open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Proteína da leucemia promielocítica

A **proteína da leucemia promielocítica** é unha proteína supresora de tumores que nos humanos está codificada no xene **PML** do cromosoma 15.

## Función 
A proteína codificada por este xene é membro da familia do motivo tripartiro (TRIM). O motivo TRIM inclúe tres dominios de unión ao zinc, un RING, unha caixa B tipo 1 e unha caixa B tipo 2, e unha rexión de hélice superenrolada (*coiled-coil*). É unha fosfoproteína que se localiza nos corpos nucleares (puntos nucleares ou corpos PML), onde funciona como factor de transcrición e supresor de tumores. A súa expresión está relacionada co ciclo celular e regula a resposta p53 a sinais oncoxénicos. O xene está a miúdo implicado na translocación co xene alfa do receptor de ácido retinoico asociado coa leucemia promielocítica aguda. O amplo splicing alternativo deste xene orixina diversas variacións das rexións central e C-terminal da proteína, pero todas as variantes codifican o mesmo N-terminal. Identificáronse variantes de transcrición de splicing alternativo que codifican distintas isoformas.

## Interaccións 
A proteína da leucemia promielocítica presenta interaccións con:

* ANKRD2, 
* proteína de unión a CREB, 
* Ciclina T1, 
* proteína 6 asociada a Death, 
* GATA2, 
* HDAC1, 
* HDAC3, 
* MAPK11, 
* MYB, 
* Mdm2, 
* Factor de crecemento nervioso IB, 
* correpresor 1 do receptor nuclear, 
* P53, 
* RPL11, 
* Proteína do retinoblastoma, 
* Receptor alfa do ácido retinoico, 
* SIN3A, 
* Factor de resposta ao soro
* Factor de transcrición Sp1, 
* TOPBP1, 
* Timina-ADN glicosilase, e
* proteína 16 que contén o dominio BTB e dedo de zinc. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* dominio dedo RING

### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Ligazóns externas 
*
Moedas da coroa checoslovaca (1919)

miniatura

En 1921, foron introducidas dúas moedas cos valores faciais de 20 e 50 haleru, seguidas dunha moeda de 10h e outra dunha coroa en 1922, e xa en 1923 serían introducidas moedas de 2 e 5 haleru. Con posterioridade, tamén serían introducidas unha moeda de 5 korun en 1925, unha de 10 korun en 1928, e en 1933 acuñaríase unha de 25 haleru (aínda que unha pequena cantidade foi acuñada no 1932, o cal fai desta moeda unha rareza numismática) e outra de 20 korun. Os 2 haleru foron acuñados en cinc, as de 5h e 10h en bronce; os 20, 25 e 50 haleru, ademais da moeda dunha koruna foron acuñadas nunha aliaxe de cobre-níquel. A moeda de 5 korun foi feita en cobre-níquel ata 1928, cando foi introducida unha versión en prata . A moeda de 5 korun volvería a ser acuñada en cobre-níquel a partir de 1938. As 10 e 20 korun foron emitidas en prata.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Coroa (moeda)
*Coroa checa
* Coroa eslovaca
* Coroa checoslovaca
Liña Zamora - A Coruña

[miniatura|300px|[Ponte de Gundián, sobre o río Ulla, na liña Zamora - A Coruña.]]
[dereita|miniatura|[Tapa de rexistro do Ferrocarril Zamora - A Coruña na estación do Carballiño.]]

A **liña Zamora - A Coruña** é unha liña de ferrocarril de 453&nbsp;km de lonxitude que pertence á rede ferroviaria española. Une a Meseta con Galicia polo sur percorrendo as provincias de Zamora, Ourense, Pontevedra e A Coruña.

Seguindo a catalogación de Adif é a liña 822. Foi aberta ao tráfico na súa totalidade por Renfe en 1958 tras unhas longas e complexas obras que duraron máis de trinta anos e se viron afectadas por diversos avatares históricos.

En 2015 estase a construír neste corredor a liña de alta velocidade Olmedo-Zamora-Galicia.
[miniatura|esquerda|page=19|Artigo publicado en *[Arenteiro (revista)|Arenteiro* (Buenos Aires) en 1932.]]
## Estacións principais 
***Zamora**
***Pobra de Seabra** 
***Ourense-Empalme**
***Santiago de Compostela**
***A Coruña**

File:Viaducto Martín Gil.jpg|Viaduto Martín Gil, en Manzanal del Barco (Zamora)
File:Ponte do tren sobre o Minho.jpg|Viaduto obre o río Miño en Ourense
File:Talgo com destino a Madrid (3775261053).jpg|Talgo con destino Madrid na estación de Santiago de Compostela
File:Estacionrenfeacoruña.jpg|Estación A Coruña–San Cristovo
File:Viaduto Santiso.jpg|Viaduto a carón de Santiso (O Irixo)

## Notas
Os nenos

***Os nenos***, é unha colección de relatos breves do pontevedrés Xosé Filgueira Valverde, publicada en 1925 por *Lar*.

## Descrición 
É a primeira obra de narrativa de Filgueira, con ilustración e as letras capitulares en linóleo de Luis Pintos Fonseca, e cuberta e contracuberta de Alfonso Daniel Rodríguez Castelao.

Os relatos de *Os nenos* volveron aparecer, publicados por Editorial Galaxia en 1971, formando parte do libro *Quintana viva*.

### Contido 
Está composta por quince relatos, que, daquela, non levaron título, porén si foron titulados cando reapareceron en *Quintana viva* (1971):

:“Xenreira”
:“Corpus”
:“Os xogos”
:“Vinganza”
:“O pomar”
:“A miña España”
:“O mal”
:“O ben”

:“Medo”
:“Doenza”
:“Festas”
:“Avoa Clara”
:“Cantiga”
:“A nena e a moneca”
:“Nos maios”

## Reedición 
En abril de 2015, co gallo de adicárselle ao autor o Día das Letras Galegas dese ano, o Consello da Cultura Galega, do que o profesor Filgueira fora presidente, reeditou *Os nenos*, en edición facsímile, con limiar de Ramón Villares, os estudos críticos "Un latexar pola causa galega" de Fina Casalderrey (literario), "Filgueira Valverde e Pintos Fonseca" de Miguel Fernández-Cid (artístico) e sete ilustracións de David Pintor, sumando arredor dun cento de páxinas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *Os nenos*, en PDF (2015) CCG (descarga directa, 2 MB, non inclúe as ilustracións de David Pintor ). ISBN 978-84-92923-61-8.
### Outros artigos 
* Seminario de Estudos Galegos
### Ligazóns externas 
* "O Consello da Cultura Galega reedita Os nenos, obra literaria de Filgueira Valverde que dá as claves..." 10/4/2015, CCG.
Roosky

**Roosky** (en irlandés **Rúscaigh**), é unha localidade do condado de Roscommon en Irlanda, situada á beira do río Shannon. A súa poboación é de 198 habitantes no núcleo urbano e 505 na zona rural. De entre os edifios da localidade destaca a igrexa católica que data de 1844.
Wim Eijk

**Willem Jacobus Eijk**, nado o 22 de xuño de 1953 en Duivendrecht (Países Baixos), é un eclesiástico católico latino holandés, cardeal, e arcebispo de Utrecht dende o 11 de decembro de 2007.

