open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dana Antal

**Dana Antal**, nada en Saskatoon (Saskatchewan, Canadá) o 19 de abril de 1977 é unha xogadora de hóckey sobre xeo que foi membro do equipo olímpico de hóckey sobre xeo do Canadá que competiu nos Xogos Olímpicos de Inverno de 2002 nesa modalidade en Salt Lake City, nos que gañou a medalla de ouro. Antes de xogar co equipo nacional do Canadá, participou na liga de hóckey sobre xeo universitaria coa Universidade Cornell. Na súa primeira tempada, foi nomeada *rookie* do ano da Ivy League, e foi a maior anotadora do seu equipo. Antal tamén xogou co Calgary Oval X-Treme na Western Women's Hockey League.

## Carreira 
### Carreira júnior 
Medrou en Esterhazy, Saskatchewan, e xogou en equipos locais júnior de rapaces ata os 15 anos, xa que naquel tempo non había equipos de rapazas na área.

### Hóckey universitario 
Despois de completar a súa carreira júnior, Antal obtivo unha bolsa para xogar ó hóckey na Universidade Cornell.

### Hóckey profesional 
O 22 de marzo de 1998, Dana Antal anotou ós 5:30 minutos dunha prórroga de 10 minutos un pase de Jennifer Botterill para a vitoria do Equipo Alberta (representado polo Calgary Oval X-Treme) sobre o Equipo Ontario (representado polo Beatrice Aeros) por un marcador 3-2, gañando o Esso Nationals. No torneo, Antal anotou dous goles e fixo unha asistencia nos partidos. Anotou un gol no Esso Women's National Hockey Championship para axudar ó Equipo Alberta a gañar a Abby Hoffman Cup en 2003.

## Partidos internacionais
Antal foi membro do equipo nacional do Canadá que gañou a medalla de ouro nos Campionatos Mundiais Femininos de Hóckey sobre xeo en 2001. Foi seleccionada para o equipo no ano 2000, pero non puido xogar. Foi membro do Equipo Olímpico do Canadá que gañou a medalla de ouro nos Xogos Olímpicos de 2002 en Salt Lake City.

## Recoñecementos
*Xogadora máis deportiva no 1998 no Esso Women's National Hockey Championship.

## Notas
Un amor por descubrir

***Un amor por descubrir*** (en ) é un filme irlandés dirixido por Eugene Brady que se estreou en 1998. Conta a historia dun mozo birracial estadounidense, Chad Egan-Washington (interpretado por Hill Harper).

Estreouse en galego na TVG o 22 de xullo de 2001.

## Personaxes 
* Donal McCann como Tony Egan
* Pierce Brosnan como Joe Brady
* Hill Harper como Chad Egan-Washington
* Aislín McGuckin como Aislín Brady
* Lorraine Pilkington como Rachel
* Sinéad Cusack como Brenda O'Boyce
* Phelim Drew como Patsy
* Niall Tóibín como Postbote Sean

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Poitín (filme)

***Poitín*** é un filme irlandés escrito e dirixido por Bob Quinn que se estreou en 1978. Foi o primeiro filme en ser rodado completamente en lingua irlandesa. Tamén foi o primeiro en recibir unha bolsa de guión cinematográfico da Arts Council of Ireland.

O filme foi producido por Cinegael, e está protagonizado por Cyril Cusack como un destilador ilegal de Connemara, que vive nunha cabana illada xunto coa súa filla. Dous dexenerados locais, interpretados por Donal McCann e Niall Tóibín, aterrorizan o vello destilador polo seu contrabando de licor (poitín), ameazando con matalo a el e violar a súa filla.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Aplastodiscus

***Aplastodiscus*** é un xénero da orde dos anuros, dentro da familia dos hílidos.

* *Aplastodiscus albofrenatus* (Lutz, 1924)
* *Aplastodiscus albosignatus* (Lutz & Lutz, 1938)
* *Aplastodiscus arildae* (Cruz & Peixoto, 1987)
* *Aplastodiscus callipygius* (Cruz & Peixoto, 1985)
* *Aplastodiscus cavicola* (Cruz & Peixoto, 1985)
* *Aplastodiscus cochranae* (Mertens, 1952)
* *Aplastodiscus ehrhardti* (Müller, 1924)
* *Aplastodiscus eugenioi* (Carvalho-e-Silva & Carvalho-e-Silva, 2005)
* *Aplastodiscus flumineus* (Cruz & Peixoto, 1985)
* *Aplastodiscus ibirapitanga* (Cruz, Pimenta & Silvano, 2003)
* *Aplastodiscus leucopygius* (Cruz & Peixoto, 1985)
* *Aplastodiscus lutzorum* (Berneck BVM, Giaretta AA, Brandao RA, Cruz CAG & Haddad CFB, 2017)
* *Aplastodiscus musicus* (Lutz, 1949)
* *Aplastodiscus perviridis* Lutz, 1950
* *Aplastodiscus sibilatus* (Cruz, Pimenta & Silvano, 2003)
* *Aplastodiscus weygoldti* (Cruz & Peixoto, 1987)

## Notas
Killing

***Killing***, ***Killings*** ou ***The Killing*** pode facer referencia a:

* *Atraco perfecto* (*The Killing*), filme de 1956 dirixido por Stanley Kubrick
* *The Killing*, serie danesa emitida orixinalmente en 2007
* *The Killing*, serie estadounidense baseada na danesa, emitida orixinalmente en 2011
* Claus Killing-Günkel (nado en 1963), interlingüista alemán
Jean Shinoda Bolen

**Jean Shinoda Bolen**, nada en 1936, é unha doutora, psiquiatra e psicóloga analítica junguiana estadounidense, amais de escritora e divulgadora. Extrae fontes de experiencia da espiritualidade, o feminismo, a psicoloxía analítica, a medicina e o persoal.

## Traxectoria
É diplomada polo American Board of Psychiatry and Neurology. Foi profesora de psiquiatría clínica na Universidade de California en San Francisco. Foi membro da xunta da Ms. Foundation for Women e da International Transpersonal Association, e é membro distinguido da American Psychiatric Association.

Co seu por entón marido James Bolen fundou a revista *Psychic* en 1969 (renomeada *New Realities* en 1977), sobre parapsicoloxía e espiritualidade de corpo e mente.

Apareceu nos documentais*Women — for America, for the World* (1986, Oscar ao mellor documental), e *Goddess Remembered* (National Film Board of Canada, 1989).

