open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Forno dos Mouros (Toques)

O **Forno dos Mouros** é un dolmen de hai uns 5000 anos. Está situado no lugar da Muruxosa (Paradela, Toques), na serra do Bocelo, preto do Camiño Real.

## Accións 
miniatura|dereita|O dolmen coas vigas antes da súa consolidación.
Foi escavado por Jacobo Vaquero, da Universidade de Santiago de Compostela, entre 1987 e 1989. Ten cámara poligonal composta de sete ortóstatos e corredor de dous tramos. No interior apareceron restos de pintura vermella e negra sobre unha base branca, en forma de zig-zags .

No verán de 2009 un equipo do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) estivo a traballar na consolidación do dolmen quitando as vigas de ferro que sostiñan a lousa do teito. Ó mesmo tempo, un equipo da Escola Superior de Conservación e Restauración de Bens Culturais de Galicia, dirixido por Fernando Carrera, documentou as pinturas e dirixiu o seu tapado. O principal propósito da intervención conxunta era a mellora das condicións de conservación do monumento, especialmente para garantir a preservación futura das pinturas.

Foi declarado Ben de Interese Cultural en 2011.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Forno dos Mouros A Moruxosa.jpg |Vista xeral.
Ficheiro:Dolmen Maruxosa2.jpg |Vista corredor.
Ficheiro:Dolmen de Forno dos Mouros A Moruxosa Toques.jpg|

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía 
*
### Outros artigos
*Lista de megálitos de Galicia

### Ligazóns externas
* Dolmen de Forno dos Mouros A Maruxosa no sitio web do concello de Toques
* Ficha de Turgalicia
* Forno dos Mouros de Toques - Burial Chamber (Dolmen) in Spain in Galicia 
* O campaneiforme cordado de Forno dos Mouros (Toques, A Coruña). Cuadernos de Estudios Gallegos
Georges Méliès

**Marie Georges Jean Méliès**, nado en París o 8 de decembro de 1861 e finado o 21 de xaneiro de 1938, foi un mago, actor e realizador de cine francés. Liderou moitos dos desenvolvementos técnicos e narrativos nos primeiros anos do cine, principalmente nos xéneros de fantasía e ciencia ficción. Méliès saltou á fama creando "películas con trucos" e fíxose coñecido polo seu uso innovador de efectos especiais, popularizando técnicas como o stop trick, exposicións múltiples, fotografía *time-lapse*, fundidos e coloración a man. Tamén foi un dos primeiros cineastas en utilizar *storyboards* no seu traballo. Entre as súas películas máis importantes destacan *Le Voyage dans la Lune* (1902) e ''Le Voyage à travers l'impossible* (1904).

## Traxectoria 
Naceu nunha familia de fabricantes de zapatos de luxo. Despois dos estudos secundarios quere ser pintor, traballa un tempo na empresa do seu pai Jean Louis Stanisla Méliès (decátase alí sobre todo do oficio de mecánico que lle será moi útil a continuación na súa carreira). En 1883 o seu pai enviouno a Londres para perfeccionar alí o seu inglés.

É coñecido polos desenvolvementos que achegou ás técnicas do cine, esencialmente dos argumentos e das falsificacións. É considerado como o pai dos efectos especiais, o primeiro realizador, o creador do primeiro estudio de cine en Francia así como un dos primeiros iniciadores do cine de diversión. O seu filme *Le Voyage dans la Lune'' (1902) converteuse o 30 de maio do 2002 na primeira película incluída no Patrimonio Mundial da UNESCO.
Ángel García Valerio

**Ángel García Valerio**, nado 1850 en Serantellos (no daquela concello de Serantes) e finado en Ferrol o 24 de xullo de 1935, foi un avogado e político galego.
## Traxectoria 
Residiu no Pazo dos Valerio, en Serantes. Os Valerio, como administradores dos Andrade tiñan moitas propiedades na parroquia de Covas.

Membro do Partido Liberal pertenceu a fracción política prietista. Foi deputado provincial polo distrito de Ferrol-Ortigueira dende 1907 ata 1917, foi Vicepresidente  da Deputación e formou parte da Comisión de Administración. Nas eleccións de 1918 foi elixido deputado en Cortes polo distrito de Ferrol. Volveu ser elixido nas sucesivas convocatorias electorais ata 1923. Fundador e dono do diario *El Faro de Ferrol* que ademais entre 1908 e 1913 tivera a titularidade dunha parte do xornal *El Correo Gallego* que obtivo de mans de Mariano Abizanda, fillo do fundador.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Pequena biografía e fotografía
*Ficha no Congreso dos Deputados
Hilti

**Hilti** é unha empresa de ferramentas eléctricas con sede en Schaan, Liechtenstein, creada en 1941 polos irmáns Martin e Eugen Hilti. Hilti é unha das máis grandes empresas do sector da ferramenta eléctrica profesional do mundo, con delegacións en máis de 120 países e unha facturación de 4.000 millóns de euros.

## Historia 
[miniatura|Tenda de Hilti en [Nova York.]]
En 1941 os irmáns Hilti abriron un pequeno taller de mecánica con cinco traballadores. Durante a segunda guerra mundial a empresa traballou fabricando pezas de motores para as empresas alemás.

En 1950 comezou a empresa a traballar e desenvolver a súa propia tecnoloxía en ferramentas de fixación: pistolas para fixar cravos. En 1957 obtiveron a súa primeira tecnoloxía empregando pólvora como fulminante para que o pistón golpee os cravos.
En 1967 sacaron ao mercado o Hilti TE17, un trade percusor electro pneumático cun peso de menos de cinco kg.

En 2009 a sede de Hilti en España anunciou o despedimento de 198 dos 895 traballadores da empresa.

## Produtos
[miniatura|[Trade Hilti a batería.]]
* Caixas de ferramentas
* Sistemas a batería
* Marca e medida láser
* Fixación directa
* Perforación e demolición
* Ancoraxes
* Diamante
* Sistemas de instalación
* Corte e lixado
* Produtos químicos
* Proteción pasiva
* Sistema parafuso

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina web de Hilti española .
* Páxina web de Hilti .
Torre da Lanzada

A **Torre da Lanzada** é o resto dunha torre-castelo de orixe medieval construída polos meiriños de Iria Flavia no Salnés para a defensa das terras da arquidiocese de Santiago de Compostela dos ataques normandos na Alta e na Baixa Idade Media.

## Situación
A torre érguese na marxe sur da praia da Lanzada, na parroquia de Noalla (Sanxenxo), á beira da ermida da Nosa Señora da Lanzada e do castro do mesmo nome.

