open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Duarte de Almeida

'*Duarte de Almeida, *o Decepado'''''  nado c. 1400 en Vila Pouca de Aguiar e finado ibídem en algunha data posterior á batalla de Toro na década de 1470, era un militar portugués. Destacou na batalla de Toro, onde serviu como alferes de D. Afonso V. No combate, defendeu o estandarte portugués até perder ambas as mans, sosténdoo cos brazos e dentes antes de ser capturado por tropas castelás-aragonesas isabelinas. Como recoñecemento ao seu valor, a súa armadura colga na catedral de Toledo. 

## Traxectoria 
Era fillo de João Fernandes de Almeida, Señor da Torre e Castelo de Vilharigues.

Fíxose famoso polo seu heroísmo en Toro, Zamora na batalla celebrada o 1 de marzo de 1476. O conflito deuse polo apoio de D. Afonso V ao dereito lexítimo da súa sobriña (e prevista esposa en segundas nupcias) ao trono da Coroa de Castela, reclamando a unión dos reinos de Portugal, Galiza, León e Castela. A pesar de perder a bandeira portuguesa no combate, foi recuperada por Gonçalo Pires Bandeira e a batalla foi "gañada" polas tropas xoaninas segundo as normas de cabalería da época, pero foi insuficiente para pór a Xoana no trono e a unión das coroas. 

Após a batalla, Duarte foi trasladado ferido a un hospital en Castela. Volveu a Portugal meses despois, vivindo en Santarém.

Aínda que algúns din que morreu na miseria, outros, como Camilo Castelo Branco, sinalan que non foi así, xa que dispuxo de varias herdanzas. Un ano antes da batalla, estando en Zamora, D. Afonso V recoñeceu os seus servizos outorgándolle o Reguengo de Lafões.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* FREIRE, Anselmo Braamcamp, BRASÕES DA SALA DE SINTRA, vol II, pp 323 e seguintes

### Ligazóns externas 
* Almeida (Duarte de), Portugal - Diccionario Histórico, Corográfico, Heráldico, Biográfico, Bibliográfico, Numismático y Artístico, Tomo I, p. 245, Edición en papel, João Romano Torres - Editor, 1904-1915, Edición electrónica, Manuel Amaral, 2000-2012
* Decepado,, Portugal - Diccionario Histórico, Corográfico, Heráldico, Biográfico, Bibliográfico, Numismático y Artístico, Tomo III, páxs. 23-24, Edición en papel, João Romano Torres - Editor, 1904-1915, Edición electrónica, Manuel Amaral, 2000-2012
* Imaxe
Maximino Díaz Bugallo

**Maximino Díaz Bugallo**, nado en Millarada (Forcarei) en novembro de 1914 e finado na Fonsagrada o 31 de outubro de 1937, foi un canteiro e militar galego.

## Traxectoria 
Canteiro de Millarada afiliado á CNT. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi sarxento do Batallón Galicia no Exército Popular da República en Asturias. Coa caída da fronte norte tratou de retornar a Galicia cun grupo de dezaseis anarquistas do Batallón Galicia comandados por José Moreno Torres. A noite do 29 ao 30 de outubro de 1937 chegaron ao porto do Acevo, nos límites de Asturias e Galicia. Alí fixeron noite en dous grupos en dúas tabernas. O grupo de nove que durmía na taberna máis internada en Galicia no que estaban Maximino Díaz e Manuel Rivas Rey foi sorprendido por falanxistas e gardas civís da zona, que os capturaron e executaron sumariamente. O outro grupo, alertado polos disparos, non foi sorprendido; enfrontáronse aos atacantes e mataron a un falanxista á unha da madrugada do día 30 de outubro. Despois dun breve tiroteo escaparon pola parte posterior da casa e internáronse no monte. Foi soterrado nunha fosa común do cemiterio da Fonsagrada.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Forcarei (1936-1977)

### Ligazóns externas 
* Buscan a la familia de un republicano de Forcarei enterrado en una fosa común en A Fonsagrada
* Ficha de Centro Documental de la Memoria Histórica
José María Taberneiro Fraiz

**José María Taberneiro Fraiz**, coñecido como **Rolo**, nado na Madanela de Montes (Forcarei)  e finado en Alba o 11 de agosto de 1936, foi un agrarista e político galego.

## Traxectoria 
Agrarista. Candidato socialista ás eleccións municipais de 1922, foi elixido concelleiro na corporación presidida por Saturnino Monteagudo. Cando ao cabo de tres meses o alcalde se pasou con parte dos seus correlixionarios ao bando de José Riestra López, quedaron como minoría José María Taberneiro e outros tres concelleiros socialistas, Alfredo Iglesias Álvarez, Jesús Valiñas Bouzas e José Campos Valiñas. Coa ditadura de Primo de Rivera emigrou aos Estados Unidos de América e traballou como picador na minería de carbón na zona dos Grandes Lagos

Coa Segunda República retornou a Forcarei e abriu unha tenda en Vilapouca. Militante do PSOE, logo da vitoria da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936 foi nomeado e concelleiro e elixido segundo tenente de alcalde. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi perseguido e tiroteado preto do seu domicilio por varios falanxistas souteláns e fuxiu á aldea de Grobas no Candán. O 11 de agosto decidiu presentarse en Vilapouca, fiando nas garantías dun significado simpatizante dos facciosos á súa muller conforme non lle vai pasar nada. Esa noite os falanxistas detéñeno no seu domicilio e baixárono nunha camioneta a Pontevedra, acompañado de Severino Bugallo Valiñas, Jesús González González, José Torres Paz, José Cortizo González e Manuel Garrido "o Negro", detidos no Cuartel da Garda Civil de Cerdedo. Ao día seguinte, aparecen mortos na estrada Pontevedra-Santiago, no lugar de Alba, Taberneiro, Jesús González, José Torres e José Cortizo. Deron por morto a Manuel Garrido "o Negro", mais deu sobrevivido.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* José Mª Taberneiro "O Rolo de Vilapouca"
Casaquistania

**Casaquistania**, **Kazhakhstania**, **terreos casacos**, **bloque de Casaquistán** ou **bloque de Kazakhstán** é unha rexión xeolóxica de Asia central que comprende a área centrada no lago Balkhash, norte e leste do mar de Aral, sur do cratón siberiano e oeste dos Montes Altai.  A cunca de Junggar en Xinjiang, China, tamén formaba parte de Casaquistania, aínda que ás veces se denomina **bloque de Junggar**.
Como os terreos casacos se orixinaron durante o Ordovícico tardio como parte do cinto oroxénico de Asia central tamén se denominan **oróxeno casaco**. Estes terreos xeolóxicos están localizados no que hoxe é Kazakhstán, o nordés de Uzbekistán, o norte de Kirguizistán e o noroeste da China.
Hoxe Casaquistania está rodeada de tres grandes continentes antigos: no noroeste a zona de cizalla de Gornostaev sepáraa do cratón de Siberia co cal chocou durante o Carbonífero; ao noroeste están as terras do que foi Báltica, que se sitúa a carón do terreo xeolóxico casaco do val de Turgai, pero lonxe de Casaquistania; ao sur e leste estaba Gondwana que se estendía desde o polo sur ao ecuador. Non lonxe dos dispersos terreos casacos estaban os cratóns do sur da China, norte da China, e do Tarim, pero non se coñece como estaban situados eses bloques continentais en relación a Gondwana.

