open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Catedral de Málaga

miniatura|dereita|Catedral de Málaga.
A **Catedral da Encarnación de Málaga** é unha das xoias renacentistas máis valiosas de España. Está dentro dos límites que marcaba a desaparecida muralla árabe, formando un gran conxunto arquitectónico xunto coa inmediata Alcazaba e mais o Castelo de Gibralfaro. Foi construída entre 1528 e 1782, seguindo trazas de Diego de Siloé.

## Características 
O interior é de estilo barroco. A basílica, de planta rectangular, está composta por tres naves, sendo a central de maior anchura que as laterais, mais son todas iguais en altura. O cadeirado do coro, obra de Pedro de Mena, é unha vistosa obra de arte.

A fachada, polo contrario, é de estilo renacentista e está dividida en dúas alturas. Na de abaixo hai tres arcos e dentro destes, portas separadas por columnas de mármore. Sobre as portas hai uns medallóns. Os das portas laterais representan os padroeiros de Málaga, San Ciriaco e Santa Paula, meentras o central representa unha escena bíblica.

A torre norte érguese até os 84 metros de altura, sendo a segunda catedral máis alta de Andalucía, só superada pola de Sevilla. A torre sur está sen rematar, porque o diñeiro se utilizara para axudar en América; de aí o sobrenome da Catedral: "La Manquita". Actualmente isto é motivo de polémica, xa que hai quen opina que debe ser terminada tal e como se proxectaba nos planos orixinais, mentres outros opinan que debe deixarse como está.
Libro de los juegos

O ***Libro de los juegos*** ou ***Libro de axedrez, dados e tablas*** é un manuscrito encargado por Afonso X o Sabio e completado en 1283 en Sevilla.

O manuscrito consta de 98 follas de pergameo, encadernado en pel de ovella, e escritas por ambas as caras, con 150 miniaturas a cor. O único orixinal coñecido atópase na biblioteca do Mosteiro do Escorial, ten unhas dimensións de 40×28&nbsp;cm. Unha copia de 1334 consérvase na biblioteca da Real Academia da Historia.

Trata sobre xadrez (inclúe os problemas de xadrez máis antigos que se coñecen en Europa), dados e táboas. Basicamente é un tratado con compilacións de textos árabes sobre diferentes xogos de mesa. Divídese en sete partes ou libros separados por follas en branco.

## Libro do xadrez 
A primeira parte (do folio 1 ao 64) dedícase ao xadrez, considerado máis nobre e de maior mestría ca outros xogos, xa que non está rexido pola sorte, senón polo esforzo. Contén 103 problemas de xadrez tomados de fontes árabes, agás 12 que son absolutamente novos, os problemas aparecen ordenados en forma decrecente segundo o número de pezas que hai na posición.

## Libro dos dados 
O Libro dos dados abrangue do folio 65 ao 71 e describe as regras de xogos medievais de dados: *maiores*, *triga*, *aznar*, *marlota*, *par con as*, *guirguiesca*...

## Libro das táboas 
O Libro das táboas abrangue do folio 72 ao 80 e describe quince variedades de xogos de táboas, incluído o *emperador* coa súa variante o *medioemperador*, inventadas ex profeso para o libro; outros xogos son: *los doze canes*, *doblet*, *fallas*, *el seys e dos e as*, *laquet* e *todas tablas* (o backgammon actual).

## Libro cuarto 
Abrangue do folio 81 ao 86 e describe variedades do xadrez e táboas xogadas con taboleiros grandes: *el Grande Acedrex* e *xadrez decimal*.

## Libro quinto 
Desde o folio 87 ao 90, describe unha modalidade de xadrez para catro xogadores, o *acedrex de los quatro tiempos* e outra de táboas tamén para catro xogadores, *el mundo*.

## Libro do alquerque 
Desde o folio 91 ao 93 describe diversos xogos denominados *alquerque*, entre eles o coñecidísimo *alquerque de tres*, hoxe coñecido por tres en raia.

## Libro sétimo 
O último libro abrague do folio 94 ao 98 e describe variantes do xadrez e as táboas relacionadas cos xogos astrolóxicos. Unha variante do xadrez descrita é o xadrez astronómico, xogado nun taboleiro de sete círculos concéntricos, dividido radialmente en doce áreas, cada unha asociada cunha constelación do zodíaco.

## Galería 

Ficheiro:Libro de los Juegos, Alfonso X y su corte.jpg|Afonso X.
Ficheiro:Alfonso-LJ-27V.jpg|Problemas 35, folio 27v
Ficheiro:Alfonso-seis-dos-as.jpg|El seys e dos e as
Ficheiro:Alquerque in Libro de los juegos (uncropped).jpg|Xogo do Alquerque
Ficheiro:Alfonso LJ 97V.jpg|Xadrez astronómico

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Edición paleográfica do *Libro de axedrez, dados y tablas*
* Introduzione ed edizione critica di Paolo Canettieri
Nora de Falkirk

A **nora de Falkirk** (en inglés *Falkirk Wheel*) é unha obra de enxeñería que permite conectar a canle do Forth e do Clyde coa canle da Unión, nas proximidades da cidade de Falkirk, en Escocia.

## Datos xerais 
A nora, de espectacular aspecto, forma parte dun recente proxecto para recuperar as dúas principais canles da Escocia central agora que o seu uso industrial pasou completamente á historia. O obxectivo era facer comunicábel por vía fluvial o país de leste ao oeste, pero para iso era necesario salvar os 24 metros (115 pés) de altura que existen entre os cursos das dúas canles, a do Forth e o Clyde e a da Unión.

O seu funcionamento baséase nun sinxelo sistema de enchido e baleirado de dous canxiróns, situados verticalmente un enriba do outro, e con capacidade para 600 toneladas de auga. A nora, de 35 metros de diámetro, permite desprazar verticalmente 4 barcos de 20 metros de eslora nun tempo que anda sobre os 4 minutos. Está construída en aceiro e formigón, e consome en facer unha viraxe completa 22.500 watts, o equivalente "ao que gastan oito torradoras".

## Historia 
Dende a construción das dúas canles, importantes vías para o tráfico de mercadoría e o desenvolvemento industrial de Escocia, os navegantes que querían cruzar dun ao outro tiñan que seguir un complexo sistema de once comportas horizontais que levaba un día enteiro percorrer. Cando no século XX a importancia económica das canles deveceu, as instalacións quedaron en desuso, e en 1933 todo o sistema de comportas quedou cuberto de auga, inutilizándoo.

A nora actual contruíuna entre 2001 e 2002 a empresa Butterley Engineering, de Ripley (Inglaterra), cun custo total de 84,5 millóns de libras, dos que un terzo foi achegado pola lotaría británica. A nora de Falkirk inaugurouna a raíña Isabel II o 24 de maio de 2002, co gallo dos seus cincuenta anos no trono.

