open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
José Ramón Romero Gómez

**José Ramón Romero Gómez**, nado en Elx (provincia de Alacant) o 31 de agosto de 1967, é un exfutbolista que xogaba na demarcación de defensa.

## Traxectoria
Chegou a xogar en Primeira División co Elche CF na tempada 1984-1985, volvendo ao equipo ilicitano 5 anos despois para xogar en Segunda División durante dúas tempadas, pasando despois ao CD Lugo, formando parte do equipo que xogou nesa categoría na tempada 1992-1993, descendendo ao final da mesma. Nesa tempada disputaría 17 partidos, marcando un gol e recibindo cinco tarxetas amarelas.
Xabier Gárate

**Francisco Xabier Ramos Gárate**, nado en Getxo, Biscaia o 7 de decembro de 1966 é un exfutbolista que xogaba na demarcación de centrocampista.

Xogou en Segunda División co Sestao Sport entre os anos 1989 e 1992, pasando despois ao CD Lugo, formando parte do equipo que xogou nesa categoría na tempada 1992-1993, descendendo ao final da mesma. Nesa tempada disputaría 15 encontros.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* Ficha do xogador en Bdfútbol
Juan Alberto Fernández Argüelles

**Juan Alberto Fernández Argüelles**, nado o 26 de marzo de 1969 en Oviedo, é un exfutbolista español. Xogaba de defensa central.

## Traxectoria 
Chegou a xogar en Primeira División co Real Oviedo durante dúas tempadas, entre os anos 1989 e 1991, formando despois parte do equipo do CD Lugo que xogou en Segunda División na tempada 1992–93, descendendo ao final da mesma. Nesa tempada disputaría 9 partidos.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Brian Grampon

**Brian Herman Grampon**, nado o 10 de xaneiro de 1967 no Suriname, pero con pasaporte neederlandés, é un exfutbolista que xogaba na demarcación de dianteiro.

## Traxectoria 
Formou parte do equipo do CD Lugo que disputou unha tempada en Segunda División entre os anos 1992 e 1993. Ao igual que o tamén con pasaporte holandés, Junas Naciri, chegou ao equipo en febreiro de 1993 procedente dos equipos de base do Ajax Amsterdam e disputou 14 encontros e marcou 1 gol. Brian permanecería no equipo na Segunda División B.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do xogador en Bdfútbol
Dejan Joksimović

**Dejan Joksimović** (en serbio cirílico: *Дejaн Joкcимoвић*), nado en Belgrado o 10 de xaneiro de 1965, é un exfutbolista serbio que xogaba na demarcación de dianteiro.

## Traxectoria 
Na extinta República Federal Socialista de Iugoslavia Dejan gañou o Campionato con dous equipos diferentes, co Estrela Vermella (1987-88 e 1990-91) e co FK Vojvodina (1988-89), e a Supercopa de Iugoslavia co FK Partizan en 1989.

En 1992 ficha polo CD Lugo que aquela tempada disputaba a Segunda División na tempada 1992-1993, descendendo ao final da mesma.

Unha vez retirado do fútbol en activo traballou profesionalmente como representante de futbolístas, entre os seus clientes están por exemplo os serbios Milš Krasić, Branislav Ivanović ou Milan Jovanović, porén os máis coñecidos son Ivica Olic e Nemanja Vidic.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do xogador en BDFútbol
Junas Naciri

**Junas Naciri**, nado en Diemen o 18 de xuño de 1973, é un exfutbolista neerlandés. Xogaba de centrocampista.

## Traxectoria 
Tras non triunfar na canteira do Ajax Amsterdam xogou no Telstar antes de fichar polo CD Lugo
En Lugo formou parte do equipo que xogou en Segunda División na tempada 1992-1993, descendendo ao final da mesma. Tempada na cal apenas disputaría 2 encontros, ao chegar xa comezada a tempada como reforzo, porén permanecería no club ata o ano 2005 cando volve ao seu país natal, ao HFC Haarlem.

Retirouse xogando en Portugal no *União Desportiva Lavrense* da Segunda División Rexional de Porto.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do xogador en BDFútbol 
* Ficha do xogador en foradejogo.net
Luis Castro

**Luis José Castro García**, nado en Avilés o 3 de novembro de 1966, é un exfutbolista asturiano que xogaba na demarcación de dianteiro.
## Traxectoria
Desenvolveu a súa carreira en Segunda División no Avilés, onde xogou dúas tempadas. Tras descender na tempada 1992-1993 foi traspasado ao CD Lugo, que viña de ascender. Xogou 30 partidos nesa tempada, e tras descender de novo co CD Lugo fichou despois polo Toledo, tamén de Segunda División.
Isué

**Isué** é o primeiro disco de estudo da cantante galega Mercedes Peón, publicouse no ano 2000.

## Lista de cancións 
# "Isué" (03:13)
# "Sombra é luz" (05:19)
# "Non me mires" (04:55)
# "Marabilla" (04:47)
# "De seu" (04:54)
# "Cantar de Bois" (00:36)
# "Deixa" (03:08)
# "Elelé" (02:51)
# "Serea" (04:43)
# "Adoro Galiza" (03:06)
# "O mar" (02:27)
Ajrú

***Ajrú*** é o segundo disco de estudio da cantante galega Mercedes Peón, publicouse no ano 2003.

## Lista de cancións 
# "Neniñué" (04:55)
# "E xera" (04:41)
# "María 2" (03:46)
# "Ese es ti" (04:37)
# "Ajrú (Primeira Parte)" (02:44)
# "Ajrú (Segunda Parte)" (03:11)
# "Nanareggae" (03:11)
# "María 1" (04:35)
# "O meu amigo" (04:23)
# "Momentos" (02:30)
# "Marmuladora" (04:41)
Cora (foguete)

**Cora** é o nome dun foguete experimental europeo probado baixo a dirección da ELDO (European Launcher Development Organization), predecesora da ESA.

## Características 
Cora foi un foguete experimental baseado no foguete francés Coralie e concibido para probar mediante voos suborbitais a segunda e terceira etapa do que debería ser o novo foguete europeo, o Europa.

A intención inicial era usar dúas versión do Cora:

* O Cora 1, dunha soa etapa.
* O Cora 2, cunha segunda etapa Astris, alemá.

Finalmente só se probou a versión Cora 1 (probándose de paso a cofia, de manufactura italiana), do cal se fixeron tres intentos de lanzamento. Dos tres intentos só se tivo éxito nun, abandonándose as probas nese punto. Máis tarde esta decisión revelouse desacertada, xa que as probas cos foguetes Europa completos fracasaron debido a problemas coas etapas superiores, cancelándose todo o proxecto e dando paso ós foguetes Ariane.

