open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Linguas arauanas

As **linguas arauanas** (tamén chamadas **arahuanas**, **arawanas**, **arawán**, **arawa**, **arauán**) son unha familia das linguas faladas no oeste do Brasil (nos estados do Amazonas e Acre) e no Perú (Ucayali).

## Contacto lingüístico 
Jolkesky (2016) observou semellanzas léxicas coas linguas chapacura-wañam, xíbaras, kwazá, makú, mura-matanawi, taruma, ianomami, arauacas, nadahup, puinave-kak e tupís debido ao contacto entre as distintas familias lingüísticas.

## División da familia 
As linguas arauanas constan de media ducia de linguas:

* Arauá †
* Culina
* Deni
* Jamamadí
* Paumarí
* Suruwahá

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Buller, Barbara; Buller, Ernest; & Everett, Daniel L. (1993).  Stress placement, syllable structure, and minimality in Banawá. *International Journal of American Linguistics*, *59* (1), 280-293.
* Campbell, Lyle. (1997). *American Indian languages: The historical linguistics of Native America*. New York: Oxford University Press. .
* Dixon, R. M. W. (2001). Internal reconstruction of tense-modal suffixes in Jarawara. *Diachronica*, *18*, 3-30.
* Dixon, R. M. W. (2004a). *The Jarawara language of southern Amazonia*. Oxford: Oxford University Press. .
* Dixon, R. M. W. (2004b). Proto-Arawá phonology. *Anthropological Linguistics*, *46*, 1–83.
* Kaufman, Terrence. (1990). Language history in South America: What we know and how to know more. In D. L. Payne (Ed.), *Amazonian linguistics: Studies in lowland South American languages* (pp.&nbsp;13–67). Austin: University of Texas Press. .
* Kaufman, Terrence. (1994). The native languages of South America. In C. Mosley & R. E. Asher (Eds.), ''Atlas of the world's languages'' (pp.&nbsp;46–76). Londres: Routledge.

;Lexicons
*Chapman, Sh.; Salzer, M. (1998). Dicionário bilíngue nas línguas paumarí e portuguesa. Porto Velho: Sociedade Internacional de Lingüística.
*Koop, G.; Koop, L. (1985). Dicionário Dení Português (con introdución gramatical). Porto Velho: Summer Institute of Linguistics.
*Ssila, A. O.; Monserrat, R. M. F. (1984). Dicionário kulina-português e português-kulina (dialeto do Igarapé do Anjo). Acre: Conselho Indigenista Missionário.
*Suzuki, M. (2002). Dicionário suruwahá-português and vocabulário português- suruwahá. Hawaii: University of the Nations.
*Vogel, A. R. (2005). Dicionário Jarawara - Português. Cuiabá: SIL.
O Navallo, San Tomé de Recaré, O Valadouro

**O Navallo** é un lugar da parroquia de San Tomé de Recaré, no concello lucense do Valadouro na comarca da Mariña Central.

## Toponimia
O topónimo **O Navallo** é un orónimo que procede da voz *, á súa vez do termo prelatino **nava* co sufixo diminutivo latino -, referido a pequeno val ou terreo pantanoso.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de San Tomé de Recaré 
### Parroquias do Valadouro 
## Notas
Lingua massachusett

A **lingua massachusett** (*muhsachuweesee unôtuwâôk*; /məhsatʃəw[iː]see ənãtuwaːãk/) ou *wôpanâôtuwâôk*; /wãpanaːãˈtuwaːãk/) é unha lingua algonquina da familia de linguas álxicas, antigamente falada por varios pobos da costa leste e sueste de Massachusetts, entre eles o pobo massachusett, o wampanoag), o pawtucket (naumkeag e agawam), o nauset e o coweset. Os pobos algonquinos veciños falábana como segunda lingua. Na súa forma revivida, fálase en catro comunidades do pobo wampanoag. A lingua tamén é coñecida como **natick** ou **wôpanâak** (wampanoag), e historicamente como **pokanoket**, **indio** ou **nonantum**. Declarouse extinta a finais do século XIX.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Lista de linguas revividas
Vicenta Jerónimo

**Vicenta Jerónimo Jiménez**, nada o 27 de outubro de 1972, é unha defensora dos dereitos humanos e unha política indíxena guatemalteca, membro do Movemento para a Liberación dos Pobos. É membro do Congreso dende xaneiro de 2020.

## Notas
Lingua gondi

A **lingua gondi** () é unha lingua dravídica falada por preto de tres millóns de persoas (2011) do pobo gondi, principalmente nos estados indios de Madhya Pradesh, Maharashtra, Chhattisgarh, Telangana, Andhra Pradesh e por minorías pequenas en estados veciños. Aínda que é a lingua propia do pobo gondi, está moi ameazada, xa que só unha quinta parte dos gondi fala a lingua. A lingua gondi ten unha rica literatura popular, exemplos da cal son as cancións de matrimonio e as narracións. O pobo gondi está etnicamente emparentado cos telugus. O gondi está clasificado como "vulnerable" polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Beine, David K. 1994. A Sociolinguistic Survey of the Gondi-speaking Communities of Central India. M.A. thesis. San Diego State University. 516 p.
* Chenevix Trench, Charles. *Grammar of Gondi: As Spoken in the Betul District, Central Provinces, India; with Vocabulary, Folk-Tales, Stories and Songs of the Gonds / Volume 1 - Grammar*. Madras: Government Press, 1919.
* Hivale, Shamrao e Verrier Elwin. *Songs of the Forest; The Folk Poetry of the Gonds*. Londres: G. Allen & Unwin, ltd, 1935.
* Moss, Clement F. *An Introduction to the Grammar of the Gondi Language*. [Jubbalpore?]: Literature Committee of the Evangelical National Missionary Society of Sweden, 1950.
* Pagdi, Setumadhava Rao. *A Grammar of the Gondi Language*. [Hyderabad-Dn: s.n, 1954.
* Subrahmanyam, P. S. *Descriptive Grammar of Gondi* Annamalainagar: Annamalai University, 1968.
O Rego da Pía, Santa Cruz do Valadouro, O Valadouro

**O Rego da Pía** é un lugar da parroquia de Santa Cruz do Valadouro, no concello lucense do Valadouro na comarca da Mariña Central.

Segundo o Instituto Galego de Estatística, en 2024 estaba deshabitado.

## Lugares e parroquias 
### Lugares de Santa Cruz do Valadouro 
### Parroquias do Valadouro 
## Notas
Fireman Sam

***Fireman Sam*** (en ) é unha serie de televisión infantil de animación británica sobre un bombeiro chamado Sam, os seus compañeiros bombeiros e outros residentes na ficticia vila rural galesa de Pontypandy (un conxunto de dúas cidades reais, Pontypridd e Tonypandy). A idea orixinal da serie veu de dous ex-bombeiros de Londres, Inglaterra, que levaron a súa idea ao artista e escritor Rob Lee, quen desenvolveu o concepto, e a serie foi encargada.
Adolfus

miniatura|240px|*Adolfus jacksoni* macho. Vistas anterior e posterior, e cabeza de perfil

***Adolfus*** é un xénero de réptiles escamosos da familia dos lacértidos e subfamilia dos lacertinos.  

O xénero é endémico da África subsahariana. 

