Dante Gabriel Rossetti

[miniatura| **Dante Gabriel Rossetti**, retrato realizado por [William Holman Hunt (1853)]]
**Gabriel Charles Dante Rossetti**, nado en Londres o 12 de maio de 1828 e finado en Birchington-on-Follow (Kent) o 10 de abril de 1882, foi un poeta, ilustrador, pintor e tradutor inglés.

## Traxectoria 
Fillo dun erudito emigrante italiano, Gabriele Rossetti, Dante Gabriel Rossetti naceu en Londres. A súa familia e amigos chamábano *Gabriel*, pero nas súas publicacións asinou por primeira vez co nome de Dante, debido ás súas resonancias literarias. Era irmán da poeta Christina Rossetti e do crítico William Michael Rossetti, e foi un dos fundadores da Irmandade Prerrafaelista, xunto con John Everett Millais e William Holman Hunt.

Dende moi novo mostrou un grande interese pola literatura. Como todos os seus irmáns, aspiraba a ser poeta. Non obstante, tamén quixo pintar e mostrou grande interese pola arte italiana medieval. Estudou con Ford Madox Brown, con quen mantivo unha estreita relación ao longo da súa vida. Estudou linguas no King's College e máis tarde na Royal Academy.
esquerda|miniatura| *Ecce Ancilla Domini!*, 1850
Despois da exposición da obra de Holman Hunt, *A véspera de Santa Inés*, Rossetti buscou a súa amizade. O cadro ilustrou un poema de John Keats, daquela pouco coñecido. O primeiro poema de Rossetti, *The Blessed Damozel* era unha imitación de Keats, polo que cría que Hunt podía compartir os seus ideais artísticos e literarios. Xuntos desenvolveron a filosofía da irmandade prerrafaelista. Rossetti estivo sempre máis interesado na parte medieval do movemento que na moderna. Publicou traducións de Dante e doutros poetas italianos medievais, e a súa arte tamén buscou adoptar o estilo do Renacemento italiano temperán.

Os primeiros grandes cadros de Rossetti amosan algunhas das características realistas do movemento prerrafaelista. En 1849, pintou o seu primeiro lenzo inspirado nos pintores italianos antigos, *A infancia da Virxe*. Ao ano seguinte pintou *Ecce Ancilla Domini!*, unha representación da Anunciación que exaltaba a pureza. É unha interpretación moderna da Virxe e da Anunciación, en que María se representa como unha adolescente indiferente e asustada, pálida non tanto polo candor espiritual, senón por estar consumida. Destaca o uso de cabelos vermellos, un signo de sensualidade debido ao decadentismo e ao simbolismo. A presenza do lirio e a cortina azul entre os tons de branco son outros elementos que engaden contido simbólico á pintura. A súa obra é intensamente mística e primitiva, e achégase ao eclecticismo dos nazarenos alemáns. A pintura incompleta *Found* (1854) foi a única dedicada á vida moderna. Representaba unha prostituta, sacada da rúa por un pastor que era o seu antigo amante. Non obstante, Rossetti preferiu progresivamente as imaxes simbólicas e mitolóxicas ás realistas. Isto tamén se pode aplicar á súa poesía posterior.

Aínda que John Ruskin o apoiou, as críticas sobre as súas pinturas en 1850 levárono a retirarse das exposicións públicas e dedicarse principalmente á acuarela, que podía vender en privado. Tomou como tema favorito os textos de Dante, en particular da *Vita nuova*, que traduciu ao inglés, e de ''Le Morte d'Arthur ,* de Thomas Malory. As súas visións da historia artúrica e o deseño medieval tamén inspiraron os seus novos amigos da época, como William Morris e Edward Burne-Jones.
miniatura| *Beata Beatrix*, 1863
Estas tendencias víronse agravadas por certos acontecementos da súa vida privada, en particular pola morte da súa muller, Elizabeth Siddal, que se suicidou ao inxerir láudano despois de dar a luz un neno morto. Rossetti caeu nunha depresión e soterrou a maior parte dos seus poemas inéditos na tumba da súa muller no cemiterio de Highgate. Idealizou a súa imaxe como a Beatrice de Dante en varias pinturas, como *O soño de Dante antes da morte da súa amada* (1856) e *Beata Beatrix* (1863), unha obra que marca o camiño do pintor cara á maior ornamentación e simbolismo; este cadro alegórico alude á morte da súa muller. Representa a Elizabeth cunha pose lánguida e sensual, cos seus cabelos vermellos naturais reunidos nun peiteado arruinado; nas súas mans está colocando unha pomba vermella, símbolo da espiritualidade, que leva no pico unha póla aludindo ao láudano. Detrás del, unha escena difusa representa dúas personaxes, quizais Dante e Virxilio. O complexo simbolismo do retrato non deixa de ser unha fonte de debate entre os críticos.