## Evolución tectónica 
A inicios do Paleozoico os terreos casacos estaban distribuídos por unha ampla rexión no norte e noroeste dos terreos de Mangyshlak, Karakum, Karakorum e Tarim.
Porén, a localización, orixe e afinidades faunísticas destes terreos xeolóxicos foron explicados aplicando dúas hipóteses competidoras: unha describe estes terreos como enormes arcos de illas chamados o arco de Kipchak; a outra considéraos unha serie de cintos máis ou menos paralelos. As análises faunísticass indican que algúns dos terreos probablemente se orixinaron en Gondwana en vez de en Báltica ou Siberia.
Unha análise de 2006 de braquiópodos indicou que as Montañas Chu-Ili debían formar un terreo xeolóxico independente perigondwánico no Ordovícico tardío localizado non lonxe dos cratóns do sur e norte da China.

Estudos máis recentes indican que no Ordovícico tardío os terreos casacos formaban un arquipélago composto de grupos de arcos de illas e microcontinentes centrados no ecuador. As unidades principais desta ensamblaxe eran os terreos de Boshchekul (no norte de Kazakhstán), Chingiz-Tarbagatai (leste de Kazakhstán) e Chu-Ilu (sur de Kazakhstán). O microcontinente Atashu-Zhamshi estaba localizado na marxe suroeste do arquipélago. Algúns dos terreos fusionáronse probablemente xa no Ordovícico medio, pero é moi improbable que Casaquistania se formase como un un só continente antes do final do período.

Durante o Carbonífero e Permiano, Siberia chocou con Casaquistania formando as Montañas Altai, e posteriormente Báltica colidiu orixinando a oroxenia ural, creando a base da maior parte do que hoxe é Eurasia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
*Mapa do bloque de Kazakhstán e áreas lindantes
*Ordovician-Permian Paleoxeografía de Eurasia central
Alexa (botánica)

***Alexa*** é un xénero de *Magnoliopsida* ou dicotiledóneas, pertencente á familia *Fabaceae*.

O seguinte cladograma baséase no *Catalogue of Life*:
Dabán

**Dabán** é un apelido que dá nome a unha familia de militares españois. Algúns dos membros máis relevantes foron:

* **Luis Dabán Ramírez de Arellano**, militar español, foi un dos colaboradores de Martínez Campos no pronunciamento de 1874.
* **Antonio Dabán Ramírez de Arellano**, irmán do anterior, gobernador de Porto Rico e senador vitalicio.
** **Antonio Dabán Vallejo**, fillo do anterior, membro do chamado *cuadrilátero*, participou no golpe de Primo de Rivera en 1923.
Conxa Pérez Collado

**Conxa Pérez Collado**, nada en Barcelona o 17 de outubro de 1915 e finada na mesma cidade o 17 de abril de 2014, foi unha anarquista española. Colaborou coa Confederación Nacional do Traballo (CNT) e máis tarde coa Confederación Xeral do Traballo (CXT). Participou en actividades anarquistas desde os dezasete anos e formou parte dun grupo armado preparado para enfrontarse ás forzas sublevadas cando empezou a Guerra civil española en xullo de 1936. Loitou en Barcelona e Aragón antes de acabar nun campamento de refuxiados francés, onde naceu o seu único fillo.

Pérez Collado regresou a Francia ao redor de 1942, onde  perdeu e recuperou a custodia do seu fillo. Volveu relacionarse con Maurici Palau e a parella abriu unha tenda de roupa interior e xoiaría onde se celebraban reunións anarquistas. Tras a morte de Franco participou máis abertamente en eventos de organización locais e continuou as súas actividades anarquistas.

## Traxectoria 
### Primeiros anos 
Naceu o 17 de outubro de 1915 en Les Corts (Barcelona). O seu pai, o militante anarquista Juan Pérez Güell, tivo seis fillos con dúas mulleres diferentes e Conxa foi a terceira. A súa nai morreu de tuberculose cando ela tiña 2 anos.  O ano seguinte participou nunha protesta diante dunha fábrica. Alí foi arrestada xunto co seu compañeiro por levar unha arma oculta. Tras saír do cárcere traballou nunha carpintaría até o estalido da Guerra civil. Durante este tempo seguiu militando na CNT. Despois da Guerra Civil foi moi activa na CXT, e tras a morte de Franco participou nas asociacións locais do seu barrio. *Mujeres del 36* creouse en 1997, con Pérez Collado como unha das fundadoras.

## Legado 
O colectivo que creou a biblioteca no centro social okupado Ateneo L'Entrebanc de Barcelona decidiron denominala *Biblioteca Social Conxa Pérez* trala morte da anarquista como tributo á súa vida.

## Notas
Biblioteca Gabriel García Márquez

A **Biblioteca Gabriel García Márquez** é unha biblioteca pública situada no barrio barcelonés de Sant Martí de Provençals. Inaugurouse o 28 de maio de 2022. Está especializada en literatura latinoamericana e recibe o seu nome do escritor colombiano Gabriel García Márquez, que viviu na capital catalá entre 1967 e 1975 e onde escribiu *El otoño del patriarca*.

## Proxecto 
Os veciños do barrio de Sant Martí levaban anos reclamando a construción dunha biblioteca central, xa que só había unha no cuarto andar co Centro Cívico, desde os anos sesenta. En 2015 licitouse a construción do novo equipamento, adxudicado mediante concurso público a Suma Arquitectura, estudio dirixido por Elena Orte e Guillermo Sevillano.

Consta de seis plantas e case 4.000 m², a terceira máis grande de Barcelona. Destaca o uso da madeira en todo o edificio, un material que aporta un ambiente máis acolledor e que contribúe ao obxectivo de reducir a pegada ambiental do centro. A súa aparencia desde o exterior evoca unha pila de libros abertos.

## Servizos 
O fondo documental García Márquez era, no momento da súa inauguración, de 40.000 libros. A biblioteca está especializada en literatura latinoamericana e, entre outras actividades, organiza dende a súa inauguración o festival anual "KM América". Tamén hai un espazo dedicado ao autor de banda deseñada Francisco Ibáñez -veciño do barrio-, que alberga a colección do artista de preto de 500 obras.

