open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Milladoiro en Ortigueira

***Milladoiro en Ortigueira*** é un álbum do grupo tradicional galego Milladoiro, gravado en xullo de 2014 en directo durante o Festival do Mundo Celta de Ortigueira. A edición consiste nun CD e un DVD.

Foi presentado en Ortigueira o 17 de xullo de 2016.

## Lista de cancións
## Notas
## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina oficial do grupo
* Datos do álbum en itunes.apple.com
Carina Mejías

**María Caridad Mejías Sánchez**, máis coñecida como **Carina Mejías**, nada en Barcelona o 16 de xuño de 1964, é unha avogada e política española, deputada do Parlamento de Cataluña polo Partit Popular entre 1999 e 2003 e entre 2006 e 2010 e por Ciutadans desde 2012, e concelleira no Concello de Barcelona desde as eleccións municipais da devandita cidade de 2015.

## Traxectoria 
Licenciada en Dereito pola Universidade de Barcelona, máster en estudos humanísticos e sociais, itinerario xurídico pola Universidade Abat Oliba CEU, posgrao en dereito concursal pola UVIC. Exerceu como Procuradora dos tribunais en Barcelona desde 1991 ata 2003. É membro do Colexio de Avogados de Barcelona. É membro da Executiva de Foro España Hoy e colaboradora habitual en diversos medios de comunicación, como *Crónica Global* ou *El Mundo*.

Afiliouse en 1991 ao Partido Popular. Foi concelleira no Concello de Barcelona e deputada no Parlamento de Cataluña de 1999 a 2003 e de 2006 a 2010. O 15 de outubro de 2012 presentouse como independente ao proceso de primarias de Ciutadans-Partit de la Ciutadania (C's) e foi elixida número 3 por Barcelona para as eleccións ao Parlamento de Cataluña de 2012, nas que saíu elixida deputada. En xaneiro de 2014, tras a renuncia de Jordi Canas, foi designada voceira do seu grupo parlamentario e en xuño do mesmo ano entrou a formar parte do Comité Executivo de  como portavoz da acción política municipal.

### Candidata á alcaldía de Barcelona 
En decembro de 2014 foi designada, mediante un procedemento de primarias, candidata de Ciutadans á alcaldía de Barcelona para as eleccións municipais de 2015. O 10 de abril de 2015 producíronse as primarias para elixir os cinco primeiros postos da súa lista municipal e resultaron elixidos Sonia Sierra (2), Marilén Barceló (3), Santiago Alonso (4) e Francisco Sierra (5), que foron os que saíron elixidos concelleiros nas eleccións municipais.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Entrevista como candidata de Ciutadans á alcaldía de Barcelona en *Crónica Global*
Critérium du Dauphiné 2016

A **68ª edición do Critérium du Dauphiné** (anteriormente chamado **Dauphiné Liberé**) celebrouse en Francia entre o 5 e o 12 de xuño de 2016.

A carreira comezou cun prólogo 3,9&nbsp;km en Les Gets e rematou cunha etapa de montaña finalizada na estación de esquí alpina de SuperDévoluy. O Critérium du Dauphiné foi a décimo sexta proba do calendario do UCI WorldTour 2016.

A carreira gañouna o británico nado en Kenya do Team Sky, Chris Froome. Detrás súa rematou o xove francés do AG2R La Mondiale Romain Bardet e de terceiro quedou o veterano irlandés do Etixx-Quick Step Dan Martin.

Nas clasificacións secundarias, o equipo Dimension Data levou as dúas máis importantes, a dos puntos a cargo do noruegués Edvald Boasson Hagen e a da montaña que logrou o eritreo Daniel Teklehaianot por segundo ano consecutivo. A maiores o francés Julian Alaphilippe gañou o maillot branco dos xoves e o Team Sky a clasificación dos equipos.

## Equipos 
Esta carreira comezárona 22 equipos diferentes compostos por 8 ciclistas: os 18 do UCI World Teams  e 4 conxuntos convidados de categoría Profesional Continental.

## Etapas 
## Clasificación xeral 
A seguinte táboa amosa os dez mellores clasificados da xeral á fin da carreira:

## Outras clasificacións 
### Clasificación por puntos 
### Clasificación da montaña 
### Clasificación dos xoves 
### Clasificación por equipos 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Critérium du Dauphiné
* Tour de Francia 2016

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Illa de Buda

thumb|250px|A illa de Buda, desde o embarcadoiro.
A **illa de Buda** é unha illa marítimo-fluvial situada no extremo oriental do delta do Ebro, pertencendo ao municipio de Sant Jaume d'Enveja, da comarca do Montsià, provincia de Tarragona. Con 1000 hectáreas e un 5&nbsp;km de lonxitude é a illa máis grande de Cataluña.

É de orixe aluvial, xa que está formada polos sedimentos que deposita o Ebro xusto antes de desembocar no mar Mediterráneo. Con forma de triángulo investido co vértice cara ao sur, a illa está rodeada polos dous brazos do río, o principal (a vertente de Levante) ao norte, que a separa da illa de Sant Antoni, e o secundario (a vertente sur) ao oeste; o lado leste, coa praia de Buda, está bañado polo Mediterráneo e culmina no extremo oriental no cabo de Tortosa, preto do que se alza o faro de Buda.

No seu interior atópanse as lagoas do Calaix Gran (ou de Dalt) e o Calaix de Mar (ou de Baix), que é hábitat dun gran número de especies de paxaros.

Chegou a ter uns 200 habitantes durante a década de 1950, cando unhas corenta familias se instalaron para cultivar arroz e construíron as súas casas, unha escola e unha capela. Mesmo organizaron festas maiores e crearon un equipo de fútbol. Actualmente, aínda que se continúa cultivando arroz, na illa de Buda só quedan dous matrimonios maiores. Situada dentro do Parque Natural do Delta do Ebro, para acceder necesítase unha autorización expresa.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web dedicado á illa de Buda
Carall Bernat

O **Carall Bernat** é o illote máis oriental do arquipélago das illas Medes, na costa de Cataluña. Pertence ao concello de Torroella de Montgrí, na provincia de Xirona. O seu nome provén dunha deformación de *Carall Trempat*, de orixe claramente fálica.

