open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Evelyn Nicol

**Evelyn Marie Carmon Nicol,** nada en Little Rock, Kentucky, o 2 de xuño de 1930 e finada o 27 de maio de 2020, foi unha inmunóloga e microbióloga estadounidense. Foi a primeira científica en illar o virus do  herpes  zóster, e é unha das poucas mulleres afroamericanas en recibir unha patente en bioloxía molecular, por un novo método de produción de uroquinase.

Mentres traballaba alí, Pandex foi comprada por Abbott Laboratories, o antigo empregador de Nicol. Nicol retirouse en 1990, negándose a traballar para unha empresa que fora tan abertamente discriminatoria.

## Vida persoal 
Nicol tivo tres fillos. Despois da xubilación, viviu en Waukegan, Illinois, e máis tarde en Weston, Connecticut. Á idade de 89 anos, Nicol foi hospitalizada por un ictus e diagnosticáronlle Covid-19. Morreu por complicacións da infección en maio de 2020.

## Notas
Outeiro, O Hospital, O Incio

**Outeiro** é un lugar da parroquia do Hospital, no concello lugués do Incio, na comarca de Sarria. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 tiña 3 habitantes (1 home e 2 mulleres).

## Toponimia 
A orixe do topónimo é o latín , que é unha parte alta ou elevación do terreo.

## Lugares e parroquias 
### Lugares do Hospital
### Parroquias do Incio
## Notas
Codesido, Laiosa, O Incio

**Codesido** é un lugar da parroquia de Laiosa, no concello lugués do Incio, na comarca de Sarria. Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 estaba deshabitado.

## Toponimia 
O topónimo é un fitónimo que indica a existencia de codesos.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Laiosa
### Parroquias do Incio
## Notas
O Polvoreiro, Laiosa, O Incio

**O Polvoreiro** é un lugar da parroquia de Laiosa, no concello lugués do Incio, na comarca de Sarria.
## Localización
Sitúase ao pé da estrada LU-644, antiga estrada de Pacio do Río á Cruz do Incio.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Laiosa
### Parroquias do Incio
Receptor de andróxenos de membrana

Os **receptores de andróxenos de membrana** (**mARs**) son un grupo de receptores acoplados á proteína G (GPCRs) que se unen e son activados pola testosterona e/ou outros andróxenos, que se encontran na membrana plasmática. A diferenza do receptor de andróxenos (AR), que é un receptor nuclear que produce os seus efectos por medio de mecanismos xenómicos, os mARs son receptores da superficie celular que alteran rapidamente a sinalización celular por modulación da fervenza de sinalización intracelular.

O GPRC6A está implicado na función testicular e o cancro de próstata. A activación de mARs pola testosterona incrementa a forza do músculo esquelético, o que indica potenciais efectos anabólicos. Os mARs tamén foron implicados en efectos antigonadotrópicos dos andróxenos. O 3α-androstanediol, un metabolito activo da dihidrotestosterona (DHT) e un andróxeno débil así como un neuroesteroide por medio da súa acción como modulador alostérico positivo do receptor do GABAA, inflúe rapidamente na receptividade e o comportamento sexual en animais, un efecto que depende do receptor do GABAA.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Receptor de esteroides de membrana
Matías Estévez Martínez

**Matías Estévez Martínez**, coñecido como **Rato**, nado en Parderrubias (Salceda de Caselas) cara a 1911, foi un político galego.
## Traxectoria 
Fillo de Manuel Estévez Fernández e Dolores Martínez, irmán de Francisco Estévez Martínez e tío de Martin Sheen. Marchou á Arxentina en 1929. Retornou a Salceda de Caselas na República. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 participou na oposición ao golpe en Salceda. Detido, foi xulgado en Vigo por rebelión militar o 24 de setembro de 1936 e condenado a cadea perpetua. Ingresou no Penal do Forte de San Cristovo de Pamplona o 5 de febreiro de 1937. Saíu o 2 de setembro de 1940 en prisión atenuada. Emigrou á Arxentina.

## Vida persoal 
Foi pai de Angelita e Lola Estévez.

## Notas
Shafrira Goldwasser

**Shafrira Goldwasser** (en  ), nada en 1958 en Nova York ) é profesora de Enxeñaría Eléctrica e Ciencias da Computación no MIT, e profesora de Matemáticas no Instituto Weizmann de Ciencias, Israel .

## Traxectoria 
Goldwasser obtivo a súa licenciatura en matemáticas en 1979, pola Universidade Carnegie Mellon, e o seu máster en  1981 e doutoramento en 1983 en informática na Universidade de California, Berkeley. Ingresou no MIT en 1983 e en 1997 converteuse na primeira RSA da facultade. É membro do grupo de informática teórica do MIT Computer Science and Artificial Intelligence Laboratory.

Goldwasser ten dous fillos, Nathan Goldwasser e Rikva Goldwasser.

## Carreira 
A investigación de Goldwasser inclúe as áreas de complexidade computacional, criptografía e teoría dos números . É a co-inventora dos sistemas de demostración interactiva . O seu traballo sobre a complexidade inclúe a clasificación de problemas de aproximación, mostrando que algúns problemas da clase NP seguen sendo difíciles aínda cando só se require unha solución aproximada.

Goldwasser gañou o Premio Gödel dúas veces: en 1993, polo artigo *The knowledge complexity of interactive proof systems*, e en 2001, polo artigo *Interactive Proofs and the Hardness of Approximating Cliques* . Tamén gañou o Grace Murray Hopper Prize en 1996 e o RSA Award in Mathematics en 1998. En 2001 foi elixida para a Academia Americana de Artes e Ciencias, en 2004 para a Academia Nacional de Ciencias dos Estados Unidos e en 2005 para a Academia Nacional de Enxeñaría . Tamén foi seleccionada en 2007 como membro da IACR . Goldwasser foi o galardón 2008-2009 do Athena Lecturer Award polo comité da Association for Computing Machinery, concedido a mulleres destacadas en informática. Finalmente, recibe a Medalla Benjamin Franklin en Ciencias da Computación en 2010, concedida polo Instituto Franklin . En 2012:gaña o premio  Turing. En 2017 foi galardoada co Premio Fundación BBVA Fronteiras do Coñecemento, na categoría de Tecnoloxías da Información e a Comunicación.

## Notas
Vincenzo Spaccapietra

**Vincenzo Spaccapietra**, C.M., nado o 12 de outubro de 1801 en Francavilla e finado o 25 de novembro de 1878, foi un eclesiástico católico latino, relixioso lazarista, e arcebispo de Esmirna entre 1862 e 1878.

## Traxectoria 
Vincenzo Spaccapietra naceu o 12 de outubro de 1801 en Francavilla, entón parte do Reino das Dúas Sicilias. Logo de rematar os seus estudos filosóficos, literarios e xurídicos en Nápoles, ingresou en 1819 na mesma cidade na Congregación da Misión, e o 12 de xuño de 1824 foi ordenado sacerdote.