Ken Wilbur, no seu libro *Sex, Ecology, and Spirituality*, expresa a súa admiración polos libros de Bolen *Goddesses in Everywoman* e *Gods in Everyman*.

Recibiu o Pioneers in Art, Science, and the Soul of Healing Award do Institute for Health and Healings.

## Obra
* *The Tao of Psychology: Synchronicity and the Self* (1979)
* *Goddesses in Everywoman: A New Psychology of Women* (1984]
* ''Gods in Everyman: A New Psychology of Men's Lives and Loves* (1989)
* *The Ring of Power: Symbols and Themes in Wagner's Ring Cycle and in Us* (1992)
* *Crossing to Avalon: A Woman's Midlife Pilgrimage* (1994)
* *Close to the Bone: Life-Threatening Illness and the Search for Meaning* (1996)
* *The Millionth Circle: How to Change Ourselves and the World* (1999)
* *Goddesses in Older Women: Archetypes in Women over Fifty* (2001)
* *Crones Don't Whine* (2003)
* *Urgent Message from Mother: Gather the Women, Save the World'', (2005)

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* www.jeanbolen.com/
* Perfil  na web do Omega Institute.
STS-43

**STS-43** foi unha misión do transbordador espacial Atlantis lanzada o 2 de agosto de 1991 desde a rampla 39A do Centro de Lanzamento de Cabo Cañaveral.

O transbordador regresou a terra no Centro Espacial Kennedy o 11 de agosto de 1991.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Transbordador espacial
*Transbordador espacial Atlantis
Capela Notre Dame du Haut

A **capela Notre Dame du Haut** (nome completo en francés: *Chapelle Notre-Dame-du-Haut de Ronchamp*), coñecida informalmente como **Ronchamp**, é unha capela de culto católico construída entre 1950 e 1955 en Ronchamp, Francia polo arquitecto Le Corbusier, sendo un dos exemplos máis destacables de arquitectura relixosa no século XX.

Foi declarada Patrimonio da Humanidade como parte do conxunto «Obra arquitectónica de Le Corbusier - Contribución excepcional ao Movemento Moderno» no ano 2016. Recibe cada ano unhas 80.000 visitas.

## Lugar 
A capela atópase nun outeiro preto de Belfort, no leste de Francia. Nese lugar, existía unha capela de peregrinación adicado á Virxe María, pero foi destruído durante a segunda guerra mundial.

Para algúns críticos, a natureza que rodea o conxunto arquitectónico posúe moitas semellanzas coa Acrópole de Atenas, dende o ascenso no fondo do outeiro ata os eventos arquitectónicos e da paisaxe ó longo do camiño, xa que non se pode ver o edificio ata que non se alcanza case totalmente o cume do monte.

## Arquitectura 
Le Corbusier abandona neste edificio os seus principios de estandarización e da máquina estética, construíndo un edificio específico para o lugar. A planta da igrexa está composta dunha nave de formas curvilíneas, con dúas entradas nos costados, un altar principal e tres capelas baixo as torres. No exterior, na súa fachada leste, e pechada polos muros e a cuberta, existe tamén un altar e un púlpito para a celebración de misas ao aire libre.

A súa estrutura é de formigón armado e cachotaría. A cuberta, composta exlusivamente de formigón armado, é o resultado da inversión dunha cúpula tradicional, sendo convexa cara a abaixo e cóncava cara a arriba. Está parcialmenta apoiada en piares, deixando unha franxa de separación entre a mesma e os cerramentos, pola cal penetra a luz ao interior.
miniatura|265x265px|Vista do outeiro no que se atopa a capela.

## Ampliación 
En 2011 levouse a cabo unha obra de ampliación do conxunto, levada a cabo por Renzo Piano en colaboración co paisaxista francés Michel Corajoud. Esta ampliación non interfire na visión dende a capela e ábrese cara á paisaxe. Este novo edificio substitúe o antigo centro de visitantes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial do sitio
NUMAX

**NUMAX** é unha cooperativa galega de traballo asociado sen ánimo de lucro situada en Santiago de Compostela. Posúe unha sala de cinema, unha libraría (física e online) e un laboratorio de deseño gráfico e de vídeo. Actuou tamén como distribuidora de cinema entre 2015 e 2018..

## Características
dereita|miniatura|Socios de NUMAX en 2015.

miniatura|dereitaAbriu as súas portas en marzo de 2015 na rúa Concepción Arenal de Santiago de Compostela, onde se atopan arestora o cinema e a libraría. A programación cinematográfica combina a estrea de filmes independentes e de autor, coa reposición de cinema clásico e de repertorio. Dedica unha parte da súa programación ao público mozo a través dos programas estables Petís NUMAX e NUMAX na Escola. As proxeccións de NUMAX son sempre en versión orixinal subtitulada e, desde 2016, forma parte da rede de salas independentes Europa Cinemas. A libraría traballa desde o ano 2020 baixo o selo Librarías de Calidade que outorga Acción Cultural Española e a Asociación de Cámaras do Libro de España. É habitual, tanto na sala de cinema como na libraría, a visita de autores e autoras de prestixio nacional e internacional presentar ante o público as súas creacións. Entre outras, pasaron por NUMAX: Aki Kaurismäki, Albert Serra, Pedro Costa, José Luis Guerín, Rita Azevedo, Nobuhiro Suwa, Ana Pfaff, Alberto Vázquez, Charles Burnett ou Jean-Gabriel Périot. 

O nome da cooperativa ten orixe no filme *Numax presenta...* (1980), de Joaquim Jordà, que recollía o conflito laboral nunha empresa de electrodomésticos chamada Númax, que rematou coa autoxestión da factoría por parte do cadro de persoal.

Alén dos ingresos percibidos pola venda directa e a prestación de servizos, NUMAX conta con diferentes modalidades de abonos (reducido, xeral, colabora, protexe) de maneira que as persoas abonadas obteñen descontos e outras vantaxes en troques dunha cota anual coa que apoian a estrutura da cooperativa.

As persoas socias da cooperativa son Adrián Pardellas, Antonio Doñate, Avelino González, Marcos Flórez, Mariña de Toro, Olalla Cociña, Pablo Cayuela, Xan Gómez Viñas, Xosé Carlos Hidalgo, Iria Silvosa, Clara García Nieto e María Villamarín. Margarita Ledo é socia colaboradora da cooperativa. Irma Amado e Ramiro Ledo foron socias da cooperativa desde a súa fundación, en 2014, até inicios de 2021.