## Historia
É o último vestixio dun castelo datado no século X (arredor do ano 960) construído sobre os restos dun antigo faro fenicio ou romano. Foi mandado construír por Sisnando II para defensa de Compostela contra os ataques viquingos e normandos. Servía de avanzada defensiva ao lado doutras fortalezas da mitra compostelá e como primeiro contacto contra posíbeis inimigos, transmitindo sinais de perigo ás outras torres defensivas que marcaban a ría de Arousa, coma as torres de Cambados e as torres de Oeste en Catoira. O sistema defensivo consistía en facer fogueiras na torre que eran vistas dende a Torre de San Sadurniño (Cambados), que alertaban á súa vez á de Catoira, e así até Santiago de Compostela.

No ano 1121, coincidindo co acordo de paz da raíña Dona Orraca co bispo Diego Xelmírez, decídese que ao segundo se lle deberán entregar a primeira das fortalezas do Castelo Honesto e o da Lanzada; pouco tempo despois sofre un ataque de piratas mouros que sucederan aos normandos como ameaza nas costas galegas. O castelo tamén aparece citado en documentos do século XIII.

En 1467 é sitiada polos irmandiños, que a conquistan atacándoa dende o mar. Trala derrota dos principais xefes irmandiños, Afonso de Lanzós e Pedro Osorio, o castelo da Lanzada convértese no último bastión dos sublevados e nas mesmas ruínas da fortaleza destruída por eles mesmos, resistiron até que, esgotadas todas as posibilidades de defensa, foron capturados. Tras estes feitos o castelo ficou abandonado.

## Situación actual
Do antigo castelo hoxe só quedan a ermida e unha das torres semiderruída. A torre actual é de planta cuadrangular con muros de cachotaría-cantaría de pedra de gra non moi conformada, agás nos encontros dos muros. Hai algúns anos fixéronse obras neste recinto histórico que afectaron gravemente á súa integridade, perdéndose os vestixios que restaban da súa muralla e tapándose cunha nova a antiga ponte de comunicación co castelo que orixinalmente fora levadiza.

## Galería de imaxes

Ficheiro:A_Lanzada_Tower,_in_Sanxenxo,_Galicia_(Spain).jpg
Ficheiro:Castro da Lanzada, Noalla, Sanxenxo.jpg|Castro da Lanzada.
Ficheiro:Nosa Señora da Lanzada vista xeral.jpg|A capela tamén formaba parte do castelo.

## Notas
## Véxase tamén
### Bibliografía
*Turgalicia
*Monumental.net

### Outros artigos
*Castelo
*Viquingos en Galicia
Ubaldo Gil Santóstegui

**Ubaldo Gil Santóstegui**, nado en Vigo o 9 de xuño de 1879 e finado na mesma cidade o 27 de agosto de 1936, foi un médico e político galego

## Traxectoria 
Exerceu a súa profesión médica en Vigo, en 1913 foi xunto co doutor Nicolás Paz Pardo o primeiro en establecer na cidade un gabinete de raios X. Membro do Partido Socialista Obrero Español (PSOE) e da Unión General de Trabajadores (UGT), foi elixido deputado provincial en 1921, presentándose despois como candidato socialista a deputado ao Congreso nas eleccións de 1923 sen obter escano. Nas eleccións municipais de 1931 foi elixido concelleiro de Vigo, onde chegou a ser tenente de alcalde.
[miniatura|Ubaldo Gil xunto a [Juan Long, Eduardo Minchin e José Ramón Curbera na saída dunha carreira organizada polo Club Velocipedista en 1897.]]
Coa sublevación do 18 de xullo de 1936 foi detido, xulgado en consello de guerra sumarísimo e condenado á morte, sendo executado no cemiterio de Pereiró xunto aos deputados Ignacio Seoane, Enrique Heraclio Botana e Antonio Bilbatúa Zubeldía, os seus compañeiros de corporación, o concelleiro Ramón González Brunet e o alcalde, Emilio Martínez Garrido, o alcalde de Lavadores, José Antela, o mestre e pedagogo, Apolinar Torres e Manuel Rey Gómez.

## Notas
Diamond League

miniatura|dereita|Gañadores da Diamond League 2010.

A **Diamond League** é unha competición de atletismo organizada pola IAAF, que foi creada en 2010 para substituír a Golden League (1998-2009). Trátase dunha competición formada por 14 reunións atléticas, nas que os atletas participantes acumulan puntos na súa proba segundo os resultados acadados en cada reunión.
## Reunións 
A seguinte táboa amosa as 14 reunións que compoñen a edición 2012 da Diamond League: 

## Probas 
Na Diamond League dispútanse 32 probas, 16 masculinas e 16 femininas:
* **Masculinas:** 100 metros lisos, 200 metros lisos, 400 metros lisos, 800 metros lisos, 1500 metros lisos, 5000 metros lisos, 3000 metros obstáculos, 110 metros valos, 400 metros valos, salto de lonxitude, salto de altura, salto con pértega, triplo salto, lanzamento de peso, lanzamento de disco e lanzamento de xavelina.
* **Femininas:** 100 metros lisos, 200 metros lisos, 400 metros lisos, 800 metros lisos, 1500 metros lisos, 5000 metros lisos, 3000 metros obstáculos, 100 metros valos, 400 metros valos, salto de lonxitude, salto de altura, salto con pértega, triplo salto, lanzamento de peso, lanzamento de disco e lanzamento de xavelina.

## Normas 
:**1.** Cada proba realízase sete veces en toda a tempada.
:**2.** Os puntos para cada reunión son:
::: 4 puntos para o primeiro clasificado.
::: 2 puntos para o segundo clasificado.
::: 1 punto para o terceiro clasificado.
::: Na derradeira reunión acádanse o dobre de puntos.
:**3.** O atleta que xunte máis punto ó remate da tempada é o gañador absoluto da proba. No caso de empate, o gañador é o que teña sumado máis vitorias, e no caso de que siga o empate, o gañador será o mellor na derradeira reunión. Deste xeito, para ser o gañador absoluto dunha proba é precisa a participación do atleta na derradeira reunión.
:**4.** Na final de cada proba, en cada reunión, os participantes acadarán os seguintes premios:
::: 10.000 $ para o primeiro.
::: 6.000 $ para o segundo.
::: 4.000 $ para o terceiro.
::: 3.000 $ para o cuarto.
::: 2.500 $ para o quinto.
::: 2.000 $ para o sesto.
::: 1.500 $ para o sétimo.
::: 1.000 $ para o oitavo.
:**5.** O gañador absoluto de cada proba acada o Trofeo de Diamante e 40.000 $.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Diamond League 2012
* Diamond League 2011
* Diamond League 2010
* Golden League
* IAAF
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial da Diamond League
Seven Years in Tibet (homónimos)

***Seven Years in Tibet*** pode facer referencia a:

## Libro 
* *Seven Years in Tibet*, un libro autobiográfico de viaxes escrito polo montañeiro austríaco Heinrich Harrer.

## Filmes 
**Seven Years in Tibet (documental)*, un documental británico de 1956 dirixido por Hans Nieter.
**Seven Years in Tibet (filme)*, un filme de 1997 baseado no libro e protagonizado por Brad Pitt.

