open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Relacións Bután-Israel

**Bután e Israel** estabeleceron relacións formais en decembro de 2020 coa sinatura dun acordo entre os embaixadores dos respectivos países na India. Israel é o 54º país co cal Bután estabelece lazos. Segundo informes, os dous países tiveron unha relación estreita dende 1982, e mantiveron negociacións secretas durante varios anos antes do anuncio formal.

## Notas
Glugea

***Glugea*** é un xénero de microsporidios parasitos, que infectan predominantemente peixes.

Entre as súas especies están:

* *Glugea anomala* - parasito do peixe espiñento (*Gasterosteus aculeatus*)
* *Glugea atherinae* - parasito do peixe mediterráneo *Atherina boyeri*
* *Glugea capverdensis* - parasito do peixe *Myctophum punctatum*
* *Glugea caulleryi* - parasito da anguía de area *Hyperoplus lanceolatus* (peixe teleósteo)
* *Glugea heraldi* - parasito do cabalo de mar *Hippocampus erectus* 
* *Glugea hertwigi* - parasito dos peixes *Osmerus eperlanus* e *Osmerus mordax*
* *Glugea merluccii* - parasito do peixe *Merluccius hubbsi*
* *Glugea nagelia* - parasito do peixe *Cephalopholis hemistiktos*
* *Glugea plecoglossi* -  paraswita o pe3ixe *Plecoglossus altivelis*
* *Glugea sardinellensis* - parasito dos peixes do xénero *Sardinella*
* *Glugea shiplei* - parasito dos peixes do xénero *Trisopterus*
* *Glugea stephani* - parasito do peixe plano *Pseudopleuronectes americanus*
* *Glugea vincentiae* - parasito do peixe teleósteo australiano *Vincentia conspersa*
* *Glugea weissenbergi* - parasita a peixes Gasterosteidae de Norteamérica.

## Notas
Relacións Bután-Canadá

As **relacións de Bután e o Canadá** refírense ás relacións bilaterais entre Bután e o Canadá. O Reino de Bután mantén relacións oficiais co Canadá dende o ano 2003. Aínda que ningún país ten un embaixador residente, a Alta Comisión canadense en Nova Deli serve como representante consular do Canadá para Bután. A misión de Bután está situada na Misión Butanesa ante as Nacións Unidas en Nova York. As relacións entre as dúas nacións foron descritas como estreitas e cálidas.

## Historia 
A relación comezou na década de 1960, cando o xesuíta canadense William Mackey construíu o primeiro instituto de Bután. Mackey e varios outros canadenses procederían despois a fundar o sistema educativo de Bután.

O Canadá converteuse no vixésimo segundo país en estabelecer relacións bilaterais con Bután no ano 2003. O 10 de agosto de 2009, Joseph Caron visitou o Tashichhodzong en nome do goberno canadense.

## Canadenses de orixe butanesa 
Segundo o embaixador Nadir Patel, 4&nbsp;000 butaneses viven no Canadá.

A meirande comunidade de butaneses no Canadá atópase en Lethbridge, Alberta.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial do Goberno canadense en Bután
Alba Guzmán

**Alba Guzmán Falcón**, nada en Ourense o 24 de maio de 2003, é unha escritora galega.

## Traxectoria 
Fixo secundaria no IES Eduardo Blanco Amor de Ourense. Estuda Enxeñaría Biomédica na Universidade de Vigo. Gañadora do certame Xuventude Crea de novela curta por *Xoaniña de Deus.*

Confesou nunha entrevista:

Sobre a obra *Xoaniña de Deus* sinalou

## Publicacións 
* *Xoaniña de Deus* (2022). Vigo: Xerais. 128 páxs. ISBN 978-84-1110-170-7. ePub: ISBN 978-84-1110-179-0.
* *A vinganza de Paquiño Jackson* (2025). Vigo: Xerais, col Redes. 144 páxs. ISBN 978-84-1110-680-1. ePub: ISBN 978-84-1110-725-9. 

## Premios 
* Xuventude Crea 2021 de novela curta por *Xoaniña de Deus*,, 
* Premios Minerva 
* o Concello de Ames.
* Premio Xuventude Crea 2024 de novela curta por *A vinganza de Paquiño Jackson.*
* Premios de poesía, relato curto e tradución da Universidade de Vigo 2024: 1º Premio de relato curto por *A derradeira novela de Verónica Silgar.*

En total, máis de 20 premios.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Alba Guzmán Falcón: Pola igualdade de xénero.* YouTube
Anseranátidos

miniatura|250px|Camiñando polo chan
miniatura|250px|En voo
[miniatura|250px|Parella no [Territorio Norte, Australia]]
[miniatura|250px|Parella no campo, en [Queensland]]
[miniatura|250px|Parella no niño, no [Parque Nacional de Kakadu]]
miniatura|250px|Inmaturo cos pais detrás
miniatura|250px|Ovos de *Anseranas semipalmata*

***Anseranas semipalmata***  é unha especie de ave anseriforme, a única incluída hoxe na familia dos anseranátidos e no seu único xénero, *Anseranas*.

## Taxonomía 
### Descrición 
#### Familia 
A familia foi descrita en 1880 polo avogado e zoólogo británico especializado en ornitoloxía Philip Sclater.  
 
#### Xénero 
O xénero decribírao en 1828 o cirurxián, botánico, ornitólogo e naturalista francés René Primevère Lesson.  

Ademais deste único xénero actualmente vivente, rexisatráronse tamén dous xéneros fósiles: 

O epíteto específico, *semipalmatus*, indica que a membrana interdixital que une os tres dedos dianteiros dos pés é moi reducida, unha excepción entre os anátidos.

### Nota taxonómica 
Esta familia situouse na orde dos anseriformes, tendo en conta a estrutura característica do bico, pero considérase distinta das outras familias deste taxon. As familias relacionadas e existentes, anímidos e anátidos, conteñen todos os demais taxons.

### Sinónimos 
### Xénero 
Ademais de polo seu nome actualmente vádido, o xénero coñeceuse tamén polos sinónimos: e posteriormente como suxeitos de caza deportiva, e como atracción turística, a súa presenza estábel no norte de Australia foi garantida garzas a que alí foi protexida.

## Características 
Son aves inconfundíbeis coa súa plumaxe branca e negra e o co bico e as súas patas amareladas. Os pés só están parcialmente palmados. Os machos son máis grandes que as femias. A diferenza dos verdadeiros gansos, a súa muda é gradual, polo que non se producen períodos sen voar.