O 19 de novembro de 1852 foi nomeado bispo titular de *Arcadiopolis in Asia*. Foi ordenado bispo polo papa Pío IX aos dous días, o 21 de novembro, e tivo como co-consagrantes a Alessandro Macioti e a Giuseppe Maria Castellani.

O 17 de abril de 1855 foi nomeado arcebispo de Porto de España, cargo do que renunciou en 1859. 

O 12 de setembro de 1959 foi nomeado bispo titular de *Sé titular de Ancyra*. 

O 8 de abril de 1862 foi nomeado arcebispo de Esmirna. Finou no cargo, o 25 de novembro de 1878.
## Notas
Justus Hollatz

**Justus Hollatz**, nado o 21 de abril de 2001 en Hamburgo, é un xogador de baloncesto profesional alemán. Actualmente xoga para o Cedevita Olimpija da ABA Liga, onde se desempeña na posición de base cunha altura de 1,91 m. Foi nomeado mellor xogador novo da Basketball Bundesliga nas temporadas 2020−21 e 2021−22 e no Mellor quinteto revelación da ACB en 2022−23

## Traxectoria 
Hollatz medrou no distrito de Langenbek de Hamburgo. Chegou ao baloncesto por medio dun do equipo de baloncesto da súa escola primaria de Marmstorf. Posteriormente xogou cos seus irmáns máis vellos, Joshua e Jacob, na canteira do BG Harburg Hittfeld. Alén do baloncesto, tamén xogou ao fútbol, chegando ter a oportunidade de unirse ao FC St. Pauli como xuvenil.

Durante la temporada 2017−18, Hollatz debutó en el SC Rist Wedel da ProB, a terceira categoría do baloncesto xermano. Ao mesmo tempo xogou no equipo sub-19 dos Hamburg Towers. Na temporada 2018−19 pasou formar parte do elenco dos Towers, debutando na primeira xornada da ProA, a segunda categoría do país. Ese mesmo ano o club conseguiu o ascenso á máxima categoría, a Basketball Bundesliga (BBL), sendo Hollatz fundamental nas eliminatorias polo ascenso. Os seus momentos máis destacados na fase de ascenso foron os seus 16 puntos nas semifinais, xusto despois de cumprir 18 anos, e a súa tripla a falta de nove segundos para o final do partido no partido decisivo. Nunha votación realizada pola 2. Bundesliga, Hollatz recibiu el premio ao mellor xogador novo do ano da ProA. Na temporada 2021−22 da Eurocup fixo unha media de 8,2 puntos, 2,1 rebotes e 4,2 asistencias por partido. Após finalizar o seu contrato co equipo alemán, o 28 de maio anunciouse a súa fichaxe polo Río Breogán da Liga ACB.

### Equipos 
Rašid Mahalbašić xogou nos seguintes equipos ao longo da súa carreira profesional.
*  SC Rist Wedel (ProB, 2017–2021)
*  Hamburg Towers (BBL, 2018−2022)
*  Río Breogán (ACB, 2022−2023)
*  Cedevita Olimpija (ABA Liga, 2023−presente)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en proballers.com
Cércidas de Megalópole

**Cércidas** (en grego antigo Κερκιδᾶς, latín: Cercidas) foi un poeta, filósofo e lexislador da cidade de Megalópole do século -III.

## Traxectoria 
Foi un filósofo cínico, discípulo de Dióxenes, e é mencionado por Ateneo de Naucratis e Estobeo. Segundo Claudio Eliano, á súa morte fixo queimar con el os dous primeiros libros da *Ilíada* e expresou o seu desexo de atoparse con Pitágoras (filósofo), Hecateo (historiador), Olimpo (músico) e Homero (poeta), o que implica claramente que cultivou estas artes e ciencias. Di Demóstenes que por covardía e corrupción puxo Arcadia baixo o goberno de Filipo II de Macedonia.

En 1906 atopouse en Oxirrinco un papiro con fragmentos de sete poemas seus de carácter cínico.

## Notas
Claudio Eliano

**Claudio Eliano** (en latín *Claudius Ælianus*, en grego antigo Κλαύδιος Αἰλιανός) foi un escritor e compilador romano nado en Praeneste en 175 e finado arredor do 235. Escribiu en grego.
## Traxectoria 
Estudou retórica co sofista Pausanias e foi un admirador de Herodes Ático. Morreu solteiro sen descendencia.
### Obras 
As obras de Eliano, escritas en grego antigo, son recompilacións doutras obras da literatura ática clásica. Consérvanse tres escritos.
* "Historia Varia" (Ποικίλη ἱστορία - *Historia Varia* ): 14 libros con miscelánea anecdótica sobre a natureza e sobre homes e pobos notábeis. O manuscrito máis antigo data do século X e está no *Codex Ambrosianus*.
* "Sobre a natureza dos animais" (Περὶ ζῴων ἰδιότητος - *De natura animalium* ): 17 libros, dos que só quedan fragmentos, unha recompilación de historias e lendas sobre animais. O manuscrito máis antigo data do século X (Codex Parisinus).
* "Cartas Rústicas" (Ἐπιστολαὶ ἀγροικικαί - *Epistulae rusticae* ), unha colección de 20 cartas de temática predominantemente erótica, cuxa autenticidade é dubidosa, tamén no *Codex Ambrosianus*.

Outras obras coñécense só polo seu título ou algúns escasos fragmentos: Sobre a arte adivinatoria (Περὶ προνοίας), sobre a actividade directiva dos deuses (Περὶ θείων ἐναργειῶν) e unha acusación contra un home efeminado que podería pensarse que era contra o emperador Heliogábalo.
## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
* *Aeliani Varia historia* , Halle, en Libraria Orphanotrophei, 1826, 250 páxinas
* *De natura animalium*  cunha introdución  de Friedrich Christian Wilhelm Jacobs e Johann Gottlob Schneider, Jena, Frommann Publishing, 1832, 719 páxinas
Coluto

**Coluto** (en latín Coluthus*, en grego Κόλουθος) foi un dos últimos poetas épicos gregos. Naceu en Licópole (Exipto). Viviu no século VI e tivo éxito baixo o goberno de Anastasio I Dícoro.
## Traxectoria 
Escribiu poemas laudatorios (ἐγκώμια δι᾽ ἐπῶν, *encómia di epón)*, un poema heroico de seis libros titulado Καλυδονικά *(Kalydónica)* e outro titulado Περσικά *(Persicá)*, todas obras perdidas. Das súas obras só se conserva *O rapto de Helena'' (Ἐλένης ἁρπαγή) en 392 hexámetros, que imita con pouco éxito o estilo de Homero.
## Notas
Sótades de Maronea

**Sótades de Maronea** (en latín *Sotades*, grego antigo Σωτάδης) foi un poeta grego nado en Maronea en Tracia (segundo algunhas referencias era natural de Creta, pero xeralmente chámase Μαρωνείτης).