## Outros 
*"Seven Years in Tibet" (canción), un sinxelo de David Bowie e Reeves Gabrels do álbum de 1997 *Earthling*.
Ramón González Brunet

**Ramón González Brunet**, nado en Vigo c. 1886 e finado na mesma cidade o 27 de agosto de 1936, foi un político e sindicalista galego.

## Traxectoria 
Membro da Unión General de Trabajadores (UGT), da que foi dirixente en Vigo, e do Partido Socialista Obrero Español (PSOE), sufriu a represión posterior ás xornadas de folga de 1917 e da ditadura de Primo de Rivera. Foi elixido concelleiro de Vigo nas eleccións de 1931 que deron lugar á proclamación da República.

Tras o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi procesado por sedición militar e reclamado polo Xulgado Militar de Vigo mediante requisitoria o 2 de agosto; estaba escondido na casa de Benito Alonso Valiñas e Angelina Montero Franqueira, os pais de Xesús Alonso Montero, que rexentaban a taberna El Recreo, mais foi descuberto o 3 de agosto. Xulgado en consello de guerra sumarísimo e condenado a morte, foi executado no Cemiterio de Pereiró xunto aos deputados Ignacio Seoane, Enrique Heraclio Botana e Antonio Bilbatúa Zubeldía, o alcalde, Emilio Martínez Garrido, o alcalde de Lavadores, José Antela, o mestre e pedagogo, Apolinar Torres e os dirixentes socialistas Ubaldo Gil Santóstegui e Manuel Rey Gómez.

## Notas
Seven Years in Tibet (filme)

***Seven Years in Tibet*** é un filme dirixido por Jean-Jacques Annaud que se estreou en 1997. Baséase no libro autobiográfico de Heinrich Harrer *Seven Years in Tibet*.

## Sinopse 
Heinrich Harrer foi un famoso alpinista austríaco, que intentou a ascensión do Nanga Parbat, pero desgraciadamente, a súa aventura viuse bruscamente interrompida polo estoupido da segunda guerra mundial (1939-1945). Tanto el como o seu compañeiro Peter Aufschnaiter foron recluídos nun campo de concentración, do que lograron escapar a través das montañas cara ao Tíbet.

## Personaxes 
* Brad Pitt como Heinrich Harrer
* David Thewlis como Peter Aufschnaiter
* BD Wong como Ngawang Jigme
* Mako como Kungo Tsarong
* Danny Denzongpa como Rexente
* Victor Wong como 'Amban' chinés
* Ingeborga Dapkūnaitė como Ingrid Harrer
* Jamyang Jamtsho Wangchuk como 14º Dalai Lama, con 14 anos
* Lhakpa Tsamchoe como Pema Lhaki
* Jetsun Pema como A gran nai
* Ama Ashe Dongtse como Tashi
* Sonam Wangchuk 14ºDalai Lama, con 8 anos
* Dorjee Tsering como 14º Dalai Lama, con 4 anos
* Ric Young como Xeneral Chang Jing Wu
* Ngawang Chojor como Lord Chamerlán

## Galardóns e nomeamentos 
* 1997: Globos de Ouro: Nomeado a Mellor banda sonora orixinal.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Sieben Jahre in Tibet. Mein Leben am Hofe des Dalai Lama

***Sieben Jahre in Tibet. Mein Leben am Hofe des Dalai Lama*** é un libro autobiográfico escrito polo montañeiro austríaco Heinrich Harrer. Baséase na súa vida e experiencias no Tíbet entre 1944 e 1951, durante a segunda guerra mundial e a posterior invasión chinesa do Tíbet en 1950 polo Exército Popular de Liberación.

O libro conta a fuxida de Harrer e o seu compañeiro Peter Aufschnaiter dun campo de prisioneiros británico na India. Harrer e Aufschnaiter viaxaron a través do Tíbet ata Lhasa, a capital. Alí permanecen durante varios anos, polo que Harrer describe con detalle a cultura tibetana da época. Harrer tamén se converteu en titor e amigo do décimo cuarto Dalai Lama, Tenzin Gyatso.

O libro foi traducido a 53 linguas, e converteuse en best-séller nos Estados Unidos en 1954, onde vendeu 3 millóns de copias.

## Filmes 
Fixéronse dous filmes baseados no libro: o primeiro en 1956, *Seven Years in Tibet*, un documental de 76 minutos dirixido por Hans Nieter, e o segundo en 1997, *Seven Years in Tibet*, dirixido por Jean-Jacques Annaud e interpretado por Brad Pitt no papel de Harrer e David Thewlis no de Aufschnaiter.

## Notas
Pride and Glory

***Pride and Glory*** é un filme estadounidense dirixido por Gavin O'Connor que se estreou no 2008.

## Sinopse 
Ray Tierney (Edward Norton) é un detective do departamento de homicidios; tres xeracións da súa familia foron policías en Nova York. Un día, asígnanlle un caso no distrito controlado por Francis Tierney Jr. (Noah Emmerich), o seu irmán máis vello. A medida que pasa o tempo, Ray comeza a sospeitar que a corrupción afecta a tódolos seus compañeiros, incluído o seu grande amigo Jimmy Egan (Colin Farrell).

## Personaxes 
* Edward Norton como Ray Tierney
* Colin Farrell como Jimmy Egan
* Jon Voight como Francis Tierney Sr.
* Noah Emmerich como Francis Tierney Jr.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb 
* Ficha en Filmaffinity
Cogombro (homónimos)

O termo **cogombro** pode designar:
* o cogombro (*Cucumis sativus*), unha hortaliza parente do melón
* o cogombro de mar, un invertebrado do filo *Ctenophora*.
* o cogombro do demo, unha planta brava (*Ecballium elaterium*).
Heinrich Harrer

**Heinrich Harrer**, nado en Hüttenberg (Carintia) o 6 de xullo de 1912 e finado en Friesach o 7 de xaneiro de 2006, foi un montañeiro, deportista, xeógrafo e escritor austríaco.

