigos 
* Antiquitates rerum humanarum et divinarum