open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Cucunubá

**Cucunubá** é un concello colombiano que se atopa no departamento de Cundinamarca. Forma parte da provincia de Ubaté. Sitúase a oitenta e oito quilómetros ó norte de Bogotá, distrito capital.

O concello limita polo norte cos concellos de Ubaté e Lenguazaque; polo sur con Suesca; polo leste con Lenguazaque e Suesca; e polo oeste con Tausa, Sutatausa e Ubaté.

## Historia 
esquerda|miniatura|230x230px|Templo parroquial do Divino Salvador de Cucunubá.
O primeiro encomendeiro foi Juan de Montalvo. O 27 de abril de 1577, a Real Audiencia de Santafé de Bogotá encargou a Rodrigo Tellez de las Peñas como xuíz poboador para facer a poboación do repartimento de Cucunubá, que quedou delimitado por sete cerros: Fumbraguila, Tuguagula, Foquegula, Cucuachonchiquia, Guaguachiquia Tiguavita e Chiangosguala. O 17 de xullo de 1600, o oidor visitador Luis Enríquez, despachou dende Zipaquirá un *auto de vita* notificando ó encomendeiro de Cucunubá para que congregar ós indios da súa vila. O 1 de agosto, Luis Enríquez chegou a Cucunubá, inspeccionou as terras e as labranzas de trigo e de millo. Ó día seguinte, o 2 de agosto, acompañado polos oficiais que o acompañaban, convocou ós caciques indíxenas, e por medio do intérprete Blas Martín, levantou a Acta de Fundación. Ese mesmo día contratouse a construción da igrexa. co I.E.D Divino Salvador.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Hawa Jande Golakai

**Hawa Jande Golakai**, nada en Frankfurt (Alemaña) en 1979, é unha científica e escritora liberiana.
## Traxectoria
Golakai pasou a súa infancia en Liberia. Deixou o país como refuxiada durante a primeira guerra civil liberiana. Foi vivir a Cidade do Cabo (Suráfrica) coa intención de estudar Medicina Graduouse en Ciencias pola Universidade de Cidade do Cabo en 2005, especializándose en bioloxía celular e molecular.. Fixo un mestrado na Universidade de Stellenbosch en 2008, e despois comezou a traballar nesa universidade no departamento de Ciencias Biomédicas. Traballa como inmunóloga clínica, e realizou estudos sobre a tuberculose e o VIH. A súa segunda novela, *The Score*, foi publicada en 2015.

En 2016 publicou o texto "Fugee",, un relato autobiográfico sobre a crise do virus do ébola en Liberia, escolmado na antoloxía *Safe House: Explorations in Creative Nonfiction*, editado por Ellah Wakatama Allfrey e publicado por Cassava Republic Press co patrocinio de Commonwealth Writers.
Foi xurado en varios certames, como o programa Writivism en 2015,, o Premio de Ficción Etisalat Flash en 2015 e o Premio de relato do día de África 2016.

## Recoñecementos
En abril de 2014 foi seleccionada como unha das 39 escritoras e escritores da África subsahariana menores de 40 anos máis prometedoras, no proxecto Africa39, dentro do Hay Festival, e foi incluída na antoloxía *Africa39: New Writing from Africa South of the Sahara*, editada por Ellah Allfrey.

## Obra publicada
* *The Lazarus Effect* (Kwela Books, 2011)
* "Fugee", en *Safe House: Explorations in Creative Nonfiction* (Cassava Republic Press, 2016)
*"Candy Girl" en ''Valentine's Day Anthology 2015* (Ankara Press, 2015)
**The Score'' (Kwela Books, 2015)

## Notas
Simijaca

**Simijaca** é un concello do departamento de Cundinamarca, Colombia, que se atopa na provincia de Ubaté, a 135 km de Bogotá.

## Toponimia 
O topónimo Simijaca, en *muysc cubun* (lingua muisca) significa «peteiro de curuxa».

## Historia 
esquerda|miniatura|285x285px|Templo parroquial da Inmaculada Concepción de Simijaca.
Na época precolombiana, o territorio do concello estaba habitado polos indíxenas sutas e simijacas, que pertencían ó pobo muisca. Estes foron sometidos polo conquistador español Hernán Pérez de Quesada en 1541. En 1548, o franciscano Frei Luis Zapata de Cárdenas creou a Parroquia de Simijaca logo de efectuar unha visita pastoral á Parroquia de Susa. A dirección da Parroquia foi encomendada ós pais dominicos de Chiquinquirá.

O Oidor Luis Enríquez, por auto de 14 de agosto de 1600 proferido en Cucunubá, fundou o actual poboado de Simijaca, formado polos indios de Simijaca, os de Fúquene e os de Nemoguá.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Susa, Cundinamarca

**Susa** é un concello do departamento de Cundinamarca (Colombia), que se atopa na provincia de Ubaté, a 128 km de Bogotá.

Susa limita cos concellos de Simijaca, Fúquene, San Miguel de Sema e a lagoa de Fúquene.

## Toponimia 
O topónimo Susa, en *muysc cubun* (lingua muisca) significa «palla branca».

## Historia 
Na época precolombiana, o territorio do actual concello de Susa estivo habitado polos muiscas. O 2 de agosto de 1600 o Oidor Luis Enríquez proferiu dende Cucunubá o auto de fundación dos novos pobos indios de Susa, Simijaca, Fúquene e Nemoquá. O mesmo 2 de agosto, Luis Enríquez contratou co albanel Juan Gómez de Grajeda a construción da igrexa de Susa por valor de 1.620 pesos ouro de vinte quilates; a escritura foi asinada ante o escribano Rodrigo Zapata e as testemuñas e fiadores Juan Francisco de Ortega, Juan de Silva Collante, Domingo de Guevara e Juan de Beira.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
La Mesa, Cundinamarca

**La Mesa** é un concello do departamento de Cundinamarca en Colombia, que se atopa na provincia do Tequendama a 54&nbsp;km ó suroeste de Bogotá, a capital colombiana. É a capital da Provincia do Tequendama, unha das 15 nas que se atopa dividido o Departamento de Cundinamarca. A La Mesa pódese chegar pola estrada que leva á poboación de Girardot a través dunha ruta que pasa por Fontibón, Mosquera, Anapoima, Apulo e Tocaima. Ten arredor de 14000 habitantes no seu centro urbano.

