open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Economía de Bangladesh

[thumb|230px|left|Centro comercial de [Dacca.]]
A economía de Bangladesh creceu unha media de 5 a 6% ao ano desde 1996 a pesar da pouca eficiencia das empresas estatais, da demora en explorar as reservas de gas natural, da escaseza de fontes de enerxía e da demora en facer reformas económicas.

Malia que a metade do produto interior bruto é xerado polo sector de servizos, case 2/3 da poboación vive da agricultura. O desenvolvemento agrícola é dificultado pola elevada fragmentación da propiedade rural e polas choivas irregulares. A produción de alimentos, sobre todo de cereais, é destinada ao consumo interno. O principal cultivo industrial é o arroz, nas áreas de Mymensingh, Rangpur, Comilla e Dacca. A cría de vacún é grande, e os animais son destinados principalmente ao traballo no campo. Unha parte realmente grande da poboación (a 8ª maior do mundo) sofre de malnutrición crónica.

## Situación 
Desde 1971 o país recibiu 30 billóns de dólares, e 15 xa foron desembolsados. Os maiores doantes son o Banco Mundial, o Banco Asiático de Desenvolvemento, o Programa de Desenvolvemento das Nacións Unidas, os Estados Unidos, Xapón, Arabia Saudita e Europa oriental. Con preto da metade da poboación por baixo da liña da pobreza, Bangladesh posúe o índice de pobreza máis alto do sueste asiático e o terceiro no mundo, por detrás da India e a China. Como outros países na mesma siuación de desenvolvemento, Bangladesh ten un gran déficit fiscal, e grandes deficiencias na calidade dos servizos sociais.

## Notas
Bardelás

O termo **Bardelás** pode referirse a:

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Bardelás**, lugar da parroquia de Carboentes, no concello de Rodeiro.

Amais, como apelido, pode referirse a:

***Silvia Bardelás**, escritora galega.
Lamazares

O topónimo galego **Lamazares** pode referirse a:

***Lamazares**, lugar da parroquia de Camba, no concello de Rodeiro.

Amais, como apelido pode referirse a:

***Antón Lamazares**, pintor galego (n. 1954).
Mouriz, Río, Rodeiro

**Mouriz** é un lugar da parroquia de Río, no concello pontevedrés de Rodeiro, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 21 habitantes (13 homes e 8 mulleres), o mesmo número de habitantes que no ano 2000.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Río 
### Parroquias de Rodeiro
Mouriz

O topónimo **Mouriz** (do gótico  "valor" e o sufixo , con interferencia probable da raíz  presente no nome propio Mauricio, “importante polo seu valor”, e , redución do topónimo Allariz, do gótico  "todo" e  "poderoso" coa equivalencia de "todopoderoso" ou omnipotente), pode referirse a:

;En Galiza
***Mouriz**, lugar da parroquia de Seoane de Arcos, no concello do Carballiño;
***Mouriz**, lugar da parroquia de Benade, no concello de Lugo;
***Mouriz**, lugar da parroquia de Río, no concello de Rodeiro;
***Mouriz**, lugar da parroquia de Corvelle, no concello de Vilalba.

;Fóra de Galiza

;En Portugal
***Mouriz**, freguesía do concello de Paredes, no distrito do Porto.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Mourices**, lugar da parroquia de Vilareda, no concello de Palas de Rei.
Senboku

**Senboku** (仙北市, せんぼくし, *Senboku-shi*) é un concello da prefectura de Akita no Xapón. Está situado ó leste da prefectura e no centro da rexión de Tōhoku, na illa de Honshū. Ten 1.093,64&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 30.358 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 27,8 h/km².

O concello de Senboku limita cos concellos de Daisen, Akita, Kitaakita, Kazuno (que son da prefectura de Akita); de Hachimantai, Shizukuishi e Nishiwaga (que son da prefectura de Iwate).

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Senboku .
* Sitio web oficial da cidade de Senboku .
Cabanas, Santa Mariña de Pescoso, Rodeiro

**Cabanas** é un lugar da parroquia de Santa Mariña de Pescoso, no concello pontevedrés de Rodeiro, na comarca do Deza. Segundo o INE, no 2008 tiña 17 habitantes (8 homes e 9 mulleres), o que supón unha diminución de 12 habitantes con respecto ao ano 2000.
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa Mariña de Pescoso 
### Parroquias de Rodeiro
Katagami

**Katagami** (潟上市, かたがみし, *Katagami-shi*) é un concello da prefectura de Akita no Xapón. Está situado ó oeste da prefectura e da rexión de Tōhoku, na illa de Honshū. Ten 97,96&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 35.164 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 359 h/km².

O concello de Katagami limita cos concellos de Oga, Ōgata, Hachirōgata, Gojōme, Ikawa e Akita.

## Historia 
A cidade de Katagami foi fundada pola fusión de tres concellos de vilas do distrito de Minamiakita (*Tennō*, *Iitagawa* e *Shōwa*) no ano 2005.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Katagami .
Shikokuchūō

**Shikokuchūō** (四国中央市, しこくちゅうおうし, *Shikokuchūō-shi*) é un concello da prefectura de Ehime no Xapón. Está situado ao leste da prefectura e no centro da rexión de Shikoku, na illa de Shikoku. Ten 420,25&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 91.034 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 217 h/km².

O concello de Shikokuchūō limita cos concellos de Niihama (que é da prefectura de Ehime); de Ōkawa, Motoyama, Ōtoyo (que son da prefectura de Kōchi); de Miyoshi (que é da prefectura de Tokushima); e Kan'onji (este último é da prefectura de Kagawa).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Shikokuchūō .
A Baiuca, Vilela, Rodeiro

**A Baiuca** é un lugar da parroquia de Vilela, no concello pontevedrés de Rodeiro, na comarca do Deza. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 estaba deshabitado, o que supón unha diminución con respecto a 2008, cando tiña 2 habitantes.

## Toponimia 
Unha baiuca é un local público onde se serve alcohol, como unha taberna ou tasca.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Vilela 
### Parroquias de Rodeiro 
## Notas
Cantelle

O topónimo **Cantelle** pode referirse a:

;En Galiza
***Cantelle**, lugar da parroquia de Vilela, no concello de Rodeiro.

;Monte de Galiza
***Monte Cantelle**, monte da serra do Faro.
Seiyo

**Seiyo** (西予市, せいよし, *Seiyo-shi*) é un concello da prefectura de Ehime no Xapón. Está situado no centro-sur da prefectura e ao oeste da rexión de Shikoku, na illa de Shikoku. Ten 514,79&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 42.840 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 83,2 h/km².