Deixou a Irmandade Prerafaelista en 1863, mais mantivo o seu mesmo estilo pictórico en obras posteriores: *The Bride* (1865), *The Woman in the Window*, *The Blue Silk Dress* (1868), *May Morris* (1872), *The Wounded Maiden* (1879), *Soño* (1880), *La pia* (1881) e *Joan of Arc* (1882). *Monna Vana'' (1866) é o arquetipo da feminidade decadente: o tema da pintura é unha muller de beleza sensual e andróxina que cepilla o pelo vermello rodeada de composicións florais. A rosa é a flor decadente quintessencial. Pintou varias veces o mito de Proserpina ou Perséfone, secuestrada por Hades, deus do inferno, e que tivo que liberala, mais coa condición de que non comese nada ao seu regreso; Hades enganouna para que comese seis sementes de milgranda, que é o froito dos mortos, obrigándoa a regresar seis meses ao ano, un por cada semente. A deusa está representada segundo un canon común ao romanticismo e ao simbolismo: a mestura de beleza e morte está indicada polos cabelos negros e unha sensual pose de muller fatal. Na súa man, a milgranda alude ao mito e tamén, en clave simbólica, á morte e ao sangue.

A súa pintura influíu no desenvolvemento do movemento simbolista europeo. Rossetti representaba mulleres estilizadas obsesivamente. Tendeu retratar a súa nova amante, Fanny Cornforth, como o epítome do erotismo físico, mentres que outra das súas amigas, Jane Burden, a esposa do seu socio William Morris, a idealizou como unha deusa etérea.

Durante este tempo, Rossetti comezou a obsesionarse cos animais exóticos, e en particular cos wombats. Moitas veces pedía aos seus amigos que se atopasen con el xunto ao wombat, no zoolóxico de Londres, en Regent's Park, e pasaba moitas horas alí. Finalmente, en setembro de 1869, adquiriu o seu primeiro wombat como mascota, ao que chamou "Top". O animal viviu pouco tempo. Rosseti levábao a miúdo á mesa e deixábao durmir no centro da mesa durante as comidas. De feito, di que inspirou o leirón de *Alicia no País das marabillas*, de Lewis Carroll. A fascinación cos animais exóticos continuou toda a súa vida, acabando coa adquisición dunha llama e dun tucano, que vestiu cun sombreiro de vaqueiro e adestrou para que montase a llama arredor da mesa do comedor.

Os amigos de Rossetti conseguiron que exhumase os poemas da tumba da súa esposa e os publicase: *Poems* (1870) foron altamente controvertidos e atacados como o epítome da escola da "poesía carnal". Ofenderon polo seu erotismo e sensualidade. Un poema, *Nupcial Sleepial*, describía unha parella durmida despois do sexo. Esa foi parte da secuencia de sonetos Rossetti *The House of Life,* unha serie de poemas que trazaban o desenvolvemento físico e espiritual dunha relación íntima. Rossetti describe a forma do soneto como o "monumento ao momento", xa que busca conter os sentimentos dun momento fugaz e reflectir o seu significado. Este foi o seu maior logro literario. En 1881 publicou *Ballads and Sonets*.

Rossetti tamén escribiu sonetos para as súas pinturas, como *Syriac Astarte*. Como deseñador, traballou con William Morris e produciu imaxes para vidreiras e outros elementos decorativos.

Cara ao final da súa vida, Rossetti caeu nun estado morboso, eclipsado pola drogadicción e a crecente inestabilidade mental, agravada pola súa reacción ante os salvaxes ataques dos críticos á súa poesía desenterrada (1869). Pasou os últimos anos xubilado, como un recluso. Morreu en Birchington-on-Siga, Kent.

## Galería 

Ficheiro:Dante Gabriel Rossetti - The Girlhood of Mary Virgin.jpg|*A infancia da Virxe*, 1848-1849.
Ficheiro:Dante Gabriel Rossetti - The Wedding of St George and Princess Sabra.jpg|*A voda de San Xurxo e a princesa Sabra*, Tate Gallery, Londres, 1857
Ficheiro:Dante Gabriel Rossetti. Dantis Amor.jpg|*Dantis Amor*, 1859-1860
Ficheiro:Dante Gabriel Rossetti - The Damsel of the Sanct Grael (The Holy Grail).jpg|*O Santo Graal*, 1860
Ficheiro:Rossetti-golden head.jpg|Ilustración para *O mercado do Goblin e outros poemas* (1862), o primeiro libro de poemas de Christina Rossetti
Ficheiro:The Beloved by Dante Gabriel Rossetti.jpg|*O Amado*, 1865
Ficheiro:Rossetti-The Roseleaf1865.jpg|*A folla do rosebush*, 1865
Ficheiro:Dante Gabriel Rossetti - Monna Vanna.jpg|*Monna Vanna*, 1866, Tate Gallery, Londres
Ficheiro:Dante Gabriel Rossetti - The Bower Meadow.jpg|*Xubilación no prado*, 1872
Ficheiro:Dante Gabriel Rossetti - Proserpine.JPG|*Perséfone*, 1873-1877, Tate Gallery, Londres
Ficheiro:Astarte Syriaca.jpg|*Siria Astarte*, 1877, City Art Gallery, Manchester

## Música 
O compositor inglés Reginald Steggall (1867-1938) puxo música a varios poemas de Rossetti.

## Na cultura popular
Rossetti foi interpretadao por Oliver Reed no telefilme de Ken Russell ''Dante's Inferno* (1967). A irmandade prerrafaelista foi o tema de dous dramas de época da BBC. O primeiro, *The Love School* (1975) ten a Ben Kingsley como Rossetti. O segundo foi *Desperate Romantics*, con Aidan Turner como Rossetti. Foi emitido en BBC Two o 21 de xullo de 2009.

O doutor Frasier Crane (Kelsey Grammer) aparece nun episodio de *Cheers* como Dante Gabriel Rossetti como disfrace de Halloween. A súa esposa a doutora Lilith Sternin-Crane aparece disfrazada como a súa irmá Christina. O seu fillo Frederick disfrazouse de Spider-man.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Ash, Russell (1995), *Dante Gabriel Rossetti*. Londres: Pavilion Books ; Nova York: Abrams .
* Doughty, Oswald (1949), *A Victorian Romantic: Dante Gabriel Rossetti*. Londres: Frederick Muller.
* Drew, Rodger (2006), *The Stream's Secret: The Symbolism of Dante Gabriel Rossetti*. Cambridge: The Lutterworth Press, .
* Fredeman, William E. (1971). *Prelude to the Last Decade: Dante Gabriel Rossetti in the summer of 1872*. Manchester [Eng.]: The John Rylands Library.
* Fredeman, William E. (ed.) (2002–8), *The Correspondence of Dante Gabriel Rossetti*. 7 vols. Cambridge: Brewer.
* Hilton, Timothy (1970). *The Pre-Raphaelites*. Londres: Thames and Hudson, Nova York: H. N. Abrams. .
* Lucas, F. L. (2013), *Dante Gabriel Rossetti - an anthology*. Cambridge University Press  http://www.cambridge.org/fr/academic/subjects/literature/english-literature-1830-1900/dante-gabriel-rossetti-anthology
* Marsh, Jan (1996). *The Pre-Raphaelites: Their Lives in Letters and Diaries*.  Londres: Collins & Brown.
* McGann, J. J. (2000). *Dante Gabriel Rossetti and the Game that Must Be Lost*. New Haven: Yale University Press.
* Parry, Linda (1996), ed., *William Morris*. Nova York: Abrams, .
* Pedrick, G. (1964). *Life with Rossetti: or, No peacocks allowed*. Londres: Macdonald. ISBN
* Roe, Dinah: *The Rossettis in Wonderland. A Victorian Family History*. Londres: Haus Publishing, 2011.
* Rossetti, D. G., & J. Marsh (2000). *Collected Writings of Dante Gabriel Rossetti*. Chicago: New Amsterdam Books.
* Rossetti, D. G., & W. W. Rossetti, ed. (1911), *The Works of Dante Gabriel Rossetti*. Ellis, Londres.
* Sharp, Frank C., and Jan Marsh (2012), *The Collected Letters of Jane Morris*, Boydell & Brewer, Londres.
* Simons, J. (2008). *Rossetti's Wombat: Pre-Raphaelites and Australian animals in Victorian London*. Londres: Middlesex University Press.
* Treuherz, Julian, Prettejohn, Elizabeth, and Becker, Edwin (2003). *Dante Gabriel Rossetti*. Londres: Thames & Hudson, .
* Todd, Pamela (2001). *Pre-Raphaelites at Home*, Nova York: Watson-Giptill Publications, .

### Ligazóns externas 
* *A casa da vida''
* O arquivo de Rossetti. Todos os seus escritos e pinturas.
* Galería Ten Dreams
* Exposición de Rossetti con case duascentas obras.
* Páxina web sobre a muller de Rossetti, Elizabeth Siddal