## Traxectoria 
Foi ordenado sacerdote da diocese de Roermond o 1 de xuño de 1985 polo seu bispo Joannes Gijsen.

O 17 de xullo de 1999 o papa Xoán Paulo II nomeouno bispo de Groninga. Recibiu a consagración episcopal o 6 de novembro, de mans do arcebispo de Utrecht Adrianus Johannes Simonis.

O 11 de decembro de 2007 o papa Bieito XVI nomeouno arcebispo metropolitano de Utrecht. No consistorio do 18 de febreiro de 2012, o mesmo papa creouno cardeal, co título de Cardeal-Presbítero de San Callisto.
Hero Fiennes-Tiffin

**Hero Beauregard Fiennes-Tiffin**, nado en Londres, Inglaterra o 6 de novembro de 1997, é un actor inglés coñecido por interpretar o papel de Tom Riddle con 11 anos en *Harry Potter e o misterio do príncipe*, o sexto filme da saga de Harry Potter.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Jared Harris

**Jared Francis Harris**, nado en Londres o 24 de agosto de 1961, é un actor inglés. É coñecido por interpretar a Lane Pryce na serie *Mad Men* e a David Robert Jones en *Fringe*. Tamén apareceu en filmes como *Igby Goes Down*, *The Rachel Papers*, *Lost in Space*, *Resident Evil: Apocalypse*, ''How to Kill Your Neighbor's Dog*, *Happiness*, *Mr. Deeds*, *O curioso caso de Benjamin Button*, *Sherlock Holmes: Xogo de sombras* e *Lincoln''.

## Traxectoria 
### Primeiros anos e educación 
Harris naceu en Londres, sendo un dos tres fillos do actor irlandés Richard Harris e da actriz galesa Elizabeth Rees-Williams. O seu irmán máis novo, Jamie Harris tamén é actor, e o seu irmán máis vello Damian Harris, é director de cine.

Harris conseguiu o "Bachelor of Fine Arts" na Universidade Duke en 1983.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Rachael Leigh Cook

**Rachael Leigh Cook**, nada en Minneapolis, Minnesota, o 4 de outubro de 1979, é unha actriz e modelo e produtora estadounidense. É coñecida polos seus papeis protagonistas en ''She's All That* (1999), *Josie and the Pussycats* (2001), e nas serie de televisión series *Into the West* e *Perception''.

## Filmografía 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Marcel Carné

**Marcel Carné**, nado en París o 18 de agosto de 1906 e finado en Clamart (Altos do Sena) o 31 de outubro de 1996 foi un director de cinema francés. Foi unha figura clave do movemento do realismo poético.

## Traxectoria 
Carné era fillo dun ebanista, e a súa nai finou cando el tiña cinco anos. A súa carreira comezou como crítico de cinema, chegando a ser editor no semanario *Hebdo-Films*, e traballando para *Cinémagazine* e *Cinémonde* entre 1929 e 1933. Na mesma época traballou como axudante de cámara de Jacques Feyder, debutando como director coa curtametraxe *Nogent, Eldorado du dimanche* (1929).

Feyder aceptou unha invitación de Alexander Korda para traballar en Inglaterra e fixo posible que Carné tomase o seu proxecto e dirixise *Jenny* (1936). Á parte do éxito de 1958 *Os mentireiros*, os filmes de posguerra de Carné foron unha serie de fracasos.

## Filmografía 
* *Nogent - Eldorado du Dimanche 1929
* *Jenny* (1936)
* *Drôle de drame* (1936)
* *Le Quai des brumes* (1938)
* *Hôtel du Nord* (1938)
* *Le Jour se lève* (1939)
* *Les Visiteurs du soir* (1942)
* *Les enfants du paradis* (1945)
* *Les Portes de la nuit* (1946)
* *La Marie du port* (1949)
* *Juliette ou La clef des songes* (1951)
* *Thérèse Raquin* (1953)
* *L'Air de Paris* (1954)
* *Os mentireiros* (1958)
* *Terrain vague* (1960)
* *Trois chambres à Manhattan* (1965)
* *Les Jeunes loups* (1968)
* *Les Assassins de l'ordre* (1971)
* *La Merveilleuse visite* (1973)
* *La Bible'' (1976)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* They Shoot Pictures, Don't They?
* 
* Páxina homenaxe
* Bibliografía
Louis Feuillade

**Louis Feuillade** ([fœjad]), nado en Lunel (Hérault) o 19 de febreiro de 1873 e finado en Niza o 25 de febreiro de 1925 foi un director cinematográfico francés da era muda.

## Traxectoria 
Feuillade naceu en Lunel, fillo de Barthélémy Feuillade, modesto comerciante de viño, e Marie Avesque. Antes da adolescencia xa mostrou interese na literatura e creou numerosos proxectos de dramas e vodevís. Os seus poemas foron publicados en xornais locais e adquiriu sona polos seus artigos favorables á tauromaquia. Aos doce anos os seus pais enviárono ao seminario católico en Carcasona e entre 1891 e 1895 realizou o servizo militar obrigatorio. En 1902, trala morte dos seus pais marchou a París na busca do éxito literario, pero sufriu a miseria durante varios anos.

miniatura|200px|dereita|Escena de *Fantômas*
A principios de 1905 comezou a enviar guións á compañía Gaumont e á súa directora artística, Alice Guy, que compraron os seus guións e o invitaron a dirixilos el mesmo. Para axudar a súa familia, declinou a invitación para continuar traballando de xornalista. Porén, en 1906 gañara confianza abonda para dirixir as súas historias, a meirande parte comedias. Cando en 1907 Alice Guy marchou aos Estados Unidos suxeriu que Feuillade fose o novo director artístico da compañía. A súa primeira obra mestra foi a serie de 1913 *Fantômas*.

Traballou en Gaumont ata 1918 e ao mesmo tempo producía os seus propios filmes, polo que se estima que na súa carreira realizou uns oitocentos filmes.