O concello de Seiyo limita cos concellos de Yawatahama, Ōzu, Uchiko, Kumakōgen, Kihoku, Uwajima (que son da prefectura de Ehime); e Yusuhara (este último é da prefectura de Kōchi).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Seiyo .
KERS

O **KERS** (acrónimo de ***Kinetic Energy Recovery Systems***, que significa "sistema de recuperación de enerxía cinética") é un sistema de freado, empregado no mundo do automobilismo, que recupera unha parte da enerxía cinética xerada pola deceleración, no canto de "perdela" en forma de calor.

O método máis usual de almacenar enerxía é mediante a electricidade gardada en baterías ou ben en supercondensadores. Outro é gardar a enerxía mecánica nun sistema de volante de inercia.

## Uso en Fórmula 1 
No Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2009, a FIA autorizou o uso do KERS nos monoprazas durante as competicións.

O obxectivo é mellorar as prestacións enerxéticas dos coches, obtendo un dobre beneficio, ambiental e prestacional. O regulamento da FIA para o 2009 autoriza a recuperación dun máximo de 400 kJ, que achegan unha potencia máxima de 60 kW (aproximadamente uns 80 CV) durante 6,67 segundos. Estes 60&nbsp;kW que o KERS achega en cada volta representan o equivalente a un aforro de 0,021 litros por volta, uns 1,47 litros por Gran Premio. Debido ao seu peso (30 quilos) e ao custo do seu desenvolvemento e construción, algúns equipos optaron por non equipar os seus coches co sistema. Para o , a FIA quere implantar un KERS que potencie entre 120 e 180&nbsp;kW, e que sexa mecánico e estandarizado (un modelo igual para todos).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Enerxía
* Automobilismo
* Fórmula 1

### Ligazóns externas 
* Fédération Internationale de l'Automobile (FIA)
Fontelas

Como topónimo **Fontelas** pode referirse a:

;En Galiza
***Fontelas**, lugar da parroquia de Burres, no concello de Arzúa;
***Fontelas**, lugar da parroquia de Maroxo, no concello de Arzúa;
***Fontelas**, lugar da parroquia de Armental, no concello da Peroxa;
***Fontelas**, lugar da parroquia de Xestoso, no concello de Silleda;
***As Fontelas**, lugar da parroquia de Muniferral, no concello de Aranga;
***As Fontelas**, lugar da parroquia de Cadavedo, no concello da Pastoriza;
***As Fontelas**, lugar da parroquia de Santa María de Mones, no concello de Petín;
***As Fontelas**, lugar da parroquia de Camba, no concello de Rodeiro;
***As Fontelas**, lugar da parroquia de San Vitoiro de Ribas de Miño, no concello do Saviñao.

;Fóra de Galiza

;En Asturias
***As Fontelas**, lugar da parroquia de Pezós do concello de Pezós, na Terra Eo-Navia.

;En Portugal
***Fontelas**, freguesía do concello de Peso da Régua, no distrito de Vila Real.

## Véxase tamén
### Outros artigos
The Last Predators

***The Last Predators*** é o terceiro álbum de estudio da banda norueguesa de black metal Troll, publicado en 2000.

A música do álbum foi composta por Nagash e as letras por Sinister Minister Twice.

## Lista de cancións
#"Bastards Last Breath" (1:09)
#"Fall of the Marbled Galaxy" (3:07)
#"Seierens Stråler" (2:55)
#"Mending the Instincts" (3:50)
#"Colony X-11: Inflict Mythical Mayhem" (3:04)
#"My Glance into the Narrow Room" (2:32)
#"Eyes as in I" (2:30)
#"A.T. the Riddle" (3:40)
#"The Last Predators" (4:02)
#"Frelserens Visjoner" (0:18)
#"Outro" (0:55)
Illas Hoorn

miniatura|Illas Hoorn (Futuna e Alofi) coa illa de Futuna no noroeste
 
As **Illas Hoorn** (tamén **Illas Futuna**) están situadas nas coordenadas , e pertencen a comunidade de Wallis e Futuna onde están xeograficamente integradas. A área total é de 115&nbsp;km ², e a poboación e de 4.873 habitantes (censo de 2003).

Xeograficamente, hai dúas illas:

* Futuna, no noroeste con 83&nbsp;km², e unha poboación 4.871 habitantes 
* Alofi, no sueste con 32&nbsp;km² e deshabitada

Administrativamente, as illas Hoorn abarcan dúas das tres xefaturas reais de Wallis e Futuna: 
* Tu`a (Alo): parte oriental da illa de Futuna, e a illa Alofi (área 85&nbsp;km², poboación 2.993 hab.) 
* Sigave (Singave): terzo occidental da illa de Futuna (zona de 30&nbsp;km², poboación 1.880 hab.)
Universal (álbum)

***Universal*** é o cuarto álbum de estudio da banda norueguesa de black metal Troll, publicado en 2001.

## Lista de cancións
#"Intro: My Sulphur Lover" (4:53)
#"Rex Lamictal" (4:33)
#"Sannhetens Plagiat" (3:59)
#"President Besters Alimony" (3:48)
#"Intermission 666" (4:25)
#"Entering the Fluid Oxygen" (3:35)
#"Color of Evil" (3:35)
#"Fields of a New Sun" (2:43)
#"Outro: Please the Pain" (4:20)
Javier Ortiz

**Javier Ortiz Estévez**, nado en Donostia o 24 de xaneiro de 1948 e finado en Aigües (Alacant) o 28 de abril de 2009, foi un xornalista vasco.

## Traxectoria 
Neto dun emigrante ourensán, estudou nos xesuítas en Donostia. Comezou a súa actividade xornalística aos dezaoito anos, en publicacións clandestinas na ditadura franquista, polo que foi arrestado en varias ocasións. Militante do Partido Comunista, estivo exiliado en Bordeos e en París durante varios anos, ao tempo que comezaban as súas diverxencias coa organización comunista, por exemplo, cando o partido non se manifestou contra as execucións de Salvador Puig Antich e Heinz Chez. Regresou a España á morte de Francisco Franco, formou parte da Platajunta e fundou *Saida*, revista de liña republicana que foi varias veces secuestrada, así como os seus membros arrestados.

En 1985 comezou a traballar como redactor xefe da revista *Mar*, do Instituto Social da Mariña.