## Traxectoria 
Dende 1933 ata 1938 estudou xeografía e practicou deporte na Universidade Kart Franzen da cidade de Graz. Alí converteuse en membro da tradicional agrupación estudantil ATV Graz. Competiu nos Xogos Olímpicos de inverno de Berlín en Garmisch-Partenkirchen na competición de esquí alpino combinado. Pese ó que nalgunha ocasión afirmou, non gañou nunca unha medalla olímpica.

Harrer realizou a primeira ascensión da cara norte do Eiger en Suíza con Anderl Heckmair, Fritz Kasparek e Ludwig Vörg o 24 de xullo de 1938. Esta escalada cóntase no libro *The White Spider: The Classic Account of the Ascent of the Eiger*.

É especialmente coñecido polo seu libro *Seven Years in Tibet* no que relata os seus viaxes polo Tíbet durante a segunda guerra mundial e anos despois, nos que coñece ó Dalai Lama. En 1997 estreouse un filme baseado no seu libro, chamado *Seven Years in Tibet*, no que Brad Pitt interpretou a Harrer.

## Publicacións 
* *Seven Years in Tibet* (1952)
* *Lost Lhasa* (1953)
* *The White Spider: The Classic Account of the Ascent of the Eiger* (1959)
* *Tibet is My Country* (1961)
* *I Come from the Stone Age* (1965)
* *Ladakh: Gods and Mortals Behind the Himalayas* (1980)
* *Return to Tibet* (1985)
* *Denk ich an Bhutan* (2005)
* *Beyond Seven Years in Tibet: My Life Before, During, and After* (2007)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Heinrich Harrer 
* Obituario  en *The Times*, 9 de xaneiro de 2006
* Obituario en *The Guardian*, 9 de xaneiro de 2006
* Obituario en *The New York Times*, 10 de xaneiro de 2006
* Obituario  CBS, 7 de xaneiro de 2006
* 
* Museo de Harrer en Huettenberg
Fernando Cavenaghi

**Fernando Ezequiel Cavenaghi**, nado en O'Brien o 21 de setembro de 1983, é un futbolista arxentino. Xoga de dianteiro e o seu equipo actual é o River Plate.

## Traxectoria 
Cavenaghi fixo o seu debut co River Plate na tempada 2000/01, na cal anotou un gol en 5 partidos xogados. Na súa primeira tempada completa, anotou 17 goles en 23 aparicións. Ó comezo da tempada 2004/05, deixou o River Plate tras ser vendido por 6.5 millóns de libras ó Spartak de Moscova.

Tras unha etapa pouco exitosa en Rusia, o 22 de xaneiro de 2007 Cavenaghi foise ó Girondins de Bordeaux por aproximadamente 11 millóns de euros.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Goal.com
Manuel Rey Gómez

**Manuel Rey Gómez**, coñecido como **Villagarcía**, nado en Cambados en 1904 e finado en Vigo o 27 de agosto de 1936, foi un mariñeiro e sindicalista galego.

## Traxectoria 
Instalado en Vigo, durante a República foi detido en varias ocasións acusado de maleante. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, foi detido, xulgado en consello de guerra sumarísimo e condenado a morte. Foi executado no Cemiterio de Pereiró xunto aos deputados Ignacio Seoane, Enrique Heraclio Botana e Antonio Bilbatúa Zubeldía, o concelleiro Ramón González Brunet e o alcalde, Emilio Martínez Garrido, o alcalde de Lavadores, José Antela, o mestre e pedagogo, Apolinar Torres e o dirixente socialista Ubaldo Gil Santóstegui.

## Notas
Unidade de masa atómica

O **dalton** (símbolo **Da**) ou **unidade de masa atómica** (símbolo **u**) é unha unidade de masa empregada en física e química, especialmente na medida de masas atómicas e moleculares. Equivale á doceava (1/12) parte da masa dun átomo de carbono-12. No Sistema Internacional de Magnitudes (ISO 80000-1), dáse como único nome o de dalton e desaconséllase o de unidade de masa atómica unificada. O **dalton** desprazou como medida a unidade de masa atómica (símbolo uma, ou amu), que tiña dous valores.

 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Masa atómica
Ramón Iglesia Parga

**Ramón Iglesia Parga**, nado en Santiago de Compostela o 3 de xuño de 1905 e finado en Madison (Wisconsin) o 5 de maio de 1948, foi un bibliotecario, arquiveiro e historiador galego.

## Traxectoria 
Estudou o bacharelato no Instituto da Coruña. Licenciouse en Filosofía e Letras na Universidade Central, onde se iniciou na investigación histórica. Viaxou polo norte de Europa e foi lector de español en Gotemburgo (Suecia) en 1928. Ingresou no Centro de Estudios Históricos de Madrid e en 1931 no Cuerpo Facultativo de Archiveros, Bibliotecarios y Arqueólogos, sendo destínano á Sección de Libros estranxeiros polo seu coñecemento de idiomas. En 1933 substituíu a Agustín Millares Carlo como director da Comisión de Biblioteca do Ateneo de Madrid, sendo ademais Arquiveiro-bibliotecario da Biblioteca Nacional. Pertenceu ás Juntas de Ofensiva Nacional-Sindicalista en 1931, pero afiliouse ao Partido Comunista moito antes da Guerra Civil, na que foi comandante nas Brigadas Internacionais e axudante do xeneral Lukács.

### Exilio 
Trala derrota, marchou a Suecia e despois embarcou o 23 de maio de 1939 rumbo a México onde chegou o 13 de xuño ao porto de Veracruz. Foi profesor no Colexio de México (1940) e en 1942 trasladouse aos Estados Unidos. Alí foi profesor da Universidade de California e bolseiro da Fundación Guggenheim. Foi editor da *Historia verdadera de la conquista de la Nueva España* de Bernal Díaz del Castillo (1943). En 1944 volveu a México, pero a crise nese país fixo que retornase novamente aos Estados Unidos como profesor invitado da Universidade de Illinois (1946-1947) e despois como profesor asociado da Universidade de Wisconsin (1947-1948). Suicidouse en Madison o 5 de maio de 1948.

## Obras 
* *"Trailer" de cuatro crónicas*, 1936.

* *Cronistas e historiadores de la conquista de México. El ciclo de Hernán Cortés*, 1942.
* *El hombre Colón y otros ensayos*, 1944.

## Vida persoal 
Casou en xuño de 1928 con Raquel Lesteiro López.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

* 

### Ligazóns externas 
* En defensa de la Historia (y IV). El historiador que no quería escribir para sus colegas. El exilio de Ramón Iglesia (1905-1948)
* Un historiador no exilio
Outeiro (orografía)

[miniatura|261x261px|Un outeiro en [Irlanda.]]
Un **outeiro** (do latín *altarium*, "parte alta ou elevación do terreo"), tamén chamado **lomba**, é unha pequena elevación de terreo illada e de pouca extensión.