## Filmografía 
* 1906 *The Magnitized Man*, *Le Coup de vent*, *Le Thé chez la concierge*
* 1907 *Le Thé chez la concierge* (filme máis antigo de Feuillade que se conserva)
* 1908 *La Légende de la fileuse*
* 1910-13 *Bébé Apache* - 1911 (aproximadamente noventa curtametraxes).
* 1911 *Heliogabale*
* 1911-12 Serie ''La vie telle qu'elle est: la Tare* - 1911 (14 filmes)
* 1913-14 Serie *Fantômas* (5 filmes)
* 1913-14 Serie *Bout de Zan: Bout de Zan vole un éléphant* - 1913
* 1913-14 Serie *La vie drôle: le Jocond* (vodevís - 5 filmes)
* 1915 *Les vampires* (10 episodios) 
* 1916 *Judex* (12 episodios)
* 1918 *Vendemiaire* (dúas partes) 
* 1918 *Tih Minh* (12 episodes)
* 1919 *Barrabas* (12 episodes)
* 1921-22 *Belle Humeur: Seraphin ou les jambes nues* - 1921 (vodevís - 5 filmes)
* 1922 *Parisette* (12 episodios)
* 1923 *Vindicta'' (5 actos)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Louis Feuillade &ndash; Detailing the impossible – Artigo de Vicki Callahan na revista Sight and Sound.
*
Kygo

**Kyrre Gørvell-Dahll**, nado en Bergen o 11 de setembro de 1991, é un DJ e produtor musical noruegués máis coñecido polo seu nome artístico **Kygo**. É famoso por facer remesturas do tema "I See Fire" de Ed Sheeran, que foi reproducido 27,7 milllóns de veces en Soundcloud e máis de 40 millóns de veces en YouTube. Despois dun tempo de descanso no 2014, colaborou co vocalista de Coldplay Chris Martin para crear un remix da canción "Midnight".

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina oficial
Patrice Chéreau

**Patrice Chéreau**, nado en Lezigne o 2 de novembro de 1944, e finado en París o 7 de outubro de 2013, foi un director de teatro e ópera, actor e produtor de cine francés.

## Filmografía 
### Director 
* ''La Chair de l'orchidée* (1975)
* *Judith Therpauve* (1978)
* *L'Homme blessé* (1983)
* *Hôtel de France* (1986)
* *Contre l'oubli* (1991)
* *A raíña Margot*
* *Dans la solitude des champs de coton* (1996, versión de TV)
* *Ceux qui m'aiment prendront le train* (1998)
* *Intimacy* (2001)
* *His Brother* (2003)
* *Gabrielle* (2005)
* *Persécution* (2009)

### Produtor 
(para "Azor Films")

* *L'Homme blessé* (1983)
* *Chéreau – L'envers du théâtre* (1986, documental)
* *Patrice Chéreau, Pascal Greggory, une autre solitude* (1995, documental)
* *Intimacy* (2001)
* *Son frère* (2003)
* *Gabrielle* (2005)
* *Così fan tutte (2005, TV)

### Actor 
* *Danton* (1982) de Andrzej Wajda – Camille Desmoulins
* *Adieu Bonaparte* (1985) by Youssef Chahine, como Napoléon Bonaparte
* *O derradeiro dos mohicanos* (1992) de Michael Mann, como Xeneral Montcalm
* *Bête de scène* (1994, curta) de Bernard Nissille – Le metteur en scène
* *Dans la solitude des champs de coton* (1996, versión para TV) – Le dealer
* *Lucie Aubrac* (1997) de Claude Berri, como Max
* *Le Temps retrouvé* (1999) de Raoul Ruiz, como Voz de Marcel Proust
* *Au plus près du paradis* (2002) de Tonie Marshall, como Pierre
* *Le Temps du loup* (2003) de Michael Haneke, de Thomas Brandt

### El mesmo 
* ''Chéreau – L'envers du théâtre (1986)*
* *Il était une fois dix neuf acteurs* (1987, TV)
* *Patrice Chéreau, Pascal Greggory, une autre solitude* (1995, TV)
* *Freedom to speak* (2004)

### Aparicións en televisión 
* *Bleu, blanc, rose* (2002, TV)
* *Claude Berri, le dernier nabab* (2003, TV)
* *Thé ou café'' 14 de setembro de 2003

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Morcheeba

[miniatura|Zelt-Musik-Festival 2018 [Freiburg, Alemaña ]]
**Morcheeba** é un grupo musical inglés formado por Skye Edwards e os irmáns Paul e Ross Godfrey. A súa música mestura trip hop, rock, folk-rock e downtempo. Produciron oito álbums de estudio dende 1995, dous dos cales acadaron o top ten no Reino Unido.

A canción máis famosa da banda é ''Rome Wasn't Build in a Day''.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Igrexa ortodoxa autocéfala belarusa

A **Igrexa ortodoxa autocéfala belarusa** (en , *Bielaruskaja aǔtakefaĺnaja pravaslaǔnaja carkva*) é unha igrexa ortodoxa non canónica que aspira a ser a igrexa ortodoxa autocéfala nacional de Belarús, en contraposición co exarcado belaruso da Igrexa ortodoxa rusa.

## Historia 
### Orixe e primeiros anos 
O 23 de xullo de 1922 na catedral dos Santos Apóstolos Pedro e Paulo de Minsk tivo lugar un sínodo eclesiástico que decidiu crear, como forma de protección contra o renovacionismo e para distanciarse do patriarcado de Moscova baixo influencia soviética, unha metrópole autónoma belarusa nos territorios da República Socialista Soviética de Belarús. O sínodo elixiu ao arcebispo Mielchisiedek Pajeŭski metropolita co título de "Minsk e Belarús", e estabeleceu catro dioceses: Minsk, Babrujsk, Mazyr e Sluck.

## Primados 
*Iziaslaŭ Brucki (maio de 1984 - 26 de novembro de 2007, finado)
*Sviataslaŭ Lohin (dende o 11 de maio de 2008)
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Páxina web oficial .
Silvana Mangano

**Silvana Mangano** ([silˈvana ˈmaŋɡano]), nada en Roma o 21 de abril de 1930 e finada en Madrid o 16 de decembro de 1989, foi unha actriz italiana.

## Traxectoria 
Nada en Roma, de pai italiano e nai inglesa (Ivy Webb, de Croydon), Mangano viviu na pobreza provocada pola segunda guerra mundial. Adestrada durante sete anos como bailarina, traballou tamén como modelo.

En 1946 gañou o concurso de beleza de "Miss Roma", a través do que logrou un papel nun filme de Mario Costa. Ao ano seguinte participou no concurso de Miss Italia, que gañou Lucia Bosè e no que tamén participaron futuras estrelas como Gina Lollobrigida, Eleonora Rossi Drago e Gianna Maria Canale.

A súa relación co actor Marcello Mastroianni levouna a conseguir un contrato cinematográfico, aínda que o seu descubrimento internacional foi coa súa interpretación en *Arroz amargo* (Giuseppe De Santis, 1949). Posteriormente, asinou un contrato con Lux Film, en 1949, e casou con Dino De Laurentiis, que estaba a piques de converterse nun recoñecido produtor.

Sen chegar á altura de Sophia Loren ou Gina Lollobrigida, Mangano foi unha das estrelas favoritas do cinema italiano nas décadas de 1950 a 1970.

Tras unha operación cirúrxica o 4 de decembro de 1989 caeu en coma e faleceu en Madrid a noite do 15 ao 16 dese mes, vítima dun cancro de pulmón.

