open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mattin Treku

**Mattin Treku Inharga**, nado en Ahetze (Lapurdi) o 11 de novembro de 1916, e finado en Baiona o 22 de xullo de 1981, foi un labrego e bertsolari de gran sona en Euskal Herria.

## Traxectoria
A primeira das súas improvisacións públicas data de 1933 durante as festas de Sara. En 1948, gañou o campionato de Urruña. En 1952, gañou o de Sara. A partir de 1960, e até a súa morte, participou en todos os campionatos organizados en Donostia, facendo equipo con Xalbador. En 1972, gañou o premio do mellor bertsolari do ano.
## Vida persoal
Agricultor de oficio, casou con Mari Olandegi de Senpere o 9 de agosto de 1947, con quen tivo un fillo.miniatura|Estatua de Mattin Treku en Ahetze.|centro
## Obras 
* *Ahal dena* (1971)
* *Ene xokotik kantari* (1981)
Txirrita

miniatura|300x300px|Os bertsolaris *Txirrita* (esquerda) e *Saiburu* (dereita). Foto: Indalecio Ojanguren
**José Manuel Lujambio Retegui** ou **Jose Manuel Lujanbio Retegi**, máis coñecido polo alcume de **Txirrita**, nado en Hernani, Guipúscoa en 1860 e finado en Altza, Guipúscoa o 3 de xuño de 1936, foi un *bertsolari* vasco popular no País Vasco na primeira metade do século XX.

## Algúns versos de Txirrita 

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Bertsolaritza
### Bibliografía 
* Txirrita, José Manuel Lujanbio Retegi*, Editorial Auspoa (1992) *
Unai Iturriaga

dereita|miniatura|250x250px|Unai cavilando antes dun verso.
**Unai Iturriaga Zugaza-Artaza**, nado en Durango, Biscaia o 28 de xuño de 1974, é un bertsolari, escritor e cantante vasco.

## Discografía 
* *7 Eskale* con dous discos, *Bertso berriak, pobreziari jarriak* (GOR Diskak, 1995) e *Barrenkaleko Bluesak* (Gaztelupeko Hotsak, 1997). 
* *Gu ta Gutarrak*

## Obra 
* *Berandu da gelditzeko*. Susa, 1999.
* *Udaberririk ankerrena* Alex Sanvirekin . Elkar, 2011.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Literatura Zubitegian
Coroide

Chámase **coroide** a unha membrana escura e vascular do ollo profusamente irrigada con vasos sanguíneos e tecido conectivo, que se atopa entre a esclerótica e a retina, coa función de nutrir esta e mais o cristalino. A parte máis posterior está perforada polo nervio óptico e continúa por diante coa zona ciliar. Á parte da  citada función de nutrición, serve tamén para manter a temperatura constante dalgunhas estruturas do globo ocular.

## Composición 
A coroide está formada, de fóra a dentro, por tres capas:
* **Capa supracoroidea **ou **lámina fusca**. É unha capa de tecido conxuntivo formada por laminiñas onde se observan fibras elásticas, coláxeno e celularidade representada por melanocitos e fibroblastos, que separa os capilares da esclerótica.
* **Estroma **ou **lámina vasculosa**. Ocupa a maior parte e é a propiamente vascular, con ramas ciliares da arteria oftálmica. Presenta fibras nerviosas e vasos, ademais de fibras de coláxeno, fibras elásticas, fibroblastos, macrófagos e melanocitos. En función do seu tamaño e da súa localización, os vasos pódense clasificar en tres capas:
** *Capa de Haller*: situada externamente e formada polos grandes vasos.
** *Capa de Sattler*: capa media, formada por vasos medianos.
** *Capa de Ruysch *ou coriocapilar interna: formada por arteriolas capilares e vénulas. Os capilares están moi unidos uns a outros. Nutre o epitelio pigmentario da retina.
* **Lámina vítra de Bruch**. Está en íntima relación coa retina. Relaciónase coa retina a través da súa superficie interna ou retiniana, entanto que a súa superficie externa é a porción coroide. 
Nos humanos, a coroide presenta unha pigmentación escura debido á presenza de melanina e unha grande abundancia de vasos sanguíneos, o que axuda a absorber luz que chega ao ollo e previr así a súa reflexión (que carrexaría a formación de imaxes confusas). A mala visión dos albinos débese á falta de melanina nesta membrana. Noutros animais atópanse partículas reflectoras sobre a coroide para axudar a recoller luz en ambientes de escuridade, o chamado tapetum lucidum.

O efecto de ollos vermellos nas fotografías débese á reflexión da luz sobre a coroide. Aparece de cor vermella debido aos vasos sanguíneos na úvea.
[centro|miniatura|400x400px|ESCLERÓTICA ENTRE AS PARTES DO OLLO: **1**: cámara posterior, **2**: ora serrata, **3**: músculo ciliar, **4**: ligamento suspensorio da lente, **5**: canle de Schlemm, **6**: pupila, **7**: cámara anterior, **8**: córnea, **9**: iris, **10**: córtex do [cristalino, **11**: núcleo do cristalino, **12**: corpo ciliar, **13**: conxuntiva, **14**: músculo oblicuo inferior, **15**: músculo recto inferior, **16**: músculo recto medial, **17**: arterias e veas retinianas, **18**: papila (punto cego), **19**: duramadre, **20**: arteria central retiniana, **21**: vea central retiniana, **22**: nervio óptico, **23**: vea vorticosa, **24**: conjuntiva bulbar, **25**: mácula, **26**: fóvea, **27**: **ESCLERÓTICA**, **28**: coroide, **29**: músculo recto superior, **30**: retina.]]

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* MedlinePlus: Coroides
* Manual Merck de Información Médica para el Hogar.
Juan Mari Lekuona

**Juan Mari Lekuona Berasategi**, nado en Oiartzun, Guipúscoa en 1927 e finado en Donostia o 5 de decembro de 2005, foi un poeta vasco en lingua éuscara e estudoso da literatura oral nesta lingua.

## Traxectoria 
Sobriño de Manuel Lekuona, presidente da Academia da Lingua Vasca. Estudou no Seminario de Vitoria e na Universidade Gregoriana de Roma. En 1953, foi ordenado sacerdote. Despois dunha estadía en Roma, onde presentou a súa tese, foi nomeado párroco en Añorga, preto de Donostia. Naqueles días, leu a Gabriel Aresti, que foi o orientou na súa obra poética no sentido de compromiso social. Nesta liña é o seu primeiro libro, *Mindura gaur*. Despois abandonaría a poesía social, en encamiñando o seu traballo lírico para outros cursos, como *Muga Beroak* (Límites Quente, 1973). Teñen unha gran relevancia os seus estudos sobre a bertsolaritza. Ingresou na Academia da Lingua Vasca como académico de número en 1988. Obtivo varios premios pola súa carreira literaria, incluíndo dous Premios Euskadi de Literatura, en 1979 e 1990.