## Taxonomía 
### Descrición 
O xénero foi descrito en 1912 polo herpetólogo xudeu-alemán Richard Sternfeld.

### Etimoloxía 
O nome científico *Adolfus*, foi unha homenaxe a Adolfo Frederico de Mecklemburgo, explorador alemán en África e político colonoial.

### Especies 
Na actualidade recoñécense no xénero a seguintes seis especies:
**Adolfus africanus* (Boulenger, 1906)
**Adolfus alleni* (Barbour, 1914)
**Adolfus jacksoni* (Boulenger, 1899)
**Adolfus kibonotensis* (Lönnberg, 1907)
**Adolfus masavaensis* Wagner, Greenbaum & Branch, 2014
**Adolfus mathewsensis* Greenbaum, Dowell-Beer, Hughes, Wagner, Anderson, Villanueva, Malonza, Kusamba, Aristote & Branch, 2018
 
## Hábitat 
As especies de *Adolfus* habitan en bosques e prados. *Adolfus jacksoni* habita tamén en ambientes urbanos. *Adolfus alleni* rexistrouse até 4 500 m sobre o nivel do mar.

## Catacterísticas 
As especies do xénero *Adolfus* adoitan seren lacértidos relativamente grandes, xa que miden entre os 55 e os 84 mm de lonxitude desde o fociño até a abertura posterior da fenda cloacal, excepto *Adolfus masavaensis*, que é moito máis pequeno, xa que mide só de 39 a 56 mm. 

A cola é cilíndrica, sen franxas laterais, e relativamente longa, unhas 1,7-2 veces da lonxitude citada.

Non presentan dimorfismo sexual.

En *Adolfus jacksoni* o tamaño da posta é de 3 a 5 ovos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
*Greenbaum, E.; Villanueva, C. O.; Kusamba, C.; Aristote, M. M. & Branch, W. R. (2011): "A molecular phylogeny of Equatorial African Lacertidae, with the description of a new genus and species from eastern Democratic Republic of the Congo". *Zoological Journal of the Linnean Society* **163**: 913–942.
*Sternfeld, R. (1912): "Reptilia". pp.&nbsp;197–279 + Plates VI-IX. En: Schubotz, H., ed. (1913): *Wissenschaftliche Ergebnisse der Deutschen Zentral-Afrika-Expedition 1907-1908 unter Führung Adolf Friedrichs, Herzogs zu Mecklenburg, Band IV Volume 4, Zoologie II.* Leipzig: Klinkhardt & Biermann. 485 pp. + 11 plates. (*Adolfus*, novo xénero , p.&nbsp;220) .

### Ligazóns externas 
*Genus: *Adolfus* en The Reptile Database .
**Adolfus* Sternfeld, 1912 na EOL .
Varnos

Os **varnos** ou **varinos** (en latín: *varini*)  foron unha tribo xermánica que ocupaban unha provincia ao norte da Xermania, non lonxe da costa do mar Báltico. Pode que a súa orixe sexa no sur da rexión escandinava Värend, e terse asentado na Alemaña setentrional.
miniatura|A situación das diferentes tribos xermánicas no século I. Os varnos veñen representados ao nordeste como *varini*.
Tácito que os sitúa como suevos chámalles *varini*, Plinio o Vello que os asocia aos vándalos chámalles *varinnae*, e Tolomeo que os localiza entre os ríos Caluso e Sebo, noméaos v*iruni*. Presuntamente o seu nome significa ou "defensores" ou "vivindo á beira do río".

Segundo Xordanes: Aguiúlfo, gobernador do Reino Suevo de Galicia, era pertencente a esta tribo.
Richard Sternfeld

**Richard Sternfeld**, nado o 8 de febreiro de 1884 en Bielefeld e finado en 1943 en Auschwitz, foi un herpetólogo xudeu-alemán.

É coñecido porque describiu máis de corenta especies de anfibios e réptiles, especialmente das colonias de África e do Pacífico do Imperio alemán (nas actuais Tanzania, o Camerún, Togo, Namibia e Papúa-Nova Guinea).

## Traxectoria 
### Formación académica 
Sternfeld era fillo dun comerciante de Bielefeld, na actual Renania do Norte-Westfalia. Estudou o bacharelato nun *Gymnasium* (Instituto) da súa cidade natal. 

### Empregado de Museos e primeira guerra mundial 
O primeiro emprego de Sternfeld foi co herpetólogo Gustav Tornier no Museo Zoolóxico da Universidade Humboldt de Berlín. Alí traballou sobre a herpetofauna das colonias alemás de África e do Pacífico, producindo 26 artigos en 6 anos e medio.

En 1913 Sternfeld, que estaba casado con Else Blum, trasladouse ao Museo Senckenberg de Frankfurt como asistente zoolóxico, onde dirixiu o departamento de herpetoloxía, Despois da guerra, Sternfeld enfrontouse co director do Instituto Entomolóxico Alemán Senckenberg e foi despedido a finais de 1920 despois de que tentase sindicalizar ao persoal do Museo. O seu substituto foi Robert Mertens, posibelmente o maior herpetólogo alemán do século XX.

## Algunhas publicacións 
En 1912 Sternfeld publicou a súa obra máis coñecida, un libro sobre a herpetofauna centroeuropea titulado *Die Reptilien und Amphibien mitteleuropas*. 

Sternfeld escribiu aproximadamente 35 artigos herpetolóxicos, algúns bastante extensos, durante a súa carreira no Museo e inmediatamente despois, incluíndo:
* "Die Schlangenfauna Togos", 1908 - Serpes orixinarias de Togolandia.
* "Die Schlangen Deutsch-Ostafrikas", 1910 - Serpes orixinarias da África oriental alemá (que compendía os actuais estados de Burundi, Ruanda, e Tanganica, a parte continental de Tanzania)
* "Zur Herpetologie Südostafrikas", 1911 - Herpetoloxía do sueste de África.
* "Zur Tiergeographie Papuasiens und der pazifischen Inselwelt", 1920 - Zooxeografía que inclúe Papúa-Nova Guinea e as illas do Pacífico.
* "Beiträge zur Herpetologie Inner-Australiens", 1925 – Contribución á herpetoloxía do interior de Australia.

## Honores 
### Epónimos 
Só dúas especies descritas en homenaxe a Richard Sternfeld son recoñecidas hoxe:
* *Phrynobatrachus sternfeldi*  
* *Trioceros sternfeldi* . 