## Formación 
Pode ter diversas orixes: erosión de accidentes orográficos máis grandes, fallas, erosión fluvial ou glaciar. Incluso poden ter a súa orixe na actividade humana. 

## Sinónimos 
O dicionario da Real Academia Galega recolle outros sinónimos como **castrelo**, **cerro**, **colado**, **cuíña**, **lombeiro**, **montículo**, **penela**, **penelo**, **touticeira** e **toutizo**.** e noutros dicionarios aparece **morro''' como sinónimo de outeiro.

Dicionarios de galego reintegracionista e de portugués recollen tamén os termos 'outeiro', 'lomba', 'morro' e demais, cun significado similar, pero segundo a zona poden variar e ter diversos usos. No sur de Portugal, 'outeiro' acostuma ser unha elevación pequena, mentres en Minho e Trás-os-Montes pode indicar unha elevación máis pronunciada na paisaxe. No Brasil, 'morro' e 'outeiro' tamén se utilizan para referirse a elevacións pequenas en zonas urbanas e rurais, e ás veces como sinónimo de favela.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Montaña.
* Tor (xeomorfoloxía)
Teleóstomos

Os dos **teleóstomos** (*Teleostomi*) é un clado superior de vertebrados gnatóstomos que inclúe os osteíctios (*Osteichthyes*), os tetrápodos e os extintos peixes acoirazados ou acantodios (*Acanthodii*), é dicir, todos os vertebrados con mandíbulas excepto os peixes cartilaxinosos e os placodermos.

O nome é similar ao dos teleósteos (*Teleostei*), ou peixes óseos, cos que no deben confundirse.

Posúen un único par de aberturas branquiais cubertas por un opérculo, características que se perden nos grupos máis derivados (tetrápodos).

## Taxonomía 
 Subfilo **Vertebrata**
 ├─(sen clasif.) Gnathostomatomorpha
 └─Infrafilo Gnathostomata
      ├─Clase Placodermi - *extinto* (peixes acoirazados)
      └Microfilo **Eugnathostomata** (verdadeiros gnatostomados)
         ├─Clase Chondrichthyes (condrictios ou peixes cartilaxinosos)
         └─(sen clasif.) **Teleostomi** (acantódidos e osteíctios)
             ├─Clase Acanthodii - *extinto* ("tiburóns espiñentos")
             ├Superclase Osteichthyes (peixes óseos)
             ├   ├─Clase Actinopterygii (peixes óseos con aletas con raios)
             ├   └─Clase Sarcopterygii (peixes óseos con aletas lobuladas)
             └Superclase Tetrapoda (tetrápodos)
                 ├─Clase Amphibia (anfibios)
                 └(sen clasif.) Amniota (amniotas = con embrión con amnio)
                     ├─Clase Sauropsida (réptiles)
                     ├─Clase Aves 
                     └─Clase Synapsida (réptiles mamiferoides)
                         └─Clase Mammalia (mamíferos)

## Filoxenia 
Segundo Hickman, as relacións filoxenéticas entre os grupos actuais son:

{{Clade | style=font-size:100%;line-height:100%
     | label1=Vertebrata
     | 1={{Clade
       | 1={{Clade
       | 1=Myxini
       | label2=______
       | 2= }} }} }}
Existen clasificacións que consideran que o clado *Myxini* non presenta auténticas vértebras, con que debería clasificarse fóra do clado *Vertebrata* e incluírse, xunto con el en *Craniata*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Joseph S. Nelson, *Fishes of the World*, John Wiley & Sons, 2006. ISBN 0-471-25031-7

### Outros artigos 
* Ágnatos
* Peixes
* Teleósteos
* Tetrápodos
Extremidade

Chámanse **extremidades** ou membros aos órganos externos, articulados co tronco, que desempeñan funcións de locomoción, voo ou manipulación de obxectos nos animais.

Na linguaxe vulgar, chámanselle «patas» ás extremidades dos animais cuadrúpedes, as inferiores das aves e aos apéndices locomotores dos artrópodos, como os insectos ou os crustáceos.

No caso humano, poden ter outras funcións. As mans, que son a terminación dos membros superiores, tiveron unha importancia crucial na evolución humana, como resultado do bipedismo, segundo diversos autores —como Edgar Morin en *El paradigma perdido: la naturaleza del hombre* (1971)—, onde se refire á dialéctica «pé-man-cerebro».

Tratándose do corpo humano, as extremidades son os membros superiores ou torácicos e os membros inferiores ou pelvianos que, na linguaxe coloquial constitúen os brazos e as pernas, respectivamente. Porén, en sentido estrito —anatómico— *brazo* e *perna* non son senón dous segmentos máis dos que compoñen os membros superior e inferior.

No caso dos cuadrúpedes, fálase de extremidades anteriores e posteriores.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Membro superior
* Membro inferior
* Amputación
Ramiro Paz Carbajal

**Ramiro Paz Carbajal**, nado en Pontevedra o 29 de xuño de 1891 e finado no mesmo concello o 12 de novembro de 1936, foi un tipógrafo e político galego.

## Traxectoria
Aos 13 anos trasladouse a Vigo, onde traballou como aprendiz de tipógrafo en *Faro de Vigo* e *El Pueblo Gallego*. Logo marchou á Arxentina de onde regresou en 1917. Ingresou na Agrupación Socialista de Pontevedra e en 1918 dirixiu *Acción Obrera*. En 1920 foi elixido presidente da Agrupación Socialista, presidente da Federación Obreira local e concelleiro de Pontevedra e dirixiu *Nueva Aurora*. En setembro de 1920 marchou outra vez a Arxentina, permanecendo en Buenos Aires ata 1922. Ao regreso estableceu unha imprenta propia "La Popular" con José Benito García Santiago. Acusado de militancia comunista, foi detido o 14 de abril de 1924 con Francisco Otero Juncal, Amando Guiance Pampín e Valeriano Barros. Participou na reorganización da Agrupación Socialista de Pontevedra "La Internacional" en maio de 1931 e dirixiu *La Hora* (1931-1933).
miniatura|dereita|200px|Placa en Pontevedra en memoria dos fusilados o 12 de novembro de 1936.
Foi elixido presidente da AS de Pontevedra en 1933. Pertenceu ao Comité Revolucionario Provincial de Pontevedra durante a folga xeral revolucionaria de 1934 polo que foi detido e a súa imprenta "La Popular" asaltada e destruída. En 1936 foi membro da Comisión Xestora da Deputación Provincial, presidente do Comité Provincial da Fronte Popular, presidente da Asociación Tipográfica e presidente da Federación Provincial Socialista de Pontevedra. En abril de 1936 foi elixido compromisario do PSOE por Pontevedra para a elección do novo Presidente da República.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, foi detido o 20 de xullo e recluído na Escola Normal convertida en prisión. O 22 de outubro foi trasladado á Illa de San Simón onde permaneceu ata o 31, cando foi trasladado a Pontevedra. Xulgado en consello de guerra sumarísimo o 1 de novembro, foi condenado a morte. Foi fusilado na estrada de Campañó o 12 de novembro de 1936.