Desde a procura do sentido do home e do mundo, cunha fonda raíz panteísta, evolucionou cara a un surrealismo existencia, cun estilo reflexido dándolle unha grande musicalidade ao texto. Máis adiante hai un maior hermetismo no uso das imaxe, mais sen deixar o humanismo tentando conxugar a tradición e a vangarda.

## Obra 
### Poesía 
* *Mindura gaur* (1966). Apaiztegia.
* *Muga beroak* (1973). Gero. *(Cálidas fronteiras)*
* *Ilargiaren eskola* (1979). Erein. *(Na escola da lúa)*
* *Mimodramak eta ikonoak* (1990). Erein. *(Mimodramas e iconas)*
* *Ibilaldia* (1996). EHU. (*Itinerario*)
* *XX. mendeko poesia kaierak - Juan Mari Lekuona* (2000). Susa.

### Ensaio 
* *Ahozko euskal literatura* (1982). Erein. (*Literatura vasca ora*l)
* I*kaskuntzak Euskal Literaturaz* (1974-1996) (1998). Deustuko Unibertsitatea. (*Estudos de Literatura Vasca*)

### Antoloxías 
* *1685eko Kopla Zaharrak* (1992). Eibarko Udala.
* *Oiartzungo kantutegia* (1999). Oiartzungo Udala. (*Cancioneiro de Oiartzun*)

### Biografías 
* *Manuel Lekuona (1894-1987)* (1988). Eusko Jaurlaritza.
* *Manuel Lekuona Etxabeguren* (1995). Eusko Ikaskuntza.

## Premios 
* 1950 e 1951: Premio Santo Tomás en 1950 e 1951.
* 1979: Premio Euskadi de Literatura, por *Ilargiaren eskolan.*
* 1990: Premio Euskadi de Literatura, por Mimodramak eta Ikonoak.
* 1996: Premio literatura Arantzazu, por *Mundura Gaur.*
* 1998: Premio Rosalía de Castro do Centro PEN Galicia.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Biografía de Lekuona
Esclerótica

A **esclerótica**, tamén coñecida como **esclera** e **branco do ollo**, é unha membrana externa do ollo, de cor branca, opaca, dura, grosa e rica en fibras de coláxeno, que cobre nas cinco sextas partes o globo, deixando unha abertura na zona posterior para o paso do nervio óptico e outra maior, na parte anterior, pechada pola córnea e denominada limbo esclerocorneal, a través da que penetra a luz.

A esclerótica cobre a coroide e á súa vez está cuberta pola conxuntiva ocular onxuntiva ocular na súa parte anterior. Está formada por tres capas:
* Fusca: é a capa máis interna e contén abundantes vasos.
* Fibrosa: está composta fundamentalmente por fibras de coláxeno.
* Epiesclera: é unha membrana que facilita o esvaramento do globo ocular coas estruturas veciñas.

[miniatura|ESCLERÓTICA ENTRE AS PARTES DO OLLO: **1**: cámara posterior, **2**: ora serrata, **3**: músculo ciliar, **4**: ligamento suspensorio da lente, **5**: canle de Schlemm, **6**: pupila, **7**: cámara anterior, **8**: córnea, **9**: iris, **10**: córtex do [cristalino, **11**: núcleo do cristalino, **12**: corpo ciliar, **13**: conxuntiva, **14**: músculo oblicuo inferior, **15**: músculo recto inferior, **16**: músculo recto medial, **17**: arterias e veas retinianas, **18**: papila (punto cego), **19**: duramadre, **20**: arteria central retiniana, **21**: vea central retiniana, **22**: nervio óptico, **23**: vea vorticosa, **24**: conjuntiva bulbar, **25**: mácula, **26**: fóvea, **27**: **ESCLERÓTICA**, **28**: coroide, **29**: músculo recto superior, **30**: retina.|centro|400x400px]]
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Sclera*. En *Medline Plus*.
* Medical Gross Anatomy. Atlas Images.

### Bibliografía 
* Loayza Villar, Francisco. *Atlas de anatomía ocular: 5º aniversario del laboratorio de anatomía ocular del INO, fundado el 1º de julio de 1996*. Ministerio de Saúde. Instituto de Oftalmoloxía. Lima, 2001. [ISBN 9972-9363-0-9]
Resurrección María de Azkue

**Resurrección María de Azkue Aberasturi**, nado en Lekeitio o 5 de agosto de 1864, e finado en Bilbao o 9 de novembro de 1951, foi un estudoso, filólogo vasco e escritor en lingua éuscara. Presidente de Euskaltzaindia dende a súa fundación ata a súa morte, en 1951.

## Traballo 
* *Euskal Izkindea*. Gramática Euskara (1891). Considerado por si mesmo como un "erro de xuventude" polas súas teorías incorrectas. 
* *Vasco-gaztelania-frantsesa hiztegia*. Dicionario Éuscaro-Castelán-Francés (1905). 
* *Euskal morfologia*. Morfoloxía vasca (1923), estudo sobre os sufixos do éuscaro.
* *Euskalerriaren yakintza* (A sabedoría de "Euskal Herria') (1935-1947), unha colección de sabedoría popular.
* *Bein da betiko*. Unha vez e para sempre (1893).
* *Ardi galdua*. A ovella perdida (1919).
* *Cancionero Popular Vasco*.

### Traballo Musical 
* *Urlo* (ópera)
* *Ortzuri* (ópera)
* *Sasieskola* (zarzuela)
* *Aìtaren bìldur* (zarzuela)
* *Bizkaitik Bizkaira* (zarzuela)
Jean Pecquet

**Jean Pecquet**, nado en Dieppe o 9 de maio de 1622 e finado en París o 26 de febreiro de 1674, foi un médico e científico francés, especializado en anatomía e pioneiro da fisioloxía. Estudou tamén a expansión do aire, interesouse pola visión e escribiu diversos traballos que se anticiparon á moderna psicoloxía.

O seu nome asóciase habitualmente á descrición do conduto torácico e á coñecida como cisterna de Pecquet, reservorio do quilo ou quilocisto.

## Traxectoria
Despois de estudar na súa localidade natal e a continuación en Ruán, Jean Pecquet marchou a París para traballar en 1641. En 1645 matriculouse na facultade de Artes e tomou contacto con diversos intelectuais da época, como Marin Mersenne ou Evangelista Torricelli, de quen continuará os seus experimentos sobre a acústica, a gravidade e o baleiro.

