Tapetum lucidum

miniatura|Reflexo producido por unha cámara con flash sobre o *tapetum lucidum* dos ollos dun gato.
[miniatura|Na escuridade, o brillo ocular revela a presenza dun [mapache.]]
O ***tapetum lucidum*** (do latín: "tapiz ou tapete brillante") é unha capa de tecido que se encontra no ollo de moitos vertebrados (pero non nos humanos),
situada inmediatamente detrás da retina, que reflicte a luz visible en dirección á retina, o que incrementa a luz dispoñible para excitar os fotorreceptores. Aínda que pode facer algo borrosa a imaxe inicial, o *tapetum lucidum* contribúe a unha visión nocturna superior en moitos animais. Moitos destes animais son de hábitos nocturnos ou con moita actividade nocturna, especialmente carnívoros que cazan as súas presas de noite, ou animais mariños de zonas profundas a onde chega pouca luz. Tamén o teñen cans, morcegos, cabalos, cetáceos, crocodilos e bóvidos. Xeralmente non está presente en animais de hábitos predominantemente diúrnos. Non está presente no ollo humano nin no de moitos primates e moitas aves, canguros vermellos, porcos e esquíos. Este *tapetum* está formado por células que conteñen moreas de cristais hexagonais planos de guanina.
* *Tapetum celular coroidal*, como o dos carnívoros, roedores e cetáceos. O *tapetum* consta de capas de células que conteñen cristais moi refractivos organizados. Os cristias son diversos en forma e composición.
* *Tapetum fibroso coroidal*, como o das vacas, ovellas, cabras e cabalos. O *tapetum* é un conxunto de fibras extracelulares.

As diferenzas funcionais entres estes catro tipos non se coñecen. Esta clasificación non inclúe o extraordinario espello para enfocar presente no ollo do peixe *Dolichopteryx longipes*.

[miniatura|esquerda|Un [lémur con *tapetum lucidum*.]]
Os humanos e outros animais sen *tapetum lucidum* son xeralmente diúrnos. Entre estes están a maioría dos primates, esquíos, algunhas aves, os canguros vermellos e porcos. Entre os primates só os Strepsirrhini (lémures), coa excepción de varias especies de *Eulemur* diúrnas, teñen *tapetum lucidum*.

A situación do *tapetum lucidum* no globo ocular varía segundo a situación do globo ocular na cabeza, para que en todos os casos o *tapetum lucidum* mellore a visión nocturna no centro do campo de visión do animal.

Ademais dun brillo, o *tapetum lucidum* ten cor e moitas veces iridescencia. No tigre, por exemplo, é verdoso. Nos ruminantes pode ser verde dourado co tons azuis na periferia,

## Usos 
O *tapetum lucidum* permite que un animal que o teña vexa con pouca luz, que non permitiría ver a outros animais. Os humanos aproveitan artificialmente este efecto ou utilizando animais. Entre os usos que lle dan os humanos están o escaneado do brillo ocular reflectido para detectar e identificar as especies de animais na escuridade, e o uso de cans e cabalos de rastreo e rescate de noite. 
miniatura|dereita|150px|Catafaros sobre a calzada dunha estrada.

O uso do brillo ocular para identificar animais na escuridade emprega non só a súa cor senón tamén outras características. A cor corresponde aproximadamente ao tipo de *tapetum lucidum* que teña o animal, con algunhas variacións entre especies. Outras características son a distancia entre as pupilas en relación co seu tamaño; a altura sobre o chan; a maneira de palpebrexar (se o fan); e o movemento do brillo ocular (que depende do movemento típico do animal: balanceándose, ondeando, a saltos, gabeando, voando...).

Numerosas patentes describen retroreflectores fabricados seguindo o modelo do *tapetum lucidum*, que teñen moitos usos. Unha das primeiras patrentes, usada primeiramente en catafaros para a circulación viaria colocados no pavimento das estradas, estaba inspirado no *tapetum lucidum* do ollo dos gatos. Un uso máis recente dos retroreflectores, que axuda a facer máis seguras as comunicacións entre dúas estacións na propagación de ondas electromagnéticas na liña da ollada, foi modelada imitando unha combinación de *tapetum lucidum* e a bioluminescencia de certos peixes. Algúns destes peixes  usan o brillo ocular para detectar e comunicarse con outros peixes da súa especie.

## Patoloxía 
Nos cans, certos fármacos distorsionan a precisa organización dos cristais do *tapetum lucidum*, o que afecta á capacidade do can de ver con pouca luz. Entre estes fármacos están o etambutol, antibióticos macrólidos, ditizona, medicamentos antimaláricos, algúns antagonistas dos receptores H2, e axentes cardiovasculares. A distorsión atribúese "á acción quelante que elimina o cinc das células do *tapetum*."

## Notas