## Historia 
esquerda|miniatura|Mercado de La Mesa contra o ano 1893.
Antes da chegada dos españois, en La Mesa habitaban os indíxenas panches, coñecidos pola súa notable forza física e por ser guerreiros.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Lenguazaque

**Lenguazaque** é un concello do departamento de Cundinamarca (Colombia), que se atopa na provincia de Ubaté, a 116 km de Bogotá.

## Toponimia 
O topónimo Lenguazaque, en *muysc cubun* (lingua muisca) quere dicir «fin dos dominios do zaque» ou «faixa de terra do zaque», porque alí viña descansar o zaque de Hunza (actual Tunja) e a bañarse nas augas termais.

## Historia 
Lenguazaque foi xurisdición de Tunja até a época da Independencia. A fundación do pobo debeu ocorrer con posterioridade ó 20 de novembro de 1559, cando o oidor Tomás López prescribiu a instrución sobre a formación de novas vilas de indios. O primeiro encomendeiro de Lenguazaque foi Lázaro López Salazar.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Tausa

**Tausa** é un concello do departamento de Cundinamarca (Colombia), que se atopa na provincia de Ubaté. Limita polo norte cos concellos de San Cayetano, Carmen de Carupa e Sutatausa, polo oeste con Pacho e San Cayetano, polo leste con Sutatausa, Cucunubá e Suesca e polo sur cos concellos de Nemocón e Cogua.

## Toponimia 
O topónimo Tausa, en *muysc cubun* (lingua muisca) quere dicir «tributo no cumio».

## Historia 
Na época precolombiana, o territorio do actual concello de Tausa estivo habitado polos muiscas. En 1541 o capitán Gonzalo de León Venero foi nomeado encomendeiro de Tausa, Suta e Simijaca. O 20 de novembro de 1559, o oidor e visitador xeral Tomás López nomeou como comisionado para Ubaté a Diego Rodríguez de Valderas. Nese momento, Tausa formaba parte da partida ou correxemento de Ubaté xunto a Suesca, Susa, Cucunubá, Fúquene, Simijaca e Sutatausa. Dita partida formaba parte á súa vez da provincia de Santafé.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Sutatausa

**Sutatausa** é un concello do departamento de Cundinamarca, Colombia, que se atopa na provincia de Ubaté, a 88 km de Bogotá.

## Toponimia 
O topónimo Suta*tausa*, en *muysc cubun* (lingua muisca) quere dicir «pequeno tributo», palabra formada por *suta*, «pequeno», e tausa, «tributo». Mais debe terse en conta que o nome primitivo deste poboado era Suta, como figura nos anais da Conquista e actas de visita da Colonia.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Anapoima

**Anapoima** é un concello colombiano do departamento de Cundinamarca, que se atopa na provincia do Tequendama; atópase a 87&nbsp;km ao suroeste de Bogotá.

## Historia 
De acordo coa lenda local, a princesa indíxena Hanna de Luchuta e o cacique Poyma casaron e fundaron cos seus unha vila, a cal en testemuño de cariñoso recordo déuselle o nome de *Hanna-Poyma*, palabras que ao xuntarse na pronuncia simplificáronse en Anapoima. Tamén se di que un cura doutrineiro de Tena que por alí pasou algunha vez aconsellou ao cacique Poyma que fixese as casas do poboado máis xuntas, pois estando demasiado apartadas os seus moradores non poderían defenderse do inimigo. E así o fixo e formouse o poboado.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Suesca

**Suesca** é un concello colombiano de Cundinamarca, situado na provincia de Almeidas, a 59 km ó nordés de Bogotá. A altitude media do concello é de 2584 m s. n. m., e o clima é tépedo, cunha temperatura media anual de 14.3 °C.

## Toponimia 
O topónimo «*Suesca*» deriva do *muysc cubun* (lingua muisca), e está formado por dous vocábulos: sue, que significa «ave», e *hyca*, que significa «rocha», ou «pedra», de modo que *Suehyca*, simplificado como Suesca, significa «Rocha das Aves».

## Historia 
Na época precolombiana, Suesca era un dos once *uta* (poboados, ou aldeas) que integraban o *zybyn* (clan) de Guatavita, no territorio que na Confederación Muisca correspondía ó Zipazgo. O *tybaragüe* (gobernante local) de Suesca era tributario do *sybyntiba* (cacique) de Guatavita.

En 1536, por mandato de don Pedro Fernández de Lugo, daquela gobernador de Santa Marta, Gonzalo Jiménez de Quesada emprendeu a súa expedición con miras a descubrir o nacemento do Río Grande da Madalena. Seguindo o curso do río, chegou a Tora de las Barrancas Bermejas (a actual Barrancabermeja); preto deste sitio atoparon un indíxena que lles falou das riquezas da Confederación Muisca e do bo clima das terras do interior. Entón abandonaron as terras do Magdalena e ascenderon pola Cordilleira Oriental, pasando por terras do que hoxe é o departamento de Boyacá, para entrar a Cundinamarca polos concellos de Susa, Guachetá, Lenguazaque, Cucunubá e Suesca.

O 14 de marzo de 1537, Jiménez de Quesada chegou a este último poboado e quedou marabillado pola bondade dos seus habitantes e pola beleza das súas impoñentes rochas, o mesmo que polo seu clima e a súa tranquilidade. En 1565 resolveuse e ordenou trasladar o casarío ó sitio onde hoxe se atopa, para evitar así as graves consecuencias que sufrían os indíxenas coas inundacións do río Funza (antigo nome do río Bogotá).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Guachetá

**Guachetá** é un concello do departamento de Cundinamarca (Colombia), que se atopa na provincia de Ubaté, a 118 km de Bogotá. Coñecido pola súa produción de carbón mineral e o gando leiteiro, deuse a coñecer como a "Cidade Carbonífera e Leiteira de Colombia". É considerado un destino turístico polas súas rochas perfectas para a escalada.

## Toponimia 
O topónimo Guachetá, en *muysc cubun* (lingua muisca) quere dicir «Labranza do noso cerro» ou «Labranza do Mancebo».