Ademais, o recinto incorpora unha emisora de radio — Ràdio Maconda, a única nunha biblioteca de Barcelona —, espazos polivalentes, salas de lectura individuais, unha zona infantil e unha sala sensorial, pensada para usuarios con discapacidade visual.

## Galería 

Biblioteca Gabriel García Márquez, Barcelona (1).jpg
Biblioteca Gabriel García Márquez, Barcelona (2).jpg
Sillas Acapulco en la Biblioteca Gabriel García Márquez (Barcelona, España) (2).jpg

## Premios 
esquerda|miniatura|Equipo directivo da biblioteca recollendo o premio IFLA Systematic Public Library of the Year Award 2023.
O edificio, construído case totalmente en madeira, recibiu diversos premios polo seu deseño arquitectónico e a súa sensibilidade social e ecolóxica. 

En novembro de 2022, a biblioteca recibiu o premio ao mellor equipamento, outorgado pola revista NAN. En xaneiro de 2023 foi galardoada polo concello de Barcelona co Premio Cidade de Barcelona en arquitectura e urbanismo. 

En agosto de 2023, recibiu o Premio Internacional á Mellor Biblioteca Pública, un galardón outorgado pola Federación Internacional de Asociacións e Institucións de Bibliotecas (IFLA) entre os espazos inaugurais durante o ano anterior. 

Tamén é finalista de 2023 dos Premios FAD, que se entregan en outubro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Arquitectura orgánica
* Biblioteca de Catalunya
* Estilo internacional (arquitectura)
* Literatura hispanoamericana
* Literatura latinoamericana
* Realismo máxico
### Ligazóns externas 
* Galeria d'imatges a el Periodico amb motiu de la preselecció al premi de l'IFLA (en catalán)
* Ràdio Maconda
Avelino Alonso Rivas

**Avelino Alonso Rivas**, nado na Devesa (Tomonde, Cerdedo-Cotobade) cara a 1901, foi un garda municipal galego.

## Traxectoria 
Veciño de Sabucedo. Foi destinado como garda municipal do Concello de Lavadores en abril de 1928. Simpatizante do PSOE. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 participou na resistencia ao movemento militar en Lavadores. Xulgado o 27 de xullo de 1936, foi declarado en rebeldía. Andou fuxido durante case dous anos no monte e na casa de Manuel Gil Corbal, en Laxoso, onde, logo da denuncia do falanxista de Cerdedo Francisco Buján, foi detido pola garda civil e falanxistas de Sabucedo en decembro de 1938. Trasladado ao cuartelillo de Cerdedo foi torturado. Xulgado en consello de guerra o 21 de xaneiro de 1939 foi condenado a 12 anos de prisión, que pasou nas cadeas de Vigo e Pontevedra, da que saíu en liberdade condicional en novembro de 1941. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en xullo de 1940. En 1945 seguía en liberdade vixiada. Polas penalidades que soportou, sufriu graves secuelas psicolóxicas. En 1978 afiliouse de novo á Agrupación Socialista de Cerdedo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Cerdedo (1936-1953)
José Barreiro Chamosa

**José Barreiro Chamosa**, nado en Chamosa (Forcarei) cara a 1913, foi un canteiro e político galego.

## Traxectoria 
Canteiro membro da Sociedad obrera de Oficios Varios La Polar (UGT) durante a Segunda República. Marchou a Burgos en 1934 como encargado da compañía Ormaeche. En setembro de 1935 pasou a Villarcayo de Merindad de Castilla la Vieja co contratista Marcelino Uriarte. En marzo de 1936 pasou a Madrid. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi secretario  do Comité de Defensa de Moralzarzal e despois ingresou nas Milicias Rojas de La Sierra combatindo como soldado no exército leal. Foi ferido e actuou como axudante do comisario dunha Brigada. Coa derrota da República incorporouse ao Rexemento de Infantaría Zaragoza nº 30 de Lugo o 30 de maio de 1939. Iniciouse un procedemento para a súa clasificación e como consecuencia Ingresou na cadea de Lugo o 14 de setembro de 1939, onde permaneceu ata o 15 de maio de 1940 en que foi trasladado á prisión de Colmenar Viejo para ser xulgado na causa 59855/40. Foi sobresido o 21 de xuño de 1940 por consideralo suficintemente sancionado coa prisión preventiva sufrida, e posto en liberdade o 77 de xullo. Volveu a Forcarei. Coa caída do Comité Comarcal do PCE de Pontevedra en setembro de 1948, foi detido con José González Rey acusados de constituír un Comité local do partido no Cachafeiro. Procesado en consello de guerra o 30 de marzo de 1949, foi condenado a un ano de prisión menor, que cumpriu na cadea de Vigo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Expediente de Justicia Militar número 67788, de José Barreiro Chamosa (3973/10)
* Ficha en Represión franquista en Lugo
* Forcarei (1936-1977)
Pion (satélites)

**Pion** é o nome dunha serie de satélites soviéticos e posteriormente rusos.

## Características 
Os satélites Pion viaxaban acaroados a satélites Resurs F e liberados unha vez postos estes en órbita. Foron usados para a calibración de sistemas de seguimento terrestres e para o estudo da densidade da atmosfera superior. Tiñan forma de esfera de 70 cm de diámetro e unha masa duns 50 kg. Levaban unha Batería que alimentaba un transmisor. A súa vida media unha vez en órbita era de dous meses. En total lanzáronse seis satélites Pion.

## Misións Pion 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Resurs
Rubella virus

O **virus da rubéola** é o patóxeno da rubéola, tamén chamada roséola epidémica ou sarampelo alemán. Está causada por un virus do xénero ***Rubivirus***, o ***Rubella virus*** que tamén pode causar a síndrome de rubéola conxénita cando a infección se produce durante as primeiras semanas de embarazo.

## Clasificación taxonómica 
Até 2018, o *Rubivirus* era clasificado como membro da familia Togaviridae. Esta mudanza taxonómica foi levada a cabo polo *International Committee on Taxonomy of Viruses* (ICTV), unha vez que a rubéola é considerada unha doenza exclusiva dos seres humanos e os restantes membros da familia Togaviridae infectan tanto insectos como mamíferos.

### Novas especies de Rubivirus 
*O **Rubella virus*** era o único membro coñecido do xénero *Rubivirus* que pertence á familia Matonaviridae. Porén, estudos realizados en outubro de 2020 en busca de variantes do coronavirus SARS-CoV-2, causante da pandemia de COVID-19, en animais placentarios informan do descubrimento de dúas novas especies de virus da rubéola, *Rubivirus ruteetense* (Virus Ruhugu) e *Rubivirus strelense* (Virus Rustrela) atopados en África e Europa, respectivamente.

## Características xenéticas 
Os membros da familia *Matonaviridae* comparten un xenoma de ARN (+)ssRNA monocatenario de sentido positivo, que está encerrado por unha cápside non icosaédrica e unido á membrana.