É un monólito con forma de parábola convexa, cunha cota máxima de 70,1 metros sobre o nivel do mar. A súa superficie emerxida supera os 3.000 m². En profundidade descende ata os 50 metros ata o fondo areoso da baía de Pals. Dadas as súas características subacuáticas, o lugar é frecuentado polos afeccionados ao mergullo.

## Notas
Illa des Freu

A **illa des Freu**, ou simplemente **es Freu**, é un illote granítico situada fronte á punta de Garbí, no termo municipal de Sant Feliu de Guíxols, na provincia de Xirona. Está separado do s'Estufador de Llevant por un angosto paso navegable para pequenas embarcacións de 3,48 metros de largo no seu punto máis estreito.
Ramón Gener i Sala

**Ramón Gener i Sala**, coñecido como **Ramón Gener**, nado en Barcelona, é un barítono, pianista e divulgador musical. Licenciado en Humanidades e Ciencias Empresariais, formouse en piano e canto. Tras varios anos de traballo como barítono deixou o canto e iniciou a súa etapa como divulgador musical. En 2011 presentou o programa de televisión *Òpera amb texans* (Ópera en *vaqueiros*); en 2015 *This is Opera*; en 2017 e 2018 *This is art* e en 2019 *200. Una noche en el Prado*.

## Biografía 
Desde pequeno escoitaba ópera e música clásica na súa casa grazas á súa nai. Empezou a estudar música aos 6 anos no Conservatori Superior de Música del Liceu de Barcelona, onde estudou piano até os 11 anos, formándose coa pianista Anna Maria Albors. Tras unha paréntese na súa adolescencia, aos 18 anos expúxose a posibilidade de cantar ópera e estudou canto baixo a supervisión de Victoria de los Ángeles. Completou os seus estudos de voz en Varsovia co barítono Jarzy Artysz e en Barcelona co tenor Eduard Giménez.

Debutou como cantante no Palau de la Música Catalana no papel de protagonista na ópera ''Noye's Fludde* de Benjamin Britten. A partir de entón traballou en Europa como barítono en óperas como  *Le nozze di Figaro* (no papel de Almaviva), *Carmen* (Dancaïre)  e *Die Zauberflöte* (Sprechen). Na tempada 1999-2000 actuou por primeira vez no Gran Teatre del Liceu con *Sly*.

Máis tarde deixou o canto pero continuou vinculado ao mundo da música dando conferencias sobre música, momento no que recibiu a proposta de traballar en formato televisivo.

En 2011 estreou na canle El 33 da Televisió de Catalunya o programa divulgativo *Òpera amb texans* onde se explicaba e analizaba a ópera de maneira informal. O programa foi galardoado nos premios Zapping 2011 outorgados por Telespectadores Asociados de Cataluña (TAC) na categoría de mellor programa musical.

En 2014 editou o libro *Si Beethoven pogués escoltar-me* coa historia dos compositores dos séculos XVIII e XIX e anécdotas persoais, presentado en castelán en xuño de 2015.

Dende marzo de 2015 RTVE editou 30 capítulos baixo o nome de *This is Opera*, unha produción internacional gravada en español e en inglés onde Ramon Gener exerce de mestre de cerimonias, experto, pianista e animador. En España emitiuse en La 2. Tamén se emite en Alemaña, Austria, Suíza, Italia e Portugal. Dende abril do mesmo ano colabora mensualmente no programa radiofónico *Hoy por Hoy* da Cadena SER, presentado por Gemma Nierga.

## Publicacións 
* 2014: *Si Beethoven pogués escoltar-me* . Editorial Ara Llibres.
* 2015: *Si Beethoven pudiera escucharme* . Editorial Now Books.
* 2016: *L'amor et farà immortal * . Editorial Ara Llibres.
* 2016: *El amor te hará inmortal* . Plaza & Janés. 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web de Ramon Gener 
* Programas "en liña": *Òpera en texans*  e *This is ópera* .
* "Yo solo sé explicar mis cosas, compartirlas y esperar que a la gente le gusten" *El Periódico de Catalunya''. 7/6/2015 .
IAM Cycling

miniatura|right|200px|Un corredor do equipo.
O **IAM Cycling** (código UCI: **IAM**) é un equipo ciclista que compite no UCI WorldTour logo de ascender da categoría Profesional Continental na tempada 2014. Este conxunto foi fundado no ano 2013 e o seu patrocinador principal é IAM Independent Asset Management SA. O IAM monta bicis Scott con compoñentes Shimano e rodas da marca DT Swiss.

## Historia 
O proxecto de creación do IAM Cycling foi anunciado o 19 de abril de 2012 durante o Tour de Romandía, porén, a súa presentación oficial celebrouse o 10 de decembro de 2012. Na tempada 2013, o IAM comezou na categoría Profesional Continental e nese mesmo ano obtivo unha invitación para disputar a París-Niza.

Na tempada seguinte, a do 2014, o equipo confirmou as fichaxes de ciclistas como Sylvain Chavanel, Jérôme Pineau, Mathias Frank ou Roger Kluge. Ademais tamén participou no Tour de Francia e na Volta a España.

No mes de maio de 2016, o equipo anunciou que desaparecería ao final da tempada e que non habería unha posibilidade secundaria para proseguir.

## Equipo 
miniatura|right|150px|Autobús do equipo na tempada 2016.
miniatura|right|150px|O coche e as bicis que utiliza o equipo.
Na tempada final do 2016

## Mellores resultados 
En letra grosa as vitorias no UCI WorldTour

## Campionatos nacionais 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Marc Martí

**Marc Martí Moreno**, nado en Molins de Rei, Barcelona, o 1 de outubro de 1966, é un copiloto de rallys que traballou con pilotos como Carlos Sainz e, desde 2005, con Daniel Sordo.

## Traxectoria 
A súa estrea profesional foi co piloto catalán Oriol Gómez en diferentes equipos, como Peugeot, Renault e SEAT, e gañou o Campionato de España en 1994. Máis tarde fichou polo equipo de Citroën e converteuse en copiloto de Jesús Puras, co que tamén chegou a gañar o Campionato de España en varias ocasións. No ano 2003, ao se retirar o copiloto de Carlos Sainz, Luís Moya, Marc Martí converteuse no seu substituto e participou con el no Campionato do Mundo de 2004, onde rematou en terceira posición e logrou algunhas vitorias, como o Rally de Turquía. A seguinte tempada rematou na cuarta posición e acadou a vitoria no Rally da Arxentina.