En 1647 comezou as súas primeiras experiencias de disección de animais, ás veces en público, entanto que traballaba como profesor particular. En 1651 publicou o seu traballo máis salientable sobre anatomía e comezou os seus estudos de medicina en París, formación que rematará en Montpellier, localidade á que se traslada en 1652.

En Montpellier fixo as súas descubertas máis significativas sobre a circulación linfática, especialmente as relativas ao *receptaculum chyli* ou cisterna de Pecquet. Thomas Bartholin atopará no corpo humano o conduto torácico pero non a cisterna, e confirmará as experiencias de Pecquet.

Foi designado membro da Academia de Ciencias en 1666.

Coñécese tamén por facer diseccións do ollo e medicións das súas dimensións. En contraste coa Edme Mariotte, el pensaba que era a retina e non a coroide o principal órgano da visión.

## Obras 
* *Experimenta nova anatomica, quibus incognitum hactenus chyli receptaculum, et ab eo por thoracem en ramos usque subclavios vasa lactea deteguntur. Ejusdem Dissertatio anatomica de circulatione sanguinis et chyli motu. Accedunt clarissimorum virorum perelegantes ad authorem epistolae*, apud S. G. et Cramoisy. París, 1651. Dispoñible en *Gallica*, da *Biblioteca Nacional de Francia*]
* *De Circulatione Sanguinis et Chyli Motu*, 1653.
* *De Thoracicis Lacteis*, 1653.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *"*Jean Pecquet". En *Le progrès médical"*, 1926. Páxinas 39 e 40. [http://www.biusante.parisdescartes.fr/histmed/medica/page?90170x1926xsup&p=39 ].
* "Tricentenaire de Pecquet". En *Les amys du Vieux-Dieppe.* 1922. Números 1 e 2. Fascículo XIII. Dieppe, 1922.
* Yves Bentata. *Un médecin anatomiste du XXVIIe siècle*. París, 1932.
* A. Delmas. "Pecquet". En *Les médicins célèbres*. Xenebra, 1947.
* Bertrand Lalardie. *Jean Pecquet*. Tese de doutoramento en Medicina. Universidade Pierre e Marie Curie. París, 1984. [http://www.biusante.parisdescartes.fr/sfhm/hsm/HSMx1985x019x003/HSMx1985x019x003x0219.pdf ].

### Ligazóns externas 
*Pecquet, Jean, biografía en www.enciclopedia.com .
Santuario de Arantzazu

**Santuario de Arantzazu** (en ) é un santuario franciscano que se atopa no concello de Oñati (Alta Deba, Guipúscoa), a unha altitude de 750 m sobre o nivel do mar, ó pé do Aitzkorri.

Dedicado á Virxe de Arantzazu, que se presentou en 1468 ó pastor Rodrigo de Balzategui. É un símbolo para o País Vasco e un lugar de peregrinación para os crentes e de visita para todos os turistas.

A basílica de hoxe propúxose no ano 1950 e a súa construción foi rematada en 1955. É o traballo dos arquitectos Francisco Javier Sáenz de Oiza e Luis Laorga, do colexio de arquitectos de Madrid. O escultor Jorge Oteiza realizou a fachada principal, o pintor Lucio Muñoz Martínez, a decoración da ábsida, o escultor Eduardo Chillida, as principais portas de acceso, Fra Javier María Álvarez de Eulate foi o encargado de vidreiras e o pintor Néstor Basterretxea da decoración das paredes da cripta.

## Galería 

Arantzazu-Virgin-11 072.jpg|Virxe de Arantzazu
Santuari d'Arantzazu.jpg|Entrada principal do santuario
Arantzazu-Eulate-11 065.jpg|Vidrieiras do santuario.
Arantzazu Oteiza-11 050.jpg|Os apóstolos de Oteiza, na fachada principal.
Aranzazu 13.JPG|O campanario de 44 metros, coroado coa cruz.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Santuario de Loiola

### Bibliografía 
* Joxe Azurmendi, Joseba Intxausti, Javier Garrido, Migel Alonso Del Val (2007): *The Sanctuary of Arantzatzu*, Fontanellato: FMR, ISBN 978-88-216-7063-3

### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do santuario de Arantzazu
RASAT

**RASAT** é un satélite de Turquía lanzado mediante un foguete Dnepr o 17 de agosto de 2011 desde Dombarovskiy.

## Características 
RASAT é operado polo Instituto de Investigación Espacial Turco, TÜBITAK-UZAY. É o primeiro satélite de observación terrestre desenvolvido e construído por enxeñeiros turcos e sucesor do satélite BILSAT 1 lanzado en 2003.

O satélite é capaz de tomar imaxes da Terra cunha resolución de 7,5 m en modo pancromático e de 15 m en modo multiespectral. Foi lanzado nunha órbita inicial de 689&nbsp;km de apoxeo e 668&nbsp;km de perixeo, cunha inclinación orbital de 98,26 graos e un período orbital de 98,40 minutos.

## Notas
Ratsat

**Ratsat**, tamén coñecido como **Demosat**, é un satélite dos Estados Unidos construído e lanzado por SpaceX lanzado mediante un foguete Falcon 1 o 28 de setembro de 2008 desde Kwajalein, un atol do océano Pacífico.

## Características 
Ratsat foi un satélite de probas acaroado á segunda etapa do foguete Falcon 1 e que permaneceu unido a ela tras chegar a órbita. Ten forma hexagonal alongada en peso de 165&nbsp;kg e foi a primeira carga posta en órbita polo primeiro lanzamento exitoso dun Falcon 1 tras tres intentos marrados.

## Notas
Jean Haritschelhar

[miniatura|dereita|Arriba de esquerda a dereita: [Koldo Mitxelena, Iratzeder, Jean Haritxelhar, Alfonso Irigoyen, Luis Villasante, Jose Mari Satrustegi, Patxi Altuna e Imanol Berriatua. Debaixo: Juan San Martín, Jose Luis Lizundia, Joseba Intxausti e Xabier Kintana en 1972.]]
**Jean Gratien Haritschelhar Duhalde**, tamén *Jean Haritxelhar Duhalde*, nado en Saint-Étienne-de-Baïgorry (Baixa Navarra) o 13 de maio de 1923, e finado en&nbsp;Biarritz&nbsp;o&nbsp;1 de setembro de 2013, foi un lingüista e escritor francés en lingua éuscara.