## Características 
A nora, que ten un diámetro total de 35 metros, consiste en dous brazos opostos que se estenden uns 15 metros a ambos lados dun eixo central. A súa forma é de inspiración céltica. En cada un deses brazos vai enganchado un tanque ou canxirón de gran capacidade, que ao tempo de virar no sentido da nora tamén vira sobre o eixo do brazo, de xeito que mantén sempre a horizontalidade. Os canxirós desprazan sempre 600 toneladas de masa, for con auga ou con auga e mais o barco que se queira transportar (véxase o principio de Arquimedes).

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Falkirk Wheel Moving 1.jpg|
Ficheiro:Falkirk Wheel Moving 2.jpg|
Ficheiro:Falkirk Wheel Moving 3.jpg|.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial da nora de Falkirk
Economía de Lituania

A agricultura de Lituania foi tradicionalmente a base da economía do país. Pero a partir da década de 1940 industrializouse moi rapidamente, malia que a agricultura aínda é importante ( arredor dunha quinta parte  da poboación activa co 53,9% da terra é de cultivo, mentres o 30,4% son bosques e o 7,6% pastos). Tamén é bastante importante a gandería.

Economicamente, o país divídese en catro zonas, o leste do país que ten un sector industrial diversificado e en expansión (metalurxía, manufacturas, carpintarías e industria lixeira). A zona sur posúe a metade dos recursos enerxéticos e acuáticos e ten metalúrxicas, manufacturas e producións alimentarias (sobre todo pola gandería e a plantación de acelga-rabanete). O norte de Lituania ten pouca industria pero é unha importante zona granxeira (cereais e acelga rabanete). A zona Oeste é máis coñecida polos estaleiros, reparación de barcos e pesca.

A pesar de ser membro da Unión Europea dende o 1 de maio de 2004, o seu comercio co países do Leste de Europa representa unha parcela crecente do total.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Litas lituano
* Casa da Moeda de Lituania
Daniel Passarella

**Daniel Alberto Passarella**, nado o 25 de maio de 1953 en Chacabuco, é un exfutbolista e adestrador de fútbol arxentino. Xogaba de defensa e foi internacional coa selección arxentina. Actualmente é o presidente do River Plate.

## Traxectoria 
Comezou a súa carreira no Club Atlético Sarmiento de Junín, e continuou a súa carreira en clubs como o River Plate, ACF Fiorentina e Inter de Milán. Foi o gran capitán da Selección arxentina gañadora do mundial de 1978 e inda que non xogou partido ningún, fixo parte da selección nacional campioa en México en 1968.

Como adestrador, chegou a dirixir as seleccións nacionais da Arxentina e o Uruguai.
Groove Coverage

**Groove Coverage** é un grupo alemán de música Euro-trance. No proxecto Groove Coverage participan Axel Konrad, DJ Novus, Mell (cantante principal), e Verena (cantante ocasional). O grupo tivo grandes éxitos en todo o mundo, especialmente en Alemaña, e nos EE.UU tivo un grande éxito na radio o single Poison.

Groove Coverage publicou oficialmente 3 álbums en Alemaña, *Covergirl* (2002), *7 Years and 50 Days* (2004) e *21st Century* (2006).

## Discografía 
### Álbums 
* **Covergirl** (2002)
* **7 Years and 50 Days** (2004)
* **Best Of** (2005)
* **21st Century** (Jul 7 2006)

### Singles 
* **Hit Me** (1999)
* **Are You Ready** (2000)
* **Moonlight Shadow** (2001)
* **God Is A Girl** (2002)
* **Poison** (2003)
* **The End** (2003)
* **7 Years and 50 Days** (2004)
* **Runaway** (2004)
* **She** (2004)
* **Holy Virgin** (2005)
* **On The Radio** (Mar 17 2006)
* **21st Century Digital Girl** (Jun 23 2006)

### Remixes 
2001
* Chupa (band) - Arriba

2002
* DJ Valium - Bring The Beat Back
* X-Perience - It's A Sin
* Special D - Come With Me
* Silicon Bros - Million Miles From Home

2003
* Seven - Spaceman Came Traveling
* DJ Cosmo - Lovesong
* Sylver - Livin' My Life

2004
* Mandaryna - Here I Go Again
* Sylver - Love Is An Angel

2005
* Baracuda (band) - Ass Up!

## Ligazóns externas 
* Web Oficial
Copa da UEFA 2005-06

A **Copa da UEFA 2005–06** gañouna o Sevilla, ao vencer o Middlesbrough na final no Philips Stadion de Eindhoven, Países Baixos. Foi o primeiro título do Sevilla nunha competición europea.

## Roldas de clasificación 
### Primeira rolda de clasificación 
|}

### Segunda rolda de clasificación 
|}

## Primeira Rolda 
|}

## Fase de Grupos 
### Grupo A 
### Grupo B 
### Grupo C 
### Grupo D 
### Grupo E 
### Grupo F 
### Grupo G 
### Grupo H 
## Trintaedousavos 
|}

## Oitavos de final 
Os partidos de ida xogáronse o 9 de marzo, e os partidos de volta xogáronse o 15 e 16 de marzo de 2006.

|}

## Cuartos de final 
Os partidos de ida xogáronse o 30 de marzo, e os partidos de volta o 6 de abril de 2006.

|}

## Semifinais 
Os partidos de ida xogáronse o 20 de abril, e os partidos de volta o 27 de abril de 2006.

|}

## Final 
A final tivo lugar o 10 de maio de 2006 no Philips Stadion en Eindhoven (Países Baixos).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina web oficial
Mandíbula

miniatura|Mandíbula humana
A **mandíbula** é cada unha das pezas da boca, óseas no caso dos vertebrados e quitinosas ou córneas no caso doutros animais. É un óso da faciana que permite a mastigación xunto co maxilar superior. A mobilidade da articulación temporomandibular permítelle a este óso elevarse, descender, lateralizalo e proxectarse cara a adiante e atrás.
Nos vertebrados o seu movemento é vertical, nos artrópodos e outros invertebrados é horizontal. En todos os animais as mandíbulas se utilizan para aprehenderen os alimentos e trituralos e, en moitos casos, tamén para se defenderen.

Nos animais superiores, a mandíbula é tamén denominada como **maxilar inferior**. No home coñécese popularmente como *queixo* ou *queixada*.

