open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cuadrilátero tanxencial

300px|dereita

Na xeometría denomínase **cuadrilátero tanxencial** ao cuadrilátero convexo cos seus lados tanxentes a unha circunferencia inscrita no mesmo. Esta circunferencia denomínase circunferencia inscrita.

## Características 
Nun cuadrilátero tanxencial, cada par de lados opostos suman a mesma lonxitude, que é igual ao semiperímetro do cuadrilátero:
:  a + c = b + d = \frac{a + b + c + d}{2} = s 

* A área é igual ao semiperímetro polo radio da circunferencia inscrita.
: A = r \cdot (a+c) = r \cdot (b+d) = r \cdot s 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
*Cuadrilátero tanxencial en MathWorld
Bandeira de Eswatini

A **bandeira nacional de Eswatini** foi adoptada o 6 de outubro de 1968.

## Cores e simbolismo 
* Azul: representa á paz e á estabilidade.
* Amarelo: representa os recursos naturais do país.
* Vermello: representa as batallas en tempos históricos.

O escudo, as dúas lanzas e o caxato zulú representan a defensa de Eswatini contra os seus inimigos. As cores do escudo (branco e negro) representa a convivencia pacífica entre as comunidades negra e branca.

## Historia 
A bandeira está baseada nunha realizada polo rei Sobhuza II para os Swazi Pioneer Corps en 1941. Nesta hai un escudo Emasotsha en disposición horizontal. O escudo está reforzado por un caxato do cal colgan *injobo* (grupos de borlas de plumas de euplectes e o turaco). Por riba do caxato de mando están dúas lanzas locais chamadas *assegai*.

## Outras bandeiras 

Ficheiro:Flag of Swaziland (c. 1890-1894).svg|Bandeira de Suacilandia de 1890 a 1894.
Ficheiro:Flag of Swaziland (1894–1902).svg|Bandeira de Suacilandia de 1894 a 1902.
File:Flag of Eswatini (1968-2011).svg|Bandeira de Suacilandia de 1968 a 2011.
File:Royal Standard of Swaziland.svg|Estandarte real.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bandeira de eSwatini en Flags of the World
Cuadrilátero cíclico

miniatura|dereita|200px|Cuadrilátero cíclico.

Un **cuadrilátero cíclico** é un cuadrilátero cos seus catro vértices postos nunha mesma circunferencia.

Para un cuadrilátero convexo, unha condición necesaria e suficiente para que sexa cíclico, é que algunha das dúas parellas de ángulos opostos sumen \pi = 180^{\circ}. Na imaxe, o cuadrilátero ABCD é cíclico xa que, \widehat{A} + \widehat{C} = \widehat{B} + \widehat{D} = \pi = 180^{\circ}.

Outra condición necesaria e suficiente para que un cuadrilátero convexo sexa cíclico é que os ángulos que forman un lado e unha diagonal e o lado oposto coa outra diagonal sexan iguais. Na imaxe:

\widehat{BAC} = \widehat{BDC}

\widehat{ADB} = \widehat{ACB}

\widehat{DCA} = \widehat{DBA}

\widehat{CBD} = \widehat{CAD}

Os cuadriláteros cíclicos cumpren o teorema de Tolomeo.

Para calcular a área dun cuadrilátero cíclico pódese facer co método de triangulación ou mediante a fórmula de Brahmagupta:
: A = \sqrt{(s-a)(s-b)(s-c)(s-d)}
: onde s \, é igual ao semiperímetro: s = \frac {a+b+c+d}{2}

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Cuadrilátero cíclico en MathWorld
Bandeira de San Tomé e Príncipe

A **bandeira nacional de San Tomé e Príncipe** foi adoptada o 5 de novembro de 1975, pouco despois da súa independencia de Portugal.

## Cores e simbolismo 
O triángulo vermello simboliza a loita pola independencia e as dúas estrelas negras simbolizan a súa unión cos demais países africanos e tamén representan ás dúas principais illas do país, a de San Tomé e a de Príncipe. O verde, amarelo e vermello son as cores do panafricanismo. O amarelo tamén se pode explicar por ser a cor dos froitos da planta do cacao e o verde pola vexetación tropical do arquipélago.

## Historia 
Esta bandeira foi empregada polo partido independentista do *Movimento de Libertação de São Tomé e Príncipe* (MLSTP), que pretendía conseguir a independencia, a única diferenza coa bandeira actual era que as bandas horizontais tiñan longos iguais. Foi adoptada o 5 de novembro de 1975, tan só catro meses despois da independencia do arquipélago.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Bandeira de San Tomé e Príncipe en Flags of the World
Raquel Arias

**Raquel Arias Rodríguez**, nada en Proendos (Sober) o 2 de abril de 1966, é unha xornalista e política galega do PPdeG.

## Traxectoria 
Licenciada en Xornalismo pola Universidade Complutense de Madrid. Traballou en Radiocadena Española e Radio Nacional de España. Foi redactora de informativos na Radio Galega en Santiago de Compostela. Tamén colaborou nos xornais *El Progreso* e *La Voz de Galicia* e foi correspondente de *El Mundo* na provincia de Ourense. De 1996 a 1999 foi responsable do gabinete de prensa do concello de Monforte de Lemos.

Foi alcaldesa de Sober polo PPdeG entre 1999 e 2009 e deputada provincial entre 1999 e 2003 e 2007 e 2008. Foi elixida deputada no Congreso pola provincia de Lugo nas eleccións xerais de 2008. Dimitiu como deputada en 2009 para desempeñar o cargo de delegada territorial da Xunta de Galicia en Lugo. Foi elixida deputada do Parlamento de Galicia nas autonómicas de 2012.

Na actualidade exerce o cargo de Delegada Territorial da Xunta de Galicia e forma parte da Executiva do PPdeG como coordinadora de Medio Rural. Tamén optou á presidencia provincial do Partido Popular de Lugo, pero resultou derrotada pola daquela alcaldesa de Mondoñedo, Elena Candia López. Nas eleccións ao Parlamento galego de 2024, saíu elixida deputada por Lugo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Sober
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición

### Ligazóns externas 
* Ficha en galegos.info
* Ficha no Congreso dos Deputados
Bandeira do Camerún

A **bandeira nacional do Camerún** foi adoptada despois da unificación do territorio camerunés o 30 de maio de 1975. Consta de tres franxas verticais do mesmo ancho e cores consecutivas verde, vermello e amarelo, sendo a franxa verde a máis preto do mastro, cunha estrela amarela no centro da franxa vermella. Esta combinación de cores provén das cores do panafricanismo, e o deseño está adaptado da bandeira de Francia.

## Simbolismo 
A franxa central vermella representa a unidade, e a estrela é coñecida como a "estrela da unidade". A franxa amarela simboliza o sol e a sabana do norte do país, mentres que a franxa verde representa ás selvas do sur do Camerún.