## Filmografía 
* *Arroz amargo* (1949) - Silvana 
* *Anna* (1951) - Anna 
* *Ulysses* (1954) - Circe / Penelope
* *Barrabás* (1961) - Rachel 
* *Il disco volante* (1964) - Vittoria Laconiglia
* *Edipo re* (1967)) - Jocasta
* *Teorema* (1968) - Lucia (a nai)
* *Morte a Venezia* (1971) - nai de Tadzio
* *Gruppo di famiglia in un interno* (1974) - Marchesa Bianca Brumonti
* *Dune* (1984) - Rev. Mother Ramallo
* *Oci ciornie* (1987)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Portada de *Life* Magazine, 11 de abril de 1960
Paolo Sorrentino

**Paolo Sorrentino** ([ˈpaolo sorrenˈtino]), nado en Nápoles o 31 de maio de 1970 é un director de cinema e guionista italiano.

## Traxectoria 
Sorrentino debutou como guionista con *Polveri di Napoli* en 1998 e comezou tamén a dirixir curtametraxes, como ''L'amore non ha confini* (1998) e *La notte lunga* (2001). O seu primeiro filme foi *L'uomo in più*. 

Acadou recoñecemento internacional no 2004 polo seu filme *Le conseguenze dell'amore*. O filme *Il Divo*, biopic dramatizado de Giulio Andreotti, gañou o *Prix du Jury* no Festival de Cannes e supuxo unha nova colaboración con Toni Servillo. *This Must Be the Place*, con Sean Penn foi o seu primeiro filme en inglés. 

O seu filme de 2013 *La grande bellezza* gañou o Oscar ao mellor filme en lingua non inglesa entre outros moitos premios. 

## Filmografía 
### Director e guionista 
* *L’uomo in più* (2001)
* *Le conseguenze dell’amore* (2004)
* *Sabato, domenica e lunedì* (2004) - telefilme
* *L’amico di famiglia* (2006)
* *Il Divo* (2008)
* *This Must Be the Place* (2011)
* *La grande bellezza* (2013)
* *Le voci di dentro* (2014) - telefilme
* *Youth* (2015)
* *Loro* (2018)
* *È stata la mano di Dio* (2021)
* *Parthenope* (2024)

### Guionista 
* *Polveri di Napoli* (1998)
* *La squadra'' (2000) - serie de televisión

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* "La partita lenta" en PerFiducia
Ermanno Olmi

**Ermanno Olmi**, nado en Treviglio (Bérgamo) o 24 de xullo de 1931 e finado en Asiago (Vicenza) o 7 de maio de 2018 foi un director de cinema e guionista italiano. Considérase un continuador dos principios estéticos e das aspiracións sociais e políticas do neorrealismo italiano.

## Traxectoria 
Nado no seo dunha familia campesiña católica, quedou orfo cando o seu pai morreu na segunda guerra mundial. Non rematou os seus estudos secundarios e finalmente matriculouse na Academia da Arte Dramática de Milán para seguir os cursos de recitado. Mentres estudaba entrou a traballar na empresa EdisonVolta, na que xa estaba empregada a súa nai. Olmi rodou para EdisonVolta máis de corenta documentais entre 1953 e 1961.

En 1959 estreou a súa primeira longametraxe, *Il tempo si è fermato*, no que narra a amizade entre un estudante e o garda dunha presa nunha paraxe solitaria de alta montaña. *O emprego* (1961) gañou o premio da crítica no Festival de Venecia. En 1977 Olmi rodou a súa obra mestra, *A árbore dos zocos*, co que gañou a Palma de Ouro no Festival de Cannes.

Durante uns anos estivo apartado da actividade cinematográfica por unha enfermidade. O guión no que estaba traballando nese tempo, sobre as súas lembranzas da guerra en Italia, finalmente foi convertido nunha novela, *Ragazzo della Bovisa*. Regresou en 1987 con *Lunga vita alla signora!* e o ano seguinte gañou o León de Ouro no Festival de Venecia con *A lenda do santo bebedor*, baseado nun conto de Joseph Roth. Con *Il segreto del bosco vecchio* (1993), protagonizado por Paolo Villaggio, rompeu o seu costume de recorrer a actores non profesionais ou pouco coñecidos.

O seu filme de 2001 *Il mestiere delle armi*, baseado na figura do *condottiero* Giovanni de Médicis recibiu boas críticas e gañou nove premios David di Donatello.

## Filmografía 
* *Il tempo si è fermato* (1958)
* *O emprego* (1961)
* *I fidanzati* (1963)
* *E venne un uomo* (1965)
* *Un certo giorno* (1968)
* *A árbore dos zocos* (1978)
* *Cammina cammina* (1983)
* *Lunga vita alla signora!* (1987)
* *A lenda do santo bebedor* (1988)
* *12 registi per 12 città* (1989). Documental colectivo
* *Lungo il fiume* (1992)
* *Il segreto del bosco vecchio* (1993)
* *Il denaro non esiste* (1999)
* *Il mestiere delle armi* (2001) 
* *Cantando dietro i paraventi* (2003)
* *Tickets* (2005). Codirixido con Abbas Kiarostami e Ken Loach
* *Centochiodi* (2007) 
* *Il villaggio di cartone* (2011)

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Wakeman, John (editor): *World Film Directors*. Nova York: The H.W. Wilson Company, 1988. Volume 2: 1945-1985, pp.&nbsp;710–715. 
### Ligazóns externas 
* 

## Notas
Florence Owens Thompson

**Florence Owens Thompson**, nada como **Florence Leona Christie** o 1 de setembro de 1903 e finada o 16 de setembro de 1983, foi a protagonista dunha famosa fotografía da Gran Depresión coñecida como *Nai migrante*. A imaxe, tomada por Dorothea Lange en 1936, atópase na Biblioteca do Congreso dos Estados Unidos de América baixo o título: *Colleitadores desposuídos en California. Nai de sete fillos. Trinta e dous anos. Nipomo, California*. Thompson foi chamada a "Mona Lisa dos anos 1930."

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Nai migrante*
Frank Queudrue

**Franck Queudrue**, nado o 27 de agosto27 de agosto de 1978 en París, é un futbolista francés que xoga como defensa.

## Traxectoria 
Franck Queudrue comezou a súa carreira profesional no RC Lens. Procedente do equipo xuvenil integrou por primeira volta o equipo titular na tempada 1999-2000. No ano 2001 pasou ao Middlesbrough da Premier League. Neste equipo logrou a Copa da Liga de Inglaterra en 2004, e mais foi titular na final da Copa UEFA de 2006 na que o seu equipo perdeu 4-0 contra o Sevilla Fútbol Club. Xogou despois co Fulham e o&nbsp;Birmingham City, e tamén na Football League One co Colchester United.

En 2010 volveu co Racing Club de Lens ata o 2012 no que asina contrato co Red Star F.C. da terceira división francesa

En xuño de 2014 sacou o título de adestrador de fútbol.
## Carreira 
## Palmarés 
* Copa da Liga de Inglaterra (1):
** Vencedor: 2004
* Copa UEFA:
** Finalista: 2006

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Fiche de Franck Queudrue en footballdatabase.eu
Kiryl Klimovič

**Kiryl Klimovič** (en ; adaptado ao ), nado en Amangeldi (distrito de Eñbekşiqazaq, rexión de Almatı, R.S.S. de Kazakhstán) o 5 de novembro de 1952

O 17 de abril de 2003 o mesmo papa nomeouno bispo de Irkutsk.

