open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Marca comercial

[miniatura|250px|Unha marca da empresa [BMW.]]
Unha **marca comercial**, ás veces demnominada simplemente **marca**, é unha identificación comercial primordial e/ou o conxunto de varios identificadores cos que se relaciona e ofrece un produto ou servizo no mercado.
## Características 
É un erro común confundir o concepto de **logo** como un sinónimo de marca, sendo a principal diferenza para unha **marca** que esta debe ser construída máis alá da representación visual que identifica a unha empresa ou organización.

Un **logo** pode ser a msma **marca**, ou ser o identificador principal da mesma en conxunto con outros signos como o *nome único*, unha *frase de venda*, *grafismos secundarios*, *iconografía*, *ton de comunicación* etc.

Cómpre subliñar que non todo **logo** cualifica para ser denominado marca, mentres que unha marca debe no seu sistema comercial máis mínimo non prescindir dun logo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Klein, Naomi (2012): *No logo. El poder de las marcas*. Barcelona: Ediciones Paidós Ibérica, S. A. / Buenos Aires: Editorial Paidós, SAICF. ISBN 978-950-12-5700-7.

### Outros artigos 
* Marca rexistrada
* Logotipo
* Mercadotecnia
* Publicidade
Els mistos

miniatura|dereita|Els mistos.
***Els mistos*** (en ) é unha escultura de grandes dimensións feita por Claes Oldenburg e Coosje van Bruggen en 1987 e que actualmente se atopa no parque barcelonés de Vall d'Hebron, no distrito de Horta-Guinardó.

## Descrición 
A escultura representa unha caixa de mistos caída no chan, con cinco deles cara a arriba, e un deles aceso. Arredor da caixa hai catro mistos máis ciscados en diversos puntos, que xa foron empregados. Están pintados con cores vivas, negro, amarelo, vermello e azul. A escultura repousa enriba dunha base de formigón e, ademais do traballo de cada peza, destaca a súa cumprida integración na contorna. As medidas son 20,73 x 10,06 x 13,21 metros. Os materiais son aceiro e fibra de vidro. Inaugurouse en xaneiro de 1992, co gallo da celebración dos Xogos Olímpicos de Barcelona.

É unha obra do escultor e deseñador pop estadounidense Claes Oldenburg e da crítica de arte e restauradora Coosje van Bruggen. En 1987 recibiron o encargo de realizar unha escultura para a área Olímpica de Vall d'Hebrón da cidade de Barcelona, e deseñaron este conxunto escultórico xigante, que se basea en obxectos cotiáns e cativos, reproducidos a grande escala.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Arte pública de Barcelona
### Bibliografía 
* Ajuntament de Barcelona. Polígrafa. Barcelona : open-air escultures = sculptures = esculturas (en català; castellà; anglès). Ajuntament de Barcelona. Polígrafa, 2003. ISBN 84-343-1019-8.
* Bou i Roura, Lluís. Ajuntament de Barcelona. Itineraris Horta-Guinardó (en català). Ajuntament de Barcelona, 2002. Dipòsit legal B.22.877-2002. ISBN 84-7609-991-6.
* Romaní, Daniel. Actar. Barcelona : escultura guia = sculpture guide (en català, castellà i anglès). Actar, 1996. ISBN 84-89698-12-0.

### Ligazóns externas 
* Els mistos nas rutas de Horta-Guinardó  
* Els mistos en catalunya.com
Syreeta Wright

**Syreeta Wright**, nada en Pittsburgh, Pensilvania o 3 de agosto de 1946 e finada nos Ánxeles o 6 de xullo de 2004, foi unha cantante estadounidense coñecida por colaborar con Stevie Wonder e con Billy Preston.

## Discografía 
* *Syreeta* (1972)
* *Stevie Wonder Presents: Syreeta* (1974)
* *One to One* (1977)
* *Rich Love, Poor Love*, con G.C. Cameron (1977)
* *Fast Break*, con Billy Preston (1979)
* *Syreeta* (1980)
* *Set My Love in Motion* (1981)
* *Billy Preston & Syreeta* (1981)
* *The Spell* (1983)
* ''With You I'm Born Again'', Só no Xapón (1990)

## Notas
La Tranca

***La Tranca*** foi o nome de varias publicacións:

****La Tranca***, periódico publicado en Ferrol en 1868.
****La Tranca***, periódico publicado en Ourense en 1874.
****La Tranca***, periódico publicado en Pontevedra en 1886.
****La Tranca***, periódico publicado en Vigo en 1891.
Butcher Babies

**Butcher Babies** é un grupo estadounidense de groove metal e thrash metal con orixe nos Ánxeles (California), liderado polas cantantes Heidi Shepherd e Carla Harvey, o guitarrista Henry Flury, o baixista Jason Klein, e o batería Chris Warner. O seu primeiro álbum de estudio O seu segundo álbum, titulado *Take It Like a Man*, foi publicado o 21 de agosto de 2015.

## Discografía 
### Álbums de estudio 
### EPs 
* *Butcher Babies* (2012)
* *Uncovered* (2014)

## Membros
* Heidi Shepherd &ndash; Voces (2010–)
* Carla Harvey &ndash; Voces (2010–)
* Jason Klein &ndash; baixo (2010–)
* Henry Flury &ndash; guitarra (2010–)
* Chris Warner &ndash; batería (2010–)

## Notas
El Progreso (Vigo)

***El Progreso*** foi un periódico editado en Vigo entre 1891 e 1894.
## Historia e características 
Apareceu o 16 de setembro de 1891. Periódico democrático independente fundado por Ricardo Miser. Cesou a súa edición ao pouco tempo, pero volveu reaparecer en decembro. Aínda se publicaba en 1894.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
La Unión Galaica

***La Unión Galaica*** foi un semanario que se editou en Lisboa entre 1895 e 1896.

## Historia e características 
Subtitulado *Semanario defensor de los intereses generales de la colonia gallega*, apareceu en 1895. Dirixido por Ricardo Miser. Incluía novas sobre Galicia e España, referencias á situación internacional e información das actividades da emigración galega na capital lusa. Entre os seus colaboradores figurou Víctor Silva Posada. Aínda se publicaba en novembro de 1896.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
### Outros artigos 
* *La Unión Gallega* (Montevideo 1881-1892)
* Publicacións impresas da diáspora galega
### Ligazóns externas
Irimia

**Irimia** pode referirse a:

***Irimia Alta**, lugar da parroquia de Meira, no concello de Meira;
***Irimia Baixa**, lugar da parroquia de Meira, no concello de Meira;
***Pedregal de Irimia**, onde nace o río Miño;
***Asociación Irimia**, de carácter cristián-galeguista;
:*Revista ***Irimia***, editada por dita asociación.
I See Stars

**I See Stars** é un grupo musical estadounidense de electronicore formado no 2006 en Warren, Míchigan. O grupo publicou catro álbums de estudio, chegando co primeiro deles, titulado *3-D*, ao posto 176 da lista Billboard 200.