## Historia 
A primeira bandeira do Camerún remóntase á adoptada polo territorio francés o 29 de outubro de 1957, esta bandeira consistía en tres bandas verticais coas cores verde, vermella e amarela. Esta bandeira mantívose trala independencia do país o 1 de xaneiro de 1960. Cando o territorio camerunés baixo dominio británico decidiu integrarse no novo país, foron agregadas dúas estrelas amarelas xunto á hasta (na banda verde), que representaban aos dous territorios federais, o francés e o británico, o 1 de outubro de 1961. A bandeira actual foi adoptada finalmente o 30 de maio de 1975, data na que o Camerún se converteu nun estado unitario.

### Bandeiras históricas 

Ficheiro:Flag of Cameroon (1957-1961).svg|23px Bandeira do Camerún (1957-1961)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
13, Rue del Percebe

***13, Rue del Percebe*** é un cómic realizado polo debuxante Francisco Ibáñez, protagonizada pola veciñanza dun edificio.

## Personaxes
**Planta baixa**: na planta baixa sitúase o colmado de don Senén, un tendeiro que sempre intenta estafar os clientes. Na portería, a personaxe da porteira, unha muller chismosa, dando vida ao famoso tópico. O sumidoiro tamén é unha vivenda, pois nel vive Don Hurón.

**Primeiro andar**: no primeiro dereita vive dona Leonor, a dona dunha pensión que fai o posible por gañar realugados. No primeiro esquerda está a consulta dun veterinario un pouco torpe.

**Segundo andar**: no segundo dereita vivía un científico ao que tódolos monstros lle saían mal. Foi borrado da serie por mor da censura franquista baixo o argumento "só Deus pode crear vida". Durante un tempo, pódese ver á porteira intentando vender o piso, sendo o estado deste motivo do chiste. Finalmente, o novo inquilino pasa a ser un xastre non moi bo no seu oficio. No segundo esquerda vive unha anciá con paixón polos animais, chegando a adoptar ata avestruces ou elefantes.

**Terceiro andar**: no terceiro dereita vive unha nai cuns fillos un pouco trasnos. Nas primeiras edicións da serie, estes tiñan unha irmá casadeira, que non volveu aparecer. No terceiro esquerda vive un ladrón ao que case sempre lle saen mal os roubos, e mais a súa muller.

**Faiado**: no faiado vive un moroso continuamente acosado polos seus acredores. No tellado viven un rato que está continuamente maltratando a un gato.

Tamén se consideraría un personaxe ao ascensor, continuamente avariado.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* GREGORIO, Carlos de. *Estudio de personajes de 13, Rue del Percebe 13 Rue del Percebe: el absurdo en la comunidad de vecinos *
* SERRANO, José A. (01/2003). *13, Rue del Percebe (serie)*, *Guía del cómic*.
* *13, Rue del Percebe* serie "El humor en el cómic" para "La Ciberniz"
* *13 Rue del Percebe*, "Kioscopedia"
Gran Premio Caesars Palace

O **Gran Premio Caesars Palace** (Caesars Palace Grand Prix) foi unha carreira do Campionato Mundial de Fórmula Un en  e . Nissan/Datsun foron os patrocinadores de ambos.

Cando Watkins Glen saíuse da programación despois de , a F1 mirou ao oeste e puxo unha carreira nas Vegas para a tempada . A nova carreira foi a última da tempada, mentres que Long Beach foi a primeira, a carreira non era popular entre os pilotos, sobre todo pola calor do deserto. Tamén foi descrito como un dos peores circuítos da historia da Fórmula. A pista foi instalada no estacionamento do hotel Caesars Palace e estaba sorprendentemente ben preparada para ser un circuíto temporal: suficientemente ampla para adiantar, con amplas escapatorias cheas de area, e unha superficie suave como o cristal. O seu sentido anti-horario, con todo, puxo unha enorme presión sobre o pescozo dos pilotos. Neste circuíto Nelson Piquet gañou o seu primeiro campionato do mundo e terminando en quinto lugar en , lle levou quince minutos recuperarse do esgotamento pola calor. A carreira de  foi gañada por Michele Alboreto nun Tyrrell, ese foi o final da Fórmula Un nas Vegas onde as carreiras congregaran só pequenas multitudes.

Houbo rumores especulativos dun retorno do Gran Premio de Las Vegas ao calendario da F1. De feito, no programa de Indianapolis 500 de 1995 anunciabase un posible circuíto urbano nas Vegas, pero nunca se materializou. Logo do Gran Premio dos Estados Unidos de 2005 en Indianápolis, volveron os rumores de novo, con todo, é un dos moitos circuítos de carreiras vinculados co futuro, pero o límite estrito sobre o número de carreiras anuais significa que Las Vegas non é favorita para albergar de novo unha carreira.

## Os gañadores do Gran Premio de Caesars Palace 
## Véxase tamén
* Lista de Grandes Premios de Fórmula 1
* Gran Premio dos Estados Unidos
* Gran Premio de Detroit
* Gran Premio do oeste dos Estados Unidos

## Notas
## Ligazóns externas
*F1 Rejects article
Tout Puissant Mazembe

O **Tout Puissant Mazembe** é un equipo africano de fútbol da cidade congolesa de Lubumbashi, fundado no ano 1939 por monxes beneditinos. Trátase dun dos equipos máis laureados de África, e do único equipo africano que chegou a unha final da Copa Mundial de Clubs da FIFA, en 2010.

O Mazembe xoga os seus encontros no Stade Frederic Kibassa Maliba de Lubumbashi, que ten capacidade para acoller 35.000 persoas.

As cores do equipos son o negro e o branco. A camisola é a raias verticais negras e brancas, os pantalóns son brancos, ó igual que as medias.

## Palmarés 
### Torneos nacionais 
* **Liga congolesa de fútbol (10)**: 1966, 1967, 1969, 1976, 1987, 2000, 2001, 2006, 2007, 2009
* **Copa do Congo (5)**: 1966, 1967, 1976, 1979, 2000

### Torneos internacionais 
* **Liga de Campións da CAF (4)**: 1967, 1968, 2009, 2010
* **Recopa de África (1)**: 1980
* **Supercopa da CAF (2)**: 2010, 2011

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do TP Mazembe
Pavillón Polideportivo da USC

O **Pavillón Polideportivo da Universidade de Santiago de Compostela** é un recinto deportivo pechado e cuberto, disposto para a práctica de baloncesto, fútbol sala, voleibol, balonmán, esgrima ou bádminton. Inaugurado en 1981, forma parte do Complexo Deportivo Universitario da USC, situado no Campus Vida. O pavillón ten capacidade para unhas 1.000 persoas sentadas nas bancadas, e o seu aproveitamento principal é o desenvolvemento das distintas ligas universitarias.

