Sebastián González García-Paz

**Sebastián González García-Paz**, nado en Pontevedra o 26 de maio de 1908 e finado na mesma cidade o 5 de agosto de 1967, foi un historiador e arqueólogo galego, secretario do Seminario de Estudos Galegos.

## Traxectoria 
[miniatura|300px|De pé, de esquerda a dereita: Sebastián González, [Eladio Rodríguez González, Enrique Peinador, Gonzalo López Abente, Pura González Varela (muller de Lugrís), Celia Brañas Fernández, Otero Pedrayo, David Fernández Diéguez, Ángel del Castillo e Fernando Cortés Bugía. Sentados Fernando Martínez Morás, Castelao, Manuel Lugrís Freire, Antón Villar Ponte e Félix Estrada Catoyra.]]
Fillo de Bernardino González Paz e de Ceferina García, foi irmán de Enrique e Daría González. Estudou o bacharelato no Instituto de Pontevedra e Filosofía e Letras na Universidade de Santiago de Compostela. Fixo o doutoramento en Filosofía e Letras en Madrid (1930), coa tese *El colegio de San Clemente de Pasantes de Compostela*. Regresou a Compostela e obtivo a praza de auxiliar da Sección de Arte e tivo ao seu cargo as cátedras de Arqueoloxía e Historia da Arte. En 1931 conseguiu unha bolsa para ampliar os estudos de prehistoria e estivo en Francia e Alemaña. Colaborou co Seminario de Estudos Galegos, do que foi membro do Consello Director e para o que logrou uns locais no edificio de Fonseca, onde se instalaron a biblioteca e o museo de etnografía. Participou xunto a Florentino López Cuevillas no proxecto de catalogación dos castros galegos e escavou, entre outros, os castros de Montealegre (Domaio), Santa Trega, Taboexa e San Cibrao de Las. Formou parte das Irmandades da Fala e asistiu á asemblea que se organizou na Coruña; máis tarde ingresou no Partido Galeguista. Foi membro correspondente da Real Academia Galega.

Trala guerra civil española, e como consecuencia da súa pertenza ás Irmandades da Fala e ao Partido Galeguista, exiliouse en Porto Rico, onde foi decano da Universidade de Porto Rico, posto desde o que fomentou a fundación do Coro Universitario, do Museo da Universidade, do Seminario de Estudos de Porto Rico e dun centro de Escavacións Arqueolóxicas. Polo seu traballo, o claustro nomeouno decano de estudos, reitor interino e senador vitalicio.

Xulgado polo Tribunal de Responsabilidades Políticas, foi condenado en 1940 a inhabilitación absoluta, seis anos de desterro a máis de douscentos quilómetros de Santiago de Compostela e o pago de cinco mil pesetas.
Regresou a Pontevedra, onde finou o 5 de agosto de 1967.
## Obras 
* *La Universidad de Santiago: el pasado y el presente*, 1934 (en colaboración con Ciriaco Pérez Bustamante).
* *Sobre Domingo de Andrade*, 1935.
* *Sobre plateros pontevedreses*, 1965.
* *Pontevedra a fines del siglo XVI: tres dibujos desconocidos*, 1965.

### Artigos 
* "La población de Nueva España en el siglo XVI", (1928), en *Boletín de la Biblioteca Menéndez Pelayo*, con Ciriaco Pérez Bustamante e Pura Lorenzana.
* "O tesouro de Foxados", en *Arquivos do Seminario de Estudos Galegos*, volume VI, ano 1933-1934, con Xesús Carro.
* "Noticias de las exploraciones arqueológicas en los castros de Borneiro y Baroña", en Boletín da Universidade de Santiago de Compostela (1933).
* "La juventud del padre Rufo", en *Extramuros* (1963), da Universidade de Porto Rico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Daría González (irmá)

### Ligazóns externas