open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vicente Esquerdo

**Vicente Esquerdo Santas**, nado en Calp o 2 de xaneiro de 1999, é un futbolista español que xoga como centrocampista na Ponferradina da Primeira División RFEF.

## Traxectoria 
### Comezos 
Comezou a xogar ao fútbol no Ciudad de Benidorm, pasando máis tarde ao equipo xuvenil do Valencia. Na tempada 2018/19 foi subido ao Valencia Mestalla, da Segunda División B, onde tivo como adestrador a Miguel Grau. Debutou o 25 de agosto de 2018, substituíndo a Sito Pascual nunha vitoria por 2-0 ante o Ebro. O 24 de novembro do mesmo ano marcou o seu primeiro gol co equipo nun empate a dous goles diante do Conquense . Pechou a campaña cun total de 28 partidos co filial valenciano e 4 co xuvenil dirixido por Mista na Liga Xuvenil da UEFA.

Na tempada 2019/20 consolidouse como titular indiscutible no Valencia Mestalla, xa con Chema Sanz como técnico. En novembro comezou a ser convocado para o primeiro equipo por Albert Celades, quen xa o coñecía por telo adestrado nas categorías inferiores da selección española.

### Debut en Primeira División 
O 30 de novembro de 2019 debutou co primeiro equipo do Valencia na Primeira División, substituíndo a Coquelin nunha vitoria por 2-1 no derbi contra o Vilarreal en Mestalla. 

Con contrato ata o 30 de xuño de 2022, confirmouse que alternaría o filial co primeiro equipo para a tempada 2020/21, ás ordes de Javi Gracia. Foi titular nas dúas primeiras xornadas de liga ante Levante e Celta de Vigo, facendo parella no medio do campo con Kondogbia, e o club renovou o seu contrato ata 2024. 

Sumou un total de 7 partidos co primeiro equipo durante a tempada e outros 11 co Valencia Mestalla de Óscar Fernández, co que non puido evitar o descenso a Terceira RFEF.

### Cesión ao Castellón 
De cara á campaña 2021/22, foi cedido ao Castellón, da nova Primeira División RFEF. Participou nun total de 22 partidos co equipo dirixido por Sergi Escobar, que rematou na metade da táboa, lonxe do obxectivo do ascenso.

### Regreso ao Valencia Mestalla 
Na tempada 2022/23 volveu á disciplina valencianista para reforzar o Valencia Mestalla de Miguel Ángel Angulo na súa nova andaina pola Segunda División RFEF. Apenas tivo participación na primeira metade do campionato, pero foi titular en todos os partidos da segunda volta e contribuíu con tres goles á clasificación do equipo para a promoción de ascenso.

### Arenteiro 
O 30 de agosto de 2023 rescindiu o seu contrato co Valencia e un mes despois fichou polo Arenteiro, equipo que viña de ascender á Primeira División RFEF, e a onde chegou para suplir a baixa de longa duración de Curro Rivelott. O club galego completou unha destacada tempada, á que Esquerdo contribuíu cun total de 33 encontros, 31 deles como titular.

### Ponferradina 
No verán de 2024 asinou como novo xogador da Ponferradina, seguindo ao seu adestrador no Arenteiro, Javi Rey, que leou con el tamén a Álvaro Ramón e Germán Novoa.

## Notas
Bertizarana

**Bertizarana** é un concello de Navarra, na comarca de Malerreka, dentro do meiriñado de Pamplona. 

## Demografía 
No ano 2023 contaba cunha poboación de 635 habitantes.

## Notas
Norman Thompson N.T.2B

O **Norman Thompson N.T.2B** foi un hidroavión de adestramento monomotor británico da primeira guerra mundial. O N.T.2B foi adoptado como adestrador estándar de hidroavións polo Royal Naval Air Service, adestrando pilotos para hidroavións de patrulla de maior tamaño como o Felixstowe F.2.

## Deseño e desenvolvemento 
A finais de 1916 a Norman Thompson Flight Company, que anteriormente fabricara 20 hidroavións de adestramento FBA Type B, propuxo deseñar e construír un novo adestrador para os pilotos que se necesitaban para os grandes hidroavións de patrulla como o Curtiss *Americas*, o Felixstowe F.2 e o Norman Thompson N.T.4. O Almirantazgo británico aceptou a proposta de Norman Thompson, e realizou un pedido por 10 avións en novembro de 1916 para o Royal Naval Air Service (RNAS).

O avión resultante, designado **N.T.2B**, era un biplano monomotor en configuración de impulso, con ás de distinta envergadura e dous tramos, e impulsado por un motor Beardmore  de 160CV montado entre as ás que movía unha hélice de catro pas. O piloto en prácticas e o instrutor sentábanse un ao carón do outro nunha cabina pechada, equipada con controis dobres.

Aínda que os primeiros exemplares de produción estaban equipados con motores Beardmore ou Hispano-Suiza de 150 CV, os posteriores aparellos levaban un Sunbeam Arab de 200 CV, que estaba montado lixeiramente a estribor da liña central da aeronave para superar o maior par do motor máis potente. O Arab, porén, demostrou ser pouco fiable, e o motor foi cambiado novamente, desta vez instalando o Hispano-Suiza 8 de 200 CV, que se montou en ángulo para superar un problema de par semellante ao que se observou co Arab.

As necesidades do RNAS (que o 1 de abril de 1918 converteuse na Royal Air Force) para o N.T.2B superaban a capacidade de Norman Thompson, polo que se fixeron pedidos con Supermarine e S. E. Saunders, así como coa empresa matriz. Pedíronse polo menos 294 a finais da primeira guerra mundial, o que provocou grandes cancelacións.

## Notas 
## Bibliografía 
* Andrews, C. F., and E. B. Morgan. *Supermarine Aircraft since 1914*. Londres: Putnam, 1987. .

* Bruce, J. M. British Aeroplanes 1914-18. Londres: Putnam, 1957.