## Traxectoria
Foi profesor de éuscaro e literatura en éuscaro na Universidade de Bordeos. Membro da Real Academia da Lingua Vasca dende 1962, foi o presidente da institución entre 1988 e 2004.
## Obras 
* *Le poète souletin Pierre Topet-Etxahun* (1969)
* ''L'oeuvre poétique de Pierre Topet-Etxahun* (1969)
* *Étre basque'' (1983)

## Notas
Auñamendi Eusko Entziklopedia

***Auñamendi Eusko Entziklopedia*** (***ESA***), é unha enciclopedia numérica co obxectivo de ser unha ponte entre a tradición, presente e futuro do País Vasco. Tamén é coñecida polo nome de *Enciclopedia Auñamendi-Fondo Bernardo Estornés Lasa*. A enciclopedia ten como obxectivo actualizar, traducir ó&nbsp;éuscaro os artigos e complementar os contidos da *Enciclopedia Auñamendi* de Bernardo Estornés Lasa.
## Presentación 
A enciclopedia inclúe máis de 150.000 artigos sobre cultura vasca e unha colección de 350.000 documentos da Sociedade da Vasco Estudos (Eusko Ikaskuntza).

A Sociedade de Estudos Vascos puxo en Internet no 2001 a Enciclopedia Auñamendi, e no 2007 empezou a traballar na *Auñamendi Eusko Entziklopedia*. Dende o 10 de marzo de 2010, pódese acceder a enciclopedia de balde a través de&nbsp;Internet, grazas á fundación Euskomedia. O proxecto ten o seu punto de partida na&nbsp;*Enciclopedia Xeral Ilustrada do País Vasco*, fundada polos irmáns Mariano e Bernardo Estornés Lasa.

Ten preto de 300 empregados, socios ou colaboradores, renovando e completando o contido. *Auñamendi Eusko Entziklopedia* é unha iniciativa financiada polo Bilbao Bizkaia Kutxa, Kutxa, Caja Vital e o Goberno vasco.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial de Auñamendi Eusko Entziklopedia
CiNii

**CiNii** é un servizo de referencias bibliográficas, ou base de datos bibliográfica, de material incluído nas bibliotecas académicas xaponesas, que se centra especialmente en obras en xaponés e inglés publicadas no Xapón. Permite realizar, de balde, procuras de información académica en artigos, libros e disertacións. A base de datos foi fundada en abril de 2005 e o seu mantemento corre ó cargo do National Institute of Informatics. O servizo de procuras nas bases de datos é mantida polo propio NII, así como as bases de datos achegadas pola Biblioteca Nacional da Dieta do Xapón, repositorios institucionais, e outras organizacións.

A base de datos contén máis de 17 millóns de artigos de máis de 7000 publicacións. Un mes normal (en 2012) recibía máis de 30 millóns de accesos de 2,2 millóns de visitantes individuais, e é a maior e máis completa base de datos da súa clase no Xapón. Aínda que a base de datos é multidisciplinar, a maior parte das consultas que recibe é no campo das ciencias humanas e sociais, se cadra porque CiNii é a única base de datos que cobre traballos académicos xaponeses nese eido (a diferenza das ciencias naturais, formais, e médicas que se benefician doutras bases de datos).

## Identificadores 
A base de datos asigna un identificador único, *NII Article IDE* (NAID), a cada unha das súas entradas de artigos de revistas. Para os libros emprégase un identificador diferente, o *NII NACSIS-CAT IDE* (NCID).

## Notas
Mathematics Genealogy Project

**Mathematics Genealogy Project** (en galego: *Proxecto de xenealoxía de matemáticas*) é unha base de datos en liña para a xenealoxía académica das matemáticas. Contén dende 2007 información de datas de gradación, alma máter, supervisores doutorais e estudantes doutorais de máis de 100&nbsp;000 matemáticos.

A información xenealóxica obtense de fontes tales como Dissertation Abstracts International e Notices from AMS, pero pode ser fornecida por calquera persoa a través da páxina web do proxecto. A base de datos contén o nome do matemático, universidade e ano no que se outorgou o grao, título da tese, nomes do primeiro e segundo conselleiro, unha bandeira do país no que foi galardoado co grao, e un reconto das descendencias académicas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio oficial do Mathematics Genealogy Project
Campionato de Azerbaidján de Xadrez

O **Campionato de Azerbaidján de Xadrez** é realizado anualmente baixo a organización da Federación de Azerbaidján de Xadrez, o órgano regulador do xadrez no Azerbaidján, para determinar o campión nacional do deporte na categoría masculina e feminina.

## Táboa de gañadores
:

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Federación de Azerbaidján de Xadrez
Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie

miniatura|Vista do edificio do KDB. 
**Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie** (**RKD**; literalmente, *Instituto Neerlandés para a Historia da Arte*) é o centro de historia da arte máis grande do mundo e está situado na Haia. O centro está especializado en documentación, arquivos e libros sobre a historia da arte en Occidente a partir da Idade Media até o presente. Todo o seu contido está aberto ó público e a maioría están dixitalizados e dispoñible na súa páxina web. O obxectivo principal da institución é recoller, clasificar, e facer investigación da arte, especialmente na pintura barroca nos Países Baixos. 

Grazas á disposición de bases de datos, o visitante pode investigar a vida de moitos artistas dos séculos pasados. A biblioteca dispón de preto de 450.000 títulos, dos cales preto de 150.000 son catálogos de poxa. Hai ó redor de 3.000 revistas. Aínda que moito do catálogo está en neerlandés, o formato de rexistro estándar inclúe unha ligazón a entradas de biblioteca e imaxes de obras coñecidas, que inclúen títulos tanto en inglés como en neerlandés.

O RKD tamén xestiona a versión neerlandesa de Art & Architecture Thesaurus, unha enciclopedia de termos para a xestión da información en arte e arquitectura. A versión orixinal é unha iniciativa do Museo J. Paul Getty en Malibú (California).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie 
* Bases de datos (artistas, imaxes, literatura)  
* Versión neerlandesa de Art & Architecture Thesaurus
Santuario de Loiola

O **Santuario e Basílica de Loiola** é un complexo monumental e relixioso construído ó redor da casa natal de Ignacio de Loiola, fundador da Compañía de Xesús, coñecida como os* Xesuítas.* Atópase no barrio de Loiola do municipio guipuscoano de Azpeitia, no País Vasco. O santuario atópase a beiras do río Urola entre as poboacións de Azpeitia e Azcoitia.

Ignacio de Loiola, que en realidade se chamaba Iñigo López de Loiola, era fillo do señor de Loiola, Beltrán Ibáñez de Oñaz (cabeza dos Oñacinos), e da ondarresa Marina Sánchez de Licona, membro dunha importante familia oñacina biscaíña. Naceu no ano 1491 na casa torre familiar de Loiola.