## Historia 
Na época precolombiana, os muiscas tiñan en Guachetá un templo dedicado a Sué, deus do Sol. O poboado indíxena de Guachetá foi o primeiro casarío muisca de Cundinamarca co que se atoparon os españois ó mando de Gonzalo Jiménez de Quesada, o luns 12 de marzo de 1537, denominándoo San Gregorio por coincidir a festa deste santo co día da súa chegada. Os guachetunos entregáronlles ós españois, como signo de amizade, comida, agasallos, ouro e esmeraldas. Foi tan amable o recibimento, que dende entón os españois consideraron a Guachetá unha terra de paz e liberdade. Frei Domingo de las Casas, que viña en compañía de Jiménez de Quesada, bautizou a dous nenos muiscas de Guachetá. Como recompensa polos bos servizos prestados ós españois, o Rei premiou ós habitantes de Guachetá cunha Cédula Real que os facía exentos de ir á mita, como si o tiñan que facer as demais vilas conquistadas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Apulo

**Apulo** é un concello do departamento de Cundinamarca (Colombia), que se atopa na provincia do Tequendama, a 101 km de Bogotá.

## Historia 
Na época precolombiana, o territorio do actual concello de Apulo estivo habitado polos indíxenas da tribo de Síquima, da nación panche, asentados no sitio chamado "Las Juntas", por estar na confluencia dos ríos Apulo e Bogotá. Xa na época da Conquista española, en Síquima pasou a Semana Santa do ano 1544 o capitán Hernán Venegas Carrillo, cando ía fundar a poboación en terra dos panches, e entón celebrouse a primeira misa a cargo do cura Yáñez.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Cáqueza

**Cáqueza** é un concello do departamento de Cundinamarca (Colombia), capital da Provincia de Oriente, situado a 39 km de Bogotá. A cabeceira municipal atópase a unha altitude de 1746 m s. n. m., e ten unha temperatura media anual de 21 °C.

## Toponimia 
O topónimo «Cáqueza», en lingua muisca, significa «cercado ou rexión sen bosque», segundo Acosta Ortegón.

## Historia 
Na época precolombiana, o territorio do actual concello de Cáqueza estivo habitado polos gúchipas, da confederación muisca, descendentes do cacique Ebaque (hoxe Ubaque).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Bojacá

**Bojacá** é un dos 116 concellos do departamento de Cundinamarca, Colombia. Atópase na provincia de Sabana Occidente, a 40 km de Bogotá. A poboación foi fundada en 1573. Ten unha histórica tradición relixiosa que converteu o seu templo e a imaxe da súa Virxe nun sitio de peregrinación. Forma parte da área Metropolitana de Bogotá segundo o censo do DANE en 2005.

## Toponimia 
O topónimo «Bojacá» en *muysc cubun* (lingua muisca) quere dicir «cercado morado», segundo Acosta Ortegón. Miguel Triana di que Moxacá procrea o actual nome de Bojacá, que deriva de *boxio*, «morado» e ca, «cercado», ou sexa «cercado morado».

## Historia 
Na época precolombiana, Bojacá tivo unha grande importancia económica, social e relixiosa. As inscricións achadas nas pedras denominadas de Chiba Negra, moi preto da área urbana, teñen un especial interese arqueolóxico; alí pódese observar unha variedade de signos trazados en ocre ou algunha resina vexetal descoñecida actualmente.

Presúmese que o poboado colonial foi fundada por Gonzalo Jiménez de Quesada en 1537. Posteriormente este territorio foi repartido en tres encomendas: Bobacé, Bojacá e Cubiasuca. En 1602 estas encomendas son unidas por auto de Real Audiencia de Santafé de Bogotá; para tal efecto foi comisionado o oidor Luis Enríquez. O primeiro curato de Bojacá foi dos dominicos, sendo o seu doutrineiro frei Francisco Atúnez; en 1645 permutárono polo de Cáqueza cos agostiños.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Arbeláez

**Arbeláez** é un concello do departamento de Cundinamarca (Colombia), que se atopa na provincia do Sumapaz, a 82 km de Bogotá. Coñecido polo seu alto crecemento económico nos últimos anos, este concello conta cunha zona urbana crecente e unha ampla zona rural dividida en dez vereas, subdivididas en varios sectores. Conta cun clima tépedo valorado para o descanso, e é recoñecido como a "Cidade Tranquila e acolledora de Colombia".

## Historia 
Na época precolombiana, o territorio do actual concello de Arbeláez estivo habitado polos indíxenas sutagaos. O sitio inicialmente chamouse Hato de Fusagasugá. En 1870, establecéronse numerosos poboadores procedentes do municipio de Guasca, entre eles Vicente Rodríguez un español, quen cedeu área para fundar vila e fixo a primeira casa, polo cal se considera o principal fundador. O concello creouse por Decreto No.32 de 16 de xaneiro de 1886 do Gobernador do Distrito Federal Xeral Jaime Córdoba e erixiuse concello co nome de Arbeláez en honra recentemente falecida (1884) o arcebispo de Bogotá Vicente Arbeláez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Guasca

**Guasca** é un concello colombiano que se atopa no departamento de Cundinamarca. Conforma a provincia do Guavio, a 50 quilómetros ó nordeste de Bogotá, D. C. Conta cunha poboación de 14 759 habitantes no ano de 2005. Ten unha temperatura media de 15 °C e atópase a unha altitude de 2700 m s. n. m., situándose entre os pisos térmicos frío e páramo.

## Límites 
Guasca limita polo norte con Tocancipá e Guatavita, polo leste con Junín, polo sur con La Calera e polo oeste con Tocancipá e Sopó.

## Toponimia 
Segundo es atopa na gramática da lingua muisca, de Frei Bernardo de Lugo, impresa en 1619, Guasca é un topónimo de orixe muisca, composto de dous vocábulos: *gua* (serra), e *shuca* (saia).

## Historia 
Na época precolombiana, o territorio do actual concello de Guasca estivo habitado polos muiscas. Guasca pertencía ó territorio dominado polo cacique de Guatavita, do cal era lugartenente o cacique de Guasca.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Constante de Hubble

(deceleración), caracterizado de xeito único por valores de parámetros de densidade (\omega). Un "Universo cerrado" (\omega > 1) terá un final tipo Big Crunch e é máis novo que a súa idade de Hubble. Un "Universo aberto" (\omega=1) expandirase de xeito infinito, e ten unha idade próxima á súa idade de Hubble. Para o universo estimado, Universo acelerado, a idade está moi próxima á idade de Hubble.]]
A constante de Hubble, designada como H0, é o parámetro fundamental da lei de Hubble. O seu significado é a razón da velocidade actual de separación entre galaxias distantes e a súa distancia de separación. O seu inverso é proporcional á idade estimada do universo. Estímase entre 67,4 km·s−1·Mpc−1 (medida máis aceptada) e 74,03&nbsp;km·s−1·Mpc−1, estando en 2019 diversos equipos, con diferentes técnicas, ocupados en corroborar un ou outro resultado.