## Traxectoria 
Floreceu en Alexandría ao redor do -280 Escribiu poemas lascivos chamados φλύακες ou κίναιδοι (*Flyakes* ou *Kinaidoi*), en dialecto xónico ou tamén Ἰωνικοὶ λόγοι (*Ionikoí logoi* "versos xónicos") ou  Σωτάδεια ᾁσματα (*Sotádeia asmata* "Cancións de Sotades")

Atacou a Tolomeo II Filadelfo cando casou coa súa irmá Arsinoe, e o rei encarcerouno durante moito tempo. Escapou, pero foi feito prisioneiro en Caunus polo xeneral exipcio Patroclo, e guindouno ao mar nunha caixa de chumbo.

Quedan pequenos fragmentos das súas obras e os seguintes títulos mencionados por Hefestión e a *Suídas*:

* Ἄδωνις (*Adonis*).
* Ἀμαζών (*Amazona*).
* εἰς ᾁδου κατάβασις (*Eis adou katábasis*).
* εἰς Βελεστίχην (*Eis belestichen*).
* Ἰλίας (*Ilías*).
* Πρίηπος (*Príepos*).

O  metro poético que usaba con máis frecuencia era coñecido como metro sotadeano. Ateneo de Naucratis fai algúns comentarios sobre este poeta, que parece que tivo varios imitadores, entre eles o seu fillo Apolonio e Caristio, e que os poetas latinos Ennio e Accio copiaron o seu estilo, mesmo entre os eclesiásticos gregos, xa que san Atanasio de Alexandría acusou a Ario de escribir nun estilo que se aproximaba aos “poemas sotadeos”.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*
Sótades

**Sótades** e un antropónimo grego que portaron entre outros os seguintes:
* Sótades de Atenas, poeta cómico ateniense.
* Sótades de Maronea, poeta grego.
Hotel Transylvania: Transformania

***Hotel Transylvania: Transformania*** é un filme estadounidense de fantasía e comedia estreado no 2022. É o segundo filme da franquía *Hotel Transylvania*, repetindo director, Derek Drymon e Jennifer Kluska, e guionista, Producido por Sony Pictures Animation, con orzamento extra de MRC.

## Personaxes 
* Andy Samberg como Jonathan "Johnny" Loughran,
* Selena Gomez como Mavis Drácula
* Kathryn Hahn como Ericka Van Helsing
* Jim Gaffigan como Professor Abraham Van Helsing
* Steve Buscemi como Wayne
* Molly Shannon como Wanda
* David Spade como Griffin]]
* Keegan-Michael Key como Murray
* Brian Hull como Conde Drácula
* Fran Drescher como Eunice
* Brad Abrell como Frankenstein
* Asher Blinkoff como Dennis
* Zoe Berri como Winnie
* Asher Bishop como Wesley
* Tyler "Ninja" Blevins as Party Monster
* Genndy Tartakovsky como Blobby
* Victoria Gomez como Wilma
* Jennifer Kluska como Wendy
* Derek Drymon como Zombie
* Aaron LaPlante como:
** Gremlin Pilot
** Gremlin Stewardess
* Melissa Sturm como:
** Airbag Monster
** Voice on Phone
* Chloé Malaisé como Female Newscaster
* Scott Underwood como Male Newscaster
* Michelle Murdocca como Witch
* Will Townsend como Zombie

## Notas
Moeda de 50 francos Hércules

A **moeda de 50 francos Hércules** é a moeda de prata máis grande das emitidas en Francia baixo o sistema do franco francés, caracterizada pola figura de Hércules no seu anverso.

A moeda foi creada mediante o Decreto 74-797, do 23 de setembro de 1974, asinado polo presidente da República Francesa, Valéry Giscard D'Estaign.

Tratábase dunha moeda de curso legal, aínda que a súa presenza na circulación foi practicamente nula, por mor do seu peso e o seu diámetro excesivos. Comezouse a emitir en 1974 e retirouse da circulación en 1980 debido ao crecemento dos prezos da prata, que provocou que o valor intrínseco do metal superase o seu valor facial.

## Deseño 
O seu deseño responde ao tipo Hércules, creado por Agustin Dupré inicialmente para a moeda de 5 francos da I República, cuñada por vez primeira en 1795, e que foi retomado posteriromente para diversas moedas francesas. 

### Anverso 
[miniatura|[Deseño de Augustin Dupré para a moeda de 5 francos de 1795, retomado para os 50 francos Hércules.]]
O anverso está caracterizado pola figura espida de Hércules, cunha pel de león ás súas costas, reconciliando a Liberdade coa Igualdade, que están en pé aos seus lados. A Liberdade está á súa dereita e sostén unha pica coroada por un barrete frixio, en tanto que a Igualdade está á súa esquerda, e sostén un perpendículo. O anverso complétase co lema LIBERTÉ ÉGALITÉ FRATERNITÉ na parte superior e a sinatura do deseñador no exergo.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Moeda de 10 francos Hércules
* Monnaie de Paris
* Franco francés

### Ligazóns externas 
* Valeur des pièces de 50 francs argent (*Sacra-moneta.com*)
A Vila, Eirexalba, O Incio

**A Vila** é un lugar da parroquia de Eirexalba, no concello lugués do Incio, na comarca de Sarria.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Eirexalba
### Parroquias do Incio
José Antonio Fernández Muro

**José Antonio Fernández Muro**, nado en Madrid o 3 de xaneiro de 1920 e finado na mesma cidade o 14 de marzo de 2014, foi un pintor español.

## Traxectoria 
En 1938 xunto á súa familia marchou á Arxentina. Estudou no taller do pintor catalán Vicente Puig. Fixo a súa primeira exposición na galería Witcomb en 1944 e en 1948 expuxo na Galería Buchholz de Madrid. Formou parte do Grupo Artistas Modernos, creado por Aldo Pellegrini, e expuxo en Buenos Aires, Ámsterdam, Río de Janeiro e Santiago de Chile. Foi responsable con Luís Seoane da revista *Galicia Emigrante* en 1954. En 1958 obtivo unha bolsa da UNESCO para estudar Museoloxía na escola do Louvre e asistir a un curso de arte contemporánea impartido por Pierre Francastel na Sorbona. Entre 1962 e 1969 viviu en Nova York onde asimilou as influenzas do graffiti, a palabra escrita e o Pop. En 1970 trasladouse a España, onde viviu ata a súa morte.

## Pintura 
Modificou a súa técnica e estilo continuamente, a súa arte abstracta pasou do impresionismo ao puramente matemático. Recibiu a influencia do neo-expresionismo do movemento *Die Brüke* e, a partir de mediados do século XX, comezou a experimentar co construtivismo.