## Estrutura da mandíbula humana 
O maxilar inferior presenta dúas estruturas básicas:
* **Corpo**: é a parte máis anterior do óso. Presenta:
** Cara anterior: na liña media queda o *gonion* ou queixo, resultado da fusión dos maxilares de ambos lados. Permite ademais as insercións dos seguintes músculos:
*** Triangular dos beizos.
*** Cadrado da barba.
*** Cutáneo do pescozo ou platisma.
** Cara posterior: atopamos unhas apófises centrais denominadas apófises *xeni*, que prestan inserción ós músculos xenigloso (que vai á lingua) e xenihioide (vai ó hioide). A ambos lados das apófises achamos unha liña de inserción para o músculo milohioide (que forma parte do chan da boca e chega ó hioide. Na liña media únense os milohioides de ambos lados). Esta cara tamén acolle ás glándulas sublingual e submaxilar.
** Bordo superior: acolle ós dentes inferiores.
** Bordo inferior: no que se atopan fibras de inserción do pletisma.
* **Pólas**: cada unha permite na superficie externa a inserción do músculo pterigoideo externo. Superiormente continúanse coas:
** **Apófise coronoide**: hai fibras de inserción do músculo temporal.
** **Apófise condilar**: consta dun pescozo no que se insire o músculo pterigoideo interno. Tamén chegan aquí os ligamentos esfenomaxilar e estilomaxilar. O cóndilo artéllase co temporal. Para máis información véxase articulación temporomandibular.
** **Incisura**: é o espazo entre ambas apófises. Permite o paso de vasos maseterinos.
** Cara anterior das pólas: insírese o músculo maseter.
** Cara posterior das pólas: co burato dentario para a arteria dentaria e o nervio dentario inferior.
** Bordo posterior das pólas: forma a parte máis anterior da fosa pterigomaxilar.

## Véxase tamén 
* Maxilar superior
* Dente
* Articulación temporomandibular
* Cartilaxe de Meckel
Draft da NBA

O **Draft da NBA** (en inglés: **NBA Draft**) corresponde ao procedemento polo cal, a finais do mes de xuño de cada ano, as franquías que forman parte desta liga de baloncesto estadounidense incorporan aos seus equipos xogadores menores de vinte e tres anos, procedentes das universidades norteamericanas ou das ligas doutros países.

## Estrutura 
O Draft consta de dúas roldas, a primeira e a segunda rolda. Cada un dos trinta equipos da liga dispón, en principio, dunha elección en cada unha delas. Un equipo pode traspasar futuras roldas do draft durante a competición (ata que finaliza o período de traspasos) e a off-season. A orde de elección establécese de acordo co seguinte procedemento:

- Nas posicións 16-30, sitúanse os equipos clasificados para os play-offs, en orde inverso á súa porcentaxe de vitorias na liga regular recentemente concluída (cantas máis vitorias obtén un equipo, máis baixa é a posición que ocupa).

- Nas catorce primeiras posicións distribúense os equipos non clasificados para play-off. A posición que ocupan establécese mediante un sorteo, no cal teñen máis posibilidades de ocupar as primeiras prazas os equipos que acumulen máis derrotas.

Todos os xogadores seleccionables teñen que declararse previamente "elixibles", salvo aqueles que cumpran os 4 anos de formación universitaria. Doutra banda, calquera xogador que desexe acceder á Liga, tería que xogar durante un ano na liga universitaria norteamericana.

## Xogadores elixidos no primeiro lugar do Draft 

## Notas
1. Olajuwon nacionalizouse estadounidense en 1993.
2. Ewing naceu en Xamaica, pero nacionalizouse cando xogaba en Georgetown.
3. Robinson non xogou na NBA ata 1989 debido aos seus compromisos coa Armada dos Estados Unidos.
4. Duncan é cidadán estadounidense, coma tódolos nativos das Illas Virxes.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* TheDraftReview.com 
* Lista de cada Draft 
* Drafts desde 1950
Videoxogos de Star Wars

Os **Videoxogos de Star Wars** son moi numerosos xa dende a aparición das primeiras videoconsolas.

## Véxase tamén
All That You Can't Leave Behind

'''''All That You Can't Leave Behind'''* é o décimo álbum de estudio da banda irlandesa de rock U2, editado o 30 de outubro do 2000 a través do selo Island Records no Reino Unido e de Interscope Records nos Estados Unidos. *All That You Can't Leave Behind'' leva vendidos ao redor dos 12 millóns de copias e gañou sete premios Grammy.

## Listaxe de cancións
Frank Soutelo

**Frank Soutelo** é o nome dun detective de ficción creado por Miguel Anxo Fernández Fernández. Protagoniza as novelas *Un nicho para Marilyn* (2002), *Luar no inferno* (2006), *Tres disparos e dous friames* (2008), *Lume de cobiza* (2011), *Bícame, Frank* (2013), *Un dente sen cadáver* (2016) e mais *A conxura do sete* (2022), as sete publicadas pola Editorial Galaxia.

## Perfil
O seu pai é de Soutelo de Montes e a súa nai de Muros. Naceu e criouse en Nova York, onde foi policía, pero vive en Malibú, nas aforas dos Ánxeles. Participou na guerra de Vietnam como marine, e estivo casado.

Gústanlle os coches bos, pero non tanto polo feito de que sexan bos, senón porque lle permiten acadar altas velocidades, ou entrar en sitios exclusivos. Así mesmo, ten tamén un amplo fondo de armario para poder adaptarse a diferentes situacións. Adoita levar un .357 Magnum.

Sen ser Pepe Carvalho, gústalle o bo comer, con referencias continuas á gastronomía galega. Frecuenta o restaurante "Peirao", rexentado por un amigo cambadés. Musicalmente ten gustos moi diversos. Tanto escoita Luar na Lubre como Leonard Cohen ou mesmo hip hop. Malia a súa idade mantense en forma, se ben sexualmente recoñece xa non ser o que foi. Bebe con frecuencia whisky *Bourbon*, pero non fuma.

Non é bo fotógrafo, pero conta coa axuda doutra galega, a súa secretaria Pat. Unha muller moi valente, activa, e atraída polo seu patrón, sen que este lle faga moito caso. Economicamente solvente, non dubida en ser desprendido cun rapaz do barrio, boa fonte de información, ou cos camareiros que poden esbozar un sorriso por 20 dólares.

Como Philip Marlowe ou Hank Chinaski, aposta ós cabalos.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
*https://web.archive.org/web/20110622054311/http://www.franksoutelo.com/(https://web.archive.org/web/20110622054311/http://www.franksoutelo.com/)
Confederación Xeral do Traballo

A **Confederación Xeral do Traballo** de España, a **CXT**, é un sindicato de orientación anarquista nado en 1979 a raíz da ruptura ou escisión da CNT-AIT coa chegada da democracia representativa e o posterior proceso de reorganización e reestruturación dos sindicatos (en 1977).

