Richard Hamilton

**Richard Hamilton**, nado en Londres o 24 de febreiro de 1922 e finado 13 de setembro de 2011, foi un pintor británico, pioneiro da arte pop británica. A súa exposición de 1955 * Man, Machine and Motion* (*O home, a máquina e o movemento*) (Galería Hatton, Newcastle upon Tyne) e a súa colaxe de 1956 ''Just what is it that makes today's homes so different, so appealing?* (*Que é o que fai que as casas de hoxe sexan tan diferentes, tan atractivas?*), forón producidas para a exposición *This Is Tomorrow'' do Independent Group en Londres. Consideradas polos críticos e os historiadores para estar entre as primeiras obras da arte pop. Unha gran retrospectiva do seu traballo poido verse no Tate Modern ata maio de 2014.

## Traxectoria 
Tras deixar o colexio sen conseguir ningún título, entrou a traballar nunha axencia publicitaria da cidade, mentres que acode a clases nocturnas no Saint Martin's School of Art e no Westminster Technical College. Con dezaseis anos entra na Royal Academy of Art para estudar pintura, onde permanecería dous anos. Entre 1941 e 1946 traballou como delineante técnico, levando a cabo a súa primeira exposición en solitario en 1950, presentando unha colección de augafortes.

Nos anos cincuenta, a súa obra, influída por Cézanne, o cubismo, o futurismo e a cronofotografía, preocúpase polo movemento ou a perspectiva.

1952 sería un ano clave na súa traxectoria artística. Ese ano empezou a impartir clases de tipografía e deseño industrial na Escola Central de Arte e Deseño de Londres. Ao tempo fundou xunto a Eduardo Paolozzi, Lawrence Alloway, Alison e Peter Smithson e Nigel Henderson o Independent Group no Instituto de Arte Contemporánea de Londres (ICA).

En 1956, organizouse unha exposición para a Whitechapel Art Gallery, baixo o título *This is Tomorrow* (Isto é mañá). Hamilton organizou a contribución do Independent Group á mostra, na cal presentaría a súa colaxe ''Just What Is It That Makes Today's Homes So Different, So Appealing?* (*Pero que é o que fai aos fogares de hoxe en día tan diferentes, tan atractivos?*), o cal converteríase no manifesto da arte pop británica, movemento no que interpretaría un papel esencial.

Nesta obra aparecen multitude de elementos da cultura de masas estadounidense: unha moza de revista (ver: *pin-up girl* e *cover girl*), un fisioculturista, un televisor, un logotipo de Ford, unha portada de historieta, unha aspiradora, un cartel de cine, un retrato dun antepasado centenario e un enorme Chupa Chups (*chupetín* ou caramelo con pau) sostido polo fisioculturista coma se fose unha raqueta de tenis, todo iso baixo o planeta Terra a modo de teito.

A súa obra nutrirase desde entón dos motivos e elementos da cultura popular e de masas.

Tamén foi o deseñador da cuberta do *White Album* (*Álbum Branco'') de The Beatles, en 1968. Precisamente a pintura e os colaxes de Hamilton fixéronse famosos en practicamente en todo o mundo por ser un dos máis soados deseñadores gráficos das obras de The Beatles sendo nos '60 un dos máis coñecidos expoñentes do pop-art xunto ao estadounidense Andy Warhol, con todo, tras ser un dos organizadores en 1967 dunha retrospectiva da obra de Marcel Duchamp na Tate Gallery de Londres, o seu deseño para o *White Album* chamou a atención polo deseño, a "ilustración" que fixo da cuberta de tal LP foi absolutamente minimalista -literalmente tal álbum era "ilustrado" coa non-cor branca, era un *álbum* como o sinala a etimoloxía latina-, moi austera e moi seria, polo cal rompía cos típicos abigarrados e alegres deseños do *pop-art* sesentista, neste caso tomaba distancia de coetáneos como Peter Blake.

En 2007 a cidade de Frankfurt outorgoulle o Premio Max Beckmann. Ao ano seguinte foille concedido o Praemium Imperiale de Pintura.

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Fragmentos de una charla con Richard Hamilton en 2003 (podcast) 
* Tate Collection 
* MoMA
* Richard Hamilton: biografía y análisis crítico
* La cultura de masas y la responsabilidad personalEnsayo de Richard Hamilton. MACBA. Barcelona, 2010.
*