### Síndrome de rubéola conxénita 
A base molecular da causa da síndrome de rubéola conxénita aínda non está completamente clara, pero estudos *in vitro* con liñas celulares mostran que o virus desencadea un efecto de apoptose en certos tipos de células. Hai evidencias dun mecanismo dependente da proteína p53.

## Características da doenza 
* Enfermidade infecciosa aguda benigna
* Difusión: directa de persoa a persoa (secrecións nasofarínxeas) ou vertical (nai-feto).
* Período de incubación: 17 días, variando de 14 a 21 días, segundo os casos

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Megyeri K, Berencsi K, Halazonetis TD; et al. (junho de 1999). «Involvement of a p53-dependent pathway in rubella virus-induced apoptosis». *Virology.* 259 (1): 74–84. PMID 10364491. doi: 10.1006/viro.1999.9757

* Bennett, A.J., Paskey, A.C., Ebinger, A. et al. Relatives of rubella virus in diverse mammals. Nature 586, 424–428 (2020). https://doi.org/10.1038/s41586-020-2812-9.

* Two New Rubella-Related Viruses Discovered: Ruhugu and Rustrela. Global Biodefense. Disponíbel em: https://globalbiodefense.com/2020/10/07/two-new-rubella-related-viruses-discovered-ruhugu-and-rustrela/.
Francisco de Almeida

**Francisco de Almeida**, nado en Lisboa, ca. 1450 -e finado en Aguada de Saldanha o 1 de marzo de 1510 foi un nobre, soldado e explorador portugués. Destacouse primeiro como conselleiro de confianza do rei Xoán II de Portugal e máis tarde na conquista de Granada realizada polos Reis Católicos en 1492.

En 1505, viaxa á India co galego Joan de Novoa, e o rei Manuel I de Portugal, nomeouno primeiro vicerrei da India portuguesa, onde loitou para expulsar aos musulmáns e venecianos do comercio con Oriente. A partir de entón inflixiu duros castigos ás frotas musulmás e aos portos da India, e é recordado, tras a batalla naval de Diu en 1509, como o artífice da hexemonía portuguesa no océano Índico . Morreu nunha batalla contra os Khoikhoi en Saldanha (hoxe Suráfrica), e foi enterrado en Aguada de Saldanha, preto de onde se atopa na actualidade Cidade do Cabo.

Na India construíu as fortalezas de Anjidiv, Cannanore e Cochin.

## Traxectoria 
Francisco de Almeida era fillo de Lopo de Almeida, primeiro conde de Abrantes, e da súa muller Beatriz da Silva. Criouse na corte do rei Afonso V de Portugal e, como era costume entre os homes do seu círculo social, ingresou moi novo no exército. Sábese que era un home de confianza de Xoán II de Portugal e que participou en 1476 na Batalla de Toro, cando o rei portugués tomou partido na sucesión da Coroa de Castela, loitando a favor de Xoana a Beltranexa e en contra da súa tía Isabel (despois Isabel a Católica). Nos anos seguintes, Francisco de Almeida loitou en varios conflitos en Marrocos e en 1492 participou, ao servizo dos Reis Católicos, na conquista de Granada.

En 1505 o rei Manuel I de Portugal nomeouno vicerrei da India portuguesa. Partiu de Lisboa xunto a Joan de Novoa cunha frota de vinte barcos, o 25 de marzo dese ano. Unha vez que pasou o cabo de Boa Esperanza conquistou o sultanato de Kilwa, na costa da actual Tanzania, onde construíu unha fortaleza. Despois atacou e arrasou Mombasa (Kenya) e apoderouse do porto de Sofala (Mozambique).

Chegou á India e instalouse en Cochin. Dende alí esforzouse por contrarrestar o poder dos musulmáns de Exipto no océano Índico para garantir a presenza portuguesa. Foi partidario da expansión colonial de Portugal, organizando viaxes de descubrimento cara Ceilán e Madagascar. O 3 de febreiro de 1509 derrotou a unha frota composta por barcos do sultanato mameluco, do Imperio Otomán e do sultanato de Gujarat na batalla de Diu, ao norte de Calicut. O mesmo ano converteuse no primeiro portugués en desembarcar en Bombai.

Cando Afonso de Albuquerque chegou á India para sucedelo, negouse a recoñecer as súas credenciais e foi encarcerado. Despois de tres meses renunciou, ao tempo que unha gran frota chegou de Portugal en novembro de 1509. Almeida embarcou para Portugal, pero morreu o 1 de marzo de 1510 durante unha escala no camiño de volta, preto da Cidade do Cabo, nunha escaramuza con membros do pobo Khoikhoi.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *A historia de Almeida*, de Ian D. Colvin, The Baldwin Project 
* Paul Lunde, *A chegada dos portugueses*, 2006, Saudi Aramco World 
* Francisco de Almeida en *geneall.net*
Peluquería Mixta Friol

[dereita|miniatura|PM Friol na [Copa da Raíña de fútbol, 2023]]

O **Club Peluquería Mixta Friol** é un equipo galego de fútbol feminino fundado en Friol en 1988.
## Historia
O equipo naceu en 1988, e en 1996 creouse a sección feminina cun equipo de fútbol sala. En 2006 creouse o equipo de fútbol feminino, que na tempada 2006-07 gañou a Liga Autonómica e ascendeu á Liga Nacional. Na tempada 2019/20 comezou a xogar na liga Reto Iberdrola (a segunda división), e creouse un equipo filial.

Na tempada 2023-24 xoga na Segunda Federación feminina e participa na Copa da Raíña de fútbol.

## Notas
Euplagia quadripunctaria

A ***Euplagia quadripunctaria*** é unha especie de lepidóptero  ditrisio da familia Erebidae de cores brillantes, que se atopa en toda Europa.

## Descrición 
Árctido coas ás anteriores de 21 a 26 mm, a parte superior con raias amarelas sobre fondo pardo escuro ou ocre. Ás posteriores de cor vermella, con dous puntos negros característicos.

## Distribución 
Distribúese por toda Europa, oeste de Rusia, sur dos Urais, o Cáucaso, Asia Menor e Próximo Oriente até o sur de Turkmenistán. Na península ibérica atópase en todas as rexións, desde o nivel do mar até por encima dos 2.000 m de altitude, en terreos montañosos de chans calcarios, en pedregueiras e pendentes rochosas con torrentes.

## Notas
Lysandra bellargus

A ***Polyommatus bellargus*** é unha especie de bolboreta da familia Lycaenidae natural da rexión paleártica.

## Distribución e hábitat 
A súa área de distribución inclúe Europa (occidente, centro e sur), Turquía, Iraq, Irán, o sur de Rusia, Cáucaso, e Transcaucasia.

