Empúries

[250px|miniatura|Basílica paleocristiana que data dos [Século IV|séculos IV e VII d. C.]] 
**Empúries** (en grego antigo: Ἐμπόριον, transcrito *Emporion*, "comercio"; en latín: *Emporiae*) foi unha antiga colonia grega e romana situada no extremo sur do golfo de Roses, no actual concello de L'Escala, na provincia de Xirona. Estaba situada ao sur da localidade de Sant Martí d'Empúries, que conserva o seu nome.

Esténdese dende a antiga foz do río Fluvià ( *El Riuet* ) ata preto do antigo brazo do río Ter, que desembocaba ao norte da vila de l'Escala, na praia do Rec del Molí. O espazo é unha das sedes do Museo de Arqueoloxía de Cataluña e a escavación arqueolóxica de máis duración de Cataluña. No recinto atópase o antigo convento de Santa Maria de Gràcia d'Empúries, practicamente reconstruído durante a década de 1910, onde se atopa o Museo Monográfico de Empúries.

## Historia 
thumb|250px|Moedas de *Emporiae*, século V-I a. C.
thumb|right|200px|Mapa das ruínas de Empúries.
thumb|right|200px|Kalyx krater grego atopado en Empúries.
Empúries fundouse nunha pequena illa na desembocadura do río Fluvià, nunha rexión habitada polos indigetes (na actualidade, a desembocadura do Fluvià está a uns 6 km ao norte). Esta cidade pasou a ser coñecida como *Palaiápolis*, a "cidade vella" cando, cara ao 550 a. C., os habitantes trasladáronse ao continente, creando a *Neapolis*, a "cidade nova".

Despois da conquista de Focea polo rei persa Ciro II no 530 a. C., a poboación da nova cidade aumentou considerablemente grazas á afluencia de refuxiados. Ante a forte presión de Cartago, a cidade conseguiu manter o seu carácter helénico independente. Concluíronse acordos políticos e comerciais coa poboación indigeta asentada dende hai tempo na cidade próxima de Indika. Situada como estaba na ruta comercial costeira entre Massalia (Marsella) e Tartessos no extremo sur de *Hispania*, a cidade converteuse nun gran centro económico e comercial ademais de ser a colonia grega máis grande de España na Península Ibérica.

Durante as Guerras Púnicas, Empúries aliouse con Roma, e Publio Cornelio Escipión iniciou a conquista de Hispania desde esta cidade no 218 a. C.

Despois da conquista de *Hispania* polos romanos, Empúries seguiu sendo unha cidade estado independente. Porén, na guerra civil entre Pompeio e Xulio César, optou por Pompeio, e tras a súa derrota desposuíselle da súa autonomía. Unha colonia de veteranos romanos, chamada *Emporiae*, estableceuse preto de *Indika* para controlar a rexión.

A partir dese momento Empúries comezou a decaer, escurecida polo poder de *Tarraco* (Tarragona) e *Barcino* (Barcelona). A finais do século III converteuse nunha das primeiras cidades de España en admitir evanxelistas cristiáns. Nese século, tamén, a cidade grega abandonouse mentres que a cidade romana sobreviviu como unha ceca e como sede maioritariamente cerimonial dun condado costeiro, Castelló d'Empúries, ata as incursións dos viquingos de mediados do século IX. A cuñaxe de moeda comezou de novo baixo o conde Hugo II de Empúries (1078–1117).

## Galería de imaxes 

Ampuries-ciudad-griega.JPG|Vista do recinto de Asclepio.
Vaso grego con figuras vermellas do século IV aC.
Ampuries-mosaico-ciudad-romana.JPG|Mosaicos na parte romana.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Empúries na páxina oficial do Museo de Arqueoloxía de Cataluña