Pedro J. Ramírez ofreceulle colaborar na fundación do xornal *El Mundo*. Nel foi redactor-xefe, fundou a redacción da edición do País Vasco e foi subdirector e xefe de Opinión na edición central. En 2000 deixou os seus cargos directivos e a partir de entón colaborou de forma externa con dúas columnas semanais. Posteriormente compaxinou o seu labor como comentarista en Radio Euskadi e ETB coa dirección de Foca, colección de ensaios políticos da editorial Akal. En setembro de 2007 incorporouse como columnista no diario *Público*.

## Obra 
* *Matrimonio, maldito matrimonio* (Ediciones B, 1991).
* *Jamaica o muerte* (Akal, 1994).
* *El felipismo, de la A a la Z* (Espasa, 1996).
* *Diario de un resentido social* (Talasa, 2001).
* *Ibarretxe* (La Esfera de los Libros, 2002).
* *Repensar la Prensa* (Editorial Debate, 2002, en colaboración con Enrique Gil Calvo e Manuel Revuelta).
* *Miradas sobre Euskadi* (Alga, 2004, en colaboración con outros nove ensaístas).
* *Xabier Arzalluz. Así fue* (Foca, 2005).

Foi tamén editor e coautor de diversas obras, como *¡Palestina existe!* (Foca, 2002) e *Washington contra el mundo* (Foca, 2003).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Blog de Javier Ortiz
Stian Arnesen

**Stian Arnesen**, máis coñecido como **Nagash** ou **Lex Icon** (Hamar, 7 de maio de 1978) é un músico de black metal noruegués. É vocalista e toca a guitarra, o baixo, a batería e o sintetizador en distintos grupos.

## Traxectoria 
Nagash nace en Hamar (Noruega) en 1978. En 1992 (con 14 anos), xunto con Fafnir e Glaurung, comeza a escribir música para un proxecto chamado Troll. Fafnir e Glaurung deixan pronto a banda, pero Nagash continúa o proxecto en solitario, tocando a guitarra e o teclado.

Un ano máis tarde funda outra banda chamada Covenant con Blackheart (agora coñecido como Psy Coma). Logo de sacar dous álbums, *In Times Before the Light* e *Nexus Polaris*, a banda ten que cambiar de nome, xa que existía unha banda en Suecia co nome de Covenant, polo que o trocan a The Kovenant.

A pouco foi gañando reputación na escena do black metal, que despois sería o baixista de Dimmu Borgir en 1996. En 1999 sae de Dimmu Borgir e concéntrase en The Kovenant, ao mesmo tempo cambia o estilo musical da banda, de black metal a black metal industrial.

En 2004, coñecido polo nome de Lex Icon, forma equipo con Shagrath nunha nova banda de heavy metal chamada Chrome Division, na que toca a batería. Lex termina saíndo de Chrome Division e dedícase ao traballo do seu novo disco con The Kovenant.

A primeiros de 2008, recruta unha nova banda para afrontar o seu vello proxecto Troll. Actualmente atópase gravando un novo álbum para este grupo.

## Ligazóns externas 
* Biografía dos membros de Dimmu Borgir - Sitio oficial
* Entrevista con Lex Icon en MetalKings.com 
* Chrome Division - Biografía na páxina oficial
José Manuel Oliveira

**José Manuel Oliveira Boga**, nado o 5 de maio de 1967 en Padrón, é un antigo ciclista profesional galego, activo entre 1988 e 1991. Actualmente desempeña o cargo de seleccionador galego de ciclismo en estrada.

## Traxectoria 
### Como ciclista 
Como afeccionado, comezou a facer ciclismo no club da súa vila natal, o Club Ciclista Padronés e mais no veciño Club Ciclista Rois, de Rois. É nesta época, en 1986, cando obtén a vitoria en seis carreiras dun día, e onde consegue ser líder provisional da Volta a Mallorca, da Vuelta a Castilla-La Mancha, da Vuelta a Segovia, e mais gañar a Semana del pedal, nome co que se coñece a volta ao Principado de Asturias. En 1987 queda de segundo na Volta a Ourense, despois de ser o líder temporal, e nese ano forma parte tamén da selección española de afeccionados que obtén a medalla de bronce na contra o reloxo por equipos nos Xogos do Mediterráneo celebrados en Latakia (Siria).

En 1988 comeza a súa traxectoria como profesional no equipo asturiano do CLAS-Cajastur. En 1989 consegue un segundo posto na sétima tirada da Volta a Cataluña, e en 1991 participa no seu único Tour de Francia, que rematou na posición 148. Tamén participou na Vuelta Ciclista a España, no Giro de Italia e en clásicas da Copa do Mundo. En 1992 ficha polo CHCS-Ciemar, no que sería o seu último ano como profesional.

### Como director deportivo 
Como director deportivo, Oliveira dirixiu o Aluminios Alca de Padrón (1994), o C.C.Coruñés Leyma  (1995, 1996, 1997) e posteriormente o Club Ciclista Estradense, xa no século XXI. En 2005 pasa a ser o seleccionador galego de ciclismo en estrada.

## Palmarés 
* 1 participación no Tour de Francia.

## Vida persoal 
Rexenta unha tenda de bicicletas en Santiago de Compostela.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en sitiodeciclismo.net
### Outros artigos 
* Galegos no Tour de Francia
* Galegos no Giro de Italia
Baiuca

O termo **Baiuca** pode referirse a:

*Unha **baiuca** é un local público onde se serve alcohol (taberna, tasca). 

Como topónimo, pode referirse a:

;En Galiza
***Baiuca**, lugar da parroquia de Couto, no concello de Taboada;
***A Baiuca**, lugar da parroquia de Arteixo, no concello de Arteixo;
***A Baiuca**, lugar da parroquia de Boimil, no concello de Boimorto;
***A Baiuca**, lugar da parroquia de Ledesma, no concello de Boqueixón;
***A Baiuca**, lugar da parroquia de Oeste, no concello de Catoira;
***A Baiuca**, lugar da parroquia de Curtis, no concello de Curtis;
***A Baiuca**, lugar da parroquia de Fisteus, no concello de Curtis;
***A Baiuca**, lugar da parroquia de Papucín, no concello de Frades;
***A Baiuca**, lugar da parroquia de Montemaior, no concello da Laracha;
***A Baiuca**, lugar da parroquia de Soandres, no concello da Laracha;
***A Baiuca**, lugar da parroquia de Padrenda, no concello de Meaño;
***A Baiuca**, lugar da parroquia de Moraime, no concello de Muxía;
***A Baiuca**, lugar da parroquia de Senra, no concello de Oroso;
***A Baiuca**, lugar da parroquia de Cutián, no concello de Oza-Cesuras;
***A Baiuca**, lugar da parroquia de Cruces, no concello de Padrón;
***A Baiuca**, lugar da parroquia de Filgueira, no concello de Palas de Rei;
***A Baiuca**, lugar da parroquia do Caramiñal, no concello da Pobra do Caramiñal;
***A Baiuca**, lugar da parroquia de Vilela, no concello de Rodeiro;
***A Baiuca**, lugar da parroquia de Liñares, no concello de Santiso;
***A Baiuca**, lugar da parroquia das Somozas, no concello das Somozas;
***A Baiuca**, lugar da parroquia de San Pedro de Losón, no concello de Vila de Cruces;
***A Baiuca**, lugar da parroquia de Codesido, no concello de Vilalba;
***A Baiuca**, lugar da parroquia do Río, no concello de Vilamarín;
***A Baiuca de Pulleiro**, lugar da parroquia de Porzomillos, no concello de Oza-Cesuras;
***A Baiuca de Pulleiro**, lugar da parroquia de Cuíña, no concello de Oza-Cesuras;
***A Tieira da Baiuca**, lugar da parroquia de Cabrui, no concello de Mesía.