## Notas
Little Crow

**Little Crow** (en dakota: *Thaóyate Dúta*), nado circa 1810 e finado o 3 de xullo e 1863, foi un xefe dos dakota mdewakanton. O seu nome nativo tradúcese como "A súa nación vermella," (Thaóyate Dúta) pero era coñecido como Little Crow ("pequeno corvo") por mor do nome do seu avó, *Čhetáŋ Wakhúwa Máni*, (literalmente, "Falcón que persegue/caza camiñando") que foi mal traducido.

Little Crow é coñecido polo seu papel na negociación dos Tratados de "Traverse des Sioux" e de Mendota de 1851, nos cales accedeu ó traslado da súa banda dakota á reserva preto do río Minnesota en troques de bens e dereitos. Porén, o goberno estadounidense non cumpriu o seu compromiso de proporcionar comida e bens á tribo, e Little Crow viuse obrigado a apoiar a decisión do consello de guerra dakota en 1862 de expulsar ós brancos de Minnesota. Little Crow participou na guerra dakota de 1862, pero retirouse en setembro de 1862 antes do remate do conflito en decembro dese mesmo ano.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Anderson, Gary Clayton (1986) *Little Crow, spokesman for the Sioux.* Saint Paul: Minnesota Historical Society Press.
* Carley, Kenneth (2001) *The Dakota War of 1862.* Saint Paul: Minnesota Historical Society Press.
* Clodfelter, Michael (1998) *The Dakota War: The United States Army Versus the Sioux, 1862-1865.* Jefferson, N.C.: McFarland.
* Mayer, Frank Blackwell (1986) *With Pen and Pencil on the Frontier in 1851*. Saint Paul: Minnesota Historical Society Press. ISBN 0-87351-195-6.
* Nix, Jacob (1994) ''The Sioux Uprising in Minnesota, 1862: Jacob Nix's Eyewitness History.* Gretchen Steinhauser, Don Heinrich Tolzmann & Eberhard Reichmann, trans. Don Heinrich Tolzmann, ed. Indianapolis: Max Kade German-American Center, Indiana University-Purdue University at Indianapolis and Indiana German Heritage Society, Inc.
* Schultz, Duane (1992) *Over the Earth I Come: The Great Sioux Uprising of 1862.'' Nova York: St. Martin's Press.
* Swain, Gwenyth (2004) *Little Crow: Leader of the Dakota.* Saint Paul, MN, Borealis Books.
* Tolzmann, Don Heinrich, ed. (2002) *German pioneer accounts of the great Sioux Uprising of 1862.* Milford, Ohio: Little Miami Pub. Co.
Basilea (homónimos)

O nome da cidade suíza de Basilea aparece en varias expresións que dan nome a distintos conceptos:

***Concilio de Basilea** (1431-1449) no que se designou ao antipapa Félix V
***Tratados de Basilea** (1795) entre Francia, Prusia e España.
***Acordos de Basilea** de supervisión bancaria ou recomendacións sobre regulación bancaria.
Zitkala-Ša

**Zitkala-Ša** (en dakota: "paxaro vermello"), nada o 22 de febreiro de 1876 e finada o 26 de xaneiro de 1938, era unha escritora, editora, música, mestra e activista síux, tamén coñecida polo seu nome cristián **Gertrude Simmons Bonnin**. Escribiu varias obras nas que relatou os seus problemas identitarios na mocidade e a división entre a cultura maioritaria e a súa herdanza nativa americana. Os seus derradeiros traballos en inglés levaron as historias tradicionais do seu pobo ós lectores brancos por primeira vez na historia.

Con William F. Hanson, Bonnin compuxo a primeira ópera nativa americana, *The Sun Dance* (composta baseándose no estilo do pobo ute e en temas síux), que foi estreada en 1913. Fundou o Consello Nacional dos Indios Americanos en 1926 co obxectivo de loitar polos dereitos civís dos nativos. Serviu como presidenta até a súa morte en 1938.

## Obra traducida ao galego 
* *A infancia perdida*, Colección "Indomeables", autoedición, 2020. Tradución e edición de María Reimóndez.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Fear-Segal, Jacqueline (1999). "Nineteenth-Century Indian Education: Universalism Versus Evolutionism." *Journal of American Studies* vol. 33, no. 2 (agosto de 1999), pp.&nbsp;323–341.
* Fisher, Dexter (1979). "Zitkala Sa: The Evolution of a Writer." *American Indian Quarterly*, vol. 5, no. 3 (agosto de 1979), pp.&nbsp;229–238
* Hafen, P. Jane (1997). "Zitkala Sa: Sentimentality and Sovereignty", *Wicazo Sa Review*, vol. 12, no. 2 (Autumn 1997), pp.&nbsp;31–41.
* Hafen, P. Jane (2001). *Dreams and Thunder: Stories, Poems, and The Sun Dance Opera*. By Zitkala-Sa. Ed. P. Jane Hafen. Lincoln: University of Nebraska Press.
* Henderson, Melissa Renee e Lauren Curtwright (1997). "Gertrude Simmons Bonnin (Zitkala-Sa)". Washington State University. Online. Internet. Posted: 12-4-97. Updated: 8-19-04.
* Peyer, Bernd C. (1997) *The Tutored Mind: Indian Missionary-Writers in Antebellum America*. Amherst: University of Massachusetts Press.
* Rappaport, Doreen (1997). *The Flight of Red Bird: The Life of Zitkala-Sa*. Nova York: Puffin. ISBN 978-0-8037-1438-0.
* Smith, Catherine Parsons (2001). "An Operatic Skeleton on the Western Frontier: Zitkala-Sa, William F. Hanson, and the Sun Dance Opera." *Women & Music*, xaneiro de 2001.
Ben E. King

**Benjamin Earl King**, nado en Henderson (Carolina do Norte), o 28 de setembro de 1938, e finado en Hackensack (Nova Jersey), o 30 de abril de 2015, foi un cantante estadounidense coñecido profesionalmente como **Ben E. King**. É coñecido por ser o compositor da canción "Stand by Me", un éxito Top 10 en 1961 e máis tarde en 1986 (cando foi usada como tema principal do filme *Conta comigo*).