A Compañía de Xesús converteuse nunha poderosa institución que tiña moita influencia na cúpula dirixente católica. Ignacio, o seu fundador, foi nomeado santo e, como era lóxico, a súa casa natal pasou a ser un lugar de devoción. Cando no século XVII a casa torre onde nacera foi cedida ós xesuítas, estes construíron alí, ó redor da casa natal do seu fundador, todo un complexo relixioso no cal destaca a súa basílica.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Ignacio de Loiola
* Compañía de Xesús
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
LibriVox

**LibriVox** é unha biblioteca dixital en liña, con libros en formato de son (Audiolibros), en Dominio público e de balde. Os lectores que gravan a súa propia lectura en voz alta, creando así o audiolibro, son sempre voluntarios, e proceden de distintas partes do mundo. En decembro de 2015 había 9290 audiolibros dispoñibles para o seu escoita e descarga. O 90% da colección de gravacións está en lingua inglesa, aínda que  LibriVox  produce tamén audiolibros en 36 linguas.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Internet Archive
* Proxecto Gutenberg
* Dominio público

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de LibriVox
* Ligazón ao apartado de audiolibros en galego
Dira Paes

**Ecleidira Maria Fonseca Paes**, nada en Abaetetuba o 30 de xuño de 1969, máis coñecida polo seu nome artístico **Dira Paes**, é unha actriz brasileira. Entre os premios e nomeamentos que recibiu, Paes gañou o premio a mellor actriz e actriz secundaria no Festival de Brasília por *Corisco & Dadá* e *Anahy de las Misiones*, respectivamente, así como o premio a mellor actriz no 2013 no Grande Prêmio do Cinema Brasileiro por *À Beira do Caminho*.

## Filmografía seleccionada 
* *A selva esmeralda* (1985)
* *Irmãos Coragem* (1995)
* *Força de um Desejo* (1999)
* *Mango Yellow* (2002)
* *A Diarista* (2004)
* *Meu Tio Matou um Cara* (2004)
* *Um Só Coração* (2004)
* *2 Filhos de Francisco* (2005)
* *Ó Paí, Ó* (2007)
* *India – A Love Story* (2009)
* *Ti Ti Ti* (2010)
* *Fina Estampa* (2011)
* *Salve Jorge* (2012)
* *Órfãos do Eldorado* (2015)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
Número primo de Mersenne

[miniatura|Os números primos de Mersenne reciben o nome do seu descubridor, [Marin Mersenne|Marin de Mersenne, que publicou a súa teoría na obra *Cognitata Physico-Mathematica*, en 1664.]]
miniatura
Un número *M* é un **número de Mersenne **se é unha unidade menor que unha potencia de 2. ***Mn = 2n − 1***. Un **número primo de Mersenne **é un número de Mersenne que ademais é primo, é dicir, **Mn = 2n − 1**, con *n* primo (non é unha condición suficiente que *n* sexa primo para que *Mn* o sexa). 

Denomínanse así en memoria do filósofo e matemático francés do século XVII Marin Mersenne, quen na súa *Cognitata Physico-Mathematica* realizou unha serie de postulados sobre eles que só puido refinarse tres séculos despois. Aínda que se coñece que estes números xa eran considerados por Euclides de Alexandría (360 a.C. a 295 a.C.), o eminente matemático platónico, creador da xeometría euclidiana, Marin Mersenne chegou a compilar unha listaxe de números primos de Mersenne con expoñentes menores ou iguais a 257, e conxecturou acerca de que eran os únicos números primos desa forma. A súa listaxe só resultou ser parcialmente correcta, xa que por erro incluíu M67 e M257, que son compostos, e omitiu M61, M89 e M107, que son primos; e a súa conxectura revelaríase falsa coa descuberta de números primos de Mersenne máis grandes. Non achegou indicación ningunha sobre como deu con esa listaxe, e a súa verificación rigorosa só se completou máis de dous séculos despois. 
* Forman a serie de números de Mersenne primos: M2 = 3, M3 = 7, M5 = 31, M7 = 127,  M13 = 8.191, M17 = 131.071, M19 = 524.287... 
* Forman a serie de números de Mersenne non-primos: M0 = 0 (composto, par); M1 = 1 (singular, impar); M4 = 15, M6 = 63, M8 = 255, M9 = 511, M10 = 1.023, M11 = 2.047, M12 = 4.095...
## Propiedades 
Un resultado elemental sobre os números de Mersenne afirma que se 2n – 1 é un número primo, daquela *n* tamén é un número primo. Iso porque o polinomio xnm – 1 é divisible polo polinomio xn – 1:xnn – 1 = (xn – 1) * (xn(m–1) + xn(m–2) ... + x2n + xn + 1)e os dous factores para x = 2 son números maiores que 1.

Unha das cuestións en aberto na matemática é se existen finitos ou infinitos primos de Mersenne.

Outra propiedade é que, sabendo que xn – 1 é divisible polo polinomio x – 1, podemos admitir que só con x = 2 se poden obter números primos en expresións do tipo xn – 1.             
## Números primos de Mersenne coñecidos 
O número primo máis grande que se coñecía en calquera data case sempre era un número primo de Mersenne: desde que comezou a era electrónica en 1951, sempre foi así agás en 1951 e entre 1989 e 1992.

En xaneiro de 2016 só se coñecen 49 números primos de Mersenne, dos cales o maior é M74.207.281 = 274.207.281 − 1, un número de máis de vinte e dous millóns de cifras que foi descuberto polo *Great Internet Mersenne Prime Search* (GIMPS), proxecto centralizado na *Universidade de Central de Missouri*. 

A táboa seguinte amosa a listaxe dos números primos de Mersenne coñecidos, acompañados dos descubridores e da época. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Número de Fermat
Art & Architecture Thesaurus

O **Art & Architecture Thesaurus** (AAT) é un vocabulario controlado empregado na descrición de elementos de arte, arquitectura e cultura material.  O AAT contén termos xenéricos, como "catedral," mais non nomes propios, como "Catedral de Notre Dame".  O AAT é empregado por, entre outros, museos, bibliotecas de arte, arquivos, catalogadores, e investigadores da arte e historia da arte.  O AAT é un dicionario de sinónimos en conformidade con ISO e estándares de NISO que inclúen ISO 2788, ISO 25964 e NISO/de ANSI Z39.19.