* London, Peter. "Island Pioneers; Aircraft Production Origins on the Isle of Wight". *Air Enthusiast*, No. 56, inverno de 1994. pp.&nbsp;71-77. .
* London, Peter. "Bognor's Boats: The Aircraft of Norman Thompson". *Air Enthusiast*, No. 66, novembro - decembro de 1996. pp.&nbsp;70-75. .
El Ideal Vivariense

***El Ideal Vivariense*** foi unha revista editada en Viveiro en 1923.

## Historia e características 
Revista ilustrada exclusivamente literaria, baixo a dirección de Jesús Sánchez Vázquez. Entre os seus colaboradores figurou Modesto Grandío Parapar.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
Galicia Agraria

****Galicia Agraria*** foi unha publicación periódica editada na Coruña de 1927 e 1930 como órgano da Federación Católica Agraria da Coruña.
****Galicia Agraria*** foi unha publicación aparecida en Ourense en 1980, voceiro da Confederación Sindical Galega das Sociedades Agrarias.
PO-841

A **PO-841** (na provincia de Pontevedra), é unha estrada da Rede Primaria Básica da Xunta de Galicia que une as localidades de Pontevea (Teo) e A Estrada. Ten unha lonxitude de 10,08 quilómetros. Iníciase na ponte de Pontevea, sobre o río Ulla, como prolongación da estrada AC-841 no límite provincial de Pontevedra e A Coruña e finaliza nun cruzamento coa N-640 na Estrada.

## Notas
Alexandre Peres Vigo

**Alexandre Peres Vigo**, nado en Trasancos en 1982, é un filólogo, escritor e profesor galego.

## Traxectoria 
Licenciouse en Humanidades e doutorouse en Filoloxía Galega e Portuguesa na Universidade da Coruña. É profesor na Facultade de Filoloxía da Universidade da Coruña. A súa principal liña de estudo é o estereotipo antigalego e a galaicofobia, así como as implicacións literarias, históricas e sociolingüísticas destes fenómenos. Forma parte do Grupo de Investigación Lingüística e Literaria Galega, UdC (ILLA).

Ten colaborado en revistas da súa especialidade como *Revista Galega de Filoloxía* ou *Madrygal*.

## Obra 
* *Do ódio à paródia: o estereótipo antigalego na literatura espanhola do século XVII* (2023). Através Editora. ISBN 978-84-16545-86-5.
* *Pedro Pardo de Cela: vida, morte e memoria dun nobre galego* (2023). Sermos Galiza. ISBN 978-84-09-53335-0.
* *Galaicofobia: o desprezo contra o pobo galego até os nosos días* (2024). Vigo: Galaxia. ISBN 9788411761383. 

### Obra colectiva 
* *Estudos actuais de lingüística galego-portuguesa* (2019). Santiago: Laiovento. ISBN 978-84-8487-439-3.
* *Personaxes da Galiza medieval II* (2023). Deputación da Coruña.
* *Os reis e as raíñas da Galiza: 1000 anos dun reino de seu* (2023). Sermos Galiza. ISBN 978-84-09-45637-6.

### Tese de doutoramento 
* *O estereotipo antigalego na literatura española moderna: xénese, desenvolvemento e consolidación* (2021). Universidade da Coruña, dirixida por Manuel Ferreiro.

## Notas
Transcortina

A **transcortina**, tamén chamada **globulina que se liga a corticosteroides** (**CBG**, do inglés *corticosteroid-binding globulin*) ou **serpina A6**, é unha proteína producida no fígado en animais. En humanos está codificada no xene **SERPINA6** do cromosoma 14. É unha alfa-globulina.

## Función 
O xene SERPINA6 codifica unha proteína alfa-globulina con propiedades de unirse a corticosteroides. Esta é a principal proteína de transporte para os glicocorticoides e proxestinas do sangue da maioría dos vertebrados. O xene localízase nunha rexión cromosómica que contén varios inhibidores de serina proteases (serpinas) estreitamente relacionados.
* Cortisona.
* Desoxicorticosterona (DOC).
* Proxesterona.- Aproximadamente o 18 % da proxesterona do soro sanguíneo está unida á transcortina, mentres que outro 80 % está unida á albumina sérica e o restante 2 % está libre.
* 17α-Hidroxiproxesterona. Unha fracción igualmente pequena do estradiol sérico está tamén unido á transcortina.

## Síntese 
A transcortina prodúcese no fígado e o seu nivel é incrementado polos estróxenos.

## Importancia clínica 
As mutacións neste xene son raras. Só se describiron catro mutacións, xeralmente en asociación con fatiga e dor crónicas. O mecanismo que causa estes síntomas non se coñece. Esta condición debe distinguirse do hipocortisolismo secundario. 

A síntese hepática da globulina que se liga a corticosteroides aumenta a máis do dobre no embarazo; é dicir, o cortisol unido no plasma ao final do embarazo é aproximadamente dúas ou  tres veces maior que en mulleres non preñadas.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* 
* Base de datos on line MEROPS para peptidases e os seus inhibidores: I04.954
*
A Cavaxe, Andavao, Boimorto

**A Cavaxe** é un lugar da parroquia de Andavao no concello coruñés de Boimorto, na comarca de Arzúa.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Andavao 
### Parroquias de Boimorto 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Boimorto
Galicia (Buenos Aires, 1924)

***Galicia*** foi unha revista que se editou en Buenos Aires en 1924.

## Historia e características 
Semanario que pareceu a finais de maio de 1924. Dirixido por Manuel Lustres Rivas e Joaquín Pesqueira. Periódico semanal informativo dedicado a arte e literatura. Apareceron polo menos cinco números.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Publicacións impresas da diáspora galega
Enrico De Nicola

**Enrico De Nicola**, nado en Nápoles o 9 de novembro de 1877 e finado en Torre del Greco o 1 de outubro de 1959, foi un destacado político e avogado italiano, coñecido por ser o primeiro Presidente da República Italiana. Ocupou o cargo provisional de presidente de Italia entre 1946 e 1948, e de primeiro presidente constitucional dende o 1 de xaneiro de 1948 ata o 11 de maio dese mesmo ano. 

## Traxectoria 
### Xuventude e formación 
De Nicola naceu en Nápoles, fillo de Angelo e Concetta Capranica. Despois de completar a súa educación secundaria no liceo clásico Antonio Genovesi, graduouse en xurisprudencia na Universidade de Nápoles Federico II, converténdose axiña nun avogado penalista de renome nacional.

### Carreira política 
O 28 de xuño de 1946, foi designado provisionalmente coma Xefe de Estado pola Asemblea constituínte de Italia, cargo que ocupou dende o 1 de xullo dese mesmo ano ata o 31 de decembro de 1947. De acordo coa primeira disposición transitoria e final da Constitución, o 1 de xaneiro de 1948, asume o título de Presidente da República Italiana, manténdoo ata o sucesivo 12 de maio.