## Referencias
Carlos Polo López-Berdeal

**Carlos Polo López-Berdeal**, nado en Mondoñedo en 1905 e finado en Ferrol o 31 de maio de 1975, foi un sacerdote e escritor galego.

## Traxectoria 
Estudou no Seminario de Mondoñedo. Foi párroco de Lago (Xove). Foi nomeado coadxutor de san Xulián de Ferrol en 1938. Foi director do Colegío Academia Masdías. Foi capellán da Armada e en 1959 foi nomeado notario eclesiástico da Xurisdición Central e da Frota. Pronunciou múltiples conferencias e colaborou en moitos xornais galegos e da emigración como *El Heraldo Gallego*, *Vallibria*, *Faro de Vigo*, ... 
## Obras 
* *El gran idiota. Farsa en tres actos*, 1955.
* *Galicia, en sus hombres de hoy*, 1971.

## Notas
Mateo Sánchez Pérez

**Mateo Sánchez Pérez**, nado o 18 de xuño de 1999 en Lugo, é un ex xogador profesional de baloncesto galego. Ocupaba a posición de ala cunha altura de 1,93 metros. É fillo do ex-baloncestista Manel Sánchez.

## Traxectoria 
### Clubs 
*  Chantada (EBA, 2017−2018)
*  Club Basket León (EBA, 2018−2019)
*  Río Breogán (LEB, 2019−2021)
*  Peixefresco Marín (LEB, 2020)
*  Club Basket León (EBA, 2021)
*  Gijón Basket (EBA, 2021−2022)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en feb.es
Rubén Gotay Montalvo

**Rubén Gotay Montalvo**, nado en Santurce (San Xoán, Porto Rico) en 1914 e finado en 2000, foi un escritor portorriqueño.
## Traxectoria 
Portorriqueño de ascendencia galega. En 1936 era estudante de terceiro ano de Dereito na Universidade Central de Madrid. Identificado coa causa republicana, cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 participou na toma do Cuartel da Montaña. Fíxose correspondente de guerra, foi responsable dun programa da radioemisora da Federación Universitaria estudantil Hispana nos sotos do pazo da ex-duquesa de San Carlos. Fixo crónicas para *El Miliciano Gallego*. Foi un dos fundadores de *Nueva Galicia* e redactor xefe de *Pasaremos*. Nos primeiros meses de 1937 incorporouse como correspondente-combatente ao Estado Maior da 11ª División do Exército do Centro ao mando de Enrique Líster, e estivo nas frontes do Jarama, Brunete, Zaragoza, Teruel e nas retiradas do Exército Popular da República na fronte de Aragón. Escribía co pseudónimo **El Jíbaro**. En xullo de 1938 abandonou España e escribiu unhas memorias co título *Mientras arde la hoguera. Apuntes de un corresponsal combatiente*, que se publicaron en Porto Rico en 1939. Ingresou o exército dos Estados Unidos de América e participou na segunda guerra mundial.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Un Jíbaro en Mediana de Aragón (I)
Os intocables de Eliot Ness

***Os intocables de Eliot Ness*** (en ) é un filme estadounidense de 1987 dirixido por Brian De Palma, producido por Art Linson, escrito por David Mamet, que está baseado no libro do mesmo nome (1957). Está protagonizado por Kevin Costner, Charles Martin Smith, Andy García, Robert De Niro e Sean Connery, e conta a historia de Eliot Ness (Costner) como parte do equipo dos "Intocables" que levaron a Al Capone (De Niro) perante a xustiza durante a Lei seca. A banda sonora foi composta por Ennio Morricone e gañou un Premio Grammy.

*Os intocables de Eliot Ness* estreouse na cidade de Nova York o 2 de xuño de 1987, e nos Estados Unidos o 3 de xuño. O filme recadou máis de 106,2 millóns de dólares en todo o mundo e recibiu valoracións positivas por parte da crítica. Estivo nomeado a catro Premios Oscar; Connery gañou o Oscar ó mellor actor secundario.

Foi emitido na Televisión de Galicia o 30 de marzo de 1996.

## Personaxes 
*Kevin Costner como Eliot Ness
*Sean Connery como Jimmy Malone
*Andy García como George Stone/Giuseppe Petri
*Robert De Niro como Al Capone
*Charles Martin Smith como Oscar Wallace
*Patricia Clarkson como Catherine Ness
*Billy Drago como Frank Nitti
*Richard Bradford como Xefe Mike Dorsett
*Jack Kehoe como Walter Payne
*Brad Sullivan como George
*Del Close como Roy Alderman
*Vito D'Ambrosio como Bowtie Driver
*Clifton James como Fiscal do distrito (sen acreditar)
*Don Patrick Harvey como Oficial Preseuski

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en BoxOfficeMojo
Fernando Merino Villarino

**Fernando Merino Villarino**, nado en 1860 en León, e finado o 1 de xullo de 1929 na mesma cidade, foi un avogado e político español, ministro de Gobernación durante o reinado de Afonso XIII.

Ostentou o título nobiliario de I conde de Sagasta.

## Traxectoria 
Farmacéutico de profesión, rexentou unha farmacia no centro de León; posteriormente deu o paso á industria como Presidente da Sociedade Leonesa de produtos químicos, e como vicepresidente da empresa Hullera de Riosa.

### Vida política 
Recibiu de seu pai, Dámaso Merino, a xefatura dos liberais en León. Casou con Esperanza Mateo Sagasta Vidal, a filla máis vella de Sagasta, o líder do partido liberal. Ostentou o Título de I Conde de Sagasta, obtido pola súa esposa o 7 de xaneiro de 1904.

Co Partido Liberal concorreu ás sucesivas eleccións celebradas entre 1891 e 1923, obtendo acta de deputado no Congreso pola circunscrición de León, distrito de La Vecilla-Riaño, onde permaneceu como intocable tras conseguir vencer, de xeito sorpresivo, a un político conservador experimentado como Antonio Molleda. En 1895, o goberno desdobraría o distrito entre La Vecilla, que quedou adxudicado a Fernando Merino e o de Riaño que sería ocupado por Antonio Molleda.