A súa obra está nas coleccións do Museo Español de Arte Contemporánea, Museo Nacional de Belas Artes (Buenos Aires), Stedelijk Museum (Ámsterdam), Museum of Modern Art (MoMA), Solomon R. Guggenheim Museum (Nova York), Museo de Bellas Artes (Caracas), Museo de Arte Abstracto Español (Cuenca) ARCO Art Collection (Los Ángeles), Metropolitan Museum (Miami) e Blanton Museum of Art (Austin, Texas).

## Recoñecementos 
* Medalla de Ouro de Pintura na Feira de Bruxelas, 1958.

* Premio Guggenheim, 1960

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* José Antonio Fernández Muro 
* José Antonio Fernández-Muro
* José Antonio Fernández Muro. Premio Konex 1982: Pintura no Figurativa
Flegma

A **flegma**, **fleima** ou **fleuma** (en , "inflamación") é o fluído corporal secretado pola mucosa do sistema respiratorio dos mamíferos. A definición exclúe o moco producido no tracto dixestivo e finalmente eliminado pola canle anal.

É un xel ou moco suculento, secretado polas células caliciformes do epitelio alveolar e traqueobronquial, que contén glicoproteínas, anticorpos, lípidos e outras substancias. A súa composición depende do clima, da xenética e do estado do sistema inmunitario. A súa cor normal é o branco transparente pero en condicións patolóxicas pode variar substancialmente segundo a súa composición, sendo transparente, amarelo claro ou escuro, verde, marrón claro ou escuro e mesmo gris.

A función da flegma ou moco bronquial é manter a humidade do tracto respiratorio inferior así como atrapar e facilitar o movemento de partículas estrañas cara ao exterior polos cilios. Polo seu contido en lisocimas, lactoferrina e inmunoglobulinas, tamén ten funcións antimicrobianas e tamén protexe as vías respiratorias contra axentes proteolíticos como a α1-antitripsina ou a α1-antiquimotripsina e antiproteases como a antielastase.

A flegma prodúcese normalmente en cantidades moi pequenas (100 ml ou menos ao día) e adoita tragarse sen querer. Cando a súa produción supera o normal ou aumenta a súa viscosidade, por enfermidade ou irritación, e se manifesta por dificultar a función respiratoria, o organismo elimínaa mediante a tose e a expectoración, co que se denomina esputo, sendo estes os síntomas e signos empregados para avaliar clinicamente a situación do paciente.

## A flegma como humor corporal 
A flegma é un dos catro humores que, segundo a teoría dos catro humores, base da medicina hipocrática, caracterizan o corpo humano e que están en equilibrio cando unha persoa está sa. O desequilibrio, tanto por exceso como por defecto, dos humores, segundo esta teoría, é a causa das enfermidades.

A flegma, fría e húmida, estaba relacionada coa lúa, coa auga e predomina no inverno.

O predominio dun humor en cada individuo determina, segundo a citada teoría, o seu carácter e, polo tanto, o predominio da flegma estivo asociado ao comportamento apático, utilizando como sinónimo o termo "flegmático". Tamén era sinónimo de preguiza, lentitude ou demasiado tarde e estaba asociado á vellez e ao inverno nas obras literarias e pictóricas.

Segundo a medicina tibetana, a flegma tamén é un dos tres humores (xunto coa bile e o vento) do organismo cuxa perturbación se manifesta en enfermidades, e considera que durante a infancia (até os 16 anos) predomina o humor flegmático.

## Notas 
## Véxase tamén
Margaret Lin Xavier

**Margaret Lin Xavier** ou **Khun Ying Srivisanvaja**, nada en  Bangkok o 29 de maio de 1898 e finada o 6 de decembro de 1932, coñecida como Dr. Lin, era unha médica  tailandesa . Foi a primeira muller tailandesa en recibir un grao en medicina.

## Traxectoria 
Margaret Lin Xavier era filla de  Celestino Maria Xavier, coñecido como Phraya Sri Phipat Kosa, o Baixo-Secretario de Estado para Asuntos Estranxeiros, e Kim Kee. Foi enviada a estudar ao convento do Sacro Corazón de Jesús en Singapur. Cando o seu pai foi destinado ao estranxeiro como embaixador de Tailandia en Italia, Lin Xavier ingresou no Clark's Commercial College de Londres. Despois aprobou a matrícula e entrou na London School of Medicine for Women e no Royal Free Hospital. Obtivo o título de MBBS, MRCS e LRCP.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Margaret Lin Xavier, médica no blog Mujeres con ciencia.
London School of Medicine for Women

A ***London School of Medicine for Women***, creada en 1874, foi a primeira escola de medicina de Gran Bretaña en formar a mulleres doutoras.

## Historia 
A escola foi fundada por unha asociación de médicas pioneiros Sophia Jex-Blake, Elizabeth Garrett Anderson, Emily Blackwell e Elizabeth Blackwell con Thomas Henry Huxley . A fundación estivo motivada en parte polos intentos frustrados de Jex-Blake de cursar un título de medicina nun momento no que as mulleres non eran admitidas nas escolas de medicina británicas, e foi expulsada da Universidade de Edimburgo por este motivo.  Outras mulleres que estudaran con Jex-Blake en Edimburgo uníronse a ela na escola de Londres, entre elas Isabel Thorne, que a sucedeu como secretaria honoraria en 1877.
miniatura| Royal Free Hospital - Escola de Medicina para Mulleres, Hunter Street.
A *UK Medical Act of 1876* foi unha lei que derrogaba a Lei Médica anterior no Reino Unido e permitía a todas as autoridades médicas do Reino Unido autorizar a todos os solicitantes cualificados independentemente do sexo.   En 1877 chegouse a un acordo co Royal Free Hospital que permitiu que as estudantes da London School of Medicine for Women completasen alí os seus estudos clínicos. O Royal Free Hospital foi o primeiro hospital docente de Londres en admitir mulleres para a súa formación.

En 1894, unha coñecida feminista hindú Rukhmabai graduouse en medicina despois de asistir á London School of Medicine for Women. O número de estudantes hindús creceu tanto que ao redor de 1920 a escola, en cooperación coa Oficina da India, abriu un albergue para estudantes de medicina hindús.

En 1914, a escola amplíase aínda máis debido ao número de mulleres que querían estudar medicina, o que fixo necesario duplicar o número de laboratorios e salas de conferencias. No momento da expansión, a escola tiña máis de 300 estudantes matriculados, o que o convertía no maior centro universitario para mulleres de Gran Bretaña.

## Notas
Dólar de prata do 150 aniversario do Instituto Smithsoniano

O **dólar de prata do 150 aniversario do Instituto Smithsoniano** é unha moeda conmemorativa, non circulante, emitida pola Casa da Moeda dos Estados Unidos en 1996 e cuñada polas Cecas de Filadelfia e de Denver.