## Historial de lanzamentos 
## Notas
Archives de sciences sociales des religions

***Archives de sciences sociales des religions*** (ASSR) é unha revista francesa fundada en 1956 en París por Henri Desroche e Gabriel Le Bras co obxectivo de promover unha perspectiva comparativa, abranguendo a todas as relixións vivas ou mortas, para favorecer unha cooperación de todas as ciencias sociais coa fin de esclarecer as múltiples facetas do fenómeno relixioso e de expoñer reflexións metodolóxicas e teóricas.

A publicación, que ata 1973 se denominou ***Archives de Sociologie des Religions***, é trimestal, publicándose en francés, inglés e castelán e cada ano edita dous números temáticos e un boletín bibliográfico.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio da revista
Lillehammer IK

O **Lillehammer Ishockeyklubb** ou **Lillehammer IK** é un equipo de hóckey sobre xeo da cidade de Lillehammer (Noruega). O club foi fundado o 2 de novembro de 1957 e actualmente compite na GET-ligaen, a máxima categoría do hóckey sobre xeo noruegués, competición que gañou nunha ocasión en 1994. Xoga os seus partidos como local no Kristins Hall, un pavillón con capacidade para 3.194 espectadores.

## Historia 
O club foi fundado o 2 de novembro de 1957, sendo pioneiro do hóckey sobre xeo nas sexións septentrionais do leste de Noruega. Durante os seus primeiros trinta anos de existencia xogou baixo condicións difíciles de xeo natural. Non obstante, o equipo foi capaz de producir algúns talentos como os irmáns Arne e Lars Bergseng, que chegaron a ser dous dos mellores xogadores da primeira división durante os oitenta.

A grande oportunidade para o club foi a candidatura de Lillehammer para os Xogos Olímpicos de Inverno de 1994. A raíz da candidatura construíuse o Kristins Hall, que abriu as súas portas en 1988. A cidade tivo os seus Xogos Olímpicos e o club o seu pavillón. Co apoio do enorme interese que xurdiu na cidade, o club ascendeu dende a terceira división ata a Eliteserien en só tres anos, mais o éxito non rematou aí. Na primavera de 1994, logo dos Xogos Olímpicos, o Lillehammer derrotou aos seus veciños rivais de Storhamar Dragons nas finais do playoff polo título para conseguir o seu primeiro e único título de liga ata a data.

## Palmarés 
* **1 GET-ligaen:** 1994

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web oficial do Lillehammer IK
José Antonio Pérez Alvite

**José Antonio Pérez Alvite**, coñecido simplemente como **Alvite**, nado o 15 de decembro de 1962 en Negreira, é un ex futbolista galego. Histórico defensa do Lugo, é o xogador con máis partidos na historia do club (447), no que militou durante 13 tempadas entre 1986 e 1999. Capitán durante unha década, en 1992 marcou de cabeza o gol que supuxo o primeiro ascenso á Segunda División da historia do club.

## Traxectoria 
### Comezos 
Comezou a súa carreira na SD Negreira, da súa vila natal, xogando dende os 16 anos no seu equipo xuvenil. Pouco despois xa xogaba co primeiro equipo na Liga da Costa, e con 18 anos foi fichado polo Flavia, da Terceira División, onde xogou durante dous anos e onde tivo como adestrador a Xulio Díaz.

### Lugo 
Debutou co Lugo en partido oficial o 7 de setembro de 1986, nun encontro da Segunda División B ante o Mallorca Atlético. Titular durante toda a campaña ás ordes do adestrador Segura, sumou 41 partidos e 3 goles, o primeiro deles marcado no campo do Sangoñedo de Chantada, nun partido de Copa ante o Gran Peña. O seu primeiro gol en liga chegou no Estadio do Miño, contra o Ourense. Mantivo a titularidade na inmensa maioría de partidos da seguinte década e cos diferentes adestradores que pasaron polo banco do club durante ese tempo.

En 1989 converteuse no capitán do equipo, sucedendo a Gonzalo Edrosa, que levou o brazalete brevemente trala marcha de Carlos Mouriz. Na tempada 1991/92, con Xulio Díaz no banco, o equipo rematou segundo por detrás do Salamanca, clasificándose para a promoción de ascenso por segundo ano consecutivo. Titular nos seis encontros da fase de ascenso, Alvite marcou un gol en cada un dos dous últimos partidos ante o Sant Andreu, incluído o gol na vitoria no derradeiro e decisivo partido, co que o Lugo conseguiu ascender á Segunda División por primeira vez na súa historia. 

Na tempada 1992/93 debutou na categoría de prata, na terceira xornada ante o Eibar. Disputou 29 partidos durante esa campaña, na que o equipo lucense acabou descendendo de novo a Segunda B. Continuou capitaneando o Lugo na categoría de bronce durante seis anos máis, acadando os 447 partidos oficiais, máis que ningún outro xogador da historia do club.

### Trala retirada 
Despois de colgar as botas traballou na súa profesión de garda forestal. En 2015 regresou ao Lugo como delegado, función que realizou durante cinco anos, ata que foi substituído en 2020 por José Luis Corral.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en bdfutbol.com
Niall Binns

**Niall Binns**, nado en Londres en 1965, é poeta británico en lingua castelá residente en España.

## Traxectoria 
Estudou en Oxford, Santiago de Chile e Madrid. Viviu tamén en París e Coímbra. É profesor de literatura hispanoamericana na Universidade Complutense de Madrid.

## Premios
* Premio de Poesía Villafranca del Bierzo, 1999
* Premio Internacional de Poesía Gabriel Celaya, 2002

## Obra 
### Poesía
**5 love songs* (1999) 
**Tratado sobre los buitres* (2002)
**Canciones bajo el muérdago* (Madrid, 2003) 
**Oficio de carroñero* (Caracas, 2006)
**Tratado sobre los buitres* (Jujuy, Arxentina, 2009, 2ª ed.)
**Salido de madre. Antología* (Santiago de Chile, 2010)
**Tratado sobre los buitres* (Santiago de Chile, 2011, 3ª ed. ampliada)

### Edicións
* Jorge Teillier, *El árbol de la memoria. Antología poética* (selección e prólogo, Madrid, 2000)
* Nicanor Parra, *Páginas en blanco* (selección, Madrid/Salamanca, 2001)
* Dylan Thomas, *Muertes y entradas* (selección, tradución e prólogo en colaboración con Vanesa Pérez-Sauquillo, Madrid, 2003)
* Nicanor Parra, *Obras completas & algo +* (introdución ao primeiro tomo e apuntamentos, en colaboración con Ignacio Echevarría, Barcelona, 2006 e 2011)

### Ensaios
**Un vals en un montón de escombros: poesía hispanoamericana entre la modernidad y la postmodernidad* (1999)
**Nicanor Parra* (2000)
**La poesía de Jorge Teillier: la tragedia de los lares* (2001)
**¿Callejón sin salida? La crisis ecológica en la poesía hispanoamericana* (2004)
**La llamada de España. Escritores extranjeros en la guerra civil* (2004) 
**Voluntarios con gafas. Escritores extranjeros en la guerra civil española* (2009).