## Querela arxentina contra os crimes do franquismo 
En 2019 a súa familia incorporouse á Querela arxentina contra os crimes do franquismo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* Ficha na Fundación Luís Tilve
* Xenealoxía Ramiro Paz Carbajal (tipógrafo asasinado en 1936)
Xineceo (Grecia)

dereita|miniatura|Escena familiar no xineceo. -430.

O **xineceo** (en grego: γυναικεῖον *gynaikéion* ou γυναικωνῖτις *gynaikonitis*) na Antiga Grecia era a sala ou estancia que posuían as grandes casas para uso exclusivo das mulleres do fogar: esposa, fillas, serventes. Preferibelmente estas estancias estaban no segundo andar das mesmas. Esta sala era a contraposición ao *andrón*.
Daban os gregos este nome á habitación das mulleres: xeralmente ocupaban estas a parte alta, quedando os pisos baixos para os homes; pero nos tempos de máis cultura, cando as casas foron construídas con máis esplendidez, reservábase ás mulleres unha habitación retirada no mesmo piso que os homes.

As casas eran moi espazosas, especialmente nas grandes cidades e dividíanse en dúas partes. A ocupada polos homes achábase diante e era denominada *andronitis*; a das mulleres estaba atrás e era o *xineceo* ou *xineconitis*.
Andrón

O **andrón** ou **andronitis** (grego antigo ἀνδρῶν ἀνδρῶνος) designa na arquitectura doméstica da antiga Grecia a estancia ou parte da casa reservada aos homes. Consistía nun patio descuberto (αὐλή *aulê*), rodeado de columnas, ao redor do cal estaban dispostas as diversas habitacións para o servizo do propietario e dos que vivían con el. Estaba separada por un corredor e unha porta, do xineceo, que contiña as habitacións das mulleres.
## Véxase tamén 
### Bibliografía
* A. Rich, *Dictionnaire des Antiquités grecques et romaines*, 18833, s. v. Andron.
* Dictionnaire des Antiquités Grecques et Romaines de Daremberg e Saglio, s. v. Domus, p.&nbsp;348.

### Outros artigos
* Mégaron.
* Oikos.
### Ligazóns externas
Nesta páxina podemos contemplar a reconstrución dunha escena de banquete no andrón dunha casa da cidade de Olinto.
Manuel Maroño Calvo

**Manuel Maroño Calvo**, nado en Santiago de Compostela o 5 de xullo de 1899 e finado no mesmo lugar o 3 de decembro de 1936, foi un sindicalista e político galego.

## Traxectoria 
[miniatura|esquerda|Retrato realizado por [Camilo Díaz Baliño no cárcere de Santiago de Compostela.]]
Tipógrafo no obradoiro do Seminario Conciliar compostelán onde entrou a traballar en 1919, con 20 anos. Afiliouse á Asociación Tipográfica de Santiago, integrada na Confederación Regional Galaica da CNT, e en 1921 foi vicepresidente, e logo vicesecretario; en 1923 foi secretario e presidente en 1924. En maio de 1935 a sociedade elixiuno como delegado do sindicato para asistir ao Congreso que ía celebrar o Pleno Rexional Galaico da CNT, pero como socialista, renunciou.

Tivo un destacado papel no Sindicato de Empregados Subalternos do Hospital Provincial de Santiago da UGT e figurou tamén nas directivas doutras sociedades obreiras: secretario da Sociedade de Construtores de Calzado (1922), vocal da directiva da Sociedade de Carpinteiros (1926), presidente da Sociedade de Enfermeiros (1934). Formou parte das direccións de obreiros
en ferro e demais metais, e de pintores. Foi secretario da Unión Protectora de Artesanos (1924) e da Unión Obrera (1928-1932).

Foi secretario-contador e presidente da Agrupación Socialista santiaguesa e tamén desempeñou cargos de responsabilidade na Federación de Entidades Socialistas da Comarca de Santiago constituída en xuño de 1931. Con motivo da folga xeral revolucionaria de 1934 foi detido o 10 de outubro por orde da autoridade militar, sendo posto en liberdade o 11. Por este feito foi despedido do traballo no obradoiro do Seminario, aínda que sería readmitido posteriormente.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 formou parte do Comité Executivo da Fronte Popular de Compostela en representación dos sindicatos. Foi un dos encargados da defensa e protección do convento do Carme. Foi detido no barrio de Vista Alegre, onde vivía a súa moza. Conducido aos calabozos de Raxoi. Foi xulgado no consello de guerra contra os doce membros do Comité da Fronte Popular o 19 de novembro e condenado á pena de morte. Fusilárono nas inmediacións do cemiterio de Boisaca o 3 de decembro de 1936 co seu irmán José Maroño Calvo, Modesto Pasín Noya, Fernando Domínguez Caamaño, Luís Martínez Nouche, Francisco Ponte Ces, Rafael Pardo Carmona, Rafael Frade Peña, Luis Rastrollo González e José Germán Fernández.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Tetrápodo (estrutura)

thumb|Tetrápodos almacenados.
Un **tetrápodo** é unha estrutura formada por catro eixes, a modo de tetraedro estilizado, que, pola súa capacidade de intrincarse con figuras análogas e á súa estabilidade xeométrica, dado que sempre repousa sobre tres pés nun equilibrio moi estábel, é empregado en obras civís (particularmente na construción de rompeondas) e militares (para bloquear o paso de tropas ou de civís, en ocasións reforzado con arame de espiñas).

O rompeondas realizados con tetrápodos caracterízanse por unha gran capacidade para absorber o impacto das ondas, debido a que forman unha estrutura de gran rugosidade e porosidade.

## Notas
Severino Chacón

**Severino Chacón Bergueiro**, nado en Parada (A Estrada) o 14 de novembro de 1884 e finado en Madrid o 31 de xullo de 1978, foi un sindicalista galego.