## Traxectoria 
miniatura|esquerda|Manifestación en Madrid.
É a terceira forza sindical española en representantes sindicais a gran distancia de CCOO e mais da UXT, mantendo unha lixeira vantaxe sobre a Unión Sindical Obreira. Ten forte presenza en Renfe e na industria do automóbil, especialmente en SEAT, Renault, Volkswagen e Ford. Tamén destaca a súa presenza nas Administracións Públicas, nos Correos e nos sectores de Banca, Sanidade e Ensino. Ten 5 000 delegados sindicais e membros de Comités de Empresa, 60 000 afiliados e máis dun millón de votos entre os traballadores nas eleccións sindicais.

A CXT destacou nos últimos conflitos da SEAT e na folga dos traballadores de terra de Iberia en Barcelona, alén de nas últimas mobilizacións pola regulación dos traballadores inmigrantes en España.
miniatura|Reunión do sindicato.

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Anarquismo en España
* Movemento obreiro español
### Ligazóns externas 
* Confederación Xeral do Traballo
* Confederación Xeral do Traballo da Galiza
* Periódico Rojo y Negro, publicación dixital anarcosindicalista. Órgano de expresión da CXT.
* Publicación anarcosindicalista da CXT da Cataluña
Razas de vacún

Existen unhas 800 **razas de vacún** recoñecidas no mundo enteiro, adaptadas aos climas locais e aos seus usos especializados. Dentro delas poderiamos facer dous grandes grupos: os que corresponden á especie vaca (*Bos taurus*) e os que corresponden á especie cebú (*Bos indicus*). As vacas son as máis abondosas no mundo, particularmente nas zonas temperadas e frías, mentres que os cebús aparecen nas zonas máis cálidas pola súa resistencia á calor. Tamén existen algunhas razas híbridas.

As razas tradicionais galegas son a cachena, a caldelá, a frieiresa, a limiá a rubia galega e a vianesa.

## Vacas do mundo 
[miniatura|Novo [Gandería|tenreiro, nado dunha vaca frisoa.]]
* Angus
* Charolesa
* Cinta de Galloway
* Durham
* Frisoa
* Hereford
* Hereford anana
* Hereford mona
* Lemosina
* Rubia aquitana
* Vaca da Terra Alta
Vaca da Terra Alta

A **vaca da Terra Alta** (en ; en ), é unha raza de vaca orixinaria das Highlands escocesas.

Posúe un característico pelo longo e unha cor rubia, algo máis clara cá rubia galega. Empregada para a produción de carne, ten unha elevadísima resistencia ao frío, o que a fai apta para climas extremos. A finais do século XIX levaron exemplares desta raza dende Escocia ata Norteamérica. Na actualidade tamén é posible atopala en Escandinavia.

## Orixe e armentío 
A vaca da Terra Alta debería ser parente de antigas razas británicas brancas, como a chillingham e a white park. Orixinariamente existían dúas razas distintas, unha máis pequena e negra que vivía nas illas da costa noroccidental de Escocia e unha maior e mormente rubia que vivía na Terra Alta, e que converxeron. O libro xenealóxico único comezouse e 1884.

Tense cruzado frecuentemente coa raza shorthorn.

## Características 
miniatura|esquerda|200px|Cabeza de vaca da Terra Alta.
miniatura|esquerda|200px|Distintos exemplares nun prado. O máis habitual é a cor rubia do primeiro plano, pero poden atoparse exemplares negros e claros, como nesta fotografía.
Normalmente as vacas da Terra Alta son rubias, algo máis claras cás galegas, se ben non é estraño atopar exemplares negros, pintos de negro e rubio, grises, crema... O seu pelo é moi longo, de ata 35 centímetros, que lles forma un abrigo espeso reforzado por unha capa mestísima de pelos curtos. Ademais, uns pelos particularmente longos lle cobren a testa e lles protexen os ollos. Os cornos son longos, case como os da cachena, dirixidos lateralmente e cara a arriba nas vacas, e cara a adiante e algo cara a abaixo nos bois.

A súa estatura é pequena. As femias miden 110&nbsp;cm e os machos algo máis (130&nbsp;cm). O peso medio é, respectivamente de 450 e 650&nbsp;kg.

## Aptitudes 
Na actualidade o seu aproveitamento é case exclusivamente o da carne, pero en antigo tempo tamén se facían queixos cun leite rico en graxas e que traía o sabor dos pastos bravos e dos arbustos da Terra Alta. A súa carne, con bastante lardo, é rica en proteínas e escasa en colesterol.

Malia o seu aspecto, non son vacas bravas, senón que se viñan coidando cun dobre sistema estabular no inverno e ás ceibas no verán. Ten unha gran resistencia ao frío e á neve, e por iso ten triunfado como raza lonxe de Escocia, principalmente en Alasca e en Escandinavia, aínda que se cría en moitos puntos da América e da Europa máis frías.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* The Highland Cattle Society (en inglés)
Elastica (álbum)

***Elastica*** é o álbum de estrea da banda inglesa de rock alternativo do mesmo nome. Foi editado o día 14 de marzo de 1995 a través do selo Deceptive Records  no Reino Unido e a través de DCG/Geffen Records internacionalmente. O disco foi nomeado ao Mercury Music Prize. Trátase do seu único álbum en contar coa formación orixinal.

*Elastica* alcanzou o número un na lista de álbums do Reino Unido, converténdose, nese momento, no debut máis vendido dende *Definitely Maybe* de Oasis o ano anterior. O disco tamén vendeu ben nos Estados Unidos, chegando ao número 66 da *Billboard 200* despois de 11 semanas na lista. Dous meses despois do seu lanzamento, vendera máis de 59 000 unidades nos Estados Unidos segundo Nielsen Soundscan. Ao redor da metade destas vendas realizáronse nos Estados Unidos, onde o disco foi certificado ouro en decembro de 1995. En abril de 2000 Deceptive estimou que as vendas no Reino Unido eran dunhas 270 000 copias.

## Legado 
En 2013, *NME* cualificouno como o 191º mellor álbum de todos os tempos. O álbum está incluído no libro *1001 Albums You Must Hear Before You Die*. En 2014, a revista LGBT estadounidense *Metro Weekly* clasificouno no posto número 38 da súa lista dos "50 mellores álbums alternativos dos anos 90". En 2017, Pitchfork colocouno no posto número seis da súa lista dos "50 mellores álbums de britpop".

## Listaxe de cancións
## Sinxelos
*"Stutter" - 1993
*"Line Up" - 1994
*"Connection" - 1994
*"Waking up" - 1994
*"Car Song" - 1995

## Notas
Movemento Social Republicano

O **Movemento Social Republicano** (**MSR**) foi un partido político español de ultradereita, fundado en 1999 e disolto en 2018. A súa ideoloxía é definida por eles mesmos como "nacionalismo revolucionario". Dentro do Movemento había un sindicato (Unión Sindical de Trabajadores) con sección para estudantes (Unión Sindical de Estudiantes) e unhas xuventudes (**Liga Joven**). Editaba unha publicación oficial (*Tribuna de Europa*) e un boletín informativo (*Libertad*).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Web oficial do MSR
J. Donald Cameron

**James Donald Cameron**, nado en en Middletown (Dauphin County, Pennsilvania) o 14 de maio de 1833 e finado en Donegal, Pensilvania, o 30 de agosto de 1918, foi un político estadounidense.