## Notas
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*
The Temper Trap

**The Temper Trap** é unha banda australiana de indie rock formada no 2005. Os membros da banda son Dougy Mandagi na voz, Jonathon Aherne no baixo, Toby Dundas na batería, Lorenzo Sillitto na guitarra e Joseph Greer no teclado e a guitarra.

Jim Abbiss foi o produtor que os descubriu e o que lles gravou 'Conditions', o seu primeiro disco. Deste álbum extráese o que é o seu maior éxito: 'Sweet Disposition', unha canción que acadou gran popularidade grazas ó filme *(500) Days of Summer*.

## Membros 
*Toby Dundas – batería (2005–presente)
*Dougy Mandagi – voz (2005–presente)
*Jonathon Aherne – baixo (2005–presente)
*Lorenzo Sillitto – guitarra (2005–presente)
*Joseph Greer – teclado e guitarra (2008–presente)

## Discografía 
* *Conditions* - 2009 (Liberation/Infectious)
* *The Temper Trap* - 2012 (Liberation/Infectious)

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Sitio activo

O **sitio activo** ou **centro activo** dun encima é a parte do encima onde entra o substrato e ten lugar a reacción química que o transforma en produto. O centro activo dun encima adoita encontrarse nunha fenda ou bolsa formada na superficie do encima, que está revestida por determinados aminoácidos que participan no recoñecemento e colocación adecuada do substrato e interaccionan con el para facilitar a reacción catalizada polo encima (estes aminoácidos reactivos denomínanse aminoácidos catalíticos). Outros catalizadores con actividade encimática non son proteínas senón ribozimas de ARN, nos cales o sitio activo está formado por nucleótidos. A especificidade dun encima por un determinado substrato depende fundamentalmente da forma e tipo de aminoácidos do seu centro activo.

No centro activo é onde se sitúan os cofactores e grupos prostéticos cando estes interveñen na reacción. Algúns inhibidores encimáticos (pero non todos) tamén interaccionan co centro activo.

dereita|miniatura|350px|Hipótese do axuste inducido da acción encimática.

## Mecanismo de unión co substrato
Propuxéronse dous modelos de funcionamento encimático que teñen que ver co seu centro activo: o modelo de chave e pechadura de Fischer e o modelo de axuste inducido de Koshland.

O modelo de chave e pechadura asume que a forma do substrato coincide perfectamente coa estrutura do sitio activo, igual que unha chave coa súa pechadura, e que non hai modificacións no sitio activo posteriores á entrada do substrato. Este modelo é excesivamente simple, polo que é máis aceptado o modelo alternativo de axuste inducido.

O modelo de axuste inducido considera que as estruturas do substrato e do sitio activo son parecidas pero non iguais, e asume que o sitio activo é flexible e as interaccións entre os aminoácidos do centro activo co substrato cando este entra fan que se produzan unha serie de pequenos cambios conformacionais, que fan que o axuste entre substrato e sitio activo mellore.

## Química da catálise
Os substratos únense ao sitio activo establecendo cos aminoácidos diversas interaccións como enlaces de hidróxeno, interaccións hidrófobas, enlaces covalentes temporais, interaccións por forzas de van der Waals ou unha combinación deles para formar o complexo encima-substrato. Os residuos do sitio activo actúan como doantes ou aceptores de protóns ou outros grupos para o substrato, facilitando a reacción. 
Todas estas interaccións modifican a enerxía de activación da reacción, que se fai menor, polo que a reacción é máis doada e vai máis rápida. O produto é xeralmente inestable no centro activo debido a impedimentos estéricos, polo que é forzado a saír, e unha vez liberado o encima torna ao seu estado inicial e pode recibir unha nova molécula de substrato.

## Notas
## Véxase tamén
### Outros artigos
* Catálise encimática
* Inhibición encimática
* Exositio

### Ligazóns externas
*Catalytic Site Atlas (CSA)  &mdash; hosted by EMBL-EBI
Xosé Durán

**Xosé Manuel Rodríguez Durán**, nado en Cuntis o 19 de maio de 1957, é un xornalista e escritor galego.
## Traxectoria 
Licenciado en Ciencias Químicas e Xornalismo, a maior parte da súa actividade profesional está vinculada aos mundos da radio e da televisión, nos que se dedicou á información deportiva e á información xeral: Radio Pontevedra, Radio Noroeste, Faro de Vigo-Pontevedra. En 1985 comezou o seu traballo na Televisión de Galicia, onde foi director de telexornais e de programas como *O semanal* e *Reporteiros*, ademais de encargarse de diversos informativos especiais:  CienciaNosa, Vivir Aquí ou Vivir o Mar. Foi tamén xefe de deportes e redactor-xefe dos Servizos Informativos da TVG. Colaborou en varias revistas literarias. Foi autor do primeiro audiolibro galego situado nunha tenda virtual (iTunes), para descargas por ordenador.

## Obra
### Narrativa
**O asasino invisible* (1998). Galaxia, Costa Oeste. 160 páxs. ISBN 978-84-8288-223-9. 10 relatos de ciencia ficción.
**A raíña galega* (2020). Xerais, Fóra de Xogo. 144 páxs. ISBN 978-84-9121-729-9. Novela.

### Teatro
**A lección máis solidaria* (2004). Ed. Fervenza, A Pinguela, nº 17. 16 páxs. ISBN 9788496368026.

### Ensaio
**Roberto Blanco Torres, xornalista e poeta* (1999). Galaxia. 112 páxs. ISBN 9788482882536.
**A televisión, as novas tecnoloxías e a conduta dos nenos* (2004). Edicións Laiovento. 52 páxs. ISBN 9788484870487.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en galegos.info
Penafiel

**Penafiel** é un concello do Distrito do Porto, na Rexión Norte e subrexión Támega (Portugal). A capital do concello conta cuns 9.343 habitantes.