## Membros 
;Membros actuais
* Brent Allen – guitarra (2006–actualidade)
* Jimmy Gregerson – guitarra (2006–actualidade)
* Zach Johnson – voces, teclado, sintetizador, secuenciador(2006–2009; 2010–actualidade)
* Andrew Oliver – batería, percusión (2006–actualidade)
* Devin Oliver – voz principal (2006–actualidade)
* Jeff Valentine – baixo (2006–actualidade)
;Antigos membros
* Chris Moore – voces, teclado, sintetizador, secuenciador(2009–2010)

## Discografía 
* *3-D* (2009)
* *The End of the World Party* (2011)
* *Digital Renegade* (2012)
* *New Demons* (2013)
Soul-Crusher

***Soul-Crusher*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de heavy metal White Zombie, publicado en novembro de 1987 a través do selo independente Silent Explosion. Foi a segunda e derradeira edición do grupo con Tom "Five" Guay na guitarra (a primeira fora o EP de 1986 *Psycho-Head Blowout*). En 1988 o álbum foi adoptado e reeditado por Caroline Records. Cada selo realizou 2 000 copias, sendo unha rareza entre os coleccionistas. A pesar da súa inicial edición limitada e do relativamente descoñecido status da banda, o disco gañou a admiración de importantes músicos como Kurt Cobain, Iggy Pop e Thurston Moore.

## Listaxe de cancións
White Light/White Heat

***White Light/White Heat*** é o segundo álbum da banda estadounidense de rock experimental The Velvet Underground, publicado o 30 de xaneiro de 1968 a través do selo Verve Records. Foi a derradeira gravación do grupo co violinista e membro fundador John Cale.

## Listaxe de cancións
Nova Esquerda Socialista

**Nova Esquerda Socialista** é unha organización política galega. Formouse no ano 2010 con militantes procedentes do ámbito do activismo social, sindicalismo e grupos inmigrantes de ideoloxía esquerdista. Nova Esquerda Socialista defínese como unha organización galega, republicana e socialista.

Os seus máximos dirixentes son Lois Pérez Leira, secretario Xeral, e Xosé Manuel Graña, presidente nacional.

En marzo de 2013, uniuse a un sector de Unidade da Esquerda Galega para formar Nova Esquerda Galega, organización integrada en Anova-Irmandade Nacionalista.

## Referencias
Noa Setemuíños

**Noa Pérez González**, tamén coñedica como **Noa Setemuíños**, nada en Vigo en 1978, é unha escritora galega.

## Traxectoria
Licenciada en Filoloxía Galega, Filoloxía Románica e Filoloxía Hispánica na Universidade de Santiago, é profesora de Lingua Galega e Literatura no ensino secundario.

En *O ocaso da familia Portela* (2015) segundo Ramón Nicolás "retrata a cidade de Vigo con transparencia, tanto nos seus espazos como nos ambientes sociais, articulando unha crónica intensa que revela segredos e retrata intimidades dunha familia adiñeirada, instalada no bando vencedor e nun período que vai desde a guerra civil ata os anos setenta".

En *A pedra de ámbar gris* (2021) recrea a baleeira de Massó (Bueu) e a súa época dourada cando as súas conservas eran coñecidas en Europa e en América. Relato de ficción, de  onde se entrecruzan as vidas de varios dos seus protagonistas, e como pano de fondo o ascenso e caída da actividade baleeira en Galicia.

## Obra 
### Novela 
* *O ocaso da familia Portela* (2015). Rinoceronte Editora, Barbantesa. 122 páxs. . Traducida ao castelán como *El ocaso de la familia Portela* e publicada en Pulp Books, ISBN 978-8415992165.  (Como Noa Pérez González)

* *A pedra de ámbar gris* (2021). Rinoceronte Editora, Morgante. 312 páxs. ISBN 978-84-15166-86-3. (Como Noa Setemuíños).
## Recoñecementos 
* 2025: XI Certame Poético Rosalía de Castro do Concello de Padrón coa obra *Pequeno panteón politeísta*.
## Notas
Illas Shetland do Sur

miniatura|
As **Illas Shetland do Sur** son un arquipélago do océano Antártico situado a uns 120 quilómetros das costas da península Antártica, ao sur de América do Sur, entre a pasaxe de Drake polo norte e o estreito de Bransfield polo sur. As illas foron descubertas polo capitán inglés William Smith o 19 de febreiro de 1819. Contan cunha área de 3&nbsp;687&nbsp;km². O seu punto máis elevado é o Monte Irving, con 2300 msnm e localízase na Illa Clarence.

File:Cornwallis_Antarctica.jpg
File:Canoas_entre_el_hielo.jpg
File:Deception-Tourists.jpg
File:Collins_Harbor_100_9687.jpg

## Notas 
## Véxase tamén
### Ligazóns externas 
* "Historia Antártica" Dirección Nacional del Antártico - Instituto Antártico Argentino .
Ricardo Miser

**Ricardo Miser Viriato**, nado en Tui e finado en Ribeira a finais de novembro de 1900, foi un xornalista galego.

## Traxectoria 
Masón. Dirixiu *La Tranca* e a segunda etapa de *El Látigo* de Pontevedra. Presidiu o triángulo masónico El Progreso de Vigo que promoveu o periódico *El Progreso* e dirixiu o Colegio Laico de Vigo, de primeira e segunda ensinanza e de adultos. En 1894 tivo que exiliarse en Portugal para evitar un proceso por suposto delito contra as institucións. En Lisboa dirixiu *La Unión Galaica*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Hérouville-Saint-Clair

**Hérouville-Saint-Clair** é un concello do departamento francés de Calvados, na rexión de Baixa Normandía, conta cunha poboación estimada de 21 411 habitantes. Sitúase na periferia de Caen e ata 1957 denominouse Hérouville. Nos anos 60 do século XX construíuse unha cidade planificada no seu termo municipal ata se converter no cabo do século no segundo concello por poboación do departamento tras multiplicar por trece a súa poboación en vinte anos.
Terra Incognita

***Terra Incognita*** é o álbum de estrea do grupo francés de death metal Gojira. Gravado e mesturado por Laurentx Etxemendi. Segundo o texto do interior do álbum, o seu título refírese á zona dentro de cada humano onde segundo o mito hindú, Brahma agachou a divindade que tomara da humanidade para castigala polo seu abuso. En 2009 reeditouse o álbum nunha edición, con tres bonus tracks.