Coma Presidente da República Italiana, Enrico De Nicola só lle conferiu o cargo de Presidente do Consello a Alcide De Gasperi. Durante o seu breve mandato, non nomeou ningún Senador Vitalicio.
Murfreesboro

O topónimo **Murfreesboro** pode facer referencia a varias localidades dos Estados Unidos de América:

***Murfreesboro**, cidade do estado de Tennessee.
***Murfreesboro**, cidade de Arcansas.
***Murfreesboro**, cidade de Carolina do Norte.

## Militar 
Tamén fai referencia a tres batallas que ocorreron durante a guerra civil estadounidense:
* A primeira batalla de Murfreesboro (13 de xullo de 1862).
* A segunda batalla de Murfreesboro ou batalla de Stones River (do 31 de decembro de 1862 ao 2 de xaneiro de 1863).
* A terceira batalla de Murfreesboro (do 5 ao 7 de decembro de 1864).
Doutor da Igrexa

[dereita|miniatura|[Hildegarda de Bingen (santa)|Hildegarda de Bingen foi unha Doutora da Igrexa do século XI]]
**Doutor da Igrexa** (do latín *doctor*, "profesor, mestre") ou **Doutor da Igrexa Universal** (latín: *Doctor Ecclesiae Universalis*) é un título outorgado pola Igrexa Católica a aqueles santos ou santas recoñecidos por facer importantes achegas no eido da teoloxía ou da doutrina coas súas investigacións, estudos ou escritos.

A data de 2024, recoñecéronse trinta e sete Doutores da Igrexa. Destes, dezaoito faleceron antes do gran cisma de 1504, polo que tamén son recoñecidos pola Igrexa Ortodoxa do Leste, aínda que esta careza dun título equivalente ao de Doutor.

Dos trinta e sete, catro son mulleres e trinta e tres son homes. Entre eles, atópanse unha abadesa, tres monxas, dous papas, dezanove bispos, doce cregos e un diácono. Canto á procedencia, vinte e sete son europeos, tres africanos e sete asiáticos. Moitos dos Doutores viviron no século IV (doce, en total).
Panavia Tornado ADV

O **Panavia Tornado Air Defence Variant** (**ADV**) é un avión interceptor de á de xeometría variable de longo alcance e bimotor desenvolvido polo consorcio europeo Panavia Aircraft GmbH. Foi un derivado especializado do multifuncional Panavia Tornado.

O desenvolvemento do Tornado ADV comezou formalmente en 1976 e estaba destinado principalmente a interceptar bombardeiros soviéticos mentres atravesaban o mar do Norte co obxectivo de evitar un ataque aéreo nuclear exitoso lanzado contra o Reino Unido. Nesta capacidade, estaba equipado cun potente radar e mísiles de alcance visual. Estando baseado no multinacional Tornado IDS, o desenvolvemento foi relativamente rápido. Orixinalmente, o programa foi unicamente realizado polo Reino Unido. O primeiro prototipo realizou o seu voo inaugural o 27 de outubro de 1979 e dous prototipos máis seguírono no ano seguinte. O modelo de produción inicial, o Tornado F2, entrou en servizo coa Royal Air Force (RAF) en 1986.

O Tornado F2, que foi producido en pequenas cantidades, carecía de funcións clave como o radar, debido a problemas de desenvolvemento. En consecuencia, foi seguido rapidamente polo Tornado F3, que foi introducido en 1989. Con motores RB.199 Mk 104 optimizados, unha capacidade de mísiles ampliada e un sistema de control automático de barrido das ás, entre outras melloras, o Tornado F-3 converteuse na variante definitiva operada pola RAF. Tamén foi operado pola Forza Aérea de Italia (AMI) e a Real Forza Aérea de Arabia Saudita (RSAF). A AMI alugou o tipo durante a década de 2000 como avión provisional mentres esperaba a entrega de cazas multifunción Eurofighter Typhoon. Durante a súa vida de servizo, o Tornado ADV recibiu varios programas de actualización que melloraron as súas capacidades aéreas e permitíronlle realizar a misión de supresión das defensas aéreas inimigas (SEAD) ademais da súa función de interceptor. Finalmente, tanto a RAF como a RSAF retiraron as súas frotas de Tornado ADV a principios da década de 2010; o tipo foi substituído en ambos os servizos polo Eurofighter Typhoon.

## Variantes 
miniatura|Tornado F3

; Tornado F2
: Avión de combate interceptor todo-tempo de dous asentos, propulsado por dous turboventiladores Turbo-Union RB.199-34R Mk 103. Versión de produción inicial, 18 construídos.
; Tornado F2A
: Actualización F2 ao estándar F3 pero mantendo os motores F2. Só un convertido.
; Tornado F3
: Versión mellorada impulsada por dous motores Turbo-Union RB.199-34R Mk 104, con control automático de barrido de ás, aumento de capacidade de AIM-9 e actualizacións de aviónica. 171 construídos para a Royal Air Force (RAF) e a Real Forza Aérea de Arabia Saudita (RSAF).
; Tornado EF3
: Designación non oficial para avións F3 modificados con capacidade para mísiles ALARM.

## Notas 
## Bibliografía 
*
Scottish Aviation Bulldog

O **Scottish Aviation Bulldog** é un avión de adestramento británico de dous asentos lado a lado (cun terceiro asento opcional) deseñado por Beagle Aircraft como o B.125 Bulldog.

O prototipo do Bulldog voou por vez primeira o 19 de maio de 1969 no aeroporto de Shoreham. O primeiro pedido para o tipo foi por 78 unidades para a Forza Aérea e o Exército de Suecia. Antes de que se construínse ningún avión de produción, Beagle Aircraft deixou de operar e os dereitos de produción foron asumidos por Scottish Aviation (Bulldog) Limited. En 2001 todos os avións foran retirados do servizo militar. 26 foron mercados en 2004 pola compañía húngara AVIA-Rent.

### Reino Unido 
O principal cliente do Bulldog foi a Royal Air Force, que realizou un pedido por 130 unidades en 1972, entrando en servizo como o **Bulldog T.1** en abril de 1973. O modelo foi Royal Air Force como adestrador básico como substituto do de Havilland Chipmunk, en particular como a aeronave estándar dos University Air Squadrons e, despois, dos Air Experience Flights, proporcionando adestramento de voo. O avión tamén foi utilizado pola Royal Navy para o adestramento elemental de voo (EFT) en RAF Topcliffe.

A RAF vendeu os seus adestradores Bulldog restantes en 2001 como avións lixeiros de aviación xeral por un prezo baixo. Foron substituídos polo Grob Tutor.

