Georges Perec

**Georges Perec**, nado en París o 7 de marzo de 1936 e finado en Ivry-sur-Seine o 3 de marzo de 1982, foi un escritor francés.

Novelista, poeta, ensaísta, guionista, dramaturgo e autor de obras misceláneas, é un dos autores principais da literatura francesa do século XX, membro do grupo OuLiPo e abandeirado da *Nouveau roman*. A súa obra estivo baseada na experimentación e en certas limitacións formais como forma de creación, incluíndo elementos matemáticos.

## Traxectoria 
Perec foi o único fillo de Icek Judko Peretz e Cyrla Szulewicz, obreiros xudeus que chegaran de Polonia. Na segunda guerra mundial, o seu pai foi voluntario no exército francés, e morreu na fronte en 1940. Ao ano seguinte foi enviado pola súa nai á zona libre de Villard-de-Lans nun tren da Cruz Vermella. O seu nome foi afrancesado a Perec e pasou a guerra coa súa familia paterna. A súa nai foi levada ao campo de Dranzy en xaneiro de 1943 e deportada a Auschwitz o 11 de febreiro dese mesmo ano. En 1945 Georges Perec foi adoptado polos seus tíos.

Perec comezou os estudos de socioloxía e historia na Sorbona, pero abandonounos. Nesa época publicou ensaios e recensións nas revistas literarias *La Nouvelle Revue Française* e *Les Lettres Nouvelles*.

Fixo o servizo militar en Pau entre 1958 e 1959 como paracaidista. En 1960 casou con Paulette Petras, e foron vivir un ano a Sfax (Tunisia), onde ela era profesora. En 1962 comezou a traballar como bibliotecario no departamento de Neurofisioloxía do Centro Nacional para a Investigación Científica, posto no que estivo até 1978.

En 1965 gañou o Premio Renaudot pola súa primeira novela, *Les Choses*. En 1967 ingresou no grupo OuLiPo (*«Ouvroir de Littérature potentielle»*), fundado en 1960 por Raymond Queneau e François Le Lionnais. Neste grupo, que buscaba explotar a literatura en base a métodos formais procedentes de áreas como as matemáticas, a lóxica ou o xadrez, Perec desenvolveu a súa paixón polos xogos de palabras, lipogramas, anagramas e puzles. É o autor do palíndromo máis longo escrito en francés, terminado en 1969 e conformado por máis de cinco mil caracteres. Perec tamén fixo encrucillados para *Le Piont*.

Interesouse polo cinema, e a súa primeira película está baseada na súa novela *Un homme qui dort*. Codirixida por Bernard Queysanne, acadou o Premio Jean Vigo en 1974.
miniatura|
En 1978 publicouse a súa obra ''La Vie mode d'emploi*, gañadora do Premio Médicis, cuxo éxito lle permitiu dedicarse desde entón plenamente á literatura. En 1981 permaneceu na Universidade de Queensland (Australia), onde traballou na súa obra *53 Jours*. Morreu ao ano seguinte por mor dun cancro de pulmón.

## Obra 
### Libros 
* *Les choses. Une histoire des années soixante* (1965), traducida ao galego por Gonzalo Navaza (*As cousas. Unha historia dos anos sesenta*, Edicións do Cumio, 1991). 
* *Quel petit vélo à guidon chromé au fond de la cour?* (1966)
* *Un homme qui dort* (1967)
* *La disparition* (1969). Novela de intriga, escrita en forma de lipograma, onde non aparece a letra E, a vogal máis frecuente en francés. As traducións desta obra respectan tamén semellante restrición, evitando a vogal máis frecuente de cada idioma meta.
* *Les revenentes* (1972). Obra que actúa como contrapunto da anterior, pois só usa a vogal E.
* *La boutique obscure* (1973)
* *Especes d'espaces* (1974)
* *W ou le souvenir d'enfance* (1975)
* *Tentative d'épuisement d'un lieu parisien* (1975). Publicada inicialmente na revista *Cause Commune* e máis tarde por Christian Bourgeois en 1982. En outubro de 1974 Perec instalouse na praza de Saint-Sulpice de París. Durante tres días e en diferentes momentos da xornada tomou nota de todo o que vía.
* *Alphabets* (1976). Neste libro non repite unha consoante antes de usar todas as demais do alfabeto.
* *La vie, mode d'emploi* (1978)
* *Je me souviens* (1978)
* *Un cabinet d'amateur* (1979)
* *Théâtre I* (1981)
* *Épithalames* (1982)
* *Penser/Classer* (1985)
* *Les Mots croisés II* (1986)
* *53 jours* (1989)
* *L'Infra-ordinaire* (1989)
* *Je suis né* (1990)
* *Le voyage d'hiver* (1993)
* *Beaux présents, Belles absentes* (1994)
* *Jeux intéressants* (1999)
* *Nouveaux jeux intéressants* (1999)
* *Entretiens et conférences* (2003)

### Colaboracións 
* *Petit traité invitant à l'art subtil du go* (1969; con Pierre Lusson e Jacques Roubaud)
* *Oulipo, La littérature potentielle. Créations, recréations, récréations* (1973)
* *L'Oeil ébloui* (1981; con Cuchi White)
* *Oulipo, La Bibliotèque oulipienne* (1981)
* *Presbytère et prolétaires. Le dossier PALF* (1989; Marcel Bénabou)

### Traducións 
miniatura|
* *Les verts champs de mutarde de l'Afghanistan* (de Harry Mathews; 1975)
* *Le naufrage du stade Odradek* (de Harry Mathews; 1981)

### Cinema 
* *Un homme qui dort'' (1974; dirixida canda a Bernard Queysanne)
* Guión de «L'oeil de l'autre», capítulo da serie de televisión *Cinéma 16* (1977)
* ''Les lieux d'une fugue* (1978; curtametraxe para televisión)
* *Retour à la bien-aimée* (1979; guionista)
* *Récits d'Ellis Island'' (180; guionista)

## Notas 
## Véxase tamén 
### Ligazóns externas 
* Association Georges Perec (París)