O edificio está situado a carón do Estadio de Atletismo da USC, do Edificio Monte da Condesa e da Facultade de Física.

Nos últimos anos houbo queixas sobre algunhas goteiras que ten o tellado do pavillón, o cal provocou que a Universidade deseñase un plan de renovación que terá como obxectivo a reforma do pavillón e doutras instalacións deportivas universitarias.
## Galería 

Ficheiro:Pavillón Polideportivo da USC.jpg|Interior do Pavillón Polideportivo da USC.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Universidade de Santiago de Compostela

### Ligazóns externas 
* Normas para a utilización do pavillón
* Plano de Santiago de Compostela (O pavillón é o Nº 52)
The Jacket

***The Jacket*** é un filme dirixido por John Maybury que se estreou no 2005.

## Sinopse 
Tras recuperarse dun disparo na cabeza que lle produciu amnesia, o veterano da Guerra do Golfo Jack Starks regresa ó seu fogar en Vermont. A súa intención é retomar a vida que levaba antes da guerra, pero tras ser acusado de matar a un oficial de policía, cousa que non lembra, é internado nunha institución mental, onde se lle aplica un controvertido tratamento con métodos experimentais.

## Personaxes 
* Adrien Brody como Jack Starks
* Keira Knightley como Jackie Price
* Kris Kristofferson como Doutor Thomas Becker
* Jennifer Jason Leigh como Doutora Beth Lorenson
* Kelly Lynch como Jean Price
* Brad Renfro como O estraño
* Daniel Craig como Rudy Mackenzie
* Steven Mackintosh como Doutor Hopkins
* Brendan Coyle como Damon
* Mackenzie Phillips como Enfermeira Hardling
* Laura Marano como Xove Jackie
* Jason Lewis como Oficial Harrison

## Galardóns e nomeamentos 
* 2005: Festival de Sitges: Sección oficial longametraxes a concurso.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web Oficial 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Ignacio Codesido

**Ignacio Codesido Barreiro**, nado en Touro o 20 de outubro de 1956, é un político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Empregado de Caixa Galicia en excedencia. Entrou en política como concelleiro de Touro en 1987 como cabeza de lista do CDS. En xaneiro de 1990 fíxose coa alcaldía a través dunha moción de censura. Presentouse ás eleccións de 1991, como independente, resultando ser a forza máis votada. Porén, non conseguiu a alcaldía tras un pacto entre o PPdeG e o PSdeG-PSOE. Volveu ser alcalde en maio de 1994, tras unha moción de censura apoiada polos socialistas e a CNG. Nas municipais de 1995 encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE, obtivo a maioría absoluta e continuou de alcalde. En decembro de 1998 abandonou a disciplina socialista para encabeza-la candidatura do PPdeG nas municipais de 1999. Porén, finalmente foi descartado polo comité local da formación conservadora, polo que foi cabeza de lista de Democracia Galega e revalidou a alcaldía con maioría absoluta. 

En xuño de 2002 anunciouse a integración do seu grupo no PPdeG, co cal viña gobernando en coalición dende marzo de 2001 trala marcha dun edil do seu grupo que o deixou en minoría. Nas eleccións municipais de 2003 volveu ser elixido alcalde con maioría absoluta como cabeza de lista do PPdeG, situación que se repetiu nas seguintes eleccións de 2007, 2011, 2015 e 2019. Nas eleccións municipais de 2023 retirouse como candidato e foi substituído á fronte do PPdeG por Jesús Reboredo González.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Touro

### Ligazóns externas 
*https://www.lavozdegalicia.es/noticia/galicia/2001/01/04/xunta-vertera-touro-harinas-resultantes-tratar-reses-cataluna/0003_361014.htm
*https://elpais.com/diario/2001/01/09/sociedad/978994807_850215.html
*https://www.publico.es/tremending/2018/03/28/el-alcalde-del-pp-de-touro-hace-pedazos-literalmente-las-quejas-de-sus-vecinos/
*Entrevista en *El Correo Gallego*
Jorge Calvo Pestonit

**Jorge Francisco Calvo Pestonit**, nado en Santiago de Compostela en 1952 e finado o 1 de novembro de 2016, foi un médico e político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Exerceu como médico no Centro de Saúde de Toques. En 2007 encabezou a lista do PPdeG á alcaldía de Toques, firmando un pacto de goberno co PSdeG e o BNG polo cal foi alcalde dende agosto 2009, ocupándoa o socialista Miguel Ángel Buján Varela os dous anos anteriores. En 2011 volveu encabezar a candidatura do PPdeG, foi a candidatura máis votada e foi reelixido mediante outro pacto de goberno, esta vez con Xuntos Cara ao Progreso de Toques (XCPT), ocupando a alcaldía ata setembro de 2013, cando lla cedeu ó líder desta formación José Antonio Castro Fraga. En 2015 os independentes integráronse no PPdeG, con Castro Fraga como candidato e el como número 2, logrando se-los máis votados pero sen maioría absoluta, polo que socialistas e nacionalistas formaron goberno e quedaron na oposición.

## Vida persoal
Finou o 1 de novembro de 2016.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Toques

### Ligazóns externas 
* PSOE y PP se turnarán en la alcaldía de Toques en un tripartito con el BNG en *La Voz de Galicia*
* Entrevista en *La Voz de Galicia*
Gran Premio de Detroit

O **Gran Premio de Detroit** foi unha carreira de Fórmula Un disputada no Circuíto urbano de Detroit en Detroit (Míchigan, Estados Unidos de América) desde  ata .

En 1982, os EUA converteuse no primeiro país que acolleu tres Grandes Premios do Campionato do Mundo nunha tempada. Ademais das carreiras de Long Beach e Las Vegas, a nova carreira levouse a cabo en Detroit noutro circuíto urbano que abarcaba o Renaissance Center. O circuíto orixinal tiña dezasete curvas en 4.023&nbsp;km, incluíndo dúas pinzas moi difíciles e un túnel á beira do río, e resultou ser aínda máis lento que Mónaco. O trazado era duro, esixente e ata incluía un paso a nivel de ferrocarril. En 1986, Ayrton Senna sobrepúxose a unha picada para gañar a súa primeira de cinco carreiras nos Estados Unidos en seis anos.

Para , previuse inicialmente mover o Gran Premio de F1 a un novo circuíto en Belle Isle. O plan non se puido levar a cabo, e o Gran Premio trasladouse a Phoenix para -. Tras a marcha da F1, a carreira de Detroit foi substituído por unha carreira da CART.