## Descrición 
[esquerda|miniatura|240x240px|*Polyommatus bellargus* pousada sobre un *[Trobisco|Daphne gnidium*.]]
É unha bolboreta pequena, cunha envergadura duns 17 mm. O corpo é peludo e firme. Esta especie de bolboretas ten un dimorfismo sexual moi evidente, posto que, mentres que as ás dos machos son de coloración azul ceo con reflexos metálicos, as das femias son marróns. Á cara inferior, a coloración, dunha cor beixe clara con manchas pequenas, é moi parecida nos dous sexos.

## Bioloxía 
A eiruga desta especie é moi pequena e soamente alcanza 14 mm de lonxitude máxima. Aliméntase principalmente das follas da planta herbácea *Hippocrepis comosa*, da familia das papilonáceas, de follas pinnaticompostas, flores amarelas e froito constituído por segmentos en forma de ferradura e con curvas, propia dos páramos e dos prados secos.

As eirugas teñen unha característica moi curiosa, a mirmecofilia, fenómeno de relación simbiótica con formigas, neste caso, dos xéneros *Myrmica*, *Lasius*, *Tapinoma* e *Plagiolepis*.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* *Lysandra bellargus*. EOL
Polyommatus amandus

***Polyommatus amandus*** é un lepidóptero ropalócero da familia Lycaenidae. Schneider, 1792.

## Descrición 

(MHNT) Polyommatus amandus - Lublin Poland - male dorsal.jpg | *Polyommatus amandus* ♂   	
(MHNT) Polyommatus amandus - Lublin Poland - male ventral.jpg |*Polyommatus amandus* ♂ △ 	

## Distribución 
Norte de África, Europa (excepto o noroeste), Turquía, oeste de Asia e Irán. 
Na Península Ibérica atópase nas principais cordilleiras.

## Hábitat 
Lugares cálidos, herbosos, frecuentemente húmidos e con abundancia da planta nutricia, asociados con zonas de arbustos, bosques abertos ou barrancos por encima da liña do bosque. A eiruga aliméntase de plantas do xénero *Vicia*.

## Período de voo 
Unha xeración ao ano entre finais de maio e xullo segundo a localidade. 
Hiberna como eiruga nova.

## Comportamento 
Eirugas atendidas por formigas tales como *Myrmica specioides*, *Formica cinerea*, *Lasius niger*, entre outras.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Asturnatura
* [Biodiversidad Virtual](http://www.biodiversidadvirtual.org/insectarium/Polyommatus-amanda-(Schneider-1792).-cat3657.html)
* Lepidoptera and their ecology (inglés)
Polyommatus icarus

A ***Polyommatus icarus***, Rottemburg, 1775, é unha especie de  lepidóptero pertencente á familia Lycaenidae.

## Subespecies 
miniatura|♀
miniatura|♂
Clasificáronse varias subespecies de *P. icarus*:

* *P. i. icarus* (Europa, Cáucaso, Transcaucasia)
* *P. i. mariscolore* (Kane, 1893) (Irlanda)
* *P. i. fuchsi* (Sheljuzhko, 1928) (Sur de Siberia, Transbaikalia)
* *P. i. omelkoi* Dubatolov & Korshunov, 1995 (Amur, Ussuri)
* *P. i. ammosovi* (Kurenzov, 1970) (Yakutia central, Kamchatka)
* *P. i. fugitiva* (Butler, 1881) (Pakistán)
* *P. i. napaea* (Grum-Grshimailo, 1891) (Tian-Shan)
* *P. i. zelleri* Verity, 1919

## Alimentación das eirugas 
Algunhas das plantas nutricias das larvas son:

* *Medicago falcata*
* *Medicago lupulina*
* *Medicago sativa*
* *Trifolium dubium*
* *Trifolium arvense*
* *Trifolium repens*
* *Lotus corniculatus*
* *Lotus uliginosus*
* *Hippocrepis comosa*
* *Securigera varia*
* *Ononis spinosa*
* *Ononis repens*

## Galería de imaxes 

File:Hauhechel-Bläuling, Polyommatus icarus Paarung 1.JPG|Cópula.
File:Polyommatus icarus egg 2.jpg|Ovo.
File: Butterfly Common Blue - Polyommatus icarus -1.JPG|Macho.
File: Polyommatus icarus - Çokgözlü mavi 34-3.jpg|Femia.

## Notas
Aricia montensis

***Aricia montensis*** é unha especie de insecto lepidóptero, en concreto de bolboretas pertencentes á familia Lycaenidae. 

Foi descuberta por Verity, quen a describiu no ano 1928.

## Notas
Larrie Ferreiro

**Larrie D. Ferreiro**, nado en Long Island o 11 de xuño de 1958, é un arquitecto e historiador naval estadounidense.

## Traxectoria 
Naceu e creceu en Long Island, Nova York, e ten ascendencia galega por parte de seu bisavó, un emigrante galego.

## Traxectoria 
Realizou o seu doutoramento no Imperial College de Londres en 2004 e estudou un mestrado en Arquitectura Naval.

Actualmente é director de investigación na Defense Acquisition University en Fort Belvoir, Virxinia, e profesor adxunto de Historia na Universidade George Mason.  Anteriormente traballou como arquitecto naval e enxeñeiro de sistemas na Oficina de Investigación Naval, o Naval Sea Systems Command e a Garda Costeira dos Estados Unidos, ademais de como enxeñeiro de intercambio coa Mariña Francesa.

Foi finalista do Premio Pulitzer en Historia polo seu libro *Brothers at Arms*.

## Obra parcial 
* *Measure of the Earth: The Enlightenment Expedition That Reshaped Our World*. Nova York, NY : Basic Books, 2011,  
* *Brothers at Arms: American Independence and the Men of France and Spain Who Saved It*.  Alfred A. Knopf, 2016.  
* *Ships and Science: The Birth of Naval Architecture in the Scientific Revolution, 1600-1800*. MIT Press 2006.  
* *Bridging the Seas: The Rise of Naval Architecture in the Industrial Age, 1800-2000*. MIT Press, 2020. 
* ''Churchill's American Arsenal: The Partnership Behind the Innovations that Won World War Two''. Oxford University Press, 2022. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
José Mouriño Cuba

**José Mouriño Cuba**, nado en Lousada-Xermade o 25 de novembro de 1948, é un enxeñeiro técnico agrícola, biólogo e escritor galego.

## Traxectoria 
Estudou no Instituto Nacional de Ensino Medio de Lugo e na Escola de Enxeñería Técnica Agrícola de Lugo, Traballou no Instituto Nacional de Reforma de Desenvolvemento Agrario en Ourense, en Santiago no IRYDA, participando en proxectos de concentración parcelaria. Tamén estudou Bioloxía e Psicoloxía na Universidade de Santiago de Compostela. Accedeu ao Corpo Especial de Enxeñeiros Agrícolas do Estado, en  Ourense, Bilbao e Lugo. Despois accedeu ao Corpo Superior Facultativo da Xunta de Galicia, na Consellería de Agricultura, Gandería e Política Agroalimentaria como biólogo.