## Bioloxía 
### Nutrición 
Aliméntase de materia vexetal, tanto na auga como en terra. 

### Reprodución 
Aniñan nas árbores.  

## Estado de conservación 
A Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais, considerando que esta especie ten unha área de distribución moi grande moi grande e que, polo tanto, non se aproxima aos limiares de vulnerábel baixo o criterio de tamaño da área de distribución, que a tendencia da poboación parece ser flutuante e o seu tamaño é moi grande, polo que non se aproxima aos limiares de vulnerábel segundo o criterio de tamaño da poboación, cualifica o seu status *LC* (pouco preocupante).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* del Hoyo, Josep,  Andrew Elliott, Jordi Sargatal, eds. (1992): *Handbook of the Birds of the World. Volume 1. Ostrich to Ducks*. Barcelona: Lynx Edicions ISBN 978-84-8733-410-8.

### Outros artigos 
* Anseriformes

### Ligazóns externas 
* *Anseranas semipalmata* na ADW.
* *Anseranas semipalmata* (Latham 1798) na EOL.
Relacións internacionais de Bután

**Bután ten relacións diplomáticas** con 54 dos 193 estados membro das Nacións Unidas e da Unión Europea. O número limitado de relacións deste tipo de Bután, incluída a ausencia de relacións formais con calquera dos membros permanentes do Consello de Seguridade das Nacións Unidas, forma parte dunha política isolacionista deliberada de limitar a influencia estranxeira no estado. Esta postura foi salvagardada polas estreitas relacións coa India, da que Bután foi considerado anteriormente un estado protexido.

En 1971, impulsado pola India, Bután comezou a desenvolver as súas relacións exteriores uníndose ás Nacións Unidas. En 1981, Bután uniuse ao Fondo Monetario Internacional e ao Banco Mundial, seguido da Organización Mundial da Saúde e da UNESCO en 1982.Tamén é membro activo da Asociación do Sur de Asia para a Cooperación Rexional (SAARC). Bután é actualmente membro de 45 organizacións internacionais.

Baixo o artigo 20 da Constitución de Bután promulgada en 2008, as relacións exteriores de Bután están baixo a competencia do Druk Gyalpo con consello do Executivo, é dicir, o Primeiro Ministro e outros ministros do Lhengye Zhungtshog incluíndo o Ministro de Asuntos Exteriores.

## Relacións diplomáticas 
Bután ten embaixadas en Bangladesh, Bélxica, a India, Kuwait, Australia e Tailandia. Lesotho é o máis recente país en estabelecer relacións diplomáticas con Bután.

As relacións exteriores de Bután cos países europeos tamén melloraron nos últimos anos, xa que agora teñen unha embaixada na cidade cunha sede principal das Nacións Unidas, Viena. Austria é un país sen litoral no corazón de Europa occidental, o que demostra o moito que melloraron as relacións de Bután mesmo con estes países.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* Matteo Miele, *Chinese Shadows on Bhutanese Independence after the Treaty of Punakha. The Tibetan Buddhist Connection and the British Diplomatic Action*, in Seiji Kumagai (ed.), *Buddhism, Culture and Society in Bhutan*, Vajra Publications, Katmandú, 2018, pp.&nbsp;215–239
* 
* 

### Ligazóns externas 
*
Reinhart Heinsdorff

**Reinhart Heinsdorff**, nado en Rimsting, Baviera, o 22 de setembro de 1923, e finado en Ottmaring, Friedberg, Baviera, o 26 de marzo de 2002, foi un artista gráfico, medallista e deseñador alemán, coñecido por ser o creador dos anversos nacionais das moedas de 10, de 20 e de 50 céntimos de euro alemás.

## Traxectoria 
Entre 1947 e 1952, Reinhart Heinstorff cursou estudos superiores artísticos na Academia de Belas Artes de Múnic, na especialidade de Pintura, con Hermann Kaspar. De 1953 a 1956 continuou estudos de Deseño Gráfico na Escola Superior de Impresión Gráfica con Eduard Ege. 

A partir de 1956 comezou a traballar como pintor e deseñador independente. De 1986 a 1991 foi profesor de deseño de moeda e medalla na Academia de Belas Artes de Múnic.

## Obra 
Entre as súas creacións hai medallas, pinturas, esculturas, murais, cartelaría, gráfica comercial e deseño de obxectos. Parte do seu patrimonio artístico consérvase no museo do castelo de Wittelsbach.

Heinstorff creou tamén unha gran cantidade de selos postais para a República Federal Alemá, durante a década de 1960, xunto co seu mestre Eduard Ege. A el débenselle tamén os deseños do selo utilizado polos Ferrocarrís Federais de Alemaña ata 1993.

A partir de 1968 comezou co deseño de moedas circulantes e conmemorativas do sistema do marco alemán, con valores faciais de 2, de 5 e de 10 marcos. Heinstorff participou nun total de 56 concursos de deseño, a partir dos cales executou 15 moedas. Entre elas, destaca a primeira moeda de dous marcos da serie de políticos alemáns, coa imaxe de Konrad Adenauer, que se cuñou entre 1969 e 1987. 

Coa entrada de alemaña na Eurozona e a conseguinte asunción do euro como moeda oficial do país, en 1998 Heinstorff gañou tamén o concurso para o deseño do anverso nacional das moedas de 10, de 20 e de 50 céntimos de euro, cuñadas a partir de 2002, caracterizado por unha representación da Porta de Brandeburgo. 

## Escolma de traballos 
### Moedas do marco alemán 

Ficheiro:10 Mark Deutschland 1996 - 150 Jahre Kolpingwerk - Das Lebenswerk von Adolph Kolping - Bildseite.JPG|10 marcos (1996). *Kolpingwerk*.

### Selos postais 

Ficheiro:DBP 1960 335 Olympische Spiele.jpg|Xogos Olímpicos (1960)
Ficheiro:Stamps of Germany (BRD), Olympisches Jahr 1960, 10 Pf.jpg|5 marcos (1960). F. W. Raiffeisen.
Ficheiro:Stamps of Germany (BRD), Olympisches Jahr 1960, 20 Pf.jpg|Xogos Olímpicos (1960)
Ficheiro:DBP 1961 365 Brief im Wandel.jpg|Mensaxeiro (1961)
Ficheiro:DBP 1964 414 Jugend Karpfen.jpg|Carpa (1964).
Ficheiro:DBP 1965 462 Matthias Claudius.jpg|Matthias Claudius (1965).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Steguweit, W. (2014). "Reinhart Heinsdorff (22. September 1923 Rimsting/Chiemsee – 26. März 2002 Ottmaring/Friedberg)". En *Numismatisches Nachrichtenblatt*. Deutschen Numismatischen Gesellschaft*.* 1/2014. Páxinas 6-9.
### Outros artigos 
* Lista de deseñadores das moedas de euro
Copa do Xeneralísimo de fútbol 1957

A **Copa do Xeneralísimo de fútbol 1957** foi a 55ª edición do torneo. A competición comezou o 28 de abril de 1957 e concluíu o 16 de xuño do mesmo ano coa final no estadio de Montjuïc en Barcelona. O campión foi o FC Barcelona, que derrotou na final ao Espanyol por 1-0 cun gol de Francisco Sampedro. Eulogio Martínez foi o gran protagonista do torneo, ao marcar unha cifra récord de 16 goles, sete deles nun mesmo partido diante do Atlético de Madrid.