## Notas
Chiari

miniatura|Igrexa parroquial de San Faustino.
**Chiari** é unha comuna da provincia de Brescia, na Lombardía, Italia. Ten unha superficie de 37,96&nbsp;km², e en 2023 tiña 19&nbsp;164 habitantes, cunha densidade de 510 hab./km². Ten catro entidades administrativas (*frazione*): Santellone, Monticelli, San Giovanni e San Bernardo.
Vickers VC10

O **Vickers VC10** é un avión a reacción británico de tamaño medio, de fuselaxe estreita e longo alcance, deseñado e construído por Vickers-Armstrongs (Aircraft) Ltd e voado por primeira vez en Brooklands, Surrey, en 1962. O VC10 adoita a ser comparado co máis grande Ilyushin Il-62 soviético, sendo os dous tipos os únicos avións que usan un esquema de catro motores traseiros, aínda que o avión de negocios máis pequeno Lockheed JetStar tamén ten esta disposición de motor.

O VC10 deseñouse para operar rutas de longa distancia dende as pistas máis curtas da época e tiña un excelente rendemento nas condicións de calor e de altura de aeroportos africanos. O rendemento do VC10 era tal que logrou a travesía máis rápida do Atlántico por un avión subsónico a reacción de 5 horas e 1 minuto, un récord que se mantivo durante 41 anos, ata que en febreiro de 2020 un Boeing 747 de British Airways bateu o récord deixándoo en 4 horas 56 minutos debido á tormenta Ciara. Só o supersónico Concorde era máis rápido. Aínda que só se construíu un número relativamente pequeno de VC10, proporcionaron un longo servizo con BOAC e outras compañías aéreas desde os anos 60 ata 1981.

O VC10 tamén se utilizou a partir de 1965 como transporte aéreo estratéxico pola Royal Air Force, e antigos avións de pasaxeiros foron utilizados como avións de reabastecemento aéreo. O 50 aniversario do primeiro voo do prototipo VC10, G-ARTA, celebrouse co simposio "VC10 Retrospective" e a inauguración oficial dunha exposición sobre o VC10 no Brooklands Museum o 29 de xuño de 2012. O tipo retirouse do servizo da RAF o 20 de setembro de 2013. Foi sucedido no papel de reabastecemento aéreo polo Airbus Voyager. O VC10 K.3 ZA147 realizou o voo final do tipo o 25 de setembro de 2013.

## Notas
Aozora Bunko

**Aozora Bunko** (; lit. "Biblioteca do ceo azul") é unha biblioteca dixital nipoa. A súa colección abarca varios miles de obras en lingua xaponesa, tanto de ficción como de non ficción. Céntrase en textos de dominio público ou en acceso libre.

Dende a súa fundación en 1997, Aozora Bunko compila e publica un catálogo virtual en constante evolución. En 2006, constituíuse como promotor de políticas públicas para protexer o seu catálogo en libre acceso.

## Historia 
Aozora Bunko foi creada en 1997 para ofrecer un catálogo en libre acceso de obras literarias con dereitos de autoría expirados. O promotor do proxecto foi Michio Tomita (1952-2013), movido pola idea de que as persoas deben cooperar entre si.

No Xapón, Aozora Bunko considérase o equivalente do Proxecto Gutenberg.

## Promoción de políticas públicas 
[dereita|miniatura|160x160px|[Icona (comunicación)|Icona que ilustra a oposición de Aozora Bunko aos cambios na lexislación xaponesa de dereitos de autoría]]
Aozora Bunko uniuse a outras organizacións para opoñerse a certos cambios na lexislación nipoa de dereitos de autoría. Neste sentido, a plataforma anima aos cidadáns xaponeses a comunicarse coa Oficina de Asuntos Culturais e mais cos membros da Dieta.

Xapón e outros países aceptaron os termos da Convención de Berna para a protección das obras literarias e artísticas, un acordo internacional de 1886 sobre política común en relación aos dereitos de autoría. Aozora Bunko defendeu a continuación do status legal, segundo o cal os devanditos dereitos esgotábanse no prazo mínimo establecido pola Convención de Berna (o período de vida do autor máis cincuenta anos), fronte á presión de diversos grupos.

## Notas
O Castelo, Arceo, Boimorto

**O Castelo** é un lugar da parroquia de Arceo no concello coruñés de Boimorto, na comarca de Arzúa.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Arceo 
### Parroquias de Boimorto 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Boimorto
Lento Goffi

**Lento Goffi**, nado en Chiari (Lombardía) o 15 de novembro de 1923 e finado en Brescia o 14 de xaneiro de 2008, foi un poeta e xornalista italiano, membro da cuarta xeración da Liña lombarda, movemento poético que ten unha visión da vida tipicamente ligada á vida e á cultura da Lombardía dos séculos XIX e XX.

## Traxectoria 
Nacido en 1923 no seo dunha familia antifascista, licenciouse en Literatura Moderna na Universidade de Milán, para despois impartir clases nalgunhas escolas de Brescia. Goffi morreu en 2008 nun centro de atención á terceira idade en Brescia.
## Vida persoal
Casou con Elisa Marchina; tiveron un fillo, Giorgio.; 

## Obra 
A Liña lombarda, da que forma parte Lento Goffi, é un movemento poético que ten unha visión da vida tipicamente ligada á vida e á cultura da Lombardía dos séculos XIX e XX.

### Escolmas de poesía 
* *Lunar ietto* (Il Bruttanome, 1962)
* *Cinque poesie e una prosa* (Sigma, 1964)
* ''Dalla Marca d'Oriente* (Scheiwiller, 1968) 
* *Un'isola, si, con sei incisioni di Franca Ghitti* (L.N.C., 1971)
* *Evasivamente flou* (Scheiwiller Books, 1974)
* *Cronachetta, con sei incisioni di Franca Ghitti* (Scheiwiller, 1979)
* *Un sabato di febbraio* (Società di poesia, 1981) 
* *L'attimo incolore, con tre acqueforti di Giovanni Repossi* (Il Farfengo, 1984)
* *Diario per l'assente* (Lo Specchio, Mondadori, 1986)
* *L'amata Phegea* (La Quadra, 1991)
* *Per orbite interne'' (La Quadra, 1994)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* I cinque poeti bresciani più grandi di sempre .
Elemento (matemáticas)

En matemáticas, un **elemento** (ou **membro**) dun conxunto é calquera dos obxectos distintos que pertencen a ese conxunto.

