open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Qi ji ben xiao hai

***Qi ji ben xiao hai*** (en ) é un filme chinés de 2022 dirixido por Wen Muye. É a segunda longametraxe de Wen. Conta principalmente a historia dun mozo chamado Jing Hao que, para salvar á súa irmá, aproveita desesperadamente a oportunidade que atopou para iniciar un negocio, cambia o seu destino e afecta ás persoas que o rodean. O filme rematouse en outubro de 2021 e estreouse nos cinemas da China o 1 de febreiro de 2022 (o primeiro día do Aninovo Chinés). Recadou máis de 211 millóns de dólares, converténdose no noveno filme con maior recadación de 2022. Foi escollido como candidato da China para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Jackson Yee como Jing Hao
* Tian Yu como Liang Yongcheng
* Chen Halin como Jing Tong
* Qi Xi como Wang Chunmei
* Gong Lei como Zhang Longhao
* Xu Juncong como Zhang Chao
* Wang Ning como Liu Hengzhi
* Huang Yao como Wu Xiaoli
* Gong Jinguo como Zhong Wei

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da China propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Koronas I

**KORONAS I**, tamén coñecido como **CORONAS I** e como **AUOS-SM-KI**, foi un observatorio espacial ruso lanzado o 2 de marzo de 1994 mediante un foguete Tsiklon-3 desde o Cosmódromo de Plesetsk.

## Características 
KORONAS I era un observatorio espacial adicado á observación do Sol. Tiña unha masa de 2160 kg e levaba instrumentación para observar o Sol en lonxitudes de onda visible, ultravioleta, raios X e raios gamma. Reentrou na atmosfera terrestre o 4 de marzo de 2001, sendo sucedido por Koronas F.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Koronas F
*Koronas Foton
*Tsiklon-3
Sigurno mjesto

**Sigurno mjesto** é un filme croata-esloveno de 2022 dirixido por Juraj Lerotić. Estreouse internacionalmente no Festival Internacional de Cinema de Locarno en agosto de 2022 e estreouse nos cines croatas a comezos de novembro de 2022. *Sigurno mjesto* é o debut cinematográfico de Lerotić. O filme desenvólvese nun día e nel, o director procesa as súas propias experiencias logo do suicidio do seu irmán. Foi escollido como candidato de Croacia para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Goran Marković como Damir
* Juraj Lerotić como Bruno
* Snježana Sinovčić Šiškov como nai

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Croacia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Il Boemo

***Il Boemo*** é un filme de 2022 coproducido entre a República Checa, Italia e Eslovaquia e dirixido por Petr Václav. O filme conta a vida do compositor checo Josef Mysliveček (1737–1781), quen foi un dos compositores máis aclamados e prolíficos de ópera seria en Italia na segunda metade do século XVIII, e mentor e amigo de Wolfgang Amadeus Mozart. Está protagonizado por Vojtěch Dyk, Elena Radonicich, Barbara Ronchi e Lana Vlady. Estreouse na 70ª edición do Festival Internacional de Cinema de Donostia o 19 de setembro de 2022.

Foi escollido como candidato da República Checa para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. Participou no Festival de Cine Italiano de Lisboa en 2025.

## Personaxes 
* Vojtěch Dyk como Josef Mysliveček
* Barbara Ronchi como Caterina Gabrielli
* Lana Vladi como Anna Fracassati
* Elena Radonicich como marchesa
* Diego Pagotto como Orfeo Crispi
* Philip Hahn como Wolfgang Amadeus Mozart
* Salvatore Langella como Conte di San Paolo
* Philippe Jaroussky
* Lino Musella
* Martina Babišová
* Raffaella Milanesi
* Juan Sancho
* Emőke Baráth
* Karel Roden
* Zdeněk Godla
* Simona Šaturová
* Krystian Adam
* Giulia Semenzano
* Sophie Harmsen
* Benno Schachtner

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da República Checa propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Muru (filme)

***Muru*** é un filme neozelandés de 2022 escrito e dirixido por Tearepa Kahi. A historia do filme está baseada nas redadas antiterroristas de 2007 en Nova Zelandia que se produciron na comunidade Ngāi Tūhoe de Rūātoki

Está protagonizado por Cliff Curtis, Jay Ryan e Manu Bennett. Estreouse como filme de apertura do Festival Internacional de Cinema de Nova Zelandia o 28 de xullo de 2022.

Foi escollido como candidato de Nova Zelandia para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Cliff Curtis como Sarxento 'Taffy' Tawharau
* Jay Ryan como Gallagher
* Manu Bennett como Kimiora
* Simone Kessell como Maria
* Tame Iti como el mesmo
* Roimata Fox como Harata
* Ria Paki como Blake
* Poroaki Merritt-McDonald como Rusty / Waikura
* Xavier Horan como Sarxento 'Ren' Renata
* Oriini Kaipara como Hine
* Byron Coll como Jarrod
* Andrew Cottle como Sarxento Philip
* Cinzia Maioha Jonathan como Dr. Foon
* Troy Kingi como Mooks
* Colin Moy como Wilson
* Rangi Rangitukunoa como Potaka
* Nepia Takuira-Mita como Pana

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Nova Zelandia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Gregorio VI de Cilicia

**Gregorio VI de Cilicia**, (en armenio, Գրիգոր Զ. Ապիրատ) tamén coñecido como **Gregorio VI Apirat** ou **Gregorio VI Apiratsi**, finado en 1203, foi o *catolicós* da Igrexa católica armenia de 1194 a 1203 e, en 1198, proclamou a "unión" entre esta e maila igrexa romana.

## Traxectoria 
### Familia 
Como moitos dos seus antecesores no cargo, o bispo Gregorio Apirat pertencía á familia principesca Pahlavouni. Era fillo do príncipe Shahan, o último irmán do príncipe Basilio o Vello e, polo tanto, tamén sobriño do Catolicós Gregorio III Pahlavouni e de Nerses IV o Gracioso.

### Conflito relixioso 
En 1193, xa fora candidato ao patriarcado da igrexa armenia mais, como estaba preto do patriarca Gregorio IV Tekha e, tamén. era partidario da cooperación coas igrexas latina e grega. Porén, no seu lugar foi elixido o nacionalista Gregorio V Karavege como Gregorio V de Cilicia (1193-1194). Mais este, aos poucos, foi destituído polo príncipe León II (o futuro rei León I) que precisaba dunha alianza con Roma, motivo polo que depuxera ao predecesor de Gregorio, Gregorio V de Cilicia (1193-1194), que se mostrara contrario aos seus fins políticos e relixiosos. A seguir, foi nomeado Gregorio Apirat como Gregorio VI de Cilicia. 