## Formato 
A edición de 1957 disputouse por primeira vez só por equipos da Primeira División, formato que se repetiu nas edicións de 1958 e 1968/69.

## Oitavos de final 
### Partidos de ida 
### Partidos de volta 
### Desempate 
## Cuartos de final 
### Partidos de ida 
### Partidos de volta 
## Semifinais 
### Partidos de ida 
### Partidos de volta 
## Final 
## Máximos goleadores 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos da competición en BDFutbol .
* Datos da competición en rsssf.org .
* Datos da competición en linguasport.com .
Anímidos

A dos **anímidos** (*Anhimidae*) é unha familia de aves da orde das anseriformes.

## Taxonomía 
### Descrición 
A familia fou descrita en 1885 polo zoólogo noruegués, nacionalizado estadounidense, Leonhard Hess Stejneger.

### Xéneros e especies 
A familia comprende dous xéneros con tres especies:  

### Nota taxonómica 
Pensouse que os anímidos estaban emparentados cos galiformes por mor de teren picos similares, pero están máis relacionados cos patos (familia dos anátidos), e máis estreitamente, con *Anseranas semipalmata* (famila dos anseranátidos). 

## Distribución e hábitat 
As tres especies encóntranse só en América do Sur, desde Colombia até o norte da Arxentina. *Anhima cornuta* estivo presente hai tempo na illa caribeña de Trinidad, pero hoxe está extinguida alí. 

Viven en zonas húmidas tropicais e subtropicais (pantanos, lagos, lagoas, marismas), sabanas abertas e prados, ou en chairas aluviais de bosques tropicais húmidos, onde se alimentan de plantas acuáticas.

## Características 
Son aves grandes e voluminosas (de 76 a 95 cm de lonxitude, de 3 a 4,4 kg de masa corporal e 170 cm ded envergadura alar), cunha cabeza pequena, patas longas e pés grandes que só están parcialmente palmados. Posúen grandes esporóns nas ás, que utilizan en pelexas de parella e disputas territoriais. A diferenza dos patos, teñen unha muda parcial, polo que poden voar durante todo o ano.  

Unha especie, *Chauna torquata*, considérase unha praga, xa que se alimenta de plantas cultivadas e compite coas aves de granxa.

## Bioloxía 
### Nutrición 
Os anímidos son herbívoros e se alimentan principalmente das follas, caules, flores e raíces da vexetación acuática. Os adultos tamén poden alimentarse de sementes, follas e caules doutras plantas, e tamén de insectos e outros artrópodos.

### Reprodución 
Os anímidos considéranse monógamos estacionais. Os lugares onde aniñan e as parellas poden manterse durante anos ou talvez de por vida. A formación de vínculos de parella implican dúos vocais e acicalamento mutuo. Ambos os sexos constrúen o niño e defenden o territorio ao seu redor. A cópula ocorre en terra, co macho agarrando a caluga da femia co seu peteiro. A reprodución ocorre de outobre a decembro, pero algunhas poboacións poden reproducirse durante todo o ano. Os niños constrúense sobre ou cerca da auga, con material vexetal. O intervalo de posta de ovos é de aproximadamente dous días, e o tamaño da niñada varía de dous a sete ovos. Os ovos son de cor branca con manchas pálidas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* del Hoyo, Josep,  Andrew Elliott, Jordi Sargatal, eds. (1992): *Handbook of the Birds of the World. Volume 1. Ostrich to Ducks*. Barcelona: Lynx Edicions ISBN 978-84-8733-410-8. ("Family Anhimidae", pp. 528–535).
* Todd, Frank S. (1991): "Family Anhimidae". En Forshaw, Joseph, ed. *Encyclopaedia of Animals: Birds*. London: Merehurst Press. ISBN 1-8539-1186-0, p. 87.

### Outros artigos 
* Anseriformes

### Ligazóns externas 
* Anhimidae na ADW.
* Anhimidae na EOL.
Antonio Souto Mosteiro

**Antonio Souto Mosteiro**, nado cara a 1890 e finado en Melide o 2 de novembro de 1966, foi un político galego.

## Traxectoria 
Foi nomeado alcalde de Melide en maio de 1934, cesando en decembro dese ano. Volveu ser nomeado alcalde de Melide a finais de xaneiro de 1936, cesando no cargo en marzo dese ano. Finou en Melide o 2 de novembro de 1966.

## Recoñecementos 
Unha rúa de Melide leva o seu nome.

## Vida persoal 
Foi pai de Andrés, Rocío, Manuel e Edelmira Souto Sampedro. Casou en segundas nupcias con Socorro Puga Puga e foi pai de María e Concepción Souto Puga.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Sabino Fuciños Buján

**Sabino Fuciños Buján**, nado en Melide o 27 de outubro de 1888 e finado no mesmo concello o 4 de maio de 1977, foi un industrial e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Inocencio Fuciños Quintás. Na Segunda República foi concelleiro de Melide e primeiro tenente alcalde. Logo da morte do alcalde, o seu pai Inocencio Fuciños, foi elixido alcalde de Melide o 15 de marzo de 1933. Permaneceu no cargo ata o 2 de maio de 1934. Finou en Melide o 4 de maio de 1977.

## Recoñecementos 
Unha rúa de Melide leva o seu nome.

## Vida persoal 
Casou con María Rivas Buide e foi pai de Luis, María, Inocencia, Mercedes e Inmaculada Fuciños Rivas.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Relacións Bután-China

O **Reino de Bután e a República Popular da China** non manteñen relacións diplomáticas oficiais, e as relacións son historicamente tensas. A República Popular da China comparte unha fronteira contigua de 470 quilómetros con Bután e as disputas territorias con Bután foron unha fonte de conflito potencial. Dende a década de 1980, os dous gobernos mantiveron conversas periódicas sobre cuestións fronteirizas e de seguridade destinadas a reducir as tensións. A reivindicación territorial foi mantida pola República Popular Chinesa despois de que o Partido Comunista da China tomase o control da China continental na guerra civil chinesa. Co aumento de soldados no lado chinés da fronteira sino-butanesa tras o acordo de 17 puntos entre o goberno tibetano e o goberno central da Repüblica Popular da China, Bután retirou o seu representante de Lhasa.