## Conxuntos 
Escribindo A = \{1, 2, 3, 4\} significa que os elementos do conxunto  son os números 1, 2, 3 e 4. Os conxuntos de elementos de , por exemplo \{1, 2\}, son subconxuntos de .

Os conxuntos tamén poden ser por si mesmos elementos. Por exemplo, considere o conxunto B = \{1, 2, \{3, 4\}\}, os elementos de  son tres:  os números 1 e 2, e o conxunto \{3, 4\}.

Os elementos dun conxunto poden ser calquera cousa. Por exemplo, C = \{\mathrm{\color{Red}vermella}, \mathrm{\color{green}verde}, \mathrm{\color{blue}azul}\} é o conxunto cuxos elementos son as cores ,  e .

## Notación e terminoloxía 
A relación "é un elemento de", tamén chamada **pertenza ao conxunto**, denotase co símbolo&nbsp;"∈". 

Por tanto,

: x \in A 

significa que "*x* é un elemento de&nbsp;*A* ". Temos varias expresións verbais equivalentes como "*x* é membro da que&nbsp;*A* ","*x* pertence&nbsp;*A* ","*x* está en&nbsp;*A* ","*A* inclúe *x*" e " *A* contén *x*".

A negación da pertenza do conxunto denotase co símbolo&nbsp;"∉". Podemos escribir

: x \notin A

que significa que "*x* non é un elemento de&nbsp;*A*".

## Exemplos 
Usando os conxuntos definidos anteriormente, é dicir, *A* = {1, 2, 3, 4}, *B*C = \{\mathrm{\color{Red}vermella}, \mathrm{\color{green}verde}, \mathrm{\color{blue}azul}\}, as seguintes afirmacións son verdadeiras:

* 2 ∈ *A*
* 5 ∉ *A*

* {3, 4} ∈ *B*
* 3 ∉ *B*
* 4 ∉ *B*
* ''''* ∉ *C*

## Cardinalidade dos conxuntos 
O número de elementos dun conxunto en particular é unha propiedade coñecida como cardinalidade; informalmente, este é o tamaño dun conxunto. Nos exemplos anteriores, a cardinalidade do conxunto&nbsp;*A* é&nbsp;4, mentres que a cardinalidade do conxunto *B* e do conxunto *C'' son ambos os dous&nbsp;3.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*.
*
*.

### Outros artigos 
* Conxunto.
* Elemento identidade.
Wario Land II

***Wario Land II*** é un videoxogo de Game Boy lanzado en 1998. En 1999 Nintendo refixo o xogo para aproveitar o hardware da Game Boy Color. As dúas versións do xogo poden ser melloradas co Super Game Boy, cuns bordos de pantalla que cambian de acordo coas situacións do xogo. As cores do Super Game Boy non se poden intercambiar, posto que a posibilidade de cambialas manualmente é impedida polo mesmo xogo, malia que apareceu un código de game genie para permitir cambiar as cores pero deste xeito os bordos de pantalla non aparecen.

## Argumento 
O xogo simboliza o retorno da inimiga de Wario, a capitá Sirope. Á primeira hora dunha mañá, ela e un gran número dos seus soldados, os Piratas de Azucre Moreno, cóanse no castelo de Wario e provocan o caos. Rouban o seu tesouro máis valioso, fan soar o seu espertador xigante, e deixan unha billa xigante aberta, inundando unha grande parte do castelo. Despois de que Wario esperte e se dea conta do que pasa, perségueos por todas as terras do ao redor até o barco e o castelo da capitá Sirope. O xogo é moi interesante grazas aos seus camiños diverxentes. Atopando saídas escondidas nalgunhas das pantallas, o xogador pode cambiar o rumbo do argumento do xogo (dada a súa gran flexibilidade) e descubrir varios finais alternativos, así como tamén atopar máis tesouros. De feito, atopar cada un dos finais e o auténtico capítulo final é a única maneira de acabar o xogo por completo. O xogo ten un total de 52 niveis.

## Estados de Wario 
* **Wario esmagado**: Uns morcegos poden esmagar a Wario. Vantaxes: Pode pasar por lugares estreitos e planear polo ar. 

* **Wario gordo**: Uns cociñeiros poden lanzarlle pasteis a Wario para que engorde. Vantaxes: Pode esnaquizar algúns bloques grazas ao seu peso e vólvese inmune a calquera ataque. Desvantaxes: Wario é máis lento e o seu pulo diminúe.

* **Wario queimado**: Hai algunhas ratas que poden chegar a queimar a Wario. Vantaxes: Pode destruír certos bloques. Desvantaxes: Non pode deixar de moverse durante certo tempo.

* **Wario bébedo**: Se un pingüín lle lanza cervexa, fai que Wario se volva bébedo. Vantaxes: Se o xogador fai que Wario arrote un gas pola boca e lle dea a un inimigo, elimínao.

* **Wario zombi**: Unhas pantasmas ou zombis transforman ao personaxe nun zombi. Vantaxes: Pode pasar a través dos chans e vólvese inmune a calquera ataque. Desvantaxes: Non pode pular.

* **Wario inchado**: Existen unhas abellas, ademais doutros elementos do xogo, que poden facer que a cabeza de Wario se inche e empece a voar cara arriba. Vantaxes: Pode chegar a lugares inaccesíbeis. Desvantaxes: Só golpeándose con algunha superficie de arriba poderase deter o efecto.

* **Mini Wario**: Ás veces un mago pode converter a Wario nun anano. Vantaxes: Pode correr máis rápido e saltar máis alto.

* **Wario rebotante**: Uns simios poden facer rebotar a Wario se é golpeado cos seus martelos. Vantaxes: Pode chegar a lugares moi altos.

* **Wario conxelado**: Se Wario é conxelado, sairá deslizándose até chocar con algo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Wario Land: Super Mario Land 3*
* *Wario Land 3*
Sidro Labrego

San **Sidro Labrego**, (en ; en ), nado en Madrid, *c*. 1082 e finado ibídem o 15 de maio de 1130, foi un labrego mozárabe coñecido pola súa piedade cara aos animais e os pobres. É o patrón católico dos labregos, e de Madrid; El Gobernador, Xalisco; La Ceiba, Honduras; e de Tocoa, Honduras. A súa festa celébrase o 15 de maio.