NUMAX ten recibido diferentes premios e recoñecementos ao seu traballo, entre eles o Premio José Sellier no marco dos Premios Mestre Mateo 2015, o Premio Cultura Galega de Creación Audiovisual en 2016 e o Premio da Deputación da Coruña á mellor iniciativa empresarial xeradora de emprego en 2019. En 2023, a Libraría NUMAX recibiu un dos galardóns honoríficos na Gala dos Premios Follas Novas do Libro Galego por "representar todo o que se pode esperar dunha libraría, con inquedanzas, curiosidade intelectual, actividades e que integra nun espazo único unha oferta cultural que leva de man cine e libros".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do proxecto
Durga Chew-Bose

**Durga Chew-Bose**, nada en Montreal en 1986, é unha escritora canadense de orixe india, residente en Brooklyn.

## Traxectoria 
Naceu no Quebec, filla de pais de Calcuta. Mudouse aos Estados Unidos con 17 anos, onde asistiu á escola en Novo México durante dous anos. Máis tarde, asistiu ao Sarah Lawrence College, e conseguiu unha estancia dun ano na Universidade de Oxford.

Chew-Bose colaborou con diversas publicacións, como *The Guardian*, *Buzzfeed*, *The Hairpin*, *Rolling Stone*, *GQ*, *The New Inquiry*, *n+1*, *Interview*, *Paper*, *Hazlitt*, e *This Recording.* Na revista *Nylon*, Kristen Iverson describe a Chew-Bose como "unha das ensaístas e críticas máis talentosas e perspicaces"; en *The Guardian*, Sarah Galo di, "Se os millenials teñen referencias intelectuais, a escritora Durga Chew-Bose é unha delas, cos seus escritos extensos e reflexivos sobre identidade e cultura que atraen a atención dos lectores"

Chew-Bose tamén imparte clases de escritura no Sarah Lawrence College.

### *Too Much and Not the Mood* 
Esta obra toma o seu título do diario de Virginia Woolf de 1931. *Too Much and Not the Mood* é unha colección de 14 ensaios nos que Chew-Bose describe "as complicacións de madurar e establecerse... o que significa ser unha moza negra nun mundo de brancos e o fermoso dilema de ser unha canadense de primeira xeración."

Os críticos salientaron a innovación estilística da escritura de Chew-Bose. *Too Much and Not the Mood* inclúese nunha lista dos "15 lanzamentos de libros feministas máis esperados de 2017". Sadie L. Trombetta describiu o libro como unha "colección de ensaios, cartas, prosa, e poesía."
*Too Much and Not the Mood* foi tamén catalogado como "un dos 25 lanzamentos editoriais máis interesantes de 2017". Maris Kreizman dixo no ''New York Magazine's Vulture* que "se admiras a habilidade de combinar o persoal e o académico nunha emocionante nova forma de arte de Maggie Nelson, Durga Chew-Bose será a túa nova escritora favorita." *Publishers Weekly* dixo do seu libro que "os xiros da linguaxe e as apaixonantes referencias culturais, elevan o debut de Chew-Bose por encima das coleccións de ensaios persoais recentes de autores novos"

### Writers of Color 
Con Buster Bylander, Jazmine Hughes e Vijith Assar, Chew-Bose fundou A web *Writers of Color* en abril de 2015.. *Writers of Color* é unha base de datos de escritores negros contemporáneos que busca "dar máis visibilidade aos escritores de cor, facilitando o acceso ás súas publicacións, construír unha plataforma fácil de usar para os editores e representar con exactitude aos escritores".

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Durga Chew-Bose en Twitter
* *Too Much and Not the Mood*
* Entrevista con Durga Chew-Bose  no podcast de BuzzFeed *Another Round'' (24 de marzo de 2015)
Función continuamente diferenciable

En análise matemática, unha clase diferenciable é unha clasificación dunha función polas propiedades das derivadas. A clase das funcións **continuamente diferenciable** son aquelas que teñen derivadas de tódalas ordes.

## Definición para funcións reais dunha variable
Sexa f:D\to\mathbb{R} unha función co dominio D\subseteq\mathbb{R}, entón:
*f é de clase C^0(D,\mathbb{R}) se é unha función continua.
*f é de clase C^1(D,\mathbb{R}) se a súa primeira derivada fose unha función continua.
*f é de clase C^n(D,\mathbb{R}) se a súa n-ésima derivada fose unha función continua.
*f é continuamente diferenciable ou de clase C^\infty(D,\mathbb{R}) se fose de clase C^n(D,\mathbb{R}) para todo n.
*f é analítica ou de clase C^\omega(D,\mathbb{R}) se puidese ser escrita como unha serie de Taylor arredor de cada punto do dominio. Toda función analítica é continuamente diferenciable.

## Definición para funcións reais de varias variables 
Sexa f:D\to\mathbb{R}^m unha función co dominio D\subseteq\mathbb{R}^n
*f é de clase C^0(D,\mathbb{R}^n) se é unha función continua.
*f é de clase C^n(D,\mathbb{R}^n) se todas as súas derivadas parciais de orde até n fosen funcións continuas.
*f é continuamente diferenciable ou de clase C^\infty(D,\mathbb{R}^n) se fose de clase C^n(D,\mathbb{R}^n) para todo n
Historia das mulleres

miniatura|Mulleres tibetanas rezando na porta da casa.
A **historia das mulleres** é un enfoque histórico crítico coa historia tradicional e vinculado ao xurdimento do movemento feminista e o feminismo académico. A historia das mulleres recupera o papel das mulleres na historia, un papel ocultado polos mecanismos que desenvolveu historicamente o patriarcadoe o fenómeno conceptualizado como criptoxinia no ano 2020. Ademais da recuperación do papel das mulleres en diversas clases sociais e momentos históricos, o enfoque de xénero da historia trata de desentrañar os mecanismos opresivos que produciron as desigualdades. Para iso utiliza o xénero como categoría de análise, tal e como propuxo a historiadora Joan Scott en 1986, co dobre obxectivo de recuperar o papel desempeñado polas mulleres ao longo da historia, e coñecer os mecanismos de poder patriarcais, estes estudos históricos abordaron, por unha banda, perspectivas estruturalistas ou propias da historia social (traballo, institucións, política tradicional, clase social, movementos políticos, parentesco, etc). Por outra, veñen desenvolvendo tamén enfoques históricos posestruturalistas máis baseados na análise de discursos e representacións, do corpo, a construción da dicotomía feminidade/masculinidade e a subxectividade ou a produción de saberes e ciencia. Novos campos emerxentes na actualidade son os estudos sobre a sexualidade (orientacións sexuais, historia queer) as prácticas de sociabilidade (amizade, lecer) ou a historia das emocións ou sentimentos. Estas áreas de investigación situaríanse dentro do que tradicionalmente se chamou historia cultural.