## Abreviatura 
A abreviatura **Sternfeld** emprégase para recoñecer a Richard Sternfeld como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas
Wyatt Earp (filme)

***Wyatt Earp*** é un filme estadounidense de 1994 dirixido, producido, e coescrito por Lawrence Kasdan, xunto con Dan Gordon. Conta a historia do foraxido Wyatt Earp, desde un labrego de Iowa, ata un temido mariscal, ata o feudo en Tombstone, Arizona que provocou o tiroteo de O.K. Corral. Está protagonizado por Kevin Costner, e o resto do elenco está composto por Gene Hackman, Mark Harmon, Michael Madsen, Bill Pullman, Dennis Quaid, Isabella Rossellini, Tom Sizemore, JoBeth Williams, Mare Winningham e Jim Caviezel.

O filme estreouse só seis meses despois do similar *Tombstone, a lenda de Wyatt Earp*, e recibiu valoracións mixtas, con críticas á duración e a trama, mais tamén eloxios aos seus valores de produción. Ao contrario de *Tombstone, a lenda de Wyatt Earp*, foi un fracaso de recadación.

## Personaxes 
* Kevin Costner como Wyatt Earp
** Ian Bohen como Wyatt de adolescente
* Dennis Quaid como Doc Holliday
* Gene Hackman como Nicholas Porter Earp
* David Andrews como James Earp
* Linden Ashby como Morgan Earp
* Jim Caviezel como Warren Earp
* John Doe como Tommy 'Behind-The-Deuce' O'Rourke
* Jeff Fahey como Ike Clanton
* Joanna Going como Josie Marcus
* Mark Harmon como Johnny Behan
* Michael Madsen como Virgil Earp
* Catherine O'Hara como Allie Earp
* Bill Pullman como Ed Masterson
* Isabella Rossellini como Big Nose Kate
* Tom Sizemore como Bat Masterson
* JoBeth Williams como Bessie Earp
* Mare Winningham como Mattie Blaylock
* James Gammon como Mr. Sutherland
* Karen Grassle como Mrs. Sutherland
* Rex Linn como Frank McLaury
* Gabriel Folse como Billy Clanton
* Mackenzie Astin como Francis O'Rourke
* Randle Mell como John Clum
* Adam Baldwin como Tom McLaury
* Annabeth Gish como Urilla Sutherland
* Lewis Smith como Curly Bill Brocius
* Betty Buckley como Virginia Earp
* Alison Elliott como Lou Earp
* Téa Leoni como Sally
* Martin Kove como Ed Ross

## Notas
Sachem

[miniatura|Estatua de Daniel Nimham, un sachem do [pobo wappinger.]]
Os **sachems** /ˈseɪtʃəmz/ e **sagamores** /ˈsæɡəmɔːrz/ son os xefes primordiais entre os pobos algonquinos e outras tribos americanas do nordeste de América do Norte, incluíndo os iroqueses. As dúas palabras son anglicizacións de termos afíns (c. 1622) de diferentes linguas algonquinas orientais. O sagamore era un xefe tribal menor elixido por unha soa banda, mentres que o sachem era o xefe ou representante elixido por unha tribo ou grupo de bandas. Estas posicións eran electivas, non hereditarias.

## Etimoloxía 
O Oxford English Dictionary recolle o termo dende 1613. O termo "Sagamore" aparece no primeiro *An American Dictionary of the English Language* de Noah Webster, publicado en 1828, así como en ''Webster's New International Dictionary* de 1917.

### Termos afíns 
## Xefes 
O "gran xefe" (en algonquino do sur de Nova Inglaterra: *massasoit sachem'') que axudou a sobrevivir aos colonos da colonia de Plymouth, aínda que os seus motivos para facelos foron complexos, é lembrado simplemente como Massasoit.

## Notas
Adolfus africanus

***Adolfus africanus*** é unha especie de réptil escamoso da familia dos lacértidos e subfamilia dos lacertinos, unha das seis incluídas no xénero *Adolfus*.  

É endémica da África subsahariana.

## Taxonomía 
### Descrición 
A especie foi descrita en 1906 polo biólogo belga, nacionalizado británico, George Albert Boulenger, no seu traballo:
: Boulenger, G. A. (1906): "Additions to the herptetology of British East Africa". *Proc. Zool. Soc. Londres* **2**: 570-573.

Parece estar ausente da conca central do río Congo. Asóciase a bosques primarios e probablemente non tolera a deforestación.

## Ameazas 
É probábel que esta especie sexa sensible á deforestación, e probablemente non sexa capaz de persistir ou recolonizar o crecemento secundario que caracteriza os bosques sucesivos posteriores á explotación forestal. Sudán do Sur perdera case o 40 % da súa cobertura orixinal en 2006, debido ao rozamento con fins do aproveitamento de novas terras agrícolas; os bosques remanentes tamén son susceptíbeis ao corte masivo de bosque debido á presenza de especies madeirábeis valiosas, incluída a caoba. Non está claro se esta especie sobrevive en Entebbe (cidade ugandesa á beira do lago Victoria), a súa localidade tipo.

## Estado de conservación 
A Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais cualifica o status desta especia como *LC* (pouco peocupante) porque se atopa nunha área moi ampla de África Central, polo que, aínda que só se coñece un número limitado de localidades e está limitada a ameazas forestais esencialmente inalteradas, é probabel que actualmente se localicen.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Lacértidos
*Lacertinos
**Adolfus*

### Ligazóns externas 
**Adolfus africanus* (Boulenger 1906) na EOL.
Sansa Stark

**Sansa Stark** é unha personaxe ficticia da serie de novelas de fantasía épica *A Song of Ice and Fire*, do autor estadounidense George R. R. Martin, e da súa adaptación televisiva *Game of Thrones*, na que foi interpretada pola actriz inglesa Sophie Turner. 

Introducida en *A Game of Thrones* (1996), Sansa é a filla máis vella de Eddard Stark e Catelyn Tully. Posteriormente apareceu nas seguintes novelas: *A Clash of Kings* (1998), *A Storm of Swords* (2000) e *A Feast for Crows* (2005). Malia non aparecer na quinta novela, *A Dance with Dragons* (2011), Sansa retornará no próximo libro, *The Winds of Winter*.

## Notas
Agrestio (bispo de Lugo)

**Agrestio** (en latín: *Agresti* ou *Agrestius*) foi bispo de *Lucus Augusti* (Lugo), no Reino Suevo de Galicia, no século V. 

Consta a asistencia de Agrestio ao Primeiro Concilio de Orange no ano 441. Identifícaselle como autor do *"Versus Agresti episcopi de fide ad Avitum episcopum"* ("Versos do bispo Agrestio sobre a fe ao bispo Avito"), un poema e carta dirixida a Avito de Braga.