## Traxectoria 
Fillo dunha familia de campesiños, traballou como canteiro en Ferrol (1897) onde entrou en contacto coas organizacións obreiras. Trasladouse a Coruña en 1903 e converteuse en referente sindical. En 1905 emigrou a Cuba e militou na Agrupación Socialista da Habana. Retornou a Galicia en 1908 pero regresou moi pronto á Habana. Foi expulsado de Cuba en xullo de 1911. En 1916 constituíu na Coruña a Unión Tabacalera, primeiro sindicato de clase das cigarreiras da Fábrica de Tabacos. Foi candidato nas eleccións á alcaldía de 1917 pola Agrupación Socialista da Coruña. En 1918 a Unión Tabacalera federouse na UGT baixo a súa influencia. Deixou o PSOE en 1921 formando parte do Partido Comunista Obrero Español que pouco despois se integrou no PCE. Presidiu desde A Coruña a Federación Tabaquera Española, de carácter autónomo, e na que se integrou o persoal das fábricas de tabacos do Estado.

O golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 sorprendeuno na Coruña, onde estivo agochado un ano, antes de fuxir por mar cara a zona republicana. Pasou a Valencia e incorporouse á UGT. Exiliado en Francia en 1939, formou parte da Executiva Federal da UGT no exilio francés. Logo marchou a Santo Domingo (1939-1940), Venezuela (1940-1946), regresou a Francia (1946-1950), marchou a Checoslovaquia (1950) e volveu a Venezuela (1950-1967). Retornou a Madrid en 1967, onde faleceu en 1978.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 

### Ligazóns externas 
* "La casa de las cigarreras de Madrid" en *Mundo Gráfico*, 15/5/1929, pp.&nbsp;35–36 , vía Hemeroteca Digital. BNE.
Aparato reprodutor feminino

O **aparato reprodutor feminino** é o aparato xenital situado na zona pelviana das mulleres no cal ten lugar a produción dos gametos femininos (óvulos), a fecundación e formación do cigoto, a xestación do embrión e a súa expulsión ao exterior (parto), e a produción de diversas hormonas. Consta de ovarios, trompas de Falopio, útero, vaxina e xenitais externos (vulva).

## Partes do aparato reprodutor feminino 
Consta de órganos internos e externos:

* Clítoris. Prominencia situado na confluencia dos labios na parte anterior, diante do orificio uretral. Órgano que contén tecido eréctil, que se enche de sangue durante a excitación, e moitas terminacións nerviosas. Considérase homólogo ao pene masculino. 
* Labios. Son repregamentos cutáneos con tecido adiposo. Os máis externos son os labios maiores e dentro deles están os labios menores. Os labios maiores delimitan a fosa pudenda, e os menores o vestíbulo vaxinal. Teñen glándulas sebáceas e sudoríparas. A parte externa dos labios maiores ten pelos. Xeralmente os labios maiores están en contacto tapando a fosa pudenda, de maneira que normalmente os labios menores e o vestíbulo vaxinal case non se ven. As porcións laterais dos labios menores únense sobre o clítoris, formando un pregamento chamado prepucio do clítoris.
* Monte de Venus. É unha almofada adiposa situada na cara anterior da sínfise pubiana, diante do clítoris, cuberta de pelo pubiano e provisto de glándulas sebáceas e sudoríparas.
* Vestíbulo vaxinal. Unha área en forma de améndoa onde están os orificios vaxinal e o meato da uretra e os orificios das glándulas de Bartholin e das glándulas parauretrais de Skene. No orificio vaxinal, encóntrase unha membrana chamada hime, que tapa parcialmente a vaxina nas mulleres virxes.

A forma e aparencia exacta dos órganos sexuais externos femininos varía dunha muller a outra.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Aparato reprodutor masculino
DS-U2-D

**DS-U2-D** foi o nome dun modelo de satélites artificiais soviético adicado ó estudo da magnetosfera terrestre e o estudo das partículas cargadas.

En total lanzáronse dous satélites da serie DS-U2-D: o Kosmos 137 o 21 de decembro de 1966, e o Kosmos 219 o 26 de abril de 1968. Ámbolos dous satélites foron lanzados desde a base de Kapustin Yar con éxito mediante foguetes Kosmos 2I.

## Historial de lanzamentos 
## Notas
La Hora

***La Hora*** foi un semanario editado en Pontevedra entre 1931 e 1936.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario de izquierdas*, apareceu o 15 de maio de 1931. Foi dirixido polo presidente da Sociedad de Tipógrafos (UGT), José Arán Vázquez. Co número 50, en xuño de 1932, cambiou o seu subtítulo por *Semanario socialista*, converténdose en voceiro oficioso da agrupación local do PSOE. Fíxose cargo da dirección Ramiro Paz Carbajal a quen sucedeu Delmiro Sarmiento dende xaneiro de 1934, e Emilio Villar a partir de xullo. Interrompeu a súa publicación pola represión desatada logo da folga xeral revolucionaria de 1934. Na súa segunda xeira foi dirixido por Ramiro Paz Carbajal. Entre os seus colaboradores estaban Sebastián Rodríguez Carranza, Ramón Barreiro Rodríguez, Luís Carragal Peón, José Gómez Osorio, Amando Guiance Pampín, Julián Zugazagoitia e Sócrates Gómez. Mantívose ata o 18 de xullo de 1936.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

* 

### Outros artigos 
* ¡¡Revolución!!
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Expresión

O termo **expresión**, do latín *expressĭo, -ōnis* (etimoloxicamente, movemento do interior cara ao exterior, é dicir, unha presión cara a fóra), é a demostración de ideas ou sentimentos.

A expresión pode quedar como un acto íntimo do que se expresa, ou transformarse nunha mensaxe que un emisor transmite a un receptor, co que se converte en comunicación.

Segundo a forma de linguaxe utilizada para a expresión, diferéncianse varios tipos ou **formas de expresión**:

* a **expresión artística**, en arte, mediante a linguaxe artística,
:***expresión literaria**, en literatura, mediante a linguaxe literaria,
::***expresión poética**, en poesía, mediante a linguaxe poética,
::***expresión teatral**, en teatro, mediante os anteriores e, ademais, a linguaxe escénica,
* a **expresión corporal** é o comportamento exterior espontáneo ou intencional, que traduce emocións ou sentimentos mediante a linguaxe corporal (que tamén forma parte de disciplinas artísticas como o mimo, a danza e o propio teatro),
:* a **expresión facial** é a manifestación dos sentimentos a través do rostro,
:* a **expresión sonora**, a que se manifesta a través de sinais acústicas intelixíbeis, e
:* a **expresión oral**, a que se manifesta mediante a fala; o seu oposto é a *expresión escrita*.