## Discografía 
### Álbums 
* *Spanish Harlem* (1961, Atco) US: #57 UK: #30
* *Ben E. King Sings for Soulful Lovers* (1962)
* ''Don't Play That Song!* (1962)
* *Young Boy Blues* (1964)
* *Ben E. King's Greatest Hits* (1964)
* *Seven Letters* (1965)
* *What Is Soul* (1967) (not issued in the U.S.)
* *Rough Edges* (1970, Maxwell)
* *The Beginning of It All* (1972, Mandala)
* *Supernatural* (1975, Atlantic) US: #39
* *I Had a Love* (1976)
* *Rhapsody* (1976)
* *Let Me Live in Your Life* (1978)
* *Music Trance* (1980)
* *Street Tough* (1980)
* *Save the Last Dance for Me* (1987, EMI-Manhattan)
* *Stand by Me: The Ultimate Collection* (1987, Atlantic) UK: #14
* *What's Important to Me* (1991, Ichiban)
* *Anthology* (1993, Rhino)
* *Shades of Blue* (1993, Half Note)
* *I Have Songs in My Pocket* (1998, Bobby Susser)
* *The Very Best of Ben E. King* (1998, Rhino) UK: #15
* *Eleven Best* (2001, Cleopatra)
* *Person To Person: Live At The Blue Note* (2003, Half Note)
* *Soul Masters* (2005, Digital Music Group)
* *I've Been Around* (2006, True Life)
* *Love Is Gonna Get You* (2007, Synergy)
* *Heart & Soul'' (2010–2011, CanAm Records)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Fundación Ben E. King
Blackhat (filme)

***Blackhat*** é un filme estadounidense coescrito, coproducido e dirixido por Michael Mann que se estreou no 2015. Está protagonizado por Chris Hemsworth, Tang Wei, Viola Davis, Holt McCallany e Wang Leehom. Estreouse no TCL Chinese Theatre dos Ánxeles o 8 de xaneiro de 2015, e nos cines 16 dese mesmo mes.

## Personaxes 
* Chris Hemsworth como Nicholas Hathaway
* Leehom Wang como Capitán Chen Dawai
* Viola Davis como Axente do FBI Carol Barrett
* Ritchie Coster como Kassar
* Holt McCallany como Marshal Jessup
* Yorick van Wageningen como 'The Blackhat'
* Tang Wei como Chen Lein, irmá de Chen
* Andy On como Inspector de policía de Hong Kong Alex Trang
* Manny Montana como Lozano
* William Mapother como Rich Donahue
* Archie Kao como Shum
* Shi Liang como Tenente Coronel Zhao
* Cheung Siu Fai como Chow
* Adrian Pang como Keith Yan
* Jason Butler Harner como Frank
* John Ortiz como Henry Pollack 
* Alexander von Roon como News Anchor

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
* Ficha en BoxOfficeMojo 
* Ficha en RottenTomatoes
Tom Felton

**Thomas Andrew** "**Tom**" **Felton**, nado en Epsom o 22 de setembro de 1987, é un actor inglés. É coñecido por interpretar o papel de Draco Malfoy na saga de *Harry Potter*, adaptación cinematográfica das novelas de J. K. Rowling.

## Filmografía 
## Notas 
## Véxase tamén
Rhododendron ponticum

miniatura|Flor de *R. ponticum*
O ***Rhododendron ponticum*** é unha especie de *rododendro* nativo do sur de Europa e o suroeste de Asia.
## Descrición 
*R.ponticum* é un arbusto denso cuxa característica máis rechamante é a presenza de flores grandes, rosas, formando verticilos, follas lustrosas e coriáceas que permanecen sempre verdes. Toda a planta contén alcaloides velenosos para o gando. Emprégase como planta ornamental, en xardinería.
San Xoán da Cova, A Ponte Ulla, Vedra

**San Xoán da Cova** é un lugar da parroquia da Ponte Ulla, do concello coruñés de Vedra. En 2014 tiña 6 habitantes (4 homes e 2 mulleres).
## Descrición 
Neste lugar sitúase o chamado Paso da Cova, nun estreitamento do curso do río Ulla que facilitaba o seu paso. Deste lugar arranca a rota de sendeirismo, homologada como PR-G 36, denominada sendeiro de San Xoán da Cova.

## Lugares e parroquias 
### Lugares da Ponte Ulla 
### Parroquias de Vedra 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Que ver en... Vedra en Turismo por Galicia
Józef Bilczewski

**Józef Bilczewski**, nado o 26 de abril de 1860 en Wilmesau (entón no Reino de Galicia e Lodomeria, Austria-Hungría) e finado en Lwów o 20 de marzo de 1923, foi un eclesiástico católico latino polonés, arcebispo de Lwów dende o 17 de decembro de 1900 até o seu pasamento. É venerado como santo na Igrexa Católica, logo da súa canonización por Bieito XVI en 2005.

## Notas
Francisco Romero Lema

**Francisco Romero de Lema**, nado en Baio (Zas) en 1903 e finado na mesma parroquia o 27 de novembro de 1972, foi un escritor galego, un dos fundadores do Seminario de Estudos Galegos. Empregou o pseudónimo de **Rosendo Ruiz**.

## Traxectoria 
O 12 de outubro de 1923, na casa da infancia de Rosalía de Castro en Ortoño, xunto con Fermín Bouza Brey, Wenceslao Requejo Bouet, Xosé Pena Pena, Lois Tobío Fernández, Ramón Martínez López, Manoel Magariños Negreira, Alberte Vidán Freiría e Xosé Filgueira Valverde, fundou o Seminario de Estudos Galegos.

Licenciado en Filosofía e Letras, tentou demostrar, a través da análise da súa lingua, a procedencia galega de Cristovo Colón e adicou parte da súa vida a divulgar a figura do seu paisano Enrique Labarta Pose, escritor.

Finou nun accidente de tráfico cando volvía da misa á casa.

## Obra 
* *Enrique Labarta Pose* (1863-1925)*, A Coruña, *El Correo Gallego*, 1928.
* *La lengua de Cristóbal Colón*, A Coruña, Editorial Moret, 1969.
* "Enrique Labarta Pose" en *Bayo en fiestas*, Santiago de Compostela, 1970.
### Póstuma 
* *Prosas recuperadas: o periodismo de Manuel Murguía: (antoloxía básica, 1853-1923)*, 194 pp. , Fundación Caixa Galicia, 1998.
* *Vocabulario de Soneira, edición e notas de Xosé María Rei Lema. Anexo 6 de Cadernos da Lingua*, 195 pp., A Coruña, RAG, 2000, ISBN 978-84-87987-40-3.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* : "Francisco Romero Lema ou unha vida de homenaxe a Enrique Labarta Pose"  en *Boletín Galego de Literatura'' 24, 2000.

### Outros artigos 
* Enrique Labarta Pose
Radviliškis

miniatura|Centro da cidade
**Radviliškis** é unha cidade do distrito municipal de Radviliškis de 17254 habitantes (2011), pertencente ao condado de Šiauliai County en Lituania. Radviliškis é o centro administrativo do distrito desde 1950, e mais é un importante nó ferroviario.

## Historia
Radviliškis fundouse a fins do século XV e menciónase por vez primeira en 1567. En 1687, Jan Sobieski, o rei de Lituania e Polonia, deulle o dereito a manter un mercado.

Entre os séculos XVII e XIX tanto forzas militares, como pragas e a fame devastaron a cidade varias veces e así tras a  peste de 1708–1710 a cidade quedou deshabitada.

miniatura|Estación de ferrocarril de Radviliškis
A localidade gradualmente volveu medrar e en especial coa construción en 1870 da liña de ferrocarril entre Liepāja e Romny que cruzaba a cidade, á que se engadiu en 1873 a liña de Radviliškis a Daugavpils. Nesa época a maioría dos residentes eran traballadores do ferrocarril.
Viaduto do Ulla (AP-9)

O **viaduto do Ulla** é unha estrutura da autoestrada do Atlántico (AP-9) construída para salvar o paso sobre o río Ulla, entre as parroquias de Herbón (Padrón, na provincia da Coruña) e Pontecesures (no concello homónimo, da provincia de Pontevedra). Entrou en servizo o 11 de novembro de 1991, cando se inaugurou o tramo Padrón - Caldas de Reis.