## Traxectoria 
Estivo posiblemente ao servizo da familia Vargas e doutros tantos señores terratenentes como Francisco Vera. O seu traballo como xornaleiro máis mencionado polos biógrafos é a cargo de Juan de Vargas, e realizouse principalmente na área de Madrid e arredores. Coñécense algúns detalles da súa vida polos encomios que indica un códice atopado na Igrexa de Santo André en 1504 (denominado como *Códice de San Sidro* e escrito a finais do século XII). Neste documento menciónase que estaba casado, que tiña un fillo e proporciona referencia de só cinco milagres, sendo os demais engadidos posteriormente procedentes da tradición oral durante o seu proceso de beatificación por varios hagiógrafos. A pesar de que aínda non estivese canonizado, os madrileños rendíanlle culto dende o século XII que foi medrando axiña en séculos posteriores. Por iso, as autoridades eclesiásticas, municipais, a aristocracia madrileña e a coroa real española encabezaron o seu proceso de canonización no século XVI.

## Notas
Salibandy Club Classic

O **Salibandy Club Classic** ou **SC Classic** é un equipo finlandés de floorball da cidade de Tampere. O club foi fundado en 1990 e xoga os seus partidos como local no Bläk Boks, un pavillón con capacidade para 1&nbsp;200&nbsp;persoas situado no centro comercial Ideapark de Lempäälä. O Classic ten equipos feminino e masculino, que compiten nas máximas categorías do floorball finlandés.

Con 496&nbsp;deportistas federados en 2021 é o 12º club de floorball máis grande de Finlandia.

## Palmarés 
miniatura|Bandeirolas cos campionatos do SC Classic en categoría feminina e masculina no Bläk Boks.
### Feminino 
* F-liiga (9): 2002–2003, 2007–2008, 2008–2009, 2009–2010, 2010–2011, 2011–2012, 2012–2013, 2014–2015, 2016–2017
** Medalla de prata (5): 2000–2001, 2005–2006, 2013–2014, 2017–2018, 2022-2023
** Medalla de bronce (2): 2001–2002, 2003–2004
* Suomen Cup (8): 1998–1999, 2000–2001, 2002–2003, 2005–2006, 2012–2013, 2014–2015, 2015–2016, 2017–2018
* EuroCup (1): 2003–2004
** Medalla de prata da EuroCup (4): 2011, 2012, 2015, 2016, 2017
** Medalla de bronce da EuroCup (1): 2004–2005

### Masculino 
* F-liiga (6): 2015–2016, 2016–2017, 2017–2018, 2018–2019, 2020–2021, 2021–2022
** Medalla de prata (4): 2006–2007, 2007–2008, 2013–2014, 2023–2024
** Medalla de bronce (2): 2004–2005, 2012–2013
* Suomen Cup (4): 2003–2004, 2013–2014, 2017–2018, 2018-2019
* EuroCup (1): 2019
** Medalla de prata da EuroCup (3): 2016, 2017, 2023
** Medalla de bronce da EuroCup (1): 2007–2008

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Dēng huǒ lán shān

***Dēng huǒ lán shān*** (en chinés tradicional: 燈火闌珊; en ) é un filme de Hong Kong de 2022 producido por Saville Chan e dirixido por Anastasia Tsang, no seu debut como directora. Estreouse no Festival Internacional de Cinema de Tokyo.

Foi escollido como candidato de Hong Kong ó Óscar ó mellor filme internacional na 96ª edición dos premios, mais foi descualificado por razóns aínda sen desvelar.

## Personaxes 
* Sylvia Chang como Mei-heung
** Alma Kwok como Mei-heung de moza
* Simon Yam como Biu
**Jacky Tong como Biu de mozo
* Cecilia Choi como Rainbow
* Henick Chou como Leo
* Rachel Leung como Victoria

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Hong Kong propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 96ª edición dos Óscar
Al-Murhiqūn

***al-Murhiqūn*** (en ) é un filme iemení de 2023 dirixido por Amr Gamal. Trátase dunha coprodución entre o Iemen, o Sudán e Arabia Saudita. É o segundo filme do director iemení Amr Gamal, quen escribiu o guión xunto con Mazen Reaat. Estreouse na sección Panorama do Festival Internacional de Cinema de Berlín, onde gañou o premio da Audiencia (segundo posto) e o premio Amnistía. Con esta participación, converteuse no primeiro filme iemení en ser escollido oficialmente para a súa proxección na Berlinale.

Foi escollido como candidato do Iemen para o Óscar ó mellor filme internacional na 96ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
O filme conta unha historia real sobre unha parella iemení de clase media, Ahmed e Israa, e os seus tres fillos na cidade de Adén, Iemen, durante o ano 2019. A historia comeza cando Israa descobre que está embarazada dun cuarto fillo, causando conmoción na parella que perdeu o seu traballo tras a guerra civil en 2015, que levou a unha crise económica paralizante no Iemen.

## Personaxes 
* Khaled Hamdan como Ahmed
* Abeer Mohammed como Isra'a
* Samah Alamrani como Muna
* Islam Saleem como Anwar
* Roaa Al-Hamshari como Nouran
* Omar Elyas como Nawar

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes do Iemen propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 96ª edición dos Óscar
O Areal, Cabanas, Cabanas

**O Areal** é un lugar da parroquia de Cabanas no concello coruñés de Cabanas, na comarca do Eume.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cabanas 
### Parroquias de Cabanas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Cabanas
Tiranicidio

O **tiranicidio** é darlle morte a un tirano, é dicir, ao gobernante ou dirixente que deixou o seu rol de líder e protector e se converteu en criminal. É un termo que vén da Antiga Grecia. Por exemplo, desígnase como «tiranicidas» a Harmodio e Aristoxitón, considerados heroes e tratados como mártires da liberdade tras o derrocamento de Hipias. A teorización na época posterior inclúe o seu debate na escolástica medieval (Tomé de Aquino) e moderna (Juan de Mariana). Este último foi posibelmente un dos precedentes intelectuais das revolucións burguesas inspiradas no liberalismo clásico, ao permitir moralmente o dereito de rebelión contra un poder opresivo, e mesmo o rexicidio ou morte do rei, en particular pola Revolución francesa.[miniatura|Retrato do [Compañía de Xesús|xesuíta español Juan de Mariana. Na súa obra *De rege et regis institutione* (1599) argumenta a lexitimidade dunha revolución ou a execución dun rei se actúa con tiranía|esquerda|262x262px]]
O tiranicidio é un dos tópicos da Independencia dos Estados Unidos, que inclúe algunhas anécdotas sobre a apoloxía a eliminar os tiranos. Un exemplo é a frase «A árbore da liberdade debe ser regado co sangue dos patriotas e dos tiranos», atribuída a Thomas Jefferson, ou o lema do estado de Virxinia, *Sic semper tyrannis* (Así sempre aos tiranos), por suxestión de George Mason.[dereita|miniatura|A suxestión de [Benjamin Franklin para o Gran Selo dos Estados Unidos incluía a frase «Rebellion to Tyrants is Obedience to God» («A rebelión contra os tiranos é obediencia a Deus»)]]O concepto do tiranicidio serve para a xustificación moral de certos actos que xuridicamente se coñecen como magnicidio, o asasinato dun gobernante ou figura notábel. Moral e tacticamente, o tiranicidio significa que ao ferir só o déspota non se sacrifican inocentes, o que substitúe a revolución e a guerra civil.