## Gañadores 
## Véxase tamén
* Lista de Grandes Premios de Fórmula 1
* Gran Premio dos Estados Unidos
* Gran Premio do oeste dos Estados Unidos
* Gran Premio Caesars Palace
* Gran Premio de Dallas
Art Clokey

**Arthur Charles Farrington Clokey**, coñecido como **Art Clokey**, nado en Detroit o 12 de outubro de 1921 e finado en Los Osos (California) o 8 de xaneiro de 2010 foi un pioneiro estadounidense das animacións stop motion realizadas con plastilina e outros materiais sólidos flexíbeis, coñecidos como Claymation ou plastimación.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* KQED Arts and Culture: Art Clokey
Claymation

miniatura|dereita|Animación con plastina.
A ***claymation***, tamén coñecida como **plastimación**, é o termo que recibe a animación audiovisual de parada de imaxe (*stop motion*) na que se emprega plastilina, arxila, ou algún outro material completamente maleábel. O pioneiro desta técnica foi o estadounidense Art Clokey.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Exemplo de vídeo realizado con esta técnica
Gran Premio de Luxemburgo

O **Gran Premio de Luxemburgo** (Großer Preis von Luxemburgo) foi o nome dado a dúas carreiras do Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA, que tivo lugar en  e . As normas da Fórmula Un, estipulan que ningún país pode celebrar máis dunha carreira. Con todo, a FIA atopou a maneira de saltar esta norma, mediante a execución de Grandes Premios con outro nome, por exemplo aínda que o circuíto de Imola non está en San Marino, as carreiras disputadas nel leváronse a cabo baixo o título de Gran Premio de San Marino xa que o circuíto está moi preto.

En 1997, houbo dous grandes premios en España e dous en Alemaña. Barcelona foi sede do Gran Premio español, mentres que Xerez foi sede do Gran Premio de Europa, e en Alemaña , Hockenheim foi sede do Gran Premio de Alemaña e unha segunda carreira estaba prevista para o circuíto de Nurburgring. A FIA decidiu o nome da carreira, Gran Premio de Luxemburgo xa que o circuíto atópase a uns oitenta quilómetros da fronteira de Alemaña con Luxemburgo, eludindo así a prohibición de dúas carreiras co mesmo nome. A carreira de  tamén foi coñecida como o Gran Premio de Luxemburgo a pesar de non celebrarse o Gran Premio de Europa, os dereitos do Gran Premio de Europa foran revogados polos organizadores da carreira logo dun incidente no podio en 1997, e negáronse a permitir que Nurburgring utilizara o nome. A partir de  o circuíto de Nurburgring realizou a súa carreira baixo o título de Gran Premio de Europa.

## Historia 
### 1997 
*Resultados: Gran Premio de Luxemburgo de 1997*

En  o Gran Premio de Luxemburgo proporcionou un momento histórico, os coches con motor Renault conseguiron os primeiros catro lugares na meta con Jacques Villeneuve de (Williams - Renault), no primeiro lugar. A carreira foi tamén a última vitoria na F1 de Villeneuve.

Durante moito tempo da carreira parecía que Mika Häkkinen obtería a súa primeira vitoria na F1 cando co seu McLaren tomou a dianteira co seu compañeiro de equipo, David Coulthard. Con todo, no espazo dunha volta os dous McLaren retiráronse da carreira o que permitiu a Villeneuve acercarse ó Campionato do Mundo. A carreira de Michael Schumacher terminou ó final da primeira volta logo de que o seu irmán Ralf Schumacher chocara co seu compañeiro de equipo na primeira curva causando danos na suspensión e a retirada, do Ferrari.

### 1998 
*Resultados: Gran Premio de Luxemburgo de 1998*

En , Mika Häkkinen vingouse polo fallo do seu motor na carreira anterior acadando a vitoria nesta, con Michael Schumacher segundo a pesar de cualificar na pole, e o seu compañeiro Coulthard terceiro. Häkkinen gañou o Campionato do Mundo na última carreira en Suzuka, curiosamente, isto significa que todos os gañadores do Gran Premio de Luxemburgo gañaron o campionato mundial dese ano.

## Gañadores do Gran Premio de Luxemburgo 
As carreiras que non formaban parte do Campionato do Mundo de Fórmula Un indícanse cun fondo de cor rosa.

## Referencias
*
Gran Premio do Pacífico

O **Gran Premio do Pacífico** foi unha carreira do Campionato do Mundo de Fórmula Un celebrada en dúas ocasións na década de 1990. Ambas carreiras celebráronse no Circuíto Internacional Tanaka (agora Circuíto Internacional de Okayama), un trazado lento e sinuoso de 3´703&nbsp;km. en Aida (preto de Kōbe), Xapón. Despois do terremoto de Kobe de , o Gran Premio do Pacífico trasladouse de pricncipio de tempada ó final da mesma.

O Gran Premio do Pacífico tamén se celebrou en Laguna Seca desde 1960 ata 1963, pero estas carreiras non eran de Campionato.

A carreira inaugural do Campionato en 1994 viu unha fácil vitoria de Michael Schumacher logo de que Ayrton Senna estivera involucrado nun accidente na primeira curva con Mika Häkkinen e Nicola Larini. Schumacher superou a Senna na primeira curva e o seu liderado nunca foi ameazado no resto da carreira. Schumacher puido dobrar ó segundo clasificado, Gerhard Berger no último terzo da carreira, pero elixiu non facelo. A volta rápida estableceuse na volta 3. A carreira foi boa para o equipo Jordan e Rubens Barrichello que acadou o seu primeiro podio na F1 co terceiro lugar. O máis recente Gran Premio do Pacífico en 1995 culminou nunha vitoria táctica para Michael Schumacher, asegurando o seu segundo Campionato do Mundo, e converténdose no máis novo dobre campión do mundo nese momento. Fernando Alonso superou a marca de Schumacher, ao gañar o seu segundo Campionato Mundial en , e Sebastian Vettel superou a ambos en .

Esta carreira fixo do Xapón un dos seis países (os outros son Gran Bretaña, España, Alemaña, Italia e os Estados Unidos) en albergar máis dunha carreira de Fórmula Un no mesmo ano. Que se suspendeu debido principalmente á localización do circuíto TI nunha zona remota do Xapón.

Co anuncio de que o Gran Premio do Xapón cámbiabase do circuíto de Suzuka á Fuji Speedway en , houbo especulacións nos medios de que Suzuka podía conservar unha carreira resucitando o Gran Premio do Pacífico. Con todo, máis tarde anunciouse que o Gran Premio do Xapón alternariase entre Fuji e Suzuka a partir de , aínda que a alternancia foi cancelada por Toyota, propietaria do Fuji Speedway debido á crise económica.

## Patrocinadores 
Foster no Gran Premio do Pacífico de 1994.

Marlboro no Gran Premio do Pacífico de 1995.