## Traxectoria
Fillo de Simon Cameron, foi Secretario de Guerra (1876-1877), senador por Pennsilvania (1877-1897) e xefe do Comité Nacional do Partido Republicano (1879-1880).
Enrique Egas

miniatura|dereita|250px|Entrada á Capela Real de Granada.
**Enrique Egas**, nado en Toledo cara a 1455 e finado en 1534, foi un arquitecto e escultor español. Membro da familia Egas, fillo de Egas Cueman que o iniciou na profesión nun momento da historia de España de grande actividade construtiva civil e relixiosa.

## Obra 
En 1495 atópase traballando para a Catedral de Santa María de Toledo, onde seu pai era mestre de obras, onde adquiriu sona e prestixio e cuxas técnicas difundirá por toda Castela, Andalucía e Galiza. Na catedral toledana realiza a reforma da Capela Mozárabe en 1519. Foi tamén mestre construtor no Hospital da Santa Cruz e interveu en San Juan de los Reyes na mesma cidade.

Ampliou o seu traballo na Catedral Nova de Plasencia, e en 1505, anos despois da toma de Granada, encárganlle a dirección da *Capela Real de Granada* e, en 1521, das trazas da mesma catedral (ver ambas en Catedral de Granada), e antes, en 1511, o Hospital Real desa cidade. Porén a catedral sería edificada, noutro estilo, por Diego de Siloé.

Interveu ademais noutras construcións como a Catedral de Málaga e a librería da Universidade de Salamanca.

### Egas en Compostela 
miniatura|dereita|250px|Hospital Real, Santiago.

Antes da acabar o século XVI, en 1499 Enrique Egas está en Santiago, na Galiza, onde realiza as trazas do Hospital Real, xunto co seu irmán Antón. As obras comezaron xa no XVI, e aínda que Egas as controla, o encargado in situ de levalas a ramo e o aparellador Juan de Lemos. O plano básico era similar ao que logo empregaría no Hospital da Santa Cruz de Toledo e no Hospital Real de Granada, que se inspiran no tratadista italiano Antonio Averlino, Il Filarete (1400 - ca. 1469). Porén a portada é obra de Martín de Blas e Guillén Colás, franceses de orixe, que traballan nela desde 1520. Nos patios dianteiros, os únicos debidos a Egas, os escultóricos chafarices foron deseñados polo mestre e executados por Xácome García en 1510.

En 1678, o arquitecto monxe, frei Tomás Alonso, alterou o conxunto da fachada ao colocar nela unha balconada e fiestras. No século XVIII, frei Manuel de los Mártires, realiza os patios posteriores.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Azcárate, José María, *El Hospital Real de Santiago. La obra y los artistas*, in *Compostellanum*, vol. X, nº 4, Santiago. 1965.
* Chamoso Lamas, M.:, *Santiago de Compostela*. A Coruña. 1980
Asfalto

O **asfalto** é un material viscoso, pegañento e de cor negra, usado como aglomerante en mesturas asfálticas para a construción de estradas ou autoestradas. Tamén é empregado en impermeabilizantes. Está presente no petróleo cru e composto case por completo de betume. O seu nome recorda o *Lago Asfaltites* (o Mar Morto), na cunca do río Xordán.

Ademais do sitio mencionado, atópase en estado natural formando unha mestura complexa de hidrocarburos sólidos en lagoas dalgunhas concas petroleiras, como sucede no lago de Guanoco, o lago de asfalto máis extenso do mundo (Estado Sucre, Venezuela), con 4&nbsp;km² de extensión e 75 millóns de barrís de asfalto natural.

Asfalto en estrada|miniatura|centro
Asfalto (homónimos)

**Asfalto** pode referirse a:

* O **Asfalto**, material empregado no pavimentado de estradas.
* **Asfalto**, un grupo de música español.
ADEGA

A **Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galiza** (**ADEGA**) é un grupo ecoloxista galego nacido en 1974 pero legalizado en 1976. Traballa na defensa e conservación do ambiente galego e global.

## Traxectoria 
Domingo Quiroga Ríos foi o primeiro presidente da asociación. Formaron parte das primeiras xuntas directivas personaxes destacados como: Francisco Bermejo Martínez, catedrático de Química Analítica; Xosé Bar Boo, arquitecto; Xosé Luís Rodríguez Pardo, avogado; Xosé Manuel Beiras Torrado, portavoz nacional do BNG durante moitos anos, e Fernando González Laxe, que foi presidente da Xunta de Galiza.

Destacouse nos anos 80 por unha campaña contra as verteduras de materiais radioactivos na foxa atlántica. Posteriormente a súa actividade medrou e diversificouse atendendo a numerosos problemas ambientais.

ADEGA publica trimestralmente a revista *Cerna*, nacida en 1986, onde se tratan asuntos de conservación e defensa dos recursos ambientais e de repercusión mundial, en especial os relacionados con Galiza. Desde 2004 impulsou o *proxecto ríos*, unha iniciativa de educación e participación cidadá en defensa dos ríos galegos, de maneira que as persoas voluntarias adoptan un río que pasa polo seu concello (realízanse inspeccións da saúde do río, un informe anual, conferencias e campañas de limpeza onde é necesario).

Froito dunha escisión fundouse no 2005 a asociación Verdegaia.

En 2009 Adela Figueroa Panisse foi substituída na presidencia por Virxinia Rodríguez. Sucedeuna no cargo Roi Cuba, e en 2025 foi elixido presidente Manuel Soto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Sitio web de ADEGA
* Proxecto ríos
Juan Gris

[miniatura|dereita|Retrato de [Picasso.]]
**José Victoriano González-Pérez **, de nome artístico **Juan Gris**, nado en Madrid o 23 de marzo de 1887 e finado en Boulogne-Sur-Seine o 11 de maio de 1927, foi un pintor español que desenvolveu a súa actividade principalmente en París. É considerado un dos mestres do cubismo.

## Traxectoria 
Nado en Madrid o 23 de marzo de 1887, estudou na Escola de Artes e Oficios da súa cidade natal. Traballou para publicacións como *Blanco y Negro* e *Madrid Cómico*.

En 1906 trasladouse a París, onde coñeceu a Pablo Picasso e a Georges Braque. Os primeiros anos gañou a vida debuxando para as revistas ''L'Assiette du Beurre* (*O prato de manteiga*) e *Charavari* (Chocallada).

Durante a primeira guerra mundial, aínda en París, realizou a súa primeira exposición individual en 1919. Durante a década de 1920 a súa saúde empeorou gravemente, falecendo xusto aos corenta anos, en Boulogne-Sur-Seine o 11 de maio de 1927.