Mais, a partir das eleccións do 1 de xuño de 1919, até as de abril de 1923, presentouse no mesmo distrito e circunscrición polos demócratas.

Exerceu de ministro de Gobernación entre o 9 de febreiro de 1910 e o 2 de xaneiro de 1911 nun gabinete que presidiu Canalejas.

Así mesmo, foi gobernador civil de Madrid entre decembro de 1915 e marzo de 1916. Tamén foi presidente do Consello de Estado no momento da Ditadura de Primo de Rivera.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de gobernadores do Banco de España
Beltrán, Cundinamarca

**Beltrán** é un concello que se atopa no oeste do departamento de Cundinamarca (Colombia), a beiras do río Magdalena, na provincia de Magdalena Centro; dista a 212 km por estrada de Bogotá. Ocupa unha área de 211&nbsp;km² e limita polo norte co concello de San Juan de Rioseco, polo leste, co mesmo e cos concellos de Pulí e Jerusalén, polo sur co de Guataquí, e polo leste co municipio de Ambalema, no departamento do Tolima. Forman parte do concello o correxemento de Gramalotal e a Inspección de Policía de Paquiló.

## Historia 
Na época precolombiana, o territorio do actual municipio de Beltrán estivo habitado polos indíxenas panches, feroces inimigos dos muiscas (onde houbo un casarío de nome Colombayma). En 1539 o encomendeiro Baltazar Maldonado foi o primeiro que en compañía de 150 homes fixo unha travesía polo río Magdalena e descubriu este sitio, habitado polos panches. En 1670, situado sobre a beira esquerda do río, figuraba como pobo de indios de Ambalema, e estaba a cargo do encomendeiro Francisco Félix Beltrán. O seu nome aborixe non era Beltrán senón máis ben podería ser Colombayma.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Maison des Babayagas

A **maison des Babayagas** é unha creación orixinal de residencia para mulleres maiores situada en Montreuil (Seine-Saint-Denis), cuxa deseñadora foi Thérèse Clerc, activista feminista francesa.
## Concepto 
Cunha perspectiva diferente sobre o envellecemento, a Maison des Babayagas, que recoñece no seu nome a figura de Baba Iagá, unha vella bruxa dun conto ruso, Foi concibido como un "fogar anti-xubilación" permitíndolles ás mulleres que viven nel coidarse e axudarse mutuamente para envellecer ben.

Liderado por unha asociación, pretende ser un lugar para vivir que favoreza a autonomía e a democracia participativa. Ademais, está acompañado dunha universidade popular, UNISAVIE. comezou a pensar niso en 1995, logo da morte da súa nai. O proxecto, moi avanzado en 2003, no medio dun ano de vaga de calor, enfrontouse a numerosas dificultades, particularmente en termos de financiamento. Non obstante, acabou grazas á obstinación de Thérèse Clerc e ao apoio que recibiu. Os traballos comezaron en outubro de 2011 é unha carta desenvolvida e escrita.

## Outros artigos 
* Thérèse Clerc 
* Comunidade intencional 
* Baba Iagá

## Notas
Comunidade intencional

**Comunidade intencional**, tamén coñecida por **asociativismo voluntario**, primeiramente apuntada por Charles Fourier na constitución das comunidades intencionais coñecidas como falansterios, é considerada unha práctica libertaria e por algúns como unha forma de activismo, que procura crear espazos e comunidades autónomas, cuxo obxectivo principal é demostrar a posibilidade do anarquismo en canto práctica cotiá. Sitúanse principalmente fóra dos centros urbanos, aínda que tamén dentro.

Pode ser tamén, simplemente, denominado comunalismo e ten orixes anteriores en comunidades cristiás, que tamén se autodenominan comunistas, aínda que estivesen moi distantes dos conceptos marxistas de inicios do século XXI e moi próximas dos conceptos do anarquismo, practicamente idénticos aos seus, a non ser en relación á crenza relixiosa.

## Falansterio 
Falansterio era a denominación das comunidades intencionais idealizadas polo filósofo francés Charles Fourier. Consistían en grandes construcións comunais que reflectirían unha organización harmónica e descentralizada onde cada un traballaría conforme ás súas paixóns e vocacións.

### Orixe 
Máis que ningún outro pensador do seu tempo, Charles Fourier tratou de resolver todos os problemas da sociedade a través da elaboración dun complexo sistema de organización social no cal toda persoa, actividade ou cousa ocupaba anticipadamente un lugar ben determinado. Fourier partía da crenza de que o ser humano é intrinsecamente bo, porque é o depositario dunha harmonía natural que reflicte a propia harmonía do universo. O problema residía na sociedade existente, que impedía o desenvolvemento completamente libre das calidades do ser humano.

## Nos inicios do século XXI 
En outubro de 2015, un censo feito pola "Fellowship for Intentional Community", indicaba a existencia de 2.717 comunidades intencionais en todo o mundo, das cales 463 serían ecoaldeas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Covivenda
Cabrera, Cundinamarca

**Cabrera**, tamén chamado **San José de Cabrera**, é un concello do departamento de Cundinamarca (Colombia), que se atopa na provincia do Sumapaz, no sueste de Cundinamarca, a 144 km de Bogotá. O concello é coñecido como «A Porta do Sumapaz».

## Historia 
Non se coñece con certeza a localización do poboado aborixe, pero sábese que, na época precolombiana, parte do territorio do actual concello de Cabrera estivo habitado polos indíxenas sutagaos e polos muiscas, que estaban emparentados etnicamente cos sutagaos. O difícil acceso a certas zonas non permitiu que durante a colonia española os visitadores da Real Audiencia de Santafé de Bogotá chegasen até os casaríos de Machamba e Sumapaz. Tampouco puideron chegar os encomendeiros de Pandi. No territorio de Cabrera existiu un cemiterio ancestral con pictogramas e tumbas indíxenas.

Até antes da Guerra do Mil Días, o territorio total de Cabrera pertenceu á familia Pardo Rocha, pero logo da guerra, o territorio foi reorganizado, e o 31 de agosto de 1910 foi fundado o concello de Cabrera polos señores Urias Romero Rojas, José Romero Rojas, Lino Palacios, Fidel Baquero e Aurelio Hilario, quen lle puxeron o nome ó concello na honra do Xeneral Cabrera, quen participou na guerra xunto ó Xeneral Rafael Uribe Uribe.