## Os gañadores do Gran Premio de Gran Pacífico 
*Un fondo de cor rosa indica que unha carreira que non forma parte do Campionato do Mundo de Fórmula Un*.

## Notas
AKB48

**AKB48** é un grupo feminino xaponés de J-Pop.

## Discografía 
### Álbums 
* "Set List: Greatest Songs 2006–2007" (2008)
* "Kamikyokutachi" (2010)
* "Set List: Greatest Songs Kanzenban" (2010)
* "Koko ni Ita Koto" (2011)
* "1830m" (2012)
* "Tsugi no Ashiato" (2014)
* "Koko ga Rhodes da, Koko de Tobe!" (2015)
* "0 to 1 no Aida" (2015)
* "Thumbnail" (2017)

### Singles 
* *Sakura no Hanabiratachi* (2006)
* *Skirt, Hirari* (2006)
* *Aitakatta* (2006)
* *Seifuku ga Jama o Suru* (2007)
* *Keibetsu Shiteita Aijō* (2007)
* *Bingo!* (2007)
* *Boku no Taiyō* (2007)
* *Yūhi o Miteiru ka?* (2007)
* *Romance, Irane* (2008)
* *Sakura no Hanabiratachi 2008* (2008)
* *Baby! Baby! Baby!* (2008) 
* *Ōgoe Diamond* (2008)
* *10nen Zakura* (2009)
* *Namida Surprise!* (2009)
* *River* (2009)
* *Sakura no Shiori* (2009)
* *Ponytail to Shushu* (2009)
* *Heavy Rotation* (2009)
* *Beginner* (2009)
* *Chance no Junban* (2009)
* *Sakura no Ki ni Narō* (2011)
* *Dareka no Tame ni: What Can I Do for Someone?* (2011)
* *Everyday, Kachūsha* (2011)
* *Flying Get* (2011)
* *Kaze wa Fuiteiru* (2011) 
* *Ue kara Mariko* (2011)
* *Give Me Five! *(2012)
* *Manatsu no Soudns Good! *(2012)
* *Gingham Check *(2012)
* *UZA *(2012)
* *Eien Pressure *(2012)
* *So Long ! *(2013)
* *Sayonara Crawl *(2013)
* *Koi Suru Fortune Cookie *(2013)
* *Heart Electric *(2013)
* *Suzukake no ki no michi de "kimi no hohoemi wo yume no miru" to itte shimattara bokutachi no kankei ha dō kawatte shimau noka, bokunara ni nannichi ka kangaeta ue de no yaya kihazukashii ketsuron no yō na mono* (2013)
* *Mae shika Mukanee *(2014)
* *Labrador Retriever *(2014)
* ''Kokoro no Placard' (2014)
* *Kibōteki Refrain* (2014)
* *Green Flash* (2015)
* *Bokutachi wa Tatakawanai* (2015)
* *Halloween Night* (2015)
* *Kuchibiru ni Be My Baby* (2015)
* *Kimi wa Melody* (2016)
* *Tsubasa wa iranai* (2016)
* *Love Trip / Shiawase wo Wakenasai* (2016)
* *High Tension* (2016)
* *Shoot Sign* (2017)
* *Negaigoto no Mochigusare* (2017)
* *#Sukinanda* (2017)
* *11gatsu no Anklet* (2017)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial .
Cobán

**Cobán** é un municipio e a capital do departamento de Alta Verapaz, localizado na República de Guatemala. No ano 2000 a poboación foi estimada nuns 70.000 habitantes.

A cidade foi fundada por frades dominicos en 1543. Anos despois foi declarada Cidade Imperial por Carlos V.

O municipio de Cobán localízase na parte central do país, que é unha rexión na que se dá o café e o cardamomo, industrias xeradas por inmigrantes alemáns no século XIX.
Está localizada no medio dunha plataforma cárstica, convertendo esta zona en meca de grutas e cavernas para os espeleólogos.

## Toponimia 
O seu nome provén da lingua qʼeqchiʼ, que significa "entre nubes" e é que a rexión é moi chuviosa, incluso con orballo perenne, que dura até varios días chamado polos locais "*chipi chipi*". A día de hoxe, debido ós cortes de árbores nos bosques, este fenómeno é menos común e as temporadas chuviosas son máis copiosas pero menos constantes.

## Xeografía e clima 
A cidade de Cobán está localizada a 212 km da cidade de Guatemala.
Atópase na lat 15° 28' 07" e lonx 90° 22' 36". Conta cunha extensión territorial de 2,132 km². Debido a que o terreo é cárstico na súa maioría, a súa topografía é variada, con montañas e simas ou siguáns que pasan os 1.000 m de elevación e os 100 m de profundidade respectivamente. As terras descenden até uns 300 metros sobre o nivel do mar na área norte, no carón do departamento de Petén.

A climatoloxía varía en relación coa elevación e sinuosidade do terreo.

## Festas 
*Festival de Indíxenas de Guatemala, a finais de xullo.
*Media Maratón de Cobán desde 1974 na terceira fin de semana do mes de maio. 
*Tamén son importantes as festas dos barrios San Marcos, Santo Domingo, San Juan e Santo Tomás, cada unha organizada pola súa propia confraría.

## Gastronomía
En Cobán elabóranse numerosos pratos típicos como o kaq ik, que ten como ingrediente principal o pavo crioulo, de patio ou "chunto", ave que foi introducida polos españois a partir do século XV, orixinaria de Norteamérica e México, e que os cobaneros aprecian moito. Entre as bebidas que se utilizan en celebracións está o kakaw, que é unha bebida amarga feita de sementes de cacao que se moen e mesturan con outras especias para facer unha especie de batido.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Páxina da Municipalidade
Sara Louraço Vidal

**Sara Louraço Vidal**, nada en Nazaré en 1980, é unha cantante portuguesa. Entre 2005 e 2011 foi a vocalista do grupo galego de folk Luar na Lubre.

## Biografía 
En 2004 empezou a acompañar a Luar na Lubre nos seus concertos, sendo a partir de 2005 a vocalista do grupo coa marcha de Rosa Cedrón. Ese mesmo ano publicouse o álbum *Saudade* xa coa súa voz.

En setembro de 2011 abandonou o grupo alegando motivos persoais e regresou a Portugal, colaborando con distintos grupos portugueses da música folk e tradicional.