## Obra 
As súas primeiras obras cubistas datan de 1912, ano en que expón no Salón dos Independentes de Barcelona a súa "Homaxe a Picasso". Asina un contrato en exclusiva co marchante Henry Kahnweiler, quen morre en 1914. O ano seguinte pasou o verán con Picasso en Céret, período en que comezou a desenvolver a técnica do *papier collé* (formas recurtadas en papel e pegadas no lenzo).

Entre 1922 e 1924 realiza escenografías para dous ballets de Sergei Diagilev, *Les tentations de la Bergère* (As tentacións da pastora) e *La Colombe* (A pomba), ao tempo que continuaba a pintar. Logo de 1925 utilizou sobre todo a guaxe e mais a acuarela, e realiza algunhas ilustracións para libros.

As súas teorías pictóricas figuran recollidas en numerosos artigos e conferencias.

## Obras destacadas 
Parte das súas pinturas cubistas son naturezas mortas, entre as que se inclúen *Guitarra e botella* (1917, Museo de Arte de Filadelfia), *O taboleiro de xadrez* (1917, Museo de Arte Moderna de Nova York) e *Botella e froiteiro* (1919, Museo Thyssen-Bornemisza, Madrid). Tamén tratou outros temas, como mostra en *O fumador* (1913, Museo Thyssen-Bornemisza). Un exemplo da seua técnica de *papier collé* é *Gotas e xornal* (1914, Museo de Arte do Smith College, Northampton, Massachusetts).

## Galería 

Ficheiro:Juan Gris 001.jpg|*.....*, 1914, Tate Gallery, London.
Ficheiro::Juan Gris 002.jpg|*Natureza morta con botella de Bordeos*, 1919, Werner, Berlín.
Ficheiro:Juan Gris 003.jpg|*Guitarra e mandolina*, 1919, Galerie Beyeler, Basel 
Ficheiro:Stilleben mit Gitarre, Buch und Zeitung - Juan Gris (Kunstmuseum Basel).jpg|*Natureza morta con guitarra, libro e xornal'', 1919, Kunstmuseum, Basel .
Badmotorfinger

***Badmotorfinger*** é o terceiro álbum da banda estadounidense de grunge Soundgarden. Foi editado o 8 de outubro de 1991 a través do selo A&M Records. O grupo comezou a traballar neste disco despois de rematar a xira de promoción do seu anterior álbum, *Louder Than Love*, contando co seu novo baixista Ben Shepherd. O álbum mantén o son heavy metal da banda, aínda que se centra máis na composición dos temas en comparación cos seus anteriores traballos. AllMusic considerou que a música do álbum era "sorprendentemente cerebral e artística"; afinacións alternativas e compases estraños estaban presentes en varias das cancións do álbum, e as letras pretendían ser ambiguas e evocadoras.

## Listaxe de cancións 
## Notas
Ronin (homónimos)

**Ronin** pode referirse a:

* Un **Rōnin**, un samurai sen clan no Xapón feudal.
* **Ronin**, un filme protagonizado por Robert De Niro.
* **Ronin**, unha banda deseñada de Frank Miller.
* **Ronin 47**, un filme de Hiroshi Inagaki.
Rōnin

[miniatura|dereita|200px|O *ronin* é heroe nacional [Xapón|xaponés **Miyamoto Musashi** practicando a súa técnica de dúas catanas con *bokkens*.]]

Un **rōnin** (en xaponés 浪人) literalmente "*home onda*" - un home errante como unha onda no mar) era un samurai sen amo durante o período feudal do Xapón, entre 1185 e 1868. Un samurai podía non ter amo debido á ruína ou a caída deste, ou porque perdía o favor deste.

O xeito máis sinxelo que había para que un samurai acabase sendo rōnin era a través do nacemento. O fillo ou filla dun rōnin tamén era rōnin, sempre que non renunciase ao seu status. A miúdo o rōnin por nacemento soñaba con demostrar a súa valía para poder xurar lealdade cun clan, converténdose así nun verdadeiro e auténtico samurai. Aínda que isto ocorrese de cando en vez, era algo infrecuente, reservado aos máis talentosos, pois poucos Daimyos estaban dispostos a sentar un precedente permitindo que un rōnin entrase no seu clan. Mais a miúdo os rōnin eran enviados en certas misións coa promesa da admisión, para logo negárllela baseándose nalgún tecnicismo.

Un dos máis famosos rōnin foi Miyamoto Musashi.
Meryl Streep

miniatura|200px|Meryl Streep
**Mary Louise Streep**, nada en Summit (Nova Jersey) o 22 de xuño de 1949, é unha actriz estadounidense, máis coñecida polo nome artístico de **Meryl Streep**. É a actriz estadounidense que máis candidaturas aos Óscars tivo, sendo nomeada en 21 ocasións e gañándoo en tres.

## Traxectoria 
É a filla máis vella de Mary e Harry Streep, e dende pequena se sentiu atraída polo mundo do cine e o teatro, participando xa de nena en obras teatrais. Estudou Interpretación no Vassar College, logo no Darmouth College e, posteriormente, na Yale School of Drama, graduándose a mediados dos 70. Nun principio traballou no teatro, sendo nomeada ao premio Tony pola súa interpretación na obra *27 wagons full of cotton*. Despois de actuar nun par de telefilmes debutou na gran pantalla en 1977 coa película *Julia*, de Fred Zinnemann, un filme protagonizado por Vanessa Redgrave e Jane Fonda. Máis tarde aparecerían títulos como *O cazador* en 1978, película pola que foi candidata a mellor actriz secundaria; *Manhattan*, en 1979 de Woody Allen. En 1978 casou co escultor Donald Gummer, con quen continuou emparellada até 2017.

## Filmografía 
### Filmes 
### Televisión 
## Premios 
## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Bórax

O **bórax** (do persa *bürah*) é un mineral da clase dos boratos cuxa fórmula química é **Na2B4O7·10H2O** e que é soluble facilmente na auga.

## Aspecto 
Preséntase en cristais xeralmente brancos e opacos de crecemento desordenado.

## Lugares onde se atopa 
O bórax atópase en lagos de borato, especialmente en climas secos. Orixínase de forma natural nos depósitos de evaporita producidos pola evaporación dos lagos de borato. Os depósitos máis importantes atópanse cerca de Boron (California) e noutros lugares do suroeste americano, nas lagoas salinas de Bolivia e no deserto de Atacama (Chile). O bórax pode sintetizarse a partir doutros compostos do boro.

Pode aparecer asociado á halita e á sodalita.

## Usos do bórax 
O bórax emprégase en deterxentes, suavizantes, xabóns, desinfectantes e pesticidas. Utilízase na fabricación de esmaltes, cristal, cerámica, pinturas, soldaduras e preservantes de madeiras.