É sede dun municipio de 212,82&nbsp;km² de extensión e 72.265 habitantes (2011), subdividido en 38 freguesías. O concello limita ao norte co concello de Lousada, ao nordeste can Amarante, ao leste con Marco de Canaveses, ao sur co concello de Castelo de Paiva e ao oeste cos de Gondomar e Paredes.

## Demografía 
## Freguesías 
Penafiel está formado polas seguintes 38 freguesías:

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web da Cámara Municipal de Penafiel
Mark Rutte

**Mark Rutte**, nado na Haia o 14 de febreiro de 1967, historiador e político, que foi primeiro ministro dos Países Baixos e desde outubro de 2024 é o secretario xeral da OTAN.

## Traxectoria 
Mark Rutte naceu na Haia o 14 de febreiro de 1967 no seo dunha familia fiel á igrexa reformada neerlandesa. Eles militaban no Partido Anti Revolucionario e logo na Chamada Democristiana.

Ruttegraduouse en Historia dos Países Baixos na Universidade de Leiden en 1992. Mentres estudaba na universidade, el formou parte da Xunta Directiva da organización xuvenil do Partido Popular pola Liberdade e a Democracia (VVD polas súas siglas en neerlandés), un partido liberal de centro-dereita; sendo presidente desa rama xuvenil entre 1988 e 1991.

O mesmo ano da súa graduación na universidade, 1992, Rutte entrou a traballar na empresa multinacional de capital británico e neerlandés Unilever; ocupándose da formación e capacitación do persoal, e participando en varias reorganizacións, ata o 1997 cando foi ascendido a xefe de persoal ao servizo de Van den Bergh Netherlands. No 2000 Rutte foi designado para o Grupo Corporativo de Recursos Humanos. No 2002 el foi nomeado Director de Recursos Humanos de IGLOMora Groep BV, unha subsidiaria de Unilever.

Paralelamente Rutte proseguía coa súa carreira política como membro da Xunta Directiva do VVD entre 1993 e 1997; e no 2002 foi membro do comité do partido encargado dos nomeamentos para as eleccións parlamentarias dese ano.

O 22 de xullo do 2002 Rutte foi nomeado Secretario de Estado (cargo equivalente a viceministro na estrutura constitucional neerlandesa) de Asuntos Sociais e Emprego; permaneceu nese cargo ata o 16 de xuño do 2004. Entre o 16 de xuño do 2004 e o 27 de xuño do 2006 foi Secretario de Estado de Educación, Cultura e Ciencia. O 2010 tornouse o primeiro liberal elixido primeiro ministro en 92 anos.

## Notas
Felgueiras

**Felgueiras** é unha cidade situada no Distrito do Porto, Rexión Norte e subrexión de Támega (Portugal). A capital do concello conta cuns 15.525 habitantes, dentro da freguesía de Margaride.
É sede dun concello cunha extensión de 115,74&nbsp;km² e 58.065 habitantes (2011), subdividido en 32 freguesías. O concello limita ao norte co concello de Fafe, ao nordeste co de Celorico de Basto, ao sueste co de Amarante, ao suroeste co de Lousada e ao noroeste cos de Vizela e Guimarães.

Existem dúas cidades no concello: Felgueiras e Lixa.

## Demografía 
## Freguesías 
O concello de Felgueiras está formado polas seguintes 32 freguesías:

* Aião
* Airães
* Borba de Godim
* Caramos
* Friande
* Idães
* Jugueiros
* Lagares
* Lordelo
* Macieira da Lixa
* Margaride
* Moure
* Pedreira
* Penacova
* Pinheiro
* Pombeiro da Ribavizela
* Rande
* Refontoura
* Regilde
* Revinhade
* Santão
* São Jorge de Vizela
* Sendim
* Sernande
* Sousa
* Torrados
* Unhão
* Várzea
* Varziela
* Vila Cova da Lixa
* Vila Fria
* Vila Verde

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lixa

### Ligazóns externas 
* Sitio web da Cámara Municipal de Felgueiras
Chicago Sky

O **Chicago Sky** é un equipo profesional de baloncesto con base na cidade de Chicago. Xogan na Conferencia Leste da Women's National Basketball Association (WNBA). O equipo foi fundado antes da tempada de 2006.

Os Sky clasificáronse por primeira vez na súa historia para os Playoffs da WNBA o 23 de agosto de 2013, e fixeron a súa primeira aparición nas Finais da WNBA o 3 de setembro de 2014.

## Pavillóns 
*UIC Pavilion (2006-2009)
*Allstate Arena (2010-presente)

## Equipo técnico 
### Propietarios 
*Michael J. Alter e Margaret Stender (2006–presente)

### Adestradores principais 
*Dave Cowens (2005–2006)
*Bo Overton (2006–2008)
*Steven Key (2008–2010)
*Pokey Chatman (2010–presente)

### Preparadores xerais 
*Dave Cowens (2006)
*Bo Overton (2007)
*Steven Key (2008–2010)
*Pokey Chatman (2011–presente)

### Adestradores asistentes 
*Steven Key (2006–2007)
*Roger Reding (2007)
*Stephanie White (2007–2010)
*Michael Mitchell (2008–2010)
*Jeff House (2011–presente)
*Christie Sides (2011–presente)

## Tempadas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
*Web Oficial dos Chicago Sky
Isaac Cuenca

**Joan Isaac Cuenca López**, nado en Reus (Tarragona) o 27 de abril de 1991, é un futbolista español. Xoga de extremo e o seu equipo actual é o Hapoel Be'er Sheva F.C.

## Traxectoria 
Isaac Cuenca iniciouse nas divisións menores do Racing de Carballal, como porteiro, pasando despois ao filial do Barcelona. No 2010 foi unha das pezas fundamentais no CE Sabadell de 2ª División B. Debido ás súas grandes actuacións no equipo filial, Josep Guardiola citouno para algúns partidos co primeiro equipo, aínda que vendo finalmente todos os encontros desde o banco.

O 21 de outubro de 2011, Isaac debutou por primeira vez como titular no primeiro equipo. Foi no estadio Los Cármenes fronte ao Granada CF. Na seguinte xornada, fronte ao Mallorca e no Camp Nou marcou o seu primeiro gol en Primeira División, ao anotar o 4-0 parcial favorable aos blaugranas. O partido finalizou 5-0 con outros tres tantos de Lionel Messi e un de Daniel Alves.

O 1 de novembro de 2011 xoga o seu primeiro partido na Liga de Campións, ademais entrando de titular, fronte ao FC Viktoria Plzeň, deu unha asistencia a Cesc Fàbregas destacando a súa actuación neste encontro e é elixido "Mellor xogador do partido" polos telespectadores de TVE.