## Discografía 
### CD 
* Luar na Lubre - Saudade  (2005, Warner Music)
* Luar na Lubre - Camiños da fin da terra  (2007, Warner Music)
* Luar na Lubre - Solstício  (2010, Warner Music)
* A Presença das Formigas - Pé de Vento (2014, Careto)
* FolkMus - Music in Museums (2014, UE)
* Espiral - Espiral (2015, Sons Vadios)

### DVD 
* Luar na Lubre - Ao vivo (2009, Warner Music)

### EP 
* Contracorrente - Contracorrente (2013, d'Eurídice)

### Colaboracións 
* Toques do Caramulo - Retoques (2011, d'Eurídice)
* O Baú - Achega-te (2012, O Baú)
* Sebastião Antunes e a Quadrilha - Com um abraço (2012, Vachier)
* Mosca Tosca - Assimetria (2013, Tradballs)
* Grupo Origem - As Boltas do Bira (2014, Açor)
* Ronda dos Quatro Caminhos - Tierra Alantre (2014, Ocarina)
* Zeca Medeiros - Aprendiz de Feiticeiro (2014)

## Premios 
* 2008 - Premio Mellor Álbum Tradicional / Premios da Musica, por "Camiños da fin da terra" (Luar na Lubre)
* 2008 - Premio Mellor Canción en Galego / Premios da Musica, por "Canto de andar" (Luar na Lubre)
* 2009 - Premio Mellor Álbum Tradicional / Premios da Musica, por "Ao vivo" (Luar na Lubre)
* 2013 - Premio Adriano Correia de Oliveira / Festival Cantar Abril (Contracorrente)
* 2014 - Premio Mellor Versión 2013 / Premios «Sopa da Pedra», por "A Morte saiu à rua". (Contracorrente)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Soundcloud oficial da artista  
* Blog oficial da artista
José Jesús Ramos Ledo

**José Jesús Ramos Ledo**, nado en Taboada o 28 de abril de 1944, é un mestre, e político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Mestre, foi director do CPI de Taboada durante 32 anos. Foi tamén director da Cooperativa A Medela e Presidente do Taboada C.F., cargos que ostentaba simultaneamente (xunto co de director do colexio) e que abandonou cando accedeu por primeira vez á alcaldía. 

En 1983 presentouse ás eleccións municipais en Taboada encabezando a lista de Coalición Galega, que foi a máis votada conseguindo seis concelleiros, pero unha coalición entre Alianza Popular e o PSOE facilitou a alcaldía para Alianza Popular. En 1987 presentouse por Alianza Popular, obtendo oito concelleiros, a maioría absoluta e a alcaldía. Repetiu a maioría absoluta nas sucesivas eleccións presentándose polo PPdeG. Foi deputado provincial encargado de Educación e Deporte durante máis de oito anos. 

En 2002 foi denunciado polo voceiro socialista no consistorio por falsidade documental e ocultación de información, sendo xulgado en 2006. 

En xullo de 2009 renunciou á alcaldía  para ser Xefe territorial da Consellería de Educación na provincia de Lugo, sendo sucedido por Ramiro Moure. En xuño de 2013 abandonou a presidencia da agrupación local do PP e en 2014 xubilouse.   

## Premios 
* 2021: Billó de Ouro
[miniatura|Premios Billó de Ouro 2024 en Chantada: [Anxo González Guerra (Billó de Ouro 2023), Pegerto Torres Hermida (Billó de Ouro 2022), Iñaki Castiñeira Alemany (Billó de Ouro 2024) e José Jesús Ramos Ledo (Billó de Ouro 2021)]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Eleccións municipais en Taboada

### Ligazóns externas 
*Entrevista en *La Voz de Galicia*
Santiago Freire

[miniatura|dereita|[Alberto Núñez Feijóo con Santiago Freire Abeijón.]]
**José Santiago Freire Abeijón**, nado en Carantoña (Tállara, Lousame) en 1967, é un veterinario e político galego do PPdeG. Foi alcalde de Lousame e de Noia, e dende 2026 é director territorial da Consellería de Educación, Ciencia, Universidades e Formación Profesional na provincia da Coruña.

## Traxectoria 
Estudou o bacharelato no Instituto de Noia e Veterinaria na Universidade de León. Exerceu como veterinario no ámbito privado e acadou unha praza de inspector de Saúde Pública. Nas eleccións municipais de 2003 encabezou a candidatura do PPdeG no concello de Lousame, conseguindo a alcaldía grazas ao apoio dunha concelleira independente, desbancando ao PSdeG-PSOE que levaba gobernando o concello dende as primeiras eleccións democráticas. Nas seguintes eleccións de 2007 e 2011 revalidou a alcaldía por maioría absoluta, e nese último ano foi designado deputado provincial. En setembro de 2012 renunciou á alcaldía e ó seu escano na deputación para formar parte da candidatura do PPdeG para as eleccións autonómicas do 21 de outubro de 2012, nas cales resultou elixido deputado no Parlamento de Galicia.

Nas eleccións municipais de 2015 encabezou a candidatura do PPdeG á alcaldía de Noia. A súa candidatura foi a máis votada pero non obtivo a maioría absoluta e quedou na oposición durante uns meses, ata que en febreiro de 2016 e grazas a unha moción de censura co apoio de Noieses Independientes Agrupados (NO.I.A) accedeu ao posto de alcalde e pasou a gobernar en coalición con esta formación. Nas eleccións de 2019 e 2023 logrou de novo alcaldía co apoio do NO.I.A. 

En setembro de 2024 un concelleiro do seu grupo, Luis Alamancos, votou contra o orzamento do goberno local e pasou a non adscrito, deixando o goberno en minoría. En agosto de 2025, grazas á sentenza do Tribunal Constitucional que lles permitía aos tránsfugas participar nestes procesos, viuse desbancado da alcaldía tras unha moción de censura encabezada polo socialista Fran Pérez Caamaño, respaldado pola Marea Cidadá de Noia, o BNG e o edil non adscrito Luis Alamancos. 

O martes 17 de marzo de 2026 publicouse no *Diario Oficial de Galicia* o seu nomeamento como diretor territorial da Consellería de Educación, Ciencia, Universidades e Formación profesional na provincia da Coruña tras a xubliación de Indalecio Cabana despois de 15 anos no posto. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Lousame
* Eleccións municipais en Noia

### Ligazóns externas 
* Ficha no Parlamento de Galicia 
* Entrevista en *La Voz de Galicia*
* Freire renunció a su cargo de alcalde en un salon de plenos lleno de vecinos en *La Voz de Galicia*
Pico da Antónia

O **Pico da Antónia**, con 1.394 m de altitude, é o punto máis elevado da illa de Santiago, no arquipélago de Cabo Verde.

Ten orixe volcánica e fica situado a 5&nbsp;km a sueste de Assomada, a 3,5&nbsp;km a sur de Picos, a 5&nbsp;km a oeste-suroeste de João Teves e a 7&nbsp;km a oeste-noroeste de São Domingos, nunha das cordilleiras de montañas que atravesan o interior da illa. Máis ao norte atópase a Serra da Malagueta. A montaña serve de fronteira entre os concellos de São Salvador do Mundo, São Lourenço dos Órgãos e Ribeira Grande de Santiago.

O pico e a área circundante forman o Parque Nacional do Pico da Antónia.