A historia das mulleres ou do xénero non son dúas ramas segregadas posto que o obxectivo da tarefa investigadora é común: desentrañar as razóns históricas das desigualdades e dicotomías sexo/xénero e o funcionamento do patriarcado como réxime opresivo. Como outras áreas dentro dos Estudos das mulleres ou de xénero a metodoloxía de investigación é interdisciplinar, tomando enfoques da teoría feminista, a crítica literaria, a historia cultural, a socioloxía ou a antropoloxía críticas e feminista.

No século XXI, as investigadoras analizan as mulleres en situacións ominosas do pasado, do máis afastado e tamén do recente, a construción da cidadanía e a lexitimación e igualación da filiación, o significado do asociacionismo feminino.
miniatura|Presidenta fundadora do primeiro colexio de mulleres no estado de Durango. Loita pola igualdade de xénero e pola actualización xurídica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* A muller na Antiga Grecia
* Estudos de xénero
* Feminismo
* Movemento feminista
* Sufraxio feminino
* Joan Wallach Scott

### Bibliografía 
* Pallarés, Mª Carmen (2003): *A vida das mulleres na Galicia Medieval (1100-1500)*. Santiago de Compostela.
Amorodos salvaxes

***Amorodos salvaxes*** (en ) é un filme sueco escrito e dirixido por Ingmar Bergman que se estreou en 1957. Está protagonizado por Victor Sjöström, na súa última aparición na gran pantalla, que interpreta un vello que lembra o seu pasado. Ademais tamén aparecen actores habituais nos filmes de Bergman, como Bibi Andersson, Ingrid Thulin e Gunnar Björnstrand. Max von Sydow tamén aparece interpretando un pequeno papel. Bergman escribiu o guión mentres estaba hospitalizado. O filme explora temas filosóficos como a introspección e a existencia humana, e está considerado unha das mellores obras de Bergman.

## Sinopse 
O profesor de medicina Isak Borg diríxese coa súa nora Marianne de Estocolmo a Lund para recibir o grao de honra da universidade de Lund polos seus 50 anos de carreira. No camiño, rememora os principais momentos da súa vida, temendo a morte que se aproxima. Coñece diversas persoas na estrada, como Sara e os seus compañeiros de viaxe, Viktor e Anders, que se dirixen a Italia, ou unha parella que fai lembrar a Borg a súa propia vida e matrimonio e cos que case teñen un accidente de tráfico.

## Personaxes 
* Victor Sjöström como Profesor Isak Borg
* Bibi Andersson como Sara
* Ingrid Thulin como Marianne Borg
* Gunnar Björnstrand como Evald Borg
* Jullan Kindahl como Agda
* Folke Sundquist como Anders
* Björn Bjelfvenstam como Viktor
* Naima Wifstrand como nai de Isak
* Gunnel Broström como Berit Alman
* Gunnar Sjöberg como Sten Alman
* Max von Sydow como Henrik Åkerman
* Ann-Marie Wiman como Eva Åkerman
* Gertrud Fridh como Karin Borg
* Åke Fridell como amante de Karin
* Sif Ruud como tía Olga
* Yngve Nordwall como tío Aron
* Per Sjöstrand como Sigfrid Borg
* Gio Petré como Sigbritt Borg
* Gunnel Lindblom como Charlotta Borg
* Maud Hansson como Angelica Borg
* Eva Norée como Anna Borg 
* Göran Lundquist como Benjamin Borg
* Per Skogsberg como Hagbart Borg
* Lena Bergman como Kristina Borg
* Monica Ehrling como Birgitta Borg

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Aeroporto de Xohanesburgo-O.R. Tambo

O **aeroporto internacional de Xohanesburgo-O.R. Tambo**  é un grande aeroporto internacional situado en Kempton Park, a 22 quilómetros ao leste do centro de Xohanesburgo e a 40 ao sur de Pretoria. É o principal aeroporto de Suráfrica, tanto para voos domésticos como para internacionais, e é o aeroporto máis concorrido de África cunha capacidade para encargarse de 28 millóns de pasaxeiros cada ano. O aeroporto é o centro de conexións para a aeroliña máis grande do país, South African Airways (SAA), e para varias aeroliñas locais máis pequenas. No ano 2016 pasaron polas súas instalacións máis de 20 millóns de pasaxeiros.

Orixinalmente foi coñecido como **aeroporto internacional Jan Smuts**, polo antigo primeiro ministro de Suráfrica Jan Smuts. En 1994 foi renomeado como **aeroporto internacional de Xohanesburgo** cando o novo goberno do país puxo en funcionamento unha política de non poñer nomes de políticos aos aeroportos. Porén, a política foi eliminada posteriormente e o aeroporto foi rebautizado novamente o 27 de outubro de 2006 na honra de Oliver Reginald Tambo, antigo presidente do Congreso Nacional Africano.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
Ampliación (filme)

***Ampliación*** (en ) é un filme dirixido por Michelangelo Antonioni que se estreou en 1966. Conta a historia dun fotógrafo de moda, interpretado por David Hemmings, que cre que capturou involuntariamente un asasinato na película da cámara. Foi o primeiro filme de Antonioni completamente en lingua inglesa.

Estreouse en galego a través da TVG o 29 de abril de 1989.

## Sinopse 
Thomas é un recoñecido fotógrafo de moda de Londres, que realiza por encargo unha serie de fotografías que reflicten diversas situacións cotiás para ilustrar libros, dende unha mirada e óptica tan peculiar como íntima. Unha mañá, mentres está percorrendo un parque tirando fotos das paisaxes da zona, comeza a fotografar unha parella que casualmente estaba conversando nese lugar. A muller, sobresaltada, pídelle que lle devolva as fotografías, mesmo ofrecéndolle diñeiro por elas, proposta á que Thomas se nega. Finalmente, e ante un xogo de sedución levado a cabo pola muller na propia casa de Thomas, este accede. Con todo, ao quedar cun rola da cinta, atopa algo nas fotos que lle chama a atención. Ao ampliar a fotografía en grandes cadros, descobre que a acción e a circunstancia da parella nese parque non foron tan casuais como no seu momento parecía.

