Moacir Barbosa

**Moacir Barbosa**, nado en Campinas o 27 de marzo de 1921 e finado en Praia Grande, São Paulo, o 7 de abril de 2000, foi un futbolista brasileiro que xogaba como porteiro. Xogador histórico do Vasco da Gama, militou nese club durante boa parte dos seus 22 anos de carreira. Considerado un dos mellores porteiros do mundo nas décadas de 1940 e 1950 e un dos mellores porteiros brasileiros de tódolos tempos, era coñecido por non usar luvas. Barbosa é lembrado principalmente pola inesperada derrota do Brasil ante o Uruguai no partido decisivo da Mundial de 1950, no chamado Maracanazo. Foi o porteiro titular naquel encontro e foi culpado da derrota, feito que marcou o resto da súa vida.

## Traxectoria 
### Comezos 
Naceu o 27 de marzo de 1921 en Campinas, no estado brasileiro de São Paulo, sendo fillo de Emydio Barbosa e Isaura Ferreira Barbosa, e aos 14 anos, trala morte de seu pai e de dous irmáns, mudouse coa súa familia para o barrio Liberdade da cidade de São Paulo. Comezou a xogar ao fútbol nas rúas e na súa adolescencia militou no Almirante Tamandaré, equipo dirixido polo seu cuñado José Santiago. Empezou como dianteiro ata que ante a ausencia do gardameta nun partido, colocouse el na portería, posición que xa non abandonaría ata o final da súa carreira.

#### Maracanazo e consecuencias 
Con todo, a súa carreira quedou marcada polo acontecido durante o Mundial de 1950. Celebrado no seu propio país, o Brasil chegou ao partido decisivo contra o Uruguai, disputado no estadio do Maracanã, precisando só dun empate para se proclamar campión. Friaça adiantou o equipo brasileiro na segunda parte, pero Schiaffino colocou o empate e no minuto 79 Alcides Ghiggia culminou a remontada despois de canear ao defensa brasileiro Bigode e de superar cun disparo a Barbosa, que estaba fóra de posición esperando que Ghiggia centrase o balón. Aquel día converteuse no máis triste da historia do fútbol brasileiro e o partido pasou a ser coñecido como o Maracanazo.

Barbosa foi culpado pola derrota, e sufriu as súas consecuencias durante o resto da súa vida, dado que o partido pasou a formar parte do folclore brasileiro. Trala súa retirada traballou no propio estadio do Maracanã, e en 1963 foi obsequiado cos vellos postes cadrados de madeira da portería onde recibiu os célebres goles. Utilizounos como leña para facer churrasco na súa casa.

En 1993 o Brasil xogábase o pase ao Mundial de 1994 ante o Uruguai e Barbosa foi enviado pola BBC para se entrevistar co gardameta da selección, Taffarel, pero o seleccionador Carlos Alberto Parreira impediulle acercarse aos futbolistas, argumentando a posible mala sorte que podería traer. Barbosa declarou pouco despois: "A pena máxima de prisión no Brasil é de 30 anos, pero eu levo 43 pagando por un crime que nin sequera cometín."

## Vida persoal 
Casou en 1940 con Clotilde, matrimonio que durou ata a morte dela en 1997. En 2021 o centro de adestramento do Vasco da Gama foi renomeado co nome de Moacir Barbosa, despois de que o club levase a cabo unha votación entre os seus seareiros.

## Na cultura popular 
Barbosa desempeña un papel importante na novela de ciencia ficción *Brasyl* de Ian McDonald. É tamén o tema principal da novela *A última salvación de Moacyr Barbosa*, de Darwin Pastorin.

En 1988 estreouse a curtametraxe *Barbosa*, na que un home interpretado por Antônio Fagundes viaxa no tempo para tentar evitar o gol de Ghiggia.

## Palmarés 
;Vasco da Gama
* **Campionato Carioca (6):** 1945, 1947, 1949, 1950, 1952, 1958.
* **Campionato Suramericano de Campións (1):** 1948.
* **Torneo Inicio do Campionato Carioca (1):** 1948.
* **Torneo Río – São Paulo (1):** 1958.
* **Torneo Municipal de Fútbol do Río de Xaneiro (1):** 1947, 1948.
* **Torneo Octogonal Rivadávia Corrêa Meyer (1):** 1953.

;Santa Cruz
* **Torneo Inicio de Pernambuco (1):** 1956.

;Selección brasileira
* **Copa América (1):** 1949.
* **Copa Rio Branco (2):** 1947, 1950.
* **Copa Roca (1):** 1945.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*