;Deportes
***Campo da Baiuca**, recinto deportivo na Estrada.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
***Baiuca**, proxecto musical de Alex Casanova
Head Not Found

**Head Not Found** é un selo discográfico noruegués, pertencente á discográfica Voices Music & Entertainment, especializado en subxéneros musicais do heavy metal.

## Artistas 
Os seguintes artistas publicaron os seus álbums baixo o selo Head Not Found:
* Atrox
* Carpe Tenebrum
* Enslavement of Beauty
* Gehenna
* Merciless
* Ragnarok
* The Kovenant
* Trelldom
* Troll
* Twin Obscenity
* Ulver
* Valhall
* Windir

## Notas 
## Véxase taméb 
### Ligazóns externas 
* Páxina de Voices Music & Entertainment
Eclesioloxía

A **eclesioloxía** é a parte da teoloxía cristiá que dedica o seu estudo ó papel que desempeña a Igrexa coma unha comunidade ou entidade orgánica, e á comprensión do que "Igrexa" significa: o seu papel na salvación, a súa orixe, a súa relación co Xesucristo histórico, a súa disciplina e o seu liderado. Trátase xaora dun estudo da institución eclesiástica e mais do seu papel no devir da historia.

Alén de describir un amplo campo da teoloxía, o termo "eclesioloxía" pode empregarse no contexto específico dunha igrexa particular ou denominación. Este é o sentido do termo en frases como "Eclesioloxía católica romana", "Eclesioloxía luterana" e "Eclesioloxía ecuménica".
Black metal sinfónico

O **black metal sinfónico** é un subxénero musical do black metal que incorpora teclados e elementos sinfónicos.

## Características
Ás veces chamado black metal melódico (aínda que puristas consideran a ambos xéneros como dous separados e diferenciables), o black metal sinfónico é un subxénero musical do máis tradicional black metal noruegués de finais dos oitenta e principios dos noventa ao cal engádense teclados, coros e sinfonías. O papel do teclado neste xénero maiormente non é o que pode ter no power metal por exemplo (onde os solos de teclado son comúns), pero pode levar liñas de "orquestracións" como elemento atmosférico, xeralmente con sons de coros etéreos ou violíns.

Cabe destacar que a diferenza do black metal, o black metal sinfónico ten unha maior complexidade musical, ocupando xeralmente unha escala menor harmónica, melodías complexas, pero xeralmente co clásico tremolo Picking do black metal. Un exemplo disto podería ser a mítica banda Emperor, en temas como "With Strength I Burn", onde non se mostran os clásicos riffs do black metal, senón melodías complexas, combinacións de acordes e solos feitos polos teclados e guitarra.

En xeral aquí estanse dando características do black metal melódico, onde a diferenza está no underground que pode chegar a ser. O black metal sinfónico talvez non é tan "ruidoso" e "cru" como o é o melódico, xa que este é máis suave e contén verdadeiras sinfonías nos seus temas (véxase disco *Prometheus*, de Emperor) a diferenza do melódico que só ten teclados formando diferentes atmosferas.

## Historia
Probablemente sexa o grupo noruegués Emperor o inventor deste subxénero co seu disco, de 1994, *In the Nightside Eclipse*, que influenciou a outras bandas dese mesmo país e o resto de Escandinavia, aínda que foron os británicos Cradle of Filth e os noruegueses Dimmu Borgir os que axudaron realmente ao lanzamento do xénero.

A crecente popularidade de Cradle of Filth fixo que algúns seguidores do black metal rexeiten o grupo por considerar que perderon a esencia do black metal, índose polo lado popular e comercial. O grupo francés Anorexia Nervosa mantén un son sinfónico moi parecido ao de Emperor.
Rafael Hernández

**Rafael Hernández Marín**, alcumado **El Jibarito**, naceu en Aguadilla, Porto Rico, o 24 de outubro de 1891 e finou o 11 de decembro de 1965. Foi compositor portorriqueño de máis de 2.000 temas musicais, que acadou gran sona grazas aos seus boleros, entre os que figuran *El cumbanchero*, *Campanitas de cristal* ou *Lamento Borincano*. Amais, tamén era instrumentista, con destreza para a corneta, o violín, o trombón, a guitarra e mais o piano.
Achacán, Santa Mariña de Pescoso, Rodeiro

**Achacán** é un lugar da parroquia de Santa Mariña de Pescoso, no concello pontevedrés de Rodeiro, na comarca do Deza. Segundo o INE en 2008 tiña tres habitantes (dous homes e unha muller), un máis ca en 2000.

## Lugares e parroquias
### Lugares de Santa Mariña de Pescoso
### Parroquias de Rodeiro
Hassan Gouled Aptidon

**Hassan Gouled Aptidon**, nado en Lughaya, Somalilandia, o 15 de outubro de 1916 e finado na cidade de Djibuti en 2006, foi un político djibutiano, primeiro presidente e primeiro ministro de Djibuti. Gobernou entre 1977 e 1999.
Melide, San Salvador de Camba, Rodeiro

**Melide** é un lugar da parroquia de San Salvador de Camba, no concello pontevedrés de Rodeiro, na comarca do Deza. Segundo o INE, en 2008 tiña 21 habitantes (8 homes e 13 mulleres), o que supón unha diminución de 25 habitantes con respecto ao ano 2000.