Gregorio VI axudado por Narses de Lampron (1153-1198), arcebispo de Tarso, convocou un concilio na mesma localidade (1196) onde a igrexa armenia aceptou as doutrinas esenciais do Concilio de Calcedonia e achegouse ao Papa do que practicamente recoñecía a supremacía. Este achegamento da igrexa armenia a Roma implicou que León recibise a coroa real que lle presentou o legado papal  Conrado I de Wittelsbach, arcebispo de Maguncia, e máis tamén o recoñecemento, por parte do Papa e do emperador, como rei lexítimo de Armenia. O papa Inocencio III envioulle, igulamente, o palio a Gregorio e unciu a León como rei o 6 de xaneiro de 1199. 

En realidade, as concesións realziadas pola igrexa armenia tan só tiñasn relevancia política pois nunca pensara realmente en abandonar as súas crenzas e non se produciu a conversión do clero menor nin dos súbditos do reino, hostís á doutrina da dobre natureza de Cristo. Todo isto provocou disturbios como nos que Narses de Lampron foi tomado por un grupo de cregos contrarios ás súas ideas de achegamento e obrigado a xustificarse perante o rei. A oposición relixiosa ameazou cun cisma e achegouse ao antipatriarca de Althamar, Barsel II de Ani (1195-1206), na Grande Armenia. Tampouco atopou cooperación romana de Oriente, e unha embaixada dirixida por Narses de Lampron a Constantinopla en 1196 non tivo éxito.

### Morte 
Gregorio morreu o 4 de marzo de 1203 e foi sucedido por Xoán VI o Magnífico.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
*
Koronas Foton

**Koronas Foton** ou **Coronas Foton** foi un observatorio espacial ruso lanzado o 30 de xaneiro de 2009 mediante un foguete Tsiklon-3 desde o Cosmódromo de Plesetsk.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Koronas F
*Koronas I
*Tsiklon-3
Tuakiri Huna

***Tuakiri Huna*** é un filme neozelandés de 2013 rodado en lingua maorí e dirixido por Dana Rotberg. Está protagonizado por Whirimako Black, Antonia Prebble e Rachel House. Baséase na novela *Medicine Woman* de Witi Ihimaera. Considerada como unha excelente representación da opresión colonial en Nova Zelandia, o filme trata os impactos da Lei de supresión de Tohunga de 1907 sobre as tradicións maorís que rodean o parto.

Foi escollido como candidato de Nova Zelandia para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 86ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Whirimako Black as Paraiti
* Rachel House as Maraea
* Antonia Prebble as Rebecca
* Nancy Brunning as Horiana
* Te Waimarie Kessell as Aroha
* Kohuorangi Ta Whara as Wirepa
* Elizabeth Hawthorne as Hospital Matron
* Te Ahurei Rakuraku as young Paraiti
* Tahuri o te Rangi Trainor Tait as Paraiti's Grandfather
* Kyle Pryor as Soldier
* Rawiri Waiariki as Horiana's Grandchild
* Te Whenua Te Kurapa as Pirimahana
* Tangiroa Tawhara  as Woman with Bad Leg
* Vanessa Paraki as Limping Girl
* Phil Peleton as Chemist

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Nova Zelandia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 86ª edición dos Óscar
Gran Premio do Canadá de 2023

O **Gran Premio do Canadá 2023** (oficialmente o **(Formula 1 Pirelli Grand Prix du Canada 2023**) foi unha carreira de Fórmula 1 que se celebrou o 18 de xuño de 2023 no Circuíto Gilles Villeneuve de Montreal, Quebec, Canadá. A carreira foi a oitava rolda da tempada .

## Antecedentes 
O evento celebrarase durante a fin de semana do 16 ao 18 de xuño de 2023. Despois dos incendios na rexión, o Gran Premio estaba en perigo de ser cancelado. Non obstante, o 9 de xuño, a Dirección da Fórmula Un fixo unha declaración de que o Gran Premio continuaría segundo o previsto.

O equipo Aston Martin levou importantes melloras á carreira, renovando os seus sidepods e o chan.

## Pneus dispoñibles 
## Práctica
A fin de semana estaba programada para ter tres sesións de práctica, dúas o 16 de xuño de 2023 e unha o 17 de xuño de 2023. A primeira sesión de prácticas comezou ás 13:30 hora local (UTC−4), pero abandonouse logo duns minutos de carreira, despois dunha falla de CCTV na pista. A sesión detívose para recuperar o coche Alpine de Pierre Gasly, que parara na pista. En definitiva, só doce pilotos marcaron un tempo na moi reducida primeira sesión con Valtteri Bottas de Alfa Romeo máis rápido por diante de Lance Stroll e Fernando Alonso os dous coches de Aston Martin. A FIA tamén anunciou a intención de comezar a segunda sesión de adestramentos ás 16:30 hora local (UTC−4) en lugar da hora inicialmente prevista das 17:00 (UTC−4), ampliando tamén a duración da sesión dos 60 minutos previstos a 90 minutos para darlles aos equipos a oportunidade de recuperar parte da carreira perdida na primeira sesión.

## Cualificación
A clasificación celebrouse o 17 de xuño de 2023 ás 16:00 hora local (UTC−4). Hülkenberg quedou sorprendido coa súa actuación, dicindo que "é un pouco inesperado", pero esperaba unha oportunidade durante a carreira.

Hülkenberg foi convocado ante os comisarios por unha infracción baixo bandeira vermella, sancioándolle con tres postos na grella, Tsunoda e Stroll tamén recibiron tres postos de penalización por obstaculizar.

### Clasificación da cualificación 
## Carreira
A carreira celebrouse o 18 de xuño de 2023, ás 14:00 hora local (UTC−4). Ademais, a súa vitoria significou que Verstappen igualou o número de vitorias do tres veces campión do mundo Ayrton Senna, que é de 41. 

### Clasificación da carreira 
### Posicións logo da carreira
Clasificación no campionato de pilotos

;Clasificación do campionato de construtores

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Manuel Mon Miranda

**Manuel Mon Miranda**, nado en Lluanco (Gozón) cara a 1892 e finado en Ribadeo o 23 de xullo de 1936, foi un carabineiro e político galego.

## Traxectoria 
Carabineiro veciño de Burela. Destinado en Ribadeo, co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi sorprendido mentres estaba de garda na parte traseira do Concello de Ribadeo, na rúa Ibáñez. Foi asasinado o 23 de xullo de 1936. Os seus restos, xunto cos de Justo Fernández Suárez, foron exhumados pola Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica (ARMH) da foxa común do cemiterio de Ribadeo en 2023.

## Vida persoal 
Casou en Burela con Joaquina Expósito Baño e foi pai de José, Nicasio, Manuela e Antonio Mon Expósito.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo
Justo Fernández Suárez

**Justo Fernández Suárez**, coñecido como **Galochía**, nado en Vilaronte (Foz) cara a 1910 e finado en Ribadeo o 23 de xullo de 1936, foi un político galego.

## Traxectoria 
Fillo de José María Fernández Couto. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 con outros veciños da Veiga marcharon a Ribadeo cando souberon que a columna militar sublevada avanzaba desde Lugo para tomar a vila. Justo ía á cabeza da expedición conducindo un coche e xa en Ribadeo, na curva de Covelas, el e os seus acompañantes encontráronse coas tropas que viñan desde Lourenzá. Tres gardas civís que ían diante en moto pararon o vehículo, mandaron baixar aos ocupantes e mataron a Justo por facer o ademán de sacar unha arma. Foi soterrado nunha fosa común do cemiterio de Ribadeo. Os seus restos, xunto cos de Manuel Mon Miranda, foron exhumados pola Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica (ARMH) da fosa común do cemiterio de Ribadeo en 2023.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Justo Fernández Suárez, «Galochía»

### Ligazóns externas 
* Ficha en Represión franquista en Lugo
Alfonso Gómez Cruz

**Alfonso Gómez Cruz**, coñecido só como **Alfonso Gómez**, nado en Corme (Ponteceso) o 27 de xullo de 1960, é un político suízo de orixe galega.

## Traxectoria 
Alfonso Gómez, neto dun mestre republicano represaliado polo franquismo, criouse en Corme até os 14 anos. Naquela altura marchou emigrado a Suíza canda a súa familia, alí militou no Partido Socialista até o ano 2004. Naquel ano abandonou o partido, incorporándose ao grupo dos Verdes do Cantón de Xenebra. De 2012 a 2016 foi primeiro vicepresidente e despois presidente do seu partido no seu cantón. Entre 2013 e 2020 traballou como concelleiro na súa cidade, sendo escollido, neste último ano, para o goberno da urbe (*Conseil administratif*). O sistema político suízo establece que a cidade sexa rexida por un equipo de cinco conselleiros que rotan no posto de alcalde. A Alfonso correspondeulle a alcaldía a partir de xuño de 2023. 

## Notas 
## Véxase tamén
One Thousand Ropes

***One Thousand Ropes*** é un filme neozelandés de 2017 dirixido por Tusi Tamasese e rodado en lingua samoana. Estreouse na sección Panorama da 67ª edición do Festival Internacional de Cinema de Berlín. Foi escollido como candidato de Nova Zelandia para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 90ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Elenco 
* Frankie Adams
* Uelese Petaia
* Beulah Koale
* Ene Petaia
* Anapela Polataivao
* Sima Urale

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Nova Zelandia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 90ª edición dos Óscar
Cameron Johnson

**Cameron Jordan Johnson**, nado o 3 de marzo de 1996 en Moon Township, Pensilvania, é un xogador profesional estadounidense de baloncesto que xoga nos Brooklyn Nets da National Basketball Association (NBA). Con 1,98 metros de estatura xoga nas posicións de ala e ala-pivote.

## Traxectoria profesional 
O 20 de xuño de 2019, Johnson foi seleccionado polos Minnesota Timberwolves na 11ª posición do Draft da NBA de 2019, pero pouco despois foi traspasado ós Phoenix Suns xunto a Dario Šarić a cambio de Jarrett Culver. O 6 de xullo de 2019, Johnson asinou cos Suns. Debutou na NBA o 26 de outubro de 2019 na vitoria dos Suns por 130–122 contra os Los Angeles Clippers.

O 9 de febreiro de 2023, os Suns traspasaron a Johnson ós Brooklyn Nets xunto a Mikal Bridges, Jae Crowder e catro eleccións da primeira rolda do Draft, a cambio de Kevin Durant e T. J. Warren.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en NBA.com 
* Estatísticas en BasketballReference.com
Distrito do Rin-Palatinado

O **distrito de Renania-Palatinado** (en ) é un distrito *kreis* ou *landkreis* ) de Alemaña situado no estado de Renania-Palatinado. 

## Cidades e concellos 
Poboacións a 31 de decembro de 2008. 

### Cidades e vilas libres 
### Verbandsgemeinden (asociacións municipais) 
* sede da *Verbandsgemeinde*

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Estados de Alemaña
* Distritos de Alemaña
Euclid

**Euclid** é unha nave espacial dentro do programa Cosmic Vision da ESA, destinada ó punto de Lagrange L2.
alt=Modelo artístico de Euclid|miniatura|Modelo artístico de Euclid|esquerda|250x250px
Está deseñado para abordar dous grandes temas do programa: Cales son as leis físicas fundamentais do universo e como naceu o universo e de que está composto.

Estudará máis dun terzo do ceo, tomando nota de forma, tamaño e posición de milleiros de millóns de galaxias, cunha profundidade de máis de dez mil millóns de anos. 

### Valor científico 
Coa súa ampla cobertura do ceo e os seus catálogos de miles de millóns de estrelas e galaxias, o valor científico dos datos recollidos pola misión vai máis aló do ámbito da cosmoloxía. Esta base de datos proporcionará á comunidade astronómica mundial fontes e obxectivos abundantes para o James Webb Space Telescope e o Atacama Large Millimeter Array, así como para futuras misións como o European Extremely Large Telescope, Thirty Meter Telescope, Square Kilometer Array e o Vera C. Observatorio Rubin.

Por outra banda, a misión Euclid ten sido adaptada en función do desenvolvemento que vai tendo e os achados observados.

## Notas 
## Véxase tamén
### Outros artigos 
* Euclides

* Telescopio

### Ligazóns externas 
* Euclid homepage
* Artigo sobre Euclid na ESA
Punzón

[miniatura|dereita|**Punzón** de [aceiro.]]
Un **punzón** é unha vara ou pau cilíndrico metálico, cunha punta moldada, xeralmente cónica nun extremo, e unha superficie plana no outro, que adoita ser golpeada cun martelo.

## Usos 
Os punzóns utilízanse para perforar ou marcar cunha punta nunha peza onde se quere perforar ou delimitar para continuar co traballo. En certos casos tamén serve como soporte e soporte para empurrar parafusos ou pezas a un lugar determinado. Están fabricados con materiais ultra resistentes como o aceiro. Os punzóns utilízanse para marcar o centro dos círculos de debuxo, para iniciar puntos de perforación, para abrir buratos na chapa metálica, para transferir localizacións de orificios en modelos e para eliminar remaches, pasadores ou parafusos. Sólido ou oco son os dous tipos de uso habitual. Os sólidos clasifícanse segundo a forma das súas puntas.

Tamén se chama punzón o instrumento cilíndrico de aceiro cunha figura en relevo nun extremo, que se usa para gravar moedas ou obxectos semellantes.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos
* Buril
* Desaparafusador
* Goiva
* Ferramenta
* Martelo
Elisa Fernández Rei

**Elisa Fernández Rei**, nada en San Cibrao en 1969, é unha filóloga e profesora galega.

## Traxectoria 
Licenciouse en Filoloxía galego-portuguesa na Universidade de Santiago de Compostela, na que se doutorou coa tese *Regras fonolóxicas posléxicas e regras precompiladas de alomorfia sintagmática: Dominios prosódicos en galego*.

É profesora na USC no Departamento de Filoloxía Galega desde 1998 e investigadora no Instituto da Lingua Galega desde 2002, do que foi nomeada directora en 2023. 

Ten investigado sobre a prosodia, o contacto e o cambio lingüístico, a xeolingüística e a análise do discurso. Coordinou o comité para o dominio lingüístico galego do proxecto internacional AMPER e colaborou en proxectos de investigación competitivos dentro do grupo de investigación FILGA.

Creou *Lingua Viva,* unha plataforma web que permite á cidadanía achegar o seu xeito de falar en galego.

Ten colaborado nas revistas *Cadernos de lingua*, *Dialectología, Estudios de fonética experimental, Language Design: Journal of Theoretical and Experimental Linguistics, Estudis romànics, Procesamiento del lenguaje natural, Revista española de lingüística aplicada* etc.

## Obra 
* *Diccionario de verbos galegos. Laverca* (2002). Con Manuel González González, Carmen García Mateo, Eduardo Rodríguez Banga. Vigo: Edicións Xerais. ISBN 978-84-8302-855-1.
* *Perspectivas sobre a oralidade* (2008). Con Xosé Luís Regueira Fernández. Consello da Cultura Galega. ISBN 978-84-96530-86-7.
* *Estudos sobre o cambio lingüístico no galego actual* (2017). Xosé Luís Regueira Fernández (ed. lit.), Elisa Fernández Rei (ed. lit.). Consello da Cultura Galega. ISBN 978-84-92923-82-3.
* *Dicofon 4. Diccionario de fonética en 22 lenguas* (2022). VV.AA. Editorial: Comares. ISBN 9788413693200.

## Notas
Caixa de ritmos

[miniatura|[Roland TR-808 (1980)]]
Unha **caixa de ritmos** é un instrumento musical electrónico que crea sons de percusión, ritmos de batería e xenera patróns musicais, poden imitar baterías ou outros instrumentos de percusión ou producir sons únicos, como sons electrónicos sintetizados. As caixas de ritmos a miúdo teñen ritmos e patróns preprogramados para xéneros e estilos populares, como música pop, música rock e música dance. A maioría das caixas de ritmos modernas fabricadas nos anos 2010 e 2020 tamén permiten aos usuarios programar os seus propios ritmos. As caixas de ritmos poden crear sons usando sintetis analóxica ou reproducir mostras pregravadas.

As caixas de ritmos tiveron un impacto grande na música popular do século XX. O Roland TR-808, presentado en 1980, influíu significativamente no desenvolvemento da música dance, especialmente a música dance electrónica e o hip hop. O seu sucesor, o TR-909, presentado en 1983, influíu moito no techno e na música house. A primeira caixa de ritmos en usar mostras de baterías reais, a Linn LM-1, foi presentada en 1980 e adoptada por artistas de rock e pop, incluíndo Prince e Michael Jackson. A finais da década de 1990, as emulacións de software comezaron a superar a popularidade das caixas de ritmos físicas cun chasis separado de plástico ou metal.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ourtros artigos 
* Secuenciador
* Batería electrónica
* Música hip hop
* Música dance
Tragulus napu

***Tragulus napu*** é unha especie de artiodáctilo da familia Tragulidae que vive en Sumatra, Borneo e as illas pequenas de Malaisia e Indonesia, e no sur de Myanmar, sur de Tailandia e a península de Malaca. O seu hábitat natural é o bosque de terras baixas húmido subtropical ou tropical.

## Etimoloxía 
*Tragos* en grego significa 'cabra' e a terminación *–ulus*, que en latín significa 'diminuto'. *Napu* é un nome local procedente do malaio *napuh*.

## Descrición 
miniatura|Un exemplar no Parque Zoolóxico Nacional Smithsonian en Washington, DC
É un ungulado moi pequeno de algo máis de 5 kg de peso de adulto, pero aínda así é un dos maiores do seu xénero, só comparable co *Tragulus williamsoni*, grazas aos seus 70-75 cm de longo (máis un rabo de 6-10 cm) e unha altura ata os ombros de 30-35 cm. Carece de cornos, pero os machos teñen longos cairos superiores que sobresaen e crecen continuamente ata varios centímetros. A cabeza é pequena e triangular e con grandes ollos, o dorso está curvado e as patas son moi delgadas, sendo as anteriores máis longas. A súa cor varía coas subespecies, pero adoita ser marrón alaranxado pero como cada pelo ten unha banda negra máis ou menos grande isto dálle unha aparencia máis ou menos escura segundo as poboacións. A parte inferior é branca cunha banda central negra. Na gorxa ten liñas brancas características. A fronte é escura e con liñas escuras que chegan aos ollos e liñas laranxas nas cellas. Ambos os sexos teñen glándulas de olor na parte inferior da mandíbula.

## Distribución 
Vive en Sumatra, Borneo e as illas menores malaias e indonesias, sur de Myanmar e de Tailandia e a Maliisia peninsular. Vive preto da auga, en bosques tropicais e mangleirais. Aínda que está rexionalmente extinguido en Singapur, foi descuberto nunha pequena illa en 2008. Os informes da súa presenza noutras partes probablemente son incorrectos. Son terrestres, mais pasan bastante tempo en áreas húmidas e pantanosas e nadan ben.

## Comportamento 
É solitario e nocturno. Usa pequenos camiños na fraguiza espesa do bosque. Cando o macho está listo para aparearse, freta a súa glándula da parte inferior da mandíbula contra a femia se ela está lista para aparearse, pero se non, ela responde marchando do lugar. O macho é moi territorial e marca o territorio con feces, urina e secrecións da glándula intermandibular. Cando está incomodado o macho patea o chan a unha velocidade de catro veces por segundo.

Comen froitos caídos, plantas acuáticas, gromos, follas, arbustos e herbas.

## Reprodución 
Reprodúcese durante todo o ano; a femia pasa a maior parte da súa vida adulta preñada e produce unha cría por parto despois dunha xestación de 152&ndash;155 días. As crías recentemente nadas están ben desenvolvidas e poden poñerse inmediatamente de pé e estar totalmente activas en 30 minutos. As crías están de pé sobre tres patas mentres se aleitan. Chegan á madurez en 4 meses e medio e viven ata 14 anos.

## Status de conservación 
As súas maiores ameazas son a sobrecaza polos humanos e a perda de hábitat debido á rápida deforestación das áreas onde vive.

## Notas
Paseo dos Soños

alt=Paseo dos Soños. Hectómetro adicado a Helena Villar e Xesús Rábade|miniatura|Hectómetro adicado a Helena Villar e Xesús Rábade.
O **Paseo dos Soños** é unha zona do paseo fluvial de Vilalba, á beira do río Madanela.

## Hectómetros literarios 
Desde o 2006 cada ano colócase nel un fito conmemorativo do labor de chairegos destacados, coa denominación de 'Hectómetro literario'. A Irmandade Manuel María e a Asociación Xermolos, en colaboración co Concello de Vilalba, levan a cabo a organización.

A adicación de cada hectómetro leva consigo un pequeno encontro arredor da obra da persoa ou persoas homenaxeadas no muíño do Rañego, paseo da comitiva acompañada de xeito musical ata o lugar do novo fito, e a adicación en si.

#Paco Martín (Francisco Martín Iglesias) (2006)
#Manuel María Fernández Teixeiro (2007)
#Agustín Fernández Paz (2008)
#Xabier P. DoCampo (Francisco Xavier Puente Docampo) (2009)
#Darío Xohán Cabana (2010)
#Xosé Manuel Carballo Ferreiro (2011)
#Margarita Ledo Andión (2012) 
#Xesús Rábade Paredes e Helena Villar Janeiro (2013)alt=Paseo dos Soños. Hectómetro Ramón Chao|miniatura|Hectómetro Ramón Chao.
#Xosé Chao Rego (2014)
#Ramón Luis Chao Rego (2015)
#Xulio Xiz (Julio Modesto Giz Ramil) (2016)
#Mini e Mero (2017)
#Alfonso Blanco Torrado (2019)
#Miguel Anxo Fernán-Vello (2020)
#Víctor Corral (2021)
#Sonia Villapol Salgado (2022)
#Irmáns Coira (Pepe, Carlos e Jorge) (2023)

## Galería de imaxes

Ficheiro:Paseo dos Soños. Hectómetro Paco Martín.jpg|Paseo dos Soños. Hectómetro Paco Martín
Ficheiro:Paseo dos Soños. Hectómetro Manuel María.jpg|Hectómetro Manuel María
Ficheiro:Paseo dos Soños. Agustín Fernández Paz.jpg|Hectómetro Agustín Fernández Paz
Ficheiro:Paseo dos Soños. Hectómetro Xavier P. DoCampo.jpg|Paseo dos Soños. Hectómetro Xavier P. DoCampo
Ficheiro:Paseo dos Soños. Hectómetro Darío Xohán Cabana.jpg|Paseo dos Soños. Hectómetro Darío Xohán Cabana
Ficheiro:Paseo dos Soños. Xosé Manuel Carballo Ferreiro.jpg|Hectómetro Xosé Manuel Carballo Ferreiro
Ficheiro:Paseo dos Soños. Margarita Ledo.jpg|Hectómetro Margarita Ledo
Ficheiro:Paseo dos Soños. Xulio Xiz.jpg|Hectómetro Xulio Xiz
Ficheiro:Paseo dos Soños. Mini e Mero.jpg|Hectómetro Mini e Mero
Ficheiro:Paseo dos Soños. Alfonso Blanco Torrado.jpg|Hectómetro Alfonso Blanco Torrado.
Ficheiro:Paseo dos Soños. Fernán Vello.jpg|Hectómetro Fernán Vello
Ficheiro:Paseo dos Soños. Sonia Villapol.jpg|Hectómetro Sonia Villapol
Ficheiro:Paseo dos Soños. Victor Corral.jpg|Hectómetro Victor Corral
Ficheiro:XVII Hectómetro literario no Paseo dos soños de Vilalba.jpg|Hectómetro irmáns Coira

## Notas
Fabio Rivas

dereita|miniatura
**Fabio Rivas Pardo**, nado en Pontevedra en 1997, é un escritor galego.

## Traxectoria 
Estudou Ciencias da Linguaxe e Estudos Literarios na Universidade de Vigo. En 2023 traballaba como libreiro en Pontevedra.

Publicou crítica literaria no *Faro da Cultura*.

Algúns dos contos gañadores de concursos foron publicados en libros colectivos.

## Obra 
[miniatura|O autor presentando *A pintura debida* no Espacio Lector Nobel de [Pontevedra acompañado de Xosé Monteagudo e Fran Alonso.]]

* *A pintura debida* (2023). Vigo: Xerais. 160 páxs. ISBN 978-84-1110-306-0. ePub: ISBN 978-84-1110-368-8. Relatos. Prólogo de Anxo Angueira.
* *The Proper Painting* (2025). Small Stations Fiction. 164 páxs. ISBN 978-9543841530. Tradución de Jonathan Dunne.

### Libros colectivos 
* *Premio 2023 de poesía, relato e tradución da Universidade de Vigo* (2023). Xunta de Galicia-Universidade de Vigo-Xerais. ISBN 978-84-1110-403-6. "O Marcos e a conquista".

### Traducións ao galego 
* *Habitada* (2025), de Cristina Sánchez-Andrade (cotradución con Inés Mosquera). Allariz: Aira Editorial. 208 páxs. ISBN: 978-84-128837-8-7

## Premios 
* 2016: IV Certame de relato curto FANPA, estando no IES A Xunqueira.
* 2018: Finalista IV Certame de relato curto FANPA, Adultos.
* 2021: II Certame de Relato Curto en Igualdade Lonxa Literaria-Concello de Moaña por *Os gatos pardos*.
* 2021: Premio de Relato Curto da Universidade de Vigo, por *O Forxán e os asteroides.*
* 2022: XXV Certame Literario de Piñor, por *O cocho*.
* 2022: Premio de Relato Curto da Universidade de Vigo, por *O cruceiro e as anguías*.
* 2023:  Premio de Relato Curto da Universidade de Vigo, por *O Marcos e a conquista*.
* 2023: Gañador do Certame de Relatos convocado pola Sociedade Liceo de Noia, por *A mortalla e os ourizos*.
* 2025: Gañador do Certame de Relatos convocado pola Sociedade Liceo de Noia, por Retrousos.
* 2025: Gañador dos IX Premios Provinciais da Xuventude, en narrativa por Instrución para a paternidade" e en poesía por "Para as medras".
## Notas
Constantino I, señor de Armenia

**Constantino I** ou **Kostandin I**, nado polo 1035–1040 e finado polo 1100, foi o segundo señor da Cilicia armenia (1095 – c. 1100). Gobernou a maior parte das rexións dos montes Tauros, mentres xestionaba as cidades e as terras do seu dominio. Proporcionou abundantes provisións aos cruzados, por exemplo durante o difícil período do asedio de Antioquía no inverno de 1097. Era un apaixonado partidario da separada Igrexa armenia.

Hai certa confusión coa súa persoa pois, segundo os cronistas Mateo de Edesa e Sempad o Condestable, Constantino tamén é identificado como un dos príncipes ou comandantes da comitiva do rei Gagik II. Mais de aceptar como posible data de nacemento o período entre 1035-1040, ao suceder o saqueo de Ani en 1045, Constantino non podía ter máis de 10 anos o que imposibilita esa identificación. e, finalmente, rebelouse e declarou a independencia dos seus territorios respecto do Imperio Bizantino ao redor de 1080. 

En 1090, Roupen non era capaz de dirixir as súas tropas, polo que o seu fillo Constantino herdou o seu mando e conquistoulle aos bizantinos o castelo de Vahka no río Göksu. Como gobernante cristián armenio no Levante, axudou ás forzas da Primeira cruzada con aprovisionamentos cando estaban a manter o asedio de Antioquía ata que esta caeu en mans dos cruzados. Os cruzados, pola súa banda, apreciaron debidamente a axuda dos seus aliados armenios e Constantino foi honrado con agasallos, e co título de "marqués" e un título de cabaleiro.
* Thoros I, señor da Cilicia armenia (? - 17 de febreiro de 1129 / 16 de febreiro de 1130).
* León I, señor da Cilicia armenia (? - Constantinopla, 14 de febreiro de 1140).
* unha filla de nome descoñecido que casou con Gabriel de Melitene.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Lista de monarcas do reino armenio de Cilicia
Fernando Haddad

**Fernando Haddad**, nado en São Paulo o 25 de xaneiro de 1963, é un académico, avogado, profesor e político brasileiro, afiliado ao Partido dos Traballadores (PT) e actual ministro de Facenda do Brasil. Foi ministro de Educación de 2005 a 2012, nos gobernos de Lula e Dilma Rousseff, e alcalde da cidade de São Paulo de 2013 a 2016.

É profesor de ciencias políticas na Universidade de São Paulo (USP), na que se licenciou en Dereito, máster en Economía e doutor en Filosofía. Traballou como analista de investimentos en Unibanco. Entre 2001 e 2003, foi subsecretario de Facenda e Desenvolvemento Económico do Concello de São Paulo, na administración de Marta Suplicy. Tamén foi membro do Ministerio de Planificación no goberno de Lula durante o goberno de Guido Mantega (2003-2004), cando redactou o proxecto de lei que instauraba as asociacións público-privadas (APP) no Brasil. 

Foi nomeado ministro de Educación en xullo de 2005 polo presidente Luiz Inácio Lula da Silva, permanecendo no seu cargo ata xaneiro de 2012. Durante o seu mandato como ministro creáronse o Programa Institucional de Bolsas de Iniciación á Docencia (PIBID) e o Sistema Unificado de Selección (SiSU), implantáronse a Universidade Aberta do Brasil e o Instituto Federal de Educación, Ciencia e Tecnoloxía, así como a posta en marcha do Programa Universidade para Todos (ProUni) e a reformulación e ampliación do Fondo de Financiamento de Estudantes de Educación Superior (FIES) e do Exame Nacional de Educación Secundaria (Enem). En 2012, foi elixido alcalde do municipio de São Paulo, vencendo na segunda volta ao candidato do Partido Social Democracia Brasileiro (PSDB), José Serra.
* *De Marx a Habermas - O materialismo histórico e o seu propio paradigma*. Doutor en Filosofía. Asesor: Paulo Eduardo Arantes.

### Artigos publicados en xornais e revistas 
* "Privatización e déficit público", xornal Folha de S. Paulo, 26 de xullo de 1990.
* "Privatización e Eficiencia", xornal Folha de S. Paulo, 25 de agosto de 1990.
* "Nazismo sem Bala", xornal Folha de S. Paulo, 26 de xuño de 1994.
* "50 anos en 5", xornal O Estado de S. Paulo, 25 de agosto de 1997.
* "O choque Arrighi X FHC", xornal Folha de S. Paulo, 30 de novembro de 1997.
* “Un 1999 sombrío”, xornal Folha de S. Paulo, 9 de outubro de 1998.
* “Reelección e dependencia”, xornal Folha de S. Paulo, 9 de xaneiro de 1999.
* “Os teus, os meus e os nosos cartos”, xornal Folha de S. Paulo, 19 de abril de 1999.
* “Patrimonio e democracia”, xornal Folha de S. Paulo, 18 de agosto de 1999.
* "Lanterna na Proa", xornal Folha de S. Paulo, 9 de novembro de 1999.
* “Terceiro Sector e Economía Solidaria”, xornal Folha de S. Paulo, 28 de decembro de 1999.
* “IPTU Progresista: Simple e xusto”, xornal Folha de S. Paulo, 8 de decembro de 2001.
* "PSDB e PFL", xornal Folha de S. Paulo, 24 de abril de 2002.
* “Aínda o PSDB”, xornal Folha de S. Paulo, 14 de maio de 2002.
* "Un deseño para São Paulo", xornal Folha de S. Paulo, 16 de xullo de 2014.
* “Vivín na miña pel o que aprendín nos libros”, Revista Piauí, Edición 129, xuño de 2017.

## Notas
Eulalia Galvarriato

**Eulalia Galvarriato García**, nada en Madrid o 12 de febreiro de 1904 e finada na mesma cidade o 15 de novembro de 1997, foi unha escritora e tradutora española. Finalista do Premio Nadal en 1946 pola súa novela *Cinco sombras*, en 1954 obtivo o premio de Adaptacións Cinematográficas pola adaptación ao cinema da súa novela curta *Raíces bajo el agua*.

## Traxectoria 
O seu pai, Juan Antonio Galvarriato del Rivero, foi avogado e economista. A súa nai, Rosalía García, unha muller de inquietudes culturais, frecuentou o faladoiro de Benito Pérez Galdós. Tivo cinco irmás e dous irmáns

A profesión do pai permitiulle á familia gozar dunha boa posición económica, sen grandes dispendios, e pasar os veráns no campo, en Cabezón de la Sal (Cantabria).

En 1922 Eulalia Galvarriato matriculouse na Universidade de Madrid, en Filosofía e Letras. Foi alumna do filólogo e   bibliógrafo Julio Cejador y Frauca. Obtivo a licenciatura en 1927 e ese mesmo ano comezou a traballar no Centro de Estudos Históricos. No verán de 1928 dito Centro organizou un curso de español para estranxeiros que se impartiu na Residencia de Estudiantes, con Eulalia como unha das profesoras. Ese verán coñeceu a Dámaso Alonso, con quen casou en marzo de 1929 nunha voda case estritamente familiar. Porén, asistiron tamén algúns amigos poetas como Vicente Aleixandre e Pedro Salinas.

O curso 1929-1930 acompañou ao seu marido en Nova York, onde estreitaron a amizade con Federico García Lorca. Á súa volta o matrimonio estabeleceu a súa residencia en Madrid, nun chalé de Chamartín na avenida Alberto Alcocer. Cando estalou a Guerra Civil trasladáronse a Valencia e durante ese período Eulalia traballou dando clases de inglés.

Tras a guerra regresaron a Madrid e comezou a carreira literaria de Eulalia. Fixo traducións, escribiu contos e colaborou estreitamente co seu marido en traballos e investigacións. En 1946 foi finalista do Premio Nadal coa súa novela *Cinco sombras*, que se publicou o ano seguinte,

Pronunciou seis conferencias sobre a obra de Lope de Vega das que só está publicada: «A muller na obra de Lope de Vega», pronunciada no Instituto Lope de Vega. En 1953 publicou a novela curta *Raíces bajo el agua*. Adaptouna para un guión cinematográfico que obtivo en 1954 o Premio de Adaptacións Cinematográficas. Seguiu a escribir contos e outras prosas breves recollidas no volume *Raíces bajo el tiempo*, publicado en 1985.

Morreu con 93 anos o 15 de novembro de 1997.

## Obra 
* *Ensayos* (trad. de Robert Louis Stevenson, 1943)
* *Cinco sombras* (novela, 1947), finalista do premio Nadal
* *Raíces bajo el agua* (novela curta, 1953)
* *Oración por la fe* (edición de Ángel Caffarena, 1981)
* *Raíces bajo el tiempo* (prosas, relatos, 1985)
* *Retablillo de Navidad y otros poemas* (2004)
* Contos: «Tres ventanas», «Los hijos», «Sólo un día cualquiera», «Final de jornada»...
* Outros escritos: *Dos niños de América (recuerdos de viaje)*, *San Juan de la Cruz* (comentarios en prosa aos seus poemas maiores)

## Notas
Fraser

O apelido **Farser** pode estar referido a:

### Persoas 
* **Alasdair Fraser** (nado en 1955),  violinista escocés;
* **Brendan Fraser** (nado en 1968), actor estadounidense;
* **Dawn Fraser** (nada en 1937), nadadora e política australiana;
* **Francis Charles Fraser** (1903-1978), zoólogo británico;
* **Herbert MacKay-Fraser** (1927-1957), piloto de carreiras estadounidense;
* **Ian Fraser Kilmister** (1945-2015), músico, cantante e actor inglés;
* **James Earle Fraser** (1876-1953),  escultor, medallista e deseñador de moedas estadounidense;
* **Julius Thomas Fraser** (1923-2010), intelectual estadounidense de orixe maxiar;
* **Laura Fraser** (nada en 1976), actriz escocesa;
* **Laura Gardin Fraser** (1889-1966), escultora, medallista e deseñadora de moedas estadounidense,
* **Shelly-Ann Fraser-Pryce** (nada en 1986), atleta xamaicana;

### Lugares 
* **Illa Fraser**, en Queensland, Australia;

### Outros 
* **Arroaz de Fraser**, cetáceo odontoceto da familia dos delfínidos;
A Flickering Truth

***A Flickering Truth*** é un filme documental neozelandés de 2015 escrito e dirixido por Pietra Brettkelly. O filme conta os intentos de Ibrahim Arify de restaurar os arquivos de Afghan Film en Cabul logo de que os talibáns capturasen a cidade. Estreouse na sección Venice Classics da 72ª edición do Festival Internacional de Cinema de Venecia. Foi escollido como candidato de Nova Zelandia para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 89ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Elenco 
* Ibrehim Arif 		 
* Mahmoud Ghafouri 	 	 
* Isaaq Yousif

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Nova Zelandia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 89ª edición dos Óscar
Ankabut-e moqaddas

***Ankabut-e moqaddas*** (en ) é un filme de 2022 dirixido por Ali Abbasi, protagonizado por Mehdi Bajestani e Zar Amir Ebrahimi. É unha coprodución entre Dinamarca, Alemaña, Suecia e Francia. Está baseada na historia real de Saeed Hanaei, asasino en serie cuxo obxectivo eran as prostitutas e que matou 16 mulleres entre 2000 e 2001 en Mashhad, Irán. No filme inclúese o papel dunha xornalista ficticia que investiga os asasinatos.

*Ankabut-e moqaddas* foi escollido para competir pola Palma de Ouro no Festival Internacional de Cinema de Cannes de 2022 en maio dese ano, onde Ebrahimi gañou o premio á mellor actriz pola súa interpretación. Foi escollido como candidato de Dinamarca para o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa na 95ª edición dos premios,, chegando a clasificarse na lista curta de decembro.

## Personaxes 
* Mehdi Bajestani como Saeed Hanaei
* Zar Amir Ebrahimi como Arezoo Rahimi
* Arash Ashtiani como Sharifi
* Forouzan Jamshidnejad como Fatima Hanaei
* Sina Parvaneh como Rostami
* Nima Akbarpour como Xuíz
* Mesbah Taleb como Ali Hanaei
* Firouz Agheli como Haji
* Sara Fazilat como Zinab
* Alice Rahimi como Somayeh

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Dinamarca propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Bantú Mama

***Bantú Mama*** é un filme dominicano de 2021 dirixido por Iván Herrera e escrito por Herrera e Clarisse Albrecht. Foi producido por Iván Herrera, Clarisse Albrecht, Nicolas LaMadrid e Franmiris Lombert, e foi rodado na República Dominicana, Francia e o Senegal. O filme conta a historia de Emma (Clarisse Albrecht), unha muller francesa de ascendencia africana que consegue fuxir tras ser detida na República Dominicana. Refúxiase no barrio máis perigoso de Santo Domingo, onde é acollida por un grupo de nenos (Scarlet Reyes, Euris Javiel e Arturo Pérez). Ao converterse na súa protexida e figura materna, experimenta un cambio inimaxinable no seu destino.

Foi escollido como candidato da República Dominicana para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado. ARRAY adquiriu os dereitos de distribución nos Estados Unidos, Canadá, Reino Unido, Australia e Nova Zelandia, e estreouse en Netflix o 17 de novembro de 2022. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes da República Dominicana propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Lo invisible

***Lo invisible*** é un filme ecuatoriano de 2021 dirixido por Javier Andrade. Foi escollido como candidato de Ecuador para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Sinopse 
Conta a historia de Luisa, unha muller de 45 anos que sae dun centro psiquiátrico logo dunha grave depresión posparto.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Ecuador propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Oběť

***Oběť*** é un filme de 2022 dirixido por Michal Blaško e escrito por Jakub Medvecký. Estreouse na sección "Orizzonti" da 79ª edición do Festival Internacional de Cinema de Venecia. Foi escollido como candidato de Eslovaquia para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Vita Smačeljuk como Irina
* Gleb Kuchuk como Igor

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Eslovaquia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar
Aurora Arnáiz Amigo

**Aurora Arnáiz Amigo**, nada en Sestao (Biscaia) o 15 de maio de 1913 e finada na Cidade de México o 21 de xaneiro de 2009, foi unha escritora, profesora universitaria, avogada e política española. Militou nas Juventudes Socialistas Unificadas.

## Traxectoria 
Filla de Francisco Arnáiz, líder sindical socialista, coñeceu desde nena as loitas sindicais. Estudou bacharelato en Bilbao no colexio de Juana Whitney, nai de María e Ramiro de Maeztu. Matriculouse na Escola de Altos Estudos Mercantís de Bilbao e obtivo o título de perito mercantil en 1933. Ese ano trasladouse a Madrid para estudar Dereito na Universidade Central. Durante un tempo aloxouse na Residencia de Señoritas, onde realizaba traballos de servizo para sufragar os gastos da súa estancia. A aula de Dereito (salón 303) leva o seu nome.

## Obras 
* *Idea e ideología en la ciencia política* (1952). Tese de licenciatura. Facultad de Derecho, UNAM
* *Ética y Estado* (1959). UNAM, Editorial Universitaria
* *Ciencia del Estado* (1959). Antigua Librería Robredo
* *Soberanía y potestad: de la soberanía del pueblo* (1971). 2 tomos, Porrúa
* *Instituciones constitucionales mexicanas* (1975). UNAM
* *Feminismo y femineidad* (1978). UNAM
* *Estructura del Estado* (1979). Porrúa
* *Soberanía y potestad: de la soberanía del pueblo, de la potestad del Estado* (1981). 2 tomos, Porrúa
* *Ciencia política: estudio doctrinario de sus instituciones* (1984). Porrúa
* *El Estado y sus fundamentos institucionales* (1995). Trillas
* *Retrato hablado de Luisa Julián* (1996). Compañía Literaria
* *El alma política primitiva* (1999). Cárdenas
* *El origen contractual del estado y su justificación histórica* (1999). McGraw-Hill Interamericana
* *Historia constitucional de México* (1999). Trillas
* *Ciencia política, estudio doctrinario de sus instituciones* (1999). Dirección general de Publicaciones y Fomento Editorial, UNAM
* *Antonio Caso. Filósofo, universitario y rector* (2002). Facultad de Derecho-UNAM, Porrúa.

## Notas 
## Véxase tamén
### Bibliografía 
* 
*
Alfabeto persa

O **alfabeto persa** (en , romanizado: *Alefbâye Fârsi*) é un alfabeto escrito de dereita a esquerda empregado para representar a lingua persa. É unha variación do alfabeto árabe con catro letras adicionais: پ چ ژ گ. É a base de moitos sistemas de escrita empregados en Asia central e meridional. Úsase para representar as variedades estándar do persa, o iraniano e o dari; e é un dos dous sistemas de escrita oficiais da lingua persa, xunto co alfabeto taxico baseado no cirílico.

A escrita é principalmente, mais non exclusivamente, de dereita a esquerda; as expresións matemáticas, as datas numéricas e os números que levan unidades escríbense de esquerda a dereita. A letra é cursiva, o que significa que a maioría das letras dunha palabra conéctanse entre si; cando se escriben, os procesadores de textos contemporáneos unen automaticamente formas de letras adxacentes.

## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Dastoore khat - Documento oficial en persa da Academia da Lingua e Literatura Persa
Orkester

***Orkester*** é un filme esloveno de comedia e drama en branco e negro de 2021, dirixido e escrito por Matevž Luzar. Foi escollido como candidato de Eslovenia para o Óscar ó mellor filme internacional na 95ª edición dos premios, mais finalmente non foi nomeado.

## Personaxes 
* Gregor Zorc como Stojan
* Gregor Čušin como Rajko
* Jernej Kogovšek como Emir
* Alexander Mitterer como Alois
* Marie Hofstätter como Marie
* Lovro Lezič como Pajo
* Gaber K. Trseglav como Ive
* Vesna Pernarčič como Kati
* Ana Facchini como Magi
* Mateja Pucko como Alenka
* Mojca Funkl como Blanka
* Marinka Štern como Zdenka
* Ela Murko como Maruša
* Ines Pavlič como Petra
* Matej Abrahamsberg como Cene
* Marjana Mlinarič Pikelj como presidenta
* Klaudia Reichenbacher como alcaldesa

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Filmes de Eslovenia propostos ó Óscar ó mellor filme internacional
* Filmes propostos ó mellor filme internacional na 95ª edición dos Óscar