O 3 de novembro é a convocado por primeira vez por Luis Milla para un partido da selección española sub-21.

O 3 de decembro de 2011, queda de titular ante o Levante e mete un gol no 36', un tanto axustado e raso á cepa do poste. O 6 de decembro de 2011, xoga de titular en partido da Liga de Campións contra o BATE Borisov e é elixido mellor xogador do partido polos diarios deportivos españois.

O 31 de xaneiro do 2012, Isaac Cuenca asina contrato co FC Barcelona ata 2015 pasando así a formar parte do primeiro persoal, deixando definitivamente o filial blaugrana. A partir dese momento luciría o dorsal número "23".

### Deportivo 
O 10 de xullo de 2014 fíxose oficial a súa fichaje polo Deportivo da Coruña, logo de desvincularse do FC Barcelona, por unha tempada. Debutou na primeira xornada do campionato, nunha derrota a domicilio fronte o Granada CF (2–1). O seu primeiro tanto como deportivista chegou na xornada seguinte en Riazor, un gol de penalti que supuxo o empate fronte o Rayo Vallecano (2–2).

## Palmarés 
### Copas nacionais 
### Copas internacionais 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Datos do xogador en Soccerway
A novena onda

***A novena onda*** (en ) é unha das obras máis famosas do pintor ruso de orixe armenia Iván Aivazovsky, que foi realizada en 1850.

## Descrición 
Representa un mar despois da tormenta na noite e uns náufragos (sete) tratando de salvarse agarrados aos restos dun barco afundido. O nome fai alusión á tradición mariñeira que atribuía á novena onda da tempestade o efecto máis destrutivo.

A pintura ten tons cálidos nos que o mar parece non ser tan ameazante e lle dá unha oportunidade á xente para sobrevivir.

Aivazovski caracterízase polas súas pinturas sobre temas mariños e navais, cos ingredientes comúns da luz, a forza das ondas e a espectacularidade do mar con todo o seu realismo pero tamén co espírito romántico propio do século XIX.

## Notas
Gran Premio de Mónaco de 1976

O **Gran Premio de Mónaco de 1976** foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 30 de maio de 1976 no Circuíto de Mónaco en Monte Carlo, Mónaco. Foi a sexta carreira do Campionato do Mundo de pilotos de .
Foi o 34º Gran Premio de Mónaco, xa que a primeira carreira celebrouse por primeira vez en 1929. A carreira foi gañada por Niki Lauda piloto de Ferrari que tamén lograra a pole position. Jody Scheckter terminou a carreira en segunda posición co equipo Tyrrell, mentres que o seu compañeiro de equipo, Patrick Depailler, completou o podio en terceira posición. Como consecuencia da carreira, Lauda ampliou a súa vantaxe no Campionato do Mundo de Pilotos a 33 puntos.

## Clasificación 
## Posicións logo da carreira 
;Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Notas**: Só están incluídos os cinco primeiros postos da clasificación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
''Unless otherwise indicated, all race results are taken from
Ramón Félix Blanco Gómez

**Ramón Félix Blanco Gómez**, nado en Santa Marta de Moreiras (O Pereiro de Aguiar) o 20 de maio de 1945 e finado en Ventín (Ames) o 25 de decembro de 2001, foi un sindicalista e político galego.

## Traxectoria 
Emigrado en Suíza, foi redactor da revista *El Obrero*, editada pola Federación da construción da Unión Sindical suíza. De volta a Galicia, foi elixido secretario de organización da Unión General de Trabajadores (1979), secretario de organización do PSdeG-PSOE e deputado do Parlamento de Galicia polo PSdeG-PSOE nas tres primeiras lexislaturas (1981-1993). Formou parte do primeiro goberno da Xunta en xuño de 1979, presidido por Xosé Quiroga Suárez, por un breve período pois dimitiu o 6 de decembro dese ano. Foi soterrado en Xinzo de Limia.

## Vida persoal 
Casou con Vita Portela Ribero e foi pai de Roberto, Ana e Aida Blanco Portela.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Subdivisións de Armenia

**Armenia** está organizada político-territorialmente en once subdivisións. Destas once, dez son chamadas provincias, *marzer* (en armenio մարզեր), en singular *marz* (մարզ), que é derivada da palabra persa *marz*, cuxo significado é fronteira, límite. Iereván é tratada separadamente e recibe status especial de *hamaynq* (համայնք) por ser a capital do país. O líder do executivo en cada unha das 10 provincias é o *marzpet* (մարզպետ) ou gobernador da *marz*, nomeado polo goberno de Armenia. En Iereván, o líder do executivo é o prefecto, escollido polo presidente.

## Divisións administrativas 
miniatura|Provincias de Armenia
* Aragatsotn (Արագածոտնի մարզ)
* Ararat (Արարատի մարզ)
* Armavir (Արմավիրի մարզ)
* Gegharkunik (Գեղարքունիքի մարզ)
* Kotayk (Կոտայքի մարզ)
* Lori (Լոռու մարզ)
* Shirak (Շիրակի մարզ)
* Syunik (Սյունիքի մարզ)
* Tavush (Տավուշի մարզ)
* Vayots Dzor (Վայոց Ձորի մարզ)
* Iereván (Երևան)

## Comunidades (*hamaynkner*) 
Dentro de cada provincia están as comunidades (*hamaynkner*, singular*hamaynk*). Cada comunidade é autogobernada e consiste dunha ou máis localidades (*bnakavayrer*, singular *bnakavayr*). As localidades son clasificadas como cidades (*kaghakner*, singular*kaghak*) ou vilas (*gyugher*, singular*gyugh*). En 2007, Armenia posuía 915 comunidades, das cales 49 eran consideradas urbanas e 866 consideradas rurais. A capital, Iereván, tamén ten o estatuto dunha comunidade. Alén diso, Iereván é dividida en doce distritos semi-autónomos.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Provincias de Armenia en www.statoids.com
¡Que inventen ellos!

***¡Que inventen ellos!*** ( en galego: *Que inventen eles!*) é unha lapidaria expresión de Miguel de Unamuno cuxo repetido uso e abuso produciu un tópico ou clixé que se utiliza con sentidos opostos.

O tópico é mostra de até que punto a ciencia e a tecnoloxía foron en España unha realidade marxinal na súa organización e contexto social, de modo que se chegou a converter nunha especie de estereotipo nacional español, unhas veces rexeitado por impropio ou humillante e outras veces asumido con orgullo e desdén, como era o seu propósito orixinal.