## Listaxe de cancións
## Notas
Henry Le Chatelier

**Henry Louis Le Chatelier**, nado o 8 de outubro de 1850 en París e finado o 17 de setembro de 1936 en Miribel-les-Échelles, foi un químico francés, coñecido polo principio dos equilibros químicos que leva o seu nome.

## Traxectoria 
Era fillo de Louise Durand e de Louis Le Chatelier, un enxeñeiro que tivo un gran papel na industria francesa decimonónica grazas á introdución do proceso Martin-Siemens na siderurxia. Tivo unha irmá, Marie, e catro irmáns Louis 1853-1928, Alfred 1855-1929, Georges 1857-1935 e André 1861-1929. A súa educación foi rigorosa e estrita. Estudou na École Polytechnique e como todos os alumnos acadou o rango de subtenente o 11 de setembro de 1870 e participou no sitio de París. Despois entrou na Escola Superior de Minas de París en 1871. Frecuentou o laboratorio de Henri Sainte-Claire Deville na Escola Normal Superior de París. Malia a súa formación de enxeñeiro, interesouse polos problemas industriais, dedicándose ao ensino e á investigación en química. Desde 1887 foi profesor de química xeral do curso preparatorio da Escola Superior de Minas de París e en 1897 logrou a cátedra de química industrial da Escola, que conservou ata o seu retiro. Foi o sucesor de Paul Schützenberger na cátedra de química mineral no Collège de France, e despois sucedeu a Henri Moissan na cátedra de química xeral da Facultade de Ciencias de París ata 1925 ao ser substituído por André Job. En 1907 entrou na Academia de Ciencias de Francia.

Sobre todo coñécese a Henry Le Chatelier por dous temas sobre os que vai publicar uns trinta traballos entre 1884 e 1914, o principio do equilibrio químico que leva o seu nome, e que permite predicir cara a onde evolucionará un equilibrio químico dunha forma cualitativa cando se introduce unha modificación, tal como unha variación de temperatura, de presión ou volume, nalgún dos seus compoñentes. O outro tema foi o da solubilidade dos sales nunha solución ideal. Mais tamén efectuou numerosos traballos en metalurxia, foi un dos fundadores da revista técnica *La revue de métallurgie*.

## Obras 
* *Cours de chimie industrielle* (1896; segunda edicón, 1902)
* *Recherches expérimentales sur la constitution des mortiers hydrauliques* (1904)
* *Leçons sur le carbone* (1908)
* ''Introduction à l'étude de la métallurge* (1912)
* *La silice et les silicates'' (1914)
## Notas
Carlos Herrero Latorre

**Carlos Herrero Latorre**, nado o 1 de xullo de 1961 en Lugo, é un químico e quimiómetra galego.

## Traxectoria 
Estudou química na Universidade de Santiago de Compostela (1979-1984). Traballou en Pescanova e é profesor da USC desde 1988. Foi vicedecano da Facultade de Ciencias de Lugo (1994-1995), adxunto ao Vicerreitor de coordinación do Campus de Lugo (1995-2000), decano da Facultade de Ciencias de Lugo (2000-2002) e Vicerreitor de Coordinación do Campus de Lugo (2002-2010). Actualmente é catedrático de Quimica Analítica.  

É autor de máis dun cento de artigos científicos e foi investigador principal de máis de 25 proxectos e contratos de investigación con empresas. Entre outras obras publicou *Manual práctico de química analítica* (1999) con Sagrario García Martín e Rosa M. Peña Crecente. Foi co-fundador da empresa AmsLab (Applied-Mass Spectrometry Laboratory), e en 1998 foi recoñecido coa insignia de ouro da Universidade de Santiago de Compostela.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Carlos Herrero Latorre en galegos.info
Duraluminio

[miniatura|264px|Reforzo transversal de duraluminio afectado polo incendio do [dirixible *LZ 129 Hindenburg*, recuperado do lugar onde caeu, na Base Aérea McGuire, Nova Jersey, o 6 de maio de 1937.]]
miniatura|150px|Peza usada no dirixible *USS Akron*.
O **duraluminio** é unha aliaxe de aluminio (> 90 %) con cobre (3-5 %), magnesio (0,4-2,4 %) e manganeso (0,3-1 %) e, ás veces, unha pequena porcentaxe de silicio. Pertence á familia das aliaxes aluminio-cobre. en Düren (Alemaña), aínda que non foi introducido na industria até 1909.

Antes de ser sometido a un tratamento térmico, a aliaxe é dúctil e maleábel. Pero co tratamento térmico, unha reacción entre o aluminio e o magnesio provoca un aumento na dureza e a resistencia á tracción.

## Propiedades 
O seu peso lixeiro e outras propiedades físicas fixeron que o duraluminio fora amplamente utilizado na industria aeroespacial desde a década de 1920. As súas principais característica son a grande resistencia á tracción e a súa moi elevada resistencia mecánica a temperatura ambiente. Porén, a súa resistencia á corrosión, soldabilidade e aptitude para o anodizado son baixas.

* Boa mecanización.
* Pouca resistencia á abrasión.
* Pouca resistencia á corrosión.

## Aplicacións 
Os duraluminios empréganse especialmente na industria aeronáutica e na de automoción.

Son aliaxes das máis usadas, dentro dos aluminios, que permiten aplicacións até hai pouco reservadas aos aceiros.
* Parafusos.
* Moldes de soprado.
* Mosquetóns.
* Estampacións.
* Utensilios diversos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Aliaxe
* Aliaxes de aluminio
* Aluminio

### Ligazóns externas 
* L’aluminium historique por Gérard Hartmann  Consultada o 31 de marzo de 2015.
Alnico

Co nome de **alnico** coñécense unha serie de aliaxes de ferro, aluminio), níquel e cobalto, ademais doutros elementos. O nome destas ligas está formado pola xustaposición (acrónimo) dos símbolos químicos dos elementos Al, Ni e Co.

As aliaxes *alnico* foron descubertas na década de 1920, e permitiron a produción industrial de imáns artificiais con indución magnética moi superior á dos naturais. Un imán de alnico é capaz de levantar máis de 1000 veces o seu propio peso.