Neste lugar naceu o filósofo Ramón Regueira Varela.
## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Salvador de Camba 
### Parroquias de Rodeiro
Fornas

O topónimo **Fornas** pode referirse a:

;En Galiza
***Fornas**, parroquia do concello de Chantada;
****Fornas de Abaixo**, lugar de dita parroquia;
****Fornas de Arriba**, lugar de dita parroquia;
***Fornas**, lugar da parroquia de San Salvador de Camba, no concello de Rodeiro.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Fornás**, lugar da parroquia de Aríns, no concello de Santiago de Compostela;
***Fornís**, lugar da parroquia de Coiro, no concello de Mazaricos;
***As Furnas**, lugar da parroquia do Deveso, no concello das Pontes de García Rodríguez.
Otilio Ulate Blanco

**Luis Rafael de la Trinidad Otilio Ulate Blanco**, nado en Alajuela o 25 de agosto de 1881 e finado en San Xosé o 27 de outubro de 1973, foi un xornalista e político de Costa Rica.

## Traxectoria 
Foi o presidente de Costa Rica entre 1949 e 1953.
Melide (homónimos)

O topónimo **Melide** pode referirse a:

;En Galiza:
***Comarca da Terra de Melide**, comarca da provincia da Coruña;
****Melide**, concello de dita comarca;
*****Melide**, parroquia de dito concello;
******Melide**, lugar de dita parroquia;
*****Santa María de Melide**, parroquia de dito concello;
***Melide**, lugar da parroquia de Camporramiro, no concello de Chantada;
***Melide**, lugar da parroquia de San Salvador de Camba, no concello de Rodeiro.

;Fóra de Galiza

;En Suíza
***Melide**, concello do distrito de Lugano, no cantón de Ticino.

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Meilide**, lugar da parroquia de Cerdedo, no concello de Cerdedo-Cotobade;
***Mexide**, lugar da parroquia de Santa Comba, no concello de Bande.
Chamada Demócrata Cristiá

A **Chamada Demócrata Cristiá** (neerlandés: *Christen-Democratisch Appèl*, *CDA*), é un partido político neerlandés da democracia cristiá. En número de militantes é o partido máis grande dos Países Baixos.

A CDA foi fundada en 1977, xurdindo da fusión do Partido Popular Católico (KVP), o Partido Antirrevolucionario (ARP) e a Unión Cristiá Histórica (CHU). O KVP formou parte de todos os gobernos dende a introdución do sufraxio universal en 1917, a miúdo xunto cos dous outros partidos, até a fundación da CDA. Presidentes do goberno da CDA foron Dries van Agt (1977-1982), Ruud Lubbers (1982-1994) e Jan-Peter Balkenende (2002- ). A CDA é un partido de centro-dereita, con tendencia conservadora.

* Nas eleccións de 2003 obtivo 44 escanos, sendo a primeira forza política do parlamento.
* Nas eleccións de 2006 obtivo 41 escanos, cos que mantén esa primeira posición.
* Nas eleccións de 2010 obtivo 21 escanos, pasou a ser o 4º partido no parlamento co 13.6% dos votos.
Ismael Rivera

**Ismael Rivera**, alcumado *El Rei Maelo*, nado en San Mateo de Cangrejos, Santurce (Porto Rico) o 5 de outubro de 1931 e finado o 13 de maio de 1987, foi un recoñecido artista de música salsa, facendo parte na década dos setenta da prestixiosa Fania All Stars.

## Traxectoria
O éxito chegoulle coa canción "Las Caras Lindas". Tamén "El Nazareno" é un tema moi famoso de Rivera, ao igual que o tema de sona internacional "No soy para ti".

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*"El Cumbanchero", cantado por Ismael Rivera
Fania All Stars

**Fania All-Stars** é un grupo de música latina formado en Nova York (Estados Unidos) en 1968 polos artistas máis coñecidos do selo *Fania Records*, a miúdo acompañados por estrelas invitadas procedentes doutros selos de música latina e doutros estilos. Aínda que o selo foi vendido en 1997 (aínda que se editaban moi poucos discos durante a súa última época), a banda segue a ter xuntanzas periódicas co gallo de realizaren distintas xiras.

## Historia e características 
O director artístico da meirande parte das gravacións de Fania All-Stars é Johnny Pacheco, fundador, xunto con Jerry Masucci do selo. En 1968 Pacheco logrou arrexuntar a elite dos músicos e cantantes de salsa para execucións e gravacións de grupo. Nas filas deste grupo militaron algúns dos máis importantes músicos de salsa e jazz latino dos últimos corenta anos (en especial, os que viviron nos Estados Unidos), provenientes tanto das filas de Fania coma doutros selos. Entre as estrelas invitadas procedentes doutros xéneros que colaboraron a miúdo con Fania All-Stars están Manu Dibango, Jorge Santana (irmán de Carlos) e Eric Gale, entre moitos outros.

Máis tarde Jerry Masucci comprou a participación na empresa Fania Records do seu socio Johnny Pacheco e converteuse en único dono da compañía e de moitas outros subselos, entre eles varios en Suramérica que el adquiriu e creou, até a súa morte en Buenos Aires en 1997.

Integrantes fundamentais da Fania foron Willie Colón, Héctor Lavoe, Celia Cruz ou Ismael Rivera.

## Personalidades que nalgún momento formaron parte da banda
*Héctor Lavoe (voz)
*Cheo Feliciano (voz e maracas)
*Ismael Miranda (voz e maracas)
*Adalberto Santiago (voz)
*Pete "El Conde" Rodríguez (voz, güiro)
*Santos Colón (voz)
*Bobby Cruz (voz)
*Ismael Quintana (voz)
*Celia Cruz (voz) 
*Ismael Rivera (voz)
*Justo Betancourt (voz)
*Rubén Blades (voz)
*Héctor Zarzuela (trompeta)
*Roberto Rodríguez (trompeta)
*Larry Spencer (trompeta)
*Wilfrido Vargas (voz)
*Barry Rodgers (trombón)
*Reinaldo Jorge (trombón)
*Willie Colón (voz e trombón)
*Larry Harlow (piano)
*Ricardo Ray (piano)
*Papo Lucca (piano)
*Eddie Palmieri (piano)
*Ray Barretto (congas)
*Mongo Santamaría (congas)
*Eddy Montalvo (congas)
*Willy Romero (congas)
*"Dandy"Johny Rodriguez jr. (congas)
*Milton Cardona (congas)
*Orestes Vilató (timbais)
*Nicky Marrero (timbaiss)
*Roberto Roena (bongós)
*Bobby Valentín (baixo)
*Salvador Cuevas (baixo)
*Pupy Legarreta (violín)
*Alfredo de la Fé (violín)
*Yomo Toro (Guitarra) 
*Johnny Pacheco (frauta e director musical)
*Tito Puente (timbais, batería)
*Joe Bataan
*José 'Monguito' Santamaria (voz e piano)
*Louie Ramirez (vibráfono)
*Jimmy Sabater
*Luis Alberto "Toto" Rivero Ascanio de Venezuela (bongo e timbal)

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Salsa

### Ligazóns externas 
*Historia da Fania All-Stars
Yomo Toro

**Víctor Guillermo Toro Vega** ou **Yomo Toro**, nado en Guánica (Porto Rico) o 26 de xullo de 1933, é un músico coñecido por ser un dos primeiros en usar o cuatro, instrumento de cinco cordas dobres da familia da guitarra, na música Salsa.