A fortuna do uso da frase produciu mesmo a súa paráfrase, nalgún caso nun sentido feminista, reivindicando o papel da muller na ciencia: Que inventen elas.

## Notas
Longa Marcha (foguete)

[miniatura|Un [Longa Marcha 2D levando satélite venezolano de observación.]]
**Longa Marcha** (*Chang Zheng* en Pinyin, e normalmente referido abreviadamente como **CZ**) é unha familia de foguetes operados pola República Popular da China.

## Historia e características 
O regreso a China desde de Tsien Hsue-Shen en 1955, teórico de primeiro nivel da foguetería formado nos Estados Unidos, marcou o inicio da China como potencia espacial. En 1956 Tsien asistiu ás negociacións polas cales a Unión Soviética transferiría tecnoloxía nuclear e de foguetes a China, o que incluía a asistencia de estudantes chineses a universidades soviéticas. A tarefa de poñer en marcha toda a industria capaz de levar a construír foguetes espaciais foi todo un desafío, xa que o país tivo que partir de cero nese aspecto. Como punto de partida a Unión Soviética proporcionou un foguete R-2, unha versión mellorada do mísil V-2 alemán. Cara 1960 o goberno soviético decidiu deixar de colaborar coa China, pero pese ao inconveniente, Tsien xa conseguiu reproducir a finais dese mesmo ano un R-2 con medios totalmente chineses.

Cara 1971 comezou coas probas do seu primeiro mísil balístico intercontinental (ICBM, *Intercontinental Ballistic Missile*), o DF-5, un mísil de dúas etapas de propelente líquido do cal derivan tódolos foguetes da familia Longa Marcha. A familia de lanzadores inclúe os foguetes Longa Marcha 2, Longa Marcha 3 e Longa Marcha 4, con etapas superiores crioxénicas e aceleradores de propelente líquido, dando lugar a 12 configuracións posibles dos distintos foguetes, chegando a ser capaces de poñer ata 9200&nbsp;kg en órbita. No ano 2000 comezouse a traballar no deseño dunha nova xeración de foguetes Longa Marcha completamente crioxénicos e de alto rendemento, aínda que o seu desenvolvemento vai con demora.

## Notas 
## Véxase tamén 
Longa Marcha 1

Longa Marcha 2

Longa Marcha 2A

Longa Marcha 2C

Longa Marcha 2D

Longa Marcha 2E

Longa Marcha 2F

Longa Marcha 3

Longa Marcha 3B

Longa Marcha 3C

Longa Marcha 4

Longa Marcha 4A

Longa Marcha 4C

Longa Marcha 5

Longa Marcha 6

Longa marcha 7

Longa Marcha 10

Longa Marcha 11
Resultados da Scuderia Ferrari

A seguinte táboa detalla os resultados no Campionato do Mundo de Fórmula 1 da **Scuderia Ferrari** tanto do equipo oficial como dos equipos privados desde  nunha lista separada. A diferenciación entre as participacións do equipo de fábrica e os equipos privados é importante nos primeiros anos do campionato de Fórmula Un. A terceira lista separada detalla outros equipos dos que Ferrari foi provedor de motores.

## Resultados na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.
† Pilotos que non terminaron o Gran Premio, pero se clasificaron ao completar máis do 90% da distancia de carreira.

### Scuderia Ferrari 
#### 1950 - 1979
**Nota**. Ademais, este cadro inclúe as participacións na NART.

#### 1980 - 1999
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

#### 2000 - 2019
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

#### 2020 - presente
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

Tempada en progreso

### Resultados das participacións de coches Ferrari privados 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

:'' Unidade compartida

### Como fornecedor de motores 
## Notas 
## Véxase tamén 
* Scuderia Ferrari
* Ferrari
	

### Ligazóns externas
Homóglifos

Os **homóglifos**, en tipografía son os caracteres (ou as verbas) visualmente semellantes ou difíciles de distinguir ollando só para elas.

## Exemplos 
* **l** (o *ele* minúsculo) e **I** (o *i* maiúsculo).
* **S** e **5** (utilizado na escritura Leet).
* **O** (o *o* maiúsculo) e **0** (o número *cero*).
* **nn**  (dous *n*) e **m**.
* **cl** e **d**.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*homoglyphs.net  .
Eugenio Montero Villegas

**Eugenio Montero Villegas**, nado en Madrid en novembro de 1873 e finado na mesma cidade o 9 de setembro de 1917, foi un político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Eugenio Montero Ríos e Avelina Villegas Rubiños. Estudou Dereito en Madrid e licenciouse en Dereito Civil e Canónico. Como sucedeu co seu irmán Avelino, aos vinte e cinco anos, a familia situouno no distrito de Cambados, aproveitando que a finais de xuño de 1898 morreu o deputado deste distrito Antonio Díaz de Rábago. A partir das eleccións de 1899 e ata 1916 saíu elixido deputado por Muros en sete lexislaturas consecutivas. Foi director xeral de Agricultura (1906) e subsecretario de Graza e Xustiza e de Instrución Pública.
## Vida perosal 
Casou con Josefina Becerra Malvar, filla de Manuel Becerra Armesto.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* "O poder do caciquismo e as sagas dos Montero e dos Bugallal en Muros no primeiro tercio do século XX" (23/10/2009) Homes de pedra en barcos de pau.
* Anatomía dunha rede caciquil CCG.
José Ramón Becerra Llamas

**José Ramón Becerra Llamas**, nado en 1775 e finado en 1870, foi un político galego do século XIX.

## Traxectoria 
Fillo de Luis Manuel Antonio Becerra Llamas. Deputado polo Reino de Galicia nas Cortes de Cádiz de 1812 e nas de 1820. Volveu ser elixido deputado por Lugo entre 1834 e 1841, e en 1841 por Ourense. Foi Rexedor perpetuo de Lugo e deputado provincial (1856).

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Historia de los Becerra. Diccionario de Gª Carraffa (1924)  .
Martirio de Fátima

[miniatura|[Xiíta conmemoran o martirio en Bahrain.]]
Os xiítas en xeral e os iranianos en particular celebran cerimonias anuais durante 20 días nos meses Jumada al-ULA para conmemorar o aniversario do **martirio de Fátima**, a filla do profeta Mahoma e esposa do imán Alí.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *The Life of Fatimah* .
* *Fatimah al-Ma`sumah (as): a role model for men and women* por Mohammad Hussein Fadlallah .
* *The world’s most outstanding Lady: Fatima az-Zahra’* por Naser Makarem Shirazi .
* *Fatima is Fatima* por Ali Shariati .
Ornitina

A **ornitina** é un aminoácido que intervén no ciclo da urea . Contén un grupo amino na súa cadea lateral, e non é un aminoácido proteinoxénico, polo que non forma parte das proteínas. A ornitina acumúlase en cantidades anormais no corpo en casos de deficiencia de ornitina transcarbamilase.