Coa retirada de Sainz no ano 2005, Marc copilotou para Daniel Sordo, co que foi campión mundial júnior e campión de España cun Citroën C2. Desde a tempada de 2006 Marc é o copiloto de Daniel Sordo no Campionato do Mundo co equipo oficial de Citroën.

No ano 2010, antes do Rally de Alemaña, Marc decidiu rematar a súa etapa con Dani Sordo e cedeu o posto a Diego Vallejo e algunhas semanas máis tarde volveu ao mundial co piloto andorrano Albert Llovera. No ano 2010 foi copiloto do chileno Eliseo Salazar. No ano 2014 volveu formar equipo de novo con Daniel Sordo.
## Notas
Jonathan Wells

**John Corrigan "Jonathan" Wells**, nado en Nova York o 19 de setembro de 1942 e finado o 19 de setembro de 2024, foi un biólogo molecular norteamericano, autor e partidario do principio pseudocientífico do deseño intelixente.

## Traxectoria 
Wells uniuse á Igrexa da Unificación en 1974, e seguidamente deixou escrito que as ensinanzas do fundador desa igrexa Sun Myung Moon, xunto cos seus propios estudos no Seminario Teolóxico da Unificación e as súas predicacións o convenceron de que tiña que dedicar a súa vida a "destruír o darwinismo". O termo *darwinismo* é a miúdo utilizado polos partidarios do deseño intelixente para referirse ao consenso científico actual sobre a evolución. Obtivo un PhD en estudos relixiosos na Universidade Yale en 1986, e chegou a ser Director da organización de divulgación interrrelixiosa da Igrexa da Unificación na cidade de Nova York. En 1989, estudou na Universidade de California, Berkeley, onde obtivo un PhD en bioloxía molecular e celular en 1994. Fíxose membro de asociacións científicas e publicou en revistas académicas.

No seu libro *Icons of Evolution: Science or Myth?* (2000), Wells argumenta que varios exemplos usados para ilustrar libros de texto estaban moi esaxerados, distorsionando a verdade, ou eran patentemente falsos. Wells dixo que isto mostra que a evolución entra en conflito coas evidencias, e así argumentou contra a súa ensinanza na educación pública. Algúns dos autores que examinaron *Icons of Evolution* dixeron que Wells cita mal aos expertos como fontes e toma asuntos menores fóra de contexto, baseando o seu argumento en siloxismos defectuosos. Autores que foron citados no seu libro por Wells para defender a súa tese acusaron a Wells de citalos incorrectamente á mantenta e confundir aos lectores. As concepcións de Wells sobre a evolución foron rexeitadas pola comunidade científica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Probas da evolución

### Bibliografía 
* 
* 
* 
*
Judith Hooper

**Judith Hooper**, nada en 1949 en San Francisco, é unha xornalista norteamericana.

Hooper traballou como editora e escritora para a revista *Omni*. Co seu marido, Dick Teresi, coescribiu os libros *The Three-Pound Universe* (1986) e *Would the Buddha Wear a Walkman? A Catalogue of Revolutionary Tools for Higher Consciousness* (1990). Posteriormente escribiu o controvertido libro *Of Moths and Men* (2002), no que argumenta que os experimentos sobre a *Biston betularia* (bolboreta nocturna exemplo de selección natural) levados a cabo por Bernard Kettlewell entre 1952 e 1972 eran defectuosos e mesmo, implicitamente, dáse a entender que eran fraudulentos. Os papeis de Kettlewell foron reexaminados por Rudge (2005) e Young (2004) que non encontraron xustificación para unha acusación de fraude, e dixeron que "Hooper non proporcionaba nin unha pequena proba que sostivese esta seria alegación". O xenetista Michael Majerus investigou o asunto destas afirmacións de Hooper sobre os traballos de Kettlewell, e concluíu que ela comprendera mal a selección natural e os detalles da predación sobre a *Biston betularia*. Marjerus considera que este insecto é un exemplo de selección natural excelente para a súa ensinanza escolar. Marjerus repetiu posteriormente en 2001-2008 experimentos similares aos de Kettlewell, que foron publicados póstumos en 2012 e que confirman a corrección das afirmacións de Kettlewell.

## Notas
Gran Hotel da Toxa

O **Gran Hotel da Toxa** é un hotel-balneario situado na illa da Toxa, no concello do Grove. Foi inaugurado en 1907 e reformado en 1945. É un hotel de luxo.

## Historia 
Os pescadores locais da ría de Arousa decatáranse das augas mornas da illa e camiñaban polas augas medicinais notando na pel as súas calidades. Emilia Pardo Bazán, en 1911, conta a lenda de que tempo despois se abandonou na illa un burro con úlceras e tiña, e tras uns meses o seu dono atopouno san e saltando. O burro bañárase na lama e desapareceran as feridas. A historia axudou á creación do Gran Hotel na Toxa. A explotación turística comezou arredor de 1840.

miniatura|300px|esquerda|Vista actual do Gran Hotel

O hotel inaugurouse en 1907, baseado nos balnearios desa época como o de Marienbad en Alemaña (hoxe na República Checa). Construíronse dous pavillóns, un para os cuartos e outro para o casino, conectados por unha galería, deseñados polo arquitecto Daniel Vázquez-Gulías. A decoración interior tiña frescos nos salóns e escaleiras. O hotel acadou sona entre as clases altas de Galicia e mesmo entre a corte de Madrid.