O AAT é un vocabulario estruturado con preto de 44&nbsp;000 conceptos, incluíndo 131&nbsp;000 termos, descricións, citas bibliográficas e outra información relacionada coas artes, a arquitectura, a artes decorativas, os materiais de arquivo e a cultura material.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sobre o Getty Vocabularios 
* Sobre AAT
* Getty Directrices de Editorial do vocabulario As directrices de editorial para o AAT, ULAN, e TGN contén as regras e as directrices pretenderon para uso polos editores do Getty Programa de Vocabulario que utiliza o dentro-sistema de editorial da casa, VCS (Sistema de Coordinación do Vocabulario). Contributors Ao Getty Vocabularios e implementers do dato de vocabulario con licenza pode consultar estas directrices tamén.
* Adestrando os materiais e as presentacións crearon polo Getty Programa de Vocabulario Os documentos nesta páxina inclúen presentacións e outros materiais de adestramento para o Getty Dicionario de sinónimos de Nomes Xeográficos (TGN), a Lista de Unión de Nomes de Artista (ULAN), o Dicionario de sinónimos & de Arquitectura da Arte (AAT), Catalogando Obxectos Culturais (CCO), Categorías para a Descrición de Traballos de Arte (CDWA), e estándares en xeral.
* AAT cando Dato Aberto Vinculado, documentación
Ermelindo Portela Gómez

:*Non confundir co fillo, Ermelindo Portela Silva (A Guarda 1947).*

**Ermelindo Portela Gómez**, nado na Guarda en outubro de 1918 e finado no mesmo concello o 8 de xaneiro de 2003, foi un médico e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Ermelindo Portela Melón. Foi director do Centro Secundario de Hixiene Rural. Foi nomeado alcalde da Guarda o 11 de febreiro de 1949, permanecendo no cargo até o 23 de abril de 1960. Foi presidente da Comisión de Festas do Monte Tecla en 1952, e o último presidente da Sociedade Pro Monte Santa Tecla.

## Vida persoal 
Casou con María Luz Silva e foi pai de Francisco Javier, María José, María Lucía e Ermelindo Portela Silva.

## Recoñecementos 
Foi nomeado fillo predilecto da Guarda en marzo de 2004.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Hermelindo Portela Gómez
Julio Portela Gómez

**Julio Portela Gómez**, nado na Guarda en 1920 e finado no mesmo concello o 12 de febreiro de 1999, foi un médico e político galego.
## Traxectoria 
Fillo de Ermelindo Portela Melón e irmán de Ermelindo Portela Gómez. Funcionario municipal da Guarda. Foi nomeado alcalde da Guarda o 21 de xaneiro de 1945, permanecendo no cargo até o 31 de outubro de 1946. Foi director de Xestoría Portela.

## Vida persoal 
Casou con Mª Emilia Rodríguez Nandín.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Hermelindo Portela Gómez
Década de 2010

A **década de 2010** abrangue o período entre o 1 de xaneiro de 2010 e o 31 de decembro de 2019.

Foi unha década que na súa primeira metade seguiu fortemente marcada pola crise económica mundial que comezou en 2008. A día de hoxe, fálase dela como a «Segunda Gran Recesión». A crise de débeda soberana puxo en xaque á Unión Europea, xa que catro estados membros da Zona Euro (Grecia, Irlanda, Portugal e Chipre) tiveron que ser rescatados. O Reino Unido no 2016 tras un referendo converteuse no primeiro estado membro da UE que decidiu abandonar a Unión.

A Primavera árabe marcou os primeiros meses do ano 2011. Unhas revolucións sen precedentes en varios países árabes serviron para acabar con réximes ditatoriais que os gobernaron por varias décadas en países como Tunisia, Exipto ou Libia. Porén, a gran inestabilidade dos países árabes provocou que grupos fundamentalistas islámicos como o Estado Islámico apareceran e tomaran extensas zonas en Siria, Iraq, Exipto e Libia. Aínda que se formou unha coalición contra o EI non se evitou que este cometera numerosos atentados en Europa, en lugares como Francia (atentado na sede de Charlie Hebdo en xaneiro de 2015, os atentados de París de novembro dese mesmo ano, e o atentado de Niza de 2016), ou Bélxica (atentados de Bruxelas de 2016). Ademais, os terroristas islámicos cometeron numerosos atentados en países musulmáns como Turquía, Tunisia, Exipto ou Iraq.
José Luís García Pérez

**José Luís García Pérez**, nado en Estremadura, foi un militar e político galego.

## Traxectoria 
Brigada do Corpo de Infantaría. Unha vez retirado, instalouse na Guarda. Foi nomeado alcalde da Guarda o 16 de novembro de 1962, permanecendo no cargo até o 17 de setembro de 1973. Na transición foi presidente de Alianza Popular da Guarda.

## Notas
Billy Bremner

**William John Bremner**, nado en Stirling o 9 de decembro de 1942, e finado en Doncaster o 7 de decembro de 1997, foi un destacado futbolista escocés dos anos 60 e 70 coñecido como **Billy Bremner**.

## Traxectoria 
[esquerda|miniatura|333x333px|Estatua de Billy Bremner no estadio [Elland Road de Leeds United.]]
Bremner naceu en Stirling o 9 de decembro de 1942. Case toda a súa carreira desenvolveuse no Leeds United, onde el era o capitán, ademais de ser elixido como o mellor xogador da historia do club. Xogaba como centrocampista. Foi 54 veces internacional coa selección de fútbol de Escocia entre 1965 e 1976, coa que disputou a fase final do campionato mundial de 1974. Marcou 3 goles. É un membro do salón da fama do fútbol escocés e tamén do fútbol inglés. Unha vez retirado, foi o adestrador da mesma Leeds, así como do Doncaster Rovers. Morreu, en Doncaster o 7 de decembro de 1997 dun ataque cardíaco.

**Como xogador**
* Leeds United: 1959-1976, 587 partidas, 90 goles
* Hull City: 1976-1979, 61 partidos, 6 goles
* Doncaster Rovers: 1979-1981, 5 partidos, 0 goles
**Como adestrador**
* Doncaster Rovers: 1978-1985
* Leeds United: 1985-1988
* Doncaster Rovers: 1989-1991

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil do Fútbol inglés Salón da Fama
* Perfil na BBC
* Homenaxe
Mwepu Ilunga

**Joseph Mwepu Ilunga**, ás veces mencionado **Alunga Mwepu**, nado no Congo Belga o 22 de agosto de 1949 e finado en Kinshasa o 8 de maio de 2015, foi un futbolista da República Democrática do Congo, que xogaba de defensa.
## Traxectoria
Acadou sona defendendo a camiseta do Zaire na fase final do Mundial de Fútbol Alemaña 1974, nun partido ante o Brasil, por saír da barreira nunha falta e golpear a pelota antes de que esta se puxese en xogo. Zaire perdeu o partido por 0-3. Máis tarde o xogador afirmou que o fixera deliberadamente para ser expulsado como acto de protesta contra as autoridades do seu país. O equipo tamén perdeu contra Escocia, 0-2, e contra Iugoslavia, 0-9.