## Características 
Ten unha lonxitude total de 177,4 m, e está constituído por un pórtico de tres vans, encastrado en piares de pantalla dupla e apoiado en estribos. As luces son de 48 m, e a anchura da plataforma de 11,3 m; a altura máxima da rasante é de 28 m.

O viaduto cruza o val do río Ulla permitindo o cruzamento do tronco da autoestrada do Atlántico (AP-9) sobre o mesmo, no inicio do tramo entre Padrón e Caldas de Reis. O trazado en planta na zona ocupada polo viaduto é circular, con raio de 800 m.

Compóñeno dúas estruturas xemelgas cuxo esquema estrutural se constitúe como un pórtico de tres vans que está encastrado en piares e apoiado en estribos mediante aparellos de neopreno-teflón.

A lonxitude total de cada estrutura é de 177,4 m, con luz central de 80 m e laterais de 48 m. Cada un dos taboleiros está constituído por unha trabe caixón monocelular, postesada, de 11,3 m de anchura e canto variábel desde 4,2 m sobre os piares até 1,9 m en estribos e no centro do van medio.

A calzada é de 7 m, a beiravía exterior de 2,5 m e a interior de 1 m, ademais de levar barreiras ríxidas a cada lado. O núcleo do caixón, ten 6,1 m de anchura e ánimas de 0,40 m de espesor. O caixón complétano senllos beirís laterais, simétricos, de 2,6 m de lonxitude.

Os piares son pantallas duplas de formigón armado, de 0,8 m de espesor e separadas 4 m entre si. Alicérzanse sobre zapatas de 8 por 8 m e de 2,5 m de canto. Os estribos son de formigón armado, pechados, con muros de fronte de 1,2 a 1,45 m de espesor con aletas en volta e alicerzados sobre zapatas. O taboleiro construíse mediante avance por beirís sucesivos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Autoestrada do Atlántico
* Viaduto
Isabelle Adjani

**Isabelle Yasmina Adjani**, nada en París o 27 de xuño de 1955 é unha actriz e cantante francesa.

## Traxectoria 
Adjani naceu en París. A súa nai era unha católica bávara e o seu pai un musulmán de Iferhounène, na Cabilia. A súa nai Emma Augusta Schweinberger coñeceu o seu pai Mohammed Adjani preto do final da segunda guerra mundial, cando el estaba no exército francés. Casaron e volveron xuntos a París, sen falar francés. Isabelle creceu bilingüe, falando francés e alemán. Tras gañar un concurso escolar de recitado, comezou a actuar aos doce anos no teatro afeccionado, debutando no cinema con catorce anos en *Le Petit bougnat* (1970). Inicialmente conseguiu sona coma actriz clásica da Comédie française, á que se uniu en 1972, pero axiña deixou o teatro para seguir unha carreira cinematográfica.

Tras papeis pequenos, tivo un pequeno éxito no filme de 1974 *La Gifle*. François Truffaut viu o filme e contratouna como protagonista de *L’histoire d’Adèle H.* (1975). Recibiu excelentes críticas pola súa interpretación e foi candidata ao Oscar á mellor actriz con só dezanove anos.

Interpretou a Lucy no filme *Nosferatu: Phantom der Nacht* do director Werner Herzog, que foi un éxito de crítica e de público en Europa. En 1982 recibiu o primeiro dos seus cinco premios César polo filme de terror *Possession* (1981).

En 1988 coproduciu e protagonizou o filme biográfico *Camille Claudel* sobre a escultora homónima, pola que recibiu a súa segunda candidatura ao Oscar.

## Filmografía 
## Discografía 
* *Pull marine* (1983; escrito e producido por Serge Gainsbourg)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Adjani, Isabelle (1980). *Isabelle Adjani* in : Jean-Luc Douin (Hrsg.): ''Comédiennes aujourd'hui : au micro et sous le regard*. París: Lherminier. ISBN 2-86244-020-5
* Austin, Guy (2003). *Foreign bodies: Jean Seberg and Isabelle Adjani*, S. 91–106 en: ders., *Stars in Modern French Film*. Londres: Arnold. ISBN 0-340-76019-2
* Austin, Guy (2006). *Telling the truth can be a dangerous business : Isabelle Adjani, race and stardom*, en : *Remapping World Cinema : Identity, Culture and Politics in Film*, herausgegeben von Stephanie Dennison und Song Hwee Lim, Londres: Wallflower Press. ISBN 1-904764-62-2
* Halberstadt, Michèle (2002). *Adjani aux pieds nus&nbsp;– Journal de la repentie*. París: Editions Calmann-Lévy. ISBN 2-7021-3293-6
* Roques-Briscard, Christian (1987). *La passion d'Adjani*, Lausanne* et al.*: Favre. ISBN 2-8289-0279-X
* Zurhorst, Meinolf (1992). *Isabelle Adjani. Ihre Filme&nbsp;– Ihr Leben''. Heyne Film&nbsp;– und Fernsehbibliothek, Band 163. Múnic: Heyne. ISBN 3-453-05238-2
### Ligazóns externas 
*
Igrexa católica bizantina belarusa

A **Igrexa católica bizantina belarusa**, ou **Igrexa greco-católica belarusa** (en , *Bielaruskaja hreka-katalickaja carkva*) é unha igrexa particular oriental da Igrexa católica. Até 2023 a Igrexa non tiña xerarquía propia, dependendo da Congregación para as Igrexas Orientais e dos ordinarios latinos, e sendo a atención das necesidades cotiás da mesma responsabilidade dun visitador apostólico para os greco-católicos belarusos, Siarhiej Hajek. O 30 de marzo de 2023 foi erixida a administración apostólica de Belarús.

A Igrexa é unha das sucesoras da aceptación do cristianismo polo gran príncipe Vladimiro o Grande de Kíiv, en 988, e xunto coa Igrexa ucraína é herdeira da Unión de Brest de 1595.

O 1 de outubro de 2017 o arcebispo maior Sviatoslav celebrou a divina liturxia en Minsk, primeira vez que o metropolita de Kíiv-Galicia o facía no territorio de Belarús dende a abolición da Unión de Brest polas autoridades imperiais rusas en 1839.