Unha das ligas máis coñecidas é o alnico 5, que contén aproximadamente un 15% de Ni, un 25% de Co, un 9% de Al, un 3% de Cu e un 48% de Fe, desenvolvida durante a segunda guerra mundial, e que conduciu a unha nova xeración de motores de imán permanente e de altofalantes. Outra, o alnico 12, ten un 18% de Ni, un 35% de Co, un 6% de Al, un 8% de Ti e un 33% de Fe.

Estas aliaxes están dispoñíbeis en moitos formatos, como barras, "ferraduras" etc., normalmente fabricadas por fundición, someténdoas despois a un proceso de rectificación para atinxir precisión nas dimensións.[miniatura|204x204px|Un [imán de alnico.|esquerda]]
[miniatura|Surtido de imáns de alnico en [1956.]]Os imáns de alnico teñen grande estabilidade térmica, ou sexa, manteñen as súas características nunha amplísima gama de temperaturas, desde aproximadamente os -250&nbsp;°C até os 550&nbsp;°C. Estes materiais son tamén moi resistentes á oxidación.

As súas principais aplicacións son a fabricación de altofalantes, motores eléctricos e xeradores de pequeno tamaño, válvulas etc. Tamén foron moi usados para instrumentos de medida, como velocímetros, tacógrafos, medidores de enerxía eléctrica etc.
Salvador de Moxó

**Salvador de Moxó y Ortiz de Villajos**, nado en Madrid o 16 de agosto de 1921 e finado o 21 de maio de 1980, foi un medievalista español.

## Traxectoria 
Estudou Filosofía e Letras e Dereito na Universidade Complutense de Madrid, onde foi profesor de Historia desde 1953. En 1965 obtivo a cátedra de Prehistoria, Historia Antiga e Medieval da Universidade de Valladolid, e en 1966 a cátedra de Historia medieval de España na Complutense. En 1979 foi elixido membro da Real Academia da Historia.

## Obra 
Centrou as súas investigacións no estudo da fiscalidade rexia e do réxime tributario.

* *El privilegio real y los orígenes del medievalismo científico en España (1958).
* *Los orígenes de la percepción de alcabalas por particulares* (1958).
* *Un medievalista en el Consejo de Hacienda: don Francisco Carrasco* (1959).
* *La alcabala, sobre sus orígenes, concepto y naturaleza* (1963).
* *La incorporación de señoríos eclesiásticos* (1963).
* *Los señoríos. En torno a una problemática para el estudio del régimen señorial* (1964).
* *Feudalismo europeo y feudalismo español* (1964).
* *La disolución del régimen señorial en España* (1965).
* *De la nobleza vieja a la nobleza nueva. La transformación nobiliaria castellana en la Baja Edad Media* (1969).
* *Castilla, ¿principado feudal?* (1970).
* *La nobleza castellano-leonesa en la Edad Media. Problemática que suscita su estudio en el marco de una Historia Social* (1970).
* *Sociedad, estado y feudalismo* (1972).
* *Los Albornoz. La elevación de un linaje y su expansión dominical en el siglo XIV* (1972).
* *Los judios castellanos en la primera mitad del siglo XIV* (1972).
* *Los señoríos: cuestiones metodológicas que plantea su estudio* (1973).
* *El patrimonio dominical de un consejero de Alfonso XI* (1973).
* *La Ilustración y sus revisión crítica del legado medieval* (1975).
* *El auge de la burocracia castellana en la corte de Alfonso XI* (1975).
* *La elevación en los "letrados" de la sociedad estamental del siglko XIV* (1976).
* *Campesinos y hacendados leoneses en el siglo XIV* (1978).
* *Repoblación y sociedad en la España cristiana medieval" (1980).
* "El auge de la nobleza urbana de Castilla y su proyección en el ámbito administrativo y rural a comienzos de la Baja Edad Media (1270-1370)", discurso de ingreso na academia, publicado postumamente en 1981

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* *En la España medieval. Estudios en memoria de Salvador de Moxó*, 2 vol. Madrid, 1981-1982.
* *Enciclopedia Universal Micronet*, 2006, en DVD , Micronet, San Sebastián de los Reyes.
Moedas de Bohemia e Moravia

As **Moedas de Bohemia e Moravia** eran o conxunto de moedas acuñadas durante o establecemento do Protectorado de Bohemia e Moravia por parte da Alemaña Nazi, o cal estivo vixente dende o ano 1939 ó ano 1945, durante este protectorado foi establecida unha nova moeda, a coroa do protectorado de Bohemia e Moravia, coñecida tamén coma a *Coroa do Protectorado* (en checo: Protektorátní koruna), que sería a súa moeda oficial, a cal estaba subdividida en 100 haléřů.

No que se refire as moedas estritamente falando, foron acuñadas entre os anos 1940-1944, cuns valores de 10, 20, 50 haleru e 1 koruna, esta última comezouse a acuñar a partir do ano 1941 ata o 1944. Estaban feitas totalmente de cinc, de xeito semellante a outras moedas acuñadas nos territorios ocupados polo réxime nazi. Os deseños dos reversos eran moi semellantes ós das moedas checas previas.

## Táboa coas características das moedas

|

|

|
 
|}

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos
*Coroa (moeda)
*Coroa checoslovaca
* Coroa checa
* Billetes de Bohemia e Moravia

### Ligazóns externas
*
Víctor de Silva Posada

**Víctor de Silva Posada**, nado en Mondoñedo o 25 de abril de 1858 e finado na mesma vila o 27 de decembro de 1925, foi un escritor, historiador e xornalista galego.

## Traxectoria 
Especializado en estudos históricos. Colaborou en *El Hermandino* e foi redactor de *La Juventud* e *El Reparador* de Mondoñedo. Publicou artigos en *El Diario de Lugo*, *La Mañana*, *Galicia Diplomática*, *La Voz de Galicia*, *El Regional*, *Diario de Pontevedra*, *El Lucense*, *El Eco de Vivero* e *Galicia Recreativa*. O seu “Episcopologio Mindoniense”, que comezou a publicarse por capítulos en *El Lucense* en 1891, quedou ás portas de ver a luz como libro. Militou no Partido Liberal e foi concelleiro de Mondoñedo. Foi membro correspondente da Real Academia da Historia e da Sociedade Económica de Amigos del País. Foi soterrado no Cemiterio Vello de Mondoñedo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Ligazóns externas 
* Hai 90 anos que morreu Víctor de Silva Posada
La Juventud (Mondoñedo)