É frecuente o seu uso para a adulteración da heroína.

## Propiedades 
É un mineral perigoso pois pode producir irritacións na pel e nos ollos ó contacto con estes. A inxesta de grandes dosis pode ser mortal.

### Propiedades físicas 
Disólvese con facilidade na auga.

### Propiedades químicas 
O boráx ten a capacidade de poder actuar, ben coma un ácido o ben coma unha base, dependendo no medio no que se encontre o que lle permite regular o pH das disolucións e dos produtos químicos.

## Notas
Bloque (grupo musical)

**Bloque** foi un grupo cántabro de rock progresivo formado en 1973. Foi un dos grupos clave na historia do rock español das décadas dos 70 e 80. Permaneceu activo até 1981.

## Historia 
**Bloque** formouse en Torrelavega e Santander (Cantabria) en 1973, cando Luis Pastor, Juan José Respuela, Sixto Ruiz e Paco Baños, inspirándose en grupos como The Allman Brothers Band, Yes ou King Crimson, decidiron dar renda solta á súa imaxinación musical e crear esta banda. Coa chegada do teclista Juan Carlos Gutiérrez atoparon o son que lles caracterizaría, enérxico e envolvente, no que destacan os sos a dúas guitarras de Respuela e Ruiz, ao modo de The Allman Brothers Band.

Os seus primeiros concertos importantes tiveron lugar nos festivais de León e Burgos, así como en Cataluña, no Nadal Rock. Máis tarde actuaron no famoso local de rock M&M, en Madrid, e no programa de televisión de TVE *Voces a 45*.

Por mor desta serie de eventos, Chapa Discos, un selo pertencente á discográfica Zafiro, contrátaos e editan o seu primeiro LP en 1978, titulado como o grupo e producido por Vicente Romeu e Luís Soler. Do disco, gravado en só cinco días, extráense dous singles, "La Libre Creación" / "Nostalgia" e "Undécimo Poder" / "Abelardo y Eloísa".

Ao ano seguinte, 1979, editan *Hombre, Tierra y Alma*, que produciron eles mesmos.

En 1980 sacan *El Hijo del Alba*, gravado con moita máis calidade, pero que non tivo o éxito esperado, debido, sobre todo, ao cambio nos gustos musicais que se estaba vivindo coa aparición da movida madrileña. Extráense del dous singles, "El hijo del alba" / "La razón natural" e "Quimérica laxitud" / "Danza Del agua" (fragmento).

Para rematar, editaron un último disco, ao que titularon *Música para la Libertad* (1981). Del publicáronse dous sinxelos, "Detenidos en la Materia" / "Mágico y salvaje" e "Sólo sentimiento" / "Detenidos en la materia". Tras a súa publicación, disolvéronse.

En 1993 dous dos membros orixinais, Juan José Respuela e Juan Carlos Gutiérrez, conseguen unir á banda e facer unha serie de concertos, acompañados por varios colaboradores.

En 1999 edítase o disco *En Directo*, unha gravación realizada en 1994 na sala Revólver de Madrid, coa participación de Iván Velasco (guitarras), Luís Escalada (batería), Pepe Masides (baixo) e Marcos Gómez (teclados).

En 2008 reúnense para celebrar un concerto extraordinario en Santander xunto a grupos como Danza Invisible, Soil & Pimp Sessions e Achtung Babies.

## Membros 
* Luis Pastor
* Juan José Respuela
* Sixto Ruiz
* Paco Baños
* Juan Carlos Gutiérrez, teclista

## Discografía 
* *Bloque*
* *Hombre, Tierra y alma*
* *El hijo del alba*
* *Música para la libertad*
* *Grandes exitos*
Galería de imaxes do Pino

**Galería de imaxes** do concello do Pino na provincia da Coruña.

## O Pino 

Ficheiro:Casa do Concello de O Pino.JPG|Casa do concello
Ficheiro:Casa do concello do Pino.jpg|Casa do concello
Ficheiro:Asfalto (257117528).jpg|Camiño Francés
Ficheiro:O Pino, A Coruña, Spain - panoramio.jpg|Paisaxe
Ficheiro:Pino 01-02.JPG|Sinal do Camiño de Santiago
Ficheiro:Pino 01-03.JPG| Sinal no Camiño Francés
Ficheiro:Pino 01-06.JPG|Sinal no Camiño Francés
Ficheiro:Situacion O Pino.PNG|Mapa coa localización
Ficheiro:Pino 03-03a.jpg|Escudo en pedra
Ficheiro:Hórreo, O Pino.jpg|Hórreo
Ficheiro:Hórreo mixto, O Pino.jpg|Hórreo
Ficheiro:Hórreo de ladrillo, O Pino.jpg|Hórreo de ladrillo

## Parroquias 
### Arca 

Ficheiro:Pino, Arca, Pedrouzo 01-01.JPG|Letreiro do albergue de peregrinos
Ficheiro:Pino, Arca, Pedrouzo 01-02b.JPG|Letreiro do albergue de peregrinos
Ficheiro:Pino, Arca, Pedrouzo 02-02b.jpg|Albergue
Ficheiro:Pino, Arca, Santa Irene 01-01.JPG|Interpretación libre do "Pelegrín", mascota dos anos xacobeos entre 1993 e 2010, no lugar de Santa Irene
Ficheiro:Pino, Arca, Santa Irene 01-03c.JPG|Sinal orientativo do Camiño de Santiag
Ficheiro:Igrexa de Santaia de Arca, O Pino.jpg|Igrexa

### Budiño 

Ficheiro:Cruceiro e igrexa de Budiño, O Pino.JPG|Cruceiro

### Castrofeito 

Ficheiro:Igrexa de Castrofeito, O Pino.jpg|Igrexa

### Cebreiro 

Ficheiro:Cruceiro en Cebreiro, O Pino.jpg|Cruceiro
Ficheiro:Igrexa de Cebreiro, O Pino.JPG|Igrexa

### Cerceda 

Ficheiro:Cruz diante da igrexa de Cerceda, O Pino.JPG|Cruz de pedra no adro da igrexa
Ficheiro:Igrexa de Cerceda, O Pino.JPG|Igrexa

### Ferreiros 

Ficheiro:Igrexa de San Breixo de Ferreiros, O Pino.jpg|Fonte e igrexa
Ficheiro:Cruceiro en Ferreiros, O Pino.jpg|Cruceiro

### Gonzar 

Ficheiro:Attraversamento mucche.jpg|Sinal de Gonzar
Ficheiro:Genio romano de Ponte Puñide (M.A.N. 1928-60-1) 01.jpg|Xenio de bronce do Século I atopado na Ponte Puñide
Ficheiro:Modio de Ponte Puñide (M.A.N. 1930-16-1) 01.jpg|Modio da Ponte Puñide (Museo Arqueolóxico Nacional de España)