Esta moeda dun dólar foi autorizada pola Lei 104-96, do 10 de xaneiro de 1996, pola que se dispuxo a emisión dunha moeda conmemorativa do 150 aniversario da fundación do Instituto Smithsoniano.

Esta moeda está integrada nun programa de emisións para 1996 que conta tamén cunha moeda de 5 dólares de ouro conmemorativa da mesma efeméride.

## Deseño 
[miniatura|A [medalla de ouro Langley, do Instituto Smithsoniano, da que toma o motivo do anverso esta moeda conmemoratiiva.]]
No anverso da moeda, deseñado e gravado polo gravador da *US Mint* John M. Mercanti, reprodúcese unha figura feminina cunha toga que sostén o facho do coñecemento e un pergamiño coas palabras ART ("Arte"), HISTORY ("Historia") e SCIENCE ("Ciencia"), posta de crequenas sobre o globo terrestre. A escena está baseada no deseño da medalla de ouro Langley, do Instituto Smithsoniano. Completan o anverso a lenda UNITED STATES OF AMERICA na parte superior, o lema E PLURIBUS UNUM e o valor facial na inferior, e á dereita da figura a lenda alusiva ao motivo conmemorado, FOR THE INCREASE AND DIFFUSION OH KNOWLEDGE ("Para o aumento e a difusión do coñecemento").

[miniatura|220x220px|[Fachada do edificio principal do Instituto Smithsoniano en Washington, que se reproduce no anverso da moeda conmemorativa.]]

Pola súa banda, o reverso, obra de Thomas D. Rogers, reproduce a fachada do edificio sede do Instituto Smithsoniano en Washington, cos lemas LIBERTY ("Liberdade") e IN GOD WE TRUST ("En Deus confiamos"), na parte superior e a lenda "Smithsonian 1846-1996" no exergo. 

A moeda comercializouse aos prezos de 32 dólares en condición estándar e 37 en *versión proof*, e o beneficio conseguido coa súa venda destinouse nun 85 % para o financiamento das actividades do Instituto Smithsoniano e un 15 % para o funcionamento da Colección Numismática Nacional dos Estados Unidos, xestionada tamén por este instituto. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Instituto Smithsoniano
* Moeda dun dólar estadounidense
* Moedas do dólar estadounidense
* Casa da Moeda dos Estados Unidos

### Ligazóns externas 
* "1996 Smithsonian Silver Dollar" (*ModernCommemoratives.com*)
Claudine Hermann

**Claudine Hermann**, nada o 19 de decembro de 1945 e finada o 17 de xullo de 2021, foi unha física francesa e profesora honoraria da École Polytechnique. Foi a primeira muller en ser nomeada profesora da École Polytechnique en 1992. Foi vicepresidenta da Plataforma Europea de Mulleres Científicas.

## Traxectoria 
Estudou na École normale supérieure de jeunes filles e licenciouse en 1965. Realizou os seus estudos de doutoramento na Université Paris VII Denis Diderot, cunha tese sobre  o antimoniuro de galio. Foi nomeada profesora asociada na École Polytechnique en 1980. Impartiu clases de física de semicondutores.

## Carreira 
Foi a primeira muller en ser nomeada profesora adxunta na École Polytechnique en 1992. Traballou nas propiedades ópticas dos sólidos, en particular na fotoemisión de electróns polarizados. Desenvolveu técnicas para medir ópticamente a resonancia de spin en semicondutores. Pasou un ano como investigadora visitante na Universidade de Nagoya en 1998. Demostrou a masa efectiva do burato (0,051) de arseniuro de indio galio.

### Defensa das mulleres na física 
Xunto coas súas investigacións sobre a materia condensada, traballa para mellorar situación  das mulleres na física. En 1999 foi nomeada membro do Grupo de Helsinqui sobre Muller e Ciencia da Unión Europea, e permaneceu como membro ata 2006. Cofundou a plataforma *Femme & Sciences* con Huguette Delavault en 2000.

### Libros 
* 2010 Física estatística : incluídas aplicacións á materia condensada.
* 2003 Física de Semicondutores. 
* Orde do Mérito Nacional 2010.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Claudine Hermann, la física preocupada por el lugar de las mujeres en la universidad no blog Mujeres con ciencia.
Aristón de Quíos

**Aristón de Quíos** (grego antigo : *Ἀρίστων ὁ Χῖος*) foi un filósofo grego que floreceu arredor do -260 e foi contemporáneo de Epicuro, Aratos de Sición e Antígono II Gónatas . Nado en Quíos, era fillo de Milcíades.

## Traxectoria 
Foi discípulo de Zenón na escola estoica e aínda que estudou con el, segundo Dióxenes Laercio foi posteriormente á escola de Polemón de Atenas. Puxéronlle o alcume de Falantos. Rexeitou todas as ramas da filosofía excepto a ética. Director do Liceo, dedicouse principalmente a difundir a doutrina aristotélica . Aristón fundou unha pequena escola oposta á de Hérilo, da que Dióxenes Laercio menciona a Dífilo e Milcíades como discípulos. Hai unha versión que di que morreu dun golpe de calor ou dunha insolación porque estaba calvo.

Aseveraba que o propósito da vida era permanecer indiferente entre o vicio e a virtude, sen facer distincións entre ningunha da dúas cousas, porque o sabio sabe actuar en todos os casos.

Dióxenes Laercio dá unha lista completa das súas obras pero menciona que Panecio e Sosícrates consideran estas obras a obra de Aristóteles de Kea, agás as cartas a Cleantes.

## Notas
Aristón

O antropónimo masculino grego **Aristón** pode referirse a:

* **Aristón**, amigo de Aristóteles, a quen dirixiu varias cartas.
* **Aristón (dramaturgo)** (s. -V), escritor grego.
* **Aristón (escultor)**, escultor grego.
* **Aristón (explorador)**, explorador grego exipcio.
* **Aristón (arconte)**, arconte epónimo de Atenas no ano -454/-453.
* **Aristón (médico)** (s. -V), médico grego.
* **Aristón (pintor)**, pintor grego.
* **Aristón de Alea**, retórico grego.
* **Aristón de Alexandría**, filósofo peripatético grego.
* **Aristón de Atenas**, pai de Platón.
* **Aristón de Cirene** (s. -V), gobernante de Cirene.
* **Aristón de Corinto**, militar grego.
* **Aristón de Esparta**, rei de Esparta (-560 - -510).
* **Aristón de Etolia**, estratego da Liga Etolia no -221.
* **Aristón de Xerasa** foi un retórico grego mencionado polo bizantino Estevo
* **Aristón de Ceos** (s. -III), filósofo peripatético grego
* **Aristón de Megalópole** (s. -II), político da Liga Aquea.
* **Aristón de Mitilene**, escultor e ourive grego nacido en Mitilene, de época descoñecida.
* **Aristón de Pela**, escritor grego (s. I)
* **Aristón de Quíos**, filósofo grego (~ -260).
* **Aristón de Rodas**, embaixador de Rodas (século -II).
* **Aristón de Tiro**, militar cartaxinés.
* **Ticio Aristón** (s. I - II), xurista romano.
Receptor de esteroides de membrana