## Véxase tamén
*Pico da Antónia no WikiMapia
Serra da Malagueta

A **Serra da Malagueta** é unha serra situada na illa de Santiago, no arquipélago de Cabo Verde. O seu punto máis elevado ten 1.064 m de altitude.

Ten orixe volcánica e fica situada a 10&nbsp;km a sueste de Tarrafal, a 7&nbsp;km a oeste de Calheta de São Miguel, e a 7&nbsp;km a norte de Assomada, nunha das cordilleiras de montañas que atravesan o interior da illa. Máis ao sur atópase o Pico da Antónia. A serra serve de fronteira entre os concellos do Tarrafall, São Miguel e Santa Catarina.

A serra e a área circundante forman o Parque Natural da Serra da Malagueta.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Serra da Malagueta no WikiMapia
Gran Premio de Dallas

O **Gran Premio de Dallas** foi unha carreira do Campionato do Mundo de Fórmula Un en 1984 antes de converterse nunha carreira da estadounidense Trans-Am Series en 1988.

Orixinalmente a carreira correuse no circuíto urbano de Fair Park, antes de trasladarse á próxima Addison en 1989. En 1993, a carreira trasladouse a un circuíto urbano temporal ao redor do Reunion Arena, sede de moitos dos equipos deportivos de Dallas.

## Gañadores 
As carreiras que non formaban parte do Campionato do Mundo de Fórmula Un indícanse cun fondo de cor rosa.

## Ligazóns externas 
:*World Sports Racing Prototypes
:*The Official Formula 1 Website
:*SCCA Pro Racing Archives

## Véxase tamén
* Lista de Grandes Premios de Fórmula 1
* Gran Premio dos Estados Unidos
* Gran Premio do oeste dos Estados Unidos
* Gran Premio Caesars Palace
* Gran Premio de Detroit

## Notas
The Remix

***The Remix*** é o segundo álbum de compilación de *remixes* pola cantante Lady Gaga, lanzado o 10 de marzo de 2010 no Xapón.

## Cancións 
# Just Dance (Richard Vission Remix) (featuring Colby O'Donis)
# Poker Face (LLG vs. GLG Radio Mix Remix)
# LoveGame (Chew Fu Ghettohouse Fix) (featuring Marilyn Manson)
# Eh, Eh (Nothing Else I Can Say) (Frankmusik Remix)
# Paparazzi (Stuart Price Remix)
# Boys Boys Boys (Manhattan Clique Remix)
# The Fame (Glam as You Remix)
# Bad Romance (Starsmith Remix)
# Telephone (Passion Pit Remix) (featuring Beyoncé Knowles)
# Alejandro (The Sound of Arrows Remix)
# Dance in the Dark (Monarchy 'Stylites' Remix)
# Just Dance (Deewaan Remix) (featuring Ashking, Wedis, Lush, and Young Thoro)
# LoveGame (Robots to Mars Remix)
# Eh, Eh (Nothing Else I Can Say) (Pet Shop Boys Remix)
# Poker Face (Live at The Cherrytree House Piano & Voice Version)
# Bad Romance (Grum Remix)
# Telephone (Alphabeat Remix) (featuring Beyoncé)
José Antonio García López

**José Antonio García López**, nado en Sarria o 13 de xuño de 1971, é un avogado e político galego do PPdeG.

## Traxectoria 
Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela. En 1999 ocupou o número tres na lista da Agrupación Sarriana de Integración (ASI) en Sarria, a cal fixo alcalde ao socialista Claudio Garrido Martínez e foi tenente de alcalde e concelleiro de Urbanismo. Nas municipais de 2003 encabezou a lista de Iniciativa Galega (INGA), onde se integrara a súa formación, consiguindo 2 concelleiros e converténdose en alcalde co apoio do Partido Popular (6 edís) e dunha tránsfuga do BNG, tendo sido o PSdeG-PSOE o máis votado con 7 concelleiros. Encabezou a candidatura do PPdeG en Sarria nas eleccións municipais de 2007 e logrou sela forza máis votada, pero perdeu a alcaldía dado que o PSdeG alcanzou un pacto de goberno co BNG e o Partido Galeguista. Foi elixido deputado no Parlamento de Galicia polo PPdeG nas eleccións autonómicas de 2009. En 2011 encabezou de novo candidatura do PPdeG á alcaldía de Sarria, obtendo a maioría absoluta e recuperando a alcaldía, polo que dimitiu como deputado do Parlamento de Galicia. En 2015 perdeu a maioría absoluta e a alcaldía, dado que o PSdeG alcanzou un pacto con Compromiso por Galicia e o BNG. En 2019 encabezou de novo a candidatura popular e sigueu perdendo apoios, sendo derrotado polo exalcalde socialista Claudio Garrido Martínez, o cal encabezaba a candidatura Camiña Sarria e recuperou a alcaldía. En setembro de 2022 abandonou a portavocía do PPdeG tras haber renunciado a continuar na presidencia local do partido en Sarria.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Eleccións municipais en Sarria

### Ligazóns externas 
* Ficha en galegos.info
* José Antonio García renuncia a la portavocía del PP de Sarria
Climatiformes

Os **climatiformes** (**Climatiiformes**) son unha orde extinta de peixes acantodios. Eran abundantes ó final do Silúrico, pero volvéronse máis raros a mediados do Devoniano; unha única familia, a Gyracanthidae, estendeuse até o Carbonífero, e con ela extinguiuse toda a orde neste último período.

## Anatomía 
Caracterízanse por posuír unhas grosas e duras espiñas, ósos dérmicos recubrindo gran parte dos laterais ou frontal da cabeza e unha ou un grupo de espiñas ventrais intercaladas entre as aletas peitorais e pelvianas. Xeralmente teñen un corpo pequeno, de menos de 15 cm, dentes diminutos e dúas aletas dorsais.

## Notas 
* Long, J.A., 1995. *The Rise of Fishes: 500 Million Years of Evolution*. Johns Hopkins Univ. Press. Baltimore e Londres.
* Denison, R.H., 1979. *Acanthodii. Handbook of Paleoichthyology, Vol 5*. Stugggart: Gustav Fisher Verlag.

## Véxase tamén
Matacandil

O **matacandil** (***Coprinus comatus***), tamén coñecido como **barbuda**, é un cogomelo da orde dos Agaricales.

## Descrición 
O sombreiro é de cor branca-sepia, con escamas imbricadas algo máis escuras. O diámetro é de 3 a 8&nbsp;cm., e a altura de até 20&nbsp;cm. 
As lamelas son primeiro brancas, logo rosadas e ó final negras.

O pé é longo, liso e oco cun anel baixo. Sepárase facilmente do chapeu e pode alcanzar 20&nbsp;cm. de altura.