O cronista Hidacio, na súa crónica de 433, suxire que Agrestio tiña tendencias priscilianistas e relata no ano 433: *«In Conventu Lucensi contra voluntatem Agrestii Lucensis Episcopi, Pastor, et Syagrius Episcopi ordinantur»*«No convento lucense contra a vontade de Agrestio, bispo de Lugo, Pastor e Siagrio son ordenados bispos»

## Notas
Pobo wampanoag

O **pobo wampanoag** /ˈwɑːmpənɔːɡ/, tamén coñecido como **wôpanâak**, é un pobo indíxena do nordeste dos Estados Unidos, que habita no sueste de Massachusetts e leste de Rhode Island. O seu territorio orixinal incluíu as illas de Martha's Vineyard e Nantucket. A súa lingua, a wampanoag era unha variedade da lingua massachusett, a cal pertence á familia de linguas algonquinas do sur de Nova Inglaterra. No momento do seu primeiro contacto cos ingleses no século XVII, eran unha gran confederación de polo menos 24 tribos rexistradas. A súa poboación era de miles; só en Martha's Vineyard vivían 3.000 wampanoag.

No presente existen dúas tribos wampanoags recoñecidas federalmente:
* A tribo mashpee wampanoag
* A tribo wampanoag de Gay Head (Aquinnah). 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Caleb Cheeshahteaumuck
* Massasoit
### Bibliografía 
* Bragdon, Kathleen. "Gender as a Social Category in Native Southern New England". American Society for Ethnohistory, *Ethnohistory* 43:4. Autumn 1996. .
* Plane, Anne Marie. *Colonial Intimacies: Indian Marriage in Early New England*. Ithaca, NY: Cornell University Press, 2000.
* 
* Salisbury, Neal. *Manitou and Providence*. (Oxford: Oxford University Press), 1982.
* Leach, Douglas Edward. *Flintlock and Tomahawk*. New York: W. W. Norton. , 1958.
* Ronda, James P. "Generations of Faith: The Christian Indians of Martha's Vineyard." *William and Mary Quarterly* 38, 1981. .
* Salisbury, Neal. *Introduction to The Sovereignty and Goodness of God by Mary Rowlandson*. Boston: Bedford Books, 1997.
* Salisbury, Neal. *Manitou and Providence*. Oxford: Oxford University Press, 1982.
* Salisbury, Neal, and Colin G. Calloway, eds. *Reinterpreting New England Indians and the Colonial Experience*. Vol. 71 of Publications of the Colonial Society of Massachusetts. Boston: University of Virginia Press, 1993.
*
Dahmer – Monster: The Jeffrey Dahmer Story

***Dahmer – Monster: The Jeffrey Dahmer Story*** é a primeira da serie de televisión estadounidense *Monster*, creada por Ryan Murphy e Ian Brennan. Conta a historia do asasino en serie Jeffrey Dahmer, interpretado por Evan Peters, e a narrativa baséase no punto de vista das vítimas.

*Dahmer – Monster: The Jeffrey Dahmer Story* estreouse en Netflix o 21 de setembro de 2021, onde conta con opción de subtitulado en galego.

## Personaxes 
;Principais
*Evan Peters como Jeffrey Dahmer
*Richard Jenkins como Lionel Dahmer
*Molly Ringwald como Shari Dahmer
*Michael Learned como Catherine Dahmer
*Niecy Nash como Glenda Cleveland
;Secundarios
*Michael Beach como Dennis Murphy
*Shaun J. Brown como Tracy Edwards
*Colby French como Patrick Kennedy
*Mac Brandt como Robert Rauth
*Grant Harvey como Rolf Mueller
*Matthew Alan como Joseph Gabrish
*Scott Michael Morgan como John Balcerzak
*Josh Braaten como Lionel Dahmer de mozo
*Savannah Brown como Joyce Dahmer de moza
*Nick A. Fisher como Jeffrey Dahmer de mozo
*Cameron Cowperthwaite como Steven Hicks
*Penelope Ann Miller como Joyce Dahmer
*Vince Hill-Bedford como Steven Tuomi
*Blake Cooper Griffin como Charles
*Dyllón Burnside como Ronald Flowers
*Matt Cordova como Detective Rauss
*Rodney Burnford como Tony Hughes
*Colin Ford como Chazz
* Kieran Tamondong como Konerak Sinthasomphone

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* *Monster*
* Lista de títulos con versión en galego nas plataformas de streaming
Xuíz (godos)

**Xuíz** é a tradución empregada pola historiografía para referirse ao termo gótico reconstruído *kindins* que se utilizaba no século IV para designar a posición ou status político máis alto deste pobo. Esta elección da tradución débese á forma en que os autores clásicos traduciron o termo como "xuíz" ou "dicast" (latín: *iudex*; grego: δικαστής; romaniz.: dikastés). Patrick J. Geary describiu a posición como un "xuíz super-real", é dicir, un xuíz con plenos poderes rexios. Herwig Wolfram suxire que o termo tamén equivalía ao borgoñón "Hendino" (*hendins*) e significaba "representante da tribo". Peter Heather consideraba que a palabra *thiudans* (*Þiudans*) era un homónimo de *kindins*. 

Wolfram describiu o cargo de *kindin* como "o xuíz que, elixido para a duración dunha ameaza específica e limitado na súa autoridade ao territorio da confederación tribal, exercía un poder monárquico específico". Sinalou que a raíz da palabra *kind* significaba "liñaxe" ou "raza" e que o paso da historia foi modificando a palabra *kindins* do seu significado orixinal a significar "xefe do clan". Knut Helle referiuse á posición do *Kindin* como un "líder guerreiro" que sería nomeado por un consello de varios reis (*reiks*) durante condicións específicas en tempos de crise ou guerra. Herwig Wolfram tamén considerou que Ariarico foi o primeiro xuíz tervingo rexistrado de forma fiable e independente.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 

*
Trumbo, a lista negra de Hollywood

***Trumbo, a lista negra de Hollywood*** (en ) é un filme estadounidense de 2015 dirixido por Jay Roach e escrito por John McNamara. O filme está protagonizado por Bryan Cranston, Diane Lane, Helen Mirren, Louis C.K., Elle Fanning, John Goodman, Michael Stuhlbarg como Edward G. Robinson, Dean O'Gorman como Kirk Douglas e David James Elliott como John Wayne. O filme conta a historia do guionista de Hollywood Dalton Trumbo, e baséase na biografía de 1977 *Dalton Trumbo* escrita por Bruce Alexander Cook.

O filme estreouse na sección "Special Presentations" no Festival Internacional de Cinema de Toronto o 12 de setembro de 2015, e estreouse nos cinemas dos Estados Unidos o 6 de novembro de 2015. O filme recibiu valoracións positivas, sendo especialmente eloxiada a interpretación de Bryan Cranston, a cal lle valeu varios premios e nomeamentos, entre eles o nomeamento ó Óscar ó mellor actor.

Estreouse en galego o 23 de setembro de 2022 a través da TVG.