***La Juventud*** foi un periódico editado en Mondoñedo en 1884.
## Historia e características 
Apareceu a principios de 1885. Periódico católico dirixido por Juan Francisco Miguélez Blanco, coéngo maxistral da catedral de Mondoñedo. Entre os seus redactores figurou Víctor de Silva Posada. Sostivo polémicas con *El Hermandino*. Aínda se publicaba en setembro de 1885. Foi adquirido por Enrique Costas Márquez para ser transformado en *La Defensa*.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Liga

A palabra **liga** pode referirse a:
; Materiais
* **Liga**, un sinónimo de **aliaxe**.
; Organismos internacionais
* **Liga Árabe**, organización política internacional de estados árabes da África do Norte, o Corno de África e Asia Occidental.
* **Liga Céltica**, organización non gobernamental que promove o dereito de autodeterminación das chamadas nacións celtas (Irlanda, Escocia, Gales, a Bretaña, Cornualla e a Illa de Man). 
; Institucións deportivas
* **Liga**, un sistema de competición deportiva.
** **Ligas de fútbol europeas**
*** **Liga de Campións da UEFA** ou *UEFA Champions League*, o torneo europeo de fútbol máis importante a nivel de clubs, organizado pola UEFA.
*** **Liga Europa** ou *UEFA Europa League*, competición internacional de fútbol que disputan aqueles equipos que, ou ben gañan as copas das súas respectivas federacións nacionais, ou ben quedan en postos inmediatamente inferiores aos que dan acceso a xogaren na Liga de Campións da UEFA.
*** **Liga Nacional de Fútbol Profesional de España** (LFP ou Liga de Fútbol Profesional).
*** **La Liga (Primera División de España)**
*** **La Liga 2 (Segunda División de España)**
** **Ligas de baloncesto**
*** **Liga ABA**. ou Liga de Baloncesto do Adriático, competición internacional de baloncesto profesional de máximo nivel na que xogan equipos das nacións que formaron a antiga República Federal Socialista de Iugoslavia e, eventualmente de Israel e da República Checa.
*** **Liga ACB**, a principal liga de baloncesto profesional de España.
*** **Liga LEB**, ou Liga Española de Baloncesto, competición de baloncesto organizada pola Federación Española de Baloncesto, que e a categoría anterior á máxima categoría profesional, a Liga ACB. Divídese en dúas subcategorías: *ouro* e *prata*.
*** **Liga EBA**, competición de baloncesto organizada pola Federación Española de Baloncesto, que é a cuarta liga en importancia das que se disputan no Estado español, tras a Liga ACB e as dúas versións da LEB.
** **Ligas de traiñeiras**
*** **Liga ACT**, ou *Liga San Miguel*, competición deremo (de traiñeiras) creada pola Asociación de Clubs de Traiñeiras (ACT) como primeira división do remo no Cantábrico. 
*** **Liga ARC**, ou *Liga da Asociación de Remo do Cantábrico*, competición de  traiñeiras na que compiten clubs de Euskadi, Cantabria e Asturias. Situada por baixo da Liga San Miguel, é a categoría de prata do remo xunto coa Liga Galega de Traiñeiras. 
*** **Liga Galega de Traiñeiras**, ou *LGT*, competición de traiñeiras que se disputa nas provincias galegas de Pontevedra e A Coruña.
; Outros usos

* **Liga Comunista Revolucionaria**, partido político trotskista español fundado en 1971.
* **Liga**, cinta o banda de tecido elástico coa que se suxeitan as medias á coxa ou os calcetíns á perna.
Liga (deporte)

O **sistema de todos contra todos** ou **sistema de liga** é un sistema de competición deportiva, en que todos os participantes do torneo enfróntanse entre eles nun número constante de oportunidades (xeralmente unha ou dúas).

Este tipo de torneo utilízase habitualmente nas ligas nacionais de deportes de pelota, como fútbol, baloncesto, rugby ou béisbol, onde varios equipos se enfrontan en temporadas de medio ano ou dun ano completo.

Durante as primeiras roldas dalgunhas copas internacionais, como a Copa Mundial de Fútbol, a Liga de Campións da UEFA ou a Copa Libertadores de América, emprégase un sistema de dúas fases. Na primeira, o fase de grupos, os equipos divídense en grupos de poucos integrantes (xeralmente catro), que se enfrontan nun sistema de todos contra todos. Os mellores equipos de cada grupo pasan á segunda fase, que adoita ser de eliminación directa.
Juan Francisco Miguélez Blanco

**Juan Francisco Miguélez Blanco**, nado en Astorga cara a 1833 e finado no mesmo concello o 1 de marzo de 1891, foi un sacerdote e xornalista español.

## Traxectoria 
Fixo a carreira eclesiástica no Seminario de Astorga. Foi coéngo maxistral da catedral de Mondoñedo onde dirixiu o periódico *La Juventud*. Foi denunciado por inxurias nun artigo aparecido no periódico en 1885 por Justo Rodríguez Alba, Foi condenado pola Audiencia a sete meses de desterro e 250 pesetas de multa. Foi nomeado cóengo de Astorga a principios de 1886, e foi reitor do Seminario da Astorga. Finou en Astorga o 1 de marzo de 1891 aos 56 anos.

## Notas
Marca (territorio)

[miniatura|280px|Mapa con todos os [condados da Marca hispánica e Vasconia (que non formaba parte dela), a comezos do século IX.]]

Unha **marca**, na Idade Media, era un territorio fronteirizo dun imperio ou un reino relativamente extenso. Estaban gobernadas directamente por un señor feudal (a miúdo, un marqués, cuxo nome deriva precisamente de "marca"), que exercía nela poderes civís e militares, e cuxa dependencia ou independencia do poder central dependía da maior ou menor capacidad deste para manter a súa autoridade e o control efectivo sobre a totalidade do seu territorio, cuestión especialmente delicada, dada a tendencia do feudalismo á disgregación do poder.

Estas marcas existiron en varias entidades políticas da Idade Media: no Imperio carolinxio, no Sacro Imperio Romano Xermánico e en al-Andalus.

## Marcas no Imperio carolinxio 
[miniatura|280px|Evolución territorial do [Imperio carolinxio (768-811).]]
[miniatura|280px|[Taifas en 1037.]]

Concretamente con esa denominación instauráronse por Carlomagno as divisións territoriais defensivas para fixar as fronteiras ante os inimigos exteriores: (árabes, na Marca hispánica; saxóns, na Marca saxoa; bretóns, na Marca bretoa; longobardos —até a súa derrota—, na Marca lombarda, e ávaros, na Marca ávara; posteriormente tamén se creou unha para os maxiares, a Marca de Friúl).