### Lardeiros 

Ficheiro:Gradamil.O_Pino.Galicia_1.jpg|Grandamil
Ficheiro:Gradamil.O_Pino.Galicia_2.jpg|Grandamil
Ficheiro:Porto Aiazo.jpg|Ponte que une as parroquias de Lardeiros no Pino con Aiazo en Frades

### Medín 

Ficheiro:Iglesia de Medín.jpg|Igrexa e cemiterio
Ficheiro:Igrexa de Medín, O Pino.jpg|Igrexa

### Pastor 

Ficheiro:Cruceiro e igrexa de Pastor.JPG|Cruceiro e igrexa

### Pereira 

Ficheiro:Vilachá.jpg|Paisaxe da aldea de Vilachá
Ficheiro:Casa tradicional galega no concello do Pino.jpg|Casa de pedra en Pereira
Ficheiro:Igrexa san miguel de pereira.JPG|Igrexa
Ficheiro:Horreo en Vilachá, O Pino.jpg|Hórreo en Vilachá
Ficheiro:Igrexa de Pereira, O Pino.jpg|Igrexa

### O Pino 

Ficheiro:Igrexa do Pino.jpg|Igrexa

### San Mamede de Ferreiros 

Ficheiro:Igrexa de San Mamede de Ferreiros, O Pino.jpg|Igrexa e cemiterio
Ficheiro:Cruceiro en San Mamede de Ferreiros, O Pino.jpg|Cruceiro

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Galería de imaxes de Galicia
*Galería de imaxes da comarca de Arzúa
*Lugares do Pino
*Eleccións municipais no Pino
Robbiate

**Robbiate** é unha comuna na provincia de Lecco, na rexión italiana da Lombardía, localízase a 30 quilómetros ao nordeste de Milán e a 20 quilómetros ao sur de Lecco. A súa poboación é de 5.333 habitantes (2004) e a comunta ten 4.7&nbsp;km². Robbiate localízase na aba dunha zona montañosa na ribeira do río Abba, mentres a outra localidade da comuna, Terzuolo localízase nunha chaira e componse de edificios rurais.
Economía de Luxemburgo

Luxemburgo, país cunha economía pequena pero estable e con elevada renda per cápita, benefíciase da súa proximidade con Francia, Bélxica e Alemaña e sempre tiven un crecemento económico sólido, baixa inflación e reducido desemprego. Hoxe, case 60% do seu man de obra é estranxeira.

O seu sector industrial, inicialmente dominado polo aceiro, é actualmente diversificado, e inclúe produtos químicos, caucho e outros. O sector financeiro é responsable por 28% do produto interior bruto, e máis que compensou a caída de participación do aceiro na economía.

O país, así como outros da Unión Europea, sufriu coa crise que comezou o 2008, pero o desemprego quedou abaixo da media da UE. A economía contraeuse o 3,6% en 2009, pero recuperouse o 2010 e o 2011.

## Notas
Consello de Forzas Políticas Galegas

O **Consello de Forzas Políticas Galegas** foi unha plataforma política creada en xaneiro de 1976.

## Historia
Foi creada por iniciativa da Unión do Povo Galego e integrada ademais polo Partido Socialista Galego e o Partido Galego Social Demócrata, posteriormente uníronse o Partido Carlista de Galicia e o Movemento Comunista de Galicia, a entrada nesta última provocou a ruptura do CFPG, xa que o MCG negouse a que os seus membros saísen de Comisións Obreiras, como reacción a UPG e o PGSD deixaron o Consello en outubro de 1976, aínda que o asunto de fondo era a relación coas plataformas democráticas do estado que para a UPG e PGSD tiñan que ser puntuais e tácticas mentres os outros partidos pretendían unha conxunción estratéxica.

Tiña un programa rupturista baseado nas Bases Constitucionais (abril de 1976) que recollía o dereito de autodeterminación.

## Notas
Siderita

A **siderita** (do grego *sideros* que significa ferro) é un mineral da clase dos carbonatos cuxa fórmula química é **FeCO3** (contén un 58% de Fe).

## Aspecto 
A siderita preséntase en forma de cristais de forma romboédrica dunha coloración parda e a miúdo tamén en agregados amorfos e masivos.

## Lugares onde se atopa 
A siderita atópase nas rochas volcánicas, en zonas sedimentarias e como ganga en xacementos de filóns hidrotermais. Acostuma a estar asociada á barita, á calcita e a minerales metalíferos.

É un mineral moi abundante en España. Podémolo atopar en Ribadeo (Lugo).

## Usos da siderita 
Debido a súa composición a siderita utilízase para a extracción de ferro.

## Propiedades 
Disólvese con facilidade en ácido clorhídrico.

## Outros carbonatos 
Outros carbonatos de importancia son:

A calcita, a aragonita e a malaquita.
Bože pravde

**Bože Pravde** (en serbio: *Deus da xustiza*) é o himno nacional de Serbia. A súa letra foi creada por Jovan Đorđević e a súa música por Davorin Jenko.

## Letra en serbio
Galería de imaxes de Frades

**Galería de imaxes** do concello de Frades na provincia da Coruña.

## Frades 

Ficheiro:Casa concello Frades 11.JPG|Casa do concello
Ficheiro:Situacion Frades.PNG|Mapa coa localización

## Parroquias 
### Gafoi 
#### Ponte Carreira 

Ficheiro:Ponte_Carreira._Gafoi_(Santa_Mariña)._Frades._Galicia_009.jpg|Estrada principal de Ponte Carreira
Ficheiro:Ponte Carreira. Gafoi (Santa Mariña). Frades. Galicia 011.jpg|Entrada do parque
Ficheiro:Ponte_Carreira._Gafoi_(Santa_Mariña)._Frades._Galicia_007.jpg|Parque
Ficheiro:Ponte_Carreira._Gafoi_(Santa_Mariña)._Frades._Galicia_008.jpg|Parque
Ficheiro:Ponte Carreira. Gafoi (Santa Mariña). Frades. Galicia 003.jpg|Estatua en homenaxe á muller rural.
Ficheiro:Ponte Carreira. Gafoi (Santa Mariña). Frades. Galicia 005.jpg|Estatua en homenaxe á muller rural.
Ficheiro:Ponte_Carreira._Gafoi_(Santa_Mariña)._Frades._Galicia_006.jpg|Detalle da anterior estatua
Ficheiro:Ponte_Carreira._Gafoi_(Santa_Mariña)._Frades._Galicia_010.jpg|Praza

## Outras 

Ficheiro:Bolboreta en Galicia (Spain).jpg|Bolboreta

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Galería de imaxes de Galicia
*Lugares de Frades
*Eleccións municipais en Frades