## Traxectoria
Aprendeu o manexo do cuatro á idade de seis anos, motivado polo seu pai, quen tocaba xa o tocaba. Con quince anos tocaba na súa escola con tres compañeiros nun grupo chamado "La Bandita de la Escuela". Comezou a súa carreira profesional tocando para "Bury Caban y los 4 Ases" xunto con Tito Lara. Tamén tocou con José Antonio Salemán, con "El Trío Universitario de San Juan", "Los Antares" e mais con Felipe Rodríguez. Gravou con Larry Harlow, Willie Colón e a formación musical Fania All-Stars. Viaxou en diversas ocasións ao Xapón, Europa e moitas outras partes do mundo tocando o catro, o instrumento nacional de Porto Rico.

Fixo varias gravacións co seu propio grupo para a compañía discográfica Polygram Records. Unha das súas cancións máis exitosas foi "Funky Jibaro".

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Biografía
Violeta Parra

**Violeta del Carmen Parra Sandoval**, nada en San Carlos de Itihue o 4 de outubro de 1917 e finada en Santiago de Chile o 5 de febreiro de 1967, foi unha cantante, pintora, escultora, bordadora e ceramista chilena, considerada unha das máis importantes representantes da música popular do seu país. Era membro da prolífica familia Parra; irmá, entre outros, do poeta Nicanor.

A contribución de Violeta Parra ao quefacer musical e artístico chileno considérase unanimemente de gran valor e transcendencia. O seu traballo serviu de inspiración a moitos artistas posteriores, que continuaron coa súa ardua tarefa de rescate da música do campo chileno e as manifestacións constituíntes do folclore do país e de Latinoamérica. As súas composicións propias foron eloxiadas polos críticos de todo o mundo, tanto pola súa complexa elaboración musical como polas súas letras poéticas, enxeñosas e socialmente comprometidas. As súas cancións foron versionadas por gran cantidade de artistas en Latinoamérica e o resto do mundo.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da celebración dos 100 anos de Violeta Parra
Seppuku

, comunmente coñecido no occidente por , é o termo xaponés empregado para denominar un suicidio por destripamento. En xaponés a palabra 'hara-kiri' non se emprega por ser considerada vulgar. Era unha práctica común entre samurais, que consideraban a súa vida como unha entrega á honra de morrer gloriosamente, rexeitando calquera tipo de morte natural. Por iso, antes de ver a súa vida deshonrada por un delito ou falla cometida, recorrían con este acto a se dar á  morte (tal e como significan esas palabras, *hara-kiri*: «corte do ventre»).

## Notas
O Chao da Aldea

Como topónimo **O Chao da Aldea** pode referirse a:

;En Galiza
***O Chao da Aldea**, lugar da parroquia de San Martiño de Porto, no concello de Cabanas;
***O Chao da Aldea**, lugar da parroquia de Maniños, no concello de Fene;
***O Chao da Aldea**, lugar da parroquia de Sasdónigas, no concello de Mondoñedo;
***O Chao da Aldea**, lugar da parroquia de Viladonelle, no concello de Neda.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Kitakata

**Kitakata** (喜多方市, きたかたし, *Kitakata-shi*) é un concello da prefectura de Fukushima no Xapón. Está situado ao sur da rexión de Tōhoku, ao noroeste da prefectura, e ao leste da illa de Honshū. Ten 554,67&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 53.872 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 97,1 h/km².

O concello de Kitakata limita cos concellos de Nishiaizu, Aizubange, Yugawa, Bandai, Kitashiobara (que son da prefectura de Fukushima); Oguni, Iide, Yonezawa (que son da prefectura de Yamagata); Shibata e Aga (que son da prefectura de Niigata).

## Véxase tamén 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial da cidade de Kitakata .
Aizuwakamatsu

**Aizuwakamatsu** (会津若松市, あいづわかまつし, *Aizuwakamatsu-shi*) é un concello da prefectura de Fukushima no Xapón. Está situado ó sur da rexión de Tōhoku e no centro da prefectura, e ó leste da illa de Honshū. Ten 383,03&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 128.527 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 336 h/km².

O concello de Aizuwakamatsu limita cos concellos de Aizumisato, Aizubange, Yugawa, Kitakata, Bandai, Inawashiro, Kōriyama, Ten'ei e Shimogō.

Aizuwakamatsu era na época de Edo a capital do dominio de Aizu-han do clán Aizu-Matsudaira.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial da cidade de Aizuwakamatsu .
* Sitio oficial da cidade de Aizuwakamatsu
O Rego, San Martiño de Porto, Cabanas

**O Rego** é un lugar da parroquia de San Martiño de Porto no concello coruñés de Cabanas, na comarca do Eume. Tiña 44 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 23 homes e 21 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 1999 cando tiña 45 habitantes.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Martiño de Porto 
### Parroquias de Cabanas
Nihonmatsu

**Nihonmatsu** (二本松市, にほんまつし, *Nihonmatsu-shi*) é un concello da prefectura de Fukushima no Xapón. Está situado ao sur da rexión de Tōhoku e ao centro-nordeste da prefectura, ao leste da illa de Honshū. Ten 344,65&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 60.847 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 177 h/km².

O concello de Nihonmatsu limita cos concellos de Inawashiro, Kōriyama, Ōtama, Motomiya, Miharu, Tamura, Katsurao, Namie, Kawamata e Fukushima.
Aceiteira

A **aceiteira** é un xogo tradicional infantil galego.