## No ciclo da urea 
A función principal da ornitina no noso corpo é intervir no ciclo da urea, o cal elimina o exceso de nitróxeno do organismo. A L-ornitina é un dos produtos orixinados polo encima arxinase Este encima transforma a L-arxinina (un composto guanidinio) en urea e ornitina. Por tanto, a ornitina é un metabolito central no ciclo da urea. A ornitina recíclase e, en certa maneira, é un catalizador. No ciclo da urea o nitróxeno da ornitina permanece intacto, xa que os nitróxenos que incorpora a urea proceden do carbamoíl fosfato (fosfato-CONH2) e do aspartato.

## Biosíntese de arxinina 
esquerda|miniatura|Lactamización da ornitina.
A ornitina non é un dos aminoácido codificados no código xenético, e, por tanto, non está implicada na síntese de proteínas. Porén, nos tecidos non hepáticos dos mamíferos, o principal uso que se lle dá á ornitina é a biosíntese de arxinina, o que fai que a ornitina sexa bastante importante como intermediario dos procesos metabólicos. Crese que non forma parte dos aminoácidos do código xenético porque os polipéptidos que contivesen ornitina desprotexida sufrirían unha lactamización espontánea.

## Outras reaccións 
A ornitina por acción da ornitina descarboxilase (E.C. 4.1.1.17), é o punto de partida para a síntese de poliaminas como a putrescina.

Nas bacterias, como *Escherichia coli*, a ornitina pode sintetizarse a partir do L-glutamato.

A ornitina é tamén o punto de partida para a biosíntese da cocaína, cando se descarboxila e despois é moi modificada polo citocromo P450.

[miniatura|300 px|esquerda|Ciclo da urea. 1 L-ornitina2 [carbamoíl fosfato3 L-citrulina4 arxininosuccinato5 fumarato6 L-arxinina7 urea L-Asp L-aspartatoCPS-1 carbamoíl fosfato sintetase IOTC Ornitina transcarbamilaseASS arxininosuccinato sintetaseASL arxininosuccinato liaseARG1 arxinase 1.]]

## Notas
José Becerra Armesto

**José Becerra Armesto**, nado en Santiago de Compostela e finado en Madrid o 16 de febreiro de 1916, foi un xornalista, escritor e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Gonzalo Becerra Llamas e Carmen Armesto, irmán de Manuel e Joaquín Becerra Armesto. Foi redactor en Madrid de *La Nación* (1864-1866) e *La Prensa* (1880). Trasladado a Pontevedra, colaborou en *La Ilustración Gallega y Asturiana*, *Revista de Galicia* e foi redactor de *La Izquierda Dinástica* (1893). En 1901 dirixiu *La Discusión*. Encadrado no Partido Liberal e seguidor de Montero Ríos, foi xefe da sección de Belas Artes do Ministerio de Fomento e gobernador civil de Ourense e Córdoba (1898). Publicou "El verano en Galicia", na *Revista de España* (1875); *Una excursión a Extremadura* (1879) e *Las torres de Altamira. Leyenda compostelana*, como folletín de *El Correo Gallego*, dende o 11 de abril de 1885.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Ligazóns externas 
* Xenealoxía Becerra Llamas
Joaquín Becerra Armesto

**Joaquín Becerra Armesto**, nado o 20 de outubro de 1829 en Castro de Rei e finado en Ferrol o 19 de decembro de 1896, foi un militar e político galego.

## Traxectoria 
Fillo de Gonzalo Becerra Llamas e Carmen Armesto, irmán de Manuel e José Becerra Armesto. Foi Comandante de Artillaría. Encadrado no Partido Liberal e seguidor de Montero Ríos, foi deputado a Cortes polo distrito de Celanova (1872 e 1881-1884) e por Ferrol (1884-1886). Foi elixido Senador pola provincia de Pontevedra (1889-1890) e pola da Coruña (1898-1899). Volveu ser elixido deputado por Ferrol nas eleccións de 1899 e 1901.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha no Senado
* Xenealoxía Becerra Llamas
Baltazar Maria de Morais Júnior

**Baltazar Maria de Morais Junior**, nado en Goiânia (Estado de Goiás) o 17 de xullo de 1959, foi un futbolista brasileiro que xogaba na demarcación de dianteiro.

## Traxectoria 
Iniciou a súa carreira profesional en 1978 no Atlético-GO, acadando o título de máximo goleador do Campionato Goiano. No ano seguinte fichou polo Grêmio, onde conquistou os seus primeiros títulos co bicampionato Gaúcho de 1979 e 1980, e sendo máximo goleador do Campionato Gaúcho en 1980 (28 goles) e 1981 (20 goles). En 1981 fixo o gol que lle deu o primeiro título brasileiro ao Grêmio na final contra o São Paulo no Morumbi, logo de errar un penalti no partido de ida no estadio Olímpico Monumental. Baltazar xogou tamén no Flamengo, Botafogo e Palmeiras.

Chegou ao Celta de Vigo na tempada 1985-1986 logo de ser o máximo goleador na liga do Brasil con 51 goles. No seu primeiro ano non destacou demasiado pero na tempada 1986/87 formou unha letal parella con Pichi Lucas, que levou baixo a batuta de Colin Addison o equipo olívico ao ascenso a Primeira División con 34 goles, marcando tamén o penalti decisivo co que o Celta de Vigo gañou o play-off de ascenso a Primeira División ante o Deportivo da Coruña en Riazor.

No verán de 1988 foi traspasado ao Atlético de Madrid, na súa primeira campaña no equipo colchoneiro gañou o trofeo Pichichi de Primeira División con 35 goles, o que tamén lle valeu a Bota de Bronce como terceiro máximo goleador europeo do ano, por detrás dos romaneses Mateut (Dinamo de Bucarest) con 43 goles e Coras (Victoria de Bucarest) con 36 dianas.

Coa chegada de Javier Clemente ao banco do Atlético de Madrid no verán de 1989 perdeu a condición de titular, aínda que conseguiu ser, á idade de 30 anos, o terceiro máximo anotador da Liga, con 18 tantos. Ao ano seguinte o equipo madrileño fichou ao alemán Bernd Schuster e decidiu prescindir do brasileiro, que rematou a tempada no FC Porto, onde conquista a Copa de Portugal.