Ilunga morreu en maio de 2015 despois dunha longa enfermidade no Hospital de Saint-Joseph en Kinshasa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* 
*
The Tortoise and the Hare (filme)

***The Tortoise and the Hare*** é unha curtametraxe clásica de animación de 1935 producida por Walt Disney e dirixida por Wilfred Jackson. Está baseada na fábula de Esopo de A lebre e a tartaruga. *The Tortoise and the Hare* gañou o Oscar á mellor curtametraxe animada na 7ª edición dos Oscar. Crese que esta animación serviu de inspiración para a creación da personaxe de Bugs Bunny, que apareceu por primeira vez en 1940.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
*
Isidro Silveira

O nome de **Isidro Silveira** pode referirse a:

***Isidro Silveira Cameselle**, empresario galego e presidente do Racing de Ferrol (1943–2016);
***Isidro Silveira Rey**, empresario e directivo deportivo galego, fillo do anterior.
Darth Maul

**Darth Maul** é un personaxe ficticio da saga de ciencia ficción A guerra das galaxias. Aprendiz de Darth Sidious, é formado por este até chegar a ser un Lord Sith. Como arma nos combates porta un sabre de luz de dobre folla. É un personaxe antagónico no filme *Star Wars Episode I: The Phantom Menace* e na serie animada *Star Wars: The Clone Wars*, así como tamén en diversos libros, novelas e banda deseñada sobre a temática relacionada coa saga de Star Wars.

## Creación e representación 
miniatura|240px|Cosplay de Darth Maul.|esquerda
### Deseño do personaxe 
O deseño do personaxe correu a cargo do ilustrador e artista conceptual Iain McCaig en base ó comentario de George Lucas no cal Darth Maul debería ser un personaxe que reflectise o seu «peor pesadelo». As características faciais estiveron inspiradas nunha mestura de cores e formas vistas nas pinturas faciais dalgunhas tribos africanas, caras esfoladas, patrón dos circuítos, a simetría bilateral e figuras vistas no test de Rorschach. Aínda que nun principio estaba contemplado que o personaxe tivese plumas, o supervisor de efectos especiais Nick Dudman interpretounas como cornos.

### Representación 
No filme do ano 1999 *Star Wars Episode I: The Phantom Menace*, o personaxe estivo representado polo experto en artes marciais Ray Park e a voz a cargo de Peter Serafinowicz.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Darth Vader
* A guerra das galaxias
* Sith

### Ligazóns externas 
* Páxina oficial de Darth Maul en Star Wars
Swæfberht de Kent

**Swæfberht** foi un rei de Kent, que reinou conxuntamente con Oswine, e posibelmente tamén con Swæfheard, durante o século VII.
## Traxectoria 
Swæfberht emitiu un documento sen data do que foi testemuña Oswine, e é probabelmente o *Gabertus* que actuou como testemuña nun documento emitido por Oswine en xullo de 689. A miúdo confúndese con Swæfheard debido aos seus nomes similares e as súas datas similares, pero o feito de haber varios reis a un tempo era algo habitual na Inglaterra anglosaxoa, especialmente en Essex, de onde era orixinario Swæfheard.
Transfermarkt

**Transfermarkt** é unha páxina web alemá que ten información do mundo do fútbol, como puntuacións, resultados, novas de transferencias e fichaxes. Segundo o IVW,  está no top 25 dos sitios web alemáns máis visitados, e é un dos sitios web de deporte máis grandes despois de kicker.de.

## Historia 
O sitio web foi fundado en maio de 2000, por Matthias Seidel. No 2008, Axel Salmer publishing house fíxose co 51% de participación da páxina web. Aínda así, Seidel mantivo o 49% das participacións. A versión en lingua inglesa empezou en 2009.

## Contido da páxina web 
A páxina web ten puntuacións, resultados, novas de transferencias, fichaxes e valores de xogadores. Malia que os valores dos xogadores, xunto con algúns outros feitos, son estimacións, investigadores do Centre for Economic Performance atoparon que os 'rumores' de transferencias de xogadores son en gran parte coidadosas e acertadas.

## Notas
Eardwulf de Kent

**Eardwulf** foi un rei de Kent, conxuntamente con Æðelberht II, durante o século VIII.

## Traxectoria 
Eardwulf é coñecido a partir de dous documentos, un carece de data, pero identifica ao pai de Eardwulf como Eadberht I (*a patre meo Eadberhtuo*); o outro ten unha data que é incompatíbel coa súa lista de testemuñas, pois está datado en 762, pero pon como testemuña ao Arcebispo Cuðbert, quen morreu en 760; aparece tamén como testemuña ao rei Æðelberht II (*Aethilberchtus rex Cantie*).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Eardwulf 2 na Prosopografía de Inglaterra anglosaxoa.
Inis Oírr

**Inis Oírr** (tamén coñecida como *Inis Oirthir* "illa do leste" ou *Inis Thiar* "illa de atrás"; en inglés *Inisheer*) é unha illa de Irlanda. É a máis oriental e pequena do arquipélago das Oileáin Árann, no condado de Galway, na provincia de Connacht. Segundo datos de 2016, a illa tiña 260 habitantes.

### Evolución da poboación 
## Notas
Mesosoma (homónimos)

O termo **mesosoma** (derivado das palabras do grego antigo μέσος *mésos*, "medio" e σῶμα *sõma*, "corpo"; literalmente: "o medio do corpo" ou "no medio do corpo") pode referirse a:
* En bacterioloxía,
** **mesosoma**, pregamento interno da membrana plasmática bacteriana, orixinado como un artefacto creado como resultado da aplicación das técnicas de fixación utilizadas na preparación de mostras en microscopía electrónica.
* En zooloxía,
** Nos artrópodos (merostomados e arácnidos: arañas, escorpións, amblipixios, opilións, solífugos, e outros),
*** **mesosoma**, parte anterior do opistosoma, situada entre o prosoma e o metasoma.
** Nos pogonóforos,
*** **mesosoma**, segunda rexión do corpo, a de maior lonxitude, situada entre o protosoma e o metasoma. 
** Nos deuteróstomos (foronídeos, briozoos, braquiópodos, equinodermos, quetógnatos, hemicordados e cordados),
*** **mesosoma**, rexión media do corpo, situada entre o protosoma e o metasoma.
Great Internet Mersenne Prime Search

dereita|miniatura|Logotipo de GIMPS
**Great Internet Mersenne Prime Search** (**GIMPS**) ("Grande procura de números primos de Mersenne en Internet") é un proxecto colaborativo de voluntarios que utilizan os programas gratuítos Prime95 e MPrime, co fin de buscar números primos de Mersenne. George Woltman fundou o proxecto e escribiu os programas que se encargan de analizar números de Mersenne. Scott Kurowski programou o servidor PrimeNet que sostén a investigación.