As marcas carolinxias estaban gobernadas por un marqués. Os ducados eran a unión de varios condados ou marcas baixo a autoridade dun duque.

## Marcas en Al-Andalus 
En al-Andalus estruturáronse tres marcas fronteirizas:

* a Marca Superior (*al-Tagr al-Ala*), con capital en Zaragoza, 
* a Marca Media (*al-Tagr al-Awsat*), cuxa capital era Toledo, e 
* a Marca Inferior (*al-Tagr al-Adna*), con capital en Mérida.

A división do califato de Córdoba en reinos de taifas no século XI determinou a transformación das marcas fronteirizas en reinos independentes (taifa de Zaragoza, taifa de Toledo, taifa de Badaxoz).

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Marca do Friuli
* Marca Hispánica
* Marca da Liguria oriental
* Marca de Toscana
* Marca de Turín
* Marca de Verona
Galician Bizarre

***Galician Bizarre*** é un álbum recompilatorio composto por 15 temas de 15 bandas galegas que foi publicado o 9 de decembro de 2010. Trátase dunha escolma do autodenominado *underground* galego, e nel poden escoitarse diversos estilos que van dende o punk rock ata o noise rock.

## Listaxe de cancións 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Galician Bizarre* en Bandcamp
Ramsi Karmu

**Ramsi Karmu** (en ), nado en Zaxo (Iraq) o 5 de febreiro de 1945, é un eclesiástico católico caldeo, dende 1999 arcebispo metropolitano de Teherán.

## Traxectoria 
Ramsi Karmu naceu en Zaxo, unha cidade con moita poboación asiria, no Kurdistán iraquí. O 13 de xaneiro de 1977 foi ordenado sacerdote da arquieparquía de Teherán.

O 5 de maio de 1995 foi nomeado arcebispo coadxutor de Teherán. Recibiu a consagración episcopal o 25 de febreiro de 1996, de mans do patriarca de Babilonia Rafael I.

O 7 de febreiro de 1999 sucedeu a Yuhana Siman Isai como arcebispo metropolitano de Teherán.

O 20 de xullo de 2013 foi nomeado visitador apostólico para os caldeos de Europa, cargo que exerceu até o 19 de novembro de 2016.
## Notas
Galician Bizarre II

***Galician Bizarre II*** é un álbum recompilatorio formado por 16 cancións de bandas *underground* galegas. Foi publicado o 1 de setembro de 2012. É o sucesor de *Galician Bizarre*, disco editado dous anos antes no que, ao igual ca neste, participan bandas de distintos estilos de rock alternativo. con cadanseu tema.

## Listaxe de cancións 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* *Galician Bizarre II* en Bandcamp
El Tribuno (A Coruña)

***El Tribuno*** foi un periódico editado na Coruña entre 1886 e 1887.

## Historia e características 
Apareceu a principios de outubro de 1886. Órgano da coalición republicana fundado e dirixido por José Martínez Fontenla. Era o administrador José Miguez Peinó. Cesou a súa publicación en marzo de 1887.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Memoria Pixelada

***Memoria Pixelada*** foi un sitio web en galego de actualidade e análises sobre o mundo dos videoxogos. Comezou a súa andaina o 5 de abril de 2009 cun artigo dedicado ao *Beyond Good and Evil 2* e finalizou o 12 de xuño de 2015 cun artigo de despedida.

## Traxectoria 
Memoria Pixelada comezou no 5 de abril de 2009 como un proxecto persoal de Juan Salgado *(Skaltum)*, sen máis ambición que a de ser un blog persoal sobre videoxogos. Un ano máis tarde, no 4 de agosto de 2010, xuntouse a el o primeiro colaborador, Jon Amil *(AmilGZ)*, seguido de *NetOverflow* no 1 de febreiro de 2011. Aí foi cando o proxecto realmente tomou folgos e se tornou en algo máis ambicioso, chegando a contar no seu final cun equipo de cinco redactores, como Agos Reigosa ou *nach*; sete colaboradores habituais, Carlos Carreira ou *manudebroco*; e varios colaboradores puntuais.

A web contou cun total de 3 deseños. O primeiro deles tivo lugar durante a súa fase de probas no servizo de aloxamentos Blogger. O segundo deles coincidiu co paso a un novo aloxamento web na nube da Dinahosting, que desde entón sería patrocinador dela. Posteriormente, pouco antes do cuarto aniversario, Memoria Pixelada sufriu o seu terceiro e maior redeseño, o cal se mantivo até o seu final.

Alén da web, o equipo de Memoria Pixelada ten colaborado eventualmente no programa Banda Ancha da Radio Galega.

## Redes sociais e comunidade 
Memoria Pixelada apostou firmemente polas redes sociais. Contaba con perfís activos no Facebook e Twitter, unha canle no Youtube onde publicaban *gameplays* e outra no Twitch para as emisións ao vivo. Tamén, desde 2011, viñan retransmitindo e comentando as principais conferencias do E3 cada ano a través do Twitter.

A web tamén ten apoiado activamente iniciativas como *Android en galego* (campaña para reivindicar unha versión en galego do sistema operativo Android) ou *21 días co galego* do IES da Pobra do Caramiñal.

Cada ano, como tradición e modo de apoiar a recuperación do día dos enganos, publicaban unha nova falsa no 1 de abril.

## Legado 
Despois da súa desaparición, varias das persoas que integraban o equipo continuaron o seu traballo noutros espazos, promovendo proxectos como *Canto Ghalpón* ou Recuncho Gamer. Tamén foi unha influencia para proxectos como a Revista Morcego.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Recuncho Gamer
* Revista Morcego
Escudo de Redondela

O **escudo da vila de Redondela** foi aprobado o 2 de outubro de 2014, e atópase regulado polo Decreto 129/2014 do mesmo ano.. A descrición do escudo, tal e coma se recolle na norma que o regula, e conforme ao aprobado pola Comisión de Heráldica da Xunta de Galicia, é a seguinte:

## Historia 
O concello de Redondela é un dos últimos da Provincia de Pontevedra en aprobar un decreto que regulase a súa heráldica, ao aprobar o decreto que regula o seu escudo no ano 2014. Ademais, non conta con ningunha bandeira oficial regulamentada.

Malia non contar con simboloxía oficial, tradicionalmente veuse empregando un escudo oficioso para representar ao concello nas institucións, documentos, elementos públicos ou actos. Este escudo non oficial, empregado até a aprobación do vixente no ano 2014, diferenciábase do actual na cor do fondo, que neste caso era branco.