As esporas son de cor verde.

## Hábitat e época 
Medra en pasteiros ben abonados, parques, bordos de camiños, terreos removidos e vertedoiros, desde primavera até finais de outono.

## Comestibilidade 
Considérase un comestible excelente, aínda que ten que consumirse o mesmo día que se colleita.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Asociación Micológica Zamorana, 2005: *Setas y Rutas Micológicas en Sanabria, Carballeda y los Valles*. Ed. ADISAC LA VOZ. 
* Shelley Evans, Geoffrey Kibby, 2004: *Guías de bolsillo. Hongos*. Ed. Omega. ISBN 84-282-1089-6. 

### Ligazóns externas 
* Ficha na *Asociación Micológica El Royo*
Lingua ch’ol

O '''ch'ol** ou **chol''', é unha lingua maia falada polos pobo ch'ol, que habitan principalmente no estado mexicano de Chiapas (sobre todo nos municipios de Tumbalá, Yajalon, Tila, Sabanilla, Salto de Agua, Playas de Catazaja' e Palenque), existindo tamén unha comunidade importante no municipio de Balancán, Tabasco. Pertence ao grupo ch'ol da familia maia. Sostívose, que esta lingua, xunto co chontal e o ch’olti’, estaría relacionada coa lingua maia clásica.

No ch'ol pódense distinguir dous dialectos:

* Ch'ol de Tila, falado por case 44 mil persoas, cun índice do 25% de monolingüismo. Esta variedade emprégase principalmente no municipio de Tila, en Chiapas.
* Ch'ol de Tumbalá, falado por 90 mil persoas no municipio de Tumbalá, tamén en Chiapas. O índice de monolingüísmo dos falantes desta variedade é do 30% aproximadamente.

## Morfoloxía e sintaxe 
O ch'ol, ao igual que as demais linguas maias, é unha lingua aglutinante, é dicir, que aglutina a un radical (verbo, substantivo ou adxectivo), marcas de axente (o que realiza a acción verbal), de suxeito (o posuidor do obxecto ou relación persoal), a través dun sistema de sufixos e prefixos.

## Numerais 
O sistema de numeración do ch'ol é vixesimal (de base 20), como sucede nas outras linguas maias, e en xeral, nas linguas mesoamericanas. A razón obedece a que estas linguas basean o seu sistema numérico no número de dedos e dedas que ten o ser humano. Os vinte primeiros números son:

:**1** jump'ej
:**2** cha'p'ej
:**3** uxp'ej
:**4** chänp'ej
:**5** jo'p'ej
:**6** wäkp'ej
:**7** wukp'ej
:**8** waxäkp'ej
:**9** bolomp'ej
:**10** lujump'ej
:**11** junlujump'ej
:**12** cha'lujump'ej
:**13** uxläjump'e
:**14** chänlujump'ej
:**15** jo'lujump'ej
:**16** wäklujump'ej
:**17** wuklujump'ej
:**18** waxäklujump'ej
:**19** bolomlujump'ej
:**20** junk'al

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Centro Estatal de Lengua, Arte y Literatura Indígena, Chiapas, México Páxina Web do CELALI (en lingua ch'ol)
Cuatro Torres Business Area

**Cuatro Torres Business Area** (**CTBA**) é un parque empresarial de Madrid, formado fundamentalmente por catro rañaceos e o espazo comprendido por eles. Está situado no distrito de Fuencarral-El Pardo.

## Características 
O parque empresarial sitúase ao norte da cidade de Madrid, no inicio do Paseo de la Castellana (a arteria norte-sur da cidade), no lugar da antiga Cidade Deportiva do Real Madrid. O parque empresarial está composto por catro rañaceos que son os edificios máis altos de Madrid e de España. Os catro edificios son a Torre Foster, Torre PwC, a Torre de Cristal e a Torre Espacio. O primeiro é o máis elevado de todos eles, pois chega aos 250 metros de altura.

A Torre PwC acolle, entre outras empresas, un hotel. A parte superior da Torre de Cristal é un xardín. Cada torre ten varios andares de garaxe soterrados, e tamén un acceso soterrado para vehículos, que os conecta coa cidade. Xunto coas catro torres e dentro do recinto do parque empresarial localizarase o Centro Internacional de Convenciones de Madrid. Este edificio disporá de 70.000 m² de salas para conferencias e un auditorio principal con capacidade para 3.500 persoas. A construción deste edificio foille outorgada aos arquitectos Emilio Tuñón e Luis Mansilla.

## Historia 
A construción dos catro edificios comezou en 2004 e foron rematados entre o final de 2007 e comezos de 2008.[miniatura|Os catro rañaceos desde o barrio de [Tetuán, Madrid|Tetuán.|centro]]
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de rañaceos en Madrid
Medea (filme de 1969)

***Medea*** é un filme italiano dirixido por Pier Paolo Pasolini, baseada na obra *Medea* de Eurípides. Foi rodada entre Turquía e Siria.

Foi a única incursión no cine da diva da ópera Maria Callas, que en 1969 xa se retirara do mundo lírico. 
Pasolini escolleuna porque Callas fora a máis célebre Medea na ópera do mesmo nome, obra de Cherubini.

## Sinopse 
É unha adaptación moi persoal da traxedia grega de Eurípides, na que Pasolini mostra a tráxica confrontación entre dous culturas incompatibles: o mundo máxico e irracional de Medea e o mundo racional de Xasón.
Kesha

250px|dereita|miniatura|Kesha nun concerto en 2011.

**Kesha Rose Sebert**, nada nos Ánxeles o 1 de marzo de 1987, é unha cantante e compositora estadounidense, coñecida tamén como **Ke$ha**.

## Traxectoria 
miniatura|200px|dereita|Kesha en Austria, en 2010.

Kesha medrou coa nai, Pebe Sebert, cantante e compositora, separada, e mais co seu irmán Logan, grazas a programas de asistencia social e en condicións de precariedade. Criada no mundo do espectáculo, saíu do instituto para dedicarse á canción. O seu primeiro sinxelo foi "Tik Tok", en agosto de 2009, que chegou ao número 1 das listas en once países.. A continuación, en xaneiro de 2010 lanzou o seu álbum de estrea: *Animal*.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
**Animal* (2010)
**Spandex on the Distant Horizon* (2012)

### EP's 
**Cannibal* (2010)

### Álbums Remix 
**I Am the Dance Commander + I Command You to Dance: The Remix Album* (2011)

### Sinxelos 
* «Tik Tok»
* «Blah Blah Blah»
* «Your Love is My Drug»
* «Take It Off»
* «We R Who We R»
* «Blow»
* «Animal»
* «Stephen»
* «Sleazy»
* «Cannibal»

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Keshasparty.com Web oficial de Ke$ha 
* Ke$ha en Facebook