O alzamento tibetano de 1959 e a chegada do 14º Dalai Lama á veciña India fixo que a seguridade da fronteira de Bután coa China fose unha necesidade para Bután. Estímase que uns 6.000 tibetanos fuxiron a Bután e foronlles concedido o asilo, aínda que Bután posteriormente pechou a súa fronteira coa China temendo máis refuxiados.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Chauna

***Chauna*** é un xénero de aves anseriformes, un dos dous integrados na familia dos anímidos.

Comprende dúas especies que habitan en zonas húmidas temperadas e cálidas de América do Sur.

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero *Chauna* foi descrito no ano 1811 polo zoólogo alemán Johann Karl Wilhelm Illiger.

### Nota taxonómica 
Sendo unhna especie monotípica no momento da súa descrición, a especie tipo é *Parra chavaria* (hoxe denominada *Chauna chavaria*), taxon que fora descrito por Linneo en 1766.​ 

### Etimoloxía 
O nome científico *Cauyna* deriva do grego antigo χαῦνος *khaũnos*, "esponxoso", "brando", en alusión á consistencia *branda* destas aves. 

### Sinónimos 
Ademais de polo seu nome actualmente válido, o xénero coñeceuse tamén polos sinónimos:
* *Chaima* Griffith, 1829
* *Chaussa* Vieillot, 1818
 
### Especies 
O xénero comprendce dúas especies:

## Características 
Son aves grandes e voluminosas, cunha pequena cabeza peluda, patas longas e pés grandes que só están parcialmente palmados. Teñen grandes esporóns nas súas ás, que usan en pelexas polas parellas e en disputas territoriais. *Chauna torquata* é en xeral bastante común e ás veces considérase unha praga, xa que ataca os cultivos e compite coas aves de granxa pola comida. Pola contra, *Chauna chavaria*, é relativamente rara e, polo tanto, considérase "case ameazada".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* del Hoyo, Josep,  Andrew Elliott, Jordi Sargatal, eds. (1992): *Handbook of the Birds of the World. Volume 1. Ostrich to Ducks*. Barcelona: Lynx Edicions. ISBN 978-84-8733-410-8. 
*

### Outros artigos 
*Anseriformes
*Anímidos
**Chauna chavaria*
**Chauna torquata*
Picardías

thumb|right|Un vello picardías rosa
thumb|right|Un picardías máis moderno

Un **picardías** é un camisón ou negligee curto, sen mangas e holgado, destinado a roupa de noite para mulleres. Ás veces ten copas formadas chamadas bralette para o escote cunha saia adxunta e solta que cae normalmente entre o embigo e a parte superior da coxa. A prenda adoita estar adornada con encaixes, volantes, apliques, plumas, lazos e cintas, opcionalmente con tirantes. Ás veces está feito de tecido transparente ou translúcido como nailon, gasa ou seda.

## Historia
A creación do camisón súper curto atribúese á deseñadora de lencería estadounidense Sylvia Pedlar, que os produciu en 1942 en resposta á escaseza de tecidos durante a segunda guerra mundial. Aínda que os seus deseños pasaron a ser coñecidos en inglés como "babydolls" (picardías), a Pedlar non lle gustaba o nome e non o usou.

Os vestidos curtos de roupa de día dun estilo similar chámanse ás veces *vestidos picardías*. Algúns estilos son similares ao que levan algúns nenos, e por bonecos deseñados como bebés. A bata ou top é o suficientemente curto como para que os cueiros poidan cambiarse facilmente. Unha orixe alternativa para o estilo pode ser as camisetas curtas e as capas de cama con encaixe das décadas de 1930 e 1940.

No século XXI, os picardías fixéronse populares como lencería nupcial. Son máis económicos que un corsé de noiva e moitas veces ofrecen unha maior variedade de deseños e cores.

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Bibliografía
* Barbier, Muriel & Boucher, Shazia (2003). *The Story of Lingerie*. Parkstone.  
* Cox, Caroline (2000). *Lingerie: A Lexicon of Style*. Scriptum Editions.
Camisola

thumb|dereita|Unha camisola moderna
Unha **camisola** é unha roupa interior sen mangas que adoitan usar as mulleres, que normalmente se estende ata a cintura. A camisola adoita estar feita de satén, nailon, seda ou algodón.

## Definición histórica 
Historicamente, *camisola* referíase a chaquetas de varios tipos, incluíndo sobrecamisas (usadas baixo un xubón ou corpiño), negligées para mulleres, e chaquetas de manga que usan os homes.

## Uso moderno 
No uso moderno, unha camisola é unha camisa solta, roupa interior sen mangas que cobre a parte superior do corpo pero é máis curta que unha camisa. Unha camisola normalmente esténdese ata a cintura pero ás veces córtase para deixar ao descuberto o abdome, ou esténdese para cubrir toda a rexión pelviana. As camisolas están fabricadas con materiais lixeiros, xeralmente a base de algodón, ocasionalmente satén ou seda, ou tecidos elásticos como licra, nailon ou spandex.

Unha camisola adoita ter "tirantes" finos e pódese levar sobre un apertador ou sen el. Desde 1989, algunhas camisolas veñen cun apertador con aros incorporado ou outro soporte que elimina a necesidade dun suxeitador entre as que prefiren non usalo. A partir da década de 2000, as camisolas son utilizadas como roupa de exterior.

## Notas
## Véxase tamén
Final da Copa do Xeneralísimo de fútbol 1958/59

A **final da Copa do Xeneralísimo de fútbol 1958/59** foi a 57ª final desde a creación da competición. Tivo lugar o 21 de xuño de 1959 no estadio Santiago Bernabéu, en Madrid, e foi disputada entre o Barcelona e o Granada. O Barcelona levantou o trofeo por 14ª vez na súa historia, tras gañar por 4-1.

## Antecedentes 
Foi a 18ª final de Copa do FC Barcelona, que contaba naquel momento con 13 títulos no seu haber. Regresaba a unha final dous anos despois da última, cando derrotara ao Espanyol no estadio de Montjuïc na final da edición de 1957. O Granada, pola contra, disputaba por primeira vez e única vez na súa historia unha final.