Os primeiros vestixios do escudo datan do ano 1700, na fachada dunha vivenda na rúa Isidoro Queimaliños. Tamén na bóveda da Igrexa de Santiago de Redondela pódese observar a representación gráfica do tradicional escudo.

## Galería de imaxes 

Escudo Redondela.jpg|Escudo anterior a 2014.
Escudo de Redondela.svg|Outra versión do escudo actual.
Reveriano Soutullo Otero, placa en Redondela.jpg|Placa na casa do compositor Reveriano Soutullo, onde en 1989 xa se viña empregando a heráldica do concello.
Placa camposanto Redondela.jpg|Escudo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Redondela
### Ligazóns externas 
* Redondela estrea escudo, mais aínda falta a bandeira Atlántico Diario, 3/10/2014 .
El Tribuno

***El Tribuno*** foi o nome de varias publicacións:

****El Tribuno***, periódico editado en Ferrol en 1869.
****El Tribuno***, periódico editado na Coruña entre 1886 e 1887.
Guiador

[miniatura|dereita|220px|Guiador dunha [bicicleta.]]
[miniatura|dereita|220px|Guiador dunha [motocicleta.]]
O **guiador** dunha bicicleta ou motocicleta é o equivalente ao volante nos vehículos de catro rodas. É a peza que serve para guiar a roda dianteira e nela adoitan situarse os freos e, de ser o caso, o acelerador e os espellos retrovisores. Hainos de diferentes tamaños, formas e materiais, como por exemplo ferro, titanio, carbono ou aluminio.

## Notas 
## Véxase tamén
Kalki

miniatura|Kalki representado como un deus con cabeza de cabalo
miniatura|Kalki cun cabalo branco
**Kalki** é no hinduísmo o avatar final de Vishnu que segundo o textos sagrados chegará no remate da era de Kali Yuga, a actual, montando un cabalo branco e brandindo unha espada para matar a toda a humanidade, que estará totalmente degradada, para iniciar unha nova satya yuga, a era da verdade, cos sabios que se conservaron puros no Himalaia. O seu nome emprégase como unha metáfora da eternidade ou tempo, a súa orixe é a palabra sánscrita *kalka* que significa impureza ou inmundicia, aínda que o nome tradúcese máis ben como  'destrutor da impureza' 'destrutor da escuridade" ou 'destrutor da ignorancia'. Na iconografía represéntase como vishnu cun cabalo ou ás veces como un deus con cabeza de cabalo.

## Notas
El Paladín

:*Non confundir con El Paladín (Barcelona, 1872)*.

***El Paladín*** foi un semanario editado en Vilagarcía de Arousa en 1887 nunha primeira etapa e en 1906 nunha segunda.

## Traxectoria 
Subtitulado *Periódico semanal literario, de intereses materiales, noticias y anuncios*, apareceu o 21 de maio de 1887. Desde o 1 de outubro de 1887 pasou a ser propiedade de Ladislao Rodríguez, que se converteu no novo director. Cesou a súa publicación en novembro de 1887.

Volveu aparecer o 31 de xullo de 1906, sen periodicidade fixa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 

### Outros artigos 
* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra
Termopar

miniatura|Diagrama de funcionamento dun termopar.
Un **termopar** é un transdutor formado pola unión de dous metais distintos que produce unha diferenza de potencial moi pequena (da orde dos milivolts) que é función da diferenza de temperatura entre un dos extremos, denominado «punto quente» ou «unión quente» ou de «medida» e o outro, chamado «punto frío» ou «unión fría» ou de «referencia» (efecto Seebeck).

Normalmente os termopares industriais están compostos por un tubo de aceiro inoxidábel ou outro material. Nun extremo do tubo está a unión, e no outro o terminal eléctrico dos cabos, protexido dentro dunha caixa redonda de aluminio (cabezal).

En instrumentación industrial, os termopares úsanse como sensores de temperatura.

Son económicos, intercambiábeis, teñen conectores estándar e son capaces de medir un amplo rango de temperaturas.

A súa principal limitación está na exactitude, pois é fácil obter erros do sistema cando se traballa con precisións inferiores a un grao Celsius.
Transición (xenética)

miniatura|dereita|300px|Esquema de transicións e transversións.

En xenética, denomínase **transición** a unha mutación puntual que cambia un nucleótido púrico por outro nucleótido tamén púrico (A ↔ G) ou un nucleótido pirimidínico por outro tamén pirimidínico (C ↔ T). Aproximadamente dous de cada tres polimorfismos dun só nucleótido (SNPs) son transicións.

As transicións poden ser causadas por desaminación oxidativa e por tautomerización. O tipo de mutacións alternativo chámase transversión (púrica por pirimidínica ou viceversa). Aínda que hai dúas veces máis tipos posibles de transversións, as transicións aparecen con máis frecuencia nos xenomas, posiblemente debido aos mecanismos moleculares que as xeran.

A 5-metilcitosina ten unha maior tendencia a sufrir unha transición que a citosina, non metilada debido á súa desaminación espontánea, que a converte en timina. No ADN esta reacción pode ser corrixida polo encima timina-ADN glicosilase. Este mecanismo é importante porque determina a rareza das illas CpG.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Transversión

### Ligazóns externas 
* Diagrama en mun.ca
Conduto deferente

[miniatura|dereita|240px|Sección vertical dun [testículo. O conduto deferente (*ductus deferens*) atópase etiquetado á dereita.]]
Os **condutos deferentes** constitúen parte da anatomía masculina dalgunhas especies, incluíndo a humana. Son un par de tubos musculares rodeados de músculo liso, cada un de 35 a 45&nbsp;cm aproximadamente, que conectan o epidídimo cos condutos exaculadores intermediando o percorrido do seme entre estes.

Durante a exaculación os tubos lisos contráense, enviando o seme cara aos condutos exaculatores e logo á uretra, dende onde é expulsado ao exterior.

A vasectomía é un método de anticoncepción mediante o cal se cortan os condutos deferentes.

Os condutos deferentes encóntranse no interior do cordón espermático. O cordón espermático é a estrutura que pasa polo conduto inguinal masculino e no seu desenvolvemento embriolóxico como gubernáculo, fai que os testículos descendan cara a unha "bolsa" chamada escroto.