## Personaxes 
*David Hemmings como Thomas
*Vanessa Redgrave como Jane
*Sarah Miles como Patricia
*John Castle como Bill
*Jane Birkin como a loira
*Gillian Hills como a morena
*Peter Bowles como Ron
*Veruschka von Lehndorff como ela mesma
*Julian Chagrin como Mime
*Claude Chagrin como Mime

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Tash Sultana

**Natasha "Tash" Sultana**, nada en Melbourne o 15 de xuño de 1995, é unha cantante e multi-intrumentista australiana, descrita como unha "muller banda que achega un novo significado ó concepto de multitarefa". O seu sinxelo de 2016 "Jungle" clasificouse no terceiro posto do Triple J Hottest 100, 2016, e Sultana tamén coseguiu 3 cancións nos Triple J Hottest 100, 2017.

Sultana medrou en Melbourne e toca a guitarra dende que ten tres anos. e estivo activa como músico en Bandcamp dende 2013. As súas gravacións tiñan millóns de visitas na súa canle en 2016.

## Discografía 
### EPs 
* 2016 : *Notion*
### Sinxelos 
* 2016 : *Jungle*
* 2017 : *Murder To The Mind*
* 2017 : *Mystik*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Ana dos mil días

***Ana dos mil días*** (en ) é un filme británico dirixido por Charles Jarrott e producido por Hal B. Wallis que se estreou en 1969. Foi realizado por Hal Wallis Productions e distribuído por Universal Pictures. O filme conta a historia de Ana Bolena. O guión é unha adaptación de Bridget Boland, John Hale e Richard Sokolove da obra de Maxwell Anderson.

Estreouse en galego a través da TVG o 13 de xuño de 1987.

## Sinopse 
O filme arrinca co rei asinando as ordes de execución contra un grupo que supostamente conspiraba contra el, entre os que se atopa a súa dona, Ana Bolena. Un longo flashback describe o capricho de Henrique VIII coa bela Ana, comprometido con outro home, ademais do agravante de que o rei, casado con Catarina de Aragón tivo como amante á súa irmá, que lle deu un fillo. No filme vese a evolución dende moza que lle para os pés ata a muller ambiciosa á que lle encanta probar o poder.

## Personaxes 
* Richard Burton como Henrique VIII
* Geneviève Bujold como Ana Bolena
* Irene Papas como raíña Catarina de Aragón
* Anthony Quayle como Cardeal Thomas Wolsey
* John Colicos como Thomas Cromwell
* Michael Hordern como Tomás Bolena
* Katharine Blake como Elizabeth Bolena
* Valerie Gearon como María Bolena
* Michael Johnson como George Boleyn
* Peter Jeffrey como Thomas Howard
* Joseph O'Conor como Xoán Fisher
* William Squire como Sir Thomas More
* Esmond Knight como Sir William Kingston
* Nora Swinburne como Lady Kingston
* Vernon Dobtcheff como Mendoza
* Brook Williams como Sir William Brereton
* Gary Bond como Mark Smeaton
* T. P. McKenna como Sir Henry Norris
* Denis Quilley como Sir Francis Weston
* Terence Wilton como Lord Percy
* Lesley Paterson como Xoana Seymour
* Nicola Pagett como Princesa María
* June Ellis como Bess
* Kynaston Reeves como Willoughby
* Marne Maitland como Cardeal Campeggio
* Cyril Luckham como Prior Houghton

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes
Nella Larsen

**Nella Larsen**, nada como **Nellie Walker** en Chicago (Illinois) o 13 de abril de 1891 e finada en Nova York o 30 de marzo de 1964, foi unha novelista norteamericana do Renacemento de Harlem.

## Traxectoria
Traballou como enfermeira e bibliotecaria e publicou dúas novelas, *Quicksand* (1928) e *Pasar* (*Passing* no orixinal inglés) (1929), amais duns poucos relatos curtos. Malia o austero da súa produción, recibiu o recoñecemento dos seu contemporáneos. Así mesmo, a finais do século XX houbo un renovado interese pola súa obra literaria, nun momento no que os conflitos raciais e de identidade sexual tiñan especial transcendencia. Tamén foi a súa obra albo de estudos académicos e a autora está considerada "non só como a primeira novelista do *Harlem Renaissance*, senón tamén como unha figura de relevo dentro do modernismo americano".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Passing* no Internet Archive (edición orixinal escaneada) 
* "Nella Larsen", ligazóns e bibliografía na páxina web da Washington State University .
Dactylia

***Dactylia*** é un dos catro xéneros de demosponxas mariñas da familia Callyspongiidae. Anteriormente o xénero denominábase *Chalinopsilla*.

## Especies 
Segundo o WORMS o xénero consta das seguintes especies:
* *Dactylia australis* (Lendenfeld, 1889)
* *Dactylia candelabrum* (Lendenfeld, 1889)
* *Dactylia ceratosa* (Dendy, 1887)
* *Dactylia clavata* (Lendenfeld, 1889)
* *Dactylia crispata* (Lamarck, 1814)
* *Dactylia dichotoma* (Lendenfeld, 1886)
* *Dactylia elegans* (Lendenfeld, 1888)
* *Dactylia illawarra* (Lendenfeld, 1889)
* *Dactylia imitans* (Lendenfeld, 1886)
* *Dactylia impar* Carter, 1885
* *Dactylia radix* (Lendenfeld, 1888)
* *Dactylia repens* (Carter, 1886)
* *Dactylia syphonoides* (Lamarck, 1814)
* *Dactylia varia* (Gray, 1843)

## Notas
O amor ten dúas caras

***O amor ten dúas caras*** (en ) é un filme estadounidense de comedia romántica producido, dirixido e protagonizado por Barbra Streisand que se estreou en 1996. O guión de Richard LaGravenese está vagamente baseado no filme francés de 1958 *Le Miroir a deux faces*, escrito por André Cayatte e Gérard Oury. No filme tamén aparecen os actores Jeff Bridges, Pierce Brosnan, George Segal, Mimi Rogers, Brenda Vaccaro e Lauren Bacall.

Streisand, Marvin Hamlisch, Robert John "Mutt" Lange e Bryan Adams compuxeron o tema principal do filme, "I Finally Found Someone".