O Barcelona chegou á final despois de eliminar a Murcia, Sporting de Gijón, Betis e Real Madrid, e goleou por senllos 6-0 a asturianos e andaluces. O Granada pola súa banda deixou no camiño a Elche, Cádiz, Plus Ultra e Valencia, conseguindo tamén amplas goleadas, como un 8-1 sobre o Elche e un 6-0 sobre o Cádiz.

## A final 
### Detalles do partido 
### Aliñacións 
|valign="top" width="50%"|

|}

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos da final en BDFutbol .
Sanga, Cabanas, O Vicedo

**Sanga** ou **A Sanga** é un lugar da parroquia de Cabanas, no concello lugués do Vicedo, na comarca da Mariña Occidental.

## Notas 
## Lugares e parroquias 
### Lugares de Cabanas 
### Parroquias do Vicedo
Jhumpa Lahiri

**Jhumpa Lahiri**, nada en 1967, é unha escritora estadounidense de orixe india (os seus pais eran de Bengala). Aínda que naceu en Londres, viviu nos Estados Unidos desde que os seus pais se mudaron alí en 1969, cando tiña dous anos. As súas orixes adoitan reflectirse na súa obra, que trata sobre a convivencia de culturas, especialmente entre as comunidades indias e occidentais. O seu primeiro libro, *Emotion Performer*, gañou o Premio Pulitzer de ficción en 2000, o PEN/Hemingway Award e unha distinción do *New York Times*.

## Obras 
### Libros de contos 
* 1999 *Interpreter of Maladies*
* 2008 *Unaccustomed Earth*

### Novelas 
* 2003 - *The Namesake*
* 2014 - *The Lowland*
* 
* 

### Relatos publicados en revistas 
* "Nobody's Business" (12 de marzo de 2001, *The New Yorker*) ("The Best American Short Stories 2002")
* "Hell-Heaven" (24 de maio de 2004, *The New Yorker*)
* "Once In A Lifetime" (1 de maio de 2006, *The New Yorker*)
* "Year's End" (24 de decembro de 2007, *The New Yorker*)

## Notas
A Penela, Mosende, O Vicedo

**A Penela** é un lugar da parroquia de Mosende, no concello lugués do Vicedo, na comarca da Mariña Occidental. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 17 habitantes (9 homes e 8 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Mosende 
### Parroquias do Vicedo 
## Notas
Faixa

thumb|Faixa dunha muller (en rosa), 1933.
Unha **faixa** é unha prenda de base que se adapta á forma que rodea a parte inferior do torso, que se estende por debaixo das cadeiras e que se usa a miúdo para dar forma ou como apoio. Pódese usar por motivos estéticos ou médicos. En deportes ou tratamentos médicos, pódese usar unha faixa como peza de compresión. Esta prenda base feminina substituíu o corsé en popularidade, e á súa vez foi superada en maior medida polas pantimedias nos anos 60.

## Evolución do corsé
Durante a década de 1890, a silueta e o uso do corsé comezaron a cambiar. Fíxose máis longo e en forma de S, con máis énfase no control da cintura e da parte superior das coxas. A roupa base máis nova estendeuse desde a cintura ata as cadeiras e o estómago. O termo faixa comezou a utilizarse para identificar este tipo de roupa interior na época da primeira guerra mundial. Por esta época, introducíuse o elástico de goma. As mulleres agora modelaban os seus corpos con dous novos tipos de bases, a faixa elástica bidireccional e o apertador tipo copa, ambos máis cómodos que o seu predecesor, o corsé de varillas..

As faixas estaban construídas con tecido elasticizado e ás veces suxeitabanse con peches de gancho e ollo. Na década de 1960, o modelo xa tradicional máis longo non se adaptaba aos novos estilos. Deseñouse unha faixa panty máis compacta para poñer coas saias máis curtas.

As pantimedias non só eran máis cómodas que as faixas, senón que non facían falta ligueiros para soster as medias.

## 1960 e posteriores
En 1970, a faixa subtituíuse polo uso de pantimedias). Os pantys substituíron as faixas na maioría das mulleres que usaban a faixa como medio para soster as medias, porén, moitas usuarias de faixas continuaron usando unhas faixas curtas enriba das medias/pantimedias para estilizar a figura. A finais da década de 1970, aquelas que querían estilizar a figura tiñan a opción de "control superior" dos pantys, onde a sección superior dos pantys tiña unha maior proporción de licra de elastina para ofrecer certo control da figura.

En 1968, na protesta feminista contra Miss América, as manifestantes tiraron simbolicamente unha serie de produtos femininos nun "cubo de lixo da Liberdade". Estes incluíron faixas, que estaban entre os elementos que os manifestantes chamaron "instrumentos de tortura feminina" e equipamentos do que percibían como feminidade.

## Roupa moldeadora hoxe
As faixas e os "moldeadores de corpos" aínda son usados ​​polas mulleres para dar forma á súa figura cunha prenda. De feito, o século XXI viu un gran rexurdir do uso de prendas moldeadoras, especialmente coa chegada de novos tecidos e o deseño sen costuras, de xeito que as prendas moldeadoras modernas son substancialmente máis cómodas que as prendas de corsetería do século anterior. Algunhas destas pezas de roupa poden incorporar un apertador, unha combinación coñecida tradicionalmente como corselet. Spanx é un exemplo de roupa moldeadora contemporánea.

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Bibliografía
*
Pantalón de claqué

thumb|200px|Tap pants (vista traseira).

Os **pantalóns de claqué**, tamén coñecidos como pantalóns curtos de corte lateral ou pantalóns curtos de baile, son unha forma de lencería deseñada para mulleres, de aspecto similar ás bragas francesas. Como o nome indica, son un tipo de shorts, xa que cobren a zona pelviana e a parte superior das pernas. O nome provén dos pantalóns curtos que levaban os bailaríns de claqué durante a década de 1930 mentres practicaban as súas rutinas. Os pantalóns de claqué están feitos principalmente de encaixe, seda, cetim, poliéster, raion e gasa de algodón. Algúns pares poden estar adornados con volantes.

Os pantalóns tipo claqué parécense moito a pantalóns curtos deportivos, permiten liberdade de movemento e pódense usar como roupa exterior sobre outros tipos de roupa interior (por exemplo, g-string), pero úsanse principalmente como roupa interior ou de lecer. Desde a distancia, os pantalóns de claqué pódense confundir cunha media combinación.