Participou na creación das denominacións de orixe de Galicia, representou o Ministerio de Agricultura no Consello Regulador do Ribeiro e no de Valdeorras. Foi delegado do Colexio de Enxeñeiros Técnicos Agrícolas e profesor dos I Cursos de Inspectores Medioambientais de Galicia. Tamén foi Xefe do Servizo de Industrialización e Promoción Agroalimentaria da Consellaría de Política Agroalimentaria e Desenvolvemento Rural en Lugo.

Ten colaborado en *El Progreso*, *La Voz de Galicia*, La Vanguardia, *Fronte e cocote, Comunidade Escolar, Semana Vitivinícola* etc. 

## Obra 
* *Ribeira Sacra. Origen y evolución de la Denominación de Calidad* (2019). Belagua Ed. 224 páxs. ISBN 978-84-949517-9-4.
* Comendador da Orde da Alquitara.
* Billó de Ouro.
* Lacón Galego
* Embaixador do Queixo do Cebreiro
* Proposto como Fillo Predilecto de Xermade en 2022

## Notas
Aricia cramera

A ***Aricia cramera*** é unha bolboreta da familia Lycaenidae. Habita no sur de Europa e África do norte, e pode ser observada dende Marrocos e Tunisia até España e Portugal, así como na illa mediterránea de Menorca e nas illas Canarias.

A súa envergadura alcanza os 30&nbsp;mm. A bolboreta voa desde maio a setembro dependendo da localización.

As larvas aliméntanse de *Erodium*, *Helianthemum* e de especies de *Geranium*.

## Hábitat 
A *Aricia cramera* posúe unha gran plasticidade ecolóxica que lle permite reproducirse e alimentarse nos máis diversos hábitats. No entanto, prefire bancais expostos ao sol e con abundante floración.

## Notas
Espada de lingua de carpa

A **espada de lingua de carpa** é un tipo de espada producida orixinalmente durante a Idade do bronce atlántico, inicialmente en Francia para logo extenderse por toda a Europa atlántica. Foi o primeiro modelo de espada capaz de combinar a capacidade de corte e de estocada.

## Características 
Caracterízanse pola ampla variabilidade morfolóxica e por unha gran dispersión xeográfica, que chegou ao oeste a Galicia, ao leste a Polonia, ao norte ás illas británicas e ao sur a Sicilia. Morfoloxicamente clasifícanse normalmente pola forma do recazo (parte sen fío da espada) ou pola forma da empuñadura.

## Notas 
## Véxase tamén 
* Espadas da Idade de Bronce
* Espada de antenas
Cristelos, Barrantes, Tomiño

**Cristelos** é un lugar da parroquia de Barrantes, no concello pontevedrés de Tomiño, na comarca do Baixo Miño. Segundo o IGE, en 2022 tiña 280 habitantes (148 homes e 132 mulleres).

## Patrimonio 
Neste lugar celébrase unha festa na honra de San Xosé Obreiro.

Na capela de Grixó, celébrase a festa de Nosa Señora das Angustias.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Barrantes 
### Parroquias de Tomiño 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lugares de Tomiño
Polyommatus coridon

A ***Polyommatus coridon*** é unha especie de bolboreta da familia Lycaenidae natural da rexión paleártica.

## Distribución e hábitat 
A súa área de distribución esténdese por Europa e inclúe Albania, Andorra, Austria, Bielorrusia, Bélxica, Bosnia e Herzegovina, Bulgaria, Croacia, República Checa, Francia, Alemaña, Grecia, Hungría, Italia, Liechtenstein, Lituania, Luxemburgo, Macedonia do Norte, Moldova, Montenegro, Polonia, Romanía, Rusia, Serbia, Eslovaquia, Eslovenia, España, Suíza, Turquía, Ucraína e o Reino Unido. O seu rango altitudinal oscila entre 100 e 2000 m s. n. m..

## Taxonomía 
Recoñécense as seguintes subespecies:

* *P. c. borussia* (Dadd, 1908) (Ural)
* *P. c. asturiensis* Sagarra, 1922 (Pajares, amplamente distribuída na montaña asturiana. Cantabria)

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
**Lysandra coridon*. EOL
José González Rey

**José González Rey**, nado no Cachafeiro (Forcarei), foi un canteiro e político galego.

## Traxectoria 
Canteiro membro da Sociedad obrera de Oficios Varios La Polar durante a Segunda República. Coa caída do Comité Comarcal do PCE de Pontevedra en setembro de 1948, foi detido con José Barreiro Chamosa acusados de constituír un Comité local do partido no Cachafeiro. Torturado, reventáronlle os puntos dunha operación recente. Procesado en consello de guerra o 30 de marzo de 1949, foi condenado a un ano e seis meses de prisión menor, que cumpriu na cadea de Vigo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Forcarei (1936-1977)
Marcelino Fernández Fernández

**Marcelino Fernández Fernández**, coñecido como **Marico** e **Nalón**, nado en La Perea (Mieres) en 1909 e finado en Piloña o 1 de novembro de 1949, foi un guerrilleiro antifranquista asturiano.

## Traxectoria 
Chegou a Lugo en 1945. Logrou fuxir da caída da estrutura provincial do PCE de Lugo en febreiro de 1945. Foi reclamado en abril de 1946 polo xuíz militar da Coruña como encartado na causa 75/46 xunto con Ángel Asareo Rivas, Marcelino Fernández Villanueva, Marcelino Rodríguez Fernández, Rafael Casabella Souto, Guillermo Lozano, Víctor López Rodríguez, José Santiago Temprano, José Castro Veiga, José Basanta Basanta, Luis Sánchez Vázquez, León Araújo, Ciriaco Arroyo, Ángel Álvarez Rego e Antonio Somoza.
Detido, foi xulgado por rebelión militar en consello de guerra na Coruña na peza separada da causa 75/46 de Lugo contra Enriqueta Otero e outros, o 4 de abril de 1949.

Foi tiroteado pola Garda Civil cando saía cos guerrilleiros Manuel Rubio González e Paulino Alonso Pachón dunha casa en El Texedal de Sevares (L'Infiestu, Piloña) o 1 de novembro de 1949.

## Notas
Plasma A

**Plasma A** foi o nome dunha serie de dous satélites de proba soviéticos.

## Características 
Os satélites Plasma A foron dous satélites de demostración tecnolóxica para probar os sistemas dos satélites de recoñecemento nucleares US-AM, sucesores dos US-A e que nunca chegaron a entrar en servizo. Os Plasma A usaban o mesmo bus que os US-A pero co novo reactor nuclear Topaz a usar nos US-AM, que utilizaba conversión por termoemisión para xerar ata 10 kW de potencia eléctrica. Os satélites non tiñan as antenas de radar dos satélites en produción, pero si a maior parte do resto de sistemas, como os motores iónicos, os motores de estabilización, os sensores solares, os compensadores de momento magnético e os sistemas de comounicación.