## Personaxes 
* Barbra Streisand como Rose Morgan-Larkin
* Jeff Bridges como Gregory Larkin
* Lauren Bacall como Hannah Morgan
* George Segal como Henry Fine
* Mimi Rogers como Claire Morgan
* Pierce Brosnan como Alex
* Brenda Vaccaro como Doris
* Austin Pendleton como Barry
* Elle Macpherson como Candice
* Taina Elg como Professor
* Andrew Parks como Camareiro
* Leslie Stefanson como Sara Myers

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Autodesk Revit

**Autodesk Revit** é un programa informático BIM (*Building Information Modeling*, modelado de información para construción), para Windows propiedade de Autodesk. O programa permite aos usuarios construír edificios e deseños 3D, anotar o deseño con obxectos 2D nunha base de dados. Revit é un programa 4D BIM, permite con ferramentas planificar a traxectoria e estratexia construtiva durante o ciclo de vida, concepto e construción ata o posterior mantemento e/ou demolición.

Autodesk comprou a compañía texana Revit Technology Corporation por 133 millóns de dólares en 2002. As últimas versións do programa son de 64 bits.

## Historia
Charles River Software foi fundada en Newton, Massachusetts, o 31 de outubro de 1997, por Leonid Raiz e Irwin Jungreis. Dous programadores chave do programa de CAD Pro/Engineer de PTC para o deseño mecánico, coa intención de levar o poder do modelado paramétrico á industria da construción e obra civil (PTC tiña tentado e non foi quen de comercializar o programa Reflex no sector da construción). Co financiamento de Atlas Venture e North Bridge Venture Partners, Raiz e Jungreis contrataron a varios programadores de software e arquitectos para comezar a traballar en Revit con C++ na plataforma Microsoft Windows. En 1999 contrataron a Dave Lemont como CEO e a membros para a xunta directiva a Jon Hirschtick, fundador de SolidWorks, e Arol Wolford, fundador de CMD Group.

## Versións
## Notas
STS-47

**STS-47** foi unha misión do transbordador espacial Endeavour lanzada o 12 de setembro de 1992 desde a rampla 39B do Centro de Lanzamento de Cabo Cañaveral.

Spacelab J incluía 24 experimentos de ciencia de materiais e 20 de ciencias biolóxicas. Na baía de carga ademais viaxaban 12 módulos GAS (*Get Away Special*), 10 deles con experimentos e 2 con lastre. No interior do transbordador viaxaba o experimento ISAIAH (*Israeli Space Agency Investigation About Hornets*), da Axencia Espacial Israelí e os experimentos SSCE, SAREX II, AMOS e UVPI. O transbordador regresou a terra no Centro Espacial Kennedy o 20 de setembro de 1992.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Transbordador espacial
*Transbordador espacial Endeavour
STS-5

**STS-5** foi a primeira misión operativa do transbordador espacial Columbia, lanzada o 11 de novembro de 1982 desde a rampla 39A do Centro de Lanzamento de Cabo Cañaveral.

O transbordador regresou a terra na Base Edwards da Forza Aérea o 16 de novembro de 1982.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Transbordador espacial
*Transbordador espacial Columbia
Alexander Vórtice

**Jesús Rodríguez Rodríguez**, máis coñecido polo pseudónimo de **Alexander Vórtice**, nado en Pontevedra o 18 de xaneiro de 1979, é un escritor galego.

## Traxectoria 
dereita|miniatura|Alexander Vórtice con Ruth Oliveira e Baia Fernández.
Como columnista ten colaborado en *Diario de Pontevedra*, *Pontevedra Viva* e en diversos blogs literarios tanto en España como en Suramérica.

Comezou a escribir cando estudaba no IES Sánchez Cantón e conseguiu varios premios literarios en categorías xuvenís: Premio accésit no centenario do IES Otero Pedrayo en 1997 e o accésit de relato curto en galego do concurso Ben Veñas, Maio. Tamén recibiu o Primeiro Premio á Mellor Publicación do 2008 da Asociación Española de Editoriales de Publicaciones Periódicas, por *Material de Soños* .

En lingua castelá é autor de *Destilería ocaso* (2004), *Neurosis tremens* (2005), *Dios y otros superhéroes* (2013) e *Crónica de un hombre bueno* (2016). En 2017 saíu o libro de poemas *Vegetaciones carnívoras*.

En galego publicou en 2008 *Material de soños* e en 2015 *Atrofiadas as estrelas*, 40 poemas nos que se plasman temas como a noite cáustica, o erotismo, o paso do tempo, o influxo da sociedade ou da compañía xunto o ser amado. Antón Sobral é o autor das ilustracións. En 2018 viron a luz os poemas de *Tempa maltreita* "Versos de lata estriada, poemas mesturados cos escombros propios e alleos... e sentimentos que permanecen malia o leve que é a vida e os grolos de cervexa negra". 

## Obras 
### En lingua galega 
* *Material de soños* (2008). Ed. Litoral das Rías. 62 páxs. ISBN 978-84-935698-5-3
* *Atrofiadas as estrelas* (2015). Ed. Discursiva. Prólogo de Milagros Bará. Ilustracións de Antón Sobral. 74 páxs. ISBN 978-1521705407
* *Tempa maltretra* (2018). Ed. Discursiva. Prólogo de Elvira Ribeiro Tobío. Ilustracións Iris Gómez. 61 páxs. ISBN 978-84-947663-5-0.

### En lingua castelá 
* *Destilería ocaso* (2004). Ed. El Taller del Poeta. ISBN 978-84-96073-43-2
* *Neurosis tremens* (2005). Ed. El Taller del Poeta. ISBN 978-84-96572-07-2
* *Dios y otros superhéroes* (2013). Ed. Seleer. ISBN 978-84-941842-1-5
* *Cronica de un hombre bueno* (2016). Ed. Seleer. ISBN 9788494641435
* *Vegetaciones carnívoras* (2017). Ed. MAIDHISA S.L. ISBN 9788494459184, 66 p.
**Diagnóstico interior* (2021). Ed. Discursiva. 82 páxs. ISBN 9788412376838.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Poemas de Alexander Vórtice
* Páxina de Alexander Vórtice 
* 20pxPresentación de Atrofiadas as estrelas
* 20pxAlexander Vórtice, “Crónica de un hombre bueno
Pavillón alemán de Barcelona

O **Pavillón alemán de Barcelona** foi deseñado por Ludwig Mies van der Rohe e Lilly Reich como pavillón de Alemaña para a Exposición Internacional de Barcelona, celebrada en Montjuïc. Construído con vidro, aceiro e distintos tipos de mármore, trátase dunha obra simbólica do Movemento Moderno, considerada por moitos críticos como unha das catro pezas fundamentais deste movemento, xunto co edificio da Bauhaus de Walter Gropius, a vila Savoye de Le Corbusier e a Casa da Fervenza de Frank Lloyd Wright. Concibiuse para albergar a recepción oficial presidida polo rei Afonso XIII xunto ás autoridades alemás.