Os pantalóns de claqué xeralmente colgan soltos ao redor do corpo. Por este motivo, foron perdendo popularidade ante as versións máis delgadas de roupa interior desde mediados do século XX, xa que a roupa interior solta non se mestura con vestidos que abrazan a figura, e especialmente con pantalóns. Outra prenda, semellante aos pantalóns tipo claqué pero máis axustados ao corpo, son as bragas ou os shorts. Un culotte é semellante aos pantalóns de claqué, pero máis longos na perna.

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
Marcos, San Miguel de Negradas, O Vicedo

**Marcos** é un lugar da parroquia de San Miguel de Negradas, no concello lugués do Vicedo, na comarca da Mariña Occidental. Para o Instituto Galego de Estatística o 2025 é o primeiro ano en que non se rexistran habitantes neste lugar.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Miguel de Negradas 
### Parroquias do Vicedo 
## Notas
Henning Jensen

**Henning Jensen**, nado en Nørresundby o 17 de agosto de 1949 e finado en Aalborg o 4 de decembro de 2017, foi un futbolista dinamarqués, que xogaba como dianteiro. Militou entre outros clubs no Borussia Mönchengladbach, no Real Madrid e no Ajax, gañando os respectivos campionatos nacionais de liga cos tres equipos. Foi 21 veces internacional coa selección de Dinamarca, coa que marcou 9 goles.

## Traxectoria 
Nacido en Nørresundby, comezou a xogar ao fútbol no Nørresundby BK na cuarta división do fútbol dinamarqués. Xogando na banda dereita do ataque, debutou coa selección de Dinamarca en maio de 1972 e marcou o seu primeiro gol nun partido de clasificación para os Xogos Olímpicos de 1972 contra Romanía. Ese mesmo ano, e sen ter xogado nunca na primeira división danesa, foi fichado polo Borussia Mönchengladbach alemán.

Militou catro anos no Mönchengladbach, compartindo dianteira co seu compatriota Allan Simonsen. Gañou dous campionatos da Bundesliga, unha DFB-Pokal e a Copa da UEFA na tempada 1974/75. Disputou un total de 177 partidos oficiais co club alemán, marcando 58 goles.

En 1976 fichou polo Real Madrid, converténdose no primeiro futbolista dinamarqués da historia do club, e xogou nel durante os seguintes tres anos, gañando os campionatos de liga nas tempadas 1977/78 e 1978/79. Disputou 102 partidos oficiais coa camiseta do club branco, nos que marcou 19 goles, 4 deles contra o FC Barcelona. 

En 1979 mudouse aos Países Baixos para xogar no Ajax. Alí coincidiu con outros futbolistas daneses como Frank Arnesen, Søren Lerby e Jesper Olsen. Na tempada 1979/80 gañou a Eredivisie e alcanzou as semifinais da Copa de Europa, onde o equipo neerlandés foi eliminado polo Nottingham Forest.

Regresou a Dinamarca en xullo de 1981, para xogar no AGF Aarhus, antes de volver ao Nørresundby e xogar os seus últimos partidos co Nørresundby BK.

En 2006, foi nomeado pola Unión Danesa de Fútbol entre os candidatos ao premio ao mellor futbolista dinamarqués de tódolos tempos, xunto a Preben Elkjær, Brian Laudrup, Michael Laudrup, Morten Olsen, Peter Schmeichel, Allan Simonsen e Jon Dahl Tomasson.

Faleceu o 4 de decembro de 2017 a causa dun cancro.

## Palmarés 
;Borussia Mönchengladbach
***Bundesliga (2):** 1974/75 e 1975/76
***Copa de Alemaña (1):** 1972/73.
***Copa da UEFA (1):** 1974/75.

;Real Madrid
* **Primeira División (2):** 1977/78, 1978/79.

;Ajax
* **Eredivisie (1):** 1979/80.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador coa selección de Dinamarca .
Copa do Xeneralísimo de fútbol 1958/59

A **Copa do Xeneralísimo de fútbol 1958/59** foi a 57ª edición do torneo. A competición comezou o 21 de decembro de 1958 e concluíu o 21 de xuño de 1959 coa final no estadio Santiago Bernabéu en Madrid. O campión foi o FC Barcelona, que sumou o seu 14º título ao derrotar na final ao Granada por 4-1.

## Primeira rolda 
### Partidos de ida 
### Partidos de volta 
### Partidos de desempate 
## Segunda rolda 
### Partidos de ida 
### Partidos de volta 
### Partidos de desempate 
## Oitavos de final 
### Partidos de ida 
{{Partidos
|local               = Granada
|resultado           = 6 – 0
|visita              = Cádiz
|data                = 10 de maio de 1959
|estadio             = Los Cármenes
|cidade              = Granada
|asistencia          = 
|árbitro             = Asensi Martín
|goleslocal          = García Verdugo Arsenio  Vázquez }Carranza  
|golesvisita         = 
|informe             = https://www.bdfutbol.com/es/p/p.php?id=503117
|suceso              = 
|expansible          = si
}}

### Partidos de volta 
### Partidos de desempate 
## Cuartos de final 
### Partidos de ida 
### Partidos de volta 
## Semifinais 
### Partidos de ida 
### Partidos de volta 
### Partidos de desempate 
## Final 
## Máximos goleadores 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos da competición en BDFutbol .
* Datos da competición en rsssf.org .
* Datos da competición en linguasport.com .
Pato ferrón

O **pato ferrón** (***Plectropterus gambensis***) é unha especie de ave anseriforme da familia dos anátidos, a única da subfamilia dos plectropterinos. 

## Taxonomía 
### Descrición 
A especie foi descrita en 1766 por Linneo na 12ª edición do seu *Systema Naturae*, baixo o nome de *Anas gambiensis*.

### Sinónimo 
Ademais de polo seu nome actualmente válido, a especie coñeceuse tamén polo sinónimo: pero presenta varios trazos anatómicos que para algúns son suficientes para encadralo nunha subfamilia propia. 

Unha característica destacábel é a presenza de dous esporóns aguzados e rectos no bordo anterior das ás cos que pode golpear e defenderse.

## Distribución 
Ocupa a interfase de ecosistemas terrestres e acuáticos da África subsahariana. A especie é cazada e comercializada nos mercados de medicina tradicional en Nixeria.