O proxecto tivo éxito: en setembro do 2013 acháronse quince números primos de Mersenne (dun total de 49 coñecidos), cada un dos cales, agás o derradeiro, era o número primo máis grande coñecido na data da súa descuberta. O número primo máis grande que se coñece é 274.207.281 − 1 (ou M74.207.281 na notación usual). Foi descuberto polo doutor  Curtis Cooper na *Universidade de Central Missouri*, o 7 de xaneiro do 2016.

O proxecto utiliza principalmente o test de Lucas-Lehmer, un algoritmo especializado na análise da primalidade de números de Mersenne e especialmente eficiente en arquitecturas informáticas binarias. Tamén dispón dunha fase de divisións sucesivas que tarda horas no canto de semanas e que se emprega para eliminar rapidamente números de Mersenne que teñen factores pequenos (que supoñen unha grande proporción dos candidatos). Así mesmo, o proxecto tamén se vale do algoritmo p-1 de Pollard para buscar factores maiores.

Aínda que o código fonte do software do GIMPS é de dominio público, non se considera software libre, xa que os usuarios deben aceptar as condicións do proxecto no caso de que o software consiga descubrir un número primo con polo menos 100 millóns de cifras decimais e gaña a recompensa de 150.000 dólares ofrecida pola EFF.

Existen alternativas de software libre: os programas Glucas e Mlucas están licenciados baixo a GPL.

## Números primos achados 
Todos os números achados son da forma Mn, que equivale a 2n - 1, onde n é o expoñente.

O número M57885161 ten 17.425.170 cifras. Farían falta 13.000 páxinas para amosar o número enteiro, cunha letra de 12 puntos e sen espazos.

Cada vez que o servidor recibe un informe de suposto número primo, verifícase ese número antes de anuncialo ao público. A importancia deste procedemento púidose apreciar en 2003, xa que o servidor recibiu un falso positivo que podía ser o 40º número primo de Mersenne, pero a verificación deu un resultado negativo.

## Notas
Francisco Moreno Álvarez

**Francisco Moreno Álvarez**, nado na Guarda cara a 1892 e finado no mesmo concello o 10 de xuño de 1958, foi un armador e político galego.

## Traxectoria 
Armador da Guarda. Na ditadura de Primo de Rivera foi presidente da Unión Patriótica. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado alcalde da Guarda o 27 de xullo de 1936, permanecendo no cargo até que o 15 de agosto presentou a dimisión debido aos graves sucesos que estaban potagonizando os militares e a Escuadra del Amanecer de Falange Española de las JONS. Foi Patrón Maior da Cofraría de Pescadores da Guarda. Finou na Guarda en xullo de 1958.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Guillermo Vicente Santiago alcalde republicano de Tui en 1936
Wolfgang Ketterle

**Wolfgang Ketterle**, nado en Heidelberg o 21 de outubro de 1957, é un físico alemán, profesor no Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts. A súa investigación centrouse en experimentos para atrapar e refrixerar átomos ata temperaturas próximas ó cero absoluto, e liderou un dos primeiros grupos en conseguir a condensación de Bose-Einstein neste tipo de sistemas no ano 1995. Recibiu o premio Nobel de Física no ano 2001 xunto a Eric Allin Cornell e Carl Wieman.

## Publicacións 
* 
* 
* 
* 

## Notas
Test de Rorschach

O **test de Rorschach** é unha proba psicolóxica na que se analizan as percepcións dos suxeitos sobre unhas manchas de tinta, e despois son analizadas empregando interpretación psicolóxica, complexos algoritmos, ou ambos. Algúns psicólogos utilizan esta proba para examinar as características de personalidade dunha persoa  e o seu funcionamento emocional. Foi empregado para detectar trastornos do pensamento subxacentes, especialmente en casos onde  os pacientes son reticentes a describir os seus procesos de pensamento abertamente. A proba ten o nome do seu creador, o psicólogo suízo Hermann Rorschach. Na década de 1960, o test de Rorschach foi o test proxectivo máis amplamente utilizado.

## As dez láminas do test de Rorschach

File:Rorschach blot 01.jpg|Lámina 1
File:Rorschach blot 02.jpg|Lámina 2
File:Rorschach blot 03.jpg|Lámina 3
File:Rorschach blot 04.jpg|Lámina 4
File:Rorschach blot 05.jpg|Lámina 5
File:Rorschach blot 06.jpg|Lámina 6
File:Rorschach blot 07.jpg|Lámina 7
File:Rorschach blot 08.jpg|Lámina 8
File:Rorschach blot 09.jpg|Lámina 9
File:Rorschach blot 10.jpg|Lámina 10

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*  
* 
* 
* 
*
Lightstorm Entertainment

**Lightstorm Entertainment** é unha empresa de produción de cine estadounidense. A empresa foi fundada polo director canadense James Cameron e o produtor Larry Kasanoff en 1990, e é coñecida por producir os filmes *Terminator 2: O xuízo final*, *Titanic* ou *Avatar*. Cameron utilizou tamén outros directores para producir e dirixir filmes baixo a marca de produción Lightstorm.

## Filmografía 
* *Terminator 2: O xuízo final* (1991)
* *The Abyss: Special Edition* (1993)
* *True Lies* (1994)
* *Strange Days* (1995)
* *T2 3-D: Battle Across Time* (1996)
* *Titanic* (1997)
* *Solaris* (2002)
* *Avatar* (2009)
* *Sanctum* (2011, sen acreditar)
* *Titanic 3D* (2012)

## Notas 
## Véxase tamén
Alfredo Ramos

**Alfredo Ramos González**, nado na Coruña en 1972, é un enxeñeiro e empresario galego, dende 2016 director xeral de R.

## Traxectoria 
Enxeñeiro de telecomunicacións pola Universidade de Vigo, posteriormente formouse como empresario na Escola de Organización Industrial, no IESIDE (daquela Escola de Negocios Caixanova) e no IESE da Universidade de Navarra,
Comezou a traballar como enxeñeiro na Armada Española e posteriormente en Indra (daquela Norsistemas), antes de entrar en 1998 en R onde acabou por ser o director para o mercado residencial. En decembro de 2016 foi nomeado director xeral de R. Nesta etapa impulsou a aceleradora de empresas baseada en retos Startups R DiCo Challenge en colaboración coa AMTEGA e CRTVG e a primeira cátedra interuniversitaria de Galicia: a cátedra R en ciberseguridade coas Universidade da Coruña e a Universidade de Vigo.

En xuño de 2019 foi nomeado director comercial do mercado masivo para todas as marcas do grupo Euskaltel, incluíndo o inicio de comercialización de Virgin Telco en plena pandemia, e que acadaría 115.000 clientes no seu primeiro ano de vida

## Notas