O pavillón foi desmantelado trala exposición en 1930, e en 1986, Oriol Bohigas impulsou a iniciativa de reconstruílo na súa localización orixinal, en Montjuïc, onde permanece aberto ó público.

## Fundación Mies van der Rohe 
É unha entidade pública sen ánimo de lucro, que xurdiu co propósito de reconstruír o vello pavillón na década de 1980. Ten como obxectivo afondar o debate sobre a arquitectura e o urbanismo moderno e contemporáneo, crear un arquivo documental sobre Mies van der Rohe e promover o estudo do arquitecto.

A Unión Europea concede os Premios Mies van de Rohe de Arquitectura Contemporánea, en conxunto coa Fundación. Teñen carácter bienal e o seu principal propósito e recoñecer e recompensar a calidade da produción arquitectónica en Europa.

## Galería 

File:Barcelona_mies_v_d_rohe_pavillon_weltausstellung1999_01.jpg
File:Barcelona_(4728489154).jpg
File:Pavelló_alemany_(Barcelona)_-_29.jpg
File:Barcelona_(4728491076).jpg
File:Matí_Kolbe.jpg
File:Van_der_Rohe_Pavillion_overview.jpg
File:Pavelló_Mies_05.JPG
File:Plan_Barcelona_Pavillon.png
File:Barcelona_(4728496636).jpg

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ludwig Mies van der Rohe
* Movemento Moderno

### Ligazóns externas 
* Descrición do pavillón na web da fundación Mies van der Rohe
* Modelo 3D do Pavillón
STS-51

**STS-51** foi unha misión do transbordador espacial Discovery lanzada o 12 de setembro de 1993 desde a rampla 39B do Centro de Lanzamento de Cabo Cañaveral.

O 16 de setembro, Newman e Walz fixeron un paseo espacial de 7 horas, 5 minutos e 28 segundos no que practicaron técnicas para a próxima misión de servizo do telescopio espacial Hubble. O transbordador regresou a terra no Centro Espacial Kennedy o 22 de setembro de 1993. Foi a primeira aterraxe nocturna dun transbordador en Florida.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Transbordador espacial
*Transbordador espacial Discovery
Aeroporto de Adelaida

O **aeroporto de Adelaida**  é o principal aeroporto de Adelaida, en Australia Meridional. É o quinto aeroporto máis concorrido do país, servindo a máis de 8 millóns de pasaxeiros no ano fiscal que rematou o 30 de xuño de 2017. Está situado ao lado de West Beach, a uns 6 quilómetros ao oeste do centro de Adelaida. Vén sendo operado de forma privada por Adelaide Airport Limited baixo un contrato de longo termo asinado co goberno australiano dende o 29 de maio de 1998.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto
STS-51-B

**STS-51-B** foi unha misión do transbordador espacial Challenger lanzada o 29 de abril de 1985 desde a rampla 39A do Centro de Lanzamento de Cabo Cañaveral.

STS-51B foi a primeira misión do transbordador cunha misión primaria adicada á ciencia. O laboratorio Spacelab 3 contiña 15 experimentos principais de cinco áreas científicas para investigacións provenientes dos Estados Unidos, Francia e a India. O transbordador regresou a terra na Base Edwards da Forza Aérea o 6 de maio de 1985.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Transbordador espacial
*Transbordador espacial Challenger
Giorgio Francia

**Giorgio Francia**, nado o 8 de novembro de 1947 en Boloña, é un expiloto de carreiras de Italia. Foi campión de Fórmula 3 de Alemaña en 1974.

Francia participou sen éxito a dous Grandes Premios Fórmula 1. O primeiro foi nunha Brabham BT45B de fábrica, coas cores de Martini Racing, no Gran Premio de Italia de 1977. Retirouse durante a práctica. O seu segundo intento foi cun Osella no Gran Premio de España de 1981, onde foi o máis lento na práctica e non puido cualificar.

Correu en moitas categorías e competiu en carreiras de autos deportivos e touring cars ata finais da década de 1990, pilotando un prototipo deportivo Osella de fábrica en carreiras de resistencia a fins da década de 1970 e principios 1980, e tamén participou no equipo de fábrica de Alfa Romeo no CIVT (Superturismo italiano) e o DTM.

### Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
STS-49

**STS-49** foi a primeira misión do transbordador espacial Endeavour, lanzada o 7 de maio de 1992 desde a rampla 39B do Centro de Lanzamento de Cabo Cañaveral.

O transbordador regresou a terra no Centro Espacial Kennedy o 16 de maio de 1992, tras extenderse a súa misión dous días. Foi a primeira vez que un transbordador usou un paracaídas na súa aterraxe para reducir a súa velocidade.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
*Transbordador espacial
*Transbordador espacial Endeavour
Norman Rockwell

**Norman Percevel Rockwell**, nado en Nova York o 3 de febreiro de 1894 e finado en Stockbridge o 8 de novembro de 1978, foi un ilustrador, fotógrafo, pintor e autor estadounidense célebre polas súas ilustracións da vida cotiá americana, moitas veces cheas de ironía e humor.

O seu atractivo para os americanos radica na súa reflexión sobre a cultura popular americana a través dunha pintura figurativa moi expresiva. É coñecido por ilustrar de 1916 a 1960 as portadas da revista *Saturday Evening Post*.

## Obras 
* ''Scout at Ship's Wheel* (1913)
* *Santa and Scouts in Snow* (1913)
* *Boy and Baby Carriage* (1916)
* *Circus Barker and Strongman* (1916)
* *Gramps at the Plate* (1916)
* *Redhead Loves Hatty Perkins* (1916)
* *People in a Theatre Balcony* (1916)
* *Tain't You* (1917)
* *Cousin Reginald Goes to the Country* (1917)
* *Santa and Expense Book* (1920)
* *Mother Tucking Children into Bed* (1921)
* *No Swimming* (1921)
* *Santa with Elves* (1922)
* *Doctor and Doll* (1929)
* *Deadline* (1938)
* *The Four Freedoms* (1943)
** *Freedom of Speech* (1943)
** *Freedom of Worship* (1943)
** *Freedom from Want* (1943)
** *Freedom from Fear* (1943)
* *Rosie the Riveter* (1943)
* *We, Too, Have a Job to Do* (1944)
* *Going and Coming* (1947)
* *Tough Call*  (1948)
* *The New Television Set* (1949) 
* *Saying Grace* (1951)
* *Waiting for the Vet* (1952)
* *The Young Lady with a Shiner* (1953)
* *Walking to Church* (1953)
* *Girl at Mirror* (1954)
* *Breaking Home Ties* (1954)
* *The Marriage License* (1955)
* *The Scoutmaster* (1956)
* *The Rookie* (1957)
* *The Runaway* (1958)
* *A Family Tree* (1959)
* *Triple Self-Portrait* (1960)
* *Golden Rule* (1961)
* *The Connoisseur* (1962)
* *The Problem We All Live With* (1964)
* *Southern Justice (Murder in Mississippi)* (1965)
* *New Kids in the Neighborhood* (1967)
* *Russian Schoolroom* (1967)
* *The Spirit of 1976'' (1976)