En 1945 foron derrubadas as torres e reformouse o edificio case totalmente. Consérvase a escaleira e as xanelas teñen reminiscencias dos tempos anteriores. Os cuartos foron renovados, mais hai mobles antigos. Desa época tamén existen columnas, mais o resto é novo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Balnearios de Galicia
### Ligazóns externas 
* Balneario La Toja
Of Moths and Men

***Of Moths and Men*** (De avelaíñas e homes) é un controvertido libro escrito pola xornalista norteamericana Judith Hooper que trata sobre a escola de xenetistas ecolóxicos da  Universidade de Oxford liderados por E. B. Ford. O libro trata especificamente os experimentos realizados por Bernard Kettlewell coa avelaíña ou bolboreta nocturna *Biston betularia* entre 1952 e 1972 que se consideraron unha validación experimental da evolución. No libro destácanse sospeitas sobre a metodoloxía dos experimentos de Kettlewell e suxiren que estes aspectos podían invalidar os resultados obtidos, ignorando ou menospreciando as moitas evidencias que apoian á selección natural, mentres que repetidamente se implicaba que Kettlewell e os seus colegas cometeran fraude ou erros neglixentes. Os expertos nesa materia describiron o libro como unha obra que presentaba unha "teoría da conspiración" con "erros, tersiverxacións, malas interpretacións e falsidades".

## Alegacións de mala práctica experimental 
Hooper alega varios defectos na metodoloxía experimental, incluíndo colar con pegamento as avelaíñas en partes das árbores onde non se colocaban de forma natural, alimentando os paxaros o suficiente para condicionalos a esperar ser alimentados nese momento, aumentando artificialmente as taxas de recaptura, alterando os experimentos (inconscientemente) para favorecer os resultados esperados, e erros en análises estatísticas.

O historiador da bioloxía David Rudge reexaminou coidadosamente os rexistros de Kettlewell sobre os cales estaban baseados os argmentos de Hooper. As súas conclusións foron que a súa investigación histórica era mala e que ela mostrara unha falta de comprensión sobre a natureza da ciencia. Rudge atopou que a acusación de Hooper de fraude estaba inxustificada, e que "Hooper non proporcionaba nin unha pequena proba que sostivese esta seria alegación"

## Comentarios do libro 
O libro foi descrito como ben escrito en canto ao seu estilo en comentarios da prensa convencional non especializada, pero foi criticado en publicacións científicas. Coyne (2002) publicou un comentario na revista *Nature* no que atacou a teoría presentada por Hooper dicindo: "feble teoría da conspiración [de] científicos ambiciosos que ignorarán a verdade pola busca de fama e recoñecemento [polo cal] ela inxustamente lixa a un brillante naturalista". En *Science*, Grant (2002) resumiu criticamente o contido do libro dicindo: "O que presenta é unha case científica avaliación das evidencias da selección natural na avelaíña do bidueiro (*Biston betularia*), moitas das cales se poñen en dúbida polas sospeitas incesantes de fraude feitas pola autora". Bryan Clarke, que traballou xunto con Kettlewell en Oxford, describiu o libro de Hooper como unha "antoloxía de insinuacións só dignas dun xornal sen escrúpulos". e as investigacións publicadas refutan especificamente algunhas das afirmacións de Hooper. Os experimentos modernos realizados con este insecto apoian a explicación evolutiva dos cambios observados.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
*
Plaça de la Universitat

A **Plaça de la Universitat** é unha praza da cidade de Barcelona, na confluencia entre a Gran Via de les Corts Catalanes, a Ronda de Sant Antoni e a Ronda de la Universitat. Está situada na fronteira entre os distritos de L'Eixample e Ciutat Vella, concretamente entre os barrios de Sant Antoni, L'Antiga Esquerra de l'Eixample e El Raval.
Na cara norte da praza atópase o Campus de Humanidades, no edificio histórico da Universidade de Barcelona. Este edificio foi construído no século XIX pouco despois do retorno da universidade na cidade, sendo o campus de máis antigüidade de dita institución.

Na praza está a estación de Universitat do Metro de Barcelona, onde conflúen a Liña 1 e a Liña 2.
Pals

**Pals** é un concello da provincia de Xirona, en Cataluña, que forma parte da comarca do Baix Empordà. Atópase entre os concellos de Torroella de Montgrí, Fontanilles, Palau-sator, Torrent, Regencós e Begur.

Tiña en 2015 unha poboación de 2.501 habitantes agrupados na capital municipal, Pals, situada no interior e pequenos núcleos e urbanizacións de interior e costeiros.

É un concello dedicado eminentemente ao turismo, pola súa situación en plena Costa Brava.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Calonge i Sant Antoni

**Calonge** **i Sant Antoni** tamén coñecido como **Calonge de les Gavarres** ou simplemente como **Calonge**, é un concello da provincia de Xirona, en Cataluña, que forma parte da comarca do Baix Empordà.

Tiña en 2015 unha poboación de 10.520 habitantes agrupados en varias entidades de poboación: Cabanyes, Calonge, Sant Antoni de Calonge, Sant Daniel e Treumal.

O concello está dividido en dúas partes, unha vila medieval nun outeiro e outra moderna, destinada ao turismo e situada na Costa Brava. O centro urbano principal e vila orixinal están a uns 4&nbsp;km de distancia da costa, onde se atopa Sant Antoni de Calonge.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello
Sant Antoni de Calonge

250px|thumb|Praia de Sant Antoni
**Sant Antoni de Calonge** é unha localidade costeira do concello de Calonge i Sant Antoni, na provincia de Xirona, Cataluña. Está situada entre Palamós ao norte e Torre Valentina ao sur.

Tiña en 2014 unha poboación de 2.736 habitantes, aínda que nos meses de verán tamén residen na localidade un gran número de turistas nacionais e internacionais.

Foi un concello independente durante a guerra civil española por decreto da Generalitat de Cataluña, recibindo os nomes de Sant Antoni de Mar e Llevantí de Mar. En 1939 foi anexionado unilateralmente polo concello de Calonge i Sant Antoni.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello de Calonge
Romanyà de la Selva

250px|miniatura|Núcleo antigo
**Romanyà de la Selva** é unha localidade do concello de Santa Cristina d'Aro, na provincia de Xirona. Atópase no corazón da serra das Gavarres, a 325 metros de altitude e a uns 6&nbsp;km de Platja d'Aro, na Costa Brava.

Tiña en 2011 unha poboación de 369 habitantes, agrupados nos núcleos de Romanyà, Sant Miquel d'Aro e a urbanización de Vall Repòs. Foi unha das catro parroquias que se segregaron en 1858 do concello de Castell d'Aro para formar o de Santa Cristina d'Aro.