## Personaxes 
*Bryan Cranston como Dalton Trumbo
*Diane Lane como Cleo Fincher Trumbo
*Helen Mirren como Hedda Hopper
*Louis C.K. como Arlen Hird
*Elle Fanning como Nikola Trumbo
** Madison Wolfe como Nikola de pequena
* Mattie Liptak como Chris Trumbo (13 a 17 anos)
*John Goodman como Frank King
*Michael Stuhlbarg como Edward G. Robinson
*Alan Tudyk como Ian McLellan Hunter
*Adewale Akinnuoye-Agbaje como Virgil Brooks
*Dean O'Gorman como Kirk Douglas
*Stephen Root como Hymie King
*Rio Hackford como xornalista
*Roger Bart como Buddy Ross
*David James Elliott como John Wayne
*Peter Mackenzie como Robert Kenny
*John Getz como Sam Wood
*Christian Berkel como Otto Preminger
*Billy Slaughter como D.C. Reporter
*Richard Portnow como Louis B. Mayer
*Sean Bridgers como Jeff Krandall
*James Dumont como J. Parnell Thomas
*Dan Bakkedahl como Roy Brewer

## Notas
División de Honra de Rugby 2021-2022

A **tempada 2021-2022 da División de Honra** da liga nacional de rugby foi a 55ª edición da principal competición entre clubs de rugby en España.

O torneo contou con doce equipos participantes: tres casteláns, dous vascos, dous cataláns, dous madrileños, dous valencianos e un andaluz. O Club de Rugby La Vila e o Gernika Rugby Taldea ocuparon as prazas que deixaron o Getxo Rugby Taldea e o Independiente Rugby Club.

## Formato 
O formato da competición foi modificado para reducir o número de xornadas de liga regular a 16. Posteriormente os oito primeiros equipos da táboa disputaron as eliminatorias polo título: cuartos de final, semifinais e final, todas elas a un encontro no campo do equipo mellor clasificado, do seguinte xeito:
* 1º vs 8º
* 2º vs 7º
* 3º vs 6º
* 4º vs 5º

## Liga Regular
Dende a tempada 2019-2020 o bonus ofensivo acádase gañando o encontro anotando tres ensaios ou máis que o equipo rival. Por outra banda os puntos bonus defensivos seguen acadándose cando se perde o encontro por unha diferenza de sete puntos ou inferior.

## Eliminatorias
* 

A final da División de Honra tivo lugar no Estadi Baldiri Aleu (Sant Boi de Llobregat) o 5 de xuño de 2022 e nela enfrontáronse os equipos Unió Esportiva Santboiana e Ordizia Rugby Elkartea, que viñan de ser segundo e cuarto da liga regular e de eliminar en semifinais a Club de Rugby Cisneros e Club de Rugby El Salvador. O encontro rematou con vitoria para o equipo local, a Santboiana, que dese xeito acadou o seu 8º título de liga coincidindo coa celebración do seu 100º aniversario.

## Véxase tamén
### Ligazóns externas
* Páxina oficial da Federación Española de Rugby 
### Outros artigos
Moeda dun franco de Gaulle

O **franco de Gaulle** é unha moeda con valor facial dun franco francés cuñada en 1988 na honra do expresidente da República Francesa Charles de Gaulle e emitida con motivo do trixésimo aniversario da proclamación da quinta República Francesa, en 1958.

Coñécense ademais algúns exemplares nos que non aparecen as marcas do golfiño e a cornucopia a ambos os lados da data, no exergo do reverso, característicos da emisión ordinaria. Descoñécese a cantidade de exemplares con esta variante que, pola súa rareza, é moi apreciada polos coleccionistas e ten unha cotización superior no mercado numismático.

### Tiraxes 

## Emisións especiais 
Á parte da súa emisión ordinaria, destinada á súa posta en circulación, existen tamén dúas versións destinadas ao mercado do coleccionismo e do investimento: unha delas é a cuñada en ouro (920 milésimas, 23,85 mm, 9 g), cunha tiraxe de 20.000 exemplares, e outra en prata de tamaño meirande (900 milésimas, 37 mm, 22,22 g), da que se cuñaron 60.000 exemplares.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Demougin, J. (2003). *Histoire du franc.* Editions du Layeur. ISBN 978-2915118094
* Lauber W. (2013). "Les monnaies commémoratives de la Cinquième Republique. Partie 1: Les pièces de 1 franc ". En *Moneta*. Société numismatique d'Ottawa. Vol. 4. Nº 3. Marzo. Páxinas 110-115, 122.

### Outros artigos 
* Charles de Gaulle
* *Monnaie de Paris*
* Franco francés
Moeda dun franco Sementadora (1960-2001)

O **franco Sementadora** (en francés: *franc Semeuse*) é unha moeda con valor facial dun franco francés (franco novo) cuñada entre 1960 e 2001, cando foi substituída polo euro como unidade monetaria da República Francesa. 

Ademais da emisión ordinaria para a circulación, entre 1960 e 1985 cuñáronse versións máis grosas e pesadas desta moeda, coñecidas na tradición numismática francesa como *piédfort*. O grosor destas pezas é de 3,6 milímetros e o seu peso é de 12 gramos, o dobre que a versión circulante. As súas tiraxes anuais están limitadas a entre os 40 e os 500 exemplares.

## Tiraxes 
|

|

|

|}

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Demougin, J. (2003). *Histoire du franc.* Editions du Layeur. ISBN 978-2915118094

### Outros artigos 
* *Monnaie de Paris*
* Franco francés
* Moeda de 2 francos Sementadora (1979-2001)
* Oscar Roty
Moeda dun franco Institut de France

O '*franco *Institut de France'''* é unha moeda con valor facial dun franco francés emitida en 1995 en conmemoración do bicentenario da constitución do Instituto de Francia en París, en 1795.  

Da produción do franco conmemorativo do *Institut de France* encargouse a *Monnaie de Paris*. 

### Tiraxes 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Demougin, J. (2003). *Histoire du franc.* Editions du Layeur. ISBN 978-2915118094
* Lauber W. (2013). "Les monnaies commémoratives de la Cinquième Republique. Partie 1: Les pièces de 1 franc ". En *Moneta''. Société numismatique d'Ottawa. Vol. 4. Nº 3. Marzo. Páxinas 110-115, 122.

### Outros artigos 
* Instituto de Francia
* *Monnaie de Paris*
* Franco francés
Moeda de 100 francos Marie Curie

Os **100 francos Marie Curie** son unha moeda francesa de prata con valor facial de cen francos franceses emitida en 1984 en conmemoración do cincuentenario do falecemento da científica polaca naturalizada francesa Marie Curie (1867-1934), galardoada co premio Nobel en dúas ocasións.

## Emisións especiais noutros metais 
Ademais da súa emisión ordinaria, destinada á súa posta en circulación, existen outras diversas versións desta moeda con idéntico deseño e cuñadas en metais diferentes, algunhas delas tamén en verión *piéfort*, é dicir co dobre de grosor e de peso.