## Notas
Linda Chapman

**Linda Anne Chapman**. Tamén escribiu nas series de libros publicadas cos nomes de Lucy Daniels, Jenny Dale (*Puppy Patrol*), Katie Chase (*Little Princesses*), Daisy Meadows (*Rainbow Magic*), e Lauren Brooke, xa fose como parte dun pseudónimo colectivo ou como escritor pantasma.

Vive en Leicestershire co seu marido e os seus tres fillos.

## Obra
### Novelas
* *Bright Lights* (2003)
* *Centre Stage* (2004, secuela de *Bright Lights*
* *The Last Phoenix* (2010, con Steve Cole)

### Series
* My Secret Unicorn
* Stardust
* Not Quite a Mermaid
* Unicorn School
* Genie (con Steve Cole)
* Sky Horses
* Skating School
* Loving Spirit
* Sophie and the Shadow Woods (con Lee Weatherly)

#### Como Alex Cliff
* Superpowers

#### Como Daisy Meadows
(con Sue Bentley, Narinder Dhami, e Sue Mongredien)

* Rainbow Magic

#### Como Lauren Brooke
* Heartland
* Chestnut Hill

#### Como Lucy Daniels
* Animal Ark
* *The Horseshoe Trilogies*

## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*Linda Chapman's Circle of Secrets and Magic
Ana e o rei de Siam

***Ana e o rei de Siam*** (en ) é un filme estadounidense dirixido por John Cromwell que se estreou en 1946. É unha adaptación da novela homónima de Margaret Landon, baseada nos diarios ficticios de Anna Leonowens, unha muller inglesa que se converte en institutriz da Corte Real de Siam (a actual Tailandia) durante a década de 1860. Darryl F. Zanuck leu o libro de Landon e inmediatamente mercou os dereitos do filme.

Estreouse en galego a través da TVG o 23 de decembro de 2001.

## Personaxes 
* Irene Dunne como Anna Leonowens
* Rex Harrison como rei Mongkut
* Linda Darnell como Tuptim
* Lee J. Cobb como Kralahome
* Gale Sondergaard como Lady Thiang
* Mikhail Rasumny como Alak
* Dennis Hoey como Sir Edward
* Tito Renaldo como Príncipe Chulalongkorn
* Richard Lyon como Louis Owens
* John Abbott como Phya Phrom (sen acreditar)
* Marjorie Eaton como Miss MacFarlane (sen acreditar)
* William Edmunds como Moonshee (sen acreditar)
* Connie Leon como Beebe (sen acreditar)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie
Análise final

***Análise final*** (en ) é un filme estadounidense dirixido por Phil Joanou que se estreou en 1992. Foi escrito por Wesley Strick e está protagonizado por Richard Gere, Kim Basinger, Uma Thurman, Eric Roberts e Keith David. Os produtores executivos do mesmo foron Gere e Maggie Wilde. O estilo neo-noir de *Análise final* imita os filmes de suspense de Hitchcock, como *Vertixe*.

Estreouse en galego a través da TVG o 5 de febreiro de 2011.

## Personaxes 
* Richard Gere como Dr. Isaac Barr
* Kim Basinger como Heather Evans
* Uma Thurman como Diana Baylor
* Eric Roberts como Jimmy Evans
* Keith David como Detective Huggins
* Paul Guilfoyle como Mike O'Brien
* Robert Harper como Alan Lowenthal
* Agustin Rodriguez como Pepe Carrero
* Rita Zohar como Dr. Grusin
* George Murdock como Xuíz Costello
* Shirley Prestia como fiscal do distrito Kaufman
* Tony Genaro como Hector
* Katherine Cortez como muller
* Wood Moy como Dr. Lee
* Corey Fischer como doutor forense
* Jack Shearer como doutor dos seguros
* Lee Anthony como xuíz
* Derick Alexander como ambulancia
* Abigail Van Alyn como enfermeira

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en AllMovie 
* Ficha en RottenTomatoes
Anaquiños picantes

***Anaquiños picantes*** (en ) é un filme estadounidense de comedia negra dirixido por Alfonso Arau que se estreou en 2000. Está protagonizado por Woody Allen, David Schwimmer, Maria Grazia Cucinotta, Kiefer Sutherland, Cheech Marin e Sharon Stone.

## Personaxes 
*Woody Allen como Tex Cowley
*David Schwimmer como Leo Jerome
*Kiefer Sutherland como Oficial Bobo
*Cheech Marin como Alcalde Machado
*Maria Grazia Cucinotta como Desi
*Elliott Gould como LaCage
*Sharon Stone como Candy Cowley
*Joseph Gordon-Levitt como Flaco
*Angélica Aragón como Dolores
*Andy Dick como Buñuel
*Alfonso Arau como Dr. Amado
*Mia Maestro como Carla
*Lou Diamond Phillips como Oficial Alfonso
*Fran Drescher como Frida
*Eddie Griffin como Sediento
*Kathy Kinney como Mrs. Tattler

## Produción 
Nunha entrevista, Cheech Marin dixo que accedera a participar no filme porque Woody Allen formaba parte do elenco de actores.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en RottenTomatoes 
* Ficha en AllMovie
Aeroporto do Cairo

O **aeroporto internacional do Cairo**  é o aeroporto internacional do Cairo e o máis concorrido de Exipto. Serve como principal centro de conexións para EgyptAir, EgyptAir Express e Nile Air entre outras aeroliñas. Está situado en Heliópole, a uns 15 quilómetros ao nordés do distrito financeiro do Cairo. É o segundo aeroporto máis concorrido de África despois do aeroporto de Xohanesburgo-O.R. Tambo.

## Aeroliñas e destinos
### Pasaxeiros
### Carga
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web do aeroporto