## Estado de conservación 
A Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais, colnsidrando que esta especie ten unha área de distribución extraordinariamrente grande e quj, polo tanto, non se aproxima aos limiares de vulnerábel baixo o criterio de tamaño da área de distribución, que a tendencia de poboación parece estar en aumento e, polo tanto, a especie non se achega aos limiares de vulnerábel segundo o criterio de tendencia de poboación, e que o tamaño da poboación é moi grande e, polo tanto, non se aproxima aos limiares de vulnerábel segundo o criterio do tamaño da poboación, cualifica o status da especie como *LC* (pouco preocupamte).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Brown, L. H., Urban, E. K. & Newman, K. (1982): *The Birds of Africa, Volume I*. Lomdon: Academic Press. ISBN 978-0-1213-7301-6.
*del Hoyo, J; Elliot, A; Sargatal, J. (1996): *Handbook of the Birds of the World. Vol. 3*. Barcelona: Lynx Edicions. ISBN 84-8733-420-2.

### Outros atrigos 
* Anseriformes
* Anátidos

### Ligazóns externas 
**Plectropterus gambensis* en *The Atlas of Southern African Birds* .
*Death by toxic goose .
**Plectropterus gambensis* (Linnaeus 1766) ma EOL .
BugSat-1

**BugSat-1**, alcumado como **Tita**, é un satélite artificial arxentino lanzado o 19 de xuño de 2014 mediante un foguete Dnepr (foguete) desde o cosmódromo de Yasny en Dombarovsky.

## Características 
BugSat-1 era un demostrador tecnlóxico para estudar a viabilidade da constelación de satélites ÑuSat de observación terrestre, deseñados pola compañía arxentina Satellogic S.A.. Cunha masa de 22 kg e unhas dimensións de 275 x 500 x 500 mm, o satélite probou unha serie de tecnoloxías para a nova constelación, levando a bordo tres antenas, unha cámara de resolución media, un receptor GPS, unha radio UHF e unha radio en banda C. BugSat-1 transmitía de manera periódica paquetes AX.25 para a comunidade de radioafeccionados na banda UHF.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Dnepr (foguete)
Oddballs (serie de televisión)

***Oddballs*** é unha serie de televisión estadounidense-canadense de animación creada por James Rallison e Ethan Banville para Netflix. A serie está baseada na canle de YouTube de Rallison, TheOdd1sOut. Foi producida por Netflix Animation e Atomic Cartoons. 

A serie estreouse en Netflix o 7 de outubro de 2022, onde conta con versión dobrada e subtitulada en galego. A serie conta con doce episodios de 17-20 minutos de duración na súa primeira tempada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
BT-4

**BT-4** é a designación dun motor foguete desenvolvido por IHI Aerospace e usado polas naves HTV e Cygnus.

## Características 
O motor BT-4 usa hidracina e tetróxido de nitróxeno como propelentes, inxectados a presión na cámara de combustión. Foi desenvolvido orixinalmente para ser usado na sonda LUNAR-A, finalmente cancelada. Úsase tamén nos buses de satélites A2100 e GeoStar-2. O propulsor foi deseñado baseándose no sistema de control de actitude do foguete N-1, unha versión dos foguetes Delta construída baixo licenza no Xapón nos anos 1970.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*HTV
*Cygnus
*A2100
*GeoStar-2
Tower Heist

***Torre Heist*** é un filme estadounidense de 2011 dirixido por Brett Ratner, escrito por Ted Griffin e Jeff Nathanson. Baséase nunha historia de Bill Collage, Adam Cooper e Griffin e está protagonizado por Ben Stiller, Eddie Murphy, Casey Affleck, Alan Alda, Matthew Broderick, Judd Hirsch, Téa Leoni, Michael Peña e Gabourey Sidibe. A trama segue a empregados dun exclusivo edificio de apartamentos que perden as súas pensións por mor do esquema Ponzi dun empresario de Wall Street e solicitan a axuda dun delincuente, un empresario en quebra e unha criada inmigrante para irrumpir no seu apartamento e roubarlles os cartos mentres evitan aos axentes do FBI encargados do seu caso.

## Personaxes 
* Ben Stiller como Josh Kovaks
* Eddie Murphy como Darnell "Slide" Davis
* Casey Affleck como Charlie Gibbs
* Alan Alda como Arthur Shaw
* Matthew Broderick como Mr. Fitzhugh
* Judd Hirsch como M. Simon
* Téa Leoni como Claire Denham
* Michael Peña como Enrique Devereaux
* Gabourey Sidibe como Odessa Montero
* Stephen McKinley Henderson como Lester
* Nina Arianda como Miss Iovenko
* Marcia Jean Kurtz como Rose D'Amato
* Juan Carlos Hernandez como Manuel
* Harry O'Reilly como axente especial do Dansk
* James Colby como axente especial do FBI Huggins
* Edward Noone como axente especial do FBI
* Peter Van Wagner como Marty Klein
* Željko Ivanek como director do FBI Mazin
* Lynne Rossetto Kasper como presentador de radio
* Annika Pergament como voz do xornalista de NASDAQ
* Clem Cheung como Kwan
* Robert Downey Sr. como xuíz Ramos
* Kate Upton como mistress of Mr. Hightower
* Marilyn Kim como Mrs. Jin
* Judianny Compress como Rita
* Dylan Ratigan como News Reporter
* Allie Woods Jr. como Mr. Newhouse
* Johnny Tran como Huang
* Jessica Szohr como Sasha Kovaks-Gibbs
* Heavy D como Courthouse guard
* Jan Owens como Mrs. Cronan
* Lucky Park como Lucy the Dog

## Notas
Identidade (filme)

***Identidade*** (en ) é un filme estadounidense de 2003 dirixido por James Mangold a partir dun guión de Michael Cooney. Está protagonizado por John Cusack, Ray Liotta, Amanda Peet, Alfred Molina, Clea DuVall e Rebecca De Mornay.

## Personaxes 
* John Cusack como Edward "Ed" Dakota
* Ray Liotta como Samuel Rhodes
* Amanda Peet como Paris Nevada
* John Hawkes como Larry Washington
* Clea DuVall como Virginia "Ginny" Isiana
* William Lee Scott como Lou Isiana
* Rebecca De Mornay como Caroline Suzanne
* Leila Kenzle como Alice York
* John C. McGinley como George York
* Bret Loehr como Timothy "Timmy" York
* Jake Busey como Robert Maine
* Pruitt Taylor Vince como Malcolm Rivers
* Alfred Molina como Dr. Malick
* Holmes Osborne como xuíz Taylor
* Frederick Coffin como Detective Varole
* Carmen Argenziano como fiscal
* Matt Letscher como asistente do fiscal do distrito
* Marshall Bell como fiscal do distrito
* Stuart M. Besser como Frozen Body Larry *(sen acreditar)*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Lingua obolo

A **lingua obolo** (ou **andoni**) é unha lingua de Nixeria pertencente á familia atlántico-congo. Obolo é o nome indíxena dunha comunidade do delta oriental do río Níxer, máis coñecida como Andoni (a orixe deste último nome é incerta). *Obolo* refírese á xente, á lingua e á terra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Wikipedia en obolo
### Bibliografía 
*
Hans von Boetticher

**Hans von Boetticher**, nado en San Petersburgo (Imperio Ruso) o 30 de agosto de 1886 (era un dos chamados alemáns do Báltico) e finado en Coburgo (Baviera) o 20 de xaneiro de 1958, foi un zoólogo alemán que traballou especialmente na ornitoloxía e na entomoloxía.