## Tipos e tiraxes 

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Demougin, J. (2003). *Histoire du franc.* Editions du Layeur. ISBN 978-2915118094

### Outros artigos 
* Marie Curie
* *Monnaie de Paris*
* Franco francés
Stavanger Oilers

**Stavanger Oilers** é un equipo de hóckey sobre xeo da cidade de Stavanger, Noruega. Foi fundado o 6 de xuño de 2000 e na tempada 2022-23 compite na Fjordkraft-ligaen, a máxima categoría do hóckey sobre xeo noruegués.
Aorico

**Aorico** (en latín: *Aoricus*) foi un xefe e caudillo (en gótico: *kindins*, e que se adoita traducir como xuíz) dos godos tervingos, durante o século IV. Era fillo do xefe Ariarico, e pai de Atanarico, e de Rocestes.

## Traxectoria 
No ano 332, segundo os termos do *foedus* establecido entre seu pai e o emperador romano Constantino o Grande (r. 306–337), os tervingos tiñan que pagar un tributo e proporcionar un continxente de guerreiros ao imperio romano. Para asegura-la paz, Ariarico, tamén había entregar a seu fillo Aorico como refén para ser educado en Constantinopla. Resulta probable que unha estatua que existía na antecámara da curia de Constantinopla, estivese erixida na súa honra para manifesta-la súa obediencia aos romanos.

Na década de 340, estalou o conflito entre os romanos e os tervingos. Estes, aproveitando a conxelación do Danubio, atravesárono e logo invadiron Moesia. Este conflito puido estar motivado pola persecución dos cristiáns dirixida por Aorico no 347/348. Segundo comentou Auxentius de Durostorum, eran vistos, non só como unha ameaza para a relixión tradicional, senón tamén como unha ameaza de apoio aos romanos. Finalmente, como o emperador Constancio II estaba en guerra cos persas, polo 350 asinouse un novo acordo cos tervingos no que Aorico recoñeceu a Constancio II como un *thiudans* (rei, en gótico).

Aínda que a data da súa morte é descoñecida, si que se sabe que xa morrera cando, no 369, seu fillo Atanarico fora recoñecido como novo líder dos tervingos polos romanos.

Como observou Herwig Wolfram, "a aliteración, variación e ritmo na liña de nomes Atanarico, Aorico e Ariarico aseméllase ao "tipo idea" de Hadubrando, Hildebrando e Heribando. Considerou que as semellanzas e a comparacións entre eses nomes suxiren que os tres xefes habían ser da dinastía dos Baltos.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Outros artigos 
* Baltos
* Tervingos
* Godos
* Xuíz (godos)
Mia e o león branco

***Mia e o león branco*** (en ) é un filme de 2018 dirixido por Gilles de Maistre. É unha coprodución entre Francia, Alemaña e Suráfrica e está protagonizado por Daniah de Villiers, Mélanie Laurent e Langley Kirkwood. O filme estreouse en Francia o 26 de decembro de 2018 e nos Estados Unidos o 12 de abril de 2019.

## Personaxes 
* Daniah De Villiers como Mia Owen
* Mélanie Laurent como Alice Owen
* Langley Kirkwood como John Owen
* Ryan Mac Lennan como Mick Owen
* Lionel Newton como Kevin
* Lillian Dube como Jodie
* Brandon Auret como Dirk
* Thor como Charlie o león

## Notas
Política do Brasil

[miniatura|[Escudo do Brasil.]]

A **política do Brasil** é o modo en que se administra a República Federativa do Brasil segundo a constitución de 1988, que define o Estado como  unha república federal presidencialista representativa.

## Características
O Brasil divide a súa administración en tres poderes: poder executivo, lexislativo e xudicial.
O poder executivo réxeo, a nivel nacional, o presidente da república, cargo ocupado desde 2019 por Jair Bolsonaro. O presidente elíxese cada catro en catro anos a través do sufraxio universal. Todas as persoas con máis de 16 anos poden votar.
Wisin & Yandel

ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/Wisin_y_Yandel_en_Acceso_Total_%285349984581%29.jpg/220px-Wisin_y_Yandel_en_Acceso_Total_%285349984581%29.jpg|miniatura| Wesen á dereita e Yandel á esquerda
**Wesin and Yandel** é un dúo musical formado por Juan Luis Moreira Luna " Wesin " e Landel Viguela Malavi " Yandel ", en Caye ( Porto Rico ).

## referencias 
## Ligazóns externas 
* 
*
Asemblea Xeral de Vermont

miniatura|Escudo de Vermont

A Asemblea Xeral de Vermont (en inglés, *Vermont General Assembly*) é o parlamento de Vermont, nos Estados Unidos. Ten un total de 180 lexisladores, dos que 30 son senadores (membros da cámara alta) e 150 son representantes (membros da cámara baixa), que son elixidos cada dous anos por sufraxio universal. A Casa Estatal de Vermont, na capital do estado, Montpelier, é a súa sede. 

## Composición 
A Asemblea Xeral de Vermont ten unha estrutura bicameral estando formado por:

* O Senado: creado mediante unha emenda constitucional en 1836 e conta con 30 membros. Son electos por circunscricións segundo a poboación, deste xeito, hai tres distritos uninominais, seis binominais, tres que escollen tres senadores e un que escolle seis. O tenente gobernador do estado é o presidente do Senado, mais só vota en caso de empate. Os senadores escollen entre eles a un para que ocupe a presidencia no caso de ausencia do tenente gobernador, é o chamado presidente *pro tempore*.   
* A Cámara de Representantes: remóntase a 1777 cando a primeira constitución de Vermont lle outorgou o poder lexislativo. Está integrado por 150 membros electos en distritos uninominais. 

## Competencias 
miniatura|A sala de sesións da Cámara de Representantes de Vermont.
A actual Constitución de Vermont, aprobada en 1793, confire á Asemblea Xeral o poder lexislativo do estado. A súa tarefa esencial é, polo tanto, elaborar as leis. Ambas cámaras comparten a iniciativa lexislativa e calquera membro delas pode presentar ante á que pertenza unha proposta de lei. O proceso lexislativo comeza na cámara onde se rexistra e tras unha primeira lectura ante o pleno, o presidente derívaa ao comité ou comisión parlamentaria que lle corresponda segundo a temática que trate. Alí a proposta é valorada en audiencias públicas e, logo, o comité ou comisión pode fusionala con outras iniciativas, trasladar a proposta ao plenario, emendala ou rexeitala. Se se supera esta fase, a proposta pasa a ser debatida e votada polo pleno. Unha vez completa o trámite nunha cámara, remítese a proposta á outra onde segue idéntico percorrido. Se o texto que aproba a segunda cámara difire do da primeira, vólvese a votar na orixinal. De non haber acordo entre as cámaras, fórmase un comité conxunto de membros da Asemblea Xeral para pactar un texto que conte co apoio de ambas as dúas cámaras. 

Unha vez aprobada na Asemblea Xeral, a lei é remitida ao gobernador para que sancione e entre en vigor. O gobernador pode vetala, mais a Asemblea Xeral pode revogalo co voto de dous terzos dos membros de ambas as dúas cámaras. 