### Ataque das FARC contra Cabrera 
O mércores 20 de agosto de 1997, as frontes 52 e 55 da guerrilla das FARC atacaron o centro do concello de Cabrera, asasinaron a dous policías, asaltaron a Caixa Agraria (de onde roubaron 80 millóns de pesos), deixaron avariada a Alcaldía Municipal e destruíron a maioría de locais comerciais da poboación. O ataque produciuse mentres os habitantes do concello vían o partido de fútbol Colombia vs. Bolivia. O ataque, ó mando dun comandante guerrilleiro coñecido como "Jairo", prologouse até as 3 da mañá. O total de guerrilleiros foi de 250, a maioría mulleres e menores de 12 anos. O outro día, os guerrilleiros deixaron minadas as entradas de acceso á vila con minas antipersoas; unha delas cobrou a vida a un campesiño de 33 anos. O comando de policía quedou destruído, e os guerrilleiros aproveitaron para roubar 10 fusís. Catro axentes de policía quedaron feridos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Maryam Salama

**Maryam Ahmed Salama**, nada en Trípoli en 1965, é unha escritora libia, citada como "a luz que guía unha nova xeración de escritoras libias". Os seus relatos de ficción están baseados na posición da muller na sociedade libia contemporánea.

## Traxectoria
En 1987 graduouse en Literatura e Cultura na Universidade de Trípoli. Traballa como tradutora no Proxecto Cidade Vella en Trípoli, especialmente tras a flexibilización das leis de censura no seu país na década de 1990. En 2012 participou no Festival Internacional de Poesía de Trípoli, organizado por Ashur Etwebi e Khaled Mattawa, o primeiro evento desas características celebrado no país tras a caída de Muamar al-Qadafi.

## Obra
* *Ahlam tifla sajina* (poesía, 1992)
* ''La shay'siwa al bulm'' (poesía, 1992)
* "Min Bab ila Bab" (relato)

## Notas
Cachipay

**Cachipay** é un concello de Cundinamarca (Colombia), que se atopa na provincia do Tequendama, a 50&nbsp;km de Bogotá.

## Xeografía 
Toda a Provincia do Tequendama atópase sobre a vertente occidental da Cordilleira Oriental; é un terreo abrupto. Cachipay atópase sobre a zona máis montañosa, o seu centro urbano mesmo é montañoso. A totalidade dos seus 56&nbsp;km² atópanse en zonas escarpadas de vales, outeiros e montañas. Entre os seus outeiros destácase a "Cordillera del Frisol" que forma os límites co municipio de La Mesa. Alí sitúanse o "Alto del Frisol", doutra banda pódese sinalar "El Alto e Cuchilla del Águila", que forman a fronteira con Anolaima e o "Cerro de Tablanca" en límites con Zipacón.

## Historia 
miniatura|Igrexa católica de Cachipay.
O territorio de Cachipay estivo habitado en épocas prehispánicas polos indíxenas panches da familia caribe, tribo dos anolaimas, grupo belicoso que viviu continuos enfrontamentos cos muiscas da sabana de Bogotá, aos que arrasaron durante moitos anos.

Gonzalo Jiménez de Quesada chegou á Sabana de Bogotá en 1538 e someteu ós muiscas trala morte do Zipa Tisquesusa en Facatativá. O novo Zipa, Sagipa, acordou uha alianza co irmán do adiantado, para someter ós panches. A expedición de españois e muiscas levouse a cabo, e a pesar da feroz resistencia panche foron sometidos trala batalla de Tocarema o 20 de agosto de 1538 pola superior tecnoloxía armamentista, a natureza descoñecida da pólvora, os cabalos e os cans adestrados dos peninsulares.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Caparrapí

**Caparrapí**, oficialmente **Villa de Caparrapí**, é un concello colombiano do departamento de Cundinamarca, que se atopa na provincia de Bajo Magdalena, a 172 km ó noroeste de Bogotá. A temperatura media anual é de 23 °C e a altitude media da cabeceira municipal é de 1271 m s. n. m.

## Toponimia 
O topónimo «*Caparrapí*», en lingua colima, quere dicir «habitante dos barrancos», e provén das palabras caparra, «barranco» e *pi*, «habitante».

## Historia 
O asentamento dos indíxenas caparrapís estaba na confluencia da crebada Guatachí co río Negro, distante do lugar actual.

Nos primeiros días de 1560, Antonio de Toledo fundou e poboou a Vila de Caparrapí por orde de Real Audiencia de Santafé de Bogotá, no outeiro deste nome. A fundación tamén se lle atribúe a Gutiérrez de Ovalle en 1562 cando trasladou a localización de La Palma. Estas fundacións refírense a La Palma, nos diferentes sitios que estivo, mais non a Caparrapí, que non foi vila senón *pobo de indios*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Primeiro ministro de Cuba

miniatura|Bandeira do Primeiro Ministro de Cuba.
O **Presidente do Consello de Ministros de Cuba**, antes chamado **Primeiro ministro** entre 1940 e 1976, é o xefe de goberno da República de Cuba.

Segundo a Constitución cubana de 1940, que creou dito cargo, correspondíalle a función de axudar ao Presidente da República. Era designado xunto co resto dos membros do Consello de Ministros polo presidente da República. O primeiro ministro e o Consello de ministros eran responsables das súas accións ante calquera das dúas cámaras do Congreso (cámara dos deputados e do Senado). Calquera cámara lle podía retirar a súa confianza.

Na Constitución cubana de 1976, o Consello de Ministros é o responsable da administración do Estado e constitúe o goberno. Está dirixido polo presidente da República, que á súa vez é o presidente do Consello de Ministros.

En abril de 2019, entrou en vigor unha nova Constitución de Cuba, que recupera os cargos de Presidente da República e Primeiro ministro. Está previsto que a elección do novo primeiro ministro se realice antes de que remate o ano 2019.

## Primeiro ministro de Cuba (1940-1976) 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Presidente do Consello de Estado de Cuba

### Ligazóns externas 
* Cuba - WORLD STATESMEN.org (en *inglés*)
Carmen de Carupa

**Carmen de Carupa** é un concello de Cundinamarca (Colombia), que se atopa na provincia de Valle de Ubaté, a 88&nbsp;km ó norte de Bogotá (109&nbsp;km por estrada). Non se ten coñecemento de que en Carupa existise pobo indíxena. Por alí pasaban os tausas e ubatés que comercializaban co sal cos turtur e outras tribos muzos. O 12 de xaneiro de 1807 José Joaquín Urdaneta solicitou a Curia para a elección en Viceparroquía do casarío da Mesa de Carupa.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Cristina Pol García

**Cristina Pol García**, nada en Madrid o 24 de xullo de 1893 e finada na Coruña o 23 de setembro de 1976, foi unha mestra e inspectora de educación galega.