En 1972 a escritora Mercè Rodoreda instalouse nun dos novos chalés da urbanización. Alí acabou algunhas das súas novelas, como *Mirall trencat*.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello de Santa Cristina d'Aro
Universo oscilante

O **universo oscilante** é unha teoría formulada por Richard Tolman que afirma que o noso big-bang foi o Big Crunch para outros e o noso futuro Big Crunch será o Big Bang para outros. Segundo esta teoría o noso universo formaría parte dun ciclo infinito de universos.
## Críticas
Esta teoría xurdiu cando se descubriu a materia escura, que non sabemos o que é pero atrae as galaxias. Pero no 1998 descubriuse a enerxía escura que fai que se afasten as galaxias pero non sabemos o que é pero hai máis que materia escura.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* AAVV.  (coord.) (2012). *Astronómica: galaxias, estrellas, planetas, exploración espacial*. Ed. Ullman - Könemann. ISBN 978-3-8480-0077-7 .
### Outros artigos 
*Universo observable
*Universos paralelos
*Cosmoloxía
Vall de Núria (estación de esquí)

**Vall de Núria** é unha estación de esquí situada no val de Núria (Xirona), no Pireneo Catalán. Atópase no concello de Queralbs, na comarca do Ripollès. Está xestionada por Ferrocarrils de la Generalitat de Catalunya, igual que o tren cremalleira de acceso ao val.

A estación ten un total de once pistas de esquí alpino (tres verdes, tres azuis, tres vermellas e dúas negras) ademais de tres pistas para zorras, un circuíto de raquetas, un snow-park, un border cross e un parque lúdico, cun total de 7,6&nbsp;km esquiables.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial
Mucosa

miniatura|dereita|Mucosa gástrica.
Unha **mucosa** ou **membrana mucosa** é un tipo de tecido epitelial que tapiza varias cavidades do corpo e rodea os órganos internos. Consta dunha ou máis capas de células epiteliais que cobren unha capa de tecido conectivo laxo. É de orixe ectodérmica e continúase coa pel en varias aberturas corporais como os ollos (pálpebras), oídos, nariz e boca (beizos), a abertura da uretra e o ano. Algunhas membranas mucosas segregan mucus, un fluído mesto protector con moita mucina. A función das mucosas é deter os patóxenos (aínda que son máis penetrables que a pel, a cal ten unha grosa epiderme queratinizada) e lixo para que non entren no corpo e impedir que os tecidos corporais se deshidraten.

## Estrutura 
Consta dun epitelio de varias capas de células de orixe ectodérmica situada sobre unha lámina propria de tecido conxuntivo laxo. Os detalles varían segundo a rexión do corpo. Na mucosa da cavidade bucal a capa superior é un epitelio estratificado plano, pero que, a diferenza do da pel, non está completamente queratinizado. Debaixo está a lámina propia e nalgunhas zonas da boca hai unha submucosa laxa. No tubo dixestivo debaixo da lámina propia hai unha capa con fibras de músculo liso, chamada *muscularis mucosae*, e o epitelio superficial presenta diversas especializacións rexionais. No intestino a capa externa está especializada con células con microvilosidades, que axudan a absorber os alimentos, chamadas enterocitos.

### Exemplos 
Reviste varias cavidades corporais que están expostas externamente ao ambiente ou no interior dos órganos, e aseguran que os tecidos subxacentes permanezan húmidos. En varios sitios continúanse coa pel: como nas fosas nasais, os beizos, as pálpebras, os oídos. Hai mucosas por exemplo na farinxe, na traquea, no estómago e nos intestinos, na área xenital e no ano. No home, o pene (na glande e no prepucio) ten membranas mucosas. A uretra está tamén tapizada por unha mucosa. Algunhas membranas mucosas están implicadas na dixestión e na absorción dos almentos e na secreción de substancias. O fluído espeso que segregan algunhas mucosas (e as glándulas asociadas) é o mucus ou moco, con función protectora. Albergan tecido inmunolóxico (ver, por exemplo, tecido linfoide asociado ás mucosas).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Mucina
* Mucosa gástrica
* Sistema inmunitario mucosal

### Ligazóns externas 
*
Día de Asturias

O **Día de Asturias** é a xornada festiva da comunidade autónoma española do Principado de Asturias. Celébrase o día 8 de setembro, coincidindo coa festividade da Nosa Señora de Covadonga, patroa de Asturias.

A festa, establecida pola Lei 5/1984, do 28 de xuño, celébrase institucionalmente cada ano na localidade que determine o Consello de Goberno do Principado de Asturias.

## Lugares de celebración 
* 2008: Samartín del Rei Aurelio
* 2009: Cudillero
* 2010: Ribeseya
* 2011: Amieva
* 2012: Tinéu
* 2013: Villaviciosa
* 2014: Candás (Carreño)
* 2015: Llastres (Colunga)
* 2016: Taramundi
* 2017: Llugo (Llanera)
* 2018: Casu
* 2019: Cabrales
* 2022: Corvera

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Lei 5/1984, de 28 de xuño, pola que se institúe o Día de Asturias
Lechona

A **lechona** é un prato típico da rexión colombiana de Tolima Grande. Este prato forte está composto por carne de porco e chícharos fritos. Sérvese con arepas de millo branco e unha variedade de crema que localmente se coñece como "insulso". Segundo o xeito tradicional, prepárase en fornos de barro pre quentados e a súa cocción é de arredor de 20 horas. Despois disto déixase arrefriar, para servir en pratos individuais repartindo porcións de recheo e pelexo equitativamente.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Gastronomía - Tolima - Lechona
USA Network

**USA Network** é unha canle de televisión de pagamento dos Estados Unidos e foi fundada no 1977.

## Descrición 
Trátase dunha canle televisiva de corte xeneralista que ofrece programación en inglés e emisión de series de primeira transmisión ou tamén de retransmisión, películas e transmisións deportivas. O propietario da canle é NBCUniversal.

Nos inicios, USA Network foi considerada unha canle de baixo impacto pero nos últimos anos foi gañando distinción pola súa transmisión de series exclusivas cun bo éxito televisivo como: *Monk*, *Dead Zone*, *Suits*, *Os 4400*, *Psych* ou tamén *Mr. Robot*, entre outras.