## Notas
Píso apó tis thimoniés

***Píso apó tis thimoniés*** (en ) é un filme grego de 2022 dirixido e escrito por Asimina Proedrou, no seu debut como directora. O filme conta a historia dun pescador de mediana idade que, por mor dunha débeda crecente, comeza a pasar de contrabando refuxiados por un lago na fronteira norte de Grecia. Estreouse na 63ª edición do Festival Internacional de Cinema de Tesalónica na sección 'Meet the Neighbours Competition' o 11 de novembro de 2022.

Foi escollido como candidato de Grecia para o Óscar ó mellor filme internacional na 96ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Stathis Stamoulakatos como Stergios
* Eleni Ouzounidou como Maria
* Evgenia Lavda como Anastasia 
* Christos Kontogeorgis como Christos
* Dina Mihailidou como Georgia 
* Paschalis Tsarouhas como Dimitris 
* Leonidas Alatsakis como Nikos

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Grecia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 96ª edición dos Óscar
A Agra de Abaixo, Camariñas, Camariñas

**A Agra de Abaixo** é un lugar da parroquia de Camariñas no concello coruñés de Camariñas, na comarca da Terra de Soneira.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Camariñas 
### Parroquias de Camariñas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Camariñas
O Empalme, San Miguel de Vilar, Touro

**O Empalme** é un lugar da parroquia de San Miguel de Vilar, no concello coruñés de Touro. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 68 habitantes (34 homes e 34 mulleres).

## Toponimia 
O topónimo **O Empalme** débese a que o lugar se sitúa no cruzamento da estrada AC-240 (Burres - A Ponte Ulla) coa estrada AC-960 (A Susana - A Capela).

## Notas 

## Lugares e parroquias
### Lugares de San Fiz de Quión 
### Parroquias de Touro
Kojot négy lelke

***Kojot négy lelke*** é un filme húngaro de 2023 dirixido por Áron Gauder, quen escribiu o guión con Géza Bereményi. É un filme de animación ambientado no presente, que amosa manifestantes nativos americanos que se enfrontan aos empregados dun proxecto de oleoduto, xusto no outeiro da terra dos seus devanceiros, e destaca a imperiosa necesidade de vivir en harmonía co medio ambiente. Estreouse nos cinemas húngaros o 16 de marzo de 2023 a través de Vertigo Media.

Foi escollido como candidato de Hungría para o Óscar ó mellor filme internacional na 96ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Hungría propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 96ª edición dos Óscar
Grupo

## Álxebra 
* Grupo: un grupo é unha estrutura alxébrica que consta dun conxunto cunha operación que cumpre os axiomas: propiedade asociativa, elemento neutro e elemento inverso.

## Literatura, cultura 
* Grupo cultural: exemplo grupo Nós ou Xeración de 1925

## Música 
* Grupo musical: Un **grupo musical** ou unha **banda musical** é un pequeno conxunto musical que interpreta música rock, música pop ou un xénero relacionado

## Química 
* Grupo funcional: En química orgánica, os grupos funcionais son grupos específicos de átomos ou enlaces que forman parte de moléculas, que teñen determinadas propiedades químicas.
Pardiñas de Abaixo, Laraño, Santiago de Compostela

**Pardiñas de Abaixo** é un lugar da parroquia de Laraño no concello coruñés de Santiago de Compostela na comarca de Santiago. Xunto co lugar de Pardiñas de Arriba, segundo datos do INE e o IGE en 2023 tiña 150 habitantes (70 homes e 80 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Laraño 
### Parroquias de Santiago de Compostela 
## Notas
Zhou Lianggong

**Zhou Lianggong** (chinés tradicional e simplificado: 周亮工; *pinyin*: Zhōu Liànggōng; Wade-Giles: Chou1 Liang4-kung1), nado en Kaifeng en 1612 e finado en 1672, foi un poeta, calígrafo, ensaísta e historiador da arte chinés.

## Traxectoria 
Zhou Lianggong naceu en Kaifeng en 1612, aínda que a súa familia tiña as súas orixes na cidade de Nanjing. En 1640, aprobou os exames oficiais, sendo nomeado maxistrado de Weixian (Shandong), cidade que tivo que defender das tropas manchús dos Qing. Tras a vitoria destes, comezou a servir á nova administración imperial.

En 1655, foi acusado de corrupción polo gobernador de Fujian e Zhejiang, polo que foi detido. Sería amnistiado en 1661, recuperando o seu traballo de funcionario.

## Obra 
En 1671, Zhou destruíu moitos dos seus escritos, mais non os dos seus asociados, aos que guiou e editou. Entre as obras conservadas, destacan unha colección de apuntamentos coñecida como *Yinshuwu shuying* 因树屋书影, que compuxo estando na cadea, así como unha notable selección de cartas, titulada *Chidu xinchao* 尺牍新抄.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
As Galanas, Calo, Teo

**As Galanas** é un lugar da parroquia de Calo, no concello coruñés de Teo, na comarca de Santiago. Segundo o IGE, en 2023 tiña 220 habitantes (96 homes e 124 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Calo 
### Parroquias de Teo 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Teo
O Gonzalves, Aldemunde, Carballo

**O Gonzalves** (á espera da oficialización da forma **Os Gonzalves**) é un lugar da parroquia de Aldemunde no concello coruñés de Carballo, na comarca de Bergantiños.