O cordón espermático está composto por tres capas ou fascias:
# Fascia espermática externa: provén da aponeurose do músculo oblicuo externo.
# Fascia cremastérica: provén da aponeurose do músculo oblicuo interno.
# Fascia erpermática interna: provén da aponeurose do músculo transverso do abdome

O cordón espermático pode non cerrarse ou facelo dunha forma incompleta no desenvolvemento embriolóxico, ocasionando así "hidrocele", o cal pode corrixirse co tempo, pero a pesar diso, representa un futuro risco de que ese neno na etapa adulta forme unha hernia indirecta (hernia lateral aos vasos epigástricos inferiores.)

A hernia directa por outro lado desenvólvese no Triángulo de Hesselbach, situado medial aos vasos epigástricos , superior ao ligamento inguinal e lateral ao músculo recto do abdome e ao músculo piramidal.

## Véxase tamén
Conduto exaculador

[thumb|300px|[Aparello reprodutor masculino: 3. Pene, 4. Corpo cavernoso, 5. Glande, 6. Prepucio, 7. Meat urinario, 10. Vesícula seminal, 11. **Conduto exaculador**, 12. Próstata, 13. Glándula bulbouretral, 15. Conduto deferente, 16. Epidídimo, 17. Testículo, 18. Escroto.
1. Vexiga urinaria, 2. Sínfise pubiana, 8. Colon sigmoide, 9. Recto, 14. Ano.]] 
Os **condutos  exaculadores** constitúen parte da anatomía masculina; cada varón ten dous deles. Comezan ao final dos condutos deferentes e acaban na uretra. Durante a exaculación, o seme pasa a través destes condutos e é posteriormente expulsado do corpo a través do pene.
Transversión

miniatura|dereita|300px|Esquema de trnasicións e transversións.

En xenética, unha **transversión** é unha mutación puntual no ADN consistente na substitución dun nucleótido púrico (molécula de dous aneis) por outro pirimidínico (dun anel) ou viceversa. Só pode ser revertida por outra mutación espontánea.

O tipo de mutación alternativa (púrica por púrica ou pirimidínica por pirimidínica) denomínase transición. Aínda que hai o dobre de posibles tipos de transversións que de transicións, as transversións son menos frecuentes. Ademais, é menos probable que as transicións dean lugar a substitucións de aminoácidos (debido ao "cambaleo"), e, por tanto, é menos probable que persistan como "substitucións silenciosas" en poboacións como polimorfismos dun só nucleótido (SNPs). Unha transversión ten xeralmente un efecto máis pronunciado que unha transición porque o terceiro nucleótido dos codóns é o principal responsable da dexeneración do código xenético, que é máis tolerante ás transicións que ás transversións, polo que é máis probable que despois dunha transición o codón siga codificando o mesmo aminoácido.

As transversións poden ser espontáneas ou poden ser causadas pola radiación ionizante ou axentes alquilantes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Transición

### Ligazóns externas 
* 
* Nikolay's Genetics Lessons, 2014 Transition versus Transversion mutations (how to memorize) Vídeo de Youtube.
Crime (canción de Robin Stjernberg)

**"Crime"** foi o terceiro sinxelo do segundo álbum do cantante sueco Robin Stjernberg *Pieces*. Foi lanzado o 12 de xuño de 2013 en plataformas dixitais como iTunes, Spotify ou Rdio.

A canción logrou as 700.000 reproducións na plataforma Spotify.

## Lista de cancións
### Crime - Single
# "Crime" - 2:58

## Notas
Halo (canción de Beyoncé)

**"Halo"** é unha canción interpretada pola artista estadounidense de R&B Beyoncé, composta para o seu terceiro álbum *I Am... Sasha Fierce*.  Ryan Tedder, Evan Bogart e a propia Beyoncé a escribiron nun lapso de tres horas no estudio de gravación. e foi publicada como o cuarto sinxelo do álbum por Columbia Records. Está composta nun tempo moderado, de oitenta e catro pulsacións por minuto, na tonalidade de La maior, e nas súas líricas a protagonista describe un amor sublime.

"Halo" foi versionada por varios artistas, como por exemplo: Florence and the Machine no 2009, Westlife no 2010 e Robin Stjernberg no 2011. Na serie de televisión Glee a pista foi combinada con "Walking on Sunshine" de Katrina & the Waves, no episodio «Vitamina D» (2009).

## Notas
For the Better (EP de Robin Stjernberg)

**"For the Better"** é o primeiro EP do cantante sueco Robin Stjernberg. Foi lanzado o 24 de abril do 2013, meses antes do lanzamento do seu álbum *Pieces*, que contiña as mesmas cancións máis outras novas.

## Lista de cancións 
# "Rule The World" - 3:10
# "You" - 3:10
# "Scars" - 3:02
# "Beautiful" - 3:05
# "On My Mind" - 3:32
# "For the Better" - 3:19

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Pieces
Lionheart Music Group

**Lionheart Music Group AB** é un selo discográfico sueco fundado no 1990.

O selo foi establecido en 1990 e agora é unha compañía independente dentro do Universal Music Group. No ano 2002 comezaron unha colaboración con *Mariann Grammofon* (Warner Music Group) que deu lugar a *M&L Records*.

## Artistas
Entre os artistas máis destacados están;
*Elena Paparizou
*Lena Meyer-Landrut
*Alexander Rybak
*Hera Björk
*Anna Bergendahl
*Sanna Nielsen
*Nanne Grönvall
*Nicole Fuentes
*Jill Johnson
*Robin Stjernberg
*The Poodles
*CajsaStina Åkerström

## Notas
Suecia no Festival de Eurovisión

Desde 1958, **Suecia** participou en 54 ocasións vencendo en 6, entre as cales é recordada especialmente a vitoria do ano 1974 coa canción máis famosa do festival, "Waterloo do grupo ABBA, quizais un dos grupos que máis agradecidos estean a Eurovisión, pois grazas a súa participación foron un dos grupos máis famosos a nivel mundial, dando así a coñecer ao seu país Suecia.

O Festival de Eurovisión ven precedido neste país dunha gran rolda de clasificación, o Melodifestivalen celebrado en distintas cidades de Suecia e cunha gran final, case sempre, en Estocolmo, é o acontecemento musical anual máis importante para os suecos, grazas a isto, as participacións de Suecia foron sempre flamantes e as súas cancións moi coñecidas a nivel internacional, sobre todo nos países nórdicos. Se ben é certo que desde o Festival de Eurovisión 2006 Suecia non recolleu moitos éxitos, a situación cambiou en 2011 co terceiro posto de Eric Saade e a súa canción *Popular* e as vitorias de Loreen en 2012 con *Euphoria* e 2015 con Måns Zelmerlöw e o seu Heroes.

## Participación 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Suecia no Festival de Eurovisión Júnior