## Programas 
**Burn Notice*
**In Plain Sight* 
**Law & Order: Criminal Intent* 
**Psych* 
**Royal Pains* 
**Westminster Kennel Club Dog Show*
**White Collar* 
**WWE Raw* 
**WWE SmackDown* 
**Xena*
**Shooter*
**Covert Affairs
**Mr. Robot*
**Suits''

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial de USA Network .
CP Alertanavia

O **Club Polideportivo Alertanavia** é un equipo de fútbol galego da parroquia de Navia (Vigo). Xoga no Grupo Sur da Preferente Autonómica de Galicia.

## Historia
Foi fundado en 1962 como Club Polideportivo Alerta. Nas primeiras tempadas participou en competicións do Comité de Fútbol Infantil (Agrupación de Clubs Infantís de Vigo), xa que naquel tempo a Federación de Fútbol non teña baixo a súa tutela a categoría infantil.

En 1986 tomouse a denominación de Club Polideportivo Alerta-Traviesas trala fusión do CP Alerta co Club Deportivo Traviesas, un dos clubs máis antigos de Vigo na categoría afeccionado, cun grande historial nas competicións máis importantes da comarca.

Na tempada 2010 a SD Navia comezou a súa filialidade, que culminou en xuño de 2012 coa fusión e a adopción do nome actual de Club Polideportivo Alertanavia.

## Datos do club 
### Historial na liga 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
*Datos do club na Federación Galega de Fútbol
Cambeses

O topónimo **Cambeses** pode referirse a:

;En Galiza
***Cambeses**, lugar da parroquia da Barcia do Seixo, no concello da Lama;
***Cambeses**, lugar da parroquia de Lavadores, no concello de Vigo.
Julián Troncoso

**Julián Antonio Troncoso Montero**, finado en agosto de 1984, foi un político galego, alcalde de Mondariz-Balneario entre 1970 e 1983.

## Traxectoria
Foi designado alcalde o 24 de xullo de 1970, e permaneceu no posto ata a convocatoria das primeiras eleccións democráticas trala ditadura. Presentouse como candidato á alcaldía pola UCD e gañou as eleccións de 1979. Permaneceu como alcalde durante a primeira lexislatura.

## Vida persoal
Tivo seis fillos, entre eles a coreógrafa Coral Troncoso.

## Véxase tamén
### Outros artigos
*Eleccións municipais en Mondariz-Balneario
Coral Troncoso

**Coral Troncoso**, nada en Mondariz-Balneario en 1972 e finada entre El Escorial e Colmenarejo (Madrid) o 16 de xullo de 2016, foi unha actriz, coreógrafa e bailarina galega.

## Traxectoria 
Coral Troncoso licenciuse en artes escénicas pola RESAD de Madrid. Profesionalmente iniciouse no teatro, tanto como actriz como como directora teatral, e posteriormente centrouse na danza contemporánea. Foi alumna das coreógrafas Carmen Werner e Ana Buitrago, así como de Nicolas Rambaud, co que acabou formando en 2001 a compañía Megaló - Teatro Móvil. Foi a co-directora desta compañía durante máis dunha década.

Tamén foi directora dramática da compañía Provisional Danza, durante tres tempadas.

### Espectáculos dirixidos e performados 
* *Las locas de Chaillot* (2002)
* *Cosas para llorar en seco * (2003)
* *Miedo* (2004)
* *Teselas* (2005)
* *La Rendición* (2006)
* *Mis Pies te Contarán* (2007)
* *Divos* (2007)
* *5 Piezas para tomar con un café* (2008)
* *El tendal* (2008)
* *Excesivos* (2009)

## Vida persoal 
Foi filla de Julián Troncoso, quen foi alcalde de Mondariz-Balneario. Tiña cinco irmáns.

Finou no accidente dun helicóptero Robinson R22 bipraza, ao caer no encoro de Valmayor, no noroeste da Comunidade de Madrid.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
Cambeo

Como topónimo **Cambeo** pode referirse a:

;En Galiza
***Cambeo**, parroquia do concello de Coles;
****Cambeo**, lugar de dita parroquia.

## Véxase tamén
### Outros artigos
Serra Blanca

**Serra Blanca** é un macizo montañoso do cordón montañoso litoral, situado na Costa do Sol, en Andalucía (España). Debe o seu nome á cor esbrancuxada da súa roca calcaria, que contrasta fortemente cos tons avermellados das peridotitas de serra Bermeja e serra Alpujata que a flanquean.

Está situada entre a Costa do Sol e a serra das Neves, entre os municipios de Istán, Ojén, Marbella e Monda.

Os principais picos da serra son o do Lastonar (1.275 m) e o Pico da Concha (1.215 msnm.), chamado así porque visto desde o oeste aseméllase á valva estriada dun molusco, Cruz de Juanar (1.178 m) e cerro da Tsarina (1.141 m).
Miracles from Heaven (filme)

***Miracles from Heaven*** é un filme estadounidense de drama cristián dirixido por Patricia Riggen que se estreou no 2016. Escrito por Randy Brown, baséase no libro homónimo de Christy Beam, no cal conta a historia real da súa filla, que tivo unha experiencia achegada á morte e que despois puido recuperarse dunha doenza incurable. O filme está protagonizado por Jennifer Garner, Kylie Rogers, Martin Henderson, John Carroll Lynch, Eugenio Derbez e Queen Latifah. A rodaxe principal realizouse en Atlanta, Xeorxia en xullo de 2015. Foi estreado o 16 de marzo de 2016 por Columbia Pictures.

## Personaxes 
* Jennifer Garner como Christy Beam
* Kylie Rogers como Anna Beam
* Martin Henderson como Dr. Kevin Beam
* Eugenio Derbez como Dr. Nurko
* Queen Latifah como Angela
* Brighton Sharbino como Abbie Beam
* Courtney Fansler como Adelynn Beam
* Zach Sale como Dr. Blyth
* Kelly Collins Lintz como Emmy
* John Carroll Lynch como Reverendo Scott
* Brandon Spink como Billy Snyder
* Hannah Alligood como Haley
* Wayne Pere como Ben
* Bruce Altman como Dr. Burgi
* Suehyla El-Attar como recepcionista do hospital Boston Children

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Arnica

**Arnica** é un xénero de plantas perennes e herbáceas da familia Asteraceae. O nome do xénero, *Arnica* pode derivar do grego *arni*, "año", en referencia ás súas follas suave e peludas.