## Características
Xogábano especialmente as nenas e consistía no seguinte: unha delas escolle o papel de nai mentres outra, a que panda, agacha a cabeza no seu colo sen poder ver onde están o resto das nenas, que se achegan unha por unha cantando *Aceiteira, vinagreira, chascorrás; amarrar, amarrar e non dar, dar sen dó, que morreu meu avó. Dar sen rir nin falar un belisquiño no cu e botar a fuxir* ao tempo que unha lle amordica o cu. Unha vez que se acochan todas a que fai de nai pregunta: *Están os paxariños na gaiola?* ao que o resto das nenas responden: *Están, si, señora* ao que lle contesta a nai *Boto a rede?* retrousándolle as outras nenas: *Alá vostede, bótea se quere*, momento no que a que fai de nai ceiba a nena que estivo ata entón no seu colo e berra *á nai, á nai!* para que as que estaban agachadas corran cara a ela, se a que pandou atrapa algunha esta ocupa o seu posto.

Existe outra variedade do xogo no que a que pandou acusa a unha das nenas de lle dar a beliscada, gañando se acerta.

Con diferentes variedades era tamén un xogo tradicional en Asturias e Aragón

## Bibliografía 
*António Cabral: *Jogos populares infantis*. Notícias editorial, 1998
*Eladio Rodríguez: *Diccionario enciclopédico gallego-castellano*. Galaxia, 1958-1961

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Xogos populares
Sōma

**Sōma** (相馬市, そうまし, *Sōma-shi*) é un concello da prefectura de Fukushima no Xapón. Está situado ao sur da rexión de Tōhoku e ao nordeste da prefectura, ao leste da illa de Honshū. Ten 197,67&nbsp;km² de superficie, unha poboación de 38.234 habitantes (2009) e unha densidade de poboación de 193 h/km². Sōma era na época de Edo a capital do dominio de Sōma-han do clán Sōma.

O concello de Sōma limita cos concellos de Date, Iitate, Minamisōma, Shinchi (que son da prefectura de Fukushima); e Marumori (este último é da prefectura de Miyagi).
Lizarra

**Lizarra** (en galego medieval: *Estela*, en éuscaro: *Lizarra*, en castelán: *Estella*, oficialmente **Estella-Lizarra**),  é unha cidade e municipio da zona media da Comunidade Foral de Navarra, en España. É a capital do meiriñado de Estella e da comarca de Tierra Estella ou Lizarrerria, situada a metade de camiño entre as cidades capitais de Pamplona e de Logroño, na Rioxa, nunha zona de unión entre a Montaña e a Ribera Alta de Navarra.

## Etimoloxía 
O seu nome oficial é **Estella-Lizarra**. Antigamente o poboado recibía o nome de Lizarra, ata a creación da cidade en 1076. Na colección diplomática de Irache son frecuentes en documentos do século XI as referencias a este poboado denominado, segundo os casos, Leizarrara, Lizarrara, Liçarrara, Lizarara, Liçarra e Lizarra. O topónimo, inequivocamente en lingua vasca, nalgunhas ocasións interpretouse como *ilizar*, "cidade antiga", e tamén como *elizar*, "igrexa antiga"; con todo parece ter maior solvencia a etimoloxía *lizar*, "freixo" en éuscaro, relacionada coa posible abundancia desta árbore na paraxe.

Outra das posibles orixes do nome, relacionado tamén coa propia fundación da cidade polo Rei de Navarra Sancho Ramírez, como punto de atención ao peregrino ao seu paso polo camiño de Santiago navarro, é o latín *stella* (estrela). Hai varias referencias á denominación L'izarra, traída por habitantes de orixe franca, e que poden dar orixe a este nome. De feito, a presenza dunha estrela de oito puntas nos monumentos da cidade remóntase ao seu estadio fundacional, punto que parece testemuñar esta etimoloxía. A estrela permaneceu ata a actualidade como símbolo distintivo da cidade

## Xeografía 
Situada a 421 metros de altitude, rodeada por montañas: Montejurra, Peñaguda, Cruz de los Castillos, Monte de Santa Bárbara e Belástegui e tan oculta entre elas para quen se achega que, segundo o devandito, "non se ve Estella ata chegar a ela". Este cerco de montañas que a rodea suaviza o seu clima, abrigándoa do vento.

miniatura|dereita|Río Ega ao seu paso por Lizarra.

Cruzada polo río Ega, afluente do río Ebro, aséntase nun gran meandro do mesmo, que proporciona auga para as leiras e zonas axardinadas, entre as que destaca o chamado paseo de "Os Chairos".

Dispón de boas comunicacións por estrada con: 
* Pamplona e Logroño pola A-12 (Autovía do Camiño)
* Zaragoza (incorporación á A-15 en Tafalla)
* Vitoria-Gasteiz (NA-132-A)
* Donostia (A-15 desde Pamplona)

### Localidades limítrofes 
Estella limita cos seguintes termos municipais: ao oeste con Aiegi e Allín; ao norte con Allín, a facería 21 de Navarra e o Val de Yerri; ao leste co Val de Yerri e Villatuerta; e ao sur con Aberin.

## Demografía 
## Monumentos 
250px|miniatura|Pazo dos Reis de Navarra.
* Igrexa de San Pedro da Rúa.
* Igrexa de San Miguel.
* Igrexa do Santo Sepulcro.
* Basílica de Nosa Señora do Puy.
* Convento de Santa Clara.
* Igrexa parroquial de San Xoán.
* Castelo de Zalatambor.
* Pazo dos Reis de Navarra.
* Pazo de Xustiza.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina oficial do concello de Estella/Lizarra  e
Liga de Campións da UEFA 2005-06

A **Liga de Campións da UEFA 2005-06** foi a edición número 51 na historia da competición. Disputouse entre xuño de 2005 e maio de 2006, coa participación inicial de 74 equipos, representantes de 49 federacións nacionais diferentes. O gañador desta edición foi o FC Barcelona.
## Primeira Fase 
### Grupo A 

### Grupo B 

### Grupo C 

### Grupo D 

### Grupo E 

### Grupo F 

### Grupo G 

### Grupo H 

## Segunda fase 
Os dezaseis equipos clasificados disputaron unha serie de eliminatorias con partidos de ida e volta, ata decidir os dous equipos clasificados para a final de París. Na táboa amósanse todos os cruces da segunda fase. O primeiro equipo de cada eliminatoria xogou como local o partido de ida, e o segundo xogou no seu campo a volta. Nos resultados indícase o marcador na ida, seguido do da volta.
A eliminatoria de oitavos de final enfrontou a cada campión de grupo co segundo clasificado dun grupo distinto ao seu, coa vantaxe de xogar o partido de volta como local, e coa restrición de non poder cruzarse dous conxuntos do mesmo país. O resto de eliminatorias sorteáronse sen restricións.
### Enfrontamentos 
300px|miniatura|dereita|Aliñacións titulares na final.