## Organización 
A Igrexa organízase en Belarús en dous protopresbiterados (equivalentes aos arciprestados latinos):
* Central-occidental, que abrangue as rexións de Minsk, Brest, Hrodna e a cidade de Minsk, con 13 parroquias.
* Oriental, que abrangue as rexións de Homieĺ, Mahilioŭ e Viciebsk, con 6 parroquias.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Cuarcita

miniatura|Mostra de cuarcita.
A **cuarcita**, ás veces chamada **metacuarcita**, é unha rocha metamórfica dura cun alto contido de cuarzo, A súa coloración pode ser branca, gris, rosada o avermellada.
miniatura|A cuarcita ten unha superficie granulada, como papel de lixa, que lle dá unha aparencia vidrosa.
Na súa composición, a maioría das cuarcitas chegan a ter máis do90 % de cuarzo e algunhas incluso 99 %. para designar á cuarzoarenita ou ortocuarcita, rocha sedimentaria cementada con sílice que precipitou de augas intersticiais durante a súa diaxénese.
[miniatura|[Bifaces de cuarcita encontrados en Stellenbosch, Suráfrica.]]
## Formación 
A cuarcita fórmase por recristalización a altas temperaturas e presións. A este respecto cabe destacar que a fábrica da FerroAtlántica de Cee, a de maior antigüidade e cabeceira do complexo industrial Cee-Dumbría, ten unha capacidade anual de produción de 18.000 t de ferrosilicio (ademais de 37.000 de silicomanganeso, 55.000 de ferromanganeso, 6.000 de pasta de eléctrodos e 3.000 de microsílice).

As cuarcitas úsanse tamén como balasto* en camiños e vías férreas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Cuarcita armoricana
Carrer de Ferran

O **carrer de Ferran** (*Rúa de Fernando*) é unha rúa do barrio Gótico de Barcelona, paralelo ao mar, que se converteu nunha das rúas máis emblemáticas da cidade. Dende 1910 enlaza a Rambla coa plaça de Sant Jaume froito dun proxecto do Concello de Barcelona durante a lexislatura de 1820-1823 proxectado polo arquitecto Josep Mas i Vila que pretendía unir a Rambla co Parque da Ciutadella.
Inicialmente, a rúa levaba o nome de *Carrer de Ferran VII*, que era o rei que reinaba naquela época, pero a partir de 1910 foi rebautizado co nome de *Carrer Ferran*. Outros nomes da rúa foron Fernando, Fivaller, Fernando VII, Duque de la Victoria e Mayor del Duque de la Victoria.

## Notas 
## Véxase tamén
Manuel Paz

O nome **Manuel Paz** pode referirse a:
* **Manuel Paz Varela** (Cambados 1876 - O Porriño 1938), mestre, médico e escritor galego.
* **Manuel Paz Paz** (Lobios 1892 - 1965), mestre e político galego.

* **Manuel Paz Sánchez** (Pontevedra 1934), avogado e político galego.
* **Manolo Paz Mouta** (Cambados 1957), escultor galego.
Poro

O termo **Poro**, do latín *porus* e este do grego antigo πóρoς *póros*, "vía, pasaxe, burato pequeno", pode referirse a:

* **poro**, en anatomía, estrutura da pel dos humanos e outros mamíferos por onde sae ao exterior a secreción da suor;
* **poro**, en bioloxía, orificio invisíbel a simple vista polo seu pequeo tamaño, que hai na superficie dos animais e vexetais
* **poro**, en botánica, pode referirse aos **estomas** das plantas;
* **poro**, en física, intersticio entre as partículas ou as moléculas que constitúen un corpo;
* **poro** ou poro nuclear, en citoloxía, orificio ocupado por grandes complexos proteicos que atravesan a envoltura nuclear, comunicando o núcleo celular co citoplasma da célula eucariota. 
* **poro**, en astronomía, alteración na superficie do Sol que precede á formación dunha mancha solar;
* **poro**, en micropaleontoloxía, é unha perforación na parede da cuncha dun organismo fósil. No caso dos foraminíferos, pode ser:
** **poro mural**, ou
** **poro en copa**;
* **Poro**, nome dun rei da India da antigüidade, rival de Alexandre Magno;
* **Poro**, na mitoloxía grega, nome dun fillo de Metis, unha deusa da sabedoría e o pensamento.
* **Poro**, porto en Calabria, Italia.

## Véxase tamén 
* Poros, pequena illa grega moi póxima ao Peloponeso.
Poro (anatomía)

[miniatura|260px|Esquema da [pel humana, con indicación dunha glándula sudorípara, unha glándula sebácea e un poro.]]

O **poro** é un diminuto orificio na epiderme da pel, dos que cada persoa ten aproximadamente 2 millóns, que cumpre varias funcións, aínda que a máis importante é eliminar a suor.

## Características 
O tamaño dos poros é variábel e depende dos xenes, aínda que, cando se enchen de secrecións das glándulas sebáceas, tenden a abrirse. Isto pode ocorrer cando estas secrecións corporais non poden saír ao exterior debido á acumulación de impurezas na pel, o que pode provocar a formación de acnes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Epiderme
* Derme
* Hipoderma
Porosidade

A **porosidade** ou **fracción de ocos** é unha medida de espazos baleiros nun material, e é unha fracción do volume de ocos sobre o volume total, entre 0-1 ou, como porcentaxe, entre 0-100 %. O termo utilízase en varios campos, incluíndo farmacia, cerámica, metalurxia, materiais, fabricación, ciencias da Terra, mecánica de solos e enxeñaría.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Mandelbrot, Benoît (1982): *The Fractal Geometry of Nature*, W. H. Freeman and Co., ISBN 0-7167-1186-9.
Cementación (xeoloxía)

[miniatura|[Arenito, rocha que litificou tras sufrir compactación e cementación.]]

Denomínase **cementación** o proceso polo cal, durante a diaxénese, precipitan os sales disolvidos na auga situada nos poros dos sedimentos. As partículas constituíntes destes (clastos, cantos, areas...) quedan unidas entre si.

A cementación, xunto coa compactación, producen a litificación.

O precipitado que se forma denomínase cemento, cuxa composición pode ser moi variada, aínda que abundan os cementos de sílice, carbonatos e óxidos de ferro.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Biloxi, Mississippi

miniatura|Gran Casino de Biloxi tras o paso do Katrina.
**Biloxi**  é unha cidade do condado de Harrison en Mississippi (Estados Unidos). Segundo o censo de 2010 a súa poboación é de 44 054 habitantes. Comparte capitalidade do condado coa cidade veciña de Gulfport.

A cidade forma parte da área metropolitana de Gulfport-Biloxi e constituía a terceira cidade máis grande do estado tras Jackson e Gulfport pero tras o Furacán Katrina de 2005 que destruíu gran parte da zona costeira da cidade quedou relegada á quinta, superada Hattiesburg e Southaven. O Katrina tamén lastrou á economía da cidade, ao destruír os casinos, danando a industria turística na cidade, un dos seus principais recursos. Nos anos seguintes procedeuse á reconstrución da cidade.

## Clima 
## Notas
One Thing I Should Have Done

**"One Thing I Should Have Done"** (en galego: *Unha cousa que debera facer*) é unha canción do cantante grecochipriota Giannis Karagiannis. A canción representará a Chipre no Festival de Eurovisión 2015.

## Listaxe de cancións
## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Giannis Karagiannis
* Festival de Eurovisión 2015
* Chipre no Festival de Eurovisión