Esta planta circumboreal e de montaña é común nas rexións temperadas de América do Norte occidental, con alugunhas especies nativas na rexión ártica de Eurasia e América do Norte.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Artigo de investigación da Arnica
Desnazificación

A **desnazificación** foi unha iniciativa dos países aliados despois da súa vitoria sobre a Alemaña nazi o 8 de maio de 1945.

Esta vitoria foi reforzada e apoiada polos Acordos de Potsdam, xa que se buscaba a limpeza de toda a influencia nazi na sociedade, cultura, prensa, xustiza e política da Alemaña e de Austria. O proceso consta de dúas partes compoñentes: unha punitiva e outra preventiva. O Comité de Control dos Aliados aprobou en 1946 unha serie de directivas de desnazificación mediante as cales certos grupos de persoas foron levados a xuízo.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Desestalinización
* Alemaña desde 1945
* Reunificación alemá
* Nazismo

### Bibliografía 
* Adam, Thomas (2005): *Germany and the Americas: Culture, Politics, and History: A Multidisciplinary Encyclopedia*, ABC-CLIO, ISBN 1-85109-628-0.
* Balfour, Michael Leonard Graham (1988): *Withstanding Hitler in Germany, 1933-45*. Routledge, ISBN 0-415-00617-1.
* Daniel J. Goldhagen (1997): ''Hitler's Willing Executioners: Ordinary Germans and the Holocaust'', Vintage Books, ISBN 0-679-77268-5.
Arco formeiro

miniatura|Arcos formeiros da igrexa do mosteiro de Santa María la Real de Sacramenia, Segovia.
O **arco formeiro** é un elemento arquitectónico curvo (arco), que discorre paralelo ao eixe lonxitudinal da nave; a súa función é soster os muros superiores de separación entre as naves dunha estrutura. Se o edificio é dunha soa nave, os arcos formeiros irán encaixados no muro, é dicir, serán arcada cega. Os arcos formeiros van de piar en piar coincidindo cos tramos da bóveda.

## Véxase tamén 
* Arco

## Notas
Defensor do Pobo de Navarra

O **Defensor do Pobo de Navarra** (en éuscaro: *Nafarroako Arartekoa*, en castelán: *Defensor del Pueblo de Navarra*) é a institución que vela polo cumprimento dos dereitos fundamentais e as liberdades públicas dos cidadáns da comunidade foral de Navarra. É elixido polo Parlamento de Navarra.

A Lei Foral 4/2000, do 3 de xullo, regula esta institución, sendo modificada posteriormente pola Lei Foral 3/2005, do 7 de marzo, e a Lei Foral 3/2008, do 21 de febreiro.

A primeira persoa que ocupou o cargo foi María Jesús Aranda Lasheras quen tomou posesión o 2 de marzo de 2001, permanecendo ata o 22 de marzo de 2007. Na actualidade, Francisco Javier Enériz Olaechea é o Defensor do Pobo de Navarra.miniatura|Sede do Defensor do Pobo de Navarra|centro
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
FanCine de Lemos

O **Festival de Cine Fantástico de Monforte de Lemos**, máis coñecido como **FanCine de Lemos**, é unha mostra cinematográfica celebrada anualmente na vila de Monforte de Lemos, na provincia de Lugo.

Comezou a celebrarse no ano 2014, sendo o único festival cinematográfico de Galicia especializado nos xéneros fantástico, de ciencia ficción e de terror e en películas de animación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web oficial
Castro de Fisteus

O **castro de Fisteus** é un poboado castrexo situado no lugar do Castro, no concello de Curtis.

Está situado nunha pequena elevación natural no medio da chaira, entre prados e preto do río Mendo. Ten forma case circular de 80 m de SL-NO e 60 m no eixo NL-SO cuns muros dus 5 metros de altura. O antecastro duns 30 metros estaba ao SL. Nos finais dos anos 1950 o castro estaba ben delimitado facendo de linde entre leiras cun valado no eixo NL-SO. Nos inicos dos anos 2000 aínda eran visibles as estruturas. Dende entón a metade NO e o antecastro foron destruídos para facer prados. Consérvase parte da metade SL.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cultura castrexa
Esther Corral Díaz

**Esther Corral Díaz**, nada en Begonte o 12 de xullo de 1961, é unha filóloga galega, profesora titular da Universidade de Santiago de Compostela na área de Filoloxía Románica. É directora do proxecto "Voces de mulleres na Idade Media".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
### Ligazóns externas 
* Páxina da área de Filoloxía Románica da USC
Tamariu

**Tamariu** é unha localidade costeira do concello de Palafrugell, na provincia de Xirona, Cataluña. Está situada entre Fornells ao norte e Llafranc ao sur.

Tiña en 2009 unha poboación de 292 habitantes. Antigamente era un núcleo de pescadores arredor da cala de Tamariu pero na década de 1980 e grazas á afluencia de turismo na zona converteuse nun centro turístico con cámpings, hoteis, apartamentos e casas de residencia.

Caracterízase polas rúas estreitas derivadas das primeiras casas de pescadores e da urbanización derivada do turismo masivo.[thumb|[Praia de Tamariu.|centro]]
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello de Palafrugell
Selección de fútbol de Turquía

A **Selección de fútbol de Turquía** (en turco: *Türkiye Millî Futbol Takımı*), dependente da Türkiye Futbol Federasyonu (UEFA), representa internacionalmente a Turquía. Nunca conseguiu ningún título de relevancia, sendo o seu mellor resultado nunha Copa de Mundo os terceiro posto en Suíza 1954 e nunha Eurocopa tamén o terceiro posto en Austría/Suíza 2008.
Llafranc

**Llafranc** é unha localidade do concello de Palafrugell, na provincia de Xirona, Cataluña. Tiña en 2009 unha poboación de 316 habitantes.

Está situada nunha zona rochosa de costa, xunto a Calella de Palafrugell, outro núcleo costeiro e turístico situado máis ao sur. Situada en plena Costa Brava, é unha localidade pintoresca que conserva o antigo encanto dos pobos da zona antes da chegada do turismo de masas.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello de Palafrugell
Llofriu

250px|miniatura|Vista de Llofriu
**Llofriu** é unha localidade do concello de Palafrugell, na provincia de Xirona (Cataluña). Tiña en 2009 unha poboación de 298 habitantes.