## Traxectoria 
Boetticher traballou no Museo de Historia Natural de Coburgo. Varios dos seus traballos tratan sobre a taxonomía de nivel superior dos grupos de aves baseada na morfoloxía, a filoxenia e a bioxeografía.

Algunhas das súas outras obras inclúen as que publicou sobre os pinnípedes, pero a súa especial área de interese incluía patos e gansos, musofáxidos, psitácidos, pombas e aves mariñas. Describiu os xéneros de patos suramericanos *Amazonetta* e *Speculanas*. Algúns dos outros taxons de aves que el chamou como *Galapagornis* xa non son válidos.

## Algunhas publicacións 
Entre outras, escribiu unha serie de libros sobre as familias de aves, como:
**Gänse- und Entenvögel aus aller Welt* (1952)
**Albatrosse und andere Sturmvögel* (1955)
**Lärmvögel, Turakos und Pisangfresser* (1955)
**Fasanen, Pfauen, Perlhühner und andere Zierhühner* (1956)
**Pelikane, Kormorane und andere Ruderfüßler* (1957)

## Abreviatura 
A abreviatura **Boetticher** emprégase para recoñecer a Hans von Boetticher como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazons externas 
*Boetticher, Hans von en  Deutsche Biographie .
Slender Man (filme)

***Slender Man*** é un filme estadounidense de 2018 dirixido por Sylvain White e escrito por David Birke. Baséase no personaxe homónimo. O filme está protagonizado por Joey King, Julia Goldani Telles, Taylor Richardson, Jaz Sinclair, Annalise Basso e Alex Fitzalan, con Javier Botet como o personaxe do título.

O desenvolvemento do filme comezou en maio de 2016, con Birke contratado para escribir o guión e gran parte do elenco asinando un ano despois. A rodaxe tivo lugar en Massachusetts en xuño e xullo de 2017.

Estreouse nos cinemas dos Estados Unidos o 10 de agosto de 2018, e recadou 52 millóns de dólares. Recibiu moi malas valoracións pola crítica e Sinclair foi nomeada ao Golden Raspberry á peor actriz secundaria.

## Personaxes 
* Joey King como Wren
* Julia Goldani Telles como Hallie Knudsen
* Jaz Sinclair como Chloe
* Annalise Basso como Katie Jensen
* Alex Fitzalan como Tom
* Taylor Richardson como Lizzie Knudsen
* Javier Botet como Slender Man
* Kevin Chapman como Mr. Jensen
* Jessica Blank como Mrs. Knudsen
* Michael Reilly Burke como Mr. Knudsen
* Samara Lee como Esther
* David Morse como Jeremy Newsman

## Notas
O Chao, Río Barba, O Vicedo

**O Chao** é un lugar da parroquia de Río Barba, no concello lugués do Vicedo, na comarca da Mariña Occidental. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 9 habitantes (4 homes e 5 mulleres).

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Río Barba 
### Parroquias do Vicedo 
## Notas
Hot Tub Time Machine

***Hot Tub Time Machine*** é un filme estadounidense de 2010 dirixido por Steve Pink e protagonizado por John Cusack, Rob Corddry, Craig Robinson, Clark Duke, Crispin Glover, Lizzy Caplan e Chevy Chase. O filme estreouse nos cinemas dos Estados Unidos o 26 de marzo de 2010. Conta a historia de catro homes que viaxan ao pasado até o ano 1986 a través de jacuzzy, e tentan atopar a maneira de regresar a 2010. A súa secuela, *Hot Tub Time Machine 2*, estreouse o 20 de febreiro de 2015.

## Personaxes 
* John Cusack como Adam Yates
** Jake Rose como Adam en 1986
* Rob Corddry como Lou "Violator" Dorchen
** Brook Bennett como Lou en 1986
* Craig Robinson como Nick Webber-Agnew
** Aliu Oyofo como Nick en 1986
* Clark Duke como Jacob Yates
* Chevy Chase como Repairman
* Collette Wolfe como Kelly Yates
* Crispin Glover como Phil Wedmaier
* Sebastian Stan como Blaine
* Lizzy Caplan como April Drennan
* Crystal Lowe como Zoe
* Kellee Stewart como Courtney Agnew
** Odessa Rojen como Courtney con 9 anos
* Lyndsy Fonseca como Jenny
* Charlie McDermott como Chaz
* Jessica Paré como Tara
* William Zabka como Rick Steelman

## Estrea 
O filme estreouse no número 3 da carteleira na súa fin de semana cunha recadación de 14 millóns de dólares en 2&nbsp;754 cinemas, cunha media de 5&nbsp;091 dólares por cinema. *Hot Tub Time Machine* recadou 50,3 millóns de dólares en América do Norte e 14,3 millóns máis noutros territorios, para un total mundial de 64,6 millóns de dólares sobre un orzamento de 36 millóns.

*Hot Tub Time Machine* estreouse en DVD e Blu-ray Disc o 1 de xuño de 2010. Tamén se lanzou unha versión "sen clasificación", co Blu-ray Disc que contén unha copia dixital.

## Notas
Hospital HM Rosaleda

O **Hospital HM La Rosaleda**, antigo Hospital Policlínico La Rosaleda, é un hospital de carácter privado situado na cidade de Santiago de Compostela.

## Historia
Foi idea do doutor Xerardo Fernández Albor, e en 1960 comezou a súa construción co mecenado de Eduardo Cancelo Puga. Inaugurouse en 1964, como proxecto dos doutores Fernández Albor, Eduardo Cancelo Puga, Luciano García Alén, Agustín Sixto Seco, Cabo Rey, Fermín Bescansa Martínez, Moreno de Orbe, José María Balboa Troiteiro, Manuel Anxo Cortizo Blanco e Carlos Leira Tormo.

Creado co nome de **Hospital Policlínico La Rosaleda**, mudou a denominación tras adquirilo a corporación HM Hospitales en 2017.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*HM Rosaleda