Aínda que ambas as dúas cámaras son colexisladoras, a constitución reserva algunhas funcións específicas ao Senado de Vermont, como participar na designación de xuíces do Tribunal Supremo estatal ratificando a proposta do gobernador.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Outros artigos 
* Vermont

### Ligazóns externas 
* Páxina web da Asemblea Xeral de Vermont (en inglés)
Adolfo Frederico de Mecklemburgo

O duque **Adolfo Frederico Alberte de Mecklemburgo** (en alemán: *Adolf Friedrich Albrecht Heinrich*), nado en Schwerin o 10 de outubro de 1873, e finado en Eutin o 5 de agosto de 1969, foi un explorador alemán en África, un político colonial, que foi elixido duque do Ducado Unido do Báltico, exercendo desde o 5 de novembro ao 28 de novembro de 1918.

Foi tamén o primeiro presidente do Comité Olímpico Nacional de Alemaña (desde 1949 a 1951).

## Traxectoria 
### Familia 
Foi o terceiro fillo de Frederico Francisco II, gran duque de Mecklemburgo-Schwerin (1823-1883), e da súa terceira esposa, a princesa María de Schwarzburgo-Rudolstadt. Seu irmán máis novo foi o príncipe Henrique Vladimiro de Mecklemburgo-Schwerin, príncipe consorte da raíña Guillermina dos Países Baixos.

### Explorador en África 
Desde 1907 até 1908, Adolfo Frederico encabezou unha expedición científica de investigación en África Central, a atravesou África de leste a oeste. En 1908 foi galardoado coa Medalla Eduard Vogel da Asociación de Xeografía de Leipzig. Os insectos recollidos nas súas expedicións, e da súa residencia en Togo (onde foi gobernador) encóntranse no Museo de Historia Natural de Berlín e no Museo Senckenberg de Frankfurt.

De 1910 a 1911 encabezou unha expedición ao lago Chad e os ríos setentrionais da conca do Congo até o Nilo, no actual Sudán. Adolfo Frederico e os seus compañeiros exploraron a daquela pouco coñecida rexión do bosque primario dos tributarios do Congo e a conca do lago Chad. Grupos individuais estenderon as súas exploracións ao río Bahr al Ghazal, cerca do alto Nilo, mentres outros viaxaron ao sur de Camerún e ás illas do golfo de Guinea. O *Vom Kongo zum Niger und Nil* ("Desde o Congo até o Níxer e o Nilo"), é un tratado en dous volumes baseado nas súas expedicións de 1910-1911; ten na actualidade unha excelente reputación polo seu detalle e imaxes.

Desde 1912 até 1914 Adolfo Frederico foi o último gobernador de Togolandia na África Occidental Alemá, e foi convidado durante a celebración oficial da independencia de Togo en 1960. Despois da primeira guerra mundial, serviu como vicepresidente da Sociedade Colonial Alemá para a África Suroccidental, entidade de carácter privado; seu irmán Xoán Alberte foi o presidente desde 1895 até 1920. 

## Véxase tamén 
### Outros artigos 
*Namibia
*Comité Olímpico Internacional
Georges Rochegrosse

**Georges Antoine Rochegrosse** () nado o 2 de agosto de 1859 e finado o 7 de novembro de 1938, foi un pintor histórico e decorativo francés.

## Traxectoria 
Naceu en Versalles e estudou en París con Jules Joseph Lefebvre e Gustave Clarence Rodolphe Boulanger. Os seus temas son xeralmente históricos, e tratounos a unha escala colosal e nun estilo emotivo e naturalista, cun especial deleite arredor de temas e detalles ásperos e horribles.

### Carreira 
Debutou no Salón de París en 1882 con *Vitellis traîné dans les rues de Rome par la populace (Vitellius arrastrado polas rúas de Roma polo pobo)* (1882; Sens). Seguiulle ao ano seguinte con *Andromaque* (1882–83; Musée des Beaux-Arts de Rouen ), que gañou o prestixioso Prix du Salon dese ano. Seguiron *La Jacquerie* (1885), *Le mort de Babylone (A caída de Babilonia)* (1891), *A morte do emperador Xeta* (1899; Musée de Picardie, Amiens) e *Os embaixadores bárbaros na corte de Xustiniano* (1907), todos os cales exemplifican a súa pintura forte e animada pero sensacional e moitas veces brutal. Noutro estilo e de fermosas cores é o seu *Le Chevalier aux Fleurs (O cabaleiro das flores)* (1894; Musée d'Orsay, París ; RF 898).

Foi elixido Oficial da Lexión de Honra en 1892 e recibiu a Medalla de Honra en 1906 por *The Red Delight* . Rochegrosse tamén ilustrou varios libros. Algúns dos debuxos destas ilustracións están no Departamento de Estampas e Debuxos do Museo Británico de Londres. Viviu os seus últimos anos en Alxeria, pero volveu a París onde morreu e está enterrado no cemiterio de Montparnasse. A súa esposa, Marie Rochegrosse (de soltera Leblond), morrera en 1920.

## Escolma de obras 
**Pinturas**
Ficheiro:Le Chevalier aux Fleurs 2560x1600.png|O Rei das Flores
Ficheiro:Marie Rochegrosse dans la Salle à Manger by Georges Rochegrosse.jpg|Marie Rochegrosse no comedor
Ficheiro:Georges Antoine Rochegrosse - Sarah Bernhardt.jpg|Retrato de Sarah Bernhardt disfrazada
Ficheiro:Rochegrosse Vitellius traîné dans les rues de Rome par la populace, 1883.jpg|Vitelio arrastrado polo pobo polas rúas de Roma
**Carteis**
Ficheiro:Poster Louise Opera By Charpentier.jpg|Poster para *Louise* (1900) de Gustave Charpentier
Ficheiro:Georges Rochegrosse - Poster for the prèmiere of Claude Debussy and Maurice Maeterlinck's Pelléas et Mélisande.jpg|Reprodución fototípica da arte de Rochegrosse utilizada no cartel da estrea de *Pelléas et Mélisande* (1902) de Claude Debussy e Maurice Maeterlinck
Ficheiro:Georges Rochegrosse's poster for Jules Massenet's Don Quichotte.jpg|Cartel para *Don Quichotte* (1910) de Jules Massenet
Ficheiro:Georges Rochegrosse - Poster for Gabriel Fauré's Pénélope (1913).jpg|Cartel para a estrea de *Pénélope* (1913) en París

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Gilman, D. C.; Peck, H. T.; Colby, F. M., eds. (1905). "Rochegrosse". *New International Encyclopedia* (1ª ed.). a York:  Mead Dodd
Manuel da Riba do Rego

**Manuel da Riba do Rego**, nado en Loentia (Castro de Rei) e finado en Madrid o 24 de xuño de 1902, foi un político galego.