O termo expresión adquire significados moi precisos en distintas disciplinas:

* En bioloxía, a **expresión xénica** é a transformación da información do ADN en proteínas a través do ARN mensaxeiro.
* En lingüística, unha **expresión antonomástica** é a utilización do atributo como nome propio.
* En matemática, unha **expresión matemática** é é unha disposición escrita de símbolos seguindo as convencións sintácticas dependentes do contexto da notación matemática.
* En informática,
:* a **expresión** é parte da programación;
:* ademais, a **expresión regular** é a descrición dun conxunto de cadeas sen enumerar os seus elementos.
* En dereito, a **liberdade de expresión**, é o dereito humano que consagra a liberdade de comunicar os puntos de vista propios aos demais.
Gran Premio de Alemaña de 1956

O **Gran Premio de Alemaña de 1956** foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 5 de agosto de 1956 no circuíto de Nürburgring Nordschleife. Foi a sétima carreira da tempada de Fórmula Un de . A carreira foi gañada polo piloto arxentino Juan Manuel Fangio pilotando un Ferrari.

## Informe 
## Posicións logo da carreira 
* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos.

## Notas 
* Pole position: Juan Manuel Fangio - 9:51.2
* Volta rápida: Juan Manuel Fangio – 9:41.6
* Líderes por volta: Juan Manuel Fangio 22 voltas (1-22).
* Unidades compartidas:
** Coche 5: Alfonso de Portago (10 voltas) e Peter Collins (4 voltas).
** Coche 24: Luigi Musso (8 voltas) e Eugenio Castellotti (3 voltas).
* Única aparicón nun Gran Premio para: Andre Milhoux.
* Derradeira aparición nun Gran Premio para: Louis Rosier.
* Primeira vez: Paco Godia (puntos).

### Ligazóns externas
Gran Premio de Italia de 1956

O **Gran Premio de Italia de 1956** foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 1 de setembro de 1956 no circuíto de Monza. Foi a oitava e derradeira carreira da tempada de Fórmula Un de .

## Informe 
Ao chegar á carreira, Juan Manuel Fangio tiña unha vantaxe de oito puntos sobre o seu compañeiro de Ferrari Peter Collins e sobre Jean Behra, de Maserati.

Fangio retirouse cun brazo da dirección roto, e Behra tamén tivo que retirarse. Luigi Musso, que tamén pilotaba para Ferrari, ofreceulle o seu coche a Fangio para garantir ao arxentino o terceiro título consecutivo, pero el negouse. Collins, coa oportunidade de gañar o seu primeiro campionato mundial, deportivamente entregou o seu coche a Fangio durante un pit-stop rutineirio. Fangio terminou segundo, por detrás de Stirling Moss, logrando para si mesmo e para Collins a metade dos puntos do segundo lugar e a garantía do seu cuarto título.

A carreira viu o debut no Campionato do Mundo de Jo Bonnier, Les Leston e Wolfgang von Trips e a última aparición no campionato mundial de Hernando Silva dá Ramos, Toulo de Graffenried, Robert Manzon, Piero Taruffi e Luigi Villoresi. Ron Flockhart anotou os seus primeiros puntos no Campionato do Mundo (terminou no podio) e foi a primeira vez no Campionato do Mundo na que Luigi Musso liderou unha carreira.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos. Só os cinco mellores resultados contan para o campionato. Os números sen paréntese son puntos do campionato, os números entre paréntese son a puntuación total obtida.

## Notas 
* Líderes por volta: Eugenio Castellotti 4 voltas (1–4); Stirling Moss 43 voltas (5–10, 12–45, 48–50); Harry Schell 1 volta (11); Luigi Musso 2 voltas (46–47).
* Unidades compartidas:
** Coche 26: Peter Collins (35 voltas) e Juan Manuel Fangio (15 voltas). Compartiron os 6 puntos do segundo posto.
** Coche 22: Juan Manuel Fangio (30 voltas) e Eugenio Castellotti (16 voltas).
** Coche 46: Umberto Maglioli (31 voltas) e Jean Behra (11 voltas).
** Coche 34: Luigi Villoresi (4 voltas) e Jo Bonnier (3 voltas).

### Ligazóns externas
Coroa de espiñas

A **coroa de espiñas** é un símbolo do cristianismo relativo á Paixón de Cristo. Segundo o Novo Testamento, antes da crucifixión os soldados romanos colocáronlle a Xesús de Nazaret unha coroa feita con ramas espiñentas trenzadas, co propósito de humillalo como rei dos xudeus burlándose da súa autoridade ao tempo que lle provocaba dano e dor.miniatura|Coroa de espiñas do Cristo xacente da igrexa de San Miguel, Valladolid.|centro
BD Wong

**Bradley Darryl "BD" Wong** (en ), nado o 24 de outubro de 1960 en San Francisco, California, é un actor estadounidense de ascendencia chinesa.

## Filmografía 
### Cine 
### Televisión 
### Videoxogos 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Segunda división española 1950/51

A tempada **1950–51** da **Segunda División de España** foi a 19ª edición deste torneo. A categoría estivo composta por 32 equipos, repartidos segundo criterios xeográficos en dous grupos de 17 e 15 equipos cada un. Real Gijón, Atlético Tetuán, Las Palmas e Zaragoza ascenderon á Primeira División mentres que Girona, Numancia, Ceuta e Albacete descenderon á Terceira División.
## Clasificación
### Grupo I
¹O Numancia figura con dous puntos menos por sanción debido aliñación indebida fronte o San Andrés e o Ferrol.
**X** = Partidos xogados**G** = Partidos gañados**E** = Partidos empatados**P** = Partidos perdidos

**GF** = Goles a favor**GC** = Goles en contra**DG** = Diferenza de goles

**Pos** = Posición**Pts** = Puntos

|}

### Grupo II 
**X** = Partidos xogados**G** = Partidos gañados**E** = Partidos empatados**P** = Partidos perdidos

**GF** = Goles a favor**GC** = Goles en contra**DG** = Diferenza de goles

**Pos** = Posición**Pts** = Puntos

|}

## Promocións 
### Promoción de ascenso 
**X** = Partidos xogados**G** = Partidos gañados**E** = Partidos empatados**P** = Partidos perdidos

### Promoción de permanencia 
:Eliminatoria de promoción xogada a dobre partido. Vence o Levante no resultado global por 3-2, polo que conserva a categoría.

## Resultados finais 
* **Ascenso a Primera**:  Real Gijón, Atlético Tetuán, Las Palmas, Zaragoza
* **Descenso a Segunda**: Alcoyano, UD Lérida, CD Málaga, Real Murcia.
* **Ascenso a Segunda**:  Caudal, Alavés, Atlético Baleares e Alicante  
* **Descenso a Terceira**: Girona, Numancia, Ceuta, Albacete.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Web oficial da LFP 
* Web oficial da Real Federación Española&nbsp;
* Datos do competición en AREFE