## Final 
[250px|miniatura|esquerda|Celebracións polas rúas de [Barcelona.]]

A final da edición 2005-06 da Liga de Campións da UEFA disputouse no Stade de France de París o 17 de maio de 2006 diante de 79.500 persoas. 

Nesta final enfrontáronse o FC Barcelona e o Arsenal FC.

O FC Barcelona, dirixido por Frank Rijkaard, viña de superar a Werder Bremen, Udinese e Panathinaikos no grupo C, e de eliminar a Chelsea FC en oitavos de final, a SL Benfica en cuartos de final, e ó AC Milán nas semifinais.

Pola súa banda, o Arsenal FC, dirixido por Arsène Wenger, viña de superar a Ajax Amsterdam, FC Thun e Sparta Praga no grupo B, e de eliminar a Real Madrid en oitavos de final, a Juventus FC en cuartos de final, e ó Villarreal CF nas semifinais. 

O encontro foi dirixido polo árbitro noruegués Terje Hauge.

No minuto 18 do encontro, o porteiro alemán do Arsenal FC foi expulsado con tarxeta vermella, e o equipo inglés tivo que xogar o resto do encontro cun home menos.

O Arsenal FC foi o primeiro en marcar un gol, no minuto 37 da primeira metade, por medio do defensor inglés Sol Campbell, nun remate de cabeza tras un lanzamento de falta.

O FC Barcelona non foi quen de iguala-lo marcador ata que Samuel Eto'o rematou unha xogada no minuto 76 batendo a Manuel Almunia polo seu propio pau.

No minuto 81, só cinco despois da igualada, o defensa lateral brasileiro Juliano Belletti marcou o 2-1 a prol do FC Barcelona rematando unha xogada pola banda dereita. O balón entrou entre as pernas de Almunia.

Con ese resultado de 2 a 1 rematou o encontro, e o FC Barcelona levantou a súa 2ª Copa de Europa.

Ronaldinho foi premiado co trofeo *Man of the Match*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Liga de Campións da UEFA
* UEFA
* Fútbol Club Barcelona
### Ligazóns externas 
* UEFA Champions League, sitio web oficial
Police Academy (serie animada)

***Police Academy*** é unha serie animada de televisión de 1988-1989 baseada no personaxes de filme *Police Academy*.

## Personaxes 
* Carey Mahoney
* Larvell Jones
* Zed
* Sweetchuck
* Moses Hightower
* Laverne Hooks
* Thomas 'House' Conklin
* Eugene Tackleberry
* Debbie Callahan
* Cap. Thaddeus Harris
* Proctor
* Com. Eric Lassard
* Professor

## Episodios 
### Primeira temporada 
### Segunda temporada
Triana (grupo)

**Triana** é un grupo musical de rock andaluz da década de 1970 e principios dos 80.

## Integrantes 
* Jesús de la Rosa Luque, nado en Sevilla (voz e teclados)
* Eduardo Rodríguez Rodway, nado en Sevilla (voz e guitarra)
* Juan José Palacios "Tele", nado en El Puerto de Santa María, Cádiz (batería e percusión).

## Discografía 
### Álbums de estudio 
* *El patio* (1975)
* *Hijos del agobio* (1977)
* *Sombra y luz* (1979)
* *Un encuentro* (1980)
* *Un mal sueño* (1981)
* *Llegó el día* (1983)

### Recompilacións 
* *Quinto aniversario* (1988)
* *Triana 92* (1991)
* *Una Historia* (1995)
* *Una historia de la Luz y de la sombra* (2000)
* *Sé de un lugar* (2004)
* *Quiero contarte* (2008)
* *Recuerdos de una noche - 30 Aniversario* (2013)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sobre Triana na revista dixital Margencero
* Discografía de Triana
Candelaria

**Candelaria** é un municipio e cidade española pertencente á provincia de Santa Cruz de Tenerife, nas Canarias. Está situado na vertente sueste da illa de Tenerife. O municipio atópase a vinte quilómetros ao sur da capital; Santa Cruz de Tenerife. É un lugar de frecuentes peregrinacións por atoparse nesta vila a imaxe da Patroa das Canarias, a Virxe da Candeloria. O municipio de Candelaria ten unha grande importancia non só relixiosa, senón tamén histórica, pois nel uníronse as culturas guanche e castelá contorna á imaxe da Virxe de Candelaria. Pertence á comarca do Val de Güímar, da cal é capital económica, aínda que non histórica xa que este título confíreselle a Güímar, municipio ao que Candelaria pertenceu desde sempre xunto cos veciños Arafo e Fasnia.

Tiña unha poboación de 22.477 habitantes en 2008.

## Lugares de interese relixioso 
O municipio de Candelaria acolle a peregrinación anual de Candelaria (en febreiro e en agosto, esta última é a máis importante), así como aos peregrinos que visitan o municipio en todas as demais épocas do ano. As principais paradas da súa visita son a Basílica da Candelaria e a Cova de Achbinico.

### Basílica de Nosa Señora da Candelaria 
miniatura|300px|Praza e Basílica da Candelaria.
A Basílica de Nosa Señora da Candelaria, declarada Ben de Interese Cultural, é o templo máis importante do municipio e un dos principais templos do arquipélago, pois é onde se atopa a imaxe da Patroa das Canarias. É o principal templo dedicado á Virxe María nas Illas Canarias, e é tamén o santuario que atrae máis peregrinos.

A actual basílica data de 1959 e foi construída sobre unha antiga igrexa. Destaca a súa alta torre-campanario. Aos seus pés atópase a Praza da Patroa das Canarias. A imaxe da Virxe apareceu en Chimisay, ao redor de 1390. O primeiro gran Santuario á Virxe de Candelaria foi o construído en 1668. Despois do aumento das peregrinacións dos devotos e do incendio que sufriu o templo orixinal, creouse a necesidade de construír un templo máis grande (a basílica actual), que ten capacidade para 5.000 persoas.

### Cova de Achbinico 
A Cova de Achbinico tamén chamada Cova de San Blas, foi o primeiro templo cristián das Canarias, neste lugar os guanches renderon culto á Virxe de Candelaria. Esta cova atópase detrás da Basílica e é visitada por peregrinos, que adoitan levar e deixar veas acesas e facer peticións á Virxe. Dentro da cova hai unha réplica en bronce da Virxe de Candelaria.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
*Páxina do concello
Economía de Guinea

A **economía de Guinea** é a dun dos países máis pobres do mundo, dependente da axuda internacional, malia ter importantes reservas minerais, de enerxía hidroeléctrica e agrícolas.

## Notas