## Traxectoria 
Alcumado **O Cuco**. Analfabeto e pastor de ovellas, marchou a Madrid, onde fixo fortuna. Foi concelleiro de Madrid e xefe superior de Administración. Na Restauración militou no Partido Liberal e foi elixido deputado a Cortes polo distrito de Lugo nas eleccións de 1879. Foi anulada a súa proclamación como deputado polo Tribunal de actas graves, nomeándose no seu lugar a José María González Vallarino. Volveu ser elixido deputado polo distrito de Lugo nas eleccións de 1881. Foi elixido senador pola provincia de Lugo en 1893. Finou en Madrid o 24 de xuño de 1902.

## Vida persoal 
Foi pai de Virginia da Riba Lorenzo, que casou con César Ordax-Avecilla Urrengoechea.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Linajes en Castro de Rei (VI)
Moeda de 10 francos Mathieu

Os **10 francos Mathieu** son unha moeda francesa de cuproníquel-aluminio con valor facial de dez francos franceses emitida entre 1974 e 1987, con carácter circulante, chamada así por estar deseñada polo artista francés Georges Mathieu.

### Tiraxes anuais 
|

|

|
|}

## Emisións especiais noutros metais 
Ademais da súa emisión ordinaria, destinada á súa posta en circulación, existen outras diversas versións desta moeda con tiraxes moi reducidas, con idéntico deseño e cuñadas en metais diferentes, algunhas delas tamén en verión *piéfort*, é dicir co dobre de grosor e de peso.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Demougin, J. (2003). *Histoire du franc.* Editions du Layeur. ISBN 978-2915118094

### Outros artigos 
* *Monnaie de Paris*
* Franco francés
* Moeda de 10 francos Xenio da Liberdade
* Moeda de 10 francos Léon Gambetta
* Moeda de 10 francos Victor Hugo
* Moeda de 10 francos Conquista do Espazo
* Moeda de 10 francos Montesquieu
Corpus Nummorum Italicorum

O ***Corpus Nummorum Italicorum*** (CNI) é unha obra numismática monumental ideada por Vítor Manuel III de Savoia e elaborada polos numismáticos máis experimentados da época, publicado en 20 volumes entre 1910 e 1943. Trátase do primeiro proxecto dunha catalogación xeral das moedas medievais e modernas cuñadas en Italia, ou noutros países a nome de italianos.

Cos 20 volumes publicados, a obra ficou inconclusa; traballábase na colleita de material para o volume vixésimo primeiro cando o proxecto se paralizou por mor da segunda guerra mundial.

Todos os volumes da obra foron publicados en Roma pola Accademia dei Lincei, baixo o título xenérico de *Corpus Nummorum Italicorum. Primo tentativo du un catalogo generale delle monete medievali e moderne coniate en Italia o da italiani in altri paesi*.

## Volumes da obra 
* Volume 1: *Casa Savoia.* 1910.
* Volume 2: ''Piemonte - Sardegna. Zecche d'oltremonti di Casa Savoia*. 1911.
* Volume 3: *Liguria - Isola di Corsica*. 1912.
* Volume 4: *Lombardia (zecche minori)*. 1913.
* Volume 5: *Lombardia (Milano)*. 1914.
* Volume 6: *Veneto (zecche minori). Dalmazia - Albania*. 1922.
* Volume 7: *Veneto (Venezia. Parte 1: Dalle origini a Marino Grimani)*. 1915.
* Volume 8: *Veneto (Venezia. Parte 2: Da Leonardo Donà alla chiasura della zecca)*. 1917.
* Volume 9: *Emilia (parte 1ª) Parma e Piacenza - Modena e Reggio*. 1925.
* Volume 10: *Emilia (parte 2ª) Bologna e Ferrara - Ravenna e Rimini*. 1927.
* Volume 11: *Toscana (zecche minori).* 1929.
* Volume 12: *Toscana (Firenze)*. 1930.
* Volume 13: *Marche*. 1932.
* Volume 14: *Umbia. Lazio (zecche minori)*. 1933.
* Volume 15: *Roma (parte 1ª) Dalla caduta dell'Imperio d'Occidente al 1572*. 1934.
* Volume 16: *Roma (parte 2ª) Dal 1572 al 1700*. 1936.
* Volume 17: *Roma (parte 3ª) Dal 1700 al 1870*. 1938.
* Volume 18: *Italia meridionale continentale (zecche minori)*. 1939.
* Volume 19: *Italia meridionale continentale. Napoli (parte 1ª) Dal Ducato Napoletano a Carlo V*. 1940.
* Volume 20: *Italia meridionale continentale. Napoli (parte 2ª) Da Filippo II alla chiusura della Zecca.* 1943.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Bibliografía 
* Savio, A.; Cavagna, A. (eds). (2010). *Atti della Giornatta di Studio 100 anni del Corpus Nummorum Italicorum. Milano 15 maggio 2009''. Società Numismatica Italiana.
* Travaini, L. (2010). "Il 'Corpus Nummorum Italicorum', un'opera in venti volumi". En *Bollettino di Numismatica*. Nº 54. Páxinas 339-346. 

* "Corpus Nummorum". En *Time*. 30 de xullo de 1923.
Copa do Rei de Rugby 2021-2022

Na tempada 2021-2022 levouse a cabo a **89ª edición da Copa do Rei de rugby**, o torneo nacional máis antigo do rugby español, organizado pola F.E.R..
Disputaron esta competición da Copa do Rei os catro equipos que quedaron en primeiro lugar nos resultados habidos na primeira volta da División de Honra de cada un dos catro grupos de tres equipos que foron creados por sorteo entre os doce equipos que constituían a División de Honra, de xeito que cada equipo xogou dentro do seu grupo un encontro como local e outro como visitante.
## Torneo da Copa do Rei
O Copa do Rei comezou propiamente coas semifinais, de xeito que nesta edición o torneo contou oficialmente con catro participantes e constou de tres encontros: as dúas semifinais e a final.
* Semifinais: Encontro único (2 e 3 de abril de 2022) 
** Alcobendas 23-18 Ciencias (posteriormente o Alcobendas foi descalificado)
** Ordizia 16-23 El Salvador
* Final: Encontro único (25 de setembro de 2022) 
** Ciencias 26-27 El Salvador
; Cadro da competición

A final da Copa do Rei de rugby tivo lugar en Sevilla e levouse a cabo no mes de setembro despois de ter sido aprazada. Nun inicio estaba programada para o 1 de maio de 2022. Nela enfrontáronse o Club de Rugby El Salvador e o Club de Rugby Ciencias trala expulsión do Club Alcobendas Rugby da División de Honra anunciada o 25 de maio de 2022. A final disputada no Estadio de La Cartuja rematou co resultado de 27 a 26 a prol do Club de Rugby El Salvador, que deste xeito acadou o seu oitavo título nesta competición.

## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Páxina oficial da Federación Española de Rugby 
### Outros artigos