Lanzáronse dous Plasma A, ambos mediante foguetes Tsiklon-2, o primeiro o 1 de febreiro de 1987 e o segundo o 10 de xullo dese mesmo ano.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*US-A
Gregorio Mayans

**Gregorio Mayans y Siscar**, nado en Oliva, Valencia, o 9 de maio de 1699 e finado na cidade de Valencia en 1781 foi un erudito, xurista, historiador e lingüista valenciano, principal representante, xunto co galego Benito Xerónimo Feijoo e os portugueses António Nunes Ribeiro Sanches e o Marqués de Pombal da primeira Ilustración na Península Ibérica.  

Estudou Dereito e Cultura clásica e se ocupou da Biblioteca Real. Mantivo correspondencia con intelectuais, participando en polémicas con eles. Era o irmán maior do, tamén, erudito Joan Antoni Maians (1718-1801), continuador da súa obra.

## Traxectoria 
Gregorio Mayans y Siscar foi unha figura destacada na Ilustración da Península Ibérica. A súa obra é vasta e abarca múltiples campos, da filoloxía até a historia, mostrando un fondo interese pola literatura. Centrou a súa atención na tradición clásica e na recuperación e edición de textos antigos de autores valencianos. A súa correspondencia, na que intercambiou ideas con outros eruditos da época, serviu como un valioso rexistro da vida intelectual europea durante o período.

Ademais da súa paixón pola literatura e a historia, Mayans tamén se adentrou no campo xurídico, asinando como ***generosus valentinus***. Buscou a renovación do pensamento relativo á Xustiza e o Dereito da súa época, subliñando a importancia da razón e da equidade.

### Obra 
Dentro da súa produción, destaca *Defensa de la historia*, onde se pronuncia sobre a necesidade de exactitude e crítica no tratamento da historia, en oposición a relatos e interpretacións míticas ou nesgadas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ilustración
Polyommatus thersites

miniatura|320x320px| Polyommatus thersites
***Polyommatus thersites*** é unha especie de insecto lepidóptero, máis concretamente de bolboreta pertencente á familia Lycaenidae.

A autoridade científica sobre a especie é Cantener, e foi descrita en 1835.

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* *Polyommatus thersites* - Biodiversity Heritage Library - Bibliografia
Ansoar

O topónimo **Ansoar** pode referirse a:

;En Galiza
***Ansoar**, lugar da parroquia de Fornas, no concello de Chantada.

Amais, como apelido, pode referirse a:

***Eladia Pedrayo Ansoar**, membro da burguesía ourensá (1859-1957);
***Ramiro Moure Ansoar**, funcionario de prisións e político galego (n. 1958);
***Carlos Branco Ansoar**, político galego (n. 1966).

## Véxase tamén
### Outros artigos
***Ansoi**, lugar da parroquia de Porzomillos, no concello de Oza-Cesuras.
Gran Premio de México de 2023

O **Gran Premio da Cidade de México de 2023** (oficialmente coñecido como **Formula 1 Gran Premio de la Ciudad de México 2023**) foi unha carreira de motor de Fórmula Un que se disputou o 29 de outubro de 2023 no Autódromo Hermanos Rodríguez na Cidade de México. A carreira foi a vixésima primeira carreira do Gran Premio de México, e a vixésima terceira vez que a carreira disputouse como un evento do Campionato Mundial desde a tempada inaugural en , é a terceira carreira nomeada como Gran Premio da Cidade de México. 

### Participantes
Os pilotos e os equipos son os mesmos que a lista de inscritos da tempada coa excepción de Daniel Ricciardo, que substituíu a Nyck de Vries na AlphaTauri a partir do Gran Premio de Hungría de 2023 |Gran Premio de Hungría]]. Durante a primeira sesión de adestramentos, cinco equipos enviaron pilotos alternativos que non correran en máis de dous Grandes Premios, como esixe o regulamento da Fórmula Un: Théo Pourchaire para Alfa Romeo en lugar de Valtteri Bottas; Oliver Bearman para Haas en lugar de Kevin Magnussen; Frederik Vesti para Mercedes en lugar de George Russell; Isack Hadjar para AlphaTauri en lugar de Yuki Tsunoda e Jack Doohan para Alpine en lugar de Pierre Gasly. Bearman, Vesti e Hadjar fixeron o seu debut na Fórmula Un.

## Pneus dispoñibles 
### Eleccións de pneumáticos
O provedor de pneumáticos Pirelli trouxo os compostos de pneumáticos C3, C4 e C5 (designados como duro, medio e brando, respectivamente), que son os tres compostos máis brandos da súa gama de pneumáticos secos, para os equipos.

## Práctica 
Programáronse tres sesións de adestramentos libres para o evento. A primeira sesión de adestramentos libres celebrouse o 27 de outubro de 2023, ás 12:30 hora local (UTC−6). Max Verstappen encabezou a sesión, por diante de Alexander Albon e Sergio Pérez Mendoza.

A segunda sesión de adestramentos libres celebrouse o 27 de outubro de 2023, ás 17:00 hora local (UTC−6). Max Verstappen encabezou a sesión por diante de Lando Norris e Charles Leclerc.

A terceira sesión de adestramentos libres celebrouse o 28 de outubro de 2023, ás 11:30 hora local (UTC−6).

## Clasificación
A Clasificación celebrouse o 28 de outubro de 2023 ás 15:00 hora local (UTC−6).

### Clasificación da cualificación 
## Carreira
A carreira celebrouse o 29 de outubro de 2023, ás 14:00 hora local (UTC−6), e realizouse durante 71 voltas.

### Clasificación da carreira 
### Posicións logo da carreira
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.
* Os competidores en negra e marcados cun asterisco son os Campións do Mundo de 2023.

## Notas
;Referencias

## Véxase tamén
### Bibliografía
### Outros artigos
### Ligazóns externas
Arciprestado de Vigo-Santo André

miniatura|División eclesiástica de Galicia
miniatura|División eclesiástica do concello de Vigo.
O **arciprestado de Vigo-Santo André** é un arciprestado pertencente á diocese de Tui-Vigo. Abrangue 11 parroquias do concello de Vigo. Limita cos arciprestados de Miñor, A Louriña, Vigo-Lavadores e Vigo-Fragoso.   