No Instituto Galego de Estatística, aparece dentro da veciña parroquia de Sofán, baixo a denominación **Gonzalbres**, constando 11 habitantes (5 homes e 6 mulleres) no ano 2024.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Aldemunde
### Parroquias de Carballo
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Carballo
A Aldea, Artes, Carballo

**A Aldea** é un lugar da parroquia de Artes no concello coruñés de Carballo, na comarca de Bergantiños.
## Toponimia
O topónimo **A Aldea** (do andalusí , derivado do árabe clásico *ḍay‘ah*, ‘quinta rústica’), fai referencia a un pequeno lugar habitado nunha contorna rural.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Artes
### Parroquias de Carballo
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Carballo
O Eixo de Abaixo, O Eixo, Santiago de Compostela

**O Eixo de Abaixo** é un lugar da parroquia do Eixo, no concello coruñés de Santiago de Compostela, na comarca de Santiago. Segundo o IGE, en 2023 tiña 68 habitantes (33 homes e 35 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Eixo 
### Parroquias de Santiago de Compostela 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Santiago de Compostela
As Airas, Bértoa, Carballo

**As Airas** é un lugar da parroquia de Bértoa no concello coruñés de Carballo, na comarca de Bergantiños.
## Toponimia
O topónimo **As Airas** (do latín ) débese á presenza de *eiras*, espazos chans próximos á vivenda onde mallar o cereal ou deixar a secar os legumes.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Bértoa
### Parroquias de Carballo
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Carballo
Benjamín Santamaría

**Benjamín José Santamaría Martín**, nado na Coruña o 17 de setembro de 1996, é un economista, profesor de economía e xornalista coñecido pola súa defensa do libre mercado no contexto da doutrina social da Igrexa. Publicou numerosos artigos e impartiu conferencias sobre economía no marco do pensamento católico e historia do pensamento económico. É redactor de economía no xornal dixital *Okdiario*.

## Traxectoria 
Pasou a súa infancia e mocidade en Ordes. Viaxaba con regularidade á Coruña a visitar ao seu avó, tamén chamado Benjamín Santamaría, quen lle inculcou o interese pola política, a historia e a filosofía. Con todo, a súa decisión de estudar economía xurdiu tras coñecer persoalmente a Miguel Anxo Bastos, quen foi un dos seus referentes intelectuais.

Benjamín iniciou os seus estudos en Enxeñaría Informática en 2014 na Universidade da Coruña, cambiándose en 2018 ao Grao de Economía na Universidade Nacional de Educación a Distancia, onde se graduou en 2022. En 2023 comezou un máster de Formación do Profesorado especializado en Economía, que rematou en febreiro de 2024. Durante o seu tempo na UNED, Benjamín desempeñou varios roles dentro da representación de estudantes,

Benjamín é colaborador habitual do Instituto Juan de Mariana, onde escribe sobre a historia do pensamento económico e foi membro do *think tank* Juan de Lugo. Tamén participou en organizacións de ideoloxía liberal-conservadora como o Club de los Viernes e o Centro Diego de Covarrubias.

Iniciou a súa carreira en medios como *Navarra Confidencial* un portal de *Libertad Digital*, e en 2023 a *Okdiario*. Apareceu en medios televisivos como Toro TV e Periodista Digital.

### Participación política 
Nas eleccións xerais de 2015 en España Benjamín presentouse como candidato ao Congreso dos Deputados nas listas de VOX pola provincia da Coruña. Tempo despois, declararía nunha entrevista que non estaba de acordo co rumbo que estaba tomando o partido tras unha reunión de Santiago Abascal co equipo de Le Pen en Francia. Ademais, tivo varios cargos orgánicos a nivel provincial e rexional. Nas eleccións municipais de 2019 foi nas listas do Partido Popular no Concello de Ordes. Na actualidade atópase desvinculado da política activa.

## Vida persoal 
Benjamín declarouse católico practicante.

## Notas
Covadiña, Xaviña, Camariñas

**Covadiña** é un lugar da parroquia de Xaviña no concello coruñés de Camariñas, na comarca da Terra de Soneira.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Xaviña 
### Parroquias de Camariñas 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lugares de Camariñas
Aldemunde de Abaixo, Aldemunde, Carballo

**Aldemunde de Abaixo** é un lugar da parroquia de Aldemunde no concello coruñés de Carballo, na comarca de Bergantiños. Aínda que aparecen por separado no Nomenclátor de 2003.
## Toponimia
O topónimo **Aldemunde de Abaixo** ten dous elementos: **Aldemunde** deriva do nome de posuidor *Hildimundus*, de orixe xermánica, a través da forma en xenitivo , mentres que **Abaixo** sinala a súa posición respecto a **Aldemunde de Arriba**.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Aldemunde
### Parroquias de Carballo
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Carballo
San Xiao, Cariño, Cariño

**San Xiao** é un lugar da parroquia de Cariño no concello Coruñés de Cariño, na comarca de Ortegal. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 1 habitante (1 home).

## Toponimia 
O topónimo **San Xiao** é un haxiotopónimo referido a Xián o Hospitaleiro e débese á presenza no lugar da capela de San Xiao do Trevo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cariño 
### Parroquias de Cariño
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cariño
Cariño, Cariño, Cariño

**Cariño** é un lugar da parroquia de Cariño no concello coruñés de Cariño, na comarca de Ortegal. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 2482 habitantes (1206 homes e 1276 mulleres).

É a capital do concello. 

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cariño 
### Parroquias de Cariño
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Cariño
A Gándara, Lariño, Carnota

**A Gándara** é un lugar da parroquia de Lariño no concello coruñés de Carnota, na comarca de Muros. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 72 habitantes (35 homes e 37 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Lariño 
### Parroquias de Carnota 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Carnota
Cronoloxía de España

Esta é unha **cronoloxía de España**, que comprende acontecementos destacados, cambios legais e territoriais ademais de acontecementos políticos, sociais e económicos en España e nos seus estados predecesores; tamén eventos acontecidos na Península Ibérica e Europa e eventos internacionais que tiveron relevancia para a Historia de España.

### Séculos 
-III-II-II II III IV V VI VII VIII IX X  XI  XII XIII XIV XV XVIXVII XVIIIXIXXXXXI

## Prehistoria 
## Século -III 
## Século -II 
## Século -I 
## Século I 
## Século II 
## Século III 
## Século IV 
## Século V 
## Século VI 
## Século VII 
## Século VIII 
## Século IX 
## Século X 
## Século XI 
## Século XII 
## Século XIII 
## Século XIV 
## Século XV 
## Século XVI 
## Século XVII 
## Século XVIII 
## Século XIX 
## Século XX 
## Século XXI
As Quintás, O Carballal, Santiago de Compostela

**As Quintás** é un lugar da parroquia do Carballal, no concello coruñés de Santiago de Compostela, na comarca de Santiago. Segundo o IGE, en 2023 tiña 57 habitantes (28 homes e 29 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Carballal 
### Parroquias de Santiago de Compostela 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Santiago de Compostela