Atópase na zona norte do concello, afastada da costa, xunto ao macizo das Gavarres. O centro da localidade é a igrexa de Sant Fruitós, xa mencionada en 1121. Ao seu redor construíronse as casas, formando un núcleo que data do século XVII. O trazado das rúas é de orixe medieval.

Nunha das masías de Llofriu viviu durante moitos anos o escritor Josep Pla, que ademais está enterrado no cemiterio da localidade.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do concello de Palafrugell
Macizo das Gavarres

250px|thumb|Vista dende a serra de Cals, nas Gavarres.
**Les Gavarres** ou **macizo das Gavarres** é unha aliñación montañosa da Cordilleira Litoral situada no nordés de Cataluña, formando un arco que marca os límites xeográficos meridionais da chaira do Empordà. O macizo constitúe, xunto coas montañas de Begur, o extremo setentrional da Cordilleira Litoral.

Ten a forma dun grande arco que se abre cara ao norte, entre as comarcas do Baix Empordà e o Gironès, e cunha extensión duns 350&nbsp;km², repartidos entre vinte concellos: Calonge, Castell-Platja d'Aro, Corçà, Cruïlles, Monells i Sant Sadurní de l'Heura, Forallac, la Bisbal d'Empordà, Mont-ras, Palafrugell, Palamós, Santa Cristina d'Aro, Torrent e Vall-llobrega na comarca do Baix Empordà, e Cassà de la Selva, Celrà, Juià, Llagostera, Llambilles, Madremanya, Quart, Sant Martí Vell e Xirona na comarca do Gironès.

En 1998 fundouse o Consorci de les Gavarres, con representación de varios concellos da zona, para protexir e xestionar este espazo de interese natural, declarado como tal no marco do Pla d'Espais d'Interès Natural dende 1992.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Sitio web do consorcio
Torrent, Xirona

**Torrent** é un concello da provincia de Xirona, en Cataluña, pertencente á comarca do Baix Empordà. Tiña en 2015 unha poboación de 169 habitantes.

Atópase na zona do macizo das Gavarres e chaira aluvial situada ao oeste do macizo de Begur, no interior da comarca aínda que a poucos quilómetros da Costa Brava.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web do concello 
* Información estatística
Volta a Suíza 2016

A **80ª edición da Volta a Suíza** disputouse entre os días 11 e 19 de xuño de 2016.

A carreira foi a 17ª proba do calendario do UCI WorldTour 2015. Fíxose en nove tiradas: 7 etapas en liña e 2 contra reloxos individuais. A volta comezou en Baar e finou na cidade de Davos logo de que os ciclistas realizaran un percorrido de 1.257,9 quilómetros, acabando unha etapa en Austria.

O gañador foi o mozo colombiano Miguel Ángel López que logrou o liderado na segunda contra o reloxo. No segundo caixón, o vasco Ion Izagirre e no terceiro o francés Warren Barguil.

Nas clasificacións secundarias, Maximiliano Richeze venceu na clasificación por puntos, Antwan Tolhoek gañou na clasificación da montaña, o Team Katusha proclamouse o mellor equipo e Martin Elmiger foi o mellor suízo.

## Equipos 
Na carreira participaron 22 conxuntos. Deses 22 equipos: 18 eran os do UCI WorldTour e 4 da categoría Profesional Continental.

### UCI WorldTour 
### Profesional Continental 
## Etapas 
## Clasificación xeral 
A seguinte táboa amosa as dez primeiras posicións da clasificación xeral tralo remate da carreira:

## Outras clasificacións 
### Clasificación por puntos 
### Clasificación da montaña 
### Clasificación dos Suízos 
### Clasificación por equipos 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Volta a Suíza

### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Estación de Hendaia

A **estación de Hendaia** (en francés: ''gare d'Hendaye*) é a principal estación ferroviaria da localidade de Hendaia, en Francia. É unha estación internacional situada moi preto da fronteira francoespañola e por ela circulan trens operados por SNCF e Renfe.

## Situación ferroviaria 
A estación de Hendaia forma unha parella xunto coa estación de Irún, situada a 500 metros e separada polo río Bidasoa. A rede de ancho europeo (1.435&nbsp;mm) chega a Hendaia e continúa para finalizar en Irún, mentres que a rede de ancho español (1.668&nbsp;mm) chega a Irún e continúa para finalizar en Hendaia. O tramo entre ambas as estacións dispón de vías nos dous anchos.

Pola rede francesa, a estación atópase no punto quilométrico 232,797 da liña Bordeos-Irún mentres que na rede española é o pk 641,6 da liña Madrid-Hendaia.

A SNCF e Renfe Operadora teñen un acordo mediante o cal os trens de cada compañía atravesan a fronteira ata a seguinte estación para deixar viaxeiros, pero non para recollelos. Así, os trens en dirección Francia inician e finalizan percorrido en Hendaia, e os trens dirección España inician e finalizan percorrido en Irún. Os trens que cruzan a fronteira para deixar viaxeiros volven sen carga á estación situada alén. Os trens rexionais non chegan a atravesar a fronteira, polo que non existe posibilidade de ligazón entre os rexionais de ambas as redes.

O último tren de pasaxeiros que realizaba un percorrido pasante foi o Trenhotel «Francisco de Goya», tren nocturno entre Madrid-Chamartín e París-Austerlitz suprimido en 2013. Compoñíase dunha rama tipo Talgo, cuxos rodais desprazábanse nun cambiador de ancho para pasar da rede española á francesa e viceversa. No pasado tamén se utilizou para trens de pasaxeiros o cambio de eixos, que actualmente só se emprega para trens de mercadorías. Así mesmo existen instalacións para a manipulación de mercadorías e a súa transbordo entre trens españois e franceses.

## Servizos ferroviarios 
### Operados por SNCF 
*TGV con destino París e Lille. 
*Intercités con destino Bordeos, Tolosa, París e Xenebra.
*Trens rexionais con destino Bordeos.

### Operados por Renfe 
*Actualizado a 26 de xullo de 2016.''

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Información na páxina web de SNCF