## Parroquias 
* Santa Baia de Alcabre
* Santo Estevo de Beade
* Santa María de Castrelos
* San Salvador de Coruxo
* Santo André de Comesaña
* San Pedro de Matamá
* San Miguel de Oia
* San Paio de Navia
* San Xurxo de Saiáns
* Santo André de Valadares
* San Mamede de Zamáns

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Igrexa de Navia, Vigo (1969) fachada.jpg|Igrexa nova de San Paio de Navia (1969)
Ficheiro:Igrexa de Navia, vella, Vigo.jpg|Igrexa vella de San Paio de Navia
Ficheiro:Igrexa parroquial de Santo Estevo de Beade, Vigo.JPG|Igrexa de Santo Estevo de Beade
Ficheiro:Igrexa de San Salvador de Coruxo, Vigo.jpg|Igrexa de San Salvador de Coruxo
Ficheiro:Santa Baia de Alcabre, igrexa vella.JPG|Igrexa vella de Santa Baia de Alcabre
Ficheiro:Igrexa Nova de Santa Baia de Alcabre, Vigo.jpg|Igrexa nova de Santa Baia de Alcabre
Ficheiro:Vigo, Castrelos 01-03b.jpg|Igrexa de Santa María de Castrelos
Ficheiro:Santo André de Comesaña, Vigo.jpg|Igrexa de Santo André de Comesaña
Ficheiro:San Xurxo de Saiáns, Vigo.jpg|Igrexa de San Xurxo de Saiáns
Ficheiro:Monte Alba, Serra do Galiñeiro, Vigo 2.jpg|Capela de Nosa Señora da Alba, no Monte Alba (Valadares).

## Notas
Satyrium acaciae

***Satyrium acaciae*** é un insecto lepidóptero da familia Lycaenidae, subfamilia Theclinae e do xénero *Satyrium*.

## Denominación 
*Satyrium acaciae* foi descrita por Johan Christian Fabricius en 1787.

*Satyrium acaciae* é sinónimo de *Papilio acaciae* Fabricius, 1787&nbsp;; *Fixenia acaciae*&nbsp;; *Nordmannia acaciae*.

## Descrición 
É unha pequena bolboreta, marrón na súa parte superior, a femia loce tres lúnulas laranxas nas ás posteriores,  posúe un penacho de pelos negros no ángulo anal.

O dorso é de cor ocre gris adornado dunha fina liña branca e de lúnulas premarxinais cor laranxa nas ás posteriores.

## Período de voo e hibernación 
Univoltina, voa nunha xeración, en xuño e xullo.

Pasa o inverno como un ovo, posto nas ramificacións dos Prunus.

## Plantas hóspedes 
As súas plantas hóspedes son  *Prunus spinosa*, *Prunus mahaleb* así como  *Prunus divaricata* en transcaucasia.

## Ecoloxía e distribución 
Está presente en gran parte de Europa, pero nin ao sur (sur de España e de Italia) nin ao norte (Reino Unido, Escandinavia, Estados bálticos e Dinamarca). Está tamén presente en Asia Menor e no sur de Rusia.

En Francia está presente en todo o sur e leste do país. Ausente de Córsega, da Bretaña e de todo o nordés de Loira,  e a Paso de Calais.
En España distribúese polo norte, Montes Universales, Cuenca, Guadalaxara e Teruel.

## Biotopo 
É un lepidóptero dos bosques, dos claros, de todos os terreos onde haxa prunus ou abruñeiros.

## Amparo 
Carece de estado de protección, aínda que nalgúns estados de Europa é considerada unha especie escasa e en forte regresión.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* Guía de las mariposas de Europa y de África de Norte, Delachaux e Niestlé, Tom Tolman, Richard Lewington, ISBN 978-2-603-01649-7
### Ligazóns externas 
* Butterfly guía
* Euro Butterflies
* Moths and Butterflies of Europa and North Africa
Arciprestado de Vigo-Fragoso

miniatura|División eclesiástica de Galicia
O **arciprestado de Vigo-Fragoso** é un arciprestado pertencente á diocese de Tui-Vigo. Abrangue 9 parroquias eclesiásticas do concello de Vigo. Limita cos arciprestados de Vigo-Centro, Vigo-Casabranca, Vigo-Lavadores e Vigo-Santo André.
miniatura|División eclesiástica do concello de Vigo.
As parroquias que o conforman proveñan das parroquias históricas de Coia, Bouzas e Freixeiro. Este arciprestado creouse o 29 de xuño de 2016, tras a fusión dos anteriores arciprestados de Vigo-Travesas e Vigo-Polígono. 

## Parroquias 
* Santísimo Cristo da Vitoria (Coia)
* Santa Marta de Balaídos
* Santo Antonio da Florida
* Nosa Señora do Rocío (O Resío, Coia)
* Nosa Señora do Perpetuo Socorro (Coia)
* Nosa Señora do Carme (As Travesas)
* San Tomé de Freixeiro
* San Martiño de Coia
* San Miguel de Bouzas

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Parroquia de San Martiño, Coia, Vigo.jpeg|Igrexa parroquial de San Martiño de Coia
Ficheiro:2014-11-09 - Iglesa De San Miguel - Bouzas - Vigo - Spain (2).JPG|Igrexa de San Miguel de Bouzas
Ficheiro:Freixeiro.jpg|Igrexa parroquial de San Tomé de Freixeiro
Ficheiro:Virgen del Carmen - panoramio.jpg|Igrexa parroquial da Nosa Señora do Carme
Ficheiro:Nosa Señora do Rocío, Coia.jpg|Igrexa parroquial de Nosa Señora do Rocío de Coia
Ficheiro:Parroquia do Cristo da Victoria, Coia, Vigo.jpg|Igrexa parroquial do Santísimo Cristo da Vitoria de Coia
Ficheiro:Igrexa parroquial do Perpetuo Socorro, Vigo.jpg|Igrexa parroquial de Nosa Señora do Perpetuo Socorro de Coia
Ficheiro:Capela da N. S. do Carme, rúa Ferreiros, Bouzas, Vigo.jpg|Capela de Nosa Señora do Carme de Bouzas, na rúa dos Ferreiros.

## Notas
Isaac Vázquez Pardo

**Isaac Vázquez Pardo**, finado en Santiago de Compostela o 15 de novembro de 1976, foi un practicante e militante antifascista galego.

## Traxectoria 
Combatiu no exército franquista na guerra civil. Estudo Maxisterio na Escola Normal de Santiago de Compostela, rematando na convocatoria extraordinaria o 29 de xaneiro de 1942, e inscribiuse no SEN como mestre interino. Foi mestre interino de Trasfontáns (Laxe) en 1944. Iniciou os estudos de Medicina e fíxose practicante. Militante do PCE, foi dirixente do partido en Compostela. Mantivo contactos con Carmen Sierra e Carlos Díaz Rodríguez. Foi detido en 1947. Como consecuencia da represión contraíu unha doenza. Finou en Santiago de Compostela o 15 de novembro de 1976.
## Vida persoal 
Casou en 1943 con Teresa Castro Faya, filla de Jesús Castro Castro, que finou o 10 de decembro de 1982.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
*