## Traxectoria 
Estudou maxisterio na Escola Normal de Pontevedra, obtendo o título de grao superior en 1911. Foi nomeada inspectora de Ensino Primario da provincia da Coruña en 1920. Co seu marido Manuel Díaz Rozas e outros crearon en 1932 a Sociedad Paidológica Gallega e tamén co marido fixeron estudos para seguir o desenvolvemento de xemelgos univitelinos da provincia da Coruña nos anos trinta. Militante do Partido Galeguista, foi secretaria do Seminario de Estudos Galegos. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi separada do servizo e suspendida de emprego e soldo. Foi desterrada a Ávila co seu home. Rehabilitada, nos anos sesenta foi inspectora de ensino primario en Oviedo.

## Vida persoal 
Casou con Manuel Díaz Rozas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
San Juan de Rioseco

**San Juan de Rioseco** é un concello do departamento de Cundinamarca (Colombia), que se atopa na provincia de Magdalena Centro, da cal é a capital. Atópase a 117 km de Bogotá, e a unha altitude de 1303 m s. n. m.

## Historia 
Na época precolombiana, o territorio do actual concello de San Juan de Rioseco estivo habitado polos indíxenas panches, cuxas terras foron conquistadas polo capitán español Hernán Venegas Carrillo en 1543.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Jerusalén, Cundinamarca

**Jerusalén** é un concello colombiano do departamento de Cundinamarca, que se atopa na provincia do Alto Magdalena, a 113&nbsp;km ó suroeste de Bogotá.

## Historia 
O poboado formouse cara a 1865 na antiga facenda Casasviejas, que quedaba na ruta que os conquistadores seguiron de Tocaima a Guataquí. Por lei do 12 de agosto de 1868 erixiuse a aldea de Casasviejas en xurisdición do Distrito de Guataquí, coa denominación de Jerusalén, e definíronse os seus límites.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Granada, Cundinamarca

**Granada** é un concello do departamento de Cundinamarca (Colombia), que se atopa na provincia do Sumapaz, a 18 km ó suroeste do Distrito Capital de Bogotá. Ten unha altitude mínima de 1800 m s. n. m. e máxima de 3000 m s. n. m.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Guataquí

**Guataquí** é un concello colombiano do departamento de Cundinamarca, que se atopa na provincia do Alto Magdalena, a 176 km ó suroeste de Bogotá. A temperatura media anual é de 27.7 °C. Suponse que antigamente debeu chamarse **Guate**.

## Toponimia 
O topónimo Guataquí quere dicir, en *muysc cubun* (lingua muisca), «Labranza do Cerro Longo».

## Historia 
Na época precolombiana, o territorio de Guataquí estivo habitado polo pobo panche. Era un dos sitios por onde os indíxenas cruzaban o río Magdalena.

## Notas
Pulí

**Pulí** é un concello do departamento de Cundinamarca (Colombia), que se atopa na provincia de Magdalena Centro, a 143 km de Bogotá.

## Toponimia 
O sitio onde hoxe se atopa a cabeceira municipal orixinalmente era chamado polos indíxenas **Chaquitulo**, o cal traducía «Loma seca cultivada de pasto pequeno». O actual topónimo de Pulí posiblemente provén da lingua panche, pois así chamaban ó cerro máis alto da rexión, o cal é hoxe coñecido como Cerro do Tabor.

## Historia 
Os primeiros habitantes do que hoxe é o actual concello de Pulí, segundo algunhas referencias, pertencían ó grupo dos lucenas, da nación indíxena panche, que á súa vez pertencían á familia caribe.

En 1795 Puín pasou a pertencer ó concello de La Mesa; en 1798 solicitouse a fundación da parroquia para comodidade dos veciños, sendo aprobado o auto de creación da nova Parroquia de Pulí, o 12 de xullo de 1800, polo vicerrei Pedro Mendinueta y Múzquiz.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Guaduas

**Guaduas**, cuxo nome colonial é **Villa de San Miguel de Guaduas**, é un concello colombiano que se atopa no departamento de Cundinamarca. Forma parte da provincia do Bajo Magdalena, da que é a capital.

O sector antigo da cidade é un dos trece centros históricos que foron declarados monumentos nacionais en 1959.

## Toponimia 
O topónimo «Guaduas» fai referencia á guadua, tamén coñecida como cañaza ou tacuara, un xénero de bambú americano.

En 1806, a guadua foi descrita por Alexander von Humboldt e Aimé Bonpland, quen viron esta planta en Colombia e chamárona *Bambusa guadua*; logo, en 1822 foi clasificada por Carl Sigismund Kunth como *Guadua angustifolia*. Considérase como unha das plantas nativas máis representativas dos bosques andinos.

## Historia 
Na época precolombiana, o "Valle de las Guaduas" estivo habitado polos indíxenas panches, cuxo asento principal eran os casaríos de Machuca e Calambata, ou "Pueblo de Panches", como se chamou despois, o cal sobreviviu varios anos na categoría de viceparroquia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
San Cayetano, Cundinamarca

**San Cayetano** é un concello do departamento de Cundinamarca (Colombia), que se atopa na provincia de Rionegro, a 134 km de Bogotá. Inicialmente, a vila chamouse **Chinga**.

## Historia 
Na época precolombiana, o territorio do actual concello de San Cayetano estivo habitado polos indíxenas muzos e pijaos.

O concello viuse afectado polas forzas da natureza, un xeneralizado escorregamento de lama e a unha falla xeolóxica sobre a cal se atopa, polo cal debeu ser evacuado preventivamente, para o que se escolleu a verea La Unión para ser reconstruído na súa primeira etapa física.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
El Colegio

**El Colegio**, máis coñecido como **Mesitas del Colegio**, é un concello de Cundinamarca (Colombia), que se atopa na provincia do Tequendama; atópase a 31&nbsp;km do salto do Tequendama na vía de Bogotá - Girardot. Considérase un destino turístico polo seu clima cálido.

## Historia 
esquerda|miniatura|250x250px|Monumento no parque principal de El Colegio.
O seu nome orixinal foi "Parroquia de las Mesitas del Colegio de Nuestra Señora del Rosario del Calandaima", dado que as primeiras casas situáronse preto dun colexio capuchino de sacerdotes dirixido por frei Cristóbal de Torres, quen fundou o concello.