No verán de 1991 ficha polo Stade Rennes francés, onde xogará dúas tempadas, despois das cales regresa ao equipo da súa vila natal, o Goiás, aos 34 anos. Apraza o plan inicial de retirarse alí a causa dunha oferta da liga xaponesa e incorpórase ao Kyoto Purple Saga, onde se retira en 1996.

Foi convocado en sete ocasións pola Selección de fútbol do Brasil, marcando tres goles e gañando a Copa América de 1989.

Na actualidade segue sendo o xogador que máis goles marcou nunha mesma tempada en Segunda División.

## Traxectoria 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha do xogador en BDFútbol
Association for the Sociology of Religion

A **Association for the Sociology of Religion (ASR)** é unha asociación académica que centra o seu interese no estudo e divulgación da socioloxía da relixión. Ten máis de 700 membros e celebra as súas xuntanzas nos mesmos lugares e á vez que a American Sociological Association.
## Historia 
A ASR fundárona sociólogos católicos en 1938 co nome de **American Catholic Sociological Society**. James T. Richardson, Eileen Barker e Benton Johnson

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial da ASR
Marc Silk

**Marc Silk**, nado o 20 de decembro de 1972 en Solihull, Inglaterra, O seu traballo como actor de voz inclúe o personaxe de Aks Moe en *Star Wars: Episode I – The Phantom Menace*, *Danger Mouse*, *The Pingu Show*, *Go Jetters*, *Strange Hill High*, *Chicken Run* e a voz nos Estados Unidos de Bob en *Bob the Builder*. 

Tamén é a voz de Johnny Bravo contidos de Cartoon Network UK and Ireland, e de Scooby-Doo e Shaggy para Cartoon Network UK and Ireland e a canle CITV.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial
Citrulina

A **citrulina** é un α-aminoácido , que intervén no ciclo da urea, por medio do cal o organismo elimina o exceso de nitróxeno. O seu nome deriva de *citrullus*, que en latín significaba sandía, froito do que foi illada por primeira vez en 1930.
Ten a fórmula H2NC(O)NH(CH2)3CH(NH2)CO2H e leva na súa cadea lateral dous grupos nitroxenados e un carbonilo. O grupo CO-NH2 é un carbamoilo.

## Biosíntese 
A citrulina orixínase a partir da ornitina e o carbamoíl fosfato nunha das reaccións centrais do ciclo da urea. Ademais, pode formarse a partir da arxinina como un subproduto da reacción catalizada polos encimas da familia NOS (NOS; EC 1.14.13.39). A arxinina oxídase primeiro a N-hidroxil-arxinina, a cal é despois oxidada a citrulina á vez que se libera óxido nítrico.

## Funcións 
### Ciclo da urea 
No ciclo da urea a citrulina fórmase a partir de ornitina e carbamoíl fosfato por acción do encima ornitina transcarbamilase situada nas mitocondrias. Un dos nitróxenos que leva a citrulina acabará na molécula de urea final. Na seguinte reacción do ciclo a citrulina reacciona co aspartato con gasto de ATP formando arxininosuccinato fóra das mitocondrias, en reacción catalizada pola arxininosuccinato sintetase.

### Proteínas citrulinadas 
Aínda que a citrulina non é un aminoácido codificado polo código xenético, sábese que varias proteínas conteñen citrulina como resultado de modificacións postraducionais. Estes residuos de citrulina son xerados por unha familia de encimas chamadas peptidilarxinina deiminases (PADs), as cales converten a arxinina en citrulina nun proceso chamado citrulinación ou desiminación. Entre as proteínas que normalmente conteñen residuos de citrulina están proteína básica da mielina (MBP), filagrina, e varias histonas, e ademais outras proteínas como a fibrina e vimentina son susceptibles de citrulinación durante a morte celular e a inflamación dos tecidos.

Os pacientes de artrite reumatoide a miúdo presentan anticorpos detectables contra proteínas que conteñen citrulina. Aínda que a orixe desta resposta inmune non se coñece, a detección de anticorpos reactivos coas proteínas e péptidos que conteñen citrulina (anticorpos anti proteínas citrulinadas) está sendo unha importante axuda na diagnose da artrite reumatoide.

En recentes estudos encontrouse que a citrulina relaxa os vasos sanguíneos.
A concentración de citrulina circulante é, nos humanos, un biomarcador da funcionalidade intestinal .

## Fontes 
A citrulina en forma de citrulina malato véndese nalgúns países como un suplemento dietario para mellorar as prestacións atléticas, que se viu que reduce a fatiga muscular nun ensaio clínico preliminar.

A codia da sandía (*Citrullus lanatus*) é unha boa fonte natural de citrulina.

## Notas
Kevin Michael Richardson

**Kevin Michael Richardson**, nado no Bronx, Nova York o 25 de outubro de 1964, é un actor e actor de voz estadounidense. É coñecido pola súa distintiva voz grave e por interpretar numerosos personaxes malvados en obras de animación e videoxogos. Tamén deu voz a numerosos personaxes das series de Seth MacFarlane *Family Guy*, *The Cleveland Show* e *American Dad!*. Recibiu dous nomeamentos ós premios Daytime Emmy por dar voz ó Joker en *The Batman* (2004–2008).

## Traxectoria 
Graduouse en Belas Artes na Universidade de Syracuse.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb
Nicole Sullivan

**Nicole Julianne Sullivan**, nada o 21 de abril de 1970 en Manhattan (Nova York), é unha actriz, cómica e dobradora de cine estadounidense.

## Traxectoria 
Nada en Manhattan filla dun congresista do Estado de Nova York, Edward C. Sullivan, recibiu clases de danza e interpretación dende moi nova en Broadway.

En 1987 graduouse no ensino secundario en Middleburgh a onde se trasladara a familia uns anos antes. Tras pasar un ano en Londres na British American Drama Academy e formar parte da *Greenwich Shakespeare Company* entrou na Northwestern University para estudar teatro, ao tempo que traballaba para pagar os estudos.

Tras licenciarse trasladouse aos Ánxeles para buscar traballo.

Dende entón sobre todo é coñecida pola súa participación en MADtv realizando curtas caracterizando a moitos famosos coma Hilary Clinton, Britney Spears ou Uma Thurman.

Ademais Nicole ten unha longa traxectoria como dobradora de cine sobre todo de animación, como por exemplo *Marlene* (The Penguins of Madagascar), *Shego* (Kim Possible), *Joan* (Family Guy)

## Filmografía (escolma) 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha na IMDb