Os **receptores de esteroides de membrana** (**mSRs**), tamén chamados **receptores de esteroides extranucleares**, son unha clase de receptores da superficie celular activados por esteroides endóxenos que funcionan como mediadores de sinalización celular rápida non xenómica por medio da modulación de fervenzas de sinalización intracelular. Os receptores de esteroides de membrana son diferentes dos receptores de hormonas esteroides (SHRs) nucleares clásicos, que non se encontran na membrana senón no interior da célula. Estes receptores de membrana son outro xeito que teñen os esteroides de orixinar os seus efectos biolóxicos.

Algúns receptores nucleares (non de membrana) poden sufrir modificacións como a palmitoilación que crean unha áncora por medio da cal poden quedar fixados na membrana plasmática ou poden asociarse á proteína de membrana caveolina. Por esta razón, algúns receptores nucleares de esteroides poden aparecer tamén na membrana.
** Receptores de proxesterona de membrana (mPRs) – PAQRs (mPRα, mPRβ, mPRγ, mPRδ, mPRϵ); PGRMC1, PGRMC2.

## Notas
Lamont Hamilton

**Lamont Alexander "Monty" Hamilton**, nado o 6 de abril de 1984 en Brooklyn, Nova York, é un ex xogador estadounidense de baloncesto profesional.

## Traxectoria profesional 
Hamilton comezou a súa carreira coma profesional en 2007 no Basquet Inca da Liga LEB Ouro. En 2008, fichou polo Tenerife CB da LEB Ouro. En 2009, asinou co Paris-Levallois Basket da LNB Pro A francesa.

En xullo de 2012, asinou un contrato dun ano co Bilbao Basket da Liga ACB. Co Bilbao foi incluído no segunda mellor equipo da EuroCup en 2013.

En xuño de 2013, asinou un contrato de dous anos co Saski Baskonia da Liga ACB. En decembro de 2014 deixou o Baskonia tras xogar 47 partidos. O 31 de decembro de 2014, asinou co Krasny Oktyabr ruso para o resto da tempada.

O 22 de xullo de 2015, asinou un contrato dun ano co Beşiktaş JK turco.

On 20 de agosto de 2016, asinou co Ryukyu Golden Kings da B.League xaponesa.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Perfil en Euroleague.net
Hérilo

**Hérilo** (latín*: Herillus*, grego: Ἥριλλος) foi un filósofo estoico romano nado en Cartago, discípulo de Zenón de Citio.

## Traxectoria 
Non se limitou nas súas opinións a seguir literalmente ao mestre, senón que algunhas das súas doutrinas diferían (e opoñíanse) ás de Zenón. Para el o principal ben era o coñecemento ἐπιστήμη. Este concepto foi mesmo atacado por Cicerón, quen di que as súas ideas foron *iamdiu fracta et extincta* ("hai moito tempo rexeitadas e rematadas") e tamén por Cleantes.

Escribiu algúns libros, que segundo Dióxenes Laercio eran curtos pero con moita forza: Περὶ ἀσκήσεως, Περὶ παθῶν, Περὶ ὑπολήψεως, Νομοθέτης, Μαιευτικός, Ἀντιφέμων διδάσκαλος, Διασκενάζων, Εὐθύνων, Ἑρμῆς, Μήδεια, Διαλογοι, e Θέσεις ἠθικαί

## Notas
Vákner

O **Vákner** é unha figura mitolóxica galega que designa o ser que o peregrino armenio Mártir (ou Mártiros), bispo de Arzendjan, atopou no seu camiño a Fisterra (1491), e que se converteu nun símbolo da peregrinación Xacobea a Fisterra, Galicia. Trátase dun animal fantástico que adoita adoptar a forma dun enorme lobishome.

## Lenda e características 
En outubro de 1485 un bispo armenio chamado Mártir peregrinou a Roma desde a cidade armenia de Erzincan, actualmente pertencente a Turquía, e logo continuou viaxe por Europa, chegando a Santiago de Compostela, e desde aquí a Fisterra. Pasou en Galicia 84 días do ano 1492, e durante os máis de seis anos da súa peregrinación, deixou memoria nun breve escrito que se traduciu ao español en 1898.
 
O bispo conta como nos Montes de Buxantes, concello de Dumbría, despois de recibir a bendición de Santiago, “púxenme en camiño e cheguei á extremidade do mundo, á praia da Santa Virxe, a un edificio que foi construído pola propia man do apóstolo san Paulo (sic) e que os francos chaman Santa María de Fisterra. Padecín moitos traballos e fatigas nesta viaxe, na cal topei con gran cantidade de bestas moi perigosas. Encontramos o vakner, animal grande e moi daniño.”

Segundo J. l. Pensado o Vákner tería que ser un animal fabuloso creado pola igrexa para desterrar un culto pagán. Aurora Lestón Mayo considérao un dragón como o 'fáfner' da Biblia. É evidente que se parece a seres salvaxes da mitoloxía popular como o busgoso asturiano, o basajaun vasco e o rabeno e o lobishome galegos. Trátase dunha iniciativa que puxo en marcha o ente público, dentro do proxecto Territorio Vákner, para potenciar o interese do Camiño a Fisterra e Muxía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
**Relación de un viaje por Europa con la peregrinación á Santiago de Galicia, verificado á fines del siglo XV por Mártir, obispo de Arzendjan*. Traducido do armenio por M. J. Saint-Martin e do francés por E. G. de R. (Emilia Gayangos de Riaño). 

### Outros artigos 
* Territorio Vákner

### Ligazóns externas 
* www.galiciaencantada.com
* https://www.gronze.com/articulos/vakner-un-monstruo-que-regresa-medievo-19074
* https://www.lavozdegalicia.es/noticia/sociedad/2019/09/22/vuelve-vakner-terror-medieval-peregrinos/0003_201909G22P26991.htm
* https://www.xunta.gal/hemeroteca/-/nova/093190/teu-xacobeo-recupera-dumbria-leyenda-del-vakner-monstruo-que-atemorizaba-peregrinos?langId=es_ES
Robles de la Valcueva

**Robles de la Valcueva** é unha localidade pertencente ao concello de Matallana de Torío, na provincia de León e na comunidade autónoma de Castela e León. 

## Localización 
Atópase nun val atravesado polos regatos de Robles e o dos Molinos, afluentes do río Torío. Robles de la Valcueva limita coas localidades de Serrilla, Matallana de Torío e Villalfeide ao norte, Correcillas ao nordés, La Valcueva ao leste, La Cándana de Curueño, Sopeña de Curueño, Pardesivil, La Mata de Curueño e Santa Colomba de Curueño ao sueste, Pardavé e Fontanos de Torío ao sur, Naredo de Fenar e Robledo de Fenar ao suroeste, Llombera ao oeste e Orzonaga e Coladilla ao noroeste.

## Historia 
Pertenceu ao antigo concello de Vegacervera.

## Patrimonio 
Destaca a ermida de Santa María de Boinas, que aparece referenciada en 1752. Nela celébranse dúas festas, a Flor, o luns seguinte á Pascua de Resurrección e a da Nosa Señora de Boinas, que ten lugar cada 15 de agosto.

## Galería de imaxes 

Ficheiro:Virxe de Boinas (Robles de la Valcueva, Matallana de Torío).jpg|Virxe de Boinas.
Ficheiro:Ermida de Santa María de Boinas (Robles de la Valcueva, Matallana de Torío).jpg|Ermida de Santa María de Boinas

## Notas
North Berwick

**North Berwick** (pronunciado /ˈbɛrɪk/ e en ) é unha cidade costeira e antigo burgo real en East Lothian, Escocia. Atópase na beira sur do estuario de Forth, aproximadamente a 32 km ao nordés de Edimburgo. North Berwick converteuse nun destino de vacacións popular durante o século XIX grazas ás súas dúas baías areosas, a baía do leste (ou Milsey) e a do oeste. Aínda hoxe en día segue a atraer visitantes e é contas con varios campos de golf.

## Notas
Lucio

O **lucio**, *Esox lucius*, é unha especie de peixe actinopterixio da orde dos esociformes e familia dos esócidos, unha das sete incluídas no xénero *Esox*.

## Características 
Pode chegar a alcanzar un enorme tamaño, de até 1,8 m de lonxitude. A súa gran boca es similar á dun pato; a aleta caudal é tipicamente bifurcada; non presentan espiñas nas aletas; as escamas son cicloides, pequenas e numerosas; a liña lateral é completa. Ten poros cefálicos que lle permiten asegurar o que hai ao seu redor. (Ver mapa de distribución).

É un depredador moi voraz que caza ao axexo, alimentándose dunha gran diversidade de peixes e outros vertebrados, situándose no cumio da pirámide trófica nos ríos nos que vive.

## Paleontoloxía 
Aparece por primeira vez no rexistro fósil no Cretáceo superior.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Joseph S. Nelson (2006): *Fishes of the World*. 4th ed. Hoboken, Nova Jersey: John Wiley & Sons. ISBN 0-4712-5031-7.

### Outros artigos 
* Esociformes
* Esócidos
* *Esox*
Lyona

**Lyona** ou **Lyona Ivanova**, nada en Esparreguera (Barcelona) o 1 de agosto de 1979, é unha ilustradora, deseñadora gráfica e de moda, fotógrafa e artista multidisciplinar catalá, coñecida como directora de videoclips.

## Traxectoria 
É Licenciada en Dirección de Cinema pola Escola Superior de Cinema i Audiovisuals de Catalunya. Realizou curtametraxes e videoclips para Love of Lesbian, The New Raemon, Lori Meyers, Sidonie, Mürfila, Maria Coma, Pau Vallvé, Anna Roig i L'ombre de ton chien, Amaral, Leiva e Zahara, entre outros, ademais de anuncios publicitarios.

Como artista polifacética, ilustrou libros infantís e para adultos, dedicouse ao deseño gráfico de axendas, bolsos, camisetas e roupa de bebé, e é responsable das animacións e videoarte da obra de teatro *La dona vinguda del futur*. Tamén debuxou viñetas sobre o sexo desde o punto de vista feminino.

## Obras ilustradas 
* *Jo mataré monstres per tu* (2011) con Santi Balmes, Col·lecció Principal Infantil
* *La vida es corta y luego te mueres* (2015) con Enric Pardo. Col·lecció Reservoir Gráfica
* *Monsieur Gargot* (2015) con Marcus. Col·lecció Principal Infantil
* *Alyona* (2016) Col·lecció Principal Infantil
* *El libro de tu vida* (2016) Col·lecció Principal Gráfica. Libro interactivo
* *Martina y Anitram en el País de los Calcetines Perdidos* (2017) con Santi Balmes, Col·lecció Principal Infantil
* *Sex-oh!* (2019). Random

## Notas
Estación de Monfragüe

**Monfragüe**, historicamente coñecida como **Plasencia-Empalme** ou **Palazuelo-Empalme**, é unha estación de ferrocarril situada no municipio español de Malpartida de Plasencia, situado na provincia de Cáceres. Na contorna das instalacións ferroviarias comezou a formarse un pequeno núcleo de poboación, o denominado poboado ferroviario de Monfragüe, que desde 2004 é candidato a Ben de Interese Cultural na categoría de sitios históricos.

Tradicionalmente, esta estación constituíu un destacado nó ferroviario no que enlazaban as liñas Madrid-Valencia de Alcántara e Plasencia-Astorga. Debido a iso, Plasencia-Empalme contou con importantes instalacións ferroviarias que incluían un depósito de locomotoras, almacéns de mercadorías e unha ampla praia de vías. No entanto, nas últimas décadas a estación perdeu boa parte da súa anterior importancia tras clausúraa, en 1985, da maior parte do trazado Plasencia-Astorga. Na actualidade conta con con servizos de Longa e Media Distancia operados por Renfe.

## Situación ferroviaria 
A estación, que se atopa a 412,03 metros de altitude, forma parte dos trazados das seguintes liñas:

* Liña de ancho ibérico Madrid-Valencia de Alcántara, punto quilométrico 251,6.
* Liña de ancho ibérico Palazuelo-Astorga, punto quilométrico 0,0. En 1893 MCP empezou a construción doutro trazado, está vez transversal entre Plasencia e Astorga que concluíu en 1896 e que tiña a Plasencia-Empalme como a súa cabeceira sur. A pesar de contar con estas importantes vías, a empresa nunca gozou de boa saúde financeira, sendo intervida polo Estado en 1928, que cedeu as súas liñas e instalacións á recentemente creada Compañía Nacional dos Ferrocarrís do Oeste. En 1941, coa nacionalización da totalidade da rede ancho ibérico, a estación pasou a ser xestionada por RENFE. Desde o 31 de decembro de 2004 Renfe Operadora explota a liña mentres que Adif é a titular das instalacións ferroviarias. A titularidade da infraestrutura pasou a Adif Alta Velocidad en xuño de 2014.

## A estación 
O edificio de viaxeiros está situado lateralmente á estrada. A plataforma lateral do edificio de viaxeiros dá acceso á vía 3 e a plataforma central ás vías 1 e 2. Existe unha segunda plataforma lateral que dá acceso á vía 4. Outras tres vías non teñen acceso á plataforma.

## Servizos ferroviarios 
### Longa e Media Distancia 
[miniatura|Un tren da [Serie 599 de Renfe|Serie 599 durante unha parada en Monfragüe, en 2017.]]
Nesta estación efectúan parada trens que cobren os servizos Rexional Exprés (antigamente denominado TRD), MD e Intercity da liña 52 de Media Distancia.

## Notas 
## Ligazóns externas 
* Media Distancia Extremadura na web de Renfe (en castelán).
Ramiro García

**Ramiro García** foi un xornalista galego de Cuba.
## Traxectoria 
Foi secretario de Solidaridad pontevedresa da Habana. Foi o director de *Galicia Gráfica* (1913) e en 1916 fundou *Galicia Nueva*. Colaborou en *Labor Gallega*.

## Notas
Aldea de Abaixo, Noceda, O Incio

**Aldea de Abaixo** é un lugar da parroquia de Noceda, no concello lugués do Incio, na comarca de Sarria.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Noceda
### Parroquias do Incio
Dólar de prata Jackie Robinson

O **dólar de prata Jackie Robinson** é unha moeda conmemorativa, non circulante, emitida pola Casa da Moeda dos Estados Unidos en 1997 e cuñada pola Ceca de San Francisco.

Esta moeda dun dólar foi autorizada pola Lei 104-329, do 20 de outubro de 1996, pola que se dispuxo a emisión dunha moeda na honra de Jackie Robinson en conmemoración do 50 aniversario da súa primeira aparición nun partido de béisbol das grandes ligas como xogador de raza negra.

## Deseño 
No anverso da moeda, obra de Alfred Maletsky, reprodúcese unha escena de Robinson roubando o *home plate*, do mesmo xeito que o fixo durante unha serie do Mundial de 1955 entre os New York Yankees e os Brooklyn Dodgers. Completan o anverso os habituais lemas da moeda estadounidense LIBERTY ("Liberdade") e IN GOD WE TRUST ("En Deus confiamos").

Pola súa banda, o reverso, creado por T. James Farrell, está caracterizado polo logotipo que a Fundación Jackie Robinson creou para a efeméride conmemorada, rodeado pola lenda alusiva ROOKIE OF THE YEAR · HALL OF FAME 1962 ("Novato do ano; Salón da Fama 1962"). Completan o reverso o nome do país, UNITED STATES OF AMERICA, o valor facial, ONE DOLLAR, e o lema E PLURUBUS UNUM. 

A moeda comercializouse aos prezos de 32 dólares en condición estándar e 37 en *versión proof*, e unha parte do beneficio conseguido coa súa venda destinouse á Fundación Jackie Robinson, para apoiar os seus programas e as súas bolsas educativas. 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Instituto Smithsoniano
* Moeda dun dólar estadounidense
* Moedas do dólar estadounidense
* Casa da Moeda dos Estados Unidos

### Ligazóns externas 
* "1997 Jackie Robinson Silver Dollar" (*ModernCommemoratives.com*)
Cadière de Ana da Bretaña

A '''*cadière* de Ana da Bretaña''' é unha moeda de ouro do reino de Francia cuñada na ceca de Nantes a finais do século XV, caracterizada por amosar unha imaxe da raíña consorte Ana da Bretaña (1477-1514) sentada no seu trono.

## Contexto 
A finais do século XV, Ana da Bretaña era duquesa da Bretaña e raíña de Francia viúva de Carlos VIII (1483-1498). Ana decidiu cuñar unha nova moeda —privilexio reservado ao rei e ao príncipe con rango de rei— en conmemoración da soberanía do Ducado da Bretaña e para confirmar a súa autoridade, antes do seu próximo matrimonio co novo rei, Lois XII (1498-1515).

## Caracterización 
Trátase dunha moeda cuñada en ouro, cun peso de ca. 3,50 gramos e un diámetro de 28 milímetros. no Museo Departamental Thomas-Dobrée, de Nantes, onde estaba exposto formando parte dunha exposición titulada "Viaxe nas coleccións". 

Foi atopado o 21 de abril do mesmo ano en Saint-Nazarie, xunto co resto do botín.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Gildas Salaün. (2018). "La Cadière d'Anne de Bretagne". En *Monnaie magazine*. Xaneiro. Páxinas 50-55.
* Le Blanc, F. (1692). *Traité historique des monnoyes de France.* Vol. 1. Mortier, Amsterdam. Páxina 258.
* Frey, A. R. (1916). *A dictionary of numismatic names; their official and popular designations*. American Journal of Numismatics. Vol. 50.
* Martinori, E. (1915). *La moneta. Vocabolario generale *. Roma. Istituto italiano di numismatica.

### Outros artigos 
* Ana da Bretaña
Lasius flavus

***Lasius flavus*** é unha especie de formiga da familia Formicidae que está moi estendida en Europa, pero tamén se atopa en Asia, África do norte e o leste de América do Norte. As poboacións de Norteaméria son consideradas agora unha especie diferente, *Lasius brevicornis*. 

## Descrición 
As raíñas miden de 7 a 9 mm de longo, os machos de 3 a 4 mm e as obreiras de 2 á 4 mm. Estas formigas teñen cores que van do amarelo ao marrón, a raíña e os machos teñen dúas cores o amarelo e o negro. As obreiras de *Lasius flavus* son monomórfico, é dicir todos os membros son parecidos en forma.

## Hábitat 
Esta especie vive principalmente nos campos e prados húmidos, e baixo as pedras. Os formigueiros están totalmente baixo terra, e cubertos de herba, a entrada pódese observar que ten forma de montículo.

## Formación dos formigueiros 
Os voos nupciais prodúcense nos días máis calorosos de verán. Estas formigas son falsas polixínicas, é dicir, cando van construír un novo formigueiro varias raíñas xúntanse e fano. Conviven no mesmo formigueiro ata que nacen as primeiras obreiras, entón loitan entre elas ata que só quede unha, que será quen forme a colonia. Forman colonias pequenas, unha colonia madura pode ter uns 500 individuos. Aínda que, nalgúns casos, existen colonias interconectadas que poden chegar a ter 250 000 obreiras.

## Alimentación 
Aliméntanse case exclusivamente da melaza secretada polos áfidos, que se reproducen nos refuxios subterráneos, aos que protexen doutras ameazas a cambio desta substancia nutritiva. Tamén comen pequenos insectos como as cochinillas ou larvas de mosca.[cita 

## Notas 

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Clasificación taxonómica da fauna europea. 
* Web inglesa moi completa sobre todo tipo de fauna.
* Blog sobre formigas  Arquivado