A rexión do Tequendama, tamén denominada Calandaima, foi habitada pola tribo dos panches, indíxenas que se caracterizaron polo seu espírito guerreiro e polo seu corpulencia, rostro ancho de pómulos saíntes, nariz alongado e aguileño, e con modificacións craniais. O seu territorio estivo limitado polo norte cos pantagoras e os calimas; polo sur, separados pola cordilleira de Subía, cos sutagaos; polo leste cos muiscas e polo oeste cos pijaos. Isto foi determinado grazas a estudos de cronistas e antropólogos que o confirmaron a través dos gravados con cicel en pedra, como os da pedra do Verdún, a pedra de Magnón e outras que foron achadas na rexión.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
El Peñón, Cundinamarca

**El Peñón** é un concello do departamento de Cundinamarca (Colombia), que se atopa na provincia de Rionegro, a 121 km de Bogotá. A cabeceira municipal atópase a unha altura de 1310 m s. n. m.

## Historia 
Na época precolombiana, o territorio do actual municipio de El Peñón estivo habitado polos indíxenas teramas, que ocupaban a beira do río Bunque, tributario do río Murca (ou río das pedras verdes). Os teramas estaban dirixidos polo cacique Terama, que fixo fronte á expedición conquistadora do capitán español Antonio de Toledo no século XVI.

El Peñón foi oficialmente fundado por Pedro Bustos en 1822 co nome de El Peñón de Terama.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
José Nogués

**José Ignacio Nogués Jarne**, nado o 24 de xullo de 1997 en Barcelona, Cataluña, é un xogador profesional de baloncesto español. Formado na canteira do Club Joventut de Badalona, cunha altura de 2,04 m xoga na posición de ala. Actualmente xoga para o Leite Río Breogán.

## Traxectoria 
Nado en Barcelona, José Nogués comezou a xogar a baloncesto nas cateogrías inferiores da Secció Esportiva Santa Eulàlia (SESE), pasando a facer parte do cadete do Club Joventut de Badalona no ano 2010. Cos cadetes xogou unha temporada na que se proclamou vencedor do Campionato de España. Posteriormente, no júnior, cos que estará dúas temporadas, gaña de novo nos dous anos o Campionato de España asó como o Torneo de L'Hospitalet e o Nike International Junior Tournament. Após finalizar a súa formación, asina co CB Prat, equipo filial do Joventut. No seu primeiro ano compite na Liga LEB Prata, onde consegue co seu equipo ser campión e acadar o ascenso á LEB Ouro. Na súa terceira temporada no Prat, a 2015−16, vai alternar a súa presenza no filial e no primeiro equipo da Liga ACB, onde vai participar en trece xogos. O seu debut na máxima categoría foi o 18 de outubro de 2015 no Pavelló Font de Sant Lluís ante o Valencia, onde conseguiu seis puntos (con dúas triplas) en trece minutos.

No verán de 2016 pasa formar parte oficialmente do primeiro equipo, ampliando o seu contrato co club verdinegro tres temporadas máis. Porén, na súa primeira temporada non vai participar en ningún xogo oficial debido a problemas de lumbalxia que o acaban por levar ao quirófano en xullo de 2017. Na seguinte temporada, Nogués volve ao terreo de xogo, renovando ademais o seu contrato até 2020. Con todo, debido á falta de minutos de xogo, en 2019 chega a un acordo co club para rescindir o seu contrato e asinar polo Leite Río Breogán da Liga LEB o 2 de agosto.

### Clubs 
*  CB Prat (LEB, 2013−2016)
*  BC Oostende (ACB, 2015–2019)
*  CB Breogán (LEB, 2019− )

## Palmarés 
* **Liga LEB Prata** (1): 2014
* **Europeo Sub-18**. Letonia 2013. Medalla de bronce.
* **Europeo Sub-20**. Grecia 2014. Medalla de prata.
* **Europeo Sub-20**. Italia 2015. Medalla de prata.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en acb.com 
* Perfil en feb.es
El Rosal, Cundinamarca

**El Rosal** é un concello colombiano situado no departamento de Cundinamarca. Forma parte da provincia de Sabana Occidente. Sitúase a vinte quilómetros de Bogotá, D. C., a capital da nación.

El Rosal é chamado "O Xardín da Sabana", e o seu acceso dende Bogotá dáse pola Rúa 80, ou Autoestrada Medellín. Conta cunha importante produción agroindustrial.

## Historia 
Na época precolombiana, o territorio do actual concello de El Rosal estivo habitado polos muiscas. Os subachoques habitaban na parte norte do val de Chinga, en Pueblo Viejo, hoxe coñecida como a Verea Cascajal, na Pradaría. En 1895, Rafael Forero U. descubriu un lugar de habitación e cemiterio dos subachoques, localizado arredor das chemineas da Ferrería da Pradaría. A parte central do val do Chinga era territorio da tribo do mesmo nome, e limitaba cos chuecas polo sur, os churuacos polo leste e os panches polo oeste.

En 1538, uns meses antes da chegada dos españois, o Zaque de Tunja, xurou axudar a Guatavita e reuniuse en Guasca para enfrontarse contra o Zipa. Mentres tanto, os guerreiros panches aproveitaron esta situación e arrasaron os poboados próximos ás montañas. A área de Subachoque, hoxe El Rosal, debeu sufrir grandes perdas humanas e materiais, esta podería ser a explicación de por que se atoparon tan poucos indíxenas no momento en que os españois exploraron a rexión por primeira vez.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Fómeque

**Fómeque** é un concello do departamento de Cundinamarca (Colombia), que se atopa na provincia de Oriente, a 56 km de Bogotá. Fómeque en lingua muisca quere dicir «Bosque dos Raposos».

Segundo o último censo xeral de poboación de Colombia, conta con 12.157 habitantes, da cal arredor do 64% é rural. Sitúase entre 1.400 e 4.000 msnm; o centro urbano áchase a 1.895 msnm.

## Toponimia 
O topónimo «Fómeque» significa en *muysc cubun* (lingua muisca) «O Bosque de Raposos». No libro *Historia de Fómeque* (Romeu, 1960) atópase unha interpretación para o nome do municipio. Até os primeiros anos da colonia dicíase Fúmeque.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial