MS Estonia

O '*MS *Estonia'''* foi un transbordador-cruceiro construído en 1980 para a navieira finesa Rederi Ab Sally polo estaleiro Meyer Werft, en Papenburg, Alemaña Occidental. Foi utilizado en rutas de transbordadores entre Finlandia e Suecia por varias compañías (primeiro Viking Line, e despois EffJohn) ata finais de xaneiro de 1993, cando foi vendido a Nordström & Thulin para ser usado na ruta de Estline entre Talín e Estocolmo. O afundimento do barco o 28 de setembro de 1994 no mar Báltico, entre Suecia, Finlandia e Estonia, foi un dos peores desastres marítimos en tempos de paz do século XX, levándose 852 vidas. Unha investigación oficial descubriu que un fallo nos peches da viseira de proa fixo que a auga entrase na cuberta dos coches e afundise rapidamente o barco. O informe tamén sinalou a falta de iniciativa da tripulación. Unha investigación en 2023 observou fallos de construción adicionais na viseira de proa.

## Construción 
O barco foi encargado orixinalmente ao estaleiro Meyer Werft de Papenburg, Alemaña, por unha navieira norueguesa dirixida por Parley Augustsen con tráfico previsto entre Noruega e Alemaña. No último momento a compañía retirou o seu pedido e o contrato foi para Rederi Ab Sally, un dos socios do consorcio Viking Line (SF Line, outro socio de Viking Line, tamén se interesara polo barco).

O barco foi pedido nun momento de rápida expansión do tráfico entre Finlandia e Suecia, e tamén nun momento onde o tamaño e a velocidade dos transbordadores tamén estaba medrando, sendo durante un tempo o segundo transbordador máis grande operando no mar Báltico. Orixinalmente foi concibido como un barco irmán do *Diana II*, construído en 1979 polo mesmo estaleiro para Rederi AB Slite, o terceiro socio en Viking Line. Cando Sally fíxose co contrato de construción, o barco foi alongado por extensión do tramo paralelo medio barco en 18,4 metros, e a superestrutura do barco foi redeseñada en gran medida.

## Historial de servizo 
O *Estonia* navegou anteriormente como ***Viking Sally*** (1980-1990), ***Silja Star*** (1990–1991), e ***Wasa King*** (1991–1993).

### Viking Line 
miniatura|250x250px|Como *Viking Sally* en Estocolmo
O 29 de xuño de 1980 o *Viking Sally* foi entregado a Rederi Ab Sally e foi posto en servizo na ruta Turku-Mariehamn-Estocolmo (durante o verán de 1982 operou a ruta Naantali-Mariehamn-Kapellskär). Era o barco máis grande que servira esa ruta naquel momento. Como outros moitos barcos, o *Viking Sally* sufriu algúns contratempos durante o seu servizo coa Viking Line, quedando encallado no arquipélago de Åland en maio de 1984 e sufrindo algúns problemas de hélice en abril do ano seguinte. En 1985 colocóuselle tamén unha "cola de pato". Como resultado desta adquisición, SF Line e Rederi AB Slite obrigaron a Sally a saír da Viking Line. O *Viking Sally* foi alugado a Rederi AB Slite para continuar coa súa ruta durante os seguintes tres anos. Tamén en 1990 Effoa, Johnson Line e Rederi Ab Sally fusionáronse para formar EffJohn.

A primavera seguinte o *Silja Star* comezou o seu servizo coa Wasa Line, outra compañía propiedade de EffJohn. O seu nome foi cambiado a *Wasa King* e operou rutas que conectaban Vaasa, en Finlandia, con Umeå e Sundsvall en Suecia.

O seu primeiro servizo co novo nome foi o 1 de febreiro de 1993. Na noite do afundimento o tempo no mar Báltico era tormentoso, cunha altura de ondas significativa duns 4 metros, o barco sufriu unha escora severa que empeorou rapidamente, dificultando a súa recuperación. Menos dunha hora despois do primeiro sinal de que algo andaba mal, o barco afundiuse.

Outros barcos, primeiro o MS *Mariella* e despois o MS *Silja Europa*, chegaron ao lugar do accidente con relativa rapidez. Porén, carecían de métodos eficaces para salvar á xente na auga: os botes salvavidas non podían ser botados no mar axitado. Só 34 persoas foron rescatadas directamente dos barcos, a maioría delas polo *Mariella*, e outras 104 persoas foron rescatadas coa axuda de helicópteros.

O informe oficial chegou á conclusión de que a viseira de proa separouse do buque, abrindo a rampla. O barco xa estaba escorado debido a que a carga estaba mal distribuída e a escora aumentou rapidamente inundando as cubertas e os camarotes. A enerxía non tardou en fallar por completo, impedindo a busca e rescate, e non se declarou unha emerxencia a gran escala durante 90 minutos. Das 989 persoas que estaban a bordo, só 137 foron rescatadas. O informe criticou principalmente a construción do buque, así como a actitude pasiva da tripulación, ao non percibir que a auga entraba na cuberta de vehículos, atrasando a alarma e proporcionando unha orientación mínima desde a ponte.

O afundimento foi un dos maiores desastres marítimos do século XX. É o terceiro maior naufraxio en tempo de paz dun barco europeo, tras o RMS *Titanic* (1912) e o RMS *Empress of Ireland* (1914), e o naufraxio máis mortífero en tempo de paz que se produciu en augas europeas, con 852 vidas. Hai memoriais do evento en Talín e Estocolmo.

## O *Estonia* na cultura popular 
### Filmes, series e documentais 
* *Livlinan som brast* (2002) - documental sueco de tres capítulos
* *Baltic Storm* (2003) - filme xermano-británico
* *Zero Hour: The Sinking of the Estonia* (2006) - capítulo no programa de documentais británico-canadense *Zero Hour*
* *Estonia - 20 år senare* (2014) - documental sueco
* *De dagar som blommorna blommar* (2018) - miniserie sueca de tres capítulos
* *Estonia - Fyndet som ändrar allt* (2020) - documental sueco de sete capítulos para a canle Discovery
* *Estonia* (2023) - serie finesa de oito capítulos

### Música 
* *Canticum Calamitatis Maritimae*, unha obra coral de Jaakko Mäntyjärvi
* *Incantatio maris aestuosi'', unha obra coral de Veljo Tormis
* "Estonia", unha canción de Marillion
* "Ever so blue", unha canción de Heini Vaikmaa interpretada por Rodrigo Fomins
* "Vedenalainen maailma", unha canción de Laura Sippola
* "Estonia hukk", un lamento de Virve Köster
* Lamento, para órgano ("Lament over the Estonia Catastrophe") por Erland von Koch

## Notas 
## Véxase tamén